আমিবোৰ এই শতিকাৰে কালিদাস – Mahabahoo\nHome/Assam News & Articles/আমিবোৰ এই শতিকাৰে কালিদাস\nবৰলুইতৰ বুকুত ওপঙি থকা প্লাষ্টিকৰ আৱৰ্জনাবোৰৰ ওপৰত সূৰ্যৰ হেঙুলীয়া ৰহণৰ মৃদু প্ৰতিফলন। মানৱ সভ্যতাৰ স্বাক্ষৰ বহন কৰি ধীৰ-গম্ভীৰ গতিত আগবাঢ়িছে সোঁতৰ লগত। গন্তব্য স্থান সিহঁতে নাজানে ক’ত ! হয়তো জাহ যাব লুইতৰ গভীৰতাত অথবা মানৱ সভ্যতাক ধিক্কাৰী গতি কৰিব লুইতৰ লগত আজন্ম প্ৰেমিকাৰ দৰে। এয়া দৈনন্দিন দৃশ্য, আমাৰ কাৰণে এক সাধাৰণ পৰিঘটনা। সৰ্বত্ৰ ইয়াকে দেখি আহিছো আমি। এনেকুৱা কিমান নদীৰ নাম ল’ব—গংগা, যমুনা, সৰস্বতী…সকলোৱে বুকুত কঢ়িয়াই ফুৰিছে সত্যতাৰ এই জঘন্ন্যতা। আৰু কিমান বাকী এই নিলাজ বেপাৰৰ? সভ্য সমাজে বুজি পাবনে সভ্যতাৰ মূল্যবোধ? নে বোকা ছটিওৱাৰ খেলাত ব্যস্ত থাকিব আজিৰ সমাজ? কি দি যাব এইখন সমাজে ভৱিষ্যৎ প্ৰজন্মক? এখন নদী যাৰ পৰিচয় হ’ব জাবৰ পেলোৱা ঠাই! আৱৰ্জনাৰে ভৰপূৰ ৰাজপথ? বিষাক্ত বতাহ? অশুদ্ধ পানী? কেনেকুৱা ধৰণৰ এখন পৃথিৱীৰ সপোন দেখাৰ দৰকাৰ বাৰু আমি? মুক্ত বতাহ শুদ্ধ পানীৰে ভৰপূৰ এখন পৃথিৱী? তেনেহ’লে এয়া সময়। এয়া ধনাত্মক চিন্তাৰ সময়।\nবিশ্ব পৰিৱেশ দিৱসৰ প্ৰাক্ মুহূর্তত কিছুমান এনেকুৱা চিন্তাই মগজুত বাহ সাজিছে। ৫ জুন, বিশ্ব পৰিৱেশ দিৱস। চাৰি দশক জোৰা এক নিৰন্তৰ প্ৰচেষ্টা। পৰিৱেশ সংৰক্ষণ কৰাৰ এক বিৰল প্ৰচেষ্টা। কিন্তু বাস্তৱত এই প্ৰচেষ্টাই এক পৰিৱৰ্তনমুখী চিন্তাধাৰাত পৰিণত হ’ব পৰা নাই। স্বার্থৰ লোভত এই প্ৰচেষ্টাটো এটা দিৱস হৈয়ে থাকি গ’ল যোৱা চাৰিটা দশকত। মুক্ত চিন্তাৰ সমাহাৰ হোৱাহেঁতেন আজি লুইতৰ বিৱৰণ তেনেকৈ দিব নালাগিলহেঁতেন। সাক্ষৰতাক শিক্ষিতৰ প্ৰলেপ দি আমিবোৰে মাথোঁ এটা দিৱস পালন কৰি আহিছো।\nগৌৰৱৰ কথা এয়েযে ২০১৮ বৰ্ষৰ পৰিৱেশ দিৱস পালন কৰাৰ কাৰণে ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ পৰিৱেশ কৰ্যসূচী (UNEP)-য়ে ভাৰতবৰ্ষক আয়োজক দেশ হিচাপে চিহ্নিত কৰিছে। লগে লগে ব্যাপক প্ৰস্তুতিৰ সৃষ্টি হৈছে দেশজুৰি। বিশ্ব পৰিৱেশ দিৱস পালনৰ বিষয়বস্তু হ’ল ‘‘প্লাষ্টিক প্ৰদূষণ নিবাৰণ’’। কি যে সময় উপযোগী বিষয়বস্তু আমাৰ কাৰণে। কিন্তু কথাটো হ’ল অইনবেলিৰ দৰে এইবাৰো এটা মাত্ৰ এটা দিৱসহে উদযাপন কৰা হ’ব। কিন্তু দিৱসৰ মাহাত্ম্য বুজি পোৱাকৈ আমি এতিয়াও শিক্ষিত হৈ উঠা নাই। নহ’লেনো এই সভ্য সমাজখনক প্লাষ্টিক নামৰ আৱৰ্জনা আঁতৰোৱাৰ কাৰণে এটা দিৱস লাগেনে? যিয়ে নহওক, দিৱস পালন কৰিবই লাগিব। আচলতে দিৱসেই দেশখন জীয়াই ৰাখিছে। কম-বেছি পৰিমাণে সমাজখন যি ধৰণে এক হৈ থকাৰ নাটক কৰি আহো, সেয়াতো এই দিৱসবোৰৰে কামাল। নহ’লেনো কাৰ হাতত সময় আছে পৰিৱেশ, দেশ বা সমাজৰ চিন্তা কৰাৰ। জোঁৰ পুৰি হাত পোৱালৈকে ৰৈ থকাৰ যি সংস্কৃতি সেয়া বাহাল থাকিব লাগিব। যদি সকলোৱে উঠি-পৰি কাম আৰু ব্যক্তিগত দায়িত্ব পালনত লাগি যাওঁ কাইলৈ কাক অভিযুক্ত কৰিম কামবোৰ নোহোৱাৰ কাৰণে। দুৰ্নীতি, ভ্ৰষ্টাচাৰ আৰু ৰাজনীতি চলিবতো লাগিব ভাই। গতিকে আমি মাত্ৰ দিৱস পালন কৰিম। অংগীকাৰ ল’ম দেশ চাফ কৰি পেলোৱাৰ। প্লাষ্টিক উৎপাদনকাৰী সংস্থানসমূহ বন্ধ কৰাৰ হুংকাৰ দিম। কিন্তু গেলামালৰ দোকানত গৈ প্লাষ্টিকৰ পেকেট এটা নিশ্চয় বিচাৰিম। মোনাখন লৈ বজাৰলৈ যোৱাটো এটা পুৰণিকলীয়া কথা দিয়কচোন। দেশতো উন্নত হৈছে। আমাৰ জন-প্ৰতিনিধিয়েও আমাক গৌৰৱ অনুভৱ কৰায় যে দেশত আৱৰ্জনা বাঢ়িছে, গতিকে আমি উন্নতি কৰিছো। গতিকে কিহৰ দৰকাৰত আৱৰ্জনাৰ বিৰুদ্ধে থিয় দিম আমি। ওলোটাই আমি উন্নত হোৱাৰ নিদৰ্শন দাঙি ধৰিম। বিশ্ব পৰিৱেশ দিৱস পালনৰ পিছতেই তাৰ নিদৰ্শন আমি আমাৰ ওচৰে-পাঁজৰে দেখা পাম। অইন নালাগে দেশৰ চুকে-কোণে এই দিৱস পালনৰ নামত যিমান ভোজ-ভাতৰ আয়োজন হ’ব, সেয়ে যথেষ্ট আমি কিমান প্লাষ্টিক নিবাৰণ কৰিলো তাৰ উমান ল’বৰ কাৰণে। আটাইতকৈ দৰ্শনীয় হ’ব বুদ্ধিজীৱীৰ ভাষণৰ প্ৰকোপ। বাতৰি-পত্ৰ আৰু আমাৰ অতিৰঞ্জিত টিভি চেনেলকেইটা উঠি-পৰি লাগিব এদিনৰ কাৰণে। এনেকুৱা লাগিব যেন পৰিৱেশটো চেনেলকেইটাৰহে। ক’ৰবাত আকৌ দেখিব বছৰটোৰ বাকী সময়খিনিত প্লাষ্টিক অবিহনে জীয়াই থাকিব নোৱাৰা কেইজনমানে প্লাষ্টিক নিবাৰণৰ ভাষণেৰে সাধাৰণ ৰাইজক সচেতন কৰিব। এইসমূহ কাৰ্যসূচীৰ ভিতৰত আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ কাৰ্যসূচীটো হ’ব চাফাই অভিযান। কম-বেছি পৰিমাণে ৫ জুনৰ দিনটোতে গোটেই দেশখন চাফ কৰাৰ যি ৰণসদৃশ পৰিৱেশৰ সৃষ্টি হ’ব, এনেকুৱা লাগিব যে অহা বছৰৰপৰা আৰু বিশ্ব পৰিৱেশ দিৱস পালন নকৰিলেও হ’ব। আমাৰ চেনেলকেইটাই আকৌ আলোচনাৰ মাধ্যমেৰে গোটেই সমস্যাটো সমাধান কৰি পেলাব। আৰু যিখিনি নোৱাৰিব সেইখিনি চৰকাৰ, নীতি নিৰ্ধাৰণৰ দুৰ্বলতা বুলি প্ৰমাণ কৰি দিব। ৰাইজেও ইয়াৰপৰা নিজৰ দায়িত্ব আঁতৰোৱাৰ এটা সুবিধা পাব। এয়া চলি থাকিব, কাৰণ আমি আমাৰ ভুলবোৰৰপৰা একো নিশিকো। আচলতে আমিবোৰ ভুল নহয়েই। আমি কেতিয়াও আমাক প্ৰশ্ন নকৰিম যে আমি দেখি থকা এই আৱৰ্জনাবোৰ আহে ক’ৰপৰা? নিজকে সদম্ভে শিক্ষিত বুলি জাহিৰ কৰা এইখন সভ্য সমাজত ইমান আৱৰ্জনাৰ সৃষ্টি হয় কিয়? পৰিৱেশ দিৱস উপলক্ষে আয়োজন কৰা চাফাই অভিযানৰ জাবৰবোৰে ক’ত স্থান পাব? বৰলুইতে তাৰ উত্তৰ দিব, কাৰণ আমাৰ হাতত সময় নাই উত্তৰ বিচৰাৰ। আমিবোৰ ব্যস্ত প্ৰকৃতিক লুণ্ঠন কাৰ্যসূচীত প্লাষ্টিক নিবাৰণৰ মহান উদ্দেশ্যেৰে পালন কৰিবলগীয়া দিৱসটো আমি সকলোৱে মিলি পৰিৱেশত প্লাষ্টিক সংযোজন দিৱসত পৰিণত কৰিম। কেতিয়া দূৰ হ’ব মূল্যবোধহীনতাৰ এই অনাটন? হ’ব পাৰিমনে আমি কালিদাসৰপৰা মহাপণ্ডিত কালিদাস? নে কাটি গৈ থাকিম নিজে বহি থকা গছৰ ডালটো আত্মহননৰ দিশত… নে নিজকে চিনাকি দিম এই শতিকাৰ কালিদাস বুলি? কিন্তু পণ্ডিত কালিদাস নহয়???


ৰিয়াৰ প্ৰেম- বৰ্ণালী এচ মুদৈ – ফটাঢোল\nJune 1, 2020 ফটা প্ৰেম\t23 Comments\nৰিয়াৰ প্ৰেম- বৰ্ণালী এচ মুদৈ\nসম্পৰ্কীয় মামাৰ ছোৱালী ৰিয়াই একেৰাহে ফোন কৰি আছে, মইহে ৰিচিভ কৰা নাই। আজি তিনিদিন ধৰি তাই মোক গৰু বিচৰাৰ দৰে বিচাৰি আছে। কথাটো কি বুজিব পৰা নাই। এনেয়ে মোৰ খবৰ ল’বলৈ তাইৰ সময়েই নাথাকে। নিশ্চয় দৰকাৰী কিবা কাৰণ। মোৰ জৰিয়তে তাই নিজৰ কিবা উদ্দেশ্য পূৰণ কৰিব বিচাৰিছে চাগৈ। ধুনীয়া ছোৱালীবোৰে আমাৰ দৰে ঠাণ্ডা-মুণ্ডা ল’ৰাবোৰক নাকত ধৰি চাকত ঘূৰোৱাত বেছ ওস্তাদ! মোৰ ধাৰণা, পৃথিৱীৰ বুকুত ধুনীয়া ছোৱালীবোৰতকৈ বিপদজনক প্রাণী আৰু এটাও নাই!\nফোন ধৰাৰ লগে লগে সিপাৰৰপৰা ৰিয়াই চিঞৰিলে,\n: ঐ ছাগলী, ফোন ৰিচিভ কৰা নাই কিয়? কি কৰিছিলি?\n: ঘাঁহ-বন চোবাই আছিলোঁঁ\n: ঘাঁহ-বন চোবাইছিলি মানে কি? তই ঘাঁহ খাৱ নেকি?\n: ছাগলীয়েতো ঘাঁহেই খায়! কে এফ ছি, মেকডোনাল্দচতো আৰু নাখায়। মোক কিয় বিচাৰি আছ ক?\n: তোৰ লগত মোৰ জৰুৰী কথা আছে। সোনকালে আমাৰ ঘৰলৈ আহ।\n: কি জৰুৰী কথা? মোলৈ বিয়া হ’বি নেকি ঔ? ধুতিকে পিন্ধি আহিম নে কি? বিয়া হ’বি নে?\n: তোৰ দৰে ছাগলীক কোনে বিয়া কৰাব? তথাপি তোক বৰ ভালপাওঁ। কিয় জাননে?\n: কাৰণ তই হৈছ সহজ-সৰল ল’ৰা। কোনো পাক নাই। তোৰ দৰে ল’ৰাক সকলো ছোৱালীয়ে ভাল পায়। কাণত ধৰি ঘূৰাবলৈ সুবিধা হয়!\nমই এটি দীর্ঘশ্বাস এৰি ক’লোঁ,\n: এতিয়া মানে মোক কাণত ধৰি ঘূৰাবলৈ বিচাৰি আছ?\n: আৰে নহয়, আচলতে জৰুৰী কথা আছে। এতিয়া আহ ঘৰলৈ!\nমই কাপোৰসাজ সলাই ৰিয়াৰ ঘৰলৈ বুলি বাইকত উঠিলোঁ। এই পাগলী ভনীজনীক মই বৰ ভালপাওঁ৷ তাই সেই কথা জানে। জানে বাবেই মোৰ হতুৱাই উল্টাপুল্টা কাম কৰোৱাই বৰ মজা লয়। পদুলিতে মামীৰ সৈতে দেখা হ’ল। মামীক দেখি বেছ চিন্তিত হৈ আছে যেন লাগিল। ঘৰত কিছু পৰিমাণে হুলস্থূলীয়া পৰিবেশ। ট্রাকত চাউল, দাইল, আলু, পিয়াঁজ অনা হৈছে। ঘৰৰ এটা ৰূম খালী কৰা হৈছে। সেই ৰূমতে বস্তুবোৰ জমা কৰা হৈছে! মই সুধিলোঁ,\n: কাহিনী কি মামী? মুখখন শুকাই যোৱা বেঙেনাৰ দৰে কৰি ৰৈ আছে কিয়? ইমান চাউল দাইল যে! নতুনকৈ চাউল দাইলৰ ব্যৱসায় আৰম্ভ কৰিব নেকি? মোক যে কোৱাই নাই!\n: হেই এইটো! কি কৱ তই? দেশৰ অৱস্থা দেখা নাই? কৰ’না মৰ’নাই দেশ শেষ কৰি দিলে ঔ! লকডাউন চলিছে, চিন্তাতে মোৰ টোপনি নাহে। দেখিছনে শুকাই গোটেইজনী কাঠখৰি হেন হৈছোঁ!\n: আপোনাৰ ওজন কিমান আছিল? ৮৫ কেজি? হাতীৰ পোৱালিৰ ওজনো ইমান নহয় মামী! হে ভগৱান! খাই খাই শৰীৰটো বেমাৰৰ কাৰখানাই কৰি পেলালে ঔ!\n: হেই, কি কৱ তই! মোৰ ওজন এইকেইদিন চিন্তাতে দুই কেজি কমিল, সেইটো খেয়াল ৰাখিছ জানো? ভালকৈ খাব নোৱাৰোঁ, শুব নোৱাৰোঁ।\n: চিন্তাৰ বিষয় কি মামী? ৰিয়াই কাকো একো নজনোৱাকৈ পলাই গৈছিল নেকি? ল’ৰাটোৱে কিবা নিচা কৰে? ল’ৰাটোক তেন্তে এসেকা দিব লাগিব নে কিনো?\n: আৰে বন্ধ কৰ সেইবোৰ কথা! শুন, তোৰ ওচৰত টকা আছে নেকি? দিব পাৰিবি? অহা মাহত ঘূৰাই দিম।\n: হঠাৎ টকাৰ ইমান দৰকাৰ কিয় মামী? মই জনা মতে আপুনি দেখোন টকাৰ বস্তাতেই শুৱে!\n: আৰে গাধ! দুনীয়াৰ খবৰ ৰাখ নে? কি কৰিবলৈ দিনটো মোবাইলটো টিপি থাক হাঁ? এতিয়া লকডাউন! টকা পইচাৰ টনাটনি চলিছে। হাতত নগদ টকা নাই।\n: তাতে কি হ’ল মামী?\n: তোৰ মামাৰৰ সৈতে কথা পাতি আজি আগতীয়াকৈ বজাৰ কৰি আনিলোঁ। এই লকডাউন কেতিয়া শেষ হয় ভগৱানেহে জানে। এবছৰো লাগি যাব পাৰে। ঘৰত যি টকা আছিল তাৰে বজাৰ কৰিলোঁ, মুটামুটি ১১ মাহ চলি যাব।\n: তেন্তে সমস্যা কি?\n: সমস্যা নাই? কি কৱ তই? বজাৰ কৰিছোঁ মাত্ৰ ১১ মাহৰ। আৰু ১ মাহ চলিম কেনেকৈ? এই চিন্তাত ৰাতি টোপনি নাহে….\n: আপুনি ইমান চিন্তা কিয় কৰে হে। খোৱাৰ বাদে কি বেলেগ কথাৰ চিন্তা নাহেই নেকি ঔ! আগতে ১১ মাহ বাচি লওক, তাৰপিছত দেখা যাব!\nমামীয়ে চিন্তিত হৈয়ে উত্তৰ দিলে,\n: ৰিয়া ক’ত আছে মামী?\n: ঘৰতে আছে। যা দেখা কৰি আহগৈ। যাওঁতে মোক মাত লগাই যাবি। পাৰিলে পইছাৰ ব্যৱস্থাটো কৰিবি!\nৰিয়াই শুই শুই কিতাপ পঢ়ি আছিল। মোক দেখি জঁপিয়াই উঠিল,\n: এই তই আহিবলৈ সময় পালি?\n: কি জৰুৰী কথা ক সোনকালে? ইমান বিচাৰি আছিলি কিয়?\n: তইতো জান, মই ইমনক ভালপাওঁ।\n: সেই টিকটিকি চেলাইপেটিটো, সেইটোৰ কথা নক’বি মোৰ আগত। কি আছে ঔ তাৰ গাত? বগলীৰ দৰে ল’ৰা এটা। ফু মাৰি দিলেই উৰি যাব!\n: এনেকৈ নক’বি ঐ বাবু। কথাটো শুন না প্লিজ। এই লকডাউনৰ বাবে তাক দেখা কৰিবলৈ যাব পৰা নাই, তই ব্যৱস্থা এটা কৰি দে না। মই ঘৰৰপৰা ওলাবই পৰা নাই।\n: কেচ মানে এইটো হে? মোক নি কাবাব মে হাৰ্দী কৰিব বিচাৰ? যা ফুট!\n: আজি যদি আমাৰ দেখা নহয় তেন্তে ইমন মৰি যাব। সি মোক পাগলৰ দৰে ভাল পায়। দিনে দহবাৰ ফোন কৰে। প্রতিবাৰ ফোন কৰিয়েই সোধে, কিবা খাইছা? যদি নাইখোৱা বুলি কওঁ অস্থিৰ হৈ যায়। মই নোখোৱালৈকে একো নাখায়। যদি কওঁ, ছাদৰপৰা জঁপিয়াই দিয়া, সি কোনো প্রশ্ন নকৰাকৈয়ে জঁপিয়াই দিব। ভিডিঅ’ কল কৰি দেখিলোঁ, ফেনৰ সৈতে ৰছী লগাই থৈছে, যি কোনো সময়ত ওলমি দিব।\n: কি কথা কৱ অ’! সেইটোক মৰিবলৈ দে ঔ! পাগল ক’ৰবাৰ!\n: দাদা মোৰ এই অনুৰোধটো ৰক্ষা কৰ। যেনেকৈ নহওক, মাক কিবা কৰি মেনেজ কৰ! মাক কিবা কিবি কৈ ব’ল যাওঁ!\n: আপুনি যে টকা বিচাৰিলে, ৰিয়াক লগত লৈ যাওঁ, বেংকৰপৰা তুলি দিম, মোৰ কাম আছে দৰকাৰী। অন্য এঠাইলৈ যাব লাগিব।\nমামীয়ে হাঁহি হাঁহি ক’লে,\n: সাৱধানে যাবি বোপাই।\nমনে মনে ভাবিলোঁ, “মামী আপোনাক টকা দিম যে হৈছে! পাৰিলে পুলিচতেই ধৰাই দিলোঁ হয়। ঘৰত চাউল দাইল লুকুৱাই ৰাখিছে বুলি!” বাইকত উঠি এ এচ টি চি ৰ ফালে আগবাঢ়িলোঁ। তাতে ইমন ৰৈ থকাৰ কথা!\nৰাস্তাতে পুলিচে ধৰিলে। এজন অফিচাৰ কাষলৈ আহি সুধিলে,\n: ঘটনা কি? ৰং তামাচা কৰা হৈছে? এতিয়া ৰং ধেমালি কৰাৰ সময়? যায় ক’লৈ, ফুর্তিবাজী কৰিবলৈ নে? এনেকুৱা কোবাম, ফটুৱামী বাজ হৈ যাব।\n: হস্পিটেললৈ যাওঁ ছাৰ৷\n: হস্পিটেললৈ কিয়? এওঁ কোন?\n: মোৰ পত্নী।\n: নহয় ছাৰ, দুদিন ধৰি কাহ, সামান্য জ্বৰো আছে।\nৰিয়াই কথাটো বুজিব পাৰি এটা কাহ মাৰি দিলে৷ পুলিচ অফিচাৰে একে জাঁপে ৩ মিটাৰ দূৰলৈ গৈ ক’লে,\n: হায় হায়! এয়া কি কৰিলে? সাৱধানে কাহ মাৰিব নোৱাৰে? সোনকালে হস্পিটেললৈ যাওক ভাই। যদি কৰ’না ফৰ’না হয়, মোক কৈ যাব প্লিজ। ময়ো যাব লাগিব হোম কোৱাৰেণ্টাইনত।\nমই বাইক ষ্টার্ট দিলোঁ। ইমন অহাই নাই। ৰাস্তাত পুলিচৰ সোধপোচ। ফোন কৰিলে ৰিয়াই। সি বোলে ফলমূলৰ ভেনত উঠি আহি আছে। ৰিয়াৰ বহি বহি বিৰক্ত হৈ গৈছে। মই ৰিয়াক বহুৱাই থৈ এটা ৰজনীগন্ধাৰ পেকেট আনিবলৈ গ’লোঁ। ৰজনীগন্ধাৰ পেকেটটো ফালি তুলসী মিলাওঁতেই ইমন আহি হাজিৰ! ঘামি জামি! গেঠাই গেঠাই সুধিলে,\n: কেনে আছা দাদা?\n: ভালেই। পিচি ৰিয়া খঙত জ্বলি পকি আছে। ৰক্তাৰক্তি হৈ যাব পাৰে। সাৱধানে যোৱা।\n: কিয় দাদা ? কি হৈছে?\n: তাইৰ গা বেয়া, অসুস্থ। তাৰোপৰি তুমি দেৰিকৈ আহিছা? বেচেৰীয়ে অকলে বহি বহি কাহি আছে।\n: কিয়? কাহিছে কিয়?\n: কি জানো? কৰ’না মৰ’না হৈছে বোধ হয়। ৰাস্তাতো খুব কাহি কাহি আহিছে। তুমি এটা কাম কৰা। মোৰ বাইকতেই তাইক হস্পিটেলৰপৰা চেক-আপ কৰোৱাই আনা।\n: কি কোৱা দাদা? ৰিয়াৰ কৰ’না হৈছে? হে ভগৱান!\n: আৰে ভাই, মই চিউৰ নহয়। হ’বও পাৰে, নহ’বও পাৰে। তুমি চেকআপ কৰোৱাই আনা। হাজাৰ হওক তোমাৰ গার্লফ্রেণ্ড! এদিন নেদেখিলেই বোলে তুমি পাগল হৈ যোৱা!\n: ইয়ে দাদা, মোৰ এটা অতি দৰকাৰী কাম আছিল। মই পাহৰিছিলোঁ। আজি সেই কামটো নকৰিলেই নহ’ব! মই যাওঁ দাদা, ৰিয়াক ক’ব, বেলেগ এদিন লগ কৰিম।\n: কিন্তু ৰিয়াৰ সৈতে দেখা কৰি যোৱা। বেচেৰীয়ে তোমাৰ বাবে মন বেয়া কৰি বহি আছে।\n: অন্য এদিন….\nএইবুলি সি বেগাই খোজ ল’লে!\nমই ৰিয়াৰ ওচৰলৈ উভতি আহিলোঁ। তাই বেচেৰীয়ে মুখখন ক’লা-ম’লা কৰি বাৰে বাৰে ইমনক ফোন কৰি আছে। প্রতিবাৰতে ধাতৱ কণ্ঠত শুনিবলৈ পোৱা গৈছে, “এই মুহূর্তত মোবাইল সংযোগ সম্ভৱ নহয়, অনুগ্রহ কৰি অপেক্ষা কৰক….”\n« শিল্পীৰ পৃথিৱীত যাদৱ মহন্ত- অক্ষয় জ্যোতি মহন্ত\nহাঃ হাঃ ! এইটোহে ফটাপ্ৰেম😂\nহা হা ধন্যবাদ বা\nমজাহ৷ তামাম ফটাপ্ৰেম আৰু\nহা হা হা, বেচেৰী ৰিয়া 😂😂😂\nEhh Val porile esaat…borhiya..👌\nতামাম কাৰবাৰ দেখোন। মজ্জা।\nবহুত ধুনীয়া লাগিলে\nতামাম বৰ্নালী৷ খুব ভাল লাগিল৷ প্লটটো তামাম, গল্পটোৰ হেপী এণ্ডিং হব লাগিছিল, মানে ককায়েক নহৈ প্ৰেমিক হব লাগিছিল৷ মজা লাগিল হেতেন৷\nBor dhunia jaan agoloi u pohible pam buli akha thakil…\nসকলোলৈকে মোক আন্তৰিক ধন্যবাদ🙏\nবঢ়িয়া হৈছে। মামী আৰু পুলিচটোৰ লগত হোৱা কথাখিনি জমনি হৈছে।\nVl hoise oi\nবিৰাটেই ধুনীয়া হৈছে.. ভাল লাগিল\nলাভ ইন দ্য টাইম অৱ ক’ৰোণা😊😊😊\nবহুত সুন্দৰ, পঢ়ি বহুত ভাল লাগিল ।\nভাল লাগিল। বেচেৰী ৰিয়া!\nভাল পালোঁ পঢ়ি


ৰূপসী বিমানবন্দৰ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nআইএটিএ: RUP – আইচিএঅ: VERU\nকোকৰাঝাৰ জিলা, পৰ্বত ঝোৰা মহকুমা, অসম, অসম, ভাৰত\n৪০ মিটাৰ / ১৩১ ফুট\n26°08′28″N 089°54′24″E / 26.14111°N 89.90667°E / 26.14111; 89.90667স্থানাংক: 26°08′28″N 089°54′24″E / 26.14111°N 89.90667°E / 26.14111; 89.90667\n05L/23R ১৮২৯ ৬,০০০ Asphalt\nৰূপসী বিমানবন্দৰ (আইএটিএ: RUP, আইচিএঅ’: VERU) অসমৰ কোকৰাঝাৰ জিলাত অৱস্থিত এটা বিমানবন্দৰ। বিমানবন্দৰটো ধুবুৰী চহৰৰ পৰা প্ৰায় ২৩ কিঃমিঃ দূৰত্বত অৱস্থিত। এই বিমানবন্দৰটোত এটা একক অন্তঃদেশীয় টাৰ্মিনেল (domestic terminal) আছে। বিমানবন্দৰটোৰ ব্যস্ততম সময়ত যাত্ৰী পৰিচালনাৰ সক্ষমতা কম। বৰ্তমানে ইয়াৰ পৰা গুৱাহাটী আৰু কলিকতালৈ যাত্ৰীবাহী বিমান চলাচল কৰে।\n3 এয়াৰলাইনছ আৰু গন্তব্যস্থল\nৰূপসী বিমানবন্দৰৰ উৰণপথ\nসেনাবাহিনীক অস্ত্ৰ, জনশক্তি আৰু গোলাবাৰুদ সৰবৰাহৰ বাবে দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত ৰূপসী উৰণপথটো ব্ৰিটিছসকলৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত হৈছিল। এইটো চীন বাৰ্মা ইণ্ডিয়া থিয়েটাৰত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ সেনা বিমান বাহিনী দশম বিমানবাহিনী ব্যৱহাৰ কৰিছিল। আঞ্চলিক বিমান সংস্থা বায়ুদূত ১৯৮০-ৰ দশকত বিমানবন্দৰত পৰিসেৱা পৰিচালনা কৰিছিল কিন্তু পৰিসেৱাসমূহ প্ৰত্যাহাৰ কৰি লয় আৰু ১৯৮৪ চনত বিমানবন্দৰটো বন্ধ কৰি দিয়ে। ইয়াৰ পাছত, ৰাজ্য চৰকাৰ, কেন্দ্ৰীয় নাগৰিক বিমান পৰিবহণ মন্ত্ৰলায় তথা উত্তৰ পূব কাউন্সিল (এনইচি)-ৰ যৌথ উদ্যোগত আৰু বিমানবন্দৰটোক পুনঃনিৰ্মাণত প্ৰচেষ্টা চলিছিল, কিন্তু সেয়া ব্যৰ্থ হয়।\n২০১৮-ৰ মে' মাহত, ট্ৰানজিটকৰ উড়ান প্ৰকল্পৰ দ্বিতীয় ৰাউণ্ডৰ অধিনত ৰূপসীৰ পৰা গুৱাহাটী বিমানবন্দৰত বিমান পৰিচালনা কৰাৰ চুক্তি দিয়া হৈছিল। অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানান্দ সোণোৱালে ২২ ফেব্ৰুৱাৰী ২০১৯-ত পৰিকল্পৰ ভিত্তিত আধাৰশিলা স্থাপন কৰিছিল। আনুমানিক ৭০ কোটি টকা ব্যয় কৰা হৈছে বিমানবন্দৰৰ এটিআৰ-৭২ ধৰণৰ বিমানৰ পৰিচালনাৰ বাবে, ৩,৫০০ বৰ্গমিটাৰ টাৰ্মিনাল ভৱন সহ অৱগাঁথনি ২০১৯ চনৰ অক্টোবৰৰ মাজত তৈয়াৰ কৰা হৈছিল। এএআই আৰু আইএএফ মৰ্চাভাৱে চিভিল আৰু সামৰিক উভয় কামত বিমানবন্দৰটো তৈয়াৰ কৰিব। বিমান বাহিনী বিমানযুদ্ধৰ বিমান চালনা সক্ষম কৰিবলৈ উৰণপথ দহ হেজাৰ ফুট বঢ়োৱাৰ সম্ভাব্যতাও মূল্যায়ন কৰিছে।\nবিমানবন্দৰটো সমুদ্ৰ স্তৰৰ পৰা 131 ফুট (40 মিটাৰ) ইয়াৰ উচ্চতা আৰু 447 একৰ (181 হেক্টৰ) ইয়াৰ আয়তন। ইয়াত এটা পকা উৰণপথ নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছে ০৫/২৩।\nৰূপসী বিমানবন্দৰৰ পৃষ্ঠকালি ৪৪৭ একৰ (১৮১ হেক্টৰ)। সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা ইয়াৰ গড় উচ্চতা ১৩১ ফুট (৪০ মিটাৰ)। বিমানবন্দৰটোত ৬০০০ ফুট (১৮২৯ মিটাৰ) দীঘল আৰু ১৫০ ফুট (৪৬ মিটাৰ) বহল এটা ০৫/২৩ ধৰণৰ পকী উৰণপথ আছে।\nএয়াৰলাইনছ আৰু গন্তব্যস্থল[সম্পাদনা কৰক]\nৰূপসীৰ পৰা গন্তব্যস্থল\nফ্লাইবিগ গুৱাহাটী, কলকাতা \n↑ 1.0 1.1 Rupsi Airport at Airports Authority of India\n↑ 2.0 2.1 Airport information for Rupsi, India (ICAO: VERU) at Great Circle Mapper.\n↑ Airport information for Rupsi Airport at Transport Search website.\n↑ 4.0 4.1 "Rupsi Airport in Assam gets regular flight undaer RCS-UDAN". https://m.economictimes.com/industry/transportation/airlines-/-aviation/rupsi-airport-in-assam-gets-regular-flight-under-rcs-udan/amp_articleshow/82480242.cms। আহৰণ কৰা হৈছে:9মে' 2021.\n↑ "Centre nod to reopen Rupshi Airport". The Telegraph (Calcutta). 27 January 2012. https://www.telegraphindia.com/1120128/jsp/northeast/story_15060146.jsp। আহৰণ কৰা হৈছে:6July 2018.\n↑ "Trujet to connect West, East under phase two of Udan". The Hindu Business Line. 14 May 2018. https://www.thehindubusinessline.com/economy/logistics/trujet-to-connect-locations-in-west-east-under-phase-two-of-udan/article23882784.ece.\n↑ "Sonowal lays foundation for revival of World War II era Rupsi airport". The Shillong Times. 22 February 2019. http://theshillongtimes.com/2019/02/22/sonowal-lays-foundation-for-revival-of-world-war-ii-era-rupsi-airport/.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=ৰূপসী_বিমানবন্দৰ&oldid=275758"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন 12 মে' 2021 তাৰিখে ১৩:১২ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


Pilocarpine - ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Pilocarpine in Assamese\nPilocarpine in Assamese\nPilocarpine ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Pilocarpine Benefits & Uses in Assamese- Pilocarpine ar laabh aaru byavaharsamuh\nPilocarpine ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Pilocarpine Dosage & How to Take in Assamese - Pilocarpine ar paali aaru xeya kenedore lobo\nPilocarpine ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Pilocarpine Side Effects in Assamese- Pilocarpine ar parshwakriyasamuh\nPilocarpine সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Pilocarpine Related Warnings in Assamese- Pilocarpine xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Pilocarpineৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Pilocarpine with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Pilocarpine ar gurutor kriya-pratikriya\nPilocarpine মতভেদসমূহ - Pilocarpine Contraindications in Assamese- Pilocarpine nishedhsamuh\nPilocarpine ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Pilocarpine in Assamese- Pilocarpine ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Pilocarpine ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Pilocarpine Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Pilocarpine kriya-pratikriya\nPilocarpine ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Pilocarpine Benefits & Uses in Assamese - Pilocarpine ar laabh aaru byavaharsamuh\nPilocarpine তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nPilocarpine-ৰ উপাদানসমূহ - Pilocarpine Active Ingredients in Assamese - Pilocarpine-ar upadaansamuh\nPilocarpine ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Pilocarpine Side Effects in Assamese - Pilocarpine ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Pilocarpine ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nPilocarpine সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Pilocarpine Related Warnings in Assamese - Pilocarpine xonkranta xatarkatabanisamuh\nPilocarpine-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nPilocarpine ৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰ ওপৰত থকা প্ৰভাবৰ বিষয়ে জনা নযায় কাৰণ এইটোৰ ওপৰত এতিয়ালৈকে গৱেষনা কৰা হোৱা নাই।\nPilocarpine-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nস্তন্যপায়ী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত Pilocarpineৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ বিষয়ে জনা নাযায়। কাৰণ এইটো বিষয়ৰ ওপৰত গৱেষনা কৰা হোৱা নাই।\nবৃক্কত Pilocarpine কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nPilocarpineৰ বৃক্ক ত মধ্যমীয়া পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া হব পাৰে। আপুনি যদি ইয়াৰ কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া দেখা পায় তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা লগে লগে বন্ধ কৰক। এই ঔষধটো পুনৰাই ব্যৱহাৰ কৰাৰ পূৰ্বে চিকতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nযকৃতত Pilocarpine কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nPilocarpineৰ দ্বাৰা কলিজা প্ৰভাবিত হব পাৰে। আপুনি যদি এইবিধ ঔষধৰ ক্ষতিকৰ প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰে, তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক। চিকিতসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহে আপুনি ইয়াক পুনৰাই গ্ৰহণ কৰা উচিত।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Pilocarpine ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nPilocarpineৰ হৃদয় ত মধ্যমীয়া পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া হব পাৰে। আপুনি যদি ইয়াৰ কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া দেখা পায় তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা লগে লগে বন্ধ কৰক। এই ঔষধটো পুনৰাই ব্যৱহাৰ কৰাৰ পূৰ্বে চিকতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Pilocarpineৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Pilocarpine with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Pilocarpine ar gurutor kriya-pratikriya\nPilocarpine তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nPilocarpine মতভেদসমূহ - Pilocarpine Contraindications in Assamese - Pilocarpine nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Pilocarpine লোৱা অনুচিত যাতে -\nPilocarpine ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Pilocarpine in Assamese - Pilocarpine ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Pilocarpine-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nPilocarpineৰে অভ্যাস গঠনৰ কোনো কথাৰ প্ৰতিবেদন পোৱা নাই।\nনহয়, Pilocarpine লোৱাৰ পিছত, আপুনি গাড়ী চলাব নালাগে বা গধুৰ মেচিনপাতি চলাব নালাগে, কিয়নো আপোনাৰ টোপনি ভাৱ আহিব পাৰে।\nহয়, Pilocarpine সম্পুৰ্ণ নিৰাপদ।\nনহয়, Pilocarpineয়ে কোনোধৰণৰ মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সা কৰিব নোৱাৰে।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Pilocarpine ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Pilocarpine Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Pilocarpine kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Pilocarpineৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nগৱেষণাৰ অভাৱত, Pilocarpine আৰু খাদ্য একেলগে লোৱাটোৰ পিছৰ পৰ্যায়ৰ বিষয়ে একো ক'ব পৰা নাযায়।\nমদ আৰু Pilocarpineৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nPilocarpine আৰু মদ একেলগে পান কৰাৰ ফলত আপোনাৰ দেহত গুৰুতৰ প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে।


পৰিবেশ আৰু স্বাস্থ্য (কুশল হালৈ) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nপৰিবেশ আৰু স্বাস্থ্য (কুশল হালৈ)\nMarch 14, 2014 March 10, 20210Comments\nভ্ৰাম্যভাষ নং- +৯১ ৯৮৬৪২-৬০৯০০\nপৰিবেশ হৈছে বহু অৰ্থ বহনকাৰী এক জটিল শব্দ। এই পৰিবেশ শব্দটো ফৰাচী ‘Environment’ শব্দৰ পৰা উৎপত্তি হো‌ৱা বুলি জনা যায়। ইয়াৰ শব্দগত অৰ্থ হৈছে আমাৰ চাৰিওফালৰ জৈ‌ৱিক আৰু ভৌতিক বা অজৈ‌ৱিক উপাদানেৰে আগুৰি থকা পৰিস্থিতি। আমাৰ সামাজিক, অৰ্থনৈতিক, সাংস্কৃতিক, ৰাজনৈতিক আৰু বৌদ্ধিক অ‌ৱস্থাও পৰিবেশৰে অন্তৰ্ভুক্ত।\nপৰিবেশ হৈছে এক প্ৰভা‌ৱ যি জৈ‌ৱিক আৰু অজৈ‌ৱিক উপাদানৰ পৰিৱৰ্তন আনিব পাৰে। পৰিবেশ মুখ্যত তিনিটা ভাগত বিভক্ত কৰিব পাৰি। যেনে – পাৰ্থি‌ৱ, জৈ‌ৱিক আৰু সামাজিক।\nপাৰ্থি‌ৱ (Physical): পাৰ্থি‌ৱ বা ভৌতিক পৰিবেশ হ’ল মূলতঃ জড়বস্তু আৰু পাৰ্থি‌ৱ কাৰকসমূহ যেনে, বায়ু, পানী, মাটি, ঘৰদু‌ৱাৰ, জলবায়ু, ভূগোল, তাপ, পোহৰ, শব্দ, বিকিৰণ ইত্যাদি যিবোৰৰ সৈতে মানুহৰ ওতঃপ্ৰোতভা‌ৱে সম্পৰ্ক থাকে।\nজৈ‌ৱিক (Biological): জৈ‌ৱিক পৰিবেশ হৈছে আমাৰ চৌপাশে থকা জী‌ৱসমূহ আৰু গোটেই মান‌ৱজাতিও ইয়াৰ অন্তৰ্ভুক্ত। চকুৰে মনিব নো‌ৱাৰা জী‌ৱ যেনে ভাইৰাছ, বেক্টেৰিয়া আদি, কীটপতংগ, জন্তু, গছ-গছনি আদিও জৈ‌ৱিক পৰিবেশৰে অন্তৰ্গত।\nসামাজিক (Social): সামাজিক পৰিবেশ বুলিলে আমি আমাৰ সমাজৰ প্ৰচলিত ৰীতি নীতি, নিয়ম, সংস্কৃতি, ধৰ্ম, জাতি, ব্য‌ৱসায়, উপাৰ্জন, দৰিদ্ৰতা, শিক্ষা-দীক্ষা, নগৰীকৰণ, অনুপ্ৰ‌ৱেশ আদিকে বুজোঁ।\nমানুহৰ স্বাস্থ্যৰ ওপৰত পৰিবেশৰ বহুত প্ৰভা‌ৱ আছে। পৰিস্থিতি তন্ত্ৰ (Eco-system)ৰ ভিত্তিতে মানুহৰ জী‌ৱন প্ৰক্ৰিয়া চলি থাকে। মানুহৰ জী‌ৱন প্ৰক্ৰিয়া নিয়াৰিকৈ চলিবলৈ পৰিবেশৰ লগত ভাৰসাম্যতা ৰক্ষা কৰি চলিব লাগিব।\nসুস্বাস্থ্যৰ বাবে সুপৰিবেশৰ বিশেষ দৰকাৰ। পৰিবেশ বিপন্ন হ’লে মানুহৰ স্বাস্থ্যৰ প্ৰতিও ভাবুকিৰ সৃষ্টি হয়। বৰ্ত্তমান বিশ্বৰ প্ৰকৃতি আৰু পৰিবেশত হো‌ৱা বিপৰ্যয়বোৰৰ বাবে জাৰ্মানৰ পেটেনকোফাৰে (Pettenkofer) মানুহক জগৰীয়া কৰিছে। প্ৰাকৃতিক পৰিবেশত মানুহৰ দ্বাৰা সংঘটিত হো‌ৱা পৰিবৰ্ত্তনৰ ফলত জড়জগত আৰু জী‌ৱজগতত তাৰ যথেষ্ট ক্ষতিকাৰক প্ৰভা‌ৱ পৰে।\nপৰিবেশৰ পৰিৱৰ্তনৰ ফলত পৰিবেশৰ উপাদানৰ স্বাভা‌ৱিকতা বা ভাৰসাম্যতা নাথাকি কম বা বেছি হৈ উঠি প্ৰদূষণৰ সৃষ্টি কৰে। এই পৰিবেশ অ‌ৱনতিৰ কাৰণ হৈছে প্ৰদূষণ। মানুহে সৃষ্টি কৰা প্ৰদূষণ আৰু অ‌ৱনতিৰ ফলত হো‌ৱা বায়ু-পানী আৰু মাটিৰ দূষিত হো‌ৱাৰ ফলস্বৰূপে মানুহৰ স্বাস্থ্যৰ তীব্ৰ ভাবুকিৰ সৃষ্টি কৰিছে আৰু এক জটিল সমস্যাৰ ৰূপ লৈছে।\nউন্নত জী‌ৱন যাপনৰ প্ৰয়োজনীয়তাই বৰ্ত্তমান নগৰ অঞ্চলত যান-বাহন, কল-কাৰখানা, শিল্প উদ্যোগ আদি দ্ৰুতভা‌ৱে বাঢ়ি যো‌ৱাত সহায় কৰিছে। প্ৰায় সকলোবোৰ উদ্যোগ, কল কাৰখানা আৰু বিভিন্ন যানবাহনৰ পৰা নিৰ্গত হো‌ৱা অ’ক্সাইদ জাতীয় গেচ, ধূলিবালি, ধোঁ‌ৱা আদিয়ে বায়ুমণ্ডল দূষিত কৰিছে। তদুপৰি এই কলকাৰখানা, শোধানাগাৰ আদিৰ পৰা আবৰ্জনা হিচাপে ওলো‌ৱা অনিষ্টকাৰী ৰাসায়নিক পদাৰ্থ, কৃষিকাৰ্যত ব্য‌ৱহাৰ হো‌ৱা কীটনাশক ঔষধ, ৰাসায়নিক সাৰৰ মাত্ৰাধিক ব্য‌ৱহাৰে পানি আৰু মাটি প্ৰদূষণ কৰিছে। বিশুদ্ধ খো‌ৱাপানীৰ অভা‌ৱৰ ফলত মানুহ বিভিন্ন ৰোগত আক্ৰান্ত হৈছে। খৰস্ৰোতা নদী, উপনদীবোৰত বিদ্যুৎ প্ৰকল্প স্থাপন কৰি সেই অঞ্চলৰ জলবায়ু দূষিত হো‌ৱাৰ সম্ভা‌ৱনা বৃদ্ধি হৈছে। পাৰমানৱিক শক্তি আহৰণৰ বাবে বিভিন্ন দেশে পৰীক্ষামূলক বিস্ফোৰণ ঘটাই বায়ু, পানী, মাটি প্ৰদূষিত কৰি তুলিছে। জনসংখ্যাৰ বিস্ফোৰণৰ ফলত হাবি বননি ধ্বংস কৰি জী‌ৱ-জন্তুৰ স্থানবোৰ জনবসতিৰ স্থান হৈ পৰিছে। প্ৰাকৃতিক সম্পদ নিঃশেষ হৈ গৈ আছে। নতুন নতুন নগৰাঞ্চল সৃষ্টি হো‌ৱা ফলত বহুতো নতুন বস্তিৰ সৃষ্টি হৈছে আৰু এই ঘনবসতিপূৰ্ণ বস্তি অঞ্চলসমূহৰ বাবে পৰিবেশ দূষিত হৈছে আৰু বহু বেমাৰৰ উৎপত্তিস্থল হৈ পৰিছে।\nএই ক্ৰমবৰ্দ্ধমান পৰিবেশ প্ৰদূষণ আৰু পৰিবেশ ধ্বংসমুখী কৰা কাৰ্যৰ ফলত উদ্ভৱ হো‌ৱা বিভিন্ন ৰোগ আৰু স্বাস্থ্য সমস্যাসমূহ আৰু ইয়াৰ ভয়াবহতাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি ১৯৭২ চনৰ ৫ জুনত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ উদ্যোগত চুইডেনৰ ষ্টকহ’মত পৰিবেশ সংৰক্ষণৰ বিশ্ব সন্মিলন পতা হয়। এই সন্মিলনে মানুহ আৰু পৰিবেশৰ সম্বন্ধৰ ওপৰত আলোকপাত কৰে আৰু দূষিত পৰিবেশৰ ফলত সৃষ্টি হো‌ৱা আৰু হ’ব পৰা সমস্যাৰ ওপৰত আলোচনা কৰা হয়। এই সন্মিলনতে বিশ্ব পৰিবেশ সংৰক্ষণৰ বিভিন্ন দিশ আলোচনা কৰি সকলোৰে গ্ৰহণযোগ্য দৃষ্টিভংগীৰে আৰু নীতি গ্ৰহণেৰে অনুপ্ৰাণিত আৰু পৰিচালিত হো‌ৱাত গুৰুত্ব দিয়ে। মান‌ৱ সমাজৰ উপকাৰৰ বাবে দেশ আৰু ৰাইজ সকলোৰে সংযুক্ত প্ৰচেষ্টা চলো‌ৱাৰ সংকল্প লো‌ৱা হয়। ইয়াৰ উপৰিও প্ৰতিবছৰৰ ৫ জুন তাৰিখটো ‘বিশ্ব পৰিবেশ দি‌ৱস” হিচাপে পালন কৰি মানুহৰ মাজত পৰিবেশ সচেতনতাৰ ভাৱ জগাই তোলাৰ প্ৰয়াস কৰা হৈছে।\nপৰিবেশ আৰু স্বাস্থ্যৰ বিষয়ে সবিশেষ জনাৰ মূল উদ্দেশ্য হ’ল যাতে আমি আমাৰ পাৰিপাৰ্শ্বিক অ‌ৱস্থা স্বাস্থ্যসন্মত কৰি ৰাখিব পাৰোঁ আৰু আমাৰ পৰিবেশে আমাক সু-স্বাস্থ্যৰ অধিকাৰী হো‌ৱাত সহায় কৰে। অনাময় (Sanitation) হৈছে স্বাস্থ্য সুৰক্ষাৰ বিজ্ঞান। নেশ্বনেল ফাউণ্ডেচন অৱ ইউ. এছ. এ. (National Foundation of U.S.A.) ৰ মতে অনাময় হৈছে জী‌ৱন ধাৰণৰ এক উপায়। ইয়াত পৰিষ্কাৰ ঘৰ, পৰিষ্কাৰ ফাৰ্ম, পৰিষ্কাৰ ব্য‌ৱসায়, পৰিষ্কাৰ চুবুৰীয়া আৰু পৰিষ্কাৰ মানুহক বুজাইছে। বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ (WHO) মতে পৰিবেশ অনাময় হ’ল আমাৰ চাৰিওফালৰ পাৰ্থি‌ৱ উপাদানসমূহ বিশেষকৈ যিবোৰৰ পৰা আমাৰ স্বাস্থ্য, জী‌ৱনধাৰণৰ প্ৰক্ৰিয়া আৰু শাৰীৰিক বিকাশত ব্যাঘাত বা অনিষ্টতা আহিব পাৰে, তেনে উপাদান সমূহৰ ওপৰত আমাৰ নিয়ন্ত্ৰণ থকা।\n← ক্ষাৰসূত্র (ডা° আফজালুৰ ৰহমান চৌধুৰী)\nপ্ৰবাসত মাতৃত্বৰ অনুভৱ (তিৰুজ্যোতি বৰা দাস) →\nন্যায় সেৱা দিৱস –শ্ৰীমতী ৰুমা হাজৰিকা\nচীনে গুগল, ফেচবুক, ড্ৰপবক্স আদি নিষিদ্ধ কৰিব পাৰিলে কেনেকৈ? – (পংকজ জ্যোতি মহন্ত)\nঅসমত “ৰামানুজন গণিত”ৰ চৰ্চা আৰু ড০ নয়নদীপ ডেকা বৰুৱা


খাদ্যনীতি পালনেৰে স্বাস্থ্য ৰক্ষা সম্ভৱনে? — বিকাশপেডিয়া\nমূল পৃষ্ঠা / স্বাস্থ্য / পৰিপুষ্টি / খাদ্যনীতি পালনেৰে স্বাস্থ্য ৰক্ষা সম্ভৱনে?\nখাদ্যবিহীন হৈ কোনো প্রাণীয়েই জীৱন ধাৰণ কৰিব নোৱাৰে-\nসেয়েহে সৃষ্টিকর্তাই পৃথিৱীৰ সকলো প্রাণীকে জীৱন-নির্বাহৰ বাবে খাদ্য নির্দিষ্ট কৰি দিয়াৰ লগতে সৰবৰাহৰ ব্যৱস্থাও কৰি দিছে। লক্ষ্যণীয় আৰু আমোদজনক কথাটো হ’ল একমাত্র মানুহৰ বাহিৰে পৃথিৱীৰ অন্য কোনো প্ৰাণীয়ে খাদ্যনীতি লংঘন কৰা দেখা নাযায়। সম্ভৱত: এই কাৰণেই অন্যান্য প্ৰাণীয়ে জীৱনত মানুহৰ দৰে ৰোগগ্ৰস্ত হৈ সমস্যাবহুল জীৱন অতিবাহিত কৰিবলগীয়া নহয়। খাদ্যনীতি পালন আৰু প্ৰাকৃতিকভাৱে জীৱন পৰিচালিত হোৱাৰ বাবেই মনুষ্যৰ বাদে অন্য প্রাণীজগতত জবা, ব্যাধি আৰু অকাল মৃত্যুৰ প্ৰাদুৰ্ভাব কম দেখা যায়।\nআয়ুৰ্বেদ শাস্ত্রই ঘোষণা কৰিছে-\n“বিনাপি ভেষজৈ ব্যাধি : পথ্যদেব নিবর্ততে।\nন তু পথ্যবিহীনস্য ভেষজানাং শতৈৰপি।”\nঅর্থাৎ বিনা ঔষধেৰেও ৰোগ নিৰাময় হয় যদি পথ্য ব্যৱস্থা নিৰ্ভুল হয়। কিন্তু পথ্য ব্যৱস্থা ত্ৰুটিপূৰ্ণ হ’লে শতসহস্ৰ ঔষধেৰেও ৰোগ নিৰাময় নহয়।\nমানুহৰ বাদে অন্য প্রাণীজগতত খাদ্যপ্রণালী অতি সৰল আৰু সম্পূৰ্ণ প্ৰাকৃতিক। যদিও জীৱ-জন্তুৱে সীমিত সংখ্যক খাদ্য সম্ভাৰৰ ভিতৰতে জীৱন-যাপন কৰে তথাপি এনে জীৱ-জন্তুৰ জীৱন সুখী আৰু নিৰোগী। কিন্তু মানুহৰ খাদ্য সামগ্ৰীৰ তালিকাত থকা প্রাচুর্যতা আৰু বিভিন্নতাৰ সীমা নাই। অকল ইন্দ্ৰিয় তৃপ্তি আৰু স্বাদ পূর্ণ কৰাৰ বাবেই মানুহৰ খাদ্যসমূহ জটিল আৰু অপ্রাকৃতিক ৰূপত প্রস্তুত কৰা হয়। ইয়াৰ উপৰি প্রাকৃতিক খাদ্যসামগ্ৰী ৰূপান্তৰিত কৰি সংহত (Refined) খাদ্যৰূপে সংৰক্ষণ কৰি ৰখা হয়। মানৱ শৰীৰৰ বাবে প্রয়োজনীয় পাঁচবিধ উপাদান-প্ৰ'টিন কাৰ্বোহাইড্ৰেট, ভিটামিন চৰ্বি আৰু মিনাৰেল, নিৰ্দিষ্ট পৰিমাণতকৈ কম বা বেছি হ'লেও শৰীৰৰ ক্ষতি হয়। সেয়েহে মানুহে খাদ্যপ্ৰণালীৰ বিষয়ে সম্যক জ্ঞান আয়ত্ত কৰি খাদ্যনীতি পালন কৰিব পাৰিলেহে সুস্বাস্থ্যৰ লগতে মনুষ্যত্বৰো বিকাশ হয়। কিন্তু পৰিতাপৰ কথা হৈছে, অধিকাংশ ব্যক্তিৰে খাদ্যনীতিৰ বিষয়ে সাধাৰণ জ্ঞান থকাৰ পিচতো মন আৰু ইন্দ্ৰিয় সংযমত ব্যর্থ হৈ খাদ্যনীতি পালন কৰাত অসমর্থ হয়। এনেদৰে পথ্য নীতি অবজ্ঞা কৰাৰ ফলতে বহু গুণী-জ্ঞানী মানুহেও জৰা, ব্যাধি আৰু অকাল মৃত্যুৰ গৰাহত পৰিবলগীয়া হোৱাটো সমাজৰ বাবেই ক্ষতিকাৰক।\nমানুহৰ চিন্তা-ভাৱনা আৰু আচৰণ প্রণালীৰ সৈতে খোৱা খাদ্য ওত:প্ৰোতভাৱে জড়িত হৈ আছে। সেয়েহে কোৱা হয়-‘যেনে খাদ্য তেনে মন’। আহাৰৰ পৰাই মানুহৰ সপ্তধাতু-ৰস, ৰক্ত, মঙহ, চবি, হাড়, মজ্জা আৰু শুক্ৰৰ উৎপন্ন হয়। তেজক দুই ভাগত বিভক্ত কৰা হৈছে- অম্লধর্মী তেজ আৰু ক্ষাৰধৰ্মী তেজ।\nঅম্লধর্মী তেজে শৰীৰ শক্তিশালী কৰি ৰাখে আৰু ইয়াৰ ক্ষয়ক্ষতি পূৰণ কৰে। ক্ষাৰধৰ্মী তেজে পেশী, স্নায়ু, গ্ৰন্থি, হাড় আৰু মজ্জাক সবল কৰি ৰাখে।\nআমি এটা কথা সততে জানি ৰখাটো প্ৰয়োজনীয় মাছ-মাংস, কণী আদি আমিষ খাদ্য আৰু চাউল, আটা আদি শর্কৰা জাতীয় খাদ্যৰ পৰা অম্লধৰ্মী ৰক্তৰ উৎপন্ন হয়। সেইদৰে শাক-পাচলি, ফল-মূল, মাহজাতীয় শস্য, গাখীৰ, দৈ ইত্যাদিৰ পৰা ক্ষাৰধৰ্মী ৰক্তৰ উৎপন্ন হয়। ঘী,মাখন, তেল, বিভিন্ন মিঠাই আদি চৰ্বিজাতীয় খাদ্য। এনে গুৰুপাৰ্কী আৰু সংহত খাদ্য অম্লধৰ্মী খাদ্য হিচাপেই পৰিগণিত হয়।\nখাদ্য প্র’টিন সমৃদ্ধ কেলচিয়াম আৰু লোযুক্ত হ’লেই ষে সুষম খাদ্য হ’ব এনে কথা শুদ্ধ নহয়। খাদ্য অল্পবিষ দোষৰ পৰা মুক্ত হয় নে নহয় আৰু এনে খাদ্যক শৰীৰে সহজভাৱে গ্ৰহণ কৰিব পাৰেনে নোৱাৰে সেই কথাও লক্ষ্য কৰাটো প্ৰয়োজনীয়। খাদ্যৰ এক-তৃতীয়াংশ অম্লধর্মী আৰু দুই-তৃতীয়াংশ ক্ষাৰধৰ্মী হ’লেহে ভাৰতীয় খাদ্যনীতি অনুসৰি সুষম খাদ্য হিচাপে ধৰা হয়। সেয়েহে সতর্ক হ’ব লাগে যাতে ভাত, ৰুটী, মাছ-মাংস,কণী, মিঠাই, ঘী, মাখন ইত্যাদি দিনটোৰ সকলোখিনি আহাৰৰ এক তৃতীয়াংশৰ অধিক নহয়। আমি দিনটোৰ খাদ্য তালিকাৰ দুই-তৃতীয়াংশ,শাক-পাচলি, ফল-মূল, দাইল, গাখীৰ, দৈ, বাদাম ইত্যাদি ক্ষাৰধর্মী পথ্যৰে পূৰণ কৰাটো জৰুৰী। মুঠতে ধ্যান দিব লাগিব যাতে আমাৰ তেজত থকা ক্ষাৰাংশৰ পৰিমাণ ৫০/৬০ শতাংশতকৈ কম নহয়। ক্ষাৰধৰ্মী ৰক্তৰ পৰিমাণ ৫০% ৰ কম হ’লে শৰীৰ ৰোগপ্রৱণ হোৱাৰ আশংকা থাকে।\nআমাৰ দেশত খাদ্য প্রণালীক তিনি ভাগত বিভক্ত কৰা হৈছে। এই তিনি প্রকাৰৰ খাদ্যই মানুহৰ শৰীৰ আৰু মনক তিনিধৰণে প্ৰভাৱিত কৰে। যি আহাৰ শুদ্ধ, স্বাভাৱিক আৰু পৱিত্ৰ, তেনে আহাৰ সাত্ত্বিক আহাৰ। ভাত, ৰুটী, শাক-পাচলি, ফল-মূল, দাইল, গাখীৰ, দৈ ইত্যাদিয়েই সাত্ত্বিক আহাৰ। এনে আহাৰ সৰল আৰু স্বাভাৱিকভাৱে ন্যুনতম জ্বলা-মছলা প্ৰয়োগেৰে ৰন্ধা হয়। শৰীৰ, মন আৰু আধ্যাত্মিক ভাৱনাৰ উত্তৰণৰ বাবে সাত্ত্বিক আহাৰেই সৰ্বোকৃষ্ট। দ্বিতীয় গুণবিশিষ্ট আহাৰক ৰাজসিক আহাৰ বোলা হয়। জিভাৰ তৃপ্তি আৰু স্বাদ বৃদ্ধিৰ বাবে এনে আহাৰক বিভিন্ন প্রকাৰৰ জাল- মছলাযুক্ত কৰি অস্বাভাৱিক ৰূপত ৰন্ধা হয়। শাক-পাচলি, ফল-মূল, গাখীৰ-দৈ ইত্যাদিতকৈ এনে আহাৰত মাছ-মাংস-কণী ইত্যাদি আমিষ খাদ্যৰ ওপৰত অধিক প্রাধান্য দিয়া হয়। স্বাভাৱিকতে এনে গুৰুপাকী আহাৰে মন আৰু ইন্দ্ৰিয়ক সহজে উত্তেজিত কৰে। তৃতীয় তথা নিকৃষ্ট শ্ৰেণীৰ আহাৰক তামসিক আহাৰ বোলা হয়। বাহী, ৰসহীন, পচা, উত্তেজক আৰু অস্বাভাৱিকভাৱে ৰন্ধা খাদ্য প্রণালীয়েই হৈছে তামসিক আহাৰ। এনে আহাৰ ভক্ষণৰ ফলত মানুহৰ শাৰিৰীক ক্ষতি হোৱাৰ উপৰিও মন-বুদ্ধি কলুষিত হয়। এলাহ, নিদ্রা, খং, উত্তেজনা, চঞ্চলতা, কু-চিন্তা ইত্যাদি নাকাৰাত্মক নাকাৰাত্মক ভাৱনাৰ দ্বাৰা শৰীৰ মন ভাৰাক্ৰান্ত হয়। মাছ-মাংস, কণী, পিঁয়াজ, নহৰু, নিচাজাতীয় পানীয় তথা দ্ৰব্য ইত্যাদি খাদ্য ৰাজসিক আৰু তামসিক দুয়োবিধ আহাৰতে অন্তর্ভুক্ত কৰা হয়।\nআহাৰৰ পবিত্ৰতা আৰু শুদ্ধতাৰ বাবে তিনিটা কথাৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিব লাগিব। সেয়া হৈছে পাকঘৰ, বাচন-বৰ্তন আৰু পৰিৱেশ চাফ-চিকুণ হ’ব লাগিব। ৰান্ধিবলৈ লোৱা খাদ্যসামগ্ৰী শুদ্ধ আৰু সতেজ হোৱাটো জৰুৰী। ৰান্ধনিগৰাকী পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্ন হোৱাৰ লগতে ৰন্ধনকাৰ্য কৰাৰ সময়ত মনত কোনো অপবিত্ৰ ভাবনা পোষণ কৰিব নালাগিব।\nআমাৰ শৰীৰত প্ৰাকৃতিকভাৱে খাদ্য হজম কৰিব পৰা সুব্যৱস্থা আছে। খাদ্য হজমৰ বাবে আমাৰ গ্ৰন্থিবোৰৰ পৰা এবিধ ৰস নিঃসৃত হয়। এনে ৰসক অম্লৰস আৰু পিত্তৰস বোলা হয়। এই নিঃসৰিত ৰসে খাদ্য হজম কৰে আৰু নিজেও জীণ যায়। ইয়াৰ ফলত শৰীৰত কোনো দূষিত পদার্থ জমা নহয়। কিন্তু আহাৰ যদি স্বাভাবিক নহয় আৰু সংহত অথবা গুৰুপাকী হয়, তেন্তে খাদ্য স্বাভাৱিকভাবে পৰিপাক নহয়। এনে খাদ্যক জীন নিয়াবলৈ গ্ৰন্থিসমূহৰ পৰা অতিৰিক্ত ৰস নিঃসৰণ কৰিবলগীয়া হয়। এনে কাৰ্য কৰিবলগীয়া হ’লে গ্ৰন্থিবোৰ অতিক্রিয়াই দুর্বল হৈ পৰে। শৰীৰত উৎপন্ন হোৱা এই অতিৰিক্ত ৰসবোৰ খাদ্যৰ সৈতে সম্পূৰ্ণকৈ জীণো নাযায়। শৰীৰৰ এই অজীর্ণ ৰসেই দূষিত অম্লৰস আৰু পিত্তৰস। শৰীৰত ৰৈ যোৱা এই দূষিত ৰসবোৰৰ পৰাই পৰৱৰ্তী কালত মানুহ বিভিন্ন ৰোগত আক্ৰান্ত হয়। আধুনিক চিকিৎসা শাস্ত্ৰই এই দূষিত ৰসবোৰকেই ইউৰিক এচিড বোলে।\nদেখাত যদিও সাধাৰণ অথচ অতি গুৰুত্বপূর্ণভাবে পালন কৰিবলগীয়া খাদ্যনীতি হ’ল— সঠিক সময়ত আৰু পৰিমিত পৰিমাণত আহাৰ গ্ৰহণ। লোভৰ বশৱৰ্তী হৈ অধিক ভোজনেই শৰীৰত বিভিন্ন ৰোগৰ উৎপত্তিৰ কাৰণ৷ ভাৰতীয় মাতৃৰ এটা সহজাত স্বভাৱ আছে যে, সন্তানক পেট পূৰাই আহাৰ খুৱাব নোৱাৰিলে মনত শান্তি নাপায়। অতিৰিক্ত ভোজনৰ বাবেই যে সন্তানৰ বিভিন্ন পেটৰ ৰোগ হয়, সন্তানৰ প্রতি থকা অন্ধ স্নেহে মাতৃসকলক এই সত্য বুজি পোৱাত অপাৰগ কৰি ৰাখে।\nখাদ্যনীতিৰ আৰু কিছুমান সাধাৰণ কথা আমি বহুতেই জানো কিন্তু সেইবোৰ পালন কৰাত কোনো গুৰুত্বই দিয়া নহয়; অথচ সেইবোৰ পালন কৰিব পৰাৰ ওপৰতেই সুস্বাস্থ্য নিৰ্ভৰ কৰে। এক শান্তিপূৰ্ণ পৰিবেশতহে আহাৰ গ্ৰহণ কৰা উচিত। আহাৰ ধীৰ স্থিৰভাবে ভালদৰে ছোবাই খাব লাগে। আহাৰ গ্ৰহণৰ সময়ত পানী খোৱা উচিত নহয়; কাৰণ এনে কাৰ্যই আহাৰ হজম হোৱাত বাধা দান কৰে। খাদ্য গ্ৰহণৰ কমেও আধা ঘণ্টাৰ পিচতহে পানী পান কৰা উচিত। যিমান দূৰ সম্ভৱ চৰ্বিযুক্ত, অধিক মছলাযুক্ত, অস্বাভাৱিক প্ৰকৰণে ৰন্ধন খাদ্য আৰু সংহত খাদ্যৰ পৰা আতঁৰি থাকিব লাগে। দিনটোৰ ২৪ ঘণ্টাৰ ভিতৰত চাৰিবাৰহে খাদ্য গ্রহণ কৰা উচিত। সেয়া হ’ল- পুৱাৰ জলযোগ, দুপৰীয়াৰ মূল আহাৰ, আবেলিৰ পাতলীয়া আহাৰ আৰু নিশাৰ লঘু আহাৰ। শোৱাৰ দুঘন্টাৰ পূৰ্বে নিশাৰ ভোজন সমাপন কৰা উচিত। সকলো প্ৰকাৰৰ নিচাজাতীয় পানীয় তথা নিচাজাতীয় দ্রব্যৰ পৰা অৱশ্যেই আঁতৰত থকাটো শৰীৰৰ বাবে মংগলজনক। সৰ্বোপৰি আমিষ তথা ৰাজসিক আহাৰৰ পৰা যথাসম্ভৱ আঁতৰি আহি সাত্ত্বিক আহাৰৰ প্রতি আসক্ত হ’ব পাৰিলে শাৰীৰিক, মানসিক আৰু আধ্যাত্মিক উৎকৰ্ষতা সাধনত বহুদূৰ আগবাঢ়ি যাব পৰা যায়।\nআমাৰ শৰীৰটোৰ বাবে যিদৰে নিদ্ৰাৰ আৱশ্যক হয়, ঠিক সেইদৰে শৰীৰৰ আভ্যন্তৰীণ পৰিপাক যন্ত্ৰবোৰৰ বাবেও জিৰণিৰ প্ৰয়োজন হয়। সেয়ে সপ্তাহ অথবা পষেকত দিনত বা নিশা উপবাস পালনত অভ্যস্ত হ’লে পৰিপাক যন্ত্রসমূহে জিৰণি লৈ অধিক কর্মক্ষম হৈ উঠে। সেই সময়ত জীর্ণ হ’বলৈ বাকী থকা খাদ্যাংশবোৰ সম্পূৰ্ণ জীৰ্ণ হৈ শৰীৰৰ পৰা বাহিৰ হৈ যাবলৈ সুবিধা পায়। ইয়াৰ ফলত শৰীৰটো পৰিস্কৃত হৈ ৰোগমুক্ত হয় আৰু মন আৰু ইন্দ্ৰিয়সমূহো প্ৰফুল্লিত হয়। সুস্থ-সবল দেহ-মনৰ গৰাকী হ’বলৈ হ’লে খাদ্য সম্বন্ধে বিস্তৃত জ্ঞানৰ উপৰি খাদ্যনীতি পালনৰ প্ৰতি বিশেষভাবে সজাগ হোৱাটো প্রয়োজনীয়। স্বাস্থ্যৰক্ষা আৰু মনুষ্যত্ব বিকাশত খাদ্যনীতিৰ পালনৰ অপৰিহাৰ্যতাৰ বিষয়তো কেনেকৈ অস্বীকাৰ কৰা যায়। সেয়েহে খাদ্যনীতি যথার্থভাবে পালন কৰি স্বাস্থ্য ৰক্ষাৰ লগতে মনুষ্য বিকাশতো যোগদান দিওঁ আহক।\nলিখক: ৰবীন ভূঞা, সাদিন।\nখাদ্য নীতি, স্বাস্থ্য সাধনা আৰু কৃষি ব্যৱস্থা


প্ৰতিবাদী কংগ্ৰেছ কৰ্মীক গুলীয়াবলৈ উদ্যত্ হৈছিল আৰক্ষী ! Prag News : Best Assamese News Channel, Latest Assam News Live Today , North East Breaking News\nপ্ৰতিবাদী কংগ্ৰেছ কৰ্মীক গুলীয়াবলৈ উদ্যত্ হৈছিল আৰক্ষী !\nগুৱাহাটী : গুৱাহাটী ৰাজীৱ ভৱনত অসম প্ৰদেশ কংগ্ৰেছ কমিটিয়ে আজি যুটীয়া সংবাদমেলত আৰক্ষীৰ ভূমিকাক লৈ ক্ষোভ কৰিছে৷ আৰক্ষীয়ে কংগ্ৰেছ কৰ্মীক গুলীয়াবলৈ উদ্যত্ হৈছিল বুলি সংবাদমেলত গুৰুতৰ অভিযোগ কৰিছে কংগ্ৰেছ নেতৃত্বই৷\nসভাপতি ৰিপুন বৰা,সাংসদ প্ৰদ্যুত বৰদলৈ,গৌৰৱ গগৈ,আব্দুল খালেকৰ লগতে বিৰোধী দলপতি দেৱব্ৰত শইকীয়া, ৰকিবুল হুছেইনো আছিল সংবাদমেলত৷\nআৰু পঢ়িব পাৰিব : উৰুকাৰ দিনা ধৰ্ষণ-হত্যা ১৫ বছৰীয়া কিশোৰী-বৃদ্ধাৰ !\nইতিমধ্যে গুলীয়াবলৈ উদ্যত হোৱা আৰক্ষী বিষয়াজনৰ ফটো সংগ্ৰহ কৰিছে প্ৰদেশ কংগ্ৰেছে৷ OC আৰু SPৰ বিৰুদ্ধে আদালতৰ কাষ চাপিব বুলিও কংগ্ৰেছ দলৰ নেতৃত্বই জানিবলৈ দিয়ে৷ ইয়াৰ উপৰি প্ৰতিবাদী মহিলাক আৰক্ষীয়ে প্ৰহাৰ কৰাৰো অভিযোগ তুলিছে৷\nপ্ৰতিবাদৰ সময়ত আৰক্ষীৰ প্ৰহাৰত আহত হয় অৰুণিমা দাস নামৰ এগৰাকী মহিলা৷ ‘চৰকাৰ তথা আৰক্ষীৰ এই কাৰ্য অগণতান্ত্ৰিক’ বুলি ক্ষোভ প্ৰকাশ সংবাদমেলত৷ ৰাজ্যৰ ভিন্ন প্ৰান্তৰ পৰা অহা প্ৰায় ৪ হাজাৰ কৰ্মীয়ে সাব্যস্ত কৰিছিল প্ৰতিবাদ৷ এই প্ৰতিবাদকাৰীক বাধা প্ৰদান কৰে আৰক্ষীয়ে৷\nআৰু পঢ়িব পাৰিব : মুখ্যমন্ত্ৰীৰ সোণোৱালৰ সভাৰ বাবে বন্ধ বিদ্যালয় ! নষ্ট এটা শৈক্ষিক দিন…\nউল্লেখ্য যে প্ৰতিবাদৰ বাবে প্ৰদেশ কংগ্ৰেছে অনুমতি লোৱাৰ পাছতো বাধা প্ৰদান কৰাক লৈ ক্ষোভ প্ৰকাশ কৰি সমগ্ৰ বিষয় সন্দৰ্ভত আইনৰ সহায় ল’ব বুলি জানিবলৈ দিছে কংগ্ৰেছ নেতৃত্বই৷ লগতে নিৰ্বাচন আয়োগৰো কাষ চাপিব প্ৰদেশ কংগ্ৰেছে৷ অহা ২২ জানুৱাৰীত পুনৰ প্ৰতিবাদী কাৰ্যসূচী ৰূপায়ন কৰিব বুলি জানিবলৈ দিয়ে সংবাদমেলত৷


বৰগীত Class 10 Question Answer - সকলো প্ৰশ্নৰ উত্তৰ - Sebahslc.In\nবৰগীত Class 10 Question Answer\n১। চমুকৈ প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিয়া ।\n(ক) নেৰিবা বান্ধৰ মােক জীৱনে মৰণে।”\nকবিয়ে জীবনে মৰণে নেৰিবৰ বাবে কাক অনুৰােধ কৰিছে?\nউত্তৰঃ কবিয়ে ভগৱানক জীৱনে মৰণে নেৰিবৰ কাৰণে অনুৰােধ কৰিছে।\n(খ) “সনক সনন্দ যােগী যাহাকু ধিয়ায়”।\n–সনক, সনন্দ আদি যােগীসকলে কাক ধ্যান কৰে বুলি কৈছে?\nউত্তৰঃ সনক, সনন্দ আদি যযাগীসকলে হৰি অর্থাৎ ভগৱান শ্রীকৃষ্ণক ধ্যান কৰে বুলি কৈছে।\n(গ) কবি কিহত আতুৰ হােৱা বুলি কৈছে?\nউত্তৰঃ কবি সাংসাৰিক দুখ, বিষয় বাসনাত আতুৰ হােৱা বুলি কৈছে।\nউত্তৰঃ বৰগীতটি মহাপুৰুষ শ্ৰী শ্ৰী মাধৱদেৱে ৰচনা কৰা।\n(ঙ) বৰগীতটি কি ৰাগত বন্ধা আছে?\n(চ) কবিয়ে বান্ধৱ বুলি কাক সম্বােধন কৰিছে?\nউত্তৰঃ কবিয়ে হৰিক বান্ধৱ’বুলি সম্বােধন কৰিছে।\n(ছ) মােহ-পাশ’ মানে কি?\nউত্তৰঃ “মােহ-পাশ” মানে হ’ল মায়াৰ বান্ধোন অর্থাৎ জাগতিক লােভ, আকাংক্ষা আদি মায়াজালৰ বন্ধন।\nবৰগীত class 10 মূলভাব\n২। বৰগীতটিৰ মূলভাৱ লিখা।\nউত্তৰঃ হৰিয়েই ভকতৰ জীৱনৰ সৰ্বস্ব, তেৱেঁই পৰম বান্ধৱ। তেওঁৰ অভয় চৰণত শৰণেৰে সংসাৰ নিকাৰৰ পৰা মুক্তিদানৰ কাকৃতি কবিতাটোৰ মূলভাব।\nকবি সাংসাৰিক জীৱ। বৈষয়িক সুখৰ থলী এই সংসাৰ দৰাচলতে সকলাে যন্ত্রণাৰ উৎস। সাংসাৰিক মায়াই জীৱক বিষয়সুখত নিমগ্ন কৰায় আৰু জীৱৰ নানা পাপকর্মত ৰত হয়। জীৱন এনেদৰে হৈ পৰে যন্ত্রণাদগ্ধ। মৃত্যু পর্যন্ত জীৱই ভােগ কৰে সংসাৰৰ যন্ত্রণা। দুখ-যন্ত্ৰণাত জৰ্জৰিত জীৱই এটা সময়ত জীৱনৰ ক্ষণস্থায়িত্ব উপলব্ধি কৰে। ইয়াৰ পৰা পৰিত্ৰাণৰ উপায় বিচাৰি হাহাকাৰ কৰে। আত্মপােলব্ধিৰে বুজি উঠে যে সংসাৰ যন্ত্ৰণাৰ পৰা মুক্তিৰ পথ দেখুৱাব পাৰে কেৱল হৰিয়েহে। কবিৰ ক্ষেত্ৰতাে একেই কথা প্রযােজ্য। কবিও জীৱন যন্ত্রণাত দগ্ধ। হৰিৰ মহিমা অপাৰ। সনক, সনন্দ আদি সিদ্ধ মহামুনিগণেও হৰিমহিমা আয়ত্ত কৰিবলৈ গভীৰ ধ্যানত নিমগ্ন হয়। তেওঁৰ প্রকৃত মহিমা কৈ ওৰ পেলাব নােৱাৰে নিগম শাস্ত্রসমূহেও। যি অনন্ত নাগ হৰিৰ বিশ্রামস্থলী সেই নাগৰ সহস্র মুখেও তেওঁৰ মহিমা বর্ণাই শেষ কৰিব নােৱাৰে। তেনেস্থলত তেওঁৰ মহিমা বুজিব পৰাটো কবিৰ দৰে সাধাৰণ ভকতৰ বাবে অতি দুৰূহ কাম। পৰম জ্ঞানীসকলে চলাথ কৰিও বিচাৰি নােপােৱা হৰিৰ ওচৰ চপাটো অসাধ্য কাম। হৰিকৃপা অবিহনে তেওঁৰ মহিমা আয়ত্ত কৰাটো অসম্ভৱ বুলি কবিয়ে ভাবে। তেওঁ বিশ্বাস কৰে হৰিচৰণেই প্রকৃত ভকতৰ মহাধন আৰু হৰিয়েই তেওঁলােকৰ জীৱনৰ সৰ্বস্ব। সেয়ে সংসাৰ নিকাৰত অস্থিৰ কবিয়ে হৰিৰ কমলসম চৰণ দুখনিত শৰণ লৈ উদ্ধাৰ পাব বিচাৰিছে জীৱনৰ সমস্ত দুখ-যন্ত্রণাৰ পৰা। সংসাৰৰ নিদাৰুণ মােহবান্ধোনৰ পৰা মুক্ত কৰিবলৈ কৃপাৰ সাগৰ হৰিৰ কৃপাভিক্ষা কবিয়ে কাতৰে কৰিছে। বৈষ্ণৱ ভক্তকবি মহাপুৰুষজনাৰ দাস্যভক্তি কবিতাটোত সুন্দৰভাৱে পৰিস্ফুট হৈছে। আৰু এয়াই কবিতাটোৰ বিশেষত্ব।\n৩। বৰগীতটিৰ ৰচকৰ চমু পৰিচয় দিয়া।\nউত্তৰঃ কবি পৰিচয়ঃ (শ্রী শ্রী মাধৱদেৱ) – কবি মাধৱদেৱ হৈছে অসমীয়া বৈষ্ণৱ ভক্তি সাহিত্যৰ অন্যতম হােতা। ১৪৮৯ চনত জন্ম গ্রহণ কৰা মাধৱদেৱৰ পিতৃ আছিল গােবিন্দগিৰী ভূঞা আৰু মাতৃৰ নাম মনােৰমা। লখিমপুৰ জিলাৰ নাৰায়ণপুৰৰ লেটেকু পুখুৰীত জন্ম ল’লেও মাধৱদেৱে পিচে শিক্ষা গ্রহণ কৰিছিল বর্তমান বাংলাদেশত অৱস্থিত বাণ্ডুকাতহে। ১৫২২ চনত তেওঁ বেলগুৰিৰ ধুৱাহাটাত নৱবৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ প্ৰচাৰক শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ ওচৰত শৰণ লয়। আহােম স্বৰ্গদেউৰ ৰােষৰ বলি হৈ ১৫৪৬ চনত তেওঁ কোচবিহাৰলৈ ভটিয়াই আহে। ভাটীৰ ফালে অর্থাৎ নামনি অসমৰ বাৰাদি, গণককুছি, সুন্দৰীদিয়া, ভেলাদাঙ্গা আদি ঠাইত তেওঁ বৈষ্ণৱ ধৰ্ম প্ৰচাৰৰ অর্থে নিত্য নতুন সাহিত্যকর্মৰ সৃষ্টিত ব্ৰতী হৈছিল। ১৫৬৮ চনত গুৰু শংকৰদেৱৰ মৃত্যুৰ পাছত নৱবৈষ্ণৱ ধর্ম প্রচাৰৰ সম্পূর্ণ দায়িত্বভাৰ মাধৱদেৱে কান্ধ পাতি লৈ দক্ষতাৰে সেই কার্য চলাই নিছিল। ধর্ম প্রচাৰ কালত তেওঁ বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ ৰম্যপুৰীৰূপে বিখ্যাত বৰপেটা সত্র’ প্রতিষ্ঠা কৰে যি আজিও সগর্বে সত্ৰ পৰম্পৰা অক্ষুন্ন ৰাখিছে। অসাধাৰণ প্ৰতিভাৰ অধিকাৰী এইজনা মহাপুৰুষে ১৫৯৬ চনত কোচবিহাৰৰ ভেলাদাঙ্গাত ইহলীলা সম্বৰণ কৰে। গুৰুজনাই। জীৱিতকালত ৰচনা কৰা সাহিত্য সম্ভাৰ হ’ল নামঘােষা,বৰগীত, ৰাজসূয় যজ্ঞ, দধিমথন বা অর্জুন ভঞ্জন, ভূমি লেটোৱা, চোৰধৰা, পিম্পৰা গুছুৱা, ভােজন বিহাৰ, গুৰু ভটিমা, ভক্তি ৰত্নাৱলী, জন্ম ৰহস্য আদি।\n(ক) “সহস্র বয়নে যাৰ নপাৱন্ত সীমা।\nঅধমে জানিবাে কেনে তােমাৰ মহিমা।”\nউত্তৰঃ সংগতিঃ ব্যাখ্যেয় কবিতাফাকি আমাৰ পাঠ্যপুথিৰ অন্তৰ্গত শ্রী শ্রী মাধৱদেৱ বিৰচিত বৰগীত’ৰ পৰা উদ্ধৃত কৰা হৈছে।\nপ্রসংগঃ হৰিৰ মহিমা বর্ণনা কৰিবলৈ গৈ কবি মাধৱদেৱে ব্যাখ্যেয় কবিতাফাকিৰ অৱতাৰণা কৰিছে।\nব্যাখ্যাঃ সংসাৰৰ একমাত্র ত্রাণকর্তা হৈছেহৰি। তেওঁৰ মহিমা অপাৰ। সিদ্ধ মহামুনিগণে ধ্যান কৰিও হৰি মহিমা আয়ত্ত কৰিব নােৱাৰে। নিগম শাস্ত্ৰই তেওঁৰ মহিমা কৈ অন্ত পেলাব নােৱাৰে। যি অনন্তনাগ হৰিৰ বিশ্রামস্থলী সেই নাগৰ সহস্র মুখেও তেওঁৰ মহিমা বর্ণাই শেষ কৰিব নােৱাৰে। তেনেস্থলত কবি হৈছে অতি সাধাৰণ প্ৰাণী, তেওঁৰ কাৰণে হৰি মহিমা জানিব পৰাটো অতি কঠিন কাম। পৰম জ্ঞানীসকলে চলাথ কৰিও বিচাৰি নােপােৱা হৰিৰ মহিমা বুজি উঠিবলৈ কবিয়ে অক্ষমতা প্রকাশ কৰিছে। কবিয়ে বুজি উঠিছে যে হৰি কৃপা অবিহনে তেওঁৰ অনন্তমহিমা আয়ত্ত কৰাটো সম্ভৱ নহয়। ব্যাখ্যেয় কবিতাফাকিত এনে ভাবেই ফুটি উঠিছে।\nclass 10 assamese বৰগীত question answer\n(খ) “আতুৰ ভৈলােহাে হৰি বিষয় বিকলে।\nকৰিয়াে উদ্ধাৰ মােক চৰণ কমলে।”\nপ্রসংগঃ সংসাৰৰ মায়াপাশৰ পৰা মুক্তিপথ দেখুৱাবলৈ হৰিক প্রার্থনা জনাই কবিয়ে ব্যাখ্যেয় কবিতাফাকিৰ অৱতাৰণা কৰিছে।\nব্যাখ্যাঃ মানুহ সাংসাৰিক জীৱ। সংসাৰ সকলাে যন্ত্রণাৰ উৎস। বৈষয়িক সুখৰ থলী এই সংসাৰ। পাৰ্থিৱ সুখ-সম্পদে মানুহক এনেকৈ গ্রাস কৰে যে তেওঁলােকে বিষয় সুখকে জীৱনৰ একমাত্র সত্য বুলি ভুল কৰে। বিষয় বাসনাত নিমগ্ন হৈ মানুহে নানা পাপকর্মত ৰত হয়, ফলত জীৱন হৈ পৰে যন্ত্রণাময়। জীৱই মৃত্যু পর্যন্ত ভােগ কৰে এই যন্ত্রণা। দুখ-যন্ত্ৰণাত ভাৰাক্রান্ত জীৱ জৰ্জৰিত হৈ পৰে আৰু উপলব্ধি কৰে যে মানৱ জীৱন ক্ষণস্থায়ী। সংসাৰ নিকাৰত ভুগি কবিও অস্থিৰ হৈ পৰিছে। এই যন্ত্রণাৰ পৰা মুক্তিৰ পথ বিচাৰি কবিৰ মন হাহাকাৰ কৰি উঠিছে।নিৰ পায় হৈকবিয়ে হৰিৰ চৰণত শৰণ লৈছে। কিয়নাে কবিয়ে বিশ্বাস কৰে সংসাৰৰ সমস্ত যন্ত্রণাৰ পৰা জীৱক মুক্তি দিব পাৰে একমাত্ৰ হৰিয়েহে। হৰিৰ কমলসম চৰণ দুখনিত শৰণ লৈ কবি মহাপুৰুষজনাই উদ্ধাৰ পাব বিচাৰিছে। জীৱনৰ সমস্ত দুখ-যন্ত্রণাৰ পৰা এনে ভাব ব্যাখ্যেয় কবিতাফাকিৰ মাজেৰে স্পষ্ট হৈ পৰিছে।\n(গ) “তােমাৰ চৰণ দুই মােৰ মহা ধন।\nভকত জনেৰ নিজ তুমিসে জীৱন।”\nউত্তৰঃ সংগতিঃ উদ্ধৃত পদফাকি আমাৰ পাঠ্যপুথি ‘অসমীয়া সাহিত্য চয়নিকা’ৰ মহাপুৰুষ শ্রী শ্রী মাধৱদেৱ বিৰচিত বৰগীত’পাঠটিৰ পৰা লােৱা হৈছে।\nপ্রসংগঃ পদফাকিৰ জৰিয়তে মহাপুৰুষজনাই কৈছে যে, ভগৱানৰ চৰণতে ভক্তসকলৰ প্রকৃত জীৱন আৰু ভক্তসকলৰ বাবে ভগৱানৰ চৰণ দুখনেই হ’ল অমূল্য সস্পদ।\nব্যাখ্যাঃ কবিৰ মতে সংসাৰৰ মায়া মােহৰ পৰা মুক্ত হ’বলৈ হ’লে ভগৱানৰ চৰণত শৰণ লােৱাৰ বাহিৰে অন্য কোনাে উপায় নাই। সর্বব্যাপ্ত নিৰাকাৰ ভগৱানেই হৈছে জগতৰ সৃষ্টিকর্তা, পালনকর্তা তেওঁ সকলােৰে উৰ্দ্ধত, গতিকে তেওঁৰ চৰণত শৰণ লাভ কৰা মানে জগতৰ মূল্যৱান সম্পদ লাভ কৰাৰ সমান। মহাপুৰুষজনাৰাে এয়া জীৱনৰ একান্ত আকাংক্ষিত মহাধন কাৰণ তেওঁ হ’ল ভগৱানৰ একান্ত ভক্ত। ভক্তৰ কাৰণে ভগৱানেই পৰম আশ্রয়, সেয়ে ভক্তৰ জীৱন ভগৱানতেই সদায় সমর্পিত। হৰিচৰণেই হৈছে প্রকৃত ভকতৰ মহাধন আৰু হৰিয়েই ভকতৰ জীৱনৰ সর্বস্ব ব্যাখ্যেয় কবিতাফাকিৰ দ্বাৰা কবিয়ে এনে ভাবকেই সামৰিছে।\n৫। ‘সনক সনন্দ যােগী যাহাকু ধিয়ায়\n– তাৎপর্য বিচাৰ কৰা।\nউত্তৰঃ আগম আৰু নিগম আদি শাস্ত্ৰত ভগৱানৰ বিভিন্ন মহিমাৰ বিষয়ে বর্ণনা কৰা হৈছে। কিন্তু এই শাস্ত্ৰত দাঙি ধৰা বর্ণনাসমূহ অধ্যয়ন কৰিয়েই ভগৱানৰ প্রকৃত স্বৰূপ উপলব্ধি কৰাটো সম্ভৱ নহয়। ভগৱানৰ প্রকৃত স্বৰূপ উপলব্ধি কৰিবলৈ হ’লে একান্তমনে ভগৱানক ভক্তি কৰাৰ প্রয়ােজন। সেয়ে সনক, সনন্দৰ দৰে যােগীসকলেও ভগৱানৰ স্বৰূপ উপলব্ধিৰ বাবে একান্ত মনে ভগৱানক ধ্যান কৰে।\nঅর্থাৎ কবিয়ে কৈছে যে ভগৱানৰ প্রকৃত স্বৰূপ উপলব্ধি কৰিবলৈ হ’লে গভীৰ তপ-জপ কৰাতকৈ বা শাস্ত্ৰ আদিৰ অধ্যয়নত নিমগ্ন হােৱাতকৈ শুদ্ধচিত্তে ভক্তিভাৱে একান্ত মনে ভগৱানক প্রার্থনা কৰাৰহে প্রয়ােজন।\nবৰগীত বৈশিষ্ট্য সমূহ কি কি ?\n৬। বৰগীতৰ চাৰিটা লক্ষণৰ বিষয়ে লিখা?\nউত্তৰঃ বৰগীতৰ চাৰিটা লক্ষণ হল –\n(ক) বৰগীতসমূহ চৈধ্য প্ৰসংগৰ অন্তৰ্গত।\n(খ) বৰগীতসমূহ হ’ল শাস্ত্রীয় ৰাগ-তালযুক্ত গীত।\n(গ) বৰগীতসমূহৰ ৰচনাশৈলী ব্ৰজাৱলী ভাষাৰ।\n(ঘ) বৰগীতসমূহ হ’ল ভক্তিমূলক তথা ঈশ্বৰৰ মাহাত্ম্য প্রকাশক গীত।\n১। তলত দিয়া শব্দকেইটাৰ আধুনিক ৰূপ লিখা ?\nনপাৱন্ত, কেনে, ভৈলােহাে, তুমিসে, জনেৰ, কহয়।\nকেনে কেনেকৈ, কিদৰে\nতুমিসে তুমিহে, তুমিয়েই\nজনেৰ জনৰ, সকলৰ\n২। ব্ৰজাৱলী ভাষাৰ বৈশিষ্ট্যসমূহ উল্লেখ কৰা।\nউত্তৰঃ ব্ৰজাৱলী ভাষাৰ বৈশিষ্ট্যসমূহ হলঃ\n(ক) ব্ৰজাৱলী হ’ল মধ্যযুগীয় বৈষ্ণৱ কবিসকলে ব্যৱহাৰ কৰা এক কৃত্রিম সাহিত্যিক ভাষা।\n(খ) ব্ৰজাৱলী ভাষাৰ মূল ভেটি হ’ল মৈথিলী ভাষা।\n(গ) পশ্চিমা হিন্দীৰ অপভ্রংশ ব্রজভাষাৰ লগত এই ভাষাৰ কোনাে সম্পর্ক নাই।\n(ঘ) এই ভাষাই উৰিষ্যা, বংগ আৰু অসমত থলুৱা ভাষাৰ মিশ্ৰণেৰে কিছুসুকীয়া স্থান গ্রহণ কৰিছে।\n(ঙ) ব্ৰজাৱলী ভাষাটো শক্তিশালী হােৱাৰ উপৰি প্ৰচুৰ স্বৰধ্বনি প্রয়ােগ হােৱাৰ বাবে ই অতি শ্রুতিমধুৰ হৈ পৰিছে।\nবৰগীত class 10 অতিৰিক্ত প্রশ্নোত্তৰ\n(ক) মাধৱদেৱৰ কেতিয়া আৰু ক’ত জন্ম হৈছিল ?\nউত্তৰঃ মাধৱদেৱৰ ১৪৮৯ চনত লক্ষীমপুৰ জিলাৰ নাৰায়ণপুৰৰ লেটেকুপুখুৰীত জন্ম হৈছিল।\n(খ) মাধৱদেৱৰ পিতৃ-মাতৃৰ নাম কি আছিল?\nউত্তৰঃ মাধৱদেৱৰ পিতৃৰ নাম গােবিন্দগিৰি ভূঞা আৰু মাতৃৰ নাম মনােৰমা আছিল।\n(গ) মাধৱদেৱ কাৰ প্রিয় শিষ্য আছিল?\nউত্তৰঃ মাধৱদেৱ মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ প্রিয় শিষ্য আছিল।\n(ঘ) মাধৱদেৱৰ ৰচিত বৰগীতৰ সংখ্যা কিমান?\nউত্তৰঃ মাধৱদেৱৰ ৰচিত বৰগীতৰ সংখ্যা ১৫৭ টা।\n(ঙ) মাধৱদেৱৰ সাহিত্যিক জীৱনৰ কীর্তিস্তম্ভ বুলি কোনখন গ্রন্থক অভিহিত কৰা হয়।\nউত্তৰঃ মাধৱদেৱৰ সাহিত্যিক জীৱনৰ কীর্তিস্তম্ভ বুলি “নামঘােষাক কোৱা হয়।\n(চ) মাধৱদেৱৰ নাটসমূহক সাধাৰণতে কি বুলি কোৱা হয়?\nউত্তৰঃ মাধৱদেৱৰ নাটসমূহক সাধাৰণতে ঝুমুৰা বুলি কোৱা হয়।\n(ছ) নামঘােষাৰ অন্য এটা নাম কি?\nউত্তৰঃ নামঘােষাৰ অন্য এটা নাম হ’ল হেজাৰী ঘােষা।\n(ঝ) মাধৱদেৱৰ বৰগীতসমূহৰ মূল বিষয়বস্তু কি?\nউত্তৰঃ মাধৱদেৱৰ বৰগীতসমূহৰ মূল বিষয়বস্তু শিশু কৃষ্ণৰ লীলা।\nবৰগীত Class 10 Short Questions Answer\n২। চমু প্রশ্নোত্তৰ ?\n(ক) বৰগীত কাক বােলে?\nউত্তৰঃ মহাপুৰুষ শংকৰদেৱ আৰু মাধৱদেৱ বিৰচিত উচ্চ মানবিশিষ্ট সাৱলীল ভাষাৰ স্তুতিমূলক তথা উপদেশপূর্ণ শাস্ত্রীয় ৰাগযুক্ত আৰুঅধ্যাত্মিক ভাৱ-গধুৰ গীতসমূহকে বৰগীত বুলি কোৱা হয়।\n(খ) বৰগীতৰ বিষয়বস্তু কি?\nউত্তৰঃ বৰগীতৰ বিষয়বস্তু সাংসাৰিক কামনা বাসনাযুক্ত বা শৃংগাৰ ভাববিশিষ্ট হ’ব নােৱাৰে। ইয়াৰ বিষয়বস্তু শিশু শ্রীকৃষ্ণ বা বাল-গােপালৰ লীলা-খেলা বিষয়ক আছিল।\n(গ) শংকৰদেৱ আৰু মাধৱদেৱ বিৰচিত গীতসমূহক কিয় বৰগীত আখ্যা দিয়া হয়?\nউত্তৰঃ শংকৰদেৱ আৰু মাধৱদেৱৰ সমসাময়িক ভক্ত কবিসকলে নৱবৈষ্ণৱ যুগত ৰচিত আন আন গীতৰ পৰা তেওঁলােকৰ গুৰু দুজনাৰ গীতখিনিক পৃথক কৰি দেখুৱাবৰ বাবে বৰগীত’ বিশেষণটো প্রয়ােগ কৰিছিল। ভাব, ভাষা, সুৰ, প্রকাশভংগী আৰু বিষয়বস্তুৰ গাম্ভীর্যৰ ফালৰ পৰা ই অন্য গীততকৈ বৰ’ অর্থাৎ শ্রেষ্ঠ। এনে অর্থতে মহাপুৰুষ দুজনাৰ ৰচিত গীতক বৰগীত’আখ্যা দিয়া হয়।\n(ঘ) মাধৱদেৱৰ বৰগীতসমূহৰ প্ৰধান বিষয়বস্তু কি?\nউত্তৰঃ মাধৱদেৱৰ বৰগীতসমূহৰ প্রধান বিষয়বস্তু হ’ল বাল-গােপালৰ লীলা-খেলা। তেওঁৰ বৰগীতসমূহত শিশুকৃষ্ণৰ চৌৰ-চাতুৰীসমূহ সুন্দৰকৈ বর্ণনা কৰাৰ লগতে যশােদাৰ চিৰন্তন মাতৃত্বৰ ছবিও সুন্দৰভাৱে ফুটাই তােলা হৈছে। মাধৱদেৱৰ বৰগীতৰ এফালে বাৎসল্য আৰু আনফালে দাসত্ব দুয়ােটা ভাৱ সুন্দৰকৈ প্রকাশ পাইছে।\n(ক) বৰগীত (খ) ব্ৰজাৱলী ভাষা (গ) ভটিমা\n(ক) বৰগীতঃ নৱবৈষ্ণৱ ধৰ্ম প্ৰচাৰৰ অর্থে মহাপুৰুষ শংকৰদেৱ আৰু মাধৱদেৱে ৰচনা কৰা এক শ্ৰেণীৰ ৰাগ-তাল সম্বলিত গীতকেই বৰগীত’ বােলা হয়। বৰগীতসমূহ সত্ৰৰ চৈধ্য প্ৰসংগৰ অন্তৰ্গত। শংকৰদেৱে বাৰকুৰি বৰগীত ৰচনা কৰিছিল আৰু মাধৱদেৱে ১৫৭ টা বৰগীত ৰচনা কৰিছিল। অৱশ্যে ভাব-ভাষালৈ লক্ষ্য কৰি মাধৱদেৱে নকুৰি এঘাৰটা বৰগীত ৰচিছিল বুলি বিভিন্ন পণ্ডিতে অনুমান কৰিছে।\nশংকৰদেৱৰ বৰগীতৰ বিষয়বস্তু হৈছে শ্রীকৃষ্ণৰ লীলা আৰু মাধৱদেৱৰ বৰগীতৰ বিষয়বস্তু হৈছে শিশু কৃষ্ণৰ চোৰ-চাতুৰী। বিষ্ণুৰ অংশৰূপে শ্রীকৃষ্ণৰ শ্রেষ্ঠত্ব প্রতিপাদন কৰি জনসমাজৰ মাজত ভক্তিৰ ৰস বিয়পাই দিয়াই এই বৰগীতসমূহৰউদ্দেশ্য।বৰগীতসমূহইয়াৰ বিষয়বস্তুৰ গাম্ভীর্য, ভাষা, ভাব, সুৰ আদি বৈশিষ্ট্যসমূহৰ কাৰণেই আন গীততকৈ শ্রেষ্ঠ। উল্লেখ্য যে একে ভাব আৰুৰাগ-তাল সম্বলিত আন\nকবিৰ ৰচিত গীতক বৰগীত’ নােবােলে।\n(খ) ব্ৰজাৱলী ভাষাঃ ব্ৰজাৱলী হৈছে কনিষ্ঠতম সৰ্বভাৰতীয় আর্য ভাষা। ই কোনাে বিশেষ অঞ্চলত প্রচলিত ভাষা নহয়; বৰং অসমীয়া, মৈথিলী, মগধী বা মগহী, ভােজপুৰী, উড়িয়া আদি ভাষাৰ সংমিশ্ৰণত সৃষ্ট এক প্রকাৰৰ কৃত্রিম ভাষা। সৰ্বভাৰতীয় আৱেদন লাভ কৰিব বুলিয়েইনৱবৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ প্ৰচাৰক শংকৰদেৱে তেওঁৰ নাট আৰু গীতত ব্ৰজাৱলী ভাষা প্রয়ােগ কৰিছিল। তেওঁৰ অনুকৰণতে মাধৱদেৱেও এই ভাষাতগীত, নাটৰচনা কৰিছিল। গুৰুজনাই ব্ৰজাৱলী ভাষা ব্যৱহাৰ কৰাৰ আৰু এক কাৰণ হৈছে এই ভাষাটো তুলনামূলকভাৱে আন ভাষাতকৈ কোমল। ব্ৰজাৱলী ভাষাই নিঃসন্দেহে গুৰু দুজনাৰ নাট আৰু গীতক গাম্ভীর্য প্রদান কৰিছিল।\n(গ) ভটিমাঃ ‘ভাট’ নামৰ একশ্রেণীৰ ভ্রাম্যমাণ গায়কে গােৱা গাম্ভীর্যসূচক প্রশস্তি গীতবােৰেই হৈছে ভটিমা। শংকৰদেৱেনৱৱৈষ্ণৱ ধৰ্ম প্ৰচাৰৰ বাবে তিনি প্ৰকাৰৰ ভটিমা ৰচনা কৰিছিল —নাট ভটিমা’, ‘দেৱ ভটিমা’আৰু ৰাজ ভটিমা’ নাটৰ আৰম্ভণি আৰু শেষত গােৱা ভটিমাই নাট ভটিমা।‘দেৱ ভটিমাত দেৱতাৰ প্রশস্তি আৰু ৰাজ ভটিমাত ৰজাৰ গুণ-গৰিমা বর্ণনা কৰা হয়। এই তিনি শ্ৰেণীৰ লগতে মাধৱদেৱে আৰু একশ্রেণীৰ ভটিমা ৰচনা কৰিছিল, সেয়া হৈছে ‘গুৰু ভটিমা’। মাধৱদেৱে তেওঁৰ গুৰু শংকৰদেৱৰ প্রশস্তি কৰি গাইছিল বিখ্যাত গুৰু ভটিমা ‘জয়গুৰু শংকৰ সর্ব গুণাকৰ যাকেৰি নাহিকে উপাম’।\nবৰগীতটিৰ মূলভাৱ লিখা।\nমাধৱদেৱৰ বৰগীতসমূহৰ প্ৰধান বিষয়বস্তু কি?\nবৰগীত কাক বােলে?\nCategories অসমীয়া Class 10 Tags Assamese, class 10, Class 10 Assamese Post navigation


03.12.19 Morning Assame Murli Om Shanti BapDada Madhuban\n"মৰমৰ সন্তানসকল – তোমালোকৰ এই ৰেকৰ্ড (বাণীবদ্ধ গীত) সঞ্জীৱনী ঔষধ হয়, ইয়াক বজালে উদাসীনতা আঁতৰি যাব”\nঅৱস্থা বেয়া হোৱাৰ কাৰণ কি? কি যুক্তিৰে (উপায়েৰে) অৱস্থা বহুত ভাল হৈ থাকিব পাৰে?\n1) জ্ঞানৰ নৃত্য নকৰে, পৰচৰ্চাত নিজৰ সময় নষ্ট কৰি দিয়ে সেয়েহে অৱস্থা বেয়া হৈ যায়। 2) অন্যক দুখ দিলে তেতিয়াও তাৰ প্ৰভাৱ অৱস্থাৰ ওপৰত পৰে। অৱস্থা ভাল তেতিয়া হৈ থাকিব যেতিয়া মিঠা হৈ চলিবা। স্মৃতিৰ ওপৰত পুৰা ধ্যান থাকিব। ৰাতিৰ শোৱাৰ আগতে অতিকমেও আধা ঘণ্টা স্মৃতিত বহা পুনৰ পুৱা উঠি স্মৰণ কৰা তেতিয়া অৱস্থা ভাল হৈ থাকিব।\nকোন আয়া মেৰে মন কে দ্বাৰে (কোন আহিল মোৰ মনৰ দুৱাৰডলিত....)\nএই ৰেকৰ্ডো (বাণীবদ্ধ গীত) বাবাই সন্তানসকলৰ কাৰণে বাণীবদ্ধ কৰাইছে। ইয়াৰ অৰ্থও সন্তানসকলৰ বাহিৰে কোনেও জানিব নোৱাৰে। বাবাই বহুবাৰ বুজাইছে যে এনেকুৱা ভাল-ভাল ৰেকৰ্ড ঘৰত থাকিব লাগে যেতিয়া উদাসীন হৈ যোৱা তেতিয়া ৰেকৰ্ড বজালে বুদ্ধিত তৎক্ষণাৎ অৰ্থ আহি যাব আৰু তেতিয়া উদাসীনতা আঁতৰি যাব। এই ৰেকৰ্ডো সঞ্জীৱনী ঔষধৰ দৰে। বাবাই নিৰ্দেশনাতো দিয়ে কিন্তু কোনোবাই সেয়া ফলপ্ৰসূ কৰিলেহে। এতিয়া এয়া গীতত কোনে কয় যে মোৰ তোমাৰ সকলোৰে হৃদয়ত কোন আহিল! যি আহি জ্ঞানৰ নৃত্য কৰে। এনেকৈ কয় যে গোপিনীসকলে কৃষ্ণক নচুৱাইছিল, কিন্তু তেনেকুৱাতো নহয়। এতিয়া বাবাই কয় - হে শালীগ্ৰাম সন্তানসকল। সকলোকে নকয় জানো। স্কুল মানে স্কুলেই, য'ত পঢ়া-শুনা কৰা হয়, এয়াও স্কুল। তোমালোক সন্তানসকলে জানা আমাৰ হৃদয়ত কাৰ স্মৃতি আহে! আৰু কোনো মনুষ্য মাত্ৰৰ বুদ্ধিত এই কথাবোৰ নাই। এইটো এটাই সময় যেতিয়া তোমালোক সন্তানসকলৰ তেওঁৰ স্মৃতি থাকে আৰু অন্য কোনেও তেওঁক স্মৰণ নকৰে। পিতাই কয় - তোমালোকে নিতৌ মোক স্মৰণ কৰা তেতিয়া ধাৰণা বহুত ভাল হ'ব। যেনেকৈ মই নিৰ্দেশনা দিওঁ তেনেকৈ তোমালোকে স্মৰণ নকৰা। মায়াই তোমালোকক স্মৰণ কৰিব নিদিয়ে। মই কোৱা মতে তোমালোক বহুত কম চলা আৰু মায়াই কোৱা মতে বহুত চলা। বহুবাৰ কোৱা হৈছে - ৰাতি যেতিয়া শোৱা তেতিয়া আধা ঘণ্টা বাবাৰ স্মৃতিত বহিব লাগে। স্ত্ৰী-পুৰুষ হ’লেও, একেলগে বহা বা বেলেগ-বেলেগকৈ বহা। বুদ্ধিত যাতে এজন পিতাৰ স্মৃতিয়েই থাকে। কিন্তু কোনো বিৰলাইহে (বহুত কম সংখ্যকে) স্মৰণ কৰে। মায়াই পাহৰাই দিয়ে। আদেশ অনুসৰি নচলিলে তেন্তে পদ কেনেকৈ পাব পাৰিবা। বাবাক বহুত স্মৰণ কৰিব লাগে। শিৱবাবা আপুনিয়েই আত্মাসকলৰ পিতা। সকলোৱে আপোনাৰ পৰাই উত্তৰাধিকাৰ ল'ব লাগিব। যিয়ে পুৰুষাৰ্থ নকৰে তেৱোঁ উত্তৰাধিকাৰ প্ৰাপ্ত কৰিব, ব্ৰহ্মাণ্ডৰ মালিকতো সকলোৱে হ'ব। সকলো আত্মা ড্ৰামা অনুসৰি নিৰ্বাণধামলৈ আহিব। লাগিলে একোৱেই নকৰক। আধাকল্প যদিও ভক্তি কৰে কিন্তু কোনেও উভতি যাব নোৱাৰে, যেতিয়ালৈকে মই গাইড (পথ-প্ৰৰ্দশক) হৈ নাহোঁ। কোনেও ৰাস্তা দেখাই নাই। যদি দেখা পাইছে তেন্তে তেওঁৰ পিছত সকলো মহৰ সদৃশ গ’লহেঁতেন। মূলবতন কি হয় - এয়াও কোনেও নাজানে। তোমালোকে জানা যে এইখন হৈছে পূৰ্ব নিৰ্ধাৰিত ড্ৰামা, ইয়াকেই পুনৰাবৃত্তি কৰিব লাগে। এতিয়া দিনততো কৰ্মযোগী হৈ ধান্দাত লাগিব লাগে। ভোজন ৰন্ধা আদি সকলো কৰ্ম কৰিব লাগে, বাস্তৱতে কৰ্ম সন্ন্যাস বুলি কোৱাও ভুল। কৰ্ম অবিহনেতো কোনো থাকিব নোৱাৰে। “কৰ্ম সন্ন্যাসী” বুলি মিছা নাম ৰাখি দিলে। গতিকে দিনত ধান্দা লাগিলে কৰা, ৰাতি আৰু পুৱা পিতাক ভালকৈ স্মৰণ কৰা। যাক এতিয়া নিজৰ কৰি ল'লা, তেওঁক স্মৰণ কৰিলে সহায়ো পাবা। অন্যথা নাপাবা। ধনৱান সকলৰতো পিতাৰ হ’বলৈ গ’লে হৃদয় বিদৃৰ্ণ হৈ পৰে গতিকে পদো নাপাব। এইটো স্মৰণ কৰা বহুত সহজ। তেওঁ আমাৰ পিতা, শিক্ষক, গুৰু হয়। আমাক গোটেই ৰহস্য শুনাইছে - এই সৃষ্টিৰ ইতিহাস-ভূগোল কেনেকৈ পুনৰাবৃত্তি হয়। পিতাক স্মৰণ কৰিব লাগে আৰু স্বদৰ্শন চক্ৰও ঘূৰাব লাগে। সকলোকে উভতাই লৈ যোৱাজনতো পিতাই হয়। এনেকুৱা চিন্তনত থাকিব লাগে। ৰাতি শোৱাৰ সময়তো যাতে এই জ্ঞান বুদ্ধিত ঘূৰি থাকে। পুৱা উঠোতেও এই জ্ঞান স্মৃতিত থাকিব লাগে। আমি ব্ৰাহ্মণেই দেৱতা পিছত ক্ষত্ৰিয়, বৈশ্য, শূদ্ৰ হ'মগৈ। পুনৰ বাবা আহিব আকৌ আমি শূদ্ৰৰ পৰা ব্ৰাহ্মণ হ'ম। বাবা ত্ৰিমূৰ্তি, ত্ৰিকালদৰ্শী, ত্ৰিনেত্ৰীও হয়। আমাৰ বুদ্ধি খুলি দিয়ে। তৃতীয় নেত্ৰও জ্ঞানৰ প্ৰাপ্ত হয়। এনেকুৱা পিতাতো অন্য কোনো হ'ব নোৱাৰে। পিতাই ৰচনা ৰচে গতিকে মাতাও হৈ গ'ল। জগত অম্বাক নিমিত্ত কৰে। পিতা এই শৰীৰত আহি ব্ৰহ্মা ৰূপৰে খেলা-ধুলা কৰে। ঘূৰিবলৈও যায়। আমি বাবাকতো স্মৰণ কৰোঁ নহয় জানো! তোমালোকে জানা এওঁৰ ৰথত আহে। তোমালোকে ক'বা বাপদাদাই আমাৰ লগত খেলে। খেলতো বাবাই স্মৃতিত থকাৰ পুৰুষাৰ্থ কৰে। বাবাই কয় - মই এওঁৰ দ্বাৰা খেলি আছোঁ। চৈতন্য নহয় জানো। গতিকে এনেকুৱা খেয়াল চলিব লাগে। এনেকুৱা পিতাৰ প্ৰতি বলিহাৰো হ’ব লাগে। ভক্তি মাৰ্গত তোমালোকে গাই আহিছা- বলিহাৰ হৈ যাওঁ...... এতিয়া পিতাই কয় - মোক এই এটা জন্ম উত্তৰাধিকাৰী কৰি লোৱা তেতিয়া মই 21 জন্মৰ কাৰণে ৰাজ্য-ভাগ্য দিম। এতিয়া এইটো নিৰ্দেশনা দিয়ে গতিকে সেই নিৰ্দেশনা মতে চলিব লাগে। তেৱোঁ যেনেকুৱা দেখিব তেনেকুৱাই নিৰ্দেশনা দিব। নিৰ্দেশনা মতে চলিলে মমত্ব আঁতৰি যাব, কিন্তু ভয় কৰে। বাবাই কয় - তোমালোক বলিহাৰ নহ’লে তেন্তে মই উত্তৰাধিকাৰ কেনেকৈ দিম। তোমালোকৰ ধন জানো মই লওঁ। বাবাই ক'ব, ভাল বাৰু তোমাৰ ধন আছে, সাহিত্যত (গ্ৰন্থ প্ৰকাশ কৰাত) লগাই দিয়া। তোমালোক নিমিত্ত নোহোৱা জানো। বাবাই ৰায় দি থাকিব। বাবাৰ সকলো সন্তানসকলৰ কাৰণে। সন্তানসকলৰ পৰা একো নলয়। যুক্তিৰে বুজাই দিয়ে কেৱল মমত্ব আঁতৰি যাওঁক। মোহো বহুত গাঢ় হয় (বান্দৰৰ দৃষ্টান্ত)। বাবাই কয় - তোমালোকে বান্দৰৰ সদৃশ সিহঁতৰ প্ৰতি মোহ কিয় ৰাখা। তেনেহ’লে ঘৰে-ঘৰে মন্দিৰ কেনেকৈ হ’ব। মই তোমালোকক বান্ধৰামিৰ পৰা মুক্ত কৰি মন্দিৰ যোগ্য কৰি তোলোঁ। তোমালোকে এই আৱৰ্জনাবোৰ (বিনাশী বস্তু, বৈভৱ)ৰ প্ৰতি মমত্ব কিয় ৰাখা। বাবাই কেৱল মত দিয়ে - কেনেকৈ চম্ভালিবা। তথাপিও বুদ্ধিত নবহে। এয়া সকলো বুদ্ধিৰ কাম।\nবাবাই ৰায় দিয়ে অমৃতবেলাও কেনেকৈ বাবাৰ সৈতে বাৰ্তালাপ কৰিবা। বাবা, আপুনি বেহদৰ পিতা, শিক্ষক হয়। আপুনিয়েই বেহদৰ সৃষ্টিৰ ইতিহাস-ভূগোলৰ বিষয়ে ক'ব পাৰে। লক্ষ্মী-নাৰায়ণৰ 84 জন্মৰ কাহিনী জগতত কোনেও নাজানে। জগত অম্বাক মাতা বুলিও কয়। তেওঁ কোন? সত্যযুগততো হ'ব নোৱাৰে। তাৰ মহাৰাণী-মহাৰজাতো লক্ষ্মী-নাৰায়ণ হয়। তেওঁলোকৰ নিজৰ সন্তান আছে যি সিংহাসনত বহিব। আমি কেনেকৈ তেওঁলোকৰ সন্তান হ'ম যে সিংহাসনত বহিম। এতিয়া আমি জানো এওঁ জগদম্বা ব্ৰাহ্মণী হয়, ব্ৰহ্মাৰ জীয়ৰী সৰস্বতী। মনুষ্যই ক'ত এই ৰহস্য জানিব। ৰাতি বাবাৰ স্মৃতিত বহাৰ নিয়ম কৰি লোৱাতো বহুত ভাল। নিয়ম কৰি ল’লে তেতিয়া তোমালোকৰ আনন্দৰ সীমা বাঢ়ি গৈ থাকিব আৰু কোনো কষ্ট নহ'ব। তোমালোকে ক'বা এজন পিতাৰ সন্তান আমি ভাই-ভনী হয়। তেনেস্থলত কু-দৃষ্টি দিয়াতো শাস্তিযোগ্য অপৰাধ হৈ যাব। নিচাও সতো, ৰজো, তমোগুণী হয়। তমোগুণী নিচা হ’লে মৰি যাব। এইটো নিয়ম কৰি লোৱা - অলপ সময়ৰ বাবে হ’লেও বাবাক স্মৰণ কৰি বাবাৰ সেৱাত যোৱা। তেতিয়া মায়াৰ ধুমুহা নাহিব। সেই নিচা গোটেই দিনটো থাকিব আৰু অৱস্থাও বহুত পৰিশুদ্ধ হৈ যাব। যোগতো লাইন স্বচ্ছ হৈ যাব। এনেকুৱা ৰেকৰ্ডো বহুত ভাল, ৰেকৰ্ড শুনি থাকিলে নাচিবলৈ আৰম্ভ কৰি দিবা, সতেজ হৈ যাবা। দুটা, চাৰিটা, পাঁচটা ৰেকৰ্ড বহুত ভাল। দুখীয়া সকলো বাবাৰ এই সেৱাত লাগি গ’লে তেতিয়া তেওঁলোকে মহল প্ৰাপ্ত কৰিব পাৰে। শিৱবাবাৰ ভাণ্ডাৰৰ পৰা সকলোবোৰ প্ৰাপ্ত কৰিব পাৰে। সেৱাধাৰীসকলক বাবাই কিয় নিদিব। শিৱবাবাৰ ভাণ্ডাৰ ভৰপূৰ হৈয়েই আছে।\n(গীত) এয়া হৈছে জ্ঞান নৃত্য। পিতা আহি গোপ-গোপীসকলক জ্ঞান নৃত্য কৰায়। য'তেই বহি নাথাকা কিয় বাবাক স্মৰণ কৰি থাকা তেতিয়া অৱস্থা বহুত ভাল হৈ থাকিব। যেনেকৈ বাবা জ্ঞান আৰু যোগৰ নিচাত থাকে তোমালোক সন্তানসকলকো শিকায়। গতিকে আনন্দৰ নিচা থাকিব। নহ'লে পৰচৰ্চা কৰি থাকিলে তেতিয়া অৱস্থাই বেয়া হৈ যায়। পুৱা উঠাতো বহুত ভাল। বাবাৰ স্মৃতিত বহি বাবাৰ লগত মিঠা-মিঠা কথা পাতিব লাগে। ভাষণ কৰোঁতাসকলেতো বিচাৰ সাগৰ মন্থন কৰিব লাগে। আজি এইকেইটা পইণ্টৰ ওপৰত বুজাম, এনেকৈ বুজাম। বাবাক বহুত সন্তানে কয় - মই চাকৰি এৰি দিওঁনে? কিন্তু বাবাই কয় - প্ৰথমে সেৱাৰ প্ৰমাণটো দিয়া। বাবাই বহুত ভাল স্মৃতিৰ যুক্তি শুনাইছে। কিন্তু কোটিৰ মাজত কোনোবা ওলাব যাৰ এইটো অভ্যাস হ'ব। কাৰোবাৰ কাচিৎহে স্মৃতি থাকে। তোমালোক কুমাৰীসকলৰ নামতো জনাজাত। সকলোৱে কুমাৰীসকলৰ চৰণত পৰে। তোমালোকে 21 জন্মৰ কাৰণে ভাৰতক স্বৰাজ্য প্ৰদান কৰা। তোমালোকৰ স্মাৰক মন্দিৰো আছে। ব্ৰহ্মাকুমাৰ-কুমাৰীসকলৰ নামো প্ৰসিদ্ধ হৈ যোৱা নাই জানো। কুমাৰী তেওঁ যিয়ে 21 কূলৰ উদ্ধাৰ কৰে। গতিকে তাৰ অৰ্থও বুজিব লাগে। তোমালোক সন্তানসকলে জানা যে এয়া5হাজাৰ বছৰৰ ৰীল, যি পাৰ হৈ গ'ল সেয়া ড্ৰামা। ভুল হ'ল সেয়াও ড্ৰামা। পুনৰ আগলৈ নিজৰ ৰেজিষ্টাৰ ঠিক কৰি ল’ব লাগে। পুনৰ ৰেজিষ্টাৰ বেয়া হ'ব নালাগে। বহুত যত্ন কৰিবলগীয়া হয় তেতিয়াহে ইমান উচ্চ পদ প্ৰাপ্ত কৰিবা। বাবাৰ হৈ গ'লা যেতিয়া বাবাই উত্তৰাধিকাৰো দিব। সতীয়া সন্তানক (কুপুত্ৰক) জানো উত্তৰাধিকাৰ দিব। সহায় কৰাতো দায়িত্ব। যি বুদ্ধিমান হয় তেওঁ প্ৰতিটো কথাত সহায় কৰে। পিতাক চোৱা কিমান সহায় কৰে। সাহসীজনক খোদাই সহায় কৰে। মায়াৰ ওপৰত বিজয়ী হ’বৰ কাৰণেও শক্তি লাগে। এক আত্মিক পিতাক স্মৰণ কৰিব লাগে, অন্য সকলো সংগ এৰি এজনৰ সংগ ল’ব লাগে। বাবা হৈছে জ্ঞানৰ সাগৰ। তেওঁ কয় - মই এওঁৰ শৰীৰত প্ৰৱেশ কৰোঁ, কথা কওঁ। আৰুতো কোনেও এনেকৈ ক'ব নোৱাৰে যে মই পিতা, শিক্ষক, গুৰু হওঁ। ব্ৰহ্মা, বিষ্ণু, শংকৰকো ৰচনা কৰোঁতা হওঁ। এই কথাবোৰ এতিয়া তোমালোক সন্তানসকলেহে বুজিব পাৰা। ভাল বাৰু!\n(1) পুৰণি আৱৰ্জনাৰ (বিনাশী বস্তু, বৈভৱ) প্ৰতি মমত্ব ৰাখিব নালাগে, পিতাৰ নিৰ্দেশনা অনুসৰি আগবাঢ়ি নিজৰ মমত্ব আঁতৰাব লাগে। নিমিত্ত হৈ থাকিব লাগে।\n(2) এই অন্তিম জন্মত ভগৱানক নিজৰ উত্তৰাধিকাৰী কৰি তেওঁৰ প্ৰতি বলিহাৰ হ’ব লাগে, তেতিয়া 21 জন্মৰ ৰাজ্য ভাগ্য প্ৰাপ্ত হ'ব। পিতাক স্মৰণ কৰি সেৱা কৰিব লাগে, নিচাত থাকিব লাগে, ৰেজিষ্টাৰ যাতে কেতিয়াও বেয়া নহয় তাৰ প্ৰতি ধ্যান ৰাখিব লাগে।\nপৰমাত্ম লগনেৰে নিজক বা বিশ্বক নিৰ্বিঘ্ন কৰি তোলোঁতা তপস্বীমূৰ্ত হোৱা\nএক পৰমাত্ম লগনত থকাটোৱেই হৈছে তপস্যা। এই তপস্যাৰ বলেহে নিজক আৰু বিশ্বক সদাকালৰ কাৰণে নিৰ্বিঘ্ন কৰি তুলিব পাৰে। নিৰ্বিঘ্ন হৈ থকা আৰু নিৰ্বিঘ্ন কৰি তোলাই হৈছে তোমালোকৰ প্ৰকৃত সেৱা, যিয়ে অনেক প্ৰকাৰৰ বিঘ্নৰ পৰা সকলো আত্মাক মুক্ত কৰি দিয়ে। এনেকুৱা সেৱাধাৰী সন্তানে তপস্যাৰ আধাৰত পিতাৰ পৰা জীৱনমুক্তিৰ বৰদান লৈ অন্যক দিয়াৰ নিমিত্ত হৈ যায়।\nভগ্ন স্নেহক সামৰি লৈ এজন পিতাৰ প্ৰতি স্নেহ ৰাখা তেতিয়া পৰিশ্ৰমৰ পৰা মুক্ত হৈ যাবা।


ভাল মানুহৰ হাঁহিবোৰ- অভিজিত মেধি | Xahitya.Org\nইউনিক’ড কি ?\nঅসমীয়া লিখন সঁজুলি সম্ভাৰ\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ কি ?\nCan’t see Assamese?\nভাল মানুহৰ হাঁহিবোৰ- অভিজিত মেধি\nby সাহিত্য ডট অৰ্গ\tApril 14, 20170comments\n(১) বিশ টকীয়া নোট\nএসপ্তাহৰ ছুটি লৈ তামিলনাডুৰ পৰা অসমলৈ আহিছিলো৷ ২০০৯ চন আছিল কিজানি৷ সেইদিনা দিনটো গুৱাহাটীত ঘূৰি-পকি ৰাতি ন মান বজাত গড়চুক পালো৷ বাইদেউৰ ঘৰত ৰাতিটো কটোৱাৰ উদ্দেশ্যে গড়চুকৰ পৰা টেম্পো ধৰি গণেশপাৰালৈ যোৱাৰ কথা৷ দুৰ্ভাগ্যক্ৰমে সিদিনা কোনোবা বড়ো সংগঠনে বন্ধ দিয়াত গড়চুকত এখনো টেম্পো বা অটো চকুত নপৰিল৷ বিপাঙত পৰি ইফাল-সিফাল কৰি থকাৰ বাদে উপায় নাছিল৷ এনেতে এখন অটো চকুত পৰাত হেৰোৱা কুটুম্বক মতাৰ দৰে হাত বাউল দিলো৷ বাইশ-তেইশ বছৰীয়া যেন লগা চালকজনে গাড়ীখন ৰখাই কলৈ যাম সুধিলে৷\n: গনেশপাৰালৈ যাম, পঞ্চাশৰ সলনি সত্তৰ টকা দিম, তাতকৈ কিন্তু এক পইচা বেছি নিদিওঁ৷\nচালকে হাঁহি মাৰি যাত্ৰাৰম্ভ কৰিলে৷ বাটত ইটো-সিটো কথা-বতৰা চলিল৷ স্নাতক ডিগ্ৰীধাৰী ল’ৰাজনে তিনি বছৰ ধৰি চাকৰি নাপাই অটো চলাইছে৷\n: চেষ্টা কৰি থাকা, তোমাৰ বয়সো কম, কিবা এটা হৈ যাব দিয়া৷\n: আমি কলিতা মানুহ দাদা, পঢ়াত চোকা নাছিলো৷ পিছে চাৰ্টিফিকেটখন নথকা চোকাবোৰো দেখোন বহি আছে৷ ভেটি দিবলৈও পইচা নাই, আমাৰ ক’ত কিবা হ’ব৷ পিছে চলিবটো লাগিবই, সেয়ে অটোখন লোনত লৈছো৷\nচাৰ্টিফিকেটখন মোৰো নাই৷ সৌভাগ্যবশতঃ আজিলৈ সেইটো কাৰণত ভুগিবলগীয়া হোৱা নাই, পিছে লৰাজনৰ মনৰ চেপা ক্ষোভটোৰ বিষয়ে অনুমান কৰিব পৰিছিলো৷ ভাল লাগিল যে অইন দহজন ডেকাৰ দৰে ঘোঁৰাৰ ঘাঁহ কটাতকৈ নাইবা বিহুৰ চান্দা বিচৰাতকৈ কষ্টৰে পইচা দুটামান উপাৰ্জন কৰাৰ কথা ভাবিছে৷ এনেকুৱা অসমীয়া ল’ৰা খুব কমেই দেখা যায় কিজানি৷ বাইদেউৰ ঘৰ পোৱাৰ পাছত ল’ৰাজনে গেটৰ সমুখত অটোখন ৰখালে৷ ময়ো বন্দবস্ত মতে পঞ্চাশ টকীয়া এখন আৰু বিশ টকীয়া এখন আগবঢ়ালো৷ ল’ৰাজনে হাঁহি মাৰি পঞ্চাশ টকীয়া নোটখন জেপত ভৰালে৷\n: পঞ্চাশ টকা দিলেই হ’ব দিয়ক, আচল ভাড়া পঞ্চাশ টকাহে৷\nঘূৰাই দিয়া বিশ টকীয়া নোটখন ল’বলৈ ল’ৰাজনক জোৰ কৰিম বুলিও নোৱাৰিলো৷ নিজকে লাজ দিয়া যেনহে হ’ব৷\n: আহো দিয়ক দাদা, গুডনাইট৷\nহাঁহি এটা মাৰি সি বিদায় ল’লে, ল’ৰাজনৰ নিষ্ঠাই ভেঙুচালি কৰা বিশ টকীয়া নোটখন মানিবেগত সামৰি থ’লো৷\n২০১০ চনৰ কথা, সেই সময়ত মই চাকৰি সূত্ৰে চেন্নাই চহৰত ভৰি দিছিলো৷ চেন্নাইত ভাড়াঘৰ বিচৰাটো বৰ টান কাম৷ তথাপিও দালালৰ চক্কৰত পৰাতকৈ নিজেই ঘৰ এটা বিচাৰি ল’ম বুলি সেইদিনা চেন্নাইৰ কপটীয়া গৰমকো আওকাণ কৰি ওলাই আহিছিলো৷ পিছে দুঘণ্টাৰ ভিতৰতে মোৰ উৎসাহ ঘাম হৈ ‘টাটা, বাই-বাই’ দি কপালৰ পৰা মাটিলৈ সৰিব ধৰিলে৷ অলপ জিৰাও বুলি পাণ দোকান এখনৰ বেঞ্চত বহি ক’ল্ড-ড্ৰিংকছ এটা লৈ একেবাৰে বকাসুৰ মূৰ্তি ধাৰণ কৰি ডিঙিত ঢালিলো৷ দোকানখনতে আৰু কিছু দেৰি জিৰোৱাৰ কথা ভাবি বৃদ্ধ দোকানীজনকে দুই-এটা কথা সোধাৰ চেলু উলিয়ালো৷\nএনেও পাণ দোকানীয়ে ইংৰাজী জনাৰ কথাই নাহে, তাতে তামিল বৃদ্ধ, হিন্দীৰটো প্ৰশ্নই নুঠে৷ ইংৰাজীতে সুধিলো ওচৰে-পাজৰে ভাড়াঘৰ পোৱা যাব নেকি? উত্তৰত আওপুৰণি চোলা-পেণ্ট পৰিহিত অষ্টম দশকত ভৰি দিয়া যেন লগা মানুহজনে সলসলীয়া ইংৰাজীত কেনেকুৱা ঘৰ লাগে, কিমানৰ ভিতৰত লাগে, অকলে থাকিম নেকি ইত্যাদি সুধিলে৷ মোৰ চকু কপালত উঠিল৷ এই বুঢ়াজন পাক্কা দালাল হ’ব৷ চেন্নাইৰ দালালবোৰে সাধাৰণতে অপৰিপাটি পোছাক পিন্ধিলেও ভাল হিন্দী বা ইংৰাজী কয়৷ কিছু দেৰি ক’ত ঘৰ, কি কৰো, দেউতাই কি কৰে, এনে ধৰণৰ প্ৰশ্ন সুধি উঠি বুঢ়াজনে নিজে মোক ঘৰ দেখাবলৈ নিম বুলি ক’লে৷\nঘৈণীয়েকক দোকানত বহুৱাই পিছফালৰ ঘৰটোৰ পৰা এখন পুৰণি চাইকেল উলিয়াই তেওঁ সাজু হ’লেই৷ পেটে পেটে ভাবিলো এই দালাল বুঢ়াক মোটা কমিছন লাগে কিজানি, তথাপিও কি ঘৰ দেখুৱাই সেয়াই চোৱা যাওক বুলি ময়ো বহাৰ পৰা উঠিলো৷ চেন্নাই চহৰৰ ভিৰৰ মাজত এগৰাকী বৃদ্ধৰ চাইকেল চলোৱাৰ মৰসাহটো দেখি হাঁহিও উঠিল৷ ক’লো চাইকেল নালাগে, অটো ভাড়া মই দিম৷\n: ঘৰকেইটা ওচৰতে, এক-ডেৰ কিলোমিটাৰহে হ’ব৷ এতিয়া খোজকাঢ়ি যাওঁ, আহোতে মই চাইকেলেৰে আহিম৷\nএই গেলা গৰমডালত বুঢ়াজনে মোক আকৌ এক কিলোমিটাৰ মাইলেজ দিব কৈছে, খঙত চাইকেলৰ পাম্প এৰি দিম যেন এটা উদণ্ড ভাব আহিছিল, পিছে একো নকৈ মনে মনে আগবাঢ়িলো৷ বাটত চাইকেল ঠেলি যোৱা বুঢ়াজনে গাড়ী বনোৱা কোম্পেনীত মই কি কাম কৰো সুধি গ’ল৷ যিমান পাৰি চমু উত্তৰ দিলো, বেছি কথা পাতি আপোন দেখাই পিছত আকৌ বেছি কমিছন খুজিব পাৰে বুলি৷ কিবাকিবি গাড়ীৰ ইঞ্জিনৰ কাৰিকৰী দিশৰ কথাও বকি আছিল, মোৰ কাণত নোসোমাল৷\nঅলপ পৰ পাছত তেখেতে এঘৰৰ দুৱাৰত টোকৰ মাৰিলে৷ দুৱাৰ খুলি এজন মধ্য বয়স্ক তামিল ভদ্ৰলোক ওলাই আহিল৷ ভদ্ৰলোকে ‘ৱান্নাকম, ৱান্নাকম ছাৰ’ বুলি বুঢ়াজনক একেবাৰে নি ড্ৰয়িং ৰুমত বহুৱালে, লগতে মোকো৷ ভাবিলো বৃদ্ধ দালালে ভাল নেটৱৰ্ক বনাই থৈছে৷ তামিলত কথা-বতৰা চলিল, মই ফেঁচাটোৰ দৰে বহি আছো৷ মোৰ কথাকেই চলি থকা বুলি অনুমান কৰি ল’লো৷ ভদ্ৰলোকজনে তেওঁৰ ঘৰটো ইতিমধ্যে বেলেগক ভাড়া দিয়া বুলি কোৱাত মই বিদায় ল’বলৈ থিয় দিলো৷ বুঢ়াজনে কফি খাই যাবলৈ হাতেৰে ইংগিত দিলে৷ সময় নষ্ট কৰা কাৰণে খং উঠিল যদিও মনে মনে বহি থাকিলো৷ কথা-বতৰা এইবাৰ ইংৰাজীত চলিল, যাতে ময়ো ভাগ ল’ব পাৰো৷ মধ্য বয়স্ক ভদ্ৰলোকজনে কথা-বতৰাৰ মাজতে ক’লে যে এই বুঢ়াজন এসময়ত তেখেতৰ শিক্ষক আছিল৷ মই সুধিলো স্কুলত নেকি বুলি৷\n: নহয়, ছাৰে আমাক ফিজিক্স পঢ়াইছিল, আই আই টি মাদ্ৰাজত!\nমুৰটো ঘূৰোৱা যেন লাগিল৷ কি? এই পুৰণি পোছাক পিন্ধা পাণ দোকানীজন আই আই টিৰ শিক্ষক?\nহে হৰি! আৰু মই কি কি যে ভাবি আছিলো! সেই সময়ত লাজতে ৰঙা, ক’লা নে নীলা পৰিছিলো এতিয়া মনত নাই৷ কফি পৰ্ব সমাপ্ত কৰি চাইকেল ঠেলি যোৱা বৃদ্ধজনৰ পিছে পিছে ময়ো লজ্জিতভাৱে খোজ ললো, দ্বিতীয়টো ঘৰলৈ৷ মাজতে এবাৰ চেগ বুজি তেখেতক পাণ দোকান কিয় দিছে বুলি সুধিলো৷\n: চাকৰিৰ পৰা অৱসৰ পোৱা দিন হ’ল, লৰা-ছোৱালীয়ে নিজকে চম্ভালি লৈছে৷ মই দিনটো দোকানত বহি কিতাপহে পঢ়ি থাকো, দুটামান পইচাও আহে, তোমাৰ নিচিনা নতুন নতুন মানুহো লগ পাওঁ, আৰু কি লাগে….হে হে হে..!\nকি সুন্দৰ সেই হাঁহি! আব্দুল কালাম ছাৰৰ সাধাৰণ জীৱন-যাপনৰ কথা পঢ়িছিলো৷ পিছে তেনে এক হুবহু উদাহৰণ নিজে দেখা পাম বুলি কেতিয়াও ভবা নাছিলো৷ তেওঁ কমিছনৰ আশাত মোক ঘৰ বিচাৰি দিব খোজা নাছিল, এজন অনা-তামিল ডেকাৰ ভাষাটোৰ বাবে অচিনাকি চহৰত অসুবিধা নহওক বুলিহে ওলাই আহিছিল৷\nসিদিনা ভাড়াঘৰ নাপালো, কিন্তু তেওঁৰ আপুৰুগীয়া সান্নিধ্যই মনটো জীপাল কৰি তুলিলে৷ পিছলৈ তেওঁৰ দোকানৰ আগেৰে পাৰ হ’লেই ‘ৱান্নাকম ছাৰ’ বুলি মাত লগাই যোৱা কৰিলো, তেওঁ হাঁহি মাৰি ‘নাল্লা ইৰকা? ’ বুলি ভালে আছোনে সোধে৷\nচেন্নাইৰ দক্ষিণ তাম্বৰমত, আঞ্জাপ্পৰ হোটেলৰ কাষত বৃদ্ধ পাণ দোকানীজনক দেখিলে ভাড়াঘৰৰ দালাল বা কেৱল এজন বয়স্ক পাণদোকানী বুলি ভুল কৰি মোৰ দৰে লজ্জিত নহ’ব৷ তেখেতৰ নামৰ আগত ডক্টৰেট আছে, ডক্টৰ মুৰালী এন৷ ‘ছাৰ’ সম্বোধনটো এওঁলোকৰ নিচিনা মানুহেই গৰিমাময়ী কৰি ৰাখিছে৷\nসেই গড়চুকৰ অসমীয়া তৰুণজনৰ সৈতে তেখেতৰ হাঁহিটোৰো এক অদ্ভুত মিল বিচাৰি পাওঁ৷ কামৰ সৰু-বৰ নেদেখা এই ভাল মানুহবোৰৰ হাঁহিবোৰ একেই নেকি বাৰু? হয় বুলি ভাবি ভাল লাগে৷\nDo the sharing thingy\nRelated Tech Articles\nSimilar Posts From Tech Category\nভূমিকম্প (- অঞ্জন কুমাৰ শৰ্মা)\nএঘণ্টাত দুজনকৈ ভগৱানৰ মৃত্যু – মনোজ কুমাৰ ডেকা\nলাডেনৰ বজাৰ (ভাস্কৰজ্যোতি দাস)\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ\n‘সাহিত্য ডট্ অৰ্গ’ হৈছে ইউনিক'ড মানক পদ্ধতিৰে অসমীয়া ভাষাত লিখা-মেলা কৰাৰ এখন মুকলি মঞ্চ, এক বৌদ্ধিক আন্দোলন৷ অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যৰ চৰ্চাৰ লগতে অসমীয়া ভাষাক বিশ্বমুখী কৰাৰ এক প্ৰচেষ্টা হিচাবে ফে’চবুকৰ “অসমীয়াত কথা-বতৰা” গোটত প্ৰকাশিত লেখাসমূহৰ মাজৰ পৰা নিৰ্বাচিত লেখাৰ উপৰিও ইণ্টাৰনেটৰ বাহিৰৰ পৰাও অসমীয়া ভাষাৰ লেখা ইয়াত প্ৰকাশৰ ব্যৱস্থা কৰা হয়৷ প্ৰাৰম্ভিকভাৱে এক স্বতন্ত্ৰ অনুষ্ঠান/ৱেবচাইট হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা হোৱা ‘সাহিত্য ডট্ অৰ্গ’ক পিছলৈ 'ভাষা সাহিত্য সন্মিলনী, অসম' নামৰ সংস্থাটোৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয় আৰু ইয়াক সংস্থাটোৰ মাহেকীয়া মুখপত্ৰ হিচাপে ঘোষণা কৰা হয়৷\nফে'চবুকত ভাষা সাহিত্য সন্মিলনী, অসম\n“অসমীয়াত কথা বতৰা”ৰ নিয়মাৱলী\nম’বাইলত সাহিত্য ডট অৰ্গ\nএপটোৰ বিষয়ে ইয়াত পঢ়ক\nগুগুল প্লে' ষ্ট'ৰৰ লিংক\nশিতান সমূহ Select Category অণু গল্প (13) অনুবাদ সাহিত্য (174) অনুভৱ (360) আখলত (117) কথা কোৱা ছবি (24) কবিতা (1,052) এই মাহৰ কবিতা (5) কৃতিত্ব (24) ক্ৰীড়া (11) গ্ৰন্থ আলোচনা (83) চিত্ৰ বীথিকা (72) চুটিগল্প (860) দেশে-বিদেশে (166) ভ্ৰমণ (16) দৈনন্দিন (403) ধাৰাবাহিক (370) ধাৰাবাহিক আত্মজীৱনী (19) নিৰ্বাচিত কথা-বতৰা (74) পত্ৰ-শিতান (96) প্ৰবন্ধ (969) বিজ্ঞান (54) বিজ্ঞান-প্ৰযুক্তি (25) ভাষা-সাহিত্য (93) অসমীয়া সাহিত্যৰ বুৰঞ্জী (8) সংস্কৃতি (108) সানমিহলি (152) ৰাজনীতি (35) বোলছবি (68) ভিন্নস্বাদ (689) শিল্প-ভাস্কৰ্য্য (81) ভাস্কৰ্য্য (5) শ্ৰব্য নাট (2) সঘনাই উত্থাপিত হোৱা প্ৰশ্ন কিছুমান (1) সম্পাদকলৈ চিঠি (32) সম্পাদকীয় (117) সংখ্যাটোৰ আঁৰত (44) কাৰিকৰী সহায় (4) সাক্ষাৎকাৰ (60) সাধুকথা (29) সাহিত্যৰ সংগ্ৰহালয় (134) অসমীয়া ভাষাৰ ৰূপতত্ত্ব (15) কীৰ্ত্তন ঘোষা (31) স্বাস্থ্য আৰু মন (144) সৰিয়হ ফুল (60) ৰহঘৰা (334) ৱিকিপিডিয়া বার্তা (15) Uncategorized (7)\nআৰ্কাইভ Select Month November 2017 October 2017 September 2017 August 2017 July 2017 June 2017 May 2017 April 2017 March 2017 February 2017 January 2017 December 2016 November 2016 October 2016 September 2016 August 2016 July 2016 April 2016 March 2016 February 2016 January 2016 December 2015 November 2015 October 2015 September 2015 August 2015 July 2015 June 2015 May 2015 April 2015 March 2015 February 2015 January 2015 December 2014 November 2014 October 2014 September 2014 August 2014 July 2014 June 2014 May 2014 April 2014 March 2014 February 2014 January 2014 December 2013 November 2013 October 2013 September 2013 August 2013 July 2013 June 2013 May 2013 April 2013 March 2013 February 2013 January 2013 December 2012 November 2012 October 2012 September 2012 August 2012 July 2012 June 2012 May 2012 April 2012 March 2012 February 2012 January 2012 December 2011 November 2011 October 2011 September 2011 August 2011 July 2011 April 2011 January 2011\nফেচবুকত সাহিত্য ডট অৰ্গ\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গৰ বিষয়ে দুআষাৰ\n© 2016 Copyright Fraction theme. All Rights reserved.


প্ৰদূষণ নিয়ন্ত্ৰণৰ নাই কোনো অন্য উপায়! সোমবাৰৰ পৰা এসপ্তাহৰ বাবে দিল্লীত লকডাউন, বন্ধ স্কুল-কলেজ, কাৰ্যালয়delhi-schools-to-be-shut-for-a-week-government-offices-to-work-from-home-says-arvind-kejriwal-hb– News18 assam\nপ্ৰদূষণ নিয়ন্ত্ৰণৰ নাই কোনো অন্য উপায়! সোমবাৰৰ পৰা এসপ্তাহৰ বাবে দিল্লীত লকডাউন, বন্ধ স্কুল-কলেজ, কাৰ্যালয়\nদীপাৱলীৰ সময়ত ফটকা নিষিদ্ধ কৰাৰ পিছতো দিল্লী আৰক্ষীয়ে এই নির্দেশ কাৰ্যকৰী কৰিব নোৱাৰাত অসন্তুষ্টি প্ৰকাশ কৰে উচ্চতম ন্যায়ালয়ে।\nদিল্লীত সোমবাৰৰ পৰা এক সপ্তাহৰ কাৰণে বন্ধ কৰি দিয়া হ’ল সকলো বিদ্যালয়। এসপ্তাহৰ কাৰণে বন্ধ থাকিব চৰকাৰী কাৰ্যালয়। স্কুল আৰু চৰকাৰী কাৰ্যালয় সমূহ ইণ্টাৰনেটৰ যোগেদি ঘৰৰ পৰাই পৰিচালনা কৰা হ’ব। নৱেম্বৰৰ ১৪ৰ পৰা ১৭ তাৰিখলৈ বন্ধ থাকিব সকলো নির্মাণ কাৰ্য। এইবাৰ দিল্লীত আংশিক লকডাউন কোৰোণা প্ৰতিৰোধ কৰিবলৈ ঘোষণা কৰা হোৱা নাই। বৰঞ্চ ভয়ংকৰ ৰূপ ধাৰণ কৰা বায়ু প্ৰদূষণ হ্ৰাস কৰিবলৈ এই পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিছে দিল্লী চৰকাৰে।\nশনিবাৰে মুখ্যমন্ত্ৰী অৰবিন্দ কেজৰিৱালে এখন জৰুৰীকালীন বৈঠকৰ অনুষ্ঠিত কৰি এইসমূহ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰে। সংবাদ মাধ্যমত চৰকাৰী সিদ্ধান্ত সমূহৰ কথা ঘোষণা কৰি মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে ব্যক্তিগত খণ্ডৰ কাৰ্যালয় সমূহকো ঘৰৰ পৰা কাম কৰাৰ পদ্ধতি অৱলম্বন কৰিবলৈ আহ্বান জনাইছে।\nউল্লেখযোগ্য যে, শনিবাৰে উচ্চতম ন্যায়ালয়ে দিল্লীৰ বায়ু প্ৰদূষণৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পোৱাৰ উপায় বিচাৰি দাখিল কৰা প্ৰতিবেদনৰ এক শুনানি গ্ৰহণ কৰিছিল। দেশৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ এন ভি ৰমনাৰ নেতৃত্বত গঠন হোৱা তিনিজনীয়া বিচাৰপীঠখনে দিল্লী চৰকাৰক অতি কমেও ২ দিনৰ কাৰণে লকডাউন বলবৎ কৰাৰ পৰামৰ্শ আগবঢ়াইছিল। দেশৰ মুখ্য ন্যায়াধীশগৰাকীয়ে দিল্লীত ঘৰৰ ভিতৰতো মাস্ক পিন্ধি থকাৰ উপক্ৰম হৈছে বুলি মন্তব্য কৰিছিল। বিচাৰপীঠৰ আন এগৰাকী ন্যায়াধীশ ডি ওৱাই চন্দ্ৰচূড়ে বিদ্যালয়সমূহ খুলি এনে ভয়ংকৰ প্ৰদূষণৰ মাজলৈ শিশু সকলক ঠেলি দিয়াৰ কাৰণে দিল্লী চৰকাৰক সমালোচনা কৰে ।\nDiwaliLockdown in DelhiPollution at DelhiSupreme Court


March 14, 2018 – Dainandin Barta Live\nমদৰ বিৰুদ্ধে গোলাঘাটত আটছাৰ হুংকাৰ\nMarch 14, 2018 DainandinBarta Live\nমদৰ বিৰুদ্ধে গোলাঘাটত আটছাৰ হুংকাৰ দৈনন্দিন বাৰ্তা live@ দেৰগাঁও ১৪ মাৰ্চ: আজি গোলাঘাট উপায়ুক্তৰ কাৰ্য্যলয়ৰ সন্মূখত দৈয়াং চাহ বাগিছাৰ শ্ৰমিকৰ মৃত্যুৰ উচ্চ পৰ্য্যায়ৰ তদন্ত, আৰু বগীঢলা চাহ বাগিছাৰ সমস্যা আদি ভালেকেইটা গুৰুত্বপূৰ্ণ দাবীৰ লগতে জিলাখনৰ বাগিছা আৰু দাতিকাষৰীয়া অঞ্চলত থকা বৈধ অবৈধ সকলো মদৰ দোকান দহ দিনৰ ভিতৰত উচ্চেদৰ দাবীত এক প্ৰতিবাদী কাৰ্য্যসূচী ৰুপায়ন কৰে ৷কাৰ্য্যসূচী ত উপস্থিত থাকি মদ মুক্ত অসম দাবী সমিতিৰ কেন্দ্ৰীয় সভাপতি প্ৰবীন দাসে বাগিছা সমূহত সুৰা নিষিদ্ধ নোহোৱা পৰ্য্যন্ত আটছাৰ লগত একেলগে সংগ্ৰাম চলাই যোৱাৰ পোষকতা কৰে ৷ আটছাৰ গোলাঘাট জিলাৰ সভাপতি জগদীশ বৰাইক আৰু…\nঢেকীয়াজুলিৰ আলিচিঙাত পথ দুৰ্ঘটনাত আহত ৫\nঢেকীয়াজুলিৰ আলিচিঙাত পথ দুৰ্ঘটনাত আহত ৫ ঘাই পথত বাগৰিল বলে’ৰ পিক আপ আৰু অটো দৈনন্দিন বাৰ্তা live@(পবিত্ৰ কুমাৰ দাস)ঢেকীয়াজুলি,১৪মাৰ্চঃ শোণিতপুৰ জিলাৰ ঢেকীয়াজুলিৰ নিকটবৰ্তী আলিচিঙাৰ১৫নং ঘাইপথত আজি বিয়লি ৪মান বজাত সংঘটিত এক পথ দুৰ্ঘটনাত শিশু সহ পাচ জন লোক গুৰুতৰ ভাবে আহত হৈ চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি হবলগীয়া হয়৷ জানিব পৰা মতে তেজপুৰ অভিমূখি এ এছ১৩-চি ৮০৮৮নম্বৰৰ বলে’ৰ পিক আপ গাড়ী খনে আলিচিঙা সমীপত নিয়ন্ত্ৰন হেৰুৱাই ৰাজপথত বাগৰি পৰি উক্ত পথৰে গৈ থকা এখন নম্বৰ প্লেট বিহীন অটোক প্ৰচণ্ড খুন্দা মাৰে৷শাক পাছলি কঢ়িয়াই অনা বলে’ৰ পিক খনৰ খুন্দাত অটো খন পথৰ পৰা বাগৰি…\nঢেকীয়াজুলিৰ ৰাজপথত নথি পত্ৰ বিহীন যান বাহন আৰু আইন ভংগকাৰী চালকৰ বিৰুদ্ধে এনফৰ্চমেন্টৰ অভিযান জৰিমনা বিহাৰ লগতে জব্দ কৰিলে বহু যান বাহন দৈনন্দন বাৰ্তাLive@(পবিত্ৰ কুমাৰ দাস) ঢেকীয়াজুলিঃ১৪মাৰ্চঃ শোণিতপুৰ জিলাৰ ঢেকীয়াজুলি চহৰত আৰক্ষী আৰু যান বাহন নিয়ন্ত্ৰন শাখা আৰক্ষীৰ নিষ্ক্ৰীয়তাৰ সুযোগতে দীৰ্ঘদিনৰ পৰা নথি-পত্ৰ বিহীন অটো,মেজিক ,উইংগাৰ আদিকে ধৰি যান বাহন চলাচল কৰি অহাৰ লগতে আইন ভংগকাৰী চালকৰ বাবেই চহৰ খনত তীব্ৰ যানজঁটৰ সমস্যা আৰু বিভিন্ন অবৈধ কৰ্ম কাণ্ডও সংঘটিত হৈ আহিছে৷প্ৰশাসনৰ দুৰ্বলতাৰ বাবে নথি -পত্ৰ বিহীন গাড়ীয়ে চহৰ খনত টিঘিল- ঘিলাই আছিল৷নথি পত্ৰ বিহীন যান বাহন আৰু আইন ভংগকাৰী চালকক…\nবিশেষ বাৰ্তা ৰাজ্য\nচঞ্চলা ফাগুনতেই প্রকৃতিৰ বুকুত ৰঙা মদাৰে হাঁহি মেলিছে।ৰঙা মদাৰত চুমুক দিছে চৰাই য়ে….\nপিতৃ ঋণ মমিনুল হক দেউতা তুমি দেখোন কোৱা পিতৃ-ঋন কেতিয়াও পৰিশোধ নহয় ।তুমি কি জানা, তুমি মোৰ বাবে পচিশ বছৰত যিমান টকা খৰচ কৰিছা সেই খিনি টকা মই অহা তিনিবছৰত বছৰত ঘূৰাই দিব পাৰো। দেউতা–এটা গল্প কওঁ শুনিবানে,,,?(অলপ হাঁহি কলে) পুতেক–কোৱা দেউতা মই শুনিম,,(অপ্ৰস্তত হৈ) দেউতা–তোমাৰ যেতিয়া চাৰি বছৰ বয়স তেতিয়া মোৰ মাহিলী আয় দুহেজাৰ। সেই টকাৰে সংসাৰ কেনেকৈ…\nনলবাৰীৰ সুৰাদীত পথ দুৰ্ঘটনাত থিতাতে নিহত ১ জন\nনলবাৰীৰ সুৰাদীত পথ দুৰ্ঘটনাত থিতাতে নিহত ১ জন নলবাৰী,১৪ মাৰ্চঃ নলবাৰীৰ সুৰাদীত ৩১নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাই পথত কালি সন্ধিয়া সংঘটিত এক শোকাবহ পথ দুৰ্ঘটনাত এজন যুৱকৰ মৃত্যু হোৱাৰ লগতে এজন যুৱক গুৰুতৰভাৱে আঘাতপ্ৰাপ্ত হয়।জানিবপৰা মতে, এখন ৰৈ থকা এক্সেভেটৰত এ এছ ১৪এইছ ২৬৬৭নম্বৰৰ তীব্ৰবেগী গ্লেমাৰ মটৰ চাইকেলখনে খুন্দা মাৰে। ফলত মটৰ চাইকেল আৰোহী ৰোহিজ আলী (২৫)ৰ থিতাতে মৃত্যু হয়। আনজন আৰোহী ৰুবুল আলী গুৰুতৰভাৱে আঘাতপ্ৰাপ্ত হয়। তেওঁক সংকটজনক অৱস্থাত গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় হাস্পতাললৈ প্ৰেৰণ কৰা হৈছে। নিহত ৰোহিজৰ ঘৰ নলবাৰী চহৰৰ মিলনপুৰত আৰু আহত ৰুবুলৰ ঘৰ নলবাৰীৰ বলাকুছিত বুলি জনা গৈছে।\nমাতৃৰ কোলা শূন্য কৰি গ’লগৈ স্নিগ্ধৰাগ , চতিয়াত শোকৰ বন্যা\nমাতৃৰ কোলা শূন্য কৰি গ’লগৈ স্নিগ্ধৰাগ চতিয়াত শোকৰ বন্যা দৈনন্দিন বাৰ্তা Live,চতিয়া:- স্নিগ্ধৰাগ- এক মিঠা অনুভৱ,সংগ্ৰামৰ এক জ্বলন্ত শিখা,দুৰন্ত সৈনিক,এবছৰীয়া এটি দেৱ শিশু৷ যাৰ জন্ম যেন সংগ্ৰামৰ বাবেহে হৈছিল৷ চতিয়াৰ খনাগুৰিৰ মধুস্মিত শইকীয়া আৰু হিমাশু ভূঞাৰ এবছৰীয়া সন্তান স্নিগ্ধৰাগ ৷জন্মৰ প্ৰায় কেইমাহ মান পাচতে নেমোনিয়া ৰোগত আক্ৰান্ত হৈছিল দেৱ শিশুটি৷চিকিৎসালয়ে চিকিৎসালয়ে ঘূৰি ঘূৰি অৱশেষত গুৱাহাটীৰ মাজ মজিয়াত অৱস্হিত অত্যাধুনিক কাৰিকৰি কৌশলপূৰ্ণ “প্ৰতীক্ষা” হস্পিটালত ভৰ্তি কৰা হৈছিল৷ কিন্তু ৰোগে জটিলতা ৰূপ ধাৰণ কৰাত উন্নত চিকিৎসাৰ বাবে প্ৰেৰণ কৰা হৈছিল দিল্লীৰ গংগাৰাম হস্পিটাললৈ৷ যোৱা ৩ চেপ্তেম্বৰত অসম চৰকাৰ আৰু অসম আৰক্ষীৰ…\n## ১৫ হাজাৰ শিক্ষকৰ নিযুক্তিৰ বাবে তৎপৰতা। বাজেটত শিক্ষা বিভাগৰ বাবে ৮,৫১৯ কোটি টকা ধাৰ্য কৰা হৈছে। বাজেট ভাষণত উল্লেখ বিত্ত মন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ। মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ মাচুল ৰেহাই অব্যাহত আছে আৰু চলিত বৰ্ষৰ পৰা স্নাতকৰ শিক্ষাৰ্থীলৈ আগবঢ়োৱা হ’ব বিনামূলীয়া পাঠ্যপুথি। চৰকাৰী শিক্ষাক প্ৰথমবাৰৰ বাবে ব্যক্তিগতকৰণৰ ব্যৱস্থা চৰকাৰৰ। ১০০খন নতুন বিদ্যালয় যাব PPP ব্যৱস্থাৰ অধীনলৈ। ১০০ বিদ্যালয় ন ৰূপত যৌথভাৱে স্থাপন। চাহ বাগানতো PPP ব্যৱস্থাত হ’ব বিদ্যালয়। ## ফিক্সড পে’ শিক্ষকৰ দৰমহা ২০হাজাৰলৈ বৃদ্ধিৰ প্ৰস্তাৱ বাজেটত। শীঘ্ৰে সম্পন্ন হ’ব প্ৰাদেশীকৰণৰ প্ৰক্ৰিয়া। ঘোষণা হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ। ৫০খন বিদ্যালয়ত অতিৰিক্ত বিজ্ঞান…


HSLC Exam 2022: অসমত এইবাৰ কেনেদৰে অনুষ্ঠিত হ'ব মেট্ৰিক পৰীক্ষা ? পাঠ্যক্ৰমৰ পৰা কিমান শতাংশ বাদ পৰিব ? Covid এ হেঙাৰ হৈ থিয় দিলে কি কৰিব ?– News18 assam\nমেট্ৰিক তথা হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাৰ বাবে সম্পূৰ্ণ সাজু ছেবা বৰ্ড। সকলো ফালৰ পৰাই সাজু একপ্ৰকাৰ। যদিহে কভিডে হেঙাৰ হৈ থিয় নিদিয়ে তেন্তে ১৫ মাৰ্চৰ পৰাই অনুষ্ঠিত কৰা হ'ব পৰীক্ষা।\nLast Updated : January 29, 2022, 13:24 IST\nCovid মহামাৰীৰ বাবে বিগত বৰ্ষত মেট্ৰিক পৰীক্ষা এক গভীৰ চিন্তা হিচাপে সকলোৰে সমুখত থিয় দিছিল। ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ জীৱনৰ সবাতোকৈ মুখ্য পৰীক্ষাটোৱেই অনুষ্ঠিত কৰিব পৰা সুবিধা নথকাত বহু ছাত্ৰ-ছাত্ৰী মানসিক ভাৱেও ভাগি পৰিছিল।\nসেয়ে এইবাৰ পূৰ্বতেই সকলো সাজু কৰি ৰাখিছে ছেবাই। আজি ছেবাৰ অধ্যক্ষৰ সৈতে আছুৰ এক আলোচনাৰ অন্তত সকলো সদৰী কৰে। আছু নেতা শংকৰ জ্যোতি বৰুৱাই সংবাদমাধ্যৰ আগত প্ৰকাশ কৰে সকলো তথ্য।\nএইবাৰ পৰীক্ষাকক্ষত মুঠ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ সংখ্যা ৪ লাখ ৩২ হাজাৰ ৮৮৪ গৰাকী । ইয়াৰে ভিতৰত ৪,২১,৫৭৮ গৰাকী ছাত্ৰ-ছাত্ৰী সাধাৰণ আৰু ১১,৩০৬গৰাকী ছাত্ৰ-ছাত্ৰী হাইমাদ্ৰাছা পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হব। লগতে ইয়াকো জানিবলৈ দিয়ে যে, এইবাৰ কভিডৰ বাবে পূৰ্বতকৈ ২৫ টা নতুন পৰীক্ষা কেন্দ্ৰৰ সংখ্যা বৃদ্ধি। পূৰ্বতে পৰীক্ষা কেন্দ্ৰ আছিল ৮৭৮ টা, এইবাৰ ২৫ টা বৃদ্ধিৰে মুঠ পৰীক্ষা কেন্দ্ৰৰ সংখ্যা হৈছে ৯০৩ টা। তাৰোপৰি পৰীক্ষাৰ মাজতেই যদি কোনো ছাত্ৰ-ছাত্ৰী ক'ভিডত আক্ৰান্ত হয় তেন্তে সেই সকল ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বাবেও অন্য কোঠাত বহি পৰীক্ষা দিবৰ বাবে সুবিধা কৰি দিব পৰীক্ষা কেন্দ্ৰ সমূহে।\nএই সকলোবোৰৰ উপৰিও ছেবাৰ সাধাৰণ সম্পাদকে ইয়াকো কয় যে, যিহেতু অধিকাংশ সময় ছাত্ৰ-ছাত্ৰী সকলে বিদ্যালয়ৰ পৰা আঁতৰত থাকিয়েই শিক্ষাগ্ৰহণ কৰিছে সেয়ে এইবাৰ পাঠ্যক্ৰমো হ্ৰাস কৰা হৈছে।\nমুঠ পাঠ্যক্ৰমৰ ৬০ শতাংশৰেহে ১০০ নম্বৰৰ পৰীক্ষা অনুষ্ঠিত হব। ইতিমধ্যে বিদ্যালয়ে বিদ্যালয়ে এই বিষয়ে জনোৱা হৈছে। আনহাতে যদিহে এইবাৰো ক'ভিডে বাধা দিয়ে তেন্তে তাৰ ওপৰতো কোনো চিন্তাৰ কাৰণ নাই । তাৰবাবেও বিকল্প ব্যৱস্থা কৰিছে ছেবাই। পৰীক্ষা অনুষ্ঠিত কৰিব নোৱাৰিলে ছয় মাহিলীৰ নম্বৰৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি মেট্ৰিকৰ নম্বৰ দিয়া হব।\nএইবাৰ দুটাকৈ ছয়মাহিলী পৰীক্ষা অনুষ্ঠিত কৰিছিল বিদ্যালয় সমূহে। সেই দুয়োটা পৰীক্ষাৰ নম্বৰ ছেবাৰ ওচৰত মজুত আছে। গতিকে তাৰ জৰিয়তেও নম্বৰ দিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰিব ছেবাই।\nFirst published: January 29, 2022, 13:24 IST\nAASUClass 10 ExaminationHSLCMatric CandidateSEBA Board


ভুৱা প্ৰমানপত্ৰ দাখিলেৰে চক্ৰবিষয়াৰ পদত কৰ্মৰত মুনচুন বৰকাকতি, অভিযোগ ৰূপজ্যোতি কূৰ্মীৰ\nজিপ্লাছ ব্যুৰ’ | August 13, 2019 19:12 hrs\n১৩, আগষ্ট, গুৱাহাটী : এ পি এছ চিত আন এক কেলেংকাৰী! বৰ্তমান মাৰ্ঘেৰিটাত ৰাজহ চক্ৰ বিষয়া হিচাপে কৰ্মৰত মুনচুন বৰকাকতিৰ বিৰুদ্ধে এক গুৰুতৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰিছে কংগ্ৰেছী বিধায়ক ৰূপজ্যোতি কুৰ্মীয়ে। সংশ্লিষ্ট বিষয়াগৰাকীয়ে জাতিৰ ভুৱা প্ৰমাণপত্ৰ দাখিল কৰি এ পি এছ চি ৰ পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হোৱাৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰে বিধায়ক গৰাকীয়ে।\nশেহতীয়াকৈ অনুষ্ঠিত হোৱা বিধান সভা অধিৱেশনৰ সময়ত বিধায়কগৰাকীয়ে এই ভয়াবহ তথ্য ফাদিল কৰে। অভিযোগ অনুসৰি এই মনচুন বৰকাকতিয়ে সাধাৰণ জাতিৰ হৈও পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হ’বলৈ ভুৱা অন্যান্য পিছপৰা জাতিৰ প্ৰমাণ পত্ৰ উলিয়াইছিল। গোলাঘাটৰ বেতিয়নী কাকতি গাৱঁৰ গাওঁবুঢ়াৰ এখন প্ৰমাণ পত্ৰত এই কথা ধৰা পৰে।\nইফালে মনচুন বৰকাকতিয়ে এই সন্দৰ্ভত প্ৰকাশ কৰে যে তেওঁ চৰকাৰৰ নিয়ম-নীতি অনুসৰণ কৰিয়েই তথা এপিএছচিৰ সত্যাপন প্ৰক্ৰিয়াৰ মাজেৰেই চাকৰি লাভ কৰিছে আৰু অন্যান্য পিছপৰা শ্ৰেণীৰ প্ৰাৰ্থী হয় বাবেই প্ৰমাণ পত্ৰ দাখিল কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে। আনকি এই সন্দৰ্ভত যদিহে কোনো তদন্ত হয়, তাত সহযোগ কৰিবলৈও সাজু আছে বুলিও উল্লেখ কৰে চক্ৰ বিষয়াগৰাকীয়ে।\n(উৎস - প্ৰাগ নিউজ)\nপূৰ্বৱৰ্তী 123 .. 302\nজম্মু-কাশ্মীৰৰ পৰা পেৰামিলিটাৰী বাহিনী অসমলৈ প্ৰেৰণ কেন্দ্ৰৰ\nগুৱাহাটীত মৰিশালীৰ নিস্তব্ধতা, কেব বিৰোধী প্ৰ্তিবাদত ব্যাহত জনজীৱন\nবাতিল হ’ব পাৰে গুৱাহাটীত অনুষ্ঠিতব্য ইণ্ডো-জাপান ছামিট, বিকল্প স্থান ভুৱনেশ্বৰ!\nআজি দিনৰ ২ বজাত ৰাজ্যসভাত উত্থাপন হ’ব বিতৰ্কিত কেব\nবিজেপি সাংসদ ৰাজেন বৰঠাকুৰৰ বিয়োগ\nওৰে নিশা ৰাজপথত কটালে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয় আৰু কটন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰী


লৌহ যুগ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nলৌহ যুগটো লো আৰু তীখাৰ বহুল ব্যৱহাৰৰ কাৰণে জনাজাত। এই ধাতুকেইবিধৰ লগতে সমাজত হোৱা অন্যান্য পৰিৱৰ্তনবিলাকৰ ভিতৰত ভিন্নধৰণৰ কৃষিকাৰ্য, ধৰ্মীয় বিশ্বাস আৰু কলাত্মক ধাৰা আদি উল্লেখযোগ্য। পুৰাতাত্ত্বিক অৰ্থত লৌহ যুগে মানৱ সভ্যতাৰ এনে এক স্তৰক সূচায় য’ত কটা-ছিঙা কৰাৰ সঁজুলি আৰু অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ সাজিবলৈ লোৰ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। লৌহ যুগ মানৱ সভ্যতাৰ প্ৰাক ঐতিহাসিক কালৰ তিনিটা প্ৰধান পুৰাতাত্ত্বিক ভাগৰ (প্ৰস্তৰ যুগ, ব্ৰঞ্জ যুগ আৰু লৌহ যুগ) তৃতীয়টো ভাগ।\nলৌহ যুগৰ সাহিত্যৰ ভিতৰত হাতেলিখা পৌৰাণিক লেখনিসমূহৰ কথা উনুকিয়াব পাৰি। সংস্কৃত আৰু চীনা সাহিত্যই সেই সময়ত বিকাশ লাভ কৰিছিল। অন্যান্য লেখনিৰ ভিতৰত অভেষ্টান গাঁথা, ভাৰতীয় বেদসমূহ আৰু হিব্ৰু বাইবেলৰ আটাইতকৈ পুৰণি ভাগবোৰৰ কথা ক’ব পাৰি। আখৰৰ সূচনা আৰু লিখিত ভাষাৰ বিকাশে লৌহ যুগক ইয়াৰ পূৰ্বৱৰ্ত্তী যুগসমূহৰ পৰা পৃথক কৰিছে। লিখিত ভাষাৰ বিকাশে পৌৰাণিক সাহিত্য আৰু লিপিৱদ্ধ বুৰঞ্জীৰ জন্ম দিছিল।\nইউৰোপ আৰু ইয়াৰ দাঁতি কাষৰীয়া অঞ্চলসমূহত লৌহ যুগৰ আৰম্ভণিৰ চিন অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ, অলংকাৰ, বাচন-বৰ্তন আদিত পৰিলক্ষিত হৈছিল যি সমূহীয়াভাৱে ব্ৰঞ্জ যুগতকৈ ভিন্ন আছিল। ব্ৰঞ্জ যুগৰ ধাতুৰ কাৰিকৰ বা কমাৰসকলৰ কাম-কাজ প্ৰাথমিক পৰ্যায়ৰ পৰা উন্নতি লাভ কৰি বিভিন্ন গঢ়্ৰ অলংকৰণৰ মাত্ৰা পাইছিলগৈ।\nপুৰাতাত্ত্বিক দিশৰ পৰা লৌহ যুগৰ গুৰুত্ব কম কিয়নো বিশ্বৰ সকলো ঠাইতে একে সময়তে লৌহ যুগৰ আৰম্ভণি হোৱা নাছিল। প্ৰশান্ত মহাসাগৰৰ দক্ষিণৰ দ্বীপপুঞ্জ, আফ্ৰিকাৰ অভ্যন্তৰীণ অঞ্চল, উত্তৰ আৰু দক্ষিণ আমেৰিকাৰ একাংশ আদি ব্ৰঞ্জ যুগৰ প্ৰভাৱ নপৰাকৈয়ে পোনপটীয়াকৈ লৌহ যুগ পাইছিল।\nলৌহ যুগৰ ভাৰত[সম্পাদনা কৰক]\nভাৰতৰ ধাতুবিদ্যাৰ ইতিহাস খ্ৰী:পূ: ২য় সহস্ৰাব্দতে আৰম্ভ হয়। বৰ্তমান উত্তৰ প্ৰদেশৰ অন্তৰ্গত মলহাৰ, দাদুপুৰ, ৰাজা নালা কা টিলা আৰু লাহোৰাদেৱা আদি পুৰাতাত্ত্বিক থলীসমূহত খ্ৰী:পূ: ১৮০০-১২০০ ত লো ব্যৱহাৰৰ প্ৰমাণ পোৱা গৈছে। হায়দৰাবাদৰ পুৰাতাত্ত্বিক খননথলীসমূহত লৌহ যুগৰ এক সমাধিস্থল পোৱা গৈছ। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১ম সহস্ৰাব্দৰ আৰম্ভণিতে ভাৰতত লোৰ বহুল বিকাশ হৈছিল। পূব ভাৰতত খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১ম সহস্ৰাব্দৰ এটা লৌহকৰ্ম কেন্দ্ৰ পোৱা গৈছে। দক্ষিণ ভাৰতত খ্ৰী:পূ: ১২শ ৰ পৰা ১১শ সহস্ৰাব্দৰ ভিতৰতে লোৰ আৱিৰ্ভাব ঘটে। ভাৰতীয় উপনিষদসমূহতো ধাতুবিদ্যাৰ উল্লেখ আছে। মৌৰ্য যুগত ধাতুবিদ্যাই প্ৰসাৰ লাভ কৰে। খ্ৰী:পূ: ৩০০-ৰ পৰা খ্ৰীষ্টিয় ২০০ চন মানৰ ভিতৰলৈ দক্ষিণ ভাৰতত উন্নতমানৰ তীখা উৎপাদন কৰিব পৰা হয়গৈ।\n↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 The Junior Encyclopædia Britannica: A reference library of general knowledge. (1897). Chicago: E.G. Melvin.\n↑ Chisholm, H. (1910). The Encyclopædia Britannica. New York: The Encyclopædia Britannica Co.\n↑ "News By Industry". The Times Of India. 2008-09-10. http://economictimes.indiatimes.com/ET_Cetera/Hyderabads_history_dates_back_to_500_BC/articleshow/3468146.cms.\n↑ 6.0 6.1 Early Antiquity By I. M. Drakonoff. Published 1991. University of Chicago Press. ISBN 0-226-14465-8. pg 372\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=লৌহ_যুগ&oldid=236409"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ০৫ জুন, ২০২০ তাৰিখে ১০:০৪ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


এজেকিয়েল 36 - पवित्र बाइबिल [ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন] - (এজে 36)\nএতিয়া তুমি, হে মনুষ্য সন্তান, তুমি ইস্ৰায়েলৰ পৰ্ব্বতবোৰৰ আগত ভাববাণী প্ৰচাৰ কৰি কোৱা, ‘হে ইস্রায়েলৰ পৰ্ব্বতবোৰ, তোমালোকে যিহোৱাৰ বাক্য শুনা!\nপ্ৰভু যিহোৱাই এই কথা কৈছে: শত্ৰুৱে তোমালোকৰ অহিতে কৈছে, “ভাল হৈছে”, আৰু “পুৰাতন উচ্চস্থানবোৰ আমাৰ অধিকাৰ হ’ল’।”\nএই হেতুকে ভাববাণী প্ৰচাৰ কৰি কোৱা, ‘প্ৰভু যিহোৱাই এই কথা কৈছে: জাতিবোৰ অৱশিষ্ট লোকে তোমালোকক অধিকাৰ কৰিবৰ কাৰণে, তেওঁলোকে তোমালোকক ধ্বংস কৰিলে আৰু চাৰিওফালে তোমালোকক গ্ৰাস কৰিলে; আৰু তোমালোক গপীহঁতৰ গপৰ ও লোকসকলে চৰ্চ্চি ফুৰাৰ বিষয় থ’লো।\nএই কাৰণে, হে ইস্ৰায়েলৰ পৰ্ব্বতবোৰ, তোমালোকে প্ৰভু যিহোৱাৰ বাক্য শুনা: চাৰিওফালে থকা জাতিবোৰৰ অৱশিষ্ট ভাগলৈ লুটদ্ৰব্য আৰু নিন্দাৰ বিষয় হোৱা পৰ্ব্বত আৰু উপপৰ্ব্বতবোৰক, জুৰি বৈ থকা ঠাই আৰু উপত্যকাবোৰক, উচ্ছন্ন, ধ্বংসস্থান আৰু পৰিত্যক্ত নগৰবোৰক প্ৰভু যিহোৱাই এইদৰে কৈছে -\nসেইবোৰ লুটদ্ৰব্য আৰু নিন্দাৰ বিষয় হোৱা হেতুকে প্ৰভু যিহোৱাই এইদৰে কৈছে: লুটৰ আশাৰে মোৰ দেশ শূণ্য কৰিবলৈ, জাতিবোৰৰ যি অৱশিষ্ট ভাগে আৰু গোটেই ইদোমে হৃদয়ৰ সম্পূৰ্ণ আনন্দেৰে আৰু প্ৰাণৰ হিংসাৰে নিজৰ বাবে অধিকাৰৰ অৰ্থে মোৰ দেশ নিৰূপণ কৰিলে, তেওঁলোকৰ অহিতে মোৰ অন্তৰ্জ্বালাৰ অগ্নিত মই কৈছোঁ।\nএতেকে তুমি ইস্ৰায়েলৰ দেশৰ বিষয়ে ভাববাণী প্ৰচাৰ কৰি পৰ্ব্বত আৰু উপপৰ্ব্বতবোৰক কোৱা, প্ৰভু যিহোৱাই এই কথা কৈছে: চোৱা! জাতিবোৰে দিয়া লাজ তোমালোকে ভোগ কৰাৰ কাৰণে মোৰ অন্তৰ্জ্বালাত আৰু মোৰ ক্ৰোধত মই কৈছোঁ।\nএই হেতুকে, প্ৰভু যিহোৱাই এই কথা কৈছে: মই হাত দাঙি শপত খাই কৈছোঁ, তোমালোকৰ চাৰিওফালে থকা জাতিবোৰেহে নিজ নিজ লাজ ভোগ কৰিব।\nকিন্তু হে ইস্ৰায়েলৰ পৰ্ব্বতবোৰ, তোমালোকে হ’লে, তোমালোকৰ ডালবোৰ বঢ়াবা, আৰু মোৰ প্ৰজা ইস্ৰায়েলৰ কাৰণে তোমালোকে ফল উৎপন্ন কৰিবা, কিয়নো তেওঁলোকৰ অহা সময় ওচৰ চাপিছে।\nকাৰণ চোৱা, মই তোমালোকৰ সপক্ষ, আৰু মই তোমালোকলৈ ঘূৰিম; তোমালোকক চহোৱা আৰু তোমালোকত বোৱা হ’ব।\nআৰু মই তোমালোকৰ ওপৰত লোকসকলক, গোটেই ইস্ৰায়েল বংশক, তাৰ আটাইকে বঢ়াম। আটাইকে! তেতিয়া আৰু নগৰবোৰত বসতি হ’ব, আৰু উচ্ছন্ন ঠাইবোৰত ঘৰ সজা হ’ব।\nআৰু মই তোমালোকৰ ওপৰত মানুহ ও পশু বৃদ্ধি কৰিম তাতে সেইবোৰ বাঢ়ি বাঢ়ি অধিক প্ৰাণী উৎপন্ন কৰিব। আৰু তেতিয়া মই তোমালোকৰ দেশ আগৰ কালৰ দৰে বাসস্থান কৰিম, আৰু তোমালোকৰ আদি অৱস্থাতকৈ তোমালোকক অধিক মঙ্গল দান কৰিম; তেতিয়াহে মই যে যিহোৱা, তাক তোমালোকে জানিবা।\nএনে কি, মই তোমালোকৰ ওপৰেদি মানুহ, মোৰ প্ৰজা ইস্ৰায়েলে অহা-যোৱা কৰিব, তুমি তেওঁলোকৰ আধিপত্য হ’বা, আৰু তুমি তেওঁলোকক পুনৰায় সন্তানহীন নকৰিবা।\nপ্ৰভু যিহোৱাই এই কথা কৈছে: “তুমি মনুষ্য গ্ৰাসকাৰিণী আৰু তোমাৰ জাতিৰ সন্তানহীন-কাৰিণী” বুলি তেওঁলোকে তোমালোকক কয়;\nএই হেতুকে প্ৰভু যিহোৱাই কৈছে, তুমি আৰু মনুষ্যক গ্ৰাস নকৰিবা, বা তোমাৰ জাতিক আকৌ সন্তানহীন নকৰিবা।\nআৰু জাতিবোৰে দিয়া লাজৰ কথা মই তোমাৰ কাণত আৰু নেপেলাম, লোকসকলৰ ধিক্কাৰ তুমি আৰু ভোগ নকৰিবা, আৰু তোমাৰ জাতিক আৰু উজুটি নুখুৱাবা, ইয়াক প্ৰভু যিহোৱাই কৈছে।\nতেতিয়া যিহোৱাৰ বাক্য মোৰ ওচৰলৈ আহিল, বোলে,\n“হে মনুষ্য সন্তান, ইস্ৰায়েল বংশই যেতিয়া নিজ দেশত বসতি কৰিছিল, তেতিয়া তেওঁলোকে নিজৰ আচাৰ-ব্যৱহাৰ আৰু কাৰ্যেৰে তাক অশুচি কৰিছিল; মোৰ আগত তেওঁলোকৰ আচাৰ-ব্যৱহাৰ, ঋতুস্নান হোৱা স্ত্রীৰ অশৌচৰ দৰে আছিল।\nএই হেতুকে, তেওঁলোকে দেশত ৰক্তপাত কৰাৰ কাৰণে, আৰু তেওঁলোকৰ মুৰ্ত্তিৰে তাক অশুচি কৰাৰ কাৰণে, মই তেওঁলোকৰ ওপৰত মোৰ কোপ বৰষালোঁ।\nআৰু মই তেওঁলোকক জাতিবোৰৰ মাজত ছিন্নভিন্ন কৰিলোঁ, তেওঁলোক দেশবোৰৰ মাজত গোট গোট হ’ল; তেওঁলোকৰ আচাৰ-ব্যৱহাৰ আৰু কাৰ্য অনুসাৰে মই তেওঁবিলাকক বিচাৰ সিদ্ধ দণ্ড দিলোঁ।\nতেতিয়া তেওঁলোক যি জাতিবোৰৰ গুৰিলৈ গ’ল, সেই জাতিবোৰ গুৰিলৈ গৈ তেওঁলোকে মোৰ পবিত্ৰ নাম অপবিত্ৰ কৰিলে; কিয়নো লোকে তেওঁলোকৰ বিষয়ে কৈছিল, ইহঁত যিহোৱাৰ প্ৰজা, আৰু তেওঁৰেই দেশৰ পৰা ওলাই অহা লোক।\nকিন্তু ইস্ৰায়েল-বংশ যোৱা জাতিবোৰৰ মাজত তেওঁলোকে অপবিত্ৰ কৰা মোৰ পবিত্ৰ নামৰ কাৰণে মোৰ দয়া জন্মিল।\nএই হেতুকে তুমি ইস্ৰায়েল বংশক কোৱা, ‘প্ৰভু যিহোৱাই এই কথা কৈছে: হে ইস্ৰায়েল বংশ, মই তোমালোকৰ কাৰণে কাৰ্য নকৰোঁ, কিন্তু তোমালোক যোৱা জাতিবোৰৰ মাজত তোমালোকে অপবিত্ৰ কৰা মোৰ পবিত্ৰ নামৰ কাৰণেহে কৰিম।\nআৰু জাতিবোৰৰ মাজত তেওঁলোকে অপবিত্ৰ কৰা জাতিবোৰ মাজত অপবিত্ৰীকৃত হোৱা মোৰ মহৎ নাম মই পবিত্ৰ কৰিম; আৰু প্ৰভু যিহোৱাই কৈছে, যেতিয়া মই জাতিবোৰৰ সাক্ষাতে তোমালোকৰ মাজত পবিত্ৰীকৃত হ’ম, তেতিয়া মই যে যিহোৱা, ইয়াকে জাতিবোৰে জানিব।\nকিয়নো মই জাতিবোৰৰ মাজৰ পৰা তোমালোকক লৈ, আটাই দেশৰ পৰা তোমালোকক গোটাই তোমালোকৰ নিজ দেশলৈ লৈ যাম।\nমই তোমালোকক এক নতুন হৃদয় দিম, আৰু তোমালোকৰ অন্তৰত এক নতুন আত্মা স্থাপন কৰিম; আৰু মই তোমালোকৰ শৰীৰৰ পৰা শিলৰূপ মন গুচাই তোমালোকক মাংসৰূপ মন দিম।\nআৰু মই তোমালোকৰ অন্তৰত মোৰ আত্মা স্থাপন কৰি, তোমালোকক মোৰ বিধিবোৰত চলাম; তাতে তোমালোকে মোৰ শাসন প্ৰণালীবোৰ পালন কৰি সেই মতে কাৰ্য কৰিবা।\nআৰু মই তোমালোকৰ পূৰ্বপুৰুষসকলক দিয়া দেশত তোমালোকে বাস কৰিবা; আৰু তোমালোক মোৰ প্ৰজা হ’বা, আৰু মই তোমালোকৰ ঈশ্বৰ হ’ম।\nমই তোমালোকৰ আটাই অশৌচৰ পৰা তোমালোকক ৰক্ষা কৰিম; আৰু মই ঘেঁহুধান আহ্বান কৰি তাক বৃদ্ধি কৰিম, আৰু তোমালোকৰ ওপৰত দুৰ্ভিক্ষভাৰ অৰ্পণ নকৰিম।\nতোমালোকে জাতিবোৰৰ মাজত দুৰ্ভিক্ষৰ দুৰ্ণাম আৰু নাপাবৰ কাৰণে গছৰ ফল আৰু পথাৰৰ উৎপন্ন বস্তু মই বৃদ্ধি কৰিম।\nতেতিয়া তোমালোকে তোমালোকৰ কু-আচৰণ আৰু মন্দ কাৰ্যবোৰ সোঁৱৰণ কৰিবা; তোমালোকৰ অপৰাধ আৰু ঘিণলগীয়া কাৰ্যৰ কাৰণে তোমালোকে নিজৰ দৃষ্টিত নিজকে ঘিণাবা।\nপ্ৰভু যিহোৱাই কৈছে, তোমালোকলৈ চাই যে মই এই কাৰ্য নকৰোঁ, ‘ইয়াক তোমালোকে জনা উচিত; হে ইস্ৰায়েল-বংশ, তোমালোকৰ আচাৰ-ব্যৱহাৰৰ কাৰণে তোমালোক লজ্জিত আৰু বিৱৰ্ণ হোৱা।’\nপ্ৰভু যিহোৱাই এই কথা কৈছে, তোমালোকৰ আটাই অপৰাধৰ পৰা মই তোমালোকক শুচি কৰা দিনা মই নগৰবোৰ বাসস্থান কৰিম, আৰু উচ্ছন্ন ঠাইবোৰ পুণৰায় নিৰ্ম্মাণ কৰা হ’ব।\nআৰু যি দেশ আটাই বাটৰুৱাৰ সাক্ষাতে উচ্ছন্ন আছিল, সেই উচ্ছন্ন দেশ তোমালোকে চহাবা।\nআৰু তেতিয়া তেওঁলোকে ক’ব, “এই যি দেশ ধ্বংস কৰা হৈছিল, এই দেশ এদন বাৰীৰ নিচিনা হ’ল, আৰু এই যি নগৰবোৰ ধ্বংসস্থান, উচ্ছন্ন, আৰু ভগ্ন হৈছিল, এই নগৰবোৰ গড়েৰে আবৃত আৰু বাসস্থান হ’ল।”\nতেতিয়া মই যিহোৱায়েই যে ভগা ঠাইবোৰ পুনৰায় নিৰ্ম্মাণ কৰিলোঁ, আৰু ধ্বংস কৰা ঠাই বাৰী কৰিলোঁ, ইয়াকে তোমালোকৰ চাৰিওফালে অৱশিষ্ট থকা জাতিবোৰে তেতিয়া জানিব। মই যিহোৱাই ইয়াক কলোঁ, আৰু ইয়াক সিদ্ধও কৰিম।’\nপ্ৰভু যিহোৱাই এই দৰে কৈছে: ‘আৰু এটা কথা আছে; মই যেন ইস্ৰায়েল বংশৰ কাৰণে ইয়াক কৰিম, সেইবাবে তেওঁলোকে মোৰ আগত প্ৰাৰ্থনা কৰিবলৈ মই বাট চাই থাকিম; মই মেৰ-ছাগৰ জাকৰ দৰে তেওঁলোকক মানুহেৰে বৃদ্ধি কৰিম।\nপবিত্ৰ মেৰ-ছাগৰ জাকৰ, যিৰূচালেমৰ নিৰূপিত উৎসৱৰ মেৰ-ছাগৰ জাকৰেই দৰেই ধ্বংস নগৰবোৰ মানুহৰ জাকেৰে পৰিপূৰ্ণ হ’ব; তাতে, মই যে যিহোৱা, তাক তেওঁলোকে জানিব’।”


প্ৰাক্তন বিধায়ক আব্দুৰ ৰহিম খানক ফেইচবুকত হত্যাৰ ভাবুকি দিয়া যুৱকক গ্ৰেপ্তাৰ\nপ্ৰাক্তন বিধায়ক আব্দুৰ ৰহিম খানক হত্যাৰ ভাবুকি দিয়া হাফিজুৰ ৰহমান।\nবৰপেটাৰ প্ৰাক্তন বিধায়ক আব্দুৰ ৰহিম খানক ফেইচবুকত হত্যাৰ ভাবুকি দিয়া যুৱকজনক যোৱা নিশা গোপন সূত্ৰৰ পম খেদি হাউলী আৰক্ষীয়ে গ্ৰেপ্তাৰ কৰিছে। হাউলী চহৰৰ ১নং ৱাৰ্ডৰ এই যুৱকজনৰ নাম হাফিজুৰ ৰহমান।\nউল্লেখযোগ্য যে এই যুৱকজনে নিজৰ ফেইচবুক পোষ্টৰ জৰিয়তে বৰপেটাৰ প্ৰাক্তন বিধায়ক আব্দুৰ ৰহিম খানৰ প্ৰতি ঘৃণা প্ৰকাশ কৰাৰ লগতে তেওঁক হত্যা কৰিম বুলি কৈছিল। তেওঁৰ ফেইচবুক পোষ্টটোত এইদৰে কোৱা হৈছিল-\nI don’t suported.\nI kill you Rahim khan.\nI hate you Rahim Khan .\nRahim Khan murdabad.\nযুৱকজনৰ এই পোষ্টটোৰ পিছতে যোৱা ১১ জুনত প্ৰাক্তন বিধায়ক আব্দুৰ ৰহিম খানে হাউলী আৰক্ষী থানাত গোচৰ ৰুজু কৰিছিল। খানে গোচৰ ৰুজু কৰাৰ পিছৰ পৰাই যুৱকজনে আত্মগোপন কৰি আছিল। অৱশেষত যোৱা নিশা গোপন খবৰৰ ভিত্তিত যুৱকজনক গ্ৰেপ্তাৰ কৰে আৰক্ষীয়ে৷ স্নাতক উত্তীৰ্ণ হাফিজুৰৰ বয়স ২৫ বছৰ৷\nমন কৰিব লগীয়া যে শেহতীয়াকৈ ৰাজ্যখনত ফেইচবুকৰ অপব্যৱহাৰ বৃদ্ধি পোৱা গৈছে। ইয়াৰ ভিতৰত নিজৰ মতাদৰ্শৰ লগত নিমিলা লোকৰ প্ৰতি ঘৃণা প্ৰকাশ, হত্যাৰ ভাবুকিয়েই প্ৰধান। কিছু দিনৰ পূৰ্বে কৃষক মুক্তিৰ নেতা অখিল গগৈকো ফেইচবুকৰ মজিয়াক ব্যৱহাৰ কৰি এজন লোকে হত্যাৰ ভাবুকি দিছিল। বিভিন্ন ঠাইত ইয়াৰ বিৰুদ্ধে গোচৰ ৰুজু হৈছিল যদিও আজি পৰ্য্যন্ত আৰক্ষীয়ে গ্ৰেপ্তাৰ কৰিব নোৱাৰিলে অভিযুক্তক।


শৈশৱৰ পোক-পৰুৱা, চৰাই-চিৰিকতিবোৰ - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nক’লৈকো যাব নোৱাৰি, কোনো আহিব নোৱাৰে। শব্দ, বাদ‍্যযন্ত্ৰৰ সংমিশ্ৰণেৰে ক’ভিড আতংকৰ সৃষ্টি কৰি থকা চেনেলবোৰো চাবলৈ ভয়, সেইবাবেই টিভি চোৱাটোও বন্ধ। বাতৰিকাকত পঢ়া কামটোও ৰাতিপুৱাই শেষ। ৰন্ধা-বঢ়া, কাপোৰ ধোৱা কামখিনি কৰাৰ পাছত আজৰিয়েই আজৰি, হাতত অফুৰন্ত সময়। এই ভৰ বাৰিষাত বাগিচাৰ কাম কৰাটোও সম্ভৱ নহয়। সেইবাবেই সঘনাই ওভোটনি যাত্ৰা শৈশৱলৈ। শৈশৱৰ শাওন-বহাগ, পূজা-বিহু, বতৰৰ ফল-ফুলবোৰ, মাৰ হাতৰ বিচনীৰ বা, আবুৰ মুখৰ সাধুকথা, দেউতাৰ স’তে বকুলৰ তলত কটোৱা আবেলিবোৰ… সেইবোৰকে লিৰিকি-বিদাৰি পাৰ কৰিছোঁ এই সময়চোৱা। আচৰিত ধৰণে গৃহবন্দীত্বৰ এই সময়ছোৱা মোৰ বাবে আমনিদায়ক হৈ পৰা নাই, বৰং শৈশৱৰ বাৰেবৰণীয়া সোঁৱৰণীয়ে কেতিয়াবা মোক আনন্দিতহে কৰিছে। এই সোঁৱৰণীৰ কোনো ধাৰাবাহিকতা নাই, সকলোবোৰেই টুকুৰা-টুকুৰ ছবি। প্ৰতিখন ছবিয়েই মোৰ বাবে একক, অনন‍্য আৰু বুকু জুৰাব পৰা।\nএই যোৱা সপ্তাহৰ কথাকে ধৰক। মোৰ মনত ভাঁহি উঠিল গাঁৱৰ ঘৰৰ পঢ়া টেবুলখন। টেবুলৰ সমুখৰ নতুনকৈ চূণ-তেল দিয়া বেৰখনত লাহে লাহে বগাবলৈ লোৱা অজস্ৰ ভৰি থকা, তেনেই লাহি দেহৰ, চাৰি ইঞ্চিমান দীঘল সৰস্বতী চেলাডাল আজি প্ৰায় ৩৬/৩৭ বছৰৰ পাছতো মোৰ মনৰ চকুত একেই জীৱন্ত ৰূপত ধৰা দিলেহি। পঢ়া টেবুলত থকা লেমটোৰ পোহৰটো যে তেনেই কমাই দি চেলা ডালৰ গতিবিধি লক্ষ্য কৰি আছিলোঁ! প্ৰায় আন্ধাৰ কোঠাটোত চেলাডাল জোনাকী পৰুৱাৰ দৰে জিলিকিছিল। লেমৰ পোহৰ বঢ়াই দিলে চেলাৰ পোহৰ কমে, কমাই দিলে বাঢ়ে। তেনেকৈ আধা ঘণ্টামান আন্ধাৰ-পোহৰৰ লগত খেলি থাকোঁতেই ভাত খাবৰ হৈছিল, পঢ়াৰো সিমানতে ইতি পৰিছিল। গোটেই ঘটনাটো মোৰ মনত জিলিকি উঠিল এখন কথাছবিৰ দৰেই। গাঁওবোৰত বা এতিয়া সৰস্বতী চেলা আছেনে নাই? কেৱল সৰস্বতী চেলাইনে? তেনে কত জীৱ, পোক-পৰুৱা আজি কত বছৰে দেখা নাই!\nঘৰৰ সমুখৰ, হাইস্কুলৰ খেলপথাৰৰ ওচৰৰ পথাৰকেইখনত, আমাৰ চুবুৰীটোৰ এমূৰে থকা হোলাটোত থকা জোনাকী পৰুৱাবোৰেও এসময়ত কম আকৰ্ষণ কৰিছিলনে! আচলতে হস্পিটালৰ সমুখৰ, হাইস্কুলৰ খেলপথাৰৰ কাষৰ পথাৰখন বা হোলাটোৰ ওচৰেৰে সন্ধিয়া আহিবলৈ ভয়েই লাগিছিল। সেইসময়ত প্ৰচলিত ভূত-দ’তৰ অলেখ কাহিনীকো নেওচি কেতিয়াবা সন্ধিয়া সেইফালে যাবলগীয়া হ’লে জাক জাক জোনাকী পৰুৱাই সন্মোহিত কৰিছিল। একেদৰেই সন্মোহিত কৰিছিল আন্ধাৰ নিশাবোৰত অলেখ তৰাৰে ভৰি থকা আকাশখনে। কেতিয়াবা একোটা তৰা আকাশৰ ইমূৰৰ পৰা সিমূৰলৈ গতি কৰা দেখিছিলোঁ, লগে লগে চিঞৰি ওচৰত থকা সকলোকে জনাইছিলোঁ– সৌটো ৰকেট! নেদেখা হোৱালৈকে সেই তৰাটো চাই থকাটোও কম আনন্দৰ কথা নাছিল। নিজান নিশাৰ ঝিলীবোৰৰ মাততো কি যে এক সুকীয়া আকৰ্ষণ আছিল!\nবাৰিষাৰ দিনবোৰত পোক-পৰুৱাবোৰ বেছি হৈছিল। কেচু-কুমতি, কুমজেলেকুৱা, পুখুৰীত পিলপিলাই থকা নেজলগা লালুকীবোৰ, খালৰ ভয়লগা পানীজোকবোৰ, বনৰ ওপৰত লেউলেউকৈ বগাই ফুৰা চিনাজোকবোৰ! একোদিন আঙুলিৰ মাজত সোমাই তেজ পি বৰ একোটা হোৱা চিনাজোকবোৰ হাতত অলপ থুই লৈ এৰাই দিয়াৰ কথাটো শুনি আজিকালিৰ ল’ৰা-ছোৱালীয়ে ঘিণেই কৰিব। তাৰ পাছত জোকডালত অকণমান নিমখ ছটিয়াই দিলেই ৰক্তাৰক্তি কাৰবাৰ! গৰু-ছাগলীৰ গাত লাগি অহি বৰ বৰ জোকবোৰ মাৰিবলৈ অৱশ্যে সাহস হোৱা নাছিল, সিহঁতক মৃত‍্যুদণ্ড দিছিল গৰখীয়া ল’ৰাবোৰে। নিমখ ছটিয়াই মৃত‍্যুদণ্ড দিয়া ব‍্যৱস্থাটো কুমজেলেকুৱাৰ ক্ষেত্ৰতো অব‍্যাহত আছিল। জিকা গছবোৰত হোৱা গান্ধীপোকৰ গোন্ধটো কি যে অসহনীয় আছিল! গুবৰুৱা আৰু ভোমোৰাবোৰক সৰুতে একে যেনেই দেখিছিলোঁ, পাছত অৱশ্যে আকাৰ-আকৃতি দেখি চিনিব পৰা হৈছিলোঁ। বাৰিষাৰ আগমনৰ লগে লগে বিছাবোৰো হঠাতে কৰ’বাৰ পৰা ওলাবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। হাবিয়ে-বননিয়ে পিটপিটাই ফুৰা আমাৰ দৰে ল’ৰা-ছোৱালীৰ বিছাবোৰ আছিল পৰম শত্ৰু। বিছাই ডাকিলে তাৰ তীব্ৰতা অনুসৰি কাণত চূণৰ ফোঁট নাইবা ডিঙিত কলচোচনিৰ মালা পিন্ধিব লাগিছিল। লগতে শুনিব লাগিছিল এসোপামান বকনি। বিছাবোৰেই পাছলৈ পখিলা হয়গৈ বুলি মায়ে কৈছিল যদিও বিশ্বাস কৰিব পৰা নাছিলোঁ। আমাক ইমান কষ্ট দিয়া বিছাবোৰ গৈ সুন্দৰ সুন্দৰ, ৰঙীন পখিলা হ’ব পৰাটো তেতিয়া অবিশ্বাস‍্যই আছিল।\nবোন্দাকেঁচুবোৰ হাঁহৰ প্ৰিয় খাদ‍্য আছিল, শামুকবোৰো সিহঁতে ভাল পাইছিল। বোন্দাকেঁচুবোৰ আন্ধাৰত জ্বলি থাকিছিল, অৱশ‍্যে জোনাকী পৰুৱা আৰু সৰস্বতী চেলাতকৈ নিষ্প্ৰভ আছিল। বিশেষকৈ হাঁহ পোৱালিবোৰে কেঁচু আৰু শামুক বৰ ভাল পাইছিল। চেপাত লাগি অহা শামুকৰ খোলাবোৰ ভাঙি দলিয়াই দিয়াৰ পাছত আমাৰ দৰে শিশুবোৰৰ বাবে হাঁহ পোৱালিবোৰৰ মাজৰ দৌৰ প্ৰতিযোগিতা এক আমোদজনক বিষয় আছিল। পঁচা কলগছৰ মাজৰ সৰু সৰু কেঁচুবোৰে বৰকৈ জপিয়াব পাৰিছিল। বৰশীৰ টোপৰ বাবে এই কেঁচুৱেই সকলোতকৈ ভাল বুলি অভিজ্ঞতাই আমাক শিকাইছিল। অৱশ্যে গোঁহালিৰ দাঁতিত সুদৃশ‍্য জালত ওলমি থকা ক’লা, হালধীয়া ৰঙৰ বৰ বৰ বাঘ মকৰাবোৰো বৰশীৰ টোপ হিচাপে ভাল আছিল। কান্ধুলী মাছবোৰে আকৌ পইতাচোৰাৰ টোপহে পচন্দ কৰিছিল। বৰলৰ টোপ প্ৰায় দুষ্প্ৰাপ‍্যই আছিল। গোহালিৰ পাছফালে মাজে সময়ে টেকেলিৰ আকাৰৰ কদো বাহটো দেখিবলৈ কিমান যে ধুনীয়া আছিল! এবাৰ এজোপা লেচু গছত মৌৱে বাহ লৈছিল। সেই সময়ত লেচুবোৰ পুৰঠ হৈছে, পকিবলৈ বেছিদিন নাই। তেনে সময়তে মৌবাহৰ আগমনে মোক দুশ্চিন্তাতেই পেলাইছিল। ঘৰৰ ডাঙৰসকলে সাৱধানবাণী দি থৈছিল– চাবি দেই, লেচুৰ খকত মৌবাহৰ ওচৰলৈ নাযাবি। মৌৱে আগুৰি ধৰিলে ৰক্ষা নাপাবি! ভাগ‍্যে যেনিবা দুদিনৰ পাছতেই মৌবাহ উৰি গৈছিল। মাহঁতে কোৱা শুনিছিলোঁ– সেইবাহ হেনো জিৰণীয়া মৌ আছিল।\nঘৰৰ অ’ত-ত’ত মাজে মাজে কুমাৰণীৰ বাহ দেখিছিলোঁ। অলপ অলপকৈ মাটি কঢ়িয়াই বাহ সজা কামটো চাই কিমান সময় যে কটাব পাৰিছিলোঁ! সৰুতে অৱশ্যে সকলোতকৈ চিনাকি আছিল আমবোৰৰ ভিতৰত থকা ক’লা ক’লা টান পোকবোৰ। তেতিয়া ঘিণ কি বস্তু জনাই নাছিলোঁ। গছৰ পৰা সৰি পৰা পকা আম একোটা হাতেৰে মচি, দাঁতেৰে বাকলি গুচাই খাবলৈ লওঁতেই কেতিয়াবা ক’লা পোক একোটা ওলাই আহিছিল। সেই সময়ত ঘৰৰ বাৰীত আম-কঠাল ভৰি আছিল। তথাপিও পোকলগা আমবোৰ পেলাই নিদিছিলোঁ, ভাল অংশটো খাইহে এৰিছিলো। পুখুৰীপাৰৰ কৰ্দৈ গছজোপালৈ কেতিয়াবা এজাক টিঁয়া চৰাই আহিছিল। কেঁচা কৰ্দৈবোৰ কূটি পেলোৱা সেইজাক চৰাইক মই বেয়া পাইছিলোঁ, মোৰ ভাগৰ কৰ্দৈ খাই শেষ কৰি পেলাব বুলি আশংকা কৰিছিলোঁ। অথচ বাৰমাহে লগা সেই কৰ্দৈজোপাত লমালমে লগা কৰ্দৈবোৰৰ বেছিভাগেই পকি, সৰি নষ্ট হৈছিল।\nআকাশেৰে বগলী উৰি যোৱা দেখিলে হাত দুখন আগবঢ়াই “বগলী, বগা ফোঁট দি যা” বুলি চিঞৰিছিলোঁ। আচৰিত ধৰণে নখবোৰত বগা বগা ফুটবোৰ দেখি সেয়া বগলীজাকে দি যোৱা বুলিয়েই ভাবিছিলোঁ। কেতিয়াবা গৰুৰ পিঠিত উঠি থকা বগলীবোৰ দেখি কিমান যে ভাল লাগিছিল! ধাননি পথাৰত মাছৰ বাবে চোপ লৈ থকা পখৰা কণাবগলীবোৰে বহু পৰ লৰচৰ নকৰাকৈ থকা দেখি আচৰিত হৈছিলোঁ। বৰটোকোলা (বৰটোকোলাক আমি কথিত ভাষাত হদং বুলি কৈছিলোঁ) আৰু হাড়গিলাবোৰক পিছে অলপ ভয় লাগিছিল, বোধহয় সিহঁতৰ আকাৰ আৰু আকৃতিৰ বাবেই। বৰটোকোলাবোৰ আকাৰত হাড়গিলাতকৈও ডাঙৰ আছিল।\nপথাৰত পেলাই থৈ অহা মৰা গৰুবোৰ খাবলৈ পাখি মেলি বহি থকা শগুণবোৰক বৰ ধীৰ-স্থিৰ যেন লাগিছিল। মাহঁতে কোৱা শুনিছিলোঁ– ৰজা শগুণটো আহি মৰা গৰুটোৰ চকুটো ফুটাই দিলেহে বাকীবোৰ শগুণে খাবলৈ আৰম্ভ কৰে। জাকটোৰ মাজত জিলিকি থকা, ওলমি পৰা ৰঙা ডিঙিৰ শগুণবোৰক আমি ৰজা শগুণ বুলি ভাবিছিলোঁ। অৱশ্যে শগুণবোৰৰ লগতে ঢোৰা কাউৰীবোৰেও সেই বৰভোজত যোগ দিছিল। আকাশৰ বহু ওপৰেৰে উৰিব পৰা চিলনীবোৰক সবাতোকৈ ভাগ‍্যবান যেন লাগিছিল, কেতিয়াবা সিহঁতলৈ হিংসাই লাগিছিল। দুই ঠেঙৰ মাজত সাপ একোটা ধৰি নি ওখ গছ একোজোপাত বৰভোজৰ আয়োজন কৰোঁতেই সাপকটা চৰাইটোলৈ চাই চিঞৰিছিলোঁ– ‘‘সাপকাটা তোৰ কাণখান চাউ!” আমাক আচৰিত কৰি চৰাইটোৱে মূৰ লৰাই লৰাই আমাক কাণখন দেখুৱাইছিল।\nকুলি, কেতেকীক সিঞৰা কথাটো তেনেই সাধাৰণ আছিল। “কুউউ” বুলি মৰা দীঘল চিঞৰটো, “বৌ কাকা ক’ত” বুলি কেতেকীৰ মুখে মুখে কোৱাটো শৈশৱৰ এক ধৰণৰ খেলেই আছিল। হুদুৱে মাতিলে অলপ ভয় ভয় লাগিছিল, হয়তো ডাঙৰবোৰৰ মুখত হুদুক অমংগলীয়া চৰাই বুলি শুনা বাবেই। তথাপিও তাৰ “হুদু, হুদু” মাতটোক অনুকৰণ কৰি সিঞাৰিছিলোঁ–ভিঠাৰ মাটি খুন্দু! হাতীক জোকাবলৈহে পিছে বুকুত সাহস গোটাব লাগিছিল। আমি শুনিছিলোঁ– ‘‘হাতী টেমি চোৰ” বুলি ক’লে হাতীৰ বৰ খং উঠে, খঙতে জোকোৱাটোলৈ চোঁচা লয়। সেই বিৰাটাকায় জীৱটোৱে দৌৰি খেদি আহিলে দেখিবলৈ কেনে লাগিব সেয়া কল্পনা কৰিছিলোঁ আৰু প্ৰাণটাকি চিঞৰিছিলোঁ– “হাতী টেমি চোৰ।” নাই, হাতীৰ খং উঠাৰ উমঘামেই নাছিল। মোৰ দৰে বহুতেই ঘৰৰ মানুহে নেদেখাকৈ হাতীৰ পেটৰ তলেৰে পাৰ হৈছিল। সেই উত্তেজনাপূৰ্ণ মুহূৰ্ত সঁচাকৈয়ে উপভোগ্য আছিল।\nগছৰ তলে তলে বগাই ফুৰা সাপবোৰ আৰু তৰাগছবোৰৰ মাজৰ নেউলবোৰেও আমাৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছিল। এবাৰ এজন সাপধৰা মানুহে আমাৰ বাৰীৰ সীমাতে লাগি থকা মুকুন্দ বায়নৰ বাৰীৰ পৰা বৰ এডাল মচোৱা গোম ধৰি আনি বজাৰৰ মাজত দেখুৱাইছিল। এবাৰ আকৌ সাপ-নেউলৰ যুঁজ লগা শুনি মা-আবুহঁতৰ হকাবধা নেওচি উধাতু খাই সেই ‘যুদ্ধক্ষেত্ৰ’ পাইছিলোগৈ। পিছে সেইদিনা আছিল বজাৰ বাৰ, সাপ-নেউলৰ যুঁজ চোৱা মানুহেৰে ৰণথলী ভৰি পৰিছিল। সকলো ফালে মানুহেই মানুহ। মানুহৰ ভীৰত সাপ-নেউল একোৱেই নেদেখি বৰ দুখ পাইছিলোঁ।\nডালিম ফুলৰ মৌ খাবলৈ অহা চঞ্চল মৌপিয়াবোৰ, নেজ জোকাৰি জোকাৰি ইফাল সিফাল কৰি থকা দহিকতৰা, চোতালৰ নাৰিকলজোপাত বাহ লোৱা কাঠৰোকা, পুখুৰীৰ দলংখনত ধ‍্যানমগ্ন মাছৰোকা, তামোল গছত বাহৰ বাহিৰত বহি ওলমি থকা টোকোৰা, সেউজীয়া ৰঙৰ হেটুলুকা, শেৱালিজোপাৰ নোমাল বিছাবোৰ খাবলৈ অহা হালধীয়া পাটমাদৈ, পথাৰৰ বাঁহৰ বেৰত বহি পোক-পৰুৱা, ফৰিং ধৰিবলৈ বাট চাই থকা ফেচু, শালিকা আৰু চুতীয়া শালিকা, খেৰৰ পুজিৰ মাজৰ পৰা ভুৰুং ভুৰুংকৈ উৰা মৰা ঘনচিৰিকাজাক, আপচু পোৱালিকেইটাৰ সৈতে বাঁহনিত ঘূৰি ফুৰা ডাউকহাল, কণমানি টুনি চৰাইবোৰ, নিজান দুপৰীয়াবোৰত ৰৈ ৰৈ ৰুণ দিয়া কপৌকেইটা, … সকলোবোৰ দেখোন তেনেই চিনাকি, তেনেই আপোন আছিল!\nপুখুৰীৰ পাৰৰ বগৰীজোপাৰ তলত বহি, বগৰী খাই খাই উঁই হাফলুৰ ব‍্যস্ত উঁইবোৰ চোৱাটোও কম ভাল লগা কাম আছিলনে? তামোল গছবোৰৰ সদাব‍্যস্ত টোকোৰা চৰাইবোৰৰ ভাগৰ কিয় নালাগে তাকে ভাবি আচৰিত হৈছিলোঁ। আন এক ব‍্যস্ত প্ৰাণী আছিল কেৰ্কেটুৱাবোৰ। এজোপা গছৰ পৰা আন এজোপালৈ সিহঁতে জাপ মৰা চাই বিস্ময় মানিছিলোঁ। অৱশ্যে লিচুগছৰ আমৰলি পৰুৱাবোৰ কিজানি সকলোতকৈ ব‍্যস্ত আছিল! ওখ ওখ গছবোৰত ওলমি থকা বাদুলীবোৰে দিনটো এলেহুৱা হৈ কটাইছিল, সিহঁতৰ চফৰ আৰম্ভ হৈছিল সন্ধিয়াহে। সন্ধিয়া হ’লেই বাঁহৰ তলত হোৱা দিয়া, কেতিয়াবা চকামকালৈ দেখা পোৱা শিয়ালবোৰলৈ সৰুতে পিছে ভয়ো নলগাকৈ থকা নাছিল। বাৰিষাৰ সন্ধিয়া কৰ্কশ মাতেৰে মাতি থকা ভেকুলীবোৰ! পুখুৰীৰ পানীত বিজলুৱা ফিতা এডালৰ মাজৰ ভেকুলীৰ কণীবোৰ, নেজ লগা লালুকীবোৰ, নেজ নসৰা আৰু নেজ সৰাৰ পাছৰ ভেকুলীবোৰ– সকলোবোৰতো তেনেই চিনাকি আছিল। আঁজলি ভৰাই পুখুৰীৰ পানীৰ পৰা লালুকী ধৰাৰ খেলখনো মজাৰ আছিল। পুখুৰীৰ পানীত বৰ বেগেৰে পাকঘূৰণি খাই নাচি থকা পানীপৰুৱা, পানীৰ মাজত দি থোৱা বাঁহৰ আগলিবোৰত পৰি থকা জিঞাঁবোৰ, ধাননিৰ সেউজীয়া ফৰিং, ভঁৰালৰ এন্দুৰ, চিলিঙত বাঁহ লোৱা কঠালগুটিয়া নিগনিবোৰো তেনেই চিনাকি আছিল। উস্, চিকাৰ গোন্ধটোযে কিমান অসহ‍্য আছিল!\nবিল্ল্বেশ্বৰ মন্দিৰৰ মঠৰ ভিতৰত এহাল লক্ষ্মী ফেঁচা দুবাৰমান দেখাৰ মনত পৰে। সেইহাল ফেঁচাক সকলোৱে সৌভাগ‍্যৰ প্ৰতীক বুলি বিশ্বাস কৰিছিল। এতিয়া ভাবিলেও হাঁহি উঠে, ফেঁচাই উৰুলি দিলে কাৰোবাৰ বিয়া হব আৰু নিউ নিউ কৰিলে কাৰোবাৰ মৃত্যু হ’ব বুলি সৰুতে আমি বিশ্বাস কৰিছিলোঁ। শণিবাৰ-মংগলবাৰে শহা আৰু কেটেলা পহুৰ জ্বৰ উঠাৰ কথাও সঁচা বুলি ভাবিছিলোঁ।\nশাৰী পাতি গৈ থকা পৰুৱাবোৰৰ দুই-এটাই মাজে-সময়ে ৰৈ বিপৰীত ফালৰ পৰা অহা কোনোটো পৰুৱাৰ মুখত মুখ লগাই দিয়ে, যেন কিবা কথাহে পাতে! বাৰিষা খেলিবলৈ বাহিৰলৈ যাব নোৱাৰা সময়ত মুখত কণ কণ বগা কণীবোৰ লৈ খৰখেদাকৈ অহাযোৱা কৰা পৰুৱাবোৰেও কম আমোদ দিছিলনে?\nঘৰৰ হাঁহ, পাৰ, গৰু-ছাগলী, কুকুৰ-মেকুৰীবোৰ! পুখুৰীৰ মাছ, কেঁকোৰা, শামুকবোৰ! সকলোবোৰ দেখোন তেনেই আপোন আছিল! এবাৰ ছাগলী পোৱালি এটা মৰাত ভাইটি আৰু মই কান্দি কান্দি চকু উখহাই পেলাইছিলোঁ। জনতা চাবোনৰ কাঠৰ পেটীৰে সাজি দিয়া বাহবোৰৰ পৰা কেতিয়াবা হাপাই পাৰ নিলেও বৰ দুখ লাগিছিল। বিলু বোলা ঢেকুৰা কুকুৰটো অৱশ্যে মোতকৈ ভাইটিৰহে বেছি মৰমৰ আছিল।\n১৯৮৬ চনত গাঁৱৰ ঘৰ এৰি অহাৰ পিছত এই জীৱবোৰৰ বেছিভাগেই নেদেখা হ’লো। পিছে মনৰ মাজত আজিও সকলোবোৰ ছবি ফটফটীয়া হৈ আছে। ক’ভিডৰ সময়ত ঘৰৰ ভিতৰতে পাতি লোৱা জেলখন আমনিদায়ক নোহোৱাত এইবোৰৰ অৱদানো কম নহয় পিছে! সেইবাবেই মাজে মাজে মনৰ ভিতৰলৈ এটা এটাকৈ সিহঁত সকলোকে মাতি আনো আৰু কও– তহঁত সকলোৰে ওচৰতে অমুকী পৰম কৃতজ্ঞ! শৈশৱৰ এছোৱা তহঁতৰ সান্নিধ্যত সুন্দৰকৈ পাৰ হ’ল। এতিয়া আদবয়সতো তহঁতৰ ছবিবোৰকে লিৰিকি-বিদাৰি সময় কটাইছোঁ। আগলৈকো মোক নেৰিবি দেই!


এজাক বৰষুণৰ অপেক্ষাত দ্বিতীয় অধ্যায় (খণ্ড-১৭)\nচাৰি ঘৰ মান মানুহৰ ঘৰত বিহু মাৰি এতিয়া যাবলৈ লৈছো।\n____________ ঐ মই যাওঁ গৈ। তহঁতি থাক।\nবুলবুলি________ ইমান সোনকালে যাৱ নে? অলপ দেৰি থাক।\n__________ নহয়।খোজ কাঢ়ি যোৱা কথা যাওঁতে সময় লাগিব ৰাতিও হৈ আহিছে নহয়।তাতে নয়নৰ কাৰণে অলপ ভয়ো হৈছে। দেউতাই গম পালে দিব মোক। যাওঁ দে।\nবুলবুলি_______ ওম সেইটো হয় বাৰু।ৰ' অলপ মই আগবঢ়াই দিছোঁ।\nবুলিবুলিয়ে লগত আৰু এজনী ছোৱালী লৈ মোক অলপ দূৰ আগবঢ়াই দিব লৈছে। আমি বিহু তলিৰ পৰা আহিব লৈছো।\n" ঐ তই যাৱগৈ নেকি"\nনয়ন উধাটো খাই আহিছে।\n_______ ওম যাওঁ।\nকথা বোৰ আগত কৈ এইবাৰ অলপ গহীন কৈ কৈছোঁ।\nনয়ন________ অলপ ৰ' আকৌ।ইমান সোনকালে তই গুচি গলে ভাল নালাগিব নহয়। আৰু তোক মই নচুৱাম বুলি কোৱা নাছিলো জানো?\nমই তাৰ মুখলৈ চালো।তাৰ মানে নয়নে মোক সঁচাকৈ নচুৱাম বুলি কৈছিল। নাই নাই সোনকালে ঘৰলৈ যোৱা হে কথা।ইয়াত থাকিলে নয়নে মোক ভালকৈ নচুৱাব নহলে।\nনয়ন_______ কি হল। অকৰা লাগিলি যে।\n________ অহ. নাই মই যাওঁ। বুলবুলি ব'ল।\nনয়ন_______ অকলে যাব পাৰিবি জানো।মই থৈ আহোগৈ ৰ'বি।ইহঁতি যাব নালাগে।\nসি থৈ আহিম বুলি ক'লত আৰু সন্দেহ লাগিল।\n__________ মই যাব পাৰিম।কি একেটা কথাতে লাগি আছ তই?\nখং উঠি আহিল মোৰ। সি মনে মনে থাকিল। বুলবুলিক হাত খনত ধৰি টানি আনিলো।\nআধা বাট পোৱাহি পাছত সিহঁত দুই জনীক মই যাবলৈ ক'লো। ঘৰ পাবলৈ আৰু বেছি দূৰ নাই। সেইখিনি বাট অকলে অকলে আহি আছো। গোটেই আন্ধাৰ।ভালকৈ একো মনিব পৰা নাই। তেনেকুৱাতে পাছফালৰ পৰা কোনোবা আহি থকা ভৰিৰ শব্দ শুনিলো। ৰাস্তাই দি যোৱা মানুহ বুলি ভাবি যিমানেই মনটো ডাঠ কৰিছো সিমানেই ভয় এটাই লগ নেৰা হৈছে। পাছলৈ ঘূৰি নাচাই খোজটো খৰকৈ দিব লৈছো।\n" ঐ অলপ ৰ' চোন"\nপাছত আহি থকা কোনোবাই মোক মতা যেন শুনিলো। মাতটোও অলপ চিনাকি যেন লাগিছে। মই নুশুনা ভাওঁ ধৰি গৈ আছো। ঘৰ পাবলৈ হৈছে আৰু। লাইটৰ পোহৰ বোৰ চকুত পৰিছেহি। তেনেকুৱাতে পাছফালৰ পৰা দৌৰ মাৰি কোনোবাই মুখৰ আগতে মোক আগভেঁটি ধৰিলে। ভয়ত কঁপিবলৈ ধৰিছো। মানুহ টোৰ মুখ খনলৈ চালো দেখিছোঁ নয়ন। অথনিৰ পৰা মোৰ পাছে পাছে সিয়ে আহি আছিল মানে।\n________ কি হল? এইবোৰ কিহৰ অভদ্ৰামী কৰিছ? মুখৰ আগত যে এনেকৈ ওলাই দিছহি।\nনয়ন_______ ইমান দেৰি পৰা তোক চিঞৰি আছো। মাতিব পৰা নাছিলি?\n__________ কি হল ক' আৰু মোৰ পাছে পাছে এনেকৈ কিয় আহি আছিলি?\nনয়ন________ তোক কথা এটা কম বুলিয়ে মই ইমান দূৰ এনেকৈ আহি আছিলো।\n_________ কি কথা?\nনয়ন________ তোক মই ভাল পাওঁ জীয়া।তোক আজি দেখিয়েই মোৰ তোক ভাল লাগি গৈছে। তোক বহুত সুখত ৰাখিম। ক' তই মোক ভাল পাৱ নে?\n_________ তই পাগল আছ নেকি? মই তোক ভাল নাপাওঁ মই বেলেগ কাৰোবাক ভাল পাওঁ। তই আঁতৰি যা ইয়াৰ পৰা।তোক মই মোৰ সৰু কালৰ লগৰ ভাবি দুই এটা কথা পাতিলো বুলিয়ে তই মোক চিধাই ভালপোৱা প্ৰস্তাৱ দিবলৈ আহিছ?\nনয়ন_______ তোক বহুত ভাল পাওঁ মই। কিয় ভাল নাপাৱ তই মোক?\nকথাটো কৈ কৈ মোৰ হাত খন সি থাপ মাৰি ধৰি ল'লে।\n_________ হাত এৰি দিবি নে মই দেউতাক মাতিম এতিয়া?\nযিমান পাৰোঁ তাৰ হাতৰ পৰা মোৰ হাত খন সোনকালে সৰকাব বিছাৰিছো।\nনয়ন_______ তই যাক মাত" মাত।মই তোক এৰি নিদিও। ক' মোক ভাল পাওঁ বুলি।\n_________ চা নয়ন মই তোক ভালেৰে কৈছোঁ হাত এৰি দে মোৰ। জোৰ কৰি তই মোক ভাল পোৱাবলৈ বিচাৰিছ' নেকি? কৈছোঁ নহয় মই বেলেগ কাৰোবাক ভাল পাওঁ বুলি আৰু সিও মোক বহুত ভাল পাই।\nনয়ন_______ ওহো! তোক মোৰ বাহিৰে কোনেও ভাল পাব নোৱাৰে। তোক আজিয়েই মই মোৰ ঘৰলৈ লৈ যাওঁ ব'ল।\n________ মদ, ভাং খাই কি আবোল-টাবোল বকিব লৈছ তই।\nসেইটো সময়তে কোনোবাই তৰ্চ মাৰি আহি থকা দেখি সি পতককৈ হাত খন এৰি দিলত মই দৌৰ মাৰি গুছি আহিলো।\nনয়ন_______ তোক মোৰ বাদে আন কোনেও ভাল পাব নোৱাৰে। তই মোৰ হবই লাগিব মনত ৰাখিবি জীয়া।তোক মোৰ কৰি হে এৰিম।\nপাছৰ পৰা সি চিঞৰিলে। তাৰ কথা বোৰত মোৰ কিবা কিবি লাগিছে। সি কি কৰে ঠিক নাই। তাকে ভাবি ভাবি আহি আছো।অলপ আগলৈ গৈ দেখিলোঁ তৰ্ছ মাৰি অহা মানুহ জন আন কোনো নহয় মোৰ দেউতা। দেউতাক দেখি অলপ সাহস পালো।\n___________ দেউতা তুমি হে মই আকৌ বেলেগ কোনোবা বুলি ভাবিছিলো।\nদেউতা_________ ওম.... তই গোটেই ৰাতি বিহু নামাৰ বুলি মই জানো।সেইকাৰণে অলপ আগবাঢ়ি আহিছিলো তোক নিবলৈ।\n_________ মোক সিহঁতে ৰখাইছিলেই।মই হে গুছি আহিলো।\nদেউতা________ পাছত সেইটো কোনে চিঞৰিছিল অ?\n_________ জানো কোনোবা বেলেগ মানুহ।কাক মাতিছিল গম নাপাও‌ঁ।\nদেউতা______ ওম ব'ল এতিয়া'।\nThank God দেউতাই মানে নয়নে মোক চিঞৰিছিল বুলি গম নাপালে।নহলে তাকো দিলে হেঁতেন মোকো দিলে হেঁতেন আজি।


১০ মাহৰ বাবে BCCIত চলিব পাৰে গাংগুলীৰ 'দাদাগিৰি'! যুটীয়া সচিব পদত অসম সন্তান... - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\n১০ মাহৰ বাবে BCCIত চলিব পাৰে গাংগুলীৰ ‘দাদাগিৰি’! যুটীয়া সচিব পদত অসম সন্তান…\nডিজিটেল ডেস্কঃ সৌৰভ গাংগুলী হব পাৰে বি চি চি আইৰ নতুন অধ্যক্ষ। চৰ্চা চলিছে যে বি চি চি আইৰ নতুন অধ্যক্ষৰ দৌৰত প্ৰাক্তন ক্ৰিকেটাৰ বৃজেশ পেটেলতকৈ সৌৰভ গাংগুলী আছে আগত। ৪৭ বছৰীয়া সৌৰভ গাংগুলী বৰ্তমান ক্ৰিকেট এছ’চিয়েচন অৱ বেংগল (চিএবি)ৰ অধ্যক্ষ। যদিহে বিচিচিআইৰ অধ্যক্ষ হিচাপে তেঁও নিৰ্বাচিত হয় তেন্তে ২০২০ ছেপ্টেম্বৰলৈ অথাৎ ১০ মাহৰ বাবেহে এই পদত অধিষ্ঠিত হৈ থাকিব।\nইফালে কেন্দ্ৰীয় গৃহ মন্ত্ৰী অমিত শ্বাহৰ পুত্ৰ জয় শ্বাহ হ’ব পাৰে বি চি চি আইৰ নতুন সচিব। কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী আৰু বিচিচিআইৰ প্ৰাক্তন অধ্যক্ষ অনুৰাগ ঠাকুৰৰ ভাতৃ অৰুণ ধুমল BCCIৰ কোষাধ্যক্ষ হোৱাৰ পথ ইতিমধ্যে মুকলি হৈছে।\nঅসমৰ বাবে ভাল খবৰ যে, বি চি চি আইৰ নতুন কমিটিত অসমৰ দেৱজিৎ শইকীয়া যুটীয়া সচিব হিচাপে নিৰ্বাচিত হোৱাৰ সম্ভাৱনা আছে। উল্লেখ্য যে, বি চি চি আই বৰ্ডৰ নিৰ্বাচনৰ সোমবাৰে মনোনয়ন দাখিলৰ অন্তিম দিন।\nপুৱাই ৰাষ্ট্ৰপতি আৰু প্ৰধানমন্ত্ৰীক সাক্ষাৎ নেদাৰলেণ্ডৰ ৰজা-ৰাণীৰ…\nআজি ৰসৰাজ লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ ১৫৫ সংখ্যক জন্মজয়ন্তী…


অৱসৰৰ পিছত BJPৰ বাবে নতুন ইনিংছ খেলিব মহেন্দ্ৰ সিং ধোনীয়ে!|patna-bjp-leader-sanjay-paswan-says-mahendra-singh-dhoni-can-join-bjp-after-retirement-from-cricket– News18 Assam\nঅৱসৰৰ পিছত BJPৰ বাবে নতুন ইনিংছ খেলিব মহেন্দ্ৰ সিং ধোনীয়ে!\nকংগ্ৰেছে ক’লে যে যদি মহেন্দ্ৰ সিং ধোনীয়ে ৰাজনীতিত আহে তেন্তে তেওঁ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰিব যে তেওঁ কোনটো দলক আপোন কৰি ল’ব।\nUpdated:July 11, 2019, 2:36 PM IST\nUpdated: July 11, 2019, 2:36 PM IST\nমহেন্দ্ৰ সিং ধোনীয়ে ক্ৰিকেটৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত দেশসেৱাৰ বাবে ৰাজনীতিত যোগদান কৰিব নেকি? মাহীয়ে বিজেপিৰ সদস্যতা গ্ৰহণ কৰাৰ সম্ভাৱনা। কাৰণ এই দাবী খোদ বিজেপি নেতাই কৰিছে। বিহাৰৰ বিজেপি জ্যেষ্ঠ নেতা আৰু প্ৰাক্তন কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰীয়ে দাবী কৰিছে যে মহেন্দ্ৰ সিং ধোনীয়ে বিজেপিৰ সদস্যতা গ্ৰহণ কৰিব। বিহাৰ বিধানপৰিষদৰ সদস্য আৰু প্ৰাক্তন কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী সঞ্জয় পাছবানে ক’লে যে ধোনী বিজেপিৰ সদস্যতা গ্ৰহণ কৰিবৰ বাবে তেওঁৰ সৈতে এই সন্দৰ্ভত বহুবাৰ আলোচনা কৰা হৈছে।\nধোনীক পূৰ্বেও বিজেপি নেতাই সাক্ষাৎ কৰিছে\nবিজেপিৰ জনসম্পৰ্ক অভিযানৰ সময়ত দলৰ বহুকেইজন নেতাই ধোনীক সাক্ষাৎ কৰিছে। ধোনীয়ে আমাৰ দলত যোগদান কৰিলে দলৰ বাবে ভাল খবৰ।\nবিজেপিৰ নেতাৰ দাবীত কংগ্ৰেছে ক’লে\nআচলতে লোকসভা নিৰ্বাচনৰ পূৰ্বে বিগত বছৰত দেশৰ কেইবাগৰাকীও বিশিষ্ট লোকৰ সৈতে সাক্ষৎ কৰি বিজেপিৰ কাৰ্যকালত হোৱা কামৰ বিষয়ে জনাইছিল। এই অনুষ্ঠানৰ নাম আছিল ‘সম্পৰ্কৰ সৈতে সমৰ্থন।’\nমহেন্দ্ৰ সিং ধোনী