অসমত বৃটিছ প্ৰশাসনৰ আৰম্ভণি অনুশীলনীৰ প্রশ্নোত্তৰ নৱম শ্ৰেণীৰ\nঅসমত বৃটিছ প্ৰশাসনৰ আৰম্ভণি\nঅসমত বৃটিছ প্ৰশাসনৰ আৰম্ভণি Class IX প্রশ্ন উত্তৰ নৱম শ্ৰেণীৰ সামজ বিজ্ঞান অধ্যায়5অনুশীলনীৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰ || Class9social science chapter5Answer\nঅসমত বৃটিছ প্ৰশাসনৰ\nঅধ্যায়/ পাঠ 5\nপ্রশ্ন ১। ব্রিটিছে জয়ন্তীয়া ৰাজ্যৰ ৰজা ৰাজেন্দ্র সিংহ/ গােবিন্দ চন্দ্র/তিৰুৎ সিঙক চিলেটলৈ নির্বাসন দিছিল।\nউত্তৰঃ ব্রিটিছে জয়ন্তীয়া ৰাজ্যৰ ৰজা ৰাজেন্দ্র সিংহক চিলেটলৈ নির্বাসন দিছিল।\nপ্রশ্ন ২। অসমৰ শেষ আহােম ৰজা আছিল চন্দ্রকান্ত সিংহ/কমলেশ্বৰ সিংহপুৰন্দৰ সিংহ/ যােগেশ্বৰ সিংহ।\nউত্তৰঃ অসমৰ শেষ আহােম ৰজা আছিল চন্দ্রকান্ত সিহ।\nপ্রশ্ন ৩। তিৰৎ সিং খাচী/মণিপুৰী/জয়ন্তীয়া দেশপ্রেমিক আছিল।\nউত্তৰঃ তিৰৎ সিং খাচী দেশপ্রেমিক আছিল।\nঅসমত বৃটিছ প্ৰশাসনৰ আৰম্ভণি চমু উত্তৰৰ প্রশ্ন\nপ্রশ্ন ১। গােবিন্দ চন্দ্র কোন ৰাজ্যৰ ৰজা আছিল ?\nউত্তৰঃ কাছাৰ ৰাজ্যৰ ৰজা আছিল।\nপ্রশ্ন ২। ডেভিদ স্কট কোন আছিল ?\nউত্তৰঃ এজন সুদক্ষ ইংৰাজ প্রশাসক আছিল।\nপ্রশ্ন ৩। ডেভিদ স্কটৰ পৰৱর্তী কমিছনাৰ কোন আছিল ?\nপ্রশ্ন ৪। তিৰৎ সিং কোন ৰাজ্যৰ চিয়েম আছিল ?\nউত্তৰঃ খাচী ৰাজ্যৰ।।\nপ্রশ্ন ৫। মটক ৰাজ্যৰ ৰজাৰ উপাধিটো কি আছিল?\nপ্রশ্ন ৬। জেনকিন্সৰ পৰামর্শ অনুসৰি কোনে সিংহাসন হেৰুৱাইছিল ?\nউত্তৰঃ পুৰন্দৰ সিংহই।\nপ্রশ্ন ৭। জেনকিন্সে নামনি অসমক কি কি জিলাত ভাগ কৰিছিল ?\nউত্তৰঃ গােৱালপাৰা, দৰং আৰু কামৰূপ।\nপ্রশ্ন ৮। ব্রিটিছে কাক পঞ্চাশ টকীয়া বৃত্তি দি কাছাৰ দখল কৰিছিল ?\nউত্তৰঃ গােৱিন্দ চন্দ্রক।\nAlso Read: মানৰ অসম আক্ৰমণ প্রশ্ন উত্তৰ\nঅসমত বৃটিছ প্ৰশাসনৰ আৰম্ভণি ৰচনাধর্মী প্রশ্ন\nপ্রশ্ন ১। ডেভিদ স্কটৰ ৰাজহ নীতি কেনে আছিল?\nউত্তৰঃ ডেভিদ স্কটে নামনি অসম আৰু উজনি অসমৰ বাবে পৃথক পৃথক ৰাজহৰ ব্যৱস্থা কৰিছিল। নামনি অসমত তেওঁ ৰাজহ সংগ্রহৰ পদ্ধতিৰ বিশেষ কোনাে সাল-সলনি কৰা নাছিল। এই অঞ্চলতআগৰ দৰেই চৌধুৰীৰ পৰিচালনাত পৰগণা বা ৰাজহ অঞ্চল ৰখা হয়। কৰ বা খাজনা সংগ্রহ কৰাৰ বাবে চিৰস্তাদাৰ, পাটোৱাৰী, ঠাকুৰীয়া আদি বিষয় নিয়ােগ কৰা হয়। কিন্তু নগাঁও আৰু ৰহ অঞ্চলৰ ৰাজহআদায়ৰ বাবে এটা বেলেগ গােট তৈয়াৰ কৰা হয়। এই গােটটো গুৱাহাটীৰ অধীনত ৰখা হৈছিল। ৰাজহ সংগ্ৰহৰ বাবে মাটিসমূহ বস্তী অঞ্চল, শালি খেতি অঞ্চল, আহু ধান, সৰিয়হ খেতি আদি ভাগত ভাগ\nকৰা হৈছিল। আফিং খেতি কৰা মাটিত অধিক কৰ ধার্য কৰা হৈছিল। উজনি অসমত পাইক প্রথা উঠাই দি তাৰ বিনিময়ত প্রত্যেকজন লােকৰ পৰা তিনি টকা হাৰত খাজনা আদায় কৰিছিল। পুৰণি খেলসমূহৰ বিষয়াসকলক ৰাজহ সংগ্ৰহৰ দায়িত্ব দিয়া হৈছিল। খেলৰ বিষয়াসকলক সহায় কৰিবৰ কাৰণে হাজৰিকা, শইকীয়া, বৰুৱা আদি পদৱীধাৰী বিষয়াসকল আছিল। পিছলৈ ৰাজহ অঞ্চলসমূহক কেতবােৰ জিলা আৰু মৌজাত বিভক্ত কৰি একোজন বিষয়াক কৰ সংগ্ৰহৰ দায়িত্ব দিয়া হৈছিল।\nপ্রশ্ন ২। ডেভিদস্কটৰ প্ৰশাসনৰ কালত বিচাৰৰ ক্ষেত্ৰত কেনে ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰা হৈছিল ?\nউত্তৰঃডেভিদ স্কটৰ প্ৰশাসন কালত দেৱানী আৰু ফৌজদাৰী গােচৰসমূহ নিষ্পত্তিৰ বাবে স্থানীয় লােকেৰে গঠিত কেতবোেৰ পঞ্চায়ত গঠন কৰা হৈছিল। গুৰুতৰ অপৰাধসমূহ কমিছনাৰৰ সহকাৰী বিষয়াসকলে পঞ্চায়তৰ সহায়ত বিচাৰ কৰিছিল। পঞ্চায়তৰ বিচাৰত সন্তুষ্ট নােহােৱাসকলে কমিছনাৰৰ সহকাৰীবিষয়াসকলৰ ওচৰত আপীল কৰিব পাৰিছিল। ডেভিদ স্কটে উজনি অসমত দেৱানী বিচাৰৰ ভাৰলম্বােদৰবৰফুকনৰ্ক দিছিল। ফৌজদাৰী বিচাৰৰ দায়িত্ব ব্রিটিছ বিষয়াৰ হাতত ৰখা হৈছিল। নামনি অসমত দেৱানী বিচাৰৰ বাবে দুখন আৰু ফৌজদাৰী বিচাৰৰ বাবে এখন আদালত স্থাপন কৰা হৈছিল।\nপ্রশ্ন ৩। ৰবাৰ্টচনৰ দিনত ৰাজহ ব্যৱস্থা কেনে ধৰণৰ আছিল?\nউত্তৰঃ ৰবাৰ্টচনৰ দিনত অসমৰ ৰাজহ ব্যৱস্থাৰ কিছু সংস্কাৰ সাধন কৰা হৈছিল। মাটিৰ গুনাগুণৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি খাজনাৰ পৰিমাণ নির্ধাৰণ কৰা হৈছিল। খাজনা সংগ্রহত যাতে কোনাে অনিয়ম নহয় তাৰ বাবে কৃষকৰ অধীনত থকা মাটিৰ গুণাগুণ, মাটিৰ পৰিমাণ আৰু মাটিৰ মালিক সম্পূর্ণ ঠিকনা আদিতথ্য লিপিবদ্ধ কৰি ৰখাৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছিল। ঘৰ কৰ, কোৰ কৰ, নাঙল কৰ আদিৰ পৰিমাণ একেইৰখা হৈছিল।\nৰাজহকর্মচাৰী সকলৰ দুর্নীতি ৰােধ কৰিবলৈৰবাৰ্টচনে ভূমি, ঘৰ-বাৰী, বনাঞ্চল আদিৰ বিৱৰণী সংগ্রহ কৰি সেইমতে কৰ নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছিল। ৰায়তক, মাটিৰ পট্টা আৰু ৰাজহৰ ৰচিদ দিয়া হৈছিল। ৰবাৰ্টচনৰ এনে সংস্কাৰৰফলত ৰায়তৰ উপকাৰ সাধন হৈছিল আৰু ৰাজহৰ পৰিমাণে বৃদ্ধি পাইছিল।\nপ্রশ্ন৪। মেজৰ জেনকিন্সে অসমৰ বাবে কি কি কল্যাণমূলক আঁচনি গ্ৰহণ কৰিছিল ?\nউঃ মেজৰ জেনকিন্সে অসমৰ বাবে ভালেমান জনকল্যাণমূলক আঁচনি গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ অসমৰ সৈতে বংগৰ পােনপটীয়া ব্যৱসায়ৰ ক্ষেত্রত সীমান্ত চকীসমূহে প্রতিবন্ধকতাৰ সৃষ্টি কৰিছে বুলি কান্দাহাৰ আৰু অন্যান্য চকীসমূহ উঠাই দিছিল। যােগাযােগৰ সুবিধাৰ বাবে জেনকিন্সে ব্রহ্মপুত্র নদীত প্রথম ভাপ জাহাজ চলাচলৰ কৰাৰ ব্যৱস্থা কৰিছিল। জেনকিন্সনে শিক্ষাৰ প্রতিও কিছুআধুনিক পদ্ধতি গ্রহণ কৰি গুৱাহাটীত আৰু শিৱসাগৰত ইংৰাজী মাধ্যমৰ বিদ্যালয় স্থাপন কৰিছিল। তেওঁ অসমত বংগদেশৰ আমােলা নিযুক্তিৰ বিৰােধিতা কৰি স্থানীয় লােকক নিযুক্তি দিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰিছিল।\nজেনকিন্সে অসমৰ বাট-পথৰ উন্নতিৰ প্ৰতিও মনােযােগ দিছিল। এনেদৰে মেজৰ জেনকিন্সে, অসমৰ বাবে জনকল্যাণমূলক আঁচনি গ্ৰহণ কৰিছিল।\nপ্রশ্ন ৫। জেনকিন্সে কেনেকৈ অসমক বিভিন্ন জিলাত বিভক্ত কৰিছিল?\nউত্তৰঃ মেজৰ জেনকিন্সে ব্রহ্মপুত্র উপত্যাকাক চাৰিটা জিলাত ভাগ কৰিছিল। যেনে — গােৱালপাৰা, কামৰূপ, দৰ আৰু নগাওঁ। পূৱে বৰনদী আৰু পশ্চিমে মানাহ নদীক সীমা নির্ধাৰণ কৰি ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দুয়ােপাৰে থকা অঞ্চলক লৈ কামৰূপ জিলা গঠন কৰা হৈছিল। আগতে দৰঙৰ ৰজাৰ অধীনত থকা অঞ্চলক লৈ দৰং জিলাখন গঠন কৰা হৈছিল। ইয়াৰ ৰাজধানী আছিল মঙ্গলদৈ। পিছলৈ ৰাজধানী তেজপুৰলৈ স্থানান্তৰিত কৰা হয়। গােৱালপাৰাক ৰংপুৰৰ পৰা আতঁৰাই আনি নতুন জিলা হিচাপে গঠন কৰে। কাছাৰ দখল কৰাৰ পিছত ইংৰাজে ইয়াক এখন জিলা কৰে আৰু ইয়াৰ ৰাজধানী হয় শিলচৰ পিছত শিৱসাগৰ আৰু লক্ষীমপুৰকো জিলা কৰা হয়। প্রতিখন জিলাৰ বিষয়াক ডেপুটি কমিছৰ আখ্যা দিয়া হয়। এনেদৰে জেনকিন্সে অসমক বিভিন্ন জিলাত বিভক্ত কৰিছিল।\n৬। তিৰৎ সিং কোন আছিল? তেওঁ কিয় ব্রিটিছৰ বিৰােধী হৈছিল?\nউঃ তিৰৎ সিং আছিল খাচী পাহাৰৰ চিয়েম। ইংৰাজসকলে য়াণ্ডাবু সন্ধিৰ চৰ্তমতে অসমখন লাভ কৰাৰ পিচত সিহঁতে খাচী পাহাৰৰ মাজেৰে অসমৰ ব্ৰহ্মপুত্র উপত্যকাক সুৰমা উপত্যকাৰ সৈতে সংযােগ কৰিব বিচাৰিছিল। সেই উদ্দেশ্যে ৰাণী ৰাজ্যৰ পৰা ইংৰাজে এই পথ নির্মাণৰ অনুমতি পাইছিল। পথটোৰ কিছুঅংশ নির্মাণ হােৱাৰ পিছত খাচীমুখীয়াল সকলে সিহঁতৰ স্বাধীনতা খর্ব হােৱা বুলি আশংকা কৰি ইয়াৰ বিৰােধিতাকৰে। ইতিমধ্যে তিৰৎ সিং আৰু ৰাণীৰ মাজত হােৱা যুদ্ধত ইংৰাজসকলে তিৰৎসিক সহায়নকৰাত ১৮২৮ চনত তিৰৎসিঙে এক বাহিনী লৈ ইংৰাজৰ ওপৰত আক্রমণ চলায়। ১৮৩৩ চনলৈ\nএই যুঁজ বাগৰ চলি থকাৰ পিছত খাচীসকল পৰাজিত হৈ আত্মসমর্পন কৰিবলৈ বাধ্য হয় আৰু খাচী পাহাৰ ব্রিটিছৰ অধীনলৈ যায়।\nSee also বায়ুমণ্ডল গঠন বায়ুৰ চাপ আৰু বায়ু প্ৰবাহ প্ৰশ্নৰ উত্তৰ নৱম শ্ৰেণীৰ (ভূগোল)\nপ্রশ্ন ৬ : চমুটোকা লিখা ?\n(১) পুৰন্দৰ সিংহ (২) গােমধৰ কোঁৱৰ (৩) ব্রিটিছৰ জয়ন্তীয়া ৰাজ্য দখল\n(১) পুৰন্দৰ সিংহঃ পুৰন্দৰ সিংহ আছিল ব্রজনাথ গােহাঁইৰ পুত্ৰ। তেওঁ পিতৃ ব্রজনাথৰ সৈতে ১৮০৯ চনৰ পৰা ইংৰাজ শাসিত চিমলাত আশ্ৰয় লৈ আছিল। ১৮১৮ চনত মানসকলে দ্বিতীয়বাৰ অসম আক্ৰমণ কৰি অসম দখল কৰি পুৰন্দৰ সিংহক অসমৰ ৰজা পাতে।\n(২) গােমধৰ কোঁৱৰঃ গােমধৰ কোঁৱৰ আছিল স্বৰ্গদেউ চুহুংমুঙ্খ বংশধৰ ফেনা কোঁৱৰৰ পুত্ৰ। তেওঁ অসমৰ স্বতন্ত্রতা উদ্ধাৰ কৰাৰ বাবে নিজকে স্বৰ্গদেউ বুলি ঘােষণা কৰি বিদ্রোহ আৰম্ভ কৰে। এই বিদ্রোহত তেওঁৰ সহযােগী আছিল-ধনঞ্জয়বৰগোঁহাই,হৰনাথ, পিয়লি ফুকন, দহা ফুকন আৰু বহুতাে। ১৮২৮ চনত গােমধৰে ইংৰাজসকলক অসম ত্যাগ কৰিবলৈ আবেদন জনায়। কিন্তু ইংৰাজ চৰকাৰে কোনাে ধৰণৰ সঁহাৰি নিদিয়াত তেওঁৰ সহযােগীসকলক লৈ গােমধৰে মৰিয়ণিৰ ফালে অগ্ৰসৰ হয়। কিন্তু ইংৰাজ সেনাবিষয়া লেফটেনেন্টফৰ্ডৰহাতত পৰাভূত হৈ বহুকেইজন বিদ্রোহীয়ে আত্মসমর্পণ কৰে। গােমধৰে কেইজনমান সতীর্থক লৈ নগা পাহাৰলৈ পলাই। যায়। পিছত মাকৰ প্ৰচেষ্টাত ইংৰাজ চৰকাৰৰ ওচৰত আত্মসমর্পণ কৰে। বিচাৰত তেওঁক সাত বছৰৰ কাৰাদণ্ড বিহা হয়। ইমানতে গােমধৰ কোঁৱৰৰ বিদ্ৰোহৰ অন্ত পৰে।\n(৩) ব্ৰিটিছৰ জয়ন্তীয়া ৰাজ্য দখল: ইংৰাজসকলে মানসকলৰ পৰা অসমখন লাভ কৰাৰ পিছত জয়ন্তীয়াৰজা ৰাজেন্দ্র সিঙে ব্রিটিছৰ লগত চুক্তি কৰি ৰাজনৈতিক সু- সম্পর্ক স্থাপন কৰিছিল। কিন্তু পিছত জয়ন্তীয়াসকলে পৰগণা সীমান্তইদি ইংৰাজ শাসিত অঞ্চলত উপদ্ৰৱ কৰাত ১৮৩৫ চনত ইংৰাজে জয়ন্তীয়া ৰাজ্য দখল কৰে আৰু জয়ন্তীয়া ৰজা ৰাজেন্দ্র সিঙ্ক চিলেটলৈ নির্বাসন দিয়ে।\nঅসমত বৃটিছ প্ৰশাসনৰ আৰম্ভণি পাঠভিত্তিক অতিৰিক্ত প্রশ্নোত্তৰ\nপ্রশ্ন ১। আহােমসকলে অসমত কোন সময়ছােৱাত ৰাজত্ব কৰিছিল?\nউত্তৰঃ তেৰ শতিকাৰ পৰা উনৈশ শতিকাৰ প্ৰথমছােৱালৈকে অসমত আহােমসকলে ৰাজত্ব কৰিছিল।\nপ্রশ্ন ২। আহােম ৰাজবংশৰ প্রতিষ্ঠাতা কোন আছিল ?\nপ্রশ্ন ৩। আহােমসকলে অসমত কিমান বছৰকাল ৰাজত্ব কৰিছিল ?\nউত্তৰঃ ছশ বছৰ।\nপ্রশ্ন ৪। ইয়াণ্ডাবু সন্ধি অনুসৰি মণিপুৰৰ ৰজা কোন হয় ?\nউত্তৰ : গম্ভীৰ সিও।\nপ্রশ্ন ৫ কিমান খ্রীষ্টাব্দত ডেভিদ স্কটে ব্ৰহ্মপুত্র উপত্যকা অঞ্চলৰ দায়িত্বভাৰ অৰ্পণ কৰিছিল ?\nউত্তরঃ ১৮২০ খ্রীষ্টাব্দত।\nপ্রশ্ন ৬। নামনি অসমৰ মাটিৰ জৰীপ কোন ইংৰাজ বিষয়াৰ শাসনকালত হৈছিল?\nউত্তৰঃ ডেভিদ স্কটৰ দিনত কেপ্তেইন মেথিউজৰ তত্ত্বাৱধানত।\nপ্রশ্ন ৭। লম্বােদৰ বৰফুকন কোন আছিল ?\nউত্তৰঃ উজনি অসমৰ দেৱান আছিল।\nপ্রশ্ন ৮ | ডেভিদ স্কটৰ মৃত্যু কেতিয়া হৈছিল ?\nউত্তৰ ঃ ১৮৩১ চনত।\nপ্রশ্ন ৯ ৰবাৰ্টচনৰ পিছত অসমৰ কমিছনাৰ হিচাপে কাক নিযুক্তি দিয়া হৈছিল?\nউত্তৰঃ ১৮৩৪ চনত গৱৰ্ণৰ জেনেৰেল মেজৰ জেনকিন্সক।\nপ্রশ্ন ১০। কোন ইৰাজ বিষয়াৰ প্ৰচেষ্টাতব্ৰহ্মপুত্ৰ নৈত প্রথম ভাপ জাহাজ প্রচলন হৈছিল ?\nউত্তৰ : মেজৰ জেনকিন্সৰ প্ৰচেষ্টাত।।\nপ্রশ্ন ১১। জেনকিন্সে অসম সম্বন্ধে লিখা আলােচনীখনৰ নাম কি ?\nউত্তৰঃ এছিয়াটিক ছ’চাইটি অব বেঙ্গল।\nপ্রশ্ন ১২। জেনকিন্সে কিমান চনত টিকট কৰ প্ৰৱৰ্তন কৰিছিল ?\nউত্তৰঃ ১৮৫৮ চনত।\nপ্রশ্ন ১৩। জেনকিন্সে কিমান চনত আয়কৰ কৰ প্ৰৱৰ্তন কৰিছিল ?\nউত্তৰঃ ১৮৬০ চনত।\nপ্রশ্ন ১৪। কিমান চনত দাস প্রথা নিষিদ্ধ কৰা হৈছিল ?\nউত্তৰঃ ১৮৪৩ চনত।\nপ্রশ্ন ১৫। কোনে ইংৰাজৰ শাসন কালত নিজকে স্বৰ্গদেউ বুলি ঘােষণা কৰিছিল ?\nউত্তৰঃ গােমধৰ কোৱৰে।\nপ্রশ্ন ১৬। পিয়লি ফুকন আৰু জীউৰাম দুলীয়া বৰুৱাক কেতিয়া ফঁাচী দিয়া হয় ?\nউত্তৰঃ ১৮৩০ চনৰ আগষ্ট মাহত শিৱসাগৰ পুখুৰীৰ পাৰত।\nপ্রশ্ন ১৭। কিমান চনত আৰু ক’ত কোম্পানিৰ হকে ৰবাৰ্টচনে পুৰন্দৰ সিংহৰ লগত এখন চুক্তি স্বাক্ষৰ কৰে ?\nউত্তৰঃ ১৮-৩৩ চনত ।\nপ্রশ্ন ১৮। কিমান চনত পুৰন্দৰ সিংহক সিংহাসনচ্যুত কৰা হয় ?\nউত্তৰঃ ১৮৩৮ চনত।\nপ্রশ্ন ১৯। মটক ৰাজ্যৰ ৰাজধানী কি আছিল?\nপ্রশ্ন ২০। কিমান চনত শদিয়াখােৱা গােহাঁইৰ মৃত্যু হৈছিল ?\nউত্তৰঃ ১৮৩৫ চনত।\nপ্রশ্ন ২১। চিংফৌসকল কত বাস কৰিছিল ?\nউত্তৰঃমটক ৰাজ্যৰ পূবত থকানদিহিং আৰু টেঙাপানী নৈৰ মাজৰ সমভূমি অঞ্চলত চিংফৌসকল বাস কৰিছিল।\nপ্রশ্ন ২২। চিংফৌসকলৰ মুখিয়ালজনক কি বােলা হৈছিল ?\nপ্রশ্ন ২৩। কিমান চনত তিং সিঙে খাচী সৈন্য-সামন্ত লৈ কোম্পানিৰ ওপৰত আক্ৰমণ কৰিছিল ?\nউত্তৰঃ ১৮২৯ চনত।\nপ্রশ্ন ২৪। জয়ন্তীয়াসকলৰ ৰজাজনৰ নাম কি ?\nউত্তৰ ৰাজেন্দ্র সিংহ।\nপ্রশ্ন ২৫। কিমান চনত কেপ্তেইন লিষ্টাৰে জয়ন্তীয়া ৰাজ্য দখল কৰে?\nপ্রশ্ন ২৬। গােবিন্দ চন্দ্ৰৰ মৃত্যু কেতিয়া হৈছিল ?\nউত্তৰঃ ১৮৩০ চনত।\nপ্রশ্ন ২৭। কিমান চনত ব্রিটিছে নগা পাহাৰ দখল কৰে ?\nউত্তৰঃ ১৮৬৬ চনত।\nপ্রশ্ন ২৮ | আহােম ৰাজ্যৰ পৰিসমাপ্তি কেতিয়া ঘটিছিল?\nউত্তৰঃ মানৰ অসম আক্ৰমণৰ পিছত।\nপ্রশ্ন ২৯। ইয়াণ্ডাবু সন্ধি কাৰ কাৰ মাজত হৈছিল?\nউত্তৰঃ মান আৰু ইংৰাজসকলৰ মাজত।\nপ্রশ্ন ৩০ | মানসকলক প্রতিবাদ জনােৱা ইংৰাজ গৱৰ্ণৰ জেনেৰেল কোন আছিল ?\nপ্রশ্ন ৩১। মণিপুৰৰ ৰজাজনৰ নাম কি ?\nপ্রশ্ন ৩২। মানৰ আক্ৰমণৰ ফলত কাছাৰৰ ৰজা গােবিন্দ চন্দ্রই ক’ত আশ্ৰয় লৈছিল?\nপ্রশ্ন ৩৩। কোনজন ইংৰাজ বিষয়াৰ নেতৃত্বত ইংৰাজসকল গুৱাহাটীত উপস্থিত হৈছিল ?\nউত্তৰঃ কর্ণেল ৰিছাৰ্ডচনৰ নেতৃত্বত।\nপ্রশ্ন ৩৪। নামনি অসমৰ প্রশাসনত ডেভিদ স্কটক কোনে সহায় কৰিছিল?\nউত্তৰঃ কেপ্তেইন আদাম হােৱাইটে।\nপ্রশ্ন ৩৫। উজনি অসমৰ সদৰ ঠাই ৰংপুৰৰ পৰা ক’লৈ স্থানান্তৰিত কৰা হৈছিল?\nপ্রশ্ন ৩৬। উজনি অসমৰ প্ৰতিজন লােকে কিমান টকাকৈ খাজনা দিব লগা হৈছিল?\nউত্তৰঃ তিনি টকাকৈ।\nপ্রশ্ন ৩৭। কোনজন আহােম বিষয়ক উজনি অসমৰ ৰাজহসংগ্ৰহৰ দায়িত্ব অর্পণ কৰিছিল?\nউত্তৰ জনার্দন বৰবৰুৱাক।\nপ্রশ্ন ৩৮। ডেভিদ স্কটৰ পৰৱৰ্তী কমিছনাৰ কোন আছিল ?\nপ্রশ্ন ৩৯। ডেভিদ স্কটে কাক উজনি অসমত বিচাৰৰ বাবে দেৱানী ভাৰ দিছিল?\nউত্তৰঃ লম্বােদৰ ফুকনক।\nপ্রশ্ন ৪০। ডেভিদ স্কটৰ পিছত অসমলৈ অহা স্থায়ী কমিছনাৰজনৰ নাম কি?\nপ্রশ্ন ৪১।বাচনে কিমান চনৰ পৰা কিমান চনলৈকে অসমত কার্যভাৰ গ্ৰহণ কৰিছিল?\nউত্তৰঃ ১৮-৩২ চনৰ পৰা ১৮৩৪ চনলৈকে।\nপ্রশ্ন ৪২। ৰবাৰ্টচনৰ দিনত অসমত কিমানখন জিলা স্থাপন কৰা হৈছিল ?\nপ্রশ্ন ৪৩। ডেভিদ স্কটে উঠাই দিয়া সীমান্ত চকীখনৰ নাম কি ?\nউত্তৰঃ কান্দাহাৰ চকী।\nপ্রশ্ন ৪৪। জেনকিন্সে জিলাসমূহক কি নামৰ ৰাজহ গােটত ভাগ কৰিছিল?\nপ্রশ্ন ৪৫। নগাঁও জিলাৰ পুৰণি নাম কি আছিল ?\nপ্রশ্ন ৪৬। খাগৰিজানৰ সদৰ ঠাই কি আছিল?\nপ্রশ্ন ৪৭। কামৰূপ জিলাৰ সদৰ ঠাই ক’ত আছিল?\nClass9Social Science History Chapter5Questions And Answers In Assamese\nSEBA Solutions for Class9Social Science History Chapter5in Assamese Medium – (অসমত বৃটিছ প্ৰশাসনৰ আৰম্ভণি) Question And Answer are provided here to help students study and prepare for their board exams.


মিউজিক স্পীকাৰত আনিছিল লুকুৱাই! ড্ৰাগছ সৰবৰাহ কৰি আৰক্ষীৰ জালত পৰিল ডি জে ব্ৰাহ্মিণ trafficking-of-suspected-narcotic-substances-dj-brahmin-detained– News18 Assam\nমিউজিক স্পীকাৰত আনিছিল লুকুৱাই! ড্ৰাগছ সৰবৰাহ কৰি আৰক্ষীৰ জালত পৰিল ডি জে ব্ৰাহ্মিণ\nUpdated:November 21, 2020, 8:36 PM IST\nনৈশ বাছত গোপণে ডি জে ব্ৰাহ্মিণে কঢ়িয়াইছিল ড্ৰাগছ।\nLast Updated: November 21, 2020, 8:36 PM IST\nড্ৰাগছ সৰবৰাহ কৰি এতিয়া আৰক্ষীৰ জালত ডি জে ব্ৰাহ্মিণ। নৈশ বাছত গোপনে ডি জে ব্ৰাহ্মিণে কঢ়িয়াইছিল ড্ৰাগছ। লখিমপুৰৰ পৰা গুৱাহাটীৰ পৰা আহি থকা বাছত চলিছিল অভিযান। বৰ্তমান ডি জে ব্ৰাহ্মিণক সোণাপুৰ থানালৈ লৈ যোৱা হৈছে।\nসোণাপুৰত চলিছিল ক্ৰাইম ব্ৰাঞ্চৰ অভিযান। আৰক্ষীয়ে বিশেষ সূত্ৰৰ পম খেদি ব্ৰাহ্মিণৰ গাড়ীত অভিযান চলাই জব্দ কৰে বৃহত্ পৰিমাণৰ নিচাযুক্ত দ্ৰব্য খিনি। কিন্তু এতিয়া ডি জে ব্ৰাহ্মিণ ওৰফে দেৱাশীষ বৰুৱাই জনোৱা মতে, এজন লোকে আনিবলৈ কোৱা কাৰণে তেওঁ লৈ আহিছিল। কিন্তু সেয়া ড্ৰাগছ আছিল বুলি তেওঁ অৱগত নহয়।’\nFirst published: November 21, 2020, 8:36 PM IST


‘স্বামীৰ হাতৰ পৰা মোক ৰক্ষা কৰক’– ভিডিঅ’ পষ্ট কৰি অসহায় মহিলাৰ কাতৰ অনুৰোধ, Video|indian-man-arrested-in-sharjah-after-wife-posts-video-of-bleeding-eye– News18 Assam\nUpdated:November 14, 2019, 8:22 PM IST\nবাঁও চকুৰ পৰা বৈ আহিছে তেজ! এগৰাকী অসহায় মহিলাই জনাইছে কাতৰ অনুৰোধ। ছচিয়েল মিডিয়াত ভাইৰেল হৈছে এগৰাকী মহিলাৰ এটা বিশেষ ভিডিঅ’।\nLast Updated: November 14, 2019, 8:22 PM IST\nবাঁও চকুৰ পৰা বৈ আহিছে তেজ! এগৰাকী অসহায় মহিলাই জনাইছে কাতৰ অনুৰোধ। ছচিয়েল মিডিয়াত ভাইৰেল হৈছে এগৰাকী মহিলাৰ এটা বিশেষ ভিডিঅ’। স্বামীৰ অকথ্য শাৰীৰিক নিৰ্যাতন সহিব নোৱাৰি অৱশেষত এটি ভিডিঅ’ প্ৰস্তুত কৰি টুইটাৰত পষ্ট কৰিছে এগৰাকী মহিলাই।\nআৰৱৰ পৰা আহ্বান জনাইছে এইগৰাকী ভাৰতীয় মহিলাই। স্বামীৰ অত্যাচাৰ বহু দিন ধৰি সহ্য কৰি আছিল মহিলাগৰাকীয়ে। কিন্তু ইদিনাত কৈ সিদিনা বাঢ়ি গৈছিল স্বামীৰ অত্যাচাৰ। ফলত উপায়হীন হৈ মহিলাগৰাকীয়ে এটা ভিডিঅ’ পষ্ট কৰে ছচিয়েল মিডিয়াত। ভিডিঅ’ দেখাৰ পিছত অভিযুক্ত স্বামীক আটক কৰিছে আৰক্ষীয়ে।


নপামৰ বাছ - Prangon\nপ্ৰথমে বুকুত যে কিবা এটা চিৰিংকৈ মাৰিলে, দীপাংকৰে সেয়া গম পোৱাৰ পাছতে অনুভৱ কৰিলে ভৰিৰ তলৰপৰা উজাই অহা তেজৰ সুঁতিৰ কাৰণে কাণ দুখন গৰম হৈ ৰঙা পৰিছে। থিয়ৰীৰ শেষৰটো ক্লাছ কৰি সি ততাতৈয়াকৈ ভাত খাইছিল, তাৰ কেইবাটাও বস্তু কিনিবলগীয়া আছে, গতিকে বাছ নাপালে আকৌ টেম্প’লৈ ৰৈ থকাটো তেনেই অকল্পনীয়। বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বাছখনৰ নিৰ্দিষ্ট সময়সূচী আছে, সেইখনত যিটো সময় লিখা থাকে আৰু যিটো ৰাস্তায়েদি যোৱাৰ কথা লিখা থাকে, তাৰ অকণো হীন দেঢ়ি ঘটা সি দেখাও নাই, শুনাও নাই। শুক্ৰবাৰৰ ক্লাছকেইটাত মন দিয়াৰ ধৈৰ্য সাধাৰণতে তাৰ নাথাকে, কেৱল তাৰেই নহয়, প্ৰায়খিনি ল’ৰা ছোৱালীৰেই সেই একেই অৱস্থা। সেইদিনা সপ্তাহটোৰ শেষৰটো দিন, গতিকে আগন্তুক দুটা দিনৰ নিশ্চিত বন্ধৰ আগৰাতি কেম্পাছৰ গোটেইকেইটা হোষ্টেললৈ মায়াৱী ঢৌ একোটাই সকলোকে চুই থৈ যায়। অৱশ্যে তাৰ মাজতে কিছুমান সোঁতৰ বিপৰীতে যোৱা ছাত্ৰ নথকাও নহয়, সিহঁতৰ কাৰণে বিশ্ববিদ্যালয়খনত চিনাকি ঠাই এখনেই – কেন্দ্ৰীয় গ্ৰন্থাগাৰ। দিন নাই, ৰাতি নাই, উৎসৱ পাৰ্বণ একো নাই, সিহঁত তাতেই থাকে। দীপাংকৰৰ কাৰণে গ্ৰন্থাগাৰটো বহুত ভাললগা বস্তুৰ ভিতৰত অন্যতম, ইমান বিশাল ঘৰ এটাত গণি শেষ কৰিব নোৱাৰা কিতাপৰ মাজত এনেই সোমাই থাকিয়েই কিবা এটা ভাল লাগে তাৰ। আগতেও ঘৰৰ আলমাৰী এটা কিতাপেৰে ঠাহ খাই আছিল, আৰু সৰুতে কেতিয়াবা দেওবাৰে একো কাম নাথাকিলে সি সেই কিতাপখিনি জাপিছিল, কেতিয়াবা বিষয় অনুসাৰে, নতুবা একেজন লেখকৰ কেইবাখনো কিতাপ থাকিলে এটা চেল্ফ তেওঁৰ নামত উচৰ্গা কৰা, কিতাপৰ ক্ৰমিক নং দিয়া—আৰু মাজে মাজে সেই কামখিনি কৰি থাকোতে যদি নেদেখা কিতাপ এখন পোৱা যায়, তেন্তে সেইখনৰ অলপ সোৱাদ লৈ চোৱা—এইবোৰ আছিল তাৰ প্ৰিয় কাম। পিছে বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ গ্ৰন্থাগাৰটোৰ কিতাপৰ ভিতৰত বেছিভাগেই পাঠ্যক্ৰমৰ অন্তৰ্গত কিতাপ, বাহিৰা কিতাপ বুলিবলৈ তেনেই নগণ্য। গতিকে সিও পাঠ্যক্ৰমৰ কিতাপ বিছাৰিয়ে তালৈ গৈছে, কেতিয়াবা হোষ্টেলৰ ৰুমত পঢ়িবলৈ মন নগ’লে তালৈকে গৈও পঢ়িছে। কিন্তু সেইবুলি শুক্ৰবাৰৰ দিনা অহা সেই মায়াৱী ঢৌৰ সোৱাদ সিও লভিছে, সেইনিশা পাঠ্যক্ৰম বাদ দি মনত পাগুলি থকা কামবোৰ যেনে ঘৰৰ পৰা লৈ অনা গল্পৰ কিতাপখন, তাৰ প্ৰিয় ঔপন্যাসিকৰ কেইবাবাৰো পঢ়া উপন্যাস খনকে আকৌ এবাৰ পঢ়িবলৈ উলিয়াই লৈছে।\nক্লাছটো কৰিয়েই সি খৰধৰকৈ হোষ্টেললৈ আহিছিল, ভাত খোৱাৰ উপৰি বাছ ষ্টেণ্ডটোলৈ যাবলৈ তাক প্ৰায় বিশ মিনিটমান সময়েই লাগিব। লগৰ সীমান্তক সি লগ ধৰিব নেকি বুলি বহুতবাৰ ভাবিও তাক সি লগ নধৰিলে একমাত্ৰ এটা কাৰণেই — তাক অলপ অকলশৰীয়াকৈয়ো সময় লাগে। অকলে ঘুৰি ফুৰাটো যিমান তাৰ পছন্দ, সিমানে পছন্দ ক’ৰবাৰ নিৰ্জন ঠাইত বহি বাৰেবিংকৰা কথা ভাবি থাকিবলৈ। বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উপাচাৰ্যৰ আৱাসৰ সন্মুখৰ ‘নিৰিবিলি’ত বহিবলৈ ঠাই নথকা নহয়, কিন্তু অকলে তাত বহি থাকিবলৈ তাৰ লাজ লাগে। নিৰিবিলিত বহি থকা বেছিভাগ ল’ৰাৰ কাষতে সিহঁতৰ মনৰ পছন্দৰ লগ থাকে, নিৰিবিলিৰ চিনাকিয়ে সেয়া হৈ পৰিছে। গতিকে তাত যদি সি অকলেও বহি থাকে, এনেকুৱা লাগে যেন সি কাৰবালে অপেক্ষা কৰিহে তাত বহি থকা বুলি ভাবি কোনোবাই সি শুনাকৈ জোকাই থৈ যাব, অথচ কোনে ক’লে বুলি সি ঘূৰি চাবলৈও সাহস কৰিব নোৱাৰিব। গতিকে অকলশৰীয়াকৈ বহিবলৈ, অথবা অলপ সময় কটাবলৈ ঠাই বিচৰা আৰু সময় উলিওৱা, দুটাই কঠিন হৈ পৰে। গতিকে আজি বস্তুকেইপদ কিনি সি যাব অগ্নিগড়লৈ, তাৰপিছত গণেশ ঘাটত কিছুসময় অকলে বহিব। তাৰপাছত ৰাতি থকা শেষৰখন বাছতহে সি উভতি আহিব।\nকিন্তু বাছলৈ বুলি যাওঁতেই তাৰ অলপ সময় দেৰি হৈয়েই গ’ল আৰু সেই অলপসময়ৰ কাৰণে সি বহিবলৈ ছীট এটা পোৱাৰ পৰা বঞ্চিত হ’ল। তেনেকৈয়ে আৰু কেইবাটাও ল’ৰা-ছোৱালীয়ে তাৰ দৰেই ছীটৰ মাজৰ খালী ঠাইটুকুৰাত থিয় হৈ আহিবলগীয়া হ’ল। গতিকে তেজপুৰ এএছটিচি বাছষ্টেণ্ড পায়েই সি খৰধৰকৈ নামি বজাৰকেইটা কৰি ল’লে। নমাৰ সময়তেই সি দেখিছিল ইউনিভাৰ্ছিটিলৈ ঘূৰি যাবলগীয়া গধূলিৰ বাছখনো ৰৈয়ে আছে। সি বাছৰ সময় চালে, আৰু আধাঘণ্টা মাত্ৰ সময়। হঠাতে সি ঠিক কৰিলে বজাৰ কেইটা কৰিয়ে সি ঘূৰি আহিব, আৰু তাৰ গণেশ ঘাটলৈ যোৱা নহ’ব। বজাৰকেইটা কৰি আহিয়েই আগতীয়াকৈ আহি গাড়ীৰ ছীট এটা ল’ব আৰু প্ৰস্ৰাৱ কৰিব লাগিলেও সি নামি নাযায়, একেবাৰে বিশ্ববিদ্যালয়ত নমাৰ পাছতহে কৰিব —সি মনে মনে ভাবিলে। আহোতে থিয় হৈ অহাৰ কাৰণে তাৰ এনেই সৰু সৰুকৈ খং এটা উঠিয়ে আছিল, তাতে তাৰ এনেকুৱা লাগি আছিল যেন বাকী বহি অহা সব এনেই এনেই টাউনলৈ আহিছে, তাৰ দৰে কামত অহা কেইটামানৰ ছীটবোৰ বন্দী কৰি এনেই কষ্ট দিছে।\nবজাৰ কৰি ঘূৰি আহে মানে সি ভবাৰ দৰেই বাছখনত ল’ৰা ছোৱালীবোৰে ছীটত হয় বেগটো, নহ’লে ৰুমালখন নহয় কিবা খোৱাবস্তুৰ পেকেট থৈ দিছে। হঠাতে আকৌ খংটো তাৰ উঠি আহিব লৈছিল, প্ৰথম ছীটকেইটাই যদি খালী নাই পাছলে ক’ত পাব। ছীট বিছাৰি বিছাৰি সি আগুৱাই গৈ থাকিল আৰু ভিতৰলৈ অলপ সোমাই গৈ দেখা পালে নিজৰাক। তাইক দেখা পাই আকৌ এবাৰ ছোৱালীজনী নিজৰা হয় নে নহয় বুলি চিধাকৈ চাবলৈকো সি বৰ অপ্ৰস্তুত হৈ পৰিল, আনকি খালী ছীট আছে নে নাই বুলি চাবলৈ যাবলৈও তাৰ বৰ কিবা অনুভৱ হ’ল। নিজৰাই নিজৰ বেগটো তাইৰ কাষৰ ছীটটোত থৈ খিৰিকীখন খুলিবলৈ চেষ্টা কৰি আছিল। এটা সময়ত যুঁজি যুঁজি লাগি ধৰা বাছৰ খিৰিকীখন তাই খুলি ল’লে আৰু তাৰপাছত লগতে লাগি থকা ছীটটোৰ পৰা বেগটো লৈ অলপ স্বাভাৱিক হৈ বহি সন্মুখলৈ চাওঁতেই দীপাংকৰক দেখা পালে।\nসেইসময়তে দীপাংকৰেও ছীট বিছৰাৰ চলেৰে মনে মনে ছোৱালীজনী নিজৰা হয় নে নহয় বুলি চুৰকৈ চকুটো তাইৰ ফালে ঘূৰাইছিল আৰু একেসময়তে চকুত চকু পৰাত তাৰ বুকুখন চিৰিং কৰি গ’ল। তাৰ কাণ দুখনো কিবা গৰম হৈ গ’ল, সি ধৰা পৰি গ’ল।\nসি কেতিয়াও কল্পনাই কৰা নাছিল যে নিজৰা আৰু সি যে একেখন বিশ্ববিদ্যালয়তে পঢ়ি আছে। স্কুল এৰাৰ পাছৰে পৰা সিহঁতৰ ৰাস্তা দুটা সলনি হৈ গ’ল, আৰু তেনেদৰে সলনি হৈ গ’ল খবৰ লোৱা মাধ্যমবোৰ। অৱশ্যে আগতেও যে সিহঁতৰ সঘন খবৰ লোৱা হৈছিল, সেয়া ক’লেও মিছা কোৱাহে হ’ব। তাতে নিজৰা আছিল ছোৱালী হাইস্কুলৰ আৰু সি পঢ়া স্কুলখন আছিল নিজৰাহঁতৰ স্কুলৰ পৰা প্ৰায় দুই কিল’মিটাৰ দূৰ। গতিকে সিহঁতৰ দেখা হৈছিল তেনেই কাচিৎ। কেতিয়াবা দীপাংকৰে স্কুলৰ ছুটীৰ পাছত তাৰ ঘৰলৈ যাব পৰা দুটা ৰাস্তাৰ মাজৰ পৰা দীঘলীয়া ৰাস্তাটো বাছি লৈছিল আৰু সেইদিনাই যদি নিজৰাও বিপৰীত দিশৰ পৰা খোজকাঢ়ি লগৰ কেইজনীৰ লগত আহি থাকিছিল, তেন্তে সিহঁত দুটাই ইটোৱে সিটোক পাৰ হৈ যাওঁতে সি মনে মনে তাইলৈ চাই পঠিয়াইছিল। আৰু ভুলতেও সি আহি থকা ৰাস্তাটোৰ ফালে তাই যদি অলপ চাইছিলেও, তেন্তে তাই তাক অলপ হ’লেও দেখিছিল নে নাই, এইবোৰ ভাবি ভাবি সি পাছৰ সমগ্ৰ আবেলিৰ সময়কণ উছৰ্গা কৰিছিল।\nপিছত স্কুলৰ ডাঙৰ শ্ৰেণী পোৱাৰ পিছত সি য’ত ইংৰাজীৰ টিউচন ল’লে, তাতে নিজৰাও টিউচন কৰিবলৈ আহিল। লেডীবাৰ্ড এখন লৈ অহা নিজৰাক সি মাতিম বুলি ভাবে, কিন্তু প্ৰত্যেকবাৰেই সাহস গোটাব নোৱাৰে। ক্লাছত কেতিয়াবা লিখি থকাৰ মাজতে আঁৰ চকুৰে সি তাইক লক্ষ্য কৰে। তাইৰ মুখখনত যেন কিবা এক প্ৰশান্তিয়ে অনবৰতে বিৰাজ কৰি থাকে।\nবাছখন যোৱাৰ সময় হৈছিলগৈ, গতিকে বেলেগ ল’ৰা ছোৱালীবোৰেও বাছৰ ভিতৰলৈ আহিবলৈ ওথপথপ লগাইছিল। গতিকে সি নিজৰাৰ কাষৰ ছীটটোতে বহি ললেগৈ। কিনি অনা বস্তু তেনেকৈ নাছিল, গতিকে সেইকেইটা কোচতে লৈ সি চাওঁ নাচাওঁকৈ এবাৰ তাইলৈ চালে। তাইৰ ইমান কাষত বহাৰ সৌভাগ্য তাৰ কোনোদিনেই হোৱা নাছিল। মাত্ৰ এবাৰ ইয়াতকৈ অলপ দূৰে দূৰে তাইৰ কাষে কাষে সি চাইকেল চলাই গৈছিল। বহুত ভাবি চিন্তি তাৰ লগৰ সৌৰভে এশবাৰমান “একো নহয় যা, খাই নেপেলায়” এনেকৈ কোৱাৰ পাছত সি তাইৰ ওচৰলৈ গৈছিল। আৰু ঠিক মুখস্থ কৰাৰ দৰে খৰধৰকৈ তাইৰ ফালে চাই সি কৈছিল যে তাইক তাৰ বেলেগবোৰতকৈ বেছি ভাল লাগে, আৰু সেয়া কি কাৰণে সি একেবাৰেই নাজানে। যদি এনেকৈ কোৱাৰ কাৰণে তাই তাক বেয়াও পাইছে বা অসুবিধা পাইছে, তেন্তে তাক যেন তাই মাফ কৰি দিয়ে।\nকথাখিনি কোৱাৰ আগতে সি চাইকেল চলাই গৈ তেনেকৈ তাইৰ ওচৰত ৰোৱাৰ কাৰণে নিজৰাই উচপ খাই কোননো আহি ৰ’লহি বুলি তালৈ চাইছিল, আৰু সি কথাখিনি কৈ থকাৰ সময়ত তাই মুখখন ঘূৰাই আনি চাইকেলৰ আগচকাৰ আগৰ ৰাস্তাকণ চাই গৈ আছিল।\nকথাকেইটা কৈয়ে উশাহ চোশাহ বন্ধ কৰি সি জোৰেৰে চাইকেল খন চলাই তাইৰ ওচৰৰ পৰা গুচি আহিছিল, ঘৰলৈ সদায় যোৱা চুটি ৰাস্তাটোও সেইদিনা বহুত দীঘল দীঘল যেন লাগি গৈছিল।\nসেইদিনাৰ কেইদিনমান পাছতেই সিহঁতৰ টিউছনো শেষ হৈছিল, স্কুল এৰিবৰ সময় হোৱাৰ কাৰণে পৰীক্ষাৰ কাৰণে পঢ়াত জোৰ দিবলগীয়া হৈছিল। তাৰপাছত তেনেকৈয়ে স্কুল পাছ কৰি কলেজ বেলেগ হৈ পৰিল, দুয়োটাৰ ৰাস্তা বেলেগ হৈ পৰিল। সি কোনোদিনাই গম নাপালে সেইদিনাৰ পাছত নিজৰাই আচলতে তাক ভাবিলে কি?\nবাছখন চলাৰ লগে লগে খিৰিকীখনেদি ফেৰফৰীয়া বতাহ সোমাই আহিল। টাউনত খোজ কাঢ়ি ঘূৰি ঘূৰি তাইৰ কাহিল অৱস্থা, তাতে কিবাধৰণৰ উকমুকণি এটা অনুভৱ হৈ থকাৰ কাৰণে এছাটি বতাহৰ প্ৰয়োজন অনুভৱ হৈছিল। গতিকে আহিয়ে খিৰিকীৰ কাষৰ ছীট এটা বিছাৰি লৈছিল। কিন্ত তাই সপোনতো ভবা নাছিল এনেদৰে কেতিয়াবা আকৌ এবাৰ দীপাংকৰক লগ পাই যাব। আচলতে কিমান যে দিন পাৰ হৈ গ’ল, সিহঁতে একেখন ঠাইৰ হৈও লগ পোৱা হোৱা নাছিল। তাতে দুয়োটাৰ স্কুল একেখন হোৱা হলেও ছাগৈ সিহঁতৰ মাজত ইমানখিনি দূৰত্ব নাথাকিল হয়। সেইকাৰণে কেতিয়াবা কাৰবাক ‘দীপাংকৰে এতিয়া ক’ত কি পঢ়ি আছে’ বুলি সুধিবলৈ, তাৰ খবৰ কৰিবলৈও তাইৰ কোনো উপায় নাছিল। তাতে তেনেদৰে তাৰ খবৰ যদি সুধিবলৈ যায়, কোনে বা কি ভাবিব পাৰে, তাৰ কাৰণেও নিজৰা যথেষ্ট সাৱধান। বাপেক নথকা ঘৰৰ ছোৱালী তাই। মাকৰ কষ্ট তাই দেখি আহিছে, কিমান কষ্টেৰে তেওঁ তাইক, তাইৰ বায়েক দুজনীক ডাঙৰ দীঘল কৰি পঢ়া শুনা কৰাইছে। আৰু তাই যদি ভালদৰে পঢ়া শুনা নকৰি এইবোৰ ধেমালি কৰি থকা বুলি ঘৰত গম পাবলৈ হয়, মাকে টানকৈ একো এষাৰি নকলেও তাই বুজি পায় তেওঁ মনত কিমান দুখ পাব—নাই নাই, তাই সেইবোৰ কোনো কাৰণতেই হ’বলৈ দিব নোৱাৰে। মাক-বায়েকৰ কিবা দুখ দিব পৰা কোনো কামেই তাই কৰিব নোৱাৰে। কিন্তু দীপাংকৰৰ কাৰণে তাই নিজেও বাৰু অলপ দুৰ্বল নেকি? দীপাংকৰে যে সেইদিনা টিউচনৰ পৰা আহি থাকোতে তেনেকৈ কৈছিল, তাইৰ ঘৰলৈ আহি কাক কি কওঁ, কি নকওঁ এনেকুৱা লাগি গৈছিল। সি প্ৰায়ে তাইক যে লক্ষ্য কৰি থাকে, সেয়া তাই জানে, অথচ সি কোনোদিনেই তাইক নামাতে কাৰণেই তাইৰো মতাৰ সাহস নহয়। তাতে তেনেকৈ বেলেগ স্কুলৰ ল’ৰা এটাক মাতিবলৈ একো কাৰণ তায়ো বিচাৰি নাপাইছিল যে সেই চলতে বেলেগ কথা পতাৰ সুবিধাও লভিব। ইংৰাজীৰ টিউচনৰ শেষৰ ফালে তাৰ লগৰবোৰে যে তাক তাইৰ নাম লৈ জোকাই হাৰাশাস্তি কৰিছিল, সেয়া তাই নজনা নহয়। কিন্তু তাক আগভাগ ধৰি মাতি দিলে জানোছা তাই ভবাৰ দৰে কথাবোৰ নহয়, তেনেকুৱা এটা সৰু ভয়ৰ কাৰণেও তাই একো ভাবিব পৰা নাছিল।\nতাই কাষতে বহি থকা দীপাংকৰক কি কম ভাবি নেপালে। ইমান দিনৰ পাছত যে এনেকৈ একেখন বিশ্ববিদ্যালয়ে সিহঁত দুটাক লগ পোৱাই দিব সেয়া সপোনৰো অগোচৰ আছিল।\n“তুমি, মানে..তুমি ইয়াতে পঢ়ি আছা নেকি?”\nবাছখনে ইতিমধ্যে আহি আহি চাৰিআলি এটা পাইছিলহি। এএছটিচি ষ্টেণ্ডৰ পৰা আহি ইমানখিনি পালেহি, কিন্তু এটাইও ইটোৱে সিটোক মাতিবলৈ একো সুবিধা বিছাৰি পোৱা নাছিল। চাৰিআলিটো পাৰ হৈ সিহঁতৰ বিশ্ববিদ্যালয়লৈ যোৱা পথটোলৈ সোমাবলৈ লওঁতে ৰাস্তাৰ যান-জঁটৰ কাৰণে বাছখন কিছু ৰ’বলগীয়া হ’ল, সেইসময়তে দীপাংকৰে বাহিৰলৈ চোৱাৰ চলেৰে তাইলে চাওঁতে তাইকো তাৰফালে চোৱা দেখি হঠাতে তাৰ মুখৰ পৰা সুধিম সুধিম বুলি ভাবি থকা কথাষাৰ ওলাই গ’ল।\nনিজৰাই যিমান পাৰি সিমানখিনি নিজকে সংযম কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিলে। সি মতাৰ লগে লগে তাইৰ এনেকুৱা লাগিল ইমানদিনৰ কথাবোৰ সকলো পাতি পেলাব, অযুত প্ৰশ্নৰ আগ্নেয়গিৰি এটাই অনবৰতে খুন্দিয়াই থকা মনটো শাত পেলাব, কিন্তু কিবা এটাই তাইকো যেন বান্ধি ৰাখিছে। তাইৰ মন গৈছিল– “কোনটো হোষ্টেলৰ তুমি? একেখন ঠাইতে থাকি যে আমি এটাইও গম পোৱা নাই কি আচৰিত নহয় নে? আমি কিমান দিনৰ মূৰত যে লগ পাইছোঁ। সদায় তোমাৰ খবৰ কাৰোবাক সুধিম বুলি ভাবোঁ কিন্তু কাক সুধিম ভাবি নাপাওঁ, আৰু আজি যে কি ভাগ্যৰ বলত লগ পাই গ’লোঁ। তোমাৰ বাৰু আগৰ কথাবোৰ মনত পৰেনে? তুমি মোক পাহৰা নাই মানে নহয়?”\nআৰু তাৰপাছত তাইৰ মুখৰ পৰা যেনেতেনে ওলাল, “অ তুমিও ইয়াতে ন?”\nদীপাংকৰেও “উ ইয়াতে” বুলি কৈ আৰু কি বুলি সুধিব, কি ক’ব— ভাবি নেপালে। কথাষাৰ সুধি তাইক সি অস্বস্তিত পেলোৱা যেনহে তাৰ বোধ হ’ল। অথচ বাৰে বাৰে তাৰ অনুভৱ হৈছে যে সিহঁত দুয়োটাই যেন কথা পাতিব লাগে, তাৰ নিজৰে বহুত কথা তাইক ইমানদিনে ক’বলৈ থাকি গ’ল। ইমানদিনে বাৰু তাক তাইৰ মনত আছেনে সঁচাকৈ? নে একেলগে ইংৰাজী টিউচন কৰা ল’ৰা এটা বুলি মনত ৰাখি থৈছে? নে ইমানদিনে বেলেগ কোনোবাৰ যাদুকৰী হিয়াৰ জালত নিজকে বিলীন কৰি দীপাংকৰ নামৰ কোনোবা সত্ত্বা এটাক কেতিয়াবাই জলাঞ্জলি দিলে আৰু সেইকাৰণে আজি তাই তাক চিনি পোৱা নাই? নে চিনি নোপোৱাৰ ভাও ধৰি তাক তাইৰ পৰা আঁতৰাই ৰাখিছে?\nনিজৰাক যদি তেতিয়াই কোনোবাই প্ৰশ্ন কৰিলেহেতেন যে সুখ কি, দ্বিধাহীনভাৱে অকণো পলম নকৰি তাই এই মুহূৰ্তটোলৈকে আঙুলিয়াই দিলেহেতেন। ইমানদিনৰ পাছত এনেকৈ যে তাক তাই লগ পাই যাব, সেইকথা ভাবি তাই তাক দেখাৰ পৰাই ইমানেই ৰোমাঞ্চিত হৈ আছে যে তাই কি কৰি দিছে, নিজেই ধৰিব পৰা নাই, মুখ ফুটাই তাক কিবা এটা কবলৈও কিবা এক অনুকম্পনে তাইক শিহৰিত কৰি ৰাখিছে। মাজতে তাই এবাৰ বেগটোকে কোলাত ঠিক কৰি ল’লে, আকৌ খিৰিকীখনকে এবাৰ পিছলৈ টানি ল’লে, তাৰপাছত আকৌ এবাৰ আগলৈ টানি আনিলে- মুঠৰ ওপৰত তাই কি কৰি আছে নিজেই বুজি পোৱাত ব্যৰ্থ হ’ল। সকলোতে কিবা এক চঞ্চলতাই শাসন কৰি থাকিল, তাই যেন কেৱল আখৰে আখৰে নিৰ্দেশ পালন কৰা বাধ্য দাসীহে মাথোঁ। মাত্ৰ মনে মনে তাই ভাবি থাকিল কেনেবাকৈ হলেও যেন এই সময়খিনি কেতিয়াও শেষ হৈ নাযাওক।\nকিন্তু তাইক হতাশ কৰি বাছখন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ মুখ্য গেইটেদি সোমোৱাৰ পাছত ৰখোৱাৰ সময়তে দীপাংকৰে ইমান সময়ৰ সিহঁতৰ মাজৰ নীৰৱতা ভংগ কৰি কৈ উঠিল “তুমি ছাগৈ ‘এছেঞ্চিয়েল’ত নামিবা, হোষ্টেলৰ ওচৰ নহ’ব জানো? মই ইয়াতে নামিম, কিবা অলপ ল’বলৈ আছে” তাইক একো কবলৈ সুবিধা নিদি সি বহি থকাৰ পৰা উঠি ল’লে। নিজৰাৰ হঠাতে বেয়া লাগি গ’ল—ইমান সময়ে সি বহি থকাৰ সুখৰ সময়খিনি নস্যাৎ কৰি হঠাতে সি উঠি যাবলৈ লোৱাৰ কথাটোৱে তাইক সাময়িকভাৱে দুখ লগাই দিলে। সি ইতিমধ্যে গেইটৰ ওচৰত বাছৰ পৰা নামিবলগীয়া ল’ৰা ছোৱালীখিনিৰ শাৰীটোত থিয় হৈছিলগৈ।\nইমান সময়ে একো কথা নোকোৱাৰ বাবে মাতটো উলিয়াবলৈ তাইৰ অলপ কষ্ট হ’ল- তাৰ নামটো শুনি সি তাইলৈ থিয় হৈ থকা শাৰীৰ পৰাই ঘুৰি চালে। হৃদয়ৰ সমস্ত আকুলতাখিনি মনৰ বাসনাৰ সৈতে লগ হৈ একধৰণৰ অদ্ভূত জিলিঙণি তাইৰ চকুত দৃশ্যমান হৈ উঠিছিল—আস, কি যে অপূৰ্ব সৌন্দৰ্য—সেইখিনি দেখি দীপাংকৰে নিজেও তাইৰ চকুলৈ চাই থাকিবলৈ বাধ্য হৈ পৰিল। নিজৰাই সেই স্থিৰ দৃষ্টিৰে তাৰ চকুলৈ চাই থাকিল; বহুতপৰ—চকুৰ পলক নপৰালৈকে।\nতাৰপাছত পুনৰ তাইৰ ডিঙিৰ পৰা ওলাও নোলাওকৈ এষাৰি মাত ওলাই আহিল “আমি আকৌ লগ পাম”\nপ্ৰকৃততে দীপাংকৰেও এনেয়েহে বাছৰ পৰা নামি দিছিল। তাৰ কোনোপধ্যেই তাইৰ কাষৰ পৰা আঁতৰি অহাৰ মন নাছিল। কিন্তু ইমানদেৰি থকাৰ পাছতো একো কথা নপতাৰ কাৰণে তাৰ এনেকুৱা লাগিছিল যেন তাৰ কাৰণে তাই কিবা অসুবিধাই পালে নেকি? সেইবাবেই বাৰেবিংকৰা কথা কিছুমান ভাবি লৈ সি ঠিক কৰিলে, আজিয়েই তাৰ তাইৰ লগত বিশ্ববিদ্যালয়ত প্ৰথম আৰু শেষ দেখা হ’ব। যদি তাই তাক এতিয়াও সহজভাৱে ল’বই পৰা নাই তেন্তে সি তাইক কোনো কাৰণতে পুনৰবাৰ অসুবিধা দিবলৈ নিবিচাৰিব।\nকিন্তু শেষত তাই তেনেদৰে তাক যে মাতিব সি কল্পনাই কৰা নাছিল। তাইৰ দুচকুয়ে বহুত কিবা কিবি ক’ব খুজিছিল, অথচ সিহে যেন আওকাণ কৰি গুচি অহাৰ দৰে হ’ল। বাছৰ পৰা নমাৰ পাছত বাৰে বাৰে তাৰ সেই চকুযুৰিলৈ মনত পৰি থাকিল। সি বাৰু আকৌ বাছলৈ ঘূৰি যায় নেকি? কিন্তু তেনেকৈ উভটি গ’লে সি যে মিছা মাতিলে, সেয়া জানো ওলাই নপৰিব? নালাগে থাকক, সি আকৌ তাইক লগ ধৰিব, এইবাৰ কোনো ভয় নকৰাকৈ, লাজ নকৰাকৈ কেৱল সকলোবোৰ কথা খুলি ক’বৰ বাবেই লগ ধৰিব। যিবোৰ কথা কম কম বুলি থাকি গ’ল, যিবোৰ কথা হয়তো ভালদৰে কেতিয়াও কোৱা নহ’ল।\nকিছু সময়ৰ পাছত নিজৰাও বাছৰ পৰা নামিল, লাহে লাহে নিজৰ হোষ্টেললৈ সোমাই গ’ল। কেতিয়া ৰাস্তা পাৰ হৈ, হোষ্টেলৰ গেইট পাৰ হৈ নিজৰ ৰূম পালেগৈ, সেয়া তাই গম নাপালে। কিন্তু জ্ঞান ঘূৰাই পোৱাৰ পাছত তাইৰ এটা কথাই মনত থাকিল- তাই তাক লগ কৰিব, তাৰ লগত সময় কটাব, কথা পাতিব। কোনেও আমনি কৰিব নোৱাৰাকৈ—সকলো কথা।\nGangutri Chutia October 1, 2020 At 1:55 pm\nReetimoni Hazarika October 1, 2020 At 2:42 pm\nVal lagil pohi????\nRabu Changmai October 1, 2020 At 5:05 pm\nPrem hoisil mane lora r\nনপামৰ বাছ Epitaph October 1, 2020 At 8:11 pm\n[…] নপামৰ বাছ […]\nGitarthi Borgohain October 7, 2020 At 10:02 am\nKrishna October 15, 2020 At 10:09 pm\nK sarma October 19, 2020 At 11:22 pm\nপঢ়ি ভাল পালো


হৃদয় বিদাৰক! নিজৰ বিয়াৰ নিমন্ত্ৰণ দিবলৈ গৈ ট্ৰাকৰ খুন্দাত প্ৰাণ হেৰুৱালে যুৱতীয়ে\nলখিমপুৰ , September 19, 2018 1:48 pm\nলখিমপুৰত সংঘটিত এক হৃদয় বিদাৰক দুৰ্ঘটনাই অঞ্চলটোত এক শোকাকুল পৰিৱেশৰ সৃষ্টি কৰিছে।\nকালি অৰ্থাৎ মঙলবাৰে লখিমপুৰ জিলাৰ বান্দৰদেৱাত নিজৰেই বিয়াৰ নিমন্ত্ৰণ দিবলৈ গৈ এগৰাকী যুৱতীয়ে এটা পথ দুৰ্ঘটনাত পতিত হৈ নিজৰ প্ৰাণ হেৰুৱাব লগীয়া হয়। নিহত যুৱতী গৰাকী মৃদুস্মিতা হাজৰিকা বুলি চিনাক্ত কৰা হৈছে।\nউল্লেখযোগ্য যে বিয়াৰ নিয়ন্ত্ৰণ দিবলৈ যোৱা অৱস্থাত পিছফালৰ পৰা এখন দ্ৰুতবেগী ট্ৰাকে মহতিয়াই নিয়াৰ ফলত ঘটনাস্থলীতে নিহত হয় মৃদুস্মিতা হাজৰিকা নামৰ যুৱতী গৰাকী। একেটা দুৰ্ঘটনাতে মইনা কটকী নামৰ আন এজন যুৱকেও প্ৰাণ হেৰুৱা লগীয়া হয়।\nআনহাতে ১০ অক্টোবৰত বিয়াৰ দিন নিৰ্ধাৰণ কৰা যুৱতী গৰাকীয়ে এনেদৰে নিজৰ বিয়াৰ নিমন্ত্ৰণ দিবলৈ গৈ দ্ৰুত বেগী ট্ৰাকৰ খুন্দাত প্ৰাণ হেৰুৱালগীয়া হোৱা ঘটনাই অঞ্চলটোত এক শোকাকুল পৰিৱেশৰ সৃষ্টি কৰিছে। লগতে এই কথাতে স্থানীয় লোক সকল ক্ষোভিত হৈ পৰিছে।\nফলত স্থানীয় লোকসকলে পথ অৱৰোধ কৰি অঞ্চলটোত এক উত্তাল পৰিৱেশৰ সৃষ্টি কৰে। এই দুৰ্ঘটনাক কেন্দ্ৰ কৰি পৰিস্থিতি ইমানেই জটিল হৈ পৰে যে পৰিস্থিতি নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবৰ বাবে আৰক্ষীয়ে শূন্যলা গুলী চালনা কৰিব লগীয়া হয়।\nআমষ্টাৰডামত গ্ৰেপ্তাৰ এছিয়াৰ ‘ম’ষ্ট ৱান্টেড ড্ৰাগছ সম্ৰাট’ চে চি লোপ\nদেশত জীৱশ্ৰেষ্ঠৰ বৰ্বৰ কাণ্ড! নাহৰফুটুকী মাৰি মাংস খোৱাৰ অপৰাধত গ্ৰেপ্তাৰ হ’ল ৫জন\nদুখনকৈ জনসভাত অংশ লৈ আজি বিধানসভা নিৰ্বাচনৰ ৰণডংকা বজাব অমিত শ্বাহে!\nবিশিষ্ট নাট্যকাৰ সেৱাব্ৰত বৰুৱাৰ পৰলোকপ্ৰাপ্তি; শোকস্তব্ধ ভ্ৰাম্যমান জগত


PNBএ ১ ডিচেম্বৰৰ পৰা ডাঙৰ পৰিৱৰ্তন কৰিব ! গ্ৰাহকৰ পকেটত পৰিব প্ৰভাৱ...– News18 assam\nPNBএ ১ ডিচেম্বৰৰ পৰা ডাঙৰ পৰিৱৰ্তন কৰিব ! গ্ৰাহকৰ পকেট প্ৰত্যক্ষভাৱে প্ৰভাৱিত হ'ব, সবিশেষ জানক...\nLast Updated : November 23, 2021, 09:56 IST\nFirst published: November 23, 2021, 09:56 IST\nBank Interest Ratebusiness newspnbPunjab National Bank


বুলবুল কেন চিং – নয়নমণি হালৈ - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nবুলবুল কেন চিং – নয়নমণি হালৈ\nকলেজত মই যেতিয়া ‘হাউ গ্ৰীণ ৱাজ মাই ভেলী’ উপন্যাসখন পঢ়িছিলোঁ, তাৰ কেইটামান পৃষ্ঠাই মোক অদ্ভুতভাৱে শিহৰিত কৰি তুলিছিল৷ সেইকেইটা পৃষ্ঠাত উপন্যাসৰ নায়ক সদ্যযৌৱনপ্ৰাপ্ত ‘হিউ’ৰ কিশোৰী প্ৰেমিকাজনীক ভাল লগা, তাইৰ সৈতে কথা পতা, চুই চোৱা আৰু এদিন শাৰীৰিক সম্পৰ্ক কৰি তাৰ মনলৈ অহা অনুভূতিৰ বৰ্ণনাৰে সেইকেইটা পৃষ্ঠা ভৰি আছিল৷ মই অবাক হৈ পৰিছিলো, এয়া দেখোন মোৰেই কথা, মোৰ চুবুৰীয়া লগৰজনৰ কথা, মোৰ গাঁওৰ প্ৰতিজন কিশোৰৰ কথা৷ সাত সাগৰ সিপাৰৰ ‘ৱেলচ’ নামৰ প্ৰদেশ এখনৰ এজন ল’ৰাৰ মাজত মোৰ চুবুৰীৰ প্ৰতিজন ল’ৰাৰ এনে অদ্ভুত সাদৃশ্য কিদৰে সম্ভৱ! পিচত মই অনুভৱ কৰিছিলো যে এয়া আচলতে পৃথিৱীৰ প্ৰতিটো প্ৰান্তৰৰ প্ৰতিজন কিশোৰৰ কথা৷ পৃথিৱীৰ প্ৰতিটো প্ৰান্তৰৰ প্ৰতিজন মানুহেই উপন্যাসখনৰ মাজত ক’ৰবাত নহয় ক’ৰবাত নিজক বিচাৰি পাব৷ পৃথিৱীৰ চুকেকোণে আজিও ‘হাউ গ্ৰীণ..’ জনপ্ৰিয় হৈ থকাৰ এইটোৱেই একমাত্ৰ কাৰণ৷\n‘বুলবুল কেন চিং’ চিনেমাখনেও পৃথিৱী ঘূৰিছে৷ ‘ভিলেজ ৰকষ্টাৰে’ও ঘূৰিছিল৷ ‘ভিলেজ ৰকষ্টাৰে’ অস্কাৰৰ দুৱাৰমুখ টুকুৰিয়াইছিল৷ ’বুলবুলে’ আজি আন্তৰ্জাতিক চিনেৰসিকৰ পৰা প্ৰশংসা বুটলিছে, পুৰস্কৃতও হৈছে৷ কাৰণ কি? এনে কি আছে এই চিনেমা দুখনত যাক দেশ-বিদেশৰ চিনেপণ্ডিতসকলে সমাদৰ দেখুৱাইছে? মোৰ বোধেৰে এটাই- সেয়া পৃথিৱীৰ প্ৰতিটো প্ৰান্তৰৰ প্ৰতিজন মানুহৰ জীৱনৰ কোনোবা নহয় কোনোবা এটা পৃষ্ঠা এই চিনেমা দুখনত উদ্ভাসিত হৈ উঠিছে৷ সেয়ে ‘ভিলেজ ৰকষ্টাৰ’ বা ‘বুলবুল কেন চিং’ অসমৰ চিনেমা হৈও সি অসমৰ হৈ থকা নাই, সি হৈ পৰিছে ইউনিভাৰ্চেল, সি হৈ পৰিছে পৃথিৱীৰ৷ সেয়ে হয়তো ‘বুলবুলে..’ আন্তৰ্জাতিক স্তৰতো আজি নিজৰ সবল উপস্থিতি ঘোষণা কৰিছে৷ ইয়াত অবাক হবলগীয়া একো নাই৷\n‘বুলবুল কেন চিং’ৰ মাজত মই ‘হাউ গ্ৰীণ..’ৰ ‘হিউ’ক দেখিবলৈ পাইছিলো, তাৰ কিশোৰী প্ৰেমিকাজনীক দেখিবলৈ পাইছিলোঁ, মোক দেখিছিলো, মোৰ চুবুৰীৰ প্ৰতিজন কিশোৰক দেখিবলৈ পাইছিলো৷ এয়াই চিনেমাখনৰ সবাতোকৈ ডাঙৰ সাফল্য৷ মোৰ গাঁওৰ গাতে লাগি থকা হাইস্কুলখনৰ নাম আছিল ‘বালভৱন’, কিন্তু এটা সময়ত আমি চেঙেলীয়াবোৰে তাৰ নাম দিছিলো ‘প্ৰেমভৱন’৷ কোনে কাক ভাল পায়, সেয়া আমাৰ কিশোৰ বয়সত এটা ডাঙৰ চাঞ্চল্য আছিল৷ ভালপোৱা নথকাজনৰ জীৱনেই যেন বৃথা৷ স্কুলখনৰ কিমান ল’ৰাছোৱালীয়ে এই ভালপোৱাৰ বাবেই চেকনিৰ কোব খাব লগা হৈছিল, কিমানৰ যে চিঠি ৰাজহুৱা হৈছিল, তাৰ সীমা সংখ্যা নাছিল৷ ‘বুলবুল..’ত দেখা পোৱা স্কুলখন যেন এই স্কুলখনেই৷\nসদ্যযৌৱনপ্ৰাপ্ত এগৰাকী কিশোৰ বা কিশোৰীৰ মনোজগতখন বৰ দ্ৰুতগতিত সলনি হৈ যায়, যিদৰে সলনি হৈ যায় ঋতু৷ প্ৰতিটো ঋতু যে সলনি হয়, প্ৰতিটো ঋতুই যে প্ৰকৃতিৰ ৰং আৰু ৰূপ সলনি কৰি থৈ যায়, প্ৰকৃতিৰ প্ৰতিটো ৰঙেই যে জীৱন উদযাপনৰ সীমাহীন বৈভৱ, এই কথা গাঁওত থকা মানুহতকৈ কোনেও ভালকৈ অনুভৱ কৰিব নোৱাৰে৷ জোনাক উবুৰি খাই পৰা কেঁচা আলিবাট, ঘিটমিটিয়া আন্ধাৰ ৰাতি, কেৰাচিন তেলৰ চাকিৰ পোহৰ, তলভৰি থকা চম্পাফুলৰ সুগন্ধি, বাৰিষাৰ জেপজেপীয়া পথাৰ, থোক মেলা ধান, মাছৰ উজান.., প্ৰকৃতিৰ এই অপৰূপ সম্ভাৰ যাৰ হাতৰ কাষতেই থাকে, তেওঁ জীৱন উদযাপন নকৰি কৰিব কোনে? গতিকে জীৱন উদযাপন কৰাৰ বয়সে বাটচৰা পাওঁতেই কিশোৰ বা কিশোৰী এগৰাকী তন্ময় হৈ পৰে, বিমুগ্ধ হৈ পৰে৷ এই তন্ময়তা, এই আকুলতাই যেন প্ৰেম৷ বিপৰীত লিংগৰ প্ৰতি আকৰ্ষণ, এয়া যেন প্ৰকৃতিৰ চিৰন্তন এটি ৰূপ৷ এনে প্ৰেম আৰু প্ৰকৃতি অতি বাংময় হৈ ধৰা দিছে ‘ৰীমা দাস’ৰ ‘বুলবুল কেন চিঙ’ত৷\nএগৰাকী কিশোৰী ‘বুলবুল’, তাইৰ বান্ধৱী, সিহঁতহালৰ প্ৰেমিক আৰু প্ৰেমৰ মধ্যস্থতাকাৰী (যাক আমি পিয়ন বুলি কৈছিলো) এজন বন্ধুৰ কাহিনীয়ে ‘বুলবুল কেন চিঙ’ৰ মূল সম্পদ৷ প্ৰকৃতিৰ সীমাহীন সম্ভাৰেৰে ভৰপূৰ এখন ক্ষুদ্ৰ পৃথিৱীৰ দৰে গাঁওখন আৰু সিহঁতহালৰ বয়সে সলনি কৰোৱা মনৰ পৃথিৱীখন সমান্তৰালকৈ চিনেমাখনত আগবাঢ়ি গৈছে৷ প্ৰকৃতিয়ে কাৰো কথাত তাৰ ৰূপ সলনি নকৰে, প্ৰকৃতিয়ে নিজস্ব গতিৰেই চিৰন্তন চলি থাকে৷ মানুহৰ মনোজগতখনো কাৰো কথা মতে নচলে, সি চলে তাৰ নিজস্ব প্ৰকৃতিৰে৷ কাৰ এনে সাহস যি প্ৰকৃতিৰ এই আহ্বান উপেক্ষা কৰে! চিনেমাৰ নায়িকা বুলবুলেও অস্বীকাৰ কৰা পৰা নাছিল এনে আহ্বান৷ কিন্তু নিজৰ মনৰ আহ্বান শুনিবলৈ গৈয়ে তাই মুখামুখি হয় ৰূঢ় বাস্তৱৰ৷\nশৈশৱ, কৈশোৰৰ বহু ঘটনাই জীৱনটোলৈ চাপ পেলাই থৈ যায়৷ এনে এটা ঘটনাৰ বাবেই ‘বুলবুল’ৰ বান্ধৱীজনীয়ে চিৰদিনলৈ হেৰাই যোৱাৰ পথ বিচাৰি লয়৷ কিন্তু ধুমুহা বতাহেও টলাব নোৱাৰা দুখীয়া গাঁওখনৰ দৰে বুলবুলেও যেন প্ৰচণ্ড এজাক ধুমুহাৰ পিচতো আশাৰ নতুন পথ এটা বিচাৰি লয়৷ প্ৰচণ্ড নিৰাশাবাদৰ মাজতো ‘আশাবাদ’ আৰু প্ৰকৃতিৰ জয়গান ‘ৰীমা দাস’ৰ চিনেমাৰ অন্যতম বৈশিষ্ট্য৷ ‘অৰ্ন্তদৃষ্টি’, ‘ভিলেজ ৰকষ্টাৰ’ আৰু ‘বুলবুল..’ৰ মাজতো সেই আশাবাদেই চালিকা শক্তি হৈ পৰিছে৷ চিনেমা সমাপ্তিও হৈছে এই আশাবাদতেই৷ জীয়েকক হেৰুৱাই পেলোৱা মাতৃগৰাকীয়ে ‘বুলবুল’ৰ মাজতে নিজক জীয়েকক বিচাৰি লৈছে আৰু অভয়বাণী দিছে ‘পৃথিৱীৰ সকলো মানুহৰে কথা শুনি থাকিলে জীৱনটো ধ্বংস হৈ যাব, নিজৰ মনটোৰ কথা শুনিবি’৷ এইষাৰ কথাই গোটেই চিনেমাখনৰ বক্তব্য হৈ পৰিছে৷\nকোনো ধৰণৰ নাটকীয়তা নথকা, মেকআপ নথকা, কেমেৰাৰ কাৰচাজি অথবা কৃত্ৰিমতা নথকা ‘বুলবুল..’ এখন সম্পূৰ্ণৰূপে ‘ৰ’ মেটেৰিয়েল’ চিনেমা৷ গতিশীল কাহিনীয়ে এখন্তেকো চিনেমাখনৰ পৰা দৰ্শকক বিচলিত কৰা নাই৷ কাহিনীৰ পৰিকাঠামো ‘ভিলেজ ৰকষ্টাৰ’তকৈ অধিক শক্তিশালী আৰু সুনিৰ্মিত৷ অভিনয়ৰ ক্ষেত্ৰত মই এশৰ ভিতৰত এশ নম্বৰ দিম ছোৱালীসুলভ আচৰণৰ বাবে ‘লেডীজ’ নাম পোৱা বুলবুলৰ বন্ধুজনক৷ অডিচন লৈয়ো এনে অভিনেতা পোৱাটো হয়তো বহু চিত্ৰনিৰ্মাতাৰ কাৰণে সম্ভৱ নহয়৷ কিছুদিন আগতে মানবেন্দ্ৰ ৰনহাং চৌধুৰীৰ “তৃতীয়” নাটকখন চাইছিলো৷ তৃতীয় লিংগৰ ব্যক্তিৰ সমস্যাক লৈ কৰা নাটক আছিল সেইখন৷ সেই গোটেইখন নাটকৰ মূল বক্তব্যক দৰ্শকক বুজাবলৈ ‘বুলবুল..’ৰ পৰিচালক ‘ৰীমা দাসে’ সময় লৈছে মাত্ৰ এটা মিনিট৷ ‘মইতো কিবা নিজে ইচ্ছা কৰি এনে হোৱা নাই, ভগৱানে জন্ম দিছে মোক, মই কি কৰোঁ’- এনে সংলাপ পৃথিৱীৰ প্ৰতিজন তৃতীয় লিংগৰ ব্যক্তিৰ মৰ্মবাণী বুলিলেও বঢ়াই কোৱা নহব৷ এনে বহুত সৰু সৰু কথা চিনেমাখনত হৈ উঠিছে বিশ্বজনীন৷ শ্মশানৰ পৰা নাতিদূৰৈত জুম পাতি ৰোৱা তিৰোতাজাক, হৰিবোল দিয়া আদবয়সীয়া মানুহজন, শ্মশানৰ জুইকুৰা, শেষ দৃশ্যাংশৰ নদী আৰু আকাশৰ ফ্ৰেমিং এইবোৰ ৰীমা দাসৰ যেন একো একোখন কোটিটকীয়া ‘পেইণ্টিং’৷ এনে চিনেমাই বিদেশৰ জুৰী বোৰ্ডক পাগল নকৰিব কিয়!\nমোৰ দৃষ্টিত ‘বুলবুল কেন চিং’ পদুম বৰুৱাৰ ‘গঙা চিলনীৰ পাখি’ৰ পিচতেই এখন সৰ্বোত্তম চিনেকৰ্ম৷ প্ৰসিদ্ধ চিত্ৰনিৰ্মাতাসকলে কেতিয়াও তেওঁলোকৰ চিনেমাৰে দৰ্শকক ‘মেচেজ’ দিব নোখোজে৷ আমাৰ আকৌ বহু দৰ্শকে চিনেমাত কিবা ‘মেচেজ’ বিচাৰে৷ ‘বুলবুল কেন চিঙ’ৰ পৰা ‘মেচেজ’ আপুনি নিজেই বিচাৰি উলিয়াই লব লাগিব আপোনাৰ বীক্ষণ ক্ষমতাৰে৷ ‘ৰীমা দাস’ৰ সাৰ্থকতাও তাতেই৷\nশেষত এটাই কথা, ‘বুলবুল কেন চিং’ চাবলৈ আপুনি এজন সাংঘাতিকভাৱে অনুভৱী আৰু সংবেদনশীল লোক হবই লাগিব, অন্যথা আপুনি ‘বুলবুল কেন চিং’ চাই বিশেষ একো নোপোৱাটোৱেই স্বাভাৱিক৷\n← এই সংখ্যাৰ আঁৰত:\nসময়কে সোধা সব্যসাচী – নূপুৰ হাজৰিকা →


ক’লা জিৰাৰ আশ্চৰ্যজনক বনৌষধি গুণ — Vikaspedia\nপেনক্ৰিয়াটিক বা অগ্নাশয়ত হোৱা কৰ্কট ৰোগ নিৰাময় কৰাৰ ওপৰত কৰা গৱেষণা-\nক’লা জিৰাৰ অন্যান্য ৰোগ নিৰাময়ৰ ক্ষমতা\nপ্ৰস্তুত কৰাৰ নিয়ম-\nক’লা জিৰাৰ বিষয়ে কেইটামান জানিবলগীয়া বিষয়-\nৰিচাৰ্ছ চেণ্টাৰত প্ৰকাশ কৰা পত্ৰত উল্লেখ আছে এনেদৰে-\nক’লা জিৰাৰ ব্যৱহাৰে তলত উল্লেখ কৰা ৰোগসমুহ দুৰ কৰে-\nক’লা জিৰাত থকা মুল উপাদানবোৰৰ কেইবিধমানৰ নাম তলত দিয়া হৈছে-\nঔষধ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰাৰ বিধি\nক’লা জিৰা বা ব্লেক ছীড বা নাইজেলা চেটিভা (Nigella Sativa)ৰ ব্যৱহাৰ ভাৰতবৰ্ষত প্ৰায় দুহেজাৰ বছৰৰ পুৰ্বৰ পৰা হৈ আহিছে।প্ৰায় সকলো ধৰণৰ বেমাৰ-আজাৰ নিৰাময় লাভ কৰাত ক’লা জিৰাৰ উপকাৰ আশ্চৰ্যজনক।ক’লা জিৰাৰ বনৌষধি গুণৰ বিষয়ে গৱেষকসকলে গৱেষণা কৰি পাইছে যে ইয়াৰ উপযুক্ত আৰু নিয়মিত ব্যৱহাৰে কেন্সাৰ সৃষ্টি কৰা কোষবোৰ ধ্বংস কৰাত সহায় কৰে।ফুলা আৰু শৰীৰৰ বিভিন্ন অংশত হোৱা বিষ আদি আঁতৰ কৰাতো সহায় কৰে।অতি পুৰণি কালৰে পৰা মাইগ্ৰেণ বা মুৰৰ অত্যন্ত বিষ,এলাৰ্জি আৰু শৰীৰৰ বিভিন্ন অংশত হোৱা ফোঁহা আদি আৰোগ্য কৰাত ক’লা জিৰা ব্যৱহাৰ হৈ আহিছে।\n২০০৮ চনত জেফাৰচন কীমেল কেন্সাৰ চেণ্টাৰে পেনক্ৰিয়াটিক কেন্সাৰ ৰোগ সৃষ্টি কাৰক কোষবিলাকৰ ওপৰত আৰু টিউমাৰৰ কোষবিলাকৰ বিষয়ে এটা অধ্যয়ন চলাইছিল।তেওঁলোকৰ অধ্যয়নৰ পৰা জনা গৈছিল যে ক’লা জিৰাৰ সঠিক ব্যৱহাৰে কেন্সাৰৰ টিউমাৰ সৃষ্টিকাৰক কোষবিলাক শতকৰা ৬০ শতাংশ ধ্বংস কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে।জেফাৰচন মেডিকেল কলেজৰ চাৰ্জাৰী বিভাগৰ অধ্যাপক ওৱাডা আৰফটৰ মতে ক’লা জিৰাই মানুহৰ ৰোগ প্ৰতিৰোধ কৰাত যথেষ্ট সহায় কৰে।তেওঁ চলোৱা অন্য এটা অধ্যয়নৰ মতে-প্ৰোষ্টেট গ্লেণ্ড আৰু কলন কেন্সাৰ ৰোগ সৃষ্টি কৰা কোষ (Cell)বিলাক ধ্বংস কৰাত ক’লা জিৰাই সহায় কৰে।ইয়াৰ উপৰিও কেবাটাও গৱেষণাৰ যোগেদি এইটো নিশ্চিত হৈছে যে ব্ৰেষ্ট কেন্সাৰ সৃষ্টিকাৰী কোষবিলাক ক’লা জিৰাই বিশেষভাৱে ধ্বংস কৰাত সহায় কৰিব পাৰে।\nমধ্য ভাৰতৰ এটা স্বাস্থ্য সন্থাই গৱেষণাৰ যোগেদি প্ৰকাশ কৰিছে যে ক’লা জিৰাৰ উপযুক্ত ব্যৱহাৰে ছালৰ ৰোগ আৰু গেষ্ট্ৰিক আলচাৰ ভাল কৰাত ইতিবাচক ফলাফল লাভ কৰিব পাৰি।\nপাকিস্তানৰ ‘মেডিকেল জাৰ্নাল অৱ বায়োলজিকেল চায়েন্সে’গৱেষণাৰ যোগেদি প্ৰকাশ কৰিছে যে ক’লা জিৰাৰ গুটিৰ পৰা উলিওৱা তেলৰ বেক্টেৰিয়া ধ্বংস কৰাৰ ক্ষমতা আছে।তাৰোপৰি ভৰি ফুলা,বিষ হোৱা প্ৰতিৰোধ কৰাৰ শক্তি আছে।ই এবিধ এণ্টি-অক্সিডেণ্ট।\n১৯১৬ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত ইউ.এ.এফ (UAF)বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ডিপাৰ্টমেণ্ট অব ফাৰ্মাক’লজিৰ গৱেষক নাহিদ আমিৰ আৰ ফাটমা অল মাৰজিয়াই ক’লা জিৰা,পিয়াঁজ আৰু হালধি মিশ্ৰণ কৰি যে গেষ্ট্ৰিক আলচাৰ আৰোগ্য কৰিব পাৰি,সেই কথা ঘোষণা কৰিছিল।\nক’লা জিৰাৰ ৰোগ আৰোগ্য কৰাৰ শক্তি ইমান বেছি যে পৃথিৱীৰ বহু দেশৰ গৱেষকসকলে ক’লা জিৰাৰ ঔষধি গুণৰ ওপৰত গৱেষণা কৰি ইয়াৰ আশ্চৰ্যজনক গুণৰ প্ৰমাণ পাইছে।ক’লা জিৰাৰ সঠিক আৰু নিয়মিত ব্যৱহাৰৰ বিষয়ে তলত উল্লেখ কৰা হৈছে-\nক’লা জিৰাৰ সঠিক ব্যৱহাৰে মানুহৰ ৰোগ প্ৰতিৰোধ কৰা যক্তি বৃদ্ধি কৰে।মানুহে কঠোৰ পৰিশ্ৰম কৰি ভাগৰ লাগিলে বা দুৰ্বলতা অনুভৱ কৰিলে ক’লা জিৰাৰ তেল এচামুচত এটা সুমথিৰা টেঙাৰ ৰস মিহলাই চৰবতৰ দৰে প্ৰস্তুত কৰি খাব লাগে।ৰাতিপুৱা খালী পেটত এবাৰ আৰু আবেলি এবাৰ খালে শৰীৰত বল বৃদ্ধি হয়।\nইয়াৰ উপৰিও কেইটামান বস্তুৰ মিশ্ৰণত এটা ৰেচিপি প্ৰস্তুত কৰি ল’ব পাৰে উপকৰণবিলাক হ’ল-\n২৫০ গ্ৰাম মৌজোল,দুচামুচ ক’লা জিৰাৰ তেল,এচামুচ আদাৰ ৰস,এটা বা দুটা বাদামৰ গুড়ি।\nঅলপ বহল মুখৰ বাটি এটাত মৌজোলৰ সৈতে ক’লা জিৰাৰ তেল,আদাৰ ৰস আৰু বাদামৰ গুড়িখিনি ভালদৰে মিহলাই ল’ব।এই মিশ্ৰণখিনি দিনে এবাৰ মাত্ৰ খাব লাগে।দিনতোৰ যিকোনো সময়তে খাব পাৰিব।\nক’লা জিৰা বহু হেজাৰ বছৰৰ পুৰ্বৰে পৰা ।পৃথিৱীৰ বিভিন্ন দেশৰ মানুহে মচলা হিচাপে আৰু ঔষধ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰি আহিছে।ক’লা জিৰাৰ খেতি আৰব,মধ্য প্ৰাচ্যৰ দেশবোৰত কৰা হয়।\nক’লাজিৰা বা নাইজিলা চেটিভা শব্দটো লেটিন ভাষাৰ শব্দ।ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে ব্লেক (Black)ই এবিধ ক’লা গুটি আৰু ইয়াক চেপিলে বা খুন্দিলে তেল ওলায়।\nক’লা জিৰাই মানুহৰ শৰীৰৰ তেজ পৰিষ্কাৰ কৰি এক দীৰ্ঘজীৱন আৰু সুস্থ জীৱন যাপন কৰাত সহায় কৰে।ইয়াৰ নিয়মিত ব্যৱহাৰে প্ৰোষ্টেট গ্লেণ্ডৰ কেন্সাৰ আৰু যিকোনো মেলিগনেণ্ট (Malignent)সৃষ্টিত বাধা দিয়াত বিশেষভাৱে সহায় কৰে।প্ৰাচীন কালৰে পৰা ৰোমানসকলে ক’লা জিৰা খাদ্যৰ মচলা হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰি আহিছে।তেওঁলোকে ক’লা জিৰা এলাৰ্জি ধ্বংসকাৰী,এজমা নাশকাৰী হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰি আহিছে।\nবাত বেমাৰৰ বিষ আৰু ভৰি-হাত ফুলাৰ ক্ষেত্ৰত ক’লা জিৰাৰ ব্যৱহাৰ অতি উপকাৰী।১৯৯৫ চনত লণ্ডনৰ কিংচ কলেজত কৰা এক অধ্যয়নৰ অন্তত ক’লা জিৰাৰ পৰা প্ৰস্তুত কৰা তেল ব্যৱহাৰ কৰি এই দুয়োটা বেমাৰ আৰোগ্য হয় বুলি ঘোষণা কৰা হৈছিল।প্ৰফেচাৰ হ’ল জাৰ্কানিৰ এক ৰিপোৰ্টমতে ক’লা জিৰাৰ তেলৰ সঠিক ব্যৱহাৰে আৰ্থ্ৰাইটিছ বেমাৰ আৰোগ্য কৰে।অলপতে কৰাচীৰ আগখিনি বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্গত এখন মেডিকেল কলেজত আৰম্ভ কৰা এটা গৱেষণাৰ অন্তন জনা গ’ল যে ক’লা জিৰা প্ৰয়োগ কৰাৰ পিছত ডায়েৰিয়া,এজমা,ব্ৰংকাইটিছ আদি অসুখবোৰ সহজতে নিৰাময় হয়।\nমানুহৰ শৰীৰৰ ৰোগ প্ৰতিৰোধ শক্তি বঢ়াৰ বাবে আৰু সুস্বাস্থ্যৰ বাবে ক’লা জিৰাৰ ব্যৱহাৰ অতি ফলপ্ৰসু।১৯৮৬ চনত ফ্লৰিদাত চলোৱা এক সমীক্ষাত প্ৰকাশ যে ক’লা জিৰাৰ নিয়মিত আৰু সঠিক ব্যৱহাৰৰ ফলত এইডছ আৰু কৰ্কট ৰোগৰ দৰে ভয়াৱহ আৰু দুৰাৰোগ্য ৰোগ পৰ্যন্ত নিৰাময় কৰিব পাৰি।ক’লা জিৰাৰ পৰা প্ৰস্তুত কৰা তেল পাঁচবিধ এণ্টিবায়োটিকৰ লগত তুলনা কৰিব পাৰি।বাংলাদেশৰ কেইগৰাকীমান গৱেষকে এই তেলৰ তুলনা কৰা এণ্টিবায়োটিকবোৰ হ’ল-এম্পিচিলিন,টেট্ৰাচাইক্লিন,কাণ্ট্ৰিমক্সজল,জেণ্টামাইচিন আৰু মেলিচিক্সক এচিড।\n*এইডছ নিয়ন্ত্ৰনত ক’লা জিৰা\nচৌডি আৰবৰ বায়’লজিকেল আৰু মেডিকেল ৰিচাৰ্ছ চেণ্টাৰত ডা:এইচ হকে এক গৱেষণাৰ যোগেদি প্ৰকাশ কৰিছিল যে,ক’লা জিৰাই এইডছ বেমাৰ সৃষ্টিকাৰী এইচ।আই।ভি।ই।বীজাণুক সহজে পৰাভুত কৰাৰ ক্ষমতা আছে।\n“The results are effective enough to consider the black seeds and its oil being used in the treatment of AIDS and the findings of the paper caught the attention of the archives of AIDS where they were duly published”.\n২০০৩ চনত চৌদি আৰব বিশ্ববিদ্যালয়ৰ চৌদি আৰব বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ডা: আল যাৰ্মদৰৰ এক সমীক্ষাত প্ৰকাশ যে-ক’লা জিৰাৰ নিয়মিত ব্যৱহাৰে মানুহৰ উশাহ-নিশাহ লোৱাৰ যন্ত্ৰণা বা এজমা,ব্ৰংকাইটিছ ৰোগত ভোগা কেচুঁৱা আৰু প্ৰাপ্তবয়ষ্ক লোকৰ বাবে অতি ফলপ্ৰদ মহৌষধৰুপে কাম কৰিব পাৰে।কৰ্কট ৰোগ নিৰাময়তো ক’লা জিৰাৰ উপকাৰ চমকপ্ৰদ।এই চিকিৎসাত বিশেষকৈ ‘কেম’থেৰাপি ব্যৱহাৰ কৰি থকা অৱস্থাত ক’লা জিৰাৰ প্ৰয়োগে ভাল কাম দিয়ে।\nU.S. Food and Drug Administration (FOA) ৰ মতে “Black seed has been treated asaserious herbal remedy for the treatment of Cancer”.\n*ব্ৰেইন টিউমাৰ থেৰাপিত ক’লা জিৰা\nকৰ্কট ৰোগ বা কেন্সাৰ আৰম্ভ হোৱাৰ প্ৰথম আৰু দ্বিতীয় স্তৰত ক’লা জিৰাই এই ৰোগ নিৰাময়ৰ বাবে বিশেষভাৱে সহায় কৰে।কিন্তু এই ৰোগৰ তৃতীয় আৰু চতুৰ্থ স্তৰত ক’লা জিৰাৰ চিকিৎসাই বিশেষ কাম দিব নোৱাৰে।মাত্ৰ ই ৰোগীৰ ৰোগ প্ৰতিৰোধ কৰাত কিছু পৰিমাণে শক্তিৰ যোগান ধৰিব পাৰে।আমেৰিকাৰ চাউথ কেৰোলিনাৰ কেন্সাৰ ৰিচাৰ্ছ লেবৰেটৰীত ১৯৯৭ চনত কৰা এটা গৱেষণাত প্ৰকাশ যে ব্ৰেইন টিউমাৰ কেন্সাৰত ক’লা জিৰাৰ যথেষ্ট ভুমিকা থাকে।বিশেষকৈ এই ক্ষেত্ৰত ক’লা জিৰাৰ তেলৰ ব্যৱহাৰৰ যোগেদি কৰা চিকিৎসাৰ ফলত কেন্সাৰ চেলবিলাক শতকৰা ৩০ শতাংশ ধ্বংস কৰিব পাৰি।ই ৰোগ প্ৰতিৰোধ কৰা শক্তিও কিছু পৰিমাণে বৃদ্ধি কৰাত সহায় কৰে।\n*বহুমুত্ৰ বা ডায়েবেটিছ ৰোগ নিৰাময়ত ক’লা জিৰাৰ উপকাৰিতা\nডায়েবেটিছ টাইপ-২ ত ভোগা ৰোগীৰ বাবে ক’লা জিৰা বৰ উপকাৰী।জাপানৰ জিফো বিশ্ববিদ্যালয়ত ২০০২ চনত গৱেষক কেইগৰাকীমানে তেওঁলোকৰ গৱেষণাৰ যোগেদি প্ৰকাশ কৰিছিল যে ক’লা জিৰাৰ সঠিক আৰু নিয়মিত ব্যৱহাৰে টাইপ-২ ডায়েবেটিছত ভোগা ৰোগীৰ ২০ শতাংশ ৰোগ নিৰাময় কৰিব পাৰে।\n২০০৩ চনত ডেন টাৰ্কিৰ এটা গৱেষণাৰ যোগেদি জানিব পৰা হৈছিল যে ডায়েবেটিছত ভোগা এটা এন্দুৰৰ ওপৰত ক’লা জিৰাৰে কৰা চিকিৎসাৰ ফলত এন্দুৰটোৰ তেজত চেনিৰ পৰিমাণ কমি গৈছিল আৰু কিছুদিনৰ ভিতৰত এন্দুৰটো ডায়েবেটিছ ৰোগৰ পৰা মুক্ত হৈছিল।\nবৰ্তমান আধুনিক যুগত পৃথিৱীৰ প্ৰায় সকলো দেশৰ অসংখ্য লোক ডাবেটিছ ৰোগত ভুগিব পাৰিছে।আমেৰিকাৰ দৰে উন্নত দেশতো বহুসংখ্যক মানুহ এই বেমাৰত ভুগি আছে আৰু মানুহ মৃত্যুমুখত পৰিছে।মধ্য প্ৰাচ্যৰ দেশবিলাকতো এই ৰোগৰ ভয়াৱহতা বাঢ়িছে।উন্নয়নশীল দেশবিলাকৰ মানুহৰ বাবে এতিয়া এই অসুখ যেন মৃত্যু দুতহে।জীৱনশৈলীৰ পৰিৱৰ্তন,কৰ্মহীনতা,ফাষ্ট,ফুডৰ পয়োভৰ,অলস জীৱন অতিবাহিত কৰাৰ অভ্যাসৰ ফলত এই বেমাৰে ভয়াৱহ ৰুপ লৈছে।\n*পেলুৰ পৰা হোৱা ৰোগ আৰোগ্যত ক’লা জিৰাৰ প্ৰয়োগ\nআমেৰিকা,জাপান,চীন,হ্ংকং,ভাৰতবৰ্ষৰ উপৰিও পৃথিৱীৰ বহু দেশৰ বহু ল’ৰা-ছোৱালী পেলুৰ বেমাৰ আৰু ইয়াৰ আনুসংগিক ৰোগত ভুগিছে।এই বিষয়ে ২০০৭ চনত আৰবৰ আব্দুলা আবেদিন নামৰ এজন চিকিৎসক গৱেষকে জানিবলৈ দিছে যে পেলুৰ বেমাৰত ভোগা ল’ৰা-ছোৱালীয়ে ক’লা জিৰা ব্যৱহাৰ কৰিলে এই ৰোগৰ পৰা মুক্তি লাভ কৰিব পাৰে।এই পেলুৰ ৰোগৰ পৰা পেটৰ অসুখ,ৰক্তহীনতাত ভুগি থকা ল’ৰা-ছোৱালীক ক’লা জিৰাৰ প্ৰয়োগে এই বেমাৰৰ পৰা ৰক্ষা কৰিব পাৰে।\nক’লা জিৰাই কেনেকৈ বনৌষধিৰ কাম কৰে?\nক’লা জিৰাৰ ওপৰত কৰা গৱেষণা,অধ্যয়নৰ যোগেদি ইয়াৰ ৰোগ আৰোগ্য কৰাৰ গুণবিলাকৰ বিষয়ে জানিব পৰা গৈছে।ইয়াৰ ৰোগ আৰোগ্য কৰাৰ আশ্চৰ্যজনক গুণবোৰৰ কথা তলত উল্লেখ কৰা হৈছে-\n*ক’লা জিৰা এণ্টি টিউমাৰ ,এণ্টি বেক্টেৰিয়েল,এণ্টি এলাৰ্জিক।ই ৰোগ প্ৰতিৰোধৰ শক্তি বঢ়ায়।ক’লা জিৰা ব্যৱহাৰ কৰি বহু ধৰণৰ বেমাৰ আৰোগ্য কৰিব পাৰি।\n*ক’লা জিৰা চায়েটিক নাৰ্ভৰ যিকোনো বিষ বা সমস্যা দুৰ কৰাত সহায় কৰে।এই সংক্ৰান্তত এগৰাকী চায়েটিকা বিষত ভোগা ৰোগীয়ে কৰা মন্তব্য এনেধৰণৰ-‘মই বহুত দিন ধৰি চায়েটিক নাৰ্ভৰ অসুখত ভুগি আছিলো।মোৰ বিষটো এটা সময়ত ইমান বেছি হৈছিল যে মই বিছনাৰ পৰা উঠিবই নোৱাৰা হৈছিলো।মই বহুদিন ধৰি এলোপেথিক চিকিৎসকৰ ওচৰত চিকিৎসা কৰি বহুধৰণৰ দৰব ব্যৱহাৰ কৰিছিলো,কিন্তু কোনো উপকাৰ পোৱা নাছিলো।তেনে অৱস্থাত এগৰাকী শুভাকাংক্ষী লোকৰ মুখৰ পৰা ক’লা জিৰাৰ উপকাৰৰ বিষয়ে শুনি ক’লা জিৰাৰ উপকাৰৰ বিষয়ে শুনি ক’লা জিৰাৰ তেল ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ ল’লো।ক’লা জিৰাৰ তেল দহ গ্ৰাম পৰিমাণে লৈ তাত আঙুৰৰ ৰস দহ গ্ৰাম একেলগে মিহলাই দিনে এবাৰকৈ পোন্ধৰ দিন ধৰি ব্যৱহাৰ কৰিলো।মোৰ বিষ লাহে লাহে কমি আহিবলৈ ধৰিলে আৰু তেতিয়াৰ পৰা আজিলৈকে মই কোনো চায়েটিক নাৰ্ভৰ অসুখ অনুভৱ নকৰা হ’লো’।ৰোগীগৰাকী আছিল এগৰাকী ভাৰতীয় লোক।\n*সন্তান জন্ম দিয়া মহিলাৰ স্তনৰ গাখীৰ বঢ়ায়।\n*কৰ্কট ৰোগ প্ৰতিৰোধ কৰে।\n*সাধাৰণ চৰ্দি,ইনফ্লুয়েঞ্জা নিৰাময় কৰে।\n*বহুমুত্ৰ ৰোগ নিৰাময় কৰে।\n*ডায়েৰিয়া নিৰাময় কৰে।\n*শুকান কাহত উপকাৰ কৰে।\n*গলব্লাডাৰ আৰু কিডনি ষ্টোন গলোৱাত সহায় কৰে।\n*উচ্চ ৰক্তচাপ নিৰাময় কৰে।\n*হৃদৰোগ নিৰাময় কৰে।\n*ভৰিৰ কলাফুলৰ বিষ,ভৰি টানি ধৰা আদি বিসংগতি নিৰাময় কৰে।\n*মুৰৰ বিষ,কাণৰ বিষ আঁতৰায়।\n*চুলি সৰা,চুলি পকা,উফি হোৱা বন্ধ কৰে।\n*কৃমি,পেলু নাশ কৰে।\n*বমি বন্ধ কৰে,দাঁতৰ বিষ নিৰাময় কৰে।\n*ক’লা জিৰাৰ তেলৰ সঠিক ব্যৱহাৰে পেনক্ৰিয়াটিক কৰ্কট ৰোগ নিৰাময় কৰে।\nআমেৰিকাৰ কেলিফৰ্নিয়াৰ স্বাস্থ্য বিগান গৱেষণাগাৰত কৰা এটা গৱেষণাৰ পৰা জনা গৈছে যে পেনক্ৰিয়াটিক কেন্সাৰ চিকিৎসাত ক’লা জিৰাৰ প্ৰয়োগৰ ফলত প্ৰায় ৩০ শতাংশ ভাল ফল পোৱা গৈছে।ক’লা জিৰাৰ তেলত থকা ৰাসায়নিক উপাদানবোৰে পেনক্ৰিয়াটিক কেন্সাৰৰ কাৰক কোষবোৰ ধ্বংস কৰিব পৰাৰ ক্ষমতা থাকে।ক’লা জিৰাত এশ বিধতকৈও অধিক উপাদান থাকে আৰু তাৰ ভিতৰত অধিকাংশ উপাদান এতিয়াও আৱিষ্কাৰ হোৱা নাই।\n*বিটা চিট’চটেৰল (Bita Sitosterol)\n*মাইৰিষ্টিক এচিড (Myristic Acid)\n*পালমিটিক এচিড(Palmitic Acid)\n*ছিয়েৰিক এচিড (Searic Acid)\n*অ’লেইক এচিড(Olaic Acid)\n*আৰাচিদনিক এচিড(Arachidnic Acid)\n*ভিটামিন –‘বি১,’বি২’ বি৩’\n*তাৰোপৰি ইয়াত আছে কেলচিয়াম ফলিক এচিড,জিংক আৰু ফছফৰাছ।\nক’লা জিৰা গৰম কৰা বা তাপ দিয়া আৰু ঔষধ প্ৰস্তুত কৰাৰ নিয়ম\nকম জুইৰ তাপত এটা বহল পাত্ৰত গৰম কৰিব।জিৰাখিনি দেই পুৰি নাযাবৰ বাবে মাজে মাজে হেতা এখনেৰে লৰাই থাকিব লাগে।ক’লা জিৰাখিনি কেঁচা অৱস্থাত খালে তিতা লাগে।ভালকৈ ভাজি লোৱাৰ পিছত সেইখিনি মিক্সিত বা অন্য উপায়েৰে গুড়ি কৰি ল’ব।ভাজি লোৱা ক’লা জিৰাখিনিত মৌজোল মিহলাই ব্যৱহাৰ কৰিব।\nকলা জিৰা ডেৰ চামুচত এচামুচ খাটি মৌজোল মিহলাই দিনে দুবাৰকৈ খাব।ঔষধ খোৱাৰ সময়-অসুখ অনুযায়ী,এসপ্তাহ/দহদিন/পোন্ধৰ দিনন্বিছ দিন খাব লাগে।অসুখ পুৰণি হ’লে দহৰ পৰা পোন্ধৰ দিন পৰ্যন্ত খাব লাগে।\nক’লা জিৰাত মৌ-জোল মিহলোৱা পদ্ধতি\nএটা ৩০০ মিলিগ্ৰাম ধৰা বটলত বা পাত্ৰত (তামৰ পাত্ৰ হ’লে ভাল )ভাজি লোৱা ক’লা জিৰাৰ গুড়ি চাৰি চামুচত পাঁচ চামুচ মৌ-জোল মিহলাব লাগে।দুয়োটা ভালকৈ মিহলাই মিশ্ৰণ কৰিব।\nঔষধৰ পৰিমাণ:দিনে এচামুচকৈ এসপ্তাহ খাব।\nনিষেধ:ক’লা জিৰাৰ লগত মৌ-জোল মিহলোৱা মিশ্ৰণ বহুমুত্ৰ বা ডায়েবেটিছ ৰোগত ভোগা মানুহক খাবলৈ দিব নালাগে।\nক’লা জিৰাৰ সুমিষ্ট,জীৱনদায়িনী শক্তিশালী মিশ্ৰণ প্ৰস্তুতকৰণ পদ্ধতি\nশৰীৰটো বলবান কৰি তুলিবলৈ,বহু বছৰ ধৰি সুস্থ জীৱন যাপন কৰিবলৈ ডুবাইৰ শেখজীয়ে ক’লা জিৰা সংমিশ্ৰণ কৰি এটা ৰেচিপি প্ৰস্তুত কৰি সঘনাই খাইছিল।ইয়াৰ ফলত তেওঁকোনো অসুখত ভোগা নাছিল।বৰ্ং ৯৭ বছৰ আয়ুস লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।\nৰেচিপি প্ৰস্তুত কৰাৰ নিয়ম:\nতিনি কাপ খাটি মৌ-জাল,তিনি চামুচ ক’লা জিৰা (ভাজি লোৱা),দুচামুচ আদাৰ ৰস,এচামুচ আখৰোটৰ গুড়ি-এই আটাইখিনিৰ মিশ্ৰণটো দৈনিক এবাৰকৈ ব্যৱহাৰ কৰক।পোন্ধৰ দিনৰ পৰা এমাহ পৰ্যন্ত।ই হেলথ টনিকৰ কাম কৰে।\nক’লা জিৰা সদায় ভাজি বা গৰম কৰি খাব লাগে।ক’লা জিৰা দৈনিক নিৰ্দিষ্ট আৰু সঠিক পৰিমাণে খাব লাগে।অধিক পৰিমাণত খাব নালাগে।ঔষধৰ কোম্পানীবোৰে ক’লা জিৰাৰ পেকেট প্ৰস্তুত কৰি বিক্ৰী কৰে।দুমাহতকৈ বেছি দিনে ক’লা জিৰা মজুত কৰি ৰাখিব নালাগে।খাবৰ সময়ত ক’লা জিৰা গৰম কৰি খোৱা ভাল।কেঁচা বা গৰম নকৰা ক’লা জিৰা স্বাস্থ্যৰ কাৰণে বৰ হানিকাৰক।\nক’লা জিৰা ব্যৱহাৰ কৰি তলত উল্লেখ কৰা ৰোগসমুহ আৰোগ্য কৰিব পাৰি\n*বহুমুত্ৰ বা ডায়েবেটিছ ৰোগত:\nক’লা জিৰাৰ এচামুচ তেলৰ লগত মৌ জোল আধা চামুচ মিহলই দিনে দুবাৰকৈ খাব।মৌ-জোল খাটি হ’ব লাগে।খাদ্যত কোনোধৰণৰ চেনি ব্যৱহাৰ নকৰিব।কাৰ্বোহাইড্ৰেটযুক্ত আহাৰ কমকৈ খাব।দহ-পোন্ধৰ দিন খাব লাগে।\n* ডায়েৰিয়া বা ডিচেণ্ট্ৰি ৰোগত\nএচামুচ ক’লা জিৰাৰ তেল একাপ গৰুৰ গাখীৰ বা ছাগলীৰ গাখীৰ মিহলাই দিনে দুবাৰকৈ তিনি-চাৰি দিন খাব লাগে।\nএচামুচ বা দুচামুচ ক’লা জিৰাৰ তেলত এচামুচ কফি মিহলাই দিনে দুবাৰকৈ খাব,পাঁচ দিন।শুকান কফিৰ গুড়ি,দুগ্ৰাম পৰিমাণে মিহলাই ক’লা জিৰাৰ তেল বুকু আৰু পিঠিত ঘঁহিব লাগে।\nএচামুচ ক’লা জিৰা গৰম কৰি ভাজি তাত এক বা দুই টোপাল অলিভ অয়ল মিহলাই কাণত দিব।তিনি-চাৰি দিন ব্যৱহাৰ কৰিব।দিনে দুবাৰ ।\nক’লা জিৰাৰ তেল দুই ফোটামান চকুৰ পটাত সানিব।এক বা দুচামুচ ক’লা জিৰাৰ তেলত একাপ গাজৰৰ ৰস মিহলাই দিনে দুবাৰকৈ তিনি –চাৰি দিন খাব।\nচকুৰ অসুখত চকুত কোনোধৰণৰ বনৌষধি নিদিব।\n*চৰ্দি আৰু ইনফ্লুয়েঞ্জাত\nএচামুচ ক’লা জিৰাৰ তেলত আধা চামুচ মৌজাল মিহলাই ৰাতিপুৱা আৰু আবেলি খাব লাগে।দুটোপাল তেল নাকত দিলে নাক সোপামৰা,নাক বন্ধ হোৱা ভাল হয়।\n*গলব্লাডাৰ ষ্টোন আৰু কিডনি ষ্টোন\nগলব্লাডাৰ ষ্টোন আৰু কিডনি ষ্টোন আৰোগ্যত-এখন ডাঙৰ চামুচত ক’লা জিৰাৰ তেল আৰু এচামুচ মৌ জাল মিহলাই মিশ্ৰণখিনি ৰাতিপুৱা শুদা পেটত এবাৰ মাত্ৰ খাব।এসপ্তাহ খাব লাগে।\n*গেষ্ট্ৰিক বা পিত্ত বেমাৰত ভুগিলে\nএচামুচ ভাজি লোৱা ক’লা জিৰাৰ সৈতে এচামুচ মৌ-জোল মিহলাই ৰাতিপুৱা খোৱাৰ পুৰ্বে আৰু আবেলি খোৱাৰ পুৰ্বে তিনি-চাৰি দিন খালে ভাল হয়।\n*মুৰৰ বিষ আৰু মাইগ্ৰেণৰ সমস্যাত\nক’লা জিৰাৰ তেল কপালত ঘঁহিব লাগে।মুৰৰ সোঁমাজত কেইটোপালমান তেল দিব লাগে আৰু কেইটোপালমান ভিতৰত দিব লাগে।দিনে দুবাৰকৈ তিনি-চাৰি দিন ব্যৱহাৰ কৰিব।\n*উচ্চ ৰক্ত চাপত ভুগিলে\nএক বা দুচামুচ ক’লা জিৰাৰ তেলত অলপ গৰম পানী মিহলাই (দুচামুচ)খাব লাগে।প্ৰতিদিনে এফোটা নহৰু খাব।ৰাতিপুৱা সুৰ্যৰ পোহৰত গাত লগাব।\n*স্মৰণ শক্তি বৃদ্ধিৰ বাবে\nএক বা দুচামুচ ভাজি লোৱা ক’লা জিৰাৰ লগত দুচামুচ মৌ-জাল মিহলাই দিনে তিনিবাৰকৈ খাব।পোন্ধৰ-বিছ দিন ব্যৱহাৰ কৰিলে স্মৰণ শক্তি বৃদ্ধি পাব।\n*শৰীৰৰ কোনো ঠাইত তিল বা গুটি বা কাঠ আচিনাই হ’লে-\nক’লা জিৰা দুচামুচত অলপ পানী মিহলাই তিল বা আচিনাইত ঘঁহিব লাগে।প্ৰতিদিনে দুবাৰকৈ দহ দিন ঘঁহিব লাগে।\n*নাক-ডিঙি –কণ্ঠত ক্ষত হ’লে\nক’লা জিৰাৰ তেল এচামুচ নেমু টেঙাৰ ৰস (এচামুচ )মিহলাই নাকেৰে শুঙিব লাগে।দিনে দুই-তিনি বাৰ কৰিব।\n*বাত বিষ আৰু পিঠিৰ বিষত\nতিনি চামুচ ক’লা জিৰাৰ তেল জুইত গৰম কৰি বাত বিষ হোৱা ঠাইত আৰু পিঠিত সানিব।\nদুচামুচ ভাজি লোৱা ক’লা জিৰাৰ লগত এচামুচ মৌ-জোল মিহলাই তাত ভাতৰ মাৰ আধাকাপ মিহলাই দিনে এবাৰ বা দুবাৰ খালে বিষ কমে।\nএচামুচ ক’লা জিৰাৰ লগত ভিনেগাৰ এচামুচ মিহলাই পানীত উতলাই,কুহুমীয়া অৱস্থাত ৰাখি মুখত ভৰাই কুলি কৰিব।দুই-তিনি বাৰ কুলি কৰিলে দাঁতৰ বিষ কমি যায়।\nক’লা জিৰা ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত ল’বলগা সাৱধানতা\n*সম্পুৰ্ণ পেট ভৰাই খোৱা অৱস্থাত ক’লা জিৰাৰ তেল নাখাব।আহাৰ খোৱাৰ দুঘণ্টাৰ পুৰ্বতে ক’লা জিৰাৰ লগত মৌ-জোল ব্যৱহাৰ কৰিহে খাব লাগে।\n*ক’লা জিৰা গৰম নকৰাকৈ বা ভাজি নোলোৱাকৈ কেতিয়াও ব্যৱহাৰ নকৰিব।কেঁচা ক’লা জিৰা ভাজি নোলোৱাকৈ খালে পেটত গেচ উৎপন্ন হয় আৰু পেট ফুলিব পাৰে।\n*গৰ্ভৱতী মহিলাই ক’লা জিৰা খোৱা নিষেধ।\n*ক’লা জিৰা অধিক পৰিমাণে আৰু বহুত দিনধৰি ব্যৱহাৰ কৰিব নালাগে।\nলেখক:ডা: উপেন দত্ত (স্বাস্থ্য আৰু দীৰ্ঘজীৱন )


stories in assamese:Porinoti - Real Literature\nAssamese sad story,short story assamese\nstories in assamese\n(stories in assamese)\nনিজৰ বৃদ্ধ বৰদেউতাকক হত্যা কৰি কাৰাবাস খটা শোভন আজি ১০ বছৰৰ মূৰত পুনৰ গাৱঁলৈ ওভতি আহিছে।৪২ বছৰীয়া ডেকাটো ৬০ বছৰীয়া যেন চেহেৰাটো লৈ ঘৰলৈ ওভতি আহিছে।চুলি-দাড়ি তাৰ সম্পূৰ্ণ বগা হৈ পৰিছে।গাটো তাৰ ভাগি পৰিছে।মুখত তাৰ এতিয়াও সেই চিৰ পৰিচিত হাঁহিটি বিদ্যমান।\nগাঁৱলৈ ওভতি আহিছে হয়,কিন্তু তাৰ এতিয়া থাকিবলৈ গাৱঁত ঘৰ এটাও নাই।ভেটিৰ মাটিৰ আধাতকৈ বেছি অংশ সি নিজেই ঘৰে সৈতে ইতিমধ্যেই বিক্ৰী কৰিলে।এচিটা মাটি মাথোঁ আছে তাৰ নিজৰ বুলিবলৈ।ঘৈণিয়েকে আগতেই তাক এৰি গুছি গৈছে পোৱালী দুটাৰ সৈতে মাকৰ ঘৰলৈ। বৰমাকৰ নিজৰ মাতৃগৃহতে ইতিমধ্যে মৃত্যু হৈছে। নিজৰ এটা সন্তানকো সি দিঙি মুচাৰি হত্যা কৰিব খুজিছিল মদৰ নিচাত, কিন্তু সৌভাগ্যবশতঃ সি বাছি গ’ল।সি অহাৰ খবৰটো পোৱাৰ লগে লগে গাৱঁত হাহাকাৰ লাগিল।কাৰণ, মদ খোৱাৰ বদ অভ্যাসটো তাৰ আগৰ পৰা আছিলেই,এতিয়া অভাবত পৰি যদি সি চৌৰ্যবৃত্তিত লিপ্ত হয়, তেন্তে সৰ্বনাশ হ’ব।সেই ভয়তেই ত্ৰস্তমান হৈ গাওঁবাসীয়ে ৰাজহুৱা নামঘৰত এখন ৰাইজমেল পাতিলে।ৰাইজমেললৈ তাকো মতা হ’ল।\n:চা ল’ৰা,১০ বছৰ নিজৰ পাপৰ ফল ভুগি তই ওভতি আহিছ, এতিয়া ভালদৰে চলিলেই হ’ল আৰু।অভাবত পৰি তই আকৌ চৌৰ্যবৃত্তিত লিপ্ত নহ’বি।এটা মানুহহে,হাজিৰা কৰি সহজেই নিজৰ পেট পোহপাল দিব পাৰিবি।আৰু এটা কথা ,নিচা খোৱা অভ্যাসটো তই বাদ দিব লাগিব।নিচা খালেই তই জন্তু হৈ পৰ’।তোৰ বাবে যাতে ৰাইজৰ একো অমংগল নহয়,সেইটো কথা তই সদায় মনত ৰাখিবি।আৰু তই যেতিয়ালৈকে নিজৰ বাবে ঘৰ সাজি ল’ব নোৱাৰ’,তেতিয়ালৈকে তই গাৱঁৰ এল পি স্কুলৰ ৰান্ধনী ঘৰটোতে থাকিব পাৰিবি। বুজিলি??\nৰাইজৰ এজন জ্যেষ্ঠ ব্যক্তিয়ে শোভনক উদ্দেশ্যি বুজনি দিলে।শোভনে হয়ভৰ দি মূৰ জোকাৰিলে।মেলত ৰাইজৰ বাকী মানুহবোৰেও তাক নানা কথা ক’লে,উপদেশ দিলে।সকলো সি নীৰৱে শুনি গ’ল।সভাৰ উদ্দেশ্য পূৰণ হোৱাৰ পিছত সভা ভংগ হ’ল।সকলো ঘৰাঘৰি গ’ল।…শোভন এজন বৰ অমায়িক ল’ৰা আছিল।তাৰ মাটি-সম্পত্তি ও যথেষ্ট আছিল।কিন্তু সকলো বেচি সি কিয় হত্যাকাৰী হ’ল,মদাহী হ’ল, তাৰ আঁৰতো আছে এক কৰুণ কাহিনী।\nশোভনৰ মাক-দেউতাকক বিয়াৰ পিছতে শোভনৰ বৰদেউতাকে বেলেগ কৰি দিছিল।দুৰ্ভাগ্যবশতঃ শোভনৰ দেউতাকৰ শোভন আৰু তাইৰ ভনীয়েক লিলিৰ জন্মৰ ৫ বছৰ পিছতে মৃত্যু হয়।এই সময়তোলৈকেই যেন বাট চাই আছিল শোভনৰ বৰদেউতাক আৰু বৰমাকে!!এই দুখৰ সময়তে চৰম নিষ্ঠুৰতাৰ পৰিচয় দি আৰু স্বাৰ্থপৰতাৰ পৰিচয় দি সন্তানহীন বৰদেউতাক আৰু বৰমাকে শোভনৰ মাকৰ বুকুৰ পৰা দুয়োটি সন্তানক কাঢ়ি লৈ মাকক ঘৰৰ পৰা খেদি পঠিয়ালে।(“নিজ মাতৃৰ বুকুৰ পৰা সন্তান কাঢ়ি সন্তানহীনতাৰ দাগ গুচোৱাতকৈ চিৰদিন সন্তানহীন হৈ থকাই শ্ৰেষ্ঠ!!”) স্বামীক হেৰুৱাই নিঠৰুৱা হৈ পৰা শোভনৰ মাকক বৰদেউতাক আৰু বৰমাকে মৰম আৰু আপোনত্বৰ উম দি মানসিক সাহস দিয়াৰ সলনি এই সময়খিনিকে নিজৰ নিকৃষ্ট স্বাৰ্থ পূৰণ কৰাৰ সুযোগ হিচাপেহে বাচি ল’লে।বেচেৰী লেঙেৰী মাকে অসহায় হৈ কান্দি-কাতি মাকৰ ঘৰলৈ গুচি গ’ল।মমতাময়ী প্ৰকৃতি ও যেন ভাবুক হৈ পৰিল সেই নিষ্ঠুৰতা দেখি!!\nহাজাৰ হ’লেও মাকৰ মমতা।নিজৰ সন্তান দুটিৰ মুখ চোৱাৰ দুৰ্বাৰ হেঁপাহক বান্ধি ৰাখিব নোৱাৰি যেতিয়াই পাৰে তেতিয়াই তাই লেঙেৰাই লেঙেৰাই মাকৰ ঘৰৰ পৰা স্বামীৰ ঘৰৰ পদূলিমুখলৈকে আহে নিজৰ সন্তানৰ মুখনি চাবলৈ।কিন্তু শোভনৰ বৰমাকে শোভনৰ মাকক দেখিলেই শোভনক শিল লৈ নিজৰ মাককে মাৰিবলৈ কয়।ভূল-শুদ্ধ বিচাৰ কৰিব নোৱাৰা ৫-৬ বছৰীয়া শোভনে ও বৰমাকৰ কথামতেই নিজৰ মাকক শিলগুটি মাৰি খেদি পঠিয়াই।অতি মৰ্মান্তিক সেই দৃশ্য!!বাৰে বাৰে পুতেকে মৰা শিলগুটিৰ আঘাত খাইয়ো নিজৰ সন্তানক চাবলৈ তাই আহিয়ে থাকিল।এইয়াই এগৰাকী মাকৰ মৰম সন্তানৰ প্ৰতি।এনেইনো কয়নে,”আইৰ সমান হ’ব কোন,নৈৰ সমান ব’ব কোন!”\nসেই দুঃসময় পাৰ কৰি শোভন ডাঙৰ হ’ল,সকলো কথা বুজা হ’ল।ওচৰ-চুবুৰীয়াৰ মুখেৰে সি গম পালে মাকৰ ওপৰত বৰদেউতাক-বৰমাকে কৰা সকলো অত্যাচাৰৰ কথা,সি নিজৰ মাককে শিলগুটি মাৰি খেদোৱাৰ কথা।সকলো কথা গম পোৱাৰ পিছত প্ৰথমবাৰ তাৰ অন্তৰাত্মাৰ মৃত্যু ঘটিল।তাৰ পিছৰ পৰা পদে পদে তাৰ অন্তৰাত্মাক বৰদেউতাক আৰু বৰমাকে বাৰে বাৰে হত্যা কৰি গৈ থাকিল।মানসিক শান্তি নামৰ বস্তুটো বৰদেউতাক আৰু বৰমাকে শোভনক অনুভৱে কৰিব নিদিলে।নিজৰ মাক-দেউতাকৰ নিচিনা মৰম ক’ত বেলেগে কৰিব পাৰে।\nদশম মান লৈকে পঢ়ি শোভন হোমগাৰ্ডৰ চাকৰিত সোমাল।ভনীয়েকৰ বিয়া ইতিমধ্যে হৈ গৈছিল চহৰৰ ব্যৱসায়ী এজনৰ লগত।চাকৰত সোমায়েই শোভন নিজৰ মাকৰ সন্ধানত নামি পৰিল।মাতৃ মৰমৰ পৰা বঞ্চিত তাৰ মন মাতৃ মৰমৰ বাবে আতুৰ হৈ পৰিছিল।বহু বিচাৰ-খোচাৰ কৰি সি মাকক এদিন বিচাৰি পালে। ৰাইজৰ নামঘৰৰ এচুকত নৰীয়া গাত মাক পৰি আছিল।কোনো নাছিল তাত মাকক চাবলৈ।মাকৰ এনে দুৰ্গতি দেখি তাৰ অন্তৰে কান্দি উঠিল।পুতেকক কাষত দেখি মাকৰ মুখ আৰু চকুত অনাবিল হাঁহি জিলিকি উঠিল।মুৰে-গায়ে হাত ফুৰাই মাকে পুতেকক মৰম কৰিলে।জীয়েকৰ খবৰো ল’লে তাই পুতেকৰ পৰা।এক মিনিটো সি মাকক তাত থাকিবলৈ নিদি নিজৰ লগত লৈ আনিলে।চিকিৎসকৰ হতুৱাই মাকৰ চিকিৎসা কৰালে,মাকৰ সেৱা-সুশ্ৰুষা কৰিলে দিন-ৰাতি একাকাৰ কৰি, কিন্তু মাক বেছিদিন জীয়াই নাথাকিল।নিজৰ সন্তানৰ পৰা আজীৱন বিচ্ছেদ হোৱাৰ বেদনা লৈয়ে মাক এই জগতৰ পৰা গুচি গ’ল।স্বাৰ্থপৰ এই জগত তাইৰ বাবে নাছিল।ভগবানে তাইক নিজৰ কাষলৈ মাতিলে।\nমাকৰ মৰম শোভনৰ কপালত নাছিল।আছিল মাথোঁ মানসিক কষ্টৰ ওপৰত কষ্ট!!মাতৃ বিয়োগৰ দুখ সি বহু কষ্টৰে সহ্য কৰিলে।..সকলোৰে জীৱনত আগমণ হোৱাৰ দৰে তাৰ জীৱনতো এদিন প্ৰেমৰ আগমণ ঘটিল।সি চাকৰি কৰা ঠাইৰে ছোৱালী এজনীৰ লগত তাৰ প্ৰেমৰ সূত্ৰপাত হ’ল।সিহঁতৰ প্ৰেম দিনে দিনে গভীৰৰ পৰা গভীৰতৰ হ’ল।…এদিন শোভনে তাৰ প্ৰেয়সীৰ বাবে আঙুঠি এটা বনালে।আঙুঠি বনাই প্ৰেয়সীক পিন্ধাই ও আহিলে।পিছে ছোৱালীজনী কোঁচ ছোৱালী বুলি গম পাই বৰমাকে বেলেগ ছোৱালী এজনীৰ লগত শোভনৰ বিয়া ঠিক কৰিলে।শোভনৰ ঘৰৰ মুখৰে ঘৰখনলৈ এজনী ছোৱালী আহি থকা বৰমাকে দেখা পাইছিল।খবৰ কৰি ছোৱালীজনী কলিতা বুলি গম পাই তাইৰ লগতে শোভনৰ বিয়া কৰাৰ সিদ্ধান্ত ল’লে।শোভনক সেইজনী ছোৱালীৰ লগত বিয়াত বহাবৰ বাবে ৰাজী কৰিবৰ বাবে বৰমাকে শোভনক সেইজনী ছোৱালী লগত মিলামিছা কৰালে,শোভনৰ ব্ৰেইনৱাছ কৰিলে।নানা উপাই কৰি অবশেষত শোভনক সেইজনী ছোৱালীৰ ফালে আকৃষ্ট কৰালে।অতি নিকৃষ্ট কাৰ্য্য।শোভনৰ প্ৰেয়সীয়ে কথাটো গম পাই খঙতে এদিন শোভনৰ ঘৰলৈ লগত দুটা ল’ৰা লৈ আহি সি দিয়া আঙুঠিটো ঘূৰাই দি থৈ গ’ল।শেষত বৰমাকে বিচৰা সেইজনী ছোৱালীৰ লগতে শোভনৰ বিবাহ সম্পন্ন হ’ল।\nবিয়াৰ দুই-তিনিবছৰ ঠিকেই থাকিল।শোভনৰ প্ৰাক্তন প্ৰেয়সীৰ বায়েকৰ বিয়া শোভনৰ গাৱঁতে হৈছিল।সেয়ে মাজে সময়ে নিজৰ প্ৰাক্তন প্ৰেয়সীক সি দেখি থাকে।\nপ্ৰাক্তন প্ৰেয়সীক দেখি দেখি তাৰ বুকুখনে কান্দিব ধৰিলে।খঙতে সি নিজৰ দুখবোৰ পাতলাবলৈ নিচা খাবলৈ ল’লে।নিচা খাই আহি সি প্ৰায়ে পত্নী,বৰমাক আৰু বৰদেউতাকক মাৰধৰ কৰিব ধৰিলে।মাটি-বাৰী, বেচিব ধৰিলে।লাহে লাহে সি মানুহৰ পৰা জন্তু হ’বলৈ ধৰিলে।তাৰ অত্যাচাৰ ভয়ানকৰ পৰা অতি ভয়ানক হৈ পৰিল।আৰু এদিন সদায় অহাৰ দৰে মদ খাই আহি সি পত্নী, বৰদেউতাক আৰু বৰমাকক মাৰধৰ কৰিব ধৰিলে।তাৰ অত্যাচাৰ সহিব নোৱাৰি সদায় যোৱাৰ দৰে কাষৰ ঘৰলৈ বৰমাক আৰু ঘৈণিয়েক পলাই গ’ল,কিন্তু বৃদ্ধ বৰদেউতাক আৰু ল’ৰা-ছোৱালী দুটা তাৰ কবলৰ পৰা মুক্ত হৈ পলাই যাবলৈ সক্ষম নহ’ল।বৰমাকে ওচৰ-চুবুৰীয়াক কাকুতি-মিনতি কৰিব ধৰিলে নিজৰ স্বামীক ৰক্ষা কৰিবলৈ কাৰণে, কিন্তু কোনেও তাৰ কাষলৈ যাবলৈ সাহস নকৰিলে। সেইদিনা গোটেই নিশা বৰদেউতাকৰ ওপৰত অত্যাচাৰ চলিল আৰু শেষত দিঙি চেপি বৰদেউতাক সি হত্যা কৰিলে।পুতেকৰো দিঙি মুচাৰি দিলে।মৰিল বুলি ভাবি তাক তাতে পেলাই দিলে।জীয়েকক সি একো নকৰিলে।বৰদেউতাকক হত্যা কৰি সি ৰাতিয়ে কুঁৱাত পেলাই দিলে।পিছদিনা ৰাতিপুৱা সি কুঁৱা ওচৰত ৰৈ ওপৰলৈ চাই চিঞৰিবলৈ ধৰিলে, “চা মা,তোৰ বুকুৰ পৰা তোৰ দুই সন্তানক কাঢ়ি অনা এটা অপৰাধীক আজি মই তাৰ কৰ্মৰ উচিত শাস্তি দিলোঁ।মা…..তই শুনিছনে মোৰ মাত!!” নিজৰ হৃদয়ৰ পঞ্জীভূত আবেগৰ বৰ্হিপ্ৰকাশ কৰি সি চিঞৰি উঠিল।শোভনক গাৱঁবাসীয়ে পুলিচৰ হাতত গতালে।ওচৰ-চুবুৰীয়া সকলোৱে মিলি মৰাশটো কুঁৱাৰপৰা তুলি আনিলে।বৰমাকে হিয়া ঢাকুৰি কান্দিলে।বৰতাক আৰু বৰমাকৰ ঘৃণনীয় কৰ্মৰ এই দুখলগা পৰিণতি হ’ল।\nঅপৰাধীৰ জন্ম নহয়,সৃষ্টি হে হয়।অৰ্থাৎ ,কোনো লোক জন্মগতভাৱে অপৰাধীক প্ৰবৃত্তিৰ নহয়।অপৰাধীক সৃষ্টি কৰে পৰিস্থিতি,সমাজ আৰু পৰিয়ালে-প্ৰত্যক্ষ বা পৰোক্ষভাৱে।সমাজে যদি বৰদেউতাক আৰু বৰমাকৰ ঘৃণনীয় কৰ্মত যথাসময়ত বাধা প্ৰদান কৰিলে হয়, তেতিয়াহ’লে নিশ্চয় এগৰাকী মাতৃ নিজৰ সন্তানৰ পৰা আঁতৰ হ’ব লগা নহ’ল হয়,শোভন মানুহৰ পৰা জন্তু নহ’ল হয়;হত্যাকাৰী নহ’ল হয়।সমাজৰ ঔৰষতেই এটা হত্যাকাৰীৰ জন্ম হ’ল,এটা অপৰাধীৰ জন্ম হ’ল।ধিক্কাৰ এনে সমাজৰ দায়িত্বজ্বানহীনতাক!!\nassamese story, New story, Sad story\nPrevious Short Love Story:Xirunam\nNext Moral Story:Xabodhan\nOne Reply to “stories in assamese:Porinoti”\nPingback: Moral Story:Xabodhan - Real Literature


প্ৰথম ব্যৱসায়টোত মই কোটি কোটি টকা ঘটিম বুলি ভাবিছিলো, কিন্তু শোচনীয়ভাৱে ব্যৰ্থ হ'লো। মই ফ্লিপকাৰ্ট আৰু জোমেটোৰ সাফল্যৰে উজ্বল কাহিনী পঢ়িছো কিন্তু ৯০ শতাংশ নতুন ব্যৱসায় বা startup যে আৰম্ভ কৰাৰ দুবছৰ পিছতে ব্যৰ্থ বা বন্ধ হয়,সেই কথাটো মোক কোনেও কোৱা নাছিল। মোৰ ব্যৱসায়টো প্ৰথম বছৰটেই ব্যৰ্থ হ'ল। কেতিয়াবা মোৰ প্ৰৱঞ্চিত হোৱা যেনো লাগে, কিন্তু দোষটো যে মোৰেই সেইটোও স্বীকাৰ কৰোঁ। মই কাহিনীটোৰ এটা ফালহে বিশ্বাস কৰিছিলো। আজি মই আপোনালোকক কাহিনীটোৰ আন ফালটোৰ বিষয়ে কম।\nসময়টো আছিল ২০১৩ চনৰ এপ্ৰিল মাহ, চাকৰিটোৱে মোক আমুৱাবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। বিৰক্তিকৰ চাকৰিটো এৰাৰ তাড়নাই ক্ৰমাৎ মোক গ্ৰাস কৰিছিল আৰু মই কামটোৰ প্ৰতি আগ্ৰহ হেৰুৱাবলৈ আৰম্ভ কৰিছিলো। মই আমেৰিকাৰ পৰা উভতি অহা বেছিদিন হোৱাই নাছিল, আৰু ভাৰতত থান-থিত লাগিবলৈ মোক আৰু কিছু সময়ৰ প্ৰয়োজন হ'ব বুলি মেনেজাৰক পতিয়ন নিয়াইছিলো। সঁচা কথা ক'বলৈ গ'লে, মোৰ প্ৰকৃত সমস্যাটো আছিল কামটোৰ পৰা পোৱা গভীৰ অসন্তুষ্টি। মই নিজাকৈ কিবা এটা কৰাৰ সপোন দেখিছিলো,কিন্তু মোৰ সাহস নাছিল।\nমই এজন বন্ধুৰ সৈতে আলোচনা কৰিলো আৰু এটা কোম্পানী আৰম্ভ কৰাৰ সিদ্ধান্ত ল'লো। মোৰ সমগ্ৰ সঞ্চয় সেইটো startup ত বিনিয়োগ কৰিলো।প্ৰথম পদক্ষেপত আমি এটা প্ৰাইভেট লিমিটেড কোম্পানী গঠন কৰিলো আৰু গাইপতি ৫ লাখ টকাকৈ বিনিয়োগ কৰিলো। অংশীদাৰী স্বত্ব সমানে সমানে ভাগ কৰা হ'ল। গুড়গাঁৱত আমি এটা বেছমেন্ট অফিচ পচণ্ড কৰিলো।\nআমাৰ ধাৰণা আছিল যে, শিক্ষা এটা বিলিয়ন ডলাৰৰ উদ্যোগ, সেয়ে আমি বিদ্যালয়ৰ সৈতে জড়িত সমস্যা সমূহ সমাধান কৰিব বিছাৰিছিলো। আমি ভাবিছিলো যে স্কুলৰ কামত অহাকৈ আমি product তৈয়াৰ কৰিম আৰু বিশাল লাভ অৰ্জন কৰিম।\nসুদীৰ্ঘ আলোচনাৰ অন্তত ঠিক হ'ল যে আমি স্কুলৰ বাবে ERP ফীজ আৰু তালিকাৰ পৰা অভিভাৱকৰ সৈতে যোগাযোগলৈ সকলো পৰিচালনা কৰিব পৰাকৈ এটা অনলাইন ছফ্টৱেৰ প্ৰস্তুত কৰিম।\nআমি সহজেই কাম কৰা মানুহ বিচাৰি পাম বুলি মোৰ আত্মবিশ্বাস আছিল। এটা ভাল টীম গঠন কৰিবলৈ যি যি লাগে আমাৰ সকলো আছিল- এটা অফিচ, বেংক একাউন্টত ধন, কৰ্মচাৰী নিয়োগৰ নীতি অভিজ্ঞতা পুষ্ট এজন সহ প্ৰতিষ্ঠাপক।\nআমি নিয়োগ কৰিব বিচৰা কেইজনমান মানুহক আমি প্ৰথমে লগ ধৰিলো। কিন্তু আমাক আচৰিত কৰি, এজনেও আমাৰ কোম্পানীত যোগদান কৰিব নিবিচাৰিলে।\nমোৰ সহ প্ৰতিষ্ঠাপকে ক'লে, বেলেগ কোম্পানীত হোৱাহেঁতেন ইমান সময়ে মই কমেও দহজন কৰ্মচাৰী নিযুক্তি দিলোহেঁতেন, আমি কিয় মানুহ পোৱা নাই সেইটো মই বুজা নাই।\nআমি যিহেতু কৰ্পৰেট বেকগ্ৰাউণ্ডৰ পৰা আহিছো, সেয়ে কেইদিনমান খৰচ কৰি আমি এটা নতুন নিয়োগ নীতিৰ খচৰা সাজু কৰিলো। এইবাৰ আমি মূল দৰমহাৰ উপৰি কোম্পানীৰ আয়ৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি Incentive আৰু কামৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি বোনাছৰ সুবিধা আগবঢ়ালো।\nআমি নতুন অফিচত সোমালো। লাইনটোত সম্পুৰ্ণ নতুন এজনক নিয়োগ কৰিলো আৰু যথেষ্ট সংগ্ৰামৰ অন্তত কাৰিকৰী সামৰ্থৰে আমাক মুহিবলৈ সক্ষম হোৱা এজনক পালো যদিও তেওঁৰ নেতৃত্ব আৰু পৰিচালনাৰ যোগ্যতাক লৈ আমাৰ সন্দেহ আছিল। তেওঁক আমি বহুত দৰমহা দিবলগীয়া হৈছিল। দৰমহাৰ উপৰি বছৰৰ শেষলৈ কোম্পানীৰ লাভ হলে তেওঁক Incentive দিয়াৰো প্ৰতিশ্ৰুতি দিছিলো।\nদুজনকৈ ডেভলপাৰ পাই আমি নিজকে ধন্য মানিছিলো। মই product তৈয়াৰ কৰিছিলো আৰু Front end design অৰ অপেক্ষা নকৰাকৈয়ে ডেভলপাৰে কোডিং আৰম্ভ কৰিলে। সেয়া ভীষণ উত্তেজক সময় আছিল।আমাৰ product ক্ৰমে সাজু হৈ উঠিছিল।তাৰপিছত কিছু অনাকাংক্ষিত সমস্যাই মূৰ দাঙি উঠিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। কনিষ্ঠ ডেভলপাৰজনে আশা কৰা ধৰণে কাম কৰিব নোৱাৰাত আমি তেওঁক অব্যাহতি দিবলগীয়া হ'ল।মাত্ৰ চাৰিজনীয়া টীম এটাতে আমি আমাৰ product ৰ প্ৰথম সংস্কৰণটো সাজু কৰি উলিয়ালো।\nবজাৰলৈ আহিলেই আমাৰ product টো হট কেকৰ দৰে বিক্ৰী হব বুলি আমি আত্মবিশ্বাসী আছিলো।প্ৰতিদ্বন্দীসকলক পৰাভূত কৰিবলৈ আমি বজাৰত পোৱা সকলো ERP product ৰ সকলোবোৰ সুবিধা অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছিলো। অৱশ্যে Front end design ক লৈ আমি সন্তুষ্ট নাছিলো,আৰু এজন ভাল ডিজাইনাৰৰ সন্ধান অব্যাহত ৰাখিছিলো।\nআমাৰ প্ৰথম গৰাকী সম্ভাব্য গ্ৰাহকে(এখন বিখ্যাত স্কুলৰ অধ্যক্ষা) আমাৰ আইডিয়া আৰু প্ৰদৰ্শন্ পচণ্ড কৰিলে,কিন্তু মেনেজমেন্টৰ তৰফৰ পৰা সিদ্ধান্ত জনোৱা পৰ্যন্ত আমাক অপেক্ষা কৰিবলৈ ক'লে। আমি তেওঁলৈ বিক্ৰীৰ সামগ্ৰী প্ৰেৰণ কৰিলো আৰু কেইদিনমানৰ ভিতৰতে ছফ্টৱেৰ যোগান ধৰিম বুলি কল্পনা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলো।এই সময়ছোৱাত(ছমাহ) আমাৰ product টো প্ৰস্তুত কৰাৰ খৰচ হ'লগৈ।\nকোম্পানী গঠনঃ-\t৩০,০০০ টকা\nকাৰ্যালয় সজোৱাঃ-\t১,২০,০০০ টকা\nএচি/ফ্ৰীজ/ইনভাৰ্টাৰঃ-\t৪০,০০০ টকা\nভাড়াঃ-\t৯১,০০০ টকা\nদৰমহাঃ- ৩,৬০,০০০ +১,০০,০০০+৬৫,০০০ টকা\nভ্ৰমণ, খাদ্য, মাৰ্কেটিং সামগ্ৰী আৰু অন্যান্যঃ- ১,০০,০০০ টকা\nআমি ডেভেলপমেন্ট অফিচটো চণ্ডীগড়লৈ স্হানান্তৰ কৰাৰ সিদ্ধান্ত ল'লো। মই তাত থাকি কাম কাজ চোৱা-চিতা কৰিম আৰু মোৰ সহ প্ৰতিষ্ঠাপক বন্ধুৱে গুড়গাঁৱত থাকি বিক্ৰীৰ দিশটো চোৱাৰ সিদ্ধান্ত লোৱা হ'ল।\nইয়াৰ ফলত আমাৰ সহায় হ'ল। আমাৰ ছিনিয়ৰ ডেভেলপাৰে গুৰগাওঁ আৰু চণ্ডীগড়ৰ মাজত তাঁত বাতি কাঢ়ি থকাতকৈ কামত অধিক মনোনিবেশ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। অফিচৰ ভাড়াৰ বাবদ হোৱা খৰচ কমিল। মোৰ নিজা খৰচো ৰাহি হ'ল।\nতাৰ পিছতে আহিল খুন্দাটোঃ-\nলেপটপটো লৈ আমাৰ ডিজাইনাৰ বপুৰা পলাল।তাক বিচাৰি উলিয়াই আমি লেপটপটো উদ্ধাৰ কৰিলো, কিন্তু একমাত্ৰ ডিজাইনাৰজনক হেৰুৱালো।মই প্ৰত্যাহ্বানটো গ্ৰহণ কৰিলো আৰু Web designing ৰ মূল কথাখিনি শিকি পেলালো। এমাহৰ ভিতৰত গোটেই ডিজাইনটো নতুনকৈ সজাই পেলালো। product টো আছিল সুন্দৰ। আমি এইবাৰ স্কুলৰ সৈতে যোগাযোগ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলো কিন্তু আমি দুয়ো প্ৰতিষ্ঠাপকৰ এজনৰো বস্তু বিক্ৰীৰ পূৰ্ণ অভিজ্ঞতা নাছিল।\n•\tকাৰোবাক লগ পাবলৈ আমি ভীষণ সংগ্ৰাম কৰিব লগীয়া হৈছিল।১০-১২ খন স্কুলৰ সৈতে যোগাযোগ কৰিও একো লাভ নহল।গেটকীপাৰ জনক অতিক্ৰম কৰাটোৱেই বৃহৎ প্ৰত্যাহ্বান আছিল।\n•\tআমি আৱিস্কাৰ কৰিলো যে অধ্যক্ষসকলৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণৰ কোনো ক্ষমতা নাথাকে।সিদ্ধান্ত ল'ব পৰাসকল কেতিয়াও স্কুলত নাথাকে।\n•\tগৰিষ্ঠসংখ্যক বিদ্যালয়ৰ কৰ্তৃপক্ষই ই-মেইল নাচায়/উত্তৰ নিদিয়ে।\n•\tস্কুলত কিবা বিক্ৰী কৰিবলৈ নিলে দুই-তিনিমাহলৈ একো নহয়।\nআমি বিক্ৰীৰ প্ৰশিক্ষনৰ(sales training)বাবে আহমেদাবাদৰ পৰা এজন মানুহ আনিলো, কিন্তু প্ৰতিযোগী সকলতকৈ কম দামৰ আৰু বেছি সুবিধা থকা স্বত্বেও আমাৰ product টো বিক্ৰী কৰাত ব্যৰ্থ হ'লো।\nচিনাকী কোনোবাই কৈ দিয়াৰ সূত্ৰে কেইগৰাকীমান গ্ৰাহক পালো, কিন্তু উপাৰ্জন তেতিয়াও বহু দূৰৈত আছিল। বিক্ৰীৰ দায়িত্বত থকা মোৰ সহ প্ৰতিষ্ঠাপকে খবৰ দিলে যে আৰু কেইটামান নতুন সুবিধা যদি দিব পৰা যায় তেনেহলে কেইখনমান ডাঙৰ স্কুল আমাৰ product টো কিনিবলৈ আগ্ৰহী।\nমোৰ মতামত আছিল বেলেগ। মোৰ যুক্তি আছিল স্কুল এখনৰ কামত অহাকৈ আমাৰ product ত যথেষ্ট সুবিধা আছে, আৰু গণ্ডগোলটো হৈছে বিক্ৰীৰ পদ্ধতিটোত। মোৰ মতে, আয় কম হলেও আমি ক্ষুদ্ৰ আৰু মজলীয়া স্কুলবোৰত বেছি গুৰুত্ব দিব লাগিব। আমাৰ দুয়োৰে মাজত সংঘাত আৰম্ভ হল।ইফালে আমাৰ হাতত থকা পইচাও কমিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। গতিকে আমি startup ত বেছিকৈ বিনিয়োগ কৰা আৰম্ভ কৰি দিছিলো।\nআমাৰ এক ডাঙৰ প্ৰতিদ্বন্দীৰ বিক্ৰী বিভাগত কাম কৰা এজন ব্যক্তিক এইবাৰ আমি নিয়োগ কৰিলো। আমাৰ একেবাৰে বাজিমাত কৰি দিয়া যেন লাগিল কাৰণ এই মানুহজনে তেওঁৰ জৰিয়তে প্ৰতিদ্বন্দীৰ product ৰ গোপন খৱৰ পোৱাৰ উপৰি স্কুলক কিদৰে product বিক্ৰী কৰিব পাৰি সেইবিষয়েও জ্ঞান অৰ্জন কৰিছিল।\nএমাহ তেওঁ আমাৰ লগত কাম কৰিলে কিন্ত এঠাইতো আমাৰ product বিক্ৰী কৰিব নোৱাৰিলে।মুগ্ধ কৰিব পৰা তেওঁৰ sales record-ৰ ৰহস্যটো আছিল আমাৰ প্ৰতিযোগীৰ ব্ৰেণ্ডনেইম (Brand name)।\nকোম্পানী বচাই ৰাখিবলৈ আমাক আৰু অধিক ধনৰ প্ৰয়োজন হ'ল। মোৰ সহ প্ৰতিষ্ঠাপকে ভাল পইচা আগধন দিব পৰা ডাঙৰ ডাঙৰ স্কুলৰ পিছত ঘূৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। অৰ্ডাৰ পাবলৈ তেওঁ আনকি ৰাজনীতিবিদ আৰু প্ৰভাৱশালী লোকৰ সৈতে যোগাযোগ কৰিবলৈও আৰম্ভ কৰিলে।\nমই startup সম্পৰ্কীয় ব্লগ আৰু কিতাপ পঢ়া আৰম্ভ কৰিলো আৰু কম খৰচত কাম আৰম্ভ কৰাত বিশ্বাস কৰিবলৈ ল’লো। দুৰ্ভাগ্যজনকভাৱে মোৰ সহ প্ৰতিষ্ঠাপকে তেতিয়াও আমাৰ কোম্পানীটো এটা বিশাল কৰ্পোৰেট হাউছৰ দৰে গঢ়াত ব্যস্ত আছিল।\nমই খৰচ কমোৱাৰ প্ৰস্তাৱ দিলো।\n•\tআমাৰ একমাত্ৰ ডেভেলপাৰক দৰমহাৰ সলনি অংশিদাৰীত্ব (২০ শতাংশ) দিয়া।\n•\tডাঙৰ স্কুলৰ পিছে পিছে দৌৰি ফুৰাতকৈ সৰু স্কুলৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়া (সোনকালে বিক্ৰী হোৱাটো নিশ্চিত কৰিবলৈ)।\n•\tচহৰৰ উপকণ্ঠৰ স্কুলবোৰ টাৰ্গেট কৰা, কাৰণ সহজে পতিয়ন নিয়াব পাৰি।\n•\tছেলছৰ কৰ্মচাৰীজনক যাবলৈ দি আমাৰ সমগ্ৰ সময়খিনি বিক্ৰীৰ বাবে উৎসৰ্গা কৰা।\nকিন্তু বন্ধু আৰু মোৰ মত নিমিলিল। অৱশেষত মোৰ সহ প্ৰতিষ্ঠাপকে কোম্পানীটো অধিগ্ৰহণ কৰিলে আৰু ভৱিষ্যতে কোম্পানীটোৱে লাভ উপাৰ্জন কৰিলে বিনিয়োগ কৰা ধনখিনি ওভতাই দিয়াৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিলে ।\n১১ মাহৰ শেহলৈ খৰছ হৈছিল-\nআৰম্ভণীৰ ছমাহঃ\t৯,৫৬,০০০ টকা\nদৰমহাঃ\t৩,০০,০০০ টকা\nSales-ৰ প্ৰশিক্ষণঃ\t৩০,০০০ টকা\nঘৰ ভাড়াঃ\t৫৬,০০০ টকা\nভ্ৰমণ, মাৰ্কেটিং আৰু অন্যান্যঃ ২,০০,০০০টকা\nতেতিয়ালৈ আমি এনে এটা product–ত ১৫ লাখ টকা খৰচ কৰিছিলো যাৰ প্ৰতি কোনো ক্ৰেতা আকৰ্ষিত হোৱা নাছিল। আমাক পইচা দিয়া গ্ৰাহকৰ সংখ্যা আছিল ২, কেইটামান অৰ্ডাৰ পৰীক্ষা-নিৰীক্ষাৰ পৰ্যায়ত আছিল আৰু তালিকাত আছিল অসংখ্য।\nআৰু কেইসপ্তাহমান পিছত মোৰ বন্ধুৱে আন এটা চাকৰিত যোগ দিলে। School Gennie-ৰ অধ্যায় তাতেই সমাপ্ত হৈছিল।\nএই গোটেই কাণ্ডটোত মই যি শিকিলো সেই অভিজ্ঞতাৰ ভাগ আপোনালোককো দিও আহক।\n১.সামগ্ৰী এটা বনোৱাৰ পূৰ্বে সম্ভাব্য গ্ৰাহকে কি বিচাৰে জানি লওঁকঃ\nআমি প্ৰতিযোগীৰ product- ৰ সৈতে তুলনা কৰি আমাৰ product- টো নিৰ্মাণ কৰিছিলো। তাৰ সলনি আমি গ্ৰাহকৰ মতামত জানিবলৈ চেষ্টা কৰা উচিত আছিল।\n২.পইচা ক’ত খৰচ কৰিব লাগে আৰু ক’ত নালাগে সেইটো জানকঃ\nঅফিচৰ আন্তঃগাথনি আৰু দৰমহাৰ বাবদ আমি আটাইতকৈ বেছি পইচা খৰচ কৰিছিলো। আমি যদি ঘৰৰ পৰা কাম কৰিলোহেঁতেন আৰু কৰ্মচাৰীক নুন্যতম দৰমহা+শ্বেয়াৰৰ বন্দোবস্তিত নিয়োগ কৰিলোহেঁতেন, তেনেহ’লে ৮০% ধন ৰাহি হ’লহেঁতেন।\nপ্ৰফেছনেল ডিজাইন, বিপণন সজুলি আৰু পেছাদাৰী পৰামৰ্শদাতাৰ বাবে আমি খৰচ কৰিব বিচৰা নাছিলো। বিক্ৰী বৃদ্ধিত সহায়ক হ’ব পৰা এইবোৰ শিতানত আমি অলপ খৰচ কৰা হ’লে ভাল আছিল।\nযদি ৱেবছাইট আপোনাৰ বাবে গ্ৰাহকক আকৰ্ষণৰ প্ৰাথমিক উপায় হয়, তেনেহ’লে content marketing, sales deck আৰু sales page–ত সৰ্বাধিক গুৰুত্ব দিয়ক।\nযদি আপুনি offline সামগ্ৰী বিক্ৰী কৰে তেনেহ’লে পুস্তিকা বা আন ছপা সামগ্ৰীত বেছিকৈ খৰচ কৰে।\n৩. যিয়েই নহওক কডিং কৰিবইঃ\nকাৰিকৰি শিক্ষা নথকা সহ প্ৰতিষ্ঠাপকসকলে কাৰিকৰী কথাবোৰ নাজানে। আপোনাৰ কাৰিকৰী শিক্ষা নাথাকিলেও মই কডিং কৰিবলৈ পৰামৰ্শ দিম। কিছু ব্যতিক্ৰম থাকিলেও, সাধাৰণতে কামটো কিদৰে কৰা হয় সেই বিষয়ে জানিলে কাৰিকৰী শিক্ষা নথকা প্ৰতিষ্ঠাপক এজনে উন্নত সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰিব পাৰে।\n৪. পূৰ্বৰ অভিজ্ঞতা নাথাকিলেও নিজেই বিক্ৰী কৰকঃ\nমই বিক্ৰীৰ পৰা আতৰি আছিলো কাৰণ মোৰ ধাৰণা আছিল যে মোৰ সহ প্ৰতিষ্ঠাপক বন্ধু মানুহৰ সৈতে সম্পৰ্ক গঢ়াৰ আৰু বেছি মানুহৰ আগত কথা কোৱাত অধিক দক্ষ। তেওঁৰ যোগাযোগৰ দক্ষতা আৰু মানৱ সম্পদৰ বেকগ্ৰাউণ্ড থকা স্বত্বেও আমি product বিক্ৰী কৰিবলৈ সমৰ্থ হোৱা নাছিলো। কাৰণটো আছিল আমি কেৱল বিক্ৰীহে কৰিবলৈ চেষ্টা চলাইছিলো, গ্ৰাহকে কি বিচাৰে তাক গুৰুত্ব দিয়া নাছিলো।\nবিক্ৰীৰ প্ৰক্ৰিয়াটো কেৱল চমকপ্ৰদ ভাষণ নহয়। গ্ৰাহকৰ স্বাৰ্থইহে এইক্ষেত্ৰত গুৰুত্ব পাব লাগে।\nসকলো প্ৰতিষ্ঠাপকে একে সময়তে সকলো কাম কৰিব লাগে বুলি মই কোৱা নাই। তেওঁলোকে নিজৰ ক্ষেত্ৰতেই কাম কৰক কিন্তু startup –ৰ সকলো কাম-কাজৰ বিষয়ে তেওঁলোকৰ প্ৰত্যক্ষ অভিজ্ঞতা থকাটো জৰুৰী।\n৫. সিদ্ধান্ত লওক আৰু নিজক বিশ্বাস কৰকঃ\nবিক্ৰী বঢ়োৱাৰ বাবে বাজেট নিৰ্ধাৰণ, কৰ্মচাৰী নিযুক্তি আৰু অব্যাহতি, কৰ্মচাৰীক অংশীদাৰীত্ব প্ৰদান, ডাঙৰ স্কুল নে সৰু স্কুলক টাৰ্গেট কৰিম, বিক্ৰীৰ পিছত বিনামূলীয়াকৈ আন সুবিধা দিম নে পইচা ল’ম, আৰু একেবাৰে আমি কিদৰে নিজৰ নিজৰ ৰাস্তা ল’ম- এই ধৰণৰ কঠোৰ সিদ্ধান্তবোৰ লোৱাৰ ক্ষেত্ৰত আমি হেমাহি কৰিছিলো।\nপ্ৰথম কোম্পানীটো বন্ধ হোৱাৰ পিছত হাতত থকা তথ্যৰ ভিত্তিত মই কঠোৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰা আৰম্ভ কৰিলো। যিকোনো সিদ্ধান্ত লোৱাৰ ক্ষেত্ৰত আপোনাৰ হাতত ১০০ শতাংশ প্ৰয়োজনীয় তথ্য নাথাকিবও পাৰে। ৬০-৭০ শতাংশ তথ্য আৰু আপোনাৰ অনুভৱৰ সহায়ত সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰিব পৰাকৈ আপুনি বুদ্ধিমান হ’ব লাগিব।\n৬. শিকা কেতিয়াও বন্ধ নকৰিবঃ\nকোনোবাই সবজান্তাৰ দৰে আচৰণ কৰিবলৈ আৰু নতুন কথা শিকিবলৈ অনাগ্ৰহী হোৱাৰ লগে-লগে startup –ৰ বিপদঘণ্টা বাজিবলৈ আৰম্ভ কৰে। শিকা বন্ধ কৰিলে আপুনি ডুবাতো নিশ্চিত।\n৭. পইচা আনুষংগিকহেঃ\nমই বহু পলমকৈ শিকিলো, কিন্ত আপোনালোকৰ কোনো কোনোৱে চাগে এতিয়ালৈ কথাটো উপলব্ধি কৰিছেই। আমি উদ্যমীসকলে কিবা এটা কাম আৰম্ভ কৰোঁ গ্ৰাহকৰ সমস্যা সমাধান কৰিবলৈ বা আমাৰ কোনো হাবিয়াস পূৰণ কৰিবলৈ, startup –ৰ যানখনৰ বাবে পইচা কেৱল ইন্ধন। পইচাৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিলে আপোনাৰ দৃষ্টি সংকুচিত হৈ পৰিব। সমস্যা সমাধান কৰা আৰু গ্ৰাহকক সুখী কৰাত গুৰুত্ব দিয়ক, পইচা নিজেই আহিব।\nমোৰ উদ্যমিতাৰ যাত্ৰাৰ পৰা লাভ কৰা আটাইতকৈ মূল্যবান শিক্ষাটো হ’ল- উদাৰ হওক, নম্ৰ হওঁক।\nএই কাহিনীটো মোৰ প্ৰথমটো startup –ৰ, কিন্ত মোৰ ধাৰণা প্ৰথমবাৰৰ বাবে এইটো পথত খোজ দিয়া সকলৰ অভিজ্ঞতা এনেকুৱাই হয়। পিছত মই আন এটা startup–ত সহ-প্ৰতিষ্ঠাপকৰূপে যোগ দিলো সফল হ’লো। এতিয়া মই startup –সমূহক লৈ কাম কৰো আৰু সেইবোৰৰ বিকাশৰ ক্ষেত্ৰত সহায় কৰো।\nমূলঃ পৰদীপ গোয়েল


অসমীয়া চুটিগল্প | Assamese short love story - Status In Assamese অসমীয়া ষ্টেটাছ | Assamese status | Assamese Quotes | Whatsapp Status | FB Status\nHome assamese kobita Assamese Love Poem Assamese Love Status For WhatsApp Assamese Love Story Assamese short love story অসমীয়া চুটিগল্প | Assamese short love story\nঅসমীয়া চুটিগল্প | Assamese short love story\nসিহঁতে নতুন নতুন প্ৰেমত পৰাৰ দিনবোৰতেই সি আবিষ্কাৰ কৰিছিল কথাটো। একো একোটা দিন তাৰ খুব খং উঠিছিল। বিৰক্তিত আৰু অভিমানত মুখখন ফুলাই বহি থাকিছিল। বহুত ৰাতিলৈ টোপনি নাহিছিল কেতিয়াবা। পিছলৈ লাহে লাহে সি অভ্যস্ত হৈ পৰিছিল। খং, অভিমান কৰি লাভ নাই...কথাটো সি পলমকৈ হ'লেও বুজি উঠিছিল। শেষত খং কৰিবলৈ এৰি দিছিল। তাইৰ অভ্যাসৰ লগত সহবাস কৰি কৰি এটা সময়ত সি সেইটোকেই স্বাভাৱিক যেন ধৰি লৈছিল।তাৰো আচলতে অভ্যাস হৈ গৈছিল...\nদিনজোৰা ব্যস্ততা আছিল দুয়োটাৰে। চাকৰিজীৱী সিহঁতহালৰ কৰ্মজীৱনৰ মেৰু আৰু বিপৰিতমুখী। এটাই যদি কাউৰীপুৱাতেই উঠি কৰ্মস্থলীলৈ দৌৰ দিছিল, আনটোৱে তাৰ বিপৰীতে সেই কাউৰী-পুৱাতেই শেতেলীত বাগৰ দিছিলহে ! গতিকে অঙ্কবোৰ বৰ জটিল আছিল। বৰ কষ্ট হৈছিল মিলাই চলিবলৈ দুয়োটাৰে। কিন্তু তাৰ মাজতো চলি গৈছিল। বুজাবুজিৰ অভাৱ হোৱা নাছিল কোনোদিন ! দুয়োটা খুব উন্মুখ হৈ ৰৈ থাকিছিল বন্ধৰ দিন আৰু ৰাতিবোৰৰ বাবে...\nবন্ধৰ দিনবোৰত প্ৰায়েই লগ কৰিছিল দুয়ো। কিন্তু দিনৰ দিনটো একেলগে থকাৰ পিছতো দেখোন হেঁপাহ নপলাইছিল !! সন্ধিয়া তাইক ঘৰত নমাই থৈ সি নিজৰ ঠিকনাত গৈ পোৱাৰ ঠিক পিছৰে পৰাই পুনৰ ব্যস্ত হৈ পৰিছিল দুয়ো। ব্যস্ত হৈ পৰিছিল ইটোৱে সিটোৰ মাজত.. কথাৰ যেন শেষেই নহ'ব ! অথচ এইমাত্ৰ ইটোৱে সিটোৰ সান্নিধ্যত পাৰ কৰি থৈ আহিছে সম্পূৰ্ণ এটা দিন ! নাই নাই...তাৰ পিছতো যেন হেঁপাহবোৰ দুয়োৰে আধৰুৱা হৈ ৰৈ যায়...ক্ৰমাৎ প্ৰেমৰ বন্যাত উটি যায় দুয়ো...\nৰাতি ঠিক এঘাৰ বাজি যোৱাৰ ঠিক পিছতেই কেনা লাগে সিহঁতৰ সফল আৰু সুন্দৰ প্ৰেমকাহিনীটোত। সিহঁতৰ মৰমবোৰে ৰাতিৰ মুখ নেদেখে। কাৰণ ? কাৰণ বেচেৰী তাইৰ মৰ-টোপনি ! ৰাতি ঠিক এঘাৰ বজাৰ পিছৰে পৰাই তাই টোপ টোপ বৰশী বাবলৈ আৰম্ভ কৰি দিয়ে। ওহোঁ..সি হেজাৰ চেষ্টা কৰিলেও তাইৰ টোপনিত ব্যাঘাত জন্মাব নোৱাৰে। বেচেৰীয়ে শোৱাৰ পীড়া উঠি গৈ দুচকুত পানী মাৰি আহে। তথাপিও তাই নিজকে আৰু কোনোমতে ধৰি ৰাখিব নোৱাৰে। মেছেজ কৰি থাকোতেই তাই ক'ব নোৱাৰাকৈয়ে টোপনিৰ কোলাত ঢলি পৰে। সি বেচেৰাই দুখে-অভিমানে বুকুখন পৰ্বতাকাৰ কৰি মাজৰাতিলৈ সাৰ পাই থাকে..জানোচা তাই হঠাতেই থত-মত খাই পুনৰ এটা মেছেজ কৰে ! কিন্তু নাই...তাৰ এই অপেক্ষাই কোনো কাম নিদিয়ে। বেলিটোৱে ভুমুকি মৰাৰ পিছতহে তাইৰ ক্লান্ত চকুৰ পতা মেল খায়। চকু মেলি উঠি দেখে যে মোবাইলত ফেচবুক, হোৱাটছএপ, ইউটিউব গোটেইবোৰ মেলি থোৱাতে থাকিল গোটেই ৰাতি।আৰু তাইৰ লাষ্ট চিন ৰাতিপুৱাৰ ৪.৩০। হোৱাটছএপত ঠাহ খাই থাকে তাৰ অভিমানবোৰ...দুচকুৰ পতা জাপ নোখোৱা খংবোৰ...দোষী দোষী মনটোৰে তাই কাউৰী-পুৱাতেই পঢ়ি শেষ কৰে মেছেজবোৰ...তাইৰ কান্দোন উজাই আহে...নিজৰ ওপৰতে খং উঠে তাইৰ। নিৰূপায় ক্ৰোধত তাই দাঁত-ওঁঠ কামোৰে। এই মৰ-টুপনিটো !!! এইটোৱে কেতিয়াবা তাইৰ কলিজাটো খাব! বিৰক্তিত তাইৰ নাক-মুখ কোচ খাই আহে...\nদিনবোৰ বাগৰিল। সময়বোৰ সলনি হ'ল। সলনি হ'ল সম্পৰ্কবোৰ...এসময়ৰ পৰস্পৰ মুগ্ধ সিহঁতহাল এতিয়া দায়িত্বশীল দম্পত্তি। সি এখন প্ৰতিষ্ঠিত কোম্পানীৰ দায়িত্বশীল বিষয়া।আৰু তাইও বিখ্যাত শিক্ষানুষ্ঠানৰ দায়িত্বশীলা শিক্ষয়িত্ৰী। এতিয়াও ব্যস্ততাই লগ এৰা দিয়া নাই কাকো। অথচ উন্মাদনাৰ উচ্ছল ঢৌবোৰে এতিয়া সিমানকৈ কোবাবলৈ সুচল নাপায় সিহঁতক। পৰস্পৰ সান্নিধ্যই দুয়োকৈ সুস্থিৰ কৰিছে এতিয়া। অথচ কিছুমান কথা এতিয়াও সলনি হোৱা নাই...হয়তো সলনি নহয় কাহানিও...\nৰাতিৰ সাজ খাই উঠি সি পুনৰ লেপটপটো লৈ বহিল।কাইলৈ অফিচত খুব গুৰুত্ত্বপূৰ্ণ প্ৰেছেনটেশ্বন এটা আছে।সেইটো সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ অলপ কামহে বাকী। তাইও পাকঘৰৰ কামখিনি শেষ কৰি আহি কিতাপ এখন মেলি ল'লে। কাইলৈ কৰিব লগা ক্লাছকেইটাৰ ওপৰত অলপ চকু ফুৰাবলৈ আছে। দুয়ো নিজৰ নিজৰ জগতত ব্যস্ত হৈ পৰিল তেনেকৈয়ে।\nতাই: তোমাৰ আৰু কিমান সময় লাগিব ?\nসি: বেছি সময় নালাগে। অলপ কাম আছে।\nতাই : ঠিক আছে। মই কিতাপখন পঢ়ো।\nসি : বাৰু...\nকামত সি ইমানেই ডুবি গ'ল যে কিমান সময় পাৰ হৈ গ'ল গমেই নাপালে। লেপটপ সামৰি উঠি আহোঁতে সময় ৰাতিৰ দুই বাজিছে। চকুৰ পৰা চশমাযোৰ খুলি থৈ সি বিচনালৈ আহি দেখে তাই কিতাপখন বুকুত লৈ টোপনিত লাল-কাল। তাইৰ ভাগৰুৱা মুখখনত ক্লান্তিৰ ছাপ আছে যদিও গভীৰ টোপনিত মুদ খাই থকা তাইৰ চকুযুৰিত এক বিমল প্ৰশান্তি। আউলি-বাউলি তাইৰ চুলিবোৰ গালে-মুখে সিঁচৰতি হৈ আছে। এখন গালত হাত থৈ সৰু ছোৱালীৰ দৰে টোপনি গৈছে তাই । তাৰ তাইলৈ এক অপাৰ মায়া জাগিল। বুকুত পৰি থকা কিতাপখন আলফুলে বুটলি লৈ পঢ়ি থকা পৃষ্ঠাখনৰ সৰুকৈ ভাঁজ এটা কৰি সি কিতাপখন জপাই টেবুলখনত থ'লেগৈ। ফেনৰ স্পীডটো অকনমান বঢ়াই দি তাইৰ গাৰ চাদৰখন বুকুলৈকে টানি দিলে। চুলিবোৰ কপালৰ পৰা আঁতৰাই লৈ সি তাইৰ মুখখনলৈকে চাই থাকিল বহুপৰ....আগৰ দৰে তাৰ খং নুঠিল আজি। তাইৰ এই গভীৰ টোপনিত মুদ খোৱা চকুযুৰিত যেন লুকাই থাকে অযুত ভালপোৱা। যিবোৰৰ ভাগীদাৰ কেৱলমাত্ৰ সি। এই সুন্দৰ উপলব্ধিয়ে তাক যি প্ৰশান্তি দিয়ে সেই প্ৰশান্তিৰ তুলনাত কিছুমান শব্দ তেনেই নগণ্য হৈ পৰে তাৰ বাবে। এৰা...কিছুমান অভ্যাস সলনি নোহোৱাই ভাল...তাইৰ কপালত আলফুলে চুমা এটা খাই সিও তাইৰ কাষতে টোপনিৰ কোলাত ঢলি পৰে...অভিমানত বুকুখন পৰ্বতাকাৰ নহয় আজিকালি তাৰ...বৰঞ্চ বিয়পি পৰে প্ৰশান্তি....সুগভীৰ প্ৰশান্তি.....\n📝 সুপ্ৰিয়া সূত্ৰধৰ।\n1000+টা New অসমীয়া | Assamese Status For Whatsapp and Facebook | Assamese Love Story |Assamese Status For Love | Emotional Assamese Status | Status In Assamese\n1000+টা New অসমীয়া | Assamese Status For Whatsapp and Facebook | Assamese Love Story |Assamese Status For Love | Status In Assamese ...\n100+টা অসমীয়া | Assamese Status For Whatsapp | Assamese Love Story | Status In Assamese | statusinassamese.com\n100+ টা অসমীয়া Assamese Status For WhatsApp | Assamese Status For Lo | Short Assamese Whatsapp Status statusinassamese.com ...\nAssamese Status Photo For Whatsapp | Assamese Status Photo for Facebook\nAssamese Status Photo For WhatsApp Assamese Status Photo For Whatsapp Assamese Status Photo For Whatsapp Assamese S...\nFunny and Love Status\nAssames Photo Status\nCopyright © Status In Assamese অসমীয়া ষ্টেটাছ | Assamese status | Assamese Quotes | Whatsapp Status | FB Status All Rights Reserved |


আত্মহত্যাৰ খ্ৰীষ্টীয়ানৰ দৃষ্টিভংগী কি? বাইবেলে আত্মহত্যাৰ বিষয়ে কি কয়?\nপ্রশ্ন: আত্মহত্যাৰ খ্ৰীষ্টীয়ানৰ দৃষ্টিভংগী কি? বাইবেলে আত্মহত্যাৰ বিষয়ে কি কয়?\nউত্তৰ: বাইবেলে নিৰ্দিষ্টকৈ ছজন মানুহে আত্মহত্যা কৰাৰ কথা উল্লেখ কৰিছে:অবীমেলক(বিচাৰ্কৰ্তাবিলাক ৯:৪), চৌল(১ চমূৱেল ৩১:৪), চৌলৰ অস্ত্ৰবাহক( ১ চমূৱেল ৩১:৪-৬), অহীথোফাল( ২ চমূৱেল ১৭২৩), জিম্ৰী( ১ ৰাজাৱলি ১৬১৮), আৰু যিহুদা(মথি ২৭:৫)। তেওঁলোকৰ পাঁচজন দুষ্ট, পাপীষ্ঠ(চৰিত্ৰ জানি বিচাৰ কৰিবলৈ চৌলৰ অস্ত্ৰধাৰীৰ বিষয়ে সবিশেষ কোৱা নাই)। কিছুমানে চিমচোনক আত্মহত্যাৰ এক উদাহৰণ বুলি কয়(বিচাৰকৰ্তাবিলাক ১৬:২৬-৩১), কিন্তু চিমচোনৰ লক্ষ্য আছিল পলেষ্টীয়াবিলাকক বধ কৰা, নিজকে নহয়। বাইবেলে আত্মহত্যা নৰবধৰ সমানেই দৃষ্টি কৰে- এয়েই সেইটো-আত্মহনন। কেৱল ঈশ্বৰে সিদ্ধান্ত লয় কোন আৰু কেতিয়া মৃত্যু হ’ব লাগে।\nবাইবেল অনুযায়ী, আত্মহত্যাই এজন মানুহ স্বৰ্গত প্ৰবেশ কৰিব নে নকৰে সেইটো নিৰ্ণয় নকৰে। যদি কোনো পৰিত্ৰাণ নোপোৱা মানুহে আত্মহত্যা কৰে, তেওঁ নৰকলৈ “লৰালৰি” কৰাৰ বাহিৰে একো কৰিব নোৱাৰে। অৱশ্যে যি জনে আত্মহত্যা কৰে তেওঁ আত্মহত্যা কৰাৰ বাবেই নহয় কিন্তু খ্ৰীষ্টৰ যোগেদি পৰিত্ৰাণ আওকাণ কৰাৰ বাবে সৰ্বশেষত তেওঁ নৰকত থাকিব। যি খ্ৰীষ্টীয়ানে আত্মহত্যা কৰে তেওঁৰ বিষয়ে বাইবেলে কি কয়? বাইবেলে শিকাই যে যি মুহুৰ্তৰ পৰা আমি প্ৰকৃততে খ্ৰীষ্টক বিশ্বাস কৰোঁ, আমাক অনন্ত জীৱন মঞ্জুৰ কৰা হয়(যোহন ৩:১৬)। বাইবেল অনুযায়ী, খ্ৰীষ্টীয়ানে নিঃসন্দেহে জানে তেওঁলোকৰ অনন্ত জীৱন থাকে(১ যোহন ৫:১৩)। খ্ৰীষ্টীয়ানক একোৱে ঈশ্বৰৰ প্ৰেমৰ পৰা পৃথক কৰিব নোৱাৰে(ৰোমীয়া ৮:৩৮-৩৯)। যদি কোনে “সৃষ্ট বস্তুৱে” পৃথক কৰিব নোৱাৰে, তেন্তে আনকি আত্মহত্যায়ো খ্ৰীষ্টীয়ানক ঈশ্বৰৰ প্ৰেমৰ পৰা পৃথক কৰিব নোৱাৰে। যীচু আমাৰ সকলোৰে পাপৰ বাবে মৃত্যু হ’ল, আৰু যদি প্ৰকৃত খ্ৰীষ্টীয়ান, যদি কোনো আধ্যাত্মিক আক্ৰমণ বা দুৰ্বলতাৰ বাবে আত্মহত্যা কৰে, তেতিয়াও সেই পাপ যীচুৰ তেজে মোচন কৰিব।\nআত্মহত্যা তেতিয়াও ঈশ্বৰৰ বিৰুদ্ধে গুৰুতৰ পাপ। বাইবেল অনুযায়ী, আত্মহত্যা হৈছে নৰবধ; ই সদায়ে অন্যায়। বিশ্বাসৰ যাথাৰ্থতাৰ বিষয়ে গুৰুতৰ সন্দেহ উত্থাপিত হ’ব যিজনে খ্ৰীষ্টীয়ান বুলি দাবী কৰে কিন্তু আত্মহত্যা কৰে। এনে কোনো পৰিস্থিতি নাই যিটোৰ কাৰণে খ্ৰীষ্টীয়ানে আত্মহনন কৰি নিৰ্দোষী হৈ থাকিব। খ্ৰীষ্টীয়ানসকলক ঈশ্বৰৰ বাবে জীয়াই থাকিবলৈ আহ্বান কৰিলে, আৰু কোন আৰু কেতিয়া মৃত্যু হ’ব সিদ্ধান্ত কেৱল ঈশ্বৰৰহে। যদিও ইয়াৰে আত্মহত্যাৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰা নাই, ১ কৰিন্থীয়া ৩:১৫ পদত সম্ভতঃ এটা ভাল বৰ্ণনা এজন খ্ৰীষ্টীয়ানে আত্মহত্যা কৰিলে কি হয়: “তথাপি তেওঁ নিজে অগ্নিৰ পৰা ৰক্ষা পোৱাৰ দৰেই পৰিত্ৰাণ পাব।”


মমতা - সুনীল দত্ত - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nকবিতাৰ হাতৰ পৰা ফোনটো আপোনা আপুনি সৰি পৰিল৷ ৰাসৰ মৃন্ময় মূৰ্তিৰ দৰে তাই অলপ সময় থিয় হৈ থাকিল৷ তাৰ পিছত কঁকালত মেৰিয়াই থোৱা চাদৰখনৰ আঁচলেৰে চকুদুটা মোহাৰি লৈ লৰালৰিকৈ এফালৰ পৰা ঘৰৰ খিৰিকী দুৱাৰবোৰ জপাবলৈ ধৰিলে৷ মাকে চাৰিদিন আগতেই বিনীতাহঁতৰ ঘৰলৈ বিনীতাৰ খবৰ ল’বলৈ গৈছিল৷ গেটত তলাটো মাৰি কবিতাই ৰিক্সা এখনত উঠি বাছষ্টেণ্ডলৈ গ’ল৷ কবিতাই বাছ এখনত উঠি খিৰিকীৰ কাষৰ ছিট এটাত বহিল৷ বাছ চলিল৷ বুকুৰ ভিতৰৰ পৰা ওলাই অহা কান্দোনটো বহুত চেষ্টা কৰি কবিতাই চেপি ৰাখিলে৷ বাছৰ মানুহবোৰৰ অনুসন্ধিৎস্যু দৃষ্টিৰ সন্মুখীন হ’বলৈ এই মুহূৰ্তত কবিতাৰ মন নগ’ল৷ বিনীতাৰ বাবে যে আজিয়েই বুকুৰ ভিতৰত কান্দোনৰ ৰোল উঠিছে এনেকুৱা নহয়৷ দহ বছৰ আগতেও এদিন এনেকৈয়ে কবিতাই কান্দোন চেপি ৰাখিছিল৷ তাৰ পিছত বহুদিন চেপিও ৰাখিছে আৰু কান্দিছেও৷ দূৰৰ পাহাৰখনৰ পিনে চাই কবিতাই ওঁঠ দুটা চেপি ধৰিলে৷ দহবছৰ আগত কলেজৰ ফাংচনৰ পৰা গধূলি ঘৰলৈ আহি থাকোতে পিছলৈ ঘূৰি চাই কবিতাই স্থানুৰ দৰে ৰৈ গৈছিল৷ হিতেনৰ বাহুবন্ধনত লেতুসেতু হৈ সোমাই পৰা বিনীতাক দেখি কবিতাৰ বুকুখন মোচৰ খাই উঠিছিল৷ বিনীতা তাইতকৈ দুবছৰ সৰু৷ হিতেন কবিতাৰ লগত একেলগে পঢ়িছিল৷ হিতেনৰ কবিতা পঢ়ি কবিতাই অজানিতে তাৰ প্ৰেমত পৰিছিল, তাৰ ওচৰ চাপি গৈছিল৷ কওঁ কওঁ বুলিও মনৰ কথাষাৰ কবিতাই ক’ব পৰা নাছিল৷ হিতেনৰ পৰা কথাষাৰ শুনিবলৈ তাই ব্যগ্ৰ হৈ আছিল৷ তাইৰ বন্ধু বুলি পৰিচয় দি তাক সিহঁতৰ ঘৰলৈ কেইবাবাৰো নিছিল৷ দূৰৰ গাঁও এখনৰ পৰা আহি হোষ্টেলত থাকি পঢ়া শুনা কৰা হিতেনে দেওবাৰে কবিতাহঁতৰ ঘৰলৈ ভাত খোৱাকৈ যোৱাটো এটা নিয়মত পৰিণত হৈছিল৷ সেইদিনা কলেজৰ ফাংচনৰ পৰা নিশা কবিতা আৰু বিনীতাক ঘৰলৈ আগবঢ়াই থোৱাৰ দায়িত্ব হিতেনে নিজেই লৈছিল৷ একেলগে আহি থকা বিনীতা আৰু হিতেনক ওচৰত নেদেখি কবিতাই এবাৰ পিছলৈ ঘূৰি চাই তেনেকৈ দেখি হতবাক হৈ পৰিছিল৷ ঘৰ আহি পায়েই গা ধোৱা ঘৰত সোমাই কবিতাই গাত পানী ঢালিছিল৷ মূৰৰ পৰা বৈ অহা পানীৰ লগত তাইৰ চকুপানীবোৰো বৈ গৈছিল৷ বহুদিন বিনীতা আৰু হিতেনৰ পৰা কবিতাই পলাই ফুৰিছিল৷ ঘৰত কথাবোৰ সকলোৱে গম পোৱাৰ পিছত হিতেন আৰু বিনীতাৰ বিয়াৰ বাবে দুয়োখন ঘৰৰ মানুহ সন্মত হৈছিল৷ ইতিমধ্যে হিতেনে চৰকাৰী চাকৰি এটাত সোমাইছিল৷ কবিতাৰ বিয়াখন হোৱাৰ পিছতেই হিতেন আৰু বিনীতাৰ বিয়াখন পাতিব বুলি সকলোৱে সিদ্ধান্ত লৈছিল৷ কবিতাই আপত্তি কৰিছিল, তাই এতিয়াই বিয়া নহয়৷\nআৰু অৱশেষত কবিতাৰ জেদতেই হিতেন আৰু বিনীতাৰ বিয়াখন হৈ গ’ল৷ বিনীতাৰ বিয়াৰ দিনা মানুহবোৰক মাত দিওঁতেই কবিতা ব্যস্ত হৈ থাকিল৷ কইনাৰ সাজেৰে বহি থকা বিনীতাৰ ওচৰ চাপিবলৈ কবিতাৰ সাহস নহ’ল৷ বিয়াৰ পিছত কইনাক বিদায় দিবলৈ উলাওঁতে হিতেন আৰু বিনীতাই কবিতাক সেৱা কৰিবলৈ আহিছিল৷ কবিতাৰ ভৰিত হিতেনৰ হাতৰ স্পৰ্শ লগাৰ লগে লগে তাই জিকাৰ খাই উঠিছিল৷ কুমজেলেকুৱা এডালে তাইৰ\nভৰিত বগাই ফুৰাৰ দৰে লাগিছিল তাইৰ৷ হিতেনৰ এনেকুৱা স্পৰ্শতো তাই বিচৰা নাছিল! হিতেনৰ স্পৰ্শৰে তাইৰ দেহত গোলাপৰ বাগিচা এখন সজাবলৈ কবিতাৰ মন আছিল৷ কিন্তু এয়া কি? সপোনৰ পুৰুষজনৰ প্ৰথম স্পৰ্শই তাইক কোঁচ খুৱাই দিলে৷ শেষৰাতিৰ বিয়াৰ ৰভাতলীত কবিতাই কান্দি কাটি বাউলি হৈছিল৷ সকলোৱে কোৱাকুই কৰিছিল-দুয়ো ভনীয়েকৰ বৰ মিল আছিল৷ এতিয়া সৰুজনী চিৰদিনৰ বাবে বেলেগলৈ যাবলৈ ওলোৱাৰ বাবে তাই সহ্য কৰিব পৰা নাই৷ কিন্তু কোনেও কবিতাৰ বুকুৰ ভিতৰত সোমাই তাই কিয় কান্দিছিল এবাৰো চোৱাৰ চেষ্টা নকৰিলে৷ বহুদিন পিছলৈ কবিতাই পাৰেমানে চাবোনেৰে ঘঁহি ঘঁহি ভৰিদুখন ধুইছিল৷ আঠমঙলাৰ পিছত বিনীতা আৰু হিতেনে চাৰিদিনমান থকাকৈ ফুৰিবলৈ আহিছিল৷ কবিতাৰ কোঠাতেই দুয়োকে থাকিবলৈ বিছনা পাৰি দিছিল৷ হিতেনহঁত থকা কেইদিন গোটেই ৰাতি কবিতাই শুব পৰা নাছিল৷ প্ৰকাণ্ড সাপ এডালে ৰাতি ৰাতি কবিতাক গিলি পেলাইছিল৷ হিতেনহঁতৰ কোঠাৰ পৰা ভাঁহি অহা অস্ফূট গুণগুণনিবোৰে কবিতাক কবৰত শুৱাই থৈছিল৷ কবৰটোৰ ভিতৰত তাই ছটফটাইছিল৷ হিতেনহঁত যোৱাৰ পিছত কবিতাই সিহঁত থকা বিছনাচাদৰখন আৰু গাৰুৰ গিলিপ দুটা বহুদিনলৈ ধোৱা নাছিল৷ ৰাতি ৰাতি তাতেই তাই হিতেনৰ দেহৰ ঘ্ৰাণ ল’বলৈ চেষ্টা কৰিছিল৷ কিন্তু তাত বিনীতাও শোৱাৰ কথাটো মনত পৰাৰ লগে লগে কবিতা কোঁচ খাই গৈছিল৷ গাৰুত মুখখন গুজি গোটেই ৰাতি তাই কান্দিছিল৷\nবিনীতাহঁতৰ ঘৰৰ ওচৰ পাই কবিতাই আৰু নিজকে বাধা দি ৰাখিব নোৱাৰিলে৷ বুকু ভঙা বিননিৰে মানুহবোৰৰ মাজেৰে তাই উধাতু খাই দৌৰিবলৈ ধৰিলে৷ চোতালখন পাই কবিতাই আৰু আগবাঢ়িব নোৱাৰিলে৷ বিয়াৰ দিনা পিন্ধা ৰঙা পাটৰ মেখেলা চাদৰযোৰ পিন্ধি বিনীতাই চোতালত শুই আছে৷ ডিঙি আৰু হাতে কাণে বিয়াৰ দিনাখন পিন্ধা সোণৰ গহনাবোৰে জলমলাই আছে৷ নিথৰ হৈ শুই থকা বিনীতাৰ ওচৰত মাক আৰু হিতেনে হিয়াঢাকুৰি কান্দি আছে৷ কবিতাই বিনীতাৰ পিনে দুখোজমান আগুৱাই গৈ ৰৈ গ’ল৷ বাৰাণ্ডাৰ পৰা থুনুক থানাক খোজেৰে বিনীতাৰ কণমানি ছোৱালী হিয়া কবিতাৰ পিনে দৌৰি আহিল৷ দৌৰ মাৰি গৈ কবিতাই হিয়াক কোলাত তুলি ল’লে৷ কবিতাহঁতৰ ঘৰতেই তাইৰ জন্ম হৈছিল৷ সৰুৰ পৰা তাই কবিতাৰ কোলাত উঠিয়েই এইকণ ডাঙৰ হৈছে৷ হিতেনৰ দেউতাক আৰু মাক বিয়াৰ পিছতেই ঢুকাইছিল৷ গৰ্ভৱতী বিনীতাই মাকৰ ঘৰতেই আছিল, কাৰণ তাই গৰ্ভৱতী হোৱাৰ পিছতেই হিতেনৰ দূৰলৈ বদলি হৈছিল৷ মাথো দুমাহ আগতেহে হিতেনে বহুত লাগি মেলি আকৌ ওচৰলৈ বদলি হৈ আহিছিল৷ তাৰ পিছতেই মাকৰ ঘৰৰ পৰা বিনীতাক নি লগত ৰাখিছিল৷ কবিতাই আলফুলে হিয়াক বুকুৰ মাজত সাৱটি ধৰিলে৷ হিয়াক কোলাত লৈ তাই কান্দিব নোৱাৰে, কেতিয়াও নোৱাৰে৷ এসপ্তাহৰ জ্বৰতে যে বিনীতা ঢুকাব কোনেনো জানিছিল৷ হঠাৎ চাৰিওফালে আকৌ এবাৰ কান্দোনৰ ৰোল উঠিল৷ এইখন ঘৰলৈ বিনীতাই এদিন কঁপালত হিতেনৰ আঙুলিৰে সেন্দূৰ পিন্ধি আহিছিল৷ আজি আকৌ হিতেনে বিনীতাৰ কঁপালত দগমগীয়া সেন্দূৰৰ ফোঁট এটা আঁকি দিলে৷ হিতেনৰ লগত খোজ কাঢ়ি এইখন ঘৰত সোমোৱা বিনীতাই আজি হিতেনৰ কান্ধত উঠি যাবলৈ ওলাল৷ কবিতাই সেইপিনে চাব নোৱাৰিলে৷ হিয়াক কোলাত সাৱটি তাই ঘৰৰ ভিতৰলৈ সোমাই গ’ল৷\nবিনীতাৰ সকাম হৈ গ’ল৷ কবিতাৰ কোলাত উঠি ঘূৰি ফুৰা হিয়াই এবাৰো মাকৰ কথা নুসুধিলে৷ বিনীতাৰ সকাম হৈ যোৱাৰ পিছত কবিতাহঁত যাবলৈ ওলাল৷ মাকে হিতেনক ওচৰলৈ মাতি আনি থোকাথুকি মাতেৰে ক’বলৈ ধৰিলে-“বাপা, তাই এইখিনিয়েই আয়ুস লৈ আহিছিল৷ দুখ কৰি নাথাকিবা৷ হিয়াক তুমি কেনেকৈ চম্ভালিবা? তাইক আমিয়েই লৈ যাওঁ দিয়া৷ মাকৰ মৰমৰ অভাৱ তাইক কেতিয়াও অনুভৱ কৰিবলৈ নিদিওঁ৷ তুমি দুখ কৰি নাথাকিবা৷ ভাল ঘৰধৰা ছোৱালী এজনী চাই আকৌ বিয়াখন পাতি পেলোৱা৷ আমি অকণো বেয়া নাপাওঁ৷ “ শাহুৱেকৰ দুয়োখন ভৰিতেই জপটিয়াই ধৰি হিতেনে মাথো হুৰাওৰাৱে কান্দিলে৷ বিনীতাৰ স্মৃতিবোৰ বুকুত বান্ধি হিয়াক লগত লৈ কবিতাহঁত ঘৰলৈ উভতিল৷ হিয়াৰ হাঁহিৰ আঁৰত বিনীতাৰ অভাৱবোৰ লুকাই থাকিল৷ দিনটো কবিতা আৰু মাকৰ পিছে পিছে দেও দি ফুৰা হিয়াই ৰাতি কবিতাৰ ডিঙিত সাৱটি ধৰি নুশুলে টোপনিয়েই নাহে৷ সময়বোৰ বাগৰিবলৈ ধৰিলে৷ হিতেনে সদায় ফোন কৰি হিয়াৰ খবৰ লয়, মাজে মাজে আহে৷ এবছৰমান পিছত এদিন চলচলীয়া চকুহালেৰে শাহুৱেকৰ ওচৰত থিয় হৈ হিতেনে হাতযোৰ কৰিলে-“মই বহুত কষ্ট পাইছোঁ মা৷ হিয়াক মোক নিবলৈ দিয়ক৷ বিনীতাৰ স্মৃতিয়ে মোক জীয়াই থাকিবলৈ নিদিয়ে৷ হিয়াক লৈ মোক জীয়াই থাকিবলৈ দিয়ক মা৷” অলপ সময় শাহুৱেক মনে মনে থাকিল৷ তাৰ পিছত লাহে লাহে ক’লে-“কবিতাক পাই তাই মাকক পাহৰি গৈছে৷ তুমি অকলে তাইক কেনেকৈ চম্ভালিবা?” তলমূৰকৈ ভৰিৰ আঙুলিবোৰৰ পিনে চাই হিতেনে ক’লে-“মই আকৌ বিয়া পাতিম বুলি ভাবিছোঁ মা৷ আপোনালোকে যদি অনুমতি দিয়ে, মই কবিতাক বিয়া কৰাব খোজোঁ৷” কাষৰ কোঠাটোত হিয়াক শুৱাই থকাৰ পৰাই কবিতাই দুয়োৰে কথাবোৰ শুনি আছিল৷ হিতেনৰ কথাখিনি শুনি আকৌ এবাৰ কবিতা জিকাৰ খাই উঠিল৷\nখুব সাধাৰণভাৱেই হিতেন আৰু কবিতাৰ বিয়াখন হৈ গ’ল৷ আজি দুয়োৰে ফুলশয্যাৰ নিশা৷ শোৱনি কোঠাৰ বনচোম কাঠৰ ডাঙৰ পালেংখনত পৰা বগলীৰ পাখিৰ দৰে শুভ্ৰ বিছনাচাদৰখনৰ ওপৰত বহি কবিতা ৰৈ আছে৷ এদিন এইটো নিশা তাইৰ বাবে এটা মিঠা সপোন আছিল, বিনীতাৰ বিয়াৰ পিছত যিটো সপোন চুচুৰ্মৈ হৈ থাকিল৷ আজি সেই ভাঙি ছিঙি চূৰমাড় হোৱা সপোনটোৱেই আকৌ এবাৰ ঠন ধৰি উঠিছে৷ পাটৰ পাঞ্জাৱী আৰু পায়জামা পিন্ধি হিতেন শোৱনি কোঠাটোলৈ সোমাই আহিল৷ অলপ আগতে কবিতাৰ কোলাত শুই টোপনি যোৱা হিয়াক হিতেনে ডাঙি নি ওচৰৰ কোঠাটোত শুৱাই থৈ আহিছিল৷ কোঠাটোত সোমাই হিতেনে পাঞ্জাৱীটো খুলি আলনাডালত ওলোমাই থ’লে৷ তাৰ পিছত লাহে লাহে বিছনাৰ পিনে আগুৱালে৷ হিতেনৰ প্ৰতিটো খোঁজৰ লগে লগে কবিতাৰ উশাহবোৰ চুটি হ’বলৈ ধৰিলে৷ বুকুখনে যেন ধপধপোৱা নাই, কোনোবাই যেন বিহুত ঢেঁকীৰে চিৰাহে খুন্দিছে৷ আঁঠুৱাখন সামান্য ডাঙি হিতেন বিছনাত উঠিল৷ আলফুলে কবিতাৰ জেতুকা সনা হাতখনত ধৰি আঙুলীবোৰ চুবলৈ ধৰিলে৷ এৰা! এইটো স্পৰ্শৰ বাবেই কবিতা আকুল হৈ ৰৈ আছিল৷ বাগিচাত ফুলি উঠা হাজাৰ গোলাপৰ স্পৰ্শ! লাহেকৈ হিতেনে কবিতাৰ ওৰণিখন গুচাই পৃথিৱীৰ সমস্ত মৰমবোৰ চকুত সানি অপলক দৃষ্টিৰে তাইলৈ চালে৷ লাজত ৰঙা পৰা মুখখন ওপৰলৈ ডাঙি কবিতায়ো হিতেনলৈ চালে৷ হিতেনে কবিতাৰ কান্ধত দুয়োখন হাতেৰে আলফুলে ধৰি ল’লে৷ তাৰপিছত লাহে লাহে কবিতাৰ ওঁঠৰ পিনে মুখখন আগুৱাই নিলে৷ কবিতাই চকু দুটা মুদি দিলে৷ এইমাত্ৰ জকমকাই ফুলি উঠিব হাজাৰ গোলাপৰ বাগিচা!\nহঠাৎ ওচৰৰ কোঠাটোত হিয়াই কান্দি উঠিল৷ কবিতাই আৰু ৰ’ব নোৱাৰিলে৷ একে আঁজোৰে কান্ধৰ পৰা হিতেনৰ হাতদুখন আঁতৰাই আঁঠুৱাখন ডাঙি বিছনাৰ পৰা জপিয়াই নামিল৷ বাগিচাখনত ফুলিব খোজা হেঁপাহৰ গোলাপৰ কলিবোৰ গচকি ধমহকৈ দুৱাৰখন খুলি ওচৰৰ কোঠাটোলৈ কবিতাই দৌৰ দিলে৷\n← মোৰ বিদেশী বোৱাৰীজনী – পৰী শ্যামলী ভূঞা\nদৈনন্দিন – সুৰেশ কুমাৰ →\nসৈনিকে পিন্ধা এটা সেউজীয়া টুপী (দিগন্ত যাদৱ শৰ্মা)


|| ৰক্তাক্ত দুলীয়াজান আৰু ছাত্ৰ সন্থাৰ সপ্তদশ অধিৱেশন || – Mahabahoo\nHome/Assam News & Articles/|| ৰক্তাক্ত দুলীয়াজান আৰু ছাত্ৰ সন্থাৰ সপ্তদশ অধিৱেশন ||\n|| ৰক্তাক্ত দুলীয়াজান আৰু ছাত্ৰ সন্থাৰ সপ্তদশ অধিৱেশন ||\nসপ্তদশ অধিৱেশনৰ পটভূমিত মনলৈ আহিছে – ১৯৬৬ চনৰ ১ আৰু ২ অক্টোবৰত যোৰহাটত অসমৰ বিভিন্ন বিদ্যালয় – মহাবিদ্যালয় আদিৰ শতাধিক ছাত্ৰ প্ৰতিনিধি সমবেত হৈ “সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থা”ৰ জন্ম দিছিল, আৰু লক্ষ্মীকান্ত শইকীয়াক সভাপতি তথা দিলীপ কুমাৰ ভট্টাচাৰ্যক সাধাৰণ সম্পাদক হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰা হৈছিল; কিন্তু সেই ঘটনা কোনো বিচ্ছিন্ন ঘটনা নাছিল। ইতিহাসৰ বিৱৰ্ণ পৃষ্ঠাত মোলান পৰি যোৱা আৰু আজিকালি কোনোৱেই উল্লেখ নকৰা – অবিভক্ত কামৰূপৰ পাঠশালাক কেন্দ্ৰ কৰি বিস্তৃত হৈ থকা বজালী অঞ্চলৰ চৌখুটীত ১৯১৩ চনতেই গঠন হোৱা “বজালী বান্ধৱ সন্মিলন” ( পিছলৈ ১৯১৭ চনত নাম পৰিৱৰ্তন কৰি ‘বজালী ছাত্ৰ সন্মিলন’, সভাপতি কামেশ্বৰ দাস আৰু সম্পাদক সোণাপতি দেৱ শৰ্মা); ১৯১৬ চনৰ ২৫ আৰু ২৬ ডিচেম্বৰ তাৰিখে গুৱাহাটীত সাহিত্যৰথী লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ সভাপতিত্বত অনুষ্ঠিত হোৱা অসমীয়া ছাত্ৰৰ সাহিত্য সন্মিলনৰ প্ৰথম অধিৱেশনত সাহিত্যৰথীৰ পৰামৰ্শক্ৰমে “অসম ছাত্ৰ সন্মিলন” নাম গৃহীত হৈ প্ৰথম কাৰ্যনিৰ্বাহক সমিতি গঠন হোৱা ঘটনা ( প্ৰধান সম্পাদক হেড়ম্বপ্ৰসাদ বৰুৱা আৰু সহকাৰী সম্পাদক জ্ঞাননাথ বৰা); আৰু আজিৰ “সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থা”ৰ এক এৰাব নোৱাৰা ধাৰাবাহিক আত্মিক সম্পৰ্ক আছে। ১৯৬৬ চনত গঠন হোৱা সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থা সাংগঠনিক ভাবে সুদৃঢ় হৈ উঠাৰ আগতেই ১৯৭২ চনৰ মাধ্যম আন্দোলনত সৰৱ ভূমিকাৰে নিৰ্ণায়ক শক্তিলৈ পৰিণত হ’বলৈ বাধ্য হৈছিল। আমিও সেই মাধ্যম আন্দোলনত অংশগ্ৰহণ কৰিছিলো ষষ্ঠমান শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰ হিচাপে। আমাৰো সেয়াই আৰম্ভণি। আমি হেৰুৱাইছিলো ১২ বছৰীয়া সহযোদ্ধা মোজাম্মিল হকক – ১৯৭২ চনৰ ৫ অক্টোবৰত। অসম পুলিচে গুলীয়াই হত্যা কৰা মোজাম্মিলৰ অকালমৃত্যুত সমগ্ৰ অসমে কান্দিছিল। তাৰপিছত বহুত ঘটনা… দীঘল নকৰো। এনেদৰে আমাৰ কৈশোৰৰ দিনবোৰৰ মাজেৰে মাধ্যম আন্দোলন, খাদ্য আন্দোলন আদি পাৰ হৈ গ’ল। সত্তৰৰ দশকত ললিত ৰাজখোৱা আৰু নগেন শৰ্মা যথাক্ৰমে সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থাৰ সভাপতি আৰু সম্পাদক হৈ থকা সময়ছোৱাত অসমত সমান্তৰালকৈ অইন এক ‘সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থা’ গঠন কৰাৰ প্ৰয়াস হ’ল – সেইসময়ত অসমত আহি খোপনি পোতা চি-পি-আই(এম•এল)ৰ ভাস্কৰ নন্দীৰ নেতৃত্বত বিশ্বাস কৰা ‘ইউ-এছ-এফ’ৰ ( ইউনাইটেড ষ্টুডেন্টচ ফেডাৰেশ্যন)ৰ উদ্যোগত। পাঠশালাত সেই সমান্তৰাল সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থাৰ অধিৱেশন অনুষ্ঠিত কৰি তাৰ দ্বাৰা সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থাক নস্যাৎ কৰিবলৈ প্ৰয়াস কৰা হ’ল। আমি সেইসময়ত ‘সমান্তৰাল সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থা’ৰ বিৰুদ্ধাচৰণ কৰি তেওঁলোকৰ প্ৰচেষ্টা ব্যৰ্থ কৰাৰ পিছত ললিত ৰাজখোৱা আৰু নগেন শৰ্মাৰ নেতৃত্বত “সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থা” পুনৰ উজ্জীৱিত হৈ উঠিল। এই সমগ্ৰ ঘটনাৱলীৰ আমি সাক্ষী। তাৰপিছত? তাৰ পিছৰ ছোৱা সময় অগ্নিময়। কিমান লিখিম? ১৯৭৮ চনৰ মে’ মাহৰ পৰা গোলপোষ্ট সলনি নকৰাকৈ শতাধিক প্ৰৱন্ধ লিখিলো – অসম আন্দোলনৰ সময়ছোৱাত। আজিও গোলপোষ্ট সলনি হোৱা নাই। ১৯৭৯ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত উজনি অসমলৈ একেলগে যাত্ৰা কৰি থাকোতে ডিব্ৰুগড়ত হঠাৎ ৰোগাক্ৰান্ত হৈ পৰা সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থাৰ সাধাৰণ সম্পাদক ভৃগু কুমাৰ ফুকনক ডিব্ৰুগড় মেডিকেল কলেজৰ চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি কৰাই ৬/৭ দিন তেওঁৰ চিকিৎসা চলি থাকোতে ছাঁৰ দৰে থাকি পিছত সুস্থ হৈ পৰাত তেওঁক শিৱসাগৰৰ ফুকন নগৰৰ বাসগৃহত থৈ ৫ নৱেম্বৰত নৈশ বাছত গুৱাহাটীলৈ আহি ৬ নৱেম্বৰত গুৱাহাটীৰ জজ খেলপথাৰত হোৱা সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থাৰ দ্বাৰা আয়োজিত বিশাল গণ সমাৱেশত ‘সভা’ৰ ‘প্ৰচিডিং’ লিখিছিলো; তাৰ পিছত…বহু দীঘল সেইবোৰ অধ্যায়। কিমান বয়স আছিল আমাৰ? ১৮ বছৰ, ১৯ বছৰ! কিন্তু পিছলৈ বহু নিৰ্লজ্জ নিধকালি দেখিলো, বিশ্বাসঘাতকতা দেখিলো, বিভিন্ন দৃশ্যপট দেখিলো, আৰু নিজকে নিজে ধিক্কাৰ দিলো – এওঁলোকৰ নেতৃত্বতেই হৈছিল নে সেই অসম আন্দোলন! এই লেখাত কাকো ব্যক্তিগত আক্ৰমণ নকৰো। কিন্তু ‘প্ৰাক্তন’ শব্দটো কোনেও মচিব নোৱাৰে, ই চিৰস্থায়ী। আজি যদি সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থাৰ এই অধিৱেশনত এনে প্ৰস্তাৱ লোৱা হয় যে ললিত ৰাজখোৱা আৰু নগেন শৰ্মাৰ সময়ছোৱাত, প্ৰফুল্ল কুমাৰ মহন্ত আৰু ভৃগু কুমাৰ ফুকনৰ সময়ছোৱাত, কেশৱ মহন্ত আৰু অতুল বৰাৰ সময়ছোৱাত, সৰ্বানন্দ সোণোৱাল আৰু সমুজ্বল ভট্টাচাৰ্যৰ সময়ছোৱাত, শঙ্কৰ প্ৰসাদ ৰায় আৰু তপন গগৈৰ সময়ছোৱাত, আৰু দীপাংক নাথ আৰু লুৰিনজ্যোতি গগৈৰ সময়ছোৱাত – তেওঁলোকে বাতৰিকাকতত যিমানবোৰ বিবৃতি দিছিল, দূৰদৰ্শন অসমলৈ অহাৰ পিছত যিমানবোৰ ‘বাইট’ দিছিল – সেই সকলোবোৰ সামৰি এখন সংকলন প্ৰকাশ কৰা হ’ব, তেন্তে সেইখন পঢ়িলেই এক সামগ্ৰিক আভাস পোৱা যাব তথা ‘প্ৰাক্তন’ সকলৰ ‘শেষ সকিয়নী’, ‘মৃত্যু সঙ্কল্প’, ‘জয় আই অসম’ আদিৰো ‘এম-আৰ-আই’ নতুন প্ৰজন্মই কৰিবলৈ সুবিধা পাব। আন্তৰিকতাৰে আশা কৰিছো, তেনে এখন সংকলন সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থাই প্ৰকাশ কৰিব।\nযি কি নহওঁক, অসম আন্দোলনৰ বিষয়ে ইয়াত লিখি লিখি সমাপ্ত কৰিব নোৱাৰো। এতিয়াৰে পৰা প্ৰায় দুবছৰ আগতে প্ৰায় ১০০০ পৃষ্ঠাৰ যিখন কিতাপ লিখি প্ৰকাশ কৰিছিলো, সেইখনৰো সেইবাবেই নাম দিছিলো -” অসম আন্দোলনৰ অসম্পূৰ্ণ ইতিহাস”! কিন্তু আজি যিসময়ত এই অধিৱেশনৰ আয়োজন কৰা হৈছে, সেই সময়ছোৱা ইমানেই জটিল আৰু ধোঁৱাময়, ইমানেই বিশ্বাসহীন আৰু সুবিধাবাদী, ইমানেই ভয়াবহ আৰু কুটিল – নতুন প্ৰজন্মই সমগ্ৰ ঘটনাৱলী ভালদৰে বিশ্লেষণ নকৰিলে আজি ইমানবছৰে যি সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থা অসমৰ আত্মা হিচাপে বিবেচিত হৈ আহিছে আৰু বহু ঘাত-প্ৰতিঘাত- বিশ্বাসঘাতকতা – প্ৰতাৰণাৰ সন্মুখীন হৈও নিজৰ পতাকাখন সগৰ্বে উৰুৱাই আছে – সেই আত্মা তথা নিৰ্ণায়ক শক্তিৰ বিকাশ ৰুদ্ধ হৈ পৰা অসম্ভৱ নহয়, যিহেতু সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থাৰ মঞ্চখন ব্যৱহাৰ কৰি বহুতেই সেই মঞ্চখনতেই অকল্পনীয় ভাৱে কুঠাৰাঘাত কৰিলে। ‘প্ৰাক্তন’ৰ নেতৃত্বতেই চৰকাৰ; অথচ সেই চৰকাৰৰ গুলীতেই অসম আন্দোলনৰ অইন এক জটিল প্ৰশাখা “কা” বিৰোধী আন্দোলনত ফুলকুমলীয়া ছাত্ৰ পুনৰ শ্বহীদ! তাকো শ্বহীদ দিৱসৰ পিছদিনাই! শ্বহীদ উদ্যান মুকলি কৰাৰ পিছতেই! সেইবাবেই সৃষ্টি হৈছে অবিশ্বাস। নিজৰ ছাঁ টোকেই যেন আজি বিশ্বাস কৰিব নোৱাৰি! ‘প্ৰাক্তন’ সকলে অসমক ইমান ভাল পাইছিল যে কোনোবাই মৰমতে কামুৰি অসম মাতৃৰ নাক ছিঙি লৈ গ’ল, কোনোবাই কাণ, কোনোবাই স্তন, আৰু কোনোবাই নিবলৈ প্ৰয়াস কৰি আছে হৃদপিণ্ড! এইসকলৰ নেতৃত্বতেই মানুহ ৰাজপথলৈ ওলাই অহা নাছিল নে? শত শতজন শ্বহীদ হোৱা নাছিল নে? গতিকে সাধাৰণ মানুহৰ দোষ নাই। মানুহ বীতশ্ৰদ্ধ। সেয়েই গুৰুত্বপূৰ্ণ দুলীয়াজানৰ অধিৱেশন। এই অধিৱেশন হ’ব লাগিব বিশ্বাস-আস্থা ওভোতাই আনিব পৰা অধিৱেশন, নতুন প্ৰজন্মই নতুন চিন্তাধাৰাৰে আগন্তুক দিনত এক নতুন ধাৰাৰ যাত্ৰাৰম্ভ কৰাৰ বাবে সঙ্কল্প লোৱাৰ অধিৱেশন। আজি ভৌগোলিক পৰিসীমা নতুন নতুন প্ৰযুক্তিয়ে মচি পেলোৱাৰ পিছত সমগ্ৰ বিশ্বলৈ দৃষ্টিপাত কৰি আগবাঢ়ি যাবলৈ হোৱা অধিৱেশন। স্বদেশৰ ইতিহাস মন্হন কৰি সত্বা উদ্ধাৰ কৰিবলৈ অনুষ্ঠিত হোৱা অধিৱেশন। এনে এক সময়ত শ্বহীদৰ ৰক্তৰে ৰঞ্জিত দুলীয়াজানৰ এই অধিৱেশন ঐতিহাসিক ভাৱে অত্যন্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ। সেইবাবেই আৰম্ভণিতে কৈছো যে যি স্থানত সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থাৰ অধিৱেশন অনুষ্ঠিত কৰা হৈছে, সেই স্থানত ১৯৮০ চনত হোৱা ঘটনাৱলীৰ জিলিঙণি ডাঙি ধৰিম – যাতে তেওঁলোকে অতীতৰ পটভূমিত কথাবোৰ গভীৰভাবে চিন্তা কৰিব পাৰে। এইখিনিতে পুনৰ কৈ থব বিচাৰিছো যে ১৯৮০ চনত এই লেখকৰ বয়স আছিল ১৯/২০ বছৰ! সেই বয়সত কি দুলীয়াজানত কি দেখিছিলো আৰু সাপ্তাহিক নীলাচল কাকতত কি লিখিছিলো, তলত ডাঙি ধৰিলো। দয়া কৰি আজিৰ নতুন প্ৰজন্মই ১৯৮০ চনৰ সেই পৰিৱেশলৈ যাত্ৰা কৰি লেখাটো পঢ়িবলৈ যত্ন কৰিব।\n|| অভিশপ্ত দুলীয়াজান: লিখিবলৈ ভাষা নাই ||\nসদৌ অসম ছাত্ৰ সন্হালৈ অনুৰোধ থাকিল যাতে গাঁৱৰ মানুহৰ তুমৰুলি তেজত তগ্-বগাই উঠা ঘোঁৰাৰ লেকামদাল ভালকৈ ধৰি ৰাখি বিদেশী নাগৰিকৰ সমস‍্যাটো সমাধান কৰাৰ লগে লগে অৰ্থনৈতিক শোষণৰ পিনেও লক্ষ‍্য ৰাখি পৰিকল্পনা কৰি অগ্ৰসৰ হয়। এই সময়টোৱেই আমাৰ বাবে অআটাইতকৈ বিপদজনক, অথচ শুভ সময়। এই সময়ত ছাত্ৰ সন্হাত ইন্দিৰা কংগ্ৰেছ, কংগ্ৰেছ আদি সৰ্বভাৰতীয় দলৰ দালাল সোমাবলৈ যত্নপৰ হৈ উঠিছে, আন্দোলনক বিপথে নিবলৈ যত্নপৰ হৈ উঠিছে। আনহাতে এই সময়ত কিন্তু অসমীয়া জাতিও জাগিছে। আমি এতিয়া আমাৰ সন্মিলিত শক্তিৰে সমস্যা সমাধান কৰিব লাগিব, মূল শত্ৰুৰ বিৰুদ্ধে যুজিব লাগিব। ( সমাপ্ত)\nAfghanistan Has Fallen to the Taliban: Will its past relapse into its future?\nAnthurium Festival – Mizoram\n।। শ্ৰীৰামকৃষ্ণ পৰমহংস আৰু ঈশ্বৰচন্দ্ৰ বিদ্যাসাগৰৰ মিলনৰ বৰ্ণনা।।- ( চাৰি )


Contexts : Spices\nItems in Spices\nEnglish: ajwain, Ligusticum ajwain, Trachyspermum copticum,\nIt is the small seed-like fruit similar to that of the Bishop's Weed and also used to eat with paan. Ajwain probably originated in Egypt and the eastern Mediterranean area. It is very widely cultivated in black soil particularly along the riverbank in Egypt and many other countries like India, Iran and Afghanistan.\nএবিধ বাম খেতিত হোৱা সুগন্ধি মচলা-গুটি ৷ দেখিবলৈ গুৱা-মু্ড়িৰ নিচিনা আৰু ইয়াক তামোলৰ লগত খাবলৈও ব্যৱহাৰ কৰা দেখা যায় ৷ সম্ভৱতঃ ইজিপ্তৰ পৰা খেতি কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰা আজনি বৰ্তমান ভাৰত, ইৰাণ আৰু আফগানিস্তানতো বহুলভাৱে খেতি কৰা দেখা যায় ৷\nEnglish: ginger, gingerroot, Zingiber officinale,\nBodo: हाजें, हाइजें,\nBishnupriya Manipuri: আদা,\nNepali: अदुवा, सूठो,\nA plant or its root of tropical southeast Asia having yellowish-green flowers andapungent aromatic rhizome.\nদক্ষিণ-পূৱ এছিয়াৰ উষ্ণ মণ্ডলত উপলভ্য জিঞ্জিবাৰ অফিচিনেলি প্ৰজাতিৰ অন্তৰ্গত, ঈষত্ হালধীয়া-সেউজীয়া ৰঙৰ ফুল ফুলা আৰু এক বিশেষ গোন্ধযুক্ত এজোপা গছ বা তাৰ শিপা\nEnglish: cumin, Cuminum cyminum,\nAssamese: জীৰা, ছয়ন-বাখৰ,\nবাম খেতিত হোৱা এবিধ সৰু মছলাৰ গছ আৰু তাৰ গুটি ৷\nEnglish: cardamom, elettaria cardamomum,\nAssamese: ইলাচী, এলাচি,\nBangla: কার্ডমম্, কার্ডামম,\nA Indian herb or its seeds (Elettaria cardamomum) having capsular fruits with aromatic seeds used asaspice or condiment.\nমছলাৰূপে ব্যৱহাৰ কৰা সুগন্ধি বীজ ধাৰণ কৰা এবিধ ভাৰতীয় উদ্ভিদ বা তাৰ বীজ।\nEnglish: garlic, Allium sativum,\nAssamese: নহৰু, ৰচুন, লহুন,\nBodo: सामब्राम गुफुर,\nBishnupriya Manipuri: রহন,\nDimasa: samprang gufu,\nTai: প ল চিঙ্, প্ল-হুম,\nAn onionlike plant havingawhite bulb that breaks up into separable cloves withastrong distinctive odor and flavor.\nএবিধ পিয়াঁজ গছৰ দৰে সৰু গছ আৰু তাৰ শিপাত হোৱা ফুটাৰ সমষ্টি।\nEnglish: pepper, black pepper,\nAssamese: জালুক, গোলমৰিচ,\nKarbi: ahom birik,\nThe small, dark, unripe fruit of the pepper plant (Piper nigrum), used whole or ground asapungent spice.\nমছলাৰূপে ব্যৱহাৰ কৰা এবিধ লতাজাতীয় গছৰ জ্বলা শুকান গুটি।\nEnglish: bayleaf, Laurus nobilis,\nAssamese: তেজ পাত,\nখাদ্যত সুগন্ধিৰূপে ব্যৱহাৰ কৰা এবিধ গছৰ পাত।\nEnglish: celery seeds,\nAssamese: কালজীৰা, ক’লাজীৰা,\nA kind of celeray herbs available in India. The seeds are black in color and used asaspice in various dishes. It has medicinal value also.\nএবিধ বছৰেকীয়া বাম খেতিত হোৱা মচলা আৰু ঔষধত লগা ক’লা গুটিৰ শস্য আৰু তাৰ গুটি ৷ ইয়াৰে আটাইতকৈ উত্তমবিধ কেৱল ভাৰতত পোৱা যায় |\nEnglish: Papaver somniferum, poppy,\nA species of plant of the genus Papaver, herbs with showy polypetalous flowers andamilky juice. From one species opium is obtained, though all the species contain it to some extent; also,aflower of the plant.\nএবিধ সপুস্পক উদ্ভিদ। ইয়াৰ ফলৰ পৰা কানি তৈয়াৰ কৰা হয়।\nEnglish: Bishop’s weed, caraway seed, Carum capticum,\nAssamese: যনি, যনী,\na valuable ingredient of Unani medicine, cultivated in black soil particularly along the riverbank throughout India and also available in Iran, Egypt and Afghanistan; also used asaspice\nভাৰত, ইৰাণ, ইজিপ্ত, আফগানিস্তান আদি দেশত খেতি কৰা, মছলাৰূপে অথবা ঔষধৰ উপাদান হিছাপে ব্যৱহাৰ কৰা এবিধ উদ্ভিদ আৰু তাৰ গুটি


বিটিচি নিৰ্বাচনৰ ফলাফল : টুইটে উদঙালে কেন্দ্ৰীয় গৃহমন্ত্ৰী অমিত শ্বাহৰ মিথ্যাচাৰ!\nকালি নিশা ঘোষণা হৈ যোৱা বিটিচিৰ নিৰ্বাচনৰ ফলাফলক কেন্দ্ৰ কৰি কেন্দ্ৰীয় গৃহমন্ত্ৰী অমিত শ্বাহে চৰম মিথ্যাচাৰৰ আশ্ৰয় লোৱা দেখা গৈছে।\nউল্লেখ্য যে দুটা পৰ্যায়ত সমাপন হৈ যোৱা বিটিচি নিৰ্বাচনৰ ফলাফল ১২ ডিচেম্বৰত ঘোষণা কৰা হয়।\n৪০ টা পৰিষদীয় সমষ্টিৰ শনিবাৰে নিশালৈ ঘোষণা হোৱা নিৰ্বাচনৰ ফলাফলত বিটিচিত ত্ৰিশংকু পৰিষদ পৰিলক্ষিত হয়।\nতীব্ৰ প্ৰতিদ্বন্দ্বিতাৰ অন্তত বিপিএফ দলে ১৭ খন, য়ুপিপিএল ১২, বিজেপি ৯, কংগ্ৰেছ+এআইয়ুডিএফ মিত্ৰজোঁট ১ আৰু গণ সুৰক্ষা পাৰ্টিয়ে ১ খনকৈ আসন লাভ কৰে।\n৪০ খন আসনযুক্ত বিচিটি পৰিষদৰ পৰিষদ গঠনৰ মেজিক সংখ্যা হ’ল ২১। কিন্তু কোনো এটা দলেই একক সংখ্যাগৰিষ্ঠতা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম নহ’ল।\nকোনো দলে মেজিক সংখ্যা স্পৰ্শ কৰিবলৈ সক্ষম নোহোৱাৰ লগে লগে দিছপুৰত আৰম্ভ হয় বিটিচিকেন্দ্ৰিক ৰাজনৈতিক কূট কৌশল।\nনিৰ্বাচনৰ ফলাফল আনুষ্ঠানিকভাৱে ঘোষণা কৰাৰ পূৰ্বে নিশাই গুৱাহাটীলৈ আহি মন্ত্ৰী ডঃ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ চৰকাৰী আৱাসগৃহত বিজেপিৰ ৰাজ্যিক সভাপতি ৰঞ্জিত দাস, বিজেপিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সাধাৰণ সম্পাদক দিলীপ শইকীয়া আৰু গণ সুৰক্ষা মঞ্চৰ সভাপতি তথা সাংসদ নৱ কুমাৰ শৰণীয়াৰ উপস্থিতিত গোবিন্দ বসুমতাৰীসহ য়ুপিপিএলৰ সভাপতি প্ৰমোদ বড়োৱে ৰাজনৈতিক মন্থনত ব্যস্ত হয়।\nএই মন্থনতে সিদ্ধান্ত কৰা হয় যে য়ুপিপিএলৰ সৈতে বিজেপিয়ে বিটিচিত পৰিষদ গঠন কৰিব আৰু লগত থাকিব মাত্ৰ এখন শাসন লাভ কৰা নৱ কুমাৰ শৰণীয়াৰ গণ সুৰক্ষা পাৰ্টয়ে।\nইফালে একে সময়তে নিখিল বড়ো ছাত্ৰ সন্থাইয়ো সংবাদ মাধ্যমৰ আগত বিটিচিত য়ুপিপিএল, বিজেপি আৰু গণ সুৰক্ষা পাৰ্টিয়ে পৰিষদ গঠন কৰিব বুলি তাৎপৰ্যপূৰ্ণ মন্তব্য কৰে।\nনিশাৰ মন্থন বৈঠকতে সকলো সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰা হয় যদিও আনুষ্ঠানিকতা ৰক্ষাৰ বাবে মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালৰ সন্মতিৰ পিছতে বিটিচি পৰিষদ গঠন কৰাৰ কথা চৰকাৰীভাৱে ঘোষণা কৰা হয়।\nএই অনুসাৰে বিটিচিৰ নতুন মুখ্য কাৰ্যবাহী সদস্য হিচাপে ঘোষণা কৰা হয় য়ুপিপিএলৰ সভাপতি প্ৰমোদ বড়োৰ নাম।\nএই সমগ্ৰ ৰাজনৈতিক মন্থনৰ সময়ছোৱাত ৰাষ্ট্ৰীয় গণতান্ত্ৰিক মৰ্চা(এনডিএ)ৰ প্ৰধান দল বিজেপিয়ে এনডিএৰ অংশীদাৰ দল বিপিএফক একাষৰীয়া কৰি অহা পৰিলক্ষিত হয়।\nইফালে পুৱা ভাগত কোকৰাঝাৰত বিপিএফ প্ৰধান হাগ্ৰামা মহিলাৰীয়ে সংবাদ মাধ্যমৰ আগত প্ৰকাশ কৰে যে বিপিএফ আৰু বিজেপিৰ মিত্ৰতা এতিয়াও ভংগ হোৱা নাই আৰু দিছপুৰ আৰু দিল্লীত বিজেপিৰ সৈতে বিপিএফ এতিয়াও ক্ষমতাত আছে, সেয়ে কোৱালিশ্যনৰ ধৰ্ম পালন কৰি বিজেপিয়ে বিপিএফৰ সৈতে বিটিচিত পৰিষদ গঠন কৰিব।\nউল্লেখ্য যে বিপিএফ আৰু বিজেপিয়ে কেন্দ্ৰ আৰু ৰাজ্যত চৰকাৰৰ সৈতে মিত্ৰতাত ভংগ নকৰিলেও বিটিচি নিৰ্বাচনত দুয়োটা দলে পৃথকে পৃথকে অৱতীৰ্ণ হয়। আৰু সেই সময়ছোৱাত দুয়ো দলে এটাই আনটোক প্ৰতিপক্ষৰ দৰে ব্যৱহাৰ কৰিলেও বিপিএফ বিজেপিৰ সৈতে মিত্ৰতা ভংগ কৰাৰ সম্পৰ্কে কোনো মন্তব্য কৰা নাছিল।\nআনহাতে নিৰ্বাচনী প্ৰচাৰৰ সময়ত মন্ত্ৰী ডঃ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই ২০২১ নিৰ্বাচনলৈকে বিপিএফৰ সৈতে বিজেপিৰ মিত্ৰতা ভংগ নহয় বুলি স্পষ্টভাৱে ঘোষণা কৰি আহিছে। অৱশ্যে ২০২১ বিধান সভাত বিজেপিয়ে বিপিএফৰ সৈতে মিত্ৰতাত থাকিব নে নাই সেয়া পুনৰ বিবেচনা কৰা হ’ব পাৰে বুলিও মন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই অতি তাৎপৰ্যপূৰ্ণ মন্তব্যও প্ৰকাশ কৰি আহিছে।\nএতিয়া প্ৰশ্ন হ’ল মন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই বিপিএফেৰে ৰাজ্য আৰু কেন্দ্ৰত মিত্ৰতা থকাৰ পিছতো কেনেকৈ বিপিএফক বিটিচি নিৰ্বাচনৰ সময়ছোৱাত ৰাজনৈতিক শত্ৰু হিচাপে টাৰ্গেট কৰিবলৈ সাহস পালে? কেন্দ্ৰীয় নেতৃত্বৰ অনুমোদন অথবা সংকেত লাভ নকৰাকৈ মন্ত্ৰী হিমন্তই মিত্ৰ দলক আক্ৰমণ কৰাৰ অধিকাৰ আছে নে? নিশ্চয় নাই। বিজেপিৰ দৰে কঠোৰ অনুশাসন পালন কৰাৰ এটা দলৰ এজন ৰাজ্য চৰকাৰৰ মন্ত্ৰীয়ে কেন্দ্ৰীয় নেতৃত্বৰ সেউজ সংকেত নোপোৱাকৈ এনে আচৰণ কৰাতো সম্ভৱ নহয়।\nএই সকলোবোৰ অংক আৰু প্ৰশ্নৰ উত্তৰ এটা মাত্ৰ টুইটেই ৰাজহুৱা কৰি দিলে। সেই টুইটতো হৈছে কেন্দ্ৰীয় গৃহমন্ত্ৰী অমিত শ্বাহৰ।\nয়ুপিপিএলৰ সভাপতি প্ৰমোদ বড়োৰ নাম বিটিচিৰ মুখ্য কাৰ্যবাহী সদস্য হিচাপে ঘোষণা কৰাৰ পিছতে কেন্দ্ৰীয় গৃহ মন্ত্ৰী অমিত শ্বাহে সেই বিশেষ টুইটতো কৰে।\nদিনৰ ১২.৩৮ বজাত টুইট কৰি অমিত শ্বাহে লিখিছে যে বিটিচি নিৰ্বাচন এনডিএ সহজে সংখ্যাগৰিষ্ঠতা লাভ কৰিছে। টুইটটোত শ্বাহে এনডিএৰ মিত্ৰ দল বুলি উল্লেখ কৰি য়ুপিপিএলক অভিনন্দন জ্ঞাপন কৰিছে।\nএতিয়া কথা হ’ল য়ুপিপিএল বৰ্তমানলৈকে এনডিএৰ অংশীদাৰ দল হোৱা নাই। আৰু দুয়ো দলে প্ৰকাশ্যে পৃথকে পৃথকে প্ৰতিদ্বন্দ্বী দল হিচাপে নিৰ্বাচনত অৱতীৰ্ণ হৈছিল। ইফালে বৰ্তমানেও য়ুপিপিএলে এনডিএত চামিল হোৱাৰ কোনো আনষ্ঠানিক বিবৃতি য়ুপিপিএল অথবা এনডিএৰ দুয়োফালৰ প্ৰকাশ কৰা হোৱা নাই। তেনে অমিত শ্বাহে কিয় য়ুপিপিএলক এনিডএৰ মিত্ৰ দল বুলি টুইটত উল্লেখ কৰিছে। এনডিএৰ অংশীদাৰী দল বিপিএফে বিটিচি নিৰ্বাচনত একক সংখ্যাগৰিষ্ঠ দলৰূপে বিবেচিত হোৱাৰ পিছতো অমিত শ্বাহে মিত্ৰ দল বিপিএফক অভিনন্দন জনোৱাতো বাদেই এবাৰলৈ নামো উল্লেখ কৰা নাই।\nয়ুপিপিএলক এনডিএৰ অংশীদাৰ দল বুলি গৃহমন্ত্ৰীয়ে কিয় মিথ্যাচাৰৰ আশ্ৰয় ল’লে? এই প্ৰশ্নৰো উত্তৰ নিশ্চয় ৰাইজৰ মনত উদয় হৈছে।\nবিটিচিৰ বিগত তিনিটা কাৰ্যকাল পৰ্যবেক্ষণ কৰিলে দেখা যায় যে বিপিএফ প্ৰধান হাগ্ৰামা মহিলাৰীয়ে কোৱালিশ্যন ধৰ্ম ৰক্ষা কৰি প্ৰতিখন চৰকাৰতে অংশগ্ৰহণ কৰি আহিছে। লাগে সি ইউপিএ হওক বা এনডিএ হওক অথবা ৰাজ্যত কংগ্ৰেছ বা বিজেপি যাৰেই চৰকাৰ নহওক।\nএই তিনিটা কাৰ্যকালত এইটো স্পষ্ট হৈছিল যে হাগ্ৰামা মহিলাৰী এজন দৃঢ়মনা আৰু ননকম্প্ৰমাইজিং নেতা। কোনো চৰকাৰৰ দিনতে মূৰ তল কৰি অহা নাই। দিছপুৰ হওক দিল্লী হওক সকলোতে নিজৰ শিৰ নত কৰাৰ নজিৰ নাই। আনকি কেন্দ্ৰতো ভাবুকিৰে বিটিচিৰ অধিকাৰ হাচিল কৰাৰ নিজৰ আছে হাগ্ৰামাৰ। হাগ্ৰামাৰ এই স্থিতিক বলে নোৱাৰি কেন্দ্ৰ আৰু ৰাজ্য চৰকাৰে বিটিচিত এজন পুতলা চীফৰ সন্ধান কৰিছিল। এই পৰিকল্পনাৰেই বিপিএফৰ প্ৰাক্তন ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ বিশ্বজিৎ দৈমাৰীক বিজেপিত যোগদান কৰোৱা বুলিও চৰ্চা লাভ কৰিছিল।\nঅৰ্থাৎ বিজেপিয়ে বিটিচি নিৰ্বাচনত য়ুপিপিএলতৈ অধিক আসন লাভ কৰিলে বিশ্বজিৎ দৈমাৰীক মুখ্য কাৰ্যাবাহী সদস্যৰ পতাৰ পৰিকল্পনা আছিল। কিন্তু বিজেপিৰ সেই পৰিকল্পনা ফলৱৰ্তী নোহোৱাত বিজেপিয়ে য়ুপিপিএলৰ সভাপতি প্ৰমোদ বড়োক বিটিচিৰ প্ৰধানৰ দায়িত্ব দিবলৈ বাধ্য হ’ল। কাৰ্যতঃ এজন পুতলা চীফৰ সন্ধানত বৰ্তমানেও সফল বিজেপিয়ে।\nইয়াৰ পিছতে কেন্দ্ৰীয় গৃহমন্ত্ৰীয়ে ৰাজনৈতিক অংকৰেৰে মিথ্যাচাৰৰ আশ্ৰয় লৈ য়ুপিপিএলক এনডিএৰ অংশীদাৰী দল বুলি টুইট কৰে। আৰু এইদৰে এনডিএৰ অংশীদাৰী দল বিপিএফক বিশ্বাসঘাতকা কৰি বিটিচিত য়ুপিপিএলৰ সৈতে বিজেপিয়ে ক্ষমতা হস্তগত কৰিলে।


দেশৰ ৩০ কোটি লোকক প্ৰথম পৰ্যায়ৰ টীকা : কোনে পাব? | ASSAM TIMES POST\nদেশৰ ৩০ কোটি লোকক প্ৰথম পৰ্যায়ৰ টীকা : কোনে পাব?\nভাৰতত ইতিমধ্যেই আৰম্ভ হৈ গৈছে টীকা বিতৰণৰ ৰূপৰেখা প্ৰস্তুতৰ কাম। কেন্দ্রীয় স্বাস্থ্য মন্ত্ৰালয়ৰ সূত্র মতে, ‘বিপদসীমা’ৰ ভিতৰত থকা প্রায় ৩০ কোটি মানুহক কোভিড-১৯ টীকা প্রদানৰ ক্ষেত্রত অগ্রাধিকাৰ দিয়া হ’ব।\nইয়াৰ বাবে প্রয়োজন হ’ব কৰোনা প্রতিষেধকৰ প্রায় ৬০ কোটি ড’জ। কেন্দ্রীয় স্বাস্থ্য মন্ত্ৰালয়ৰ সূত্র মতে, অগ্রাধিকাৰ প্রাপ্তসকলৰ তালিকাত আছে চিকিৎসক, স্বাস্থ্যকর্মী, আৰক্ষী, পৌৰসভা-পঞ্চায়ত আৰু অত্যাৱশ্যকীয় চৰকাৰী যুক্ত কর্মীসকল।\nসকলো মিলাই প্রায় তিনি কোটি মানুহ আছে। ইয়াৰ উপৰি ৫০ বছৰ বা তাৰ বেছি বয়সৰ প্রায় ২৬ কোটি আৰু কো-মর্বিডিটিযুক্ত বিভিন্ন বয়সৰ কেইবা কোটি ব্যক্তিও আছে অগ্রাধিকাৰৰ তালিকাত। কেন্দ্রীয় স্বাস্থ্যমন্ত্রী হর্ষ বর্ধনে জনাইছে, অহা বছৰৰ আৰম্ভণিতেই একাধিক কৰোনা টীকাৰ গৱেষণা আৰু উৎপাদনৰ ক্ষেত্রত সাফল্যৰ আশা কৰা হৈছে।\nটীকা বিতৰণৰ তালিকাত কাৰ কাৰ নাম থাকিব আগত?\nতালিকাত প্রাধান্যৰ তালিকাত আছে ৫০ৰ পৰা ৭০ লাখ চিকিত্‍সক আৰু স্বাস্থ্যকর্মী, ২ কোটিৰ ওপৰৰ ফ্রন্টলাইন কর্মচাৰী (পুলিচ, মিউনিচিপাল কর্মচাৰী, সশস্ত্র বাহিনী), ৫০ বছৰ বা তাৰ বেছি বয়সৰ প্রায় ২৬ কোটি মানুহ আৰু ৫০ৰ কম বয়সৰ অথচ কো-মর্বিডিটি আছে তেনে মানুহ।\nALL NEWS (8336) Assam (5952) BREAKING NEWS (2504) Business (13) Economy (25) Editorial (7) EDUCATION-TECHNOLOGY (13) Entertainment (321) Entertrainment (200) EXCLUSIVE (120) Fashion (8) Featured (10) Features (10) Guwahati (1193) Health & Fitness (153) Jobs & Career (3) KARBI ANGLONG (968) Lifestyle (17) literature (16) National-International (1494) NORTH-EAST (323) Novel (2) Photo (4) Poem (9) Political (60) Recipes (5) Sports (123) Story (1) Tech (5) Travel (6) Uncategorized (13) Video (88)