বাতৰি কাকতৰ জাননী - ৱিকিউৎস\nবাতৰি কাকতৰ জাননী\nঅসমীয়া জাতি ডাঙৰ জাতি→\n362বাতৰি কাকতৰ জাননীলক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা\nখাই ঔ! খাই ঔ!! খালেঔ!!! চাওক! চাওক! চালেঔ!!! অসময় নতুন! ভাতৰবৰ্ষত নতুন!!! পৃথিৱীত নতুন ঔ!!! বৃহত্‌কাণ্ড! অদ্ভুত কাণ্ড!! অৰণ্য কাণ্ড ঔ!!! বিৰাট ব্যাপাৰ! উদ্যোগ ব্যাপাৰ!! এদাৰ বেপাৰ ঔ!!!\nলোকে যি কথা কোনো পুৰুষত শুনা নাই তাক দেখিবৰ উপক্ৰম; আৰু যি কথা কোনো পুৰুষত দেখা নাই তাক শুনিবৰ উপক্ৰম| নাভূত, নাশ্ৰুত, নহব, নুপজিব| কৃপাবৰ বৰুৱাই অসমত অৰুন্দই (২) উলিয়াবৰ উদ্যোগ কৰিছে| তাৰে এইখন সূত্ৰ অৰ্থাত্ আমাৰ ভাৱনাৰ সূত্ৰধাৰীৰ ভাষাৰে কব খুজিলে এই দৰে ওৰা পাৰি কব লাগিব,--আহে সভাসদলোক! আ: অসমক অজ্ঞান অন্ধকাৰ-অসুৰক বধক উদ্দেশ্যে পৰম পুণ্যশ্লোক কৃপাবৰ বৰবৰুৱাক ঘৰে তৰুণ অৰুণক কিৰণ জিনি জ্যোতিৰ্ময় অৰুন্দই নাম পৰম শোভন কাকত জনম লভল| আ: অসমত আজু কি অনন্দ ভেল; যৈচে পৰম পুৰাতন অৰুন্দইক অংশ পূৰ্ণৰূপে ভূভাৰ হৰণ হেতু বৰবৰুৱাক ঘৰে লোকক কৃপায়ে অৱতাৰ ভেল| যৈচন প্ৰকাৰে সোহি কাকত আৱত তা দেখহ শুনহ নিৰন্তৰে হৰিবোল! হৰিবোল! আহে স-ঙ্গী! কি বাদ্য বা-জ-ত? আ: বৰবৰুৱাক ঘৰে দুন্দুভি বাজত! গীত, ৰাগ, সুহাই, তাল একতালা|\n”অসমীয়াই বাতৰি কাকতৰ মোল নুবুজে, অসমীয়াই কাকত নপঢ়ে, অসমীয়াই কাকত পঢ়ি পইচা নিদিয়ে, অসমীয়াই কাকত লৈ মূৰকত ওলোটাই দিয়ে, অসমীয়াই অসমীয়া বাতৰি কাকত দেখিলে উপ্‌লুঙাহে কৰে, অসমীয়াই মাছক মাছ নুবুলি জিজি বোলে, ভাতক ভাত নুবুলি মাম বোলে, থিয় হৈ খোজ কাঢ়ে, চিট্ হৈ শোৱে, পানী চোবাই নেখাই পি খায়, মালভোগ-কলটো নাকৰ বিন্ধাই নুগুজি মুখৰ বিন্ধাই গোজে, এনেবিলাক গছত-গৰু উঠা হোলোঙাৰে কাণ-বিন্ধা কথা মূৰৰ চোকোৰা নুগুচা, দুধকণ্ঠ বালক, ওঁঠ চেপিলে পিয়াহ ওলোৱা সম্পাদকবিলাকে কয়| অসমীয়াই অমুক হে কৰিলে, তমুক হে কৰিলে, অসমীয়াই খৰিকাত দি ভাজিলেহে, অসমীয়াই পাতত দি খালেহে, অসমীয়াই সম্পাদকৰ পানী খোৱা পুখুৰীত জুইহে দিলে, এনেবিলাক বাৰেভচহু কথা সম্পাদকদলৰ মুখত| ”যত দোষ নন্দ ঘোষ|” যত দোষ অসমীয়াৰ আৰু যত গুণ সম্পাদক ডাঙৰীয়াৰ| নাচিব নেজানে চোতালখন ওখৰামোখোৰা| নিজে কেনেকৈ কাকত উলিয়াব লাগে, লেখিব লাগে, চলাব লাগে, বিলাব লাগে, তাক নেজানে, দোষ লোকৰ, দোষ অসমীয়াৰ| বৰবৰুৱাই এইবিলাক সম্পাদকক লোৰ খাৰু পিন্ধাই কলীয়াপানীলৈ পঠিয়াবলৈ, নাইবা সজাই-পৰাই নগাক বেচিবলৈ প্ৰস্তাৱ কৰিছে, আশাকৰোঁ অসমৰ কুলতিলকসকলে এই প্ৰস্তাৱ সমৰ্থন কৰিব| ইতিমধ্যে তেওঁবিলাকে চাই লওক, চাই লৈ শিকক, বৰবৰুৱাই কেনেকৈ অৰুন্দই লেখে| অসমীয়া বাতৰি কাকত ওলাবৰ হ’লে সোধ নাই, পোছ নাই গিৰিখ্ কৰে ওলাবহি| অসমীয়া ভদ্ৰলোকসকলে আপোন উদাৰতা-গুণে ধৰ্মক লক্ষ্য কৰি যদি এবাৰলৈ থাকিবলৈ ঠাই দিলে, তেনেহ’লে আলহী-কাকত ককাইৰ কোব চায় কোনে:-পুৱা গধূলি তিনিও প্ৰস্তাৱত লাজ-কাজ কাটিকৈ থৈ ভদ্ৰ লোকসকলৰ ঘৰত হাজিৰ| তেওঁবিলাকে কি কৰে, অতিথি সাক্ষাত্ সামোদৰ, ওভোতাই পঠিয়াব নেপায়, মেজ আলমাৰি ডেক্স বা ফটা-কাকতৰ পাচী প্ৰভৃতি আলহী-থকা ঠাইত অতিথিক ঠাই দিয়ে| এইদৰে ঠাই পাই আৰু ঠাৰি লগতে আসৈ পাই, আলহী একে জাপে ভদ্ৰলোকসকলৰ ডিঙিত উঠে| উঠিয়েই তেওঁলোকক গালি-শপনি পাৰিবলৈ আৰু তেওঁবিলাকৰ দোষ খুচৰিবলৈ লাগি গ’ল| মুখেৰে কয়:-”তোমালোকৰ দোষ প্ৰক্ষালন কৰিবৰ নিমিত্তে, সমাজৰ উন্নতি কৰিবৰ নিমিত্তে, দেশৰ অভাৱ গুচাবৰ নিমিত্তে, আমি আহি ওলাইছোঁহি, আৰু এইবিলাক ন্যায় কথা কৈছো|”—আহা! আপ্যায়িত কৰিলে আৰু কি! ইয়াকে কয় বোলে, ”কেলেহুৱা কুকুৰৰ কমললোচন নাও!” নোম-নেগুৰ বৰ্জিত ফাপৰে-খোৱা আলহীয়ে আকৌ গাবলৈ আহিছে বৰগীত! থাকিবলৈ ঠাই পালি সেয়ে যথেষ্ট, আকৌ ’গালি-গালাগ’? ভূতৰ ওপৰত দানহ, আকৌ পইচা? –এতিয়াই ওলা! ’আভি’ বাহিৰ হও! এতিয়াই ’হেকাই দেও’ মোৰ ঘৰৰপৰা! পানীপোতাৰ আলহীয়ে মোৰ দোষ প্ৰক্ষালন কৰিব নেলাগে, সেই কামলৈ মোৰ ধোবা আছে| সমাজৰ উন্নতি কৰিবলৈ আলহী-বাতৰিকাকতৰ ’হোৱা’ৰ আৱশ্যক নাই, তালৈ আমাৰ বাঁহৰ ধাপত ঢেৰ ’শৃগাল’ আছে| দেশৰ অভাৱ গুচাবৰ নিমিত্তে তুমি ’ওলাইছুহি’ বুলিবৰ সকাম নাই, অভও গুচাই ভাও কৰিবলৈ সত্ৰই-সভাই গাঁৱে-গাঁৱে, নামঘৰে নামঘৰে ইমান ভাৱনা হয়, যে তাৰ তাপত আমি দেশ এৰি পলাব লগীয়াত পৰিছোঁ| তোমাৰ কিবা ”আত্মকথা” আছে যদি সেই কথা শুনিবলৈ মোৰ আহৰি নাই, মোৰ লৰাই-তিৰোতাই এবোজা, সিহঁতৰ আত্মকথা, পৰকথা, ভেন্‌ভেননি, কেন্‌কেননি শুনি মোৰ কাণ ঘুগুলা-পচলা হৈছে; ঘাইকৈ সিহঁতৰ মুখত টোপ দিবলৈ মোৰ পুৱাৰপৰা গধূলিলৈকে কলম চলাওঁতে আঙ্গুলি বুটি হৈছে! এইবিলাক কথা আমাৰ দেশৰ মানুহে কৈ বেজাৰ কৰে| বাৰু ধৰ্মত: এইবিলাক বেজাৰৰ কথা নহয় নে? মোৰে খাবা মোতে চৰি তুমি তোমাৰ থুঁতৰি দুটা কৰিবা, মোৰে তেজ হুঁপি তুমি মাদলীটো যেন হবা, মোৰ ওপৰতে খাই তোমাৰ কঁকালত চুৰীয়া-নোৰোৱা কৰিবা, আকৌ মোকে নিন্দা, মোকে গালি? মোৰ এনে হিতৈষী বন্ধুজন অতদিন আছিলা ক’ত? তোমাৰ চেনেহৰ চুমাই মোৰ নাকটি ছিঙিলে যে বান্ধ! তুমি আমাক ইমানতে এৰা|\nভদ্ৰলোকসকলৰ এইবিলাক আপত্তি অতি সাৰুৱা আপত্তি! এই আপত্তিত বৰবৰুৱাই হিয়া উবুৰিয়াই যোগদান কৰে| অধিক কি, ভদ্ৰলোকসকল অতি নিৰ্জু, ধাৰ্মিক আৰু উন্নতমনা প্ৰাণী দেখিহে, নতুবা তেওঁবিলাক বৰবৰুৱাৰে সৈতে একেমতি হোৱাহেঁতেন, এই বাতৰি কাকতীয়াবিলাকক সাঙুৰি উমানন্দলৈ নি, গছৰ ডালত ওলোমাই বান্ধি, জীয়াই জীয়াই সিহঁতৰ ছাল ওভোতাই বখলিয়ালোহেঁতেন| দিনৰদিনটো কেছাৰিত তললৈ মূৰকৈ কাণ ঠেলা, তাৰ উপৰি বৰচাহাবৰ হুকিৰ তাপত কাণত সোঁসোঁৱনি আৰু চকুৰ আগত জুই-আঙ্গণি, গধূলি ঘৰলৈ আহি ল’ৰা-তিৰুতাৰে একেষাৰ কথা কবলৈ জিভা দোৰোল নেখায়, এনে সময়ত ’গালি-গালাজ’ পূৰ্ণ আৰু পইচা মগনিয়াৰ ভিকহু বাতৰিকাকত!—কি দৌৰাত্ম্য! কি অত্যাচাৰ! অসম দেশখনত ধানখেৰৰ জুই লগাই দি দেশ-দেশান্তৰে নগল্লে আৰু ৰক্ষা নাই দেখিছোঁ|\nএই সম্পাদকবিলাকে অসমীয়া ভাষা বুলি যি ভাষাত বাতৰিকাকত লেখে সেই ভাষাক ভাষা বুলি স্বীকাৰ নকৰিলেও আকৌ দায়; তাৰ বাবেও ’ফেৰ গালি-গালাজ’| যি ভাষাৰে Love বা প্ৰেম কৰিব নোৱাৰি সেই ভাষা আকৌ ভাষা! এই বাতৰি-কাকতীয়াৰ কথা শুনি অসমীয়াৰ ভাষাৰে Love কৰিবলৈ গৈ কেইজন ভদ্ৰলোকে ”পদ পল্লৱ্মুদাৰং” পাই আহি বৰবৰুৱাক কান্দি কৈছেহি তাক কাকতীয়াহঁতে নাজানে| বাস্তৱিক, অসমীয়া ভাষাৰে কৰা প্ৰেমালাপ প্ৰেমালাপেই নে গাল্যালাপেই তাৰ ঠিক কৰিব নোৱাৰি| অসমীয়া ভাষাত Love Song শুনা:-”তোমাৰ প্ৰেমত পমি গলো, যেনে পানীত লোণ”| কি ভাবৰ উদ্বেগ হেঁ! কি সুকোমল উপমা একা!! লোণ নুবুলি কলা-খাৰ, আৰু পানী নুবুলি কটা-ঘা বোলাহেঁতেন আৰু ভাবৰ মধুৰতা প্ৰকাশ পালেহেঁতেন! এনে অসভ্য ভাষাক ভাষা বুলি স্বীকাৰ নকৰা বাবে আমাৰ ভদ্ৰলোকসকলৰ, সম্পাদকসকলে পাৰিলে চকু ঘোকে আৰু ঘিলা কাঢ়ে| এনে হজুৱা বেশেৰে ভাষা নেলাগে বৰবৰুৱাৰ পিতাদেৱেক যদি বাহিৰলৈ ওলায়, আমুকাৰ বৰবৰুৱাই তেওঁক মুখেৰে মাতক ছাৰি পিতাদেৱেক বুলিয়েই কদাপিও স্বীকাৰ নকৰে| বিশেষত আমাৰ পুৰণি ভাল মানুহৰ ঘৰৰ সতি-সন্ততি শিৰফুটা শ, ষ, আৰু সক এই কাকতীয়াখনে ভাষাৰপৰা খেদি নি হাদীৰাচকি পোৱাইছেগৈ! বৰবৰুৱাই কিন্তু যি ভাষাত অৰুন্দই লেখিব, সেই ভাষা অসমীয়া ভাষাৰ প্ৰাঞ্জল সংস্কৰণ| সি অতি সাধু, অতি সংস্কৃত, অতি পৰিমাৰ্জিত, গতিকে অতি মধুৰ ভাষা| সেই ভাষাৰ চাইধাপৰ পৰা অতীজতে, ততালিকে, ৰাঙলি, সোণালী বা সোণোৱালী, নিজম এনেবিলাক শব্দ খেদি দূৰ কৰা যাব; আৰু কতিপয়, কৰ্কট মৰ্কট, জলপ্লাৱন, হস্তুধাৱন, উদ্গিৰণ, বিকিৰণ, এনেবিলাক সাধু সুৰুচিব্যঞ্জক শব্দক তাত অনুগ্ৰহ বিতৰণ, পুৰ্বক স্থান-দান কৰি ব্যাধিত কৰা যাব|\nবৰবৰুৱা ডাঙৰীয়াৰ কাকত সকলোৰ হৃদয়গ্ৰাহী কৰিবৰ নিমিত্তে যিবিলাক বিষয় থাকিব আৰু যেনেৰূপে চলিব তাৰ বিবৰণ:- এই কাকত ওলোৱাৰ কোনো সময় নিৰ্দ্ধাৰিত নেথাকে; গ্ৰাহকসকলৰ সুবিধা আৰু ভাব গতি বুজি কেতিয়াবা সাত দিনত, কেতিয়াবা পোন্ধৰ দিনত, কেতিয়াবা এমাহৰ মূৰত, কেতিয়াবা বছেৰেক বা দুবছৰৰ মূৰত উদয় হব’ কেতিয়াবা বা গ্ৰাহকসকলে এই কাকত বিনামূল্যে আৰু বিনা ডাক মাচুলে পাব| কাৰণ, বৰবৰুৱাই বেছ জানে যে গ্ৰাহকসকলে পঢ়িবও আকৌ পইচাও দিব, ই কেতিয়াও হবই নোৱাৰে| দুই মুনিহৰ দুটা বোজা এক মুনিহ গাহকৰ ওপৰত বৰবৰুৱাই কস্মিনকালেও নিদ্য়ে| তেওঁবিলাকক চল পায়েই ইমানকৈ টেটুত খুব দি ধৰা ডাঙৰীয়াৰ পক্ষে অসম্ভৱ| বৰবৰুৱাৰ অৰুন্দই অসমৰ সকও শ্ৰেণীৰ মানুহৰে প্ৰাপ্য, আৰু বৰবৰুৱাৰ দেয়| অসমৰ ডাঙৰীয়াসকলে এই কাকত এনেই পাব, কাৰণ ডাঙৰীয়াসকলক দেখা কৰিবলৈ গ’লে ভাৰ-ভেটী লৈ যোৱা দস্তুৰ| ধনীসকলেও এনেই পাব, কিয়নো, তেওঁবিলাকক কাকতৰ মূল্য ক্ষুদ্ৰ এটকা বা পাঁচমহা খুজি ডাঙৰীয়াই অপমান নকৰে| মানীৰ মান ডাঙৰীয়াই বুজে| উকীল মহোদয়সকলৰো কাকত শুদাই পাবৰ পূৰা অধিকাৰ, কাৰণ তেওঁবিলাকে হাড়-মূৰ ভাঙ্গি ধন খৰচ কৰি পৰীক্ষাও পাছ কৰিব, আকৌ অৰুন্দইৰো বেচ দিব, এনে অন্যায় কেতিয়াও হব নোৱাৰে| তেও যদি তোমাৰ কাকতৰ কিবা কবলগীয়া আছে, গছতলীয়া আৰু ঘৰৰ ভিতৰুৱা চাই বৰ সৰু অনুসাৰে ২ টকাৰ পৰা ||০ অনালৈকে উপৰি”বইনা” লৈ তেওঁবিলাকৰ ওচৰলৈ যাব তেতিয়া বাৰু তেওঁবিলাকে তোমাৰ কাকতত কি কি ”ইশু” হ’ব পাৰে চাব| কিন্তু তোমাৰ কাকত পোনে পোনে তেওঁবিলাকৰ ওচৰলৈ নগৈ তেওঁবিলাকৰ তৰণীৰ ওচৰলৈ যোৱাটোহে বাট| চিৰদ্দাৰ, পেস্কাৰ আৰু হাকিমসকলৰ ওচৰলৈ এই কাকত ভাৰ-ভেটী স্বৰূপে ৰাতি বা সন্ধ্যা বেলিকা যাব| প্ৰভুসকলৰ শ্ৰীচৰণৰ ওচৰত কৰ স্বৰূপে সেৱা কৰি অৰুন্দই থোৱা যাব| বিশেষ গুৰুৰ ওচৰলৈ ৰিক্ত হস্তে নগন্তব্যং| মৌজাদাৰক ’ৰচত’ স্বৰূপে, তহছিলদাৰক খাজনা স্বৰূপে, পণ্ডিত ব্ৰাক্ষ্মণক দক্ষিণা স্বৰূপে এই কাকত দিয়া যাব|\nএই গল কাকত বিলোৱাৰ প্ৰণালী| কাকতত কি কি থাকিব সংক্ষেপে তাক কওঁ:-ইয়াত খবৰ দৰব, পানীয়ে খোৱাৰ দৰব, ফটুৱাই ফটাৰ দৰব আৰু আহুদি আদি থাকিব| বাদ-কুবাদ আৰু অতি লাগতিয়াল পৰনিন্দা বা পৰৰ সমালোচনা থাকিব| ৰংপুৰ, যোৰহাট, গুৱাহাটী আদি ডাঙৰ ডাঙৰ ঠাইৰ ভদ্ৰলোক গুণ্ডাৰ আৱশ্যকীয় খবৰ, আৰু দেৰগাঁৱৰ গানৰ বাতৰি থাকিব| উপযুক্ত আৰু বিশ্বাসী সংবাদদাতাই দিয়া বিহু-হাটৰ সংবাদ থাকিব| পুৰণি ৰংপুৰ কাৰেংঘৰ আৰু ৰংঘৰৰ কোন কোন ঠাই খানিলে ধন পাবৰ সম্ভৱ সেই কথাৰ সম্ভেদ দিয়া যাব| পূজা কৰি ধন খানি উলিয়াব পৰা আৰু নৰীয়া ভাল হবলৈ বিৰি-মাদলী দিব পৰা আৰু বন্ধ্যাদোষ গুচাব পৰা বাবাজী ফকিৰে ক’ত আহি আসন পাতিছে তাৰ বাতৰি থাকিব| ডাক ঘৰৰ বাবুৰ কাম, চাহ-বাগিছাৰ মহৰীৰ কাম, কেছাৰিঘৰৰ উমেদ্দাৰি কাম, পুলিচৰ ৰাইটৰ কনিষ্টবলৰ কাম, ৰেলৰ গাৰ্ডৰ কাম, ডাক জাহাজৰ মহৰীৰ কাম কেতিয়া খালি হয় আৰু কাক খাটিলে পায়, অতি সাৱধানে প্ৰাণপণে সেই খবৰ দিয়া যাব| ছোৱালী বিয়া দিবলৈ ভাল এন্‌টেন্ পঢ়া বা এন্‌টেন্ পাছ ল’ৰাৰ খবৰ থাকিব| অমুকৰ ঘৰত অমুকে খালে, সি কিন্তু কলিকতাত পঢ়িছিল, এতেকে তাৰ জাত আছে নে নাই তাৰ খবৰ| অমুকৰ ঘৈণীয়েকক ৰান্ধনী পাতিলে নে নাই পতা; আৰু অমুকে ঘৈণীয়েকক ৰান্ধনী নপতাকৈয়ে ঘৈণীয়েকৰ হাতে ভাত খালে, এতেকে কেই ধেনু পৰাচিত লাগিব তাৰ খবৰ, অমুকে কেছাৰিৰপৰা আহি গা নোধোৱাকৈয়ে জলপান খালে, তাৰ কেই ধেনু লাগিব তাৰ খবৰ| অমুকৰ ঘৰৰ ঘৈণীজনাৰ স্বভাৱ কেনে, আৰু তেওঁৰ জীয়েককেইজনীৰে বা কেনে তাৰ খবৰ| বৰচাহাব, ছোটচাহাব, বৰচাহাবৰ আৰ্দ্দালি, ছোটচাহাবৰ আৰ্দালিৰ খবৰ| অমুক বঙ্গালী বাবু ”আইগাঁৰ” আৰু তেওঁৰ ঘৰত দিনে কেই সেৰ গাখীৰ লয় তাৰ নিৰ্ভুল খবৰ| কোন কোন কেছাৰিত কোন কোন বেন্দৰ আৰু কোন কোন টেকেলা আছে তাৰ খবৰ| আঁউসী, একাদশীৰ খবৰ| সাত-লগা আৰু শৰণ-লগাৰ খবৰ| শান্তিকৰম, শৰাধ আৰু বিয়াৰ বই-বাতৰি| চিঠিখেল আৰু পাশাখেলৰ বাতৰি| ভাৱনা, বৰসবাহ আৰু ভোজৰ বাতৰি প্ৰভৃতি অসমীয়া মানুহৰ দিনৌ লাগি থকা অতি সাৰুৱা, অতি আৱশ্যকীয়, অতি মনোহৰ কথা, মহামান্য বৰবৰুৱাই অতি পৰিশ্ৰম, অতি ব্যয়, অতি যত্ন কৰি তেওঁৰ অৰুন্দইত ঠাই দিব| এইবিলাক সুদুৰ্লভ কথাৰে তেওঁৰ কাকতত তেওঁ দেশীয়সকলৰ মনোৰঞ্জন কৰিবৰ প্ৰাণপণে চেষ্টা কৰিব|\nবৰবৰুৱাৰ কাকতত কোনে লেখিব?—বৰবৰুৱাৰ কাকতত অসমৰ সকলো শ্ৰেণীৰ মানুহে সকলো কথা লিখিব| কাৰণ বাতৰি-কাকত সকলোৰে সম্পত্তি, সকলোৰে মুখ| সকলোৰে মুখত যি কথা ওলায়, সকলোৰে মুখস্বৰূপ বাতৰি কাকততো সেই কথাই থকা উচিত, নতুবা সি মুখ নহ’ল| আজিকালি সম্পাদকে কাকত উলিয়াই মুখেৰে কয়—আমাৰ কাকত দেশৰ সকলোৰে মুখপাত; কিন্তু কাৰ্যত তেওঁৰ মুখতে নিপাত| তেওঁ বা তেওঁৰ দুজন এজন বন্ধুৱে ধোঁৱা-খোৱা খাই হামিৱাৰপৰা নাকত নস্য গুড়ি উজাই হাঁচিৱালৈকে ব্ৰক্ষ্মাণ্ড-পুৰাণ গোটেইখন কাকতত লিখিব কিন্তু আনে যদি আঁউসীয়ে একাদশীয়ে কিবা এখন লাগতিয়াল লেখা সেই কাকতলৈ পঠিয়ালে তাক তেওঁ অতি সাদৰেৰে জগদ্বিখ্যাত কাকতৰ এচুকৰ পৰিৱৰ্ত্তে তেওঁৰ জগদ্বিখ্যাত ফটা কাকতৰ পাচীত স্থান দান কৰি, পঠিৱাওঁতাক চিৰবাধিত কৰে| আৰু সকলোৰে মুখপাত বুলি সকলোকে সম্পাদকে গালি পাৰে, আৰু সকলোৰে দোষ উলিয়ায়; কিন্তু এনে নাভূত নাশ্ৰুত কথা ক’ত শুনিছা, আপোনাৰ মুখে আপোনাকে নো কেতিয়াবা গালি পাৰে নে? আৰু নিজে নো কৰবাত কোনোবাই নিজৰ দোষ উলিয়ায় নে? বৰুবৰুৱাই কিন্তু গ্ৰাহকসকলক নথৈ প্ৰসংশাৰ সোঁতত উটাই দিব| আৰু গ্ৰাহকসকলৰ যদি কেতিয়াবা দৈবাত্ কোনো কলঙ্ক ওলায় তেন্তে তেওঁ সেই কলঙ্ক চন্দ্ৰৰ কলঙ্কেৰে সৈতে তুলনা কৰি থৈ দিব|\nবৰবৰুৱাৰ কাকতত কেনে খ্যাতনামা লেখকে লেখিব তাৰ এটা বা দুটা নমুনা:--\nসুবিখ্যাত অমুক, আদ-অসমীয়া বাবুৱে মকৰাজাল যেন পাতল মিহি ধুতি, জেলেপি, ৰসগোল্লা আৰু ফটিকাৰ উপকাৰিতা সম্বন্ধে লেখিব| প্ৰচণ্ড প্ৰতাপী অমুক অসমীয়া ব্লডি (Bloody) চাহাবে কট পেল্ট্‌লুন হেট আৰু কুকুৰাৰ সম্বন্ধে লেখিব|\nঅমুক বিখ্যাত গঙ্গাটোপ ”ডাঙৰীয়াই ভেম কেইবিধ আৰু তাৰ উপকাৰিতা কিনো, এই বিষয়ৰ প্ৰবন্ধ লেখিব|\nঅমুক শৰ্মা পণ্ডিতে শান্তিকৰম, গ্ৰহযজ্ঞ আদিৰ বিষয়ে লেখিব|\nঅমুক চহিছে ঘোঁৰা জাতিৰ উন্নতি বিষয়ক প্ৰবন্ধ লেখিব|\nইত্যাদি ইত্যাদিয়ে ইত্যাদি ইত্যাদি লেখিব| মহামান্য বৰবৰুৱাই এই মহত্ দেশহিতকৰ কাৰ্যৰ সূত্ৰপাত কৰি ইমানতে আজিলৈ ”গুড্‌বাই” কৰিলে|\n(২)অসমীয়া মানুহে ’অৰুন্দই মান বাতৰি কাকত বুজে| আন ইংলিচমেন ষ্টেট্‌চমেন কাকতকো অৰুন্দই বুলিহে কয়|\n"https://as.wikisource.org/w/index.php?title=বাতৰি_কাকতৰ_জাননী&oldid=1628"ৰ পৰা অনা হৈছে


দুৰ্ভাগ্য!! :তেওঁ অৰ্ধ শতক কৰিলেই ভাৰতীয় দল সন্মুখীন হয় পৰাজয়ৰ - Olympia Sports\nHomeNewsদুৰ্ভাগ্য!! :তেওঁ অৰ্ধ শতক কৰিলেই ভাৰতীয় দল সন্মুখীন হয় পৰাজয়ৰ\nদুৰ্ভাগ্য!! :তেওঁ অৰ্ধ শতক কৰিলেই ভাৰতীয় দল সন্মুখীন হয় পৰাজয়ৰ\nএইগৰাকী ভাৰতীয় ক্ৰিকেটাৰে অৰ্ধ শতক কৰিলেই দেশ সন্মুখীন হয় পৰাজয়ৰ। অন্ততঃ পৰিসংখ্যাই তাকেই কয়। কোন নো এইগৰাকী ভাৰতীয় ক্ৰিকেটাৰ জানো আহক।\nনিউজিলেণ্ডৰ বিপক্ষে ভাৰতৰ এইখন মেচত তেওঁ সাত নম্বৰত বেটিং কৰিবলৈ আহিছিল। মেচ খনত এক দুৰ্দান্ত অৰ্ধ শতক অৰ্জন কৰিছিল তেওঁ। ইয়াৰ আগতে এই বেটিং ক্ৰমত অৰ্ধ শতক অৰ্জন কৰিছিল কপিল দেৱ আৰু মহেন্দ্র সিং ধোনিয়ে। যাদেজাই এই মেচ খনত ৭৩ টা বলত সংগ্ৰহ কৰিছিল ৫৫ ৰান। ইনিংছটোত আছিল দুটা বাউণ্ডেৰী আৰু এটা ছয়। এইটো তেওঁৰ কেৰিয়াৰৰ সপ্তমটো অৰ্ধ শতক আছিল। অৰ্ধ শতক কৰিলেও দুৰ্ভাগ্যজনকভাৱে মেচ খনত ভাৰত পৰাস্ত হয়।\nখেলুৱৈগৰাকীৰো ট্ৰেজেদী সেইখিনিতেই। তেওঁ কৰা ১২ টা অৰ্ধ শতকীয় ইনিংছত ভাৰত পৰাজয়ৰ সন্মুখীন হৈছে ১১ বাৰকৈ। অৰ্থাৎ কেৱল এবাৰহে তেওঁৰ অৰ্ধ শতকৰ সহায়ত দলটোৱে জয়লাভ কৰিছে। ক্ৰিকেটাৰজন হৈছে ভাৰতীয় ক্ৰিকেট দলৰ অলৰাউণ্ডাৰ ৰবীন্দ্ৰ যাদেজা।\n২০১৯ চনৰ বিশ্বকাপৰ চেমি ফাইনেলতো তেওঁ নিউজিলেণ্ডৰ বিপক্ষে এটা সুন্দৰ অৰ্ধ শতকীয় ইনিংছ উপহাৰ দিছিল। অনুৰাগীৰ দ্বাৰা প্ৰশংসিত হৈছিল উক্ত ইনিংছটোৰ বাবে। কিন্তু মুৰকত সেই খেলতো ভাৰত পৰাস্ত হৈছিল ১৮ ৰানত।\nতেওঁ অৰ্ধ শতক অর্জন কৰাৰ ভিতৰত কেৱল এখন মেচত ভাৰতে জয় লাভ কৰিছিল। ২০১৩ চনত ইংলেণ্ডৰ বিৰুদ্ধে এই ইনিংছটোৰে ভাৰতৰ জয়ত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা লৈছিল তেওঁ। কোচিত অনুষ্ঠিত উক্ত মেছখনত ভাৰতে প্ৰথমে বেটিং কৰি সংগ্ৰহ কৰিছিল ২৮৫ ৰান। যাদেজাই ৩৭ টা বলত বিস্ফোৰক ৬১ ৰান কৰিছিল। ভাৰতৰ হৈ সেইখন মেচত মহেন্দ্ৰ সিং ধোনি আৰু সুৰেশ ৰাইনায়ো উল্লেখনীয় দুটা ইনিংছ খেলিছিল। ২৮৬ ৰানৰ লক্ষ্য আগত লৈ ইংলেণ্ডৰ দলটো ১৫৮ ৰানতে ইনিংছ সামৰিবলৈ বাধ্য হয়। এনেদৰেই ভাৰতে মেচ খনত ১২৭ ৰানৰ ব্যৱধানত বিজয় সাব্যস্ত কৰে।\nএনে আশ্চৰ্যকৰ দুৰ্ভাগ্যৰ গৰাকী এইগৰাকী অলৰাউণ্ডাৰে এই পৰ্য্যন্ত ভাৰতৰ হৈ ৪৮ খন টেষ্ট, ১৬৫ এদিনীয়া আৰু ৪৯ খন টি টুৱেন্টিত ভাগ লৈছে। টেষ্টত ১৮৪৪ ৰান সংগ্রহ কৰাৰ লগতে ২১১ টাকৈ উইকেট দখল কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে তেওঁ। তাৰ বিপৰীতে এদিনীয়াত ২২৯৬ ৰানৰ লগতে উইকেট দখল কৰিছে ১৮৭ টা। সেইদৰে টি টুৱেন্টিত ১৭৩ ৰান আৰু ২৫ টাকৈ উইকেট দখল কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে।\nPrevious articleবক্সিং ৰিঙলৈ পুনৰ ঘূৰি আহিব The Baddest Man On The Planet\nNext articleএটা টুইটৰ বাবে ক্ষমা খুজিলে ইণ্টাৰনেশ্বনেল অলিম্পিক কমিটিয়ে\nধোনি, ৰোহিতৰ পিছত এইবাৰ ইয়ন মৰ্গেনে ভৰিলে ১২ লাখ\nনলবাৰী ক্ৰীড়া সন্থাৰ সাধাৰণ সভাৰ প্ৰস্তুতি তুঙ্গত : পঞ্জীয়ন মাচুল জমা দিবলৈ আহ্বান সাধাৰণ সম্পাদকৰ\nবিশ্ব ক্ৰিকেটৰ দুই মহাৰথী শচীন আৰু লাৰা পুনৰ নামিব ক্ৰিকেটৰ পথাৰত


Close encounter with blue aliens: পৃথিৱীত Avatar চিনেমাখনৰ দৰে নীলা নীলা Alien বোৰ আছে ! এগৰাকী মহিলাই প্ৰতিদিনে তেওঁলোকৰ সৈতে মুখামুখি হয় ...– News18 assam\nপৃথিৱীত Avatar চিনেমাখনৰ দৰে নীলা নীলা Alien বোৰ আছে ! এগৰাকী মহিলাই প্ৰতিদিনে তেওঁলোকৰ সৈতে মুখামুখি হয় ...\nClose encounter with blue aliens: আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ মিছৌৰীত এগৰাকী মহিলাই এক অদ্ভুত কথা প্ৰকাশ কৰিছে। মহিলাগৰাকীয়ে দাবী কৰিছে যে অৰণ্যত তেওঁ কল্পবিজ্ঞানৰ 'অৱতাৰ' চলচ্চিত্ৰত দেখাৰ দৰেই এলিয়েনৰ মুখামুখি হৈছিল।\nLast Updated : March 09, 2022, 19:35 IST\nআমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ মিছৌৰীত এগৰাকী মহিলাই এক অদ্ভুত কথা প্ৰকাশ কৰিছে। মহিলাগৰাকীয়ে দাবী কৰিছে যে তেওঁ কোভিড লকডাউনৰ সময়ত অৰণ্যত খোজ কাঢ়িবলৈ গৈছিল। অৰণ্যত, তেওঁ কল্পবিজ্ঞানৰ 'অৱতাৰ' চলচ্চিত্ৰত দেখাৰ দৰেই এলিয়েনৰ মুখামুখি হৈছিল। তেওঁ প্ৰথমবাৰৰ বাবে নীলা ছালৰ এগৰাকী এলিয়েন ছোৱালী আৰু সংগীসকলক দেখিছিল। ঘটনাটোৰ কেইমাহমান পিছত, তেওঁ পুনৰ নীলা ছালৰ এলিয়েনৰ সৈতে মুখামুখি হৈছিল। এই মহিলাগৰাকীয়ে দাবী কৰে যে তেওঁ এতিয়া এই এলিয়েনসকলক প্ৰতিদিনে দেখে।\nআমেৰিকাৰ লিলি নোভা নামৰ এইগৰাকী মহিলাই কৈছিল যে তেওঁ তেওঁলোকৰ সৈতে সম্পৰ্কিত বহুতো বস্তু দেখিছে, যাৰ ভিতৰত আছে এলিয়েনৰ মেটালিক জাহাজ আৰু ক'লা ত্ৰিভুজ। তেওঁৰ মতে, এলিয়েনৰ ইউএফঅ'ই অদৃশ্য হোৱাৰ আগতে কিছুমান অদ্ভুত কাৰ্য্য কৰিছিল, যিয়ে দেখুৱাইছিল যে ই সাধাৰণ বিমান নহয়।\nএয়া হৈছে ইউএফঅ'\nইয়াৰ আগতে, নিজকে ইউএফঅ' বিশেষজ্ঞ বুলি বৰ্ণনা কৰা এজন ব্যক্তিয়ে দাবী কৰিছিল যে তেওঁ এনে এখন ঠাই আৱিষ্কাৰ কৰিছিল য'ত ইউএফঅ' কানাডাৰ অৰণ্যত অৱতৰণ কৰিছিল। স্কট চি নামৰ এজন ইউএফঅ' বিশেষজ্ঞই কৈছিল যে তেওঁ কানাডাত বৰফৰ ওপৰত এটা ত্ৰিভুজ বিচাৰি পাইছিল। তেওঁৰ মতে, এই ত্ৰিভুজ আকৃতিটো ইউএফঅ' অৱতৰণ স্থান হ'ব পাৰে।\nনীলা এলিয়েনৰ সৈতে মুখামুখি\nতেওঁৰ মতে, এলিয়েন ইউএফঅ' অৱতৰণৰ বাবে বনাঞ্চল হৈছে সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ বিকল্প (Jungles have been the best choice for alien UFO landings)। উদাহৰণ স্বৰূপে, ১৯৭৫ চনত ট্ৰেভিছ ৱাল্টন আৰু তেওঁৰ বন্ধুবৰ্গই অৰণ্যত ঘূৰি ফুৰিছিল। এই সময়ছোৱাত, তেওঁ উজ্জ্বল পোহৰ দেখিছিল আৰু যেতিয়া ট্ৰেভিছে সেই পোহৰলৈ যাবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল, পোহৰে তেওঁক বতাহত উৰুৱাই পেলাই দিছিল। এই ঘটনাটোক 'ফায়াৰ ইন স্কাই' বুলি কোৱা হয়। এই ঘটনাটো এলিয়েনৰ ওপৰত এটাৰ পিছত এটা কৈ ঘটি থকা উন্মোচনবোৰৰ ভিতৰত আটাইতকৈ আচৰিত আছিল। এতিয়া লিলি নামৰ এগৰাকী মহিলাই দাবী কৰিছে যে তেওঁ প্ৰতিদিনে এলিয়েনৰ মুখামুখি হয় আৰু এলিয়েনৰ উপস্থিতিৰ দাবী নিশ্চিত কৰিছে।\nFirst published: March 09, 2022, 19:35 IST\nAjab Gajab newsAlienAmericaWorld News


Hrithik Roshan Birthday Special know as greek god of bollywood was once chain smoker ss - Hrithik Roshan B'day Spl: Hrithik Roshan B'day Spl: হৃত্বিক ৰোশন হৈছে বলীউডৰ গ্ৰীক ঈশ্বৰ, এসময়ত আছিল চেইন স্মোকাৰ ...– News18 assam\nHome » photogallery » entertainment »Hrithik Roshan B'day Spl: হৃত্বিক ৰোশন হৈছে বলীউডৰ গ্ৰীক ঈশ্বৰ, এসময়ত আছিল চেইন স্মোকাৰ ...\nHrithik Roshan B'day Spl: হৃত্বিক ৰোশন হৈছে বলীউডৰ গ্ৰীক ঈশ্বৰ, এসময়ত আছিল চেইন স্মোকাৰ ...\nHappy Birthday Hrithik Roshan: হৃত্বিক ৰোশনে এখন দুখন নহয়, বহুতো চুপাৰহিট ছবি উপহাৰ দিছিল। 'কহো না প্যাৰ হে'ৰ পৰা ৱাৰলৈকে, বহুতো হিট ছবি তেওঁৰ তালিকাত আছে। হৃত্বিক ৰোশনক বলীউডৰ গ্ৰীক ঈশ্বৰ (Greek God of Bollywood) বুলি কোৱা হয়, কিন্তু আপুনি জানেনে ইয়াক কিয় কোৱা হয়?\n| January 10, 2022, 11:51 IST\nহৃত্বিক ৰোশন (Hrithik Roshan) হৈছে বলীউডৰ চুপাৰষ্টাৰ যিয়ে তেওঁৰ প্ৰথম ছবিৰ জৰিয়তে মানুহৰ হৃদয়ত সেই স্থান দখল কৰিছিল। নৃত্য আৰু কাৰ্যৰ দ্বাৰা মানুহৰ হৃদয়ত এক বিশেষ স্থান অৰ্জন কৰা হৃতিকে আজি তেওঁৰ বিশেষ দিনটো উদযাপন কৰিছে। হৃত্বিকৰ বয়স আজি ৪৮ বছৰ (Hrithik Roshan 48th Birthday)।\nহৃত্বিক ৰোশনে এখন দুখন নহয়, বহুতো চুপাৰহিট ছবি উপহাৰ দিছিল। 'কহো না প্যাৰ হে'ৰ পৰা ৱাৰলৈকে, বহুতো হিট ছবি তেওঁৰ তালিকাত আছে। হৃত্বিক ৰোশনক বলীউডৰ গ্ৰীক ঈশ্বৰ (Greek God of Bollywood) বুলি কোৱা হয়, কিন্তু আপুনি জানেনে ইয়াক কিয় কোৱা হয়?\n১৯৭৪ চনৰ ১০ জানুৱাৰীত জন্মগ্ৰহণ কৰা হৃত্বিক ৰোশনে আজি তেওঁৰ ৪৮ তম জন্মদিন উদযাপন কৰিছে। হৃত্বিক ৰোশনৰ অনুৰাগীসকল ইতিমধ্যে তেওঁৰ চেহেৰা আৰু শৈলীৰ প্ৰতি আগ্ৰহী।.\nহৃত্বিক হলিউডৰ তাৰকা আৰু বহুতো সুন্দৰ ঐতিহাসিক ব্যক্তিত্বৰ সৈতে সম্পৰ্কিত, কিন্তু হৃত্বিকক দেখা পালে প্ৰায়ে গ্ৰীক ঈশ্বৰ বুলি কোৱা হয়।\nদৰাচলতে, তেওঁৰ মুখমণ্ডলৰ বিশেষ গাঁথনি আৰু সেউজীয়া চকুৱে গ্ৰীক ঈশ্বৰৰ সৈতে সাদৃশ্য আছে। সেইকাৰণে তেওঁক বলীউডৰ গ্ৰীক ঈশ্বৰ বুলি কোৱা হয়।\nবলীউডৰ পৰা হলিউডলৈকে সকলোৱে তেওঁৰ শৈলী আৰু সৌন্দৰ্যৰ বিষয়ে আগ্ৰহী।\nহৃত্বিক ৰোশন এজন চেইন স্মোকাৰ আছিল, কিন্তু তেওঁ ধুমপান বন্ধ কৰিছিল। বাতৰি অনুসৰি, তেওঁ হাউ টু ষ্টপ স্মোকিং নামৰ এখন কিতাপ পঢ়াৰ পিছত ধুমপান বন্ধ কৰিছিল।\nহৃত্বিকৰ দুটা বুঢ়া আঙুলি আছে আৰু সেইকাৰণে তেওঁ নিজকে ভাগ্যৱান বুলি ভাবে।\nহৃত্বিক ৰোশন আৰু চুজান খানে এবাৰ বলীউডৰ আটাইতকৈ ধুনীয়া যুটিৰ তালিকাত শীৰ্ষস্থান দখল কৰিছিল।\nছোৱালীবোৰে হৃতিকে তেওঁৰ প্ৰেমিকা চুজানক যিদৰে ভাল পাইছিল তাক লৈ বহুতে ঈৰ্ষা কৰিছিল। বহুতে নিজৰ বাবে হৃত্বিক ৰোশনৰ দৰে ৰাজকুমাৰ বিচাৰিছিল। কিন্তু দম্পতীহালৰ প্ৰেমত কাৰোবাৰ বেয়া চকু পৰিছিল। বি-টাউনৰ এই আটাইতকৈ আকৰ্ষণীয় যুটীটোৰ বিচ্ছেদ হৈছে।


আত্মহত্যা এটা খবৰেই নে ? – Mahabahoo\nHome/Assam News & Articles/আত্মহত্যা এটা খবৰেই নে ?\nপ্ৰেম এক সুন্দৰ অনুভৱ। শব্দত প্ৰকাশ কৰা বা মুখেদি কোৱাতকৈ প্ৰেমক অনুভৱহে কৰিব পাৰি। প্ৰেমৰ পৰিসৰ যথেষ্ট বহল যদিও আজিৰ বিষয়টোত আত্মহত্যা আৰু ইয়াৰ অগ্ৰাসনৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিব লোৱা হৈছে। অলপ বহল পৰিসৰৰ পৰা চালে প্ৰেম হল এজনে আনজনৰ লগত কিমান বিকশিত হৈছে, কঠিন সময়ৰ মাজতো ইজনে আনজনৰ সহযোগিতাত কেনেকৈ জীৱনটো উপভোগ্য কৰি তুলিব পৰিছে, বস্তুবাদ, বাহ্যিক সৌন্দৰ্যৰ পৰিধি ভাঙি কেনেকৈ সুন্দৰ জীৱন যাপন কৰিছে সেয়াই প্ৰেম। নিগেটিভিটি বা অযথা ড্ৰামাৰ পৰা নিজক কেনেকৈ বচাই ৰাখিছে আংশিক ভাবে এয়াই প্ৰেমৰ শক্তি কিন্তু সময়ৰ লগে লগে প্ৰেমেও স্বকীয়তা হেৰুৱাইছে। অতি আধুনিকীকৰণে মনবোৰৰ লগতে প্ৰেমকো কৃত্ৰিম আৰু কলুষিত কৰি তুলিছে। প্ৰেমত পৰাৰ আগত আনকি পিছতো এশবাৰ ভাবিবলৈ বাধ্য হব লগা হৈছে আজিৰ সময়ত। কিন্তু কিয়? প্ৰেমৰ বিপনী মেলি বহা এচামৰ কাৰণে নে আমিবোৰৰ যান্ত্ৰিক মানসিকতা, অমনোযোগিতাৰ কাৰণে?\nদিনে দিনে বাঢ়ি অহা আত্মহত্যাৰ খবৰবোৰে কি দেখুৱাইছে আমাক?\nএবাৰ ভাবি চাইছো নে আমি? এজনক শাৰীৰিক অথবা মানসিক ভাবে হত্যা কৰাও যেন তেনেই সহজ আজিকালি। এইবোৰ এটা খবৰৰ বাহিৰেও বেলেগ বুলি ভাবিছোনে আমি? নাই ভবা, কাৰণ হয়তো এতিয়ালৈ মোৰ পৰিয়ালৰ কোনো তেনে কবলত পৰা নাই। কিন্তু কিমানদূৰ নিশ্চিত যে আমাৰ লগত এনেবোৰ নহব কাহানিও? প্ৰেমৰ সম্পৰ্ক আজিকালি জীৱনদায়িনী নহৈ ঘাটক ৰূপ লৈছে। ৰাষ্ট্ৰীয় অনুসন্ধান সংস্থাৰ মতে 3.2 % আত্মহত্যা প্ৰেমজনিত কাৰণত হয়। আৰু ডাঙৰ কথাটো হল আত্মহত্যাৰ পৰিসংখ্যাত অসমৰ নাম প্ৰথম তাৰ পিছতহে তামিলনাডু আৰু মধ্যপ্ৰদেশ (৪৯৪,৩৮৬, ৩৫৫ ,NCRB ১২)।\nবৰ্তমান সময়ৰ সাংঘাতময় প্ৰেম, বিফলতা আদিৰ প্ৰধান কাৰণ হল অবিশ্বাস, ক্ষন্তেকীয়া যৌনসুখ লাভৰ ইচ্ছা, বহুগামী হোৱাৰ মানসিকতা, সুস্থ সম্পৰ্কৰ প্ৰতি সন্মানবোধ নোহোৱা ইত্যাদি আৰু এই সকলোতে সাৰপানী যোগাইছে বিভিন্ন চছিয়েল নেটৱৰ্কিং চাইট আৰু নিচেই সহজলভ্য পৰ্ণগ্ৰাফী চাইট বোৰে।\nবিকৃত ৰূপত আত্মহননৰ কথা প্ৰকাশ কৰি মিডিয়াও সমানে অংশীদাৰ হৈছে বুলিব পাৰি। সঘনাই হৈ থকা আত্মহত্যাৰ প্ৰকৃত কাৰণ সহজে কোৱা টান যদিও কেইটামান কাৰণ বিশেষভাবে উল্লেখ কৰিব পাৰি।\nপ্ৰেমত প্ৰতাৰিত বা বিফল হলে বেছিভাগ মানুহে ডিপ্ৰেছনৰ চিকাৰ হয়। ডিপ্ৰেছনৰ লগত মোকাবিলা কৰিব নোৱাৰিলেই বহুতে আত্মহত্যাৰ পথ বাছি লয় । আজিকালি ফোনেই হওক বা আন মাধ্যমেই হওক যোগাযোগ অতি সহজ হৈ পৰিছে। নতুন নতুন অফাৰেৰে মোবাইল কোম্পানীসমূহেও ইয়াত অৰিহণা যোগাইছে যাৰ ফলত মানুহৰ সামাজিক জীৱন ব্যাহত হৈ পৰিছে। হেজাৰ হেজাৰ বন্ধুৰ মাজত যেন অকলশৰীয়া অনুভৱ, বিভিন্ন নিগেটিভ চিন্তাধাৰাৰ উদয় হৈছে আৰু এইবোৰৰ লগত কেনেকৈ খাপ খাই চলিব লাগে তাক বুজাত যথেষ্ঠ অসুবিধা হৈছে।eৱৰ্ল্ড খনৰ ষ্টেটাছ আজিৰ দিনত সামাজিক জীৱনটোতকৈ বেছি প্ৰাধান্য পাইছে। যাৰ ফলত যুৱ প্ৰজন্মই নিজৰ স্থিতিক লৈয়ে সন্দেহাবৰ্তত সোমাইছে বুলিব পাৰি।\nবহুসময়ত দেখা যায় প্ৰেমৰ সম্পৰ্ক এটাত থাকিলে প্ৰায় সকলো সময় প্ৰেমিকজনৰ নামতেই উচৰ্গা কৰা হয়। ঘণ্টাৰ পিছত ঘণ্টা বাৰ্তালাপ, মেছেজ ইত্যাদি দিনটোৰ সৰহভাগ সময়ৰ ৰুটিন হৈ পৰে ,যাৰ ফলত বন্ধু বান্ধৱৰ সংখ্যা যথেষ্ঠ কমি যায় আৰু সামাজিক জীৱন প্ৰায় শূন্য হৈ পৰে। শেষত যেতিয়া সেই বিশেষ ব্যক্তিজনেই নাইকিয়া হৈ যায় তেতিয়া সকলোবোৰৰ অন্ত পৰে ফলত সেই বিচ্ছেদ সহ্যতীত হৈ পৰে। বন্ধুবৰ্গ বা পৰিয়ালৰ সহযোগ নাপালে এনে বহু ব্যক্তিয়ে আত্মহননৰ পথো বাছি লব পাৰে।\nসহজলভ্য নেটৱৰ্কিং চাইট সমূহে সম্পর্কবোৰ টুলুঙা কৰে, সম্পৰ্কত থকা বিশ্বাস কমাই পেলাই, ইয়াৰ কাৰণ হল সহজলভ্যতা ।সহজলভ্য প্ৰেমিক, প্ৰেমিকা, বন্ধু যাৰ বাস্তৱ জীৱনত মূল্য নিচেই কম। এই বিভিন্ন চাইসমূহে যুৱপ্ৰজন্মৰ মাজত তুলনা আনে, হীনমান্যতা বঢ়াই। অনাহক খং, অস্থিৰতা, আত্মবিশ্বাসহীনতা ইত্যাদিও গম নোপোৱাকৈ বঢ়াই তোলে।\nআনৰ জীৱনত নিজতকৈ বেছি গুৰুত্ব প্ৰদান কৰাৰ ফলত বিপদৰ সময়ত নিজৰ লগতে মোকাবিলা কৰিব অসুবিধা হয়।\nবৰ্ধিত প্ৰেমজনিত মানসিক অসুবিধা আৰু আত্মহত্যাৰ আন এটা প্ৰধান কাৰণ হল” wrong judgment of society ” ছোৱালীৰ যিটো ইমেজ সমাজে, পৰিশীলতা বা সন্মানৰ নামত যিবোৰ নিয়ম বান্ধি দিছে সেইবোৰেই আত্মহত্যাত অৰিহণা যোগায়।\nপ্ৰেমত যৌনতা এটা সাধাৰণ কথা। মুকলিকৈ নকলেও বেছিভাগ প্ৰেমৰ সম্পৰ্কত যৌনতা থাকেই। কিন্ত্ত যৌন সম্পৰ্ক হোৱা অবিবাহিত ছোৱালী এজনীৰ প্ৰতি সমাজৰ যি দৃষ্টিভংগী তাক সহ্য কৰিব নোৱাৰিও বহু ছোৱালীয়ে আত্মহত্যাৰ দৰে পথ বাছি লয়। যেতিয়ালৈ ছোৱালীৰ dignity অকল virginity দি চোৱা হব তেতিয়ালৈ এনে সমস্যা সমস্যা হৈয়ে থাকিব।\nআনহাতে লৰাৰ কামৰ ক্ষেত্ৰতো যি নিয়মাৱলী বনোৱা আছে তাৰ বাবে বহু লৰাই নিজৰ দুৰ্বলতাবোৰ জোৰকৈ ঢাকি ৰাখিব লগা হয় ।নিজক নিজৰ ধৰণে প্ৰকাশৰ সুবিধা নেপাই। আৰু এই অপ্ৰকাশ্য দুৰ্বলতা কেতিয়াবা প্ৰয়োজনতকৈ বেছি ভয়াবহ হৈ পৰে।\nএণ্ড্ৰইদৰ পৃথিৱীখনে গোলকীয় গাঁও সৃষ্টি কৰিছে হয় কিন্তু অতি সহজে উপলব্ধ পৰ্ণগ্ৰাফী, বিকৃত যৌনতা সম্পৰ্কীয় লিখনি, ফটোগ্ৰাফ, যৌনতাক তেনেই সহজলভ্য কৰি তোলা কিছুমান এপ আদিয়ে যুৱসমাজৰ সংযম হেৰুৱাই যৌন অপৰাধ সংঘটিত কৰাত যথেষ্ট অৰিহণা যোগায়। সস্তীয়া ছবি, পৰ্ণগ্ৰাফী ইত্যাদিয়ে নিজা সম্পৰ্কবোৰ যেনে মা ভনী, মাহী, খুৰী বা খুৰা, পেহা ইত্যাদিবোৰক বিকৃত ৰূপত প্ৰতিষ্ঠা কৰি সম্পর্কবোৰৰ গভীৰতা, সন্মানত প্ৰভাৱ পেলাইছে। নাৰীৰ প্ৰতি হেৰুৱা সন্মানে দামিনি কাণ্ডৰ দৰে যৌন অপৰাধ বোৰত যথেষ্ঠ প্ৰভাৱ আওপকীয়াকৈ পেলাই।\nউপযুক্ত যৌন শিক্ষাৰ অভাৱো আজিৰ অপৰাধ প্ৰবন মানসিকতাৰ আন এক প্ৰধান কাৰণ। যিখন দেশত এশ নিয়মেৰে পবিত্ৰ ভাবে দেৱীৰ যোনী পূজা হয়, মাহজোৰা লিংগ পূজা হয়, ভগৱানৰ বিবাহ বহিৰ্ভূত প্ৰেম পূজা কৰা হয় সেইখন সমাজত লৰা ছোৱালীৰ বন্ধুত্বকো সন্দেহৰ চকুৰে চোৱা হয়। সৰুৰে পৰা আমি লৰা ছোৱালীক শাসন কৰো কিন্তু বন্ধু নহওঁ । বহু সময়ত সিহঁতৰ লগত কি হৈ আছে, কি হৈ নাই অভিভাৱকে গম নাপাই। পৰিবেশৰ লগত মিলিব পৰিছে নে নাই, মানসিক ভাবে সবল হৈ আছে নে নাই প্ৰায়ভাগ অভিভাৱকে গুৰুত্ব দিয়া দেখা নাযায়। যেনেকৈ সৰুতে শিকোৱা হয় অমুকটো কৰা, এনেকৈ কৰা কিন্তু বহুত কমেই সন্তানক শিকাই এনেকৈ নাভাবিবা, এনে ব্যৱহাৰ নকৰিবা। যাৰ ফলত নকৰিবলগীয়া বহুতো কামৰ কথা শিশু আৰু কিশোৰে গম নোপোৱাকৈ থাকি যায়। ঘৰত যিটো পৰিবেশ পাই ডাঙৰ হোৱা যায় বাহিৰলৈ আহি পোৱাৰ পাছত সেই পৰিৱৰ্তিত পৰিবেশত কেনেকৈ মিলি চলিব লাগে তাৰ শিক্ষা খুব কম অভিভাবকেহে দিয়া দেখা যায়।\nস্কুল কলেজত যৌন শিক্ষাৰ প্ৰয়োজনীয়তা উপলব্ধি নকৰা বাবেই আজিকালি বিশৃংখলতা বৃদ্ধি পাইছে। কাৰণ কিশোৰ বা প্ৰাক যৌৱনত যৌন বিষয়ক আগ্ৰহ, যৌন কাৰ্য কৰি চোৱাৰ যি হেঁপাহ সেয়া নিতান্তই স্বাভাৱিক। কিন্তু যৌনতাৰ লগত উদ্ভৱ হোৱা অসুবিধাবোৰ, প্ৰতিৰোধ বা সাবধনতাবোৰ লগতে সামাজিক বিশ্লেষণৰ বিষয়ে যুৱসমাজ বিশেষকৈ কিশোৰ কিশোৰী তেনেই অজ্ঞাত। ইয়াৰ ফলত উদ্ভৱ হোৱা অপৰাধবোধ কেতিয়াবা চূড়ান্ত সীমা অতিক্ৰম কৰা দেখা যায়।\nবৰ্ধিত ডিপ্ৰেছন, মানসিক অশান্তি, সংঘাতময় সম্পৰ্ক আৰু আত্মহত্যাৰ সকলোতকৈ গুৰুত্ত্বপূৰ্ণ কাৰণটো হল সহায়ৰ বাবে আগবাঢ়ি নহাটো। অসুবিধাসমূহ মনৰ মাজত ৰাখি ব্যক্ত নকৰাকৈ বহু যুৱক যুৱতীয়ে ভুল সিদ্বান্তৰ চিকাৰ হয়। সহায় লোৱাটো দুৰ্বলতা নহয় বৰং সুস্থ মানসিকতাৰহে পৰিচায়ক এই উপলব্ধিটো বহুতৰ মাজত দেখা নাযায়। এটা ভুলেই জীৱনৰ দিশ নিৰ্ণয় নকৰে, ভাৱিষ্যত নিৰূপন নকৰে। উপযুক্ত সময়ত উপযুক্ত সিদ্ধান্ত, উপদেশ ললে ভুল এটাই বা দুৰ্ঘটনা এটা জীৱনৰ টার্নিং পইণ্টহে হোৱা দেখা যায়। life is not interesting if there is no mistakes. গতিকে যিকোনো মানসিক দ্বিধাগ্ৰস্ততাত আগবাঢ়ি আহি সাহসৰ পৰিচয় দিয়া উচিত ।\nসস্তীয়া জনপ্ৰিয়তা, নিয়ন্ত্ৰণহীন আবেগৰ বাবে বহুতো লৰা ছোৱালীয়ে বিশৃংখল জীৱন যাপন কৰে। আদব কাইদা যদিও আমাৰ অতি আধুনিক হৈ গৈ আছে মানসিকতা কিন্তু জকাইচুকতে সোমাই আছে এতিয়াও। বিলাসিতা আৰু ইজি মানি খেদি বহুতো ছোৱালীয়ে নিজক পণ্য সামগ্ৰী হিচাপে আগবঢ়াই দিছে আৰু এই সহজলভ্যতাই বহুতকে আকৰ্ষনো কৰিছে যদিও আন কাৰোবাৰ হয়তো অন্ধকৰো মাতিছে। মুহূৰ্তৰ আনন্দ উত্তেজনাৰ কাৰণে বহুতেই বিশৃংখল জীৱন ধাৰা বাছি লয়, সুস্থ সম্পৰ্কৰ ধাৰণাটোক উপলুঙা কৰে। ইয়াৰ ফলাফল কোনোবা নিৰ্দোষ এজনে ভোগ কৰিব লগা হয় কাৰণ নিজৰ আপোনজনৰ এনে অতি মুক্ত মনোভাব, বা প্ৰতাৰণামূলক ব্যৱহাৰ সহিব নোৱাৰিলে জীৱনৰ চৰম পন্থা লবও কিছুমানে কুণ্ঠাবোধ নকৰে।\nএই সকলোবোৰ সমস্যা আমি সৃষ্টি কৰা গতিকে ইয়াৰ সমাধানো আমিয়েই কৰিব লাগিব। হয় আপোনালোককেই কৈছোঁ। সমাজ আৰু পৰিয়ালৰ মানসিকতা সলনি কৰাৰ সময় সমাগত। আমি অনুভৱ কৰিব হল এটা জীৱন কাৰোবাৰ বাবে ধেমালি নহয়, হাতৰ খেল নহয়, আত্মহত্যা মাত্ৰ এটা খবৰ কাগজ বা টিভিৰ খবৰ নহয়। প্ৰতিজন নাগৰিকেই চকু দিবৰ সময় হল এই সমস্যাত কাৰণ কি জানে কাইলৈ হয়তো আপোনাৰ সন্তানো এটা খবৰ হৈ আহিব পাৰে আপোনাৰ ওচৰলৈ। কিছুমান ধাৰণা সলনি কৰি আগবঢ়া সময় আজিয়েই কাৰণ কাইলে উপলব্ধি কৰালৈ যাতে পলম হৈ নাযায় তাৰ বাবে সচেতন হোৱাৰ সময় এয়াই। গতিকে আগবাঢ়ি কথা পাতক চোন নিজৰ পৰিয়ালটোৰ লগত আজিৰ পৰাই।\nসংগীতা দাস , চাইক’লজিষ্ট (96138-69819)


প্ৰতাৰক চীন! ভাৰতক যোগান ধৰা ৫০ হাজাৰ PPE কিট নিম্ন মানদণ্ডৰ | বিতৰ্ক\nপ্ৰতাৰক চীন! ভাৰতক যোগান ধৰা ৫০ হাজাৰ PPE কিট নিম্ন মানদণ্ডৰ\nApril 16, 2020 Editor\t0 Comments\tPPE Kit News\nডিজিটেল ডেস্ক, বিতৰ্ক, ১৬ এপ্ৰিল, শিৱসাগৰ :: ভাৰতত এতিয়া প্ৰতিদিনে বৃদ্ধি পাইছে ক’ৰনাত আক্ৰান্ত হোৱা ৰোগীৰ সংখ্যা। বৃহস্পতিবাৰ পৰ্যন্ত দেশত ১২ হাজাৰ লোক আক্ৰান্ত হৈছে ক’ৰনা ভাইৰাছত। দেশৰ এনে পৰিস্থিতিত চীনৰ পৰা ভাৰতে অৰ্ডাৰ কৰিছিল ডেৰ কোটি PPE কিট। কিন্তু এতিয়া চীনৰ পৰা যোগান ধৰা এই PPEকিট DRDA ৰ গুৱালীয়ৰৰ পৰীক্ষাগাৰত ছেফটী টেষ্টত বিফল হোৱা বুলি জানিব পৰা গৈছে।\nদেশৰ এক আগশাৰীৰ বাতৰি প্ৰতিষ্ঠানৰ প্ৰকাশিত বাতৰি অনুসৰি ক’ৰনাৰ বিৰুদ্ধে যুঁজিবলৈ চীনে ভাৰতক যোৱা ৫ এপ্ৰিলত যোগান ধৰিছিল ১ লাখ ৭০ হাজাৰ PPE কিট। কিন্তু তাৰে ৫০ হাজাৰ PPE কিট এতিয়া বিফল হৈছে ছেফটী টেষ্টত। ইফালে যোৱা কালি অসমেও চীনৰ পৰা অহা ৫০ হাজাৰ PPE কিট গ্ৰহণ কৰিছে।\n← শিৱসাগৰত মন্ত্ৰী অতুল বৰা আৰু ফণীভূষণ চৌধুৰীৰ বিভাগীয় বৈঠক\nলকডাউনত আৰ্তজনৰ কাষত গঙ্গা চেৰিটেবল ট্ৰাষ্টঃ দৰিদ্ৰজনলৈ ডাঃ অনুৰাধা চৌধুৰীৰ সহায়ৰ হাত →\nশিৱসাগৰ আছুৰ প্ৰশংসনীয় পদক্ষেপঃ ঐতিহাসিক স্থান-চিকিৎসালয় আদিত কৰিলে চেনিটাইজেচন


গুজৰাটত বানঃ এনডিআৰএফে চলাইছে উদ্ধাৰ অভিযান... VIDEO - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\nডিজিটেল ডেস্কঃ গুজৰাটৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত ধাৰাসাৰ বৃষ্টিপাতৰ ফলত সৃষ্টি হৈছে বানৰ। বহু ঠাইৰ বাট-পথ এই কৃত্ৰিম বানত ডুব গৈছে। ৰাজ্যখনৰ জামনগৰ আৰু ৰাজকোটৰ পৰিস্থিতি অধিক বেয়া পৰিলক্ষিত হৈছে। ইতিমধ্যে এই বানৰ বহু ভিডিঅ ছচিয়েল মিডিয়াত ভাইৰেল হৈছে। ভিডিঅবোৰত দেখা গৈছে যে, পানীত বহু লোক আৱদ্ধ হৈ পৰিছে আৰু এনডিআৰএফ বাহিনীয়ে চলাইছে উদ্ধাৰ অভিযান।\n#Gujarat –#HeavyRainFall – Flood affected many villages#Flood #Rains #India #GujaratRainspic.twitter.com/hlIfrVp3w8\nতদুপৰি, উদ্ধাৰ অভিযানৰ বাবে হেলিকপ্টাৰ পৰ্যন্ত ব্যৱহাৰ কৰিবলগীয়া হৈছে। কেৱল বাট-পথেই নহয়, ঘৰ-দুৱাৰ সকলোতে সোমাইছে বানৰ পানী। আৰু সৰ্বসাধাৰণ ৰাইজৰ মাজত সৃষ্টি হৈছে হাঁহাকাৰ পৰিস্থিতিৰ।\n#Jamnagar #floods Jamnagar district witnessed heavy rainfall since midnight. Massive flooding caused havoc in Jamnagar’s Kalavad and Dhrol taluka also received significant rainfall. Khimrana village of Jamnagar district is cut off due to flooding. pic.twitter.com/i0rfuRnLBn\n— Utkarsh Singh (@utkarshs88) September 13, 2021


অটল বিহাৰী বাজপায়ী - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n১০ম ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী\n১৯ মাৰ্চ ১৯৯৮ (1998-03-19) – ২২ মে' ২০০৪ (2004-05-22)\nকে আৰ নাৰায়ণন\n১৬ মে' ১৯৯৬ (1996-05-16) – ১ জুন ১৯৯৬ (1996-06-01)\nশঙ্কৰ দয়াল শৰ্মা\nএইচ ডি দেব গৌড়া\n২৬ মাৰ্চ ১৯৭৭ (1977-03-26) – ২৮ জুলাই ১৯৭৯ (1979-07-28)\nশ্যাম নন্দন প্ৰসাদ মিশ্ৰ\n১৯৯১ চন – ২০০৯ চন\n১৯৭৭ চন – ১৯৮৪ চন\nকে চি পন্ট\n১৯৭১ – ১৯৭৭\nৰাম অৱতাৰ শৰ্মা\nএন কে শ্বেজৱালকাৰ\n১৯৬৭ – ১৯৭১\nচন্দ্ৰ ভালমণি তিৱাৰী\n১৯৫৭ – ১৯৬২\n১৯৬২ – ১৯৬৭\nভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ প্ৰতিষ্ঠাপক – সভাপতি\n১৯৮০ চন – ১৯৮৬\nএল কে আদৱানী\n১১ম অখিল ভাৰত জনসংঘৰ সভাপতি\n১৯৬৮ – ১৯৭২\nএল কে আদৱানি\n২৫ ডিচেম্বৰ, ১৯২৪\nগোৱালিয়ৰ, গোৱালিয়ৰ ৰাজ্য, ব্ৰিটিছ ভাৰত (বৰ্তমানৰ মধ্য প্ৰদেশ, ভাৰত)\n১৬ আগষ্ট, ২০১৮ (৯৩ বছৰ)\nভাৰতীয় জনতা পাৰ্টি (১৯৮০–২০১৮)\nজনতা পাৰ্টি (১৯৭৭–১৯৮০)\nভাৰতীয় জন সংঘ (১৯৭৭ৰ পূৰ্বে)\nডি এ ভি কলেজ, কানপুৰ\nৰাজনীতিবিদ, লেখক, কবি\nঅটল বিহাৰী বাজপেয়ী (হিন্দী: अटल बिहारी वाजपायी; ইংৰাজী: Atal Bihari Vajpayee; জন্ম ২৫ ডিচেম্বৰ ১৯২৪) স্বাধীন ভাৰতৰ ১০ম প্ৰধানমন্ত্ৰী। তেখেত মুঠ তিনিবাৰৰ বাবে, পোনপ্ৰথমবাৰ ১৯৯৬ চনত মাত্ৰ ১৩ দিনৰ বাবে (১৬ মে' ১৯৯৬-১ জুন ১৯৯৬), তাৰপাছত ১৯৯৮ - ১৯৯৯ চনত ১৩ মাহৰ বাবে (১৯ মাৰ্চ ১৯৯৮ , দ্বাদশ লোকসভা) আৰু চুড়ান্তভাৱে ১৯৯৯ চনৰ পৰা ২০০৪ (ত্ৰয়োদশ লোকসভা-২২ মে' ২০০৪) চনলৈ মুঠ ৫ বছৰকাল প্ৰধানমন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ১৬ আগষ্ট ২০১৮ তাৰিখে সন্ধিয়া ৫-০৫ বজাত দিল্লীৰ এইমছত (অখিল ভাৰতীয় আয়ুৰ্বি়জ্ঞান সংস্থান, নতুন দিল্লী) তেখেতৰ মৃত্যু হয়।\n1 সন্মান আৰু পুৰস্কাৰ\n2.1 সামাজিক আৰু ৰাজনৈতিক\n5 অধিক পঢ়ক\n২০১৫, ভাৰত ৰত্ন\n১৯৯৩, কানপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ডি. লিট্.\n১৯৯৪, লোকমান্য তিলক বঁটা\n১৯৯৪, শ্ৰেষ্ঠ সাংসদৰ বঁটা\n১৯৯৪, ভাৰত ৰত্ন পণ্ডিত গোৱিন্দ বল্লভ পন্ত বঁটা\nসামাজিক আৰু ৰাজনৈতিক[সম্পাদনা কৰক]\nNayi chunauti, naya avasara (Hindi Edition). (2002). ISBN 978-81-7016-501-8.\nবাজপায়ীৰ ২০০১ চনত মুম্বাইৰ ব্ৰিচকেণ্ডী হাস্পাতালত আঠুৰ অস্ত্ৰোপচাৰ হৈছিল। ২০০৯ চনত হোৱা ষ্ট্ৰোকৰ ফলত তেখেতৰ মাত বহি গৈছিল। বাজপায়ীয়ে বিভিন্ন স্বাস্থ্যজনিত সমস্যা, স্মৃতিভ্ৰংশ, বৃক্কৰ ৰোগ, মধুমেহ আদিত দীৰ্ঘদিন ধৰি ভূগি আছিল। শেহতীয়া বছৰকেইটাত তেখেতে কোনো ৰাজহুৱা অনুষ্ঠানত অংশ লোৱা নাছিল আৰু চিকিৎসা সংক্ৰান্তীয় কামতহে ঘৰৰ বাহিৰ ওলাইছিল। স্মৃতিভ্ৰংশ ৰোগৰ ফলত তেখেতে অতি ঘনিষ্ঠ মানুহখিনিৰো চিন পাহৰি গৈছিল। ২০১৮ৰ ১১ জুনৰ দিনা অতি সংকটজনক অৱস্থাত হাস্পাতালত ভৰ্তি হৈছিল।\n১৬ আগষ্ট ২০১৮ তাৰিখে সন্ধিয়া ৫-০৫ বজাত তেখেতৰ নতুন দিল্লীৰ এইমচ হাস্পাতালত বয়সজনিত ৰোগত মৃত্যু হয়।\n↑ 1.0 1.1 http://pmindia.nic.in/pm_atal.htm\n↑ 2.0 2.1 "Prime Minister of India Bio-Data". Parliamentofindia.nic.in. http://parliamentofindia.nic.in/ls/lok13/biodata/13UP20.htm। আহৰণ কৰা হৈছে: 2012-11-24.\n↑ 3.0 3.1 "A peek into the life Atal Bihari Vajpayee now leads – Times of India". The Times of India. http://timesofindia.indiatimes.com/india/A-peek-into-the-life-Atal-Bihari-Vajpayee-now-leads/articleshow/32683790.cms.\n↑ "Vajpayee turns 88 amid health concerns" (en ভাষাত). Zee News. 23 December 2011. http://zeenews.india.com/news/nation/vajpayee-turns-88-amid-health-concerns_748305.html.\n↑ Perappadan, Bindu Shajan (12 June 2018). "Atal Bihari Vajpayee stable; treatment continues". https://www.thehindu.com/news/national/vajpayee-on-injectable-antibiotics-in-stable-condition/article24142834.ece.\n↑ "Atal Bihari Vajpayee's Condition Stable But Will Remain in Hospital For Now, Says AIIMS". https://www.news18.com/news/india/atal-bihari-vajpayees-condition-stable-but-will-remain-in-hospital-for-now-says-aiims-1776437.html.\n↑ "Atal Bihari Vajpayee’s condition ‘stable’, Manmohan Singh paysavisit". 12 June 2018. https://www.hindustantimes.com/india-news/doctors-say-atal-bihari-vajpayee-s-condition-stable-manmohan-singh-visits-aiims-delhi/story-yN5ABkfB0DPpdt6IlslgMM.html.\n↑ Desk, The Hindu Net (16 August 2018). "Atal Bihari Vajpayee, former Prime Minister, passes away at 93". https://www.thehindu.com/news/national/former-prime-minister-atal-bihari-vajpayee-passes-away-at-93/article24704802.ece.\nSujata K. Das. Atal Bihari Vajpayee. (2004). ISBN 978-81-7835-2\nৱিকিমিডিয়া কমন্সত Atal Bihari Vajpayee সম্পৰ্কীয় মিডিয়া ফাইল আছে।\nঅটল বিহাৰী বাজপায়ী সম্পৰ্কে সংগ্ৰহিত বাতৰি আৰু মন্তৱ্য দ্যা নিউয়ৰ্ক টাইমছৰ সৌজন্যত\nमेरी इक्यावन कविताएँ : काव्य-मीमांसा\nঅটল বিহাৰী বাজপায়ী সম্পৰ্কে ইণ্টাৰনেট মুভি ডাটাবেছত থকা তথ্য।\nWorks by or about অটল বিহাৰী বাজপায়ী in libraries (WorldCat catalog)\nWorks by অটল বিহাৰী বাজপায়ী on Open Library at the Internet Archive\nঅটল বিহাৰী বাজপায়ী at the Notable Names Database\nঅটল বিহাৰী বাজপায়ী (1980–86)\nLal Krishna Advani(1986–91, 1993–98, 2004–06)\nৰাজনাথ সিং (2006–09,2013–present)\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=অটল_বিহাৰী_বাজপায়ী&oldid=321824"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ২১ মে’, ২০২২ তাৰিখে ১৭:৩৬ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


তলৰ ঘটনাৰাজী সম্পূৰ্ণ সচাঁ , মই নিজ কাণেৰে দেখা আৰু নিজ লিভাৰেৰে দেখা ...... (-অপূৰ্ব কলিতা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nতলৰ ঘটনাৰাজী সম্পূৰ্ণ সচাঁ , মই নিজ কাণেৰে দেখা আৰু নিজ লিভাৰেৰে দেখা …… (-অপূৰ্ব কলিতা)\nশিৱসাগৰৰ এখন প্ৰাথমিক বিদ্যালয় । বিদ্যালয় পৰিদৰ্শক এজন আহিল গুৱাহাটীৰ পৰা বিদ্যালয় পৰিদৰ্শন কৰিবলৈ । বাহিৰত শ্ৰেনী শিক্ষকজনৰ টেনশ্যন , ঘাম বাহিৰ হৈ আছে ।\nপৰিদৰ্শক জনে ছাত্ৰ এজনক সুধিলে ” গোপীনাথ বৰদলৈ কোন আছিল ? ”\nছাত্ৰ – ” আমাৰ লোকনাথ মহাজনৰ কোনোবা নেকি ছাৰ ? ”\nপৰিদৰ্শক – “এই সামান্য কণো নাজান নে ? গোপীনাথ বৰদলৈ ৰবীন বৰদলৈৰ বাপেক আছিল । আমাৰ যে এমেলে । বৰ ডাঙৰ গায়ক আছিল । কানত ধৰ ।”\nছাত্ৰ – ” ছাৰ বেয়া নাপাব , কাণত মই নধৰো । মই আচলতে ইয়াৰ ছাত্ৰ নহয় , মই দিনত লোকনাথ মহাজনৰ ঘৰৰ গৰু গোহালী চাফা কৰো । এই মাষ্টৰজনে মোক ১০ টকা দিম বুলি কৈ লৈ আনিছে । এতিয়া ১০ টকা আপুনি দিব নে সি দিব কওঁক । মই আকৌ অলপ পিছত শিশুশ্ৰম বিৰোধী সমদল এটাত যাব লাগে, ১৫ টকা দিব বোলে। ’’\nপৰিদৰ্শকজনে খঙতে শ্ৰেনী শিক্ষকৰ ফালে চোচা ললে আৰু এইবোৰ কি হৈ আছে বুলি ধমক এটা দিলে । ভয়ত পেপুৱা লাগি মাষ্টৰে হাতজোৰ কৰি কলে ” ছাৰ মোৰ দোষ নাই একো , মই এজন হাজিৰা কৰি ফুৰা মানুহ । আজি তিনি আলিত কামৰ বাবে ৰৈ আছিলো , হঠাৎ এই হেডমাষ্টৰজনে মোক ২৫০ টকা হাজিৰাৰ বাবদ এই কামত লগালে । মোৰ হাজিৰা টো পালেই মই যাব পাৰো ছাৰ । ”\nপৰিদৰ্শক এইবাৰ হেডমাষ্টৰৰ কোঠাত সোমাল । গোটেই বস্তুখিনিৰ কৈফিয়ৎ বিছাৰিলে । হেডমাষ্টৰে অলপ সময় মনে মনে থাকিল , হঠাৎ টেবুলৰ ড্ৰয়াৰৰ পৰা ৫ হাজাৰ টকাৰ বান্দিল এটা পৰিদৰ্শকৰ হাতত দিলে আৰু কবলৈ ধৰিলে ” ছাৰ , এইবোৰ কথা মোক নুসুধিব । আছল হেডমাষ্টৰজনক সুধিব । আচলতে হেডমাষ্টৰজনে ঘৰত নতুনকৈ লেপটপ এটা আনিছে আৰু কিবা ফেচবুক নে কি তাতেই দিনৰ দিনটো সোমাই থাকে । কি নো কৰি থাকে তেখেতেহে জানে ? মই তেওঁৰ খুলশালী হে । তেখেতে মোক এই ৫ হাজাৰ টকা আপোনাক দিব কৈছে আৰু সকলো ৰিপৰ্ট ধুনীয়াকৈ লিখি থৈ যাব কৈছে । ”\nপৰিদৰ্শকজনে এইবাৰ কলে ” বাৰু হব তেনেহলে , মই বুলিহে ৫ হাজাৰ টকাত মান্তি হৈছো । আচল পৰিদৰ্শকজন হোৱা হলে নামানিলে হেতেন । ”\n← বন্ধুত্বৰ ওপৰত এখন আনকাট ৰচনাঃ হৰ এক ফ্রেন্দ জৰুৰী হোতা হে (- বিকাশ দাস)\nপ্ৰান্তিকৰ ১৬-৩০ জুন ২০১২ সংখ্যাত প্ৰকাশ পোৱা “দশকৰ ধাৰণা” শীৰ্ষক চিঠিৰ প্ৰসংগত……(-লক্ষেশ্বৰ হাজৰিকা) →\nচিনেমা – পৰেশ দেৱচৌধুৰী\nশীতকালৰ মধুৰ স্মৃতিৰ উমলৈ এখনি চিঠি (ড° ভূপেন্দ্ৰ শইকীয়া)


বাৰ্তা:পাইথেগাৰাছ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nপাইথাগ'ৰাছ নে পাইথাগোৰাচ/পাইথাগোৰাছ? প্রভাকৰ শৰ্মা নেওগ (talk) 14:52, 30 জুলাই 2014 (UTC)\nএটাও শুদ্ধ নহয়!! ইং ৱিকিত দিয়া IPA উচ্ছাৰণ মতে /pɪˈθæɡərəs/ অৰ্থাৎ "পাইথেগাৰাছ" হে শুদ্ধ। প্রভাকৰ শৰ্মা নেওগ (talk) 06:28,2আগষ্ট 2014 (UTC)\nগুগল ট্ৰান্সলেটৰে Pythagoras শব্দটো ইংৰাজীৰ পৰা গ্ৰীকলৈ অনুবাদ কৰিবলৈ দিলে গ্ৰীকত Πυθαγόρας বুলি লিখে আৰু উচ্ছাৰণটো "পিথাগ'ৰাচ" বুলি দিয়ে। এই উচ্ছাৰণ গ্ৰহণযোগ্য নহয়, কাৰণ-\nপাইথেগাৰাচৰ উচ্ছাৰণ ইং ৱিকিৰ মতে IPA /pɪˈθæɡərəs/ বুলি ইতিমধ্যে দিয়া হৈছে। ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে উক্ত উচ্ছাৰণটোহে সৰ্বমান্য হোৱা উচিত।\nগ্ৰীক শব্দ এটা ইংৰাজীলৈ লিপ্যান্তৰ কৰি ইংৰাজী ভাষাৰ উচ্ছাৰণৰ সাধাৰণ নিয়ম অনুসৰি আকৌ উচ্ছাৰণ উলিয়াবলৈ গ'লে বহুত ক্ষেত্ৰত মূল উচ্ছাৰণ টো পোৱা নাযায়।\nগুগল ট্ৰান্সলেটৰৰ তথ্য সকলো ক্ষেত্ৰতে ১০০% শুদ্ধ বা নিৰ্ভৰযোগ্য বুলি দাবী কৰিব নোৱাৰি কাৰণ মেচিন ট্ৰান্সলেশ্যন এক জটিল বিষয় আৰু এতিয়ালৈকে এই প্ৰযুক্তি ব্যৱহাৰ কৰি সম্পূৰ্ণ শুদ্ধ অনুবাদ পাব পৰা হোৱা নাই। উচ্ছাৰণৰ ক্ষেত্ৰত কামটো আৰু জটিল।\nমতামত আহ্বান কৰা হ'ল। এই বিষয়টো সমাধান নোহোৱালৈকে অনুগ্ৰহ কৰি মুল প্ৰবন্ধত পিথেগাৰাছৰ উচ্ছাৰণ সম্পৰ্কে আৰু একো নিলিখে যেন।\nপ্রভাকৰ শৰ্মা নেওগ (talk) 17:54,3আগষ্ট 2014 (UTC)\nইংৰাজী উচ্চাৰণটো উল্লেখ কৰি অসমীয়া অদ্য প্ৰচলিত নামটো ৰাখিলে কেনে হয়? হিন্দী ভাষাৰ ৱিকিত ইতিমধ্যে প্ৰচলিত হিন্দী ৰূপটোকে লোৱা হৈছে। উদাহৰণ ইয়াত পাব : https://hi.wikipedia.org/wiki/सुकरात\nআনহে নালাগে গ্ৰীছ দেশকো হিন্দী ৱিকিপৃষ্ঠাসমূহত য়ুনান নামেৰেই অভিহিত কৰা হৈছে। গতিকে মই ভাবোঁ আমাৰ প্ৰচলিত উচ্চাৰণসমূহক ৰাখি থোৱাটো কোনো অযুক্তিকৰ কথা নহ'ব সদস্য:Santulan Mahanta (talk) 01:11,4আগষ্ট 2014\n|p|ɪ|ˈ|θ|æ|g|ə|r|ə|s এইটোৰ উচ্চাৰণ IPA মতে 'পিথেগাৰাছ'হে। মূল প্ৰবন্ধত এইটো নাম ৰাখি বাকী নামাবোৰ পুনঃনিৰ্দেশ কৰি দিলেই হ'ল। কিন্তু ইংৰাজী ভাষাৰমতে সকলো উচ্চাৰণ কিজানি নাখাটিব। তেওঁলোকে আন ভাষাৰ শব্দ জিভাত নুফুটিলে নিজৰ সুবিধামতে উচ্চাৰণ এটা দি লয়। ফুটবলাৰৰ তালিকা এখন কৰোঁতে ম‌ই ইংৰাজীমতে নামবোৰ নাৰাখি স্থানীয় উচ্চাৰণমতে ৰাখিছিলোঁ। — গীতাৰ্থ বৰদলৈ (talk) 20:09,3আগষ্ট 2014 (UTC)\nহয়, IPA মতে পিথেগাৰাছ হে হ'ব। প্রভাকৰ শৰ্মা নেওগ (talk) 21:35,3আগষ্ট 2014 (UTC)\nপাইথাগোৰাছৰ পৰা[সম্পাদনা কৰক]\nপাইথাগোৰাছক পাইথেগাৰাছলৈ পুনঃনিৰ্দেশনা কৰা হৈছে --SlowPhoton (talk) 06:38, 23 August 2018 (ইউ.টি.চি.)\nMetaphysics, Music, Mathematics,Ethics, Politics\nপাইথাগোৰাছ , (ইংৰাজী ভাষাত:Pythagoras, /pɪˈθæɡərəs/;প্ৰাচীন গ্ৰীক: Πυθαγόρας ὁ Σάμιος Pythagóras ho Sámios "Pythagoras theSamian", বা Πυθαγόρας; আয়'নিয়ান গ্ৰীকত Πυθαγόρης) (আনুমানিক খ্ৰী:পূ: ৫৭০-খ্ৰী: পূ: ৪৯৫) আছিল প্ৰাচীন গ্ৰীছৰ গনিতজ্ঞ, জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানী আৰু দাৰ্শনিক । তেওঁৰ জন্ম আৰু মৃত্যুৰ সঠিক সময় জনা নাযায় । তেওঁৰ জন্ম হৈছিল গ্ৰীছৰ ছামোছত । পাইথাগোৰাছে প্ৰচাৰ কৰিছিল যে ক্ষমতালোভী লোক কিছুমানক পৰম্পৰাগতভাৱে শাসকৰ আসনত বহুওৱাৰ সলনি গুণী-জ্ঞানী লোককহে তেনে পদত বহুৱাব লাগে । ইয়াৰ ফলত তেওঁ শাসকসকলৰ ৰোষত পৰিল । খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৫৩২ত তেওঁ ছামোছ এৰিইটালীৰ ক্ৰটন নগৰলৈ যায় আৰু তাত নীতি আৰু ধৰ্মশাস্ত্ৰ অধ্যয়নৰ এক টোল গঢ়ি তোলে । কোনো কোনোৱে বিশ্বাস কৰে যে পাইথেগাৰাছ থেলিছৰ চিন্তা-চৰ্চাৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈছিল । থেলিছৰ সমস্ত ৰচনা তেওঁৰ হাতত পৰিছিল বুলিও বিশ্বাস কৰা হয় । পাইথেগাৰাছৰ কোনো ৰচনা বা গ্ৰন্থয়েই পোৱা হোৱা নাই । তেওঁৰ মতে বাস্তৱ জগতখনৰ সকলো তথ্যয়েই আনকি সংগীতকো গণিতৰ ভাষাত বা সংখ্যাত প্ৰকাশ কৰিব পাৰি । জ্যামিতিৰ কেইবাটাও কথা যেনে বিখ্যাত ‘পাইথাগোৰাছৰ সূত্ৰ’ তেওঁ আৱিষ্কাৰ কৰা বুলি কোৱা হয় । পঞ্চম শতিকাৰ মাজভাগত পাইথেগাৰাছৰ মতবাদৰ বিৰুদ্ধে শাসকগোষ্ঠী আৰু ৰাইজ সজাগ হৈ উঠে আৰু টোলবোৰ ধ্বংস কৰা হয় । পাইথেগাৰাছৰ ছাত্ৰ ফিল’লাউছে পাইথেগাৰাছ আৰু তেওঁৰ ছাত্ৰসকলৰ নানা উদ্ভাৱন কিতাপৰ আকাৰত লেখি উলিয়াইছিল । পাছৰ দাৰ্শনিক এৰিষ্ট’টলএ এই সকলো ধাৰণাকে পাইথাগোৰাছ আৰু তেওঁৰ ছাত্ৰসকলৰ সন্মিলিত ধাৰণা বুলি অভিহিত কৰিছে । পাইথাগোৰাছ আছিল অসামান্য প্ৰতিভাৰ অধিকাৰী৷ তেওঁ আছিল গণিত, দৰ্শন,জ্যোতিবিজ্ঞান আদি সকলোতে পাৰ্গত৷পাইথেগাৰাছৰ শিক্ষাত গণিত শাস্ত্ৰ আৰু অতীন্দ্ৰিয়বাদ ধাৰণাৰ সংমিশ্ৰণত দেখা যায় ৷ তেখেতে গণিতলৈ দুটা অমূল্য অৱদান আগবঢ়াইছে ৷ প্ৰথম, জ্যামিতিৰ প্ৰমেয়ৰ যুক্তিযুক্ত প্ৰমাণ দিয়া আৰু তেওঁ আঢ়ৈহাজাৰ বছৰ পূৰ্বেই অনুভৱ কৰিছিল যে স্বাভাৱিক সংখ্যাসমূহেই (১, ২, ৩, ৪, ………..) যথেষ্ট নহয় ৷ তেওঁ স্বাভাৱিক সংখ্যাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছিল ৷ যথাযথভাৱে বিন্দু সজ্জিত কৰি কেনেকৈ বৰ্গক্ষেত্ৰআৰু ত্ৰিভুজ নিৰ্মাণ কৰিব পৰা যায়, উদঙাই দেখুৱাই তেখেতে এহাতে সংখ্যাৰ লগতজ্যামিতিৰ সম্বন্ধ স্থাপন কৰিছিল আৰু তাঁৰৰ দৈৰ্ঘ্যৰ সৰল অনুপাত ক্ৰমে সুষম সংগীতধৰ্মী ধ্বনি, যেনে- তৃতীয়, অষ্টক আদি যে সৃষ্টি কৰিব পৰা যায়, সেই কথা আৱিষ্কাৰ কৰি তেখেতে পদাৰ্থবিদ্যাৰ লগত সংখ্যাৰ সম্বন্ধ স্থাপন কৰিছিল ৷ ত্ৰিভুজ,বৰ্গক্ষেত্ৰ আৰু পঞ্চভুজৰ ওপৰত মহাজাগতিক গুৰুত্ব আৰোপ কৰি পাইথেগাৰাছৰ শিষ্যসকলে সমগ্ৰ গ্ৰীক জ্যামিতিৰ ভেটি গঢ়ি তুলিছিল ৷\nপাইথাগোৰাছৰ বিষয়ে থকা তথ্যসমোহৰ মাজত মতভেদ দেখা যায়। প্ৰায়বোৰ জীৱনীতে তেওঁক ঈশ্বৰীক আৰু পবিত্ৰ দেখোৱা হৈছে। তেওঁৰ শৰীৰৰ পৰা দৈবিক পোহৰ ওলোৱাৰ কথাও কোৱা হয়।\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=বাৰ্তা:পাইথেগাৰাছ&oldid=182093"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ২৩ আগষ্ট, ২০১৮ তাৰিখে ১২:০৮ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


ৰঙতী ষ্টেচন ( দেৱপ্ৰতীম হাজৰিকা ) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nট্ৰেইনৰ খিড়িকিৰে বাহিৰলৈ চালো। বাহিৰত তেতিয়াও বেলিটো তৰতৰকৈ ওলাই আছিল। অসহ্য গৰম আছিল। মুখত ঘাম টোপাটোপে বিৰিঙিছিল। কিছুমান কথা ভাবি মই তাৰ একো ওৰ উলিয়াব পৰা নাই। হয়তো আৰু অলপ সময়ৰ পাছত মই পাগল হৈ যাম। এই আচহুৱা ঘটনা আৰম্ভ হৈছিল এই ট্ৰেইন খনত উঠাৰ পাছৰেপৰাই।\nসাধাৰণতে মই সপ্তাহৰ শেষৰ দিনকেইটা ঘৰত থাকিবলৈ আহো। সেইদিনা দেওবাৰ আছিল। শুক্ৰবাৰ আৰু শনিবাৰ দুদিন থাকি মই হোষ্টেল যাবলৈ ওলাইছিলোঁ। মায়ে মোক ট্ৰেইন ষ্টেচনত থ’ব আহিছিল। মাক বিদায় দি ষ্টেচনৰ ভিতৰ সোমালো।\nৰঙতী ষ্টেচন। তেতিয়া পুৱা ১০ বাজিছিল। কিন্তু সেইদিনা অত্যন্ত গৰম আছিল। ৰাতিপুৱা এই সময়ত ইমান গৰম হোৱা দেখি আচৰিত হৈছিলো।\n১০:৩০ত ট্ৰেইনখন আহিছিল। মই মোৰ বেগটো লৈ ট্ৰেইনৰ ভিতৰলৈ সোমাই গ’লো। টিকটত থকা নম্বৰ অনুসৰি মই নিজৰ চিটত বহি পৰিলো। মোৰ চিটৰ কাষত এজন মানুহ বহি বাতৰি কাকত পঢ়াত ব্যস্ত আছিল, পিন্ধনত দামী সাজপাৰ। মোৰ সন্মুখত আছিল এগৰাকী বুঢ়ী মানুহ, তেওঁ খিড়ীকেৰে বাহিৰলৈ চাই আছিল। মানুহগৰাকীৰ কাষৰ চিটতো খালী আছিল। সম্ভবতঃ আগৰ ষ্টেচনত উঠিব।\nমই উঠা ষ্টেচনটোত ট্ৰেইনখনৰ আধা ঘন্টা ষ্টপেজ টাইম। ১১ বজাৰ লগে লগেই ট্ৰেইনখনে উকি মাৰি যাবলৈ উদ্যত হ’ল। মোৰ গন্তব্যস্থান পাবলৈ দুঘ্ন্টা লাগিব। ঘড়ীটোলৈ চালো, ১ বজাত গৈ পাম মানে মই।\nঘড়ীটোত ১ বাজিবলৈ আৰু অলপ সময়হে বাকী। মই নিজৰ বেগ আৰু আন আন সামগ্ৰীবিলাক পৰীক্ষা কৰিবলৈ ধৰিলো। লাহে লাহে ট্ৰেইনৰ দুৱাৰমুখৰ ফালে আগবাঢ়িলো। মোৰ কাষৰ মানুহজনে তেতিয়াও বাতৰি কাকত পঢ়ি আছিল।\nদুৱাৰৰ ওচৰত ৰৈ থকা আধা ঘ্ন্টা হ’ল, কিন্তু ট্ৰেইনখন ৰোৱাৰ কোনো নামেই নোলোৱা হ’ল যে। মই নিজৰ চিটৰ ওচৰলৈ আহি মানুহজনক সুধিলো,\n-“মহাশয়, নেক্সট ষ্টেচন কিমান সময়ত পায়গৈ বাৰু?”\nমানুহজনে বাতৰি কাকতকন আঁতৰাই উত্তৰ দিলে,\n-“মোৰ বোধেৰে এক বজাত।”\n-“কিন্তু এতিয়া যে ১:৩০ হ’ল। ট্ৰেইনখন নৰ’ব নেকি?”\n-“আপোনাৰ কিবা ভুল হোৱা নাইতো?”\n-“মানে, কি ভুল হ’ল?”\n-“এতিয়া পুৱা ১০:৩০ হৈছে। আৰু বহু সময় আছে।”\nমই মানুহজনৰ মুখলৈ চাই থাকিলো। তেওঁ পাগল হোৱা নাইতো? বুঢ়ীগৰাকীয়ে মোলৈ চাই হাঁহিলে। মই একো বুজিব নোৱাৰিলো। আকৌ নিজৰ চিটৰ বহি পৰিলো। কাষৰ মানুহ্জনক কিবা পাগল পাগল লাগিল।\nতেনেতে দেখিলো বাহিৰত ৰঙতী ষ্টেচনৰ বৰ্ডখন। আচৰিত হ’লো।\nখপজপকৈ মই শোৱাৰ পৰা সাৰ পালো। হয়তো বহু দেৰি শুলো মই। মই মোৰ গন্তব্য্স্থান নিশ্চয় পাৰ হৈ আহিলো। ঘড়ীলৈ চালো, ৮:৩০ হৈছিল তেতিয়া। উফ, পাৰ হৈ গ’লো কিজানি ষ্টেচন। কিন্তু ই কি? বাহিৰত তেতিয়াও পোহৰ হৈ আছিল। মানে এতিয়া ৰাতিপুৱা ৮:৩০ হৈছে নেকি?\nকাষৰ মানুহজনে তেতিয়াই বাতৰি কাকত পঢ়ি আছিল। তেওঁক একো সুধিব মন নগ’ল। বুঢ়ীগৰাকীক সুধিলোঁ,\n-“কিমান সময় হৈছে বাৰু এতিয়া?”\n-“পুৱা ১০:৩০ হৈছে।”\nকিন্তু মোৰ ঘড়ীত যে ৮:৩০ হৈ আছে? মোৰ ঘ্ড়ীটো বেয়া হৈছে নেকি?\n-“মই মোৰ ষ্টেচন পাৰ হৈ গ’লো কিজানি?”\n-“নাই নাই, ট্ৰেইনখনে এতিয়া যাবলৈ ধৰিছেহে। কেনেকৈ তোমাৰ ষ্টেচন পাৰ হ’ব?”\nবুঢ়ীগৰাকীৰ কথা শুনি আকৌ আচৰিত হ’লো। একো বুজিব নোৱাৰিলো। কি হৈ আছে ইমান পৰে। ইমান পৰে ট্ৰেইনত বহি আছো, আৰু বুঢ়ীগৰাকীয়ে কৈছে, ট্ৰেইনখন যাবলৈ ধৰা বেছি পৰ হোৱা নাই।\nবাহিৰলৈ চালো, গছৰ পাতবোৰ যেন শুকাই যাব এতিয়া, এনে গৰম কেতিয়াও হোৱা মনত নাই। তেনেতে বাহিৰত আকৌ ৰঙতী ষ্টেচনত বৰ্ড খন দেখিলো।\n-“এই ট্ৰেইনৰ পৰা বাহিৰ ওলাব লাগিব।”\nনিজৰ মুখৰ ভিতৰতে ভোৰভোৰালো।\nখিড়ীকেৰে বাহিৰলৈ চাই আছো। বেলিটো তেতিয়াও মুৰৰ ওপৰত আছিল। মুখত ঘাম বিৰিঙি আছিল। মোবাইলৰ বেটেৰী শেষ হ’বলৈ বেছি পৰ নাই। সেয়েহে এই কথাখিনি লিখি ব্লগত পোষ্ট কৰিছোঁ। কোনোবাই এই কথাখিনি পঢ়ি হয়তো কিবা বুজি পাব। ৰঙতী ষ্টেচনৰ বৰ্ডখন বহুবাৰ পাৰ হৈ আহিলোঁ। একো বুজিব পৰা নাই। সেই মানুহজনে একেদৰেই বাতৰি কাকত পঢ়ি আছে, বুঢ়ীগৰাকীয়ে বাহিৰলৈ চাই আছে আৰু তেওঁলোকৰ মতে সময় তেতিয়াও পুৱা ১০:৩০। হয়তো পাগল হ’বলৈ বেছি পৰ নাই মোৰ…….\n← লম্বোদৰ কলিতাৰ সময় (দিগন্ত কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য)\nবিবিধতাৰ মাজত চিন্তাৰ একতা ( ৰূপাংকৰ চৌধুৰী ) →


Krishnakanta Handiqui Aru Anyanya Rachana কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈ আৰু অন্যান্য ৰচনা অহল্যা গগৈ ৰচনা সম্ভাৰ প্ৰকাশক : কথা পাব্লিকেশ্বন - SCIENTIA BOOK SHOP\nHome / Assamese Author অসমীয়া ভাষাৰ সাহিত্যিকসকল / Krishna Kanta Handique কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈ / Krishnakanta Handiqui Aru Anyanya Rachana কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈ আৰু অন্যান্য ৰচনা অহল্যা গগৈ ৰচনা সম্ভাৰ প্ৰকাশক : কথা পাব্লিকেশ্বনâ€¹Return to Previous Page\nProduct code: 3661 Categories: Katha Publication, Krishna Kanta Handique কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈ\nকৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈ আৰু অন্যান্য ৰচনা\nঅহল্যা গগৈ ৰচনা সম্ভাৰ\nকৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈ বিষয়ক ৰচনাসমূহ সামৰি অহল্যা গগৈৰ অন্যান্য ৰচনাৰ একত্ৰ সংকলন\nKrishnakanta Handiqui Aru Anyanya Rachana কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈ আৰু অন্যান্য ৰচনা অহল্যা গগৈ ৰচনা সম্ভাৰ প্ৰকাশক : কথা পাব্লিকেশ্বন quantity\nTag: Krishnakanta Handiqui Aru Anyanya Rachana\nISBN : 978-81-89148-48-5\nKrishnakanta Handiqui Aru Anyanya Rachana : An anthology of different writings on Krishna Kanta Handiqui written by Ahalya Gogoi alongwith her different literary works including novel, biographies, non-fictions & poems etc.\nভুবনমোহন দাস ৰচনা-সমগ্ৰ ২ প্ৰকাশক : কথা পাব্লিকেশ্বন প্ৰথম প্ৰকাশ : 2015 Regular Price Rs. 1500 Sale Price Rs. 1275\nভুবনমোহন দাস ৰচনা-সমগ্ৰ ১ প্ৰকাশক : কথা পাব্লিকেশ্বন প্ৰথম প্ৰকাশ : 2015 Regular Price Rs. 1500 Sale Price Rs. 1275\nহীৰেন গোহাঁই ৰচনাৱলী দ্বিতীয় খণ্ড বিষয় : সমাজ-সংস্কৃতি-ৰাজনীতি ১৯৫০-২০১০ এই সময়ছোৱাত লিখা ড° হীৰেন গোহাঁইৰ সমাজ, সংস্কৃতি আৰু ৰাজনীতি বিষয়ক বিভিন্ন লেখাৰ একত্ৰ সংকলন। লগতে, আত্মজীৱনীৰ প্ৰথম তিনিটা খণ্ড আৰু আত্মজীৱনীমূলক লেখাসমূহ সামৰি। প্ৰকাশক : কথা পাব্লিকেশ্বন প্ৰথম প্ৰকাশ : 2014 Regular Price Rs. 1500 Sale Price Rs. 1275


হঠাত্ লাগিল হুৱাদুৱা! মহানগৰীৰ আজাৰাত চলন্ত বাহনত অগ্নিকাণ্ড burning-car-in-north-guwahati-near-airport-tvdhruba– News18 assam\nহঠাত্ লাগিল হুৱাদুৱা! মহানগৰীৰ আজাৰাত চলন্ত বাহনত অগ্নিকাণ্ড\nযান্ত্ৰিক বিজুটিৰ ফলত চলন্ত চুইফ্ট ডিজায়াৰ বাহনত জুই লাগিল বুলি সন্দেহ কৰা হৈছে।\nLast Updated : November 17, 2021, 14:40 IST\nমহানগৰীৰ আজাৰাত চলন্ত বাহনত অগ্নিকাণ্ড। আজাৰাৰ কেন্দ্ৰীয় বিদ্যালয়ৰ সন্মুখৰ ৩৭ নম্বৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথত দাওদাওকৈ জ্বলি উঠিল চাৰিচকীয়া বাহন।\nযান্ত্ৰিক বিজুটিৰ ফলত চলন্ত চুইফ্ট ডিজায়াৰ বাহনত জুই লাগিল বুলি সন্দেহ কৰা হৈছে। বৰঝাৰ বিমানবন্দৰৰ পৰা যাত্ৰীলৈ শ্বিলংলৈ গৈ থকা অৱস্থাতে আজাৰাৰ সমীপৰ গুৱাহাটী- গোৱালপাৰা সংযোগী ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথতে দপদপাই জ্বলি উঠিল বাহনখন।\nAS-01-MC-6580 নম্বৰৰ চুইফ্ট বাহনত যান্ত্ৰিক বিজুতি ঘটিয়েই অগ্নিকাণ্ডৰ ঘটনা সংঘটিত হৈছে বুলি সন্দেহ কৰা হৈছে। বিমানবন্দৰৰ পৰা ২ গৰাকী মহিলাসহ ৪জন যাত্ৰী লৈ গৈ আছিল বাহনখনে। কিন্তু সৌভাগ্যক্ৰমে অগ্নিকাণ্ডৰ ফলত কোনো লোক আহত হোৱা নাই।\nপিছত ঘটনাস্থলীত আজাৰ আৰক্ষীৰ যানবাহন নিয়ন্ত্ৰণ শাখা, বায়ু সেনা বাহিনীৰ অগ্নিনিৰ্বাপক বাহন আহি নিয়ন্ত্ৰণ কৰে জুই। ঘটনাস্থলীত উপস্থিত হয় ২খনকৈ অগ্নিনিৰ্বাপক বাহন।\nFirst published: November 17, 2021, 14:40 IST


মাতৃত্বৰ অংগত্ৰাণ, 'আখৰ' ই-আলোচনী\nপ্ৰিয়ম দি জ্যোৎস্না\nThe Portrait ofalady আৰু সেই আইতাগৰাকী\nউচ্চতৰ মাধ্যমিক প্ৰথম বৰ্ষত ভৰি দিয়াৰ মাত্ৰেই মোৰ টেবুললৈ নতুন নতুন পাঠ্যপুথিৰ আগমণ হ'ল। নতুন নতুন কিতাপবোৰৰ প্ৰতি থকা উৎসুকতাৰ বাবেই ইংৰাজী আৰু অসমীয়া কিতাপ দুখন ওপৰে ওপৰে গোটেইকেইটা পাঠ গিলি থলোঁ।ইংৰাজী কিতাপখনৰ প্ৰথম পাঠটো আছিল ভাৰতৰ বিখ্যাত লেখক খুশৱন্ত সিঙৰ 'দ্য পৰ্ট্ৰেইট অৱ এ লেডী' অৰ্থাৎ এগৰাকী মহিলাৰ অংকিত মুখাৱয়ব।\nখুশৱন্ত সিঙক চিনি নোপোৱা মানুহ হয়তু এই ভাৰতবৰ্ষত নোলাব। সেয়েহে কলেজৰ দ্বিতীয় দিনাৰ ক্লাছত যেতিয়াইংৰাজী বিষয়ৰ অধ্যাপকে "Who was Khushwant Singh?" বুলি সুধিলে, তেতিয়া "Khushwant Singh wasaJournalist, writer, historian, critic and politician. He founded and edited Yojanam an Indian government journal in1951-1953; The illustrated weekly of India,anews weekly; and two major Indian newspapers- The National Herald and the Hindustan Times. From 1980 to 1986, Singh wasamember of Rajya Sabha, the upper houseof the Indian Parliament. He was awarded the Padma Bhushan in 1974 for servvice to his country. In 1984, he returned the award in protest against the siege of the Golden Temple by th Indian Army. In 2007, the Indian government awarded Khushwant Singh the Padma Vibhushan. He died non 20 March 2014, in New Delhi, at the age of 99. His famous books are-'Train to Pakistan(1956), Tragedy of Punjab(1984), The portrait ofalady(Short story collection(2007)" - এইবোৰ কোৱাৰ মোৰ বৰ বেছি অসুবিধা নহ'ল। ছাৰেও সন্তুষ্টচিত্তে মোক প্ৰশংসা কৰিলে। কিন্তু তেওঁ যেতিয়া পাঠটো পঢ়াবলৈ আৰম্ভ কৰিলে, তেতিয়া সেই পাঠটোৰ প্ৰতিটো বাক্যই, প্ৰতিটো শব্দই মোক এগৰাকী বিশেষ 'আইতা'লৈ মনত পেলাই দিছিল। ছাৰে যদিও পাঠটোৰ আইতাগৰাকীক অতি সূক্ষ্ম আৰু স্পষ্টভাৱে আমাৰ আগত তুলি ধৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল,তথাপিও মই সেই আইতাগৰাকীৰ ছবিখন অস্পষ্ট ৰূপত দেখা পাইছিলোঁ, কিয়নো ক্লাছটোত মই অলপো মন বঢ়াব পৰা নাছিলোঁ।\nপাঠতোত খুশৱন্ত সিঙে তেোঁৰ আইতাকৰ এক সজীৱ চিত্ৰ উপস্থাপন কৰিছে। ২০ বছৰ পূৰ্বে লেখক যেতিয়া যথেষ্ট সৰু আছিল, তেতিয়াও তেওঁৰ আইতাকগৰাকী বৃদ্ধায়েই আছিল। তেওঁ ইমানেই বৃদ্ধা আছিল যে তেওঁক দেখিলে তেওঁ আৰু বয়সীয়াল নহ'ব যেন বোধ হৈছিল। তেওঁৰ চেহেৰাটো শোতোৰা শোতোৰ পৰি গৈছিল। তেওঁক দেখিলে এইটো বিশ্বাস কৰিবলৈ টান হৈছিল যে তেওঁ কোনোবা সময়ত যুৱতী আৰু ধুনীয়া আছিল অথবা তেওঁৰ এক স্বামীও আছিল, লেখকৰ ককাকৰ এখন চিত্ৰও ড্ৰয়িং ৰূমত আঁৰি থোৱা আছিল। পিন্ধনত ডাঙৰ পাগুৰি তথাদীঘল বগা ডাড়িৰে ককাজনক এশ বছৰ বয়সীয়াল যেন চিত্ৰখনত দেখা গৈছিল।তেওঁ দেখাত এনে লাগিছিল যেন তেওঁৰ ব হুতো নাতি পুতি আছিল। আইতাকে লেখকক প্ৰায়ে তেওঁৰ ল'ৰালিত খেলা খেলবোৰৰ বিষয়ে কৈছিল।যিবিলাক শুনি লেখকৰ অসম্ভৱ আৰু অবিশ্বাস্য যেন লাগিছিল।\nলেখকৰ আইতাকগৰাকী চুটি চাপৰ , শকত ত থা কিছু পৰিমাণে কুঁজা আছিল, বিশ বছৰৰ অন্তৰালত লেখকে তেোঁৰ আইতাকৰ চেহেৰাত একো পৰিৱৰ্তন দেখা পোৱা নাছিল। আইতাকে ঘৰত থকা সময়ত বগা কাপোৰ পিন্ধি চলা-ফুৰা কৰিছিল, দেহৰ সন্তুলনৰ কাৰণে প্ৰতিমূহুৰ্ততে এখন হাত কঁকালৰ পাছফালে ৰাখিছিল। আনখন হাতত তেওঁ এডাল মালা লৈ ফুৰিছিল, তেোঁৰ বগা চুলি মুখমণ্ডলৰ ওপৰত অবিন্যস্ত হৈ পৰি থাকিছিল, নিঃশব্দে তেওঁ ভজন গাই থকাৰ বাবে সদায়ে তেওঁৰ ওঁঠ দুটা কঁপি থাকিছিল।\nলেখকৰ পিতৃ মাতৃয়ে যেতিয়া লেখকক অলপ দিনৰ বাবে আইতাকৰ ওচৰত থৈ চ হৰলৈ গৈছিল, তেতিয়া লেখকৰ আইতাকে ব হুত সময় লেখকৰ লগত কটাইছিল। তেওঁক স্কুললৈ সাজু কৰোৱা, গা ধোওৱা, মন্দিৰৰ পূজাৰীয়ে ল'ৰা ছোৱালীবোৰক বৰ্ণমালাৰ জ্ঞান দি থকাৰ সময়ত মন্দিৰত আইতাকে বহি ধৰ্মগ্ৰন্থ পঢ়ি থকা, পিছত নাতি আৰু আইতাকে দুয়ো একেলগে ঘৰলৈ উভতা আদিয়ে দুয়োজনৰ মাত বন্ধুত্ব গাঢ় কৰি নিছিল। কিন্তু যেতিয়া লেখকৰ মাক-দেউতাক চ হৰত ভালকৈ সংস্থাপিত হ'ল তেতিয়া তেওঁলোকে লেখক আৰু আইতাককো চ হৰলৈ মাতি পঠিয়ালে। এই কাৰ্যই লেখক আৰু আইতাকৰ বন্ধুত্বত গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰভাৱ পেলালে। কিয়নো লেখকে পঢ়া ইংৰাজী বিদ্যালয়লৈ আইতাক যাব নোৱাৰিছিল, আকৌ ইংৰাজী স্কুলত লেখকক পঢ়োৱা বিজ্ঞানৰ সূত্ৰসমূহ সংগীতসমূহ আইতাকে ভাল পোৱা নাছিলে। তদুপৰি তেওঁ এইটো জানিও অতিশয় মৰ্মাহত হ'ল যে স্কুলখনত ঈশ্বৰ ত থা ধৰ্মগ্ৰন্থসমূহৰ বিষয়েও কোনোধৰণৰ শিক্ষা দিয়া নহৈছিল। তেওঁ লেখকৰ সৈতে কথা বতৰা বন্ধ কৰি দিছিল, যেতিয়া লেখকে বিশ্ববিদ্যালয়লৈ যাবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল, তেতিয়া তেওঁ সম্পূৰ্ণ নিজাববীয়াকৈ এটা কোঠা লাভ কৰিছিল, যাৰ ফলত আইতাকৰ সৈতে একে কোঠাতে থকা সম্পৰ্কটোও ছিন্ন হ'ল। আইতাকে তেতিয়া যঁতৰত সূতা কাটি, প্ৰাৰ্থনা কৰি, ঘচিৰিকাবোৰক আহাৰ খুৱাইয়ে গোটেই দিনটো পাৰ কৰিছিল।\nআকৌ লেখকে যেতিয়া উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে বিদেশলৈ যাবলৈ ওলাল, তেতিয়া েলেখকৰ এটাই চিন্তা হৈছিল যে তেওঁ পুনৰ উভতি অহালৈকে আইতাক জীয়াই থাকিবনে নাথাকে। কিন্তু আচৰিতধৰণেৰে পাঁচবছৰৰ মূৰত যেতিয়া লেখক উভতি আহিল, তেতিয়া তেওঁক আদৰিবলৈ ইতাক ষ্টেচনত উপস্থিত আছিল। আইতাকক কিন্তু সেইদিনা বৰ বেছি বুঢ়ী যেন লগা নাছিল। সন্ধিয়া পৰলৈ আইতাকৰ মাজত কিছু পৰিৱৰ্তন দেখা গ'ল। তেওঁ লেখক ঘৰলৈ ঘূৰি অহাৰ আনন্দত চুবুৰীৰ মহিলাসকলক মাতি আনি ফূৰ্তি কৰিলে। তেওঁ আনকি প্ৰাৰ্থনা গোৱাও বন্ধ কৰি দিলে। তেওঁ এটা পুৰণা ঢোল বজাই গান গাবলৈ ধৰিলে, এইদৰে কেইবাঘণ্টাও পাৰ হৈ গ'ল। আইতাক ভাগৰুৱা হৈ ৰুগীয়া হৈ পৰিল। চিকিৎসকে পৰীক্ষা কৰি তেওঁ সোনকালে আৰোগ্য হ'ব বুলি ক'লে। কিন্তু আইতাকে ঘোষণা কৰিছিল যে তেোঁৰ মৃত্যু আসন্ন। তেওঁ বিছনাতে শুই শুই মালা জপ কৰি আছিল। অকস্মাতে মালাধাৰি তেওঁৰ হাতৰ পৰা পিছললি পৰিল আৰু তেনে সময়তে তেওঁ শেষ নিশ্বাস ত্যাগ কৰিলে।\nপাঠটোত বৃদ্ধ মহিলাগৰাকী আৰু লেখকৰ মাজত থকা বন্ধুত্বপূৰ্ণ মনোভাৱৰ কথা ফুটি উঠিছে। এগৰাকী অতি সৰল, সাধাৰণ আৰু পৰিচিত মহিলা ৰূপে খুশৱন্ত সিঙে তেওঁক পাঠটোত অংকণ কৰিছে।\nআমাৰ প্ৰায়বিলাকৰে ঘৰত থকা আইতাগৰাকী ব হুতৰে বাবে হয়তো আমনিৰ কাৰক অথবা বোজা। ব হুতৰে ভাষাত আকৌ "আইতাবোৰে বৰ বেকগ্ৰাউণ্ড মিউজিক দি থাকে দেই"। এনকুৱা কিছুমান বিশেষণ লাভ কৰা এগৰাকী আইতাক মই লগ পাইছিলোঁ।\nমোৰ স্কুলৰ মৰমৰ বান্ধৱী এগৰাকীৰ আইতাকৰ ভৰিৰ অস্ত্ৰোপচাৰ কৰা তিনিদিন হ'ল। সৌন্যৰ খাতিৰত আৰু মোক তেওঁ ভাল পাই বাবে তেওঁৰ ওচৰলৈ যোৱাটো প্ৰয়োনীয় বুলি ভাবি এদিন মই তেওঁৰ ওচৰ পালোগৈ। তেওঁ থকা কেবিনটোত ভৰি দিয়াৰ মাত্ৰেই মই বুজি উঠিলোঁ যে এই তিনিদিনত তেওঁৰ ছটা ল'ৰা ছোৱালীয়ে তেওঁক নিজৰ নিজৰ ঘৰলৈ নি শুশ্ৰুষা কৰিব নোৱাৰা বিভিন্ন অজুহাত দেখুৱালে। আইতাগৰাকীয়ে মোৰ আগত কান্দি কান্দি ক'লে"মই পৰা হলে আজিয়ে মৰি গ'লোহেতেন। ইহঁতৰ কাণ্ড কাৰখানা চাই থাকিমোৰ অতিষ্ঠ লাগিছেগৈ। ছটা ল'ৰা ছোৱালী যিমান কষ্ট কৰি তুলিলোঁ, সিহঁতে তাৰ সামান্যকণো কষ্ট মোৰ বাবে নকৰিলে। ছটা ল'ৰা ছোৱালী থাকোঁতে মানুহে ভাড়া দি মোক ৰাখিব লগা হ'ল। ইহঁতৰ ইমানেই সময় নাইকিয়া হ'ল।"\nইমানপৰে আইতাগৰাকীৰ কথা সুনি থকা তেওঁৰ ছটা ল'ৰা ছোৱালীয়ে এইবাৰ মোৰ আগত কৈফিয়ৎ দিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। ডাঙৰ পুতেকটোৱে ক'লে,"মোৰ স্কুল আছে, মোৰ মানুহজজনীও শিক্ষয়িত্ৰী, ল'ৰা ছোৱালীহালো স্কুললৈ যাব লাগে। আবেলি ৩ বজালৈকে এই বুঢ়ী মানুহগৰাকীক বৃহৎ ঘৰটোত অকলে অকলে থৈ যাওঁ কেনেকৈ? আকৌ সেই সময়তে কিবা এটা হ'ব লাগিলে, পছত দোষটো সকলোৱে মোখে দিব। মই হ'লে নিব নোৱাৰিম।" ডাঙৰ জীয়েকে ক'লে, "মোৰো একেবাৰে অসুবিধা। মানুহটো এখন স্কুলৰ প্ৰিন্সিপাল। ৰাতিপুৱাতে যায়, ৰাতি সোমায়। ময়ো পথাৰৰ কাম, বাৰীৰ কাম, হাঁহ-কুকুৰা-গৰু, ছাগলী এইবোৰ গোটেইবোৰ চম্ভালিব লগা হয়। তাকো ল'ৰা ছোৱালী তিনিটাও ঘৰত নাথাকে, বাহিৰত থাকে। তাতে পঢ়া-শুনা কৰে। তেনেস্থলত মাক ঘৰত নি কোনে চাব বুলি সজাই থম? মোৰতো সময়েই নাই।\nদ্বিতীয়জনীয়ে ক'লে,"মা, তুমি জানাই দেখোন মোৰ ঘৰৰ আৰ্থিক অৱস্থা কেনেকুৱা, তাতে মানুহটোও মদাহী। ছোৱালীজনীও ডিভোৰ্চ দি কেঁচুৱা এজনীৰ সৈতে ঘৰতে পৰি আছে, ল'ৰাটোও পগলা। তেনেস্থলত তোমাক নি মই ক'ত পেলাই থমগৈ?"\nএইবাৰ মাজজুনীৰ পাল,"মায়ে এইবোৰ কৈ একো লাভ নাই। মই তেওঁক কিমান টকা-পইচা দি স হায় কৰি থৈছোঁ। বিহুৱে সংক্ৰান্তিয়ে দেখোন কাপোৰ-কানিও পঠিয়াওঁ। গতিকে, মই একো কৰা নাই বুলি ভুলতো নকবা দেই মা। আৰু চোৱাচোন ভন্টী, মোৰ ঘৰটো তিনিমহলীয়া, তাতে আমি থাকোঁ একেবাৰে ওপৰ মহলাত। তলত ভাড়াঘৰ। এতিয়া মাৰ এইটো অৱস্থাত তেওঁক ওপৰলৈ নিওঁ কেনেকৈ? আৰু নিলোয়েই যেনিবা, তেওঁক শুশ্ৰূষানো কোনে কৰিব? মানুহটোৰ অফিচচ যোৰহাটত, ইয়াত নাথাকেই, ময়ো ৰাতিপুৱাতেই অফিচ যাব লাগে। এতিয়া বাকী থাকিল মোৰ ল'ৰা দুটা। এতিয়া বাৰু সেই ডেকা ল'ৰা দুটাই নিজৰ নিজৰ এনজয়মেণ্ট বাদ দি এই বুঢ়ীগৰাকীক শুশ্ৰূষা কৰিব নেকি?নাই নাই, এইবোৰ কিন্তু মোৰ কাৰণে বাৰ্ডেন দেই। মোৰ দ্বাৰা হ'লে এইবোৰ নহ'ব দেই, কৈ থ'লোঁ।\n-'মোৰ ল'ৰাৰ পঢ়া শুনা আছে, সি এইবাৰ মেট্ৰিক দিব। আইতাকৰ কথা বতৰা শুনি থাকিলেতো তাৰ পঢ়া শুনা নহ'ব" সৰুজনীয়ে লাহেকৈ কৈ উঠিল।\nসৰু পুতেকটোৱেও নিজৰ বেমাৰবোৰক অগ্ৰাধিকাৰ দি তেওঁক নিব নোৱাৰাৰ দুখ প্ৰকাশ কৰিলে। মাক দেউতাক হঁতক দেখি নাতি নাতিনীবোৰেও একো কৰিব নোৱাৰাৰ আক্ষেপ দেখুৱাই আইতাকক বিভিন্ন কথা ক'লে। মই কেৱল তেওঁলোকক চাই থাকিলোঁ, শুনি থাকিলোঁ। মাজে মাজে মোৰ এনেকুৱা অনুভৱ হ'ল যে খুশৱন্ত সিঙৰ সেই ছবিখনক তেওঁলোকে উপলুঙা কৰিছে। মই যেন সেই আইতাগৰাকীৰ ছবিখন আকৌ আকিছোঁ, কিন্তু সুখ শব্দটোৰ লগত নহয়, 'দুখ' শব্দটোৰ লগত হে।\n"সেই দিনটো মোৰ আজিও মনত আছে\nমাথোঁ দহ বছৰ বয়স মোৰ\nককাই -ভাই-ভনীহঁতৰ মনত ঈৰ্ষা জগাকৈ\nতোমাৰ লৱণু কোমল কোলাত\nশুই আছিলোঁ মই\nপূৰ্ণিমাৰ ৰাতি আছিল সিদিনা!\nমা! মোৰ জগতখন কেৱল তুমিয়েহে জানা!\nড০ এ পি জে আব্দুল কালাম\nড০ এ পি জে আব্দুল কালামৰ (অদম্য শক্তি, অসমীয়া অনুবাদ- সুৰেশ শৰ্মা)কিতাপখন মোৰ টেবুলত সদায়েই থাকে। ভালৈ ক'বলৈ হ'লে কিতাপখন মোৰ প্ৰতিদিনৰ স হচাৰী। মই সেই কিতাপখন সদায় পঢ়ো বুলি ক'লেও মিছা কোৱা নহ'ব। প্ৰকৃততে সেই কিতাপখম এনেকুৱা এখন কিতাপ যিখন সদায় পঢ়িলেও পঢ়ি শেষ কৰিব নোৱাৰি, প্ৰতিদিনেই কিতাপখনে মোক নতুন নতুন কথা শিকায়। 'অদম্য শক্তি' কিতাপখন এ পি জে আব্দুল কালামৰ আত্মকথাৰ সমাৰ্থক বুলি ক'লে হয়তু অত্যুক্তি কৰা নহ'ব। অদম্য শক্তিৰ প্ৰথম খণ্ডটোৰ নাম হৈছে-'মোক অনুপ্ৰাণিত কৰা ব্যক্তিসকল', য'ত তেওঁ প্ৰথমেই লিখিছে তেওঁৰ স্নেহশীলা জননীৰ কথা, অৰ্থাৎ নিজ মাতৃৰ কথা।\nদ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়টো কালামহঁতৰ পৰিয়ালটোৰ বাবে আছিল এক অত্যন্ত কঠিন সময়। সেই সময়ত কালামৰ বয়স আছিল মাত্ৰ দহবছৰ। আৰু তেতিয়া যুদ্ধ তেোঁলোকে ৰামেশ্বৰমৰ ঘৰৰ প্ৰায় দুৱাৰদলি পাইছিলহি। সকলো বস্তু দু্ৰ্লভ আৰু নাটনি হৈছিল, কালামহঁতৰ বৃহদাকাৰৰ যৌথ পৰিয়ালটিত কালামৰ দেউতাক আৰু তেওঁৰ সৰু ভায়েকৰ পৰিয়ালৰ সদস্যবোৰ একেলগে আছিল, সেই সুবৃহৎ পৰিয়ালটি ধৰিছিল একমাত্ৰ কালামৰ মাক আৰু আইতাকে।\nএদিনৰ কথা, কালাম আৰু তেওঁৰ আটাইকেইজন ভাই-ভনী একেলগে ব হি আহাৰ খাই আছিল, মাকে কালামক চাপাটি(ৰুটি) দি আছিল। কালামৰ খোৱা হ'লত তেওঁৰ ককাইদেৱেকে তেওঁক একাষৰীয়াকৈ মাতি নি এইবুলি গালি দিলে, 'কালাম কি হৈছে তুমি জানানে? এখনৰ পাছত এখনকৈ তুমি চাপাতি খাই আছে, মায়েও তোমাক দি আছে, মায়ে নিজৰ ভাগৰ চাপাতিকেইখনো তোমাকে দি দিলে। এতিয়া বৰ কষ্টৰ দিন। তোমাৰ অলপ দায়িত্ব জ্ঞান থাকিব লাগে । মাক লঘোণে থাকিবলৈ দিব নালাগে। "\nসেই প্ৰথমবাৰৰ বাবে কালামে এটা শিহৰণ অনুভৱ কৰিলে। কালামে নিজকে নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব নোৱাৰিলে। দৌৰ মাৰি মাকৰ ওচৰলৈ গৈ মাকক সাৱটি ধৰিলে,\nকালামৰ ভাষাত,"মমতাৰ প্ৰতিমূৰ্তি এগৰাকী দয়ালু নাৰী আছিল মোৰ মা, সৰ্বোপৰি স্বৰ্গীয় সত্তাৰে এক মহীয়সী নাৰী।'\nআমি কেইবাটাও পৰিয়াল স্কুলৰ কেম্পাছতে থাকোঁ। যিহেতুকে স্কুলৰ ঘৰ, ঘৰবোৰো ভেছি ডাঙৰ নহয়। ঠাইবোৰো কম যদিও আমি প্ৰায় প্ৰতিটো পৰিয়ালে বিভিন্ন গছ, ফুল আদি ৰুই পৰিৱেশটো সেউজীয়া কৰি থৈছোঁ। দুটা পৰিয়ালক বাদ দি সকলো পৰিয়ালৰ জ্যেষ্ঠসকলে শক্ষকতাৰ লগত জড়িত বাবে স্বাভাৱিকতে ঠাইখন বৰ শান্ত হৈ থাকে। ওচৰৰ জলফাই জোপাত ৫০ জনী মান ভাটৌ আৰু বিভিন্ন চৰাই-চিৰিকটিৰ কলৰৱত সদায় এই ঠাইখন জীপাল হৈ থাকে।\nস্কুলৰ ঘৰটোলৈ অহাৰ পিছৰে পৰা মই আমাৰ প্ৰতিৱেশীসকলৰ লগত এ অদ্ভূত আত্মিক সম্পৰ্ক গঢ়িবলৈ ধৰিলোঁ। ওচৰৰ এঘৰত কেঁচুৱাই কান্দিছে, স্কুলৰ পৰা বাহিৰে বািৰে মোৰ সেই ঘৰলৈ গমন হ'ব। কাৰোবাক আবেদন এখন লিখি দিব লাগে, মোলৈ জাননী আহিব। নাতি-নাতিনীয়েক দূৰত থকা আইতাগৰাকীৰ পিঠাকেইটা প্ৰথমে মোৰ পেটলৈহে যাব। কেতিয়াবা এনেকুৱা অৱস্থাও হৈ যায় যে পিছদিনা পৰীক্ষা আছে, আগদিনা মোৰ ৪-৫ বছৰীয়া শুভাকাংক্ষী বন্ধুকেইজন মোৰ লগত খেলিবলৈ আহিছে, খেলি খেলি সিহঁতক ভালৰি লগাওঁতে এটা কথা পাহৰি যোৱা হয় যে অলপ পিছত মাতৃদেৱীৰ পৰা ভীষণ গালি প্ৰক্ষেপ হ'ব।\nআগতেই কৈ আহিছিলোঁ যে কেৱল দুটা পৰিয়ালক বাদ দি বাকী গোটেইকেইটা পৰিয়ালৰ জ্যেষ্ঠ সদস্যসকল শিক্ষকতাৰ লগত জড়িত। অৰ্থাৎ এই পৰিয়াল দুটা স্কুলৰ কেম্পাছৰ ভিতৰত থাকে যদিও তেওঁলোকে মাটিবোৰ স্কুলৰ সীমাৰ বাহিৰত অথবা সহজ ভাষাত ক'বলৈ হ'লে তেওঁলোকৰ নিজৰ নিজৰ মাটত তেওঁলোকে ঘৰ সাজি থাকে। এই দুঘৰৰ লগত আকৌ মোৰ বৰ দেৰিকৈ চিনাকি হৈছিল। ত থাপি আমাৰ ঘৰৰ ওচৰত থকা পৰিয়ালোটোৰ লগত মই অতি ভাল সম্পৰ্ক স্থাপন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিলোঁ। মা দেউতায়ে খুৰাদেউ-খুৰীদেউ বুলি সম্বোধন কৰা মানুহহালক মই ককা-আইতা বুলি সম্বোধন কৰিবলৈ ল'লোঁ। তেওঁলোকে ঘৰটো যথেষ্ট ডাঙৰ যদিও তেওঁলোক দুজন মানুহহে ঘৰটোত থাকিছিল। লাহে লাহে মই গম পাইছিলোঁ যে তেওঁলোকৰ দুজনী ছোৱালী আছে, যি অতি ভাল আৰু ধনী পৰিয়াললৈ বিয়া হৈছে আৰু এটা ল'ৰা , যিয়ে গুৱাহাটীত কিবা ব্যৱসায় কৰি আছে। ককাই মোৰ লগত মুখ চুপতি মাৰি দিনটোৰ আৰম্ভণি কৰাৰ বিপৰীতে আইতাই 'সুপ্ৰভাত' টো দিয়াৰ বাহিৰে একো নকয়। মানুহগৰাকীয়ে যদিও বেছি কথা নকয়, ত থাপি তেওঁৰ চকুত মই এক অবৰ্ণনীয় বিষাদৰ প্ৰতিচ্ছবি দেখা পাওঁ। কিন্তু এই বিষাদৰ কাৰণ জানিবলৈ মোৰ বেছিদিন নালাগিল।\nসেইদিনা আছিল ককাৰ চাকৰিৰ শেষ দিন। ককাই মোক আগদিনা কোৱামতে ককা আজি মটৰচাইকেলত অফিচলৈ নাযায়, পুতেক যিহেতু গুৱাহাটীৰ ব্যৱসায় বাদ দি ঘৰতে আছেহি, গতিকে পুতেকে তেওঁক গাড়ীৰে অফিচত থবগৈ।\n-"১০০ টকা এটাহে খুজিছিলোঁ কিনো ডাঙৰ বস্তু এটা খুজিছিলোঁ? ১ লাখ টকাতো খোজা নাই! জীয়েৰ দুজনীক ডাঙৰ ডাঙৰ মানুহলৈ বিয়া দিলি। এতিয়া এই টকাবোৰ কাৰ বাবে সাঁচি থৈছ? মোৰ কাৰণেইটো এইবোৰ টকা। মইহে তোৰ একমাত্ৰ ল'ৰা। গতিকে দিব নোৱাৰ ১০০ টকা এটা? (এটা অশ্লীল শব্দৰ উচ্চাৰণ)" -- ককা-আইটাৰ সুযোগ্য(?) পুত্ৰটোৰ মাতষাৰ ধৰিব নোৱাৰাৰ কোনো প্ৰশ্নই উঠিব নোৱাৰে মোৰ বাবে।\n-"১০০ টকা কি, তোক মোৰ ১ লাখ টকা দিবলৈও মোৰ আপত্তি নাই। কিন্তু বেয়া কামৰ বাবে নহয়। ভাল কামৰ বাবে তই যদি লাখ লাখ টকাও খোজ, আমি তাক ধাৰ-ধুৰ কৰি হ'লেও আনি দিম। কিন্তু মদ-ভাং-চুলাই খাবলৈ মোৰ পৰা এটকাও নাপাৱ।" আইতাই কৈ উঠিল। ময়ো লাহেকৈ খিৰিকীৰ পৰ্দাখন ডাঙি তেওঁলোকৰ কাণ্ড-কাৰখানাবোৰ চাবলৈ ধৰিলোঁ। ্\n-"তই কলেই হ'ব নি ১০০ টকা নিদিওঁ বুলি? আজি ই যাব নাপায়(ককাক উদ্দেশ্যি, ককা নিৰ্বিকাৰ)। হয় ১০০ টকা দে নহ'লে অফিচলৈ যাবলৈ বাদ দে" এইবুলি কৈ সি গাড়ীখনত উঠি গাড়ীখন ষ্টাৰ্ট দিবলৈহে পালে, আইতাই এইবাৰ গাড়ীৰ সন্মুখতে ৰৈ দিলেগৈ আৰু চিঞৰি চিঞৰি ক'লে, "গাড়ী লৈ যা, মোৰ গাৰ ওপৰেদি লৈ যা। কেনেক লৈ যাব পাৰ, ময়ো চাওঁ"\nমই আৰু চাব নোৱাৰিলোঁ। মই কাণখন জোৰেৰে হেঁচি ভিতৰলৈ দৌৰি আহিলোঁ। এ পি জে আব্দুল কালামৰ 'অদম্য শক্তি' খন কিন্তু তেতিয়াও মোৰ টেবুলতে আছিল।\nমোৰ বান্ধৱীগৰাকীৰ আইতাকক বৃদ্ধাশ্ৰমলৈ স্থানান্তৰিত কৰা হ'ল। ছটা সন্তানৰ ভিতৰত এটায়েও তেওঁক নিজৰ লগত ৰাখিবলৈ মান্তি নহ'ল।\nপ্ৰতিৱেশী ককা-আইতাৰ পুতেকটোৰ কেঞ্চাৰ হৈছে। বহুদিন আইতাৰ মুখখনেই দেখা নোপোৱা হ'লো।\nএই দু্য়োটা ঘটনাই মাতৃত্বক উপলুঙা কৰিবলৈ যথেষ্ট। কিন্তু প্ৰশ্ন হয় এই উপলুঙা কিহৰ বাবে?\n" তোমাৰ চেনেহ, আদৰ-যত্ন আৰু আস্থাই\nমোক শক্তি দিলে,\nনিৰ্ভয়ে পৃথিৱীৰ স'তে মুখামুখি হ'বলৈ\nহে মোৰ মাতৃদেৱী!\nমহান কেয়ামতৰ দিনাখন\n(ড০ এ পি জে আব্দুল কালাম)


বিশিষ্ট ভাষাবিদ-সাহিত্যিক ৰমেশ পাঠকৰ দেহাৱসান... Prag News : Best Assamese News Channel, Latest Assam News Live Today , North East Breaking News\nবিশিষ্ট ভাষাবিদ-সাহিত্যিক ৰমেশ পাঠকৰ দেহাৱসান...\n১৯৪২ৰ ১ মে' জন্ম হোৱা সমালোচকগৰাকীৰ হাতীগাঁও লখিমী নগৰৰ নিজা ঘৰত দেহাৱসান ঘটে। তেখেতৰ পিতৃৰ নাম হৰেশ্বৰ পাঠক আৰু মাতৃৰ নাম শান্তি পাঠক। জন্মৰ পাছতে তেখেতৰ মাতৃৰ মৃত্যু হয়। তেখেত হৰেশ্বৰ পাঠকৰ পঞ্চম তথা কনিষ্ঠ পুত্ৰ আছিল।পাঠকে ১৯৫৯ চনত টিহু হাইস্কুলৰ পৰা প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। ইয়াৰ পিছত নলবাৰী মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা আই. এ. আৰু ১৯৬৩ চনত কটন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা বি.এ. পৰীক্ষাত উৰ্ত্তীণ হয়। ১৯৬৫ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা এম.এ. পাছ কৰে।


বলিয়া কুকুৰৰ আক্ৰমণত গোৱালপাৰাৰ স্কুলতে ঘায়েল দুই, আক্ৰমণকাৰীক বধ ৰাইজৰ\nবলিয়া কুকুৰৰ আক্ৰমণত গোৱালপাৰাৰ স্কুলতে ঘায়েল দুই কণমানি, আক্ৰমণকাৰীক বধ ৰাইজৰ\nগোৱালপাৰা , April 2, 2019 5:37 pm\nআহত কণমানি দুটা। ছবি- নৰ্থ ইষ্ট নাও।\nবলিয়া কুকুৰ এটাৰ আক্ৰমণত মঙলবাৰে গোৱালপাৰাৰ ৰাজাপাৰা প্ৰাথমিক বিদ্যালয়তে ঘায়েল হৈছে দুটি কণমানি ছাত্ৰ।\nসম্বন্ধত ককাই-ভাই তুলাৰাম (৮ বছৰীয়া) আৰু সুৰেশ বসুমতাৰী (৬ বছৰীয়া) নামৰ কণমানি দুটা বৰ্তমান বিপদমুক্ত, চিকিৎসকে জনায়।\n“তুলাৰামৰ আঘাত অধিক গুৰুতৰ আছিল। চকুৰ তলৰ অংশকে ধৰি কুকুৰটোৱে তেওঁৰ গোটেই মুখখনকে কামুৰি-আঁচুৰি পেলাইছিল। সুৰেশৰ আঘাত কম আছিল কিন্তু তেওঁৰ হাততো কেইবাটাও চিলাই পৰিছে,” চিকিৎসকৰ মন্তব্য।\nকুকুৰটোৰ আক্ৰমণত প্ৰচুৰ ৰক্তক্ষৰণ হোৱা কণমানি দুটাক ততাতৈয়াকৈ গোৱালপাৰা চহৰৰ এখন চিকিৎসালয়লৈ লৈ যোৱা হয়।\nজানিব পৰা মতে মটিয়া শিক্ষা মণ্ডলৰ অন্তৰ্গত স্কুলখনৰ চৌহদত সোমোৱাৰ মুহূৰ্ততে খেদি আহি কুকুৰটোৱে দুয়োকে বগৰাই বগৰাই কামুৰিছিল।\n“স্কুল চৌহদত সোমোৱাৰ সময়তে ছাত্ৰ দুগৰাকীক কুকুৰটোৱে তেওঁলোকক আক্ৰমণ কৰিছিল। ল’ৰা দুটা মাটিত বাগৰি পৰাৰ পিছতো কুকুৰটোৱে সিহঁতক কামুৰিবলৈ এৰা নাছিল। কিন্তু বাকী ল’ৰা-ছোৱালীবোৰে হুলস্থূল কৰাত পিছত কুকুৰটো আঁতৰি যায়,’’ বিদ্যালয়খনৰ শিক্ষক দিলীপ দাসৰ মন্তব্য।\nভয়ানক আক্ৰমণটোত অত্যন্ত স্তম্ভিত কণমানি দুটা এতিয়াও সুস্থিৰ হ’ব পৰা নাই। “ভয়ানক ঘটনাটোৰ পিছতে মোৰ ল’ৰা দুটাই বিৰাট চক খাইছে। এনেকুৱা ঘটনা ঘটিব বুলি কেতিয়াও ভবা নাছিলো,” দেউতাক জিতেন বসুমতাৰীৰ মন্তব্য।\nআক্ৰমণকাৰী বলিয়া কুকুৰটোক পিছত মৰনৈ অঞ্চলত ৰাইজে মৰিয়াই মাৰে। মঙলবাৰৰ দিনটোতে কুকুৰটোৱে আন কেইবাগৰাকীও লোককো কামোৰা বুলি জানিব পৰা গৈছে।\nহাজোৰ এখন চিকিৎসালয়ত হেনো অশৰীৰী আত্মাৰ আতংক! কি কৰিছে ‘ভূতে’?\n৯ জিলাত হ’ব পাৰে সম্পূৰ্ণ লকডাউন ,ৰাজ্যত আজি কিমান লোক কোভিডত আক্ৰান্ত, মৃতকৰ সংখ্যা কিমান?\nলোক সংস্কৃতিবিদ ,গৱেষক পণ্ডিত ডঃ নবীন চন্দ্ৰ শৰ্মাৰ জন্মদিন উদযাপন\nবঙাইগাঁও জিলা প্ৰশাসনৰ উদ্যোগত সপ্তম আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় যোগ দিৱস পালন


হিতেন শৰ্ম্মাৰ দিনলিপি – তৃতীয় অধ্যায় (৬)- ধ্ৰুবজ্যোতি শৰ্মা | Xahitya.Org\nৰাস্তাৰ ঘটনাক্ৰমত যিমান স্তম্ভিত হৈছিলো, জনসেৱাৰ নামত উচৰ্গিত এখন হাস্পতালত আমাৰ বাবে তাতোকৈ বহুত বেছি আশ্চৰ্য্য ৰৈ আছিল৷ আহতজনক হাস্পতালৰ কেজুৱেলিটিৰ এখন বিছনাত পেলাই ৰখা হৈছিল, সেই একেই সংজ্ঞাহীন অৱস্থাতেই৷ নাৰ্চৰ পৰামৰ্শমতে ল’ৰাদুজন বাহিৰত পুলিচৰ অপেক্ষাত ৰৈ আছিল আৰু অটোৱালাজনে তাক নমায়েই লৱৰি গৈছিল ট্ৰেফিক পুলিচজনৰ সন্ধানত৷\nদহ মিনিটমান বৰ চিন্তাৰে পাৰ কৰি শেষত আমি ঠিক কৰিছিলোঁ, কথা পাতিব লাগিব৷ ডক্টৰৰ লগত কথা পাতিব লাগিব৷ সেই বুলিয়েই বাধা স্বত্বেও কেজুৱেলিটিৰ ভিতৰলৈ মমিন আৰু মই সোমাই গৈছিলোঁ৷\n-চিষ্টাৰ, ডক্টৰ ক’ত?\n-৩ নং বেডত থকাজন\n-সেই যে এক্সিডেণ্ট কেচটো?\n-অ’৷ এতিয়ালৈকে একো কৰা নাই যে?\n-মদ খাই পৰিছে৷ মদাহী৷ তাতে পুলিচ কেচ৷ আগতে পুলিচ আহিব লাগিব৷ তাৰ পিছতহে চিকিৎসা হব৷\n-কি? মানুহজন চেঞ্চলেচ৷ তাৰ পিচতো?\n-ডক্টৰেও একো কৰিব নোৱাৰে৷\n-পাৰে, নোৱাৰে আমি কথা পাতিম৷ মাতক৷\nপ্ৰচণ্ড খং উঠিছিল৷ হয়তো খঙৰ ভমকতে মাতো ডাঙৰ হৈ গৈছিল৷ ওচৰৰ পেচেণ্ট আৰু এটেণ্ডেণ্টবোৰে আমাৰ ফালে ঘূৰি চাইছিল৷ কিন্তু মাত মতা নাছিল৷ মদাহীলৈও খং উঠিছিল৷ সেইটোপা নাখালে নহয়েনে? এতিয়া মৰ বাপ্পেকে৷\nআমি ডাক্টৰৰ লগত কথা পাতিও বিশেষ একো লাভ নহ’ল৷ যন্ত্ৰ হৈ পৰিছে এই ডাক্টৰবোৰো৷ কেৱল পইচা আৰু পইচা৷ তাৰ বাহিৰে একো চিনি নাপায় ইহঁতে৷ এইবাৰ গৰম হৈ আমি ওলাই আহিলোঁ মেনেজমেণ্টক লগ কৰো বুলি৷\n-অ’ই হিতু৷ ঘূৰি চাই দেখিলো গাঁৱৰে অৰুণদা৷ মেডিকেল ৰিপ্ৰেজেণ্টেটিভ৷ হাতত বেগখন লৈ সি ৰৈ আছে৷\n-অৰুণদা৷ ইয়াত আইছু ৰবা৷ পেচেণ্ট এটা আছে৷ – অন্য কথাত নালাগি চিধাই পেচেণ্টৰ কথাই উলিয়ালো৷\n-কুন হয় পেচেণ্ট?\n-নাজনু৷ এক্সিডেণ্ট কেচ৷ ৰাস্তাৰ মাজৰ পৰা উঠে আনচু৷\n-মেজৰ কিবা হৈছি নিকি?\n-নাই৷ ডক্টৰে চাৱয়ে নাই৷ পুলিচ কেচ কাৰণে৷\n-দাদা, আপুনি এবাৰ কৈ চাওকচোন নহ’লে ডক্টৰক৷ আপোনালোকৰ চিনাকি থাকে যে, কৰি দিবও পাৰে৷ – এইবাৰ মমিনে অনুৰোধ কৰিলে৷\n-ৰবচোন, চাওঁ৷ কোনটো পেচেণ্ট?\n-৩ নং বেডত৷\n-ৰহ৷ তহঁতে ইয়াতে থাক৷ মই গৈ কৈ চাওঁ৷\nঅলপ সময় পিচত অৰুণদা ওলাই আহিল৷ মুখত প্ৰসন্নতাৰ চিন৷ হয়তো ডক্টৰক কিবা বুজাই আহিছে৷\n-পইচা পাতি অলপ লাগবা পাৰে৷ আছেনা?\n-অলপ আছে৷ মেনেজ কৰবা পাৰিম৷ ডক্টৰে কি কলাক?\n-চাবো৷ কেৱল বাইকে খুন্দো বুলি কাকো নকবি৷ মই নিজে বাইক চলে আহোতে পৰা বুলি কৈছোঁ৷\n-এনেহেন কিবা নিয়ম আছে নেকি?\n-মানুহভেদে নিয়ম৷ বাদ দে৷ একো নকবি আৰো৷ আমাৰ কামটু হ’লি হ’ল৷ বাৰু ৰহ৷ মই চেম্বাৰৰ পৰা আহু৷ বৰদলৈ যাবো৷ তেওঁক লগ কৰি আহি আছু৷ মানুহটুৰ ঘৰৰ কুনবাক মাত৷ হলাক বুলি তুহুন আৰো কিমান সময় ৰ’বি!\n-হোবো দে৷ কিবা দৰকাৰ হোলি তুমাক ফোন মাৰিম কিন্তু৷\nএইখিনি সময় কিযে এটা দুশ্চিন্তা হৈছিল৷ আৰু সেই দুশ্চিন্তা অৰুণদাই এক মিনিটত সমাধা কৰি পেলাইছিল৷ মমিন আৰু মোৰ মনটো অলপ পাতল লাগি গৈছিল৷ মদাপী হ’লেও তেখেতো মানুহ৷ আৰু মানৱীয় সহানুভূতিৰ পৰা বঞ্চিত হব নালাগে৷ এই কথাটোৱেই এইখিনি সময় মোৰ মন-মগজু আৱৰি আছিল৷ অৱশেষত যেনিবা অন্যধৰণে হ’লেও কামটো কিছু পৰিমাণে লাইনত আহিল৷\nমমিনে ইতিমধ্যে বাহিৰত বহি থকা ল’ৰা দুজনৰ পৰা গম লৈছিলেই৷ আহতৰ ঘৰত খবৰ দিছিল৷ সিহঁতৰ দেউতাকো আহি থকা বুলি ল’ৰা দুজনে জনাইছিল৷\nমুঠতে সকলো ব্যৱস্থা কৰোতে আৰু আধা ঘণ্টামান লাগিছিল৷ সময়ো ইতিমধ্যে ভালেখিনি হৈছিলহি৷ জুনিয়ৰো ৰৈ থাকিব৷ চাকৰি পোৱাৰ পিছত কিবা এটা প্ৰগ্ৰাম কৰিছোহে৷ আজিয়েই পিছুৱাবলৈ ভাল নালাগিব৷ সেয়ে ল’ৰা দুজনৰ দেউতাক আহি পোৱাৰ পিছত ডক্টৰক জনাই, মানুহ দুজনৰ হাতত ৰোগীক সপি আমি ওলাই আহিছিলো৷\nএক বুজাব নোৱাৰা অনুভূতিয়ে মনটো খুন্দিয়াইছিল৷ কিন্তু আজিকালি এইবোৰতো সাধাৰণ কথা৷ ঘটিয়েই থাকে৷ ডক্টৰেওতো তাকেই কৈছিল৷ এইবোৰ ঘটিয়েই থাকে৷ তেন্তে আমাৰ মনত ইমানকৈ কথাটোৱে খুন্দিয়াইছিল কিয়! ঘটনাক্ৰম আমাৰ বাবে ইমান এটা সহজ ঘটনা হৈ থকা নাছিল কিয়? সময়ৰ লগত আগবাঢ়ি যোৱাত আমি কৰবাত ৰৈ গৈছিলো নেকি! নে জোখতকৈ সমাজহে সময়ৰ গতিত বেছিকৈ আগবাঢ়িছিল৷\nসন্ধিয়াৰ সময়খিনি তেনেকৈ পাৰ হ’লেও ৰাতিটো ভালদৰেই পাৰ হৈছিল৷ “এসাজ জুতি লগাই খাওঁ”ত এসাজ ভালকৈয়ে খাইছিলো৷ অৱশেষত মমিনকো ৰাতিৰ সাজৰ বাবে মাতিছিলো৷ সি গম পাই গৈছিল যে মই এটা চাকৰি পাইছিলো৷ হয়তো ভালো পাইছিল৷ গুৱাহাটীলৈ অহাৰ দিনৰে পৰা সিহঁতে মোক লগ পাই আহিছে৷ মই খুলি নকলেও মোৰ কিছু কথা সিহঁতেও জানে৷ দেখি আহিছে, কষ্টকৰ সেই দিনবোৰৰ পৰা৷ ৬-৭ কিঃমিঃ পৰ্যন্ত খোজ কাঢ়ি টিউশ্যন পঢ়াবলৈ যোৱাৰ সময়ত বহুদিন সিয়েইতো মোক ৰিক্সাত উঠাই নিছিল৷ মাৰ্কেটিং কম্পেনীত কাম কৰোতে বহুকেইটা প্ৰডাক্ট কিনিছিল৷ দুখৰ সময়ত তেনেকৈয়ে সিহঁতে সহায় কৰা নাছিল জানো!\nখাদ্যৰ সোৱাদতকৈও কেতিয়াবা প্ৰাপ্তিৰ সোৱাদ অধিক হব পাৰে৷ এটা ৰাতি ঘৰৰ বাহিৰত একেলগে খোৱা এসাজ ভাতে প্ৰাপ্তিৰ পোনপটীয়া আনন্দ দিছিল৷ জুনিয়ৰে এনেয়ে মাছ নাখায়, আমাক সহযোগ কৰাৰ বাবেই সি সিদিনা মাছৰ খাৰ খাইছিল৷ আঞ্জাত দিয়া অধিক মছলাই সিদিনা আমাৰ পেটৰ অসুখ কৰিব পৰা নাছিল৷ মনে গ্ৰহণ কৰা বাবেই হয়তো পেটেও গ্ৰহণ কৰি লৈছিল অলপ সুখৰ সোৱাদ, প্ৰাপ্তিৰ আনন্দত৷\nঘৰ-সংসাৰ -২৪ (প্ৰদ্যুৎজ্যোতি শইকীয়া)


তোমাক বিদায় নিদিও পাৰ্থ... - বিৰিয়া Biriyaa\n‘জীৱনটো এক সুৰীয়া অনুৰণন; যি অবিৰাম বৈ থাকে। পিছে আমি কাণ উনাই শুনিছোনে? ধ্বংস হ’বলৈ ওলোৱা পৃথিৱীৰ অন্তিমটো প্ৰজন্মৰ এজন ব্যক্তিয়ে সাম্ভাৱ্য মানৱ সভ্যতাৰ চিৰ বিন্যাসৰ শোকত দগ্ধ হৈ বাকী থকা জীৱনটোৰ মুহূৰ্তকে এটা যাপন কৰিব, নে পৃথিৱীৰ শেহৰটো সূৰ্যোদয় চাবৰ বাবে উদ্বাউল হৈ পাহাৰৰ শিখৰলৈ মূৰ তুলি চাব? তেওঁ উদিত ভাস্কৰ উদ্দেশ্যি এষাৰি কৃতজ্ঞতাৰ বাণী মুখ ফুটাই ক’বনে; যাৰ বাবে এটা সভ্যতাৰ জন্ম আৰু বিকাশ সম্ভৱ হৈ উঠিছে, প্ৰকৃততে তাৰ মাজেদিয়েই আমাৰ জীৱনটোৰ পৰম ৰূপটো প্ৰতিভাত হয়। এই পথেদি জীৱনটোক চিনিব বুজিব পাৰিলে অমল জীৱন প্ৰেমেৰে আজীৱন আৱৰি ৰাখিব পাৰি।’— পাৰ্থ বিজয় দত্ত\nhttps://biriyaa.com/ কথাশিল্পৰে জীৱন আৰু সময়ক মুগ্ধ কৰি তোলা কথাকাৰ পাৰ্থ বিজয় দত্তলৈ বিৰিয়াৰ শ্ৰদ্ধাৰ্ঘ্য\nএই কথাখিনি পাৰ্থই কাগজত লিখি হোৱাটছএপ কৰি মোলৈ পঠিয়াই দিছিল। ইতিবাচক নামৰ কিতাপখন পাৰ্থৰ নামত উৎসৰ্গা কৰাৰ কথা তেওঁক যেতিয়া কৈছিলো, তেওঁ বিনয়েৰে এই প্ৰস্তাৱৰ বাবে যোগ্য নহয় বুলি এৰাই চলিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। পাৰ্থৰ এই স্বভাৱৰ কথা মই জানো। বহুবাৰ টেলিফোনত গল্পৰ বাবে প্ৰথমে অনুৰোধ, পিছত দাবী-ধমকিও দিছিলো। কথাটো স্বাতীক ক’লো। তেওঁ বুজি পালে। দাদা যি ভাল দেখে কৰক। আপুনি কিয় পাৰ্থৰ নামত ‘ইতিবাচক’ উৎসৰ্গা কৰিব খুজিছে মই হৃদয়ংগম কৰিছো।\nস্বাতীয়ে যেতিয়া ডক্টৰেট সন্মান লাভ কৰিছিল, পাৰ্থৰ আনন্দৰ সীমা নোহোৱা হৈছিল। বিয়া হোৱাৰ আগৰে পৰা দুয়োজনক জানো। এক অনুভৱৰ পৃথিৱীত দুয়ো বাস কৰে। পাৰ্থ আৰক্ষী বিষয়া হ’লেও সাহিত্য কৰ্মৰ প্ৰতিহে তেওঁৰ অনুৰাগ অধিক আছিল।\nস্বাতীক ক’লো, সৰুকৈ তোমালোকৰ এটা লেখা কিতাপখনত সন্নিবিষ্ট হ’ব। লিখি মোলৈ পঠিয়াই দিবা। এনেকৈ দুয়োজনকে ক’ব পাৰো।স্বাতীয়ে যেতিয়া ডক্টৰেট সন্মান লাভ কৰিছিল, পাৰ্থৰ আনন্দৰ সীমা নোহোৱা হৈছিল। বিয়া হোৱাৰ আগৰে পৰা দুয়োজনক জানো। এক অনুভৱৰ পৃথিৱীত দুয়ো বাস কৰে। পাৰ্থ আৰক্ষী বিষয়া হ’লেও সাহিত্য কৰ্মৰ প্ৰতিহে তেওঁৰ অনুৰাগ অধিক আছিল। অৱশ্যে আৰক্ষী বিষয়াৰ কৰ্তব্য পালনত যে কেতিয়াবা অনীহা দেখুৱাইছিল বুলি ধেমালিতেও কোনেও কোৱা নাছিল। নিজৰ কৰ্তব্য পালন কৰিবলৈ যাওতে লাভ কৰা অভিজ্ঞতাৰে পাৰ্থই কেবাটাও গল্প লিখিছিল।\nপাৰ্থ বিজয় দত্তৰ হাতৰ আখৰ (সৌজন্য : ৰত্না ভৰালী তালুকদাৰ)\n‘জনসাধাৰণ’ কাকত সম্পাদনা কৰি থকা সময়ত বিশেষ সংখ্যাৰ প্ৰস্তুতিৰ সময়ত পাৰ্থক এটা ফোন কৰা যায়। স্বাতীটো আমাৰ নিয়মীয়া লেখিকা। বিশেষকৈ হিন্দী গল্পৰ অনুবাদ স্বাতীৰ হাতত মূল লেখাতকৈয়ে অধিক প্ৰাণৱন্ত হৈ উঠে। পাৰ্থৰ গল্পত জীৱনৰ কোনো ধূসৰতা নাছিল। স্পষ্ট মানৱতাবাদ আৰু প্ৰকৃতিৰ প্ৰেমৰ আকাশৰ তলত পাৰ্থই নিজক বিচাৰি পাইছিল। এই চফল ডেকা ল’ৰাজনক যেতিয়া কেন্সাৰে কুৰুকি কুৰুকি খাইছিল সেই যন্ত্ৰণাৰ মুখামুখি হোৱাৰ সাহস আছিল স্বাতী।\nযেন দুয়োজনে দুয়োজনৰ বাবে জন্ম পাইছিল। ফেচবুকত স্বাতী আৰু পাৰ্থৰ উজ্জ্বল হাঁহি ভৰা মুখবোৰ দেখিবলৈ নাপাম বুলি ভাবিবলৈকে বেয়া লাগে। খুব কষ্টত আছিল তেওঁ। কিন্তু মুখত কেতিয়াও সেই ভাব দেখুওৱা নাছিল। অসমীয়া ভাষা যিসকল লোকে অধিক কলাত্মক আৰু অৰ্থৱহ কৰি তুলিবলৈ অপ্ৰাণ চেষ্টা চলাইছিল তাৰ ভিতৰত পাৰ্থ আছিল অন্যতম। আজি লিখিবলৈ একো মন যোৱা নাই। নিতুপৰ্ণই বাৰে বাৰে কৈ আছে, পাৰ্থ দাৰ বিষয়ে অকণমান কিবা লিখি দিয়ক। তোমাক বিদায় নজনাও পাৰ্থ… সদায় কাষতে থাকিবা, হৃদয়ত…।\nঅসমীয়া ভাষা যিসকল লোকে অধিক কলাত্মক আৰু অৰ্থৱহ কৰি তুলিবলৈ অপ্ৰাণ চেষ্টা চলাইছিল তাৰ ভিতৰত পাৰ্থ আছিল অন্যতম।\nPrevious খেলবোৰ শেলবোৰ\nNext চিনেমাৰ কথা জীৱনৰ কথা


উস! বৰ গৰম! পানী নে ক'ক-পেপচি খাব? (ডা: অজিত কুমাৰ পটঙ্গীয়া) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nআপুনি ক’ক বা পেপচি খাই খুব ভাল পায় নেকি বাৰু? এতিয়া আপুনি উৎকট গৰমৰ পৰা ৰক্ষা পাবলৈ পানী বা ফলৰ ৰসৰ সলনি ক’ক বা পেপচিকে গিলিছে নেকি? আপুনি ভাবে নেকি ক’ক বা পেপচি পানীৰ পৰিবৰ্ত্তে ব্যৱহাৰ কৰিব পৰা এবিধ অতি উপযোগী পানীয়? আপুনি জানেনে- ক’ক আৰু পেপচিত থকা ২.৮ pHৰ ফ’ছফ’ৰিক এচিডে আপোনাৰ দেহৰ হাড়ৰ অশেষ ক্ষতি (অষ্টিয়’প’ৰ’ছিছ) কৰিব পাৰে, বিশেষকৈ ৩০ বছৰৰ ওপৰৰ মহিলা সকলৰ? আনহাতে অত্যাধিক ক’ক-পেপচি সেৱনে মানুহৰ শৰীৰত পটাছিয়ামৰ পৰিমাণ হ্ৰাস কৰি উচ্চ ৰক্তচাপৰ লগতে অনিয়মীয়া হৃদস্পন্দন, গাৰ বিষ, মাংস-পেশীৰ অলসতা, কোষ্ঠকাঠিন্য আৰু শ্বাস-প্ৰশ্বাস লোৱাতো আউল লগাব পাৰে৷ যাক কোৱা হয় হাইপ’কেলিমিয়া৷ এই বিলাক আমেৰিকাৰ গৱেষক বিশেষজ্ঞসকলে গৱেষণাৰ দ্বাৰা দাঙি ধৰা তথ্য৷\nকোৱা হয় -‘পানীয়েই জীৱন৷’ এজন প্ৰাপ্তবয়স্ক লোকৰ দেহত ৭০ শতাংশ, নৱজাতকৰ দেহত ৮০ শতাংশ আৰু বয়সীয়া লোকৰ দেহত ৫০ শতাংশ পানী থাকে৷ মানুহ যিমানেই পেশী বহুল হয় দেহত পানীৰ পৰিমাণো সেই অনুপাতে বাঢ়ি যায়৷ আনহাতে মানুহৰ দেহত চৰ্বিৰ পৰিমাণ বেছি হ’লে পানীৰ পৰিমাণ কমি যায়৷ দেহৰ দুই তৃতীয়াংশ পানী থাকে কোষ সমূহৰ ভিতৰত আৰু এক তৃতীয়াংশ থাকে কোষ সমূহৰ বাহিৰত৷ এজন ৭০ কেজি ওজনৰ মানুহৰ দেহত ৪২ লিটাৰ পানী থাকিলে তাৰে ২৮ লিটাৰ থাকিব কোষ সমূহৰ ভিতৰত আৰু ১৪ লিটাৰ থাকিব কোষ সমূহৰ বাহিৰত তেজৰ প্লাজমা, লিম্ফ, মগজু, চকু, হাড়ৰ জোৰা, হৃদযন্ত্ৰৰ আবৰণ আদিত৷\nআমাৰ দেহৰ মূৰৰ পৰা ভৰিৰ আঙুলিলৈকে থকা কোটি কোটি কোষক জীয়াই থাকিবলৈ যথেষ্ট পৰিমাণে পানীৰ প্ৰয়োজন হয়৷ সেয়েহে আমি দিনটোত প্ৰয়োজন অনুসৰি পানী খোৱাতো আৱশ্যক, বিশেষকৈ জহ কালি৷ যিহেতু এই সময়খিনিত ঘাম আকাৰে বেছি পানী ছডিয়াম, পটাছিয়াম, মেগনেছিয়াম, ক্ল’ৰাইড আদি ইলেক্ট্ৰ’লাইটসহ শৰীৰৰ পৰা বাহিৰ হৈ যায়৷ বছৰৰ এই সময়খিনিত আমি পুষ্টিকৰ আহাৰ খোৱাৰ উপৰিও দেহতো সজলী কৃত কৰি ৰখাৰ ওপৰতো গুৰুত্ব দিব লাগে৷ জহ কালি অসজলীকৰণ নহ’বলৈ এজন নিয়মীয়া ওজনৰ প্ৰাপ্তবয়স্ক মানুহে দিনে আঢ়ৈ লিটাৰৰ পৰা তিনি লিটাৰ পৰ্য্যন্ত পানী ইলেক্ট্ৰ’লাইটসহ খাব লাগে৷ আমাৰ দেহৰ অসজলীকৰণ পিয়াহ লগা বহুত আগতেই আৰম্ভ হয়, সেয়েহে আহাৰ খোৱাৰ দৰে পানীও নিৰ্দ্দিষ্ট সময়ৰ অন্তৰে অন্তৰে খাই থকা উচিত৷\n• অক্সিজেন আৰু আহাৰ দেহৰ কোষ সমূহলৈ কঢ়িয়াই নিয়াত সহায় কৰে\n• পৰিপাক ক্ৰিয়াত অংশ লয়\n• দেহৰ অঙ্গ-প্ৰত্যঙ্গ সমূহক আহাৰ শোষণত সহায় কৰে\n• দেহৰ উষ্ণতা নিয়ন্ত্ৰণ কৰে\n• দেহৰ পৰা দূষিত পদাৰ্থ সমূহ বাহিৰ কৰে\n• দেহৰ ইলেক্ট্ৰ’লাইটৰ সমতা ৰাখে\n• দেহৰ উচ্চৰক্তচাপ নিয়ন্ত্ৰণত সহায় কৰে\n• দেহৰ প্ৰধান অঙ্গ সমূহক সুৰক্ষা দিয়ে\n• দেহৰ মাংস-পেশী সমূহক সজলীকৃত ৰাখি ইয়াৰ কাৰ্য্যক্ষমতা বঢ়ায়, ভাগৰুৱা হোৱাৰ পৰিমাণ কমায়\n• দেহৰ হাড়ৰ জোৰা সমূহক সিক্ত কৰি ৰাখে আৰু সুৰক্ষা দিয়ে\n• ভোক কমায়\n• কোষ্ঠকাঠিন্য কমায়\n• খাদ্য নলীৰ কৰ্কট ৰোগৰ সম্ভাৱনা ৫০ শতাংশ কমায়\n• মুখ শুকাই যোৱা\n• দেহৰ চাল শুকাই যোৱা\n• মূৰৰ বিষ হোৱা\n• বমি বমি ভাব বা বমি হোৱা\n• মাংস-পেশীৰ দুৰ্বলতা, টানি ধৰা বা সংকুচিত হোৱা\n• অনিয়মিত ৰক্তচাপ(কমি বা বাঢ়ি যোৱা)\n• শৌচ খোলোচা নোহোৱা\n• অস্থিৰ অৱস্থা\n• মানসিক বিভ্ৰান্তি\n• মানসিক বিকাৰ\n• প্ৰস্ৰাৱৰ পৰিমাণ কমি যোৱা\n• অত্যন্ত ভাগৰুৱা যেন লগা\n• মূৰ ঘুৰণি হোৱা\n• চকুৰে ধোঁৱা-কোঁৱা দেখা\n• মৃগী ৰোগৰ দৰে লক্ষণ\n• চেতনা হীন অৱস্থা\n• মূৰৰ বিষৰ প্ৰাকৃতিক ঔষধ\n• গাৰ চাল স্বাস্থ্যকৰ আৰু সজীৱ কৰি ৰাখে\n• দেহৰ ওজনৰ ভাৰসাম্য ৰাখে\n• কৰ্ম্ম ক্ষমতা বঢ়ায়\n• খাদ্যনলীৰ গতি নিয়মীয়া কৰে\n• খাদ্য হজম প্ৰক্ৰিয়াত সহায় কৰে\n• খাদ্যনলীত থকা অত্যাধিক অম্ল ধুই নিয়ে\n• ভাগৰৰ পৰা সকাহ দিয়ে\n• আহাৰ খোৱাৰ আধা ঘন্টা আগতে আৰু ডেৰ ঘন্টাৰ পাচত\n• ৰাতিপুৱা শুদা পেটত\n• যেতিয়াই পিয়াহ অনুভৱ কৰে, কিন্তু ৰ’দৰ পৰা আহি লগে লগে ঠাণ্ডা পানী খাব নালাগে, অলপ জিৰাইলৈহে খাব লাগে\n• চাহ বা কফি খোৱাৰ আগতে\n• দৈহিক শ্ৰম বা ব্যায়াম/কচৰৎ কৰাৰ মাজে মাজে ইলেকট্ৰলাইটযুক্ত পানী খোৱা উচিত\n← জাতীয়তাবাদী চিন্তা-চৰ্চা, সুকীয়া ৰাজ্য দাবী আৰু অন্যান্য…(-লক্ষীনন্দন বৰগোহাঞি)\nপোকীয়া চিকিৎসা (ডা° আদিত্য ৰঞ্জন দত্ত) →\nPani Khabo Lage buli Janu, kintu Enekua Article ye xosaye bohut Knowledge diye, Thank u Sir..


ৰাজ্যত নতুন কোভিড নীতি নিৰ্দেশনা : কাইলৈ পৰা বলৱৎ হ’বলগীয়া নিৰ্দেশনাত কি কি আছে ? জানিবলৈ পঢ়ক…\nৰাজ্যত কৰোনাৰ ক্ৰমবৰ্ধমান সংক্ৰমণৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি পুনৰ নতুন কোভিড নীতি নিৰ্দেশনা জাৰি কৰিছে ৰাজ্য প্রশাসনে।\nৰাজ্যিক দুৰ্যোগ প্ৰশমন কৰ্তৃপক্ষই আজি সংবাদ মাধ্যমলৈ প্ৰেৰণ কৰা এক প্ৰেছ বিজ্ঞপ্তিত কোৱা হৈছে যে যোৱা ৩০ এপ্ৰিলত ৰাজ্যত বলৱৎ কৰা কোভিড বিধিত কিছুমান নতুন নীতি নিৰ্দেশনা সংযোজন কৰা হৈছে।\nমংগলবাৰে মুখ্য সচিবৰ অধ্যক্ষতাত অনুষ্ঠিত ৰাজ্যিক পৰ্যায়ৰ ক্ষমতাসম্পন্ন সমিতিৰ বৈঠকত কোভিড পৰিস্থিতিৰ ওপৰত সামগ্ৰিকভাৱে পৰ্যালোচনা কৰি নতুন নিৰ্দেশনাসমূহ জাৰি কৰা হৈছে।\nনতুন নিৰ্দেশনাসমূহ হৈছে—\n১. দোকান আৰু ব্যৱসায়িক প্ৰতিষ্ঠানসমূহ বিয়লি ২ বজাৰ পৰা বন্ধ থাকিব।\n২. ব্যক্তিগত খণ্ড আৰু চৰকাৰী কাৰ্যালয় বিয়লি ২ বজাত বন্ধ কৰিব লাগিব। অৱশ্যে অত্যাৱশ্যকীয় আৰু জৰুৰীকালীন সেৱা প্ৰদান কৰা সংগঠন/প্ৰতিষ্ঠান, আইন প্ৰৱৰ্তনকাৰী সেৱা আৰু নিৰ্বাচনী কাম আদিৰ সৈতে জড়িতসকলৰ ক্ষেত্ৰত ই প্ৰযোজ্য নহ’ব।\n৩. কোনো ৰাজহুৱা স্থান বা ৰাজহুৱা ভৱন জাতীয় গৃহত কোনো সভা আৰু মানুহ একত্ৰিত হ’বলৈ অনুমতি দিয়া নহ’ব।\nলগতে পঢ়ক : কৰোনাতংক : ৰাজ্যত বলৱৎ কৰা হ’ব নতুন কোভিড নিৰ্দেশনা!; ২ বজাতে বন্ধ হ’ব ব্যৱসায়িক প্ৰতিষ্ঠান!\n৪. বিবাহৰ অনুষ্ঠানত সৰ্বাধিক ২০ জন ব্যক্তিৰ উপস্থিতিৰে কেৱল ধৰ্মীয় আচাৰসমূহ সম্পন্ন কৰিবলৈহে অনুমতি দিয়া হ’ব। বিবাহৰ আগত বা পিছত কোনো অভ্যৰ্থনা/পাৰ্টিৰ আদি আয়োজন কৰিব নোৱাৰিব।\n৫. যিকোনো সময়তে ধৰ্মীয় স্থানত পাঁচজনতকৈ অধিক ব্যক্তি উপস্থিত থাকিব নোৱাৰিব।\n৬. অত্যাৱশ্যকীয় আৰু জৰুৰীকালীন সেৱাত নিয়োজিত ব্যক্তিসকলৰ বাহিৰে সন্ধিয়া ৬ বজাৰ পৰা পুৱা ৫ বজালৈ ৰাজহুৱা স্থানত অন্য কোনো ব্যক্তি থাকিব নোৱাৰিব।\n৭. জিলাসমূহত দণ্ডাধীশ আৰু গুৱাহাটীত আৰক্ষী আয়ুক্তই ১৪৪ ধাৰাৰ অধীনত কাৰ্যকৰী হোৱাকৈ এই নিৰ্দেশসমূহ জাৰি কৰিব।\n৮. ৰেষ্টুৰেণ্ট, ধাবা আৰু অন্যান্য হোটেলসমূহ বিয়লি ২ বজালৈকে গ্ৰাহকৰ ববে খুলিব পাৰিব। অৱশ্যে আবেলি ৬ বজালৈকে ঘৰুৱা খাদ্যৰ ক্ষেত্ৰত হোম ডেলিভাৰীৰ অনুমতি দিয়া হৈছে।\n৯. হোটেল বা ৰিজৰ্টৰ ভিতৰত চলি থকা ৰেষ্টুৰেণ্টবোৰ বিয়লি ২ বজালৈকে বাহিৰৰ পৰা যোৱা দৈনিক গ্ৰাহকৰ বাবে উপলব্ধ হ’ব। অৱশ্যে, হোটেল/ৰিজৰ্টত অৱস্থান কৰি থকা আভ্যন্তৰীণ অতিথিসকলক পূৰ্বৰ দৰেই সেৱা আৰু খাদ্যৰ যোগান ধৰিবলৈ দিয়া হ’ব।\n১০. ই-কমাৰ্চৰ জৰিয়তে অত্যাৱশ্যকীয় সামগ্ৰী বিতৰণৰ ক্ষেত্ৰত কোভিড প্ৰটক’ল যথোপযুক্তভাৱে পালন কৰিব লাগিব।\n১১. বিয়লি ২ বজাৰ পিছতো শীতল ভঁৰাল আৰু ৱেৰহাউচ খোলা ৰাখিব পাৰিব। অৱশ্যে, এই ৱেৰহাউচ বা শীতল ভঁৰালৰ সৈতে সংলগ্ন বিক্ৰী কাউণ্টাৰ, শ্ব’ৰুম আদি বিয়লি ২ বজাৰ পিছত বন্ধ কৰিব লাগিব।\n১২. কোভিড পজিটিভ লোক থকা এলেকাটো জিলা দণ্ডাধীশসকলে কণ্টেইনমেণ্ট জ’ন হিচাপে ঘোষণা কৰিব। ইয়াৰ লগতে জিলা বা চহৰসমূহত কোভিড১৯-ৰ পৰীক্ষাৰ পাৰহৈ যোৱা সপ্তাহটোতকৈ পজিটিভিৰ হাৰ ১০% বা ততোধিক হ’লে আৰু অক্সিজেনৰ বিচনা বা আইচিইউ বিচনা ৬০% অতিক্ৰম কৰে তেতিয়াও কণ্টেইনমেণ্ট জ’ন হিচাপে ঘোষণা কৰিব পাৰিব।\nআনহাতে কোভিড প্ৰতিৰোধৰ ক্ষেত্ৰত জিলাসমূহক ২৫ এপ্ৰিল, ২০২১ তাৰিখে ভাৰত চৰকাৰৰ স্বাস্থ্য আৰু পৰিয়াল কল্যাণ মন্ত্ৰালয়ে জাৰি কৰা নিৰ্দেশনা অনুসৰি কঠোৰ প্ৰতিবন্ধকতা বলবৎ কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়া হৈছে।\nমংগলবাৰে জাৰি কৰা এই নিৰ্দেশসমূহ বুধবাৰৰ পৰা পৰৱৰ্তী নিৰ্দেশ নিদিয়া পৰ্যন্ত বলৱৎ হৈ থাকিব বুলি কোৱা হৈছে নিৰ্দেশনাটোত।


আয়াত — ৰীতাঞ্জলি ৰাজবংশী - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nআয়াত — ৰীতাঞ্জলি ৰাজবংশী\nতাৰ বাৰু কিমান বয়স আছিল তেতিয়া ! মেট্ৰিক দি উঠিছিলহে। কলেজত যোৱাৰ ৰঙীণ সপোন দেখাৰ সময়তে জ্বলি উঠিছিল চহৰখন। এটা ৰাতিতে যেন মৰিশালি লৈ পৰিণত হৈছিল ঠাইখন। বতাহত পোৰা মানুহ, জন্তু আৰু ঘৰৰ মিশ্ৰিত এক অদ্ভুত গোন্ধ। ঠায়ে ঠায়ে পৰি ৰৈছিল আধাপোৰা পোহনীয়া জন্তু আৰু ঘৰবোৰৰ ভিতৰত মানুহৰ মৃতদেহ। নৰক যদি আছে সেইয়াই আছিল চাগৈ। সেনা বাহিনী নামিছিল, কাৰৰ্ফিও দিছিল, আশ্ৰয় শিবিৰ গঢ়ি উঠিছিল। তাৰ ঠাইত অঞ্চল বোৰ হৈ পৰিছিল জনশূন্য। ভয়ংকৰ এক শংকাত মানুহবোৰে দিন কটাইছিল। তেনে এক নাৰকীয় পৰিবেশতে সিয়ো ওলাইছিল এদ’ল উন্মত্ত আক্ৰোশত জ্বলি থকা মানুহৰ লগত। কোনে জানো তুলি দিছিল তাৰ হাতত তৰোৱাল এখন । মুখবোৰ চিনাকি ৰচুল চাচা, আবিদ দাদা, মেহমুদ দাদা, জাকিৰ, ৰহমত আলী …। আধাবাটতে আগুচি ধৰিছিল সিহঁতক সেনাবাহিনীয়ে। গুলিবৰ্ষণ হৈছিল। চেদেলি ভেদেলি হৈ গৈছিল সিহঁত। এৰা ..আপোনঘৰ আৰু আপোন মানুহক হেৰুৱাই বলিয়া হৈ পৰা সিহঁতে সেইদিনা এখন চহৰ জ্বলাবলৈ গৈছিল ।\nআশ্ৰয় শিবিৰৰ পৰা তাক মোমায়েকে লৈ আনিছিল। ডিগ্ৰী লৈ পঢ়াৰ পিছত মোমায়েকহঁত একেবাৰে গুচি গ’ল ডুবাইলৈ। সি ৰৈ গ’ল। নোৱাৰে সি এৰি যাব তাৰ জন্মভূমিক। ইমানবোৰ হোৱাৰ পিছতো সি বিশ্বাস কৰে সকলোতে একাংশ বেয়া মানুহ থাকেই। সেইয়া লাগিলে হিন্দু হওক, মুছলমান হওক বা খ্ৰীষ্টান। মানৱতা কোনোবা নহয় কোনোবাখিনিত হাৰি যায়েই। চহৰৰ মাজমজিয়াত থকা ঘৰটো মোমায়েকে তাৰ নামত লিখি দিছিল। তাৰেই সম্মুখত সি গঢ়ি তুলিলে “আয়াত ।” আয়াতৰ বিৰিয়ানী কম সময়তে সকলোৰে প্ৰিয় হৈ উঠিল। এদিন তাৰ কাষলৈ আহিল পাৰ্থ। আহিয়েই কৈ উঠিছিল -”দাদা মোক আপোনাৰ লগতে ৰাখক। কলেজৰ পিছত ইয়াতে কাম কৰিম। থকাৰ অকণ ঠাই দিয়ক।” হেৰুৱা ভাইটোক যেন ঘূৰাই পালে সি। পাৰ্থ শৰ্মাৰ অভিভাৱক হৈ পৰিল ইৰফান কোৰেচী।\nপাৰ্থৰ লগতে আয়াতলৈ আহিবলৈ লৈছিল তাৰ বান্ধবী প্ৰিয়ংকাও। শিশুসুলভ সৰলতাৰে কেতিয়া যে তাই ইৰফানৰ বুকুৰ আপোন হৈ পৰিল সি নিজেই গম নাপালে। কলেজত হাজাৰটা ডেকাৰ বুকুত কঁপনি তোলা হিন্দু ব্ৰাহ্মণ বলিন চক্ৰৱৰ্তীৰ জীয়ৰি প্ৰিয়ংকাও অন্তৰত স্থান দিছিল কচাই ৰছুল কোৰেচীৰ পুত্ৰ ইৰফান কোৰেচীক । নিদিবই বা কিয়? প্ৰেমে জানো মানে জাতি, ধৰ্ম, সমাজ। সমাজ বেলেগ, জাতি বেলেগ, ধৰ্ম বেলেগ কিন্তু শৰীৰ জানো বেলেগ? শৰীৰত প্ৰৱাহিত তেজৰ বৰণ জানো বেলেগ? হৃদয়ৰ অনুভূতি জানো বেলেগ? ভালপোৱাৰ মিঠা অনুভৱত ডুবি থকা ইৰফানে নিজকে নিজেই সোধে -সি বাৰু সেইজন ইৰফানেই নে যিজনে এদিন হাতত তৰোৱাল লৈ মানুহ কাটিবলৈ গৈছিল? দেউতাকৰ কটা মূৰটো, সৰু ভাইটো আৰু মাকৰ আধা জ্বলা বীভৎস শৰীৰ, আৰু আশ্ৰয় শিবিৰৰ ভয় লগা দিনবোৰৰ ছবি লৈ থকা তাৰ বুকুত ইমান ভালপোৱা সোমাই আছিল নে? হয়তো আছিল আৰু সেইবাবেই তাৰ বুকুত শুই থকা ভালপোৱাৰ শান্ত সাগৰখনত প্ৰিয়ংকাই আহি জোৱাৰ তুলিলে । ৰাতি ৰাতি সপোনত চিঞৰি উঠা ইৰফানে মিঠা সপোনত মিচিকিয়াব লৈছিল। হৃদয়ৰ সমস্ত ভালপোৱাৰে ইৰফানে প্ৰিয়ংকাক বুকুত লৈ কৈছিল “ ভালপাওঁ তোমাক প্ৰিয়ংকা আৰু মই সদায় তোমাৰেই। “\nইৰফানৰ বুকুত মূৰ থৈ প্ৰিয়ংকায়ো সপোন দেখিছিল এখন ঘৰৰ য’ত থাপনাত থাকিব নামঘোষা, গীতা, ভাগৱতৰ লগতে কোৰান। ঈদত পোলাও, মাংসৰ লগতে থাকিব তিলপিঠা, লাড়ু। সন্ধিয়া প্ৰাৰ্থনাৰ লগতে পঢ়িব নামাজ। এখন মৰমৰ ঘৰ, এখন সপোনৰ পৃথিৱী বাস্তৱ ৰূপ দিবলৈ দুয়োটা আগবাঢ়িছিল । তাইৰ কি উৎসাহ – “ এই ইৰফান আমি কিন্তু প্ৰথমে হিন্দু নিয়ম মতে বিয়া হম । মই গুণা কৰা পাটৰ সাজ পিন্ধিম আৰু তুমি পাটৰ কূৰ্টা। হোমৰ গুৰিত বহি মন্ত্ৰ মাতিম, সাতপাক লৈ শপত লম জনম জনমলৈ এক হোৱাৰ। তাৰ পিছত তোমালোকৰ নিয়ম মতে “ কলেমা” পঢ়িম। কিমান যে ভাল লাগিব পৰ্দাৰ আঁৰৰ পৰা আইনাত তোমাৰ মুখ চাই কম “কবুল হে, কবুল হে, কবুল হে”।\nপ্ৰতি বহাগত তাৰ ডিঙিত বিহুৱান পিন্ধাই বিনিময়ত এপাহ কপৌফুল তাইৰ দাবী আছিল । কমখন দৌৰিছিল নে সি কপৌপাহ যোগাৰ কৰিব লৈকে। কথা আছিল তাইৰ এম.এ কমপ্লিট হোৱাৰ পিছতেই ঘৰত সিহঁতে বিয়াৰ কথা পাতিব। প্ৰিয়ংকাৰ দৃঢ় বিশ্বাস আছিল জাত পাত নমনা দেউতাকে সিহঁতৰ সপোন পূৰণ কৰিব।\nকিন্তু চূড়ান্ত বৰ্ষৰ পৰীক্ষা দি ঘৰলৈ ওভোতাৰ পিছতেই সকলো সলনি হৈ গৈছিল। প্ৰিয়ংকাই ভবাৰ দৰে দেউতাকে নুশুনিলে তাইৰ কথা, নুবুজিলে ইৰফানক। হিন্দু মুছলমান ভাই ভাই কোৱা সমাজৰ মানুহখিনিয়ে নুবুজিলে সিহঁতৰ প্ৰেমৰ ভাষা। বুজিবই বা কিয় হিন্দু ব্ৰাহ্মণ ছোৱালী প্ৰিয়ংকাৰ মুছলমান কচাইৰ ল’ৰা ইৰফান ভালপোৱাৰ পবিত্ৰতাক। মানিবই বা কিয়? ভালপোৱাৰ পৃথিৱীত সিহঁতে দেখা নোপোৱা পাৰ্থক্য সমূহ যে তেওঁলোকৰ বাবে ভাঙিব নোৱাৰা প্ৰাচীৰ সদৃশ নিয়ম। এখন আধুনিক সমাজত বাস কৰা বুলি দাবী কৰা মানুহখিনিয়ে জাত-পাত লৈয়েই বহি আছে সাতম যুগৰ পৰা। তচনচ হৈ গৈছিল সিহঁতৰ সপোন। প্ৰিয়ংকাই চিঞৰিছিল – দেউতা তুমি স্কুলত এনেই পঢ়াইছিলা “ জাতি, ধৰ্ম, বৰ্ণহীন সমাজ এখন আমিয়েই গঢ়িব লাগিব বুলি।” অস্থিৰতাত দিন কটাইছিল ইৰফানে প্ৰিয়ংকা আকৌ আহিব পাৰিবনে তাৰ কাষলৈ?\nপ্ৰিয়ংকা ঘৰত থকা সময়ৰ উকা উকা লগা দিন এটাতে আহিছিল মানুহজন। দীৰ্ঘদেহী, সুঠাম, ধুতি- পাঞ্জাবী পৰিহিত দেখিলেই শ্ৰদ্ধা ওপজা মানুহজনে আহিয়েই কৈছিল –\n: মই প্ৰিয়ংকাৰ দেউতাক বোপা। তুমি ইৰফান হোৱা নে?\nব্যস্থ হৈ পৰিছিল ইৰফান। সমাজৰ ভয়ত, নিজৰ সন্মান ৰাখিবলৈকে তাৰ সম্মুখত আঁঠুকাঢ়ি হাতযোৰ কৰি বহি পৰিছিল তেওঁ। সি কথা দিছিল মানুহজনক। কথা দিয়াৰ সময়ত সি পাহৰি গৈছিল প্ৰিয়ংকাক দিয়া প্ৰতিশ্ৰুতিৰ কথা। তাৰ সম্মুখত যে আছিল এগৰাকী সমাজৰ পৰা একাশৰীয়া হৈ পৰাৰ আশংকাত অসহায়, ভয়াৰ্ত, ভগ্ন পিতৃৰ অনুৰোধ । দুবাহুত ধৰি উঠাই দিয়াত আব্বাকৰ বয়সৰ মানুহজনে হুকহুকাই কান্দি উঠিছিল।\nতাৰ দুদিন পিছতেই আহিছিল খবৰ টো। তাৰ বাবে “ কলেমা” পঢ়িব খোজা, ওৰণিৰ দৰে “ হিজাব” পিন্ধিব খোজা প্ৰিয়ংকা গ’লগৈ। সপোন দেখিবলৈকে শুবলৈ ভালপোৱা প্ৰিয়ংকা শুই পৰিছিল একেবাৰে। প্ৰতিশ্ৰুতি ভঙাৰ বাবে তাক অভিমান কৰিয়েই গুচি গ’ল । আজি পাচঁবছৰেই হ’ল প্ৰিয়ংকা যোৱা। “আয়াত” ৰ সকলো এতিয়া পাৰ্থই চায় । আয়াতৰ পিছফালেই ইৰফানে গঢ়ি তুলিছে এখন আশ্ৰয় গৃহ “ জন্নত ।” অনাথ আৰু পদপথৰ গৃহহীন শিশুসকলৰ বাবে। য’ত নাই কোনো হিন্দু, মুছলমান আৰু খ্ৰীষ্টান। “ জন্নতৰ” এটাই ধৰ্ম মানৱতা। প্ৰতিদিনে জন্নতত নামাজৰ লগতে প্ৰাৰ্থনাও গোৱা হয়। ইৰফানে প্ৰতিবছৰে বহাগত এপাহ কপৌ পিয়ংকালৈ আগবঢ়ায়। আয়াতত ঈদত থাকে পোলাওৰ লগতে তিলপিঠা। ।\nপ্ৰিয়ংকাৰ ফটোখনত চাকিগছি জ্বলাই, ধুপডাল দি ইৰফান বহি পৰিল । কাষৰ মিউজিক চিষ্টেমটোত বাজি উঠিল –\nতুঝে য়াদ কৰ লিয়া হে আয়াত কী তৰহ\nকায়ম তু হো গয়ী হে ৰিয়ায়ত কী তৰহ\nমৰণে তলক ৰহেগী, মৰণে তলক ৰহেগী\nতু আদত কী তৰহ …\nতুঝে য়াদ কৰ লিয়া হে। ।\n← বিশ্বাস আস্থা আৰু এটি আহিনবুলিয়া সপোন — গায়ত্ৰী প্ৰান্তিক শৰ্মা\nহিয়ানৈ — নিৰ্মালি নয়নতৰা →


1Sa 24 | AsmULB | STEP | ফিলিষ্টীয়া সকলৰ পিছে পিছে যোৱাৰ পৰা উভটি আহি চৌলে ক’লে, “দায়ূদ মৰুপ্ৰান্তৰ অয়িন-গদীৰত আছে।”\n1ফিলিষ্টীয়া সকলৰ পিছে পিছে যোৱাৰ পৰা উভটি আহি চৌলে ক’লে, “দায়ূদ মৰুপ্ৰান্তৰ অয়িন-গদীৰত আছে।” 2তাতে চৌলে ইস্ৰায়েলসকলৰ পৰা তিনি হাজাৰ মনোনীত লোক লৈ, বনৰীয়া ছাগলীৰ পৰ্বতলৈ গৈ দায়ূদ আৰু তেওঁৰ লোকসকলক বিচাৰিলে।\n3তেওঁ বাটৰ মাজত ভেড়া ৰখা ঠাই পালে, য’ত এটা গুহা আছিল। চৌলে বিশ্ৰাম লবলৈ ভিতৰলৈ সোমালে। কিন্তু দায়ূদ আৰু তেওঁৰ লোকসকল সেই গুহাৰ অন্তৰ ভাগত বহি আছিল। 4দায়ূদৰ লোকসকলে তেওঁক ক’লে, “চাওক যি দিনৰ বিষয়ে যিহোৱাই আপোনাক কৈছিল সেইদিন আজিয়ে, ‘মই তোমাৰ শত্ৰুক তোমাৰ হাতত সমৰ্পণ কৰিম’ তাতে তোমাৰ যি ইচ্ছা, তাকে তালৈ কৰিবা।” তেতিয়া দায়ূদে গৈ গোপনে চৌলৰ চোলাৰ তল ভাগৰ এডোখৰ কাটি ল’লে।\n5তাৰ পাছত দায়ূদৰ হৃদয় ব্যাকুল হ’ল কাৰণ তেওঁ চৌলৰ চোলাৰ এডোখৰ কাটি লৈছিল। 6তেওঁ তেওঁৰ লোকসকলক ক’লে, “যিহোৱাৰ অভিষিক্ত মোৰ প্ৰভুলৈ এনে কাম কৰিবলৈ, তেওঁৰ বিৰুদ্ধে হাত দাঙিবলৈ যিহোৱাই মোক নিষেদ কৰক; কিয়নো তেওঁ যিহোৱাৰ অভিষিক্ত লোক।” 7এই কথাৰে দায়ূদে তেওঁৰ লোকসকলক চৌলৰ বিৰুদ্ধে আক্ৰমণ কৰিবলৈ বাধা দিলে। তাৰ পাছত চৌল গুহাৰ পৰা ওলাই নিজ বাটেদি গুচি গ’ল।\n8দায়ূদেও গুহাৰ পৰা বাহিৰ ওলাই, “হে মোৰ প্ৰভু মহাৰাজ,” এই বুলি চৌলক ৰিঙিয়াই মাতিলে। যেতিয়া চৌলে তেওঁলৈ ঘূৰি চালে তেতিয়া দায়ূদে মাটিলৈ তল মূৰ কৰি প্ৰণিপাত কৰিলে আৰু তেওঁক সন্মান দিলে। 9দায়ূদে চৌলক ক’লে, “চাওক, দায়ূদে আপোনাৰ অনিষ্ট কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছে বুলি লোকসকলে কোৱা কথা আপুনি কিয় শুনে?\n10আপুনি আজি নিজ চকুৰে দেখিছে যে, আজি এই গুহাৰ ভিতৰত যিহোৱাই আপোনাক মোৰ হাতত সমৰ্পণ কৰিছিল। কিছুমান লোকে মোক আপোনাক বধ কৰিবলৈ কৈছিল কিন্তু মই আপোনালৈ কৃপাদৃষ্টি কৰিলোঁ। মই ক’লোঁ, “মই নিজ প্ৰভুৰ বিৰুদ্ধে মোৰ হাত নাদাঙিম; কাৰণ তেওঁ যিহোৱাৰ অভিষিক্ত লোক।” 11চাওক, মোৰ পিতৃ, এইয়া মোৰ হাতত আপোনাৰ চোলাৰ তল ভাগৰ এডোখৰ আছে। মই আপোনাৰ চোলাৰ তল ভাগৰ এডোখৰ কাটি ল’লোঁ, তথাপি আপোনাক বধ নকৰিলোঁ; আপুনি বিবেচনা কৰি চাওক যে, মই আপোনাৰ বিৰুদ্ধে দুষ্কৰ্ম বা বিশ্ৱাস ঘাতক কৰা নাই, আৰু মই আপোনাৰ বিৰুদ্ধে কোনো পাপ কৰা নাই; তথাপি আপুনি মোৰ প্ৰাণ ল’বৰ কাৰণে বিচাৰি ফুৰিছে।\n12যিহোৱাই মোৰ আৰু আপোনাৰ মাজত বিচাৰ কৰিব, আৰু যিহোৱাই মোৰ কাৰণে আপোনাৰ ওপৰত প্ৰতিকাৰ সাধিব; কিন্তু মোৰ হাত আপোনাৰ বিৰুদ্ধে নহ’ব। 13প্ৰাচীনলোকসকলে কথাতে কয়, ‘দুষ্টৰ পৰাই দুষ্টতা জন্মে।’ কিন্তু মোৰ হাত আপোনাৰ বিৰুদ্ধে নহ’ব।\n14ইস্ৰায়েলৰ ৰজা কাৰ পাছত বাহিৰলৈ ওলাই আহিছে? আপুনি নো কাৰ পাছত খেদি আহিছে? এটা মৰা কুকুৰৰ পাছত! এটা মাখিৰ পাছত! 15এই হেতুকে যিহোৱা বিচাৰকৰ্ত্তা হৈ মোৰ আৰু আপোনাৰ মাজত বিচাৰ কৰক; তেওঁ দৃষ্টিপাত কৰি মোৰ বিবাদ নিস্পত্তি কৰক, আৰু আপোনাৰ হাতৰ পৰা মোক ৰক্ষা কৰক।”\n16দায়ূদে চৌলক এই সকলো কথা কৈ শেষ কৰাৰ পাছত, চৌলে সুধিলে, “হে মোৰ বোপা দায়ূদ, এয়ে জানো তোমাৰ মাত?” এই বুলি কৈ চৌলে বৰ মাতেৰে ক্ৰন্দন কৰিলে।\n17তেওঁ দায়ূদক ক’লে, “মোতকৈ তুমি ধাৰ্ম্মিক; কাৰণ তুমি মোৰ মঙ্গল কৰিলা, কিন্তু মই তোমাক অমঙ্গল কৰিলোঁ। 18যিহোৱাই মোক তোমাৰ হাতত সমৰ্পণ কৰিলতো, তুমি মোক বধ কৰা নাই; ইয়াতে তুমি যে মোলৈ মঙ্গল ব্যৱহাৰ কৰিছা তাক আজি তুমি মোক দেখুৱালা।\n19কাৰণ মানুহে নিজ শত্ৰুক ল’গ পালে তেওঁক নিৰাপদে যাবলৈ দিব নে? সেয়েহে আজি তুমি মোলৈ যি কৰিলা, তাৰ সলনি যিহোৱাই তোমাৰ মঙ্গল কৰক। 20এতিয়া মই জানিছোঁ যে, তুমি নিশ্চয় ৰজা হ’বা, আৰু ইস্ৰায়েলৰ ৰাজ্য তোমাৰ হাতত স্থাপন কৰা হ’ব।”\n21সেয়েহে তুমি মোৰ পাছত মোৰ বংশ উচ্ছন্ন নকৰিবলৈ, আৰু মোৰ পিতৃ বংশৰ পৰা মোৰ নামো লুপ্ত নকৰিবলৈ যিহোৱাৰ নামেৰে মোৰ আগত শপত খোৱা। তাতে দায়ূদে চৌলৰ আগত শপত খালে। তাৰ পাছত চৌল নিজৰ ঘৰলৈ গ’ল, কিন্তু দায়ূদ আৰু তেওঁৰ লোকসকল দুৰ্গলৈ গ’ল।


চীনা ভাৱচিত্ৰ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n১৯৩৫ত প্ৰকাশ কৰা প্ৰথম সৰলীকৃত চীনা ভাৱচিত্ৰৰ সূচীত ৩২৪ ভাৱচিত্ৰ আছিল।\nচীনা ভাৱচিত্ৰ বা হাঞ্জি (সৰলীকৃত চীনাত: 汉字, পৰম্পৰাগত চীনাত: 漢字, পিন্যিনত: ''hànzì'', "হান আখৰ") চীনা ভাষা আৰু আন কিছুমান ভাষা লিখিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা ভাৱযুক্ত চিত্ৰ বা আখৰ। এই ভাৱচিত্ৰ আন আন পূব এছিয়াৰ ভাষা লিখিবলৈয়ো ব্যৱহাৰ কৰা হয়। উদাহৰণ স্বৰূপে, জাপানী ভাষাত বৰ্তমানেও ই লিখনৰ এক মুখ্য পদ্ধতি, যাক কাঞ্জি বোলা হয়। চীনা ভাৱচিত্ৰ বিশ্বৰ ভিতৰত আতাইতকৈ পুৰণি নিৰন্তৰভাৱে ব্যৱহৃত লিখন পদ্ধতি। চীনৰ উপৰিও পূব এছিয়াৰ অন্যান্য দেশ আৰু চীনা প্ৰভাৱ থকা আন দেশতো ব্যৱহাৰ হোৱাৰ বাবে চীনা ভাৱচিত্ৰ বিশ্বৰ ভিতৰতেই সৰ্বাধিক ব্যৱহৃত লিখন পদ্ধতিৰ অন্যতম।\nসংখ্যা আৰু ৰূপ[সম্পাদনা কৰক]\nঅভিধানত দশোসহস্ৰাধিক চীনা ভাৱচিত্ৰ পোৱা যায়। কিন্তু ইয়াৰ প্ৰায় সংখ্যকেই আন ভাৱচিত্ৰৰ বিকৃত ৰূপহে, বা ঐতিহাসিকভাৱে ব্যৱহৃত হ'লেও বৰ্তমানে ব্যৱহৃত নহয়, বা বিশেষ কিছু কাৰণতহে ব্যৱহৃত। মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰা সাক্ষৰ চীনা মানুহে তিনিৰ পৰা চাৰি হাজাৰ ভাৱচিত্ৰৰ জ্ঞান ৰাখে। কিন্তু অধিক বিশেষীকৃত ক্ষেত্ৰৰ বাবে ততোধিক ভাৱচিত্ৰৰ জ্ঞানৰ প্ৰয়োজন। জাপানত মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত ২১৩৬টা ভাৱচিত্ৰাঅৰ শিক্ষা প্ৰদান কৰা হয়, যাক জয় কাঞ্জি বোলা হয়। কিন্তু দৈনন্দিন জীৱনত কেইবাশ অতিৰিক্ত ভাৱচিত্ৰৰ প্ৰয়োজন হয়। দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ পাছত চীন আৰু জাপান উভয়তেই লিখন পদ্ধতিৰ সৰলীকৰণ কৰা হ'ল। সেয়ে, বৰ্তমানে চীন আৰু জাপানত ব্যৱহৃত ভাৱচিত্ৰৰ মাজৰ ভালেমান পাৰ্থক্য দেখা যায়। দুয়ো খন দেশৰেই ভাৱচিত্ৰ, ৰূপ আৰু উচ্চাৰণৰ জাতীয় মান্য সূচী আছে। কিছু কিছু ভাৱচিত্ৰৰ সৰলীকৃত ৰূপ চীনৰ মূল ভূখণ্ড, ছিংগাপুৰ আৰু মালয়েছিয়াত ব্যৱহৃত। তাৰ বিপৰীতে, টাইৱান, হংকং, মাকাও আৰু কিছু ক্ষেত্ৰত দক্ষিণ কোৰিয়াত পৰম্পৰাগত চীনা ভাৱচিত্ৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। জাপানত সাধাৰণতে ব্যৱহৃত ভাৱচিত্ৰসমূহ দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ পাছৰ সৰলীকৃত ৰূপত লিখা হয়, পিচে কম ব্যৱহাৰ হোৱা ভাৱচিত্ৰসমূহ পুৰণি বা পৰম্পৰাগত জাপানী ৰূপত লিখা হয়।\nআধুনিক চীনা ভাষাত, প্ৰায়সংখ্যক শব্দই মিশ্ৰিত যৌগিক: দুই বা ততোধিক ভাৱচিত্ৰৰ সহায়েৰে লিখা। ইংৰাজী, ফৰাচী, গ্ৰীক আদি ভাষাৰ এল্ফাবেটত প্ৰত্যেক আখৰৰ সৈতে এটি ধ্বনিৰ সম্বন্ধ থাকে। অসমীয়া, গুজৰাটী, সংস্কৃত, হিন্দী আদি ভাষাৰ এবুজিডাত প্ৰত্যেক আখৰৰ নাইবা এটি স্বৰধ্বনি, নহ'লে এটি ব্যঞ্জনধ্বনিৰ সৈতে এটি বিশেষ স্বৰধ্বনিৰ (অসমীয়া ভাষাত "অ") সম্পৰ্ক থাকে। কিন্তু আধুনিক চীনা ভাৱচিত্ৰত প্ৰায় প্ৰত্যেক ভাৱচিত্ৰৰ এটি ধ্বনিগোটৰ সৈতে সম্পৰ্ক থাকে। ই সেয়ে চিলেবেৰীৰ দৰে। কিন্তু তদুপৰি ধ্বনিগোট প্ৰায় অৰ্থহীন নহয়, বৰং শব্দাংশহে। সেয়ে ই চিলেবেৰীতকৈ পৃথক। পিচে এই নিয়ম সকলো সময়ত পালিত নহয়।\nআধুনিক চীনা ভাষাত একে উচ্চাৰণৰ অনেক শব্দ আছে। সেয়ে একেই ধ্বনিগোট কেইবাটাও ভাৱচিত্ৰৰ উচ্চাৰণৰ সৈতে মিলে। এই কাৰণেই ভাৱচিত্ৰৰ অৰ্থৰ সৈতে সম্পৰ্ক গুৰুত্বপূৰ্ণ হৈ পৰে। কোনটো শব্দত কোনটো ভাৱচিত্ৰ ব্যৱহাৰ কৰা হ'ব সেই কথা নিৰ্ণিত হয় সেই শব্দৰ অৰ্থেৰে। চীনা ভাষাৰ ভিন ভিন ৰূপত একে উৎসৰ শব্দৰ বাবে একেই ভাৱচিত্ৰ প্ৰয়োগ কৰা হয়। জাপানী ভাষাত, আৰু কিছু ক্ষেত্ৰত কোৰিয়ান ভাষাত, ভাৱচিত্ৰৰ প্ৰয়োগ চীনা ভাষাৰ পৰা অহা শব্দ বা থলুৱা শব্দৰ বাবে এনেদৰে কৰা হয় যে ই চীনা ভাষাৰ উচ্চাৰণতকৈ পৃথক। এটি উদাহৰণ হ'ল জাপানী ভাষাৰ কুন-য়'মি। আন শব্দসমূহৰ প্ৰকৃত চীনা ভাষাৰ উচ্চাৰণ বাহাল থাকে। এই শব্দৰ বিদেশী ৰূপক চীনা-সম্বন্ধীয় বা চাইন'-জেনিক উচ্চাৰণ বোলা হয়। ভাষাবিদে এই শব্দসমূহৰ সহায়তেই মধ্যযুগীয় চীনা ভাষাৰ উচ্চাৰণ প্ৰণালীৰ অনুমান কৰিছে।\n↑ World Health Organization (2007) (en ভাষাত). WHO International Standard Terminologies on Traditional Medicine in the Western Pacific Region. প্ৰকাশক Manila: WHO Regional Office for the Western Pacific. https://apps.who.int/iris/handle/10665/206952। আহৰণ কৰা হৈছে: 29 January 2020.\n↑ Potowski, Kim (2010) (en ভাষাত). Language Diversity in the USA. প্ৰকাশক Cambridge: Cambridge University Press. পৃষ্ঠা. 82. ISBN 978-0-521-74533-8. https://archive.org/details/languagediversit00poto.\n↑ CCTV.com (2009-11-18). "History of Chinese Writing Shown in the Museums" (en ভাষাত). Artintern.net. http://en.artintern.net/index.php/news/main/html/1/1101। আহৰণ কৰা হৈছে: 2010-03-20.\n↑ Norman 1988, পৃষ্ঠা. 73.\n↑ Wood, Clare Patricia; Connelly, Vincent (2009) (en ভাষাত). Contemporary Perspectives on Reading and Spelling. প্ৰকাশক New York: Routledge. পৃষ্ঠা. 203. ISBN 978-0-415-49716-9. https://books.google.com/books?id=z6d5AgAAQBAJ. "Often, the Chinese character can function as an independent unit in sentences, but sometimes it must be paired with another character or more to formaword. [...] Most words consist of two or more characters, and more than 80 per cent make use of lexical compounding of morphemes (Packard, 2000)."\n↑ "East Asian Languages and Chinese Characters" (en ভাষাত). Pinyin.info. http://www.pinyin.info/readings/texts/east_asian_languages.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 2018-02-28.\n↑ Mair, Victor (August 2, 2011). "Polysyllabic Characters in Chinese Writing" (en ভাষাত). Language Log. https://languagelog.ldc.upenn.edu/nll/?p=3330.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=চীনা_ভাৱচিত্ৰ&oldid=305889"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ০৮ নৱেম্বৰ, ২০২১ তাৰিখে ১৯:৪৭ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


ৰক্তিম- গীতেৰে কথাৰে: জাপানী কাৱৈ :: লকৈ ছাৰৰ জাপান যাত্রাৰ আঁৰৰ কাহিনী\nজাপানী কাৱৈ :: লকৈ ছাৰৰ জাপান যাত্রাৰ আঁৰৰ কাহিনী\nলকৈ ছাৰ খুব ফুৰিছে। ৰাজপাতৰ পৰা নামিম বুলিলেও ৰাইজে নামিব নিদিয়ে।গান্ধাৰী লেখীয়া ৰাইজ লকৈ চাৰৰ চত্রছায়াত এনে সুখী যে তেওক সিংহাসনৰ বাহিৰে আন ঠাইত বহাটো সহ্যই কৰিব নোৱাৰে। কথাটো হ'ল এতিয়া বছৰৰ পিছত বছৰ কেৱল সিংহাসন বহি হেঃহেঃহেঃ বুলি হাঁহি হাঁহি ৰাইজৰ একেসোপা মুখ চাইনো কিমান দিন ঠাকিব। ৰিলেকচেচন বুলিটো কথা এটা আছে। আমেৰিকা, ইউৰোপ ফুৰি শেষ কৰিলে গতিকে এইবোৰ ক'লৈ যাব ভাবি ভাবি জাপান খন বিচাৰি উলিয়ালে। কিন্তু ঘপকৈ কেনেকৈ যাব ???\nমন্ত্রণালয়ত মন্ত্রণা লোৱাৰ উদ্দেশ্যেৰে মন্ত্রী চিঃমন্তক সুধিলে-\n"চিঃমন্ত, ইমান গণ্ডোগোল কৰাৰ পিছতো তোমাক এনেই ৰাজপাত খাবলৈ বহুৱাই থোৱা নাই। উপায় দিয়া, কিন্তু তুমি কোৱাৰ দৰে তোমাৰ চিকচিকাই থকা টপা মুৰটো লেখিয়া বগা ফাঁকি এগাল কবলৈ ন'কবা। 'দিমাগ কি বত্তি জলোৱা' আৰু এটা ৰাইজক সন্তোষ্ট কৰিব পৰা উপায় (ফাঁকি) দিয়া। "\n..তলমুৰ কৰি কিছুপৰ উদং মুৰটো মোহাৰি মোহাৰি চিন্তা কৰাৰ পিছত চিঃমন্তৰ মুখখন উজলি উঠিল। বেকা হাঁহি এটা মাৰি হাতটো লাহেকৈ তললৈ নমাই আনি ক'লে-\n"ছাৰ, পাই গ'লো। আপুনি টুপি পিন্ধাবটো?"\n" হেঃ হেঃ হেঃ সেইটো সুধিব লাগে নেকি ? মিছা ক'লে কিডাল হ'ব\nইমানদিন এইফেৰাকে কৰিলো। মিছা মাতি মাতি এতিয়া ষ্টক নীল হৈ গ'ল।\nতোমালোক যুৱচাম ভাই। ক্রিয়েটিভ মানুহ আইডিয়া দিয়া "\n"...মই আছো চাৰ। মাজতে যি হ'ল সেয়া পাহৰক আৰু উপায় শুনক।"\n"হেই, কোৱা হে কি চাৰ চাৰ কৰি আছা.....হপলেচ ক'ৰবাৰ.."\n" মানে আপুনি জাপান যাব বানপানী অধ্যয়ণ কৰিবলৈ। অসমত এতিয়া\nবান আহো আহো। কৰবাত অলপ অচৰপ পানী উঠিছেই। বান বেছি হৈ\nআহিলে যাব নোৱাৰিব। এতিয়াই যাওক। ৰাইজেও ভাল পাব -\n"..বোলো লকৈ ছাৰে যে ক'ত ক'ত হাবাথুৰী কাইছে আমাৰ কাৰণে..."\nলকৈ ছাৰে চিঃমন্তৰ আইডিয়া শুনি আনন্দত ক'লৈ যাও ক'লৈ নাযাও হ'ল ।\n"..কোনে কৈছে, কোনে কৈছে তুমি হপলেচ বুলি ?? চিঃমন্ত তুমি মোৰ\nমৰমেৰে সোণ বুলি টপককৈ চিঃমন্তৰ মুৰৰ টপাকনতে চুমা এটা খাই দিলে। ..\n"এতিয়াই প্রেচ মাতি কৈ দিয়া এইবাৰ লকৈ ছাৰে বানপানীৰ জান খাই পেলাব।\nএবাৰ জাপানৰ পৰা আহিব দিয়া বানপানীয়ে গম পাব কাৰ পাল্লাত পৰিলো।"\nচিঃমন্তই অ'কে ছাৰ বুলি কৈ হাঁহি হাঁহি ওলাই গ'ল লকৈ ছাৰৰ ৰুমৰ পৰা। প্রেচ মাতি খবৰ দিয়া হ'ল থিৰাং কৰা মতেই। ৰাইজেও ভাবিলে এইবাৰহে এইবাৰ। পাউডাৰ-চুনও লগাই চাই থাকোতেই লকৈ ছাৰ অসমৰ মিঠাপান এৰি জাপান পালেগৈ। জাপান পায়েই লকৈ ছাৰে শ্রীমতীক ঘেলঘেলাই হাঁহি ক'লে\n"টেকন'লজীৰ স্বৰ্গ এই জাপানতনো অসমৰ বানপানীৰ বিষয়ে কথা\nপাতিম বুলি কঁওতে সকলোৱে বিশ্বাস কৰিব লাগেনে? বানপানী আমাৰ\nজাতীয় সম্পদ কেনেকৈ হেৰুৱাও কোৱা ডাৰ্লিং হেঃ হেঃ হেঃ ... মিছা\nক'লে কিডাল হ'ব,"\nজাপানৰ হাৱাত হাৱা-হাৱায়ে হৈ থকা ছাৰে 'চায়নাৰা' কবলৈ মনেই নকৰা হ'ল। কিন্তু ছাৰৰো দুৰ্কপাল জাপানী মইনাৰ লগত সাগৰৰ পাৰত 'চিকনি চামলী' খেলি থাকোতেই মহাবাহুৱে ১৫ খন জিলাত, ১৮জন মানুহ উটুৱাই নিয়াৰ লগতে ১৭ লাখ মানুহক ক্ষতিগ্রস্থ কৰিলে। খবৰ পাই লকৈ ছাৰে যেনেকৈ যি পাই সামৰি ঘৰলৈ বুলি উৰা মাৰিলে শুকাণ টেটু এটা লৈ। গোটেই বাটতো ছাৰৰ মুখ শুকান কাৰণ বানপানীৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিবলৈ কাৰো লগত একোৱেই নাছিল। এতিয়া গৈ ৰাইজক কি ক'ব ? বৰঝাৰতটো গাত পৰিবৈ এজাক শশুণ ৰখিয়েই আছে। ভাবি ভাবি ভয়তে লকৈ ছাৰে অগনণ বাৰ আকাশতে সৰু পনি চুলে। সৰু পানী দেখিলেও সেই সময়ত বানপানীলৈ মনত পৰাত লকৈ ছাৰ অবস্থা চাবলগীয়া হৈছিল।\nঘটনা ধাৰণা কৰামেই ঘটিল। ছাৰে মুখত সদায় ৰখাৰ দৰে দুপলিকেট কনফিডেঞ্চেৰে ভৰা হেঃহেঃহেঃ হাঁহিটোৰে নামি আহিল মাটিলৈ। "এক্চপিৰিয়েঞ্চ মেটাৰ্চ আফটাৰ অ'ল"। বৰঝাৰতেই সাংবাদ\nবৰঝাৰতেই সাংবাদিক মেল হ'ল।\nসাংবাদিকৰ প্রথম প্রশ্ন: লকৈ ছাৰ আপুনি বানপানী ৰোধ কৰিবলৈ জাপানৰ পৰা কি উপায় বিচাৰি আনিছে ? লকৈ ছাৰ: " হেঃ হেঃ\nহেঃ...মিছা ক'লে কিডাল হ'ব। জাপানত কৈ দিছে ভগবানেও বানপানী ৰখাব নোৱাৰে মইনো কোন কূটা...হেঃ হেঃ হেঃ.। শুনা দি\nশুনা দিচ ইচ অলচ' এন ইমপৰটেন্ট মেটাৰ যে সিহতে কৈছে কলগছ ৰুব লাগে। জাপানীবোৰে বাৰে বাৰে কৈছে এই কথাটো\nকাৰণ এনে কৰিলে আমি কলো খাব পাৰিম ভূৰু বনাব পাৰিম, হয়নে নে নহয় ? মিছা ক'লে কিডাল হ'ব...মই আগতেই কৈছিলো....কলগছ ৰুৱা আৰু গ' গ্রীণ হোৱা ...তোমালোকে নুশুনিলা.....\n...লকৈ ছাৰে উত্তৰ দি গ'ল এনেদৰেই স্বভাৱজাতভাৱে কাৰণ তেঁও জানে তেঁওৰ এনে কথাশুনি হাত থাঁপৰি মৰা মানুহ এতিয়াও আমাৰ দেশত সৰহ সংখ্যাত আছে নহলেনো তেও এতিয়াও ৰজা হৈ থাকেনে ? ....\nPosted by Ractim Goswami at 3:38 PM\nLabels: Assam flood, Assamese Music, Bangalore, Baul, Bishnu Rabha, Bodoland, Jamaican Music, rage, tarun gogoi, আত্মকথা, কবিতা, ৰক্তিম, সংগীতচিনাকী\n“..হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ মংগল হওঁক।..”- মোৰ কিছু কবল...\n“..হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ মংগল হওঁক।..”\nআজি প্রকাশিত শৰত বিশেষ এক লেখা।\nসাহিত্য.অৰ্গৰ ১৫ নবেম্বৰ-১৫ ডিচেম্বৰ সংখ্যাৰ বিষয়...\nসাহিত্য.অৰ্গ সম্পাদনাৰ দায়িত্ব\nআজিৰ (১৬/১০/ ২০১২) দৈনিক গণ-অধিকাৰৰ "উদ্দীপণ" শিতা...\nজয়ন্ত হাজৰিকাৰ গীত ('মই যি বাটেৰে')/ৰক্তিম\nআজিৰ (১৪/১০/ ২০১২) দৈনিক গণ-অধিকাৰত প্রকাশিত মোৰ ল...\nআজি 'দৈনিক জনমভূমি' কাকতত প্রকাশিত মোৰ এটি প্রবন্ধ...\n...শৰত কালি, আজি আৰু কালিলৈ\nপঁপীয়া তৰাৰ সাধু


মৌ মাখিৰ গুণগুণ সকলোৱে শুনাচোন : মৌ-মাখি অবিহনে উকা হৈ পৰিব পৃথিৱী - বিৰিয়া Biriyaa\nগুণ গুণকৈ ফুলৰ ওপৰত উৰি-ঘূৰি ফুৰা মৌ-মাখিবোৰৰ কথা কেতিয়াবা ভবিছেনে? ফুলৰ মৌ চুহি ফুৰা, প্ৰতিদিনে হাজাৰ হাজাৰ ফুলৰ পৰা ৰস গোটাই ৰহঘৰা সজা মৌ-মাখিবোৰে পৃথিৱীৰ অন্য জীৱ-জন্তু আৰু মানুহৰ মাজত এক বিশেষ ভাৰসাম্য ৰক্ষা কৰি আছে। কেৱল মৌ-ৰস গোটোৱাই সিহঁতৰ কাম নহয়, সিহঁত পৃথিৱীৰ প্ৰায় তিনিভাগৰ এভাগ খাদ্যসামগ্ৰীৰ প্ৰস্তুতিৰ মূল কাৰক। যাৰ অবিহনে আপুনি ভাবিব নোৱাৰে আপোনাৰ দৈনন্দিন খাদ্য তালিকাৰ পৰা কিমান সামগ্ৰী কমি যাব পাৰে। ধান, ঘেঁহু, সৰিয়হ আদি প্ৰায় সকলোবোৰ শস্য, সকলো প্ৰকাৰৰ ফল-মূল, মানুহৰ লগতে আন-আন, জীৱ-জন্তু, চৰাই-চিৰিকতিৰ প্ৰতিদিনৰ যি আহাৰ তাৰ প্ৰস্তুতিৰ মূল কাৰক বা আধাৰেই হ’ল এই মৌ-মাখিবোৰ। যদি মৌ-মাখিবোৰ পৃথিৱীৰ পৰা নোহোৱা হৈ যায়, তেন্তে তাৰ ফলাফল কি হ’ব পাৰে? মানুহকে ধৰি পৃথিৱীৰ বৃহৎসংখ্যক জীৱ-জন্তুৰ নিশ্চিত মৃত্যু। ক’ব গ’লে পৃথিৱী উকা হৈ যাব যদি মৌ-মাখিবোৰ নোহোৱা হৈ যায়। ইয়ে এক ভয়ৱাহ ইংগিত বহন কৰিছে।\nদ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ পিছৰ পৰা মৌ-মাখিৰ সংখ্যা পৃথিৱীৰ আধাতকৈ বেছি কমি গৈছে। এয়া খুবেই চিন্তনীয় বিষয়। তাতকৈ ভয়ানক কথা হ’ল এই ধ্বংসৰ সংখ্যা প্ৰতিদিনে বৃদ্ধি পাইছে, যিয়ে আমাক সকীয়াই আছে যে কিবা এটা পৰিৱৰ্তনৰ দৰকাৰ, কিবা এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ পদক্ষেপ আগবঢ়োৱাৰ প্ৰয়োজন। যাতে আমি এই ভাৰসাম্যতা বজাই ৰাখিব পাৰো।\nযদি মৌ-মাখিবোৰ পৃথিৱীৰ পৰা নোহোৱা হৈ যায়, তেন্তে তাৰ ফলাফল কি হ’ব পাৰে? মানুহকে ধৰি পৃথিৱীৰ বৃহৎসংখ্যক জীৱ-জন্তুৰ নিশ্চিত মৃত্যু।\nমৌ-মাখিৰ মৃত্যুৰ বাবে দায়ী কোন?\nমৌ-মাখিবোৰ কিয় কমি গৈছে এই প্ৰশ্নৰ উত্তৰ লুকাই আছে আমাৰ কৃষি ব্যৱস্থা আৰু পৰিৱেশৰ মাজত। ক’বলৈ গ’লে ইয়াৰ প্ৰধান কাৰণ হ’ল কৃষিত ব্যৱহৃত কীটনাশক দ্ৰৱ্যবোৰ। দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ পিছৰ পৰা খেতিপথাৰত এই কীটনাশকৰ ব্যৱহাৰ বৃদ্ধি পালে, যিয়ে মৌ-মাখিৰ জীৱনৰ বাবে এক সংকট কঢ়িয়াই আনিলে। কীটনাশকবোৰ নিকেটিনৰ সমকক্ষ সাৰ ব্যৱহাৰে মৌ-মাখিৰ লগতে আন-আন পোক-পৰুৱা, পখিলা আদিৰ দৰে কৃষিকাৰ্য্যত বিৰূপ প্ৰভাৱ পেলাই বিষক্ৰিয়া সৃষ্টি কৰি সেইবোৰক মৃত্যুৰ মুখলৈ ঠেলি দিয়ে। এই কীটনাশকবোৰৰ বাবে মৌ-মাখিৰ সম্পূৰ্ণ ক’লনি ধ্বংস হৈ যাব পাৰে; কিয়নো নিকেটিনৰ বাবে মৌ-মাখিবোৰ নিচাগ্ৰস্ত হৈ পৰে, ফলত পুনৰ নিজৰ বাহলৈ যোৱাৰ ৰাস্তাও পাহৰি পেলায়। এনেকৈ সিহঁতৰ লগত সম্পূৰ্ণ এটা ক’লনি ধ্বংস হৈ যাব পাৰে। মৌ-মাখিৰ ধ্বংসৰ আন এটা কাৰক হ’ল পৰিৱেশ প্ৰদূষণ আৰু আমি মানুহবোৰ। আমি এতিয়া হাবি-বন কাটি ছাৰখাৰ কৰিছো। মৌ-মাখিয়ে ফুলৰ পৰাগ এটাৰ পৰা আনটোলৈ কঢ়িয়াই নিনিয়ে। সিহঁতে ফুলৰ মাজত খাদ্যৰ সন্ধানহে কৰে। খাদ্য সংগ্ৰহ কৰোতে পৰাগৰ সৰবৰাহ হয়। আৰু মৌ-মাখিৰ মূল খাদ্যৰ সম্ভাৰ আৰু আশ্ৰয়স্থল হাবি-বন , যি ধ্বংসৰ পথত। লগতে মৌ-মাখিও ধ্বংসৰ পথত। এবাৰলৈ ভাবক মৌ-মাখিৰ খাদ্য নাই মানে আমাৰো খাদ্য নাই।\nমৌ-মাখিবোৰক কেনেকৈ বচাব পাৰি তাৰবাবে আমি সকলোৱে শীঘ্ৰেই পদক্ষেপ আগবঢ়াব লাগে। মৌ-মাখিৰ সংখ্যা বৃদ্ধিৰ বাবে সকলোৱে নিজেই যিমান পাৰো আশে-পাশে সৰু-সৰু ফুলৰ বাগিছা পতাৰ চেষ্টা কৰা উচিত।\nমৌ-মাখিবোৰক কেনেকৈ বচাব পাৰি তাৰবাবে আমি সকলোৱে শীঘ্ৰেই পদক্ষেপ আগবঢ়াব লাগে। মৌ-মাখিৰ সংখ্যা বৃদ্ধিৰ বাবে সকলোৱে নিজেই যিমান পাৰো আশে-পাশে সৰু-সৰু ফুলৰ বাগিছা পতাৰ চেষ্টা কৰা উচিত। নিজৰ ঘৰৰ চৌহদৰ চাৰিওদিশে যিমান পাৰে গছ-ফুল ৰোৱক। টাবতে হওক, এক প্ৰাকৃতিক পৰিৱেশ গঢ়ি তোলক। চহৰতেই হওক বা গাঁওতেই হওক সকলোৱে মিলি-জুলি মৌ-মাখি বচোৱাৰ বাবে উদ্যমী হওক। আমাৰ এইকণ উদ্যমৰ ফলত মৌ-মাখিয়ে লাভ কৰিব বিপুল খাদ্য সম্ভাৰ। খেতি-বাতিবোৰত পৰাপক্ষত কীটনাশক ব্যৱহাৰ বন্ধ কৰিবৰ বাবে চেষ্টা কৰক। ৰাসায়নিক দ্ৰৱ্যৰ ব্যৱহাৰ কমকৈ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰক। আমি প্ৰকৃতিৰ পৰা বহুত ল’লো, এতিয়া প্ৰকৃতিক অলপ ঘূৰাই দিয়াটো আমাৰো গুৰু দায়িত্ব। তেহে আমি প্ৰকৃতিৰ সঁচা সন্তান হৈ জীয়াই থাকিব পাৰিম।\nPrevious ভেলেন্টাইন দে'ৰ শত্ৰু\nNext মানৱৰ সুৰক্ষা কৱচ মানৱ অধিকাৰ আইন\nক’লা পতাকাবোৰে কি বুজাইছে?


১০০ বছৰলৈ নিশ্চিন্ত ! – NewsFile Online (Oxomiya)\nHome / Big Picture Stories / ১০০ বছৰলৈ নিশ্চিন্ত !\n১০০ বছৰলৈ নিশ্চিন্ত !\nনতুন সংসদৰ আধাৰশিলা স্থাপন\nনতুন দিল্লী,১০ ডিচেম্বৰ- প্ৰধান মন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোডীয়ে বৃহস্পতিবাৰে নতুনকৈ নিৰ্মাণ হ’বলগীয়া ভাৰতৰ সংসদ ভৱনৰ আধাৰশিলা স্থাপন কৰে।তেওঁ এই নতুন সংসদৰ ভৱনটোক ‘ আত্মনিৰ্ভৰ ভাৰত’ অভিযানৰ এক উল্লেখযোগ্য উদাহৰণ হ’ব বুলিও উল্লেখ কৰে।\nচাৰি মহলীয়া এই নতুন সংসদ ভৱনৰ নিৰ্মাণত প্রায় ৯৭১ কোটি টকা ব্যয় হ’ব তথা ৭৪,৫০০ বৰ্গমিটাৰ অঞ্চল জুৰি এই নতুন আটক ধুনীয়া সংসদ ভৱন নিৰ্মাণ কৰা হ’ব। ২০২৩ চনৰ ভিতৰত এই ভৱনৰ নিৰ্মাণ কাৰ্য সম্পূৰ্ণ হৈ উঠিব।\nউল্লেখযোগ্য যে ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ ৭৫ বছৰীয়া বাৰ্ষিকীৰ লগত সংগতি ৰাখি এই নতুন সংসদ ভৱনটো শুভাৰম্ভ কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰা হৈছে। তাৰোপৰি সংসদৰ প্ৰত্যেকজন সদস্যক নৱনির্মিত ‘শ্ৰম শক্তি ভৱন’ত ৪০ বৰ্গমিটাৰৰ এক কাৰ্যালয় প্ৰদান কৰা হ’ব।\nএই কাৰ্যালয় ভৱনটো ২০২৪ চনত সম্পূৰ্ণ হ’ব বুলি জানিব পৰা গৈছে। আহমেদবাদৰ এছিপি ডিজাইন আৰু মেনেজমেণ্ট প্ৰাইভেট লিমিটেডে সংসদৰ নতুন ভৱনটোৰ নক্সা প্ৰস্তুত কৰিছে আৰু টাটা প্ৰজেক্টে ইয়াৰ নিৰ্মাণ কাৰ্য সম্পূৰ্ণ কৰিব।\nএই ভৱন আগন্তুক ১০০ বছৰৰ বাবে যাতে ব্যৱহাৰ কৰিব পৰা যায়, সেই পৰিকল্পনাৰে নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। সকলো ধৰণৰ আধুনিক সা- সুবিধা যেনে আধুনিক দৃশ্য, শ্ৰৱ্য ,তাৰোপৰি ডাটা নেটৱৰ্কৰো সুব্যবস্থা এই নতুন সংসদ ভৱনত থাকিব।\nসকলো ধৰণৰ পৰিবেশৰ নীতি নিয়ম পালন কৰি এনেকৈ এই ভৱন নিৰ্মাণ কৰা হৈছে যাতে নিৰ্মাণ কাৰ্য চলি থকা সময়তেই সংসদৰ অধিবেশনত কোনো বাধাৰ সৃষ্টি নহয় ৷ ৮৮৮ জন লোক সভাৰ সদস্যই আসন গ্ৰহণ কৰিব পৰা এই নতুন সংসদ ভৱনত একেলগে ১,২২৪ জন সদস্যৰে যুটীয়া অধিবেশনৰ বাবেও সদস্য বহিবৰ বাবে ব্যৱস্থা কৰা হৈছে।\nতাৰোপৰি ৰাজ্যসভাৰ ভৱনত ৩৮৪ জন সদস্য বহিব পৰা সুব্যৱস্থা থাকিব। উল্লেখযোগ্য যে বিগত বছৰ সমূহত এটা নতুন সংসদ ভৱনৰ বাবে বিভিন্ন পক্ষৰ পৰা দাবী তথা পৰামৰ্শ আহিছিল আৰু পৰিৱৰ্তিত সময়ৰ লগত খাপ খুৱাই এতিয়া এই নতুন সংসদ ভৱনৰ নিৰ্মাণ কাৰ্য আৰম্ভ কৰা হৈছে। (IANS)