জুইঃ নিংকু নিশা নেওগ - মণিকূট\nHomeগল্পগুচ্ছজুইঃ নিংকু নিশা নেওগ\nFebruary 13, 2019 rdcpb গল্পগুচ্ছ 0\nপৰীক্ষাহলত ডিউটি দি থকা ধৰণী মাষ্টৰে বাওঁহাতৰ গৰম চিঙৰাটোত একামোৰ মাৰি পৰম তৃপ্তিৰে আইনাৰ গিলাছটোৰ পৰা ৰঙাচাহ এশোঁহা মাৰিছিলহে, কেৰমেৰণি ধৰি দেৱযানীৰ পেটটো পাক মাৰি ধৰিলে। তাই এবাৰ ছাৰৰ হাতৰ চিঙৰাটোলৈ, এবাৰ সন্মূখত মেলি ৰখা প্ৰশ্নকাকতখনলৈ চালে। ক্ৰমিক নম্বৰ দি লাহে লাহে লিখি ৰখা উত্তৰবোৰে তাইলৈ যেন ভেঙুচালিহে কৰিলে। চাৰিওফালে এবাৰ চকু ফুৰাই বাওঁহাতেৰে তাই নিজৰ পেটটো হেঁচি ধৰিলে, জানোচা তাইৰ ওচৰতে বহা কোনোবাই তাইৰ লঘোণীয়া পেটৰ শব্দ শুনা পায়।\nঃ তোৰ পৰীক্ষা কেনেকুৱা হ’ল দেৱযানী ?\nপৰীক্ষাবহী জমা দিয়েই একেলগে বহা কমলে তাইলৈ চাই সুধিলে। তাই কমললৈ চালে। তাৰ সোঁহাতৰ আঙুলিবোৰত নীলা চিঞাহীৰ দাগ। তাই কেৰাহিকৈ কমলৰ বাওঁহাতৰ তলুৱাখনলৈ এপাক চালে। সদায়ৰ দৰে আজিও তাৰ হাতৰ তলুৱাত সৰুকৈ ইংৰাজী “D” বৰ্ণটো লিখি ৰাখিছে। পৰীক্ষা কাৰণেই আখৰটোৰ আকাৰ আজি আনদিনাতকৈ সৰু।\nঃ বৰ এটা ভাল নহ’ল অ’। তোৰ কেনেকুৱা হ’ল ?\nঃ লেটাৰ নৰ’ব যেন লাগিছে মোৰো। ভাগ্যছাৰৰ আগত যে কেনেকৈ মুখ দেখুৱাম ! পৰীক্ষাৰ আগত মোৰ টিউচনৰ ফিজ নোলোৱাকৈ ছাৰে পঢ়াই দিছিল জাননে ?\nকমলে কিছু আক্ষেপেৰে কথাষাৰ কৈ তাইৰ মুখলৈ চালে।\nঃ অ’… অংকনো তোৰ কিয় বেয়া হ’ল ? তই দেখোন সৱ অংক পাৰ’ ?\nঃ এহ্ .. বহুত কথা। তই হ’বলা কালিও পঢ়িব নোৱাৰিলি ?\nউহু..বুলি উত্তৰটো ওলাই আহিছিল যদিও তাই জিভা কামুৰি ৰৈ গ’ল। নোৱাৰে ক’ব তাই। কিয় ক’ব তাই নিজৰ ঘৰৰ কথাবোৰ ! কেনেকৈ ক’ব তাইৰ বাপেকে যে কমলহঁতৰ ঘৰখনৰ কাৰণেই আজিকালি নিজৰ ঘৰখনলৈ মন কাণ নিদিয়ে। চলচলীয়া চকুৰে তাই মাত্ৰ কমলৰ মুখলৈ চালে আৰু একো নোকোৱাকৈ ওলাই গ’ল।\nঃ ঐ শুনচোন ঐ… ৰ’বিচোন পাগলী। মই চাইকেলেৰে তোক ঘৰত থৈ আহিমগৈ ৰ ?\nঃ নাযাওঁ তোৰ লগত।\nকমললৈ নোচোৱাকৈ তাই দূৰৰ পৰাই চিঞৰি কৈ গ’ল।\nসি অনুচ্ছ মাতেৰে কোৱা মৰম মিহলি আক্ষেপখিনি দেৱযানীয়ে শুনাৰ আগতেই কোনোবাখিনি পালেগৈ।\nকমলৰ ইচ্ছা গ’লেও দেৱযানী তাৰ চাইকেলত নুঠে। সেয়া হয়তো সিও জানে। তথাপি সি মাজে মাজে তাইক জোকাবলৈকে কৈ চায়।\nঃ হোঁ এইটো ৰাখচোন।\nঃ কি ? নালাগে মোক।\nঃ চাচোন আগতে কি দিছো ?\nকমলৰ কথা মতে তাই হাতৰ মুঠিটো খুলি চায়। এখন খমখমীয়া এশটকীয়া নোট। কমলে তাইক পইচা দিয়া দেখি বিস্ময়ত তাইৰ চকু ডাঙৰ হৈ গ’ল।\nঃ পইচা দিলি যে ? ভিক্ষাৰী বুলি ভাৱিছ নেকি ?\nঃ ভিক্ষা কিয় দিম ক’ৰ পৰা দিম ? তহঁতৰ দেউতা কালি আহোতে পকেটৰ পৰা পৰি গৈছিল। মই মনে মনে উঠাই থৈ দিছিলো। হোঁ ল ?\nতাই লওঁ- নলওঁকৈ পইচাটো ল’লে। পইচাটো দেখাৰ লগে লগে কালিৰ পৰা লোঘোণে থকা পেটটোৱেও বেছিকৈ কোৰকোৰাবলৈ ধৰিলে। তাই ভাৱিলে, ঘৰলৈ চাউল অলপ কিনি নিব নে দেউতাকক পইচাটো ঘূৰাই দিব ! নে দেউতাকে মদৰ নিচাত যোৱা নিশা গুৰিয়াই কঁকাল বেঁকা কৰি দিয়া মাকজনীলৈ বিষৰ মলম এটা কিনি নিব ? নে পেণ্টটো ফাটি যোৱা কাৰণে কেইবাদিনো স্কুল নোযোৱা ভায়েকটোৰ পেণ্টটো চিলাই কৰাই অানিব। তাইৰ ষোল্ল বছৰীয়া মগজুটোৰোতো ইমান বেছি দক্ষতা নাই যে সংসাৰৰ জোৰা টাপলি মাৰি হিচাপ মিলাব পৰাকৈ পৈণত হৈ উঠিছে।\nদেৱযানী ওচৰৰ ফাৰ্মাচীখনলৈ গৈ মাকলৈ বিষৰ মলম এটা ল’লে। আঠাৱন্ন টকা গ’লেই। বাকী থকা বিয়াল্লিছ টকাৰে চাউল এক কেজি, আলু দুটামান লৈ তাই ঘৰলৈ উভতিল। ভায়েকৰ পেণ্টটো পিছত চিলাবও পৰা যাব বুলি ধৰি ল’লে।\nঘৰলৈ গৈয়ে তাই মাকক বিচাৰিলে। কান্ধৰ বেগখন পেলাই থৈয়েই তাই গোটেই ঘৰ, পিছফালৰ বাৰী সকলো বিচাৰি আহিলগৈ। নাই ,মাক নাই । ভায়েকটোৱে তাইৰ হাতৰ টোপোলাটো দেখি ভিতৰ সোমাই আহিছিলেই। বেগৰ চাউলখিনি দেখিয়েই নেকি ল’ৰাটোৱেও থেনথেননি এৰি চুপচাপ বায়েকৰ পিছে পিছে মাকক বিচাৰি ফুৰিলগৈ।\nমাকলৈ অনা মলমটো নিজৰ বিজ্ঞানৰ বহীখনৰ কাষতে থৈ তাই পাকঘৰৰ চৌকাটোত ভাতৰ চৰুটো বহাই দিলে। অালু দুটামানো বাকলিৰে সৈতে চাউলতে দি দিলে। তাইৰ আচলতে ডাঠ মচুৰ দাইলৰ সৈতে সৰহকৈ তেল দি ৰঙা হৈ যোৱাকৈ মচমচীয়াকৈ ভজা আলুৰে ভাত গৰাহ নেমু ৰস অকমান সানি পৰম তৃপ্তিৰে খাবলৈ বৰ মন গৈছে। কিন্তু তাইৰ কাৰণে আজিৰ সময়ত সেয়াও বিলাসিতাৰ বাহিৰে আন একো নহয়।\nআগতে অৱশ্যে মাছে মঙহে দকচি খুৱাব নোৱাৰিলেও বাপেকটোৱে হাজিৰা কৰি ঘৰখন অাতোল-তোলকৈ চম্ভালি ৰাখিছিল। কেইটকামান সাঁচি ৰাখি সিহঁত বায়েক ভায়েকহালক পূজাই বিহুৱে নতুন কাপোৰ এসাঁজো দিছিল। মাকেও আধিকৈ তাঁত-সুত বৈ দুই- এপইচা আৰ্জি আৰ্থিকভাৱে অলপ সহায় কৰিছিল। আন নহ’লেও স্বাভিমানেৰে চলা মানুহঘৰৰ গাৱখনত অলপ হ’লেও এটা সুকীয়া পৰিচয় আছিল।\nকিন্তু বিধি জানো সদায় সুপ্ৰসন্ন হৈ থাকে ? সিহঁতৰ হাঁহিবোৰতো লাহে লাহে গ্ৰহণ লাগিল। আগৰ পৰাই গাৱঁৰে দুই এজনৰ লগত সন্ধিয়া সন্ধিয়া দেউতাকে পথাৰৰ পৰা আহি কথাৰ মহলা মাৰে। এদিন লগৰে নোমল খুৰাই ৰহিলাৰ ঘৰলৈ দেউতাকক লগ ধৰিলে। ৰহিলাৰ ঘৰলৈ মানুহটো আগে পিছে গৈ পোৱা নাই। সেইদিনাও যাবলৈ ইচ্ছা নথকা স্বত্বেও নোমলৰ লগত গ’ল। ৰহিলাৰ বিষয়ে গাঁৱৰ মানুহৰ মুখে মুখে চলি ফুৰা মুখৰোচক কাহিনীবোৰৰ কাৰণেই সাধাৰণতে গাঁৱৰ সন্মানীয় কোনো মানুহ দিনে পোহৰে তাইৰ ঘৰলৈ নাযায়। অৱশ্যে মুখা পিন্ধা দুজনমান ভদ্ৰলোক ৰাতিৰ আন্ধাৰত তাইৰ চুৱা পাতনিত ঠিকেই চোপ লৈ থাকে। দেৱযানীৰ দেউতাকে হাল বাবলৈ যাওঁতে ৰহিলাৰ চৰিত্ৰও যে সন্দেহজনক সেয়াও শুনিছিল। সেয়েহে নোমলত লগত যাবলৈ মানুহটো সামান্যও আগ্ৰহ নাই।\nসিহঁত দুটা ৰহিলাৰ ঘৰ পাওঁতে তাইৰ ঘৰটো আন্ধাৰত ডুব গৈ আছিল। ইকৰাৰ বেৰত গোবৰেৰে লিপি থোৱা তেনেই সাধাৰণ ৰহিলাৰ ঘৰটো। চাৰিওফালে ঘোপ মৰা অন্ধকাৰ। ৰহিলাৰ ঘৰৰ ওপৰত উপঙি থকা অন্ধকাৰখিনিয়েই আচলতে সেইদিনা দেৱযানীৰ দেউতাকৰ হাৱাই চেণ্ডেলযোৰত লাগি ঘঁহনি ঘঁহনি খাই খাই সিহঁতৰ সৰু সুখী পৰিয়ালটো গিলি পেলাইছিল। সেয়া অৱশ্যে দেৱেনে পিছতহে অনুধাৱন কৰিছিল যদিও ভুলৰ সংশোধন কৰিব পৰাকৈ মানুহটো সক্ষম হৈ থকা নাছিল।\nদেৱেনে মন কৰিছিল ৰহিলাৰ ঘৰটোৰ এফলীয়া কোঠা এটাত কোনোবা এটাই কেৰাচিনৰ চাকি এটা জ্বলাই মানৰ অসম আক্ৰমণৰ বিষয়ে ডাঙৰ ডাঙৰকৈ পঢ়ি আছিল। দেৱযানীৰ দেউতাকে ভালকৈ জানে, এইটো আন কোনো নহয় তাৰ জীয়েকৰ লগত একেলগে পঢ়া কমলহে। সিও আচলতে ঘৰলৈ অহা মানুহবোৰৰ অবাইচ মাতবোৰৰ পৰা নিজৰ কাণখনক বচাই ৰাখিবৰ বাবেহে প্ৰয়োজনাধিক উচ্চস্বৰত পাঠ পঢ়ি আছিল। ঘৰটোৰ পদূলি পাৰ হওঁতেই কিবা এটা কেচেমা-কেচেম গোন্ধে বতাহজাক বিষণ্ণ কৰি ৰাখিছিল। গোটেই পৰিবেশটোৱে দেৱযানীৰ দেউতাকৰ ডিঙিটো কিবা শুকুৱাই অনা দি আনিছিল। ৰহিলাৰ ঘৰলৈ আহি যেন মানুহটোহে সৰ্বানাশী ভুলহে কৰিব ওলাইছিল। মনে মনে হয়তো হোজা মানুহটোৱে তেনেকৈয়েই ভাৱিছিল।\nদেৱেনে নোমলক পানী এগিলাছ খোৱাৰ কথা ক’লে। নোমলে ৰহিলাৰ হতুৱাই পানীৰ সলনি চৰবত এগিলাছ দেৱেনক খুৱালে। চেঁচা চৰবত গিলাছ খাইহে তাৰ যেন কণ্ঠলৈ প্ৰাণশক্তি ঘূৰি আহিল। গাটোকো কিবা এক অনামী শিহৰণে শিহৰিত কৰি পেলালে। ৰহিলাক খুজি মানুহটোৱে আৰু এগিলাছ চৰবত কোটকোটকৈ পি খালে। তাৰ পিছত মানুহটোৰ কি হ’ল জানো নিজেই একো ক’ব নোৱাৰা হ’ল ? কথা ক’লেও মুখ মেল নাখায়, মুখ মেলিলেও শব্দবোৰ ফুটি নোলায়। শৰীৰটো কোনোবা সময়ত কমোৱা তুলাৰ দৰে পাতল পাতল লাগে নহ’লে কোনোবা সময়ত ভৰি দুখন ইমানেই গধুৰ হৈ পৰে যে সি ভৰি আগলৈ দিলে পিছলৈ যায় পিছলৈ দিলে কাষলৈ যায়। থৰক্ বৰক মানুহটোক সেই দিনা নোমলেহে আহি ঘৰত থৈ গ’ল।\nৰহিলাই সস্তীয়া মদ বেচি পৰিয়াল চলায় বুলি দেৱেনেও জানে। আনহে নালাগে তাই নিজৰ পেটৰ পোৱালিৰ পেটৰ জুই নুমুৱাবলৈ কেতিয়াবা আনৰ শৰীৰৰো জুই নুমুৱায়। তাইৰ ঘৰৰ চৌকাত পাতি থোৱা চচপেনটোৰ তলিত তেতিয়াহে জুইকুৰা জ্বলে যেতিয়া তাইৰ শৰীৰটো কাৰোবাৰ নখ, দাঁতৰ বিষত কেঁকাই উঠে ; পুতেকৰ টেবুলৰ কেৰাচিনৰ চাকিটোৰ শলিতাডাল তেতিয়াহে উজ্জ্বল হৈ জ্বলি উঠে যেতিয়া তাইৰ দৰে শৰীৰবোৰ ভোকাতুৰ মাংসখোৱা নৰমনিচৰ হাতত ধৰফৰাই উঠে। সেয়ে কিজানি ৰহিলাৰ দৰে মহিলাক সন্মান কৰিব নোৱাৰিলেও দেৱেনে ঘিণ কৰিব নোৱাৰে। সমাজৰ তেনে চাম নাৰীৰ প্ৰতি হৃদয়ৰ কোনোবাখিনিত বিষ এচিকুট মানুহটোৱে অনুভৱ কৰে। কেতিয়াবা সহানুভূতিৰ ৰূপত নহ’লে কেতিয়াবা দয়াৰ ৰূপত সেই বিষকণৰ বহিৰ্প্ৰকাশ ঘটে।\nদেৱেনৰ এই যে দুৰ্বলতাখিনি, তাৰ সুযোগ ৰহিলাই পুৰামাত্ৰাই ল’লে। তাইৰ নিপোটল শৰীৰটোৰ লোভ দেখুৱাই দেৱেনক বশ কৰি পেলালে। লাহে লাহে সস্তীয়া মদ খুৱাই খুৱাই মদাহী কৰি পেলালে। লাহে লাহে মানুহটোৰ পেটৰ বিষো আৰম্ভ হ’ল। দেৱেন যেন ক্ৰমশঃ দেৱযানীৰ মাকৰ কামৰ ভৰত শুকাই যোৱা হাত- ভৰিৰ প্ৰতি উদাসীন হৈ পৰিল। পুৱা কাউৰীয়ে কা কৰোতেই পথাৰত নাঙল জোৰা মানুহটো ভৰ দুপৰলৈকে বিচনাত চিতভোলোঙা দি শুই থাকে। হকে- বিহকে দেৱযানীৰ মাকজনীক মাৰপিট কৰে। লাহে লাহে মানুহটো মুদ্ৰাদোষত ভোগা বেমাৰীৰ নিচিনাকৈ কঁপি থকা হ’ল। ৰহিলাৰ ঘৰত গৈ এটুপি খাবলৈ নাপালে বলীয়া হৈ পৰা হ’ল। আগৰ দৰে টকা পইচা দিব নোৱাৰি ধাৰ কৈ মদ খাবলৈ যোৱা মদাহী দেৱেনক ৰহিলায়ো আজিকালি ঘৰৰ ভিতৰ সোমাবলৈ নিদিয়া হ’ল।\nদেৱযানীৰ পেটটোত যিকুৰা জুই জ্বলে, মাকৰ পেটটোতো সেইকুৰা জুই জ্বলে। কিন্তু দেৱযানী বুকুত মাকৰ দৰে উমি উমি জ্বলা জুই কুৰাৰ উত্তাপ নাই । তাই ভাতৰ চৰুটোৰ বকবককৈ উতলি থকা বগা ভাতখিনিলৈ একান্তমনে চাই অাছে। ভায়েকেও শান্ত হৈ পিৰা এখন পাৰি চৌকাৰ ওচৰতে বহি ভাতৰ চৰুটোলৈকে চাই আছে। দুয়োটাৰে চকুত একুৰা ভোকৰ জুই দপদপকৈ জ্বলি আছে। যেন ভাতৰ চৰুটো আৰু সিহঁতৰ মাজলৈ অহা প্ৰতিটো বস্তুকে সিহঁতে পুৰি ছাৰখাৰ কৰি পেলাব।\nঃ মাজনী, তই আহিলি হ’বলা ? চাওঁ এইফালে আহ্চোন অ’ আই ?\nমাকৰ মাততহে তাইৰ তন্ময়তা ভাঙিল।\nঃ গৈছো মা…\nতাই খৰধৰকৈ কলহৰ চেঁচা পানী এগিলাছ লৈ মাকৰ ওচৰ পালেগৈ।\nঃ পৰীক্ষা কেনেকুৱা হ’ল আই ? ইমান ডাঙৰ পৰীক্ষাটো দিবলৈ যাওঁতেও তোক লঘোণে পঠাবলগীয়া হৈছে। এয়াই মোৰ কপাল অ’ অাই…\nচকুৰ কোণেৰে বৈ অহা চকুপানীখিনি মানুহজনীয়ে সিহঁতে নেদেখাকৈ টুকি ল’লে। কিন্তু দেৱযানীৰ চকুৰ পৰা সাৰি নগ’ল।\nঃ পৰীক্ষা ভাল হৈছে মা। চাবাচোন তুমি আশা কৰাৰ দৰেই মোৰ ৰিজাল্ট হ’ব।\nঃ হওঁক দে আই। ৰ মই সাউতকৈ দোকানৰ পৰা আহোগৈ। চাউল এক কেজিমানকে সদ্যহতে লৈ আনোগৈ। আজি মাধৱী নবৌৰ তাত কাম কৰা পইচাকেইটা দিলে নহয়। যাচোন মাজনী হাঁহৰ গড়ালত কণী আছে নেকি চাই আহগৈ। আজি আমি সৱেই কণীৰ পিটিকাৰে পেট ভৰাই গৰম গৰম ভাত খাম। ন মইনা ?\nকথা কৈ কৈ মানুহজনীয়ে সৰু পুতেকটোৰ মূৰত হাত বুলাই দিলে।\nঃ অ’ মা ,বায়ে ভাত বনালেই নহয়। তুমি দোকান যাব নালাগে।\nঃ ভাত বনাবলৈ চাউল ক’ত পালি মাজনী ?\nদোকানলৈ আগবঢ়া দেৱযানী মাকৰ ভৰি দুখন আপোনা-আপুনি ৰৈ গ’ল। আজি দুদিন ধৰি কাৰো পেটত খুদকণ এটাও পৰা নাই। সৰু ল’ৰাটোক দুদিন আগতেই সিজোৱা কৰ্কৰা ভাত দুগৰাহ খুৱাই কোনোমতে চম্ভালি ৰাখিছে। তেনেক্ষেত্ৰত দেৱযানীয়ে মাক অহাৰ আগতেই ভাত ৰন্ধা কথাটো যেন বিশ্বাস কৰিবলৈ মানুহজনীয়ে টান পালে।\nঃ মানে মা…\nঃ মই সুধিছো তই পইচা ক’ত পালি ? দুদিনৰ পেটৰ ভোকো যদি সহিব নোৱাৰ মাৰৰ মূৰটোকে চোবাই নাখাৱ কেলৈ তই?\nঃ নহয় মা… শুনাচোন\nঃ পইচা কাক খুজি অানিলি তই ? ভিক্ষাৰীৰ জাত.. বাপকৰহে জীয়েক। তেজেই লেতেৰা তহঁতৰ।\nমাকৰ জানো হঠাত্ ইমানকৈ কি কাৰণত খং উঠিল।\nঃ কাকো খোজা নাই মা। কমলেহে দিলে….\nঃ কোন কমল ?\nঃ ৰহিলা খুৰীৰ পুতেক যে আমাৰ লগত একেলগে পৰীক্ষা দিছে, সি।\nঃ কমলে তোক কিয় পইচা দিছে ? অহ্ বাপেৰৰ স্বভাৱতে গলি তই ? বাপৰক ৰহিলাই চোবাইছে আৰু পুতেকে তোক চোবাইছে।\nঃ নহয় মা.. দেউতাইহে….( পইচাটো সিহঁতৰ ঘৰত পেলাই থৈ আহিছিল।)\nডিঙিলৈকে অহা কথাখিনি মাকৰ ৰণচণ্ডী মূৰ্তি দেখি দেৱযানীৰ মুখৰ মাত বাহিৰ হ’বলৈকে নাপালে। মাকে তাইৰ গালত দুই চৰ লগাই দিলে। পেটৰ ভোকত দুৰ্বল হৈ থকা শৰীৰ যদিও অন্তৰৰ আঘাতত ক্ষত-বিক্ষত মানুহজনীৰ চৰ খাই দেৱযানী কোনোমতেহে বাগৰি নপৰাকৈ ৰ’ল। ইয়াৰ আগতে কোনোদিন দেৱযানীৰ গাত মাকে হাত তুলিব লগীয়া পৰিস্থিতি হোৱা নাছিল। কিন্তু আজি তাইক মাৰিও যেন মাকৰ খং শাম কটাৰ নামেই লোৱা নাই । এতিয়াও বাহিৰত অবাইচ মাতেৰে ৰহিলাক গুৱাল গালি পাৰিয়েই আছে।\nমাকৰ গালি, তাইৰ চকুপানীৰে ভৰা গাললৈ অকণো ভ্ৰুক্ষেপ নকৰি দেৱযানীৰ সৰু ভায়েকটোহে ভাতৰ চৰুৰ পৰা বাতি এটাতে ভাত অলপ লৈ মাটিতে লেপেটা কাঢ়ি বহি লৈ খাবলৈ ল’লে। সেই মুহূৰ্তত মাকেও যেন পুতেকক গালি পাৰিব নে ভাতৰ বাতিটো দলিয়াই দিব একো সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰিব নোৱাৰাকৈ শিল হৈ পৰিল। দুদিন লঘোণে থকা অপুষ্টিত ভোগা ল’ৰাটোৰ পেটৰ জুইকুৰাৰ আগত মানুহজনীৰ মনত বেশ্যা চপোৱা গিৰিয়েকটোৰ প্ৰতি থকা ক্ষোভখিনিৰ ওজন যেন বহুগুণেই কমি গ’ল। ◾\n[লিখিকা তেজপুৰৰ যুগল হাইস্কুলৰ সহকাৰী শিক্ষক]


অসমত বুদ্ধিজীৱী হোৱাৰ প্ৰাথমিক চৰ্ত কি? নে গা ঘেলোৱা জিন্দাবাদ!\nবিদ্যুৎ সাগৰ বৰুৱা\nগুৱাহাটী , March 26, 2021 1:14 pm\nমানুহ লিখক-বুদ্ধিজীৱী কি কাৰণে হয় বাৰু? যদি কেইখনমান ভাল কিতাপ প্ৰকাশ কৰি এটা সময়ত কিতাপৰ বেপাৰ কৰাৰ কাৰণে হয়, তেন্তে ইংৰাজীৰ ডাঙৰ ডাঙৰ প্ৰকাশককেইজন বা সেই সৰু সৰু niche প্ৰকাশনবোৰৰ মূল মানুহকেইজন বুদ্ধিজীৱী হৈ যাব লাগিছিল। তেওঁলোকৰ নাম লেখক-বুদ্ধিজীৱী বুলি আমি জানো নে? এই আমাৰেই Permanent Black ৰ প্ৰকাশক?\nঅনুবাদ কৰ্ম কৰিলেই মানুহ লেখক-বুদ্ধিজীৱী হৈ যায় নেকি? তেনেকৈ চালে ফুক’ অনুবাদ কৰা বা মাৰ্কুৱজ অনুবাদ কৰা বা মাৰ্ক্স অনুবাদ কৰা— যি অনুবাদতেই মগ্ন, তেনে অজস্ৰ মানুহ আগশাৰীৰ বুদ্ধিজীৱী-দাৰ্শনিক বুলি ঘোষিত হ’লহেতেন। কিন্তু, এই বিদগ্ধ অনুবাদকসকলৰ অধিকাংশই নিজকে অনুবাদক বুলি চিনাকি দি ভাল পায়। ফুক’ক যি অৰ্থত বুদ্ধিজীৱী-দাৰ্শনিক বুলি জানোঁ, সেই অৰ্থত নিজকে বুদ্ধিজীৱী বুলি ক’বলৈ নেযায়— আনকি দৰ্শনৰ বিদগ্ধ শিক্ষক-ছাত্ৰ হিচাপে কোনো পাঠৰ ভাল পাতনি এখন লিখিলেও ৰাজহুৱা বুদ্ধিজীৱী বুলি সহজতে নকয়। এসময়ত ডেৰিডাৰ অনুবাদ কৰা আৰু লগতে মহাশ্বেতা দেৱীৰ অনুবাদ কৰা গায়ত্ৰী চক্ৰৱৰ্তী স্পিৱাকে বুদ্ধিজীৱীৰ সত্ত্বা আহৰণ কৰিছে এটা দীঘলীয়া পৰিক্ৰমাৰে— অনুবাদ, দৰ্শন শাস্ত্ৰ, পোষ্টক’লনিয়েল ষ্টাডিজৰ গৱেষিকা এনে এটা ভূমিকাতো পাছে তাৰবাবে আপোচ কৰা নাই। বোলে, মাজে মাজে দুই এটা অনুবাদ কৰোঁ আৰু! আকৌ দুদিনমান পাণ্ডিত্যৰ কাম আজৰাই বুদ্ধিজীৱী হৈ আহোঁ!!\nবুদ্ধিজীৱী কি কেৱল পেপাৰত লেখা-মেলা, মাজে-মধ্যে ‘ৰাজনৈতিক’ কমেন্টেৰী লেখাৰ বাবেই হোৱা যায় নেকি? তেনেকৈ হ’লেতো গৰু জগাৰ খবৰ দিয়া নিৰ্মল চাহেৱালাও বুদ্ধিজীৱী, দেৱচৌধুৰীও বুদ্ধিজীৱী— এইটো মাপকাঠি হ’লে গোহাঁই ছাৰক বেলেগকৈ চোৱাৰো দাবী থাকিব নেলাগে। না বৌদ্ধিক মহল বুলি কেইজনমানক উচ্চাসন দিয়াৰ কোনো কাৰণ থাকিব নেলাগে। পেপাৰত লেখাৰ সূত্ৰতেই বুদ্ধিজীৱী হ’লে অসমত আচলতে সদৌ অসম বুদ্ধিজীৱী সংস্থা খুলি দিলে ভাল ভোজসভা পাতিব পৰাকৈ এগাল মানুহ গোট খাব।\nকথাবোৰ কৈ থকাৰ কাৰণ আছে। অসমত কাণ্ড-কাৰখানাবোৰ দেখি আমাৰ এনে লাগিবলৈ লৈছে কেইখনমান কিতাপ প্ৰকাশ কৰা গ্ৰন্থ-বিক্ৰেতা, মাজে-মধ্যে কৰা অনুবাদ বা সাহিত্য-চৰ্চা, দুটামান ৰাজনৈতিক কমেন্টেৰী নামৰ খিচিৰি— এই দোহকুৰি মিলাই বৰ আলাসতে লেখক-বুদ্ধিজীৱীৰ চাব এটা গাত লগাই ল’ব পাৰি। কাকতত ঠাই পালেতো কথাই নাই। এই কথা-কাণ্ডবোৰ দেখি-গুণি, মানুহবোৰ দেখি আমাৰতো লাগিবলৈ লৈছে যে অসমত লেখক-বুদ্ধিজীৱী হোৱাৰ প্ৰাথমিক চৰ্ত হৈছে কোনে কাৰ লগত গা ঘেলাই ফুৰিছে! সেইটো ভালকৈ মেইন্টেইন কৰাটো প্ৰাথমিক চৰ্ত হৈ পৰিছে। বিভিন্ন বৃত্তিৰ লোক, বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত দখল থকা মানুহৰ কৰ্মৰ পৰিসৰবোৰকলৈ আমি কোনো আপত্তি তোলা নাই— বৰং কিতাপ বেচি হওক, পাঠশালাত ল’ৰা পঢ়াই হওক— আমাক বহুতেই সমৃদ্ধ কৰিছে। কিন্তু, গা ঘেলোৱা অৰ্থাৎ সামাজিক জীৱনত প্ৰভাৱশালী সাহিত্য চক্ৰ, লেখক চক্ৰৰ সৈতে থকা সম্পৰ্ক বা কেৱল এইবোৰ পৰিসৰৰ ওপৰত থকা দখলৰ ভিত্তিত লেখক-বুদ্ধিজীৱী হোৱাৰ অশুভ কাণ্ড-কাৰখানা কিছুমান আমি দেখি আছোঁ।\nবুদ্ধিজীৱী বুলিলেই আমাৰ সেই হেমল’ক পান কৰা দাৰ্শনিক চক্ৰেটিছলৈ মনত পৰে। বা সেই গেলিলিওৰ কথালৈ মনত পৰে। ৰাজহুৱা বুদ্ধিজীৱীৰ একান্ত আনুগত্য থাকে সত্যৰ প্ৰতি, ৰাজহুৱা স্বাৰ্থ আৰু কল্যাণৰ প্ৰতি— বিভিন্ন সময়ত এনে বুদ্ধিজীৱীয়ে ঐতিহাসিক intervention ৰ ভূমিকা লয়। এজন দৰ্শনৰ পণ্ডিততকৈ দৰ্শনৰ ফিল্ডৰ পৰা অহা বুদ্ধিজীৱীৰ তফাৎ এইখিনিতেই আহি পৰে। কিন্তু, অন্য এটা দিশো আওকাণ কৰিলে নহ’ব। চক্ৰেটিছ যে দাৰ্শনিক বা দৰ্শন-তৰ্কশাস্ত্ৰৰ আৰম্ভণিৰ হোতা বা গেলিলিও যে বৈজ্ঞানিক সেই কথাটো আমি পাহৰি নেযাওঁ— পাহৰি চলিলে নহ’ব। অৰ্থাৎ, ৰাজহুৱা স্বাৰ্থৰ বাবে কি সঠিক, কি সত্য— সেই কথাটোত উপনীত হ’বলৈ তেওঁলোকে জ্ঞান-চৰ্চাৰ পদ্ধতিগত প্ৰশ্নবোৰ, পৰীক্ষা-নিৰীক্ষাৰ মাজেৰেই গৈছিল। অন্যথা পৃথিৱী চেপেটাক সত্য বুলি কোৱা মানুহৰো অভাৱ নাই আৰু ৰাজহুৱা জীৱনৰ বাবে তাৰ গুৰুত্ব অনুধাৱন কৰি জঁ‌পিয়াই পৰিবলৈকো তেওঁলোক সদা-উদগ্ৰীৱ। গতিকে, বুদ্ধিজীৱীৰ সত্যৰ প্ৰতি আনুগত্যৰ প্ৰশ্নটো, ৰাজহুৱা কল্যাণৰ বাবে intervene কৰাৰ আগ্ৰহটো, ক্ষমতাৰ বিৰুদ্ধে থিয় দিয়াৰ দৃঢ়তা— নিশ্চয়কৈ determining factor. কিন্তু, সত্যত উপনীত হোৱাৰ পদ্ধতিগত প্ৰশ্নটো, সমাজ আৰু বাস্তৱতা অনুধাৱনৰ জ্ঞানতাত্বিক পন্থাৰ প্ৰশ্নটো সমানেই গুৰুত্বপূৰ্ণ— infact, এই গুৰুত্ব স্বীকাৰ কৰি চলাটো সত্যনিষ্ঠাৰ প্ৰাথমিক চৰ্ত। কাৰ্ল মাৰ্ক্সে ‘কেপিটেল’ লিখিবলৈ গৈ এনেয়ে আৰ্কাইভ ঘাটি, ঘণ্টাৰ পাছত ঘণ্টা, মাহ লাইব্ৰেৰীত সময় পাত কৰা নাছিল। দৰ্শন, ইতিহাস এই দুয়োখন জগত তেওঁ উন্মোচন কৰি লৈছিল— তেওঁৰ সমকালীন ঘটনাৰ ওপৰত কমেন্টেৰীবোৰতো তাৰ চাপ স্পষ্ট। আম্বেদকাৰে তেওঁৰ পলেমিকেল লেখাবোৰতো ৰাজনীতি বিজ্ঞানৰ ছাত্ৰ-গৱেষকৰ ভূমিকাটো পালন কৰি গৈছিল। অ’ আৰু এটা কথা— এজন ৰাস্তাত ঝাৰু দিয়া লোকে, এজন গাহৰি কটা লোকে, এজন ফেক্টৰীৰ শ্ৰমিকে, এজন খেতিয়কে যেতিয়া নিজৰ কামৰ ভিত্তিত শ্ৰম আৰু মেচিনৰ সম্পৰ্কৰ কথা কয়, উৎপাদন ব্যৱস্থাৰ পৰিৱৰ্তনৰ বিষয়ে কয়, কামত থকা শ্ৰেণী-বৰ্ণভিত্তিক বিভাজনৰ কথা কয়— তেওঁলোকেও বুদ্ধিজীৱীৰ ভূমিকা, তাৰ দুয়োটা দিশ পালন কৰে।\nএই কথাবোৰ বিবেচনা কৰিলে অসমৰ বাতৰি-কাকত, সংবাদ-মাধ্যম, নাগৰিক মঞ্চত লেখক-বুদ্ধিজীৱীৰ নামেৰে আগশাৰীত থকা মানুহখিনিৰ কাম-কাজৰ চৰিত্ৰ কি? পৃথিৱীৰ আগশাৰীৰ যিকোনো এখন বাতৰি-কাকতৰ ৱেবচাইট যাওক— opinion page চাওক। যিখন ফিল্ডৰ, জ্ঞানচৰ্চাৰ যি পৰিসৰৰ পৰা বা যি বৃত্তিৰ পৰা এজন ৰাজহুৱা মতামত ৰখা বুদ্ধিজীৱী আহিছে— তেওঁ সেই পৰিসৰৰ পদ্ধতিগত দিশবোৰ, তাৰ তাত্বিক বিচাৰ, অভিজ্ঞতা আৰু অন্তৰ্দৃষ্টিবোৰৰ প্ৰতি এক আনুগত্য ৰাখে। এয়া তেওঁৰ সত্যনিষ্ঠাৰ প্ৰাথমিক চৰ্ত। হয় সেই পৰিসৰৰ বিষয়ৰ ওপৰত লিখে, নহয় অন্য বিষয়ৰ ওপৰত লিখোতেও নিজৰ পৰিসৰৰ পৰা শিকা অন্তৰ্দৃষ্টি ব্যৱহাৰ কৰে আৰু in the process নতুন বিষয়বস্তু বা পৰিসৰৰ ওপৰতো শিকিবলৈ যত্ন কৰে (multi-disciplinary কথাটো এইখিনিতেই আহে)। অসমৰ সংবাদ-মাধ্যম, বাতৰি-কাকত আদিৰ মাজেৰে বুদ্ধিজীৱী বুলি চিনাকি মানুহখিনিৰ লেখা-মেলাত কেইজনৰ মাজত এই গুণখিনি আছে? লেখাৰ তলত নামৰ সৈতে প্ৰফেচৰ, অধিবক্তা, সাংবাদিক এনেদৰে লিখি দিলেই বা সমাজকৰ্মী বুলি লিখি দিলেই কথাটো পৰিস্কাৰ নহয়। বোলে লেখাটোত মতামত এটা আছে— সেইটোৱেই কথা নহয়। মতামত কাকতত নিলিখাজনৰো আছে। অসমত বিশেষকৈ ৰাজনৈতিক বিষয়ত ‘মতামত’ ৰখা বেছিভাগ বুদ্ধিজীৱী বুলি ঘোষিত ব্যক্তিৰ লেখা-মেলা, বক্তব্যত নিজৰ নিজৰ পৰিসৰৰ পৰা অহা অভিজ্ঞতা, তাত্বিক বা ব্যৱহাৰিক দৃষ্টিকোণ, পদ্ধতিগত বিন্যাসৰ কোনো চিন-চাব নেথাকে বা বোলে multidisciplinary হিচাপে কি শিকিছে-বুজিছে, তাৰ কোনো চাপ নেথাকে। এইটো দেৱচৌধুৰীৰ দৰে ‘সত্যৰ বিপ্লৱী’ জন্ম হোৱাৰ উপযুক্ত পৰিৱেশ। অসমীয়াত বাওঁ-উদাৰনৈতিক মহলৰ মানুহখিনিয়েও এই ধৰক দিল্লীৱালা বাওঁ-উদাৰনৈতিক জগতে কি মতামত ৰাখিছে, দুটামান নিউজ-চেনেলে কি কৈছে— তাৰ ভিত্তিত মতামত একোটা বনাই বহি থাকে, আনকি নিজৰ সমাজখনো পৰ্যৱেক্ষণ নকৰে। সেইবাবে, আজি নিয়মিতভাৱে ইংৰাজী ভিন ভিন মিডিয়া পঢ়া-শুনা কৰা মানুহখিনিয়ে জানে যে এওঁ‌লোকে বাতৰি-কাকতত নিজৰ মতামত বুলি যিখিনি লিখে সেইখিনি হৈছে ইতিমধ্যেই সৰ্বভাৰতীয় বাওঁ-উদাৰনৈতিক মহলত ওলাই যোৱা কথা-বাৰ্তা, আলোচনাৰ সাৰাংশ লিখন বা সত্তৰৰ দশকতেই গোহাঁই বা গুহই কৈ যোৱা কেইটামান কথাৰ অনুৰণন। নতুনকৈ একো নাই, তাৰ সৈতে কোনো আগগুৰি নোহোৱাকৈ ‘মতামত’ বুলি নিজৰ কিবা এটা idiosyncratic বস্তু লগাই দিয়ে। বুদ্ধিজীৱীৰ যি পদ্ধতিগত, disciplinary দায়ৱদ্ধতা থকাৰ কথা— যিটো লেখনিত প্ৰতিফলিত হ’ব লাগে— যিটো নোহোৱাকৈ সত্যৰ কথা ক’বলৈ যোৱাটো ধৃষ্টতা— এইটোৰ প্ৰতিফলন এই লেখাবোৰত পোৱা নেযায়— তাৰ সলনি পৰ্বতত কাছ কণীও হয়তো পোৱা যাব! পদ্ধতিগত প্ৰশ্ন আনিলেই আমাৰ বুদ্ধিজীৱীখিনিয়ে ধুনীয়া ৰাস্তা এটা লয়— সৰল ভাষাত জনসাধাৰণৰ বাবে লিখে হেনো! আচ্ছা, এওঁ‌লোকে দুঃসাধ্য ভাষাত কেইখন কিতাপ পণ্ডিত সমাজৰ বাবে নিজ নিজ পৰিসৰত লিখি থৈছে বাৰু? গৱেষণাধৰ্মী কামত এওঁ‌লোকৰ ধৰক, অসম সন্দৰ্ভতেই মৌলিক অৱদান কি আছে? বোলে, অমলেন্দু গুহৰ যি কথা, তাতকৈ আগুৱাই নতুন কিবা এটা কথা এটা ক’লে? আৰু, ঝিঝেকৰ দৰে বুদ্ধিজীৱীৰ লেখা পঢ়কগৈ— মনোবিজ্ঞানৰ আপাতঃ জটিল ভাষাৰেই বাতৰি কাকতত লিখি আছে। দুনীয়াৰ বাঘা বাঘা বুদ্ধিজীৱীয়ে তেনেকৈয়ে লিখি আহিছে; মাৰ্ক্সেও কাকতৰ লিখা বুলি ‘সৰল ভাষা’ বোলা অসমীয়া বুদ্ধিজীৱীৰ ‘খালী টেমা’সদৃশ ভাষা লিখা নাছিল। পদ্ধতিগত, পৰিসৰগত প্ৰসংগ ‘সৰল ভাষা’ লিখাৰ নামত কোনেও উলাই কৰা নাই। অসমীয়া এই লেখক-বুদ্ধিজীৱীয়ে ‘সৰল ভাষা’ৰ অজুহাতত জনসাধাৰণলৈ দায়ভাৰ ঠেলাৰ যি প্ৰৱণতা, সেইটো হৈছে আচলতে নিজৰেই সত্য, জ্ঞান-চৰ্চাৰ প্ৰতি প্ৰাথমিক আনুগত্যখিনি নথকাৰ ফল। দায়িত্বহীনতাৰ ই চৰমতম নিদৰ্শনৰ বাদে একো নহয়। এই দায়িত্বহীনতাৰ বাবেই এওঁ‌লোকে প্ৰশ্নৰ সন্মুখীন হ’লে নিজৰ প্ৰতিষ্ঠা, নিজৰ বৰ্ণিল জীৱনবোধ, ‘অসমত নেথাকিলে বাহিৰত গৈ কি কি যে কৰিব পাৰিলেহেঁ‌তেন’, নামৰ আগত থকা ডিগ্ৰী আদিৰ হিচাপ নিজে দিয়ে বা অনুৰাগীগণ সেইবোৰত লাগি যায়। কিন্তু, বাবাহঁ‌ত— ‘বাঃ অমুকে কেনে চমৎকাৰ প্ৰজ্ঞাৱান লোক’; ‘কেনে প্ৰাঞ্জল কিতাপ’— এইবোৰ আগগুৰি নোহোৱাকৈ কৈ থাকিলেই যদি বুদ্ধিজীৱী ভাত এগাল খাই ‘কেনে চমৎকাৰ ভাত খালোঁ’ বুলি কোৱাটোও সমপৰ্যায়ৰ কথা!\nগতিকে, আমি সুধিমেই বোলো হকে-বিহকে মতামত দি যে জাহিৰ কৰি থাকা, পদ্ধতিগত চিন-চাব কি? অনুশীলনৰ পন্থা কি? কেনেকৈ এটা সিদ্ধান্তত উপনীত হ’লা? আৰু, সাৰাংশ লিখাৰ খিচিৰি পকাই, ইফালে-সিফালে চাবি পকাই যদি বজাৰত চলা— তেন্তে গা ঘেলোৱাটো অসমত বুদ্ধিজীৱীৰ প্ৰাথমিক চৰ্ত বুলি ক’বলৈকে আমি বাধ্য!!


Jer 46 | AsmULB | STEP | জাতিসমূহৰ বিষয়ে যিৰিমিয়া ভাববাদীৰ ওচৰলৈ অহা যিহোৱাৰ বাক্য।\nজাতিসমূহৰ বিষয়ে ভাববাণী। মিচৰৰ বিষয়।\n1জাতিসমূহৰ বিষয়ে যিৰিমিয়া ভাববাদীৰ ওচৰলৈ অহা যিহোৱাৰ বাক্য। 2মিচৰৰ বিষয়। যোচিয়াৰ পুত্ৰ যিহূদাৰ ৰজা যিহোয়াকীমৰ ৰাজত্বৰ চতুৰ্থ বছৰত বাবিলৰ ৰজা নবুখদৰেচৰে পৰাজয় কৰা ফৰাৎ নদীৰ পাৰৰ কৰ্কমীচত থকা মিচৰীয়া ৰজা ফৰৌণ-নখোৰ সৈন্য-সামন্তৰ বিষয়:\n3তোমালোকে ঢাল আৰু ফৰ যুগুত কৰা আৰু যুদ্ধ কৰিবৰ বাবে ওচৰ চাপা।\n4হে অশ্বাৰোহীসকল, ঘোঁৰাবোৰ সজোঁৱা, ঘোঁৰাত উঠা আৰু শিৰোৰক্ষক টুপী পিন্ধি, আগলৈ গৈ থিয় হোৱা,\nবৰচা জকমকোওৱা, কৱচ পিন্ধা।\n5মই কিয় এনেকুৱা দেখিছোঁ? তেওঁলোক ব্যাকুল হৈছে, পাছ হুহকি গৈছে;\nতেওঁলোকৰ বীৰসকল বিহ্বল হৈ বেগাই পলাইছে আৰু পাছলৈ নাচায়; যিহোৱাই কৈছে, চাৰিওফালে ত্ৰাস।\n6বেগী লোক পলাই যাব নোৱাৰে, বীৰ সাৰিব নোৱাৰে;\nউত্তৰফালে ফৰাৎ নদীৰ পাৰত তেওঁলোকে উজুটি খাই পৰিছে।\n7যাৰ জলসমূহে নৈবোৰৰ দৰে আস্ফালন কৰিছে, নীল নদীৰ দৰে বাঢ়ি অহা সৌ জন কোন?\n8মিচৰৰ নীল নদীৰ দৰে বাঢ়ি আহিছে, আৰু তাৰ জলসমূহে নদীবোৰৰ দৰে আস্ফালন কৰিছে।\nআৰু সি কৈছে, ‘মই বাঢ়ি পৃথিৱী তল নিয়াম, নগৰ আৰু তাৰ নিবাসীসকলক নষ্ট কৰিম।’\n9হে ঘোঁৰাবিলাক, উঠি যোৱা, হে ৰথবিলাক, বাতুলৰ নিচিনাকৈ লৰি যোৱা:\nবীৰসকল ঢালধাৰী কূচ আৰু পূট আৰু ধনুৰ্দ্ধৰ ও ধনুত জোঁৰ দিয়া লূদীয়া লোকসকল বাহিৰ ওলাওঁক।\n10কিয়নো এই দিন বাহিনীসকলৰ প্ৰভূ যিহোৱাৰ দিন, তেওঁৰ শত্ৰুবোৰক প্ৰতিফল দিবলৈ শত্ৰুৰ প্ৰতিকাৰ সধা দিন;\nতৰোৱালে গ্ৰাস কৰি হেপাহ পলোৱাৰ আৰু তেওঁলোকৰ তেজ পান কৰি পৰিতৃপ্ত হ’ব;\nকিয়নো উত্তৰ দেশত ফৰাৎ নদীৰ পাৰত বাহিনীসকলৰ প্ৰভূ যিহোৱাৰ এক যজ্ঞ হৈছে।\n11হে কুমাৰী মিচৰ জীয়াৰী, তুমি গিলিয়দলৈ উঠি গৈ সুস্থজনক গছৰ ৰস লোৱা।\nতুমি বৃথা অনেক ঔষধ ব্যৱহাৰ কৰিছা, তোমাৰ কোনো সুস্থতা নাই।\n12জাতিবোৰে তোমাৰ অপমানৰ কথা শুনিছে, আৰু তোমাৰ চিঞৰৰ শব্দেৰে পৃথিৱী পৰিপূৰ্ণ হৈছে,\nকিয়নো বীৰে বীৰত খুন্দা খাই দুয়ো একেলগে পতিত হ’ল।\n13বাবিলৰ ৰজা নবূখদৰেচৰে আহি মিচৰ দেশ পৰাজয় কৰিবৰ বিষয়ে যিৰিমিয়া ভাববাদীক কোৱা যিহোৱাৰ বাক্য:\n14“তোমালোকে মিচৰত প্ৰচাৰ কৰা, মিগ্দোলত ঘোষণা কৰা, নোফ আৰু\nতহপনহেচত ঘোষণা কৰা। তোমালোকে কোৱা, “তুমি আগলৈ গৈ থিয় হোৱা, নিজকে যুগুত কৰা; কিয়নো তৰোৱালে তোমাৰ চাৰিওফালে গ্ৰাস কৰিছে।”\n15তোমাৰ বলৱান জনক কেলেই পেলোৱা হ’ল? তেওঁ থিয় হৈ নাথাকিল; কিয়নো যিহোৱাই তেওঁক পেলালে।\n16তেওঁ অনেকক উজুটি খুৱালে, এনেকি তেওঁলোকে পৰস্পৰে পৰা-পৰি হ’ল;\nআৰু তেওঁলোকে ক’লে, “উঠা আমি এই সংহাৰক তৰোৱালৰ মুখৰ পৰা নিজ জাতিৰ ওচৰলৈ আৰু আমাৰ জন্মৰ দেশলৈ উলটি যাওঁহঁক।”\n17তেওঁলোকে তাত চিঞৰি ক’লে, “মিচৰৰ ৰজা ফৰৌণৰ সৰ্ব্বনাশ হ’ল; তেওঁ উপযুক্ত সময় বৃথা নষ্ট কৰিলে।”\n18বাহিনীসকলৰ যিহোৱা নামেৰে প্ৰখ্যাত ৰজাই কৈছে, “মোৰ জীৱনৰ শপত,”\n“পৰ্ব্বতবোৰৰ মাজত পর্ব্বত তাবোৰ যেনে, আৰু সমূদ্ৰ পাৰত থকা কমিল যেনে, নিশ্চয়ে তেওঁ তেনে হৈ আহিব।”\n19হে মিচৰ নিবাসিনী জীয়াৰী, বন্দী অৱস্থালৈ যাবৰ বাবে নিজৰ প্ৰয়োজনীয় বস্তু লোৱা;\nকিয়নো নোফ উচ্ছন্ন ঠাই হ’ব, দগ্ধ আৰু নিবাসীশূণ্য হ’ব।\n20মিচৰ অতি সুন্দৰী চেঁউৰা গৰু; কিন্তু উত্তৰ দিশৰ পৰা এটা ডাঁহ আহিল, পালেহি।\n21তাইৰ মাজত থকা তাইৰ বেচ খোৱাবোৰ হৃষ্টপুষ্ট দামুৰিৰ সদৃশ; কিয়নো তেওঁলোকো বিমুখ হৈ গৈছে।\nএকেবাৰে পলাইছে, থিয়কেই নিদিলে; কাৰণ তেওঁলোকৰ আপদৰ দিন, তেওঁলোকৰ দণ্ডৰ সময় তেওঁলোকৰ ওচৰত উপস্থিত।\n22পলাই যাওঁতে, তাই যোৱা শব্দ সাপ যোৱা শব্দৰ দৰে হ’ব;\nকিয়নো শত্ৰুৱে সসৈন্যে যাত্ৰা কৰি, কাঠকটীয়াৰ দৰে কুঠাৰেৰে তাইক আক্ৰমণ কৰিব।\n23যিহোৱাই কৈছে, যদিও তাইৰ কাঠনি অগম্য, তথাপি তেওঁলোকে তাক কাটি পেলাব;\nকিয়নো তেওঁলোক অর্থাৎ শত্রুসকল ফৰিঙৰ জাকতকৈয়ো অধিক আৰু অসংখ্য।\n24মিচৰ জীয়াৰী লজ্জিত হ’ব; তাইক উত্তৰ-দেশীয়সকলৰ হাতত সমৰ্পণ কৰা হ’ব।”\n25ইস্ৰায়েলৰ ঈশ্বৰ বাহিনীসকলৰ যিহোৱাই কৈছে, “চোৱা, মই নোত থকা আমোনক, ফৰৌণক, মিচৰক আৰু তাৰ দেৱতাবোৰক আৰু তাৰ ৰজাসকলক, এনে কি ফৰৌণ আৰু তেওঁক ভাৰসা কৰা সকলোকে দণ্ড দিম। 26আৰু তেওঁলোকৰ প্ৰাণ বিচাৰি ফুৰাসকলৰ হাতত, বাবিলৰ ৰজা নবুখদৰেচৰৰ আৰু তেওঁৰ প্ৰধান মন্ত্ৰীসকলৰ হাতত মই তেওঁলোকক সমপৰ্ণ কৰিম; তথাপি যিহোৱাই কৈছে, পাছত সেই দেশ আগৰ কালৰ দৰে বসতিস্থান হ’ব।\n27“কিন্তু হে মোৰ দাস যাকোব, ভয় নকৰিবা, হে ইস্ৰায়েল ব্যাকুল নহ’বা; কিয়নো চোৱা, মই দূৰৰ পৰা তোমাক, আৰু বন্দী অৱস্থাত থকা দেশৰ পৰা তোমাৰ বংশক নিস্তাৰ কৰিম; তাতে যাকোব ঘূৰি আহি নিৰ্ভয় আৰু নিশ্চিত হৈ থাকিব, কোনেও তেওঁক ভয় নেদেখুৱাব। যিহোৱাই কৈছে, হে মোৰ দাস যাকোব, ভয় নকৰিবা; কিয়নো মই তোমাৰ লগত আছোঁ; কাৰণ, মই যি জাতিৰ মাজলৈ তোমাক খেদিলোঁ, সেই সকলো জাতিক মই নিঃশেষে সংহাৰ কৰিলেও, তোমাক নিঃশেষে সংহাৰ নকৰিম; কিন্তু তোমাক সুবিচাৰেৰে শাস্তি দিম, তোমাক কোনোমতেই দণ্ড নিদিয়াকৈ নেৰোঁ”’।”


ৰক্তপিপাসু ২ (জ্যোতিপ্ৰকাশ নাথ) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nৰক্তপিপাসু ২ (জ্যোতিপ্ৰকাশ নাথ)\nনাওখন পাৰত লগাই জাপ মাৰি নামিল ময়িদুল আৰু কোবাকুবিকৈ গৈ পাৰত বেঁকাকৈ পুতি থোৱা বাঁহৰ খুটিটোত নাৰিকলৰ ৰছীদাল তিনিপাক দি বান্ধিলে। তাৰ পিছত প্ৰকাণ্ড মাছধৰা জালখন সাৱধানে টানি টানি নমাই জাল শুকোৱা খুটিটোৰ পিনে আগবাঢ়িল। ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পানী শুকাই ওলাই পৰা বালিময় সৰু চাপৰিটোৰ পাৰটো আলতীয়া বোকাময় হৈ পৰিছে। বালিচঁহীয়া বোকাবিলাক ইমানেই কোমল যে তাৰ ভৰিদুখন প্ৰায় কলাফুললৈকে সোমাই গ’ল। যোৱা এমাহৰ পৰা ময়িদুলে নদীৰ এই অংশটোত মাছ ধৰিবলৈ ঠিক কৰি সৰু চাপৰিটোত আশ্ৰয় লৈ আছে। জালখন শুকাবলৈ মেলি দি গাটো তিয়াই লৈ নাওখনতে তাৰ সৰু ছৈখনৰ তলত কেৰাচিনৰ ষ্ট’ভটোত চাউল অলপ দুটা আলুৰে সৈতে সিজিবলৈ দি সি সন্ধিয়া মৰা মাছখিনি উলিয়াই লয়। বিভিন্ন ধৰণৰ মাছবিলাক বেলেগে বেলেগে টিনৰ টৌবোৰত ৰখালৈকে তাৰ ভাতৰ মাৰ কাঢ়িবৰ হৈ যায়। মাৰখিনি কাঢ়ি তাৰ ওপৰত কেঁচা জলকীয়া কেইটামান থৈ সি চচপেনটোৰ ঢাকনি মাৰি দিয়ে। তাৰ পিছত ষ্ট’ভৰ জুইতে দুটা বা তিনিটা সৰু মাছ পুৰি লৈ আধা সিজা জলকীয়া আৰু আলু পিটিকাৰ লগত পৰম তৃপ্তিত ভাত কেইটা খাই নাৱতেই শুই পৰে। ৰতিপুৱা চাৰি বাজিবলৈ নৌপাওঁতেই ঘাটলৈ মাছ বেচিবলৈ যায় যদিও কেতিয়াবা মাজনিশাও বেপাৰী আহি তাক জগাই মাছ লৈ গুচি যায়। প্ৰকাণ্ড জালখন কেঁকো-জেঁকোকৈ দাঙি লুঙি কোঁচাই গৈ থাকোঁতে কিহবাত উজুটি মাৰি মুখথেকেচা খাই ময়িদুল পৰি গ’ল। সি পৰা ঠাইটুকুৰাতে থকা বাঁহৰ গোঁজ এটাত লাগি দাঁত এটা ভাগি মুখেৰে তেজ ওলাই আহিল। প্ৰচণ্ড যন্ত্ৰনাত ৰ’ব নোৱাৰি সি চিঞৰি উঠিল “আল্লাৰে……..মল্লাম গো, মুখটা ফইট্টা গেছেগা……..”।\nনিজকে চম্ভালি লৈ কিহতনো উজুতি খালে তাকে চাওঁ বুলি পিছফালে ঘুৰোঁতেই সি উচপ খাই উঠিল। বোকাত আধা পোত খাই ওপৰমুখকৈ পৰি থকা সেইটো এটা নাঙঠ মানুহ দেখোন। বেলি ডুবিছিল যদিও জোনৰ পোহৰ বালিত প্ৰতিফলিত হৈ চাপৰিটো উদ্ভাসিত হৈ আছিল। লৰালৰিকৈ মৃতদেহটোৰ মুখৰ ওচৰত কাণখন দি চালে সি, নাই উশাহ লোৱাৰ কোনো লক্ষণ নেদেখিলে। কাণখন এইবাৰ বুকুত লগাই চাওঁতেই ময়িদুলৰ গাটো সিৰসিৰাই গ’ল। বৰফৰ দৰে চেঁচা পৰি আছে বুকুখন। জীয়াই থকাৰ কোনো লক্ষণ নাই। কি কৰোঁ কি নকৰোঁ লাগিল তাৰ। যদি ৰাতি মাছ বিচাৰি বেপাৰী আহি কিবাকৈ এই মৰাশটো দেখিবলৈ পায় তেন্তে সিয়েই মাৰি পেলাই থোৱা বুলি ভাৱিব। অলপ সময় চিন্তা কৰি সি মৰাশটো বালিত পুতি থোৱাই ভাল হ’ব বুলি ভাবিলে। এক প্ৰকাৰ কবৰ দি অন্তিম সংস্কাৰো কৰা হ’ব। এইবুলি সি মৰাশটো চাপৰিৰ মাজৰ পিনে টানি লৈ গ’ল। প্ৰায় পঞ্চাশ ফুটমান টনাৰ পিছত ভাগৰ লগাত সি বহি পৰিল। এনেয়েও গোটেই চাপৰিটো দুশ ফুটমানহে বহল হ’ব, গতিকে এইখিনিতে কবৰ দিলেও কোনেও কেতিয়াও বিচাৰি নাপায়। বাৰিষা বাকী থকাখিনি নৈয়ে উটাই লৈ যাব আৰু মাছে খাই পেলাব। অতীতত এনেকৈ দুই এটা মৰাশ পোতা কাম সি কৰি পাইছে। মৰাশটো তাতে ৰাখি ময়িদুলে নাৱত থকা বালি উঠোৱা বেলছাখন আনিবলৈ গ’ল। মনতে ভাবিলে “আল্লাৰে আজকে সকালবেলা নামাজ পঢ়ল্লাম না তাৰ জন্য এৰকম সাস্তি দিছেন আমাকে, কালকেৰ থেকে আমি ৰেগুলাৰ নামাজ পঢ়বো ৰে বাবা আমাকে ছাইড়া দেন।“\nপ্ৰচণ্ড বুকুৰ বিষত ৰব নোৱাৰি কেঁকাই উঠিল ইন্সপেক্টৰ অপূৰ্ব কলিতা। বুকুখনৰ ভিতৰত যেন একো নাইকিয়া হৈ গৈছে তেওঁৰ। জোৰকৈ উশাহ টানিবলৈ চেষ্টা কৰিলে তেওঁ, কিন্তু বতাহবিলাক নাকেৰে ভিতৰলৈ গৈ যেন বুকুৰ ভিতৰত নোহোৱা হৈ থাকিল। নিশাহ এৰোঁতে অকণো বতাহ ওলাই অহা যেন নালাগিল তেওঁৰ। শুই আছে নে সাৰে আছে নে সপোন দেখি আছে একো ধৰিব নোৱাৰিলে তেওঁ। কৃষ্ণকায় অতল গহ্বৰ এটাৰ তলত কিবা ক’লা আলতীয়া পদাৰ্থৰ ওপৰত ওপঙি থকা যেন অনুভৱ কৰিলে তেওঁ। সেই পদাৰ্থবিলাক যেন তেওঁৰ দেহৰ চাৰিওপিনে কিলবিলাই ফুৰিছে আৰু নাকে মুখে সোমাই হৃদযন্ত্ৰৰ ক্ৰিয়া বন্ধ কৰি দিছে। হঠাৎ যেন গহ্বৰটো কোনোবাই গোৰ মাৰি দূৰলৈ চিটিকাই দিলে। প্ৰচণ্ড বেগত তললৈ মূৰ কৰি কলিতা পৰিবলৈ ধৰিল। চকু মেলি চাবলৈ চেষ্টা কৰিলে তেওঁ। একো দেখিবলৈ নাপালে কিন্তু তেওঁ আহি থাকিল আৰু আহিয়েই থাকিল তললৈ।(এইটো সলাই দিলোঁ অলপ) কিমানপৰ তেনেদৰে তললৈ আহি আছিল তেওঁ অনুমান কৰিব নোৱাৰিলে, কিন্তু হঠাতে তেওঁ ৰৈ গ’ল আৰু কাষতে ধপকৈ কিবা এটা পৰা স্পষ্টকৈ শুনিবলৈ পালে। এইবাৰ তেওঁ নিজৰ হাত ভৰি বোৰৰ অস্তিত্ব থকা যেন পালে আৰু পানীত পৰা মানুহে হাততে পোৱা যিকোনো বস্তু খামুচি ধৰিবলৈ চেষ্টা কৰাৰ দৰে দুয়োহাতে কিহবাত খামুচি ধৰিলে। তেওঁ অনুভৱ কৰিলে তেওঁ যেন দুয়ো হাতেৰে দুমুঠি বালি খামুচি ধৰিছে কিন্তু ধৰি ৰাখিবলৈ শক্তি নাপাই বালিখিনি এৰি দিলে। তেওঁ যেন বালিৰ দলিছা এখনত শুই আছে। চকুৰেও এইবাৰ অলপ অলপ কৈ দেখা পোৱা যেন লাগিল তেওঁৰ। কিন্তু ডিঙিৰ তলৰ পৰা দেহৰ বাকীঅংশ যেন শুকাই গৈছে। লৰচৰ কৰিবলৈ অলপো শক্তি নাই। প্ৰচণ্ড ভোক আৰু পিয়াহ লগা বুলি তেওঁ অনুভৱ কৰিলে আৰু উঠি বহিবলৈ চেষ্টা কৰিলে।\nবেলছা লৈ ঘুৰি আহি ময়িদুল চক খাই গ’ল। আগৰ ঠাইত দেখোন মৰাশটো নাই। ঠাইখিনি ভুল হ’ল নেকি বাৰু। আঠুকাঢ়ি লৈ ভালকৈ পৰীক্ষা কৰি চালে সি। নাই নহয় ভুল নাই হোৱা। সঠিক ঠাইলৈকে আহিছে সি। মৰাশটো চোঁচৰাই অনাৰ চিন স্পষ্ট হৈ আছে তেতিয়াও বালিত। কিন্তু গ’ল কলৈ বাৰু। কিবা এটা সন্দেহ কৰি বালিখিনি জুপি চাই পৰীক্ষা কৰিলে। তাৰ সন্দেহ সঁচা হ’ল। বালিত পাতলীয়াকৈ পৰা খোজৰ চিন এটা দুটাকৈ নদীৰ পিনে আগবাঢ়ি গৈছে। গাটো সিৰসিৰাই গ’ল ময়িদুলৰ। আল্লাক স্মৰণ কৰি এখোজ দুখোজকৈ সিও খোজবিলাক অনুসৰণ কৰি আগবাঢ়িব ধৰিলে। কিন্তু ই কি পাঁচফুট মান যোৱাৰ পিছত দেখোন খোজবোৰ নোহোৱা হ’ল। ক’লৈ গল? এইবাৰ সঁচাকৈয়ে ভয় খালে সি। ফেব্ৰুৱাৰী মাহ আছিল যদিও নদীৰ মাজৰ চাপৰি এটাত ঠাণ্ডা ভালেই পৰিছিল। সেই ঠাণ্ডাতো ময়িদুল সম্পূৰ্নৰূপে ঘামি উঠিল আৰু ফোঁপাবলৈ ধৰিলে। নিজৰে হৃৎপিণ্ডৰ ধপধপনি স্পষ্টকৈ শুনিবলৈ পালে সি। ভয়তে চিঞৰি উঠিল সি।\n: এই …(অশ্লীল) কে ৰে তুই? আমাৰ ছামনে আইছ, বেলছা দিয়া মাইৰা মাঠা ফাইট্টা ফালামু। আমাৰ সঙ্গে খেলা কৰিছ না। আল্লা কছম আমি একটু ভয় পাইছি না।\nশূণ্যতে বেলছাখন ইফালে-সিফালে চাৰিপাক মান ঘুৰালে সি। নাই কোনো সাৰসুৰ নাই। আৰু ৰৈ থাকিব নোৱাৰিলে সি। তৰানৰা ছিঙি নাৱলৈ দৌৰ মাৰিলে। বেলছাখন নাৱলৈ দলিয়াই দি প্ৰাণেপণে নাওখন পানীলৈ বুলি ঠেলা মাৰিলে। কিন্তু ই কি নাওখন অলপ লৰচৰ কৰি আৰু আগনবঢ়া হ’ল। ভয়ত তৎ হেৰুৱালে ময়িদুলে। নাৱৰ ছৈৰ ভিতৰত বেটেৰীচালিত কম পোহৰৰ লাইট এটা জ্বলাই থৈছিল সি। সেইটো আনিবলৈ বুলি নাওখনত জাপ মাৰি উঠিল। লাইটৰ লগতে খুকুৰিখন লৈ সি আকৌ ওলাই আহিল অতি সাৱধানে এখোজ দুখোজ কৈ। তললৈ আহি তাৰ মনত পৰিল, লৰালৰিতে নাও বন্ধা ৰছীডাল খুলিবলৈকে পাহৰিলে সি। একেঘাপতে ৰছীডাল কাটি নাৱত জপিয়াই উঠিল আৰু বঠাপাত হাতত লৈ বালিত গাৰ সম্পূৰ্ণ শক্তিৰে ঠেলা মাৰিলে।\nএকেটা ঠেলাতে নাওখন পানীৰ মাজলৈ ভালেখিনি আগবাঢ়ি গৈছিল। প্ৰচণ্ড ভয় আৰু উৎকণ্ঠাত ময়িদুলে চকু মুখ মেলি চাপৰিটোৰ পিনে অলপ সময় চাই থাকিল। চেঁচা বতাহ এজাক গাত লগাতহে সি সম্বিত ঘুৰাই পালে। নাওখন সি অনুমানতে পাৰলৈ বুলি মুখ কৰি ঘুৰাই ললে। একো চিন্তা কৰিব পৰা শক্তি হোৱা নাই তাৰ এতিয়াও। বহি লৈ সি বঠা মৰাত মনোনিবেশ কৰিলে। খেলিমেলি ভাৱ কিছুমান তাৰ মূৰলৈ আহিল। সেইটোতো মৰাশই আছিল, সি নিজেই উশাহ নিশাহ পৰীক্ষা কৰি চাইছিল আৰু বুকুৰ ধপধপনিও অলপো নাছিল। তেন্তে মৰাশ এটাই কেনেকৈ খোজকাঢ়ি যাব পাৰে। নে এইবিলাক নদীত থকা মাছখোৱা ভুতৰ খেলা। কিমান দেৰি একেৰাহে তেনেকৈ আছিল সি ক’ব নোৱাৰে কিন্তু নাওখনৰ আনটো মূৰে মাছ ৰাখিবলৈ থোৱা খালী টিনৰ টৌ কেইটাৰ ফালে কিবা শব্দ এটা হোৱাত সি চক খাই উঠিল। টৌ এটা ঢাকনিৰে সৈতে জপংকৈ পানীত পৰাৰ শব্দ শুনা গ’ল। বঠা এৰি খপজপকৈ থিয় দিলে সি। পিছ মুহুৰ্ততে চাপৰি কাষতে থকা খুকুৰিখন এহাতে আৰু লাইটটো আনহাতে লৈ ছৈ খনৰ তলেৰে নাওখনৰ আনটো মূৰে সন্তপৰ্ণে কুঁজা হৈ অগ্ৰসৰ হ’ল। সিটো ফালে নাৱৰ আনটো মূৰৰ দৃশ্য দেখি মূৰ ঘুৰাই যোৱাৰ উপক্ৰম হ’ল ময়িদুলৰ। সি দেখিলে দমাই থোৱা মাছবোৰ ছেদেলি ভেদেলি হৈ আছে আৰু সেই নাঙঠ মৰাশটোৱে প্ৰকাণ্ড মাছ এটা কামুৰি কামুৰি আধা খাই পেলাইছে। আচৰিত হৈ চিঞৰি উঠিল সি-\n: এই কে ৰে তুই? আমাৰ মাছ খাসছ কেন? আৰ তুই এই নাওতে আইলি কি ৰকম? তুই তো একটা মৰা মানুছ।\n: হেই…. নাই নাই মই মাছ নাখাওঁ ম….মই মই পুলিচ, ইন্সপেক্টৰ অপূৰ্ব কলিতা, সেই খুকুৰি খন এতিয়াই পেলাই দে, নহ’লে…. নহ’লে মই গুলিয়াই দিম।\nহাঁহি উঠি গ’ল ময়িদুলৰ, কি কয় এই মৰাশটোৱে, সি বোলে পুলিচ। ইয়াক ভালকৈ লাথ দুটামান দিলেহে ঠিক হ’ব যেন লাগিল। এই বুলি সি কলিতাৰ পিনে টোৱাই লাইটটো দাঙি ধৰিলে। কিন্তু দৃশ্য দেখি ময়িদুলৰ তেজ গোট মাৰি যোৱা যেন লাগিল। লাইটৰ ক্ষীণ পোহৰত অপূৰ্ব কলিতাৰ মুখ খন বৰ ভয়ঙ্কৰ দেখা গ’ল। গোটেই মুখ খনতে মাছৰ তেজ লাগি আছে, আনকি হাতত আৰু বুকুতো। তাতোকৈ ডাঙৰ কথা তেওঁৰ দাঁতবিলাক প্ৰয়োজনতেকৈ বেছি ডাঙৰ দেখাইছে আৰু মুখখনো প্ৰায় কুকুৰৰ মুখৰ দৰে ওলাই অহাৰ দৰে হৈছে। টিকটিকীয়া কৈ ৰঙা জিভাখনে সাপৰ জিভাৰ দৰে লিকলিকাই আছে। সেয়া যেন মানুহ নহয়, দুখন ভৰিৰ ওপৰত থিয় হৈ থকা এটা মানুহৰ দৰে জন্তুহে। ময়িদুলে কোনোমতে চিঞৰি উঠিল কিন্তু মাতটো ফুচফুচাই ওলোৱাৰ দৰে লাগিল…….\n: এই আমাৰ কাছে আসবি না, এই খুক্ৰি দিয়া কাইট্টা ফালামু।\nহঠাৎ অপূৰ্ব কলিতাৰ কি হ’ল তেওঁ ধৰিব নোৱাৰিলে। ময়িদুলৰ গাৰ পৰা অহা গোন্ধে তেওঁক উদ্বাউল কৰি তুলিলে। তাৰ ভঙা দাঁতটোৰে অলপ অলপকৈ তেজ ওলাই আছিল তেতিয়াও। নৰৰক্তৰ গোন্ধ বাৰু ইমান আকৰ্ষণীয় কেনেকৈ হ’ব পাৰে। চকুৰ পচাৰতে উৰি অহাৰ দৰে একে জাপতে আহি তেওঁ ময়িদুলক গবা মাৰি ধৰিলে। কিন্তু ময়িদুলৰ হাতত থকা খুকুৰি খন কলিতাৰ পেটেৰে সোমাই পিঠিৰে ওলাই গ’ল। ময়িদুলে গাৰ সমস্ত শক্তিৰে কলিতাৰ কঁকালত গোৰ এটা সোধাবলৈ চেষ্টা কৰিলে। কিন্তু কলিতাই হেচি ধৰাৰ বাবে সেইটো সম্ভৱ নহল। ইতিমধ্যেই সন্তুলন হেৰুৱাই নাওখনে টুলুঙ ভুটুঙ কৰিবলৈ ধৰিলে। এনেতে এফালৰপৰা ইঞ্জিন চালিত নাও এখন অহা দেখা গ’ল। লগে লগে ময়িদুলে প্ৰাণেপণে চিঞৰিবলৈ ধৰিলে\n: বাছাও বাছাও, আমাকে মাইৰা দিলেন, বাছাও বাছাওওওও……….\nনাওখনৰ পৰা মৰা টৰ্ছৰ শক্তিশালী পোহৰ দেখা গ’ল। লগতে মানুহৰ হুলস্হুল আৰু ইঞ্জিনৰ শব্দ শুনা গ’ল। সম্বিত ঘুৰাই পোৱা মানুহৰ দৰে কলিতাই ঘপককৈ থিয় দিলে। তেওঁ খুকুৰিখন টান মাৰি পেটৰ পৰা উলিয়াই পানীত দলিয়াই দিলে। টৰ্ছৰ পোহৰত ময়িদুলে স্পষ্টকৈ দেখিলে তাৰ খুকুৰিৰে কাট খোৱা কলিতাৰ দেহৰ মাংসদোখৰ আকৌ লাহে লাহে নিজে নিজে জোৰা লাগিছে। খুকুৰি খন সোমাই গৈছিল সঁচা কিন্তু তাৰপৰা তেজ অকণো ওলোৱা নাছিল। তাৰ মূৰটো ঘুৰাই যোৱা যেন লাগিল, সি অজ্ঞান হৈ পৰিল।\nপ্ৰায় ওচৰ আহি পোৱা ভাপনাওখনৰ পিনে এবাৰ চাই কলিতাই বিপৰীত পিনে পানীলৈ বুলি প্ৰচণ্ড জাপ এটা মাৰিলে। বিশ ফুটমান দূৰত জপংকৈ পানীত কিবা এটা পৰাৰ শব্দ শুনা গ’ল।\n← শক্তিহীন অগপৰ উদ্ধাৰকৰ্তা হ’ব কোন? (প্রিয়াঙ্কু নাৰায়ণ বৰুৱা)\nআইজলৰ পৰা মই প্ৰাঞ্জলে কৈছোঁ (৫) (প্ৰাঞ্জল কলিতা) →\nঐতিহ্যৰ পৃথিৱীত ভাৰত (খন্ড-৪) (ভাস্কৰজ্যোতি দাস)\nবিনি‌য়োগ আখ্যান – মৃন্ময় গৌতম


আয়েশা টাকিয়া - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nআয়েশা টাকিয়া আজমী\n২০১৪ চনৰ এক ৰেম্পত আয়েশা\n১০ এপ্ৰিল, ১৯৮৬ (৩৫ বছৰ)\nঅভিনেত্ৰী, মডেল, দূৰদৰ্শন ঘোষিকা\n২০০৪ – বৰ্তমান\nফাৰহান আজমী (২০০৯ – বৰ্তমান)\nআয়েশা টাকিয়া (ইংৰাজী: Ayesha Takia; জন্ম ১০ এপ্ৰিল ১৯৮৬) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী। তেওঁ মূলতঃ বলিউডত অভিনয় কৰে। ১৫ বছৰ বয়সত 'কমপ্লান'ৰ বিজ্ঞাপন আৰু তাৰ পাছত ফাল্গুনী পাঠকৰ গীতকে ধৰি কেইটামান মিউজিক ভিডিঅ'ত অভিনয় কৰাৰ পাছত টাৰজান: দ্য ৱণ্ডাৰ কাৰ বোলছবিৰে তেওঁ বলিউডত আত্মপ্ৰকাশ কৰে। এইখন বোলছবিৰ বাবে তেওঁ ২০০৪ চনত ফিল্মফেয়াৰ শ্ৰেষ্ঠ নৱাগতা অভিনেত্ৰীৰ সন্মান লাভ কৰে। তেওঁৰ আন উল্লেখযোগ্য বোলছবিসমূহ হ'ল দ'ৰ (২০০৬), চলাম-এ-ইস্ক (২০০৭) আৰু ৱাণ্টেড (২০০৯)। ৱাণ্টেড হৈছে তেওঁৰ কেৰিয়াৰৰ আটাইতকৈ বেছি বাণিজ্যিকভাৱে সফল বোলছবি।\n2 চলচ্চিত্ৰ পুৰস্কাৰ\nগুজৰাটী নৃগোষ্ঠীৰ আয়েশা টাকিয়াৰ জন্ম হয় ভাৰতৰ মহাৰাষ্ট্ৰৰ মুম্বাইত, তেওঁৰ পিতৃ হিন্দু আৰু মাতৃ মুসলিম আছিল। তেওঁ এগৰাকী কেথলিক, চেম্বুৰৰ চেণ্ট এণ্ঠনী বালিকা উচ্চ বিদ্যালয়ৰ প্ৰাক্তন ছাত্ৰী আছিল। ২০০৯ চনৰ ১ মাৰ্চত সমাজবাদী পাৰ্টিৰ নেতা আবু আজমীৰ পুত্ৰ ফাৰহান আজমীৰ সৈতে তেওঁৰ বিয়া হয়। স্বামী ফাৰহান আজমীৰ সৈতে তেওঁ এটি সন্তানৰ মাতৃ।\nচলচ্চিত্ৰ পুৰস্কাৰ[সম্পাদনা কৰক]\n২০০৪ টাৰজান: দ্য ৱণ্ডাৰ কাৰ প্ৰিয়া ৰাকেশ কাপুৰ ফিল্মফেয়াৰ শ্ৰেষ্ঠ নৱাগত অভিনেত্ৰী\nশ্ৰেষ্ঠ নৱাগত অভিনেত্ৰীৰ IIFA বঁটা\nষ্টাৰ্চ চবচে ফেৱৰিট নয়ী হিৰ'ইন\nমনোনয়ন — প্ৰতিশ্ৰুতিসম্পন্ন নৱাগত অভিনেত্ৰীৰ স্ক্ৰীণ বঁটা\nমনোনয়ন— শ্ৰেষ্ঠ নৱাগত অভিনেত্ৰীৰ জী চিনে বঁটা\n২০০৪ দিল মাংগে ম'ৰ চগুণ মনোনয়ন— প্ৰতিশ্ৰুতিসম্পন্ন নৱাগত অভিনেত্ৰীৰ স্ক্ৰীণ বঁটা\nমনোনয়ন- শ্ৰেষ্ঠ নৱাগত অভিনেত্ৰীৰ জী চিনে বঁটা\n২০০৫ চুপাৰ চিৰি ৱল্লি মনোনয়ন— শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা - তেলুগু\n২০০৬ ড’ৰ মীৰা শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ স্ক্ৰীণ বঁটা (সমালোচকৰ বঁটা)\nজী চিনে বঁটা - সমালোচকৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী\nশ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী - বেংগল ফিল্ম জৰ্ণেলিষ্টচ এচ'চিয়েচন\nষ্টাৰদাষ্ট শ্ৰেষ্ঠ সহ অভিনেত্ৰী\n↑ "Top 10 advertisements of all time". Times of India. http://timesofindia.indiatimes.com/entertainment/hindi/top-10/Complan-ad-with-Shahid-Kapoor-and-Ayesha-Takia/photostory/29820544.cms। আহৰণ কৰা হৈছে: 18 মাৰ্চ 2015.\n↑ "Ayesha Takia & Petty beauty in Falguni Pathak`s music album". Sulekha. http://movies.sulekha.com/ayesha-takia_actor-news-article_ayesha-takia-petty-beauty-in-falguni-pathak-s-music-album। আহৰণ কৰা হৈছে: 18 মাৰ্চ 2015.\n↑ "Ayesha Takia, Bollywood Actress". India Net Zone. http://www.indianetzone.com/14/bollywood_actress_ayesha_takia.htm। আহৰণ কৰা হৈছে: 18 মাৰ্চ 2015.\n↑ Box Office India 2009\n↑ Darshan, Khullar (25 February 2014). "Part II: Hindu Husbands and Muslim Wives". Pakistan: Our Difficult Neighbour and India's Islamic Dimensions. Vij Books India Pvt Ltd, 30 September 2014. পৃষ্ঠা. 106. ISBN 9789382652823. https://books.google.com/books?id=3QmqCQAAQBAJ&pg=PA106। আহৰণ কৰা হৈছে: 25 January 2018.\n↑ Guhal, Kunal (28 January 2017). "Small talk with Ayesha Takia - Green Dame". The Times of India. https://timesofindia.indiatimes.com/entertainment/hindi/bollywood/news/Small-talk-with-Ayesha-Takia-Green-Dame/articleshow/52276788.cms। আহৰণ কৰা হৈছে: 25 January 2018.\n↑ "When Ayesha Takia was called insane for marrying Farhan Azmi at 23" (en ভাষাত). India Today. Ist. https://www.indiatoday.in/movies/celebrities/story/ayesha-takia-farhan-azmi-1208800-2018-04-10.\n↑ "Ayesha Takia deliversababy boy named Michael Azmi". Hindustan Times. http://www.hindustantimes.com/bollywood/ayesha-takia-delivers-a-baby-boy/article1-1160703.aspx। আহৰণ কৰা হৈছে: 29 June 2015.\n↑ Press, Alive Caravan, Delhi. "Ayesha Takia's son is the cutest thing you'll see today". The Caravan. Archived from the original on 14 April 2017. https://web.archive.org/web/20170414192822/http://www.caravanalive.com/bollywood/ayesha-takia-s-son-is-the-cutest-thing-you-ll-see-today-17567.html.\nৱিকিমিডিয়া কমন্সত আয়েশা টাকিয়া সম্পৰ্কীয় মিডিয়া ফাইল আছে।\nআয়েশা টাকিয়া সম্পৰ্কে ইণ্টাৰনেট মুভি ডাটাবেছত থকা তথ্য।\nটুইটাৰত আয়েশা টাকিয়া\nআয়েশা টাকিয়াই লাভ কৰা উল্লেখযোগ্য বঁটা আৰু সন্মানসমূহ\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=আয়েশা_টাকিয়া&oldid=269433"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ৩০ মাৰ্চ, ২০২১ তাৰিখে ১১:০৫ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


আছুৰ সভাপতি দীপাংক কুমাৰ নাথৰ বিৰুদ্ধে গুৰুতৰ অভিযোগ পদত্যাগী সীমান্তৰ\nগৃহকন্দল! হঠাৎ কিয় আছু ত্যাগ কৰিলে কেন্দ্ৰীয় কাৰ্য্য নিৰ্বাহক সীমান্ত ঠাকুৰীয়া আৰু অন্য তিনি নেতাই?\nOctober 12, 2020 5:40 pm\nযোৱা ৮ অক্টোবৰত সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থাৰ কেন্দ্ৰীয় কাৰ্য্যনিৰ্বাহক সদস্য আৰু সদৌ গুৱাহাটী ছাত্ৰ সন্থাৰ সাধাৰণ সম্পাদক পদৰ পৰা পদত্যাগ কৰিছিল সীমান্ত ঠাকুৰীয়াই।\nপদত্যাগ কৰি সোমবাৰে ঠাকুৰীয়াই দিঘলীপুখুৰীৰ সমীপৰ গৌৰীসদনত এক সংবাদমেল সম্বোধন কৰি সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থাৰ সভাপতি দীপাংক নাথৰ বিৰুদ্ধে গুৰুতৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰে।\nসদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থাৰ সংবিধান উলংঘা কৰি ৰাজনৈতিক দল গঠন কৰা হৈছে বুলিও ঠাকুৰীয়াই গুৰুতৰ অভিযোগ কৰে।\nতেওঁ কয় ‘সংবিধানৰ লক্ষ্য আৰু উদ্দেশ্য ভৰিৰে মোহাৰি দীপাংক নাথে ব্যক্তিগত তথা উদ্দেশ্য প্ৰণোদিতভাৱে তেওঁৰ আজ্ঞাবাহী ভৃত্তৰ এখন সমিতি গঠন কৰে। তেওঁ সভাপতি হিচাপে ৰজমিল আলি, সাধাৰণ সম্পাদক ৰাইফুদ্দিন আহমেদ, আনোৱাৰ হুছেইন আৰু তুতুমণি চদিক দায়িত্ব অৰ্পন কৰে।‘\n‘সংবিধানৰ অনুচ্ছেদ ১৫ অনুসৰি সন্থাৰ এজন হিচাপ পৰীক্ষকৰ প্ৰয়োজন থাকে। কিন্তু আজি পৰ্য্যন্ত হিচাপ পৰীক্ষক নিয়োজিত হোৱা নাই। যদি হিচাপ পৰীক্ষক আছে বুলি কয় তেন্তে নামটো ৰাজহুৱা কৰক। কিয়নো অনুচ্ছেদ ১৫ মতে হিচাপৰ ক্ষেত্ৰত কিবা ত্ৰুটি বা খেলি-মেলি পালে সেই সময়ত ল’বলগীয়া ব্যৱস্থাৰ বাবে হিচাপ পৰীক্ষকে পৰামৰ্শ দিব।‘\nইপিনে, সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থাৰ সংবিধানখন সভাপতিৰ দ্বাৰা বাৰেপতি উলংঘন কৰি অহা হৈছে বুলি অনুভৱ কৰা বুলি উল্লেখ কৰি সীমান্তই লগতে কয়, ‘অনুচ্ছেদ ৫ অনুসৰি কোনো কাৰণত সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থাৰ ৰাজনৈতিক দলৰ প্ৰতি আনুগত্য থাকিব নোৱাৰিব। তেনেস্থলত তেওঁ সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থা আৰু অন্য সংগঠনৰ লগত লগ লাগি দল গঠন কৰিব বুলি জনায়।‘\nতেওঁ কৰা এই ভুলৰ বাবে আছুৰ পৰা পদত্যাগ কৰি ৰাজনৈতিক দলত যোগদান কৰিবলৈ আহ্বান জনায় সীমান্ত ঠাকুৰীয়াই।\nইয়াৰ উপৰি, যোৱা ৯ ছেপ্টেম্বৰত সভাপতি দীপাংক কুমাৰ নাথে মৌখিক নিৰ্দেশৰ জৰিয়তে সদৌ গুৱাহাটী ছাত্ৰ সন্থা ভংগ কৰাৰ বাবে নিৰ্দেশ দিয়াৰ অভিযোগ কৰে ঠাকুৰীয়াই।\nতেওঁ কয়, ”সভাপতি নাথৰ নিৰ্দেশ মৰ্মে ৩ অক্টোবৰত কামৰূপ মহানগৰ জিলা ছাত্ৰ সন্থাই এখন পত্ৰযোগে সমিতিখন ভংগ কৰে। যিটো মই জ্ঞাত নাছিলো। এইবাবে মই মোৰ অনুজসকলৰ ওচৰত লজ্জিত হৈছো। এই প্ৰসংগত সমুজ্জ্বল কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য, বিপুল ৰাভা আৰু তপন কলিকাক প্ৰশ্ন কৰাত তেওঁলোকো জ্ঞাত নাছিল বুলি জানিবলৈ দিয়ে। দীপাংক কুমাৰ নাথে মানসিক আতিশয্য চলোৱা অনুভৱ কৰি আহিছো।”\nউল্লেখ্য যে, বৃহস্পতিবাৰে সীমান্ত ঠাকুৰীয়াই পদত্যাগ কৰাৰ পিছতে সোমবাৰে পুনৰ ৩ গৰাকী নেতাই আছু ত্যাগ কৰে। কামৰূপ মহানগৰ জিলা কাৰ্যনিৰ্বাহক ৰকিবুল আহমেদ, দক্ষিণ গুৱাহাটী ছাত্র সন্থাৰ উপদেষ্টা আমিনুল হক, পূব গুৱাহাটী ছাত্র সন্থাৰ উপদেষ্টা প্ৰাণজিৎ দাসে আজি পদত্যাগ কৰে।\nসীমান্ত ঠাকুৰীয়াই সংবাদমেলত অনা অভিযোগৰ পাছতেই আমি ফোনযোগে দীপাংক নাথক যোগাযোগ কৰিছিলো যদিও যোগাযোগ সম্ভৱ নহ’ল।


৪জনৰ লগতে স্থাপন কৰিব লাগিব যৌন সম্পৰ্ক! বাধা দিয়া মহিলাক দলৱদ্ধ বলাৎকাৰ কৰি মাথা ফালিলে!|four-men-gang-rape-and-smash-womans-head-in-gurugrams– News18 assam\n৪জনৰ লগতে স্থাপন কৰিব লাগিব যৌন সম্পৰ্ক! বাধা দিয়া মহিলাক দলৱদ্ধ বলাৎকাৰ কৰি মাথা ফালিলে!\nগুৰুগ্ৰামত সংঘটিত হৈছে এই বৰ্বৰ কাণ্ড।\nLast Updated : October 05, 2020, 11:03 IST\nগুৰুগ্ৰামঃ হাথৰাছৰ ঘটনাক লৈ দেশ জ্বলি থকাৰ সময়তে সংঘটিত হৈছে আন এক জঘন্য কাণ্ড। যি সময়ত সমগ্ৰ দেশত বলাৎকাৰৰ বিৰুদ্ধে ক্ৰোধাগ্নি তীব্ৰতৰ হৈছে, যি সময়ত দলৱদ্ধ বলাৎকাৰৰ দৰে জঘন্য অপৰাধ বন্ধ কৰিবলৈ কঠোৰতম ব্যৱস্থা লোৱাৰ পোষকতা দেশবাসীয়ে কৰিছে সেইসময়তে গুৰুগ্ৰামত সংঘটিত ভয়ানক কাণ্ডই জোকাৰি গৈছে দেশ। এগৰাকী মহিলাক চাৰিজন পুৰুষে দলৱদ্ধ বলাৎকাৰ কৰাৰ লগতে মাথা ফালি দিছে।\nখবৰ অনুযায়ী এগৰাকী মহিলা যৌনকৰ্মীক যৌন সংগমত লিপ্ত হ’বলৈ ৰাস্তাৰ পৰা লৈ যায় এজন ব্যক্তিয়ে। ডিএলএফ ২ৰ এটা ভৱনত যৌনকৰ্মীগৰাকীক লৈ আহে ব্যক্তিজনে। সেই ঠাইতে অভিযুক্তৰ আৰু ৩জন সংগীও উপস্থিত আছিল। যৌনকৰ্মীগৰাকীক চাৰিজনৰ সৈতে যৌন সংগম কৰিবলৈ জোৰ দিয়ে অভিযুক্তই।\nমহিলাগৰাকী মান্তি নোহোৱাত প্ৰথমে তেওঁক মাৰ ধৰ কৰা হয়। তাৰ পিছত চাৰিজনে মিলি দলৱদ্ধ বলাৎকাৰ কৰি পকা ৱালত মূৰ থেতেলিয়াই ভাঙি পেলায়। ৰক্তাক্ত অৱস্থাত মহিলাগৰাকীক উদ্ধাৰ কৰে চিকিউৰিটি গাৰ্ডে।\nনিৰাপত্তাৰক্ষীয়ে আৰক্ষীক খবৰ দিয়াৰ পিছতে মহিলাগৰাকীক চিকিৎসাৰ কাৰণে হাস্পতাললৈ নিয়া হয়। আৰক্ষীৰ আগত সকলো কথা বিৱৰি কৈছে নিৰ্যাতিতাই। আটক কৰা হৈছে চাৰি অভিযুক্তক।\nFirst published: October 05, 2020, 11:03 IST\nGang RapeGURUGRAMindiaRapeUttar Pradesh


গড়গঞা সন্দিকৈ ফুকন\nজিম অংকন ডেকা\nললিত কুমাৰ দলে\nললিত চন্দ্ৰ গোস্বামী\nহেৰিয়েট বি.এল. কট্টাৰ\nৰত্ন কন্দলী শৰ্মা কটকী\nটাই অধ্যয়ন গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান\nবেৰেন দ্বীপ, আন্দামান\nজনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ হাৰ অনুসৰি দেশসমূহৰ তালিকা\nলিংগ অনুপাত অনুসৰি দেশৰ তালিকা\nঅতুল বৰদলৈ অসমৰ এজন প্ৰসিদ্ধ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক আছিল। ১৯৭০ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত অপৰাজেয় নামৰ চলচ্চিত্ৰৰ পৰিচালনাৰ যোগেদি তেখেতে অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ জগতত পদাৰ্পন কৰিছিল। তেখেতে মুঠতে ৮খন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ পৰিচালনা কৰিছিল। তেখেতে দূৰদৰ্শন ধাৰাবাহিক আৰু ...\nঅতুলানন্দ গোস্বামী অসমীয়া সাহিত্য জগতৰ এজন গল্পকাৰ, ঔপন্যাসিক আৰু অনুবাদক। তেখেতে ৰচনা কৰা চেনেহ জৰীৰ গাঁথি নামৰ উপন্যাসৰ বাবে ২০০৬ বৰ্ষত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল। তেখেতে ৰচনা কৰা নামঘৰীয়া নামৰ এখন উপন্যাস গুৱাহাটী দূৰদৰ্শন কেন্দ্ৰ ...\nঅনিৰুদ্ধ কায়স্থ ষষ্ঠদশ-সপ্তদশ শতিকাৰ এগৰাকী কবি। এখেতৰ পিতৃ ৰামচন্দ্ৰ বা ৰামৰুদ্ৰদেৱ। পিতামহ মাধৱদেৱৰ ককায়েক দামোদৰ ওৰফে ৰূপচন্দ্ৰ গিৰী। পূব কোচ ৰাজ্যৰ ৰজা ৰঘূদেৱৰ ৰাজসভাৰ অমাত্য আছিল। ৰজা ৰঘূদেৱৰ পৃষ্ঠপোষকতাত এখেতে ভাগৱতৰ ২য় আৰু ৫ম স্কন্ধৰ পদ ...\nমহাপুৰুষ শ্ৰীশ্ৰী অনিৰুদ্ধদেৱ এগৰাকী শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ, শ্ৰীশ্ৰীমাধৱদেৱ আৰু শ্ৰীশ্ৰী গোপালদেৱৰ পৰৱৰ্তীকালৰ ধৰ্মপ্ৰচাৰক, কবি আৰু মায়ামৰা সত্ৰ সম্প্ৰদায়ৰ প্ৰৱৰ্তক।\nঅভিনৱ গুপ্ত প্ৰাচীন কামৰূপৰ এগৰাকী দাৰ্শনিক। এওঁ খ্ৰীষ্টীয় ৮ম-৯ম শতিকাৰ লোক। এখেত প্ৰথমে শাক্ত ধৰ্মাৱলম্বী আছিল আৰু শাক্ত দৰ্শনৰ এখন ভাষ্য ৰচনা কৰিছিল। কথিত প্ৰবাদ অনুসৰি আদি শংকৰাচাৰ্য কামৰূপলৈ আহোঁতে অভিনৱ গুপ্তই শংকৰাচাৰ্যৰ লগত শাক্ত ধৰ্মৰ গু ...\nঅৰ্জুন দাস বৈৰাগী স্বৰ্গদেৱ ৰুদ্ৰসিংহৰ কটকী আছিল। ১৭১০ চনৰপৰা ১৫ চনলৈ মুঠতে তিনিবাৰ ৰত্ন কন্দলী শৰ্মা কটকীৰ লগত ত্ৰিপুৰা ৰাজ্যলৈ স্বৰ্গদেউৰ সন্দেশ লৈ গৈছিল। মোগল আক্ৰমণৰ বিৰুদ্ধে থিয় দিবলৈ স্বৰ্গদেৱে ত্ৰিপুৰা ৰাজ্যৰ সহায় বিচাৰি বাৰ্তা পঠিয়াইছি ...\nআইখেক বুঢ়াগোহাঁই চুৰাম্‌ফা বা খোৰা ৰজাৰ বুঢ়াগোহাঁই আছিল। কোচ ৰাজ্যৰ সেনাপতি চিলাৰায়ৰ লগত আহোমৰ সন্ধি স্থাপন কৰাত আগভাগ লৈছিল। কিন্তু একে যুঁজতে পৰাজয়ৰ কাৰণ হিচাপে তেখেত চিহ্নিত হোৱাত বুঢ়াগোহাঁই পদৰপৰা নিস্কৃতি দিয়া হয়। ইয়াৰ পাছৰ স্বৰ্গদেউ ...\nআচাৰ্য শেখৰ চক্ৰৱৰ্তী কোচ ৰজা প্ৰাণনাৰায়ণৰ সভাপণ্ডিত আছিল। কামৰূপৰ এই পণ্ডিতগৰাকীৰ প্ৰকৃত নাম জয়কৃষ্ণ। বিদ্যাধৰ এখেতৰ পিতৃৰ নাম। ৰজা প্ৰাণনাৰায়ণৰ নিৰ্দেশ অনুসৰি প্ৰসিদ্ধ সংস্কৃত ব্যাকৰণ প্ৰয়োগ ৰত্নমালাৰ টীকা গ্ৰন্থ প্ৰভা প্ৰকাশিকা ৰচনা কৰে। স ...\nআলতাফ মজিদ অসমৰ এগৰাকী চলচ্চিত্ৰ সমালোচক, চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক আৰু সাংস্কৃতিক কৰ্মী৷ তেখেত ‘চুটি ছবি’ নিৰ্মাণৰ বাবে বিখ্যাত৷ প্ৰথম অসমীয়া বোলছবি জয়মতীৰ নষ্ট হব ধৰা প্ৰিণ্টটো এখেতে ভাল কৰাই সংৰক্ষণ কৰে৷\nআলফ্ৰেড বাৰ্ণাড নবেল চুইডিছ উচ্চাৰণ: listen ; ২১ অক্টোবৰ ১৮৩৩ – ১০ ডিচেম্বৰ ১৮৯৬ এজন চুইডিছ ৰসায়নবিদ, অভিযন্তা, উদ্ভাৱক আৰু অস্ত্ৰ উৎপাদনকাৰী আছিল। তেখেত ডিনামাইটৰ উদ্ভাৱন কৰিছিল। নবেলে বফৰ্ছ নামৰ লো আৰু তীখা কাৰখানটো কিনি লৈ তাক টোপ আৰু আন অস্ত ...\nআৰিমত্ত কামৰূপ ৰাজ্যৰ এজন ৰজা আছিল। এওঁ বৰ্তমানৰ কামৰূপৰ বেতনা নামৰ ঠাইৰ ওচৰত বৈদ্যৰ গড়ত ৰাজধানী পাতি ৰাজত্ব কৰিছিল। গুৱাহাটীৰ পশ্চিমত ৰামচন্দ্ৰ নামৰ এজন ৰজা আছিল। এওঁৰে পুতেক হৈছে আৰিমত্ত। আৰিমত্তৰ মূৰটো হেনো আৰি মাছৰ দৰে দীঘলীয়া আছিল। সেইবাবে ...\nইন্দ্ৰনাৰায়ণ সপ্তদশ-অষ্টদশ শতিকাৰ দৰঙৰ ৰজা। পিতৃ চন্দ্ৰনাৰায়ণ। এখেতৰ ককায়েক সূৰ্যনাৰায়ণক মোগলে ধৰি লৈ যোৱাৰ পাছত আহোমে এখেতক দৰঙৰ ৰজা পাতে। দৰং ৰাজ্যৰ পৰিসৰ এখেতৰ দিনতে ভালেখিনি টুটি আহে।।\nইন্দ্ৰপাল দশম শতিকাৰ পাল বংশৰ এগৰাকী ৰজা। ইন্দ্ৰপালৰ পিতৃ আছিল পুৰন্দৰপাল। কিন্তু পিতামহ ৰত্নপালৰ জীৱিত অৱস্থাতে পিতৃৰ মৃত্যু হোৱাত পিতামহৰ পাছতে কামৰূপৰ ৰাজপাটত উঠে। ইন্দ্ৰপালে ৰাষ্ট্ৰকূট ৰাজকুমাৰী ৰাজ্যদেৱীক বিয়া কৰাইছিল। তেখেতে প্ৰায় ২৫ বছৰ ...\nউইলিয়াম এছ. বাৰ’জ ইংৰাজী: William Burroughs ; ৫ ফেব্ৰুৱাৰী – ২ আগষ্ট ১৯৯৭ আমেৰিকাৰ বিট আন্দোলনৰ চুটিগল্পকাৰ আৰু ঔপন্যাসিক। তেওঁৰ জন্ম ১৯১৪ চনৰ ৫ ফেব্ৰুৱাৰীত আৰু মৃত্যু ১৯৯৭ চনৰ ২ আগষ্টত।\nউইলিয়াম ফ্ৰেডেৰিক ছুডমাৰ্ছন কটন কলজৰ প্ৰতিষ্ঠাপক অধ্যক্ষ আছিল। এখেতৰ জন্ম হৈছিল ইংলেণ্ডৰ নেট্‌লীত। লণ্ডন বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা বি.এ. উপাধি লৈ ভাৰতীয় শিক্ষা সেৱা বিভাগত যোগদান কৰে। প্ৰথমে উত্তৰ প্ৰদেশৰ বৰেলী কলেজৰ ইংৰাজীৰ অধ্যাপক নিযুক্ত হয়। ১৯০১ ...\nৱিলিয়াম ৱাৰ্ড অসমলৈ অহা এগৰাকী খৃষ্টান মিছনেৰী, অৰুনোদই কাকতৰ সম্পাদক আৰু বাইবেলৰ অসমীয়া ভাঙনিৰ উদ্যোক্তাসকলৰ অন্যতম। ১৮৪৩ চনত খৃষ্টান ধৰ্মত দীক্ষা লৈ আমেৰিকাৰপৰা ১৮৫০ চনত আহি গুৱাহাটীত উপস্থিত হয় আৰু বেপ্টিষ্ট মিছনত যোগ দিয়ে। ১৮৫৭ চনৰপৰা ১৮৬ ...\nউত্তম নাৰায়ণ সত্ৰাজিতৰ পুত্ৰ। সত্ৰাজিত পশ্চিম অসমৰ লোক আছিল। এখেতে কোচৰাজ্যৰ দক্ষিণ-পূৱ অংশৰ প্ৰাদেশিক শাসনকৰ্তা আছিল। ঢাকাৰ নবাবৰ প্ৰোৰচনাত কোচ ৰজাৰ সৈতে হাজোত যুঁজত অৱতীৰ্ণ হয়। নবাবৰ তলত পাণ্ডু আৰু গুৱাহাটীৰ থানাদাৰ নিযুক্ত হয়। মোগল-আহোমৰ যু ...\nউৰ্খাউ গৌড়া ব্ৰহ্ম অসমৰ পৰা ভাৰতীয় সংসদৰ উচ্চ সদন ৰাজ্যসভালৈ নিৰ্বাচিত এগৰাকী সাংসদ আছিল। ব্ৰহ্ম কোকৰাঝাৰ জিলাত জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ হৰ্কেশ্বৰ ব্ৰহ্ম। তেখেতে ২০১৪ চনত তেওঁৰ বড়ো ভাষাৰ কাব্য সংকলন উদাংনিফ্ৰাই গিডিংফিন্নানেই -ৰ বাবে সাহিত্য অকা ...\nএ.কে.গাৰ্নি আমেৰিকাত জন্মগ্ৰহন কৰা এগৰাকী খৃষ্টান পাদুৰী। এখেতে ১৮৭৪ চনত পাদুৰী জীৱন গ্ৰহন কৰে আৰু ১৮৭৬ চনত অসমলৈ আহি শিৱসাগৰৰ মিছন প্ৰেছৰ দায়িত্ব গ্ৰহন কৰে। ১৮৮৩ চনত স্বদেশলৈ উভতি গৈ ২ বছৰ পাছত পুনৰাই অসমলৈ আহে। ১৯০৭ চনত অসমৰপৰা উভতি যায়। মূল ...\nছাৰ এড্‌ৱাৰ্ড গেইট ইংৰাজৰ আমোলৰ ভাৰতৰ প্ৰশাসনিক সেৱাৰ বিষয়া আছিল। অসম বুৰঞ্জীৰ উল্লেখযোগ্য গৱেষক। প্ৰশাসনীয় সেৱাৰ বিষয়া হিচাপে এওঁ ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ বিহাৰ আৰু উৰিষ্যাৰ লেফটেনেণ্ট-গৱৰ্নৰ পদলৈ পদোন্নতি পাইছিল। ১৯১৫ চনৰপৰা ১৯২০ চনলৈ এই পদভাৰ বহন কৰে। ...\nপ্ল্যানেট নিউজ আয়ৰন হৰ্স দি য়েজ লেটাৰ্স ইলুমিনেটেড পোয়েমস দি বুক অফ মাৰৰ্টিয়াৰডম অ্যাণ্ড আৰ্টিফিস লেটাৰ্স অফ এলেন গিন্সবাৰ্গ ৰিয়ালিটি স্যাণ্ডউইচেস দি গেটস অব ৰ্যাথ হৌয়াইট শ্ৰাউড ডেথ অ্যাণ্ড ফেম আউল অ্যাণ্ড অদাৱ পোয়েমস হাউল অ্যানোটেটেড এম্প ...\nকংসাৰি কায়স্থ যশৱন্ত খাঁ নামৰ কায়স্থ শ্ৰেষ্ঠৰ বংশধৰ। মাধৱদেৱৰ থানত বাস কৰিছিল। আন এটা নাম আছিল পীতাম্বৰ। মহাভাৰতৰ কিৰাট অনুপৰ্বৰ আৰু বিৰাট পৰ্বৰ দক্ষিণ গোগ্ৰাহৰ কিছু অংশ আৰু উত্তৰ গোগ্ৰাহৰ ভাঙনি কৰিছিল। গাভৰু খাঁ এখেতৰ পৃষ্ঠপোষক আছিল বুলি অনুমা ...\nকংসাৰি ঠাকুৰ মাধৱদেৱৰ শিষ্য আছিল আৰু দক্ষিণ কামৰূপৰ বিখ্যাত চমৰীয়া সত্ৰৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। এখেত বৰ বিষ্ণু আতা আৰু দক্ষিণ কুলীয়া বিষ্ণু নামেও জনাজাত। কংসাৰি ঠাকুৰৰ জন্ম বৰ কৰৈবাৰীত। নাও বুৰি সকলো সা-সম্পত্তি হেৰোৱাত এগৰাকী ধনী সাউদৰ ঘৰত থাকিবলৈ ...\nকনকলাল বৰুৱা সাহিত্যিক আৰু বুৰঞ্জীবিদ৷ ১৮৭২ চনৰ ১৬ ডিচেম্বৰত জন্ম৷ ১৯২৯ চনত বিধান সভালৈ নিৰ্বাচিত হৈ মন্ত্ৰীত্ব পদ লাভ কৰে৷ ব্ৰিটিছ চৰকাৰৰ ৰায়বাহাদুৰ উপাধি লাভ কৰিছিল৷ কিছুকাল জোনাকী আলোচনীৰ সম্পাদক আছিল৷ জাৰ্ণেল অব দা আছাম ৰিছাৰ্চ ছচাইটিৰ প্ৰকা ...\nকনচেং বৰপাত্ৰগোঁহাই আছিল আহোম শাসনতন্ত্ৰৰ বৰপাত্ৰগোঁহাই পদবী লাভ কৰা প্ৰথমজন বিষয়া। স্বৰ্গদেৱ চুপিম্‌ফাৰ নক্টে খুনবাও কাৰঙ্গপাৰৰে মিত্ৰতা আছিল। এদিন চমুৱা কুঁৱৰী এগৰাকীয়ে "নগা খুনবাওটো দেখিবলৈ ভাল" বুলি কোৱাত খং উঠি ৰজাই চাৰিমহীয়া গৰ্ভৱতী কুঁৱ ...\nকৱিচন্দ্ৰ দ্বিজ স্বৰ্গদেউ শিৱসিংহৰ সভাকবি আছিল। শিৱসিংহ, ৰানী অম্বিকাদেৱী আৰু পুত্ৰ উগ্ৰসিংহ-ৰ নিৰ্দেশত ১৭৩৫ চনত ধৰ্মপুৰাণৰ ভাঙনি কৰে। উষা-অনিৰুদ্ধৰ কাহিনীক উপজীৱ্য কৰি কামকুমাৰ হৰণ নামে এখন সংস্কৃত নাটক ৰচনা কৰিছিল। নাটখনৰ মাজে মাজে অসমীয়া গীত ...\nকৱিশেখৰ ভট্টাচাৰ্য এগৰাকী কবি। চাৰু সিংহ আৰু প্ৰেমদাসুন্দৰীৰ আজ্ঞাক্ৰমে হৰি বংশৰ পদ অনুবাদ কৰে। এই অনুবাদত কবিয়ে নিজা কল্পনাও সংমিশ্ৰণ কৰিছে।\nকৱিৰত্ন সৰস্বতী কোচ ৰজা ইন্দ্ৰনাৰায়ণৰ সময়ৰ কবি আছিল। বৰপেটা অঞ্চলৰ ছোটশিলা নামে গাঁৱত জন্ম হৈছিল। পিতৃ আছিল কায়স্থ কুলৰ চক্ৰপাণি শিকদাৰ। চক্ৰপাণি শিকদাৰ কোচ ৰজা দুৰ্লভনাৰায়ণৰ প্ৰিয়পাত্ৰ আছিল। আৰু পুত্ৰ কৱিৰত্ন দুৰ্লভনাৰায়ণৰ পুত্ৰ ইন্দ্ৰনাৰা ...\nকৱিৰাজ চক্ৰৱৰ্তী ডাক সৰস্বতীৰ পুত্ৰ। ১৬৪৬ চনত দিনকিৰণাৱলী নাম দি জ্যোতিষৰ এখন পুথি ৰচনা কৰিছিল। সংস্কৃত জ্যোতিষ পুথি ভাস্বতীৰ অসমীয়া অনুবাদ কৰে ভাস্বতী শাস্ত্ৰৰ কথা নাম দি।\nকমল কুমাৰী বৰুৱা অসমৰ ঠেঙালৰ খঙীয়া বৰুৱা পৰিয়ালৰ এগৰাকী বিদূষী মহিলা আছিল। নগাঁৱৰ বৰ এলেঙী সত্ৰত জন্মলাভ কৰা কমল কুমাৰী বৰুৱাৰ পিতৃ-মাতৃ আছিল মহেন্দ্ৰনাথ বৰুৱা আৰু স্বৰ্ণলতা বৰুৱা। ১৯১৭ চনত খঙীয়া বৰুৱা পৰিয়ালৰ শিৱ প্ৰসাদ বৰুৱাৰ লগত তেখেতৰ বিয ...\nকমল নাৰায়ণ চৌধুৰী অসমৰ এগৰাকী চলচ্চিত্ৰ তথা সংগীত পৰিচালক হিচাবে জনাজাত। চলচ্চিত্ৰ পৰিচালনা কৰাৰ উপৰিও তেখেতে কেইবাখনো অসমীয়া চলচ্চিত্ৰত অভিনয়ো কৰিছিল। অসমৰ চলচ্চিত্ৰ জগতত প্ৰথমখন অসমীয়া ৰঙীন কথাছবি ‘ভাইটি’ৰ নিৰ্মাতা হিচাবে তেখেত চিৰস্মৰণীয়।\nকলাই কোঁচ ভাৰতৰ এগৰাকী স্বাধীনতা সেনানী। তেখেতৰ জন্মস্থান নগাঁও চহৰৰ ৩ মাইল পশ্চিমে শেনচোৱা কুমাৰ গাঁৱত। ১৯৪২ চনৰ ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনে নগাঁও জিলাত তীব্ৰতৰ ৰূপ ধাৰণ কৰিছিল। কলাই কোঁচ আৰু হেমৰাম বৰাএই আন্দোলনত সক্ৰিয় অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। ১৯৪২ চনৰ ২৫ আগ ...\nকলাপচন্দ্ৰ শংকৰদেৱৰ এগৰাকী কায়স্থ ভক্ত আছিল। ৰজা নৰনাৰায়ণৰ পৃষ্ঠপোষকতাত ৪ৰ্থ স্কন্ধ ভাগৱতৰ সতীৰ চৰিত্ৰ আউৰ পৃথুৰ চৰিত্ৰৰ ভাঙনি কৰিছিল।\nকলীয়া ভোমোৰা বৰফকুন আহোম ৰজা কমলেশ্বৰ সিংহৰ দিনত বৰফুকনৰ বাব পাইছিল। প্ৰকৃত নাম আছিল গেন্ধেলা। আহোম ৰজাৰ ৰাজখোৱা আছিল আৰু মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহৰ সময়ত সাহসেৰে যুঁজ দিছিল। ১৭৯৫ চনত কমলেশ্বৰ সিংহ আহোম ৰাজপাটত উঠাৰ সময়ত হিন্দুস্থানী চিপাহীক দিবলগীয়া ...\nকান্দুৰা বলিন স্মিথ নগাঁৱৰ লোক। একেতৰ দেউতাক কণা আছিল আৰু ভিক্ষা কৰি পেট প্ৰৱৰ্তাইছিল। ১৮৪৮ চনত নগাঁৱত থকা শ্ৰীমতী ষ্টোডাৰ্ড নামৰ এগৰাকী মহিলাৰ উদ্যোগত নগাঁৱৰ মাউৰা শিশুৰ বিদ্যালয়ত ভৰ্তি হয়। ইয়াতে মাইলছ ব্ৰন্‌ছনৰ তত্বাৱধানত ইংৰাজী আৰু অসমীয়াৰ ...\nকালিন্দী আই শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ দ্বিতীয়া পত্নী আছিল। পিতৃ আছিল ৰাম ভূঞা। ১৫ বছৰ বয়সত শংকৰদেৱৰ লগত বিয়াত সোমায়। শংকৰদেৱৰ মৃত্যুৰ পাছত ধৰ্মৰ গুৰি ধৰিছিল। এখেতৰ কথা মতে মাধৱদেৱে সুন্দৰীদিয়া সত্ৰ স্থাপন কৰে। নাতিবোৱাৰী কনকলতাক বৰদোৱা থান পুনৰুদ্ধা ...\nকিৰিপ চলিহা জন্ম ১ নৱেম্বৰ ১৯৫৫ ভাৰতৰ চতুৰ্দশ লোকসভাৰ এজন সাংসদ আছিল। তেওঁ গুৱাহাটী অসমৰ লোকসভা সমষ্টিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। চলিহা ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ দলৰ সদস্য। ইয়াৰ আগেয়ে চলিহা একাদশ লোকসভাতো গুৱাহাটী লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা সাংসদ হিচাপে নিৰ্বাচিত ...\nকীৰ্তিনাথ হাজৰিকা সাহিত্যিক কীৰ্তিনাথ হাজৰিকাৰ জন্ম হয় গোলাঘাট জিলাত। তেওঁ ১৯৬৫ চনৰ পৰা দীৰ্ঘদিনৰ বাবে দৈনিক অসম বাতৰি কাকতৰ সম্পাদক হৈ আছিল আৰু দৈনিক অসমীয়া কাকতৰ উপ-সম্পাদক, নতুন অসমীয়া কাকতৰ সম্পাদক পদত কাৰ্যনিবাহ কৰিছিল। তেওঁ ৰামধেনুৰ লগতো ...\nকুশৰাম দেৱ আউনীআটী সত্ৰৰ ডেকা অধিকাৰ আছিল। সত্ৰাধিকাৰ পদ্মপাণিদেৱৰ মৃত্যুৰ পাছত ডেকা অধিকাৰ হৈছিল। এখেতৰ দিনতে মানৰ আক্ৰমণত সত্ৰ দাহ হৈছিল। পলাই গৈ প্ৰথমে বালিসত্ৰত আছিলগৈ। ৰংপুৰলৈ গৈ মান সেনাপতি মিঙিমাহা তিলোৱাক দেখা কৰাত তেখেতে যথাযোগ্য সন্মানস ...\nকুসুম্বৰ ভূঞা শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ পিতৃ। সূৰ্যবৰ আৰু খেৰসূতীৰ জ্যেষ্ঠ পুত্ৰ। শিৰোমণি ভূঞা বাব পাইছিল। এখেতৰ প্ৰথমা পত্নী সত্যসন্ধাৰ গৰ্ভত শংকৰদেৱৰ জন্ম হৈছিল। আনগৰাকী পত্নী অনুধৃতিৰ গৰ্ভত জন্ম হৈছিল বনগঞাগিৰী। শংকৰদেৱৰ সাত বছৰ বয়স হোৱাত কুসুম্বৰ ভূ ...\nকৃষ্ণকান্ত গগৈ হাতীবৰুৱা ৰ "শিৱসাগৰ"অঞ্চলৰ ব্যক্তি। ১৮৮৩ চনত "কলিকতা"ত হোৱা শিল্প প্ৰদৰ্শনীত নিজৰ আৱিষ্কৃত মুগা কাপোৰ বোৱা যন্ত্ৰ সাজি প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। পিছলৈ চহ বাগিচাৰ মালিক হৈছিল।\nকৰুণাভিৰাম বৰুৱা ৰ জন্ম হৈছিল নগাঁৱত। গুণাভিৰাম বৰুৱা আৰু বিষ্ণুপ্ৰিয়া দেৱীৰ বৰপুত্ৰ আছিল। লৰাবন্ধু নামে ১৮৮৮ চনত প্ৰকাশ পোৱা এখন শিশু আলোচনীৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সম্পাদক আছিল। লৰাবন্ধু অসমৰ প্ৰথম শিশু আলোচনী।\nকৱীন্দ্ৰ পাত্ৰ অসমৰ পশ্চিম অঞ্চলৰ লোক। পিতৃদত্ত নাম আছিল বাণীনাথ। কোচ ৰজা বিশ্বসংহৰ দ্বাৰ পণ্ডিত আৰু মন্ত্ৰী আছিল। পিতামহ নৰহৰি আৰু বিশ্বসিংহৰ গুৰু সাৰ্বভৌম ভট্টাচাৰ্যৰ ওচৰত শিক্ষা লোৱাৰ পাছত কৱীন্দ্ৰ নাম পায়। এখেতে কোচ ৰজা নৰনাৰায়ণ আৰু ভাতৃ চি ...\nখগেন্দ্ৰনাথ নাথ ৰ গোৱালপাৰা অঞ্চলৰ মানুহ। ভাৰতীয় মুক্তি আন্দোলনৰ তেওঁ অন্যতম যুঁজাৰু আছিল। তেওঁ ১৯২১ চনত বিদ্যালয় এৰি ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ বাবে অসহযোগ আন্দোলনত যোগ দিছিল। ইয়াৰ বাবে তেওঁ গ্ৰেপ্তাৰ হব লগা হৈছিল। ইয়াৰ পিছত ১৯২৬ চনৰ পাণ্ডু কংগ্ৰেছত স ...\nখামুন ৰাজমন্ত্ৰী ফুকন আহোম ৰাজশাসনৰ ৰাজমন্ত্ৰী আছিল। তেওঁ আহোম ৰজাঘৰৰ নাওবৈচা ফুকন-ও আছিল। তেওঁৰ দুই জীয়ৰীৰ ডাঙৰ জনীক আহোম ৰজা জয়দ্ধজ সিংহই বৰকুঁৱৰী আৰু সৰুজনীক পৰ্বতীয়া কুঁৱৰী কৰি চপাই লৈছিল। সেই কাৰণতেই জয়দ্ধজ সিংহই খামুন ৰাজমন্ত্ৰী ফুকনক ৰ ...\nখীৰা মৰল ৰ প্ৰকৃত নাম আছিল ক্ষীৰদ সিং চৌধুৰী। বৰপেটাৰ সুন্দৰীদিয়াত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ দেউতাক আছিল বিজয় সিংহ। তেওঁ সুন্দৰীদিয়া অঞ্চলৰ মণ্ডল থকা হেতুকে সকলোৱে তেওঁক খীৰা মৰল বুলিয়েই জানিছিল। খীৰা মৰল শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ ওচৰত শৰণ লৈছিল। সুন্দ ...\nখেৰসূতী মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ আইতাক আছিল। তেওঁৰ দেউতাক আছিল ৰাম চৌধাৰী। সূৰ্যবৰ ভূঞা আছিল তেওঁৰ পতি। শংকৰদেৱৰ মাতৃ সত্যসন্ধা শংকৰদেৱৰ নিচেই সৰু কালতে ঢুকোৱাৰ ফলত খেৰসূতীয়েই শংকৰদেৱক তুলি-তালি ডাঙৰ-দীঘল কৰিছিল। শ্ৰীমন্ত শকৰদেৱ প্ৰথম বাৰ তীৰ্ ...\nখৰচিং তেৰাং ৰ জন্ম ডিফু চহৰৰ নিকটৱৰ্তী ৰংলংচ’ গাঁৱত। স্কুলীয়া শিক্ষাৰ ফালৰ পৰা গোলাঘাট এম.ভি.স্কুলৰ পৰা প্ৰথম মানতে শিক্ষা সাং কৰি খৰচিং তেৰাঙে ব্যৱসায় আৰম্ভ কৰে। তেওঁৰ পিতৃ আছিল চাৰইক। চাৰইক পেছাত মৌজাদাৰ আছিল। দেউতাকৰ মৃত্যুৰ পিছত খৰচিং তেৰাং ...\nখৰ্গেশ্বৰ তালুকদাৰ জন্ম: ২৩ জুন ১৯৫৯-১০ ডিচেম্বৰ ১৯৭৯ ৰ জন্ম হৈছিল অবিভক্ত কামৰূপ জিলা আৰু বৰ্তমানৰ বৰপেটা জিলাৰ ভৱানীপুৰ অঞ্চলৰ উজান বৰবৰী গাঁৱত। তেওঁ অসম আন্দোলনৰ প্ৰথম শ্বহীদ। তেওঁৰ পিতৃ আছিল গৌৰীকান্ত তালুকদাৰ আৰু মাতৃ সাবিত্ৰীবালা। খৰ্গেশ্বৰ ...\nজনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ হাৰ অনুসৰি দেশসমূহৰ ..\nপ্ৰত্যাশিত জীৱন দৈৰ্ঘ্যৰ আধাৰত দেশৰ ত ..


সৃষ্টিশীল ৰচনা - অসমীয়াৰ সুখ-দুখ\nHome ABID AZAD CREATIVE-WRITING আবিদ আজাদ সৃষ্টিশীল সৃষ্টিশীল ৰচনা\nxukhdukh.com February 27, 2015 ABID AZAD, CREATIVE-WRITING, আবিদ আজাদ, সৃষ্টিশীল,\nভূপেন হাজৰিকাৰ "সুৰাত মগন” আৰু\nভেন গখৰ “ছানফ্লাৱাৰ”\n"সুৰাত মগন ভয়াল ৰাতি\nমই যেন এক ৰ’দৰ বিলাপ\nচন্দ্ৰ তৰাক থাপ মাৰি আনি\nথেকেচি পেলাবৰ হ’ল,\nসূৰ্যমুখীয়ে সজাব কাহানি\nবেথাৰ সমাধি তল।"-\n[বোলছবি: বৃষ্টি; ১৯৭৪]\n... ... জয়ন্ত হাজৰিকাৰ কন্ঠত অমৰ হোৱা এই গীতটি ভূপেন হাজৰিকাই যি সময়ত ৰচনা কৰিছিল, সেয়া আছিল অসমৰ এক অন্ধকাৰ যুগ। চাৰিওদিশে হতাশা আৰু নিৰাশাই ছানি ধৰিছিল। বিশেষকৈ অসমৰ ডেকা শক্তিক নিৱনুৱা সমস্যাই বেয়াকৈ কোঙা কৰি পেলাইছিল। আশাহীনতাই গ্ৰাস কৰা অন্ধকাৰ-আচ্ছন্ন অসমৰ সমাজ জীৱনত বহু ডেকাৰ বাবে সুৰাই হৈ পৰিছিল দিশহাৰা মনক মৌন কৰা একমাত্ৰ মাৰ্গদৰ্শক! সিয়ে খন্তেকৰ বাবে শান্তি দিছিল উশৃংখল কোলাহলময় মগজটোক।\n“সুৰাত মগন ভয়াল ৰাতি” বুলি গীত-ফাকি বাজি উঠাৰ লগে লগে সেই গোমাময় ভয়াবহ পৰিবেশৰ এক ধূসৰ চিত্ৰ শ্ৰোতাৰ মনৰ কেনভাচত নিমিশতে ভাহি উঠে। সুধাকন্ঠই গীতটিত “মই যেন এক ৰ’দৰ বিলাপ” বুলি কয় নিজকেও সেই নিবনুৱা ডেকাচামৰ মাজৰেই এজন বুলি বুজাব খুজিছে যাতে গীতটি শুনি যাওঁতে শ্ৰোতাই প্ৰতিটো পংক্তি সহজেই হৃদয়াংগম কৰিব পাৰে। গীতটি প্ৰথম পুৰুষত গোৱা বাবে নিবনুৱা ডেকা এজনৰ বাবে এনেকুৱা লাগে যেন সেয়া প্ৰকৃততে নিজৰ হৃদয়ৰে অভিব্যক্তি।\nভয়াল ৰাতি আকাশৰ জোন আৰু তৰাই মানুহৰ একমাত্ৰ পথ প্ৰদৰ্শক। ঘোৰ নিশা জোন আৰু তৰাৰ আলোকেই মানুহৰ বাবে (ইয়াত পথিকৰ বাবে) আশাৰ ৰেঙণি। কিন্তু তমশাচ্ছন্ন অসমত আশাৰ ৰেঙনি কঢ়িয়াই লৈ আনিবলৈ কেৱল তৰা বা জোনৰ আলোকেই বিফল হোৱা নাই; প্ৰৱল শক্তিশালী সূৰ্যৰ পোহৰো বিফল হৈছে। সূৰ্যৰ প্ৰভাতী কিৰণ সদৃশ অসীম সম্ভাৱনাৰ অসমীয়া তৰুণ-তৰুণীৰ প্ৰতিভা আৰু শক্তি-সামৰ্থবোৰ বেথাৰে সমাধিস্থ হৈ পৰিছে। শিক্ষিত যুৱকৰ উৰ্বৰ চিন্তাৰ ফচলক ৰ’দৰ সৈতে তুলনা কৰা হৈছে যদিও সেই চিন্তাৰ পৰা সৃষ্ট শব্দৰ সমদল বোৰো ৰূপান্তৰিত হৈছে কেৱল বিলাপলৈ।\nসুধাকন্ঠই সেয়ে ৰাতিৰ আকাশত ভুৱা আশাৰ পোহৰ বিলাই থকা চন্দ্ৰ আৰু তৰাক থেকেচি পেলোৱাৰ কথা কৈছে। চন্দ্ৰ আৰু তৰাৰ ওপৰত আস্থা হেৰুৱাই কবিয়ে এইবাৰ “সূৰ্যমুখীয়ে সজাব কাহানি, বেথাৰ সমাধি তল” বুলি নিজকে প্ৰশ্ন কৰিছে। অৰ্থাৎ, হতাশা আৰু বেথাই সমাধি নিৰ্মাণ কৰা অসমীয়া ডেকাৰ হৃদয়ত আশাৰ স্বপ্ন কেতিয়া উদিত হ’ব!\nভিনছেন্ট ভেন গখৰ জীৱন অতি যন্ত্ৰনাময় আৰু নিৰাশাপূৰ্ণ আছিল। তেওঁৰ জীৱনৰ শেষৰ চোৱা কাল ইমানেই যন্ত্ৰনা কাতৰ আছিল যে তেওঁ স্বেচ্ছাই ছেইন্ট-ৰিমিৰ (ফ্ৰান্স) এখন এছিলামত ভৰ্তি হৈছিল। এই চিত্ৰ-বিশাৰদ জনৰ প্ৰকৃত যন্ত্ৰনা আচলতে কি আছিল সেয়া অজিও ৰহস্যাবৃত। গখৰ জীৱন যন্ত্ৰনাৰে তিক্ত আছিল যদিও তেওঁৰ হৃদয়ত কিন্তু আশাৰ প্ৰাচূৰ্যতা অহৰহ বিৰাজ কৰিছিল। তাৰ প্ৰমাণ আমি পাওঁ উজ্জল হালধীয়া ৰঙৰ প্ৰতি থকা তেওঁৰ অদম্য প্ৰীতিত। তাৰ প্ৰয়োগো আমি তেওঁৰ অসংখ্য চিত্ৰত দেখিবলৈ পাওঁ। গখৰ অতি জনপ্ৰিয় চিত্ৰবোৰৰ ভিতৰত “The Sunflower” (সুৰ্যমূখী) বুলি অঁকা চিত্ৰবোৰ তাৰেই প্ৰমাণ। ইউৰোপৰ জনমানসত এসময়ত আটাইতকৈ বেছি প্ৰভাম্বিত কৰা সৃষ্টিবোৰৰ ভিতৰত “দ্য ছানফ্লাৱাৰো” চিত্ৰখনো এখন হয়। এই চিত্ৰখনক "Symbol of Happiness" বুলিও জনা যায়। চৰম ব'ৰডোম আৰু অনিশ্চয়তাত ভুগা ভেন গখে যেতিয়া নিজৰ প্ৰিয়তম চিত্ৰকৰ বন্ধু প'ল গ'গিনক বহু দিনৰ অন্তত লগ পাব বুলি গম পাইছিল তেতিয়া এই চিত্ৰখন বন্ধুক "সুখ বা আশাৰ সংকেত" হিচাপে উপহাৰ দিবলৈ হেপাহেৰে আঁকিছিল। আমাৰ আলোচিত গীতটিতো “সুৰ্যমূখী” শব্দটো আশা বা সুখৰ সাংকেতিক অৰ্থ হিচাপেই ব্যৱহৃত হোৱা যেন বোধ হৈছে।\nবন্ধু গ'গিনক লগ পোৱাৰ পিছতো কিন্তু গখৰ আশা ভবা ধৰণে পুৰণ নহ'ল আৰু মনৰ অৱস্থাও আগৰদৰেই একে থাকিল। জীৱনৰ একেবাৰে শেষ কালছোৱাত অৰ্থাৎ ছেইন্ট-ৰিমিৰ এছিলামত নিজকে আবদ্ধ কৰি ৰখা সেই সময়ছোৱাত; কোনোবা এটা কোঠাৰ খিড়িকেৰে নিশাৰ আকাশখন চাই চাই (বা কল্পনা কৰি) তেওঁ নিজৰ মনকে শান্তি দিবলৈ আঁকি উলিয়ালে চন্দ্ৰ-তৰাৰে ভৰি থকা আন এখন আলোড়নকাৰী বিখ্যাত চিত্ৰ- “The Starry Night”!\nভূপেন হাজৰিকাৰ ইউৰোপীয় চিত্ৰকলাৰ ওপৰত অসামান্য দখল আছিল। অৱধাৰিতভাৱে ভেন গখৰ উজ্জ্বল চিত্ৰবোৰেও তেওঁৰ মনত গভীৰভাৱে প্ৰভাম্বিত কৰিছিল। গখৰ চিত্ৰশৈলীৰ ওপৰত আলোচনা কৰি তেওঁ লিখিছিল- “হলেণ্ডত উপজি ফ্ৰান্সত জীৱন কটোৱা ভেন গখৰ বৈশিষ্ট হ’ল- ৰঙৰ খেলা। তেওঁ কেনভাছত ৰং সানিলে এচাম এচামকৈ। আৰু পাচত, সেই ৰঙৰ ভেটিৰ ওপৰত দীঘল দীঘল সূতাৰ দৰে ৰঙৰ ৰেখা টানি ছবিত পোহৰৰ বৈশিষ্ট্য ফুটাই তুলিলে।... গখৰ ছবিত যেনেকৈ ৰঙৰ প্ৰাচূৰ্য্য আছে, তেনেকৈ আছে এটি গতিৰ আৱেগ”। [গতি: বসন্ত সংখ্যা, ১৯৫৮ চন]\nচৰম হতাশা আৰু অনিশ্চয়তাৰে ভৰা অসমখনক ভেন গখৰ যন্ত্ৰনাময় নিৰাশাভৰা জীৱনৰ সৈতে তুলনা কৰিব পৰাটো বিপুল জ্ঞানৰ ভাণ্ডাৰ ড° ভূপেন হাজৰিকাৰ বাবে তেনেই সাধাৰণ কথা। তাৰোপৰি, মানুহৰ মনত আশাৰ সঞ্চাৰ কৰিব নোৱাৰা “The Starry Night” ৰ চন্দ্ৰ-তৰাক থাপ মাৰি আনি থেকেচি পেলাই, বেথাৰ সমাধি তলত উজ্জল আশাৰে ভৰা সুৰ্যমূখীৰ (Sunflower) স্বপ্ন দেখাটো গীতিকাৰৰ কল্পনা প্ৰসূত মনৰ এক উজ্জ্বল নিদৰ্শন।\nদিনবোৰ আমাৰ মৃত হৰিণৰ বেঁকা শিং যেন হ’লঃ\n"শগুণে সদায় সভাকে পাতে\nদিনবোৰ আমাৰ মৃত হৰিণৰ\nবেঁকা শিং যেন হ’ল।"\nহাজৰিকাৰ গীতসমূহ ৰংগ-নিৰংগ ৰূপকৰ ভাণ্ডাৰ। “দিনবোৰ আমাৰ মৃত হৰিণৰ বেঁকা শিং যেন হ’ল”-ও তেনেকুৱা এক অপৰম্পৰাগত অসাধাৰণ ৰূপক। ৰাইজৰ প্ৰতিনিধি সকলক শগুণৰ জাত বুলি কয় তেওঁ এই গীতৰ পটভূমিত উল্লেখ কৰিছিল- “নিবনুৱা, নিবনুৱা, নিবনুৱা। চৌপাশে নিবনুৱা। আজিৰ পুৰুষক গালি পাৰে পুৰণি পুৰুষে। বিধায়ক সকলে গালি পাৰে। সভা পাতে। ভাষণ দিয়ে। সেই শগুণৰ জাকৰ বিৰূদ্ধে এই প্ৰতিবাদ”। [ গীতাৱলী: ভূপেন হাজৰিকাৰ গীত সমগ্ৰ]\nহৰিণৰ শিংবোৰ সিহঁতৰ জীৱন সংগ্ৰামৰ এবিধ অত্যাৱশ্যকীয় আহিলা। মূৰত জোঙা জোঙা বেকা শিং থকা বাবে বাঘ বা আন কোনো হিংস্ৰ জন্তুই সিঁহতক পোনপোটিয়াকৈ আক্ৰমণ কৰিবলৈ সমীহ কৰে। জীৱিত কালত শিংবোৰ হৈছে সিহঁতৰ জীৱনৰ এবিধ শক্তিশালী অস্ত্ৰ- যিদৰে যোদ্ধা এজনৰ বাবে তৰোৱালখন তেওঁৰ বাবে এপাত অস্ত্ৰ। কিন্তু যোদ্ধা জনৰ মৃত্যুৰ পাছত, তৰোৱালখন মৃতদেহটোৰ বাবে অৰ্থহীন হৈ পৰাৰ দৰে হৰিণৰ মৃত্যুৰ পাছতো সেই মৃতদেহটোৰ বাবে শিংবোৰ অৰ্থহীন হৈ পৰে। শিং নথকা হৰিণৰ অৰ্থই বা কি!\nকলা-সাহিত্যত শগুণৰ উপমাই সাধাৰণতে ঋণাত্মক চৰিত্ৰকে চিত্ৰায়িত কৰে। সভা পাতি বৰ বৰ ভাষণ দিয়া সৰহভাগ জন প্ৰতিনিধিৰ ভাষণবোৰৰ এটা সময়ত অৰ্থহীন হৈ বতাহত বিলীন হৈ যায়। এইবোৰাৰ দ্বাৰা বেছিভাগতেই সমাজৰ কোনো গঠনমূলক কাম নহয়। শগুণৰ লক্ষ্য এটাই- মৰা শ। তাৰ কামনাও এটাই— কেতিয়া মানুহ বা জন্তু মৰিব আৰু কেতিয়া চিৰি-ফালি খাব পাম! মাটিৰ পৰা যিমানেই উচ্চতাত নাথাকক কিয়, দৃষ্টি তাৰ সদায় তলত। অসমৰ এক অন্ধকাৰ যুগক উপস্থাপন কৰিবলৈ গৈ কেৱল কথাৰ মালিহা মৰা অকামিলা জন-প্ৰতিনিধি সকলক তীব্ৰ ঘৃণা আৰু আক্ষেপেৰে আক্ৰমণ কৰিছে তেওঁৰ আমোঘ অস্ত্ৰ গীতৰ মাধ্যমেৰে।\nচাকৰি-বাকৰিহীন ঘন কুঁৱলীয়ে আবৰা দিন-কালবোৰ পোনপটীয়াকৈ অৰ্থহীন হোৱা বুলি কোৱাৰ পৰিৱৰ্তে ৰূপকৰ প্ৰয়োগেৰে “দিনবোৰ আমাৰ মৃত হৰিণৰ বেঁকা শিং যেন হ’ল” বুলি কওঁতে ই গীতফাকিক আকৰ্ষনীয় কৰাৰ উপৰিও শ্ৰোতাৰ মনকো কল্পনাৰ সাগৰত সাতুৰিবলৈ বাধ্য কৰাইছে। মন কৰিবলগীয়া কথাটো হ'ল, এইবোৰ কথা উপলব্ধি কৰিছে সুৰাত মগন মাতাল মদাহী এজনেহে!! সেয়াও এক আন ৰূপক!!\nড° ভূপেন হাজৰিকাৰ প্ৰতিটো গীতেই আমাক চিন্তাৰ খোৰাক দিয়ে। গীতৰ মাজেৰে তেওঁ ক'ব বিচৰা প্ৰতিটো অনুভৱ অভিব্যক্তি অনুধাৱন কৰাৰ ক্ষমতা আমাৰ নাই। তথাপিও অৰ্থোদ্ধাৰৰ সামান্য চেষ্টা কৰি মধূৰ আমেজ পোৱা যায়। এয়াই হয়োতো শ্ৰোতাৰ প্ৰাপ্তি!!\nলেখক আৰ,বি,আই, পাণবজাৰত কৰ্মৰত এগৰাকী অৰ্থনীতিবিদ । মোবাইল নং ৯৮৫৪২-০২৯৬৪, ই-মেইল: abiidz@gmail.com\nTags # ABID AZAD # CREATIVE-WRITING # আবিদ আজাদ # সৃষ্টিশীল\nBy xukhdukh.com on February 27, 2015\nLabels: ABID AZAD, CREATIVE-WRITING, আবিদ আজাদ, সৃষ্টিশীল


দুৰ্নীতি প্ৰতিষেধক ভেক্চিন– পূণ্য শইকীয়া – ফটাঢোল\nসন্তৰামঃ এনেকুৱা হ’ব পাৰে নেকি?\nদন্তৰামঃ এনেকুৱা? মানে কেনেকুৱা?\nসন্তৰামঃ দুৰ্নীতি আৰু ভ্ৰষ্টাচাৰৰ প্ৰতিষেধক এটা ভেক্চিন বা টেবলেট বা এণ্টিবা’য়টিক কেপচুল আৱিষ্কাৰ কৰিব নোৱাৰিনে?\nদন্তৰামঃ তাৰ মানে তুমি দুৰ্নীতিৰ নতুন এখন ক্ষেত্ৰ তৈয়াৰ কৰাৰ কথা কৈছা। আচ্ছা ঠিক আছে-কামটো কোনে কৰিব.. WHO\nসন্তৰামঃ অ’, WHO এ কৰিব, মানে বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাই কৰিব?\nদন্তৰামঃ ঠিক আছে তোমাৰ কথামতেই বাৰু ভেক্চিন ওলাল। তাৰ পাছত?\nসন্তৰামঃ দুৰ্নীতি পৰায়ণ আৰু ভ্ৰষ্টাচাৰী মানুহবোৰক ধৰি ধৰি ঠিক পাছফালৰ টপিনাতে এই ইঞ্জেকচনটো দি দিব লাগে। এমাহতে চৰকাৰী প’লিঅ’ নিৰ্মূল হোৱাৰ দৰে দুৰ্নীতি-ভ্ৰষ্টাচাৰ সমুলঞ্চে নিপাত হ’ব।\nদন্তৰামঃ তুমি আকাশত নহয় আকাশৰো ওপৰ ফালে চাং পাতিছা। আমাৰ পৰম পূজনীয় দুৰ্নীতিৰ চৰ্দাৰসকলে তোমালোকৰ সমুখত টিকাবোৰ পাতি দিব নহয়নে? তেনে এটা ইঞ্জেকচন থকা বুলি জানিলে তেওঁলোকে কোনো বেমাৰৰে ইঞ্জেকচন ল’বলৈ মান্তি নহ’ব। চেলাইনো নল’ব। সকলো দৰৱ-জাতি খোৱা বন্ধ কৰি দিব। প্ৰেছাৰ, ডায়েবেটিছৰ ঔষধো বন্ধ কৰি দিব। চিকিৎসা নোহোৱাকৈ সকলো মৰি হাজি শেষ হ’ব।\nসন্তৰামঃ এ, সেইটো বৰ বেয়া কথা হ’ব। দুৰ্নীতি কৰিলে বুলিয়েই তেওঁলোকক তেনেকৈ লেলাই-ধেন্দাই মৰিবলৈ এৰি দিব পাৰি নেকি? কৰ্তাবোৰ মৰিলে কৰ্ম, কৰণ, সম্প্ৰদান, অপাদান, অধিকৰণসকলৰ কি অৱস্থা হ’ব? বিভক্তি, প্ৰত্যয়, উপসৰ্গ, অনুসৰ্গ, বিসৰ্গ, চন্দ্ৰবিন্দু, ৰেফ-আলেফ বিলাকৰ অৱস্থা কি হ’ব? দুৰ্নীতিপৰায়ণ ভ্ৰষ্টাচাৰী ডা-ডাঙৰীয়াসকল নাথাকিলে গোটেই মৰ্ত্যলোকত মৰিশালীৰ নিৰ্জনতাই বিৰাজ কৰিব। গতিকে তেওঁলোকক প্ৰাণে মৰাৰ ব্যৱস্থা নকৰিবা।\n।।এটা সমসুৰীয়া কৌতুক।।\nধনৰ বলত এজন ভ্ৰষ্টাচাৰী মানুহে কেনেকৈ ৰক্ষা পৰিল তাৰে কাহিনী। সন্তৰামে আৱিষ্কাৰ কৰা দুৰ্নীতি নিবাৰক ইঞ্জেকচনটো ভ্ৰষ্টাচাৰীৰ টিকাত দি দিয়া হ’ল। ভ্ৰষ্টাচাৰীয়ে একো গমেই নাপালে। ডাক্টৰে আচৰিত হৈ ক’লে,-\n“ইমান ডাঙৰ ইঞ্জেকচনটো দিলোঁ, আপুনি দেখোন কেটকুটকে নকৰিলে! কথাটো কি?”\nকথাটো আন একো নহয়- ধনৰ বল। ডাক্টৰে ভ্ৰষ্টাচাৰীৰ বেক পকেটত থকা মানি বেগটোতে আচলতে ইঞ্জেকচনটোৰ সমস্ত ঔষধ ঢালি দিলে। মানিবেগত পাঁচ হাজাৰ টকা আছিল। টকাৰ জোৰতে তেওঁ এক মহা অথন্তৰৰ পৰা ৰক্ষা পৰিল।\n« অতিথি হৈছে দেৱতাৰ দৰে – সৌমিত্ৰ যোগী\nপ্ৰৱঞ্চনাকাৰী পত্নী (মূল – টম পিচক’) – অনুবাদ: নিৰ্মালী বৰমূদৈ »\nপঢ়ি খুব ভাল লাগিল।👍🏼👍🏼👍🏼👍🏼👍🏼👍🏼👍🏼👍🏼👍🏼👍🏼👍🏼👍🏼👍🏼👍🏼👍🏼👍🏼👍🏼\nকৰ্ম , কৰণ,সম্প্ৰদান, অপাদান, অধিকৰণসকলেই কৰ্তাক কাতি হ’বলৈ নিদিয়ে , মিহি মিহিকৈ তেওঁলোকো জড়িত যে !\nভাল লাগিল পঢ়ি। আগলৈও এনেকৈ এইখন আলোচনীত আপোনাৰ লেখা পঢ়িবলৈ পাম বুলি আশা ৰাখিলোঁ ছাৰ।\nঅৰ্থব্যহ ব্যঙ্গ৷বৰ ভাল পালোঁ পঢ়ি\nসুন্দৰ, বৰ ভাল লাগিল\nহাঃ হাঃ হাঃ বৰ ভাল লাগিল 😊😊😊😊😊 বৰ ধুনীয়া বিষয়বস্তু।আৰু তাৰ পাৰ্শ্বক্ৰিয়া সমূহৰ বিশ্লেষণ খিনি পঢ়ি বৰ ভাল লাগিল।


বিল্বেশ্বৰ দেৱালয় - অসমৰ সংৰক্ষিত স্মৃতিচিহ্ন Info |\n★ বিল্বেশ্বৰ দেৱালয় - অসমৰ সংৰক্ষিত স্মৃতিচিহ্ন ..\n★ বিল্বেশ্বৰ দেৱালয়\nবিল্বেশ্বৰ দেৱালয় অসমৰ নলবাৰী জিলাৰ এটা অতি পুৰণি মন্দিৰ। নলবাৰী চহৰৰ পৰা প্ৰায় ১৪ কিলোমিটাৰ পশ্চিমৰ বেলশৰত শ্ৰী শ্ৰী বিল্বেশ্বৰ দেৱালয় অৱস্থিত। এই দেৱালয়ৰ মাটিৰ পৰিমাণ ৫,২৮০ বিঘা ১৪ লেচা। বৰ্তমান ইয়াৰ মাটিত বিভিন্ন চৰকাৰী-বেচৰকাৰী অনুষ্ঠান গঢ়ি উঠিছে।\nমন্দিৰটো প্ৰতিষ্ঠাৰ আঁৰত কিছু জনশ্ৰুতি শুনা যায়। অতি প্ৰাচীন কালত ৰূপ নাৰায়ণ নামৰ এজন ব্ৰাহ্মণৰ ঘৰত এজনে কপিলী গাই আছিল। ব্ৰাহ্মণে ঘৰত গাইজনীৰ পৰা গাখীৰ নাপায়। কিন্তু ওচৰৰে টিলা এটাত থকা বিৰিণা এজোপাৰ ওচৰত তাইৰ ওহাৰৰ পৰা আপোনা-আপুনি গাখীৰ ওলাবলৈ ধৰে। ব্ৰাহ্মণে এদিন ওচৰ-চুবুৰীয়াৰ সৈতে সেই মাটিখিনি খান্দি চালে আৰু মাটিৰ তলত এক শিৱলিংগ আৱিষ্কাৰ কৰিলে। কোৰেৰে খান্দোতে হেনো লিংগটোৰ এফাল এৰাই গৈছিল। এতিয়াও তেনে অৱস্থাতে লিংগটো দেখা যায়। লৌহিত্য বংশৰ নাগাক্ষ বা নাগশংকৰ ৰজাই সেই কথা গম পাই হাতী লগাই শিৱলিংগটো উলিয়াব খুজিলে। কিন্তু বিফল হোৱাত তেওঁ তাতে এখন দেৱালয় সাজি দিলে। শিৱ বিৰিণাৰ তলত উদ্ধাৰ হোৱা বাবে কোৱা হয় বিৰিণাৰ ঈশ্বৰ- বিন্নেশ্বৰ, ক্ৰমে অপভ্ৰংশ হৈ বিল্বেশ্বৰ আৰু বেলশৰ হয়। নাগাক্ষ ৰজাই সজোৱা জামুগুৰিৰ ওচৰৰ নাগশংকৰ মন্দিৰৰ নিৰ্মাণ কৌশলৰ লগত এই দেৱালয়ৰ সাদৃশ্য আছে। আনহাতে কিছু পণ্ডিতে দ্বিতীয় শতিকাৰ নাগাংক ৰজাইহে বিল্বেশ্বৰ দেৱালয় নিৰ্মাণ কৰিছিল বুলি মত প্ৰকাশ কৰিছে। পালবংশীয় ৰজা ধৰ্মপালে ১০০০-১০১৫ এই দেৱালয়ৰ যথেষ্ট উন্নতি সাধন কৰিছিল। দেৱালয়ৰ চৌহদৰ দেৱান পুখুৰীটো কোচ ৰজা নৰনাৰায়ণৰ ভাতৃ চিলাৰায় দেৱানে খন্দোৱা। আনহাতে আহোম ৰজাসকলেও দেৱালয়খনক সমৃদ্ধিশালী হিচাপে গঢ়ি তুলিছিল।\n2. মন্দিৰৰ কাৰ্যপন্থা\nহিন্দু ধৰ্মৰ শৈৱ, শাক্ত, বৈষ্ণৱ আদি আটাইবোৰ শাখাৰ প্ৰভাৱ পৰাৰ ফলস্বৰূপে বিল্বেশ্বৰ দেৱালয়ত বিভিন্ন ধৰণৰ উৎসৱ তথা পূজাৰ প্ৰাদুৰ্ভাৱ লক্ষ্য কৰা যায়। এই দেৱালয়ত হাঁহ, পাৰ, মহ, ছাগলী, কোমোৰা আদি বলি বিধানৰ প্ৰথা অতি প্ৰাচীন। দুৰ্গা পূজাৰ মহানৱমীৰ দিনা মহ বলি দিয়া হয়। বিল্বেশ্বৰ দেৱালয়ত দুৰ্গা পূজা হয় যদিও ইয়াৰ পূজাৰ দেৱী মৃণ্ময় মূৰ্তি নহয়। এডাল কলগছৰ কাণ্ড অংশক সুশোভিত বস্ত্ৰ, আ-অলংকাৰেৰে সজাই দেৱী মূৰ্তিৰূপে পূজা-অৰ্চনা কৰা হয়।\nগ ৱ হ ট দ ৰ ঘ শ বৰ দ ৱ লয উত তৰ গ ৱ হ ট দ ল গ ব ন দ মন দ ৰ, উত তৰ গ ৱ হ ট গৰখ য দ ল ঢ ক য খ ৱ বৰ ন মঘৰ ব ল ব শ বৰ দ ৱ লয শ ৱ দ ল, শ ৱস গৰ দ ৱ\nমন দ ৰ নৱগ ৰহ মন দ ৰ, গ ৱ হ ট ব ল ব শ বৰ দ ৱ লয শ ৱ দ ল, শ ৱস গৰ মহ ভ ৰৱ মন দ ৰ, ত জপ ৰ ভ ৰৱ মন দ ৰ, ত জপ ৰ ক ত ক শ বৰ দ ৱ লয ত জপ ৰ ন ঘ ৰ ট শ ৱদ ল\nব স দ ৱ থ ন ব ল ব শ বৰ দ ৱ লয ব শ বন থ ক ষ ত ৰ ব ঢ গ স ই দ ৱ লয ব ঢ গ স ন দ ৱ লয ভ ম শ বৰ শ ৱ ধ ম ভ ৰৱ মন দ ৰ মদন ক মদ ৱ দ ৱ লয মহ ভ ৰৱ মহ ম য\nনন ব ঢ দ য ট হ নদ বৰল য চ ন ক ণ খ ন দ ধৰ ম য অন ষ ঠ ন ব ল ব শ বৰ দ ৱ লয নলব ৰ হৰ মন দ ৰ ব ল ল ছ ক ল মন দ ৰ চৰ বড ক ল মন দ ৰ নলব ৰ\nWikipedia: বিল্বেশ্বৰ দেৱালয়\nদৱলয, লবশবৰ, লবশবৰদৱলয, বিল্বেশ্বৰ দেৱালয়, অসমৰ সংৰক্ষিত স্মৃতিচিহ্ন. বিল্বেশ্বৰ দেৱালয়,\nলবশবৰদৱলয বিল্বেশ্বৰ দেৱালয় লবশবৰ দৱলয অসমৰ সংৰক্ষিত স্মৃতিচিহ্ন. বিল্বেশ্বৰ দেৱালয়\nঅসমৰ মন্দিৰ Vikaspedia.\nবিল্বেশ্বৰ দেৱালয়ৰ দুৰ্গা পূজা পৰিচালনা সমিতিয়ে জনায় যে, মন্দিৰৰ সন্মুখ ভাগত. বিল্বেশ্বৰ দেৱালয় অনাৰ্য পীঠৰ. তামুলীসহ ভালেসংখ্যক কর্মীক লৈ বাঁহজানীৰ ঘিল্লা চক, জিলাখনৰ বিল্বেশ্বৰ দেৱালয়,. এইবাৰ পূজাত ঐতিহ্যমণ্ডিত. নলবাৰী: মহাঅষ্টমীৰ পূজাত বিল্বেশ্বৰ দেৱালয়ত ভক্তৰ ভিৰ. @nalbarinews. 168 views. @nalbarinews. কলাক্ষেত্রত মিঞাৰ বাবে মিউজিয়ামৰ. ৫৫ প্ৰশ্ন বিল্বেশ্বৰ দেৱালয় অসমৰ কোখন ঠাইত অৱস্থিত? উত্তৰ বেলশৰ নলবাৰী । ৫৬ প্ৰশ্ন গোপেশ্বৰ দেৱালয় কত আৰু কিহৰ বাবে বিখ্যাত? উত্তৰ তেজপুৰত আৰু ইয়াত.\nNalbari VOICE বিল্বেশ্বৰ দেৱালয়.\nভক্তৰ বাবে পুনৰ অনিৰ্দিষ্ট কাললৈ বন্ধ থাকিব নলবাৰীৰ ঐতিহাসিক বিল্বেশ্বৰ দেৱালয়ৰ মুখ্যদ্বাৰ৷ তিনিমাহ বিৰতিৰ অন্তত চৰকাৰী নীতি নিৰ্দেশনা মতে দেৱা. শনিবাৰৰ পৰা শ্ৰীশ্ৰী বিল্বেশ্বৰ. বেলশৰৰ ঐতিহাসিক বিল্বেশ্বৰ দেৱালয়ৰ ইতিবৃত্ত আৰু দুৰ্গা পূজা! প্ৰতিপদ তিথিৰ বিজয়া দশমীলৈ বিল্বেশ্বৰত অনুষ্ঠিত হৈ আহিছে দুৰ্গতিনাশিনী দেৱী দুৰ্গাৰ পূজা৷.\nBilleshwar Devaloy, Belshor, Assam, 781303.\nকিন্তু, বিল্বেশ্বৰ দেৱালয়, ঘাইকৈ শিৱালয় বুলিয়ে সি আদিতে অনাৰ্য পীঠ আছিল বুলি ঠাৱৰ কৰিব নোৱাৰি। কাৰণ, এই দেৱালয়ৰ স্থাপনৰ বহু আগতেই নিশ্চয় শিৱৰ আৰ্যীকৰণ হৈ. দেৱালয়ত মুছলমানৰ স্থান Earshot. বৰ্ধিত কভিড ১৯ সংক্ৰমণৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি অনিদিষ্ট কাললৈ বিল্বেশ্বৰ দেৱালয় বন্ধ ৰখাৰ বৃহস্পতিবাৰৰ পৰা ভক্তই পূজা আগবঢ়াৱ নোৱাৰিব বিল্বেশ্বৰ দেৱালয়ত ।.\nNalbari, Nalbari নলবাৰী: মহাঅষ্টমীৰ পূজাত.\nএইবাৰ পূজাত ঐতিহ্যমণ্ডিত বিল্লশ্বৰ দেৱালয়ত নহয় বলি বিধান। উল্লেখ্য যে ৰাজ্যখনত দুৰ্গা পূজা উপলেক্ষ সৰ্বাধিক মহ বলি বিল্বেশ্বৰ দেৱালয়খনতে দিয়া হয়. অনিৰ্দিষ্ট কাললৈ বন্ধ নলবাৰীৰ. 15. বিল্বেশ্বৰ দেৱালয় অসমৰ কোখন ঠাইত অৱস্থিত? A তেজপুৰ. B বেলশৰ নলবাৰী.\nবানত কোঙা ৰাইজ! নলবাৰীত নাই.\nগোপালবজাৰ,কলেজ চক,চক বজাৰ, বেলশৰৰ প্ৰসিদ্ধ বিল্বেশ্বৰ দেৱালয়, বৰকুৰা,চান্দকুছি,. নলবাৰী বিল্বেশ্বৰ দেৱালয়ৰ দলৈ. গুৱাহাটীৰ কোন মন্দিৰ জনাৰ্দন দেৱালয়ৰ ওচৰত অৱস্থিত? উত্তৰঃ শুক্ৰেশ্বৰ মন্দিৰ। 4. গোপেশ্বৰ দেৱালয় কত অৱস্থিত? উত্তৰঃ তেজপুৰত। 5. বিল্বেশ্বৰ দেৱালয় অসমৰ কোন ঠাইত.\nঅসম কুইজ প্ৰথম খণ্ড.\n9 बार देखा गया 24 अक्टूबर 2020. संबंधित पेजसभी देखें. Nalbari Time. 205 फ़ॉलोअर समाचार और. বিল্বেশ্বৰ দেৱালয় Archives TIME8. বিল্বেশ্বৰ দেৱালয়: অসমৰ নলবাৰী জিলাৰ এটা অতি পুৰণি মন্দিৰ৷ নলবাৰী চহৰৰ পৰা প্ৰায় ১৪ কিলোমিটাৰ পশ্চিমৰ বেলশৰত শ্ৰীশ্ৰ্ৰীবিল্বেশ্বৰ দেৱালয় অৱস্থিত৷ এই দেৱালয়ৰ. বিল্বেশ্বৰ দেৱালয় প্রাংগণ. অসমবাসী ৰাইজলৈ শাৰদীয় শুভেচ্ছা জ্ঞাপন কৰাৰ লগতে সমূহ ধৰ্মপ্ৰাণ ৰাইজে দুৰ্গাপূজা উপলক্ষে বেলশৰস্থিত বিল্বেশ্বৰ দেৱালয়ৰ পূজাথলীত অংশগ্ৰহণ কৰিব বুলি আশা কৰিলোঁ ৷. TIME8 অনিৰ্দিষ্ট কাললৈ বন্ধ ইতিহাস. 112 প্ৰশ্ন বিল্বেশ্বৰ দেৱালয় অসমৰ কোখন ঠাইত অৱস্থিত? উত্তৰ বেলশৰ নলবাৰী । 113 প্ৰশ্ন গোপেশ্বৰ দেৱালয় কত আৰু কিহৰ বাবে বিখ্যাত?.\nNalbari TODAY বিল্বেশ্বৰ দেৱালয় Facebook.\n১১ বিল্বেশ্বৰ মন্দিৰ, বেলশৰ, নলবাৰী জিলা: এটা শিলৰ আহোম ৰজা কমলেশ্বৰ সিংহৰ দিনত ১৭৯৫ ১৮১০ সজোৱা এই চক্ৰাকাৰ দেৱালয় শাক্ত ধৰ্মৰ এখন প্ৰধান পীঠস্থান। মধ্যযুগৰ প্ৰথম. সংৰক্ষিত পূৰাতাত্ত্বিক স্থান আৰু. বিল্বেশ্বৰ দেৱালয় প্রাংগণ লোকাৰণ্য কী জয় ধবনি দি দেৱালয়ৰ পূজাস্থলীৰ পৰা ৰাম কলৰ দেৱী দুর্গা অনাৰ বাবে গায়ন বায়ন দলেৰে এক বর্ণাঢ্য শোভাযাত্রা উলিয়াই. Assam GK অসমীয়া কুইজ 110 সচৰাচৰ. ঐতিহ্যমণ্ডিত বিল্বেশ্বৰ দেৱালয়ত কিয় প্ৰস্তুত কৰা হয় মুছলমানৰ বাবে ভোগ।. বেলশৰ উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যা, Belsor. Tag: বিল্বেশ্বৰ দেৱালয়. অসম নলবাৰীৰ ঐতিহাসিক বিল্বেশ্বৰ দেৱালয়ত আৰম্ভ দুৰ্গা. Religions and festivals of Assam অসমৰ ধৰ্ম আৰু. বেলশৰ বিল্বেশ্বৰ দেৱালয়, বেলশৰ শিল্পী সমাজৰ কাৰ্যালয়, পঞ্চায়ত আদি বেলশৰৰ সকলো. বিশিষ্ট ব্যক্তি, ঠাই আৰু তীৰ্থ. বেলশৰৰ ঐতিহাসিক বিল্বেশ্বৰ.


বিশ্ববিদ্যালয়ৰ নিৰ্বাচনত প্ৰত্যাখিত ABVP -\nমঙলবাৰ, জানুৱাৰী 18, 2022\nHomeআঞ্চলিকবিশ্ববিদ্যালয়ৰ নিৰ্বাচনত প্ৰত্যাখিত ABVP\nবিশ্ববিদ্যালয়ৰ নিৰ্বাচনত প্ৰত্যাখিত ABVP\nবিশ্ববিদ্যালয়ৰ নিৰ্বাচনত প্ৰত্যাক্ষিত ABVP\nডিজিটেল ডেস্কঃ আজি ঘোষিত হ’ল গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ স্নাতকোত্তৰ ছাত্ৰ সন্থাৰ নিৰ্বাচনৰ ফলাফল৷ ৰাজ্যৰ উচ্চ শিক্ষাৰ প্ৰাণকেন্দ্ৰস্বৰূপ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ত পুনৰবাৰ জাতীয়তাবাদী শক্তিৰ প্ৰভাৱ অক্ষুণ্ণ থকা দেখিবলৈ পোৱা গ’ল৷ আজি ঘোষিত ফলাফলত সভাপতিকে ধৰি মুঠ চাৰিটা পদত সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থা সমৰ্থিত প্ৰাৰ্থীয়ে জয়লাভ কৰে৷ সভাপতি পদত বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ আধুনিক ভাৰতীয় ভাষা আৰু সাহিত্য অধ্যয়ন বিভাগৰ ছাত্ৰ তথা লোকপ্ৰিয় গোপীনাথ বৰদলৈ ২নং তিনিমহলীয়া ছাত্ৰাৱাসৰ আৱাসী হেমেন কলিতাই জয়লাভ কৰে৷\nসভাপতি হেমেন কলিতা\nহেমেন কলিতাৰ ঘৰ নলবাৰী জিলাত৷ একেদৰে, সাধাৰণ সম্পাদক পদত জয়লাভ কৰে গণসংযোগ আৰু সাংবাদিকতা বিভাগৰ ছাত্ৰ তথা ৰূপকোঁৱৰ জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা অসম আৰ্হি ৮নং ছাত্ৰাৱাসৰ আৱাসী বিকি শৰ্মাই৷ বিকি শৰ্মাৰ ঘৰ ওদালগুৰি জিলাত৷ উপ-সভাপতি পদত ছাত্ৰ মুক্তি সংগ্ৰাম সমিতি সমৰ্থিত নৱদীপ বৰগোহাঁয়ে জয়লাভ কৰে৷ একেদৰে, সাধাৰণ সম্পাদককে ধৰি মুঠ পাঁচটা পদত এন এছ ইউ আই সমৰ্থিত প্ৰাৰ্থীয়ে জয়লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়৷ ইয়াৰ বিপৰীতে বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ ছাত্ৰসমাজে প্ৰত্যাখ্যান কৰিলে শাসকীয় দলৰ মদদপুষ্ট অখিল ভাৰতীয় বিদ্যাৰ্থী পৰিষদক৷\nসাধাৰণ সম্পাদক বিকি শৰ্মা\nদিছপুৰত চৰকাৰ থাকিও জালুকবাৰীত নিশ্চিহ্ন প্ৰায় হ’ল এবিভিপি৷ মাত্ৰ দুটা পদতে থমকিব লগা হ’ল এবিভিপি৷ ছাত্ৰী জিৰণি কোঠা আৰু গুৰু খেল বিভাগৰ সম্পাদক পদত জয়লাভ কৰিছে এবিভিপি সমৰ্থিত প্ৰাৰ্থীয়ে৷ আজিৰ ফলাফলে বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰসমাজৰ ৰাজনৈতিক সচেতনতা আৰু জাতীয়তাবোধ দৃষ্টিভংগীক পুনৰবাৰ পোহৰলৈ আনিলে৷ বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ ঐতিহ্য আৰু জাতীয়তাবাদী ৰাজনীতিৰ গৌৰৱধ্বজাক পুনৰবাৰ উৰুৱালে বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে৷ ‘কা’ আন্দোলনৰো নেতৃত্ব বহন কৰা গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ আজিৰ এই ফলাফল ৰাজ্যৰ সাম্প্ৰতিক ৰাজনৈতিক প্ৰেক্ষাপটতো গুৰুত্বপূৰ্ণ বুলি বিবেচিত হৈছে৷\nPrevious articleগৰুখুঁটি: চন পৰা মাটিত গজি উঠিল সেউজীয়া\nNext articleকৰ্মফলে ৰেহাই নিদিলে ‘ক’লা ল’ৰা’ক ; নিয়তিয়েই যেন চৰম শাস্তি বিহিলে অনিমেষ হত্যাকাৰীক!\nৰূপালী জয়ন্তী বৰ্ষত ভৰি দিলে কলিয়াবৰ প্ৰেছ ক্লাবে\nজানুৱাৰী 17, 2022\nৰাজ্যত সক্ৰিয় মানৱ সৰবৰাহকাৰী চক্ৰ; কিদৰে জালত পেলায় কিশোৰী-যুৱতীক?\nপ্ৰথমখন অসমীয়া চিনেমাৰ বীজ অংকুৰিত ভোলাগুৰি চাহ বাগিচা: জ্যোতিৰ জেউতিক নতুন প্ৰজন্মলৈ লৈ যোৱাৰ এয়াই সময়


নতুন এছ অ’ পি- কিদৰে পাতিব পাৰিব পূজা ? - The Cross Current\nনতুন এছ অ’ পি- কিদৰে পাতিব পাৰিব পূজা ?\nৰাজ্য চৰকাৰে প্ৰকাশ কৰিলে আন এখন নতুন এছ অ’ পি৷ বিশেষকৈ দূৰ্গাপূজাক সামৰি প্ৰকাশ কৰা এছ অ’ পিৰ নিদের্শনা সমূহ-\n1.দূৰ্গাপূজা, কালীপূজা আদিৰ অনুমতি: জিলা প্ৰশাসনৰ আগতীয়া অনুমতিৰে আৰু ক’ভিড বিধি সম্পূৰ্ণ পালন কৰি আয়োজন কৰিব পাৰিব পূজা-উৎসৱ।\n2.প্ৰত্যেক জিলা প্ৰশাসনে নিজ নিজ জিলাত নিয়মীয়াকৈ দূৰ্গাপূজা পালন কৰি অহা পূজা কমিতি/আয়োজক সমিতিৰ সৈতে আগতীয়াকৈ বৈঠক অনুষ্ঠিত কৰি পূজা সম্পৰ্কীয় ক’ভিড প্ৰট’কলৰ বিষয়ে অৱগত কৰিব।\n3. জিলা প্ৰশাসনৰ আগতীয়া অনুমতিৰে আৰু ক’ভিড বিধি সম্পূৰ্ণ পালন কৰিহে আয়োজন কৰিব পাৰিব পূজা৷ একোখন পূজাত কিমান জনসমাগমৰ সম্ভাৱনা আছে, সেই বিষয়ে আয়োজক সমিতিয়ে অনুমতি বিচৰাৰ সময়তে জিলা প্ৰশাসনক আগতীয়াকৈ আভাষ দিব লাগিব।\n4.মণ্ডপৰ ভিতৰত দৰ্শনাৰ্থীসকল যাতে একেস্থানতে ৰৈ নাথাকি এটা দিশত আগবাঢ়ি গৈ থাকে, সেয়া স্বেচ্ছাসেৱকৰ জৰিয়তে আয়োজকে নিশ্চিত কৰিব।\n5. ‘কমেও এপালি ক’ভিড প্ৰতিষেধক লোৱা লোকৰ বাবেহে কেৱল পূজামণ্ডপত প্ৰৱেশৰ অনুমতি’ শীৰ্ষক ফলক পূজামণ্ডপসমূহৰ সকলো ফালেই লগাই ৰাখিব লাগিব।\n6. দৰ্শনাৰ্থী, আয়োজক, স্বেচ্ছাসেৱক সকলোৰে বাবেই মাস্ক পৰিধান বাধ্যতামূলক।\n7.পূজাস্থলী/মণ্ডপৰ প্ৰৱেশ পথত হেণ্ড ছেনিটাইজাৰৰ ব্যৱস্থা ৰাখিব লাগিব আয়োজকে।\n8. প্ৰতিদিনে দৰ্শনাৰ্থীৰ প্ৰৱেশৰ পূৰ্বে আৰু নিশা দৰ্শনাৰ্থীৰ প্ৰৱেশ বন্ধৰ পাছত আয়োজকে পূজাস্থলী/মণ্ডপ দুবাৰ ভালকৈ ছেনিটাইজ কৰিব লাগিব।\n9.অসম ৰাজ্যিক দুৰ্যোগ ব্যৱস্থাপনা প্ৰাধিকৰণ (এএছডিএমএ)-এৰ সান্ধ্য আইনৰ সময়সীমা সকলোৱেই মানি চলিব লাগিব।\n10. অসম ৰাজ্যিক দুৰ্যোগ ব্যৱস্থাপনা প্ৰাধিকৰণে পূজামণ্ডপ দৰ্শনাৰ্থীৰ বাবে মুকলি ৰখাৰ বাবে নিৰ্ধাৰণ কৰি দিয়া সময়সীমা সকলো আয়োজক/পূজা সমিতিয়ে কঠোৰ ভাৱে মানি চলিব লাগিব। নিশা নিৰ্ধাৰিত সময়ত পূজা মণ্ডপৰ প্ৰৱেশ দ্বাৰ বন্ধ কৰি আয়োজক সমিতি সেইদিনাৰ বাবে পূজামণ্ডপৰ কাৰ্যসূচী সামৰাটো জিলা প্ৰশাসনে সুনিশ্চিত কৰিব।\n11. ৰাজ্যিক দুৰ্যোগ ব্যৱস্থাপনা প্ৰাধিকৰণে ৰাজহুৱা জনসমাগমৰ ক্ষেত্ৰত জাৰি কৰা নিৰ্দেশনা অনুসৰি দূৰ্গাপূজাৰ আগে-পাছে বা পূজাৰ কেইদিনত সাংস্কৃতিক সন্ধিয়া আদি কাৰ্যসূচীৰ আয়োজনত কঠোৰ বাধানিষেধ প্ৰযোজ্য হ’ব।\n12. আয়োজক সমিতি বা আন কোনেও পূজাস্থলীৰ বাহিৰত বা সমীপত কোনো মেলা আদি পাতিব নোৱাৰিব।\n13.আয়োজক সমিতিয়ে ক’ভিড প্ৰট’কল ৰক্ষা কৰি দূৰ্গাপূজা মণ্ডপৰ উদ্বোধনী অনুষ্ঠান আৰু প্ৰতিমা বিসৰ্জন পৰ্ব তেনেই সাধাৰণ ভাৱে সম্পন্ন কৰিব লাগিব। পৰাপক্ষত ভাৰ্চুৱেল পদ্ধতিৰেই মণ্ডপ উদ্বোধন কৰাটোৱেই হ’ব সুৰক্ষিত পন্থা।\n14.ৰাজ্যিক দুৰ্যোগ ব্যৱস্থাপনা প্ৰাধিকৰণে অনুমতি দিয়া সীমিত সংখ্যক লোকৰ দ্বাৰা দাঙিব পৰাকৈ প্ৰতিমাৰ আকাৰো যথাসম্ভৱ সীমিত কৰি ৰাখিব লাগিব আয়োজক সমিতিয়ে।\n15.প্ৰতিমা বিসৰ্জনৰ বাবে ঘাটসমূহ আগতীয়াকৈ ছেনিটাইজ কৰি ৰাখিব লাগিব আৰু আয়োজক সমিতিয়ে মণ্ডপৰ প্ৰতিমা উলিয়াই নি আন ক’তো নৰখোৱাকৈ পোনে পোনে নিৰ্দিষ্ট ঘাটতত বিসৰ্জন দিব লাগিব।\n16.বিসৰ্জনৰ বাবে জিলা প্ৰশাসনে আগতীয়াকৈ যথোচিত পৰিকল্পনা প্ৰস্তুত কৰিব আৰু প্ৰত্যেক আয়োজক সমিতিক আগতীয়াকৈ বিসৰ্জনৰ সময় নিৰ্ধাৰণ কৰি দিব। পূজা মণ্ডপৰ সংখ্যাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি প্ৰয়োজন হ’লে বিসৰ্জন পৰ্ব দুদিন বা ততোধিক দিনত সম্পন্ন কৰাৰ বাবে আগতীয়া সিদ্ধান্ত ল’ব প্ৰশাসনে।\n17.ৰাজ্যিক দুৰ্যোগ ব্যৱস্থাপনা প্ৰাধিকৰণে পূজা আয়োজক সমিতিসমূহৰ বাবে ধাৰ্য কৰা সীমিত সংখ্যক লোকেহে প্ৰতিমা বিসৰ্জনত ভাগ ল’ব পাৰিব।\n18.বিসৰ্জনস্থলীত নিয়োজিত স্বেচ্ছাসেৱক আৰু শ্ৰমিকসকলৰ সকলোৱেই ক’ভিড প্ৰতিষেধক লোৱা লোক হ’ব লাগিব।


ছেমিত পৰাজিতঃ তথাপি লক্ষজনৰ অন্তৰত এতিয়া লাভলীনা -\nHomeক্ৰীড়াছেমিত পৰাজিতঃ তথাপি লক্ষজনৰ অন্তৰত এতিয়া লাভলীনা\nট’কিঅ’ : অলিম্পিকৰ অগ্নিপৰীক্ষাত স্বৰ্ণজয়ৰ স্বৰ্ণালী স্বপ্ন নিৰ্বাপিত লাভলীনাৰ! বহুপ্ৰত্যাশিত ছেমি ফাইনেলত পৰাভূত বৰপথাৰৰ জীয়ৰী। বিশ্বৰ দ্বিতীয় স্থানত থকা তুৰস্কৰ বক্সাৰ বুছেনাজ ছুৰমেনেলি সৈতে অনুষ্ঠিত ৰোমাঞ্চকৰ খেলখনত ৩-০ বাউটত পৰাস্ত হয় লাভলীনা। খেলৰ আৰম্ভণিৰে পৰাই আক্ৰমণাত্মক হৈ পৰিছিল বুছেনাজ ছুৰমেনলি। খেলৰ প্ৰথমটো বাউটত জয়লাভ কৰে বুছেনাজ ছুৰমেনলিয়ে। বুছেনাজৰ প্ৰচেষ্টাক প্ৰতিহত কৰাৰ প্ৰচেষ্টা অব্যাহত ৰাখে যদিও দ্বিতীয় ৰাউণ্ডত পৰাভূত হয় লাভলীনা। ৰেফাৰীয়ে শিঙা বজোৱাৰ পাছতো লাভলীনাই প্ৰহাৰ অব্যাহত ৰাখে। ফলত লাভলীনাই পইণ্ট হেৰুৱাবলগীয়া হয়। তৃতীয় ৰাউণ্ডত লাভলীনাই প্ৰত্যাৱৰ্তনৰ সংগ্ৰাম অব্যাহত ৰাখে কিন্তু ব্যৰ্থ হয়!\nজয়-পৰাজয় ক্ৰীড়াৰ অবিচ্ছেদ্য অংগ। পৰাজয়ৰ গ্লানিয়ে ম্লান পেলাব নোৱাৰে লাভলীনাৰ উদ্যম তথা স্বপ্নক। বিশ্বদৰবাৰত অসম আৰু অসমীয়াৰ ইতিহাস সমৃদ্ধ কৰা লাভলীনাৰ এই যাত্ৰাই শেষ নহয়, এয়া লাভলীনাৰ অবিৰত সংগ্ৰাম। পদকৰ ৰং সলাব নোৱৰিলেও প্ৰথম খেলতে ব্ৰঞ্জৰ পদক কঢি়য়াইছে লাভলীনাই। উল্লেখ্য যে, ২০০৮ চনত বিশ্বদৰবাৰত ভাৰত আৰু ভাৰতীয়ৰ নাম উজলাই বিজেন্দ্ৰ সিঙে অলিম্পিকৰ প্ৰথমটো পদকত চুমুক দিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত দ্বিতীয়তো পদকৰ সোৱাদ দিছিল ‘পাঞ্চিং কুইন’ মেৰীকমে। এইবাৰ দেশবাসীক তৃতীয়তো পদকৰ সোৱাদ দিলে লাভলীনাই,ধন্য লাভলীনা ধন্য। লাভলীনাৰ সাফল্যত গৰ্বিত অসমীয়া। বিশ্বৰ বৃহৎ ক্ৰীড়া সমাৰোহত অসমৰ নাম উজলোৱা লাভলীনালৈ অভিনন্দন।\nPrevious article‘টীম ইণ্ডিয়া’ৰ বাবে প্ৰধানমন্ত্ৰী মোদীৰ বিশেষ আয়োজন\nNext articleদৰঙৰ খাৰুপেটীয়াৰ কৃষি উন্নয়ন বিষয়াক গ্ৰেপ্তাৰঃ জব্দ নগদ ১৫ হাজাৰ\nকন্যাদান নহয় কন্যামান! বৈবাহিক ৰীতিৰ বিৰুদ্ধে কোন তাৰকা?\nবীৰ্য নহয় এইবাৰ সেন্দুৰ বিতৰ্কত নুছৰত, তুঙ্গত আলোচনা


১ যোহন 4:20\nকোনোৱে যদি কয়, ‘মই ঈশ্বৰক প্ৰেম কৰোঁ’, কিন্তু তেওঁ যদি নিজ ভাইক ঘৃণা কৰে, তেনেহলে তেওঁ মিছলীয়া; কিয়নো ভাইক যদি তেওঁ দেখিও প্ৰেম কৰা নাই, তেনেহলে যি জনক দেখা নাই, এনে ঈশ্বৰক তেওঁ প্ৰেম কৰিব নোৱাৰে।\nকিয়নো কোনোৱে একো নহৈয়ো যদি নিজকে বৰ মানে, তেনেহলে তেওঁ নিজকে প্ৰতাৰণা কৰে।\nঈশ্বৰক পাহৰা সকলোৰে তেনেকুৱা গতি হয়, আৰু অধৰ্মি জনৰ আশা সেইদৰে নষ্ট হয়।\nতেতিয়া তেওঁ ক’লে, “আপোনালোক কপটীয়া সকলৰ বিষয়ে যিচয়াই ভালকৈয়ে ভাবোক্তি প্ৰচাৰ কৰিছিল, তেওঁ লিখিছিল - ‘এই মানুহবোৰে ওঁঠেৰে মোক সন্মান কৰে, কিন্তু তেওঁলোকৰ মন মোৰ পৰা দুৰৈত থাকে।\nসাৱধান! মানুহক দেখুৱাবলৈ তেওঁলোকৰ আগত তোমালোকে নিজ নিজ ধাৰ্মিকতাৰ কৰ্ম নকৰিবা; তেনেকুৱা কৰিলে তোমালোকৰ স্বৰ্গত থকা পিতৃৰ ওচৰৰ পৰা তোমালোকে একো পুৰস্কাৰ নাপাবা।\nকাৰণ তেওঁলোকে ঈশ্বৰৰ ধাৰ্মিকতা নাজানি, নিজৰ ধাৰ্মিকতা স্থাপন কৰিবলৈ বিচাৰি, ঈশ্বৰৰ ধাৰ্মিকতাৰ বশীভূত নহ’ল।\nঈশ্বৰক জানো বুলি তেওঁলোকে মুখেৰে স্বীকাৰ কৰে, কিন্তু কার্যত অস্বীকাৰ কৰে৷ তেওঁলোক ঘিণলগীয়া, আজ্ঞা নমনা আৰু সকলো সৎ কর্মৰ বাবে অনুপযোগী।\n হায় হায় কপটীয়া, বিধানৰ অধ্যাপক আৰু ফৰীচী সকল! আপোনালোক সন্তাপৰ পাত্ৰ৷ আপোনালোক বগাকৈ লিপা মৈদামৰ নিচিনা; সেইবোৰৰ বাহিৰফাল দেখিবলৈ সুন্দৰ, কিন্তু ভিতৰফাল মৰা মানুহৰ হাড় আৰু সকলো প্ৰকাৰ মলিৰে পৰিপূৰ্ণ৷ সেইদৰে আপোনালোকো বাহিৰফালে মানুহে দেখাত ধাৰ্মিক; কিন্তু ভিতৰত, কপট আৰু অধৰ্মেৰে পূৰ হৈ আছে।\n “এতেকে তেওঁলোকলৈ সাৱধান হোৱা, যি সকল বিধানৰ অধ্যাপকে দীঘল বস্ত্ৰ পিন্ধি ফুৰিবলৈ ইচ্ছা কৰে আৰু হাট-বজাৰত নমস্কাৰ বিচাৰে, নাম-ঘৰত প্ৰধান আসন আৰু ভোজনত প্ৰধান ঠাইবোৰ ভালপায়; আৰু বাৰী-বিধৱা সকলৰ ঘৰ-বাৰী গ্ৰাস কৰি দীঘল প্ৰাৰ্থনাৰে ছদ্মবেশ ধৰে, তেওঁলোকে অৱশ্যে অধিক দণ্ড পাব।”\n কেৱল শুনোতা হৈ নিজক নুভুলাব, কিন্তু বাক্য পালন কৰোঁতা হওক। কিয়নো কোনোৱে যদি বাক্য পালন কৰোঁতা নহয়, কেৱল মাথোন শুনোতা হয়, তেনেহলে সেই লোক দৰ্পণত নিজৰ স্বাভাৱিক মুখ দেখা পোৱা মানুহৰ নিচিনা হয়;\n সাৱধান! মানুহক দেখুৱাবলৈ তেওঁলোকৰ আগত তোমালোকে নিজ নিজ ধাৰ্মিকতাৰ কৰ্ম নকৰিবা; তেনেকুৱা কৰিলে তোমালোকৰ স্বৰ্গত থকা পিতৃৰ ওচৰৰ পৰা তোমালোকে একো পুৰস্কাৰ নাপাবা। এই হেতুকে, তুমি যেতিয়া দান কৰা, তেতিয়া মানুহৰ পৰা প্ৰশংসা পাবলৈ কপটীয়া সকলৰ নিচিনাকৈ নকৰিবা। তেওঁলোকে নাম-ঘৰে, নাম-ঘৰে আৰু বাটে-পথে নিজৰ আগে আগে ঢাক-ঢোল কোবাই দান দিয়ে। মই তোমালোকক স্বৰূপকৈ কওঁ, তেওঁলোকে নিজৰ নিজৰ পুৰস্কাৰ পালেই। কিন্তু তোমালোকে যেতিয়া দান দিবা, তেতিয়া তোমালোকৰ সোঁ হাতে কি কৰে বাঁও হাতক সেই বিষয়ে জানিবলৈ নিদিবা; কিয়নো তেতিয়াহে তোমালোকৰ দান গোপন হ’ব আৰু গুপুতে দেখা তোমালোকৰ পিতৃয়ে তোমালোকক প্ৰতিদান দিব।\n হে লোকৰ সোধ-বিচাৰ কৰা মানুহ, এই কাৰণে অাপোনালোকক ক্ষমা কৰা নহব, কিয়নো যি কথাত আপোনালোকে লোকৰ সোধ-বিচাৰ কৰে, সেই কথাতে নিজক দোষী কৰি আছে; কাৰণ লোকৰ বিচাৰ কৰা যি আপোনালোক, আপোনালোকে নিজেও সেই একে আচৰণ কৰি আছে। আৰু এনে আচৰণ কৰা সকলৰ বিৰুদ্ধে ঈশ্বৰৰ দণ্ডাজ্ঞা যে সত্যৰ দৰে হয়, ইয়াক আমি জানো। কিন্তু বিবেচনা কৰকচোন, আপোনালোক যি সকলে এনে আচৰণ কৰা সকলৰ বিচাৰ কৰি আছে, তাতে নিজেও একে কৰ্ম কৰি, ঈশ্বৰৰ দণ্ডাজ্ঞাৰ পৰা সাৰিম বুলি ভাবিছে নে? নে আপুনি তেওঁৰ স্নেহশীল অনুগ্ৰহ, ধৈৰ্য আৰু চিৰসহিষ্ণুতাৰূপ ধন হেয়জ্ঞান কৰিছে? যি ঈশ্বৰৰ অনুগ্ৰহে আপোনাক মন-পালটন কৰাৰ পথত লৈ যায়, সেই বিষয়ে আপুনি নাজানে নে? কিন্তু আপোনাৰ কঠিনতা আৰু খেদহীন হৃদয়ে, ন্যায়ৱান ঈশ্বৰৰ সোধ-বিচাৰ প্ৰকাশ হোৱা ক্ৰোধৰ সেই দিনলৈ নিজৰ বাবে ক্ৰোধ সাঁচিছে।\n এতেকে আপোনালোকে সকলো অশুচিতা আৰু হিংসাৰ অধিকতা দূৰ কৰি, যি ৰোৱা বাক্য আপোনালোকৰ আত্মাৰ পৰিত্ৰাণ কৰিবৰ বাবে সমৰ্থ, তাক নম্ৰভাৱে গ্ৰহণ কৰক। কেৱল শুনোতা হৈ নিজক নুভুলাব, কিন্তু বাক্য পালন কৰোঁতা হওক। কিয়নো কোনোৱে যদি বাক্য পালন কৰোঁতা নহয়, কেৱল মাথোন শুনোতা হয়, তেনেহলে সেই লোক দৰ্পণত নিজৰ স্বাভাৱিক মুখ দেখা পোৱা মানুহৰ নিচিনা হয়; কাৰণ তেওঁ নিজকে চাই গুচি যায়, তাতে তেওঁ কেনেকুৱা আছিল, সেই বিষয়ে তেতিয়াই পাহৰি যায়। যি কোনোৱে স্বাধীনতা স্বৰূপ সিদ্ধ বিধানৰ বাবে চাপৰি দৃষ্টি কৰি চাই থাকে আৰু শুনি পাহৰি যোৱা নহয়, কিন্তু পালন কৰোঁতা হয়, তেওঁহে নিজ কাৰ্যত ধন্য হ’ব। কোনোৱে যদি নিজকে ধাৰ্মিক বুলি মানে, কিন্তু নিজৰ জিভা দমন নকৰি নিজৰ হৃদয়ক ভুলায়, তেনেহলে সেই মানুহৰ ধৰ্ম-কৰ্ম ব্যৰ্থ।\n তোমালোকে পৰৰ সোধ-বিচাৰ নকৰিবা, তেতিয়া তোমালোকৰো বিচাৰ কৰা নহ’ব। আনৰ দোষ নধৰিবা, তেতিয়া তোমালোকৰো দোষ ধৰা নহ’ব। আন লোকক ক্ষমা কৰা, তেতিয়া তোমালোককো ক্ষমা কৰা হ’ব। দান কৰা, তাতে তোমালোককো দান দিয়া হ’ব; লোকে ঠিক জোখত হেঁচি, জোকাৰি, উপচাই, তোমালোকৰ কোঁচত বাকি দিব; কিয়নো যি জোখেৰে তোমালোকে জোখা, সেই জোখেৰে তোমালোককো জোখা হ’ব। পাছত যীচুৱে তেওঁলোকক এটা দৃষ্টান্ত দি ক’লে, এজন অন্ধই জানো আন এজন অন্ধক বাট দেখুৱাই নিব পাৰে? দুয়ো খাৱৈত নপৰিব নে? গুৰুতকৈ শিষ্য উর্দ্ধত নহয়; কিন্তু শিক্ষা সম্পূর্ণ হলে প্রতিজন শিষ্য নিজৰ গুৰুৰ দৰে হৈ উঠে। নিজৰ চকুত থকা চতি ডাললৈ মন নকৰি, ভায়েৰাৰ চকুত থকা সৰু কুটা ডাললৈ কিয় চাইছা? তুমি নিজৰ চকুত থকা চতি ডাললৈ নাচাই, কেনেকৈ তোমাৰ ভাইক ক’ব পাৰা যে, ‘ভাই, তোমাৰ চকুত যি কুটা আছে, আহা সেই ডাল উলিয়াই দিওঁ’। হে কপটীয়া, প্ৰথমতে নিজৰ চকুৰ পৰা চতি ডাল উলিয়াই পেলোৱা, তেতিয়া তোমাৰ ভায়েৰাৰ চকুত থকা কুটা ডাল উলিয়াবলৈ ভালদৰে দেখা পাবা।”\n তোমালোকে অন্য লোকৰ সোধ-বিচাৰ নকৰিবা, তেতিয়াহে তোমালোকৰো বিচাৰ কৰা নহ’ব। কিয়নো যেনেকুৱা বিচাৰেৰে তোমালোকে সোধ-বিচাৰ কৰা, তেনেকুৱা বিচাৰেৰে তোমালোকৰো বিচাৰ কৰা হ’ব, আৰু যি জোখেৰে তোমালোকে জোখা, সেই জোখেৰে তোমালোককো জোখা হ’ব। তুমি নিজৰ চকুত থকা চতি ডাললৈ মন নকৰি, ভায়েৰাৰ চকুত থকা সৰু কুটা ডাললৈ কিয় চাইছা? তোমাৰ নিজৰ চকুত এডাল চতি লাগি থাকোতেই, তোমাৰ ভাইক “আহা, তোমাৰ চকুৰ পৰা কুটা ডাল উলিয়াবলৈ দিয়া” এই কথা কেনেকৈ কব পাৰা? হে কপটীয়া, প্ৰথমতে নিজৰ চকুৰ পৰা সেই চতি ডাল উলিয়াই পেলোৱা, তেতিয়াহে তোমাৰ ভাইৰ চকুৰ পৰা কুটা ডাল উলিয়াবলৈ ভালকৈ দেখিবা। কোনো পবিত্র বস্তু কুকুৰবোৰক নিদিবা আৰু গাহৰিৰ আগত তোমালোকৰ মুকুতা নেপেলাবা; হয়তো সিহঁতে সেইবোৰ ভৰিৰ তলত লৈ গচকি নষ্ট কৰিব আৰু তোমাৰ ফালে ঘূৰি আহি তোমাকো টুকুৰা-টুকুৰ কৰি ছিৰি পেলাব।\n১ যোহন 2:1-6\n হে মোৰ প্ৰিয় সন্তানসকল, আপোনালোকে যেন পাপ নকৰে, এই আশয়েৰে মই আপোনালোকলৈ এইবোৰ কথা লিখিছোঁ। কিন্তু কোনোৱে যদি পাপ কৰে, তথাপি পিতৃৰ আগত আমাৰ সহায় কৰিবলৈ ধাৰ্মিক যীচু খ্ৰীষ্ট আছে। তেৱেঁই আমাৰ পাপৰ প্ৰায়শ্চিত্ত কৰোঁতা; কেৱল আমাৰেই নহয়, গোটেই জগতৰে, আৰু আমি তেওঁৰ আজ্ঞাবোৰ যদি পালন কৰোঁ, তেনেহলে তাৰ দ্বাৰাই আমি জানিম যে, তেওঁক আমি জানিলোঁ। কোনোৱে যদি কয়, ‘মই ঈশ্বৰক জানো’, কিন্তু তেওঁৰ আজ্ঞাবোৰ পালন নকৰে; তেনেহলে তেওঁ এজন মিছলীয়া আৰু সেই সত্য তেওঁৰ অন্তৰত নাই৷ কিন্তু যি জনে তেওঁৰ বাক্য পালন কৰে, তেওঁৰ অন্তৰত ঈশ্বৰৰ প্ৰেম স্বৰূপেই সিদ্ধ হ’ল। তাৰ দ্বাৰাই আমি জানো যে, তেওঁত আমি আছোঁ। ‘মই তেওঁত থাকোঁ’, এই বুলি যদি কোনোৱে কয়, তেনেহলে যীচুৱে যেনে আচৰণ কৰিলে, তেৱোঁ তেনে আচৰণ কৰা উচিত।\n যিজন অলপ কথাত বিশ্বাসী তেওঁ অধিক কথাতো বিশ্বাসী; যিজন সৰুতকৈ সৰুত অধর্মি, তেওঁ অধিকতো অধর্মি৷ এই কাৰণে পার্থিৱ ধনত যদি অবিশ্বাসী হোৱা, তেনেহলে প্ৰকৃত ধনত আপোনাক কোনে বিশ্বাস কৰিব? যদি অন্য লোকৰ বিষয়ত বিশ্বাসী নহোৱা, তেনেহলে যি অাপোনাৰ নিজৰ তাক কেনেকৈ অাপোনাক দিব৷ কোনো চাকৰে দুজন গৰাকীৰ ওচৰত সেৱাকৰ্ম কৰিব নোৱাৰে, কিয়নো তেতিয়া তেওঁ এজনক ঘিণ কৰি আন জনক প্ৰেম কৰিব, নাইবা এজনত আসক্ত হৈ আন জনক হেয়ঞ্জান কৰিব৷ আপোনালোকে ঈশ্বৰ আৰু ধন এই দুয়োটা বিষয়তে একেলগে কৰ্ম কৰিব নোৱাৰা৷” এই কথাবোৰ শুনি, ধন লুভীয়া ফৰীচী সকলে তেওঁক উপলুঙা কৰিলে৷ তেতিয়া তেওঁ তেওঁলোকক ক’লে, “আপোনালোকে মানুহৰ আগত নিজকে নিজে ধার্মিক প্ৰমাণিত কৰোঁতা, কিন্তু ঈশ্বৰে আপোনালোকৰ হৃদয় জানে; এতেকে মানুহৰ মাজত যি উত্তম, ঈশ্বৰে দেখাত সেয়ে ঘিণলগীয়া৷\n হে মোৰ ভাইসকল, কোনোবাই যদি কয় যে, তেওঁৰ বিশ্বাস আছে, কিন্তু যদি কৰ্ম নাথাকে তেনেহলে কি লাভ? সেই বিশ্বাসে তেওঁক পৰিত্ৰাণ দিব পাৰিব নে? কোনো ভাই বা ভনী উদঙে আৰু দৈনিক আহাৰৰ অভাৱত থাকিলে, আপোনালোকৰ মাজৰ এজনে যদি সিহঁতক কয়, “তোমালোকে কুশলে যোৱা আৰু উম লগাই তৃপ্ত হবা”; কিন্তু আপোনালোকে সিহঁতৰ শৰীৰৰ প্ৰয়োজনীয় বস্তু যদি নিদিয়ে, তেনেহলে কি লাভ? ঠিক সেইদৰে বিশ্বাসৰ লগত যদি কৰ্ম নাথাকে, তেনেহলে সি অকলে মৰা। তথাপি কোনোবাই ক’ব পাৰে, “তোমাৰ বিশ্বাস আছে আৰু মোৰ সৎ কৰ্ম আছে।” বাৰু, তেনেহলে বিনাকৰ্মৰে আপোনাৰ বিশ্বাস মোক দেখুৱাওঁক আৰু মই মোৰ কৰ্মৰ দ্বাৰাই অাপোনাক মোৰ বিশ্বাস দেখুৱাম। ঈশ্বৰ এজন বুলি আপুনি বিশ্বাস কৰিছে, ভাল কৰিছে; ভূতবোৰেও সেই কথাত বিশ্বাস কৰে আৰু ভয়ত চিঞৰে। কিন্তু, হে নির্বোধ মানুহ, কৰ্মহীন বনুৱাৰ বিশ্বাস যে ব্যৰ্থ, ইয়াক আপুনি জানিবলৈ ইচ্ছা কৰে নে? আমাৰ পিতৃ অব্ৰাহামে যজ্ঞবেদিৰ ওপৰত নিজ পুত্ৰ ইচহাকক উৎসৰ্গ কৰাৰ সময়ত, সেই কৰ্মৰ দ্বাৰাই ধার্মিক বুলি গণিত হোৱা নাছিল নে? এইদৰে চালে দেখিব যে, বিশ্বাস তেওঁৰ কৰ্মৰ সহকাৰী আছিল আৰু সেই কৰ্মৰ দ্বাৰাই বিশ্বাস সিদ্ধ হ’ল। এই শাস্ত্ৰীয় বচন সিদ্ধ হ’ল, য’ত কোৱা আছে, “অব্ৰাহামে ঈশ্বৰত বিশ্বাস কৰাত, সেই বিশ্বাস তেওঁলৈ ধাৰ্মিকতাৰ অৰ্থে গণিত হ’ল” আৰু সেই বাবে তেওঁক ঈশ্বৰৰ মিতিৰ বোলা হ’ল। আপোনালোকে দেখিছে যে কৰ্মৰ দ্বাৰাই মানুহ ধাৰ্মিক বুলি গণিত হয়, কেৱল বিশ্বাসৰ দ্বাৰাই নহয়। সেইদৰে ৰাহাব বেশ্যায়ো কৰ্মৰ দ্বাৰাই ধাৰ্মিক বুলি গণিত নহ’ল নে; যেতিয়া তেওঁ দূত সকলক আলহী কৰি ৰাখিছিল আৰু পাছত আন বাটেদি পঠিয়াই দিছিল? কিয়নো যেনেকৈ আত্মা-বিহীন শৰীৰ মৰা, তেনেকৈ কৰ্মবিহীন বিশ্বাসো মৰা।


বিদেশত জমা আছে ৩৪ লাখ কোটি ক’লা ধন! কেন্দ্ৰই ৰাজহুৱা কৰিলে তথ্য– News18 Assam\nবিদেশত জমা আছে ৩৪ লাখ কোটি ক’লা ধন! কেন্দ্ৰই ৰাজহুৱা কৰিলে তথ্য\n»বিদেশত জমা আছে ৩৪ লাখ কোটি ক’লা ধন! কেন্দ্ৰই ৰাজহুৱা কৰিলে তথ্য\nUpdated:June 24, 2019, 8:53 PM IST\n১৯৮০ চনৰ পৰা ২০১০ লৈকে প্ৰায় ১৭,২৫,৩০০ কোটি টকাৰ পৰা ২৩,৩০,০০০ কোটিলৈ বৃদ্ধি পালে বিদেশত থকা ক’লা ধনৰ পৰিমাণ।\nবিদেশত থকা ক’লা ধনৰ সন্দৰ্ভত তথ্য ৰাজহুৱা কৰিছে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে। ভাৰতীয় সকলে ১৯৮০ চনৰ পৰা ২০১০ চনলৈকে এই ৩০ বছৰত ২৪৬.৪৮ আৰব ডলাৰৰ পৰা ৪৯০ আৰব ডলাৰ পৰ্যন্ত কলাধন বিদেশলৈ পঠালে ।তিনিটা ভিন্ন ভিন্ন সংস্থা NIPEP, NCAER আৰু NIFM এ দীৰ্ঘদিন ধৰি জৰীপ চলাই দাঙি ধৰিছে এই উদ্বেগজনক তথ্য।\nসোমবাৰে লোকসভাত উত্থাপন কৰা ষ্ট্ৰণ্ডিং কমিটিয়ে দিয়া তথ্য অনুসৰি তিনিওটা সংস্থাই নিজৰ তথ্যৰ ভিত্তিত আটাইতকৈ অধিক ক’লা ধন পোৱা চেক্টৰ সমূহৰ ভিতৰত ৰিয়েল ষ্টেট, মাইনিংগ,ফাৰ্মা, পান মছালা, গুটখা, ধঁপাত, ক’মডিটি, ফিল্ম ইত্যাদি।\nFirst published: June 24, 2019, 8:51 PM IST


ঘাতক শিক্ষক! হোমৱৰ্ক নকৰাৰ বাবেই লঠিয়াই ঘূচিয়াই হত্যা ছাত্ৰক -\nHomeৰাষ্ট্ৰীয়ঘাতক শিক্ষক! হোমৱৰ্ক নকৰাৰ বাবেই লঠিয়াই ঘূচিয়াই হত্যা ছাত্ৰক\nঘাতক শিক্ষক! হোমৱৰ্ক নকৰাৰ বাবেই লঠিয়াই ঘূচিয়াই হত্যা ছাত্ৰক\nডিজিটেল ডেস্কঃ ৰাজস্থানৰ চুৰু জিলাৰ ছালাচাৰৰ কোলাচাৰ গাঁৱত সংঘটিত হৈছে এক হৃদয়বিদাৰক ঘটনা। গাঁওখনৰ এখন ব্যক্তিগত বিদ্যালয়ৰ সপ্তম শ্ৰেণীৰ এজন ছাত্ৰক এগৰাকী ছাত্ৰক নিৰ্মমভাৱে প্ৰহাৰ কৰি হত্যা কৰে। ১৩ বছৰীয়া শিশুটিৰ একমাত্ৰ দোষটো আছিল যে তেওঁ হোমৱৰ্ক কৰা নাছিল। যাৰ বাবে শিক্ষকজনে শিশুটিক প্ৰদান কৰিলে কঠোৰ শাস্তি। শিক্ষকৰ কঠোৰ শাস্তিৰ ফলতেই মৃত্যুমুখত পৰিল ১৩বছৰীয়া ছাত্ৰজন৷ ছালাছাৰ আৰক্ষীৰ এছ.এইচ.সন্দীপ বিষ্ণুয়ে উল্লেখ কৰা মতে, কোলাছাৰনিবাসী ওম প্ৰকাশে অভিযোগ দাখিল কৰিছে যে তেওঁৰ পুত্ৰ গণেশ কোলাচাৰ মডাৰ্ণ পাব্লিক স্কুলৰ সপ্তম শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰ।\nগণেশ দুই-তিনি মাহ ধৰি বিদ্যালয়লৈ গৈ আছিল। গণেশে যোৱা ১৫ দিনত তেওঁৰ দেউতাকৰ ওচৰত তিনি-চাৰিবাৰ অভিযোগ উ্থাপন কৰিছিল যে তেওঁৰ শিক্ষক মনোজে তেওঁক অপ্ৰয়োজনীয়ভাৱে আক্ৰমণ কৰিছিল।যোৱা বুধবাৰৰ দিনাও বিদ্যালয়লৈ গৈছিল গণেশ। পুৱা প্ৰায় ৯.১৫ বজাত, গণেশৰ দেউতাক ওমপ্ৰকাশে বিদ্যালয়ৰ অভিযুক্ত শিক্ষক মনোজৰ পৰা ফোন পাইছিল যে, গণেশে তেওঁক হোমৱৰ্ক জমা দিয়া নাছিল, সেয়েহে তেওঁক প্ৰহাৰ কৰা হৈছিল, যাৰ ফলত তেওঁ মূৰ্ছা গৈছে। খেতি-পথাৰত কাম কৰা দেউতাকে স্কুলত উপস্থিত হৈ অভিযুক্ত শিক্ষকজনক সুধিছিল যে তেওঁ মূৰ্চ্ছা গৈছিল নে মৃত্যুবৰণ কৰিছিল।\nঅভিযুক্ত শিক্ষকজনে কয় যে গণেশে মৃত্যুৰ ভাও ধৰি আছিল। বিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলেও অভিযুক্ত শিক্ষক মনোজে গণেশক নিৰ্মমভাৱে লাথি মাৰিছিল আৰু মাটিত বগৰাই প্ৰহাৰ কৰিছিল বুলি জনায়। গণেশৰ ৰক্তক্ষৰণ হৈছিল, তাৰপাছতে বিদ্যালয় কৰ্তৃপক্ষই ছাত্ৰজনৰ পৰিয়ালৰ সদস্যসলক খবৰ দিয়ে। ছাত্ৰজনক ততাতৈয়াকৈ এখন ব্যক্তিগত চিকিৎসালয়লৈ লৈ যোৱা হৈছিল য’ত চিকিৎসকে গণেশক মৃত বুলি ঘোষণা কৰে। উল্লেখ্য যে, শিক্ষক মনোজ কুমাৰৰ বিৰুদ্ধে ৩০২ ধাৰাৰ অধীনত গোচৰ ৰুজু কৰি আৰক্ষীয়ে গ্ৰেপ্তাৰ কৰিছে৷\nPrevious articleড্ৰাগছ লাগে, ড্ৰাগছ… পুত্ৰৰ অত্যাচাৰ সহিব নোৱাৰি ঘৰ এৰিলে পিতৃ-মাতৃ\nNext articleসুখবৰ; অসমৰ ছবিগৃহৰ জড়তা ভাঙিব ‘লাইফ ইন এ পাপেট’-এ


Naam Ghoroloi Xorai Lyrics By Jyoti Prasad Agarwala | Assamese Lyrics - AssameseLyrical.com\nNaam Ghoroloi Xorai Lyrics By Jyoti Prasad Agarwala\nNaam Ghoroloi Xorai Lyrics By Jyoti Prasad Agarwala, visit AssameseLyrical.com for more Assamese lyrics\nSong: Naam Ghoroloi Xorai (নামঘৰলৈ সোণৰ শৰাই)\nNaam Ghoroloi Xorai Lyrics:---\nনামঘৰলৈ সোণৰ শৰাই নিয়\nফুলৰ পাতৰ কি অৰিহণা দিয় ?\nনামঘৰলৈ সোণৰ শৰাই নিয় ?\nতাত আছে নে\nতেজৰে বোলোৱা ফুল\nতাত আছে নে কবিতা গানৰ ফুল\nতাত আছে নে নতুন পুৱাৰ চুমাত আমোলমোল\nইমান পুৱাই ইমান বেগাই তইনো\nনামঘৰলৈ সোণৰ শৰাই নিয় ৷৷\nAssamese Lyrics Jyoti Prasad Agarwala Naam Ghoroloi Xorai Lyrics Old Assamese Lyrics\nAssamese Lyrics - AssameseLyrical.com: Naam Ghoroloi Xorai Lyrics By Jyoti Prasad Agarwala


অন্য এক পৃথিৱী (১৫) – মাধুৰীমা ঘৰফলীয়া | Xahitya.Org\nঅন্য এক পৃথিৱী (১৫) – মাধুৰীমা ঘৰফলীয়া\nপোন্ধৰমিনিট মান সময় সিহঁতে অৰ্হীক কেৱল চাই থাকিল৷ অৰ্হীয়ে সিহঁত কাকোৱে গুৰুত্ব নিদি ইফাল-সিফাল কৰি থাকিল৷ শেষত উৎকণ্ঠা দমাব নোৱাৰি মিমোৱে মাত লগালে\n-কিবা বিপদ হৈছে নেকি অৰ্হীককাই?\nমিমোৰ মুখত বান্দৰ এটাৰ প্ৰতি কৰা সম্বোধনটো শুনি পপীৰ মুখৰে ফিচিককৈ হাঁহি এটা ওলাই আহিল৷ অভিয়ে তাইৰ ফালে ঘোপাকৈ চোৱাত তাই হাঁহি সামৰি গহীন হৈ অৰ্হীৰ ফালে চালে৷\n-সদায়ে হৈ থকা বিপদ বুজিছা৷ এই ৰজাটোৱে আমাৰ শান্তিকণ খাই পেলাইছে৷\n-অ’ জুৰুকাৰ অত্যচাৰী ৰজাটো৷\n-ৱাহ ইয়াত মানে ৰজাৰ শাসন চলে৷\n-ঠিক ৰজাৰ বুলি ক’ব নোৱাৰি বুজিছা৷ ৰজা বুলি ক’লে প্ৰজাৰ সুখ দুখ বুজোৱাজনক বুজায়৷ কিন্তু আমাৰজনে আমাৰ সুখ-দুখ বুজাটো দূৰৈৰ কথা আমাক শান্তিৰে জীয়াই থাকিবলৈও নিদিয়ে৷ গতিকে সেইজন ৰজাতকৈ অসুৰ বুলিহে ক’বলৈ ভাল৷ অৱশ্যে এতিয়া তোমালোক আহিছা যেতিয়া আমি আশাৰ ৰেঙণি এটা দেখিবলৈ পাইছোঁ৷\n-তোমালোকক কথাবোৰ এফালৰ পৰা ভালকৈ কওঁ ৰ’বা৷\nঅৰ্হীয়ে কথাষাৰ কৈয়ে শিল এটা আনি অভিহঁতৰ মুখামুখিকৈ বহি ল’লে৷ তাৰ পাছত গলহেকাৰি এটা মাৰি ডিঙিটো চাফা কৰি নিজৰ কথাৰ পেৰাটো মেলিলে৷\n-জুৰুকাৰ ইতিহাস বুলিবলৈ আমি সিমানখিনিয়েই জানো যিমানখিনি আমাৰ যুগককাই তেওঁৰ ককাক, আজোককাকহঁতৰ পৰা শুনিছিল বা তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ পূৰ্ব কাছসকলৰ পৰা শুনিছিল৷ শুনামতে জুৰুকাৰ আজিৰ এই পৰিৱৰ্তনখিনি এটা দীঘলীয়া পৰিক্ৰমাৰ মাজেৰে হৈছে৷ আৰু এই পৰিক্ৰমাত সময়ে সময়ে পৃথিৱীৰ পৰা অহা মানুহে বহুত সহায় কৰিছে৷ জুৰুকাৰ ইতিহাসৰ মতে জুৰুকীসকলক এটা নিৰ্দিষ্ট ভাষাত কথা ক’বলৈ মানুহেই শিকাইছিল৷ লগতে এই ভাষাৰ শব্দটোৰ ভঁৰালটো বৃদ্ধি কৰাত সময়ে সময়ে অহা মানুহবোৰেই সহায় কৰিছিল৷ আমাক সংঘবদ্ধ কৰি জুৰুকী নামৰ এটা জাতিত লগ লগোৱা কামটো সেই মানুহবোৰেই কৰি গৈছিল৷ তেওঁলোকৰ বহুজনে বহুসময়ত বিশৃংখল হৈ পৰা জুৰুকাৰ শাসন ব্যৱস্থাক চিজিল কৰি অলপ দিন জুৰুকাৰ শাসনো চম্ভালি লৈছিল৷ কিন্তু দূৰ্ভাগ্যক্ৰমে তেওঁলোকৰ কোনো বংশধৰ নাছিল যিসকলে আমাৰ জুৰুকাৰ শাসনভাৰ চিৰদিন চলাই থাকিব পাৰিলেঁহেঁতেন৷ আমাৰ যুগককাৰ বয়স ১৮০ বছৰ৷ তেওঁৰ মতে একেবাৰে শেষৰ মানুহৰ দলটো আহিছিল আজিৰ পৰা ১৫০ বছৰৰ আগতে৷ তাৰ মানে সেই সময়ত এটা কাছ হিচাপে ককা একেবাৰে সৰু আছিল৷ যিদিনা তেওঁলোক আহিছিল সেইদিনা ককাই নিজৰ দেউতাকৰ সৈতে তেওঁলোকক চাবলৈ গৈছিল৷ সেইসময়ত জুৰুকাৰ শাসনভাৰ বতৰ্মানৰ ৰজাৰ বংশধৰৰ সকলৰ হাতত আছিল৷ সেই অসুৰসকলৰ অত্যাচাৰত জুৰুকীসকলৰ অৱস্থা এতিয়াতকৈ বেয়া আছিল৷ ককাই কোৱামতে সেই মানুহকেইজনে সকলো জুৰুকীকে একলগ কৰি পৰিকল্পিত ভাৱে অসুৰ ৰজাক বধ কৰে৷ আৰু তেওঁৰ বংশধৰৰ বহুতকে জুৰুকাৰ আওহতীয়া ঠাইলৈ খেদি পঠিয়ায়৷ তাৰ পাছত বহুদিন তেওঁলোকে নিজেই শাসনভাৰ চলায়৷ এটা সময়ত তেওঁলোকৰ বয়স হৈ অহাত জুৰুকীৰে সত ভালুক এজনক শাসনভাৰ গতাই দিয়ে৷\n-ভালুকজন যদি সত আছিল তেন্তে এতিয়া কিয় এনে দুৰ্দশা হৈছে?\n-তোমালোকে হয়তো পাহৰি গৈছা মই ১৫০ বছৰৰ আগৰ কথা কৈছোঁ৷ মানুহকেইজনে প্ৰায় চল্লিশ বছৰমান শান্তিপূৰ্ণভাৱে জুৰুকাত শাসন কৰিলে৷ সেইসময়তে নিয়ম বান্ধি দিয়া হ’ল যে কোনো জুৰুকীয়ে প্ৰয়োজনতকৈ বেছি খাদ্যৰ বাবে জীৱ-জন্তু বা গছ গছনি নষ্ট কৰিব নোৱাৰে৷ তদুপৰি মাংসাহাৰী জন্তুবোৰে নিজৰ এলেকাৰ জন্তুবোৰ চিকাৰ কৰিব নোৱাৰে৷ চিকাৰ কৰিবৰ বাবে বেলেগৰ এলেকালৈ যাব লাগিব৷ এই নিয়মৰ পৰিপন্থীজনক কঠোৰ শাস্তি বিহা হৈছিল৷ গতিকে ভয়তে কোনেও এই নিয়মবোৰ ভংগ কৰা নাছিল যাৰ বাবে সকলোৱে শান্তিৰে জীয়াই থাকিব পাৰিছিল৷ মানুহকেইজনৰ বয়স হোৱাত তেওঁলোকে নিজৰ উত্তৰাধিকাৰী হিচাপে সত আৰু বুদ্ধিমান ভালুক এজনক জুৰুকাৰ দায়িত্ব দিলে৷ সেই ভালুকজনেও নিজৰ দায়িত্ব খুব সুন্দৰকৈ পালন কৰিলে৷ তেওঁৰ মৃত্যুৰ পাছত তেওঁৰ সন্তানসকলে একাদিক্ৰমে জুৰুকাৰ শাসন চলাই গ’ল৷ সকলোবোৰ ঠিকেই আছিল৷ আজিৰ পৰা ত্ৰিশ বছৰমানৰ আগতে যিজন ভালুকে শাসন চলাই আছিল তেওঁৰ মতিগতিবোৰ বৰ ভাল নাছিল৷ যাৰ বাবে জুৰুকাৰ নিয়মবোৰৰ মাজত শিথিলতা আহিল৷ লাহে লাহে চাৰিওফালে বিশৃংখলতাই দেখা দিলে৷ আওহতীয়া ঠাইত বাস কৰা পূৰ্বৰ অসুৰ ৰজাৰ বংশধৰ সিংহবোৰে যেন এইটোলৈকে বাট চাই আছিল৷ সিহঁতে এদিন অকস্মাতে ৰজাক আক্ৰমণ কৰে আৰু ৰজাক বধ কৰি জুৰুকাৰ সিংহাসন নিজৰ হাতলৈ নিয়ে৷\n-আপোনালোকে আগৰ দৰে একেলগ হৈ তেওঁলোকক খেদি পঠাব পাৰিলেহেঁতেনচোন?\n-পাৰিলোঁহেঁতেন৷ তাৰবাবে চেষ্টাও কৰিছিল৷ এই যে যুগককাক দেখিছা, তেওঁৰ বংশধৰ সকলে এই বিষয়ত সকলোতকৈ বেছি আগভাগ লৈছিল৷ যুগককাৰ দৰে বয়সীয়াসকলে আগৰ কথাবোৰ কৈ জীৱ জন্তবোৰক একগোট কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল৷ কিন্তু ৰজাৰ কাণত জানো কেনেকৈ কথাবোৰ পৰিল সিহঁতৰ গোটেই বংশধৰ সকলে সৈন্য সামান্ত লৈ যুগককাৰ বংশধৰৰ প্ৰায় বহুতকে বধ কৰিলে৷ কিছুমানে কোনোমতে জীৱনটো বচাই কোনোবা দূৰলৈ পলাই গ’ল আৰু যুগককা আৰু তেওঁৰ নাতিটোক আমি এই কোঠাটোতে লুকুৱাই বচালোঁ৷ তাৰপাছৰে পৰা কোনেও ৰজাৰ বিৰুদ্ধে যাবলৈ সাহস কৰা নাই৷\n-এতিয়া আমাৰ সকলো ভৰসা তোমালোকৰ ওপৰত!\n-অ’ তোমালোকৰ ওপৰত৷\n-আমি কি কৰিম?\n-তোমালোকে কি কৰিব লাগিব সেইয়া টুপু শহা আৰু যুগককাই ক’ব৷\nঅৰ্হীয়ে আৰু কিবা কম বুলি ভাবিছিল যদিও পানীৰ পৰা ৰিং ওলাই অহাত মনে মনে থাকিল৷\n– অৰ্হী খুৰা, ককাই টুপুখুৰাক বিচাৰিছে৷\nৰিঙৰ কথা শুনি অৰ্হী লৰালৰিকৈ ওলাই গ’ল৷ কথাষাৰ কৈ ৰিঙো পানীৰ মাজত সোমালগৈ৷ ভয়ত শুকাই যোৱা মুখেৰে পপীহঁতে মাথোঁ ইটোৱে সিটোলৈ চাই থাকিল৷\n-এতিয়া কি হ’ব অভী?\nবৰুৱাই চিন্তিত মুখেৰে অভীলৈ চাই সুধিলে৷\n-নাজানো খুৰা, এই জন্তুবোৰৰ ব্যৱহাৰৰ পৰা সিহঁতি আমাৰ একো ক্ষতি নকৰে যেন লাগিছে৷ কিন্তু আমি যদি সিহঁতে বিচৰাৰ দৰে সিহঁতৰ ৰজাক খেদিব নোৱোৰোঁ তেতিয়া হয়তো আমাৰ ওপৰত ৰুষ্ট হ’ব পাৰে৷\n-কিন্তু যিটো কাম এখন অৰণ্যৰ সকলো জীৱ-জন্তুৱে লগ লাগি কৰিব পৰা নাই সেইটো কাম আমি কেনেকৈ কৰিম? তাতোতকৈ সহজ কাম হ’ব পুনৰ ৱৰ্ম হল বিচাৰি ইয়াৰ পৰা পলাই যোৱা৷\nপপীয়ে ফুচফুচাই কোৱা কথাখিনি শুনি অভীয়ে হাঁহিলে৷\n-পপী তই যে কি ভাবি থাক আৰু … পুনৰ কিবা বিপদত পৰোঁ বুলি আমি ৱৰ্ম হলৰ যাত্ৰাৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় যন্ত্ৰ পাতিবোৰ লৈ আনিব পাৰোঁ কিন্তু জুৰুকাৰ ক’ত, কেতিয়া ৱৰ্ম হলৰ সৃষ্টি হয় এই কথাটো ইমান সহজ নহয়৷ তাৰবাবে হয় আমি ইয়াৰ পৰা ওলাই গৈ জুৰুকাত ঘূৰি ঘূৰি গৱেষণা কৰিব লাগিব নহয় ইয়াৰ কাৰোবাৰ পৰা সেইবিষয়ে জানিব লাগিব৷ যিটো প্ৰায় অসম্ভৱ৷ আমাক যে ইয়াৰ পৰা ওলাই যাবলৈ দিবলৈ তাৰ আশা একেবাৰে ক্ষীণ, লগতে কেনেবাকৈ ওলাই গলেও ইয়াৰ ৰজাৰ কৱলত পৰিলে জীৱন শেষ! দ্বিতীয়তে, জীৱ-জন্তুবোৰে ৱম হলৰ বিষয়ে কিবা জানে বুলি ভাবিবই নোৱাৰিচোন!\n-কিন্তু আমি ৱৰ্ম হলৰ বিষয়ে জানো৷\nঅভীৰ কথাৰ মাজতে ৰিঙে মাত লগালে৷ ৰিঙনো কেতিয়া পানীৰ পৰা ওলাই আহি সিহঁতৰ কথা শুনি আছিল সিহঁতি ক’বই নোৱাৰিলে৷\n-তোমালোকে ৱৰ্ম হলৰ বিষয়েও জানা?\n-ও জানো৷ আমাৰ জুৰুকাত প্ৰতি দুবছৰৰ মূৰে মূৰে কিছুমান ঠাইত ৱৰ্ম হলৰ সৃষ্টি হয়৷\n-দুবছৰৰ মূৰে মূৰে! কিন্তু তোমালোকে এই বিষয়ে কেনেকৈ জানা?\n-আমাৰ জুৰুকালৈ অহা তোমালোকৰ দৰে মানুহেই এইবিষয়ে প্ৰথমে গৱেষণা কৰিছিল৷ লাহে লাহে আমাৰ কিছুমান বুদ্ধিমান জীৱ-জন্তুৱেও এই গৱেষণাত ভাগ লয়৷ আৰু এটা সময়ত নিশ্চিত হল যে জুৰুকাৰ কেইখনমান ঠাইত দুবছৰৰ মূৰে মূৰে ৱৰ্ম হলৰ সৃষ্টি হয়৷ তেনেকুৱা এটা ৱৰ্ম হলৰ পৰাই তোমালোক জুৰুকাত সোমালাহি৷\n-তেন্তে আমি ইচ্ছা কৰিলে আৰু আপোনালোকে সহায় কৰিলে ইয়াৰ পৰা উভতি যাব পাৰিম?\nঅভিয়ে ভয়ে ভয়ে সুধিলে৷\nতাৰ কথা শুনি ৰিঙে মূৰটো চলঙৰ ভিতৰত সুমুৱাই থলে৷ অভীহঁতৰ এনে লাগিল সি যেন হাঁহিছে৷ অলপ সময়ৰ পাছতে সি মূৰটো উলিয়াই অভিহঁতলৈ চালে৷\n-তোমালোকক উভতি যোৱাত আমি সহায় কৰিম৷ কিন্তু বিনিময়ত তোমালোকেও আমাক সহায় কৰিব লাগিব৷ আমাৰ জুৰুকাক এই বিপদৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰিব লাগিব৷\n-কেনেকৈ সেইয়া তোমালোকেহে জানা৷ মুঠতে তোমালোকে আমাক সহায় কৰা আৰু আমি তোমালোকক সহায় কৰিম৷\nৰিং পুনৰ পানীলৈ সোমাই গ’ল আৰু অভিহঁত শিল পৰা কপৌৰ দৰে থৰ হৈ থাকিল৷\nপৰিষ্কাৰ পৰিচ্ছন্নতাই ঈশ্বৰ পৰায়ণতা (৬):অচিন্ত বৰঠাকুৰ\nকাংক্ষিত জোনাক – জয়শ্ৰী এম গগৈ


pori-moni-bangladesh-cid-got-important-information-on-bangaldeshi-actess-arrest-case-sanj-skd– News18 assam\nHome » photogallery » world »Pori Moni : অভিনেত্ৰীৰ চাঞ্চল্যকৰ অভিযোগ – ‘দূৰ কৰিবলগা হৈছে বহু প্ৰভাৱশালী লোকৰ শাৰীৰিক ক্ষুধা!’\nPori Moni : অভিনেত্ৰীৰ চাঞ্চল্যকৰ অভিযোগ – ‘দূৰ কৰিবলগা হৈছে বহু প্ৰভাৱশালী লোকৰ শাৰীৰিক ক্ষুধা!’\nএই বিষয়ে পৰীমণিৰ ভাষ্যৰ তথ্য পৰীক্ষা কৰি চোৱা হ’ব। সেই অনুসৰি আইনগত ব্যৱস্থা লোৱা হ’ব বুলি জনাইছে বাংলাদেশৰ চিআইডিৰ অতিৰিক্ত ডিআইজি শ্বেখ ওমৰ ফাৰুকে।\n| August 09, 2021, 17:23 IST\nবিদেশী সুৰাসহ নিষিদ্ধ মাদক দ্ৰব্য ৰখাৰ অভিযোগত গ্ৰেপ্তাৰ হৈছে বাংলাদেশৰ অভিনেত্ৰী পৰীমণি (Pori Moni)। তেওঁক সোধা–পোছা কৰি একাধিক গুৰুত্বপূৰ্ণ তথ্য পাইছে দেশখনৰ চিআইডিয়ে। বাংলাদেশৰ একাধিক উচ্চবিত্তৰ শাৰীৰিক চাহিদা দূৰ কৰিবলগীয়া হৈছে পৰীয়ে। লোকলজ্জাৰ ভয়ত নীৰৱ হৈ আছিল তেওঁ। সূত্ৰৰ খবৰ অনুসৰি, এই চাঞ্চল্যকৰ মন্তব্য কৰিছে মডেল–অভিনেত্ৰীগৰাকীয়ে।\nদেওবাৰে মালিবাগত চিআইডিৰ সদৰ দপ্তৰ সাংবাদিকক এই তথ্য জনায় ফাৰুকে। তেওঁ জনায়, এই ঘটনাত নানা পেছাৰ লোক জড়িত থকাৰ তথ্য পোৱা গৈছে। সকলো ধৰণৰ লোকৰে নাম পোৱা গৈছে। তদন্তৰ স্বাৰ্থত সেই বিষয়ে এতিয়া বিস্তাৰিতভাৱে কোৱা সম্ভৱ নহয়।\nপ্ৰয়োজন হ’লে পৰীমণিয়ে যিসকলৰ নাম উল্লেখ কৰিছে তেওঁলোকক সোধা–পোছাৰ বাবে মতা হ’ব পাৰে। ফাৰুকে কয়, ‘অপৰাধী যিমানেই প্ৰভাৱশালী নহওক কিয় আইনৰ আওতালৈ অনা হ’ব।’\nডিবি কৰ্মকৰ্তা ছাকলায়েনৰ সৈতে পৰীমণিৰ সম্পৰ্ক কি? এই বিষয়ে চিআইডিৰ সোধা–পোছাত পৰীমণিয়ে কোনো তথ্য দিছে নেকি? এই প্ৰশ্নৰ উত্তৰত ওমৰ ফাৰুকে কয়, ‘‘আমাৰ ওচৰত যিসমূহ গোচৰ আহিছে তাৰ অধিকসংখ্যকে মাদক দ্ৰৱ্য সংক্ৰান্তীয় গোচৰ। মাদক দ্ৰব্য সম্পৰ্কীয় গোচৰসমূহ আমি তদন্ত কৰিছো। তদন্তৰ বিষয়সমূহ সঠিকভাৱেই আগুৱাইছে। যদি আন কোনো বিষয় থাকে, আমি পিছত তদন্তৰ জৰিয়তে চোৱা হ’ব।’’\nসোধা–পোছাত বহু গুৰুত্বপূৰ্ণ তথ্য পোৱা গৈছে বুলি উল্লেখ কৰি ফাৰুকে কয়, তদন্তত পোৱা তথ্যৰ কোনো প্ৰমাণ পোৱা গ’লেই সেই সম্পৰ্কে সকলোকে জনোৱা হ’ব। কোনো নিৰ্দোষী যেন এই ঘটনাত শাস্তি নাপায়, সেয়া সুনিশ্চিত কৰা হ’ব।\nতেওঁ কয়, ‘‘কেৱল পৰীমণিয়ে নহয় বহুতেই ব্লেকমেইলৰ চিকাৰ হৈছে। তেওঁলোকৰ নামো আমি পাইছো। কিন্তু তেওঁলোকৰ সৈতে এতিয়াও কথা পাতিব পৰা নাই। তেওঁলোক সৈতে কথা পাতিম আমি। ভাষ্য নথিভুক্ত কৰা হ’ব। সেই ভাষ্য পৰীক্ষা কৰা হ’ব। তাৰ পিছতহে ক’ব পৰা যাব আৰু কোন এই ঘটনাত জড়িত।’’\nউল্লেখযোগ্য যে বিগত ৪ আগষ্টত ৰেপিড একচন বেটেলিয়নে গ্ৰেপ্তাৰ কৰিছিল অভিনেত্ৰী পৰীমণিক। তাৰ পিছত আদালতে চাৰিদিনৰ আৰক্ষী জিম্মালৈ প্ৰেৰণ কৰে। বিগত বুধবাৰে পৰীমণিৰ ঘৰত তালাচী চলাই ১৮ লিটাৰ মদ, মাদক দ্ৰব্য জব্দ কৰিছিল ৰেবে।


পৃষ্ঠা:পৰিদৰ্শন.djvu/৩৩ - ৱিকিউৎস\n“স্কুল কৰিছে হুজুৰ! পাচে গৰীবৰ অপৰাধ হ’ল। হুজুৰ সকলৰ কোনো জন কিজানিবা চাইকেলতে আহে,— তেতিয়া এই নৈখনত কিবা অসুবিধা হয় বুলি মানুহ এটা ইয়াত বহাই থৈছিলোঁ, সি গধূলি হ’লত গুচি গ’ল। তাকে খবৰ পাই গোলাম ইয়ালৈ দৌৰি আহিলোঁ, হুজুৰ ল’ৰাবোৰকো যাব দিলো। মাফ কৰিব লাগে হুজুৰ।”— বুলি পণ্ডিতে মাটিতে আঠু লৈ পৰিল।\n“অঃ! ছাব-ইন্‌স্পেক্টৰক। Well—please hear Sub-Inspector,— Sir, kindly go ahead, Sir.” ছাব-ইনস্পেক্টৰ ফিৰি আহিল। ডিপুটিয়ে সুধিলে, “কি যোগাৰ কৰিছা?” “সকলো হৈছে। চিঠি বগাই অহা ১০ মিনিটমানৰ আগতহে পোৱা হ’ল। কেৱল পঠাটোতহে ছমহা\nমান ৰূপ দিব লাগিব।”\n"https://as.wikisource.org/w/index.php?title=পৃষ্ঠা:পৰিদৰ্শন.djvu/৩৩&oldid=70857"ৰ পৰা অনা হৈছে\nLast edited on ১০ জুলাই ২০২০, at ১৬:৪০\nএই পৃষ্ঠাটো শেষবাৰৰ কাৰণে ১০ জুলাই ২০২০ তাৰিখে ১৬:৪০ বজাত সলনি কৰা হৈছিল।