ধেৎ তেৰি !(-জয়ন্ত কুমাৰ খাখলাৰী) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nধেৎ তেৰি !\nবাছখন নাযায়হে নাযায় ।\nনাযাবই নেকি ? বহুতে হাত ঘড়ী আৰু কিছুমানে হাতত থকা মোবাইলটোতে সময়টো চাই ল’লে । অফিচ টাইমৰ বাছ, সময়মতে নগ’লে কেনেকৈ হ’ব ?\nঅৱশেষত বাছখনে হৰ্ণ বজাই দিলে ! যা হওঁক যাব এতিয়া । এজন দুজনকৈ বাছখন যাত্ৰীৰে ভৰি পৰিল । শেষত এনেকুৱা অৱস্থা হ’লগৈ যে ভৰি দুখন থ’বলৈকে জেগা নাই। সম্ভৱতঃ সেয়ে জ্ঞানী লোকে কৈ গৈছে ‘ প্ৰথমতে নিজৰ ভৰিত নিজে থিয় দিবলৈ শিকিব লাগে ! ‘ ইয়াৰ আচল অৰ্থ যিয়েই নহওঁক লাগিলে , ইয়াত কিন্তু সম্পূৰ্ণৰূপে খাপ খাইছে কথাষাৰ ! সিফালে হেন্দিমেনজনে খং মিশ্ৰিত কণ্ঠেৰে কৰ্কশভাৱে চিঞৰি আছে ” ভিতৰলৈ যাওঁক , ভিতৰলৈ যাওঁক !”\n“অ’ বাইদেউ ! “অ’ বাইদেউ , অলপ ভিতৰলৈ যাওঁকচোন । ”\nথিয় দি থকা মহিলা কেইজনীক উদ্দেশ্যি সি আগতকৈও জোৰেৰে চিঞৰি ক’লে । বাইদেউ কেইজনীয়েও কেৱল গাটোহে যেন লৰাই দেখুৱালে । এক ইঞ্চিয়ো কিন্তু নিজৰ জেগা ইফাল সিফাল নকৰিলে । এজনীয়ে আকৌ ওলোটাইহে ক’লে – ” ভিতৰত জেগা ( ঠাই ) থাকিলেহে যাম!”\n” যাওঁক , যাওঁক … ”\nইহ ঠাই নাই … ভিতৰত ফুটবল ফিল্ডৰ সমান ঠাই আছে …আৰু …..” হেন্দিমেনজনে ভোঁৰভোঁৰালে । মই মাজৰ চিটত বহি চকু মুদি তেওঁলোকৰ নিয়মীয়া কাজিয়াখন উপভোগ কৰি আছোঁ । অৱশ্যে কেতিয়াবা থিয় দিয়া বাইদেউ কেইজনীৰ স্থানত মোয়ো বিৰাজমান থাকোঁ । আজি মোৰ ভাগ্য সদয় , সেয়ে চিটত । হঠাৎ এটা উৎকট গোন্ধত, ( অভ্যস্ত সকলৰ বাবে সুগন্ধি) বাইদেউ কেইজনী আৰু মোৰ কাষত বহি থকা সুন্দৰী বাইদেউজনীৰ নাক কোঁচ খালে ।\n” ভাইটি , কোনে চিগাৰেট খাইছে গালি দি দিয়া না ! মোৰ সহ্য নহয় । ” তেওঁ নাকত ৰুমাললৈ ক’লে। মোৰো শৰীৰত যেন ভীমৰ বলহে সঞ্চাৰিত হ’ল।\n” হেৰি , হেৰি কোনে বাছৰ ভিতৰত চিগাৰেট খাই আছে হে । নাজানে নেকি বাছৰ ভিতৰত চিগাৰেট খোৱা মানা আছে !” মই খঙেৰে কোৱাৰ দৰে ক’লোঁ।\nমহিলা কেইজনীয়ে মোৰ ফলিয়া হৈ ‘হয় হয়’ কৰিলে ।\n” হেৰি কনডাক্টৰ , কোনে বাছত চিগাৰেট খাইছে , তাক ডিঙিত ধৰি গাড়ীৰ পৰা বাহিৰ কৰি দিয়া ! চিগাৰেট খাবলৈ জেগা নাপায় ।”\nকনডাক্টৰজন মোৰ চিনাকি । সি তৎক্ষণাত কিবা এটা একচন্ ল’ব বুলি ভাবিছিলোঁ ,নাই ! সি এটা মিচিকিয়া হাঁহিহে মাৰি আছে । মই আচৰিত ! আচৰিত নহৈ পাৰোঁনে ? অইন দিনা সি যাত্ৰীক বাছত চিগাৰেট খোৱা দেখিলে, নিজেই গালি দি চিগাৰেট মুখৰ পৰা কাঢ়ি পেলাই দিয়ে । আজি হাঁহি আছে । মই ভালদৰে গোটেই বাছখন নিৰীক্ষণ কৰিলোঁ । আজি কনডাক্টৰজনেও কোনো একচন্ নলয় , কথা কি? ধোঁৱা অহাৰ উৎসনো ক’ত ?\nদেখিলোঁ বাছৰ ড্ৰাইভাৰজনেই নিজৰ চিটত বহি নিৰ্বিকাৰভাৱে ধোঁৱা হুঁপি আছে ।\nধেৎ তেৰি ! ৰক্ষকেই ভক্ষক। তেওঁকনো কোন সতে বাছৰ পৰা বাহিৰ কৰি দিয়া যায় ।\nপ্ৰাতঃস্নান কৰি কৰ্মক্ষেত্ৰলৈ বুলি ওলালোঁ । বতৰ ডাৱৰীয়া । বাছলৈ ৰৈ আছোঁ ।অচিনাকি এজনক হাঁহি হাঁহি মোৰ ফালে অহা দেখিলোঁ !\n” হেল্ল’ !”\n” হেল্ল’ ” মই সঁহাৰি দিলোঁ ।\n” কলৈ যাব আজি ?”\n” ডিউটিত !”\nমানুহজন মোৰ কাষেৰে হাঁহি হাঁহি পাৰ গ’লগৈ ।মানুহজনক লক্ষ্য কৰিলোঁ । ইকি ! মানুহজনৰ কাণতচোন ‘ব্লুটুথ হেড্ ফোন ।\nধেৎ তেৰি ! মিছাতে অচিনাকি এজনক হাই হেল্ল’ কৰিলোঁ । মানুহজনে মোক নহয়, ফোনতহে কাৰোবাক হাই হেল্ল’ কৰি আছিল ! মানুহে লক্ষ্য কৰা নাইটো মোক! নাই দিয়া । উহঃ ৰক্ষা ।\nট্ৰেভেলাৰ ফৰ্চ এখন আহিল ।\n‘ আহক দাদা , আহক, খালী গাড়ী , খালী গাড়ী !”\n” চিট আছে ?”\n” আছে দাদা । আহক! ”\nগাড়ী চলিল । মই হেন্দিমেন প্লাছ কনডাকটৰক সুধিলোঁ ” ক’তা মইচোন এটাও খালী চিট নাই দেখা ? ”\n” খালী চিট নাই দাদা । অলপ দূৰত পাব !”\n” তেতিয়াহ’লে আপুনি কিয় চিট আছে বুলি কৈছিল ?” মই খঙত ক’লো।\n” দাদা আপুনিয়েচোন সুধিছিল চিট আছেনে নাই বুলি । সেয়ে কৈছিলোঁ আছে বুলি । খালী চিটহে নাই !” কনডাক্টৰজনে হাঁহি কলে । খং যে এনেকুৱা উঠিছিল নহয় ।\nধেৎ তেৰি ! সোধাত চোন মোৰেই ভুল !\nবজাৰলৈ বুলি সোমালোঁ । টৰ্চ লাইট এটা লাগে । বজাৰৰ অস্থায়ী টৰ্চ দোকান এখনৰ কাষ চাপিলোঁ। ” চাওঁ ভাল টৰ্চ এটা দেখুওৱাচোন ?”\n“এই যে দেহেন দাদা , একদম ভালা টৰ্চ । এভাৰেডি অৰিজিনেল !”\n” কিমান দাম?”\n“একশ আছিটেহা দাদা!”\n” না দাদা কম দিয়া যাইব না ! অৰিজিনেল ! যা নিবেনটো তাই দেৰশ টেহা দেন, বেটাৰী তিনদে ফ্ৰী আছে ! আমি পুৰণা বেটাৰী দিয়া টেষ্ট কইৰা দেহাইচ্ছি! এইযে দেহন দাদা !”\nসি টৰ্চ জ্বলাই দেখুৱালে ।\n” অলপ কম কৰক !”\n“সোত্তৰ টকা দিম”\n” না দাদা পামুনা ”\nমই টৰ্চটো তাৰ হাতত দি যাবলৈ ওলালোঁ ।\n“দাদা একশ টেহা দিবেন ?”\n“নাই আশী টকা দিম! দিয় যদি দে? ”\nক্ষন্তেক চিন্তা কৰি\n“নেন নেন , এক টেহাওঁ লাভ হইল’ না !”\nসি টৰ্চটো পেক কৰি দিলে ! মই টৰ্চ লৈ ৰূম পালোঁ । ভাবিলোঁ নতুন টৰ্চ টোকে জ্বলাই চাওঁ ! ভাল নে বয়া । আৰে এয়া কি টৰ্চৰ বেটেৰি চোন নতুনৰ ঠাইত পুৰণি ! নতুন বেটাৰী তিনিটা ৰাখি পুৰণিটো দি দিলে ।\n::: জয়ন্ত কুমাৰ খাখলাৰী\n← তাকেতো…..(-দীপাঙ্ক বৰা)\nফেশ্যন (-দিগন্ত কুমাৰ ভট্টাচার্য) →


আইপিএলৰ ব্যঞ্জনত আকৌ গ্লেমাৰৰ মছলা! এইবাৰ ৰণবীৰ-দীপিকা... -\nHomeক্ৰীড়াআইপিএলৰ ব্যঞ্জনত আকৌ গ্লেমাৰৰ মছলা! এইবাৰ ৰণবীৰ-দীপিকা...\nআইপিএলৰ ব্যঞ্জনত আকৌ গ্লেমাৰৰ মছলা! এইবাৰ ৰণবীৰ-দীপিকা…\nডিজিটেল ডেস্কঃ ক্ৰিকেট জগতৰ আটাইতকৈ জনপ্ৰিয়, ব্যয়বহুল তথা গ্লেমাৰাছ লীগেই হৈছে ইণ্ডিয়ান প্ৰিমিয়াৰ লীগ। প্ৰতিগৰাকী খেলুৱৈৰ হেঁপাহ আইপিএল খেলাৰ আৰু প্ৰতিগৰাকী দৰ্শকৰ উৎসাহ আইপিএল চোৱাৰ। টি-২০ ক্ৰিকেটৰ মজা যেন আইপিএলতেই। গ্লেমাৰাছ আইপিএলৰ ২০২২ সংস্কৰণত আৰু অধিক গ্লেমাৰৰ সমাহাৰ ঘটিব বুলি উদগ্ৰীৱ ক্ৰীড়াপ্ৰেমী।\nআইপিএলৰ গৱৰ্ণিং কমিটিয়ে ২০২২ সংস্কৰণত আৰু দুটা নতুন দলৰ সংযোজন হ’ব বুলি ইতিমধ্যে ঘোষণা কৰিছে। ইয়াৰ বাবে আনকি ডাক লগাবলৈও আহ্বান জনাইছে। বলীউড ষ্টাৰ কাপল ৰাণবীৰ সিং আৰু দীপিকা পাডুকনে আইপিএলৰ নতুন দল ক্ৰয়ৰ বাবে ডাক লগাব বুলি খবৰ ওলাইছে। বলীউড যুটিটোৰ আইপিএলৰ প্ৰতি আগ্ৰহে নতুন দল ক্ৰয়ৰ প্ৰতিযগিতা আৰু আকৰ্ষণীয় কৰিব বুলি অনুমান কৰা হৈছে। প্ৰথমে আদানি গ্ৰুপ আৰু আৰ পি-সঞ্জীৱ গোৱেংকা আইপিএলৰ নতুন দল ক্ৰেতাৰ তালিকাত অপ্ৰতিদ্বন্দ্বী হৈ আছিল। পাছলৈ মানচেষ্টাৰ ইউনাইটেডৰ গৰাকী গ্লেজাৰ ফেমিলীয়ে দল ক্ৰয়ৰ আগ্ৰহ প্ৰকাশৰ খবৰে প্ৰতিযোগিতা কঠিন কৰি তুলিছিল। এতিয়া ৰণবীৰ সিং আৰু দীপিকা পাডুকনে দল ক্ৰয়ৰ বাবে ডাক লগাব বুলি খবৰ প্ৰকাশ পাইছে।\nবলীউডৰ বাদশ্বাহ শ্বাহৰূখ খান, প্ৰীতি জিণ্টা আৰু জুহি চাওলা আইপিএলৰ লগত জড়িত হৈ আছে আৰু এতিয়া ৰণবীৰ-দীপিকাৰ অন্তৰ্ভুক্তি কোনো আশ্চৰ্যকৰ কথা নহ’ব। উল্লেখ্য যে দীপিকাৰ পিতৃ এগৰাকী বেডমিণ্টন খেলুৱৈ আছিল আৰু ৰণবীৰ সিং ইংলিছ প্ৰিমিয়াৰ লীগ আৰু এনবিএ-ৰ ব্ৰেণ্ড এম্বেচাদৰ। যিহেতু ডাক লগোৱা প্ৰক্ৰিয়া এতিয়াও চলি আছে, গতিকে নতুন দল কোনে কিনিব সেইটো এতিয়াই নিৰ্ধাৰণ কৰা কঠিন হ’ব।\nPrevious articleযোগীক বিয়োগৰ অংক! বন্দুক লৈ যোগী আদিত্যনাথৰ সভাত কোন সোমাল?\nNext articleজুইৰ গ্ৰাসত অট্টালিকা, জীৱন ৰক্ষাৰ বাবে ১৯ মহলাত ওলমি আছিল এজন লোক, তাৰ পাছত এই কৰুণ পৰিণতি\nঅগ্নিপৰীক্ষা! ষ্টীল নে লোহা, কি ধাতুৰে নিৰ্মিত কোহলী? দিব লাগিব প্ৰমাণ\nদুই মহাৰথীৰ সংঘাতঃ কোহলীক শ্ব’কজ নটিচ দিবলৈ ওলাইছিল নেকি সৌৰভে? কি কয় দাদাই?


Drx in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী\nDrx ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Drx Benefits & Uses in Assamese- Drx ar laabh aaru byavaharsamuh\nDrx ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Drx Dosage & How to Take in Assamese - Drx ar paali aaru xeya kenedore lobo\nDrx ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Drx Side Effects in Assamese- Drx ar parshwakriyasamuh\nDrx সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Drx Related Warnings in Assamese- Drx xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Drxৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Drx with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Drx ar gurutor kriya-pratikriya\nDrx মতভেদসমূহ- Drx Contraindications in Assamese- Drx nishedhsamuh\nDrx ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Drx in Assamese- Drx ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Drx ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Drx Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Drx kriya-pratikriya\nDrx ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Drx Benefits & Uses in Assamese - Drx ar laabh aaru byavaharsamuh\nDrx তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nDrx ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Drx Dosage & How to Take in Assamese - Drx ar paali aaru xeya kenedore lobo\nDrx-ৰ উপাদানসমূহ - Drx Active Ingredients in Assamese - Drx-ar upadaansamuh\nDrx ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Drx Side Effects in Assamese - Drx ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Drx ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nDrx সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Drx Related Warnings in Assamese - Drx xonkranta xatarkatabanisamuh\nDrx-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nDrx-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nবৃক্কত Drx কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nDrx গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত বৃক্ক ত প্ৰতিকূল প্ৰভাৱ পৰিব পাৰে। আপুনি আপোনাৰ দেহত যদি কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া দেখা পায় তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক। কেৱল আপোনাৰ চিকিতসকে পৰামৰ্শ দিলেহে পুনৰ আৰম্ভ কৰিব।\nযকৃতত Drx কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nDrxৰ দ্বাৰা কলিজা প্ৰভাবিত হব পাৰে। আপুনি যদি এইবিধ ঔষধৰ ক্ষতিকৰ প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰে, তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক। চিকিতসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহে আপুনি ইয়াক পুনৰাই গ্ৰহণ কৰা উচিত।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Drx ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nহৃদয় ৰ বাবে Drx কেতিয়াবাহে ক্ষতিকাৰক।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Drxৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Drx with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Drx ar gurutor kriya-pratikriya\nDrx তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nDrx মতভেদসমূহ - Drx Contraindications in Assamese - Drx nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Drx লোৱা অনুচিত যাতে -\nDrx ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Drx in Assamese - Drx ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Drx-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Drxয়ে অভ্যাসৰ সৃষ্টি নকৰে।\nDrx লোৱাৰ পিছত আপুনি গা়ড়ী চলাব নালাগে অথবা গধুৰ মেচিন চলাব নালাগে। এয়া বিপজ্জনক হ'ব পাৰে, যিহেতু Drxয়ে আপোনাক তন্দ্ৰাচ্চন্ন কৰিব পাৰে।\nহয়, কিন্তু ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ মতেহে Drx লওক।\nনহয়, মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত Drx ব্যৱহৃত নহয়।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Drx ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Drx Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Drx kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Drxৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nখাদ্যৰ সৈতে Drxৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ কোনো তথ্য নাই, এইবিষয়ত গৱেষণাৰ অভাৱৰ হেতু।\nমদ আৰু Drxৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nDrx লোৱাৰ সময়ত মদ্যাপন কৰাৰ আগতে আপোনাৰ ডাক্তৰৰ সৈতে পৰামৰ্শ কৰি লওক যিহেতু ইয়ে পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে।


বৰুৱানীৰ সৌন্দৰ্য্য চৰ্চা আৰু কৃপণ বৰুৱাৰ বিলৈ - (বন্দিতা গগৈ বৰা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nবৰুৱানীৰ সৌন্দৰ্য্য চৰ্চা আৰু কৃপণ বৰুৱাৰ বিলৈ\n– বন্দিতা গগৈ বৰা-\nঅফিচৰ পৰা ঘৰত পঢ়িবলৈ লৈ অনা দেওবাৰে কাগজৰ লগত দিয়া আলোচনী খন বৰুৱাই বৰ মনোযোগ দি এফালৰ পৰা পঢ়ি আছে । পেপাৰ কিনি পঢ়াৰ অভ্যাস তেওঁৰ নাই । পেপাৰ অফিচতে পঢ়ে দৰকাৰ হ’লে, সুবিধা পালে ঘৰলৈ লৈ আনে অফিচৰ পৰাই ! পঢ়াও হয় আৰু কিবাকিবি বান্ধিবলৈয়ো কামত লাগে ! এনেকৈয়ে চলি আছে তেওঁ । গোটেই আলোচনী খন এমূৰৰ পৰা পঢ়ি শেষ কৰি সৌন্দৰ্য্য বিষয়ৰ ৰচনাটিত চকু পেলায়ে টিহটিহাই উঠিল । এওঁলোকৰ কাম নাই নি বাৰু ইমান দামী বস্তুৰে ঘৰত সৌন্দৰ্য্য চৰ্চা কৰিবলৈ উপায় দিছে ! খাবলৈকে দামৰ বাবে মচুৰ দাইল কিনিবলৈ তেওঁৰ মন নাযায় , আকৌ গালত লগাবলৈ মচুৰ দাইল ক’ৰ পৰা গোটাওঁ ? পত্নী আৰু ছোৱালীৰ হাতত পৰিলে এসপ্তাহ আগতে অনা মচুৰ দাইল পোৱা আথানি হয় বুলি তেওঁ লৰালৰিকৈ আলোচনী খন তুলিৰ তলত থৈ অফিচলৈ যাবলৈ সাজু হ’ল । এইখন পেলাই দিবওঁ নোৱাৰি কিবা বান্ধিবলৈ কামত আহে !\nঅফিচত দুপৰীয়া চাহখোৱাৰ সময়ত লগৰ এজনক নিজৰ খুচুৰা নাই বুলি কুটুৰি কুটুৰি বৰুৱাই লাল চাহ একাপে বিস্কুট দুটা খাইছিল । অফিচ চুটিৰ সময়ত ভোকত পেট কলমলাবলৈ লাগিল । ঘৰত ভালকৈ চাহ একাপ খামগৈ বুলি ঘৰলৈ ৰাওনা হ’ল । বাটতে পাচলি বেপাৰী এজনে বৰ সতেজ পালেং, ধনিয়া আদি লৈ বহি থকা বৰুৱাৰ চকুত পৰিল । পালেং কেইডালমান নিলে পকৰি খাবলৈ পাম বুলি তেওঁ দৰদাম কৰিবলৈ ধৰিলে । “বৰ দাম কৈছে , অলপ কমাওঁক” বুলি পেৰি থকা দেখি পাচলি বেপাৰীজনে গোটেই পাচলি সোপা এনেই লৈ যাওক বুলি কেঙকেঙাই উঠিল ! ওচৰে পাজৰে থকা দুই এজন মানুহে তেওঁলৈ চাই ফিচিঙা ফিচিং কৰি থকা দেখি তেওঁৰ লাজ লাগিল । খঙতে পিয়াজ পাত এমুঠি আৰু ধনিয়া এমুঠিয়ো কিনি পেলালে !\nঘৰলৈ আহি বস্তু কেইপদ টেবুলত থৈ বেচিনত হাত মুখ ধুই ধুই চিঞৰি উঠিল,\n“”হেৰা চাহ একাপ দিয়াহি লগতে পালেং আৰু পিয়াজ পাত আনিছো পকোৰা দুটামান ভাজিবা !””\n“”পকোৰা ভাজিবলৈ ঘৰত বেচন নাই !””\n“”তেতিয়া হ’লে মচুৰ দাইল দুটামান পিহি ভাজাহি !””\n“”মচুৰ দাইলো নাই !””\n“”কি ?? “”\nবেচিনত মুখ ধুই থকাৰ পৰা পত্নীৰ লগত কথা পাতি থকা বৰুৱা এইবাৰ ফো-ফোৱাই বেডৰুমলৈ আহিল কাৰণ পত্নীৰ মাতটো তাৰপৰাই\nআহি আছিল !\nওৱা ছোৱালী জনী মুখত কিবা লেপলেপীয়া এসোপা লগাই বিচনাত ওপৰলৈ মূৰ কৰি পৰি আছে আৰু পত্নীয়ো সেই একেসোপা লগাই বেতৰ চকীখনত বহি আছে । তেওলোকে মুখত লগোৱা বস্তু বিধৰ গোন্ধ কোঠাত সোমায়ে বুজিব পাৰিছিল যদিও বৰুৱাই পত্নীৰ ওচৰলৈ গৈ তেওঁৰ গালৰ পৰা এচিকুট লৈ নাকৰ ওচৰলৈ আনি পৰীক্ষা কৰিলে,\n“”অ ‘ মই পকৰি ভাজিবলৈ কলে মচুৰ দাইল নাই, তোমালোকৰ গালত লগাবলৈ হ’লে আছে !”””\n“”টেমাটোৰ তলিতে দুটামান পৰি আছিল , আজি তুলিৰ তলত কাগজ এখনত লিখা এটা পালোঁ, বোলে মচুৰ দাইল পিহি গালত লগালে মুখৰ ৰং উজ্জ্বল হয় !””\n“”আৰু এমাহলৈ ঘৰত মচুৰ দাইলৰ প্ৰবেশ বন্ধ”” বুলি খঙত একোনাই হৈ বৰুৱাই সেই স্থানৰ পৰা প্ৰস্থান কৰিলে !\n(খ) পকৰি খাবলৈ নোপোৱাৰ খং আৰু দাম দি কিনা মচুৰ দাইলৰ দুৰ্গতি দেখি উঠি থকা খংটো কমাবলৈ বৰুৱাই টিভিৰ অসমীয়া চেনেল এটা লগালে । তেতিয়া টিভিত ৰূপ চৰ্চাৰ অনুষ্ঠান এটা চলি আছিল । ষ্টুডিঅত বহি থকা সৌন্দৰ্য্য বিশেষজ্ঞ গৰাকীয়ে শীত কালি লবলগীয়া চালৰ যতনৰ বিষয় দিহা দি আছিল আৰু লগতে ঘৰতে লবপৰা কেইটামান , ঘৰতে পোৱা বস্তুৰ কথা কৈ আছিল । বৰুৱাৰ কাণত থলৰকৈ পৰিলহি দুটা শব্দ, “”মৌজোল আৰু কমলা টেঙাৰে “” লব পৰা চালৰ যত্ন । বৰুৱাৰ খঙেই উঠিল কালি তেওঁ বহুত দৰাই দৰাই কমলা টেঙা দুটামান আনিছে আকৌ পাঠকৰ কথামতে শীত কালি মৌএচামুচকৈ খালে শৰীৰ ভালে থাকে বুলি জানি মৌ এবটল আনিছে । এতিয়া এওঁৰ কথা যদি পত্নী আৰু ছোৱালীৰ কাণত পৰে তেন্তে তেওঁৰ এই বস্তু দুপদো পেটলৈ নগৈ আজিৰ মচুৰ দাইলৰ দশাই দশা হব । ধেৎতেৰি , এইবোৰ চেনেল নোচোৱাই ভাল । লৰালৰিকৈ চেনেল সলাই তেওঁ বাবাৰ যোগৰ চেনেলটো লগালে ।টিভিত তেতিয়া যোগ গুৰুজনে পেটটো ভিতৰলৈ ওলোৱা সোমোৱা কৰিবলৈ শিকাই আছিল । বৰুৱাৰ ভাল লাগিল , এৰা এইবোৰহে চাব লাগে, এওঁলোকে খোৱা বস্তু আথানি কৰিবলৈ নিশিকায় । চোফাখনত ভালকৈ বহি তেৱোঁ পেটটো ওলোৱা সোমোৱা কৰিবলৈ লাগিল , খালী পেটটো কৰকৰাই উঠিল , কিন্তু মনটো ভাল লাগিল !\n(গ) “”হেৰা হেৰা শুনিছানে ?””\nবৰুৱাৰ মাতত বৰুৱানী পাকঘৰৰ পৰা উধাতু খাই দৌৰি আহিল, মানুহ জন মৰ্ণিং ওৱাকলৈ গৈছিলহে উভতি আহিল যে ? কিবা হ’ল । আগফালে বৰুৱা ৰৈ আছে ওচৰত এটা ডাঙৰ নিমডাল পাতসহ ।\n“”কি এইবোৰ ?””\n“”নিম পাত !””\n“”নিমপাত ময়ো বুজিছোঁ ,ক’ত পালে আৰু কিয় বা আনিছে !?””\n“”শইকীয়াই কাটি ৰাস্তাত পেলাই দিছিল মই লৈ আহিলোঁ । বুজিছা পানীত উতলাই সেই পানীৰে গা ধুব লাগে । চালৰ কাৰণে ভাল । কালি পাঠকে টিভিত কৈ আছিল ।””\n“”সেইবুলি অতসোপা !””\n“”আৰে সদায় সদায়নো শইকীয়াই ক’ত ৰাস্তাত পেলাব এনেকৈ । আৰু একেবাৰেই গোটেই সোপা উতলাই থৈ দিবা , গেচৰ খৰছ কমিব আৰু আমাৰ যেতিয়াই দৰকাৰ হয় সেই পানী অলপ লৈ লৈ ধুই থাকিম বুজিছা !””\nকৈয়ে বৰুৱাই পাতবোৰ এৰুৱাবলৈ লাগিল ।\nবৰুৱানী- বৰুৱাৰ এই সৌন্দৰ্য্য চৰ্চাৰ ৰেহৰূপত দৰক লাগিল ।\n← পথ অৱৰোধ – (মনজিৎ)\nমাৰ্ডাৰ -(প্লাৱিতা বৰুৱা) →


কেনেদৰে ভালদৰে নিজৰ যত্ন ল’ব পাৰি - Jeevan Britta\nPublished March 16, 20218:37 am\nUpdatedFebruary 24, 20211:21 pm\nPosted by BIKASH KALITA on March 16, 2021. Updated: February 24, 20211:21 pm\nনিজৰ যত্ন লোৱা মানে নিজে ইচ্ছা কৰি এনে কিছুমান কাম কৰা যিবোৰে বেমাৰ-আজাৰৰ পৰা বাচি থাকিবলৈ আৰু সুস্বাস্থ্যৰ সৈতে জীয়াই থাকিবলৈ সহায় কৰে৷ জীৱনটো যিমান ভালদৰে পাৰি সিমান ভালদৰে জীয়াই থাকিবলৈ আপুনি নিজৰ যত্ন ল’ব লাগিব৷ আপুনি যদি নিজৰ যত্ন নলয়, তেতিয়া আপোনাৰ ভাগৰ লাগি থাকিব, ষ্ট্ৰেছত পৰিব আৰু জীৱনটোৱে হেঁচা মাৰি ধৰা যেন অনুভৱ কৰিব৷ জীৱনত যিবোৰ প্ৰত্যাহ্বান আহিব সেইবোৰৰ মুখামুখি হ’ব নোৱাৰিব৷\nকেনেদৰে আপুনি নিজৰ যত্ন ল’ব পাৰে?\nআপুনি নিজৰ শৰীৰটোৰ যত্ন ল’ব লাগিব কাৰণ তেতিয়াহে ই বেমাৰ-আজাৰৰ পৰা বাচি থাকিব আৰু লগতে ভালকৈ কাম কৰি থাকিব৷ আপোনাৰ খাদ্য, টোপনি আৰু শাৰীৰিক ব্যায়ামৰ অভ্যাস ইয়াৰ ভিতৰত পৰে৷ প্ৰয়োজন হ’লে ঔষধ খোৱা, ডাক্তৰৰ তালৈ যোৱা আৰু স্বাস্থ্যৰ যত্ন লোৱা সকলো ইয়াৰ ভিতৰত পৰে৷\nউশাহ- নিশাহৰ ব্যায়াম, মেডিটেচন, ষ্ট্ৰেচিং, সঠিক সময়ত শৰীৰৰ বাবে ভাল খাদ্য খোৱা, প্ৰকৃতিৰ মাজৰ বহা, ৰ’দ লোৱা, হাঁহি উঠা কিবা এটা কৰা, টোপনি মৰা আদি আপুনি নিজৰ শৰীৰৰ যত্ন ল’বৰ বাবে কৰিব পৰা কিছুমান কাম৷\nমানসিক যত্ন লোৱাটো বৰ প্ৰয়োজনীয় কাৰণ আপুনি কি চিন্তা কৰে আৰু আপোনাৰ মূৰৰ ভিতৰত কি চলি থাকে ই আপোনাৰ ভাল-বেয়া দুয়োটা নিৰ্ণয় কৰে৷ মনটো শক্তিশালী কৰি ৰখা, চোকা কৰি ৰখা আদিৰ লগতে মানসিক স্বাস্থ্য ভালে ৰাখিবলৈ যি যি কৰিব লাগে সকলোবোৰ মানসিক যত্নৰ ভিতৰত পৰে৷ নিজৰ প্ৰতি সমবেদনা, নিজকে যেনেদৰে আছে তেনেদৰে গ্ৰহণ কৰাৰ অভ্যাস কৰা আদিৰ লগতে পাজল সমাধান কৰা, চুড’কু খেলা আদি এনেদৰে মানসিক যত্ন লোৱাৰ ভিতৰত পৰে৷\nআনে আপোনাৰ বিষয়ে কোৱা ভাল কথাবোৰ লিখি ৰখা আৰু মাজে মাজে পঢ়া, মন নকৰাকৈ কৰি যোৱা কামবোৰত সম্পূৰ্ণ মন দি কৰা, কিবা কৰিম বুলি এৰি থোৱা কাম এটা কৰা, মেডিটেচন কৰা, মাজে মাজে একো নকৰাকৈ বহি থকা, ভয় লগা কিবা এটা কৰা ইত্যাদি কাম আপুনি কৰিব পাৰে নিজৰ মনৰ ভালৰ বাবে৷\nনিজৰ আৱেগবোৰক জনা আৰু এইবোৰক মেনেজ কৰিবলৈ শিকা আৱেগিক যত্নৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ৷ আপোনাৰ নিজৰ অনুভৱ-অনুভূতিবোৰ প্ৰকাশ কৰিবলৈ যিবোৰে সহায় কৰে সেই কামবোৰ আপুনি কৰিব লাগিব৷ নিজৰ চিন্তা আৰু আৱেগবোৰ লিখা আৰু সেইবোৰ মন কৰা, পজিটিভ মানুহৰ লগত সময় কটোৱা, ভাললগা কাৰোবাৰ লগত কথা-পতা, আনৰ পৰা সহায় বিচৰা, নিজে ভালপোৱা কিবা কামৰ বাবে দিনটোত ১৫ মিনিট সময় হলেও উলিওৱা ইত্যাদি কাম আপুনি কৰিব পাৰে নিজৰ মানসিক যত্ন লোৱাৰ বাবে৷\nশাৰীৰিক বা মানসিক যত্নৰ দৰেই আধ্যাত্মিক যত্নও বৰ প্ৰয়োজনীয়৷ আপোনাৰ লাইফষ্টাইলৰ ভিতৰত যদি আধ্যাত্মি কথাৰ স্থান আছে তেতিয়াহে ই এক স্বাস্থ্যৱান লাইফষ্টাইল হ’ব পাৰে৷ মেডিটেচন কৰা, ধাৰ্মিক অনুষ্ঠান আদিক যোগদান কৰা আদিয়ে এনে কৰাত সহায় কৰিব৷ অৱশ্যে আপুনি ধৰ্ম–কৰ্ম কৰিলেহে আধ্যাত্মিক যত্ন ল’ব পাৰি এনে কথা নাই৷ এই বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ লগত আপুনি নিজৰ সংযোগৰ কথা বুজি পালে বা নিজকে ভালদৰে বুজি পালে সেয়াও আধ্যাত্মিক যত্ন লোৱাই হয়৷\nআনক সহায় কৰা, জীৱ-জন্তুক মৰম কৰা, জাৰ্নেলিং কৰা, কাৰোবাক প্ৰশংসা কৰা, নিজৰ কি ভাল আছে সেই বিষয়ে নিজক আৰু আনক সোধা ইত্যাদি কাম আপুনি কৰিব পাৰে৷\nসমাজৰ আন মানুহৰ লগত মিলামিছা কৰা, বন্ধু-বান্ধৱক লগ পোৱা, কথা-বতৰা পতা আদি ভালে থাকিবৰ বাবে বৰ জৰুৰী৷ আনৰ লগত ভাল সম্পৰ্ক গঢ়িবলৈ আৰু সম্পৰ্কবোৰ মজবুত কৰিবলৈ আপুনি শক্তি আৰু সময় খৰছ কৰিব লাগিব৷ কেতিয়াবা কৰবালৈ আপুনি ফুৰিব যাব পাৰে নিজৰ ভালপোৱা মানুহবোৰৰ লগত৷ এনেবোৰ কাম কৰি আপুনি নিজৰ সামাজিক যত্ন ল’ব পাৰিব৷\nনিজৰ অলপ যত্ল লওক৷ এয়া আপোনাৰ নিজৰ বাবেই প্ৰয়োজনীয়, আনৰ বাবে নহয়৷\nল’ৰা-ছোৱালীৰ আত্মসন্মান কেনেদৰে বঢ়াব\nPrevious Post ৩০ দিনীয়া প্ৰত্যাহ্বান- সময়ৰ হিচাপ ৰাখক\nNext Postজয়ৰ মানসিকতা


গৌৰৱান্বিত অসম ! ছুপাৰ ডান্সাৰৰ চেম্পিয়ন খিতাপ অৰ্জন ফ্লৰিনা গগৈৰ -\nHome মনোৰঞ্জন গৌৰৱান্বিত অসম ! ছুপাৰ ডান্সাৰৰ চেম্পিয়ন খিতাপ অৰ্জন ফ্লৰিনা গগৈৰ\nগৌৰৱান্বিত অসম ! ছুপাৰ ডান্সাৰৰ চেম্পিয়ন খিতাপ অৰ্জন ফ্লৰিনা গগৈৰ\nডিজিটেল ডেস্কঃ অসমলৈ গৌৰৱ কঢ়িয়াই আনিলে ফ্লৰিনা গগৈয়ে। ছনী টিভিৰ কিডছ ডান্স ৰিয়েলিটি শ্ব’ ‘Super Dancer Chapter 4’ৰ শনিবাৰে অনুষ্ঠিত হোৱা গ্ৰেণ্ড ফিনালেত চেম্পিয়নৰ খিতাপ লাভ কৰে যোৰহাটৰ ফ্লৰিনা গগৈয়ে। চেম্পিয়ন হৈ ফ্লৰিনাই এটা আকৰ্ষণীয় ট্ৰফীৰ লগতে নগদ ১৫লাখ টকাৰ পুৰস্কাৰ লাভ কৰে।\nপ্ৰতিযোগিতাখনৰ বিচাৰক দায়িত্বত আছিল শিল্পা ছেট্টী, গীতা কাপুৰ আৰু অনুৰাগ বসু। পৰিচালনা কৰিছিল ঋত্বিক ধনজানি আৰু পৰিতোষ ত্ৰিপাঠীয়ে। নৃত্যৰ লগতে মৰমলগা ব্যৱহাৰেৰে বিচাৰক তথা দৰ্শকৰ মন মুহিছিল কণমানিজনীয়ে৷ নৃত্যৰ ছন্দেৰে অৱশেষত জয়ৰ মুকুট পিন্ধি অসমক গৌৰাৱান্বিত কৰিলে ফ্লৰিনাই৷ ফ্লৰিনাৰ গুৰু তুষাৰ ছেট্টীকো ৫ লাখ টকাৰ নগদ পুৰস্কাৰ আগবঢ়োৱা হৈছে৷\nPrevious articleপূজাৰ দিনকেইটাত ৰূপে-ৰহণে উজলি উঠিবলৈ শিকি থওক এইকেইটা টিপছ-\nNext articleবিশ্ববিদ্যালয়ত অঘটন! প্ৰেমিকাক লৈ কৰা মন্তব্য সহিব নোৱাৰি ছাত্ৰক গুলীয়াই হত্যা প্ৰেমিকৰ


Elephants Herd Death In Assam : বামুণী পাহাৰত কেনেকৈ মৃত্যু হ'ল ১৮টা হাতীৰ? ঘটনাস্থলীৰ বুজ লৈ কি ক'লে বনমন্ত্ৰী, বিশেষজ্ঞৰ দলে?– News18 assam\nElephants Herd Death In Assam : বামুণী পাহাৰত কেনেকৈ মৃত্যু হ'ল ১৮টা হাতীৰ? ঘটনাস্থলীৰ বুজ লৈ কি ক'লে বনমন্ত্ৰী, বিশেষজ্ঞৰ দলে?\nবজ্ৰপাতে মৃত্যুৰ কাৰণ, ক’লে বনমন্ত্ৰীয়ে। মৃত্যু হোৱা ১৮টাৰ হাতীৰ ভিতৰত ১০টা মতা হাতী আৰু ৮টা মাইকী হাতী। ইয়াৰ ভিতৰত আছে ৪টা পোৱালি হাতী।\nLast Updated : May 14, 2021, 14:42 IST\nনগাঁৱৰ বামুণী পাহাৰত ১৮টাকৈ হাতীৰ কৰুণ মৃত্যুৰ (Elephants Herd Death) ঘটনাই কেৱল অসমকে নহয় জোকাৰি গৈছে সমগ্ৰ দেশ। প্ৰাৰম্ভিক অনুসন্ধানৰ পাছত বজ্ৰপাতৰ বাবেই এই ঘটনা সংঘটিত হোৱা বুলি সাংবাদিকক জানিবলৈ দিয়ে বনমন্ত্ৰী পৰিমল শুক্লবৈদ্যই।\nএই কৰুণ ঘটনাটোত মৃত্যু হৈছে ৪টা পোৱালি হাতীৰ। মৃত্যু হোৱা ১৮টাৰ হাতীৰ ভিতৰত ১০টা মতা হাতী আৰু ৮টা মাইকী হাতী আছে বুলি জনাইছে বনবিভাগে। আনহাতে বজ্ৰপাতৰ ফলত ৪ জোপা গছ সম্পূৰ্ণৰূপে জাহ গৈছে।\nবঢ়মপুৰৰ তপতজুৰি চাহ বাগিছাৰ সমীপত ১৮টাকৈ হাতীৰ মৃত্যু হোৱা ঘটনাৰ কাৰণ সন্দৰ্ভত জানিবলৈ আজি পুৱাই ঘটনাস্থলীত উপস্থিত হয় বনমন্ত্ৰী পৰিমল শুক্লবৈদ্য। বনমন্ত্ৰী গৰাকীয়ে বনবিভাগৰ আটাইকেইগৰাকী উচ্চ পদস্থ বিষয়াৰ লগতে অসম কৃষি বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা অহা বিশেষজ্ঞৰ দল লৈ ঘটনাৰ বুজ লয়।\nবনমন্ত্ৰী গৰাকীয়ে প্ৰায় ২ঘণ্টা সময় পৰিস্থিতি পৰ্যবেক্ষণ কৰাৰ পিছত বজ্ৰপাতৰ বাবেই এই ঘটনা সংঘটিত হোৱা বুলি জানিবলৈ দিয়ে। একেদৰে কাজিৰঙাৰ সঞ্চালক পি শিৱকুমাৰ আৰু অসম কৃষি বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা অহা ৪জনীয়া বিশেষজ্ঞৰ দলেও এই ঘটনাৰ প্ৰাৰম্ভিক কাৰণ হিচাপে বজ্ৰপাত বুলিয়েই ধাৰণা কৰে। অৱশ্যে তেঁওলোকে মৰণোত্তৰ পৰীক্ষাৰ প্ৰতিবেদন লাভ কৰাৰ পিছতহে সবিশেষ জানিব পাৰিব বুলিও সংবাদ মাধ্যমক অৱগত কৰে।\nকিন্তু বজ্ৰপাতৰ ফলত ১৮টা হাতীৰ মৃত্যু হোৱা ঘটনাক মানি ল'ব খোজা নাই একাংশ দল-সংগঠনে। একাংশ দল-সংগঠনে ইয়াৰ আঁৰত গভীৰ ষড়যন্ত্ৰ নিহিত হৈ থকা বুলি সন্দেহ প্ৰকাশ কৰে। ঘটনাস্থলী পৰিদৰ্শন কৰি উভতি অহা পথতে বনমন্ত্ৰী পৰিমল শুক্লবৈদ্য আৰু বঢ়মপুৰৰ বিধায়ক জিতু গোস্বামীক এই ঘটনাৰ উচিত তদন্ত বিচাৰি স্মাৰকপত্ৰ প্ৰদান কৰে অসম জাতীয়তাবাদী যুৱ-ছাত্ৰ পৰিষদ, সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থা আৰু কৃষক মুক্তি সংগ্ৰাম সমিতিয়ে। তেঁওলোকে বন্যহস্তীৰ সুৰক্ষাৰ স্বাৰ্থত সেই স্থানত এজিঅ' কোম্পানীৰ শক্তি প্ৰকল্পৰ কাম বন্ধ কৰাৰো দাবী কৰে।\nবামুণী পাহাৰত নিৰ্মাণ হ'ব স্মৃতি সৌধ:\nবামুণী পাহাৰত সংঘটিত এই কৰুণ ঘটনা নিহত হাতীৰ স্মৃতিৰক্ষাৰ বাবে চৰকাৰে শীঘ্ৰেই এই স্থানত মৃত এটি সুন্দৰ স্মৃতি সৌধ নিৰ্মাণ কৰিব বুলি কয় বনমন্ত্ৰীয়ে। মৃত বন্যহস্তীৰ ওচৰত আঠু লৈ সেৱা জনাই বনমন্ত্ৰী গৰাকীয়ে কয়, "এনে ঘটনা আৰু কেতিয়াও নহওক।"\nবনমন্ত্ৰীৰ লগত ঘটনাস্থলী পৰিদৰ্শন কৰি বঢ়মপুৰত বনধ্বংস অভিযান কঠোৰ হাতেৰে দমন কৰা হ'ব বুলি মন্তব্য কৰে বিধায়ক জিতু গোস্বামীয়ে। বিধায়ক গোস্বামীয়ে কয়, "এতিয়াৰ পৰা বঢ়মপুৰৰ বনাঞ্চলত এদালো গছ কাটিবলৈ দিয়া ন'হব।"\nFirst published: May 14, 2021, 14:32 IST\nassamBarhampurElephant DeathJitu GoswamiParimal Suklabaidya


2Ki 14 | AsmULB | STEP | ইস্রায়েলৰ ৰজা যিহোৱাহজৰ পুত্ৰ যিহোৱাচৰ ৰাজত্বৰ দ্বিতীয় বছৰত যিহূদাৰ ৰজা যোৱাচৰ পুত্ৰ অমচিয়াই ৰাজত্ব কৰিবলৈ ধৰিলে।\nঅমচিয়াই যিহূদাত ৰাজত্ব কৰা।\n1ইস্রায়েলৰ ৰজা যিহোৱাহজৰ পুত্ৰ যিহোৱাচৰ ৰাজত্বৰ দ্বিতীয় বছৰত যিহূদাৰ ৰজা যোৱাচৰ পুত্ৰ অমচিয়াই ৰাজত্ব কৰিবলৈ ধৰিলে। 2তেওঁ পঁচিশ বছৰ বয়সত ৰজা হৈ যিৰূচালেমত ঊনত্ৰিশ বছৰ ৰাজত্ব কৰিছিল। তেওঁৰ মাকৰ নাম আছিল যিহোৱাদ্দন। তেওঁ যিৰূচালেম নগৰৰ বাসিন্দা আছিল। 3যিহোৱাৰ দৃষ্টিত যি ন্যায়, তেওঁ তাকে কৰিছিল; তথাপিও তেওঁৰ পূর্বপুৰুষ দায়ূদৰ নিচিনা নাছিল; তেওঁ তেওঁৰ পিতৃ যোৱাচৰ দৰে সকলো কৰ্ম কৰিছিল।\n4কিন্তু ওখ ঠাইৰ মঠবোৰ তেওঁ ধ্বংস নকৰিলে। লোকসকলে তাত তেতিয়াও হোমবলি দিছিল আৰু ধূপ জ্বলাই আছিল। 5ৰাজ্য তেওঁৰ অধীনলৈ অহাৰ পাছতেই যি দাসসকলে ৰজা অর্থাৎ তেওঁৰ পিতৃক বধ কৰিছিল, তেওঁলোকক তেওঁ বধ কৰিলে।\n6কিন্তু ঘাতকসকলৰ পুত্রসকলক হ’লে তেওঁ বধ কৰা নাছিল; মোচিৰ বিধান পুস্তকত যি লিখা আছিল, তেওঁ সেই দৰেই তেওঁলোকক বধ নকৰিলে। সেই পুস্তকত যিহোৱাই এইদৰে কৈছে, “সন্তানৰ কাৰণে পিতৃক অথবা পিতৃ-মাতৃৰ কাৰণে সন্তানক মৃত্যুদণ্ডৰে দণ্ডিত কৰা উচিত নহ’ব। কিন্তু প্ৰতিজনে তেওঁৰ নিজ নিজ পাপৰ কাৰণে মৰিব লাগিব।” 7অমচিয়াই লবণ উপত্যকাত দহ হাজাৰ ইদোমীয়া লোকক বধ কৰিলে আৰু যুদ্ধত চেলা নগৰ অধিকাৰ কৰি সেই ঠাইৰ নাম যক্তিয়েল ৰাখিলে; সেই নাম আজিলৈকে আছে।\n8তাৰ পাছত তেওঁ যেহূৰ নাতি, অর্থাৎ যিহোৱাহজৰ পুত্ৰ ইস্রায়েলৰ ৰজা যিহোৱাচলৈ মানুহ পঠাই ক’লে, “আহঁক, আমি যুদ্ধৰ কাৰণে মুখা-মুখি হওঁ।” 9কিন্তু ইস্ৰায়েলৰ ৰজা যিহোৱাচে উত্তৰত যিহূদাৰ ৰজা অমচিয়ালৈ কৈ পঠালে, “লিবানোনৰ এজোপা কাঁইট গছে লিবানোনৰেই এৰচ গছজোপালৈ কৈ পঠালে, ‘মোৰ পুত্রৰ লগত আপোনাৰ ছোৱালীক বিয়া দিয়ক।’ তাৰ পাছত লিবানোনত থকা এটা বন্য জন্তুৱে ঘূৰি-ফুৰি আহি সেই কাঁইট গছজোপাক গছকি মাৰিলে। 10ইদোমক পৰাজয় কৰি নিশ্চয় আপোনাৰ মনত অহংকাৰ হৈছে। গতিকে জয়ৰ অহংকাৰ কৰক; তথাপিও ঘৰতে থাকক। কিয় নিজলৈ বিপদ মাতি আনিছে আৰু তাৰ লগতে নিজৰ আৰু যিহূদাৰো ধংস মাতি আনিছে?”\n11কিন্তু অমচিয়াই সেই কথালৈ কাণ নিদিলে। সেয়ে, ইস্ৰায়েলৰ ৰজা যিহোৱাচে তেওঁক আক্রমণ কৰিলে; তেওঁ আৰু যিহূদাৰ ৰজা অমচিয়াই যিহূদাৰ বৈৎচেমচত ইজনে সিজনৰ মুখা-মুখি হ’ল। 12ইস্ৰায়েলৰ হাতত যিহূদা সম্পূর্ণৰূপে পৰাস্ত হ’ল আৰু সকলোৱেই নিজৰ নিজৰ ঘৰলৈ পলাই গ’ল।\n13ইস্ৰায়েলৰ ৰজা যিহোৱাচে বৈৎচেমচত যিহূদাৰ ৰজা অমচিয়াক বন্দী কৰি যিৰূচালেমলৈ লৈ আহিল। অমচিয়া যোৱাচৰ পুত্র আৰু অহজিয়াৰ নাতি আছিল। তাৰ পাছত ৰজা যিহোৱাচে যিৰূচালেমলৈ আহি ইফ্ৰয়িমৰ দুৱাৰৰ পৰা কোণৰ দুৱাৰ পর্যন্ত প্ৰায় চাৰিশ হাত দীঘল যিৰূচালেমৰ প্রাচীৰ ভাঙি পেলালে। 14যিহোৱাৰ গৃহত পোৱা সোণ, ৰূপ আৰু আনসকলো বস্তু আৰু ৰাজগৃহৰ ভঁৰালত থকা সকলো মূল্যবান বস্তুবোৰ লৈ গ’ল। তাৰ বাহিৰেও জামিন হিচাপে অনেক লোকক বন্দী কৰি যিহোৱাচ চমৰিয়ালৈ উলটি গ’ল।\n15যিহোৱাচে কৰা কাৰ্য্যৰ অন্যান্য বৃতান্ত, তেওঁৰ পৰাক্ৰমৰ কথা আৰু যিহূদাৰ অমচিয়া ৰজাৰ লগত তেওঁ যুদ্ধ কৰা কথা জানো “ইস্ৰায়েলৰ ৰজাসকলৰ ইতিহাস” পুস্তকখনত লিখা নাই? 16পাছত যিহোৱাচ তেওঁৰ পূর্বপুৰুষসকলৰ লগত নিদ্ৰিত হ’ল আৰু চমৰিয়াত ইস্ৰায়েলৰ ৰজাসকলৰ লগত তেওঁক কবৰ দিয়া হ’ল; তেওঁৰ পুত্ৰ যাৰবিয়াম তেওঁৰ পদত ৰজা হ’ল।\n17ইস্রায়েলৰ ৰজা যিহোৱাহজৰ পুত্ৰ যিহোৱাচৰ মৃত্যুৰ পাছত যিহূদাৰ ৰজা যোৱাচৰ পুত্ৰ অমচিয়াই আৰু পোন্ধৰ বছৰ জীয়াই থাকিল। 18অমচিয়াৰ অন্যান্য বৃত্তান্ত জানো যিহূদাৰ “ৰজাসকলৰ ইতিহাস-পুস্তক” খনত লিখা নাই? 19তেওঁলোকে যিৰূচালেমত অমিচিয়াৰ বিৰুদ্ধে ষড়যন্ত্র কৰিলে আৰু তেওঁ লাখীচলৈ পলাই গ’ল। কিন্তু লোকসকলে লাখীচলৈকে তেওঁৰ পাছত মানুহ পঠাই তেওঁক তাত বধ কৰিলে।\n20তেওঁলোকে তেওঁৰ শৱটো ঘোঁৰাৰ পিঠিত তুলি যিৰূচালেমলৈ লৈ আনিলে আৰু দায়ুদৰ নগৰত তেওঁৰ পূর্বপুৰুষসকলৰ লগত তেওঁক কবৰ দিয়া হ’ল। 21পাছত যিহূদাৰ সকলো লোকে অজৰিয়াক তেওঁৰ পিতৃ অমচিয়াৰ পদত ৰজা পাতিলে। তেতিয়া তেওঁৰ বয়স আছিল ষোল্ল বছৰ। 22ৰজা অমচিয়া তেওঁৰ পূর্বপুৰুষসকলৰ লগত নিদ্ৰিত হোৱাৰ পাছত, ৰজা অজৰিয়াই এলৎ নগৰ পুণৰ নির্মাণ কৰিলে আৰু যিহূদাৰ অধীনলৈ আনিলে।\nইস্ৰায়েলত দ্বিতীয় যাৰবিয়ামৰ ৰাজত্ব\n23যিহূদাৰ ৰজা যোৱাচৰ পুত্ৰ অমচিয়াৰ ৰাজত্বৰ পোন্ধৰ বছৰৰ সময়ত ইস্ৰায়েলৰ ৰজা যিহোৱাচৰ পুত্ৰ যাৰবিয়ামে চমৰিয়াত ৰজা হ’ল আৰু তেওঁ একচল্লিশ বছৰ ৰাজত্ব কৰিলে। 24তেওঁ যিহোৱাৰ দৃষ্টিত যি বেয়া তাকে কৰিলে আৰু নবাটৰ পুত্র যাৰবিয়ামে ইস্রায়েলৰ দ্বাৰাই যিসকলো পাপ কৰাইছিল, তেওঁ সেইসকলো পাপ কৰি থাকিল; সেইসকলোৰে পৰা তেওঁ আঁতৰ নহ’ল। 25ইস্ৰায়েলৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাই তেওঁৰ দাস গৎ-হেফৰৰ অমিত্তয়ৰ পুত্ৰ ভাৱবাদী যোনাৰ দ্বাৰাই যি কথা কৈছিল, সেই কথা অনুসাৰে যাৰবিয়ামে লেব হমাত এলেকাৰ পৰা অৰাবা সমুদ্ৰলৈকে ইস্ৰায়েলৰ সীমা পুনৰায় স্থাপন কৰিলে।\n26কিয়নো যিহোৱাই দেখিছিল যে, ইস্ৰায়েলত স্বাধীন বা দাস সকলোৱে কেনেৰূপ কষ্ট ভোগ কৰি আছে; তেওঁলোকক উদ্ধাৰ কৰিবলৈ তাত কোনো নাছিল। 27যিহেতু যিহোৱাই কোৱা নাছিল যে, ইস্ৰায়েলৰ নাম আকাশৰ তলৰ পৰা লুপ্ত কৰি পেলাব, সেয়ে তেওঁ যিহোৱাচৰ পুত্ৰ যাৰবিয়ামৰ দ্বাৰাই তেওঁলোকক উদ্ধাৰ কৰিলে।\n28যাৰবিয়ামৰ অন্যান্য সকলো কাৰ্য্য, পৰাক্ৰম, আৰু যুদ্ধ জয়ৰ বৃত্তান্ত আৰু এসময়ত যিহূদাৰ অধীনত থকা দম্মেচক আৰু হমাৎ কেনেদৰে তেওঁ ইস্ৰায়েলৰ কাৰণে পুনৰায় অধিকাৰ কৰিলে, সেই কথা জানো “ইস্ৰায়েলৰ ৰজাসকলৰ ইতিহাস” পুস্তক খনত জানো লিখা নাই? পাছত যাৰবিয়াম তেওঁৰ পূর্বপুৰুষ ইস্ৰায়েলৰ ৰজাসকলৰ লগত নিদ্ৰিত হ’ল আৰু তেওঁৰ পুত্ৰ জখৰিয়া তেওঁৰ পদত ৰজা হ’ল।


pharma-inc-agrees-to-cap-margins-on-non-price-control-drugs-at-30– News18 Assam\nপ্ৰায় ৮০ শতাংশ হ্ৰাস পাব ঔষধৰ মূল্য, অতি শীঘ্ৰে হ’ব কাৰ্যকৰী\nমাজত মাথো ২৪ দিন, বন্ধ হৈ যাব আপোনাৰ SBI কাৰ্ড যদি নকৰে এই কাম!\nপ্ৰশিক্ষক অজয় ৰাট্ৰাৰ সৈতে সংঘাত! অসম ৰঞ্জী দলৰ পৰা পদত্যাগ কৰিলে মেনেজাৰ ৰাজেশ বৰাই\nUpdated:November 28, 2019, 3:31 PM IST\nএটা ভাল খবৰ, হ্ৰাস পাব ঔষধৰ মূল্য। প্ৰায় ৮০ শতাংশ হ্ৰাস পাব ঔষধৰ মূল্য\nLast Updated: November 28, 2019, 3:31 PM IST\nজনসাধাৰণৰ সুবিধাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি National Pharma Pricing Authority এ ঔষধৰ মূল্য হ্ৰাস কৰিবলৈ দিছে নিৰ্দেশ। শুকুৰবাৰে ‘Drug Pricing Regulator’, ফাৰ্মা লবী গ্ৰুপ আৰু ফাৰ্মা উদ্যোগৰ প্ৰতিনিধিৰ মাজত অনুষ্ঠিত হোৱা বৈঠকত লোৱা হয় ঔষধৰ মূল্য হ্ৰাস কৰাৰ সিদ্ধান্ত। সিদ্ধান্ত অনুসৰি ঔষধত এতিয়াৰ পৰা ৩০ শতাংশ লাভহে ল’ব লাগিব ফাৰ্মা কোম্পানী সমূহে। ইতিমধ্যে চানফাৰ্মা, লুপিন আৰু চিপলাই জেনেৰিক মূল্য হ্ৰাস কৰাত সন্মতি জনাইছে ।\nবৈঠকৰ পিছত ইণ্ডিয়ান ড্ৰাগ মেনুফেকছাৰ্চ এশ্যোছিয়েশ্যনৰ সভাপতি দ্বীপনাথ ৰয় চৌধুৰীয়ে কয় যে, ‘আমি ঔষধৰ দাম হ্ৰাস কৰা বিষয়তো মানি লৈছো। কৰ্কট ৰোগৰ ঔষধৰ মূল্য হ্ৰাস কৰিবলৈ চেষ্টা কৰি থকা হৈছে। ট্ৰেড মাৰ্জিন ৩০ শতাংশ ধাৰ্য কৰা হৈছে। এই বিষয়ে আমাৰ কোনো দ্বিমত নাই। এতিয়া অন্যান্য ঔষধ মূল্যও পৰ্যায় ক্ৰমে হ্ৰাস কৰা হ’ব।’


জোনাক – PRITAM BORA\nPritam\tঅসমীয়া\t June 27, 2018 July 16, 20190Minutes\nতাৰ কোঠাৰ পৰা কিবা শব্দ আহি থাকে । মই যোৱা এসপ্তাহ ধৰি লক্ষ্য কৰি আছো ।ৰাতি দুটালৈ সাৰে থকাৰ অন্য কাৰণ নাছিল ।অহা সপ্তাহৰ পৰা পৰীক্ষা ।এবছৰে নপঢ়াখিনি এদিনত পঢ়াৰ বৃথা চেষ্টা !\nমই খিৰিকী মেলি দিওঁ । জোনাক ভাল লাগেনে নাই নাজানো! কিন্তু বাহিৰৰ অন্ধকাৰ জগতখন ভাল লাগে ।নীৰৱ জগতখন ভাল লাগে । কবিতাও লিখিব নোৱাৰো মনলৈ অহা কথাখিনিক লৈ । talent সঁচাই বৰ আচৰিত বস্তু। ই হয় থাকে ,নহয় নাথাকে ।মই দ্বিতীয় ভাগত পৰো ।\nঅহ !মই ক’ৰবাৰ পৰা আন ক’ৰবালৈ গুছি গ’লো । আচলতে মোৰ লগৰবোৰেও তাকেই কয় ;খুব কথা কওঁ মই ।কথা !এদিনতো অৰ্ণৱে সুধিছিলেই ,\n“তই কেনেকৈ ইমান ফূৰ্তিত থাক অ’ ?”\nমই একো কোৱা নাছিলো । সিও মোৰ উত্তৰলৈ ৰৈ থকা নাছিল ।\nবেচেৰাটো ! কিয় জানো ইমান মন মাৰি থাকে ! আৰু মই !\nফূৰ্তি ; আজিকালি আছেনো ক’ত ? সকলো ব্যস্ত । মাক দেউতাকবোৰ ব্যস্ত ,সন্তানবোৰো ব্যস্ত ।ব্যস্ততাৰ বেলেগ বেলেগ অজুহাত । আচলতে একোটা অজুহাত দি পলাই ফুৰে সকলো ।নাজানেও পিছে ;কিয় পলাই ,ক’লৈ পলায় । মাত্ৰ অজুহাত আৰু ব্যস্ততা । কালি ৰণ্টুৰ ঘৰত আছিলো সেই সময়ত ।নোট বিচাৰি গৈছিলো । আচলতে মোৰেই নোট । সি উভতাই দিয়া নাছিল । ৰণ্টুৰ মাক দেউতাক দিল্লীলৈ যাবলৈ ওলাইছে । ককায়েকে পঢ়ি আছে ,খবৰ ল’বলৈ ।তেওঁলোক ৰেলেৰে যোৱাৰ কথা । মাকে ক’লে,\n“আহচোন অলপ আগবঢ়াই দে হি দেউতাৰক বাইকখন লৈ।দেউতাৰৰ ভৰিত বিষ বোলে ।মই খোজ কাঢ়িয়েই যাম বাৰু ।”\n“এহ মই নোৱাৰো । মোৰ কাম আছে ।”-সি ক’লে ।\nমাকৰ চকুলৈ চাব নোৱাৰিলো । মানে সাহস নহ’ল ।ক’ম বুলি ভাবিছিলো – “খুৰা ব’লক মোৰ স্কুটীটেই …” পিচে হিচাপ কৰি চালো বহুফালৰ পৰা ।হাতত পইচাও নাই ।স্কুটীতো তেল কম আছে । তাতে আকৌ নিজৰ ইমানটো ল’ৰা থাকোতে মই গ’লে …মই ভাবি থাকোতেই তেওঁলোক গেট পাৰ হ’ল । ময়ো গুছি আহিলো ।\nসি বুলিয়েই ক’লো ,মানে মোৰ সমবয়সীয়াই হ’ব চাগৈ । ভালদৰে দেখা নাই ।পিছে যোৱা দুসপ্তাহ ধৰি যে মই ঘৰত সোমাই আছো,পঢ়াৰ মাজতে তাকো অধ্যয়ন কৰিছো ।তাৰ hero razorback চাইকেলখন দেখিলেই ধৰিব পাৰি দিন হৈছে বুলি ।সদায় ওলাই যায় পুৱা দহটাত ।আকৌ উভতে চাৰিতাত ।কেতিয়াবা বজাৰ কৰিও লৈ আহে ।পিঠিত বেগ এটা । মোৰ বা মোৰ লগৰবোৰৰ দৰে branded নহয় । সাজপাৰো তেনেই সাধাৰণ ।মই সদায় একেযোৰ চাৰ্ট পেণ্ট পিন্ধি যোৱাই দেখিছো । হয়তো তাৰ সকলো কাপোৰ একেধৰণৰ ,নহ’লে তাৰ কাপোৰ মাত্ৰ একেযোৰেই ।তাৰ চকুত এযোৰ চশমা ,সেইযোৰো পুৰণা ডিজাইনৰ । চুলি দীঘলো নহয় ,চুটিও নহয় ।ইমানদিনে যে মোৰ চকুত পৰা নাছিল !অৱশ্যে কেনেকৈনো পৰিব,মইতো খুব ব্যস্ত !\nচকুত পৰিল সেইদিনা যেতিয়া খোলা খিৰিকীখনেৰে হঠাত বাহিৰলৈ চাইছিলো ।তেনেকৈয়ে দেখিছিলো উভতি অহাও । পিছদিনাও একে সময়তে ।তেনেকৈয়ে দুসপ্তাহ গ’ল আৰু এতিয়া যোৱা এসপ্তাহে কিবা শব্দ আহি আছে তাৰ কোঠাৰ পৰা ।\nঅত্যন্ত ব্যস্ত নহ’লেও ৰাস্তাটোৱেদি অহা যোৱা কৰি থাকে মানুহে ।তথাপি এই সাধাৰণ ল’ৰাটোৱে ইমান যে কৌতুহলী কৰি তুলিছে মোক সিমান কৌতুহল যদি মোৰ পদাৰ্থ বিজ্ঞানত হ’লহেতেন মই মুখস্থ বিদ্যা কেইটামান অধ্যায়ৰ কাৰনে প্ৰয়োগ নকৰাহ’লেও হ’লহেতেন ।পঢ়াৰ মাজে মাজে তাৰ চিন্তাও আহি থাকিল ।পঢ়া শুনা নাই নেকি বাৰু তাৰ !পৰীক্ষাৰ বতৰতনো এনেকৈ ঘূৰি ফূৰেনে ! হয়তো ক’ৰবাত টিউশ্যন লৈছে । তালৈকে চাগৈ অহা যোৱা ।বেচেৰা নিশ্চয় খুব ছিৰিয়াছ পঢ়া শুনাত ।\nবহুদিনৰ মূৰত মই আজি মোৰ ladybird cycle খন উলিয়াই ল’লো গেৰেজৰ পৰা ।চাফা কৰি ল’লো আৰু পাম্প ভৰাই ল’লো ।সি আহিল সময়মতেই ,আগৰদৰেই । সি আগে আগে গৈ থাকিল ,মই পিছে পিছে ।সি অকল আগলৈকে চাই গ’ল ,পিছলৈ নুঘুৰিলেই ।এসময়ত চহৰৰ জান জঁটত সোমালোগৈ আৰু অলপ পাছতেই সিও হেৰাই গ’ল ।মোৰো মনত পৰিল তিনিদিন পাছত হ’ব লগা পৰীক্ষাৰ কথা ।মই ঘূৰি আহিলো ।\nপৰীক্ষা দিলো ।এতিয়া সময়েই সময় । তাৰ কথা মনলৈ নহাকৈ নাছিল ।তথাপি পৰীক্ষাৰ কাৰণে সিমানকৈ ভবা হোৱা নাছিল . তাৰ পিছে দৈনন্দিন কাৰ্যসূচী সলনি হোৱা নাই ।ঘৰৰ পৰা ওলোৱা সোমোৱা চলি আছে ।\n-অ’ই coaching আহিবি ? ,ৰিয়াই ফ’ন কৰিলে ।\n-আজি নাজাওঁ । মোৰ কাম এটা আছে । তহঁত যা ।\nEngineering ৰ কাৰণে coaching কৰি আছো ।আজি পিছে নাজাওঁ ।\n-মা মই অলপ ওলাই যাওঁ ।\n-কোনফালে ? , মাৰ প্ৰশ্ন ।\n-ল’ৰা এটাৰ লগত চিনাকী হওঁ ।\n-ক’ৰ লৰা ?coaching যাব নোৱাৰ ?\n-এ মা ! তালৈতো সদায় যাম । কিন্তু কৌতুহলক বেছি হেঁচি থ’লে যে শান্তিত থাকিব নোৱাৰি ।\n-কি যে কৈছ নহয় ।\nমাক সাবটি লৈ ক’লো ল’ৰাটোৰ কথা । মাক সকলো কব পাৰো ।সেইকণ সুবিধা দি থৈছে ।আমাৰ বন্ধুত্বৰ কথা শুনি এদিন ৰিয়াই কৈছিলেই ,\n-তোৰে বৰ ভাল অ’ ! মোৰ আকৌ সৰুৰে পৰা মা দেউতাৰ লগত ফ্ৰী নোহোৱাকৈয়ে গ’ল । এতিয়া নোৱাৰি আৰু ।, বৰ বেয়া লাগে ।আচলতে মোক সুখী বুলিয়েই ভাবে সকলোৱে । যেন নুচুৱেই মোক হতাশাই । সঁচা নেকি ! মই ভাবিয়েই চোৱা নাই ।\n– অ…সি !,মাৰ কথা শুনি আচৰিত হ’লো ।\n-সি মানে ! চিনি পোৱা !\n-নাই নাপাওঁ । কিন্তু মাকক পাওঁ ।\n-এইবাৰ গ্ৰন্থমেলাত লগ পাইছিলো ।মানে আমি একেখন বিপণীৰ পৰা একেখিনি গ্ৰন্থই লৈছিলো ।কৌতুহল হল ,চিনাকী হলো .\n-কি কোৱা মা !আজিৰ মানুহে এজনে আনজনক প্ৰয়োজন নহ’লে নামাতেই আৰু তুমি চিনাকী হলা অচিনাকী মানুহৰ লগত !\n-সকলোৱে কৰিলে বুলিয়েই ময়ো কৰিম নেকি কাম এটা ?আকৌ সকলোৱে নকৰিলে বুলিয়েই মই নকৰিম নেকি ?\n-এয়াহে মোৰ মা জনী । ছোৱালী চাই মাক ।বাৰু মাকৰ নাম কি ?কি কৰে ?কেতিয়াৰ পৰা ইয়াত থাকিবলৈ লৈছে ? তুমি আমাৰ ঘৰলৈ মতা নাই যে !\n-এহ এইজনী । ৰচোন লাহে লাহে কবলৈ দে । মাকৰ নাম অৰ্পণা বৰা । চিত্ৰশিল্পী ,অন্তৰ্মূখী । ইয়ালৈ অহা দুমাহ মানেই হল । কোনো চিনাকীও নাই ইয়াত । মোৰ লগতহে বোলে প্ৰথম চিনাকী হৈছে,তাকো মই ইচ্ছা কৰোৰ কাৰণেহে ।ল’ৰাটোৰ কথা উলিয়াওতেই ৰিক্সাখন ঘৰৰ ওচৰ পালেহি । আৰু পতা নহল । কিন্তু তই কওঁতেই ধৰিব পাৰিলো তেৱেই হব বুলি । বৰ friendly তেওঁ ।কিন্তু নিজে প্ৰথমে নামাতে । হওঁক দে ,বহুদিনৰ মূৰত গাড়ীত নগৈ ৰিক্সাত গৈ নতুন বান্ধৱী লগ পালো । লাভেই হল ।\n-মা কি যে নহয় তুমি । মাতিব নোৱাৰিলা আমাৰ ঘৰলৈ ?\n-তেওঁ মাতিছিল । মই যাম বুলি কলো । কিন্তু এইকেইদিন অফিচৰ কামত বৰ ব্যস্ত হৈ গলো । যাব লাগিব সময় পালেই । বাৰু মোৰ সোণজনী,মই যাওঁদেই । মোৰ দেৰি হৈছে ।\n-উম্ যোৱা ।\nমা গ’ল ওলাই । ময়ো ওলাই গলো । দেউতা কামত লাগি আছে । তেওঁ কমিকচ প্ৰকাশ কৰে । সৰুৰে পৰা ৰাপ আছিল লিখা মেলাত ।কলেজত থাকোতেই এই বিষয়ে চিন্তা আহিছিল । ইয়াৰ জৰিয়তে শিশুৰ মনত ইতিবাচক চিন্তাবোৰ দিব পাৰি । ছবিয়ে বেছি কথা ক’ব পাৰে । ইফালে হাতত পইচা নাছিল । তথাপি প্ৰথম কাহিনীটো হৈ গ’ল ।য’ত ইচ্ছা থাকে তাত কিবা নহয় কিবা ৰাস্তা নিশ্চয় থাকে । ককাই প্ৰথমে পঢ়া শুনা নকৰি এইবোৰ কৰাৰ বাবে ধমক দিলে যদিও শেষত সহায় কৰিলে। আৰু প্ৰকাশ হোৱাৰ লগে লগে শিশুসকলেও আদৰি ললে ।ইয়াত বেছি সময় দিবলগা হোৱাত দেউতাৰ পঢ়াৰ কাৰণে সময় কমি গল । আৰু শেষত হবী হিচাপে আৰম্ভ কৰা বিষয়টোৱেই দেউতাৰ জীৱন হৈ পৰিল ।কেইবাটাও ছিৰিজৰ জনপ্ৰিয়তা দিনক দিনে বাঢ়ি গৈছে । দেউতাহঁতেও বেছি সময় দিব লগা হৈছে ।\nঅজি সি ওলাই যোৱা নাই । ঘৰতে আছে নিশ্চয় ।মই দুৱাৰমুখ পালোগৈ । কলিং বেলত হাত দিলো । আধা মিনিটমান পাছত এগৰাকী মহিলাই দুৱাৰখন খুলিলেহি ।তেওঁ তাৰ মাক বুলি দেখাৰ লগে লগে চিনি পালো ।তেওঁৰ হাতত আৰু কাপোৰত ৰং লাগি আছিল । তথাপি সুধিলো,\n-অৰ্পনা বৰাক লগ পাম নেকি ?\nমোক বহিবলৈ দিলে । কোঠাটোত সুন্দৰ সুন্দৰ ছবিবোৰ ভৰি আছে ।মই তাতেই হেৰাই গৈছিলো । তেওঁৰ মাতত হে বাস্তৱলৈ ঘূৰি আহিলো । মই মাৰ কথা কৈ চিনাকী দিয়াত তেওঁ বৰ ভাল পোৱা যেন লাগিল ।\n-মই তোমাক চিনি পোৱা নাছিলো । বেয়া নাপাবা দেই । ,তেওঁ কলে ।\nমায়ে ঠিকেই কৈছিল বৰ friendly তেওঁ ।অন্তৰ্মূখীসকল সাধাৰণতে এনেকুৱাই হয় ।\n-নাই খুৰী কিয় বেয়া পাম !\nআমি এনেকৈয়ে অলপপৰ কথা পাতিলো । classical music বাজি আছে । মই আচৰিত হোৱা নাই ।সংগীতে মানুহৰ সৃষ্টিশীলতাক অনুপ্ৰেৰণা দিয়ে । তথাপি সুধিলো ,\n-classical music শুনে আপুনি ?\n-উম্,পিচে সেয়া মোৰ লৰা সমীৰণৰহে ।মানে সি শুনি আছে । তুমি চিনাকী হবাচোন । তাৰ বন্ধু বুলিবলৈ কোনো নাই ।\n-তাক স্কুললৈ পঠিওৱা নহলেই । মানে সৰুৰে পৰা সি অলপ বেলেগধৰণৰ । কি যে আচহুৱা কথাবোৰ কৈছিল সি । পিছে পঢ়াশুনাত মন নাই । অনৰবৰত কিবা কিবি ভাবি থাকে । আঁক বাক কৰি থাকে । কাৰো লগত মাত বোল নকৰে । মই ভাবিলো সি হয়তো চিত্ৰশিল্পত প্ৰতিভা লৈ আহিছে । সেয়ে তাক শিকাবলৈ ললো । পিছে লাহে লাহে মই আৱিস্কাৰ কৰিলো যে তাৰ প্ৰতিভা শিল্পকৰ্মত নহয় ,বিজ্ঞানৰ ক্ষেত্ৰতহে ।\n-পিছে ডিগ্ৰী ডিপ্লমা এইবোৰনোহোৱাকৈ …..\n-সেইবোৰেই জানো যথেষ্ট প্ৰতিভা জুখিবলৈ ?\nঅলপসময় নীৰৱতা বিৰাজ কৰিলে কোঠাত ।মই মাত লগালো ,\n-মোৰ আচলতে অহাৰ কাৰণটো সিয়েই ।মানে সদায় ওলাই যায় যে চাইকেল লৈ ,প্ৰায় একেসময়তেই ।\n-সি সদায় নিপম বৰাৰ ওচৰলৈ যায় ।\n-মহান উদ্ভাৱক নিপম !….\n-হয় তেৱেঁই । ,তেওঁ হাঁহিলে ,তেওঁৰ ওচৰলৈ সৰুতেই লৈ গৈছিলো এদিন । মানে তেওঁ এদিন বক্তৃতা অনুষ্ঠান এটাত বক্তৃতা দি থাকোতে সি অনেক প্ৰশ্ন কৰিছিল । আঠ বছৰীয়া লৰাটোৰ প্ৰশ্নবোৰ শুনি তেওঁ মোৰ লগত চিনাকী হৈ তাৰ কথা সুধিছিল । তেতিয়াই লৈ গৈছিলো তাক তেওঁৰ পৰামৰ্শমতে তেওঁৰ ওচৰলৈ ।তেতিয়াৰ পৰাই তেওঁৰ লগত আছে সি ।\n-খুৰী ,মই তাৰ লগত চিনাকী হ’ব বিচাৰো ।\n-নিশ্চয় ,যোৱা ।অলপ মানুহৰ সান্নিধ্য সিও পাওক । নহ’লে কাৰো লগতেই কথা নাপাতে সি ।\nমাকে কোঠাটোলৈ লৈ গল . তাৰ অধ্যয়নৰ কোঠা হয়তো ।কেৱল মাত্ৰ কিতাপ আৰু কিতাপ কোঠাটোত । অ’ত ত’ত পৰি আছে বিভিন্ন টোকাবহী । কোনোখন জাপ খোৱা ,কোনোখন মেল খোৱা । এটা কম্পিউটাৰ অন হৈ আছে । এদ’ম কিতাপৰ মাজত লুকাই যোৱাৰ দৰে বহি আছে সি।চশমা পৰিহিত,গভীৰ মনোযোগেৰে পঢ়ি আছে ,হাতত এটা কলম । আমাৰ উপস্থিতিৰ কথা গমেই নাপাই ।মাকে সংগীতৰ শব্দ কমাই দিলে । মোৰ কথা চমুকৈ কলে ।সি এবাৰ মূৰ তুলি চালে আৰু আকৌ কলমটোৰে উকা কাগজখনত কিবা আঁক বাক কৰিবলৈ ধৰিলে । মাক ইতিমধ্যে ওলাই গ’ল ।প্ৰায় দহ মিনিটমান পাছত তাৰ চকুত প্ৰাপ্তিৰ জিলিকনি দেখিলো । এবাৰ হাঁহিলে ।আৰু পুনৰ দুই মিনিটৰ বাবে কিবা এটা আঁকিলে । মই অবাক হৈ চাই থাকিলো ।\n-খুব ব্যস্ত !মই পিছত আহিম তেতিয়াহলে ।\nমই যাবলৈ লওঁতেই সি ক’লে ,\n-অহ! অকণমান ৰ’বা ।আৰু sorry ,মই ভালদৰে কথা বতৰা পাতিব নাজানো ।\nমোৰ আচৰিত হোৱাৰে কথা ।ৰ’বলৈ কৈছে !কিয় বা !\nঅকণমানি যন্ত্ৰ এটা উলিয়ালে আৰু সেইটো খুলি লৈ অলপ কিবা কিবি কৰি থাকিল । মই হ’লে তাৰ কাণ্ড কাৰখানাৰ একো আতিগুৰি নাপালো ।যন্ত্ৰটো মবাইল সদৃশ ।\n-বেয়া নোপোৱা যদি বুঢ়়া আঙুলিটো সেই চিনটোত ৰাখিবা?,সুধিলে মোক ।\n-ভয় খাব নালাগে ।\nমই গেৰো গেথো কৰি থাকি অৱশেষত তাৰমতেই কৰিলো। সি তাৰ মুখত হাঁহি এটা আঁকি ল’লে ।\n-তুমি অভিনয় কৰি থাকা যে কিয়!\n-উম্ ,তুমি ।\n-কি কথা কৈছা আকৌ ?\n-সঁচা কথাই কৈছো । মোৰ যন্ত্ৰ মিছা হ’বই নোৱাৰে ।তোমাৰদ্বাৰা ইয়াৰ প্ৰথম ব্যৱহাৰ কৰা হ’ল এইমাত্ৰ ।\n-কি যন্ত্ৰ এইটো ?\n-নাম ভবা নাই ।\n-তুমি বৰকৈ কথাই নোকোৱা ,কেনেকৈ বুজিম ?\n-আজিলৈকে প্ৰয়োজনেই হোৱা নাই ।পৰিস্থিতি চাই কথা ক’ব পাৰিম নিশ্চয় ।\n-কোৱা তেতিয়াহ’লে ।\nমই কৌতুহলত ৰ’ব নোৱাৰা হলো ।ইমানদিনে মানে এইবোৰকে কৰি আছিল সি !সঁচাই বৰ আচৰিত প্ৰাণী দেই !\n-কওঁ শুনা তেতিয়াহলে । তুমি খুব হতাশাত ভোগা ।পিছে পৃথিৱীৰ পৰা লুকুৱাবৰ বাবেই সুখৰ আৱৰণখন টানি লৈছা ।তুমি দিনে দিনে বেছি হতাশ হৈ গৈছা ।তুমিও নাজানা এই হতাশাৰ কাৰণ ।কিন্তু এইটোও সঁচা যে তোমাক ই নীৰৱে শোষণ কৰিছে ।Am I wrong ?\nমই তলমূৰ কৰিলো ।চকুলো বৈ আহিব ধৰিছিল,বাধা দিলো ।দুবাৰ মূৰ দুপিয়ালো ।\n-ভয় খাব নালাগে ।কেৱল তুমিয়েই ভুক্তভোগী নহয় ।ভাবাচোন ,হতাশাই তোমাৰ যিমান শক্তিৰ অপব্যয় কৰিছে সিমান শক্তি যদি ইতিবাচক শক্তিৰূপে তোমাৰ হাতত থাকিলহেঁতেন ! কিমান কি যে কৰিব পাৰিলাহেতেন !\n-আৰু পৃথিৱীৰ প্ৰত্যেকেই যদি সেই ইতিবাচক শক্তিৰ গৰাকী হ’লহেতেন !\n-এইমাত্ৰ তুমি কোৱা কথাটোৱেই তাৰ সমাধান ।মোৰ যোৱা চাৰিবছৰৰ সাধনাৰ ফল ।ই কেনেকৈ কাম কৰে আভাস পালাই নিশ্চয় । অলপ পাছতেই বুজিও পাবা ভালকৈ ।\nসি দেখুৱাই দিয়ামতে টিপিলো যন্ত্ৰটোত ।একো প্ৰতিক্ৰিয়া নহল ।মোৰ চকুত প্ৰশ্নবোধক দেখি ক’লে ,\n-ভাল কামবোৰ ইমান লগে লগে নহয় ,ধৈৰ্য ধৰা ।মায়ে চাগৈ খোৱাৰ যোগাৰ কৰিছে । তাৰ আগতেই এপাক ওলাই যাওঁ বলা ।তুমি গমেই নাপালা সময় কিমান হৈ গ’ল । বেলি ডুবিবৰ হ’ল ।বহুদিন হল সূৰ্যাস্ত চোৱা নাই ।চাইকেল আছে নহয় ?\n-তুমি সূৰ্যাস্ত ভাল পোৱা !\nসি হাঁহিলে ।\nআমি দুয়ো ওলাই আহিছো দুখন চাইকেল লৈ ।মোৰ পিছে এনে লাগিছে যেন মই সলনি হৈ পৰিছো লাহে লাহে ।বস্তুবোৰক বেলেগকৈ অলুভৱ কৰিছো ।নাজানো এয়া স্বাভাৱিক নে তাৰ যন্ত্ৰৰ ক্ৰিয়া ।\nসি মচগুল সূৰ্যাস্ত উপভোগ কৰাত ।\n(লেখক- প্ৰীতম বৰা)\nPublished June 27, 2018 July 16, 2019\nPrevious Post Why is Mathematics so important?\n4 thoughts on “জোনাক”\nসুন্দৰ এক পদক্ষেপ প্ৰীতম । এনেদৰে লেখি যোৱা । তাৎপৰ্য পূৰ্ণ এটি গল্প ।\nAshim Kr.Baidya says:\nচিন্তাটো ভাল কৰিছা ৷সাহিত্যৰ দিশেৰে কৰিবলগা কাম আছে কেইটামান ৷ বিশেষকৈ শব্দ ব্যংৰ ক্ষেত্ৰত ৷লগ পালে ক’ম দিয়া ৷overall ভাল হৈছে ৷ লিখি যোৱা ৷


চৰকাৰী কৰ্মচাৰীৰ বাবে ভাল খবৰঃ বৃদ্ধি পাব দৰমহা! – News Time Assam by Pratham Khabar\nঘৰ/অৰ্থনৈতিক/চৰকাৰী কৰ্মচাৰীৰ বাবে ভাল খবৰঃ বৃদ্ধি পাব দৰমহা!\nলাভান্বিত হ'ব ৰেগুলাৰ কৰ্মচাৰীসকলৰ লগতে পেন্সনাৰ আৰু ফেমিলী পেন্সনাৰসকল\n0 559 এক মিনিটতকৈ কম\nচৰকাৰী কৰ্মচাৰীৰ বাবে ভাল খবৰ। ৰাজ্য চৰকাৰৰ অধীনত কৰ্মৰত ৰেগুলাৰ কৰ্মচাৰীৰ বাঢ়িব দৰমহা। ইয়াৰ ফলত লাভান্বিত হ’ব ৰেগুলাৰ কৰ্মচাৰীসকলৰ লগতে পেন্সনাৰ আৰু ফেমিলী পেন্সনাৰসকল।\nঅতিৰিক্ত ৩ শতাংশ DA আৰু DR বৃদ্ধি কৰাৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰিছে ৰাজ্য চৰকাৰে। জুলাই ২০২১ৰ পৰা কাৰ্যকৰী হ’ব এই সিদ্ধান্ত। চৰকাৰৰ সিদ্ধান্তই ৪৭.১৪ লাখ কেন্দ্ৰীয় কৰ্মচাৰী আৰু ৬৮.৬২ লাখ পেঞ্চনাৰক লাভান্বিত কৰিছে।\nবৃহস্পতিবাৰে মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ অধ্যক্ষতাত অনুষ্ঠিত কেবিনেট বৈঠকত এই সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰা হয়। ইয়াৰ পূৰ্বে কেন্দ্ৰীয় কেবিনেটে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ কৰ্মচাৰী আৰু পেঞ্চনাৰসকলৰ বাবে ৩ শতাংশ DA আৰু DR বৃদ্ধিত অনুমোদন জনাইছিল।\nAssam Government News Time Assam Pratham Khabar Salary Salary increase\nএদিনত ১০লাখ লিটাৰ গাখীৰ উৎপাদন হ'ব গৰুখুঁটিত! অসম পালেহি গিৰ গাই..\nগুৱাহাটীলৈ অনা হ’ল শ্বহীদ জোৱান সুমন স্বৰ্গীয়াৰীৰ নশ্বৰদেহ\nযোৰহাট অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়ত অত্যাধুনিক প্ৰেক্ষাগৃহ উদ্বোধন মুখ্যমন্ত্ৰী ড০ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ\nকংগ্ৰেছত বৃহৎ খহনীয়া! TMCত যোগদান মেঘালয়ৰ প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী মুকুল চাংমাইৰ


সময় Class9Question Answer (সম্পূৰ্ণ প্ৰশ্নোত্তৰ) নৱম শ্ৰেণীৰ\nশ্ৰেণী নৱম শ্ৰেণীৰ (IX)\nকিতাপৰ নাম সাহিত্য চয়নিকা\nউপলব্ধ প্ৰশ্নৰ উত্তৰ\nপাঠ্যক্ৰম ছেবা (SEBA )\nসময় Class9Question Answer\nপ্রশ্ন ১। চমু উত্তৰ দিয়া ।\n(ক) সময়ক কিহৰ লগত তুলনা কৰিব পাৰি ?\nউত্তৰ→ সময়ক’ নৈৰ সোঁতৰ লগত তুলনা কৰিব পাৰি।\n(খ) কিহৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি সময় ভাগ কৰা হয় ?\nউত্তৰ→ কার্যক্ৰমৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি সময় ভাগ কৰা হয়।\n(গ) সময়ৰ ডাঙৰ ভাগবােৰ কি কি ?\nউত্তৰ→ সময়ৰ ডাঙৰ ভাগবােৰ হ’ল—— যুগ, কল্প, শতাব্দী।\n(ঘ) সময়ৰ দণ্ড, পল, অনুপলক কি বােলা হয় ?\nউত্তৰ→ সময়ৰ ভগ্নাংশ বােলা হয়।\n(ঙ) সময় কি গতিত ঘূৰে?\nউত্তৰ→ সময় বৃত্তাকাৰ গতিত ঘূৰে।\nলগতে পঢ়ক: মােৰ দেশ\nপ্রশ্ন ২। তাৎপর্য ব্যাখ্যা কৰা।\nক) এলেহুৱাৰ দিন নাযায় নুপুৱায়।\nউত্তৰ কৰ্মৰ মাজেদি সময়ৰ গতি ধৰিব পাৰি। কামত ব্যস্ত থকা মানুহে দিনটো কেতিয়ানাে অতিবাহিত হৈ গ’ল গমকে নাপায়। কর্মী লােকৰ মানত দিনটো চকু পচাৰতে গ’ল যেন লাগে। কাৰণ তেওঁলােকে সময়র কথা মনত নাৰাখে, কামৰ কথাহে মনত ৰাখে। আনহাতে এলেহুৱাৰ দিনটো নাযায় নুপুৱায়। তেওঁলােকে কামৰ সলনি সময়ৰ চিন্তাতহে থাকে। কাম নকৰি এনেয়ে সময় কটোৱা বৰ টান। তেওঁলােকৰ কাৰণে সময় বৰ দীঘলীয়া যেন লাগে। সময় তেওঁলােকৰ কাৰণে বৰ দুর্বহ হৈ পৰে। এই কাৰণেই বােধকৰাে মানুহৰ এবছৰ দেৱতাৰ এদিন বুলি কোৱা হয়।মানুহৰ এক কল্প বা এহাজাৰ যুগে ব্ৰহ্মাৰ মাত্ৰ এদিন-এৰাতি।\n(খ) মানুহৰ এক কল্পই ব্ৰহ্মাৰ এদিন।\nউত্তৰ→ ইয়াত কর্মী মানুহৰ সময়ৰ মূল্যৰ কথা কোৱা হৈছে। এলেহুৱাৰ কাৰণে এটা দিন যিমান দীঘলীয়া, দিনটো নাযায় নুপুৱায়, কর্মী মানুহৰ কাৰণে সেই দিনটো নিচেই চুটি দিনটো চকুৰ পচাৰতে গুচি যায়। ঠিক সেইদৰে মানুহৰ কাৰণে এক কল্প বা এহাজাৰ যুগ ভাবিব নােৱৰা দীঘলীয়া সময়। এই কল্প মানুহে অতিক্রম কৰা সম্ভৱেই নহয়; কিন্তু মহান কর্মী, বিশ্ব-নিয়ন্তা ব্ৰহ্মাৰ কাৰণে ই একো দীঘলীয়া সময় নহয়। ই তেওঁৰ কাৰণে এদিনৰ লেখীয়া। এই কথাৰ দ্বাৰা ইয়াকে বুজাব খুজিছে যে কৰ্মৰ মাজেদিহে সময়ৰ গতি ধৰিব পাৰি। কৰ্মৰ দ্বাৰাহে সময়ত জোখ নিৰূপণ কৰিব পাৰি।\n(গ) কর্মৰ মাজেদি সময়ৰ গতি ধৰিব পাৰি।\nউত্তৰঃ কামৰ মাজেদিহে সময় কেনেকৈ পাৰ হয় ধৰিব পাৰি। যিসকল কর্মী লােক, সততে কামত ব্যস্ত থাকে তেওঁলােকৰ কাৰণে সময় বৰ মূল্যৱান। তেওঁলােক সময়ৰ গতিৰ প্ৰতি সততে সজাগ হৈ থাকে। অকণমান সময় অথলে যােৱাটো তেওঁলােকে সহ্য কৰিব নােৱাৰে। কর্মীলােকৰ মানত দিনটো, সময়খিনি চকুৰ পচাৰতে যােৱা যেন লাগে। কিন্তু এলেহুৱাৰ দিনটো নাযায়, নুপুৱায়। তেওঁলােকে সময়ৰ গতি ধৰিব নােৱাৰে। সময় ৰৈ থকা যেন অনুভৱ কৰে। সেই কাৰণে এটা দিনাে তেওঁলােকৰ কাৰণ বৰ দীঘলীয়া সময়, নাযাইহে নাযায়।\nপ্রশ্ন ৩। পাঠটিৰ লেখকৰ সাহিত্যৰাজিৰ পৰিচয় দিয়া।\nউত্তৰঃ পাঠটিৰ লেখক নীলমণি ফুকনদেৱৰ সাহিত্য ক্ষেত্ৰত অৱদান উল্লেখযােগ্য। তেওঁ নিজে সম্পাদনা কৰা আলােচনী’ নামৰ কাকততে তেওঁৰ কবিতাৰ প্রথম কলি শুনা গৈছিল যদিও প্রকৃততে ‘আৱাহনৰ জৰিয়তেহে তেওঁ কবিৰূপে প্রতিষ্ঠিত হয়। তেওঁৰ সাহিত্যৰাজি হ’ল—কবিতা পুথি‘জ্যোতিকলা’ (১৯৩৮), মানসী'(১৯৪৩), “গুটিমালী’ (১৯৫০), ‘জিঞ্জিৰি’ (১৯৫১), ‘অমিত্রা’ (১৯৫২), ‘সন্ধানী’ (১৯৫৩)। গদ্যপুথি— ‘চিন্তামনি’ (১৯৪০) আৰু সাহিত্য কলা’ (১৯৪০)।\nপ্রশ্ন ৪। সময়’ পাঠটিৰ সাৰাংশ লিখা।\nউত্তৰঃ নৈৰ সোঁত বৈ যােৱাৰ দৰে সময়াে বৈ যায়। সিহঁত দুয়াে ৰৈ নাথাকে। সেই কাৰণেই সময়ক নৈৰ সোঁতৰ লগত তুলনা কৰা হয়। নৈৰ সোঁতক চকুৰে দেখি, কিন্তু সময়ৰ সোঁতক কার্যৰেহে গম পােৱা যায়। সময়ক যুগ, কল্প, শতাব্দী,বছৰ, মাহ, ঋতু, পল, অনুপল আদি ভাগত ভূাগ কৰা হয়। সময়ৰ ভাগবিলাক বিশেষ বিশেষ লক্ষণযুক্ত। হিন্দু শাস্ত্রমতে চাৰিযুগৰ লক্ষণবিলাক ভাগ কৰি থােৱা আছে। একোটা বিশেষ ঘটনা বা মানুহৰ কার্যকলাপ অৱলম্বন কৰিও সময় ভাগ কৰা হয়। সংবৎ, শকাব্দ, খ্রীষ্টাব্দ, হিজৰি, শংকৰাব্দ, চৈতন্যবাদ আদি সময়ৰ মূলতেও এনে একো একোটা স্মৰণীয় ঘটনা বা কার্যকলাপ নিহিত হৈ আছে। প্রাকৃতিক জগতৰ গতি-বিধি লক্ষ্য কৰিও সময় নিৰূপণ কৰা হয়। ছয় ঋতুৰ উদ্ভৱ এনেকৈয়ে হৈছে। পদুমপাহ মুকলি হৈ আৰু জাপ গৈ ক্ৰমে ৰাতিপুৱা আৰু সন্ধিয়া হােৱাৰ ইংগিত দিয়ে। কঁঠালে মুচি পেলালে, আমে মলিয়ালে, ঢাপত কেতেকী গােন্ধালে একো একোটা ঋতুৰ সম্ভেদ দিয়ে। জীৱ-জন্তুৰ আচৰণেও সময় নিৰূপণত সহায় কৰে। কেঁকোৰা গাতত সােমালে, শামুকে পথাৰত দেখা দিলে, বালীমাহী চৰাই ওলালে, কুলি চৰায়ে মাতিলে, মাছে কণী পাৰিলে, ভেকুলীয়ে টোটোৰালে একোটা একোটা ঋতুৰ সম্ভেদ পােৱা যায়। ফেঁচাই জালি দিলে, বাহত পাৰই ৰুণ দিলে ৰাতি পুৱাবলৈ বেছি পৰ নাই বুলি জনা যায় আৰু কুকুৰাই ডাক দিলে ৰাতি পুৱাল বুলি গম পােৱা যায়। কোনােৱে আকৌ ৰিংটোৰ সময়, তামােলখন খাই শেষ কৰাৰ সময়, নিজৰ গাটোৰ ছাটোলৈ চাই এনেদৰে সময় নিৰূপণ কৰিছিল।\nনৱম শ্ৰেণীৰ অসমীয়া সময়\nপ্রশ্ন ৫। চাৰি-পাঁচটা বাক্যত উত্তৰ দিয়া।\n(ক) প্রাকৃতিক জগত বুলিলে কাক বুজায় ?\nউত্তৰ : গছ-গছনি, চৰাই-চিৰিকটি, বনৰীয়া পশু, কীট-পতংগ, পর্বত-পাহাৰ, নদ-নদী, জান-জুৰি, নিজৰা, বায়ু-পানী, আকাশ, গ্রহ-নক্ষত্রাদিৰ অৱস্থান যত তাকেই প্রকৃতি বুলি বুজা যায়। ছয় ঋতুৰ উদ্ভৱ, গছত কুঁহিপাত ওলােৱা, পদুম ফুলপাহ ৰাতিপুৱা ফুলি সন্ধিয় জাপ যােৱা, সূর্যোদয়, সূর্যাস্ত, নিশা আকাশত জোন-তৰা ওলােৱা, কঁঠালে মুচি পেলােৱা, আমে মলিওৱা, বাঁহে গাজ মেলা, ফুল ফুলা, চৰাই-চিৰিকটিৰ বিচৰণ, আটাহ-চিঞৰ, অন্যান্য জীৱ জন্তুৰ আচৰণ, চিঞৰ-বাখৰ, জান-জুৰি, নৈ-নিজৰাৰ সোঁত, পর্বত-পাহাৰৰ স্থিতি এই প্রকৃতিৰ বুকুতেই হয়।\nSee also যুজ Class9Question Answer নৱম শ্ৰেণীৰ অসমীয়া\n(খ) কোনাে ঘটনাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি কিদৰে সময় ভাগ কৰিৰ পাৰি?\nউত্তৰঃ বিভিন্ন প্রকাৰে সময় ভাগ কৰাৰ উপৰি কোনাে ঘটনা বা মানুহৰ কার্যকলাপৰ ওপৰত ভিত্তি কৰিও সময় ভাগ কৰিব পাৰি। ধর্ম, কলা-সাহিত্য, বুৰঞ্জী, কিংবদন্তি, যুদ্ধ- বিগ্রহ, ৰাজত্ব আদি বিষয় বা ঘটনাবিলাকে সময়ৰ একো একোটা ঢাপ তুলি সীমাবদ্ধ কৰি থৈ যায়। উদাহৰণস্বৰূপে শংকৰী যুগ, বৈষ্ণৱ যুগ, জোনাকী যুগ, আহােম যুগ, ব্রিটিছ যুগ, সংবৎ, শকাব্দ, খ্রীষ্টাব্দ, হিজৰি, শংকৰাব্দ, চৈতন্যাব্দ আদিৰ গুৰিতে ওপৰত উল্লেখ কৰা একো একোটা ঢাপ বা স্মৰণীয় ঘটনা জড়িত হৈ আছে।\n(গ) লক্ষণাক্রান্ত মানে কি?\nউত্তৰঃ সময়ৰ যুগ, কল্প, শতাব্দী, ঋতু, বছৰ, মাহ, দিন, ৰাতি, প্ৰহৰ, দণ্ড, পুল, অনুপল— এই ভাগবিলাক বিশেষ বিশেষ লক্ষণাক্রান্ত; অর্থাৎ কিছুমান বিশেষ বিশেষ লক্ষণৰ দ্বাৰা বুজোৱা। এই কাৰণেই হিন্দু শাস্ত্রমতে চাৰি যুগৰ লক্ষণবিলাক নির্ণয় কৰি থােৱা আছে। কলি যুগত কল্কি অৱতাৰৰ পিছত সত্যযুগৰ প্রৱর্তন, খ্রীষ্টানসকলৰ মতে মিলেনিয়াম বা হাজাৰ বছৰ যীশুৰ ৰাজত্ব; ইছলামৰ মতে শেষ ইমাম মেহদিৰ আগমন ইত্যাদি ঘটনাৱলীয়েই একো একোটা যুগৰ লক্ষণ।\n(ঘ) বিজ্ঞানৰ আৱিষ্কাৰ আগতে মানুহে কিহৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি সময় সম্পর্কে অৱগত হৈছিল ?\nউত্তৰঃ বিজ্ঞানৰ আৱিষ্কাৰৰ আগতে মানুহে প্ৰকৃতিৰ গতি-বিধি লক্ষ্য কৰি, জীৱ-জন্তুৰ আচৰণৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি, আৰু প্রকৃতি জগতৰ পৰিৱৰ্তনবিলাক লক্ষ্য কৰি সময় সম্পর্কে অৱগত হৈছিল। প্ৰকৃতিৰ গতি-বিধি যেনে— ঋতুৰ পৰিৱৰ্তন, গছ-গছনিয়ে নতুনকৈ পাত, ফুল ধৰা আদিত জীৱ-জন্তুৰ আচৰণ যেনে— কেঁকোৰা গাঁতত সােমালে, কুলি-কেতেকীয়ে মাতিলে, মাছে কণী পাৰিলে ইত্যাদি। আৰু প্রকৃতি জগতৰ পৰিৱৰ্তন বেলিটোৰ গতিৰ লগে লগে ছাঁটো জুখি বা অনুমান কৰি, ৰিংটোৰ বাট, তামােলখন খাই শেষ কৰা আদি কথাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি সময় সম্পর্কে অৱগত হৈছিল।\nপ্রশ্ন ৬। তলৰ প্ৰশ্নকেইটাৰ অন্তর্নিহিত ভাব বিশ্লেষণ কৰা।\n(ক) সময়ৰ এই ভাগবিলাক বিশেষ বিশেষ লক্ষণাক্রান্ত।\nউত্তৰ→ যুগ, কল্প, শতাব্দী, ঋতু, বছৰ, মাহ, দিন, ৰাতি, প্রহ, দণ্ড, পল, অনুপল− সময়ৰ এই ভাগবিলাক বিশেষ বিশেষ লক্ষণাক্রান্ত, অর্থাৎ কিছুমান বিশেষ বিশেষ লক্ষণৰ দ্বাৰা নির্ণয় কৰা হৈছে। এই কাৰণেই হিন্দু শাস্ত্রমতে চাৰি যুগৰ লক্ষণবিলাক নির্ণয় কৰি থােৱা আছে। কলি যুগত কল্কি অৱতাৰৰ পিছত সত্য যুগৰ প্রবর্তন, খ্রীষ্টানসকলৰ মতে মিলেনিয়াম বা হাজাৰ বছৰ যীশুৰ ৰাজত্ব, ইছলামৰ মতে শেষ ইমাম মেহদিৰ আগমন ইত্যাদি ঘটনাৱলীয়েই একো একোটা যুগৰ লক্ষণ।\n(খ) সময়ৰ টিকনিডাল হেনাে আগফালে।\nউত্তৰ→ মানুহৰ টিকনিড়াল থাকে পাছফালে। গতিকে পাছফালে গৈয়াে মানুহজনৰ টিকনিত ধৰি ৰাখি লগ পাব পাৰি। কিন্তু সময়ক ধৰিব লাগিলে সেই সময়তকৈ পিছত গ’লে সেই সময়ক ধৰিব নােৱাৰি। প্রকৃত সময়টোক ধৰিব লাগিলে সেই সময়তকৈ আগেয়েই যাব লাগিব বা উপস্থিত হ’ব লাগিব। দহ বজাৰ ৰেল ধৰিব লাগিলে দহ বজাৰ আগতেই ষ্টেচনত উপস্থিত হ’ব লাগিব, দহ বজাৰ এক মিনিট পিছত গ’লেও সেই ৰেল ধৰিব নােৱাৰি। সেই কাৰণেই জ্ঞানী আৰু কৰ্মী লােকে নির্ধাৰিত সময়ৰ দুই-চাৰি মিনিট হলেও আগেয়ে প্রস্তুত থাকে। সময় পাখি লগা কাঁড়ৰ দৰে এনেদৰে উৰা মাৰে যে তাক পিছৰ পৰা ধৰা কেতিয়াও সম্ভৱ নহয়। পাছফালৰপৰা বল দিয়া সৈন্যসকল নির্ধাৰিত সময়তকৈ মাত্র পাঁচ মিনিট পিছত গৈ পােৱাৰ কাৰণেই দিগ্বিজয়ী নেপােলিয়ন মার্টলু যুদ্ধ হাৰিবলগীয়া হৈছিল। এইবিলাক কাৰণতেই সময়ৰ টিকনিডাল আগফালে বুলি কোৱা হৈছে। ইয়াৰ দ্বাৰা সময়ৰ গুৰুত্ব বুজোৱা হৈছে।\n(গ) সময়ৰ জোখ কামতহে, ঘড়ীৰ কাঁইটকেইডালত নাই।\nউত্তৰ→ কৰিবলগীয়া কাম শৃংখলা লগাই কৰিব পাৰিলেই সময়ৰ সদ্ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এই কামৰ জৰিয়তেহে সময়ৰ মূল্য তথা জোখ নিৰূপণ কৰিব পাৰি। শৃংখলা লগাই সময়ৰ সদ্ব্যৱহাৰ কৰিলে ঘৰ তথা ৰাজ্য এখন সুচাৰুৰূপে চলে। এজন মানুহে হয়তাে, এশ বছৰ জীয়াই থাকিও লক্ষ ধন উপার্জন কৰিব নােৱাৰে; কিন্তু দৌৰ বা ঘোড়া দৌৰ আদি প্রতিযােগিতাত এক মুহূর্ত আগবঢ়াৰ কাৰণেই লক্ষ লক্ষ ধন লাভ কৰিব পাৰে। পৰীক্ষাত প্রশ্ন কাকত লাৰি-পিটিকি এনেয়ে সময় নষ্ট কৰাজনতকৈ তলৰ মূৰ ওপৰকৰিবলৈ সময় নােপােৱা পৰীক্ষার্থীজনে বেছি নম্বৰ পাবই পাব।ঠিক সময়ত ঠিকমতে কাম নকৰিলে সেই কামৰপৰা ভাল ফল আশা কৰিব নােৱাৰি।খােৱাৰ সময়ত নাখালে পিত্ত হয়, ঠিক সময়ত ঔষধ নাখালে বেমাৰ বেছি হয়; বতৰতকঠীয়া নেপেলালে পিছতপেলােৱা কঠীয়াই ভাল ফল নিদিয়ে। পৰিপাটিকৈ ঠিক সময়ত ঠিকমতে কাম কৰি গ’লে পৰুৱাৰ দৰে লানি নিছিগা কামেও মানুহক জমুৰি দি ধৰিব নােৱাৰে। এলেহুৱা মানুহৰ দিনটো নাযায়-নুপুৱায়; তাৰ কাৰণে দিনটো বৰ দীঘলীয়া; কিন্তু কর্মী মানুহৰ মনত দিনটো পলকতে শেষ হ’ল যেন লাগে। তেওঁৰ কাৰণে দিনটো নিচেই চুটি। এশ বছৰ জীয়াই থাকিও এলেহুৱা, অকর্মীজনৰ পৃথিৱীত কোনাে কাম বা মূল্য নাথাকে; কিন্তু মাত্র কেইটামান বছৰ জীয়াই থাকিয়েই সময়ৰ সদ্ব্যৱহাৰ কৰা সৎ কর্মীজনে পৃথিৱীত অক্ষয়-কীর্তি ৰাখি যােৱাৰ অনেক উদাহৰণ আছে। গতিকে সময় নিৰূপক যন্ত্র ঘড়ীৰ কাইটকেইডালে সময়ৰ কথা সূচালেও প্রকৃততে সময়ৰ জোখ আৰু মূল্য কামৰ জৰিয়তেহে নিৰূপণ কৰা হয়।\nSee also চোৰধৰা Class9Assamese Lesson 15 Question Answer\nclass9assamese সময়\n(ঘ) সময় অমূল্য ধন বােলা কথাষাৰ সঁচা।\nউত্তৰ→ এবাৰ গুচি যােৱা সময় কেতিয়াও কোনাে মূল্য দিয়াে ঘূৰাই আনিব নােৱাৰি। একোজন ধন কুবেৰেও এক মিনিটত হাজাৰ হাজাৰ টকা উপার্জন কৰিব পাৰে। আনহাতে কোনেজন মানুহে হয়তাে গােটেই জীৱন চেষ্টা কৰিও একেলগে এহাজাৰ টকা চকুৰে দেখাৰ সৌভাগ্য নঘটে। আদৌৰ, ঘোঁৰা-চেকুৰ আদি প্রতিযােগিতাত এক মুহূর্ত আগবঢ়া লােকে লক্ষ লক্ষ টকাৰ পুৰস্কাৰ পােৱাৰ দৃষ্টতি আছে। পৰীক্ষাত মাত্র তিনি বা চাৰি ঘণ্টাৰ ভিতৰত উত্তৰ কৰিবলৈ দিয়া প্রশ্নকাকতখন লুৰি-পিটিকি থকা পৰীক্ষার্থীজনতকৈ তলৰ মূৰ ওপৰ কৰিবলৈ আহৰি নােপােৱা পৰীক্ষার্থীজনে বেছি নম্বৰ পাবই। গতিকে সময়ৰ মূল্য ইমানেই অধিক যে ইয়াক টকা-পইচা বা আন বহুমূলীয়া বস্তুৰেও নির্ণয় কৰা সম্ভৱ নহয়\nপ্রশ্ন ৭।‘প্রকৃতি জগতৰ গতিবিধি লক্ষ্য কৰিও সময় নিৰূপণ কৰা হয়।’—প্রাকৃতিক জগতৰ গতিবিধিবােৰ কি কি ? কেনেকৈ এই গতিবিধিৰ দ্বাৰা সময় নির্ণয় কৰিব পাৰি পাঠভিত্তিক আলােচনা কৰা।\nউত্তৰঃ বিভিন্ন প্রকাৰে সময় নিৰূপণ কৰাৰ লগতে প্ৰকৃতিৰ গতি-বিধি লক্ষ্য কৰিও সময় নিৰূপণ কৰা হয়। এনে গতি-বিধিক লক্ষ্য কৰিয়েই ছয় ঋতুৰ উদ্ভৱ হৈছে। গছত নতুন পাত ওলালে বসন্ত কাল হােৱা বুলি জানিব পাৰি। পদুম ফুল ফুলিলে সূর্যোদয় হােৱা আৰু জাপ গ’লে সূর্যাস্ত হােৱাৰ কথা বুজিব পাৰি। সেইদৰে কঁঠালে মুচি পেলালে, আমে মলিয়ালে, ধান পকিলে, বাঁহে গাজ মেলিলে, কেতেকী ফুলৰ গােন্ধ ওলালে একো একোটা ঋতু বা সময়ৰ সম্ভেদ পাব পাৰি।\nআনহাতে জীৱ-জন্তুৰ বিভিন্ন আচৰণাে এক প্ৰকাৰ প্ৰাকৃতিক জগতৰে গতি-বিধি। এই গতি বিধিৰদ্বাৰাও সময় নিৰূপণ কৰিব পাৰি৷ উদাহৰণস্বৰূপে কেঁকোৰা গাঁতত সােমালে, শামুকে পথাৰত দেখা দিলে, বালীমাহী চৰাই ওলালে, কুলি-কেতেকীয়ে মাতিলে, মাছে কণী পাৰিলে, চৰায়ে কুটা কঢ়িয়ালে, ভেকুলীয়ে টোটোৰালে একো একোটা ঋতু বা সময়ৰ সম্ভেদ পােৱা যায়। শিয়ালে হােৱা দি দি প্রতি প্ৰহৰৰ জাননী দিয়ে। কেঁচুৱে জালি দি, বাহত পাৰই ৰুণ দি ৰাতি পুৱাবলৈ যে বেছি পৰ নাই তাক জনায়। কুকুৰাই ডাক দি ৰাতি পুৱাল বুলি সকলােকে কৈ দিয়ে।\nপ্রশ্ন ৮। নিয়মানুবর্তিতা আৰু সময়ৰ সদ্ব্যৱহাৰ’— বিষয় হিচাপে লৈ এটি আলচ যুগুত কৰা।\nউত্তৰ নিয়মানুৱৰ্তিতা আৰু সময়ৰ সদ্ব্যৱহাৰ বােলা কথা দুয়ােটা প্রায় একেই। কৰিবলগীয়া কামবােৰ নিয়মমতে আৰু উচিত সময়ত কৰাকেই নিয়মানুবর্তিতা আৰু সময়ৰ সদ্ব্যৱহাৰ বােলা হয়। কৰিবলগীয়া কামখিনি সময়মতে শৃংখলা লগাই কৰি উঠিলেই নিয়মানুবর্তিতা মনা হ’ল আৰু সময়ৰ সদ্ব্যৱহাৰ কৰা হ’ল বুলি ক’ব পাৰি। নিয়ম-শৃংখলা লগাই ৰেলগাড়ীৰ সময় তালিকা নিৰূপণ কৰা হয় বাবেই কেৰ্কেটুৱাই গছে গছে বগাই ফুৰাৰ দৰে মানুহে ইখন ৰেল এৰি সিখন ৰেলত উঠি দেশ-বিদেশ বৰঘৰ মাৰলঘৰ যেন কৰি ফুৰিব পাৰিছে। নিয়ম-শৃংখলা লগাই সময়ৰ সদ্ব্যৱহাৰ কৰি কাম কৰা কাৰণেই পৰুৱাৰ দৰে লানি নিছিগা কামেও কর্মী আৰু নিয়মানুৱর্তী মানুহক জুমুৰি দি ধৰিব নােৱাৰে। ঘখন চলােৱাৰপৰা এখন ৰাজ্য চলােৱালৈকে সকলাে কামতে নিয়মানুবর্তিতা বজাই ৰাখি\nশৃংখলাৰ মাজেদি সময়ৰ সদ্ব্যৱহাৰ নকৰিলে ঘৰ গুচি অচিৰে বাঁহতল হৈ উঠে, ৰাজ্য গুচি অৰাজকতাত পৰিণত হয়। নীতি-নিয়ম মানি সময়ৰ সদ্ব্যৱহাৰ কৰিব নােৱৰাৰ কাৰণেই। মাত্র পাঁচ মিনিটৰ কাৰণে বিশ্ববিজয়ী নেপােলিয়নৰ ৱার্টালু যুদ্ধত হাৰিবলগীয়া হৈছিল। নিয়মমতে পঢ়া-শুনা, কামন নকৰি সময় অথলে খেদোৱা ল’ৰা-ছােৱালীয়ে বা মানুহে জীৱনত শিক্ষা-দীক্ষাতাে লাভ কৰিব নােৱাৰেই জীৱনত কেতিয়াও উন্নতিও কৰিব নােৱাৰে। নিয়মানুবর্তিতা আৰু সময়ৰ সদ্ব্যৱহাৰ জীৱনৰ উন্নতিৰ মূল চাবি-কাঠী।\nসময় Class9Assamese\nপ্রশ্ন ৯। ভাব সম্প্রসাৰণ কৰা।\n(ক) আইৰাে বার্তা গংগাৰাে যাত্রা।\nউত্তৰঃ ‘আইৰাে বার্তা গংগাৰাে যাত্রা’- এই কথাষাৰিৰ পােনপটীয়া অৰ্থ হ’ল আইৰ খা-খবৰ ল’বলৈ যােৱাতেই পৱিত্ৰ গংগাকো দর্শন কৰা বা গংগাত স্নান কৰি অহা। ইয়াৰ প্রকৃত ভাবার্থ হ’ল কোনাে এটা কামলৈ গৈ তাৰ চেগতে বা লগতে অথবা সেই যােৱা আন এটি মহৎ বা পৱিত্ৰ কাম সমাধান কৰা। এনে কাৰ্যই সময়ৰ সদ্ব্যৱহাৰ কৰাৰ লগতে মনলৈ এক আনন্দও কঢ়িয়াই আনে। এটা কামলৈ গৈ সেই কাম নিয়াৰিকৈ কৰাৰ লগতে আনৰ কামতাে যদি সহায় কৰা হয় বা আনৰ উপকাৰ কৰা হয় তেতিয়াই গংগাৰ যাত্ৰাৰ সমানেই পুন্য হয় বুলি ধাৰণা কৰা হয়। কিয়নাে গংগা এখনি পুণ্যলােৱা নদী। ইয়াক দর্শন কৰিলে বা ইয়াত স্নান কৰিলে পুণ্য হয়, শান্তি হয় বুলি বিশ্বাস।\n(খ) ৰাইজে নখ জোকাৰিলে নৈ বয়।\nউত্তৰঃ বিভিন্ন সৰু জান-জুৰি লগ লাগি একোখন বৃহৎ নৈৰ সৃষ্টি হয়। হাজাৰ হাজাৰ মানুহৰ নখত লাগি থকা পানী পৰি একেলগ হলেও সেই পানী নৈ হৈ বৈ যােৱাটো সম্ভৱপৰ হ’ব পাৰে। ইয়াৰ দ্বাৰা ইয়াকে বুজাবলৈ বিচৰা হৈছে যে এপইচা-দুপইচাকৈ ৰাইজে আটায়ে দানবৰঙণি দিলে লাখ টকাৰ কামাে সহজে কৰিব পৰা যায়। এজনে নােৱৰা কাম ৰাইজৰ সহযােগত সহজে কৰিব পাৰি।\nSee also গীত আৰু ছবি কবিতা প্ৰশ্ন উত্তৰ নৱম শ্ৰেণীৰ অসমীয়া\n(গ) সময়ৰ শৰ মাৰিব নাজানিলে শৰ পহুৰ মঙহ খাবলৈ আশা কৰা মিছা।\nউত্তৰঃ মানুহ বা আন চিকাৰী জন্তু দেখিলেই শৰ পহু তীব্র গতিৰে আঁতৰি যায়। এই শৰ পহুৰ মঙহ খাবলৈ আশা কৰি ইয়াক বধ কৰিব খুজিলে ঠিক সময়ত শৰ মাৰিব নােৱাৰিলে সেই শৰে শৰ পহুক আঘাত কৰিব নােৱাৰে। গতিকে শৰ পহু বধ কৰিবলৈ হলে এটা মুহূর্তও পলম নকৰি শৰ নিক্ষেপ কৰিব লাগে। ঠিক তেনেদৰে ঠিক সময়ৰ কাম ঠিক সময়ত নকৰিলে সেই কামৰ ভাল ফল কেতিয়াও আশা কৰিব নােৱাৰি। ভােগ লগাৰ সময়ত ভাত নাখাই পিছত খালেও খােৱাৰ তৃপ্তি নাপায়েই । বতৰ চাইকঠীয়া নাপাৰিলে জেঠৰ বাৰখৰত সিঁচিলে সেই কঠীয়াই গুণ নধৰে। ঠিক সময়ত ঔষধ ব্যৱহাৰ নকৰিলে ঔষধে ৰােগী বচাব নােৱাৰে। সময়ৰ শৰ মাৰিব নজনা’কথাই সময়ৰ সদ্ব্যৱহাৰ কৰিব নজনাৰ কথাকেই বুজাইছে। গতিকে সকলাে কামৰে সুফল পাবলৈ হ’লে যিটো কাম যিটো সময়ত কৰিব লাগে, ঠিক সেই সময়তেই কৰা উচিত। ইয়াৰ অকণমানাে হেৰফেৰত সময়ৰ শৰ মাৰিব নাজানিলে শৰ পহুৰ মঙহ খাবলৈ আশা কৰিব নােৱাৰাৰ দৰে সেই কামৰ সুফলাে আশা কৰিব নােৱাৰি।\nClass9Assamese chapter 7\nপ্রশ্ন ১০। সন্ধি ভাঙা\nশকাব্দ, খ্রীষ্টাব্দ, শংকৰাব্দ, চৈতন্যাব্দ, লক্ষণাক্রান্ত, কল্পনান্তৰ, কৰায়ত্ত, মনস্তাপ\nউত্তৰঃ সংবৎ = স + বং\nশকাব্দ = ক + অন্দ\nখ্রীষ্টাব্দ = খ্রীষ্ট + অব্দ\nশংকৰাব্দ = শংকৰ + অব্দ\nচৈতন্যাব্দ = চৈতন্য + অব্দ\nলক্ষণাক্রান্ত ও লক্ষণ + আক্রান্ত\nকল্পনাস্তব = ক + অন্তৰ\nকৰায়ত্ত = ক + আয়ত্ত\nমনস্তাপ = মন্মঃ + তাপ\nপ্রশ্ন ১১। পাঠটিত থকা কেইটামান যুৰীয়া শব্দ ব্যৱহাৰ কৰি বাক্য সাজা।\nউত্তৰঃ দিন ৰাতি →প্রকৃতিৰ সকলাে কামেই দিন-ৰাতি চলি আছে।\nকার্যকলাপ→তাৰ কু-কার্যকলাপবােৰ দেখি বেয়া লাগিছে।\nযুদ্ধ-বিগ্রহঃ→ যুদ্ধ বিগ্রহে দেশৰ শাস্তি নাশ কৰে।\nগতি-বিধি→ প্রকৃতি জগতৰ গতি-বিধি লক্ষ্য কৰিও সময় নিৰূপণ কৰা হয়।\nঢাৰি-পাটী→ ৰাতিপুৱা সকলাে ঢাৰি-পাটী এৰি নিজ নিজ কামত ধৰিব লাগে।\nদীঘল চুটি→ গাৰ ছাঁ কিমান দীঘল-চুটি তাক চায়াে আগতে সময়ৰ অনুমান কৰিছিল।\nযন্ত্রপাতি→ আধুনিক যন্ত্রপাতিয়ে টান কামাে সহজ কৰিছে।\nনাযায়-নুপুৱায়→ এলোৰ দিনটো নাযায়-নুপুৱায়।\nদেশ-বিদেশ→ শৃংখলা লগাই ৰেলবােৰ চলিছে কাৰণে কোনাে অসুবিধা নােহােৱাকৈ মানুহে সহজে দেশ-বিদেশ ফুৰিব পাৰিছে।\nলৰী-মটৰ → লৰী-মটৰ আদিৰে বস্তু-বাহানি কঢ়িওৱাত সহজ হৈছে।\nClass9Assamese chapter7Question Answer\nশব্দার্থ আৰু টোকা ।\nযুগ- সময়ৰ এটা ভাগ; বাৰ বছৰ।\nপ্রৱর্তন – প্রচলন, স্থাপন।\nকিংবদন্তি- জনশ্রুতি, মুখে মুখে চলি তাহা।\nনিৰূপণ- নির্ণয়, নির্ধাৰণ, ঠিক।\nউদ্ভৱ- সৃষ্টি, উৎপন্ন, জন্ম।\nসম্ভেদ- উমান, গম।\nজালি -দিয়া ধলপুৱাতে চৰায়ে মতা।\nৰিং- উকি, চিঞৰ, গেৰি।।\nচকু-পচাৰতে নিমিষতে, তৎক্ষণাতে।।\nসদ্ব্যৱহাৰ- সঠিক মতে কৰা ব্যৱহাৰ।\nমালঘৰ- মানুহ বহি কথা-বতৰা পাতা ঘৰ; বহাঘৰ।\nঅমূল্য— যাক মূল্য দিলেও পােৱা নাযায়।\nসিন্ধি- চোৰ সােমাবলৈ কৰা সুৰংগ।\nকল্প- পুৰাণ মতে ব্রহ্মাৰ এটা দিন এটা ৰাতি। মানুহৰ হিচাবত ৪৩২ কোটি বছৰ।\nবাঁহতল— বিশৃংখল, লেতেৰা বা অশান্তিকৰ ঠাই বা অৱস্থা।\nতুলসী- গুৰিতুলসী এবিধ পৱিত্ৰ উদ্ভিদ। ইয়াৰ গুৰিও সেই কাৰণেই পৱিত্ৰ আৰু শুচি। মানুহৰ মৃত্যু হলে মৃতকক এই পৱিত্র স্থান তুলসীগুৰিত কিছুসময় ৰখা হয়।\nসময় class 9\nঅতি চমু উত্তৰ দিয়া।\n(ক) নীলমণি ফুকন অসমীয়া সমাজত কি উপাধিৰে পৰিচিত?\nউত্তৰঃ বাগ্মীৰ’ উপাধিৰে।\n(খ) নীলমণি ফুকনৰ দুখন গ্ৰন্থৰ নাম লিখা।\nউত্তৰঃ ‘জ্যোতিকণা’, ‘চিন্তামণি।\n(গ) হিন্দু শাস্ত্রমতে যুগ কেইটা?\n(ঘ) কল্কি অৱতাৰৰ পিছত কি যুগ প্রৱৰ্তন হ’ব বুলিছে?\nউত্তৰঃ সত্যযুগ প্রৱৰ্তন হ’ব বুলিছে।\n(ঙ) মানুহৰ এবছৰে দেৱতাৰ কিমান দিন বুলি কোৱা হৈছে?\n(চ) সময়ৰ ডাঙৰ ভাগবিলাক কি কি?\nউত্তৰঃ যুগ, কল্প, শতাব্দী।\n(ছ) সময়ৰ মজলীয়া ভাগবােৰ কি কি?\nউত্তৰঃ ঋতু, বছৰ, মাহ।\n(জ) সময় কিহেৰে জুখিব পাৰি?\n(ঝ) কি শক্তিৰ বলত মানুহে লাহে লাহে সময় নিৰূপণৰ কৌশল উলিয়াব ধৰে?\nউত্তৰঃ উদ্ভাৱিকা শক্তিৰ বলত।\n(ঞ) সময়’ নামৰ পাঠটিৰ লেখক কোন?\nউত্তৰঃ বাগ্মীব নীলমণি ফুকন।\n(ট) সময়ৰ সোঁতক কিহৰ লগত তুলনা কৰা হৈছে?\nউত্তৰঃ নৈৰ সোঁতৰ লগত।\n(ঠ) সময়ৰ গতি কিহৰ নিচিনা?\nউত্তৰঃ পাখি লগা কাঁড়ৰ নিচিনা।\n(ড) কিহৰ ওপৰত সময়ৰ যথার্থ মূল্য নিৰূপণ কৰিব পাৰি?\nউত্তৰঃ সময়ৰ সদ্ব্যৱহাৰ কৰাৰ ওপৰত।\n(ট) সময়ৰ প্ৰকৃত যন্ত্রপাতি কি?\n(গ) বেলিঘড়ী কিহক বুলিছে?\nউত্তৰঃ বেলিফুল বা সূর্যমুখী ফুলক বুলিছে।\nপ্ৰঃ সময় কি গতিত ঘূৰে?\nপ্ৰঃ কিহৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি সময় ভাগ কৰা হয়?\nপ্ৰঃ সময়ক কিহৰ লগত তুলনা কৰিব পাৰি?\nপ্ৰঃ সময়ৰ ডাঙৰ ভাগবােৰ কি কি ?\nCategories নৱম শ্ৰেণীৰ অসমীয়া\n4 thoughts on “সময় Class9Question Answer (সম্পূৰ্ণ প্ৰশ্নোত্তৰ) নৱম শ্ৰেণীৰ”\nধন্যবাদ জনালো, ছাৰ / বাইদেউ।\nইমান ধুনীয়াকৈ উত্তৰ সমূহ আছে।\nসঁচাকৈয়ে আপ্লুত হ’লো।\nYes It is very very nice🙂🙂🙂🙂🙂🙂\nThaks sir and madam


ঘৰৰ পৰিৱেশেই আছিল সাংস্কৃতিক জীৱনৰ ভেটি\nPublished on November 24, 2017 | News Source: Interviewed by Mridul Haloi\n* ছবিখনত নোকোৱা কথাৰ ভিৰ বেছি৷ প্রিয়েন্দু হাজৰিকাৰ অৱচেতনৰ এটা বাটেৰেই সাম্প্রতিক সময়ৰ পৰা অতীতলৈ এটা বাট বিচাৰি লৈছে ছবিখনে কিন্তু সেইটো যেন খুব স্পষ্ট হোৱা নাই৷ সেই আধাৰটো, সেই নেদেখা বাটটো...\nসাত্বন্না বৰদলৈ: আচলতে এইটো যিয়ে যেনেদৰে গ্রহণ কৰে তাৰ ওপৰত কথা৷ প্রিয়েন্দু হাজৰিকাই যে কিতাপখন পঢ়ে তাৰ লগত কথাখিনিৰ মিল আছে৷ সত্যৰ উপলব্ধিটোও অতীতৰ এটা বিশেষ দৃশ্যৰ অৱলোকনৰ মাজেৰেই তেওঁৰ হৈছে৷ সেই যে নাওখনৰ ওপৰত ল’ৰা এটা পৰি আছে, সেউজীয়াৰ মাজত... তাৰ মাজতে এটা সত্যৰ আভাস আছে, ই এনে এটা সত্য যিয়ে চকু পুৰি দিয়ে, হূদয় জ্বলাই দিয়ে৷ আচলত গোটেই বস্তুটো হয়তো সেই কিতাপখনতে সোমাই আছে যিখন প্রিয়েন্দু হাজৰিকাই তেওঁৰ অনুৰাগীৰ আগত পঢ়ি আছিল...\n* আপোনাৰ প্রথম চিনেমা ‘অদাহ্য’ত মামণি বাইদেউৰ এটা গভীৰ মানৱীয় এটা কাহিনী আছিল আৰু সেইখনত কাহিনীটোৱেই মূল কথা আছিল৷ পোনপটীয়া ধৰণে কথাবোৰ কোৱা হৈছিল৷ কিন্তু এই চিনেমাখন এক ধৰণৰ বিমূর্ততাৰ মাজলৈ গুচি গৈছে৷ এই বিমূর্ততালৈ গতি কি ধৰণে হৈছে চিনেমা যাত্রাটোত৷ বিমূর্ততাৰ আঁৰৰ প্রেৰণাটো কি?\nসাত্বন্না বৰদলৈ: সেইখন বাইদেউৰ কাহিনী লৈ কৰা হৈছিল নহয়– সেইবাবে সেইখনত মই বেছি ইফাল-সিফাল কৰিবলৈ সুবিধা নাছিল৷ এটা সীমাবদ্ধতা আছিল– তেওঁৰ বিষয়বস্তুটোৰ প্রতি মই শ্রদ্ধাশীল, দায়বদ্ধ হ’বই লাগিব৷ তাৰ মাজতো মই কিছু বস্তু ননা নহয়– যেনে তেওঁৰ কিতাপত নথকা এটা দৃশ্যৰ মই অৱতাৰণা কৰিছিলোঁ– সেই যে তেওঁ কৈছিল– তুমি কিমান ধুনীয়া আইনাৰ আগত চাইছানে? আৰু তাৰ পাছত তাই কাণত দোল এপাট পিন্ধি লয়লাসে আইনাত নিজকে চায়, সেইটো কিন্তু কিতাপত নাই৷ তথাপি বিষয়বস্তুটোকহে মই চিনেমাত প্রতিফলিত কৰিছোঁ গতিকে তাৰ বাহিৰলৈ যোৱাটোত অলপ অসুবিধাও আছিল৷ কিন্তু ‘ছিম্বলিক’ কাম তাতো আছিল৷ কিন্তু বহু কথা মানুহে বুজি পোৱা নাছিল হয়তো৷ ‘মাজ ৰাতি কেতেকী’ত মোৰ স্বাধীনতা আছিল৷\n* ছবিখন চাই থাকোঁতে শুভবার্ চলিহা চৰিত্রটো যেতিয়া আহি যায় অৱধাৰিতভাৱেই এজন বৰেণ্য লোকৰ নাম মনলৈ আপোনা আপুনি আহি যায়– সৌৰভ কুমাৰ চলিহা৷ বিচৰা ধৰণে সৌৰভ কুমাৰ চলিহাৰ দ্বাৰা সেই চৰিত্রটো প্রভাৱিত নেকি?\nসাত্বন্না বৰদলৈ: চৰিত্রটো মই যেতিয়া সৃষ্টি কৰিছিলোঁ তেতিয়া সচেতনভাৱে চলিহা ছাৰৰ কথা ভাবি অনা নাছিলোঁ৷ এজন মূৰ তুলি চাব পৰা লেখক, যিয়ে পাছৰ প্রজন্মৰ প্রতিনিধিসকলক অনুপ্রাণিত কৰিব পাৰে, তেনেকুৱা এজন সৎ মানুহ, সৎ লোকৰ চৰিত্র এটা মই সৃষ্টি কৰিবলৈ বিচাৰিছিলোঁ৷ কিন্তু লাহে লাহে মই দেখিলোঁ যে লেখকজন হৈ গ’ল সৌৰভ কুমাৰ চলিহা ছাৰৰ লগত মিল থকা– নিজে নিজে দেই, মই সচেতনভাৱে কৰা নাই৷\n* শুভবার্টোও পৰোক্ষভাৱে–\nসাত্বন্না বৰদলৈ: শুভবার্ তেওঁৰ৷ তেওঁৰ ‘ভাল খবৰ’ নামৰ লেখা এটা আছিল তাৰ বাবেই আহিল হয়তো শুভবার্৷ এইবোৰ মোৰ মনলৈ নিজে নিজে অহা৷ হয়তো মোৰ অৱচেতন মনত তেওঁ সদায় আছে৷\n* আপোনাৰক্তঅৱচেতনত সৌৰভ কুমাৰ চলিহা আছে বুলি কৈছে, আপুনি নীলমণি ফুকনক ভাল পায় বুলি মই জানো৷ চিনেমাখনৰ বিমূর্ততাৰ সৈতে নীলমণি ফুকনৰ কবিতাৰ বিমূর্ততা, সৌৰভ কুমাৰ চলিহাৰ জীৱন আৰু সৃষ্টিৰ বিমূর্ততাৰ সৈতে কিবা সম্বন্ধ আছে নেকি?\nসাত্বন্না বৰদলৈ: হয় হয়৷ ময়ো ভাবোঁ আৰু কথাটো মোক আনেও কৈছে৷ কথা হ’ল তুমি যদি ভাবা যে সৌৰভ কুমাৰ চলিহাই মোৰ শুভবার্ চলিহাৰ সৃষ্টিত প্রভাৱ পেলাইছে বা নীলমণি ফুকনৰ কবিতা এটাই ক’ৰবাত কিবা চাপ পেলাইছে তেন্তে মোৰ নিচিনা ভাগ্যৱান কোনো নাই বুলি মই ভাবোঁ৷\n* আমি এটা কথা অনুভৱ কৰোঁ যে জীৱনে নিজে নিজেই নিজৰ যাত্রা পথত একো একোটা বিকল্প পথ উলিয়াই লয়, যাতে ইয়াৰ গতি স্তব্ধ নহয়৷ সৃষ্টিশীল কর্মৰ ক্ষেত্রতো সেই পথটো চৰিত্রবোৰক বা তাৰ জীৱনবোৰক নিজেই পথ উলিয়াই ল’বলৈ দিয়া ভাল বুলি ভাবোঁ৷ কিন্তু চিনেমাখনক আপুনি প্রায় প্রতিটো চৰিত্রকে একো একোটা পথ নির্ধাৰণ কৰি দিছে আৰু সেই পথেৰেই তেওঁলোক আগবাঢ়িছে৷ এই সমাধানমুখী পথবোৰে চিনেমাখনৰ পৰিসৰটোক অলপ সীমাবদ্ধ কৰি পেলোৱা নাইনে? আপুনি যদি এতিয়া চিনেমাখন চায় এই সমাধানবোৰ নথকা হ’লে অলপ বিস্তৃতিৰ সম্ভাৱনা আছিল যেন নালাগেনে?\nসাত্বন্না বৰদলৈ: কথাটো হয়– কিন্তু কি জানা, সৰহভাগ দর্শকে সমাধান নিবিচাৰিলেও এটা অন্ত বিচাৰে৷ এটা অধ্যায় সমাপ্ত হোৱাটো বিচাৰে৷ মোৰ ভাব হ’ল– দর্শক হিচাপে মই কি বিচাৰিলোঁহেঁতেন? মোলৈ এটা সমাপ্তিবিহীন কাহিনী থৈ দিলে মই ভাল পালোঁহেঁতেন নেকি? মই ভাল নাপালোঁহেঁতেন৷ সেই কাৰণে মই এজন সাধাৰণ দর্শক হিচাপে ছবিখন যি ধৰণে চাবলৈ বিচাৰিম সেই ধৰণেই কথাবোৰ দেখুৱালোঁ৷ হয়তো এটা স্তৰ ওপৰলৈ গ’লহেঁতেন যদি মই কিছুমান গল্প মুকলি কৰি এৰি দিলোঁহেঁতেন৷ যেনে ধৰা– মেধি যদি ঘূৰি নাহিলহেঁতেন৷ কিন্তু কথা হৈছে মেধি ঘূৰি নহা হ’লে কাঞ্চা মোৰ কাৰণে অদৰকাৰী হ’লহেতেঁন৷ মই ইয়াকেই দেখুৱাব খুজিছোঁ যে ঘৰতেই আছে তোমাৰ সংসাৰ৷ কিন্তু দূৰলৈ বিচাৰি গৈছা৷ ভূপেন হাজৰিকাই কৈছে নহয়– ঘৰে ঘৰে আছে মোৰ আপোন জন– কিন্তু আমি দিহিঙে দিপাঙে বিচাৰি ফুৰোঁ৷\n* এটা যোগাত্মক ভাবনাও আপুনি দিব বিচাৰিছে–\nসাত্বন্না বৰদলৈ: হয়, হয়... এইবোৰ মোৰ ক’ব লগা কথা আৰু সেইখিনি মই ক’বলৈ চেষ্টা কৰিছোঁ৷ আপোন আৰু পৰৰ বিভেদবোৰৰ কথা স্পষ্ট কৰি দিবলৈ যত্ন কৰিছোঁ– মেধি, কাঞ্চা তেওঁৰ আমেৰিকাত থকা পুত্রৰ কথাবোৰৰ মাজেৰে৷\n* আদিল হুছেইনৰ চৰিত্রটোৰ সম্ভাৱনাটোক যেন চিনেমাখনত ব্যৱহাৰ কৰা নহ’ল– এনে ভাব হয়, চাই থাকোঁতে–\nসাত্বন্না বৰদলৈ: সেইটো মই স্বীকাৰ কৰোঁ৷ যদিও আদিল হুছেইনৰ চৰিত্রটো চিনেমাখনৰ কেন্দ্রীয় চৰিত্র আৰু বাকীবোৰে তেওঁক আৱর্তনহে কৰিছে কিন্তু মই যদি আদিলক ইয়াতকৈও বেছি বিকশিত কৰিব খুজিলোঁহেঁতেন তেন্তে হয়তো চিনেমাখনৰ সন্তুলন ক’ৰবাত হেৰালহেঁতেন৷ এনে ধৰণৰ এটা মোৰ ভাব হ’ল৷ কাৰণ আজিৰ গল্পটোত যিটো মোৰ ক’ব লগা কথা– দুর্বলজনক সদায়েই বঞ্চিত, শোষিত কৰি অহা হৈছে, সেয়া তেতিয়াও আছিল আজিও আছে৷ নিসংগতা আজিও আছে আগতো আছিল গোটেইখিনি প্রকাশ হৈছে বুলি মই ভাবোঁ৷ আমি যদিও আধুনিক হৈছোঁ– আমাৰ আচল কথাবিলাক একেই আছে৷ কোনোবাই উৰি যাব পাৰে, বাচি যায়, কোনোবাই নোৱাৰে৷ যদি দুয়োটা কথাকে মই সমানে বিকশিত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰোঁ তেন্তে ই আৰু গধুৰ হৈ গ’লহেঁতেন৷ হয়তো মই নোৱাৰিলোঁহেঁতেন৷\n* বাইদেউ, মই যদিও আজিহে আপোনাৰ সৈতে দীঘলীয়াকৈ কথা পাতিছোঁ– কিন্তু আপোনাক সুদীর্ঘ দিন ধৰি জানো৷ আপোনাৰ ব্যক্তিত্বই আমাক প্রভাৱিত কৰি আহিছে৷ আৰু ৰেডিঅ’ত শুনা আপোনাৰ মাতটোৱেই আমাৰ মনত আপোনাৰ ওখ সাংস্কৃতিক জীৱন আৰু ব্যক্তিত্ব সম্বন্ধে এটা সুদৃঢ় ধাৰণা আমাৰ মনত গঢ় দিছে৷ মই সুধিব খুজিছোঁ– আপোনাৰ এই সাংস্কৃতিক জীৱনটোৰ ভেটিটো কিদৰে নির্মাণ হৈছিল৷ আপোনাৰ সাংস্কৃতিক বোধটো কেনে পৰিৱেশৰ মাজেৰে, কোনবোৰ মানুহৰ সৈতে সম্পর্কৰ জৰিয়তে গঢ় লৈছিল?\nসাত্বন্না বৰদলৈ: কিছু আচলতে মোৰ ডি এন এ বা জিন৷ মোৰ দেউতাই নাটক কৰি ভাল পাইছিল– চাকৰি সূত্রে তেওঁ বিভিন্ন ঠাইত ঘূৰি- ফুৰিছিল, কিন্তু য’লৈ যায় তেওঁৰ সৈতে একে চিন্তা আৰু ৰুচিৰ মানুহ অলপ গোট খুৱাই ক্লাব গঠন কৰিছিল, তাতে নাটক কৰিছিল৷ গতিকে সৰুৰে পৰাই আমি দেউতাৰ নাটক চায়েই ডাঙৰ হৈছোঁ৷ দেউতাক প্রথম প্রবীণ ফুকনৰ এখন নাটকত অভিনয় কৰা মই দেখিছিলোঁ৷ সেইটো আছিল মোৰ দেউতাৰ অভিনয় চোৱাৰ প্রথম স্মৃতি৷ তাৰ পাছত দেউতাক ভোগজৰাত লক্ষী সিংহ হোৱা দেখিছোঁ৷ আন্ধাৰ অডিটৰিয়াম এটাত বহি পোহৰৰ বর্ণময়তাৰ মাজত দেউতাৰ অভিনয় চোৱাৰ অভিজ্ঞতা আৰু স্মৃতিয়ে নিশ্চয় মোক অনুপ্রাণিত কৰিছিল৷ মোৰ দেউতাৰ এজন বন্ধু আছিল যুগল দাস৷ তেওঁ নাট্যকাৰ, নাট পৰিচালক৷ মোৰ শৈশৱত তেওঁৰ এটা ডাঙৰ অৱদান আছে৷ দেওবাৰৰ দুপৰীয়াবোৰ আমি তেওঁৰ ঘৰতে কটাইছিলোঁ৷ তেওঁ আমাক ছবি আঁকিবলৈ শিকাইছিল৷ মোৰ বাইদেউক বজাবলৈ শিকাইছিল... সেই মানুহজনৰ অৱদানৰ কথা মই ক’বই লাগিব৷ তাৰ পাছত হৈছে মোৰ মা৷ মোৰ মা সম্বন্ধত আগৰৱালা পৰিয়ালৰ প্রতিনিধি আৰু মাহঁতৰ মাজতো এটা সাংস্কৃতিক চেতনা আছিল৷ গতিকে সেইবোৰো আমি পাইছোঁ৷ আটাইতকৈ ডাঙৰ কথা আমি গান গোৱা, নাটক কৰা, একোতেই বাধা নাপাইছিলোঁ৷ কোনোদিন মা-দেউতাই মোক বাধা-নিষেধ কৰা, নিৰুৎসাহিত কৰা মোৰ মনত নাই৷\n* ৰেডিঅ’ত আপুনি যথেষ্ট সময় কটাইছে–\nসাত্বন্না বৰদলৈ: হয়৷ এই অধ্যায়টোৰ পাছতআছিল মহেন্দ্র বৰঠাকুৰ দাদা৷ তেওঁৰ ভূমিকাৰ কথা মই ক’বই লাগিব৷ মই তেতিয়া ডাক্টৰণী৷ মই প্রেয়সী বুলি এখন নাটক কৰিছিলোঁ৷ সেইখন চাই তেওঁ মোৰ বিষয়ে খুব লিখিলে– চিকিৎসক হৈ শাক বেচা ছোৱালী এজনীৰ ভূমিকা লৈ, কামৰূপীয়াত কথা-বতৰা কৈ কৰা অভিনয়ক তেওঁ খুব প্রশংসা কৰিছিল৷ তেওঁ সেইটোক এটা আশাৰ কথা বুলি কৈছিল৷ তাৰ পাছত আমি নাটকত ৰিহার্চেলত থাকিলে তেওঁ আহে আৰু কয়– বৰদলৈ আপুনি ৰেডিঅ’লৈ নাটক কৰিবলৈ আহক৷ তাৰ আগতে মই চেমনীয়াৰ চ’ৰাত অভিনয় কৰিছিলোঁ কিন্তু পাছলৈ মোৰ চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ পঢ়া-শুনা আৰু অন্যান্য কাৰণত কথাটো পিছ পৰি আছিল৷ কিন্তু তেওঁ অডিশ্যনৰ ফর্ম নিজে মোৰ ওচৰলৈ লৈ আহিছিল আৰু কৈছিল যে– তুমি এইখন পূৰ কৰি মোৰ হাততেই দিবা, মই লৈ যাম৷ একেবাৰে অভিভাৱক সুলভ কাম৷ তাৰ পাছত মই কি নাটক কৰিছোঁ, কোনখনত কেনে কৰিছোঁ সকলো মন্তব্য মই পাওঁ তেওঁৰ পৰা৷ আৰু এগৰাকী আছিল নীলু চক্রৱর্তী৷ তেওঁলোক দুজনে মোক ইমান উৎসাহিত কৰিছিল যে মই ভাবিব নোৱাৰোঁ৷ ৰেডিঅ’ত মাতটোৰ ব্যৱহাৰ, কিদৰে মাতটোৰে দুখ-সুখ সকলো অনুভূতি ব্যক্ত কৰিব লাগে সকলো শিকিছোঁ নীলুদাৰ পৰা৷ আৰু মঞ্চৰ যিখিনি শিকিছোঁ সেয়া দুলালদাৰ পৰা শিকিছোঁ৷\n* অদাহ্য কৰাৰ আগতে চিনেমাৰ সৈতে জড়িত কিবা কাম কৰিছিল নেকি?\nসাত্বন্না বৰদলৈ: হয়, কিছু কাম কৰিছিলোঁ৷ কামটোও আকস্মিকভাৱে কৰা হৈছিল আৰু চিনেমাৰ আৰম্ভণিটো তাতেই৷ তুমি ৰাজু মজিদক জানানে– তেওঁ দূৰদর্শনৰ প্রযোজনাৰ কাম কৰিছিল৷ তেওঁ কিছুমান সৰু সৰু গল্পৰ চিত্রায়ণৰ কাম কৰিছিল৷ ১৫-২০ মিনিটৰ৷ মৃদুল গুপ্তাৰ সূত্রপাত নামৰ এখন ছবিৰ ছেটত আমি লগ হৈছিলোঁ৷ তেওঁ মোক কৈছিল, মই কিছুমান সৰু সৰু ছবি কৰিছোঁ আপুনি দূৰদর্শনলৈ আহিবচোন কেতিয়াবা৷ তেতিয়া দূৰদর্শন পাণবজাৰত আছিল৷ মই গৈছিলোঁ– এদিন গৈ মই তেওঁ কিদৰে চুটি গল্প এটাৰ চিত্রয়ণ কৰে তাকে চালোঁগৈ৷ মোৰ খুব ভাল লাগিছিল৷ আৰু মই নিজে নজনাকৈয়ে কেমেৰা আৰু অভিনয় সম্পর্কীয় কিছুমান কথা তেওঁক ক’লোঁ– ভিতৰৰ পৰাই আহিছিল সেয়া৷ ৰাজু মজিদ তেতিয়া আচৰিত হৈছিল– আৰু মোৰ ওপৰত তেওঁৰ এটা বিশ্বাস জন্মিছিল, ছবিৰ কাম কৰিব পাৰিম বুলি৷ তেওঁ মোক কিছুমান গল্প বিচাৰি দিবলৈ অনুৰোধ কৰিছিল৷ তাৰ দুমাহৰ পাছতে প্রান্তিকত মই এটা গল্প পঢ়িছিলোঁ– ডাঃ সুৰেশ চক্রৱর্তীৰ৷ আৰণ্যক৷ গল্পটোৱে মোক খুব অনুপ্রাণিত আৰু উত্তেজিত কৰি তুলিছিল আৰু গল্পটোৰ এটা চিত্রৰূপ পঢ়ি থাকোঁতেই মোৰ মনত ভাহি উঠিছিল৷ ৰাজু মজিদক গল্পটোৰ কথা কোৱাত তেওঁ মোকেই সেইটোৰ এখন চিত্রনাট্য কৰাৰ কথা কৈছিল আৰু মই সন্মত হৈছিলোঁ–লিখিছিলোঁও৷ মোৰ চিত্রনাট্য তেওঁৰ পচন্দ হৈছিল আৰু সেইখন পৰিচালনাৰ কামো মোক কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰিছিল৷ সেয়াই আচলতে আৰম্ভণি আছিল–\n* এইটো কোন সময়ৰ কথা আছিল?\nসাত্বন্না বৰদলৈ: এয়া ১৯৮৯ চন মান হ’ব৷ তেতিয়াই চিনেমা সম্পর্কীয় বহু কথা শিকিছিলোঁ– সম্পাদনাৰ টেবুলত বহাৰ অভিজ্ঞতাও হৈছিল আৰু মোৰ এটা আত্মবিশ্বাসো তাতেই গঢ় লৈছিল– চিনেমাক লৈ এটা উত্তেজনা মনৰ মাজত সৃষ্টি হৈছিল৷ আৰু বিশ্ব চিনেমাৰ বিশাল ক্ষেত্রখনৰ প্রতি অবাক আৰু বিমুগ্ধ দৃষ্টিও মোৰ নিক্ষেপিত হৈছিল৷ তাৰ ছবছৰ পাছতেই মই অদাহ্য কৰিছিলোঁ–\n* নতুন পৰিকল্পনা কৰিছে? নাটক বা চিনেমা?\nসাত্বন্না বৰদলৈ: এখন নাটকৰ কথাও ভাবিছোঁ– সম্পূর্ণ হোৱা নাই৷ মোৰ নিজৰ স্ত্রুীপ্ট৷ ছবিৰ বাবেও এখন চিত্রনাট্য লৈছোঁ৷ বহুকেইখন চিত্রনাট্য লৈ খেলা কৰি আছিলোঁ আচলতে, এতিয়া তাৰে এখন লৈছোঁ৷ তাতো দুটা গল্প সমান্তৰালভাৱে আছে– তাক এতিয়া মই ক’ত শিল্পীতভাৱে চিনেমাত এটা সংযোগ বিন্দুলৈ আনিম তাক লৈ চিন্তা কৰি আছোঁ৷ মই ধৰি লৈছোঁ যে আৰু দুবছৰৰ ভিতৰত ছবিখন কৰিম৷\n* আমিও আশা কৰিম সোনকালেই আৰু এখন ছবি আপোনাৰ পৰা পাম বুলি৷ আমাক ইমানখিনি সময় দিয়া বাবে আপোনাক আন্তৰিক ধন্যবাদ আৰু কৃতজ্ঞতা জনাইছোঁ৷\nসাত্বন্না বৰদলৈ: ধন্যবাদ৷ ময়ো আশা কৰিছোঁ ছবিখনৰ কাম সোনকালে কৰিব পাৰিম আৰু এইবাৰ যদি মোৰ ছবিত কোনো ষ্টাৰ নাথাকে তোমালোকেও প্রচাৰত সহায় কৰিবা বুলি আশা কৰিছোঁ৷\n* নিশ্চয় বাইদেউ, আমাৰ সকলো সহযোগ আপোনালৈ থাকিব৷\nজাল ন’টে ছানি ধৰিছে বজাৰ\nNo proposal from Tripura to link with e-NAM: Centre\nএছিয়ান মুকলি কাৰাটেত অসমৰ সাফল্য\nShreyas Iyer scripts sensational2wicket win for Daredevils\n‘মোৰ সফলতাৰ বাবে দেশবাসীক কৃতজ্ঞতা জনালোঁ’\nনাৰায়ণপুৰ-শিমলুগুৰি গড়কাপ্টানী পথৰ বিধ্বস্ত ৰূপ, পথচাৰীৰ হাঁহাকাৰ\nশিশু বিজ্ঞানীৰে মুখৰিত ডিব্রুগড় বিশ্ববিদ্যালয়\nAll Rights Reserved 2018 © The Janambhumi | Total visits : 6039005


Download and installaunicode font (Click here to download), if your system does not support Assamese text. সুৰভি ফিৰিঙতিৰ পৰা খাণ্ডৱ দাহগীতালম্বোদৰ ডেকানিস্তাৰিণী দেৱী বা ফাতেমা বিবিভুৰুকী বৌলাওখোলামলক গুইন্-গুইন্‌মিষ্টৰ ফিপ্সনপ্ৰথম দৰ্শনত ওপজা প্ৰেমবাপিৰামমাধৈমালতীজোনবিৰিআমাৰ সংসাৰযেনে চোৰ তেনে টাঙোনভোকেন্দ্ৰ বৰুৱাএৰাবাৰীকাশীবাসীধৰ্ম্মধব্জ ফয়চলা-নবিচমৈদামলোভকেহোঁকলিকেহোঁকলিমুক্তিজুৰমন ৰাইদঙীয়া (এবেগেতীয়া সাধু)মগনিয়াৰ বুঢ়া পাতমুগীশ্বন্মাৰ্জ্জাৰীবিহুমাউৰাৰছিতসাধুকথাৰ কুকিআমালৈ নেপাহৰিবকেকো ককাকন্যাজয়ন্তীনকওঁপণ্ডিত মহাশয়ভেমপুৰীয়া মৌজাদাৰমিলাৰামৰ আত্ম-জীৱনীমূলা-খোৱা বুঢ়া মূলা-খোৱা বুঢ়া\nপ্ৰথম আধ্যা তাহানি এক ৰজাৰ দিনত এহালি বুঢ়া-বুঢ়ী আছিল। দুয়ো গাঁৱৰ এমূৰত সৰু পজা এটিতে টুক্ টুক্ টাক্ টাককৈ কোনোমতে খাই বৈ থাকে; খেতি-বাতি বিশেষ একো নাই; কেৱল ঘৰৰ আগৰ এচমকামান মাটিতে শাকটো-পাচলিটো আৰ্জি তাকেই বেচি কিনি কোনোমতে পেটে ভাতে খাই সাস্ত সমস্তকৈ দিন কটায়। ঘৰখনিৰ ভিতৰত বুঢ়া আৰু বুঢ়ী, তেওঁ বিলাকৰ আগলৈ চাবলৈকো নাই, পাছলৈ চাবলৈকো নাই।এইবাৰ বুঢ়াই কৰবাৰ পৰা ভাল মূলাৰ গুটি আনি বৈ গোবৰ-মাটি ছাই-মাকতি সাৰ-জাবৰ আদি দি নিকাই খুচৰি লহ-পহ কৰে বাল মূলা এডৰা কৰিছে; দেখিলেই এনেহে লাগে, যেন মূলাডৰাই "মোক খা" "মোক খা"কৈ হাত বাউলি দি মাতিব লাগিছে।কোন কোৱা-চিলাই বতৰা কলেগৈ ক'ব নোৱাৰোঁ, স্বৰ্গত বাতৰি ওলালগৈ, যে অমুক ঠাইত অমুক বুঢ়াৰ শাকনি বাৰীত এনে এডৰা 'মোক খা,'মোক খা' কৰা মূলা হৈছে। লাহে লাহে এই কথাৰ পম বাঢ়ি গৈ ইন্দ্ৰৰ কাণ পালেগৈ। কথাটো লুভীয়া ইন্দ্ৰ বাহাদুৰৰ পেটত 'কেতিয়া মূলাৰ ওচৰ পাওঁ' এই কথাই ধান বানিবলৈ লাগি গ'ল। দ্বিতীয় আধ্যাৰাতিপুৱাই কাউৰী-কুকুৰ নৌ উঠোতেই ফটা-কঁথা নিহালিৰ মায়ামোহ এৰি বুঢ়াৰ শাকনি সোমোৱা অভ্যাস। দিনততো দিঠকত মূলাখোচৰা আছেই, ৰাতিও সমাজিকত বুঢ়াৰ মূলা-খোচৰাৰ ক্ৰুটী নাই; আন কি, টোপনীত গাৰু খুদখহুত কেনেবাকৈ হাত পৰি খজুৱালেও বুঢ়াৰ মূলা-খোচৰা যেনহে লাগে। এদিন ৰাতিপুৱা দোকমোকালিতে শাকনিৰ পৰা বুঢ়াই ৰিঙিয়াই মাতিবলৈ ধৰিলে, "বুঢ়ী ঔ বুঢ়ী!"বুঢ়ীঃ "ঔ!"বুঢ়াঃ "চাহিচোন বেগাই আহ!"বুঢ়ীঃ "ৰাতি এডোখৰ থাকোতেই নো কি হ'ল ঐ! মই জাৰত এতিয়াই নোৱাৰোঁ উঠিব।"বুঢ়াঃ "মোৰ মূৰখাতী বুঢ়ী, আহচোন চাই যাহি।"বুঢ়ীঃ "মোৰ মূৰখোৱা বুঢ়া, মই নোৱাৰোঁ যাব, কি হ'ল ক?"বুঢ়াঃ "বোলো, মূলাকণ কঠীয়া মাৰিলে।"বুঢ়ীঃ "কি হ'ল? কোনে ? গৈছো।"এই বুলি নিহালি কঁথা তুলি তলিচা যি আছিল সোপাকে গাত মেৰাই লৈ বুঢ়ী শাকনি পালেগৈ। তৃতীয় আধ্যাবুঢ়াঃ "ই কথাই কথা নহয়, সি মূলা খাই লতা পাইছে যেতিয়া আজিও আহি ওলাবহি। আজি ৰাতি খাপ দি তাক ধৰিবই লাগিব, কি বোল বুঢ়ী? মই অমুকা বুঢ়া হওঁ যদি তাক গৰু-বন্ধা পঘাৰে বান্ধি ঢেকি-ঠোৰা লগাম।"বুঢ়ীঃ "মই হবলা আমুকী বুঢ়ী হওঁ যদি মাকতিয়েকে তাক বুঢ়ী বাঢ়নী নলগাম?"এইদৰে বুঢ়া-বুঢ়ীয়ে পাঙি-পাতি দীঘল দিনটো কোনো মতে নিয়াই ৰাতি খাই-বৈ উঠি খাপ দি আছে। ফেঁচাই কুৰুলিয়ালে, গ'ল,মূলাচোৰ নাহিল। হঁয়কলিয়ে মাতিলেঃ "হঁয়কলি, হঁয়কলি, অতকবোৰ ধান চাউল কি কৈলি?" হঁয়কলিয়নীয়ে উত্তৰ দিলেঃ "পোৱে খালে, জীয়ে খালে ঠোক্ ঠোক্, থাক্ থাক্", গ'ল মূলাচোৰ নাহিল; গাঁৱৰ সিমূৰে ফেৰুৱাই "ফেউ ফেউ" কৰিলে, গ'ল, মূলাচোৰ নাহিল; কুকুৰে ওচৰতে ভৌ অ-অ-অউ হো-' কৈ আকাল লংঘা কুলক্ষণীয়া চিয়ঁৰ লগালে, গ'ল, মূলাচোৰ নাহিল। মূলা নাইকিয়া মানুহে শোৱাপাটীত পৰি এলুটি দুলুটিকৈ তিনি চাৰি বাৰ লুটি-বাগৰ দি টোপনিটো সলাই লৈ আকৌ শুলে, তেও নাহিল মূলাচোৰ নাহিল।" বুঢ়াই নিৰাশ হৈ বেজাৰ মনেৰে বুঢ়ীক মাত লগালে, "বুঢ়ী কি কৱ! চোৰ দেখোন নাহিল।" বুঢ়ীয়ে কিংকৰ্তব্যবিমূঢ় হৈ কি উত্তৰ দিব, এই কথা ভাবোঁতেই মূলাচোৰ ইন্দ্ৰই গাত ঔ বীজ আৰু তেল জেপজেপিয়াকৈ ঘহি, তেল কলীয়া আঠু মূৰীয়া চুৰিয়া পিন্ধি, আৰু এৰীয়া কাপোৰ গাঁত মাৰি,বুঢ়া মানুহ এটাৰ বেশ ধৰি শাকনি সোমাই কচ্ কচ্ কৰে মূলা খাবলৈ লাগি গ'ল। সহস্ৰলোচন মূলাত ইমান মজি গৈছিল যে তেওঁৰ সহস্ৰ চকুৰ আগতো, হাতত গৰুৰ পঘা, ঢেকীঠোৰা, আৰু বুঢ়ী বাঢ়নী লৈ দুৱাৰ চুকত লুকাই থকা বুঢ়া বুঢ়ী, নপৰিল। চতুৰ্থ আধ্যাইন্দ্ৰঃ "হে ককাই, মোক আৰু নিকিলাবা ঔ, এয়ে আঁতিছে। মই এধামৰা হ'লো; তুমিও বুঢ়া মানুহ, ময়ো বুঢ়া মানুহ, অলপ মুখলৈ চোৱাঁ ঔ এই বাৰৰপৰা মই আৰু এনে কাম নকৰোঔ! মোক এৰি দিয়া ঔ! হে বৌ! বাঢ়নী খোচত মোৰ চকু ফুটিবলগীয়া হ'ল, মোক ইমানতে এৰাঔ! বান্ধ মোকোলাই দিয়া, মই দুটি ভৰিত ধৰি চুলি চিঙি কাতৰ কৰি মাতিছোঁঔ! হে বধে চুব আৰু নেমাৰিবাঔ!"বুঢ়াঃ "তোৰ মুখেদি মই মূলা এটাইকেইটা উলিয়াইহে এৰিম! মোৰ গুৰুক দিয়া নাই,গোঁসাইক দিয়া নাই, ভকতক দিয়া নাই, মহাজনক দিয়া নাই, সন্ত-সাধুক দিয়া নাই; তই কটা মোৰ মূলা আগেয়ে চুৰকৈ খালি।"বুঢ়ীঃ "মোৰ এইটোৰ বাঢ়নী ভাগি ঢুকাল, আৰু এটা আছে সেইটো আনোগৈ ৰ।"ইন্দ্ৰঃ "ককাই তোমাক যিহকে লাগে তাকে দিম, মোক এৰি দিয়া।"বুঢ়াঃ "যিহকে লাগে তাকে দিবি? ওঁ বাৰু অ'। কটা ছাল-ছিগা ভিকহু, তই যিহকে লাগে তাকে দিব নেলাগে, মোৰ ঘৰতে গোলাম হৈ থাকি খেতি-বাতি কৰি দিম বুলি সৈ কাঢ়।"ইন্দ্ৰঃ "ককাই মই সেইটোৰ বাহিৰে যিহকে কোৱা তাকে কৰিবলৈ গাত লৈছোঁ, সেইটোহে নোৱাৰোঁ। তোমাৰ আগত আৰু কি মিছা কথা কম, মই ইন্দ্ৰ, বেশছন কৰি আহি তোমাৰ মূলা খাইছিলোঁ।"বুঢ়াঃ "তই ইন্দ্ৰ যদি ভালেই হ'ল, মইও তোকেইহে বিচাৰি ফুৰিছিলো; বুঢ়াৰ হাতত চেঙেলি পৰিছ। জনমৰ পৰা আমাৰ দুখতে কাল গৈছে, তেও তই চকু মেলি নেচা? বুঢ়ী,সিটোৰ বাঢ়নী আনগৈ, যা বাঘেখাঁতী কৰিছ কি? বেগাই য়া। ইয়াৰ চকু কেটাৰ একে বেলিয়েই চাই-থনীয়া শৰাধ কৰি থওঁ।"ইন্দ্ৰঃ "মই তিনি শইত খাই কৈছোঁ, ককাই তোমাক যিহকে লাগে তাকে দিম, মোক একো নকৰিবা।"বুঢ়াঃ "বাৰু ৰ তেন্তে, আমি বুঢ়া-বুঢ়ী দুয়ো আলচ কৰি কি লাগে কওঁ।"এইবুলি পঘাৰ বান্ধটো ঘৰৰ খুটাত ভালকৈ আঁটি দি বুঢ়া-বুঢ়ী অলপ আঁতৰ হৈ ইন্দ্ৰই নুশুনাকৈ আলচ কৰিবলৈ লাগি গ'ল। পঞ্চম আধ্যাইফালে স্বৰ্গত শেহ ৰাতি টোপনী ভাগি শচীয়ে কাষৰত খেপিয়াই ইন্দ্ৰক নেপাই কান্দি-কাটি মহা হুলস্থুল লগাই দিলে। কি কৰিব নিৰুপায়, ঘৰৰ কোনেও ধৰি শচীক ৰাখিব নোৱাৰে, পানীত পৰি মৰিবলৈ যায়; আৰু গোটেইজনী বাউলী হৈ, গিৰীয়েকৰ স্বভাৱচৰিত্ৰ সোপাকে আগৰ পৰা গুৰিলৈকে উকটি, নানা সুমিষ্ট ভাষাৰে গালি-শপনি পাৰি তলমাটি ওপৰ লগাই দিলে। চন্দ্ৰ-সূৰ্য্য বায়ু-বৰুণ আদি কৰি ত্ৰিদশকোটি দেৱতা আৰু ঘৰৰ চাকৰ-নাকৰ লগুৱা-লিকচৌ বিলাকে দিহাদিহি ইন্দ্ৰক বিচাৰি চলাথ লগাইছে, কিন্তু সকলোৱে ওপৰে ওপৰেহে ফুৰিচে, ঘাই কথাৰ সম্ভেদ কোনেও পোৱা নাই। ইন্দ্ৰ-জোন কেনি বৈ গ'ল, তাৰ উৱাদিহ ধৰিব নোৱাৰি যেয়ে যেনিয়ে পাই তেনিয়েই ভেটা দি ফুৰিছে। ত'ত যে ইফাল আহি বুঢ়াৰ ঢেকী-থোৰাৰ মাৰত চেপেটা লাগি ত্ৰাহি-মধুসুদন দেখিব লাগিছে, এই কথা কাৰো সমাজিকতো নাই। ষষ্ঠ আধ্যাবুঢ়াঃ "এটা বৰ-ঘৰ, এটা মাৰল-ঘৰ, এটা চৰা-ঘৰ, এটা বুলনি-ঘৰ, এটা গোহালি-ঘৰ, এযোৰ ভঁড়াল (এটি গুটি, এটা গছী), ঢেকীশাল, তাঁত-শাল, নাম-ঘৰ; তাৰ পাছত এগোহালি গৰু, এখুটি ম'হ; তাৰ পাছত ৰাম-বুলিয়া মোৰ কাপোৰ-কানি; তাৰ পাছত কিবা বোলেনে তোৰ ৰিহা-মেখেলা, অলঙ্কাৰ-পাতি; ইয়াকে কোৱা যাওক; কি বোল বুঢ়ী?"বুঢ়ীঃ "কি বোলো, মোৰ মূৰ খোৱা, তোৰ মূৰ বোলো। আগেয়ে মোৰ অলঙ্কাৰ-পাতি, তাৰ পাছতহে তোৰ ঘৰ-দুৱাৰ হাতী-মাখি।"বুঢ়াঃ "আগেয়ে ঘৰ-দুৱাৰ নহ'লে তোৰ মূৰ অলঙ্কাৰ পাতি ক'ত থবি বুঢ়ী ঘুগুলী?"বুঢ়ীঃ "বুঢ়া ঘুগুলা, তোৰ মূৰ অলঙ্কাৰ পাতি মোৰ গাত থাকিব। ঘৰ-দুৱাৰ, গৰু, ম'হ জুইয়ে পুৰিলে, মৰি থাকিল, আজৰি হ'ল, মোৰ অলঙ্কাৰ সদায় থাকিব। বুঢ়া ঘুগুলা সোলা!"বুঢ়াঃ "মোৰ মূৰ খাঁতী বুঢ়ী ঘুগুলী সুলী! তই মৰিলে তোৰ অলঙ্কাৰ তোৰ মূৰ ক'ত থাকিব?"বুঢ়ীঃ "মোৰ মূৰ খোৱা বুঢ়া ঘুগুলা হতচিৰি হোৱা, মই মৰিলে মোৰ মূৰটো তয়ে খাবি। বুঢ়া ঘুগুলা, মোৰ মূৰটোলৈ, তোৰ বৰ হেঁপাহ হৈছে, ৰ তাকে তোক দিওঁ।"এই বুলি বুঢ়ীয়ে ফোঁ ফোঁ কৰে লৰ মাৰি আহি "বুঢ়াক মোৰ মূৰটো লাগে, তাকে দিয়া" বুলি ইন্দ্ৰক কৈ হাতৰ বান্ধটো মেলি দিলে। বুঢ়া ভেবা লাগি চাই থাকোঁতেই গ'ল; ইন্দ্ৰই বান্ধৰ পৰা মুকলি হৈয়েই বুঢ়ীৰ কথামতেই তত্ক্ষণাত বজ্ৰেৰে কোব মাৰি বুঢ়ীৰ মূৰটো কাটি বুঢ়াৰ আগত পেলাই দি মায়া হৈ গুচি গ'ল। কাণ্ডখন দেখি বুঢ়া বিমূৰ্চ্ছিত হৈ মাটিত পৰিল।


MA Pass Thief Arrested : ইংৰাজীত এম এ পাছ চোৰ! জেৰাৰ সময়ত চোৰৰ বিষয়ে জানি হতভম্ব আৰক্ষী– News18 assam\nMA Pass Thief Arrested : ইংৰাজীত এম এ পাছ চোৰ! জেৰাৰ সময়ত চোৰৰ বিষয়ে জানি হতভম্ব আৰক্ষী\nআৰক্ষী বিষয়ায়ো ভাবিছিল, আৰু আন চুৰিৰ ঘটনাৰ দৰেই ঘটনা এয়া। কিন্তু চোৰক জেৰা কৰিবলৈ গৈ হতভম্ব হৈ পৰিল আৰক্ষী বিষয়া। ধৃত চোৰ ইংৰাজীত এম এ পাছ!\nশক্তি বিভাগৰ কৰ্মীৰ ঘৰত চুৰি হৈছিল। চুৰিৰ তদন্তত নামি চোৰক গ্ৰেপ্তাৰ কৰিলে আৰক্ষীয়ে। ইমানলৈ সকলো ঠিকেই আছিল। আৰক্ষী বিষয়ায়ো ভাবিছিল, আৰু আন চুৰিৰ ঘটনাৰ দৰেই ঘটনা এয়া। কিন্তু চোৰক জেৰা কৰিবলৈ গৈ হতভম্ব হৈ পৰিল আৰক্ষী বিষয়া। ধৃত চোৰ ইংৰাজীত এম এ পাছ!\nঘটনাটো পশ্চিম বংগৰ ঘাটালৰ। আৰক্ষীয়ে জনাইছে, ধৃত চোৰটোৰ নাম সৌমাল্য চৌধুৰী। পশ্চিম বংগৰ বৰ্ধমান বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ইংৰাজীত এম এ পাছ, লগতে যুৱকজন খড়গপুৰৰ দক্ষিণ পূব ৰে’লৱেত অস্থায়ী কৰ্মী হিচাপে চাকৰিও কৰে। তেওঁৰ পিতৃয়ে গড়কাপ্টানী বিভাগৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত কৰ্মচাৰী।


‘সন্ধ্যাৰাগ’ আৰু ‘অনিৰ্বাণ’ – জীৱনৰ অপৰিমেয় গাঁথা – চিনেকথা\nকোনো সন্দেহ নাই, ডঃ ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়াই অসমত জীৱনমুখী চলচ্চিত্ৰ-নিৰ্মাণত আপোচহীন যাত্ৰাৰ এটা সংকল্প লৈয়ে সুদীৰ্ঘ পথ পৰিক্ৰমা কৰিলে। ৫০ৰ দশকত সত্যজিৎ ৰায়, ঋত্ত্বিক ঘটক, মৃণাল সেন আদিয়ে বাস্তৱবাদী ভাৰতীয় ছবিৰ যিটো ধাৰা পশ্চিমবংগত আৰম্ভ কৰে তাৰ বিচ্ছুৰণ অন্যান্য ৰাজ্য বা প্রান্তীয় ভাষাবোৰত হওঁতে অন্ততঃ ডেৰ দশক সময় পাৰ হৈছিল। অৱশেষত যেনিবা অসমত পদুম বৰুৱা, হিন্দীত মণি কাউল, কুমাৰ চাহানি, শ্যাম বেনেগাল, এম. এছ. সাথ্যু, মালায়ালম ভাষাত আদুৰ গোপালকৃষ্ণন, জি. অৰবিন্দন আদিসকলে প্রভাৱশালী বাণিজ্যিক ছবিৰ বৃত্তৰ বাহিৰত আধুনিক চলচ্চিত্ৰৰ সম্ভাৱনা আৱিষ্কাৰৰ প্রয়াস সাফল্যমণ্ডিত কৰি তোলে৷ ডঃ শইকীয়াৰ প্রথমখন ছবি ‘সন্ধ্যাৰাগ’ (১৯৭৭)ৰ দ্বাৰাই ‘চিৰিয়াছ’ ভাৰতীয় ছবিত তেওঁৰ সবল পদক্ষেপ ঘোষিত হয়। তেওঁ যে এই দিশত আত্মোৎসৰ্গী মনোভাবেৰেই খোজ দিয়ে সেইটো সন্ধ্যাৰাগৰ চাৰি বছৰ পাছত মুক্তিপ্ৰাপ্ত তথা তেওঁৰ দ্বিতীয়খন ছবি ‘অনিৰ্বাণ’ (১৯৮১)ৰ নিৰ্মাণেই দৃঢ়তাৰে প্রতিষ্ঠা কৰিছিল।\n‘সন্ধ্যাৰাগ’ত ৰুণু দেৱী আৰু অৰুণ শৰ্মা (ফটো উৎসঃ National Film Archive of India, NFAI)\nমূলসুঁতিৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ তৰল বিনোদনৰ পৰা আঁতৰাই অসমীয়া ছবিক এটা নিজস্ব গৰিমাপূৰ্ণ স্থান দিয়াত সন্ধ্যাৰাগৰ বৰঙণি অনস্বীকাৰ্য। সাহিত্যনিৰ্ভৰ চলচ্চিত্ৰ-নিৰ্মাণৰ এটা বিতৰ্কমূলক হ’লেও প্রত্যয়জনক ধাৰাৰ সূচনা কৰিছিল ডঃ শইকীয়াই। তাত তেওঁৰ নিজৰে ‘বানপ্রস্থ’ শিৰোনামৰ গল্পটো সুন্দৰকৈ খাপ খাই পৰিছিল। নিজস্ব পৰিকল্পনাৰে তেওঁ এই গল্পটোত থকা দাৰিদ্ৰ্যৰ নিৰ্মম অভিঘাত, মধ্যবিত্তৰ আত্মকেন্দ্ৰিক চৰিত্ৰ চলচ্চিত্ৰীয় ভাষাৰে দাঙি ধৰে। সন্ধ্যাৰাগৰ মূল বিষয় আছিল দাৰিদ্ৰ্য আৰু অসহায় গাঁৱলীয়া লোকৰ অভাৱৰ সুযোগ লৈ চহৰীয়া উচ্চ মধ্যবিত্তই চলাই যোৱা অন্যায়ৰ একোখন খণ্ডচিত্ৰ৷ গাঁৱৰ পৰা এজন অধ্যাপকৰ ঘৰত বন কৰা ছোৱালী হিচাপে কাম কৰিবলৈ অহা চাৰু সময়ত সেইখন ঘৰতে থাকি গাভৰু হ’ল। চাৰুৰ সমবয়সীয়া অধ্যাপক-দুহিতাৰ বিয়া হৈ যায় – গতিকে সেইখন ঘৰত তাইৰ প্রয়োজনো শেষ হৈ অহাত অধ্যাপকে পুনৰ চাৰুক গাঁৱলৈ পঠিয়াই দিয়ে। পিতৃহীন চাৰুৰ ভগ্নী তৰুৱেও চহৰীয়া মধ্যবিত্তৰ ঘৰত থকাটো অসম্ভৱ হৈ পৰিছিল গৰাকীৰ মতিভ্ৰষ্ট পুত্ৰৰ আচৰণৰ হেতু৷ সিহঁতৰ বাবে জীৱনৰ মূল্যৱান সময় আনৰ ঘৰত থাকি কাম কৰোতে পাৰ হ’ল – পৰৱৰ্তীকালত জীৱিকা অৰ্জনৰ আন কোনো উপায়ো সিহঁতহালৰ হাতত নাছিল। শেষত যেনিবা পৰিয়ালটোৰ ভৰণ-পোষণৰ দায়িত্ব স্বেচ্ছাই ল’বলৈ আগবাঢ়ি আহে এজন ক্লীৱ মধ্যবয়সীয়া লোকে। বৃদ্ধা-ৰুগীয়া মাতৃ আৰু ভনীয়েকৰ সৈতে চাৰুৰ প্রতি মতি ড্ৰাইভাৰৰ দয়া বা সহানুভূতিক পৰিয়ালটোৰ দুৰৱস্থাৰ কৌশলপূৰ্ণ উপস্থাপন বুলিব পাৰি।\n‘সন্ধ্যাৰাগ’ৰ বাবে পৰিচালক ডঃ ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়াই ৰাষ্ট্ৰপতি নীলম সঞ্জীৱা ৰেড্ডিৰ পৰা ৰজতকমল বঁটা গ্ৰহণ কৰাৰ মূহুৰ্ত (১৯৭৮)\nসন্ধ্যাৰাগত দৃশ্য আৰু শ্ৰব্য প্ৰতীকৰ অনুভৱী ব্যৱহাৰে দৰ্শকৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰে। কিন্তু সেই প্রতীকী ব্যৱহাৰ সাহিত্যগন্ধী আছিল। অধ্যাপকৰ জীয়ৰীয়ে উচ্চাংগ সংগীতৰ চৰ্চা কৰে, তাইৰ জীৱনৰ গতিও ছন্দোবদ্ধ; কিন্তু চাৰুৰ নহয়। কেৱল চহৰত থকা সময়খিনিত জীৱনৰ ৰূঢ়তা পাহৰি কেতিয়াবা চাৰুৱে সেই সংগীতৰ সুৰত গুণগুণায় – সেই গুণগুণনি স্বাভাৱিকতে ক্ষণস্থায়ী, অসম্পূৰ্ণ৷ মতি ড্ৰাইভাৰে চলোৱা গাড়ীখনত লগা নতুন দাগটো আচলতে তাৰ পৌৰুষত্বত লগা দাগৰহে প্রতীক। “এতিয়া মই পাৰিম” বুলি সি হাতৰ তাবিজটো দলিয়াই জীৱনৰ এটা নতুন অধ্যায় আৰম্ভ কৰাৰ দৃঢ়তাকে প্রকাশ কৰিছিল। অৱশ্যে চিনেমেটিক অভিনয় তথা ভাষা প্রয়োগত পৰিচালকে ভালেমান স্মৰণীয় স্বাক্ষৰ ৰাখিলেও সন্ধ্যাৰাগ চিত্ৰনাট্যৰ ক্ৰুটিৰ পৰা মুক্ত নাছিল।\nভবাত অসুবিধা নহয় যে নিজৰ গল্প এটাক চলচ্চিত্ৰ-ৰূপ দিওঁতে ডঃ শইকীয়া কেতবোৰ মোহৰ পৰা মুক্ত হ’ব পৰা নাছিল। সংলাপৰ সংযমী ব্যৱহাৰৰ প্রয়োজন সেয়েহে তেওঁ বহু ঠাইত উলাই কৰে। সংগীতৰ পৰিমিত প্রয়োগতো একে কথাই ক’ব পাৰি। চাৰুক চহৰলৈ নিবলৈ বুলি এটা চৰিত্ৰৰ মুখত দিয়া বুজনিমূলক বক্তব্য, বিভিন্ন দৃশ্যান্তৰৰ মুহূৰ্তত আৱহ-সংগীতৰ ব্যৱহাৰলৈ এই সন্দৰ্ভতে আঙুলিয়াব লাগিব। মতি ড্ৰাইভাৰৰ আগত চাৰুৰ মাকে ‘বুকু জ্বলা-পোৰা কৰা’ বুলি কৈ প্রকৃততে জীৱনৰ দুৰ্বহ জ্বালা-যন্ত্ৰণাৰ কথাই বুজাইছিল। সেইদৰে অধ্যাপকৰ ঘৰত ৰে’কৰ্ডপ্লেয়াৰৰ পিনটো একে ঠাইতে লাগি থাকি বাৰে বাৰে একেটা গীতৰ কলি বাজি থকাটোৱে চাৰুৰ বিশেষ মনৰ অৱস্থাকে ফুটাই তুলিছিল। এনে বহুকেইটা সাহিত্যৰ ব্যৱহাৰদুষ্ট সংলাপ বা প্রতীক চলচ্চিত্ৰ পাঠৰ সময়ত লক্ষ্যণীয় হৈ উঠে। কিন্তু সেইবুলি সন্ধ্যাৰাগৰ ঐতিহাসিক তাৎপৰ্যক কোনোপধ্যে লঘু কৰিব নোৱাৰি। কেতবোৰ শ্নেষৰ ব্যঞ্জনা তাঁতশালত কাপোৰ বৈ উলিওৱাৰ দৰে ডঃ শইকীয়াই কেনেকৈ গাঁথি গৈছে তাক ছবিখনৰ textural অনন্যতাৰ চিনস্বৰূপেই চাব লাগিব। শ্ৰেষ্ঠ আঞ্চলিক ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰা সন্ধ্যাৰাগৰ কেতবোৰ দৃশ্য-মুহূৰ্তত ৰুণু দেৱী (চাৰু),ঈশান বৰুৱা (অধ্যাপক), অৰুণ শৰ্মা (মতি ড্ৰাইভাৰ) আদিৰ অভিনয়ে মনত সাঁচ বহুৱাই গৈছিল। ছবিখন ভাৰতীয় পেনোৰামা শাখাত প্ৰদৰ্শিত প্ৰথমখন অসমীয়া ছবি যে আছিল সিও তথ্যৰ খাতিৰতে উল্লেখৰ দাবী কৰে।\nডঃ শইকীয়াৰ দ্বিতীয়খন ছবি অনিৰ্বাণক নান্দনিক সাফল্য অৰ্জা ছবি বুলিব পৰা যায় নে নাযায় সি সূক্ষ্ম পৰ্যবেক্ষণৰ বিষয়। সন্ধ্যাৰাগত চাৰুৰ ক্ষুধাৰ সমস্যা মিটাবলৈ নপুংসক মতি ড্ৰাইভাৰ আগবাঢ়ি অহাটোৱে সমস্যাৰ সামগ্ৰিক কাৰুণ্য আৰু শ্লেষ – দুয়োটাৰে এক মিশ্ৰিত সংবেদনাৰ সৃষ্টি কৰে। ব্যক্তিজীৱনৰ দুখক সাৰ্বজনীন ৰূপ দিয়াটো সমান্তৰাল ভাৰতীয় ছবিৰ ধাৰাত এটা অপৰিহাৰ্য দিশ আছিল; কিন্তু ডঃ শইকীয়াই এই বাধ্যবাধকতাক মানি লোৱা নাছিল। সেইবাবেই সন্ধ্যাৰাগত প্রকাশ পোৱা গ্ৰাম্য, নিম্নবিত্ত লোকৰ জীৱনৰ দুখ-দাৰিদ্যৰ প্রতি দৰ্শকে কিঞ্চিৎ সহানুভূতি জনাব পাৰিলেও অনিৰ্বাণত প্রকাশ পোৱা ব্যক্তিজীৱনৰ নিৰন্তৰ দুখ আৰু হেৰুওৱাৰ বেদনাক দৰ্শকে হজম কৰিবলৈ টান পায়। অনিৰ্বাণৰ মূল চৰিত্ৰই নিজৰ জীয়েকক হেৰুওৱাৰ বেদনাক চাকৰিৰ পৰা বৰ্খাস্ত হোৱাৰ দুখতকৈও ওপৰত ৰাখিছেঃ এই কাহিনী তথা বক্তব্যৰ মাজেৰে পৰিস্ফুট হোৱা জীৱনৰ পৰিহাস প্রকৃততে ডঃ শইকীয়াৰ সৃষ্টিকৰ্মৰ মূল সুৰ।\nঅনিৰ্বাণৰ আধাৰো হ’ল তেওঁৰ এটি নিজা চুটিগল্প ‘প্রহৰী’। আঞ্চলিক ছবিৰ ৰজতকমল বঁটা লাভ কৰা ছবিখনৰ ফ’কেল পইণ্ট হৈছে দুখৰ জীৱন। তিনিটাকৈ সন্তান পত্নীৰ গৰ্ভত অথবা জন্মৰ পাছতে ঢুকোৱাৰ বেদনাই ৰজনীক জীৱনৰ প্রতি অধিক বিমুখ কৰি তোলে৷ আনকি প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ৰ শিক্ষকৰ চাকৰিৰ পৰাও বৰ্খাস্ত হ’বলগীয়া হয়। অৱশেষত ৰজনীয়ে ঘৰুৱা শিক্ষক হিচাপে পেটে-ভাতে খাই থকাৰ ক্লিষ্টতাৰ মাজতে পত্নী ভাগ্যৱতী এটি কন্যা সন্তানৰ জননী হ’ল। চৰিত্ৰকেইটাত মঞ্চৰ অভিজ্ঞ শিল্পী ভোলা কটকী, অভিনেত্ৰী ৰুণু দেৱী আৰু ডঃ শইকীয়াৰ জীয়ৰী সংগীতা শইকীয়াৰ চিনেমেটিক অভিনয় হৈ উঠিছিল ছবিৰ প্ৰাণস্বৰূপ। প্রথমৰ পৰা শেষলৈ এটা বেদনাবিধুৰ, একাকী আৱহ-সংগীতৰ সুৰে ছবিৰ মূল বক্তব্য মৰ্মস্পৰ্শী কৰি তুলিছিল। ৰজনী- ভাগ্যৱতীৰ এটা গতত বন্ধা জীৱনলৈ নিশাৰ আগমনে কিছু প্রাণচাঞ্চল্য আনে – স্থিৰ জলাশয়ত উঠা জলতৰঙ্গৰ দৰে। কিন্তু একালৰ ছাত্ৰ দিবাকৰৰ স’তে নিশাৰ সহজাত বন্ধুত্বত সংশয়বাদী ৰজনীৰ বাধাদানে ছবিক আন এক মোৰ দিয়ে। সাধাৰণ অসুখত ভুগিয়ে একাকীত্বৰ বেদনাই বিহ্বল কৰি ৰখা চতুৰ্দশী নিশাই চিৰবিদায় লয়। আকৌ ঘোৰ অমানিশাৰ আন্ধাৰে যেন আৱৰি ধৰিলে মধ্যবয়সী দম্পতীহালৰ জীৱন। একালৰ ছাত্ৰ দিবাকৰৰ পৰিয়ালৰ স’তে অন্তৰংগতা, জীৱনযাত্ৰাৰ গতানুগতিকতাৰ মাজতো ৰজনী আৰু ভাগ্যৱতীয়ে নিদাৰুণ অভিজ্ঞতা, নোপোৱাৰ বেদনা আৰু পূৰণ নোহোৱা আশাৰ জ্বালাতন ভুগি যোৱাৰ ৰূপ প্রতি মুহূৰ্তৰ ফ্ৰেমে দৰ্শকৰ আগত উন্মোচিত কৰে।\nনিঃসন্দেহে এই ছবিত যিটো ফ’কেল পইণ্ট আছে তাক ইটোৰ পাছত সিটোকৈ ঘটা মৃত্যু, হেৰুওৱাৰ ক্লেশ আৰু নিঃসঙ্গতাবোধে বাংময় কৰি তোলে। পৰিচালকে আপাতদৃষ্টিত এই সৰলৰৈখিক ঘটনাক্ৰম শ্লথ গতিৰে আগুৱাই নিছে। ছবিৰ ‘মুড’, ক’লা-বগা ছবিখনিত ছাঁ- পোহৰৰ পৰিকল্পনা, সৰ্বোপৰি ইন্দুকল্প হাজৰিকাৰ কেমেৰাৰ ফ্ৰেমিঙে এই ধীৰ বাহ্যিকতাক অৰ্থবহ কৰাত সফল হৈছিল। কিন্তু দুখৰ জীৱনক ৰূপায়িত কৰোতে পৰিচালকে ইচ্ছাকৃতভাৱে যি প্লট নিৰ্বাচন কৰিছে আৰু যিদৰে শিল্পীসকলক অভিনয় কৰোৱাইছে তাক কিমানদূৰ সফলকাম হোৱা বুলিব পাৰি, সেই প্রশ্নটো ৰৈ যায়। সন্ধ্যাৰাগতো দাৰিদ্ৰ্যৰ ৰূপ ডঃ শইকীয়াই উন্মোচিত কৰিছে; কিন্তু সেই উদ্দেশ্য ফলৱতী কৰোতে মানুহৰ স্বাভাৱিক ৰসবোধ, হৰ্য-বিষাদৰ যুগপৎ অৱস্থিতিক উলাই কৰিবলৈ যোৱা নাছিল। অনিৰ্বাণত পূৰ্বৰ তিনিটা সন্তানৰ বিয়োগে ভাৰাক্ৰান্ত কৰি পেলোৱা ভাগ্যৱতীক চতুৰ্থ সন্তান নিশাৰ সপ্ৰতিভ উপস্থিতিয়েও সঁজাল ধৰাব নোৱাৰিলে৷ ৰজনী মাষ্টৰো উৎফুল্লিত হ’ব পাৰে, কিন্তু ভাগ্যৱতীয়ে আদিগন্ত জুৰি যেন নিয়তিৰ নিষ্ঠুৰতাক লৈয়ে মগ্ন। হয়তো প্রথম ছবিৰ সফল পৰীক্ষাই ডঃ শইকীয়াক নতুন পৰীক্ষাৰ বাবে উন্মুখ কৰিলে অনিৰ্বাণত। ৰজনী আৰু ভাগ্যৱতীৰ বেদনাবোধ একেডাল সূতাৰে গঁথা হ’লেও তেওঁলোকৰ প্ৰতিক্ৰিয়াৰ মাজত পৰিলক্ষিত সূক্ষ্ম বৈসাদৃশ্য আমি Laura Mulvey-ই কোৱাৰ দৰে এনেদৰে ক’ম নেকি – “Inaworld ordered by sexual imbalance, pleasure in looking has been split between active/male and passive/female.’’ (দ্ৰষ্টব্য: ‘Visual Pleasure and Narrative Cinema’, ‘Screen’, Vol.16 No.3, 1975) নহ’লে নিশাৰ জন্মৰ পাছত ৰজনীয়ে উছাহ দেখুওৱাৰ পাছতো ভাগ্যৱতী নিৰ্বিকাৰ হৈ ৰ’ব কিয়!\nধুমুহাৰ পাছৰ মৌনতাৰ লগতহে তুলনীয় নিশাৰ মৰণোত্তৰ দৃশ্যাৱলী। পৰিশীলিত বৰ্ণনাৰে ডঃ শইকীয়াৰ গল্প, উপন্যাস, সংলাপধন্য নাটকবোৰ সমৃদ্ধ – তাক তেওঁ শব্দ আৰু দৃশ্যকল্পৰ প্ৰয়োগলৈ নিছে চলচ্চিত্ৰত। বহু সময়ত এই প্রয়াস সাহিত্যৰ লক্ষণেৰে ভাৰাক্ৰান্ত। কিন্তু অনিৰ্বাণত আছিল সাহিত্যৰ সাৱধানী প্ৰয়োগ। ৰজনীয়ে দিবাকৰৰ বিয়াত কইনাৰ সাজত নিশাক কল্পনা কৰাৰ মাজেৰে আৰু পাছত দিবাকৰ-পুত্ৰৰ স’তে সূক্ষ্ম ভাবোন্বেষে এক ‘থিমেটিক কাউণ্টাৰপইণ্ট’ৰ উপস্থিতি সম্পৰ্কে দৰ্শকক সজাগ কৰে। তাত বেলেগে বৰ্ণনাৰ প্রয়োজন হোৱা নাছিল। নিশাৰ মৃত্যুদৃশ্যৰ লগত মণ্টাজধৰ্মী শ্বটকেইটাত বাঁহৰ চাং, ত্ৰন্দনৰত সমনীয়া, বাঁহ কটাৰ শব্দ আদিৰ ইনছাৰ্ট সাহিত্যসুলভ হ’ব পাৰে, কিন্তু লগতে চলচ্চিত্ৰসন্মত। Eikhenbaum এ কোৱা ‘image translations of linguistic tropes’-ৰ সাৰ্থক নিদৰ্শন। স্মৃতিয়ে যদি প্রতাৰণা নকৰে, তেন্তে আমি ক’ব পাৰো সন্ধ্যাৰাগত থকা অভিনয়ৰ নাটকীয়তাৰ দোষৰ পৰা অনিৰ্বাণ লক্ষ্যণীয়ভাৱে বহুলাংশে মুক্ত।\nজীয়েকৰ মৃত্যুৰ পাছত উকা ঘৰত এযোৰ চেণ্ডেলত ভৰি লাগিল ভাগ্যৱতীৰ। অভ্যাসবশতঃ তেওঁৰ মুখেৰে ওলাই আহিল এষাৰ উক্তি “নিজৰ চেণ্ডেলযোৰ চিজিল কৰি থ’ব নোৱাৰে।” আনটো কোঠাৰ পৰা ৰজনীৰ প্রশ্ন – “তুমি মোক কিবা কৈছিলা?” তাৰ পাছতে সূচিভেদ্য নীৰৱতা ভংগ কৰি ভাগ্যৱতীৰ বুকুভঙা কান্দোন। এই ছিকুৱেন্সটোৰ গঠনে মনত পেলাই দিয়ে ন্যূনতম সংলাপ আৰু সংযমী দৃশ্য ৰচনাৰ অন্যান্য নিদৰ্শনলৈ – ‘পথেৰ পাঁচালী’ৰ অন্তিম ছিকুৱেন্সত সৰ্বজয়াৰ কান্দোনলৈ মনত পৰেনে? অনিৰ্বাণত যিকেইটা দৃশ্য- প্ৰতিমাৰ উপস্থিতি আছিল বিষয়বস্তুৰ স’তে সাযুজ্যপূৰ্ণ, ডৰ পুৰস্ক’ৰ বিষয়বস্তুৰ স’তে সাযুজ্যপূৰ্ণ, সেইকেইটাৰ ভিতৰত বিশেষ লক্ষ্যণীয় হৈ উঠে এডাল লঠঙা শিমলু গছ। পৰিচয়লিপি আৰম্ভ হোৱা দৃশ্যৰে পৰা এই গছজোপাই বাৰে বাৰে কেমেৰাৰ সমুখলৈ আহি মূল চৰিত্ৰটোৰ মনৰ অৱস্থাটো যেন প্ৰকট কৰি তোলে। আমি নকওঁ যে সেই গছজোপাৰ দৰে একাকী, ৰুক্ষ এজোপা গছ টাৰকোভস্কিৰ ‘ছেক্ৰিফাইচ’ বা এঞ্জেলোপ’লছৰ ‘লেণ্ডস্কেপ ইন দ্য মিষ্ট’তো ভালেমান বছৰ পাছত দেখিবলৈ পাইছো। কিন্তু এটা কথাত দ্বিধা নহয় যে ডঃ শইকীয়াই তেওঁৰ স্বঘোষিত ‘সাহিত্যধৰ্মী চলচ্চিত্ৰ’ নিৰ্মাণৰ প্রয়াসক তেওঁৰ দ্বিতীয়খন ছবিত ন্যায্য আৰু ব্যাকৰণসন্মত বুলি প্রমাণ কৰাৰ চেষ্টা কৰিছিল। পিছে অনিচ্ছাৰে হ’লেও ডঃ শইকীয়াৰ এই ‘অবছেছন’ক আমি গ্রহণ কৰাত অসুবিধা আছে। তেওঁ নিশ্চয় নজনা নহয় যে ভাৰ্জিনিয়া উল্ফৰ দৰে প্ৰখ্যাত ঔপন্যাসিকেও সাহিত্যক দৃশ্য- প্রতিমালৈ (Visual images) ৰূপান্তৰ কৰাটো দুয়োটা সৃষ্টিৰ বাবে ক্ষয়ংকৰী বুলি সিদ্ধান্ত লৈছিল। একেদৰে ইংমাৰ বাৰ্গমেনৰ দৰে বিজ্ঞ চলচ্চিত্ৰ-পৰিচালকে এইবুলি দোহাৰিছিল যে চলচ্চিত্ৰ আৰু সাহিত্যৰ ৰাহিযোৰা নাহে, এই দুই মাধ্যমৰে চৰিত্ৰায়ণ আৰু উপজীব্যৰ সংঘাত অৱধাৰিত। অধিক কি, উল্‌ফ আৰু বাৰ্গমেনৰ পৰ্যবেক্ষণসমূহক ১৯৭৩ চনতে আলোচনা কৰিছিল ভাৰতৰ সৰ্বখ্যাত চলচ্চিত্র বোদ্ধাসকলৰ অন্যতম বি. ডি. গাৰ্গাই (The Art of Cinema’,p 155, Penguin-Viking,2005)| তথাপিতো ‘সাহিত্যধৰ্মী চলচ্চিত্ৰ’ৰ অস্পষ্ট সংজ্ঞাৰে নিজৰ মত সাব্যস্ত কৰিব খোজাটো এগৰাকী চিন্তাশীল চলচ্চিত্ৰ-পৰিচালকৰ ক্ষেত্ৰত অহমিকাৰহে নামান্তৰ যে আছিল তাক নোকোৱাকৈ নোৱাৰো।\nগড় মাপকাঠী 4.6 / 5. ভোট : 59\nRelated Items:অনিৰ্বাণ, অসমীয়া চিনেমা, ডঃ ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া, বিশেষ, সন্ধ্যাৰাগ


কাটাৰৰ পৰা ডা০ ভূপেন শইকীয়াৰ ‘চিকিৎসকৰ সমিধান’-১, লিউকোৰিয়া, মহিলাৰ বগা স্ৰাৱ যোৱা ৰোগ | News Next One\nWednesday 17th of January 2018 11:01 pm | by NNO Correspondent | 0\nআজি এনে এটা বিষয়ৰ ওপৰত আলোচনা কৰিব ওলাইছোঁ যিটো বিষয়ে প্ৰায়বিলাক মহিলাই কবলৈ বা চিকিৎসকৰ ওচৰ চাপিবলৈ সংকোচবোধ কৰে ৷\nএগৰাকী নাৰীৰ প্ৰাপ্তবয়স্ক হোৱাৰ পৰা ৰজোনিবৃ্তি (মেন'পজ) হোৱালৈকে কম-বেচি পৰিমাণে যোনিৰ ৰস নিৰ্গত হয় ৷ কিন্তু তেনে হোৱাটো কেতিয়া স্বাভাৱিক ?আৰু কেতিয়া বিসংগতিপূৰ্ণ? (Pathological) সেয়া জনাৰ একান্ত আৱশ্যকতা আছে ৷\nসাধাৰণতে এগৰাকী যুৱতীয়ে পোন প্ৰথমবাৰ ৰজ্বস্বলা (Menarche) হবৰ সময়ত যোনিদ্বাৰত কিছু পিছল তৰল গোন্ধবিহীন পানীৰ ৰঙৰ পদাৰ্থ নিৰ্গত হোৱা অনুভৱ কৰে ৷ সেই সময়ত শৰীৰত অইষ্ট্ৰজেন হৰমোনৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি হয় আৰু স্ত্ৰীৰ জননাংগ সমূহৰ ৰক্ত সঞ্চালন বাঢ়িব ধৰে যাৰ ফলত এনে ৰসৰ নি:সৰণ ঘটে ৷কেতিয়াবা নৱজাতকৰো যোনিৰ পৰা এনে ৰস ওলাব পাৰে - সেয়া মাতৃৰ দেহৰ পৰা অহা অইষ্ট্ৰজেন হৰমোনৰ আধিক্যৰ প্ৰভাৱত ৷\nমাহেকীয়াৰ মাজ ভাগত ডিম্ব প্ৰস্ফুটন (Ovulation)হ'বৰ সময়তো কিছু পৰিমাণে পাতল স্ৰাৱ নিৰ্গতহয় ৷ ইয়াৰ ওপৰিও যৌন উত্তেজনাৰ সময়ত আৰু গৰ্ভ অৱস্থাত এনে যোনিৰ ৰস নিৰ্গত হব পাৰে ৷এই ৰস হ'ল সুৰক্ষা প্ৰদায়ক - প্ৰজনন তন্ত্ৰক পৰিষ্কাৰ কৰাত সহায়ক হয় আৰু যৌন-মিলনৰ ক্ৰিয়াত সুগমতা প্ৰদান কৰে ৷ এনে ধৰণৰ যোনিৰ স্ৰাৱ হ'ল স্বাভাবিক (Physiological) ৷\nকিন্তু যোনিৰ স্ৰাৱৰ প্ৰকৃতি (ৰঙ, গোন্ধ,পৰিমাণ) সলনি হ'লে আৰু লগত নানান আনুসংগিক শাৰীৰিক লক্ষণ (যেনে যৌনাংগৰ খজুৱতি,প্ৰসাবৰ সমস্যা) দেখা দিলে সেয়া হ'ল অস্বাভাৱিক ৷ এনে যোনিৰ প্ৰৱাহক শ্বেত প্ৰদৰ (বগা স্ৰাৱ) বা লিউকোৰিয়া বোলে ৷ বেচি ভাগ ক্ষেত্ৰত যোনিৰ স্ৰাৱৰ বৰণ বগা হয় বাবেই এই নামাকৰণ ৷ ইংৰাজী লিউকোৰিয়া (Leucorrhoea) শব্দৰ উৎপত্তি গ্ৰীক লিউকচ + অৰিয়াৰ পৰা আহিছে যাৰ অৰ্থ হ'ল বগা প্ৰবাহ ৷ জাতি-ধৰ্ম বাচ বিচাৰ নকৰাকৈ বিশ্বৰ সকলো ঠাইৰ মহিলাই লিউকোৰিয়াৰ ভুক্তভোগী হব পাৰে ৷\nকোন সহজতে লিউকোৰিয়াত আক্ৰান্ত হব পাৰে ?\nমেদবহুলতা, হাইপোথাইৰয়েডিজম, পুষ্টিহীনতা, ষ্টেৰইড আৰু গৰ্ভ নিৰোধক পিল ব্যৱহাৰকাৰী লোক, এইচ আই ভিত আক্ৰান্ত ব্যক্তি সহজে বগা স্ৰাৱ হোৱা অসুখত ভোগে ৷\nলিউকোৰিয়াৰ কাৰণ কি কি হব পাৰে ?\n১-সংক্ৰমণ - বেক্টেৰিয়াৰ দ্বাৰা। উদাহৰণ যৌনব্যাধি (STD); প্ৰটজোৱাৰ দ্বাৰা,উদাহৰণ ট্ৰাইকোমনাচ ভেজাইনেলিচ; শেলুৱৈ বা ফাংগাছৰ দ্বাৰা- ভেজাইনেল কেনডিডিয়াচিচ ৷\nপ্ৰশ্ন হব পাৰে ৰাজহুৱা চুইমিংপুলৰ পৰা প্ৰট'জোৱাৰ সংক্ৰমনৰ সম্ভাৱনা থাকেনে ? উত্তৰত আমাৰ বক্তব্য হ'ল - ভালকৈ তদাৰক কৰা, নিয়মীয়াকৈ উচিত মাত্ৰাত ক্লৰিন দি পানী শোধিত ৰখা চুইমিং পুলত ট্ৰাইকোমোনাচ ভেজাইনেলিচ নামৰ প্ৰট'জোৱাই মিনিটৰ ভিতৰতে সক্ৰিয়তা আৰু সংক্ৰমণশীলতা হেৰুৱায় ৷ কিন্তু অপৰিষ্কাৰ চুইমিং পুলৰ পৰা ৰোগ বিয়পাৰ বেচ সম্ভাৱনা থাকে ৷\n৩- পৰিষ্কাৰ পৰিচ্ছন্নতাৰ অভাৱ\n৪- খাদ্যৰ বিসংগতি\n৫- ৰক্তহীনতা আৰু ডায়বেটিজ\n৬- শৰীৰৰ ইমিউনিটি হ্ৰাসপোৱা\n৭- অপ্ৰাকৃতিক যৌনসংগম\n৮- বহুগামী যৌনতা\n৯- সঘন বা বাৰম্বাৰ গৰ্ভপাত\n১০- জৰায়ুৰ মুখত ঘাঁ হোৱা\n১১- প্ৰসাবৰ সংক্ৰমণ\n১২- খজুৱতিৱে যৌনাংগত কৰা ঘাঁ\n১৩- গৰ্ভনিৰোধক সামগ্ৰীৰ প্ৰয়োগ (যেনে ক'পাৰ টি)\n১৪- জননাংগৰ কৰ্কট ৰোগৰ ফলতো লিউকোৰিয়া হব পাৰে ৷\nলিউকোৰিয়াৰ লক্ষণসমূহ কি কি ?\n• ডাঠ ,আঠাসদৃশ,বেয়া গোন্ধযুক্ত বগা,হালধীয়া বা সেউজ বৰণীয়া যোনিৰ স্ৰাৱ ওলোৱা ৷\n• যৌনাংগৰ খজুৱতি\n• কঁকাল, কৰঙণত বিষ বা গধুৰ ভাৱ অনুভৱ কৰা\n• শৰীৰৰ দুৰ্বলতা\n• শৌচ কচা হোৱা\n• এলাহ আৰু শৰীৰৰ দূৰ্বলতা\n• সঘন মূৰৰ বিষ\n• স্বভাৱ খিঙখিঙিয়া হোৱা\nলিউকোৰিয়া বেমাৰ চিনাক্তকৰণৰ বাবে কৰিবলগীয়া পৰীক্ষাসমূহ কি কি ? :\nতেজ, প্ৰসাব পৰীক্ষা কৰাৰ ওপৰিও যোনিৰ স্ৰাৱৰ অণুবীক্ষণত পৰীক্ষা কৰা আৱশ্যক ৷ আকৌ যোনিৰ স্ৰাৱৰ পেপ স্মেৰ পৰীক্ষা কৰিব লাগে -যাৰ দ্বাৰা কৰ্কটৰোগ চিনাক্ত কৰিব পাৰি ৷\nলিউকোৰিয়াৰ চিকিৎসা কি দৰে কৰে ?\nসংক্ৰমণৰ কাৰণ চিনাক্ত হ'লে সেইমতে উপযুক্ত দৰব খাবলৈ বা লগাবলৈ দিয়া হয় ৷ ট্ৰাইকোমনাৰ সংক্ৰমণত পতি-পত্নী দুয়ো চিকিৎসা লব লাগে ৷ মেট্ৰনিডাজল,চেকনিডাজল, অৰনিডাল আদি হ'ল সঘনাই প্ৰয়োগ হোৱা দৰব ৷ আনহাতে ফাংগাছৰ চিকিৎসা ফ্ল'কনাজনেৰে কৰা হয় ৷ যৌনব্যাধি ধৰা পৰিলে উপযুক্ত এন্টিবায়টিকেৰে চিকিৎসা কৰিব লাগিব ৷\nজৰায়ুৰ মুখত ঘাঁ হোৱাৰ বাবে বগা স্ৰাৱ নিৰ্গত হ'লে ডায়েথাৰ্মিৰ সহায়ত সেই অংশটো জলাই (Electrocotorization) দিয়া হয় ৷\nআজিকালি বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাই তিনিবিধ একেলগে থকা দৰব পতি-পত্নী দুয়োজন যৌন সংগীক একেলগে লোৱাৰ পৰামৰ্শ দিয়ে ৷ সেই কেইবিধ হ'ল- ফ্ল'কনাজল+মেট্ৰনিডাজল+ এজিথ্ৰমাইচিন ৷\nযোনিৰ দূৰ্গন্ধ কিয় হয় আৰু আতৰাবলৈ লবলগীয়া সতৰ্কতাসমূহ কি কি ?\nযোনিৰ ৰসৰ পৰা\nদূৰ্গন্ধ আহিলে সি বেক্টেৰিয়া, প্ৰট'জোৱা,ফাংগাছ বা ইষ্টৰ সংক্ৰমণ হোৱাটো বুজায় ৷\nফলপ্ৰসু সতৰ্কতামূলক ব্যৱস্থাসমূহ তলত উল্লেখ কৰিলোঁ : -\nনিতৌ পৰিষ্কাৰকৈ গা ধুব ৷ বেচিকৈ ঘামিলে বা ব্যায়াম কৰাৰ পিছত গা নুধোৱাকৈ নাথাকিব ৷\nতীব্ৰ গোন্ধ থকা চাবোনৰ সলনি প্ৰাকৃতিক উপাদন থকা (যেনে অমিতা,হালধি,নিম) চাবোন ব্যৱহাৰ কৰিব ৷\nগৰম পানীৰ বাথ টাব ব্যৱহাৰ নকৰিব ৷ তেনে উষ্ণতাত যোনিত থকা স্বাভাৱিক সুৰক্ষা প্ৰদানকাৰী Doderlein Lactobacilliবিনষ্ট হব ৷\nগা ধুবলৈ নিম পাত সিজোৱা পানী কুহুমীয়া বা শীতল কৰি ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে ৷\nজননাংগ পৰিষ্কাৰ কৰিবলৈ douche আৰু perfumed spray কেতিয়াও ব্যৱহাৰ নকৰিব ৷\nশুকান কোমল টাৱেলেৰে জননাংগ মচিব ৷\nকপাহী কাপোৰৰ পেন্টিহে পিন্ধিব ৷\nবেচি চেপা খোৱাকৈ কাপোৰ নিপিন্ধিব ৷\nসুস্বাস্থ্যৰ বাবে সেউজীয়া পাচলি, ফলমূল গ্ৰহণ কৰিব ৷\nপ্ৰচুৰ পানী আৰু জুলীয়া আহাৰ গ্ৰহণ কৰি নিজকে ডিহাইড্ৰেচনৰ পৰা বচাই ৰাখিব ৷\nনিয়মীয়াকৈ ব্যায়াম কৰিব ।আসনৰ ভিতৰত পদ্মাসন উপযোগী ৷\nসংগমৰ পিছত পানীৰে যোনিদ্বাৰ ধুই মচি থব ৷\nপ্ৰবায়টিক নামৰ এবিধ ঔষধ চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শমতে গ্ৰহণ কৰিব ৷\nহাততে পোৱা ঘৰুৱা পদক্ষেপ কেইটিমান : -\n• মেথি গুটিৰ চাহ দিনে ২৷৩বাৰকৈ কিছুদিন খালে লিউকোৰিয়াৰ উপশম ঘটে ৷\n• অলপমান ধনীয়া গুটি ৰাতি তিয়াই থৈ পুৱা সেই পানী খালি পেটত খালে উপকৃত হব ৷\n• কটা ভেন্দী ১০০গ্ৰাম কুৰি মিনিট সময় বইল কৰি তাত মৌ মিহলাই খালে বগাস্ৰাব কমে ৷\n• আমলখি গুৰিত মৌ মিহলাই খালেও বগাস্ৰাব কমে ৷\n• দিনে ২৷৩টা কল খোৱা মহিলাৰ বগাস্ৰাৱ ৰোগ কমকৈ হয় ৷\n• আমাৰ অসমীয়াৰ অতি প্ৰিয় তামোল পাণ নিয়মীয়াকৈ খালে লিউকোৰিয়াৰ উপশম ঘটে ৷\nৰোগীৰ বাবে উপযুক্ত খাদ্য কি ?\n• কল,আমলখি,মধুৰী, ডালিম আদি হ'ল উপকাৰী ফল ৷ গাজৰ,বিলাহী,ভেন্দি, নহৰু, মেথিশাক, সেউজীয়া শাক পাচলি আদিও হ'ল উপকাৰী ৷\n• অপকাৰী খাদ্যসমূহ: চাহ,কফি,মদ,বাহি খাদ্য,বেচি তেল-মছলাযুক্ত ফ্ৰাইড খাদ্য ৷\nউপসংহাৰত কেইটিমান লাগতিয়াল পৰামৰ্শ :\n- ৰোগাক্ৰান্ত মহিলাই কপাহী কাপোৰৰ অন্তৰ্বস্ত্ৰ দিনে দুবাৰকৈ সলোৱা ভাল ৷\n-সংগমৰ পিছত যৌনাংগ পৰিষ্কাৰ পানীৰে ধুই কাপোৰৰে মচি শুকুৱাই লব ৷\n- নিয়মীয়া ব্যায়াম আৰু আসন কৰি, পৰিষ্কাৰ পৰিচ্ছন্ন থাকি স্বাস্থ্যৰ যতন লব ৷\n-পৰাপক্ষত আনৰ টাৱেল, পেন্টি কেতিয়াও ব্যৱহাৰ নকৰিব ৷\n-ৰোগে জটিল ৰূপ ধাৰণ কৰাৰ আগতেই অভিজ্ঞ গাইনোক'লজিষ্ট অৰ্থ৷ৎ স্ত্ৰীৰোগ বিশেষজ্ঞৰ হতুৱাই শৰীৰটো পৰীক্ষা কৰোৱাওঁক ৷\nৰচনাকাল : ১৪জানুৱাৰী ২০১৮ ডোহা, কাটাৰ


আপুনি কিমান দামত কল কিনে ? অভিনেতা ৰাহুল ব'চে দুটা কল কিনিলে ৪৪২.৫ টকাত\nআপুনি কিমান দামত কল...\n| 24 July 2019 12:03 PM GMT\nপঞ্চ তাৰকাযুক্ত হোটেল সমূহ ব্যয়বহুল বুলি সকলোৱে জ্ঞাত । কিন্তু ব্যয় যেতিয়া আকাশলংঘী হয় তেতিয়া মাধ মাৰ পৰে গ্ৰহকৰ ক্ষেত্ৰত । বলীউড অভিনেতা এগৰাকীয়ে পঞ্চ তাৰকাযুক্ত হোটেলত অতিমাত্ৰা দাম লোৱা কথা প্ৰকাশ কৰিছে । অভিনেতা ৰাহুল ব'চে যেতিয়া চণ্ডীগড়ৰ এখন পঞ্চ তাৰকাযুক্ত হোটেলত থাকিছিল , হোটেল কতৃপক্ষয়ে ২ টা কলৰ বাবে অতিমাত্ৰা দাম নিৰ্ধাৰণ কৰা ঘটনা ছছিয়েল মেডিয়াত প্ৰকাশ কৰিছে ।\nঅভিনেতা ৰাহুল ব'চে প্ৰকাশ কৰে যে, তেওঁ যেতিয়া পঞ্চ তাৰকা যুক্ত হোটেল খনৰ জিমত কল আনিবলৈ কৈছিল , হোটেল কতৃপক্ষয়ে কোনো কাৰণ নোহোৱাকৈ দুটা কলৰ দাম ৪৪২.৫০ লয় । হোটেলৰ কতৃপক্ষয়ে কল দুটা " Fruit Platter ' বুলি প্ৰদান কৰে । কল দুটাৰ ফটো সহ সমগ্ৰ ঘটনাটো ছছিয়েল মেডিয়াত প্ৰকাশ কৰে ৰাহুল ব'চে। বলীউড অভিনেতা ৰাহুল ব'চে প্ৰকাশ কৰে যে, " আপুনি এইটো প্ৰতক্ষ্য কৰক , বিশ্বাস কৰক । কোনে কয় যে কল আপোনাৰ বাবে ক্ষতিকাৰক নহয়? "( “You have to see this to believe it. Who said fruit wasn’t harmful to your existence? Ask the wonderful folks at @JWMarriottChd #goingbananas #howtogetfitandgobroke #potassiumforkings.”)\nছবিৰ চুটিংৰ কামত চণ্ডীগড়ৰ এই পঞ্জ তাৰকাযুক্ত হোটেল খনত থাকিব লগা হৈছে বলীউড অভিনেতা ৰাহুল ব'চ । পিছত অভিনেতা জনক কোৱা হৈছে যে GST ৰ বাবে দাম বৃদ্ধি কৰা হৈছে । দামৰ ক্ষেত্ৰত হোটেল খনে কৰা ব্যবসায় অতি আচৰিত । হোটেলৰ কতৃপক্ষয়ে কল দুটা " Fruit Platter ' বুলি প্ৰদান কৰে । অতিমাত্ৰা দাম দিয়াৰ পিছত ৰাহুল ব'চে প্ৰকাশ কৰে যে "মোৰ স্বাস্থ্যৰ বাবে ভাল "।\nটুইটাৰযোগে প্ৰকাশ কৰাৰ পাছতে হোটেল আৰু অতিমাত্ৰা বিলৰ সন্দৰ্ভত সকলোৱে হাস্যকৰ কমেন্ট দিয়ে । এজনে প্ৰকাশ কৰে যে, " Its not just banana, its called ullu Banana " ।\nআনহাতে আন এজন ব্যক্তিয়ে কমেন্ট কৰে যে, " আমি একে অনুভৱ কৰো যেতিয়া মাল্টিপ্লেক্স (multiplex) ত প'পকন ক্ৰয় কৰো।পঞ্চ তাৰকাযুক্ত হোটেল সমূহ ব্যয়বহুল বুলি সকলোৱে জ্ঞাত । কিন্তু ব্যয় যেতিয়া আকাশলংঘী হয় তেতিয়া মাধ মাৰ পৰে গ্ৰহকৰ ক্ষেত্ৰত ।\nঅধিক খবৰৰ বাবে পঢ়ক: বলীউডত এই দুই তাৰকাৰ বন্ধুত্বই চৰ্চা লাভ কৰিছে সৰ্বত্ৰেঃউৎসুক অনুৰাগীৰ\nTags: bananas Rahul Bose


ক'ৰোনাক লৈ কোনে কিয় সৃষ্টি কৰিছে অধিক শংকা? | Asom Live 24\nক’ৰোনাক লৈ কোনে কিয় সৃষ্টি কৰিছে অধিক শংকা?\nক’ৰোনা, কৰ্ণ ইত্যাদি...\n‘গোটেই জীৱন মই দান কৰিছো। মোৰ আৰ্জিত সম্পত্তি বুলিবলৈ একো নাই। সকলো সা-সম্পত্তি দৰিদ্ৰ-পীড়িতক মই বিলাই দিছো।’ বেদব্যাস ৰচিত মহাভাৰতৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰিত্ৰ কৰ্ণই কুৰুক্ষেত্ৰ যুদ্ধৰ মাজত কৃষ্ণৰ সৈতে হোৱা কথোপকথনত এনেদৰে কৈছিল। কুৰুক্ষেত্ৰ যুদ্ধত কৰ্ণই কৌৰৱৰ বাবে নহয়, আচলতে ৰজা পতাৰ চিন স্বৰূপে দুৰ্যোধনৰ প্ৰতি থকা কৃতজ্ঞতাৰ বাবেহে তেওঁক বিজয়ী কৰাবলৈ ৰণত নামিছিল। কৰ্ণক বিভিন্ন সময়ত বিভিন্নজনে মহাৰথী আখ্যা দিছে। অথচ ১৮ দিনীয়া মহাভাৰতৰ যুদ্ধত সেনাপতি হিচাপে কৰ্ণই যুঁজ কৰিছিল মাত্ৰ এদিন। কৰ্ণই যেতিয়া শ্ৰীকৃষ্ণক তেওঁৰ দানৰ কথা কৈ গৌৰৱ কৰিছিল আৰু শ্ৰীকৃষ্ণৰ পৰা প্ৰশংসা বুটলাৰ চেষ্টা চলাইছিল, তেতিয়া শ্ৰীকৃষ্ণই কৈছিল- দান কৰাটো পুণ্য। কিন্তু বহুক্ষেত্ৰত দান কৰাৰ ফলত দাতাৰহে মান-যশ বৃদ্ধি পায়। ইয়াৰ বিপৰীতে দান লোৱাজন সদায় গ্ৰহণ কৰাৰ শাৰীতে অৱহেলিত হৈ থাকে। কৰ্ণই জীৱনত দান দি মান-যশ আৰু গৌৰৱৰ অধিকাৰী হোৱাৰ বিপৰীতে দান গ্ৰহণ কৰা সেই লোকসকল সদায় আনৰ পৰা গ্ৰহণ কৰা দৰিদ্ৰৰ শাৰীতে থাকি গ’ল। অৰ্থাৎ দান গ্ৰহণ কৰা বা দান ল’বলৈ বাধ্য হোৱা শ্ৰেণীটোৰ জীৱনৰ কোনো পৰিৱৰ্তন কেতিয়াও হোৱা নাই। ইয়াত যদি আমি কৰ্ণৰ জীৱনৰ শ্ৰেষ্ঠ দান হিচাপে তেওঁৰ কৱচ কুণ্ডলৰ কথা কওঁ, তেনেহ’লে দান গ্ৰহণ কৰা হিন্দু ধৰ্মৰ এজন দেৱতা ইন্দ্ৰ আজীৱন আনৰ পৰা লোৱাৰ স্বভাৱৰো কোনো পৰিৱৰ্তন নহ’ল। আনকি গোবৰ্ধন পৰ্বতক দিয়া গকুলবাসীৰ ভোগখিনিৰ প্ৰতিও ইন্দ্ৰৰ লালসা দেখিবলৈ পাওঁ। এনেদৰে যুগে যুগে দানীসকলক প্ৰশংসাৰে ওপচাই অহাৰ বিপৰীতে দানৰ বাবে শাৰী পতাসকল সদায় অৱহেলিত হৈয়ে থাকিল।\nক’ৰোনাৰ এই ভয়ংকৰ দুৰ্যোগৰ সময়ত ভাৰতৰ অৰ্থনৈতিক অৱস্থা একেবাৰে বিধ্বস্ত। ভাৰতৰ এখন অংগৰাজ্য অসমৰ গৰিষ্ঠসংখ্যক লোকৰ এতিয়া দুবেলা-দুমুঠি খাই জীয়াই থকাটোৱেই জীৱনৰ একমাত্ৰ সমস্যা হৈ পৰিছে। জীৱনৰ অৰ্থ এতিয়া এমুঠি ভাততে সীমাবদ্ধ। ইয়াতকৈ বেলেগ কথা চিন্তা কৰাৰ কোনো অৱকাশেই এতিয়া মানুহৰ নাই। আনকি এনেকুৱা হৈছে যে ঘৰখনৰ জীৱন-জীৱিকাৰ একমাত্ৰ সম্বল হৈ থকা এখন সাধাৰণ দোকান চাৰি মাহ ধৰি অব্যাহত থকা তলাবন্ধত অচল হৈ পৰি আছে। কৰ্মহীন হৈ পৰিছে মানুহবোৰ। কৰ্মহীন মানুহ উপাৰ্জনহীন হৈয়ো পৰে। এনেকুৱা এক ভয়ংকৰ পৰিৱেশ কেউপিনে বিৰাজ কৰিছে। ইয়াৰ মাজতে চৰকাৰ আৰু কিছুমান সংবাদ মাধ্যমে ক’ৰোনাক লৈ সৰ্বসাধাৰণ নাগৰিকৰ মাজত আতংক বিয়পাইছে। যিকোনো ৰোগৰ বিৰুদ্ধে মানুহক সজাগ কৰাৰ সলনি মানুহক আতংকিত কৰি এওঁলোকে কিয় মুনাফা লুটিব বিচাৰিছে বাৰু? আতংকত দিন কটোৱা মানুহৰ ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা কমি যায়। বিপৰীতে মধুমেহ, উচ্চ ৰক্তচাপ, হৃদৰোগৰ মাত্ৰা বৃদ্ধি পায়। আচলতে টেনচনত থকা লোকক সকলো ৰোগে খুলি খুলি খায়।\nকৰ্ণই বসুদেৱৰ সন্মুখত সগৌৰৱে দান দিয়াৰ কথা যেতিয়া কৈছিল, তেতিয়া কৃষ্ণই কৈছিল- ইয়াৰ ফলত পুণ্য অৰ্জন কৰিছে দান দিওঁতা কৰ্ণই। দান লোৱা লোকসকলৰ কোনো পুন্য হোৱা নাই। তদুপৰি দুৰ্যোধনৰ দৰে অধৰ্মী, প্ৰতিশোধপৰায়ণ, পৰস্ত্ৰীৰ প্ৰতি লোলুপ দৃষ্টি দিয়া আৰু দুৰ্যোধনৰ সংগ দিয়া কৰ্ণৰ জীৱনৰ সমস্ত পুণ্য নিমিষতে পাপলৈ ৰূপান্তৰিত হৈছিল। কৰ্ণৰ জীৱনৰ দুটা অন্যায় তথা অপকৰ্ম আছিল- কৌৰৱৰ ৰাজসভাত দুৰ্যোধন, দুশাসনে ৰজস্বলা দ্ৰৌপদীক বস্ত্ৰহৰণ কৰি নাঙঠ কৰিবলৈ বিচৰা কাৰ্যক কৰ্ণই সমৰ্থন কৰিছিল। দ্বিতীয়তে, ভাতৃৰ সন্তান তথা দুজনকৈ আপোন ভতিজা বুলি জনাৰ পাছতো কিশোৰ অভিমন্যু আৰু ঘটোৎকচক অন্যায়ভাৱে হত্যা কৰিছিল।\nদানে দানীক মহৎ কৰাৰ বিপৰীতে দানৰ অপেক্ষাত থকাজনক হেয় কৰে। ইমানবোৰ অপকৰ্মৰ পাছতো একমাত্ৰ দানৰ কথা কৈয়ে কৰ্ণক আজিও মহান সজোৱা হয়। তথাপি মহাভাৰতৰ এই চৰিত্ৰটো বিভিন্ন সময়ত গুৰু আৰু মাতৃৰ দ্বাৰা অৱহেলিত হোৱাৰ কথা অস্বীকাৰ কৰিব নোৱাৰি। দুৰ্যোধনে সূতপুত্ৰ বুলি জানিও কৰ্ণক অংগৰাজ্যৰ ৰজা পতা মানে এইটো নুবুজায় যে সমস্ত হস্তিনাপুৰৰ অৱহেলিত, নিষ্পেষিত আৰু বঞ্চিতসকলক ন্যায় দিবৰ বাবে ধৃতৰাষ্ট্ৰৰ পুত্ৰই সংগ্ৰাম কৰিছিল। পাণ্ডৱৰ প্ৰতি থকা কৰ্ণৰ বিদ্বেষকে দুৰ্যোধনে নিজৰ স্বাৰ্থত ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ কৰ্ণক ৰজা পাতিছিল বুলি ক’ব নোৱাৰি জানো?\nযিয়েই নহওক, আজিৰ এই পৰিস্থিতিত দান আৰু দানীক লৈ পুনৰ চৰ্চা হৈছে। সম্প্ৰতি কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে ক’ৰোনা মহামাৰী আৰু তলাবন্ধত সৰ্বস্ব হেৰুওৱা মানুহক সহায় কৰিবলৈ আগবাঢ়ি আহিছে বুলি প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে ঘোষণা কৰিছে। তলাবন্ধই ভাৰতত ক’ৰোনা ৰোগীৰ সংখ্যা বৃদ্ধি কৰাত অৰিহণা যোগাইছে। অৰ্থাৎ তলাবন্ধই ক’ৰোনা ৰোগীৰ সংখ্যা কমাব পৰা নাই। দেশজুৰি বিধ্বস্ত অথনীতিয়ে সকলোকে চিন্তিত কৰি তুলিছে। কেনেকৈ ভাতমুঠি যোগাৰ কৰিব তাৰ চিন্তাই এতিয়া দেশৰ ৮০ শতাংশ মানুহৰ মনবোৰ খুলি খুলি খাইছে। প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে নিজেই ঘোষণা কৰিছে যে ভাৰতৰ ৮০ কোটি মানুহ দৰিদ্ৰ সীমাৰেখাৰ তলত বাস কৰে। এতিয়া তলাবন্ধই ভাৰতৰ ১৩০ কোটি মানুহৰ ১২০ কোটিৰে জীৱনৰ নিশ্চয়তা নোহোৱা কৰিছে। এই মুহূৰ্তত প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে সগৌৰৱে টিভিৰ সন্মুখলৈ আহি আৰু তিনি মাহলৈ ৫ কিলোগ্ৰাম চাউল আৰু এক কিলোগ্ৰামকৈ দাইল দিয়াৰ কথা ঘোষণা কৰিছে। প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ ঘোষণাই বহু স্বাভিমানী লোকক লাজ দিছে। নিজে শ্ৰম কৰি দুবেলা দুমুঠি ভাতৰ যোগাৰ কৰা লোকে চৰকাৰী অনুদান ল’বলৈ লাজ পায়। এইটোও ঠিক প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ এই চাউল-দাইলৰ টোপোলাটোৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰা মানে নিজৰ অসমৰ্থতা স্বীকাৰ কৰি লোৱা। দুৰ্দশাগ্ৰস্ত লোকক চাউল-দাইল দি প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে প্ৰশংসা বুটলিছে যদিও ইয়াৰ বিপৰীতে এনেকুৱা দান, সাহায্য গ্ৰহণ কৰিবলৈ বাধ্য হোৱা তথা আত্মসন্মান থকা আৰু নিজেই নিজৰ মালিক বুলি ভবা বহু লোক লজ্জিত হোৱাৰ যুক্তি আছে। জীৱনত কোনোদিন কাৰো ওচৰত হাত নপতাকৈ জীয়াই থকা আৰু জীয়াই থাকিব বিচৰা মানুহৰ সংখ্যা কম হ’ব পাৰে! কিন্তু এনেকুৱা স্বাভিমানী আৰু আত্মসন্মানেৰে জীয়াই থাকিব বিচৰা মানুহ প্ৰজন্মৰ পাছত প্ৰজন্মৰ বাবে আদৰ্শ হৈ থাকিব। আমি মানি ল’ব লাগিব যে প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে কেই কিলোগ্ৰামমান চাউল, দাইল দিয়াৰ অৰ্থ এইটো নহয় যে ইয়াৰ বাবে হাত পতা মানুহখিনিৰ সমস্যা শেষ হৈ গ’ল। সমস্যাৰ মাজত মানুহক জীয়াই ৰাখি আজীৱন চৰকাৰী অনুদানৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল কৰি ৰখাটোৱে ৰাজনীতিকৰ ৰাজনীতি। এই ৰাজনীতি ওফৰাবলৈ সক্ষম হোৱা মানে মানুহ স্বাধীন চিন্তাৰ গৰাকী হ’বলৈ সক্ষম হোৱা। তথাপি দানবীৰ কৰ্ণ আৰু ৰাইজৰ কৰৰ টকাৰে চাউল-দাইলৰ পেকেজৰ গৰাকী হোৱা প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ মাজত আকাশ-পাতাল পাৰ্থক্য।\nTags: asom live 24assam live 24axom live 24jitumoni bora\nঅখিলৰ স্বাস্থ্য সন্দৰ্ভত কি ক'লে GMCHৰ অধীক্ষক ডাঃ অভিজিত শৰ্মাই?\nইমান কষ্ট পাইছোঁঃ অখিল গগৈ