বাঁ‌হী সুৰে কংসচক্ৰ নাচে — জয়ন্ত আকাশ বৰ্মন - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nআকাশখন যেন গিৰিসকৈ খহি পৰিব। বিজুলী-ঢেৰেকনি, হিৰ-হিৰ, গিৰ-গিৰ কলহৰ কাণে ঢলা প্ৰচণ্ড নিৰৱচ্ছিন্ন বৰষুণ। মাটিৰ মজিয়াখনৰ গাঁ‌ত এটাৰ পৰা নিগনি এটা ওলাই আহি সন্তৰ্পণে ইফাল-সিফাল কৰিছে। মেকুৰী এটা কুঁ‌চি-মুচি বহি আছে। আৰু পানীপোটাত বোৱঁতীপানীৰ কোঢ়াল।\nসন্ধিয়াৰ বাৰাণ্ডাৰ আৰামীচকীত মথুৰানাথ, জমিদাৰ মথুৰানাথ, প্ৰবল-প্ৰতাপী মথুৰানাথ। ৰাজহুৱা নামঘৰটোত বিয়লিৰ ডবা-কাঁ‌হ-শংখ বৰষুণৰ স’তে একাকাৰ হৈ বাজিছে।\nশকত দেৱালৰ আৱেষ্টনীয়ে মেৰিয়াই ৰখা গপচ ঘৰটোৰ বাৰাণ্ডাত মথুৰানাথ বহি আছে, ৰূপৰ ধোঁ‌ৱাখোৱাত চুমুক মাৰি লৈ নাকে-মুখেৰে ধোঁ‌ৱা এৰিছে। বৰষুণৰ বা-ছিতা আৰু গুৰগুৰিৰ ধোঁ‌ৱাই ধুম্ৰায়িত কৰি তুলিছে দীঘল বাৰাণ্ডাখন। বাৰাণ্ডাৰ লগত সংলগ্ন ভঁ‌ৰাল ঘৰটোৰ বেৰত আউজি ম’হৰ গাড়ীৰ কাঠৰ চকাটো। গাড়ী টানি-টানি ম’হহাল মৰিছে। ম’হৰ গাড়ীখনো ভাঙিছে, এটা চকা পঁ‌চি সুলকি-খহি গৈছে, এটা আছে। অৱশিষ্ট চকাটো চোতালৰ মাজৰ খুটা এটাত আউজি আছে, মথুৰানাথৰ ভেটিৰ লেখ ৰাখিছে।\nমথুৰানাথে চকাটোলৈ চালে, ধোঁ‌ৱা-আৰু বৰষুণৰ চেঁ‌চা ভাপৰ মাজেৰে স্থিৰ চকাটোও যেন গতি কৰি আছে, যেন কোনো এক অদৃশ্য অক্ষদণ্ডক কেন্দ্ৰ কৰি ধীৰেৰে ঘূৰি আছে চকাটো। ঘূৰি আছে। ঘূৰি আছে। ধোঁ‌ৱা আৰু বৰষুণৰ বায়ৱীয় দ্ৰৱে ৰাতিৰ এন্ধাৰৰ স’তে মিহলি হৈ গ্ৰাস কৰি আনিছে চৌপাশ।\nঘটংকৈ এটা শব্দ হ’ল। শব্দটোৱে মথুৰানাথৰ কৰ্ণকুহৰত আমনি কৰিলে। হাতৰ গুৰগুৰিটো উৰুৰ ওপৰত ভেঁ‌জা দি মথুৰানাথে উৎসৰ ফালে কাণ উনালে। কোনোবাই কাঠৰ গেটখনৰ লোহাৰ শলখাডাল গুচাইছে। এই কালসন্ধ্যা কোন আহিল, ধুমুহা-বৰষুণে! দিনতে এই ঘৰলৈ আহিবলৈ মানুহৰ বুকু কঁ‌পে, এই বৰষুণৰ সন্ধিয়া! মথুৰানাথে গেটখনলৈ চালে।\nশলখা গুচাই এজন ল’ৰা সোমাই আহিল। এন্ধাৰত মুখ মনিব নোৱাৰি।\n“নমস্কাৰ, বৰদেউতা। মই বনমালী।” -কাষ চাপি আহি ল’ৰাজনে নমস্কাৰ জনালে।\n“অ’ ক’ৰ পৰা অহা বুলি ক’লি? কাৰ ঘৰৰ তই? “-মথুৰানাথে সুধিলে। -”এই বৰষুণত কিয়ইবা আহিলি?”\nমথুৰানাথে ল’ৰাজনলৈ চালে। সুন্দৰ মুখাৱয়ৱ।\n”বৰ দেউতা, মই গৰখীয়া চুবুৰীৰ পৰা আহিছোঁ।”\nআকৌ গেট খোলাৰ শব্দ। মথুৰানাথে গেটৰ ফালে চালে। বৰষুণ অলপ শাম কাটিছে। মানকচুৰ পাতেৰে মূৰ ঢাকি মানুহ এজন সোমাই আহিল।\n“ককাই, দায়-দোষ নধৰিব। সোমাই আহিলোঁ এনেকৈ। দিনৰ দিনটো ই ঘৰত নাই।” -বনমালীৰ ফালে আঙুলিয়াই মানুহজনে ক’লে, -”বিচাৰি-বিচাৰি আহিলোঁ। নামঘৰত কোনোবাই ক’লে-সি হেনো ইয়ালৈ আহিছে।” – কচুপাতটো জোকাৰি পানীবোৰ আঁ‌তৰাই মানুহজনে বাৰাণ্ডাৰ খুটাটোত আউজাই থ’লে।\nমথুৰানাথে তালৈ মূৰ তুলি চালে। প্ৰশ্নবোধক চিন এডাল কপালত উপজিল।\n”ককাই, মই গৰখীয়া চুবুৰীৰ। গৰখীয়া চুবুৰীৰ আনন্দ। এই বনমালীক বিচাৰি-বিচাৰি এইখিনি পালোঁ‌হি।”\n”ই তোৰ ল’ৰা নেকি?”\n”মোৰেই ল’ৰা বুলি ধৰক ককাই। ময়েই তাক তুলি লৈছোঁ। তাৰ দেউতাক বাসৱ, সেই যে বকুলবন গাঁ‌ৱৰ। ইয়াৰ জন্মৰ পাচতেই তাৰ মাক-দেউতাক দুয়ো জেললৈ গ’ল। যাওঁ‌তে ইয়াক মোক গতাই গ’ল। আৰু ময়ো তাৰ মোহত পৰি ৰ’লোঁ।”\n”অ’ ককাই। বাসৱৰ এডুখৰিয়েই মাটি আছিল। কোনোবা জমিদাৰ এজনে চৰকাৰী হাকিমৰ লগত লগ লাগি মাটিডুখৰি লৈ লৈছিল। তাৰ মৰসাহটো চাওক! খঙতে সি জমিদাৰজনকে ৰাইজৰ মাজতেই চৰ এটা মাৰি দিলে। আৰু, তেতিয়াৰ পৰাই সি এটাৰ পাচত এটা মোকৰ্দমাত ফঁ‌চি জেলতেই আছে। ঘৈণীয়েকজনীয়ো একেখন জেলতেই।\nই কিন্তু গুণৰ মাণিক। আমাৰ বুঢ়া-বুঢ়ীৰ বুকুৰ আমঠু।” -আনন্দ বুঢ়াই বনমালীক বুকুলৈ চপাই আনিলে। বুঢ়াৰ চকুত প্ৰশান্তিৰ পানী।\nমথুৰানাথে কিবা ভাৱিলে। মথুৰানাথে মনেৰে কিবা দেখিলে। মথুৰানাথৰ বুকুত আন্ধাৰে নৃত্য কৰি উঠিল।\n“ৰ’হ পিতাই। বৰদেউতাৰ লগত কথাখিনি পাতি লওঁ।” -বনমালীয়ে আৰম্ভ কৰিলে, –\n”বৰদেউতা, আমাৰ খেলৰ নামঘৰত বাৰ বছৰৰ মূৰত এইবাৰ আকৌ ভাওনা পাতিব। এই অমাৱস্যাৰ ৰাতি।”\n”মই বৰঙনি দিব নোৱাৰিম, মোৰ সেইবোৰত কোনো মনো নাই।” -মথুৰানাথে বনমালীৰ কথাৰ মাজতে কৈ উঠিল। মিহিকৈ কথা কোৱাৰ অভ্যাস মথুৰানাথৰ নাই। কান্দিলেও গোজৰণি হৈহে ওলায়। চকুপানীৰ ঠাইত জুই নিগৰে।\n“নাই নাই বৰদেউতা, বৰঙনি বিচাৰি অহা নাই। সেইখিনিৰ ব্যৱস্থা হৈ গ’ল। ভাওনাৰ পাৰ্ট এটা ল’বৰ বাবেহে আমি আপোনাক অনুৰোধ কৰিবলৈ আহিলোঁ। ভাগৱত আচাৰ্য শাস্ত্ৰজ্ঞ পণ্ডিত জগতমোহন দেৱগোস্বামীদেৱে এইবাৰ আমাৰ ভাওনাভাগৰ পৰিচালনাৰ দায়িত্ব লৈছে।” -বনমালীয়ে মথুৰানাথৰ সংশয় আঁ‌তৰালে।\nমথুৰানাথে ল’ৰাজনৰ মুখলৈ চালে। প্ৰদীপ্ত নয়নৰ এজন কিশোৰ। চুলিবোৰ বৰষুণত তিতি আছে। টোপ-টোপকৈ চুলিৰ পৰা পানী সৰিছে। সৰি চকুত পৰিছে। তাৰ মূৰৰ পিচফালে ম’হৰ গাড়ীৰ চকাটো। যেন মূৰৰ চৌপাশে চক্ৰাকাৰ উজ্জ্বল প্ৰভামণ্ডল।\n”অভিনয়? মই?” -মথুৰানাথ বহাৰ পৰা জাঁ‌প মাৰি উঠিল।\n”হয় বৰদেউতা। নামঘৰত আজি আমাৰ মিটিং হৈছিল। তাতেই ভাওবোৰ বিতৰণ কৰা হৈছিল। সেই মিটিঙতেই আপোনাৰ নাম উঠিছিল। সকলোৱে একেমুখে কৈছিল, সেই চৰিত্ৰটোৰ বাবে আপোনাতকৈ বেছি খাপ খোৱা আন কোনো ব্যক্তিয়েই আমাৰ অঞ্চলত নাই।” -বনমালীয়ে ক’লে, আৰু সন্মতিৰ বাবে মথুৰানাথৰ মুখলৈ চাই থাকিল।\n”কি চৰিত্ৰ? কাৰ চৰিত্ৰ?” -গহীন ভাৱেৰে সুধিলে, মথুৰানাথে।\n”কংস। কংসৰ চৰিত্ৰ।”\nগুজৰি উঠিল মথুৰানাথ। ঢেৰেকনিৰ শব্দক তল পেলাই সেই আটাহে সমগ্ৰ ঘৰখনৰ চৌকাঠ কঁ‌পাই তুলিলে।\nবৰষুণ শাম কাটিছে। মাথোঁ, গছৰ পাতৰ পৰা এটোপ-দুটোপ পানী সৰিছে। গোটেই ঘৰখন নিমাও-মাও।\nহাতত টিপচাকিটো লৈ মথুৰানাথ বাৰীৰ জুপুৰীটোৰ ফালে আগবাঢ়িল। দুৱাৰত টোকৰ দিলে।\n”কোন? বোলো কোন এয়া? এই পুঁ‌ৱতি ৰাতি?” -ভিতৰৰ পৰা বৃদ্ধ কণ্ঠই মাত লগালে।\n”পিতা, মই। দুৱাৰখন খোলাচোন।”\nকেৰেককৈ শব্দ হ’ল। বৃদ্ধ অগৰুই দুৱাৰ খুলিলে। মুখমণ্ডল শুকুলা দাড়িৰে আৱৰা।\nবৰফৰ দৰে শীতল এযুৰি ক্লান্ত চকু। দুয়োৰে। বৃদ্ধ আৰু মথুৰানাথৰ।\n”কিয় আহিলি মথুৰা? আজি বাৰ বছৰৰ মূৰত।” -বৃদ্ধই সুধিলে।\n”পিতা, লগ পাবলৈ মন গ’ল তোমাক। আইক এবাৰ চুই চাবলৈ মন গ’ল।”\n”তয়েইতো আমাক ইয়াত সুমুৱাই থ’লি। সূৰ্যৰ পোহৰ নোপোৱাকৈ।”\n”পিতা।” -মথুৰানাথৰ মাতটো যেন গভীৰ পাটনাদ এটাৰ অভ্যন্তৰৰ পৰাহে নিৰ্গত হৈছে।\n”ক, মথুৰা।” -বৃদ্ধই চকু ঘূৰাইছে। টিপচাকিৰ ম্লান পোহৰতো কেনেবাকৈ যদি ধৰাত পৰি যায়!\n”পিতা, নামঘৰত ভাওনা হ’ব, এই অমাৱস্যাৰ নিশা। তাত মোক কংসৰ ভাও দিয়া হৈছে।” -মথুৰানাথৰ কণ্ঠত পুহমাহৰ শীতলতা।\nঅগৰু বুঢ়াই পুতেকৰ চকুলৈ চালে। নিমাত।\n”মই অভিনয় কৰিব নোৱাৰোঁ, কৈছিলোঁ। পৰিচালক জগতমোহন দেৱগোস্বামীয়ে ক’লে, মই হেনো অভিনয় কৰিব নালাগে। মঞ্চত উঠি তৰ্জন-গৰ্জন কৰিব লাগে, কৃষ্ণৰ ভুকু বুকু পাতি ল’ব লাগে, আৰু দৰ্শকৰ স্বস্তিৰ বাবে মৃত্যুক সাৱটি ল’ব লাগে। মই হেনো আজীৱন তাৰেই আখৰা কৰি আহিছোঁ, অহৰহ।\nমই হ’ব বুলি কথা দিলোঁ।”\n”আৰু মোক কংসৰ পিতৃ উগ্ৰসেনৰ ভাও দিছে, তোৰ মাতৃ পদুমীক কংস মাতৃ পদ্মাৱতীৰ চৰিত্ৰৰ ভাও দিছে।” – অগৰু বুঢ়াই পুতেকৰ ওচৰত স্বীকাৰ কৰিলে।\n”পিতা, মোৰ জন্মৰ বাবে মই দায়ীনে? মোৰ পৰা আৰু নুলুকুৱাবা পিতা, জগত মোহন দেৱগোস্বামীদেৱে মোক সকলো বৃত্তান্ত জনাইছে।\n”পিতা, মই মাতৃদেৱীৰ অবৈধ সন্তান?\nপিতা, তুমি মোৰ পিতা নহয়?\nকোৱা পিতা। সত্য কোৱা।\nমই পৰপুৰুষৰ দ্বাৰা ধৰ্ষিতা মাতৃৰ অনাহুত সন্তান? “-ফেকুঁ‌ৰি উঠিল মথুৰানাথ।\nবৃদ্ধই মুখ লুকুৱালে। কুটীৰৰ দুৱাৰ বন্ধ কৰি দিলে।\n”তই যি শুনিছ, সেয়া সত্য মথুৰা, সেয়া সূৰ্যৰ দৰেই সত্য।” –\nবৃদ্ধ অগৰু যেন গাঁ‌তত সোমাই পৰিল।\n”কোৱা পিতা, মোৰ এই আনাহুত, অনাকাংক্ষিত জন্মৰ বাবে মই কেনেকৈ দায়ী পিতা?\nকিয় পিতা মাতৃয়ে মোক আশৈশৱ ঘৃণা কৰি আহিল? তোমাৰ ঔৰসত নহ’লেওতো মই মাতৃৰ গৰ্ভতেই জন্ম লভিলোঁ। কিয় পিতা মাতৃয়ে মোক কেতিয়াও স্বীকাৰ কৰি নল’লে। আৰু, স্বীকাৰ যদি নকৰিলেই, কিয় গৰ্ভতেই মোক হত্যা কৰি নেপেলালে পিতা? কিয় মোক এই অভিশপ্ত জীৱন দিলে?\n-আৰু, সমাজৰ ভয়ত, এজন জমিদাৰৰ পদমৰ্যাদা অৱনমিত হোৱাৰ ভয়ত তুমি কপট মহানতা দেখুৱালা। মোক পুত্ৰৰূপে স্বীকাৰ কৰি ল’লা। কিন্তু, দহবছৰ বয়সলৈ তুমি মোক সমাজৰ পৰা আঁ‌তৰাই ৰাখিলা। মোক গৃহবন্দী কৰি ৰাখিলা। কিয় পিতা? কিয়?\nমই কিয় অসামাজিক নহ’ম?\nকিয় মই মৰম কৰিম আনক, যি মৰম মই কেতিয়াও নাপালোঁ।\nনিজ মাতৃয়েই মোৰ মৃত্যু কামনা কৰি থাকিল, আজন্ম।\nকোৱা পিতা, কিয় মায়ে মোক এদিনো মাতৃদুগ্ধ পান নকৰালে? কিয় মায়ে মোক এদিনৰ বাবেও কোলাত তুলি নল’লে? কিয় পিতা, কিয়?\nবঞ্চিত উপেক্ষিত অনাকাংক্ষিত হৈ মই যৌৱনত ভৰি দিলোঁ। তুমি তোমাৰ জমিদাৰিত্বৰ পৰা মোক নিলগাই ৰাখিলা। মোক অন্ধকাৰত ৰাখি থ’লা।\nমই আশংকাত ভুগিলোঁ। মই পৰিচয় সংকটৰ যাতনাত জ্বলি-পুৰি মৰিলোঁ।\nমোক উগ্ৰ, প্ৰতিশোধ পৰায়ণ তুমিয়েই কৰি তুলিলা পিতা। পৰিচয় সংকটৰ যাতনাত, স্বীকৃতিহীনতাৰ বেদনাত মই ভয়ানক হৈ উঠিলোঁ।\nমই তোমাৰ পৰা জমিদাৰী স্বত্ব কাঢ়ি ল’লোঁ পিতা, কাৰণ তুমি মোৰ এই যাতনাক গুৰুত্ব নিদিলা। খং, ক্ষোভৰ জ্বালাত তোমাক মই জমিদাৰী আসনৰ পৰা আঁ‌তৰাই এই এন্ধাৰ জুপুৰীলৈ স্থানচ্যুত কৰিলোঁ। তোমাৰেই নহয়, সকলোৰে মাটি-জমি মই কাঢ়ি ল’লোঁ। দীঘল মোঁ‌চ ৰাখিলোঁ, বুকুত শিল গজালোঁ, মানুহৰ বুকুত সন্ত্ৰাসৰ সৃষ্টি কৰিলোঁ। মই নিজকে মাৰি আনিলোঁ, পিতা।” -মথুৰানাথৰ বুকুৰ উত্তপ্ত গলিত লাভা নিৰ্গত হৈ থাকিল। প্ৰশ্নবোৰ শাণিত অস্ত্ৰ হৈ নভোমণ্ডল পৰিভ্ৰমণ কৰি থাকিল।\n”মথুৰা, অমাৱস্যাৰ দিনা নামঘৰৰ মঞ্চত যি ভাওনা মঞ্চস্থ হ’ব, তাত মই কংসৰ পিতৃ উগ্ৰসেনৰ ভাও ল’ম। আৰু তোৰ মাতৃ পদুমীয়ে কংসৰ মাতৃ পদ্মাৱতীৰ ভাও। যা, মঞ্চত কথা হ’ম।” -সংকুচিত অগৰু বুঢ়াই কুটীৰৰ অভ্যন্তৰৰ পৰাই দুৱাৰৰ ফাঁ‌কেৰে বিৰবিৰালে।\n”পিতা, জগতমোহন দেৱগোস্বামীয়ে সকলো জানে। তেখেত এই অঞ্চলৰ বয়স্কতম ব্যক্তি। তেখেত মহাকাল। সেয়ে আমাক অভিনয়ৰ বাবে ভাওনালৈ আমন্ত্ৰণ জনালে।\nপিতা, মঞ্চত আমি অভিনয় নকৰিলেও হ’ব। চিৰজীৱন আমি তাকেই কৰি আহিছোঁ, নহয়নে পিতা? মই নিজৰ বিপক্ষে যুঁজিছোঁ, নিজকে ভয়ংকৰ কৰি তুলিছোঁ, জঘন্যতম মৃত্যুৰ বাবে নিজকে প্ৰস্তুত কৰি তুলিছোঁ। আৰু তোমালোকে নিজক লুকুওৱাৰ আখৰা, নিজৰ কলুষ কালিমা মোৰ ওপৰত জাপি নিজকে নিষ্কলংক সজোৱাৰ অহোৰাত্ৰ অভিনয়।\nমঞ্চত লগ পাম দেউতা। মাকো ক’বা। অহা অমাৱস্যাৰ নিশা।” -গজ-গজাই গুচি গ’ল মথুৰানাথ। ভঁ‌ৰালঘৰৰ বেৰত ম’হৰ গাড়ীৰ চকাটো কঁ‌পি উঠিল।\nগ্ৰীণৰূমৰ পৰা ভোৰতাল আৰু ডবাৰ উৎকট কোলাহল ভাঁহি আহিল। হাতী এটাৰ মৰণ কাতৰ চিৎকাৰ। (মথুৰানগৰীৰ সিংহদ্বাৰৰ কুবলয়পীড় হাতীটোৰ নিধন হ’ল। কৃষ্ণ-বলোৰামৰ খোজৰ শব্দ। )\nমঞ্চত উপৱিষ্ট মথুৰাৰাজ কংস। তিনিখন কাৰাগাৰ। সোঁ‌ফালৰ কাৰাগাৰত সেয়া অধোবদনে দৌৱকী-বসুদেৱ। বাওঁ‌ফালে কংস পিতৃ উগ্ৰসেন। লগত মাতৃ পদ্মাৱতী। তৃতীয়খন কাৰাগাৰ অদৃশ্য। তাত আৱদ্ধ ভোজৰাজ কংস। পৰিচালক জগতমোহন দেৱগোস্বামীৰ নিৰ্দেশত সজোৱা তিনিওখন কাৰাগাৰ ছাঁ-পোহৰৰ সমলয়।\nকংস উঠি গ’ল প্ৰথম কাৰাগাৰলৈ। দৈৱকী-বসুদেৱে মূৰ তুলি চালে।\n: বান্ধৱ বসুদেৱ।\n: কোৱা কংস। বধ কৰিবলৈ আমাৰ আৰু সন্তান নাই।\n: বাসুদেৱ, তোমাৰ সন্তানকেইটাক তুমিয়েই বধ কৰিছা।\n: কি কথা কৈছা কংস! তুমি কাৰাগাৰৰ দেৱালত চৰম নিৰ্দয়তাৰে আচাৰি মাৰিছা।\n: না না বান্ধৱ। মই মোৰ ভগ্নীকহে মাৰিব খুজিছিলোঁ। তোমাৰ পত্নীক বচাবলৈ কাপুৰুষৰ দৰে তুমিয়েই তোমাৰ অজন্মা শিশুকেইটাক বলিৰ বাবে আগবঢ়াই দিছা।\n: সেয়া তুমি বাধ্য কৰাইছিলা। মোৰ হাতত আৰু অন্যপথ নাছিল।\n: তোমাৰ পত্নীক বচাবলৈ তুমি মোৰ লগত যুদ্ধ কৰিব পাৰিলাহেতেঁ‌ন। অথবা, তুমি নিজৰ জীৱন বিসৰ্জন দিব পাৰিলাহেতেঁ‌ন। নিজক বচাবলৈ, অথবা দৈৱকীক বচাবলৈ তুমি তোমাৰ সন্তানকেইটাক পৰম নিৰ্দয়তাৰে বলিৰ বাবে আগবঢ়াই দিছিলা। হত্যাকাৰী তুমি। মই মাথোঁ মাধ্যম। মই ক্ৰীড়নক।\nম্লান হাঁ‌হি মাৰিলে কংসই।\nক্ষণিক মৌন হ’ল বাসুদেৱ। দৈৱকীয়ে অবুজ ভাৱে বসুদেৱলৈ চালে।\n: হেতেঁ‌নবোৰৰ কোনো অৰ্থ নাই কংস বান্ধৱ। আমি অভিনয় কৰিবলৈ মঞ্চত উঠিছোঁ। তোমাৰ সময় সমাগত। আকাশবাণী আজি সঁ‌চা হব। মোৰ কৃষ্ণ-বলোৰাম তোমাৰ দুৱাৰডলিত। মৃত্যুৰ বাবে সাজু হোৱা কংস।\n: হা হা হা। মৃতদেহক আৰু কোনে মাৰিব পাৰে! মই এটা মৃতদেহ। সিদিনা সেয়া আকাশবাণী নাছিল। সেয়া মোৰ জন্মদাত্ৰী মাতৃৰ অভিশাপ আছিল। মাতৃৰ অভিশাপ নোহোৱাহেতেঁ‌ন এই কংসই আকাশবাণীও ওলোটাই দিলেহেতেন। মোৰ জন্মৰ আগতেই মই মৰিছিলোঁ। মোক বধ কৰা হৈছিল। সেয়া মোৰ হত্যাকাৰী, সেয়া কাৰাগাৰত মাতৃ পদ্মাৱতী আৰু পিতৃ উগ্ৰসেন। আৰু মই জাৰজ সন্তান। চোৱা, তেওঁলোকে মুখ লুকুৱাইছে।\n: বৎস কংস, তই তই নহয়। মোৰ গৰ্ভত থিতাপি লৈছিল অসুৰ কালনেমী, তোৰ ৰূপত। মই নাজানিছিলোঁ, সেয়া তোৰ দেউতা নাছিল বুলি, মই মায়াৰ স্বীকাৰ হৈছিলোঁ। বিবেক-দংশনৰ তাড়নাত মই সেই ভ্ৰূণক অভিশাপ দিছিলোঁ। -কাৰাগাৰৰ ভিতৰৰ পৰাই মাতৃ পদ্মাৱতীয়ে চিঞৰি উঠিল।\n: জন্মৰ আগতেই মৃত্যুৰ অভিশাপ লৈ মই তোমাৰ গৰ্ভত বাঢ়িছিলোঁ। আৰু, আধা অসুৰ আধা মানৱৰ ৰূপত মোক জন্ম দিছিলা! মা, আজি মোৰ মৃত্যু হ’ব, উদযাপন কৰা মা। উদযাপন কৰা। মই কিন্তু মা শেষ মুহূৰ্তলৈ যুদ্ধ কৰি যাম, যদিও জানো, এয়া এক প্ৰহসনহে হব। -কংসই উত্তৰ দিলে।\nএনেতে ডবা-শংখ বাজি উঠিল। কথোপকথন শুনা নগ’ল। মঞ্চত প্ৰৱেশ ঘটিল বংশী-ময়ূৰপংখীধাৰী দৈৱকীনন্দনৰ। হলধৰ ৰোহিনীতনয়ৰ। চিক-মিক পোহৰ, উজ্জ্বল-ভাস্বত।\nবাহ! মৃত্যুও ইমান সুন্দৰ! তোমাৰ বাবেই মই অপেক্ষা কৰি আছিলোঁ কৃষ্ণ। তোমাক লগ পাবলৈয়েই মই অতনা পাপ কৰিছোঁ। চক্ৰবাৎ পঠিয়াইছোঁ, পুতনাক লগাইছোঁ, বকাসুৰ, অঘাসুৰক পঠিয়াইছোঁ। আহা, মোৰ কায়িক সত্তাক নিধন কৰা। আত্মাতো মোৰ কাহানিবাই হেৰাই গৈছে। -কংসই স্বগতোক্তি কৰিলে।\nপীতাম্বৰ-নীলাম্বৰ যুটী মঞ্চলৈ উঠি আহিছে। মথুৰাৰ সৰ্বোচ্চ শক্তিমন্ত পালোৱান চনুৰ আৰু মুষ্টিকে আগচি ধৰিছে কৃষ্ণ-ৰামক।\nবিশালাকায় চনুৰ-মুষ্টিকে প্ৰাণবায়ু এৰিছে, সিপুৰীলৈ গমন কৰিছে। কৃষ্ণৰ কোমল মুখত ঘাম বিৰিঙিছে। বলোৰামৰ মুখ ৰক্তাভ হৈ পৰিছে।\nডবা বাজিছে, শংখ বাজিছে, বৰ-কাঁহ বাজিছে।\nউৰা মাৰি কৃষ্ণ কানায়ে কংসৰ চুলিত ধৰিছে… সিংহাসনৰ পৰা কংস উফৰি পৰিছে। স্বৰ্ণখচিত ৰাজমুকুট খহি পৰিছে। বাগৰি-বাগৰি ঘূৰি ফুৰিছে। কংসৰ বুকুত বহি লৈছে কৃষ্ণ পীতাম্বৰ।\nকংসই শ্ৰীকৃষ্ণৰ কপালত চুমা খাইছে, আহ! মৃত্যুতো ইমান স্বৰ্গীয় সুখ! কি প্ৰশান্তি!\nবিজুলী এছাটি মাৰিলে।\nবনমালীৰ মাত আৰু বিজুলীৰ পোহৰত মথুৰানাথৰ সন্বিৎ ফিৰি আহিল। সন্ধিয়াটো ৰাতিৰ বুকুত জাহ গৈছে।\nবনমালীৰ গালত হাত বুলাই মৰমেৰে মথুৰানাথে ক’লে, -”তোক মই কানাই বুলি মাতিম বনমালী।”\n”হব বৰদেউতা। এতিয়া মই যাওঁ‌হে। ভাওনাৰ বাবে মুখা সাঁ‌জিব আছে। জগতমোহন দেৱগোস্বামীয়ে কৈছে, মুখাৰ প্ৰয়োজন নাই। তথাপি বৰদেউতা, আমি সাজু হৈ থকা ভাল।\nমনত ৰাখিব, অহা অমাৱস্যাৰ নিশা কংস বধ ভাওনা।” -বনমালী উঠিল। আৰু, আনন্দৰ হাতত ধৰি চোতালৰ অকলশৰীয়া খুটাটোত আউজাই থোৱা ম’হৰ গাড়ীৰ চকাটোৰ পিছ ফালেৰে ওলাই বৰষুণত হেৰাই গ’ল। অদৃশ্য অক্ষদণ্ড এডালক কেন্দ্ৰ কৰি চকাটো ঘূৰি থাকিল, মহাশূন্যতে।\n← তেজ লগা বাঁহীৰ সুৰ — নিহাল গগৈ\nমধুচন্দ্ৰিকা — বিদ্যুৎ গগৈ →\nঘৰ (ড° সমাদৃতা গোস্বামী)


আমাৰ সামাজিক সমস্যা।অধ্যায় ৯।Class5Environment Lesson9Question and Answer Assam | SCERT Class5Environment Chapter9Solution |পঞ্চম মান শ্ৰেণীৰ পৰিৱেশৰ অধ্যায় ৯ আমাৰ সামাজিক সমস্যা নামৰ পাঠটোৰ প্ৰশ্ন আৰু উত্তৰ। - Might Learn\nক)সামাজিক সমস্যা বুলিলে কি বুজা?\nখ) সমাজত একতা গঢ়ি তোলাত কোনবোৰ গুণৰ প্ৰয়োজন হয়।\nগ) সামাজিক সমস্যা সৃষ্টিত কোনবোৰ কাৰকে অৰিহনা যোগায়?\nঘ) সামাজিক সমস্যা সৃষ্টিত কোনবোৰ কাৰকে অৰিহনা যোগায়?\n২) খালী ঠাই পূৰ কৰা-\nক)আমি সকলোৱে ______________পাতি বাস কৰো।\nখ) ______________ হল সমাজৰ এক শ্ৰেণী মানুহৰ এক ভূল ধাৰণা।\nগ)সম্স্যা দীৰ্ঘদিনলৈ বৰ্তি থাকিলে সমাজত ______________ সৃষ্টি হয়।\nঘ)ৰাইজৰ সচেতনতা আৰু ______________ নহলে কোনো সমস্যা সমাধান নহয়।\nঙ)লিখা-পঢ়া নজনা লোককে ______________ লোক বোলে।\n৩)ক অংশৰ লগত খ অংশ মিলোৱা-\nপৰিয়ালৰ আৰ্থিক অনাটনৰ বাবে\nঅন্ধবিশ্বাস, লিংগ-বৈষম্য, শিশু-শ্ৰমিক আদি\nমানৱ সমাজৰ আটাইতকৈ অযুক্তিকৰ ধাৰনা শিশু শ্ৰমিকৰ সৃষ্টি হয়।\nবৈঞ্জানিক ভিত্তি নাই।\n৪) অশুদ্ধ বাক্যবোৰ শুদ্ধকৈ লিখা-\nক)গাওঁ পঞ্চায়ত আৰু বিভিন্ন স্বেচ্ছাসেৱী সংগঠনসমূহে সামাজিক সমস্যাবোৰ সমাধানত সহায় কৰিব পাৰে।\nখ)কু-সংস্কাৰৰ পৰা সমাজৰ ক্ষতি হয়।\nগ) লিংগ-বৈষম্য হ’ল সমাজৰ এটা সমস্যা ।\nঘ)নিৰক্ষতাই সমাজৰ পৰা অন্ধবিশ্বাস আৰু কু-সংস্কাৰ দূৰ কৰিব পাৰি।\nঙ) টকা-পইছাৰ অভাৱ হলে লৰা-ছোৱালীবোৰক শ্ৰমিক সজাই উপাৰ্জন কৰিবলৈ দিব লাগে ।\n৫) চমু টোকা লিখাঁ-\nক)অন্ধবিশ্বাস খ)কু-সংস্কাৰ গ)যৌতুক\n৬)সামাজিক সমস্যা সমাধানত একতাৰ ভূমিকা কি লিখাঁ।


স্বামীৰ দৰমহাৰ ৩০ শতাংশ ভাট্টা ৰূপে লাভ কৰিব পত্নীয়ে!|delhi-high-court-decides-30-of-salary-of-husband-alimony-to-wife– News18 Assam\nস্বামীৰ দৰমহাৰ ৩০ শতাংশ ভাট্টা ৰূপে লাভ কৰিব পত্নীয়ে!\nএগৰকী মহিলাৰ আবেদনৰ ভিত্তিত দিল্লী উচ্চতম ন্যায়লয়ৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ নিৰ্দেশনা\nUpdated:June 7, 2019, 3:11 PM IST\nUpdated: June 7, 2019, 3:11 PM IST\nএতিয়াৰ পৰা স্বামীৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল হৈ থাকিব নালাগে পত্নী! স্বামীৰ উপাৰ্জনৰ এটা অংশ নিজৰ ব্যক্তিগত খৰছৰ বাবে লাভ কৰিব পত্নীয়ে।এই সম্পৰ্কে দিল্লী উচ্চতম ন্যায়ালয়ে দিছে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ নিৰ্দেশনা। স্বামীৰ দৰমহাৰ ৩০ শতাংশ ভাট্টা ৰূপে লাভ কৰিব পত্নীয়ে। এগৰকী মহিলাৰ আবেদনৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি ন্যায়লয়ে দিছে এই নিৰ্দেশনা।\nআবেদন কৰা মহিলাগৰাকীৰ বিবাহ ২০০৬ চনৰ ৭ মে’ত এগৰকী CISF ইঞ্চপেক্টৰৰ লগত হৈছিল। কিন্তু সেই বৰ্ষৰে ১৫ অক্টোবৰ তাৰিখে দুয়োৰে মাজত বিবাহ বিচ্ছেদ হয়, পিছত মহিলাগৰকীয়ে নিজৰ ভৰণ পোষণৰ বাবে নিজৰ স্বামীৰ উপাৰ্জনৰ অংশ বিচাৰি আদালতত আবেদন কৰিছিল। আবেদনৰ ভিত্তিত অদালতে মহিলাগৰাকীৰ স্বামীক নিজৰ উপাৰ্জনৰ ৩০ শতাংশ ভাত্তা ৰূপে মহিলাগৰকীক দিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়ে।\nকিন্তু পিছত আদালতৰ এই সিদ্ধান্তত আপত্তি দৰ্শাই মহিলাগৰকীৰ স্বামীয়ে। পিছত আদালতে নিজৰ সিদ্ধান্ত সলনি কৰি ৩০ শতাংশৰ ঠাইত মহিলাগৰকীক দিবলগীয়া ভাত্তা ১৫ শতাংশলৈ হ্ৰাস কৰে। কিন্তু আদালতৰ এই সিদ্ধান্তক প্ৰত্যাহ্বান জনাই মহিলাগৰকীয়ে দিল্লী উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ দাৰস্থ হয়। দিল্লী উচ্চতম ন্যায়ালয়ে মহিলাগৰকীৰ আবেদনৰ ভিত্তিত পুনৰ এই ভাত্তা ৩০ শতাংশলৈ বৃদ্ধি কৰে।


ক’ৰ’না ভাইৰাছৰ আতংক; অদৃষ্টৰ হাতত দুলি থাকিব নেকি ২০২০ টকিঅ’ অলিম্পিক!\nIOCৰ সভাপতি থ'মাছ বাচ\nঅদৃষ্টৰ হাতত দুলি থাকিব নেকি ২০২০ টকিঅ’ অলিম্পিক! সমগ্ৰ বিশ্ব জুৰি ক’ৰ’না ভাইৰাছে সন্ত্ৰাস চলোৱাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিত এনে প্ৰশ্নৰ উদ্ৰেক হৈছে সমগ্ৰ ক্ৰীড়া বিশ্বত।\nউল্লেখ্য যে, ২০২০ টকিঅ’ অলিম্পিকলৈ মাজত মাথো আৰু ১৯ টা সপ্তাহে আছে।\nএনে এক সন্ধিক্ষণতে আন্তজাৰ্তিক অলিম্পিক সংস্থা(IOC)ৰ সভাপতি থ’মাছ বেচে এনে এক আশংকাৰ কথাই প্ৰকাশ কৰিছে।\nলগতে পঢ়ক নিৰ্ধাৰিত সূচীমতে অনুষ্ঠিত হ’ব টকিঅ’ অলিম্পিক ২০২০; IOCৰ উচ্চস্তৰীয় বৈঠকত সিদ্ধান্ত\nথ’মাছে যোৱা ২২ মাৰ্চত কয় যে এতিয়াও ২০২০ টকিঅ’ ক্ৰীড়া বাতিল কৰা হোৱা নাই যদিও IOC অন্তৰ্গত বহু সংস্থা আৰু ক্ৰীড়াবিধে অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ সংশয় প্ৰকাশ কৰিছে।\n‘IOCৰ কাৰ্যকৰী ব’ৰ্ডৰ ওপৰত ২০২০ টকিঅ’ অলিম্পিক বাতিল কৰাৰ বাবে হেঁচা পৰিছে যদিও কোনো সমাধান উলিয়াব পৰা নাই, আমাক সকলোৱে এই ক্ষেত্ৰত সহায় আগবঢ়াওক।’ নিঃসহায়ভাৱে বাচে কয়।\nলগতে তেওঁ কয় যে বিশ্বৰ বৃহত্তম ক্ৰীড়া সমাৰোহখন বাতিল কৰাৰ সিদ্ধান্ত লোৱা হোৱা নাই, কিন্তু টকিঅ’ তথা সমগ্ৰ বিশ্বৰ পৰিস্থিতিৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি ক্ৰীড়া সমাৰোহখনি স্থগিত কৰা হ’ব পাৰে বুলিও থ’মাছে প্ৰকাশ কৰিছে।\n২০২০ টকিঅ’ অলিম্পিক আয়োজক কমিটি, জাপানিছ অ’থৰিটিছ, টকিঅ’ মেট্ৰপলিটান চৰকাৰ আৰু IOCৰ মাজত এই সম্পৰ্কে বিস্তৃতভাৱে আলোচানা চলি আছে। যদি বিশ্বজুৰি ক’ৰ’না ভাইৰাছৰ সংহাৰ নিয়্ন্ত্ৰণলৈ নাহে তেনে ক্ৰীড়া সমাৰোখনি হয়তো স্থগিত ৰকা হ’ব। অৱেশ্য এই সম্পৰ্কেও আলোচানা চলি আছে যদিও সিদ্ধান্ত লোৱা হোৱা নাই।\nলগতে পঢ়ক ক’ৰ’নাৰ আতংক; বাতিল হ’ব নেকি টকিঅ’ অলিম্পিক! আজি অনুষ্ঠিত হৈছে অলিম্পিক কমিটিৰ উচ্চস্তৰীয় বৈঠক\nIOCএ এই সন্দৰ্ভত অহা চাৰি সপ্তাহৰ ভিতৰত সিদ্ধান্ত ল’ব বুলিও জানিবলৈ দিছে IOCৰ সভাপতি থ’মাছ বাচে।\nইফালে যোৱা ২২ মাৰ্চত কিম্বদন্তী এথলিট কাৰ্ল লুইচে ২০২০ টকিঅ’ অলিম্পিক ক্ৰীড়াক অহা দুবছৰলৈ পিছুৱাই দিয়া উচিত বুলি মন্তব্য কৰিছিল।\nআনহাতে কানাডীয়ান অলিম্পিক কমিটি(COC)এ IOCক ক্ৰীড়া সমাৰোহখনি স্থগিত ৰাখিবলৈ দাবী জনাইছে।\nউল্লেখ্য যে, অহা ২৪ জুলাইৰ পৰা ২০২০ টকিঅ’ অলিম্পিক ক্ৰীড়া সমাৰোহখনি আৰম্ভ হোৱাৰ কথা।


কপিলী নদী - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nকপিলী নদী (ইংৰাজী: Kopili River) ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদৰ এখনি দক্ষিণবাহিনী উপনৈ। কপিলী নৈ মেঘালয় মালভূমিৰ পৰা উৎপত্তি হৈ ডিমা হাছাও জিলাৰে অসমত প্ৰৱেশ কৰিছে। তাৰপিছত ই পশ্চিম কাৰ্বি আংলং জিলা, কাৰ্বি আংলং জিলা, হোজাই জিলা, নগাঁও জিলা, মৰিগাঁও জিলাৰ মাজেৰে বৈ কামৰূপ মহানগৰ জিলাত ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদত পৰিছে। কপিলী ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দীৰ্ঘতম দক্ষিণবাহিনী উপনৈ।\nনগাঁওৰ কাষত কপিলী নদী\n- অৱস্থান মেঘালয়, ভাৰত\n২৯০ কিমি (১৮০ মাইল)\n3 জলবিদ্যুৎ প্ৰকল্প\nপ্ৰাচীন ভাৰতৰ সাংখ্য দৰ্শনৰ প্ৰৱৰ্তক কপিল মুনিৰ নামৰ পৰা নদীখনৰ নামৰ উৎপত্তি হৈছে।\nঅসম-মেঘালয়ৰ সীমান্তৰ মেঘালয় মালভূমি আৰু বৰাইল পৰ্বতৰ পৰা কপিলী নদীৰ উৎপত্তি হৈছে। মেঘালয়ৰ পৰা ই অসমৰ পাৰ্বত্য জিলা আৰু মধ্য অসমৰ মাজেৰে বৈ গৈ ব্ৰহ্মপুত্ৰত পৰিছে। কপিলী নদী অসমৰ ডিমা হাছাও জিলা, পশ্চিম কাৰ্বি আংলং জিলা, কাৰ্বি আংলং জিলা, হোজাই জিলা, নগাঁও জিলা, মৰিগাঁও জিলা আৰু কামৰূপ মহানগৰ জিলাৰ মাজেৰে বৈ গৈছে। নদীখনৰ মুঠ দৈৰ্ঘ্য ২৯০ কিলোমিটাৰ (১৮০ মাইল) আৰু ইয়াৰ অৱবাহিকাৰ মাটিকালি ১৬,৪২ বৰ্গ কিলোমিটাৰ (৬,৩৪০ বৰ্গ মাইল)। ইয়াৰ গতপথত কেইবাটাও জলপ্ৰপাত আছে। নগাওঁ জিলাৰ সমভূমিলৈ প্ৰৱেশ কৰাৰ আগগৈ কপিলী প্ৰায় ১২০ কিলোমিটাৰ ঠেক পাহাৰীয়া গড়াৰ মাজেৰে তীব্ৰ গতিৰে প্ৰবাহিত হয়।\nজলবিদ্যুৎ প্ৰকল্পসম্পাদনা কৰক\nকপিলী নদীৰ ওপৰত অসমৰ ডিমা হাছাও জিলা আৰু মেঘালয়ৰ জয়ন্তীয়া পাহাৰ জিলাত অৱস্থিত আৰু উত্তৰ পূৱ বৈদ্যুতিক শক্তি নিগমৰ দ্বাৰা পৰিচালিত কপিলী জল বিদ্যুৎ প্ৰকল্প অৱস্থিত। এই প্ৰকল্পৰ অধীনত খানদং আৰু উমৰাংছু বান্ধ আৰু ইহঁতৰ জলাধাৰ আছে। তিনিটা শক্তিগৃহ যুক্ত এই প্ৰকল্পৰ মুঠ ক্ষমতা ২৭৫ মেগাৱাট। ১৯৭৫ চনত সম্পূৰ্ণ হোৱা কামৰূপ জিলাৰ কপিলী প্ৰৱাহ জলসিঞ্চন আঁচনিখনে ১৪খন ৰাজহ গাঁৱৰ ১,৩০০ হেক্টৰ (৩,২০০ একৰ) ভূমিত জলসিঞ্চন প্ৰদান কৰে।\nকপিলী নদীত প্ৰায় ৫৪টা প্ৰজাতিৰ মাছ আছে। মেঘালয়ৰ কপিলীৰ উদ্গমস্থলত অবৈজ্ঞানিক পদ্ধতিৰে কয়লাৰ মুক্ত খননৰ ফলত নদীখনত অম্লীয়কৰণ হৈছে। ইয়াৰ ফলত নদীখনৰ বাওঁ অংশ জৈৱিক ভাৱে মৃতপ্ৰায় অৱস্থা লাভ কৰিছে। ইয়াৰ পানী মানুহৰ ব্যৱহাৰৰ বাবে অনুপযুক্ত। জয়ন্তীয়া পাহাৰত ঘটা অবৈধ কয়লাৰ খনৰ ফলত যান্ত্ৰিক বিজুতিৰ আকাংশাত কপিলী জলবিদ্যুৎ প্ৰকল্পৰ জলবিদ্যুৎ উৎপাদন সঘনে বন্ধ কৰিবলগীয়া হয়।\n↑ 1.0 1.1 Mahanta, Kashyap (November–December 2012). "Structural Formation & Seismicity of Kopili Fault Region in North- East India and Estimation of Its Crustal Velocity". International Journal of Modern Engineering Research খণ্ড2(6): 4699–4700.\n↑ 2.0 2.1 Das, Bubul (May 2012). "A Comparison of Fish Diversity of Kopili and Jamuna Rivers of Karbi Anglong District, Assam". The Science Probe. 1 খণ্ড 1: 22–23. http://thesciprobe.com/files/documents/5.-A-Comparison-of-Fish-Diversity-of-Kopili-and-Jamuna-Rivers%E2%80%A6.pdf। আহৰণ কৰা হৈছে: 18 September 2013.\n↑ "Jaintia Hills". Encyclopædia Britannica. http://www.britannica.com/EBchecked/topic/1512519/Kopili-River। আহৰণ কৰা হৈছে: 18 September 2013.\n↑ "GUWAHATI WEST DIVISION (IRRIGATION), ULUBARI, GUWAHATI-8". http://kamrup.nic.in/irri.htm। আহৰণ কৰা হৈছে: 18 September 2013.\n↑ "Two Kopili power units shut down - Mining in Jaintia Hills affects machines". The Telegraph. 20 June 2013. http://www.telegraphindia.com/1130620/jsp/northeast/story_17025213.jsp#.UjnhKdLQkYo। আহৰণ কৰা হৈছে: 18 September 2013.\n↑ "'Black gold' kills rivers, stains state poll canvas". The Hindustan Times. 21 February 2013. http://www.hindustantimes.com/News-Feed/NEPolls/Black-gold-kills-rivers-stains-state-poll-canvas/Article1-1015376.aspx। আহৰণ কৰা হৈছে: 18 September 2013.\n↑ "Concern over contamination of Kopili water". The Assam Tribune. 20 June 2012. http://www.assamtribune.com/scripts/detailsnew.asp?id=jun2012/state06। আহৰণ কৰা হৈছে: 18 September 2013.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=কপিলী_নদী&oldid=253693"ৰ পৰা অনা হৈছে\nশেষ সম্পাদনা কৰা হৈছে 8 December 2020 তাৰিখে 11:15 বজাত\nএই পৃষ্ঠাখন ০৮ ডিচেম্বৰ, ২০২০ তাৰিখে ১৬:৪৫ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।\nআন একো উল্লেখ নাথাকিলে এই বিষয়বস্তু CC BY-SA 3.0 ৰ আওতাত উপলব্ধ। এই পৃষ্ঠাটোৰ সংক্ষিপ্ত ইউ.আৰ.এল. : https://as.wikipedia.org/?curid=64522।


ভুলুণ্ঠিত মানৱতা! আফগানৰ গৰ্ভৱতী আৰক্ষীক হত্যা তালিবানৰ -\nHomeবিশ্বভুলুণ্ঠিত মানৱতা! আফগানৰ গৰ্ভৱতী আৰক্ষীক হত্যা তালিবানৰ\nভুলুণ্ঠিত মানৱতা! আফগানৰ গৰ্ভৱতী আৰক্ষীক হত্যা তালিবানৰ\nকাবুলঃ বিশ্বনাগৰিকৰ সন্মুখত বাৰম্বাৰ উদাৰনীতিৰ কথা দোহাৰি থাকিলেও আপাত দৃষ্টিত সলনি হোৱা নাই তালিবানৰ নৈতিক চৰিত্ৰ। সেইবাবে আফগানভূমিত তালিবানী আগ্ৰাসনৰ সমান্তৰালকৈ বৃদ্ধি পাইছে নাৰকীয় ঘটনাৰ। তালিবানৰ দ্বাৰা সংঘটিত ঘটনাই উদ্বেগ বৃদ্ধি কৰাৰ লগতে ভীতি-সন্ত্ৰস্ত কৰি তুলিছে আফগান নাগৰিকক। মহিলাৰ নিৰাপত্তাৰ ক্ষেত্ৰত উদাৰনীতি গ্ৰহণ কৰিব বুলি আশ্বাস দিয়া তালিবানে পৰৱৰ্তী সময়ত আফগান মহিলাকসকলকে লক্ষ্য কৰি লোৱা দেখা গৈছে।\nআফগান মহিলাৰ ওপৰত শূন্য সহনশীল নীতি গ্ৰহণ কৰিছে তালিবানে। বোৰ্খা পৰিধান নকৰা মহিলাৰ ওপৰত নিৰ্বিচাৰ গুলীবৰ্ষণ কৰা হৈছে। যুদ্ধ-বিধ্বস্ত দেশখনৰ নিয়ন্ত্ৰণ লোৱাৰ পাছত চৰকাৰ গঠনৰ ক্ষেত্ৰত মহিলা প্ৰতিনিধিত্বৰ দাবীত সহস্ৰ আফগান মহিলাই হেৰাটত প্ৰতিবাদী কাৰ্যসূচী হাতত লোৱাৰ পাছতে ক্ৰমাত্ অধিক বিপথগামী হৈছে আফগানিস্তানৰ সমকালীন পৰিস্থিতি। প্ৰতিবাদী সমদলক ছত্ৰভংগ দিয়াবলৈ মহিলাসকলৰ ওপৰত নিৰ্বিচাৰে প্ৰহাৰ কৰিছে তালিবানে। শেহতীয়াকৈ পোহৰলৈ আহিছে এক মৰ্মান্তিক ঘটনা।\nআফগানিস্তানৰ ঘোৰ প্ৰদেশত এগৰাকী আফগান মহিলা আৰক্ষীক হত্যা কৰিছে তালিবানে। তেওঁৰ পৰিয়ালৰ সন্মুখতে গুলীয়াই হত্যা কৰা বুলি এগৰাকী আফগান সাংবাদিকে টুইটাৰযোগে সদৰী কৰিছে। জানিবলৈ পোৱা মতে, মহিলা আৰক্ষীগৰাকী ৬মহীয়া গৰ্ভৱতী আছিল। ইয়াৰ পূৰ্বেও আফগান মহিলা কৰ্মী নাৰ্গিছ চাদ্দাক আক্ৰমণৰ লক্ষ্য কৰি লৈছিল তালিবানে। কট্টৰপন্থী মৌলবাদী সংগঠনটোৰ সাম্প্ৰতিক স্থিতিত আফগান মহিলাসকলে তালিবানৰ শাসনকালত এক অনিশ্চিত ভৱিষ্যতৰ সন্মুখীন হোৱাৰ সম্ভাৱনাই অধিক ঘণীভূত হৈ পৰিছে।\nPrevious articleভাৰতীয় নৌ সেনাত নতুন সংযোজন\nNext articleৰূপালী জয়ন্তী! আনৰ সৈতে ২৫বাৰকৈ পলাই গ’ল এগৰাকী বিবাহিত মহিলা


অনুৰাগীৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত! ভাৰতীয় ক্ৰিকেট দলৰ নতুন জাৰ্চি মুকলি\nOctober 13, 2021 8:44 pm\nআগন্তুক টি-২০ বিশ্বকাপৰ বাবে ভাৰতীয় ক্ৰিকেট দলৰ জাৰ্চি আজি উন্মোচন কৰা হয়। ভাৰতীয় ক্ৰিকেট দলৰ অনুৰাগীৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত হৈ নতুন জাৰ্চি গ্ৰহণ কৰা হৈছে বুলি জানিবলৈ দিছে ভাৰতীয় ক্ৰিকেট নিয়ন্ত্ৰণ ব’ৰ্ডে।\nউল্লেখ্য যে টি-২০ প্ৰতিযোগিতাখন ১৭ অক্টোবৰৰ পৰা ১৪ নৱেম্বৰলৈ ইউএই আৰু ওমানত অনুষ্ঠিত হ’ব।\n‘বিলিয়ন চিয়ৰ্ছ জাৰ্চি’ নামৰ নতুন জাৰ্চিটো অনুৰাগীসকলৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত হৈছে আৰু ভাৰতীয় পুৰুষ, মহিলা আৰু ১৯-অনুৰ্ধ দলৰ অফিচিয়েল কিট পৃষ্ঠপোষক MPL স্পৰ্টছে উন্মোচন কৰিছে।\n“ভাৰতীয় ক্ৰিকেটৰ ইতিহাসত এইটো প্ৰথম বাৰৰ বাবে অনুৰাগীসকলক জাৰ্চীত স্মৰণীয় কৰি তোলা হৈছে। ই অতীতৰ গৌৰৱময় খেলবোৰৰ পৰা অনুৰাগীৰ সমৰ্থন আৰু উল্লাস বহন কৰে। জাৰ্চীত প্ৰুচিয়ান নীলা আৰু ৰয়েল নীলা ৰঙ প্ৰতিফলিত হ’ব।” MpL স্পৰ্টছে এক বিজ্ঞপ্তিত কয়।\nবিচিচিআইৰ সভাপতি সৌৰভ গাংগুলীয়ে কয়, “ভাৰতীয় ক্ৰিকেট দলে কেৱল ভাৰততে নহয়, সমগ্ৰ বিশ্বতে সমৰ্থন লাভ কৰিছে, আৰু এই নতুন জাৰ্চীৰ জৰিয়তে অনুৰাগীৰ উত্তেজনা আৰু সমৰ্থন উদযাপন কৰাৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়া হৈছে।”\n“ই নিঃসন্দেহে দলটোক বিশ্বৰ টি-২০ চেম্পিয়ন হিচাপে আত্মপ্ৰকাশৰ বাবে অতি প্ৰয়োজনীয় উৎসাহী সমৰ্থন প্ৰদান কৰিব। আমি এইটো দেখি আনন্দিত যে MPL স্পৰ্টছে ব্যাপকভাৱে সুলভ আৰু উন্নত সামগ্ৰী বিতৰণ কৰি আছে।”- গাঙ্গুলীয়ে লগতে কয়।\nবিচিচিআইৰ সম্পাদক জয় শ্বাহে কয়, “জাৰ্চীযোৰৰ আঁৰৰ কাহিনীটো প্ৰতিজন ভাৰতীয় ক্ৰিকেট অনুৰাগীৰ কাহিনী। আমি নিশ্চিত যে এইটো পৰিধান কৰাটো দল আৰু সমৰ্থক দুয়োৰে বাবে গৌৰৱৰ বিষয় হ’ব।”\nউল্লেখ্য যে জাৰ্চিযোৰ বজাৰত ১,৭৯৯ টকাত উপলব্ধ হ’ব।\nইয়াৰ লগতে খেলুৱৈ সংস্কৰণৰ জাৰ্চি আৰু অধিনায়ক বিৰাট কোহলী স্বাক্ষৰিত ১৮ নম্বৰ জাৰ্চীকে ধৰি ১০ টাতকৈও অধিক ভিন্নতাৰ জাৰ্চি মুকলি কৰা হৈছে।\nAssam Covid Update: আক্ৰান্তৰ সংখ্যা কমিছে যদিও মৃত্যুৰ সংখ্যা হঠাতে বৃদ্ধি\nএইবাৰ ধুবুৰী জিলাৰ চাপৰ চাহ বাগিচাত চলিল উচ্ছেদ অভিযান,উভালি পেলোৱা হ’ল শ শ জোপা চাহ গছ\nমাৰ্ঘেৰিটাৰ নামদাঙত চোৰাং কয়লাসহ ডি আই গাড়ী জব্দ\nস্বস্তি! অৱশেষত গ্ৰেপ্তাৰ হ’ল ম’ষ্ট ৱাণ্টেড অপৰাধী


Clinderm in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Clinderm ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nClinderm 1% Gel - ₹42.0\nClinderm ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Clinderm Price and Pack Size in Assamese - Clinderm ar mulya aaru pakor size\nClinderm 1% Gel ₹42.0 दवा खरीदें\nClinderm की जानकारी\nClinderm ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Clinderm Benefits & Uses in Assamese- Clinderm ar laabh aaru byavaharsamuh\nClinderm ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Clinderm Dosage & How to Take in Assamese - Clinderm ar paali aaru xeya kenedore lobo\nClinderm ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Clinderm Side Effects in Assamese- Clinderm ar parshwakriyasamuh\nClinderm সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Clinderm Related Warnings in Assamese- Clinderm xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Clindermৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Clinderm with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Clinderm ar gurutor kriya-pratikriya\nClinderm মতভেদসমূহ- Clinderm Contraindications in Assamese- Clinderm nishedhsamuh\nClinderm ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Clinderm in Assamese- Clinderm ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Clinderm ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Clinderm Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Clinderm kriya-pratikriya\nClinderm ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Clinderm Benefits & Uses in Assamese - Clinderm ar laabh aaru byavaharsamuh\nClinderm তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nClinderm ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Clinderm Dosage & How to Take in Assamese - Clinderm ar paali aaru xeya kenedore lobo\nClinderm-ৰ উপাদানসমূহ - Clinderm Active Ingredients in Assamese - Clinderm-ar upadaansamuh\nClinderm ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Clinderm Side Effects in Assamese - Clinderm ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Clinderm ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nClinderm সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Clinderm Related Warnings in Assamese - Clinderm xonkranta xatarkatabanisamuh\nClinderm-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nযিবোৰ গৰ্ভৱতী মহিলাই চিকিতসকৰ পৰা কেনেকে ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে তাৰ পৰামৰ্শ লোৱাৰ পূৰ্বেই Clinderm লব বিচাৰে। আপুনিও যদি সেয়া নকৰে তেন্তে আপোনাৰ স্বাস্থ্যত ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱ পেলাব।\nClinderm-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nClinderm এ স্তন্যপায়ী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত মধ্যমীয়া পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া কৰিব পাৰে। আপুনি যদি ইয়াৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰে, তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক, আৰু আপোনাৰ চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ গ্ৰহণ কৰক। কেৱল আপোনাৰ চিকিতসকে পৰামৰ্শ দিলেহে পুনৰ আৰম্ভ কৰিব।\nবৃক্কত Clinderm কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nClindermৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াই কেতিয়াবাহে বৃক্ক ক প্ৰভাবিত কৰে।\nযকৃতত Clinderm কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nকলিজা ৰ বাবে Clinderm কেতিয়াবাহে ক্ষতিকাৰক।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Clinderm ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nহৃদয় ৰ বাবে Clinderm ক্ষতিকাৰক নহয়।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Clindermৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Clinderm with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Clinderm ar gurutor kriya-pratikriya\nClinderm তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nClinderm মতভেদসমূহ - Clinderm Contraindications in Assamese - Clinderm nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Clinderm লোৱা অনুচিত যাতে -\nClinderm ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Clinderm in Assamese - Clinderm ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Clinderm-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Clinderm আসক্তি সৃষ্টি কাৰক বুলি কোনো সাক্ষ্য নাই।\nহয়, Clinderm লোৱাৰ পিছত এনে কাৰ্যকলাপ বা কাম কৰা নিৰাপদ যিহেতু ই আপোনাক তন্দ্ৰাচ্ছন্ন নকৰে।\nহয়, আপুনি ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহ Clinderm লোৱাটো নিৰাপদ।\nনহয়, মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত Clinderm ব্যৱহৃত নহয়।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Clinderm ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Clinderm Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Clinderm kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Clindermৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nখাদ্যৰ সৈতে Clinderm লোৱাৰ পৰা আপোনাৰ স্বাস্থ্যৰ কোনো ক্ষতি নহয়।\nমদ আৰু Clindermৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nগৱেষণাৰ অভাৱত, Clinderm লোৱাৰ সময়ত মদ্যাপন কৰা সম্পৰ্কত একো ক'ব পৰা নাযায়।\nClinderm ৰ অনুকল্প - Substitutes for Clinderm in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Clinderm লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Clinderm ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Clinderm সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Clinderm ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Clinderm সেৱন কৰে?


নিয়মীয়া অনুশীলনৰ সময়ত উৰি থাকোতেই জুই লাগিছিল ছুখয়-৩০ত, এজন পাইলটৰ অৱস্থা সংকটজনক... - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\nজুবিনৰ শেহতীয়া স্বাস্থ্যক লৈ পত্নী গৰিমাৰ ফেচবুক পোষ্টঃ…\nহঠাতে বাগৰি পৰিল জুবিন গাৰ্গ…\nনিয়মীয়া অনুশীলনৰ সময়ত উৰি থাকোতেই জুই লাগিছিল ছুখয়-৩০ত, এজন পাইলটৰ অৱস্থা সংকটজনক…\nগুৰুতৰভাৱে অসুস্থ অখিল গগৈক কাৰাগাৰৰ পৰা প্ৰেৰণ গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়লৈ... • উন্নাও বলাৎকাৰ কাণ্ডৰ নিৰ্যাতিতাৰ পিতৃৰ হত্যা গোচৰ, শনিবাৰে আদালতে প্ৰদান কৰিব ৰায়... • কেনে আছে জুবিন? নেমকেয়াৰলৈ গৈ খবৰ ল’লে মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে... • অশান্ত দিল্লীৰ ভিডিঅ’ হোৱাটছএপত কাৰোবালৈ প্ৰেৰণ কৰিছিল নেকি? ব্যৱস্থা ল’ব আৰক্ষীয়ে... • কৰ্কট ৰোগত আক্ৰান্ত শিশুসকলক লৈ বি বৰুৱা কৰ্কট প্ৰতিষ্ঠানৰ ব্যতিক্ৰমী প্ৰচেষ্টা... • পাকিস্তানী সেনাক আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সন্ত্ৰাসবাদৰ অভিকেন্দ্ৰ আখ্যা দি কোনে আঁৰিলে পোষ্টাৰ… • ‘জুবিন গাৰ্গ মৰিলেও ভাল’ বুলি কৈ ৰোষত পৰিল নীৰৱ হাজৰিকা, মাতৃয়ে বিচাৰিলে ক্ষমা • শনিবাৰে স্বাক্ষৰিত হ’ব আমেৰিকা-তালিবানৰ মাজৰ শান্তি চুক্তি, ভাৰত হ’ব সাক্ষী • পুৱাই ভূমিকম্পৰ জোকাৰণি... • জনসভাৰ মঞ্চত শাৰী পাতি মন্ত্ৰীয়ে চোবালে চিকেন লেগ পিছ, কিয়…\nডিজিটেল ডেস্কঃ তেজপুৰত সংঘটিত বায়ু সেনাৰ ছুখয়-৩০ বিমানখন মিলনপুৰৰ শইকীয়া চুবুৰীৰ এখন খেতিপথাৰত ভূপতিত হোৱাৰ পাছত দাউদাউকৈ জ্বলি উঠে। বিমানখনত থকা পাইলট দুগৰাকীয়ে বিমানখনৰ পৰা ওলাই প্ৰাণৰক্ষা কৰে যদিও গুৰুতৰভাৱে আহত হৈছে বিমানখনৰ পাইলট দুগৰাকী।\nইফালে, দুৰ্ঘটনাত পতিত হোৱা বিমানখন জ্বলি ছাই হৈ যোৱা বুলি জানিব পৰা গৈছে। লক্ষণীয় যে, ছুখয়-৩০ বিমানখন অনুশীলনৰ সময়ত প্ৰায়ে দুৰ্ঘটনাৰ সন্মুখীন হয়। তেজপুৰ বায়ু সেনাৰ সূত্ৰ অনুসৰি, ৮.০৫ বজাত সংঘটিত হৈছিল এই দুৰ্ঘটনা।\nনিয়মীয়া অনুশীলনৰ উৰণৰ সময়তে বিমানখনত জুই লগাত খেতিপথাৰত বিমানখন ভূপতিত কৰাই বিমানখনৰ পৰা ওলাই নিজৰ প্ৰাণৰক্ষা কৰে বৈমানিক দুজনে। ইয়াৰে এজন বৈমানিকৰ অৱস্থা সংকটজনক। কাৰিকৰী কাৰণতে এই বিমানখন দুৰ্ঘটনা সংঘটিত হোৱা বুলি বায়ু সেনাৰ সূত্ৰই সদৰী কৰিছে।\nবৰ্তমান আৰ্মীৰ বেচ হাস্পতাললৈ দুয়োকে লৈ যোৱা হৈছে। প্ৰত্যক্ষদৰ্শীয়ে জানিব দিয়া মতে, বিমানখনত থকা এজন বৈমানিকৰ ভৰি এখনত বেয়াকৈ আঘাত পাইছে।\nতেজপুৰৰ বিমান দুৰ্ঘটনাত কথমপি প্ৰাণৰক্ষা ২ পাইলটৰ, ঘটনাস্থলীৰ শেহতীয়া দৃশ্য… VIDEO\nকিয় উত্তৰ-পূবত সংঘটিত হয় বিমান দুৰ্ঘটনা? ১৯৫৯ৰ পৰা ২০১৯লৈ ভূপতিত হৈছে কিমান বিমান…\nজুবিনৰ শেহতীয়া স্বাস্থ্যক লৈ পত্নী গৰিমাৰ ফেচবুক পোষ্টঃ বলিউদৰ শিল্পী ছানে…\nআগৰ\tপিছৰ 1 of 5,024


গৈ আছিলো জীৱনৰ বাটে বাটে\nপ্ৰাপ্তি অপ্ৰাপ্তিৰ হুহুৰি বজাই ৷\nকেইবাটাও আলিকেঁকুৰি পাৰ হৈ হৈ\nৰৈ গৈছিলো এটা দীঘল পদূলিত ৷ দুপৰ আছিল\nৰ'দ আছিল ৷ তেওঁৰ পদুলি মুখ ডালিয়া ফুলি আছিল ৷\nমই থৰ হৈ গৈছিলো ৷ তেওঁ চোতালত বহি দুখৰ কলিয়া চুলি মেলাই আছিল ৷ মন্ত্ৰমুগ্ধৰ দৰে মই আগবাঢ়িছিলো ৷ তেওঁ ভিতৰলৈ দৌৰ মাৰিছিল ৷ হয়তু অবিন্যস্ত চুলিৰ বাবে লাজ পাইছিল ৷\nঅলপ পৰ ৷ ওলাই আহিছিল সাজি কাচি ৷ কঁপালত জোন জ্বলিছিল ৷ চকুত কাজল নে বিষাদ আছিল জানো ৷\nবৰ কোমল মাতেৰে কৈছিল - "আহক" ৷\nদুৱাৰ মেলি দিছিল বুকুৰ আলহি ঘৰৰ ৷\nচোফাখনত এটা চাপ আছিল ৷ কোনোবা অভ্যাগত অলপ আগতে বহিছিল ৷ হয়তু মোক দেখি তেওঁৰ বুকুৰ মাৰল ঘৰলৈ সুমাই গৈছিল ৷ হয়তু তেওঁৰ স'তে তেওঁৰ বিষাদ আলাপ হৈছিল ৷ যাৰ দাগ কাজল হৈ চকুত বি‍য়পি আছিল ৷\nচাৱনিত তেওঁৰ কাতৰতা ৷ মোৰ বুকুত আকুলতা ৷ যেন ৰ'দৰ ফুল ফুলাম ৷ মই কৈছিলো ৰ'দৰ দেশলৈ যাবা ৷ তেওঁ সুধিছিল - "নিবা"? কৈছিলো - জোনাকত বহিম ৷ সুখৰ আপং পিম ৷ সৰলৰ ছাঁত জিৰাম , পোহৰৰ গান গাম ৷\nতেওঁ মুৰ দুপিয়াইছিল ৷ চকুত বিষন্ন কাজলবোৰ লাগিয়েই আছিল ৷ হ‍য়তু মাৰল ঘৰত থকা জনে ৰিঙিয়াইছিল ৷\nমই অনিমন্ত্ৰিত আছিলো ৷ তেওঁৰ সময় বোৰ নিজৰ কৰিব খোজিছিলো ৷ তেওঁ বাৰে বাৰে মাৰল ঘৰলৈ কাণ উনাইছিল ৷\nসময়বোৰত আউল লাগিছিল ৷ আঁত হেৰাইছিল ৷ বুকু উজায় শোকৰ সৰীসৃপ এটা বগাই আহিছিল ৷ সময় বোৰ বন গুঁই এটাৰ দৰে\nপেট পেলাই পৰি ৰৈছিল ৷\nঅলপ ৰ'বা ৷ তেওঁক অলপ সময় দিওঁ ৷ মই কৈছিলো - দিয়া ৷ সুখময় সময় দিবা ৷\nযাওঁ বুলি নোকোৱাকৈ ওভটিব খোজিছো ৷ তেওঁৰ পদূলিৰ ডালিয়াবোৰে হাত বাউল দিছে ৷ সুধিছে- ক'লৈ যোৱা অনিমন্ত্ৰিত অভ্যাগত ?\nমই ক'লো - অক্ষমতাক ক্ষমা কৰিবা হে ৰ'দৰ ফুল ৷ বন্ধ যে তেওঁৰ বুকুৰ মাৰল ঘৰ ৷\n( আগলৈ )\nসিদিনা যে তোমাৰ পদূলিৰ সুৰুযমুখী\nফুলবোৰে যে উপহাস কৰিছিল ৷\nমোৰ অক্ষমতাক ক্ষমা কৰিবলৈ কৈ আহিছিলো ৷ সিদিনাৰ পৰাই মোৰ অসুখ ৷ হয়তু কলিজাটো থাকি আহিল তোমাৰ চ'ৰা ঘৰতে ৷ মাৰল ঘৰত থকা জনক হয়তু ৰান্ধি-বাঢ়ি খোৱালা ৷ মোৰ পুৰণি সাধুকথালৈ মনত পৰিল ৷ কুটূমে ৰান্ধনিলে ,কুটুমে বাঢ়িলে\nকুটুমে কুটুমক খালে ……\nমই তুলা তেজা সাধুৰ\nতেজা হ'লো ৷ মূৰত মন্ত্ৰপূত শাল লৈ শালিকা হ'লো ৷ গুটিয়া শালিকা ৷\nতোমাৰ চোতালৰ ডালিম জোপাত পৰি নিতৌ যেন চাই ৰ'লো তোমাৰ লাৱনী মুখ ৷\nকলিজা হীন বুকুখনত এটা পোতা পুখুৰী হ'ল ৷\nতোমাৰ প্ৰেমৰ দৰিকণা মেলি দিলো ৷ তেজৰ টোপ দিওঁ ৷ টপাটপে গিলে ৷ বৰ নোদোকা হৈ পৰিছে জানা ৷ সিহঁতৰে কোনোবা দুটা প্ৰেমত পৰিছে হ'বলা ৷ মোৰ হাঁহি উঠে সিহঁতক দেখিলে ৷ বেচেৰাহঁতে গমেই পোৱা নাই প্ৰেমৰ যাতনা কিমান ৷ পকা বগৰীৰ দৰে ৷ চোবাই থাকিবৰ মন যায় ৷ পিচলৈ দাঁত টেঙায় ৷ একো মুখত দিব নোৱাৰি ৷\nআচলতে কি জানা ৷ আমাৰ প্ৰেম দৰিকণা হালৰ দৰে নাছিল ৷ আমিতো সাঁতুৰিবলৈকে নাপালো প্ৰেমৰ একুৰিয়ামত ৷ চাকৈ হেৰুৱা চকোৱা এটা হে হ'লো ৷ চাতক হ'লো ৷ তোমাৰ প্ৰেমৰ বৰষুণৰ অপেক্ষাত ৷\nঅ' শুনা , তোমালোকৰ ঘৰ এৰি ওভটি আহোঁতে বাটতে বৰষুণে পালে ৷ বৰ নামঘৰটোৰ কাষৰ মানুহ ঘৰতে দৌৰি সুমালো ৷ নাই সিহঁতৰ বাৰান্দাখনো উৰুখিছে ৷\nতিতিলো গোটেই ৷ বুজিছা দূৰ্কপলীয়া মাছলৈ গ'লে বাঁকে পিছ লয় ৷ যিকি নহওক বিহুৰ বতৰ ৷ হুচৰি এযোৰা সুমাল হি ৷\n" দেউতাৰ বৰে ঘৰ দেখোঁতে ভয়ংকৰ\nকৰতে কাটিলে ৰুৱা ঐ\nগোবিন্দাই ৰাম ৷"\nমোৰ হাঁহি উঠি গ'ল ৷ উৰুখা বাৰান্দাত ৰৈ গোটেই তিতিলো ৷ সিহঁতে বৰ ঘৰ দেখিছে ৷\nচেঙেলিয়া ঢুলীয়া দুটাই ঢোলত চাপৰ দিলে ৷ বাকী মখাই হৈ ধ্বনী দিলে ৷ জয় অ' ৰাম বোলা……\nহেই হে হেয়া\nহেই হে হেয়া হেই ৷৷\nমনটো নৰা পথাৰলৈ উৰি গ'ল ৷ সৰুতে আইৰ লগত পথাৰলৈ যাওঁতে বিড়িয়া দুপাত কেৰেচিয়াকৈ গোজ মাৰি পিতায়ে চাদৰ এখন তৰি দিছিল ৷ ছাঁত জিৰাবলৈ, জলপান খাবলৈ, বৰটেঙা চকলিয়াবলৈ ৷ ধান দাই ভাগৰ লাগিলে এপলক বহি হাঁচতি মেলি খনীয়া তামোলৰ পাগ তুলিবলৈ ৷\nআমি নৰা পেঁপা বজাইছিলো ৷ কিছুমান নাবাজিছিল ৷ খঁৰিকা এডাল সুমুৱাই খুঁচৰি লৈছিলো ৷ মাত ওলাইছিল ৷ তোমাক কিহেৰে খুঁচৰি মৰা প্ৰেম জীয়াওঁ ৷\nপিতাইৰ সপোন আছিল চ'থৰিয়া ডাঙৰিৰ জোন বিড়িয়াত ৷ আয়ে দাই যোৱা ঘিলা চকলীয়া মুঠিবোৰ আঙুলিৰ কেঁপত সুমুৱাই ফিলিওৱা তৰাৰে ডাঙৰি বান্ধিছিল ৷ বৰ সীমিত সপোন ৷ লোণ-তেল কণ ধান বেচি কিনিব পাৰিলে , মুগা চোমনিতত কাউৰী, কলাখাটি , মেজালি নালাগিলে, এৰি পলুৰ বাঁহত মাখিয়ে কণী নাপাৰিলে আই-পিতাই সন্তুষ্ট ৷\nমোৰ যে সপোনে আকৌ পোখা মেলে ৷ নোপোৱাতো পাবলৈহে মনে জেদ ধৰে ৷ আইৰ সপোন ছ'হতীয়া\nবৰ কাপোৰ ৷ মোৰ সপোন তোমাৰ নোপোৱা মৰম ৷\nছন্দোবদ্ধ খোজত জোন বিড়িয়াত\nছ'থৰীয়া ডাঙৰি লৈ পিতায়ে ঘৰলৈ খোজ দিয়ে ৷ দূৰৈত কোন জানো সেইটো ৷ উকিয়াই বিহু নাম জোৰে -\n"বামে পায় লাখুটি\nতেনেকৈ এৰিলি মোক ৷"\nনৈ খন বাঢ়ি আহিছে ৷ খৰালি ৰাইজে সাঁকো এডাল দিয়ে ৷ সোঁতে তাকো উটুৱাই নিলে ৷ তোমাৰ পাৰৰ পৰা মোলৈ সজা মনৰ সাঁকো ডালৰ দৰে ৷ মোৰ সিপাৰত ঘৰ ৷ কেনেকৈ যাওঁ ? ক'ত বঞ্চো বৰষাৰ ৰাতি ? দূৰৈত ঢোলৰ মাত ৷ মাতটো ঢেপা ৷ হয়তু বৰষুণত তিতিল ৷ তিতিলে সেমেকে ৷ ময়ো বৰ বেয়াকৈ তিতিলো তোমাৰ প্ৰেমত ৷ বৰ চেঁচা লাগিছে এতিয়া ৷ গা-তপতাবলৈও পুৱালৈ ৰ'ব লাগিব ৷ কাইলৈ বা ৰ'দ দিয়েনে নিদিয়ে !\nঢল ফাট দিছে ৷ বুকুৰ উদং পথাৰৰ টঙি ঘৰটোতে কটালো ৰাতি ৷\nআকাশত ডাৱৰ ৷ বেলি ওলোৱাৰ কোনো সম্ভাৱনা নাই ৷\n"দাম সুদামে ডাকে\nতেৰি লয়ো নাম …"\nহৰি দাইটি ৷ কজলা আৰু পখৰা গৰুহাল আগে আগে লৈ বৰগীত এটা গুণ গুণাই হাললৈ আহিছে ৷ মুখৰ বিড়িটো জোনাকী এটা হৈ এবাৰ জ্বলিছে ৷ এবাৰ নুমাইছে ৷ "খেকেৰ্ খেকেৰ্ থু" ৷ বৰগীত নিফাট মাৰিছে ৷ দাইটিক কফে আমনি কৰিছে ৷ মোৰ সপোন বোৰ তোমালৈ উৰা মাৰিছে ৷ দাইটিৰ বিড়িটোৰ দৰে এবাৰ জ্বলিছে ৷ এবাৰ নুমাইছে ৷ আৰু বিড়িটোৰ দৰে যেন মই জ্বলি শেষ হৈ আহিছো ক্ৰমশঃ ৷\n"হ হ হ ৷" যুঁৱলি খন গৰু হালৰ কান্ধত লগাই শ'ল মাৰি কেইডাল পোনাই দাইটিয়ে আওঁচ জুৰিলে ৷ হাতৰ এচাৰি ডালেৰে নাঙলৰ ডিলাটোতে টিক টিকাই হাতত যে এচাৰিডাল আছে তাকে গৰু হালক উমান দিলে ৷ গৰু হাললৈ দাইটিৰ মৰম ৷ সতকাই নোকোবাই ৷ বেলি দুপৰ হ'লে ৷ খুড়ীয়ে জলপান আনোতে দেৰি কৰিলে তাতে চেৰেপাই কামোৰি\nঅস্বস্তি দিলে উৰহৰ খং ভগা ঢাৰিত জৰা দি গৰু হালৰ টিকাতে লাহেকৈ কোব চেৰেক মাৰে ৷ দাইটিৰ সপোনবোৰ নাঙলৰ ফালত পাক ঘূৰণি খায় ৷ উভলি মূৰত হাল ৰখাই বিড়ি এটা জ্বলাই আওঁচ পেলাই ৷ নতুন আঁওচ জোৰে ৷\nমোৰ আকৌ ভাৱনাবোৰ একে ঠাইতে পাকঘূৰণি খাই ঘূৰে ৷\nদ' মাটি ককোৱা বাও আগতিয়াকৈ সিঁচিব লাগিব ৷ বাও নমৰে ৷- দাইটিয়ে ভাবে ৷ পানীত তল গ'লেও অলপ উশাহ পালেই আকৌ ঠন ধৰি উঠে ৷ মোৰ হে সপোন বোৰ অটলত ডুব যায় ৷ জী নুঠে কোনো দিন ৷\nনৈখন বাঢ়িয়েই আছে ৷ পাহাৰত বৰষুণ দিছে হ'বপায় ৷ উজনিত ক'ৰবাত গৰাও খহাইছে নেকি ৷ বগা বগা ফেনবোৰ উটি আহিছে ৷\nহ'লেও নৈ খনলৈ আটাইৰে মৰম ৷ এই নৈতে বৰ বৰ মাছ আহে , খৰি আহে , নৈয়ে মথাউৰি চিঙি গাওঁ ফুৰিবলৈ যায় ৷ দ' মাটি বাম কৰে ৷ পলস পেলাই যায় ৷ খেতি ভাল হয় ৷ বাও তলি শালি তলি হ'য় ৷ নৈখনক কোনেও বেয়া নাপায় ৷ ময়ো ৷ খৰালি এই নদীৰে পানী স্ফটিক ধাৰ যেন হ'য় ৷ নৈৰ তলি লৈকে দেখি ৷ মাছবোৰে ৰূপোৱালী পেটটো ওলিয়াই নৈৰ তলিত লুটি বাগৰ মাৰে ৷ বুকুৰ নৈ খন হে একে ধাৰে বয় ৷ আবেগবোৰ ফেনে ফুটুকাৰে বাঢ়ে ৷ নক'মে ৷ মথাউৰি ভাঙি বলিয়া হৈ ব'ব খোজে ৷\nবেলি দুপৰ যদিও ৰ'দ নাই ৷ বগা বগা ডাৱৰবোৰ তুলাৰ দৰে ওপঙি ইফাল ইফাল কৰি ফুৰিছে ৷ পাহাৰটো ফালেও উজাই গৈছে একোচপৰা শুকুলা ডাৱৰ ৷ দূৰৈত পাহাৰটোৰ কাষত পানী গছা উঠিছে ৷ কুণ্ডলী পকাই ডাৱৰ বোৰে খেৰৰ মেজি এটাৰ ৰূপ লৈছে ৷ পানী গছা উঠিলে বৰষুণ দিয়ে ৷ পানীৰে পথাৰবোৰ উপচি পৰে ৷ হৰি দাইটিহঁতৰ দৰে খেতিয়ক মানুহবোৰৰ মন উলাহে নধৰা হয় ৷ খেনোৱে পথাৰ আলিৰ পাৰ কাটি খোকা, চেঁপা পাতে ৷ পুঠি, কাৱৈ, মাগুৰ, শিঙি,\nচকৰি পুঠি, মৰথি পুঠি , ভেদেংকালি তৰহ তৰহৰ মাছ ৷ কেতিয়াবা ঢোৰা সাপো সুমাই চেঁপাত ৷ গাঁৱৰ বইজাত কিছুমানে লোকৰ থোহা, চেঁপা চাই মাছ লৈ যায় ৷ গৰাকীৰ ৰং চাই ৷ নিলেও তলি উদংকৰি নিনিয়ে ৷ গৃহস্থলৈও সাজটোৰ জোখাৰে এৰে ৷ তুমি হে একো নেৰিলা মোলৈ ৷ খালিহাতে ওলটিছো\nপানী গছাটো ওখ হৈ গৈ আছে ৷ কিন্তু কেতেপৰ ? অলপৰ পাচতে বৰষুণ হৈ হুৰ হুৰ কৈ সৰি পৰিব ৷ নতুবা বতাহে কোবাই পাহাৰটোত থেকেচা খুৱাই পেলাবগৈ ৷ হেঁপাহ বোৰৰ দৰে ৷\nহেঁপাহ বিহ মেটেকাৰ দৰে ৷ এবাৰ পোখালে গোটেই পুখুৰি জুৰি লয় ৷\nসেই যে কলিজাখন তোমাৰ চ'ৰা ঘৰত এৰি আহিছিলো , কলিজা বিহীন বুকুখনত পুখুৰী এটা হৈছিল ৷ তাতো হেঁপাহৰ বিহ মেটেকা পোখাইছে ৷ নকমে বাঢ়ি গৈ আছে ৷ দেখিবলৈ সেউজীয়া ৷ পিছে শিপাবোৰ ক'লা ৷ ওপৰ পৰা গমেই নাপাই যে বিষাক্ত শিপাই তলখন জুৰি লৈছে ৷ পানীৰ তলৰ সেন্দুৰীয়া পুঠিবোৰে উশাহ ল'ব নোৱাৰি চট-ফটাই মৰিছে ৷\nঘৰমুখী খোজবোৰ খৰ হয় ৷ মই কিন্তু আগুৱাব পৰা নাই ৷ কিহবাই যেন টানিছে পিচলৈ ৷\nকেং কেং কেং পখৰা কুকুৰ এটাক আন দুটাই বগৰাই বগৰাই কামুৰিছে ৷ পখৰাটোৱে মৰণকাতৰ চিঞৰ জুৰিছে ৷ সি এই ঠাইত নতুন হ'ব পাই ৷ ইদুটাই তাক বৈশ্যতা স্বীকাৰ কৰোৱাবলৈ আক্ৰমণ কৰিছে ৷ মানুহে আত্মসমৰ্পনৰ বাবে দুই হাত ওপৰলৈ ডাঙে ৷ কুকুৰে নেজ পেলায় ৷ ফপৰাটোৱে নেজডাল দুই পাচঠেঙৰ ফাকত সুমুৱাই মূৰ তল কৰিছে ৷ সিদুটাই তাক "মাফ কৰি দিলো যা " - এনে মনোভাৱেৰে এৰি দিছে ৷ ফপৰাই অলপ দূৰ নেজপেলাই এখোজ দুখোজ কৈ আগবাঢ়ি নিৰাপদ দূৰত্ব পোৱাৰ লগে লগে নেজ ডাঙি ভিৰাই লৰ মাৰিছে৷\nকুকুৰক জ্ঞাতিয়ে হিংসা কৰে ৷ মানুহক কুটুমেও কৰে ৷ বুকুৰ কুটুমেই বুকুত বাগি কুঠাৰ বহুৱায় ৷\nনৈখন পাৰহৈ বহুদূৰ আহিলো ৷ গাঁৱৰ ঘৰৰ চালবোৰ জিলিকিছে ৷\nখৰখোজে গৈ কেতিয়া নিজৰ শেতেলীখন পাওঁ তাকে ভাবিছো ৷ খোজবোৰ আগলৈ নাযায় হে নাযায় ৷ গ'লটো ৰাতিৰ টোপনি খতি, দুৰ্ভাৱনা সকলো মিলি দেহাটোক অৱশ কৰি আনিছে ৷ দেহাৰ বল মনে দিয়ে ৷ মনৰ বল কোনে দিব ? মনটোচোন তাতে এৰি আহিলো ৷ মেলিলে মন ঘোঁৰাৰ চুটি বান্ধিলে মন শিলৰ খুঁটি ৷ মোৰ মন তোমাত বান্ধ খালে - শিলৰ খুঁটি যেন ৷ হেয়ে হয়তু দেহায়ে বল হেৰুৱাইছে ৷ আকাশত চিলনী এটাই বনাই আছে ৷ তাৰ চকু গাঁৱৰ মানুহৰ হাঁহ কুকুৰাৰ পোৱালীত ৷ বৰ ওখৰ পৰাই দেখে সি ৷ পলকে কাঁড় যেন বেগেৰে মাটিলৈ নামি হাঁহ বা কুকুৰাৰ পোৱালী এটা নখৰে থপিয়াই উৰা মাৰে ৷ তুমিও মোৰ মনটো পলকতে চুৰি কৰি নিলা ৷ তুমি বন্ধা নাই ৷ মইহে বান্ধ খালো ৷\nগাঁঠি টান ৷ জোৰ কৰিলে মাখিচাল চিগে ৷ ঘাঁ লাগে ৷ দেহৰ ঘাঁ শুকাই ৷\nমনৰ ঘাঁ শুকাবলৈ টান ৷ শুনিছো সময় হেনো মনৰ ঘাঁৰ দৰৱ ৷ লাহে লাহে শুকুৱাই ৷ মই মানি ল'ব পৰা নাই কথাষাৰ ৷\nযিমানে সময় বাগৰিব মোৰ বুকুৰ ঘাঁ টুকুৰা যেন বাঢ়িহে যাব ঠিক এন্দুৰীয়া ৰোগৰ দৰে ৷\n-উঠ ৷ কিমান আৰু শুই নাথাক ? মই পথাৰলৈ যাওঁ ৷ বাপেৰক জলপান বাটি দি আহোঁগৈ ৷ বেলি হ'লে বাপেৰৰ খং চ'ৰিব ৷ হেৰ' হৈছে কি ? দিন নাই ৰাতি নাই বিচনাখনতে লেও লৈ পৰি থাকিবি ৷ ৰোগ হৈছে যদি ডাক্তৰৰ তালৈ যাব লাগে ৷ দেহাটো ঠিক কৰি নললে বাপেৰকো হাল খন ধৰি দি সহায় কৰি দিব নোৱাৰিবি ৷ খেতি নহ'লে বছৰটো খাবি কি ? এজনী গোটালেহে গম পাবি ৷ এনেকৈ নহ'ব বুজিছ ?\nঘূৰি ব'হাগতে তোৰ বিয়া পাতি দিম ৷ মই তলে তলে ছোৱালীও ঠিক কৰি থৈছো ৷\nআইৰ মৰম সনা গালি ৷ আই সংসাৰ লগত ব্যস্ত মানুহ ৷ খেতি-খোলা কৰিব লাগে ৷ জী দিব লাগে ৷ পোলৈ আনিব লাগে ৷ নাতি-নাতিনীৰে ভৰপুৰ সংসাৰ এখন চাই চকু মুদিব পাৰিলে তেওঁ সুখী ৷\n-তোলৈ মজিয়াতে ভাত ঢাকি থৈছো ৷ কালি ৰাতি ঢাকোনৰ ভাত ঢাকোনতে থাকিল ৷ তাকে আঞ্জাখিনি তপতাই থৈছো ৷ গৰৈ মাছ এটা পোৰি তেল নিমখ দি থৈছো ৷ নিজে পিটিকি খাবি ৷\nগামোছা এখন মজিয়াত পাৰি তাতে কলপাতেৰে ঢকা বৰ বাটিটোত চেৱা দিয়া বৰাচাউল, কলপাতেৰে মেৰিওৱা আন এটা টোপোলা এটাত পোৰা গৰৈ এটা তেল অকন দি এজেৱা নিমখ ৷ জলপানৰ বাটিটোৰ ওপৰত দি গাঁঠি মাৰি হাতেৰে ধৰিব পৰা সুবিধা ৰাখি আয়ে গাঁঠি মাৰিলে ৷ জগ এটাত খোৱা পানী লৈ এহাতে জলপানৰ টোপোলা আন হাতে পানীৰ জগটো লৈ আয়ে পথাৰলৈ খোজ দিলে ৷\nহয়ো হয় ৷ আয়ে গালি দিবৰ কথাই ৷ কালি কানিমুনি পৰত ঘৰ সুমাই চিধা বিচনাত পৰিলো ৷ ভাতো খোৱা নহ'ল ৷ বাৰে বিংকৰি চিন্তাবোৰ কৰি কৰি কেতিয়া টোপনি গ'লো গমেই নাপাওঁ ৷ বাহিৰত ৰ'দ ৷ এই হেন খেতিৰ বতৰত ডেকা ল'ৰা এটা বেলি দুপৰলৈ বিচনাত পৰি থাকিলে কোনে সহিব ৷ আইৰ কথাবোৰ\nগাত লগা নাই ৷ পাৰিবই গালি ৷ পিছে এষাৰ কথাই ভবাই তুলিলে ৷ ক'ৰ ছোৱালী চাইছে মোলৈ আয়ে ৷ ঘূৰি ব'হাগত মোৰ বিয়া ? কথাটো শুনি মোৰ ভাল লাগিব লাগিছিল ৷ নাই লগা ৷ চেৰেংকৈ তোমাৰ মুখ খনলৈ মনত পৰিছে ৷ পাৰিম নে তোমাৰ বাদে আনক বুকুত ঠাই দিব ? একেখন শেতেলীতে এগৰাকী অচিনাকি নাৰী মোৰ লগত শুৱ ৷ শাৰিকৰীৰে পাব মোক ৷ মনটো দিব পাৰিম নে ?\nকথাবোৰ চোন জঁট লগা কেঁচা সূতাৰ নেচা এটাৰ দৰে হৈ পৰিছে ৷ আঁত নোলায় ৷\nজুইত তপতাই লেৰেলোৱা কলপাত খিলাত এজেৱা নিমখ, পোৰা কণ বিলাহী কেইটামান আৰু ভোট জলকীয়া এটা। ভোট জলকীয়াটো তৰ্জনী আঙুলিৰে পিটিকি ভাঙি নিমখ অকণমানেৰে পিতায়ে চেলেকি চালে।\nপোৰা কণ বিলাহী কেইটাও পিটিকি লৈ মাত দিলে -\n"হেৰা হৈছে যদি লৈ আঁহা হে।"\nআয়ে বৰা ধানৰ ৰঙা সাজ এবাটি কাঁহৰ হাতী খোজিয়াটোত পিতাইৰ সমুখত দি থৈ গ'ল। নিজেও সৰু বাটি এটাত অকমান লৈ পিতাইৰ কাষতে\nদুখৰী পীৰা এখন পাৰি বহিল।\n-শুনিছেনে? এই বেলি ঔ গুৰিৰ মাটি কেইডৰাত জলপানৰ ধান লগাব লাগিব। চৰাই নখী ধানৰ কঠীয়া অলপ সিমূৰৰ দেউকনৰ ঘৰত আছে।\nআমাৰ বৰা কঠিয়া সৰহ হ'ব, তাকে দি সলাই আনিব লাগিব। আমপাখী ধানো অলপ সৰহকৈ ৰুৱ পাৰিলে ভাল আছিল। জলপানৰ বাবে। " - আয়ে ক'লে ।\nসাঁজৰ বাটিটো মুখলৈ নি পিতায়ে মুখ খন অলপ বেঁকা কৰি দিলে। চকু দুটাও মুদ খাই আহিল।\nবৰ চোক আইৰ হাতৰ সাজৰ। সাজ ঢোক গিলি পিতায়ে কৈ উঠিল -\n" তোমাৰ এইবাৰ জলপানৰ খঁক লাগিছে নেকি হে? ভূ ভাৰস্ত খন কেৱল জলপানৰ ধান ৰোৱাৰ কথা কৈছা যে? "\n-" মোৰ জলপানৰ খঁক লগা নাই। দেখা নাই ঘৰখনত গজ গজীয়া ডেকা ল'ৰা এটা কেনেকৈ বিচনাত লেৰবাই পৰি থাকে। কাম বনলৈও পিঠি দিছে। তাৰে দিহা লগাওঁ বুলি ভাবিছোঁ।'\nদ্বিতীয়বাৰ সাজৰ বাটিটো মুখলৈ নিবলৈ লৈ পিতায়ে নমাই আনি মজিয়াত নমাই থ'লে আৰু অপলক নেত্ৰে আইলৈ চাই ক'লে-\n'কি? আকাশৰ বিয়া পাতিবা? হেৰা। বিয়া বজাৰত কিনিবলৈ পোৱা বস্তু বুলি ভাবিছানে নে কইনা সেৰ জোখে পোৱা বস্তু বুলি ভাবিছা? কোনে দিব তাৰ নিচিনা অলগৰ্ধ এটালৈ ছোলালী। হেৰ হালে-কোৰে নহ'লি নাই।\nবি এ টো পাছ কৰিলি যেতিয়া এম এ টো পঢ়ি আহ। নাই, ন গ'ল । নেতা হ'ব। দেশ উদ্ধাৰ কৰিব। তাতে আকৌ কৃষকৰ নেতা। হেৰ নিজে ভালকৈ হাল খন বাবলৈ নিশিকিলে খেতিয়কৰ নেতা হৈ দেশ উদ্ধাৰ কৰিবলৈ যায়। "\nপিতাইৰ কথাত খং আৰু ক্ষোভ একেলগে ফুটি উঠিল।\n-ছোৱালীৰ কথা আপুনি ভাবিব নালাগে। মই তলে তলে চাই থৈছোঁ। হুহ আমাৰ দৰে মানুহৰ ঘৰলৈ ছোৱালী নিদি কলৈ দিব অ'।আমি সাত ঘৰীয়া আহোমৰ বংশৰ মানুহ। চাবা খোজা বঢ়া কৰিলে না নকৰে।\n-থ হেৰ', বংশ চাই ছোৱালী দিয়াৰ দিন গ'ল। আগতে গৰুটোক কিবা এটাত মূৰটো গুজিবলৈ ক। বোৱাৰী আনি বাপেকৰ আৰ্জনত খাবলৈ তাৰ নিজৰে লাজ নালাগিবনে। হেৰ',আন নহ'লেও সেন্দুৰ কণৰ খৰচটোতো ওলিয়াব পাৰিব লাগিব।"\nবাকী থকা সাজকণ একেঢোকে গিলি পিতাই সাওতকে মজিয়াতৰ পৰা উঠি গ'ল।\nবিচনাৰ পৰাই কথাবোৰ মনে মনে শুনি থাকিলো। বুকুখন মোচৰ খাই উঠিল তোমাৰ কথা ভাবি । আয়ো কম নহয়। তলে তলে মোলৈ ছোৱালী চাই থৈছে অথচ কাকো ফুটকে দিয়া নাই। ইফালে পিতাইৰ খং।\nহয়ো হয়। চাকৰি বাকৰি নাথাকিলে কি হ'ব। পিতাই খেতিত ধনী মানুহ। সৰুৰ পৰা মোক গাত টোপ পৰিবলৈ নিদিয়াকৈ তুলিলে। পঢ়াৰ দিনটো অকনো কষ্ট পাবলৈ নিদিলে। আন ল'ৰাতকৈ মোলৈ সৰহ পইচা পঠিয়ায়।\nমই হে বৰ পাল মাৰিলো।\nএম এ টোকে পঢ়ি অহা হ'লে আন নহ'লেও কোনোবা কলেজ এখনতে মূৰটো সুমুৱাই ল'ব পাৰিলো হেতেন। কি জানো ভূতে লম্ভিলে, টিভিয়ে, পেপাৰে চাকৰিৰ বজাৰ খনৰ কথা দেখি শুনি গোটেই কাৰবাৰটো ওপৰত বিশ্বাস হেৰাল। দূৰ্নীতি পৰায়ন অফিচাৰ বোৰৰ প্ৰতি প্ৰচণ্ড খং আৰু ক্ষোভ এটাৰ সৃষ্টি হ'ল।\nকি কু ক্ষণত জানো খেতিয়ক উন্নতি সাধিনী সভা নামৰ সংগঠনটোত যোগ দিলো। দিন ৰাতি একাকাৰ কৰি সংগঠনৰ কামত ঘূৰিলো। ধৰ্না, অৱৰোধ, অনশন সৱতে আগ। লাভৰ মূৰত কেইজনমান নেতাৰ পকেট গৰম হ'ল। গাড়ী - বাৰী-নাৰী সকলো গোটাই নিগাজি হ'ল। খেতিয়ক ৰাইজৰ অৱস্থা একেই থাকিল। মূৰকত মোৰ দৰে বহু পালী নেতাই জীৱনৰ বহু অমূল্য সময় আৱত নষ্ট কৰি এতিয়া আই পিতাইৰ মূৰৰ কামোৰণি হ'ব লগাত পৰিছো।\nৰাতিৰ সাঁজলৈ কিছুপৰ আছে। পিতায়ে বাৰান্দাৰ আৰামি চকী খনত বহি পেপৰ কাগজেৰে বৰপাত চাধাৰ বিড়ি এটা পকাই বৰ আৰামেৰে হুপি আছে। বিড়িটোৰ ফিৰফিৰিয়া গোন্ধটো মোৰ কোঠালৈকে বিয়পি আহিছে। গোন্ধটো মোৰ ভাল লাগে। মনে মনে পিতাইৰ টোপোলা মেলি ময়ো তেনেদৰে বিড়ি পকাই হুপাৰ চেষ্টা নকৰা নহয়। বিড়িৰ পাকটো দিবলৈকে বৰ টান। যেনেতেনে এটা পকাই দুহুপমান মাৰি চাইছিলো। বৰ কাঢ়া। ডিঙি চেৰ চেৰাই যায়।\nকাঁহে হেঁচি ধৰে। বাদ দিলো সেই অপচেষ্টা। কলেজীয়া দিনত লগৰীয়াৰ লগত পৰি চিগাৰেটত দুই এহোপা নমৰা নহয়। কিন্তু অভ্যাসত পৰিনত নহ'ল।\n-"হেৰি ভাত বাঢ়িছো। আহক।"আয়ে আখলৰ পৰা মাত লগালে।\nতোকো দিছো। উঠি আহ। মৰকেলেপটো হৈ বিচনাত লেৰবাই পৰি থাকিব নালাগে। খাই ল হি। - মোক উদ্দেশ্যি আয়ে ক'লে।\nঅনিচ্ছা স্বত্বেও ভাতৰ পাতত বহিলোগৈ। ভেদাই লতাৰে সৰু মাছৰ জোল, সৰু সৰু আলুৰ লগত ঢেকীয়াৰ ভাজি, পোৰা বেঙেনা আৰু আলুৰ পিটিকা, কাঁহিৰ দাঁতিত পানীটেঙা, নিমখ আৰু জলকীয়া এটা। বহু ঠাইত ভাত খাইছো। আইৰ হাতৰ মুঠিৰ সমান হ'ব নোৱাৰে। তথাপি পেটলৈ ভাত যোৱা নাই। কিবা এটাই যেন বুকুত হেঁচা মাৰি ধৰিছে। হয়তো সেই হেঁচাৰ নাম\n'বৰপোনাৰ মাক অ'। অ' বৰপোনাৰ মাক। ক'ত নো সুমাই থাক অ', মৰচিঞৰ মাৰিলেও নুশুন যে। "\nকনপুনি পেহীয়ে দুৱাৰ মুখত ৰৈ আইক চিঞৰিছে। মোক গাঁৱৰ মানুহে' বৰপোনা" বুলি মাতে। গতিকে আই হ'ল "বৰপোনাৰ মাক। " এইটোৱেই নাম আইৰ। অসমীয়া তিৰুতাই বিয়াৰ লগে লগে হেৰুৱাব লগা অন্যতম বস্তুটো হৈছে নিজৰ নামটো। আই-বোপায়ে দিয়া ধুনীয়া নামতোৰে অসমীয়া বোৱাৰীক কোনেও নামাতে। কি নাম আছিল জনা প্ৰয়োজনবোধো নকৰে।\nস্বামীৰ নাম, ল'ৰা বা ছোৱালীৰ নাম, মাকৰ ঘৰ থকা ঠাই খনৰ নাম আদিয়েই মহিলা গৰাকীৰো নাম হৈ পৰে।\nসৰুপোনানী, কণৰ মাক,\nকনপুনি পেহীৰ চিঞৰত আই ওলাই আহিল। আখলত পিতাইৰ বাবে মৰাপাতৰ\nশুকতি ৰান্ধি আছিল। পিতাই নিয়মত চলা মানুহ। মাহটোত তিনিবাৰ মান কলাখাৰ দিয়া অমিতা বা মাটিমাহ, এবাৰ শুকতি,\nসপ্তাহটোত টেঙাৰ আঞ্জা খাবই। শুকতি পেলু নাশক। খুদু চাউল কেইটামান সৰহ কৈ পানী দি তাতে শুকুৱাই থোৱা মৰাপাতৰ আগবোৰ হাতেৰে মোহাৰি গুৰি কৰি নিসনিয়াকৈ ৰান্ধিছে।\nওতল আহিছিল হে তেনেতে কনপুনি পেহীয়ে\nচিঞৰ জুৰিছে। কনপুনি পেহী সদায় অহা মানুহ বাবে আয়ে বৰকৈ গুৰুত্ব নিদি নিজৰ কামটো শেষ কৰিহে উঠি আহিল। বাৰান্দাতে আউজাই থোৱা পীৰা এখন আগবঢ়াই দি ক'লে -\n' বহ, কি সকামত বা আহিলি? '\n-সকাম বুলি একো নাই। দৌকণৰ ঘৰলৈ গৈছিলো। এৰি পলুৰ সঁচ আনিবলৈ। বোলো তোৰ তাতো পাক এটা মাৰি যাওঁ।\nআয়ে তেতিয়াহে মন কৰিলে কনপুনি পেহীৰ হাতত এৰি পলুৰ খোলাৰ এধাৰ মালা। নোদোকা দুটাৰ মাজত একোটা খীণ খোলা। পলু পোহা মানুহে জানে - খীণ কেইটাৰ পৰা চকৰা আৰু শকত কেইটাৰ পৰা চকৰি জগিব।\nবুঢ়া তামোলটোৰ বাকলি গুচাই হ'লত\nআয়ে খনিয়াই বঁটাটোত চূণে-পাণে কনপুনি পেহীলৈ আগ বঢ়াই দিলে। পেহীয়ে পাণত সৰহ কৈ লাগি থকা চূণ কণ তৰ্জনী আঙুলিত লগাই ৰাখি মধ্যমা আৰু বুঢ়া আঙুলিৰে চেপি তামোল খন মুখত ভৰালে। পেহী তামোলতী মানুহ। পাগ উঠাই তামোল খায়। বঁটাটোত থকা কাক বাঁহৰ গুটিত ভৰাই থোৱা অঁকৰা ধপাত এলাঙো মুখত ভৰালে।\n-বৰপোনাৰ মাক! কথা কিমানলৈ আগবাঢ়িছে?\n-কি কথা অ' কনপুনি বাই?\n-সেই যে বৰটোলৈ ছোৱালী এজনী চোৱাৰ কথা কৈছিলি।\n-নাই অ' বাই। আলেঙে আলেঙে ছোৱালী এজনী নোচোৱাকৈ থকা নাই। নৈৰ সিপাৰৰ। পৰিয়ালটোও ভাল। ছোৱালীও গঢ়িয়ত।\nবৰণটো সিমান বগা নহয়। মিঠা বৰণীয়া।\nআইৰ কথাৰ মাজতে পেহীয়ে আঙুলিত লগাই থোৱা চূণকণ তলপাৰি দাঁতত লগাই তামোলৰ পাগ তুলিলে। আয়ে যিটো বৰ্ণনা দিছে - মোৰ বুকুত ধান বনাদি বানিলে। তুমি নহয়তু!\nমিঠাবৰণীয়া, গঢ়িয়ত, ভাল পৰিয়ালৰ...নৈৰ সিপাৰৰ..\nকথাবোৰ পাকঘূৰণি খাবলৈ ধৰিলে।\n-বাই, তই বহ। তোলৈ চাহ তপতাওঁ গৈ।\n-এহ নহ'লেও হ'ল হেতেন চাহ।\nএকে বাৰে না নুবুলিলে পেহীয়ে। পেহীৰ কামেই এইটো। ইঘৰ সিঘৰত সুমাই চাহ তামোলৰ জুতি লৈ অ'ৰ কথা ত'ত কৈ ফুৰাই পেহীৰ কাম। গাঁও খনৰ প্ৰত্যেকৰে ঘৰত কি ঘটি আছে পেহীৰ মুখস্থ।\nআয়ে কাঁহৰ বাটি এটাত এবাটি ৰঙা চাহ আৰু কল পাতত এলডা গুৰ আনি পেহীৰ মুখৰ আগত থ'লে। পেহীয়ে চাদৰৰ আগেৰে তপত বাতিটো ধৰি চাহ পিবলৈ লাগিল। গুৰ অকণ মুখলৈ নি পেহীয়ে ক'লে।\n-ওলা নহলে এদিন সিপাৰলৈ। দুই জনীয়ে সিহঁতৰ ঘৰত পাক এটা মাৰি আহোঁ। ছোৱালীৰো পেট লৈ আহিম। তইহে ভাবিছ তাইক বোৱাৰী কৰাৰ কথা। তাই বা তলে তলে কাক ঠিক কৰি থৈছে। আজি কালিৰ ছোৱালী তলে পুতল। গতিকে মনে মনে পেট লোৱা ভাল।\nমই মনে মনে ঈশ্বৰক খাটিলোঁ - পেহীৰ কথাত সৈমান হ'লেই হয়। তেহে পেহীৰ মুখৰ পৰা জানিব পাৰিম কোনজনী ছোৱালী চাইছে আয়ে মোলৈ।\n-যাম এদিন ৰহ। খেতি খোলা সামৰি লওঁ। খা- খৰালি হওক।\n-এৰা ওলাবি ময়ো যাম।\nকতৰ বিয়া পাতি দিলো ঘটকালি কৰি। তোৰ ল'ৰালৈ নোৱাৰিম নে?\nবঁটাৰ পৰা আন এখন তামোল মুখত সুমুৱাই পেহী উঠিল। পীৰা খন বেৰত আউজাই আয়ে\nচাহৰ বাটি সামৰি ভিতৰ সুমাল। পেহীয়ে জপনাৰ মুখত পিৰিক কৈ হেলেঙি লগা তামোলৰ পিক্ এসোপা পেলাই গ'ল গৈ। ৰঙা পিক্।\nমোৰ মনতো ৰঙা সপোনে অগাদেৱা কৰিবলৈ ধৰিলে। কোন ছোৱালী বাৰু? তুমি নহয়তু? এইবাৰ বাৰিষা দীঘল হ'ব। অপেক্ষাৰ দিন দীঘল হয়। খৰালি বা কেতিয়াকৈ আহে।\nমনটো তোমালৈ উৰা মাৰিলে।\nআকাশে জুই বৰষিছে।\nজেঠৰ ৰ'দ। তাতে যোৱা একাদশীৰ পৰাই ধাৰাষাৰে সাদিন বৰষুণ।\nআজি ডাৱৰৰ মুখৰ ৰ'দ। ডাৱৰৰ মুখৰ ৰ'দ চোকা। তোমাৰ ভাৱনাৰ দৰে। দেই নিয়ে।\nহ'লেও খেতিয়ক মানুহৰ গাত ৰ'দ নালাগে। বৰষুণ নপৰে। জেঠৰ চৌফলীয়া ৰ'দতো পিতায়ে মৈ দিছে। আজি হাৰিয়া মাতিছে। গাঁৱৰ ইঘৰ ইঘৰৰ খিয়লা খিয়লী থাকিলেও কামৰ পৰত সৱ একগোট। ঘৰ চাওনি কৰিবলৈ, সৰহীয়াকৈ ধান দাৱলৈ, ভূঁই ৰুৱলৈ, খেৰ কাটিবলৈ হাৰিয়া মতাৰ নিয়ম। হাৰিয়া মানে বিনামূলীয়াকৈ, সমূহীয়াকৈ কৰা শ্ৰম দান। গৃহস্থৰই কাম কৰা মানুহ খিনিক সাঁজে ভাতে খুৱালেই হ'ল।\nসেই দৰে গাঁৱৰ গৰু জাকো পাল চৰায়। গাঁৱৰ সকলোৰে গৰু দুঘৰ বা তিনি ঘৰৰ গৰখীয়াই দিনটো চৰায় গধূলি ঘৰে ঘৰে দি যায়।\nদি যায় মানে পদুলিৰে খেদি নিলেই হ'ল। গৃহস্থই নিজৰ নিজৰ কেইটা আগচি গোহালিত সুমুৱায় । প্ৰতি ঘৰ মানুহৰে এদিন পাল পৰে।\nআজি সাতডৰা মাটি বোকা দিছে । হাল চাৰিখন । ৰুৱনীও দহ জনী । দুগৰাকী বোৱাৰী\nবাকী কেইগৰাকী জীয়ৰী । সিহঁতৰ তামোলৰ পিক ৰঙা হাঁহিয়ে পথাৰ ৰজন জনাই গৈছে। মই আলি দিছোঁ। ইডৰা পানী সিদৰালৈ যাব নোৱাৰাকৈ। মনটোহে বান্ধিব পৰা নাই। ৰুৱনী কেইজনীৰ খিল খিল হাঁহিয়ে মনটো উৰুৱাই নিছে তোমালৈ।\n"ঐ জেতুকী। তোৰ কথা এটা শুনিছোঁ? সঁচা নেকি?\n-কি শুনিলি ঔ?\nজেতুকী বোলা জনীয়ে বাওঁ হাতৰ ভুঁই মুঠিৰ পৰা সোঁ হাতৰ বুঢ়া, মধ্যমা আৰু তৰ্জনী আঙুলিৰ চেঁপাত লৈ বোকাত গুজিবলৈ লৈয়ো ৰৈ দিলে।\nসিজনীয়ে বেঁকা হাঁহি এটা মাৰি ক'লে\n- ব'হাগত ৰংপুৰৰ কোনোবা এটাৰ লগত বোলে তোৰ বিয়া ঠিক হৈছে। তই মত দিছ?\nজেতুকী মনে মনে থাকিল।\nসিজনীয়ে আকৌ ক'লে\n-তই যদি মত দিলি প্ৰভাতৰ কি হ' ব?\nমই সিহঁতৰ কথাবোৰ শুনি থাকিলো। সঁচাই নাৰীৰ মহিমা হেনো দেৱতায়ো নুবুজে। জেতুকীক মই সৰুৰে পৰাই চিনি পাওঁ। তাই গাঁৱৰে প্ৰভাতক লৰালিৰে পৰা ভাল পায়। গাঁৱৰ সৱেই জানে । বিহুৰ দলটোত প্ৰভাত ঢুলীয়াৰ ঢোলৰ চাপৰত জেতুকীৰ চিঞা কঁকাল টাকুৰি ঘূৰাদি ঘূৰিছিল। পানী ঘাটত, বৰৰ তলত সিহঁতে গোপনে মিলা মিছা কৰে যদিও ডেকা মখাৰ চকুত সাৰিব নোৱাৰে। প্ৰভাতৰ পঢ়া শুনা কম যদিও খামিডাঠ ল'ৰা। খেতিখোলাত পাকৈত। বাপেকৰ মাটিও সৰহিয়া। জেতুকীক খুৱাবলৈ তাৰ আকাল নহ'ল হেতেন। এতিয়া জেতুকীয়ে বাপেকৰ কথা মতে নগৰৰ কোনো ধনী চাকৰি কৰা ল'ৰাৰ লগত বিয়াত বহিবলৈ মত দিছে। নিদিবনো কিয়। ছোৱালীয়ে বোৰ এনেকুৱাই। স্বাৰ্থপৰ। ক টোৰ চুক কেইটা নাজানিলেও বিয়াৰ বলেৰে ৰাতিটোতে পৰিচয় সলাব পাৰে । মাষ্টৰ এটালৈ বিয়া হ'লে মাষ্টৰনী, ডাক্তৰলৈ হ'লে ডাক্তৰনী ইত্যাদি। সিহঁতৰ কথাবোৰে কাণত শেলে বিন্ধা দি বিন্ধিলে।\nবেলি দুপৰ হ'ল। আয়ে বৰ ৰতনৰ কান্ধত ভাৰ দি পৰুৱাৰ বাবে ভাত আনিছে। কলহ এটাত চেকা সাঁজ, ভাৰ পাচিৰ এফালে কলৰ পাত, নিমখ জলকীয়া, দুগজ পানী সমষ্ট বস্তু লৈ আগে আগে ৰতন পিছে পিছে আই।\nহালোৱাই হাল ৰখাই, ৰুৱনীয়ে হাত পাত ধুই পথাৰ আলিতে বহি কলৰ পাতত ভাত খালে । আয়ে কাঁহৰ বাটিত ভাগে ভাগে এবাটি কৈ বৰা চাউলৰ ৰঙা সাঁজ দি গ'ল। গাঁৱৰ মানুহে সাঁজ নিচা হ'বলৈ নাখায়। জুৰণি হিচাবে খায়। ভাগৰ জুৰ পৰে। মোৰ ভাত খাবলৈ মন নগ'ল। হাঁহৰ মাংসৰ লগত কোমোৰাৰ আঞ্জা, থপথপীয়া কৈ ৰন্ধা। তাৰে দুবাটি সাঁজে খালো। পথৰুৱা ভাতৰ বাবে বিধে বিধে আঞ্জা নাৰান্ধে। ৰাইজেও বেয়া নাপায়। পেট ভৰিলেই হ'ল। মোৰ হে পেটটো আজিকালি নাখালেও ভৰি থাকে। মনত তোমাৰ ভাৱনা। হয়তু সেই ভাৱনাই ভোক গুচায়।\nআকাশ, আকাশ ।\nপথাৰৰ পৰা আহি আইৰ দাৱীত ভাত দুটামান খাই বিচনাত পৰিছিলো হে। টোপনিটোৱে হেঁচি নিছিল। মোৰ নামটো ধৰি মৰা চিঞৰ কেইটাত সাৰ পাই গ'লো। অনিচ্ছা স্বত্বেও উঠি আহিলো। অগ্নি। অগ্নি গগৈ। গাঁৱৰ সিমূৰত তাৰ ঘৰ। নাট, ভাওনা, থিয়েটাৰ কৰি ঘূৰি ফুৰা ল'ৰা সি। মোৰ ওচৰলৈ বা কি সকামত আহিল!\nমই নোকোৱাকৈয়ে সি মোৰ বিচনা দখল কৰি বিচনাৰ ধাম ডালত গাৰুটো আওজাই হেলান দি বহিল। মই টোপনিয়াই টোপনিয়াই কাষৰ চকীখনতে বহিলো।\nঐ, বৰ ডাঙৰ কাম এটাত তোৰ ওচৰলৈ আহিলো। ভাদত গাঁৱৰ ৰাইজে ভাওনা বৰ সবাহ পাতিবই। আমি ডেকা মখাই খা-খৰালিলৈ নাটক এখন কৰাৰ কথা ভাবিছোঁ। গাঁৱৰ আটাইবোৰ ল'ৰা ছোৱালীকে কথাটো ক'লো। সকলোৱে হয়ভৰ দিছে। পিছে হিৰইন কৰিব পৰা স্মাৰ্ট ছোৱালী গাঁৱত নোলাব বুজিছ। মই নুসোধোকৈ সি অনৰ্গল বকি গ'ল। বাগ্মিতা তাৰ স্বভাৱ। তথাপিও মই মাজতে মাত মাতিলো।\n-মই কি কৰিব লাগে ক।\n-সিপাৰৰ যে ছোৱালী জনী। তোৰ লগত যে ভাল। নীলাক্ষি নে কি। তাইৰ কথা ভাবিছোঁ। তই মাতিলে আহিব চাগে। পাৰিবিনে মাতি দিব?\nতোমাৰ নামটো শুনাৰ লগে লগে গাটো যেন বিজুলী এচাটিয়ে চুই গ'ল। কোনোমতে উৎকণ্ঠা ঢাকি ক'লো\n-মই, মই মাতিলে আহিব জানো?তাতে সিপাৰৰ ছোৱালী। মাক বাপেকে বা পঠিয়াই নে নপঠিয়াব নে নপঠিয়াব।\n-ধুৰ। তোৰ লগত ভাল বুলি হে কৈছো। তই ক'লে বুজিবও আহিবও।\nহে হৰি। কি পাল্লাত পেলাইছা। মই অগ্নিক কেনেকৈ কওঁ যে মই সিদিনা শূন্য হাতেৰে তোমাৰ ঘৰৰ পৰা ওভটি আহিছোঁ। মনটো ভালো লাগিছে। তুমি আমাৰ গাঁৱত নাটক কৰিবলৈ আহিলে সকলোতকৈ লাভ মোৰেই হ'ব। তুমি মোক ভাল পোৱা নে নোপোৱা সেয়া ডাঙৰ কথা নহয়। অন্তত নাটক শেষ নোহোৱালৈকে তোমাক দেখি থাকিম। দৰ্শকৰ শাৰীৰ পৰা চাম।\n-অগ্নি। মই মতাত কৈ আমাৰ ক্লাৱৰ পেডত এখন চিঠি লিখি তাইক নামাত কিয়? চিঠিখন দিবলৈ যাওঁতে ময়ো বাৰু লগত গৈ দিম।\n-এৰা। ঠিক কথা কৈছ। এই আইডিয়াটোকে মূৰলৈ অহা নাছিল নহয়। এম্পটি ব্ৰেইন চাল্লা।\nকথাই কথাই ইংৰাজী শব্দ মতা আগ্নিৰ পুৰণি অভ্যাস।\n-ঠিক আছ। আহিন-কাতি মানত হে নাটক হ'ব। দিন আছে। তই চিঠি খন লিখি একেবাৰে সভাপতি সম্পাদকৰ চহী কৰোৱাই ল'বি। সুবিধাজনক দিন এটা চাই দি আহিম গৈ।\n-হব দে। পিছত হেহোঁ নহোঁ নকৰিবি।\nগিৰিপ কৈ উঠি অগ্নি যাবলৈ ওলাল। চাইকেল খনত লাপ মাৰি উঠিবৰ পৰত কৈ গ'ল\n-বাই দি বাই তই ৰেডি হৈ থাকিবি। নাটকলৈ দেৰী আছে যদিও ৰিহাৰ্চেলটো এমাহ মান আগৰে পৰা কৰোৱাব লাগিব। সৱ কেৰেক্টাৰকে আগতিয়াকৈ খবৰ দিবই লাগিব।\nমই আকৌ বিচনাত পৰিলো। গাঁৱত নাটক আগে পিছেও হয়। মই ভাও নলওঁ। মিউজিক বক্সত ইটো সিটো বজাই সহায় কৰি দিওঁ। এই বেলি কিন্তু ৰোল এটা কৰিবলৈ মন গৈছে। যদি তুমি নায়িকা হোৱা মই নায়ক। আসঃ ভাবিয়েই ভাল লাগি গৈছে। হ'ব নে আলচা কথা সিদ্ধি!!\nআহিবানে তুমি আমাৰ গাঁৱত নাটক কৰিবলৈ।\nভাৱনাই চকুলৈ তন্দ্ৰা নমাই আনিছে। চকু দুটা আপোনা আপুনি মুদ খাই গৈছে।\n"ৰূপালীম্! নেমাতা? নেহাঁহা? তুমি মোৰ অন্তৰত কথাখিনি শুনিবই লাগিব ৰূপালীম্।........"\n-হেই এনেকৈ নহয়। অলপ কোমলকৈ। শৃংগাৰ ৰসৰ বাক্য। এনেকৈ খঙকৈ ক'লে কোন প্ৰেয়সীয়ে অন্তৰৰ কথা শুনিব? শুনাতো বাদ, পলাই নিফাট মাৰিব।\nপূৰ্ণ গতিত নাটৰ আখৰা চলিছে। গাঁৱত নাটক কৰাৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ সমস্যা হৈছে মনঃপুত নাটক এখন যোগাৰ কৰা। কোনোবা ভ্ৰাম্যমাণ নাটৰ পুৰনি নাট কেইখন মানকে ইখন সিখন গাওঁ বগাই থাকে। "ৰাতিপুৱাল সূৰ্য নোলাল", "মোক সেন্দুৰ দিব কোনে" ধৰণৰ নাটক বোৰ। নাটকৰো অৱস্থা তথৈবচ হয়। নকল কপি লিখোঁতাই মনৰ ইচ্ছা মতে বাক্যৰ ইফাল সিফাল কৰোঁতে কৰোঁতে মূল নাট খনে যি ৰূপ লয় গৈ - প্ৰকৃত নাট্যকাৰে দেখিলে বেহুচ হৈ যাব। তাতে নকল কপি কৰোঁতাই নাট্যকাৰৰ নাম লিখাতো বাধ্যতামূলক বুলি নভৱাৰ বাবে কোনে সেইখন লিখিছিল গম নোপোৱাকৈয়ে মঞ্চায়ন হৈ থাকে। ল'ৰাহঁতে অতুল চন্দ্ৰ হাজৰিকা ৰ "জয়মতী" কৰিবলৈ লৈছিল। কলেজীয়া কৰ্চৰ ভিতৰত পৰে বাবে নাট খন পাবলৈ সহজ।\nমইহে ৰূপকোঁৱৰৰ "ৰূপালীম" কৰাৰ কথা ওলিয়ালো। তাতে অগ্নি গগৈয়ে নগৰত পঢ়িবলৈ গৈ নগৰীয়া অ-পেচাদাৰী\nদল এটাৰ লগত নাটক কৰি বহু কথা শিকি আহিছে। সিও ৰূপালীমতে হয়ভৰ দিলে। অগ্নি গগৈয়েই ডাইৰেক্টৰ। মণিমুগ্ধ ৰ ভাও লোৱা হেমন্তই শৃংগাৰ ৰসৰ বাক্যটো শান্ত ৰসত কোৱাৰ বাবে\nঅগ্নি গগৈৰ খং উঠিছে।\n...... ৰূপালীম্! তোমাৰ বুকুৰ থলত মোক ঠাই দিয়া। মোক জীৱলৈ এটুপি মৌ দিয়া। পিবলৈ এটুপি মৰম দিয়া। হাঁহিবলৈ, মোক ফুলিবলৈ তোমাৰ কোলাত মৰণ লভিবলৈ একণি জিৰাবলৈকো ঠাই নিদিবানে? ৰূপালীম্! তোমাৰ ওচৰলৈ মোক এখন্তেক যাবলৈ দিয়া ৰূপালীম্!.....\nওঁ, আৰু কোমল হ'ব লাগিব। ঘৰত আইনা খনকে ৰূপালীম্ বুলি ভাবি ডাইলগ বোৰ মাতি থাকিবি হেমন্ত।\nনাটক আগবাঢ়িল। তুমি ৰূপালীম। আমি মাতি আনিছো সিপাৰৰ পৰা। তোমাৰ ৰূপৰ জেউতী, কণ্ঠৰ মাধুৰ্য্যৰ তুলনাত আমাৰ গাঁৱত ৰূপালীমৰ ভাও কৰিব পৰাকৈ ছোৱালী নাই। মই "মায়াৱ"ৰ ভাও গাম বুলি ভাবিছিলো। নিদিলে। মোক বোলে ষ্টেজত তুলিলে তলত অসুবিধা হ'ব। ৰাইজৰ সিদ্ধান্ত মানিবই লাগিব। তাতে নাটৰ বেলিকা অগ্নিৰ মুখত কোনেও মাত নামাতে। গতিকে মই সেই মিউজিক বক্সতে থাকি গ'লো। হ'লেও মই সফল। তোমাক যে আমাৰ গাঁৱলৈ নাটক কৰোবলৈ আনিব পাৰিলো তাতেই মোৰ সফলতা। মোক ৰোল নিদিলে ভালেই হ'ল। এতিয়া নয়ন জুৰাই তোমাক চাব পাৰিম।\nমই কব নোৱাৰোঁ।\n........ খুব ভাল পাওঁ। গছত যিমান ফুল আছে, ডালত যিমান পাত আছে, নৈত যিমান পানী আছে, শূইনত যিমান বতাহ আছে, নিশাৰ আকাশত যিমান তৰা আছে... তিমান....\nজাউৰীয়ে জাউৰীয়ে হাত চাপৰি। অগ্নি গগৈ সন্তুষ্ট। তোমাৰ মাতত যাদু আছে। আসঃ সংলাপটো যেন মনিমুগ্ধক নহয় মোকেই কৈছা তুমি। এৰা ময়ো ভাল পাওঁ। বুকুৱে নধৰা ভালপোৱা তোমালৈ। পিছে তুমিহে নুবুজা।\nআয়ে হেনো মোলৈ ছোৱালী চাইছে। সিপাৰৰ ছোৱালী। তুমি নোহোৱাতো! হ'লেও জানো মোৰ লগত বিয়াত বহিবলৈ মত দিবা তুমি।\n-ঐ আকাশ। বাঁহীটো বজা। কি ভাৱত বিভোৰ হৈ আছ?\nঅগ্নি ৰ মৃদু ধমকনিত পুনৰ বাস্তৱলৈ ঘূৰি আহিলো।\nগাঁৱত নাটক বুলি ক'লেই ডেকা মখাৰ কামৰ অন্ত নাথাকে। মঞ্চ সজা, মিউজিক বক্স সজা, পেট্ৰমাক্স বিচৰা আদি কামবোৰ নাটৰ আখৰা আৰম্ভ কৰাৰ দিনাৰে পৰাই আৰম্ভ হয়। মঞ্চনো আৰু কি। গাঁৱৰ প্ৰাইমেৰী স্কুলৰ এটা মূৰত তোলা মাটিৰ ভেটি এটা। ভেটিটো তোলোতে হোৱা খালটোকে মিউজিক বক্স ৰূপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ডেকাহঁতৰ সময় নাথাকে। অগ্নি গগৈয়ে কেইটামানক লগত লৈ মঞ্চ সাজিবৰ বাবে কাৰোবাৰ ঘৰত বাঁহ, কাৰোবাৰ ঘৰত তিৰপাল, হেজেক আদি তুলি ফুৰে। আমাৰ গাঁৱলৈ বিজুলী অহা নাই। নাটকৰ দিনা জেনেৰেটৰ আনিব। পিছে আখৰাৰ বাবে পেট্ৰমাক্স অপৰিহাৰ্য্য।\nএই পেট্ৰমাক্স জ্বলোৱাৰ দায়ীত্বত থাকে মহিম ফুকন। কেওঁচ কেওঁচ কৈ পাম্প কৰি হেজেকটোৰ মেন্থলটোত জুই লগাই পুনৰ পাম্প এৰি দিয়ে।\nমেন্থলটো ৰঙা হৈ উঠিলে আকৌ পাম্প কৰে। মুখেৰে মেন্থলটোৰ এক নিৰ্দিষ্ট অংশত ফুঁ দিয়ে।\nফ'কাচ কৰে। তীব্ৰ পোহৰ এটা লৈ পেট্ৰমাক্স জ্বলি উঠে। মোৰ ভাৱনাবোৰো উজলি জ্বলে তোমালৈ।\nআখৰাৰ প্ৰাইমেৰী স্কুলৰ কোঠাতে চলে। মহিমে পেট্ৰমাক্সটো ওলোমাই দিয়াৰ লগে লগে আগ্নিয়ে আখৰা আৰম্ভ কৰে। কোনোটো চৰিত্ৰ নাহে। কোনোটো দেৰীকৈ আহে। অগ্নিয়ে নিজেই প্ৰক্সি মাৰে। সি প্ৰক্সি মাৰিলে নাটখন মই প্ৰম্ট্ কৰিব লাগে।\nআজিও পৰিল পাল\n... মণিমুগ্ধ কোঁৱৰ! তুমি মোক ইয়াত অকলে থাকিবলৈ দিয়া মণিমুগ্ধ কোঁৱৰ! মায়াব’ই মোৰ জীৱন জুৰি আছে। মণিমুগ্ধ! মোক মায়াব’ৰ ওচৰত থৈ আহাঁগৈ।....\nতোমাৰ সংলাপ। আসঃ তুমি যেন সঁচাকৈয়ে কৈ আছা। কোন মায়াব?\nকোন তোমাৰ মায়াব??\nমই? মই মনিমুগ্ধ নেকি?\nমূৰটো অচন্দ্ৰাই কৰি আনিছে।\n(ৰূপকোঁৱৰ জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা দেৱলৈ ক্ষমা প্ৰাৰ্থনাৰে।)\n(আগলৈ, অহা শুক্ৰ বাৰে\n-হেই কি চাই আছ। চিপ মাৰ। নিলে নিলে।\nকালি নিশা বহু দেৰি হ'ল আখৰাতে। আজি বেলি দুপৰলৈ শুলো। আয়ে মজিয়াত ঢাকোন দি খোৱা ভাত কেইটা খাই কাম বন নথকাত বাৰীৰ পিছফালে থকা পুখুৰীটোত বৰশী টোপাই আছিলো। নাটকৰ কথা, তোমাৰ কথা ভাবি থাকোঁতে বৰশীৰ পুঙা নি তল পোৱালেগৈ। অগ্নি গগৈৰ মাতত হে গম পালো। সি চাগে বহুপৰ আগতে আহি মোৰ বৰশীৰ পুঙাটো তল-ওপৰ কৰা চাই আছিল।\nচিপ মাৰিলো। নাই সুদা বৰশীটো উঠি আহিল।\nটোপ নিলে। বৰলৰ বাঁহ টোৰ পৰা টোপ এটা চিলাই বৰশীটো আকৌ পেলালো। এইবাৰ ভোগটো অলপ দীঘলকৈ দিলো। বৰশী ওপৰত থাকিলে সৰু সৰু চকৰি পুঠি এ টোপ খুটি খাই শেষ কৰে। বৰশীৰ পুঙা চায়েই ক'ব পাৰোঁ কি মাছে খুটিছে। কাৱৈ এ দুটিমান মাৰিয়েই একেকোৱে পুঙা নি তল পোৱাই গৈ। চেঙেলী চয়তান জোৰেৰে টানি নি আকৌ এৰি দিয়ে।\nএকে কোৱে চিপিয়াই বামত পেলাব লাগে। কাৱৈৰ চিপ মৰাৰ কায়দা আছে। লেহুকা বৰশীৰ ডাঁৰ ডালৰ আগটো চেটেপ কৈ মাৰি চিলাই লোৱাৰ পাছত কাৱৈ এৰি নাযায়। চেনী পুঠি কেইজনীয়ে বৰ গপচত পুঙাটো টিপিয়াই তললৈ টানি নিয়ে। চিপ মাৰিবলৈও ভাল। কান্দুলি কেইজনী আকৌ উঠি আহিবলৈ মন নকৰে। পথালি দি ধৰে। বৰশীৰ ডাঁৰ ভিৰাই নিয়ে। তুমি কান্দুলি হোৱা হ'লে কষ্ট কৰি হ'লেও তুলিলো হেতেন।\nলাগিলে বৰশীৰ ডাঁৰকে ভাঙক। তুমি যে গঙাটোপ হৈ ওপঙি আছা। গঙাটোপ বৰশী নাখায়।\n-হেই। কি ভাবি আছ?\nঅগ্নিয়ে সুধিলে ।\n-হাঁ একো নাই।\nঅগ্নি নো কেতিয়া মোৰ কাষতে বহি বৰশী বোৱা চাই বিভোৰ হ'ল মই মনকে নকৰিলো।\n-অই তাই নাটকলৈ নাহোঁ বুলিছে।\nবুকুখন ধামুৰ কৈ মাৰিলে।\n-কিয় নাহে অগ্নি?\n-আমাৰ গাঁৱৰ সিমূৰৰ তৰৱৰী যে, তাই হেনো কিবা ক'লে। তোৰ কথাও কিবা কৈছে। তই বোলে নাম লিখা গগনা এডাল সাজি দিছিলি তাইক। সেইডাল দেখুৱাই তাই কিবা কাহিনী ওলিয়াইছে তাইৰ আগত।\n-কি? কৈছে তৰৱৰীয়ে মোৰ কথা তাইৰ আগত?\n-তই হে জানিবি ভাল কৈ। তই বোলে তাইক ভাল পাৱ?\nমই থৰ হৈ গ'লো। মই তৰৱৰীক ভালপাওঁ!?\nনিজকে প্ৰশ্ন কৰিলো।\nতৰৱৰী। তাইক সৰুৰে পৰা মৰম কৰোঁ। মোতকৈ বয়সত সৰু।\nখেলৰ লগৰী আছিল তাই। মনে মনে কেতিয়ানো গাভৰু হ'ল গমকে নাপালো। ভাল নাচনী তাই। হয়। মই তাইক এডাল গগনা সাজি দিছিলো। তাই কৈছিল তই যে গগনা ডাল সাজিছ কি প্ৰমাণ থাকিব? গতিকে তোৰ নামটো লিখি দে। লিখি দিছিলো কটাৰীৰ আগেৰে খোদাই কৰি।\nমোৰ নামটো লিখি হোৱাত তাই কৈছিল।\n-এইডাল মোৰ। গতিকে সিটো পিঠিত মোৰ নামটোও লিখি দে না।\nহয়তু। কেনেবাকৈ হেৰালে, চোৰে নিলে তাই গগনা পাত ঘূৰাই পোৱাৰ থল থাকিব। সহজ কৈ কথাষাৰ ভাবি লিখি দিছিলো\nতৰৱৰী। সেই গগনাক লৈ তাই কাহিনী সাজিছে। নাৰী সঁচাকৈয়ে ছলনাময়ী!?\nমূৰটো ঘূৰাই গ'ল।\nকাহিনী কিয় ওলিয়াইছে তাই। তাকো তাইৰে মোৰে প্ৰেমৰ কাহিনী। তোমাক কৈছে?\nকিয় কিয়? বুজিবলৈ বাকী নাথাকিল। তাইক মৰম কৰো বুলিয়েই তাই ধৰি ল'লে মই তাইক ভালপাওঁ। আৰু তুমি নাটকলৈ অহাত হয়তু তাইৰ চকুত তোমাৰ প্ৰতি থকা দূৰ্বলতা ধৰা পৰি গ'ল। ভাবিলে মই তাইৰ হাতৰ পৰা সৰকিব ধৰিছো। ঈৰ্ষা। ঈৰ্ষাত জ্বলিল তাই।\nআৰু তুমি? তুমি তাইৰ কথা শুনি নাটকলৈ নাহো বুলিলা কিয়?\nতুমিতো মোক ভাল নোপোৱা। তেনে কিয়?\n-হেই এইডাল। তোক নিবোকা চামোনে পালে নে কি ঔ। মাতবোল নাই। বৰশীৰ চিপ মাৰিবলৈও পাহৰিলি ।\nডাঙ বৰশী। টোপ শেষ চাগে। - অগ্নিয়ে ক'লে ।\nডাঙিলো। হয় টোপ নাই।\nচকৰী পুঠিৰ ভয়ত ভোগ দীঘলাই দিছিলো। এইবাৰ ঘটিয়া শিঙৰাই নিলে। আৰু এটা টোপ চিলালো। থু থু থু। তিনিবাৰ থু পেলাই বৰশী\nপানীত পেলালো। বৰশীৰ ডাঁৰ ডালৰ আগেৰে টুবুক টুবুক কৈ তিনিটা কোৱ মাৰিলো।\nএনেকৈ কৰিলে মাছে খুঁটে।\n-ঐ বাদ দে ব'ল। আঠুৱা জাল আছে? দৰিকণা মাছ ধৰোঁ ব'ল।\n-দৰিকণা মাছ? কি কৰিবি?\n-কাইলৈ নৈত বচা মাছৰ বৰশী বাম। বচাই দৰিকণাৰ টোপত খুঁটে।\nবিভিন্ন মাছ ধৰিবলৈ আমি বিভিন্ন টোপ ব্যৱহাৰ কৰোঁ। একেবাৰে সহজলভ্য টোপ জলকীয়া কেঁচু। কলৰ গেলা, কঠালৰ গেলা, গোৱৰৰ দ'মত পায়। বোন্দা কেঁচু চেঙেলী ধৰিবলৈ ভাল। চেঙেলী ধৰিবলৈ বৰশী নোহোৱাকৈও হয়। পাতল ফটাকানি বান্ধি বোন্দা কেঁচু ৰ'দত শুকুৱাই ল'ব লাগে। টোপোলাটো বৰশীৰ দৰে বান্ধি বালেই হ' ল। চেঙেলীয়া ওপৰলৈ জপিয়াই আহিও ধৰে। বিজুলী সঞ্চাৰে চিপ মাৰি বামত পেলাব লাগে। ফটাকানিৰ আঁহতে দাঁত লাগি উঠি আহে।, ইয়াক থোপা বোৱা বোলে। ডাঙৰ থোপা বাই শ'ল মাছো ধৰিব পাৰি। শ'ল ও একেই ৰাক্ষস। আমৰলি টোপ কাৱৈৰ বাবে উত্তম।\n-ঐ হ'ল নে তহঁতৰ। বাহিৰত মানুহে হৈ-হাল্লা আৰম্ভ কৰিছে। মেকআপ কৰিবলৈতো সিখন গাঁৱৰ মনেশ্বৰকো মতোৱাইছিলো। বইনাও দি পঠাইছিলো কণ্ঠিৰ হাতত। কণ্ঠ, ঐ কণ্ঠি..\nখঙেৰে চিঞৰিলে অগ্নি গগৈয়ে। ছোঁ ঘৰত ভাৱৰীয়াৰ মেকআপ সম্পূৰ্ণ হৈছে নে নাই চাবলৈ হৈ অগ্নিৰ মূৰ গৰম হৈ গ'ল। নাই "জুনাফা" ৰ ভাও লোৱা গগনক পকা দাঢ়ি লগোৱাই নাই। ছোৱালী কেইজনীয়ে নাটকত পিন্ধিব লগা কাপোৰ পিন্ধিয়েই আহিছে। মেকআপ লোৱা নাই। কৈলাশে "ৰেনথিযাঙ"ৰ মুখত ফাউণ্ডেছন মাৰি শেষ কৰি ৰ'জ পাউডাৰ পেডটো ঘঁহাই আছে । তাকো মংগোলীয়ান আৰ্হিত দুডালমান দাঢ়ি লগাব লাগিব।\nখঙত অগ্নিশৰ্মা হৈ অগ্নি গগৈয়ে চিঞৰিলে।\nক'ৰবাৰ পৰা কণ্ঠি আহি ওলাল।\n-তই মনেশ্বৰক মাতিছিলি নে নাই?\n-গৈছিলো। সি নাছিল। ৰংপুৰীয়াত ভাওনাৰ মেকআপ কৰিবলৈ গৈছিল।\n-বইনাৰ টকা শ কি কৰিলি?\n-ৰূপমে ক'লে ইমান দূৰ চাইকেল মাৰি আহি মনেশ্বৰক লগ নাপালো। যেতিয়া ৰহেশ্বৰী বাইৰ তাতে সুমাই অলপ ভাগৰ পলোৱা যাওক।\nমই টকা শ তাক দি দিলো।\nভয়ে ভয়ে কণ্ঠিয়ে ক'লে।\nঅগ্নিৰ খং যজ্ঞৰ পূৰ্ণাহুতিৰ জুই হৈ উঠলি উঠিল যদিও সি একো নকলে । এই সময়ত খং কৰিলে নাটক পণ্ড হ'ব । সামাজিক অনুষ্ঠান চলাই, চলাই অগ্নিৰ এই অভিজ্ঞতা বাৰুকৈয়ে হৈছে।\n-কি কৰিবি এতিয়া? এটা মানুহে ইমানসোপা কেৰেক্টাৰৰ মেকআপ কৰিব পাৰিব নেকি? বাহিৰত মেকআপ কৰিব পৰা কোনোবা আহিছে নেকি চা। আকাশকো মাতিবি।\nমই মিউজিক বক্সত গীতাৰ খন টিউন কৰি আছিলো। কণ্ঠিয়ে মতাত\nগ্ৰীণ ৰূমলৈ আহিলো । কণ্ঠিয়ে মুছলমান গাঁৱৰ\nআফটাৰকো মাতি আনিলে। সিও ভাল মেকআপ কৰে। বিশেষ কৈ "ক্ৰেভ হেয়াৰ " লগোৱাত সি ভাল। সি ৰূক্মিমী ৰজাক দাঢ়ি লগোৱাত লাগিল।\n-আকাশ, তই ছোৱালী কেইজনীক মেকআপ কৰি দে না।\nঅগ্নিয়ে মোক ক'লে।\nগাঁৱত নাটক কৰা বৰ জটিল কাম। কিমান যে জোৰা টাপলি মাৰিব লাগে আয়োজন কৰা কেইটাই জানে। অভিনয়ৰ বাবে মানুহ বিচৰা, মঞ্চ সজা, মঞ্চ সজ্জা, লাইট, চাউণ্ড, লাল চাহ, মেকআপৰ পৰা ধৰি ছোৱালীৰ চেফটি পিনলৈকে। আগ্নিয়ে সদায় কৈ আহিছে\n"নাটক টিম ৱৰ্ক বুজিছ। ইয়াত সৰুবৰ নাই। হিৰ ভিলেইন বুলি একো নাই। হিৰ' বুলি বুকু ফিন্দাই থাকোঁতে যদি চিন কাপোৰ টনা টোৱে কাপোৰ খন পেলাই দিয়ে!? লাইটৰ বৰ্ডত থকাটোৱে যদি লাইটটো নুমুৱাই দিয়ে? তোক কোনে দেখিব? গতিকে সৱ মিলি কাম কৰিব লাগিব বুজিছ।"\nনাই অগ্নিৰ কথা বুজিব পৰাকৈ গাঁও খনত নাটৰ ল'ৰা -ছোৱালী নাই। সৱেই নিজক লৈ ব্যস্ত। ভাল ভাল ভাও লাগে কিন্তু আখৰালৈ নাহে। সংলাপ মুখষ্ঠ নকৰে।\nভাল ভাও পোৱা কেইটাৰ মনত নায়ক নায়ক ভাৱ। যেন এইখন নাটক কৰয়েই কাললৈ খ্যাতি আৰ্জিলে। ৰূপ সজ্জা ও যে নাটকৰ অপৰিহাৰ্য অংগ ইয়াকো শিকিব লাগে সেই কথাত কোনোৱে গুৰুত্বই নিদিয়ে। মই যেনিবা কাণ চকু খোলা ৰাখোঁ বাবে কথা বোৰ চাই চায়েই শিকি লওঁ। সকলোৰে কিঞ্চিত কিঞ্চিত জানো। কোনোটোতে ওস্তাদ নহয়।\nঅগ্নিৰ দাৱীত মেকআপৰ সামগ্ৰী সজাই থোৱা বেঞ্চ খনৰ কাষ পালো গৈ।\n-আঁহা। কোনে কোনে মেকআপ লোৱা নাই মই কৰি দিওঁ।\nভাবিছিলো তুমি আহিবা। তোমাক সুবিধা নিদি তৰৱৰি আহি ঘপহকৈ প্লাষ্টিকৰ চকীখনত বহি ল'লে।\nঅগত্যা ফাউণ্ডেশ্যন টিউৱ টোৰ পৰা অলপ পেষ্ট ওলিয়াই তাইৰ গালত সানি দিলো। তাইৰ চকু মোৰ চকুত। মই কিন্তু তাইৰ চকুলৈ চাব পৰা নাই খং উঠিছে। তাইৰ বাবেই তুমি বেয়া পালা। অগ্নিয়ে তোমাক কাবৌ কৰি পুনৰ মাতিব লগা হ'ল।\nহেৰ' গগনা ডাল দিলো বুলিয়েই মই তাইক ভাল পোৱা হ'ল! তাই যদি ভালেই পাই মোক মোৰ বিষয়ে তোমাৰ আগত বদনাম ৰতিলে কিয়। ভালপোৱা জনৰ বদনাম ৰতিব পাৰে নে কোনোবাই। মন গৈছিল তাইক বান্দৰীৰ দৰে মেকআপ কৰি দিওঁ। নাপায়। নাটকক অপমান কৰা হ'ব। যিমান পাৰোঁ সাধ্য অনুসৰি তাইৰ চৰিত্ৰটোৰ লগত ৰজিতা খোৱাকৈ মেকআপ কৰিবলৈ যত্ন কৰিলোঁ।\nতোমাক মেকআপ কৰিব পৰা হ'লে ভাল আছিল। চকুৱে চকুৱে চাব পাৰিলো হেতেন। কোমল\nগালখন চুই চাব পাৰিলো হেতেন। নাই বিধিয়ে দিলেও বিধাতাই নিদিয়ে। তুমি আফটাৰৰ ওচৰ পালাগৈ।\n-অই! অকলে অকলে আন্ধাৰত কি কৰি আছা?\nকিবা কাৰণত জেনেৰেটৰটো বন্ধ হৈ গৈছিল। মই গ্ৰীনৰূমৰ এচুকত বহি আছিলো। মনত তোমাৰ ভাৱনা ।\nমাতষাৰে চক খুৱাই দিলে। তোমাৰ মাত যেন লাগিল। আসঃ তুমি মাতিছা? বুকুৱে ধান বানিলে। লাইটটো ঘপকৈ জ্বলি উঠিল। ধুৰ\nতৰবৰি। তাইতো মোক তই বুলি মাতে । আজি কিয় তুমি বুলিলে। নে মোক বেলেগ কোনোবা বুলি ভাবিলে। এই ছোৱালী বোৰৰ কথা ধৰিব নোৱাৰি। তাই পোহৰ হোৱাৰ পাছতো মোৰ কাষতে থিয় হৈ থাকিল । মই অস্বস্তিত পৰিলো।\n-তোৰ ৰোল কেই নম্বৰ চিনৰ পৰা আছে?\n-তেনে ইয়াত কি কৰি আছ? যা। ডাইলগবোৰ মনত পেলা।\nমই তাইক আঁতৰাই পঠাবৰ বাবে ক'লো। মনটো তোমাৰ ভাৱনাৰে ভৰি আছে। ভৰি আছে। মিঠা ভাৱনা। এই জনীয়ে\nআহি চিন্তাবোৰত আউল লগাই দিলে।\n-হেই। ডাইলগ। ডাইলগ বাদ দে। তোক এটা কথা ক'বলৈ আছে।\nএইবাৰ মোক তই সম্বোধি তৰবৰিয়ে ক'লে।\n-ক কি কথা।\n-বেয়া নাপাৱতো? ভুল নুবুজতো?\nকি ক'ব খোজিছে এই। ভয়ো লাগিল। তথাপি সাহ কৰি ক'লো।\n-তই কাৰোবাক ভাল পাৱ নেকি? এই কেইদিন মন কৰিছো তই কিবা ভাৱনাত ডুৱি থাক।\n-হু? নাই। নাই।\nমই জোখত কৈ বেছি জোৰেৰে কৈ উঠিলো।\n-জানো দে তই সিপাৰৰ সেইজনীৰ প্ৰেমত পৰিছ।\nমই নিৰ্বাক হৈ গ'লো। কেনেকৈ কওঁ পৰিছো বুলি। মইহে পৰিছো। তুমিতো নহয়।\n-ধুৰ। পাগল হৈছ নেকি?\n-মিছা নামাতিবি আকাশ দা। মই তোক জানো। আৰু কি জান?\n-তোক মই বিচাৰোঁ। নিজৰ কৈ। একেবাৰে নিজৰ কৈ।\nকথাষাৰ কৈ তাই এপলকো নৰ'ল। দৌৰি আঁতৰি গ'ল। মই থৰ হৈ গ'লো। ইমান নিসংকোচে কোনোবাই ভালপোৰ কথা ক'ব পাৰে নে? মইচোন পৰা নাই তোমাক ক'ব। আৰু তৰবৰি! তাই মোক সঁচাকৈয়ে ভাল পায়!\nকথাবোৰ নাটকীয় ভাৱে সলনি হৈছে। মই একো ভাবিব পৰা নাই।\n"শ্ৰদ্ধাভাজন দৰ্শক ৰাইজ। আমি সেউজীপাম গাঁৱৰ যুৱ সমাজে আজি প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ লোৱা ৰূপকোঁৱৰৰ জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাদেৱে ৰচা ৰূপালীম নাট খন খন্তেক পিছতে আপোনালোকলৈ আগবঢ়াম।......\nঅগ্নিৰ ঘোষণা। ল'ৰা লৰিকৈ মিউজিক বক্সত বহিলো হৈ।\n"বন্দে শম্ভূ মহেশ্বৰম\nবন্দে গৌৰি মনোহৰম\nবন্দে হৰ হৰ পৰস্পদম\nবন্দে বন্দে নটৰাজন।"\nনটৰাজ বন্দনাৰে নাট আৰম্ভ হ'ল।\n।। এই বাটেৰে আজি তেওঁ আহিব ।। এই বাটেৰে আজি তেওঁ ...\nএকাকীত্বৰ গৰল পান কৰি নীলকণ্ঠী হওঁ। "মৃত্যু মা ...\nসুৰ ভাল, সুৰা ভাল "য়ে ইন্টেজাৰ গলত হে কি চাম হ' য...\nধনীৰামৰ কুকুৰা পাম -বিনয় কৃষ্ণ তামুলী ফুকন । নব্ব...\nৰস বচন- ১ শিৱসাগৰৰ পৰা গোগামুখ লৈ আহি আছো। চন ১৯৯...\nলথৌ বুঢ়া, আঠফুটিয়া টিন পাতৰ সমান পুঠি মাছ ইত্যাদি...\nধাৰাবাহিক অনিমন্ত্ৰিত গৈ আছিলো জীৱনৰ বাট...


মোৱাম্মাৰ গাড্ডাফি - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nGaddafi at an African Union summit in 2009\n৭ জুন, ১৯৪২\n২০ অক্টোবৰ, ২০১১ (৬৯ বছৰ)\nমোৱাম্মাৰ মহম্মদ আবু মিনয়াৰ আল-গাড্ডাফি (আৰবী: مُعَمَّر القَذَّافِي Muʿammar al-Qaḏḏāfī audio (সহায়·তথ্য);[variations] ৭ জুন, ১৯৪২ চন – ২০ অক্টোবৰ, ২০১১ চন) কৰ্নেল গাড্ডাফি হিচাপে খ্যাত। তেখেত ১৯৬৯ চনৰ পৰা মৃত্যুক্ষন পৰ্য্যন্ত লিবিয়াৰ নেতা আছিল।\n১৯৪২ চনৰ ৭ জুন তাৰিখে লিবিয়াৰ সিৰত জিলাৰ আবু হাডি নামৰ গাঁৱত মোৱাম্মাৰ গাড্ডাফিৰ জন্ম হয়।\nআন বহুতো লিবিয়ান শিশুৰ দৰে গাড্ডাফিয়েও শৈশৱকালত লিবিয়া সাভা নামৰ ঠাইত পৰম্পৰাগত ধৰ্মীয় শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। ১৯৫৬ চনত, মাত্ৰ ১৪ বছৰ বয়সতে গাড্ডাফিয়ে ইজৰাইল-বিৰোধী আন্দোলনত অংশগ্ৰহণ কৰে। সাভাত শিক্ষাগ্ৰহন কৰি থাকোতে এখেতে স্কাউতৰ প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষাও লাভ কৰে। গাড্ডাফিয়ে লিবিয়াৰ মিচৰতত ঘৰুৱা শিক্ষকৰ তত্বাৱধানত ইতিহাস বিষয়ত স্কুলীয়া শিক্ষা সাং কৰে।\nৰয়েল লিবিয়ান মিলিটেৰী একাডেমীৰ পৰা গাড্ডাফিয়ে ১৯৬৬ চনত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।\n২০ অক্টোবৰ, ২০১১ চন।\n↑ Beaumont, Peter (22 October 2011). "Gaddafi's last words as he begged for mercy: 'What did I do to you?'". The Guardian (London). http://www.guardian.co.uk/world/2011/oct/23/gaddafi-last-words-begged-mercy?INTCMP=SRCH। আহৰণ কৰা হৈছে: 24 October 2011.\n↑ "Africa | Colonel Gaddafi: A maverick veteran". BBC News. 31 August 1999. http://news.bbc.co.uk/1/hi/world/africa/434599.stm। আহৰণ কৰা হৈছে: 1 September 2011.\n↑ Gilligan, Andrew (25 August 2011). "Libya: Boy Scouts on the front line". প্ৰকাশক London: The Telegraph. http://www.telegraph.co.uk/news/worldnews/africaandindianocean/libya/8723352/Libya-Boy-Scouts-on-the-front-line.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 27 September 2011.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=মোৱাম্মাৰ_গাড্ডাফি&oldid=181372"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ১৪ আগষ্ট, ২০১৮ তাৰিখে ১০:৪৪ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


জলপানি | মাধ্যমিক শিক্ষা সঞ্চালকালয় | অসম চৰকাৰ, ভাৰত\nHome ❯ জলপানি\nশাৰিৰীকভাৱে অক্ষম ছাত্ৰ-ছাত্ৰীলৈ জলপানি:\nএই আঁচনিৰ অধীনত শাৰিৰীকভাৱে অক্ষম চৰকাৰী/প্ৰাদেশিকীকৃত এইছ.এছ.এছ./এইছ.এছ. বিদ্যালয়ৰ নৱম-দশম শ্ৰেণীত অধ্যয়নৰত ছাত্ৰক ৪০০ টকাকৈ আৰু একাদশ-দ্বাদশ শ্ৰেণীত অধ্যয়নৰত ছাত্ৰক ৫০০ টকাকৈ বাজেট অনুসাৰে মেধাৱীসকলক জলপানি দিয়া হয়।\nসৈনিক বিদ্যালয়ৰ জলপানি\nঅসমৰ গোৱালপাৰাস্থিত সৈনিক বিদ্যালয়ত অধ্যয়নৰত আৱাসী ছাত্ৰক বছৰি ৩০,০০০ টকাকৈ জলপানি দিয়া হয়।\nসৈনিক বিদ্যালয়ত পঢ়া সকলো আৱাসিক ছাত্ৰলৈ, প্ৰতিজনকে ৩০,০০০কৈ প্ৰতি বছৰে জলপানি প্ৰদান কৰা হয়।\nৰাষ্ট্ৰীয় ভাৰতীয় মিলিটেৰী মহাবিদ্যালয়, ডেৰাডুনত অধ্যয়নৰত অসমৰ ছাত্ৰক ৩০,০০০ টকাকৈ বছৰি জলপানি দিয়া হয়।\nসৈনিক আৰু সহযোগী প্ৰশিক্ষণ আঁচনি\nৰাষ্ট্ৰীয় ভাৰতীয় মিলিটেৰী মহাবিদ্যালয় ডেৰাডুনত অধ্যয়নৰত সকলো সামৰিক শিক্ষাৰ্থীলৈ জলপানিৰ ব্যৱস্থা আছে। অসমৰ পৰা গৈ ডেৰাডুনত অধ্যয়নৰত সামৰিক শিক্ষাৰ্থীক প্ৰতি বছৰে ৩০,০০০ টকাকৈ দিয়া হয়।\nলিংগ প্ৰভাৱনীয় বাজেট\nএকাদশৰ পৰা দ্বাদশ শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰীলৈ, লিংগ প্ৰভাৱনীয় বাজেটৰ অধীনত জলপানি – এই আঁচনিৰ অধীনত ৩০০ টকাকৈ প্ৰতি মাহে নৱম-দশম শ্ৰেণীত অধ্যয়নৰত আৰু ৩৫০ টকাকৈ প্ৰতি মাহে একাদশ-দ্বাদশ শ্ৰেণীত অধ্যয়নৰত অনুসূচীত জাতি/ অনুসূচীত জনজাতি ছাত্ৰীক প্ৰদান কৰা হয়।\nকেন্দ্ৰীয়ভাৱে প্ৰযোজিত জলপানি আঁচনি\nছাত্ৰীলৈ মধ্যমিক শিক্ষাৰ বাবে উত্সাহমূলক ৰাষ্ট্ৰীয় আঁচনি\nএই আঁচনি ২০১৬-১৭ শৈক্ষিক বৰ্ষৰ পৰা চৰকাৰী, চৰকাৰী সাহায্যপ্ৰাপ্ত আৰু স্থানীয় বিদ্যালয়ৰ পৰা অষ্টম শ্ৰেণীত উত্তীৰ্ণ আৰু নৱম শ্ৰেণীত যোগদান কৰিবলগীয়া অনুসূচীত জাতি/ অনুসূচীত জনজাতি ছোৱালী বিদ্যাৰ্থী আৰু কস্তুৰবা গান্ধী বালিকা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা অঞ্চম শ্ৰেণীত উত্তীৰ্ণ সকলো ছোৱালী (অনুসূচীত জাতি/ অনুসূচীত জনজাতি হওক বা নহওক নিৰপেক্ষভাৱে) বিদ্যাৰ্থীৰ বাবে। এই আঁচনিৰ হিতাধিকাৰী হবলৈ হলে ছোৱালী বিদ্যাৰ্থীসমূহ নৱম শ্ৰেণীত নামভৰ্তিৰ সময়ত (৩১-০৩-২০১৬) অবিবাহিত আৰু ১৬ বছৰৰ কম বয়সৰ হব লাগিব। বিবাহিতসকল এই আঁচনিত অন্তৰ্ভুক্তি নহয়। ব্যক্তিগত বিদ্যালয়, যি চৰকাৰী সাহায্যপ্ৰাপ্ত নহয় আৰু কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ অধীনস্থ বিদ্যালয়সমূহো এই আঁচনিৰ হিতাধিকাৰী হব নোৱাৰে।\nৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিভা সন্ধানী পৰীক্ষা\nৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিভা সন্ধানী আঁচনি শৈক্ষিক গৱেষণা আৰু প্ৰশিক্ষণৰ ৰাষ্ট্ৰীয় পৰিষদৰ এক প্ৰধান কাৰ্যপন্থা। ১৯৬৩ চনৰ পৰা এই কাৰ্যসূচী বিভিন্ন ৰূপত, বিভিন্ন ধৰণে চলি আহিছে। এই আঁচনিৰ মুখ্য উদ্দেশ্য হল প্ৰতিভাবান ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক চিনাক্ত কৰা আৰু সেই প্ৰতিভাৰ লালন-পালন কৰা। এন.টি.এচ. নিয়মানুসৰি সফল ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলক বৃত্তি প্ৰদান কৰা হয়। এই বৃত্তিৰ ১৫ শতাংশ অনুসূচীত জাতি ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বাবে, ৭.৫ শতাংশ এচ.টি ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বাবে আৰু ৩ শতাংশ বিশেষভাৱে সক্ষম ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বাবে সংৰক্ষিত। ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত বছৰি এহেজাৰ বৃত্তি যোগ্য শিক্ষাৰ্থীক প্ৰদান কৰা হয়। তেওঁলোকক নিৰ্বাচন কৰা হয়, বহুবৈকল্পিক প্ৰশ্নকাকতযুক্ত পৰীক্ষা পাতি, যোগ্যতা ভিত্তিত। প্ৰশ্নকাকতৰ বিষয়সমূহ এনেধৰণৰ- শিক্ষামূলক অভিযোজন, মানসিক দক্ষতা এন.চি.ই.আৰ.টি., নতুন দিল্লীয়ে সলনি কৰি থাকে।\nবৰ্তমান এই পৰীক্ষা মাথো দশম শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বাবেহে অনুষ্ঠিত হয়।\nএই পৰীক্ষাৰ আধাৰত ১০০০ বৃত্তি, ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্য়াযত প্ৰদান কৰা হয়। আগতে এই বৃত্তি মাহে ৫০০ টকাকৈ ছাত্ৰজনৰ পি.এইচ.ডি. পৰ্যায়লৈকে দিয়া হৈছিল। অলপতে এই বৃত্তিত এনে ধৰণৰ সালসলনি কৰা হৈছে-\nপ্ৰতি মাহে ১২৫০ টকাকৈ বৃত্তি একাদশৰ পৰা দ্বাদশ শ্ৰেণীলৈ।\nপ্ৰতি মাহে ২০০০ টকাকৈ বৃত্তি স্নাতক আৰু স্নাতকোত্তৰ সকললৈ।\nপি.এইচ.ডি. কৰি থকাসকললৈ বৃত্তিৰ পৰিমাণ ইউ.জি.চি. নিয়মাৱলী অনুসুৰি নিৰ্দ্ধাৰিত।\nটোকা – ২০১২-১৩ চনৰ পৰা অসমৰ পৰা দ্বিতীয় পৰ্যায়ৰ পৰীক্ষালৈ মাত্ৰ ৮৩জন যোগ্য ছাত্ৰকহে পঠাব পাৰিছে। তাৰ আগতে ১০৬জন আছিল।\nদুটা পৰ্যায়ত নিৰ্বাচন কৰা হয়। প্ৰথম পৰ্যায়ত লিখিত পৰীক্ষা হয়। তাত উত্তীৰ্ণসকলে দ্বিতীয় পৰ্যায়ত এন.চি.ই.আৰ.টি.য়ে অনুষ্ঠিত কৰা পৰীক্ষাত বহিব লাগে। সাধাৰণতে প্ৰথম পৰ্যায়ৰ পৰীক্ষাতো প্ৰতি বছৰে নৱেম্বৰ মাহত অনুষ্ঠিত হয় আৰু মে মাহত দ্বিতীয় পৰ্যায়ৰ পৰীক্ষা অনুষ্ঠিত কৰে।\nচৰকাৰী, স্থানীয়, চৰকাৰী সাহাৰ্য্যপ্ৰাপ্ত ব্যক্তিগত বিদ্যালয়ৰ দশম শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে প্ৰথম পৰ্যায়ৰ পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হব পাৰে।\nদৰ্শনকাৰীৰ গণনা: 362120


১৯৯২ৰ সৈতে হুবহু মিলিছে ১৩টা লক্ষণ! আকৌ বিশ্বকাপ পাকিস্তানে জয় কৰাৰ দাবী!|13-signs-similarity-between-1992-and-2019-pakistan-fans-are-optimistic-of-winning-the-cup– News18 Assam\n১৯৯২ৰ সৈতে হুবহু মিলিছে ১৩টা লক্ষণ! আকৌ বিশ্বকাপ পাকিস্তানে জয় কৰাৰ দাবী!\nআছিফ আলী জৰদাৰীৰ পৰা আলাদিনলৈ প্ৰত্যেকটো কথাই মিলি গৈছে ১৯৯২চনৰ সৈতে।\nUpdated:June 27, 2019, 8:54 PM IST\nUpdated: June 27, 2019, 8:54 PM IST\n১৯৯২চনত প্ৰথমবাৰ বিশ্বকাপ জয় কৰিছিল পাকিস্তানে। অধিনায়ক ইমৰাণ খানৰ নেতৃত্বত পাকিস্তান বিশ্ববিজয়ী হৈছিল। কাকতালীয়ভাৱে এইপৰ্যন্ত এইবাৰৰ বিশ্বকাপৰ সৈতে ১৯৯২চনৰ বিশ্বকাপৰ বহুকেইটা ঘটনাৰ হুবহু মিল দেখা গৈছে। ২৭বছৰ পূৰ্বে টীমটোৰ সৈতে সপ্তমখন মেচলৈকে যি যি হৈছিল এতিয়ালৈকে সকলো কথা মিলি গৈছে। সেই সময়ত ইমৰাণ খানৰ নেতৃত্বত অত্যন্ত বেয়া আৰম্ভনি কৰাৰ পিছত টুৰ্ণামেণ্টৰ মাজভাগৰ পৰা পাকিস্তানে গতি ল’বলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত দেশখনে বিশ্বকাপ জয় কৰিবলৈ সক্ষম হয়। এইবাৰো ১৯৯২চনৰ সৈতে ঘটনাক্ৰম মিলি থকাৰ বাবে পাক অনুৰাগীসকলৰ দাবী পাকিস্তান এইবাৰ বিশ্ববিজয়ী হ’বই!\nকি কি কথাত ১৯৯২চনৰ বিশ্বকাপৰ সৈতে এইবাৰৰ বিশ্বকাপৰ মিল\nপ্ৰথম মিলঃ প্ৰথম খেলত ৱেষ্ট ইণ্ডিজৰ হাতত পৰাজয়।\nটু্ৰ্ণামেণ্টৰ আৰম্ভনিতে ১৯৯২চনত পাকিস্তান পৰাস্ত হৈছিল, এইবাৰো একেধৰণে হাৰিছে।\nদ্বিতীয় মিলঃদ্বিতীয় খেলত জয়\nপ্ৰথমখন খেলত হৰাৰ পিছত ১৯২চনৰ বিশ্বকাপত দ্বিতীয় খেলত পাকিস্তান জয়ী হৈছিল। এইবাৰো দ্বিতীয়খন খেলত পাকিস্তানে ইংলেণ্ডক পৰাস্ত কৰিছে।\nতৃতীয় মিলঃতৃতীয়খন খেলৰ ফলাফল ওলোৱা নাছিল\n১৯৯২চনৰ বিশ্বকাপত পাকিস্তানৰ তৃতীয় খন খেল বৰষুণৰ কাৰণে অমীমাংসিত হৈ ৰৈছিল। এইবাৰো শ্ৰীলংকাৰ সৈতে অনুষ্ঠিত খেল বৰষুণৰ বাবে বাতিল হৈছিল।\nচতুৰ্থ আৰু পঞ্চম মিলঃ চতুৰ্থ আৰু পঞ্চম খেলত পৰাজয়\n১৯৯২চনৰ বিশ্বকাপত পাকিস্তানে নিজৰ চতুৰ্থ আৰু পঞ্চম খেলত পৰাস্ত হৈছিল। ২০১৯চনৰ ৱৰ্ল্ড কাপতো পাকিস্তানে চতুৰ্থ খন খেলত অষ্ট্ৰেলিয়া আৰু পঞ্চম খেলত ভাৰতৰ হাতত পৰাস্ত হৈছে।\nষষ্ঠ মিলঃষষ্ঠ খেলত জয়লাভ\n১৯৯২চনৰ বিশ্বকাপত পাকিস্তানে ষষ্ঠখন খেলত জয়লাভ কৰিছিল। ২০১৯ৰ বিশ্বকাপতো একেই হৈছে। পাকিস্তানে দক্ষিণ আফ্ৰিকাক পৰাস্ত কৰিছে।\nসপ্তম মিলঃঅপৰাজিত নিউজীলেণ্ডক পৰাস্ত\n১৯৯২চনত যেতিয়া নিউজীলেণ্ডৰ সৈতে পাকিস্তানে মোকাবিলা কৰিছিল তেতিয়া নিউজীলেণ্ডে টুৰ্ণামেণ্টৰ এখনো খেলত নহৰাকৈ আগবাঢ়ি গৈ আছিল। তেতিয়া পাকিস্তানে নিউজীলেণ্ডক পৰাস্ত কৰিছিল। এইবাৰো অপৰাজিত কিৱি বাহিনীক পাকিস্তানে প্ৰথম হৰুৱাইছে।\nঅষ্টম মিলঃ১৯৯২চনত পাকিস্তান টীমত ইনজামাম উল হক মূল বলাৰ আছিল। ২০১৯চনত তেওঁৰে ভতিজা ইমাম উল হক দলৰ মূল বলাৰ।\nনৱম মিলঃ১৯৯২চনৰ বিশ্বকাপত পাকিস্তানী টীমৰ ষষ্ঠ মেচত আমিৰ সোহেল মেন অৱ দ্য মেচ হৈছিল,তেওঁ বাওঁহতীয়া বলাৰ আছিল। ২০১৯ৰ বিশ্বকাপত হাৰিস সোহেল মেন অৱ দ্য মেচ হৈছিল, তেওঁ বাওঁহতীয়া পাকিস্তানী বলাৰ।\nদশম মিলঃ১৯৯২চনৰ আগৰ দুবাৰৰ বিশ্বকাপ ভাৰত (১৯৮৩) আৰু অষ্ট্ৰেলিয়া (১৯৮৭) জয়ী হৈছিল। ২০১৯ৰ বিশ্বকাপৰ আগৰ দুবাৰৰ বিশ্বকাপো ভাৰতে (২০১১) আৰু অষ্ট্ৰেলিয়া (২০১৫) জয়ী হৈছিল।\nএকাদশ মিলঃ১৯৯২চনৰ বিশ্বকাপত ৰাউণ্ড ৰবিন ফৰ্মেটত খেলা হৈছিল। য’ত প্ৰতিটো দলে পৰস্পৰৰ সৈতে খেলিবলগীয়া হৈছিল আৰু টপ ৪ স্থানত থকা দলকেইটা ছেমি ফাইনেললৈ গৈছিল। ২০১৯ৰ বিশ্বকাপো এই ফৰ্মেটতে খেলা হৈছে। এইবাৰো ১০টা দলেই প্ৰত্যেকে প্ৰত্যেকৰ সৈতে খেলিছে আৰু টপ চাৰিত থকা দলকেইটা ছেমি ফাইনেললৈ যাব।\nদ্বাদশ মিলঃ১৯৯২চনত বেনজিৰ ভূট্টোৰ স্বামী পাকিস্তানৰ প্ৰাক্তন ৰাষ্ট্ৰপতি আছিফ আলী জৰদাৰী জেলত আছিল। ২০১৯চনৰ বিশ্বকাপৰ সময়তো আছিফ আলী জৰদাৰী জেলত আছে।\nত্ৰয়োদশ মিলঃ ১৯৯২চনত প্ৰথমবাৰ আলাদিন চৰিত্ৰৰ আধাৰত নিৰ্মিত এনিমেটেড ছবিয়ে মু্ক্তি লাভ কৰিছিল। ২০১৯চনৰ আকৌ এবাৰ আলাদিন ছবি নিৰ্মাণ হৈ মুক্তি লাভ কৰিছে। ১৯৯২চন আৰু ২০১৯ৰ ক্ৰিকেট বিশ্বকাপত পাকিস্তান টীমে প্ৰথম, দ্বিতীয়,তৃতীয়,চতুৰ্থ,পঞ্চম,ষষ্ঠ আৰু সপ্তম খেলত পৰাজয়,জয়,বাতিল,পৰাজয়,পৰাজয়,জয়,জয় লাভ কৰাৰ ক্ষেত্ৰত হবুহু মিল আছে।


Investment: প্ৰতিদিনে মাত্ৰ ৫০ টকা ৰাহি কৰি কোটিপতি হ'ব পাৰে আপুনি !– News18 assam\nHome » photogallery » business »Investment: প্ৰতিদিনে মাত্ৰ ৫০ টকা ৰাহি কৰি কোটিপতি হ'ব পাৰে আপুনি ! পথ ইমান কঠিন নহয়, কি কৰিব লাগে সবিশেষ জানি লওক...\nInvestment: প্ৰতিদিনে মাত্ৰ ৫০ টকা ৰাহি কৰি কোটিপতি হ'ব পাৰে আপুনি ! পথ ইমান কঠিন নহয়, কি কৰিব লাগে সবিশেষ জানি লওক...\nযদি আপুনি সঠিক বিনিয়োগ পৰিকল্পনা (Best Investment Planning) কৰে, এয়া সম্ভৱ হ'ব পাৰে। হয়। মিউচুৱেল ফাণ্ডত এছআইপি (Mutual Fund SIP)ৰ জৰিয়তে কোটিপতি হোৱাৰ আপোনাৰ সপোন পূৰণ কৰিব পাৰি।\n| August 28, 2021, 16:01 IST\nআজিৰ সময়ত সকলোৱে কোটিপতি হ'ব বিচাৰে (How to becomeacrorepati?)। সকলোৱে বিচাৰে যে তেওঁৰ বেংক একাউণ্টত কোটি কোটি টকা আৰু বিলাসী জীৱন থাকিব। অৱশ্যে, চাকৰি বিচৰাসকলৰ বাবে ইমান বৃহৎ পৰিমাণ যোগ দিয়াটো সহজ কাম নহয়। কিন্তু যদি আপুনি সঠিক বিনিয়োগ পৰিকল্পনা (Best Investment Planning) কৰে, এয়া সম্ভৱ হ'ব পাৰে।\nহয়, মিউচুৱেল ফাণ্ডত এছআইপি (Mutual Fund SIP)ৰ জৰিয়তে কোটিপতি হোৱাৰ আপোনাৰ সপোন পূৰণ কৰিব পাৰি। ইয়াৰ বাবে, যদি আপুনি প্ৰতিদিনে মাত্ৰ ৫০ টকা ৰাহি কৰে, আপুনি অৱসৰ লোৱাৰ সময়ত সহজে কোটিপতি হ'ব পাৰে (how to becomeacrorepati with SIP investment)। বিতংভাৱে জানি লওক...\nদীৰ্ঘম্যাদী সময়ৰ বাবে বিনিয়োগ কৰক মিউচুৱেল ফাণ্ড এছআইপিৰ অধীনত আপুনি সৰু মাহিলী বিনিয়োগৰ সৈতে বৃহৎ পৰিমাণজমা কৰিব পাৰে। এই আঁচনিখন দীৰ্ঘম্যাদী সময়ৰ বাবে অত্যন্ত লাভজনক। কোটিপতি হ'বলৈ, আপুনি আপোনাৰ কেৰিয়াৰৰ প্ৰাৰম্ভিক পৰ্যায়ৰ পৰা বিনিয়োগ আৰম্ভ কৰা উচিত।\n২৫ বছৰ বয়সত বিনিয়োগ যদি আপুনি মিউচুৱেল ফাণ্ড এছ.আই.পি.-ৰ অধীনত কোটি কোটি পুঁজি সৃষ্টি কৰিব বিচাৰে, আপুনি ২৫ বছৰ বয়সৰ পৰা বিনিয়োগ কৰিব লাগিব। যদি আপুনি ২৫ বছৰ বয়সৰ পৰা প্ৰতিদিনে ৫০ টকা সঞ্চয় কৰা আৰম্ভ কৰে আৰু আপুনি ইয়াক এছ.আই.পি.-ৰ জৰিয়তে মিউচুৱেল ফাণ্ডত বিনিয়োগ কৰি আছে, ৬০ বছৰ বয়সত আপুনি সহজে কোটিপতি হ'ব। অৰ্থাৎ, ৩৫ বছৰত আপুনি প্ৰতিদিনে মাত্ৰ ৫০ টকা ৰাহি কৰিব লাগিব। আপুনি সঞ্চয় কৰিলে প্ৰতিদিনে ৫০ টকাকৈ এমাহত ১,৫০০ টকা হ'ব। মিউচুৱেল ফাণ্ডে গড়ে ১২-১৫ শতাংশ ঘূৰাই আনে। আপুনি ৩৫ বছৰৰ দীঘলীয়া সময়ত মুঠ ৬.৩ লাখ টকা বিনিয়োগ কৰিব। ১২.৫ শতাংশ ৰিটাৰ্ণৰ সৈতে, ইয়াৰ মূল্য ১.১ কোটি টকা হ'ব।\n৩০ বছৰত বিনিয়োগ আনহাতে, যদি আপুনি ৩০ বছৰ বয়সত বিনিয়োগ আৰম্ভ কৰে, এই বিনিয়োগৰ ম্যাদ ৫ বছৰ হ্ৰাস কৰা হ'ব আৰু আপুনি মাত্ৰ ৩০ বছৰ বিনিয়োগ কৰিবলৈ সক্ষম হ'ব। মাহে ১,৫০০ টকাত ৩০ বছৰৰ ভিতৰত মুঠ বিনিয়োগ হ'ব ৫.৪ লাখ টকা। ইয়াৰ মুঠ মূল্য হ'ব ৫৯.২ লাখ টকা। সৰ্বাধিক, বিনিয়োগৰ ম্যাদ মাত্ৰ ৫ বছৰ হ্ৰাস হোৱাৰ ফলত প্ৰায় ৪০ লাখ টকাৰ লোকচান হয়।