মোহনদাস কৰমচান্দ গান্ধী - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n(Mohandas Gandhiৰ পৰা পুনঃনিৰ্দেশিত)\n১৯৪০ চনৰ মহাত্মা গান্ধী\n২ অক্টোবৰ, ১৮৬৯\n৩০ জানুৱাৰী, ১৯৪৮ (৭৮ বছৰ)\nইউনিভাৰ্চিটি কলেজ, লণ্ডন\nমোহনদাস কৰমচান্দ গান্ধী (গুজৰাটী: મોહનદાસ કરમચંદ ગાંધી; হিন্দী: मोहनदास करमचंद गांधी, ইংৰাজী: Mohandas Karamchand Gandhi), উচ্চাৰণ: [moːˈɦənd̪aːs kəˈrəmtʃənd̪ ˈɡaːnd̪ʱi] ( শুনক). ২ অক্টোবৰ, ১৮৬৯ – ৩০ জানুৱাৰী, ১৯৪৮) বৃটিছ ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ গুৰি ধৰোঁতা এজন মুখ্য পথপ্ৰদৰ্শক নেতা আছিল। অহিংস নীতিৰে পৰিচালিত সত্যাগ্ৰহৰ পথপ্ৰদৰ্শক গান্ধীৰ নেতৃত্বত পৰিচালিত হৈ ভাৰতে স্বাধীনতা লাভ কৰে। তেখেতৰ অহিংস নীতিৰ এই পন্থাৰ আধাৰত পৰৱৰ্তীকালত পৃথিবীৰ বিভিন্ন স্থানত বিভিন্ন গণ-অধিকাৰ আন্দোলনৰ জন্ম হয়। তেখেতক সাধাৰণতে মহাত্মা (ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰে প্ৰদান কৰা সন্মানসূচক সংস্কৃত: महात्मा, ইংৰাজী: mahātmā, ([məˈɦaːt̪maː] বা "মহান আত্মা"), নামেৰেও জনা যায়। ভাৰতীয় সকলে তেখেতক জাতিৰ পিতাৰ মৰ্য্যদা দিয়ে আৰু সেয়ে বাপু বুলি সম্বোধন কৰে। তেখেতৰ জন্মদিন ২ অক্টোবৰ দিনটো ভাৰতত গান্ধী জয়ন্তী আৰু বিশ্বজুৰি আন্তৰ্জাতিক অহিংসা দিবস হিচাপে পালন কৰা হয়। গান্ধীয়ে দক্ষিণ আফ্ৰিকাত উকিল হৈ থকাৰ সময়তে তাত থকা প্ৰবাসী ভাৰতীয় সকলৰ বাবে সম অধিকাৰ বিচাৰি প্ৰথম অহিংস অসহযোগৰ প্ৰয়োগ কৰে। ১৯১৫ চনত ভাৰতলৈ ঘূৰি আহি তেখেতে চৰকাৰৰ উচ্চ খাজনাৰ দৰ আৰু বৈষম্যবাদী নীতিৰ প্ৰতিবাদ কৰিবলৈ খেতিয়ক আৰু বনুৱাসকলক সংগঠিত কৰা আৰম্ভ কৰে। ১৯২১ চনত ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ নেতা হিচাবে তেখেতে দৰিদ্ৰতা নিবাৰণ, নাৰীৰ সম অধিকাৰ, অস্পৃশ্যতা বৰ্জন, আৰ্থিক স্বাৱলম্বিতা গঢ়ি তোলা আদিৰ দাবীত, বিশেষকৈ স্বৰাজ অৰ্থাৎ ভাৰতৰ বিদেশী শাসনৰ পৰা মুক্ত কৰা ইত্যাদি দাবীৰে দেশজোৰা গণ আন্দোলনৰ সূচনা কৰে। ১৯৩০ চনত বৃটিছ শাসকে ভাৰতীয়সকলৰ ওপৰত জাপি দিয়া নিমখ কৰৰ প্ৰতিবাদত তেখেতে ৪০০ কিলোমিটাৰ পদযাত্ৰা কৰি গৈ দাণ্ডি নামে স্থানত দাণ্ডিযাত্ৰা নিমখ তৈয়াৰ কৰি বৃটিছ আইন উলংঘা কৰা কাৰ্য্য বিশেষভাবে উল্লেখযোগ্য। ১৯৪২ চনত ইংৰাজক ভাৰত ত্যাগ কৰি গুচি যাবলৈ দাবী কৰি তেখেতে ভাৰত ত্যাগ আন্দোন আৰম্ভ কৰে। আন্দোলনৰ বাবে তেখেতে ভাৰত আৰু দক্ষিণ আফ্ৰিকাতো কেইবাবাৰো কাৰাবন্দী হ'ব লগা হৈছিল।\nগান্ধীয়ে সকলো ক্ষেত্ৰতে সত্য আৰু অহিংসাৰ ব্যৱহাৰত গুৰুত্ব দিছিল আৰু আনকো তেনে কৰিবলৈ উদ্গণি দিছিল। সবৰমতী আশ্ৰমত অত্যন্ত সাধাৰণ ভাবে থকা গান্ধীয়ে হাতেকটা সূতাৰে তৈয়াৰী আঁঠুৰ ওপৰলৈকে পৰা এখন চুৰিয়া পিন্ধিছিল আৰু শৰীৰ ঢাকিবলৈ এখন খদ্দৰৰ কাপোৰ ব্যৱহাৰ কৰিছিল। নিজেও তেখেতে প্ৰতিদিনেই যঁতৰত সূতা কাটিছিল। নিৰামিষাহাৰী গান্ধীয়ে প্ৰায়েই শৰীৰ আৰু আত্মাৰ শুদ্ধিৰ বাবে আৰু কেতিয়াবা প্ৰতিবাদৰ বাবে অনশন কৰিছিল।\n1 জীৱনৰ প্ৰথমচোৱা\n2 দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ গণঅধিকাৰ আন্দোলন (১৮৯৩-১৯১৪)\n2.1 গান্ধী আৰু আফ্ৰিকাবাসী\n3 ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলন (১৯১৫-১৯৪৭)\n3.1 প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধত ভূমিকা\n3.2 চম্পাৰন আৰু খেড়া\n3.3 খিলাফত আন্দোলন\n3.4 অসহযোগ আন্দোলন\n3.5 লোণ সত্যাগ্ৰহ (দাণ্ডী যাত্ৰা) (Salt March)\n3.5.1 নাৰীৰ অংশগ্ৰহণ\n3.5.2 লোক গাঁথাৰ বীৰ গান্ধী\n3.6 অস্পৃশ্যতাৰ বিৰুদ্ধে\n3.7 কংগ্ৰেছ ৰাজনীতি\n3.8 দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধ আৰু "ভাৰত ত্যাগ আন্দোলন"\n3.9 দেশ বিভাজন আৰু স্বাধীনতা, ১৯৪৭\n5 সৎ মূলনীতি\n6 গান্ধীৰ বিভিন্ন ৰচনা\n6.1 গান্ধীৰ বিষয়ে কিতাপ\n6.2 গান্ধীৰ জীৱনৰ আধাৰত নিৰ্মিত চলচ্চিত্ৰ\n8 প্ৰসংগ সমল\n8.2 প্ৰাথমিক উৎস\n8.3 ৱেব ছাইট\n8.4 গৱেষণাপত্ৰৰ প্ৰবন্ধ\nজীৱনৰ প্ৰথমচোৱা[সম্পাদনা কৰক]\nপোৰবন্দৰৰ কীৰ্তি মন্দিৰ, গান্ধীৰ জন্মস্থান\nমহাত্মা গান্ধীৰ বিষয়ে এতিয়ালৈ আৱিষ্কৃত প্ৰথম আলোকচিত্ৰ, ৭ বছৰ বয়সত, চন: ১৮৭৬\nমোহনদাস কৰমচান্দ গান্ধীৰ জন্ম হৈছিল ১৮৬৯ চনৰ অক্টোবৰ মাহৰ ২ তাৰিখে, গুজৰাটৰ পোৰবন্দৰ (বৰ্তমান কীৰ্তি মন্দিৰ) নামে স্থানত। হিন্দু ধৰ্মাৱলম্বী মোধ সম্প্ৰদায়ৰ, পিতাক কৰমচান্দ গান্ধীয়ে (১৮২২ - ১৮৮৫) পোৰবন্দৰ ৰাজ্যৰ এজন দেৱান হিচাবে কাথিৱাৰ এজেন্সি নামে বৃটিছ প্ৰশাসনীয় বিভাগত কাম কৰিছিল। বৈষ্ণব ধৰ্মাৱলম্বী মাতৃ পুতলীবাই আছিল কৰমচান্দ গান্ধীৰ চতুৰ্থা স্ত্ৰী, এখেতৰ আগৰ কেইগৰাকীৰ সন্তান জন্মৰ সময়ত মৃত্যু ঘটিছিল। জৈন ধৰ্মৰ পৰিবেশত এগৰাকী ধাৰ্মিক মাতৃৰ সান্নিধ্যত ডাঙৰ-দীঘল হোৱা গান্ধীৰ জীৱনত ভবিষ্যতলৈ গভীৰ প্ৰভাব পেলায়। সহজ-সৰল জীৱন যাপন, নিৰামিষ আহাৰ, ব্ৰত আৰু অনশন, পাৰস্পৰিক সহনশীলতা আদি পাছলৈ তেখেতৰ জীৱনৰ অভিন্ন অংগ হৈ পৰে।\nগান্ধী আৰু তেওঁৰ স্ত্ৰী কস্তুৰবা (১৯০২)\n১৮৮৩ চনত ১৩ বছৰ বয়সত মহাত্মা গান্ধীয়ে পিতৃ-মাতৃৰ পছন্দ অনুসৰি কস্তুৰবা মাখাঞ্জীৰ (কস্তুৰবাই নামেও পৰিচিত আছিল) লগত বিবাহ-পাশত আবদ্ধ হয়। তেওঁলোকৰ চাৰি গৰাকী পুত্ৰ সন্তান ক্ৰমে: হৰিলাল গান্ধী (জন্ম ১৮৮৮), মণিলাল গান্ধী (জন্ম ১৮৯২), ৰামদাস গান্ধী (জন্ম ১৮৯৭) আৰু দেৱদাস গান্ধী (জন্ম ১৯০০)। মহাত্মা গান্ধীয়ে শৈশৱত পোৰবন্দৰ আৰু ৰাজকোটত পঢ়া-শুনা কৰিছিল। ছাত্ৰ হিচাপে তেওঁ মধ্যমীয়া আছিল। গুজৰাটৰ ভৱনগৰৰ ছামালদাস কলেজৰ পৰা মহাত্মা গান্ধীয়ে সাধাৰণভাৱে মেট্ৰিক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। কলেজত অধ্যয়ন কালত তেওঁৰ পৰিবাৰৰ ইচ্ছা আছিল তেখেতে বেৰিষ্টাৰীৰ বাবে পঢ়ক।\n১৮ বছৰ বয়সত ১৮৮৮ চনৰ ৪ ছেপ্টেম্বৰ তাৰিখে বেৰিষ্টাৰি পঢ়াৰ বাবে মহাত্মা গান্ধী লণ্ডনৰ ইউনিভাৰ্ছিটি কলেজলৈ যায়। লণ্ডনত পঢ়াৰ সময়ছোৱাত গান্ধীৰ জীৱন যাপন আছিল ছাত্ৰকালতে মাকক দিয়া শপত বাক্যৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত। এগৰাকী জৈন সন্ন্যাসী বেচাৰ্জীৰ সম্মুখত তেওঁ মাকৰ আগত শপত লৈছিল যে তেওঁ মাংস, মদ আৰু উচ্ছৃঙ্খলতা ত্যাগ কৰাৰ লগতে হিন্দু নৈতিক উপদেশ পালন কৰি জীৱন যাপন কৰিব। অৱশ্যে তেওঁ ইংৰাজৰ কিছুমান আদৱ-কায়দা পৰীক্ষামূলক ভাৱে গ্ৰহণ কৰিছিল, যেনে নাচৰ শিক্ষা। কিন্তু তেওঁৰ ভাৰাঘৰৰ মালিকনীয়ে দিয়া ভেড়াৰ মাংস আৰু বন্ধাকবি তেওঁ খোৱা নাছিল। লণ্ডনত অৱস্থিত অতি কম সংখ্যক নিৰামিষ ভোজনালয়তে তেওঁ দৈনিক আহাৰ গ্ৰহণ কৰিছিল। মাকক দিয়া শপত বাক্যৰ উপৰিও নিৰামিষ ভোজনৰ উপকাৰিতা সম্বন্ধে তেওঁ পঢ়া-শুনাও কৰে আৰু একান্ত আগ্ৰহী হৈয়েই নিৰামিষাহাৰী হয়। তেখেতে নিৰামিষভোজী সংঘত যোগ দিয়ে আৰু কাৰ্যকৰী কমিটিৰ সদস্যও নিৰ্বাচিত হয়, লগতে এই সংস্থাৰ এটা স্থানীয় শাখাও প্ৰচলন কৰে। তেখেতৰ এই অভিজ্ঞতা পৰৱৰ্তী জীৱনৰ সাংগঠনিক কাম-কাজৰ সহায়ক হয়। নিৰামিষভোজী বহুতো সদস্য থিওছ'ফিকেল ছ'ছাইটি (Theosophical Society)-ৰো সদস্য আছিল। এই ছ'ছাইটি গঠিত হৈছিল ১৮৭৫ চনত; সৰ্বজনীন ভ্ৰাতৃত্বৰ উদ্দেশ্যে ইয়াক গঠন কৰা হৈছিল। ইয়াত ধৰ্ম শিক্ষা হিচাপে বৌদ্ধ আৰু হিন্দু ব্ৰাহ্মণ্য দসাহিত্য পঢ়ুওৱা হৈছিল। ইয়াতেই গান্ধীয়ে ভাগৱত গীতা অধ্যয়ন কৰিবলৈ অনুপ্ৰেৰণা পাইছিল। ইয়াৰ আগলৈকে ধৰ্মৰ কাৰণে গান্ধীয়ে বিশেষ উৎসাহ অনুভৱ কৰা নাছিল যদিও এই সময়তে তেওঁ হিন্দু, খ্ৰীষ্টান, বৌদ্ধ, ইছলামসহ অন্যান্য ধৰ্ম সম্পৰ্কে আৰু বিভিন্ন ৰীতি-নীতি সম্পৰ্কে অধ্যয়ন কৰে।\n১৮৯১ চনৰ জুন মাহত গান্ধীয়ে ওকালতি কৰাৰ অনুমতি পায় আৰু ভাৰতলৈ উভতি আহে। স্বগৃহলৈ উভতি আহি তেখেতে জানিব পাৰে যে ইতিমধ্যে মাকৰ মৃত্যু হৈছে আৰু বিদেশত থকা কালত তেখেতক এই কথা জানিবলৈ দিয়া হোৱা নাছিল। বোম্বাইত তেখেতে ওকালতি আৰম্ভ কৰে। কিন্তু তেখেতৰ ওকালতি পেছা ভালকৈ আগবঢ়া নাছিল, কাৰণ আদালতত কথা ক'বলৈ তেখেতে অসুবিধা পাইছিল। সেয়ে তেওঁ ৰাজকোটলৈ উভতি আহে আৰু 'আৰ্জি লেখক' হিচাপে কাম কৰিবলৈ লয়। কিন্তু এক ইংৰাজ বিষয়াৰ লগত হোৱা মতানৈক্যৰ ফলস্বৰূপে এই কামো তেখেতে বন্ধ কৰিবলগীয়াত পৰে। ১৮৯৩ চনত তেখেতে 'দাদা আব্দুল্লা এণ্ড কো.' নামৰ ছাউথ আফ্ৰিকাৰ ব্ৰিটিছ উপনিবেশ নাটালত অৱস্থিত এক ভাৰতীয় কোম্পানীৰ লগত এবছৰীয়া চুক্তিত স্বাক্ষৰ কৰে আৰু আৰু দক্ষিণ আফ্ৰিকালৈ যায়।\nদক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ গণঅধিকাৰ আন্দোলন (১৮৯৩-১৯১৪)[সম্পাদনা কৰক]\n১৮৯৫ চনত দক্ষিণ আফ্ৰিকাত গান্ধী\nদক্ষিণ আফ্ৰিকাত গান্ধীৰ জীৱনৰ নাটকীয় পৰিৱৰ্তন হয়। ইয়াতেই তেওঁ ভাৰতীয় তথা কৃষ্ণাঙ্গসকলৰ প্ৰতি সাধাৰণভাবে প্ৰচলিত বৈষম্যৰ চিকাৰ হয়। এদিনাখন ডাৰবানৰ আদালতৰ মেজিষ্ট্ৰেটে তেখেতক পাগুৰি খুলিবলৈ আদেশ দিয়ে। গান্ধীয়ে সেই আদেশ অমান্য কৰি আদালত কক্ষৰপৰা বাহিৰ হৈ আহে। পিটাৰ মেৰিজবাৰ্গ ভ্ৰমণ কালত প্ৰথম শ্ৰেণীৰ টিকট থকা স্বত্বেও তেখেতক ৰেলৰ প্ৰথম শ্ৰেণীৰ দবা এটাৰ পৰা তৃতীয় শ্ৰেণীলৈ স্থানান্তৰ কৰা হয়। ষ্টেজকোচত ভ্ৰমণৰ সময়ত এগৰাকী পৰিচালকে গান্ধীক প্ৰহাৰ কৰে, কাৰণ তেখেতে এজন ইউৰোপীয় যাত্ৰীক সুবিধা কৰি দিবলৈ ফুটবোৰ্ডত থিয় হৈ যাবলৈ অমান্তি হৈছিল। যাত্ৰাপথত কেবাবাৰো এনে বৈষম্যৰ মুখামুখি হোৱাৰ উপৰিও কেইবাখনো হোটেলতো গান্ধীক থাকিবলৈ দিয়া হোৱা নাছিল। এই ঘটনাৱলীয়ে গান্ধীৰ পাছৰ পৰ্যায়ৰ সামাজিক কাৰ্যকলাপৰ দিশ নিৰ্ণয় কৰে। ভাৰতীয়সকলে সততে সন্মুখীন হোৱা বৰ্ণভেদ, কুসংস্কাৰ আৰু অবিচাৰ দেখি গান্ধীয়ে জনগণৰ মৰ্য্যদা আৰু সামাজিক অৱস্থান সম্পৰ্কে সচেতন হয়।\nদক্ষিণ আফ্ৰিকাত ভাৰতীয়সকলৰ ভোটাধিকাৰ নাছিল। এই অধিকাৰ আদায়ৰ বিল উত্থাপনৰ বাবে জনজাগৰণ সংগঠিত কৰি তেওঁ আৰু কিছুদিন দক্ষিণ আফ্ৰিকাতে থাকে। বিলখনৰ উদ্দেশ্য সিদ্ধি নহ'লেও এই আন্দোলনে সেই দেশৰ ভাৰতীয়সকলক নিজৰ অধিকাৰ সম্বন্ধে সচেতন কৰি তুলিছিল। ১৮৯৪ চনত গান্ধীয়ে নাটাল ইণ্ডিয়ান কংগ্ৰেছ প্ৰতিষ্ঠা কৰে। এই সংগঠনে সেই স্থানৰ ভাৰতীয়সকলক ৰাজনৈতিকভাবে সংঘবদ্ধ কৰে। ১৮৯৭ চনৰ জানুৱাৰী মাহত এক সংক্ষিপ্ত ভ্ৰমণ সম্পন্ন কৰি ভাৰতলৈ উভতি অহাৰ পথত শ্বেতাঙ্গসকলৰ এটা গোটে গান্ধীক প্ৰাণে মৰাৰ চেষ্টা কৰে। গান্ধীয়ে এই গোটৰ বিৰুদ্ধে কোনো অভিযোগ দিয়া নাছিল। কাৰণ, এজনৰ ব্যক্তিগত ভুলৰ বাবে সমগ্ৰ দলৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিশোধ লোৱাটোক তেওঁ সমৰ্থন নকৰিছিল।\n১৯০৬ চনত ট্ৰান্সভাল চৰকাৰে উপনিবেশখনৰ ভাৰতীয়সকলক প্ৰবন্ধনত বাধ্য কৰাবৰ বাবে এখন আইন পাছ কৰে। ১১ ছেপ্টেম্বৰ জোহান্সবাৰ্গত সংঘটিত এক গণ প্ৰতিৰোধত গান্ধীয়ে সকলোকে এই আইন বৰ্জন কৰাৰ বাবে আহ্বান কৰে। তেওঁ কৈছিল, আইন নমনাৰ কাৰণে তেওঁলোকৰ ওপৰত যি অত্যাচাৰ হ'ব সেইখিনি সহ্য কৰা যাব, কিন্তু আইন মানি চলা নহ'ব। এই পৰিকল্পনাই সাফল্য লাভ কৰে আৰু ৭ বছৰ বিয়পা আন্দোলনৰ সূত্ৰপাত হয়। এই সময়ত আইন অম্যান্য কৰা, প্ৰবন্ধন কাৰ্ড পুৰি পেলোৱা আদি বিভিন্ন 'দোষ'ত বহুতো ভাৰতীয়ক বন্দী কৰা হয়। কেবাসংখ্যক লোক আহত বা নিহত হয়। চৰকাৰ সফলতাৰ দিশত আগুৱাই যাবলৈ আৰম্ভ কৰে। কিন্তু শান্তিকামী এই প্ৰতিবাদৰ প্ৰতি গ্ৰহণ কৰা দমনমূলক নীতিৰ বিৰোধিতা কৰি দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ সাধাৰণ মানুহৰ মাজৰপৰাই প্ৰতিবাদ আৰম্ভ হয়। অগত্যা, দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ জেনেৰেল ইয়ান ক্ৰিশ্চিয়ান স্মুট-এ গান্ধীৰ সৈতে আপোচ কৰিবলৈ বাধ্য হয়। ইয়াৰ মাজেৰেই গান্ধীৰ আদৰ্শই প্ৰতিষ্ঠা পায়, সত্যাগ্ৰহ আন্দোলনে নিজৰ স্বৰূপ লাভ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।\nগান্ধী আৰু আফ্ৰিকাবাসী[সম্পাদনা কৰক]\nদ্বিতীয় বোয়েৰ যুদ্ধ-ত (Second Boer War) (১৮৯৯) এম্বুলেন্স সেৱা বিভাগত কৰ্মৰত গান্ধী\nদক্ষিণ আফ্ৰিকাত থকা সময়ছোৱাত গান্ধীৰ কৰ্মক্ষেত্ৰ ঘাইকৈ ভাৰতীয়সকলৰ লগতে সীমাবদ্ধ আছিল, আৰু থলুৱা আফ্ৰিকানসকলৰ লগত একে শাৰীতে ভাৰতীয়সকলকো ৰখাৰ তেওঁ বিৰোধিতা কৰিছিল। শ্বেতাংগসকলৰ শাসনকালত বিভিন্ন জাতিৰ মাজত বৈষম্যমূলক নীতি আৰোপ কৰি তেওঁলোকৰ মাজত মতানৈক্য সৃষ্টি কৰা হৈছিল। ইতিহাসবিদ ভানা (Bhana) আৰু ৱাহেদ (Vahed)-ৰ মতে প্ৰথমে গান্ধীয়েও এই বৈষম্য ৰখাটো সমৰ্থন কৰিছিল যদিও কাৰাবাসত থকা সময়ছোৱাত তেখেত কৃষ্ণবৰ্ণৰ লোকসকলৰ প্ৰতি কৰা অবিচাৰৰ প্ৰতি সজাগ হয়।\n১৯০৬ চনত ব্ৰিটিছ চৰকাৰে নাটালৰ জুলু সম্প্ৰদায়ৰ ৰাজ্যৰ বিৰূদ্ধে যুদ্ধ ঘোষণা কৰে। এই যুদ্ধত গান্ধীয়ে ভাৰতীয়সকলক যোগদান দিয়াটৌ সমৰ্থন কৰিছিল।[উদ্ধৃতিৰ প্ৰয়োজন] তেখেতে বিচাৰিছিল এই যুদ্ধত ভাৰতীয়সকলৰ যোগদানে তেওঁলোকৰ পূৰ্ণ নাগৰিকত্বৰ দাবীৰ প্ৰতি আস্থা আনিব পাৰিব।[উদ্ধৃতিৰ প্ৰয়োজন] ইংৰাজ চৰকাৰে গান্ধীৰ মনোবাঞ্ছা মানি লৈ ২০ গৰাকী ভাৰতীয় স্বেচ্ছাসেৱকৰ দ্বাৰা গঠিত এম্বুলেন্স সেৱাৰ সহযোগী গোট গঠন কৰে। গান্ধীয়ে এই গোটৰ নেতৃত্ব দিছিল আৰু প্ৰায় দুমাহ এই গোটত কৰ্মৰত আছিল। এই সময়ত লাভ কৰা অভিজ্ঞতাৰপৰা তেওঁ বুজিছিল যে সুগঠিত ইংৰাজ সেনাৰ লগত যুদ্ধত নিয়োজিত হৈ বিজয়লাভ অসম্ভৱ, ইংৰাজক সেও মনাবলৈ বিশুদ্ধ অন্ত:কৰণেৰে অহিংস আন্দোলন আঁকোৱালি লোৱাৰ গত্যন্তৰ নাই।\nদক্ষিণ আফ্ৰিকাত কৃষ্ণাংগ শাসন আৰম্ভ হোৱাৰ পাছত, মহাত্মা গান্ধীক জাতীয় বীৰ হিচাপে স্বীকৃতি দিয়া হয়।\nভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলন (১৯১৫-১৯৪৭)[সম্পাদনা কৰক]\nপ্ৰথম বিশ্বযুদ্ধত ভূমিকা[সম্পাদনা কৰক]\n১৯২০ চনত কংগ্ৰেছৰ সভাপতি নিৰ্বাচিত হোৱাৰ পাছত গান্ধীয়ে 'ব্ৰিটিছ ৰাজ'ৰ বিৰূদ্ধে সংগ্ৰাম আৰম্ভ কৰে। এই সংগ্ৰামত তেখেতে 'অস্ত্ৰ' হিচাপে লৈছিল অসহযোগ, অহিংসা আৰু শান্তিপূৰ্ণ প্ৰতিবাদক। হিন্দু আৰু মুছলমান উভয় সম্প্ৰদায়তে থকা তেখেতৰ জনপ্ৰিয়তাই তেখেতৰ নেতৃত্বক ফলপ্ৰসূ কৰি তুলিছিল। তেখেতে আনকি অতি সাম্প্ৰদায়িক মুছলমান সকলকো তেখেতৰ শান্তিপূৰ্ণ অসহযোগত যোগ দিবলৈ উদ্বুদ্ধ কৰিব পাৰিছিল। এনে সময়তে ব্ৰিটিছ সেনাৰ দ্বাৰা পঞ্জাৱৰ 'জালিয়ানৱালা বাগত হোৱা গণহত্যাৰ' দেশজুৰি তীব্ৰ প্ৰতিবাদ হয়। বহু ব্ৰিটিছ বিষয়াই এই কাণ্ডক ১৮৫৭-ৰ দৰে আন এটা বিদ্ৰোহ দমন কৰিবলৈ উত্তম পন্থা বুলি সমৰ্থন দিছিল। কিন্তু ব্ৰিটিছৰ এই কাৰ্যই ভাৰতীয় নেতাসকলক ব্ৰিটিছ ৰাজ ভাৰতৰ শত্ৰু বুলি ভাবিবলৈ বাধ্য কৰাইছিল। মহাত্মা গান্ধীয়ে ব্ৰিটিছ সকলৰ এই কাৰ্যৰ বিৰোধ কৰাৰ উপৰিও জালিয়ানৱালা বাগৰ ফলশ্ৰুতিত ভাৰতীয়সকলে হাতত লোৱা উগ্ৰ পন্থাৰো বিৰোধিতা কৰিছিল। গান্ধীয়ে সংঘৰ্ষত নিহত ইংৰাজ অসামৰিক লোকসকলৰ প্ৰতিও শোকবাৰ্তা প্ৰকাশ কৰিছিল। তেখেতৰ এই কাৰ্যত প্ৰথমে দলে আপত্তি কৰিছিল। কিন্তু গান্ধীয়ে এই শোকবাৰ্তাৰ সমৰ্থনত আগবঢ়োৱা বক্তৃতাৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত কংগ্ৰেছ দলে এই শোকবাণী প্ৰকাশ কৰিবলৈ মান্তি হৈছিল। বক্তৃতাত গান্ধীয়ে কৈছিল যে যিকোনো হিংসাই ক্ষতিকাৰক আৰু কোনো পৰিস্থিতিতে হিংসাক সমৰ্থন কৰা উচিত নহয়। \nলোণ সত্যাগ্ৰহ (দাণ্ডী যাত্ৰা) (Salt March)[সম্পাদনা কৰক]\nলোক গাঁথাৰ বীৰ গান্ধী[সম্পাদনা কৰক]\n১৯২০ৰ দশকত কংগ্ৰেছে গান্ধীয়ে এগৰাকী ত্ৰাণকৰ্তা অৱতাৰৰৰ (messiah) ৰূপত তুলি ধৰিছিল। এই নীতিয়ে সাধাৰণ ভাৰতীয় কৃষকসকলক অহিংসা আন্দোলৰ প্ৰতি আগ্ৰহান্বিত কৰাত সহায় কৰিছিল। ভাৰতৰ বহুতো গাঁৱত প্ৰদৰ্শিত নাট-ভাওনাত গান্ধীক অতীজৰ ভাৰতীয় বীৰসকলৰ নৱজন্মৰ ৰূপ হিচাপে প্ৰদৰ্শন কৰাৰ লগতে কেতিয়াবা দেৱতাৰ ৰূপতো তুলি ধৰিছিল। ভাৰতৰ অশিক্ষিত সকলৰ মাজত এনে নাটবোৰে ব্যাপক প্ৰভাৱ পেলাইছিল। এনে নাটৰ বাহিৰেও ৰচিত গীত-মাত, কংগ্ৰেছে অনুষ্ঠিত কৰা ধৰ্মীয় সভা আদিত মোহনদাস গান্ধীক এনে অৱতাৰী ৰূপত আলোচনা কৰা হৈছিল। ইয়াৰ আধৰতে গান্ধী সাধাৰণ লোকৰ মানত এক লোকবীৰত পৰিণত হৈছিল, লগতে কংগ্ৰেছ দল গান্ধীৰ পৱিত্ৰ অস্ত্ৰ হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল।\nঅস্পৃশ্যতাৰ বিৰুদ্ধে[সম্পাদনা কৰক]\nদলিত সম্প্ৰদায়ৰ নেতা বি. আৰ. আম্বেদকাৰৰ প্ৰচাৰাভিযানৰ ফলশ্ৰুতিত ১৯৩২ চনত চৰকাৰে 'অস্পৃশ্য' সকলৰ বাবে পৃথক নিৰ্বাচন মণ্ডলী গঠন কৰি দিয়ে। মহাত্মা গান্ধীয়ে ইয়াৰ প্ৰতিবাদত ছেপ্টেম্বৰ মাহত ছয় দিনীয়া অনশন পালন কৰে। পৰিণতিত গঠিত হোৱা জনমতলৈ লক্ষ্য ৰাখি চৰকাৰে আপোচলৈ আহিবলৈ বাধ্য হয়। পালৱাওকাৰ বালুয়ে এই আপোচ আলোচনাত মুখ্য ভূমিকা লৈছিল। এই কাৰ্যৰে গান্ধীয়ে সমাজৰ অস্পৃশ্য বুলি পৰিচিত সম্প্ৰদায়সমূহৰ লোকৰ জীৱন যাপনৰ মান উন্নত কৰিবলৈ এক অভিযানৰ আৰম্ভণি কৰে। গান্ধীয়ে সমাজৰ অস্পৃশ্য বুলি পৰিচিতসকলক 'হৰিজন' (হৰিৰ পুত্ৰ) বুলি আখ্যা দিছিল।\n১৯৩৩ চনৰ ৮ মে তাৰিখে গান্ধীয়ে আত্মাশুদ্ধিৰ বাবে ২১ দিনীয়া অনশন কৰে, আৰু এবছৰ জোৰা হৰিজন আন্দোলনৰ আৰম্ভণি কৰে।  অৱশ্য দলিত সমাজৰ সকলোৱে এই আন্দোলন সমৰ্থন কৰা নাছিল। আম্বেদকাৰে গান্ধীয়ে আখ্যা দিয়া 'হৰিজন' শব্দৰ বিৰোধিতা কৰিছিল আৰু কৈছিল যে দলিতসকল সামাজিক ভাৱে পৈণত হোৱা নাই আৰু উন্নত জাতিৰ লোকসকলে দলিত সকলৰ ওপৰত 'সদাশয় স্বৈৰাচাৰ'ৰ (paternalistic) ভূমিকা লৈ আহিছে। আম্বদেকাৰ আৰু তেখেতৰ সমৰ্থকসকলে বিশ্বাস কৰিছিল যে গান্ধীয়ে দলিতসকলৰ ৰাজনৈতিক অধিকাৰক অৱজ্ঞা কৰি আহিছে। ১৯২৪-২৫ চনত দলিতসকলে মন্দিৰত পূজা-অৰ্চনা কৰাৰ অনুমতি বিচাৰি কৰা আন্দোলনত গান্ধীয়ে সমৰ্থন কৰা নাছিল। আম্বেদকাৰে গান্ধীক 'শঠ আৰু বিশ্বাসৰ অযোগ্য' (devious and untrustworthy) বুলি অভিহিত কৰিছিল। জন্মসূত্ৰে গান্ধী বৈশ্য সম্প্ৰদায়ৰ আছিল যদিও তেওঁ নিজকে দলিতসকলৰ প্ৰতিনিধি হিচাপে যোগ্য বুলি বিবেচনা কৰিছিল। গান্ধী আৰু আম্বেদকাৰৰ মাজত মতবিৰোধ প্ৰায়েই হৈ থাকিছিল, কাৰণ আম্বেদকাৰে দলিতসকলক হিন্দু সম্প্ৰদায়ৰ বাহিৰলৈ নিব বিচাৰিছিল। আনহাৰে গান্ধীয়ে অস্পৃশ্যতাকে দূৰ কৰি হিন্দুত্বক শক্তিশালী কৰিবলৈ বিচাৰিছিল। আম্বেদকাৰে গান্ধীৰ আন্দোলন অত্যন্ত ধীৰ গতিৰ বুলি অভিযোগ কৰিছিল, আনহাতে হিন্দু ৰক্ষণশীল সকলে গান্ধীয়ে শাস্ত্ৰৰ বাণী অৱজ্ঞা কৰি হিন্দু ধৰ্মৰ বিপথে যোৱা বুলি অভিযোগ কৰিছিল। ৰামচন্দ্ৰ গুহই ২০১ চনত মন্তব্য দিয়ে যে "আদৰ্শবাদীসকলে এই পুৰণি শত্ৰুতাক এতিয়াও কঢ়িয়াই লৈ ফুৰিছে আৰু ইয়াৰ বাবেই বৰ্তমানৰ আম্বেদকাৰৰ অনুগামী ৰাজনৈতিক নেতাসকলে গান্ধীক খলনায়কলৈ ৰূপান্তৰ কৰিছে। " ("Ideologues have carried these old rivalries into the present, with the demonization of Gandhi now common among politicians who presume to speak in Ambedkar’s name." ৰামচন্দ্ৰ গুহৰ মতে গান্ধী আৰু আম্বেদকাৰৰ কৰ্মই পৰিপূৰকৰ কাম কৰিছিল। গান্ধীয়ে প্ৰায়েই আম্বেদকাৰৰ প্ৰশংসা কৰিছিল।\n১৯৩৪ চনৰ গ্ৰীষ্ম কালত গান্ধীৰ জীৱনৰ ওপৰত তিনিটাকৈ আক্ৰমণ হৈছিল।\n"মহাত্মা গান্ধীয়ে কেতিয়াও ব্ৰিটিছ শাসিত ভাৰতবৰ্ষৰ বিভাজন সমৰ্থন বা গ্ৰহণ কৰা নাছিল ... কিন্তু তেওঁ বেছ পলমকৈহে ধৰিব পাৰিছিল যে তেওঁৰ নিকটতম সহকৰ্মী আৰু অনুগামীসকল আদৰ্শতকৈ ক্ষমতাৰ প্ৰতিহে বেছি লালায়িত আছিল, আৰু তেখেতৰ নিজস্ব দৰ্শনো এই ধাৰণাৰ দ্বাৰা ভ্ৰমিত আছিল যে তেখেতে নেতৃত্ব দিয়া ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰাম অহিংস আছিল। "\n"..plan to carve up British India was never approved of or accepted by Gandhi...who realised too late that his closest comrades and disciples were more interested in power than principle, and that his own vision had long been clouded by the illusion that the struggle he led for India's freedom wasanonviolent one."\nৰাজঘাট: আগা খান প্ৰসাদত গান্ধীৰ দেহভস্ম (পুনে, ভাৰত)।\n১৯৪৮ চনৰ ৩০ জানুৱাৰী তাৰিখে গান্ধীক গুলিয়াই হত্যা কৰা হয়। সেই সময়ত তেওঁ নতুন দিল্লীৰ বিৰলা ভৱনৰ সমীপত নৈশকালীন পথসভাত অংশ লৈ আছিল। তেওঁৰ হত্যাকাৰী নাথুৰাম গডছে এজন হিন্দু মৌলবাদী আছিল আৰু তেওঁৰ চৰমপন্থী হিন্দু মহাসভাৰ সৈতে যোগাযোগ আছিল। পাকিস্তানক অৰ্থ সাহায্য দিয়াৰ প্ৰস্তাৱ দি ভাৰতক দুৰ্বল কৰাৰ কাৰণে হিন্দু মহাসভাই গান্ধীক দোষাৰোপ কৰে। গড্‌ছে আৰু তেওঁৰ সহায়কাৰী নাৰায়ণ আপ্তেক গান্ধীৰ হত্যাৰ কাৰণে দোষী সাব্যস্ত কৰা হয় আৰু ১৯৪৯ চনত দুয়োকে ফাঁচী দিয়া হয়। বিশ্বাস কৰা হয় যে গান্ধীৰ মুখেৰে উচ্চাৰিত শেষ উক্তিটো আছিল "হে ৰাম", আৰু সেয়ে নতুন দিল্লীৰ ৰাজঘাটস্থিত গান্ধীৰ স্মৃতিসৌধত এই উক্তিটো খোদিত কৰা আছে। জৱাহৰলাল নেহৰুৱে ৰেডিঅ'যোগে জাতিক উদ্দেশ্যি দিয়া ভাষণত কৈছিল :\n“ "বন্ধু আৰু সহযোদ্ধাসকল, আমাৰ জীৱনৰপৰা পোহৰ হেৰাই গৈছে, আৰু এতিয়া সকলোতে অন্ধকাৰ, আৰু মই প্ৰকৃততে নাজানো আপোনালোকক কি কওঁ আৰু কেনেকৈ কওঁ। আমাৰ মৰমৰ নেতা যাক আমি বাপু বুলি মাতোঁ, আমাৰ জাতিৰ পিতা এতিয়া আৰু নাই। হয়তো মই এনেদৰে কোৱা অনুচিত, কিন্তু আমি তেখেতক আগতে যেনেদৰে দেখিছিলোঁ তেনেদৰে আৰু দেখা নাপাম, কিবা উপদেশ বা সান্ত্বনা বিচাৰি আমি আৰু তেখেতৰ ওচৰলৈ দৌৰি নাযাম, আৰু ই এক মোক্ষম আঘাত, অকল মোৰ কাৰণেই নহয় এই দেশৰ লাখ লাখ মানুহৰ কাৰণে। " ”\nগান্ধীৰ ইচ্ছানুসৰি তেওঁৰ দেহভষ্মৰ কিছু অংশ নীল নদী, ভল্গা, টেম্‌ছ আদি পৃথিৱীৰ বহুকেইখন নদীত বিসৰ্জন দিয়া হয়।\nসৎ মূলনীতি[সম্পাদনা কৰক]\nসত্য অনুসন্ধানৰ বৃহৎ উদ্দেশ্যত গান্ধীয়ে নিজৰ জীৱন উৎসৰ্গা কৰিছিল। তেওঁ নিজে কৰা ভুলৰপৰা শিক্ষা লৈ আৰু নিজৰ ওপৰতে পৰীক্ষা-নিৰীক্ষা চলাই সত্য অনুসন্ধানৰ প্ৰয়াস কৰিছিল। তেওঁৰ আত্মজীৱনীখনৰ নাম The Story of My Experiments with Truth (মোৰ সত্য অন্বেষণৰ কাহিনী)।\nব্ৰুছ ৱাটছনৰ মতে গান্ধীৰ সত্যাগ্ৰহৰ ধাৰণাটোৰ মূল ভেঁটি আছিল বৈদিক ধাৰণাত থকা আত্মবিশ্লেষণ। জৈন আৰু বৌদ্ধ ধৰ্মৰ অহিংসা, নিৰামিষাহাৰ, জীৱহত্যা নকৰা আৰু বিশ্বশান্তিৰ ধাৰণাৰ লগতে খ্ৰীষ্টিয়ান আৰু ইছলামসকলৰ সমতা, ভ্ৰাতৃত্ব আদি ধাৰণায়ো গান্ধীৰ সত্যাগ্ৰহত স্থান পাইছিল।\nগান্ধীয়ে কৈছিল যে তেওঁৰ জীৱনৰ সবাতোকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ যুদ্ধখন আছিল নিজৰ মনৰ অন্ধকাৰ, ভয় আৰু নিৰাপত্তাহীনতাক জয় কৰা। তেওঁ বিশ্বাস কৰিছিল যে ঈশ্বৰেই সত্য আৰু সত্যই ঈশ্বৰ।\nঅহিংসাৰ ধাৰণা হিন্দু ধৰ্মীয় চিন্তাধাৰাত পুৰণি কালৰপৰা আছে আৰু বৌদ্ধ, জৈন, ইহুদি আৰু খ্ৰীষ্টিয়ান ধৰ্মীয় চিন্তাধাৰাতো ইয়াৰ নিদৰ্শন পোৱা যায়। গান্ধীয়ে তেওঁৰ জীৱনীত কৈছে: "যেতিয়া মই হতাশ হওঁ, তেতিয়া মই স্মৰণ কৰোঁ যে সমগ্ৰ ইতিহাসত সত্য আৰু ভালৰ জয় হৈ আহিছে। দুঃশাসক আৰু হত্যাকাৰীসকল কোনো সময়ত অপৰাজেয় হ'লেও অৱশেষত তেওঁলোকৰ পতন ঘটে আৰু এই কথা সদায় মনত ৰখা উচিত। "\nসৰু কালত গান্ধীয়ে পৰীক্ষামূলকভাৱে মাংস খায়। ইয়াৰ কাৰণ হয়তো তেওঁৰ বংশগত কৌতূহল বা তেওঁৰ বন্ধু শেখ মেহতা। নিৰামিষভোজনৰ ধাৰণাটো হিন্দু আৰু জৈন ধৰ্মত গভীৰভাৱে বিদ্যমান আৰু সেই সময়ত গুজৰাটৰ বেছিভাগ হিন্দু লোকেই আছিল নিৰামিষাহাৰী। গান্ধীৰ পৰিয়ালো ইয়াৰ ব্যতিক্ৰম নাছিল। লণ্ডনলৈ পঢ়িবলৈ যোৱাৰ আগত গান্ধীয়ে তেওঁৰ মাক পুতলি বাই আৰু খুড়াক বেচাৰ্জীৰ সন্মুখত প্ৰতিজ্ঞাবদ্ধ হয় যে, তেওঁ মাংস, মদ আৰু নাৰীসংগৰপৰা আঁতৰত থাকিব। তেওঁ এই প্ৰতিজ্ঞা আখৰে আখৰে পালন কৰিছিল আৰু খাদ্যাভ্যাসসম্পৰ্কে এক দৰ্শন লাভ কৰিছিল। গান্ধী পিছৰ জীৱনকালত এজন সম্পূৰ্ণ নিৰামিষাহাৰী হৈ উঠে। তেওঁ London vegetarian Societyৰ সভ্য হয় আৰু ছোছাইটিৰ পত্ৰিকা The Vegetarianত নিৰামিষভোজনৰ সম্পৰ্কে বহুকেইটা প্ৰবন্ধ লিখে। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ The Moral Basis of Vegetarianism নামৰ এখন গ্ৰন্থ লিখি উলিয়ায়।\nগান্ধীয়ে মাজে মাজে নিৰামিষভোজনৰ পক্ষে আন্দোলনতো যোগদান কৰে। লণ্ডনৰপৰা অহাৰ পাছতো গান্ধীয়ে নিৰামিষ খাবলৈ মানুহক উৎসাহিত কৰে। গান্ধীৰ মতে, নিৰামিষ আহাৰে শৰীৰৰ চাহিদা পূৰণ কৰাৰ লগতে মাছ-মাংস কিনোতে হোৱা খৰচো ৰেহাই হয়। সেই সময়ত বহুতো ভাৰতীয় নিম্নবিত্তীয় হোৱাৰ কাৰণে নিৰামিষভোজনৰ আন্দোলন তেওঁলোকৰ কাৰণে কেৱল আদৰ্শগত আন্দোলনেই নাছিল, ইয়াৰ বাস্তৱ প্ৰয়োজনো আছিল। তেওঁ অধিক ভোজনৰ বিৰোধিতা কৰিছিল আৰু অনশনক ৰাজনৈতিক প্ৰতিবাদৰ এক আহিলা হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিছিল। তেওঁ নিজৰ দাবী পূৰণৰ কাৰণে বহু সময়ত আমৰণ অনশনৰো পণ কৰিছিল। তেওঁৰ জীৱনীত লিখা আছে যে, নিৰামিষভোজনেই আছিল তেওঁৰ ব্ৰহ্মচৰ্চাত গভীৰ মনোযোগৰ সূচনা। মুখৰ ওপৰত নিয়ন্ত্ৰণ ৰাখিব নোৱাৰিলে ব্ৰহ্মচৰ্য ব্যৰ্থ হ'ব পাৰে।\nগান্ধীৰ ১৬ বছৰ বয়সত তেওঁৰ দেউতাক ভীষণ অসুস্থ হৈ পৰে, আৰু অসুস্থ হোৱাৰ এই সময়ছোৱা গান্ধীয়ে দেউতাকৰ কাষত কটায়। এনিশা গান্ধীৰ খুড়াকে দেউতাকৰ ওচৰত থাকি গান্ধীক বিশ্ৰামৰ সুযোগ প্ৰদান কৰে। তেওঁ তেওঁৰ শোৱনিকোঠাত গৈ পত্নীৰ সৈতে প্ৰণয়ত লিপ্ত হয়। অলপ পাছতে এজন কৰ্মচাৰীয়ে গান্ধীক তেওঁৰ দেউতাকৰ মৃত্যুৰ সংবাদ জনায়। তেওঁ এই ঘটনাটোত দুগুণ লজ্জা পায় আৰু ইয়ে তেওঁক ১৬ বছৰ বয়সতে বিবাহিত হোৱা সত্ত্বেও ব্ৰহ্মচাৰী হ'বলৈ বাধ্য কৰে। গান্ধীয়ে ব্ৰহ্মচৰ্যক ঈশ্বৰৰ সান্নিধ্য লাভ আৰু আত্মোপলব্ধিৰ পন্থা হিচাপে গ্ৰহণ কৰিছিল। গান্ধীৰ মতে ব্ৰহ্মচৰ্যৰ অৰ্থ "চিন্তা, বাক্য আৰু কৰ্মৰ নিয়ন্ত্ৰণ"।\nগান্ধী হিন্দু পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল আৰু তেওঁ গোটেই জীৱন হিন্দু ধৰ্ম পালন কৰে আৰু হিন্দু ধৰ্মৰ অধিকাংশ আদৰ্শই গ্ৰহণ কৰে। এজন সাধাৰণ হিন্দু হিচাপে তেওঁ সকলো ধৰ্মৰে প্ৰতি সমভাৱ ৰাখিছিল আৰু প্ৰায় সকলো ধৰ্মৰে ধৰ্মগ্ৰন্থসমূহ অধ্যয়ন কৰিছিল। তেওঁ ব্ৰহ্মত্ব সম্পৰ্কে আগ্ৰহী আছিল। হিন্দুত্ব সম্পৰ্কে তেওঁ কৈছিল:\nহিন্দুত্বই মোক পূৰ্ণৰূপে তৃপ্তিদান কৰে, মোৰ সত্তাক পৰিপূৰ্ণ কৰে...। যেতিয়া মনত সংশয় জন্মে, যেতিয়া হতাশাই মোক আগুৰি ধৰে, আৰু যেতিয়া মই দিগন্তত এক বিন্দু পোহৰো দেখা নাপাওঁঁ, তেতিয়াই মই ভাগৱত গীতাৰ ফালে চাওঁ, আৰু নিজকে শান্ত কৰাৰ কাৰণে একোটা পংক্তি বিচাৰোঁ, আৰু মই অনতিপলমে অত্যধিক কষ্টৰ মাজতো সুখ অনুভৱ কৰোঁ। মই ভাগৱত গীতাৰ শিক্ষাৰ ওচৰত কৃতজ্ঞ।\nনতুন দিল্লীত অৱস্থিত মহাত্মা গান্ধীৰ বাসভৱন গান্ধী স্মৃতি। )\nগান্ধীয়ে গুজৰাটী ভাষাত ভাগৱত গীতাৰ সম্পৰ্কে এটি ধাৰাভাষ্য লিখিছিল। গুজৰাটী পাণ্ডুলিপিটো ইংৰাজী ভাষালৈ অনুবাদ কৰে মহাদেৱ দাসে। দাসে ইয়াতে এটা অতিৰিক্ত পাতনি আৰু ধাৰাভাষ্য যোগ কৰে, আৰু ই গান্ধীৰ এটি ভূমিকাসহ ১৯৪৬ চনত প্ৰকাশ পায়। গান্ধীয়ে বিশ্বাস কৰিছিল যে, সকলো ধৰ্মৰে মূলতে আছে সত্য আৰু প্ৰেম (কৰুণা, অহিংসা আৰু সোণালী শাসন)। তেওঁ এজন ক্লান্তিহীন সমাজ সংস্কাৰক আছিল আৰু সকলো ধৰ্মৰে ভণ্ডামি, অপকৰ্ম আৰু অন্ধবিশ্বাসৰ বিপক্ষে মাত মাতিছিল। ধৰ্ম সম্পৰ্কে মন্তব্য কৰি তেওঁ কৈছিল:\nযদি খ্ৰীষ্টান ধৰ্মক নিখুঁত আৰু সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ বুলি মানি ল'ব নোৱাৰি, তেন্তে হিন্দু ধৰ্মকো নিখুঁত আৰু সৰবশ্ৰেষ্ঠ বুলি ক'ব নোৱাৰি। হিন্দু ধৰ্মৰ ত্ৰুটিবিলাক মোৰ দৃষ্টিগোচৰ হৈছে। যদি অস্পৃশ্যতা হিন্দু ধৰ্মৰে অংশ হয়, ই এই ধৰ্মৰ এটি বেয়া অংশ। বেদবাক্যবিলাক ঈশ্বৰৰ অনুপ্ৰাণিত উক্তি বোলাৰ কাৰণ কি? যদি এইবিলাক ঈশ্বৰ অনুপ্ৰাণিত হয়, তেন্তে বাইবেল বা কোৰান কিয় নহয়? খ্ৰীষ্টান বন্ধুৱে যেনেদৰে মোক ধৰ্মান্তৰিত কৰাৰ প্ৰবল চেষ্টা কৰিছিল, ঠিক তেনেদৰে মুছলিম বন্ধুৱেও কৰিছিল। আব্দুল্লা শেঠে ইছলাম ধৰ্ম চৰ্চা কৰিবলৈ মোক প্ৰৰোচিত কৰিছিল আৰু সকলো সময়তে এই ধৰ্মৰ সৌন্দৰ্য বৰ্ণনা কৰি থাকে। যেতিয়া আমাৰ নৈতিক ভিত্তি হেৰাই যায়, তেতিয়া ধাৰ্মিক হৈ একো লাভ নাই। উদাহৰণস্বৰূপে মিছলীয়া, নিৰ্দয় আৰু আত্মসংযমহীন লোকে ঈশ্বৰ তেওঁৰ সৈতে আছে বুলি দাবী কৰিব নোৱাৰে।\nপৰৱৰ্তী সময়ত যেতিয়া গান্ধীক তেওঁ হিন্দু হয় নে নহয় বুলি সোধা গৈছিল, তেওঁ কৈছিল:\nহয়, মই হিন্দু। ইয়াৰ উপৰিও মই এজন খ্ৰীষ্টান, এজন মুছলমান, এজন বৌদ্ধ আৰু এজন ইহুদী।\nগান্ধীৰ বিভিন্ন ৰচনা[সম্পাদনা কৰক]\nগান্ধী আছিল এজন বহুমুখী লেখক আৰু সম্পাদক। বহুবছৰ ধৰি তেওঁ গুজৰাটী, হিন্দী আৰু ইংৰাজী ভাষাত প্ৰকাশিত পত্ৰিকা হৰিজন সম্পাদনা কৰিছিল। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ দক্ষিণ আফ্ৰিকাত থকা সময়ত ইণ্ডিয়ান অপিনিয়ন আৰু স্বদেশত থকাকালত ইয়ং ইণ্ডিয়া নামৰ দুখন ইংৰাজী কাকত সম্পাদনা কৰিছিল। গুজৰাটী ভাষাৰ মাহেকীয়া আলোচনী নৱজীৱনৰো সম্পাদনা তেওঁ কৰিছিল। নৱজীৱন আলোচনীখন পাছলৈ হিন্দী ভাষাতো প্ৰকাশিত হ'বলৈ লয়।গান্ধীয়ে কাকত-আলোচনীলৈ বহুতো চিঠি-পত্ৰ লিখিছিল। প্ৰায় প্ৰতিদিনেই কোনো নহয় কোনো এখন কাকতত তেওঁৰ চিঠি প্ৰকাশ হৈছিল।\nগান্ধীৰ বহুকেইখন কিতাপ প্ৰকাশিত হৈছে। ইয়াৰ ভিতৰত "The Story of My Experiments With Truth" (আত্মজীৱনী), "Satyagraha in South Africa", "Hind Swaraj or Indian Home Rule", আৰু গুজৰাটীলৈ অনুবাদ কৰা জন ৰাস্কিনৰ "Unto This Last" উল্লেখযোগ্য। ইয়াৰ উপৰিও নিৰামিষভোজন, আহাৰ আৰু স্বাস্থ্য, ধৰ্ম, সমাজ সংস্কাৰ আদিৰ বিষয়ে তেওঁ প্ৰচুৰ লিখা-মেলা কৰিছিল।\n১৯৬০ৰ দশকত ভাৰত চৰকাৰে গান্ধীৰ ৰচনাৱলী (The Collected Works of Mahatma Gandhi) প্ৰকাশ কৰে। শতাধিক খণ্ডত প্ৰকাশিত এই গ্ৰন্থখনত ৫০,০০০-তকৈ অধিক পৃষ্ঠা আছে।\nগান্ধীৰ বিষয়ে কিতাপ[সম্পাদনা কৰক]\nবহুকেইজন জীৱনীকাৰে গান্ধীৰ জীৱনী ৰচনা কৰিছে। ইয়াৰ ভিতৰত ডি. জি. টেণ্ডুলকাৰৰ ৮ খণ্ডৰ "Mahatma. Life of Mohandas Karamchand Gandhi" আৰু পিয়াৰীলাল আৰু সুশীলা নায়াৰৰ ১০ খণ্ডৰ "Mahatma Gandhi" উল্লেখযোগ্য। শুনা যায় যে বলদেৱ সিঙে তেওঁৰ গৱেষণা গ্ৰন্থ "Gandhi Behind the Mask of Divinity" লিখিবলৈ ২০ বছৰ ধৰি গান্ধীৰ মূল বক্তৃতা আৰু ৰচনাসমূহ সংগ্ৰহ কৰিছিল।\nগান্ধীৰ জীৱনৰ আধাৰত নিৰ্মিত চলচ্চিত্ৰ[সম্পাদনা কৰক]\n↑ Gandhi, "The Momentous Issue", Young India, 10 November 1921, in Collected Works of Mahatma Gandhi, electronic edition,vol. 25, pp. 76–8; and letter to P. Kodanda Rao, 10 September 1935, in Collected Works of Mahatma Gandhi, electronic edition,vol. 67, p. 400, where he stated: "... I found that even civil disobedience failed to convey the full meaning of the struggle. I therefore adopted the phrase civil resistance."\n↑ an honorific first applied to him byRabindranath Tagore). Bhattacharya, Sabyasachi (1997). The Mahatma and the Poet. প্ৰকাশক New Delhi: National Book Trust, India. p. 1.\n↑ Gandhi means "grocer" in Gujarati (L. R. Gala, Popular Combined Dictionary, English-English-Gujarati & Gujarati-Gujarati-English, Navneet), or "perfumer" in Hindi (Bhargava's Standard Illustrated Dictionary Hindi-English).\n↑ Fischer, Louis (1954). Gandhi:His life and message for the world. Mentor.\n↑ Sannuti, Arun. "Vegetarianism: The Road to Satyagraha". International Vegetarian Union (IVU). http://www.ivu.org/history/gandhi/road.html.\n↑ 6.0 6.1 Brown, (1991).\n↑ 7.0 7.1 Tendulkar (1951).\n↑ The Collected Works of Mahatma Gandhi, Government of India (CWMG), Vol I, p. 150\n↑ The Collected Works of Mahatma Gandhi, Government of India (CWMG), Vol I, p. 74\n↑ The Collected Works of Mahatma Gandhi, Government of India (CWMG), Vol I, pp. 244–245\n↑ Herman, (2010). p. 137.\n↑ Gandhi, Rajmohan (2006), pp. 108–109.\n↑ Smith, (2006).\n↑ 18.0 18.1 Desai, (1930).\n↑ 43.0 43.1 Roberts, (2011).\n↑ Murali, (1985).\n↑ Coward, (2003). pp. 52–53.\n↑ Gandhi 1990, পৃষ্ঠা. 230–232.\n↑ Ramachandra Guha, "The Other Liberal Light" The New Republic June 22, 2012\n↑ Pyarelal, (1956).\n↑ Jones & Ryan (2007). p. 160.\n↑ Nehru's address on Gandhi's death. Retrieved on March 15 2007.\n↑ Johnson, Richard L. (2006). Gandhi's Experiments With Truth: Essential Writings By And About Mahatma Gandhi. Lexington Books. পৃষ্ঠা. 11. ISBN 978-0-7391-1143-7. http://books.google.com/books?id=dRQcKsx-YgQC&pg=PR11। আহৰণ কৰা হৈছে:9May 2012.\n↑ Watson, I. Bruce (1977). "Satyagraha: The Gandhian Synthesis". Journal of Indian History খণ্ড 55 (1/2): 325–335.\n↑ Parel, Anthony (10 August 2006). Gandhi's philosophy and the quest for harmony. Cambridge University Press. পৃষ্ঠা. 195. ISBN 978-0-521-86715-3. http://books.google.com/books?id=MQhz0fW0HZUC&pg=PA195। আহৰণ কৰা হৈছে: 13 January 2012.\n↑ A shorter edition, omitting the bulk of Desai's additional commentary, has been published as: Anasaktiyoga: The Gospel of Selfless Action. Jim Rankin, editor. The author is listed as M.K. Gandhi; Mahadev Desai, translator. (Dry Bones Press, San Francisco, 1998) ISBN 1-883938-47-3.\n↑ Peerless Communicator by V.N. Narayanan. Life Positive Plus, Oct–Dec 2002\n↑ Gandhi, M. K. (English; trans. from Gujarati ভাষাত). Unto this Last: A paraphrase. প্ৰকাশক Ahmedabad: Navajivan Publishing House. ISBN 81-7229-076-4. http://www.forget-me.net/en/Gandhi/untothislast.pdf.\n↑ "Gandhi Behind the Mask of Divinity". http://www.sikhspectrum.com/082004/gandhi_mask.htm। আহৰণ কৰা হৈছে: 2007-12-17.\nপ্ৰসংগ সমল[সম্পাদনা কৰক]\nBhana, Surendra; Vahed, Goolam H. (2005). The making ofapolitical reformer: Gandhi in South Africa, 1893–1914. Manohar. ISBN 978-81-7304-612-4.\nBondurant, Joan Valérie (1971). Conquest of violence: the Gandhian philosophy of conflict. University of California Press. GGKEY:NDWFBERN9B5. http://books.google.com/books?id=4hcf8jPrSKYC। আহৰণ কৰা হৈছে:7February 2012.\nBrown, Judith M. "Gandhi, Mohandas Karamchand [Mahatma Gandhi] (1869–1948)", Oxford Dictionary of National Biography, Oxford University Press, 2004; online edn, Jan 2011 accessed 25 February 2012\nBrown, Judith M. (25 October 1974). Gandhi's Rise to Power: Indian Politics 1915-1922. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-09873-1. http://books.google.com/books?id=HUo4AAAAIAAJ। আহৰণ কৰা হৈছে: 25 February 2012.\nBrown, Judith Margaret (23 October 1991). Gandhi: Prisoner of Hope. Yale University Press. ISBN 978-0-300-05125-4. http://books.google.com/books?id=boDAE8MLAJMC। আহৰণ কৰা হৈছে: 13 January 2012.\nBrown, Judith M.; Parel, Anthony (21 February 2011). The Cambridge Companion to Gandhi. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-13345-6. http://books.google.com/books?id=KLM8kMZZu-IC। আহৰণ কৰা হৈছে:7February 2012.\nChadha, Yogesh (1997). Gandhi:alife (Illustrated, reprint সম্পাদনা). John Wiley. ISBN 978-0-471-24378-6. http://books.google.com/books?id=vSduAAAAMAAJ। আহৰণ কৰা হৈছে: 8 February 2012.\nHarold G. Coward (2003). Indian critiques of Gandhi. SUNY Press. ISBN 978-0-7914-5910-2. http://books.google.com/books?id=GGGudMuE4PIC। আহৰণ কৰা হৈছে: 11 February 2012.\nDesai, Mahadev Haribhai (1930). "Preface". Day-to-day with Gandhi: secretary's diary. Hemantkumar Nilkanth (translation). Sarva Seva Sangh Prakashan. Archived from the original on3June 2007. http://www.wikilivres.ca/wiki/Day_to_Day_with_Gandhi/Volume_1/Preface। আহৰণ কৰা হৈছে: 16 January 2012.\nEaswaran, Eknath (1 August 1997). Gandhi, the man: the story of his transformation. Nilgiri Press. ISBN 978-0-915132-96-6. http://books.google.com/books?id=v_hpUlMRjWsC। আহৰণ কৰা হৈছে: 8 February 2012.\nFischer, Louis (4 August 1997). The life of Mahatma Gandhi. HarperCollins. ISBN 978-0-00-638887-6.\nGandhi, Rajmohan (2006). Gandhi: the man, his people, and the empire. University of California Press. ISBN 978-0-520-25570-8. http://books.google.co.in/books?id=FauJL7LKXmkC। আহৰণ কৰা হৈছে:7February 2012.\nGangrade, K.D. (1 January 2004). "Role of Shanti Sainiks in the Global Race for Armaments". Moral Lessons From Gandhi S Autobiography And Other Essays. Concept Publishing Company. ISBN 978-81-8069-084-6. http://books.google.com/books?id=UODB6R_LmWsC। আহৰণ কৰা হৈছে: 11 January 2012.\nHardiman, David (2003). Gandhi in his time and ours: the global legacy of his ideas. C. Hurst & Co.. ISBN 978-1-85065-711-8. http://books.google.com/books?id=UWYV5qYZ3-oC। আহৰণ কৰা হৈছে: 8 February 2012.\nHatt, Christine (12 April 2002). Mahatma Gandhi. Evans Brothers. ISBN 978-0-237-52308-4. http://books.google.com/books?id=f6vvy-J7vhcC। আহৰণ কৰা হৈছে: 26 February 2012.\nHerman, Arthur (2008). Gandhi and Churchill: the epic rivalry that destroyed an empire and forged our age. Random House Digital, Inc.. ISBN 978-0-553-80463-8. http://books.google.com/books?id=tquxD6dk914C। আহৰণ কৰা হৈছে: 11 February 2012.\nJai, Janak Raj (1996). Commissions and Omissions by Indian Prime Ministers: 1947-1980. Regency Publications. ISBN 978-81-86030-23-3. http://books.google.com/books?id=5Wrc1K0uJTgC। আহৰণ কৰা হৈছে: 26 February 2012.\nJones, Constance; Ryan, James D. (28 February 2007). Encyclopedia of Hinduism. Infobase Publishing. পৃষ্ঠা. 160. ISBN 978-0-8160-5458-9. http://books.google.com/books?id=hZET2sSUVsgC। আহৰণ কৰা হৈছে: 13 January 2012.\nKumar, Shanti (2006). Gandhi meets primetime: globalization and nationalism in Indian television. University of Illinois Press. পৃষ্ঠা. 170. ISBN 978-0-252-07244-4. http://books.google.com/books?id=abPsWgqrmMMC&pg=PA170। আহৰণ কৰা হৈছে: 14 January 2012.\nLapping, Brian (1 January 1989). End of empire. Paladin. ISBN 978-0-586-08870-8. http://books.google.com/books?id=xBsiAQAAIAAJ। আহৰণ কৰা হৈছে: 16 January 2012.\nLelyveld, Joseph (29 March 2011). Great soul: Mahatma Gandhi and his struggle with India. Random House Digital, Inc.. ISBN 978-0-307-26958-4.\nMajmudar, Uma (2005). Gandhi's pilgrimage of faith: from darkness to light. SUNY Press. ISBN 978-0-7914-6405-2. http://books.google.com/books?id=xM4paHEq5oQC। আহৰণ কৰা হৈছে: 12 January 2012.\nMiller, Jake C. (2002). Prophets ofajust society. Nova Publishers. ISBN 978-1-59033-068-5. http://books.google.com/books?id=uiBNJWqtiVcC। আহৰণ কৰা হৈছে: 12 January 2012.\nNayyar, Pyarelal (1956). Mahatma Gandhi—the last phase, Vol 1. Navajivan Publishing House. ISBN 0-85283-112-9. http://books.google.com/books?id=E8wBAAAAMAAJ। আহৰণ কৰা হৈছে: 16 January 2012.\nPāṇḍeya, Viśva Mohana (1 January 2003). Historiography of India's partition: an analysis of imperialist writings. Atlantic Publishers & Dist. ISBN 978-81-269-0314-6. http://books.google.co.in/books?id=Vu2lu-ZI-vQC। আহৰণ কৰা হৈছে: 8 February 2012.\nParekh, Bhikhu C. (2001). Gandhi:avery short introduction. Oxford University Press. পৃষ্ঠা. 6–9. ISBN 978-0-19-285457-5. http://books.google.co.in/books?id=0chB4q7XeHcC&printsec=frontcover#v=onepage&q&f=false। আহৰণ কৰা হৈছে: 17 January 2012.\nPilisuk, Marc; Nagler, Michael N. (2011). Peace Movements Worldwide: Players and practices in resistance to war. ABC-CLIO. ISBN 978-0-313-36482-2. http://books.google.co.in/books?id=GTJV2UcZVHcC&printsec=frontcover#v=onepage&q&f=false। আহৰণ কৰা হৈছে: 21 January 2012.\nRudolph, Susanne Hoeber; Rudolph, Lloyd I. (15 April 1983). Gandhi, the traditional roots of charisma. University of Chicago Press. পৃষ্ঠা. 48. ISBN 978-0-226-73136-0. http://books.google.com/books?id=JsPYNLAU9KYC&pg=PA48। আহৰণ কৰা হৈছে: 12 January 2012.\nSchouten, Jan Peter (30 September 2008). Jesus as guru: the image of Christ among Hindus and Christians in India. Rodopi. ISBN 978-90-420-2443-4. http://books.google.com/books?id=pIoKdTH7KPsC। আহৰণ কৰা হৈছে: 18 February 2012.\nSorokin, Pitirim Aleksandrovich (March 2002). The ways and power of love: types, factors, and techniques of moral transformation. Templeton Foundation Press. পৃষ্ঠা. 169. ISBN 978-1-890151-86-7. http://books.google.com/books?id=DGCleCxTkbIC। আহৰণ কৰা হৈছে: 12 January 2012.\nTendulkar, D. G. (1951). Mahatma; life of Mohandas Karamchand Gandhi. প্ৰকাশক Delhi: Ministry of Information and Broadcasting, Government of India. http://books.google.com/books?id=LHJuAAAAMAAJ.\nThacker, Dhirubhai (1 January 2006). ""Gandhi, Mohandas Karamchand" (entry)". In Amaresh Datta. The Encyclopaedia Of Indian Literature (Volume Two) (Devraj To Jyoti). Sahitya Akademi. পৃষ্ঠা. 1345. ISBN 978-81-260-1194-0. http://books.google.com/books?id=zB4n3MVozbUC&pg=PA1345। আহৰণ কৰা হৈছে: 14 January 2012.\nElst, Koenraad (2001). Gandhi and Godse - A review andacritique. প্ৰকাশক Delhi: Les Belles Lettres. ISBN 81-85990-71-9.\nTodd, Anne M. (2004). Mohandas Gandhi. Infobase Publishing. ISBN 978-0-7910-7864-8. http://books.google.com/books?id=svxDMQZ7fakC. ; short biography for children\nপ্ৰাথমিক উৎস[সম্পাদনা কৰক]\nAndrews, C. F. (2008) . "VII – The Teaching of Ahimsa". Mahatma Gandhi's Ideas Including Selections from His Writings. Pierides Press. ISBN 978-1-4437-3309-0. http://books.google.com/books?id=3EAV6JhQmgkC.\nDalton, Dennis, ed (1996). Mahatma Gandhi: selected political writings. Hackett Publishing. ISBN 978-0-87220-330-3. http://books.google.com/books?id=afqmUWX5yeoC.\nDuncan, Ronald, ed (May 2011). Selected Writings of Mahatma Gandhi. Literary Licensing, LLC. ISBN 978-1-258-00907-6. http://www.questia.com/PM.qst?a=o&d=54615149.\nGandhi, M. K.; Fischer, Louis (2002). Louis Fischer. ed. The essential Gandhi: an anthology of his writings on his life, work and ideas. Vintage Books. ISBN 978-1-4000-3050-7.\nGandhi, Mohandas Karamchand (1928) (Gujarati ভাষাত) (paperback). Satyagraha in South Africa (1 সম্পাদনা). প্ৰকাশক Ahmedabad: Navajivan Publishing House. "Translated by Valji G. Desai" Free online access at Wikilivres.ca (1/e). Pdfs from Gandhiserve (3/e) & Yann Forget (hosted by Arvind Gupta) (1/e).\nGandhi, Mohandas Karamchand (1940). An Autobiography or The Story of My Experiments With Truth (2 সম্পাদনা). প্ৰকাশক Ahmedabad: Navajivan Publishing House. ISBN 0-8070-5909-9. Also available at Wikisource.\nGandhi, Mohandas Karamchand (1928). "Drain Inspector's Report". The United States of India খণ্ড5(6,7,8): 3–4.\nJack, Homer A., ed (1994). The Gandhi reader:asource book of his life and writings. Grove Press. ISBN 978-0-8021-3161-4. http://books.google.com/books?id=pjN3jZQ74AoC.\nJohnson, Richard L.; Gandhi, M. K. (2006). Gandhi's experiments with truth: essential writings by and about Mahatma Gandhi. Lexington Books. ISBN 978-0-7391-1143-7. http://books.google.com/books?id=dRQcKsx-YgQC.\nParel, Anthony J., ed (2009). Gandhi: 'Hind Swaraj' and Other Writings Centenary Edition. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-14602-9. http://books.google.com/books?id=oc47gUOPZfcC.\nৱেব ছাইট[সম্পাদনা কৰক]\nKeen, Shirin (Spring, 1998). "The Partition of India". Emory University. http://www.english.emory.edu/Bahri/Part.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 16 January 2012.\nSannuti, Arun (6 April 2010). "Mohandas K. Gandhi (1869–1948) – Vegetarianism: The Road to Satyagraha". International Vegetarian Union (IVU). http://www.ivu.org/history/gandhi/road.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 12 January 2012.\nSmith, Colleen (1 October 2006). "Mbeki: Mahatma Gandhi Satyagraha 100th Anniversary (01/10/2006)". Speeches. http://www.polity.org.za. http://www.polity.org.za/article/mbeki-mahatma-gandhi-satyagraha-100th-anniversary-01102006-2006-10-01। আহৰণ কৰা হৈছে: 20 January 2012.\nSughosh, India (2 October 2010). "Bapu: Complete Life of Bapu". Life History. http://www.bapu.sughosh.in. http://www.Bapu.sughosh.in। আহৰণ কৰা হৈছে: 15 August 2012.\nগৱেষণাপত্ৰৰ প্ৰবন্ধ[সম্পাদনা কৰক]\nCribb, R. B. (August 1985). "The Early Political Philosophy of M. K. Gandhi, 1869-1893". Asian Profile খণ্ড 13 (4): 353–360.\nHardiman, David (April 2001). "Champaran and Gandhi: Planters, Peasants and Gandhian Politics by Jacques Pouchepadass (Review)". Journal of the Royal Asiatic Society খণ্ড 11 (1): 99–101.\nKhan, Yasmin (January 2011). "Performing Peace: Gandhi's assassination asacritical moment in the consolidation of the Nehruvian state" (abstract). Modern Asian Studies খণ্ড 45 (1): 57–80. doi:10.1017/S0026749X10000223. http://journals.cambridge.org/abstract_S0026749X10000223। আহৰণ কৰা হৈছে: 21 January 2012.\nMohanty, Rekha (2011). "From Satya to Sadbhavna". Orissa Review (January 2011): 45–49. http://orissa.gov.in/e-magazine/Orissareview/2011/Jan/engpdf/january.pdf#page=58। আহৰণ কৰা হৈছে: 23 February 2012.\nMurali, Atlury (January 1985). "Non-Cooperation in Andhra in 1920–22: Nationalist Intelligentsia and the Mobilization of Peasantry". Indian Historical Review খণ্ড 12 (1/2): 188–217. ISSN 0376-9836.\nNorvell, Lyn (1997). "Gandhi and the Indian Women's Movement". British Library Journal খণ্ড 23 (1): 12–27. ISSN 0305-5167.\nPrashad, Ganesh (September 1966). "Whiggism in India". Political Science Quarterly খণ্ড 81 (3): 412–431.\nSarkar, Jayabrata (18 April 2006). "Power, Hegemony and Politics: Leadership Struggle in Congress in the 1930s". Modern Asian Studies খণ্ড 40 (2): 333–370. doi:10.1017/S0026749X0600179X.\nSarma, Bina Kumari (January 1994). "Gandhian Movement and Women's Awakening in Orissa". Indian Historical Review খণ্ড 21 (1/2): 78–79. ISSN 0376-9836.\nSpodek, Howard (February 1971). "On the Origins of Gandhi's Political Methodology: The Heritage of Kathiawad and Gujarat". The Journal of Asian Studies খণ্ড 30 (2): 361–372.\nFerrell, David (27 September 2001). "A Little Serenity inaCity of Madness" (Abstract). Los Angeles Times: পৃষ্ঠা B 2. http://pqasb.pqarchiver.com/latimes/access/82514621.html?FMT=ABS&FMTS=ABS:FT&type=current&date=Sep+27%2C+2001&author=DAVID+FERRELL&pub=Los+Angeles+Times&edition=&startpage=B.2&desc=Surroundings%3A+Lake+Shrine%3B+%27A+Little+Serenity+in+a+City+of+Madness%27%3B+Meditation+Gardens+in+Pacific+Palisades+Are+a+Place+to+Walk%2C+Think+and+Pray। আহৰণ কৰা হৈছে: 14 January 2012.\nRamesh, Randeep (16 January 2008). "Gandhi's ashes to rest at sea, not inamuseum". The Guardian (London). http://www.guardian.co.uk/world/2008/jan/16/india.international। আহৰণ কৰা হৈছে: 14 January 2012.\nRoberts, Andrew (26 March 2011). "Among the Hagiographers (A book review of "Great Soul: Mahatma Gandhi and His Struggle With India" by Joseph Lelyveld)". BookShelf (Wall Street Journal). http://online.wsj.com/article/SB10001424052748703529004576160371482469358.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 14 January 2012.\nUnattributed (31 January 1948). "Of all faiths and races, together they shed their silent tears". The Indian Express: পৃষ্ঠা5(top centre). http://news.google.com/newspapers?id=4cU-AAAAIBAJ&sjid=nkwMAAAAIBAJ&pg=2964%2C2759742। আহৰণ কৰা হৈছে: 19 January 2012.\nUnattributed (1 February 1948). "Overamillion get last darshan". The Indian Express: পৃষ্ঠা 1 (bottom left). http://news.google.com/newspapers?id=4cU-AAAAIBAJ&sjid=nkwMAAAAIBAJ&pg=2273%2C2717510। আহৰণ কৰা হৈছে: 19 January 2012.\nৱিকিমিডিয়া কমন্সত মোহনদাস কৰমচান্দ গান্ধী সম্পৰ্কীয় মিডিয়া ফাইল আছে।\nমোহনদাস কৰমচান্দ গান্ধী সম্পৰ্কে লিখা তথ্য এনচাইক্লপেডিয়া ব্ৰিটেনিকাত পঢ়ক\nমোহনদাস কৰমচান্দ গান্ধী বিষয়ে Curlie (DMOZ)-ত থকা তথ্য\nMahatma Gandhi-ৰ সাহিত্যকৰ্ম আৰু ৰচনাৱলী - গুটেনবাৰ্গ প্ৰকল্প\nWorks by or about মোহনদাস কৰমচান্দ গান্ধী at Internet Archive\nWorks by মোহনদাস কৰমচান্দ গান্ধী at LibriVox (public domain audiobooks)\nWorldCat Identities (via VIAF): 71391324\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=মোহনদাস_কৰমচান্দ_গান্ধী&oldid=241125"ৰ পৰা সংকলিত\nএই পৃষ্ঠাখন ১১ জুলাই, ২০২০ তাৰিখে ১৮:২০ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


| অসমীয়া চিনেমাত অদ্ভুত চিন্তাৰ অদ্ভুত ৰূপালী গল্পৰ স্ৰষ্টা | -- উৎপল মেনা | Rupaliparda.com\nৰজত কাপুৰ । ” ৰজত কাপুৰৰ সৈতে বিভ্ৰান্ত হোৱাৰ অৱকাশ নাই । ৰজত কাপুৰে পৰিচালকক পথভ্ৰষ্ট হোৱাত সহায় নকৰে । ৰজত কাপুৰে হাতে কামে পৰিচালকক কয় — সপোন নেদেখিবা ! যি কৰাৰ মন কৰিবলৈ সাজু হোৱা , মই আছো ! ” — সেই জনেই ৰজত কাপুৰ । মোৰ সৈতে ” মানুহ ” জনৰ সম্পৰ্ক নাই । কিন্তু অভিনেতা জনৰ ” অভিনয় “ৰ সৈতে ওচৰ সম্পৰ্ক , নিবিড় সম্পৰ্ক । — ৰজত কাপুৰৰ অভিনয় অনুভৱ কৰিছো , ৰজত কাপুৰৰ ” কদাখ ” চাইছো । black comedy — “এটি উজ্জ্বল অন্ধকাৰ কৌতুক ” । অৱশ্যে চৰ্চা হৈছিল ” কদাখ “ৰ বুনিয়াদ আলফ্রেড হিচককৰ থ্রিলাৰ ” ৰোপ”( চিনেমা খন মই চোৱা নাই । ১৯৪৮ চনৰ চিনেমা । ” psychological crime thriller .” ৮০ মিনিট দৈৰ্ঘৰ । ) । — ৰজত কাপুৰৰ আন এক পৰিচালনাই মোক চুই গৈছিল , “ৰঘু ৰোমিও “ই । চিত্ৰনাট্য নিজে ৰচনা কৰিছিল । ৰঘু ৰোমিও : কল্পনাৰ – বাস্তৱৰ দূৰত্ব অনুভৱত অক্ষম এক চৰিত্ৰ । বিজয় ৰাজক লৈ নিৰ্মাণ কৰা নিম্ন-মধ্যবিত্ত পৰিয়ালৰ সৰল মনৰ যুৱক । যাৰ সৰলতাক আৱৰি ৰাখিছে আৱেগে । — পৰিচালক ৰজত কাপুৰৰ আন কেইখন মান চিনেমা : তাৰানা , Hypnothesis , Private Detective: Two Plus Two Plus , ” Mixed Doubles , মিথ্যা , ৰাত গই – বাত গই , ফ্যাটসো! , আঁখো দেখি । ” আঁখো দেখি “ৰ মূল চৰিত্ৰ ৰাজ । অভিনয় কৰিছে সঞ্জয় মিশ্রই । ৰাজে প্ৰতিটো মূহুৰ্তত লৈ ফুৰে এক নাটকীয় ঘটনা ! অনুভব কৰে সেইটোহে সত্য , যিটো দেখা যায় । আৰু সিদ্ধান্ত লয় , সেইটোহে কেবল বিশ্বাস কৰিব , যিটো দেখিব ! অদ্ভুত চিন্তাৰ অদ্ভুত ৰূপালী গল্প ! ভাল লগাব পৰা চিনেচিন্তা । — এই আৰু কেইবা খনো ভাল লগাব পৰা পৰিচালনাৰ পিছতো মোৰ ওচৰত ” পৰিচালক ৰজত কাপুৰ “তকৈ ” অভিনেতা ৰজত কাপুৰ ” বেছি উজ্বল ।\nকম ফুটেজৰ চৰিত্ৰৰেও চিনেমাৰ সৌন্দৰ্য হয় , আভিনয় ক্ষমতাৰে । — ১৯৮৯ চনত বলিউডত খোজ দিয়ে কুমাৰ ছাহানীৰ ” খায়াল গাথা “ৰে । ১০৩ মিনিট দৈৰ্ঘৰ চিনেমা খনত ৰজত কাপুৰৰ অভিনয় ” চমক ” অৱশ্যেই নাছিল ; ” ভবিষ্যতৰ চমক ” অনুভৱ কৰিছিল , চিত্ৰৰসিকে । পৰবৰ্তী সময়ত অভিনয় কৰা , ” ভেজা ফ্ৰাই ” , ” দিল চাহতা হ্যায় ” , ” ৰঘু ৰোমিও ” , “মিক্স ডাবলছ ” , ” ৰণ ” আদি প্ৰায় ৫০ খন চিনেমাত অভিনয় কৰিছে । ও টি টি প্লেটফৰ্মতো অভিনয় কৰিছে , ১০ খন মান চিনেকৰ্মত । ( চিত্ৰনাট্য লিখিছে ৬ খন চিনেমাৰ । নিৰ্মাণ কৰিছে ৫ খন চিনেমা । কব পাৰি সম্পূৰ্ণ চিনেমাৰ মানুহ — ৰজত কাপুৰ । ) চিত্ৰৰসিকৰ বাবে সদায় দুখৰ বিষয় হৈ ৰব — ৰজত কাপুৰ বলিউডৰ বাবে ” কম ফুটেজ”ৰ অভিনেতা হৈ ৰ’ল ! — এই গৰাকী অভিনেতাই অলপতে এখন অসমীয়া চিনেমাতো অভিনয় কৰিলে । নাম — ” অনুৰ ” । পৰিচালক : মঞ্জুল বৰুৱা । মঞ্জুলৰ ভাষাত , ” যোৱা বছৰৰ লকডাউনৰ সময়খিনিত মই অনুৰাধা শৰ্মা পুজাৰী বাইদেউৰ এটি চুটি গল্পৰ আধাৰত ‘অনুৰ’ নামৰ চিনেমা খনৰ চিত্ৰনাট্য লিখাত ব্যস্ত আছিলো। আৰু সেইখনৰ শ্বুটিং মই এইবছৰ জানুৱাৰী মাহত আৰম্ভ কৰি ফ্ৰেব্ৰুৱাৰী মাহত শেষ কৰিলো। ‘অনুৰ’ চিনেমাখনৰ বৰ্তমান পষ্ট প্ৰডাকচনৰ কাম চলি আছে। ” — এই চিনেমা খনৰে এটা মূল চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে ৰজত কাপুৰে । গতিকে আশা কৰিব পাৰো চিনেমা খনত আভিনেতা গৰিকীৰ ” সম্পূৰ্ণ অভিনয় ” চোৱাৰ সুযোগ দিব এখন অসমীয়া চিনেমাই । ( ” অনুৰ “ৰ চিত্ৰগ্ৰহণৰ সময়ত লোৱা স্থিৰচিত্ৰ খন ৰূপম শইকীয়াৰ )\nAishwarya Rai remembers late Rishi Kapoor through pictures, says there will never be another one\nMystery woman in Sushant Singh Rajput’s building on June 14\nTaapsee Pannu chops off her hair!


Ser D in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Ser D ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nSer D in Assamese\nSer D ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Ser D Price and Pack Size in Assamese - Ser D ar mulya aaru pakor size\nSer D ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Ser D Benefits & Uses in Assamese- Ser D ar laabh aaru byavaharsamuh\nSer D ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Ser D Dosage & How to Take in Assamese - Ser D ar paali aaru xeya kenedore lobo\nSer D ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Ser D Side Effects in Assamese- Ser D ar parshwakriyasamuh\nSer D সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Ser D Related Warnings in Assamese- Ser D xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Ser Dৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Ser D with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Ser D ar gurutor kriya-pratikriya\nSer D মতভেদসমূহ- Ser D Contraindications in Assamese- Ser D nishedhsamuh\nSer D ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Ser D in Assamese- Ser D ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Ser D ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Ser D Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Ser D kriya-pratikriya\nSer D ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Ser D Benefits & Uses in Assamese - Ser D ar laabh aaru byavaharsamuh\nSer D তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nSer D ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Ser D Dosage & How to Take in Assamese - Ser D ar paali aaru xeya kenedore lobo\nSer D-ৰ উপাদানসমূহ - Ser D Active Ingredients in Assamese - Ser D-ar upadaansamuh\nSer D ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Ser D Side Effects in Assamese - Ser D ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Ser D ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nSer D সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Ser D Related Warnings in Assamese - Ser D xonkranta xatarkatabanisamuh\nSer D-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nSer Dৰ গৰ্ভাবস্থাৰ সময়ত কিছু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকিব পাৰে। যদি গৰ্ভাবস্থাৰ সময়ত Ser D ৰ কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকে, ইয়াক লগে লগে বন্ধ কৰক। ইয়াক পুনৰাই ব্যৱহাৰ কৰাৰ পূৰ্বে চিকতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nSer D-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nস্তন্যপায়ী মহিলাসকলে Ser D ৰ মধ্যমীয়া পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰিব পাৰে। আপুনি যদি কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া লক্ষ্য কৰে লগে লগে Ser D গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰে। আপোনাৰ চিকিতসকৰ সৈতে যোগাযোগ কৰক আৰু আপোনাৰ চিকিতসকে সুৰক্ষিত বুলি কোৱাৰ পিছতহে পিছত ব্যৱহাৰ কৰিব।\nবৃক্কত Ser D কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nSer Dৰ বৃক্কত মৃদু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকিব পাৰে। বেছিভাগ মানুহেই বৃক্ক ত কেতিয়াও একো প্ৰভাৱ পৰা নেদেখিব।\nযকৃতত Ser D কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nSer Dৰ কলিজা ৰ ওপৰত মৃদু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া আছে।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Ser D ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nSer Dৰ হৃদয়ত মৃদু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকিব পাৰে। বেছিভাগ মানুহেই [হৃদয় ত কেতিয়াও একো প্ৰভাৱ পৰা নেদেখিব।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Ser Dৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Ser D with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Ser D ar gurutor kriya-pratikriya\nSer D তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nSer D মতভেদসমূহ - Ser D Contraindications in Assamese - Ser D nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Ser D লোৱা অনুচিত যাতে -\nSer D ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Ser D in Assamese - Ser D ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Ser D-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Ser D আসক্তি সৃষ্টি কাৰক বুলি কোনো সাক্ষ্য নাই।\nSer D য়ে তন্দ্ৰাভাৱ বা টোপনিৰ উন্মেষ নঘটায়, সেয়ে আপনি বাহন চলাব পাৰে বা মেচিন আদি অপৰেট কৰিব পাৰে।\nহয়, কিন্তু ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ মতেহে Ser D লওক।\nনহয়, মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত Ser Dৰ ব্যৱহাৰ প্ৰভাৱশালী নহয়।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Ser D ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Ser D Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Ser D kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Ser Dৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nগৱেষণাৰ অভাৱত, Ser D আৰু খাদ্য একেলগে লোৱাটোৰ পিছৰ পৰ্যায়ৰ বিষয়ে একো ক'ব পৰা নাযায়।\nমদ আৰু Ser Dৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nSer Dৰ সৈতে মদ্যপানৰ প্ৰভাৱৰ বিষয়ে একো কোৱাটো এতিয়া কঠিন। কিয়নো এইবিষয়ে এতিয়ালৈ একো গৱেষণা হোৱা নাই।\nSer Dৰ পৰিপূৰকসমূহ - Substitutes for Ser D in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Ser D লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Ser D ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Ser D সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Ser D ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Ser D সেৱন কৰে?


গুৱাহাটীলৈ নাহিব ! অন্যথা সন্মুখীন হ'ব পাৰে শাস্তিৰ! জানি লওক সবিশেষ– News18 Assam\nগুৱাহাটীলৈ নাহিব ! অন্যথা সন্মুখীন হ'ব পাৰে শাস্তিৰ! জানি লওক সবিশেষ\n»গুৱাহাটীলৈ নাহিব ! অন্যথা সন্মুখীন হ'ব পাৰে শাস্তিৰ! জানি লওক সবিশেষ\nUpdated:August 17, 2021, 12:45 PM IST\nশেহতীয়াকৈ গুৱাহাটীলৈ অহাৰ কথা চিন্তা কৰিছে নেকি? যদি কোনো বিশেষ জৰুৰী কাম নাই, তেন্তে এই সপ্তাহত গুৱাহাটীলৈ নাহিব।\nLast Updated: August 17, 2021, 12:45 PM IST\nশেহতীয়াকৈ গুৱাহাটীলৈ অহাৰ কথা চিন্তা কৰিছে নেকি? যদি কোনো বিশেষ জৰুৰী কাম নাই, তেন্তে এই সপ্তাহত গুৱাহাটীলৈ নাহিব। ৰাজ্য চৰকাৰে এই ক্ষেত্ৰত জাৰি কৰিছে নিষেধাজ্ঞা।\nমঙলবাৰে ৰাজ্য চৰকাৰে জাৰি কৰিলে নতুন কোভিড এছ অ পি। নতুন এছ অ পি অনুসৰি,আন্তঃজিলা যাতায়াতৰ ক্ষেত্ৰত থকা নিষেধাজ্ঞাত শিথিলতাৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছে। নিজৰ ব্যক্তিগত বাহনেৰে এখন জিলাৰ পৰা আনএখন জিলালৈ যাব পাৰিব আপুনি। কিন্তু এই নিয়ম প্ৰযোজ্য নহ'ব কামৰূপ (মহানগৰ) জিলাৰ ক্ষেত্ৰত। শেহতীয়া কোভিড পৰিস্থিতিলৈ লক্ষ্য ৰাখি কামৰূপ (মহানগৰ) জিলাৰ পৰা অন্য জিলালৈ আৰু আন জিলাৰ পৰা কামৰূপ (মহানগৰ) জিলালৈ আহ-যাহত নিষেধাজ্ঞা বাহাল থাকিব। সেইদৰে দৈনিক যুগ্ম-অযুগ্ম সংখ্যাৰ (Odd-Even Numbers) বাহন চলাচলৰ নিয়মো বাতিল কৰা হৈছে।\nকামৰূপ মহানগৰ জিলাৰ বাদে আন জিলাত অন্তঃ জিলা যাতায়াত উপলব্ধ হব যদিও ৰাজহুৱা পৰিবহন, যাত্ৰী পৰিবাহী বাহনেৰে আন্তঃজিলা যাতায়াতৰ ক্ষেত্ৰত বাহাল থাকিব নিষেধাজ্ঞা।\nযদিও কামৰূপ (মহানগৰ) জিলাৰ পৰা অন্য জিলালৈ আৰু আন জিলাৰ পৰা কামৰূপ (মহানগৰ) জিলালৈ আহ-যাহত নিষেধাজ্ঞা বাহাল ৰখা হৈছে যদিও স্বাস্থ্যজনিত কাৰণ বা আন জৰুৰী কামৰ বাবে নিৰ্দিষ্ট অনুমতি পত্ৰ গ্ৰহণ কৰি অহা-যোৱা কৰিব পাৰিব।\nFirst published: August 17, 2021, 12:45 PM IST\nপেট্ৰ’ল নালাগে, এবাৰ চাৰ্জ দিলে চলিব ১০০ কিলোমিটাৰ!\nউৎসৱৰ বতৰ ! লক্ষ্মী পূজাৰ বজাৰত গ্ৰাহকৰ ভিৰ...\nপ্ৰবল বৰষুণত বিপৰ্যস্ত পাহাৰীয়া জনজীৱন


জীতু-তপন - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nতপন (বাওঁফালে) - জীতু (সোঁফালে)\nচলচ্চিত্ৰীয় সঙ্গীত, অসমীয়া আধুনিক গীত\nসঙ্গীত পৰিচালক, সুৰকাৰ\nজীতু-তপন (ইংৰাজী: Jitu-Tapan) ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ, বিশেষকৈ বলিউডী আৰু অসমীয়া ছবিৰ জনপ্ৰিয় সঙ্গীতকাৰ যুটী। ১৯৭১ চনত মানৱ আৰু দানৱ ছবিৰ যোগেদি প্ৰথম চলচ্চিত্ৰৰ সঙ্গীত পৰিচালনা কৰা এই যুটীটোৱে ১৯৭২ চনত মুম্বাইলৈ যায় আৰু হিন্দী ছবিৰ সৈতে জড়িত হৈ পৰে। তেওঁলোকে চল্লিশৰো অধিক অসমীয়া আৰু হিন্দী ছবিত সঙ্গীত পৰিচালনা কৰিছে। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁলোকে গুজৰাটী ছবি, ভোজপুৰী ছবি, টিভি ধাৰাবাহিক, টেলিফিল্ম, মিউজিক এলবাম আদিত সঙ্গীত পৰিচালনা কৰাৰ উপৰিও বহুতো অসমীয়া আধুনিক গীতত সুৰাৰোপণ কৰিছে। বিউটি শৰ্মা বৰুৱাই ১৯৬৮ চনত আকাশবাণীৰ বাবে ৰেকৰ্ডিং কৰা তেওঁৰ প্ৰথম গীত ‘তোমালৈ মনত পৰে’ আৰু মহম্মদ ৰফিয়ে গোৱা ‘অসমীৰে চোতালতে’- এই দুয়োটা গীতৰ সুৰকাৰ আছিল জীতু-তপন।\n2.1 সঙ্গীত পৰিচালনা কৰা অসমীয়া ছবি\nযোৰহাটত ডাঙৰ-দীঘল হোৱা জীতু-তপনৰ সম্পূৰ্ণ নাম আছিল জীতু শৰ্মা আৰু তপন ভট্টাচাৰ্য। যোৰহাটৰ প্ৰখ্যাত সঙ্গীতশিল্পী, যিয়ে ৰুণুমী (১৯৫২) ছবিৰ সঙ্গীত পৰিচালনা কৰিছিল, দৰ্পনাথ শৰ্মা জীতুৰ দেউতাক আছিল। দৰ্পনাথ শৰ্মা আৰু শ্যামসুন্দৰৰ ওচৰত জীতু-তপনে সঙ্গীতৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। ১৯৬৭ চনৰ এপ্ৰিল মাহত এক সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠানত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ মহম্মদ ৰফি যোৰহাটলৈ আহিছিল। তাত জীতু-তপনে অৰ্কেষ্ট্ৰাৰ কাৰ্যসূচী এটা ৰূপায়ণ কৰিছিল। ৰফিয়ে তেওঁলোকৰ পাৰদৰ্শিতা দেখি মোহিত হৈ পিছদিনা মাতি পঠিয়ালে আৰু তেওঁৰ বাবে এটা গীত তৈয়াৰ কৰিবলৈ অনুৰোধ জনালে। তেনেকৈয়ে সৃষ্টি অসমীৰে চোতালতে শীৰ্ষক জনপ্ৰিয় গীতটো।\nআকাশবাণীৰ বাবে ১৯৬৮ চনত গোৱা বিউটি শৰ্মা বৰুৱাৰ প্ৰথম গীতটোৰ সুৰ জীতু-তপনে তৈয়াৰ কৰি দিছিল। ১৯৭০ চনত মানৱ আৰু দানৱ ছবিৰ সঙ্গীত পৰিচালক ৰুপে এই যুটীটোৱে চলচ্চিত্ৰৰ জগতত প্ৰথম পদাৰ্পন কৰে। ১৯৭২ চনত তেওঁলোক বলীউডলৈ যায়। তাত তেওঁলোকে ত্ৰিশৰো অধিক হিন্দী ছবিৰ সঙ্গীত পৰিচালনা কৰাৰ উপৰিও এয়াৰ হোষ্টেচ, ৰিপোৰ্টাৰ, আজুৱা, চোটী বড়ী বাতে, কল ঔৰ আজ, এহসাচ আদি বহুতো হিন্দী ধাৰাবাহিক আৰু গুৰু, আৰতি, গুমৰাহ আদি টেলিফিল্মত সঙ্গীত পৰিচালনা কৰিছে।\nগজল, ভজনৰ পৰা ডেঞ্চ বেলে, পপ আদি আধুনিক সঙ্গীতৰ বিভিন্ন ধাৰাৰ সৈতে এই যুটীটোৱে কাম কৰিছে। বাঙালী, ডোগ্ৰী ভোজপুৰী, গুজৰাটী আদিৰ উপৰিও অন্যান্য দক্ষিণ ভাৰতীয় ভাষাৰ ছবিত তেওঁলোকে সঙ্গীত দিছে। ভাৰতীয় সঙ্গীতজগতত আশী, নব্বৈৰ দশকটো মিউজিক এলাবামৰ প্ৰভুত্বৰ দশক। স্বাভাৱিতকে এই মাধ্যমটোতো জীতু-তপনে নিজৰ শক্তিশালী উপস্থিতি সাব্যস্ত কৰিছিল। কুমাৰ চানুু, পণ্ডিত ৰাজদানে কণ্ঠ দিয়া নশা, নজৰানা, নশিলা আদি গজল এলবামত এই যুটীটোৱে সঙ্গীতৰ কাম কৰিছিল। তেওঁলোকৰ অন্যান্য কেইখন জনপ্ৰিয় হোৱা এলবাম হ’ল- ও জানা, চাই চমৰন, চাই কা দৰবাৰ আদি।\nসঙ্গীত পৰিচালনা কৰা অসমীয়া ছবি[সম্পাদনা কৰক]\nমানৱ আৰু দানৱ (১৯৭১)\nপানী (১৯৯৫- আবহ সঙ্গীত)\n↑ 1.0 1.1 "Famed music director duo Jitu-Tapan feted". Tribune Publication, Guwahati. http://www.assamtribune.com/scripts/detailsnew.asp?id=dec0817/city050। আহৰণ কৰা হৈছে: 16 July 2020.\n↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 "Eminent Personalities from Northeast: Jitu-Tapan". assamtimes.org. https://www.assamtimes.org/node/174। আহৰণ কৰা হৈছে: 16 July 2020.\n↑ "Beauty Sharma Baruah ( 1951- present)". indiaonline.in. https://www.indiaonline.in/about/personalities/singers/beauty-sharma-baruah। আহৰণ কৰা হৈছে: 16 July 2020.\n↑ "Musical Minds". enajori.com. https://archive.is/20120708043719/http://enajori.com/art-and-literature/musical-minds/। আহৰণ কৰা হৈছে: 16 July 2020.\n↑ Babul Das (1985). অসমীয়া বোলছবিৰ গীতৰ সংকলন. Bani Mandir, Dibrugarh.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=জীতু-তপন&oldid=248597"ৰ পৰা অনা হৈছে\nভাৰতীয় সংগীত পৰিচালক\nএই পৃষ্ঠাখন ০৯ অক্টোবৰ, ২০২০ তাৰিখে ০৮:৩৮ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


জিৰণি | দেৱ দাস\n"হেৰি কলিতানী শুনক চোন, খগেন নাথটো পগলা হ'ল যেন পাওঁ”!\n“ কিনো কয় হে? কিবা ঘটালে নেকি? হ'বও পাৰে দেই। ৰাতিপুৱাৰ পৰা ঘৈনীয়েকক আলপৈচান ধৰা, গা ধুৱাই দিয়া,মেখেলা পেটিকোট ধুই দিয়া, ৰান্ধি বাঢ়ি খোওৱা ; ঘৰৰ বন কৰি তত্ নেপায়, ইফালে ডাক্তৰ ফাৰ্মাছি আছেই। ৰাতি আক্ সিটোপী খাইহে ধেৰ-মেৰ দিয়ে।পগলা নহৈ পাৰে নে? কি দেখিলেনো আপুনি?"\n"কালি ৰাতি টৰ্চ লৈ বৰষুণত তিতি তিতি চোতালৰ পৰা কিবা বুটলি খাই ফুৰিছিল। মই নিজ ....”\nৰাতিপুৱাই পুৱাই খগেন নাথৰ চুবুৰীয়া ডেকানী আৰু কলিতানীৰ মাজত ‘গুদ মৰ্ণিং’ উইছ তেনেকৈয়ে হৈ গৈছিল।\nচিৰ ৰুগীয়া, আজি যাওঁ কালি যাওঁকৈ থকা পত্নীৰ সৈতে ঘৰখনত প্ৰাণী দুটা । তিনি জনী ছোৱালীক বিয়া দিয়াৰ পিছত অপুত্ৰক মানুহটোৱে অন্ততঃ মাত এষাৰৰ বাবেই ডাক্তৰে আশা এৰা মানুহ জনীক যি কেইদিন থাকে ভালেৰে থাকক বুলি মূৰে ওকতি আলপৈচান ধৰি আহিছে। পেঞ্চনৰ টকা কেইটাৰ আধাতকৈও বেছি মানুহ জনীৰ ঔষধ পাতিতেই শেষ হয়। ঘৰ এৰি হাট বজাৰলৈ যোৱাটোও এক মহা চিন্তাৰ কাৰণ। জানোচা ঘৰ আহি পোৱাৰ আগতেই কিবা ......!\nহওঁতে সংসাৰ সুখৰেই আছিল। চহৰৰ উপকণ্ঠ অঞ্চল এটাত এটুকুৰা মাটি কিনি নিজে সজাই লোৱা এটা সৰু আটোম-টোকাৰি ঘৰ আৰু চহৰত চলিবলৈ প্ৰয়োজনীয় আচ্‌বাব পত্ৰ সকলো আছে। ছোৱালী কেইজনী উলিয়াই দিয়াৰ পিছত এজনা এজনাকৈ হাই প্ৰেছাৰ,চুগাৰ, হাৰ্ট,কিডণী,নাৰ্ভ,বিষ,\nআদিয়ে আহি মানুহ জনীৰ সঙ্গ ল'লেহি।ডাক্তৰ ঔষধ হস্পিটেল কৰি কৰি এতিয়া নোৱাৰা শিলক পৰি নমস্কাৰ। বোৱাৰী পুৱাই উঠি যন্ত্ৰৱত এফালৰ পৰা ঘৰৰ সকলো কাম কৰি দুই মান বজাত কঁকালটো পোনাই আকৌ আৰম্ভ। গিজাৰ আৰু ৱাছিং মেছিন দুয়োটা বেয়া হ'ল।ভাল কৰি ল'বলৈ ধনো নাই মনো নাই। তথাপিও মানুহজনীক ঠাণ্ডা পানীৰ ব্যবহাৰ কৰিবলৈ বা লেতেৰা কাপোৰ পিন্ধিবলৈ দিয়া নাই। প্ৰতি সাজতে মাছ বা মাংস দিবলৈ অাপ্ৰাণ চেষ্টা।সংসাৰৰ নানান চিন্তাত ৰাতি টোপনি নহাৰ কাৰণে , কেনেকৈ কতিয়া কাৰ বুদ্ধিত সন্ধিয়া ৰান্ধি বাঢ়ি উঠি দুপেগ মদ খোৱাৰ অভ্যাস হ'ল এতিয়া মনত নপৰে। এইকণ জিৰণিৰ সময়তে আজি কালি লʼৰালি কালৰ গৰু চৰোৱা, লোকৰ বাৰীৰ লিচু,বগৰী চুৰ কৰি খোৱা, পুখুৰী সিঁচি- বৰশী বাই মাছ ধৰা, মাষ্টৰে কাণত ধৰি আঁঠু কঢ়াই থোৱা,মাঘ বিহুত দলঙৰ তলত লগৰীয়াৰ সৈতে লুকাই লুকাই বিড়ি হুপা, বৰষুণত পৰা শিল বুটলি খোৱা , ল'ৰা ছোৱালীয়ে একলগে বৌ- গুদু খেলা , ভবানীৰ লগত.....আদি বিভিন্ন স্মৃতিয়ে মনটো ভাল লগাই যায়।\nকালি বতৰটো ইমান বেয়া আছিল যে দিনটো বাটত মানুহৰ দেখা-দেখি নাছিল। ঠাণ্ডাত প্ৰায় সকলোৱেই হয় জুই কাষত নতুবা লেপৰ তলত আশ্ৰয় লৈছিল। সাত মান বজাত নাথে ৰন্ধা শেষ কৰি জুইৰ কাষত বহি পেগ এটা লৈছিল। হথাতে বৰষুনৰ লগতে হেৰ-হেৰাই শিল পৰিবলৈ ধৰিলে।বাট-চোতালত বৰফৰ চামনি পৰিল ।টৰ্চ লৈ নাথে বাৰান্দাত বহি শিল-বৰষুণ চাবলৈ ধৰিলে। চুবুৰীৰ আন বোৰেও বাৰান্দাৰ পৰা আগেয়ে নেদেখা শিলেৰে ঢকা চোতাল চাই আছিল।\n....... ভবানীৰ সৈতে স্কুলৰ পৰা আহি আছে..বৰষুণৰ লগত শিল পৰিছে.... দুয়োটাই শিল বুটলি বুটলি খাইছে....এটা ঔ বাখলীয়া শিল ওচৰতে পৰিছে ...থপিয়া থপি লাগিছে.. তাই শিলটোৰ ওপৰত পৰি গৈছে .... শিলটো বুটলিবলৈ গৈ তাইৰ গোপন অংগত হাত লাগিছে....। মন্ত্ৰমুগ্ধৰ দৰে এপাকত উঠি গৈ বৰষুণত তিতি তিতি নাথে শিল বুটলি বুটলি খাবলৈ ধৰিলে।


ৰূপালীম/প্ৰথম অঙ্ক - ৱিকিউৎস\n[দুই পৰ্ব্বতৰ মাজৰ এখন পৰ্ব্বতীয়া নৈ... সিপাৰৰ পৰ্ব্বতৰবোৰৰ গাত ৰূকমী গাঁওবোৰ। ৰূকমী অসমৰ পূব সীমান্তৰ পৰ্ব্বতীয়া সভ্য বৌদ্ধ জাতি, ইহঁতৰ সভ্যতা মণিপুৰৰ লগত ৰিজা পাৰি। পৰ্ব্বতৰ গাৰ গাঁৱৰ সৰু সৰু টুপ লগোৱা চাংঘৰবোৰৰ দুৱাৰেদি জুইৰ পোহৰ বিৰিঙি ওলাইছে।জোন-তৰাই আকাশত ভূমুকি মাৰিছে।আকাশখনৰ পৰা বিয়পি পৰা জোনৰ পোহৰে নৈ, বিল, পৰ্ব্বত-বন সকলোকে ৰূপোৱালী কৰি বোলাইছে। নৈৰ কলকলনিয়ে আৰু বতাহৰ ফুৰফুৰণিয়ে ঠাইডোখৰত মিহলি শব্দৰ ঢৌৰ সৃষ্টি কৰিছে।ইপাৰে ওখ ওখ শিলনি। তাতে পানী-যুঁৱলিৰ শিল এটাত...\nমায়াব’ এটা বলিষ্ঠ পীত বৰণীয়া, কুৰি বছৰীয়া, দেখিলে মোহলগা চিত্ৰ-বিচিত্ৰ কাপোৰ পিন্ধা গাঁৱলীয়া ৰূকমী ডেকা.... অকলশৰে বহি আছে। তাৰ হাতত এটা পেঁপা, সি সেই পেঁপাত কিবা তিনিসুৰীয়া এসুৰীয়া সুৰ বজাই আছে। পেঁপাটো বজাবলৈ এৰি নৈৰ পিনে দূৰণিলৈ চাই উচ্‌পিচাই আকৌ পেঁপাত আঙুলি বুলাইছে।\nএনেতে বহু দূৰণিত নৈৰ বুকুত এটা বিনাই গোৱা গীত শুনা গ’ল ....\nজিৰ জিৰ তাতে নিজৰি জিৰ জিৰ নিজৰি অ’\nমায়াব’ৰ বাঁহী বন্ধ হয়। গীত আকৌ নাইকীয়া হয়। মায়াব’ৰ বাঁহী বাজি উঠে।গীত আৰু স্পষ্ট হৈ আহি আকৌ ৰয়। মায়াব’ৰ বাঁহী আকৌ বাজে। গীত এইবাৰ আৰু স্পষ্ট হৈ আহে। গীত ৰয়।মায়াব’ৰ বাঁহী বাজে। গীত এইবাৰ ওচৰত শুনা যায় স্পষ্টকৈ। মায়াব’ই বৰ হেপাহেৰে ডিঙি মেলি মেলি চাই সেই গীতৰ স্পষ্টতাত আনন্দ পাবলৈ ধৰিলে।\nৰূকমী ছোৱালীৰ কণ্ঠ সুৱদিৰে সানমিহলি হৈ সাঙ্গীতিক স্বৰবোৰ শুৱলা বোকোচাত উঠি সেই ঠাইডোখৰৰ চাৰিওফালে উৰি ফুৰিবলৈ ধৰিলে। লাহে লাহে সৰু টুলুঙা নাও এখনত এজনী দীপলিপ বসন্তৰ কুঁহিপাতৰ দৰে কুমলীয়া ৰূকমী ছোৱালী... ওঁঠ দুটা মিচিকি হাঁহিৰে বোলাই, সেই শিলটোৰ ওচৰতে নাও চপালেহি। আঁঠুমূৰীয়া চিত্ৰ-বিচিত্ৰ মেখেলা।বুকত চিত্ৰ-বিচিত্ৰ মেৰণি। গাত এখন বগা পাতল সুঁতাৰ কাপোৰ। মায়াব’ই আথেবেথে আগবাঢ়ি গৈ সুধিলে...]\nমায়াব’ :- [সুৰীয়া মাতেৰে ] ৰুপালীম্ ! আজি ইমান বেলি কিয় ? মোৰ পেঁপা বজাওঁতে ওঁঠ বিষালে।\nৰূপালীম :- [নাৱৰপৰা নামি হাঁহি ] তোমাৰ পেঁপাৰ মাতবোৰে উৰি উৰি গৈ মোক আগভেতি ধৰি আহিবলৈ নিদিয়ে... সিহঁতৰ মাজে মাজে বাট ফালি আহোঁতে বেলি হ’ল আকৌ।[হাঁহে]\nমায়াব’ :- তেন্তে মই আৰু পেঁপা নবজাওঁ।\n[মনটো বৰ বেজাৰ কৰে। ]\nৰূপালীম্ :- বজাবা মায়াব’.... বাৰু মায়াব’! তুমি পেঁপাটোক কিমান মৰম কৰা ?\nমায়াব’ :- খুব ভাল পাওঁ... পেঁপাটো নহ’লে মই এখন্তেকো থাকিব নোৱাৰোঁ।\nৰূপালীম্ :- তেনে পেঁপাটোৰ সতে তুমি থাকা। মই যাওঁগৈ।\n[ওফোন্দ পাতি যাব ধৰে। ]\nমায়াব’ :- [ৰূপালীম্‌ৰ বাউসীত ধৰি] কেলেই যাবাগৈ ৰূপালীম্।\nৰূপালীম্ :- কেলৈ নেযাম ? মই নহ’লে তুমি গোটেই দিনটো অকলে থাকিব পাৰা, গোটেই নিশাটেও পাৰা, কিন্তু তুমি মোক পেঁপাটোৰ সমানকে মৰম নকৰা ?\nমায়াব’' :- পেঁপাটোনো কি, তাতোকৈ তোমাক কতগুণে মৰম কৰোঁ!\nৰূপালীম্ :- তেন্তে পেঁপাটো দিয়াচোন।\n[পেঁপাটো মায়াব’ৰ হাতৰপৰা নি শিলৰ ওপৰত থৈ ভৰিৰে গচকি ভাঙি দিয়ে। মায়াব’ই থাপ মাৰি ৰূপালীম্‌ৰ ভৰিটো আঁতৰাই ভগা পেঁপাটো হাতৰ তলুৱাত আলফুলকৈ তুলি ব্যাধৰ শৰত মৰা ৰঙা ধুনীয়া চৰাইটোৰ দৰে লৈ তালৈ বৰ বেজাৰেৰে চায়। ৰূপালীমে খিলখিল্‌কৈ হাঁহি দিয়ে। ]\nৰূপালীম্ :- এতিয়া কেনে ?\nমায়াব’ :- তুমি বৰ অকৰুণ ৰূপালীম্! তুমি নিৰ্দয়া...\nৰূপালীম্ :- পেঁপা বলিয়া... বাঁহৰ পেঁপাটো ভাঙিলত বোলে আকৌ মই অকৰুণ হলোঁ। ভাল হ’ল, এতিয়া সেই সময়ত মোলৈ মনত পৰি থাকিবহে তেও!\nমায়াব’ :- এতিয়া তুমি নহা সময়ত কোনে তোমাৰ মাত মাতিব ? কোনে তোমাৰ মিঠা মিঠা গীত মোক শুনাব ?\nৰূপালীম্ :- [আচৰিত হৈ মায়াব’ৰ কথাবোৰৰ ভালকৈ মৰ্ম বুজিব নোৱাৰি ] কিয় ? কেনেকৈ বাৰু সি মোৰ মাত মাতিছিলে ?\nমায়াব’ :- মোৰ হিয়াৰ মাজত সোমাই থকা ৰূপালীমৰ মাতটিয়ে এই পেঁপাৰ বিন্ধাই বিন্ধাই ওলাই আহি তোমাৰেই দৰে এই পেঁপাটিয়ে তোমাৰ গীতকে মোক গাই শুনাইছিলে। ৰূপালীম্ ! তুমি কিয় ইমান নিমৰমিয়াল বাৰু ? তুমি অকলৈ এৰি থৈ গ’লে তুমিয়ে হৈ পেঁপাটিয়ে মোক কতনো ইননি-বিননিৰে বিয়াকুল কৰি থৈছিলে।\nৰূপালীম্ :- তেন্তে তুমি মোক নকলে কিয় মায়াব’ ? নকলা কিয় ? [পেঁপাটো নিজৰ হাতলৈ আনি তাক চুমা খাই হুক্-হুক্‌কৈ কান্দি ] তেন্তে মোক নকলা কিয় ? নকলা কিয় ?\nমায়াব’ :- তুমিনো বাৰু ভাঙিলা কিয় ?\nৰূপালীম্ :- মোৰ খং উঠিলে আকৌ!\nমায়াব’ :- তোমাৰ খং কত উঠে ?\nৰূপালীম্ :- [উত্তৰ দিব নোৱাৰি ৰৈ থাকি ] জানো ক’ত উঠে। ভৰিতো উঠে, মূৰতো উঠে।\nমায়াব’ :- বুকুত উঠে নে নুঠে ?\nৰূপালীম্ :- নুঠে।\nমায়াব’ :- কিয় ?\nৰূপালীম্ :- বুকুত মৰমহে থাকে।তালৈ খং গ’লে মৰমবোৰ পমি যাব নহয়।\nমায়াব’ :- তেন্তে মোলৈ মৰম লগা মনটো মূৰত থাকে নহয়নে ? সেইটো খঙত পুৰি গ’ল।\nৰূপালীম্ :- ইহ্ নাই যোৱা আকৌ। মই ভৰিৰেহে খং কৰি পেঁপাটোৰ পেটু উলিয়ালোঁ। হিঃ হিঃ হিঃ।\n[মায়াব’ই ভগা পেঁপাটো নিজৰ হাতলৈ আনি বেজাৰ মনেৰে চাই থাকে। ৰূপালীমে মায়াব’ক ভাল লগাবলৈ চাই মূৰে গায়ে হাত ফুৰায়। ]\nৰূপালীম্ :- বাৰু মায়াব’! মই তোমাক এটা পেঁপা সাজি দিম দেই!\nমায়াব’ :- বাৰু দিবা!\nৰূপালীম্ :- বাৰু মায়াব’! জোনটোৱে ইমানবোৰ পোহৰ দি থাকে, তাৰ পোহৰবোৰ বাৰু ঢুকাই নেযায় কিয়?\nমায়াব’ :- সি পৃথিৱীখন খুব ভাল পায় সেই গুণে। সেই পোহৰবোৰ জোনৰ মৰম। পৃথিৱীখনলৈ জোনৰ ইমান মৰম আছে... সি কেতিয়াও নুঢুকায়। বাৰু ৰূপালীম্! তোমাৰো মোলৈ তিমান মৰম আছেনে?\nৰূপালীম্ :- আছে মায়াব’, আছে। তোমালৈ মোৰ খুব মৰম আছে মায়াব’!\n[মায়াব’ কিছুপৰ নিস্তব্ধ হৈ থাকে ]\nমায়াব’ :- [লাহে লাহে অমনোযোগী হৈ ] ৰূপালীম্!...\nৰূপালীম্ :- কি হ’ল মায়াব’?\nমায়াব’ :- আমিতো আৰু ইয়াত সৰহ পৰ বহি থাকিব নোৱাৰিম।\nৰূপালীম্ :- নোৱাৰিলে কি হ’ব ?\nমায়াব’ :- মোৰ তেতিয়া তোমাক পঠিয়াই দিবলৈ বেয়া লাগিব নহয়!\nৰূপালীম্ :- ন’গলে মোক মোৰ বুঢ়া বোপায়ে খং কৰিব নহয়... মোৰ বুঢ়া বোপাইক কোনে খুৱাব? কোনে ৰান্ধি-বাঢ়ি দিব?\nমায়াব’ :- [অলপ পৰ গুণি-গাথি থাকি ] তেন্তে ৰূপালীম্! তুমি আৰু মোৰ নোহোৱা নেকি?\nৰূপালীম্ :- কেলৈ, সদায় দেখোন মই তোমাৰ হৈয়ে আছোঁ... আৰুনো কেনেকৈ হ’ব লাগে?\nমায়াব’ :- তুমি মোক বিয়া কৰাই মোৰ ঘৰত পুৱতিৰপৰা গধূলিলৈ, গধূলিৰপৰা পুৱালৈ থাকিব লাগিব।\nৰূপালীম্ :- সেইদৰে থাকিলে মোৰ বুঢ়া বোপায়ে কেনেকৈ খাব? কেনেকৈ জীৱ? মায়াব’! তুমি জানো মোক সদায় দেখি দেখি আমনি নেপাবা?\n[ৰূপালীমে কেৰাহিকৈ চাই মায়াব’ৰ ভাব লক্ষ্য কৰে। ]\nমায়াব’ :- কেলৈ আমনি পাম? তোমাক দেখোঁতে দেখোঁতে সদায় নতুন নতুন দেখিহে থাকিম।\nৰূপালীম্ :- তুমি মোক সদায় বোপাইৰ ঘৰত চাই আহিবা। ময়ো তোমাক চাই থাকিবলৈ পাম।\nমায়াব’ :- এইদৰে কিমান দিন থাকিবা।\nৰূপালীম্ :- সদায় থাকিম। সদায় তুমি মোক চাই থাকিবা। ময়ো তোমাক চাই থাকিম।\n[ৰূপালীমে মায়াব’ৰ মুখলৈ ৰ লাগি চাই থাকে। মায়াব’ই দূৰণিৰ পৰ্ব্বতলৈ চায়। ৰূপালীমে মায়াব’ৰ কথাত তেওঁৰ আন্তৰিকতা উপলব্ধি কৰি মায়াব’ক আৰু উদিগ্ন কৰিবলৈ বুলি কয়। ]\nৰূপালীম্ :- মায়াব’ ! আজি মই ঘৰলৈ সোনকালে যাম দেই।\nৰূপালীম্ :- আমাৰ বাই আহিছে আজি। বাইৰ লগত এটা অকণমান ল’ৰা আনিছে। সি কোলাত ল’লে কান্দে। সি কান্দিলে মই তাৰ মুখত আঙুলিটো সুমাই দিওঁ। হিঃ হিঃ .... মায়াব’! তাক মোৰ বৰ লবৰ মন গৈছে। মই এইবাৰ আহোঁতে তাক হোৰাত ভৰাই লৈ আহিম দেই!\nমায়াব’ :- উহুঁ, লোকৰ ল’ৰা কি লৈ থাকিবা ? নিজৰ এটা হ’লহে সদায় লৈ থাকিব পাৰিবা।\nৰূপালীম্ :- নিজৰনো ক’ত পাবা আকৌ?\nমায়াব’ :- [দুষ্টালিৰে ] ক’ত পাবা? মোক বিয়া কৰিলেই পাবা।\nৰূপালীম্ :- [খং ভাও জুৰি মায়াব’ক ভুকু মাৰি ] লকৰাওঁ।\nমায়াব’ :- কৰাবা, কৰাবা... মোক বিয়া কৰালে যিহে এটা নোদোকা শকত ল’ৰা পাবা! নোদোকা নোদোকা তাৰ হাত-ভৰি, জিলিকা জিলিকা তাৰ চকু, তেতিয়া কিমান লবৰ মন যায় লৈ থাকিবা। [হাঁহে ]\nৰূপালীম্ :- [খং দেখুৱাই ] মায়াব’! তুমি মোক তেনেকৈ জোকাই থাকিলে মই হ’লে এতিয়াই গুচি যাম।\nমায়াব’ :- [হাঁহি ] বাৰু , বাৰু, নেলাগে যাব। বাৰু, মোক বিয়া কৰাব নেলাগে। মই এনেয়ে এটা ল’ৰা আনি দিম।তুমি ধেমালি কৰি থাকিবা।\nৰূপালীম্ :- ক’ত পাবা?\nমায়াব’ :- আমাৰ গাঁৱত এটা আছে। যিহে সুন্দৰ, তুমি দেখিলে তাক এখন্তেলৈকো এৰি নিদিবা।\nৰূপালীম্ :- [উৎসুক হৈ ] সঁচানে? সঁচানে? পিছে তাৰ মাক-বাপেকে কেলৈ এৰি দিব?\nমায়াব’ :- মই আনিহে দিব লাগে।\nৰূপালীম্ :- তেন্তে মায়াব’, আনিবাচোন দেই। মই তাক খুব মৰম কৰিম। তাক মই সদায় লগত লৈ ফুৰাম। মোৰ লগতে খুৱাম। মোৰ লগতে শুৱাম। তাক মই কেতিয়াও লগৰপৰা এৰি নিদিওঁ।\nমায়াব’ :- ৰূপালীম্। ল’ৰাটো আনিলে তুমি আৰু মোক ক’ত বিচাৰিবা? ক’ত মৰম কৰিবা? তুমি ল’ৰাটোৰ সৈতে উমলি থাকিবা।\nৰূপালীম্ :- কেলৈ? ল’ৰাটো মই বুকুত সুমাই থ’ম আৰু তাক মৰম কৰি কৰি তোমাৰে সৈতে কথা পাতি থাকিম।\nমায়াব’ :- ৰূপালীম্... [গভীৰ প্ৰণয়ৰ ভাবেৰে চাই থাকে। ]\nৰূপালীম্ :- [বৰ মৰমেৰে মায়াব’লৈ চায় ] মায়াব’ ! এতিয়া ৰাতি হ’ল। জোন বহুতো উঠিলে। মই আৰু যাওঁগৈ দেই ! নহলে বুঢ়া আপুৱে বিচাৰি আহিব। মোক তোমাৰ সৈতে ইয়াত দেখিলে বৰ খং কৰিব।\nমায়াব’ :- [অলপ আচৰিত হৈ ] কিয় ?\nৰূপালীম্ :- বুঢ়া বোপায়ে মোক তোমাৰ ওচৰলৈ আহিবলৈ হাক দিছিল।\nমায়াব’ :- কিয়?\nৰূপালীম্ :- বোপায়ে কৈছিল বোলে সি পেঁপা বজাই থকা ল’ৰাই কি ছোৱালী পোহপাল দিব?\nমায়াব’ :- [অভিমান কৰি ঘপহকৈ উঠি ] অ’ বাৰু তেন্তে... যোৱা। মই আৰু ইয়ালৈ নাহোঁ। মই ক’ৰবালৈ গুচি যাম।\nৰূপালীম্ :- [বেজাৰকৈ ] কেলৈ গুচি যাবা ? তুমি গুচি গ’লে মই কাৰে সতে থাকিম ?\n[হঠাৎ জুনাফা হাবিৰ মাজৰপৰা ওলাই আহে। ]\nজুনাফা :- মোৰ লগত থাকিবি।\n[জুনাফাক দেখি মায়াব’ আচৰিত হয় কিন্তু ৰূপালীম্ জাপ মাৰি জুনাফাৰ ওচৰলৈ যায়। ]\nৰূপালীম্ :- তুমি ইয়ালৈ কিয় আহিলা?\nজুনাফা :- তোক বিচাৰি। মই তোক ওয়ালৈ আহিবলৈ হাক দিছিলোঁ নহয়?\nৰূপালীম্ :- আপু ! মায়াব’ই বৰ বেজাৰ পাইছে। তুমি মোক তাৰ ওচৰলৈ আহিবলৈ নিদিয়া দেখি।\nজুনাফা :- এৰা, নিদিওঁ। [মায়াব’ক ] মায়াব’! ৰূপালীমক বিয়া কৰাবলৈ এনেয়ে নাপাৱ। নিজে এটা বাঘ মাৰি তাৰ মূৰটো মোৰ আগত দিবি, তেতিয়াহে তাইক তোলৈ দিম।\nমায়াব’ :- [এবাৰ ৰূপালীমলৈ চাই, এবাৰ হুনাফালৈ চাই ] তেন্তে সেয়ে হব জুনাফা ! মই আহিলোঁ।\nৰূপালীম্ :- ময়ো যাম। মায়াব’ৰ সতে ময়ো যাম। বাঘ চিকাৰ কৰিম।\nজুনাফা :- [কঠোৰভাৱে ] ওহোঁ, নোৱাৰ।\n[ৰূপালীমক হাতত ধৰি লৈ আহে। ৰূপলীমে বিয়াকুল হৈ মায়াব’লৈ চাই থাকে।জুনাফাই থিৰ চকুৰে মায়াব’লৈ চায়। মায়াব’ই জুনাফালৈ টানকৈ চায়। তাৰ তূণৰপৰা এডাল কাঁৰ উলিয়ায়। ]\nমায়াব’ :- জুনাফা! এই কাঁৰে তুমি বিচৰা বাঘৰ মূৰ নিবিন্ধে মানে আৰু কাঁৰ চুঙাত নোসোমায়হি।\n[মায়াব’ গহীন আৰু দৃঢ়প্ৰতিজ্ঞ হৈ তাৰপৰা এখোজ দুখোজকৈ ওলাই যাব ধৰে। ৰূপালীমে কন্দনামুৱা হৈ এবাৰ জুনাফাৰ মুখলৈ, এবাৰ মায়াব’ৰ পিনে চাই যাবও খোজে আৰু জুনাফাৰ কঠোৰ চকুৰ শাসনত যাবলৈ সাহ নকৰি কান্দো কান্দো হৈ ঠুনঠুনাই উচপিচায়। ]\nৰূপালীম্ :- [বলেৰে মায়াব’ৰ ফালে আগবাঢ়ি ] ময়ো যাম। ময়ো চিকাৰলৈ যাম।\nজুনাফা :- [কাপোৰ আজুৰি টানি আনি ] নোৱাৰ। নোৱাৰ।\nৰূপালীম্ :- আপু....\nজুনাফা :- নো...ৱা...ৰ।\n"https://as.wikisource.org/w/index.php?title=ৰূপালীম/প্ৰথম_অঙ্ক&oldid=6359"ৰ পৰা অনা হৈছে


Pantaset D in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Pantaset D ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nPantaset D की जानकारी\nPantaset D ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Pantaset D Benefits & Uses in Assamese- Pantaset D ar laabh aaru byavaharsamuh\nPantaset D ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Pantaset D Dosage & How to Take in Assamese - Pantaset D ar paali aaru xeya kenedore lobo\nPantaset D ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Pantaset D Side Effects in Assamese- Pantaset D ar parshwakriyasamuh\nPantaset D সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Pantaset D Related Warnings in Assamese- Pantaset D xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Pantaset Dৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Pantaset D with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Pantaset D ar gurutor kriya-pratikriya\nPantaset D মতভেদসমূহ- Pantaset D Contraindications in Assamese- Pantaset D nishedhsamuh\nPantaset D ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Pantaset D in Assamese- Pantaset D ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Pantaset D ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Pantaset D Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Pantaset D kriya-pratikriya\nPantaset D ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Pantaset D Benefits & Uses in Assamese - Pantaset D ar laabh aaru byavaharsamuh\nPantaset D তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nPantaset D ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Pantaset D Dosage & How to Take in Assamese - Pantaset D ar paali aaru xeya kenedore lobo\nPantaset D-ৰ উপাদানসমূহ - Pantaset D Active Ingredients in Assamese - Pantaset D-ar upadaansamuh\nPantaset D ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Pantaset D Side Effects in Assamese - Pantaset D ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Pantaset D ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nPantaset D সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Pantaset D Related Warnings in Assamese - Pantaset D xonkranta xatarkatabanisamuh\nPantaset D-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nPantaset D গৰ্ভৱতী মহিলাৰ বাবে সুৰক্ষিত।\nPantaset D-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nআপুনি যদি স্তন্যপায়ী মহিলা, আপুনি Pantaset D ৰ ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱৰ সম্মুখীন হব পাৰে। আপুনি যদি এইবোৰৰ সম্মুখীন হয়, চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ নোলোৱাকৈ গ্ৰহণ নকৰিব। চিকিতসকে পৰামৰ্শ দিয়া অনুসৰি কৰক।\nবৃক্কত Pantaset D কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nবৃক্ক ৰ বাবে Pantaset D ক্ষতিকাৰক নহয়।\nযকৃতত Pantaset D কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nPantaset Dৰ কলিজা ৰ ওপৰত পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ কেইটামান ঘটনাহে ৰিপৰ্ট কৰা হৈছে।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Pantaset D ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nPantaset Dৰ হৃদয় ৰ ওপৰত কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া নাই।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Pantaset Dৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Pantaset D with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Pantaset D ar gurutor kriya-pratikriya\nPantaset D তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nPantaset D মতভেদসমূহ - Pantaset D Contraindications in Assamese - Pantaset D nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Pantaset D লোৱা অনুচিত যাতে -\nPantaset D ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Pantaset D in Assamese - Pantaset D ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Pantaset D-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Pantaset Dয়ে অভ্যাসৰ সৃষ্টি নকৰে।\nনহয়, মগজু খটাবলগা কোনো কাম আপুনি কৰাটো অনুচিত, আপুনি Pantaset D লোৱাৰ পিছত সেয়া সক্ৰিয় কিয়নো আৰু সতৰ্ক থকাটো প্ৰয়োজনীয়।\nPantaset D লোৱাৰ পিছত কোনো পাৰ্শ্চক্ৰিয়া নাই।\nনহয়, মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত Pantaset D ব্যৱহৃত নহয়।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Pantaset D ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Pantaset D Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Pantaset D kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Pantaset Dৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nখাদ্যৰ সৈতে Pantaset D লোৱাট নিৰাপদ।\nমদ আৰু Pantaset Dৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nPantaset D আৰু মদ একেলগে পান কৰাৰ ফলত আপোনাৰ দেহত গুৰুতৰ প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে।\nPantaset D ৰ অনুকল্প - Substitutes for Pantaset D in Assamese\nPantaset D के लिए सारे विकल्प देखें\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Pantaset D লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Pantaset D ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Pantaset D সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Pantaset D ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Pantaset D সেৱন কৰে?


এজন কাবুলীৱালা মূল: - ইংৰাজী। লেখকঃ ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ। অনুবাদ: -গৌৰৱ শইকীয়া - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nমোৰ ৫ বছৰীয়া কণমানিজনী মিনি অনৰ্গল কথা নপতাকৈ থাকিবই নোৱাৰে। আৰু মই ডাঠি ক’ব পাৰো যে তাই তাইৰ গোটেই দিনটোৰ সময়ছোৱা এক মিনিট সময়ো মৌন হৈ থাকিব নোৱাৰে। তাইৰ মাকে প্ৰায়েই তাইৰ এই স্বভাৱটোৰ দ্বাৰা বিৰক্ত হৈ তাইৰ পেকপেকনি বন্ধ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে যদিও মই ইয়াৰ সম্পূৰ্ণ বিপৰীত। তাইক মৌন দেখাটো সঁচাকৈয়ে অস্বাভাৱিক, যিটো মই কেতিয়াও দীৰ্ঘ সময় ধৰি সহিব নোৱাৰো আৰু সেয়েহে প্ৰায়েই মোৰ তাইৰ লগত কথা পতা সময়খিনি আনন্দৰে পাৰ হয়।\nউদাহৰণস্বৰূপে এদিন ৰাতিপুৱা মই যেতিয়া মোৰ নতুন উপন্যাসখনৰ সাত নম্বৰ অধ্যায়ত মগ্ন হৈ আছিলো তেতিয়া মিনি মোৰ ৰুমলৈ দৌৰি আহি মোৰ গাত ধৰি ক’লে “দেউতা আমাৰ চকীদাৰ ৰামদয়ালে কাউৰীটোক কউৰী বুলি কয়; সি সঁচাকৈয়ে একো নাজানে, নহয়নে?” মই তাইক ইয়াৰ পাৰ্থক্য বুজাবলৈ লোৱাৰ আগতেই তাই পুনৰ বেলেগ এটা বিষয় আৰম্ভ কৰিলেই “দেউতা! ভোলাই কৈছে যে ডাৱৰবোৰৰ মাজত এটা হাতী আছে আৰু সি তাৰ শুৰেৰে পানীবোৰ তললৈ মাৰি পঠিয়াই দিয়ে কাৰণে বৰষুণ দিয়ে।” তাইক এইবোৰ কথাৰ শেষবাৰৰ বাবে কিবা এটা ক’ও বুলি মুখ মেলোঁতেই তাই শেষৰটো প্ৰশ্নবাণ মাৰে-“দেউতা মা তোমাৰ কি হয়?”\n”মোৰ নবৌ হয়!” মই মুখেৰে সেইবুলি ভোৰভোৰাব লওঁতেই নিজক অলপ সম্বৰণ কৰি মই তাইক ভোলাৰ লগত খেলিবলৈ পঠিয়াও।\nমোৰ খিৰিকীখনৰ পৰা সন্মুখৰ ৰাষ্টাটো সম্পূৰ্ণকৈ দেখি, কণমানিজনীয়েও মোৰ ভৰিৰ টেবুলৰ তলত আপোনপাহৰা হৈ খেলত ব্যস্ত থকাৰ সময়তেই ময়ো মোৰ উপন্যাসখনৰ সপ্তম খণ্ডটোৰ ৰচনাত দেহেকেহে লাগো য’ত উপন্যাসখনৰ নায়ক প্ৰতাপ সিংহই নায়িকা কাঞ্চনলতাক নিজৰ বাহুত আকোঁৱালি দূৰ্গৰ তৃতীয় মহলাৰ খিৰিকীৰে পলোৱাৰ দিহা কৰে; তেনেতে হঠাতে মিনিয়ে তাইৰ খেলা এৰি খিৰিকীৰ কাষলৈ গৈ “কাবুলীৱালা! কাবুলীৱালা!” বুলি চিঞৰা আৰম্ভ কৰে আৰু মই নিশ্চিত যে তাই খিৰিকীৰে এটা কাবুলীৱালাক ধীৰগতিত ৰাষ্টাৰে পাৰ হৈ যোৱা দেখিছে যাৰ পিন্ধনত এযোৰ মলিন কুৰ্তা আৰু এটা দীঘল পাগুৰি। সি তাৰ হাতত আঙুৰ ভৰ্ত্তি এটা বাকচ কঢ়িয়াই নিছে।\nঅৱশ্যে মই এইক্ষেত্ৰত মোৰ ছোৱালীজনীৰ মনৰ প্ৰতিক্ৰিয়াৰ কথা ক’ব নোৱাৰিলেও মই তৎকালে ভাবিলো যে নিশ্চয় কাবুলীৱালাজন এতিয়া ভিতৰলৈ সোমাই আহিব আৰু মোৰ সপ্তম অধ্যায়টো আধৰুৱা হৈয়েই ৰ’ব। সেই সময়তেই কাবুলীৱালাজন অলপ সময় বাটত ৰ’ল আৰু মিনিলৈ ঘূৰি চালে আৰু তাই ভয়ত বিতত হৈ দৌৰি মাকৰ কাষ চাপিলগৈ। তাইৰ এটা মিছা বিশ্বাস আছিল যে কাবুলীৱালাজনে কঢ়িয়াই অনা বেগটোত তাইৰ নিছিনা সৰু সৰু ল’ৰাছোৱালীক সুমুৱাই ৰখা হয়। তেনেতে কাবুলীৱালাজন মোৰ দুৱাৰমুখ পালেহি আৰু মোক এটি হাঁহিৰে সম্ভাষণ জনালে।\nএনেদৰেই মোৰ উপন্যাসৰ নায়ক-নায়িকাৰ অৱস্থিতিও অনিশ্চিত হৈ ৰ’ল, যিহেতু মানুহজনক মাতি অনা হ’ল গতিকে তেওঁৰ পৰা কিবা এটা লোৱাটো প্ৰয়োজনীয় হৈ পৰিল। মই দুই এপদ সৰুসুৰা সামগ্ৰী কিনাৰ লগতে আব্দুৰ ৰহমানৰ লগত ক্ষন্তেকীয়া ৰাছিয়ান, ইংৰাজ আৰু সীমান্ত নীতিৰ বিষয়ে দুই এষাৰ কথা পাতিলো।\nসি যাবলৈ উলোৱাৰ আগতে মোক সুধিলে-“কণমানিজনী ক’ত?”\nআৰু ময়ো ভাবিলো যে মিনিক তাইৰ মিছা ভয়ৰ পৰা মুক্ত কৰি দিয়াৰ এইটোৱেই সুযোগ।\nতাই মোৰ চকীখনৰ ওচৰত থিয় হৈ কাবুলীৱালাটোৰ বেগটোলৈ ঘূৰিপকি চাব ধৰিলে\n; সি তাইক বাদাম আৰু কিচমিচ যাচিলে যদিও তাই মোক বেছি সযোৰে খামোচ মাৰি ধৰিহে থাকিল আৰু তাইৰ সন্দেহো বেছি বাঢ়িহে গ’ল।\nএইখনেই আছিল সিহঁতৰ প্ৰথম দেখাদেখি।\nইয়াৰ কিছুদিন পিছত এদিন ৰাতিপুৱা মই ঘৰৰ পৰা বাহিৰলৈ ওলাই যাব লওঁতেই মিনিক মই কাবুলীৱালাটোৰ লগত দুৱাৰমুখত বহি হাঁহি-ধেমালিৰে কথা পাতি থকা দেখিলো। মোৰ জীৱনত তাইক কেতিয়াও মই তাইৰ দেউতাকৰ বাহিৰে তাইৰ কথা শুনা ইমান এজন ধৈৰ্য্যশীল শ্ৰোতা লগ পোৱা মনত পেলাব নোৱাৰিলো। ইতিমধ্যেই তাইৰ সৰু শাৰীখনৰ পাৰীটো তাইৰ নতুন অভ্যাগতজনে দিয়া কাঠবাদাম আৰু খিচমিচেৰে ভৰি পৰা দেখিলো। “তাইক এইবোৰ কিয় দিছা?” মই সেইবুলি কৈ তাক আঠঅনা এটা জেপৰ পৰা উলিয়াই দিলো আৰু সিয়ো কোনো সংকোচ নকৰাকৈ তাৰ পকেটত ভৰাই থ’লে।\nকিন্তু মই ঘূৰি অহাৰ অলপ পিছতেই সেই পইচাটোৱে মূল পয়মাল সংঘটিত কৰিলে, কিয়নো আঠঅনাটো কাবুলীৱালাটোৱে সেই পইচাটো মই যোৱাৰ পিছত মিনিৰ হাতত দি থৈ গ’ল আৰু মাকে তাইৰ হাতত সেই উজ্জ্বল সিকিটো দেখাত তাইৰ ওপৰত উত্তেজিত হৈ জেৰা কৰা আৰম্ভ কৰি দিলে: -“তই এই আঠ অনাটো ক’ত পালি?”\n“কাবুলীৱালাটোৱে মোক দিলে!” মিনিয়ে উৎফুল্ল হৈ ক’লে।\n“কাবুলীৱালাটোৱে তোক এইটো দিলে!” চক্ খাই তাইৰ মাকে প্ৰায় চিঞৰিয়েই সুধিলে। “অই মিনি! তই এইটো বাৰু তাৰ পৰা কেনেকৈ ল’লি?”\nমই যেনিবা সেই সময়তেই তাত গৈ পাই তাইক মাকৰ জেৰাৰ পৰা বচালো।\nএয়াই সিহঁতৰ প্ৰথম তথা দ্বিতীয়বাৰৰ লগপোৱা নাছিল। সিহঁতে প্ৰায়েই ইটোৱে সিটোক লগ কৰিছিল আৰু কাবুলীৱালাটোৱেও মিনিক বাদাম আৰু কিচমিচৰ জড়িয়তে তাইৰ মনৰ পৰা তাৰ প্ৰতি থকা ভয় আঁতৰাইছিল আৰু এনেদৰেই দুয়োটা ভাল বন্ধু হৈ পৰিছিল।\nসিহঁতে বহুতো অদ্ভুতধৰণৰ কৌতুক বনাই সেইবোৰত আমোদ লভিছিল। তাৰ সন্মুখত বহি মিনিয়ে তাৰ বৃহৎ চেহেৰাটোলৈ চাই তাক প্ৰশ্ন কৰিছিল-“কাবুলীৱলা অ’ কাবুলীৱালা তোমাৰ বেগটোত কি আছে?” সিয়ো তাইক একেধৰণে নাকেৰে আৱাজ উলিয়াই এজন পৰ্বতাৰোহীৰ দৰে উত্তৰ দিছিল “এটা হাতী” যদিও ইয়াত ইমান উল্লসিত হ’বলগীয়া একো নাছিল কিন্তু কেনেকৈ সিহঁতে এইবোৰত আমোদ পাইছিল সিহঁতেহে জানিছিল। আৰু মোৰ কাৰণে তাই কেনেকৈ এনে এজন অচিনাকি বয়সস্থ মানুহৰ লগত মুকলাকৈ কথা পাতিছিল সেইটো মোৰ কাৰণে সঁচাকৈয়ে চিত্তাকৰ্ষক আছিল।\nঅলপ পিছত কাবুলীৱালাটোৱে তাইৰ ফালে ঘূৰি তাইক সুধিলে “তুমি তোমাৰ শহুৰৰ ঘৰলৈ কেতিয়া যাবা সোণজনী?”\nপ্ৰায়বোৰ বঙালী ছোৱালীয়েই বহু সৰুতে যদিও এই শব্দটো শুনিছে কিন্তু পৰাপক্ষত আমি আমাৰ জীয়ৰীৰ পৰা ইয়াক লুকুৱাই ৰখাৰ ফলত তাই কিছুপৰিমাণে এই প্ৰশ্নটোত অলপ বিমোৰত পৰিল আৰু আচৰিত হ’ল। কিন্তু তাই আচৰিত হোৱা যেন নেদেখু্ৱাই ওলোটাই তাক প্ৰশ্ন কৰিলে-“তুমি গৈছা নেকি তালৈ?”\nকাবুলীৱালাৰ দৰে শ্ৰেণীৰ মানুহৰ মাজত শহুৰৰ ঘৰ শব্দটোৱে দুটা অৰ্থ প্ৰকাশ কৰে। ইয়াৰে এটাই জেল বুজাই য’ত কোনোধৰণৰ নিজাববীয়া ব্যয় নোহোৱাকৈ ব্যক্তিক শহুৰৰ ঘৰৰ দৰেই আলপৈচান ধৰা হয়। গতিকে এইটো ক্ষেত্ৰত মিনিৰ হৃষ্টপুষ্ট সংগীজনে অ’ বুলি কথাষাৰ শলাগি নিজৰ হাতৰ মুঠি টোৱাঁই কোনো অদৃশ্য পুলিচক গালি পৰাৰ ভাও দেখুৱালে “মই মোৰ শহুৰক ঠেকেচি ঠেকেচি মাৰিম।” মিনিয়ে এই দৃশ্য দেখি হাঁহিত সম্পূৰ্ণৰূপে ফাটি পৰিল।\nসেই সময়বোৰ আছিল শৰৎ ঋতুৰ পুৱাৰ সময়, যি সময়ত ৰজাই তেওঁৰ পুৰণি দূৰ্গৰ পৰা যুদ্ধলৈ ওলাই আৰু মই ক’তো ক’লৈকো নোলোৱাকৈ কলিকতাৰ পৰা এটা চুকলৈও নোলাই মোৰ মনটোক সমগ্ৰ বিশ্বত ভ্ৰমি ফুৰিবলৈ এৰি দিওঁ। ইখন দেশৰ পৰা সিখন দেশত মোৰ মনটো পৰ্যটকৰ দৰে তাৰ ৰাষ্টাই ঘাটে ঘূৰি ফুৰে আৰু এনেদৰেই মই পৰ্বত-পাহাৰ, জানজুৰি, হাবিবননি সমূহক লগ লগাই সপোনৰ জাল গুথোঁ।\nতেনেতে মোৰ ভাৱনাত মিনিৰ মাকে আহি যতি পেলালেহি “সেই মানুহটোৰ পৰা সাৱধান হ’বা!”\nদূৰ্ভাগ্যবশত মিনিৰ মাক এগৰাকী ৰক্ষণশীল মহিলা আৰু যেতিয়াই তেওঁ ৰাষ্টাত কিবা হুলস্থূল শুনে, অথৱা কোনোবা অচিন ব্যক্তিক ঘৰলৈ সোমাই অহা দেখে তেওঁ এইটো সামৰণিতেই উপনীত হয় যে সেয়া হয় কোনোবা চোৰ, নহ’লে কোনোবা মদাহী, নহৈ কোনোবা ইংৰাজ নাৱিক, নহয় সাপ, নতুবা পইতাঁচোৰা। ইমান বছৰৰ পিছতো তেওঁ এইসমূহ ভয়ৰ পৰা মুক্ত হ’ব নোৱাৰিলে আৰু সেয়েহে তেওঁ এতিয়া মোক আহি কাবুলীৱালাটোৰ ওপৰত কাঢ়া নজৰ ৰাখিবলৈ আহি অনুৰোধ কৰিলেহি।\nমই তেওঁৰ এই উদ্বেগত হাঁহিবলৈ গৈয়ো অলপ সময়ৰ কাৰণে তেওঁ গুৰুগম্ভীৰভাৱে সোধা এটা প্ৰশ্নত ৰৈ গ’লো।\n“সৰু ল’ৰাছোৱালী সমূহক অপহৰণ কৰা নহয়নে?”\nহয় জানো, নহয় কাৰণ কাবুলতটো দাসত্ত্ব প্ৰথা এতিয়া বৰ্তি থকা নাই।\nএইটো অৰ্থহীন যেন লাগিলেও মিনিৰ মাকৰ প্ৰশ্ন আছিল যে সেই প্ৰকাণ্ড মানুহজনে এটি সৰু বাচ্ছাক নিজৰ লগত সুমুৱাই ৰাখি লগত নিব পৰাৰ সম্ভাৱনা আছে নেকি?\nবছৰত এবাৰ জানুৱাৰী মাহত কাবুলীৱালাটো নিজৰ ঘৰ আফগানিস্থানলৈ ওভতে আৰু তাৰ আগতেই সি ঘৰে ঘৰে গৈ তাৰ পাবলগীয়া বকেয়াখিনি আদায় কৰে। কিন্তু ব্যস্ততাৰ মাজতো সি প্ৰতিদিনে মিনিক লগ কৰিবলৈ সময় উলিয়াই।\nএদিন ৰাতিপুৱা সি কাবুললৈ যাব উলোৱাৰ অলপ দিন আগতে মই মোৰ পূৰ্বৰ লিখাসমূহ লুটিয়াই বগৰাই পৰীক্ষা কৰি থাকোঁতে হঠাতে পদপথত এটা ডাঙৰ হূলস্থূল শুনিলো আৰু বাহিৰলৈ ওলাই গৈ দেখিলো যে কাবুলীৱালা ৰহমানক পুলিচে চোলাত ধৰি লৈ গৈছে আৰু এজন পুলিচৰ হাতত এখন চুৰী। তেনেতে বাৰাণ্ডাত খেলি থকা মোৰ ছোৱালী মিনিয়ে তাক দেখি আগবাঢ়ি আহি আগচি সুধিলে “অ’ কাবুলীৱালা, কাবুলীৱালা তুমি শহুৰৰ ঘৰলৈ যোৱা নেকি?” সেইদিনা তাৰ হাতত তাইক দিবলৈ একো বেগ নাছিল আৰু সি তাইলৈ ঘূৰি চাই ক’লে “তালৈকে গৈ আছো মই।” কিন্তু তাইক তাৰ উত্তৰত আমোদ পোৱা যেন নালাগিল। তেনেতে সি তাইৰ লগত পুনৰ সেই পুৰণা ধেমালিটো কৰিলে। “মই মোৰ বুঢ়া শহুৰক ঠেকেচি মাৰিম কিন্তু মোৰ হাত দুখন বন্ধা আছে।”\nহত্যাৰ অভিযোগত ৰহমানৰ কেবাবছৰো জেল হ’ল।\nসময়ৰ লগে লগে আমিও তাক পাহৰি পেলালো আৰু আনকি মোৰ মিনিয়েও তাক পাহৰি পেলালে। বয়সৰ লগে লগে তায়ো তাইৰ সমবয়সীয়া ছোৱালীবোৰৰ লগত খেলাধূলা কৰি ডাঙৰ হ’বলৈ ধৰিলে আৰু কদাচিতহে তাইৰ লগত মোৰ কথাবতৰা হোৱা হ’ল, আগৰদৰে তাই আহি মোৰ দুৱাৰদলিত ভুমূকিও নমৰা হ’ল।\nসময়বোৰ পাৰ হৈ যাব ধৰিলে আৰু আমিও আমাৰ মিনিৰ বিয়াৰ প্ৰস্তুতি চলাবলৈ আৰম্ভ কৰিলো ঠিক দুৰ্গা পূজাৰ সময়ছোৱাতেই। দেৱী দুৰ্গাই পিতৃৰ গৃহ ত্যাগ কৰি কৈলাসলৈ ওলোৱাৰ দৰেই মোৰ মৰমৰ জী জনীয়েও তাইৰ বাপেকৰ ঘৰ ত্যাগ কৰি শহুৰৰ ঘৰলৈ যাবলৈ সাজু হৈ উঠিল।\nৰাতিপুৱাটো উজ্জ্বলতাৰে পাৰ হ’ল। বৰষুণৰ পিছত সমগ্ৰ বতৰটো পৰিষ্কাৰ হৈ পৰিল আৰু সূৰ্য্যৰ ৰশ্মি সোণৰ দৰেই জলমলাবলৈ ধৰিলে। আনকি এই উজ্জ্বলতাই কলিকতাৰ ৰাজপথৰ দাতিৰ শোচনীয় তথা মলিয়ন ৱালকেইখনৰ ঈষৎ ধূলিয়ৰি ৰঙকো ম্লান কৰি তোলিলে। ৰাতিপুৱা সময়কণ পাৰ হোৱাৰ লগে লগে বিয়াৰ বেণ্ড পাৰ্টিৰ পেপাবোৰ বাজিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে আৰু ইয়াৰ প্ৰতিটো শব্দই মোৰ বুকুত প্ৰতিধ্বনি তোলিলে। বাজনাৰ ভৈৰৱী সুৰে বিচ্ছেদৰ বেদনাৰ দুখ বঢ়াই তোলিলে। কাৰণ আজি ৰাতি মোৰ মিনি বিয়া হৈ যাব।\nবিয়াৰ আনুষ্ঠানিক কৰ্মসূচী চলি থকাৰ সময়তেই আৰু মই মোৰ পঢ়া কোঠাত পুৰণা হিচাপ মিলাই থকাৰ সময়ত মোক চালাম জনাই এজন লোক হঠাতে সোমাই আহি মোৰ ৰুম পালেহি আৰু মোৰ ওচৰত থিয় দিলেহি। সি আছিল কাবুলীৱালা ৰহমান। প্ৰথমে তাক মই চিনি পোৱা নাছিলো যদিও সি মোলৈ চাই হহাঁত মই তাক ধৰিব পাৰিলো।\n“তুমি কেতিয়া আহিলা ৰহমান?”\n“কালি আবেলি।” সিহঁতে মোক জেলৰ পৰা যাবলৈ দিলে। তাৰ শব্দকেইটাই মোৰ কাণত সজোৰে আঘাত হানিলে। মই কেতিয়াও মোৰ নিজৰ জীৱনত এনে এজন মানুহৰ লগত কথা পাতি পোৱা নাছিলো যি নিজৰ সহযোগীকে চুৰী মাৰিছিল।\n“ভিতৰত বিয়াৰ কাম চলি আছে আৰু ময়ো অলপ ব্যস্ত আছো; তুমি অন্য এদিনা আহিব পাৰিবানেকি?”\nসি যাবলৈ বুলি ঘূৰিল আৰু গৈয়েই দুৱাৰমুখত ৰৈ আকৌ ঘূৰিল আৰু মোলৈ চাই ক’লে, “অলপ সময়ৰ কাৰণে কণমানিজনীক দেখা কৰিব পাৰিম নেকি?” তাৰ বিশ্বাস আছিল যে মিনি এতিয়াও আগৰ কণমানিজনীয়েই হৈছে। হয়তো সি কল্পনা কৰিছিল যে মিনি আগৰ দৰেই তাৰ ওচৰলৈ দৌৰি আহিব আৰু তাক কাবুলীৱালা বুলি চিঞৰিব আৰু দুয়োটাই আগৰ দৰেই কথাবতৰাত মছগুল হৈ পৰিব। যাৰ কাৰণে সি নিজৰ দেশৰ মানুহৰ পৰাই কাগজ এখিলাত মিনিৰ কাৰণে অলপ কিচমিচ আৰু বাদাম লৈ আহিছে।\nমই ক’লো, “ঘৰত এতিয়া উৎসৱ চলি আছে গতিকে আজি তুমি কাকোৱেই দেখা কৰিব নোৱাৰিবা।\nকথাষাৰ শুনিয়েই তাৰ মুখখন শেঁতাঁ পৰি গ’ল আৰু মোলৈ অলপ সময় চাই মোক সুপ্ৰভাত জনাই উভতিল। অলপ সময়ৰ কাৰণে মোৰ বেয়া লাগিল আৰু তাক মাতিব লওঁতেই সি নিজেই আকৌ উভতি আহিল আৰু মোৰ হাতত সি মিনিলৈ অনা সৰু কিচমিচ আৰু বাদামৰ পেকেটটো দি ক’লে, “এইটো কণমানিজনীক দি দিব। মই তাক পইচা দিবলৈ উঠোঁতে সি মোৰ হাতত ধৰি ক’লে, “আপুনি বহুত ভাল ছাৰ, আপুনি এইটো ৰাখি থ’ক। মোক পইচা দিব নালাগে। আপোনাৰ দৰে মোৰো এজনী ছোৱালী আছে। মই সদায় তাইৰ কথা ভাবিয়েই আপোনাৰ ছোৱালীলে ফলমূল লৈ আহো, মোৰ নিজৰ লাভৰ কাৰণে নহয়! সি তাৰ হলৌচোলাটোৰ জেপত হাত ভৰাই আটোমটোকাৰীকৈ ভাজ কৰি ৰখা এখন মলিয়ন কাগজ উলিয়াই আনিলে আৰু মোৰ টেবুলৰ ওপৰত ৰাখি কাগজখনৰ ভাজ খুলি দেখুৱালে য’ত তেওঁ অতবছৰে নিজৰ কণমানি জীয়েকৰ হাতৰ ছিয়াহীঁৰ ছাপ সাচি ৰাখিছিল। ব্যৱসায়ৰ খাতিৰত তেওঁ প্ৰতিবছৰে কলিকতালৈ আহোঁতে তেওঁ নিজৰ জীয়েকৰ স্মৃতি বুকুত কঢ়িয়াই লৈ ফুৰিছিল। মোৰ চকুলো ওলাই আহিল, মইনো তাতকৈ কোনফালৰ পৰা বেছি, মইয়োটো তাৰ দৰেই এজন পিতৃ। মইয়ো অলপ সময়ৰ কাৰণে পাহৰি গৈছিলো যে সি এজন মাত্ৰ সাধাৰণ কাবুলীৱালা।\nমই অনতিপলমে মিনিক মাতি পঠিয়ালো, যদিও ভিতৰত তাইক মাতি পঠিওৱাকলৈ যথেষ্ট আপত্তি উঠিল কিন্তু মই নুশুনিলো। তাই ৰঙা ৰঙৰ চিল্কৰ কাপোৰ এসাঁজ পিন্ধি, কপালত চন্দনৰ ফোঁট লৈ সলজ্জ চাৱনিৰে বাহিৰলৈ ওলাই আহি মোৰ আগত থিয় হ’লহি। কাবুলীৱালাজনে মিনিলৈ অলপ সময়ৰ কাৰণে আচৰিত হৈ চালে। সি সিহঁতৰ মাজৰ পুৰণা বন্ধুত্বৰ সম্পৰ্ক পুনৰুজ্জীৱিত কৰাত ব্যৰ্থ হ’ল।\nসি মাত্ৰ তাইলৈ চাই অৱশেষত অলপ হাঁহিলে আৰু ক’লেঃ “অকণমানীজনী তুমি শহুৰৰ ঘৰলৈ যোৱা নেকি?”\nকিন্তু মিনিয়ে এতিয়া শহুৰৰ ঘৰৰ শব্দটো ভালকৈ বুজি পোৱা হ’ল আৰু সেইকাৰণে তাই আগৰ নিচিনাকৈ তাক উত্তৰ নিদিয়া হ’ল। তাই মাত্ৰ উক্ত প্ৰশ্নটোত লাজতে ৰঙাচিঙা পৰিল আৰু তাৰ আগত মাত্ৰ তলমূৰকৈ কইনাৰ সাজত তলমূৰ কৰি ৰ’ল।\nমই কাবুলীৱালাজনে আৰু মোৰ ছোৱালী মিনিয়ে প্ৰথম লগপোৱা দিনটোলৈ মনত পৰিল আৰু মই দুখ অনুভৱ কৰিলো। যেতিয়া মিনি আঁতৰি গ’ল ৰহমানে এক গভীৰ নিশ্বাস এৰিলে আৰু মজিয়াতে বহি পৰিল। হঠাতে তাৰ নিজৰ জীয়েকলৈ মনত পৰিল যে এই সুদীৰ্ঘ সময়ছোৱাত তায়োটো বহুত ডাঙৰ হ’ল আৰু সিয়ো তাইৰ কাৰণে নতুন সম্বন্ধ গোটাবৰ হ’ল। নিশ্চিতভাৱে সি এতিয়া ঘৰলৈ গৈ তাইক আগৰ অৱস্থাত নাপায়গৈ। আৰু তদুপৰি এই সুদীৰ্ঘ আঠ বছৰত তাইৰ লগত যে আৰু কি যে ঘটনা হোৱা নাই কোনে জানে?\nবিয়াৰ বিগুল বাজিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে আৰু শৰৎ ঋতুৰ সূৰ্য্যৰ আভাই চাৰিওফালে আৱৰি ধৰিলে। কিন্তু ৰহমানে বাহিৰলৈ ওলাই কলিতাৰ ৰাজপথত বহি পৰিল আৰু তাৰ আগত থকা শুকান আফগানিস্থানৰ পৰ্বতকেইটালৈ চকু পেলালে।\nমই ৰহমানক এখন নোট হাতত দি ক’লোঃ “নিজৰ দেশত থকা তোমাৰ ছোৱালীৰ ওচৰলৈ ঘূৰি যোৱা ৰহমান আৰু মই আশা কৰোঁ মোৰ ছোৱালীৰ লগত হোৱা তোমাৰ সাক্ষাতে যেন মোৰ ছোৱালীৰ জীৱনলৈ সৌভাগ্য কঢ়িয়াই আনে!”\nতাৰ আকস্মিক উপস্থিতিয়ে মোক বিয়াৰ কিছুমান বিশেষ উৎসৱত অংশগ্ৰহণৰ পৰা বঞ্চিত কৰিলে। মই বিচৰাধৰণে বিয়াত বৈদ্যুতিক বাল্বো লগাব নোৱাৰিলো তথা বিচৰাধৰণে মিলিটেৰী বেণ্ডো আনিবও নোৱাৰিলো আৰু ঘৰৰ মহিলাসকল এইকথাত যথেষ্ট নিৰাশ হ’ল। কিন্তু মোৰ কাৰণে বিয়াৰ ভোজ ভাতৰ গুৰুত্বতকৈও আটাইতকৈ লেখতলবলগীয়া কথাটো হ’ল যে এক সুদীৰ্ঘ সময়ৰ পিছত এজন হেৰাই যোৱা পিতৃয়ে তেওঁৰ একমাত্ৰ কন্যাক পুনৰ নিজৰ দেশত ল’গ পাব।\n← কভিড পজিটিভ হিচাপে মোৰ অনুভৱ—কুইলিন কাকতি\nআকাংক্ষা—-ৰুণা গগৈ →


ব্লেকবেৰী Z10 Price in India, Full Specs - 7th August 2020 | Digit\nCurrent Best Price of ব্লেকবেৰী Z10 is ₹ 5948\nAvailabe 16GB 5,948\nব্লেকবেৰী Z10 Specifications\nপ্ৰডাক্টৰ নাম : Blackberry Z10\nপিক্সেল ডেনচিটি (PPI) : 355\nব্লেকবেৰী Z10 Brief Description\nব্লেকবেৰী Z10 Smartphone প্ৰতি ইঞ্চি 355 -ৰ এটা পিক্সেল ঘনত্বত 768 x 1280 পিক্সেল ৰিজ’লিউশ্বনৰ সৈতে 4.2 -ইঞ্চি TFT LCD Capacitive touchscreen -ৰ সৈতে আহে৷ ফোনটো 1.5 Ghz Dual ক’ৰ প্ৰচেশ্বৰৰ দ্বাৰা সক্ষমিত আৰু ইয়াত2GB ৰেম আছে৷ ব্লেকবেৰী Z10 BB OS 10 OS-ত চলে৷\nব্লেকবেৰী Z10 Smartphone January 2013 -ত মুকলি কৰা হৈছে৷\nব্লেকবেৰী Z10 -ৰ সংযোগ ক্ষমতা বিকল্পসমূহৰ লগত অন্তৰ্ভুক্ত হৈ থাকে: ,GPS,Wifi,HotSpot,,\nব্লেকবেৰী Z10 -ৰ কেমেৰাটোত এইবিলাক অন্তৰ্ভুক্ত হৈ থাকে: Auto Focus,,Video Recording\nব্লেকবেৰী Z10 Price in India updated on 9th Apr 2019\nব্লেকবেৰী Z10 Price In India Starts From Rs. 5948 The best price of ব্লেকবেৰী Z10 is Rs. 5948 in Amazon, which is 31% less than the cost of ব্লেকবেৰী Z10 in Flipkart Rs.7769.This Mobile Phones is expected to be available in 16GB variant(s).


#আবিৰ খণ্ড (৬১) – আবিৰ\n#আবিৰ খণ্ড (৬১)\nSeptember 14, 2021 September 14, 2021 Indranee Sharma\nআঁতৰি যোৱাৰ পাছতো তেওঁ মোৰ মাজত সিঁচি গ’ল নিজক ভালপোৱাৰ হাজাৰটা অজুহাত।ব্যস্ত ৰুটিনৰ মাজত সম্পূর্ণ এক ঘণ্টা সময় তেওঁৰ বাবে উলিয়াই ৰাখোঁ।যিমানেই দেৰি নহওঁক কথা নপতাকৈ নোশোৱে তেওঁ।তালৈ গৈ প্ৰথম দুদিনমান গা বেয়া হ’ল।জ্বৰ,চৰ্দি।পানী সলনি হ’লে হয়েই।সেইকেইদিন অলপ বেছিয়েই ফোন,মেছেজ।মই নাথাকোঁতে কি কৰিছিল নাজানো।ইফালে ককা আৰু আয়ু নতুন ঘৰ বিচৰা মিছনত নামিছে।যিটো কাম মই নোহোৱাকৈ কৰিব নোৱাৰে মই ভালকৈয়ে জানো।আৰু চিনেমাত দেখুৱাৰ নিচিনাকৈ যেন একেদিনাই ঘৰটো কিনি পেলাব পাৰিব।কিমান দীঘলীয়া পৰিক্ৰমা সেইয়া মই জানো।তাৰোপৰি বুক কৰাৰ পিছত সোমাব পৰা হোৱালৈ প্ৰায় দুবছৰ লাগিবই।আজিও অফিচৰ পৰা অহাৰ পাছতে ককাই আৰম্ভ কৰিলে\n: 3BHK এটা লাগিবই বুইছ।আয়ুয়ে কৈছে এক কোটি মানত ভাল বিল্ডাৰৰ ফ্লেট পাই যাম।\n:সি দেওবাৰে ওলাই থাকিবলৈ কৈছে,যাবিনে তই?\n:যোৱা তোমালোকে চাই আহা।\n:সেয়া, আকৌ তোৰ গপ লাগিলেই।\n:গপ নাইলগা ককা।তুমি যে আয়ুৰ কথা ইমান চিৰিয়াছ কৈ লৈছা মই সেইয়া দেখিহে আচৰিত হৈছোঁ।সি কি জানে কোৱাচোন?নিজৰ ৰূমৰ ৰেন্ট এগ্ৰিমেণ্ট খন পঢ়ি চাইছেনে নাই ঠিক নাই।আৰু কি ভাবিছা তুমি?পইচা খিনি টোপোলা বান্ধি লৈ যাবা আৰু ঘৰটো দি দিব?লোণ ল’ব লাগিব।আৰু মোৰ ইনকাম চাই মই কেইটকা লোণ পাম জনা আছে।সেইকাৰণে এইবোৰ চিন্তা এতিয়া মই কৰাই নাই।ল’ম ঘৰ এটা কেতিয়াবা।যিটো মই নিজৰ উপাৰ্জনৰ পইচাৰে ঢুকি পাম,তেনেকুৱা এটা ঘৰ।\n:মই দিলে মানে তই সেইটো ঘৰত নাথাক?\n:চোৱা,পইচা আছে যদি ভালকৈ ৰাখা, থুপুৰ ভৱিষ্যতৰ কাৰণে ৰাখা।এতিয়া মই যি কৰি আছো, যেনেকৈ কৰি আছো মোক কৰিবলৈ দিয়া ককা।প্লিজ।\n:আৰু ই আহিলে ক’ত থাকিব?\n:মাৰে জানো লৈ যাবহি খোজা নাই তাক।\n:তুমি গম পোৱা?\n:সেইকাৰণেই তো ইমান খৰধৰ কৰিছোঁ।\n:ইয়াতে থাকিব।মানুহ এনেকৈয়ে থাকে।থুপু মোৰ ল’ৰা।তাক মই বগা বাংলোৰ বাহিৰৰ পৃথিৱীখন দেখুৱাব খুজিম।সি প্ৰত্যেকটো বস্তুৰ মূল্য বুজা তো বিচাৰিম।ইয়াতে থাকিব সি।মোৰ লগত পকাত শুব।আমি যি খাওঁ তাকে খাব।বহুত ভাবিলোঁ মই,তাৰ কাৰণে ‘বিশেষ’ কিবা এটা কৰিম বুলি,কিন্তু নকৰোঁ।সি জানক, তাৰ মাকজনী নিজেই ‘বিশেষ’ মানুহ নহয়।মাত্ৰ অভিজাত পৰিয়াল এটাই বুটলি আনি আশ্ৰয় দিয়া মানুহ এজনীহে।\n:তোক মই কেতিয়াবা তেনেকুৱা ব্যৱহাৰ কৰিছোঁ জানো?\n:নাইকৰা।কেতিয়াও নাইকৰা।কিন্তু সঁচাটো সঁচাই ন ককা!\nতুমি বেয়াকৈ নাভাবিবা।সময় সলনি হৈছে ককা।থুপুৰ ভালৰ বাবেই মই এনেকৈ ভাবিছোঁ।সি নাজানক তাৰ মাকৰ নামত কিমান সম্পত্তি আছে,তাৰ ককা আজুককাৰ কিমান প্ৰতিপত্তি আছে।সি কষ্ট কৰিবলৈ শিকিব লাগিব।মই শিকাম তাক।\nআৰু কি জানা ককা,কষ্ট কৰি ঘটা এটকাৰ মূল্য আনে দিয়া হাজাৰ টকাতকৈ বেছি।মই সেইয়া বুজোঁ।\n:তোৰ চিন্তাবোৰ আমাতকৈ বেলেগ।ভালেই ভাবিছ চাগে।\nককা আঁতৰি গ’ল।ভাতকেইট খাই মই লেপটপ খুলি বহিলো।কাম অলপ এতিয়াও বাকী আছে।অনিৰুদ্ধ গুচি যোৱাৰ পাছত অমৃত বেছি ব্যস্ত হৈ পৰিল।আৰু দিনটোত মোলৈ নতুন কাম আহিয়েই থাকে।অমৃতে মাত্ৰ গাইড কৰে কি কৰিব লাগিব।শেষ কৰাৰ দায়িত্ব মোৰ।তাৰবাবে পঢ়িবও লগীয়া হৈছে।ককাই আজিকালি hotstar এপটোত মহাভাৰত চায়।ভাত খাই একমিনিটো নৰয়।চিধাই টিভিৰ সন্মুখত।বিছনাত ভালকৈ আউজি চাব পৰাকৈ ৱালত ফিট কৰি দিছিলোঁ টিভিটো।এতিয়া তাত দিন ৰাতি ৰামায়ণ,চিয়া কে ৰাম,মহাদেৱ চলি থাকে।মাজে মাজে নিউজ।কামৰ মাজতে মাৰ ফোন আহিল।এবাৰ ৰিং হওঁতেই উঠালোঁ\n:অফিচৰ কাম।তুমি গুৱাহাটীৰ পৰা গ’লা নেকি?\n:নাই যোৱা, ইয়াতে আছোঁ।\n:থুপুক কেতিয়া আনিবা?মই আহোঁ নেকি গুৱাহাটীলৈ?ককাকো লৈ যাম।\n:নালাগে মিছামিছি ।\nমায়ে খঙত ক’লে।মনে মনে থাকিলোঁ।\n:হমম।চাবলৈ মন গৈছে নেকি তাক?\nমাতটো ওলোৱা নাই মোৰ।আনৰ দৰে সহজতে মই কান্দিবও নোৱাৰোঁ।হয়তো মায়ে বুজি পায়।\n:তোৰ ঘৰৰ এড্ৰেছটো দি থ মেছেজত।\nফোনটো থৈ মালৈ মেছেজ কৰিলোঁ।থুপু আহিব।ইয়াতকৈ ভাল লগা আৰু কি হ’ব পাৰে মোৰ বাবে।সময়বোৰ এনেকৈ সলনি হ’ব বুলি মই জানো ভাবিছিলোঁ।কিমান যাতনাৰ ৰাতি মই মৰি যোৱাৰ সিদ্ধান্ত লৈছিলোঁ।থুপুক এৰি আহি প্ৰায় ছমাহলৈকে মইতো কেৱল উশাহ হে লৈছিলোঁ।কিমান বিষ বুকুত কঢ়িয়াইছিলোঁ।আৰু যেতিয়া বুকুৰ অমৃত চেপি উলিয়াই পেলাই দিছিলোঁ…\nনোৱাৰোঁ ভাবিব !\nলাহে লাহে নিচা লাগিছিল মোৰ আগতকৈ বেছি নিচা।অভ্যাস এটা গঢ় লৈছিল।দুখৰ সৈতে সহবাসৰ দুখ।আঙুলিৰ ফাঁকেৰে সৰকি যোৱা সুখৰ সময়ৰ স্মৃতিত জীয়াই থকাৰ অভ্যাস।এতিয়া ভাবোঁ, মই যদি তেতিয়া মৰি থাকিলেহেঁতেন, ধুনীয়া দিনবোৰ নেদেখাকৈয়ে গুচি গ’লোহেঁতেন…\nদুখৰ পৰা পলাই যোৱাতকৈ, মোকাবিলা কৰা উচিত নহয়নে?\nমোৰ লগত যি যি ঘটিছিল,তাৰ পাছতো জীয়াই থাকি মই জীৱনৰ প্ৰত্যহ্বানক উভতি ধৰিছিলোঁ।\nহয়,তাৰবাবে ডুবিছিলোঁ অনামী নিচাত,নিজকে উৰুৱাই দিছিলোঁ চিগাৰেটৰ ধোঁৱাত ।\nকিন্তু সেই সকলো নিচাতকৈ অধিক ৰাগী জীৱনৰ,জীয়াই থকাৰ, ভালপোৱাৰ..থুপুৰ!\nমোৰ উশাহত গজা এটি নাম…থুপু!\nককাই ৰং দিয়া এটি প্ৰাণ… আবিৰ !\nমায়ে বাৰু তাক কি বুলি মাতে???\nককা শুই পৰিছে।অনিৰুদ্ধই এতিয়াও ফোন কৰা নাই।ময়েই ভিডিঅ’ কল কৰিলোঁ।নুঠালে।কি বা হ’ল?হয়তো কামত ব্যস্ত।গান এটা লগাই আকৌ কামত লাগিলোঁ।পাপনৰ “তোমাৰ কথা ভাবিলেই জানা” গানটো প্ৰায়ে শুনো আজিকালি।মেটেলিকাৰ Whiskey In The Jar শুনি ভালপোৱা মই আজিকালি হুলস্থূল বেয়া পাওঁ।শান্ত সংগীতৰ প্ৰেমত পৰিছোঁ।\nওহোঁ..মই অনিৰুদ্ধৰ প্ৰেমত পৰিছো।\nস্ক্ৰীণত তেওঁৰ ভিডিঅ’ কল।প্ৰায় চাৰিদিন পাছত আজি দেখিম।এইকেইদিন ৰূম ঠিক হোৱা নাই বুলি ভিডিঅ’ নকৰে।ইমান লাজ কিহৰ কাৰণে নাজানো।\nক’লা ভেষ্ট পিন্ধি, ডাঢ়িয়ে গোফে গোটেইটো ‘গলি কা গুণ্ডা’।\n:এইটো কি ৰূপ?\n:ট্ৰেজেদি হৈছে যে।দহদিন হৈ গ’ল,দেখা নাই তোমাক।\nহাঁহি উঠি আহিল।\n:বেয়া লাগিছে নেকি?\n:বহুত বেছি।আৰু এইবোৰ কি হাইস্কুলৰ কাপোল বোৰৰ নিচিনা দিন হিচাপ কৰি আছে।আমি বুঢ়া হ’লো এতিয়া।\n:No Way!মই যে নাই হোৱা দেই।তুমিহে নিজকে বুঢ়ী বনাই লৈছা।\n:কথা এটা কওঁ নে?\n:I miss you, really!\n:এইটো উইক এণ্ডত কি কৰি আছা?গুচি আহা না প্লিজ।\n:এনেই যা তা কৈ থাকে কিয়?কেনেকৈ যাম মই?আৰু ককাক কি ক’ম?\n:প্ৰব্লেমৰ ভাণ্ডাৰ সদায় ভৰ্তি হৈয়েই থাকে ন তোমাৰ।\nতাৰ পাছতো বহুতো কথা আমাৰ।কওঁ কওঁ বুলিও ক’ব নোৱাৰিলোঁ তেওঁক মাৰ লগত কথা পতাৰ কথা।থুপুক লৈ অনাৰ কথা।কেতিয়াবা কিছুমান কথা মোৰ ডিঙিত আহি লাগি ধৰে।ছটফটাই থাকোঁ কিন্তু কৈ দিব নোৱাৰোঁ।আজিও নোৱাৰিলোঁ।কিজানি অনিৰুদ্ধই বুজি নাপায়, কিজানি মোৰ দৰে তেওঁ আনন্দত জঁপিয়াই নুঠে।\nভয়,আশাহত হোৱাৰ ভয়!\nককাক লৈ ওচৰৰ মন্দিৰলৈ যাম আজি।বহুতদিনৰ পৰা কৈ আছে যদিও সময় সুবিধা মিলাই নাই।শুই উঠিয়েই ককা ওলাই মেলি ৰেডি।মানুহগৰাকীয়ে ঘৰ সাৰি মচি গৈছে।ককাই ধূপ চাকি জলাইছে।বিছনাখন ঠিক ঠাক কৰি বাথৰূমত সোমালো।শ্বেম্পুটো হাতত লৈ গোন্ধটো উজাই লৈছোঁ।ষ্ট্ৰবেৰী আৰু মিণ্টৰ তেওঁ ভালপোৱা গোন্ধটো।বগা কুৰ্তীটো পিন্ধি চুলিখিনি তেনেকৈয়ে মেলি লৈ ককাৰ সৈতে ওলাই আহিলোঁ।খোজকাঢ়ি প্ৰায় এক কিলোমিটাৰ হ’ব।ৰাতিপুৱাৰ পূজা হৈ আছে।ককাই মন্দিৰৰ সন্মুখৰ দোকানখনৰ পৰা পূজাৰ সামগ্ৰী কিনি ভিতৰলৈ সোমাল।মই বাহিৰতে ৰ’লো।ভগৱানৰ লগত বৰ ভাল সম্পৰ্ক নহয় মোৰ।কেতিয়াবা বাধ্যত পৰি মূৰ দোৱাওঁ।আজিও একেই।ককাই ভিতৰত মানুহবোৰৰ সৈতে আৰতিত ভাগ লৈছে।\nমই চিৰিৰ ওচৰতে বহি আছোঁ।\nএনেতে মাৰ ফোন।\n:আমি ফ্লাইটত উঠিছোঁ।তৰাও আছে লগত।তোৰ সেইখিনি পাওঁতে কেইটা বাজে নাজানো।\nকি শুনিছোঁ এইয়া????\nনাই,বন্ধ হৈ গ’ল।\nফোনটো থৈ মন্দিৰৰ ভিতৰলৈ দৌৰ মাৰিলো।আঁঠুকাঢ়ি কি বিৰবিৰাইছোঁ নাজানো।থৰথৰকৈ কঁপা মোক আচৰিত হৈ চাইছে সৱেই।ককাই কিবা এটা বুজিছে।আৰতিৰ থালৰ ওপৰেৰে পূজাৰীজনে হাত ফুৰাই মোৰ ফালে আশীৰ্বাদ এখিনি দি দিছে।সন্মুখৰ মহাদেৱৰ মূৰ্ত্তিটোৰ চকুহালত মই যেন আজি প্ৰথমবাৰ ভগৱানৰ অস্তিত্বক দেখিলো।\n:কি হ’ল মাজনী?\nককাক যেনেতেনে কথাকেইটা কৈছোঁ।কি কৰোঁ কি নকৰোঁ লাগিছে।কিমান যে কাম আছে মোৰ।পূজা শেষ হোৱালৈ নৰ’লো।ককাক টানি আজুৰি অট’ এখনত উঠাই ঘৰ পালোহি।থুপু এনেকৈ সুমাবহি নোৱাৰে।তলৰ ফুলৰ দোকানৰ পৰা ফুল কিনি আনিলোঁ।ঘৰৰ মুখ্য দুৱাৰত নাৰ্জী ফুলৰ দুডাল মালা লগালো।আয়ুক বেলুন আনিবলৈ দিলোঁ।গোটেই ঘৰতে বেলুন লগাম আজি।আৰু কি কি কৰিম?\nমোৰ উশাহ বোৰ ছুটি ছুটি হৈ গৈছে।ককাও মোৰ সমানে সমানে কামত লাগিছে।\nতাৰ মাজতে অনিৰুদ্ধই বাৰে বাৰে ফোন কৰি আছে, উঠাবলৈ সময় নাই।\n:উফ কি হ’ল নো?\n:ফোন কিয় উঠোৱা নাই?\n:প্লিজ,মই এতিয়া কথা নাপাতোঁ।বহুত কাম আছে।\n:আজি শনিবাৰে ইমান কি কাম?\nতেওঁ ফোন কাটি আকৌ ভিডিঅ’ কল কৰিলে।আচৰিত হৈছোঁ আকৌ এইবাৰ।তেওঁচোন নিজৰ ঘৰত।মানে বেংগালুৰুৰ ঘৰত।\nটোপনি খতিৰ চিন স্পষ্ট মুখত।চ’ফাখনতে আউজি পৰি আছে।\n:কালি ৰাতি গুচি আহিলোঁ ড্ৰাইভ কৰি,মিছ কৰিছিলোঁ তোমাক।চাবলৈ আহিম এতিয়া।\nমাথাটো ঘূৰাই গ’ল।সৱ একেলগে কিয় হয় মোৰ লগত!\nউপায় নাছিল।সৱ খুলি ক’লো তেওঁক।মনে মনে শুনি থাকিল তেওঁ।একো নক’লে।\n:মই তোমাৰ আৰু থুপুৰ মাজত নোসোমাও কেতিয়াও।It’saspecial day for you. I am so happy for you Ananya..\nকৰ’বাত তেওঁ সম্পূৰ্ণ সুখী নহয়।কিন্তু মই এতিয়া সেইবোৰ ভাবিব নোৱাৰোঁ।দহ বাজিলেই।কেব বুক কৰি এয়াৰপোৰ্ট পাবলৈ এঘণ্টাৰ ওপৰত লাগিব।বেলুন আৰু চকলেট এসোপা লৈ আয়ু পালেহি।তাক আৰু ককাক ঘৰৰ দায়িত্ব দি মই কেবত উঠিলোঁ।মাৰ ফোন অফ।একো নাই মই বাহিৰত ৰৈ থাকিম।যিমান দেৰিয়েই ৰ’ব নালাগক মই ৰ’ম।\nমন্দিৰলৈ ওলাই যোৱা ভাগেই ঘৰত পিন্ধা ছেণ্ডেলযোৰ পিন্ধিয়েই ওলাই আহিলো।কেবখন ইমান লাহে লাহে কিয় চলাইছে নাজানো।বাৰে বাৰে মাৰ ফোন লগাই আছোঁ।নাই এতিয়াও পোৱাহি নাই।বুকুৰ ভিতৰত কি চলিছে মই নিজেও বুজি পোৱা নাই।\nএইবাৰ মাৰ নম্বৰ এৰি তেওঁলৈ ফোন কৰিলোঁ।\n:ভয় লাগিছে মোৰ।\n:প্লিজ,নালাগে।Its too overwhelming for me.\n:এয়াৰপোৰ্টলৈ গৈ আছোঁ।\n:কল কৰিবা কিবা দিগদাৰ হ’লে।\nফোনটো কাটি দিলোঁ।মই আচলতে এতিয়া কি কৰিব লাগে মই নিজেই বুজি নাইপোৱা।\nএঘণ্টাতকৈ বেছি সময় মই এয়াৰপোৰ্টৰ বাহিৰত ৰৈ আছোঁ।পেটৰ শব্দ শুনিহে মনত পৰিল মই যে ৰাতিপুৱাৰপৰা একোৱেই নাইখোৱা।খাবলৈ ল’লেই যদি থুপু আহি পায়হি।নাই নালাগে।পিছত খাম।তাৰ লগতে খাম।ঘড়ীটো চাই আছোঁ।এক বাজি চল্লিছ মিনিটত মাৰ ফোন আহিল।\n:পালোহি, বেগ লৈ আছোঁ।\nআৰু তাৰ পাছত।মই চকু টিপিয়াবলৈও ভয় কৰিছোঁ।এটা এটা পল এটা এটা বছৰ যেন লাগিছে।প্ৰায় বিশ মিনিটমানৰ পাছত এয়াৰপোৰ্টৰ এক্সিত গেইটখনেদি ওলাই আহিছে মা, তৰা আৰু মোৰ থুপু।\nআঁঠু কেইটাই মোৰ ভৰ লৈ থাকিব নোৱাৰা হৈছে, হঠাৎ যেন গাৰ ওজন বহুতখিনি বাঢ়ি গৈছে মোৰ।\nহাতখন আঁঠুত দি ৰৈ আছোঁ।চকু পানীবোৰ আজি নিজৰ ইচ্ছাত পাৰ ভাঙি বৈ আহিছে।\nমায়ে দেখিলে মোক।\nমোৰ ফালে আগবাঢ়ি আহোঁতে থুপুৱে তৰাৰ লগতে কিবা পাতি আছে।\nবগা চোলাটো, নীলা সৰু হাফপেন্টটো,ফুলা ফুলা গাল দুখন,ডাঙৰ ডাঙৰ চকুকেইটা, কেঁকুৰা চুলিকোছা…\nমোৰ পৰা একেবাৰেই ওচৰত।\nতৰাই কোলাৰ পৰা তাক নমাই দিলে.. মই হাত দুখন মেলি ৰৈ আছোঁ..\nনাই সি নাহে..\nসি মোক চিনি নাইপোৱা..\nঅলপ সময় মোলৈ চাই থাকি বাওঁহাতৰ আধাখোৱা পিমপমটো মোলৈ আগবঢ়াই কৈছে…\n:এইটো টেনা হৈ গ’ল,তুমি খোৱা..\nমৰ্টনৰ আঠা লগা গালখন, হাতখন মই চুমাৰে উপচাই দিলোঁ\nচপাই কোঁচাই সামৰি ল’লো মোৰ উশাহৰ টোপোলাটো..\nউদাস বুকুত আজি আবিৰৰ ৰং ।\nতাক বুকুতে সাৱটি ওলাই আহিবলৈ লওঁতেই অলপ দূৰত থকা কফিৰ দোকানত বহি থকা মানুহজন চকুত পৰিল।\nআমালৈ চাই থকা,দূৰৈৰপৰাই মৰম দিয়া, ভাগৰুৱা মুখত প্ৰশান্তিৰ এটা হাঁহি লৈ সেইয়া অনিৰুদ্ধ!\nPrevious Post #আবিৰ খণ্ড(৮৫)\nNext Post #আবিৰ খণ্ড (৬৩)\n25 thoughts on “#আবিৰ খণ্ড (৬১)”\nবহুত ভাল লাগিল বা ❤\nThe another dreamer says:\nVal lagil nohoi bht besi val lagil 🥺❣\nAbbir premot hosakoi porilu, hoptahor duta din mail khuli bare bare Sai thaku ketiya ahibo\nLina Devi says:\nKi hundar pratibhar pratifalan..aponar ai pratibha bohudur aguai jauk…\nAbir r pratitu khanda ahaloi borkoi opekhya karu…hokolure antar sui goise…\nআজিৰ খণ্ডটোৱে যে হৃদয় চুই গল বা। পৰৱৰ্তী খণ্ডৰ অপেক্ষাত❤\nআবিৰৰ প্ৰতিখণ্ডই সাহসৰ ৰঙ সানে\nGitali Bora says:\nএটা খণ্ডতকৈও আনটো আৰু প্ৰিয় হৈ গৈছে|❤\nKuhi 🦋 says:\nBa, bohut vl lagil dei porhi🥺❤\nJhanobi Bora says:\nEvery girl deserveaguy like Ani❤🥺\nBohut bhal lagil porhi…bihekhkoi last r part tu Anirudha r kothatu loi…kiman j bhal pai …tothapiu Nijoke atorai rakhise teu..\nRakhi Talukdar says:\nJimli Borah says:\nBohut bhal lagil ba ❤\nIt’s all about Magic of A…….love it\nKarishma Deka says:\nBohut besi Val lagil baa…\nPranab jyoti Baruah says:\nPlz ba Anirudh ru Ananyak blg nkribo.. njnu ki hbo goi ase kahini kintu kio jnu voy lgise jn anirudh ananyar prem adhorua hbo🥺\nSatabdi sarma says:\nJune 1, 2021 at 3:20 pm\nআৱিৰ খণ্ড ৬২দিয়া নাই নেকি\nবহুত ভাল লাগিছে excited পিছৰখিনিলৈ\nSantanu Kaushik Hazarika says:\nইন্দ্ৰানী বা পঢ়ি খুব ভাল লাগিছে আবিৰ । ৬২ খণ্ড কেতিয়া আহিব ।\nইন্দ্ৰানী বা পঢ়ি খুব ভাল লাগিছে আবিৰ । ৬২ খণ্ড কেতিয়া আহিব । বহুত ইণ্টাৰেষ্টিং ।\nAdhirr agrahare bat sai asu next part loi❤\nPlease upload the next part 🙏🙏💖


জীৱন বাটৰ সুৰ - অসমীয়াৰ সুখ-দুখ\nHome Unlabelled জীৱন বাটৰ সুৰ\nxukhdukh.com October 07, 2013\nজোনাকী পৰুৱা, সাধুকথা, মোৰ শৈশৱ ইত্যাদি\n- মনোজ মন কলিতা\n" এন্ধাৰে এন্ধাৰে\nমোৰ বুকুত শুলে |"\n-কবি: হীৰেণ ভট্টাচাৰ্য্য\nজোনাকী পৰুৱা | দুটা শব্দতেই যেন নিহীত হৈ আছে বহু ভাল লগা অনুভৱ | শৈশৱতে উমলিছিলো জোনাকী পৰুৱাবোৰৰ স’তে | প্ৰতিটো সন্ধিয়া আছিল এক মাদকতা ভৰা সময়, যাৰ বাবে অপেক্ষা আছিল বেলিটোৱে পূৱৰ পৰা পশ্চিমলৈ যোৱাৰ সূদীৰ্ঘ পথছোৱা |\nনামঘৰৰ ডবাৰ শব্দত আৰম্ভ হৈছিল মোৰ সন্ধিয়াবোৰ পদূলিমুখত বাট চাই ৰৈছিলো এবুকু আশাৰ সৈতে, দেউতা অফিচৰ পৰা অহিব আৰু মোক বাটতেই অকোৱালি ল’ব | তাৰ পিছত....., তাৰ পিছত আমি দুয়ো আৰম্ভ কৰিম জোনাকী পৰুৱাৰ সাধুকথা | দূৰণিত যেতিয়া শুনিছিলো কোনো নিশাচৰ চৰাইৰ মাত তেতিয়া দেউতাৰ বুকুৰ মাজত সোমাই পৰিছিলো আৰু বিচাৰি পাইছিলো এখন পৃথিৱী য’ত আছিল সীমাহীন নিৰাপত্তা |\n"মোক ৰাতিটোৰ বাবে\nওভতাই দিয়া মোৰ ল’ৰালি\nআইৰ কোলাত আকৌ এবেলি শুম |"\n-কবি: হীৰেণ ভট্টাচৰ্য্য\nজোনাকী পৰুৱাবোৰৰ পিছে পিছে ঢপলিয়াই ফুৰুতে ভবাটো নাছিলো যে এদিন মই ডাঙৰ হ’ম আৰু স্মৃতিৰ মনিকোঠাৰ এচুকত পৰি ৰ’ব সেই সময়বোৰ | ভবাটো নাছিলো আইৰ কোলাত মূৰ থৈ শুনা সঁচা সঁচা যেন লগা পৰীৰ দেশৰ কাহিনীবোৰ এদিন মাথো সাধুকথা হৈ ৰ’ব | কোনোবাই যদি মোক এৰাতিৰ বাবে হ’লেও মোৰ ল’ৰালি উভতাই দিলেহেঁতেন জোনাকী পৰুৱাবোৰ হাতৰ মুঠিত আকৌ আলফুলে তুলি ল’লোহেতেন, পদূলিমুখত দেউতা ঘূৰি অহালৈ বাট চাই ৰ’লোহেতেন, আৰু শেতেলীত আইৰ কোলাত মূৰ থৈ আকৌ এবাৰ শুনিলোহেঁতেন পৰীৰ দেশৰ সাধুকথা | যদি উভতাই পালোহেঁতেন সেই শৈশৱ আকৌ এবাৰ শুনিলোহেঁতেন আইৰ মুখৰ সেই নিচুকনী গীত |\n"পানীৰ তলৰ সোনালী পিঠিয়া মাছবোৰে\nৰান্ধনি বেলিটোৰ ৰং বিচাৰে পানীৰ শেতেলিত"\n-কবি: মিতালী ফুকন\nৰান্ধনি বেলিটোৰ দৰেই ৰঙীন আছিল মোৰ আবেলিবোৰ | খহি পৰা হাফপেন্টটো ককাললৈকে টানি লৰ দিছিলো ৰং বিৰংৰ পখিলাবোৰৰ পিছে পিছে সমনীয়াৰ স’তে, খেল খেলিছিলো নাৰিকলৰ কোৰোকাত ভাত ৰন্ধা, বনৰীয়া ঘাঁহেৰে আঞ্জা বনোৱাৰ, বটলৰ সাফৰত চাহ খোৱাৰ অভিনয় কৰাৰ | এতিয়া চকু মুদিলে হেচুকি থৈ যায় সোঁৱৰনিবোৰে আৰু সাৰ পাঁও এক মিঠা আমেজত |\nপুৱা শেতেলীৰ পৰা দুহাত মেলি দিছিলো, এটাই আশা - মায়ে আলফুলে মোক কোলাত তুলি ল’ব | কিন্তু এতিয়া !! এতিয়া শোৱা পাটী এৰো দিনটোৰ ব্যস্ততাৰ বোজা মূৰত লৈ |\nস্কুললৈ যাবলৈ শিকাৰ পৰা আৰম্ভ হৈছিল মোৰ শৈশৱৰ ভাল লগা দিনবোৰ অতীতৰ পৰা অতীত হোৱাৰ | মনত পৰে স্কুলত হেডছাৰৰ ভয়লগা চকুযুৰি আৰু মনত পৰে ছাৰৰ বেটৰ কোবত হাফপেন্ট টিটি যোৱাৰ কথা | কলম ধৰিবলৈ শিকাৰ পিছত দেউতাক ভাল কলম এটা আনি দিয়াৰ বাবে তাগীদা দিয়া | এবটল নতুন চিঞাঁহী পাবলৈ সন্ধিয়া দেউতা অহালৈ আগ্ৰহেৰে বাট চোৱা, নতুন বহীত লিখিবলৈ হেতা-ওপৰা লগোৱা, বছৰটোৰ আৰম্ভনিত নতুন কিতাপ পাবলৈ আশাৰে বাট চোৱা ইত্যাদি আছিলো মোৰ সোঁৱৰনিৰ ডায়েৰীত লিখি ৰখা কিছুমান সৰু সৰু কিন্তু পাহৰিব নোৱাৰা স্নেপশ্বট | কিয়জানো এতিয়াও পাহৰিব পৰা নাই বহাগৰ বিহুত মায়ে মৰমেৰে দিয়া বিহুৱানখনৰ সুবাস, পাহৰিব পৰা নাই মুকলি বিহুতলিৰ সেই ঢোলৰ শব্দ, আঁতৰিব খোজা নাই দেহৰ পৰা দেউতাই কিনি দিয়া ফাকুগুড়িৰ ৰং | ডাঙৰ হ’লো বাবেই নেকি এতিয়া ভাল নলগা হ’ল বৰদৈচিলা | শুকান বতৰ, ধূলিৰ বতাহ ইত্যাদি শব্দৰে ৰুদ্ধশ্বাস কৰি পেলাওঁ ফাগুনৰ অনুভুতিবোৰক, অৱজ্ঞা কৰো বহাগ অহাৰ খবৰ | হয়তো ডাঙৰ হৈছো বাবেই তীড়কপে উঠা জ্বৰৰ খবৰবোৰ গোপনে ৰাখো আৰু টেলিফোনৰ সিপাৰে ৰৈ থকা মাক উত্তৰ দিওঁ, "মই ভালে আছো, মা |" মনত পৰে তেতিয়া ঘৰখনলৈ, মালৈ; মোৰ সাধাৰণ পানী লগা জ্বৰেও কঁপাই তুলিছিল যাৰ হৃদয়|\nবুজাব নোৱাৰা কাৰণত পাহৰি পেলালো বহুতো স্মৃতি, জোকাৰি পেলালো সোঁৱৰনিৰ ধুলিকণাই আৱৰি থকা হৃদয়ৰ চাদৰখন | কিয়জানো আজিকালি ’বা’ৰ সৈতে লগ হৈ টেমাৰ গাখীৰ চুৰ কৰি খাবলৈ মন নোযোৱা হ’ল, সৰু সৰু কথাত দাদাৰ ওপৰত অভিমান কৰিবলৈও মন নোযোৱা হ’ল | ডাঙৰ হৈছো বাবেই নেকি ঘৰৰ মানুহবোৰ আৰু মোৰ দূৰত্বৰ হিচাপ দিয়ে টেলিফোনৰ বিলে | শৈশৱত লুকাভাকু খেলা বান্ধৱীবোৰৰ ওচৰত দেখোন এতিয়া জোৰকৈ কথা ক’বলৈও লাজ লগা হ’ল, হয়তো বন্ধুবোৰৰ স’তে এতিয়াও সজীৱ হৈ আছে পুৰণি অনুভূতিবোৰ | কেৱল মাথো ডাঙৰ হৈছো বাবেই নেকি এই পৰিৱৰ্তন !\n"I love walking in the rain\nBecause no one knows that I am crying"\n-by Charlie Chaplin\nডাঙৰ হৈছো বাবেই শিকিলো জীবন নাটৰ এজন পাকৈত অভিনেতা হ’বলৈ | নিসংগতাবোৰ মচি পেলাব পৰা হ’লো মাথো এটা ফ’ন ক’লেৰে; ’হেল্ল...............’ এটা শব্দৰ পিছত থকা নিৰৱতাখিনিৰে বুজাব পৰা হ’লো বিষাদৰ গভীৰতা | ইউনিভাৰ্ছিটিৰ ৰোমান্তিক সন্ধিয়াবোৰত শূণ্যতাৰ হাতত হাত মিলাই খোজ কাঢ়িব পৰা হ’লো ষ্ট্ৰীত লাইতৰ তলেৰে, কেৱল মাথো শৈশৱক পাহৰণিৰ চিঁতাত জাহ দিয়াৰ বাবেই ! ডাঙৰ হৈছো বাবেই চকুপানীবোৰ শুকাই গ’ল, মনৰ দুখবোৰক "কান্দোন"ৰ নাম দিব নোৱাৰা হ’লো |\nহয়তো মোৰ শৈশৱৰ স’তে জীৱনৰ কোনোবাটো ষ্টপেজত আকৌ মুখা-মুখি হ’ব, কিন্তু তেতিয়া মোৰ পৰিচয় হ’ব পাৰে "মামা", "খুড়া" ইত্যাদি | তেতিয়া হয়তো মই প্ৰাণখুলি হাঁহিম, কথা পাতিম কাৰোবাৰ স’তে, সুখ-দুখৰ | কিন্তু তেতিয়া জোনাকী পৰুৱাবোৰ মোৰ হৈ নাথাকিব, সাধুকথাবোৰো মোৰ বাবে নহৈ আন কাৰোবাৰ বাবে হ’ব |


আয়কৰ বিভাগৰ এলাৰ্ট! এনেকুৱা SMS–এ খালী কৰিব পাৰে আপোনাৰ বেংক একাউণ্ট– News18 Assam\nভুৱা লিংক থকা SMS বা লিংক খুলিলে আপুনি সৰ্বস্বান্ত হ’ব পাৰে।\nUpdated:September 19, 2019, 12:32 PM IST\nUpdated: September 19, 2019, 12:32 PM IST\nআয়কৰ বিভাগে আকৌ সকীয়নি জাৰি কৰিছে সাধাৰণ ৰাইজৰ বাবে। দৰাচলতে আইটি বিভাগৰ লোকে ভুৱা মেচেজ পঠিয়াই কৰদাতাক কৰা প্ৰৱঞ্চনাৰ বিষয়ে জনাইছে। জানো আহক সম্পূৰ্ণ বিষয়।\nদেশৰ একাংশ কৰদাতাই ইনকাম টেক্স ৰিফাণ্ডক লৈ ভুৱা ইমেইল আৰু SMS লাভ কৰি আছে। এই SMSবোৰ অৱশ্যে বিশ্বাসযোগ্য নহয়। এইকাৰণে আয়কৰ বিভাগে মানুহক প্ৰৱঞ্চনাৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ এডভাইজৰী জাৰি কৰিছে। মেচেজত কোৱা হৈছে যে, আপুনি তলৰ লিংকত ক্লিক কৰক আৰু এই লিংকৰ জৰিয়তে আপুনি টেক্স ৰিফাণ্ড লাভ কৰিব। এনেকুৱা প্ৰৱঞ্চনাৰ মেচেজত থকা এটা Url হৈছে http://151.80.90.62/ITRefund। আয়কৰ বিভাগে কৈছে যে একাংশ টেক্সপেয়াৰে এই ভুৱা SMS আৰু ইমেইল লাভ কৰিছে। তেওঁলোকে হয়তো এই লিংক সঁচা বুলি ভাবিছে কিন্তু ঘূণাক্ষৰেও যাতে এই লিংকত ক্লিক নকৰে।\nএজন কৰদাতাই এই SMS লাভ কৰাৰ পিছত আয়কৰ বিভাগৰ সৈতে যোগাযোগ কৰিছিল আৰু SMSটো টুইটাৰত শ্বেয়াৰ কৰিছিল। তেওঁ সুধিছিল যে এই SMSটো সঁচা নে কি? বিভাগৰ মতে তেওঁলোকে কাকো এনে মেচেজ পঠিওৱা নাই আৰু এয়া সম্পূৰ্ণ ভুূৱা।\nSMS পালে কি কৰিব?\nযদি আপুনি এনে SMS পাইছে তেনেহ’লে সেয়া তাৎক্ষণিকভাৱে IT বিভাগক জনাওক। চেক কৰিবলৈ টুইটাৰ হেণ্ডেল অথবা অফিচিয়েল মেইল আই–ডিৰে যোগাযোগ কৰিব পাৰে।\nভুৱা SMS ধৰা পেলোৱাৰ পদ্ধতি\nআয়কৰ বিভাগে এনে ভুৱা এছএমএছ ধৰা পেলোৱাৰ পদ্ধতি জনাইছে। বিভাগে জনাইছে যে, তেওঁলোকে কোনো কৰদাতাক ইমেইল বা SMSত কোনো তথ্য নিবিচাৰে। যদি আপোনাৰ পৰা PIN, পাছৱৰ্ড, ক্ৰেডিট কাৰ্ড বা বেংক একাউণ্টৰ তথ্য বিচৰা হৈছে তেনেহ’লে কোনো কাৰণতে সেয়া নিদিব।\nকেনেকৈ আপোনাৰ ক্ষতি কৰিব পাৰে প্ৰৱঞ্চকে\nযদি আপুনি কোনো ভুৱা লিংক থকা SMS লাভ কৰে আৰু তাত আপুনি ক্লিক কৰে তেনেহ’লে এয়া বিপজ্জনক হ’ব পাৰে। কিয়নো লিংক খোলাৰ লগে লগে আপোনাৰ পৰা ইউজাৰ নেম, পাছৱৰ্ড আৰু ক্ৰেডিট কাৰ্ডৰ তথ্য বিচাৰিব পাৰে আৰু ভুলতেও যদি আপুনি গোপন তথ্য দিলে তেনেহ’লে ইয়াৰ ফলাফল বিষম হ’ব পাৰে। য