গুৱাহাটীত পুনৰ হ’ব নেকি ল'কডাউন ? : কি ক'লে স্বাস্থ্য মন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই\nগুৱাহাটীত পুনৰ হ’ব নেকি ল’কডাউন ? : কি ক’লে স্বাস্থ্য মন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই\nগুৱাহাটীত বৰ্তমান আৰম্ভ হৈছে গণ সংক্ৰমণ; গুৱাহাটীৰ পৰিস্থিতিক লৈ চিন্তিত আৰু উদ্বিগ্ন স্বাস্থ্য মন্ত্ৰী ডঃ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা\nগুৱাহাটী , June 13, 2020 7:07 pm\nগুৱাহাটীত বৰ্তমান আৰম্ভ হৈছে গণ সংক্ৰমণ। কিয়নো বৰ্তমানলৈকে গুৱাহাটীত ২৫ গৰাকী কোভিড ৰোগী চিনাক্ত হৈছে তেওঁলোকৰ কোনো ভ্ৰমণ বৃত্তান্ত নাই।\nসেয়েহে ৰাজ্যৰ স্বাস্থ্য মন্ত্ৰী ড০ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা চিন্তিত আৰু উদ্বিগ্ন।\nআজি ৰাষ্ট্ৰীয় স্বাস্থ্য অভিযানৰ ৰাজ্যিক কাৰ্যালয়ত এক সংবাদমেল সম্বোধন কৰি এই কথা জানিবলৈ দিয়ে মন্ত্ৰীগৰাকীয়ে।\nতেওঁ কয় ‘গুৱাহাটী মহানগৰীত ক’ৰ’না ৰোগীৰ পৰিবেশ অলপ জটিল হৈছে। গুৱাহাটীক লৈ মোৰ চিন্তাৰ আৰু উদ্বেগৰ কাৰণ আছে। তাৰ কাৰণ হ’ল ২৫ গৰাকী ৰোগীক যোৱা কিছুদিনৰ ভিতৰত সামাজিক সংক্ৰমণ কেছ পোৱা গৈছে। তেওঁলোকৰ ভ্ৰমণ বৃত্তান্ত নাই।‘\nইপিনে, বহিঃৰাজ্যৰ পৰা অত্যাৱশ্যকীয় সামগ্ৰী তথা অন্যান্য সামগ্ৰী কঢ়িওৱা ট্ৰাকৰ চালক নাইবা হেণ্ডিমেনৰ পৰা গম নোপোৱাকৈ এই সংক্ৰমণ হোৱা বুলি সন্দেহ কৰে মন্ত্ৰীয়ে।\nতেওঁ কয়, ‘ট্ৰাকবিলাক লুডিং আৰু আনলুডিং কৰি ঘুৰি যাওঁতে ৩-৪ দিন সময় লয়। কোনোবা দোকানৰ চেলছচমেন বা ট্ৰাক ৰখোৱা ঠাইৰ কাষৰ অঞ্চলত সামাজিক সংক্ৰমণ হৈছে।‘\n‘সেই লুডিং আনলুডিং ঠাইসমূহ কোৱাৰেন্টাইন হিচাপে লোৱা হ’ব। ট্ৰাক চালক হেণ্ডিমেনৰ পৰা স্বাব সংগ্ৰহ কৰি টেষ্ট কৰা হ’ব। যিবিলাক ট্ৰাকে পথৰ কাষৰ হোটেল ধাবাত আহাৰ গ্ৰহণ কৰি গৈছে। এইটো আমাৰ চকু কৰিছে।‘ মন্ত্ৰীগৰাকীয়ে এইদৰে কয়।\nইপিনে, গুৱাহাটীত ভয়াৱহ ৰূপত গণ সংক্ৰমণ হোৱাৰ আশংকা কৰি অহা ১৫ দিনৰ ভিতৰত ৫০ হাজাৰ টেষ্ট কেৱল গুৱাহাটীতে কৰোৱাৰ সিদ্ধান্ত লয় স্বাস্থ্য বিভাগে।\nমহানগৰীৰ ১২ স্থানত মহানগৰবাসীক গৈ স্বাৱ টেষ্ট কৰাবৰ বাবে মন্ত্ৰীগৰাকীয়ে আহ্বান জনোৱাৰ লগতে নিজৰ নাম ঠিকনা আৰু ফোন নম্বৰ শুদ্ধকৈ দিবলৈ অনুৰোধ জনায়।\n‘অহা ১৫ দিনত ৫০ হাজাৰ চেম্প’ল সংগ্ৰহ কৰিব। অহা ১৬ জুলাইৰ পৰা মহানগৰীৰ ১২ টা স্থানত পুৱা ৯ বজাৰ পৰা চেম্প’ল সংগ্ৰহ কৰা হ’ব । জিএমছিএইছ, MMCH, Dhirenpara FRU, Pandu FRU, দিচপুৰ ৰাজধানী ৰাজ্যিক চিকিৎসালয়, লখৰা ৰাজধানী ৰাজ্যিক চিকিৎসালয়, বামুনীমৈদাম, ভেটাপাৰা আৰু ওডালবাক্ৰা মিনি PHE তো হ’ব চেম্প’ল সংগ্ৰহ।‘\nতাৎপৰ্যপূৰ্ণভাৱে, গুৱাহাটীত দ্বিতীয়বাৰলৈ ল’কডাউন দিয়াৰ ইংগিত দিয়ে মন্ত্ৰীগৰাকীয়ে।\nতেওঁ কয় ‘৫০ হাজাৰ টেষ্ট কৰাৰ পাছত যদি পৰিবেশ বেয়া হয় বা আক্ৰান্তৰ হাৰ বৃদ্ধি হয়, তেন্তে ল’কডাউনৰ সিদ্ধান্ত লোৱা হ’ব। তেতিয়া দ্বিতীয় বাৰলৈ ল’কডাউনৰ বাবে গুৱাহাটীবাসীয়ে নিজকে সাজু কৰিব লাগিব। পৰিবেশ পৰিস্থিতি নিৰীক্ষণ কৰি কঠোৰ সিদ্ধান্ত ল’বলগীয়া হ’লে লোৱা হ’ব।‘\nইপিনে, কাইলৈৰ পৰা ২৫ খনতকৈ বেছি ফ্লাইট বিমান বন্দৰত অৱতৰণ কৰিব নোৱাৰিব বুলি তেওঁ কয়।\nইয়াৰোপৰি, অহা সপ্তাহত ৰাজ্যত ক’ৰ’না আক্ৰান্তৰ সংখ্যা বৃদ্ধি হ’ব পাৰে বুলি উল্লেখ কৰি তেওঁ কয় ‘কিয়নো কেৰেলাৰ পৰা ১৭ খন ট্ৰেইন ২৫ হাজাৰ ল’ৰা-ছোৱালী লৈ আহিব। কেৰেলাৰ পৰা দুখন ট্ৰেইন আজি ৰাওনা হৈছে। বাংগালুৰুৰ পৰা দুখন ট্ৰেইন আহিব।‘\nআনহাতে, কালি উলুবাৰীৰ শ্মশানত কোভিড আক্ৰান্ত হৈ মৃত্যু মুখত পৰা ৰোগীক অন্তিম সৎকাৰত স্থানীয় ৰাইজে বাধা দিয়াক কেন্দ্ৰ কৰি মন্ত্ৰীগৰাকীয়ে প্ৰতিক্ৰিয়া প্ৰকাশ কৰে।\nতেওঁ কয় ‘মানুহৰ মাজত ভুল ধাৰণা আছে যে ক’ৰ’না ৰোগীৰ সৎকাৰ শ্মশানত কৰিব নালাগে। জুইয়ে ক’ৰ’না ভাইৰাছ মাৰি পেলায়।৫২-৫৩ ডিগ্ৰীৰ ওপৰত ক’ৰ’না জীয়াই নাথাকে।‘\n‘কাৰোবাৰ যদি ভয় লাগিছে তেন্তে শ্মশানৰ মানুহক পিপিই কীট পিন্ধিবলৈ দিয়ক। অতি বিনম্ৰতাৰে অনুৰোধ যাতে সৎকাৰত কোনেও বাধা নিদিয়ে। মাটি ভেদ কৰি ক’ৰ’না ওলাই আহিব নোৱাৰে। ক’ৰ’না ভাইৰাছ ইমান সবল হয়। দাহনত সকলো দাহিত হয়। মৃত ক’ৰ’নালৈ ভয় কৰিব নালাগে।‘ হিমন্তই এইদৰে কয়।\nআনহাতে, সামাজিক ব্যৱধান নামানি প্ৰতিবাদী সমদল, ৰাজহুৱা অনুষ্ঠান দেখা পাইছে বুলি উল্লেখ কৰি মন্ত্ৰীগৰাকীয়ে কয় ‘কোনটো সময়ত পৰিস্থিতি অৱনতি হয় ঠিক নাই। প্ৰতিবাদৰ ভাষা চৰকাৰে নিশ্চয় শুনিব। কিন্তু সামাজিক দুৰত্ব আপোনালোকে কেতিয়াও নেৰিব।‘\nপুনৰ আৰম্ভ হ’ব আইপিএল ২০২১! কোনখন দেশত অনুষ্ঠিত কৰাৰ কথা চিন্তা কৰিছে বিচিচিআইয়ে?


বাঁহ-বেতৰ শিল্পী মোহন শইকীয়াৰ উচুপনিৰ অন্তৰালত - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nচৌষষ্ঠি কলাৰ এটা হ’ল বেত বা আন তৃণৰে আচবাব নিৰ্মাণ বা নতুন আচবাব-পত্ৰৰ উদ্ভাৱন। অসমখনত পৰম্পৰাগতভাৱে ব্যৱহাৰৰ সঁজুলিসমূহ বাঁহ-বেতেৰে নিৰ্মাণ কৰাৰ পৰম্পৰা তাহানিৰেপৰা চলি আছে। কিন্তু এই পৰম্পৰাকে এক মাত্ৰা প্ৰদান কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে সেই বিশেষ মানুহজনে।\n১৯৬০ চনৰ ৩ মাৰ্চ তাৰিখে শিৱসাগৰ জিলাৰ বকতা নেমুগুৰি অঞ্চলৰ নাথ গাঁৱৰ এটা সাধাৰণ পৰিয়ালত মানুহজনৰ জন্ম। জন্মৰ পূৰ্বেই পিতৃ বিয়োগ ঘটা ল’ৰাজনৰ লগতে পৰিয়ালটোৰ কষ্ট কুলাই-পাচিয়ে নধৰা হ’ল। গৰু চৰোৱা, যাৰ-তাৰ ঘৰত কাম কৰি দিয়া এই ল’ৰাজনে তেনেদৰেই নেমুগুৰি নাথগাঁও প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা প্ৰাথমিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি ওচৰৰে নেমুগুৰি উচ্চ মাধ্যমিক (এতিয়া উচ্চতৰ মাধ্যমিক) বিদ্যালয়ৰ পৰা প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষা উত্তীৰ্ণ হৈ জীৱনত কি কৰিব তাৰে গুণা-গঁথা কৰি থকাৰ মাজতে হেম চেতিয়া নামৰ এজন ব্যক্তিৰ সান্নিধ্য লাভ কৰে আৰু উচ্চ শিক্ষাৰ প্ৰেৰণা পাই ডিব্ৰুগড়স্থিত ডিব্ৰু কলেজত উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। কলেজৰ খৰছ উলিয়াবলৈ হোটেলতো কাম কৰিবলৈ বাধ্য হ’ল মানুহজন। কিন্তু তাত তেওঁ জীৱনৰ পথ ধুৱলী-কুঁৱলী দেখি নিজৰ পৰিয়ালৰ প্ৰতি থকা দায়িত্ব হিচাবে মুলতঃ ভাতমুঠিৰ বাবেই ঘূৰি আহে নিজৰ গাঁৱলৈ। আধৰুৱা শিক্ষা তেওঁৰ বাবে চাকৰি এটা পোৱাৰ ক্ষেত্ৰত সদায় হেঙাৰ হিচাবে থিয় দিলে। গাঁৱত মূলতঃ এজন শ্ৰমিক হিচাবেই মানুহজনে জীয়াই থাকিবৰ বাবে কৰণীয় সকলোবোৰ কৰিলে। ঘৰতে মৌ পালন কৰি জীৱিকাৰ সন্ধান কৰি গ’ল। ১৯৮৪ চনত বিবাহপাশত আৱদ্ধ হোৱাৰ পাছত তেখেতৰ দায়িত্বও বাঢ়িল। লাহে লাহে উৎপাদন তথা আয়ৰ পৰিসৰ বঢ়াবলগীয়া হ’ল। মনলৈ চিন্তা আহিল নিজাকৈ কিবা এটা কৰাৰ। সেই চিন্তাৰে বাঁহ-বেতৰ কামত মনোনিৱেশ কৰে এই লোকজনে। সংগীতৰ প্ৰতি ৰাপ থকাৰ বাবেই আকাশবাণী ডিব্ৰুগড় কেন্দ্ৰৰ “উজ্বল ভৱিষ্যত”, খুহুটিয়া অনুস্থান “পুতাইলৈ চিঠি” আৰু “বৰ্ণালী” অনুষ্ঠানৰ সৈতে জড়িত হ’বলৈ পালে মানুহজনে। কিন্তু চৈয়দ চাদুল্লা তথা ৰেডিঅ’ অফিচাৰ বিপুল দত্তই দিয়া এই মঞ্চখনো যেন তেওঁৰ বাবে যথেষ্ট নাছিল। সেয়ে সেইফালে পিঠি দি তেখেতে গাঁৱতে কিবা-কিবি কৰাৰ কথা চিন্তা কৰে। এই চিন্তাই গ্ৰাম্য অৰ্থনীতিৰ ব্যৱহাৰিক কিছু দিশ চিন্তা কৰিবলৈ পথ দেখুৱালে। বাঁহ-বেতৰ প্ৰতি আকৰ্ষণ মানুহজনৰ আগৰেপৰা আছিল। প্ৰথমে অকলে বিচনী, খৰাহি তৈয়াৰ কৰা মানুহজনে লাহে লাহে ইয়াৰ বিকাশ ঘটায়। কিছু গৱেষণা কৰি বাঁহেৰে সাজি উলিয়ালে ৰংঘৰ, চেন্দেল, জোতা আৰু বহু কিবাকিবি। এই গৱেষণাবোৰৰ অংশ হিচাবে তেওঁ বাঁহৰ ঢকুৱাত এশখন মান কিতাপ লিখি উলিয়ালে। গ্ৰাম্য অৰ্থনীতিৰ সৈতে জড়িত এই লোকজনে জীৱনৰ সংগ্ৰামখিনি লিখি ৰাখিলে এখন বাঁহৰ কিতাপত। নাম ৰাখিলে “উচুপনিৰ অন্তৰালত”।\nজীৱনটো এনেদৰে ঘাট-প্ৰতিঘাটৰ মাজেৰে পাৰ কৰিয়েই তেওঁ গঢ় দিলে “গ্ৰামীণ কেণ এণ্ড বেম্ব’ ক্ৰাফট” নামৰ উদ্যোগটো। অঞ্চলটোৰ ভালেকেইজন লোকক তেওঁ এই উদ্যোগৰ যোগেদি নিজাকৈ কিবা এটা কৰাৰ বাবে বাট দেখুৱাই আহিছে। নতুন চামৰ মাজত গ্ৰাম্য স্ব-নিয়োজনৰ প্ৰেৰণা যোগোৱা এইজন মোহন শইকীয়াৰ মনৰ বুজ লৈ তেখেতৰ সৈতে হোৱা কথোপকথন সাহিত্য ডট্ অৰ্গৰ ৰঙালী বিহুৰ বিশেষ সংখ্যাটিত পাঠক সমাজৰ বাবে আগবঢ়োৱা হৈছে। সাক্ষাৎকাৰ গ্ৰহণ কৰিছে “অসমীয়াত কথা-বতৰা” গোটৰ সদস্য শ্ৰী ভাস্কৰজ্যোতি দাসে। তেখেতক সহযোগ কৰিছে শ্ৰী অমিতাভ মহন্ত আৰু শ্ৰী নৱজিৎ কোঁৱৰে।\nসাহিত্য ডট অৰ্গ : নমস্কাৰ ডাঙৰীয়া। আমি সাহিত্য ডট অৰ্গ নামৰ অনলাইন আলোচনীখনৰ তৰফৰ পৰা আপোনাক স্বাগতম জনাইছোঁ। আজি আমি আপোনাৰ জীৱনৰ লগতে আপোনাৰ কৰ্ম বিষয়ক দুআষাৰমান কথা পাতিম। প্ৰথমে জানিব বিছাৰিম আপুনি এই বাঁহ-বেতৰ জগতখনলৈ কেনেকৈ আহিল?\nমোহন শইকীয়া : বাঁহ-বেতৰ এই কামখিনি আমাৰ এই বকতা অঞ্চলটোত প্ৰায় মানুহে কৰে আৰু সৰুতে মই যিখন ঘৰত জন্ম হৈছিলোঁ তাতো সেই বাঁহৰ কামেই কৰে। উপজিয়ে বাঁহৰ সামগ্ৰীৰ লগত সম্পৰ্ক এটা গঢ়ি উঠিছিল। হ’লেও মই প্ৰায় ৯০ চনৰ পৰাই এই কামটোৰ লগত অলপ অলপকৈ জড়িত হৈ পৰিছিলোঁ। তাৰ পাছত ২০০১-২০০২ চন মানৰ পৰা গবেষণামূলকভাবে এই কাম কৰিছিলোঁ। তাৰ পিছত ২০০৪ মানৰ পৰা বণিজ্যিকভাবে এই কাম কৰিছিলোঁ আৰু বৰ্তমান ৰাইজ আৰু চৰকাৰ, অনুষ্ঠান-প্ৰতিষ্ঠান এইবিলাকৰ সহযোগ পোৱাৰ কাৰণে এই কামটো আৰু অকণমান বঢ়াই কেনেকৈ আমাৰ গ্ৰামাঞ্চলৰ ভিতৰুৱা যুবক-যুবতী বা অন্যান্য ব্যক্তিসকল ইয়াৰ যোগেদি উপকৃত হ’ব পাৰে, সেয়াই কম-বেছি পৰিমানে কৰি আছোঁ।\nসাহিত্য ডট অৰ্গ : আপুনি প্ৰথমে ইয়াক শিল্প হিচাপে গ্ৰহণ কৰিছিল। কিন্তু কেতিয়াৰ পৰা আপুনি এই শিল্পটোক পেচা হিচাপে লোৱাৰ কথা চিন্তা কৰিলে?\nমোহন শইকীয়া : এই শিল্পটোক আনে যাতে পেচা হিচাপে ল’ব পাৰে, সেই ল’ব পৰাৰ কাৰণে ময়োতো ইয়াক এটা পেছা ভিত্তিক ব্যৱস্থাৰূপে প্ৰতিষ্ঠা কৰি দেখুৱাব লাগিব; সেয়ে মই বাণিজ্যিক ধৰণে ঠিক ২০০৪ চন মানৰ পৰা এই কামটো কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছোঁ। বৰ্তমান ভালেকেইজন ল’ৰাই এই কাম কৰি আছে আৰু চৰকাৰৰ ফালৰ পৰাও সহায়-সহযোগ পাই আছোঁ। তাৰ লগে লগে নেচনেল বেম্বো মিছন আৰু ডি আৰ ডি এ, ডিচট্ৰিক ইণ্ডাষ্ট্ৰিয়েন কমাৰ্ছ চেণ্টাৰ আৰু নাবাৰ্ড ইত্যাদিৰ বিষয়াসকলে আমাৰ কামটোক চৰকাৰীভাবে আগবঢ়াই নিয়াত সহায় কৰিছে। আমাৰ যিসকল ল’ৰা-ছোৱালীৰ এই কামটোৰ প্ৰতি কোনো আগ্ৰহ নাছিল পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁলোকে এই কামখিনি দেখি আকৰ্ষণ অনুভৱ কৰাৰ পাছত এতিয়া কাম শিকিবলৈ আহিছে আৰু তাৰ ফলস্বৰূপে বাণিজ্যিকভাবে এই কামটোৰ গ্ৰাম্যাঞ্চলত প্ৰসাৰ হৈছে বুলি ভাবিব পাৰি।\nসাহিত্য ডট অৰ্গ : আপুনি উঠি অহা প্ৰজন্মৰ বহুজনক এই শিল্পলৈ আনিছে৷ এই বিষয়ে আমাক জনাব নেকি?\nমোহন শইকীয়া : এক প্ৰকাৰে হয় বুলি ক’ব পাৰি। আমাৰ অসমৰ মানুহৰ কাৰণে বাঁহ বাপতি সাহোন স্বৰূপ। সংগীত জগততো যিবিলাক বাদ্যযন্ত্ৰ আছে- যেনে পেঁপাৰ চুপহীটো, গগণা, বাঁহী, টকা, কাকৈ ইত্যাদিৰ পৰা আৰম্ভ কৰি বাঁহৰ গহনালৈকে হৈছে। তদুপৰি জেওৰা-জপনা, ঘৰ আছেই। গতিকে এইক্ষেত্ৰত আমাৰ সম্ভাৱনীয়তা আছে। এই ক্ষেত্ৰত মানুহে সংঘবদ্ধ হৈ কাম কৰিব পাৰে বা ব্যক্তিগত বা উদ্যোগ হিচাপে কাম কৰিব পাৰে।\nসাহিত্য ডট অৰ্গ : আপোনাৰ উল্লেখনীয় সৃষ্টিকৰ্মৰ বিষয়ে আমাক জনাব নেকি?\nমোহন শইকীয়া : উল্লেখনীয় সৃষ্টিৰ ভিতৰত মোৰ বাঁহৰ গ্ৰন্থখন। মোৰ প্ৰথম অৱস্থাত এজন ভাল চিকিৎসক হোৱাৰ পৰিকল্পনা আছিল। কিন্তু সৰুতে মা-দেউতা ঢুকুৱাত লোকৰ ঘৰত থাকিবলগীয়া হ’ল। হ’লেও মই জীৱনত কিবা এটা ভাল কাম কৰিবলৈ আকৌ নতুনকৈ হেঁপাহ এটা কৰিলোঁ। প্ৰথমে খেতি কৰিলোঁ, নাৰ্চাৰী কৰিলোঁ, মৌ পালন কৰিলোঁ, কুঁহিয়াৰ খেতি কৰিলোঁ- মেচিন আনিলোঁ, চলালোঁ, এবিঘা মাটিত একঠা মাটিৰ খেতিত কিমান কুইণ্টল হ’ব, এডাল কুঁহিয়াৰ কিমান কেজি হ’ব, কিমান ৰস পাব, ঠিক তেনেদৰে তেওঁ দৈনিক কিমান বেছিলে কিমান উপাৰ্জন হ’ব- এই ধৰণৰ কাম কৰিলোঁ। নাৰ্চাৰী কৰিলোঁ – আকাশবাণী ডিব্ৰুগড় কেন্দ্ৰৰ নিয়মীয়া কথক শিল্পী হিচাপে ৯১-৯২ চনৰ পৰা নিমন্ত্ৰন পালোঁ। এনে কাম কৰি থকাৰ মাজতে মই বাঁহৰ পৰা নতুন কিবা এটা কৰিব পাৰি নেকি ভাবিলোঁ। সেইসময়ত বাঁহৰ পৰা এখনহে কিতাপ বনাম বুলি ভাবিছিলোঁ। ভাবোঁতে ভাবোঁতে এদিন সেই ডাঙৰ বাঁহবিধৰ ঢকোৱাবোৰ ৰ’দত মেল খাই থকা দেখিলোঁ। আঘোণ-পুহ মাহৰ কোনোবা এদিন দেখিলোঁ সেই ঢকুৱাবোৰ ৰেডিমেড বৰ্ডৰ দৰে হৈ আছে। তাৰ পৰাই বাঁহৰ কিতাপৰ ধাৰণাটো আহিল। এনেকৈ প্ৰথমে বিচনী সাজিবলৈ ল’লোঁ তাৰপৰা। বিচনীখনত কিবা লিখিবলৈ গৈ দেখো মাৰ্কাৰ পেনেৰে লিখিব পাৰি। এনেদৰে লিখি লিখি ভাবিলোঁ মই কিতাপ এখন বনাও, এখন বনোৱা পাছত ভাবিলোঁ ১০খন বনাও, ১০খন বনোৱাৰ পাছত ভাবিলোঁ যে এশখন আৰামেৰে বনাব পাৰিম। এশখন বাঁহৰ কিতাপ বনোৱাৰ উদ্যোগটো লোৱাৰ পাছত প্ৰচাৰ মাধ্যম আহিল, সাহিত্য সভাৰ মানুহ আহিল। তাৰ পাছত ইয়াতেই নগেন শইকীয়া ছাৰ আহিম বুলি কথা দিলে গ্ৰন্থ উন্মোচনীত, বিভিন্ন কলেজৰ প্ৰবক্তাসকলো আহিল। কিতাপবোৰ বিচাৰিছিল বহুতে, মই নাই দিয়া। মই ঘৰতে এটা সৰু পুথিভঁৰাল কৰিম বা যাদুঘৰ এটা সাজি ৰাইজৰ কাৰণে থৈ যাম। যিটো চাই উত্তৰ-পুৰুষৰ কোনোবা আলহীলোকে বা ল’ৰা-ছোৱালীয়ে যাতে কিবা এটা কাম কৰিব পাৰে। সেই বাঁহৰ কিতাপবোৰৰ পৰা আচলতে প্ৰথমে প্ৰচাৰটো বেছি হ’ল। তাৰ পাছতেই নেচনেল বেম্বো মিছন আহিল, নৰ্থ ইষ্ট বেম্বো মিছন আহিল। এতিয়া অসমৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত এই বেম্বো মিছনৰ কামতেই যাবলগীয়া হয় আৰু সেইবিলাকৰ যোগেদি যাওঁতে বিভিন্ন ব্যক্তিক লগ পাওঁ, ল’ৰা-ছোৱালীবোৰ আগ্ৰহী হৈ প্ৰশিক্ষণ ল’বলৈ আহে। সেই সময়তে ‘ডি আই চি চি’ য়ে ‘ডি আৰ ডি এ’ৰ যোগেদি এটা প্ৰেজেক্ট ল’লে। সেইটো হ’ল- নেচনেল ৰুৰেল এণ্ড লাইভলিহুড মিছন, মানে জীৱন-জীবিকা আঁচনি। শিৱসাগৰ জিলাত তেতিয়া মোকেই নিমন্ত্ৰণ কৰি চাৰ্টিফিকেট দিলে। তাতে পাঁচ লাখমান টকাৰ মেছিন দিলে। বৰ্তমান বিভিন্ন ঠাইলৈ যোৱা যায় এই খিনি লৈ।\nসাহিত্য ডট অৰ্গ : এই শিল্প চলাই নিয়াত আপুনি কিবা অসুবিধা পাইছে নেকি?\nমোহন শইকীয়া : শিল্পটো চলাবলৈ এটা কথাতে অসুবিধা হয়, এটা ঘৰুৱা উদ্যোগ চলাবলৈ হ’লেও আজিকালিৰ যান্ত্ৰিক পদ্ধতিটো ব্যৱহাৰ কৰিব লাগিব- এক নম্বৰ কথা। আৰু দুই নম্বৰ কথা- পুঁজি লাগিব। মই থকা ঘৰটো বাদ দি য’ত মোৰ কৰ্মশালাটো আছে তেনেকুৱা হ’বলৈ হ’লে পুঁজিটো অন্ততঃ পাঁচ লাখমান টকাৰ হ’ব লাগে। সেই পুঁজিটোৰ কাৰণে অলপ অসুবিধা হৈছে। হ’লেও এটা কাৰণে ভাল লাগে যে যিসকল ল’ৰাই কাম কৰিছে তেওঁলোকে মুঠ বিশ হেজাৰ, ত্ৰিশ হেজাৰ বা পয়ত্ৰিশ হাজাৰ টকা মাহে পাইছে- মোৰ হাতত লাগিলে পাঁচ হেজাৰেই থাকক। সেইটো কাৰণে ভাল লাগে যে আমি ইজনে-সিজনৰ লগত লাগি থকা কাৰণে পাঁচ হেজাৰ বা দহ হেজাৰ পাইছোঁ। সেইটো কাৰণে ভাল লাগিছে।\nঅসুবিধাৰ ক্ষেত্ৰত কি হয়- আমাৰ যিটো ইলেক্ট্ৰিফিকেচন সেইটো নিয়মীয়া নহয় এক নম্বৰ কথা আৰু দুই নম্বৰ কথা- বজাৰৰ কাৰণে। দিল্লীত যেনেকৈ এখন ৱাশ্বিংটন মাৰ্কেট নামেৰে নিয়মীয়া বজাৰ আছে, আমাৰ অসমত তেনেকুৱা বজাৰ নাই। নতুন প্ৰজন্মই চৰকাৰৰ সহযোগত এই বিষয়ে নিশ্চয় কিবা এটা আগভাগ ল’ব বুলি ভাবিছোঁ। এতিয়াও আগভাগ ল’বলৈ চেষ্টা কৰিছে যদিও এইটোক যথেষ্ট বুলি ক’ব নোৱাৰি।\nসাহিত্য ডট অৰ্গ : কেতিয়াবা মনলৈ ভাব হয় নেকি যে আপুনি এই শিল্পক পেচা হিচাপে লৈ ভুল কৰিলে৷\nমোহন শইকীয়া : কোনো কোনো মুহূৰ্ত্তত তথাকথিত যিটো আমাৰ সমাজ ব্যবস্থা, যিটো সামাজিক দৰ্শন আৰু কিছুমান থলুৱা দাৰ্শনিকৰ মন্তব্যৰ কাৰণে বহুতো উদ্যোগী ব্যক্তি বা ল’ৰা-ছোৱালীয়ে ছত্ৰভংগ দিয়ে । যেনে ‘এইবোৰ কাম আজিকালি কৰে নে’, ‘বাঁহৰ কামনো কৰে নে’, ‘ইমান পঢ়া-শুনা কৰিছে, ল’ৰাবিলাকে আমুক কৰিছে তামুক কৰিছে’, ‘কোনে কিনিব এইবিলাকনো’, ‘ইমান পঢ়া-শুনা কৰি এইবোৰ কৰেনে, অন্য কাম কৰিব লাগে’, ‘সহজে পোৱা কাম কৰিব লাগে’ ইত্যাদি। মই বাহিৰৰ দেশৰ প্ৰবন্ধবোৰ পঢ়ি ভাল পাওঁ আৰু বিজ্ঞানৰ অনুষ্ঠানবোৰ চাই ভাল পাওঁ, উদ্ভাবকসকলৰ জীৱনী পঢ়ি ভাল পাওঁ। সেইবোৰ পঢ়ি বুজিছোঁ যে তেওঁলোকে বহু কষ্ট কৰে আৰু অন্য মানুহৰ কথাত ভোল গৈ নিজৰ দৰ্শনটোক পৰিহাৰ নকৰে। মই যি ভাবিছিলোঁ যে ‘এইটো কাম কৰিলে নিশ্চয় কিবা এটা হ’ব’। ভাৰতকে ধৰি অন্য দেশ যেনে চীন, জাপান, ফ্ৰান্স, আমেৰিকা এইবিলাকত দেখিছোঁ যে কংক্ৰীটৰ যিটো ব্যৱস্থা হৈছে, প্লাষ্টিকৰ যিটো ব্যৱস্থা হৈছে সি পৃথিবীৰ ভাৰসাম্যতা নষ্ট কৰিবৰ কাৰণে যথেষ্ট পৰিমানে ইন্ধন যোগাইছে। আধুনিক সভ্যতাৰ বিজ্ঞান-প্ৰযুক্তি আমাক লাগিব, জগতখনক লাগিব কিন্তু প্ৰাকৃতিক জগতখন আমি যদি জীয়াই বা বচাই ৰাখিব নোৱাৰোঁ তেতিয়াহ’লে মানব সভ্যতাটো বিকল হৈ যাব। তাৰ কাৰণে ব্যৱহাৰৰ অনুপযোগী বস্তুবিলাক সংৰক্ষণ কৰিবলৈ যাওঁ তেনেহ’লে তাৰ মাৰ্কেট ভেল্যুটো আমি নেপাওঁ। কিন্তু বাঁহ যদি আমি খেতি হিচাপে কৰোঁ তাৰ দ্বাৰা যথেষ্ট লাভাবান্বিত হ’ব পৰা যায়। লগতে খেতি কৰিলে বাঁহৰ বিভিন্ন ব্যৱহাৰো দেখা যায়। আজিকালি তেলখাদসমূহত বাঁহ লাগে, খহনীয়া প্ৰতিৰোধৰ কাৰণে লাগে, বাঁহৰ পৰা আজিকালি বিভিন্ন সামগ্ৰী প্ৰস্তুত হয় আৰু এই সামগ্ৰীসমূহ বাহিৰত ৰপ্তানি হৈছে। গতিকে মই ভাবোঁ এইধৰণৰ কামবোৰ নকৰি মই যদি তথাকথিত সমাজ ব্যবস্থাৰ দিশে দিশে গৈ থাকিলোঁহেঁতেন কিছু ব্যৱস্থাত তেতিয়া বোধহয় মই আজি এই কষ্টখিনি বা এই কামটো কৰিবলৈ যাওঁতে যিখন সমাজ পাইছোঁ. সেইখন নাপালোঁহেঁতেন। কেতিয়াবা যদিও ভুল কৰিছোঁ যেন লাগে আকৌ এনেকুৱা লাগে যে পৃথিৱীত ইমানবোৰ মহৎ ব্যক্তি আছে, লোক আছে সেইসকলে দেখোন ত্যাগ কৰি কষ্ট কৰি ভাল কামেই কৰি থৈ গৈছে। গতিকে তেওঁলোকেও হয়তো কেতিয়াবা নিজৰ সিদ্ধান্তত ভুল হৈছে বুলি ভাবিছিল, কিন্তু প্ৰকৃতাৰ্থত তেওঁলোকৰ সিদ্ধান্ত কেতিয়াও ভুল নাই হোৱা। হতাশাত কেতিয়াবা ভোগাবলৈ কোনোবাই চেষ্টা কৰোৱাই আচলতে। কিন্তু হতাশাটো মই নিজে দূৰ কৰো পেলাওঁ আৰু যথেষ্ট কাম কৰোঁ।\nসাহিত্য ডট অৰ্গ : বৰ্তমান আপোনাৰ প্ৰতিষ্ঠানত কিমানজন লোক কৰ্মৰত?\nমোহন শইকীয়া : এতিয়া অস্থায়ীভাবেহে কাম কৰোৱা হয়। ৫জন মানে কাম কৰে। বাকী ৬-৭জনমানে নিজাববীয়াকৈ এটা ইউনিট চলাই আছে। বাহিৰে-ভিতৰে এশৰ পৰা এহেজাৰমান মানুহ উপকৃত হৈছে।\nসাহিত্য ডট অৰ্গ : বিভিন্ন চাইনীজ বা বাহিৰৰ সামগ্ৰীয়ে আপোনাৰ সামগ্ৰীৰ বজাৰক ক্ষতিগ্ৰস্থ কৰিছে বুলি আপুনি ভাবে নেকি?\nমোহন শইকীয়া : ক্ষতিগ্ৰস্থ নিশ্চয় কৰিছে এইকাৰণে যে চীনৰ যিটো বাঁহৰ সামগ্ৰী, তেওঁলোকৰ যি পদ্ধতি সেই পদ্ধতিটোক মই ভাবোঁ আমাৰ ভাৰতেই নহয় পৃথিবীৰ প্ৰায়বিলাক দেশেই স্বীকাৰ কৰিব লাগিব। চীনে বাঁহৰ ওপৰত যিখিনি কাম কৰিছে সেইখিনি ব্যাপক ধৰণে কৰিছে আৰু চীনে গোটেই বিশ্বতে এখন বহল বেহা পাতিছে। যি বজাৰত আন দেশ তিস্থিব পৰাটো কঠিন।\nসাহিত্য ডট অৰ্গ : এই শিল্পৰ ভবিষ্যতক লৈ আপুনি আশাবাদী নে?\nমোহন শইকীয়া : ভবিষ্যতক লৈ আশাবাদী এইকাৰণে যে শিক্ষিতৰ হাৰ বাঢিছে, দেশৰ জনসংখ্যা বাঢ়িছে, কিন্তু তাৰ অনুপাতে কৰ্মসংস্থান কমিছে। গান্ধীজীয়ে এসময়ত কৈছিলে যে ঘৰুৱা উদ্যোগটো বন্ধ হৈ গ’লে কোনোবা যদি বৰ্হিৰাষ্ট্ৰ বা নিজৰ দেশতে যদি এডভান্স টেকন’লজিটো বহুল ভাবে প্ৰচলিত হয় তেতিয়াহ’লে জনসাধাৰণৰ কৰ্মসংস্থানটো নাইকিয়া হ’ব। সেইটোকাৰণে এতিয়া মানুহবিলাকে ঘৰুৱা উদ্যোগৰ কথাবোৰ নতুনকৈ ভাবিছে।\nআমাৰ ইয়ালৈকে বহুত মানুহ আহে, তেওঁলোকে আমাক যিমান বস্তু বিচাৰে- বাঁহৰ চোফা, ডিভান, দাইনিং – এই বস্তুখিনিয়েই যদি আমি ভালকৈ সজাই দিব খোজাঁ তাতো আমাৰ শিল্পী বা কৰ্মীৰ অভাৱ। এইটো কাৰণে অসমত এনেকুৱা হ’বগৈ যে অমি এই কামটো কৰিবৰ কাৰণেও এটা স্থল, কাম কৰাৰ যিটো সুবিধা, এখন বজাৰ, এটা ঘৰ, ব্যৱস্থাপনাৰ ক্ষেত্ৰত আমি অলপ চিন্তা কৰিব লাগিব।\nআগতে যেনেকৈ গুমটি দোকান কৰিয়েই এখন ডাঙৰ ব্যবসায়ী প্ৰতিষ্ঠান কৰিছে, ঠিক এই কামবিলাক কৰি যেতিয়া এখন এখন ৰাজ্যত কোনোবা কোনোবা জিলাভিত্তিক ভাল ভাল কিছুমান উদ্যোগী আগবাঢ়ি এটা উদ্যোগ লৈছে, তেওঁলোকে বিদেশলৈ বস্তু পঠিয়াইছে, নেচনেল লেভেলত মাৰ্কেট কৰিছে, ঘৰৰ পৰা ভালকৈ তাত এস্কপৰ্ট কৰিছে, ইমপৰ্ট কৰিছে, এইবিলাক কৰিবৰ কাৰণে আমাৰ যি জ্ঞান, সেই জ্ঞান আমাৰ কম। বৰ্তমান গাঁও অঞ্চলতো ল’ৰা-ছোৱালী শিক্ষিত হৈছে, তেওঁলোকে অসমীয়া মিডিয়াম বা ইংৰাজী মিডিয়াম লৈ বিশেষ বিষয় এটাত গ্ৰেজুৱেট হৈছে, কিন্তু সমাজখন চলাব পৰাকৈ গ্ৰাম্য-অৰ্থনীতি বা এই যিবিলাক ৰুৰেল ডেভেলপমেণ্টৰ কাৰণে যিখিনি কাম কৰিব লাগে, কষ্ট কৰিব লাগে, ভুগিব লাগে, সেইখিনিৰ কাৰণে আমাৰ শিক্ষিত প্ৰজন্মটোক সেই ক্ষেত্ৰত এটা বিশেষ কোৱালিটি লাগিব যিটোত সমাজখনক বিশ্ববিদ্যালয় হিচাপে লৈ অধ্যয়ন কৰি ল’ব পাৰে। তেতিয়া দেখিব যে সেই মানুহখিনিয়ে ওলাই আহি এখন বজাৰ ধৰিব। তেতিয়াহে আমি সঠিক ৰূপত আগুৱাই যাব পাৰিম।\nসাহিত্য ডট অৰ্গ : আপোনাৰ সামগ্ৰী বাহিৰলৈ ৰপ্তানি হয়নে?\nমোহন শইকীয়া : বাহিৰৰ দেশৰ মানুহবোৰ আহিলে, প্ৰদৰ্শনীবিলাক হ’লে তেনেকৈ দুই-চাৰিবিধ বস্তু নিয়ে, সৰহকৈ বিচাৰিলে পুঁজিৰ অভাবৰ কাৰণে আমি বিদেশলৈ ৰপ্তানী কৰিব পৰা নাই। সৰু-সুৰা সামগ্ৰী যেনে ফণী, কলম, পেটী, ইত্যাদি বিলাক সামগ্ৰী বিদেশলৈ যোৱাটো বাদেই দিয়ক আমি থলুৱাভাবেই যদি বিক্ৰী কৰিবলৈ বস্তুখিনি প্ৰস্তুত কৰোঁ তেতিয়াও আমাৰ অসুবিধাই হৈ গৈছে।\nসাহিত্য ডট অৰ্গ : আপোনাৰ কৰ্মজীৱনৰ আটাইতকৈ স্মৰণীয় মুহূৰ্ত?\nমোহন শইকীয়া : ভাল মুহূৰ্তও আছে। কাম কৰি যেতিয়া অত্যন্ত কষ্ট পোৱা যায়, যেতিয়া কোনোবা মানুহে ঠগে সেইবোৰো একপ্ৰকাৰৰ স্মৰণীয় মুহূৰ্ত বুলি ক’ব পাৰি। এবাৰ এজন মানুহে বিহুৰ দিনতে এখন চকী সাজিবলৈ দিলে। মই সাজিলোঁ। তেওঁ গাড়ীত চকীখন লৈ গ’ল আৰু ক’লে বিহুৰ উৰুকা দিনা বজাৰ হ’ব আৰু মই বজাৰ কৰিব পৰাকৈ পইচা দি যাম। মই বাট চাই আছিলোঁ যে তেওঁ পইচাকেইটা দিব আৰু মই বিহু বজাৰ কৰিম। মানুহজন নাহিল, খবৰ-খাটিও নকৰিলে। মোৰো বিহুৰ বজাৰ কৰা নহ’ল। তেনেকৈয়ে ঠগিছে। তেনেকুৱাকৈয়ে বহু মুহূৰ্ত আছে যেতিয়া ৰাতিপুৱালৈকে কাম কৰিবলগীয়া হৈছে। হ’লেও জীৱনৰ প্ৰতিটো মুহূৰ্ত মানুহৰ কাৰণে গৌৰৱময়। প্ৰতিটো মুহূৰ্তই কাৰোবাৰ কাৰণে আনন্দময়, কাৰোবাৰ বাবে দুখময়। তাৰ মাজতেই আচলতে জীয়াই থকাৰ যিটো সোপান এইটোৱেই আটাইতকৈ গৌৰবময় বুলি ক’ব লাগিব।\nসাহিত্য ডট অৰ্গ : আপোনাৰ শিল্পক বিশ্বদৰবাৰলৈ নিবলৈ কিবা প্ৰচেষ্টা আপুনি হাতত লৈছেনে?\nমোহন শইকীয়া : মই ব্যক্তিগতভাবে যিখিনি কাম কৰিছোঁ, এই কামখিনি কৰি থকাৰ মাজতেই ইয়াৰ পৰা যিখিনি বস্তু বাহিৰলৈ গৈছে, বাহিৰৰ মানুহ আহিছে, এস্কপ’জাৰ পাইছোঁ, সেইটো কাৰণে মই ভাবিছোঁ ইয়াৰ যিটো দৰ্শন, ইয়াৰ যিটো প্ৰচেচ, এই বাণিজ্যৰ যিটো আমাৰ গ্ৰামাঞ্চলৰ, অসমৰ, বকতাৰ বা শিৱসাগৰৰ বাঁহ শিল্পৰ যি পদ্ধতি তাক ভিতৰৰ পৰা উলিয়াই আনি যিখিনি কৰা হৈছে, সেইখিনি কৰাৰ কাৰণে আজি ফ্ৰান্স, জাপান, অষ্ট্ৰেলিয়া, চীনৰ পৰা বিভিন্ন দেশৰ বিভিন্ন সমাজৰ মানুহ আহিছে, প্ৰবক্তাসকল আহিছে, ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকল আহিছে। ইতিমধ্যে বস্তুটো বিশ্বায়নৰ মাজলৈ গুছি গৈছে। এইখিনি কৰিবলৈ হ’লে আমাৰ যিখিনি উঠি অহা প্ৰজন্ম, তেওঁলোকে এই বিষয়ত ডিগ্ৰী ল’ব পাৰে। ডেৰাডুনত এনেকুৱা ক’ৰ্ছ কৰিব পাৰে, ত্ৰিপুৰাত এনেকুৱা এটা ইনষ্টিটিউট আছে, আহমদাবাদত আছে। উঠি অহা চামৰসকলে যদি গতানুগতিক শিক্ষা পদ্ধতিটোৰে গৈ থকাৰ সলনি এনে শিক্ষা পদ্ধতি গ্ৰহণ কৰে পাছলৈ নিজকে বিশ্ব দৰবাৰত প্ৰতিষ্ঠা কৰিব পাৰিব।\nসাহিত্য ডট অৰ্গ : এই ক্ষেত্ৰত আপোনাৰ পৰিয়ালৰ পৰা কেনে ধৰণৰ সহযোগিতা পাইছে?\nমোহন শইকীয়া : মই ৰাতিপুৱা ঠাণ্ডা পানী এগিলাচ খায়েই কামত ধৰোঁ, তাৰ পিছত তাতেই চাহকাপ দিয়ে। বাকী ঘৰৰ অন্যান্য কামখিনি ছোৱালী দুজনী আৰু মাকে কৰে। ছোৱালী দুজনীয়ে পঢ়ি আছে আৰু মাকৰ সৰু এটা চাকৰি আছে। তাৰ মাজত মোক অভাব-অসুবিধা নোপোৱাকৈয়ে মোক সহযোগ কৰে কাৰণেই মই এইখিনি কৰিব পাৰিছোঁ।\nসাহিত্য ডট অৰ্গ : বিদায় লোৱাৰ আগতে বিহুৰ প্ৰাক-মুহূৰ্তত আপুনি আমাৰ ৰাইজক কি ক’ব৷\nমোহন শইকীয়া : অত্যন্ত আনন্দত মতলীয়া হৈ নিজক পাহৰি, নিজৰ সংস্কৃতিক পাহৰি আমি কেৱল আনন্দ উপভোগ কৰিলেই নহ’ব। আনন্দও কৰিব লাগিব আৰু নিজৰ সংস্কৃতিকো জীয়াই ৰাখিব লাগিব। তাৰ মাজত যাতে দুষ্কৃতিয়ে ঠাই নেপায় বা দুষ্কৃতিয়ে আহি আমাৰ আচল সংস্কৃতিক, কৰ্মক ঢাকি থৈ সেই উপৰুৱা সংস্কৃতিকে কৰ্ম-সংস্কৃতি হিচাপে লৈ আমাৰ মানুহখিনি ভোল নেযায় বা বিপথেও যাতে নাযায়। তাৰ কাৰণে মই অকল অসমীয়া জাতিটোকে নহয় আমাৰ অসমীয়া সমাজ, সকলো জাতি-জনগোষ্ঠী, বিশ্বৰ প্ৰত্যেকজন মানুহকে সংস্কৃতি ব্যৱস্থাৰ মাধ্যমেৰে এটা অনুৰোধ কৰিছোঁ যাতে তেওঁলোকৰ প্ৰত্যেকে বিশ্বখনক সুন্দৰ কৰিবৰ কাৰণে মনটোক নতুনকৈ ধুৱাই-পখলাই থিৰ কৰি ল’ব পাৰে। এই আপাহতে আপোনালোকলৈও মোৰ তৰফৰ পৰা আন্তৰিক অভিনন্দন, শুভেচ্ছা আগবঢ়ালোঁ আৰু অসমীয়া নতুন বৰ্ষই যাতে নতুনৰ প্ৰতিটো ক্ষণকে নতুন ৰূপত ডাঙৰ-দীঘল কৰি বিশ্বায়নৰ ক্ষেত্ৰলৈ আকৌ যাব পাৰে তাৰ বাবে শুভেচ্ছা জ্ঞাপন কৰিলোঁ।\n← ব’হাগ বিহুঃ লোকাচাৰ আৰু জনবিশ্বাস (লক্ষেশ্বৰ হাজৰিকা)\nসম্পাদকীয় (অমিতাভ মহন্ত) →\nবিশিষ্ট ভাষাবিদ, ভাষাবিজ্ঞানৰ অধ্যাপক, গৱেষক ড° উপেন ৰাভা হাকাচাম চাৰৰ সৈতে সাক্ষাৎকাৰ\nGood article. I wish Xahitya.org’s bright future.


Gemdronic in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Gemdronic ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nGemdronic की जानकारी\nGemdronic ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Gemdronic Benefits & Uses in Assamese- Gemdronic ar laabh aaru byavaharsamuh\nGemdronic ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Gemdronic Dosage & How to Take in Assamese - Gemdronic ar paali aaru xeya kenedore lobo\nGemdronic ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Gemdronic Side Effects in Assamese- Gemdronic ar parshwakriyasamuh\nGemdronic সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Gemdronic Related Warnings in Assamese- Gemdronic xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Gemdronicৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Gemdronic with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Gemdronic ar gurutor kriya-pratikriya\nGemdronic মতভেদসমূহ- Gemdronic Contraindications in Assamese- Gemdronic nishedhsamuh\nGemdronic ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Gemdronic in Assamese- Gemdronic ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Gemdronic ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Gemdronic Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Gemdronic kriya-pratikriya\nGemdronic ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Gemdronic Benefits & Uses in Assamese - Gemdronic ar laabh aaru byavaharsamuh\nGemdronic তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nGemdronic ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Gemdronic Dosage & How to Take in Assamese - Gemdronic ar paali aaru xeya kenedore lobo\nGemdronic-ৰ উপাদানসমূহ - Gemdronic Active Ingredients in Assamese - Gemdronic-ar upadaansamuh\nGemdronic ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Gemdronic Side Effects in Assamese - Gemdronic ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Gemdronic ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nGemdronic সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Gemdronic Related Warnings in Assamese - Gemdronic xonkranta xatarkatabanisamuh\nGemdronic-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nগৰ্ভাবস্থাৰ সময়ত Gemdronicএ মধ্যমীয়া পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া কৰিব পাৰে। আপুনি যদি ইয়াৰ ক্ষতিকৰ প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰে, তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা লগে লগে বন্ধ কৰক, আৰু চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Gemdronic পুনৰাই গ্ৰহণ নকৰিব।\nGemdronic-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nGemdronic এ স্তন্যপায়ী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত মধ্যমীয়া পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া কৰিব পাৰে। আপুনি যদি ইয়াৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰে, তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক, আৰু আপোনাৰ চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ গ্ৰহণ কৰক। কেৱল আপোনাৰ চিকিতসকে পৰামৰ্শ দিলেহে পুনৰ আৰম্ভ কৰিব।\nবৃক্কত Gemdronic কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nGemdronicৰ বৃক্কত মৃদু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকিব পাৰে। বেছিভাগ মানুহেই বৃক্ক ত কেতিয়াও একো প্ৰভাৱ পৰা নেদেখিব।\nযকৃতত Gemdronic কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nকলিজা ত Gemdronicৰ প্ৰভাৱৰ বিষয়ে কোনো বৈজ্ঞানিক গৱেষনা নথকাত, Gemdronicৰ [Organ]ৰ ওপৰত সুৰক্ষাৰ তথ্য উপলব্ধ নহয়।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Gemdronic ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nGemdronicৰ হৃদয় ত মধ্যমীয়া পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া হব পাৰে। আপুনি যদি ইয়াৰ কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া দেখা পায় তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা লগে লগে বন্ধ কৰক। এই ঔষধটো পুনৰাই ব্যৱহাৰ কৰাৰ পূৰ্বে চিকতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Gemdronicৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Gemdronic with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Gemdronic ar gurutor kriya-pratikriya\nGemdronic তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nGemdronic মতভেদসমূহ - Gemdronic Contraindications in Assamese - Gemdronic nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Gemdronic লোৱা অনুচিত যাতে -\nGemdronic ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Gemdronic in Assamese - Gemdronic ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Gemdronic-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nGemdronicৰে অভ্যাস গঠনৰ কোনো কথাৰ প্ৰতিবেদন পোৱা নাই।\nহয়, আপুনি আৰামত মেচিনেৰী চলাব পাৰে বা বাহন চলাব পাৰে, যিহেতু Gemdronic লোৱাৰ পিছত ই আপোনাৰ টোপনি ভাৱ নানে।\nহয়, কিন্তু আপুনি ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অনুসাৰেহে Gemdronic লোৱা উচিত।\nমানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ বাবে Gemdronic লৈ কোনো লাভ নাই।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Gemdronic ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Gemdronic Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Gemdronic kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Gemdronicৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nGemdronic আৰু খাদ্যৰ প্ৰভাৱৰ ওপৰত কোনো তথ্য নাই কিয়নো এয়া এতিয়ালৈ বৈজ্ঞানিক ভাৱে গৱেষণা কৰা হোৱা নাই।\nমদ আৰু Gemdronicৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nগৱেষণাৰ অভাৱত, Gemdronic লোৱাৰ সময়ত মদ্যাপন কৰা সম্পৰ্কত একো ক'ব পৰা নাযায়।\nGemdronic ৰ অনুকল্প - Substitutes for Gemdronic in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Gemdronic লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Gemdronic ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Gemdronic সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Gemdronic ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Gemdronic সেৱন কৰে?


সুধা মূৰ্তি - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n১৯ আগষ্ট, ১৯৫০ (৭১ বছৰ)\nচাভালাগি, জামাখান্দি, কৰ্ণাটক, ভাৰত\nবি.ভি.বি. অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়\nইনফ'চিছ ফাউণ্ডেচনৰ অধ্যক্ষ, লেখিকা, সমাজকৰ্মী\nএন. আৰ. নাৰায়ণ মূৰ্তি\nৰহণ মূৰ্তি, অক্ষতা মূৰ্তি\nসুধা মূৰ্তি (জন্ম: ১৯ আগষ্ট ১৯৫০) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিযান্ত্ৰিক শিক্ষক, সমাজকৰ্মী আৰু লেখিকা। তেওঁ বৰ্তমান ইনফ'চিছ ফাউণ্ডেচনৰ অধ্যক্ষ আৰু মূলতঃ কানাড়া আৰু ইংৰাজী ভাষাত লিখা-মেলা কৰে। তেওঁ গেটছ ফাউণ্ডেচনৰ জনস্বাস্থ্য প্ৰকল্পৰ সদস্য। তেওঁ কেইবাটাও অনাথ আশ্ৰম নিৰ্মাণ কৰাইছে আৰু গ্ৰামোন্নয়নত অৱদান আগবঢ়াইছে। তেওঁ কৰ্ণাটক চৰকাৰক প্ৰতিখন চৰকাৰী বিদ্যালয়ত কম্পিউটাৰ আৰু পুথি ভঁৰাল স্থাপন কৰিবলৈ সহায়তা প্ৰদান কৰিছিল। ইয়াৰ লগতে তেওঁ হাৰভাৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ত 'মূৰ্তি ক্লাছিকেল লাইব্ৰেৰী'নামৰ পুথিভঁৰাল স্থাপন কৰিছে। তেওঁ কৰ্ণাটকৰ প্ৰতিখন চৰকাৰী বিদ্যালয়ত কম্পিউটাৰ সংস্থাপন কৰাৰ লগতে ছাত্ৰ-ছাত্ৰী সকলক কম্পিউটাৰ শিক্ষায়ো প্ৰদান কৰিছিল। ভাৰত চৰকাৰে তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ২০০৬ চনত সমাজ সেৱা শিতানত ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।\n১৯৫০ চনৰ ১৯ আগষ্ট তাৰিখে কৰ্ণাটকৰ জামাখান্দি অঞ্চলৰ চাভালাগিৰ দেশস্ত মাধৱা ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালত সুধা মূৰ্তিৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ শল্যচিকিৎসক ডাঃ আৰ.এইছ. কুলকাৰ্ণী আৰু মাতৃ বিমলা কুলকাৰ্ণী। তেওঁ পিতৃ -মাতৃ আৰু মাতৃৰ ফালৰ ককা আইতাকৰ লগত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। পিছলৈ তেওঁ নিজৰ শৈশৱৰ অভিজ্ঞতাৰ পৰা হাউ আই টত মাই গ্ৰেণ্ডমাদাৰ টু ৰিদ, উৱাইছ এণ্ড আদাৰউৱাইছ এণ্ড আদাৰ ষ্টৰীজ নামৰ গ্ৰন্থখন ৰচনা কৰিছিল। তেওঁ বি.ভি.বি. অভিযান্ত্ৰিক আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠানৰ (বৰ্তমান কেএলই প্ৰযুক্তি বিশ্ববিদ্যালয়) পৰা বৈদ্যুতিক অভিযান্ত্ৰিক শাখাৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ইয়াত তেওঁ প্ৰথম বিভাগৰ প্ৰথম হোৱাৰ বাবে কৰ্ণাটকৰ মুখ্যমন্ত্ৰীৰ পৰা সোণৰ পদক লাভ কৰিছিল। তাৰপিছত তেওঁ ভাৰতীয় বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা কম্পিউটাৰ বিজ্ঞান বিভাগৰ পৰা অভিযান্ত্ৰিকবিদ্যাৰ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেওঁ আকৌ প্ৰথম স্থান অধিকাৰ কৰাৰ বাবে ভাৰতীয় অভিযন্তা প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা সোণৰ পদক লাভ কৰে।\nসুধা মূৰ্তি ভাৰতৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ মটৰগাড়ী নিৰ্মাতা কোম্পানী টাটা ইঞ্জিনীয়াৰিং এণ্ড ল'ক'মটিভ কোম্পানীয়ে নিযুক্তি দিয়া প্ৰথম মহিলা অভিযন্তা। তেওঁ ইয়াত উন্নয়ন অভিযন্তা পদত নিযুক্তি লাভ কৰিছিল। প্ৰথমে তেওঁ পুনেত চাকৰিত যোগদান কৰিছিল যদিও পিছলৈ তেওঁ মুম্বাই আৰু জামছেদপুৰতো চাকৰি কৰিছিল। তেওঁ টাটাৰ অধ্যক্ষলৈ এই কোম্পানীত কেৱল পুৰুষক নিযুক্তি দিয়াৰ বাবে লিংগ বৈষম্যৰ অভিযোগ জনাই চিঠি লিখিছিল। ইছলৈ তেওঁৰ বাবে বিশেষ সাক্ষাৎকাৰ অনুষ্ঠিত কৰি তেওঁক নিযুক্তি দিয়া হৈছিল। পিছলৈ তেওঁ পুনেৰ ৱালচান্দ গ্ৰুপ অফ ইণ্ডাষ্ট্ৰীত চিষ্টেম এনালিষ্ট হিচাপে যোগদান কৰিছিল।\n১৯৯৬ চনত তেওঁ ইনফ'চিছ ফাউণ্ডেচন আৰম্ভ কৰে আৰু বৰ্তমানলৈ তেওঁ ইয়াৰ ন্যাসৰক্ষী। এই ফাউণ্ডেচন বহুতো শিক্ষা আৰু স্বাস্থ্যৰ লগত জড়িত। এই ফাউণ্ডেচনৰ সহায়ত তেওঁ বানপানী প্ৰভাৱিত অঞ্চলত প্ৰায় ২,৩০০ টা ঘৰ নিৰ্মান কৰাইছে। তেওঁ প্ৰতিখন বিদ্যালয়ত এখনকৈ পুথিভঁৰালৰ সপোন দেখি এতিয়ালৈকে প্ৰায় ৭০,০০০ খন পুথিভঁৰাল স্থাপন কৰিছে। গ্ৰামাঞ্চলত অনাময় ব্যৱস্থাৰ উন্নয়নৰ বাবে তেওঁ ১৬,০০০ ৰাজহুৱা শৌচাগাৰ নিৰ্মাণ কৰাইছে।\nইয়াৰ লগতে তেওঁ বেংগালুৰু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অতিথি অধ্যাপক। তেওঁ খ্ৰীষ্ট বিশ্ববিদ্যালয়তো অধ্যপনা কৰিছিল। তদুপৰি ট্ৰু কৰ্ণাটকৰ বিদ্যালয়সমূহত কম্পিউটাৰ শিক্ষাও প্ৰদান কৰিছিল। তেওঁৰ কেইবাখনো ইংৰাজী আৰু কানাড়া গ্ৰন্থ প্ৰকাশিত হৈছে। তাৰে ভিতৰত দুখন ভ্ৰমণ কাহিনী, দুখন প্ৰযুক্তি বিষয়ক, ছয়খন উপন্যাস আৰু তিনিখন শিক্ষামূলক গ্ৰন্থ। তেওঁৰ এখন কিতাপ হাউ আই টত মাই গ্ৰেণ্ডমাদাৰ চিবিএছই পাঠ্যক্ৰমত অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে। তেওঁৰ এখন উপন্যাস ডলাৰ চলেৰ আধাৰত জী টিভিয়ে 'ডলাৰ বহু' নামেৰে ধাৰাবাহিক নিৰ্মাণ কৰিছে। তেওঁ মাৰাঠী ছবি পিতৃঋণ আৰু কানাড়া ছবি প্ৰাৰ্থনাত অভিনয়ো কৰিছে।\nভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি এ পি জে আব্দুল কালামৰ পৰা পদ্মশ্ৰী গ্ৰহণ কৰা মুহূৰ্তত সুধা মূৰ্তি\nসুধা মূৰ্তিয়ে বহুতো ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা আৰু সন্মান লাভ কৰিছে। উল্লেখযোগ্য সমূহ হ'ল:\n১৯৯৫: শ্ৰেষ্ঠ শিক্ষক বঁটা, ৰটাৰী ক্লাৱ বেংগালুৰু\n২০০০: সাহিত্য আৰু সমাজসেৱাৰ 'কৰ্ণাটক ৰাজ্যোৎসৱ' ৰাজ্যিক বঁটা\n২০০১: 'উজস্বীনি বঁটা'\n'সহস্ৰাব্দ মহিলা শিৰোমণি বঁটা\n২০০৪: ৰাজা লক্ষ্মী বঁটা\n২০০৬: সাহিত্যৰ আৰ.কে নাৰায়ণ বঁটা\n২০০৬: ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী\n২০১১: সন্মানীয় এলএলডি ডিগ্ৰী\n২০১৯: ভাৰতীয় প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠান,\nকানপুৰৰ পৰা সন্মানীয় ডিএছচি ডিগ্ৰী\nসুধা মূৰ্তিয়ে টেলক'ত তেওঁৰ সহযোগী অভিযন্তা এন.আৰ. নাৰায়ণমূৰ্তিৰ লগত পুনেত বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। তেওঁলোকৰ দুগৰাকী সন্তান অক্ষতা আৰু ৰহণ মূৰ্তি। অক্ষতা তেওঁৰ ষ্টেণ্ডফৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সহপাঠী ব্ৰিটিছ ভাৰতীয় ঋষি শুনাকৰ লগত বিবাহ কৰে।\n↑ Ratan Tata, Rahul Dravid on Gates Foundation board Archived 22 মে' 2013 at the Wayback Machine. tata.com (15 July 2003). Retrieved on 8 December 2011.\n↑ About Mrs. Narayan Murthy. Nipun.charityfocus.org (10 February 1978). Retrieved on 8 December 2011.\n↑ Sudha Murthy | The Woman Behind | Narayan Murthy Wife Archived 15 July 2012 at Archive.today. Living.oneindia.in (17 August 2011). Retrieved on 8 December 2011.\n↑ "Presenting Harmony's silvers – sparkling lives, success stories, accounts of endurance, courage, grit and passion". harmonyindia.org. http://www.harmonyindia.org/hportal/VirtualPageView.jsp?page_id=501। আহৰণ কৰা হৈছে:2December 2015.\n↑ "Indian Institute of Technology Kanpur 52nd Convocation". IIT Kanpur 52nd convocation. https://www.iitk.ac.in/doaa/convocation/data/Minute_to_Minute-Session-I.pdf.\n↑ JRD's words inspired me in philanthropy: Sudha Murthy Archived 22 মে' 2013 at the Wayback Machine. tata.com (23 October 2002). Retrieved on 8 December 2011.\n↑ Raggi Mudde (1 October 2007) The Philanthropist and Infoscion – Sudha Murty. Karnataka.com. Retrieved on 31 May 2013.\nৱিকিমিডিয়া কমন্সত সুধা মূৰ্তি সম্পৰ্কীয় মিডিয়া ফাইল।\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=সুধা_মূৰ্তি&oldid=301355"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ২৭ ছেপ্টেম্বৰ, ২০২১ তাৰিখে ১৪:৩৩ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


সৰ্বভাৰতীয় ভূমি অধিকাৰৰ আন্দোলন - NORTHEAST NOW (Assamese)\nসৰ্বভাৰতীয় ভূমি অধিকাৰৰ আন্দোলন\nAugust 10, 2019 7:01 pm\n২০১৩ বৰ্ষত যেতিয়া কংগ্ৰেছ চৰকাৰৰ আমোলত পূৰ্বৰ ভূমি অধিগ্ৰহণ আইনখনৰ ঠাইত নকৈ ভূমি অধিগ্ৰহণ আইনখন প্ৰণয়ন কৰা হৈছিল তেতিয়া সৰ্বস্তৰত মূলতঃ দুটা প্ৰশ্ন উত্থাপিত হৈছিল—\nএনেধৰণৰ ভূমি অধিকাৰ আইনৰ জৰিয়তে যিসকলৰ পৰা ভূমি অধিগ্ৰহণ কৰা হ’ব সেইসকলক উপকাৰ কৰিবলৈ বিচৰা হৈছে নে প্ৰকৃতপক্ষে কৰ্প’ৰেট আৰু কোম্পানীবোৰে যাতে সুকলমে ভূমি পাব পাৰে তাৰহে ব্যৱস্থা কৰা হৈছে?\nক্ষতিপূৰণ প্ৰদানৰ পৰিমাণ বহুগুণে বঢ়াই দি ভূমিক পূৰ্ণ পৰ্যায়ৰ পণ্যলৈ পৰিণত কৰি ভাৰত চৰকাৰে ভূমিহীনক ভূ-প্ৰদান কৰাৰ যিবোৰ কল্যাণকামী আঁচনি বা বিধি প্ৰণয়ন কৰিছিল সেইবোৰ কবৰ দিব বিচাৰিছে নেকি?\nকংগ্ৰেছ চৰকাৰৰ আমোলত ভূমি অধিগ্ৰহণৰ দিশত আনিব খোজা এনে সংস্কাৰবোৰে এক নতুন ৰূপ পৰিগ্ৰহণ কৰিলে মোডী চৰকাৰৰ আমোলত।\nবিশেষকৈ ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰয়োজনত, স্মাৰ্ট চিটি নিৰ্মাণ আদি বিষয়ত যেতিয়া মোডী চৰকাৰে অধ্যাদেশ আনি হ’লেও বলপূৰ্বকভাৱে ভূমি অধিগ্ৰহণৰ দিশত আগবাঢ়িল আৰু ভাৰতবৰ্ষৰ বহু প্ৰান্তত (বিশেষকৈ ঝাৰখণ্ড, উত্তৰাখণ্ড আদি প্ৰাকৃতিক সম্পদেৰে ভৰপূৰ এলেকাত) আদিবাসী-দলিত আদি সম্প্ৰদায়ৰ লোকৰ ভূমি অধিকাৰ নাকচ কৰি কোম্পানীবোৰক ভূমি লীজত দিবলৈ যো-জা চলোৱা হ’ল তেতিয়াই ভূমি অধিকাৰ বিষয়টোৰ ক্ষেত্ৰত দেশজুৰি ভালেমান চিন্তা-চৰ্চা আগবাঢ়িল।\nএনে এক প্ৰেক্ষাপটতে বিগত কিছু বছৰত ভাৰতবৰ্ষত জন্মলাভ কৰিছে ‘ৰাষ্ট্ৰীয় ভূ-অধিকাৰ মৰ্চা’ শীৰ্ষক এক দেশব্যাপী গঢ় লৈ উঠা এক সাংগঠনিক তৎপৰতাৰ।\n২০১৯ বৰ্ষৰ ১৪ ৰ পৰা ১৫ এপ্ৰিলৰ ভিতৰত মধ্যপ্ৰদেশৰ ৰাজধানী ভূপালত ‘ভূমি অধিকাৰ’ বিষয়ক এখন দুদিনীয়া সৰ্বভাৰতীয় আলোচনা অনুষ্ঠিত হৈছিল। দেশৰ প্ৰায় ১৫ খন ৰাজ্যৰ ৮০ গৰাকী প্ৰতিনিধিয়ে ভাগ লোৱা এই আলোচনাৰ মূল বিষয় আছিল দলিত জনজাতীয় লোক আৰু মহিলাৰ ভূমি অধিকাৰ।\nএই আলোচনাৰ কেন্দ্ৰীয় বিষয়বোৰ আছিল নিম্নোক্ত ধৰণৰ—\nভূমিহীন লোকক ভূমি প্ৰদান কৰিবলৈ ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু ৰাজ্যিক স্তৰত ভূমি সংস্কাৰক এক কাৰ্যসূচী হিচাপে গঢ় দিব লাগে।\nজনজাতীয় আৰু অজনজাতীয় বন আৱাসীসকলে যাতে সামূহিক বন অধিকাৰ লাভ কৰিব পাৰে তাৰবাবে বন অধিকাৰ আইন (Forest Right Act) খন প্ৰয়োগ কৰিব লাগে তথা এইসকল লোকৰ ভূমি হস্তান্তৰ ৰোধৰ ব্যৱস্থা হ’ব লাগে।\nমহিলাৰ বাবে ভূমি অধিকাৰ সংৰক্ষিত হ’ব লাগে।\nচৰকাৰৰ দ্বাৰা দলিত আৰু জনজাতীয় লোকৰ বাবে কিমান ভূমি বিতৰণ বা আবণ্টন কৰা হয় তাৰ পৰিমাণ নিৰূপণ কৰিব লাগে।\nৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত এক ভূমি অধিকাৰ প্ৰচাৰ চলাবলৈ আগবঢ়াৰ পৰিকল্পনা গ্ৰহণ কৰিব লাগে।\nভূপালত অনুষ্ঠিত এই সন্মিলনত ভাৰতবৰ্ষৰ জনসাধাৰণৰ ভূমি অধিকাৰ বিষয়ত সাংবিধানিক উপবন্ধৰ লগতে অন্যান্য কিছু বিষয় প্ৰসংগক্ৰমে আলোচনা কৰা হৈছিল। ইয়াত কোৱা হৈছিল যে, যিহেতু ভাৰতবৰ্ষৰ সংবিধানে ২১ নং অনুচ্ছেদৰ অধীনত দেশখনৰ প্ৰতিজন নাগৰিকক ‘জীৱনৰ অধিকাৰ’ (Right to life) প্ৰদান কৰিছে, সেয়েহে এই অধিকাৰৰ অৰ্থ হৈছে মৰ্যাদাপূৰ্ণ জীৱন যাপন, যথাযথ গৃহৰ সুবিধা, স্বাস্থ্যসন্মত খাদ্য, জীৱিকা, পানী আৰু সুৰক্ষাৰ অধিকাৰ।\nভূমি হৈছে এনে এবিধ সম্পদ যিয়ে নেকি পৰিয়ালৰ বিকাশ সুস্থিৰ কৰি ৰাখে। ভাৰতবৰ্ষৰ নিচিনা এখন কৃষি নিৰ্ভৰশীল দেশৰ ৫৪.৬ শতাংশ লোক কৃষি তথা ইয়াৰ লগত জড়িত কামৰ সৈতে সম্পৃক্ত হৈ আছে।\n২০১৫-১৬ৰ কৃষি সমীক্ষা অনুযায়ী দেশখনৰ কৃষিকাৰ্য কৰা এলেকা ১৫৯.৯৯ মিলিয়ন হেক্টৰৰ পৰা (২০১০-১১) ১৫৭-১৪ মিলিয়ন হেক্টৰলৈ হ্ৰাস পাইছে। একেদৰে গড় হিচাপত খেতি কৰা মাটিৰ পৰিমাণ ২০১০-১১ৰ ১.১৫ হেক্টৰৰ তুলনাত ১.০৮ হেক্টৰলৈ হ্ৰাস পাইছে।\nএই সময়ছোৱাত সমগ্ৰ দেশখনতে ভূমিহীন লোকৰ সংখ্যা হৈ পৰিছে ১০১ মিলিয়ন।\nভূপালত হোৱা এই আলোচনাত দেশখনৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ ভূমি আন্দোলনৰ কৰ্মীসকলে ভূমিহীন লোকৰ সংখ্যা বৃদ্ধি আৰু কৃষিভূমিৰ ওপৰত হোৱা আগ্ৰাসনৰ কিছু কাৰক চিনাক্ত কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল আৰু এইবোৰ হৈছে—\nসত্তৰৰ দশকৰ আদিৰে পৰা ভূমিহীনক ভূমি প্ৰদান কৰিবলৈ, ৰায়তক ভূমিস্বত্ব দিবলৈ দেশখনত যিবোৰ কল্যাণকামী ভূমি আইন প্ৰণয়ন কৰা হৈছিল তাৰ প্ৰয়োগ ব্যৰ্থ হৈছে আৰু চৰকাৰেও তেনেবোৰ আইন ৰূপায়ণ কৰিবলৈ অকণো ইচ্ছুক নহয়।\nনব্বৈৰ দশকৰ পাচৰ পৰা সমগ্ৰ দেশতে বিস্তৃত ৰূপত ৰূপায়ণ হোৱা মুক্ত অৰ্থনীতি, ব্যক্তিগতকৰণ আৰু বিশ্বায়নে ভূমিৰ সমগ্ৰ বিষয়টোক অন্য এক দিশলৈ ঢাল খুৱাইছে। বিশেষকৈ উদ্যোগীকৰণৰ প্ৰভাৱত পৰি সমগ্ৰ দেশতে ব্যাপক হাৰত কৃষি ভূমিক অ-কৃষিভূমিলৈ ৰূপান্তৰিত কৰা হৈছে।\nবিশেষ আৰ্থিক মণ্ডল গঠন (SEZ), মাটি ধৰি ৰখাৰ উৰ্ধসীমাৰ শিথিলকৰণ (Easing the Ceiling Limits), ৰায়তী আইনসমূহৰ শিথিলকৰণ, কৃষি, পানী, বনাঞ্চল আদিৰ ব্যাপক হাৰৰ ঠিকাদাৰীকৰণ আৰু কৰ্প’ৰেটকৰণ।\nঅধিক মুনাফা লাভৰ আশাত কোম্পানী, বৃহৎ কৰ্প’ৰেট আদিয়ে যিমান পাৰি সিমানেই মাটি বৈধ-অবৈধভাৱে নিজৰ হাতত মজুত কৰিছে। ফলত বঞ্চনাৰ বলি হ’বলগা হৈছে সাধাৰণ দৰিদ্ৰ কৃষক, দলিত সম্প্ৰদায় তথা পিছপৰা জাতি-জনগোষ্ঠীৰ লোকসকল। এনে প্ৰেক্ষাপটত ভূপালত সমাজৰ উদাস্তু শ্ৰেণীৰ মহিলা, বিশেষকৈ দলিতসকল ভূমি সুৰক্ষা, ভূমি বিতৰণ, পুনৰুদ্ধাৰ (reclamation) আদি কৰিবলৈ ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত এক সংঘবদ্ধ আন্দোলনৰ প্ৰচেষ্টা হাতত লোৱা হৈছিল।\nসেই আন্দোলনৰ উদ্দেশ্যক সাৰোগত কৰি যোৱা ২১ আৰু ২২ জুনত ঝাৰখণ্ডৰ ৰাজধানী চহৰ ৰান্সীত এক আলোচনা সভাৰ আয়োজন হয়। ৰাষ্ট্ৰীয় ভূ-অধিকাৰ মৰ্চা শীৰ্ষক এই আলোচনাত এই লেখকো এগৰাকী প্ৰতিনিধি হিচাপে উপস্থিত আছিলো।\nপৰিৱৰ্তিত প্ৰেক্ষাপটত আৰু সমাগত সময়ত ভূমিৰ ওপৰত ব্যাপক আগ্ৰাসনৰ শংকাক এই আলোচনাত বিস্তৃতভাৱে আলোচনা কৰা হয়। সাংগঠনিক আৰু বিধিগতভাৱে এনে শংকাক কেনেদৰে প্ৰতিহত কৰিব পৰা যায় তাৰ বাবে কিছু কৌশলৰ কথাও ৰান্সী ঘোষণাত সন্নিৱিষ্ট কৰা হয়।\nৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত আৰম্ভ হোৱা এনে ভূমি আন্দোলনে যে সমাগত সময়ত দেশৰ ৰাজনীতিৰ এক কেন্দ্ৰীয় বিষয় হৈ পৰিব তাক আমি এতিয়াই স্বীকাৰ কৰি লোৱা উচিত।\n(লেখকৰ ই-মেইল ঃ [email protected])


Comio X1 Price in India, Full Specs - 24th June 2021 | Digit\nColor All Red Hot Sunrise Gold Royal Black\nPrice : 5,980 (onwards) Available at2Store\nCurrent Best Price of Comio X1 is ₹ 5980\nColors All Red Hot Sunrise Gold Royal Black\nOut of Stock 16GB 5,980\nৱাৰেণ্টি আৰু নিৰ্মাণ তথ্য : Comio\nম'ডেল : Comio X1\nৰঙসমূহ : Red Hot, Sunrise Gold, Royal Black\nপ্ৰডাক্টৰ নাম : Comio X1\nপিক্সেল ডেনচিটি (PPI) : NA\nCPU গতি : NA\nComio X1 Smartphone প্ৰতি ইঞ্চি NA -ৰ এটা পিক্সেল ঘনত্বত 720 x 1440 পিক্সেল ৰিজ’লিউশ্বনৰ সৈতে 5.5 -ইঞ্চি IPS LCD -ৰ সৈতে আহে৷ ফোনটো NA Quad ক’ৰ প্ৰচেশ্বৰৰ দ্বাৰা সক্ষমিত আৰু ইয়াত2GB ৰেম আছে৷ Comio X1 Android 8.1 OS-ত চলে৷\nComio X1 Smartphone July 2018 -ত মুকলি কৰা হৈছে৷\nফোনটো Mediatek MT6739 প্ৰচেশ্বৰৰ দ্বাৰা সক্ষমিত৷\nফোনটো 3050 mAh বেটাৰীৰ দ্বাৰা সক্ষমিত৷\nComio X1 -ৰ সংযোগ ক্ষমতা বিকল্পসমূহৰ লগত অন্তৰ্ভুক্ত হৈ থাকে: ,GPS,Wifi,HotSpot,Bluetooth,\nComio X1 -ৰ কেমেৰাটোত এইবিলাক অন্তৰ্ভুক্ত হৈ থাকে: Auto Focus,Touch Focus,Digital Zoom,Video Recording\nComio X1 Price in India updated on 9th Apr 2019\nComio X1 Price In India Starts From Rs. 5980 The best price of Comio X1 is Rs. 5980 on Flipkart, which is 42% less than the cost of Comio X1 on Amazon Rs.8499.This Mobile Phones is expected to be available in 16GB variant(s).\nজনপ্ৰিয় Comio(assamie) ম'বাইল-ফোনসমূহ


স্বাস্থ্যৱান আৰু সুখী হৈ থকাৰ বাবে এই 10 টা অভ্যাস কৰক\nSaturday, 02 January 2021 11:18 PM\nBest habits to stay healthy in 2021\nনতুন বছৰ টো অহাৰ লগে লগে, আপুনি 2021 চনটো স্বাস্থ্যৱান আৰু সুখী হৈ থাকিব পৰা উপায়বোৰৰ বিষয়ে চিন্তা কৰা আৰম্ভ কৰাৰ সময় ৷ এই অনুচ্ছেদত আমি আপোনাৰ দৈনন্দিন জীৱনত প্ৰয়োগ কৰিব পৰা সৰল অভ্যাস বা ব্যায়ামৰ বিষয়ে কথা পাতিম, যি আপোনাৰ সামগ্ৰিক স্বাস্থ্যৰ ওপৰত ডাঙৰ প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। আজিয়েই আপুনি এই অভ্যাস বা ব্যায়াম কেইটা কৰাৰ আৰম্ভ কৰক -\nগতিকে আপোনাৰ বাবে ইয়াত 10 টা স্বাস্থ্যৱান অভ্যাস আছে:\n১. পৰ্যাপ্ত নিদ্ৰা (Sufficient Sleep)\nআপুনি জনাটো গুৰুত্বপূৰ্ণ যে টোপনিৰ অভাৱৰ ফলত বহুতো স্বাস্থ্য সমস্যা হ'ব পাৰে যেনে - দুৰ্বল ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা, ওজন বৃদ্ধি আৰু কেতিয়াবা ই মস্তিষ্কৰ স্বাস্থ্য প্ৰভাৱিত কৰে। সেয়েহে সুস্বাস্থ্যৰ বাবে আপুনি প্ৰতিদিনে প্ৰায় 7ৰ পৰা 8 ঘণ্টা পৰ্যাপ্ত টোপনি লব লাগিব। আপোনাৰ টোপনিৰ সৈতে কেতিয়াও আপোচ নকৰিব।\n2. নিয়মীয়া শাৰীৰিক ব্যায়াম (daily physical Exercise)\nনিয়মীয়া ব্যায়ামৰ অজস্ৰ স্বাস্থ্য লাভালাভৰ বিষয়ে জনা স্বত্বেও, আমাৰ বহুতে অৱহেলা কৰি আহিছে । আপুনি যোগ, খোজ কঢ়া, জগিং, সাঁতোৰা বা ওজনৰ প্ৰশিক্ষণৰ দৰে কিছুমান শাৰীৰিক কাৰ্যকলাপ অন্তৰ্ভুক্ত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিব লাগিব। ব্যায়ামে আপোনাক দিনক দিনে উপযুক্ত আৰু স্বাস্থ্যৱান কৰিব পাৰে।\n৩) ধ্যানৰ বাবে যাওক (Meditation)\nধ্যান হৈছে এক স্বাস্থ্যকৰ অভ্যাস যাক আপুনি জীৱনশৈলীত লব পাৰে। ধ্যানে মানুহৰ শৰীৰ, মন আৰু আত্মাক আৰাম আৰু শান্ত কৰাত সহায় কৰে। ইয়াৰ উপৰিও, ই শৰীৰক শিথিল কৰি চাপৰ স্তৰ ব্যৱস্থিত কৰে।\n4. ৰাতিপুৱা পানী খোৱা কৰক (have water in morning)\nসদায় ৰাতিপুৱা দুই গিলাচ পানী খালে আপোনাৰ স্বাস্থ্যৰ বাবে আচৰিত ধৰণে প্রভাৱিত কৰিব পাৰে। পানীয়ে হজমত সহায় কৰিব পাৰে, ই আপোনাক অতিৰিক্ত ওজন বৰ্জন কৰাত সহায় কৰিব আৰু আপোনাক গোটেই দিনটোৰ বাবে শক্তিমান আৰু সক্ৰিয় অনুভৱ কৰাত সহায় কৰিব। সেয়েহে, চাহ বা কফি খোৱাৰ আগতে প্ৰতি ৰাতিপুৱা দুই গিলাচ পানী খোৱাটো নিশ্চিত কৰিব।\n৫) কেতিয়াও ৰাতিপুৱাৰ আহাৰ বাদ নিদিব ( never skip breakfast)\nৰাতিপুৱাৰ আহাৰ দিনটোৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ আহাৰ বুলি কোৱা হয় সেয়েহে আপুনি কেতিয়াও নোখোৱাকৈ থাকিব নালাগে। এক সঠিক আৰু স্বাস্থ্যকৰ আহাৰে আপোনাক পূৰ্ণ, সক্ৰিয় কৰি ৰাখিব আৰু লগতে আপোনাৰ ক্ষুধাৰ লালসা প্ৰতিৰোধ কৰিব। কিন্তু নিশ্চিত কৰিব যে আপুনি ৰাতিপুৱা ফলমূল, কল, কণী, ৰুটি বা প্ৰ'টিন জাতীয় খাদ্য আদিৰ দৰে স্বাস্থ্যকৰ ৰাতিপুৱাৰ আহাৰ হিচাপে গ্রহণ কৰক।\n৬. পেকেজ কৰা খাদ্য নাখাব (say no to pakage foods)\nপেকেজ কৰা খাদ্য সামগ্ৰীৰ খোৱাটো বন্ধ বা সীমিত কৰা গুৰুত্বপূৰ্ণ ৷ কিয়নো এই খাদ্যবোৰ ক্ষতিকাৰক লগতে শৰীৰক পুষ্টি প্ৰদান নকৰে । তদুপৰি, পেকেট কৰা খাদ্যৰ ফলত ওজন বৃদ্ধি হ'ব পাৰে আৰু আপোনাৰ সামগ্ৰিক স্বাস্থ্যৰ বাবে ক্ষতিকাৰক হ'ব পাৰে।\n৭) ফাইবাৰ সমৃদ্ধ খাদ্য খাওক ( Eats Fibre foods)\nআঁহযুক্ত আহাৰে আপোনাৰ জীৱনত গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। ফাইবাৰ সমৃদ্ধ খাদ্যে মসৃণ হজম, ওজন হ্ৰাস, কর্মশক্তি আৰু ডায়বেটিচ নিয়ন্ত্রণ কৰিব পাৰে। সেয়েহে আপুনি সদায়ে আপোনাৰ আহাৰত সদায়ে সতেজ ফল আৰু সেউজীয়া শাক-পাচলি অন্তৰ্ভুক্ত কৰিব লাগিব।\n৮) চেনী বা মিঠাই খোৱা সীমাবদ্ধ কৰক ( limits sugar)\nচেনী বা আন যিকোনো মিঠাই অত্যাধিক খোৱাটো আপোনাৰ স্বাস্থ্যৰ বাবে ক্ষতিকাৰক হ'ব পাৰে। গতিকে আপুনি চেনী বা আন মিঠাই গ্ৰহণ কৰা পৰিহাৰ কৰিব লাগিব কিয়নো ই ওজন বৃদ্ধি কৰিব পাৰে আৰু ৰক্ত শৰ্কৰাৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি কৰিব পাৰে। তাৰসলনি, আপুনি মৌ, গুৰ, নাৰিকল চেনী বা আসে আদিৰ দৰে কিছুমান স্বাস্থ্যকৰ খাদ্য বিকল্প হিচাপে গ্রহণ কৰিব পাৰে।\n৯) শোৱাৰ আগমুহুর্তত শৰীৰ নমনীয় কৰিব (do little excercise before bed)\nশুবলৈ যোৱাৰ আগতে, আপুনি সামান্য শাৰীৰিক ব্যায়াম কৰা উচিত যি আপোনাৰ সামগ্ৰিক স্বাস্থ্যৰ বাবে সহায়ক হ'ব। এই ব্যায়ামবোৰে পেশীবোৰ টান কৰাত সহায় কৰিব আৰু সেইবোৰ শক্তিশালী কৰাত সহায় কৰিব। এনে কৰিলে গাঁঠিৰ বিষ নোহোৱা হ'ব।\n10. স্বাস্থ্যকৰ ওজন বজাই ৰাখিব (always maintain healthy weight )\nযদি আপুনি স্বাস্থ্যকৰ ওজন বজাই ৰাখে ই আপোনাক বহু ধৰণে সহায় কৰিব। ওজন ব্যৱস্থাপনা অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ কিয়নো ই আপোনাক উচ্চ ৰক্তচাপ, ডায়বেটিচ আৰু হৃদৰোগৰ দৰে অজস্ৰ স্বাস্থ্য সমস্যাৰ পৰা সুৰক্ষিত কৰিব পাৰে। গতিকে ওজন নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ, আপুনি নিয়মীয়া ব্যায়ামৰ সৈতে স্বাস্থ্যকৰ আহাৰৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিব লাগিব।\nHealthy Lifestyle How to stay healthy Assamese health advice


‘বঙালীক উৎপীড়ন চলালে অসম জ্বলিব, কোন লাচিত সেনা চাই ল’ম’ – হুংকাৰ ‘বেংগলী টাইগাৰ ফ’ৰ্চৰ চীফ এডভাইজাৰ’ৰ, ভাইৰেল Audio– News18 assam\n‘বঙালীক উৎপীড়ন চলালে অসম জ্বলিব, কোন লাচিত সেনা চাই ল’ম’ – হুংকাৰ ‘বেংগলী টাইগাৰ ফ’ৰ্চৰ চীফ এডভাইজাৰ’ৰ, ভাইৰেল Audio\nঅডিঅ’ ক্লিপটোত শুনা গৈছে মায়ং কলেজৰ অধ্যক্ষক নিজকে বেংগলী টাইগাৰ ফ’ৰ্চৰ চীফ এডভাইজাৰ বুলি দাবী কৰা লোকজনে সুধিছে, মায়ং কলেজত কোনো বঙালী ছাত্ৰক লাচিত সেনাই কাণত ধৰি উঠা–বহা কৰাইছে নেকি?\nLast Updated : February 02, 2022, 12:17 IST\n‘‘বঙালীক উত্পীড়ন চলালে অসম জ্বলিব। কোন লাচিত সেনা আছে অসমত চাই ল’ম। বঙালী ল’ৰাক মায়ং কলেজত পঢ়িবলৈ নিদিওঁ।’’ – সম্প্ৰতি ছচিয়েল মিডিয়াত ভাইৰেল হোৱা এটা অডিঅ’ ক্লিপিঙত এই মন্তব্য কৰিছে নিজকে বেংগলী টাইগাৰ ফ’ৰ্চৰ চীফ এডভাইজাৰ বুলি দাবী কৰা এজন লোকে।\nঅডিঅ’ ক্লিপটোত শুনা গৈছে মায়ং কলেজৰ অধ্যক্ষক নিজকে বেংগলী টাইগাৰ ফ’ৰ্চৰ চীফ এডভাইজাৰ বুলি দাবী কৰা লোকজনে সুধিছে, মায়ং কলেজত কোনো বঙালী ছাত্ৰক লাচিত সেনাই কাণত ধৰি উঠা–বহা কৰাইছে নেকি? এই প্ৰশ্নত উত্তৰত অধ্যক্ষজনে কয়, কলেজত নহয়, কলেজৰ বাহিৰত হৈছে। ঘটনাটো ময়ো গম পাইছো।\nঅধ্যক্ষজনৰ উত্তৰ শুনিবলৈও প্ৰস্তুত নথকা লোকজনে কয়, ‘‘চাওক মোৰ ল’ৰাক সেইখন কলেজত এডমিশ্যন দিছো। কাইলৈ তাৰ লগতো যে তেনেকুৱা নহ’ব... ইয়াৰ উচিত তদন্ত হ’ব লাগে। মই বেংগলী টাইগাৰ ফ’ৰ্চৰ চীফ এডভাইজাৰে আপোনাক অনুৰোধ কৰিছো... ইয়াৰ তদন্ত হ’ব লাগে। নহ’লে কিন্তু অসমত জুই জ্বলিব। মোৰ ল’ৰাও এইখন কলেজত পঢ়ে। আমি বহুত সহ্য কৰিছো, আৰু সহ্য নহ’ব। আমি অসমৰ বাসিন্দা নহয় নেকি, আমি অসমৰ ভূমিপুত্ৰ নহয় নেকি? ইয়াৰ উচিত তদন্ত হ’ব লাগে, নহ’লে কিন্তু অল অসমত জুই জ্বলিব। বঙালী ল’ৰাক সেইখন কলেজত পঢ়িব নিদিওঁ, মই চেলেঞ্জ কৰিছো। আমাৰ গাৰ্জেনক মাতক আপোনালোকে, কোন লাচিত সেনা হয় আমি চাম। আপোনালোকক চেলেঞ্জ কৰিছো মই, কলেজৰ ছাত্ৰক লাচিত সেনাই কাণ ধৰাই উঠা–বহা কৰাব? কোন হয় লাচিত সেনা? দম আছে যদি আহক আমাৰ লগত মুখামুখি হ’বলৈ ক’ত অসমৰ লাচিত সেনা আছে। বঙালী ল’ৰা–ছোৱালী এটাও মায়ং কলেজত পঢ়িবলৈ নিদিওঁ। প্ৰাইভেট স্কুল খুলিম, দম আমাৰ আছেনে নাই চাওক।’’\nলোকজনৰ এই কথাৰ মাজতে অধ্যক্ষজনেও কয় যে আমাৰ কলেজত ৬০ শতাংশই বঙালী ল’ৰা–ছোৱালী। সকলো মোৰে বাচ্চা। ইয়াক লৈ এখন তদন্ত কমিটী গঠনৰ কথাও কয় অধ্যক্ষজনে।\nFirst published: February 02, 2022, 12:13 IST\nVir Lachit SenaViral News


কাৰ্বি জনগোষ্ঠী - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n৪১৯,৫৩৪ (অসম, ২০০১ চনৰ লোকপিয়ল মতে)\nহিন্দু ধৰ্ম, জনজাতীয় ধৰ্ম, খ্ৰীষ্টান ধৰ্ম\nপৰম্পৰাগত কাৰ্বি সাজপাৰত এজন কাৰ্বি পুৰুষ\nকাৰ্বি জনগোষ্ঠীৰ লোকসকল অসমৰ সেউজীয়া পাহাৰৰ বুকুত বাস কৰা অন্যতম আদিম অধিবাসী। আগেয়ে তেওঁলোক মিকিৰ বুলি জনাজাত আছিল আৰু তেওঁলোকে বাস কৰা পৰ্বতীয়া জিলাখন মিকিৰ পাহাৰ নামেৰে জনা গৈছিল। কিন্তু বৰ্তমান তেওঁলোকক কাৰ্বি বুলিহে জনা যায় আৰু জিলাখনৰ নামো কাৰ্বি আংলং জিলা নামেৰে নামকৰণ কৰা হৈছে। কাৰ্বিসকল বিভিন্ন জিলাত সিঁচৰিত হৈ আছে যদিও কাৰ্বি আংলং মিকিৰ পাহাৰতে সংখ্যা গৰিষ্ঠ কাৰ্বি লোক থুপ খাই থকাতো ঐতিহাসিক প্ৰমাণ থকাত, এই জিলা কাৰ্বিসকলৰ স্বায়ত্ত্ব শাসিত জিলা হিচাবে পৰিগণিত হয়। অৱশ্যে ইয়াৰ বাবে কাৰ্বি সকলে সংগঠিত ৰূপত যুঁজ দিব লগা হৈছিল। ১৯৫২ চনৰ আগলৈকে সংযুক্ত মিকিৰ পাহাৰ জিলা নামেৰে নগাঁও জিলাৰ লগত সংযুক্ত আছিল। ইয়াৰ এটা অংশ শিৱসাগৰ জিলা আৰু খাচীয়া জয়ন্তীয়া জিলাৰ সৈতেও সংলগ্ন আছিল। বৰ্তমান কাবি আংলং জিলাখনেই কাৰ্বিসকলৰ মূল কৰ্মস্থলী। কাৰ্বিসকলৰ কৃষ্ট আৰু জীৱন দৰ্শনত খাছী ছিনটেং দৰ্শনৰ উপৰিও ভাৰতীয় হিন্দু দৰ্শনৰ প্ৰবাহ বিদ্যামান। 'ছাবিন আলুন'(কাৰ্বি ৰামায়ণ), 'হাঈ'মু আলুন', বনগীত, সাধুকথা, ফকৰা-যোজনা আদি বিভিন্ন লোক সাহিত্যৰ সমলেৰে পোত খাই থকা কাৰ্বি সমাজখন সমগ্ৰ অসমৰ মাটিৰ সৈতে মিলি থকাতো এক অমূল্য সম্পদ। কাৰ্বি সকলৰ বাসস্থান হ'ল অসম, অৰুণাচল প্ৰদেশ, মেঘালয়, চীন, বাংলাদেশ, আৰু থাইলেণ্ড।\nকাৰ্বিসকলৰ মূলগোষ্ঠী ৫ টা-\n4 ভৌগোলিক বিতৰণ\n7 পূজা পাতল\n7.2 আৰনাম কেথে বা চ'জুন\n8 সাজ-পাৰ আৰু আ-অলংকাৰ(dress)\n9.1 ডিমৰীয়া কাৰ্বি সকলৰ লোকবাদ্য\n9.2 ডিমৰীয়া কাৰ্বি সকলৰ লোক-নৃত্য\n10.1 কাৰ্বি সকলৰ বিবাহ পদ্ধতি\n10.2 কাৰ্বি সকলৰ মৃতকৰ সংস্কাৰ\nকাৰ্বিসকল অসমৰ অতি প্ৰাচীন জাতি। এওঁলোকক মিকিৰ বুলিও কোৱা হয়। অসমৰ উত্তৰ-পূব সীমান্তৰ পৰ্বতমালাৰ কোনোবা এটা, যাক কাৰ্বিসকলৰ আদি পুৰুষসকলে 'নং পিলাৰ' বুলিছিল- সেই নং পিলাৰ পাহাৰৰ পৰাই তেওঁলোকৰ উপৰিপুৰুষসকল অসমলৈ আহিছিল বুলি কাৰ্বিসকলে বিশ্বাস কৰে। তেওঁলোকে অসমত প্ৰথমে ডিমাপুৰৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ডিফুলৈকে এই অঞ্চলৰ এটা পাহাৰত বসবাস বুলি সেইসময়ৰ ঘটনাৰ পৰা অনুমান কৰিব পাৰি। কছাৰী ৰজাৰ ৰাজ্যৰ ভিতৰত এই কাৰ্বি বা মিকিৰসকল থকা পাহাৰখন পৰিছিল বাবে কছাৰি ৰজাই তেওঁলোকক দাস হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰাৰ উপৰি নানান অত্যাচাৰ কৰিছিল। অসমত আহোমৰ শাসন হোৱাৰ পাছৰ পৰাহে কাৰ্বিসকল ভৈয়ামলৈ নামি আহে আৰু কালক্ৰমত আন আন জাতিসমূহৰ মাজত সোমাই পৰে।\nকাৰ্বিসকলে জুইক 'মে' আৰু পানীক 'লাং' বুলি কয়। এওঁলোকৰ বিশ্বাস, এজন আদিম কাৰ্বিয়ে নিজৰ ঘৰৰ ভিতৰত জুই একুৰা ধৰি অহাত পত্নীয়ে সুধিছিল, "মে আকাৰ চ্ছংহয় বি কাং কক?" অৰ্থাৎ, "জ্বলা জুই কিয় নুনুমুৱাকৈ এৰি আহিছে?" সেই আদিম কাৰ্বি পুৰুষে 'মে আকাৰ বি' কৰাৰ কাৰণেই পাছলৈ তেওঁৰ বংশধৰসকলক কাৰ্বি বোলা হয়। \nসাধাৰণতে একোটা জাতিৰ নাম অনুসৰি তেওঁলোকৰ ভাষাটো নামাকৰণ কৰা হয়।ঠিক তেনেদৰে কাৰ্বিসকলে ব্যৱহাৰ কৰা ভাষাটো তেওঁলোকৰ জাতিটোৰ নাম অনুসৰি কাৰ্বি ভাষা বুলি কোৱা হয়। কাৰ্বি ভাষাটো চীন তিব্বতীয় মহাগোটৰ তিব্বত বৰ্মাৰ কুকি চীন গোটৰ এটা ভাষা। কাৰ্বি ভাষাৰ বিভিন্ন উপভাষা বিভিন্ন ঠাইত দেখা যায় যদিও মূলত দুটা উপভাষা দেখা যায়। সেয়া হল কাৰ্বি আৰু ডিমৰীয়া কাৰ্বি। ডিমৰীয়া ৰাজ্য প্ৰাচীন কালৰে পৰা ৰাজনৈতিক, সামাজিক আৰু ভৌগোলিক ভাৱে পৃথক হোৱাৰ কাৰণে ডিমৰীয়া কাৰ্বি উপভাষাটো কিছু পৃথক হোৱা দেখা যায়।কাৰ্বি ভাষাৰ নিজা লিপি নাই। তেওঁলোকৰ বিভিন্ন গীত-মাত,সাধুকথা,ফকৰা-যোজনা আদি অসমীয়া লিপিতেই ব্যৱহৃত।তেওঁলোকে নিজৰ মাজত হোৱা কথা-বতৰাত অৰ্থাৎ ঘৰুৱা জীৱনত কাৰ্বি ভাষা ব্যৱহাৰ কৰে কিন্তু শিক্ষা-দীক্ষা,ব্যৱসায়-বাণিজ্য বা অন্যান্য কাৰ্য্যত অসমীয়া ভাষা ব্যৱহাৰ কৰে।\nভৌগোলিক বিতৰণ[সম্পাদনা কৰক]\nকাৰ্বিসকল মূলত অসমৰ কাৰ্বি আংলং জিলাত সংখ্যা গৰিষ্ঠতা দেখা যায়। কাৰ্বি আংলং জিলাৰ বাদেও অসমৰ কামৰূপ (ম), মৰিগাঁও, নগাঁও, শোণিতপুৰ, গোলাঘাট, ডিমা হাচাও, কাছাৰ, কৰিমগঞ্জ আদি জিলাত এওঁলোকৰ বসতি দেখা যায়। অসমৰ বাদেও অৰুণাচল, মেঘালয় আৰু নগালেণ্ডটো কাৰ্বি সকলৰ বসতি আছে। ভাৰত বৰ্ষৰ বাদেও বাংলা দেশ আৰু ম্যানমাৰত কাৰ্বি মানুহৰ উপস্থিতিৰ উমান পোৱা যায়। ভৌগোলিক ভাবে প্ৰায় ৯১ পূৱৰ পৰা ৯৪ পূৱ দ্ৰাঘিমাংশ আৰু ২৪ উত্তৰৰ পৰা ২৭ উত্তৰ অক্ষাংশৰ মাজত বিস্তাৰিত দেখা যায়।\nকাৰ্বি লোকসকলৰ প্ৰধান আহাৰ হৈছে ভাত। কুকুৰা চৰাই,গাহৰি,ছাগলী আদিৰ মঙহ কাৰ্বি লোকসকলৰ প্ৰিয় খাদ্য। এড়ীপলুৰ লেটা,শুকান মাছ আৰু শুকতি আদিও খাদ্য হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে। পূজা-পাৰ্বন আদিত হৰ(মদ) নিতান্তই প্ৰয়োজনীয় আৰু সন্মনীয়।\nকাৰ্বিসকল সাধাৰণতে ধৰ্মভীৰু।তেওঁলোকৰ কোনো নিৰ্দ্দিষ্ট ধৰ্ম আৰু মূৰ্ত্তি নাই,অসংখ্য দেৱ-দেৱতা তেওঁলোকে মানে।সেই দেৱতাসকলক সময় আৰু ঠাই অনুসৰি পৃথক পৃথকভাৱে পূজা কৰে।কাৰ্বিসকলে পূজা কৰা কেইজনমান দেৱতা হৈছে-আৰনাম কেঠে(ডাঙৰ ঈশ্বৰ),পেঙ(ঘৰ দেউতি),মুক্ৰাং(মানুহক ৰক্ষা কৰা দেৱতা)আদি।তেওঁলোকৰ দেৱতাসকলৰ ভিতৰত নীলাচল কামাখ্যা দেৱীও অন্তভূৰ্ক্ত হৈ আছে।কাৰ্বিসকলৰ মাজত আদিম (animism), হিন্দু আৰু খ্ৰীষ্টান দুইবিধ ধৰ্মৰ মানুহ আছে। হিন্দুসকল বিভিন্ন দেৱ-দেৱীৰ উপাসক। তেওঁলোক পুনৰ্জন্মত বিশ্বাসী বাবেই মৃত ব্যক্তি, যেনে: ককাকৰ নামেৰে নাতিৰ নাম আদি ৰাখে আৰু সেই মৃত ব্যক্তিজনে পুনৰ জন্ম লোৱা বুলি ভাৱে। \nপূজা পাতল[সম্পাদনা কৰক]\nকাৰ্বি সকলে হেম্ফু দেৱতাক তেওঁলোকৰ পৰম আৰাধ্য দেৱতা হিচাপে গণ্য কৰে। হেম্ফু দেৱতাৰ বাহিৰেও আন দুগৰাকী দেৱ-দেৱী হৈছে মুক্ৰাং আৰু ৰাছিনজা। ৰাছিনজা হেম্ফুৰ ভনীয়েক তথা শক্তি অধিষ্ঠাত্ৰী দেৱী আৰু শান্তি প্ৰদায়িনী মাতৃ। কাৰ্বি সমাজত পালিত বিভিন্নধৰণৰ পূজাৰ ভিতৰত ৰংবোৰ , আৰনাম কেথে বা চ'জুন আৰু ৱলকেতেৰ পূজা প্ৰধান।\nএয়া হৈছে এক কৃষিভিত্তিক সমূহীয়া পূজা। জুম খেতিৰ আগমুহূৰ্তত এই পূজা কৰা হয়। অপায়-অমংগল , বেমাৰ আজাৰ, দুৰ্ভিক্ষৰ সময়তো গাৱৰ 'হাবে' বা গাঁওবুঢ়াৰ তত্তাৱধানত ৰাজহুৱাভাৱে এই পূজা কৰা হয়। ৰংকেৰ পূজা মূলতে দুবিধ। পিৰ্দা ৰংকেৰ আৰু ৰাতিৰ বা আজ ৰংকেৰ। ইয়াৰ বাহিৰেও অঞ্চল ভেদে আন কেবা প্ৰকাৰৰ ৰংকেৰ পূজা পালন কৰা হয়। ৰংকেৰ পূজাৰ ভিতৰুৱা এবিধ উল্লেখযোগ্য ৰংকেৰ হৈছে ৰেক্পি বা দেংজা ৰংকেৰ। য'ত অতিজত নৰবলি দিয়া হৈছিল। গৰু-ম'হ পালক সকলে পোহনীয়া জন্তু বোৰ অপায়-অমংগলৰ পৰা বচাবলৈ 'ছকং' ৰংকেৰ পালন কৰে। আজ' ৰংকেৰ পূজা ৰাতি পতা হয়। 'পিদা' ৰংকেৰ গাঁৱৰ পৰা দূৰত পতা হয়, য'ত তিৰোতাৰ প্ৰৱেশ নিষিদ্ধ।\nআৰনাম কেথে বা চ'জুন[সম্পাদনা কৰক]\nই হৈছে কাৰ্বিসকলৰ ব্যক্তিগত পূজা। এই পূজাৰ মূল দেৱতা হৈছে 'বাৰিথে'(ইন্দ্ৰ), আৰপি(ৰুদ্ৰ), আৰু বীৰনে(অগ্নি)। এই পূজা তিনিদিনীয়াকৈ অনুষ্ঠিত কৰা হয়। পূজাত গাহৰি আৰু কুকুৰা চৰাই বলি দিয়া হয়। পূজাৰ অন্তত বিশেষ বিশেষ ব্যক্তি সকলক সসন্মানে মদ আৰু মাংস আগবঢ়োৱা হয়।\nএই পূজা বছৰেকত এবাৰ পতা হয়। সাধাৰণতে ফেব্ৰুৱাৰী-মাৰ্চ মাহৰ কোনো একা শুক্ল পক্ষত অনুষ্ঠিত হয়। এই পূজা সৰ্বসাধাৰণ ৰাইজৰ হৈ পিন্প সকলে অৰ্থাৎ কাৰ্বি ৰজা আৰু ৰাজপৰিষদ বৰ্গইহে কৰে। ৰাজ পুৰুহিত 'কাথাৰবুৰা'ই এই পূজা সম্পন্ন কৰে। ৱ'লকেতেৰ পূজাত হেম্ফু ,মুক্ৰাং আৰু ৰাছিনজাক একেলগে পূজা দিয়া হয়। \nসাজ-পাৰ আৰু আ-অলংকাৰ(dress)[সম্পাদনা কৰক]\nকাৰ্বিসকলে এড়ি মুগা পুহি তাৰ পৰা সূতা উলিয়াই আৰু কপাহৰ পৰা সূতা উলিয়াই নিজেই কাপোৰ তৈয়াৰ কৰিছিল।তেওঁলোকে তাঁতশাল 'পে থেৰাং'খনৰ সাঁ-সঁজুলিবোৰ যোগেদি প্ৰয়োজনীয় সাজ পোচাক তৈয়াৰ কৰি উলিয়াই। কাৰ্বি লোকসকলে মেখেলাখনক 'পিনী' বুলি কয়। কাৰ্বি নাৰীসকলৰ মাজত 'মাৰবং হমক্ৰি আপিনী'ৰ আদৰ বেছি। পিনীখন আটকৈ ৰাখিবৰ কাৰণে কঁকালত 'ৱামকক' নামৰ এক ডেৰ আঙুল বহলৰ ফিতা বন্ধা হয়। দেখাত সৰু হ'লেও এই ৱামকক কাপোৰত বিভিন্ন ফুলৰ চানেকি পোৱা যায়। তেওঁলোকে 'জী পীবা' নামৰ এখন প্ৰায় এক ডেৰ হাত প্ৰস্থ আৰু আঠ সাত দৈৰ্ঘ্যৰ কলা সূতাৰ দীঘেৰে বোৱা এখন কাপোৰ সকলোৱে ব্যৱহাৰ কৰে-কেচুঁৱাক বোকাচাত বান্ধি ল'বৰ বাবে,গাভৰু আৰু মহিলাই বুকুত বান্ধি ল'বৰ বাবে,চমাংকান অসমীয়া 'দহা' আৰু 'নিমছ ফেৰুং' নাচত ছোৱালীয়ে মুখঢকা আৱৰণ হিচাপে আৰু নৃতকৰ অস্থি কঢ়িয়াই নিয়াত এই পীবা ব্যৱহাৰ কৰা হয়।কাৰ্বি নাৰীসকলে পৰিধান কৰা অন্যান্য উল্লেখযোগ্য সাজ-পাৰ হ'ল- পে-ছাৰপী, খন-জাৰী, পে-ছেলেং, দুকফিৰ্‌ছ' ইত্যাদি। আনহাতে, কাৰবি পুৰুষে পৰিধান কৰা ৰিকং (চুৰিয়া), আৰু চই-(চোলা) আৰু পাগুৰি লোকসকলৰ অন্যতম নিদৰ্শন। বিচিত্ৰ ৰঙৰ কাপোৰ পিন্ধি ভাল পোৱাৰ দৰে কাৰবি নাৰীয়ে ডিঙিত লেক (মণি), কাণত ন'থেংপি (কাণ থুৰিয়া), হাতত ৰয় (খাৰু) আৰু আঙুলিত আৰনান (আঙঠি) পিন্ধা দেখা যায়। ।\nডিমৰীয়া কাৰ্বি সকলৰ লোকবাদ্য[সম্পাদনা কৰক]\nচেংপি (ডাঙৰ ঢোল): এই ঢোলটো ষোল্ল-ওঠৰ ইঞ্চি মান দীঘল,দহ-বাৰ ইঞ্চিমান ব্যাসৰ কাঠৰ খোলাৰে চেংটো তৈয়াৰ কৰা হয়। ঢোলটো এফালে সৰু,এফালে ডাঙৰ। ঢোলটো কোবানিখন গৰু চালৰ আৰু তালিকন ছাগলী ছালৰ। কোবনি-তালিক কাৰ্বিত'আবং-তালি' বোলি কোৱা হয়।\nদাংদ (এমুখীয়া ঢোল): এই ঢোলটো ঢুলিয়াই কঁকালত বান্ধি লৈ বিহুৰ সময়ত 'চেংবে'ৰ সৈতে বজায়। এই ঢোলটো দুখন হাতত দুডাল মাৰিলৈ বজোৱা হয়।\nকিথি কাৰহি আচেং: গাঁৱত কোনো লোকৰ মৃত্য হ'লে একেদিনা ভিতৰত ঢোলকাটি, ঢোল খুলি,তাত চামাৰা-বৰতি লগাই মৃতকৰ চোতালত যিটো ঢোল বজাই নাচিবলগীয়া হয়, সেই ঢোলটোৱে হৈছে 'কিথি কাৰহি আচেং'।\nআহন আপংছী (বৰবাঁহী): আহন আপংছী মানে হ'ল বৰবাঁহী। এই বাঁহীত আঠটাকৈ ফুটা থাকে। কৃষি দেৱতাৰ পূজা 'ৰেত আৰ্ণাম','আমৈ মৈ কিকান', দেহাল পূজা,বাঁহ নৃত্য( ক্লক্ ক্লক্ চৰ'কিকান),ডেকা চাঙত মেল বহা দিনখন,কোনোবা গৃহস্থৰ মাংগলীক অনুষ্ঠানত এই বাঁহী বজোৱা হয়[উদ্ধৃতিৰ প্ৰয়োজন]।\nতুৰয়িত (বাঁহী): 'তুৰিয়া' মানে হ'ল ওঁঠেৰে বজোৱা বাঁহী। এই বাঁহীটো প্ৰধানকৈ গৰখীয়াসকলে বজায় কাৰণে ইয়াক গৰখীয়া বাঁহী বুলিও জনা যায়। এই বাঁহৰ বাঁহীটোত মাত্ৰ দুটা ফুটা থাকে। এই বাঁহী বন দেৱতাৰ পূজা 'ইংলং আৰ্ণাম'টি পাতাৰ পাছতহে 'তুৰিয়িত'টো বজাব পাৰে।\nবৰকালি আহনমুৰীত: কালিটোত মাইকী হাঁহৰ পাখিত ধানৰ নাৰদি বজোৱা হয়। দ'মাহী,দেওশাল'আৰ্ণাম কিপন',গাভৰু সকলে দেহাল পূজাৰ সময়ত পিঠাগুৰি খুন্দোতে,ডেকা চাঙৰ বৰ খুঁটা 'নুমপেটো' আনোতে বজোৱা হয়। পাছত এই কলিটো সসন্মানে বাংঠেৰ ঘৰত ৰখা হয়।\nমুৰীতয'ৰা: এই কলিটোত ভালেমান যোৰা থাকে কাৰণ ইয়াক 'মুৰীতয'ৰা' বোলি কোৱা হব। মুৰীতয'ৰাটো দেহাল পূজা আৰু দ'মাহীত ব্যৱহাৰ কৰা নহয়। এই দুটি অনুষ্ঠানৰ বাহিৰে অন্যান্য অনুষ্ঠানত মুৰীতয'ৰা বজোৱা হয়।\nমুৰীতজাংকেক্ (পেঁপা): এই পেঁপাটো বন বাঁহৰ আগলিৰে বনোৱা হয়। ইয়াক হাদাৰী খেলোতে,খৰি-খেৰ কাটিবলৈ যাওঁতে,গৰু চৰাওতে বজোৱা হয়।\nপামপ্ৰপ: ই এটা বাঁহৰ চুঙাৰ বাদ্য। ইয়াক 'আমৈ মৈ কিকান'ত বজায়।\nহাৰ্লিং (তাল): কাৰ্বি সমাজত তালৰ ব্যৱহাৰ নাই যদিও বাঘ মাৰি পতা অনুষ্ঠানত 'টিকে কিকান'ত তাল ব্যৱহাৰ কৰা হয়।\nডিমৰীয়া কাৰ্বি সকলৰ লোক-নৃত্য[সম্পাদনা কৰক]\nপ্ৰধান প্ৰবন্ধ: কিকান\nডিমৰীয়া কাৰ্বি লোক সাকল অনুষ্ঠানপ্ৰিয় সংগীতময় জনগোষ্ঠী। এই লোক সকলে প্ৰায় সকলোবোৰ লোকানুষ্ঠানত লোকবাদ্য বা লোকনৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰে। আনকি মৃত এগৰাকীৰ শ'ৰ কাষতো 'অচেপী' এজনীয়ে বিননি বা সুৰতুলি কান্দৰ নিয়ম আছে। কাৰ্বি সমাজৰ সৰহখিনি অনুষ্ঠানেই কৃষিৰ লগত জড়িত। ডিমৰীয়া কাৰ্বি নৃত্যক কিকান বুলি কোৱা হয়[উদ্ধৃতিৰ প্ৰয়োজন]।\n১) ৰেত কিনং কিকান ২) দ'মাহী কিকান\nডিমৰীয়া কাৰ্বি লোক সকলে বিহু তিনিটা নিজস্ব পৰম্পৰাৰে পালন কৰি আহিছে। বৰবিহু'দ'মাহীপে'ত তেওঁলোকে প্ৰতি ঘৰ মানুহৰ চোতালত গৈ চোতাল গীত 'খল আলুন'ৰ উপৰিও 'দ'মাহী আলুন' গায় আৰু নৃত্য কৰে। চোতালত নাচোতে 'কাৰ্লেক কিকান'(কেৰ্কেটুৱা নৃত্য),'ফুউক কি-এ কিকান'(কল গছ নৃত্য),'টিক চৰং কিনেপ কিকান'(বাঘে গৰু ধৰা নৃত্য), 'ৱ'পাচিৰছু কিকান"(কুকুৰা যুঁজৰ নৃত্য),'চং-নক্ কিকান'(ঢোল তৰোৱাল নৃত্য) আদি[উদ্ধৃতিৰ প্ৰয়োজন]। ৩) আমৈ মৈ কিকান।\nকাৰ্বি সকলৰ বিবাহ পদ্ধতি[সম্পাদনা কৰক]\nপ্ৰধান প্ৰবন্ধ: পিছ'পাংৰি\nছোৱালী এজনীক ঘৰৰ বোৱাৰী কৰিবলৈ হলে কাৰ্বি সামাজিক প্ৰথানুযায়ী তিনিবাৰ কন্যা পক্ষৰ ঘৰলৈ মাননি সহ দৰা পক্ষৰ পৰা যাব লাগে।\n১) দৰা ঘৰীয়াৰ গৃহিনীৰ লগত দুই বা তিনিজনী বিবাহিতা মহিলা লগত লৈ কন্যা ঘৰলৈ মদ এবটললৈ আলহী স্বৰূপে উপস্থিত হৈ কণ্যা ঘৰৰ গৃহিণীৰ সৈতে নানা বিষয়ত কথোপকথন কৰোঁতে ছোৱালীজনীক বোৱাৰী হিচাপে পাবলৈ থকাৰ ইচ্ছা কথা ব্যক্ত কৰে। এই প্ৰক্ৰিয়াক 'নেংপি-নেংছ'কাচিংকি' অৰ্থাৎ বিয়নী মেল বুলি কোৱা হয়।\n২) বিয়নী মেলত সন্মতিৰ ইঙ্গিত পোৱা পিছত এইবাৰ সঠিক উত্তৰ পাবলৈ প্ৰযোজনীয় মাননি হৰবং লগত লৈ মোমাইৰ ঘৰ উপস্থিত হৈ পুনৰ কথা-বতৰা হয়। ইয়াক 'কেপাতিনি'(নিশ্চয়তা নিৰ্দ্ধাৰণ)বুলা হয়। তৃতীয় বাৰত হৰবং লৈ মোমাই ঘৰলৈ গৈ বিবাহৰ দিন-বাৰ নিৰ্দ্ধাৰণ কৰা হয়। এইদৰে যথাক্ৰমে তিনিটা দফা কাম সমাধা হোৱা পাছত এটা শুভ দিন নিৰ্ধাৰণ কৰি কন্যা ঘৰলৈ দৰা পক্ষৰ লোক বিয়া বৰযাত্ৰী হৈ যায়। কন্যা ঘৰত ৰাতি মোমাই থকা নিয়মে হৰবং আৰু মদ অপৰ্ন কৰাৰ লগে লগে বিবাহ প্ৰক্ৰিয়া আৰম্ভ হয়। সমূহ ৰাইজৰ উপস্থিতিত দৰা-কইনা উভয় পক্ষৰ মাজত প্ৰশ্নোত্তৰ প্ৰদান কৰা পদ্ধতিত কথোপকথন হয়। এই পদ্ধতি পাছত মোমাই পক্ষই তেওঁলোকক অৰ্পণ কৰা মাননি হৰবংটো হাতত লৈ ইষ্ট দেৱতা প্ৰমুখ্যে আন দেৱ-দেৱতাৰ আশিস বিচাৰি কিছুমান শ্লোক মাতা হয়। বিয়াত দৰা-কইনা উভয় পক্ষৰ মাজত বিয়া-গীতৰ যোগেদি পৰস্পৰৰ উদ্দেশ্য আৰু মতামতৰ বিনিময় কৰা হয়। বিয়া দিনা ৰাতি সকলো নিয়ম যথাযথ সমাধা কৰি পিছৰ দিনাও কৰণীয়া কামবোৰ শেষ কৰি যথা সময়ত কন্যাজনী লৈ দৰা পক্ষৰ বিয়া-যাত্ৰীয়ে স্ব-গৃহাভিমুখে যাত্ৰা কৰে। বিয়া যাত্ৰীয়ে দৰা ঘৰত উপস্থিত হোৱা পাছত বিবাহৰ বিবাহ কাৰ্য্য দ্বিতীয় পৰ্যায়ৰ নীতি-নিয়ম পালন কৰা হয়। কাৰ্বি সমাজৰ অপৰিহাৰ্য্য সন্মান হৈছে হৰবং (লাও পানী) ইয়াৰ অবিহনে কাৰ্বি সমাজৰ বিবাহ-সবাহৰ এখন সম্পন্ন হ'ব নোবাৰে।\nকাৰ্বি সকলৰ মৃতকৰ সংস্কাৰ[সম্পাদনা কৰক]\nপ্ৰধান প্ৰবন্ধ: চ'মাংকান\nকাৰ্বি লোক সকলে মৃতকৰ আত্মাৰ সদগতিৰ কাৰণে মৃত্যৰ পিছত কৰা কাঠ সংস্কাৰ বা খৰি দিয়া কাৰ্যই শেষ নহয়। খৰি দিয়া পাছত পুনৰ মৃতকৰ আত্মাৰ শান্তি কামনা কৰি এটা ডাঙৰ মৃত্যু উৎসৱ উদযাপন কৰা হয়। এই উৎসৱকে চ'মাংকান অৰ্থাৎ দহা বা শ্ৰাদ্ধ। কাৰ্বি সকলৰ বিশ্বাস মতে 'চ'মাংকান' নকৰিলে মৃতকৰ আত্মাই সম্পূৰ্ণৰূপে পাপ-তাত, দুখ-ক্লেশ আদি পৰা পৰিত্ৰাণ নাপায়। অনস্থানুসৰি 'চ'মাংকান' তিনি প্ৰকাৰে পতা হয়। যেনে-\nসাধাৰণ পৰ্যায়'কান ফ্লাফ্লাং,\nমধ্যম পৰ্যায়'লাংটুক' আৰু\nউচ্চ পৰ্যায়'হাৰ্ণে'[উদ্ধৃতিৰ প্ৰয়োজন]।\n'চ'মাংকান'ৰ প্ৰথম দিনা মৃতকৰ পৰিয়াল-পৰিজনে ৰাইজক লগত লৈ ঢোলে-দগৰে নিজৰ 'থিৰি'বা শ্মাশানশালিলৈ গৈ প্ৰতিজন মৃতকৰ চিতাশালি(টিপিত)ৰ পৰা অস্থিৰ সলনি কড়ি(ছ'বাই)এটাকে হাড়ৰ প্ৰতিক ৰূপে গাভৰু এগৰাকীয়ে বোকোচাত কৰি লৈ গৃহস্থৰ ঘৰলৈ আনে। সেয়া যেন মৃতকে পুনৰ জীৱন লাভহে কৰিছে। তেতিয়া মৃতকৰ নিয়ম-নীতি জনা 'ওচেপী'এগৰাকী প্ৰতীকী ৰূপত জীৱন লাভ কৰা ব্যক্তিকেইজনক ৰান্ধি-বাঢ়ি খুৱায়। তাৰ পাছতেই 'ওচেপী'গৰাকীয়ে ঘোষণা কৰে যে এইসকল ব্যক্তিৰ পুনৰ টান নৰিয়া আৰু ওজাই মংগল চাই কয় যে এইসকল ব্যক্তিত বচাব নোৱাৰি। তেতিয়া ৰোগী থোৱা ঘৰৰ পৰা কান্দোনৰ সুৰ ভাঁহি আহে আৰু তেতিয়াৰ পৰাই আৰম্ভ হয় একেলেথাৰিয়ে বিননি তুলি কন্দাৰ পৰম্পৰা। যিগৰাকী মহিলাই বিননি তুলি কান্দে তেওঁক 'কাচাৰ্হেপী'বা'লুঞ্চেপী'বোলে। বিননিত গোৱা হয় মৃত ব্যক্তিজনৰ জীৱিত কালৰ মনৰ হেঁপাহৰ কথা। দ্বিতীয় দিনা বিভিন্ন গাঁৱৰ পৰা দহা বা শ্ৰাদ্ধৰ থলীলৈ ৰাইজ আহে। বয়সস্থ পুৰুষ-মহিলাই হওক বা ডেকা-গাভৰুৱেই হওক, প্ৰত্যেকেই মৃতকলৈ মদ-ভাত,বিড়ি-চাধাৰ লগতে খনীয়া তামোল একোখনো যাচে। গৃহস্থ ঘৰেও আলহীসকলক সন্মান যাচি মদ-পানী খুৱায়। তাৰ লগতে দ্বিতীয় দিনাই 'চ'মাংকান'নাচিবলৈ বিভিন্ন গাঁৱৰ পৰা ডেকা-গাভৰুৰ শিল্পী দলসমূহ আহি মৃতকৰ ঘৰত উপস্থিত হয়। তেওঁলোকে নিজৰ লগত প্ৰতিখন গাঁৱৰ কাৰ্বি জাতীয় প্ৰতীক 'জাম্বিলী আথন'একোটা আনিছিল। 'চ'মাংকান'উৎসৱ কাৰ্বি সকলৰ কৃষ্টিৰ প্ৰাণ বুলি ধৰা হয় যদিও 'জাম্বিলী আথন'কাৰ্বি কৃষ্টিৰ আত্মা বুলি কোৱা হয়। ইহলোক আৰু পৰলোকৰ মাজত যোগসূত্ৰ স্থাপনাৰ্থে এই প্ৰতীক ব্যৱহাৰ কৰা হয়। তৃতীয় দিনাৰ আবেলিপৰত ঢোলে-দগৰে মৃতকৰ প্ৰতীক ৰূপৰ খেৰৰ জুমুঠিকেইটা পুনৰ শ্মশানলৈ নিয়া হয়। তেতিয়া এক কৰুণতাৰে ভৰা পৰিৱেশৰ সৃষ্টি হয়। শ্মাশনশালিনি চিতাৰ জুইত জুমুঠিবোৰ তুলি দিয়া হয়। কাৰ্বিসকলৰ মতে তেতিয়া হে যেন মৃতকৰ আত্মাই সিপুৰীলৈ যাত্ৰা কৰে আৰু স্বৰ্গপ্ৰাপ্তি হয়।\n↑ অসম অভিধান; শান্তনু কৌশিক বৰুৱা (২০০১). কাৰ্বি জনগোষ্ঠী. প্ৰকাশক গুৱাহাটী: বনলতা.\n↑ মাহেকীয়া বাৰ্তাপখিলী; অক্টোবৰ,২০১৩ সংখ্যা; গীতিকা দাস\n↑ প্ৰবন্ধ:কাৰবি নাৰীৰ সাজ-পাৰ, আহৰণ কৰা তাৰিখ: ০৩ জুন, ২০১২\n↑ গ্ৰন্থ: তিৱা আৰু কাৰ্বি লোক-সংস্কৃতিৰ লেচাৰি বুটলি, লিখক: মুৰুলীধৰ দাস, পৃষ্ঠা নং-৪৯,৮৮,৯১\n↑ কাৰবি কৃষ্টিৰ উৎস, লিখক:?\n↑ গ্ৰন্থ: কাৰবি লোক সমাজ-সাহিত্য সংস্কৃতিত এভূমুকি, লিখক সুৰেন্দ্ৰ বৰুৱা, পৃষ্ঠা নং- ৬-৮\nKarbi-Anglong district information\nEthnography of Karbis\nMEETING THE THREAT OF CONVERSION: The Emerging Healthy Trends\nIndian Catholic, Christian leaders gather warring ethnic groups for peace\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=কাৰ্বি_জনগোষ্ঠী&oldid=253421"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ০৬ ডিচেম্বৰ, ২০২০ তাৰিখে ২২:৪৫ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


Delta Plus Variant: সাৱধান উত্তৰ-পূবত Delta Plusৰ entry ! ত্ৰিপুৰাত ১৩৮ জন লোকৰ শৰীৰত পোৱা গৈছে Delta Plus প্ৰকাৰৰ অৱস্থিতি...– News18 Assam\nDelta Plus Variant: সাৱধান উত্তৰ-পূবত Delta Plusৰ entry ! ত্ৰিপুৰাত ১৩৮ জন লোকৰ শৰীৰত পোৱা গৈছে Delta Plus প্ৰকাৰৰ অৱস্থিতি...\n»Delta Plus Variant: সাৱধান উত্তৰ-পূবত Delta Plusৰ entry ! ত্ৰিপুৰাত ১৩৮ জন লোকৰ শৰীৰত পোৱা গৈছে Delta Plus প্ৰকাৰৰ অৱস্থিতি...\nUpdated:July 10, 2021, 2:21 PM IST\nৰাজ্য চৰকাৰে ৰাজ্যখনৰ ১৩খন চহৰত শনিবাৰ আৰু দেওবাৰে সম্পূৰ্ণ সান্ধ্য আইন ঘোষণা কৰিছে। ত্ৰিপুৰাত পোৱা গৈছে Delta Plus Variant । পৰীক্ষাগাৰলৈ Genome Sequencingৰ কাৰণে প্ৰেৰণ কৰা ১৫১তা Sampleৰ ১৩৮টা sampleত পোৱা গৈছে Delta Plusৰ অৱস্থিতি ।\nLast Updated: July 10, 2021, 2:21 PM IST\nত্ৰিপুৰাত পোৱা গৈছে Delta Plus Variant । পৰীক্ষাগাৰলৈ Genome Sequencingৰ কাৰণে প্ৰেৰণ কৰা ১৫১তা Sampleৰ ১৩৮টা sampleত পোৱা গৈছে Delta Plusৰ অৱস্থিতি । Sample সমূহ পশ্চিম বংগৰ কল্যাণীত থকা পৰীক্ষাগাৰলৈ প্ৰেৰণ কৰা হৈছিল । প্ৰথম বাৰৰ কাৰণে উত্তৰ পূৱৰ কোনোবা ৰাজ্যত Delta Plus পোৱা গৈছে । আগৰতলাত ৰাজ্য স্বাস্থ্য পৰিদৰ্শন বিষয়া দীপ কুমাৰ দেৱ বাৰ্মাই সংবাদ মাধ্যমত এই কথা সদৰী কৰিছে ।\nউল্লেখযোগ্য যে, ৰাজ্য চৰকাৰে ৰাজ্যখনৰ ১৩খন চহৰত শনিবাৰ আৰু দেওবাৰে সম্পূৰ্ণ সান্ধ্য আইন ঘোষণা কৰিছে । এই নিৰ্দেশ আজিৰ পৰা সোমবাৰে পুৱা ৬বজালৈ প্ৰযোজ্য হ’ব । আনহাতে আন স্থানসমূহত আংশিক সান্ধ্য আইন ১৭ জুলাইলৈ বৃদ্ধি কৰা হৈছে । পশ্চিম ত্ৰিপুৰা জিলাত সৰ্বাধিক ১১৫জন Delta Plusত আক্ৰান্ত হৈছে । চেপাহিজালাত আক্রান্ত হৈছে ৮জন লোক । গোমতি জিলাত Delta Plus পোৱা গৈছে ৫জনৰ শৰীৰত। উনাকটিত চাৰিজন, উত্তৰ ত্ৰিপুৰাত ২জন, দক্ষিণ ত্ৰিপুৰাত ২জন আৰু খোৱাই আৰু ঢালাই জিলাত এজনকৈ লোক আক্রান্ত হৈছে ।\nএনে পৰিস্থিতিত ডাঃ দেৱবাৰ্মাই ৰাজ্যবাসীক Covid সম্বন্ধীয় সকলো নিৰ্দেশনা পালন কৰিবলৈ আৰু প্ৰতিৰোধৰ কাৰণে উচিত আচৰণ কৰিবলৈ আহ্বান জনাইছে । তেওঁ লগতে কয় – Delta Plusৰ Deltaতকৈ সক্ৰমণ ক্ষমতা বেছি আৰু এই প্ৰকাৰে তীব্ৰ গতিত হাঁওফাঁওত বিৰূপ প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে । ত্ৰিপুৰাত এতিয়ালৈ ৬৯,৫৫০জন আক্রান্ত হৈছে । ৰাজ্যখনত দৈনিক আক্রান্ত হোৱাৰ হাৰ ৬.৬২শতাংশ ।\nFirst published: July 10, 2021, 2:21 PM IST


নিজৰ মামীয়েকক সৰ্বনাশ কৰিলে ভাগিনে! বিবাহ অনুষ্ঠানৰ পৰা জোৰকৈ ধৰি আনি কৰিলে উপৰ্যুপৰী ধৰ্ষণ– News18 assam\nHome » photogallery » nation »নিজৰ মামীয়েকক সৰ্বনাশ কৰিলে ভাগিনে! বিবাহ অনুষ্ঠানৰ পৰা জোৰকৈ ধৰি আনি কৰিলে উপৰ্যুপৰী ধৰ্ষণ\nনিজৰ মামীয়েকক সৰ্বনাশ কৰিলে ভাগিনে! বিবাহ অনুষ্ঠানৰ পৰা জোৰকৈ ধৰি আনি কৰিলে উপৰ্যুপৰী ধৰ্ষণ\nউত্তৰ প্ৰদেশৰ কনৌজৰ এখন বিবাহ অনুষ্ঠানৰ পৰা উভতি অহাৰ পথত ধৰ্ষণৰ চিকাৰ হ’ল এগৰাকী মহিলা।\n| December 18, 2020, 15:46 IST\nউত্তৰ প্ৰদেশৰ কনৌজৰ এখন বিবাহ অনুষ্ঠানৰ পৰা উভতি অহাৰ পথত ধৰ্ষণৰ চিকাৰ হ’ল এগৰাকী মহিলা। নিজৰ ভাগিনৰ বিৰুদ্ধে উঠিছে ধৰ্ষণ কৰাৰ অভিযোগ। আনকি অভিযুক্ত যুৱকজনৰ বন্ধুৱেও মহিলাগৰাকীক শাৰীৰিক ভাবে অপদস্থ কৰাৰ অভিযোগ উত্থাপিত হৈছে।\nঘটনাটো পোহৰলৈ অহাৰ পিছতে সৰ্বত্ৰ তীব্ৰ প্ৰতিক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি হৈছে। খবৰ লাভ কৰিয়েই ঘটনাস্থলীত উপস্থিত হৈছে আৰক্ষী। ইন্দিৰাগড় থানা এলেকাৰ এখন গাঁৱত বাস কৰা মহিলা ১৫ ডিচেম্বৰৰ দিনা এখন বিবাহ অনুষ্ঠানত ভাগ ল’বলৈ চহৰলৈ গৈছিল।\nনিৰ্যাতিতা মহিলাগৰাকীয়ে জনাই যে, ভাগিন জিতু বৰ্মাই তেওঁৰ ওপৰত বহুদিনৰ পৰাই বেয়া দৃষ্টি দিছিল। সেই ভাগিনেই মহিলাগৰাকীক বিবাহ অনুষ্ঠানৰ পৰা জোৰকৈ আঁতৰাই নি এটা নিৰ্জন ঠাইলৈ লৈ যায়।\nআৰু মহিলাগৰাকীক উপৰ্যুপৰী ধৰ্ষণ কৰে সেই স্থানতে।\nঘটনাৰ সন্দৰ্ভত স্থানীয় আৰক্ষী চকীৰ ইনচাৰ্জ বিকাশ ৰায়ে জনাই যে, ইতিমধ্যে আৰম্ভ হৈছে তদন্ত প্ৰক্ৰিয়া। অভিযুক্তক বিচাৰি তীব্ৰতৰ কৰা হৈছে অভিযান।


Salary Hike: কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ কৰ্মচাৰীলৈ সুখবৰ, শীঘ্ৰেই কৰ্মচাৰীয়ে লাভ কৰিব দুগুণ লাভ ! DA আৰু Appraisalৰ পিছত বাঢ়িব Salary...\nUpdated:June 3, 2021, 10:47 PM IST\nLast Updated: June 3, 2021, 10:47 PM IST\nকেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ কৰ্মচাৰীসকলৰ (Central govt employee) বাবে ভাল খবৰ। অতি সোনকালেই লাখ লাখ কৰ্মচাৰীয়ে দুগুণ লাভালাভ লাভ কৰিব, অৰ্থাৎ DA বৃদ্ধি কৰাৰ লগতে মূল্যাঙ্কন কৰা হ'ব, যাৰ পিছত তেওঁলোকৰ দৰমহা আৰু বৃদ্ধি হ'ব। পদোন্নতিও থাকিব। কৰ্মচাৰীসকলৰ মূল্যাঙ্কন উইণ্ডো খোলা হৈছে। মূল্যাঙ্কন উইণ্ডোসমূহ ৩০ জুনলৈকে খোলা থাকিব। ৩০ তাৰিখলৈ, সকলো কৰ্মচাৰীয়ে তেওঁলোকৰ স্ব-মূল্যায়ন প্ৰপত্ৰ পূৰণ কৰিব লাগিব আৰু সময়মতে দাখিল কৰিব লাগিব।\nFirst published: June 3, 2021, 10:47 PM IST


মন্দিৰসমুহক চৰকাৰৰ নীতি নিয়মৰ পৰা মুক্ত কৰোৱাটো আমাৰ দায়িত্ব\nযোৱা বছৰত তামিলনাডু চৰকাৰে মাদ্ৰাজ উচ্চ ন্যায়ালয়ত এক প্ৰতিবেদন দাখিল কৰিছিল। য'ত কোৱা হৈছিল যে ৰাজ্যখনৰ 11,999 টা মন্দিৰত কোনো পূজা বা ৰীতি-নীতি অনুষ্ঠিত হোৱা নাই কিয়নো ৰাজহ নাই। 34,000 টা মন্দিৰত সকলো কাম-কাজ পৰিচালনা কৰিবলৈ মাত্ৰ এজনহে ব্যক্তি আছে। আনহাতে 37,000 মন্দিৰত বছৰি 10,000 টকাতকৈ কম ৰাজহ নথিভুক্ত কৰা হৈছে। তেওঁলোকে অনুমান কৰিছিল যে অহা কেইবছৰমানৰ ভিতৰত প্ৰায় 12,000 মন্দিৰ নি:শেষ হৈ যাব।\nএক চৰকাৰী বিবৃতিয়ে প্ৰমাণ কৰিছে যে 1200 দেৱতাৰ মুৰ্তি নিৰুদ্দেশ হৈছে,অৰ্থাৎ চুৰি হৈছে। আনহাতে কেইবাজনো আৰক্ষী বিষয়াই হাজাৰ হাজাৰ দেৱতা ভুৱা বুলি দাবী কৰি কিতাপ লিখিছে । কিয়নো যোৱা 25 বছৰত মূল মূৰ্তিবোৰ চুৰি কৰা হৈছে আৰু নকলৰ সৈতে সলনি কৰা হৈছে।\nএইটো সামাজিক মাধ্যমৰ সংবেদনশীলতা নহয়। এইটো এটা নিখুঁত বাস্তৱ যিটোৰ আমি সন্মুখীন হৈ আছো। যদি আমি এনেদৰে চলি থাকোঁ আৰু 100 বছৰৰ ভিতৰত, কেইটামান মুখ্য মন্দিৰৰ বাহিৰে সকলোবোৰ বিলুপ্ত হ'ব। এটা মন্দিৰ হৈছে এক ব্যক্তিগত বিষয়। আপুনি কেৱল কৰ্মচাৰীৰ সৈতে মন্দিৰ চলাব নোৱাৰে। ইয়াৰ বাবে আপোনাক আবেগ আৰু ভক্তিৰ প্ৰয়োজন। কিন্তু এই মুহূৰ্তত, মন্দিৰবোৰ চৰকাৰী নিয়ন্ত্ৰণত আছে, আৰু মন্দিৰৰ প্ৰতি কোনো অনুভৱ নথকা ব্যক্তিয়ে ইয়াক পৰিচালনা কৰি আছে। সেয়েহে স্বাভাৱিকতে তেওঁলোকে ইয়াক ভালদৰে ৰাখিব নোৱাৰে। মন্দিৰ এটা ব্যৱসায় নহয় কিন্তু সম্প্ৰদায়ৰ আত্মা। মন্দিৰক ভক্তিৰে হে পৰিচালনা কৰিব পাৰি।\nচৰকাৰে মন্দিৰসমূহ কিয় পৰিচালনা কৰি আছে? ইয়াৰ এক দীঘলীয়া ইতিহাস আছে।1817 চনত প্ৰথম মাদ্ৰাজ নিয়মাৱলী গৃহীত হয় আৰু ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীয়ে এক কৰ্পোৰেট মন্দিৰবোৰ অধিগ্ৰহণ কৰে। মন্দিৰৰ বিষয়ে তেওঁলোকৰ ধাৰণা আছিল ভূমি, সোণ, হীৰা – সম্পদ। তেওঁলোকে যি পাৰে সকলো পৰিবহন কৰিছিল আৰু যি কৰিব নোৱাৰিলে সেয়া মন্দিৰত এৰি দিয়া হৈছে। তাৰ পিছত 1840 চনত মন্দিৰসমূহ পুনৰ মুকলি কৰাৰ নিৰ্দেশনা দিয়া হৈছিল। এইয়া খ্ৰীষ্টান মিছনাৰীসকলৰ এক পৰিণাম আছিল যিয়ে প্ৰতিবাদ কৰিছিল যে খ্ৰীষ্টানসকলৰ বাবে পৌত্তলিক মন্দিৰসমূহ পৰিচালনা কৰাটো লাঞ্ছনাজনক। যি কি নহওক সোণটো লোৱা হৈছিল বাবে তেওঁলোকৰ তাত আৰু কোনো ব্যৱসায় নাছিল। 1925 চনত, মন্দিৰবোৰ স্বাধীনতা আন্দোলন সংগঠিত কৰাৰ কেন্দ্ৰ হৈ পৰিছিল। সেয়েহে মাদ্ৰাজ ধৰ্মীয় আৰু দাতব্য এণ্ডোমেণ্ট আইন অনা হৈছিল তেওঁলোকক চৰকাৰী নিয়ন্ত্ৰণলৈ অনাৰ বাবে। যিহেতু সংখ্যালঘু সম্প্ৰদায়বোৰে তীব্ৰ প্ৰতিবাদ কৰিছিল কিয়নো তেওঁলোকৰ উপাসনাস্থলী মুকলি কৰা হৈছিল আৰু কেৱল হিন্দু মন্দিৰ অনুষ্ঠিত হৈছিল।স্বাধীনতাৰ পিছত তামিলনাডু ধৰ্মীয় আৰু দাতব্য এণ্ডোমেণ্ট আইন গৃহীত হয়। তামিলনাডু মন্দিৰবোৰ হিন্দু ধৰ্মীয় আৰু দাতব্য এণ্ডোমেণ্ট (এইচ আৰ আৰু চি ই) বিভাগৰ নিয়ন্ত্ৰণত আছে।\nযদি আপুনি সংবিধানত প্ৰতিজন ভাৰতীয় নাগৰিকক প্ৰদান কৰা মৌলিক অধিকাৰবোৰ পঢ়ে আৰু তাৰ পিছত এইচ আৰ আৰু চি ই আইনবোৰ চাওঁক, ই সম্পূৰ্ণৰূপে অপমানজনক। ইয়াত এটা নিৰ্দিষ্ট সম্প্ৰদায়ক লক্ষ্য কৰি লোৱা হৈছে আৰু নিজৰ উপাসনাস্থলী ৰাখিব নোৱাৰে । এই কথাটো বৰ্ণবৈষম্যতকৈ কম নহয়। কিয় আন সকলোৱে তেওঁলোকৰ ধৰ্মীয় বিষয়বোৰ পৰিচালনা কৰিব পাৰে। কিন্তু এটা সম্প্ৰদায় যি হৈছে সংখ্যাগৰিষ্ঠ সম্প্ৰদায়, তেওঁলোকে কৰিব নোৱাৰে?বৰ্তমান, আধা নিযুত একৰৰ অধিক ভূমি থকা 44,000 মন্দিৰ তামিলনাডু চৰকাৰৰ পৰিচালনাৰ অধীনত আছে। অৱশ্যে, এই সকলোবোৰৰ পৰা ৰাজহ হৈছে বছৰি মাত্ৰ 128 কোটি টকা। ইয়াৰ তুলনাত, শিৰোমণি গুৰুদ্বাৰ পৰিবন্ধক সমিতিৰ হাতত 85 টা গুৰুদ্বাৰ আছে, কিন্তু তেওঁলোকৰ বাজেট 1,000 কোটি টকাৰ অধিক। জনসংখ্যাৰ 87 শতাংশ লোক থকা এটা সম্প্ৰদায়ৰ 44,000 টা মন্দিৰৰ বাবে 128 কোটি টকাৰ ৰাজহে অত্যাধিক অব্যৱস্থাৰ প্ৰভাৱ পেলায়।\nএটা সচৰাচৰ যুক্তি হৈছে, "যদি আপুনি মন্দিৰবোৰ সমাজক ঘূৰাই দিয়ে, তেওঁলোকে সেইবোৰ ভালদৰে পৰিচালনা কৰিব নে? হয়তো তেওঁলোকে আৰু বেয়া কৰিব।" ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে যে জনসংখ্যাৰ 87 শতাংশ লোকৰ ক্ষেত্ৰত, আপুনি এনে কৰিবলৈ প্ৰয়োজনীয় সততা আৰু দক্ষতা থকা মুষ্টিমেয় লোক বিচাৰি নাপায়। এইয়া নিন্দনীয়।যদি আপুনি মন্দিৰবোৰ ভক্তসকলৰ ওপৰত এৰি দিয়ে, তেওঁলোকে সেইবোৰ এক আশ্চৰ্যকৰ, জীৱন্ত উপায়েৰে পৰিচালনা কৰিব। মন্দিৰ চলাবলৈ আপুনি ব্যৱহাৰ কৰিব পৰা বহুতো মডিউল আছে। উদাহৰণ স্বৰূপে, গুৰুদ্বাৰবোৰ কেনেদৰে চলোৱা হয় চাওক – লংগৰবোৰে প্ৰদান কৰা খাদ্যৰ পৰিমাণ, আৰু প্ৰয়োজনৰ সময়ত তেওঁলোকে কেনেদৰে মানুহৰ ওচৰলৈ যায়। কল্পনা কৰক মন্দিৰবোৰে উপাৰ্জন কৰিব পৰা ভূমি ৰাজহৰ পৰিমাণৰ বাবে যি বাজেট থাকিব পাৰে তেওঁলোকে আৰু বহুত কৰিব পাৰে। অঞ্চলটোত সংঘটিত মহামাৰী, প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগ আৰু অন্যান্য সংকটৰ প্ৰতি মনোযোগ দিব পাৰে। সৰ্বোপৰি, যিহেতু তেওঁলোক সম্প্ৰদায়ৰ সৈতে সম্পৰ্কিত, তেওঁলোকে দক্ষতাৰে ধন ব্যৱহাৰ কৰি এনে পৰিস্থিতিবোৰ অতি কাৰ্যকৰী ভাৱে মোকাবিলা কৰিব পাৰে ।\nএই মন্দিৰবোৰত যোৱা কেইহাজাৰ বছৰত বিনিয়োগ কৰা মানুহৰ ঘাম আৰু তেজৰ পৰিমাণ কম নহয়। কেৱল মন্দিৰ পৰ্যটনৰ ওপৰত সমগ্ৰ ৰাজ্য চলাব পাৰে। কাৰণ মন্দিৰটো কেৱল এটা নিৰ্দিষ্ট ধৰ্মৰ বিষয়ে নহয়। মন্দিৰটো কলা, ইতিহাস, সংস্কৃতিৰো বিষয়। বিশেষকৈ তামিলনাডুত মন্দিৰৰ টাৱাৰ হৈছে ৰাজ্যৰ প্ৰতীক। আমাৰ বহুতো চহৰক "মন্দিৰ চহৰ" বুলি কোৱা হয় কিয়নো মন্দিৰটো সেই চহৰখনৰ মূল অংশ। মন্দিৰৰ বাবে এখন চহৰ আছে – আন উপায়েৰে নহয়। স্থাপত্য, ভাস্কৰ্য, কলা আৰু অভিযান্ত্ৰিকৰ ক্ষেত্ৰত যি পৰিমাণৰ কাম কৰা হৈছে সেয়া সম্পূৰ্ণৰূপে অবিশ্বাস্য। পৃথিৱীৰ আন কোনো ঠাইত এনেকুৱা একো নাই । কিন্তু আমাৰ উদাসীনতাৰ বাবে আমি ইয়াক কেৱল পিছুৱাই দিবলৈ দিছোঁ। এইটো ঠিক কৰাৰ সময়।\nএখন গণতান্ত্ৰিক দেশত নিৰ্বাচনৰ আগতে প্ৰতিজন দায়িত্বশীল নাগৰিকে স্পষ্টভাৱে ক'ব লাগিব যে তেওঁলোকৰ দেশ বা ৰাজ্যত কি কি ঘটিব । ৰাজনৈতিক দলবোৰে জানিব লাগিব যে মানুহে এইটোৱেই বিচাৰে আৰু তেওঁলোকে তাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি তেওঁলোকৰ ইস্তাহাৰ প্ৰস্তুত কৰিব লাগিব। কিন্তু যদি ৰাইজে এতিয়া একো নকয় আৰু নিৰ্বাচন শেষ হোৱাৰ পিছত প্ৰতিবাদ কৰে এয়া দায়িত্বহীন নাগৰিক।\nতামিলনাডুৰ মানৱ সম্পদ আৰু চিই আইন আটাইতকৈ কঠোৰ। সকলো ৰাজ্যৰ ভিতৰত, তামিলনাডু চৰকাৰে সৰ্বাধিক সংখ্যক মন্দিৰ নিয়ন্ত্ৰণত ৰাখে। যদি আমি ইয়াত এটা উদাহৰণ স্থাপন কৰিব পাৰোঁ আন্দোলনটো স্বাভাৱিকতে আন সকলো ঠাইতে আৰম্ভ হ'ব।\nশেহতীয়াকৈ তামিলনাডুৰ মুখ্য ৰাজনৈতিক দলসমূহে মন্দিৰ পুনৰুদ্ধাৰ আৰু তীৰ্থযাত্ৰাৰ বাবে ভ্ৰমণ ভাট্টাৰ বাবে ধনৰ পৰিমাণ ঘোষণা কৰিছিল। দুৰ্ভাগ্যবশতঃ, ইয়াত বাদ পৰিছে এটা বিষয়। সেয়া হ'ল পাৰিশ্ৰমিক দিয়াৰ ধাৰণাটো সংখ্যালঘুসকলৰ বাবে আছিল কিয়নো তেওঁলোকৰ ধৰ্মৰ উৎপত্তি বহু দূৰত। তেওঁলোকৰ তীৰ্থস্থান বিদেশত আছে আৰু তেওঁলোকে ভ্ৰমণ ব্যয় বহন কৰিব নোৱাৰে। হিন্দুসকলৰ বাবে, আমাৰ মন্দিৰ হৈছে আমাৰ তীৰ্থযাত্ৰা। আপুনি গাড়ী চলাব পাৰে, ৰেল চলাব পাৰে বা খোজ কাঢ়িব পাৰে। আজিও, হাজাৰ হাজাৰ লোকে হিমালয়ৰ পৰা ৰামেশ্বৰমলৈ খোজকাঢ়ি তীৰ্থযাত্ৰা কৰে। তেওঁলোকে এইটো নিঃশব্দে কৰে আৰু চৰকাৰে ইয়াত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ প্ৰয়োজন নাই।\nআমাৰ প্ৰয়োজন হৈছে চৰকাৰে ভক্তসকলৰ দ্বাৰা পৰিচালিত হ'বলৈ মন্দিৰবোৰ ঘূৰাই দিয়া। সম্প্ৰদায়টোৱে থিয় হৈ ৰাজনৈতিক দলবোৰক ক'ব লাগে, "যদি আপুনি মন্দিৰবোৰ আমাক হস্তান্তৰ নকৰে, আমি আপোনাক ভোট নিদিওঁ।" হস্তান্তৰটো এটা শ্বটত খৰখেদাকৈ কৰাৰ প্ৰয়োজন নাই। এইটো এটা জটিল প্ৰক্ৰিয়া আৰু ইয়াক সঠিকভাৱে কৰা উচিত। গুৰুত্বপূৰ্ণ কথাটো হ'ল প্ৰথমে এটা অভিপ্ৰায় প্ৰদৰ্শন কৰা। আমাৰ মন্দিৰসমূহ সম্প্ৰদায়লৈ ঘূৰাই অনাৰ প্ৰক্ৰিয়া এটা বিকশিত কৰিবলৈ এটা আয়োগ নিয়োগ কৰিব পাৰি।\nসৰ্বোপৰি, ভাৰত মুক্ত হোৱাৰ 74 বছৰৰ পিছত, যদি মানুহে তেওঁলোকৰ ধৰ্ম পালন কৰাৰ স্বাধীনতা তেওঁলোকে বিচৰা ধৰণে নকৰে, তেন্তে সেইটো কেনে ধৰণৰ স্বাধীনতা? 75 তম স্বাধীনতা দিৱসৰ আগতে আমি মন্দিৰসমূহ মুক্ত কৰিব লাগিব।


ৰূপালী পৰ্দাঃ ভিলেজ ৰকষ্টাৰৰ 'বাৰ্তা' আৰু দৰ্শকৰ অনুভৱ:: ৰূপান্তৰ বৰপাত্ৰ গোহাঁই - অসমীয়াৰ সুখ-দুখ\nHome RUPALI-PARDA RUPANTAR BORPATRA GOHAIN ৰূপান্তৰ বৰপাত্ৰ গোহাঁই ৰূপালী পৰ্দা ৰূপালী পৰ্দাঃ ভিলেজ ৰকষ্টাৰৰ 'বাৰ্তা' আৰু দৰ্শকৰ অনুভৱ:: ৰূপান্তৰ বৰপাত্ৰ গোহাঁই\nxukhdukh.com September 30, 2018 RUPALI-PARDA, RUPANTAR BORPATRA GOHAIN, ৰূপান্তৰ বৰপাত্ৰ গোহাঁই, ৰূপালী পৰ্দা,\nৰীমা দাস পৰিচালিত তথা নিৰ্মিত ভিলেজ ৰকষ্টাৰ চিনেমাখন চালো।বিশ্বৰ শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ সৰ্বোচ্চ প্ৰতিযোগিতাখনলৈ ভাৰতবৰ্ষক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিবলৈ নিৰ্বাচিত হোৱা আমাৰ আপোন ৰাজ্যৰ, আপোন মাটিৰ চিনেমাখন চোৱাৰ বাবে সকলো অসমীয়াৰ লগতে আমাৰো এক স্বাভাৱিক কৰ্তব্য স্বৰূপ হৈ উঠিছিল। চিনেমাখনৰ কিছুমান দৃশ্য়ই হৃদয় চুই গৈছিল, সাৰ্বজনীন সুখানুভূতি আৰু সপোন প্ৰয়াসী মনৰ কথাবোৰ ৰূপালী পৰ্দাত দেখি শিহৰিত হৈ উঠিছিলো।\nযেনে, "কৰ্মই ধৰ্ম" বানপানীৰ মাজেৰে নাওখনত ধুনু আৰু মাক গৈ আছে, মাকে বঠা বাইছে,ধুনুৱে সোধা প্ৰশ্নৰ উত্তৰত মাকৰ উত্তৰ মাত্ৰ সেইটোৱেই,,য'তেই প্ৰকাশ পাই ছবিখনৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ মৰ্মাৰ্থ। সন্তোষদাৰ এইখিনিতেই এটা সুন্দৰ বক্তব্য,,"বানপানী আহিলে যে আমি নাটক বা চিনেমাত অযথা হৈ চৈ কৰো, তাৰ কি প্ৰয়োজন,,সদায় বাৰিষা যি জানেই বানপানী আহি তহিলং কৰিবই। তেওঁলোকে নৰ্মেলি ইমান চিঞৰ বাখৰ কিয় কৰিব,তেওঁলোকে জীৱনৰ প্ৰত্যাহ্বানক যথেষ্ট সহজভাৱেই ল'ব আৰু নিজৰ কৰ্মও কৰি যাব, যিটো ঘটিছে ভিলেজ ৰকষ্টাৰছত। সকলোবোৰেই উদযাপন, কি দৰিদ্ৰতা, কি বানপানী, কি ভোক, কি জীৱন! আশা, সপোন, আৰু কি ক'ম, সমালোচনা কি কৰিবলৈ কি বাকী, আমি নাজানো। কেইটিমান অনুভৱ ব্যক্ত কৰিছো মাত্ৰ-\n(১) ছবিৰ প্ৰথম দৃশ্যত মুকলি পথাৰত দূৰলৈ চাই থকা ধুনু, যেন কিবা অন্বেষণ সপোনৰ, শেষৰ দৃশ্যকেইটাত গীটাৰ খন হাতত লৈ এটা সপোন পূৰা হোৱাৰ ধুনু, লক্ষ্য দূৰ দিগন্ত...।\n(২) সহজ সৰল প্ৰকাশভংগী, কিন্তু বলিষ্ঠ,,কেমেৰাৰ আবেদন ইমান যে সংলাপ তাত নহলেও একো নাই,, কেমেৰাৰ প্ৰকাশভংগী এনেকুৱা মই ইৰাণীয়ান ছবিত দেখিছো, দেখিছো পথেৰ পাঁচালীত, বেছিভাগ সময়ত fixed কেমেৰা, movement নায়েই, এখন এখন লেণ্ডস্কেপ আৰু ধুনু আৰু মাকৰ জীৱন আৰু অন্তৰ্দন্দ্বত, আশা, সপোন, দিঠকৰ মনৰ জগতখনত focus..অযথা নাটকীয়তা সৃষ্টিৰ এক বিন্দু অযথা অভিপ্ৰায় নাই কেমেৰাৰ জৰিয়তে।\n(৩) অভিনয়ৰ ক্ষেত্ৰত আচৰিত, ইমান স্বাভাৱিক অভিনয়ৰ অসমীয়া ছবি চোৱাৰ মনত নাই,, সাংঘাটিক বাস্তৱিক। নিজেই যেন তাত আছো। বন্ধু অনুপমৰ এটা বক্তব্য, " ডকুমেণ্টৰী (তথ্যচিত্ৰ চোৱাৰ দৰে লাগে)"। কেমেৰা যে আগত আছে অভিনেতাৰ ভ্ৰক্ষেপেই নাই, নিজৰ মতে যেন চব, অভিনয় কৰিছোঁ বুলি ভাৱি কৰা কোনো মূধাফটা অভিনেতা থকা হ'লে এনে অভিনয় চাগে আশা কৰিব নোৱাৰি! কৰো বুলি কৰা 'অভিনয়' থাকিলহেতেন তেতিয়া, নাথাকিলহেতেন চাগৈ এই স্বাভাৱিকতা!\n(৪) কোনো যন্ত্ৰ সংগীত ৰ লেখমানো স্হান নাই,, একমাত্ৰ সংগীত হৈছে প্ৰাকৃতিক ambiance (শব্দ) সমূহ,,আৰু মাজে মাজে অহা ধুনুৰ গান, সংগীতানুষ্ঠান,,অতি জীৱন্ত সংগীত। পৰিচালিকা ৰীমা দাসক মানি গৈছো, এটাও বাহিৰা সংগীত প্ৰয়োগ কৰাৰ লোভনীয় হাবিয়াস নহ'ল। ইমান scope থাকোতেও। বেলেগ খুব কম পৰিচালকেই এনে হাবিয়াস কৰিব!\n(৫) বহুতো দৰ্শক আৰু কেৱল দক্ষিণ ভাৰত অথবা বলীউদৰ মছলাধৰ্মী ছবি চাই ভাল পোৱা দৰ্শকৰ বাবে এই ছবিখন এখন যেন Lesson স্বৰূপ। ৰীমা দাসে আমাক ছবি চাবলৈ শিকাইছে। জাহ্নু বৰুৱা, ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া, সান্তনা বৰদলৈয়ে অসমীয়া ভাল চিনেমা দৰ্শকক চোৱাবলৈ কৰা প্ৰচেষ্টাৰ পাছত, ৰকষ্টাৰ যেন এক সফল প্ৰয়াস। এনে ছবি বহু দৰ্শকে সাধাৰণতে নাচায়! সান্তনা বৰদলৈৰ মাজৰাতি কেতেকী চাইছিলো মাত্ৰ পাঁচজন মানুহ লৈ, বান্ধোন চাইছিলো কেৱল ১২ জন মান মানুহ লৈ। আৰু এতিয়া ৰকষ্টাৰৰ বাবে হলভৰ্তি মানুহৰ উতসাহ। এয়াও এক ভাল বাৰ্তা। ভাল চিনেমা, অসমীয়া চিনেমাৰ ভাল সৃষ্টিৰ বাবে।\n(৬) ভিলেজ ৰকষ্টাৰ যেন এটা বিৰাট সাহসৰ প্ৰতীক, প্ৰতিজন পইচা নথকা কিন্তু ছবি কৰাৰ দুৰন্ত হাবিয়াস থকা মানুহৰ বাবে! স্বাধীন চিনেমা নিৰ্মাতা তথা যুৱ প্ৰজন্মৰ বাবে এই এক সফলতাৰ দলিলো।\n(৭) এইখন অসমৰ গাঁৱৰ পৰিৱেশত সৃষ্ট এক গ্লোৱেল চিনেমা। এক যেন ডাঙৰ শিক্ষা, অসমীয়া চিনেমা উদ্যোগৰ বাবে। বহুতো চৰকাৰী ধনেৰে কমিচন প্ৰগামৰ দৰে বৰিং চিনেমা বনাই অসমীয়া চিনেমাৰ প্ৰতি অনীহা সৃষ্টি কৰা 'প্ৰভাৱশালী' চিনেমা নিৰ্মাতাৰ বাবে যেন ই এক উজ্জ্বল ব্যতিক্ৰমী 'উদাহৰণ'হে!\n(৮) দৰিদ্ৰতা, বানপানী, ভোক এইবোৰৰ বিৰুদ্ধে প্ৰত্যক্ষ প্ৰতিবাদ ছবিখনৰ কোনো চৰিত্ৰই আৰু ৰীমা দাসেও কৰা নাই! মূৰত কচুৰ পাত লৈ বৰষুণত সৰু ল'ৰা ছোৱালীজাকে "আমাৰ দাৱী মানিবই লাগিব" বুলি কোৱা প্ৰতিবাদেই আক্ষৰিক প্ৰতীকি প্ৰতিবাদ। চৰকাৰে কি বুজে বুজক। ছবিখনত আন্তৰিকতা আছে, সততা আছে, চালে সেইটো বুজি পোৱা যায়।\n(৯) বহুতো সুন্দৰ দৃশ্যৰ মাজত এটা দৃশ্য নিলিখি নোৱাৰি,, ধুনুৱে আৰু লগৰখিনিয়ে ছাগলী পোৱালীটো বিচাৰোতে ভোটা বা জোৰ কেইটা সম্পূৰ্ণ জ্বলি জ্বলি আন্ধাৰ হৈ যোৱা দৃশ্যটো। আন্ধাৰৰ মাজত জুইশলা মাৰি ভোটা কেইটা জ্বলাইছে, তেলৰ অভাৱত আকৌ নুমাই নুমাই বিন্দু দুটা মান জিলিকি আছে, অন্ধকাৰৰ মাজত মাতবোৰ, ধুনুৰ হুমুনিয়াহ, অপূৰ্ব,মায়াময় দৃশ্য।\nএক লাখ টকাৰ মূলধনেৰে মূলত একক প্ৰচেষ্টাৰে ঘৰুৱা শিশু-কিশোৰ এজাকক লৈ নিৰ্মাণ কৰা এই অভিনৱ চিনেমাই এতিয়া বিশ্বৰ দৰবাৰত চাৰি কুৰিতকৈ অধিক পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছে। ভাৰতীয় চিনেমাৰ আঞ্চলিক ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ পুৰস্কাৰ লভিছে। আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ফিল্ম ফেষ্টিভেলত আশীতকৈ অধিকবাৰ প্ৰদৰ্শিত হৈছে। এতিয়া আহিছে অস্কাৰৰ তুলাচনীত উঠাৰ ক্ষণ। তাৰ বাবে লাগিব উচ্চমানৰ প্ৰমোচনো। অসম চৰকাৰেও এক কোটি দি সাহাৰ্য কৰিছে, এতিয়া আমাৰ চিনেমা প্ৰেমী অসমীয়া মানুহৰ দায়িত্ব। চিনেমাখন চোৱাৰ আৰু অস্কাৰমুখী যাত্ৰালৈ আমাৰ বৰঙণি যোগোৱাৰ। ৰীমা দাস আৰু তেওঁৰ কৰ্মদললৈ আমাৰ আন্তৰিক অভিনন্দন জনালো। সৃষ্টি অবিৰত হওক, তাৰেই কামনা কৰিলো।\nলেখক এগৰাকী প্ৰতিভাবান যুৱ নাট্য-কৰ্মী\nTags # RUPALI-PARDA # RUPANTAR BORPATRA GOHAIN # ৰূপান্তৰ বৰপাত্ৰ গোহাঁই # ৰূপালী পৰ্দা


Viral Video: ২ বছৰে কি শিকিলা? বিদ্যালয়ত শিক্ষয়িত্ৰীৰ প্ৰশ্ন শুনি 'কেঁচা বাদাম' গীত গালে চতুৰ্থ শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰই! ভাইৰেল ভিডিওclass-4-student-sings-kanchaa-badam-song-in-front-of-teacher-in-west-bengal-video-goes-super-viral-hb– News18 assam\nViral Video: ২ বছৰে কি শিকিলা? বিদ্যালয়ত শিক্ষয়িত্ৰীৰ প্ৰশ্ন শুনি 'কেঁচা বাদাম' গীত গালে চতুৰ্থ শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰই! ভাইৰেল ভিডিও\nClass4student sings kanchaa badam song in front of teacher: বন্ধু আৰু শিক্ষয়িত্ৰীৰ সন্মুখত চতুৰ্থ শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰই গালে কেঁচা বাদাম গীতটো। ভিডিও ভাইৰেল ছচিয়েল মিডিয়াত।\nLast Updated : February 11, 2022, 15:25 IST\n২ বছৰে কি শিকিলা? বিদ্যালয়ত শিক্ষয়িত্ৰীৰ প্ৰশ্ন শুনি 'কেঁচা বাদাম' গীত গালে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে! সেই ভিডিও এতিয়া ভাইৰেল হৈ পৰিছে ছচিয়েল মিডিয়াত।\nকোৰোণা মহামাৰীৰ ফলত দুবছৰ ধৰি বন্ধ আছিল স্কুল-কলেজ, বিশ্ববিদ্যালয়ৰ লগতে সকলো ধৰণৰ শিক্ষানুষ্ঠান। মাজতে সংক্ৰমণ হ্ৰাস পোৱাৰ বাবে অষ্টম শ্ৰেণীৰ পৰা দ্বাদশ শ্ৰেণীলৈকে স্কুল-কলেজ খোলা হৈছিল। কিন্তু পুনৰ সংক্ৰমণ বঢ়াৰ ফলত বন্ধ কৰা হয় শিক্ষানুষ্ঠান। দুবছৰ ধৰি বন্ধ হৈ আছে প্ৰাথমিক বিদ্যালয়।\nতাৰ মাজতে এতিয়া ছচিয়েল মিডিয়াত ভাইৰেল হৈছে এক বিশেষ ভিডিও। পশ্চিমবংগৰ মুখ্যমন্ত্ৰী মমতা বেনাৰ্জীয়ে 'পাড়াৰ শিক্ষালয়' আৰম্ভ কৰিছে। ইয়াতে এগৰাকী শিক্ষয়িত্ৰীয়ে চতুৰ্থ শ্ৰেণীৰ শিক্ষাৰ্থীক উদ্দেশ্যি প্ৰশ্ন কৰে- দুবছৰে কি কি শিকিলা? তেতিয়াই এগৰাকী আত্মবিশ্বাসী ছাত্ৰই থিয় হৈ গাই দিয়ে- কেঁচা বাদাম শীৰ্ষক ছচিয়েল মিডিয়াত ব্যাপক চৰ্চা লাভ কৰা গীতটো। গীত শুনি স্বাভাৱিকতে অবাক হৈ পৰে শিক্ষয়িত্ৰীগৰাকীয়ে।\nমাত্ৰ ১ মিনিটস ১০ ছেকেণ্ডৰ এই ভিডিও ছচিয়েল মিডিয়াত দুৰন্ত গতিত ভাইৰেল হৈ পৰিছে।\nFirst published: February 11, 2022, 15:25 IST\nKasa BadamSchool Studentvideo viral\nVegetable for Constipation: কোষ্ঠকাঠিন্যৰ বিষ ? ওজন একেবাৰে হ্ৰাস হোৱা নাই নেকি ? অধিক কেৰেলা খাওক, জানক ইয়াৰ উপকাৰিতা ...


উপেন কাকতি - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nদেৰগাঁও, গোলাঘাট, অসম\n১৪ ডিচেম্বৰ, ১৯৮০ (৩৮ বছৰ)\nমটৰ চাইকেল দুৰ্ঘটনা\nদুৰ্গানাথ কাকতি (পিতৃ )\nনলিনীপ্ৰভা কাকতি (মাতৃ)\nডাঃ অভিজিৎ কাকতি\nউপেন কাকতি (ইংৰাজী: Upen Kakati) (১৯৪২ - ১৯৮০) এগৰাকী সংগীত শিল্পী, নাট্যকাৰ আৰু ঔপন্যাসিক। এইগৰাকী শিল্পীয়ে চাৰিখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰত সংগীত পৰিচালনা কৰিছিল। দেৰগাঁও অঞ্চলত 'ফাচু' নামেৰ জনপ্ৰিয় এইগৰাকী শিল্পী পেছাত চিকিৎসক আছিল। সংগীতৰ কামৰ মাজতে তেখেতে পূৰ্ণাংগ আৰু একাংকিকা নাটক আৰু উপন্যাস ৰচনা কৰিছিল। ৩৮ বছৰ বয়সতে দুৰ্ঘটনাগ্ৰস্ত হৈ মৃত্যুমুখত পৰা এইগৰাকী শিল্পীয়ে সুৰ দিয়া কেবাটাও গান বৰ্তমানেও জনপ্ৰিয়।\n2.1 সংগীত জগতত\n2.2 বোলছবি পৰিচালনা\n2.4 সাহিত্য জগতত\n3.2 ৰচিত নাটক\n3.2.1 পূৰ্ণাংগ নাটক\n3.2.2 একাংকিকা নাটক\n3.4 গল্প সংকলন\nউপেন কাকতিৰ জন্ম হয় গোলাঘাটৰ দেৰগাঁৱত ১৯৪২ চনত। তেখেতৰ পিতৃ আৰু মাতৃৰ নাম দুৰ্গানাথ কাকতি আৰু নলিনীপ্ৰভা কাকতি। দুৰ্গানাথ কাকতি দেৰগাঁও উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ অধ্যক্ষ হৈছিল। কাকতিৰ জেষ্ঠ্য ভাতৃ খনীন্দ্ৰনাথ কাকতি আছিল নাট্যকাৰ আৰু অভিনেতা। মৃদুলা হাজৰিকা উপেন কাকতিৰ ভগ্নী। ১৯৫৮ চনত দেৰগাঁও উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰপৰা প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ উপেন কাকতিয়ে যোৰহাটৰ জগন্নাথ বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ত নামভৰ্ত্তি কৰে আৰু তাৰেপৰা এই.এছচি. পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। ইয়াৰ পাছত তেখেতে ডিব্ৰুগড়ৰ অসম চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ত চিকিৎসা বিজ্ঞান পঢ়িবলৈ লয়। ১৯৬৭ চনত এম.বি.বি.এছ. ডিগ্ৰী লাভ কৰি তেখেত চিকিৎসা সেৱাত ব্ৰতী হয়।\nউপেন কাকতিৰ পত্নী অঞ্জলি কাকতি দেৰগাঁও উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ সহ-শিক্ষয়িত্ৰী আছিল। তেখেতসকলৰ একমাত্ৰ পুত্ৰ ডাঃ অভিজিৎ কাকতি এগৰাকী পশু চিকিৎসক, লগতে কংগো বাদক আৰু ঢুলীয়া।\nমাজুলীৰ জেংৰাইমুখলৈ চলচ্চিত্ৰৰ কামৰ বাবে যাওঁতে উপেন কাকতি মটৰ চাইকেল দুৰ্ঘটনাত পতিত হয়। চিকিৎসাৰ বাবে তেখেতক যোৰহাট অসামৰিক চিকিৎসালয়ত (বৰ্তমানৰ যোৰহাট চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়) ভৰ্তি কৰা হৈছিল। তাতেই ১৯৮০ চনৰ ১৪ ডিচেম্বৰত তেখেতৰ মৃত্যু হয়। মৃত্যুৰ সময়ত তেখেতৰ বয়স আছিল ৩৮ বছৰ।\nসংগীত জগতত[সম্পাদনা কৰক]\nউপেন কাকতিৰ সাংস্কৃতিক জীৱনৰ মূল প্ৰেৰণা আছিল তেখেতৰ ঘৰখন। তেখেতে সংগীতৰ প্ৰাথমিক শিক্ষা পাইছিল মাক নলিনীপ্ৰভা কাকতিৰপৰা। পাছৰ জীৱনত তেখেতে চিকিৎসক হিচাপে কৰ্মব্যস্ত হৈ থকাৰ মাজতে সংগীত, সাহিত্যিক কৰ্মৰাজী কৰি গৈছিল। ১৯৬২ চনত চীন-ভাৰত যুদ্ধৰ সময়ত চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰ অৱস্থাতে উপেন কাকতিয়ে ৰচনা কৰা 'ই যে ৰণাঙ্গনৰ কাহিনী' গীতটি প্ৰচাৰ হৈছিল। ইয়াৰ লগে লগেই সংগীত শিল্পী হিচাপে তেখেতৰ খ্যাতি বিয়াপিবলৈ আৰম্ভ কৰে। এই গীতটো পাছত তেখেতৰদ্বাৰা সংগীত পৰিচলিত 'বোৱাৰী' চলচ্চিত্ৰত সন্নিবিষ্ট কৰা হয়। বোলছবিত গীতটোত কণ্ঠদান কৰিছিল সমৰ হাজৰিকাই।\nউপেন কাকতিয়ে সংগীত পৰিচালক ৰূপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে তেখেতৰ ভাতৃ খনীন কাকতি ৰচিত 'চেনেহ লুইতৰ সুঁতি' নাটকখনৰ সংগীত পৰিচালনা কৰি। বোলছবিৰ সংগীত পৰিচালক ৰূপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে 'ৰশ্মিৰেখা'ৰ যোগেদি। 'ৰশ্মিৰেখা'ৰ এটা গীত ৰচনা কৰিছিল নিৰ্ম্মলপ্ৰভা বৰদলৈয়ে। ইয়াৰ বাহিৰে আন কেউটা গানৰে গীতিকাৰ আৰু সুৰকাৰ আছিল উপেন কাকতি। এই বোলছবিৰ 'মন ক্ষণে ক্ষণে বিনায়' গীতটোৰ কণ্ঠদান কৰিছিল ভূপেন হাজৰিকাই।\n‘ৰশ্মিৰেখা’ৰ উপৰিও উপেন কাকতিয়ে সংগীত পৰিচালনা কৰা আন চাৰিখন অসমীয়া বোলছবি হৈছে ‘বিশেষ এৰাতি’, ‘প্ৰাণ-গঙ্গা’, ‘ফাগুনী’ আৰু ‘বোৱাৰী’।\nবোলছবি আৰু নাটকৰ বাহিৰেও উপেন কাকতিয়ে আন বহুতো গীত ৰচনা কৰি সুৰ দিছিল। সেইবোৰৰ আটাইখিনি বাণীবন্ধন হোৱা নাই। দেৰগাঁৱৰ আশে-পাশে বা অসমৰ বিভিন্ন ঠাইৰ কিছু সংখ্যক শিল্পীৰ মুখত সেইবোৰ গীতবোৰ জীয়াই আছে।\nবোলছবি পৰিচালনা[সম্পাদনা কৰক]\n১৯৭৯ চনত উপেন কাকতিয়ে ড॰ লক্ষ্মীনন্দন বৰাৰ গল্প 'বিশেষ এৰাতি'ক চলচ্চিত্ৰ ৰূপ দিছিল। ৰাইজৰ দান-বৰঙনিৰে এই ছবিখন নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। ছবিখনৰ পৰিচালনা আৰু সংগীত পৰিচালনা কৰিছিল উপেন কাকতিয়ে।\nডাঃ কাকতিয়ে মঞ্চ-নাট ৰচনা কৰাৰ লগতে মঞ্চ-নাট পৰিচালনাও কৰিছিল। ‘সম্ভ্ৰান্ত অতিথি’, ‘মাটিৰ তলৰ ধন’ আৰু ‘মানৱ ৰক্ষী’(চুবেদাৰ ফুকন) তেখেতৰ ৰচিত পূৰ্ণাংগ নাটক। 'সম্ভ্ৰান্ত অতিথি' নাটকখন ১৯৬৯ চনত ড॰ ভূপেন হাজৰিকাৰদ্বাৰা সম্পাদিত ‘আমাৰ প্ৰতিনিধি’ আলোচনীত প্ৰকাশ হৈছিল। এই নাটকখন আছিল প্ৰহসনমূলক। তেখেতে ৰচনা কৰা একাংক নাটসমূহ হৈছে ‘সোণ নালাগে ৰূপ নালাগে’, ‘তেজ, মাটি আৰু মানুহ’, ‘ৰাজপথৰ সাধু’ আৰু ‘অমৃত যাত্ৰা’। ইয়াৰ ভিতৰত ‘তেজ, মাটি আৰু মানুহ’ আৰু ‘ৰাজপথৰ সাধু’ এই দুখন একাংক নাট ‘দেৰগাঁও ইউনাইটেড ষ্টেজ আৰ্টিষ্ট’ৰ শিল্পী সকলে এলাহাবাদত অনুষ্ঠিত ‘নিখিল ভাৰত চুটি নাটক প্ৰতিযোগিতা’ত পৰিবেশন কৰি সৰ্বভাৰতীয় ভিত্তিত দুবাৰকৈ পুৰস্কৃত হৈছিল। এই দুয়োখনৰে পৰিচালক আছিল উপেন কাকতি।\nউপেন কাকতি অভিনেতা হিচাপেও মঞ্চজগতৰ লগত জড়িত আছিল। সম্ভৱত ১৯৬৯ চনৰ দুৰ্গাপূজাত দেৰগাঁও টাউন ক্লাব ভৱনত মঞ্চস্থ হোৱা বিশ্ববিখ্যাত নাট্যকাৰ ছেক্সপীয়েৰৰ নাটক ‘অথেল’’ত ডাঃ কাকতিয়ে নাম ভূমিকাত অভিনয় কৰিছিল। দেৰগাঁও টাউন চৰাই নামঘৰৰ ভাওনাত গাঁৱৰ ভাৱৰীয়া সকলৰ লগত তেৱোঁ ভাওনাত অভিনয় কৰিছিল।\nসাহিত্য জগতত[সম্পাদনা কৰক]\nসংগীত আৰু নাটকৰ লগতে ডাঃ উপেন কাকতিয়ে উপন্যাসো লিখিবলৈ লৈছিল। উপেন কাকতিৰ প্ৰকাশিত উপন্যাস মুঠতে সাতখন। ‘মিঠা জেংৰাই’ উপন্যাসখন পুথি আকাৰে প্ৰকাশ পাইছিল। আনকেইখন ‘প্ৰাণ গংগাৰ পাৰ’, ‘পদুমৰে পানচৈ’, ‘দিল্লীঘাট’, ‘মন দুৰাচাৰ’, ‘সিপাৰে চিনাকি ঘাট’ আৰু ‘মাতৃ’ আলোচনীৰ পাতত প্ৰকাশ হৈছিল। ১৯৬৫ চনত ‘আমাৰ প্ৰতিনিধি’ত প্ৰকাশিত উপন্যাস ‘সিপাৰে চিনাকি ঘাট’ৰ পটভূমি আছিল মাজুলীৰ এখন বৈষ্ণৱ সত্ৰ আৰু বিশাল ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দক্ষিণ পাৰৰ গ্ৰাম্য জীৱন। উপন্যাসৰ বিষয়বস্তু আধ্যাত্মিক ভাৱ চিন্তাৰে ভৰপূৰ। তেখেতৰ ‘মন দুৰাচাৰ’ উপন্যাসখন প্ৰকাশ পাইছিল ১৯৭১ চনত ‘আমাৰ প্ৰতিনিধি’ৰ পাততে। উপন্যাসৰ পটভূমি গোলাঘাটৰ দৈয়াং বনাঞ্চলৰ এখনি গাঁও। ঔপন্যাসিকৰ মূল লক্ষ্য মানুহৰ জটিল মানসিকতাৰ সূক্ষ্ম বিশ্লেষণ। ১৯৭৩ চনত ‘আমাৰ প্ৰতিনিধি’তে তেখেতৰ ‘মাতৃ’ উপন্যাস প্ৰকাশ পায়। অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ জগতৰ ইতিহাস ৰচোতা জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ ‘জয়মতী’ বোলছবিৰ নায়িকা আইদেউ সন্দিকৈ আছিল এই উপন্যাসৰ নায়িকা। এই উপন্যাস ৰচনাৰ কালছোৱাতে তেখেতে ‘মন ক্ষণে ক্ষণে বিনায়’ গীতটি ৰচনা কৰিছিল বুলি অনুমান কৰা হয়। তেখেতৰ আৰু এখন উপন্যাস ‘মৰম ইয়াতে শুইছে’ অসমাপ্ত হৈ ৰয়। কাকতি ৰচিত একমাত্ৰ গল্প সংকলনখন হৈছে ‘মন মেঘৰ অশ্ৰু’। ডাঃ উপেন কাকতিয়ে তেখেতৰ উপন্যাস ‘মিঠা জেংৰাই’ৰ দ্বিতীয় সংস্কৰণ কৰাৰ কথা ভাবি সমল গোটাবলৈ মাজুলীৰ জেংৰাইমুখলৈ গৈছিল। এই যাত্ৰাতে দুৰ্ঘটনাগ্ৰস্ত হৈ তেখেতৰ মৃত্যু হয়।\nৰশ্মিৰেখা (১৯৭৩) (পৰিচালকঃ প্ৰফুল্ল বৰুৱা)\nফাগুণী (১৯৭৬) (পৰিচালকঃ শিৱপ্ৰসাদ ঠাকুৰ)\nপ্ৰাণগংগা (১৯৭৮) (পৰিচালকঃ ৰবীন চেতিয়া)\nবিশেষ এৰাতি (১৯৭৯) (পৰিচালকঃ ডাঃ উপেন কাকতি)\nবোৱাৰী (১৯৮২) (পৰিচালকঃ শিৱপ্ৰসাদ ঠাকুৰ)\nৰচিত নাটক[সম্পাদনা কৰক]\nপূৰ্ণাংগ নাটক[সম্পাদনা কৰক]\nসম্ভ্ৰান্ত অতিথি (১৯৬৯ ‘আমাৰ প্ৰতিনিধি’ ত প্ৰকাশিত)\nমাটিৰ তলৰ ধন\nমানৱ ৰক্ষী (চুবেদাৰ ফুকন)\nএকাংকিকা নাটক[সম্পাদনা কৰক]\nসোণ নালাগে ৰূপ নালাগে\nতেজ, মাটি আৰু মানুহ\nসিপাৰে চিনাকি ঘাট (১৯৬৫, প্ৰকাশঃ আমাৰ প্ৰতিনিধি)\nমন দুৰাচাৰ (১৯৭১, প্ৰকাশঃ আমাৰ প্ৰতিনিধি)\nমাতৃ (১৯৭৩, প্ৰকাশঃ আমাৰ প্ৰতিনিধি)\nপ্ৰাণ গঙ্গাৰ পাৰ\nমৰম ইয়াতে শুইছে (অসমাপ্ত)\nমন মেঘৰ অশ্ৰু\n↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 *ত্ৰিনয়ন বৰা, ডাঃ উপেন কাকতি, সাহিত্য.অৰ্গ, আহৰণ কৰা তাৰিখঃ ২৫-০২-২০১৩\n↑ বৰ্মন, শিৱনাথ (২০০০). অসমীয়া জীৱনী অভিধান. চ'ফিয়া প্ৰেছ এণ্ড পাব্লিচাৰ্ছ প্ৰা: লি:, গুৱাহাটী, পৃষ্ঠা: ৩১-৩১\nডাঃ উপেন কাকতিৰ আদ্যশ্ৰাদ্ধত উন্মোচিত স্মৃতিগ্ৰন্থত প্ৰকাশিত প্ৰবন্ধ ৺ৰবীন্দ্ৰ নাথ হাজৰিকাৰ ‘ডাঃ উপেন কাকতি’\nডাঃ উপেন কাকতিৰ আদ্যশ্ৰাদ্ধত উন্মোচিত স্মৃতিগ্ৰন্থত প্ৰকাশিত প্ৰবন্ধ ড॰ লক্ষ্মীনন্দন বৰাৰ ‘ডাঃ উপেন কাকতিঃ অশ্ৰু অঞ্জলিৰে’\nডাঃ উপেন কাকতিৰ আদ্যশ্ৰাদ্ধত উন্মোচিত স্মৃতিগ্ৰন্থত প্ৰকাশিত প্ৰবন্ধ ৺লক্ষীকান্ত মহন্তৰ ‘ডাঃ উপেন কাকতিৰ স্মৃতিত’\nডাঃ উপেন কাকতিৰ আদ্যশ্ৰাদ্ধত উন্মোচিত স্মৃতিগ্ৰন্থত প্ৰকাশিত প্ৰবন্ধ ৺দুলাল বৰদলৈৰ ‘এডাল ধূপ জ্বলিছিল’\nডাঃ উপেন কাকতিৰ আদ্যশ্ৰাদ্ধত উন্মোচিত স্মৃতিগ্ৰন্থত প্ৰকাশিত প্ৰবন্ধ অতুল গোস্বামীৰ ‘ডাঃ উপেন কাকতি প্ৰেৰণাৰ উৎস হওক’\nডাঃ উপেন কাকতিৰ আদ্যশ্ৰাদ্ধত উন্মোচিত স্মৃতিগ্ৰন্থত প্ৰকাশিত প্ৰবন্ধ ৺অজিত কুমাৰ বৰঠাকুৰৰ ‘অশ্ৰু অঞ্জলি’\n‘অসমীয়া সা ৰে গা মা’ত প্ৰকাশিত সপোনজ্যোতি ঠাকুৰৰ প্ৰবন্ধ ‘মন ক্ষণে ক্ষণে’\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=উপেন_কাকতি&oldid=242666"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ৩১ জুলাই, ২০২০ তাৰিখে ১৩:৫৯ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


মেন উইল বি মেন – মনজিৎ – ফটাঢোল\nথুলুক আৰু তাৰ বয়সস্থ বন্ধু বৰঠাকুৰ কাই পুৱাই ওলাই গ’ল সৰস্বতী পূজা বুলি মিহিকে চকু সেকিবলৈ। চহৰৰ নামী কলেজৰ সমুখৰ পাণ দোকানত বাইকৰ ডাবোল ষ্টেণ্ড কৰি বহি ল’লে আড্ডা দিবলৈ। আড্ডাটো বাহানাহে। পূজাৰ এই মায়াময় পৰিবেশত হেৰোৱা যৌৱন ঘূৰাই অনাৰহে আছল চেষ্টা। পকা ডাঢ়ি চুলিয়ে দেহৰ বয়সহে বুজাই ৰঙ কৰিলে বয়স কমি যায়। থিক তেনেকৈ মনৰ বয়স বাঢ়ি যোৱা যেন দেখিলে এনেকৈ কলেজৰ আগত আড্ডা দি মনটোও ৰঙীন কৰিব পাৰি। সেয়ে চম্ভুৰ পাণ দোকানত এই আয়োজন। ভেৰাইটিজ ইচটাইলৰ বেলাউজ কাটিঙেৰে গোটেই ছোৱালী মখাই আজি ৰাইজক পিঠি দেখাইছে বাৰুকৈয়ে। মনে মিলাসকলে মন মিলাইছে মিলাব নোৱাৰাসকলে ৰজনীত তুলসী মিলাইছে। এনেকৈ আড্ডা জমি থাকোঁতে দেখোঁ, অতীব সুন্দৰীৰ দল এটা আমাৰ ফালে আগবাঢ়ি আহিবলৈ ধৰিছে। ৰূপৰ জোখেৰে ক’বলৈ গ’লে ইজনীত কৈ সিজনী চৰা। দেখিলে গম পাই MUA নে কি সেইটোৱে যঠেষ্ট সময় লৈছে এই output দিবলৈ।\nবয়সৰ কথা পাহৰি চকু টিপ নমৰাকৈ দুয়োৱে তেওঁলোকক চাবলৈ ধৰিলোঁ। সিহঁতে আমালৈ চাই ফিচিঙা ফিচিং কৰি মিচিকিয়াই হাঁহিছে। অামাৰ সেইবোৰলৈ কাণসাৰ নাই, মাথো ৰূপৰ মৌ প্ৰাণ কৰিছোঁ। সিহঁতে ওচৰ চাপি আহিছে মানে আমিও সব পাহৰি সামান্য চঞ্চল হৈ পৰিছোঁ। সিহঁতে কাষ চাপিছে আমাৰ বুকুত মাদল বাজিছে। এপাকত আহি সিহঁতে আমাৰ কাষ পালে তাৰে এজনী অতীব ৰূপহীয়ে আমালৈ চাই মৌ মিঠা মাতেৰে মাত দি ক’লে\n: জোন মামা তোমালোকে ইয়াত কি কৰিছা। মামীও আহিছে নেকি? হেই বৰ্চা আমেইৰা মিট মাই জোন মামা। মই চাইল্ড হৈ থাকোঁতে মামাৰ বোকোচাত উঠি হৰ্চ হৰ্চ খেলিছিলোঁ জানা। ন মামা? চে হাই টু মাই ফ্ৰেন্দচ!\nবছ তাৰ পিছত আৰু কি! ইমান পৰে মনটোক ৰঙ কৰি যৌৱন ঘূৰাই আনিছিলোঁহে! থেলেংকৈ ৰঙৰ টেমাটোৱেই পৰি গ’ল। ভাগিনৰ কথাত থতমত খালেও লাজ পালেও নিজকে চম্ভালি ক’লোঁ।\n: মানুহ এজনে লগ কৰিবলৈ মাতিছিল। তেওঁলৈ ৰৈ আছোঁ। তই পাৰ্লাৰত গৈ বেলেগেই হৈ পৰিলি দেখোন ধৰিব পৰা নাই। গালৰ পিম্পল কেইটাও নাইকিয়া হৈ গ’ল দেখোন কি কৰিলি হয়।\nএইবাৰ তাইকো কামোৰ এটা দিলোঁ মিহিকে।\n: ধেই মামা তুমি যে বেচ্ছি কৰা! হুহ। এই বুলি কৈ সিহঁত গুছি গ’ল।\nভাগিন ভতিজা ছোৱালীক চাই থকা আমিও মিহিকে নিজৰ আগতে লাজ অকন পাই গ’লোঁ। পালোঁ মানে বৰ বেয়াকে লাজ পাই গ’লোঁঁ৷ বলেট’ আপুন কা জমিৰ হিল গেয়া। সেয়ে দুয়োটাই পণ ল’লোঁ যে আমি আৰু কেতিয়াও কলেজৰ সমুখত মন ৰঙীন কৰিবলৈ নাহোঁ। এই বুলি পণ লৈ দুয়ো বাহিৰে বাহিৰে Kids paradise junior school অৰ সমুখৰ পাণ দোকানৰ কাষত বাইকখন পাৰ্ক কৰিলোঁগৈ। ৱাহ আজি কালি দুটা ল’ৰা ছোৱালীৰ মাকবোৰেও নিজকে বেছ মেনটেইন কৰি ৰাখে ঔ। মাক নে বায়েক ধৰিবই নোৱাৰি। ড্ৰেচিং চেন্সও কিছু বঢ়িয়া। মন বেয়া লাগিলে পাণ খাবলৈ ইয়াত আহি থাকিব লাগিব দেই।\n« ফটাকৌতুক – মানসী বৰুৱা\nফটা-কৌতুক – তাবিবৰ ৰহমান »\nহাঃ হাঃ, পাছৰ বাৰ হে সঠিক ঠাইত বহিছে। বঢ়িয়া


দেৱদূত - বিজয় বেজবৰুৱা - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nঅৰুণিমাৰ যেন লাজ লাগি গ’ল৷ এনেয়ে৷ বিশ্বজিত তাইৰ কাষলৈ আগবাঢ়ি আহিল৷ সি লাহেকৈ তাইক সুধিলে—\n‘কি বুলি ক’লা? ’\nতাই ৰান্ধনী কোঠালৈ লৰ মাৰিলে৷\nবিশ্বজিতে কথাটো বুজি পাইছিল৷ তথাপি নজনাৰ ভাও দেখুৱাই সি তাইৰ পিছে পিছে গৈ পুনৰ সুধিলে—\n‘কোৱাচোন, কি হৈছে? ’\n‘একো হোৱা নাই৷ আগতে হাত-ভৰি ধুই আহকচোন৷ ৰাতি বহুত হৈছে৷ ’\nবিশ্বজিতে প্ৰথমে বাইকখন কোঠাত ভৰাই থ’বলৈ যো-জা কৰোঁতেই অৰুণিমাও লৰালৰিকৈ ওলাই আহি পিছফালৰ পৰা বাইকখন বাৰাণ্ডাত উঠাবৰ কাৰণে ঠেলি দিবলৈ ধৰিলে৷ বিশ্বজিতে হঠাৎ কৈ উঠিল—\n‘লাহেকৈ কিবা হৈ যাব৷ ’ —কথাষাৰ কৈয়েই সি হাঁহি দিলে৷ অৰুণিমায়ো কিবা এটা যেন বুজি পালে৷\nবাইকখন উঠাই থৈ সি হাত-মুখ ধুই আহিল৷\nঅফিচলৈ যোৱাৰ আগতে সৰু সৰু পুঠিমাছ কেইটামান অৰুক আনি দি গৈছিল সি৷ কিন্তু কিহেৰে বনাব সেই বিষয়ে ক’বলৈ পাহৰিলে৷ তথাপি তাৰ এইবোৰত বৰ-এটা চিন্তা নাই৷ সি কি খাই ভালপায়, তাই তাৰ ভালকৈয়ে খেয়াল ৰাখে৷\nভজা মাছ এটা মুখত দি দাইলেৰে ভাত এমুঠি সানি সানি সি ক’লে—\n‘ভাগ্য ভাল! ’\n‘মাছ যে টেঙাৰে নবনালা যোৱাবাৰ তোমালোকৰ ঘৰলৈ যাওঁতে…’\n‘আমাৰ ঘৰ? ’\n‘নহয় অ’, ‘তোমালোকৰ ঘৰ’ মানে— মাৰাৰ… নহয় নহয়, শাহু-শহুৰৰ ঘৰলৈ যাওঁতে যে মই নিজহাতে থেকেৰা টেঙা হাঁকুটিয়াই আনিছিলো আৰু তাৰে যে আধা ‘বুঢ়ী’য়ে জা’কক ভেটিলে…’\n‘আমাৰ মাক কিন্তু ‘বুঢ়ী’ বুলি নক’ব দেই৷ ’\n‘নকওঁ দিয়া; ‘বাইদেউ’ বুলি মাতিম\n’ভেঙুচালি নকৰিবচোন৷ ’\n‘মই পাৰি অনা থেকেৰাকেইটা শাহুআয়ে যে সাদৰেৰে মোনাত ভৰাই দি পঠিয়াইছিল…’\n‘আচল কথাটো কওক৷ ’\n‘সেইকেইটাৰ শুঠি কৰি ৰ’দত দি তুমি টেমাত ভৰাই থোৱা নাই জানো? ’\n‘থৈছো৷ কি হ’ল? ’\n‘তাৰে যে পুঠিমাছকেইটা জোল নবনালা, তাৰ বাবে ৰক্ষা\n’ ‘কেলেই? ’\nবিশ্বজিতে তাইৰ পেটটোৰ ফালে চাই লাহেকৈ ক’লে\n‘এনে অৱস্থাত টেঙা খাব নাপায়! ’\nঅৰুণিমাই কিবা এটা আনিবলৈ ৰান্ধনীঘৰলৈ দৌৰ মাৰে৷\n‘প্ৰতিটো শিশুৱেই দেৱদূত,\nস্বৰ্গৰ ফুলনিৰ পৰা নামি অহা…’—\n‘কথাষাৰ কোনে কৈছিল, কোৱা’ —অৰুক সুধিলে সি৷ তাই তাৰ ফালে পোন্দোৱাকৈ চালে৷ চকুত এনে ভাব— এই কথাটোও নাজানে\n’’কথাষাৰ’ নহয়, ‘কবিতা ফাকি’; মেগন কছাৰীয়ে৷ ’ —কথাষাৰ কৈয়েই তাই তাৰ কাষৰ পৰা লৰ মাৰিব খুজিলে৷ কাৰণ, গিৰীয়েকে কথাবোৰ কোন ফালে পোনাব খুজিছে তাই খুব ভালকৈয়ে বুজে৷ বিশ্বজিতে তাইক হাত এখনত থাপ মাৰি ধৰি ৰাখিলে৷\n‘চাওঁ, ৰান্ধনী ঘৰৰ পৰা আজৰি হৈ লওঁ৷ ’\n‘সময় পাৰ হৈ যোৱা নাই ৰ’বা৷ কথা এটা কওঁ৷ ’\n‘কি কথা? ’\n‘অন্ততঃ তিনি মাহমান সাৱধানেৰে থাকিবা দেই৷ জোৰ কাম-বন একো নকৰিবা৷ ’\nতাই হাঁহিলে৷ হঠাৎ কথাৰ প্ৰসংগ সলনি কৰাৰ দৰেকৈ তাই ক’লে—\n‘আজি ঘৰলৈ ফেৰীৱালা আহিছিল৷ ’\n‘নহয়৷ বাচন-বৰ্তনৰ৷ গাম্‌লা এটা ৰাখিলো৷ ’\n‘কি ৰাখিলা? ’\n‘গাম্‌লা এটা৷ ’\n‘কি গাম্‌লাহে কোন ভাষাৰ শব্দ এইটো? অভিধানত থকা শব্দনে? ’\nতাইৰ মুখখন ফুলি উঠে৷ অভিমানত৷ তাই আৰু মুখেৰে একো মাত-বোল নকৰি উঠি যাব খোজোঁতে সি তাইক জোৰকৈ বহুৱাই দিলে৷\n’মই কোৱা শব্দটো ভুল৷ নিজে এক্‌কেবাৰে ব—ৰ শুদ্ধকৈ কয়\n’ ‘কওঁতো৷ কোৱাচোন মই কোনদিনা ভুল শব্দ কৈছো? বাৰু, বাদ দিয়া সেইবোৰ৷ কোৱাচোন, তোমাৰ ‘গাম্‌লা’টো কিহৰ দৰকাৰত ৰাখিলা— মস্ত বাল্টি আৰু কলহকেইটা থাকোঁতেই? ’\n‘কুঁৱাৰ পানী একেবাৰে তলি পাইছেগৈ৷ ৰছীডালেৰে কোনোমতেহে ঢুকি পায়৷ মইতো ইমান তলৰ পৰা পানী উঠাব নোৱাৰিম৷ ’\nকথাষাৰ কৈ তাই বিশ্বজিতৰ মুখৰ অভিব্যক্তি আঁৰ-চকুৰে লক্ষ্য কৰিলে৷ সি নিৰুদ্বেগভাৱে তাইৰ মুখৰ ফালে চাই আছে৷ তাই কৈ গ’ল—\n‘আপুনি অফিচলৈ যোৱাৰ আগতে এই ‘গাম্‌লা’টোত, মানে আপোনাৰ ভাষাত ‘চৰিয়া’টোত, পানী উঠাই থৈ যাব লাগিব৷ ’\nবিশ্বজিতে তাইৰ পেটটোৰ ফালে চাই হামি এটা মাৰি লাহেকৈ কয়—\nবিশ্বজিতে অফিচৰ পৰা আহি ছাৰ্ট-পেণ্টযোৰ আল্‌নাত খুলি থৈ পুৰণা গামোচাখন পিন্ধি, হাতত টাৱেলখন লৈ গা ধুবলৈ ওলাই গ’ল৷ তাৰ পিছে পিছে চাবোনৰ কেছটো লৈ অৰুণিমা৷\nবিশ্বজিতে বাথৰুমৰ দুৱাৰখন খুলি দি দেখিলে— বাল্টিটোত এবাল্টি পানী ফিল্টাৰ কৰি থোৱা আছে৷ সি পিছফালে ঘূৰি চালে৷ হাতত চাবোনৰ কেছটো লৈ অৰু৷ তাই ভোৰ্‌ভোৰাই কোৱাৰ দৰেকৈ ক’লে\n..’গা ধুবলৈ আহিলে হাতত চাবোনখনো লৈ আহিব লাগে\n’ ‘কৃষ্ণ! ‘চাবোনখন’ নহয়, ‘চাবোনডোখৰ’\n‘হ’ব দিয়ক মোৰ গোসাঁই! শব্দ-বিশেষজ্ঞ মোৰ৷’\nতাই চাবোনডোখৰ থৈ তাৰ ফালে এবাৰ পোন্দোৱাকৈ চাই গুচি গ’ল৷ কিবা এটা অকাৰণতে তাৰ হাঁহিও উঠিল৷ হঠাৎ তাৰ চকু পৰিল কুঁৱাটোৰ একাষত থকা ফিল্টাৰটোৰ ওচৰৰ ‘গাম্‌লা’টোত৷ পানীৰে ফুল হৈ আছে৷ তাৰ কাণৰ কাষত যেন গুণ্‌গুনাই বাজি উঠিল—- ‘…কুঁৱাৰ পানী একেবাৰে তলি পাইছেগৈ৷ ৰছীডালেৰে কোনোমতেহে ঢুকি পায়৷ মইতো ইমান তলৰ পৰা পানী উঠাব নোৱাৰিম৷ …’ তাৰ বেয়া লাগিল৷ সি লৰালৰিকৈ গাটো ধুই কোঠাত সোমালগৈ৷ ডাইনিঙত ভাত বাঢ়ি অৰুৱে তাকেই অপেক্ষা কৰি আছে৷\nবিশ্বই গাটো মচি মচি ক’বলৈ ধৰিলে—-\n‘মই এক্‌কেবাৰে পাহৰি গ’লো, অৰু৷ ’\n‘কালি যে তুমি কৈছিলা? ’\n‘কিনো কথা? ’\n‘কুঁৱাৰ পৰা পানী…’\nতাৰ কথা তাই শেষ হ’বলৈ নিদিলে৷ গোটেই মুখমণ্ডলতেই এটা মিঠা হাঁহি বিৰিঙাই তাই ক’লে—\n’এতিয়া ভাত খাওক৷ অযথা কথাবোৰ কৈ সময় খৰচ কৰিব নালাগে৷ ’\n‘অযথা কথা? ’\n‘কালি মই ধেমালিতে কুঁৱাৰ পৰা পানী উঠাবলৈ কৈছিলো৷ আপুনি সঁচাকৈ কৈছো বুলিয়েই ধৰি লৈছে৷ ’\n‘কথাটো সঁচাটো এনে সময়ত জোৰ কাম কৰিব নালাগে৷ ’\n‘হিচাপ ৰাখি সকলো কামেই কৰিব পাৰি৷ আগতেতো এনে অৱস্থাত ঢেঁকীত চাউল বানিছিল, কেঁচাঘৰৰ কাথি মচিছিল৷ আমাৰ মাহঁতে কোৱা শুনিছো নহয়৷ ’\n‘আগৰ দিন এতিয়া নাই৷ ’\n‘আছে, কিয় নহ’ব? এনে অৱস্থাত যদি শ্ৰম কৰা নাযায়, বহুতো বেমাৰৰ উপসৰ্গই দেখা দিয়ে৷ ’\n‘তুমি বহু কথাই জানা দেখোন? ’\nভাত-পানী খাই উঠি বিশ্বই বিছনাত অলপ দীঘল দিলে৷ অৰুৱেও বাচন-বৰ্তনখিনি চপাই পাকঘৰত থৈ হাত-মুখ ধুই আল্‌নাখনৰ কাষত থিয় হ’ল৷ তাই বিশ্বজিতৰ ফালে পিঠি দি তাৰ পেণ্টৰ জেপত হাত ভৰালে৷ পকেটত থকা একামোৰ তামোল তাই উলিয়াই আনিলে— এছিঙা পাণৰ সৈতে৷ তাৰ পিছত গোটেইখিনি তামোল মুখত ভৰাই তাই বিশ্বজিতৰ ফালে ঘূৰি চালে৷\n’তামোল খোৱাটো বেয়া৷ গাত ধৰিব পাৰে৷ আগতে দেখোন তুমি ইমান তামোল খোৱা নাছিলা? ’\n‘ক’ব নোৱাৰো, তামোল খাবলৈ মোৰ ই—মা—ন মন যায়! ’\nসি হাঁহিলে৷ তাৰ পিছত লাহেকৈ ক’লে—\n’এইটো সময়ত বোলে বিশেষ কিছুমান বস্তু খাবলৈ ব—ৰ মন যায়! ’\nঅৰুৱেও তামোল পকটিয়াই পকটিয়াই তাৰ কাষলৈ আগবাঢ়ি আহিল আৰু তাৰ কাষতে বাগৰ দি দুয়োটা চকু বহলকৈ মেলি ক’বলৈ ধৰিলে—-\n’আমাৰ বৌৱে ঢেঁকীশালৰ বেৰ এখনৰ মাটিবোৰকেই খাই শেষ কৰি দিছিল…’\nজি এম চি এইচত অৰুণিমাক দেখুওৱা হৈছিল৷ ডাঃ নাথ ছাৰে খুব মৰম আৰু আন্তৰিকতাৰেই পৰীক্ষা কৰিছিল তাইক প্ৰতি মাহত৷ প্ৰথম অৱস্থাত মাহত এবাৰ, লাহে লাহে ব্যৱধান কম আহি শেষত সপ্তাহত এবাৰকৈ তাইক ডাক্তৰৰ ওচৰলৈ নিয়া হৈছিল৷ এইক্ষেত্ৰত যথেষ্ট সহায় কৰিছিল শইকীয়া বাইদেউ আৰু প্ৰেৰণাই৷ নাৰ্ছৰ গধুৰ দায়িত্বৰ মাজতো লিখা-মেলা আৰু অধ্যয়নত ব্যস্ত থকা শইকীয়া বাইদেউৰ লগত তাৰ সহৃদয়তা গাঢ় হৈ আহিছিল৷ আৰু কবিতা লিখা প্ৰেৰণা? নাথ ছাৰ থকা বুধ্বাৰৰ দিনটোত অৰুক নি বিশ্বজিতে তেওঁলোকৰ হাতত গতাই দিয়াৰ পিছত বিশ্বৰ আৰু কোনো কাম নাথাকে৷ ডাক্তৰৰ লগতে প্ৰেৰণায়ো লাগিয়ে থাকে৷ কবিতা লিখি আৰু পঢ়ি ভালপোৱা প্ৰেৰণা নামৰ নাৰ্ছজনীক এদিন বিশ্বজিতে কৈছিল—\n‘ডেলিভাৰীৰ সময়ত কিন্তু আপুনি লগত লাগি থাকিব লাগিবদেই৷ ’\n‘হ’ব, হ’ব৷ সেইবোৰ একো টেনছন ল’ব নালাগে৷ ’\n‘আপুনি ক’লেই হ’বনে? মোৰ বিৰাট ভয় হৈ আছে৷ ’\n’শুনিছো— মেডিকেলত হেনো বাচ্চা সাল-সলনিৰ বেপাৰো চলি থাকে! ’ —সি ধেমালিৰ সুৰতে ক’লে৷\n‘আপুনিও যে কথা কয় আৰু আমি সকলো কথা জানো৷ বেবী এটা জন্ম হোৱাৰ পিছত প্ৰথম আমিয়েই কোঁচত লৈ পৰিচৰ্যা কৰো৷ মাকে একো গমকেই নাপায়৷ কিন্তু বেবীটো জন্মাৰ লগে লগে আমি মাকক সেইটো ল’ৰা নে ছোৱালী দেখুৱাই দি নিশ্চিত কৰাওঁ৷ তাৰ পিছতহে পৰিচৰ্যা৷ এনেক্ষেত্ৰত বেবী সাল-সলনি হোৱাৰ কথাই আহি নপৰে৷ ’\n‘কিন্তু পেপাৰে-পত্ৰই যে ওলাই থাকে কথাবোৰ? ’\n‘সেইবোৰৰো কাৰণ আছে৷ আপুনিও নিশ্চয় জানে আমাৰ সমাজত ছোৱালী সন্তানতকৈ ল’ৰা সন্তানক বেছি গুৰুত্ব দিয়া হয়৷ আমি এনে বহু মহিলা পাইছো, কন্যা সন্তান হোৱাৰ ‘দোষ’ত যাক পৰিয়ালৰ লোকে, আনকি গিৰীয়েকেও, মেডিকেলতে এৰি পলাই পত্ৰং দিয়ে৷ এনে মহিলা মই খুব কম পাইছো, যাৰ ছোৱালী সন্তান জন্ম হোৱাৰ পিছত এবাৰৰ বাবে হ’লেও মুখত হাঁহি বিৰিঙি উঠিছে গতিকে কিছুমান মহিলাই কন্যা সন্তান হোৱা বুলি গম পালেই কন্দা-কটা আৰম্ভ কৰে আৰু পৰিয়ালৰ লোকক ল’ৰা সন্তান হোৱা বুলি আখৈ মাতে৷ ডাক্তৰ-নাৰ্ছে কয় ছোৱালী হৈছে, প্ৰসূতিয়ে নিজক বচাবৰ কাৰণে কয় ল’ৰা হৈছে৷ লাগি পৰে গণ্ডগোলখন৷ ’\n‘তাৰমানে মেডিকেলত বেবী সাল-সলনি হোৱা কথাটো মিছা? ’\n‘মই মিছা বুলিয়েই ক’ম৷ সুস্থ মগজুৰ ডাক্তৰ বা নাৰ্ছ এগৰাকীয়ে এনে এটা কাম কেতিয়াও কৰিব নোৱাৰে৷ আপোনাৰ সন্তানটো ছোৱালী হ’লেও সেইটো আপোনাৰেই সন্তান৷ আপোনাৰ তেজৰ সম্পৰ্ক আছে৷ তাৰ ঠাইত আনৰ বেবী এটাক আপুনি বাৰু কোলাত তুলি ল’ব পাৰিবনে— নিজৰটো আনক দি?\nতাৰ পিছত প্ৰেৰণাই তাক হাঁহি কয়—\n‘চিন্তা নকৰিব৷ আপোনাৰ যদি ছোৱালী হয়, মই কাৰোবাৰ পৰা ল’ৰা এটা দি পঠিয়াম, হ’বনে? ’\nবুধবাৰ৷ ডাঃ নাথ ছাৰে ক’লে—\n‘আজি আপোনালোক চেক্‌আপত আহিছে যদিও আজিয়েই পেচেণ্টক ভৰ্তি কৰাই দিওঁ৷ ’\n‘আজিয়েই কিয় ছাৰ? ’\n‘বেবীৰ ওজন বেছি আছে আৰু তাৰ গলত কৰ্ড এডালে মেৰিয়াই ধৰি আছে৷ গতিকে নৰ্মেললৈকে বাট নোচোৱাই ভাল হ’ব নেকি পিছত মাক-বাচ্চা দুয়ো কষ্ট পাব পাৰে৷ গতিকে কাইলৈ পুৱাৰ ভাগতেই অপাৰেছন কৰি দিম৷ মই নিজে কৰিম৷ চিন্তা কৰিব নালাগে৷ ’\n‘কিন্তু ছাৰ, অপাৰেছন নকৰিলে…’\n‘মানে, বাচ্চাৰ গলত যে কৰ্ডডাল লাগি আছে, সেই কাৰণেহে মই অপাৰেছনৰ চিন্তাটো কৰিছো৷ গলত কৰ্ড, মানে আমাৰ গাঁওবোৰত যে ‘বামুণীয়া জন্ম’ বুলি কয়, সেইটো৷ নাড়ী গলত পাক খাই থাকে৷ তেনেকুৱা হ’লে নৰ্মেলৰ সময়ত বেবীয়ে কষ্ট পাব পাৰে৷ গতিকে ছিজাৰিয়ান কৰি দিলে কোনো সমস্যা নাথাকে৷ কোনেও গমকে নাপাব৷ কথা হ’ল, আফ্‌টাৰ ডেলিভাৰী মাকে কিছুদিন সাৱধানেৰে থাকিব লাগিব৷ ’\nছীট দিয়া হ’ল৷\nপিছদিনা পুৱা অৰুক বিশ্বজিতে হোটেলৰ পৰা একাপ ৰঙা চাহ আৰু বিস্কুট আনি দিব বিচাৰিলে৷\n‘চাহ? কালি ডাক্তৰে একো খাবলৈ মানা কৰা নাই জানো? পাহৰিলে? আপুনি খাই আহকগৈ যাওক৷ ’\n‘পিছত খাম৷ কিন্তু কথা এটা কোৱাচোন? ’\n‘ভয় লাগিছে নেকি? ’\n‘নাই৷ ’ —তাইৰ স্পষ্ট উত্তৰ৷\nতাইৰ ভিতৰি ভিতৰি অলপ ভয় নলগা নহয়৷ কিন্তু সেই ভাব মুখত দেখুৱালে বিশ্বই নাৰ্ভাছ কৰে বুলি তাই মুখত সাহস দেখুৱাই ক’লে৷\n‘ও, ভয় নকৰিবা৷ একো নহয়৷ এটা বেজী দিয়াৰ পিছত তুমি তলফালে একো গমেই নাপাবা৷ কিন্তু কঁকালৰ ওপৰফালে সকলো গম পাই থাকিবা৷ একো কষ্টই নাপাবা৷ মনত সাহস ৰাখিবা দেই৷ ’\n‘মোক ইমান ক’ব নালাগে দিয়ক৷ নিজৰ যাতে প্ৰেছাৰ নুঠে, সেইটোহে লক্ষ্য কৰিব তাই হাঁহি কয়৷\nএকেলগে কেবাজনী মহিলাক অপাৰেছন থিয়েটাৰলৈ লৈ যোৱা হ’ল৷ নাৰ্ছ এজনীয়ে কাগজ এখনত বিশ্বৰ পৰা এটা চহী ল’লে৷ ভিতৰি ভিতৰি কিবা যেন এক অজান আশংকাত বিশ্ব কঁপি উঠিল৷ এই হাঁহি-মাতি থকা মানুহজনী…৷ সি আৰু ভাবিব নোৱাৰে৷ কোনোদিন ভগৱানৰ অস্তিত্ব অনুভৱ নকৰা বিশ্বজিতে যেন মনৰ ভিতৰতে কিবা এটা অদৃশ্য শক্তিৰ ওচৰত নিজকে সমৰ্পণ কৰিলে৷\nপ্ৰেৰণাই এবাৰ বিশ্বজিতক মাত দি থৈ গ’ল৷\nবিশ্বই গম পালে— কম সময়ৰ ভিতৰতেই অপাৰেছন হৈ গ’ল৷ এটা উৎকণ্ঠাৰ শাম কাটিল৷ কিন্তু বেবীটো? —তাক দৰকাৰ নাই, ল’ৰা হ’লেও হওক, ছোৱালী হ’লেও হওক৷ মুঠতে বেবীটোৰ সিৰাই সিৰাই তাৰ তেজ প্ৰবাহিত হৈ থাকিব লাগিব\nঅপাৰেছন থিয়েটাৰৰ সন্মুখত মানুহৰ ভিৰ৷ উৎকণ্ঠিত জনতাৰ হেতা-ওপৰা৷ মানুহৰ ভিৰ ঠেলি অ’টিৰ পৰা প্ৰেৰণা ওলাই আহিছে খৰখেদাকৈ৷ দুৱাৰমুখত উৎকণ্ঠিত হৈ থকা বিশ্বৰ হাত এখনত খামোচ মাৰি ধৰি তাই মাথোঁ ক’লে—\n‘ল’ৰা হৈছে৷ একদম হেণ্ডছাম এতিয়াই মিঠাই লৈ আহক৷ অ’টিৰ সকলোকে খুৱাব লাগিব৷ চল্লিছ-পঞ্চাছটামান মিঠাই লাগিব৷ সকলোৱে গম পাইছে— মোৰ ফ্ৰেণ্ড হয় বুলি৷ ’ —একে উশাহে কথাখিনি কৈ তাই আকৌ দৌৰাদৌৰিকৈ ভিতৰৰ ফালে দৌৰ দিলে৷\nছিকিউৰিটী গাৰ্ডে অ’টিত কোনো ৰোগীৰ গাৰ্জেনক সোমাব দিয়া নাই৷ এক মিনিটৰ বাবে হ’লেও ভিতৰৰ পৰা নিজ চকুৰে এপাক চাই আহিবৰ বাবে তাৰ মনত ভীষণ ইচ্ছা হ’ল৷ এনেতে শইকীয়া বাইদেৱে ক’ৰবাৰ পৰা হুৰ্‌মূৰ্‌কৈ আহি ছিকিউৰিটী গাৰ্ড এটাক একাষৰীয়াকৈ ঠেলি, বিশ্বৰ হাত এখনত ধৰি ভিতৰলৈ টানি লৈ গ’ল—-\n‘ভিতৰত মানুহজনী পৰি আছে, এবাৰ চাই নাহিবনে? ’\nট্ৰেছাৰখনত অৰু শুই আছে৷ ওচৰত বিশ্ব হাজিৰ হ’লগৈ৷\nঅৰুৰ মুখত যন্ত্ৰণা-মধুৰ এটা শব্দহীন হাঁহি৷ তাই মাথোঁ তাক লাহেকৈ সুধিলে—\n’বাবুক দেখিলে? ’\n(উছৰ্গা: অপেক্ষা আৰু উৎকণ্ঠাৰ শেষত যি আমাৰ মাজলৈ আহিল…)\n← অনুভৱ – দেৱিকা ঠাকুৰীয়া\nভাষা অবিহনে অন্তৰ্দৃষ্টি অসাৰ – হৃদয় গগৈ →\nকালিকা লগা সপোন (টুৱাৰাম দত্ত)\n“সন্তাপ” (এক মিনিটৰ গল্প) – ডাঃ সমুজ্জ্বল ভৰদ্বাজ\nজোতা— বৰ্ণিল বিকাশ বৰা


জ্যামিতি বক্স-কম্পাছ লৈ ক্ৰীজত নামিছিল উইলিয়ামছনে,কি কয় অশ্বিনে? -\nHomeক্ৰীড়াজ্যামিতি বক্স-কম্পাছ লৈ ক্ৰীজত নামিছিল উইলিয়ামছনে,কি কয় অশ্বিনে?\nজ্যামিতি বক্স-কম্পাছ লৈ ক্ৰীজত নামিছিল উইলিয়ামছনে,কি কয় অশ্বিনে?\nজ্যামিতি বক্স আৰু কম্পাছ লৈ ক্ৰীজত নামিছিল উইলিয়ামছনে, কি কয় অশ্বিনে?\nনতুন দিল্লীঃ শল্য চিকিৎসাৰ কোনো ডিগ্ৰী নাই কেন উইলিয়ামছনৰ তথাপি বহুতে তেওঁক ‘ছাৰ্জন’ বুলি মাতে। কিয়? ডুবাইত অনুষ্ঠিত টি-২০ বিশ্বকাপৰ ফাইনেলত নিউজিলেণ্ডৰ ইনিংছত কেপ্টেইন উইলিয়ামছনৰ বেটিঙলৈ লক্ষ্য কৰিলে ইয়াৰ উত্তৰ সহজে পাব পাৰি। বহু ক্ৰিকেটাৰে ফিল্ডাৰৰ ভৰসাতে খেল খেলে। ব্ৰায়ান লাৰা, মাৰ্ক ৱা, ভিভিএছ লক্ষ্মণ এই পথৰে উপাসক আছিল। ছন্দত থকা ক্ৰিকেটাৰে আপোন মনে নিজৰ ক্ষেত্ৰত ভাল প্ৰদৰ্শন আগবঢ়োৱা আমাৰ দৃষ্টিগোচৰ হয়। কিন্তু ২০ অভাৰৰ ক্ৰিকেটত সম্পূৰ্ণৰূপে নিজৰ ছন্দত খেলিবলৈ সুযোগ পোৱা যায় নেকি? যদি যায় তেন্তে কেনেকৈ? ১২০ বলৰ ইনিংছ মানেই হৈছে ৰানৰ বৰষুণ। পাৱাৰ হিটাৰ হিচাপে উইলিয়ামছনৰো আছে অনন্য খ্যাতি।\nকিন্তু দেওবাৰৰ খেলখনত উইলিয়ামছনৰ ষ্ট্ৰাইক ৰেট ১৭৭.০৮! ৪৮ টা বলত ৮৫ ৰান কৰি পেভিলিয়নমুখী হৈছিল উইলিয়ামছন। কিন্তু আশা কৰা মতে স্ক’ৰ ব’ৰ্ডত ৰানৰ সংখ্যা বৃদ্ধি নহ’ল। বিচৰামতে দলীয় সমৰ্থন লাভ নকৰিলে উইলিয়ামছনে। উইলিয়ামছন ক্ৰীজত থকালৈকে শ্বাৱাৰ ফাউণ্টেইনৰ দৰে ৰান আহি আছিল যদিও কেপ্টেইন আউট হোৱাৰ পাছতে সকলো ম্লান পৰি ৰয়। নিখুঁত খেলেৰে দলক অগ্ৰগতি দিয়া উইলিয়ামছনে বলাৰৰ পৰাও নাপালে আশাপ্ৰদ সঁহাৰি। বিশ্বকাপ জয় কৰিব নোৱাৰিলেও উইলিয়ামছনৰ বেটিঙে মুগ্ধ কৰিছে অনুৰাগীক। প্ৰতিবাৰেই প’জিশ্যন লোৱাৰ আগতে খেলপথাৰৰ খালী ঠাইবোৰ মনত ৰাখি গৈছিল কেনে। তাৰ পাছত জ্যামিতি বক্সৰ পৰা কম্পাছ আৰু স্কেল উলিয়াই এটাৰ পাছত এটাকৈ নিখুঁত শ্ব’ট খেলি গৈছিল উইলিয়ামছনে। পৃথিৱীৰ যিকোনো বেটছমেনে তেওঁৰ এই ‘গেপ-ছেঞ্চ’ দেখি ঈৰ্ষা কৰিব পাৰে। শেহতীয়াকৈ ভাৰতীয় স্পিনাৰ ৰবিচন্দ্ৰন অশ্বিনেও উইলিয়ামছনৰ বেটিং দেখি হৈছে বিমোহিত। অনুৰাগী মহলত কেন উইলিয়ামছনে জ্যামিতি বক্স লৈ ক্ৰীজত নমা বুলিও কৰিছে মুখৰোচক মন্তব্য ।\nPrevious article‘মোৰ পত্নীয়ে পুৰুষক জালত পেলাই পাছত ব্লেকমেইলিং কৰে!’ পত্নীক গ্ৰেপ্তাৰৰ দাবী স্বামীৰ\nNext articleঅপাৰেশ্যন ‘হম ভি হ্যে’: দিল্লী পুলিচৰ জাল, মহিলা এছআইৰ বীৰত্বত কৰায়ত্ত অপৰাধী\nনতুন অভিভাৱক পাই সুখী কোহলী,শাস্ত্ৰী নে দ্ৰাবিড়! বিৰাটৰ দৃষ্টিত কোন শ্ৰেষ্ঠ?\nবিৰাট কোহলীৰ বিৰল কৃতিত্ব, প্ৰশংসাত পঞ্চমুখ বিচিচিআই…\nৰাজিন্দৰ সিং ৰাহেলুঃ পংগু শৰীৰক জয় কৰি দুবাহুৰে পৃথিৱী জিনা মানুহজন