ৰবীন ৱিলিয়ামছ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nৰবীন ৱিলিয়ামছ (ইংৰাজী: Robin Williams) এগৰাকী আমেৰিকান অভিনেতা, ষ্টেণ্ড-আপ কৌতুক অভিনেতা (Stand-up comedian), চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক তথা চিত্ৰনাট্য লিখক (screenwriter)। টেলিভিছন চিৰিজ Mork & Mindy ত ১৯৭৮-১৯৮২ কালত মৰ্ক (Mork) ৰূপে অভিনয় কৰি তেওঁ খ্যাতি লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। পৰৱৰ্ত্তীকালত তেওঁ চলচ্চিত্ৰ অভিনয়ৰ লগতে কৌতুক অভিনয়তো সমানে পাৰদৰ্শিতা দেখুৱাই প্ৰসিদ্ধি লাভ কৰে। তেওঁৰ দ্বাৰা অভিনীত প্ৰসিদ্ধ চলচ্চিত্ৰ সমূহৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্য হৈছে-The World According to Garp (১৯৮২), Good Morning, Vietnam (১৯৮৭), Dead Poets Society (১৯৮৯), Awakenings (১৯৯০), The Fisher King (১৯৯১), Good Will Hunting (১৯৯৭), Popeye (১৯৮০), Hook (১৯৯১), Aladdin (১৯৯২), Mrs. Doubtfire (১৯৯৩) আৰু Jumanji (১৯৯৫) ইত্যাদি। তিনিবাৰকৈ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতাৰ অস্কাৰ বঁটাৰ বাবে মনোনীত হোৱাৰ পিছত ৰবীন ৱিলিয়ামছে তেওঁৰ Good Will Hunting ত কৰা অভিনয়ৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ সহ অভিনেতাৰ অস্কাৰ বঁটা লাভ কৰে। তদুপৰি তেওঁ দুটা প্ৰাইমটাইম এমি বঁটা (Primetime Emmy Award), চাৰিটা গ’ল্ডেন গ্ল’ব বঁটা (Golden Globe Award) আৰু পাঁচটা গ্ৰেমী বঁটা (Grammy Awards) লাভ কৰিছে। ২০১৪ চনৰ ১১ আগষ্টত কেলিফৰ্ণিয়াৰ নিজা বাসভৱনত ৰবীন ৱিলিয়ামছক মৃত অৱস্থাত পোৱা যায়। চৰকাৰীসূত্ৰত মৃত্যুৰ সম্ভাব্য কাৰণ ‘asphyxiation’ বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে।\n২০১১ চনৰ Happy Feet Twoৰ প্ৰিমিয়াৰত ৰবীন ৱিলিয়ামছ\n২১ জুলাই, ১৯৫১\n১১ আগষ্ট, ২০১৪ (৬৩ বছৰ)\nঅভিনেতা, stand-up comedian, film producer, screenwriter\n2 দূৰদৰ্শনত কেৰিয়াৰ\n4 কৌতুক অভিনয়\nৰবীন ৱিলিয়ামছৰ জন্ম হৈছিল চিকাগোৰ ইলিনইছত ১৯৫১ চনৰ ২১ জুলাই তাৰিখে। তেওঁ মিচিগানৰ ডেট্ৰ'ইট কাণ্ট্ৰি ডে বিদ্যালয় (Detroit Country Day School) ত প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা লাভ কৰে। পৰৱৰ্ত্তী সময়ত তেওঁ কেলিফৰ্ণিয়াৰ মেৰিন কাণ্টি (Marin County) লৈ যায় আৰু তাৰে ৰেডউদ হাই স্কুলত শিক্ষা লাভ কৰে। ৱিলিয়ামছে 'Claremont McKenna College' কলেজীয়া শিক্ষাগ্ৰহণ কৰে।\nদূৰদৰ্শনত কেৰিয়াৰসম্পাদনা কৰক\nপোণপ্ৰথমে ৱিলিয়ামছে NBC ৰ 'The Richard Pryor Show' নামৰ এখন দূৰদৰ্শন ধাৰাবাহিকত অভিনয় কৰে। কিন্তু এইখন কম দিনৰ ভিতৰতে বন্ধ হয়। ইয়াৰ পিছত ১৯৭৮ চনত তেওঁ জনপ্ৰিয় ধাৰাবাহিক Happy Days ত মৰ্ক (Mork)নামৰ অন্য গ্ৰহৰ প্ৰাণীৰ ভূমিকাত অভিনয় কৰে। ইয়াত তেওঁৰ মৰ্ক চৰিত্ৰতো ইমানেই জনপ্ৰিয় হয় যে ১৯৭৮ ত তাৰেই অনুসৰণত অন্য এক কৌতুক ধাৰাবাহিক Mork & Mindy আৰম্ভ হয়। এই ধাৰাবাহিকখন ১৯৮২ চনলৈ প্ৰচাৰিত হয়।\n১৯৭০ৰ দশকৰ পৰা অভিনয় জীৱন আৰম্ভ কৰি এটা দশকৰ ভিতৰতে ৱিলিয়ামছে কেইবাখনো কৌতুক ধাৰাবাহিকত অভিনয় কৰি সমাদৰ লাভ কৰে। ইয়াৰ ভিতৰত Off The Wall (১৯৭৮), An Evening with Robin Williams (১৯৮২), আৰু Robin Williams: Live at the Met (১৯৮৬) আদি উল্লেখযোগ্য।\nচলচ্চিত্ৰত অভিনয়সম্পাদনা কৰক\nৱিলিয়ামছৰ অভিনয় কেৰিয়াৰ মূলতে চলচ্চিত্ৰ অভিনয়। তেওঁৰ অভিনীত প্ৰথম চলচ্চিত্ৰখন হ'ল ১৯৭৭ ত মুক্তি পোৱা Can I Do It 'Till I Need Glasses? তেওঁৰ Good Morning, Vietnam (১৯৮৭), Dead Poets Society (১৯৮৯) আৰু The Fisher King (১৯৯১) নামৰ চলচ্চিত্ৰ কেইখনত কৰা অভিনয়ৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতাৰ অস্কাৰ পদকৰ বাবে মনোনয়ন লাভ কৰিছিল।\nতদুপৰি তেওঁ 'Good Will Hunting' নামৰ চলচ্চিত্ৰত এগৰাকী মনোৰোগ চিকিৎসক ৰূপে অভিনয় কৰি শ্ৰেষ্ঠ সহ অভিনেতাৰ অস্কাৰ বঁটা লাভ কৰে। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ অভিনয় কৰা অন্যান্য উচ্চ প্ৰশংসিত চলচ্চিত্ৰ হৈছে- Moscow on the Hudson (১৯৮৪), Awakenings (১৯৯০), What Dreams May Come (১৯৯৮) আৰু Insomnia (২০০২)\nস্বত:স্ফূৰ্ত সংলাপ নিক্ষেপণ আৰু কৌতুক অভিনয় ৰবীন ৱিলিয়ামছৰ অভিনয়ৰ এক প্ৰধান বৈশিষ্ট্য হিচাপে জনা যায়।\nকৌতুক অভিনয়সম্পাদনা কৰক\nWilliams performingaUnited Service\n১৯৭০ৰ দশকত ৰবীন ৱিলিয়ামছে ভালেসংখ্যক কৌতুক অভিনয়ৰ যাত্ৰা (stand-up comedy tours) কৰিছে। ইয়াৰে ভিতৰতে An Evening With Robin Williams (১৯৮২), Robin Williams: At The Met (১৯৮৬), আৰু Robin Williams LIVE on Broadway (২০০২) আদি প্ৰধান।\n১৯৭৮ চনত ৱিলিয়ামছে প্ৰথম পত্নী "ভেলেৰিঅ’ ভেলাডি" (Valerie Velardi) ক বিয়া কৰায়। ১৯৮৯ চনত তেওঁ পুনৰ Marsha Garces নামৰ এগৰাকী মহিলাৰ স'তে বিবাহ পাশত আবদ্ধ হয়। তেওঁলোকৰ দুটি সন্তান আছে। ২০১১ চনৰ ২৩ অক্টোবৰ তাৰিখে তেওঁ তৃতীয়বাৰৰ বাবে গ্ৰাফিক ডিজাইনাৰ Susan Schneider ক বিয়া কৰায়।\n২০১৪ চনৰ ১১ আগষ্ট তাৰিখে কেলিফৰ্ণিয়াৰ নিজা বাসভৱনত ৱিলিয়ামছক মৃত অৱস্থাত পোৱা যায়। মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁৰ বয়স আছিল ৬৩ বছৰ। চৰকাৰী সূত্ৰত প্ৰকাশ কৰা মতে তেওঁৰ মৃত্যুক 'asphyxia' ৰ দ্বাৰা কৰা আত্মহত্যা বুলি ঘোষণা কৰা হৈছে। অন্য সূত্ৰে প্ৰকাশ কৰা অনুসৰি দীৰ্ঘদিন ধৰি ডিপ্ৰেছনত ভোগা ৱিলিয়ামছে নিজৰ বেল্টেৰে ফাঁচ লগাই মৃত্যু বৰণ কৰে।\n↑ "Free Time | Caliendo hopes 'Frank TV' makes good first impression". Pantagraph.com. http://www.pantagraph.com/articles/2007/11/24/freetime/doc47471a3d6fc50366297886.txt। আহৰণ কৰা হৈছে: July 1, 2012. [সংযোগবিহীন উৎস]\n↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 "Robin Williams". James Lipton (host). Inside the Actors Studio. Bravo. June 10, 2001. No. 710, season 7.\n↑ Thomas, Mike (February 24, 2002). "A nose for laughs". Chicago Sun-Times. http://nl.newsbank.com/nl-search/we/Archives?p_product=CSTB&p_theme=cstb&p_action=search&p_maxdocs=200&p_topdoc=1&p_text_direct-0=0F360C3C1592F9AE&p_field_direct-0=document_id&p_perpage=10&p_sort=YMD_date:D&s_trackval=GooglePM। আহৰণ কৰা হৈছে: December 14, 2009.\n↑ McMullen, Marion (October 5, 2002). "Article: Weekend TV: Star profile. (Features)". Coventry Evening Telegraph. http://www.highbeam.com/doc/1G1-92577025.html। আহৰণ কৰা হৈছে: December 14, 2009.\n↑ "Nevada Marriage Index". 1956-2005. http://www.ancestry.com/.\n↑ Moore, Mary Ellen (January 1, 1979). Robin Williams. Grosset & Dunlap. ISBN 9780448171289. http://books.google.com/books?id=Vs_6tanL6T0C। আহৰণ কৰা হৈছে: August 12, 2014.\n↑ "College of Marin Performing Arts – Drama Department". Marin.edu. http://www.marin.edu/performingarts/drama/। আহৰণ কৰা হৈছে: August 11, 2014.\n↑ "Robin Williams Biography". Biography Channel. http://www.thebiographychannel.co.uk/biographies/robin-williams.html। আহৰণ কৰা হৈছে: September 27, 2012.\n↑ "Mork & Mindy". http://www.retrojunk.com/article/show/2981/mork-mindy। আহৰণ কৰা হৈছে: August 12, 2014.\n↑ Monk, Katherine (12 August 2014). "A clown and his demons: Robin Williams mixed zany comedy, sharp satire and pathos". vancouversun.com. http://www.vancouversun.com/entertainment/movie-guide/clown+demons+Robin+Williams+mixed+zany+comedy+sharp+satire+pathos/10110121/story.html। আহৰণ কৰা হৈছে: August 12, 2014.\n↑ Brennan, Sandra. "Robin Williams". http://www.allmovie.com/artist/robin-williams-p116900। আহৰণ কৰা হৈছে: August 12, 2014.\n↑ Deming, Mark. "One Hour Photo (2002)". http://www.allmovie.com/movie/one-hour-photo-v260306। আহৰণ কৰা হৈছে: August 12, 2014.\n↑ "Robin Williams revealed favourite memories and games on Reddit forum". ABC News (Australia). http://www.abc.net.au/news/2014-08-12/robin-williams-ask-me-anything/5664570। আহৰণ কৰা হৈছে: August 12, 2014.\n↑ Hoffman, Jan (August 9, 1992). "The Sexes; Pillow Talk". The New York Times. http://www.nytimes.com/1992/08/09/style/the-sexes-pillow-talk.html। আহৰণ কৰা হৈছে: December 26, 2007.\n↑ 18.0 18.1 Hochman, David (September 9,2013). "Still Crazy: Years after Mork and Buffy, Robin Williams and Sarah Michelle Gellar hope to rope us in withanew sitcom". TV Guide. pp. 16–19.\n↑ Garchik, Leah (March 27, 2008). "Robin Williams' wife files for divorce after nearly 19 years". San Francisco Chronicle. Archived from the original on March 29, 2008. http://web.archive.org/web/20080329231846/http://www.sfgate.com/cgi-bin/article.cgi?f=/c/a/2008/03/26/DD7AVQHPA.DTL&tsp=1. [সংযোগবিহীন উৎস]\n↑ Ravitz, Justin (October 24, 2011). "Robin Williams Weds!". US Weekly. http://www.usmagazine.com/celebritynews/news/robin-williams-weds-20112410.\n↑ Itzkoff, Dave; Fitzsimmons, Emma G. (August 11, 2014). "Robin Williams, Oscar-Winning Comedian, Dies at 63". New York Times. http://www.nytimes.com/2014/08/12/movies/robin-williams-oscar-winning-comedian-dies-at-63.html। আহৰণ কৰা হৈছে: August 11, 2014.\n↑ "Robin Williams Dies of Suspected Suicide". The Hollywood Reporter. August 11, 2014. http://www.hollywoodreporter.com/news/robin-williams-dies-suspected-suicide-724724। আহৰণ কৰা হৈছে: August 11, 2014.\n↑ "Robin Williams Found Dead in Possible Suicide". Variety (magazine). August 11, 2014. http://variety.com/2014/film/news/robin-williams-found-dead-in-possible-suicide-1201280386/। আহৰণ কৰা হৈছে: August 11, 2014.\n↑ "Robin Williams dead". Denver. Channel. August 11, 2014. http://www.thedenverchannel.com/entertainment/actor-robin-williams-found-dead। আহৰণ কৰা হৈছে: August 11, 2014.\n↑ Sperling, Nicole. "Robin Williams dead at 63". Entertainment Weekly Inc. http://insidemovies.ew.com/2014/08/11/robin-williams-dead-at-63/। আহৰণ কৰা হৈছে: August 11, 2014.\nJay David (1999). The Life and Humor of Robin Williams: A Biography. প্ৰকাশক New York: Quill. ISBN 978-0-688-15245-1.\nStephen J. Spignesi (1997). The Robin Williams Scrapbook. প্ৰকাশক Secaucus, NJ: Carol Pub.. ISBN 978-0-8065-1891-6.\nৱিকিমিডিয়া কমন্সত ৰবীন ৱিলিয়ামছ সম্পৰ্কীয় মিডিয়া ফাইল আছে।\nRobin Williams at the "Internet Broadway Database"\nৰবীন ৱিলিয়ামছ সম্পৰ্কে ইণ্টাৰনেট মুভি ডাটাবেছত থকা তথ্য।\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=ৰবীন_ৱিলিয়ামছ&oldid=230206"ৰ পৰা সংকলিত\nআন একো উল্লেখ নাথাকিলে এই বিষয়বস্তু CC BY-SA 3.0 ৰ আওতাত উপলব্ধ। এই পৃষ্ঠাটোৰ সংক্ষিপ্ত ইউ.আৰ.এল. : https://as.wikipedia.org/?curid=37236।


ক’ভিড-১৯ঃ ৮ মাহ চিকিৎসা, ব্যয় ৮ কোটিতকৈও অধিক টকা! তাৰ পিছতো হেৰুৱালে প্ৰাণ - NEWS8 NorthEast\nHome/ৰাষ্ট্ৰীয়/ক’ভিড-১৯ঃ ৮ মাহ চিকিৎসা, ব্যয় ৮ কোটিতকৈও অধিক টকা! তাৰ পিছতো হেৰুৱালে প্ৰাণ\nক’ভিড-১৯ঃ ৮ মাহ চিকিৎসা, ব্যয় ৮ কোটিতকৈও অধিক টকা! তাৰ পিছতো হেৰুৱালে প্ৰাণ\nকোভিড ইতিহাসৰ আটাইতকৈ দীঘলীয়া চিকিৎসা কৰিও মৃত্যুক পৰাজিত কৰিব নোৱাৰিলে মধ্যপ্ৰদেশৰ ৰেৱাৰ এগৰাকী কৃষকে।\nপ্ৰায় ৮ কোটি টকা ব্যয় কৰি ৮ মাহ চিকিৎসাধীন হৈ থাকিও অৱশেষত মৃত্যুৰ ওচৰত হাৰ মানে ৫০ বৰ্ষীয় কৃষক ধৰমজয় সিঙে।\nলণ্ডনৰ চিকিৎসকৰ নিৰীক্ষণত থাকি চেন্নাইৰ এপ’ল’ হাস্পতালত চিকিৎসাধীন হৈ থকা ধৰমজয় সিঙৰ কোভিড চিকিৎসা কোভিড ইতিহাসৰ আটাইতকৈ দীঘলীয়া চিকিৎসা হিচাপে পৰিগণিত হৈছে।\nইয়াৰ পূৰ্বে মিৰাটৰ কোভিড ৰোগী বিশ্বাস চাইনীৰ চিকিৎসা চলিছিল সুদীৰ্ঘ ১৩১ দিন।\nউল্লেখ্য যে, ২০২১ৰ ৩০ এপ্ৰিলত ধৰমজয় সিঙৰ কোভিড পৰীক্ষা কৰা হৈছিল। ২ মে’ত এই পৰীক্ষাৰ ৰিজাল্ট আহে আৰু তেওঁৰ দেহত কোভিড সংক্ৰমণ ধৰা পৰে।\nপ্ৰথমে ৰেৱাৰ সঞ্জয় গান্ধী হাস্পতালত কৃষকগৰাকীক ভৰ্তি কৰা হয় যদিও পৰৱৰ্তী সময়ত স্বাস্থ্যৰ অধিক অৱনতি ঘটাত ১৮মে’ত তেওঁক চেন্নাইৰ এপ’ল’ হাস্পতালত ভৰ্তি কৰা হয়।\nৰেৱাৰ মৌগঞ্জ অঞ্চলৰ ৰাক্ৰি গাঁৱৰ বাসিন্দা ধৰমজয় সিঙৰ ভাতৃ প্ৰদীপ সিঙে জানিবলৈ দিয়া মতে, এপ’ল’ হাস্পতালত ভৰ্তি কৰাৰ পিছত ধৰমজয় সিঙৰ হাওফাওত সংক্ৰমণ ধৰা পৰে।\nঅৱশ্যে চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি হোৱাৰ ৪ দিন পিছতে তেওঁ কোভিডমুক্ত হয় যদিও হাঁওফাঁওৰ সংক্ৰমণৰ বাবে তেওঁক এচিএমঅ’ যন্ত্ৰৰ জৰিয়তে এক নতুন জীৱন দিয়াৰ চেষ্টা চলায় চিকিৎসকে।\nপৰিয়ালৰ সদস্যসকলৰ মতে, ধৰমজয় সিঙক সমগ্ৰ দেশ আৰু বিদেশৰ চিকিৎসকৰ উপস্থিতিত চিকিৎসা কৰা হৈছিল। লণ্ডনৰ এগৰাকী বিখ্যাত চিকিৎসক তেওঁক চাবলৈ এপ’ল’ হাস্পতাললৈ আহিছিল।\nআন দেশৰ চিকিৎসকসকলৰ সৈতেও অনলাইনত পৰামৰ্শ লোৱা হৈছিল। চিকিৎসকৰ প্ৰচেষ্টাত ক্ৰমাৎ সুস্থ হৈ উঠিছিল ধৰমজয় সিং।\nআনহাতে এই সমস্ত চিকিৎসাৰ বাবে পৰিয়ালয়ৰ লোকে খৰছ কৰিবলগা হৈছিল প্ৰায় ৮ কোটি টকা। চিকিৎসকৰ ভিজিটৰ নামত প্ৰতিদিন প্ৰায় ৩ লাখকৈ টকা ব্যয় হৈছিল।\nধৰমজয়ৰ চিকিৎসাৰ খৰছ যোগাৰ কৰিবলৈ পৰায়লৰ পৈতৃত ৫০ একৰ কৃষি মাটি বিক্ৰী কৰিবলগা হৈছিল।\nভাতৃ প্ৰদীপ সিঙে জানিবলৈ দিয়া মতে, এসপ্তাহ পূৰ্বে ধৰমজয়ৰ ৰক্তচাপ হঠাতে হ্ৰাস পায়। চিকিৎসকসকলে তেওঁক আইচিইউত ভৰ্তি কৰে। পিছত তেওঁৰ মস্তিষ্কৰ ৰক্তক্ষৰণৰ বাবে তেওঁক ভেণ্টিলেটৰত ৰাখিব লগা হয়। কিন্তু ভেণ্টিলেটৰটো বিফল হোৱাত ৰোগীক একমো মেচিনত ৰখা হয়।\nএই যন্ত্ৰটোৰ পৰা ৰোগীৰ তেজ আঁতৰাই জাৰণ কৰা হয়। তাৰ পিছত তেজ শৰীৰৰ ভিতৰত ঘূৰাই পঠোৱা হয়। এইটো এটা কৃত্ৰিম প্ৰক্ৰিয়া য’ত শৰীৰৰ অক্সিজেন বজাই ৰাখিব পাৰি। এই চিকিৎসা যথেষ্ট ব্যয়বহুল। চিকিৎসা অব্যাহত ৰাখিবলৈ প্ৰতিদিনে ২ লাখ টকাৰ প্ৰয়োজন।\nকিন্তু এই এই সমস্ত প্ৰচেষ্টাৰ পিছতো অৱশেষত প্ৰাণ ঘূৰাই নাপালে ধৰমজয় সিঙে। সম্পূৰ্ণ ২৫৪ দিনৰ চিকিৎসা আৰু কোটি কোটি টকা ব্যয়ৰ পিছতো মঙলবাৰে নিশা শেষ নিশ্বাস ত্যাগ কৰে ৰেৱাৰ এইগৰাকী কৃষকে।\nউল্লেেখ্য যে, ২০২১ চনৰ ২৬ জানুৱাৰীত পিটিএছ গ্ৰাউণ্ডত অনুষ্ঠিত মুখ্য অনুষ্ঠানত মধ্যপ্ৰদেশৰ মুখ্যমন্ত্ৰী শিৱৰাজ সিং চৌহানে ধৰমজয়ক সম্বৰ্ধনা জনায়। ধৰমজয় সিঙে বিন্ধ্যাত ষ্ট্ৰবেৰী আৰু গোলাপ খেতিক বিশেষ স্বীকৃতি প্ৰদান কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। কোভিড কালত আন আন লোকক সেৱা আগবঢ়াবলৈ গৈয়ে নিজেও কোভিডৰ কবলত পৰিছিল এইগৰাকী কৃষক।\nআনহাতে চিকিৎসাধীন হৈ থকা সময়ত তেওঁৰ পৰিয়ালৰ লোকে ব্যয়বহুল চিকিৎসাৰ বাবে চৰকাৰৰ পৰা আৰ্থিক সাহায্য বিচৰাত শিৱৰাজ সিং চৌহানৰ চৰকাৰে মাত্ৰ ৪ লাখ টকা আৰ্থিক সাহায্য প্ৰদান কৰিয়েই দায়িত্ব সামৰা বুলি মন্তব্য কৰে ধৰমজয় সিঙৰ পৰিয়ালে।\nএইবাৰ পহিলা মাঘত অনুষ্ঠিত নহয় ঐতিহ্যমণ্ডিত আঁহতগুৰিৰ ম’হযুঁজ…\nঐতিহাসিক শ্ৰীশ্ৰীমইনবড়ি সত্ৰত সেৱা লৈ অসমবাসীক ভোগালীৰ শুভেচ্ছা জনালে মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই


G Plus | About Us\nছাইন ইন এপ্ ত খোলক\nশেহতীয়া নিউজ/ বাতৰি\nনিউজলেটাৰৰ সদস্যতা লওক\nএপ্ ত খোলক\nজি প্লাছ এক্সক্লুছিভ\nউই লাইভ, ব্ৰেথ এণ্ড শ্লীপ গুৱাহাটী !\nঅসমৰ ৰাজধানী আৰু ব্ৰহ্মপুত্ৰ পাৰৰ প্ৰধান বন্দৰ তথা উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ হাব হিচাপে গুৱাহাটীক আগন্তুক ২০২৫ চনৰ ভিতৰত স্মাৰ্ট চিটি হিচাপে গঢ়ি তোলা পৰিকল্পনা কৰা হৈছে । এই মেট্ৰ’পলিটন চহৰখনৰ পৰিসীমা ক্ৰমবৰ্ধমান হৈ আহিছে । বিকাশৰ অতুলনীয় গতিৰ লগতে অতুলনীয় প্ৰকাশনৰো প্ৰয়োজন আছে। যিখন জনসাধাৰণে‘নিজস্ব’ বুলি ক’ব পাৰে।\nজি প্লাছ গুৱাহাটী প্ৰিণ্ট সাপ্তাহিক ইংৰাজী কাকতৰ লগতে ডিজিটেল প্লেটফ’ৰ্মত উপলব্ধ। যাৰ লক্ষ্য হৈছে চহৰৰ একচেটিয়া চাহিদা পূৰণ কৰা ।\nআমি গুৱাহাটীৰ পাঠকক আনন্দদায়ক আৰু বৈশিষ্ট্যমূলক গল্প প্ৰদান কৰি পঢ়া কাৰ্যক অধিক আকৰ্ষণীয় কৰি তুলিবলৈ চেষ্টা কৰি আহিছো । গুৱাহাটী দৃষ্টিভংগীক আগত ৰাখিয়ে স্থানীয় আৰু বিশ্বব্যাপি খবৰ প্ৰদানৰ ক্ষেত্ৰত পাঠকৰ আগত আমি সদায় প্ৰতিজ্ঞাবদ্ধ ।\nচহৰৰ মাদকতা সহ বিশ্লেষণাত্মক আৰু অন্তনিৰ্হিত ৰচনাত্মকৰ লগতে গৱেষণা, ৰচনাত্মক কাহিনী, দৈনিক পৰিঘটনা, মতামত, ভক্স পপুলি, বাণিজ্য, ফেছন আৰু লাইফ ষ্টাইল, সমাজ, ইভেণ্ট, পৰ্যালোচনা, ভ্ৰমণ ইত্যাদি খবৰ প্ৰদানৰ ক্ষেত্ৰত দায়বদ্ধ জি প্লাছ ।\nজি প্লাছৰ চাৰি বছৰ প্ৰকাশন যাত্ৰাত জি প্লাছে বিভিন্ন ঐতিহাসিক চিন্তাধাৰা নিৰ্মাণ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে । যাৰ লক্ষ্যই হৈছে গুৱাহাটীক বিভিন্ন স্তৰত জড়িত কৰা । জি প্লাছ গুৱাহাটী ফুড এৱাৰ্ডছৰ উদ্দেশ্য হৈছে চহৰৰ এফ এণ্ড বি ক্ষেত্ৰত সৰ্বশ্ৰেষ্ঠক স্বীকৃতি দিয়া । জি প্লাছ গুৱাহাটী থিয়েটাৰ ফেষ্টিভেল হৈছে এটি প্ৰতীকী ইভেণ্ট যিয়ে থিয়েটাৰৰ সংস্কৃতিত বৈপ্লৱিক উদ্দীপনা সৃষ্টি কৰি নগৰখনত নাট্য উৎসাহীৰ বাবে বিশ্বমানৰ নাটক আৰু কৰ্মশালা লৈ অনা ।\nজি প্লাছ ৱাৰ্ড টকছ হৈছে পুৰস্কাৰ প্ৰাপ্ত্য এক পদক্ষেপ যাৰ লক্ষ্য হৈছে জিএমচি (গুৱাহাটী পৌৰ নিগম), জিএমডিএ(গুৱাহাটী মহানগৰ উন্নয়ন কৰ্তৃপক্ষ), আৰক্ষী, লোক নিৰ্মাণ বিভাগৰ লগতে অন্য বিভাগক ৱাৰ্ড জনসাধাৰণৰ সন্মুখত জবাবদিহি কৰাৰ লগতে ধাৰণা বিনিময় কৰাৰ এক উপযুক্ত মঞ্চ ।\nজি প্লাছ কেম্পাছ টকছ হৈছে যুৱ আৰু কেম্পাছক সংযুক্ত কৰা অনন্য অনুষ্ঠান ।যাৰ মূল লক্ষ্য হৈছে শেহতীয়া চৰ্চিত বা ট্ৰে়ডিং বিষয় সমূহত শিক্ষাৰ্থী সকলক নিজৰ মতামত দাঙি ধৰিবলৈ এক উপযুক্ত মুক্ত মঞ্চ দাঙি ধৰা । ইয়াৰ জৰিয়তে প্ৰাসংগিক বিষয় সমূহত শিক্ষাৰ্থী সকলক শিক্ষিত কৰাৰ লগতে, চৰ্চা আৰু তেওঁলোকৰ মতামত দাঙি ধৰিব পাৰি ।\nচহৰখনৰ জনসাধাৰণ সৈতে জড়িত হোৱাৰ লগতে তেওঁলোকৰ আকাংক্ষা সমূহক লৈ জি প্লাছ হৈছে চহৰখনৰ এক আত্মা স্বৰূপ । জি প্লাছ হৈছে গুৱাহাটীৰ স্পদন আৰু চহৰখনৰ সৈতে ইয়াৰ বসবাস, উত্থান আৰু বৃদ্ধি ।\nসম্পাদকীয় দলৰ বিষয়ে/তথ্য\nজি প্লাছ হৈছে ইনচাইট মিডিয়াৰ অন্তৰ্গত ইনচাইট ব্ৰেণ্ডকম প্ৰাইভেট লিমিটেডৰ এক অংশ যাৰ প্ৰকাশক আৰু স্বতাধিকাৰ হৈছে সুনীত জেইন ।\nEditor in Chief - Sunit Jain\nExecutive Editor - Devajit Sharma\nইউকিত জি প্লাছ https://en.wikipedia.org/wiki/G_Plus\nছ’চিয়েল মিডিয়া অনুৰাগী\nএকাউণ্ট নাই? ছাইন আপ\nজি প্লাছ লৈ ছাইন আপ কৰক\nআমাৰ সৈতে বিজ্ঞাপন কৰক\nএই সামগ্ৰীটো প্ৰকাশিত, প্ৰচাৰ, পুনঃলিখন, পুনঃ বিতৰণ কৰা নাযাব । 2022 জি প্লাছ. সকলো অধিকাৰ সংৰক্ষিত 2022 ইনচাইট ব্ৰেণ্ডকম প্ৰাইভেট লিমিটেডৰ সকলো অধিকাৰ সংৰক্ষিত


বিষ্ণু পুৰাণ (ধাৰাবাহিক) - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nৰাম গোবিন্দ (screenplay)\nহাসান কমল (dialogues)\nসতীশ ভাতনগৰ, হাসান কমল, ৰাম গোবিন্দ, চাফিক আনচাৰী\nনিতীশ ভৰদ্বাজ (বিষ্ণু), বৈদেহী অমৰুতে (লক্ষ্মী) (অধিক চাওক)\nবি. আৰ. ফিল্মছ্\nজি টিভি আৰু দূৰদৰ্শন কেন্দ্ৰ\nজানুৱাৰী ২৩, ২০০০ – ৰ পৰা মাৰ্চ ১০, ২০০১ লৈ\nমহাভাৰত (ধাৰাবাহিক) ১৯৮৮\nবিষ্ণু পুৰাণ (ইংৰাজী: Vishnu Puran) হ’ল শ্ৰীবিষ্ণুৰ ওপৰত নিৰ্মিত বি. আৰ. চোপ্ৰাৰ প্ৰযোজনাৰে এখন ভাৰতীয় পৌৰাণিক কথাৰ ধাৰাবাহিক। ধাৰাবাহিকখন বিষ্ণু পুৰাণৰ আধাৰত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। এই ধাৰাবাহিকখন পৌৰাণিক কাহিনী আৰু ধৰ্ম শাস্ত্ৰৰ কথাৰে সমাহাৰ। বিষ্ণুৰ ১০টা অৱতাৰৰ লগতে অন্য কাহিনী যেনে- ধ্ৰুৱ আদিৰ কথাও ইয়াত সামৰি লোৱা হৈছে। ধাৰাবাহিকখন প্ৰথমে ২০০০ চনৰ ২৩ জানুৱাৰীৰ পৰা প্ৰতি দেওবাৰে পুৱা জি টিভি চেনেলৰ যোগেদি সম্প্ৰচাৰ কৰা হৈছিল। পিছত ১২৬টা খণ্ডক একত্ৰিত কৰি ডিভিডি (ডিস্ক) ৰূপত প্ৰকাশ কৰে।\nইয়াত নিতীশ ভৰদ্বাজে বিষ্ণু আৰু বৈদেহীয়ে দেৱী লক্ষ্মীৰ মুখ্য ভূমিকা পালন কৰে। ইয়াৰ আগতে নিতীশ ভৰদ্বাজে চোপ্ৰাৰ টেলিভিচন ৰূপান্তৰিত মহাকাব্য মহাভাৰতত শ্ৰীবিষ্ণুৰ অষ্টম অৱতাৰ শ্ৰীকৃষ্ণৰ ভূমিকাও পালন কৰিছিল। সংগীত পৰিচালক হ’ল ৰাজ কমল। যিয়ে মহাভাৰতটো কাম কৰিছিল।\nমহামাৰী ক’ৰণা ভাইৰাছৰ ফলত (Covid-19) তলাবন্ধা (Lockdown) হোৱাৰ বাবে 'ডিডি ভাৰতী' চেনেলত ১৪ মাৰ্চ ২০২০ -ৰ পৰা প্ৰতিদিনে সন্ধিয়া ৭ বজাৰ পৰা এই বিষ্ণু পুৰাণ ধাৰাবাহিকখন দেখুওৱা হৈছে।\nনিতীশ ভৰদ্বাজ বিষ্ণু ৰাম কৃষ্ণ বামন পৰশুৰাম\nসুধীৰ ডালবী ব্ৰহ্মা\nসমৰ জয় সিং শিৱ\nবিক্ৰান্ত চতুৰ্বেদী নাৰদ\nজিব্ৰান খান ধ্ৰুৱ\nঋষভ শুক্লা দশৰথ\nঅমিত পাচৰি লক্ষ্মণ\nনৰেন্দ্ৰ ঝা কৰ্ণ\nকামালিকা গুহা ঠাকুৰতা সুমিত্ৰা\n↑ "Vishnu Puran [videorecording : The greatest mythological [tale] ever told / B.R. Films; written by Ram Govind; produced by B.R. Chopra; directed by Ravi Chopra."]. https://franklin.library.upenn.edu/catalog/FRANKLIN_9937760963503681। আহৰণ কৰা হৈছে: 16 may 2020.\n↑ "Vishnu Puran Progaram On DD Bharati From 14th May 2020". https://www.freedish.in/2020/05/vishnu-puran-program-coming-soon-on-dd.html?m=1। আহৰণ কৰা হৈছে: 16 may 2020.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=বিষ্ণু_পুৰাণ_(ধাৰাবাহিক)&oldid=255489"ৰ পৰা অনা হৈছে\nহিন্দী ভাষাৰ দূৰদৰ্শন ধাৰাবাহিক\nএই পৃষ্ঠাখন ২২ ডিচেম্বৰ, ২০২০ তাৰিখে ১২:৪৭ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


টেঙাপুখুৰীৰ যুৱক পল্লৱ গগৈয়ে লাভ কৰিছে দুটাকৈ চৰকাৰী চাকৰিৰ নিয়োগ পত্ৰ ! – Guwahati Times\nটেঙাপুখুৰীৰ যুৱক পল্লৱ গগৈয়ে লাভ কৰিছে দুটাকৈ চৰকাৰী চাকৰিৰ নিয়োগ পত্ৰ !\nAssamese Newsটেঙাপুখুৰীৰ যুৱক পল্লৱ গগৈয়ে লাভ কৰিছে দুটাকৈ চৰকাৰী চাকৰিৰ নিয়োগ পত্ৰ !\nএটা সময়ত অৰ্থবান জনহে চৰকাৰী চাকৰি এটা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়, চাকৰিৰ বাছনি পৰীক্ষা সমূহত স্বচ্ছতা ৰক্ষা কৰা নহয় বুলি অধিকাংশ জনতাৰ মাজত চৰ্চা চলি অহা বিষয়বোৰক নস্যাৎ কৰি কালি মুখ্যমন্ত্ৰী ড° হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই যোগ্য, সক্ষম আৰু মেধাৱী বাছনি পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ চাকৰি প্ৰাৰ্থী সকলক আনুষ্ঠানিকভাৱে চাকৰিৰ নিযুক্তি পত্ৰ প্ৰদান কৰাৰ পাছত ৰাজ্যত ড° হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই নিযুক্তিৰ এক নতুন ধাৰা সৃষ্টি কৰিলে বুলি বিভিন্ন মহলত চৰ্চা চলাৰ সমান্তৰাল ভাৱে নিযুক্তিৰ এই বিষয়টোত উৎফুল্লিত হৈ পৰিছে ৰাজ্যৰ বহু যুৱক যুৱতী।\nকালি ৰাজ্য জুৰি বহু পৰিয়ালত চাকৰিৰ নিযুক্তিৰ বিষয়টোৱে আনন্দৰ ঢল বোৱাই নিয়া সময়তে প্ৰাপ্তিৰ পাছতো আনন্দ ভগাই লব নোৱাৰা এগৰাকী যুৱকৰ ঘৰত বিৰাজ কৰিছে এক পৃথক পৰিবেশ। চৰাইদেউ জিলাৰ টেঙাপুখুৰী অঞ্চলৰ এগৰাকী মেধাৱী যুৱক পল্লৱ গগৈ। কুকুৰাচোৱা গাঁৱৰ এইগৰাকী মেধাৱী যুৱকে একে সময়তে কালি দুটাকৈ চৰকাৰী চাকৰিৰ নিয়োগ পত্ৰ লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। চৰকাৰী চাকৰি লাভৰ এই মহঙা দিনত নিজৰ মেধাশক্তি আৰু শাৰীৰিক সক্ষমতাৰ বলত যুৱক গৰাকীয়ে দুটাকৈ চৰকাৰী চাকৰি লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে যদিও তেওঁ চাকৰি লাভৰ এই আনন্দ ভগাই লবলৈ ঘৰত পোৱা নাই এক পৰিবেশ।\nজানিব পৰা মতে পল্লৱ গগৈ নামৰ যুৱক গৰাকীয়ে শৈশৱতে মাতৃ পুতলী গগৈক হেৰুৱাব লগীয়া হোৱাত কৃষক পিতৃ ভৱ গগৈৰ সীমিত উপাৰ্জনৰ মাজত কণমানি ভগ্নীৰে সৈতে তেওঁ ডাঙৰ দীঘল হয়। কিন্তু ২০১৪ বৰ্ষত তেওঁ উচ্চতৰ মাধ্যমিকৰ প্ৰথম বৰ্ষত অধ্যয়ন কৰি থকা সময়তে পিতৃ ভৱ গগৈৰ আকস্মিক বিয়োগ হয়।\nপিতৃৰ অবৰ্তমানত দিশহাৰা হৈ পৰা পল্লৱে ঘৰৰ তাকৰীয়া খেতি পথাৰত কৃষি কৰ্ম কৰা, জৱকাৰ্ডত কাম কৰাৰ সমান্তৰাল ভাৱে ঘৰুৱা টিউচন কৰি নিজৰ লগতে ভগ্নীৰ শিক্ষা জীৱন চলাই যায়। এনেদৰে এদিন গড়গাঁও মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা ৰাজনীতি বিজ্ঞান বিষয়ত স্নাতক আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত জয়সাগৰস্থিত শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা ডি এল এড ডিগ্ৰী লৈ মেধাৱী ছাত্র গৰাকীয়ে টেট পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত শিক্ষক নিযুক্তি পোৱাৰ সমান্তৰালভাৱে অসম আৰক্ষীৰ কনিষ্টবল পদবীৰ বাবে হোৱা বাছনি পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ কালি নিযুক্তি পত্ৰ লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। একে সময়তে দুটাকৈ চৰকাৰী চাকৰি লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা যুৱক গৰাকীয়ে অসম আৰক্ষীত যোগদান কৰিবলৈ আগ্ৰহী আছিল যদিও নৱম শ্ৰেণীত অধ্যয়নৰত ভগ্নীৰ নিৰাপদ শৈক্ষিক ভৱিষ্যতৰ লগতে ঘৰত ভনীয়েক অকলশৰীয়া হৈ থাকিব লগা হব বাবে তেওঁ চৰাইদেউ জিলাৰ মথুৰাপুৰস্থিত নৱজ্যোতি প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত শিক্ষক হিচাপে চাকৰিত যোগদান কৰাটো নিশ্চিত কৰিছে।\nপিতৃ মাতৃৰ স্নেহ মমতাৰ পৰা বঞ্চিত হোৱা যুৱক গৰাকীয়ে আজিৰ এই মধুৰ ক্ষণত তেওঁৰ সফলতা প্ৰাপ্তি ভগাই লবলৈ জন্ম দিয়া পিতৃ মাতৃ ইহ সংসাৰত নাই বাবে শোকাহত হৈ পৰিছে। সীমাহীন অভাৱ নেওচি নিজৰ মেধা শক্তি আৰু শাৰীৰিক সক্ষমতাৰ বাবে আজি পল্লৱ গগৈয়ে যিদৰে সফলতা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে সেই পৰিবেশ সৃষ্টি মুখ্যমন্ত্ৰী ড° হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ দৃঢ় স্থিতিৰ বাবেহে সম্ভৱপৰ হৈছে বুলি স্থানীয় জনতাৰ মাজত চৰ্চা চলিছে।


মিপাগ (অনামিচিং) ছোৱালীৰ কণ্ঠত মিচিং ঐনিতম\nঅসমতে অসমীয়া কিয় ভগনীয়া হ'ব লগা হৈছে? দোষ কাৰ?\nজোনাই সমষ্টিৰ বিধায়ক ভুৱন পেগুৰ সমষ্টি উন্নয়নৰ নমুনা\nমুছলমান মহিলাই হিন্দু যুৱকক অন্তিম সৎকাৰ প্ৰসংগ ৷ যুৱকজনৰ সৈতে কি সম্পৰ্ক আছিল মুছকান বেগমৰ?\nকৃষক আইন সন্দৰ্ভত হাফিজা বেগম\nশিৱসাগৰ আলি আয়ে-লৃগাং উৎসৱ\nCorona Virus Outbreak India || Corona Virus Lockdown, Unlock-5 में क्या खुलेगा - क्या रहेगा बंद\n64769 views Channel


ভাৰ্জিল - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nপুব্লিয়াছ ভাৰ্জিলিয়াছ মাৰো\n৭০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বৰ ১৫ অক্টোবৰ\nৱাৰ্জিলিঅ', ৰোমান প্ৰজাতন্ত্ৰ\n১৯ খ্ৰীষ্টপূৰ্বৰ ২১ ছেপ্টেম্বৰ (৫০ বছৰ)\nবৃণ্ডিছি, ইটালী, ৰোমান সাম্ৰাজ্য\nপুব্লিয়াছ ভাৰ্জিলিয়াছ মাৰো (ইংৰাজী: Publius Vergilius Maro) বা ভাৰ্জিল (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৭০-১৯) আগষ্টান যুগৰ এজন প্ৰাচীন ৰোমান কবি আছিল। তেওঁ লেটিন সাহিত্যৰ তিনিটা বিখ্যাত কবিতা ৰচনা কৰিছিল। এইকেইটা হৈছে: একলগ (বা বুকলিক্স), জৰ্জিক্স আৰু মহাকাব্য এনিড। এপেণ্ডিক্স ভাৰ্জিলিয়ানাত সংকলিত কৰা কেইবাটাও সৰু কবিতাৰ ৰচনাৰ কৃতিত্ব প্ৰাচীন কালত তেওঁক দিয়া হৈছিল। কিন্তু আধুনিক পণ্ডিতসকলে তেওঁ এই কবিতাসমূহৰ ৰচয়িতা হয় নে নহয় সেয়া সন্দেহজনক বুলি গণ্য কৰে।\nভাৰ্জিলৰ কামে পাশ্চাত্য সাহিত্যৰ ওপৰত ব্যাপক আৰু গভীৰ প্ৰভাৱ পেলাইছে। বিশেষকৈ দান্তেৰ ডিভাইন কমেডিত ভাৰ্জিলৰ নৰক আৰু পুৰগেটৰীক লেখকৰ নিৰ্দেশক হিচাপে দেখা যায়।\nভাৰ্জিলক পৰম্পৰাগতভাৱে ৰোমৰ অন্যতম মহান কবি হিচাপে স্থান দিয়া হৈছে। তেওঁৰ এনিডক প্ৰাচীন ৰোমৰ এক ৰাষ্ট্ৰীয় মহাকাব্য বুলিও গণ্য কৰা হয়।\nপুব্লিয়াছ ভাৰ্জিলিয়াছ মাৰোৰ জন্ম হৈছিল ১৫ অক্টোবৰ ৭০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বত ৰোমান গণৰাজ্যৰ মন্টুয়াৰ ওচৰত।\n↑ Jones, Peter (2011) (en ভাষাত). Reading Virgil: Aeneid I and II. Cambridge University Press. পৃষ্ঠা. 1, 4. ISBN 978-0521768665. https://books.google.com/books?id=JKBIrIOR4PcC&pg=PA1। আহৰণ কৰা হৈছে: 23 November 2016.\n↑ Bunson, Matthew (2014) (en ভাষাত). Encyclopedia of the Roman Empire. Infobase Publishing. পৃষ্ঠা. 28. ISBN 978-1438110271. https://www.google.com/books/edition/Encyclopedia_of_the_Roman_Empire/T5tic2VunRoC?hl=en&gbpv=1&pg=PA28। আহৰণ কৰা হৈছে: 15 July 2021.\n↑ Ruud, Jay (2008) (en ভাষাত). Critical Companion to Dante. Infobase Publishing. পৃষ্ঠা. 376. ISBN 978-1438108414. https://books.google.com/books?id=Hqc5tXPUjI0C&pg=PA376। আহৰণ কৰা হৈছে: 23 November 2016.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=ভাৰ্জিল&oldid=303887"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ১৫ অক্টোবৰ, ২০২১ তাৰিখে ২২:৩০ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


অনুভৱ(My Feelings): মাজৰাতিৰ ঢুলীয়া ( গল্প -২ )\nজামুগুৰিহাটৰ কাষৰীয়া কদমকলি গাঁৱৰ সৰবৰহী মহেশ্বৰ; ৰূপহী গাঁৱৰ লচপচী, ৰাঙলী বুঢ়ীৰ ৰূপৱতী জীয়েক বিহুৱতী মইনাৰ নিজ বাছনিত উঠা পতি। দহোবন কাতি কৰি থৈও আনৰ আপদ-বিপদত ঢপলিয়াই অহা বিধৰ লোক। সৌ- সিদিনালৈকে কেওদিশে ফুটি-ফাটি যোৱাকৈ ঢোলৰ ৰগৰ তোলা মহেশ্বৰ বিৰামহীন ঢুলীয়া। সি ওজা; তাৰ ৰৈ-বৈ যোৱা খিয়াতি আছিল, আদৰ আছিল। এই মহেশ্বৰে আজি সানি-পিটিকি লোৱা ৰাতিৰ ভাতমুঠি সনা ভাগেই এৰিলে। গৰাহটো মাৰিব খুজিও সি নোৱাৰিলে। তাৰ ৰুচি নাহিল। ৰুচি নহাৰ কাৰণ আছে। তাৰ মনত আজি দুখ। নিজৰ কোমল অন্তৰত আনে কৰা আঘাতৰ দুখ সেয়া । ইও অইন একো নহয়, তিনিআলি চ'কৰ মেদেলা মহাজন, সৰুভোগ নতুবা নিজ গাঁৱৰে ঠিকাদাৰ বোধনৰ কেটেৰা- জেঙেৰা শুনাৰ মূৰকত আপোনা-আপুনি উথলি উঠা এয়া তাৰ মনৰ নিভৃত কোণৰ দুখ। সেয়েহে আজি আনকালৰ দৰে বিড়ি এটা জ্বলাই লৈ তভক মাৰি তলমুৱাকৈ বহি থাকিও মহেশ্বৰৰ ভাল নালাগিল। সি মনে বিচৰা শান্তি নাপালে। নুমাই যাব ধৰা জুইকুৰাৰ অঙঠাবোৰকে ইফাল- সিফাল কৰি থাকি একোবত তাৰ পৰাও উঠি অহাতহে সি মন কৰিলে- ৰাতি বহুপৰেই হ'ল। সেই কেতিয়াবাতে সাৰ-সিকতি নোহোৱাকৈ শুই যোৱা পুতেক- জীয়েকহালৰতো কথায়ে নাই, কদমতলী গাঁওখনেই নিজান পৰিল। সাৰে থকাবোৰো বোধহয় এতিয়ালৈকে শুলে। দূৰৈৰ পৰা ভাহি অহা কুলি- কেতেকীৰ কোমল মাতত কাৰোবাৰ যে তন্দ্রা ভাগি যাব পাৰে মহেশ্বৰে এবাৰলৈকো ভবা নাছিল। তাহানিৰ বগৰীজেং বিহুতলীৰ জীয়াৰী কালৰ ৰং-ৰহইছভৰা কথাবোৰেও যে মইনাক এনে সময়ত আমনি কৰিবহি পাৰে সেয়া তাৰ ধাৰণাৰো বাহিৰ আছিল।\nসেয়ে হ'লেও চাকিৰ ঢিমিক-ঢামাক পোহৰত মইনা সাৰে থকাৰ কথা মহেশ্বৰে গম পালে। সি আন কেনিও নগ'ল। ধীৰ খোজেৰে আহি আহি এনেয়ে এবাৰ দেখাকে কৰোঁগৈ বুলি সি ঠিকেই মইনাৰ কাষ পালেহি। ওচৰ পালেহি যদিও কিছুপৰ সি কোনো লৰচৰ নকৰিলে। সি থিয় ভাবেই ৰ'ল। আৰু তেনেকৈ থাকোঁতেই এবাৰ মইনাৰ কপালখন চুই চোৱাৰ বেলিকাহে মহেশ্বৰ তাইৰ ওচৰ চাপিল। তাইৰ মূৰটোত হাতখন ফুৰাই দিবলৈ লওঁতেই সি আৰু নিষ্ঠুৰ হৈ থাকিব নোৱাৰিলে। হাজাৰ দুখৰ মাজতো মহেশ্বৰৰ মৌ- সনা মাতষাৰ নিগৰি অহাৰ দৰে আহিল- মইনা ঐ, গাটো বাৰু অলপ ভাল পাইছনে ?\nঅথচ মইনাই মুখ ফুটাই একোৱে ন'কলে। ন'কলে যদিও মহেশ্বৰৰ নিভাঁজ মৰমৰ পৰশে সঁচাকৈয়ে তাইৰ হিয়া-মন মুহি নিলে। আনকি তাই নিজৰ ৰুগীয়া দেহাটোৰ কথাও পাহৰিলে। সভক্তি আৰু চেনেহৰ ভাবত গদ্ গদ্ মইনাই শেঁতাকৈ হাঁহিলেও। দুয়োখন হাতেৰে মহেশ্বৰৰ হাত এখনত খামুচি ধৰোঁতে মইনাৰ নিজৰে কিবা এটা ভাল লাগি গ'ল।\nতথাপিও মইনাৰ মনত এই অনুভূতিয়ে সৰহপৰ ক্রিয়া নকৰিলে। অপলক চাৱনিৰে তাই মহেশ্বৰৰ মুখলৈ চাবলৈ যোৱাই তাইৰ বাবে যত বিঘিনিৰ ঘাই হ'ল। নিমিষতে তাই নিজৰ চকুহাল মহেশ্বৰৰ মুখৰ পৰা নমাই আনিলে। একেবাৰে অস্হিৰ হৈ পৰা মইনা মানুহজনীৰ মুখৰ হাঁহি হেৰাল। মহেশ্বৰৰ মুখত প্রকাশি থকা দুখৰ চাপ আজি তাই কোনোমতে সহিব নোৱাৰিলে।\nমহেশ্বৰে চায়েই থাকিল। তাই চাঙৰ পৰা একোবত চাঁতকৰে উঠি আহিল। নামিয়েই তাই নৰ'ল। শোৱা কোঠাটোৰ একোণত থকা বৰপেৰাটোৰ ঢাকনিখন সাউতকৈ খুলি পেলোৱাৰ পিছতহে মইনা উধাতু খাই ৰ'ল। ৰ'লেও তাই এনেয়ে নাথাকিল। থাকিব তাই নোৱাৰেও। ভাল গুণেহে খুপি-জুপি তাই বৰপেৰাৰ ভিতৰত হাত দুখন সুমুৱাই দিলে, আৰু দিয়েই, যি দুই- এপদ পুৰণি বয় - বস্তুৰ টোপোলা আছে , সেইবোৰকে বাঁকোহি কিবা খোঁচৰাত লাগি গ'ল। তেনেকৈ থাকিয়ে এবাৰত নিচেই তলিৰ পৰা ৰং-চঙীয়া কাপোৰ এখনেৰে সযতনে মেৰিয়াই থোৱা টোপোলা এটা খেপিয়াই তুলি আনিলে। টোপোলাটোৰ মেৰ আঁতৰ কৰোঁতেই তাই যেন আকৌ হেৰাই যোৱা সুখ, সুখৰ আধাৰ বিচাৰি পালে। অতদিনৰ সাঁচতীয়া সম্পদস্বৰূপ সাদৰৰ সেই ভমকাফুলীয়া গামোচাখন দেখাৰ লগে লগেই তাই মানুহজনী ৰঙতে বিভোৰ হৈ পৰিল। মইনাৰ এনেহেন লাগিল, সেইখনযেন এতিয়াই মহেশ্বৰৰ ডিঙিত আৰি দিব। পিচে তাকে তাই নকৰিলে। নকৰিলেও কাম শেষ নহ'ল। এইবাৰ মহেশ্বৰে নিজ হাতে পাই অনা বাৰে-ৰহণীয়া প্রশস্তি- কাকত সেই শলাগৰ দলিলখনলৈ ঁমইনাৰ চকু গ'ল। উদগ্রীৱ হৈ তাই চাকিৰ তেনেই কাষলৈ সেইখন নি জিলিকি উঠাকৈ মেলি ধৰিলে।মইনাৰ চকু-মুখত পুনৰ হাঁহিৰ বোল জিলিকি উঠিল। এক পৰম সুখত আতুৰ হৈ তাই চকুহাল যিমান পাৰে সিমান উজলাই দিলে। মইনা সঁচাকৈ আপোন-পাহৰা হ'ল।\nমহেশ্বৰে আৰু চাই থাকিব নোৱাৰিলে। সি কি কৰিব, নকৰিব একো ঠিৰাং কৰিব নোৱৰাত পৰিল। প্রায় উন্মাদৰ হৈ পৰা তাৰ চকুহালত তপত চকুলোৰ ধাৰ। এই ছেগতে সি বৰঘৰৰ বেৰত ওলোমাই থোৱা । ঢোলটো লৈ বাহিৰলৈ দৌৰ দিলে। সি গৈ গৈ জৰিজোপাৰ কাষ পালোগৈ । তাৰ ভৰিৰ গচকত কদমতলীৰ মাটি কঁপি উঠিল। যি মহেশ্বৰে বিহু অহাৰ এই বতৰটোত ঢোলৰ চাপৰ দূৰৈৰ কথা, এনেয়ে হ'লেও এবাৰ ঢোলৰ কাষ চাপি যাবলৈকো বিচৰা নাছিল, সিয়েই এতিয়া গাৰ সমস্ত জোৰ প্রয়োগ কৰি ঢোলত চাপৰ জুৰিলে : ঘেন দাঁও, দিঘেন দাঁও, খিট দাঁও, নাঘিট ঘেন গিৰি গিৰি দাঁও।\nকদমতলী ঢোলৰ শব্দত ৰজনজনাই গ'ল। কুলি- কেতেকীৰ মুখৰ মাত হৰিল। মানুহৰ ঘুমতি ভাগি যোৱাৰ উপক্রম হ'ল যদিও ঢোলৰ কোব নকমিল। মাজৰাতি গা উঠা আনমনা মহেশ্বৰক এতিয়া ৰাখে কোনে ? আউল - বাউল চুলিৰে ঢোলত ধিনিকি - ধিন দাঁও কোব চৰাই নিয়া মহেশ্বৰে শোৱাৰ কথা আৰু নাভাবিলে। ভাবিবলৈ সি পাহৰিলে।\nPosted by Bidul Boruah at 05:59


পেৰিছৰ হোটেলত মেছীৰ নামত দৈনিক খৰচ ১৫লাখ টকা! -\nHomeক্ৰীড়াপেৰিছৰ হোটেলত মেছীৰ নামত দৈনিক খৰচ ১৫লাখ টকা!\nপেৰিছৰ হোটেলত মেছীৰ নামত দৈনিক খৰচ ১৫লাখ টকা!\nপেৰিছঃ অলপতে ফুটবল তাৰকা লিঅ’নেল মেছীয়ে পিএছজিত যোগদান কৰিছে। মেছীয়ে বাৰ্চিলোনাত থাকিবলৈ ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰিছিল কিন্তু বিত্তীয় সমস্যাৰ বাবে সেয়া সম্ভৱপৰ হৈ নুঠিল। ইফালে, তাৰকা ফুটবলাৰজনে বৰ্তমান পেৰিছৰ এখন ৰাজকীয় হোটেলত আছে। পেৰিছত নিগাজীকৈ বাসগৃহ নোপোৱালৈকে লে ৰয়েল মন’চিয়াও হোটেলতে থাকিব মেছীয়ে। মেছীয়ে থকা হোটেলখনৰ ভাৰাই সম্প্ৰতি সকলোকে আচৰিত কৰি তুলিছে।\nআন্তৰ্জাতিক সংবাদ মাধ্যমে সদৰী কৰা অনুসৰি, হোটেলখনৰ প্ৰতি নিশাৰ বাবে ১৭,০০০ ইউৰো ব্যয় হয়, অৰ্থাৎ ভাৰতীয় মুদ্ৰাত এই পৰিমাণ প্ৰায় ১৫লাখ টকা। তাৰকা ফুটবলাৰসকলে পূৰ্বে বিভিন্ন সময়ত এই হোটেলখনত আশ্ৰয় লৈছিল। উল্লেখ্য যে, নেইমাৰে ২০১৭ চনত পিএছজিত যোগদান কৰাৰ সময়ত একেখন হোটেলখনত আছিল। হোটেলখনত ছুইমিং পুলৰ পৰা আদি কৰি বিলাসী ৰেষ্টুৰেণ্টলৈকে পৰ্যাপ্ত সকলোধৰণৰ সা-সুবিধা আছে। মেছীয়ে পিএছজিত স্বাক্ষৰ কৰাৰ বিনিময়ত ২১ মিলিয়ন পাউণ্ড লাভ কৰিছে। ভাৰতীয় মুদ্ৰাত ইয়াৰ মূল্য ২১৬ কোটি টকাতকৈ অলপ বেছি।\nপিএছজিয়ে মেছীৰ বিজ্ঞাপনৰ নিবিদাৰ পৰা সম্পূৰ্ণ ধন আহৰণ কৰিব পাৰিব বুলি আশা কৰা হৈছে।\nপিএছজিত স্বাক্ষৰ কৰাৰ পাছত দলটোৱে পূৰ্বৰ ১০জন খেলুৱৈক নিলামৰ সিদ্ধান্ত লয়। অৱশ্যে, দলটোৰ ভাৰসাম্য বজাই ৰাখি এই সিদ্ধান্তত উপনীত হৈছে ক্লাবটোৱে। জানিব পৰা মতে, মেছীৰ বুজন পৰিমাণৰ দৰমহা পৰিশোধ কৰিবলৈ খেলুৱৈ নিলামৰ বাহিৰে পিএছজিৰ কোনো উপায় নাছিল। অৱশ্যে, এসময়ত এটা গুজৱ সৃষ্টি হৈছিল যে, ক্লাবটোৱে কিলিয়ান এমবাপেক নিলামত দিব পাৰে। কিন্তু পৰৱৰ্তী সময়ত ক্লাবৰ দ্বাৰা এই সিদ্ধান্ত বৰ্জন কৰা হৈছিল।\nPrevious articleপ্ৰতিগৰাকী বিধায়ক, মন্ত্ৰী তথা পৰিয়ালৰ বাবে বিধানসভাত আনুষ্ঠানিকভাৱে মুকলি স্বাস্থ্যসেৱা কেন্দ্ৰ\nNext articleক্ৰিকেটৰ মক্কাত ‘প্ৰিন্স অব্ কলিকতা’


ৰাজকুন্দ্ৰাৰ কপাল ফুটিল! মিজিং-মাজাং ভাল নাপায় শিল্পাই Prag News : Best Assamese News Channel, Latest Assam News Live Today , North East Breaking News\nৰাজকুন্দ্ৰাৰ কপাল ফুটিল! মিজিং-মাজাং ভাল নাপায় শিল্পাই\nনতুন দিল্লীঃ পুনৰ চৰ্চাত শিল্পা ছেট্টী। পৰ্ণগ্ৰাফীৰ গোচৰত গ্ৰেপ্তাৰ হোৱা স্বামী ৰাজকুন্দ্ৰাৰ সৈতে বিবাহ-বিচ্ছেদৰ বাবে আগবাঢ়িছে শিল্পা ছেট্টী। বলীউডৰ জনপ্ৰিয় অভিনেত্ৰীগৰাকীয়ে কালি এটা ইনষ্টাগ্ৰাম পোষ্টৰ জৰিয়তে এই ইংগিত দিছে। সম্প্ৰতি শিল্পাৰ পোষ্টটো ভাইৰেল হৈ পৰিছে। শিল্পাই তেওঁৰ ইনষ্টাগ্ৰাম একাউণ্টত এখন কিতাপৰ ফটো পোষ্ট কৰিছিল। কিতাপখনৰ পৃষ্ঠাত লিখা কথাখিনিৰ সাৰাংশ হৈছে, ‘আমি প্ৰায়ে আচৰিত হওঁ যে, আমি অতীতত কি ভুল সিদ্ধান্ত লৈছো, কি কি ভুল কৰিছো, আমি আমাৰ বন্ধুবৰ্গক কি আঘাত কৰিছো! কিন্তু যিমানে নাভাৱো কিয় আমি অতীতক সলনি কৰিব নোৱাৰো। অৱশ্যে আমি নতুন পথে আগবাঢ়িব পাৰো, ভাল সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰিব পাৰো, পূৰ্বে কৰা ভুল এৰাই চলিব পাৰো। আমাৰ আশে-পাশে থকা সকলোকে ভাল ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰো। নিজকে পুনৰ আৱিষ্কাৰ কৰাৰ বহুতো সুযোগ আছে আমাৰ ওচৰত। অতীতত কি কৰিছো সেয়াই আমাৰ পৰিচয় হ’ব নোৱাৰে। মই মোৰ ইচ্ছা অনুসৰি মোৰ নিজৰ ভৱিষ্যত গঢ়িব পাৰো।’\nশিল্পাৰ এই পোষ্ট দেখাৰ পাছতে অনেকে ৰাজকুন্দ্ৰাৰ সৈতে বিবাহ-বিচ্ছেদৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণেৰে শিল্পাই নতুনকৈ জীৱনটো গঢ়িব বিচাৰিছে বুলি ভাবিছে। শিল্পাৰ এগৰাকী ঘনিষ্ঠ বান্ধৱীয়ে জানিবলৈ দিয়া মতে, ‘পৰ্ণগ্ৰাফীৰ গোচৰত আটক হোৱাৰ পাছতে ৰাজকুন্দ্ৰাৰ সৈতে শিল্পাৰ সম্পৰ্কত ফাট মেলিবলৈ লয়। আনকি দুই সন্তানৰ সৈতে ৰাজকুন্দ্ৰাৰ গৃহত্যাগৰ সিদ্ধান্তও লৈছিল শিল্পাই।’ উল্লেখ্য যে, পৰ্ণগ্ৰাফী গোচৰত কৰায়ত্ত ৰাজকুন্দ্ৰাৰ বিৰুদ্ধে দাখিল কৰা চাৰ্জশ্বিটখনক লৈয়ো উদাসীন শিল্পা। কাণ সৰালি দিয়া শিল্পাই কয়, ‘ৰাজকুন্দ্ৰাৰ কথা ভাবিবলৈ সময় নাই, মই নিজৰ কামত ব্যস্ত। তেওঁৰ গোপন কু-কৰ্মৰ বিষয়ে মই একো নাজানো।’ আনহাতে বিগত পষেকতো শিল্পাই নতুন সংগীৰ সৈতে নৱজীৱনৰ পাতনি মেলাৰ কথা সদৰী কৰিছিল।


Home ARTICLE sashimai-Saikia-dutta TEACHERS'-DAY প্ৰৱন্ধ শশীমাই-শইকীয়া-দত্ত প্ৰৱন্ধ\nxukhdukh.com September 05, 2015 ARTICLE, sashimai-Saikia-dutta, TEACHERS'-DAY, প্ৰৱন্ধ, শশীমাই-শইকীয়া-দত্ত,\nজয়তু শিক্ষক দিৱস\n১৯৬২চনৰ ৫ছেপ্তেম্বৰ দিনটোৰ পৰা ভাৰতবৰ্ষৰ প্ৰথম গৰাকী উপ-ৰাষ্ট্ৰপতি তথা দ্বিতীয় গৰাকী ৰাষ্ট্ৰপতি, মহান আদৰ্শৱান শিক্ষক, বিদগ্ধ পণ্ডিত, দাৰ্শনিক সৰ্বপল্লী ৰাধাকৃষ্ণৰ ইচ্ছা অনুসৰিয়েই তেখেতেৰ জন্মদিনটো 'শিক্ষক দিৱস' হিচাবে দেশজুৰি উদযাপিত হৈ আহিছে। শিক্ষক দিৱসৰ গভীৰ তাতপৰ্য আছে। এই দিৱসতে শিক্ষক সমাজক সন্মান জনোৱা হয়। শিক্ষকৰ দ্বায়িত্ব অসীম আৰু দ্বায়িত্ব মহান। যিদৰে খনিকৰে মাটিৰে প্ৰতিমা গঢ় দিয়ে, চিত্ৰকৰে লেখনিকে চিত্ৰ অংকন কৰে, সেইদৰে শিক্ষকে জ্ঞান আৰু প্ৰজ্ঞাৰে শিক্ষাৰ্থীক গঢ় দিয়ে। শিক্ষা প্ৰকৃতাৰ্থত মানুহ গঢ়া শিক্ষা হব লাগে। যি শিক্ষাই মানুহক সকলোবোৰ সুকুমাৰ প্ৰবৃত্তিৰ সমন্বয় ঘটাই উন্নতি আৰু বিকাশ সাধন কৰিব পাৰে, সেয়েই প্ৰকৃত শিক্ষা।\nআমাৰ ৰাজ্যখনৰ শৈক্ষিক বাতাবৰণ আজি উন্নতি নহৈ যেন অধিক শোচনীয় হৈ পৰিছে। প্ৰাথমিক আৰু মাধ্যমিক শিক্ষানুষ্ঠান সুনিৰ্দিষ্ট নীতিৰ অভাৱত অধোগামী হৈছে। উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয় সমূহত অনুশাসন বিঘ্নিত হোৱাৰ খবৰ আহিছে। কলেজত শিক্ষক সকলৰ উপস্থিতি নিশ্চিত কৰিবলৈ বিশেষ ব্যৱস্থা লব লগা পৰিস্থিতিৰ উদ্ভৱ হৈছে। বিশ্ববিদ্যালয় কেইখনত ৰাষ্ট্ৰীয়, আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় স্তৰৰ পঢ়াশুনা, গৱেষণা আদিৰ পৰিবেশ কিমান বিৰাজ কৰিছে, সেই বিষয়েও সচেতন ৰাইজ উদ্বিগ্ন হৈ পৰিছে। ৰাজনৈতিক হেঁচা-ঠেলা, শৈক্ষিক নীতিক লৈ হেতালি খেলা, গৱেষণা আদিৰ নামত ভেকোঁভাওনাৰ খবৰে শিক্ষক আৰু শিক্ষাক লৈ অনেক প্ৰশ্নৰো অৱতাৰণা কৰিছে। ডঃ ৰাধাকৃষ্ণণৰ জ্ঞানদায়িনী ভাৰতবৰ্ষৰ সপোন যেন কৰবাত হেৰাই যোৱাৰ উপক্ৰম হৈছে। শিক্ষক দিৱসত এই বিষয়বোৰৰ বিশ্লেষণ আৰু অনুধাৱনো সমাজৰ নিশ্চয়কৈ কৰণীয় হৈ পৰিছে।\nযাৰ জন্মদিনত আমি শিক্ষক দিৱস পালন কৰিছো, তেখেতেই কৈ থৈ গৈছিল, 'যদি শিক্ষাৰ্থী সকলক সত্য, প্ৰেম, নম্ৰতা, মূল্যবোধৰ শিক্ষাৰ প্ৰতি বিশ্বাস ভাৱ জাগ্ৰত কৰি গঢ়ি তুলিব নোৱাৰি, তেন্তে এনে শিক্ষা প্লাষ্টিকৰ ফুলৰ নিচিনাহে'! আজিৰ শিক্ষা ব্যৱস্থা আৰু শিক্ষাই এই মৌলিক উদ্দেশ্য সমূহ পালনত কিমান সাৰ্থক হব পাৰিছে সেয়াও বিচাৰ কৰিবৰ হ'ল। প্লাষ্টিকৰ ফুল অন্তঃসাৰ শূণ্য আৰু সুগন্ধহীন। ই কোনো দেৱতা বা নৰৰূপী নাৰায়ণৰ সেৱাত ব্যৱহাৰ নহব। সেই কথাও আমি অনুভৱ কৰিব লাগিব। যদিও আজি এই ফুলপাহ একেবাৰে মৰহি নষ্ট যোৱাৰ উপক্ৰম হোৱা নাই। জন-মানস সজাগ হ'লে ইয়াক পুনৰ সজীৱ কৰি তোলাৰ সম্ভাৱনা এতিয়াও বিৰাজ কৰিছে। কিন্তু এই ৰূপান্তৰৰ বাবে প্ৰয়োজন হব শিক্ষক-অভিভাৱক সমাজৰ ত্যাগ, সততা আৰু অহোপুৰুষাৰ্থৰ। শিক্ষক দিৱসৰ পবিত্ৰ দিনতে এই উত্তৰ-দায়িত্বৰ কথাও শিক্ষক সমাজে বুজি লব লাগিব।\nডঃ ৰাধাকৃষ্ণনে এনে শিক্ষা আশা কৰিছিল, যি শিক্ষাই শিশুক শাৰীৰিক, মানসিক, বৌদ্ধিক দিশত আগুৱাই নি একোজন প্ৰকৃত মানুহ হোৱাৰ বাট চিনাই দিব। এনে শিক্ষাই জীৱনৰ ব্যৱহাৰিক দিশতো শিশুটিক কৰ্মপটু কৰি গঢ়ি তুলিব লাগিব। যান্ত্ৰিক মানসিকতাৰে শিক্ষাদানে শিশুক আক্ষৰিক দিশতহে সফলতা আনি দিব পাৰে, মানৱীয় দিশবোৰকো বিকশাই তোলা শিক্ষা দিয়াৰ বাবে শিক্ষকেও নিজা কৰ্ষণ আৰু সাধনা কৰাৰ প্ৰয়োজন আছে। তেহে সৰ্বপল্লীয়ে বিচৰা ধৰণৰ শিক্ষাদান কৰি সমাজখনক মানৱীয়তা আৰু কৰ্মময় নাগৰিক গঢ়ি দিবলৈ শিক্ষক সমাজ সফল হব।\nগতিকে শিক্ষক সকলে শিক্ষাৰ্থীক আখৰিক শিক্ষাৰ লগতে সামাজিক দায়বদ্ধতা, পিতৃ-মাতৃ-পৰিয়াল সমাজৰ প্ৰতি কৰ্তব্যবোধ জগাই তথা গঢ়ি তুলিব পাৰিব লাগিব। তেনে কৰিবলৈ শিক্ষক সকলে নিজেও সেই গুণবোৰৰ অধিকাৰী হৈ লব লাগিব। তেহে 'উপদেশতকৈ আৰ্হি ভাল' বুলি থকা আপ্তবাক্য শাৰীৰে একোজন শিক্ষকে আদৰ্শ ৰূপে থিয় দিব পাৰিব। শিক্ষাৰ্থী সকলে শিক্ষকৰ পৰাই শিকে, গুণবোৰৰ অনুকৰণ কৰে। সেই সততা, নিষ্ঠা, মানৱীয় গুণেৰ আভূষণ নিজে পৰিধান কৰিব পাৰিলেহে একোজন শিক্ষকে প্ৰকৃতাৰ্থত শিক্ষাৰ্থীৰ মনত 'প্ৰকৃত শিক্ষক'ৰ শ্ৰদ্ধাশীল স্থানত ঠাই পাৰে।\nকথাতে কয়, যেনে গুৰু, তেনে শিষ্য! উদাহৰণ স্বৰূপে দ্ৰোণাচাৰ্য শিষ্য দুৰ্যোধ আৰু গৌতম মুনিৰ শিষ্য সত্যকাম। পৌৰাণিক কাহিনীবোৰতো গুৰু শিষ্যৰ মানসিকতাৰ এনে আকাশ-পাতাল প্ৰভেদ জিলিকি আছেই। সেয়ে শিক্ষক সমাজে সততে ব্যক্তিগত জীৱনটো নিকা কৰি ৰাখিবলৈ যত্নপৰ হব লাগে। দুৰ্নীতি, মাদক দ্ৰব্য, ব্যভিচাৰ, অসভ্যালি আদিৰ পৰা নিজকে বাৰণ কৰি ৰাখিব লাগে। নহ'লে এনে শিক্ষকে শিকাবইবা কি, বা শিশুৱে শিকিবইবা কি বুলিও শিক্ষক সমাজৰ ওপৰতে আঙুলি উঠে। শিক্ষক সমাজক শ্ৰদ্ধাৰ পাত্ৰ কৰি ৰখাৰ দ্বায়িত্ব শিক্ষক সকলৰে। এই কথাও আজি শিক্ষক দিৱসত সোঁৱৰাই দিয়াৰ প্ৰয়োজনবোধ কৰিলো। সততে আজিকালি টিভিৰ পৰ্দাত শিক্ষকৰ দুস্কাৰ্যৰ সঘন বাতৰিয়ে আমাৰ মনতো আঘাত দিয়ে আৰু সমাজৰ বাবেও অশুভ বাৰ্তা কঢ়িয়াই। অনাগত দিনত শিক্ষক সমাজেও কথাবোৰ স্পৰ্শকাতৰ ভাৱে বুজি উঠিব বুলি আশা কৰিছো।\nএই সকলোবোৰ কথা চালি-জাৰি চাই শিশুক শিক্ষাদান কৰিব পাৰিলেহে ডঃ ৰাধাকৃষ্ণণৰ সপোন বাস্তৱায়িত হব। শিক্ষক সকলৰ সন্মানত উদযাপিত এই দিনটোও সাৰ্থক হব। যাৰ স্বপ্ন মিচাইলমেন ডঃ আব্দুল কালামও দেখি গৈছে। সেয়ে আহক আজিৰ দিনত উন্নত সমাজ গঢ়াৰ বাবে সুনাগৰিক গঢ়াৰ দ্বায়িত্ব লোৱা শিক্ষক সমাজক শুভেচ্ছা জনাও। জ্ঞান আলোকৰ যাত্ৰাৰে সমাজৰ অশুভ শক্তিবোৰ নাশৰ বাবে ন-উদ্যমেৰে জ্ঞানৰ ন ন বন্তি জ্বলাও। সকলোৱে কও, জয়তু শিক্ষক, শিক্ষকতা আৰু জয়তু শিক্ষক দিৱস।\nলেখিকা ২০০৬চনত শিক্ষকতাৰ ৰাজ্যিক পুৰস্কাৰেৰে সম্মানিত, অৱসৰপ্ৰাপ্ত শিক্ষয়িত্ৰী।\nTags # ARTICLE # sashimai-Saikia-dutta # TEACHERS'-DAY # প্ৰৱন্ধ # শশীমাই-শইকীয়া-দত্ত\nLabels: ARTICLE, sashimai-Saikia-dutta, TEACHERS'-DAY, প্ৰৱন্ধ, শশীমাই-শইকীয়া-দত্ত


অনুভৱৰ শব্দস্বৰ : এগৰাকী প্ৰখ্যাত চিত্ৰশিল্পী জিতেন হাজৰিকাৰ কথাৰে\nব্লগটোত সন্নিবিষ্ট প্ৰতিটো লেখা ইতিমধ্যে বিভিন্ন বাতৰিকাকত আৰু আলোচনী আদিত প্ৰকাশিত\nঅনুভৱৰ দিনলিপি ( গদ্য)\nঅসমীয়া বোলছবিৰ কথাৰে\nমোৰ প্ৰকাশিত লেখাসমূহ\nএগৰাকী প্ৰখ্যাত চিত্ৰশিল্পী জিতেন হাজৰিকাৰ কথাৰে\nNo Great Artist sees things as they look,\nIf he Ceasses to be an Artist\nশিল্পী সত্ত্বাক আমি কোনো নিৰ্দিষ্ট পৰিসীমাৰ মাজত আবদ্ধ কৰি ৰাখিব নোৱাৰো, পৰিসীমাৰ সেই জেওৰা নথকাৰ বাবেই কিজানি তেওঁ সৰুৰে পৰাই সৃষ্টিশীলতাৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হৈছিল| আৰু সেই পৰিৱেশ পাইছিল নিজা ঘৰখনৰ পৰাই| শৈশৱতে হাতত তুলিকা তুলি বৰ্তমানলৈ তেওঁ এক সুকীয়া পৰিচয়ৰে অসমৰ লগতে ভাৰত কিম্বা বিশ্ৱৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত বিভিন্ন চিত্ৰপ্ৰদৰ্শনীৰে উদ্ভাষিত হৈ উঠা এজন বিশিষ্ট চিত্ৰশিল্পীৰূপে পৰিগণিত হৈছে| তেওঁ আন কোনো নহয় আমাৰ অসমৰ আৰু বৰ্তমান দিল্লীৰ নয়দাত স্থায়ীভাৱে বসবাস কৰা প্ৰখ্যাত চিত্ৰশিল্পী জিতেন হাজৰিকা|\nএই প্ৰখ্যাত চিত্ৰশিল্পী গৰাকীৰ জন্ম হৈছিল ১৯৩৬ চনত| সৰুৰে পৰাই তেওঁ বিভিন্ন সৃষ্টিশীল কৰ্ম ৰ জৰিয়তে নিজৰ প্ৰতিভাৰ স্বাক্ষৰ বহন কৰি আহিছে| আনুস্থানিক শিক্ষাৰ কথাৰে হাজৰিকা ১৯৬৩ চনত অসম অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়(গুৱাহাটী)ৰ পৰা ব্যৱহাৰিক অভিযন্ত্ৰা (Civil Engineering) ৰূপে সুখ্যাতিৰে উত্তীৰ্ণ হৈছিল| উল্লেখনীয় যে অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়ত ছাত্ৰ হিচাপে থাকোতে তেওঁ বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত প্ৰতিভাৰ স্ৱাক্ষৰ দাঙি ধৰিছিল| ইয়াৰ পিছতে ১৯৬৪ চনত সম্প্ৰতি শিল্পীৰূপে খ্যাতি অৰ্জন কৰা হাজৰিকা ভাৰতীয় সেনা বাহিনীত নিযুক্ত হয়, আৰু ১৯৯০ চনত কৰ্ণেলৰূপে চাকৰিৰ পৰা স্বেচ্ছামূলক ভাৱে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে, তেওঁৰ এই স্বেচ্ছামূলক অৱসৰৰ একমাত্ৰ কাৰণ আছিল তেওঁৰ শিল্পীসুলভ মনটো|\nইয়াৰ পিছৰ পৰাই তেওঁ অধিক সক্ৰিয়তাৰে সৃষ্টিশীল কৰ্মত মনোনিৱেশ কৰি চিত্ৰশিল্পৰ স’তে একাত্ম হৈ পৰি সম্প্ৰতি ছবি আঁকাটো তেওঁ পেছা হিচাপে গ্ৰহণ কৰিলে, যদিও সেই কাম কৰিবলৈ যাওতে যথেষ্ট পৰিমানে প্ৰত্যহ্বানৰ সন্মুখীন হ’ব লগাত পৰিছিল | তথাপি তেওঁ সেই প্ৰত্যহ্বানক নেওচি একাগ্ৰতাৰে ছবি আঁকা কামত নিজকে সমৰ্পিত কৰিলে|\nএইখিনিতে তেখেতৰ সৈতে হোৱা বাৰ্তালাপত প্ৰশ্ন কৰা হৈছিল আপুনি অঁকা ছবিসমূহৰ ক্ষেত্ৰত বিষয়স্তুৰ কোনো নিৰ্দিষ্টতা আছেনে? আপুনি আচলতে ছবিবোৰৰ মাজত কি বিচাৰি ফুৰে?\nতেওঁ উত্তৰত কৈছিল:-\n¡°I have possibilities, I know, but under which stone they lie buried I do not know,- said Albert Camus.\nআমি শিল্পীসকলে বুকুত অহৰ্ণিশে কঢ়িয়াই লৈ ফুৰো সৃষ্টিশীল মনটোক| ধৰি লোৱা শুকান সৰা পাতখিলাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি, আমাৰ চৌপাশেই প্ৰকৃতিৰ বৰ্ণময় বিভিন্ন ৰূপ আমি দেখিবলৈ পাওঁ। সেই দেখা পোৱা ৰূপবোৰ আমি এক বিশেষ ধৰণে চোৱাৰ চেষ্টা কৰোঁ | আৰু সেই চেষ্টাই এটি সুন্দৰ মুহূৰ্তৰ পৰিচয় বহন কৰে।\nঠিক সেই সময়খিনিতে আমাৰ কলাসুলভ মনটোত এই অভিনৱ উন্মেষ ঘটে| হয়তো একেখিনি কথা এজন কবিৰ ক্ষেত্ৰতো প্ৰযোজ্য হয়| কাৰণ এজন চিত্ৰশিল্পীয়ে অনুভৱৰ ৰং তুলিকাৰে অংকিত কৰে আৰু এজন কবিয়ে হৃদয়ৰ অনুভূতিক একো একোটা শব্দৰে তুলি কৰে|\nজিতেন হাজৰিকাই অংকিত কৰা ছবিসমূহৰ মাজত গভীৰ বাস্তৱবাদৰ ভাৱ সুন্দৰকৈ ফুটি উঠা দেখা যায়, বিশেষকৈ তেখেতে ছবিৰ মাজেৰে সাম্প্ৰাতিক সময়ৰ প্ৰতিচ্ছবিসমূহ দাঙি ধৰি চিত্ৰশিল্পক অনন্য মাত্ৰা প্ৰদান কৰাৰ লগতে জনসাধৰণৰ দ্বাৰা প্ৰভূত সমাদৃত হৈ আহিছে ।\nএইখিনিতে দেশে-বিদেশে বহুলভাৱে চৰ্চিত হোৱা তেওঁ অংকন কৰা ক্ষনচেৰেক চিত্ৰৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰিবলৈ বিচাৰিছো:-\nIn Seach Of Meaning, Heaven Be Praised, Love devine, we, Repose, My Mother, অন্যতম|\nতাৰ বাহিৰেও দেশৰ আগশাৰীৰ বিভিন্ন বাতৰি-কাকত, আলোচনী আদিতো তেওঁৰ ছবিৰ বিষয়ে প্ৰশংসিত মন্তব্য আগবঢ়াইছে, তাৰে ভিতৰত আমাৰ হাতত থাওকতে পৰা গোটখেৰেক আলোচনীৰ\nকিয়দাংশ উল্লেখ কৰিবলৈ বিচাৰিছো\nThe Hindustan Times নামৰ শীৰ্ষক বাততি কাকতত My Mother নামৰ প্ৰখ্যাত ছবিখনৰ সন্দৰ্ভত এইদৰে লিখিছিল:-\n“The rases Can be Shown much better onawoman’s face, but it Shringar or hasya.\nAnd woman in the dominant Theme in the Hazarika’s works.” ( মাৰ্চ ৪, ২০০৭)\nঠিক সেইদৰেই The Times Of Indiaত উল্লেখ কৰিছে :-\n“His canvases assume larger Than life proportions, The simplistic Themes cata-pulted to the limelight Through The Sheer genius of Treatment and balance of subject and style that takes on lyrical proportions”. ( অক্টোবৰ ৭, ২০০২)\nসঁচাকৈয়ে জিতেন হাজৰিকাই ছবিসমূহৰ মাজত এক নিখুঁত পৰিকল্পনা, গভীৰ পৰ্যবেক্ষণ শৈলী, আৰু ছবিসমূহ ফুটাই তুলিবৰ বাবে ৰং তুলিকাৰ সমন্বয়ৰে সামাজিক আৰু মানৱীয় দৃষ্টিৰে আলোকপাত কৰা দেখা যায়|\nশিল্পকলাৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ ন-ন চিন্তাৰে অনবদ্য অৱদান আগবঢ়াই অহা সৃষ্টিশীল কৰ্মত অহৰহ ব্যস্ত থকা জিতেন হাজৰিকা দেৱ আগুৱাই যাওক, দীৰ্ঘায়ু হওক আমি মন-প্ৰাণে তাকে কামনা কৰো|\nPosted by এন আনফিনিছড ষ্ট’ৰী..... at 23:25\nএন আনফিনিছড ষ্ট’ৰী.....\nনিজক বিচাৰি ফুৰাৰ অন্তহীন হাবিয়াস....\nপ্ৰেম ভালপোৱা আৰু কিছু অনুভূতি:-\nকবি নীলমণি ফুকন দেৱৰ বিষয়ে এক চমু আলোকপাত:-\nনতুন অসমীয়া বোলছবি ...ৰাগ... The Rhytham Of Love….. ৰ কথাৰে....\n:আকৌ এবাৰ ৰৈ যাওক সময়:\nইন্দ্ৰনীল গায়ন. Simple theme. Powered by Blogger.


Dehor Randhre Randhre (দেহ ৰন্ধ্ৰে ৰন্ধ্ৰে) | Lyrics In Assamese | Bhupen Hazarika | Assamese Lyrics - AssameseLyrical.com\nDehor Randhre Randhre (দেহ ৰন্ধ্ৰে ৰন্ধ্ৰে) | Lyrics In Assamese | Bhupen Hazarika\nDehor Randhre Randhre (দেহ ৰন্ধ্ৰে ৰন্ধ্ৰে) Lyrics In Assamese by Bhupen Hazarika, visit AssameseLyrical.com for more Assamese Lyrics\nSong: Dehor Randhre Randhre (দেহ ৰন্ধ্ৰে ৰন্ধ্ৰে)\nDehor Randhre Randhre Lyrics\nDehor Randhre Randhre Lyrics:---\nকথাঃ মোৰ জীৱন-ৰথ এবাৰ হঠাতে থমকি ৰৈছিল, এনেতে-\nগীতঃ দেহ ৰন্ধ্ৰে ৰন্ধ্ৰে তুলিলে শিহৰণ\nতোমাৰ ওঠৰ পৰশে,\nমোৰ ছন্দে ছন্দে উঠে প্ৰেমৰ সুবাস\nমন নাচে কিবা হৰষে।\nবিশ্ব বিজয়ী মোৰ বাটৰুৱা মন\nবাটেই আছিলে লগৰী,\nএজুপি তৰুৰ তলতে অলপ\nথমকিলে ৰথৰ চকৰি;\nতাতেই হঠাৎ তোমাৰ বুকুত\n(মোৰ) আনন্দাশ্ৰু বৰষে।।\nসৰ্বসত্তা মোৰ হ'ল ধন্য\nতুমি দিলাঁ মিঠা আশ্ৰয়\nতোমাৰ উদাৰতাৰ নলওঁ সুয়োগ\nস্মৃতি মাথোঁ ৰ'ব সঞ্চয়।\nঅঘৰীৰ ঘৰ জানো কাহানিবা হয়?\nআমাৰ মিলনো দেখোঁ, বৈধ নহয়!\nএই মিলন হওক চিৰ-বিৰহ প্ৰতীক\nঅনন্ত মিলন পিয়াসে।।\nAssamese Lyrics - AssameseLyrical.com: Dehor Randhre Randhre (দেহ ৰন্ধ্ৰে ৰন্ধ্ৰে) | Lyrics In Assamese | Bhupen Hazarika


যন্ত্ৰণাৰ মুহূৰ্তবোৰ পাৰহৈ (প্ৰীতিমা চাংমাই নেওগ) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nঅপূৰ্ব এই নদী ! নদীৰ পাৰত এথন নাও । ফুলেৰে সজ্জিত এই নাওখন তাই বাৰু ইমানদিনে দেখা নাছিল কিয় ? নাওখনত উঠাৰ লগে লগে ধীৰ-স্ৰোত নদীৰ বুকুত নাওখন ক্ৰমে আগুৱাই যাবলৈ ধৰিলে । যেন নদীৰ অনন্ত গতিয়ে তাইক লৈ যাব লক্ষ্যস্থান অভিমুখে । প্ৰত্যক্ষ কৰিলে নদীৰ দুয়োপাৰৰ বনবীথিকাত ফুলিছে অনেক ফুল । হঠাৎ স্ফটিক যেন পানীত নিজৰ প্ৰতিচ্ছবি দেখি আশ্চৰ্যত তাই তধা লাগি ৰ’ল । এইজনী তাইয়েনে ? বতাহত ঢৌ খেলা বগা ৰেচমী সাজ । লাজৰ আভা সনা গোলাপী গাল । অকস্মাৎ নদীৰ পাৰত খুন্দা খাই নাওখন ৰৈ গ’ল । মধুৰ হাঁহিৰে এক যৌৱন উচ্ছ্বসিত সুদৰ্শন যুৱকে দুহাত প্ৰসাৰী তাইলৈ চাই আছে । বিমূঢ় বিস্ময়ত তাই কৈ উঠিল – কোন তুমি !\nআ: কি হ’ল মোৰ ? কোনে মোক এই ঠাই পোৱালেহি ? আতংকত মানসী শিয়ৰি উঠিল । চকু দুটা বহলকৈ মেলি দিলে । এইয়া দেখোন নাগৰাজ্য ! তাইৰ চৌপাশে মৃতপ্ৰায় হৈ পৰি থকা ক’লা ক’লা সাপবোৰ ক্ৰমাৎ জীৱন্ত হৈ তাইক লক্ষ্য কৰি ফেঁট তুলি আহিছে । তাই দৌৰিব খুজিছে । অথচ দৌৰিব পৰা নাই । ভয়ত বিবৰ্ণ হৈ পৰিছে তাইৰ মুখ । চোঁচা মাৰি অহা প্ৰকাণ্ড সাপ এডালৰ সন্মুখত তাই আঁঠু কাঢ়ি বহি দিলে । চকু দুটা মুদি দুহাতেৰে মুখখন ঢাকি ধৰিলে । মুহূৰ্তৰ বাবে যেন মানসীয়ে নিজৰ অস্তিত্বকো পাহৰি পেলালে । প্ৰকাণ্ড সাপটোৱে তাইৰ ব্ৰহ্মতালুত দংশন কৰিবলৈ উদ্যত হৈছে । উহ: প্ৰচণ্ড যন্ত্ৰণা ! মাকে কোৱা তক্ষক আৰু পৰীক্ষিতৰ কাহিনীটোলৈ মনত পৰিল । কিন্তু ক’তা ! সাপটোৱে দেখোন তাইক ক্ৰমে আলফুলে মেৰাই যাবলৈহে ধৰিছে । সাপটোৰ শৰীৰৰ উত্তাপত তাই দেহত এটা মৃদু পুলক অনুভৱ কৰিলে । পৰম তৃপ্তিত মানসীয়ে আত্মসমৰ্পন কৰিলে নাগৰাজৰ আৱেষ্টনীত । ঘটনাটো তাইৰ কিবা নুবুজা সাঁথৰ যেন লাগিল ।……..\nউচ্চতৰ মাধ্যমিক চূড়ান্ত পৰীক্ষা । আটায়ে উত্তৰ লিখাত ব্যস্ত । মানসীয়ে অসহায়ভাৱে ইফালে সিফালে চালে । তাইৰহে উত্তৰবোৰ মনত নপৰে । ভয় আৰু উত্তেজনাত তাই কঁপিবলৈ ধৰিলে । মোৰ কি হৈছে । মই সকলো কথা পাহৰি গৈছোঁ কিয়, মই কোন ! মোৰ নাম কি !\nতাইৰ স্মৃতিশক্তি যেন ক্ৰমাৎ শেষ হৈ গৈছে । সৰ্বশৰীৰ ঘামত তিতি জুৰুলি-জুপুৰি হৈছে । দেহৰ সমস্ত শক্তি প্ৰয়োগ কৰি তাই চিঞৰি চিঞৰি কান্দিবলৈ ধৰিলে । কিন্তু ডিঙিৰপৰা এটাও শব্দ ওলাই নাহিল । …\nজিকাৰ মাৰি মানসী সাৰ পাই গ’ল । শৰীৰটো সঁচাকৈ ঘামত তিতি গ’ল । ঘপহকৈ উঠি বহিল । আন্ধাৰতো ঘড়ীটোৰ কাঁটাকেইডাল জিলিকি উঠিছে । তিনি বাজিবলৈ পোন্ধৰ মিনিট আছে । টেবুলত খেপিয়াই খেপিয়াই টৰ্চটো বিচাৰি আনিলে । ছে: বহুত পলম হ’ল । গাৰুটো দাঙি চালে । চিঠিখন তাতেই আছে । আজি বাৰু তাইৰ কেনেকৈ টোপনি আহিল । নি:শব্দে মাক-দেউতাকৰ কোঠাত সোমাল । শেষবাৰৰ বাবে মাক-দেউতাকৰ মুখখন চাবৰ বাবে আঁঠুৱাখনৰ ওচৰলৈ নিজৰ মুখখন চপাই নিলে ।\nমানসীৰ মনটো পাতল লাগিছে । তাইৰ বাবে আজিৰ পৰা কোনেও অশান্তি পাব নালাগে । এক অভূতপূৰ্ব মানসিক শান্তি লৈ তাই লক্ষ্যস্থান অভিমুখে যাত্ৰা কৰিলে । জোনাকী পৰুৱাৰ পোহৰত জিলিকি উঠিছে বাঁহতলীয়া বাট । সৰুতে জোনাকীবোৰৰ পিচে পিচে তাই আৰু ভায়েকে কিমান যে দৌৰিছিল । এক স্মৃতিকাতৰ অনুভৱে তাইক ক্ষন্তেক থমকি ৰবলৈ বাধ্য কৰালে । ডেৰ কিল’মিটাৰ বাট যাবলৈ প্ৰায় পঞ্চল্লিছ মিনিট লাগিব । তাই কোবাকুবিকৈ যাবলৈ আৰম্ভ কৰিলে ।……………..\nমানসীৰ বয়স আঠবছৰমান হৈছিল । হঠাৎ নিশা টোপনিৰপৰা উঠি মাকজনী বাহিৰলৈ ওলাই গৈছিল । বহুপৰলৈকে ঘুৰি অহা নাছিল । কেনেবাকৈ সাৰ পাই মানসীয়ে ‘মা’ ,‘মা’ কৈ চিঞৰি উঠিছিল । দেউতাকে মাকক বিচাৰি বিচাৰি অৱশেষত গোহালি ঘৰৰ কাষৰ আমজোপাৰ তলত আৱিষ্কাৰ কৰিছিল । মানুহজনী হেনো জঠৰ হৈ আমজোপাৰ তলতে ৰৈ আছিল । পিচদিনাখন গোটেই গাঁওখনতে কথাটো বিয়পি পৰিল । খবৰ কৰিবলৈ অহা মানুহে মানসীহঁতৰ ঘৰখন ভৰি পৰিছিল । গাঁওখনৰ বেছিভাগ মানুহে বুঢ়া-ডাঙৰীয়াই লগ লোৱা বুলিয়েই ডাঠি কৈছিল । হয় হয় । নহ’লেনো মানুহজনী মাজনিশাখন আমগছজোপাৰ তল পায়গৈনে ? দেউতাকে ক’ৰপৰা জানো টাবিজ এটা আনি মাকক কঁকালত পিন্ধাইছিলহি । তাৰপিচতো মাকজনীৰ উৎপাতখন কমিল জানো । মানুহে মাকলৈ বগলীয়ে মাছ চোৱাদি চায় । মানসীয়ে ভয়তে মাকৰ কাষ চপা নাছিল । বহুদিনলৈ । ঘৰখনৰ বয়বস্তুৰ ষাঠি শতাংশই মাকে দলিয়াই ভাঙি নোহোৱা কৰিলে । কেতিয়াবা আক’ “কি গতি হ’ব ঐ” বুলি ৰাউচি জুৰি কান্দিবলৈ ধৰে । দেউতাক, আইতাকহঁতে বহু ঠাইত চোৱা-চিতাও কৰালে । “ভকতৰ দোষ লাগিল” বুলি অনেক সকাম-নিকামো কৰিলে । ওহোঁ ! কোনোপধ্যেই মানুহজনী সুস্থ হৈ নুঠিল । মানসীৰ মনত আছে মোমায়েকে আহি এদিন মাকক চহৰৰ বিখ্যাত মানসিক চিকিৎসকজনৰ ওচৰলৈ লৈ গৈছিল । তাৰ পিচত কেনেকৈ জানো মাকজনী সুস্থ হৈ উঠিল । মানসীৰ মনত নাই । মোমায়েকহঁতে কোৱা শুনিছিল মাকৰ হেনো গাভৰু কালতো এবাৰ এনে হৈছিল । তাইৰ উচ্চতৰ মাধ্যমিক পৰীক্ষাৰ সময়তে মাকৰ অসুখটোৱে পুনৰ উক্ দিছিল । অৱশ্যে সেইবাৰ মাক নিজে নিজে সুস্থ হৈছিল । সুস্থ অৱস্থাত থাকোঁতে মাকে তাইক প্ৰায়ে কৈছিল – “মাজনী তই ডাক্তৰ হ’ব লাগিব । মোৰ বেমাৰটো তইয়ে ভাল কৰিব লাগিব ।” ডাক্তৰ হোৱাৰ সপোনটো মাকেই তাইৰ মনত গুজি দিছিল । সপোনৰ শিপাবোৰে খামুচি ধৰি আছিল তাইৰ বুকুত । কিন্তু মানসীয়ে আশা কৰা মতে পৰীক্ষা ভাল কৰিব নোৱাৰিলে । সপোনটোৱে ঠন্ ধৰিব নোৱাৰিলে । মাথোঁ তাইৰ বুকুৰ মাজত হালি থাকিল সপোনৰ সোঁৱৰণি।\nমানসীৰ বিয়াখনো সুকলমে হৈ গৈছিল । সহপাঠী সহকৰ্মী অসীম বৰুৱাৰ সৈতে । দুয়ো একেখন কলেজৰে প্ৰবক্তা । শাৰীৰিক মানসিক পৰিশ্ৰমৰ ফলত মাকৰ বেমাৰটোৱে উক্ দিয়ে বুলি দেউতাক মোমায়েকহঁতে মনে মনে শংকিত হৈ আছিল । অৱশ্যে তেনেধৰণৰ একো নঘটাত আটায়ে স্বস্তিৰ নিঃশ্বাস পেলাইছিল । বিয়াৰ তৃতীয় দিনা । ন-কইনা চাবলৈ মানুহ আহিব । মানসী খৰধৰকৈ গা-ধোৱা ঘৰত সোমালগৈ । সংকোচ আৰু উগুল-থুগুল অনুভৱে নতুন ঘৰখনত প্ৰতিমুহূৰ্ততে মানসীক আছন্ন কৰি ৰাখিছিল । তাই অনুভৱ কৰিছিল অসীমৰ বাহিৰে অপৰিচিত প্ৰতিযোৰ চকুৱে যেন তাইক তন্ন তন্নকৈ নিৰীক্ষণ কৰিছিল । গা-ধোৱা ঘৰৰ দুৱাৰৰ হুকটো টানকৈ মাৰিহে মানসীয়ে নিৰাপদ অনুভৱ কৰিলে । তথাপি দুৱাৰখন জোৰেৰে হেঁচি চালে । খোলখাই যাবনেকি ? শৰীৰৰ পৰা এপদ এপদকৈ কাপোৰবোৰ খুলি দিলে । এনেকৈ নাঙঠ হৈ তাই যদি বাহিৰলৈ যায় । হঠাৎ তাইৰ হাঁহি উঠি গ’ল । গা-ধোৱা ঘৰৰ ভিতৰতে তাই হিঁ হিঁ কৈ হাঁহিবলৈ ধৰিলে । ক্ৰমে অস্বাভাৱিক হাঁহিৰ শব্দই বিয়াঘৰ ৰজনজনাই গ’ল । অসীমে বাহিৰৰ পৰা দুৱাৰত ঢকিয়াবলৈ ধৰিলে । অৱশেষত গা-ধোৱা ঘৰৰ দুৱাৰ ভাঙিহে তাইক উলিয়াব লগা হ’ল । সেইদিনাই আবেলি শহুৰৰ ঘৰৰ মানুহে মানসীক ঘৰত থৈ গ’লহি ।\nতাৰপিচত । নিৰাময়ৰ সেই একেই ব্যৱস্থা । চোৱা-চিতা, সকাম-নিকাম, বেজ-ডাক্তৰ ইত্যাদি । আজি ছয়-সাতমাহে বিভিন্ন ধৰণৰ ঔষধবোৰ খাই খাই মানসী ভাগৰি পৰিছে । অতি শক্তিশালী টোপনি অহা টেবলেট খাইয়ো তাইৰ টোপনি নধৰে । মাকে জোৰ-জৱৰদস্তী খুৱাবলৈ আহে । তাইৰ মাকলৈকে ভীষণ খং উঠে । নিষ্ঠুৰভাৱে তাই মাকক গালি পাৰে – “মোৰ কি দোষ আছিল কোৱা, মা ! তোমাৰ বাবেই মই ভুগিব লগা হৈছে । তোমাৰ মগজুৰ পৰা মোৰ মগজুলৈ সংক্ৰমিত হোৱা ৰোগটোৰ বাবেই অসীমৰ ঘৰৰ মানুহে মোক ‘পাগলী’ আখ্যা দিলে ।” ভাতৰ কাঁহীখন “নাখাওঁ যা” বুলি মাকৰ মুখলৈকে দলিয়াই দিয়ে । মাজে মাজে তাই সম্পূৰ্ণ সুস্থ হয় । হতাশা আৰু বিষাদে তাইৰ দেহ-মন অৱশ কৰি তোলে । মৌন হৈ পৰে মানসী । মাক-দেউতাকৰ মুখলৈ চাবলৈ মন নাযায় । ক’বৰ মন যায় – “তোমোলোকেতো মোকেই জন্ম দিম বুলি ভবা নাছিলা । মাথোঁ বৈবাহিক জীৱনৰ অমৃতময় মুহূৰ্ত উপভোগ কৰিছিলা । ফলশ্ৰুতিত উত্তৰাধিকাৰীসূত্ৰে লাভ কৰিলোঁ তোমাৰ অসুখটো । অসীমহঁতৰ ঘৰখনে তাইক কেতিয়াও স্বীকাৰ নকৰে । বংশলৈ কালিমা নানে । যৌৱনজালিৰ এচমকা পোহৰাই তোলা অসীমৰ জীৱনৰ পৰাও তাই অপসাৰিত হৈছে । তোমালোকৰ দৈনন্দিন জীৱনৰ অশান্তিৰ কাৰণো মই হ’ব নোৱাৰোঁ । আজি মোৰ জীৱন এক অন্ধকাৰ পথত উপনীত হৈছে; য’ত পোহৰৰ লেখমাত্ৰাও চিন নাই । অপবাদৰ আঘাতত নিঠৰ হৈ পৰিল মোৰ সাঁচতীয়া সপোনৰ অনুভূতি । মই কিদৰে জীয়াই থাকোঁ । তাতোকৈ উত্তম, নিঃসংগ দিশহাৰা চৰাইৰ দৰে কটোৱা এই জীৱন শেষ হৈ যাওক ।”\nমাক-দেউতাকলৈ ক্ষমা খুজি তাই চিঠি এখন লিখিলে । তাইৰ অবিহনেও মাক-দেউতাকে ভায়েকৰ সতে শান্তিৰে থাকিব পাৰিব । শান্তিপুৰ চাহ বাগিছাৰ পৰা নিশা বাৰ বজাৰ সংকেত শুনাৰ লগে লগে তাই ঘৰৰ পৰা ওলাই যাব । সিদ্ধান্তটো লোৱাৰ পিচত ভীষণ ভাল লাগিল । মৃত্যু উৎসৱত যেন উৎফুল্লিত হৈ উঠিল তাইৰ মন । সম্পূৰ্ণ সুস্থ অনুভৱ কৰিলে । টেবুলত থকা ঔষধ সোপা খিৰিকীৰে বাহিৰলৈ দলিয়াই দিলে । বিচনাখনতে বাগৰি বাগৰি মাক-দেউতাক আৰু ভায়েকৰ টোপনি অহালৈ বাট চালে । মুহূৰ্ততে তাই সকলো চিন্তা চেতনাৰপৰা মুক্ত অনুভৱ কৰিলে । ক্ৰমে যেন তাইৰ পাৰ্থিৱ চেতনা লুপ্ত হৈ আহিল ।\nতিনি বজাত সাৰ পাইহে তাই আচৰিত হ’ল । অতদিনে টোপনি নহা মানুহজনীয়ে আজি বাৰ বজাৰ সংকেতো নুশুনিলে । চাৰি বজাত পোহৰেই হ’ব । ……….\nনদীখন পাবলৈ মাত্ৰ এক ফাৰ্লংমান বাট আছে । ৰাজহুৱা মৰিশালিখননো কেতিয়া পাৰ হৈ আহিল গমকে নাপালে । আনকালে দিনে-পোহৰেও মৰিশালিখনৰ কাষেদি আহিলে কিবাখন লাগে । এক অপাৰ্থিৱ শিহৰণে আজি তাইক সাহসী কৰি তুলিছে । চৌপাশৰ পৰিৱেশৰ কথা পাহৰি সমগ্ৰ দুঃসহ যন্ত্ৰণা বুকুত বান্ধি অনুভূতিবোৰ গচকি গচকি মাথোঁ নদীখনক লক্ষ্য কৰি তাই আগবাঢ়ি গৈ থাকিল । বাৰিষাৰে চপ্-চপীয়া হৈ থকা নদীখন তাই ৰিণিকি ৰিণিকি দেখিলে । জোনৰ অন্তিম পোহৰত চিকমিকাই আছে নদীৰ পানী । তাইৰ মনটো নাচি উঠিল । এক দুৰ্বাৰ আকৰ্ষণে, নদীখনে চুম্বকৰ দৰে মানসীক টানি নিছে । বহুদূৰৈৰপৰা যেন তাই নদীখনত জপিয়াই দিব । আহঃ ! অপূৰ্ব সুখকৰ মুহূৰ্ত । মৃত্যুৰ পৰ্যবেক্ষণো ইমান উপভোগ্য হ’ব পাৰেনে ? মানসীয়ে কেতিয়াও কল্পনা কৰা নাছিল । চেন্দেলযোৰ খুলিলে । কাষতে টৰ্চটো থলে । দেউতাকৰ মৰমৰ টৰ্চটো । একচেকেণ্ডো বিলম্ব নকৰি জাপ মাৰি দিলে নদীৰ বুকুত ।\nগভীৰ শান্তি আৰু চৰম প্ৰাপ্তিত চকু দুটা মুদি দিলে । সাঁতুৰিব তাই নাজানে । চিন্তা নাই । তৎক্ষণাত তললৈ যাব । তাৰপিচত । শেষ । নদীৰ কোবাল সোঁতে তাইক উটুৱাই নিবলৈ ধৰিলে । এবাৰ সোঁফালে, এবাৰ বাঁওফালে । হোলোকা-হোলোকে পানী খাবলৈ ধৰিলে । তথাপি তাই ডুব নাযায় কিয় ? হাত দুখনো লৰচৰ কৰা নাই । উহঃ তাই নমৰে কিয় ? মানসীয়ে ভৰি জোকাৰিবলৈ ধৰিলে । দেহটো এবাৰ পানীৰ তললৈ গৈছে, এবাৰ ওপৰলৈ গৈছে । কি যন্ত্ৰণা । হঠাৎ ওপৰলৈ ওলাওঁতে অস্পষ্টকৈ দেখিলে মানুহ এজনীয়ে দীঘল বাঁহ এডাল তাইৰ ফালে ঠেলি দিছে । প্ৰচণ্ড যন্ত্ৰণাত হাত দুখন মেলি তাই চিঞৰি উঠিল – “বচোৱা, বচোৱা ।” বাঁহডালত আঙুলিটো লগা যেন পাই তাই জোৰেৰে খামুচি ধৰিলে ।\n“পানী বেচি খোৱা নাই ।” “কোনে বচালে ?” “নদীত কাঠ ধৰিবলৈ অহা নেপালী মানুহ এজনীয়ে ।” “মাকৰ বাদে আটাইবোৰ ওলাই যাওক । জিৰণি ল’বলৈ দিয়ক ।” টুকুৰা-টুকুৰ শব্দবোৰ কাণত পৰিল । বুজিব নোৱাৰিলে তাই ক’ত আছে । ভৰিৰ আঙুলিকেইটাত এটা উষ্ম পৰশ পাই চকুকেইটা লাহেকৈ মেলিবলৈ চেষ্টা কৰিলে । কি পৰিস্থিতিত তাই হস্পিতেলৰ এই বিচনাখন পালেহি মনত পেলাবলৈ যত্ন কৰিলে । একো কথাই মনত নপৰিল । মাথোঁ অনুভৱ কৰিলে এক তীব্ৰ যন্ত্ৰণাৰ পৰা যেন তাই মুক্ত হ’ল । মুখৰ ভিতৰতে উচ্চাৰণ কৰিলে “মা !” শীৰ্ণ দুহাতেৰে তাইৰ ভৰিৰ আঙুলি টানি টানি বহি আছে তাইৰ দুখুনী মাকজনী । মাকৰ নিস্তেজ সকৰুণ মুখখন দেখি মানসীৰ বুকুখন হমহমাই গ’ল । চকু দুটা ভৰি আহিল । সৰুতে তাইৰ অসুখ হওঁতে অনিদ্ৰা অনাহাৰে মাকজনী তাইৰ কাষত বহি থাকিছিল । চম্পাৱতীৰ সাধু কৈ কৈ তাইক টোপনি যাবলৈ বাধ্য কৰিছিল । সপোনত তাই প্ৰায়ে সেই সৰ্প কোঁৱৰক দেখিছিল । মাকৰ বিবৰ্ণপ্ৰায় মুখখনলৈ চাই এক অপৰাধবোধত মানসীৰ শোক উথলি উঠিল – “কিমান লাঞ্চনা-গঞ্জনা সহ্য কৰিও, কিমান মুমূৰ্ষু মুহূৰ্ত পাৰ কৰিও তুমি মমতাৰে উজ্জ্বল হৈ আছা । তোমাৰ ধৈৰ্যৰ সাধনা আৰু সন্তুষ্টিৰ অভ্যাস অথলে যাবলৈ নিদিওঁ মা । তুমিয়েই মোক আকৌ সপোন দেখুৱাবা । জীৱনৰ নতুন সপোন । যি সপোনে ভৰাই তুলিব পাৰে মোৰ শূন্য বুকু । দিব পাৰে জীৱন গঢ়াৰ অদম্য প্ৰেৰণা । তুমিয়েই মোৰ বুকুত বোৱাই দিবা অশ্ৰু অভিজ্ঞতাৰে সিক্ত এখন দৃঢ় সংকল্পৰ নদী । যি নদীৰ পলসে প্ৰেৰণা দিব, আনন্দ দিব । যন্ত্ৰণাৰ মাজতো জীয়াই থকাৰ মধুৰ আনন্দ ” ।\n← বিয়াঘৰ (প্ৰতিম প্ৰতাপ বৰুৱা)\nকবি (-\tনিবেদিতা হাজৰিকা ) →\nনিয়ৰৰ ফুল – নীতালি শৰ্মা দত্ত।


পাণ মছলা বিক্ৰী কৰা দুই ভাতৃৰ বিচনাৰ পৰা উদ্ধাৰ ৬.৩১ কোটি টকা | Asom Live 24\nপাণ মছলা বিক্ৰী কৰা দুই ভাতৃৰ বিচনাৰ পৰা উদ্ধাৰ ৬.৩১ কোটি টকা\nকেন্দ্ৰীয় জিএছটি বিভাগৰ এটা দলে পাণ মছলাৰ ব্যৱসায় কৰা দুই ভাতৃৰ বিচনাৰ তলৰ পৰা ৬.৩১ কোটি টকা উদ্ধাৰ কৰিছে৷ জিএছটি ফাঁকিৰে এই বৃহৎ পৰিমাণৰ ধন নিজ গৃহৰ বিচনাৰ তলত মজুত ৰাখিছিল দুই ভাতৃয়ে৷\nকেন্দ্ৰীয় জিএছটি বিভাগৰ এটা দলে যোৱা ১২ এপ্ৰলিত উত্তৰ প্ৰদেশৰ দুই ভাতৃ জগত গুপ্তা আৰু প্ৰদীউ গুপ্তাৰ বাসগৃহত তালাচী চলাই এই বৃহৎ পৰিমাণৰ নগদ ধনখিনি উদ্ধাৰ কৰে৷ দলটোৱে ভাৰতীয় ষ্টেট বেংকৰ পৰা তিনিটা টকা গণনা কৰা মেচিন আনি উক্ত ধনখিনি গণি শেষ কৰে৷\nদলটোৱে প্ৰকাশ কৰা অনুসৰি উত্তৰ প্ৰদেশৰ কাণপুৰৰ জগত গুপ্তা আৰু প্ৰদীপ গুপ্তাই পাণ মছলাৰ ব্যৱসায় কৰে৷ তেওঁলোকে কৰ জিএছটি ফাঁকি দি এই বৃহৎ পৰিমাণৰ ধনখিনি বিচনাৰ তলত লুকুৱাই ৰাখিছিল৷\nলগতে পঢ়ক কি জঘন্য! ৰক্ষা নপৰিল বন্যপ্ৰাণী গুঁই, চাৰি লোকে কৰিলে উপৰ্যুপৰি গণধৰ্ষণ\nচিজিএছটি আয়ুক্ত সোমেশ তিৱাৰীয়ে এক প্ৰেছ বিজ্ঞপ্তিত জনায় যে দুয়োজন ভাতৃৰ ঘৰৰ পৰা ৬,৩১,১১,৮০০ টকাৰ নগদ ধন উদ্ধাৰ কৰা হৈছে। গুপ্তা ভাতৃদ্বয়ৰ কাৰখানাৰ পৰা প্ৰায় ১৫.২ কুইণ্টল পাণ, ছয় বস্তা ধঁপাত, ৯৫ কিলোগ্ৰাম ওজনৰ পেকিং ৰোল, ১৩,৭০০ মোনা পাণ মছলা আৰু ৩৮,০০০ মোনা ধঁপাতো উদ্ধাৰ কৰা হয়।\nবিভাগে গুপ্তা ভাতৃদ্বয়ৰ ঘৰৰ পৰা দুয়া মোবাইল আৰু এটা লেপটপো জব্দ কৰি তদন্ত প্ৰক্ৰিয়া অব্যাহত ৰখা বুলিও প্ৰকাশ কৰিছে৷\nলগতে পঢ়ক অন্ধ্ৰ প্ৰদেশৰ ৰাসায়নিক কাৰখানাত ভয়ংকৰ বিস্ফোৰণ; নিহত ৬, আহত ১৩\nদলটোৱে গুপ্তা ভাতৃদ্বয়ৰ সম্পৰ্কীয় ক্ৰমে ৰামঅৱতাৰ গুপ্তা, মহাদেৱ গুপ্তাৰ বাসগৃহতো তালাচী চলায়৷\nকেন্দ্ৰীয় জিএছটি দলটোৱে কাণপুৰৰ বিৰহানা ৰোডত অৱস্থিত প্ৰতিষ্ঠানটোৰ পৰামৰ্শদাতা কীৰ্তি শংকৰ ওৰফে শ্যামু শুক্লাৰ কাৰ্যালয়তো তালাচী চলায়। গুপ্তা ভাতৃদ্বয়ে কাণপুৰৰ নয়াগঞ্জৰ ব্যৱসায়ীসকলৰ পৰা কেঁচা সামগ্ৰী ক্ৰয় কৰি সামগ্ৰীবোৰ হামিৰপুৰ আৰু ইয়াৰ চাৰিওফালৰ গ্ৰাম্য অঞ্চলত বিক্ৰী কৰা আহিছিল।\nTags: asom live 24assam ka tazza khabarassam live 24axom live 24axom live 24 digitalbest news channel in assamBest news channel of assamBest News Portal in AssamCGSTgst\n‘দ্য কাশ্মীৰ ফাইলছ’ কিয় নাচালে বলিউদৰ জনপ্ৰিয় শিল্পী চুনু নিগমে?\nঅৱশেষত সম্পন্ন হ’ল ৰণবীৰ-আলিয়াৰ বহু প্ৰত্যাশিত বিবাহ


পুত্ৰ প্ৰেম মূল: মুন্সী প্ৰেমচন্দৰ "পুত্ৰ-প্ৰেম" অনুবাদ: মিতালী নাৰায়ণি - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nপুত্ৰ প্ৰেম মূল: মুন্সী প্ৰেমচন্দৰ “পুত্ৰ-প্ৰেম” অনুবাদ: মিতালী নাৰায়ণি\nচৈতন্যদাস বাবুৱে অৰ্থশাস্ত্ৰৰ বিতং অধ্যয়ন কৰিছিল; আৰু কেৱল অধ্যয়ন কৰাই নহয় বাস্তৱ জীৱনত তাৰ যথোপযুক্ত প্ৰয়োগো কৰিছিল৷ পেছাত তেওঁ উকীল আছিল, দুই-তিনিখন গাঁৱত তেওঁৰ জমিদাৰীত মাটি-বাৰীও আছিল, বেংকতো কিছু ধন আছিল৷ এই সকলোবোৰ অৰ্থশাস্ত্ৰৰ পৰা আহৰণ কৰা জ্ঞানৰে ফল আছিল৷ যেতিয়া ক’ৰবাত কিবা খৰছ কৰাৰ কথা ওলায় তেতিয়া তেওঁৰ মনত স্বভাৱগতভাৱে এটা প্ৰশ্নৰ উদয় হয়- “ইয়াৰ পৰা মোৰ নিজৰ কিবা উপকাৰ হ’ব নে আন কোনো মানুহৰ হ’ব?” যদি দুয়োৰে ভিতৰত কাৰো একো উপকাৰ নহয় তেতিয়া তেওঁ বৰ নিৰ্দয়ভাৱে সেই খৰছৰ মুদা মাৰিছিল৷ অবাবত খৰছ কৰাটোক তেওঁ বিষৰ দৰে জ্ঞান কৰিছিল৷ অৰ্থশাস্ত্ৰৰ সিদ্ধান্তসমূহ তেওঁৰ জীৱন-স্তম্ভস্বৰূপ হৈ পৰিছিল৷\nবাবু চাহাবৰ দুজন ল’ৰা আছিল৷ ডাঙৰজনৰ নাম প্ৰভুদাস আৰু সৰুজনৰ নাম শিৱদাস৷ দুয়ো কলেজত পঢ়ি আছিল৷ দুয়োৰে মাজত মাথোঁ এটা বছৰৰ ব্যৱধান আছিল৷ দুয়ো বুদ্ধিমান আৰু যোগ্য যুৱক আছিল৷ কিন্তু প্ৰভুদাসলৈ পিতাকৰ চেনেহ অধিক আছিল৷ সি খুব উদ্যমী ল’ৰা আছিল আৰু পিতাকে তাৰ পৰা যথেষ্ট আশা কৰিছিল৷ তেওঁ তাক উচ্চশিক্ষাৰ বাবে ইংলেণ্ডলৈ পঠিয়াবলৈ বিচাৰিছিল৷ তাক বেৰিষ্টাৰ ৰূপে দেখাটো তেওঁৰ জীৱনৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ অভিলাষ আছিল৷\nকিন্তু বিধিৰ বিপাকত প্ৰভুদাসৰ বি.এ. পৰীক্ষাৰ পাছত জ্বৰ উঠিল৷ ডাক্তৰসকলে চিকিৎসা আৰম্ভ কৰিলে৷ এমাহলৈ প্ৰতিদিনে ডাক্তৰ চাহাবৰ অহা-যোৱা চলিল, কিন্তু জ্বৰ হ’লে নকমিল৷ আন এজন ডাক্তৰে চিকিৎসা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে, কিন্তু তাৰ পৰাও একো লাভ নহ’ল৷ প্ৰভুদাস দিনে দিনে শুকাই খীণাই যাবলৈ ধৰিলে৷ উঠা-বহা কৰিবলৈয়ো তাৰ গাত বল-শক্তি নোহোৱা হ’ল৷ আনকি, পৰীক্ষাত প্ৰথম শ্ৰেণী পাই উত্তীৰ্ণ হোৱা শুভ সংবাদটো শুনাৰ পাছতো তাৰ মুখত আনন্দৰ কোনো লেখ দেখা নগ’ল৷ সি সদায় গভীৰ চিন্তাত নিমগ্ন হৈ থকা হ’ল৷ জীৱনটো তাৰ বোজা যেন লাগিবলৈ ধৰিলে৷ এদিন চৈতন্যদাসে ডাক্তৰক সুধিলে – এয়া আকৌ কেনে কথা, দুমাহ হৈ গ’ল আৰু এতিয়ালৈ যে দৰৱে কোনো গুণ দিয়া নাই?\nডাক্তৰ চাহাবে সন্দেহজনকভাবে উত্তৰ দিলে – মই আপোনাক অনিশ্চয়তাত ৰাখিবলৈ বিচৰা নাই৷ মোৰ সন্দেহ হৈছে যে এয়া টিউবাৰকুল’চিচ৷\nচৈতন্যদাসে অস্থিৰভাবে সুধিলে- যক্ষ্মা?\nডাক্তৰ – হয়৷ তাৰেই সকলোবোৰ লক্ষণে দেখা দিছে৷\nতেওঁ যেন কিবা বিস্ময়কৰ কথাহে শুনিলে ঠিক তেনে এক অবিশ্বাসৰ ভাবেৰে চৈতন্যদাসে সুধিলে – যক্ষ্মা হৈছে?\nডাক্তৰে আফচোচ কৰি ক’লে – এই ৰোগবিধ খুব সন্তৰ্পণে শৰীৰত প্ৰৱেশ কৰে৷\nচৈতন্যদাস – মোৰ বংশততো কাৰোৱে এই ৰোগ নাছিল৷\nডাক্তৰ – লগ-বন্ধুৰ পৰাও এই বীজাণু আহিব পাৰে৷\nকেইমুহূৰ্তমান চিন্তা কৰাৰ পাছত চৈতন্যদাসে মাত দিলে – এতিয়া কি কৰা উচিত?\nডাক্তৰ – দৰৱ খুৱাই থাকক৷ এতিয়ালৈকে হাওঁফাওত ক্ৰিয়া কৰা নাই৷ এওঁৰ ৰোগ নিৰাময় হোৱাৰ আশা আছে৷\nচৈতন্যদাস – আপোনাৰ মতে কেতিয়ালৈ দৰৱে কাম কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিব?\nডাক্তৰ – নিশ্চয়তাৰে একো ক’ব নোৱাৰি৷ কিন্তু তিনি-চাৰিমাহমানত তেওঁ আৰোগ্য হৈ যাব৷ জাৰকালি এই ৰোগবিধৰ জোৰ কমি যায়৷\nচৈতন্যদাস – সুস্থ হৈ উঠাৰ পাছত পঢ়া-শুনাত পৰিশ্ৰম কৰিব পাৰিবনে?\nডাক্তৰ – মানসিক পৰিশ্ৰম কৰাৰ জোখাৰে ক’তনো আৰু ইমান শক্তিশালী হ’ব পাৰিব!\nচৈতন্যদাস – কোনোবা ‘চেনেট’ৰিয়াম’ (পাহাৰত থকা স্বাস্থ্যকেন্দ্ৰ)লৈ পঠিয়াই দিলে কেনে হয়?\nডাক্তৰ – অতি উত্তম৷\nচৈতন্যদাস – তেতিয়া সি সম্পূৰ্ণকৈ সুস্থ হৈ উঠিবনে?\nডাক্তৰ – হ’ব পাৰে, কিন্তু এই বেমাৰটোক দমন কৰি ৰাখিবলৈ এওঁক মানসিক পৰিশ্ৰমৰ পৰা দূৰত ৰখাই ভাল হ’ব৷\nচৈতন্যদাসে নিৰাশভাবে ক’লে – তেনেহ’লেতো ইয়াৰ জীৱনটোৱে নষ্ট হৈ গ’ল৷\nজহকালি অতিবাহিত হ’ল৷ বাৰিষাৰ দিন আহিল, প্ৰভুদাসৰ অৱস্থা দিনে দিনে বেয়াৰ ফালে ঢাল খালে৷ সি শুই শুই এই ৰোগৰ বিষয়ে নামজ্বলা ডাক্তৰসকলে আগবঢ়োৱা ব্যাখ্যাসমূহ পঢ়ি থাকে আৰু তেওঁলোকৰ অভিজ্ঞতাৰ লগত নিজৰ অৱস্থাৰ তুলনা কৰি থকা হ’ল৷ প্ৰথম কিছুদিনততো সি বাৰুকৈয়ে অস্থিৰ-ব্যাকুল হৈ পৰিছিল৷ দুই-চাৰিদিন অৱস্থাটো অলপ ভালে থাকিলে কিতাপ পঢ়া আৰম্ভ কৰে আৰু বিলাত যাত্ৰাৰ আলোচনা কৰিবলৈ ধৰে৷ আকৌ দুই-চাৰিদিন জ্বৰৰ কোপ বাঢ়িলে তাৰ জীৱনৰ প্ৰতি নিৰাশা বাঢ়ি যায়৷ কিন্তু কেইমাহমানৰ পাছত এই ৰোগৰ পৰা মুক্ত হোৱাটো কঠিন বুলি যেতিয়া তাৰ বিশ্বাস হ’ল তেতিয়া সি জীৱনৰ চিন্তা এৰি পেলালে; পথ্যাপথ্যৰ বাচ-বিচাৰ নকৰা হ’ল, পৰিয়ালৰ মানুহৰ চকুত ধূলি মাৰি ঔষধবোৰ মাটিত পেলাই দিয়া হ’ল আৰু বন্ধু-বান্ধৱৰ সৈতে আড্ডা দি, সময় কটাই মনটোক ভাল লগাবলৈ ধৰিলে৷ যদি কোনোবাই তাৰ স্বাস্থ্য বিষয়ক কিবা সোধে সি বিৰক্ত হৈ আনফালে মুখ ঘূৰায়৷ তাৰ ভাব-ভংগীত এক শান্তিময় উদাসীনতা আহিছিল আৰু কথা-বতৰাতো দাৰ্শনিক ভাবধাৰা ফুটি উঠিছিল৷ সি লোক-ৰীতি আৰু সামাজিক প্ৰথাবোৰৰ বিষয়ে খুব নিৰ্ভীকভাবে আলোচনা কৰিছিল৷ য’ত পৰিণামটো জ্ঞাত তাত এইদৰে ধনৰ অপব্যয় কৰি কি লাভ বুলি বাবু চৈতন্যদাসৰ মনটো শংকাত ৰৈ ৰৈ কঁপি উঠে যদিও পুত্ৰ স্নেহ আৰু মানুহৰ অপবাদৰ ভয়ত ধৈৰ্য ধৰি তেওঁ দৰৱ-জাতিৰ ব্যৱস্থা কৰি আছে৷\nজাৰকালিৰ বতৰ আছিল৷ চৈতন্যদাসে পুতেকৰ মূৰ শিতানৰ ফালে বহি থকা ডাক্তৰ চাহাবলৈ প্ৰশ্নবোধক দৃষ্টিৰে চাই আছিল৷ যেতিয়া ডাক্তৰ চাহাবে থাৰ্মোমিটাৰেৰে তাপমান জুখি চকীত বহিলে তেতিয়া চৈতন্যদাসে সুধিলে – এতিয়াতো জাৰ পৰিল৷ আপুনি কিবা পাৰ্থক্য দেখিছেনে?\nডাক্তৰ – মুঠেও দেখা নাই৷ বৰঞ্চ বেমাৰটো আৰু বেছি দুৰূহ হৈ গৈ আছে৷\nচৈতন্যদাসে কঠোৰ মাতেৰে সুধিলে – তেন্তে জাৰৰ দিনত বেমাৰ ভাল হৈ যাব বুলি আপোনালোকে মোক কিয় ফুচুলাই ৰাখিছিল? এইদৰে আনৰ সৰলতাৰ সুযোগ লৈ নিজৰ স্বাৰ্থ সিদ্ধি কৰাটোৱে যদি কাৰোবাৰ উদ্দেশ্য তেন্তে তেনে উদ্দেশ্যক কেতিয়াও মহান বুলি ক’ব নোৱাৰি৷\nডাক্তৰে নম্ৰস্বৰত ক’লে – এনেবোৰ অৱস্থাত আমি কেৱল অনুমানহে কৰিব পাৰোঁ আৰু অনুমান সদায় শুদ্ধ নহ’বও পাৰে৷ আপোনাৰ কষ্ট হোৱা বুলি বুজিছোঁ, কিন্তু বিশ্বাস কৰক আপোনাক ফুচুলাই ৰখাৰ মোৰ কোনো অভিপ্ৰায় নাছিল৷\nশিৱদাস বহুদিনৰ মূৰত বন্ধত ঘৰলৈ আহিছিল৷ সেইসময়তে সি কোঠালিটোত প্ৰৱেশ কৰিলে আৰু ডাক্তৰক ক’লে – পিতাই কিমান কষ্ট পাইছে সেয়া আপুনি নিজে অনুমান কৰিব পাৰিছে৷ যদি তেওঁৰ কথাত বেয়া পাইছে তেন্তে তেওঁক ক্ষমা কৰি দিব৷\nচৈতন্যদাসে সৰু পুতেকৰ ফালে স্নেহপূৰ্ণ দৃষ্টিৰে চাই ক’লে – তুমি ইয়ালৈ অহাৰ কি প্ৰয়োজন আছিল? মই তোমাক কিমানবাৰ কৈছোঁ যে ইয়ালৈ নাহিবা৷ কিন্তু তুমি দেখোন ধৈৰ্য ধৰিবই নোৱাৰা!\nশিৱদাসে লাজ পাই ক’লে – মই এতিয়াই যাম৷ আপুনি খং নকৰিব৷ মই মাথোঁ ডাক্তৰ চাহাবক ইয়াকে সুধিবলৈ আহিছিলোঁ যে ককাইদেউৰ বাবে এতিয়া কি কৰা উচিত!\nডাক্তৰ চাহাবে ক’লে – এতিয়া মাথোঁ এটাহে উপায় আছে৷ এওঁক ইটালীৰ কোনোবা ‘চেনেট’ৰিয়াম’লৈ পঠিয়াই দিয়া উচিত৷\nচৈতন্যদাসে সচকিত হৈ সুধিলে – কিমান খৰছ হ’ব?\nডাক্তৰ – বেছিতকৈ বেছি তিনি হাজাৰ৷ গোটেই বছৰটো থাকিব লাগিব৷\nচৈতন্যদাস – তাৰ পৰা যে সম্পূৰ্ণ আৰোগ্য হৈ আহিব তাৰ কিবা নিশ্চয়তা আছেনে?\nডাক্তৰ – নাই৷ সাধাৰণ বেমাৰ-আজাৰতে একো কথা নিশ্চয়তাৰে ক’ব নোৱাৰি, তাতে আকৌ এয়াতো এটা ভয়ংকৰ ৰোগ৷\nচৈতন্যদাস – ইমান খৰছ-পাতি কৰাৰ পাছতো যেনেকৈ গৈছিল তেনেকৈয়ে তাৰ পৰা ঘূৰি আহে যদি?\nডাক্তৰ – তেন্তে সেয়া ঈশ্বৰৰ ইচ্ছা৷ আপুনি অন্ততঃ সান্ত্বনা পাব যে আপুনি এওঁৰ বাবে যিখিনি কৰিব পাৰি, সকলোখিনি কৰিলে৷\nমাজনিশালৈ প্ৰভুদাসক ইটালীলৈ পঠিওৱা প্ৰস্তাৱটোৰ ওপৰত বাদ-বিবাদ চলি থাকিল৷ চৈতন্যদাসৰ যুক্তিটো আছিল, এটা আনুমানিক আৰু অনিশ্চিত পৰিণামৰ বাবে তিনি হাজাৰ টকা খৰছ কৰাটো বুদ্ধিমানৰ কাম নহয়৷ শিৱদাসে তেওঁৰ সৈতে সহমত পোষণ কৰিলে৷ কিন্তু সিহঁতৰ মাকে দৃঢ়তাৰে এই কথাৰ বিৰোধ কৰি আছিল৷ অৱশেষত মাকৰ তিৰস্কাৰত লাজ পাই শিৱদাসে মাকৰ পক্ষ ল’লে আৰু বাবু চাহাব অকলশৰীয়া হ’ল৷ তপেশ্বৰীয়ে যুক্তি-তৰ্কৰ শৰণ ল’লে৷ গিৰিয়েকৰ সৎ আচাৰ-আচৰণ, সৎ ভাববোৰৰ ওপৰত আলোকপাত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিলে৷ ধন-সম্পত্তিৰ নশ্বৰতা বিষয়ক প্ৰবাদ-প্ৰবচনবোৰ গাই শুনালে৷ এইবোৰ যুক্তি-তৰ্কৰ অস্ত্ৰৰে কাম নিসিজাত শেষত তাই কান্দিবলৈ ধৰিলে৷ বাবু চাহাব এই অশ্ৰুধাৰাৰ প্ৰহাৰত ধৰাশায়ী হৈ পৰিল৷ শেষত এইদৰে তেওঁ পৰাজয় স্বীকাৰ কৰিলে – হ’ব বাৰু, নাকান্দিবাচোন! তুমি যি বিচাৰিছা সেয়ে হ’ব৷\nতপেশ্বৰী – তেন্তে কেতিয়া?\nচৈতন্যদাস – টকা-সিকিকেইটা হাতলৈ আহিবলৈতো দিয়া৷\nতপেশ্বৰী – তেন্তে ইয়াকে নোকোৱানো কিয়, যে তোমাৰ পঠিয়াবলৈকে মন নাই?\nচৈতন্যদাস – পঠিয়াবলৈয়ে বিচাৰিছোঁ, কিন্তু এতিয়া একেবাৰে হাত খালী৷ তুমি নাজানা নেকি?\nতপেশ্বৰী – বেংকততো টকা আছে? সম্পত্তিওতো আছে? দুই-তিনি হাজাৰ টকাৰ যোগাৰ কৰাটো কিনো ইমান কঠিন কাম?\nচৈতন্যদাসে ঘৈণীয়েকলৈ এইদৰে চালে যেন তাইক গিলিহে পেলাব! আৰু এক মুহূৰ্তৰ পাছত ক’লে – একেবাৰে সৰু ল’ৰা-ছোৱালীৰ দৰে কথা কৈ আছা৷ ইটালীত একো সঞ্জীৱনী ৰাখি থোৱা নাই যে তৎক্ষণাতে কিবা চমৎকাৰ হৈ যাব৷ তাতো কেৱল ভাগ্য পৰীক্ষা কৰোৱাৰ দৰেহে হ’ব যেতিয়া সাৱধানেৰে আগবাঢ়িম৷ পূৰ্বপুৰুষৰ সঞ্চিত সম্পত্তি আৰু জমা থকা টকা-পইচা এনেকৈ কোনো অনিশ্চিত ফলৰ আশাত শেষ কৰিব নোৱাৰি৷\nতপেশ্বৰীয়ে ভয়ে ভয়ে ক’লে – কিন্তু তাৰেতো আধাভাগ প্ৰভুদাসৰো?\nবাবুচাহাবে তিৰস্কাৰ কৰি ক’লে – আধা নহয়, তাক মই সৰ্বস্ব দি দিলোঁহেঁতেন, যদিহে তাৰ পৰা মই কিবা আশা কৰিব পাৰিলোঁহেঁতেন, সি বংশৰ মৰ্যাদা আৰু ঐশ্বৰ্য বঢ়াব পাৰিলেহেঁতেন আৰু এতিয়া তাৰ নামত খৰছ কৰা টকাকেইটাৰ পৰিণামস্বৰূপে সি কিবা এটা কৰি দেখুৱাব পাৰিলেহেঁতেন! কেৱল আবেগৰ বান্ধত পৰি মই টকা খৰছ কৰিব নোৱাৰোঁ৷\nতপেশ্বৰী অবাক হৈ পৰিল৷ জয়ী হৈয়ো তাই হাৰি গ’ল৷\nএই প্ৰস্তাৱৰ ছমাহৰ অন্তত শিৱদাসে বি.এ. পাছ কৰিলে৷ চৈতন্যদাস বাবুৱে তেওঁৰ জমিদাৰীৰ কিছু মাটি বন্ধকত থৈ আইন পঢ়িবৰ নিমিত্তে তাক ইংলেণ্ডলৈ পঠিয়ালে৷ তাক বোম্বাইলৈ তেওঁ নিজে আগবঢ়াই থৈ আহিল৷ তাৰ পৰা ওভটাৰ বাটত তেওঁৰ মন-মগজুত ভৱিষ্যতৰ লাভৰ আশাই জলমলাই আহিল৷ তেওঁ ঘূৰি অহাৰ এসপ্তাহ পাছত দুৰ্ভগীয়া প্ৰভুদাসে নিজৰ উচ্চাভিলাষবোৰ সামৰি পৰলোকলৈ গমন কৰিলে৷\nচৈতন্যদাসে মণিকৰ্ণিকা ঘাটত তেওঁৰ ইষ্ট-কুটুম্বৰ সৈতে বহি চিতাৰ জুইকুৰালৈ চাই আছিল৷ তেওঁ চকুৰে অহৰহ অশ্ৰুধাৰা নিগৰি আছিল৷ এটি ক্ষণৰ বাবে অৰ্থ-শাস্ত্ৰৰ সূত্ৰবোৰে পুত্ৰ-প্ৰেমকো চূৰ্ণ-বিচূৰ্ণ কৰি পেলাইছিল৷ সেই শোকাকূল সময়তো তেওঁৰ মনে কল্পনা কৰিবলৈ ধৰিলে যে, ইটালীলৈ গৈ কিজানি প্ৰভুদাসৰ ৰোগ সম্পূৰ্ণকৈ নিৰাময় হ’লহেঁতেন! হায় হায়! মই তিনিহাজাৰ টকাৰ কথা ভাবিলোঁ আৰু পুত্ৰৰত্নক হেৰুৱাই পেলালোঁ৷ এই ভাবনাই বাৰে বাৰে তেওঁক সচকিত কৰি তোলে আৰু গ্লানি, শোক আৰু অনুতাপে তেওঁক ক্ষত-বিক্ষত কৰে৷ এই অনুতাপে ৰৈ ৰৈ তেওঁৰ হৃদয় দগ্ধ কৰিবলৈ ধৰিলে৷ তেওঁৰ এই অন্তৰ্দ্বন্দ্বৰ পোৰণি জ্বলি থকা চিতাগ্নিতকৈ কম নাছিল৷ অকস্মাৎ সানাইৰ সুৰ এটি তেওঁৰ কাণত পৰিল৷ ওপৰলৈ মূৰ তুলি তেওঁ দেখিলে যে এখন সাঙীৰ লগে লগে এদল মানুহ আহি আছে৷ তেওঁলোক সকলোৱে ঢোল বজাই, গীত গাই, ফুল ছতিয়াই ছতিয়াই আহি আছিল৷ ঘাট পাই তেওঁলোকে সাঙীখন নমালে আৰু চিতা সাজিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে৷ তেওঁলোকৰ মাজৰ পৰা এজন যুৱক আহি চৈতন্যদাসৰ ওচৰত থিয় হ’লহি৷ বাবু চাহাবে সুধিলে – কোনটো চুবুৰীত থাকা?\nযুৱকজনে উত্তৰ দিলে – আমাৰ ঘৰ দেহাত জিলাত৷ এওঁৰ কালি সন্ধিয়া দেহাৱসান হ’ল৷ এওঁ আমাৰ পিতা আছিল৷ আমি ইয়ালৈ খুব কমকৈ আহোঁ, কিন্তু “মোক মণিকৰ্ণিকা ঘাটলৈ লৈ যাবি” – এয়ে পিতাৰ শেষ ইচ্ছা আছিল৷\nচৈতন্যদাস – এই সকলোবোৰ মানুহ তোমাৰ লগত আহিছে?\nযুৱক – হয়, পিছে পিছে আৰু কিছু মানুহ আহি আছে৷ কমেও এশজনমান মানুহ আহিছে৷ ইয়ালৈ আহোঁতে কেইবাশও টকা খৰছ হ’ল; কিন্তু মনতে ভাবিছোঁ, বৃদ্ধ পিতৃৰ মুক্তিৰ দ্বাৰ খোল খাই গ’ল৷ ধননো আৰু কিয় লাগে?\nচৈতন্যদাস – তেওঁৰ কি বেমাৰ হৈছিল?\nযুৱকজনে যেন নিজৰ কোনো আত্মীয়ৰ লগতহে কথা পাতি আছে তেনেকৈয়ে বৰ সৰলতাৰে কথা পাতি আছিল – কি বেমাৰ হৈছিল কোনেও একো ধৰিব নোৱাৰিলে৷ নেৰানেপেৰাকৈ জ্বৰ উঠি আছিল৷ শুকাই-খীণাই হাড়ে-ছালে লগ লাগি গৈছিল৷ চিত্ৰকূট, হৰিদ্বাৰ, প্ৰয়াগ সকলো ঠাইলৈ লৈ গ’লোঁ৷ বেজসকলে যি যি কৰিবলৈ কৈছিল একো বাকী নাৰাখিলোঁ৷\nসেইসময়তে যুৱকজনৰ লগত অহা এজন মানুহ আহি তাত উপস্থিত হ’ল আৰু ক’লে – চাহাব, এনেয়ে কোৱা কথা নহয়, নাৰায়ণে পুত্ৰ সন্তান দিলে এনেকুৱা সন্তানে দিব লাগে৷ ই টকা-পইচাৰ প্ৰকৃত মূল্য বুজি পাইছে৷ ঘৰৰ সকলো জমাধন পিতাকৰ দৰৱ-জাতিৰ নামত উৎসৰ্গ কৰিলে৷ মাটি-বাৰী পৰ্যন্ত বেচিলে, কিন্তু কাল-ব্যাধৰ আগত মানুহৰনো কি শকতি!\nযুৱকে গদগদ সুৰেৰে ক’লে – দাদা, টকা-পইচা হাতৰ মলি৷ কেতিয়া আহে, ক’লৈ যায় একো ঠিক নাই; কিন্তু এবাৰ গ’লে মানুহ আৰু ঘূৰি নাহে৷ আয়ুসত চাউল থাকিলে উপাৰ্জন কৰি খাম৷ কিন্তু এতিয়া অন্ততঃ মনটোত এই উদ্বিগ্নতা নাথাকিব যে হায়, পিতাৰ বাবে এইটো নকৰিলোঁ, সেই বৈদ্যজনৰ ওচৰলৈ নিনিলোঁ, নিয়াহ’লে জীয়াই থাকিলেহেঁতেন! আনকি মোৰ এনে হৈছিল যে কোনোবাই যদি আমাৰ সকলো ঘৰ-দুৱাৰ নিজৰ নামত লিখাই লোৱাৰ বিনিময়ত পিতাৰ মুখৰে দুটা শব্দও উলিয়াব পাৰে তেন্তে তাকে হওক! এই মায়া-মোহৰ নামেই জীৱন, অন্যথা ইয়াতনো কি আছে? ধনতকৈ প্ৰিয় প্ৰাণ, প্ৰাণতকৈয়ো প্ৰিয় সততা৷ আপোনাক সঁচাকৈ কৈছোঁ বাবু চাহাব, যদি পিতাৰ বাবে মোৰ সাধ্যত থকা কিবা কৰিবলৈ ৰৈ গ’লহেঁতেন তেন্তে আজি মই কন্দাৰ যোগ্যও হৈ নাথাকিলোঁহেঁতেন! নিজৰ হৃদয়ে নিজকে ধিক্কাৰ দি থাকিলেহেঁতেন! এই মুহূৰ্তত মোৰ নিজৰ মুক্তিৰ বাট মোৰ বাবে এক বৃহৎ বোজাৰ দৰে যেন এনে অনুভৱ হ’লহেঁতেন! তেওঁৰ আত্মাই সুখ আৰু শান্তিত থাকিলে মোৰ সকলোফালে কল্যাণেই হ’ব৷\nচৈতন্যদাস বাবুৱে তল মূৰকৈ কথাখিনি শুনি আছিল৷ এটা এটা শব্দই তেওঁৰ হৃদয়ত শেলে বিন্ধা দি বিন্ধিলে৷ উদাৰতাৰ এই আলোকত তেওঁ নিজৰ হৃদয়ৰ দীনতা, শূন্যতা, জড়তা অত্যন্ত ভয়ংকৰভাবে দেখা পালে৷ প্ৰভুদাসৰ অন্ত্যোষ্টিক্ৰিয়া-সংস্কাৰত তেওঁ যেতিয়া হাজাৰ হাজাৰ টকা খৰছ কৰি পেলালে তেতিয়া তেওঁৰ মন-মগজুত এই যুৱকজনৰ ঘটনাটোৱে কিমান প্ৰভাৱ পেলাইছিল তাৰ ধাৰণা কৰিব পৰা হ’ল৷ তেওঁৰ সন্তাপিত হৃদয়ে শান্তি লাভ কৰাৰ বাবে একমাত্ৰ এই উপায়টোৱে ৰৈ গৈছিল৷\n← অবোধ — নিমিষা ফুকন সোণোৱাল\nএটি ফোন কল আৰু আমি শিক্ষকবোৰ —বিনীতা দত্ত →\nঅন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়া (মূল:ইংৰাজী-ৰাস্কিন বণ্ড) অনুবাদ – ননী চহৰীয়া বৰা


লীল বাহাদুৰ চেত্ৰী - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n১ মাৰ্চ ১৯৩৩\nনেপালী ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা, ১৯৮৭\nজগদম্বা শ্ৰী পুৰস্কাৰ, ২০১৬\nলীল বাহাদুৰ চেত্ৰী এগৰাকী ভাৰতীয় সাহিত্যিক। অসমৰ গুৱাহাটীত জন্মগ্ৰহণ কৰা লীল বাহাদুৰ চেত্ৰীয়ে নেপালী ভাষাত সাহিত্য ৰচনা কৰে। তেওঁ আৰ্য বিদ্যাপীঠ মহাবিদ্যালয়ৰ অৰ্থনীতি বিভাগৰ প্ৰাক্তন মুৰব্বী অধ্যাপক। ১৯৮৭ চনত তেওঁৰ উপন্যাস ব্ৰহ্মপুত্ৰকো ছেও ছাওৰ বাবে নেপালী ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰিছিল। তেওঁৰ আন এখন উপন্যাস বাচীন নেপালৰ ত্ৰিভুৱন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পাঠ্যক্ৰমত অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে। ২০১৬ চনত তেওঁৰ নেপালী ভাষা আৰু সাহিত্যলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে নেপালৰ জগদম্বা শ্ৰী পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছিল। ২০২০ চনত ভাৰত চৰকাৰে সাহিত্য আৰু শিক্ষাক্ষেত্ৰত তেওঁৰ অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ভাৰতৰ চতুৰ্থ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।\n3.1 চুটি গল্প সংকলন\n3.2 প্ৰবন্ধ সংকলন\n১৯৩৩ চনৰ ১ মাৰ্চ তাৰিখে গুৱাহাটীৰ পুলিচ ৰিজাৰ্ভত লীল বাহাদুৰ চেত্ৰীৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ প্ৰেম বাহাদুৰ চেত্ৰী আৰু মাতৃ পৱিত্ৰ দেৱী। তেওঁ প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা শ্বিলঙৰ জেল ৰ'ড বেংগলী হাইস্কুল, গোৰ্খা পাঠশালা আৰু শ্বিলং গৰ্ভমেণ্ট হাইস্কুলত গ্ৰহণ কৰিছিল। তাৰপিছত তেওঁ ১৯৫৬ চনত গুৱাহাটীৰ কটন কলেজৰ পৰা অৰ্থনীতি বিভাগত সন্মানসহ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। তাৰ দুবছৰ পিছত অৰ্থাৎ ১৯৫৮ চনত তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা অৰ্থনীতি বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।\nকাহিলে নাফুকনে গাথ', ২০১৪\nআসাম মা নেপালী ভাষা ৰা তয়েছক' ছাৰহ' গাৰহ', ১৯৬১\nচুৰু ক চুৰু, ১৯৮৭\nশিৱ স্তুতি, ১৯৪৯\nব্ৰহ্মপুত্ৰকো ছেও ছাওৰ বাবে নেপালী ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা, ১৯৮৭\n↑ "Gorkhapatra". Gorkhapatra. Archived from the original on 2013-12-14. https://web.archive.org/web/20131214074655/http://www.gorkhapatra.org.np/detail.php?article_id=33784&cat_id=10। আহৰণ কৰা হৈছে: 2012-08-20.\n↑ Kunda Dixit. "Not lost in translation". Nepali Times. http://www.nepalitimes.com/issue/383/Review/14397। আহৰণ কৰা হৈছে: 2012-08-20.\n↑ "Ram Lal Joshi wins Madan Puraskar, Assam-based Lil Bahadur Chettri gets Jagadamba Shree". The Himalayan Times. 20 September 2016. https://thehimalayantimes.com/nepal/joshi-wins-madan-puraskar-chhetri-jagadamba-shree/। আহৰণ কৰা হৈছে: 26 January 2020.\n↑ "Padma Vibhushan for Mary Kom, Padma Bhushan for SC Jamir, Padma Shri for 13 others from Northeast". NENOW. 25 January 2020. https://nenow.in/north-east-news/padma-vibhushan-for-mary-kom-pama-bhushan-for-sc-jamir-padma-shri-for-13-others-from-northeast.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 26 January 2020.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=লীল_বাহাদুৰ_চেত্ৰী&oldid=304338"ৰ পৰা অনা হৈছে\nনেপালী ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী\nএই পৃষ্ঠাখন ২০ অক্টোবৰ, ২০২১ তাৰিখে ১৯:৪৩ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


Punjab National Bank: PNB-ৰ গ্রাহকৰ বাবে বাম্পাৰ খবৰ! একাউণ্ট থাকিলেই সম্পূৰ্ণ ২ লাখ টকাৰ সুবিধা punjab-national-bank-or-pnb-gives-rupees-two-lakh-benefit-to-the-jandhan-account-holder-hb– News18 assam\nHome » photogallery » lifestyle »Punjab National Bank: PNB-ৰ গ্রাহকৰ বাবে বাম্পাৰ খবৰ! একাউণ্ট থাকিলেই সম্পূৰ্ণ ২ লাখ টকাৰ সুবিধা\nPunjab National Bank: PNB-ৰ গ্রাহকৰ বাবে বাম্পাৰ খবৰ! একাউণ্ট থাকিলেই সম্পূৰ্ণ ২ লাখ টকাৰ সুবিধা\nBhai Dooj 2021|Punjab National Bank|PNB Jandhan Account: এই বেংকত একাউণ্ট থাকিলেই লাভ কৰিব সুবিধা\n| November 06, 2021, 16:08 IST\nপাঞ্জাৱ নেচনেল বেংকত একাউণ্ট থাকিলেই বিৰাট লাভ গ্ৰাহকৰ। বেংকৰ গ্ৰাহকে এই ডাঙৰ সুবিধা লাভ কৰিব বেংকৰ ফালৰ পৰা।\nযদি কোনো ব্যক্তিৰ পাঞ্জাৱ নেচনেল বেংকত জনধন একাউণ্ট আছে, সেই ব্যক্তিয়ে ২ লাখ টকাৰ বীমাৰ সুযোগ লাভ কৰিব।\nলগতে অন্য কিছু সুবিধাও গ্ৰাহকৰ বাবে বেংকে আগবঢ়াইছে।\nPNB Rupay Jandhan Card থকা সকলো গ্ৰাহকে ২ লাখ টকাৰ দুৰ্ঘটনাৰ বীমা লাভ কৰিব।\nগ্ৰাহকৰ বাবে আছে আন এক ডাঙৰ সুবিধা। গ্ৰাহকে বেচিক চেভিংচ একাউণ্টক জনধন একাউণ্টলৈ স্থানান্তৰ কৰিব পাৰে। যিসকল গ্ৰাহকৰ হাতত Jan Dhan Accouts আছে, তেওঁলোকে বেংকৰ ফালৰ পৰা RuPay PMJDY কাৰ্ড লাভ কৰিব।\nবীমাৰ টকা কিদৰে দাবী কৰিব পাৰে? এই আঁচনিৰ অন্তৰ্গত ব্যক্তিগত দুৰ্ঘটনা পলিচী যদি দুৰ্ঘটনা দেশৰ বাহিৰতো হয়, তথাপিও সুবিধা লাভ কৰিব। আদালতৰ নিৰ্দেশত মৃত ব্যক্তিৰ আইনী উত্তৰাধিকাৰীয়ে মৃত্যুৰ পিছত এই সকলো টকা লাভ সুবিধা গ্ৰহণ কৰিব পাৰিব।


নিখিল-ভাৰ্গৱৰ দ্বৈত যুঁটিৰ "চিনাকী সুৰ" য়ে লগাইছে খলকনি, আকৰ্ষিত শ্ৰোতাঃ | Rupaliparda.com\nএটা গীতে কেতিয়া পূৰ্ণতা লাভ কৰে বাৰু? হয়, এই প্ৰশ্নটো আপোনাকে কৰিছোঁ। আপুনি এটা গীতক কেতিয়া নিজৰ প্ৰিয় লিষ্টখনত অন্তৰ্ভূক্ত কৰে বাৰু? আচলতে, এটা সংগীত নিজেই নিজৰ মাজত পূৰ্ণ। আমি প্ৰায় এটা গীতৰ কথা আৰু তাৰ সৈতে সাঙুৰ খাই থকা সুন্দৰ তথা সাৱলীল সুৰ-সংগীত সমূহক লৈ ব্যস্ত হৈ থাকোঁ। শেহতীয়াকৈ, এনে এক সুন্দৰ গীতেৰে ৰাইজৰ কাষ চাপিছে নৱপ্ৰজন্মৰ এটা প্ৰতিভাৱান দল। শ্ৰোতা-দৰ্শকৰ মাজত চলি থকা সচৰাচৰ কিছু অনুভূতি-অনুভৱ, আমাৰ জীৱনৰ নেপথ্যত বাজি থকা প্ৰকৃতিৰ সুৰ, থলুৱা কিছু বাদ্যযন্ত্ৰৰ লগত নতুনত্বৰ সংমিশ্ৰণেৰে শেহতীয়াকৈ এটা গীতক মুকলি কৰি দিছে এওঁলোকে। গীতটিৰ নাম হৈছে “চিনাকী সুৰ”। আমাৰ অসম খন হিয়া জুৰ পেলোৱা বিনন্দীয়া প্ৰকৃতিৰে পৰিপূৰ্ণ, আমি প্ৰায়ে প্ৰকৃতিৰ সুন্দৰতাৰ মাজত নিজক হেৰুৱাই আকৌ এবাৰ নিজকেই বিচাৰিবলৈ প্ৰয়াস কৰোঁ। বাস্তৱ জীৱনৰ কৃত্ৰিমতাক পাহৰি জিৰণি ল’বলৈ বিচাৰোঁ এই প্ৰকৃতিৰ মাজতেই। প্ৰকৃতিৰ সুৰবোৰ আমাৰ প্ৰিয় হোৱাৰ সমান্তৰালকৈ ই আমাৰ বাবে চিনাকী সুৰ। সদ্যমুক্তিপ্ৰাপ্ত এই “চিনাকী সুৰ” শীৰ্ষক গীতটি এই প্ৰকৃতিক লৈয়ে নিৰ্মিত। অসমৰ বঙাইগাঁও জিলাৰ পাহাৰ-পৰ্বতৰ সুন্দৰতাক লৈ এই গীতটিৰ ভিডিঅ’ প্ৰস্তুত কৰি উলিওৱা হৈছে। অৱশ্যে, কোৱা বাহুল্য যে এই গীতটিয়ে মুক্তি লাভৰ পিছতেই শ্ৰোতা-দৰ্শকৰ বহুল সমাদৰ লাভ কৰাত সক্ষম হৈছে।\n“চিনাকী সুৰ” এই গীতটি নিজ হৃদয়স্পৰ্শী শব্দৰে গুঠিছে বুদ্ধজ্যোতি বেজবৰুৱাই। লগতে, গীতটিত দ্বৈতভাৱে সুৰ আৰু কণ্ঠদান কৰিছে ভাৰ্গৱ ওজাপালিৰ লগতে নিখিল জ্যোতি শৰ্মাই। নৱপ্ৰজন্মৰ মাজত জনপ্ৰিয় এই দুই নামৰ অনুৰাগীৰ শাৰীটো ক্ৰমশ দীঘলীয়া যে হৈ গৈ আছে সেয়া আচলতে একাষাৰে কৈ দিলেও অতিৰঞ্জিত নহ’ব। তেওঁলোকে বৰ্তমানলৈ যিসমূহ প্ৰকল্প ৰাইজ মাজলৈ উলিয়াই দিছে, সেই আটাইবোৰতে জনসাধাৰণৰ আকৰ্ষণ সন্নিৱিষ্ট হৈ আছে। গীতটিত ভিডিঅ’গ্ৰাফী কৰিছে চেম মানস বৰ্মণে। আপুনি যদিহে গীতটি উপভোগ কৰিছে তেতিয়াহ’লে নিশ্চয় অনুভৱ কৰিব পাৰিব যে বঙাইগাঁও জিলাখন কিমান সুন্দৰ প্ৰকৃতিৰে পৰিপূৰ্ণ। নিখিল জ্যোতি শৰ্মাৰ ব্যক্তিগত ইউটিউব চেনেলত মুক্তিপ্ৰাপ্ত এই গীতটিৰ প্ৰডাকচন মেনেজাৰৰ দায়িত্বত আছে অৰ্ণৱ কুমাৰ দে’। ড্ৰোনৰ দায়িত্ব পালন কৰিছে লাডেনে। উঠি অহা প্ৰজন্মৰ বহু যুৱক-যুৱতীৰ প্ৰতিভাই ইতিমধ্যে আপ্লুত কৰিছে জনসাধাৰণক। কোনোৱে যদি নতুনৰ আৱিষ্কাৰ কৰিছে আনহাতে কোনোৱে আকৌ লুপ্ত হ’বলৈ ধৰা বিষয়বোৰক আকৌ এবাৰ সাধাৰণজনৰ মাজলৈ উভতাই আনিছে; মুঠতে অবিৰত ধাৰাত চলি থকা এই সাংস্কৃতিক ক্ষেত্ৰখনে নিৰৱচ্চিন্ন ভাৱে কৰিছে নিজ কাম। দৰ্শক-শ্ৰোতাক কেৱল মাত্ৰ মনোৰঞ্জন প্ৰদান কৰি আমোদ দিয়াই নহয়; সম্প্ৰতি নৱপ্ৰজন্মৰ সৃষ্টিত অন্তৰ্ভূক্ত জ্ঞানকো হৃদয়ংগম কৰিছে বহু সচেতন লোকে। সংগীত ক্ষেত্ৰখনৰ বিষয়ে যদিও ক’বলৈ যাওঁ তেনেহ’লে ইয়াত প্ৰতিটো দিনত একোটা নতুন সৃষ্টি হৈছে।\nবুদ্ধৰ কথাৰে নিখিল আৰু ভাৰ্গৱৰ আন বহু প্ৰকল্পৰ মুক্তিৰ আশা প্ৰকাশ কৰিছে এতিয়া সংগীতপ্ৰেমী ৰাইজে। তেওঁলোকক আটাইকে এই ৰূপালীপৰ্দা পেজটোৰ তৰফৰ পৰা আমি জনাইছোঁ অলেখ অযুত শুভকামনা।\nAssamese Music Assamese Singer Assamese Song Assamese songs Bhargav Ojapali Nikhil Jyoti Sarma Sinaki Xur\nঅসমীয়া মণিপুৰী কথাৰ সংমিশ্ৰণেৰে এটি নতুন প্ৰেমৰ গীত অঞ্জু পাঞ্চি আৰু ৰেপাৰ অভিষেকৰ কণ্ঠৰেঃ\nনতুনৰ সৈতে নতুন হৈ আগবাঢ়িছে অসমীয়া সংগীত ক্ষেত্ৰখন। প্ৰতিদিনেই একোটা নতুন গীতৰ মুক্তি আৰু এই মুক্তিপ্ৰাপ্ত গীতসমূহত নতুন বিষয়বস্তু একোটাই জনসাধাৰণক আকৰ্ষণ কৰিছে। অসমীয়া সংগীত ক্ষেত্ৰখন যথেষ্ট বিশাল; ইয়াত ইজনৰ পিছত...\nJollywood NewsCelebrity TalksInterviewsLatest News\n“এই ভোকটো মৃত্যুৰ আগমুহূৰ্তলৈ প্ৰয়োজনবোধ কৰোঁ”- টীম OLaCrazy\nবিজ্ঞানভিত্তিক এই সময়ছোৱাত জনসাধাৰণক কিছু বিনোদনৰ অৱকাশ দিয়াটো বৰ জৰুৰী হৈ পৰিছে। সম্প্ৰতি সময়ছোৱাৰ যান্ত্ৰিকতাৰ মাজত জীৱনপ্ৰণালী অব্যাহত ৰখা একোজন ব্যক্তিবিশেষক হহুঁৱাটো বৰ কষ্টকৰ হৈ পৰিছে। তাৰ মাজতো একাংশই নিজ...\nআৱেগসনা বৰষুণ জাকক লৈ ৯ চেপ্টেম্বৰত আচুৰ্য্য বৰপাত্ৰৰ “বৰষুণ”-\nএটি নতুন লুকৰ সৈতে আৰু এটি নতুন গীতৰ সৈতে আপোনালোকৰ মাজলৈ আহি আছে জনপ্ৰিয় কন্ঠশিল্পী আচুৰ্য্য বৰপাত্ৰ। বিগত বহু দিনৰ পৰা তেওঁৰ আহিবলগীয়া এই গীতটিক লৈ চৰ্চা চলা দেখিবলৈ পোৱা গৈছিল। তেওঁ নিজেও বিভিন্ন পোষ্ট যোগে গীতটিৰ...


অনুৰাধা ৰায় - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nএই প্ৰবন্ধটোক অৰুন্ধতী ৰায় নামৰ প্ৰবন্ধৰ সৈতে খেলি-মেলি নকৰে যেন।\nঅনুৰাধা ৰায় (ইংৰাজী: Anuradha Roy) এগৰাকী ভাৰতীয় ঔপন্যাসিক, সাংবাদিক আৰু সম্পাদক। তেওঁ 'এন এটলাছ অৱ ইমপছিব'ল লঙিং' (২০০৮), 'দ্য ফল্ডেড আৰ্থ' (২০১১), 'শ্লিপিং অন জুপিটাৰ' (২০১৫) আৰু 'অল দ্য লাইভচ্ ৱুই নেভাৰ লিভড্' নামৰ চাৰিখন উপন্যাস লিখিছে।\n4 বঁটা আৰু সম্মান\n১৯৬৭ চনত, কলকাতাত ৰায়ৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ দেউতাক এজন ভূ-বিজ্ঞানী আছিল আৰু ৰায়ে তেওঁৰ শৈশৱৰ প্ৰাৰম্ভিক সময়খিনি দেউতাকৰ সৈতে ভাৰতৰ গাঁওসমূহত ক্ষেত্ৰ অধ্যয়ন কৰি কটাইছিল। অসুখৰ বাবে অৱসৰ লৈ দেউতাক যেতিয়া হায়দৰাবাদলৈ গ'ল, ৰায়ে তেতিয়া তেওঁৰ শৈশৱৰ বাকী সময়খিনি তাৰ ব্যক্তিগত স্কুলত অধ্যয়ন কৰি কটালে। প্ৰেচিডেন্সি কলেজত তেওঁ ইংৰাজী সাহিত্য অধ্যয়ন কৰিছিল, তাৰপিছত কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সৈতে তেওঁ সংযুক্ত হয় আৰু কেব্ৰিজ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ 'নিউ হল'ৰপৰা তেওঁ ইংৰাজীত দ্বিতীয়টো স্নাতক ডিগ্ৰী- 'দ্য ইংলিচ ট্ৰাইপজ' লাভ কৰে।\nৰায় আৰু তেওঁৰ স্বামী, ৰুকুন আদৱানি ৰাণীখেতত থাকে।\nৰায়ৰ প্ৰথমখন উপন্যাস 'এন এটলাছ অৱ ইমপছিব'ল লঙিং' ৰ প্ৰথম কেইটামান পেইজ লেখক আৰু প্ৰকাশক খ্ৰিষ্ট'ফাৰ মেকলিহ'জক দেখুৱাৰ পাছতে প্ৰকাশৰ ব্যৱস্থা হয় আৰু কিতাপখন ১৮টা ভাষালৈ অনূদিত হয়। ইয়াক 'ৱৰ্ল্ড লিটাৰেচাৰ টুডে'ৰ দ্বাৰা ভাৰতীয় আধুনিক সাহিত্যৰ ৬০খন অত্যাৱশ্যকীয় কিতাপৰ তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়।\nতেওঁৰ দ্বিতীয়খন উপন্যাস, দ্য ফল্ডেড আৰ্থে 'ইকনমিষ্ট ক্ৰছৱৰ্ড প্ৰাইজ' লাভ কৰে আৰু বহুলভাৱে অনূদিত হয়।\n'শ্লিপিং অন জুপিটাৰ', তেওঁৰ তৃতীয়খন উপন্যাস। কিতাপখনে দক্ষিণ এছীয় সাহিত্যৰ বাবে প্ৰদান কৰা 'ডি এচ চি প্ৰাইজ লাভ' কৰে আৰু বুকাৰ বঁটা বাবে নিৰ্বাচিত হয়।\nতেওঁৰ চতুৰ্থখন উপন্যাস 'অল দ্য লাইভচ্ ৱুই নেভাৰ লিভডে্' ২০১৮ চনত কল্পকাহিনী শাখাত 'টাটা'ৰ বছৰটোৰ শ্ৰেষ্ঠ কিতাপ সম্মান লাভ কৰে আৰু ঐতিহাসিক কল্পকাহিনী বিভাগত 'ৱাল্টাৰ স্কট' বঁটাৰ মনোনয়ন লাভ কৰে। ২০২০ চনত, 'ডাবলিন লিটাৰেৰী এৱাৰ্ড'ৰ বাবেও কিতাপখনে মনোনয়ন লাভ কৰিছিল।\nতেওঁৰ ৰচনা আৰু সমালোচনাবোৰ ভাৰতৰ 'ইণ্ডিয়ান এক্সপ্ৰেছ', 'টেলিগ্ৰাফ', 'দ্য হিন্দু'; আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ 'অ'ৰিয়ন'; ব্ৰিটেইনৰ 'গাৰডিয়েন', 'দি ইক'ন'মিষ্ট' আদি বিভিন্ন কাকত আৰু আলোচনীত প্ৰকাশ হৈছে। শেহতীয়াকৈ 'জন ফ্ৰীমেন'ত তেওঁৰ লেখা প্ৰকাশ হৈছে।\nৰায়ে প্ৰথমতে নতুন দিল্লীৰ অ'ক্সফৰ্ড ইউনিভাৰচিটি প্ৰেছত অধিগ্ৰহণ সম্পাদক হিচাপে কাম কৰিছিল, কিন্তু 'অ ইউ পি'ৰ নিয়োগ নীতি সম্পৰ্কীয় বিবাদৰ পিছত চাকৰি এৰি দিছিল, যি ৰায় আৰু তেওঁৰ স্বামী ৰুকুন আদৱানিক প্ৰেছৰ একেটা বিভাগত কাম কৰাত বাধা দিবলৈ বিচাৰিছিল। ২০০২ চনত, আদৱানি আৰু ৰায়ে 'পাৰ্মেনেণ্ট ব্লেক' নামেৰে পাঠ্যক্ৰম ভিত্তিক সাহিত্যৰ এটি প্ৰকাশন কোম্পানি প্ৰতিষ্ঠা কৰে। ৰায় আছিল কোম্পানিটোৰ ডিজাইনাৰ। ৰায়ে আগতে কলিকতাৰ স্বাধীন প্ৰকাশন গোষ্ঠী 'স্ত্ৰী'ৰ সৈতে কাম কৰিছিল।\n'এন এটলাছ অৱ ইমপছিব'ল লঙিং' (২০০৮)\n'দ্য ফল্ডেড আৰ্থ' (২০১১)\n'শ্লিপিং অন জুপিটাৰ' (২০১৫)\n'অল দ্য লাইভচ্ ৱুই নেভাৰ লিভড্' (২০১৮)\n২০১১ চনত, ইকন'মিষ্ট ক্ৰছৱৰ্ড বুক এৱাৰ্ড, ('দ্য ফল্ডেড আৰ্থ')\n২০১৬ চনত, ডি এচ ছি প্ৰাইজ ফ'ৰ ছাউথ এছিয়ান লিটাৰেচাৰ, ('শ্লিপিং অন জুপিটাৰ')\n২০১৯ চনত, টাটা বুক অৱ দি ইয়েৰ এৱাৰ্ড ফ'ৰ ফিকচন ২০১৮, ('অল দ্য লাইভচ্ ৱুই নেভাৰ লিভড্')\n↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 "ANURADHA ROY: BIOGRAPHY". Web Biography, promoting female writers. http://www.webbiography.com/biographies/anuradha-roy.\n↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 Armitstead, Claire (2018-07-16). "Anuradha Roy: ‘Inequality in India has never been more catastrophic'" (en-GB ভাষাত). The Guardian. ISSN 0261-3077. https://www.theguardian.com/books/2018/jul/16/interview-arunadha-roy-book.\n↑ Someshwar, Manreet Sodhi. "Anuradha Roy: Past forward" (en ভাষাত). https://thepunchmagazine.com/the-byword/interviews/anuradha-roy-past-forward.\n↑ Jillian, Lara (23 August 2011). "'An Atlas of Impossible Longing' Has Archeological Roots that Stretch into the Very Hills of Songarh". Pop Matters. https://www.popmatters.com/146156-an-atlas-of-impossible-longing-2495970153.html.\n↑ "60 Essential English-Language Works of Modern Indian Literature". World Literature Today. 2010. http://www.worldliteraturetoday.org/2010/november/60-essential-english-language-works-modern-indian-literature#.U4oFF4X2KHI.\n↑ "Anuradha Roy's Sleeping on Jupiter makes it to Man Booker long list". DNA India. 15 July 2015. http://www.dnaindia.com/india/report-anuradha-roy-s-sleeping-on-jupiter-makes-it-to-man-booker-long-list-2109348.\n↑ "HarperCollins, Anuradha Roy, Crabtree among Tata Literature Live award winners". 21 November 2018. https://www.hindustantimes.com/books/harpercollins-anuradha-roy-crabtree-among-tata-literature-live-award-winners/story-eipB3JjU3eqmyYdulXXG9O.html.\n↑ Doyle, Martin. "International Dublin Literary Award: Anna Burns among eight women on shortlist". https://www.irishtimes.com/culture/books/international-dublin-literary-award-anna-burns-among-eight-women-on-shortlist-1.4344718.\n↑ "Permanent Black". http://permanent-black.blogspot.com/.\n↑ "Interview - Anuradha Roy | Asia Literary Review". https://www.asialiteraryreview.com/interview-anuradha-roy.\n↑ "The Hindu's Aman Sethi bags award for A Free Man". The Hindu. 19 October 2012. http://www.thehindu.com/news/national/the-hindus-aman-sethi-bags-award-for-a-free-man/article4010383.ece.\n↑ Shruti Dhapola (19 October 2012). "Anuradha Roy, Aman Sethi win at Economist-Crossword awards". http://www.firstpost.com/living/anuradha-roy-aman-sethi-win-at-economist-crossword-awards-496130.html.\n↑ India, Press Trust of (16 January 2015). "Indian author Anuradha Roy wins USD 50,000 DSC Prize". Business Standard. Press Trust of India. http://www.business-standard.com/article/pti-stories/indian-author-anuradha-roy-wins-usd-50-000-dsc-prize-116011600788_1.html.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=অনুৰাধা_ৰায়&oldid=264193"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ২২ ফেব্ৰুৱাৰী, ২০২১ তাৰিখে ১৩:২৩ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


মহানগৰীৰ ৩টা ৱাৰ্ডক কন্টেইনমেন্ট জ'ন ঘোষণা ! দিয়া হ'ল নতুন নিৰ্দেশনা -\nHomeআঞ্চলিকমহানগৰীৰ ৩টা ৱাৰ্ডক কন্টেইনমেন্ট জ'ন ঘোষণা ! দিয়া হ'ল নতুন নিৰ্দেশনা\nমহানগৰীৰ ৩টা ৱাৰ্ডক কন্টেইনমেন্ট জ’ন ঘোষণা ! দিয়া হ’ল নতুন নিৰ্দেশনা\nগুৱাহাটী : মহানগৰীৰ ক’ভিড পৰিস্থিলৈ লক্ষ্য কৰি কামৰূপ মেট্ৰ’ জিলা উপায়ুক্তই এক সংবাদমেলযোগে ৩টা ৱাৰ্ডক কন্টেইনমেন্ট জ’ন ঘোষণা কৰে ৷ গুৱাহাটীৰ১৬, ৮, ২৮ নং ৱাৰ্ড কণ্টেইনমেণ্ট জ’ন ঘোষণা৷ বৃহস্পতিবাৰৰ ২ বজাৰ পৰা এই নিৰ্দেশনা বলৱৎ হ’ব।\nবেলতলা, বশিষ্ঠ, হাতীগাঁও কণ্টেইনমেণ্ট জ’ন৷ ৪০০তকৈ বেছি ৰোগী থকা ৱাৰ্ডসমূহ কণ্টেইনমেণ্ট জ’ন ঘোষণা৷ ফটাশিল, ভাস্কৰনগৰ, ধীৰেনপাৰা, বৰ্ষাপাৰা, ভূতনাথ, আঠগাঁও, মাছখোৱা, এ টি ৰোড কণ্টেইনমেণ্ট জ’ন ঘোষণা৷\nউল্লেখ্য যে কণ্টেইনমেণ্ট জ’ন ঘোষণা কৰা এলেকাত অত্যাৱশ্যকীয় সেৱাক ৰেহাই দিয়া হ’ব৷ গেলামালৰ দোকানৰ ক্ষেত্ৰত ৰেহাই দিয়ে প্ৰশাসনে৷ ৮ বজাৰ পৰা ১২ বজালৈহে খুলিব পাৰিব দোকান৷ কণ্টেইনমেণ্ট জ’নৰ পৰা প্ৰৱেশ-প্ৰস্থান নিষিদ্ধ কৰে৷\nফাৰ্মাচী আৰু পশু খাদ্যৰ দোকানক ৰেহাই দিয়ে যদিও মাছ-মাংস আৰু পাচলিৰ ব্যৱসায়ীৰ প্ৰৱেশত অনুমতি প্ৰদান কৰে৷ অত্যাৱশ্যকীয় সামগ্ৰী, ব্যৱসায়ৰ লগত জড়িত লোকে ২ বজালৈ প্ৰতিষ্ঠান খোলা ৰাখিব পাৰিব। মহানগৰ প্ৰশাসনে অতি শীঘ্ৰেই ৪ হাজাৰ আইছ’লেছন বিচনাৰ ব্যৱস্থা কৰিব। জিলাখনত প্ৰায় ১২ হাজাৰ লোক আক্ৰান্ত হৈছে এতিয়ালৈ।\nPrevious articleঅজয়-টাবুৰ দৃশ্যম-২ক লৈ অনিশ্চয়তা, কিন্তু কিয়?\nNext articleকোভিড যুঁজ : স্পুটনিক-ভি হ’ব ভাৰতৰ নতুন অস্ত্ৰ!


বৰপেটা মেডিকেল কলেজ হাস্পাটালত স্বাস্থ্যমন্ত্ৰী কেশব মহন্তৰ কোভিড পৰিস্থিতিৰ পৰ্যালোচনা । শীৰ্ঘেই স্থাপন হ'ব নতুন অক্সিজেন প্ৰকল্প ।চিকিৎসালয়ত কোভিড ৰোগীৰ মৃত্যুৰ উচিত তদন্ত কৰা হ'ব । - Live News Northeast\nLive News Northeast\nNews fro Northeast\nবৰপেটা মেডিকেল কলেজ হাস্পাটালত স্বাস্থ্যমন্ত্ৰী কেশব মহন্তৰ কোভিড পৰিস্থিতিৰ পৰ্যালোচনা । শীৰ্ঘেই স্থাপন হ’ব নতুন অক্সিজেন প্ৰকল্প ।চিকিৎসালয়ত কোভিড ৰোগীৰ মৃত্যুৰ উচিত তদন্ত কৰা হ’ব ।\nবৰপেটা,১৩ মে’: ৰাজ্যৰ স্বাস্থ্য আৰু পৰিয়াল কল্যান, জল সম্পদ আদি বিভাগৰ মন্ত্ৰী কেশৱ মহন্ত‌ই আজি বৰপেটাৰ ফখৰুদ্দিন আলি আহমেদ চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় হস্পিতালত উপস্থিত হৈ কোভিড ৰোগীৰ চিকিৎসা সম্পৰ্কে এক পৰ্যালোচনা বৈঠকত মিলিত হয় ৷ বৰপেটা জিলাৰ ভাৰপ্ৰাপ্ত উপায়ুক্ত তেজ প্ৰসাদ ভুষাল, বজালীৰ উপায়ুক্ত মৃগেশ নাৰায়ণ বৰুৱা, আৰক্ষী অধীক্ষক ডাঃ ৰবীন কুমাৰ, ফখৰুদ্দিন আলি আহমেদ চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ অধ্যক্ষ ডা: ৰমেন তালুকদাৰৰ উপৰি স্বাস্হ্য বিভাগৰ বিষয়া, জনস্বাস্থ্য কাৰিকৰী বিভাগৰ বিষয়া, গড়কাপ্তানি বিভাগৰ বিষয়া আৰু চিকিৎসক সকলৰ সৈতে কোভিড পৰিস্হিতি সন্দৰ্ভত আৰু চিকিৎসালয়খনৰ অভাৱ-অভিযোগ সম্পৰ্কত আলোচনাত মিলিত হয়। আলোচনাৰ অন্তত সাংবাদিকৰ সৈতে হোৱা বাৰ্তালাপত আজিৰে পৰা অসমত প্ৰতিদিনে এক লাখ লোকক কোভিডৰ ভেকচিন প্ৰদানৰ সিদ্ধান্তৰ কথা বিজ্ঞান আৰু তথ্য প্ৰযুক্তি বিভাগৰো দায়িত্বত থকা মন্ত্ৰী গৰাকীয়ে ঘোষণা কৰে ৷ এইক্ষেত্ৰত অগ্ৰাধিকাৰ ভিত্তিত দ্বিতীয় পালি প্ৰতিষেধক প্ৰদানৰ ওপৰত চৰকাৰে গুৰুত্ব দিব বুলি তেওঁ জানিবলৈ দিয়ে৷\nইপিনে বৰপেটা মেডিকেল কলেজ হাস্পাটালত নতুনকৈ আন এটা অক্সিজেন প্লান্ট প্ৰতিষ্ঠা কৰা হব বুলিও স্বাস্থ্যমন্ত্ৰী গৰাকীয়ে ঘোষণা কৰে ৷ অহা পোন্ধৰ দিনৰ ভিতৰতে এই অক্সিজেন প্ৰকল্প প্ৰতিষ্ঠাৰ কাম সম্পূৰ্ণ কৰা হ’ব। প্ৰকল্পটোৰ নিৰ্মাণ সম্পূৰ্ণ হৈ উঠিলে প্ৰায় দুশখন বিচনাত পাইপৰ জৰিয়তে ৰোগীক অক্সিজেন দিব পৰা যাব ৷\nআজি আবেলি অথবা কাইলৈৰ পৰাই নিৰ্মাণৰ কাম আৰম্ভ কৰিবলৈকো লোকনিৰ্মাণ বিভাগক তেওঁ নিৰ্দেশ দিয়ে৷\nকাইলৈৰ ভিতৰতে ক’ভিড কীট, ভেকচিন, আৰু ঔষধৰ নাটনি দূৰ কৰাৰো মহন্ত‌ই প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়ে ৷\nতদুপৰি তেওঁ জনোৱা মতে, গ্ৰামাঞ্চলত সাধাৰণ লক্ষণযুক্ত ক’ভিড ৰোগীৰ প্ৰাথমিক চিকিৎসাৰ বাবে কোভিড কেয়াৰ চেন্টাৰ স্থাপন কৰা হব। কোভিড পজিটিভ ৰোগীসকল জিলা প্ৰশাসন, আৰক্ষী প্ৰশাসন আৰু স্বাস্থ্য বিভাগৰ নিৰন্তৰ নিৰীক্ষণত থাকিব আৰু উপযুক্ত চিকিৎসাৰ ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰা হ’ব বুলি উল্লেখ কৰে৷\nতেওঁ কয় যে, ক’ভিডৰ পৰা ৰক্ষাৰ বাবে দুই এদিনতে নতুন SOP প্ৰকাশ কৰিব চৰকাৰে আৰু মুখ্যমন্ত্ৰীৰ সৈতে এই বিষয়ে আলোচনা কৰি থকা হৈছে ৷\nঘৰতে আইছ’লেচনত থকা বা কন্টেইনমেন্ট জ’নত থকা বিপিএল অৰ্থাৎ দৰিদ্ৰতাৰ সীমা ৰেখাৰ তলৰ পৰিয়ালক দুহেজাৰ টকাৰ খাদ্য সামগ্ৰী প্ৰদানৰ বাবে জিলা উপায়ুক্তক মন্ত্ৰী গৰাকীয়ে নিৰ্দেশ দিয়ে। আনহাতে ক’ভিড কেয়াৰ চেন্টাৰত থকা ৰোগী সকলক নিতৌ তিনিশ টকাৰ খাদ্য প্ৰদান কৰা হব ৷\nআনহাতে হাস্পাটালসমুহত চিকিৎসাজনিত গাফিলতিক লৈ বিভিন্ন মাধ্যমত উত্থাপিত অভিযোগ সম্পৰ্কে সাংবাদিকৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰত কয় যে, এতিয়াৰে পৰা হস্পিতালত ৰোগীৰ মৃত্যুৰ সন্দৰ্ভত তদন্ত হব লাগিব আৰু কি কাৰণত তেওঁৰ মৃত্যু হ’ল সেই সম্পৰ্কে প্ৰতিবেদন দাখিল কৰিব লাগিব ৷\nকোভিড নীতি-নিয়ম উলংঘনৰ বিৰুদ্ধে বৰপেটা জিলা প্ৰশাসনৰ অভিযান । সংগ্ৰহ ৫৯০০০ টকাৰ জৰিমণা । বৰপেটা ৰোডৰ বজাৰত উপায়ুক্তৰ পৰিদৰ্শন । সোমবাৰৰ পৰা এদিন এৰি এদিন যুগ্ম-অযুগ্ম নম্বৰৰ গাড়ী চলিব ।\nBIG BREAKINGঅসম আৰক্ষীত বৃহৎ ৰদ- বদল ।\nবৰপেটা জেইলৰ অধীক্ষক গোবিন্দ মালাকাৰলৈ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ সংস্কাৰমূলক উৎকৰ্ষতাৰ বঁটা ।\nবৰপেটাত দুৰ্যোগ ব্যৱস্থাপনা প্ৰাধিকাৰীৰ সজাগতা অভিযান । পুলিচৰ ভয়ত নহয়, কৰোনাৰ ভয়ত মাস্ক পিন্ধক: উপায়ুক্ত\nসত্ৰৰ ভূমি বেদখলমুক্ত কৰাৰ নিৰ্দেশ বৰপেটা উপায়ুক্তৰ ।খাজনা সংগ্ৰহৰ প্ৰক্ৰিয়া খৰতকীয়া কৰক ।\nThis Year : 9310\nTotal Users : 12267\nTotal views : 25451\nLive News Northeast is an Online News Portal Under the Company “Junak Media Pvt. Ltd.”.\nCopyright © 2021 Live News Northeast


পেন আৰু আধাৰ কাৰ্ডৰ নম্বৰ লিংক কৰোৱাৰ সময়সীমা বৃদ্ধি\nবিত্ত মন্ত্ৰালয়ে এখন জাননী জাৰি কৰি আধাৰ কাৰ্ডৰ সৈতে পেন কাৰ্ড লিংক কৰোৱাৰ সময়সীমা বৃদ্ধি কৰিছে ২০১৯ৰ ৩১ ডিচেম্বৰলৈ\nUpdated: 28-Sep-19 @ 20:59\nবিত্ত মন্ত্ৰালয়ে এখন জাননী জাৰি কৰি আধাৰ কাৰ্ডৰ সৈতে পেন কাৰ্ড লিংক কৰোৱাৰ সময়সীমা বৃদ্ধি কৰিছে ২০১৯ৰ ৩১ ডিচেম্বৰলৈ। পূৰ্বে এই সময়সীমা আছিল ৩০ ছেপ্টেম্বৰ। যদি আপুনি সময়সীমাৰ পূৰ্বে আধাৰ আৰু পেন কাৰ্ড লিংক নকৰাই তেন্তে আপোনাৰ পেন কাৰ্ড অবৈধ হৈ পৰিব।\nআয়কৰ বিভাগৰ আদেশ অনুসৰি ৩১ ডিচেম্বৰৰ পিছত যিসকলৰ পেন কাৰ্ড আধাৰৰ সৈতে লিংক নহয় সেইসমূহ পেন কাৰ্ড বাতিল কৰা হ’ব। উল্লেখ্য যে জুলাইত দাখিল হোৱা সাধাৰণ বাজেটত পেন আৰু আধাৰ লিংকিঙৰ নিয়মসমূহ সলনি কৰা হৈছিল।\nযিসকলে ইতিমধ্যে পেন আৰু আধাৰ কাৰ্ডৰ নম্বৰ লিংক কৰিছে তেওঁলোকে চিন্তা কৰাৰ কোনো প্ৰয়োজন নাই।\nকেনেকৈ কৰিব লিংকঃ\n১. যদি আপুনি পেন কাৰ্ড আধাৰৰ সৈতে লিংক কৰোৱাব বিচাৰিছে তেন্তে সৰ্বপ্ৰথমে আয়কৰ বিভাগৰ বেৱছাইট www.incometaxindiaefiling.gov.in ক্লিক কৰক।\n২. ইয়াৰ পিছত আপুনি বেৱছাইটত গৈ Link Aadhaar অপচন ক্লিক কৰিব।\n৩. আপুনি যেতিয়া Link Aadhaarৰ অপচন ক্লিক কৰিব তেতিয়া নতুন এটা window খোল খাব।\n৪. window পেজত গৈ আপোনাৰ আধাৰ নম্বৰ, পেন নম্বৰ আৰু আধাৰ অনুসৰি নাম ভৰ্তি কৰক।\n৫. ইয়াৰ পিছত কেপচা টাইপ কৰক আৰু Link Aadhaar বুটাম ক্লিক কৰক।\nphoto credit: kannada.news18.com\n28-Sep-19 @ 20:59


চিন্তা-কলি/আহুকাল - ৱিকিউৎস\n←আহুকাল, দ্বিতীয় খণ্ড\nতাহানি শুনিছিলোঁ বোলে মানুহৰ নিজৰ অস্তিত্ব প্ৰমাণ নাই, অৰ্থাৎ তুমি যে আছা, বা মই যে, আছোঁ, তাৰ একো প্ৰমাণ নাই। ই কি কথা বুজিব নোৱাৰিলোঁ, কথাটো বলিয়ালি যেন লাগিছিল। এজন পণ্ডিতে হেনো তাকে প্ৰমাণ কৰিলে। তেওঁ বোলে কয় যে, তুমি চিন্তা কৰা, এতেকে তুমি আছা; মই চিন্তা কৰোঁ, এতেকে মই আছোঁ। তোমাৰ মোৰ অস্তিত্বৰ এই প্ৰমাণ। কি গছত গৰু উঠা কথা! মই যে আছোঁ ইয়াৰো আকৌ প্ৰমাণ লাগে। কথাটো শুনোতে পোন প্ৰথমতে কিবা যেন লাগে। জগতৰ আন আন গুটীয়া বস্তুৰ লগত থাকি আৰু গুটীয়া বস্তু দেখি দেখি তুমি যে জগতৰ এক গোট সুকীয়া বস্তু, তাত তোমাৰ সন্দেহ নহয়। জগতৰ ইবোৰ বস্তু যেতিয়াই আছে, তুমিও আছা, এই কথা স্বভাৱতে সঁচা যেন লাগে, তাৰ আকৌ প্ৰমাণ কি? কিন্তু সদায় সকলোৰে তেনেকুৱা নালাগে। অজান শিশুক মিচিৰি বুলি শিল এড়োখৰ দিলেও সি মুখত দিয়ে। তুমি মইও জগতৰ অজান শিশু, শিলকে মিচিৰি বুলি লৈ আছোঁ। বস্তুৰ তত্ত্বলৈ মন নকৰিলে কোনো কথাতে [ ৫৮ ] খুকুৰি নোলায়, বাজীকৰৰ সন্দেশ-বাতচাও সঁচা যেন লাগে। ইয়াকে তত্ত্বদৰ্শী সকলে ভ্ৰম বুলি কয়। এই ভ্ৰমৰ গুণতেই বোলে আমি এটা বস্তুকে সহস্ৰটা যেন দেখা পাইছোঁ। এজনা ব্ৰহ্মকে সহস্ৰ সহস্ৰ, গোট গোট, বেলেগ বেলেগ, একোটা যেন দেখা পাইছোঁ। হব পাৰে, কিয়নো, আমাৰো মাজে-সময়ে জগতৰ বস্তু সম্বন্ধে খুকুৰি ওলায়। কথা নুগুণিলে একো নাই, যি দেখোঁ সেয়েই সেই যেন লাগে; কিন্তু গুণিলে এইটো কি, সেইটো কি, এনেবিলাক সমস্যা ওলায়। জগতৰ বস্তুৰাশিৰ লগত সানমিহলি হৈ থাকিলে বস্তুৰ তত্ত্বলৈ চকু নাযায়, কিন্তু অকলশৰীয়া হৈ দূৰৈৰপৰা চালে জগতখন কিবাকিবি যেন লাগে। এনেকুৱা অৱস্থাতেই তুমি আছা নে নাই, বা তুমি কোন, বা কি, এনেবিলাক আহুকলীয়া আসোঁৱাহীয়া প্ৰশ্নই মনক বিমোৰ কৰে।\nএই বিষয়ত আসোঁৱাহ চিৰকাল থাকিব, কিয়নো বিষয়টো মানুহৰ ধাৰণা শক্তিৰ বাজ। তেনে বিষয়ৰ এটা অলৰ-অচৰ খাটাং মীমাংসা হবৰ সম্ভৱ নাই। মানুহে বাজৰ জগৎ এৰি নিজৰ চিত্তত বা চিত্তৰ অন্তেসপুৰত সোমাই ইমান কালে ইয়াকে জানিছে, বা জানিছোঁ বুলি বিশ্বাস কৰিছে যে, মানুহৰ শৰীৰটোৱেই মানুহটো নহয়, শৰীৰৰ কৰবাত কিবা এটা আছে, সেইটোহে আচল মানুহ, সেই কিবাটো এটা শক্তিবিশেষ, অৰ্থাৎ চিৎ শক্তি, অৰ্থাৎ চৈতন্যময় শক্তি, অৰ্থাৎ ই জীয়া, আৰু ইয়াৰ ভাল বেয়া বুজিবৰ সমৰ্থ আছে। [ ৫৯ ] এই শক্তিটো বোলে বিশ্ব ভৰি আছে, আমি বোলে ইয়াক এনেই দেখা নাপাওঁ, কোনো স্থূল বস্তুত আশ্ৰয় ললেহে দেখা পাওঁ। ই বোলে জুইৰ নিচিনা অদৃশ্য বস্তু, অৰ্থাৎ জুই সকলো ঠাইতে আছে, তেও আমি নেদেখোঁ, কেৱল বস্তুত আশ্ৰয় ললে অৰ্থাৎ খেৰ বাঁহৰ নিচিনা কোনো বস্তুত লাগিলে দেখা পাওঁ। এই সিদ্ধান্ত কৰি, ইয়াৰপৰা উজাই গৈ আৰু সিদ্ধান্ত কৰিছে যে, এই চৈতন্যময় কিবাটোৱেই বিশ্বৰ আদি কাৰণ, অৰ্থাৎ ঈশ্বৰ। ই বিশ্বৰ সকলো বস্তুতে আছে, অৰ্থাৎ বিশ্বৰ সকলো বস্তুৱেই চৈতন্যময়, কেৱল কোনো বস্তুত সেই চৈতন্য ভালকৈ বিকাশ পাইছে, কোনো বস্তুত অলপ বিকাশ পাইছে, কোনো বস্তুত মুঠেই বিকাশ পোৱা নাই। এই চৈতন্যময় বস্তুটোৰ বিকাশৰ পৰিমাণ অনুসৰি বস্তুৰ শ্ৰেণী-ভেদ হয়। শিল, মাটি, বা খনিত থকা সোণ ৰূপ আদি জড় বস্তুত চৈতন্যৰ সমূলি বিকাশ নাই, সেই দেখি সেই বস্তুবোৰ জড় হৈ পৰি আছে। কালত চৈতন্য যেতিয়া কিছু বিকাশ পায়, তেতিয়া জড় ৰূপ এৰি সেইবিলাক বস্তু উদ্ভিদ বা গজন জীৱ হৈ ওলায়, আৰু তাতকৈও বিকাশ হলে পশু পক্ষী হৈ ওলায়, তাতকৈও বিকাশ হলে মানুহ হৈ ওলায়।\nবস্তু বা বিশ্ব কেৱল সেই চৈতন্যময় কিবাটোৰ প্ৰবাহ মাথোন। আদিৰ চৈতন্যময় শক্তিটোৰ কোনো এটা অংশ কিবা কাৰণত বস্তু হয়, অৰ্থাৎ এটা আধাৰত বন্দী হয়, অৰ্থাৎ পোন প্ৰথমতে জড় বস্তুত বন্দী হয়, তাৰ পাছত অনুক্ৰমে [ ৬০ ] বিকাশ হৈ হৈ মানুহ যোনিত পৰে, তাৰ পাছত আৰু বিকাশ হৈ পুনৰ আদিৰ মূল শক্তিত মিহলি হয়। শক্তিটো কিয় বস্তুত বন্দী হয়, বা কেনেকৈ হয়, তাৰ মীমাংসা শাস্ত্ৰত আছে, কিন্তু সেই মীমাংসা কেৱল ধৰি লব লগীয়া কথা, আমাৰ বোৰৰ ভিতৰ হবলৈ তাৰ ভাল প্ৰমাণ নাই, কিন্তু কি কাৰণে বা কিৰূপে আদিৰ শক্তি জড়ৰূপ ধৰক নধৰক, জড় বস্তুৰো যে চৈতন্য বা জীৱ আছে, এই কথা অবিশ্বাস কৰিবৰ কাৰণ নাই। আধুনিক বিজ্ঞানৰ উপায়েৰে ইয়াক আমি সঠিকৰূপে জানিব পাৰিছোঁ। তেনেহলে বিশ্বৰ সকলো বস্তুৰে চেতনা আছে, আৰু সেই চেতনা, মানুহৰ চেতনা একে বস্তু।\nচেতনা অনুক্ৰমে বিকাশ পায় কিয়? কোনে কব কিয়? জুয়ে পোৰে কিয়? জুয়ে পোৰাৰ কাৰণ যেনেকৈ কব নোৱাৰি, চেতনা বিকাশ পোৱাৰ কাৰণো তেনেকৈ কব নোৱাৰি। পোৰণ জুইৰ স্বভাৱ বা ধৰ্ম্ম। সেইদৰে ক্ৰমে বিকাশ পোৱাও সেই চৈতন্যময় শক্তিটোৰ স্বভাৱ বা ধৰ্ম্ম। এই ধৰ্ম্ম অনুসৰি স্থূল শৰীৰত বন্দী হোৱা চৈতন্যময় শক্তিৰ কণা অনুক্ৰমে বিকশিত হৈ পূৰ্ণ ৰূপ প্ৰাপ্ত হলে, সি বিশ্ব ভৰি থকা শক্তি মিহলি হয়। অৰ্থাৎ তুমি আদিতে এডোখৰ শিল হৈ কৰবাত পৰি আছিলা, তোমাৰ আত্মা অৰ্থাৎ সেই চৈতন্য শক্তিটোৰ বন্দী হোৱা কণাটি ক্ৰমে বিকাশ পালত সি শিলত বাস কৰিব নোৱাৰা হল, যেনে হাঁহৰ কণীত বাস কৰি থকা হাঁহটো বিকাশ পাই কণীত বাস কৰিব নোৱাৰা হয়, আৰু [ ৬১ ] বেলেগ এটা শৰীৰ লৈ ওলাই আহে, সেইদৰে শিলত থকা তুমি বিকাশ পাই, শিলত থাকিব নোৱৰা হৈ, গজন জীৱৰ ৰূপ ধৰি বিদিত হোৱা। ইয়াৰ পিছত তোমাৰ আত্মা আৰু বিকশিত হয়। তেতিয়া সি অৰ্থাৎ তুমি গছ লতাৰ ৰূপ ধৰি থাকিব নোৱৰা হোৱা, গতিকে এটা লৰিচৰি ফুৰিৰ পৰা শৰীৰ গ্ৰহণ কৰা, অৰ্থাৎ প্ৰথমে পশু যোনিত জনম লোৱা। এই শৰীৰত থাকি থাকি আকৌ যেতিয়া তোমাৰ আত্মা আৰু বিকাশ পায়, তেতিয়া তুমি পশু শৰীৰ এৰি মনুষ্য শৰীৰ গ্ৰহণ কৰা। এই ক্ৰম ধৰি চৈতন্যময় শক্তিৰ আদিৰ কণা শৰীৰ সলাই ফুৰে। জীৱবিলাক এইদৰে উন্নতি কৰি উদ্ভিদৰপৰা পশু, পশুৰপৰা মানুহ হোৱা কথা অবিশ্বাস কৰিবৰ কোনো কাৰণ নাই। আধুনিক পণ্ডিতসকলেও এই কথাৰ প্ৰমাণ পাই তাক সঠিক বুলি মানি গৈছে। লিখকে গছৰ পাত গাগিনী হোৱা নিজ চকুৰেই দেখা পাইছে। পাতটোৰ সৰহভাগেই গাগিনী পোকৰ ৰূপ ধৰিছিল, কেৱল ঠেঙৰ আগ কেইটা আৰু ডেউকাৰ আগ কেইটা পাতেই আছিল। মুখখন সম্পূৰ্ণে গাগিনীৰ মুখৰ আকৃতি ধৰিছিল, তথাপি তেতিয়া পাতটো সৰি পৰা নাছিল; গছৰপৰা তাক ছিঙ্গি আনিব লগীয়া হৈছিল। ছিঙ্গি আমি এৰি দিয়াত বুলি ফুৰিছিল। এই গাগিনীটো প্ৰায় দহ বাৰ দিনমান জীয়াই আছিল, তাৰ পাছত মৰিল। বোধ কৰোঁ, অকালত গছৰপৰা ছিঙ্গি ননাহেঁতেন, পূৰ্ণকালত গাগিনীটো নিজেই [ ৬২ ] গছৰপৰা সৰি পৰিলেহেঁতেন। সি যেই নহওক, গজন জীৱই যে কালত গমন জীৱৰ মূৰ্ত্তি ধৰে ই ধ্ৰুব কথা। কিন্তু এইদৰে শৰীৰ পৰিবৰ্ত্তন এদিনত বা এবছৰত নহয়। তুমি শিলৰ মূৰ্ত্তি ধৰি কোন ঠাইত, বা কোন খনিত কিমান যুগ পৰি আছিলা কোনে কব? সেইদৰে গছ বা লতা হৈ তাৰ পাছত পশু হৈ কিমান কাল ক’ত আছিলা তাকো কব নোৱাৰি। এই পৰিবৰ্ত্তনৰ যে কোনো এটা সময় নিৰ্দ্ধাৰিত নাই এনে নহয়। বিশ্বৰ কোনো কথাই উলামুলাকৈ নহয়, সকলো এটা বিধি বা নিয়ম অনুসৰি হয় বা চলে। আমি কোনো কোনো নিয়ম বহুত দিন দেখি দেখি জানিছোঁ। কিমান দিন উমনি দিলে বা কি পৰিমাণ তাপ দিলে হাঁহৰ বা কুকুৰাৰ কণী জগে, তাক আমি দেখি দেখি কবপৰা হৈছোঁ। সেইদৰে মানুহৰ বা গৰুৰ বা হাতীৰ পোৱালী কিমান দিনৰ মূৰত ওপজে তাকে কব পৰা হৈছোঁ। কিছুমান কথা চাবৰ উপায় নাই, সেই দেখি সেইবোৰ কথাৰ সময় আমি কব নোৱাৰোঁ। শিল এটা কিমান দিনত গছ বা লতা হয়, তাক চাবলৈ সুচল নাই, কিমান দিনত বান্দৰে এটা মানুহ হৈ জনম ধৰে, তাকো চাবলৈ সুচল নাই। কিন্তু যে এটা মূৰ্ত্তি এৰি আন এটা মূৰ্ত্তি ধৰিবলৈ বহুত যুগ লাগে এই কথাত একণো সন্দেহ নাই। এই দৰে জন্ম পৰিবৰ্ত্তন হোৱাত নানা ঠাইত তোমাৰ বংশ থাকিব পাৰে। তুমি যেতিয়া গছ বা লতা আছিলা, তেতিয়া তোমাৰ গুটিৰপৰা বা শিপাৰপৰা [ ৬৩ ] পুলি হৈছিল, সেই পুলিৰ আকৌ পুলি হৈছিল। গতিকে আজিলৈকে তোমাৰ লতা জীৱনৰ বংশ কৰবাত আছে। হয়তো তোমাৰ পদূলিৰ আগত থকা বকুল গছ জোপাই তোমাৰ উদ্ভিদ জীৱনৰ বংশ। এইদৰে তোমাৰ ঘৰৰ ঘুঁৰীজনী তোমাৰ পশু জীৱনৰ পৰশ হব পাৰে। তোমাৰ ওচৰচুবুৰীয়াৰ ভিতৰত বা আন ঠাইত তোমাৰ মনুষ্য জীৱনৰ বংশ পৰিয়াল থাকিব পাৰে বা আছে। যেতিয়া আদিৰ চৈতন্য-কণাটো উন্নতি কৰি মনুষ্য জীৱনৰো ওপৰলৈ যায় তেতিয়া সি দেৱতা হয়, অৰ্থাৎ তেতিয়া আৰু তাক স্থূল দেহ নালাগে, কেৱল সূক্ষ্ম দেহেৰেই থাকিব পৰা হয়। দেৱতাৰ ভিতৰতো কেইবা শ্ৰেণীও আছে, সিবিলাক এটাইৰেই শৰীৰ সূক্ষ্ম। মানুহৰ শৰীৰটো হেনো কেইবা খলপীয়াও। এটা খলপ স্থূল এইটোকে আমি চকুৰে দেখোঁ। বাকীবোৰ সূক্ষ্ম, চকুৰে নেদেখি। মৰণত মানুহৰ স্থূল খলপটোৰ পতন হয়, বাকীবোৰ, অৰ্থাৎ সূক্ষ্ম খলপবোৰ থাকে। আদিৰ চৈতন্য কণাটোৱে, অৰ্থাৎ আত্মাটোৱে হেনো বাকীবোৰকে লৈ ওলাই যায়। বাকী খলপৰ ভিতৰতো, অৰ্থাৎ সূক্ষ্ম খলপৰ ভিতৰতো ডাঠ পাতল আছে। স্থূল খলপৰ পাচতে যি খলপ ওলায় সি সূক্ষ্ম খলপবোৰৰ ভিতৰত ডাঠ। ইয়াকে প্ৰেত শৰীৰ বোলে। প্ৰেতবিলাক নিচেই নামনিৰ দেৱতা। কালত এই খলপাৰো পতন হয়, তেতিয়া আত্মাটো বাকী কেইখলপলৈ ওলাই যায়। তেতিয়া সি ওপৰ খাপৰ দেৱতা হয়। এইদৰে [ ৬৪ ] এটাৰ পাচত এটা খলপা এৰি আত্মাটো উধাই গৈ থাকে, অৰ্থাৎ তলৰ খাপৰ দেৱতাৰ পৰা ক্ৰমে উধাই গৈ ওখ খাপৰ দেৱতা হয়, অৰ্থাৎ ইন্দ্ৰত্ব লাভ কৰে, বা আন কোনো ওখ খাপৰ দেৱতাৰ ঠাইত ওলায় গৈ। নামনিৰ খাপৰ দেৱতা কেতিয়াবা কৰ্ম্মফলত নামি আহি স্থূল শৰীৰ পাব পাৰে, অৰ্থাৎ আকৌ মানুহ বা আন কিবা স্থূলদেহী প্ৰাণী হব পাৰে। যাওক, সেই কথা বিচাৰৰ বিষয় নহয়। সম্প্ৰতি কথা এই যে, মানুহ মৰি, অৰ্থাৎ স্থূল খলপ এৰি আদিতে প্ৰেত-দেৱতা হয়, তাৰ পাচত প্ৰেত শৰীৰ এৰি তাতকৈ ওখ খাপৰ দেৱতা হয়। এইদৰে অনুক্ৰমে উধাই যাওঁতে সূক্ষ্ম খলপা এটাও নাইকিয়া হয়। তেতিয়া আত্মা অৰ্থাৎ আদিৰ চৈতন্য-কণাটো উদ্ধাৰ পায়, অৰ্থাৎ সি আৰু কোনো শৰীৰত বাস কৰিব নলগা হয়। তেতিয়া কণাটো মূল চৈতন্যময় শক্তি মিহলি হয় বা লীন যায়।\nপ্ৰাণী মাত্ৰৰে জীৱনৰ এটা নিৰ্দ্দিষ্ট সীমা আছে, অৰ্থাৎ কোন প্ৰাণী কিমান কাল জীব তাৰ সীমা নিৰ্দ্ধাৰিত কৰা আছে। আঁহত গছ ইমান দিন জীয়ে, তেতেলি গছ ইমান দিন জীয়ে, গৰু ইমান দিন, হাতী ইমান দিন, মানুহ ইমান দিন। এইদৰে সকলো জীৱৰে আয়ুসৰ কাল স্থিৰ কৰা আছে। আয়ুসৰ কাল আকৌ শৰীৰৰ প্ৰকাৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। হাতী এটাৰ শৰীৰ এনেভাবে গঠিত যে, সি ইমান বছৰতকৈ সৰহ দিন টিকিব নোৱাৰে। এই ব্যৱস্থাৰ গুণত [ ৬৫ ] এটা আত্মাই কেইবা বাৰো একে যোনিতে জনম লব পাৰে। বিবেচনা কৰা এটা আত্মাৰ হাতীৰ শৰীৰ এৰি বান্দৰ হবৰ সময় পূৰ হোৱা নাই, এনেতে হাতী বুঢ়া হল, অৰ্থাৎ হাতীটোৰ শৰীৰ যিমান দিন টিকিব পাৰে টিকিল, আৰু টিকিব নোৱৰা হল অৰ্থাৎ হাতীটো মৰিল। কিন্তু হাতীৰ মূৰ্ত্তি এৰিবলৈ এতিয়াও আত্মাটোৰ সময় নৌহয়। এতেকে তাক হাতীৰ এটা ন শৰীৰ লাগিল, এতেকে সি আকৌ হাতী হৈ জনম ধৰিলে। মনুষ্য শৰীৰৰো সেই কথা। এক বা দুই জন্মত তোমাৰ মনুষ্য শৰীৰ এৰিবৰ সময় নহব পাৰে। তেনেহলে তুমি উলটি উলটি ন ন মনুষ্য শৰীৰ লবা, অৰ্থাৎ মানুহ হৈ জনম ধৰিবা। মনুষ্য জন্মত প্ৰবৃত্তি অনুসাৰে জাত বা শ্ৰেণীভেদ হয়, অৰ্থাৎ যি আত্মাৰ যেনে প্ৰবৃত্তি সেই আত্মাৰ তেনে জাতত বা বংশত জন্ম হয়। এই বিধি মতে কোনো চণ্ডাল-বংশত, কোনো মেত-বংশত, কোনো ৰাজবংশত জন্ম পায়। এইদৰে নানা যোনি ভ্ৰমি ভ্ৰমি যেতিয়া কাল পূৰ হয়, তেতিয়া তুমি আদি শক্তি লীন হৈ নাইকিয়া হোৱা। এই অৱস্থাকে শাস্ত্ৰত মোঙ্গ বা নিৰ্বাণ বোলে। এই অৱস্থা পাবলৈ অতীজৰ পণ্ডিত সকলে যোগ ধ্যান আদি নানাবিধ উপায় উলিয়াই থৈ গৈছে।\nআদিৰ চৈতন্যময় শক্তি নিৰ্ম্মল, সেই দেখি তাক নিৰঞ্জন বোলে। তাৰপৰা ওলাই অহা কণাবিলাক মলিয়ন। মলিয়ন বোলাত ধূলি বালি লাগি মলিয়ন হোৱা বুলি বুজিব [ ৬৬ ] নালাগে। চিতৰ মলি ধূলি বালি নহয়; ইয়াৰ মলি কাম, ক্ৰোধ, লোভ, মোহ আদি কুপ্ৰবৃত্তি আৰু দয়া ভক্তি আদি সুপ্ৰবৃত্তিবিলাকহে। আদি শক্তিত এইবিলাকৰ ভাঁজ নাই, ফাটি অহা কণাবিলাকত আছে। যেতিয়ালৈকে এই ভাঁজ থাকে তেতিয়ালৈকে কণাটি শৰীৰ ধৰি বেলেগ হৈ থাকে। যেতিয়া ভাঁজ গুছি নিভাঁজ হয়, অৰ্থাৎ নিৰঞ্জন হয়, তেতিয়া সি আদি শক্তি মিহলি হয়। আদিতে ভাঁজ সোমাল কিয়, সেই কথা নুসুধিবা, কিয়নো তাৰ উত্তৰ নাই বুলি আগেয়ে কোৱা হৈছে। এই বিষয়ত অতীজৰ মহাপুৰুষবিলাকৰ ভিতৰতো মতৰ মিল নাই। ধৰি লোৱা যে কিবা কাৰণত নিভাঁজ চৈতন্যত ভাঁজ সোমাই সেই অংশ ফাটি বেলেগ হৈ আহে, আৰু সেয়েই ভাঁজ এৰি নিভাঁজ হবলৈ নানা যোনিত নানা মূৰ্ত্তি ধৰি ফুৰে, শেহান্তৰত নিভাঁজ হৈ নাইকিয়া হয়, অৰ্থাৎ মাইকী চৈতন্যত লীন হয়। এইদৰে আদিৰ চৈতন্য শক্তি খুদ খুদ হৈ ফাটি আহি, নানা জন্ম ধৰি দুনাই ঘূৰি আগৰ ঠাই ওলাব লাগিছে, অৰ্থাৎ ন ন খুদ ওলাবই লাগিছে মাৰ যাবই লাগিছে। পানীৰ উতল ধৰিলে যেনেকৈ চামে চামে বুৰবুৰণি ওলাই মাৰ যায়, একে চাম বুৰবুৰণিয়েই নাথাকে, সেইদৰে আদি শক্তিৰো উতল ধৰি আছে বুলি ভাবাঁ। তাতে নানা জীৱ বুৰবুৰণিৰ নিচিনা ওলাই মাৰ যাব লাগিছে। এই বুৰবুৰণিয়েই সংসাৰ। ই কেতিয়াৰপৰা আৰম্ভ হৈছে কোনেও কব নোৱাৰে, আৰু [ ৬৭ ] কেতিয়া যে অন্ত হব, বা অন্ত হব নে নহয়, তাকে কব নোৱাৰে।\nআদি শক্তিৰপৰা ফাটি অহা কণা, অৰ্থাৎ তুমি বা মই এদিন গৈ সেই শক্তিত লীন হম, কিন্তু আপোনা-আপোনি লীন হবলৈ বহুত যুগ লাগে, আৰু এই দীঘল কালৰ ভিতৰত বহুত বাৰ জন্ম আৰু মৰণ হয়। জন্ম মৰণ বৰ কষ্টদায়ক, সেই দেখি আগৰ মহাপুৰুষসকলে তাকে কমাবলৈ কেতবিলাক উপায় উলিয়াইছিল। যোগ সেই উপায়বোৰৰ এটা, ভক্তিও এটা। যোগ বা ভক্তি পথৰ আলম লৈ চিত্তৰ মলি সোনকালে গুচাব পাৰি, আৰু মলি যিমান গুচে সিমান জন্ম মৰণৰ সংখ্যা কমি যায়, গতিকে কষ্টও কমে। কিন্তু জন্ম মৰণ কমাৰ অৰ্থ কি? যিটি কণা আজি লীন হল, সেইটিয়েই আকৌ ফাটি ওলাই সংসাৰ ভ্ৰমিবলৈ আহে। এইদৰে অহা যোৱা কৰিবই লাগিছে। উতলি থকা পানী এচৰুত যি চাম বুৰবুৰণি এবাৰ ওলাল, সেই চাম মাৰ গৈ আকৌ এচাম ওলাল। পাছত নকৈ ওলোৱা চামত আগৰ মাৰ যোৱা চামৰ কোনোটো নাই নে? কিয় নহব? পানী মাখোন এচৰু। সেই পানীয়েই বুৰবুৰণি হৈ এবাৰ ওলাইছে এবাৰ মাৰ গৈছে, গতিকে মাৰ যোৱা বুৰবুৰণিয়েই ঘূৰি ঘূৰি ওলাব লাগিছে। এই কথাত খুকুৰি থাকিবৰ কোনো কাৰণ নাই। হব পাৰে যে যিটো বুৰবুৰণি ওলাই মাৰ গল, ঠিক সেইটোৱেই দুনাই নোলায়। কিন্তু পানী মাখোন একে চৰু। সেই পানীৰেই বুৰবুৰণি [ ৬৮ ] গঠিত হৈ ওলায়, গতিকে এটা মাৰ যোৱ বুৰবুৰণি সম্পূৰ্ণে দুনাই নোলালেও তাৰ যে অংশ এটা ন বুৰবুৰণিৰ ৰূপ ধৰি ওলায়, এই কথা নুই কৰিব নোৱাৰি। তেনেহলে উদ্ধাৰৰ অৰ্থ কি? মোক্ষৰ অৰ্থ কি? জন্ম মৰণৰ দুখ কেনেকৈ কমিল? একে পানীয়েই উতল ধৰি থকাই এবাৰ উঠে, এবাৰ মাৰ যায়, আকৌ উঠে আকৌ মাৰ যায়। উঠিলেই জন্ম, মাৰ গলেই মৰণ, গতিকে জনম মৰণ দিন ৰাতিৰ নিচিনা আহি গৈ আছে, আৰু আহি গৈ থাকিবও। বিশ্বৰ সকলো বস্তুতেই এই বিধিৰ কাৰ্য্য দেখা যায়, ইয়াৰ অন্যথা কতো নাই। তেনেহলে জন্ম মৰণ কমাবলৈ পুৰুষাৰ্থ কিয়? জন্ম মৰণ নিয়তি, সংসাৰৰ মূল কাৰণ, বিশ্বৰ মেৰুদণ্ড। জন্ম মৰণ নাইকিয়া হলে বিশ্ব কেনেকৈ ৰব? বিশ্ব এটা চকৰিৰ ঘূৰণ। ঘূৰণ বন্ধ হলে বিশ্ব নাই। জন্ম মৰণ এটা ঘূৰণ মাথোন, ইয়াক বন্ধ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰা, আৰু বিশ্ব লোপ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰা একে কথা। কিন্তু এই চেষ্টা বৃথা, কিয়নো বিশ্বত এনে কৌশল আছে যে, তাক লোপ কৰা সম্ভৱ নহয়। বিশ্ব আপুনি চলে, একোৰে আলম নালাগে। আদিতে গৰাকীয়ে যি আহুদি বান্ধি দিছে সেই আহুদিয়েই তাক চিৰকাল চলাই আছে, আৰু থাকিব। মানুহে ভাবে যে সিহঁতে ইচ্ছা কৰি মানুহৰ সংখ্যা বঢ়াব বা টুটাব পাৰে। কোনেও সংসাৰ নকৰিলে অৰ্থাৎ সংসাৰ আশ্ৰম গ্ৰহণ নকৰিলে মানুহ জাতি অচিৰে লোপ পায়। হয়, ইচ্ছা কৰিলে মানুহ [ ৬৯ ] জাতি লোপ কৰিব পাৰি, কিন্তু অকল মানুহ জাতিয়েই সংসাৰ বা জগৎ নহয়। এই জগতত অনন্ত কোটি জীৱৰ বাস, আৰু সেইবিলাক জীৱ চামে চামে ওলাই মাৰ যাব লাগিছে। তাক বন্ধ কৰিবা কেনেকৈ? বিৰিণাৰ ফৰিংটি, গছৰ চৰাইটি, হাবিৰ হাতী মহ সংসাৰৰ প্ৰজা। সিহঁতে নিয়তিৰ ডঁৰিয়লিত সংসাৰ বঢ়াব লাগিছে। সিহঁতক হাক দিবা কেনেকৈ? হাজাৰ বাৰ ভাঙ্গি দিলেও টুনিয়ে তাৰ বাহ বান্ধে আৰু সংসাৰ বঢ়ায়। লক্ষ বাৰ ভাঙ্গি দিলেও মৌৱে চাক সাজে, তাক হাক দিবা কেনেকৈ? এইদৰে জগতৰ প্ৰাণী মাত্ৰেই সংসাৰ বঢ়োৱাত ব্যস্ত। সংসাৰত সিহঁতৰ ৰাপ দেখিলে বিস্ময় মানিব লাগে। মানুহে যদিও সংসাৰ আশ্ৰম এৰিব পাৰে, আন জীৱ জন্তুৱে এৰিব নোৱাৰে। সংসাৰ কৰা সিহঁতৰ এটা ব্যাধি। সময় পৰিলে সিহঁতে পোৱালি নুফুকোৱাকৈ থাকিব নোৱাৰে। মানুহ সংসাৰ আশ্ৰম এৰি লোপ হলেও আনবিলাক জীৱ থাকিব। পানীত মাছ মগৰ, আকাশত চৰাই চিৰিকটি, হাবিত হৰিণা সদায় থাকিব। এতেকে সংসাৰ লোপ কৰাৰ চেষ্টা বৃথা। মানুহ নোহোৱা হব পাৰে, কিন্তু তাৰপৰা জগতৰ কি দইন পৰিব? যেনে জগত তেনেই থাকিব। পৃথিবী হবৰপৰা কত জাতি জন্তু লোপ হৈছে, আৰু কত ন জাতি ওলাইছে। সেইদৰে মানুহ জাতি লোপ হৈ আন কিবা এক জাতিৰ জীৱ ওলাব পাৰে, বা নোলাবও পাৰে, তাৰপৰা জগতৰ বা সংসাৰৰ [ ৭০ ] হানি বিঘিনি একো নাই। এতেকে আদি শক্তি লীন যাবলৈ, অৰ্থাৎ মোক্ষ লাভ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰাৰ কোনো সকাম দেখা নাযায়।\nবিশ্ব লোপ হব পাৰে, যদি আদি শক্তিৰপৰা কেটামান লেখৰ কণা ফাটি ওলাইছে, তাতকৈ আৰু সৰহকৈ ওলোৱা নাই বা নোলায়। কিন্তু তালৈ মানুহে কাৰবাৰ কৰিব লাগিছে কিয়? বিশ্বৰ গুৰি কথা যদি সেয়েই হয়, তেনেহলে সি কাল পূৰ হলে আপোনা-আপুনি লোপ হব। কিয়নো, ফাটি অহা কণা কালৰ গতিত এটি এটিকৈ উদ্ধাৰ হৈ এক সময়ত শেষ হবই লাগিব, আৰু কণাবিলাক এইদৰে উদ্ধাৰ হৈ শেষ হলে বিশ্ব লোপ হব। কিন্তু সৃষ্টিৰ নিয়মলৈ চালে কেইটামান লেখৰ কথা কোনবা এক যুগত ফাটি আহি সেয়েই ঘূৰি ঘূৰি ভ্ৰমি ভুমি বিশ্ব পতা বুলি বিশ্বাস নহয়। বিশ্বৰ সকলো বস্তুৱেই অৰ্থাৎ গছ লতা, পশু পক্ষী, পোক পৰুৱা চামে চামে ওলোৱা আৰু মাৰ যোৱা দেখা যায়। চকুৰ আগত এই দৃষ্টান্ত দেখিও বিশ্বখন কেৱল কেইটামান লেখৰ বস্তুৰ সমষ্টি বুলি পতিয়াবলৈ বৰ টান। নিশ্চয় বিশ্বখন আদি শক্তিৰ উতল আৰু বিশ্ববাসী চেতন অচেতন সকলোবস্তু সেই উতলৰ বুৰবুৰণি। এয়েই যদি হয়, তেন্তে নিৰ্বাণ কি? উদ্ধাৰ কি? মোক্ষ কি?\nবিশ্বৰ অন্ত আৰু এক ৰকমে হব পাৰে। যদি আদি শক্তি উতলিবলৈ এৰে, তেনেহলে বিশ্ব একে তিলে নাইকিয়া [ ৭১ ] হব। কোনো কোনো দৰ্শনত উতল অনাদি বুলি নকয়। আদি শক্তিৰ উতলক শাস্ত্ৰত স্পন্দন বুলিছে। সেই স্পন্দন হেনো আগেয়ে নাছিল। আগেয়ে আদি শক্তি স্থিৰ চৰিয়াৰ পানী যেন অলৰ-অচৰ আছিল। পাছত কিবা কাৰণত-শাস্ত্ৰত কয় আদি শক্তিৰ ইচ্ছাত—স্পন্দন আৰম্ভ হল। যেই স্পন্দন, সেই বিশ্বৰ উৎপত্তি। যদি আদি শক্তি কেতিয়াবা নিশ্চল আছিল, তেনেহলে কেতিয়াবা আকৌ নিশ্চল হব পাৰে, আৰু তেতিয়া বিশ্ব আপোনা-আপুনি অন্তৰ্দ্ধান হব। বিশ্বৰ যদি এই দৰেই উৎপত্তি, তেও তাক অকালত লোপ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰা বৃথা। কাৰণ, যিমান দিন স্পন্দন অৰ্থাৎ উতল থাকে, তুমি ওলাই সোমাই থাকিবই লাগিব। এই যাতায়তৰ হাত কেনেকৈ এৰাবা?\n"https://as.wikisource.org/w/index.php?title=চিন্তা-কলি/আহুকাল&oldid=83892"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাটো শেষবাৰৰ কাৰণে ২৫ আগষ্ট ২০২০ তাৰিখে ০০:০৪ বজাত সলনি কৰা হৈছিল।