অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ গীত - (মনজিৎ ৰাজকোঁৱৰ) - মুক্ত চিন্তা\nঅসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ গীত - (মনজিৎ ৰাজকোঁৱৰ)\nঅসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ আৰম্ভণিয়েই সাংগীতিক। প্ৰথমখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ 'জয়মতী'তেই সৰু-ডাঙৰ মিলি প্ৰায় এক ডজন গীত। আজিও সকলোৰে মুখে মুখে সেই গীতবোৰ – 'লুইতৰে পানী যাবি অ' বৈ', 'মোৰে ভাৰতৰে মোৰে সপোনৰে', 'সোণৰে পালেঙত অ' মনেতৰা', 'আগবাৰীত ফুলিলে সোণে মোৰ চম্পা', 'খোপাতে পিন্ধিম মই বিজুলীৰে ফুল'....। জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ এই চিৰসেউজ গীতকেইটাত কন্ঠ নিগৰালে দিলীপ শৰ্মা আৰু তেওঁৰ দুই ভগ্নী মিনতি শৰ্মা আৰু আৰতি শৰ্মাই। তাতোকৈ ডাঙৰ কথা 'জয়মতী'ত সন্নিৱিষ্ট হ'ল ৰসৰাজ লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ দুটি গীত – 'ল'ৰা বুঢ়া কাক কয় ডালিমী নুবুজে তাক' আৰু 'পৰ্বতৰ ঢেকীয়া লিহিৰিপতীয়া', লগতে চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালাৰ এটি গীত – 'অসমা সুষমা নিৰুপমা'। ১৯৩৫ চনৰ ১০ মাৰ্চত কলকাতাৰ ৰৌনাক চিত্ৰগৃহত মুক্তি লাভ কৰা 'জয়মতী'য়ে অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ লগতে চলচ্চিত্ৰৰ সংগীতৰো দুৱাৰ মুকলি কৰিলে। তেতিয়াৰপৰা এতিয়ালৈ অসমীয়া সংগীতে চলচ্চিত্ৰৰ জৰিয়তে লাভ কৰিলে প্ৰায় ৩০০০ গীত।\n১৯৩৯ চনৰ ৩০ জুলাইত গুৱাহাটীৰ সতী টকিজত মুকলি হ'ল দ্বিতীয়খন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ 'ইন্দ্ৰমালতী'। 'ইন্দ্ৰমালতী'ৰ পৰ্দাত দেখা গ'ল এটা সাংগীতিক যুগ সূচনা কৰিবলৈ ওলাই অহা শিশু ভূপেন হাজৰিকাক। জ্যোতিপ্ৰসাদৰ ফ্ৰেমত বন্দী হৈ ৰ'ল 'বিশ্ববিজয়ী নৱজোৱান' গীতটোত ভূপেন হাজৰিকাৰ কন্ঠ আৰু অভিনয়। 'ইন্দ্ৰমালতী'ৰ আৰু এটা গীত 'মোৰে মন বনতে তই কি বাঁহী বজালি' আজিও শ্ৰোতাৰ মুখে মুখে। ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ ইতিহাসতেই এইটো অতি বিৰল যে একোটা ভাষাত মুক্তি লাভ কৰা প্ৰথম দুখন চলচ্চিত্ৰৰ গীত ৮০ বছৰৰ পিছতো সমানেই জনপ্ৰিয়।\nজ্যোতিপ্ৰসাদ ৰচনাৱলীত জ্যোতিপ্ৰসাদৰ গীত সন্দৰ্ভত ড০ সত্যেন্দ্ৰনাথ শৰ্মাই লিখিছে – '... ভাব আৰু অনুভূতিৰ বিচিত্ৰতা, ভাষাৰ মধুৰ মৃদু গুণ আৰু ব্যঞ্জনা, ভাবানুসৰি সুৰ আৰু কল্পনাৰ সৌষ্ঠৱ জ্যোতিপ্ৰসাদৰ সৰহভাগ গীতত অনুভৱ কৰা যায়। জ্যোতিপ্ৰসাদ একাধাৰে কবি আৰু সংগীতজ্ঞ হোৱাৰ কাৰণে এইটো সম্ভৱ হৈছিল। ভাৰতীয় ধ্ৰুপদী সঙ্গীত আৰু পাশ্চাত্য সঙ্গীতৰ লগত জ্যোতিপ্ৰসাদৰ বৰ গভীৰ পৰিচয় হয়তো নাছিল; কিন্তু মোটামুটিভাৱে দুয়োটা সঙ্গীতধাৰা তেওঁ জানিছিল। তদুপৰি অসমীয়া লোকসঙ্গীতৰ লগত তেওঁৰ আছিল আজন্ম সম্পৰ্ক। অসমীয়া লোকসঙ্গীতৰ সুৰ-মাধুৰ্য আৰু বৈচিত্ৰ্যত প্ৰচুৰ সাঙ্গীতিক সম্ভাৱনাকে কেনেকৈ আধুনিক গীতত ৰূপায়ণ কৰিব পাৰি, সেই বিষয়ে তেওঁৰ সৃষ্টিকামী প্ৰতিভাই বাট বিচাৰি লয়। দৰাচলতে অসমীয়া সঙ্গীতৰ মৌলিক ৰূপ অব্যাহত ৰাখি পাশ্চাত্য সঙ্গীতৰ দুই-এটা বৈশিষ্ট্য আমাৰ সঙ্গীতৰ লগত সমন্বিত কৰি পথ প্ৰদৰ্শকৰূপে জ্যোতিপ্ৰসাদে আমাৰ সঙ্গীতক গতিদান কৰি গৈছে।' অসমীয়া সঙ্গীতলৈ জ্যোতিপ্ৰসাদৰ অৱদান এটা বিশাল অধ্যায়। মাথোঁ দুখন চলচ্চিত্ৰৰ যোগেদিও তেওঁ শ্ৰোতাক দি গ'ল বহুকেইটা সোণসেৰীয়া গীত।\nপিছে, তৃতীয়খন চলচ্চিত্ৰ 'মনোমতী'ৰ গীতে শ্ৰোতাক আপ্লুত কৰিব নোৱাৰিলে। 'মনোমতী’য়ে মুক্তিলাভ কৰে ১৯৪১ চনৰ ৩ এপ্ৰিলত। ৰোহিণী বৰুৱাৰ চলচ্চিত্ৰ 'মনোমতী'ৰ সঙ্গীত কমল নাৰায়ণ চৌধুৰীৰ আৰু গীতৰ ৰচনা প্ৰভাত শৰ্মাৰ। চলচ্চিত্ৰখনৰ 'হিয়া নাওখনি বাই যা তই' আৰু 'খোলা দেউল দুৱাৰ খোলা' গীত দুটাত কন্ঠদান কৰিছিল কমল নাৰায়ণ চৌধুৰীয়ে। ড০ দিলীপ কুমাৰ দত্তই বিষ্ণুপ্ৰসাদৰ প্ৰসাদত ‘মনোমতী’ৰ গীত সন্দৰ্ভত লিখিছে – 'সেই গীতকেইটাৰ সুৰৰ আধাৰ অসমৰ থলুৱা সুৰ নহৈ উত্তৰ ভাৰতীয় হিন্দুস্থানী গীতৰ সুৰ। পৰিৱেশনৰ পিনৰপৰাও তাত সেই সময়ৰ প্ৰখ্যাত গায়ক ছাইগলৰ প্ৰভাৱ দেখা যায়। তথাপি সেয়া উচ্চাংগ বা শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ দৰে নহয়। সেইকেইটা আছিল উত্তৰ ভাৰতীয় সুৰৰ সমন্বয়ত ৰূপ দিয়া আধুনিক অসমীয়া গীত।' ‘মনোমতী’ৰ সঙ্গীত পৰিচালক কমল নাৰায়ণ চৌধুৰীয়ে নিৰ্মাণ কৰা পৰৱৰ্তীখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ 'বদন বৰফুকন'। চলচ্চিত্ৰখন ছবিগৃহলৈ আহে ১৯৮৭ চনৰ ১৫ এপ্ৰিলত। 'বদন বৰফুকন'ৰ সঙ্গীত পৰিচালনা গৌৰ গোস্বামীৰ। পিছলৈ ১৯৭২ চনত চৌধুৰীয়ে নিৰ্মাণ কৰে প্ৰথম অসমীয়া সম্পূৰ্ণ ৰঙীন চলচ্চিত্ৰ 'ভাইটি', যিখনৰ সঙ্গীত আছিল অজিত সিংহৰ।\nইয়াৰ পিছতেই দেশে স্বাধীনতা লাভৰ ধামখুমীয়াৰ মাজতেই ১৯৪৭ চনৰ ৬ ছেপ্টেম্বৰত গীতিকবি পাৰ্বতিপ্ৰসাদ বৰুৱাৰ পৰিচালনা আৰু সঙ্গীতেৰে মুক্তিলাভ কৰে 'ৰূপহী'য়ে। 'ৰূপহী'ত অভিনয়ো কৰিছিল পাৰ্বতিপ্ৰসাদে। 'ৰূপহী'ৰ 'নোবোলো তোক সোণৰ অসম', 'জোনাক জোনাক শীতল জোনাক', 'বজালে আহিনে বাঁহী নে বীণ', 'অকলশৰীয়া বাটৰুৱা', 'তোৰ নাই যে বন্ধোৱা বাট' আদি গীতবোৰত কন্ঠদান কৰিছিল চাৰু বৰদলৈ, তৰুণ হাজৰিকা, পুণ্য কোঁৱৰ, দুৰ্গা ফুকন আদি শিল্পীয়ে। পৰৱৰ্তী সময়ত এই গীতবোৰ ভূপেন হাজৰিকাৰ কন্ঠত বাণীবদ্ধ হোৱাত জনপ্ৰিয় হোৱাৰ লগতে চিৰকাললৈ ৰৈ গ'ল।\nইয়াৰ পিছতেই ছবিগৃহলৈ আহিল অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ আৰম্ভণিৰ সময়ছোৱাৰ আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় চলচ্চিত্ৰ 'চিৰাজ'। লক্ষ্মীধৰ শৰ্মাৰ গল্পৰ আধাৰত বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভা আৰু ফণী শৰ্মাই পৰিচালনা কৰা ‘চিৰাজ’ ছবিঘৰলৈ আহে ২৯৪৮ চনৰ ১৬ জানুৱাৰিত। 'চিৰাজ'ৰ সঙ্গীত পৰিচালক বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভা, সহকাৰী সঙ্গীত পৰিচালক ভূপেন হাজৰিকা আৰু শিৱপ্ৰসাদ ভট্টাচাৰ্য। 'চিৰাজ'ৰ ভূপেন হাজৰিকাৰ ৰচনা আৰু কন্ঠৰে 'অগ্নিযুগৰ ফিৰিঙতি মই', 'কঁপি উঠে কিয় তাজমহল' আৰু শিৱপ্ৰসাদ ভট্টাচাৰ্যৰ ৰচনা আৰু কন্ঠৰে 'আৰু নবজাবি বীণ বাটৰুৱা' কুৰি শতিকাৰ এমুঠিমান শ্ৰেষ্ঠতম গীতৰ ভিতৰতে লেখত পৰা গীত।\n'চিৰাজ'ৰ এবছৰ পিছতেই মুক্তি লাভ কৰে প্ৰবীণ ফুকন পৰিচালিত ছবি 'পাৰঘাট'। ‘গন্ধৰ্ব’ নামেৰে চলচ্চিত্ৰখনৰ সঙ্গীত পৰিচালনা কৰে পুৰুষোত্তম দাসে। ছবিখনৰ কমল নাৰায়ণ চৌধুৰী আৰু মলয়া দাসৰ কন্ঠত 'পুৱাৰে মলয়া মন জুৰণীয়া', ভূপেন হাজৰিকাৰ কন্ঠৰ 'কাৰ আকাশৰ ৰামধেনুখনি' আদি গীতে সেই সময়ত খলকনি তুলিছিল।\n১৯৫০ চনৰ ছবি 'বিপ্লৱী'। 'মমতা', 'সফৰ', 'খামোচী', 'অন্নদাতা' আদি সফল হিন্দী ছবি আৰু 'পঞ্চতপা', 'জীবনতৃষ্ণা', 'দীপ জ্বেলে খাই', 'উত্তব়ফাগুণী'ৰ দৰে জনপ্ৰিয় বাংলা ছবিৰ নিৰ্মাতা অসিত সেনে আত্মজীৱনী স্মৃতিব় সোণালী ব়েখাত উল্লেখ কৰা অনুসৰি 'বিপ্লৱী'য়ে চিত্ৰগৃহত মুক্তি লাভ নকৰিলে। অৱশ্যে 'বিপ্লৱী'ৰ প্ৰিমিয়াৰ অনুষ্ঠিত হৈছিল শ্বিলঙত। ভূপেন হাজৰিকা আৰু সঙ্গীবৃন্দৰ কণ্ঠত বাণীবদ্ধ হোৱা ছবিখনৰ 'অ' পৃথিৱীৰ অ' ভাৰতীৰে স্বাধীনচিতীয়া দল', শিৱপ্ৰসাদ ভট্টাচাৰ্যৰ কন্ঠত 'ধূলিৰ ধৰাত আপোন পাহৰি'কে ধৰি দুটিমান গীত এতিয়াও শুনিবলৈ পোৱা যায়। চলচ্চিত্ৰখনৰ সংগীত পৰিচালনা কৰিছিল শিৱপ্ৰসাদ ভট্টাচাৰ্যই। অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ জন্মলগ্নৰপৰা এই সময়ছোৱালৈ নিৰ্মিত হোৱা চলচ্চিত্ৰসমূহৰ সংগীতে কাটি দিয়া বাটেৰে পৰৱৰ্তী দশকটোত চিৰসেউজ গীতেৰে মুক্তি লাভ কৰিলে বহুকেইখন সংগীতমধুৰ চলচ্চিত্ৰই। ১৯৫০ৰপৰা ১৯৬০ চনৰ ভিতৰত নিৰ্মিত প্ৰায় কুৰিখন চলচ্চিত্ৰৰ অধিকাংশৰে সংগীতেই আদিও মুহি ৰাখিছে শ্ৰোতাক। চলচ্চিত্ৰৰ সংগীত পৰিচালকৰূপে এই দশকটোত ভূমুকি মাৰিলে ভূপেন হাজৰিকা, ব্ৰজেন বৰুৱা আৰু মুকুল বৰুৱাই। জনপ্ৰিয় হ'ল 'ৰুণুমী', 'পিয়লি ফুকন', 'সৰাপাত', 'স্মৃতিৰ পৰস', 'এৰাবাটৰ সুৰ', 'মাক আৰু মৰম', 'ধুমুহা', 'চাকনৈয়া', 'আমাৰ ঘৰ', ‘পুৱতি নিশাৰ সপোন’কে ধৰি বহুকেইখন চলচ্চিত্ৰৰ সংগীত।\n‘ৰুণুমী’ (১৯৫৩)ৰ সংগীত পৰিচালক আছিল দৰ্পনাথ শৰ্মা। নাটশিল্পী সুৰেশ গোস্বামীয়ে পৰিচালনা কৰা ‘ৰুণুমী’ৰ প্ৰথমবাৰৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল এটি বৰগীত। 'তেজৰে কমলাপতি' বৰগীতটো গাইছিল শেৱালী দেৱীয়ে। ‘ৰুণুমী’ৰ আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় গীতটো হ'ল – 'ফাগুনৰে পছোৱাই আঁচলকে উৰুৱায়'। আইভি বৰুৱাই কন্ঠদান কৰা গীতটোৰ গীতিকাৰ নৱ বৰুৱা। ‘ৰুণুমী’ৰ পিছতেই সংগীতমধুৰ চলচ্চিত্ৰ হিচাপে নাম ল’ব লাগিব 'পিয়লি ফুকন' (১৯৫৫)ৰ। 'পিয়লি ফুকন' ভূপেন হাজৰিকাৰ সংগীত পৰিচালিত দ্বিতীয়খন চলচ্চিত্ৰ। প্ৰথমখন আছিল 'সতী বেউলা'। জনপ্ৰিয় হ'ল চলচ্চিত্ৰখনৰ 'ৰমকে জমকে আছিল মোৰ অসমী', 'উজাই বুৰে দিলে শিহু কি ঘঁৰিয়াল', 'দুখৰো উপৰি দুখ', 'অ হো হো মহহো', 'গাঁৱৰে জীয়ৰী সপোন সুন্দৰী' গীতকেইটা। ভূপেন হাজৰিকাৰ সৈতে গীতকেইটাত কন্ঠ নিগৰালে গুণদা দাসে। সুকন্ঠী গায়িকা গুণদা দাসে পৰৱৰ্তী সময়ত 'সৰাপাত' বোলছবিত গোৱা 'অনুৰাগে ৰঞ্জিত মন', 'ভক্তপ্ৰহ্লাদ' চলচ্চিত্ৰৰ ‘কিনো শুৱনি তোমাৰ মুখখনি', 'মাটিৰ স্বৰ্গ' চলচ্চিত্ৰত গোৱা ‘দিগন্তৰ পাৰে পাৰে বগাকৈ বগলী উৰে' আদি গীতবোৰে আজিও শ্ৰোতাক নষ্টালজিক কৰি তোলে।\n১৯৫৬ চনৰ ৬৫ মাৰ্চৰ মুক্তি লাভ কৰে আনোৱাৰ হুছেইনৰ চলচ্চিত্ৰ 'সৰাপাত'। 'সৰাপাত'ৰ সংগীত পৰিচালক মুকুল বৰুৱা। পৰৱৰ্তী সময়ত বৰুৱাই 'তেজীমলা', 'চাকনৈয়া', 'কোলাহল'কে ধৰি কেইখনমান চলচ্চিত্ৰৰ সংগীত পৰিচালনা কৰে। অসমীয়া আধুনিক গীতক গীতিকাৰ আৰু সুৰকাৰৰূপে এক নতুন মাত্ৰা প্ৰদান কৰা মুকুল বৰুৱাৰ সুৰত 'সৰাপাত'ত কন্ঠ নিগৰায় লক্ষ্যহীৰা দাসে কেইবাটাও গীতত। তাৰে ভিতৰত 'এৰি দিয়া প্ৰিয় মই যাওঁ', ‘তোমাৰ সুৰে সুৰে গীত গাই যাওঁ' – এই গীতকেইটাই জনপ্ৰিয়তাৰ অভিলেখ গঢ়ে। 'সৰাপাত'ৰ মুক্তিৰ পিছৰ সপ্তাহতে চিত্ৰগৃহলৈ আহে 'স্মৃতিৰ পৰশ'। ব্ৰজেন বৰুৱাৰ সংগীত পৰিচালিত প্ৰথমখন ছবি 'স্মৃতিৰ পৰশ'। এই ছবিখনতে প্ৰথম নেপথ্য গায়কৰূপে কন্ঠ নিগৰালে ৰমেন বৰুৱাই। ৰমেন বৰুৱাই গোৱা 'অজান বেথাৰ লাগি শিহৰণ ঘনে ঘনে কঁপে হিয়া' অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ গীতৰ ভিতৰতে এটা ভাবগধুৰ সমধুৰ গীত। অসমীয়া লোকসংগীত অতি সূক্ষ্ম আৰু নিখুঁতভাৱে ব্যৱহাৰ কৰে ব্ৰজেন বৰুৱাই 'অ’ আই আমাৰ কপালতে ৰঙা সেন্দূৰেৰে তিলক আঁকি দিয়া' গীতটোত। কেৱল সেয়াই নহয়, ‘স্মৃতিৰ পৰশ’ত পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে অসমীয়া চলচ্চিত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় বিহু আৰু হিন্দী গীত। কেশৱ মহন্তই লিখিছিল এটি বিহু 'অ' মোৰে দেহিটি ঐ', আনহাতে বীৰেন্দ্ৰ নাথ দত্তই লিখিছিল এটি হিন্দী গীত – 'হেই ছলক পৰি চান্দিনী'। পৰৱৰ্তী সময়ত ব্ৰজেন বৰুৱাই অসমৰ প্ৰথমখন ভক্তিমূলক ছবি 'ভক্ত প্ৰহ্লাদ' (১৯৬৮), প্ৰথমখন অসমীয়া হাস্যৰসৰ ছবি 'ইটো সিটো বহুতো' (১৯৬৩), সামাজিক পাৰিবাৰিক ছবি 'আমাৰ ঘৰ' (১৯৫৯), 'মাক আৰু মৰম' (১৯৫৭)ৰ সংগীত পৰিচালনা কৰে। পিছলৈ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালনাত অধিক মনোনিবেশ কৰা ব্ৰজেন বৰুৱাৰ চলচ্চিত্ৰ 'ডাঃ বেজবৰুৱা' (১৯৬৯) , 'মুকুতা' (১৯৭০), 'ললিতা' (১৯৭২), আৰু 'ওপজা সোণৰ মাটি' (১৯৭২)ৰ সংগীত পৰিচালনা কৰে ৰমেন বৰুৱাই।\n১৯৫৬ৰ ৩০ নৱেম্বৰ মুক্তিলাভ কৰে ভূপেন হাজৰিকা পৰিচালিত প্ৰথমখন ছবি 'এৰাবাটৰ সুৰ'। কথা, সুৰ, গায়কীৰে চলচ্চিত্ৰখনৰ গীতবোৰ ইটোতকৈ সিটো চৰা। লতা মঙ্গেশকাৰে গোৱা 'জোনাকৰে ৰাতি' শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া গীতৰ অন্যতম। 'সাগৰ সঙ্গম'ত গীতটো ভূপেন হাজৰিকাৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ গীত। হেমন্ত মুখোপাধ্যায়ৰ সৈতে ভূপেন হাজৰিকাৰ 'গুম গুম গুম গুম মেঘে গৰজিলে', সন্ধ্যা মুখাৰ্জীৰ সৈতে ভূপেন হাজৰিকাৰ 'জনকপুৰৰ জানকী', লতা আৰু হেমন্তৰ সৈতে ভূপেন হাজৰিকাৰ 'ৰ'দ পুৱাবৰ কাৰণে' প্ৰতিটো গীতেই আজিও সকলোৰে মুখে মুখে।\n১৯৫৭ চনৰ চলচ্চিত্ৰ 'মাক আৰু মৰম'ৰ বাবে গীত লিখিছিল হীৰেন ভট্টাচাৰ্যই। ব্ৰজেন বৰুৱাই সংগীত পৰিচালনা কৰা এইখন চলচ্চিত্ৰতে আছিল দুটা হিন্দী গীত। গীত দুটা লিখিছিল নুৰুল হকে। পৰৱৰ্তী সময়ত নুৰুল হকে 'মানৱ আৰু দানৱ', 'আদালত', 'অভিযান', 'উপগ্ৰহ', 'ৰজনীগন্ধা', ‘অনুতাপ’কে ধৰি বহুকেইখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ গীত ৰচনা কৰে। জনপ্ৰিয় হৈছিল 'মাক আৰু মৰম'ৰ কেশৱ মহন্তই ৰচনা কৰা হিৰন্ময় বৰাই গোৱা 'জোশহাই এ চুমা এটি দে' গীতটো। সেই বছৰেই মুক্তি লাভ কৰে ফণী শৰ্মাৰ চলচ্চিত্ৰ 'ধুমুহা'। গীতৰ ৰচনা আৰু সুৰ আছিল ভূপেন হাজৰিকাৰ। ছবিখনৰ বহুকেইটা গীতৰ ভিতৰত 'পৰহি পুৱাতে টুলুঙা নাৱতে' গীতটো অসমীয়া শ্ৰোতাৰ চিনাকী। পিছে মন্টু ঘোষ আৰু গায়ত্ৰী দেৱীয়ে গোৱা 'ধুমাষ্টাৰ ৰঙৰ নতুন পাহিৰ' গীতটো যিয়েই এবাৰ শুনিছে পাহৰিব নোৱাৰে। ভূপেন হাজৰিকাৰ ৰোমান্টিক গীতসমূহৰ ভিতৰতে এক অনবদ্য সৃষ্টি এই গীতটো।\n১৯৫৮ চনৰ 'ৰঙা পুলিচ'ৰ মহিবুদ্দিন আহমেদ 'তগৰ'-এ গোৱা 'ৰঙা পুলিচ আমি ৰঙা পুলিচ', 'ভক্ত প্ৰহ্লাদ'ত ব্ৰজেন বৰুৱাৰ কন্ঠৰ 'হৰি চৰণ দিয়া হে' সেই বৰ্ষৰ উল্লেখযোগ্য গীত। ১৯৫৯ত মুক্তি লাভ কৰা 'কেঁচাসোণ'ৰ সংগীত পৰিচালনা কৰিছিল ভূপেন হাজৰিকাই। চাহ বাগানৰ পটভূমিত নিৰ্মিত চলচ্চিত্ৰখনত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল ঝুমুৰ। জনপ্ৰিয় হৈছিল 'ৰিমঝিম ৰিমঝিম ৰিমঝিম বৰষুণে নেপুৰ বজাই ক'ত', 'নতুন নতুন সাহ' গীত দুটাও। বাৰ্লিন চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত প্ৰদৰ্শিত হোৱা প্ৰথমখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ 'পূবেৰুণ' (১৯৫৯)ৰ সংগীত পৰিচালনা কৰিছিল তাৰিকুদ্দিন আহমেদে। ইউচুফ হাজৰিকা, মলিন বৰা, আলিমুন্নিচা পিয়াৰে কৰা চলচ্চিত্ৰখনত কন্ঠ নিগৰাইছিল পশ্চিমবঙ্গৰ জনপ্ৰিয় কন্ঠশিল্পী প্ৰতিমা বন্দোপাধ্যায় আৰু নিৰ্মলা মিশ্ৰই। সেই বছৰেই মুক্তি লাভ কৰা 'চাকনৈয়া'ৰ সঙ্গীত পৰিচালক আছিল মুকুল বৰুৱা। ছবিখনৰ গীত ৰচনা কৰিছিল চৈয়দ আব্দুল মালিক, লক্ষহীৰা দাস, দুৰ্গেশ্বৰ বৰঠাকুৰ, অনিল ৰায়চৌধুৰী আৰু কেশৱ মহন্তই। ছবিখনৰ মিহিৰ বৰদলৈৰ কন্ঠৰ 'দহে দহে বিশ টকা হ'ল' আৰু লবংগ বৰাৰ কন্ঠৰ 'সুৰৰে পানচৈ চলে ধীৰে ধীৰে' গীত দুটা আজিও শুনা যায়। ১৯৫৯ চনতে মুক্তি লাভ কৰা নিপ বৰুৱাৰ চলচ্চিত্ৰ 'আমাৰ ঘৰ'ৰ বাবে গীত লিখিছিল পদ্ম বৰকটকী, লক্ষ্যধৰ চৌধুৰী, তফজ্জুল আলি আৰু কেশৱ মহন্তই। পূৰৱী দেৱীয়ে গোৱা 'এই জোন জোনালী', পূৰবী আৰু পাৰুল দেৱীয়ে গোৱা 'আমাৰ ঘৰলৈ যাওঁ', সমবেত কন্ঠৰ 'শুনা মোৰ জীৱন চাকি' চলচ্চিত্ৰখনৰ উল্লেখযোগ্য গীত। বছৰটোৰ শেষলৈ ছবিগৃহলৈ আহিছিল ফণী শৰ্মাৰ 'পুৱতি নিশাৰ সপোন'। ভূপেন হাজৰিকাৰ সৈতে গীত গাইছিল পশ্চিমবঙ্গৰ জনপ্ৰিয় কন্ঠশিল্পী ইলা বসুৱে। 'কঁহুৱা বন মোৰ অশান্ত মন' আৰু 'সোঁৱৰণী মোৰ ৰাঙলী জীৱনৰ' চলচ্চিত্ৰখনৰ দুটি জনপ্ৰিয় গীত।\nপৰৱৰ্তী দশকত ছবিগৃহলৈ আহিল প্ৰথমখন আংশিক ৰঙীন ছবি 'শকুন্তলা'। ভূপেন হাজৰিকাই পৰিচালনা কৰা 'শকুন্তলা'ৰ 'প্ৰথম প্ৰহৰ ৰাত্ৰি' গীতটো চিত্ৰগ্ৰহণ কৰা হৈছিল ৰঙীন ৰূপত। বাকী চলচ্চিত্ৰখন ক'লা-বগা। ইলা বসুৰ কন্ঠৰ 'নৱমল্লিকাৰ হেঁপাহ জানো পলাব', 'বনৰে পখীটি', ভূপেন হাজৰিকাৰ কন্ঠৰ 'বিৰাজে কি সাজে', 'পিতৃগৃহ ত্যাগি আই মোৰ' চলচ্চিত্ৰখনৰ উল্লেখযোগ্য গীত। ১৯৬১ চনৰে আৰু এখন চলচ্চিত্ৰ 'লাচিত বৰফুকন'। চলচ্চিত্ৰখনত প্ৰখমবাৰৰ বাবে কন্ঠদান কৰে দীপালী বৰঠাকুৰে। দীপালী বৰঠাকুৰৰ কন্ঠত জনপ্ৰিয় হৈ পৰে 'যৌৱনে আমনি কৰে' গীতটো। চলচ্চিত্ৰখনৰ আৰু এটা জনপ্ৰিয় গীত 'এই মাটিতে মৰোঁ যদি দেশৰ হকে যুঁজোতে' গাইছিল লক্ষহীৰা দাস, ৰমেন বৰুৱা, দীপালী বৰঠাকুৰ আৰু ৰেণু বৰঠাকুৰে।\n১৯৬৩ চনৰ চলচ্চিত্ৰ 'মাটিৰ স্বৰ্গ'ৰ সংগীত পৰিচালনা কৰিছিল জিতেন দেৱ আৰু বীৰেন্দ্ৰ ফুকনে। কবি নৱকান্ত বৰুৱাই ৰচনা 'জীৱনৰ এই সংকেত কিয়নো সাজিব খুজিলি ৰং মহল' আৰু মুক্তিনাথ বৰদলৈয়ে ৰচনা কৰা 'কান্দে ৰাধা ৰাণী' চলচ্চিত্ৰখনৰ দুটা জনপ্ৰিয় গীত। দুটা গীতত কন্ঠ নিগৰাইছিল গুণদা দাসেও। সেই বৰ্ষৰে 'ইটো সিটো বহুতো'ত ফণী শৰ্মাৰ অভিনয় এতিয়াও বহুতেই পাহৰা নাই। নৱকান্ত বৰুৱাই ৰচনা কৰা, ব্ৰজেন বৰুৱা আৰু শৰদিন্দু দাশগুপ্তই কন্ঠদান কৰা 'য'ক উৰি পখিলাটি বগা ক'লা পাখি মেলি’ গীতটো অত্যন্ত জনপ্ৰিয় হৈছিল। ৰাজেশ্বৰ বৰদলৈয়ে পৰিচালনা কৰা সেই বছৰৰে চলচ্চিত্ৰ 'তেজীমলা'ত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল গীতিকাৰ পাৰ্বতিপ্ৰসাদ বৰুৱাৰ এটা গীত – 'ক’ৰে বেজাৰত এজাৰ বিজাৰ পৰিছোঁ'।\n১৯৬৪, ১৯৬৫, ১৯৬৬ – এই তিনি বছৰত মুক্তি লাভ কৰে ভূপেন হাজৰিকাই সংগীত পৰিচালনা কৰা তিনিখনকৈ সংগীতমধুৰ চলচ্চিত্ৰ 'মণিৰাম দেৱান', 'প্ৰতিধ্বনি' আৰু 'লটিঘটি'। 'মণিৰাম দেৱান'ৰ 'বুক হম হম কৰে', 'হে মাই যশোৱা এ', 'তপ্ত তীখাৰে অগ্নিশক্তি' আদি গীতে শ্ৰোতাৰ হৃদয়ত গভীৰ সাঁচ বহুৱালে। এইখন চলচ্চিত্ৰতে প্ৰথমবাৰৰ বাবে কন্ঠ নিগৰালে জয়ন্ত হাজৰিকাই। শ্যামল মিত্ৰৰ সৈতে তেওঁ গালে এটি গোৱালপৰীয়া গীত 'সোণৰ বৰণ পাখি'। সুদক্ষিণা শৰ্মাৰ কন্ঠত বাণীবদ্ধ হোৱা 'সংগ্ৰাম লগ্নে আজি' গীতটোও এটা বৰ শক্তিশালী ভাবগধুৰ দেশপ্ৰেমৰ গীত। ১৯৬৫ চনত মুক্তিলাভ কৰা 'প্ৰতিধ্বনি' চলচ্চিত্ৰখন 'কা শ্বৰাতি' নামেৰে খাচী ভাষালৈ ডাব কৰিও মুক্তি দিয়া হৈছিল। চলচ্চিত্ৰখনৰ উল্লেখযোগ্য গীত 'লিয়েং মাকাও' তালাত মেহমুদৰ লগত ভূপেন হাজৰিকা আৰু বন্দনা বৰুৱাৰ কন্ঠত সুকীয়া সুকীয়াকৈ আছিল 'হে হে হে ঢোলে দগৰে' গীতটো। 'অসমৰ কৰিলে মোক', 'সহস্ৰজনে মোক প্ৰশ্ন কৰে', 'টিৰাপ সীমান্ত', 'মই আৰু মোৰ ছাঁ', 'ৰমজানৰ ৰোজা গ'ল' 'লটিঘটি'ৰে গীত। চলচ্চিত্ৰখনৰ 'জীৱন যদি অভিনয় হয়' গীতটো গাইছিল জয়ন্ত হাজৰিকা আৰু ইলা বসুৱে। অভিনয় কৰিছিল গীতটোত জয়ন্ত হাজৰিকা আৰু মনীষা হাজৰিকাই (তেতিয়া সেনগুপ্ত)।\nআব্দুল মজিদৰ প্ৰথমখন চলচ্চিত্ৰখন 'মৰম তৃষ্ণা' মুক্তি লাভ কৰে ১৯৬৮ চনত। চলচ্চিত্ৰখনৰ সংগীত পৰিচালক বিবেকানন্দ ভট্টাচাৰ্য। পাৰবিন চুলতানা আৰু খগেন মহন্তই প্ৰথম নেপথ্য কন্ঠশিল্পীৰূপে গীত বাণীবদ্ধ কৰে 'মৰম তৃষ্ণা'ৰ। চলচ্চিত্ৰখনত পাৰবিন চুলতানাই কন্ঠদান কৰা "নীলিম গগন ঢৌৱাই ঢৌৱাই" আৰু শ্যামল মিত্ৰই কন্ঠদান কৰা 'অৰুন্ধতী অপৰূপা এপলক লৈ যোৱা তুমি' দুটা সুন্দৰ গীত। সেই বৰ্ষৰে আৰু এখন চলচ্চিত্ৰ 'সংগ্ৰাম'। বহুকেইটা গীতৰ ভিতৰত বংগৰ কন্ঠশিল্পী পিন্টু ভট্টাচাৰ্যই কন্ঠ নিগৰোৱা 'আজি এই মোৰ শেষ গান' আৰু 'মধুৰ মূৰুতি মুৰাৰী' শীৰ্ষক বৰগীতটি বিশেষভাৱে উল্লেখযোগ্য। ৰাজশ্ৰী প্ৰভাকৰৰ হিন্দীৰপৰা অসমীয়ালা ডাবিং কৰা ছবি 'ভাগ্য'ই মুক্তি লাভ কৰে ১৯৬৮ চনতে। ছবিৰ সংগীত আছিল লক্ষ্মীকান্ত প্যাৰেলালৰ। আনন্দ বক্সীয়ে লিখা গীতকেইটা অসমীয়ালৈ ভাঙনি কৰে ভূপেন হাজৰিকাই। জনপ্ৰিয় হয় ইলা বসুৰ কন্ঠত 'নৱ নৱ ব'হাগ আহে' আৰু শ্যামল মিশ্ৰৰ কন্ঠত 'কোনে জানে তোমাৰ সপোন' গীত দুটা।\n১৯৬৯ চনৰ দুয়োখন চলচ্চিত্ৰ 'চিকমিক বিজুলী' আৰু 'ডাঃ বেজবৰুৱা'ৰ সংগীত আছিল ছুপাৰহিট। ভূপেন হাজৰিকাৰ 'চিকমিক বিজুলী'ৰ কন্ঠশিল্পীসকল আছিল কিশোৰ কুমাৰ, আশা ভোসলে, মুকেশ, সুমন কল্যাণপুৰ। প্ৰথমখনৰ বাবে অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ গীতৰ লং প্লেয়িং (LP) ৰেকৰ্ড ওলাইছিল 'চিকমিক বিজুলী'ৰ। জনপ্ৰিয় হৈছিল 'পক্ষীৰাজ ঘোঁৰা', 'ঘৰ আমাৰ মাটি হয়', 'মিলনৰে এই শুভক্ষণ', 'বিজুলীৰ পোহৰ মোৰ নাই', 'শম্মা থাকিলে' গীতকেইটা। 'ডাঃ বেজবৰুৱা' ৰমেন বৰুৱাৰ সংগীত পৰিচালিত প্ৰথমখন চলচ্চিত্ৰ। ছবিখনৰ দুটি গীত 'জিলিকা জিলিকা তৰা আকাশৰে' আৰু 'মইনা কোন বিধাতাই সাজিলে'ৰ কথা ব্ৰজেন বৰুৱাৰ। ইফালে, 'কি নাম দি মাতিম' গীতটোৰ কথা নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈৰ, গীতটো এলি আহমেদৰ ৰচনা।\n১৯৭০ চনৰ 'অপৰাজেয়'ত অভিনয় কৰিছিল বলিউডত খোজ পেলাবলগীয়া অভিনেত্ৰী ৰাখীয়ে। মলিন চৌধুৰীৰ সংগীত পৰিচালনাত মান্না দে, লতা মঙ্গেশকাৰ, খগেন মহন্ত, ৰামেশ্বৰ পাঠককে ধৰি বহুকেইগৰাকী শিল্পীয়ে কন্ঠদান কৰিছিল 'অপৰাজেয়'ত। ফণী তালুকদাৰে ৰচনা কৰা 'আকাশ অ' আকাশ মোক জোনাক এমুঠি দিয়া’ গীতটো গাইছিল লতা মঙ্গেশকাৰে। ১৯৭০ চনত মুক্তি লাভ কৰে ৰমেন বৰুৱাই সঙ্গীত পৰিচালনা কৰা দুখনকৈ চলচ্চিত্ৰ 'বৰুৱাৰ সংসাৰ' আৰু 'মুকুতা'ই। দ্বীপেন বৰুৱা, নিৰ্মলা মিশ্ৰ আৰু ৰুণুমী ভট্টাচাৰ্যই কন্ঠদান কৰিছিল 'বৰুৱাৰ সংসাৰ'ত। এলি আহমেদৰ ৰচনাৰে দ্বীপেন বৰুৱাই "গা গা আজি গাই যা" গীতটি খুবেই জনপ্ৰিয় হৈছিল। আনহাতে, 'মুকুতা'ত প্ৰথম কন্ঠদান কৰে অনিমা চৌধুৰীয়ে। চলচ্চিত্ৰখনিৰ "এখন নেদেখা নদীৰ সিপাৰে'' গীতটিৰ গীতিকাৰ নৱকান্ত বৰুৱা। অনিমা চৌধুৰীৰ কন্ঠৰ ''এ প্ৰাণ গোপাল'', দ্বীপেন বৰুৱাৰ কন্ঠৰ ''ইমান মৰম কিয় লাগে'' - চলচ্চিত্ৰখনৰ আন দুটি উল্লেখযোগ্য গীত।\n১৯৭১ চনত মুক্তি লাভ কৰে 'মানৱ আৰু দানৱ'এ। ইয়াৰ জৰিয়তে সঙ্গীত পৰিচালক ৰূপে আমি পালো জিতু-তপনক। পৰৱৰ্তী সময়ত এই যুটিয়ে 'উপগ্ৰহ' (১৯৭২), 'অভিযান' (১৯৭৩), 'অনুতাপ’ (১৯৭৩), 'কাঁচঘ” (১৯৭৫), 'আদালত' ( ১৯৭৬), 'মেঘ' (১৯৭৭), 'নয়নমণি (১৯৮৪)কে ধৰি কেইবাখনো চলচ্চিত্ৰৰ সঙ্গীতেৰে সমৃদ্ধ কৰে অসমীয়া সঙ্গীত। 'মানৱ আৰু দানৱ'ৰ গীত ৰচনা কৰে নুৰুল হক আৰু নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈয়ে। জনপ্ৰিয় হয় অপূৰ্ব দাসৰ কন্ঠৰ 'ঘৰ ভাঙিলেও মন নাভাঙিবি', দ্বীপেন বৰুৱাৰ কন্ঠৰ 'এই চহৰৰ মস্তানা মই', আৰতি মুখাৰ্জী আৰু দ্বীপেন বৰুৱাৰ কন্ঠৰ 'কি মোক নালাগে', বনশ্ৰী সেনগুপ্তৰ সৈতে দ্বীপেন বৰুৱাৰ 'মনে মনে আজি কাক মন যাচিবা' আৰু শ্যামল মিত্ৰৰ কন্ঠৰ 'পূৰ্ব ভাৰতীৰ দৃপ্ত কন্ঠত' গীতকেইটা। সেই বছৰৰে ছবি সমৰেন্দ্ৰ নাৰায়ণ দেৱৰ 'অৰণ্য'। কেশৱ মহন্তৰ কথা আৰু সুধীন দাশগুপ্তৰ সুৰেৰে জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰে ছবিখনৰ আটাইবোৰ গীতে। গীতকেইটা হ'ল - আৰতী মুখাৰ্জীৰ কন্ঠৰ 'শিলে শিলে ঠেকা খালে', মান্না দেৰ কন্ঠৰ 'দিনৰ পোহৰ ৰংচঙীয়া', দ্বীপেন বৰুৱাৰ কন্ঠৰ 'গুৰ গুৰ গুৰ গুৰ ডম্বৰু বজাওঁ', জটিলেশ্বৰ মুখাৰ্জীৰ কন্ঠত 'এই পূৰ্ণিমাৰ ৰাতি'। বছৰটোৰ শেষ ছবিখন আছিল 'যোগ বিয়োগ'। গীতিকাৰ কেশৱ মহন্ত, সংগীত পৰিচালক ৰমেন বৰুৱা। নেপথ্য কন্ঠশিল্পীৰূপে পোন প্ৰথমবাৰৰ বাবে পাহাৰী শইকীয়াই বাণীবদ্ধ কৰে 'পোহৰে কি জানে ৰাতিৰ বেদনা'। জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰে দ্বীপেন বৰুৱাৰ স’তে কন্ঠদান কৰা দুটা ডুয়েট - 'ৰিঙা ৰিঙা অ'' আৰু 'ইমান ধুনীয়াকৈ কোনে সৰজিলে'।\n১৯৭২ চনত মুক্তি লাভ কৰে ন-খন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। তাৰে ভিতৰত 'ললিতা', 'ওপৰ মহল', 'উপগ্ৰহ', 'বিভ্ৰাট' আৰু 'ভাইটি'ৰ সংগীত বিশেষভাৱে উল্লেখযোগ্য। পূৰ্বৰ দৰে ৰমেন বৰুৱাৰ জনপ্ৰিয়তাৰ ধাৰা অব্যাহত থাকে 'ললিতা'তো। দ্বীপেন বৰুৱাই গোৱা 'টুপ টুপ টুপলি', 'এইখন সমাজ আমাৰ সমাজ', 'আঁকিলা মোৰ পদূলিত' আৰু অৰ্চনা মহন্তই গোৱা 'আৰুনো কিমান মনৰ সপোন' গীতকেইটা জনপ্ৰিয় হয়। 'ওপৰ মহল'ৰ সংগীত পৰিচালনা কৰিছিল শ্যামল মিত্ৰই। ছবিখনত শ্যামল মিত্ৰ আৰু শিপ্ৰা বসুৱে গোৱা 'আজি যেন মন আমাৰ চঞ্চল হৈ উৰে' অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ দ্বৈত গীতবোৰৰ ভিতৰতে এটা অন্যতম সুমধুৰ গীত। ফণী তালুকদাৰৰ কমেডি ছবি 'বিভ্ৰাট'ৰ সংগীত পৰিচালনা কৰে সংগীত গোষ্ঠী মেলডিকাৰ হৈ ৰমেন চৌধুৰীয়ে। ছবিখনৰ গীতকেইটাৰ ভিতৰত মিহিৰ বৰদলৈয়ে গোৱা 'এয়া ফাগুনৰে দিন', খগেন মহন্তই গোৱা 'দুনিয়া আমাৰ আস্তানা' উল্লেখযোগ্য। ৰমেন বৰুৱা সংগীত পৰিচালিত 'হৃদয়ৰ প্ৰয়োজন'ত 'মৰীচিকা এই প্ৰেম, এই কল্পনা' গীতটো গাই জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰে। ছবিখনত ব্যৱহাৰ কৰা হেছিল 'পাৱে পৰি হৰি' বৰগীতটো। গাইছিল কৃষ্ণা বৰ্মনে। জিতু-তপন সংগীত পৰিচালিত 'উপগ্ৰহ'ই মুক্তি লাভ কৰে সেই বছৰতে। জনপ্ৰিয় হয় 'উপগ্ৰহ'ৰ খগেন মহন্তই গোৱা 'নিজানৰ সংগী তোৰ কোনে কাঢ়ি নিলে' আৰু অৰ্চনা মহন্ত, দ্বীপেন বৰুৱাই গোৱা 'চিনাকী চিনাকী কোনে ৰিং মাৰে' গীত দুটা। প্ৰথম অসমীয়া ৰঙীন ছবি 'ভাইটি'। 'ভাইটি'ৰ সঙ্গীত পৰিচালক অজিত সিংহ। ছবিখনৰ খগেন মহন্তৰ কন্ঠত 'অ' মায়াভৰা এই ধৰা', আৰতি মুখাৰ্জীৰ 'মা অ' মা কৰা মোক ক্ষমা' আৰু ‘প্ৰভু মোৰ তুমিয়ে স্ৰজিলা' গীতকেইটা আজিও জনপ্ৰিয়।\n১৯৭৩ চনটো অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ সংগীতৰ বাবে বিশেষভাৱে উল্লেখযোগ্য। এই বছৰটোতে অসমীয়া চলচ্চিত্ৰই লাভ কৰে দুজনকৈ প্ৰতিভাশালী সঙ্গীত পৰিচালক - জয়ন্ত হাজৰিকা আৰু ডঃ উপেন কাকতি। 'বনৰীয়া ফুল'ৰ সঙ্গীত পৰিচালক জয়ন্ত হাজৰিকাই নিজেই গাইছিল দুটা গীত - 'তোমাৰ মৰমে মোৰ' আৰু 'দেখা নাই'। নিৰ্মলা মিশ্ৰৰ কন্ঠত আছিল দুটা গীত - 'ফুল ফুলিবৰ বতৰ আহিলে' আৰু 'কি কৰোঁ কি কৰোঁ নিৰুপায় হায়'। আনহাতে ভূপেন হাজৰিকাই ইয়াত গাইছিল 'ঐ নিলাজ পাহাৰ’ গীতটো। উপেন কাকতিৰ 'ৰশ্মিৰেখা'ত সমাহাৰ ঘটিছিল থলুৱা অসমীয়া লোকসংগীতৰ। জনপ্ৰিয় হৈছিল খগেন মহন্ত-অৰ্চনা মহন্তৰ কন্ঠত 'পাহাৰৰ জুৰিটি পিৰিটি সাবটি' আৰু সান্ত্বনা বৰুৱাৰ কন্ঠত 'ছন্দ হেৰাই গ'ল'। মুক্তি লাভ কৰে জিতু-তপন যুটীয়া সংগীত পৰিচালনা কৰা দুখনকৈ চলচ্চিত্ৰ 'অভিমান' আৰু 'অনুতাপ'। 'অভিমান'ৰ জয়ন্ত বৰুৱাৰ কথাৰে 'এইখনি গাঁও বুকুৰ আপোন' গীতটো বাণীবদ্ধ হয় দ্বীপেন বৰুৱাৰ কন্ঠত, আনহাতে অনিমা ভট্টাচাৰ্যই কন্ঠ নিগৰায় নুৰুল হকে ৰচনা কৰা 'লাজ লাগে নাচাবা মুখলৈ' গীতটোত। ইফালে 'অনুতাপ'ত অসমীয়া সংগীতে পালে অতি কম বয়সতে অবিস্মৰণীয় প্ৰতিভাৰ সাক্ষৰ বহন কৰা কন্ঠশিল্পী মিতালী চৌধুৰীক। মিতালী চৌধুৰীয়ে 'অনুতাপ'ত এককভাৱে কন্ঠদান কৰে 'ৰাতি মায়াৱিনী মই' আৰু 'কেতিয়াবা মোৰ নিজকে ইমান' গীত দুটাত। খগেন মহন্তৰ স'তে কন্ঠদান কৰে 'প্ৰথম দেখাৰ মধুবেলা' গীতটো। কান্ত-মণিক সংগীত পৰিচালনাত 'মততা'ত ৰেহনা আখতাৰে হান্নানে গোৱা 'আঁউসীৰ পিছতে আকাশৰ বুকুতে' আৰু অজিত সিংহৰ সংগীত পৰিচালনাত 'গণেশ'ত হাচিনা হাজৰিকাই গোৱা 'ফুল ফুলে আলফুলে' সেই বৰ্ষৰ দুটা জনপ্ৰিয় গীত।\n১৯৭৪ চনৰ ছবি 'সন্তান'। প্ৰভাত শৰ্মাই সংগীত পৰিচালনা কৰা ছবিখনত পৰিৱেশন কৰা হৈছিল থিয়নামৰ লগতে বৰগীতো। জনপ্ৰিয় লাভ কৰিছিল ইন্দ্ৰাণী গাঙ্গুলী আৰু ৰিদীপ দত্তই গোৱা 'আহাচোঁ আহা, কাষতে বহা' গীতটোৱে। সেই বৰ্ষতে মুক্তি লাভ কৰা ৰমেন বৰুৱা সংগীত পৰিচালিত 'পৰিণাম'ৰ বাবে দুটি গীত ৰচনা কৰে নৱকান্ত বৰুৱাই। ১৯৭৫ চনত মুক্তি লাভ কৰে ভূপেন হাজৰিকা সংগীত পৰিচালিত 'খোজ' আৰু 'চামেলি মেমচাব'ৰ, জিতু-তপন সংগীত পৰিচালিত 'কাঁচঘৰ', জয়ন্ত হাজৰিকা সংগীত পৰিচালিত 'বৃষ্টি'য়ে। 'বৃষ্টি'ত আছিল চাৰিটা গীত – জয়ন্ত হাজৰিকাৰ 'সুৰাত মগন ভয়াল ৰাতি', কুল বৰুৱাৰ 'কাৰোবাৰ দুনয়ন সৰগৰ তৰা যেন লাগে', নিৰ্মল মিশ্ৰৰ 'তুলসীৰ তলে তলে কত চাকি জ্বলালো' আৰু জয়ন্ত হাজৰিকা, কুল বৰুৱাৰ কন্ঠত 'ৰম্ভা মেনকা'। আটাইকেইটা গীতৰ ৰচনা ভূপেন হাজৰিকাৰ। 'খোজ' পুলক গগৈৰ প্ৰথমখন চলচ্চিত্ৰ। 'চিনাকী মোৰ মনৰ মানুহ' আৰু 'জিলমিলীয়া কোমল বালি', ছবিখনৰ দুয়োটা গীতেই এতিয়াও জনপ্ৰিয়। 'খোজ'ৰ 'চামেলি মেমচাব'তো গীত পৰিৱেশন কৰে উষা মঙ্গেশকাৰে। ভূপেন হাজৰিকাৰ 'অ' বিদেশী বন্ধু'ৰ লগতে জনপ্ৰিয় হয় উষা মঙ্গেশকাৰৰ 'অসম দেশৰ বাগিচাৰে', 'ছোট ঘৰেৰ বহুত বেটী', 'হাৱা নাই বাটাস নাই', ' ক খ গ ঘ', 'হাইৰে প্ৰাণেৰ বাচা' গীতকেইটা। জিতু-তপন সংগীত পৰিচালিত 'কাঁচঘৰ'ৰ বাবে গীত ৰচনা কৰে ভূপেন হাজৰিকাই। সুমন কল্যানপুৰৰ কন্ঠত 'জীৱন ঘড়ীৰ প্ৰতিটো পল', ভূপেন হাজৰিকাৰ কন্ঠত 'অ' ঠুনুকা কাঁচঘৰ' ছবিখনৰ উল্লেখযোগ্য গীত। সেই বছৰেই মুক্তি লাভ কৰা 'ৰতনলাল'ৰ অৰ্চনা মহন্ত আৰু সান্ত্বনা বৰুৱাই গোৱা 'সেউজী কানন জিলিকে ৰমক জমক কাচোন' খুৱেই জনপ্ৰিয় হৈছিল। ছবিখনৰ সংগীত আছিল নিৰ্মল চক্ৰৱৰ্তীৰ।\n১৯৭৬ মুক্তি লাভ কৰা সংগীতমধুৰ চলচ্চিত্ৰকেইখন হ'ল – 'তৰামাই', 'আদালত', 'প্ৰাণগংগা', 'পুতলা ঘৰ' আৰু 'পলাশৰ ৰং'। সেই বছৰতে মুক্তি লাভ কৰা 'গঙা চিলনীৰ পাখি' আছিল প্ৰখ্যাত চলচ্চিত্ৰ। সমালোচক চিদানন্দ দাসগুপ্তৰ মত অনুসৰি প্ৰথমখন অসমীয়া বাস্তৱধৰ্মী ছবি। ছবিখনৰ সংগীতো আছিল পৰিচালক পদুম বৰুৱাৰ। আৱহ সঙ্গীতৰ যথোপযুক্ত ব্যৱহাৰ আৰু ম’হ গোৱালৰ গীত, দেহবিচাৰৰ গীত আদিয়ে ছবিখনক এক সুকীয়া স্তৰলৈ লৈ গৈছিল। 'তৰামাই'ৰ সংগীত পৰিচালনা কৰা ৰমেন বৰুৱাৰ। খুবেই জনপ্ৰিয় হৈছিল গীতকেইটা। বিশেষকৈ 'আলি ঢাকি পৰ শালিকী', 'মাটি ফুটি ওলালে', 'হাঁহে হৈ পৰিমগৈ', 'হাললৈ লিখিলে মোক ঐ' গীতকেইটা। জিতু-তপনৰ সংগীতেৰে জনপ্ৰিয় হয় 'আদালত' ছবিৰ গীতকেইটাও। আৰতি মুখাৰ্জীয়ে গোৱা 'দেৱতা কোৱা মোৰ মন মন্দিৰৰ', বনশ্ৰী সেনগুপ্তাই গোৱা 'ৰূপ জ্বলে জলমল মন চগা চঞ্চল', দ্বীপেন বৰুৱাই গোৱা 'মন কিয় সপোন ৰঙীন' আদালত ছবিৰ জনপ্ৰিয় গীত। সমৰেন্দ্ৰ নাৰায়ণ দেৱৰ 'পুতলা ঘৰ'ৰ সংগীত পৰিচালনা কৰে তফজ্জুল আলিয়ে। 'মুকুতা'ৰ 'এ প্ৰাণ গোপাল'ৰ পিছত অনিমা চৌধুৰীয়ে 'পুতলা ঘৰ'ৰ বাবে কন্ঠদান কৰে 'বৃন্দাবন মাজে মাজে কৃষ্ণ' শীৰ্ষক অসমীয়া লোকসংগীতৰ সুৰৰে আৰু এটা গীত। ডঃ ভূপেন হাজৰিকাৰ কন্ঠৰ সংগীতেৰে জনপ্ৰিয় হয় 'প্ৰাণগংগা'ৰ 'অথাই জলধিতে যশোৱা মাই', খগেন মহন্ত আৰু অৰ্চনা মহন্তৰ কন্ঠৰ 'ৰাতিৰ সমাজিকতে দেখিলো ধনকে' আৰু অৰ্চনা মহন্তৰ 'প্ৰভু নুবুজো তোমাৰে মায়া' গীত। 'পলাশৰ ৰং'অৰ সংগীত পৰিচালক আছিল ভূপেন হাজৰিকা। ছবিখনৰ বহুকেইটা গীতৰ ভিতৰত 'পলাশৰে ৰং' আৰু 'পথাৰ ধুমুহাই' গীত দুটা বিশেষভাৱে জনপ্ৰিয়।\n১৯৭৭ চনত মুক্তি পোৱা চলচ্চিত্ৰৰ ভিতৰত 'ধৰ্মকাই', 'নতুন আশা' 'বনহংস'ৰ সংগীতে শ্ৰোতাক আকৃষ্ট কৰে। 'ধৰ্মকাই'ৰ সংগীত পৰিচালনা কৰে জয়ন্ত হাজৰিকাই। ছবিখনৰ বাবে নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈয়ে লিখিছিল এটা ৰোমাণ্টিক ডুয়েট – 'সঁচাকে কোৱা, কথাটি কোৱা', জয়ন্ত হাজৰিকাৰ সৈতে গীতটো গাইছিল নিৰ্মল মিশ্ৰই। জনপ্ৰিয় হৈছিল ভূপেন হাজৰিকাৰ কথাৰে জয়ন্ত হাজৰিকাৰ কন্ঠত 'ভৰিৰ তলুৱাৰপৰা' গীতটো। সেই বছৰেই মুক্তি লাভ কৰে জয়ন্ত হাজৰিকাৰ সংগীত পৰিচালিত আৰু এখন চলচ্চিত্ৰ 'নতুন আশা'। 'নতুন আশা'ৰ বাবে গীত ৰচনা কৰে হেমন্ত দত্তই। জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰে জয়ন্ত হাজৰিকাৰ একক কন্ঠত 'এই আকাশ বৰ বিশাল' আৰু নিৰ্মলা মিশ্ৰৰ সৈতে দ্বৈত কন্ঠত 'যদি মিলো মই আকাশতে গৈ' গীত দুটাই। এইখন ছবিৰ আৱহ সংগীতৰ কাম কৰিবলৈ যাওঁতেই কলিকতাত জয়ন্তৰ মৃত্যু হয়। আব্দুল মজিদৰ চলচ্চিত্ৰ 'বনহংস'ৰ সংগীত পৰিচালক আছিল ভূপেন হাজৰিকা। ছবিখনৰ ছ-টা গীতৰ ভিতৰত অঞ্জু দেৱীয়ে গোৱা 'নিজকে দেখি আজিকালি' আৰু ভূপেন হাজৰিকাই গোৱা 'ভাবিছিলা এবুকু ভৰাই ঘৰৰ মায়া পাবা' গীতদুটা বিশেষভাৱে উল্লেখযোগ্য। ৰমেন বৰুৱাই সংগীত পৰিচালনা কৰা 'সোণমাই'ৰ গীতকেইটা আছিল শাস্ত্ৰীয় ৰাগৰ ওপৰত আধাৰিত। পাৰবীন চুলতানাৰ কন্ঠৰ 'নতুন তোমাৰ চৰণধ্বনি' আৰু দ্বীপেন বৰুৱাই কন্ঠদান কৰা 'সোণালী সপোন ভাঙিলা দেখোন' গীতদুটা 'সোণমাই' বোলছবিৰে।\n১৯৭৮ চনত নিৰ্মিত হোৱা চলচ্চিত্ৰকেইখনৰ ভিতৰত 'মৰম' আৰু 'মৰমী'ৰ সংগীত আছিল ৰমেন বৰুৱাৰ। 'মৰম'ৰ 'হালে জালে অ' লাহী বিৰণা' আৰু 'ৰুণুজুনু ৰুণুজুনু ঘুংগুৰা বজায়'। আনহাতে 'মৰমী'ৰ 'আলফুলীয়া কপৌফুল' আৰু 'এই সোণবৰণীয়া' গীতকেইটাই বিশেষভাৱে শ্ৰোতাৰ মনত সাঁচ বহুৱায়। উপেন কাকতিয়ে সংগীত পৰিচালনা কৰা 'ফাগুনী' আছিল এখন সংগীতমধুৰ ছবি। ছবিখনৰ আটাইকেইটা গীতেই জনপ্ৰিয় হৈছিল। জয়ন্ত হাজৰিকাৰ কন্ঠত 'মৰ আঁউসীৰ ৰাতি', 'আগলতি কলাপাত লৰে কি চৰে', মালবিকা বৰুৱাৰ কন্ঠত 'বিচাৰিলোঁ সোণৰ খনি', নিৰ্মলা মিশ্ৰৰ সৈতে মালবিকা বৰুৱাই গোৱা 'মইনা চৰাইটি মাত মাত মাত, মিঠা মাতটি' ছবিখনৰ উল্লেখযোগ্য গীত। জয়ন্ত হাজৰিকাৰ সংগীত পৰিচালিত আন এখন চলচ্চিত্ৰ 'নিয়তি'। জয়ন্ত হাজৰিকা আৰু নিৰ্মলা মিশ্ৰৰ এটা অতি জনপ্ৰিয় ডুয়েট 'এই লগনত ক'লো প্ৰতিশ্ৰুতি দিলোঁ' গীতটো আছিল 'নিয়তি' ছবিৰ। গীতটো লিখিছিল নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈয়ে। আনহাতে, ভূপেন হাজৰিকায়ো লিখিছিল 'নিয়তি'ৰ বাবে গীত। 'ধম ধমা ধম ধম ধমা ধম জীৱন মাদল বাজে', 'মহিলা মহিলা ক'লৈনো আহিলা', 'সুন্দৰী চাওঁ কিনো কল্পনা' উল্লেখযোগ্য। আব্দুল মজিদৰ আন এখন চলচ্চিত্ৰ 'বনজুই'ৰো সংগীত পৰিচালক আছিল ভূপেন হাজৰিকা। 'বনজুই'ৰ সাতোটা গীতৰ ভিতৰত 'বনজুই বনতেই জ্বলে', 'ঘুমটি যাওৰে মোৰে সোণ জীউটি', 'কি বিচাৰি ওৰে জীৱন', 'কিনো কপাল সাধি' অন্যতম।\n১৯৭৯ চনত মুক্তি লাভ কৰা প্ৰথমখন চলচ্চিত্ৰ আছিল পুলক গগৈৰ হাস্যৰসাত্মক ছবি 'শ্ৰীমতী মহিমাময়ী'। কুল বৰুৱা, অতুল মেধিয়ে পৰিচালনা কৰে চলচ্চিত্ৰখনৰ সংগীত। জনপ্ৰিয় হয় ডলি ঘোষৰ কন্ঠত 'নীলা আকাশৰে ৰূপোৱালী পৰী', আৰু কুল বৰুৱাৰ কন্ঠত 'মুখখনি গৈ মুখা হ'ল' গীতকেইটা। তাৰ পিছৰ সপ্তাহতে ছবিঘৰলৈ আহে ভূপেন হাজৰিকাৰ চলচ্চিত্ৰ 'মন প্ৰজাপতি'। আশা ভোসলেৰ কন্ঠত বাণীবদ্ধ হোৱা 'মন প্ৰজাপতি'ৰ 'এই ধুনীয়া গধূলি লগন' আৰু 'অ' অভিমানী বন্ধু' গীতদুটা চিৰযুগমীয়া হৈ ৰ'ল। 'বিশেষ এৰাতি'ৰ সংগীতৰ লগতে পৰিচালনাও আছিল ডাঃ উপেন কাকতিৰ। ছবিখনৰ উল্লেখযোগ্য গীতকেইটা হ'ল ভূপেন হাজৰিকাৰ কন্ঠৰ 'দেহাই আমনি কৰিছে' আৰু অনিমা ভট্টাচাৰ্যৰ কন্ঠৰ 'কেতেকী নহওঁ মই মালতী নহওঁ মই'। 'পুতলা ঘৰ'ৰ পিছত তফজুল আলিয়ে সংগীত পৰিচালনা কৰা 'সোণৰ হৰিণ'এ মুক্তি লাভ কৰে ১৯৭১ চনতে। জনপ্ৰিয় হয় 'সোণৰ হৰিণ'ৰ গীত 'অ' মইনাজান পানীতে মু’খনি চাই' আৰু 'এই নদীখনি কেনি বৈ যায়'। এই বৰ্ষতে সংগীত পৰিচালকৰূপে চলচ্চিত্ৰৰ পথাৰলৈ আহে খগেন মহন্ত। মুক্তি লাভ কৰে 'মেঘমুক্তি'। জনপ্ৰিয় হয় 'মেঘমুক্তি'ৰ বিশেষভাৱে দুটি গীত। খগেন মহন্তৰ কন্ঠত 'যায় অ' কানু বাই বেণু' আৰু অৰ্চনা মহন্তৰ কন্ঠত 'অ' ফুলপাহ হালিছ জালিছ'। হেমেন হাজৰিকাৰ সংগীত পৰিচালনা কৰা 'ৰাংঢালী'ৰ 'মৰম মৰহি ৰয়', 'আকাশে নামিল বেলা', ‘ইপাৰে পিতাইৰ ঘৰ' আদি গীতে শ্ৰোতাক আকৃষ্ট কৰে। ৰমেন বৰুৱাৰ সংগীত পৰিচালিত দ্বিতীয়খন ছবি 'আশ্ৰয়'ৰ 'কিনো মৰমৰ জৰী', 'সৌ মেঘৰ ছাঁ দেখিলেই', 'সুধিছা তোমালৈ কিমাননো মৰম' আদি গীতবোৰ গুণগ্ৰাহী শ্ৰোতাই আজিও গুণগুণায়। জিতু-তপনে সংগীত পৰিচালনা কৰা 'মেঘ'ত উষা মঙ্গেশকাৰে গোৱা 'অ' মধুমিতা' গীতটোৱে শ্ৰোতাৰ মাজত খলকনি তোলে সেই বৰ্ষতে। 'প্ৰতিধ্বনি'ৰ পিছত তালাত মাহমুদে পৰিৱেশন কৰে আৰু এটা অসমীয়া গীত 'মেঘ'ত। গীতটো আছিল –'নীৰৱ কাৰেং তোমাৰ হৃদয়'। জনচ মহলীয়াৰ চলচ্চিত্ৰ 'দূৰণিৰ ৰং'অৰ সংগীত পৰিচালনা কৰে অজিত সিংহই। 'দূৰণিৰ ৰং'অত পুলক বেনাৰ্জীয়ে কন্ঠদান কৰে 'মই আজি সংগীবিহীন', আৰতি মুখাৰ্জীয়ে কন্ঠদান কৰে 'জিলমিল জিলমিল আশাৰ তৰা জ্বলে', হেমন্তী শুক্লা আৰু পুলক বেনাৰ্জীয়ে কন্ঠদান কৰে 'মন আজি যেন' গীতকেইটাত।\n১৯৮০ চনত মুক্তি পোৱা চলচ্চিত্ৰৰ ভিতৰত সংগীতমধুৰ আছিল 'আজলী', 'মইনাজান', 'অকণ', 'ৰজা হৰিশ্চন্দ্ৰ', 'মন আৰু মৰম' আৰু 'উপপথ'। 'মেঘমুক্তি'ৰ পিছত 'মইনাজান' খগেন মহন্ত সংগীত পৰিচালিত দ্বিতীয়খন ছবি। ছিবিখনৰ 'তুমি হেনো কৰুণা সাগৰ', 'এই বৰষাৰে মোৰ সপোনতে', 'জোনটি ওলালে তৰাটি ওলাব', 'বাঁহৰ মূঢ়া বগৰীৰ গুৰা', 'কোমলকৈ বাঁহৰে ঐ'কে ধৰি আটাইকেইটা গীতেই জনপ্ৰিয়। জয়ন্ত হাজৰিকাৰ অকাল মৃত্যুৰ পিছত তেওঁৰ সুৰৰ ভিত্তিত মনীষা হাজৰিকাই সংগীত পৰিচালনা কৰে 'উপপথ' ছবিৰ। ছবিখনৰ 'নদী তোৰেই বুকুতে', 'শুন হেৰ' ৰূপহী বিজুলী', ‘জ্বলালো নিতে মই আশাভৰা সাদৰ চাকি', 'ফাকুৰে দিন আহা আহা' গীতকেইটা আদৰি লয় শ্ৰোতাই। ভূপেন হাজৰিকাই সংগীত পৰিচালনা কৰা 'অকণ'ত আছিল - 'ৰং ৰং নানা ৰং', 'আমি ভাইটি ভন্টী', 'কাজিৰঙা কাজিৰঙা'কে ধৰি বহুকেইটা গীত। ৰমেন বৰুৱাই সংগীত পৰিচালনা কৰা 'আজলী নবৌ'ৰ গীতে শ্ৰোতাক মতলীয়া কৰে তুলিলে। 'আজলী নবৌ'ৰ গীতসমূহ গাইছিল ৰুণজুন ফুকন আৰু দ্বীপেন বৰুৱাই। ছবিখনৰ দুটিমান জনপ্ৰিয় গীত হ'ল, 'চকু মেলি নাচাবা', 'কাক বুলিলো কোনে নিজে', 'ঢৌ তুলি নাচিলে বুকু', 'আন্ধাৰ ৰাতি কোন বাৰু তই'। ঐতিহাসিক ছবি 'ৰজা হৰিশ্চন্দ্ৰ'তো আছিল বহুকেইটা গীত। ৰমেন বৰুৱা সংগীত পৰিচালিত ছবিখনৰ দুটিমান গীত হ'ল, 'যায় এৰি যায় আ' কাৰেং সোণালী', 'আৰুনো কিমান বাকী', 'থমকি চমকি আহা সুনয়না'। সেই বছৰতে মুক্তি লাভ কৰা আন এখন চলচ্চিত্ৰ হ'ল দ্বিবন বৰুৱাৰ 'মন আৰু মৰম'। ছবিখনত ব্যৱহাৰ কৰা হয় কবি অজিত বৰুৱাৰ দুটি অপূৰ্ব ৰচনা - 'আকাশৰ পাৰ ভাঙি আহে জোনাকৰ ধল', ‘ৰূপালী পৰশ লাগি তাৰ জ্বলি উঠে নিশাৰ কাজল' আৰু 'সোণালী মেঘৰ ৰথে দিন মোৰ লৈ যায়, নামি আহে এই সন্ধিয়া'।\n১৯৮১ চনৰ ছবি 'মানসী' ওড়িয়া ভাষাতো নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল 'অগ্নিপৰীক্ষা' নামেৰে। ৰমেন বৰুৱাই সংগীত পৰিচালনা কৰিছিল 'মানসী'ৰ। ছবিখনত আছিল দহোটামান গীত। তাৰে ভিতৰত 'চোৱাহি চোৱাহি শিলে কথা কয়’, 'মন মোৰ উৰি যায়', 'শুনা শুনা এই গান শুনা', 'চিনাকী তুমি নে মোৰ', এই গীতকেইটা গাইছিল নমিতা ভট্টাচাৰ্যই। প্ৰফুল্ল কুমাৰ শৰ্মা আৰু প্ৰণৱ ৰঞ্জন বৰঠাকুৰে যুটি বান্ধে কুমাৰ-ৰঞ্জন নামেৰে। আৰু এই সাংগীতিক যুটিয়ে ১৯৮১ চনত শ্ৰোতালৈ আগ বঢ়ায় 'ৰজনীগন্ধা' আৰু 'পোনাকণ' ছবিৰ জৰিয়তে কেইটিমান সুমধুৰ গীত। সুমন কল্যাণপুৰে 'ৰজনীগন্ধা'ৰ বাবে গাইছিল দুটা গীত, 'বাই যাওঁ বাই যাওঁ' আৰু 'সেইদিনা আবেলিৰ ক্ষীণ পোহৰৰ'। ইফালে দ্বীপেন বৰুৱাৰ আৰু মিতালী চৌধুৰীৰ কণ্ঠত আছিল দুটা গীত – 'ঝিৰ ঝিৰ মলয়াৰ' আৰু 'ৰং ৰং ৰং ভৰা'। 'পোনাকণ'ৰ কেইবাটাও গীতৰ ভিতৰত সুমন কল্যাণপুৰে গোৱা 'অ' কিনো মায়া সংসাৰতে অ'', গীত দুটা এতিয়াও শ্ৰোতাৰ মুখে মুখে।\n১৯৮২ চনত মুক্তি লাভ কৰা চাৰিখন ছবিৰ সংগীত অতি জনপ্ৰিয় হয়। ছবিকেইখন হ'ল - 'বোৱাৰী', 'সাদৰী', 'অপৰূপা' আৰু 'কাজিৰঙাৰ কাহিনী'। শিৱ প্ৰসাদ ঠাকুৰৰ ব্যৱসায়-সফল ছবি 'বোৱাৰী'। 'বোৱাৰী'ৰ সংগীত ডাঃ উপেন কাকতিৰ। মহানন্দ মজিন্দাৰ বৰুৱাৰ কণ্ঠত 'মন হীৰা দৈ', সমৰ হাজৰিকাৰ কণ্ঠত 'ই যে ৰণাংগনৰ কাহিনী', মালবিকা বৰাৰ কণ্ঠত 'কীৰ্তন দশমৰ শংকৰ গুৰু', মালবিকা বৰা আৰু মহানন্দ মজিন্দাৰ বৰুৱাৰ ডুৱেট 'দেহেই যৌৱনমতীৰ লাজ লাজ' আদি আটাইবোৰ গীতেই জনপ্ৰিয় হৈছিল। গীতৰ ৰচনা আছিল উপেন কাকতিৰ। 'বোৱাৰী' উপেন কাকতিৰ সংগীত পৰিচালিত অন্তিমখন ছবি। জাহ্নু বৰুৱাৰ প্ৰথমখন চলচ্চিত্ৰ 'অপৰূপা'। সংগীত পৰিচালনা কৰে ভূপেন হাজৰিকাই। ছবিখনৰ গীতসমূহৰ ভিতৰত মান্না দে আৰু ভূপেন হাজৰিকাৰ কণ্ঠত 'অ' সিপাৰৰ বান্ধ, শুনা', উষা মংগেশকাৰৰ কণ্ঠত 'অপৰূপা অপৰূপা', ৰীতা বৰুৱা আৰু সত্য বৰুৱাৰ কণ্ঠত সুকীয়া সুকীয়াকৈ 'সেন্দূৰ সেন্দূৰ প্ৰভাতী সূৰুয' উল্লেখযোগ্য। অনুপম চৌধুৰীৰ সংগীত পৰিচালিত প্ৰথমখন ছবি 'কাজিৰঙাৰ কাহিনী'। পৰৱৰ্তী সময়ত চৌধুৰীয়ে 'কনকলতা' আৰু 'আই মোৰ জনমে জনমে'ৰ সংগীত পৰিচালনা কৰে। ছবিখনত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ 'সেউজী সেউজী সেউজী অ' গীতটি। কণ্ঠ নিগৰাইছিল মিহিৰ বৰদলৈয়ে। মিহিৰ বৰদলৈৰ কণ্ঠত ছবিখনৰ আৰু এটা গীত জনপ্ৰিয় হৈছিল। গীতটি হ'ল, 'মায়াৱী নিশাৰে ৰূপালী চন্দ্ৰমা, তুমি দূৰণিৰে আকাশী কল্পনা'। ছবিখনৰ দুটি গীত গাইছিল আৰতি মুখাৰ্জীয়ে। গীত দুটা হ'ল 'আজি কিনো পুলকতে মনময়ূৰীয়ে নাচে' আৰু 'অ' আজি মোৰ মন পখীটি'। সেই বছৰতে মুক্তি পোৱা 'সাদৰী'ৰ সংগীত পৰিচালক আছিল কুল বৰুৱা আৰু অতুল মেধি। গীত ৰচনা কৰিছিল হেমন্ত দত্তই।\n১৯৮৩ চনত মুক্তি লাভ কৰা প্ৰথমখন চলচ্চিত্ৰ আছিল আনোৱাৰ হুচেইনৰ 'শ্ৰীশ্ৰী মা কামাখ্যা'। সংগীত পৰিচালনা কৰে ৰাজেশ্বৰ বৰদলৈয়ে। 'মই অতি মূঢ়মতি', 'পুৱতি কিয়নো আহিলি', 'দয়াময়ী হে মা', 'কোনজনী ভনীটি', ছবিখনৰ এই চাৰিওটা গীতেই গাইছিল মিতালী চৌধুৰীয়ে। সেই বছৰতে মুক্তিলাভ কৰে আৰু দুখন সংগীত মধুৰ ছবি 'ঘৰ-সংসাৰ' আৰু 'ককা দেউতা নাতি আৰু হাতী'। 'ফাগুনী' আৰু 'বোৱাৰী'ৰ পাছত শিৱপ্ৰসাদ ঠাকুৰে নিৰ্মাণ কৰে 'ঘৰ-সংসাৰ'। ছবিখনৰ সংগীত পৰিচালনা কৰে বসন্ত বৰদলৈ আৰু মাণিক বৰাই। ছবিখনৰ জনপ্ৰিয় গীতকেইটি হ'ল, সমৰ হাজৰিকা আৰু নমিতা ভট্টাচাৰ্যৰ কণ্ঠত 'নাহৰ ফুলে যুতি ফুলে', সমৰ হাজৰিকা আৰু মালবিকা বৰাৰ কণ্ঠত 'জীৱনৰ ৰংবোৰ' আৰু 'তোমাৰ কপালতে দিলো মৰমেৰে', সমৰ হাজৰিকা আৰু অৰুণ দাসৰ কণ্ঠত 'ঘৰলৈ তই আহিলি'। আনহাতে 'ককাদেউতা নাতি আৰু হাতী'ৰ সংগীত পৰিচালনা ৰমেন বৰুৱাৰ। কোকিলা গোস্বামীৰ কণ্ঠত আছিল ছবিখনৰ কেইবাটাও গীত। জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰিছিল 'পোহনীয়া চৰাইটি উৰিলে', 'এক দুই তিনি চাৰি', 'কলিৰ কৃষ্ণ বুলি হাঁহিলি', 'এই ৰ'দালি জিলমিলি'। গীতকেইটাৰ সংগীত পৰিচালনা কৰা ভূপেন উজীৰ চলচ্চিত্ৰৰ জগতলৈ আহে ১৯৮৪ চনত। সেই বছৰতেই ভূপেন উজীৰৰ সংগীত পৰিচালনা কৰে দুখনকৈ চলচ্চিত্ৰৰ। ২৪ জুলাইত মুক্তি লাভ কৰে 'দেৱী' আৰু ৩১ জুলাইত মুক্তিলাভ কৰে 'জীৱন সুৰভি'য়ে। ছবিখনৰ গীতকেইটাৰ ভিতৰত বিশেষভাৱে জনপ্ৰিয় হয় মালবিকা বৰাৰ কণ্ঠত 'জোনাক ভৰা নিশা' আৰু সমৰ হাজৰিকাৰ সৈতে ডুয়েট 'লিহিৰি বনৰে উতলা লহৰে'। 'জীৱন সুৰভি'ৰ গীতসমূহৰ ভিতৰত জনপ্ৰিয় হৈছিল অৰুণ দাসৰ কণ্ঠত 'মই এটি মুকলি পখী' আৰু ভূপেন হাজৰিকাৰ কণ্ঠত 'কিনো অভাগা কপাল' গীত দুটা। মহিলা পৰিচালকৰ প্ৰথমখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ হ'ল 'নয়নমণি'। সুপ্ৰভা দেৱীয়ে পৰিচালনা কৰা ছবিখনে মুক্তি লাভ কৰে ১৯৮৪ চনত। জিতু-তপনে সংগীত পৰিচালনা কৰা চলচ্চিত্ৰখনৰ গীতসমূহ গাইছিল ভূপিন্দৰ আৰু সুমন কল্যাণপুৰে। জনপ্ৰিয় হৈছিল 'অ' নয়নমণি', 'ঘিটমিট আন্ধাৰৰ নিমাত ৰাতি', 'আৰু কত দুখ দিয়া,' 'মা তুমি খেলিবানে' গীতকেইটা। এই বছৰটোতে ছবিঘৰলৈ আহে ৰমেন বৰুৱা সংগীত পৰিচালিত 'শকুন্তলা আৰু শংকৰ যোচেফ আলি'। দ্বীপেন বৰুৱাৰ সৈতে ছবিখনত গীত পৰিৱেশন কৰে কবিতা বৰঠাকুৰে। কবিতাৰ কণ্ঠত 'অ' ঘুমটি আহ অ' আহ' আৰু 'হাবি ভাঙি আহিছে' ছবিখনৰ দুটা উল্লেখযোগ্য গীত। সেই বছৰেই মুক্তি লাভ কৰে বসন্ত-মাণিক যুটিৰ সংগীত পৰিচালিত ছবি 'সোণমইনা'। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁলোকে পৰিচালনা কৰে 'মন মন্দিৰ' আৰু 'এই দেশ মোৰ দেশ' নামৰ দুখন চলচ্চিত্ৰৰ সংগীতো।\n১৯৮৫ চনত নিৰ্মিত চলচ্চিত্ৰৰ ভিতৰত সলিল চৌধুৰী সংগীত পৰিচালিত 'মানসকন্যা', ভূপেন হাজৰিকা সংগীত পৰিচালিত 'অংগীকাৰ', বসন্ত-মাণিক সংগীত পৰিচালিত 'মন মন্দিৰ', ভূপেন উজীৰ সংগীত পৰিচালিত 'পূজা' অন্যতম। ভূপেন হাজৰিকা সংগীত পৰিচালিত 'অংগীকাৰ'ত দ্বৈত কণ্ঠৰ গীতত কণ্ঠ নিগৰাইছিল অঞ্জু দেৱীয়ে। জনপ্ৰিয় হৈছিল 'কপালতে পিন্ধিলোঁ জিলমিল সোণপৰুৱা', 'জীৱন সুন্দৰ মৰম সুন্দৰ', 'আঢ়ৈ ধান লেচিয়া' - এই গীতকেইটা।\nবসন্ত-মাণিক সংগীত পৰিচালিত 'মন মন্দিৰ'ত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল বিয়ানামৰপৰা ঝুমুৰলৈ অসমীয়া থলুৱা সুৰ সম্ভাৰ। ৰিদীপ দত্ত আৰু ইনা মুখাৰ্জীয়ে গোৱা 'হিয়াৰ মৰম মুকুতা হৈ' অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ দ্বৈত কন্ঠৰ গীতৰ ভিতৰতে অন্যতম জনপ্ৰিয় গীত। ছবিখনৰ আনকেইটামান জনপ্ৰিয় গীত – মধুমতী গোস্বামীৰ কন্ঠত 'দুৰু দুৰু কঁপে হিয়া অজান পুলক লাগি', ৰিদীপ দত্তৰ কন্ঠত 'জীৱনটো হ'ল অসাৰ', মহানন্দ মজিন্দাৰ বৰুৱা আৰু মধুমতী গোস্বামীৰ কন্ঠত 'বসন্ত বহিল সখী'। সেই বছৰেই মুক্তি লাভ কৰা 'ব’হাগৰ দুপৰীয়া'ৰ সংগীতেও জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰে। ভূপেন উজীৰে সঙ্গীত পৰিচালনা কৰা ছবিখনত কন্ঠদান কৰে ভূপেন হাজৰিকা, সমৰ হাজৰিকা, মনীষা হাজৰিকা, দিলীপ চৌধুৰী, শান্তা শৰ্মা, ৰেজৱানা চুলতানা, মহানন্দ মজিন্দাৰ বৰুৱা সাবনাজ বেগম আদি বহুকেইগৰাকী শিল্পীয়ে। ছবিখনৰ উল্লেখযোগ্য কেইটিমান গীত হ'ল – 'ক’তেনো আছা মোৰ কলিজাৰ আই', 'মন মোৰ উৰিছে উলাহৰ বা লাগি', 'যতনে সজোৱা হেঁপাহৰ ফুলনি', 'কৰযোৰে মাগোঁ প্ৰভু কৰুণা তোমাৰ'।\n১৯৮৬ৰপৰা ১৯৯০ চনলৈ প্ৰায় দুকুৰি অসমীয়া চলচ্চিত্ৰই মুক্তি লাভ কৰে। পিছে তাৰ ভিতৰত আঙুলিৰ মূৰত গণিব পৰা কেইখনমান চলচ্চিত্ৰৰ গীতেহে শ্ৰোতাৰ হৃদয় চুবলৈ সক্ষম হয়। ৰমেন বৰুৱা সঙ্গীত পৰিচালিত 'দীপজ্যোতি' (১৯৮৬), ভূপেন হাজৰিকা সঙ্গীত পৰিচালিত 'চিৰাজ' (১৯৮৮), 'মা' (১৯৮৬), 'প্ৰতিশোধ' (১৯৮৭), অৰুণ দাস সংগীত পৰিচালিত 'প্ৰতিমা' (১৯৮৭), সত্য বৰুৱা সঙ্গীত পৰিচালিত 'হালধীয়া চৰায়ে বাওধান খায়' (১৯৮৭), শ্বেৰ চৌধুৰীৰ সংগীত পৰিচালিত 'প্ৰথম ৰাগিণী'ৰ নাম বিশেষভাৱে উল্লেখযোগ্য। 'ডাঃ বেজবৰুৱা'ৰপৰা 'অজলা ককাই'লৈ পঁচিশখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ সফল সঙ্গীত পৰিচালক ৰমেন বৰুৱাই 'দীপজ্যোতি' ছবিৰ জৰিয়তেই শ্ৰোতালৈ আগ বঢ়ায় দুটিমান সুমধুৰ গীত। জনপ্ৰিয় হয় মনজোৎস্না মহন্তৰ কন্ঠত 'নদী মাথোঁ বয় কালৈকো নৰয়', দ্বীপেন বৰুৱাৰ কন্ঠত 'এই জীৱনত একো নেহেৰায়', লগতে এটি বিহু 'যোৰ পাতি উৰিলে কৰচন-কনুৱা'। সেই বছৰেই অৰ্থাৎ ১৯৮৬ চনত মুক্তি লাভ কৰে ভূপেন হাজৰিকা সঙ্গীত পৰিচালিত ছবি 'মা'। ছবিখনত গীত পৰিৱেশন কৰে শান্তা উজীৰ, মালবিকা বৰা আৰু পুলক বেনাৰ্জীয়ে। ছবিখনৰ দুটামান উল্লেখযোগ্য গীত হ'ল, 'আমাৰে মইনা শুইছে', 'নিশাৰ এন্ধাৰ পোহৰালে কোনে', 'কহুঁৱা কোমল উশাহ মোৰ'।\n১৯৮৭ চনত মুক্তি লাভ কৰে আন্তৰ্জাতিক খ্যাতি অৰ্জন কৰা জাহ্নু বৰুৱাৰ চলচ্চিত্ৰ 'হালধীয়া চৰায়ে বাওধান খায়'এ। সত্য বৰুৱাৰ সংগীত পৰিচালনাত ৰীতা বৰুৱাই কণ্ঠদান কৰে এটি বৰ সুৰীয়া গীত 'ৰূপ নগৰৰ সাউদে আহি পাতিছে ৰূপৰ বেহা'। ছবিখনৰ গ্ৰামোফোন ৰেকৰ্ডত থকা আৰু এটি গীতৰ কথা উল্লেখ কৰিব লাগিব। 'যদি পেৰা ভৰি ধন-ধান থাকিলেহেঁতেন' শীৰ্ষক এই গীতটো গাইছিল জাহ্নু বৰুৱাই। গীতৰ ৰচনা ৰত্ন ওজাৰ। 'ৱশ্ববিপোৰ' বাবে শ্ৰেষ্ঠ সংগীত পৰিচালকৰ বঁটা লাভ কৰা শ্বেৰ চৌধুৰীৰ সংগীত পৰিচালিত 'প্ৰথম ৰাগিণী'ৰ 'পাহাৰৰ ভাঁজে ভাঁজে' গীতটোৱে জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিছিল। গীতটো গাইছিল মালবিকা বৰাই। ১৯৮৮ চনত ভূপেন হাজৰিকাই চল্লিশ বছৰ পূৰ্বে জনপ্ৰিয়তাৰ অভিলেখ গঢ়া 'চিৰাজ'ৰ পুনৰ্নিৰ্মাণ কৰে। পূৰ্বে ভূপেন হাজৰিকাই একক কণ্ঠেৰে গোৱা 'কঁপি উঠে কিয় তাজমহল' গীতটো ভূপেন হাজৰিকাৰ সৈতে গালে লতা মংগেশকাৰে। 'আৰু নবজাবি বীণ' গীতটো নতুন সংস্কৰণটোত পৰিৱেশন কৰে ঊষা মংগেশকাৰে। এই সময়ছোৱাত ভূপেন হাজৰিকাই কৰা আন এখন চলচ্চিত্ৰ 'প্ৰতিশোধ'। ছবিখনত 'অ' মোৰ ধৰিত্ৰী আই' গীতটোত কণ্ঠদান কৰে ভূপেন হাজৰিকা আৰু পম্পা গগৈয়ে। ছবিখনত 'যৌৱনে অংগ পোৰে' শীৰ্ষক এটি গীত গাইছিল মালবিকা বৰাই।\nএইবাৰ আহোঁ ১৯৯০ চনৰপৰা ২০০০ চনলৈ নিৰ্মিত হোৱা অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ সংগীতলৈ। এই সময়ছোৱাত সংগীত পৰিচালনা কৰে ভূপেন হাজৰিকাৰপৰা অজিত সিংহ, ৰিদীপ দত্ত, জে পি দাস, প্ৰশান্ত বৰদলৈ, ভূপেন উজীৰ, শ্বেৰ চৌধুৰী, সুমন চট্টোপধ্যায়, মানস হাজৰিকা, জয়ন্ত দাস (জোনটি), মনোজ শৰ্মা, জুবিন গাৰ্গকে ধৰি বহুকেইগৰাকীয়ে। ১৯৯১ চনত মুক্তিলাভ কৰা 'প্ৰেম জনমে জনমে'ৰ সংগীত পৰিচালনা কৰে ৰিদীপ দত্তই। তাৰ কেইবছৰমান পিছত ৰিদীপ দত্তই 'দেৱতা' নামৰ আন এখন অসমীয়া ছবিৰো সংগীত পৰিচালনা কৰে। 'প্ৰেম জনমে জনমে'ত কণ্ঠদান কৰে - অনিমা চৌধুৰী, মহানন্দ মজিন্দাৰ বৰুৱা, মিতালী চৌধুৰী, সন্ধ্যা মেননকে ধৰি বহুকেইগৰাকী কণ্ঠশিল্পীয়ে। ১৯৯২ চনৰ ছবি 'বংশধৰ'ৰ ৰুবী সিংহ আৰু দিলীপ চৌধুৰীৰ কণ্ঠৰ 'এই মোহনীয়া মধুক্ষণে' আৰু অজিত সিংহৰ কণ্ঠৰ 'মায়াৰে আৱৰা মাটিৰে জীৱন' গীত দুটাত খুবেই জনপ্ৰিয় হৈছিল। সেই বছৰৰে ছবি 'প্ৰভাতী পখীৰ গান'। মুনিন বৰুৱাৰ ছবি 'প্ৰভাতী পখীৰ গান'ৰ সংগীত পৰিচালক জে পি দাস। ছবিখনত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল গীতিকবি পাৰ্বতিপ্ৰসাদ বৰুৱাৰ এটি গীত 'ওৰে ৰাতি অন্ধকাৰত আছিলে মোৰ দুৱাৰ বন্ধ'; গীতটো গাইছিল সমৰ হাজৰিকাই। ছবিখনৰ বাকীকেইটা গীতৰ ৰচনা হেমন্ত দত্তৰ।\n১৯৯৩ চনত মুক্তি লাভ কৰা 'প্ৰিয়জন'ৰ দুটা গীত জনপ্ৰিয় হয়। গীত দুটা হ'ল - 'এটি মনৰ দুটি মানুহ মৰমী সৰগ ৰচে' আৰু 'আহুধান দাবলৈ লাগে কতবেলি'। ছবিখনৰ সংগীত ভূপেন হাজৰিকাৰ। ডঃ হাজৰিকাৰ সংগীত পৰিচালনাতেই পৰৱৰ্তী বছৰ মুক্তি লাভ কৰে 'অশান্ত প্ৰহৰ' নামৰ চলচ্চিত্ৰখনে। কাঞ্চন বৰুৱাৰ উপন্যাসৰ আধাৰত নিৰ্মিত ছবিখনত 'স্নেহেই আমাৰ শত শ্ৰাৱণৰ' গীতটোত কণ্ঠ নিগৰায় সমৰ হাজৰিকাই।\n১৯৯৪ চনত মুক্তি লাভ কৰা প্ৰথমখন অসমীয়া ফেণ্টাছি চলচ্চিত্ৰ 'একত্ৰিশ জুন'ৰ সংগীত প্ৰশান্ত বৰদলৈৰ। অভিজিৎ আৰু সাধনা সৰগমৰ কণ্ঠৰ 'হৃদয়ৰ দিয়া নিয়া' আৰু কুমাৰ চানুৰ কণ্ঠৰ 'জীৱনৰে এই ভুল' ছবিখনৰ দুটি জনপ্ৰিয় গীত। সেই বছৰেই মুক্তি লাভ কৰা আৰু এখন সংগীতমধুৰ ছবি 'হৃদয়ৰ আঁৰে আঁৰে'। এইখন ছবিৰো আটাইকেইটা গীতত কণ্ঠদান কৰে মুম্বাইৰ প্ৰতিষ্ঠিত কণ্ঠশিল্পীসকলে। ছবিখনৰ জনপ্ৰিয় গীত কেইটামান হ'ল, উদিত নাৰায়ণৰ কণ্ঠত 'মৰমী মৰমী প্ৰিয়া', উষা মংগেশকাৰৰ কণ্ঠত 'অ' মই বাগিচাৰে ছোৱালী', কুমাৰ চানু আৰু সাধনা সৰগমৰ কণ্ঠত 'ফুলে ফুলে পৰি ভোমোৰাজাকে'।\n১৯৯৮ চনৰ চলচ্চিত্ৰ 'কৃষ্ণচূড়া', ছবিখনৰ সংগীত পৰিচালনা পশ্চিমবংগৰ প্ৰখ্যাত শিল্পী সুমন চট্টোপাধ্যায়ৰ। সুমনৰ কণ্ঠৰ 'হয়তো নিজান অলপ মাটি, হয়তো নিজান আকাশ' আৰু হৈমন্তী শুক্লাৰ কণ্ঠৰ 'কোনে মাতে ৰিণি ৰিণি' ছবিখনৰ দুটা উল্লেখযোগ্য গীত। সেই বছৰেই মুক্তিলাভ কৰা 'যৌৱনে আমনি কৰে' ছবিখনে অসমীয়া চলচ্চিত্ৰলৈ ব্যৱসায়িক দিশত এক পৰিৱৰ্তন আনে। ছবিখনত দীপালী বৰঠাকুৰে 'লাচিত বৰফুকন' ছবিত গোৱা 'যৌৱনে আমনি কৰে' গীত পুনৰ বাণীবদ্ধ কৰে সংগীতা বৰঠাকুৰে। জুবিন গাৰ্গে প্ৰথমবাৰৰ বাবে নেপথ্য কণ্ঠশিল্পীৰূপে পৰিবেশন কৰে ছবিখনৰ 'বুকু দুৰু দুৰু' গীতটো। জনপ্ৰিয় হয় শান্তা উজীৰৰ কণ্ঠত 'উমলি থাকোতে কলিজা হেৰালে', উদিত নাৰায়ণৰ কণ্ঠত 'আগলি বাঁহৰে গগনা বজায়' গীতকেইটা। 'যৌৱনে আমনি কৰে'ৰ অভাবনীয় সাফল্যৰ পিছত অশোক কুমাৰ বিষয়াই পিছৰ বছৰতে নিৰ্মাণ কৰে 'বুকুৰ মাজত জ্বলে' ছবিখন। ছবিখনৰ সংগীত পৰিচালকৰূপে আছিল চাৰু গোহাঁই, ভূপেন উজীৰ, জয়ন্ত দাস, জিতুল সোণোৱাল আৰু অশোক কুমাৰ বিষয়া। জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰে কবিতা কৃষ্ণমূৰ্তিয়ে গোৱা 'বুকুৰ মাজত জ্বলে', শান্তা উজীৰৰ কণ্ঠত ‘বা ৰিব ৰিব মলয়াই কিনো কথা কৈ যায়', উদিত নাৰায়ণৰ কণ্ঠত 'ষোল্ল বছৰীয়া তোমাৰ দেহা' গীতকেইটাই। ছবি পৰিচালক আৰু সংগীত পৰিচালকৰূপে জুবিন গাৰ্গ চলচ্চিত্ৰৰ পথাৰলৈ আহে ২০০০ চনত। জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰে জুবিন গাৰ্গে সংগীত পৰিচালনা কৰা মুনিন বৰুৱাৰ চলচ্চিত্ৰ 'হিয়া দিয়া নিয়া'ৰ সংগীতে। ছবিখনৰ 'মলয়াৰ দুপাখিত', 'নহ’লে পৰিচয় হিয়াৰে', 'বুকুভৰা আজি মৰমেৰে' আদি গীতবোৰে বিপুল জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰে। জনপ্ৰিয় হয় 'তুমি মোৰ মাথোঁ মোৰ'ৰ গীতসমূহো। 'পোহৰৰে চাকিগছি' আৰু 'এতিয়া হিয়া মোৰ বৰষে তোমালৈ' ছবিখনৰ দুটা উল্লেখযোগ্য গীত। ২০০০ চনত মুক্তি লাভ কৰা অন্তিমখন ছবি 'জোন জ্বলে কপালত'। ছবিখনৰ সংগীত পৰিচালক জয়ন্ত দাস (জোনটি)। ছবিখনৰ বহুকেইটা গীতৰ ভিতৰত দুটা বিশেষভাৱে জনপ্ৰিয় গীত হ'ল, জুবিন গাৰ্গ আৰু তৰালী শৰ্মাৰ কণ্ঠত 'ৰূপহী ৰঙেদৈ ক’তেনো আছা ৰৈ', আৰু 'মাটিৰে সৰগ ৰচোঁ এই সোণালী ধৰাত'।\n১৯৩৫ চনৰপৰা ২০০০ চনলৈ মুক্তিলাভ কৰা অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ গীতৰ এয়া এক চমু অৱলোকন। বিষয়টো ইমানেই ব্যাপক যে বহু কথা কোৱাৰ পাছতো আৰু বহু ক’বলৈ ৰৈ যায়। চলচ্চিত্ৰত আৱহ সংগীত সম্পূৰ্ণ এক সুকীয়া বিষয়। গতিকে চলচ্চিত্ৰৰ গীতৰ আলোচনা কৰিবলৈ যোৱাৰ বাবেই কলাত্মক বহুকেইখন ছবিৰ সংগীতৰপৰা আঁতৰি এই লেখা প্ৰস্তুত কৰা হৈছে। আৰম্ভণিৰপৰা ২০০০ চনলৈ নিৰ্মিত প্ৰায় আঢ়ৈশ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ সংগীতে অসমৰ সাংগীতিক পৰিক্ৰমাক এক নতুন গতি প্ৰদান কৰিলে। বহু চলচ্চিত্ৰত নেপথ্য গীতৰ উচিত আৰু ব্যঞ্জনাময় প্ৰয়োগৰ বিপৰীতে আন বহু ছবিত আছিল সেই প্ৰয়োগ অযথা। সি যি নহওক, আধুনিক অসমীয়া সংগীতৰ সৃষ্টি আৰু প্ৰসাৰত অনাতাঁৰ আৰু চলচ্চিত্ৰৰ অৱদান অনস্বীকাৰ্য।\n১. পবিত্ৰ কুমাৰ ডেকা, সাতোটা দশকৰ অসমৰ চলচ্চিত্ৰ, ৰূপকাৰ, ২০০৬\n২. পবিত্ৰ কুমাৰ ডেকা, অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ গীত, জাৰ্ণাল এম্পৰিয়াম, ২০০৬\n৩. অৰুণলোচন দাস, ১০০ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ কাহিনী আৰু গীত, ২০১৩\n৪. দিলীপ কুমাৰ দত্ত, ভূপেন হাজৰিকাৰ গীত আৰু জীৱনৰথ, শ্ৰী ভূমি, ১৯৯০\n৫. দিলীপ কুমাৰ দত্ত, নিৰ্মলপ্ৰভাৰ গীত আৰু নাৰীৰ জীৱন নদী, শ্ৰী ভূমি, ১৯৮৫\n৬. প্ৰণৱ কুমাৰ ভাগৱতী, আকৌ নতুন প্ৰভাত হ’ব, কিতাপঘৰ, ২০০২\n৭. তফজ্জুল আলি, আধুনিক অসমীয়া গীতৰ সংগীতকাৰসকল, অসম সাহিত্য সভা, ২০০৫\n৮. HMV saregamaৰ বিভিন্ন গীতিসংকলন\n(সঙ্গীত আৰু সাহিত্যত বিশেষ ৰুচি ৰখা মনজিৎ ৰাজকোঁৱৰ প্ৰায় এটা দশক জুৰি বৈদ্যুতিন প্ৰচাৰ মাধ্যমৰ স’তে জড়িত জ্যেষ্ঠ সংবাদকৰ্মী। তেওঁ বৰ্তমান 'নিউজ লাইভ' চেনেলত বাতৰি পৰিবেশক হিচাপে কৰ্মৰত।)\nবিষয় অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ অসমীয়া সংগীত\n1 Comment : "অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ গীত - (মনজিৎ ৰাজকোঁৱৰ)"\n10/01/2017 at 7:41 pm\nIt'sagreat job done. Congratulations and thanks.


বেজবৰুৱাৰ সাহিত্য - ধাৰা আৰু জনগণৰ সাহিত্য (ৰক্তিম শৰ্মা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nবেজবৰুৱাৰ সাহিত্য – ধাৰা আৰু জনগণৰ সাহিত্য (ৰক্তিম শৰ্মা)\nSeptember 14, 2014 March 10, 20210Comments\nবেজবৰুৱা সম্পৰ্কত এতিয়াও অসমৰ বৌদ্ধিক সমাজত বিস্তৰ চিন্তা চৰ্চাৰ প্ৰসাৰ নোহোৱাটো প্ৰকৃততে আক্ষেপৰ কথাই৷ শেহতীয়াকৈ যিখিনি আলোচনা বিভিন্ন কাকত-গ্ৰন্থত হৈছে সেইখিনিয়ে অসমৰ গৰিষ্ঠ সংখ্যক শিক্ষিতক স্পৰ্শ কৰিব পৰা নাই বুলি কলে কিজানি অত্যুক্তি কৰা নহ’ব৷ অসমৰ ভাষিক সংগ্ৰামৰ ইতিহাসত বেজবৰুৱাৰ অৱদান আৰু বংগীয় নৱজাগৰণৰ পটভূমি যেনেকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ ঠিক তেনেকৈ ভাষা প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ তেওঁ যি ধাৰাৰ জন্ম দিছিল তাক জনাটোও সমানেই গুৰুত্বপূৰ্ণ৷\n১৮৭২ চনলৈকে অসমত বাংলা ভাষাৰ প্ৰসাৰ আৰু প্ৰচাৰ চলোৱা হৈছিল, অসমৰ বিদ্যালয়ত শিক্ষাৰ মাধ্যম বাংলা আছিল৷ বহুতেই এইক্ষেত্ৰত বঙালী পণ্ডিত সকলক জগৰীয়া কৰিব খোজে যদিও প্ৰকৃততে অসমৰ বিদ্যালয়ত বাংলা মাধ্যম চলোৱাৰ পক্ষপাত স্বয়ং ব্ৰিটিছসকলেই আছিল৷ বাংলা ভাষা আৰু কলিকতাক বাদ দি অসমত ইংৰাজী শিক্ষা প্ৰৱৰ্তন অসম্ভৱ বুলিয়ে ভাবিছিল ব্ৰিটিছে৷ অৱশ্যে বঙালী আমোলা সকলে নিজৰ স্বাৰ্থ ৰক্ষাৰ বাবে ব্ৰিটিছৰ ভূমিকাৰ সমৰ্থন কৰি অসমীয়া ভাষাৰ স্বতন্ত্ৰতাক অস্বীকাৰ কৰা নাছিল বুলিলে সেয়া নিশ্চয় সত্যৰ অপলাপ হ’ব৷ বেজবৰুৱাদেৱ নিজেই ঠাকুৰ পৰিয়ালৰ জোৱাই হোৱা স্বত্বেও বা নিজেই কলিকতা-প্ৰবাসী হোৱা স্বতেও বঙালী পণ্ডিতৰ এনে দৃষ্টিভংগীৰ বিৰুদ্ধে তেওঁ কলমকেই অস্ত্ৰ হিচাপে ধাৰণ কৰিছিল৷\nএটা কথা নিশ্চিত যে অসমত ভাষা ভিত্তিক জাতীয়তাবাদৰ প্ৰসাৰ ঘটাইছিল স্বয়ং খ্ৰীষ্টান মিছনেৰীসকলে৷ কিন্তু সেই ভাষাক গ্ৰহণযোগ্য মান্য ভাষাৰ ৰূপ দিয়াৰ আঁৰৰ ব্যক্তিজনেই আছিল বেজবৰুৱা৷ স্থানীয় উপভাষিক উপাদানবোৰৰ স্বতন্ত্ৰতা অক্ষুণ্ণ ৰাখিয়েই শদিয়াৰ পৰা ধুবুৰীলৈ এটা মান্য ভাষা সৃষ্টিত বেজবৰুৱাই অহোপুৰুষাৰ্থ কৰিছিল৷ কাৰণ বিংশ শতিকাৰ প্ৰথম ভাগতে বাংলা ভাষাৰ প্ৰভাৱ শেষ হৈ যোৱা নাছিল বৰং ঠাই বিশেষে শক্তিশালীভাবে বাংলা ভাষাৰ প্ৰবাহ চলি আছিল৷ এনে দৰে বাংলা ভাষাৰ সম্প্ৰসাৰণে অসমীয়া ভাষাক ভৱিষ্যতে সংকটত পেলাব বুলি ভাবিয়েই বেজবৰুৱাই মান্য ভাষা এটা গঢ় দিয়াত আত্মনিয়োগ কৰিছিল৷এইক্ষেত্ৰত বেজবুৰৱাদেৱৰ সবল নেতৃত্বই তেখেতক অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যৰ মহাৰথী কৰি থৈ গ’ল৷\n১৯০৭ চনত পদ্মনাথ গোহাঁই বৰুৱাৰ সম্পাদনাত প্ৰকাশ পোৱা ‘ঊষা’ত বেজবৰুৱাদেৱে ‘কৃপাবৰ বৰবৰুৱাৰ প্ৰত্যাগমন’ নামৰ এখন ব্যঙ্গাত্মক ৰচনা প্ৰকাশ পোৱাত এংলো ইণ্ডিয়ান সকলক উপলুঙা কৰা বুলি ব্ৰিটিছ চৰকাৰৰ ৰোষত পৰে আৰু চৰকাৰে জবাবদিহি কৰাত পদ্মনাথ গোহাঁই বৰুৱাই ৰজাঘৰক ক্ষমা ভিক্ষা কৰি কয় যে বেজবৰুৱাৰ সৈতে আমাৰ মত নিমিলে৷ এই ঘটনাই বেজবৰুৱাক অপমানিত কৰে আৰু ‘ঊষা’ৰ সৈতে সম্পৰ্ক ছেদ কৰে৷ বেজবৰুৱাৰ কৃপাবৰী ৰচনাত আছিল অৰ্ধশিক্ষিত-ইংৰাজী শিক্ষাৰে শিক্ষিত হৈ নিজকে পাহৰি যোৱা আঢ্যৱন্ত সকলৰ প্ৰতি তীব্ৰ উপসাহ৷ কৃপাবৰী ৰচনাই আছিল বেজবৰুৱা দেৱৰ বাবে এক তীক্ষ্ণ ধাৰাল অস্ত্ৰ৷ যি সময়ত উচ্চশিক্ষিত অসমীয়াক বৰ্ণবাদী চিন্তাই গ্ৰাস কৰিছিল সেই সময়ত বেজবৰুৱাই ধৰ্ম-জাত-পাতৰ উৰ্ধত গৈ সাধাৰণ লোকৰ জীৱনৰ প্ৰতি মানৱীয় সহানুভূতিশীলহৈ সাহিত্যৰ প্ল’ট বাছনি কৰিছিল৷ “….বেজবৰুৱাদেৱেই প্ৰথম পুৰণি মালিতাৰ আৰ্হিত অসমীয়া ভাষাত ধনবৰ ৰতনী, ৰতনীৰ বেজাৰ, আদি মালিতা ৰচনা কৰে৷ ‘ভদৰী’য়েই হওক, বা ‘কন্য’ই হওক বা ‘ৰতনমুণ্ডা’ই বা ‘ভৈৰা’ই হওক এই চৰিত্ৰবোৰৰ প্ৰতি বেজবৰুৱাই অনুভৱ কৰা এক মানৱীয় প্ৰেম আৰু সহানুভূতি লক্ষ্য কৰিবলগীয়া৷ এইটোও লক্ষ্য কৰিবলগীয়া যে বেজবৰুৱাৰ গল্প আৰু কৃপাবৰী ৰচনাত বেজবৰুৱাৰ আক্ৰমণৰ লক্ষ্য হৈছে অৰ্ধশিক্ষিত বা ইংৰাজী শিক্ষাৰে শিক্ষিত এচাম তথাকথিত ডাঙৰীয়া স্তৰৰ মানুহ, লক্ষ্য হৈ পৰিছে অন্ধবিশ্বাস আৰু কুসংস্কাৰাচ্ছন্ন মানুহ৷ তেওঁৰ ৰচনাত ক’তো সাধাৰণ নিৰক্ষৰ মানুহ আক্ৰমণৰ লক্ষ্য হোৱা নাই৷ তেনে মানুহৰ অজ্ঞতাক তেওঁ ঠায়ে ঠায়ে নিৰ্মল হাস্যৰসৰ লক্ষ্য কৰি লৈছে কিন্তু তাতো তেনে চৰিত্ৰৰ গাত দোষাৰোপ কৰা নাই (শইকীয়া নগেন; বেজবৰুৱা ৰচনাৱলী ১ম খণ্ড)৷\nসাধাৰণ মানুহৰ মুখৰ ভাষা, ফকৰা-যোজনা, উপমা অলংকাৰ, জতুৱা প্ৰকাশভংগী আদিৰ জৰিয়তে বেজবৰুৱাদেৱৰ ভাষাক অসমীয়া সাহিত্যৰ সৰ্বোত্তম আৰ্হি হিচাপে পৰিগণিত হৈ ৰ’ল৷ যি সময়ত শিক্ষিত উচ্চবৰ্ণই বিহুক ইতৰৰ সংস্কৃতি বুলি ইতিকিং কৰিছিল আনকি গুনাভিৰাম বৰুৱাৰ দৰে আধুনিক মনৰ মানুহেও ইয়াক সহজভাৱে ল’ব পৰা নাছিল সেই লোক সাহিত্য-লোক কাহিনী আদিৰ উপাদানকে বেজবৰুৱাদেৱে সাহিত্যৰ উৎকৃষ্ট বিষয় হিচাপে বাছি লৈছিল৷ ‘অসমীয়া ভাষা উন্নতি সাধিনী সভা’, ‘জোনাকী’ৰ প্ৰকাশ সকলো স্তব্ধ হৈ যোৱাৰ পিছত একমাত্ৰ বেজবৰুৱাদেৱৰ প্ৰচেষ্টাতেই পুনৰ ঠন ধৰি উঠিছিল ভাষা প্ৰতিষ্ঠাৰ সংগ্ৰাম৷ সেই সংগ্ৰামৰ একমাত্ৰ উদাহৰণ ‘বাঁহী’৷ ১৯১০ চনৰ পৰা ১৯২১ চনলৈ ‘বাঁহী’ আছিল বেজবৰুৱাদেৱৰ এপাত শক্তিশালী অস্ত্ৰ৷ যিয়ে অসমীয়া ভাষাক তুচ্ছ-তাচ্ছিল্য কৰিবলৈ যত্ন কৰিছিল বা অবান্তৰ সমালোচনা কৰিছিল বেজবৰুৱাদেৱে ‘বাঁহী’ত তাৰ চোকা প্ৰত্যুত্তৰ দি মুখ মাৰিছিল৷ ‘বাঁহী’ৰ টোণত তেওঁ ভৰাই লৈছিল অসমীয়া ভাষাৰ স্বতন্ত্ৰতাৰ যুক্তি-তথ্য লগতে কৃপাবৰী সাহিত্যৰ দৰে ব্যংগৰ ধাৰাল কাঁড়৷ এই সংগ্ৰামত তেওঁৰ সহযোদ্ধা আছিল চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালা, জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা, ডিম্বেশ্বৰ নেওগ, পদ্মধৰ চলিহা, অমিয় কুমাৰ দাস, যতীন্দ্ৰনাথ দুৱৰা আদি গুণী ব্যক্তিসকল৷\nবংগদেশত হোৱা নৱজাগৰণে কেৱল বংগদেশতে নহয় সমগ্ৰ ভাৰততে নতুন চিন্তাৰ এক ঢৌ বিয়পাই দিছিল৷ উনবিংশ শতিকাৰ শেহৰ ফালে কলিকতাত পঢ়িবলৈ যোৱা অসমীয়া ছাত্ৰসকলে এই নৱজাগৰণৰ মাজতে অসমীয়া ভাষা প্ৰতিষ্ঠাৰ পথ বিচাৰি পাইছিল৷এই পথেই আনি দিছিল অসমীয়া ৰমন্যাসিক সাহিত্যৰ আন্দোলন৷ কেৱল বেজবৰুৱাদেৱৰ চেষ্টাৰ মাজেৰেই সেই সময়ৰ শিক্ষিত চিন্তাশীল ব্যক্তিসকলে নিজৰ ভাব প্ৰকাশৰ ক্ষেত্ৰ বিচাৰি পাইছিল আৰু সৃষ্টি হৈছিল অসমীয়া সাহিত্যৰ নৱযুগ৷ মহেশ্বৰ নেওগদেৱে সেইকাৰণে সেই যুগটোক ‘বেজবৰুৱাৰ যুগ’ বুলি অভিহিত কৰিছে৷ অসমীয়া চুটিগল্পৰ জনক, ব্যংগ সাহিত্যৰ পৰা আৰম্ভ কৰি চিৰিয়াছ প্ৰৱন্ধ, উপন্যাস, সাধুকথালৈকে বেজবৰুৱাদেৱে অসমীয়া সাহিত্যলৈ যি নতুন ধাৰা বোৱাই আনিছিল সেই ধাৰাই আজিলৈকে অসমীয়া সাহিত্যক উত্তৰণৰ বাট দেখুৱাই আহিছে৷ বেজবৰুৱাই যদিও ৰাজশক্তিৰ বিৰুদ্ধে এটা বাক্যও উচ্চাৰণ কৰা নাছিল তথাপিও ‘পৰোক্ষভাৱে হ’লেও অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যৰ এই নৱযুগে অসমীয়া মানুহক ৰাজনৈতিক চেতনা আহৰণ কৰিব পৰাকৈ মানসিকভাৱে প্ৰস্তুত কৰি তুলিছিল(শইকীয়া নগেন; বেজবৰুৱা ৰচনাৱলী ১ম খণ্ড)৷\nএকবিংশ শতিকাত আজি দেখা গৈছে বৃহৎ কৰ্পোৰেট গোষ্ঠীৰ সৃষ্ট গোলকীয় পন্য-সংস্কৃতি, কৰ্পোৰেট ভাষা৷ ইংৰাজী ভাষা আৰু হিন্দীলবীৰ ভাষিক সম্প্ৰসাৰণে অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যক গ্ৰাস কৰিবলৈ লৈছে৷ অকল সেয়াই নহয়, নতুন নতুন ধাৰাৰ সৃষ্টিৰে সাহিত্যক জনগণৰ পৰা আঁতৰাই অনাৰ কৌশলো এতিয়া পৰিপক্কহৈ উঠিছে সমাজত৷ সাহিত্য কাৰ বাবে আৰু কিয়, আংশিক হলেওঁ এই প্ৰশ্নৰ সমিধান দিব পাৰে বেজবৰুৱাৰ ৰচনা ধাৰাই৷ সেয়ে অসমীয়া ভাষাৰ উত্তৰণ আৰু প্ৰকৃত জনগণৰ সাহিত্য সৃষ্টিত বেজবৰুৱা দেৱৰ প্ৰাসংগিকতা আজিও আছে সেয়া কোনেও অস্বীকাৰ কৰাৰ উপায় নাই৷ এই চেগতে জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালালৈ লেখা বেজবৰুৱাৰ চিঠিৰ একাংশঃ প্ৰাসংগিক যেন পাই তুলি দিলো৷\nজয়মতী ৰেকৰ্ড পালোঁ৷ মোৰ হৈ অনুগ্ৰহকৈ চেনোলা কোম্পানীক ধন্যবাদ জনাবা৷\nমই nervous হৈ আছিলোঁ৷ পিছে ৰেকৰ্ডবোৰ ridiculous হয় , আৰু বিদেশীৰ আগত আমি হাহিয়াতৰ পাত্ৰ হওঁ৷ কিন্তু শুনাৰ পিছত মোৰ যে nervousness এইযে গল এনে নহয় , বুকু ডাঠহৈ পৰি proud feel কৰিছোঁ৷ …উড়িয়া ৰেকৰ্ডত গান মই যতবাৰ মই শুনিছো , মোৰ ধাৰণা দৃঢ় হৈছে যে সেইবোৰ বঙ্গলা গানৰ উড়িয়া তাঙৰণ— উড়িয়া কথাকেইটাৰ বাহিৰে তাত উড়িয়াত্ব একো নাই…কিন্তু তোমাৰ ৰেকৰ্ডে গতানুগতিক বঙ্গলাৰ খোজে খোজে ভৰি নথৈ প্ৰকৃত অসমীয়া জাতীয় সুৰ আৰু মাত কথাৰ জোঁকাৰ সকলোৰে আগত প্ৰকাশ কৰি দিছে৷ ….তাত মোৰ সম্পৰ্ক আছে বুলি মই এই কথা কোৱা নাই…মই মোৰ ওপৰতে নিৰ্মম critic হবৰ ক্ষমতা মোৰ আছে…!\nপ্ৰসঙ্গ পুথি : শইকীয়া নগেন; বেজবৰুৱা ৰচনাৱলী ১ম খণ্ড, প্ৰকাশ: ২০১০\n← লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ কবিতা – এটি চমু আলোকপাত (মৌচুমী বড়ি)\nবৰ্ত্তমান সময়ত লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ প্ৰাসঙ্গিকতা (ডা: অজিত কুমাৰ পটঙ্গীয়া) →\nবৃহৎ নদীবান্ধ, ভূমিকম্প, গেৰুকামুখ আদি (সুশান্ত বৰগোহাঁই)\nঅতি প্ৰাসংগিকঃসহজ সমীকৰণৰ জটিল ৰাজনীতি (অজয় লাল দত্ত)\nদূৰদৰ্শনৰ বিজ্ঞাপন, টি.আৰ.পি., বিৰক্তি ইত্যাদি…. -(দ্বিজেন্দ্ৰ নাথ শৰ্মা)


एक साल में बाइबल - ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন - जुलाई 9\n২ বংশাবলি 13:1-22\n1. যাৰবিয়াম ৰজাৰ ৰাজত্বৰ অষ্টাদশ বছৰত অবিয়াই যিহূদাৰ ওপৰত ৰাজত্ৱ কৰিবলৈ ধৰিলে৷\n2. তেওঁ তিনি বছৰ যিৰূচালেমত ৰাজত্ব কৰিলে; তেওঁৰ মাতৃৰ নাম মীখায়া আছিল৷ তেখেত গিবিয়া নিবাসী উৰিয়েলৰ জীয়েক আছিল। সেই সময়ত অবিয়া আৰু যাৰবিয়ামৰ মাজত যুদ্ধ চলি আছিল।\n3. অবিয়াই যুদ্ধাৰু বীৰ পুৰুষ থকা সৈন্য সামন্তৰ চাৰি লাখ মনোনীত লোক লগত লৈ যুদ্ধ কৰিবলৈ গ’ল৷ যাৰবিয়ামে আঠ লাখ মনোনীত বলৱান বীৰপুৰুষ লগত লৈ তেওঁৰ বিৰুদ্ধে বেহু পাতিলে।\n4. অবিয়াই ইফ্ৰয়িমৰ পৰ্বতীয়া অঞ্চলত থকা চমাৰয়িম পৰ্বতৰ ওপৰত থিয় হৈ ক’লে, “হে যাৰবিয়াম আৰু গোটেই ইস্ৰায়েল লোক, মোৰ কথা শুনা!\n5. ইস্ৰায়েলৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাই যে ইস্ৰায়েলৰ ৰাজ্যভাৰ চিৰকাললৈকে দায়ূদক আৰু তেওঁৰ সন্তান সকলক পৰম্পৰাগত এটি নিয়মেৰে দিলে, সেই বিষয়ে জানো তোমালোকে নাজানা?\n6. তথাপি দায়ূদৰ পুত্ৰ চলোমনৰ দাস নবাটৰ পুত্ৰ যাৰবিয়াম তেওঁৰ প্ৰভুৰ বিৰুদ্ধে উঠি বিদ্ৰোহী হ’ল;\n7. আৰু কেতবোৰ পাষণ্ড ও অসাৰ চিত্তৰ লোকসকল তেওঁৰ ওচৰত গোট খালে৷ তেওঁলোকে চলোমনৰ পুত্ৰ ৰহবিয়ামৰ বিৰুদ্ধে নিজকে সবল কৰিলে; যেতিয়া ৰহবিয়াম ডেকা আৰু অনভিজ্ঞ হোৱাত তেওঁলোকৰ আগত নিজকে সবল কৰিব নোৱাৰিছিল।\n8. আৰু এতিয়া তোমালোকে দায়ূদৰ সন্তান সকলৰ হাতত থকা যিহোৱাৰ ৰাজ্যৰ বিৰুদ্ধে নিজকে সবল কৰিব পাৰিম বুলি ভাবিছাহঁক৷ তোমালোক অতিশয় এক বৃহৎ সৈন্যৰ দল আৰু দেৱতা স্বৰূপে তোমালোকৰ বাবে যাৰবিয়ামে সজা সোণৰ দামুৰি কেইটা তোমালোকৰ লগত আছে।\n9. তোমালোকে যিহোৱাৰ পুৰোহিত হাৰোণৰ সন্তান সকলক আৰু লেবীয়াসকলক খেদি দিয়া নাই জানো? অন্য দেশীয় জাতিবোৰৰ দৰে নিজৰ বাবে পুৰোহিত পাতি লোৱা নাই জানো? ইয়াতে যিজনে এটা দমৰা আৰু সাতোটা মেৰ লৈ নিজকে পুৰোহিত কৰাবলৈ আহে, তেওঁ সেই ঈশ্বৰ নোহোৱাবোৰৰ পুৰোহিত হ’ব পাৰে।\n10. কিন্তু আমাৰ বাবে হ’লে যিহোৱাই আমাৰ ঈশ্বৰ আৰু আমি তেওঁক ত্যাগ কৰা নাই৷ আৰু যিহোৱাৰ পৰিচৰ্যা কৰোঁতা পুৰোহিত হাৰোণৰ সন্তান সকল, আৰু নিজ নিজ কামত লাগি থকা লেবীয়াসকল আমাৰ আছে৷\n11. তেওঁলোকে যিহোৱাৰ উদ্দেশ্যে প্ৰতি দিনে ৰাতিপুৱা আৰু সন্ধিয়া বেলা হোম-বলি উৎসৰ্গ কৰে আৰু সুগন্ধি ধূপ জ্বলায়৷ আৰু পবিত্ৰ মেজৰ ওপৰত যিহোৱাৰ আগত দিয়া পিঠা সজায় ৰাখে আৰু সন্ধিয়া বেলা জ্বলাবৰ বাবে প্ৰদীপবোৰৰ সৈতে সোণৰ দীপাধাৰ যুগুতাই থয়৷ কিয়নো আমি আমাৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ আজ্ঞা পালন কৰোঁ, কিন্তু তোমালোকে তেওঁক ত্যাগ কৰিলা।\n12. আৰু চোৱা, ঈশ্বৰ আমাৰ সঙ্গী হৈ আমাৰ আগত যাওঁতা হৈছে; আৰু তেওঁৰ পুৰোহিতসকল তোমালোকৰ বিৰুদ্ধে মহাধ্বনি কৰা তেওঁলোকৰ তূৰীও আছে। হে ইস্ৰায়েলৰ সন্তান সকল, তোমালোকে তোমালোকৰ পূৰ্বপুৰুষসকলৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ নকৰিবা, কিয়নো তেতিয়া তোমালোকে কৃতকাৰ্য্য নহ’বা৷\n13. কিন্তু যাৰবিয়ামে তেওঁলোকক আক্ৰমণ কৰিবৰ অৰ্থে যুগুত হ’ল আৰু গুপুতে এদল সৈন্য তেওঁলোকৰ পাছ ফাললৈ ঘূৰাই পঠালে; তাতে এদল লোক যিহূদাৰ আগফালে আৰু সেই গুপুতে পঠোৱা দলটো তেওঁলোকৰ পাছফালে আছিল।\n14. পাছত যিহূদাৰ লোকসকলে মুখ ঘূৰাই যেতিয়া তেওঁলোকৰ আগফালে আৰু পাছফালে যুদ্ধ হোৱা দেখিলে, তেতিয়া তেওঁলোকে যিহোৱাৰ আগত কাতৰোক্তি কৰিবলৈ ধৰিলে আৰু পুৰোহিতসকলে তূৰী বজালে;\n15. তেতিয়া যিহূদাৰ লোকসকলে সিংহনাদ কৰি উঠিল; যিহূদাৰ লোকসকলে এনে সিংহনাদ কৰোঁতে, ঈশ্বৰে অবিয়াৰ আৰু যিহূদাৰ আগত যাৰবিয়ামক আৰু গোটেই ইস্ৰায়েলক প্ৰহাৰ কৰিলে।\n16. তেতিয়া ইস্ৰায়েলৰ লোকসকলে যিহূদাৰ সন্মুখৰ পৰা পলাল অাৰু ঈশ্বৰে তেওঁলোকক যিহূদাৰ হাতত শোধাই দিলে।\n17. অবিয়া আৰু তেওঁৰ লোকসকলে তেওঁলোকৰ মাজত মহা সংহাৰেৰে সংহাৰ কৰিলে; তাতে ইস্ৰায়েলৰ মাজত পাঁচলাখ মনোনীত লোকৰ মৃত্যু হ’ল।\n18. এইদৰে সেই সময়ত ইস্ৰায়েলৰ সন্তান সকলক বশ কৰা হ’ল; যিহূদাৰ সন্তান সকল জয়ী হ’ল, কিয়নো তেওঁলোকৰ পূর্বপুৰুষসকলৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ ওপৰত তেওঁলোকে ভাৰসা ৰাখিছিল।\n19. পাছত অবিয়াই যাৰবিয়ামৰ পাছে পাছে খেদি গৈ, তেওঁৰ খনদিয়েক নগৰ অৰ্থাৎ বৈৎএল আৰু তাৰ উপনগৰ, যচানা আৰু তাৰ উপনগৰ আৰু ইফ্ৰোণ আৰু তাৰ উপনগৰবোৰ অধিকাৰ ল’লে।\n20. অবিয়াৰ দিনত যাৰবিয়াম কেতিয়াও বলৱান হ’ব নোৱাৰিলে৷ পাছত যিহোৱাই তেওঁক প্ৰহাৰ কৰাত, তেওঁৰ মৃত্যু হ’ল।\n21. কিন্তু অবিয়া বলৱান হৈ উঠিল; তেওঁ চৌদ্ধ গৰাকী মহিলা বিয়া কৰালে৷ তেওঁৰ ঔৰসত বাইশজন পুতেক আৰু ষোল্লজনী জীয়েক জন্ম লৈছিল।\n22. অবিয়াৰ অৱশিষ্ট বৃত্তান্ত, তেওঁৰ কাৰ্য আৰু তেওঁ কোৱা কথা ইদ্দো ভাববাদীৰ টীকা শাস্ত্ৰখনত লিখা আছে।\n২ বংশাবলি 14:1-15\n1. পাছত অবিয়া তেওঁৰ ওপৰ পিতৃসকলৰ লগত নিদ্ৰিত হ’ল আৰু লোকসকলে দায়ূদৰ নগৰত তেওঁক মৈদাম দিলে৷ পাছত তেওঁৰ পুত্ৰ আচা তেওঁৰ পদত ৰজা হ’ল। এওঁৰ ৰাজত্বৰ কালত দহ বছৰলৈকে দেশ সুস্থিৰে আছিল৷\n2. আচাই ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ দৃষ্টিত যি ভাল আৰু ন্যায়, তাকে কৰিছিল।\n3. কিয়নো তেওঁ পৰজাতীয় যজ্ঞবেদী আৰু ওখ ঠাইবোৰ আতৰাই পেলাইছিল, স্তম্ভবোৰ ভাঙি পেলাইছিল আৰু আচেৰা মুৰ্ত্তিবোৰ খণ্ড-বিখণ্ড কৰি কাটিছিল৷\n4. তেওঁ যিহূদাক তেওঁলোকৰ ওপৰ-পিতৃসকলৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাক পাবৰ বাবে ব্যৱস্থা আৰু আজ্ঞাবোৰ পালন কৰিবলৈ আদেশ দিছিল।\n5. আনকি তেওঁ যিহূদাৰ সকলো নগৰৰ পৰা ওখ ঠাই আৰু সূৰ্যৰ প্ৰতিমাবোৰো আতৰাই পেলাইছিল৷ আৰু তেওঁৰ ৰাজ্য সুস্থিৰে আছিল।\n6. পাছত তেওঁ যিহূদাত গড়েৰে আবৃত কৰি কেইবাখনো নগৰ সুসজ্জিত কৰি সাজিছিল৷ কিয়নো যিহোৱাই তেওঁৰ ওপৰত শান্তি প্ৰদান কৰা বাবে দেশ সুস্থিৰে আছিল আৰু সেই সময়ত কেইবা বছৰলৈকে কাৰো লগত তেওঁৰ যুদ্ধ হোৱা নাছিল।\n7. কাৰণ আচাই যিহূদাক কৈছিল, “আহা, আমি এই নগৰ কেইখন সুসজ্জিত কৰোঁহক আৰু এইবোৰৰ চাৰিওফালে গড় আৰু কোঁঠ সাজোঁ, দুৱাৰ আৰু ডাং দিওঁ; দেশখন এতিয়ালৈকে আমাৰেই হৈ আছে, কিয়নো আমি আমাৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাক বিচাৰিলোঁ৷ আমি তেওঁক বিচৰিলোঁ আৰু তেওঁ সকলো ফালৰ পৰা আমাৰ ওপৰত শান্তি প্ৰদান কৰিলে।” এইদৰে তেওঁলোকে সেইবোৰ নগৰ সাজিলে আৰু কৃতকাৰ্য্যও হ’ল।\n8. আচা’ৰ ঢাল আৰু যাঠী ধৰা সৈন্য সমূহ হ’ল, যিহূদাৰ তিনি লাখ আৰু বিন্যামীনৰ ঢাল আৰু ধনু ধৰা দুই লাখ আশী হাজাৰ সৈন্য আছিল৷ এওঁলোক সকলো পৰাক্ৰমী বীৰপুৰুষ আছিল।\n9. পাছত কুচদেশীয় জেৰহে দহ লাখ সৈন্য আৰু তিনিশ ৰথ লগত লৈ, তেওঁলোকৰ বিৰুদ্ধে যাত্ৰা কৰি মাৰেচা পালেহি।\n10. তেতিয়া আচা’ই তেওঁৰ বিৰুদ্ধে যাত্ৰা কৰি তেওঁলোকে মাৰেচাৰ ওপৰৰ চফাতা উপত্যকাত বেহু পাতিলে।\n11. তেতিয়া আচা’ই তেওঁৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ আগত প্ৰাৰ্থনা কৰি ক’লে, “হে যিহোৱা, তুমি সহায় কৰিবলৈ গ’লে, তোমাৰ আগত বলী আৰু নিৰ্ব্বলীৰ মাজত একো ভেদ নাই। হে আমাৰ ঈশ্বৰ যিহোৱা, আমাক সহায় কৰা; কিয়নো আমি তোমাৰ ওপৰত ভাৰসা কৰোঁ আৰু তোমাৰ নামেৰেই এই লোকাৰণ্যৰ বিৰুদ্ধে আহিলোঁ। হে যিহোৱা, তুমিয়েই আমাৰ ঈশ্বৰ; তোমাৰ আগত মৰ্ত্ত্য প্ৰবল নহওঁক৷”\n12. তেতিয়া যিহোৱাই আচাৰ আৰু যিহূদাৰ আগত কুচীয়াসকলক ঘটোৱাত, কুচিয়াসকল পলাল।\n13. তাতে আচা আৰু তেওঁৰ লগৰ সৈন্যসকলে গৰাৰলৈকে সিহঁতৰ পাছে পাছে খেদি গ’ল৷ গতিকে কুচীয়াসকলৰ অনেক লোক ইমানকৈ মৰা পৰিল যে, সিহঁতে পুনৰায় সবল হ’ব নোৱাৰিলে, কাৰণ যিহোৱা আৰু তেওঁৰ সৈন্যসামন্তৰ আগত সিহঁত বিনষ্ট হ’ল; আৰু লোকসকলে অধিক অধিক লুটদ্ৰব্য নিলে।\n14. তেওঁলোকে গৰাৰৰ চাৰিওফালে থকা আটাইবোৰ নগৰ ধ্বংস কৰি জয় কৰি ল’লে, কিয়নো যিহোৱাৰ ত্ৰাস তেওঁলোকৰ ওপৰলৈ আহিল৷ আৰু তেওঁলোকে আটাইবোৰ নগৰ লুট কৰিলে, কাৰণ সেইবোৰত অনেক লুট দ্ৰব্য আছিল।\n15. আৰু তেওঁলোকে তম্বু-নিবাসীসকলক প্ৰহাৰ কৰি বহুত মেৰ, ছাগলী আৰু উট লৈ, যিৰূচালেমলৈ উলটি আহিল।\n1. আমাৰ বল স্বৰূপ ঈশ্বৰৰ উদ্দেশ্যে তোমালোকে উচ্চস্বৰেৰে গান কৰা; যাকোবৰ ঈশ্বৰৰ উদ্দেশ্যে আনন্দৰ ধ্বনি কৰা।\n2. গীত আৰম্ভ কৰা, খঞ্জৰী বজোৱা; নেবলেৰে সৈতে মধুৰ বীণা বজোৱা।\n3. ন-জোনৰ দিনা আৰু পূর্ণিমাত আমাৰ উৎসৱৰ দিনা শিঙা বজোৱা।\n4. কিয়নো এয়ে হৈছে ইস্ৰায়েলৰ বাবে এক বিধি আৰু যাকোবৰ ঈশ্বৰে দিয়া এক আজ্ঞা।\n5. যেতিয়া তেওঁ মিচৰ দেশৰ বিৰুদ্ধে ওলাই গৈছিল, তেতিয়া তেওঁ যোচেফৰ বংশৰ কাৰণে এই উৎসৱ সাক্ষী ৰূপে স্থাপন কৰিলে। মই আগেয়ে নজনা এনে এটি মাত শুনিলো:\n22. এইদৰে নকবা, “মই তোমাৰ ভুলৰ বাবে প্ৰতিকাৰ সাধিম!” যিহোৱালৈ অপেক্ষা কৰা, তেওঁ তোমাক উদ্ধাৰ কৰিব।\n23. যিহোৱাই অসমান ওজন ঘিণ কৰে, ফাঁকি তুলাচনী ভাল নহয়।\n22. তেতিয়া গোটেই মণ্ডলীৰ সৈতে পাঁচনি আৰু পৰিচাৰক সকলে যাকোবৰ কথাত সমর্থন দিলে আৰু তেওঁলোকৰ মাজৰ পৰা যিহূদা আৰু চীল, নামৰ মণ্ডলীৰ দুজন নেতাক মনোনীত কৰি পৌল আৰু বার্ণব্বাৰ লগত আন্তিয়খিয়ালৈ পঠাবলৈ ঠিক কৰিলে। এই যিহূদাক বার্চব্বা বুলিও মতা হয়।\n23. তেওঁলোকৰ হাতত এইদৰে এখন পত্র লিখি পঠালে: “আন্তিয়খিয়া, চিৰিয়া আৰু কিলিকিয়াৰ অনা-ইহুদী বিশ্বাসী ভাই সকলৰ সমীপলৈ- পাঁচনি, পৰিচাৰক আৰু বিশ্বাসী ভাই সকলৰ শুভেচ্ছা।\n24. আমি শুনিবলৈ পাইছো যে, আমাৰ মাজৰ পৰা গৈ কেইজনমান লোকে আমাৰ আজ্ঞাৰ অবিহনে আপোনালোকক শিক্ষা দি মন অস্থিৰ কৰিছে আৰু আপোনালোকক নানা সমস্যাৰ মাজত পেলাইছে।\n25. সেয়েহে আমি কেইজনমানক মনোনীত কৰিবলৈ একমত হ’লো আৰু তেওঁলোকক আমাৰ প্রিয় ভাই বার্ণব্বা আৰু পৌলৰ সৈতে আপোনালোকৰ ওচৰলৈ পঠালোঁ।\n26. পৌল আৰু বার্ণব্বাই আমাৰ প্রভু যীচু খ্রীষ্টৰ নামৰ কাৰণে নিজৰ জীৱন বিপদাপন্ন কৰিছে;\n27. এই কাৰণে আমি যিহূদা আৰু চীলক পঠালোঁ। তেওঁলোকে আপোনালোকক একেবোৰ কথাকে কব।\n28. কিয়নো পবিত্ৰ আত্মা আৰু আমাৰ কাৰণে এইটোৱেই ভাল যেন দেখিলোঁ যে, প্রয়োজনীয় এই বিষয়বোৰৰ বাহিৰে অতিৰিক্ত কোনো বোজা আপোনালোকৰ ওপৰত জাপি দিয়া নহ’ব:\n29. আপোনালোকে মূর্তিৰ ওচৰত উৎসর্গ কৰা প্ৰসাদৰ পৰা বিৰত থাকক। তেজ আৰু টেটু-চেপা দি মৰা কোনো প্রাণীৰ মাংস আৰু তেজ নাখাব; কোনো ব্যভিচাৰ নকৰিব। এই সকলোবোৰৰ পৰা নিজক আতৰাই ৰাখিলে, আপোনালোকৰ মঙ্গল হ’ব। ইতি।”\n30. পৌল, বার্ণব্বা আৰু সেই লোক সকলক পঠাই দিয়াৰ পাছত তেওঁলোক আন্তিয়খিয়ালৈ গ’ল। তাতে তেওঁলোকে লোক সকলক একত্রিত কৰি চিঠি খন দিলে।\n31. পাছত লোক সকলে চিঠি খন পঢ়ি উৎসাহিত হৈ আনন্দ কৰিবলৈ ধৰিলে।\n32. যিহূদা আৰু চীল নিজেও ভাৱবাদী হোৱাত তেওঁলোকে বহুতো কথাৰে ভাই সকলক উৎসাহ দি শক্তি যোগালে।\n33. এইদৰে যিহূদা আৰু চীল কিছুদিন তাত থকাৰ পাছত, তেওঁলোকক পঠোৱা লোক সকলৰ ওচৰলৈ উলটি যাবৰ কাৰণে ভাই সকলৰ পৰা কুশলে বিদায় ললে।\n35. কিন্তু পৌল আৰু বার্ণব্বা আন্তিয়খিয়াতে থাকিল। তেওঁলোকে আন আন লোকেৰে সৈতে প্রভুৰ বাক্যৰ পৰা উপদেশ দি প্রচাৰ কৰিবলৈ ধৰিলে।\n36. কিছুদিনৰ পাছত পৌলে বার্ণব্বাক ক’লে, “বলা, যিবোৰ নগৰত আমি প্রভুৰ বাক্য ঘোষণা কৰিছিলোঁ, সেই ঠাইবোৰলৈ আমি এতিয়া উভটি যাওঁ আৰু ভাই সকলক দেখা কৰোঁ; তাতে তেওঁলোক কেনে আছে তাক চাওঁগৈ।”\n37. তেতিয়া বার্ণব্বাই তেওঁলোকৰ লগত যোহনকো নিবলৈ ইচ্ছা কৰিলে। এই যোহনক মাৰ্ক বুলিও মতা হয়।\n38. কিন্তু পৌলে ভাৱিলে, মাৰ্কক লগত নিয়াটো ভাল নহ’ব, কাৰণ পাম্ফুলিয়াত মার্কে তেওঁলোকৰ লগ এৰি উভতি গৈছিল। পাছত তেওঁলোকৰ লগত কাম কৰিবলৈও নগ’ল।\n39. তাৰ ফলত তেওঁলোক দুয়োৰে মাজত মত বিৰোধ হ’ল। পাছত পৰস্পৰে পৃথক হৈ গ’ল। বার্ণব্বাই মাৰ্কক লগত লৈ জাহাজেৰে কুপ্ৰ দ্বীপলৈ যাত্রা কৰিলে।\n40. কিন্তু পৌলে চীলক মনোনীত কৰিলে আৰু ভাই সকলে তেওঁক প্রভুৰ অনুগ্রহৰ হাতত তুলি দিলে। পাছত তেওঁলোক তাৰ পৰা ওলাই গ’ল।\n41. পৌলে চিৰিয়া আৰু কিলিকিয়া দেশৰ মাজেদি গৈ মণ্ডলী সমূহক অধিক শক্তিশালী কৰিলে।


গ্ৰাহক – ৰাজীৱ শৰ্মা – ফটাঢোল\nগ্ৰাহক – ৰাজীৱ শৰ্মা\nদোকানৰ জাপখন খুলি সাৰি-পুচি চাকি গছি এই জ্বলাও আৰু তেনেতে সদায় অহাৰ দৰে হেম খুড়া ওলালহি। হেম খুড়াক দেখি মোৰো খঙটো উঠি আহিল। মনতে বোলো চেহ্ এইজনাৰ পৰা ৰক্ষা নাই!পুৱাই মূৰটো গৰম কৰিবলৈ আহি ওলালহি।\nহওঁতে এইখণ্ডত মোৰ দোকানখন ভালেই চলে। লাভ বৰ বেছি নহয় যদিও কোনোদিন অধিক লাভৰ পাছত দৌৰা নাই। গাঁৱৰে সকলো মোৰ দোকানৰ গ্ৰাহক।সকলোৱেই চিনাকি, সকলোৱেই ঘৰৰ। বেছি লাভ কৰিমনো কেনেকৈ! দোকানখনৰ পৰা টুকটাককৈ ঘৰখনহে চলাই থকাৰ দৰে হৈছে।\nতাৰ মাজতে এই হেমখুড়াৰ দৰে মানুহবোৰ আছেই!যিমান কম দামত নিদিলেও বস্তুৰ দামবোলে মইহে বেছি লওঁ। একেদিনাই ধনী হ’বলৈ লাগে মোক! তাতে ভূতৰ ওপৰত দানহৰ দৰে বাকী খোৱাসকল আছেই।বস্তু নিয়াৰ পাছত পইচা দিয়াৰ নাম নলয় অথচ ক’লেও জগৰ। হেৰৌ তহঁতবোৰে এনে কৰিলে মই আকৌ বস্তু আনিম কাৰ পইচাৰে? কিন্তু নাই, কাৰো কাণসাৰ নাই। খালী বস্তু লাগে। বচ্। নহ’লে মাৰোৱাৰীৰ গোলাৰ ভয় দেখুৱাই।\nকিবা ক’বলৈ গৈ কিবা ক’লোঁগৈ। কৈছিলোঁ হেম খুড়াৰ কথা। ক’লোঁগৈ দোকানৰ লাভ-লোকচানৰ কথা।আচলতে ইয়াৰ লগত খুড়াৰ নামটোও বৰ বেয়াকৈ সাঙোৰ খাই আছে। মই দোকানখন খোলাৰ দিন ধৰি এই খুড়া মোৰ দোকানৰ নিয়মীয়া গ্ৰাহক। সেই ফালৰপৰা চাবলৈ গ’লে এখেতক মই বেয়া পোৱাৰ কথাই নাহে। কিন্তু কি কৰিব! উপকাৰীকহে অজগৰে খায়।\nখুড়াৰ ঘৰত যি বস্তুৰ যেতিয়াই দৰকাৰ নহওক নিবলৈ আহে সদায় এইখিনি সময়তে। মানে মই দোকানখন খুলি চাকিগছি জ্বলোৱাৰ সময়তে। হওঁতে বস্তু নিকিনাও নহয় কিন্তু বৰ দৰ দাম কৰে। প্ৰথম গ্ৰাহক বুলি ময়ো লাগি নাথাকোঁ। মন ভাল লগাবলৈ কেতিয়াবা জোখতকৈ দুটাবস্তু বেছিকৈও দিওঁ। দামো আনৰপৰা লোৱাতকৈ পাঁচ-দহ টকা কমকৈ লওঁ। পিচে এই কথাই কাল হ’ল মোৰ বাবে। হেম খুড়াই মোৰ এই সৰলতাক দুৰ্বলতা বুলি ভাবিলে।\nখুড়া সদায়েই মোৰ দোকানৰ প্ৰথম গ্ৰাহক হোৱাৰ বাবেহে হেনো মোৰ দোকানৰ দোপত দোপে উন্নতি হৈছে। সেয়ে আজিকালি খুড়াক প্ৰত্যেকটো বস্তুকে যিয়েই নিকিনক ওজনত বেছিকৈ আৰু দামত কমকৈ দিব লাগে। তাকে নহ’লে গালি শপনি আৰম্ভ, মোৰ দোকান এৰি বেলেগৰ দোকানলৈ যোৱাৰ হুমকি।এনেদৰেই বহুদিন চলিল। কেউফালৰ ধাৰত মই পোত গ’লোঁ। কিন্তু কেইজনমানক বাদ দি বাকীসকলে পইচা দিয়াৰ নাম নলয়। সেয়ে আজিকালি অনবৰতে খং এটা উঠি থাকেই।\nআজিও দোকানত ভৰি দিয়েই খুড়াই কি কি লাগে মোক কৈ গ’ল। লগতে এইটোহে বেয়া, সেইটোহে ভেঁকুৰা, সেইটো নিগনিয়ে খোৱা আদিবোৰ আছেই।শেষত দিনটোৰ প্ৰথম গ্ৰাহক হোৱাৰ সুবাদত দাম কমকৈ ল’ব লাগে। ইপিনে মোৰ বেপাৰত লালবাতি জ্বলিছে। দিনটো ভাল হোৱাৰ আশাত কাৰোবাক বেছিকৈ দিয়াৰ অৱস্থা নাই বৰ্তমান। সেয়ে এই নিয়মীয়া গ্ৰাহকজনকো মোৰ দোকান এৰোৱাৰ চিন্তা কৰিছোঁ।\nবহু খট বান্ধ, ভাল-বেয়া আদি কথা কৈ খুড়া গ’লগৈ।ময়ো স্বস্তিৰ নিশ্বাস পেলালোঁ দিনটোলৈ ৰক্ষা বুলি।পিচে আলচা কথা নহয় সিদ্ধি বাটত আছে কণা বিধি।অলপপৰৰ পাছতে টোপোলা কেইটাৰে সৈতে খুড়া পুনৰ ওলালহি। মুখত অবাইচ মাত। বোলে তই মোক এনেকুৱা কৰ? মই নজনাৰ ভাৱত সুধিলোঁঁ,\n: কি হ’ল খুড়া। কিবা গণ্ডগোল?\nপ্ৰশ্ন শুনি তেখেত জাঁপ মাৰি উঠিল। লগতে আটাহ তই মোকো ঠগিবলৈ ল’লি। বস্তু ওজনত কমকৈ দি লাভ ঘটিছ? মই বোলো ধৰা পৰিলোৱেই দেখোন। কিন্তু বস্তু ওজনত কম দিয়া বুলি খুড়াই গম পালে কেনেকৈ? পিচে তাৰো উত্তৰ নোসোধাকৈয়ে তেখেতে মোক দিলে।অসমীয়া ল’ৰাৰ ওপৰত বোলে তেখেতৰ আগৰেপৰাই বিশ্বাস নাই, সেয়ে ঘৰলৈ দগা-পাল্লা এযোৰ আনি থৈছে। দোকানৰ পৰা অনা বস্তু প্ৰথমে তেখেতে জুখিহে ভিতৰত দিয়ে।\nপিচে আজি ময়ো সপ্তমত আছোঁ। এখেতক বলাব লাগিবই। সেয়ে মুখত এমোকোৰা হাঁহি লৈ তেখেতৰ অস্ত্ৰকে তেখেতৰ গালৈ মাৰি পঠিয়ালো।\n: খুড়া, আপুনি সদায় বোৱাৰী পুৱাতে মোৰ দোকানলৈ আহি প্ৰথম গ্ৰাহক কিয় হয়? নিশ্চয় দুটকা লাভ কৰিবলৈ নহয় জানো! আপোনালোকেই মোৰ বাবে ভগৱান। পিচে এটা কথা কওকচোন এই যে প্ৰথম গ্ৰাহক বুলি মই আপোনাৰ তাত সদায় ঠগ খাওঁ তাৰবাবে মোৰো দিনটো বেয়া কৈ পাৰ হয়। পুৱাৰ প্ৰথম গ্ৰাহকজনকে ঠগিব নোৱাৰিলোঁ যেতিয়া পাছৰবোৰক কেনেকৈ ঠগিম? ইপিনে মোৰ ব্যৱসায়ো পৰি আহিছে। সেয়ে আপুনি বেয়া পালেও মই আপোনাক জোখত মাৰি বস্তু দিছোঁঁ৷ এইভাবি যাতে আপোনাৰ দৰে মোৰো প্ৰথম বিক্ৰীটো ভাল হয়। দিনটোৰ সকলো গ্ৰাহককে যেন ধৰা নপৰাকৈ মই ঠগিব পাৰোঁ। কথাতে কয়েই নহয় বোলে-আদি ভালেই সকলো ভাল।\nখুড়াই কি ভাবিলে নাজানো,\n: আজিৰপৰা পুৱাতে তোৰ দোকানত প্ৰথম গ্ৰাহক হৈ ময়ো লাভ উঠাবলৈ নাহোঁ বুলি মোৰ দোকানৰ পৰা কোঁ-কোঁৱাই ওলাই গ’ল।\n« লটিঘটি – তবিবৰ ৰহমান\nমোৰ প্ৰথম ফটাপ্ৰেম – গিতাশ্ৰী ফুকন »\nবঢ়িয়া,খুব ভাল লাগিল পঢ়ি


মোদীৰ ‘অচ্ছে দিন’ৰ সন্ধান বিচাৰি গুৱাহাটীত শ্ৰম আয়ুক্তৰ কাৰ্য্যালয়ত চিতু-কৃষক সভা!\nমোদীৰ ‘অচ্ছে দিন’ৰ সন্ধানত গুৱাহাটীত শ্ৰম আয়ুক্তৰ কাৰ্য্যালয়ত চিতু-কৃষক সভা!\nগুৱাহাটী , August 28, 2018 6:51 pm\nসৰ্বভাৰতীয় শ্ৰমিক সংগঠন চিতু (Centre of Indian Trade Unions) আৰু সদৌ ভাৰত কৃষক সভাই প্ৰধান মন্ত্ৰী মোদী-প্ৰতিশ্ৰুত ‘অচ্ছে দিন’ৰ সন্ধানত মঙলবাৰে ঘেৰাও কৰে গুৱাহাটীৰ সহকাৰী শ্ৰম আয়ুক্তৰ কাৰ্য্যালয়।\n‘ক’ত লুকাই আছে প্ৰধান মন্ত্ৰী মোদীৰ অচ্ছে দিন? দেশৰ কৃষক, শ্ৰমিকৰ স্বাৰ্থৰ বিৰুদ্ধে কাম কৰাটোৱেই চৰকাৰৰ অচ্ছে দিন নেকি,’ বিজেপি নেতৃত্বাধীন কেন্দ্ৰ আৰু ৰাজ্যৰ দুয়োখন চৰকাৰে লোৱা কৃষক-শ্ৰমিকবিৰোধী নীতিৰ বিৰুদ্ধে সোচ্চাৰ হৈ প্ৰশ্ন দীৰ্ঘদিনীয়া শ্ৰমিক নেতা তপন শৰ্মাৰ।\nচৰকাৰে দেশৰ মেহনতী কোটি কোটি নাগৰিকৰ স্বাৰ্থৰ সলনি ‘পুঁজিপতিৰ স্বাৰ্থৰ বাবে কাম কৰি আহিছে’, বুলিও দাবী কৰি শ্ৰমিক নেতা শৰ্মাই কয় যে ‘চৰকাৰে দেশত ‘সময় নিৰ্দিষ্ট নিয়োগ’ (Fixed term employment)ৰ প্ৰৱৰ্তনৰ চেষ্টা কৰিছে, যাৰ ফলত কোটি কোটি শ্ৰমিকৰ ক্ষতিগ্ৰস্ত হ’ব।’\nন্যূনতম মজুৰি আইন থকাৰ পিছতো কাৰ্য্যকৰী নকৰাৰ বাবেও শৰ্মাই চৰকাৰক তীব্ৰ সমালোচনা কৰে। ‘দেশৰ অ-পাৰ্গত শ্ৰমিকসকলৰ বাবে মাহে ১৮ হাজাৰ টকাৰ ন্যূনতম মজুৰি আমি দাবী কৰিছো,’ শৰ্মাৰ মন্তব্য।\nকৃষকসকলৰ কল্যাণৰ বাবে স্বামীনাথন সমিতিৰ পৰামৰ্শাৱলী কাৰ্য্যকৰী কৰাৰ বাবে দাবী জনাইছে কৃষক সভাই। উল্লেখযোগ্য যে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰেই গঠন কৰা সমিতিখনে দিয়া পৰামৰ্শ চৰকাৰে কাৰ্য্যকৰী নকৰি বছৰ বছৰ ধৰি পেলাই ৰাখিছে।\nআনহাতে শ্ৰমিকসকলৰ কল্যাণৰ বাবে বিজেপি চৰকাৰে উত্থাপন কৰা মটৰ বাহন (সংশোধন) বিধেয়ক, ২০১৭ বাতিলৰো দাবী জনাইছে সংগঠন দুটাই। উল্লেখযোগ্য যে এই বিধেয়ক বাতিলৰ দাবীত দেশৰ মটৰ মালিক আৰু শ্ৰমিকসকলেও প্ৰতিবাদ জনাই আহিছে।\nঅসমৰ লগতে সমগ্ৰ দেশৰ শ্ৰমিক-কৃষকৰ কল্যাণৰ বাবে সৰ্বভাৰতীয় সংগঠন দুটাই উলুবাৰীৰ সহকাৰী শ্ৰম আয়ুক্তৰ কাৰ্য্যালয়ত ১২ দফীয়া দাবী সম্বলিত এখন স্মাৰক পত্ৰও দাখিল কৰে।\nবিজেপি চৰকাৰৰ শ্ৰমিক, কৃষক বিৰোধী নীতিৰ বিৰুদ্ধে অহা ৫ ছেপ্তেম্বৰত নতুন দিল্লীত ব্যাপক প্ৰতিবাদী সমাৱেশৰ কথাও দেওবাৰৰ প্ৰতিবাদত ঘোষণা কৰে শ্ৰমিক নেতা শৰ্মাই।\nগুৱাহাটীৰ লগতে ডিব্ৰুগড়ৰ উপৰি ৰাজ্যৰ বিভিন্ন প্ৰান্তটো সংগঠন্কেইটাই মঙলবাৰে বিজেপি চৰকাৰৰ নীতিৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদ জনায়।


সুবাস : নগেন কা কামাল\nআজিৰ পৰা কিছু বছৰ আগৰ কথা। নগেন তেতিয়া হাইস্কুলৰ ছাত্ৰ । স্কুলৰ হিন্দী বিষয়ৰ শিক্ষক আছিল লীলাধৰ মিশ্ৰ। সেই সময়ৰ শিক্ষক সকলৰ বেছিভাগেই ধূতি পাঞ্জাবী পিন্ধিছিল । বিশেষকৈ হিন্দী বা সংস্কৃতৰ বিষয় শিক্ষক সকলে, ধূতি পাঞ্জাবীয়েই পিন্ধিছিল ।\nশ্ৰেণী কোঠাত সোমাই মিশ্ৰচাৰে, হিন্দী গদ্যপাঠৰ এটা গল্প উলিয়াই চবকে পঢ়িবলৈ দি মেজৰ ওপৰত ভৰিদুখন তুলি বহি ললে। ভৰ দুপৰীয়া বিৰতিৰ পিছৰ সময় বুলিয়েই মিশ্ৰচাৰে টোপনিয়াব ললে।\nকিছুসময়ৰ পিছত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ ক্ৰমান্বয়ে বাঢ়ি যোৱা হাঁহিৰ উচ্চস্বৰত মিশ্ৰচাৰৰ টোপনি ভাঙিল। টোপনিৰ জালত, প্ৰথমতে কি হ'ল একো ধৰিব নোৱাৰি মনে মনে থাকা বুলি কৈ, কি হ'ল সুধিলে।\nহাঁহিৰ কাৰণ যিমানেই সুধিছে, কোনেও একো নকৈ আৰু বেছিকৈহে হাঁহিৰ খলকনি তুলিছে ।\nআপুনি ভাবি চাওকচোন এনে এটা পৰিস্থিতি য'ত আপুনি হাঁহিৰ কাৰণ জানিব বিচাৰিছে, অথচ কোনেও একো সদুত্তৰ নিদি কেৱল হাঁহি থাকিলে, কেনেকুৱা খং উঠে । মিশ্ৰচাৰো ইয়াৰ ব্যতিক্রম নাছিল, তথাপি খং দমন কৰি কলে,\n"এটা কথা মই কৈ থলো, ভালে ভালে ক বুলি কৈছোঁ । নহলে শ্ৰেণীৰ সকলোকে চেকনিৰে কোবাম।"\nতথাপি কোনেও একো এটা নোকোৱাত, চাৰে নগেনক সুধিলে,\n"চা নগেন, তই পঢ়াশুনাত যিয়েই নহৱ কিয়, তোক মই আজিলৈকে মিছা কথা কোৱা দেখা নাই। কচোন কি হৈছে ? সঁচা কথা কলে মই কাকো একো নকৰো।"\nনগেনে অলপ দোধৰমোধৰ কৰিছিল যদিও, মিশ্ৰচাৰৰ দ্বাৰা সঁচা কথা কোৱাৰ বাবে প্ৰেৰিত হৈ কলে,\n"চাৰ, মানে চাৰ, মানে চাৰ আপুনি মেজৰ ওপৰত ভৰিদুখন তুলি বহাত, আপোনাৰ ধূতিখন অকণমান আঁতৰি গৈছিল। সঁচা কথা কবলৈ কলে বাবে কৈছোঁ চাৰ, আমি চবেই সেই কাৰণেহে হাঁহিছিলো।"\nকথাষাৰ শেষ হব নাপাঁওতে পুনৰ সকলোৱে গিৰ্জনি মাৰি হাঁহিব ধৰিলে। মিশ্ৰচাৰ, সকলো সময়ৰ ঐচ্ছিক বিষয়ৰ চাৰ সকলৰ দৰেই, বৰ অমায়িক স্বভাৱৰ মানুহ আছিল । সিদিনা কি হ'ল জানো, শান্ত -শিষ্ট মানুহজন খং আৰু লাজতে "সঁচা কথা কলে নামাৰো" বুলি কৈয়ো নগেনক চেকনিৰে খুব মাৰিলে।\nচাৰ সেইদিনাখনৰ বাবে শ্ৰেণী সামৰি ওলাই গ'ল। সঁচা কথা কোৱাৰ বাবে নগেনৰ বন্ধু মহলত সঁচাকৈয়ে নাম আছিল । সেইদিনাখন সঁচা কথা কৈ, নগেনেও অপ্ৰত্যাশিতভাবে মাৰ খাই বৰ দুখী হৈ পৰিল।\nপিছদিনাখন মিশ্ৰচাৰ আহি আগদিনা হোৱা ঘটনাৰ গুৰুত্ব আৰু দুখ কিছু লাঘৱ কৰাৰ উদ্দেশ্যে, সৰসভাৱে কলে,\n"আজি আমাৰ বিষয় হিন্দী কবিতা । কিন্তু আজি আমি কোনো কিতাপৰ কবিতা নপঢ়ো । আজিলৈকে তোমালোকে হিন্দীত বহুতো কবিতা পঢ়িলা।\nআজি শ্ৰেণীত হিন্দী কবিতা লিখাৰ প্ৰতিযোগিতা হব। তোমালোকে এটা নিজাকৈ কবিতা লিখা আৰু যাৰ কবিতা সকলোতকৈ ভাল হব, তাক মোৰ এই "উইং চাং" (এসময়ৰ চাইনা নিৰ্মিত "ফাউন্টেইন পেন", সকলোৰে বাবে এক হেঁপাহৰ কলম আছিল) কলমটো পুৰস্কাৰ হিচাপে দিম। ২০ মিনিট সময়ৰ ভিতৰত লিখি মোৰ ওচৰত বহীবোৰ জমা দিব লাগিব।"\nএইবুলি কৈ চাৰে সময় আৰম্ভ হোৱাৰ ইংগিত দি পৰিবেশটো পাতলাই চকীত বহি ললে।\nছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলেও আগদিনা খনৰ ঘটনাৰ বিষয়ে পাহৰি, আনন্দমনেৰে কবিতা লিখাত লাগি গ'ল। বিশ মিনিট উকলি যোৱাৰ পিছত, সকলোৱে লিখা কবিতাবোৰ চাৰৰ ওচৰত জমা দিলে । ফলাফল ঘোষণাৰ বাবে আগ্ৰহেৰে ৰৈ থাকিল।\nপুংখানুপুংখ ভাবে সকলোৰে কবিতাবোৰ পঢ়ি উঠাৰ পিছত, চাৰে কাক প্ৰথম বিজেতা বুলি ঘোষণা কৰিলে জানেনে ? নগেনক ।\nচাৰে নিজে উঠি আহি নগেনক কলমটো পুৰস্কাৰ হিচাপে দিলে আৰু সকলোৱে হাতচাপৰি বজাই নগেনক অভিনন্দন জনালে।\nএতিয়া সকলোৰে মনলৈ নিশ্চয় প্ৰশ্ন এটা আহিছে যে, নগেনে কিনো লিখিছিল ?\nনগেনে লিখা কবিতাটো আছিল,\n"ক্যা লিখু, ক্যইছে লিখু,\nক্যা লিখু, ক্যইছে লিখু।\nলিখনে মে আতা হ্যাই লাজ\nক্যা লিখু, ক্যইছে লিখু,\nলিখনে মে আতা হ্যাই লাজ,\nমাৰ খায়া থা কাল;\nৱহ চীজ ফিৰচে,\nনিক্ লা হ্যাই আজ।"\nসঞ্জীৱ প্ৰসাদ মজুমদাৰ\nবি-২, চান্ চাইন ৰেচিডেন্সীচুৰাট, গুজৰাটপিন-৩৯৪৫১৪


Atorin F in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Atorin F ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nAtorin F की जानकारी\nAtorin F ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Atorin F Benefits & Uses in Assamese- Atorin F ar laabh aaru byavaharsamuh\nAtorin F ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Atorin F Dosage & How to Take in Assamese - Atorin F ar paali aaru xeya kenedore lobo\nAtorin F ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Atorin F Side Effects in Assamese- Atorin F ar parshwakriyasamuh\nAtorin F সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Atorin F Related Warnings in Assamese- Atorin F xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Atorin Fৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Atorin F with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Atorin F ar gurutor kriya-pratikriya\nAtorin F মতভেদসমূহ- Atorin F Contraindications in Assamese- Atorin F nishedhsamuh\nAtorin F ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Atorin F in Assamese- Atorin F ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Atorin F ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Atorin F Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Atorin F kriya-pratikriya\nAtorin F ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Atorin F Benefits & Uses in Assamese - Atorin F ar laabh aaru byavaharsamuh\nAtorin F তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nAtorin F ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Atorin F Dosage & How to Take in Assamese - Atorin F ar paali aaru xeya kenedore lobo\nAtorin F-ৰ উপাদানসমূহ - Atorin F Active Ingredients in Assamese - Atorin F-ar upadaansamuh\nAtorin F ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Atorin F Side Effects in Assamese - Atorin F ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Atorin F ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nAtorin F সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Atorin F Related Warnings in Assamese - Atorin F xonkranta xatarkatabanisamuh\nAtorin F-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nAtorin Fৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত ক্ষতিকৰ প্ৰভাব থাকিব পাৰে। আপোনাৰ যদি এনেকুৱা অনুভৱ হৈছে, তেন্তে Atorin F নাখাব আৰু আপোনাৰ চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nAtorin F-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nস্তন্যপায়ী মহিলাই Atorin Fৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰিব পাৰে। আপুনি যদি কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া দেখা পায় তেন্তে এই Atorin F গ্ৰহণ কৰা লগে লগে বন্ধ কৰক। আপোনাৰ চিকিতসকৰ সৈতে কথা পাতক আৰু আপোনাৰ চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ লৈহে পিছত ব্যৱহাৰ কৰিব।\nবৃক্কত Atorin F কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nAtorin F গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত বৃক্ক ত প্ৰতিকূল প্ৰভাৱ পৰিব পাৰে। আপুনি আপোনাৰ দেহত যদি কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া দেখা পায় তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক। কেৱল আপোনাৰ চিকিতসকে পৰামৰ্শ দিলেহে পুনৰ আৰম্ভ কৰিব।\nযকৃতত Atorin F কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nAtorin Fৰ কলিজাত মৃদু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকিব পাৰে। বেছিভাগ মানুহেই কলিজা ত কেতিয়াও একো প্ৰভাৱ পৰা নেদেখিব।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Atorin F ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nহৃদয় ৰ ক্ষেত্ৰত Atorin Fৰ প্ৰভাৱৰ বিষয়ে এতিয়ালৈকে কোনো গৱেষনা কৰা হোৱা নাই। গতিকে Atorin F গ্ৰহণ কৰাৰ ফলত [Organ]ৰ ওপৰত পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া হবনে নহয় জনা নাযায়।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Atorin Fৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Atorin F with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Atorin F ar gurutor kriya-pratikriya\nAtorin F তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nAtorin F মতভেদসমূহ - Atorin F Contraindications in Assamese - Atorin F nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Atorin F লোৱা অনুচিত যাতে -\nAtorin F ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Atorin F in Assamese - Atorin F ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Atorin F-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nAtorin Fৰে অভ্যাস গঠনৰ কোনো কথাৰ প্ৰতিবেদন পোৱা নাই।\nহয়, আপুনি আৰামত মেচিনেৰী চলাব পাৰে বা বাহন চলাব পাৰে, যিহেতু Atorin F লোৱাৰ পিছত ই আপোনাৰ টোপনি ভাৱ নানে।\nহয়, আপুনি ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহ Atorin F লোৱাটো নিৰাপদ।\nনহয়, Atorin Fয়ে কোনোধৰণৰ মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সা কৰিব নোৱাৰে।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Atorin F ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Atorin F Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Atorin F kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Atorin Fৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nখাদ্যৰ সৈতে Atorin F লোৱাটো স্বাভাৱিক।\nমদ আৰু Atorin Fৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nAtorin Fৰ সৈতে মদ্যপান কৰাটোৱে আপোনাৰ দেহত হানিকাৰক প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে।\nAtorin F ৰ অনুকল্প - Substitutes for Atorin F in Assamese\nAtorin F ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Atorin F Price and Pack Size in Assamese - Atorin F ar mulya aaru pakor size\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Atorin F লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Atorin F ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Atorin F সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Atorin F ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Atorin F সেৱন কৰে?


অদূৰ ভৱিষ্যতে ‘উবেৰ’এ কি কি কৰাৰ সম্ভাৱনা আছে-হিমাংশু ৰাজখোৱা\n‘উবেৰ’ত কেব এখন বুক কৰিলে দিম্পল কলিতাই। অলপ সময়ৰ পাছত- : ছাৰ, কোনখিনিত আছে? : নুনমাটি চেক্টৰ ওৱানত আছোঁ। উজান বজাৰলৈ যাম। : ছাৰ, আপুনিতো কালি আপোনাৰ মাক ফোন কৰি কৈছিল আজি গোটেই দিনটো আপুনি আপোনাৰ ৰূমতে থাকিব। : আৰে বাদ দিয়া না তোমাক কিয় লাগে? আৰ্জেণ্ট কাম আহি গৈছে। দাদা এজনক লগ কৰিবলৈ যাওঁ। : এঃ ছাৰ, আপুনি মিছা কিয় কৈছে? অলপ সময়ৰ আগতেটো আপুনি ৰিয়া নামৰ ছোৱালী এজনীক মেছেজ দিছে, লগ কৰিবলৈ যাম বুলি। : তাতে তোমাৰ কি\nঅকণমানি ৰঙা পৰুৱা এটা দঁতাল হাতী এটাৰ মেৰুদণ্ডত গৈ বহিল। ইমানপৰে মাটিৰ পৰা বগাই বগাই হাতীৰ পিঠিত বহা ৰঙা পৰুৱাটোলৈ হাতীটোৱে নীৰৱে চাই থাকি, শেষত গলখেকাৰি মাৰি গৰগৰীয়া কণ্ঠৰে ৰঙা পৰুৱাক সুধিলে, : কি অ’ পৰুৱা, কথা নাই বতৰা নাই তই ইমানকণি জীৱই, মোৰ দৰে এইহেন বিয়াগোম প্ৰাণী এটাৰ পিঠিত একেকোবে উঠি বহিলিহি যে! তোৰ কি অলপো ভয় নালাগিল নে মোলৈ? প্ৰশ্নভাগ তাক কোনে কৰিলে বুলি সি মূৰ ঘূৰাই ইফালে সিফালে চাই কাকো নেদেখি, শেষত এই প্ৰশ্ন হাতীৰেই হ’ব বুলি\nমেট্ৰিকৰ ৰিজাল্ট দিয়াৰ পিছত-আৰমান হাজৰিকা\nআমি যেতিয়া হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষা দিছিলোঁ, সেই সময়ৰ প্ৰায় দুবছৰ আগলৈকে এই শিক্ষান্ত পৰীক্ষাৰ ফলাফল বা জনপ্ৰিয়ভাবে কোৱা, ‘মেট্ৰিকৰ ৰিজাল্ট’ বাতৰি কাকতত ওলায়। বাতৰি কাকতৰ প্ৰায় ডেৰ/দুই পৃষ্ঠামান জুৰি ‘Abhayapuri’ চেণ্টাৰৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ‘এল্ফাবেটিকেলি’ সজাই একাদিক্ৰমে সমগ্ৰ অসমৰে প্ৰতিটো চেণ্টাৰৰ ৰিজাল্ট ওলায়। প্ৰথম, দ্বিতীয় আৰু তৃতীয় বিভাগৰ ৰিজাল্টত ৰোল নম্বৰটোৰ লগতে, যদি কোনোবাই কোনো বিষয়ত ৮০% বা তাতোতকৈ বেছি নম্বৰ পাইছে, তেনে সেই বিষয়কেইটাৰ প্ৰথমৰ আখৰটোও(Letter) লগতে ছপা কৰি লিখি দিয়ে। সেইটো কাৰণতে আমাৰ অসম মুলুকত, কোন ছাত্ৰই কেইটা\n২০১৭ চনত মুক্তি পোৱা পৰিচালক অমিত মাচুৰকাৰৰ ‘নিউটন’ চিনেমাখন এখন সাৰ্থক ব্যংগ চিনেমা৷ সাহিত্যৰ নিচিনাকৈ চিনেমাতো সমাজ সংস্কাৰ, দায়বদ্ধতা আৰু মানুহৰ মনত জাগৰণ আনিবলৈ ব্যংগই গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰি আহিছে৷ চিনেমা জগতৰ কিংবদন্তী পুৰুষ চাৰ্লি চেপলিনৰ চিনেমাৰ পৰিভাষাও আছিল মূলতঃ ব্যংগ৷ হাঁহিৰ চলেৰে তেওঁ মানুহলৈ বাৰ্তা পঠিয়াব পাৰিছিল। সম্প্ৰতি বলিউডতো এনে বহুতো হাস্যব্যংগ চিনেমা নিৰ্মাণ হ’বলৈ ধৰিছে, যাৰ বিষয়বস্তু অতিকে স্পৰ্শকাতৰ অথচ ব্যংগৰ মাধ্যমেৰে তাক তচনচ কৰি দিয়া হৈছে৷ ‘নিউটন’ এনে এখন চিনেমা৷ এইখন চিনেমাই ভাৰতীয় গণতন্ত্ৰৰ সৌন্দৰ্যশালী ৰূপটোৰ আঁৰৰ পয়ালগা\nAugust 1, 2021 ভিন্নস্বাদ\t8 Comments\nভোগমনক বাৰু চিনি পাইনে? অঁ অঁ ঠিকেই, সেই ফটা গাঁৱৰ লেৰেলাৰ সেই গেৰেলা পুতেকটো যে, তাৰ কথাই কৈছোঁ। এহ ৰ’ব, কঁঠালৰ লগত ভোগমনে জ্বলাই মাৰিছে। সিদিনা কি হ’ল জানেনে নাই পিচে? মাকে তাক পাকঘৰৰ পৰা মাতি আছে, : অ’ বাবা এইফালে আহচোন। ভোগমনে তাৰ দুই ইঞ্চি ডাঙৰ পেটডাল আগলৈ ঠেলি পাকঘৰলৈ সোমাই গ’ল, : ক মা, কি হ’ল? : এঃ ৰ, পেটটো বৰ এটা ভাল নহয় বুইছ। তই দাইলখিনি চাবিচোন, মই সাউতকৈ গাটো ধুই আহোঁ। “হ’ব মা” বুলি শলাগি ভোগমনে\nAugust 1, 2021 ভিন্নস্বাদ\t9 Comments\nবৰমা আমাৰ পিজি মানে পেয়িং গেষ্টটোৰ মালিকৰ মাক৷ চকুত পিন্ধা পাৱাৰী বিতচকুযোৰেৰে বৰমা একদম জগমগ ব্যক্তি৷ মাতটো বৰ টেঙটেঙীয়া। পুৱাই বিষ্ণু চেত্ৰীয়ে “মমী, গখীৰ অনিছোঁ” বুলি বাহিৰত কলিং বেলটোত আঙুলিৰে হেঁচি চাপ বহুৱাই দিয়াৰ লগে লগেই বৰমাৰ দিনটোলৈ ডিঙিৰ লাউডস্পীকাৰ বাজিবলৈ আৰম্ভ কৰে৷ গাখীৰৰ চচপেনটো হাতত লৈয়ে গাখীৰত মিহলোৱা পানীৰ পৰিমাণটো চশমাৰ কাষেৰে আগদিনাই অনুমান কৰি পিছদিনা বিষ্ণুক দিয়ে ব্ৰহ্ম গালি৷ গাখীৰ বাকি বাকি মুখত এমোকোৰা বিমল পাগুলি পাগুলি বিষ্ণু চেত্ৰীয়ে কাণত ঠিলা ভৰাই থোৱাৰ দৰে একো নুশুনা ভাও ধৰি\nAugust 1, 2021 ভিন্নস্বাদ\tOne comment\nপ্ৰণামী বুলি ক’লে কদমতলি গাঁৱত চিনি নোপোৱা কোনো নাই। এজনী উৎপতীয়া ছোৱালী বুলি তাইৰ নামৰ পিছত বিশেষণ লগ লাগিছিল। তাইৰ কথাতে হওক কামতে হওক দৌৰা-দৌৰি নকৰিলে তাইৰ নহয়। ইয়াৰ বাবে মুখৰ কথাত তাই লাজ পাবলগীয়াও হয় মাজে মাজে। কামৰ নামত আকৌ যিহে দৌৰা-দৌৰি ঘৰৰ বাচন-বৰ্ত্তন ভাঙি অৱস্থা তথৈবচ হৈছে। প্ৰণামী ডাঙৰ হোৱাতহে যে উৎপতীয়া অকল আছিল সেয়া ভুল ভাবিছে। তাই সৰুৰে পৰা উৎপতীয়া। মাকে তাইৰ বদমাচিবোৰত অতিষ্ঠ হৈ স্কুলত সোনকালে নামভৰ্তি কৰি দিলে। প্ৰথম দিনা স্কুলত পঠিয়াবলৈ মাকে গৰম গৰম\n(১) বাইবেলৰ পৰা মোহাৰি দিয়া লিলিথৰ কথাৰে:- আমি সকলোৱে জানো যে বাইবেলৰ মতে ঈশ্বৰে পৃথিৱীৰ মাটিৰে প্ৰথম আদমক সৃষ্টি কৰিছিল৷ তাৰ পিছত আদমৰ কামিহাড়ৰ পৰা সৃষ্টি কৰে ইভক। কিন্তু তাৰ মাজত আৰু এটা সৰু ঘটনা আছিল৷ সেইটো পৰৱৰ্তী কালত কেথলিক চাৰ্চবোৰৰ প্ৰতিবাদত বাইবেলৰ পৰা আঁতৰাই পেলোৱা হৈছিল! ঈশ্বৰে প্ৰথমে কেৱল আদমকে সৃষ্টি কৰা নাছিল৷ একেই সময়তে পৃথিৱীৰ মাটিৰে সৃষ্টি কৰিছিল এগৰাকী নাৰীকো৷ তাইৰ নাম লিলিথ৷ তায়েই আদমৰ প্ৰথম পত্নী৷ লিলিথ আছিল একেবাৰে স্বাধীনচেতীয়া নাৰী৷ তাইৰ বুদ্ধি আৰু শক্তি দুয়োটাই আছিল\nধুমুহাৰ সৈতে মোৰ পৰিচয় বহুদিনৰে। জন্মৰ পৰাই বুলি ক’ব পাৰি। জন্মও আছিল চ’তৰ মাহৰ শেষলৈ বৰদৈচিলা অহা সময়তে। আনকি জন্মৰ দিনাও প‌্ৰচণ্ড বৰষুণ আছিল হেনো। তেতিয়াই দেউতাই নাম চোৱাওঁতে কৈছিল “ছোৱালী এসাঁজ খাব। ডাঙৰ কপাল লৈ আহিছে। এই থকালৈকে ভঁড়ালত আকাল নাহে।” কৈছোঁহেনে শুনিয়েই দেউতাই নাম দিলে বনলক্ষী। বৰ্ষা দেৱীৰ কৃপাত বনলক্ষী হৈ ডাঙৰ হ’লোঁ। ডাঙৰ হৈ অহাৰ লগে লগে আইনাত নিজৰ কপালখনৰ জোখ-মাখ ল’বলৈ নাপাহৰিলোঁ। এসাঁজ খোৱাৰ কথা। ধেমালি কথাটো নহয়। সেই বাবে এতিয়া সেইখন কপাল নহয় চোতাললৈ পৰিৱৰ্তন\nমানুহজনে অফিচটোৰ ১নং কাউণ্টাৰত থিয় হৈ কাউণ্টাৰৰ বিষয়াজনক ক’লে, : কমপ্লেইন এটা আছে ছাৰ৷ : হয়৷ ৬নং কাউণ্টাৰলৈ যাওক৷ : নহয় ছাৰ, শুনকচোন, : No no, কমপ্লেইন ব্ৰাঞ্চ ৬নং কাউণ্টাৰত৷ প্লিজ ড’ণ্ট ডিষ্টাৰ্ব, নেক্সড প্লিজ৷ মানুহজন এইবাৰ দ্বিতীয় কাউণ্টাৰত থিয় হ’ল৷ দ্বিতীয় কাউণ্টাৰৰ বিষয়াই তেওঁক দেখিয়েই ক’লে, : ডাঙৰীয়া, শুনিছোঁ আপোনাৰ কথা৷ ওপৰ মহলাৰ ৬নং কাউণ্টাৰলৈ যাওক৷ কমপ্লেইন ব্ৰাঞ্চ৷ কেইখোজমান পিছুৱাই আহি এখন্তেক তভক মাৰি থিয় হৈ ৰ’ল মানুহজন৷ হয়তো ৩নং কাউণ্টাৰৰ মানুহজনেও শুনিছে তেওঁৰ কথা৷ সেয়ে ৩নং বাদ দি


ULFA-I | পুনৰ আলফা স্বাধীনলৈ তিনি যুৱক! কামপুৰৰ তিনি যুৱকে আলফা স্বাধীনত যোগদান কৰাৰ সন্দেহ পৰিয়ালৰ– News18 assam\nপুনৰ আলফা স্বাধীনলৈ তিনি যুৱক! কামপুৰৰ তিনি যুৱকে আলফা স্বাধীনত যোগদান কৰাৰ সন্দেহ পৰিয়ালৰ\nতিনি যুৱক ক্ৰমে কামপুৰ পটীয়াপামৰ প্ৰবীণ বৰা আৰু ৰীণা বৰাৰ কনিষ্ঠ পুত্ৰ তন্ময় বৰা, কামপুৰ বনপালি গাঁৱৰ যুৱক দীপাংকৰ গোৱালা আৰু নতুন আদৰ্শ গাঁৱৰ সুভাষ হীৰা।\nপুনৰ আলফা স্বাধীনলৈ তিনি যুৱক! কামপুৰ পটিয়াপামত তিনিজন যুৱক আলফালৈ যোৱাৰ সন্দেহ পৰিয়ালৰ লোকৰ। কৰ্মসূত্ৰে তিনিওগৰাকী কামপুৰৰ বাহিৰৰ বিভিন্ন স্থানৰ পৰা এক সপ্তাহ পূৰ্বে ঘৰলৈ আহি ঘৰৰ পৰা নিৰুদ্দেশ হয়। জানিব পৰা মতে, সুভাষ হীৰাই পৰিয়ালৰ লোকক বাৰ্থডে পাৰ্টীত অংশগ্ৰহণ কৰিব যাওঁ বুলি কৈ ঘৰৰ পৰা ওলাই গৈছিল।সেই যোৱাই সুভাষে আলফাত যোগদান কৰিছে বুলি সন্দেহ কৰিছে পৰিয়ালৰ লোকে।\nতিনি যুৱক ক্ৰমে কামপুৰ পটীয়াপামৰ প্ৰবীণ বৰা আৰু ৰীণা বৰাৰ কনিষ্ঠ পুত্ৰ তন্ময় বৰা, কামপুৰ বনপালি গাঁৱৰ যুৱক দীপাংকৰ গোৱালা আৰু নতুন আদৰ্শ গাঁৱৰ সুভাষ হীৰা। সুভাষ হীৰা ঘৰৰ একমাত্ৰ সন্তান। আনহাতে, এই ঘটনাক লৈ এতিয়া শোকাকুল পৰিৱেশে বিৰাজ কৰিছে পৰিয়াল তিনিটাৰ মাজত।\nউল্লেখযোগ্য যে যুৱক তিনিজনৰ পৰিয়ালৰ লোক আৰু গাঁওবাসীয়ে পৰেশ বৰুৱা আৰু অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী ড০ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাক তেওঁলোকৰ পুত্ৰক ঘৰলৈ ঘূৰাই আনিবৰ বাবে আহ্বান জনাইছে। ইতিমধ্যে ঘটনা সন্দৰ্ভত আৰক্ষীয়ে ইতিমধ্যে আৰম্ভ কৰিছে।\nFirst published: March 18, 2022, 13:47 IST


অতুল চন্দ্ৰ বৰুৱা - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n২৯ মে, ১৯১৬চন\nমাৰৈ গাওঁ, দৰং, অসম\n২৫ ডিচেম্বৰ, ২০০১ চন\nপ্ৰশাসনিক বিষয়া, গল্পকাৰ, প্ৰবন্ধকাৰ\nঅতুলচন্দ্ৰ বৰুৱা (ইংৰাজী: Atul Chandra Barua) (১৯১৬-২০০১) সাহিত্যিক আৰু সাহিত্য সমালোচক অতুল চন্দ্ৰ বৰুৱা এগৰাকী চৰকাৰী প্ৰশাসনিক বিষয়া আছিল। ১৯৭৯ চনত শুৱালকুছিত অনুষ্ঠিত হোৱা ৪৬ তম অসম সাহিত্য সভাৰ বাৰ্ষিক অধিৱেশনৰ সভাপতি হিচাপে কাৰ্যনিবাহ কৰিছিল।\nঅতুলচন্দ্ৰ বৰুৱা দেৱৰ জন্ম হয় ১৯১৬ চনৰ ২৯ মে’ত দৰং জিলাৰ মাৰৈ গাঁৱত। তেওঁ প্ৰাথমিক শিক্ষা মাৰৈ গাঁৱত গ্ৰহণ কৰে। ১৯৩৬ চনত তেওঁ মংগলদৈ চৰকাৰী হাইস্কুলৰ পৰা প্ৰথম বিভাগত মেট্ৰিক পাছ কৰে। পাছত তেওঁ ১৯৪০ চনত কটন কলেজৰ পৰা স্নাতক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। তেওঁ ১৯৪৪ চনত কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।\nঅতুল চন্দ্ৰ বৰুৱাদেৱে শিক্ষকতাৰে নিজৰ চাকৰি জীৱনৰ পাতনি মেলে। ১৯৩৭ চনৰ পৰা ১৯৪০ চনৰ ভিতৰত তেওঁ ছিপাঝাৰ হাইস্কুল, পাথৰিঘাট এম.ই স্কুল আৰু মংগলদৈ স্কুলত শিক্ষকতা কৰে। ১৯৪৩ চনৰ পৰা ১৯৪৯ চনলৈ শ্বিলং অসম সচিবালয়ত চাকৰি কৰে। ১৯৪৯ চনত তেওঁ এ.চি.এছ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। ১৯৫০ চনৰ পৰা ১৯৫৩ চনলৈকে তেওঁ ৰঙিয়াত এছ.ডি.চি নিযুক্ত হয়। ১৯৫৩ চনৰ পৰা ১৯৫৮ চনলৈকে তেওঁ গুৱাহাটীত এছ.ডি.চি আৰু এছিষ্টেণ্ট ছেটলমেণ্ট অফিচাৰ হিচাপে কাৰ্য্যনিবাহ কৰে। ১৯৬৯-৭০ চনত তেজপুৰৰ সদৰ এছ ডি ও আৰু ১৯৭১-৭২ চনত এপেক্স মাৰ্কেটিং চ'ছাইটিৰ মেনেজিং ডাইৰেক্টৰ নিৰ্বাচিত হয়। ১৯৭২-৭৪ চনৰ সময়ছোৱাত তেওঁ কামৰূপ জিলাৰ এ.ডি.চি আৰু ১৯৭৪ চনত কামৰূপ জিলাৰ অতিৰিক্ত উপায়ুক্ত ৰূপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।\nবৰুৱাদেৱ ১৯৪৫ চনৰ ১৪ জানুৱাৰীত জন্ম হোৱা শ্বিলং মুকুল সংঘৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সম্পাদক আছিল। ১৯৭৭-৭৯ চনত তেওঁ দৰং জিলা সাহিত্য সভাৰ সভাপতি নিৰ্বাচিত হয়। ১৯৮৮-৯৩ চনৰ সময়ছোৱাত তেওঁ অসমীয়া চলন্ত অভিধান প্ৰণয়ন সমিতিৰ সহকাৰী সম্পাদক নিৰ্বাচিত হয়।\nশৰৎচন্দ্ৰ গোস্বামীৰ চমু জীৱনী,\nভূমি আৰু জীৱন,\nঅসমীয়া কাব্যত প্ৰেমৰ বোঁৱতী সূঁতি,\nমদন আৰু বসন্ত,\nলোক দেৱতা শিৱ,\nডাকে বোলে শুনা উপায়,\nমনসা কাব্য আৰু ওজাপালি,\nবাগ্মীনেতা দেশভক্ত ফুকন,\nঅসমীয়া অভিধান আৰু ভাষা,\nছন্দশিল্পী ভোলানাথ দাস,\nঅসমীয়া লোক সাহিত্য,\nপুৰণি পুথিৰ সাধু,\nঅতীত আৰু বৰ্তমান,\nমধ্যবিংশ শতিকাৰ অসমীয়া সাহিত্য,\nভোলানাথ দাসৰ ৰচনাৱলী,\nৰঘুনাথ চৌধাৰীৰ ৰচনাৱলী,\nঅতুলচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ ৰচনাৱলী, (১ম আৰু ২য় খণ্ড)\nঅতুলচন্দ্ৰ বৰুৱা দেৱৰ ২০০১ চনৰ ২৫ ডিচেম্বৰত মৃত্যু হয়।\n↑ ত্ৰিদিপ গোস্বামী. পদ্মনাথ গোহাঞি বৰুৱাৰ পৰা ৰংবং তেৰাঙলৈ. অনন্ত হাজৰিকা, বনলতা প্ৰকাশন. পৃষ্ঠা. ১৩৭, ১৩৮.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=অতুল_চন্দ্ৰ_বৰুৱা&oldid=251054"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ০৭ নৱেম্বৰ, ২০২০ তাৰিখে ১৯:৫০ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


আজান পীৰ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n(হজৰত ছাহ মীৰানৰ পৰা পুনঃনিৰ্দেশিত)\nএই প্ৰবন্ধটো এজন ব্যক্তিৰ বিষয়ে। এখেতৰ জীৱনৰ আধাৰত নিৰ্মান কৰা অসমীয়া চলচ্চিত্ৰখনৰ বাবে আজান ফকীৰ চাহেব চাওক।\nশৰাগুৰি চাপৰি, শিৱসাগৰ, অসম\nহজৰত ছাহ মীৰান\nআজান ফকীৰ (ইংৰাজী: Ajan Fakir) এজন ইছলাম ধৰ্ম প্ৰচাৰক, সাধু আৰু কবি আছিল। তেওঁৰ প্ৰকৃত নাম আছিল ছাহ মীৰান। ইয়াৰ বাহিৰেও তেখেতক আজান পীৰ, হজৰত ছাহ মীৰান আৰু ছাহ মীলান নামেৰেও জনা যায়। তেওঁৰ জন্ম ১৬১০ চনৰ ওচৰে-পাঁজৰে ইৰাকৰ ৰাজধানী বাগদাদৰ এখন গাঁৱত হৈছিল। আনুমানিক খ্ৰীষ্টীয় সপ্তম-অষ্টম শতিকাত লগত লগত কেইজনমান জন ছূফী (পীৰ) লৈ আজমীৰৰ পৰা অসমলৈ আহিছিল। । তেওঁলোকে অসমৰ বিভিন্ন ঠাইত থাকিবলৈ লৈছিল। তেওঁলোকৰ বংশ বৃদ্ধিৰ লগতে কিছু থলুৱা লোকেও ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰাত অসমত মুছলমান লোকসকলৰ সংখ্যা বৃদ্ধি পাইছিল। ক্ৰমান্বয়ে তেওঁলোক অসমীয়া সমাজ আৰু সংস্কৃতিৰ অভিন্ন অংগ হৈ পৰিছিল।\n1 আজাৰ-ফকীৰৰ পৰিয়াল\n2 আজান ফকীৰৰ অসমলৈ আগমন\n3 ধৰ্মীয় আদৰ্শ\n4 আজান ফকীৰৰ জিকিৰ\n5 আজান ফকীৰৰ জাৰী\n6 আজান-ফকীৰৰ মৃত্যু\nআজাৰ-ফকীৰৰ পৰিয়াল[সম্পাদনা কৰক]\nচূণপোৰা গাঁৱত থাকোতেই আজান ফকীৰে তেতিয়াৰ ৰংপুৰৰ ফালে থকা ছৈয়দ ওছমান গণি খোন্দাকাৰৰ কন্যাক বিয়া কৰায়। বৈবাহিক জীৱনৰ সাক্ষী হিচাপে তেওঁ দুটি পুত্ৰ সন্তানৰ পিতৃ হয়। লগত তেওঁৰ একমাত্ৰ ভাতৃ নবীৰে সৈতে সৰু সংসাৰ খন আউল ভাঙি ধৰ্মৰ কাম সুকলামে পালন কৰিছিল। বিয়া বাৰু কৰাই তেওঁ সংসাৰ ভালদৰে চম্ভালাৰ লগতে ধৰ্মৰ কামত বিভিন্ন ঠাই ঘুৰি ফুৰিছিল।\nআজান ফকীৰৰ অসমলৈ আগমন[সম্পাদনা কৰক]\nআজান ফকীৰৰ জীৱনীমূলক কাহিনীৰে নিৰ্মিত আজান ফকীৰ চাহেব নামৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰখনত আজান ফকীৰৰ ৰূপত বিষ্ণু খাৰঘৰীয়া\nইৰাকৰ ৰাজধানী বাগদাদৰ কেইগৰাকীমান ইছলাম ধৰ্ম প্ৰচাৰক নিজ ইচ্ছাই ঘৰ-বাৰী এৰি পৃথিৱীৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰৰ অঞ্চললৈ গৈছিল। আল্লাহৰ নামত উচ্ছৰ্গা কৰিব বিচাৰিছিল নিজৰ জীৱন। সেই আদৰ্শৰে অনুপ্ৰাণিত হৈ শাহ মীৰানে তেওঁৰ ভাতৃ নবীৰ সৈতে খোজকাঢ়ি ইৰাক, আফগানিস্থান আদি দেশ পাৰ হৈ খাইবাৰ গিৰিপথেদি আহি ভাৰতত সোমাইছিলহি। সেই সময়ত শাহ মীৰান এজন চফল ডেকা আছিল। কিছুদিন আজমীৰত অতিবাহিত কৰিছিল, তাৰ পাছত দিল্লীত কিছু দিন কটাইছিল। দিল্লীৰ পৰা তেওঁলোক আহি পালেহি বঙ্গদেশৰ উত্তৰ ফালে থকা গৌড়ত নামে ঠাইত। অৱশেষত দুই ভাতৃ আহি অসমত (তেতিয়াৰ কামৰূপ ৰাজ্যত) প্ৰৱেশ কৰিছিল।\nছাহ মীৰান আৰু তেওঁৰ ভাতৃয়ে সেই সময়ত লগত কোনো তিৰোতা মানুহ অনা নাছিল। সময় উকলিলত অসমৰ ছোৱালীকে বিয়া কৰাই ধৰ্মৰ বাহিৰে আন সকলো আচাৰ-নীতি গ্ৰহণ কৰি অসমীয়া ভাষা-সংস্কৃতিৰ সৈতে ওতঃপ্ৰাত ভাবে মিলি গৈছিল। বৈষ্ণৱ কবি, ধৰ্ম প্ৰচাৰক সকলৰ সাহিত্যৰ লগত তেওঁলোক মিলি গৈছিল।\nআজান ফকীৰ আৰু ভাতৃ নবী কামৰূপলৈ আহি হাজোৰ হজৰত গিয়াছ-উদ্দিন আউলিয়াৰ দৰগাহতে থাকিবলৈ ল’লে। হাজোত কেইবাবছৰ থাকি ভালদৰে অসমীয়া ভাষা, ৰীতি-নীতি আয়ত্ব কৰাত লাগিল। আজান ফকীৰে ভাষাটোৰ লগতে ওজাপালি, নৃত্যগীত, দেহবিচাৰৰ গীত আৰু অন্যান্য লোকগীত আদিৰ ছন্দ, সুৰ আদিৰ লগত ভালদৰে মনোনিবেশ কৰিলে। এই সকলোবোৰৰ পৰাই অনুপ্ৰানিত হৈ পাছত তেওঁ জিকিৰ ৰচনা কৰিবলৈ লৈছিল। অসমীয়াৰ পূৰ্বতে তেওঁ ফৰাচী, আৰবী আৰু উৰ্দু ভাষা ভালদৰে জানিছিল, সেইবাবে অসমীয়া ভাষা বিশেষ ভাবে আয়ত্ব কৰিলেও তেওঁ সৃষ্টি কৰা জিকিৰ সমূহ ফৰাচী বা উৰ্দু ভাষাত লিখিছিল। কাৰণ আজিলৈকে আজান ফকীৰৰ অসমীয়া ভাষাত লিখা কোনো আখৰ পোৱা হোৱা নাই।\nহজৰত আজান পীৰ দৰগাহ, শ’ৰাগুৰি চাপৰি, শিৱসাগৰ\nধৰ্মীয় আদৰ্শ[সম্পাদনা কৰক]\nহাজোত কিছু বছৰ থকাৰ পাছত দুই ভাতৃ উজনিৰ ফালে আগবাঢ়িল আৰু তেতিয়াৰ আহোম ৰাজ্যৰ ৰাজধানী গড়গাঁৱত উপস্থিত হৈ ওচৰৰে চূণপোৰা গাঁৱত থাকিবলৈ লৈছিল। চূণপোৰা গাঁৱত আজান ফকীৰৰ আগমন হোৱাৰ আগতে মছজিদ নাছিল, তেৱেঁই চূণপোৰা গাঁৱত মছজিদ সাজিলে। আজান ফকীৰ মছজিদৰ ওচৰতে থাকিল আৰু মানুহ গোটাই দিনে পাঁচ বাৰকৈ নামাজ পঢ়িবলৈ আৰু পাঁচবাৰকৈ আজান দিবলৈ ল’লে। এইদৰেই এক নতুন সংস্কৃতিৰ গঢ় লৈ উঠিল। মাথো নামাজ পঢ়াই নহয়, আজানে জিকিৰ গীত ৰচনা কৰি নিজেই সুৰ দি গাবলৈ ললে। আজানৰ সুমধুৰ কণ্ঠত জিকিৰ শুনি, আল্লাহৰ মহত্বৰ কথা মুছলমান সকলে ভালদৰে উপলদ্ধি কৰিবলৈ ললে। ঠিক তেতিয়াৰে পৰাই নিতৌ পুৱা গধূলি মছজিদত আজান দিয়া ফকীৰ জনৰ নাম শাহ মীৰানৰ পৰা আজান-ফকীৰ ৰূপে জনাজাত হৈ পৰিল। কিন্তু আজান-ফকীৰে অসমৰ ধৰ্মযাজক সকলৰ চৰিয়ত নমনাৰ বাবেই তেওঁ নিজৰ চকুহাল হেৰুৱাব লগা হৈছিল।\nআজান-ফকীৰে জিকিৰত একাধিক বাৰ যে তেওঁ মাদাৰী পীৰৰহে ভক্ত। মাদাৰী এক চুফি পন্থাৰ নাম। বদৰুদ্দিন, ছাহ বদৰ বা ছাহ মাদাৰৰ নামেৰেই এই পন্থাৰ নাম মাদাৰী ৰূপে পৰিচিত হয়। পয়গম্বৰ জনাৰ পৰা লাভ কৰা আধ্যাত্মিক জ্ঞান একমাত্ৰ হজৰত আলীৰ যোগেদি তেওঁলোকে নিজ মুৰ্ছিদ বা গুৰুৰ পৰা আহৰণ কৰে আৰু সেইদৰে ৰচুলৰ প্ৰকৃত্ব চৰিয়তহে গুপ্তভাবে পালন কৰে।\nৰজা গদাধৰ সিংহৰ দিনত আহোম ৰজাৰ বিশেষ প্ৰতিপত্তি থকা মুছলমান বিষয়া আছিল একমাত্ৰ ৰূপাই দাধৰা। আন এজন মুছলমান আজান-ফকীৰৰ নাম-যশে চাৰিওফালে প্ৰভাব পেলোৱাত ৰূপাই ঈৰ্ষাত জ্বলি-পুৰি মৰিছিল। ৰূপায়ে মাগল ৰজাৰ গুপ্তচৰ বুলি ৰজাৰ ওচৰত আজানৰ বিৰুদ্ধে গোচৰ দিলে যদিও আজানৰ গুপ্তচৰ হোৱাৰ কোনো প্ৰমান কিন্তু ৰূপায়ে দিব নোৱাৰিলে। শেষত ৰূপায়ে পুনৰ অভিযোগ আনিলে যে জিকিৰ গীত গাই বিশেষ উপাসনাত লাগি আজানে ইছলাম ধৰ্মৰ বিকৃতি ঘটোৱা বুলি। ৰজাই কথাষাৰ বিশ্বাস নকৰিলেও হয়তো ৰাজবিষয়া ৰূপাইক সন্তুষ্ট কৰিবৰ বাবেই আজানৰ বিৰুদ্ধে ৰায় দিলে। শেষত নিষ্ঠুৰ অপকৰ্ম কৰিলে ৰূপাই দাধৰাই। বৃদ্ধ আজান আৰু ভাতৃ নবীক ধৰি আনি বন্দী কৰি ৰাখিলে আৰু আজানৰ চকু কাঢ়িবলৈ নিৰ্দ্দেশ দিলে। হাঁহি হাঁহি নিজৰ চকু কাঢ়িবলৈ পাতি দিলে আজানে। আজানৰ চকু কাঢ়ি নিয়াৰ পাছতেই অসম ৰাজ্যলৈ নানা ধৰণৰ প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগ নামি আহিছিল। শেষত ৰজাই নিজৰ ভুলৰ বাবে হোৱা অপকৰ্মৰ কথা জানিব পাৰি দৰদী হৈ পৰিল আৰু আজানক ধৰ্ম প্ৰচাৰ কৰিবলৈ নিজে মঠ সজাই দি ফকীৰৰ সংস্থাপন দিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰালে।\nআজান ফকীৰৰ জিকিৰ[সম্পাদনা কৰক]\nপ্ৰধান প্ৰবন্ধ: জিকিৰ\nজিকিৰ পৰিবেশন দৃশ্য প্ৰদৰ্শিত এক দেৱাল অংকন\nছাহ মীৰান বা আজান ফকীৰে অসমীয়া জিকিৰ অৰ্থাত্ ইছলাম ধৰ্মীয় স্তুতি গীত ৰচনা কৰিছিল। জিকিৰ শব্দটো আৰবী জিকিঅৰ শব্দৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে, যাৰ অৰ্থ হল আল্লাহৰ নাম স্মৰণ কৰা। এইয়া ইছলাম ধৰ্মৰ অতি পৱিত্ৰ কাৰ্য্য বুলি গণ্য কৰা হয়। আজান চাহাবৰ আগমনৰ সময়ত অসমৰ মুছলমান সকলে নামাজ, ৰোজা, জাকাত আদিসহ ইছলাম দৰ্মৰ ৰীতি-নীতি, অনুষ্ঠান সঠিক ভাবে পালন কৰা নাছিল। আজান-ফকীৰে মুছলমান সকলক ধৰ্মৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত কৰিবলৈকে জিকিৰ লিখিছিল আৰু জিকিৰ মাধ্যমেৰেই মুছলমান সকলৰ মাজত আল্লাৰ বিষয়ে জ্ঞান দিছিল। জিকিৰৰ ভাষা, ছন্দ, উপমা, সুৰ আদি অসমীয়া যদিও ইছলাম ধৰ্ম সম্বন্ধীয় কিছুমান পাৰ্চী আৰু আৰবী শব্দ গীত সমূহত সুমুৱাই দিছিল। অসমীয়া দেহ বিচাৰৰ গীতৰ লগত সাদৃশ্য থকা এই জিকিৰ সমূহত আল্লাহৰ নাম- কলিমা, দেহৰ ভংগুৰাত আদি বিষয় বোৰ সন্নিবিষ্ট কৰিছিল।\nআজান ফকীৰৰ জাৰী[সম্পাদনা কৰক]\nপ্ৰধান প্ৰবন্ধ: জাৰী\nহাছান-হুছেনৰ কাৰবালাত ঘটা কৰুণ কাহিনীক কেন্দ্ৰ কৰি ৰচনা কৰা শোকগাথাবোৰকে জাৰী গীত বুলি কোৱা হয়। ইছলাম ধৰ্মী লোকসকলৰ অতি প্ৰিয় এই গীতসমূহত হজৰত আলী, ফাতেমা বিবি আদিৰ কথাও সন্নিবিষ্ট কৰা আছে। অসমত প্ৰচলিত জাৰী গীতবোৰ জিকিৰতকৈ প্ৰাচীন। এইবোৰক মৰ্চিয়া গীত বুলিও কোৱা হয়। জাৰী গীতবোৰৰ বিষয় বস্তু ধাৰ্মিক নহয় যদিও কাৰবালা ছহিদক লৈ লিখা গীতবোৰ কৰুণ হোৱা বাবেই মানুহৰ অন্তৰত সহজে চুই যাব পাৰে। অসমীয়া জাৰী গীতবোৰ বহু পৰিবেশ আৰু ঘটনাৰ ৰহণ সানি পৰিবেশন কৰা হৈছে। তাৰোপৰি তামোল-পাণৰ ব্যৱহাৰো এই গীত বোৰত আছে। নাচি নাচি হাত আৰু বুকু চপৰিয়ায়ো এই গীত গোৱা হয়। অসমীয়া দেহ বিচাৰৰ গীত আৰু লোক গীতৰ সৈতে সাদৃশ্য থকা এই গীত গালে সকলোৰে মন পৰসি যায়, সেয়ে জাৰী মুছলমান সকলৰ মাজত অতি প্ৰিয় গীত ৰূপ পৰিগনিত।\nআজান-ফকীৰৰ মৃত্যু[সম্পাদনা কৰক]\nআজান ফকীৰৰ চকু ৰূপাই দাধৰাই কাঢ়ি নিয়াৰ পাছতো কিছু বছৰ তেওঁ অন্ধ হৈয়ে জীয়াই আছিল। আজান ফকীৰৰ প্ৰায় ১২০ বছৰ বয়সত মৃত্যু হয় বুলি অনুমান কৰা হয়। তেওঁৰ মৃত্যুৰ সময়ত পত্নী আৰু দুজন পুত্ৰৰ লগত ভাতৃ নবীক ইহ-সংসাৰত এৰি থৈ যায়। শৰাগুৰি চাপৰিৰ মছজিদৰ কাষতে আজান ফকীৰক কবৰ দিয়া হয়।\n↑ Sarma, Satyendranath (1989). A Socio-economic & Cultural History of Medieval Assam, 1200 A.D.-1800 A.D.. Pratima Devi. পৃষ্ঠা. 230. http://books.google.com/?id=M4xAAAAAMAAJ&q=%22Azan+Pir%22&dq=%22Azan+Pir%22। আহৰণ কৰা হৈছে: 2008-09-05.\n↑ গ্ৰন্থ: বিশ্ব-ঐতিহ্য, লেখক: শান্তনু কৌশিক বৰুৱা\n↑ B. Datta-Ray, B. (1978). Social and Economic Profile of North-east India. B. R. Pub. Corp.. পৃষ্ঠা. 343. http://books.google.com/?id=RgAlAAAAMAAJ&q=%22Azan+Pir%22&dq=%22Azan+Pir%22। আহৰণ কৰা হৈছে: 2008-09-05.\n↑ Barooah, Jeuti (1993). Single Women in Assamese Hindu Society. Gyan Pub. House. পৃষ্ঠা. 27. ISBN 978-81-212-0416-3. http://books.google.com/?id=BLEoAAAAYAAJ&q=%22Azan+Fakir%22&dq=%22Azan+Fakir%22। আহৰণ কৰা হৈছে: 2008-09-05.\n↑ 5.00 5.01 5.02 5.03 5.04 5.05 5.06 5.07 5.08 5.09 5.10 5.11 5.12 গ্ৰন্থ: এহেজাৰ বছৰৰ এশগৰাকী অসমীয়া, লিখক:হেমন্ত কুমাৰ ভৰালী, পৃষ্ঠা নং- ৯৬, প্ৰকাশক: অনন্ত হাজৰিকা, সংস্কৰণ: জানুৱাৰী,২০১২\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=আজান_পীৰ&oldid=182487"ৰ পৰা সংকলিত\nএই পৃষ্ঠাখন ৩০ আগষ্ট, ২০১৮ তাৰিখে ২২:০৫ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


বাৰ্তা:ৱিকিস্পিচিজ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nঅলপদিন আগতে হোৱা আলোচনা এটাত দুজনমানে "ৱিকি" প্ৰকল্প বা ৱেবচাইটৰ নাম ইংৰাজীতে ৰখাৰ কথা কৈছিল। সেইটোৱেই উচিত হ'ব বুলি ভাবোঁ। নহ'লে "ৱিকিপিডিয়া"কো "ক্ষিপ্ৰকোষ" বুলি নামাকৰণ কৰিব লাগিব। অনানুষ্ঠানিকভাৱে অৱশ্যে অসমীয়া নাম উল্লেখ কৰিব পাৰি। লগতে wikispeciesৰ শুদ্ধ উচ্চাৰণ "ৱিকিস্পিছিজ" কৰি দিওঁ। হ'বনে? Gitartha.bordoloi 16:29, 11 জানুৱাৰী 2012 (UTC)\nকোনো উত্তৰ নোপোৱাৰ বাবে ওপৰত কোৱা ধৰণেই কৰা হওক। Gitartha.bordoloi 08:23, 13 জানুৱাৰী 2012 (UTC)\nএই কথাখিনি আজিহে চকুত পৰিল| হয়তো পলমেই হ’ল| মোৰো ক’বলগা আছিল অলপ|\nআমি যদি পৰাখিনি অসমীয়া ভাষাত লিখো সেইটো বোধহয় একো বেয়া নহয়| কিন্তু যিবোৰ শব্দ অসমীয়াত নাই সেইবোৰ তেনেকৈ লিখাটো বেলেগ কথা|\nৱিকিস্পিছিজ বুলি কলে অসমীয়া এজনে নাজানিবও পাৰে, সেইটো কি বস্তু? তেনেদৰে ৱিকিকো’ট আদি| আনহাতে ৱিকি প্ৰজাতি বুলি ক’লে তেখেতে প্ৰাৰম্ভিক জ্ঞান এটা আহৰণ কৰিব পাৰিব|\nইংৰাজীৰ পৰা অসমীয়া শব্দবোৰৰ অনুবাদত প্ৰায়ে অসংখ্য আসোঁৱাহ দেখা যায়| সাহিত্য অকাডেমিৰ ক্ষেত্ৰত যিটো ভালদৰেই বুজা গৈছিল| "ৱিকিস্পিছিজ"ক "ৱিকিস্পিচিজ", "ৱিকিস্পেছিচ", "ৱিকিস্পেচিছ" আদি বহুটো নাম ৰাখিব পাৰি| আনহাতে ৱিকি প্ৰজাতি হ’লে অসমীয়াত এটাই হ’ব| লগতে ৱিকিকোট, ৱিকিক’ট, ৱিকিকো’ৱট .... কিন্তু ৱিকি উক্তিৰ বাহিৰে অন্য নাম এটা থবলৈ কঠিন| ৱিকিকমন্সৰ সেইদৰে ৱিকিক‌মঞ্চ, ৱিকিক’মন্স দেধাৰ| আৰু বাকীবোৰৰ ক্ষেত্ৰটো একেই|\nআৰু সৰ্বশেষত কওঁ আমি যি কাম কৰি আছো, সেয়া ভৱিষ্যতলৈ লক্ষ্য ৰাখি কৰি যাব লাগে| ৱিকিপিডিয়াৰ ৱিকিউক্তি আৰু যদি কেতিয়াবালৈ ৱিকিউক্তি আৰম্ভ হয়, সেইটো বেয়া নেদেখাবনে? কথাখিনি চিন্তা কৰি চাই কাম কৰি গ’লে সুবিধা হয়| (Bishnu Saikia) বিষ্ণু শ‍ইকীয়া 13:07, 13 জানুৱাৰী 2012 (UTC)\nএকে নাম ৰখাৰ সপক্ষে আগতে মোক ধৰি দুজনে কৈছিল। আপোনাৰ সমৰ্থনত আৰু মত নাছিল :) কথাটো হ'ল-\nমূল নামখিনি প্ৰকল্প আৰু ৱেবচাইটৰ নাম। সেই হিছাপে বিশিষ্ট নামবাচক। অনুবাদ কৰা মানে "এপল" কোম্পানীৰ নাম "আপেল" কৰাৰ দৰে হ'ব পাৰে।\nকিছুমান নাম "ৱিকিউত্‍স", "ৱিকিউক্তি" অসমীয়া কৰা আছিল, আনহাতে কিছুমান "ৱিকিভাৰ্চিটী", "ৱিকিকমন্‌ছ" ইংৰাজীত আছিল। এতিয়া একে গতত আহিল। কোনোবাই "ৱিকিউক্তি" বিচাৰিলেও পুনৰ্নিৰ্দেশনাৰে "ৱিকিকোৱ'ট"হে পাব। বানানগত খেলিমেলিৰ বাবেও তেনেকুৱা কৰি ৰাখিলেই হ'ল।\nনতুনখিনিৰ নামৰ অসমীয়াকৰণ কৰিলে ৱিকিপিডিয়াকো "ৱিকিকোষ" বা "ক্ষিপ্ৰকোষ" বুলি নামাকৰণ কৰিব লাগিব।\nঅসমীয়াত বেলেগ বেলেগ প্ৰকল্প আৰম্ভ হ'লে, যেনে-'ৱিকিচ'ৰ্ছ' বাবে 'ৱিকিউত্‍স' নাম দি সুকীয়া প্ৰবন্ধ কৰিব পাৰি। নাইবা পুনৰ্নিৰ্দেশ কৰিব পাৰি।\nGitartha.bordoloi 13:21, 13 জানুৱাৰী 2012 (UTC)\nঅন্যসমকলে দেখোন কিবা কোৱাৰ কথা মোৰ মনত নপৰে| তুমি আৰু চাইপুৱে অৱশ্যে কৈছিলা| বাৰু যি কি নহওঁক, অন্যসকলক সদস্যকো মতামত দিৱলৈ অনুৰোধ জনাইছো, চাওঁ তেখেতসকলে কি কয়? (Bishnu Saikia) বিষ্ণু শ‍ইকীয়া 13:40, 13 জানুৱাৰী 2012 (UTC)\nমই কেইদিনমান ৱিকিপিডিয়া খোলাই নাছিলো। ইয়াৰে আলোচনাটো দেখি কি সিদ্ধান্ত ল'ম বিচাৰি নাপাই, বাকী সকলেনো কি কৰিছে তাকে চালো। স্পেনিছ, ইটালীয়ান কেইজনে চবতে প্ৰথমে ৱিকি শব্দটো ৰাখি পাছৰখিনি নিজৰ ভাষামতে সলনি কৰিছে। যেনে, wikiversity হৈছেগৈ Wikiversité, Wikiversidad এনেকুৱা। মোৰ মতে য'ত আমি এটা অৰ্থবাহক সুন্দৰ নাম পাওঁ, তাত ৱিকি+শব্দটো লগাই কৰাই ভাল হ'ব নেকি? উদাহৰণ স্বৰূপে 'ৱিকিবিদ্যালয়', কিন্তু য'ত নাপাওঁ তাত মূল শব্দটোকেই ৰখা ভাল। যেনে, ৱিকি শব্দটো--এইটোৰ সঠিক অসমীয়া নাই। ৱিকি মূল শব্দৰ অৰ্থ ক্ষীপ্ৰ হ'লেও, যিটো অৰ্থত আমি ৱিকি শব্টো ব্যৱহাৰ কৰোঁ সেইটোৰ অৰ্থ ক্ষীপ্ৰ নহয়। এনেই শুনিবলৈ ৱিকিস্পিছিজ বোলোতে অসমীয়া আৰু ইংৰাজীৰ মাজত একো পাৰ্থক্য নাথাকে। এটা নতুন শব্দ গ্ৰহন কৰাটো সহজ, যেনে 'ৱিকি' কিন্তু প্ৰতিবাৰতে নতুন নতুন শব্দ ওলালে কিছুমান মানুহে অসুবিধা পাব পাৰে। অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াত লিখোঁতে মই এটা নিয়ম কৰি লৈছোঁ যে যিসকলে পঢ়িব তেওঁলোকে একেবাৰে ইংৰাজী নেজানে বুলি ধৰি লওঁ। যাতে, ইংৰাজী শব্দ যিমান পাৰি কমাব পাৰি। কিন্তু এই নামকৰণ সম্বন্ধে মোৰ ঠিক পানী নসৰকা মত এটা নাই। উদ্দীপতালুকদাৰ 18:26, 13 জানুৱাৰী 2012 (UTC)\ni see the logic now, and agree that the names should be assamised, as appropriate. the "wiki" should remain, though.\nHere isatable that will help us, probably চাইপাও 19:10, 13 জানুৱাৰী 2012 (UTC)\nএতিয়াহে কথাবোৰ পৰিষ্কাৰ হ’ব যেন বোধ হৈছে| উদ্দীপদাৰ দৰে ময়ো বহুকেইটা ভাষা চালিজাৰি চায়েই মতামত দাঙি ধৰিছিলো| আৰু ৱিকি শব্দটো উদ্দীপদাই কোৱাৰ দৰে ময়ো ভাৱো, প্ৰকাশ কৰাতহে অসুবিধা পাইছিলো| তেখেতে কামটো সহজ কৰি দিলে| মোৰ ফালৰ পৰা এইখন দিছো :-\nWikimedia Commons ৱিকিমেডিয়া কমন্স\nWikinews ৱিকিসংবাদ ৱিকিখবৰ\nWikiversity ৱিকিবিশ্ববিদ্যালয় ৱিকিভাৰ্চিটি\nলগতে ৱিকিট্ৰেভেল = ৱিকি ভ্ৰমন\nভুল ভ্ৰান্তি হ’ব পাৰে| যিহেতু আমি সকলোৱে নিস্বাৰ্থমনেৰেই ৱিকিৰ উন্নতিৰ বাবে কাম কৰি আছো সেয়ে মিলিজুলি আগবঢ়াই নিলে ভাল পাম| মোৰ কথাখিনি সমৰ্থন নকৰিলেও কাকো বেয়া নাপাও| সকলোৰে নিজস্ব মতামত আছে| (Bishnu Saikia) বিষ্ণু শ‍ইকীয়া 19:42, 13 জানুৱাৰী 2012 (UTC)\njustaheadup. when we have assamese projects, these are the names we can use. but for wikipedia pages, we should probably use the proper names. also, wikitravel in notawikimedia foundation project, so we will probably not have an assamese wikitravel. চাইপাও 22:28, 13 জানুৱাৰী 2012 (UTC)\nমোৰ মতে Wiki শব্দটোৰ লগত যিবিলাক নতুন শব্দ লগ লাগি এটা নতুন সংযুক্ত শব্দ গঠিত হৈছে তাক মিশ্ৰ-শব্দৰ শাৰীৰ ধৰি ৰাখি আমি Wikibooks ৱিকিগ্ৰন্থ, Wikinews ৱিকিসংবাদ আদিৰ দৰে কৰিলেহে ভাল হ'ব৷ কিন্তু একেবাৰে ভাঙিব নোৱাৰা শব্দৰ ক্ষেত্ৰত লিপ্যন্তৰ কৰি ৰখাই ভাল হ'ব৷ কাৰণ অসমীয়াত ইতিমধ্যে "স্কুলপণ্ডিত", "কাঠপেঞ্চিল"ৰ দৰে মিশ্ৰ-শব্দবোৰে অভিধানতো স্থান পাইছে৷ সময়ত ৱিকিগ্ৰন্থ, ৱিকিসংবাদ, ৱিকিপ্ৰজাতি শব্দবোৰো ভাল লগা হ'ব৷ বুজাতো সহজ হ'ব৷\nAnjal Borah 10:23, 16 জানুৱাৰী 2012 (UTC)\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=বাৰ্তা:ৱিকিস্পিচিজ&oldid=40283"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ১৬ জানুৱাৰী, ২০১২ তাৰিখে ১৫:৫৩ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।