বিজ্ঞান-শিক্ষা আৰু অন্ধবিশ্বাস — বিকাশপেডিয়া\nমূল পৃষ্ঠা / শিক্ষা / শিশুসকলৰ ক্ষেত্ৰ / বিজ্ঞান-শিক্ষা আৰু অন্ধবিশ্বাস\nএটা সময়ত মহান বিজ্ঞানী চাৰ্লছ ডাৰউইনৰ\nতিনিগৰাকী কৃতী মানুহৰ কথাৰে\nতিনিগৰাকী কৃতী মানুহৰ কথাৰে আৰম্ভ কৰিছোঁ। প্ৰথম দুগৰাকী ইংলেণ্ডৰ, আনগৰাকী অসমৰ।\n১. এটা সময়ত মহান বিজ্ঞানী চাৰ্লছ ডাৰউইনৰ এখন চিঠি বৰ বিতৰ্কিত হৈ পৰিছিল। প্ৰথমতে ভবা হৈছিল যে উক্ত চিঠিখন ডাৰউইনে প্ৰেৰণ কৰিছিল কাৰ্ল মাৰ্ক্সলৈ। গতিকে সেইখনৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি ডাৰউইন আৰু মাৰ্ক্সৰ মাজৰ যোগাযোগ, সমন্ধ আদিৰ প্ৰসংগত কিছুমান ধাৰণাও গঢ় লৈ উঠিছিল। কিন্তু পাছলৈ গম পোৱা গ'ল যে প্ৰকৃততে চিঠিখন লিখা হৈছিল মাৰ্ক্সৰ এগৰাকী জোঁৱায়েক এডৱাৰ্ড আভিলিঙলৈহে। এই আলোচনাত অৱশ্যে চিঠিখনৰ প্ৰসংগটো উক্ত বিতৰ্কৰ কাৰণে নহয়, চিঠিখনৰ বিষয়টোৰ বাবেহে উত্থাপন কৰিছোঁ।\nকি লিখিছিল ডাৰউইনে সেই পত্ৰখনত? চিঠিখনৰ একাংশৰ ভাবাৰ্থ আছিল এনেধৰণৰ : বিজ্ঞানৰ অগ্ৰগতিয়ে মানুহৰ মনন ক্ৰমাৎ আলোকিত কৰি তুলিব। তাৰ ফলত উন্মুক্ত হৈ পৰিব মুক্তভাৱে চিন্তা কৰাৰ বাট। জনতাৰ ওপৰত ধৰ্মবিৰুদ্ধ যুক্তিৰ প্ৰভাৱ নাই, সেয়েহে ধৰ্মৰ বিষয়ে একো নিলিখি তেখেতে নিজৰ কাম-কাজ বিজ্ঞানৰ পৰিসীমাতেই আবদ্ধ কৰি ৰাখিছে .... [মূল বাক্যকেইটি হ'ল : Moreover though I amastrong advocate for free thought on all subjects, yet it appears to me (whether rightly or wrongly) that direct arguments against Christianity & theism produce hardly any effect on the public; & freedom of thought is best promoted by the gradual illumination of men's minds, which follows from the advance of science….]।\n২. বাৰ্ট্ৰাণ্ড ৰাছেল আছিল এগৰাকী অকুতোভয় নিৰীশ্বৰবাদী আৰু ধৰ্মহীনতাৰ প্ৰবক্তা। তেখেতে লিখিছিল, বুদ্ধিয়ে আমাৰ সমস্যাৰ উদ্ভৱ ঘটায় বুলি ক'ব পৰা যায় যদিও বুদ্ধিহীনতাই তেনে সমস্যাৰ সমাধান নকৰিব। অধিক জ্ঞানগৰ্ভ বুদ্ধিয়েহে মাত্ৰ এখন সুখৰ পৃথিৱী গঢ় দিবলৈ সক্ষম (মূল বাক্যকেইটি হ'ল :- Intelligence, it might be said, has caused our troubles; but it has not unintelligence that will cure them. Only more and wiser intelligence can makeahappier world)।\n৩. সুসাহিত্যক কৰ্মযোগী প্ৰয়াত ভবেন্দ্ৰনাথ শইকীয়াৰ কাম-কাজৰ সৈতে পৰিচিতসকলে জানে যে তেখেতে সকলো কথা যুক্তিৰে বিচাৰ কৰি চাইছিল। কুসংস্কাৰ-অন্ধবিশ্বাসক তেখেতে কেতিয়াও জানি-বুজি প্ৰশ্ৰয় দিয়া নাছিল। তেখেতে এবাৰ অন্ধবিশ্বাসৰ সন্দৰ্ভত এনেদৰে কৈছিল, “… বৈজ্ঞানিক চিন্তা-চৰ্চাৰ ব্যাপ্তিৰ ফলত এদিন অবৈজ্ঞানিক অসত্যৰ স্বাভাৱিক মৃত্যু ঘটিবই; - ইয়াক প্ৰকৃত শিক্ষিত, সমাজৰ কল্যাণকামী লোকে বিশ্বাস কৰে”।\nতিনিওগৰাকী কৃতবিদ্য বিদ্বানৰ উক্ত মতকেইটি বৰ চিত্তাকৰ্ষক। তেখেতসকলে মানুহৰ জ্ঞান আৰু প্ৰজ্ঞাৰ বিপুল বিস্তাৰণৰ ফলত সমাজৰপৰা এদিন নিজে নিজেই কুসংস্কাৰ-অন্ধবিশ্বাসবোৰ আঁতৰি যোৱাটো সম্ভৱ বুলি ধাৰণা কৰিছিল। তেখেতসকলৰ উপৰিউক্ত মতকেইটিয়ে চিন্তাৰ এটি মাৰ্গক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছে। সেই মাৰ্গৰ প্ৰবক্তাসকলে ধাৰণা কৰে যে সমাজৰপৰা কুসংস্কাৰ-অন্ধবিশ্বাস আদি দূৰ কৰিবলৈ মানুহৰ মাজত বিজ্ঞান-শিক্ষাৰ ব্যাপক প্ৰসাৰেই যথেষ্ট। এই কথাটো অলপ যুকিয়াই চালে কিন্তু অন্য কিছুমান দিশো পোহৰলৈ আহিব।\nসমাজৰপৰা কুসংস্কাৰ-অন্ধবিশ্বাস অৱলুপ্ত কৰাত আধুনিক শিক্ষাৰ ভূমিকা\nউক্ত প্ৰসংগত প্ৰথমতেই এটি প্ৰশ্ন অৱধাৰিতভাৱে উত্থাপিত হ'ব। সেইটো হ'ল, সমাজৰপৰা কুসংস্কাৰ-অন্ধবিশ্বাস অৱলুপ্ত হোৱা কথাটোৰ সৈতে মানুহে আধুনিক শিক্ষাৰে আয়ত্ত কৰা জ্ঞান আৰু প্ৰজ্ঞাৰ ভূমিকা কি? আপাত-দৃষ্টিত প্ৰশ্নটো তেনেই সহজ, আৰু উত্তৰো সৰল। কোৱা হয়, কুসংস্কাৰ-অন্ধবিশ্বাসবোৰৰ যিহেতু কোনো যৌক্তিক আৰু বৈজ্ঞানিক ভিত্তি নাই, সেয়েহে আধুনিক বিজ্ঞান-শিক্ষাৰ প্ৰসাৰ ঘটিলেই মানুহে তেনে প্ৰপঞ্চসমূহৰ ভিত্তিহীনতাৰ কথাটো হৃদয়ংগম কৰিব পাৰিব। সেইবোৰ যে অপকাৰী-অদৰকাৰী, সেই কথাটো সকলোৱে বুজি পাব আৰু সেইবোৰক লাহে লাহে মানুহে পৰিত্যাগ কৰিব। এনেদৰেই এটা সময়ত সমাজৰপৰা নিজে নিজেই নিৰ্মূল হ'ব কুসংস্কাৰ-অন্ধবিশ্বাসসমূহ।\nসঁচা কথা, কুসংস্কাৰ-অন্ধবিশ্বাসৰপৰা মুক্ত হোৱাৰ ক্ষেত্ৰত আধুনিক বিজ্ঞান-শিক্ষাৰ শুভংকৰ ভূমিকা আৰু ইতিবাচক প্ৰভাৱৰ কথা তৰ্কাতীত। এই কথাটো কিছুমান বিশেষ (Specific) আৰু নিৰ্দিষ্ট (Definite) কুসংস্কাৰ-অন্ধবিশ্বাসৰ ক্ষেত্ৰত অধিক স্পষ্টভাৱে চকুত পৰে। দুটা হাততে পোৱা উদাহৰণ লওঁ। জীৱন আৰু জগতৰ ওপৰত সূৰ্যৰ পোহৰ-তাপৰ গুৰুত্বৰ বাবেই সুদূৰ অতীতত মানুহে, সেই তেতিয়াৰ সীমিত জ্ঞানেৰে, নক্ষত্ৰটোৰ ওপৰত দেৱত্ব আৰোপ কৰি আৰাধনা কৰিছিল। কিন্তু ক্ৰমবৰ্ধমান জ্ঞানৰ আলোকত মানুহে গম পালে, সূৰ্যৰ পোহৰ আৰু তাপৰ আঁৰৰ কথাবোৰনো কি। যদিও সূৰ্য আৰাধনাৰ ৰীতি-নীতিৰ কিছুমান অৱশিষ্ট এতিয়াও সমাজত থাকি গৈছে, তথাপিও সাধাৰণভাৱে কোৱা যায়, সূৰ্যৰ ওপৰত আৰোপিত দেৱত্বৰ ধাৰণা এতিয়া আৰু অতীতৰ দৰে অন্ধ আৰু প্ৰবল নহয়। দ্বিতীয় উদাহৰণটোও মহাজাগতিক প্ৰপঞ্চ এটাৰেই। অতীতত চন্দ্ৰ কিম্বা সূৰ্য গ্ৰহণে মানুহৰ মনত বিস্ময়, ত্ৰাস আৰু অনুসন্ধিৎসাৰ জন্ম দিছিল বুলি আমি যুক্তিসংগতভাৱে অনুমান কৰিব পাৰোঁ। কিন্তু তেতিয়াৰ মানুহৰ সীমিত জ্ঞানে উক্ত পৰিঘটনা দুটাৰ ব্যাখ্যা কৰিবলৈ ৰাহু-কেতু ধাৰণাৰ সহায় লৈছিল। আধুনিক বিজ্ঞান শিক্ষাৰে শিক্ষিত মানুহে ৰাহু-কেতুৰ দৰে কিহবাই চন্দ্ৰ-সূৰ্যক আক্ষৰিকভাৱে গ্ৰাস কৰে বুলি এতিয়া আৰু বিশ্বাস নকৰে। এনে উদাহৰণ আৰু বহুত ওলাব। তেনে উদাহৰণসমূহৰপৰা ক'ব পাৰি, কুসংস্কাৰ-অন্ধবিশ্বাসমুক্ত সমাজ এখন গঢ়ি তোলাত আধুনিক বিজ্ঞান শিক্ষাৰ এটা ভূমিকা নিশ্চয় আছে।\nকুসংস্কাৰ-অন্ধবিশ্বাসবোৰ দূৰ কৰাত আধুনিক বিজ্ঞান শিক্ষাৰ গুৰুত্ব\nকিন্তু এইখিনিতেই অলপ থমকি দুটামান কথা ফঁহিয়াই চাব পাৰি। কুসংস্কাৰ-অন্ধবিশ্বাসবোৰ দূৰ কৰাত আধুনিক বিজ্ঞান শিক্ষাৰ গুৰুত্ব আৰু প্ৰয়োজন আছে সঁচা; কিন্তু অন্ধবিশ্বাস-কুসংস্কাৰৰ বিলোপন আৰু জ্ঞানদীপ্ত প্ৰজ্ঞাৰ বিস্তাৰণৰ সম্পৰ্কটো বৰ এটা সহজ-সৰল নহয়। কথাটো বুজিবলৈ আমি আকৌ এটি উদাহৰণৰ সহায় লৈছোঁ।\nসৌৰজগতৰ গ্ৰহসমূহৰ মোটামুটি বিৱৰণ আজি স্কুলীয়া পাঠ্যপুথিতেই সোমাই গৈছে। সেই সন্দৰ্ভত বিপুল জ্ঞানৰ বিস্তাৰণো ঘটিছে। মানুহে প্ৰেৰণ কৰা মহাকাশযান আজি সৌৰজগতৰ সীমা পাৰ হৈ গভীৰ মহাকাশৰ বুকুলৈ ধাৱমান হৈছে। কিন্তু বিজ্ঞানৰ এই অগ্ৰগতিৰ সময়ত আমি বিপৰীতধৰ্মী কথা কিছুমানো দেখিবলৈ পাওঁ। আমাৰ মূৰৰ ওপৰৰ আকাশত অত্যাধুনিক বিজ্ঞান-প্ৰযুক্তিয়ে প্ৰদান কৰা অসংখ্য উপগ্ৰহ ঘূৰ্ণীয়মান, কিন্ত সন্মুখত বহি থকা কোনো ব্যক্তিৰ হাততেই হয়তো দেখিম এনে এটা আঙঠি, যিটো তেওঁ পৰিধান কৰিছে সৌৰজগতৰ কোনো এটা গ্ৰহৰ “অশুভ প্ৰভাৱ”ৰপৰা ৰক্ষা পাবলৈ ! ক্ৰমবিকাশৰ কথা, জীৱৰ বিৱৰ্তনৰ কথা চমৎকাৰভাৱে পাঠদান কৰা কোনো অধ্যাপকে শ্ৰেণীকোঠাৰ বাহিৰত হয়তো নিৰ্দ্বিধায় কৈ দিয়ে জীৱৰ উদ্ভৱৰ আঁৰত কোনোবা কাল্পনিক সৃষ্টিকৰ্তাৰ ভূমিকাৰ কথা। তেনেক্ষেত্ৰত বাৰু ক'ত হেৰাই যায় বিজ্ঞান-শিক্ষাৰ সেই শুভংকৰ প্ৰভাৱ ! অলপতে প্ৰযুক্তি-বিজ্ঞানৰ উচ্চ-শিক্ষাৰ আনুষ্ঠানিক ডিগ্ৰিধাৰী এগৰাকী লোকে কৈছে যে সকলো ঠিক-ঠাক থকা যন্ত্ৰ এটা কোনো কাৰণ নোহোৱাকৈ হঠাৎ বিকল হৈ পৰিব পাৰে। কথাটো অৱশ্য ইমান সহজকৈ কোৱা হোৱা নাছিল, দুই-এটা বিজ্ঞানৰ পৰিভাষা ব্যৱহাৰ কৰি তাত বিজ্ঞানৰ গোন্ধ এটা সন্নিবিষ্ট কৰা হৈছিল। কথাটো শুনি বিজ্ঞানৰ অন্য শাখাৰ উচ্চ শিক্ষা থকা লোকেও তভক মাৰিলে। হ'বও পাৰে, প্ৰযুক্তিৰ ইমান উচ্চ শিক্ষা থকা লোকে বিজ্ঞানৰ ভাষাৰে কোৱা কথা; সকলো ঠিক থকা মেচিন এটা কোনো কাৰণহীন কাৰণত বিকল হৈ পৰিব পাৰে! কিন্তু সাধাৰণ যুক্তিজ্ঞান প্ৰয়োগ কৰিয়েই অতি সহজে উমান পোৱা যাব, সকলো ঠিক থকা বুলি ধৰি লোৱা মেচিনটো প্ৰকৃততে ঠিক নাছিল। ক'ৰবাত কিবা এটা বিজুতি আছিল, যিটো বিজুতি চকুতহে পৰা নাছিল। অৰ্থাৎ, সেই বিজুতিটোৰ সন্দৰ্ভত ব্যৱহাৰকৰ্তা আছিল অজ্ঞ। কিন্তু পৰিহাস আৰু কিছু আমোদৰো কথা, সেই অজ্ঞাতাক নতুন জ্ঞানৰ উৎস হিচাপেহে প্ৰক্ষেপ কৰি কোৱা হ'ল, ১০০% বিজুতিমুক্ত যন্ত্ৰ এটা কোনো কাৰণ নোহোৱাকৈ হঠাৎ বিকল হৈ পৰিব পাৰে! কথাটো অধিক কৌতুকপূৰ্ণ হৈ পৰিল, যেতিয়া সেই ধাৰণাৰ নেপথ্যৰ আচল কাৰণটো জোলোঙাৰপৰা ওলাল। দেখা গৈছিল যে বিজ্ঞানৰ পৰিভাষা ব্যৱহাৰ কৰাৰ পাছত কাৰণহীন-কাৰণৰ উক্ত প্ৰৱক্তাগৰাকীয়ে পাকে-প্ৰকাৰে বিশ্বকৰ্মা পূজাৰ “বৈজ্ঞানিক ভিত্তি”ৰ কথা ক'বলৈ আৰম্ভ কৰিছে !\nগতিকে স্বাভাৱিকতেই এইটো প্ৰশ্ন উত্থাপিত হ'ব, মাত্ৰ জ্ঞানদীপ্ত প্ৰজ্ঞাৰে অন্ধবিশ্বাস-কুসংস্কাৰ দূৰ কৰা যাব নে? কথাটো আমি ভালদৰে গমি চোৱা উচিত। কাৰণ এই প্ৰশ্নটোৰ উত্তৰ যুক্তিবাদী আন্দোলন এটাৰ কৌশল আৰু অগ্ৰগতিৰ সৈতে পোনপটীয়াকৈ জড়িত।\nউক্ত কথাটোৰ বিশদ আলোচনালৈ আগ বঢ়াৰ আগতে এটা কথাত আমাৰ দৃষ্টিকোণ স্পষ্ট কৰি লোৱা উচিত। কথাটো হ'ল, বহুতেই বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তি - এই দুটা ওচৰ-সমন্ধীয় মানৱীয় তৎপৰতাক প্ৰায়েই একাকাৰ কৰি পেলায়। নিঃসন্দেহে বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তি একেডাল সূতাৰে গঁথা। কিন্তু সামাজিক তাৎপৰ্যৰ ক্ষেত্ৰত এই দুটা প্ৰপঞ্চৰ মাজত পৰিলক্ষিত হোৱা পাৰ্থক্যৰ দিশটো আওকাণ কৰা উচিত নহ'ব।\nবিজ্ঞানৰ অন্তৰ্নিহিত দৰ্শনৰ অন্যতম মৰ্মবস্তু হৈছে একান্ত বস্তুনিষ্ঠতা। এই দৰ্শনে মানুহৰ মনত যুক্তিবাদী বিশ্ববীক্ষাৰ জন্ম দিয়ে, কিম্বা জন্ম দিয়াৰ সম্ভাৱনাৰ উন্মেষ ঘটায়। তেনে দৰ্শনে মানুহক চৌপাশৰ প্ৰাকৃতিক ঘটনাসমূহৰ লগতে, সামাজিক-অৰ্থনৈতিক-মনস্তাত্ত্বিক-ৰাজনৈতিক আদি বিষয়ৰ সন্দৰ্ভতো প্ৰশ্ন কৰিবলৈ উদ্ধুদ্ধ কৰে, পৰ্যবেক্ষণ কৰিবলৈ শিকায়। তেনে অনুশীলনে মানুহক আৰ্থ-সামাজিক সমস্যাৰাজিৰ যৌক্তিক কাৰণানুসন্ধান কৰিবলৈকো উৎসাহিত কৰে।\nকিন্ত প্ৰযুক্তিৰ কথাটো কিছু বেলেগ। মানুহৰ মননগত উত্তৰণত প্ৰযুক্তিৰ নিজৰ কোনো প্ৰত্যক্ষ ভূমিকা নাই। প্ৰযুক্তিয়ে মূলত: মানুহক একধৰণৰ শাৰীৰিক-মানসিক আৰাম প্ৰদান কৰে। কেতিয়াবা তেনে আৰাম শাৰীৰিক-মানসিক আলস্যলৈ অৱনমিত হোৱাৰো সম্ভাৱনা থাকে। তাতোকৈও ডাঙৰ কথা, প্ৰযুক্তিক মানুহৰ মননগত অগ্ৰগতিৰ বাটত মন্থৰক হিচাপেও ব্যৱহাৰ কৰা যায়। ৰাশিফলৰ দৰে অবিজ্ঞানসন্মত কাণ্ডত আধুনিক প্ৰযুক্তিপ্ৰদত্ত কম্পিউটাৰৰ বহুল প্ৰয়োগ তাৰেই এটা উদাহৰণ। কিন্তু লক্ষণীয়, প্ৰযুক্তিক মানুহৰ মননগত অগ্ৰগতিৰ সহায়ক হোৱাকৈও ব্যৱহাৰ কৰা যায়।\nপ্ৰযুক্তিৰ ব্যৱহাৰ ইতিবাচক নে নেতিবাচক হ'ব, সেইটো স্থিৰ কৰি দিয়ে মানুহৰ সামগ্ৰিক দৰ্শন এটাই। কোৱা বাহুল্য হ'ব, চৌপাশৰ সমাজ-বাস্তৱতাই হ'ল তেনে দৰ্শনৰ উদ্ভৱ আৰু বিকাশৰ নেপথ্যত থকা প্ৰধান নিৰ্ণায়ক শক্তি। যিহেতু চৌপাশৰ সমাজ-বাস্তৱতা বহুমাত্ৰিক দ্বন্দ্বৰে পৰিপূৰ্ণ হৈ থাকে, সেয়েহে প্ৰযুক্তিৰ ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰতো উক্ত দ্বন্দ্ব পৰিষ্কাৰকৈ প্ৰতিফলিত হয়। তেনে দ্বন্দ্বৰে সম্পৃক্ত সমাজ-বাস্তৱতাৰ মাজত মানুহৰ সামগ্ৰিক দৰ্শনটোক এটা ইতিবাচক ৰূপ দিবলৈকে প্ৰয়োজন হয় বিজ্ঞানৰ অন্তৰ্নিহিত দৰ্শনে গঢ় দিয়া সেই যুক্তিবাদী বিশ্ববীক্ষাৰ। ইয়াতেই নিহিত হৈ আছে বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিৰ সামাজিক তাৎপৰ্যৰ পাৰ্থক্য আৰু নিবিড় আন্তঃসম্পৰ্কৰ যোগসূত্ৰৰ কথাটো।\nগতিকে সহজেই ধৰিব পাৰি, প্ৰযুক্তিৰ প্ৰভূত উন্নতি হ’লেই যে সমাজৰপৰা অন্ধবিশ্বাস-কুসংস্কাৰ আঁতৰি যাব, সেইটো নহয়। কিন্তু বিজ্ঞানৰ বেলিকা? আমাৰ সেই আগৰ প্ৰসংগলৈ উভতি প্ৰশ্নটো আকৌ উনুকিয়াইছোঁ, অন্ধবিশ্বাস-কুসংস্কাৰৰ অৱলুপ্তি মাত্ৰ বিজ্ঞান-শিক্ষাৰপৰা উদ্ভূত জ্ঞানদীপ্ত প্ৰজ্ঞাৰ বিপুল বিস্তাৰণৰ মাজেদিয়েই সম্ভৱ হ'বগৈ\nপ্ৰথমতেই আমি উনুকিয়াই আহিছিলোঁ, মানুহক ভালপোৱা, সমাজৰ মংগল আন্তৰিকতাৰে কামনা কৰা একাংশ বিদ্বান মনীষীয়ে ভাবিছিল যে বিজ্ঞান-শিক্ষাৰ ব্যাপক প্ৰসাৰৰ ফলত নিজে নিজেই এটা সময়ত সমাজৰপৰা অপকাৰী-অনিষ্টকৰ অন্ধবিশ্বাস-কুসংস্কাৰবোৰ আঁতৰ হ'ব; মানুহৰ মাজত জ্ঞান-প্ৰজ্ঞাৰ প্ৰসাৰে অন্ধবিশ্বাসৰ “স্বাভাৱিক মৃত্যু” ঘটাব। কথাটো বহুতে এতিয়াও সেইদৰেই ভাবে। কিন্তু সাধাৰণ পৰ্যবেক্ষণলব্ধ অভিজ্ঞতাই কথাটো আমাক বেলেগধৰণেহে ভাবিবলৈ বাধ্য কৰে। পৰিসংখ্যাৰ সহায় নোলোৱাকৈও কোনো দ্বিধা নোহোৱাকৈ কোৱা যায় যে পূৰ্বৰ তুলনাত বৰ্তমান সময়ত বিজ্ঞান-শিক্ষাৰ প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰ বহুত বেছি। কিন্তু তাৰ লগে লগে দেখিবলৈ পাওঁ আমাৰ মাজত নানান পুৰণিকলীয়া অন্ধবিশ্বাসৰ (যেনে, জৰা-ফুকা) সৈতে কেতবোৰ আধুনিক অন্ধবিশ্বাসৰো (যেনে, ৰেইকী) মহাপয়োভৰ ঘটিছে। বিজ্ঞানৰ সাম্প্ৰতিক জয়যাত্ৰাৰ সময়তেই ধৰ্মীয় মৌলবাদ আৰু সাম্প্ৰদায়িকতাই এক ভয়াৱহ ৰূপ ধাৰণ কৰিছে। অত্যাধুনিক মহাকাশযান প্ৰেৰণ কৰাৰ পূৰ্বে, অভিযান সফল হ'বলৈ পূজা-অৰ্চনা কৰা হৈছে। এই কথাবোৰৰপৰা মাত্ৰ বিজ্ঞানৰ প্ৰসাৰ ঘটায়েই সমাজৰপৰা অন্ধবিশ্বাসৰ অৱলুপ্তি সম্ভৱ হ'ব বুলি ধাৰণা কৰিব নোৱাৰি।\nএই কথাটোৰ নেপথ্যৰ কাৰণো কিন্তু আমি সমাজ-বাস্তৱতাৰ জাগতিক পটভূমিতেই সন্ধান কৰিব লাগিব। দেখা যায় যে কিছুমান আৰ্থ-সামাজিক কাৰণৰ বাবেই সমাজত বিজ্ঞানমনস্ক যুক্তিবাদী বিশ্ববীক্ষাৰ আগমন আৰু অন্ধবিশ্বাসৰ নিৰ্গমনৰ হাৰ একেই নহয়। সকলোৱে জনা কথা, শ্ৰেণীবিভক্ত সমাজ এখনত বস্তুগত সম্বৃদ্ধি কেতিয়াও সমভাৱে বিতৰিত নহয়। কিন্তু তাৰ সৈতে সম্পৰ্কিত এটি স্বল্পালোচিত দিশো সাঙোৰ খাই আছে। কথাটো হ'ল, শ্ৰেণীবিভক্ত সমাজ এখনত, বস্তুগত উপাদানসমূহৰ উপৰিও, মননগত সমৃদ্ধিও সমাজৰ সকলো স্তৰৰ মাজত সমভাৱে বিতৰিত নহয়। তেনে সমাজ এখনত গৰিষ্ঠসংখ্যক লোকৰেই অৱস্থান শোষিত আৰু বঞ্চিত শ্ৰেণীত। সেয়েহে অন্যান্য বস্তুগত-মননগত উপাদানৰ দৰেই তেওঁলোক বিজ্ঞানপ্ৰদত্ত যুক্তিবাদী বীক্ষাৰপৰা আঁতৰত ৰৈ যায়। এই কথাটোৰ বাবে মাত্ৰ বিজ্ঞান-শিক্ষাৰ আলোকেৰে সহজতে সমাজৰ সৰ্বস্তৰৰ মানুহৰ মন তৰংগিত কৰা যাব বুলি ক'ব নোৱাৰি।\nকথাটো কিন্তু তাতেই শেষ হোৱা নাই। আগতেই কোৱা হৈছে যে বিজ্ঞানমনস্কতা আৰু যুক্তিবাদী দৰ্শনে মানুহক সামাজিক-অৰ্থনৈতিক-মনস্তাত্ত্বিক-ৰাজনৈতিক আদিৰ প্ৰসংগতো প্ৰশ্ন কৰিবলৈ উদ্ধুদ্ধ কৰে, পৰ্যবেক্ষণ কৰিবলৈ শিকায়। তেনে অনুশীলনৰ ফলত শোষিত মানুহে জাগতিক দুখ-কষ্ট যে কোনো অলৌকিক কাৰণৰ (যেনে, পূৰ্বজন্মৰ কৰ্মফল, ঈশ্বৰৰ ইচ্ছা, কপালৰ লিখন আদি) ফল নহয়, সেইটো বুজিবলৈ সক্ষম হ'ব পাৰে। লগে লগে তেনে দুৰ্দশাৰ নেপথ্যত যে শোষণভিত্তিক শ্ৰেণীবিভক্ত সমাজব্যৱস্থাটোৱেই মূল, সেই কথাটোও তেওঁলোকৰ চকুত পৰিষ্কাৰ হৈ ধৰা দিবলৈ পাৰে। স্পষ্টতঃ, এই কথাটো শোষক শ্ৰেণীৰ বাবে অনভিপ্ৰেত আৰু ভয়ংকৰ। সেইবাবেই, শোষক শ্ৰেণীটোৱে সচেতনভাৱে সৰ্বসাধাৰণৰ মাজত বিজ্ঞানমনস্ক যুক্তিবাদী দৰ্শনৰ আগমনত বাধা প্ৰদান কৰে।\nকিন্তু লগে লগে এটা প্ৰশ্নৰ উত্থাপিত হ'ব। সমাজৰ উচ্চস্তৰত অৱস্থান লাভ কৰা মানুহচামৰ, যিটো চামে সিংহভাগ সম্পদ কুক্ষিগত কৰি ৰাখিছে, সেইখিনি মানুহৰ মন বাৰু অন্ধবিশ্বাসৰপৰা মুক্ত নেকি? কাৰণ, তেওঁলোকতো আপেক্ষিকভাৱে জ্ঞানৰ আলোকপ্ৰাপ্ত! এইখিনিতেই আমি মেচিন এটা বিকল হোৱাৰ কাৰণহীন-কাৰণৰ সেই উচ্চ শিক্ষিত প্ৰবক্তাগৰাকীলৈ মনত পেলাব পাৰোঁ। দেখা যায় যে সমাজৰ উচ্চস্তৰৰ মানুহখিনিও অন্ধবিশ্বাসৰপৰা মুক্ত নহয়। দেখ দেখ কথা, শোষিত শ্রেণীটোৰ দৰেই, এই শ্ৰেণীটোৰ মাজতো নানান বিধৰ মানৱীয় দুৰ্বলতা বিৰাজমান। তদুপৰি শ্ৰেণীসমাজে জন্ম দিয়া তীব্ৰ স্বাৰ্থান্বেষী প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা, বৃত্তিগত উদ্বেগ-অনিশ্চয়তা, অসেতুবন্ধ্য বিচ্ছিন্নতা ইত্যাদিয়ে এইটো শ্ৰেণীৰ মাজতো একধৰণৰ অনিৰাপত্তাৰ মনস্তত্ত্বৰ উদ্ভৱ ঘটায়। সেইটোৱেও এই উচ্চস্তৰৰ মানুহখিনিৰ মাজত অন্ধবিশ্বাস জীয়াই ৰখাত নিৰ্ণায়ক ভূমিকা এটা লয়। তেনে কাৰকসমূহৰ বাবেই, বিজ্ঞানৰ উচ্চশিক্ষা থকা মানুহৰ মনতো অন্ধবিশ্বাসৰ শিপা অতি গভীৰলৈ প্ৰোথিত হৈ থাকে।\nসামৰণিত সেয়েহে ক'ব পাৰি, মানুহৰ মানসিক উত্তৰণৰ ক্ষেত্ৰত আধুনিক বিজ্ঞান-শিক্ষাৰ সুগভীৰ প্ৰভাৱ থাকিলেও, সমাজৰপৰা কুসংস্কাৰ-অন্ধবিশ্বাস আঁতৰ কৰিবলৈ মাত্ৰ বিজ্ঞান-শিক্ষাৰ প্ৰসাৰেই পৰ্যাপ্ত নহয়। প্ৰাসংগিক এটা উদাহৰণেৰে সামৰিছোঁ। গোলকীয় অৰ্থনীতিৰ আগমনৰ সংগী হিচাপে ভাৰতত পাশ্চাত্য-সমাজৰ কিছুমান উপাদানৰ অনুপ্ৰৱেশ ঘটিছে। এই কথাটোৰ বাবে একাংশ মানুহৰ মনত নিজৰ সাংস্কৃতিক অস্তিত্বৰ সংকটৰ শংকাই দেখা দিছে। তেনে শংকাৰ যুক্তিযুক্ততাৰ কথাটো ইয়াত অগ্ৰাহ্য কৰি অন্য এটা কথা আমি লক্ষ্য কৰিব পাৰোঁ। সাংস্কৃতিক সংকটৰ শংকাত নিমজ্জিত এচাম মানুহে প্ৰাচীন ধৰ্ম-পৰম্পৰাক নিজৰ অস্তিত্বৰ অৱলম্বন বুলি গণ্য কৰিবলৈ ধৰিছে। বাঢ়ি আহিছে ধৰ্ম-পৰম্পৰাজনিত কাৰ্যকলাপ। এইটো কথা শোষক-শাসকশ্ৰেণীৰ বাবে যে বৰ উৎসাহজনক, এইটো নক’লেও হ'ব। এনেবোৰ কথাক আওকাণ কৰি, মাত্ৰ বিজ্ঞান-শিক্ষাৰ প্ৰসাৰ ঘটাই জানো তেনে পশ্চাৎ গমনক ৰোধ কৰা যাব? সেয়েহে, বিজ্ঞান শিক্ষাৰ লগে লগেই যুক্তিবাদী কৰ্মীয়ে সমাজবাস্তৱতাত অন্তৰ্নিহিত হৈ থকা অন্ধবিশ্বাসৰ জীৱনীশক্তিৰ সন্দৰ্ভতো সচেতন হৈ থকা যুগুত। অন্যথা যুক্তিবাদীমহলৰ বিচাৰ-বিশ্লেষণ-সংগ্ৰাম ইত্যাদি বিসংগতিপূৰ্ণ হৈ পৰিব।\nলেখক:- কৌশিক দাস


Beautiful Haunted Farmhouse : ২০ বছৰ ধৰি বন্ধ হৈ পৰি আছে চালে চকু ৰোৱা ৰহস্যময় ফাৰ্ম হাউছ, দুৱাৰ খুলি যিয়েই ভিতৰলৈ গৈছে চিঞৰি ওলাই আহিছে...!– News18 Assam\n»Beautiful Haunted Farmhouse : ২০ বছৰ ধৰি বন্ধ হৈ পৰি আছে চালে চকু ৰোৱা ৰহস্যময় ফাৰ্ম হাউছ, দুৱাৰ খুলি যিয়েই ভিতৰলৈ গৈছে চিঞৰি ওলাই আহিছে...!\nUpdated:August 5, 2021, 7:19 PM IST\n৭০ বছৰ পূৰ্বেই নিৰ্মাণ কৰা ফাৰ্ম হাউছটোত ৰহস্যজনক ভাৱে ২০ বছৰ (Abandoned Farmhouse) ধৰি কোনো নাই। প্ৰতিটো কোঠা আজিও নতুন ঘৰৰ দৰেই পৰিপাতি মাত্ৰ এটা কোঠাৰ বাহিৰে...\nLast Updated: August 5, 2021, 7:19 PM IST\nকিছুমান ঠাই ইমান ধুনীয়া হয় যে আমি সেইবোৰ নোচোৱাকৈ থাকিব নোৱাৰোঁ। যিমানেই নোযোৱাকৈ থকা যায় সিমানেই কৌতুহল বাঢ়ি যায়। পুৰণি ঘৰৰ প্ৰতিও আমাৰ আছে তেনে আকৰ্ষণ। কিন্তু ভিতৰত কি আছে সেয়া নোযোৱালৈকে জানিব পৰা নাযায়। এনে বহু পুৰণি ঘৰ থাকে য'ত নানা ৰহস্য লুকাই থাকে, কিছুমান যদি ভাল কিছুমান হৈ ছে ডাৰ্টী ছিক্ৰেটছ (Dirty Secrets)। এনে এটা ঘৰ বিচাৰি পাইছে আৰ্বান এক্সপ্লোৰাৰৰ্ছ নামৰ এটা কোম্পানীয়ে।\n১৯৫০ চন মানতে নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল এই সুন্দৰ ডেকৰোটিভ ফাৰ্ম হাউছ (Beautiful Farmhouse)টো। ঘৰটো দেখিলেই গম পোৱা যে কিমান ধুনীয়া আছিল যেতিয়া তাত মানুহ আছিল! কিন্তু ঘৰটোৰ বাসিন্দাসকল হয়তো সিমান ধুনীয়া মনৰ। বিপৰীতে অতি নৃশংস আছিল বুলি হে কব পাৰি ঘৰটোৰলোকসকল। ফাৰ্ম হাউছ (Haunted Farmhouse)টোৰ এটা কোঠাই এই ঘৰটোৰ নৃশংস গৰাকীৰ পৰিচয় হৈ পৰিছে। কোঠাটোৰ মজিয়াৰ পৰি মুধচলৈ আছে কেৱল নৃশংসতাৰ চিন।\n৭০ বছৰ পূৰ্বেই নিৰ্মাণ কৰা ফাৰ্ম হাউছটোত ৰহস্যজনক ভাৱে ২০ বছৰ (Abandoned Farmhouse from 20 Years) ধৰি কোনো নাই। কিন্তু প্ৰতিটো কোঠাত আজিও বিছনাবোৰ ইমান ধুনীয়াকৈ পাৰি থোৱা আছে যে দেখইলে এনে লাগে যেন অলপ সময় পিছতে কোনোবাি আহি তাত শুব। আনকি ঘৰটোত থকা কাপোৰ কানিও অতি পৰিস্কাৰ আৰু পৰিপাতি ৰূপত আছে, কিন্তু সেইবোৰ কোনেও চুৱা নাই। ঘৰটোৰ মেৰামতি নকৰাৰ বাবে কেইবাঠাইতো মজিয়া, জেৱাল আৰু চিলিং আদি উৱলি গৈছে যদিও ঘৰটোৰ সৌন্দৰ্য এতিয়াও চকুত লগা হৈ আছে।\nএই ফাৰ্মহাউছটো অতি সুন্দৰ আছিল, কিন্তু ইয়াৰ লগতে থকা আউট হাউছ এটা হৈছে মানুহৰ ভয়ৰ কাৰণ। এই আউট হাউছটোৰ দুৱাৰ খুলিলেই তাত থকা আজৱ আৰু আচৰিত কিছুমান বস্তু দেখা যায়। কোঠাটোৰ দেৱালত ওলোমাই থোৱা আছিল গাহৰিৰ ছাল। কোঠাটোৰ পৰা ওলাই আছিল অসহ্যকৰ গোন্ধ। মানুহ সোমালেই সেয়ে আতংকিত হৈ ওলাই আহিবলৈ বাধ্য হৈছিল কোঠাটোৰ পৰা। কিছি লোকে জনোৱা মতে ফাৰ্ম হাউছটোৰ মালিক জনক জন্তুৰ সৈতে কৰা নৃশংস ব্যৱহাৰ আৰু হত্যাৰ বাবে শাস্তিও বিহা হৈছিল। ২০১৬ চনত যেতিয়া এই ফাৰ্ম হাউছটোলৈ কেইজনমান বিষয়া গৈছিল তেতিয়া তাত বহু গৰু-ছাগলী আদি বেমাৰ অৱস্থাত পোৱা গৈছিল। ঘৰটোৰ অ'ত-ত'ত জন্তুৰ কংকালবোৰ পৰি আছিল।\nএই ঘৰটো দেখিলেই যিমান ধুনীয়া লাগে ঘৰটোৰ চৌহদলৈ গলেই সেই ধাৰণা লাহে লাহে সলনি হব ধৰে। ফম হাউছটোৰ চাৰিওফালে পৰি থকা জীৱ-জন্তুৰ কংকালবোৰে ঘৰটোৰ সৌন্দৰ্য নষ্ট কৰি পেলায়।\nFirst published: August 5, 2021, 7:19 PM IST


O Mur Puhor Boragi Lyrics By Jyoti Prasad Agarwala | Assamese Lyrics - AssameseLyrical.com\nO Mur Puhor Boragi Lyrics By Jyoti Prasad Agarwala\nO Mur Puhor Boragi Lyrics By Jyoti Prasad Agarwala, visit AssameseLyrical.com for more Assamese lyrics\nSong: O Mur Puhor Boragi (অ’ মোৰ পোহৰ বৰাগী)\nO Mur Puhor Boragi Lyrics:---\nঅ’ মোৰ পোহৰ বৰাগী\nমানুহে তোক বোলে বলীয়া ৷\nতোৰ লগ থাকোতেও, লগ নাইকীয়া\nমানুহৰ মাজতো অকলশৰীয়া\nমানুহে তোক বোলে বলিয়া ৷\nতোৰ যে মনৰ থিৰ পদুমত\nজ্ঞানৰ পোহৰ পৰে\nতোৰ যে গানে মনে মনে\nদখিতৰ মন হৰে\nস্বাৰ্থ অন্ধলা ভূত পিশাচৰ\nআন্ধাৰত যি জীৱন বেহায়\nপোহৰত যাৰ ক্ষয়,\nতোৰ পোহৰৰ সাধুকথা\nসি কি বুজি পাব ?\nগেলা পচাত তৃপ্তি পোৱাই\nজানো অমৃত খাব?\nঅভিমান তোৰ মিছাকয়ে\nবুলি তোৰ লগ নাই\nতোৰ গান শুনি\nতোৰ গাতেই লাগি যায়\nভাবত বিভোল পোহৰ বৰাগী\nতইহে দেখা নাই ৷\nতোৰ চুবুৰিৰ মলি বিচৰাই\nতোৰ, গানৰ নাপালে মোৰ\nঘৰৰ পৰৰ কুকুৰে কামুৰি\nতেজ উলিয়ালে তোৰ\nসেইহে ভাবিছ পৃথিৱীখনতে\nকোনো তোৰ লগ নাই\nসেইহে ভাৱিছ মানুহৰ মাজতো\nমানুহ পাবলৈ নাই ৷\nকোনে কয় তই অকলশৰীয়া\nযেয়ে বুলিছে বোলক বলিয়া\nতোক ৰিঙিয়াই মাতে\nধৰ সিহঁতৰ হাতে হাতে ৷৷\nAssamese Lyrics Jyoti Prasad Agarwala O Mur Puhor Boragi Lyrics Old Assamese Lyrics\nAssamese Lyrics - AssameseLyrical.com: O Mur Puhor Boragi Lyrics By Jyoti Prasad Agarwala


Viraferonpeg Redi in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Viraferonpeg Redi ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nViraferonpeg Redi की जानकारी\nViraferonpeg Redi ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Viraferonpeg Redi Benefits & Uses in Assamese- Viraferonpeg Redi ar laabh aaru byavaharsamuh\nViraferonpeg Redi ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Viraferonpeg Redi Dosage & How to Take in Assamese - Viraferonpeg Redi ar paali aaru xeya kenedore lobo\nViraferonpeg Redi ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Viraferonpeg Redi Side Effects in Assamese- Viraferonpeg Redi ar parshwakriyasamuh\nViraferonpeg Redi সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Viraferonpeg Redi Related Warnings in Assamese- Viraferonpeg Redi xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Viraferonpeg Rediৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Viraferonpeg Redi with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Viraferonpeg Redi ar gurutor kriya-pratikriya\nViraferonpeg Redi মতভেদসমূহ- Viraferonpeg Redi Contraindications in Assamese- Viraferonpeg Redi nishedhsamuh\nViraferonpeg Redi ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Viraferonpeg Redi in Assamese- Viraferonpeg Redi ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Viraferonpeg Redi ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Viraferonpeg Redi Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Viraferonpeg Redi kriya-pratikriya\nViraferonpeg Redi ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Viraferonpeg Redi Benefits & Uses in Assamese - Viraferonpeg Redi ar laabh aaru byavaharsamuh\nViraferonpeg Redi তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nViraferonpeg Redi ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Viraferonpeg Redi Dosage & How to Take in Assamese - Viraferonpeg Redi ar paali aaru xeya kenedore lobo\nViraferonpeg Redi-ৰ উপাদানসমূহ - Viraferonpeg Redi Active Ingredients in Assamese - Viraferonpeg Redi-ar upadaansamuh\nViraferonpeg Redi ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Viraferonpeg Redi Side Effects in Assamese - Viraferonpeg Redi ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Viraferonpeg Redi ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nViraferonpeg Redi সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Viraferonpeg Redi Related Warnings in Assamese - Viraferonpeg Redi xonkranta xatarkatabanisamuh\nViraferonpeg Redi-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nগৰ্ভাবস্থাৰ সময়ত Viraferonpeg Rediএ মধ্যমীয়া পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া কৰিব পাৰে। আপুনি যদি ইয়াৰ ক্ষতিকৰ প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰে, তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা লগে লগে বন্ধ কৰক, আৰু চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Viraferonpeg Redi পুনৰাই গ্ৰহণ নকৰিব।\nViraferonpeg Redi-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nস্তন্যপায়ী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত Viraferonpeg Rediৰ বৈজ্ঞানিক গৱেষনাৰ অভাৱত, Viraferonpeg Rediৰ সুৰক্ষাৰ বিষয়ে তথ্য উপলব্ধ নহয়।\nবৃক্কত Viraferonpeg Redi কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nViraferonpeg Rediৰ বৃক্ক ৰ ওপৰত পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ কেইটামান ঘটনাহে ৰিপৰ্ট কৰা হৈছে।\nযকৃতত Viraferonpeg Redi কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nViraferonpeg Rediৰ কলিজা ৰ ওপৰত পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ কেইটামান ঘটনাহে ৰিপৰ্ট কৰা হৈছে।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Viraferonpeg Redi ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nViraferonpeg Rediএ হৃদয়ত ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। আপুনি যদি তেনেকুৱা প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰে তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক আৰু চিকিতসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহে পুনৰ আৰম্ভ কৰক।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Viraferonpeg Rediৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Viraferonpeg Redi with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Viraferonpeg Redi ar gurutor kriya-pratikriya\nViraferonpeg Redi তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nViraferonpeg Redi মতভেদসমূহ - Viraferonpeg Redi Contraindications in Assamese - Viraferonpeg Redi nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Viraferonpeg Redi লোৱা অনুচিত যাতে -\nViraferonpeg Redi ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Viraferonpeg Redi in Assamese - Viraferonpeg Redi ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Viraferonpeg Redi-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Viraferonpeg Redi লোৱাটোৱে কোনো আসক্তিৰ সৃষ্টি নকৰে।\nআপুনি Viraferonpeg Redi লোৱাৰ পিছত টোপনি ভাৱ অথবা অৱসাদগ্ৰস্ত যেন অনুভৱ কৰিব পাৰে। সেয়ে এয়া এৰাই চলাটো ভাল।\nহয়, কিন্তু Viraferonpeg Redi লোৱাৰ পূৰ্বে ডাক্তৰৰ সৈতে পৰামৰ্শ লোৱাটো গুৰুত্বপূৰ্ণ।\nনহয়, মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত Viraferonpeg Redi ব্যৱহৃত নহয়।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Viraferonpeg Redi ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Viraferonpeg Redi Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Viraferonpeg Redi kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Viraferonpeg Rediৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nখাদ্যৰ সৈতে Viraferonpeg Redi লোৱাট নিৰাপদ।\nমদ আৰু Viraferonpeg Rediৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nমদৰ সৈতে Viraferonpeg Redi সেৱন কৰাটো বিপজ্জনক হ'ব পাৰে।\nViraferonpeg Redi ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Viraferonpeg Redi Price and Pack Size in Assamese - Viraferonpeg Redi ar mulya aaru pakor size\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Viraferonpeg Redi লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Viraferonpeg Redi ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Viraferonpeg Redi সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Viraferonpeg Redi ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Viraferonpeg Redi সেৱন কৰে?


ডেন ব্ৰাউন - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nডেনিয়েল গেৰাৰ্ড "ডেন" ব্ৰাউন (ইংৰাজী: Dan Brown, জন্ম:২২ জুন,১৯৬৪ চন) এজন আমেৰিকান ৰহস্য ঔপন্যাসিক। ২০০৩ চনত প্ৰকাশ পোৱা উপন্যাস দ্য ডা ভিঞ্চি কোড (ইংৰাজী: The Da Vinci Code)ৰ বাবে তেওঁ বিখ্যাত। ব্ৰাউনৰ উপন্যাসৰ ঘাই উপজীব্য হৈছে ২৪ ঘণ্টাত শেষ হোৱা এটা কাহিনী, পৌণঃপৌণিক গোপন সংকেতৰ অৱতৰণ, ৰহস্যৰ ছাবি, গোপন চিহ্ন, সংকেত আৰু ষড়যন্ত্ৰৰ থিয়ৰি। তেওঁৰ উপন্যাসমূহ পৃথিৱীৰ প্ৰায় ৫২টা ভাষালৈ অনূদিত হৈছে আৰু ২০১২ চনলৈ প্ৰায় ২০০ মিলিয়ন কপি বিক্ৰী হৈছে। ইয়াৰে The Da Vinci Code আৰু Angels & Demons উপন্যাস দুখনৰ কাহিনীৰে একে নামৰ কথাছবি দুখনো নিৰ্মাণ হৈছে।\nডেনিয়েল গেৰাৰ্ড ব্ৰাউন\nএক্সিটাৰ, নিউ হাম্পশ্বায়াৰ,\nব্ৰাউনৰ উপন্যাস সমূহৰ মুখ্য চৰিত্ৰ হ'ল ৰবাৰ্ট লেংডন। খ্ৰীষ্টান ধৰ্মৰ কিছুমান (বাস্তৱ আৰু কাল্পনিক) ঐতিহাসিক প্ৰথা, সংগঠন আদিক সমল হিচাপে লৈ ৰচনা কৰা এই শিহৰণকাৰী ৰোমাঞ্চকৰ উপন্যাস সমূহে কিছু পৰিমাণে বিতৰ্কৰ সূত্ৰপাত নকৰাকৈ থকা নাই। ব্ৰাউনে তেওঁৰ ৱেৱচাইটত কৈছে যে তেওঁৰ উপন্যাস সমূহ খ্ৰীষ্টান বিৰোধী নহয়, তেওঁৰ মতে তেওঁৰ উপন্যাস The Da Vinci Code কেৱল এটা মনোৰঞ্জনধৰ্মী কাহিনী যিয়ে আধ্যাত্মিক আলোচনা আৰু বিতৰ্কক উৎসাহিত কৰে।\nপ্ৰায় ২০০ মিলিয়ন কপি বিক্ৰীৰে মাত্ৰ ৬খন কিতাপ লিখিয়ে সৰ্বাধিক বিক্ৰী হোৱা লিখক সকলৰ মাজৰ হিচাপে স্বীকৃতি পাবলৈ ব্ৰাউন সক্ষম হৈছে। তেওঁৰ এই ৰবাৰ্ট লেংডন শৃংখলাটো সৰ্বাধিক বিক্ৰী হোৱা শৃংখলাবোৰৰ ভিতৰত বৰ্তমান সপ্তম স্থানত আছে।\nআমেৰিক যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ নিউ হাম্পশ্বায়াৰৰ এক্সিটাৰত জন্ম আৰু ডাঙৰ দীঘল হোৱা ডেন ব্ৰাউন পৰিয়ালটোৰ তিনিজন সন্তানৰ ভিতৰত আটাইতকৈ ডাঙৰ আছিল। তেওঁ ফিলিপচ্ এক্সিটাৰ একাডেমীৰ চৌহদত ডাঙৰ দীঘল হৈছিল,য'ত তেওঁৰ দেউতাক ৰিছাৰ্ড ব্ৰাউন এজন গণিতৰ শিক্ষক আছিল আৰু লগতে তেওঁ ১৯৬৮ চনৰ পৰা ১৯৯৭ চনত তেওঁৰ অৱসৰৰ সময়লৈকে গণিতৰ পাঠ্যপুথি লিখিছিল। ব্ৰাউনৰ মাক-দেউতাক দুয়ো সংগীতজ্ঞ আছিল আৰু গীৰ্জাত সমৱেত সংগীত পৰিৱেশন কৰিছিল। ব্ৰাউন Episcopalian হিচাপে ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল, কিন্তু তেওঁ কোৱা মতে ধৰ্ম বিষয়ত ৰস পোৱাৰ আগতেই তেওঁ খ্ৰীষ্টানৰ পৰা আঁতৰি আহিছিল।\nগোপন সংকেত, পাজল আদিলৈ ব্ৰাউনৰ আকৰ্ষণ ল'ৰালিতে গঢ় লৈ উঠিছিল। ব্ৰাউনৰ ঘৰত কোড, গোপন সাংকেতিক বাৰ্তা আদিয়ে তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃৰ কৰ্মক্ষেত্ৰ গণিত,ভাষা আৰু সংগীতক বান্ধি ৰাখিছিল। ব্ৰাউনে ঘণ্টাৰ পিছত ঘণ্টা এনাগ্ৰাম আৰু শব্দৰ পাজল সমাধান কৰি কটাইছিল। তেওঁ আৰু সহোদৰ কেইজন বন্ধৰ দিন বা জন্মদিনবোৰত দেউতাকে আয়োজন কৰা গোপন খাজনা সন্ধান কৰা অভিযানত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। উদাহৰণস্বৰূপে দেউতাকে বৰদিনত উপহাৰ পোনপটীয়াকৈ নিদি লুকাই ৰাখিছিল আৰু তেওঁ তৈয়াৰ কৰা আৰু গোটেই ঘৰ বা চহৰৰ কিছু অংশত লুকাই ৰখা পাজল,ক্লু, খাজনাৰ মেপ আদি অনুসৰণ কৰি বিচাৰি উলিয়াব লগা হৈছিল। The Da Vinci Codeৰ ছফী ন্যেভু (Sophie Neveu) আৰু জ্যাকাচ চ'নিয়ে (Jacques Sauniere) চৰিত্ৰ দুটাত ব্ৰাউন আৰু তেওঁৰ দেউতাকৰ মাজৰ সম্পৰ্কৰ প্ৰভাৱ বাৰুকৈয়ে পৰিছে আৰু ২৩ নং অধ্যায়টো শৈশৱৰ এটি খাজনা সন্ধান অভিযানৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈছে।\n↑ Brown. Witness statement; Pages 17 & 21.\n↑ Paulson, Michael. "Dan Brown on religion and writing" Boston.com; September 20, 2009\n↑ Kaplan, James (September 13, 2009). "Life after 'The Da Vinci Code'". http://www.parade.com/news/2009/09/13-dan-brown-life-after-da-vinci-code.html। আহৰণ কৰা হৈছে: September 13, 2009.\nWorks by or about ডেন ব্ৰাউন in libraries (WorldCat catalog)\nWorks by ডেন ব্ৰাউন on Open Library at the Internet Archive\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=ডেন_ব্ৰাউন&oldid=235045"ৰ পৰা অনা হৈছে\nআন একো উল্লেখ নাথাকিলে এই বিষয়বস্তু CC BY-SA 3.0 ৰ আওতাত উপলব্ধ। এই পৃষ্ঠাটোৰ সংক্ষিপ্ত ইউ.আৰ.এল. : https://as.wikipedia.org/?curid=36717।


শনিবাৰে নিশাৰে পৰা অন্ধকাৰ পাকিস্তানত! - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\nশনিবাৰে নিশাৰে পৰা অন্ধকাৰ পাকিস্তানত!\nডিজিটেল ডেস্কঃ শনিবাৰে নিশাৰে পৰা অন্ধকাৰত ডুব গৈ আছে পাকিস্তান। ব্যাপক বিদ্যুত সংকটত ভুগা পাকিস্তানত অধিকাংশ চহৰতে নাই বিদ্যুতৰ পোহৰ। নেচনেল পাৱাৰ গ্ৰীড ফেইল হোৱাৰ বাবে দেশখনত এনে অৱস্থাৰ সৃষ্টি হৈছে।\nএই সন্দৰ্ভত পাকিস্তানৰ শক্তমন্ত্ৰীয়ে টুইটাৰযোগে ব্যক্ত কৰিছে যে, নতুনকৈ দক্ষিণ পাকিস্তানত স্থাপন কৰা পাৱাৰ গ্ৰীড ফেইল হোৱাৰ বাবে নিশা ১১.৪১বজাৰ পৰা বিদ্যুতৰ এই নাটনিয়ে দেখা দিছে। উল্লেখ্য যে, ২১ কোটি জনসংখ্যাৰ এই দেশখনত বিদ্যুত বিতৰণ প্ৰণালী কিছুদিনৰ পৰা অতি থৰক-বৰককৈ চলি আছে।\nকৃতিমান ছাত্ৰ প্ৰাণজিৎ কলিতা-শংকুৰ দাসলৈ প্ৰভাত চন্দ্ৰ শ্ৰুতিকৰ ন্যাস বঁটা প্ৰদান…\nদেশত ২৪ঘন্টাত কোৰোনাত আক্ৰান্ত হৈ ২০১গৰাকী ৰোগীৰ মৃত্যু…


ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন (IRV) আচামিচ - 2019 ৰোমীয়া সকলৰ প্ৰতি পত্ৰ 1 অধ্যায়\nৰোমীয়াসকলৰ প্ৰতি পত্ৰ\nৰোমীয় 1:1 নির্দেশ কৰে যে, পৌলে ৰোমীয়সকলৰ ওচৰলৈ যিখন চিঠি লিখিছিল, সেইখন চিঠি তেওঁ নিৰো ৰোমৰ সম্রাট হোৱাৰ তিনি বছৰ পাছত কৰিন্থ আৰু গ্ৰীক চহৰত থকাৰ পাছত তাৰ পৰা ৰোমীয়সকললৈ লিখিছিল। তেতিয়া 16 বছৰ বয়সীয়া নিৰোৱে ৰোমৰ সম্রাট হিচাপে সিংহাসনত আৰোহণ কৰিছিল। প্রখ্যাত গ্রীক নগৰীও আছিল যৌন অনৈতিকতা আৰু মূর্তি পূজাৰ এক উর্বৰ ভুমি। গতিকে যেতিয়া পৌলে ৰোমীয়সকললৈ মানৱতাৰ পাপৰ কথা লিখিছিল অথবা অলৌকিকভাবে জীয়াই থকা আৰু সম্পূর্ণৰূপে পৰিৱর্তন কৰাৰ কাৰণে ঈশ্বৰৰ অনুগ্রহৰ শক্তিক তেওঁ যে কৈছিল, সেই কথা তেওঁ জানিছিল। পৌলৰ মূল প্রান্তৰেখাবোৰে প্রাথমিক খ্রীষ্টিয়ান শুভবার্তাৰ সমূহৰ মূল বিষয়বোৰক স্পর্শ কৰে: ঈশ্বৰৰ পবিত্রতা, মানুহৰ পাপ, আৰু যীচু খ্রীষ্টৰ দ্বাৰা সঞ্চিত অনুগ্রহৰ দান।\nলিখাৰ সম্ভাব্য সময় প্রায় 57 খ্রীষ্টাব্দত কৰিন্থৰ পৰা।\nলিখাৰ বাবে মূল স্থান হয়তো ৰোম হ’ব পাৰে।\nসমগ্র ৰোমত যিসকলে ঈশ্বৰক ভাল পায় আৰু সেই লিখকসকলকে পবিত্র লোক বুলি কোৱা হয়, অর্থাৎ এই লোকসকল ৰোম নগৰৰ মণ্ডলীৰ সদস্য আছিল (ৰোমীয় 1:7), ই আছিল ৰোমান সাম্রাজ্যৰ ৰাজধানী।\nৰোমীয়সকললৈ লিখা এই চিঠিখন এক পৰিষ্কাৰ মতবাদ আৰু সকলোতকৈ পদ্ধতিগতভাবে ইয়াত খ্রীষ্টিয়ান বিধান উপস্থাপন কৰা হৈছে। পৌলৰ দ্বাৰা আৰম্ভণিতে ইয়াত সমস্ত মানৱজাতিৰ পাপৰ কথা আলোচনা কৰা হৈছে। ঈশ্বৰৰ বিৰুদ্ধে কৰা বিদ্রোহে আমাক দণ্ডিত কৰিছে। যি হওক, ঈশ্বৰে তেওঁৰ অনুগ্রহ তেওঁৰ পুত্র যীচুত বিশ্বাস কৰাৰ দ্বাৰা আমালৈ প্রকাশ কৰে। যেতিয়া আমি ঈশ্বৰৰ দ্বাৰা সমর্থনযোগ্য হওঁ, তেতিয়া আমি উদ্ধাৰ, অথবা মুক্তি পাওঁ, কাৰণ খ্রীষ্টৰ তেজে আমাৰ পাপ ঢাকে। এই বিষয় সমূহৰ ভিতৰত পৌলৰ উপস্থাপন এক যুক্তিগত উপস্থাপন আৰু ই হ’ল কিদৰে এজন ব্যক্তিয়ে শাস্তিৰ পৰা আৰু তেওঁৰ পাপৰ শক্তিৰ পৰা ৰক্ষা পায়, সেই সম্পর্কে এক সম্পূর্ণ উপস্থাপনা।\n1. পাপৰ দণ্ড আৰু ধার্মিকতাৰ প্রয়োজনীয়তাৰ দলিল — 1:18-3:20\n2. ধার্মিকতাই আৰোপিত কৰে, ন্যায় — 3:21-5:21\n3. ধার্মিকতাই প্রদান কৰে শুদ্ধিকৰণ — 6:1-8:39\n4. ইস্রায়েলৰ বাবে স্বর্গীয় ব্যৱস্থা — 9:1-11:36\n5. পবিত্রতা সম্পাদনৰ অনুশীলন — 12:1-15:13\n6. উপসংহাৰ: ব্যক্তিগত বার্তা — 15:14-16:27\n1 মই পৌল, যীচু খ্ৰীষ্টৰ এজন দাস আৰু ঈশ্বৰৰ শুভবাৰ্তাৰ কাৰণে পৃথক হোৱা আমন্ত্ৰিত পাঁচনি;2যি শুভবাৰ্তাৰ বিষয়ে ঈশ্বৰে পূৰ্বতে তেওঁৰ ভাববাদী সকলৰ যোগেদি পবিত্ৰ বিধান-শাস্ত্ৰত প্ৰতিজ্ঞা কৰিছিল,3সেয়ে তেওঁৰ পুত্ৰ যীচু খ্ৰীষ্টৰ বিষয়ৰ শুভবাৰ্তা; যি জনে মানৱ ৰূপে দায়ুদৰ বংশত জন্মিছিল৷\n4 তেওঁ পবিত্ৰ আত্মাৰ শক্তিৰ যোগেদি ঈশ্বৰৰ পুত্ৰৰূপে ঘোষণা কৰা হৈ পবিত্ৰতাৰ দ্বাৰা মৃত্যুৰ পৰা পুনৰুত্থিত হ’ল, তেৱেঁই আমাৰ প্ৰভু যীচু খ্ৰীষ্ট৷5তেওঁৰেই দ্বাৰাই আমি তেওঁৰ নামৰ কাৰণে, সকলো জাতিৰ মাজত বিশ্বাসৰূপ আজ্ঞাধীনতাৰ অৰ্থে অনুগ্ৰহ আৰু পাঁচনি পদ পালোঁ;* 1 কৰি 15:10; ইফি 3:8৷6সেই জাতিবোৰৰ মাজত আপোনালোকো যীচু খ্ৰীষ্টৰ আমন্ত্ৰিত† ৰো 8:30; প্ৰ 17:14৷ লোক৷\n7 ৰোমত থকা ঈশ্ৱৰৰ যি প্ৰিয় লোক আৰু তেওঁক বিশ্ৱাস কৰা সেই পবিত্ৰ লোক সকল; আমাৰ পিতৃ ঈশ্বৰৰ আৰু প্ৰভু যীচু খ্ৰীষ্টৰ পৰা অাপোনালোকলৈ অনুগ্ৰহ আৰু শান্তি হওক।\n8 প্ৰথমতে, যীচু খ্ৰীষ্টৰ যোগেদি অাপোনালোক সকলোৰে বিষয়ে মই ঈশ্বৰৰ ধন্যবাদ কৰিছোঁ, কাৰণ গোটেই জগতত অাপোনালোকৰ বিশ্বাস প্ৰচাৰিত হ’ল৷9কিয়নো ঈশ্ৱৰ মোৰ সাক্ষ্য, যি জনক মই নিজ আত্মাৰে সৈতে তেওঁৰ পুত্ৰৰ শুভবার্তাৰ সেৱা কৰোঁ আৰু সেই জনৰ ওচৰত মই নিৰন্তৰে আপোনালোকৰ নাম উল্লেখ কৰি, 10 মোৰ প্ৰাৰ্থনা কালত সদায় অনুৰোধ কৰোঁ, আৰু শেষত মই যেন কোনো প্ৰকাৰে ঈশ্ৱৰৰ ইচ্ছাৰ দ্ৱাৰাই আপোনালোকৰ ওচৰত আহিবলৈ সফল হওঁ৷\n11 কিয়নো মই আপোনালোকক চাবলৈ অতিশয় হাবিয়াহ কৰি আছোঁ, যাতে মই আপোনালোকক কোনো আত্মিক বৰৰ ভাগী কৰিব পাৰোঁ, আৰু তাতে আপোনালোকেও যেন সুস্থিৰ থাকিব পাৰে৷ 12 আপোনালোকৰ আৰু মোৰ, উভয় পক্ষৰ আন্তৰিক বিশ্বাসৰ দ্বাৰাই আপোনালোকৰ মাজত নিজেও আশ্বাস পাবলৈ, মই ইচ্ছা কৰিছোঁ।\n13 হে ভাই সকল, মই নিবিচাৰোঁ যে, আপোনালোকে এই কথা নজনাকৈ থাকক; মই বাৰে বাৰে আপোনালোকৰ ওচৰলৈ আহিব বিচাৰিছিলোঁ৷ যেনেকৈ মই আৰু অনা-ইহুদী লোক সকলে ফল পাইছোঁ, তেনেকৈ আপোনালোকেও পাওক; কিন্তু এতিয়ালৈকে বাধা পাই আছোঁ৷ 14 গ্ৰীক, বিদেশী, জ্ঞানী আৰু অজ্ঞানী, এই সকলোৰে ওচৰত মই ধৰুৱা হৈ আছোঁ৷ 15 এই হেতুকে ৰোমত থকা যি আপোনালোক, অাপোনালোকৰ আগতো মই সাধ্য অনুসাৰে শুভবাৰ্তা প্ৰচাৰ কৰিবলৈ ইচ্ছুক আছোঁ।\n16 কিয়নো শুভবাৰ্তাত মই লাজ নাপাও; কাৰণ প্ৰথমে ইহুদী, পাছত গ্ৰীক লোকলৈ আৰু বিশ্বাস কৰা প্ৰত্যেক জনলৈ, এয়া পৰিত্রাণৰ অৰ্থে ঈশ্বৰৰ শক্তি।‡ 1 কৰি 1:18৷ 17 কিয়নো ইয়াত ঈশ্বৰৰ ধাৰ্মিকতা§ ৰো 10:3, 4; ফিলি 3:9৷ বিশ্বাসৰ পৰা বিশ্বাসলৈ প্ৰকাশিত হৈ আছে; এই বিষয়ে লিখাও আছে, “ধাৰ্মিক জন বিশ্বাসৰ দ্বাৰাই জীৱ।”* হব 2:4; গাল 3:11; ইব্ৰী 10:38৷\n18 যি সকলে অধাৰ্মিকতাৰ দ্বাৰাই সত্যক নিবাৰণ কৰে, ঈশ্ৱৰৰ ক্ৰোধ সেই অধর্মি আৰু ভক্তিহীন লোক সকললৈ স্বৰ্গৰ পৰা প্ৰকট হয়; 19 কাৰণ ঈশ্বৰৰ বিষয়ে যি জানিব পৰা যায়, সেয়ে প্ৰকাশিত হৈ আছে৷ কিয়নো ঈশ্বৰে সেই বিষয়ে সিহঁতক শিক্ষিত কৰিলে।\n20 কিয়নো ঈশ্ৱৰৰ সেই অদৃশ্য গুণবোৰৰ বিষয়ে, জগত সৃষ্টিৰ কালৰে পৰা তেওঁ সৃষ্টি কৰা সকলোকে বোধগম্য† গীত 19:1-3৷ হৈ স্পষ্টকৈ দেখা গৈছে, যাতে তেওঁৰ অনাদি অনন্ত পৰাক্ৰম আৰু ঐশ্বৰিক স্বভাৱৰ বিষয়ে আপোনালোকৰ একো নজনাৰ কাৰণ নাথাকে; 21 কিয়নো ঈশ্বৰৰ বিষয়ে জানিও, তেওঁক ঈশ্বৰ বুলি তেওঁলোকে স্তুতি বা ধন্যবাদো নকৰিলে; কিন্তু নিজৰ তৰ্ক-বিতৰ্কত অজ্ঞানী হ’ল আৰু তেওঁলোকৰ অবোধ হৃদয় অন্ধকাৰময় হ’ল।\n22 নিজক জ্ঞানী দাবীদাৰ কৰি, তেওঁলোক মূৰ্খ হ’ল; 23 আৰু ক্ষয়শীল মানুহ, চৰাই, চাৰিঠেঙীয়া জন্তু আৰু উৰগ আদিৰ আকাৰযুক্ত প্ৰতিমূৰ্তিৰে সৈতে তেওঁলোকে চিৰস্থায়ী ঈশ্বৰৰ মহিমাক সলনা-সলনি কৰিলে।\n24 এই কাৰণে তেওঁলোকৰ শৰীৰক অমৰ্য্যদা কৰিবলৈ, ঈশ্বৰে তেওঁলোকৰ হৃদয়ৰ অভিলাষেৰে তেওঁলোকক অশুচিতালৈ শোধাই দিলে।‡ গীত 81:12; ইফি 4:18, 19৷ 25 তেওঁলোকে ঈশ্বৰৰ সত্যতাক মিছাৰ সৈতে সাল-সলনি কৰি সৃষ্টিকৰ্ত্তাৰ সলনি সৃষ্ট বস্তুবোৰৰ আৰাধনা আৰু সেৱা কৰিলে; সেই জন সৃষ্টিকৰ্ত্তা চিৰকাল ধন্য। আমেন।\n26 এই কাৰণে, ঈশ্বৰে তেওঁলোকক অনাদৰযুক্ত কামাভিলাষলৈ শোধাই দিলে; কিয়নো তেওঁলোকৰ স্ত্ৰী লোক সকলে স্বাভাৱিক সঙ্গ এৰি, স্বভাৱৰ বিপৰীত সঙ্গ কৰিলে; 27 সেইদৰে পুৰুষ সকলেও স্বাভাৱিক স্ত্ৰী সঙ্গ এৰি, পৰস্পৰে কামাগ্নিৰে দগ্ধ হৈ পুৰুষে সৈতে পুৰুষে লাজৰ কৰ্ম সাধন কৰি নিজকে নিজলৈ ভ্ৰান্তিৰ উচিত প্ৰতিফল আনিলে।§ 1 কৰি 6:9, 10; যিহূ7পদ৷\n28 তেওঁলোকে ঈশ্ৱৰৰ অৱগত হবলৈ নিবিচাৰিলে, সেই কাৰণে ঈশ্ৱৰে তেওঁলোকক লম্পট মন দি, অনু্চিত কর্মবোৰ কৰিবলৈ তেওঁলোকক এৰি দিলে৷\n29 তেওঁলোক সকলো অধাৰ্মিকতা, দুষ্টতা, লোভ আৰু ঈর্ষাৰে ভৰি থকা৷ তেওঁলোক নৰবধী, বিবাদ, ছল আৰু শত্ৰুতাৰে পৰিপূৰ্ণ; 30 তেওঁলোক পৰচর্চা, পৰনিন্দা কৰোঁতা, ঈশ্বৰৰ ঘৃণাৰ পাত্ৰ; হিংসাত্মক, উদ্ধত, অহংকাৰী, কুকল্পনা জন্মোৱা, পিতৃ-মাতৃক নমনা লোক৷ 31 তেওঁলোক অজ্ঞানী, অনির্ভৰযোগ্য, স্নেহহীন আৰু নিৰ্দয় লোক৷\n32 আৰু এইদৰে আচৰণ কৰা সকল যে মৃত্যুৰ যোগ্য, ঈশ্বৰৰ এই বিচাৰ জানিও, তেওঁলোকে সেইদৰে আচৰণ কৰে; কেৱল সেয়ে নহয়, কিন্তু তেনেকুৱা আচৰণ কৰা সকলক সন্মতিও দিয়ে।\n*1 অধ্যায়:5 1 কৰি 15:10; ইফি 3:8৷\n†1 অধ্যায়:6 ৰো 8:30; প্ৰ 17:14৷\n‡1 অধ্যায়:16 1 কৰি 1:18৷\n§1 অধ্যায়:17 ৰো 10:3, 4; ফিলি 3:9৷\n*1 অধ্যায়:17 হব 2:4; গাল 3:11; ইব্ৰী 10:38৷\n†1 অধ্যায়:20 গীত 19:1-3৷\n‡1 অধ্যায়:24 গীত 81:12; ইফি 4:18, 19৷\n§1 অধ্যায়:27 1 কৰি 6:9, 10; যিহূ7পদ৷


বিষ্ণু ৰাভা: প্রতীক আৰু প্ৰতিমা | নৱকান্ত বৰুৱা | নীলা চৰাই: অনলাইন অসমীয়া সাহিত্য, কবিতা, গল্প, প্ৰবন্ধ\nবিষ্ণু ৰাভা: প্রতীক আৰু প্ৰতিমা\nJune 14, 2018 নৱকান্ত বৰুৱা0Comments অসম, অসমীয়া, অসমীয়া কৃষ্টি, নৱকান্ত বৰুৱা, বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভা, সংস্কৃতি\nঅন্নদাশঙ্কৰ ৰায়ে বিষ্ণু ৰাভাক তুলনা কৰিছিল ইউৰোপৰ নৱন্যাস যুগৰ জীৱনধর্মী আবেগিক ব্যক্তিসকলৰ লগত, যিসকলে তৰোৱালৰ লগতে কলম আৰু তুলিকা চলাইছিল, বা, তুলি-কলম আৰু তৰোৱাল অর্থাৎ কলাবিদ্যা আৰু যুদ্ধ— দুয়োটাই তেওঁলােকৰ জীৱন আৰু চিন্তাৰ উপাদান আছিল। সেই ধাৰণাতেই আমি এতিয়া কোৱা শুনো: সৈনিক-শিল্পী বিষ্ণু ৰাভাৰ এখন হাতত চিফুং, আনখন হাতত ষ্টেনগান। কিন্তু দুয়ােখন হাত ব্যৱহাৰ নকৰিলে চিফুঙো নাবাজে, ষ্টেনগানৰ গুলিও নিচানত লগাব নােৱাৰি। আচলতে চিফুং আৰু বন্দুক— দুয়ােটাই প্রতীক। আমি কেৱল তাৰে প্রতিমা নির্মাণ কৰিছোঁ। চিফুং তেওঁৰ সংস্কৃতিৰ প্রতীক আৰু ষ্টেনগান সশস্ত্ৰ সংগ্রামৰ। কিন্তু তেওঁৰ ষ্টেনগানৰ পৰা কেতিয়াবা গুলী ওলাইছিল নে নাই, সেই কথা তেওঁৰ সমসাময়িক ইতিহাসে স্পষ্টকৈ নকয়। সম্ভৱতঃ ওলােৱা নাছিল। তেওঁ এটা প্রকৃত ট্রেজিক চৰিত্ৰ; বিশ্বাসৰ ভিত্তিত কাম কৰা লােকসকলৰ জীৱন সদায়ে ট্রেজিক। তেওঁ ছহিদো নহয়, আততায়ীও নহয়, তেওঁ সাংস্কৃতিক আৰু ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰৰ এজন স্বপ্নদ্ৰষ্টা লােক।\nএতিয়া ষ্টেনগান বা তাতোকৈ উন্নত এচল্ট ৰাইফল, এ কে ৪৭-৫২…, ক্ৰমে সমৰ সংস্কৃতি চলিছে— ৰজাঘৰে, প্ৰজাঘৰে। চিফুং যেন হৈ পৰিছে এটা এথনিক প্রতীক।\nকিন্তু বিষ্ণু ৰাভা? এই প্রবাদ পুৰুষজন? তেওঁ গণদেৱতা গণেশ নে লােকদেৱতা লোকনাথ শিৱৰ মানস আৰু মানৱ পুত্ৰ? বিশ্বৰ ছন্দে ছন্দে তমোহৰ দেৱক আহ্বান কৰা মানুহজন কোন? তেওঁৰ উপাধি আছিল— ৰাভা, কিন্তু সকলোৱে এতিয়া জানে, নৃত্তত্ববিদৰ বা চৰকাৰী তালিকাত তেওঁ বড়াে বা কছাৰীহে। ৰাভা নহয়। বহুভাষী এই লােকজনে বড়ো ভাষাত কথা ক’ব আৰু লেখিব পাৰিছিল; কিন্তু কোনটো ফৈদৰে ৰাভা ভাষাৰ লগত তেওঁৰ প্ৰত্যক্ষ যোগাযােগ, সেই কথা আমি নাজানো। এই এনিগমেটিক প্ৰহেলিকাময় মানুহজনৰ জীৱন অৰ্পিত হৈছিল যিটো ভাষাৰ কল্পে, সেই ভাষাটো আছিল অসমীয়া। তেওঁৰ তেজৰ সোঁতেৰে অৰ্থাৎ জেনেটিকেলি কোনাে ভাষাই অহা নাছিল। কোনাে নৱজাত শিশুৰে নাহে। নাক, মুখ, চকুৰ ৰং, চুলিৰ ৰং, গাৰ ৰং— এইবোৰ জন্মসূত্ৰে পাব পাৰি, কিন্তু ভাষা নোৱাৰি। সামাজিক পৰিৱেশেহে শিশুক ভাষা শিকায় আৰু সি ক্ৰমে ব্যাপক হৈ যায় আৰু ভাষাই দিব পৰা সংস্কৃতিও সি আয়ত্ত কৰে। বিভিন্ন পৰিৱেশত, বিভিন্ন প্ৰয়োজনত এই মানুহজনে বিভিন্ন ভাষা আয়ত্ত কৰি লৈছিল। শৈশৱতেই পূব বাংলাৰ ভাষা আৰু গানৰ লগত পৰিচিত হৈছিল, যিটো একান্তভাৱে অসমীয়া বা বড়াে গাঁৱত সম্ভৱ নহলহেঁতেন। কিন্তু পাছৰ কর্মক্ষেত্ৰই— সামাজিক, সাংস্কৃতিক আৰু ৰাজনৈতিক— তেওঁক অসমীয়া ভাষাৰ লেখক-গীতিকাৰ ৰূপেই পৰিচিত কৰালে।\nএতিয়া গােষ্ঠীয়ে গােষ্ঠীয়ে সংঘৰ্ষৰ দিনত মনত পৰে এই প্ৰহেলিকাময় যেন লগা অথবা সম্পূর্ণ বাস্তৱ আৰু ঐতিহাসিকভাৱে আত্মনির্মিত এই মানুহজনলৈ— যিজন আছিল নামে-কামে সমন্বয়ৰ প্ৰতীক। নামটো বাৰু আনে দিয়া, কামখিনি তেওঁৰ নিজৰ।\n| আৰু পঢ়ক: ডঃ ভূপেন হাজৰিকাৰ ‘জাতীয় জীৱনৰ প্ৰতীক বিষ্ণু ৰাভা’\nমােৰ মনলৈ আহে পঢ়াশলীয়া বিদ্যা— প্রতীক আৰু প্ৰতিমা— এই দুটা শব্দ। তাৰ পার্থক্য লিখিলো বিদ্যালয়ত। কিন্তু এতিয়া অনুভব কৰোঁ যেন প্রতীক আৰু প্রতিমা দুয়ােটা একেটা মুদ্ৰাৰে দুটা পিঠি… এটাত থাকে পৰিচয় আৰু আনটোত মূল্য… ওহোঁ ওহোঁ, এই বেপাৰীৰ ভাষা ব্যৱহাৰ কৰিবৰ মন যােৱা নাই— মােৰ আইতাৰ দিনৰ সােণৰ যেন এফাল মিনা কৰা, আনফালটো বাখৰুৱা।\nনগাঁৱত সাহিত্য চর্চা: মাধৱ কন্দলীৰ পৰা মহিম বৰালৈ...\nৰুক্মিণী হৰণ নাটত নাট্যকাৰ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ মৌলিক...\n← সেই দিনটোলৈ মনত পৰিছে, বিষ্ণু ৰাভা\nজ্যোতিপ্ৰসাদৰ জোনাকী চিনেমাৰ দুৰৱস্থা →


লেডী জাষ্টিচিয়া আৰু আজিৰ বিভ্ৰাট সমাজ-চুমিন্দ্ৰ চৌধুৰী\nশৈশৱৰ কোনোবা এটা দিনত দেউতাৰ হাত ধৰি গুৱাহাটী উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ সন্মুখেৰে গৈ থাকোতেই মনৰ কৌতুহল দমাই ৰাখিব নোৱাৰি আদালত খন দেখিবলৈ কিয় মন্দিৰৰ দৰে বুলি প্ৰশ্ন কৰিছিলো। মোৰ দেউতা এজন প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ৰ প্ৰধান শিক্ষক আছিল । তেওঁ প্ৰায়েই মোৰ এনেধৰনৰ আহুকলীয়া প্ৰশ্নৰ সন্মুখীন হৈছিল আৰু খুব বিচক্ষণতাৰে যুক্তি আৰু তথ্য সহকাৰে উত্তৰ দি মোক উৎসাহিত কৰিছিল। সেইদিনাখনো মোৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰত দেউতাই কৈছিল যে ন্যয়ালয়ত ন্যায়ৰ ভগৱান থাকে । আৰু সেই ভগৱানকে সাক্ষী ৰাখি আদালতৰ বিচাৰকে অভিযোগ নিষ্পত্তি কৰি ৰায় প্ৰদান কৰে। শৈশৱৰ সেই দিনটোৰ পৰাই মোৰ অন্বেষণ আৰম্ভ হৈছিল আদালতৰ ভিতৰত থকা ন্যায়ৰ ভগৱানক জনৰ বিষয়ে সবিশেষ জানিবলৈ আৰু এবাৰ দৰ্শন কৰিবলৈ ।\nপৰৱৰ্তীকালত দেশী বিদেশী বিভিন্ন বোলছবিত দেখা আদালত সমূহত এহাতে তৰোৱাল আনহাতে এখন তুলাচনী আৰু চকুত ক'লা পটি বান্ধি ৰখা নাৰীৰ প্ৰতিমূৰ্তি গৰাকীয়েই আদালতৰ ভগৱান হয় বুলি ধাৰণা কৰিছিলো ।\nআচলতে এই ন্যায়ৰ দেৱী গৰাকী নো কোন ? সাম্প্ৰতিক সময়ত এই ন্যায়ৰ দেৱী গৰাকীৰ প্ৰতি আমাৰ আস্থা কিমান?\nদৰাচলতে আদালতৰ ভিতৰত দৃষ্টিগোচৰ হোৱা ন্যায়ৰ দেৱীৰ প্ৰতিমা গৰাকী হৈছে প্ৰাচীন ৰোম বাসীৰ পূজ্জিতা দেৱী লেডী জাষ্টিচিয়া। খ্ৰীষ্টীয়ান ধৰ্মৰ উদ্বোধয়ৰ আগলৈকে ৰোমান সকলে লেডী জাষ্টিচিয়াক ন্যায় আৰু আদেশৰ অধিপতি বুলি পূজা উপাসনা কৰিছিল । বহুতে আকৌ এই ন্যায়ৰ দেৱী ৮০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বৰো প্ৰাককালত গ্ৰীক সকলে উপাসনা কৰা দেৱী থেমিচ অথৱা ইজিপ্টৰ ন্যায়ৰ আৰাধ্য দেৱী মা'এট বুলিহে ক'ব বিচাৰে। গ্ৰীক সকলৰ মতে দেৱী থেমিচে প্ৰাকৃতিক প্ৰক্ৰিয়া যেনে দিনৰ পাছত ৰাতি, ঋতুৰ পৰিৱৰ্তন, জীৱৰ জীৱনচক্ৰ নিয়ন্ত্ৰণ কৰে। তেওঁৱেই হৈছে ন্যায়ৰ উপাস্য দেৱী ।\nবহুতো ইতিহাসবিদৰ মতে আকৌ কেবা হেজাৰ বছৰ আগত ইজিপ্তিয়ান সভ্যতাৰ লোক সকলেহে পোন প্ৰথম বাৰৰ বাবে ন্যায়ৰ দেৱী মা'এটৰ মানবী অবয়ব সাজি পূজা পাৰ্বন কৰিছিল । তাৰ কেইবাশ বছৰ পাছতহে উত্তৰ আৰু পূব ইউৰোপৰ বিভিন্ন সৰু বৰ দেশ আৰু ৰোমত পৰম্পৰাগত ভাৱে ন্যায়ৰ দেৱীৰ প্ৰতিমা সাজি পূজা-পাৰ্বন পাতিব লৈছিল ।\nপৰৱৰ্তীকালত চকুহালিত ক'লা পটি বন্ধা এহাতে তৰোৱাল আনহাতে এখন তুলাচনী লৈ ৰোমান টুনিচা পৰিধান কৰা লেডী জাষ্টিচিয়াৰ মানৱী প্ৰতিমূৰ্তিটোৱেই বিশ্বৰ বিভিন্ন দেশত লাহে লাহে ন্যায়ৰ দেৱী হিচাপে পৰিগণিত হৈ পৰিছিল ।\nলেডী জাষ্টিচিয়াৰ চকুৰ কলা পটি খনে ভেদাভেদ নাৰাখি নিৰপেক্ষতাৰে ন্যায় প্ৰদান কৰা বুজাই। ন্যায়ৰ দেৱীৰ দৃষ্টিত ধনী-দুখীয়া, ৰজা-প্ৰজা আৰু নৰ-নাৰী, শিশু আৰু বৃদ্ধ সকলো সমান । আইনৰ উৰ্ধত কোনোৱেই হ'ব নোৱাৰে ।\nএহাতে ধৰি থকা তুলাচনীখনে উত্থাপিত অভিযোগ আৰু তাৰ প্ৰমাণৰ ভাৰসাম্যতাক সূচায়। গুচৰীয়াই উত্থাপিত কৰা অভিযোগ সমূহ বিচাৰকে খুটি নাটি মাৰি তন্ন তন্ন কৈ চালিজাৰি চাইহে ৰায় প্ৰদান কৰা উচিত। ততাতৈয়াকৈ লোৱা সিদ্ধান্তৰ বাবে প্ৰকৃত দোষী যাতে সাৰি যাব নোৱাৰে আৰু প্ৰকৃততে নিৰ্দ্দোষীজনে যাতে ভূলঃবশত শাস্তি খাব লগীয়া নহয় তাৰ বাবে বহুত সতৰ্ক হোৱাৰ প্ৰয়োজন। সেই বাবেই আদালতে প্ৰকৃত দোষীক চিনাক্তকৰণ আৰু তেওঁৰ ওপৰত উত্থাপিত অভিযোগৰ সত্যতা প্ৰমাণৰ ক্ষেত্ৰত সাক্ষী দানক যথেষ্ট প্ৰাধান্যতা দিয়ে। প্ৰমাণ যোগ্য সাক্ষী গ্ৰহণৰ জৰিয়তেহে প্ৰকৃত দোষীক কৰায়ত্ব কৰি আদালতে উচিত শাস্তি প্ৰদান কৰাৰ নিয়ম আছে।\nলেডী জাষ্টিচিয়াই আনহাতে ডাঙি ধৰি থকা তৰোৱালখনে আইনৰ ক্ষমতা আৰু আধিপত্য সাব্যস্ত কৰে। আইন হৈছে সকলোৰে উৰ্ধত। ন্যায়ৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ বাবে আইন প্ৰণয়নৰ বহুতো প্ৰয়োজনীয়তা আছে।\n১৯৩১ চনত শান্তিৰ নোবেল বঁটা বিজয়ী প্ৰথম গৰাকী মহিলা জেন আদামচে কৈছিল,\nপ্রকৃত শান্তি কেৱল যুদ্ধ নোহোৱাটোকে নুবুজাই, ই আচলতে ন্যায়ৰ অস্তিত্বকহে বুজাই ।\nসাম্প্ৰতিক সময়ত আমাৰ দেশ তথা ৰাজ্যখন বিভিন্ন উচ্ছৃংখলতা আৰু অশান্তিৰে জৰ্জ্জৰিত হৈ পৰিছে। চৌ দিশে মাথোন হত্যা, ধৰ্ষণ, অপহৰণ, লুন্ঠন আৰু দুৰ্নীতিৰ দৌৰাত্ম্য ঘটিছে। আৰক্ষী সেৱা আৰু আইন প্ৰশাসনৰ ওপৰত জনসাধাৰণ বিতুষ্ট হৈ পৰিছে। দিনক দিনে আইন আদালতৰ প্ৰতি সাধাৰণ জনতাৰ আস্থা হ্ৰাস পাবলৈ ধৰিছে। আদালতৰ দুৱাৰে দুৱাৰে ন্যায় ভিক্ষা বিচাৰি বিচাৰি লক্ষাধিক জনতা দিকভ্ৰান্ত হৈ পৰিছে। অলপতে মহামান্য উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ মুখ্য ন্যায়ধীশ এন ভি ৰমন্না ডাঙৰীয়াই প্ৰকাশ কৰা মতে বৰ্তমানে ভাৰতবৰ্ষত প্ৰায় ৪ কোটি ৫০ লাখ অমীমাংসিত পঞ্জীভূক্ত গোচৰ আছে । এজন অৱসৰপ্ৰাপ্ত ন্যায়াধীশে জনোৱা মতে এই সৰ্বমুঠ গোচৰ মীমাংসা হ'বলৈ ভাৰতক নাই কমেও আৰু ৩৬০ বছৰৰ প্ৰয়োজন হ'ব। বহু কাল ধৰি ভাৰতৰ বোলছবি জগতত জনপ্ৰিয় হৈ পৰা তাৰিখ পে তাৰিখ, তাৰিখ পে তাৰিখ সংলাপটোৱেও আদালতৰ লেহেমীয়া ৰায়দান প্ৰক্ৰিয়াকে দাঙি ধৰি আহিছে ।\nফহিয়াই চালে দেখা যায় আমাৰ ন্যায় ব্যৱস্থা সাম্প্ৰতিক পৰিস্থিতিত উপনীত হোৱাৰ কাৰণ অকল জনসাধাৰণ, শাসন ব্যৱস্থাৰ আৰু শাসক বুলি কলে হয়তো ভূল কৰা হ'ব। দেশ এখনৰ ন্যায় ব্যৱস্থা সবল আৰু সুস্থিৰ হ'বলৈ সাধাৰণ জনতা, জনপ্ৰতিনিধি তথা শাসক, প্ৰশাসক সকলোৱেই সমানেই দায়িত্বশীল হ'ব লাগিব । আমাৰ দেশৰ লেহেমীয়া বিচাৰ প্ৰক্ৰিয়াৰ আৰঁৰ বিভিন্ন কাৰণ সমূহৰ মাজৰ তিনিটা প্ৰধান কাৰণ হৈছে-\n১৷ দেশখনৰ বৰ্ধিত জনসংখ্যা । যাৰ ফলত জনমূৰি অপৰাধৰ সংখ্যাও অবাঞ্চিত হাৰত বৃদ্ধি পাব ধৰিছে। অলপতে ৰাষ্ট্ৰীয় অপৰাধ লেখ্য বিভাগ ( National Crime Record Bureau) চমুকৈ NCRB এ প্ৰকাশ কৰা তথ্য অনুসৰি ২০২০ বৰ্ষত তুলনাত্মক ভাৱে ২০১৯বৰ্ষতকৈ প্ৰায় ২৮% অপৰাধ বৃদ্ধি পাইছে । জনসংখ্যা আৰু অপৰাধ প্ৰৱণতাৰ নিয়ন্ত্ৰণ দেশৰ জনসাধৰণৰ সজাগতা আৰু দায়বদ্ধতাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল। গতিকে সমাজৰ প্ৰত্যেক জন নাগৰিক সচেতন হোৱাৰ সময় আহি পৰিছে।\n২। বৰ্ধিত জনসংখ্যা আৰু অপৰাধৰ পৰিসংখ্যা অনুপাতে দেশত ন্যায়ধীশৰ সংখ্যা মুঠেই তাকৰ । গতিকে অপৰাধ নিষ্পত্তিকৰণ লেহেমীয়া তথা দীৰ্ঘকালীন সময়ৰ বাবে অমীমাংসিত হৈ পৰাটো স্বাভাৱিক। অলপতে ভাৰতৰ আইন মন্ত্রনালয়ে আগবঢ়োৱা তথ্য অনুযায়ী দেশখনৰ প্ৰায় দহ লাখ লোকৰ বাবে মাত্র দুজনহে বিচাৰক উপলব্ধ আছে ।\nদেশখনৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়, পঁচিশ খন উচ্চ ন্যায়ালয় আৰু সৰ্বমুঠ ৩২৯৬খনত প্ৰায় ৬ হাজাৰ ন্যায়ধীশৰ পদ আজিও খালি হৈ আছে ।\nবিশুদ্ধ বায়ু,পানী, শিক্ষা গ্ৰহণ, চিকিৎসা সেৱা আৰু ন্যায় ব্যৱস্থা জাতি বৰ্ণ আৰু বৰ্গ নিৰ্বিশেষে দেশৰ সকলো নাগৰিকেই বিনামূল্যে লাভ কৰিব পোৱাটো মৌলিক অধিকাৰৰ ভিতৰত অন্তৰ্ভুক্ত হ'ব লাগে।\nযেতিয়ালৈকে এখন দেশৰ ন্যায়িক আৰু প্ৰশাসনিক ব্যৱস্থা শক্তিশালী নহয় তেতিয়ালৈকে সেইখন দেশত শান্তিপূৰ্ণ আৰু সুশৃংখল সমাজ আশা কৰাটোও ভূল হ'ব । সমাজৰ মংগলৰ বাবে দেশৰ শাসন ব্যৱস্থাই উপযুক্ত ন্যায়াধীশ নিয়োগ কৰি দায়িত্ব পালন কৰাৰ সময় আহি পৰিছে ।\n৩৷ সামাজিক দিশত সচেতন আৰু দায়বদ্ধ নাগৰিক অবিহনে এখন দেশৰ সৰ্বাংগীন বিকাশ তথা উন্নতি একেবাৰেই অসম্ভৱ কথা । আমি অকল শাসক আৰু প্ৰশাসকক দোষ জাপি গা এৰা দিলেই সমস্যাৰ সমাধান নহ'ব। এজন দোষীক চিনাক্তকৰণ কৰি উচিত শাস্তি প্ৰদান কৰিবলৈ আদালতত সাক্ষীৰ প্ৰয়োজন হয়। এই নীতিসন্মত প্ৰক্ৰিয়াটো পৃথিৱীত যুগ যুগ ধৰি চলি আহিছে আৰু চলিবও । কিন্তু দুৰ্ভাগ্যজনক কথাটো হ'ল বহু অপৰাধীয়ে জঘন্যতম অপৰাধ কৰিও উপযুক্ত সাক্ষীৰ অভাৱত আইনৰ সুৰুঙাৰে সাৰি গৈছে । আকৌ কেতিয়াবা উপযুক্ত সাক্ষীৰ অভাৱত নিৰ্দ্দোষী লোকেও আইনৰ মেৰপাকত পৰি কঠোৰতম শাস্তি ভোগ কৰিব লগীয়াত পৰিছে। ৰাষ্ট্ৰীয় অপৰাধ লেখ্য বিভাগে প্ৰকাশ কৰা এক তথ্য অনুসৰি ২০১৮ চনত প্ৰায় ৩১ লাখ ৪২ হাজাৰ অপৰাধজনিত তদন্ত একমাত্ৰ সাক্ষীৰ অভাৱত খাৰিজ কৰিব লগীয়া হৈছিল । এইটো সচাকৈয়ে দেশৰ বাবে অশুভ সংকেত আৰু চিন্তনীয় বিষয় । সচেতক তথা দায়িত্বশীল নাগৰিক হিচাপে আমি প্ৰত্যেকেই সাক্ষ্য প্ৰমাণ যুগুতাই আৰক্ষী আৰু ন্যায় প্ৰশাসনক প্ৰকৃত দোষীক কৰায়ত্ব কৰি উচিত শাস্তি বিহাৰ বাবে সহায় কৰা উচিত । আৰক্ষী আৰু ন্যায়িক প্ৰশাসন বিভাগেও দুৰ্নীতিত জড়িত নহৈ দায়িত্বশীল হৈ সাক্ষী প্ৰদান কৰা লোক সকলৰ সুৰক্ষা প্ৰদান কৰি দেশৰ ন্যায়িক ব্যৱস্থা সবল কৰি তোলাৰ সময় আহি পৰিছে। নহ'লে এদিন জনগণে ন্যায়ৰ দেৱীৰ লগতে দেশৰ ন্যায় ব্যৱস্থাৰ ওপৰতে সম্পূৰ্ণভাৱে আস্থা হেৰুৱাই পেলাব।\nএটা কথা ধুৰূপ যে আইন আৰু আদেশ অবিহনে এখন দেশত ন্যায় কেতিয়াও সুৰক্ষিত হ'ব নোৱাৰে । গতিকে আহকচোন আমি সকলোৱেই আইন কানুন মানি দেশৰ উন্নতি আৰু বিকাশৰ সমভাগী হওঁ।


তিনিটা গল্প : মনজিৎ - সাহিত্য ডট অৰ্গ\n: দাদা আপোনাৰ দোকানত বেয়াও নহয় ভালো নহয়, গধুৰো নহয় পাতলো নহয়, বগাও নহয় থিক ক’লাও নহয় বস্তু বিধ পাম নেকি বাৰু? : অহ’ আপুনি বিচৰা বস্তু বিধ পাবও কিন্তু থিক নাপাবও৷ কি কৰিম নাপায় বাবে দিম নে পায় বাবে নিদিম বাৰু?\n“বৈদ্য মৰমৰ অতিকে দিয়েৰ এঞ্জেল তুলতুলি, ঘৰত তামাম মানা কৰাৰ পিছতো বুকুত পাথৰ ৰাখি তোমাৰ প্ৰেমত পৰিছিলো, মস্তি মস্তিকে সাতুৰিছিলো৷ পিছে তুমি ৰিৰ্চাজ ভৰোৱা ৰমেনৰ লগত পলাই যোৱাৰ পিছত বুকুৰ সেই পাথৰ আহি এতিয়া কিডনি পালেহে৷ ডাক্টৰে অপাৰেচন কৰিব কৈছে৷ সেইবাবে বহুত টকা লাগিব৷ সেয়ে মই তোমাৰ লগত কৰা খৰচ বোৰ সোণকালে ঘূৰাই দিয়া যেন৷ সেই ছমাহৰ হিচাপ এনেধৰণৰ… নেট পেক => ২৪৯*৬ =১৪৯৪ চকলেট => ২৫*৩০*৬ =৪৫০০ আইচক্ৰীম => ৫০*৪*৬ =১২০০ ৰেষ্টুৰেণ্ট => ৫০০*২*৬ =৬০০০ বাইকৰ তেল=>৫০*৩০*৬ =৯০০০ টোটেল =২২১৯৪/-\n(NB. ১৯৪ টকা নেলাগে দিব বাৰু৷ যদি বাকী কেইটা নিদিয়া মোৰ কিডনীৰ পৰা এনেকুৱা শাও দিম তোমাৰ নতুন 4G মোবাইল লেট্ৰিনৰ গাতত পৰি বেয়া হৈ যাব বাপ্পেকে৷ )\nইতি মই তোমাৰ প্ৰাক্তন চুনচুনি মাইনা\n৩) #Divided By /United By\nনামঘৰৰ বিয়নি মেলত সংগী ভকতনিয়ে শাহুৰ কাণ ভৰালে যে পুতেৰৰ নতুনকে বিয়া পাতিছা বোৱাৰীক মূৰৰ ওপৰত উঠিব নিদিবা৷ নিজৰ তলত ৰাখিব৷ শাহুও সেই মতেই গ’ল৷ অধুনিক মনৰ বোৱাৰী শাহুৰ দমন কত আৰু সহে৷ লাগি গ’ল এখুন্দা৷ মাত বোল বন্ধ দুয়ো দুফালে ৰোহঘৰত৷ পুতেক আৰু বাপেক বাৰুকে অসহায়, যায় মানে এতিয়া কোনফালে যায়৷ আবেলিৰ পৰা সন্ধিয়া লাগিল নাই জুই কুৰা নুনুমাইহে নুনুমাই৷ ৰাতিৰ সাজ লঘোনেই হব বুলি ধৰি ল’লে আৰু৷ ৰাতিহৈ আহোতেই পুতেকৰ খেলাল এটি আইদিয়া, এফালে আই আনফালে প্ৰিয়া৷ লাগি গল টিভি জনপ্ৰিয় চিৰিয়েল “য়ে হে মোহাব্বেতে..” তাকো একদম ফুল ভলিউমত৷ ঘণ্টা যোৰা অস্বস্তিৰ মুহুৰ্ততে অৱসান৷ কোন তলকত শাহু বোৱাৰী আহি একেখন চকীতে বহি ল’লে বাপেক পুতেকে তলকিবই নোৱাৰিলে৷ : অ আজিজে পিহুৰ স্কুলত ৰমনে কুকিং কম্পিটিচনত ভাগ লোৱৰ কথা আছিল৷ কিবা হয়৷ “- বোৱাৰীৰ এক্সাইটমেণ্ট: অ পাই চগুনৰো বিয়া হ’ব নহয়৷ ইচিতা জনীক যে যি পিন্ধিলেও বৰ মজা লাগে ন? —শাহুৱে তাতে উজান দিলে৷ : সঁচাকে দেই কালি যে ৰেড শাৰী খন পিন্ধিছিল লগত যে পাৰ্ল চেটটো৷ উফফ ইম্মান ধুনীয়া লাগিল ঔ………………………………………………………………………. ……………………………………………………………………………………….. ………………………. বাপেক পুতেক শ্বস্তিৰ নিশ্বাস পেলাই মিচিকিয়াই ৰুমৰ পৰা ওলাই গ’ল৷\nমৰেল: Divided By বিয়নি মেল; United By টিভি চিৰিয়েল৷\n← অনুৰণনঃ জ্য়ন্ত আকাশ বৰ্মন\nবাগৰ ( বি জে ৰঞ্জন ) →\nবিমান যাত্ৰাৰ লটিঘটি- অচিন্ত্য শইকীয়া\nৰৈ ৰৈ কেতেকী…আকৌ এবাৰ মাত… – জয়ন্ত আকাশ বৰ্মন\nমই আৰু মোৰ শকত শৰীৰটো – পৰীশ্যামলী ভূঞা\nFebruary 19, 2020 March 10, 2021 0


আই এছ এলত এনেকুৱাও হয়নে !! (নীলোৎপল শৰ্মা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nআই এছ এলত এনেকুৱাও হয়নে !! (নীলোৎপল শৰ্মা)\nতিনিবছৰৰ ডেঞ্জাৰাছ প্ৰেম। প্ৰেম!! প্ৰেম নহয় যেন সেয়া তিনি বছৰৰ সাংসাৰিক অভিজ্ঞতাহে আছিল। আৰু সেই সময়ত মোতকৈ সুখী আৰু ভাগ্যৱান চাগে এই দুনীয়াতে নোলাব। তেৰাৰ নামটো বাৰু নকওঁৱেই দিয়কচোন… চিনাকি কৰাই দিবলৈ কামবোৰেই যথেষ্ট দেখোন। হৃষ্ট-পুষ্ট মানুহটোক যে তিনিটা বছৰতে একেবাৰে পানী-কেঁচুৱা কৰি পেলাইছিল ভাবকচোন সেইগৰাকীৰ মহিমা তেন্তে কম হ’ব নে।\nএই ধৰক গৰমৰ দিনত ৰাতি বিজুলী নাই, সৰু ভাৰাঘৰটোত বতাহ সোমাব পৰা এখনেই খিৰিকী। গুৱাহাটীৰ চোৰ ডকাইতলৈকো কেৰেপ নকৰি খিৰিকী খুলি শুবলৈ চেষ্টা কৰি আছোঁ, পৰা নাই। বিজুলী নাহে হে নাহে। বাৰ বাজি গ’ল, এক বাজি গ’ল, কাৰেণ্ট তথাপিও নাই।শেষত প্ৰায় আঢ়ৈমান বজাত বিজুলী আহিল, ধপকৈ শব্দ এটা কৰি মোৰ পুৰণি ফেনখন লাহে লাহে ঘুৰিব ধৰিছে। মইও উস্, ৰক্ষা বুলি চকুকেইটা মুদি শুবলৈ চেষ্টা কৰিছোঁ, বাজিল নহয় মোবাইল ফোনটো। চাই দেখোঁ, ‘এঞ্জেল কলিং’। আও, এঞ্জেল মানে সেই তাই আকৌ! ক’লোৱে দেখোন সেই সময়ত মোতকৈ সুখী কোনোয়ে নাছিল বুলি। আৰু ইমান সুখী মানুহ এটাই কাৰোবাক যেনিবা এঞ্জেল বুলি মাতিলেই, মাতিছোঁ নো ক’ত… ফোনতহে চেভ কৰিছোঁ! এতিয়া আকৌ বেলেগ অৰ্থ নুলিয়াব দেই। মই একো গালি খাই সেইটো নাম দিয়া নাই। আপোনালোকে চাগে ভাবিছে মই নাম্বাৰ চেভ নকৰাকৈ ৰাখি থোৱা তাই চাগে দেখিলে, দেখিয়ে মুখ ওফন্দাই মোৰ লগত কাজিয়া কৰিলে…আৰু তাইৰ সমুখতে ধুনীয়া নাম এটা দি নাম্বাৰটো চেভ কৰিব দিলে… আৰু তেতিয়াৰ পৰা নাম্বাৰটো এঞ্জেল বুলি চেভ হৈ আছে মোৰ মোবাইলত। হ’ব হ’ব…তেনেকুৱা একো নহয় বুজিলে… আমাৰ তাই তেনেকুৱা নহয় ও….\nচেহ তাই কল কৰি আছিল নহয়…. পাহৰিছিলোঁয়ে কথাটো আধৰুৱা হ’ল বুলি…\nএই ৰাতি আঢ়ৈ বজাত হঠাৎ আকৌ এঞ্জেলৰ কি হ’ল….\nমই বোলো – হেল্ল….\n: কি কৰিছা….\nমই বোলো- শুব লৈছিলোঁ….\n: তোমাৰেই দিন আৰু…\nকিয়..? কি হ’ল নো ?\n: ইম্মান ধুনীয়াকৈ শুই আছিলোঁ জানানে, হোষ্টেলৰ কাৰেণ্টটো গুচি গ’ল…গৰমত এতিয়া শুব পৰা নাই…প্লিজ….জান… কথা পাতা না অলপ….প্লিজ..তোমাক বহুহুহুতত….মিছ কৰিছোঁ…\nউপাই নাই আৰু… গৰমতকৈ ওফন্দা মুখৰ উত্তাপ বহুত বেছি… বুজা সকলে বুজিব… ওপৰত ফেনখন চলি আছে, তলত মোৰ মুখখন….\nএয়াই আছিল প্ৰেম.. কথা পতাৰ কোনো নিৰ্দিষ্ট সময় যেনেদৰে নাছিল মিছ কৰাৰো কোনো নিৰ্দিষ্ট সময় নাছিল। আৰু ঠিক তেনেকৈ মৰম কৰাৰ, কেয়াৰ লোৱাৰ, চিন্তা কৰাৰ…\nঠাণ্ডা দিন পৰিল কি নাই আৰম্ভ হৈ যায়… গৰম পানী খাবা, ৰাতিটো নকৰিবাই দিনতো গৰম বেছি লাগিলে কল্ড ড্ৰিংকছ ইউজ নকৰিবা, পাৰিলে ৰাতিপুৱা গৰম পানীৰে গা ধুবা, তুমি কিন্তু বাইক বেছিকৈ চলোৱা দেই..একদম কমোৱা বাইক চলোৱা…\nক’লোৱে নহয় মোতকৈ ভাগ্যৱান সম্ভৱ দ্বিতীয়টো কোনো নাই…\nএই যে ডাক্তৰে দৰৱ দিলে কয় দুচামুচ আহাৰৰ আগত…মোৰো অৱস্থা ঠিক তেনেকুৱাই। দুচামুচ কেয়াৰ আহাৰৰ আগত… দুচামুচ চিন্তা বাইক চলোৱাৰ আগত, দুচামুচ মিছ শুই থকাৰ মাজত আৰু দুচামুচ মৰম…. তাইৰ বাৰ্থডেৰ আগত…..\nজীৱন জীৱন বৰ অনুপম…. নিৰ্মলপ্ৰভা বাইদেউৰ কিতাপখনৰ শিৰোনামটোৰ সৈতে যেন মোৰ জীৱনটো মিলি গৈছিল সেই সময়ত.. কিতাপখন কিনি আনি পঢ়ি দিবই মন গৈছিল…পিছে প্ৰেমিক মানুহৰ আকৌ সময় ক’ত…তাতে মোৰ নিচিনাবোৰৰতো কথাই বেলেগ…\nআজি বোলে এঞ্জেলক চিনেমা দেখুৱাবলৈ নিব লাগে…কাইলৈ আকৌ পেন্টালূনত মহিলালৈ বুলি থোৱা কাপোৰৰ আঁৰে আঁৰে সোমাই তাইক ড্ৰেছ চইচ কৰাত হে’ল্প কৰি দিব লাগে…\nএহ…আপোনালোকো কম নহয় দিয়ক… ডেবিট কাৰ্ডখন কাৰ ব্যৱহাৰ কৰিছিলোঁ সেইটোকলৈহে চিন্তা কৰিছে… তাইৰ বা মোৰ এটাৰ হ’লেই হ’ল আৰু… মই ল’ৰা মানুহটো থাকোঁতে ছোৱালীজনীক বাৰু পেইমেণ্ট কৰিব দিব পাৰোঁ নে… ধুৰ.. প্ৰেষ্টিজৰ কথা নাই নেকি কিবা…\nচকুচৰহাবোৰতো জ্বলিবই… কেৱল নিগেটিভ চিন্তা…আনৰ ভাল দেখিবই নোৱাৰে… আৰে এঞ্জেলৰ মৰম, চেনেহ, কেয়াৰ এইবোৰৰ ওচৰত মইচোন একোৱে দিবই পৰা নাই…তথাপি তাই কিমান বহল অন্তৰৰ চাওক, মোক লৈ কেতিয়াও একো অৱজেকচন নাই তাইৰ… অ’ অৱশ্যে মই ঘৰৰ পৰা পঠোৱা টকা কেইটাৰে তাইক ইটো সিটো সৰু সুৰা বস্তু কিনি দিবলৈ অসুবিধা হোৱাৰ বাবে ক্ৰেডিট কাৰ্ডখন লওঁতে তাই অলপ অৱজেকশ্যন নকৰা নহয়… সেইদিনা তাই মনটো একেবাৰে মাৰিয়ে পেলাইছিল….\nতাই কৈছিল..এতিয়াতো তুমি মোক বহুত ভাবি চিন্তিহে কিবা দিবা চাগে… ক্ৰেডিট কাৰ্ডৰ বিল বুলিতো চাগে মাজে মাজে শুনায়ে থাকিবা আৰু… বাপৰে…কম বুজাইছিলোঁনে তেনেকুৱা একো নহ’ব বুলি….\nএতিয়া আকৌ নুসুধিব দেই ক্ৰেডিট কাৰ্ডৰ বিল কিমান আহিছিল বুলি…\nসেইবোৰ পুৰণি ফাইল খুচৰিবলৈ মোৰ ওচৰত এতিয়া ক্ৰেডিট কাৰ্ডো নাই বিলো নাই…\nমুঠতে মোৰ হিট লাভ ষ্টৰি… চকুচৰহাবোৰে নামানিলে কি হ’ল…\nপ্ৰথমে মাজ নিশা সাৰ পাই শুনা – অ’ জান মিছ ইউ, ৰাতিপুৱা এলাৰ্ম ক্লকৰ দৰে টোপনিৰ পৰা জগাই দি কোৱা – গুড মৰ্নিং ছুইটহাৰ্ট, ঠাণ্ডা দিনত বাইকলৈ ক’ৰবালৈ যাব ওলালে – অ’ দেহা..ভালকৈ গৰম কাপোৰ পিন্ধি যাবা আদিৰ দৰে বিশেষণবোৰ পিছলৈ অস্তিত্বৰ সংকটত ভুগিছিল… ভুলটো তেনেকুৱা শব্দবোৰ শুনিবলৈ পোৱা নাছিলোঁ…। অৱশ্যে তাৰ ঠাইত বেলেগ কিছুমান শব্দহে সংযোগ হৈছিল। যেনে – তুমি কিন্তু শকত হৈছা… আগতকৈ অলপ ক’লাও পৰিছা… আজি কালি মই কিবা এটা কলেই তুমি উল্টা বুজা… কেতিয়াবা অলপ বেছিকৈ এনেদৰে- হ’ব..যি কৰা কৰি থাকা… তুমি বহুহুহুহুততত চেঞ্জ হ’লা.. মোক অলপো বুজিব ট্ৰাই নকৰা…\nএনেকৈয়ে প্ৰব্লেমৰ পিছত প্ৰব্লেম ওলাওঁতে ওলাওঁতে এদিন কোনোবা ৰাৱণে আহি এঞ্জেলক হৰণ কৰি লৈ গৈছিল… নে এঞ্জেল নিজেই পূৰণ হৈছিল ক’ব নোৱাৰোঁ… মইতো আৰু ৰামচন্দ্ৰ নহয় যে শিলৰ সাঁকো বনাই এঞ্জেলক বিচাৰি যাম… মদ খাবলৈও আকৌ দেৱদাস নহয়….\nগতিকে পাৰোৰ নামত জগজিৎ সিঙ বা পংকজ উদাসৰ গজল কেইটামানকে শুনিব ল’লো… আৰু ফু বাবাই ফু দি বেমাৰ ভাল কৰাৰ নিচিনাকৈ মই জান, সোণ, ধন, দেহা আদি বিশেষণৰ মায়া মোহৰ পৰা সোনকালেই আৰোগ্য হৈ উঠিলোঁ।\nসেইদিনা আই এছ এলত পুনেৰ লগৰ মেচখন চাবলৈ বুলি ষ্টেডিয়ামত বহি আছো.. লগত আৰু দুজন… খেল তেতিয়াও আৰম্ভ হোৱাই নাই… ইফালে আকৌ বন্ধুৰ দৰে দাদা দুজনমানেও একেলগে চাব… গতিকে মই আৰু লগৰ দুটা অলপ সোনকালে ষ্টেডিয়াম পালো কাৰণে সেই দাদা কেইজনলৈও ছিট দুটামান ৰাখি থৈ দিছোঁ… বহুতে আহি ছিট কেইটাৰ কথা সুধিছে, আমিও পানী বটল আনিবলৈ উঠি গৈছে বুলি কিবা প্ৰকাৰে চিট কেইটা ৰাখি আছো যেনেতেনে। ইফালে মানুহে ষ্টেডিয়াম ভৰি পৰিছে… বহুতে লাহে লাহে ছিটৰ আশা বাদ দি থিয় হৈ চাবলৈকে থিৰাং কৰিছে। আমিও দাদা কেইজনক ফোন লগাও হে লগাও… নাই…নেটৱৰ্ক নাই… ফোন নালাগে…চেহ, কি কৰা যায় বাৰু… ইফালে খেলপথাৰত খেলুৱৈবোৰ শাৰী পাতিছে ৰাষ্ট্ৰীয় সংগীত গাবলৈ…. দৰ্শকো থিয় হ’ল…. তথাপি দাদা কেইজনৰ কোনো খবৰ নাই… আৰম্ভ হ’ল….\n“জন গণ মন অধিনায়ক জয় হে\nভাৰত ভাগ্য বিধাতা…”\nএহ ভাৰতৰ ভাগ্য বাদ দিয়কহে মোৰ ভাগ্যখন চাওঁকচোন…\nআমি বহা শাৰীতে কোলাত কেঁচুৱা লৈ থিয় হৈ আছে এঞ্জেল… এফালে গাই আছো ৰাষ্ট্ৰীয় সংগীত আনফালে চকু এবাৰ এঞ্জেললৈ এবাৰ কোলাৰ কেঁচুৱাটোলৈ এবাৰ আকৌ খুৰাকলৈ।\nৰাষ্ট্ৰীয় সংগীত শেষ তাৰ পিছতে আমাৰ মিলন সংগীত বাজি উঠিল….\nমই একো ক’বই নাপালোঁ… দেখা লগে লগে অলপো পলম নকৰি তাই চিঞৰি উঠিল—অহ.. হাই…তুমি…. ইয়াত…..???\nইচ্ যেন মই ভনীয়েকৰ বিয়াত হে আছো…তাইৰ ৰিয়েকশ্যনটো দেখি তেনেকুৱাই লাগিল….\nমই বোলো—অ…হাই….এই খেল চাব আহিলোঁ…\n: অ’ অ’ … আমিও… পিছে ছিটেই পোৱা নাই জানানে…\nএইকেইটা ছিট দেখিহে লৰালৰিকৈ আহিছোঁ…কোনোবা আছে নেকি এইকেইটাত…??\nমই বোলো—লগৰ দুজনমান আহি আছে…\n: এহ হ’ব দিয়া.. আহিলে বাৰু এৰি দিম..এতিয়া বহি থাকো… কৈয়ে নিজেতো বহিলেই খুৰাককো হাতত ধৰি বহাই দিলে…\n: অহ পাহৰিছিলোঁ… অই শুনাচোন,… এয়া মোৰ হাজবেণ্ড অনিৰ্বান… আৰু অনিৰ্বান, এয়া মোৰ ক্লাছ ফ্ৰেণ্ড……..অমুক……\nধেইত তেৰি…. খুৰাক নহয়…পতিহে সেইজন….\nআৰু মই…!!! মোতকৈ বয়সত চাৰিবছৰৰ সৰু ছোৱালীজনী হ’লগৈ মোৰ ক্লাছ ফ্ৰেণ্ড…\nমইও সৌজন্যতাৰ খাতিৰত হেল্ল’ জাতীয় কিবা এটা দিলোঁ… শুনিলেনে নাই নাজানো… প্ৰত্যুত্তৰ হিচাপে তেওঁ হাঁহিটো মাৰি হেল্ল’ বুলিয়ে ক’লে যেন পাওঁ… মই তেওঁনো কি কয় ইমান আগ্ৰহেৰে অপেক্ষা কৰা নাছিলোঁ।\nখেল ইতিমধ্যে আৰম্ভ হৈ গৈছে… দাদা কেইজনৰ কোনো খবৰ নাই…\nবাংলাদেশীয়ে চাগে এনেকৈয়ে অলপ বহিম বুলিয়ে নিগাজিকৈ অসমত বহি গৈছিল… মোৰ প্ৰাক্তন প্ৰেমিকাই পতি আৰু পুত্ৰৰ সৈতে ডেৰ ঘন্টা ধৰি নানা ফাঁকি-ফুকা, কষ্টৰে ৰাখি থোৱা ছিটকেইটাত নিগাজিকৈ খোপনি পুতিছিল।\nকোলাৰ কেঁচুৱাটোৱে সম্ভৱ মানুহৰ ভিৰত অশান্তি কৰিছিল নেকি… এঞ্জেলে এগৰাকী দায়িত্বশীল মাতৃৰ দৰে নিচুকাবলৈ যত্ন কৰিছিল… মই খেল চাই থকাৰ মাজতে মাজে মাজে এঞ্জেললৈ চাও… এবাৰ চকুৱে চকুৱে পৰিল… ডাঙৰ স্ক্ৰীণখনত তেতিয়া সাত মিনিটৰ খেল হৈ গৈছে…\nচকুৱে চকুৱে পৰাত..তাই ক’লে… ভিৰ যে..অলপ আমনি কৰিছে।\nকিন্তু মগজ…বেয়া হ’ল তেতিয়া যেতিয়া কেঁচুৱাটোৱে মোক দেখি হাঁহিব খোজোঁতে তাই কৈ উঠিল…\nকিনো… কিনো…. মামাৰ ওচৰলৈ যাবা…\nকোন…?? কোনো মামা ওলাল ইয়াত…??\nকথাটো কৈ কেঁচুৱাটো মোৰ ফালে আগবঢ়াই দিয়াত হে বুজিলোঁ…মামাটো চোন মইয়ে….\nএতিয়া দৃশ্যপট মন কৰক…. মানুহে গিজগিজাই থকা সৰুসজাই ষ্টেডিয়াম… সমুখত কোকে, এলেন, কেপডাভিয়াই বল লৈ দৌৰি আছে… মই গেলেৰীত বহি আছো, কাষত হাজবেণ্ডৰ সৈতে আছে মোৰ প্ৰাক্তন প্ৰেয়সী…আৰু মই প্ৰথমতে প্ৰেয়সীৰ ক্লাছ ফ্ৰেণ্ড আৰু পিছলৈ মামা ৰূপ ধাৰণ কৰি প্ৰেয়সীৰ সন্তান মানে ভাগিনক কোলাত লৈ নিচুকাই আছো।\nনব্বৈ মিনিটৰ খেল চাই শেষ হ’বৰ হ’ল… তেতিয়াও মামা ভাগিনৰ যুগলবন্দী শেষ হোৱাৰ কোনো আশা নাই… মাজে মাজে এঞ্জেলে মোকে শুনাবলৈকে কেচুৱাটোক কয়… “ইছ…মামা পাই মোক পাহৰি গল আউ…নহ্…নহ্ ধুনু… হয়নে…অ বুলু হয়নে…??”\nলগে লগে কেঁচুৱাটোৰ এটা মিচিকিয়া হাঁহি…\nসেই হাঁহিটোৰ কথাকে আকৌ হাজবেণ্ডক কয়….হাজবেণ্ডে মোলৈ চাই কয়—\n‘আপুনি বাৰু আমনি পাইছে নেকি’?\nক’বলৈ মন যায়… সেই মাজ ৰাতি শুব নিদি “কথা পাতা না জান” বুলি কোৱা ভুক্তভোগীজনেই হয় মই… মন আৰু ছাল এক্কেবাৰে ডাঠ কৰি থৈছে আপোনাৰ পত্নীয়ে ডাঙৰীয়া…এইবোৰ তেনেই সাধাৰণ কথা…নকওঁ… মিচিকিয়াই হাঁহি এটা মাৰি একো নাই বুলি কৈ থওঁ…\nখেলৰ অতিৰিক্ত সময়তহে এঞ্জেলে মোৰ পৰা এই অতিৰিক্ত দায়িত্বটো কমালে…\nখেল শেষ হোৱাৰ পাছত ক’লে…\nনাই নাই এনেকে খেল চাব দিগদাৰ জানানে… ইয়াকলৈ খেল চাব আহিব নোৱাৰি… মানুহ বেছি যে বৰ আমনি কৰে পাই…\nঘৰলৈ বুলি আহি থাকোঁতে ভাবিলোঁ… নব্বৈ মিনিট কোলাত প্ৰাক্তন প্ৰেয়সীৰ কেঁচুৱা লৈ আই এছ এল চোৱা মানুহ চাগে মইয়ে প্ৰথম নেকি…!\nএঞ্জেলৰ কথাবোৰকে ভাবি ভাবি আহি কেতিয়ানো ঘৰৰ গেটৰ ওচৰ পালোঁহি গমেই নাপালোঁ… ব্ৰেকডাল মাৰিহে মনত পৰিল…দাদা কেইজন বা আহিছিল নে নাই খেল চাবলৈ…\n← নদী-বান্ধঃ বাস্তৱ বনাম ৰাজনীতি\nব্যৰ্থতা (অমিতাভ মহন্ত) →


Malaika Arora-Arjun Kapoor: মলাইকাৰ জন্মদিন! অৰ্জুন কাপুৰক কৰিলে চুম্বন, ছচিয়েল মিডিয়াত ছুপাৰ ভাইৰেল arjun-kapoor-wishes-malaika-arora-on-her-birthday-the-photos-goes-viral-in-social-media-hb– News18 assam\nHome » photogallery » entertainment »Malaika Arora-Arjun Kapoor: মলাইকাৰ জন্মদিন! অৰ্জুন কাপুৰক কৰিলে চুম্বন, ছচিয়েল মিডিয়াত ছুপাৰ ভাইৰেল\nMalaika Arora-Arjun Kapoor: মলাইকাৰ জন্মদিনত ৰোমাণ্টিক ফটো ভাইৰেল\n| October 24, 2021, 19:10 IST\nবলীউদৰ ফিটনেচ ক্যুইন মালাইকা আৰোৰাই নিজৰ ৪৮ সংখ্যক জন্মদিনৰ দিনা ছচিয়েল মিডিয়া কঁপাইছে। বলীউদৰ এই অভিনেত্ৰীৰ জন্মদিনত বন্ধু-বান্ধৱ আত্মীয়-স্বজন সকলোৱে শুভেচ্ছা জনাইছে।\nকিন্তু মলাইকাৰ আটাইতকৈ আপোন বন্ধু অৰ্জুন কাপুৰৰ শুভেচ্ছা যেন সকলোতকৈ ওপৰত। অৰ্জুনে মলাইকাৰ সৈতে অত্যন্ত ৰোমাণ্টিক ফটো শ্বেয়াৰ কৰিছে।\nমলাইকাৰ জন্মদিনৰ দিনা কৰিণা কাপুৰ খানে ফটো ক্ৰেডিট বিচাৰিছে। অৰ্জুন কাপুৰৰ সৈতে সম্পৰ্কৰ খবৰ আজি কাৰোৰে বাবেই নতুন হৈ থকা নাই।\nবহু সময়ত একেলগে দেখা যায় অৰ্জুন কাপুৰ আৰু মলাইকাক। মলাইকাৰ সৈতে সময় কটাই কৰিণা কাপুৰ, কৰণ জোহৰ আৰু অমৃতা আৰোৰাইয়ো। প্ৰায় প্ৰতিটো পাৰ্টীতে তেওঁলোকক একেলগে দেখা যায়।\nঅৰ্জুন কাপুৰে মলাইকাৰ জন্মদিনত অত্যন্ত সুন্দৰ উপহাৰ দিছে, যি চিৰকালৰ বাবেই মনত থাকিব। ইনষ্টাগ্ৰামত অৰ্জুন কাপুৰে লিখিছে, কেৱল আজিৰ বাবেই নহয়, সকলো সময়তে মোৰ হাঁহিটো তোমাৰ হাঁহি হিচাপে চাব বিচাৰো। ঈশ্বৰক প্ৰাৰ্থনা কৰিছো, এই বছৰ যেন আৰু বেছি হাঁহি ফুৰ্তিৰ মাজেৰে পাৰ হয়।\nদেশৰ অন্যতম জনপ্ৰিয় মডেলৰ মাজত অন্যতম মালাইকা আৰোৰাই ৯০ৰ দশকত বেছ কিছু মিউজিক ভিডিওত কাম কৰিছিল।


সদস্য বাৰ্তা:হীৰক নয়ন ভূঞা - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nসদস্য বাৰ্তা:হীৰক নয়ন ভূঞা\nনমস্কাৰ, হীৰক নয়ন ভূঞা\nদীপাংকৰ চেতিয়া? 15:27, 22 অক্টোবৰ 2014 (UTC)\n1 ৱিকি উদ্যোগী ৱিকিপদক\n2 এই মাহৰ ৱিকিপিডিয়ান\n3 বেলেগ পৃষ্ঠালৈ দিয়া লিংক\nৱিকি উদ্যোগী ৱিকিপদকসম্পাদনা কৰক\nউক্ত ৱিকিসন্মিলনত আপোনাৰ অৱদানৰ বাবে এই সামান্যতম সন্মান জনালোঁ। আপুনি তথা আপোনাৰ সীমিত সহযোগীৰ আপোনালোকৰ ক্লাৱৰ সৌজন্যত নিস্বাৰ্থ প্ৰয়াসৰে যেনেদৰে এই ৱিকিসন্মিলন সাফল্যমণ্ডিত কৰি তুলিলে তাৰ বাবে আমি সকলো অসমীয়া ৱিকিপিডিয়ান অত্যন্ত কৃতজ্ঞ। আশাকৰো অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ লগত এনেদৰেই জড়িত হৈ থাকি ইয়াক সমৃদ্ধিশালী কৰি তুলিব। অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া সমাজৰ হৈ বিষ্ণু শইকীয়া⇒✉ 11:35,5নৱেম্বৰ 2014 (UTC)|}\nএই মাহৰ ৱিকিপিডিয়ানসম্পাদনা কৰক\nপ্রভাকৰ শৰ্মা নেওগ (talk) 12:28, 1 জানুৱাৰী 2015 (UTC)\nবেলেগ পৃষ্ঠালৈ দিয়া লিংকসম্পাদনা কৰক\nপৃষ্ঠাটোৰ নাম সলাই লিংক দিয়াতো তোমাৰ ওলোটা হৈছে। এনেকৈ দিবা--\n(ব্ৰেকেটৰ ভিতৰত) পৃষ্ঠাখনৰ ৱিকিপিডিয়াত থকা শিৰোনাম|তুমি লিখিব লোৱা নাম\nউদাহৰণ- ৰংমন (অসমীয়া কমিক্‌চ)|ৰংমন\n- Manjil Konwar (talk) 17:58, 10 ফেব্ৰুৱাৰী 2015 (UTC)\nঠিক আছে আগলৈ ধ্যান ৰাখিম....\nপ্ৰিয় হীৰক নয়ন ভূঞা,\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=সদস্য_বাৰ্তা:হীৰক_নয়ন_ভূঞা&oldid=284475"ৰ পৰা অনা হৈছে\nশেষ সম্পাদনা কৰা হৈছে 30 June 2021 তাৰিখে 16:27 বজাত\nআন একো উল্লেখ নাথাকিলে এই বিষয়বস্তু CC BY-SA 3.0 ৰ আওতাত উপলব্ধ। এই পৃষ্ঠাটোৰ সংক্ষিপ্ত ইউ.আৰ.এল. : https://as.wikipedia.org/?curid=37675।


হঠাৎ আপুনি গ্ৰেপ্তাৰ হলে কি কৰিব ? ~ Keep in Mind\nHome » » হঠাৎ আপুনি গ্ৰেপ্তাৰ হলে কি কৰিব ?\nহঠাৎ আপুনি গ্ৰেপ্তাৰ হলে কি কৰিব ?\nBy Keep in Mind January 26, 2019 No comments\nকিছু আইন সংক্ৰান্ত পৰামৰ্শ , জানি থোৱা ভাল - - -\n1. বিনা ৱাৰেন্ট অথবা 41crpc নোটিচ নিদি পুলিচ আপোনাক গ্ৰেপ্তাৰ কৰিব নোৱাৰে।\n2. গ্ৰেপ্তাৰৰ সময়ত আপোনাক গ্ৰেপ্তাৰৰ কাৰণ, গ্ৰেপ্তাৰকাৰী অফিচাৰৰ নাম, গ্ৰেপ্তাৰৰ সময় তথা স্থান সম্পর্কিত এটা মেমো পুলিচ আপোনাক আথবা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ সদস্যক দিবলৈ বাধ্য। এই বস্তুটো বিচাৰিব। কেচৰ ক্ষেত্ৰত ইয়াৰ গুৰুত্ব অপৰিসীম ।\n3. গ্ৰেপ্তাৰ কৰাৰ 24 ঘন্টাৰ ভিতৰত পুলিচ আপোনাক মেজিষ্ট্রেটৰ ওচৰত হাজিৰ কৰাবলৈ বাধ্য আৰু মেজিষ্ট্রেটৰ অনুমতি অবিহনে অতিৰিক্ত এদিনো আপোনাক আটক ৰাখিব নোৱাৰে । কোর্ট বন্ধ থাকিলে সেই ক্ষেত্ৰত মেজিষ্ট্ৰেটৰ ঘৰত আপোনাক হাজিৰ কৰাব লাগিব।\n4. মহিলা পুলিচ অবিহনে কোনোপধ্যেই কোনো মহিলাক গ্ৰেপ্তাৰ বা তালাচী চলাব নোৱাৰে ।\n5. আইন অনুযায়ী পুলিচ লক আপত আপোনাক কোনোধৰণৰ শাৰীৰিক অথবা মানসিক অত্যাচাৰ কৰিব নোৱাৰে । উল্লেখ যে, চৰ মাৰিবও নোৱাৰে ।\nএতিয়া জানিলওক কেনেকৈ পুলিচ আপোনাক অসুবিধা দিব পাৰে আৰু এইক্ষেত্ৰত কৰিবলগীয়া -\n1. সাধাৰণ ভাবে চৰকাৰবিৰোধী, শাসক দল বিৰোধী কোনো পোষ্টৰ বাবে পুলিচ কাৰোবাক গ্ৰেপ্তাৰ কৰিব নোৱাৰে । কাৰণ বাক স্বাধীনতাৰ অধিকাৰ আমাৰ সংবিধানত স্বীকৃত। কিন্তু পুলিচ মামলা ৰুজু কৰে বেলেগ ধাৰাত। আপুনি পুলিচৰ আইনী চিকাৰ হব পাৰে যদি আপুনি আপোনাৰ ফেচবুক পোষ্টত-\nক) অশ্লীল কোনো শব্দ ব্যবহাৰ কৰে।\nখ) ভিত্তিহীন গুৰুতৰ অভিযোগ কৰে।\nগ) চৰিত্রহনন কৰে।\nএই সমগ্ৰ বিষয়সমূহ সেয়ে এৰাই চলিব । স্বেচ্ছাই পুলিচৰ হাতত অস্ত্র তুলি নিদিব।\n2. স্থানীয় ৰেপুটেড কোনো ক্ৰিমিনেল অধিবক্তা , স্থানীয় মানবাধিকাৰ আন্দোলনকর্মী তথা মিডিয়াৰ ফোন নম্বৰ লগত ৰাখিব ।\nCPDR ৰ কেন্দ্রীয় অফিচ -\nNHRC / National Human Rights Commission-ৰ পূর্বভাৰতীয় শাখাৰ Special Rapporteur:\nShri Damodar Sarangi, IPS (Retd)\nFor Complaints : Tel.No. 24651330, 24663333. Fax No. 24651332\n3. কোনো নিৰ্দোষ ব্যক্তি পুলিচৰ জেৰাৰ সম্মুখীন হলে তেওঁৰ সহায় কৰক ।\nমনত ৰাখিব , আপুনি যদি বেলেগৰ কাষত থিয় নিদিয়ে তেন্তে আপোনাৰ বিপদত কোনেও আপোনাক সহায় নকৰে।


চিকাৰ - উৎপলা কৌৰ - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nগ্ৰীষ্মৰ ৰ’দেৰে জিলমিল পুৱা এটাত গুৱাহাটী মহানগৰীৰ হাজাৰ-বিজাৰ গলিৰ যিটোত নেইনাৰ পুৰণা অসম আৰ্হিৰ ঘৰটো অৱস্থিত, সেই গলিৰ নেইনাৰ ঘৰৰ সন্মুখতে স্কুটীখন ৰখাই ৰিয়াই স্কুটীৰ ৰিয়েৰ ভিউ মিৰ’ৰখনত নিজকে তীক্ষ্ণভাৱে নিৰীক্ষণ কৰি হৰ্ণটো একেলেঠাৰিয়ে বজাই থাকিল৷ ৰিয়াৰ চুটি চুলিখিনি হেলমেট পিন্ধি থাকিলে ভাঁজ লাগি বেয়াই হৈ যায়৷ হেলমেট নিপিন্ধাকৈ আকৌ ৰকীয়ে তাইক ক’তো যাবলৈ নিদিয়ে৷ সেয়ে চুলিক বাদ দি তাই নিজৰ মুখখন বিভিন্ন কোণত ঘূৰাই-পকাই লিপষ্টিক, আইলাইনাৰ আদি নিৰীক্ষণ কৰি থাকোঁতেই নেইনা আহি তাইৰ পিছৰ ছীটত বহি লাহেকৈ তাইক ঢকা এটা দিলে-\nঐ! ইমান হৰ্ণ বজাইছ কিয় তই.. সদায় মাদাৰ ইণ্ডিয়াৰ গালি খাব লাগে তোৰ কাৰণে\n-হ’ব দে! উঠ.. দেৰি হৈছে৷ তিনিবাৰ ফোন আহিলেই ক্লাইণ্টৰ\nৰিয়াই তাইৰ কথাত কোনো গুৰুত্ব নিদিয়াত নেইনাইও একো নক’লে৷ কেৱল ল’ৰাৰ দৰে ৰিয়াৰ স্কুটীত দুইখন ভৰি ছীটৰ দুয়োফালে প্ৰসাৰিত কৰি বহি ল’লে৷\nতীব্ৰ ৰ’দত জিলিকি থকা ব্যস্ত, দীঘলীয়া ৰাস্তাকেইবাটাও অতিক্ৰমি স্কুটীখন এটা আহল-বহল চৌহদৰ সন্মুখত ৰ’লগৈ৷ হেলমেটটো খুলি হেণ্ডেলত ওলমাই থৈ ৰিয়াই হাতেৰে এইবাৰ চুলিখিনি ঠিক কৰি ল’লে৷ তাৰ পাছত কান্ধত কোণীয়াকৈ ওলমাই লোৱা কণমানি বেগটোৰ পৰা মোবাইলটো উলিয়াই গুগল মেপত ঠাইখিনিৰ ল’কেচন পৰীক্ষা কৰি ল’লে, হয়.. এইটোৱেই সেই ঠিকনা৷ দুইজনী নামি স্কুটীখন ষ্টেণ্ড কৰি থ’লে৷\nওখ আৰু প্ৰকাণ্ড গেইটখনৰ সন্মুখত ৰৈ ৰিয়াই এবাৰ পুৰণা বস্তু বেচা-কিনা হোৱা ৱেবছাইটোত বিজ্ঞাপনটো পুনৰ পঢ়ি চালে৷ “দুমাহ পুৰণা iphoneৰ $#@ মডেল কেৱল চল্লিছ হাজাৰ টকাত!”\nসঁচাকৈ লোভনীয় অফাৰ- বজাৰৰ দামৰ প্ৰায় আধা৷ এনেকুৱা অত্যাধুনিক বস্তুৰ প্ৰতি ৰিয়া আৰু নেইনা, দুইজনীৰে সাংঘাটিক মোহ আছে৷ কিন্তু সিহঁতৰ আৰ্থিক দৈন্যই এইবোৰ সপোন সিহঁতক সহজে পূৰণ হবলৈ নিদিয়ে৷ সিহঁতৰ বাবে সকাহৰ উপায় হ’ল এই পুৰণা বস্তু বেচা-কিনা কৰা চাইটবোৰ৷ বহু ধনী মানুহে কিছুদিন ব্যৱহাৰ কৰি আমনি লাগিলেই ভাল ফোনবোৰ বিক্ৰী কৰি দিয়ে৷ সিহঁত তেনেকুৱা সুযোগৰ সন্ধানত থাকে৷\nৰিয়াই ওখ গেইটখনৰ সিফালে থকা দালানটো ডিঙি মেলি চালে৷ এটা ‘ব’ম্বে’ ডিজাইনাৰ সুন্দৰ ঘৰ, গেইটখনৰ পৰা বহু পিছফালে থকা যেন লাগে৷ হয়তো সন্মুখত ডাঙৰ লন আছে৷ গুৱাহাটীত ইমান ডাঙৰ লনসহ এনেকুৱা অত্যাধুনিক ঘৰত বাস কৰা মানুহৰ প্ৰতি ৰিয়াহঁতৰ এক আচৰিত দুৰ্বলতা আছে! নেইনা ৰিয়াৰ ভাল বান্ধৱী, কিন্তু তাইৰ নিজা ঘৰ আছে গুৱাহাটীত৷ পুৰণা ঘৰ৷ এলেকাটোৰ বাকী ঘৰবোৰৰ তুলনাত সিহঁতৰ ঘৰটো ধুনীয়া শিশু এটিক মুখ নালাগিবলৈ দি থোৱা কাজলৰ ফোঁটটোৰ দৰেই বিসদৃশ৷ তাইৰ বিধবা মাকৰ সৈতে থকা অকণমানি সংসাৰখন নেইনাই টুকটাককৈ চলাই আছে৷ ককায়েকে নিজৰ প্ৰেমিকাক ঘৰ সুমুৱাই এমাহ নহওঁতেই ভাতৰ চৰু বেলেগ কৰা কেইবাবছৰ হ’ল৷\nঘৰটো দেখি ৰিয়াৰ লিপষ্টিকৰঞ্জিত পুৰঠ ওঁঠহালত হাঁহি এটা বাগৰি গ’ল৷\nআজি নেইনাক সাংঘাটিক ধুনীয়া লাগিছে৷ তাই এটা শ্লিভলেছ ৰঙা ফ্ৰক পিন্ধিছে৷ চুটি ফ্ৰকটোৰ তলেৰে তাইৰ কোমল পচলাৰ দৰে বগা, পিছল ভৰিহাল জিলিকি আছে৷ দামী চানগ্লাছযোৰেৰে তাইক কোনোবা চিনেমাৰ নায়িকা যেন লাগিছে৷ ৰিয়াই তাইলৈ সন্তুষ্টিৰ দৃষ্টি এটি নিক্ষেপ কৰি ক’লে,\n“ব’ল৷ দেৰি হৈছে৷”\nনেইনাই তাইৰ চকুৰেই ইংগিত দি সহাঁৰি দিলে৷ ৰিয়াই ডাঙৰ গেইটখনৰ কাষৰ সৰু গেইটখন খুলিবলৈ হাত আগবঢ়াই দিয়াৰ লগে লগে তিনিটামান কুকুৰে ভিতৰত সমস্বৰে চিৎকাৰ কৰি উঠিল৷ কুকুৰৰ গমগমীয়া মাত শুনি তাই থমকি ৰৈ নেইনাৰ ফালে ভয়াৰ্ত দৃষ্টিৰে চালে৷ কিন্তু পিছ মুহূৰ্ততে সৰু গেইটখন খোল খালে আৰু এজন লগুৱাধৰণৰ সাজ-সজ্জাৰ মানুহে ভূমুকি মাৰিলে৷\n-অৰ্ণৱ চলিহা আছেনে ঘৰত? আমাৰ এপইণ্টমেণ্ট আছিল তেওঁৰ লগত৷ মনৰ ভীতি মুখত প্ৰকাশ হ’বলৈ নিদিলে দুইজনীয়ে৷\nসিহঁতক ভৰিৰ পৰা মূৰলৈ এবাৰ নিৰীক্ষণ কৰি লগুৱাজনে একো নোকোৱাকৈ লাহেকৈ গেইটখন খুলি দিলে\n-একো নকৰে আহক৷ বন্ধা আছে৷\nৰিয়াই চৌহদত ভয়ে ভয়ে ভৰি দি ইফালে-সিফালে চালে৷ দুটা প্ৰকাণ্ড এলচিছিয়ান কুকুৰ সুসজ্জিত ফুলনিখনৰ মাজত থকা সৰু টিনৰ ঘৰৰ তলত বান্ধি থোৱা আছে৷ সিহঁতৰ মূৰৰ ওপৰত এখন ফেন তীব্ৰগতিত চলি আছে৷ ঘৰটোত চাৰিখন মিহি লোৰ চকী লোৰ ফ্ৰেমৰ এখন আইনাৰ টেবুলৰ চাৰিওফালে সজোৱা আছে৷ ৰিয়াহঁতক দেখি প্ৰথমে সিহঁতে এনেকৈ ভুকিছিল যেন শিকলি ছিঙিহে আহিব৷ পাছলৈ লগুৱাজনে কিবা ইংগিত দিলে, সিহঁত একান্ত বাধ্যৰ দৰে চুপ হৈ বহি পৰিল৷\nদুইফালে সতেজ কাৰ্পেট গ্ৰাছৰ মাজেৰে থকা ফ্ল’ৰ টাইলছ লগোৱা পথছোৱাৰে দুইজনী মূল ঘৰলৈ আগবাঢ়িল৷\nলগুৱাজনে সিহঁতক বহিবলৈ দি ভিতৰ সোমাই গ’ল৷ মূলঘৰৰ ড্ৰয়িং ৰুমৰ ডিজাইনাৰ চোফাত বহি দুয়ো ইফালে-সিফালে চালে৷ অতি সুসজ্জিত, আধুনিক আৰু প্ৰকাণ্ড চৰাঘৰ৷ দেশ-বিদেশৰ বিভিন্ন গৃহসজ্জাৰ বস্তুক বঞ্চিত কৰি এখন বেৰত কেৱল এখন ডাঙৰ ফটোফ্ৰেম ওলমি আছে৷ মৃদুস্মিতা, ৰুচিসন্মতভাবে সজ্জিতা, সালঙ্কৃতা, মনোৰমা এক বিবাহিতা যুৱতীয়ে চন্দনৰ মালা পৰিধান কৰি ফটোফ্ৰেমখন অধিকাৰ কৰি আছে৷ ৰিয়াই চালে আৰু নেইনাকো খোচ মাৰি দেখুৱাই দিলে৷ অইনফালে আশ্চৰ্যচকিত, কৌতূহল দৃষ্টি ফুৰাই থকাৰ পৰা নেইনাই সেইফালে ঘূৰি চালে৷ শাৰী-সেন্দূৰ পৰিহিতা নাৰীগৰাকীৰ কমনীয় মুখখনে তাইৰ ফালে চায়েই মিচিকিয়াই থকা যেন লাগিল তাইৰ৷ নাৰীগৰাকীৰ ফটোৱে ঘৰখনৰ এক মুখ্য ঠাই অধিকাৰ কৰি থকা, ৰিয়াই কোৱাৰ দৰে ৰহস্যজনক ভাবে তেওঁৰ মৃত্যু হোৱাৰ কথা আৰু অৰ্ণৱ চলিহাৰ নাৰী প্ৰীতি- এই আটাইবোৰ কথাৰ কোনো সামঞ্জস্য নাই যেন লাগিল তাইৰ৷\n.. আৰু সেই অসামঞ্জস্যতাই সামান্য ভয়ৰ ৰেশ এটা হৈ তাইৰ মন-মগজুত সুৰসুৰণি তুলি গ’ল৷\nদুবছৰ মানৰ আগতে অসমৰ আটাইবোৰ সংবাদ পত্ৰ, নিউজ চেনেল তোলপাৰ কৰিছিল খবৰ এটাই৷ গাৰ পৰা মাহ-হালধিৰ গোন্ধ নাযাওঁতেই ৰহস্যজনকভাৱে নিজৰ শোৱনি কোঠাত উদ্ধাৰ হৈছিল যুৱ ব্যৱসায়ী অৰ্ণব চলিহাৰ পত্নীৰ মৃতদেহ আৰু যথাৰীতি সন্দেহৰ আঙুলি উঠিছিল চলিহা আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালৰ ওপৰত৷ এই ‘হাই প্ৰফাইল’ কেচটো পাছলৈ আত্মহত্যাৰ ৰূপ দিয়া হৈছিল৷ নতুন খবৰ অহাৰ লগে লগে মানুহে কথাবোৰ পাহৰি পেলাইছিল৷\nএনেকুৱা ধৰণৰ শিহৰণকাৰী খবৰবোৰ আকৌ ৰিয়াই নাপাহৰে৷ সৰুৰে পৰা এনেকুৱা খবৰে সদায় তাইক আকৰ্ষিত কৰে৷ সেয়ে তাইৰ সেই হত্যাকাণ্ডৰ খলনায়কক চাবলৈ বৰ উদগ্ৰীৱ হৈ পৰিল৷\nএনেকুৱা ঘৰ-দুৱাৰ, ঐশ্বৰ্য-বিভূতিৰ প্ৰতি তাইৰ মনত দুৰ্বাৰ আকাংক্ষা আছে৷ কেইবাটাও সন্তানৰ মাজৰ এজনী জীয়ৰী হোৱাৰ বাবে বহুতো উচ্চাকাংক্ষা মনতে গাপ দি দি ডাঙৰ হোৱা ছোৱালী তাই৷ গাঁৱৰ কলেজত পঢ়া-শুনা সাং কৰি চাকৰিৰ সন্ধানত আহিছিল গুৱাহাটী৷ তাতেই তাইৰ বন্ধুত্ব হৈছিল ৰকীৰ সৈতে৷ ৰকীৰ ঘৰৰ অৱস্থা ভাল যদিও তাৰ দেউতাকৰ দ্বিতীয় পত্নীৰ বাবে সি ঘৰখনত তেনেই অনাহুত৷ কোনোবাখনিত ৰিয়া আৰু ৰকীৰ জীৱনৰ যেন সাংঘাতিক মিল আছে যি দুয়োকে পৰস্পৰৰ কাষ চপাই আনিছিল৷\nঘৰ-দুৱাৰ দেখি ফটোত থকা মানুহজনীৰ প্ৰতি তাইৰ অলপ ঈৰ্ষা উপজিল৷ মানুহ কিমান ভাগ্যবান হ’লে এনেকুৱা ঐশ্বৰ্যৰ অধিকাৰিণী হ’ব পাৰে? তাৰ পাছতো কোনোবাই এই বৰণীয়া জীৱন ত্যাগ কৰি গুচি যাবগৈ পাৰেনে! নিজৰ স্বামীৰ অইন নাৰীৰ প্ৰতি আসক্তিও এনে কঠোৰ সিদ্ধান্তৰ কাৰণ হ’ব পাৰে নে ? ৰিয়া আচৰিত হয়৷ কি লাগে কিছুমান মানুহক জীয়াই থাকিবলৈ? এনেকুৱা ঘৰ, বিলাসী জীৱন, অলংকাৰ, দামী ফোন, ফৰেইন ট্ৰিপ হাতৰ মুঠিতে পোৱাৰ পাছতো? সঁচাই আচৰিত!\nঘৰৰ ভিতৰৰ পৰা ক্ৰমাৎ কাষ চাপি অহা পদধ্বনিত সিহঁত গহীন হৈ বহিল৷ ভিতৰৰ পৰা পৰ্দা দাঙি প্ৰকট হ’ল হাফপেণ্ট আৰু স্পৰ্টিং পিন্ধা পেশীবহুল শৰীৰৰ এক সুদৰ্শন পুৰুষৰ আৰু সিহঁতৰ সন্মুখৰ চোফাখনত বহি নেইনাৰ ফালে চাই সুধিলে “মোক কোনে ফোন কৰিছিল?” নেইনাক লগত লৈ ফুৰাৰ এয়াই সাৰ্থকতা৷ তাই অতি সহজে মানুহৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰি লয়৷\n-মই কৰিছিলোঁ৷ এইষাৰ শুনিহে চলিহাই ৰিয়াৰ ফালে চকু ঘূৰালে৷\nউত্তৰত দুইজনীয়ে মিচিকিয়াই হাঁহি মাৰিলে৷\n-কি পঢ়ি আছা তোমালোকে? কিয় ইমান দাম দি ফোন লোৱানো? তাকো চেকেণ্ড হেণ্ড?\nৰিয়াই তাইৰ কলেজৰ নাম, ঘৰৰ ঠিকনা মুখস্থ মতাৰ দৰে ক’লে যদিও মূল প্ৰশ্নটোৰ উত্তৰ নিদিলে৷\n-আচ্ছা! গুৱাহাটীৰ চব কলেজতে ইউনিফৰ্ম দিলে ন আজিকালি? আমাৰ দিনত নাছিল৷ পাতিবলৈ একো কথা নথকাৰ বাবেহে যেন চলিহাই কথাষাৰ ক’লে এনে লাগিল আটাইৰে৷\nএইবাৰ তেওঁ নেইনাৰ লগত কথা পাতিবলৈ ধৰিলে৷ মাজতে চলিহা ভিতৰলৈ উঠি গ’ল আৰু পিছমুহুৰ্ততে ঘূৰি আহি নেইনাৰ কাষতে একেখন চোফাতে বহি পৰিল৷ একেখন চোফাৰ সিফালে ৰিয়া বহি আছে৷ মহিলা এগৰাকীয়ে দুগিলাছ শীতল পানীয় আৰু প্লেটত কিবাকিবি খুৱাবস্তু টিপয় এখন টানি নি সিহঁতৰ সন্মুখত থৈ গ’ল৷\nচৰবতত শোহা দি থকা অৱস্থাতে চলিহাই আগবঢ়াই দিয়া ফোনটো দেখি ৰিয়াৰ চকু দুটা জিলিকি উঠিল৷ তাই ‘ফোনটো এবাৰ চাব পাৰিম’ নেকি বুলি সুধিম বুলি ভাবিছিল হে৷ ইমান দেৰি হৈ গ’ল সিহঁত অহাৰ৷ সোনকালে অহাৰ উদ্দেশ্য পূৰণ কৰি যাবগৈ লাগে৷ এনেও ৰকীয়ে বেছি পৰ বেলেগৰ ঘৰত বহি থাকিবলৈ মানা কৰে তাইক৷ ক’ত কোন শত্ৰুৱে খাপ পিটি থাকে ধৰিব নোৱাৰি!\nফোনটো হাতত লৈ তাই ঘূৰাই পকাই চালে৷ পিছফালে থকা ক’লা, আধাখোৱা আপেল সদৃশ ল’গ’টোত তাইৰ আঙুলিকেইটা ফুৰাই দি এক অদ্ভুত সুখ অনুভৱ কৰিলে৷ ‘অন’ কৰি চালে এইবাৰ৷ কেমেৰা অন কৰি মুখখন জোঙা কৰি ফটোও উঠিলে৷ দিলিট কৰিলে আকৌ উঠিলে…৷ এবাৰ নেইনাহঁতলৈ চালে৷ নেইনা আৰু চলিহা চলিহাৰ নতুন মোবাইলটোত কিবা চোৱাত ব্যস্ত! মাজে মাজে তাই খিলখিলাই হাঁহি উঠিছে৷ তাইৰ কল পচলাৰ দৰে পিছল ভৰি আৰু চলিহাৰ হাফপেণ্টৰ তলেৰে ওলাই থকা ৰোমশ ভৰিৰ মাজত বেছি দূৰত্ব নাই৷ তাৰ মানে ৰিয়াই গম নোপোৱাকৈ সিহঁত কিছু কাষ চাপি গৈছে৷ তাইৰ মনে মনে হাঁহি উঠিল৷ এ.চি চলি থকাৰ পাছতো মুখখন ঘামি যোৱাৰ দৰে অনুভৱ হৈছে তাইৰ৷ কাষতে থৈ দিয়া সৰু বেগটোৰ পৰা ৰুমাল এখন উলিয়াই তাই আলফুলে থপথপাই মুখখন মছিলে৷ তাৰ পাছত চেপা মৰা গলখেকাৰি এটা মাৰি লাহেকৈ চলিহাৰ ফালে চাই সুধিলে,\n-হেৰি.. মানে দামটো নকমাই নেকি অকণ? মানে মোৰ বাজেটৰ বাহিৰৰ অলপ দামটো৷ জানেই আমি ষ্টুডেণ্ট৷ পকেট মানি বচাই বচাই থোৱা পইচাৰে কিনিবলৈ আহিছিলো৷ যদি পাৰে বিছমান ল’ব দিয়ক\n-চলিহাই অলপ আগুৱাই বহি নেইনাৰ মুখৰ কাষতে মুখখন ৰাখি ৰিয়ালৈ চালে৷\n– কি যে কোৱা নহয়! ক’ত চল্লিছ আৰু ক’ত বিছ! ইমান কমাব পাৰি জানো?\n“ই এটা পক্বা বেপাৰী চাল্লা৷ ছোৱালী চিকাৰী হৈয়ো ইমান ধুনীয়াকৈ দাম কমাবলৈ ৰিকুৱেষ্ট কৰাৰ পাছতো তাৰ বেপাৰী যেন কথা!” সাধাৰণতে ধুনীয়া ছোৱালী কিছুমানে নিজৰ ৰূপেৰে কোনো পুৰুষক ধৰাশায়ী কৰিব নোৱাৰিলে হতাশ আৰু ক্ৰোধিত হয়৷ ৰিয়াও অলপ অপ্ৰস্তুত হ’ল চলিহাৰ কথাত, তায়ো খুউব ধুনীয়া যদিও নেইনাৰ দৰে নহয়!\n-খুব বেছি বাইছ হাজাৰ দিব পাৰিম৷ দিব?\n-নাই নাই.. অলৰেদি বহুত কমাই দিছো৷ খুব বেছি দুই-তিনিহাজাৰ কমাব পাৰিম৷ তাতকৈ নোৱাৰিম৷ ছৰী!\n-উপায় নাই নহ’লে৷ ইমান পইচা নাই৷ হ’ব দিয়ক নলওঁ৷ আমি উঠোঁ তেনেহ’লে… শেঁতা হাঁহি এটা মাৰি তাই শেষ চেষ্টাটো চলালে৷\n-অ’ ঠিক আছে বাৰু!\nকথাষাৰ কৈ চলিহাই নেইনালৈ চালে৷ তাই বৰ আবেদনময় দৃষ্টিৰে চলিহাৰ চকুলৈ চালে৷ মুখত মিচিকিয়া হাঁহি৷ চলিহাই মুগ্ধ হৈ তাইৰ মুখলৈ চাই থাকিল৷ ইতিমধ্যে ৰিয়াই ৰুমালেৰে মুখ মচি মচি লনখন পাৰ হৈ গেটৰ ওচৰ পালেগৈয়ে৷ বাহিৰত ৰ’দ বিৰাট৷ নেইনাই সৰু স্কাৰ্ফ এখন নিজৰ বেগৰ পৰা উলিয়াই মুখখনত ৰ’দ লাগিব নোৱাৰাকৈ ঢাকি লৈ চলিহাক ‘বাই’ বুলি কৈ ওলাই গ’ল৷ চলিহাৰ চেকেণ্ড হেণ্ড ফোনটো চোফাখনত পৰি থাকিল, নিৰলে৷ বাৰাণ্ডাত থিয় হৈ নেইনা ওলাই নোযোৱালৈকে তাইকে চাই থাকিল চলিহাই, আশা কৰিছিল তায়ো ঘূৰি ‘বাই বাই’ দি যাব৷ কিন্তু তাই এবাৰো ঘূৰি নোচোৱাকৈ চৌহদৰ বাহিৰত ভৰি দিলেগৈ৷\nচলিহাৰ ঘৰৰ নিকটতম থানাখনত মাজত এখন ডাঙৰ টেবুল লৈ এফালে চলিহা আৰু আনফালে থানাখনৰ অ.চিজন বহি আছে৷\n-আপোনাৰ ওচৰতে সৰু ছোৱালী এজনীয়ে আপোনাৰ চকুত ধূলি মাৰি আচল ফোনৰ ঠাইত নকল ফোন থৈ গ’ল৷ আপুনি গমেই নাপালে নে?\n-নাই হে! কোন তলকত তাই এই কাম কৰিলে মই গমেই নাপালোঁ৷\nকথাষাৰ কওঁতে নেইনাৰ চকুহাল, উদ্ধত ওঁঠযোৰ আৰু কল পচলাৰ দৰে পিছল ভৰিহাল চলিহাৰ চকুৰ আগৰে চেলুলয়দৰ দৰে পাৰ হৈ গ’ল৷ কৃত্ৰিম গাম্ভীৰ্য মুখখনত বজাই ৰাখি চলিহাই ক’লে, চিচিটিভি ফুটেজত চাব পাৰিব সিহঁতক৷ মোৰ কেম্পাছত সকলোতে কেমেৰা লগোৱা আছে৷\n– আমাৰ তাত কেইবাটাও কেচ আহিছে৷ ধুনীয়া ধুনীয়া ছোৱালীয়ে হেলমেট পিন্ধি, ৰুমালে-স্কাৰ্ফৰে মুখ ঢাকি ইণ্টাৰনেটত এডভাৰটাইজ চাই মতা মানুহক ‘উল্লু’ বনাই দামী দামী মোবাইল চুৰ কৰি ফুৰিছে৷ একেই টেকনিক আটাইকেইটা কেচতে৷\n‘ধুনীয়া ধুনীয়া ছোৱালী’ শব্দকেইটাত জোৰ দি অ.চিজনে কোৱা কথাখিনি শুনিহে চলিহাৰ নেইনাৰ স্কাৰ্ফ মেৰিয়াই লোৱা মুখখন মনত পৰি বুকুখন খালী খালী লাগিল৷ চলিহাৰ সমুখৰ অচিজনৰ টেবুলখনত প্লাষ্টিকৰ ‘আইফোন’টোৱে চলিহাৰ ফালে চাই বেঁকা হাঁহি এটা মৰা দেখি লাজতে কাণ দুখন গৰম গৰম লাগিল চলিহাৰ!\n← অণুগল্প: মাই নাই – কৰৱী দত্ত\nচেতন মন — অসীম শইকীয়া →


একপি চেল্ফিৰে শ্রদ্ধাঞ্জলী – ৰিমঝিম বৰঠাকুৰ – ফটাঢোল\nমহেন্দ্ৰ দত্ত। মানুহজন এই অঞ্চলটোতে জনপ্ৰিয় এজন ব্যক্তি। বয়সীয়ালৰ পৰা কণমানিটোলৈকে মানুহজনক ভালপায়। ভালপোৱাৰে বাৰু কথা। এই মানুহজনে সমাজৰ হিতে কম কাম কৰে নেকি! আৰু আটাইতকৈ ভাল গুণটো হ’ল তেওঁ সকলো বয়সৰ সকলো শ্ৰেণীৰ মানুহৰ লগতে মিলি যায়।\nপেছাত এজন হাইস্কুলৰ শিক্ষক আছিল মহেন্দ্ৰ দত্ত। আজি কিছুবছৰৰ আগতে অৱসৰ লৈ এতিয়া গোটেই সময়খিনি সমাজৰ নামত দিছে। তেওঁ জড়িত নাথাকে ক’ত? অঞ্চলটোৰ সৰু-ডাঙৰ সকলোবোৰ অনুষ্ঠানতে ভাগ লোৱাৰ উপৰিও দুৰ্গা পূজা, বিহু কমিটী, স্কুল-কলেজৰ প্ৰত্যেকখন কমিটীৰে এজন বিশিষ্ট সদস্য দত্ত। মানে একেষাৰতে তেখেত এগৰাকী সমাজহিতৈষী, সৰবৰহী পুৰুষ। ৰাজনীতিৰ লগত পোনপটীয়াকৈ জড়িত নাথাকিলেও মহেন্দ্ৰ ডাঙৰীয়া এই সৰু অঞ্চলটোৰ বিধায়ক সদৃশ। সকলোৱে সকলোবোৰ সমস্যা আনি তেওঁৰ আগতহে কয়হি। তেওঁ আকৌ গাঁওখনৰ মুখ্য ব্যক্তি হিচাপে সেইবোৰ ফৰৱাৰ্ড কৰিব লাগে বিধায়কলৈ। মুঠতে তেওঁ সকলোতে সৰ্বেসৰ্বা।\nদুখৰ বিষয় যে এনে এজন সৰবৰহী ব্যক্তি কেইবাদিনৰো অধিক শয্যাগত হৈ আছিল। বয়স হৈছে যদিও এনেদৰে শয্যা ল’ব লগা হোৱা নাছিল। মানুহজনক দেখাতো নালাগে, স্বাস্থ্য-পাতি সুন্দৰ। কিন্তু হঠাৎ এনেকৈ….\nকালি ৰাতি ভাতকেইটা খাই থাকোঁতেই শুনিবলৈ পালোঁ তেওঁ আৰু এইখন সংসাৰত নাই। খবৰটো পাইয়ে কাঁহীৰ ভাত কাঁহীতে এৰি লৰালৰিকৈ হাতখন ধুই তামোলখন মুখত ভৰাই দত্তৰ ঘৰ পালোহি। তেতিয়ালৈ এজন দুজনকৈ ওচৰৰ মানুহবোৰ গোট খাইছেই। মাইকী মানুহ দুগাৰকীমানো আহি দত্তৰ পৰিবাৰক চম্ভালাত লাগিছে। দত্তৰ পৰিয়াল বুলিবলৈ তেওঁৰ লগত তেখেতৰ পৰিবাৰহে আছিল। দূৰে দূৰে থকা দুই পুত্ৰ-বোৱাৰী আৰু জিয়ৰী-জোঁৱাই দেউতাকৰ বেমাৰৰ খবৰ ল’বলৈ আহিছিল যদিও চাকৰিৰ তাগিদাত দুদিন থাকিয়েই গুচি যাব লগা হ’ল।\n: হেৰি নহয় ইহঁতক মানে ল’ৰা-বোৱাৰী, ছোৱালী-জোঁৱাইক খবৰ দিয়া হ’ল নহয় ন?\nখৰখেদাকৈ ভিতৰৰ পৰা ওলাই অহা মনোৰম বোলা ল’ৰাজনক দেখি (দত্তৰ ঘৰৰে বুলি ক’ব পাৰি। ঘৰৰ সকলোবোৰ সিয়েই চোৱা-চিতা কৰে।) সুধিলোঁ।\n: সকলোকে খবৰ দিয়া হৈ গৈছে। ইতিমধ্যে সিহঁতে ঘৰৰ পৰা ওলাইছেই। পুৱাভাগতে পাবহি। এতিয়া আপুনি এইফালে আহিবচোন অলপ কিবাকিবি দেখুৱাই দিব।\n– বুলি মোৰ হাতখনত ধৰি টানি লৈয়ে গ’ল। মোহাৰিবলৈ সাজু কৰি ৰখা চাধাই-চূণে হাতৰ মুঠিতে ৰ’ল। ময়ো একো ক’বলৈ চাঞ্চ নাপালোৱেই। সুবিধা বুজি চাধাপালি মলি ভৰাই ল’ব লাগিব বুলি তাৰ লগে লগে খোজ দিলোঁ।\nসকলোবোৰ যোগাৰ-পাতি হয় মানে ৰাতি দুটামান বাজিলেই। মৃতদেহটোকো বাহিৰলৈ অনা হৈছে। এতিয়া মাত্ৰ ল’ৰা-ছোৱালীকেইটা আহি পালেহিয়েই বাকী কামবোৰ কৰিব পৰা যাব। কামবোৰ দেখুৱাই মেলি দি আগফালে চোতাল পাওঁহি মানে দেখিলোঁ সকলোৰে হাতে হাতে মোবাইল লৈ ফটো তোলাত ব্যস্ত। কোনোবাই কোনোবাই গৈ মৃতদেহৰ লগত চেল্ফিও উঠিছে। কিছুমানে আকৌ বৰ ভাল মানুহ এজন গুচি গ’ল বুলি মোবাইলটো বেলেগ এজনক দি চকুকেইটা অলপ চলচলীয়া কৰি দত্তৰ মৃতদেহৰ কাষত বহি থকা পত্নীৰ ওচৰত গৈ পজ এটা দিলে।\nএইবোৰ চাই থাকোঁতে এবাৰ পিছলৈ ঘূৰোঁতেই দেখিলোঁ কেমেৰামেন লৈ সাংবাদিক এজন উপস্থিত হৈছেহি। ইহঁতক কোনে খবৰ দিলে! আচলতে দত্তক সকলোৱে চিনি পাই যে সেইকাৰণে হয়তো আহিব পাৰে নিউজ কৰিবলৈ। এইকেইটাক দেখি গাটো শিৰশিৰাই আহিছিলেই। বপুৰাই আকৌ আহিয়েই মোকে লগ পাই স্পীকাৰটো মোলৈ টোঁৱাই সুধিলে,\n: আপুনি মহেন্দ্ৰ দত্তক কেনেদৰে চিনি পাইছিল? তেওঁৰ বিষয়ে দুআষাৰ কৈ আপোনাৰ অনুভৱ প্ৰকাশ কৰক৷\nধেই এইবোৰ মানে বুলি টিঙিচকৈ খঙটো উঠোঁতেই হাজৰিকা আহি ভাল ৰক্ষা কৰিলেহি।\n: সাংবাদিক ভাইটি এইফালে আহা, মইহে খবৰ দিছিলোঁ তোমালোকক, আহা আহা।\nবুলি হাজৰিকাই সিহঁতক মাতি লৈ গ’ল। ৰক্ষা পালোঁ দেও। হাজৰিকাই সিহঁতক মাতি নি ফুলি আমোলমোলাই থকা শেৱালিজোপাৰ ওচৰলৈ লৈ গ’ল। শেৱালিজোপাক বেকগ্ৰাউণ্ড কৰি তেওঁ দহমিনিটমান কেমেৰাৰ সন্মুখত কি ক’লে নুশুনিলোঁ। খালী কুৰ্তাৰ জেপৰ পৰা বাৰে বাৰে ৰূমালখন উলিয়াই চকুগুৰি মুচাহে দেখিলোঁ। কিবা এটা কামত তেওঁৰ কাষেৰে পাৰ হৈ যাওঁতে সাংবাদিকজনক কৈ থকা শুনিলোঁ, “মোৰ এই শ্বটকেইটা নাকাটিবা। লগত শেৱালিজোপা ৰাখিছা নহয়। মানে পূজা পূজা ফিল এটা আহিব লাগিবতো। পাৰিলে মুখাগ্নি সময়খিনি ধুনীয়াকৈ লাইভ কৰিবা তাত মই শেষলৈকে থাকিম।” কথাবোৰ শুনি গাটো কিবা বিজবিজাই আহিল।\nইতিমধ্যে ল’ৰা-বোৱাৰী, জিয়ৰী-জোঁৱাই আহি পাইছেহি। আকৌ কান্দোনৰ ৰোল উঠিছে ঘৰখনত। যেই মাক, ল’ৰা-ছোৱালীয়ে কন্দাত লাগিল হাজৰিকাৰ ইংগিতমতে সাংবাদিকে ৰেকৰ্ডিং কৰাত লাগিল। তেওঁ আকৌ সিহঁতক বুজোৱাৰ চলেৰে কেমেৰাৰ আগত আকৌ পজ দিয়াত লাগিল। অলপ সময়ৰ পিছত সকলোৰে বুজনিত পৰিৱেশটো অলপ ঠাণ্ডা হ’ল। ল’ৰাকেইজনেও ধূতি পিন্ধি ওলাই আহিল। মানে মৃতদেহ সৎকাৰৰ কাৰণে নিব পৰা হৈছেগৈ। গোট খোৱা মানুহকেইজনৰ লগত কথা পাতি পুত্ৰদ্বয়ৰ ওচৰলৈ গৈ দেখিলোঁ এতিয়াও ফটোপৰ্ব শেষ হোৱাই নাই। দত্তৰ পত্নী, বোৱাৰী, জিয়ৰীক লগত লৈ মৃতদেহৰ আগফালে এজন এজনকৈ ফটো উঠাত লাগিছে। মই বোলো এই কথাই কথা নহয়। লগৰ দুজনমানক অলপ টানকৈ কৈ পৰিয়াল স্বজন সকলোকে মৃতদেহক সেৱা জনাবলৈ দি সৎকাৰলৈ নিবলৈ যো-জা চলালোঁ। মনোৰমকো কিবাকিবি দুটামান বুজাই দিলোঁ। সিও দত্তৰ ল’ৰাৰ দৰেই আছিল। গতিকে ধূতি এখন কঁকালতে মেৰিয়াই আহি সিও চিতা দাঙিবলৈ সাজু হৈছেহি।\nএইবোৰ কৰি-মেলি আজৰি হওঁ মানে পোহৰ হৈছেই। চৰাই-চিৰিকতিবোৰো কিচিৰ-মিচিৰ কৰি নিজৰ নিজৰ কামত ওলাই আহিছে। ঘড়ীটো চাই দেখোঁ ৫.১৫ হৈছে। সেইসময়তে মোৰ ফোনটো বাজিল। ইমান পুৱাতেই কাৰনো ফোন বুলি পকেটৰ পৰা উলিয়াই দেখোঁ মাজনীয়ে কৰিছে। হোষ্টেলত থকা ছোৱালীৰ ইমান পুৱাতেই ফোনটো দেখি বুকুখন চিৰিংকৈ মাৰিলে।\n: অ’ মাজনী কচোন।\nবুলি কওঁতেই সিফালৰ পৰা-\n: দেউতা দত্ত খুড়া ঢুকাল বোলে।\nএইক কোনে ক’লে! মাকৰ কামেই হ’ব! মাকৰো কাম নাই আৰু। দূৰৈত থকা ছোৱালীজনীক ইমান পুৱাতেই বেয়া খবৰটো দিবলৈ।\n: অঁ অঁ কালি ৰাতি। তোক কোনে ক’লে অ’?\nবুলি সোধোঁতেই তাই যি কাহিনী ক’লে…\nমানুহবোৰো যে! এইবোৰে মানে ফটো উঠি তাকে কৰিছে মানে। দুটামান চেঙেলীয়াই বোলে মৃতদেহৰ লগত নিজৰ ফটো ফেচবুকত দিছে, লগতে লিখিছে “RIP Dutta uncle. Already missed you…ফিলিং চেড”৷ দুগৰাকীমান মহিলায়ো দত্তৰ পত্নীৰ লগত ফটো দি কিবাকিবি এসোপা লিখি দিছে “ৰিপ দত্ত দা। য’ত আছে কুশলে থাকক, আমি বৌক চম্ভালিছোঁ। ফিলিং চেড উইথ কমলা শৰ্মা এণ্ড 66 আডাৰছ্।” এইক্ষেত্ৰত হাজৰিকাও পিছ পৰি থকা নাই। তেখেতেও বোলে “বন্ধুৰ বিদায় মুহূৰ্তত” বুলি মৃতদেহক সাৱটি কান্দি থকা ফটো এখন আপলোড কৰিছে।\nমাজনীয়ে বোলে গোটেই ৰাতি এচাইনমেণ্ট কৰি শুবলৈ যোৱাৰ আগে আগে ফেচবুকত অলপ চকু ফুৰাওঁতেই এইবোৰ চকুত পৰিল। সেয়ে তেতিয়াই ফোন নকৰি, ৰাতিটো পুৱালেই মোলৈ ফোন কৰিম বুলি অলপ সময় ৰৈ দি ফোন কৰিলে। তাইৰ লগত কথা পাতি ফোনটো থৈ মানুহবোৰৰ আদৱ-কায়দাবোৰ দেখি অলপ ভাবিব লগাত পৰিলোঁ। মৃতদেহৰ লগত ফটো উঠি ফেচবুক নে সেইডালত আপলোড কৰি কি চৰম সুখ পাইছে! এতিয়া মানে মৃতকৰ আত্মাৰ প্ৰতি শ্ৰদ্ধাঞ্জলি জনাই এপাহি ফুলৰ সলনি, একপি ফটো উঠি ফেচবুকত আপলোড কৰে। এইটো কৰিলেহে দুখবোৰ অলপ পাতলে মানে! কি হৈছে মানে মানুহবোৰৰ! মোবাইল, কেমেৰা, ফেচবুকে দেখোন চবকে কিবা কৰি পেলালে। ফোনটো থৈ চাধা অকণ মোহাৰি মুখত ভৰাবলৈ লওঁতেই কাণৰ কাষত কিবা চিনাকি মাত এটাই ফুচফুচোৱা যেন লাগিল।\n: মই নোৱাৰিছোঁ আৰু দেই। কোন ক’ত আছ সোনকালে মোক লৈ যা। ইহঁতৰ ঠেলা-হেঁচাত মৰা মানুহটো আকৌ মৰিব ঔ। কোন ক’ত আছ ঐ লৈ যাহক মোক ইয়াৰ পৰা। অহ্ বন্ধু, তুমিহে মোক মুক্তি দিব পাৰিবা। লৈ যোৱাহে সোনকালে ইয়াৰ পৰা। নহ’লে ইহঁতে মোক মৰিও শান্তিত থাকিবলৈ নিদিব এইবোৰে।\nঅহ্ এইটো দেখোন দত্তৰ মাত। টোপনিৰ পৰা সাৰ পাই উঠা মানুহৰ দৰে চাৰিওফালে চালোঁ যদিও কাকো নেদেখিলোঁ। মানে মোৰ কাণহে বাজিছে। কাণ বাজিলেও, নাক বাজিলেও এইটো সত্য যে মৃতদেহক অলপ সময়ৰ কাৰণে যমৰাজে কথা ক’বলৈ সুযোগ দিয়া হ’লে দত্ত উঠি আহি এইখিনি কথাকে ক’লেহেঁতেন চাগে। যিখিনি ইতিমধ্যে মোৰ কাণত বাজি গ’ল। কথাষাৰ ভাবি নৰ’লোঁৱেই৷ চাধাকণ তলৰ ওঁঠৰ চেপত ভৰাই দত্তৰ চিতাখন চাৰিজনক দাঙিবলৈ দি শ্মশানৰ ফালে আগবাঢ়িলোঁ। মনতে বোলো “য’তেই আছা বন্ধু কুশলে থাকা।”\n« মতিভ্ৰম – শাণ্ডিল্য মহন্ত\nসংখ্যাটোৰ আঁৰৰ কথা– ৰক্তাভ কুমাৰ »\nবৰ ভাল লাগিল ৰিমঝিম৷ এয়া গল্প হলেও সঁচা৷ মই এনে ঘটনা নিজ চকুৰে দেখিছোঁ৷\nভাল লাগিল। সময়সাপেক্ষ লিখনি\nবৰ্তমানৰ অপ্ৰিয় সত্য\nআজিকালিৰ সমাজখনৰ দুখলগা পৰিস্থিতি।মুঠতে যিকোনো পধ্যেই নিজকে ফকাচ কৰি পপুলাৰ কৰিব বিচাৰে।ভাল লাগিল দেই।\nবাস্তৱ সত্য নেথাকিলে সফল ব্যংগ নহয়।খুব ভাল লগিল।\nভাল লাগিল ৰিমঝিম, বৰ্তমান সময়ৰ এক অপ্ৰিয় সত্য\nসঁচাকৈ আজিকালি আৱেগবোৰো কোনে কিমান বেচিব পাৰে তাৰেই প্ৰতিযোগিতা৷\nসুন্দৰ ব্যঙ্গ। ভাল লাগিল ৰিমঝিম।\nপঢ়ি চোৱা সকলোকে ধন্যবাদ জনালোঁ।\nকাহিনীটো পঢ়ি ভূপেন হাজৰিকাৰ মৃত্যুৰ পিছত অনুৰাগীসকলৰ কিছুমানে এনেকুৱাকৈয়ে কৰা কাণ্ড-কাৰখানাবোৰৰ কথা মনলৈ আহিল । হয়, সঁচাকৈয়ে বৰ অবিবেচক আৱেগ এইবোৰ!\nসুন্দৰ ।কোনো নোহোৱা ঘটনা নহয় ।


যাত্ৰাৰ শেষত – হিমাদ্ৰী গোহাঁই বৰুৱা – ফটাঢোল\nযাত্ৰাৰ শেষত – হিমাদ্ৰী গোহাঁই বৰুৱা\nসিদিনা হঠাৎ প্লাৱিতাই ময়ূৰক দেখিলে। তাই কি কৰোঁ কি নকৰোঁ বুলি ভাবি মুখখন ইফালে ঘূৰাই দিলে। সেই যে নাহো আৰু বুলি উলটি নোচোৱাকৈ গুচি গৈছিল সেই দিনৰে তাই তাক দেখা নাছিল। কিন্তু সিদিনা ইমান বছৰৰ পাছত তাক দেখি প্লাবিতাৰ মুখৰ মাত হেৰাল। হয়তো তেওঁৰো! তেওঁ হয়তো ভাবিছিল এসময়ত অনৰ্গল কথা কৈ থকা প্লাৱিতা আজি দেখোন চকুলৈও চোৱা নাই! হয়তো নাভাবিব ও পাৰে।\nঅকস্মাত সেইদিনা ময়ূৰে কৈছিল,\n:আজিৰ পৰা তোমালোকৰ ঘৰলৈ নাহো।\nতাই হতবাক। কিয় বুলি প্ৰশ্ন কৰা নাছিল। হয়তো অভিমান আৰু জেদী মনটোৱে বাধা দিছিল। বুকুত অযুত ধুমুহা বলিছিল যদিও তাই দেখুৱাই দিয়া নাছিল। তাই মাথোঁ মৌন হৈ আছিল। সি গুচি গৈছিল আৰু তাই বহি ৰৈছিল চোফা খনৰ এচুকত বহু পৰ। বুকুত কিবা এটাই সোপা মাৰি ধৰিছিল যদিও কান্দিব পৰা নাছিল।\nনাহো বুলিলেই জানো এটা সমন্ধ শেষ হ’ব পাৰে। তাই ভাবি থাকে আহিব, এদিন সি আকৌ আহিব। হয়তো কিবা খং উঠিল। খঙতে তেনেকৈ কৈছিল। তাই নিজকে সান্তনা দিয়ে। তাই অপেক্ষাত দিনৰ পাছত দিন। লাহে লাহে তাই জেদী হৈ পৰিছিল। তাই জেদী হৈ পৰিছিল জানিবলৈ, কিয় ইমান দিনৰ এটা সমন্ধ ইমান সহজতে শেষ কৰিব পাৰিলে? তাই জনাৰ অধিকাৰ আছে।\nতাই এদিন ময়ূৰক মাতিলে আৰু সুধিলে বিচ্ছেদৰ কাৰণ? তাই চঞ্চল আছিল হয় কিন্তু স্পষ্টবাদী আছিল। আছিল সাহসীও। সেয়ে তাই স্পষ্ট ভাবে সুধিলে,\n:ইমান সহজ নে এটা সমন্ধ গঢ়া আৰু ভঙা? তাই ময়ূৰক অকল ভাল পোৱাই নহয় সন্মানো কৰিছিল বহুত ।\n: কোৱা কিয় মাতিছিলা?\n: জানিব বিচাৰো মোৰ কি এনে ভুল হৈছিল যাৰ বাবে আমাৰ সমন্ধ শেষ হ’ল ।\n: বাদ দিয়া।\n: নহ’ব। মোৰ অধিকাৰ আছে জনাৰ।\n: তেনে শুনা….\nসি কৈ গৈছিল। তাই কাণেৰে একো নুশুনা হৈ পৰিছিল। ভৰিদুটা কঁপিব লৈছিল। তাই একো মাত নামাতি তাৰ পৰা গুচি আহিছিল উলটি নোচোৱাকৈ। আহোঁতে এটা কথাই ভাবি আহিছিল কিয় সুধিলে বাৰু তাই বিচ্ছেদৰ কাৰণবোৰ? নজনা হ’লেই ভাল আছিল অন্তত তেওঁৰ প্ৰতি থকা সন্মানখিনিৰ শ্ৰদ্ধাখিনি থাকিলেহেঁতেন। তেওঁ কোৱাৰ দৰে তাই সঁচাই বহু কথাই নাজানে।\n: বাইদেউ নামিবৰ হ’ল।\nঅ’টোখন ৰখাই ড্ৰাইভাৰজনে মাত লগালে। ড্ৰাইভাৰৰ মাতত তাই চক খাই উঠিল। তাই মূৰটো লৰালে। একেথৰে একেফালে চাই অহাৰ বাবে বিষ এটা অনুভৱ কৰিলে ডিঙিত, সমান্তৰাল ভাৱে মনটোতো।


ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন (IRV) আচামিচ - 20192পিতৰ3অধ্যায়\n1 হে প্ৰিয় সকল, মই আপোনালোকলৈ লিখা এইখন দ্বিতীয় পত্ৰ; এই উভয়ৰ দ্বাৰাই সোঁৱৰণ কৰাই আপোনালোকৰ নিৰ্মল মনক চেতনা দিছোঁ;2পবিত্ৰ ভাৱবাদী সকলে পূৰ্বতে কোৱা কথাবোৰ আৰু আপোনালোকৰ পাঁচনি সকলে পোৱা ত্ৰাণকৰ্তা প্ৰভুৰ আজ্ঞা আপোনালোকে যেন সোঁৱৰণ কৰে, তাৰ বাবে এই পত্ৰ লিখিছোঁ।3প্ৰথমে ইয়াকে জানিব যে, শেষ-কালত বিদ্ৰূপত আসক্ত বিদ্ৰূপকাৰী লোকবোৰ উপস্থিত হ’ব; তেওঁলোকে নিজ নিজ কু-অভিলাষ অনুসাৰে চলিব৷4তেওঁলোকে ক’ব, “আমাৰ পিতৃৰ আগমণৰ প্ৰতিজ্ঞা কি হ’ল? কাৰণ আমি জানো আমাৰ পিতৃপুৰুষ মৰাৰ সময়ৰ পৰা, এনে কি সৃষ্টিৰ অাদিৰে পৰা একেদৰেই ঘটি আছে৷”\n5 কাৰণ তেওঁলোকে পুর্বে কি ঘটিছিল তাক স্মৰণ নকৰি পাহৰি গ’ল৷ প্ৰথমে যে আকাশমণ্ডল জলৰ পৰা আৰু জলৰ দ্বাৰাই পৃথিৱী আৰু ঈশ্বৰৰ মুখৰ বাক্যৰ দ্বাৰাই সকলো সৃষ্টি হ’ল৷6আৰু এই সময়তেই ঈশ্বৰৰ বাক্যৰ দ্বাৰাই জগত জলপ্লাবিত হৈ বিনষ্ট হৈছিল;7একে বাক্যৰ গুণে বৰ্তমান এই কালৰ আকাশমণ্ডল আৰু পৃথিৱী জুইৰ দ্বাৰাই ধ্বংস হবলৈ সংৰক্ষণ হৈছে, এইদৰে ভক্তিহীন মানুহবোৰো বিচাৰ আৰু বিনাশ হোৱাৰ দিনলৈকে ৰক্ষিত হৈ অাছে৷\n8 কিন্তু, প্ৰিয় সকল, আপোনালোকে এই কথা নাপাহৰিব যে ঈশ্বৰৰ আগত এদিনেই হাজাৰ বছৰৰ নিচিনা আৰু হাজাৰ বছৰেই এদিনৰ নিচিনা।9প্ৰভুৱে নিজ প্ৰতিজ্ঞাৰ কথাত তেনে পলম নকৰে; কোনোৱে যদি পলম কৰা বুলি ভাবে, এনে নহয় ঈশ্বৰে কোনো এজনো যাতে বিনষ্ট নহয়, কিন্তু সকলোৱে যেন মন-পালটন কৰে সেয়ে তেওঁ আমাৰ কাৰণে ধৈর্য ধৰি আছে৷\n10 কিন্তু চোৰৰ অহাৰ দৰে প্ৰভুৰ দিন আহিব, সেইদিনা আকাশমণ্ডল ডাঙৰ শব্দ কৰি গুচি যাব৷ আকাশৰ সকলো বস্তু জুইত জ্বলি ধ্বংস হব; পৃথিৱী আৰু তাৰ সকলো বস্তু পোৰা যাব।\n11 এইদৰে আটাইবোৰ ধ্বংস হবলৈ যোৱা দেখি, আপোনালোকে চিন্তা কৰকচোন, পবিত্ৰ ভক্তি আৰু আচাৰ-ব্যৱহাৰৰ যোগেদি আপোনালোক কেনেকুৱা লোক হোৱা উচিত? 12 পৰম আগ্ৰহেৰে ঈশ্বৰৰ সেই দিনৰ অপেক্ষাত থকা কাৰণে আকাশমণ্ডল পুৰি লয়প্ৰাপ্ত হ’ব আৰু মূলবস্তুবোৰ দগ্ধ হৈ গলি যাব। 13 কিন্তু তেওঁৰ প্ৰতিজ্ঞাৰ দৰে, আমি নতুন আকাশমণ্ডল আৰু নতুন পৃথিৱীলৈ অপেক্ষা কৰি আছোঁ; সেইবোৰত ধাৰ্মিকতা নিবাস কৰে।\n14 এতেকে, হে প্ৰিয় সকল, আপোনালোকে এই সকলো ঘটনা ঘটিব বুলি অপেক্ষা কৰি আছে, সেয়েহে আপোনালোকে যেন ঈশ্বৰৰ লগত নিষ্কলঙ্ক আৰু নিৰ্দোষী হৈ শান্তিৰে থাকিব পাৰে, তাৰ কাৰণে যত্ন কৰক। 15 মনত ৰাখিব, আমাৰ ঈশ্বৰৰ দীৰ্ঘ-সহিষ্ণুতাই আপোনালোকক পৰিত্রাণৰ সময় দিছে; এইদৰে আমাৰ প্ৰিয় ভাই পৌলেও ঈশ্বৰে দিয়া জ্ঞান অনুসাৰে আপোনালোকলৈ লিখিলে; 16 আৰু এইবোৰ বিষয়ৰ প্ৰসঙ্গ কৰি সকলো পত্ৰত লিখিলে; কোনো কোনো ঠাইত বুজিবলৈ টান কথা আছে; অজ্ঞ আৰু বিশ্বাসত দুর্ব্বল মানুহবোৰে শাস্ত্ৰৰ অন্যান্য কথাৰ যেনেকৈ বিকৃত অর্থ কৰে, তেনেকৈ পৌলৰ কথাৰ বিকৃত অর্থ কৰি নিজকেই বিনাশৰ পথত লৈ যায়।\n17 এতেকে, হে প্ৰিয় সকল, আপোনালোকে এই সকলো বিষয় আগেয়ে জানি সাৱধানে থাকক, আপোনালোক অনৈতিক কাৰ্য কৰা লোকৰ ভ্ৰান্তি পথত নাযাব, নিজ বিশ্বাসৰ স্থিৰতাৰ পৰা যেন পতিত নহয়, এই কাৰণে সাৱধানে থাকক। 18 আমাৰ প্ৰভু আৰু ত্ৰাণকৰ্তা যীচু খ্ৰীষ্টৰ অনুগ্ৰহত আৰু জ্ঞানত বাঢ়ি বাঢ়ি যাওঁক। এতিয়া আৰু চিৰকাললৈকে তেওঁৰ মহিমা হওক। আমেন।


গুৱাহাটীত আজি আৰক্ষীয়ে কবৰ খান্দিব! কিন্তু কিয়?tomb-digging-by-hatigaon-police– News18 Assam\nগুৱাহাটীত আজি আৰক্ষীয়ে কবৰ খান্দিব! কিন্তু কিয়?\nহাতীগাঁৱৰ অনুপম নগৰৰ ভাৰাঘৰত ৰহস্যজনকভাৱে উদ্ধাৰ হৈছিল সুস্মিতা ৰাজবংশী খান নামৰ মহিলাগৰাকীৰ মৃতদেহ।\nUpdated:August 5, 2019, 9:26 AM IST\nUpdated: August 5, 2019, 9:26 AM IST\nখন্দা হব কবৰ! কিন্তু সৎকাৰৰ বাবে নহয়, আৰক্ষীৰ বিশেষ অনুসন্ধানৰ বাবে! আজি গুৱাহাটীৰ হাতীগাঁৱত কবৰ খান্দি উলিওৱা হ'ব এগৰাকী মহিলাৰ মৃতদেহ। ২৬ জুলাইত হাতীগাঁৱৰ অনুপম নগৰৰ ভাৰাঘৰত ৰহস্যজনকভাৱে উদ্ধাৰ হৈছিল সুস্মিতা ৰাজবংশী খান নামৰ মহিলাগৰাকীৰ মৃতদেহ। স্বামীৰ পৰিয়ালে ২৭ জুলাইত জানাজা সম্পন্ন কৰিছিল মহিলা গৰাকীৰ। কিন্তু মহিলা পিতৃ পৰিয়ালে অভিযোগ উত্থাপন কৰিছিল সুস্মিতাৰ স্বামী জুৱেল খানে পৰিকল্পিতভাৱে হত্যা কৰিছিল পত্নীক। সেই অভিযোগ ভিত্তিত আৰক্ষীয়ে আটক কৰিছিল জুৱেলক।\nকিন্তু মহানগৰ আৰক্ষীৰ অকৰ্মন্যতাৰ সুযোগ লৈ আদালতলৈ নিয়াৰ সময়তে আৰক্ষীৰ বাহনৰ পৰাই পলায়ন কৰিছিল কয়দী জুৱেলে। ৩১ জুলাইত আৰক্ষীৰ জিম্মাৰ পৰা পলাইছিল কয়দী জুৱেলখান। পত্নী হত্যাৰ গোচৰত অভিযুক্ত জুৱেলৰ পলায়নৰ পিছতে আদালতে জুৱেলৰ পত্নীৰ মৃতদেহ খান্দি উলিয়াই পুনৰ তদন্ত নিৰ্দেশ দিয়ে। সেই নিৰ্দেশৰ ভিত্তিত দণ্ডাধীশৰ উপস্থিতিত সুস্মিতাৰ মৃতদেহ কবৰৰ পৰা খান্দি উলিয়াব আৰক্ষীয়ে। ইফালে হাস্যকৰ কথাটো হ'ল গুৱাহাটীৰ মাজমজিয়াত আৰক্ষীৰ গাড়ীৰ পৰা পলায়ন কৰা কয়দীটোৰ ৬ দিনে কোনো শুংসূত্ৰ উলিয়াব নোৱাৰিলে মহানগৰ আৰক্ষীয়ে।