THOMAS COOK: দুখনকৈ বিশ্বযুদ্ধই ক্ষতি কৰিব নোৱাৰা ১২৮বছৰীয়া এটা কোম্পানী কেনেকৈ ধ্বংস হৈ গ’ল?|worlds-oldest-travel-firm-thomas-cook-falls-that-survived-two-world-wars– News18 Assam\nTHOMAS COOK: দুখনকৈ বিশ্বযুদ্ধই ক্ষতি কৰিব নোৱাৰা ১২৮বছৰীয়া এটা কোম্পানী কেনেকৈ ধ্বংস হৈ গ’ল?\n১৮৪১চনত স্থাপন হোৱা থমাছ কুক বিশ্বৰ আটাইতকৈ পুৰণি ট্ৰেভেল কোম্পানীৰূপে গণ্য কৰা হয়। ইয়াৰ কৰ্মচাৰীৰ সংখ্যা ২১হাজাৰৰো অধিক।\nUpdated:September 24, 2019, 2:37 PM IST\nUpdated: September 24, 2019, 2:37 PM IST\nবিশ্বৰ আটাইতকৈ পুৰণি ট্ৰেভেল ফাৰ্ম আৰু দুখনকৈ বিশ্বযুদ্ধৰ মাজতো অগ্ৰণী ব্যৱসায় কৰা থমাছ কুক সোমবাৰে ধৰাশায়ী হৈ পৰে। ফাৰ্মখনে হোটেল, ৰিজৰ্ট আৰু এয়াইৰলাইন কোম্পানী পৰিচালনা কৰি বছৰটোৰ ভিতৰত ১.৯কোটি লোকক ১৬দেশ ভ্ৰমণ কৰোৱাইছিল। কোম্পানীটোৱে ২০১৮চনত ৯.৬ আৰৱ পাউণ্ড বা ১২ আৰৱ ডলাৰৰ ৰাজহ লাভ কৰিছিল। কোম্পানীটোৰ এতিয়াও কমেও ৬ লাখ যাত্ৰী বিদেশ ভ্ৰমণত আছে, ইয়াৰ ভিতৰত ১.৫লাখ কেৱল ব্ৰিটিছ নাগৰিক।\nমন কৰিবলগীয়া যে, ১৮৪১চনত প্ৰতিষ্ঠা হোৱা বিশ্বৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ আৰু পুৰণি ট্ৰেভেল কোম্পানীৰূপে থমাছ কুকক মানি চলা হয়। শেহতীয়াকৈ কোম্পানীটো ১.৭আৰৱ পাউণ্ড (২.১ আৰৱ ডলাৰ)ৰ বৃহৎ ঋণৰ বোজাত ডুব গৈছিল। ইয়াৰ মাজতে নিজৰ নাগৰিকসকলক উভতাই আনিবলৈ ব্ৰিটিছ চৰকাৰে গ্ৰেট ব্ৰিটেইনৰ অসামৰিক বিমান সেৱা সংস্থাক দুসপ্তাহৰ ভিতৰত প্ৰক্ৰিয়া আৰম্ভ কৰিবলৈ দিছে। এই কাৰ্যসূচীৰ অধীনত ৬অক্টোবৰৰ পৰা থমাছ কুকৰে গ্ৰাহকসকলক গ্ৰেট ব্ৰিটেইনলৈ পুনৰ উভতাই অনা হ'ব। ইয়াৰ কাৰণে বৃহৎ সংখ্যক বিমানে বিভিন্ন দেশত আৱদ্ধ হৈ থকা লোকসকলক ইউকেলৈ ঘূৰাই আনিব।\nগ্ৰেট ব্ৰিটেইনৰ অসামৰিক বিমান পৰিবহন সংস্থাই প্ৰকাশ কৰা এক বিবৃতিত ৱেবছাইটযোগে বিমানৰ নিশ্চিতি নিদিয়া পৰ্যন্ত বিদেশী গ্ৰাহকসকলক বিমানবন্দৰলৈ আহিবলৈ মানা কৰিছে। বিবৃতিত কোৱা হৈছে যে, গ্ৰেট ব্ৰিটেইনত থমাছ কুকৰ গ্ৰাহকসকলে নিজৰ দেশলৈ ঘূৰি যাবলৈও বিমানবন্দৰলৈ আহিব নালাগে কাৰণ গ্ৰেট ব্ৰিটেইন যাবলগীয়া কোম্পানীটোৰ সকলো বিমান বাতিল কৰা হৈছে।\nইয়াৰ মাজতে থমাছ কুকৰ মুখ্য কাৰ্যবাহী বিষয়া পিটাৰ ফেনকছৰে এক বিবৃতিৰ জৰিয়তে কৈছে,\nমই বছৰ বছৰ ধৰি আমাৰ লগত থকা আমাৰ লাখ লাখ গ্ৰাহক, হাজাৰ হাজাৰ কৰ্মচাৰী, চাপ্লাইয়াৰ আৰু সহযোগীসকলৰ ওচৰত ক্ষমাপ্ৰাৰ্থী।\nতেওঁ কয় যে, এয়া অগণন মানুহক বিশ্ব ভ্রমণ কৰোৱা আৰু হলিডে' পেকেজত সকলোতকৈ আগত থকা কোম্পানীটোৰ কাৰণে অত্যন্ত দুখৰ দিন।\nকিয় বৰবাদ হৈ গ'ল কোম্পানীটো?\nবৰ্ধিত ঋণ, অনলাইন প্ৰতিদ্বন্দী আৰু ভু-ৰাজনৈতিক অনিশ্চয়তাৰ মাজত কোম্পানীটোক ২০কোটি পাউণ্ডৰ তাৎক্ষণিক প্ৰয়োজন আছিল। থমাছ কুকৰ চিইঅ'ই দেওবাৰে কৰদাতা আৰু লেন দেন কৰোঁতা সকলৰ সৈতে এক বৈঠকতো মিলিত হৈছিল যাতে কোম্পানীটোক ৰক্ষা কৰাৰ এক শেষ প্ৰয়াস কৰিব পৰা যায়! কিন্তু দুৰ্ভাগ্যবশত: এই প্ৰয়াস সফল নহ'ল আৰু ঐতিহাসিক কোম্পানীটো বন্ধ কৰিবলগীয়া হয়।


এলজিবিটিকিউ+ সমাজ (ইংৰাজী: LGBTQ+ Community, বৈজ্ঞানিক ভাবে:পৃথকঅভিমুখী আৰু লিংগ সংখ্যালঘু সমাজ (Sexual and Gender Minorities)) হ'ল সাংস্কৃতিক আৰু সামাজিকভাৱে একত্ৰিত সংখ্যালঘু যৌন আৰু প্ৰেম অভিমুখিতা (Sexual and romantic orientation) থকা লেছবিয়ান (Lesbian), গে’ (Gay), বাইচেক্সুৱেল (Bisexual) আৰু পৃথক লিংগ পৰিচয় (gender identity) থকা ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ (Transgender) তথা কুইয়াৰ সকলৰ একত্ৰিত সমাজ। এই সমাজখনে গৌৰৱেৰে নিজক আঁকোৱালি নিজস্বতাক উদযাপন কৰে। এই সমাজে নিজৰ পছন্দ অনুসৰি জীয়াই থকা, একে লিংগৰ সম্পৰ্ক আৰু একে লিংগৰ বিবাহ (ভালপোৱা আৰু সংগী লোৱাৰ) অধিকাৰ বিচাৰি তথা অইন সমাজত থকা সংখ্যাগৰিষ্ঠবাদী বিপৰীতলিংগবাদ, হ'ম'ফ'বিয়া, বাইফ'বিয়া, ট্ৰান্সফ'বিয়াৰ বিৰুদ্ধে গঠিত এক সমাজ। গে’ প্ৰাইড (Gay pride) বা গে’ গৌৰৱ শব্দটো এলজিবিটি সমাজৰ একটা, পৰিচয় আৰু শক্তিক বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এই সমাজৰ ভিতৰত গে’ গাঁও (Gay Village), এলজিবিটি অধিকাৰ সংঘ, বিদ্যালয় আৰু মহাবিদ্যালয়সমূহৰ এলজিবিটি ছাত্ৰ সংগঠন, এলজিবিটি কৰ্মচাৰী সংঘ আদি সংগঠনসমূহ অন্তৰ্গত। এলজিবিটি সমাজে বিশ্বৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত নিজৰ নাগৰিক অধিকাৰ (civil rights) আৰু আন্দোলনৰ (movement) সমৰ্থন আৰু প্ৰচাৰৰ বাবে একত্ৰিত হয়।\n1 সংখ্যালঘু প্ৰেম আৰু যৌন অভিমুখী সমাজ\n1.4 বাইচেক্সুৱেল (Bisexual)\nসংখ্যালঘু প্ৰেম আৰু যৌন অভিমুখী সমাজ[সম্পাদনা কৰক]\nপ্ৰধান প্ৰবন্ধ: ৰোমাণ্টিক অভিমুখিতা আৰু যৌন অভিমুখীতা\nঅকামিতা (Asexual)[সম্পাদনা কৰক]\nবাইচেক্সুৱেল (Bisexual)[সম্পাদনা কৰক]\nট্ৰান্সজেণ্ডাৰ (transgender)[সম্পাদনা কৰক]\nট্ৰান্সভেষ্ট (transvest)[সম্পাদনা কৰক]\nএকে লিংগৰ বিবাহ[সম্পাদনা কৰক]\nএলজিবিটি ইংৰাজী ভাষাৰ lesbian, gay, bisexual, আৰু transgender ৰ সংক্ষিপ্তৰূপ। এলজিবিটিৰ পূৰ্বত এলজিবি শব্দটো ১৯৮০ দশকত গে’ (Gay) শব্দৰ সলনি ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। পৃথকঅভিমুখী আৰু লিংগ সংখ্যালঘু (Sexual and Gender Minorities), বা SGM হল Sexual and Gender Minorities ৰ সংক্ষিপ্ত শব্দ যি শৈক্ষিক , ৰাজনৈতিক আৰু চিকিৎসা বিজ্ঞানত বিশেষ স্থান লাভ কৰিছে। ৰাষ্ট্ৰীয় স্বাস্হ্য প্ৰতিষ্ঠান (National Institutes of Health); স্বাস্থ্যসেৱা, মেডিকেয়াৰ আৰু মেডিকেইড সেৱা কেন্দ্ৰ (the Centers for Medicare & Medicaid Services); আৰু ইউ.চি.এল.এ উইলিয়ামচ প্ৰতিষ্ঠানে (UCLA Williams Institute) এই শব্দটো গ্ৰহণ কৰিছে যি পৃথকঅভিমুখী আৰু লিংগ সংখ্যালঘু (Sexual and Gender Minorities) আইন আৰু নীতি অধ্যয়ন কৰে। ডিউক বিশ্ববিদ্যালয় (Duke University) আৰু কেলিফৰ্ণিয়া চানফ্ৰানচিস্ক বিশ্ববিদ্যালয়ে ( University of California San Francisco) চেক্সুৱেল আৰু লিংগ সংখ্যালঘু সকলৰ বাবে স্বাস্থ্য কাৰ্যক্ৰম। এখন ৰাষ্ট্ৰীয় স্বাস্হ্য প্ৰতিষ্ঠানৰ (National Institutes of Health) পত্ৰই পৃথকঅভিমুখী আৰু লিংগ সংখ্যালঘু (Sexual and Gender Minorities)ক ব্যবহাৰৰ উপদেশ দিছে কাৰণ হয়তো কিছু লোকে এলজিবিটি ভিতৰত নপৰিবও পাৰে। এলজিবিটি সমাজকৰ্মী (LGBT activist) সকলে বুজি উঠিছিল যে গে’ শব্দটোৱে তেওঁলোকৰ সমাজৰ সকলো শ্ৰেণীৰ সদস্যকে সাঙুৰি লোৱা নাছিল। কোনো লিংগৰ প্ৰতি আকৰ্ষণ হোৱা বা লৈঙ্গিকতা (Sexuality) আৰু লিংগ নিৰ্ধাৰণ সম্বন্ধীয় বিষয় সমূহৰ ওপৰত এলজিবিটি শব্দটো মুখ্য ধাৰলৈ অনা হৈছিল। উদাহৰণৰূপে, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত আগবাঢ়ি যোৱা এলজিবিটি প্ৰকল্প (Advanced LGBT project) সমূহক এলজিবিটি সামাজিক কেন্দ্ৰ (LGBT community center) বুলি নামকৰণ কৰা হৈছিল।\nমানসিক স্বাস্থ্যৰ ক্ষেত্ৰত এলজিবিটি সমাজে যথেষ্ট অসুবিধাৰ সন্মুখীন হব লগা হয়। নিজকে স্বীকাৰ কৰিব টান পোৱা আৰু সমাজৰ ভয়ত বহুতো এলজিবিটি সদস্য ক্লজেট হৈ থকা দেখা যায়। কিছু এলজিবিটি সদস্যই নিজৰ মনৰ কথাসমূহ খুলি কব নোৱাৰাৰ বাবে হতাশাত ভোগে। বিশেষকৈ নাবালিক সকলৰ মাজত হতাশাৰ হাৰ অধিক দেখা যায় কাৰণ যৌন প্ৰবৃত্তি বিকাশ হোৱাৰ সময়ত তেওঁলোকে নিজকে বেলেগ যেন অনুভৱ কৰে। যদিও জৈৱিক ভাবে ই সম্পূৰ্ণ সাধাৰণ প্ৰক্ৰিয়া কিন্তু পৰম্পৰাগত পদ্ধতিৰ পৰা পৃথক হোৱাৰ বাবে মানসিক ভাৱে বহুতো সমস্যা দেখা যায়। নাবালিক সকলৰ মাজত আত্মহত্যাৰ দৰে ঘটনাও দেখা যায়। কামিঙ আউট হোৱা বা নিজকে গ্ৰহণ কৰা এলজিবিটি নাবালিক সকলৰ মাজত হতাশাৰ হাৰ সাধাৰণতে কম দেখা যায়।\n↑ Gates, Gary. "How many people are lesbian, gay, bisexual, and transgender?". UCLA School of LawWilliams Institute. https://williamsinstitute.law.ucla.edu/research/census-lgbt-demographics-studies/how-many-people-are-lesbian-gay-bisexual-and-transgender/। আহৰণ কৰা হৈছে: 1 January 2018.\n↑ Sexual and Gender Minority Clearinghouse". Centers for Medicare & Medicaid Services. Retrieved 2020-11-23\n↑ Duke Sexual and Gender Minority Health Program". Duke University. Retrieved 2021-06-13.\n↑ Center for Sexual & Gender Minority Health". University of California San Francisco. Retrieved 2021-06-13\n↑ Centerlink. "2008 Community Center Survey Report". LGBT Movement Advancement Project. http://www.lgbtmap.org/file/2008-lgbt-community-center-survey-report.pdf। আহৰণ কৰা হৈছে: August 29, 2008.\n↑ "Civilities, What does the acronym LGBTQ stand for?". Washington Post. https://www.washingtonpost.com/news/arts-and-entertainment/wp/2014/05/23/civilities-what-does-the-acronym-lgbtq-stand-for/। আহৰণ কৰা হৈছে: February 19, 2018.\n↑ 17.0 17.1 "Symbols of the Gay, Lesbian, Bisexual, and Transgender Movements.". Lambda.org. http://www.lambda.org/symbols.htm। আহৰণ কৰা হৈছে: 26 December 2004.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=এলজিবিটি_সমাজ&oldid=294927"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ০৭ ছেপ্টেম্বৰ, ২০২১ তাৰিখে ২২:০৫ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


এজরা9- पवित्र बाइबिल [ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন] - (এজ 9)\nসেই সকলো কাৰ্য যেতিয়া সমাপ্ত হ’ল, তেতিয়া কৰ্মচাৰীসকলে মোৰ ওচৰলৈ আহি ক’লে, “ইস্ৰায়েল লোকসকলে, পুৰোহিতসকলে, আৰু লেবীয়াসকলে আন দেশীয় ঘিণলগীয়া কাৰ্য ত্যাগ কৰা নাই; যেনে কনানীয়া,হিত্তীয়া, পৰিজ্জীয়া, যিবুচীয়া, অম্মোনীয়া, মোৱাবীয়া, মিচৰীয়া, আৰু ইমোৰীয়া লোকসকলৰ অতিশয় ঘিণলগা কাৰ্যৰ পৰা নিজকে পৃথকে ৰখা নাই।\nকাৰণ পবিত্র লোকসকলে তেওঁলোকৰ কিছুমান ল’ৰা-ছোৱালীৰ বিবাহত এনেদৰে আন দেশৰ লোকসকলৰ সৈতে সম্বন্ধ স্থাপন কৰে। এই অৱিশ্বাসী কাৰ্যত কৰ্মচাৰী আৰু মূখ্য লোকসকলে আগভাগ লয়।”\nমই এই কথা শুনি মোৰ কাপোৰ আৰু চোলা ফালিলোঁ, আৰু মোৰ মুৰৰ চুলি ও দাঢ়ি ছিঙি যোৱাকৈ টানিলোঁ। তাৰ পাছত লাজত বহি পৰিলোঁ।\nঅবিশ্ৱাসী কাৰ্যৰ বিষয়ে ইস্ৰায়েলৰ ঈশ্বৰে কোৱা কথাত যিসকল লোক ভয়ত কঁপিছিল তেওঁলোকে মই গধূলিৰ বলিদানৰ সময়লৈকে বহি থকা ঠাইত গোট খালে।\nকিন্তু গধূলিৰ বলিদানৰ সময়ত, মই লজ্জিত অৱস্থাৰ পৰা ফটা কাপোৰ আৰু চোলাৰ সৈতে থিয় হৈ মোৰ হাত ওপৰ কৰি ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ আগত আঁঠুকাঢ়িলোঁ।\nমই কলোঁ, “হে মোৰ ঈশ্বৰ, মই আপোনাৰ সন্মুখত মুখ তুলিবলৈ অতি লজ্জিত আৰু দুখিত হৈছোঁ। কিয়নো আমাৰ অপৰাধবোৰ বৃদ্ধি পাই সীমা চেৰাই গৈছে, আৰু আমাৰ দোষবোৰ বাঢ়ি গৈ আকাশ স্পৰ্শ কৰিছে।\nআমাৰ পুৰ্ব্ব-পুৰুষৰ দিনৰে পৰা আজি পৰ্য্যন্ত আমি অতিদোষী হৈ আছোঁ। আমাৰ নানা অপৰাধৰ কাৰণে আমাক, আমাৰ ৰজাসকলক, আৰু আমাৰ পুৰোহিতসকলক এই পৃথিৱীৰ ৰজাসকলে তেওঁলোকৰ তৰোৱালেৰে বন্দীত্ৱ লৈ নি আমাক লুটদ্রব্যৰ দৰে কৰিলে আৰু আমাৰ মূখ বিৱৰ্ণ হ’বলৈ শোধাই দিলে।\nতথাপিও এতিয়া কিছু সময়ৰ কাৰণে, আমাৰ কিছুমান জীৱিত লোকৰ ওপৰত ঈশ্ৱৰ যিহোৱাৰ অনুগ্রহ অৱস্থিত হ’ল আৰু তেওঁৰ পবিত্র স্থানত নিৰাপদে আমাৰ ভৰি স্থিৰ কৰিলে। ঈশ্বৰে আমাৰ চকু দিপ্তিময় কৰা বাবে আৰু আমাক বন্দীত্বৰ পৰা অলপ সকাহ দিয়াৰ কাৰণে এই সকলো হ’ল।\nআমি বন্দী হৈ আছিলোঁ, কিন্তু আমাৰ ঈশ্বৰে আমাক নাপাহৰিলে, তেওঁ আমাৰ বাবে বিশ্ৱাসৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ প্রতিশ্রুতি আগবঢ়ালে। আমি ধংস হৈ যোৱা আমাৰ ঈশ্ৱৰৰ গৃহ যাতে পুনৰ নিৰ্ম্মাণ কৰিব পাৰোঁ, তাৰ বাবে পাৰস্যৰ ৰজাৰ দৃষ্টিত তেওঁ আমাক নতুন শক্তি দিলে। তেওঁ এইদৰে কৰিলে, তাতে আমি যিহূদা আৰু যিৰূচালেমত আমাৰ সুৰক্ষাৰ বাবে দেৱাল দিব পাতিলোঁ।\nএতিয়া হে আমাৰ ঈশ্বৰ, ইয়াৰ পাছত আমি কি কব পাৰোঁ? কাৰণ আমি আপোনাৰ আজ্ঞাবোৰ এতিয়াও পাহৰি আছোঁ।\nআপুনি আপোনাৰ ভাববাদী দাস সকলক আজ্ঞা দি যেতিয়া কৈছিল যে, এই যি দেশ তোমালোকে অধিকাৰ কৰিবলৈ প্রবেশ কৰিছা, সেইয়া অশুচি দেশ। তেওঁলোকৰ অশুচি আৰু ঘিণলগা কাৰ্যৰ দ্ৱাৰাই লোকসকলে ইমুৰৰ পৰা সিমুৰলৈকে সমগ্র দেশ দূষিত কৰি তুলিছে।\nআমাৰ কু-ক্ৰিয়াবোৰৰ আৰু মহাদোষৰ কাৰণে আমালৈ ঘটা সকলো অমঙ্গলৰ পাছত, আমাৰ ঈশ্বৰ যি আপুনি, আপুনি আমাৰ অপৰাধৰ পাবলগা দণ্ড কম কৰি, আমাক জীৱিত কৰি ৰাখিলে।\nআমি পুনৰ আপোনাৰ আজ্ঞা-লঙ্ঘন কৰিম, আৰু ঘিণলগা কাম কৰা লোকসকলৰ সৈতে বিবাহ কৰিম নে? আমাৰ মাজত অৱশিষ্ট আৰু পলাবলৈ কোনো এজনো নথকাকৈ আপুনি আমাক ক্রোধ আৰু সম্পূৰ্ণ ধংস নকৰিব নে?\nহে ইস্ৰায়েলৰ ঈশ্বৰ যিহোৱা, আপুনি ধৰ্মপৰায়ণ, কাৰণ আজি আমি অতি কম সংখ্যক ৰক্ষা পোৱা লোকহে অৱশিষ্ট আছোঁ। চাওক! আমি আমাৰ দোষেৰে সৈতে আপোনাৰ সাক্ষাতে আছোঁ, ইয়াৰ ফলত আমি কোনেও কোনে এজনো আপোনাৰ সাক্ষাতে থিয় হ’ব নোৱাৰোঁ।”\nএজরা 1 / এজ 1\nএজরা2/ এজ 2\nএজরা3/ এজ 3\nএজরা4/ এজ 4\nএজরা5/ এজ 5\nএজরা6/ এজ 6\nএজরা7/ এজ 7\nএজরা 8 / এজ 8\nএজরা9/ এজ 9\nএজরা 10 / এজ 10


লোথাল - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nলোথাল (IPA: [loˑt̪ʰəl]) সিন্ধু নদীৰ পাৰত গঢ় লৈ উঠা প্ৰাচীন সিন্ধু সভ্যতাৰ অন্তৰ্গত এখন নগৰ আৰু প্ৰায় ৩৭০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বতেই মানুহৰ প্ৰথম বসতি আৰম্ভ হোৱা এই নগৰখন বৰ্তমানৰ গুজৰাটৰ ভাল অঞ্চলত অৱস্থিত। ১৯৫৪ চনত আৱিষ্কৃত এই প্ৰাচীন নগৰখনৰ প্ৰত্নতাত্বিক স্থাপত্য আৰু সামগ্ৰীসমূহ সংৰক্ষণ কৰিবলৈ ভাৰতীয় পুৰাতত্ত্ব সৰ্বেক্ষণে ঠাইখণ্ডত ১৯৫৫ চনৰ ১৩ ফেব্ৰুৱাৰীৰ পৰা ১৯৫৫ চনৰ ১৯ মে’লৈকে খননকাৰ্য চলায়। সংস্থাটোৰ মতে লোথালত আৱিষ্কৃত হোৱা বন্দৰ সমগ্ৰ পৃথিৱীৰ ভিতৰতে পুৰণি। যি সময়ত কচ্ছ মৰুভূমি আৰৱ সাগৰৰ অংশ আছিল সেই সময়ত এই বন্দৰে বেপাৰ-বাণিজ্যৰ বাবে সিন্ধ প্ৰদেশৰ হৰপ্পাৰ নগৰসমূহক সৌৰাষ্ট্ৰ উপদ্বীপৰ সৈতে সাবৰমতী নদীয়েদি সংযোগ কৰিছিল। অৱশ্যে কিছুসংখ্যক পুৰাতত্ত্ববিদে এই সন্দৰ্ভত দ্বিমত প্ৰকাশ কৰে। তেওঁলোকৰ মতে লোথাল এখন সৰু চহৰ আছিল আৰু তথাকথিত বন্দৰটো প্ৰকৃততে এটা জলসিঞ্চনৰ আহিলাহে আছিল। প্ৰাচীন কালত লোথাল এক পৰিপূৰ্ণ বাণিজ্য কেন্দ্ৰ আছিল। ইয়াৰ মণি-মুকুতা আৰু মূল্যৱান অলংকাৰ আদি গৈ আনকি পশ্চিম এচিয়া আৰু আফ্ৰিকা পৰ্যন্ত পাইছিল। লোথালৰ বাসিন্দাসকলে উদ্ভাৱন কৰা মণি নিৰ্মাণ আৰু ধাতুবিদ্যাৰ সঁজুলি তথা পদ্ধতিসমূহ চাৰি সহস্ৰাধিক বছৰ ধৰি চলি থাকে। লোথালক ইউনেস্ক’ বিশ্ব ঐতিহ্যবাহী স্থান হিচাপে মনোনীত কৰা হৈছে যদিও এই আবেদনখন গৃহীত হোৱা নাই।\nলোথালৰ স্নানাগাৰৰ নলাৰ ব্যৱস্থা\nসাৰগৱালা, গুজৰাট, ভাৰত\nআনুমানিক ৩৭০০ খ্ৰী:পূ:\nভাৰতীয় পুৰাতাত্বিক সৰ্বেক্ষণ\nগুজৰাটী ভাষাত লোথ আৰু থল (স্থল) শব্দাংশৰ অৰ্থ মৃত লোকৰ টিলা আৰু এই অৰ্থ সিন্ধী ভাষাৰ মহেঞ্জো-দাৰো শব্দৰ অৰ্থৰ সৈতে একেই। লোথালৰ কাষৰীয়া গাঁৱৰ লোকসকল এখন প্ৰাচীন চহৰ আৰু এই ঠাইৰ মানৱ দেহৰ অৱশেষৰ বিষয়ে অৱগত আছিল। ১৮৫০ চন মানলৈকে উক্ত ঠাইলৈ নাৱেৰে যাতায়ত চলিছিল। ১৯৪২ চনত এই তথাকথিত টিলাৰ মাজেদিয়েই সাৰগৱালালৈ কাঠৰ অনা-নিয়া কৰা হৈছিল। বৰ্তমানৰ ভোলাড় আৰু লোথালক সংযোগ কৰা পিতনিসদৃশ সুঁতিয়ে আজিও প্ৰাচীন নদীপথ এটাৰ কথাকে সূচায়। সিন্ধু সভ্যতাৰ প্ৰাণকেন্দ্ৰস্বৰূপ হৰপ্পা আৰু মহেঞ্জোদাৰোৰ পতনৰ পিছতো লোথাল বহু বছৰ ধৰি মূৰ ডাঙি থিয় দি আছিল। ক্ৰান্তীয় ধুমুহা আৰু বানপানীয়ে অবিৰতভাৱে লোথালৰ ক্ষতি সাধন কৰাৰ ফলত এসময়ত ই ধ্বংসপ্ৰাপ্ত হৈছিল। অধ্যয়নৰ পৰা জানিব পৰা গৈছে যে ধ্বংসৰ সময়ত এই অঞ্চলটো নিম্নপ্ৰায় বৰষুণ বা শুষ্কতাৰ দ্বাৰা আক্ৰান্ত হৈছিল। গতিকে জলবায়ু পৰিৱৰ্তনো নগৰখন ক্ৰমান্বয়ে পৰিত্যক্ত হোৱাৰ এক অন্যতম কাৰণ হ’ব পাৰে বুলি ধাৰণা কৰা হৈছে। .\nলোথালৰ ইটাৰ গাঁঠনিৰ চানেকি\nমানৱ শৰীৰৰ অৱশেষ\n↑ "Foraminifera as an additional tool for archaeologists - Examples from the Arabian Sea". ResearchGate. 25 September 2015. https://www.researchgate.net/publication/27667625_Foraminifera_Marine_Microfossil_as_an_additional_tool_for_archaeologists_-_Examples_from_the_Arabian_Sea.\n↑ "Excavations – Important – Gujarat". Archaeological Survey of India. http://asi.nic.in/asi_exca_imp_gujarat.asp। আহৰণ কৰা হৈছে: 25 October 2011.\n↑ https://whc.unesco.org/en/tentativelists/5918/, UNESCO\n↑ S. R. Rao (1985). Lothal. Archaeological Survey of India. পৃষ্ঠা. 2–3.\n↑ Khadkikar (2004). "Paleoenvironments around Lothal" (PDF). Journal of the Indian Geophysics Union (Vol. 8, No. 1). http://www.igu.in/8-1/5khadkikar.pdf.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=লোথাল&oldid=233493"ৰ পৰা অনা হৈছে\nশেষ সম্পাদনা কৰা হৈছে 1 June 2020 তাৰিখে 08:49 বজাত\nআন একো উল্লেখ নাথাকিলে এই বিষয়বস্তু CC BY-SA 3.0 ৰ আওতাত উপলব্ধ। এই পৃষ্ঠাটোৰ সংক্ষিপ্ত ইউ.আৰ.এল. : https://as.wikipedia.org/?curid=60632।


পাৱাৰ প্লে’: পাৰ্থ পি বৰা - সাহিত্য ডট অৰ্গ\n(ছোৱালীজনী বিতুৰো বেয়া নালাগে। কিবা এটা বিশেষ আকৰ্ষণ আছে তাইৰ মাজত। তাইৰ ওঁঠ, চকুজুৰি, গালৰ কাষৰ সৰু তিলটোৱে আজিকালি টোপনি ক্ষতিও কৰায়। “নাই নাই, মই এইবোৰ কি ভাবিছো। তাই মোক প্ৰেমৰ প্ৰস্তাৱ দিলে বুলিয়ে মই তাইৰ প্ৰতি দুৰ্বল হৈ পৰিব লাগে নে..!!)\nগাভৰুৰ মন আৰু গুৱাহাটীৰ বতৰ একে ধৰণৰ। কেতিয়া কি ৰূপ লয়, আগতীয়াকৈ উমান পোৱা কঠিন। তথাপিও বিতুৱে পুৱাৰ আকাশখনলৈ চাই দিনটোৰ বতৰ ফৰকাল হ’ব বুলিয়ে ধৰি ল’লে। পুৱাৰ চাহৰ ঘণ্টা বজাত ৰুমমে’ট নিতুৰো বিছনা এৰিবৰ হ’ল। বিতু আৰু নিতু এই দুই মহা-পুৰুষ (!) গুৱাহাটী কমাৰ্চ কলেজৰ ছাত্ৰাবাসৰ ২১ নং কোঠাৰ আবাসী। বিগত তিনি বছৰ ধৰি দুয়ো একেটা কোঠাতে আছে যদিও এজনে পুৱা ধূপ জ্বলালে আনজনে জ্বলায় চিগাৰেট। দুয়োৰে চিন্তা-ধাৰা, যুক্তি, বিছাৰ-বিবেচনা, শাৰীৰিক গঠন সম্পূৰ্ণ বিপৰীত। বিতুৰ শাৰীৰিক গঠন গৰম পানী ভৰোৱা বটলৰ দৰে পোতোকা পৰাৰ বিপৰীতে নিতুৰ সাৰ-পানী ভালদৰে পোৱা লাও-বোঙেনাৰ দৰে শৰীৰ। পুথিগত বিদ্যাত বিতু নিতুতকৈ বহু আগবঢ়া। কিন্তু ব্যৱহাৰিক অভিজ্ঞতাৰ ভঁৰালটো নিতুৰহে চহকী। নিতু আৰু বিতুৰ কিজানি কেৱল এটা কথাতহে মিল, দুয়ো ক্ৰিকেট বলিয়া। বাৰাণ্ডাৰ ৰেলিঙত ভেজা দি পুৱাৰ আকাশখন চাই থাকোতে বিতুৰ মনলৈ মনাৰ প্ৰস্তাৱটোৰ কথা আহিল। ছোৱালীজনী বিতুৰো বেয়া নালাগে। কিবা এটা বিশেষ আকৰ্ষণ আছে তাইৰ মাজত। তাইৰ ওঁঠ, চকুজুৰি, গালৰ কাষৰ সৰু তিলটোৱে আজিকালি টোপনি ক্ষতিও কৰায়। “নাই নাই, মই এইবোৰ কি ভাবিছো। তাই মোক প্ৰেমৰ প্ৰস্তাৱ দিলে বুলিয়ে মই তাইৰ প্ৰতি দুৰ্বল হৈ পৰিব লাগে নে! গুৱাহাটীলৈ পঢ়িবলৈ আহি এইবোৰ প্ৰেম-চেম কৰি বৰবাদ হ’ব নোৱাৰি দেই….পঢ়িব অহিছো যেতিয়া কেৱল পঢ়িম..।” নিজকে নিজে বুজনি দি থকা বিতুক দেখি হাতত টুথব্ৰাছ লৈ দাত ঘঁহাত ব্যস্ত ৰূপে জোকালে– “ঐ শুই উঠি আকৌ কিয় থৰ লাগি আছ..?? ৰাতি কোনোবাক সপোনত দেখি এতিয়া হাইলাইট চাই আছ’ নেকি?”\nলাজ পাই বিতুয়ে মৃদু ধমক এটা দিলে নিতুক।\nদুয়োৰে জীৱন ধাৰণৰ আদৰ্শত মিল নাথাকিলেও ৰুমমে’ট হিচাপে দুয়ো দুয়োৰে সমস্যা, ভাল-বেয়াবোৰ মুকলিকৈ আলোচনা কৰে। কিছুদিনৰ আগেয়ে মনায়ে বিতুক প্ৰেমৰ প্ৰস্তাৱ দিয়া আৰু ছোৱালীজনী যে বিতুৰো বেয়া নালাগে সেই কথা নিতুয়ে জানে। নিতুয়ে বিতুক কাট মাৰিছিল—“তাৰ মানে তয়ো বেটিং পাৱাৰ প্লে’ ল’ব ওলাইছ?’’\nবিতুয়ে একো বুজি নাপাই সুধিলে, “কি পাৱাৰ প্লে’ লোৱাৰ কথা কৈছ’ নো ?”\n“হা হা বন্ধু..! ক্ৰিকেট খেল দেখোন খুব চাও…ইমান সৰু কথাটোকে নুবুজিলে কেনেকে হ’ব?”\n‘ভালকৈ ক’না বে’!’\n“এদিনীয়া খেলত বেটিং টীমটোৱে পাৱাৰ প্লে’ লোৱা আৰু এই বয়সত প্ৰেম কৰা একে কথা। পাৱাৰ প্লে’ লোৱা কাৰণে যেনেদৰে কেতিয়াবা বেটিং কৰা দলটোৰ ৰান খুব বেছি বৃদ্ধি পায় আৰু কেতিয়াবা নজন ফিল্ডাৰে ঘেৰি ধৰি বেটিং টিমটোৰ উইকেটৰ পতন ঘটাই বিপৰ্যয়ো নমাই আনে। একেদৰে এইটো বয়সত প্ৰেম কাৰোবাৰ জীৱনৰ প্ৰেৰণা হোৱাৰ বিপৰীতে আন কৰোবাৰ বাবে হৈ পৰে চৰম বিপৰ্যয়ৰ কাৰণ। গতিকে পাৱাৰ প্লে’ লোৱাৰ আগতে পৰিণতি সৰ্ম্পকে ভালদৰে চিন্তা-চৰ্চা কৰি ল’বি দোস্ত।”\n“তোৰ মাথাটো..! তই ভুলতে কৰ্মাচত পঢ়িলি, দৰ্শন পঢ়িব লাগিছিল। দাৰ্শনিক হ’ব পাৰিবি।” বিতুয়ে ধেমালিৰে কথাটো উৰুৱাই দিলে..।\nআজিৰ দিনটো বিতু আৰু নিতুয়ে আৰম্ভ কৰিলে এটি নতুন বিষয়ৰ বিৰ্তকৰে। এদিনীয়া ক্ৰিকেটত বেটিং পাৱাৰ প্লে’ ব্যৱস্থাটো বেটিং কৰা দলটোৰ বাবে কিমান লাভজনক দুয়ো এই বিষয়ত নিজা নিজা যুক্তি আগবঢালে। যুক্তি-তৰ্কৰ অন্তত কোনোদিন দুয়ো এটা মীমাংসাত নহাৰ দৰে আজিও দুয়ো নিজ নিজ মতত অটল। বিতুৰ মতে বেটিং পাৱাৰ প্লে’ ব্যৱস্থাটো বেটিং কৰা দলৰ বাবে কু-ফলদায়ক আৰু নিতুৰ মতে পাৱাৰ প্লে’ ব্যৱস্থাই বেটিং কৰা দলৰ ৰানৰ গতিত অতিৰিক্ত মাইলেজ প্ৰদান কৰি ৰানৰ গতি বৃদ্ধি কৰে। ঠিক গৰিমায়ে তাৰ জীৱনৰ মাইলেজ বৃদ্ধি কৰাৰ দৰে।\nদুমাহমানৰ পৰা গৰিমা নামৰ সহপাঠী এগৰাকীৰ সৈতে প্ৰেমজনিত সৰ্ম্পক গঢ় লৈ উঠিছে নিতুৰ। নিতুৰ ভাষাত সিহঁতে এতিয়া বিন্দাছ লাইফ এনজয় কৰিছে। বিতুৰো মন যায় মনাৰ হাতত হাত থৈ ফুটপাথেৰে খোজ কাঢ়িবলৈ বহু দূৰ…বহু দূৰলৈ!\nচান্দমৰি ফ্লাইঅ’ভাৰখনত সন্ধিয়াবোৰৰ সোৱাদ ল’বলৈ! আৰু ,বহুত কিবাকিবিয়ে মন যায়!\nকিন্তু বিতুৰ সাহসে নুকুলাই। চিন্তা হয়,ভয় লাগে। পিছে চিন্তা-ভাবনাৰ কোনো পাৰাপাৰ নাথাকে। কিছুদিন চিন্তা-ভাবনা কৰি নিতুৰ লগত কেইবাৰাতিও আলোচনা কৰি বিতুয়ে মনাৰ প্ৰস্তাৱটো মানি ল’লে। মনাক সাৰথি কৰি লৈ বিতুয়েও ল’লে জীৱনৰ পাৱাৰ প্লে’ আৰু আৰম্ভণি কৰিলে এটা নতুন অধ্যায়।\nভৰ বাৰিষাৰ লুইতৰ কোবাল সোঁতত উটি যোৱা মেটেকাবোৰৰ দৰে যৌৱনৰ সময়ৰ কোবাল সোঁততে বাধাহীনভাৱে আন বহুজনৰ দৰে উটি গ’ল বিতু আৰু নিতুৰ।\nআজি প্ৰায় দুবছৰৰ মূৰত পুৰণি আড্ডাৰ স্থান ‘পূৰ্ণিমা ছুইট শ্ব’প’ৰ সন্মুখত বিতুয়ে নিতুক লগ পালে। ইমান দিনৰ মূৰত লগ পাই দুই বন্ধুয়ে কথাত মছগুল হৈ পৰিল। চিংৰাটো মুখত লৈ নিতুয়ে সুধিলে,‘তোৰ মনা ডাৰ্লিঙৰ খবৰ কি? কেনে চলিছে?’\n‘ভাল ভাল। আমাৰ দুয়োৰে সম্পৰ্ক সুন্দৰকৈ চলি আছে। তই এদিন হোষ্টেল কোৱা কথাষাৰ সঁচা। মানে বেটিং কৰা দলটোৰ বাবে অতি লাভজনক পাৱাৰ প্লে’। হা হা, দেৰিকৈ হ’লেও মোৰ মত সলনি কৰি আপোনাৰ লগত একমত হ’লো ছাৰ। মনাৰ প্ৰেৰণা, সমৰ্থনৰ অবিহনে মই আজি ইমানখিনি আগুৱাব নোৱাৰিলোহেঁতেন। ‘লাগে বন্ধু, লাগে। আমাৰ জীৱনতো পাৱাৰ প্লে’ লাগে। হা হা…’\nবিতুৰ দীঘলীয়া কথাৰ অন্তত এটি নিৰস হাঁহি মাৰি নীৰৱ হৈ ৰ’ল নিতু।\nবিতুয়ে সুধিলে—‘পিছে আমাৰ গৰিমা বৌৰ খবৰ কি? পুৰা বিন্দাছ চলি আছে নে?’\nকিছু সময় নীৰৱে থাকি নিতুয়ে উত্তৰ দিলে—‘নাই অ’। আমাৰ মাজত কোনো ৰিলেচন নাই। এবছৰৰ বেছি হ’ল আমাৰ ব্ৰেক-আপ হোৱাৰ।’\n‘কি? সঁচাকৈয়ে কৈছ’ নে?’ আচৰিত হৈ বিতুয়ে সুধিলে। যেন বাংলাদেশে বিশ্ব চেম্পিয়ন পণ্টিং বাহিনীক টেষ্ট মেচত পৰাস্ত কৰাৰ বাতৰিহে সি পালে।\n‘ভালকৈ ক’চোন কি হ’ল?’\n‘কিনো ক’বি আৰু…মোৰ ৰিজাল্ট বেয়া হ’ল ঘূৰা–ফুৰা কৰি। তাইৰ ভাল হোৱাত দিল্লী পালেগৈ। আৰু বিশেষ একো কাৰণ নোহোৱাকৈ আমাৰ সম্পৰ্কও অন্ত পৰিল লাহে লাহে।’\n‘আৰু তই এতিয়া? মানে ক’ত কি কৰিছ?’\n‘কিডালনো কৰিম আৰু…হোৱাবোৰ হৈ গ’ল, যোৱাবোৰো গুচি গ’ল..পুৰণি ভুলবোৰ ৰিভিউ কৰি শিক্ষা লৈছো আৰু ভালদৰে পঢ়াত লাগিছো ঘৰতে। এইবাৰ বেটাৰমেণ্ট দিম।’\nএই মুহূৰ্তত নিতুক কি ক’ব বিতুয়ে ঠিৰাং কৰিব নোৱাৰিলে।\nনিতুয়ে নিজে মাত লগালে—‘আজি লৈ যাওঁ আৰু দে। মোৰ কাম এটা আছে পাছত আকৌ লগ পালে ভালদৰে কথা পাতিম।\n‘হ’ব দে, যা বাৰু…লগ পাম’—ভাবুক বিতুয়ে বিদায় দিলে আৰু নিতু যোৱা ফালে থৰ লাগিল।\nকেইখোজমান গৈয়ে নিতুয়ে উভতি আহি বিতুৰ বাহুত হাত থৈ ক’লে, ‘You are right bitu..পাৱাৰ প্লে’য়ে কেতিয়াবা নিজৰ কাৰণেই বিপৰ্যয় নমাই আনে।’\nনিতুয়ে পুনৰ খোজ ল’লে।\nনিতুৰ কথাবোৰে বিতুক কৰি বাকৰুদ্ধ কৰি তুলিলে।\nদীৰ্ঘদিনৰ অন্তত আজি দুজন পুৰণি বন্ধুৰ মিলন… নতুন ৰূপত।\nসেই একেই স্থান…\nসেই একেই সন্ধিয়া…\nকোনো সলনি নাই…\nসলনি হৈছে কেৱল তেওঁলোকৰ মত আৰু চিন্তাধাৰা..\nজীৱন পাৱাৰ প্লে’য়ে সলনি কৰিলে\nনিতু,বিতুৰ জীৱনৰ দিশ…!!


পৰিমিতা “গোস্বামীৰ গতিৰ যতি (৩) “ - Hourly Times\nপৰিমিতা “গোস্বামীৰ গতিৰ যতি (৩) “\nNovember 14, 2019000 1 min2yrs 58\nসময় তেতিয়া সন্ধিয়া আঠ বাজিছে । সন্ধিয়া আঠ বজাৰ পাছত হোষ্টেলত থকা ল’ৰা- ছোৱালী দুটাৰ খবৰ লোৱাটো বৰুৱাৰ দৈনন্দিন ৰুটিনৰ লগৰে…. । আজিও সিহঁতৰ খবৰ এটা লওঁ বুলি ফোনটো হাতত তুলি ললে । হঠাৎ ফোনটো বাজি উঠিল, মবাইলৰ স্ক্ৰীণত জিলিকি উঠিল ‘ জুৰণি ‘ ।বৰুৱা হতচকিত হ’ল। মনতে ভাবিলে,” এইৰ আজি কি হ’ল”? লৰা-লৰিকৈ ফোনটো ৰিচিভ কৰিলে ।\n:: হেল্ল ,\n:: হেল্ল দেতা, কি কৰিছা ?\n:: নাই অ’ একো কৰা নাই । এনেই বাৰাণ্ডাতে বহি আছোঁ । তোমালৈকে ফোন এটা কৰোঁ বুলি ফোনটো হাতত লওঁতেই দেখিলোঁ তুমি ফোন কৰিলা । কি হ’ল কোৱাচোন চব (সব ) ঠিকেই আছেনে ?\n:: উম , আছোঁ দেতা ঠিকেই আছোঁ । তোমাৰ কেনেকুৱা মন চন বেয়া কৰি আছা নিকি !\n:: নাই মাজনী নাই থকা । বেয়ানো কিয় লাগিব । সকলো কামৰে এটা নিৰ্দিষ্ট সময় সীমা থাকে । মোৰো তাৰ ব্যতিক্ৰম নহয় । মোৰো ম্যাদ উকলিল , সেয়াই আৰু…..\n:: হ’ব দেতা একো ভাবি-চিন্তি নাথাকিবা । তোমাৰ এতিয়া বয়স হৈছে জিৰণি লোৱা । অৱশ্যে আমি পঢ়া শুনা শেষ কৰি কিবা এটা কৰিব পৰা হ’লে ভাল আছিল । তেতিয়া তোমাৰ একো অসুবিধাই নহ’ল হেঁতেন।এতিয়াও চিন্তা নকৰিবা সকলো ঠিকেই চলাই নিম ।\n:: ছোৱালীজনীৰ কথা খিনিয়ে বৰুৱাক অলপ ভবাই তুলিলে । চাকৰিটো পোৱাৰ পাছতে যদি তেওঁৰ লগৰ আন ল’ৰাবোৰৰ দৰে সংসাৰ কৰিলে হেঁতেন এতিয়া তেওঁৰ ল’ৰা- ছোৱালীয়ে পঢ়া শুনা শেষ কৰি চাকৰি কৰি থাকিল হেঁতেন । সেই সময়ত তেওঁ মাক-দেউতাক , ভায়েক- ভনীয়েকৰ দায়িত্বলৈ ঘৰখন আগবঢ়াই নিয়াতহে গুৰুত্ব দিলে । এইবোৰ কথা ভাবি লাভ নাই আৰু এতিয়া । এইবোৰ ভবাৰ সময় বহুত আগতেই পাৰ হৈ গ’ল।” গতস্য শোচনং নাস্তি” বুলি কথাষাৰ এৰি দিলে ।\n:: তোমালোকে ভালদৰে পঢ়া শুনা কৰা ।মই তোমালোকক অসুবিধাত নপৰাকৈ চলাই নিবলৈ পাৰ্যমানে চেষ্টা কৰিম ।\nএনেতে বৰুৱাৰ ফোনত আন এটা কল অহাৰ ধ্বনি বাজিল। “জীউ ” মবাইলৰ স্ক্ৰীণত জিলিকিল। মাজনী এতিয়া থওঁ দেই জীউয়ে ফোন কৰি আছে মই তাৰ লগত কথা পাতি লওঁ।\n:: উম হ’ব দেতা থোৱা । জুৰণিয়ে ফোনটো কাটি দিলে ।


মোদীৰ অতীত, বৰ্তমান আৰু ভৱিষ্যতঃ\nকিছু চিন্তনীয় কথা\nবিগত কেইমাহমানৰ পৰা ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টি দল তথা সেই দলৰ ভাতৃ-ভগ্নী সংগঠন সমূহৰ মাজত এক প্ৰৱল উৎসাহৰ ধুমুহা বলিবলৈ ধৰা পৰিলক্ষিত হৈছে৷ ৰাজনাথ সিং গেৰুৱা দলটোৰ সৰ্ব-ভাৰতীয় সভাপতি হোৱাৰ পাছৰ পৰাই নৰেন্দ্ৰ মোদীক গুজৰাটৰ ৰাজ্য প্ৰশাসকৰ পৰিবৰ্তে এক ৰাষ্ট্ৰীয় নেতা ৰূপে প্ৰক্ষেপিত কৰা দেখা গৈছে৷ ইয়াৰ বাবে দলৰ ভিতৰৰ বিভিন্ন জ্যেষ্ঠ জনৰ সমালোচনা, বিৰোধিতা সমূহকো নুই কৰা হেন এক পৰিস্থিতিৰ সৃষ্টি হৈছে৷ আৰু দলটোৰ নীতিগত শিপা স্বৰূপ ৰাষ্ট্ৰীয় স্বয়ং সেৱক সংঘৰ অনুমোদন ক্ৰমে নৰেন্দ্ৰ মোদীক অৱশেষত অনাগত লোকসভা নিৰ্বাচনৰ বাবে প্ৰধান মন্ত্ৰী পদৰ প্ৰাৰ্থী ৰূপে ঘোষণা কৰি তথা তেওঁৰ নেতৃত্বতে এই নিৰ্বাচনত জয়লাভ কৰাৰ সপোন দেখিবলৈ লৈছে৷\nৰাষ্ট্ৰীয় সংবাদ পত্ৰ তথা ইলেক্ট্ৰনিক মেডিয়াতো নৰেন্দ্ৰ মোদীৰ এনে উত্থানক লৈ এক প্ৰৱল জোৱাৰৰ সৃষ্টি কৰা হৈছে৷ ভাৰতৰ পুঁজিপতি পৰিয়াল সমূহ তথা কৰ্পৰেট খণ্ডয়ো এই নৰেন্দ্ৰ মোদীৰ নেতৃত্বত বিজেপিৰ চৰকাৰ হোৱাটো কামনা কৰাৰ কথাটো জনপ্ৰিয় মাধ্যমত আলোচিত হৈছে৷ এই বিষয়ে টিভিৰ বিভিন্ন আলোচনাচক্ৰত বিৰোধী কংগ্ৰেছ আৰু সহযোগী দলসমূহ বিশেষকৈ নীতিশ কুমাৰৰ দলে মোদীৰ বিপক্ষে থৈয়া-নথৈয়া তৰ্ক যুদ্ধত লিপ্ত হৈছে৷ যিকোনো ৰাষ্ট্ৰীয় বিষয়ৰ ওপৰত আলোচনা অনুষ্ঠিত হ’লেই প্ৰগতিৰ ক্ষেত্ৰত ঢাকঢোল বজাবলৈ বিজেপিৰ মুখপাত্ৰই গুজৰাট মডেলক আলোচনালৈ টানি আনে৷ তাৰ বিপৰীতে বিৰোধী দলে প্ৰতিটো বিষয়তে হাই-উৰুমি, বোকা ছটিওৱাৰ বাবে বাৰে বাৰে গুজৰাটৰ ২০০২চনৰ সাম্প্ৰদায়িক সংঘৰ্ষক আলোচনালৈ টানি আনে৷ ফলত সংসদত হাই-উৰুমি-কন্দলত মূল বিষয় তল পৰাৰ দৰেই ৰাষ্ট্ৰীয় সংবাদ মাধ্যমত মূল বিষয়বোৰ মোদীকেন্দ্ৰিক বোকা ছটিওৱাৰ খেলত বিপৰ্যস্ত হৈ পৰে৷ ফলত সাধাৰণ দৰ্শকে প্ৰকৃত কথাৰ, প্ৰকৃত সমস্যাৰ কোনো আতিগুৰি পাবলৈ সক্ষম নহয়৷ আনকি কোনো বিষয় লৈ বিতৰ্ক আৰম্ভ কৰাৰ পাছত ৰাজনৈতিক দল দুটাৰ এই স্বভাৱজাত গুজৰাটৰ সমলে সূত্ৰধাৰকো অসহায় কৰি পেলায়৷\nএনে বহু আলোচনা প্ৰত্যক্ষ কৰাৰ পাছত কেতবোৰ প্ৰশ্নই আমাৰ মনত জুমুৰি দি ধৰিছেহি৷ সেইবোৰ কথাকে পাঠকৰ সমুখত তুলি ধৰাটো বাঞ্চনীয় বুলি ভাবিছো৷\nক. গুজৰাটত হোৱা ২০০২ চনৰ সাম্প্ৰদায়িক সংঘৰ্ষৰ বাবে প্ৰশাসনিক মূৰব্বী হিচাবে নিশ্চয়েই তদানীন্তন মুখ্যমন্ত্ৰী হিচাবে মোদী ডাঙৰীয়া নৈতিক ভাৱে দায়বদ্ধ৷ সেই কথা আমি সকলোৱে মানি লবই লাগিব৷ তাৰ বিপৰতে যদি এই সংঘৰ্ষৰ সূত্ৰপাত তথা ফলাফলৰ বাবে মোদী প্ৰত্যক্ষ ভাৱে অপৰাধমূলক ষড়যন্ত্ৰৰ বাবে দোষী সাব্যস্ত কৰিব পাৰি তেন্তে সেয়াও ভাৰতীয় ন্যায় ব্যৱস্থাই অনতি পলমে কৰা উচিত৷ আৰু সেয়া বিগত ১১বছৰে চলি থকা তদন্ত প্ৰক্ৰিয়াত নিশ্চয়েই ওলাই পৰিব লগীয়া কথা আছিল৷\nখ. তদন্তকাৰী সংস্থা চিবিআই, নিয়া আৰু সৰ্বোতপৰি ৰ’ৰ দৰে সংস্থা ভাৰতীয় গৃহ মন্ত্ৰণালয়ৰ অধীনস্থ সংস্থা আৰু কেন্দ্ৰীয় গৃহ মন্ত্ৰীৰ প্ৰত্যক্ষ তথা পৰোক্ষ নিৰ্দেশত এই সংস্থাবোৰে কাৰ্য সমাপন কৰে৷ যদি সঁচাকৈয়ে নৰেন্দ্ৰ মোদীক সেই সংঘৰ্ষাৱলীৰ বাবে প্ৰত্যক্ষভাৱে জগৰীয়া তথা অপৰাধিক ষড়যন্ত্ৰৰ বাবে দোষী কৰিব পাৰি তেন্তে এটা দশকতকৈ অধিক কালজুৰি সেই কাম নকৰাৰ বাবে কেন্দ্ৰত শাসনত থকা কংগ্ৰেছ চৰকাৰেই জগৰীয়া নহয়নে?\nগ. সঁচাকৈয়ে যদি কোনো তথ্য বা প্ৰমাণে সেই বিষয়ত তদন্তকাৰী সংস্থাক দিশ দিলেহেতেন, কংগ্ৰেছ চৰকাৰে সম্পূৰ্ণ ৰাষ্ট্ৰযন্ত্ৰ ব্যৱহাৰ কৰি ইমান দিনে নৰেন্দ্ৰ মোদীক ফাষ্ট ট্ৰেক কৰ্টৰ সহায়ত কাল-কুথৰীত বন্ধ কৰি নাৰাখিলে হেতেননে? সেই সকল নিৰ্যাতিত নাগৰিকক ন্যায় প্ৰদানৰ দ্বায়িত্ব কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে তেন্তে কিয় গ্ৰহণ নকৰিলে? হিন্দু-মুছলিম যি সম্প্ৰদায় বা ধৰ্মৰেই নহওক কিয় সেই ঘটনাৰ ন্যায় প্ৰাপ্তিৰ অধিকাৰ সকলোৰেইতো আছিল৷ কিন্তু কাৰ্যত সেয়া হৈ নুঠিল৷\nঘ. দিগবিজয় সিঙেই হওক বা অভিষেক মনু সিংভীয়েই হওক বা সঞ্জয় ঝায়েই হওক, কংগ্ৰেছী মুখপাত্ৰ সকলৰ বাবে গুজৰাটৰ দুৰ্ভাগ্যজনক ঘটনাৱলী যেন অনুভূতিৰ মুখৰোচক গল্প মাত্ৰ৷ তেওঁলোকৰ বাবে সেয়া যেন যি কোনো মৌলিক সমস্যাৰ ওপৰত বিজেপি বা আন বিৰোধী দলে কৰা সমালোচনাৰ সময়ত ছটিয়াবলৈ এক অন্তহীন বোকাৰ ভাণ্ডাৰহে৷ কংগ্ৰেছে এনে অনৰ্থক শব্দবান লৈ যে বেছিদিন টিকি থাকিব নোৱাৰিব সেয়াও আজি ক্ৰমাত প্ৰতীয়মান হবলৈ ধৰিছে৷ সেয়ে তথ্যক তথ্যৰে যুক্তিক যুক্তিৰে প্ৰমাণ কৰিবলৈ কংগ্ৰেছেও নিজৰ কৱলত থকা কেন্দ্ৰীয় গৃহ মন্ত্ৰণালয়ৰ সংস্থা সমূহৰ সঠিক প্ৰয়োগ কৰক আৰু নিৰ্যাতিত নাগৰিক সকলক ন্যায় প্ৰদানৰ ব্যৱস্থা লোৱা উচিত বুলি অনুভৱ কৰিছো৷\nঙ. গুজৰাটৰ উদ্যোগিক উন্নতি, শিক্ষা ক্ষেত্ৰৰ উন্নতি, স্বাস্থ্য খণ্ডৰ উন্নতিক কিন্তু আজি প্ৰফেচনেল পাব্লিক ৰিলেচন মেনেজাৰ সকলৰ জৰিয়তে নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে সঠিক প্ৰচাৰ কৰি দেশৰ জনতাৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে৷ আনকি গুজৰাটত গৰুৰ কেটেৰেক অপাৰেচন কৰা আদি কথাও অজয় দেৱগনে লোৱা গুগুল হেঙ-আউট সাক্ষাৎকাৰ যোগে মোদীয়ে ৰাইজক অৱগত কৰিলে৷ কথা আৰু ভাষণত আজি মোদীৰ সমকক্ষ হব পৰা নেতা যেন কংগ্ৰেছ বা আন বিৰোধী দলত নাই তেনে এক প্ৰতিচ্ছবিহে সংবাদ মাধ্যমেও আজি তুলি ধৰিছে৷ আৰু এক প্ৰৱল জোৱাৰ সৃষ্টিৰ দিশে আগবঢ়া পৰিলক্ষিত হৈছে৷ যিটোত উটি যোৱাতো ভাৰতীয় সকলৰ পক্ষে উচিত নে অনুচিত হব সেয়াও এক চিন্তনীয় বিষয় হৈ পৰিছে৷\nওপৰোক্ত প্ৰশ্ন সমূহৰ উপৰিও আন দুই এটা কথা আজি বিচাৰ কৰি চাব লগা হৈছে৷ নৰেন্দ্ৰ মোদীৰ নেতৃত্বত বিজেপিয়ে দেশৰ শাসন ভাৰ দখল কৰিলে দেশত সাম্প্ৰদায়িক সম্প্ৰীতি ব্যাহত হবই বুলি এক ধৰণৰ প্ৰচাৰ আন আন দল সমূহে চলাইছে৷ বিজেপি তথা বিশ্ব বিন্দু পৰিষদ, ৰাষ্ট্ৰীয় স্বয়ং সেৱক সংঘই দেশত সাম্প্ৰদায়িক তথা ধৰ্মীয় মেৰু বিভাজনৰ চেষ্টা চলোৱা বুলিও অভিযোগ উঠিছে৷ সেই পৰিপ্ৰেক্ষিতত আমি গুজৰাটত ২০০২ৰ পাছত মুখ্যমন্ত্ৰী একেৰাহে মোদীয়েই হৈ থকা অৱস্থাত এনে ধৰ্মীয় মেৰু বিভাজন বা সাম্প্ৰদায়িক সম্প্ৰীতি বিঘ্নিত হৈছে নেকি তাৰো উদাহৰণ চাগৈ বিচাৰ কৰি চাব লাগিব৷\nশেহতীয়াকৈ মুজাফৰ নগৰত হোৱা ঘৃণনীয় সাম্প্ৰদায়িক সংঘৰ্ষৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত কিন্তু একেখিনি ৰাজনৈতিক নেতাই দেশত সাম্প্ৰদায়িক সংঘৰ্ষ এয়াইতো প্ৰথম নহয়৷ দেশৰ স্বাধীনতাকেইতো আমি এনে সংঘৰ্ষৰেই আদৰি লৈছিলো ধৰণৰ তৰল যুক্তি উত্থাপন কৰিছে৷ আৰু উত্তৰ প্ৰদেশৰ বৰ্তমানৰ মুখ্যমন্ত্ৰীক তাৰ বাবে প্ৰত্যক্ষভাৱে দায়ী কৰি বৰ্খাস্ত কৰাৰ লগতে জেললৈ পঠোৱাৰ দাবী কিন্তু তোলা নাই৷\nদেশৰ জনপ্ৰতিনিধি আইনৰ মতে দোষী সাব্যস্ত হোৱা বা জেল’লৈ যোৱা জনপ্ৰতিনিধিৰ সংসদীয় সদস্যতাৰ অৰ্হতা নোহোৱা হয়৷ অপৰাধী ঘোষিত হোৱা ৰাজনেতাই সেই আইনমতে কোনো নিৰ্বাচনতো অংশ লব নোৱাৰে, সেয়া গাঁও পঞ্চায়তেই হওক বা বিধান সভাই হওক বা লোকসভাই হওক৷ গতিকে এই যুক্তিৰ আধাৰত অৰ্হতা বিহীন ঘোষিত নোহোৱা নৰেন্দ্ৰ মোদী যদি ৰাজ্য এখনৰ প্ৰশাসনীয় মূৰব্বী হৈ থাকিব পাৰে, তেন্তে ৰাষ্ট্ৰ এখনৰ হব নোৱাৰিব কিয়? এই প্ৰশ্নৰো উত্তৰ আজি অযু্ক্তিকৰ হৈ-হাল্লাত বিশ্বাসী দলীয় মুখপাত্ৰ সকলৰ পৰা বিচৰা উচিত৷\nসদৌ শেষত সঠিক তথ্যৰ সন্ধান, সঠিক যু্ক্তিৰ প্ৰদৰ্শন, অনুসন্ধানকাৰী সংস্থাৰ প্ৰৱল প্ৰয়োগ আৰু ন্যায় ব্যৱস্থাৰ কঠোৰ কাৰ্যকৰীকৰণৰ প্ৰয়োজনীয়তা আজি আটাইতকৈ বেছি প্ৰয়োজনীয় কথা্ বুলি অনুভৱ কৰিছো৷ তেহে নাগৰিকৰ ন্যায় প্ৰাপ্তি, তথা দেশৰ ভৱিষ্যতক সাম্প্ৰদায়িকতাৰ বিষ-বাষ্পৰ পৰা ৰক্ষা কৰিব পৰা যাব৷ অনৰ্থক ৰাজনৈতিক দলা-দলি তথা বোকা ছটিওৱাৰ খেলে সৰ্ব-সাধাৰণ ৰাইজৰ কল্যাণ সাধিব নোৱাৰে, বা কংগ্ৰেছৰ কোটি কোটি টকাৰ কেলেংকাৰীকো সদায় ঢাকি ৰাখিব নোৱাৰে৷\nআজিৰ প্ৰেক্ষাপটত নাগৰিক সকলেই প্ৰশ্ন তুলিব লাগিব আৰু তাৰ উত্তৰ দিবৰ বাবে ৰাজনৈতিক মহলক বাধ্য কৰিব লাগিব৷ তেহে সঠিক নেতা, সঠিক দলৰ হাতত দেশৰ শাসন আৰু ভৱিষ্যত তুলি দিয়াৰ বাবে বিবেচনা কৰাটো সম্ভৱপৰ হৈ উঠিব৷\nDeep Jyoti Bhuyan October 5, 2013 at 5:16 PM\nসুন্দৰ বিশ্লেষণ । ৰাইজে নিজৰ বিবেক-বিবেচনাৰে বিচাৰ কৰা উচিত ।\nAbu October 8, 2013 at 6:43 PM\n"circumstantial evidence-ৰে এজন ৰাজনৈতিক নেতাক দোষী সাব্যস্ত কৰিব নোৱাৰি, সাধাৰণ এজনক পাৰি। আইন এই দেশত সবৰে কাৰণে একে নহয়, ইয়াত কাঠগৰাত কোন সেয়া চাইহে কিছুমান সিদ্ধান্ত দিয়া হয়। গোচৰীয়া পক্ষই দাবী নকৰা দোষতো ফাচী দিয়ে circumstantial evidence-ৰে দোষ প্ৰমাণ কৰি, আৰু একে circumstantial evidence-ৰ কাৰণেই কিছুমানক ৰেহাই দিয়া হয়।" এইখিনি মোৰ কথা নহয়, অৰুন্ধতী ৰয়-ৰ লিখা কিছুমান প্ৰবন্ধত পাইছো। আইনৰ ভাষাত circumstantial evidence ঠিক কি মই বুজি নাপাওঁ।\nমৃদুপৱন কাকতি । October 8, 2013 at 8:25 PM\nসঠিক সময়ত এটা খুওব প্ৰাসঙ্গিক লেখা। ভাল লাগিল পঢ়ি।যঠেষ্ট সমল আছে চিন্তা কৰিবলগিয়া।\ndibya October 8, 2013 at 9:12 PM\nসত্যজিত কাকতি October 9, 2013 at 7:07 AM\nএই চিন্তনীয়ক ৰাইজে কি ভাবে গ্রহণ কৰিব তাক লৈ মই চিন্তিত।


MIT ইম্ফলত অতিথি অধ্যাপকৰ পদখালী\nMIT ইম্ফলত অতিথি...\n৪গৰাকী অতিথি অধ্যাপকৰ খালী পদত নিযুক্তিৰ বাবে ইচ্ছুক তথা উপযুক্ত প্ৰাৰ্থী সকলক আৱেদন দাখিল কৰিবলৈ অনুৰোধ জনোৱা হৈছে\n| 25 Nov 2021 8:44 AM GMT\nMIT ইম্ফলৰ বিষয়ে জানক:\nমণিপুৰ প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্রতিষ্ঠানৰ স্থাপনা কৰা হৈছিল২৮আগষ্ট ১৯৯৮ চনত। অভিযান্ত্ৰিক অধ্যয়নৰ বাবে অগ্ৰণী শিক্ষানুষ্ঠান ৰূপে এই অনুষ্ঠানৰ স্থাপনা কৰা হৈছিল মণিপুৰ চৰকাৰে। ৩১ ডিচেম্বৰ, ২০০৩ তাৰিখে এই অনুষ্ঠানক মণিপুৰ প্ৰযুক্তিবিদ্যা মহাবিদ্যালয় নামেৰে পুনৰ নামাকৰণ কৰা হৈছিল আৰু ইয়াৰ প্ৰচনৰ দায়িত্ব অৰ্পণ কৰা হৈছিল মণিপুৰৰ মুখ্যমন্ত্ৰীৰ দ্বাৰা অধ্যক্ষ ৰূপে পৰিচালিত এখন সমাজক। কিন্তু পৰবৰ্তী সময়ত ৪ফেব্ৰুৱাৰী ২০০৫চনত, পুনৰ এবাৰ অনুষ্ঠানটোৰ নাম সলনি কৰা হয় মণিপুৰ প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্রতিষ্ঠান ৰূপে।\nMIT ইম্ফলত পদখালী :\nMIT ইম্ফলত শেহতীয়া ভাৱে ৪গৰাকী অতিথি অধ্যাপকৰ খালী পদত নিযুক্তিৰ বাবে ইচ্ছুক তথা উপযুক্ত প্ৰাৰ্থী সকলক আৱেদন দাখিল কৰিবলৈ অনুৰোধ জনোৱা হৈছে। ইচ্ছুক প্ৰাৰ্থী সকলে অন্তিম তাৰিখৰ পূৰ্বে আৱেদন দাখিল কৰিব লাগিব।\nপদৰ সবিশেষ, অৰ্হতা, দৰমহাৰ বিষয়ে তলত উল্লেখ কৰা হ'ল।\n১,৫০০/- টকা, প্ৰতি লেকচাৰৰ বাবে\nবিভাগ ক্ৰমে খালী পদ\nB.E/B.Tech আৰু M.E/M.Tech/M.S. বা যুটীয়া M.Tech ইলেকট্ৰিকেল অভিযান্ত্ৰিক বিভাগত\nB.E/B.Tech আৰু M.E/M.Tech/M.S. বা যুটীয়া M.Tech মেকানিকেল অভিযান্ত্ৰিক বিভাগত\n• খালী কাকতত আৱেদন সহ, নিজৰ বায়ডাতা, প্ৰয়োজনীয় নথি পত্ৰ আৰু দিমাণ্ড দ্ৰাফট যোগে ১,০০০/- টকাৰ আৱেদন মাছুল (মুখ্য অধ্যাপক, মণিপুৰ প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্রতিষ্ঠান, ইম্ফল লৈ উল্লেখ কৰি) সৈতে প্ৰেৰণ কৰিব লাগিব।\n• আৱেদন দাখিলৰ অন্তিম তাৰিখ - ২৮)১১/২০২১\nআৰু পঢ়ক : অহা সপ্তাহলৈকে ৬,০০০নতুন পদৰ বাবে বিজ্ঞাপন সম্প্ৰচাৰ কৰা হ'ব : মুখ্যমন্ত্ৰী অসম


জীৱন আৰু কিছু প্ৰাসংগিক চিন্তা- গীতালী বৰপাত্ৰগোঁহাই - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nজীৱন আৰু কিছু প্ৰাসংগিক চিন্তা- গীতালী বৰপাত্ৰগোঁহাই\n২০১৫ বৰ্ষত আনুষ্ঠানিক শিক্ষা শেষ হোৱাৰ পাছতহে বাস্তৱ জীৱনৰ লগত প্ৰতক্ষ্যভাৱে পৰিচয় ঘটিল৷ জীৱনৰ পৰৱৰ্তী পদক্ষেপ কি লোৱা উচিত তাৎক্ষণিকভাৱ সিদ্ধান্ত লব নোৱাৰি আৰু ব্যক্তিগত জীৱনত ঘটা ইটো সিটো দুৰ্ঘটনাৰ ফলস্বৰূপে কিছু অস্থিৰতা, কিছু দিকভ্ৰান্ত হৈ পৰিলো৷ হোষ্টলীয়া জীৱনত বহুতো সুখ -দুখৰ মুহূৰ্তৰ ভাগ –বতৰা কৰা অন্তৰ্ংগ বান্ধৱীবোৰৰ বেছিভাগেই যেতিয়া ঠায়ে ঠায়ে সিঁচৰতি হৈ পৰিল, একেলগে থকাৰ সিদ্ধান্ত লোৱা অন্তৰংগ বান্ধৱী, ৰুমমেট গৰাকীও যেতিয়া ব্যক্তিগত কাৰণত হঠাতে ডিব্ৰুগড়লৈ গুচি যাব লগা হল, তেতিয়াই গুৱাহাটী মহানগৰীৰ কৈলাসপুৰৰ মোৰ সৰু ৰুমটোত অকলশৰে, নিজৰ সতে মানসিক দন্দ আৰম্ভ হবলৈ ধৰিলে৷ জীৱন সম্পৰ্কে, বিশাল পৃথিৱীত নিজৰ অস্তিত্ব সম্পৰ্কে, সমাজ, দায়িত্ব তথা কৰ্তব্যৰ বিষয়ে যুঁজ -বাগৰ কৰি, নিজৰ আদালতত নিজক কেতিয়াবা দোষী কৰি, কেতিয়াবা বিচাৰক হৈ, নিজৰ পৰা কৈফিয়ৎ বিচৰা প্ৰক্ৰিয়া ইতিমধ্যে আৰম্ভ হবলৈ লৈছিল৷ নিজৰ ক্ষুদ্ৰ অস্তিত্বৰ বিষয়ে জ্ঞাত হৈ কেতিয়াবা গোটেই ৰাতি উজাগৰে থাকি, কাহিলী পুৱা বেলকনীত ৰৈ যেতিয়া সমুখৰ পথটোলৈ থৰ হৈ চাই থাকিছিলো, ৰাতি মৃত সৰীসৃপৰ দৰে পৰি থকা নিজম পথটো যেতিয়া পুৱা হৈ অহাৰ লগে লগে প্ৰাত: ভ্ৰমণ কৰা লোক, বাতৰি কাকত, গাখীৰ আদি বিক্ৰী কৰা লোকৰ কোলাহলেৰে ভৰি আহিছিল, সেই সময়ত সকলোৰে গতিময়তা, চঞ্চল পৃথিৱীখন, নিজ লক্ষ্যত আগুৱাই যোৱা মানুহবোৰ দেখি মনটো উদ্ভাসিত হৈ উঠাৰ পৰিৱৰ্তে ভাগৰুৱা আৰু অসহায় হৈ পৰিছিল৷ এনে অনুভৱ হৈছিল – সকলো মানুহৰ কাৰণে এটা সুন্দৰ পুৱা, এটা নতুন দিনৰ আৰম্ভণি হৈছে আৰু মোৰ বাবে সেই পুৰণি ৰাতিটোৱেই তেতিয়াও শেষ হোৱা নাই! নিজৰ দক্ষতা সৰ্ম্পকে আমি যেতিয়াই সন্দিহান হৈ উঠো তেতিয়াই আমি অনিৰাপত্তাত ভুগিবলৈ আৰম্ভ কৰো আৰু লাহে লাহে কিছুমান নেতিবাচক চিন্তাই আমাৰ মন -মগজুক আক্ৰমণ কৰিবলৈ ধৰে৷\nএনে দিনবোৰত মোৰ মনলৈ কেতিয়াবা শৈশৱৰ বন্ধু এজনৰ কথা ভাঁহি আহিছিল৷ নিম্ন শাখাৰ পৰা দশম শ্ৰেণীলৈকে একেলগে অধ্যয়ন কৰা এই বন্ধুজন এজন মেধাৱী ছাত্ৰ আছিল৷ শৈশৱত মোৰ দেউতাই আনি দিয়া ৰঙীণ স্কুলবেগটোৱে তেওঁক বৰকৈ আকৰ্ষণ কৰিছিল আৰু তেওঁ প্ৰায়ে কৈছিল, “গীতালী, তোমাৰ বেগটো যে ইমান ধুনীয়া”! পাছলৈ কোনো কাৰণ নোহোৱাকৈ আমাৰ মাজত কথা-বাৰ্তা কমি আহিছিল যদিও তেওঁৰ খবৰবোৰ পাই থাকিছিলো৷ ২০১২ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত হঠাতে দেউতাই ফোন কৰি সেই দু: সম্বাদটো দিছিল যে পৃথিৱীৰ ওপৰত ৰুষ্ট হৈ, সকলোৰে ওপৰত অভিমান কৰি, নিজাববীয়াকৈ সিদ্ধান্ত লৈ তেঁও চিৰদিনৰ বাবে আমাৰ পৰা আঁতৰি গৈছে৷ সেইসময়ত মই বাকৰুদ্ধ হৈ পৰিছিলোঁ, কিন্তুু অজস্ৰ প্ৰশ্নই মনত সাৰ পাই উঠিছিল৷ কিমান অসহায় হৈ পৰিলে, মনোজগতত কিমান এক গভীৰ ভয়াবহতা, শূন্যতা আৰু হাঁহাকাৰৰ সৃষ্টি হলে এজন ব্যক্তিয়ে এনে সিদ্ধান্ত লব পাৰে! শেষ মুহূৰ্তত এই বিশাল পৃথিৱীৰ অসংখ্য ব্যক্তিৰ মাজত তেওঁ কিমান অকলশৰীয়া অনুভৱ কৰিব পাৰে অথবা এনে এজন ব্যক্তি বিচাৰি উলিয়াবলৈ সক্ষম নহয় যাৰ ওচৰত তেওঁ অলপ নিৰাপত্তাবোধ কৰিব পাৰে, যাৰ কথা মনত পেলাই তেওঁ এই বিনন্দীয়া পৃথিৱীখনত খন্তেক থমকি ৰোৱাৰ কাৰণ বিচাৰি পাব পাৰে! এনে ব্যক্তিক সমাজে স্বাৰ্থপৰ বুলি কয়, গাঁৱে ভূঞে এওঁলোকৰ নাম লোৱাটোও ‘পাপ’ বুলি গণ্য কৰা হয়৷ হতাশা, নেতিবাচক চিন্তা, মানসিক অস্থিৰতাৰ বলি নোহোৱা ব্যক্তি খুব কমেই থাকে, এনে মুহূৰ্তবোৰত কিছুমানে নিজক চম্ভালি লয়, সাহসী হৈ সমস্যাবোৰৰ মোকাবিলা কৰে, কিন্তুু আন এজন এনেদৰে সাহসী নহবও পাৰে! সমস্যাবিলাকৰ মুখা মুখি হব পৰাকৈ মানসিক ভাৱে শক্তিশালী নহবও পাৰে! এই ব্যক্তিসকল আমাৰ দৰেই, আমাৰ মাজৰেই সমাজৰ একোজন আছিল; কিন্তুু আমি কিমানজনে এনে ব্যক্তিৰ মানসিক অন্তৰ্দন্দসমূহৰ বিষয়ে অনুভৱ কৰিব পাৰো?\nবিশিষ্ট সমাজতত্ত্ববিদ ইমাইল দুৰখেইমে আত্মহত্যাক এক সামাজিক ক্ৰিয়া বুলি অভিহিত কৰিছে৷ সমন্বয়াত্মক চিন্তাধাৰাৰ পৃষ্ঠপোষক হিচাপে দুৰখইমে সামাজিক ঘটনা বিলাকৰ আন্ত: সম্বন্ধৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছে৷ দুৰখেইমৰ মতে সামূহিক কাৰ্যকলাপেহে ব্যক্তিৰ ওপৰত বেছিকৈ প্ৰভাৱ পেলায়৷ উদাহৰণ স্বৰূপে পৰিয়ালৰ বিঘটন বা প্ৰতিমানবিহীন অৱস্থা আদি সামূহিক কাৰকো আত্মহত্যাৰ অন্যতম কাৰক বুলি দুৰখেইমে কৈছে৷ পৰৱৰ্তী কালত বিভিন্ন সমাজ বিজ্ঞানীৰ দ্বাৰা দুৰখেইমৰ মতবাদ সমালোচনা হৈছে যদিও সমাজ বিজ্ঞানৰ প্ৰায়বিলাক মতবাদ যিহেতু আপক্ষিক তথা বহু বাদ -বিবাদ -মতামতৰ দ্বাৰা পৰিবেষ্টিত আৰু প্ৰায়বিলাক ধাৰণাৰেই আমি এটা নিৰ্দিষ্ট সিদ্ধান্তত উপনীত হব নোৱাৰো, গতিকে সকলো মতবাদৰেই আংশিক গুৰুত্ব আমি নুই কৰিব নোৱাৰোঁ৷ চৌপাশৰ সমাজখনলৈ লক্ষ্য কৰিলে আমি দেখা পাম যে এজন ব্যক্তিৰ মানসিকতাৰ বিভিন্ন দিশত, আবেগ অনুভূতিৰ আঁৰত বহুতো সামাজিক কাৰক নিহিত হৈ থাকে৷ সামাজিক ঘটনা-পৰিঘটনাবিলাকৰ ফলশ্ৰুতিত ব্যক্তি এজনৰ মনত নেতিবাচক চিন্তাৰ সৃষ্টি হব পাৰে৷ উদাহৰণ স্বৰূপে -ব্যক্তিগতকৰণৰ ফলস্বৰূপে ভূমি হেৰুৱাই বা ঋণৰ বোজা সহিব নোৱাৰি মহাৰাষ্ট্ৰ আদিত কৃষকৰ আত্মহত্যা, দেশত নিবনুৱা সমস্যা বৃদ্ধিৰ ফলস্বৰূপে ভৱিষ্যত নিৰাপত্তহীনতা, কৰ্মহীনতাই ব্যক্তিৰ মনত সৃষ্টি কৰা নিৰাশা, নেতিবাচক চিন্তা এইবিলাক একো একোটা সামাজিক পৰিঘটনাৰ ফলাফল৷\nৰাজনীতি, প্ৰযুক্তিবিদ্যা আদিয়ে ক্ৰমান্বয়ে আমাৰ ব্যক্তিগত জীৱন নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ ধৰিছে৷ ৷ গোলকীকৰণে আমাৰ জীৱন যিদৰে সহজ কৰি তুলিছে ঠিক সেইদৰেই বহু ক্ষেত্ৰত জটিল কৰিও তুলিছে৷ আধুনিক পৃথিৱীত তিস্থি থকাৰ তুমুল প্ৰতিযোগিতাই আমাৰ বহুতকে এক ভীৰৰ অংশ হবলৈ লৈ যায় আৰু ভীৰৰ মাজৰ হেঁচাঠেলাত আমি ক্ৰমাৎ নিজক হেৰুৱাই পেলাবলৈ ধৰোঁ, অস্তিত্বৰ সংকটত ভুগি বিশাল মহাসাগৰৰ মাজত দিশ হেৰুওৱা নাৱিকৰ দৰে জীৱনৰ সম্মুখত কিংকৰ্তব্যবিমূঢ় হৈ পৰো৷ এইদৰে আমাৰ মনত নেতিবাচক চিন্তাৰ সৃষ্টিৰ আঁৰত ব্যক্তিগত বা সামাজিক যি কাৰকেই নাথাকক কিয়; এইবিলাকৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পোৱাৰ উপায় কিন্তুু আমাৰ নিজৰ হাততহে নিহিত হৈ থাকে৷ আমি মন-মগজুৰে এটা কথা বিশ্বাস নকৰালৈকে, অনুভৱ নকৰালৈকে অইন এজনে সেই সম্পৰ্কত দিনেনিশাই কৈ থাকিলেও আমি গ্ৰহণ কৰিব নোৱাৰো৷ গতিকে নিজেই নিজৰ অভিভাৱক হব লাগিব, নিজেই নিজক শাসন কৰিবলৈ শিকিব লাগিব৷ সদায় নেতিবাচক চিন্তা কৰি থাকিলে আমাৰ মন তিক্ততাৰে ভৰি থাকিব৷ এনে নেতিবাচক চিন্তাবিলাকেই শেষলৈ আমাৰ অভ্যাস হৈ পৰে আৰু আমাৰ মনত স্থায়ীভাৱে হতাশা, উদ্বেগৰ সৃষ্টি কৰে৷ ইয়াৰ ফলস্বৰূপে আমাৰ মন প্ৰায়েই বিষন্ন হৈ থাকিবলৈ লয়৷ এক কথাত কবলৈ হলে আমি নিজেই নিজক সুন্দৰ জীৱনটো উপভোগ কৰাৰ পৰা বঞ্চিত কৰি পেলাওঁ৷ অৰ্থবহ জীৱনটো আমি দূৰ্বিসহ কৰি তুলো৷ আমাৰ সমাজত এনে বহু ব্যক্তি আছে যি সমাজলৈ অত্যন্ত ভয় কৰে৷ সমাজে কি কব বা আন মানুহে তেওঁৰ কথা কি ভাৱিব, তেওঁ যদি সমালোচনাৰ সমুখীন হয় এনে আশংকাই প্ৰতি মুহূৰ্ততে তেওঁক সন্ত্ৰস্ত কৰি ৰাখে৷ প্ৰকৃততে সমালোচনাৰ মুখামুখি নোহোৱা ব্যক্তি সমাজত আঙুলিৰ মূৰত গণিব পৰা৷ যীশু, ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণ, হজৰত মহম্মদ, মহাত্মা গান্ধী আদি বিশ্ব বৰেণ্য ব্যক্তিসকলকে ধৰি সাধাৰণ মানুহবিলাকৰো কোনো আজিলৈকে সমালোচনাৰ পৰা হাত সাৰিব পৰা নাই৷ সকলোতকৈ ডাঙৰ স্বাধীনতা হল মনৰ স্বাধীনতা, চিন্তাৰ স্বাধীনতা৷ আমাৰ চিন্তা-চৰ্চাৰে কৰা কোনো কাৰ্য্য, যত আমাৰ মানসিক সন্তুষ্টি জড়িত হৈ আছে, আনহাতে যি কাৰ্য্যৰ যোগেদি সমাজৰ কোনোজনৰে একো ক্ষতি হোৱা নাই, তেনে চিন্তাধাৰাত আন এজনৰ হস্তক্ষেপ আমি কিয় মানি লব লাগে? যিসকল লোকে আমাৰ ব্যক্তিসত্বাৰ প্ৰতি শ্ৰদ্ধা প্ৰদৰ্শন কৰিব নিবিচাৰে তেওঁলোকৰ লগত সম্পৰ্ক ৰখা মানে নিজক অপমানিত কৰা৷ আত্মসন্মান বিক্ৰী কৰি কাৰোবাৰ ওচৰত শিৰনত কৰিলে আমাৰ নিজৰ ওচৰত নিজৰ শ্ৰদ্ধা লুপ্ত পাবলৈ ধৰে৷\nঅনবৰতে উদ্বেগত ভূগি থকা সমস্যাক মনোবিজ্ঞানী সকলে compulsive obsessive anxiety syndrome বা বাধ্যতামূলক উদ্বেগ আচ্ছন্নতা বোলে৷ এনে মানুহে এক হীনমন্যতাবোধৰ চিকাৰ হয় আৰু এঁওলোকে ভাবে যে জীৱনৰ কোনো ক্ষেত্ৰতে এওঁলোক সফল নহব৷ উদ্বেগ দূৰ কৰাৰ একমাত্ৰ উপায় হল নিজৰ ওপৰত বিশ্বাস ৰাখা৷ নিজৰ যি বিশেষ গুণ আছে সেইয়া বিচাৰি ওলিওৱা আৰু তাৰ চৰ্চা কৰি নিজৰ আত্মবিশ্ৱাস বঢ়োৱা৷ দিনে ৰাতিয়ে উদ্বেগত ভুগিলে ক্ষতি মাথো নিজৰ৷ কোনো কাৰো নিচিনা নহয়৷ প্ৰতিজন মানুহেই বেলেগ বেলেগ৷ প্ৰকৃতিৰ এই নিয়ম, এই বৈচিত্ৰ্যতা যদি আমি মানি চলিব পাৰোঁ তেন্তে বহুগুণে হীনমন্যতাবোধৰ চিকাৰ হোৱাৰ পৰা হাত সাৰিব পাৰি৷ প্ৰত্যেকৰে মাজত কিবা নহয় কিবা বিশেষত্ব থাকে৷ আমি আমাৰ মাজত থকা ইতিবাচক গুণবোৰৰ ওপৰত যদি অধিক গুৰুত্ব দিওঁ তেতিয়া জীৱন আমাৰ বাবে বহুগুণে সহজ হৈ পৰে৷ ৷ জীৱনমুখী হৈ পৰিবলৈ আমি আমাক অনুপ্ৰাণিত কৰিব পৰা গ্ৰন্থসমূহ অধ্যয়ন কৰিব পাৰো৷ এয়া খুবেই সুন্দৰ অভ্যাস৷ কিন্তুু জ্ঞান কেৱল কিতাপৰ মাজতেই নিহিত হৈ নাথাকে৷ আমাৰ সমুখতে বহু এনে লোক থাকে যাৰ জীৱন দৰ্শন কেতিয়াও লিপিৱদ্ধ হোৱা নাই অথচ এইসকল লোক জীৱনৰ বাস্তৱ অভিজ্ঞতাৰে আন দহজনক অনুপ্ৰাণিত কৰিব পৰাকৈ সমৃদ্ধ৷ প্ৰত্যেকৰে অভিজ্ঞতা অনন্য৷ এই সকলোবিলাকৰ পৰাই আমাৰ কিছু নহয় কিছু শিকিবলগীয়া থাকে৷ আমাৰ নিজৰ জীৱনৰ অভিজ্ঞতা বিলাকেও আমাক জীৱনৰ কোনো এটা খোজত উজুটি খাই পৰিলে পিছমুহূৰ্ততে থিয় হৈ পৰৱৰ্তী খোজটো দিব পৰাকৈ কিছু নতুন কথাৰে অভিজ্ঞ কৰি তুলে৷ জীৱনৰ কোনো কোনো মুহূৰ্তত আমাৰ মন যদি ভাৰাক্ৰান্ত হৈ উঠে সেইসময়ত আকাশখনলৈ মূৰ তুলি চালে, আকাশৰ বিশালতাই আমাক বহু কথাই শিকায় যায়৷ একেখন আকাশৰ তলতে আমাৰ চিনাকি –অচিনাকি অসংখ্যজনে বাস কৰে৷ আমাৰ জ্ঞাতে-অজ্ঞাতে তাৰে বিভিন্নজন পৃথক পৃথক সমস্যাৰে ভাৰাক্ৰান্ত৷ বেলেগৰ সমস্যাবোৰ আমাৰ কাৰণে সৰল যেন লাগে, নিজৰ সমস্যাবোৰ আমাৰ বৃহৎ আৰু জটিল যেন লাগে৷ আনজনেও সমস্যাবিলাকৰ বিষয়ে একে দৃষ্টিভংগীয়েই গ্ৰহণ কৰে৷ সমুখৰ যি বহুজনক আমি সুখী আৰু ভাগ্যবান বুলি ভাবি লওঁ৷ তেওঁলোক বাৰু সচাঁকৈয়ে সুখীনে? প্ৰকৃততে সমস্যা থাকিলেও তেওঁলোকে সুখী হৈ থকাৰ মূলমন্ত্ৰটো জানে৷\nসাফল্য আৰু ব্যৰ্থতা –মানুহৰ জীৱনৰ অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ এই দুয়োটা শব্দই প্ৰকৃততে স্থায়ী প্ৰতিপাদ্য নহয়, সেইয়া অনুভৱ কৰিব পৰাটো এজন ব্যক্তিৰ কাৰণে খুবেই প্ৰয়োজনীয়৷ জীৱনক এক ঠেক গণ্ডীৰ ভিতৰত আৱদ্ধ কৰি নাৰাখি আমি বহল আৰু গভীৰ ভাৱে বিচাৰ-বিবেচনা কৰিবলৈ শিকিব লাগে৷ জীৱন অসংখ্য সমস্যা, অসংখ্য প্ৰতিযোগিতা, অসংখ্য সুখৰ বা দুখৰ সমষ্টি৷ কিন্তুু এই সকলোবোৰেই ক্ষণস্থায়ী৷ সময়ে জীৱনৰ সকলোবোৰ ঘটনাই এদিন সোঁৱৰণি কৰি তোলে৷ আমাৰ জীৱনৰ প্ৰতিটো ঘটনাই সাময়িক, যদিহে ইয়াৰ পৰিণামসমূহ আমি নিজে দীৰ্ঘস্থায়ী কৰি নলওঁ৷ গতিকে কোনটো ঘটনাক আমি আমাৰ জীৱনত কি স্থান দিম সে্যা নিৰ্ণয় কৰাৰ ক্ষমতাও আমাৰ নিজৰ হাততেই সন্নিবিষ্ট হৈ থাকে৷\nজীৱনৰ কঠিন দিনবোৰত আমি এটা কথা সদায় মনত ৰাখিব লাগে যে দ্ৰুতবেগী, পৰিৱৰ্তনশীল সময়ে শীঘ্ৰেই এই দিনবোৰ আমাৰ পৰা আঁতৰাই নিব আৰু ভৱিষ্যতে এই দিনবোৰলৈ যেতিয়া আমি উভতি চাম তেতিয়া হতাশাৰ পৰিৱৰ্তে আমাৰ মুখত এটা সন্তুষ্টিৰ হাঁহি বিৰিঙি উঠিব৷ জীৱনৰ এনে জটিল পৰিস্থিতি বিলাকত আমি নিজকে চম্ভালি লৈ, আগুৱাই যাব পৰাকৈ সাহসী আছিলোঁ, এই কথাই আমাক এক মানসিক পৰিতৃপ্তি দিব৷ জীৱনৰ ৰহস্য, জীৱনৰ মাদকতাও প্ৰকৃততে তাতেই নিহিত হৈ থাকে৷\n← আস্, নষ্টালজিয়া..! – মামনি দাস\nকৃপণ (এক মিনিটৰ গল্প ) – গীতিকা বৰা →\nবৰগীত আৰু উত্তৰ-ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সঙ্গীতৰ এটি তুলনামূলক অধ্যয়ন-(হিৰণ্ময়ী দাস গগৈ)\nJuly 14, 2013 March 10, 2021 1\nঅসমীয়া লোকসাহিত্যত জুনা গীত – কলচুম বিবি\nDecember 16, 2018 March 10, 2021 0


অখণ্ড মানৱ সংস্কৃতিৰ সাধনা: ড০ শিৱনাথ বৰ্মনৰ ‘ৰূপান্তৰৰ ৰেহৰূপ’ গ্ৰন্থৰ এক বিক্ষিপ্ত পৰ্যালোচনা (জিতেন বেজবৰুৱা) - মুক্ত চিন্তা\nঅখণ্ড মানৱ সংস্কৃতিৰ সাধনা: ড০ শিৱনাথ বৰ্মনৰ ‘ৰূপান্তৰৰ ৰেহৰূপ’ গ্ৰন্থৰ এক বিক্ষিপ্ত পৰ্যালোচনা (জিতেন বেজবৰুৱা)\nআধুনিক মানুহৰ ট্ৰেজেডি এয়ে যে এফালে বিজ্ঞানসমূহৰ আৰু আনফালে মানৱিকী বিদ্যাসমূহৰ (Humanities) বিভিন্ন বিভাগৰ আশ্চৰ্যজনক বহুপল্লৱিত বিকাশ ঘটিছে যদিও তাৰ ফলস্বৰূপে এক অখণ্ড বিশ্ববীক্ষাৰ ভেটি শক্তিশালী হোৱা নাই, বৰং সি মানৱ জ্ঞানক খণ্ডিত কৰি সহস্ৰটা পৃথক আৰু সম্পৰ্কহীন প্ৰকোষ্ঠত বিভক্ত কৰিছে। জ্ঞানৰ সূক্ষ্মতৰ আৰু বহুল বিকাশৰ বাবে বিশেষীকৰণ অনিবাৰ্য, কিন্তু সমান্তৰালভাৱে মানৱ জ্ঞানৰ সকলো বিভাগৰ মাজৰ অন্তৰ্লীন ঐক্যসূত্ৰডাল ধৰি ৰাখিব নোৱাৰিলে তাৰ ফলত মানৱ সমাজ তথা চেতনা পক্ষাঘাতগ্ৰস্ত হোৱাটো স্বাভাৱিক। বিজ্ঞান আৰু মানৱিকী বিদ্যাসমূহৰ মাজত যেনেকৈ আকাশ-পাতাল দূৰত্ব, ঠিক তেনেকৈ এইসমূহৰ বিভিন্ন বিভাগৰ মাজত থিয় হৈ আছে একোখনকৈ চীনৰ প্ৰাচীৰ। আশীষ লাহিড়ীৰ ভাষাত ক’বলৈ হ’লে : “পক্ষান্তরে এই বিচ্ছেদের নেতিবাচক দিকস্বৰূপ মননশীলতার ও সংস্কৃতির জগতে দেশটা কাৰ্যত দুই এলিট গোষ্ঠীতে ভাগ হয়ে গেল। একদিকে মানবিকী ঐতিহ্যে শিক্ষিত প্ৰশাসক ও পরিচালকদের দল, বিজ্ঞান সম্বন্ধে যাঁদের উন্নাসিকতা অপরিসীম; অন্যদিকে বিজ্ঞান ও প্ৰযুক্তির বিশেষজ্ঞ, যাঁদের সাংস্কৃতিক সংবেদনশীলতা প্ৰায় নিরস্তিত্ব।”(সংস্কৃতির দ্বিখণ্ডন : বিজ্ঞান বনাম হিউম্যানিটিজ, পৃ. ৮) আনহাতে, সমাজবিজ্ঞানসমূহৰ সংহতিহীন বিশেষীকৰণে ডাঙৰ সামাজিক আৰু মানৱীয় প্ৰশ্নসমূহৰ সামগ্ৰিক বিচাৰ অসাধ্যপ্ৰায় কৰি তুলি আমাৰ দৃষ্টিক সেই প্ৰশ্নসমূহৰ আণুবীক্ষণিক একোটা অংশৰ বিশ্লেষণত নিবদ্ধ কৰি ৰাখিছে। সাম্প্ৰতিক কালত সামগ্ৰিকতাক নস্যাৎ কৰি বিশেষীকৰণৰ জয়গান গোৱাৰ এক সচেতন প্ৰচেষ্টা চলিছে। এই সোঁতৰ বিপৰীতে মানৱ জ্ঞানৰ অখণ্ডতা তথা ইয়াৰ বিভিন্ন বিভাগৰ মাজৰ ঐক্যসূত্ৰডাল উন্মোচন কৰাৰ প্ৰচেষ্টা তেনেই তাকৰ। ড০ শিৱনাথ বৰ্মনৰৰূপান্তৰৰ ৰেহৰূপ গ্ৰন্থখনে আমাক এই কথাখিনি মনত পেলাই দিছে। গ্ৰন্থখনত সামগ্ৰিকভাৱে এনে এক বহল দৃষ্টিভংগীৰ উমান পোৱা যায়।\nগৱেষক আৰু চিন্তাবিদ ড০ বৰ্মনদেৱে বিজ্ঞান তথা সমাজবিজ্ঞানৰ বিভিন্ন বিষয়ত বহুসংখ্যক প্ৰণালীবদ্ধ গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছে যদিও একে ঠাইতে বহু বিষয়ৰ চিন্তা আৰু গৱেষণাৰ সমন্বয় ঘটা গ্ৰন্থ বিশেষ নাই বুলিলেও হয়। এই ক্ষেত্ৰত মূলতঃ মাৰ্ক্সবাদ আৰু তাৰ সৈতে সম্পৰ্কিত বিভিন্ন প্ৰশ্নৰ আলোচনাসমৃদ্ধ ন মনুষ্যাৎ গ্ৰন্থৰ কথা উনুকিয়াব পাৰি। কিন্তু ৰূপান্তৰৰ ৰেহৰূপৰ বিষয়-বৈচিত্ৰ্য আৰু ব্যাপ্তি তাতকৈ বেছি যেন আমাৰ বোধ হৈছে। সাহিত্য, দৰ্শন, সংস্কৃতি, শিক্ষা, ভাষা, যুক্তিবাদ, বিজ্ঞান, ইতিহাস আদি বিভিন্ন বিষয়ৰ মুঠ ত্ৰিছটা প্ৰবন্ধ গ্ৰন্থখনত সংকলিত হৈছে। প্ৰবন্ধসমূহত লেখকৰ বিস্তাৰিত অধ্যয়ন আৰু সুগভীৰ চিন্তা এনেভাৱে ঠাহ খাই আছে যে সকলোখিনিৰে আলোচনা কৰাটো দুৰূহ কাৰবাৰ। আমি ইয়াত গ্ৰন্থখনৰ দুটিমান দিশ সম্পৰ্কেহে থূলমূল আলোচনা আগ বঢ়াবলৈ যথাসাধ্যে চেষ্টা কৰিম।\n‘আধুনিকতা আৰু অসমীয়া সাহিত্য’ প্ৰবন্ধত লেখকে অসমীয়া সাহিত্যত আধুনিকতাৰ প্ৰথম পৰ্বত ৰমন্যাসিক সাহিত্যই প্ৰাধান্য বিস্তাৰ কৰাৰ সমাজ-ৰাজনৈতিক কাৰণসমূহ আলোচনা কৰাৰ পাছত ‘বহুস্বৰসংগতিবিশিষ্ট স্বৰাজোত্তৰ সাহিত্য’ৰ আলোচনা কৰিছে। তাৰ পিছত তেওঁ লিখিছে –\n“উত্তৰ-স্বাধীনতা কালত যিটো দ্বিতীয় সম্পদ [প্ৰথমটো সম্পদ হ’ল বাহিৰৰ সৈতে বৌদ্ধিক সংসৰ্গ] আমি ক্ৰমে হেৰুৱাবলৈ লৈছো বুলি ভাব হয়, সি হ’ল কোনো নিৰ্দিষ্ট সামাজিক আদৰ্শৰ অভাৱ। প্ৰাক-স্বাধীনতা কালত ৰাজনৈতিক মুক্তি লাভৰ এটা আদৰ্শ আছিল। ই অসমীয়া সমাজখনক বহুলাংশে একগোট কৰি ৰাখিছিল, ই আছিল আমাৰ সাহিত্যিক-বুদ্ধিজীৱীসকলৰ সৃষ্টিৰ প্ৰেৰণাস্বৰূপ। স্বাধীনতাৰ পাছত এই আদৰ্শ অন্তৰ্হিত হ’ল সঁচা; কিন্তু জাতীয়তাবাদী আদৰ্শ থাকিল, তাৰ লগত ওপৰঞ্চিকৈ বৰং যোগ হ’লহি সমাজবাদৰ আদৰ্শও। যোৱা শতিকাৰ সত্তৰ দশকমানলৈকে এই দুয়োটা আদৰ্শই আমাৰ সাহিত্যিক সমাজত কম-বেছি পৰিমাণে প্ৰেৰণা যোগাই আহিছিল। কিন্তু সত্তৰৰ দশকৰ শেষৰ ফালে উদাৰ জাতীয়তাবাদ পৰ্যবসিত হ’ল উৎকট, মতান্ধ স্বাদেশিকতালৈ। এটা প্ৰচণ্ড আন্দোলন হ’ল, কিন্তু উদ্দেশ্যৰ উৰ্বৰতা নথকা বাবে সাহিত্য জগতত তাৰ উল্লেখ্য ফচল নফলিল। ইফালে ছোভিয়েট ৰাষ্ট্ৰৰ পতন হোৱাত আমাৰ সাহিত্যিকসকলৰ বহুতেই সমাজতান্ত্ৰিক আদৰ্শত আস্থা হেৰুৱাবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। এই সুযোগতে নব্য ঔপনিবেশিকতাই তাৰ ফেঁট তুলি ধৰিলে। ইয়াৰ আগ্ৰাসী প্ৰভাৱত সাহিত্য সম্প্ৰতি পৰ্যবসিত হ’বলৈ লৈছে পণ্যদ্ৰব্যলৈ।” (পৃ. ১৭)\n‘মানৱিক সাৰাৎসাৰশূন্য’ এক ‘প্ৰসাধনী আধুনিকতা’ই আজি আমাৰ সাহিত্যক গ্ৰাস কৰিছে –\n“ই ধুৰুপ যে আজিৰ প্ৰতিজন সাহিত্যিকৰ মনোজগত বিশ্বচেতনাৰে উদ্ভাসিত হ’ব লাগিব, ই আধুনিকতাৰ এক প্ৰধান চৰ্ত। কিন্তু জাতীয় ঐতিহ্যক উপেক্ষা কৰি, কেৱল পাশ্চাত্যৰ দাপোণত নিজক চাবলৈ যত্ন কৰাটো, কোৱা বাহুল্য, আধুনিকতা নহয়, আত্মহননহে; কিন্তু এনে হোৱাই যেন সম্প্ৰতি দেখা গৈছে। এফালে আত্মকেন্দ্ৰিকতাৰ মৰাঘুলিত অৱগাহনৰ বিলাস, আনফালে পাশ্চাত্যকেন্দ্ৰিকতাৰ কৃষ্ণ বিবৰত আত্মজাহ – সম্প্ৰতি এয়ে হৈ পৰিছে আধুনিকতাৰ লক্ষণ। এনে উন্মূল, অৱক্ষয়ী আধুনিকতা যিমান দিনলৈকে থাকিব, সিমান দিনলৈকে আমাৰ সাহিত্য হৈ থাকিব চহৰীয়া মধ্যবিত্তৰ ঘৰ শোভা কৰা প্লাষ্টিকৰ ফুল। তাত কৃত্ৰিম সৌন্দৰ্য থাকিব, কিন্তু প্ৰাণ নাথাকে।” (পৃ. ১৯)\n– কেৱল অসমীয়া সাহিত্যই নহয়, সামগ্ৰিকভাৱে সংস্কৃতিৰ যিটো ‘ৰূপান্তৰৰ ৰেহৰূপ’ লেখকে গ্ৰন্থখনৰ বিভিন্ন প্ৰবন্ধত দাঙি ধৰিবলৈ যত্ন কৰিছে উল্লিখিত বক্তব্যদুটাক তাৰ মূলভাবস্বৰূপ বুলি ক’ব পাৰি। সংস্কৃতিৰ এক বহল সংজ্ঞা তেওঁ গ্ৰহণ কৰিছে। ই বি টাইলৰৰ ভাষাত, সংস্কৃতি হ’ল – “That complex whole which includes knowledge, beliefs, art, morals, laws, customs and any other capabilities and habits required by man asamember of society.” (পৃ. ১০৯) মানৱ সংস্কৃতিক লেখকে অখণ্ড ৰূপত গ্ৰহণ কৰিব বিচাৰে; খণ্ডিত-বিক্ষিপ্ত ৰূপত নহয়। সেইবাবে পূৰ্ণাংগ মানৱ সংস্কৃতিৰ প্ৰতিমূৰ্তি জ্যোতিপ্ৰসাদ, ৰবীন্দ্ৰনাথ, ভিন্সিৰ প্ৰসংগ তেওঁ বাৰে বাৰে টানি আনিছে। আমাৰ বোধেৰে এই সংস্কৃতিৰ চৰিত্ৰ তথা তাৰ ৰূপান্তৰৰ গতিবিধি উন্মোচন কৰাই গ্ৰন্থখনৰ সামগ্ৰিক লক্ষ্য। ৰাজনৈতিক সংগ্ৰাম তথা সামাজিক আদৰ্শৰ উৰ্বৰ ভূমিতহে যে সংস্কৃতিয়ে জীৱনমুখী আৰু গণমুখী ৰূপত লহপহকৈ বাঢ়ি জাতিষ্কাৰ হৈ উঠিব পাৰে সেই সত্য ইয়াত পৰিস্ফুট হৈ উঠিছে। উদাৰ জাতীয়তাবাদী আৰু সমাজবাদী আদৰ্শৰ পশ্চাদপসৰণ, সংকীৰ্ণ উগ্ৰজাতীয়তাবাদৰ প্ৰভাৱ বৃদ্ধি আৰু সাম্প্ৰতিক কালত বিশ্বায়ন-বাহিত ভোগবাদী ম’ন’কালচাৰৰ আক্ৰমণে কঢ়িয়াই অনা আমাৰ সাংস্কৃতিক সংকট সংস্কৃতিৰ সকলো স্তৰতে, সকলো বিভাগতে আজি ঘনায়মান। এই পৰিস্থিতি দেখি লেখক ক্ষুব্ধ আৰু ব্যথিত হৈছে। অৱশ্যে এই সংকট মোচনৰ বাবে আমি কোন পথেৰে কেনেকৈ সংগ্ৰামত অৱতীৰ্ণ হ’ব লাগিব তাৰ অনুসন্ধান কৰাত লেখক হয়তো বিশেষ উৎসাহী নহয়। মাৰ্ক্সীয় পৰিবৰ্তনকামী চিন্তাৰপৰা তেওঁ বজাই ৰখা সাৱধানী দূৰত্বও ইয়াৰ এটা কাৰণ হ’ব পাৰে। সি যি নহওক, সংস্কৃতি যে গণমুখী হ’ব লাগিব সেই কথা লেখকে দৃঢ়তাৰে একাধিকবাৰ দোহাৰিছে। গণ-সংস্কৃতিৰ প্ৰতি বীতৰাগী নিজকে উচ্চ সংস্কৃতিৰ ধাৰক বুলি গণ্য কৰা ‘ৰুচি-অভিমানী বুদ্ধিজীৱী’সকলক তেওঁ সোঁৱৰাই দিছে ৰবীন্দ্ৰনাথৰ বাণী –“ভাৰতমাতৃয়ে হিমালয়ৰ দুৰ্গম চূড়াৰ ওপৰৰ শিলাসনত বহি কেৱল কৰুণ সুৰত বীণহে বজাই আছে, তেনে ধ্যান কৰাটো মাত্ৰ এটা নিচা। ভাৰতমাতৃ গাঁৱৰেই বোকাময়, মেটেকাৰে পৰিপূৰ্ণ পুখুৰীৰ পাৰত মেলেৰিয়া আক্ৰান্ত প্লীহা ৰোগীক কোঁচত লৈ তাৰ পথ্যৰ বাবে নিজৰ শূন্য ভঁৰালৰ ফালে হতাশভাৱে চাই আছে। সেই দৃশ্য দেখাটোহে প্ৰকৃত দেখা।”(পৃ. ১১১)\nগণমুখী শিল্পীয়ে সাংস্কৃতিক অধঃপতনৰ সামাজিক-ৰাজনৈতিক শিপাবোৰ চিনি পায়, আৰু সেই শিপাবোৰ উভালি পেলাবলৈ সংগ্ৰাম কৰে জনতাৰ সৈতে একেলগ হৈ। তেওঁলোকে জনতাক মূঢ় বুলি নাভাবে, বৰঞ্চ ভাবে এইবুলি – “জনতাৰ অন্তৰৰ ভিতৰত শিল্পীটো যে নিশ্চয়কৈ আছে, তাৰেই আমি জনতাক জ্ঞান দিব লাগিব।”(জ্যোতিপ্ৰসাদ) গণনাট্য সংঘৰ সোণালী যুগটোত এই গণমুখী সংস্কৃতিয়ে সৰ্বাংগীণ বিকাশ লাভ কৰিছিল। কিন্তু দুখৰ বিষয় যে সম্প্ৰতি এই ধাৰাটো মৃতপ্ৰায়।\nসংস্কৃতিৰ অন্ধ পাশ্চাত্যকৰণক তেওঁ যেনেকৈ সমালোচনা কৰিছে, সেইদৰে সংস্কৃতিৰ জীৱন্ত আৰু গতিশীল চৰিত্ৰ আঙুলিয়াই দি শুচিবায়ুগ্ৰস্ততাকো সমানে সমালোচনা কৰিছে। “এখন যৌনভাৱে অৱদমিত সমাজ হোৱা হেতুকেই বোধকৰো নৈতিকতাক যৌনতাৰ মানেৰে জোখাৰ প্ৰবৃত্তি আমাৰ খুব বেছি।”– যৌনতাৰ দিশত অতিসংবেদনশীলতাৰ বিপৰীতে তেওঁ সাংস্কৃতিক পৰিবৰ্তনসমূহক অধিক বহল দৃষ্টিভংগীৰে বিচাৰ কৰাৰ পোষকতা কৰিছে। (পৃ. ১১৪) অসমীয়া সংস্কৃতিৰ সমন্বয়মূলক চৰিত্ৰলৈ আঙুলিয়াই দি জাতিদাম্ভিক মনোবৃত্তিৰ বিষময় পৰিণামসমূহৰ কথা সোঁৱৰাই দিছে। অসমীয়া সংস্কৃতিত আৰ্যেতৰ উপাদানৰ গুৰুত্ব আলোচনা কৰা ‘বাণীকান্ত, বিষ্ণুপ্ৰসাদ আৰু অসমীয়া সংস্কৃতি’ প্ৰবন্ধটো এই দিশৰপৰা গুৰুত্বপূৰ্ণ।\nমাৰ্ক্সবাদৰ যান্ত্ৰিক প্ৰয়োগৰ বিৰুদ্ধে সদাসচেতন ড০ বৰ্মনদেৱে ইয়াৰ সৃষ্টিশীল প্ৰয়োগৰ গুৰুত্ব দাঙি ধৰিছে ‘মাৰ্ক্সীয় সাহিত্য তত্ত্ব’ আৰু ‘ৰাজনীতিৰ কলাত্মক ৰূপায়ণ’ (অনিল ৰায়চৌধুৰীৰ কাণ্ডাৰী উপন্যাসৰ আলোচনা) প্ৰবন্ধত। “বিস্তৃত আৰু গভীৰতাপূৰ্ণ, বৃহত্তৰ মানৱীয় সমাজৰ লগত ব্যক্তিগত জীৱনৰ গতিশীল সম্পৰ্ক সামৰি লোৱা যি বাস্তৱতাবাদ, তেনে বাস্তৱতাবাদকহে মাৰ্ক্সীয় সাহিত্যতত্ত্বই সমৰ্থন কৰে।”(পৃ. ৯৪) অৰুণ শৰ্মাৰ বিভিন্ন নাটকৰ আলোচনা দাঙি ধৰা ‘সমাজ চেতনাৰ নাট্যৰূপ’ প্ৰবন্ধতো সমসাময়িক ৰাজনৈতিক বাস্তৱতাৰ আধাৰত জনসাধাৰণৰ মুক্তিসংগ্ৰামৰ প্ৰশ্ন সাহিত্যত কেনেদৰে ৰূপায়িত হ’ব তাৰ আলোচনা কৰোতে এই দিশটো আলোকিত হৈছে।\nলেখকৰ দৃষ্টিত মহৎ সাহিত্যৰ চৰিত্ৰ কেনেকুৱা? হোমাৰৰ ‘ওডিছী’ সম্পৰ্কে তেওঁ লিখিছে – “জীৱনৰ আণুবীক্ষণিক অংশ এটাক লৈ অনুভূতিৰ হেতালিখেল ইয়াত নাই; মহাভাৰতীয় লেখকৰ দৰে হোমাৰে ইয়াত দাঙি ধৰিছে জীৱনৰ অখণ্ড সত্য, ইয়াৰ বিশাল বৰ্ণাঢ্যতা।”(পৃ. ৮৫) সেইবাবেই ট্ৰেজেডিকে জীৱনৰ সৰ্বস্ব বুলি দেখুওৱা ভবেন্দ্ৰনাথ শইকীয়াৰ ‘অনিৰ্বাণ’ চলচ্চিত্ৰখন দুখবিলাসী বুলি তেওঁ সমালোচনা কৰিছে। ডষ্টয়েফস্কিৰ কাৰামঝভ ব্ৰাদাৰ্ছ উপন্যাসত (‘ডষ্টয়েফস্কি : তেওঁৰ এখন উপন্যাস’) তেওঁ মানৱ জীৱনৰ এই মহাকাব্যিক ব্যাপ্তি উদ্ভাসিত হৈ উঠা দেখা পাইছে। কিন্তু একে সময়তে তেওঁ উপন্যাসখনত নিহিত শ্ৰেণীগত সংকীৰ্ণ ধ্যান-ধাৰণাৰ কথাও উল্লেখ কৰি লিখিছে – “বাষ্পায়িত হ’ব ধৰা ঝ’ছিমাৰ খ্ৰীষ্টান প্ৰেম পৃথিৱীলৈ ঘূৰাই অনা সম্ভৱ নিমৰমিয়াল সামাজিক সম্পৰ্কবিলাক মানৱীয় কৰাৰ ব্যৱহাৰিক প্ৰয়াসেৰেহে, কেৱল প্ৰেমৰ গুণানুকীৰ্তনেৰে নহয়।”(পৃ. ১০৪) ‘নৱকান্ত বৰুৱা : ঔপন্যাসিক’, ‘কথাশিল্পী শীলভদ্ৰ’ আদি প্ৰবন্ধসমূহতো তেওঁৰ এনে দৃষ্টিভংগীৰ ৰেঙণি দেখা পোৱা যায়। প্ৰসংগক্ৰমে ক’ব পাৰি, ‘জ্যোতি-সাহিত্যত সমাজ দৰ্শন’ এটা সুলিখিত সুন্দৰ প্ৰবন্ধ; আনহাতে, অম্বিকাগিৰীৰ চিন্তাৰ আলোচনা কৰাৰ পাছত পৰিবৰ্তিত ৰাজনৈতিক পৰিস্থিতি আৰু ভাবধাৰাৰ কোনো ব্যাখ্যা নকৰাকৈ খৰখেদাকৈ সন্ত্ৰাসবাদৰ সমালোচনাত লাগি যোৱা ‘অম্বিকাগিৰীৰ সপোন আৰু আজিৰ বাস্তৱতা’ প্ৰবন্ধটো শিৰোনামটোৱে জগাই তোলা প্ৰত্যাশাখিনি পূৰণ কৰাত ব্যৰ্থ হৈছে যেন লাগে।\nকলা আৰু বিজ্ঞানৰ অন্তৰ্লীন ঐক্য উন্মোচনৰ বাবে সচেষ্ট ‘কলা আৰু বিজ্ঞান : অনৈক্যত ঐক্য’ আৰু ‘ৰবীন্দ্ৰচেতনাত বিজ্ঞান’ প্ৰবন্ধদুটা অতিকে উচ্চ পৰ্যায়ৰ অন্তৰ্দৃষ্টিসম্পন্ন প্ৰবন্ধ। “কলা হ’ল কল্পনাৰ ঋদ্ধিকৰণ, আনহাতে বিজ্ঞান হ’ল কল্পনাৰ দাৰিদ্ৰ্যকৰণ”বুলি কৈও তেওঁ এফালে কলাৰ বস্তুধৰ্মী দিশসমূহ আৰু আনফালে বিজ্ঞানৰ মনোধৰ্মী দিশসমূহ আলোচনা কৰি দুয়োটা যে ইটো সিটোৰ পৰিপূৰক সেই কথা সজোৰে প্ৰতিপন্ন কৰিছে। “কেৱল কলা বা কেৱল বিজ্ঞানে জীৱনলৈ পূৰ্ণতা নানে, জীৱনে পূৰ্ণতা পায় দুয়োৰে সমন্বয়তহে।”আনহাতে, বিজ্ঞান আমাৰ অন্তৰসংস্কৃতিৰ জৈৱিক অংগ হৈ নুঠাৰ বাবে যে সংস্কৃতিয়ে পৰিপূৰ্ণতা লাভ কৰিব পৰা নাই সেই সত্যও তেওঁ বাৰে বাৰে দোহাৰিছে। এইখিনিতে আমি আশীষ লাহিড়ীৰ ওচৰলৈ আকৌ এবাৰ যাব খুজিছো :\n“কিন্তু শুধু টাকার অংকেই তো নয়, গুণমানের বিচারেও মাৰ্কিন যুক্তরাষ্ট্ৰের বৈজ্ঞানিক গবেষণার মান আজ অন্য যেকোনো দেশের চেয়ে উন্নত। কিন্তু বিজ্ঞানচৰ্চার এই অকল্পনীয় অগ্ৰগতিৰ ব্যবহারিক সুফলটুকু সাধারণ মানুষের একটা অংশের কাছে পৌঁছলেও, তাঁদের সাংস্কৃতিক চেতনায় এবং মননগত স্তরে বিজ্ঞান এখনো বেছ দূরের ব্যাপার – অনেকটা ডাইনোসরেরই মতো। অৰ্থাৎ তা চমকপ্ৰদ, শিক্ষাপ্ৰদ, মজার, কিন্তু স্বাভাবিক জীবনভাবনার অপরিহাৰ্য অংগ নয়।”(সংস্কৃতির দ্বিখণ্ডন, পৃ. ৯)\nস্বয়ং আমেৰিকাতে যদি বিজ্ঞানৰ এই অৱস্থা, তেন্তে আমাৰ দেশত কি হ’ব সেয়া সহজবোধ্য। প্ৰকৃততে বিজ্ঞানচেতনা সমাজচেতনাৰ অংগীভূত নোহোৱাটো এক বৈশ্বিক পৰিঘটনা যদিও, সাম্ৰাজ্যবাদী পৃষ্ঠপোষকতাত শোষণৰ স্বাৰ্থত ভাৰতত বিকাশ লাভ কৰা বিজ্ঞানৰ প্ৰতি আমাৰ সামাজিক দৃষ্টিভংগীৰ চৰিত্ৰ কিছু বেলেগ – পয়ালগা আৰু দ্বন্দ্বমুখৰ। ‘অসমত যুক্তিবাদী চিন্তাৰ ধাৰা’ প্ৰবন্ধত লেখকে কুৰি শতিকাৰ অসমত ঔপনিবেশিক বুদ্ধিজীৱীসকলৰ বিজ্ঞানৰ প্ৰতি ‘দোদুল্যমান আৰু স্ববিৰোধী আচৰণ’ৰ, ‘যুগপৎ প্ৰেম আৰু ঘৃণাৰ মনোভাব’ৰ সামাজিক-অৰ্থনৈতিক কাৰণসমূহ ফঁহিয়াই দেখুৱাইছে। তাৰ পাছত তেওঁ লিখিছে : “বিজ্ঞান তথা যুক্তিবাদ এতিয়াও আমাৰ সমাজত এটি বিজতৰীয়া বস্তুৰ দৰেই হৈ আছে, জাতীয় সংস্কৃতিৰ অংগীভূত ই এতিয়াও হ’ব পৰাগৈ নাই। বিজ্ঞানৰ প্ৰতি ঔপনিবেশিক যুগৰ দোদুল্যমান মানসিকতা আমাৰ বিদ্বৎ সমাজত আজিও বিদ্যমান।”(পৃ. ১৭৫) এফালে যদি আমি বিজ্ঞানৰ সুফলসমূহ গ্ৰহণ কৰিছো, আনফালে ‘পশ্চিমৰ উকা জড়বাদ’ কঢ়িয়াই অনা বুলি ইয়াক গালি পাৰিছো। বিজ্ঞানক পৰিচালিত কৰা সামাজিক শক্তিসমূহক নিচিনি (ৰবীন্দ্ৰনাথে কোৱাৰ দৰে) “আমি আমাৰ লোভৰ বাবে যন্ত্ৰক দোষ দিওঁ, মাতলামিৰ বাবে শাস্তি দিওঁ তালগছক।”(পৃ. ২০৬) এনে পৰিস্থিতিত জনসাধাৰণৰ মাজত বিজ্ঞানচেতনাৰ প্ৰসাৰ ঘটোৱা যায় কেনেকৈ? উপযুক্ত শিক্ষাৰ প্ৰসাৰ আৰু বিজ্ঞানৰ সুফলবিলাকৰ জনসাধাৰণৰ মাজত সমবণ্টন – এই দুটা ইয়াৰ প্ৰধান উপায়। “কোৱা বাহুল্য, বিজ্ঞানৰ আশীৰ্বাদ দেশৰ প্ৰতিজন নাগৰিকৰ হাতত যেতিয়ালৈকে নপৰেগৈ, তেতিয়ালৈকে যুক্তিবাদ তথা বৈজ্ঞানিক মানসিকতাও মুষ্টিমেয় এচাম বুদ্ধিজীৱীৰ গজদন্ত মিনাৰতে আবদ্ধ হৈ থাকিব, থাকিবলৈ বাধ্য।”(পৃ. ১৭৫) আনহাতে, সাম্প্ৰতিক নব্য ঔপনিবেশিক অৰ্থনীতিত সকলোৰে জীৱন হৈ পৰিছে দুৰ্বিষহ আৰু ভৱিষ্যৎ হৈ পৰিছে অনিশ্চিত। এই অনিশ্চয়তা আৰু নিৰাপত্তাহীনতাৰ পৰিবেশটো অন্ধবিশ্বাস, কুসংস্কাৰ আৰু ধৰ্মীয় মৌলবাদৰ বাবেহে অনুকূল। গতিকে বিজ্ঞানচেতনাৰ বিকাশ এনে সামাজিক পৰিবেশত সহজসাধ্য নহয়।\n‘যুক্তিৰ বিষয়ে যৎকিঞ্চিৎ’ প্ৰবন্ধত লেখকে যুক্তিৰ অপৰিহাৰ্যতা তথা গুৰুত্ব স্বীকাৰ কৰিও ইয়াৰ সৰ্বাত্মক প্ৰয়োগ সম্পৰ্কে গভীৰ সন্দেহ ব্যক্ত কৰিছে। যান্ত্ৰিক যুক্তিবাদক তীব্ৰভাৱে আক্ৰমণ কৰি তেওঁ নিশ্চিতভাৱে একপ্ৰকাৰ সৃষ্টিশীল আৰু জীৱন্ত যুক্তিবাদৰে পোষকতা কৰিব খুজিছে। কিন্তু তেওঁৰ দৃষ্টিভংগীৰ আন এটা দিশো আছে। যুক্তিৰ প্ৰতি মৌলিক সংশয় তেওঁৰ যুক্তিবাদ তথা মাৰ্ক্সবাদৰ প্ৰতি কিছু শীতল দৃষ্টিভংগীৰ এক কেন্দ্ৰীয় উপাদান যেন আমাৰ ভাব হয়। তেওঁৰ দুটামান উক্তি উল্লেখ কৰা যাওক :\n“মানৱ জীৱনত যুক্তি বাঞ্ছনীয় সঁচা, কিন্তু যুক্তিৰদ্বাৰা মানুহ অহৰহ পৰিচালিত নহয়; কেৱল দৈনন্দিন ব্যৱহাৰিক জীৱনতে নহয়, আমাৰ সাৰস্বত জীৱনৰো বৃহদাংশত যুক্তিৰ ভূমিকা গৌণ। সাহিত্যকে প্ৰমুখ্য কৰি সকলো প্ৰকাৰৰ কলা অযৌক্তিক নহয়, কিন্তু কেৱল যুক্তিনিৰ্ভৰো নহয়, কাৰণ মগজুতকৈও বৰং হৃদয়ানুভূতিৰ লগতহে কলাৰ কাৰবাৰ।”(পৃ. ১৭৮)\n“বিজ্ঞান যুক্তিৰ ভেঁটিত প্ৰতিষ্ঠিত সঁচা, কিন্তু একোটা বৈজ্ঞানিক তত্ত্বৰ সৃষ্টিত অন্তৰ্দৃষ্টিৰো ভূমিকা কম নহয়। … … এই স্বীকাৰ্যবোৰ আইনষ্টাইন বা ব’ৰে কিছুমান যান্ত্ৰিক যুক্তিৰদ্বাৰা সাব্যস্ত কৰা নাছিল, সেইবোৰ আছিল তেওঁলোকৰ নিৰন্তৰ মনন আৰু গভীৰ অন্তৰ্দৃষ্টিৰ পৰিণাম।”(পৃ. ১৭৯)\n“তেওঁলোকৰ সৃষ্টিৰ উৎস যান্ত্ৰিক যুক্তিবাদ নহয়, ইয়াৰ উৎস হ’ল তেওঁলোকে এক অ-বীজগণিতীয় যুক্তিৰ ভিত্তিত কৰা নিৰন্তৰ মনন আৰু গভীৰ অন্তৰ্দৃষ্টি তথা স্বজ্ঞা। এই অন্তৰ্দৃষ্টি বা স্বজ্ঞা বিজ্ঞানতকৈও বৰং এক ধৰ্মীয় অনুভূতিৰহে তুল্য।”(পৃ. ১৮০)\n“কিন্তু আমি মনত ৰখা উচিত যে একোটা বৈজ্ঞানিক তত্ত্বৰ সৃষ্টিৰ বাবে যুক্তি অপৰিহাৰ্য হ’লেও কেৱল যুক্তিয়েই যথেষ্ট নহয়, ইয়াৰ বাবে সমানে প্ৰয়োজন প্ৰজ্ঞা, অন্তৰ্দৃষ্টি আৰু কল্পনাৰ।”(পৃ. ১১৭)\n“… কলাকাৰ আৰু বিজ্ঞানী – দুয়োৰে মৌলিক সৃষ্টিৰ জন্মলগ্নটো হ’ল চৈতন্যৰ আধা ছাঁ, আধা পোহৰৰ মুহূৰ্ত; সচেতন যুক্তিৰ উজ্জ্বল পোহৰত ই জন্ম নলয়।”(পৃ. ১৮৯)\nএতিয়া আমি তেওঁৰ ন মনুষ্যাৎ গ্ৰন্থৰপৰাও কিছু উক্তি উল্লেখ কৰিব পাৰো :\n“সৃষ্টিৰ বাবে প্ৰয়োজন বৈজ্ঞানিক দৃষ্টিভংগীৰ উপৰিও – যুক্তি আৰু তথ্যৰ ওপৰত বিশ্বাস, বিষয়ানুগত্য ইত্যাদিৰ উপৰিও – কল্পনা, স্বজ্ঞা, প্ৰেৰণা প্ৰমুখ্যে কেতবোৰ বিজ্ঞান-উদাসীন আৰু বহুলাংশে বিষয়ীগত উপাদানৰহে।”(পৃ. ১৩-১৪)\n“বৈজ্ঞানিক দৃষ্টিভংগীৰ যিটো মুখ্য বৈশিষ্ট্য – যুক্তি – কেৱল সিয়েই জীৱনবোধত আমাক সহায় নকৰে, কৰে বৰং যুক্তিৰে প্ৰমাণ কৰিব নোৱৰা কেতবোৰ প্ৰমূল্যইহে (values)। মানুহৰ প্ৰতি ভালপোৱা, মানুহৰ শুভবুদ্ধিৰ ওপৰত আস্থা, সত্য, শিৱ আৰু সুন্দৰৰ প্ৰতি মোহ – এই প্ৰমূল্যবোৰক যুক্তিৰে প্ৰমাণ কৰা সাধ্যাতীত; অথচ ইবোৰৰ অবিহনে জীয়াই থকাৰ অৰ্থ সন্ধান কৰাই আমাৰ বাবে অসম্ভৱ হৈ পৰিব।”(পৃ. ১৪)\n– শেষৰ উক্তিটোত তেওঁৰ দৃষ্টিভংগী আটাইতকৈ ফটফটীয়া ৰূপত প্ৰকাশ পাইছে। নিঃসন্দেহে এই দৃষ্টিভংগী বুৰ্জোৱা মানৱতাবাদ তথা ভাৰতীয় ভাববাদৰপৰা উৎসাৰিত। আচৰিত নহয় যে তেওঁ ন মনুষ্যাৎ গ্ৰন্থতে এবিধ বিশেষ ‘আধ্যাত্মিকতা’ৰ প্ৰয়োজনৰ কথাও লিখিছে – “এইজাতীয় আধ্যাত্মিকতাৰ জন্ম হয় জীৱন আৰু জগতৰ বিশালতাৰ উপলব্ধিত, চমুকৈ, অসীমৰ উপলব্ধিত। এই উপলব্ধি বুদ্ধিজ নহয়; হৃদয়জ; সেয়ে ই এক ভাষাতীত ব্যাপাৰ।” (পৃ. ৫৫)\nওপৰৰ উক্তিসমূহ লক্ষ্য কৰিলে দেখা যায় যে সিবোৰৰ গাঁথনিটো একেধৰণৰ : ‘যুক্তি বৰ ভাল বস্তু, যুক্তি আমাক লাগিবই, কিন্তু কেৱল সিয়েই যথেষ্ট নহয়, তাৰ বাদেও আমাক অমুকটো-তমুকটো লাগিব।’ কথা হ’ল, যুক্তিৰ গুৰুত্ব তথা অপৰিহাৰ্যতাৰ কথাৰে স্পষ্টীকৰণ নিদিয়াকৈও অন্তৰ্দৃষ্টি, স্বজ্ঞা আদিৰ প্ৰয়োজনৰ কথা ক’ব পৰা গ’লহেঁতেন। কিন্তু তেনেকৈ ক’লে ভাববাদৰ অভিযোগ আহিব পাৰে বুলি লেখক সচেতন বাবেই প্ৰতিবাৰতে স্পষ্টীকৰণ দিয়া হৈছে। পিছে উক্তিসমূহৰ গাঁথনিটোত লেখকৰ চিন্তাৰ দ্বিধাগ্ৰস্ততাহে ফুটি উঠিছে যেন লাগে। আন সকলো ক্ষেত্ৰতে অন্তৰ্দৃষ্টিৰ গভীৰতা আৰু চিন্তাৰ স্পষ্টতাৰ পৰিচয় দিয়া ড০ বৰ্মনদেৱে কিন্তু এই ক্ষেত্ৰত একপ্ৰকাৰ ধূসৰতাৰ আশ্ৰয় লোৱা পৰিলক্ষিত হয়। সি যি নহওক, অন্তৰ্দৃষ্টি, স্বজ্ঞা, কল্পনা, প্ৰজ্ঞা, প্ৰেৰণা, মানুহৰ প্ৰতি ভালপোৱা, মানুহৰ শুভবুদ্ধিৰ ওপৰত আস্থা আদিক (সত্য, শিৱ আৰু সুন্দৰৰ প্ৰতি মোহৰ কথা নকওঁ বাৰু) লেখকে যুক্তিৰ বিপৰীতে থিয় কৰাইছে। কিন্তু সিবোৰৰ কোনো স্পষ্ট সংজ্ঞা দিয়া নাই; যুক্তি-উদাসীন বুলি গণ্য কৰিয়ে হয়তো সিবোৰৰ যৌক্তিক বিশ্লেষণৰ প্ৰতি বিশেষ উৎসাহ প্ৰদৰ্শন কৰা নাই।\nপিছে প্ৰশ্ন হ’ল, যুক্তি আৰু উক্ত ‘বিষয়ীগত’ গুণসমূহ (attribute) সঁচাকৈয়ে পৃথক আৰু বিপৰীতনে? ইহঁতৰ মাজৰ সম্পৰ্ক সঁচাকৈয়ে বৈপৰীত্যমূলক আৰু অসেতুবন্ধ্যনে? আমাৰ বোধেৰে, যুক্তি আৰু আৱেগে (লগতে আন তথাকথিত বিষয়ীগত গুণসমূহ) আমাৰ চেতনাত পৃথকে পৃথকে অৱস্থান নকৰে, বৰং চেতনাৰ সমগ্ৰতাত ইহঁত সমাহৃত হৈ থাকে। যুক্তিয়ে যদি কিবা পৰিবৰ্তনৰ সূচনা কৰে তেন্তে সেয়া সেই সমগ্ৰতাৰে পৰিবৰ্তন; আৱেগে যদি আমাক প্ৰচণ্ডভাৱে আলোড়িত কৰে তেন্তে সেয়া সেই সমগ্ৰতাৰে আলোড়ন। কঁকালত খাপত ভৰাই থৈ দিয়া আৰু প্ৰয়োজন হ’লে অন্ধবিশ্বাস-অযুক্তিক ছেদন কৰিবলৈ উলিয়াই লোৱা তৰোৱালৰ নিচিনা বুলি যুক্তিক ভাবিব নিশ্চয় নোৱাৰি। যুক্তিক আমাৰ চেতনাই আত্মস্থ কৰাৰ পাছত সি চেতনাৰ এক জৈৱিক অংশ হৈ পৰে আৰু চেতনাৰপৰা উৎসাৰিত যিকোনো গুণ বা প্ৰৱণতাকে সি স্পৰ্শ কৰে। প্ৰকৃততে দোষটো যুক্তিৰো নহয়, আৱেগৰো নহয়; দোষটো হ’ল যুক্তি আৰু আৱেগৰ মাজত আমি সৃষ্টি কৰা অমীমাংসনীয় বিভাজনৰহে। এই দিশত বিদেশৰ ভালেমান পণ্ডিতে মূল্যৱান চিন্তা-চৰ্চাৰ সূচনা কৰিছে। ছিয়ান ছে’য়াৰ্ছে (Sean Sayers) Marxism and Human Nature গ্ৰন্থত এই সম্পৰ্কে বিস্তৃতভাৱে আলোচনা আগ বঢ়াইছে। যুক্তি-আৱেগৰ উক্তধৰণৰ দ্বৈতবাদী বিভাজনক অভিহিত কৰিব পাৰি ‘মানৱ চৰিত্ৰৰ স্তৰবিন্যাসগত মডেল’ (the ‘stratigraphic’model of human nature) বুলি – য’ত মানৱ চৰিত্ৰৰ কিছুমান দিশক গণ্য কৰা হয় চিৰন্তন আৰু অতি-ঐতিহাসিক হিচাপে, বিপৰীতে, আন কিছুমান দিশক গণ্য কৰা হয় ঐতিহাসিকভাৱে বিকশিত আৰু আৰোপিত হিচাপে; আৰু দুইবিধৰ মাজত সৃষ্টি কৰা হয় অলংঘনীয় প্ৰাচীৰ। ই হ’ল একপ্ৰকাৰ essentialism : ইয়াত উক্ত প্ৰথমবিধৰ দিশসমূহক গণ্য কৰা হয় মানৱ চৰিত্ৰৰ অপৰিহাৰ্য আৰু প্ৰধান বিবেচ্য অংশ হিচাপে যাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি সমাজ দৰ্শন তথা সামাজিক প্ৰমূল্য গঢ় দিয়া হ’ব; আনহাতে, দ্বিতীয়বিধৰ দিশসমূহ ৰৈ যাব ‘the other’ হিচাপে।\n“For the essentialist approach rests uponasharp metaphysical distinction between the categories of the natural and the social. These are treated as distinct and exclusive of each other: natural, biological needs are one thing and socially developed preferences quite another.”\n“These distinctions embody what Geertz calls the ‘stratigraphic’model of human nature, in which the natural (material, biological) and the social aspects of our make-up are treated as quite separate and distinct levels, only externally related to each other (Geertz 1993:37). Geras, for example, treats ‘minimal biological needs’ as though they were entirely distinct from what he calls ‘other’ needs (‘historically developed needs and potentialities, self-realization and the like’ (Geras 1995a:156)). He insists that universal features of human nature can be completely separated from socially developed needs, at least in theory (Geras 1983:114–5), and that only the former can provideasatisfactory ground for social theory and values.” (p. 153)\nআলোকপ্ৰাপ্তিৰ যুগৰ উদাৰবাদী দাৰ্শনিকসকলে তেওঁলোকৰ সমাজচিন্তাৰ সুৰক্ষিত আৰু নিশ্চিত ভিত্তি হিচাপে মানৱ চৰিত্ৰৰ তথাকথিত চিৰন্তন দিশবিলাকৰ ওপৰত গুৰুত্বাৰোপ কৰিছিল, কাৰণ তেতিয়াহে তেওঁলোকৰ চিন্তা সাৰ্বজনীনভাৱে প্ৰয়োগযোগ্য আৰু প্ৰভাৱশালী হ’ব বুলি তেওঁলোকে বিশ্বাস কৰিছিল। ছে’য়াৰ্ছে এনে ভ্ৰান্ত দ্বৈতবাদী দৃষ্টিভংগীৰ অন্তঃসাৰশূন্যতা সুন্দৰভাৱে ফঁহিয়াই দেখুৱাইছে। আচলতে মানুহ সদায়েই আৰু সাৰবত্তাগতভাৱেই সামাজিক সত্তা। মাৰ্ক্সে কৈছিল : “Hunger is hunger, but the hunger gratified by cooked meat eaten withaknife and fork isadifferent hunger from that which bolts down raw meat with the aid of the hand, nail and tooth.” গতিকে “The bare universal—the purely ‘natural’ or ‘biological’ need for food as such—is an abstraction, in the sense that it never exists or operates on its own … …” (p. 152) চিৰন্তন বুলি অভিহিত মানৱ চৰিত্ৰৰ দিশসমূহৰ ক্ষেত্ৰতো একে কথাই খাটে। সেইবাবে মাৰ্ক্সবাদে মানৱ চৰিত্ৰৰ সকলো দিশ সামৰি লোৱা সমগ্ৰ সত্তাৰ বিকাশ আৰু সমৃদ্ধিৰ কথা কয়। মাৰ্ক্সৰ এই কথাষাৰতে তাৰ মৰ্মটো সোমাই আছে : “The cultivation of all the qualities of the social human being, production of the same inaform as rich as possible in needs, because rich in qualities and relations—production of this being as the most total and universal social product for, in order to take gratification inamany-sided way, he must be capable of many pleasures, hence cultured toahigh degree.” (p. 4-5) Vernon Venableঅৰ Human Nature: the Marxian Viewগ্ৰন্থতো এই বিষয়ে বহলাই আলোচনা কৰা হৈছে।\nআনহাতে, পৰিবেশ-নাৰীবাদীসকলেও (ecofeminists) এই ক্ষেত্ৰত গভীৰ অন্তৰ্দৃষ্টিৰ পৰিচয় দিছে। মন/শৰীৰ, যুক্তি/আৱেগ, সংস্কৃতি/প্ৰকৃতি, পুৰুষ/নাৰী – এই প্ৰমূল্যগত দ্বিবিভাজনত কেৱল এটাক আনটোৰপৰা পৃথক বুলিয়ে সূচোৱা নহয়; বৰঞ্চ ইয়াৰ প্ৰথমটোহঁত ভাগক দ্বিতীয়টোতকৈ অধিক মহীয়ান আৰু মৰ্যাদাপূৰ্ণ বুলি গণ্য কৰা হয়, আৰু এনেকৈয়ে দ্বিতীয়টোৰ ওপৰত প্ৰথমটোৰ প্ৰভুত্বক ন্যায্যতা প্ৰদান কৰা হয়। পুৰুষতান্ত্ৰিক ইউৰোপীয় চিন্তাৰ এই দ্বৈতবাদী আৰু দমনমূলক চৰিত্ৰই প্ৰকৃতি আৰু নাৰী উভয়ৰে ক্ষতি কৰিছে। ভাল প্লামউডে (Val Plumwood) Feminism and the Mastery of Nature গ্ৰন্থত এই দ্বিবিভাজনক ঔপনিবেশিকতাৰ যুক্তি বুলি ফঁহিয়াই দেখুৱাইছে ‘Dualism: the Logic of Colonisation’ অধ্যায়ত। (ছিয়ান ছে’য়াৰ্ছ আৰু পিটাৰ অছবৰ্ন সম্পাদিত Socialism, Feminism and Philosophy: A Radical Philosophy Readerগ্ৰন্থত সংকলিত তেওঁৰ ‘Woman, Humanity and Nature’ ৰচনাখনো এই দিশৰপৰা মূল্যৱান।) এই চিন্তাত সংস্কৃতিৰ বিপৰীতে প্ৰকৃতিৰ সৈতে নাৰীৰ সম্পৰ্ক নিকট বুলি গণ্য কৰা হয় : “… … Women have been ‘naturalized’ and nature has been ‘feminized’.” (Rosemarie Putnam, Feminist Thought: A More Comprehensive Introduction, p. 237) ছিমন ড্য বুভোৱা আদিৰ মতে, নাৰীয়ে প্ৰকৃতিক অতিক্ৰম কৰি সংস্কৃতিৰ জগতত প্ৰবেশ কৰি পুৰুষৰ সৈতে সমতা লাভৰ চেষ্টা চলাব লাগে; আনহাতে, মেৰি ডেলি, ছুছান গ্ৰিফিন আদিয়ে নাৰী-প্ৰকৃতিৰ সম্পৰ্কক অধিক মহীয়ান কৰি তুলি যন্ত্ৰসৰ্বস্ব, প্ৰদূষিত, হিংসাচালিত ‘পুৰুষ সংস্কৃতি’ৰপৰা পৃথক প্ৰকৃতিমুখী, নাৰীসুলভ মহৎ গুণসমৃদ্ধ এখন নতুন পৃথিৱী গঢ়াৰ পোষকতা কৰে – সৰ্বশেষত তেওঁলোকে একপ্ৰকাৰ পুৰুষবিদ্বেষী লেছবিয়ান পৃথকতাবাদৰ পিনে গতি কৰা পৰিলক্ষিত হয়। কিন্তু তৃতীয় এটা গোষ্ঠীৰ নাৰীবাদীসকলে গঢ় দিব বিচাৰে “a different kind of culture and politics that would integrate intuitive, spiritual, and rational forms of knowledge”. Marge Piercyএ Woman on the Edge of Time উপন্যাসত এনে এখন সমাজৰ চিত্ৰ অংকন কৰিছে য’ত আলোচ্য সকলোধৰণৰ দ্বিবিভাজন লোপ পাইছে আৰু য’ত “Persons are both masculine and feminine; society is both natural and cultural.” (Putnam, p. 258)\nড০ বৰ্মনদেৱৰ গ্ৰন্থখনলৈ উভতি আহিছো। দুটামান প্ৰবন্ধক সংশ্লিষ্ট বিষয়ক তেওঁৰ পূৰ্বৰ গুটীয়া গ্ৰন্থৰ পৰিপূৰক বুলিব পাৰি; উদাহৰণস্বৰূপে, ‘অসমীয়া ভাষাৰ হৃতাধিকাৰ প্ৰাপ্তিৰ কাহিনী’ (প্ৰসেনজিৎ চৌধুৰীৰ সৈতে যুটীয়াভাৱে প্ৰণীত বাস্তৱ নে বিভ্ৰম), ‘নৱবৈষ্ণৱ সাহিত্যত পৰিবেশতন্ত্ৰ’, ‘নৱবৈষ্ণৱবাদ আৰু আহোম ৰাষ্ট্ৰযন্ত্ৰ’ (শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ : কৃতি আৰু কৃতিত্ব) আদি। ডাঃ ধ্ৰুৱজ্যোতি বৰাৰ মোৱামৰীয়া গণ অভ্যুত্থান সম্পৰ্কে ‘বুৰঞ্জীৰ নৱব্যাখ্যা’, ড০ হীৰেন গোহাঁইৰ অসমৰ জাতীয় জীৱনত মহাপুৰুষীয়া পৰম্পৰা সম্পৰ্কে ‘প্ৰগতিৰ পোহৰত পৰম্পৰাৰ সন্ধান’ প্ৰবন্ধদুটায়ো তেওঁৰ গভীৰ প্ৰগতিশীল ইতিহাসবীক্ষাৰ চানেকি দাঙি ধৰিছে।\nশেষত ইয়াকে ক’ব পাৰি যে সমাজচিন্তাৰ সৈতে পৰিচয় থকা প্ৰতিজন পাঠকৰ বাবেই ৰূপান্তৰৰ ৰেহৰূপ গ্ৰন্থখন অৱশ্যপাঠ্য আৰু বহুমূলীয়া।\n(ৰচনাকাল : ৩০ মাৰ্চ, ২০১৪)\nNo Comments : "অখণ্ড মানৱ সংস্কৃতিৰ সাধনা: ড০ শিৱনাথ বৰ্মনৰ ‘ৰূপান্তৰৰ ৰেহৰূপ’ গ্ৰন্থৰ এক বিক্ষিপ্ত পৰ্যালোচনা (জিতেন বেজবৰুৱা)"


ৰাজ্যজুৰি আৰম্ভ কৰ’নাৰ সৰ্ববৃহৎ টিকাকৰণ প্ৰক্ৰিয়া - Prag News\nHomeআঞ্চলিকৰাজ্যজুৰি আৰম্ভ কৰ’নাৰ সৰ্ববৃহৎ টিকাকৰণ প্ৰক্ৰিয়া\nৰাজ্যজুৰি আৰম্ভ কৰ’নাৰ সৰ্ববৃহৎ টিকাকৰণ প্ৰক্ৰিয়া\nগুৱাহাটী : আজি ৰাজ্যজুৰি আৰম্ভ কৰ’নাৰ সৰ্ববৃহৎ টিকাকৰণ প্ৰক্ৰিয়া৷ দেশজুৰি আজি দিয়া হ’ব বহু প্ৰতীক্ষিত ছিটা৷ ছিটাকৰণ প্ৰক্ৰিয়া উদ্বোধন কৰিব প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে৷ দিয়া হ’ব ক’ভিশ্বিল্ড আৰু ক’ভাক্সিন৷\nআৰু পঢ়িব পাৰিব : ৰাষ্ট্ৰপতি ৰাম নাথ কোবিন্দে ৰাম মন্দিৰলৈ আগবঢ়ালে ৫ লাখ টকা !\nপ্ৰথম পৰ্যায়ত স্বাস্থ্যকৰ্মীসকলক দিয়া হ’ব ছিটা৷ অসমৰো ৩৩ জিলাৰ ৬৫টা কেন্দ্ৰত দিয়া হ’ব ছিটা৷ ডিব্ৰুগড়ত ছিটাকৰণ উদ্বোধন কৰিব মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালে৷ গুৱাহাটী মেডিকেল কলেজ হাস্পতালত উদ্বোধন কৰিব স্বাস্থ্যমন্ত্ৰী ডঃ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই৷\nআৰু পঢ়িব পাৰিব : কাইলৈ ১.৯ লাখ লোকক দিয়া হ’ব ক’ভিড ভেকচিন: কেতবোৰ নিয়মসমূহ এনেধৰণৰ-\nঅসমত বিনামূলীয়াকৈ দিয়া হ’ব ২.৯ লাখ ছিটা৷ সুত্ৰ অনুসৰি Co-Win এপত ১ লাখ ৯০ হাজাৰ ব্যক্তি পঞ্জীয়ন হৈছে৷ ক’ভিড ভেকচিন দুবাৰকৈ ল’ব লাগিব প্ৰতিগৰাকী ব্যক্তিয়ে৷ প্ৰথমটো ড’জ লোৱাৰ ২৪ দিনৰ অন্তত দ্বিতীয়টো ড’জ ল’ব লাগিব৷\nPrevious articleৰাষ্ট্ৰপতি ৰাম নাথ কোবিন্দে ৰাম মন্দিৰলৈ আগবঢ়ালে ৫ লাখ টকা !\nNext article“এই ভেকচিনে প্ৰমাণ কৰিলে ভাৰতৰ সামৰ্থ” : প্ৰধানমন্ত্ৰী মোদী


স্মৃতিদাহৰ পূৰ্বাহ্ণ (দিগন্ত যাদৱ শৰ্মা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\n: খুড়া ভাড়াটো দিব।\n: হেৰা! বাছবোৰৰ ভিতৰত যে লিখি থোৱা থাকে- “দহ পইচাত এটকাৰ ভঙনীয়া নহ’ব।” দেখা নাই যে! মই আৰু দুখনমান বাছত উঠি চালোগৈ। কিয় মছি পেলালা তোমালোকে?\nচিনাকি মাত এটা শুনি ঘূৰি চাই দেখোঁ ৰমেন! হাতত পুৰণি দহ, পাঁচ পইচাৰ মুদ্ৰা দুটামান লৈ ‘কণ্ডাক্টৰ’ৰ ফালে আগবঢ়াই দিছে। কমবয়সীয়া ল’ৰাটোৱেও ৰমেনৰ ফালে অদ্ভূত চাওনি এটা দি হাত নেমেলাকৈ পিছৰজনৰ পৰা ভাড়া খুজিবলৈ লৈছে।\nৰমেনক চিনি পাইনে? গুৱাহাটীৰ উলুবাৰীৰ পৰা শৰণীয়াৰ ভিতৰেদি চানমাৰিলৈ যদি আপুনি কেতিয়াবা অহা যোৱা কৰিছে তেন্তে তাক এবাৰলৈ হ’লেও দেখিব পাৰে। নহ’লে দিনৰ ভাগত গনেশগুৰিৰ আশে পাশেও কেতিয়াবা দেখিছে। কেতিয়াবা পানবজাৰ অঞ্চলতো ঘূৰি ফুৰে। আজিকালি ৰমেনৰ মাথাটোত এটাই মাথো চিন্তাই দোলা দি থাকে।\nৰমেন মৰিব নেকি? আগতে আইতাকৰ মুখত শুনিছিল মৃত্যু ওচৰ চাপি অহাৰ লগে লগে বোলে পুৰণি বহু কথাই দেহ-মনটোক আৱৰি ৰাখে। ৰমেনৰ মনত পৰিল, সপ্তম শ্ৰেণীত থাকোতে আইতাক ঢুকুৱাৰ কথা। সেই সময়ত আইতাকে প্ৰায়ে কৈছিল ককাকৰ কথা। তেজপুৰৰ চাকৰি কৰি থকা ককাকে বন্ধত আইতাকৰ বাবে কপাহি কাপোৰ এযোৰ আনিছিল। এদিন ৰাতিপুৱা উঠি ৪০-৫০ বছৰ আগৰ সেই কাপোৰযোৰ বিছাৰি তোলপাৰ লগাইছিল। অথচ ককাক ঢুকুৱা ৩০ বছৰৰো অধিক কাল হৈছিল। তাৰ কিছুদিন পিছতেই আইতাকৰ মৃত্যু হৈছিল। মৃত্যুৰ আগে আগে আইতাকে বহুতো পুৰণি কথাই মনৰ মাজলৈ আনিছিল। মাজে মাজে ককাককো সপোনত দেখিছিল। আজিকালি ৰমেনৰো এনে পুৰণি ভাববোৰ আহিবলৈ ধৰিছে। ৰমেনে মৃত্যু সমাগত বুলি নিজৰ মাজতে যুক্তি বিচাৰে। ৰমেনৰ মনত দৃঢ় বিশ্বাস হৈছিল মৃত্যুৰ আগে আগে বৰ্তমান নথকা বস্তুবোৰৰ কথাই মনলৈ আহিবলৈ ধৰে।\nঘৰৰ পৰা দুই কিলোমিটাৰ আঁতৰত থকা তাৰ শৈশৱৰ বিদ্যালয়খনৰ কথা প্ৰায়েই মনলৈ আহিবলৈ ধৰিছে। সেই সোণাৰু গছজোপা যাৰ তলত নেওঁতা আওৰাইছিল। সোণাৰুজোপা নাই। হয়তো বতাহত ভাগি পৰিল অথবা কোনোবাই কাটি পেলালে। স্কুলৰ ‘টিফিন টাইম’ত দৌৰ মাৰি গৈ পানী খাবলৈ যোৱা নিজৰাটোত এতিয়া এটুপিও পানী পাবলৈ নাই। সে যে মানুহঘৰ! কেইবাজনীও যে ৰাজহাঁহ আছিল। এতিয়া এজনীও নাই। পথৰ দাঁতিত কণী পৰা ৰাজহাঁহ এজনীৰ কণী এটা বুটলি ল’ব গৈ ভৰিৰ কলাফুলটোত যে কামোৰ খাইছিল। স্কুল চুটিৰ সময়ত দেখা ভালুক নাছো আজিকালি নাই। এই কেইদিন ৰমেনৰ এইবোৰ কথা বৰ মনলৈ আহিবলৈ ধৰিছে। মনলৈ অহা বস্তুবোৰটো সচাঁকৈয়ে নাই। গতিকে তাৰ কিয় মৃত্যু নহ’ব! তথাপি তাৰ কিছু আশা আছিল। মনলৈ অহা কিছুমান বস্তু নিশ্চয় এতিয়াও আছে। সিহঁতৰ স্কুলৰ কাষত দুটা প্ৰকাণ্ড শিল আছিল। দুখনমান দহ চকাৰ ট্ৰাক লগলগালে যিমান ডাঙৰ হ’ব সিমান! কালি ৰাতিপুৱা সি বৰ আশাৰে গৈছিল। তাৰ শৈশৱৰ দিনবোৰত লুকাভাকু খেলা সেই শিলৰ ফাকবোৰ। সি নিজকে তাত বিচাৰি চাব বুলি আগ্ৰহেৰে আন এটা পথৰে গৈছিল। কিয়নো এতিয়া সেইখিনি ঠাই বহুমহলীয়া ঘৰ দুটামানৰ বাবে দেখিবলৈ পোৱা নগৈছিল।\nকিন্তু ঠাইখিনি দেখাৰ পিছত তাৰ মৃত্যু যে সমাগত সেই কথাত ৰমেন নিশ্চিত হৈ পৰিল। কাষৰ দুই এজন মানুহক সুঁধি জানিব পাৰিলে কেইবাবছৰো আগতে শিল দুটা ভাঙি ঘৰ সাজিছিল। আকৌ ঘূৰি আহি স্কুলৰ সন্মুখভাগ পালেহি। দুটামান ঘৰ পাৰ হৈ ৰমেনে ৰৈ দিলে। তাৰ জিভাৰ পৰা পানী বৈ আহিল। ঘৰটোৰ ফালে চালে। সি জানে ৰঙীয়াল ফুলজোপাৰ কাষত কাঠৰ বহল তক্তা এখন পাৰি অজন্তাৰ মাকে বগৰীৰ আঁচাৰ ৰ’দত মেলি দিছে। ইতিমধ্যে সূৰ্যৰ পোহৰটোও ধৰালৈ ভালদৰে নামি আহিছে। কাঠৰ জপনাখনত হাত দিবলৈ গৈ দেখিলে তাৰ ঠাইত এখন প্ৰকাণ্ড লোহাৰ গেট। ভিতৰৰ পৰা বুঢ়া মানুহ এজনে কাঁহি কাঁহি ওলাই আহিছে। তাৰ হঠাতে মনলৈ আহিল। অজন্তাৰ মাক কেতিয়াবাই ঢুকাইছে। অজন্তাও নিশ্চয় কোনো এঘৰত সংসাৰ ধৰ্ম পালন কৰিছেগৈ। সেয়া অজন্তাৰ দেউতাক। বিদেশত থকা পুতেকে বৃদ্ধ বয়সত বাপেকক নিজে সজা ঘৰৰে চকিদাৰ কৰি থৈ গৈছে। নিজৰাত পানী খাবলৈ গৈ অজন্তাৰ মাকে ৰ’দত বগৰীৰ আচাৰ মেলি থোৱা দেখি ৰমেনে অকলেই প্ৰায় আধাখিনি খাই পেলাইছিলো। পিছত ধৰা পৰি অজন্তাৰ মাকে জনোৱাত স্কুলত ‘হেড’ বাইদেওে দহবাৰ কাণত ধৰি উঠা-বহা কৰিব দিছিল।\nৰমেন আকৌ আগবাঢ়িল। হঠাত কিবা এটা মনত পৰি কোবাকোবিকৈ ঘৰলৈ বুলি বাট ল’লে। বাৰে বাৰে পিছফালে ঘূৰি চাবলৈ ধৰিলে। এবাৰ ৰৈ পথৰ দাঁতিৰ পৰা দুয়োহাতে দুটা শিল বুটলি ল’লে। ইতিমধ্যে প্ৰাতঃভ্ৰমণলৈ যোৱা লোকসকল উভতিবলৈ ধৰিছিল। দুজনমানে ৰমেনৰ চালচলন দেখি আচৰিতো হ’ল। ৰমেনৰ কাষৰ নতুনকৈ সজোৱা ‘ফ্লেট’ৰ আৱাসী এজনে কৌতূহল এৰাব নোৱাৰি সুঁধিয়েই পেলালে।\n: আপুনি বাৰু পিছফালে বাৰে বাৰে তেনেকৈ কিয় চাই আছে।\nৰমেন অলপ অপ্ৰস্তুত হ’ল। সি কও নকওকৈ মানুহজনৰ ফালে চাই খোজৰ গতি অলপ মন্থৰ কৰি উত্তৰ দিলে।\n: আপুনি এই অঞ্চলত নতুন। আপুনি নাজানিবও পাৰে।\nকৌতূহল দমাব নোৱাৰি মানুহজনে আকৌ কথাটো কবলৈ অনুৰোধ কৰিলে।\n: হয়। কওঁকছোন। মই নতুন মানুহ। কথাবোৰ ময়ো জানিব লাগে।\nমানুহজন ৰমেনৰ ফালে ওচৰ চাপি আহিল। ৰমেনে ফুচফুচাই মানুহজনৰ ফালে চাই ক’বলৈ ধৰিলে।\nকথাটো কৈয়ে ৰমেনে আকৌ বেগাবেগিকৈ খোজ ল’লে। সেইসময়ত ৰমেনৰ মনলৈ আহিছিল স্কুলৰ দিনৰ মাক আৰু আইতাকৰ মুখত শুনা সোপাধৰাৰ কথা। এবাৰ স্কুলত টিকাকৰণৰ বাবে অহা দুজনক সোপাধৰা বুলি ভাবি শিল দলিয়াইছিল। তেনে বহুতো সোপাধৰাৰ কথা সৰুতে শুনিছিল।\n: বহু দেৰি হ’ল। বিছনাৰ পৰা উঠি হাত-মুখ ধুই লোৱা। মই চাহ আনো।\nকাৰোবাৰ মাতত ৰমেন হঠাত উচপ খাই উঠিল। মুখখন ধুবলৈ বুলি ‘টুথব্ৰাছ’ডাল লৈ চিঞৰিলে-\n: মই চাহ নাখাওঁ। গাখীৰ দিবি।\nমুখখন ধুই কাকো একো নোকোৱাকৈ পেন্ট-চাৰ্টযোৰ পিন্ধি কোবাকোবিকৈ জপনাখন খুলি ওলাই গ’ল। তেতিয়া ৰাতিপুৱা ৮ বাজিছিল। গৈ কৈলাশৰ দোকান পালেগৈ। কৈলাশৰ দোকানত কাম কৰা ল’ৰাটোৱে দোকানখন খুলিছেহে। সি ৰমেনৰ ফালে দুবাৰমান কেৰাহিকৈ চালে। ৰমেনে ঝাৰু দিয়া শেষ হোৱালৈ বাট চালে। আজিকালি যে চিনাকি মানুহবোৰে তাৰ ফালে অলপ অস্বাভাবিকভাবে দৃষ্টি দিয়ে সেই কথাটো ৰমেনেও মন কৰিছে। তাৰ মানে ৰমেনৰ যে মৃত্যু ওচৰ চাপি আহিছে, সেই লোকসকলেও জানিব পাৰিছে। নাই ৰমেনৰ মৃত্যুবৰণ কৰাৰ ইচ্ছা নাই। ল’ৰাটোৰ ঝাৰু দিয়া শেষ হ’ল।\n: খুড়া কি দিম আপোনাক?\n: গুড়ি গাখীৰৰ টেমা আছে? এটা দে। এক কেজিৰ দিবি দেই।\nৰমেনে মুল্যটো দি টেমাটো ঘূৰাই-পকাই চালে। তাৰ মুখখন উজ্বল হৈ পৰিছিল। ৰমেনৰ মনলৈ আহিল সি এক নিশ্চিত মৃত্যু মুখৰ পৰা ঘূৰি আহিছে। সেই একেই ‘ব্ৰ্যাণ্ড’। শৈশৱতে পোৱা বস্তু এবিধ এতিয়াও আছে। তাৰ মানে সি জীয়াই থাকিব। টেমাটোৰ ঢাকোনখন খুলিবলৈ চেষ্টা কৰিলে। পথত মানুহ-দুনুহ তেনেকৈ নাই। দোকানৰ বাহিৰৰ চিৰিটোত ৰমেন বহি ল’লে। ভিতৰত প্লাষ্টিকৰ চামুচ এখন থাকে যে বিচাৰিবলৈ ধৰিলে। নাই, নাপালে। বোধকৰো ভিতৰত সোমাই আছে। থাকক! কোনো কথা নাই। হাতখন সোমাই সি গুড়ি গাখীৰ মুখত সোমালে। দ্বিতীয়বাৰ মুখত সোমাব খুজিও নোৱাৰিলে। ইতিমধ্যে আগৰখিনি তালুত লাগি ধৰিছিল। জিভাখনেৰে তালুৰ পৰা গাখীৰখিনি এৰোৱাবলৈ চেষ্টা কৰোতে ৰমেনৰ মনলৈ আহি থাকিল কেনেকৈ সৰু থকোতে মনে মনে গাখীৰৰ টেমাটো খুলি খাই থাকোতে ধৰা পৰি মাকৰ গালি খাইছিল! তেতিয়া এটা কথাই ভাবিছিল ডাঙৰ হ’লে হাতলৈ পইছা আহিলে প্ৰথম প্ৰথম গাখীৰৰ টেমা কেইবাটাও কিনি হেপাঁহ পলুৱাই খাব! আজি সেই হেঁপাহো পূৰণ হ’ল।\nৰমেনৰ বয়সটো মই আপোনালোকৰ আগত নকলোঁ। ৰমেনৰ পৰিয়ালটোৰ কথাটোও মই ইয়াত নজনালোঁ। হয় ৰমেনৰ কিন্তু মৃত্যু হোৱা নাই। ৰমেনে ফুৰিবলৈ যাবলৈ পালে খুব আনন্দ পায়। কাম কৰি থকা ব্যক্তিগত প্ৰতিষ্ঠানটোৰ পৰা ৰমেনে কেতিয়াবাই অব্যাহতি পাইছে। তাৰ হাতত ফুৰিবলৈ বহুত সময়। কিন্তু বৰ খং উঠে অকলে যাবলৈ নিদিয়া বাবে। আজি ৰমেনৰ খুব স্ফূৰ্তি। দদাইদেউকৰ পুতেক বিমানে লোৱা নতুন গাড়ীখনত উঠি ফুৰিবলৈ যাব। ডাঃ তালুকদাৰ বিমানৰ বন্ধু। আজি ৰমেনক তেওঁৰ তালৈ লৈ যাব। ৰমেনৰ ঘৰখনৰো ডাঃ তালুকদাৰৰ ওপৰত আস্থা উপজিছে। তেওঁৰ পৰামৰ্শমতে কিছু পৰিমাণে সুফলো পাইছে। তেওঁ এজন মনোস্তত্ববিদ।\n← নলবাইৰা কঁঠাল কবিতা ২ (অপূৰ্ব কলিতা)\nজীৱনৰ দস্তাবেজ (অপু দলৈ) →


ইংমাৰ বাৰ্গমেন - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nআৰ্নষ্ট ইংমাৰ বাৰ্গমেন (Ernst Ingmar Bergman) (চুইডিছ উচ্চাৰণ: [ˈɪŋmar ˈbærjman] ( শুনক); ১৪ জুলাই, ১৯১৮ – ৩০ জুলাই, ২০০৭) ছুইডেনৰ এগৰাকী প্ৰখ্যাত পৰিচালক, লেখক, চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক, নাটক আৰু টেলিভিছন-ৰো পৰিচালক। তেখেতক সৰ্বকালৰ অতি কুশলী আৰু প্ৰভাৱশালী পৰিচালকৰ শাৰীত স্থান দিয়া হয়।\nWild Strawberries নিৰ্মাণৰ সময়ত ইংমাৰ বাৰ্গমেন (১৯৫৭)\nআৰন্ষ্ট ইংমাৰ বাৰ্গমেন\n১৪ জুলাই, ১৯১৮\n৩০ জুলাই, ২০০৭ (৮৯ বছৰ)\nচলচ্চিত্ৰ পৰিচালক, প্ৰযোজক, চিত্ৰনাট্যকাৰ\nএলছি ফিশ্বাৰ (১৯৪৩-৪৫)\nএলেন লুন্দষ্টৰ্ম (১৯৪৫-৫০)\nগান গ্ৰুট (১৯৫১-৫৯)\nকেবি লেৰেটি (১৯৫৯-৬৯)\nইনগ্ৰিড ভেন ৰ'জেন (১৯৭১-৯৫)\nতেখেতে পৰিচালনা কৰিছে ছবিঘৰ আৰু টেলিভিছনৰ বাবে ষাঠিখন ছলচ্চিত্ৰ আৰু তথ্যচিত্ৰ, এই বিলাকৰ বেছীভাগৰ লেখকো তেওঁ নিজেই। তেখেতে এশ সত্তৰখনতকৈও বেছি নাটক পৰিচালনা কৰিছে। তেখেতৰ লগত প্ৰায়ে কাম কৰা অভিনেতাসকলৰ ভিতৰত আছিল হেৰিয়েট এণ্ডাৰছন, লিভ উল্‌মেন, গানাৰ জৰ্নষ্ট্ৰাণ্ড, বিবি এণ্ডাৰছন, এৰলেণ্ড জোছেফছন, ইনগ্ৰিড থুলিন আৰু মেক্স ভন ছিড'। তেখেতৰ বেছিভাগ ছবিৰ কাহিনীৰ পৰিসৰ আছিল ছুইডেন। তেখেতৰ কাহিনীসমূহত প্ৰায়ে মৃত্যু, ৰোগ, বিশ্বাস, বিশ্বাসঘাতকতা, অন্ধকাৰ জীৱন আৰু বলিয়ালি আদিক বিশ্লেষণ কৰাৰ প্ৰয়াস কৰা হৈছিল।\n3 Television theatre\n4 Stage and radio theatre productions\n১৯৪৪ Torment Hets হয় ছবিঘৰ ২ অক্টোবৰ পৰিচালক Alf Sjöberg\n১৯৪৬ Crisis Kris হয় হয় ছবিঘৰ ২৫ ফেব্ৰুৱাৰী ভিত্তি নাটক Moderhjertet ৰচয়িতা Leck Fischer\nIt Rains on Our Love Det regnar på vår kärlek হয় হয় ছবিঘৰ ৯ নৱেম্বৰ ভিত্তি নাটক Bra mennesker ৰচয়িতা Oskar Braaten\n১৯৪৭ Woman WithoutaFace Kvinna utan ansikte হয় ছবিঘৰ ১৬ ছেপ্টেম্বৰ পৰিচালক Gustaf Molander\nA Ship Bound for India Skepp till Indialand হয় হয় ছবিঘৰ ২২ ছেপ্টেম্বৰ ভিত্তি নাটক Skepp till Indialand ৰচয়িতা Martin Söderhjelm\n১৯৪৮ Music in Darkness Musik i mörker হয় ছবিঘৰ ১৭ জানুৱাৰী ৰচয়িতা Dagmar Edqvist,-ৰ নাটকৰ ওপৰ ভিত্তি কৰি\nPort of Call Hamnstad হয় হয় ছবিঘৰ ১১ অক্টোবৰ ভিত্তি গল্প"Guldet och murarna" ৰচয়িতা Olle Länsberg\nEva হয় ছবিঘৰ ২৬ ডিচেম্বৰ পৰিচালক Gustaf Molander\n১৯৪৯ Prison Fängelse হয় হয় ছবিঘৰ ১৯ মাৰ্চ\nThree Strange Loves Törst হয় ছবিঘৰ ১৭ অক্টোবৰ ৰচয়িতা Herbert Grevenius, ভিত্তি গল্পcollection Törst ৰচয়িতা Birgit Tengroth\n১৯৫০ To Joy Till glädje হয় হয় ছবিঘৰ ২০ ফেব্ৰুৱাৰী\nThis Can't Happen Here Sånt händer inte här হয় ছবিঘৰ ২৩ অক্টোবৰ ৰচয়িতা Herbert Grevenius, মূল উপন্যাস I løpet av tolv timer ৰচয়িতা Peter Valentin\nWhile the City Sleeps Medan staden sover হয় ছবিঘৰ ৮ ছেপ্টেম্বৰ পৰিচালক Lars-Eric Kjellgren, based onanovel ৰচয়িতা Per Anders Fogelström.\n১৯৫১ Summer Interlude Sommarlek হয় হয় ছবিঘৰ ১ অক্টোবৰ ভিত্তি গল্প"Mari" ৰচয়িতা Bergman\nDivorced Frånskild হয় ছবিঘৰ ২৬ ডিচেম্বৰ পৰিচালক Gustaf Molander\n১৯৫২ Secrets of Women /\nWaiting Women Kvinnors väntan হয় হয় ছবিঘৰ ৩ নৱেম্বৰ\n১৯৫৩ Summer with Monika Sommaren med Monika হয় হয় ছবিঘৰ ৯ ফেব্ৰুৱাৰী মূল উপন্যাস Sommaren med Monika ৰচয়িতা Per Anders Fogelström\nSawdust and Tinsel Gycklarnas afton হয় হয় ছবিঘৰ ১৪ ছেপ্টেম্বৰ\n১৯৫৪ A Lesson in Love En lektion i kärlek হয় হয় ছবিঘৰ ৪ অক্টোবৰ\n১৯৫৫ Dreams Kvinnodröm হয় হয় ছবিঘৰ ২২ আগষ্ট\nSmiles ofaSummer Night Sommarnattens leende হয় হয় ছবিঘৰ ২৬ ডিচেম্বৰ\n১৯৫৬ Last Pair Out Sista paret ut হয় ছবিঘৰ ১২ নৱেম্বৰ পৰিচালক Alf Sjöberg\n১৯৫৭ The Seventh Seal Det sjunde inseglet হয় হয় ছবিঘৰ ১৬ ফেব্ৰুৱাৰী ভিত্তি নাটক Trämålning ৰচয়িতা Bergman\nWild Strawberries Smultronstället হয় হয় ছবিঘৰ ২৬ ডিচেম্বৰ\n১৯৫৮ Brink of Life /\nSo Close to Life Nära livet হয় ছবিঘৰ ৩১ মাৰ্চ ৰচয়িতা Ulla Isaksson, based on her stories "Det vänliga, värdiga" and "Det orubbliga"\nThe Magician Ansiktet হয় হয় ছবিঘৰ ২৬ ডিচেম্বৰ\n১৯৬০ The Virgin Spring Jungfrukällan হয় ছবিঘৰ ৩১ মাৰ্চ ৰচয়িতা Ulla Isaksson, based on the ballad "Töres dotter i Wänge"\nThe Devil's Eye Djävulens öga হয় হয় ছবিঘৰ ১৭ অক্টোবৰ Based on the radio play Don Juan vender tilbage ৰচয়িতা Oluf Bang\n১৯৬১ ThroughaGlass Darkly Såsom i en spegel হয় হয় ছবিঘৰ ১৬ অক্টোবৰ\nThe Pleasure Garden Lustgården হয় ছবিঘৰ ২৬ ডিচেম্বৰ পৰিচালক Alf Kjellin\n১৯৬৩ Winter Light Nattvardsgästerna হয় হয় ছবিঘৰ ১১ ফেব্ৰুৱাৰী\nThe Silence Tystnaden হয় হয় ছবিঘৰ ২৩ ছেপ্টেম্বৰ\n১৯৬৪ All These Women För att inte tala om alla dessa kvinnor হয় হয় ছবিঘৰ ১৫ জুন Also known as Now About These Women\n১৯৬৬ Persona হয় হয় ছবিঘৰ ১৮ অক্টোবৰ\n১৯৬৭ Stimulantia হয় হয় ছবিঘৰ ২৮ মাৰ্চ Segment "Daniel"\n১৯৬৮ Hour of the Wolf Vargtimmen হয় হয় ছবিঘৰ ১৯ ফেব্ৰুৱাৰী\nShame Skammen হয় হয় ছবিঘৰ ২৯ ছেপ্টেম্বৰ\n১৯৬৯ The Rite Riten হয় হয় Television ২৫ মাৰ্চ Receivedalimited ছবিঘৰ release outside Scandinavia.\nThe Passion of Anna En passion হয় হয় ছবিঘৰ ১৯ নৱেম্বৰ\n১৯৭১ The Touch Beröringen হয় হয় Festival ৬ জুন\n১৯৭২ Cries and Whispers Viskningar och rop হয় হয় ছবিঘৰ ২১ ডিচেম্বৰ\n১৯৭৩ Scenes fromaMarriage Scener ur ett äktenskap হয় হয় Television ১১ এপ্ৰিল Later released inashorter ছবিঘৰ version\n১৯৭৫ The Magic Flute Trollflöjten হয় হয় Television ১ জানুৱাৰী Based on The Magic Flute ৰচয়িতা Wolfgang Amadeus Mozart and Emanuel Schikaneder, also released ছবিঘৰly\n১৯৭৬ Face to Face Ansikte mot ansikte হয় হয় ছবিঘৰ ৫ এপ্ৰিল Also released inalonger television version\n১৯৭৭ The Serpent's Egg Das Schlangenei হয় হয় ছবিঘৰ ২৮ অক্টোবৰ\n১৯৭৮ Autumn Sonata Höstsonaten হয় হয় ছবিঘৰ ৮ অক্টোবৰ\n১৯৮০ From the Life of the Marionettes Aus dem Leben der Marionetten হয় হয় ছবিঘৰ ৮ অক্টোবৰ\n১৯৮২ Fanny and Alexander Fanny och Alexander হয় হয় ছবিঘৰ ১৭ ডিচেম্বৰ Also released inalonger television version\n১৯৮৪ After the Rehearsal Efter repetitionen হয় হয় Television ৯ এপ্ৰিল ভিত্তি নাটক Efter repetitionen ৰচয়িতা Bergman.\nReceived ছবিঘৰ release internationally\n১৯৮৬ The Blessed Ones De två saliga হয় Television ১৯ ফেব্ৰুৱাৰী ৰচয়িতা Ulla Isaksson, based on her novel\n১৯৯১ The Best Intentions Den goda viljan হয় Television ২৫ ডিচেম্বৰ পৰিচালক Bille আগষ্ট, also released inashorter ছবিঘৰ version\n১৯৯২ Sunday's Children Söndagsbarn হয় ছবিঘৰ ২৮ আগষ্ট পৰিচালক Daniel Bergman\n১৯৯৬ Private Confessions Enskilda samtal হয় Television ১২ ডিচেম্বৰ পৰিচালক Liv Ullmann, based on the book Enskilda samtal ৰচয়িতা Bergman, also released inashorter festival version\n১৯৯৭ In the Presence ofaClown Larmar och gör sig till হয় হয় Television ১ নৱেম্বৰ ভিত্তি নাটক Larmar och gör sig till ৰচয়িতা Bergman\n২০০০ Faithless Trolösa হয় Festival ১৩ মে পৰিচালক Liv Ullmann\n২০০৩ Saraband হয় হয় Television ১ ডিচেম্বৰ Received ছবিঘৰ release internationally\n১৯৫৩ Bakomচলচ্চিত্ৰ Gycklarnas afton Short চলচ্চিত্ৰ\n১৯৫৪ Bakomচলচ্চিত্ৰ Kvinnodröm Short চলচ্চিত্ৰ\nBakomচলচ্চিত্ৰ En lektion i kärlek Short চলচ্চিত্ৰ\n১৯৫৫ Bakomচলচ্চিত্ৰ Sommarnattens leende Short চলচ্চিত্ৰ\n১৯৫৬ Bakomচলচ্চিত্ৰ Det sjunde inseglet Short চলচ্চিত্ৰ\n১৯৫৭ Bakomচলচ্চিত্ৰ Smultronstället Short চলচ্চিত্ৰ\nBakomচলচ্চিত্ৰ Nära livet Short চলচ্চিত্ৰ\n১৯৫৮ Bakomচলচ্চিত্ৰ Ansiktet Short চলচ্চিত্ৰ\n১৯৬১ Bakomচলচ্চিত্ৰ Såsom i en spegel Short চলচ্চিত্ৰ\nBakomচলচ্চিত্ৰ Nattvardsgästerna Short চলচ্চিত্ৰ\n১৯৬৭ Bakomচলচ্চিত্ৰ Vargtimmen Short চলচ্চিত্ৰ\n১৯৭০ Fårö Document Fårödokument\n১৯৭২ Bakomচলচ্চিত্ৰ Viskningar och rop Short চলচ্চিত্ৰ\n১৯৭৩ Bakomচলচ্চিত্ৰ Scener ur ett äktenskap Short চলচ্চিত্ৰ\n১৯৭৬ Bakomচলচ্চিত্ৰ Ansikte mot ansikte Short চলচ্চিত্ৰ\n১৯৭৭ Bakomচলচ্চিত্ৰ Höstsonaten' Short চলচ্চিত্ৰ\n১৯৭৯ Fårö Document ১৯৭৯ Fårödokument ১৯৭৯\n১৯৮০ Bakomচলচ্চিত্ৰ Aus dem Leben der Marionetten Short চলচ্চিত্ৰ\n১৯৮০ Bakomচলচ্চিত্ৰ Efter repetitionen Short চলচ্চিত্ৰ\n১৯৮৬ Karin's Face Karins ansikte Short চলচ্চিত্ৰ\n১৯৮৬ The Making of Fanny and Alexander Dokument Fanny och Alexander\nTelevision theatreসম্পাদনা কৰক\n১৯৫৭ Mr. Sleeman Is Coming Herr Sleeman kommer Hjalmar Bergman\n১৯৫৮ The Venetian Venetianskan Anonymous\nRabies Olle Hedberg\n১৯৬০ Storm Weather Oväder আগষ্ট Strindberg\n১৯৬৩ Wood Painting Trämålning Bergman\nA Dream Play Ett drömspel আগষ্ট Strindberg (A Dream Play)\n১৯৮৩ The School for Wives Hustruskolan Molière (The School for Wives)\n১৯৯২ Madame de Sade Markisinnan de Sade Yukio Mishima (Madame de Sade)\n১৯৯৩ The Bacchae Backanterna Euripides (The Bacchae)\n১৯৯৫ The Last Gasp Sista skriket Bergman\n২০০০ The Image Makers Bildmakarna Per Olov Enquist\nStage and radio theatre productionsসম্পাদনা কৰক\nList of plays that Ingmar Bergman directed for the stage and/or radio theatre.\nReturn (at?; ১৯৪০)\nWhen the Devil Makes an Offer (SU - Student Theatre; ১৯৪৩)\nRabies (Helsingborg City Theatre/radio theatre; ১৯৪৫)\nSummer (radio theatre; ১৯৪৬)\nRequiem (Helsingborg City Theatre/radio theatre; ১৯৪৬)\nPlaying with Fire (radio theatre; ১৯৪৭)\nThe Waves (radio theatre; ১৯৪৭)\nThe Dutchman (radio theatre; ১৯৪৭)\nMother Love (at?; ১৯৪৮)\nLodolezzi Sings (radio theatre; ১৯৪৮)\nCome Up Empty (radio theatre; ১৯৪৯)\nThe People of Värmland (radio theatre; ১৯৫১)\nSummer (radio theatre; ১৯৫১)\nThe City (radio theatre; ১৯৫১)\nThe Restless Heart (radio theatre; ১৯৫২)\nThe Day Ends Early (radio theatre; ১৯৫২)\nEaster (radio theatre; ১৯৫২)\nBlood Wedding (radio theatre; ১৯৫২)\nCrimes and Crimes (radio theatre; ১৯৫২)\nThe Guiltburden of the Night (radio theatre; ১৯৫২)\nThe Dutchman (radio theatre; ১৯৫৩)\nA Caprice (radio theatre; ১৯৫৩)\nUnto My Fear (radio theatre; ১৯৫৩)\nThe Apple-Tree Table (radio theatre; ১৯৫৪)\nWood Painting (radio theatre; ১৯৫৪)\nThe Monk Strolls in the Meadow (at?; ১৯৫৫)\nThe Ball (radio theatre; ১৯৫৫)\nThe Tea House of the আগষ্ট Moon (Malmö City Theatre; ১৯৫৫)\nPortrait ofaMadonna (radio theatre; ১৯৫৬)\nThe Tunnel (radio theatre; ১৯৫৬)\nEveryman (radio theatre; ১৯৫৬)\nVox humana (radio theatre; ১৯৫৬)\nGrandma and Our Lord (radio theatre; ১৯৫৬)\nCounterfeiters (radio theatre; ১৯৫৭)\nThe Prisoner (radio theatre; ১৯৫৭)\nHe Who Nothing Owns (radio theatre; ১৯৫৮)\nThe Legend (Malmö City Theatre/radio theatre; ১৯৫৮)\nFirst Warning (radio theatre; ১৯৬০)\nPlaying with Fire (radio theatre; ১৯৬১)\nThe Investigation (Dramaten/radio theatre; ১৯৬৬)\nThe Misanthrope (Det Kongelige Teater/TV; ১৯৭৩)\nA Hearsay (radio theatre; ১৯৮৪)\nA Spiritual Matter (radio theatre; ১৯৯০)\nMiss Julie (BAM; ১৯৯১)\nThe Last Gasp (SFI/Dramaten; ১৯৯৩)\nStorm Weather (radio theatre; ১৯৯৯)\nJohn Gabriel Borkman (radio theatre; ২০০১)\nThe Pelican / Death Island (radio theatre; ২০০৩)\nRosmersholm (radio theatre; ২০০৪)\n↑ Rothstein, Mervyn (30 July 2007). "Ingmar Bergman, Famed Director, Dies at 89". New York Times. http://www.nytimes.com/2007/07/30/movies/30cnd-bergman.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 31 July 2007. "Ingmar Bergman, the 'poet with the camera' who is considered one of the greatest directors in motion picture history, died today on the small island of Faro where he lived on the Baltic coast of Sweden, Astrid Soderbergh Widding, president of The Ingmar Bergman Foundation, said. Bergman was 89."\n↑ Parkinson, David. "The Rite: চলচ্চিত্ৰ notes". bergmanorama.webs.com. http://bergmanorama.webs.com/চলচ্চিত্ৰs/rite_parkinson.htm। আহৰণ কৰা হৈছে: ২০১১-০৬-০৭.\n↑ "Enskilda samtal". festival-cannes.com. Cannes চলচ্চিত্ৰ Festival. http://www.festival-cannes.com/en/archives/ficheচলচ্চিত্ৰ/id/৪৮৩২.html। আহৰণ কৰা হৈছে: ২০১১-০৬-০৭.\nৱিকিমিডিয়া কমন্সত ইংমাৰ বাৰ্গমেন সম্পৰ্কীয় মিডিয়া ফাইল আছে।\nইংমাৰ বাৰ্গমেন সম্পৰ্কে ইণ্টাৰনেট মুভি ডাটাবেছত থকা তথ্য।\nইংমাৰ বাৰ্গমেন at the Swedish Film Database\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=ইংমাৰ_বাৰ্গমেন&oldid=272552"ৰ পৰা অনা হৈছে\nশেষ সম্পাদনা কৰা হৈছে 28 April 2021 তাৰিখে 14:41 বজাত\nআন একো উল্লেখ নাথাকিলে এই বিষয়বস্তু CC BY-SA 3.0 ৰ আওতাত উপলব্ধ। এই পৃষ্ঠাটোৰ সংক্ষিপ্ত ইউ.আৰ.এল. : https://as.wikipedia.org/?curid=35269।


Losatec in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Losatec ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nLosatec की जानकारी\nLosatec ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Losatec Benefits & Uses in Assamese\nLosatec ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Losatec Dosage & How to Take in Assamese\nLosatec-ৰ উপাদানসমূহ- Losatec Active Ingredients in Assamese\nLosatec ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Losatec Side Effects in Assamese\nLosatec সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Losatec Related Warnings in Assamese\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Losatecৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Losatec with Other Drugs in Assamese\nLosatec মতভেদসমূহ- Losatec Contraindications in Assamese\nLosatec ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Losatec in Assamese\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Losatec ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Losatec Interactions with Food and Alcohol in Assamese\nLosatec ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Losatec Benefits & Uses in Assamese\nLosatec তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nLosatec ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Losatec Dosage & How to Take in Assamese\nLosatec-ৰ উপাদানসমূহ - Losatec Active Ingredients in Assamese\nLosatec ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Losatec Side Effects in Assamese\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Losatec ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nLosatec সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Losatec Related Warnings in Assamese\nLosatec-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nLosatecএ গৰ্ভৱতী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত সুতীব্ৰ প্ৰভাৱ দেখুৱায়। এইবাবে ইয়াক চিকিতসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহে গ্ৰহণ কৰিব। আপোনাৰ ইচ্ছা অনুসৰি গ্ৰহণ কৰিলে ই ক্ষতিকাৰক হব পাৰে।\nLosatec-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nস্তন্যপায়ী মহিলাৰ ওপৰত Losatec ৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অতি বিৰল।\nবৃক্কত Losatec কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nআপুনি বৃক্ক ৰ ক্ষতিৰ কোনো আশংকা নকৰাকৈ Losatec গ্ৰহণ কৰিব পাৰে।\nযকৃতত Losatec কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nLosatecৰ কলিজা ৰ ওপৰত পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ কেইটামান ঘটনাহে ৰিপৰ্ট কৰা হৈছে।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Losatec ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nLosatecৰ হৃদয়ত মৃদু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকিব পাৰে। বেছিভাগ মানুহেই [হৃদয় ত কেতিয়াও একো প্ৰভাৱ পৰা নেদেখিব।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Losatecৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Losatec with Other Drugs in Assamese\nLosatec তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nLosatec মতভেদসমূহ - Losatec Contraindications in Assamese\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Losatec লোৱা অনুচিত যাতে -\nLosatec ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Losatec in Assamese\nএই Losatec-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nLosatecৰে অভ্যাস গঠনৰ কোনো কথাৰ প্ৰতিবেদন পোৱা নাই।\nLosatec লোৱাৰ পিছত আপোনাৰ টোপনিভাৱ আহিব পাৰে। সেয়ে এনে কাম কৰাটো নিৰাপদ নহয়।\nহয়, চিকিত্সা পৰামৰ্শ অনুসাৰেহে Losatec লওক।\nনহয়, মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত Losatec ব্যৱহৃত নহয়।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Losatec ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Losatec Interactions with Food and Alcohol in Assamese\nখাদ্য আৰু Losatecৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nকেতবোৰ খাদ্যৰ সৈতে সেৱনৰ ফলত Losatecয়ে প্ৰভাৱ দেখুওৱাত পলম কৰিব পাৰে। এইবিষয়ে আপোনাৰ ডাক্তৰৰ সৈতে যোগাযোগ কৰক।\nমদ আৰু Losatecৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nমদ আৰু Losatec একেলগে সেৱন কৰাটোৱে আপোনাৰ স্বাস্থ্যত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে।\nLosatec ৰ অনুকল্প - Substitutes for Losatec in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Losatec লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Losatec ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Losatec সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Losatec ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Losatec সেৱন কৰে?


গুৱাহাটী আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় শিশু চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nGuwahati International Children Film Festival\nপাঞ্জাবাৰী, গুৱাহাটী, অসম\n৩ দিন : ২৩ খন দেশ : ৫০ খন বোলছবি\n(প্ৰথম গুৱাহাটী আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় শিশু চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ, ২০১৯)\nগুৱাহাটী আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় শিশু চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ অসমৰ গুৱাহাটীত অনুষ্ঠিত হোৱা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় শিশু চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ। এই মহোৎসৱ ৰাজ্যিক চৰকাৰৰ অধীনস্থ জ্যোতি চিত্ৰবন (ফিল্ম ষ্টুডিঅ') আৰু ড° ভূপেন হাজৰিকা আঞ্চলিক চৰকাৰী চলচ্চিত্ৰ আৰু টেলিভিছন প্ৰতিষ্ঠানৰ যুটীয়া সহযোগত অনুষ্ঠিত কৰা হয়। প্ৰথম শিশু চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ ২০১৯ চনৰ ১৯ জানুৱাৰী তাৰিখে অসমৰ মাননীয় মুখ্যমন্ত্ৰী শ্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱাল ডাঙৰীয়ায়ে উদ্বোধন কৰিছিল। অসম চৰকাৰৰ পৃষ্ঠপোষকতাত অনুষ্ঠিত এই মহোৎসৱৰ আৰম্ভণি নীল মাধৱ পাণ্ডাৰ হালকা প্ৰদৰ্শনৰ যোগেদি হৈছিল।\nপ্ৰথম গুৱাহাটী আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় শিশু চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ[সম্পাদনা কৰক]\nপ্ৰথম গুৱাহাটী আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় শিশু চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ ২০১৯ চনৰ ১৯ জানুৱাৰীৰ পৰা ২১ জানুৱাৰীলৈ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ কলাক্ষেত্ৰত অনুষ্ঠিত হৈছিল। মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোনোৱালে এই মহোৎসৱ উদ্বোধন কৰিছিল। এই মহোৎসৱৰ উদ্বোধনী ছবি আছিল নীল মাধৱ পাণ্ডাৰ হালকা। ইয়াত তিনি দিনত ২৩ খন দেশৰ ৫০ খন ছবি প্ৰদৰ্শিত হয়। লগতে দৃষ্টিহীনসকলৰ বাবে বিশেষভাৱে সন্তোষ শিৱণৰ হেলো প্ৰদৰ্শিত কৰা হয়। ২১ জানুৱাৰীৰ সন্ধিয়া সামৰণিৰ চলচ্চিত্ৰ ৰূপে প্ৰদৰ্শিত হয় উৎপল বৰপূজাৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী ঈশ্বু। এই চলচ্চিত্ৰ সমূহ উপগ্ৰহৰ জৰিয়তে ধুবুৰী, শদিয়া, শিলচৰ, চৰাইদেউ, ধেমাজি আৰু বঙাইগাঁওতো সম্প্ৰচাৰণ কৰাৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছিল।\n↑ "Overwhelming response in opening day of Guwahati International Children Film Festival". https://www.sentinelassam.com/news/overwhelming-response-in-opening-day-of-guwahati-international-children-film-festival/amp/.\n↑ "Guwahati International Children Film Festival takes off". https://www.business-standard.com/article/pti-stories/guwahati-international-children-film-festival-takes-off-119011900881_1.html.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=গুৱাহাটী_আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয়_শিশু_চলচ্চিত্ৰ_মহোৎসৱ&oldid=236987"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ০৮ জুন, ২০২০ তাৰিখে ১৯:১৩ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


বিহুৰ লগতে আমাৰ সমূহ সাংস্কৃতিক সম্পদৰ সেই সেই মূল বৈশিষ্ট্যবোৰ ধৰি ৰাখিব লাগিব\nউচ্চতৰ মাধ্যমিক পৰ্যায়ত বিহুভিত্তিক বিষয়ৰ অৱতাৰণা : কিছু প্ৰশ্ন\n“জাতীয় স্বাৰ্থতে আমি বিহুৰ লগতে আমাৰ সমূহ সাংস্কৃতিক সম্পদৰ সেই সেই মূল বৈশিষ্ট্যবোৰ ধৰি ৰাখিব লাগিব”\nঅতি সম্প্ৰতি অসম উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষা সংসদে সিদ্ধান্ত লৈছে যে ২০২০ বৰ্ষৰপৰা কাৰ্যকৰী হোৱাকৈ “বিহু” সম্পৰ্কীয় এটি পাঠ্যবিষয় আৰম্ভ কৰা হ’ব। বিষয়টো ঐচ্ছিক বিষয় হিচাপে থাকিব আৰু কোৱা হৈছে যে বিহু বিজতৰীয়া হ’ব ধৰাৰ আজিৰ উদ্বেগময় পৰিস্থিতিত ইয়ে নতুন প্ৰজন্মক বিহুৰ আচল ৰূপৰ সৈতে পৰিচিত কৰাৰ লগতে জাতীয় সাংস্কৃতিক চেতনাকো মজবুত কৰাত সহায় কৰিব।\nএইকথা ঠিক যে তাহানিৰ যিখন কৃষিভিত্তিক সমাজৰ নিৰ্যাসৰূপে বিহু সংস্কৃতিৰ উদ্ভৱ আৰু বিকাশ ঘটিছিল, সেইখন সমাজ আজি আৰু বৰ্তি থকা নাই। আজিৰ অৰ্ধ-ঔপনিবেশিক আৰু অৰ্ধ-পুঁজিবাদী বিশ্বায়নী পৰিস্থিতিৰ ক্ৰীড়নক হৈ পৰা অসমৰ সমাজ-জীৱন তাহানিৰ সেই পৰিবেশৰ পৰা বহু দূৰ আঁতৰি আহিল। এতেকে বিহুও তাহানিৰ অবিকৃত ৰূপতে থাকি যাব বুলি ভবাটো এক দুৰাশা। কিছু কিছু পৰিৱৰ্তন মানি ল’বই লাগিব। কিন্তু, এইকথাও ঠিক যে বিশ্বায়নী পুঁজিবাদ নামৰ কালাপাহাৰটোৱে সকলো থলুৱা সংস্কৃতিকে ভাঙি চূৰ-মাৰ কৰি পেলাব খোজে। সেয়ে পৰিস্থিতি-ভিত্তিক পৰিৱৰ্তনৰ নামত যদি কোনো এক সংস্কৃতি বা সাংস্কৃতিক সমলৰ সমুদায় বুনিয়াদ উৰি যাবলৈ দিয়া হয়, তেন্তে তাৰ ‘সুকীয়া’ বুলি কোনো বৈশিষ্ট্য বাছি নাথাকিব আৰু তাৰ আলমত টিকি থকা ‘জাতীয় চৰিত্ৰ’ও হতবল হৈ পৰিব। দুৱাৰ-খিৰিকী খুলি পৰিৱৰ্তনৰ মুকলি বতাহ সোমাবলৈ দিয়া এটা কথা আৰু হু-হুৱাই অহা ধুমুহাক ঘৰৰ চৌবেৰ উৰাই নিবলৈ দিয়া আন এটা কথা। জাতীয় স্বাৰ্থতে আমি বিহুৰ লগতে আমাৰ সমূহ সাংস্কৃতিক সম্পদৰ সেই সেই মূল বৈশিষ্ট্যবোৰ ধৰি ৰাখিব লাগিব যিবোৰ আমাৰ আজিৰ আধুনিক পৰিস্থিতি-সাপেক্ষ প্ৰয়োজনবোৰৰ বিৰুদ্ধে নাযায়।\nসেইফালৰ পৰা সংসদৰ সিদ্ধান্তক আদৰণি জনাব লাগিব। কিন্তু, দুটা প্ৰশ্ন আমি কৰিব খোজোঁ। প্ৰথম প্ৰশ্নটো এই যে যদিহে অসমৰ নৱ-প্ৰজন্মক অসমৰ সংস্কৃতিৰ অবিকৃত ৰূপৰ ওচৰ চপাই অনাৰ লক্ষ্যেৰেই এই সিদ্ধান্ত লোৱা হৈছে, তেন্তে কেৱল বিহুৰ ভিত্তিতেই এটা পাঠ্যবিষয় প্ৰস্তুত কৰিব খোজা কিয়? সকলো সচেতন অসমীয়াই বুজে যে আমাৰ নৱপ্ৰজন্ম আমাৰ নিজস্ব ইতিহাস, ভূগোল আৰু সংস্কৃতিৰ পৰা ক্ৰমাগতভাৱে আঁতৰি গৈ আছে বা তেওঁলোকক আঁতৰাই নি থকা হৈছে। তেওঁলোকৰ বহুতেই অসমৰ নদ-নদী, পাহাৰ, বিল আদিৰ সৈতে পৰিচিত নহয়। অসমৰ অধিবাসী ভিন ভিন জনগোষ্ঠীৰ পৰিচয়, জীৱনধাৰা আদি সম্পৰ্কে বহুতেই অৱহিত নহয়। বিভিন্ন জাতি-জনগোষ্ঠীৰ সাংস্কৃতিক উপাদান আত্মসাৎ কৰি কেনেকৈ বাৰেৰহণীয়া অসমীয়া সংস্কৃতি গঢ়ি উঠিছে তাৰ ভু-ভা বহুতেই নাপায়। ভিন ভিন জনগোষ্ঠীৰ মাজৰ মানসিক দূৰত্বৰ ইও এটা কাৰণ। গতিকে, সংসদে কেৱল বিহুৰ ভিত্তিতে এটা বিষয়ৰ অৱতাৰণা নকৰি অসমৰ ভূগোল, বুৰঞ্জী আৰু বিশেষকৈ বাৰেৰহণীয়া সংস্কৃতিৰ ভিত্তিত এটা পাঠ্যবিষয় প্ৰস্তুত কৰা হ’লে সেয়া জাতীয় জীৱনৰ বাবে অধিক ফলপ্ৰসূ হ’লহেঁতেন।\nদ্বিতীয় প্ৰশ্নটো এই যে যদিহে জাতীয় জীৱনৰ স্বাৰ্থতে এনে এটা বিষয় অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে তেন্তে বিষয়টো ঐচ্ছিক কৰিব খোজা হৈছে কিয়? বাধ্যতামূলক কিয় নকৰে? এইটো হয় বাৰু যে অসমৰ বিদ্যালয় আৰু মহাবিদ্যালয়-সমূহত কেৱল অসমীয়া ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়েই নপঢ়ে, আন আন জাতিৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীও আছে। কিন্তু, নিজক অসমীয়া বুলি পৰিচয় দিয়া ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বাবে এনে এটা বিষয় বাধ্যতামূলক কৰাত বাধা ক’ত? ইংৰাজী যদি বাধ্যতামূলক হ’ব পাৰে, তেন্তে জাতীয়-জীৱন গঢ়াত অৰিহণা দিব পৰা বিষয় এটা কিয় ঐচ্ছিক হৈ থাকিব লাগে?\nআমাৰ কথা এই যে সংসদে যদিহে এটা নতুন বিষয়ৰ যোগেদি অসমীয়া জাতি-গঠন প্ৰক্ৰিয়াত কিছু অৰিহণা দিব বিচাৰিছে, তেন্তে তাত বিহুৰ লগতে অসমৰ বৰ্ণাঢ্য সংস্কৃতি আৰু তাৰ ইতিহাসৰো তাৎপৰ্যপূৰ্ণ উপাদান সন্নিবিষ্ট কৰক আৰু সেই বিষয়টো অসমীয়া ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বাবে বাধ্যতামূলক কৰক।