আবেলিৰ ছাঁ পোহৰ – ড°নিবুল কুমাৰ গগৈ - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nআবেলিৰ ছাঁ পোহৰ – ড°নিবুল কুমাৰ গগৈ\nকিছুদিন আগতে এজন পুৰণি চিনাকি মানুহৰ আশী বছৰীয়া বৃদ্ধা মাতৃ গৰাকী ঘৰতে পিছল খাই পৰাৰ ফলত সোঁভৰিৰ উৰ্বস্থিডাল উৰুসন্ধিৰ ওচৰত ভাগি যোৱাৰ ফলত এখন ব্যক্তিগত চিকিৎসালয়ত ভৰ্ত্তি হৈ চিকিৎসা কৰাব লগা হৈছিল৷ ঔষধৰ নামত দৈনিক ৰাতিপুৱা এটাকৈ উচ্চৰক্তচাপৰ বড়ি খোৱা দেখাত সুস্বাস্থ্যৰ অধিকাৰী যেন লগা আইতাগৰাকী দুদিন চিকিৎসালয়ত থকাৰ পাছত চিকিৎসকে কিছুদিন বিশ্ৰাম লবলৈ আৰু খোজকাঢ়িবলৈ বাৰণ কৰি ঘৰলৈ যাব দিলে৷ আইতাগৰাকী চিকিৎসালয়ৰ পৰা ঘৰলৈ অহাৰ পাছত পুত্ৰ, বোৱাৰী, নাতি-নাতিনী, বনকৰা মানুহ সহিতে সকলোৱে মিলি আইতাৰ আলপৈচান ধৰাৰ লগতে তেখেতে যাতে চিকিৎসকে খোজ কাঢ়িবলৈ মানা কৰা দিন কেইটাত এখোজো কাঢ়িব লগা নহয় তাৰ বাবে সকলো ব্যৱস্থা কৰিলে আৰু আইতাই কথাবোৰ পাহৰি গৈ খোজ কাঢ়িব পাৰে বুলি তেওঁৰ ওপৰত সকলোৱে তীক্ষ্ণ দৃষ্টি ৰাখিব ধৰিলে৷ তথাপিতো কোনোবা পাকত আইতাই অভ্যাসবশতঃ গা-ধোৱা ঘৰলৈ গ’ল আৰু তাত আকৌ পিছলি পৰাৰ বাবে তেওঁৰ বাওঁ ভৰিখনৰ উৰ্বস্থিডালো ভাগি থাকিল৷ আচলতে আইতাগৰাকীৰ চিকিৎসকে আৰু পৰিয়ালৰ অন্য সদস্যসকলে খোজ কাঢ়িবলৈ মানা কৰা কথাটো একেবাৰে মনত নাছিল৷ আনকি কেইদিনমান আগতে তেওঁৰ ভৰিৰ হাড় ভঙাৰ বাবে চিকিৎসালয়ত গৈ অপাৰেচন কৰিব লগা হৈছিল তাকো তেওঁ পাহৰি গৈছিল৷\nমানুহে গোটেই জীৱন, ল’ৰা-ছোৱালী, ঘৰ সংসাৰ বা সাংসাৰিক বান্ধোনত নোসোমোৱা সকলে, সমাজৰ বাবে, দেশৰ বাবে, দহৰ বাবে কিবা নহয় কিবা এটা কৰি আগবাঢ়ি আহি জীৱনৰ আবেলি পৰত ভৰি থোৱাৰ পাছত, তেওঁলোকক বিভিন্ন ধৰণৰ শাৰীৰিক আৰু মানসিক সমস্যাই আগুৰি ধৰে৷ মধুমেহ, উচ্চৰক্তচাপ, শ্ৰৱণেন্দ্ৰীয়ৰ দুৰ্বলতা, চকুৰ ছানিপৰা, গাঁঠিৰ বিষ, হাড় ঢিলা হোৱা, দন্তক্ষয়, স্মৃতিশক্তি হ্ৰাস পোৱা, কোনোৰ ক্ষেত্ৰত স্মৃতিভ্ৰংশ হোৱা নিদ্ৰাহীনতা, বিষণ্ণতা আদি নানানটা সমস্যাই আহি আগুৰি ধৰে৷ বৃদ্ধকালত স্মৃতিশক্তি হ্ৰাস পোৱা বা স্মৃতিশক্তি লোপ পোৱাকে বৃদ্ধকালীন স্মৃতিভ্ৰংশ বুলি ধৰা হয়৷ সাধাৰণতে বেছিভাগ বৃদ্ধলোকৰ হ্ৰস্বকালীন স্মৃতিভ্ৰংশ হোৱা দেখা যায়৷ মানুহজনে অলপ আগতে তেওঁ কৰা কিবা এটা কাম বা শেহতীয়া কোনোবা এটা ঘটনাৰ কথা পাহৰি যায়৷ যেনে দুপৰীয়া আহাৰৰ লগত কি খালে সুধিলে তেওঁ ক’ব নোৱাৰে – কিন্তু ত্ৰিশ-চল্লিশ বছৰ আগতে তেওঁ কাম কৰা কাৰ্য্যালয়টোৰ সহকৰ্মীসকলৰ নামবোৰ বা তেতিয়াৰ কোনোবা এটা ঘটনাৰ বিষয়ে অকনো ভুল নোহোৱাকৈ সলসলীয়াকৈ কৈ দিব পাৰে৷ এলঝেইমাৰ নামৰ ৰোগবিধত এনে হোৱা দেখা যায় যদিও ৰোগৰ প্ৰকোপ বৃদ্ধি হ’লে লাহে লাহে ৰোগীৰ দীৰ্ঘকালীন স্মৃতিশক্তিও লোপ পাব ধৰে৷\nসৰুতে প্ৰত্যক্ষ কৰা ঘটনা এটা এতিয়াও পাহৰিব পৰা নাই৷ কিছু দূৰলৈ বিয়া দিয়া দুই জীয়েক লগ হৈ বিৰাশী বছৰীয়া মাকৰ খবৰ লবলৈ আহিছে৷ দুই পুত্ৰ-বোৱাৰী নাতি-নাতিনীৰে যৌথ পৰিয়ালটোত তেওঁলোকৰ মাতৃ গৰাকী দুগৰাকী বৌৱেকৰ মৰম চেনেহ, আদৰ যতনত বেচ সুখেৰে আছে৷ বাৰাণ্ডাত দুয়ো মাকৰ লগত অলপ সময় সুখ-দুখৰ কথা পতাৰ পিছত ডাঙৰ জীয়েকে মাকক খোৱা-বোৱাৰ কথা সুধিলত মাকে ক’লে – ৰাতিপুৱাৰ পৰা তেওঁক বোৱাৰীয়েক দুজনীয়ে খুদকণ এটাও খাবলৈ দিয়া নাই৷ মাকৰ কথা শুনি দুই জীয়েকৰ মুখৰ মাত হৰিল৷ দুয়োৰে চকুলো বৈ আহিল৷ আজিৰ পৰা ডেৰটা দশক আগলৈকে খেতি-বাতি, পথাৰ-সমাৰ, সংসাৰৰ সমস্ত দায়িত্ব পালন কৰি পাঁচোটাকৈ ল’ৰা-ছোৱালী পঢ়াই-শুনাই বিয়া-বাৰু দি দপদপাই ঘূৰি পুৰা মানুহগৰাকীয়ে আজি এমুঠি অন্নৰ বাবে বাট চাই ৰৈ থাকিব লগা হৈছে৷ অথচ সিহঁতৰ ঘৰখন অঞ্চলটোৰ ভিতৰতে এখন চহকী ঘৰ৷ সত্য কথাটো হ’ল আইতা গৰাকীক ডাঙৰ বোৱাৰীয়েকে পুৱাৰ জলপানৰ পৰা দুপৰীয়াৰ আহাৰৰ লৈকে সময়মতে সা-সন্মান কৰিয়েই দিছিল৷ আইতাই খাইছিলো৷ কিন্তু তেখেতৰ স্মৃতিশক্তিৰ বেমেজালি হোৱাৰ বাবে কথাবোৰ পাহৰি গৈছিল৷ বৃদ্ধলোক সকলৰ এনেধৰণৰ স্মৃতিশক্তি হ্ৰাস হোৱা বা স্মৃতিশক্তিৰ বেমেজালি হোৱাৰ বিষয়ে পৰিয়ালৰ অন্য সদস্য সকল সচেতন নহ’লে বা জ্ঞাত নহ’লে বৃদ্ধ লোকসকল আৰু পৰিয়ালৰ অন্য সদস্যসকলৰ মাজত থকা মধুৰ সম্পৰ্কবোৰ কেতিয়াবা তিক্ততাৰে ভৰি পৰা দেখা যায়৷\nবহুতো মনোবিজ্ঞানীৰ মতে মানুহৰ বৃদ্ধকালত হোৱা স্মৃতিশক্তিৰ অৱনতি বা মনোভ্ৰংশ এটা স্বাভাৱিক ঘটনা৷ দীৰ্ঘদিন ধৰি জীয়াই থকা যিকোনো বৃদ্ধ মানুহৰ ক্ষেত্ৰত এনেকুৱা ধৰণৰ সমস্যাই দেখা দিব পাৰে৷ বয়স বঢ়াৰ লগে লগে মানুহৰ মনস্তত্ত্বৰ, মানসিক অৱস্থাৰ পৰিবৰ্তন হয়৷ সেই পৰিবৰ্তনবোৰ তেওঁলোকে অনুভৱ কৰিব পাৰে৷ তেওঁলোকৰ বহুতৰে আগৰ দৰে জটিল জ্ঞান আহৰণৰ দক্ষতা বা জটিল সমস্যা সমাধানৰ ক্ষমতা হ্ৰাস পায়৷ যিবোৰ কাৰ্য্য বা আচৰণ কেন্দ্ৰীয় স্নায়ুতন্ত্ৰৰ দ্বাৰা পৰিচালিত হয়, সেইবোৰ মন্থৰ হৈ আহিব ধৰে৷ মটৰ নাৰ্ভবোৰে কেন্দ্ৰীয় স্নায়ুতন্ত্ৰৰ নিৰ্দেশবোৰ শৰীৰৰ মাংসপেশীলৈ আৰু গ্ৰন্থিবোৰলৈ বহন কৰি আনে, যাৰ ফলত আমি ঐচ্ছিক মাংসপেশীৰ সহায়ত বিভিন্ন কাৰ্য্য সম্পাদন কৰিব পাৰো৷ বৃদ্ধ লোকসকলৰ মটৰ নাৰ্ভৰ প্ৰতিক্ৰিয়া (motor reaction) মন্থৰ হৈ পৰে৷ এইবোৰ বয়সৰ লগে লগে দেহৰ ছাল সোঁতোৰা পৰা বা মূৰৰ চুলিত ৰূপালী ৰং ধৰাৰ দৰে সাধাৰণ ঘটনা৷ এই ধৰণৰ স্বাভাৱিক বয়সজনিত স্মৃতিভ্ৰংশ বা অন্য সমস্যাবোৰৰ বিপৰীতে বয়সস্থ মানুহৰ মগজুৰ অপকৰ্ষ বা হ্ৰাসীবিকাশজনিত কাৰণত (Degenerative) হোৱা স্মৃতিভ্ৰংশকহে আচলতে বৃদ্ধকালীন স্মৃতিভ্ৰংশ বা Senile Dementia বুলি কোৱা সমীচীন হ’ব৷ এটা তথ্য অনুসৰি আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ পয়ষষ্ঠি বছৰৰ ওপৰৰ চাৰিৰ পৰা সাত শতাংশ আৰু পঁচাশী বছৰৰ ওপৰৰ ত্ৰিশ শতাংশ লোকে বৃদ্ধকালীন স্মৃতিভ্ৰংশ ৰোগত ভোগে৷ কিন্তু সৌভাগ্যৰ কথাটো হ’ল এই যে এনেকুৱা ধৰণৰ ৰোগত ভোগাৰ পিছতো তেওঁলোকৰ মাজত সাংঘাতিক ধৰণে স্মৃতিভ্ৰংশ, বিচাৰ ক্ষমতা বা বিবেচনা কৰি সিদ্ধান্ত লব পৰা ক্ষমতা কমি নাযায়৷\nহ্ৰাসীবিকাশ জনিত কাৰণত হোৱা ৰোগবোৰত দেখা দিয়া প্ৰধান সংলক্ষণবোৰ হ’ল বুদ্ধিমত্তা হ্ৰাস পোৱা, মটৰ নাৰ্ভৰ স্বাভাৱিক কাৰ্য্যৰ অৱনতি ঘটা ইত্যাদি৷ মগজুৰ Cerebral cortex নামৰ অংশত ঘটা অৱনতিৰ বাবেই এই সংলক্ষণবোৰে দেখা দিয়ে৷ সততে দেখা পোৱা, বৃদ্ধ অৱস্থাত বহু বৃদ্ধলোকৰ স্মৃতিভ্ৰংশৰ কাৰক হিচাবে পৰিচিত, এলঝেইমাৰ নামৰ অতিকে কৰুণ দুখদায়ক অৱস্থাৰ সৃষ্টি কৰা ৰোগবিধৰ বিষয়ে সকলোৱে কম বেছি পৰিমাণে পৰিচিত৷ মগজুৰ Cerebral cortex ৰ তলত থকা sub-cortical অংশত ঘটা অৱনতিৰ বাবে হোৱা এই এলঝেইমাৰ ৰোগ বিধত কিছুমান মানুহ চল্লিশ বছৰ বয়সৰ পৰাই আক্ৰান্ত হোৱা দেখা যায় আৰু বয়স বঢ়াৰ লগে লগে এই ৰোগৰ দ্বাৰা আক্ৰান্ত হোৱাৰ সম্ভাৱনীয়তাও বাঢ়ি যায়৷ প্ৰায়েই ৰোগী আৰু ৰোগীৰ পৰিয়ালৰ মাজত জটিলতা আৰু সমস্যাৰ সৃষ্টি হোৱা এলঝেইমাৰ ৰোগত ৰোগীৰ বোধশক্তিৰ হ্ৰাস হয়৷ একেটা কথাকেই ৰোগীয়ে বাৰে বাৰে সুধি থাকে৷ সঘন মেজাজৰ পৰিবৰ্তন হোৱাৰ লগতে কেতিয়াবা কেতিয়াবা ৰোগীয়ে হিংসাত্মক ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে৷ খুউব কম পৰিমাণেহে ৰোগীয়ে চাৰিও কাষৰ পৰিৱেশটোৰ প্ৰতি সচেতন হয়৷ আৰু কেতিয়াবা শাৰীৰিকভাৱে দুৰ্বল হৈ শয্যাশায়ী হৈ পৰে৷\nমগজুৰ basal ganglia নামৰ অংশটোৰ স্নায়ুকোষবোৰ ধ্বংস হোৱাৰ ফলত বৃদ্ধবয়সত Parkinson’s নামৰ ব্যাধিটো হয়৷ যাৰ ফলত ৰোগীৰ স্মৃতিভ্ৰংশ, বোধশক্তি, জ্ঞান আহৰণৰ প্ৰক্ৰিয়াত বাধা আদি সমস্যাই দেখা দিয়ে৷ এই ৰোগত সংগীতৰ লয়ৰ দৰে নিৰ্দিষ্ট ব্যৱধানত ৰোগীৰ হাত, মূৰ, বাহু আৰু হনুৰ জোকাৰণিৰ সৃষ্টি হয়৷ আনহাতে এলঝেইমাৰ ৰোগৰ পিছতে স্মৃতিভ্ৰংশ হোৱা দ্বিতীয় বৃহৎ কাৰক ৰোগটো হ’ল vascular dementia কিছুমান লোকৰ সঘনাই সৰু সৰু ষ্ট্ৰোক হোৱাৰ পিছত মগজুৰ কিছুমান অংশলৈ তেজৰ চলাচল বন্ধ হোৱাৰ ফলত মগজুৰ সেই নিৰ্দিষ্ট অংশটোৰ ক্ষতি হয় বা ধ্বংস হয়, যাৰ বাবে ৰোগীৰ স্মৃতিভ্ৰংশ, আবেগিক অস্থিৰতা অৱসাদ আদি লক্ষণে দেখা দিয়ে৷ উচ্চৰক্তচাপত ভুগি থকা বয়স্ক লোকসকল এই ৰোগত আক্ৰান্ত হোৱাৰ সম্ভাৱনা বেছি৷\nঅন্য বিভিন্ন কাৰণ আৰু ৰোগৰ বাবে মানুহৰ স্মৃতিভ্ৰংশ হয় যদিও বৃদ্ধ বয়সত হোৱা আৰু এশ শতাংশ ফলপ্ৰসু চিকিৎসা পাবলৈ নোহোৱা এই ধৰণৰ ৰোগবোৰে বহুতৰে জীৱন দুৰ্বিসহ কৰি তোলে, বহুতো প্ৰতিভাৱান মানুহৰ কেৰিয়াৰ স্তব্ধ হৈ যায়৷ The Iceman Cometh আৰু Long Day’s Journey in to Night ৰ ৰচয়িতা যাক আমেৰিকাৰ মহান নাট্যকাৰ হিচাবে গণ্য কৰা হয় Eugene O Neill ষাঠি বছৰ বয়সত Parkinson’s ৰোগৰ দ্বাৰা আক্ৰান্ত হৈছিল৷ ৰোগটোৰ দ্বাৰা আক্ৰান্ত হোৱাৰ পাছত তাৰ জোকাৰণি সহ্য কৰিবলৈ তেখেতে অপাৰগ হৈ পৰিছিল৷ শেষত চিত্ত বিভ্ৰম আৰু বিষণ্ণতাত ভুগি পাঁচ বছৰ পিছত তেখেতৰ মৃত্যু হৈছিল৷\nবয়স বঢ়াৰ লগে লগে শাৰীৰিক, মানসিক আৰু আৰ্থিকভাৱে দুৰ্বল হৈ পৰা বহু বৃদ্ধ লোকৰ জীৱনৰ আবেলি পৰত বিভিন্ন ৰোগ ব্যাধি, মানসিক সমস্যা, ঘৰুৱা সমস্যা আৰু বহুতৰ ক্ষেত্ৰত পৰিয়ালৰ অন্য সদস্য সকলৰ অৱহেলা, অনাদৰ আদি বিভিন্ন সমস্যাৰ কলীয়া ডাৱৰে যেন আৱৰি ধৰে৷ পেনছিলভেনিয়া বিশ্ববিদ্যালয় মনোবিজ্ঞানৰ অধ্যাপক এলিজাবেথ বি হাৰলকে কোৱাৰ দৰে বহু বৃদ্ধলোকৰ মনলৈ অহা প্ৰথম প্ৰশ্নটো হ’ল – ‘‘মোৰ কেতিয়া মৃত্যু হ’ব?’’ দ্বিতীয় প্ৰশ্নটো হ’ল – ‘‘মোৰ মৃত্যুৰ কাৰণ কি হ’ব পাৰে?’’ এনেধৰণৰ কিছুমান ঋণাত্মক চিন্তাই বহু বৃদ্ধলোকৰ মনস্তত্ত্ব ভাৰাক্ৰান্ত কৰি তোলে৷ সেক্সপিয়েৰে বৃদ্ধ বয়সৰ শাৰীৰিক অৱনতিৰ বিষয়ে লিখিছিল-\nFor his shrunk shank; and his manly voice\nমানুহৰ বৃদ্ধ অৱস্থাটো সমস্যাৰে ভৰা যেন লাগিলেও চিচেৰ’ই কোৱাৰ দৰে ‘‘মানুহৰ জীৱনৰ বাল্য, ডেকা-বুঢ়া আদি প্ৰতিটো অৱস্থাৰে এটা সুকীয়া অনুভূতি আৰু আনন্দ আছে৷’’ জীৱনজোৰা অভিজ্ঞতা আৰু জ্ঞানেৰে প্ৰোজ্জল এই বৃদ্ধসকলৰ জীৱন৷ মানৱ জাতিৰ কল্যাণৰ বাবে হোৱা যিমানবোৰ আৱিষ্কাৰ আৰু মহৎ কাম হৈছে তাৰ সিংহ ভাগেই মধ্যবয়সীয়া বা মধ্যবয়স পাৰ হোৱা লোকৰ দ্বাৰা সম্পন্ন হৈছে৷ লাইফ বিগিনছ এট ফৰ্টীৰ লেখক ৱালটাৰ বি পিটকিনে কৈছিল পৃথিৱীৰ মহৎ কামবোৰৰ দহভাগৰ ন ভাগেই ভৰ বয়স পাৰ হোৱা লোকৰ দ্বাৰাহে সম্পন্ন হৈছিল৷\nএলঝেইমাৰ ৰোগৰ ওপৰত গোটেই পৃথিৱীজুৰি বহু গৱেষণা হৈছে আৰু বহু গৱেষণা পত্ৰ প্ৰকাশ হৈছে৷ এবাৰ এজন জেষ্ঠ বিশেষজ্ঞ চিকিৎসকে এখন চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ বিশ্ববিদ্যালয়ত এলঝেইমাৰ ৰোগৰ ওপৰত হোৱা এখন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চেমিনাৰত অংশগ্ৰহণ কৰি এজন গৱেষকে পাঠ কৰা গৱেষণা পত্ৰখনৰ কেইটামান কথা মোক কৈছিল৷ সেই গৱেষণা পত্ৰখনৰ মতে এলঝেইমাৰ ৰোগ কিছু পৰিমাণে প্ৰতিৰোধ কৰিব পৰা যায়, যদিহে এজন লোকে তেওঁ ডাঙৰ দীঘল হোৱা ঠাইখনৰ লগত, বাল্য বন্ধুৰ লগত বা তেওঁ ডাঙৰ দীঘল হোৱা পৰিৱেশটোৰ সংস্পৰ্শলৈ মাজে মাজে আহি থাকে৷ এলঝেইমাৰ প্ৰতিৰোধ কৰিবলৈ এই প্ৰক্ৰিয়াটো হেনো চল্লিশ বছৰ বয়সৰ পৰাই আৰম্ভ কৰিব লাগে৷\nযদি উক্ত গৱেষণা পত্ৰৰ কথাবোৰ সত্য হয়, – তেতিয়াহ’লে আহক আমি কৰ্মব্যস্ত জীৱনৰ ফাঁকে ফাঁকে সময় সুবিধা পালে ডিম্বেশ্বৰ নেওগৰ মোৰ গাঁও নামৰ পদ্যটোত উল্লেখ কৰা ‘‘ব্ৰহ্মাণ্ডৰ ক্ষুদ্ৰ তাঙৰণ’’ স্বৰূপ আমাৰ জন্মৰ গাঁওখনলৈ যাওঁ৷ চাকৰি বিচাৰি নুফুৰি গাঁৱতে ৰৈ যোৱা খেতিয়ক বাল্য বন্ধুজনৰ খবৰ লওঁ, যাৰ লগত সৰুতে আপুনি আকাশীলতাৰে মহাত্মাগান্ধীয়ে পিন্ধা চছমা যোৰৰ দৰে চছমা বনাই পিন্ধি নিজকে একোজন মহাত্মা গান্ধী বুলি ভাৱিছিল৷ বঁকিয়াই দি বিশাল পথাৰখনৰ মাজলৈ- বা নৈ পাৰৰ নিজান মথাউৰিটোলৈ, য’ত আপুনি গাভৰু ছোৱালী দেখিলেই ভাল লগা বয়সত আপোনাৰ বন্ধুৰ লগত বহুতো গোপন কথা পাতিছিল৷ আপোন ঘৰখনলৈ- যেতিয়া আপোনাৰ আইয়ে আপুনি চহৰৰ কলেজৰ হোষ্টেলত পঢ়ি থাকোঁতে বা চাকৰিসূত্ৰে ঘৰৰ পৰা দূৰৈত থাকোঁতে ঘৰলৈ আহিব বুলি খবৰ পাই কেইবাদিনৰ আগৰপৰা বাৰান্দালৈ আহি দীঘল পদুলিটোলৈ ডিঙি মেলি মেলি চাইছিল কিজানি আপুনি আহিছেই৷ সেইখন ঘৰলৈ যেতিয়া আপুনি হয়তো নিবনুৱা আছিল – চাকৰিৰ বাবে ইণ্টাৰভিউ দি ফুৰিছিল৷ কাহিলি-পুৱাতে বাছত উঠি চহৰত ইণ্টাৰভিউ দিবলৈ গৈ সন্ধিয়া যেতিয়া ক্লান্ত হৈ ঘৰ পাইছিল তেতিয়া হয়তো আপোনাৰ বাই-ভনীহঁতে সুধিছিল ইণ্টাৰভিউ কেনে হ’ল? এইবাৰ চাকৰিটো হোৱাৰ সম্ভাৱনা আছেনে? কিন্তু আপোনাৰ আইয়ে আপোনাক একো সোধা নাছিল – মাত্ৰ আপোনাৰ চকুযুৰিলৈ সকৰুণ দৃষ্টিৰে চাই সুধিছিল- ‘‘তই চহৰত কিবা খালিনে?’’\n(লেখক গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ মনোবিজ্ঞান বিভাগৰ প্ৰাক্তন অংশকালীন প্ৰবক্তা, চিকিৎসক)\n← জীৱন এষণা – ড: নন্দিতা দেৱী\nআমাৰ ভাল হব – মৃদুল হালৈ →


উপাধিপতি(উজ্জল ফুকন) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nদুটা প্রানীৰ তিনিটা চকু একেসময়তে এটা টাইগাৰৰ ওপৰত। চকু টিপিয়াবলৈ কাৰো আহৰি নাই। টাইগাৰৰ কথা শুনি বনমন্ত্রী ডাঙৰীয়াই ব্যাঘ্র প্রকল্পৰ জয়যাত্রাৰ কথা কয় বুলিহে ভয়। আৰু সত্যম শিৱমৰ ভয়তো আছেই। তাৰ প্রশ্নবানত মেকুৰিয়েও নিজকে বাঘ বুলি কৈ বাঘৰ সংখ্যা বঢ়াই দিব। কিন্তু আজি টাইগাৰ মানে টাইগাৰ বিস্কুটৰ কথাহে কৈছো। এটা চকু টিপিয়াই কলিতা যেনেকৈ ভাগৰি পৰিছে টাইগাৰ বিস্কুটৰ টুকুৰাটোৰো একেই অৱস্হা। যেন সি কব বিচাৰিছে– “যি কৰ সোনকালে কৰ”। পইটাচোৰাটো লাহে লাহে টাইগাৰৰ ফালে আগবাঢ়ি আহিল। একেথিৰে চাই থকা কলিতাৰ চকুটো এতিয়া ডেমপেহাৰ দূৰবীণটোতকৈও শক্তিশালী যেন লাগিছে। কলিতাৰ হাতৰ মুঠিত সোমাই থকা ঝাঢ়ুটোৱে বুজি পাইছে চিকাৰ তেনেই কাষত। কলিতাই লাহে লাহে ঝাঢ়ুটো দাঙি চৰম মুহুৰ্তটোৰ ফালে আগবাঢ়িল। এক শ্বাসৰুদ্ধকাৰী অৱস্হা।\n“কলিতা দা কি কৰিছে”– প্রচণ্ড চিঞৰত কাঁহ পৰি জীন যোৱা অৱস্থাটো যেন মুহুৰ্ততে নোহোৱা হল। পইটাচোৰা নিমিষতে দৰ্জাৰ ফাকৰ গাতটোত সোমাল। তাৰ গতি ১০০ মিটাৰ দৌৰৰ অলিম্পিক চেম্পিয়ন বল্টতকৈ কোনোগুনে কম নাছিল।\n“কি হল অ এইদাল। ইমান চিঞৰ কেলৈ? সকলো পণ্ড কৰি পেলালি। ইমান দেৰিৰপৰা এনেই খাপ পাতি ৰৈ আছিলো। পইটাচোৰাটো আজিও বাচি গল।” কলিতাই খঙতে মদনৰ ফালে চাই ভোৰভোৰাই থাকিল।\n“এহ কলিতা দা, লোকে ছোৱালী পলুৱাই অনাৰ কথা ভাবি পাগল হৈ গৈছে আৰু আপুনি এতিয়াও পইটাচোৰাৰ পিছতে আছে। মাৰিম দিয়ক একেলগে তাক।” ৰমেনে মাত লগালে।\n“কলিতা দা আজি আমাৰ ঘৰলৈ যাব লাগিব। মনত আছেনে? আমি লৈ যাবলৈ আহিছো আপোনাক।” গহীনে কলিতাক কলে।\n“মইটো সাজু আছো পিছে মোৰ পটলুঙটো ভাল নহল নহয়। দৰ্জি দোকান বন্ধ হৈ আছে। মদনৰ পাইজামাটো খুজিছিলো। কি হল অ মদন পাইজামা দিবিনে।” কলিতাই মদনক সুধিলে।\n“পাইজামা লৈ আহিছো। এইটো লওক।” মদনে পাইজামাটো কলিতালৈ আগবঢ়াই দিলে।\nকলিতাই গামোছাৰ ওপৰতে পাইজামাটো পিন্ধি নিজৰ ধুই থোৱা পাঞ্জাৱীটো গাত সুমুৱাই ললে। “হেৰৌ মদন বেল্ট লগাব লাগিব দেখুন। তোৰ এইটো ককাল নে চোতাল।” কলিতাই পাইজামাৰ ৰছীডাল টানি টানি সুধিলে।\n“টানি বান্ধক কলিতা দা। ৰৈ থাকিব। চিন্তা নাই। আৰু পৰিলেও আপোনাৰ গামোছাখনটো আছেই।” ৰমেনে চকু টিপিয়াই কলে।\nভালকৈ গাঠি এটা মাৰি কলিতা সাজু হল। “হৈ গল মোৰ” তিনিওটালৈ চাই কলিতাই কলে।\n“বাহ কলিতা দা বঢ়িয়া লাগিছে আপোনাক।” গহীনে কলে।\n“এহ এক মিনিট ৰ ” কলিতাই সাউতকৈ গৈ আইনাখন চাই আগদাত দুটা চিকুনাই আহিল।\n“পোৱালি দোকানখন চাবি মোৰ আজি অলপ দেৰি হব।” কলিতাই চিঞৰি দোকানৰ পোৱালিটোক কৈ গল।\n“ভূমিকম্প আহিলেও আমুকা দোকান এৰি ওলাই অহাৰ ৰেকৰ্ড নাই। কেৱল তোৰ কাৰণেহে ওলাই আহিছো গহীন, তাকো তোৰ ককাৰৰ লগত মেল মাৰিবলৈ।” কলিতাই গহীনক কলে।\n“এহ কলিতা দা মই জানো। সেইটো আৰু কবলগা কথা নে। মই কি মুখেৰে আপোনাক ধন্যবাদ দিম নাজানো। আপুনি নথকা হলে..” গহীনে কলিতাক ভালৰি বুলাবলৈ ধৰিলে।\n“থ থ হব। বাৰু তোৰটো কিবা এটা হেস্ত নেস্ত হৈ যাব আজি। আৰু ৰমেনৰটো কথাই নাই। মৌৰ পিছত মৌ মাখি উৰিবই। বাছি থাকিলি তই মদন। এতিয়া তোৰ কি হব?” কলিতাই মদনক সুধিলে।\nমদনে একো উত্তৰ নিদিলে কিন্তু কলিতাৰ মুখৰ কথাখিনি গব্বৰে কালিয়াক কোৱা যেন লাগিল “অব তেৰা ক্যা হগা কালিয়া?”\nকলিতাই আকৌ কবলৈ ধৰিলে — “আজি এটা কথা বুজি পালো ৰূপে কি কৰে গুণেহে সংসাৰ তৰে। গহীনৰটো ৰূপো আছে গুণো আছে। ৰমেনৰো চুলিখিনি যিমানে কমি গৈছে তাক বিচাৰি মৌ মাখি সিমানে অহা হৈছে। কিন্তু মদন তোৰ দেখুন ৰূপো নাই গুণো নাই। অৱশ্যে গুণ বুলিবলৈ কল কঠাল চুৰ কৰা বিদ্যা এটা আছে। কিন্তু সেই বিদ্যাৰে জানো কলৰ মালিকণিক পলুৱাব পাৰিবি? তোৰ ভৱিষ্যৎ অন্ধকাৰ দেখিছো মদন” — কলিতাই মদনক খোছ মাৰিবলৈ ধৰিলে।\n“শগুনৰ শাওত বুঢ়া গৰু নমৰে।” মদনে এইবাৰ অলপ টানকৈয়ে কলে।\n“হেৰৌ তই মোক শগুন বুলি কলি।” কলিতাই মদনক চোঁচা মাৰি গল।\nগহীনে কথা বিষম দেখি দুয়োটাৰে মাজত আহি মদনলৈ চাই এটা চকু টিপমাৰি কলিতাক কলে — “সি আপোনাক শগুন কৈছে যদিও নিজকে বুঢ়া গৰু বুলি মানি লৈছে। আৰু শগুন নহয় শ গুণ। মানে আপোনাৰ এশ গুণ আছে।”\nআনন্দত কলিতাৰ আগদাঁত দুটা বেছিকৈ ওলাই আহিল। “আমাৰ মদনে তহঁততকৈ বহুত ভাল ছোৱালী পাব চাই থাক।” কলিতাই মদনৰ কান্ধত ধৰি কলে।\nপৰিস্থিতি প্রায় ঠাণ্ডা হৈছে আৰু চাৰিওটা আহি বুধিন বৰাৰ ঘৰৰ চোতালত ভৰি দিলেহি। জেতুকি বাই যেন সিহঁতৰ কাৰনেই ৰৈ আছিল। “অ আহিলি নে তহঁত ? এইটো শলিতা নহয়নে? আৰু এইখন কাৰ মেখেলা পিন্ধি আহিলি?”\n“বাই এইটো পাইজামাহে।” কলিতাই লাজ লাজ কৈ কলে।\n“অ হয়তোন আকৌ। আৰু এটা কথা শলিতা ইমানবাৰ বানপানী আহি গল তোৰ কিন্তু মাঠাউৰি দুটা ভাঙিব নোৱাৰিলে। মোৰ চা এটাও মাঠাউৰি নাই।” জেতুকিয়ে কলিতাক এটা সোলা হাঁহি মাৰি দেখুৱালে।\nকলিতাৰ কান দুখন খঙ আৰু লাজ দুয়োটা মিলি ৰঙা হৈ আহিল। গৰমেও হাঁহি ৰখাব নোৱাৰা হল।\n“আৰু গুহীন তোৰ বিয়াত বগা গোল্লা নহলে ৰঙা গোল্লা খোৱাবি দেই। সেইকেইটা দাত নাথাকিলেও খাব পাৰি। শলিতাৰ কথা বেলেগ। তাক গোটা নাৰিকল দি দিলেই হল। সি মাঠাউৰি দুটাৰে গুছাই ৰুকি নাৰিকলৰ লাড়ু বনাই লব পাৰিব। “– জেতুকীয়ে যেন আজি কলিতাৰ মূৰটো চোবাইহে এৰিব।\nমদনে পৰিস্থিতি পাতলাবলৈ অলপ বহি ককালটো ঘূৰাই ঘূৰাই জেতুকীক সুধিলে– “বাই জেলেপি নোখোৱা নেকি?”\n“হাঁ হাঁ হাঁ তুমি জেতুকী বাই আৰু সি জেলেপি ভাই” ৰমেনে হাঁহি হাঁহি কলে।\n“গছত কঠাল ওঠত তেল নৌ খাওতেই ছেল বেল।”– হঠাত গলগলীয়া মাতটো শুনি সকলোৰে চকু সেইফালে গল।\n“কাৰ গছত কঠাল ককা। এতিয়াতো কঠালৰ বতৰ নহয়।” মদনৰ যেন আঙুলিৰ মূৰত লিখা আছে কাৰ বাৰীত কি আছে আৰু কিমান ডাঙৰ হৈছে।\n“হেৰৌ মনে মনে থাক সেইটো উপমাহে দিছে।” ৰমেনে মদনক হেচুকি কলে।\n“ছোৱালীয়ে ঘৰ গছকাই নাই আৰু তহঁতৰ কি খাবি তাক লৈ চিন্তা।” বুধিন বৰাই সকলোলৈ চাই কলে।\nকলিতাই বুধিন বৰাক এবাৰ ভালকৈ চালে। এড়ি চাদৰৰ মাজত সোমাই থকা বুধিন বৰাক বগা চুলিখিনিৰ সৈতে শোলে চিনেমাখনৰ ঠাকুৰৰ দৰে লাগিল। এখন হাতত এদাল শিকলি দেখি গব্বৰেও যেন কৰবাৰপৰা ভূমুকি মাৰিলেহি।\nশিকলিৰ ইমূৰত জেকপটে পুৰনা মালিকৰ গোন্ধ পাই হাঁহিবই নে কান্দিব বুজি পোৱা নাই। জেকপটক দেখাৰ লগে লগে শোলেৰ সেই বিখ্যাত সংলাপটোৰ নতুন ৰূপ এটা কলিতাই মুখৰ ভিতৰতে আওঁৰালে –“য়ে জেকপট মুঝে দে দে বুধিন”।\n“ককা এয়া কলিতা দা” গহীনে বুধিন বৰাক কলে।\nকলিতাইও থিয় হৈ হাঁহি এটা মাৰিলে। বুধিন বৰাই থিক বুজি নাপালে কলিতাই হাঁহিছেনে আগ দাঁত দুটা উলিয়াই জোকাইছে।\n“এক মিনিট। হেৰা তোমাৰ ভাল নাম কি হে?” বুধিনে কলিতাক সুধিলে।\nকলিতাই নমস্কাৰ কৰি বহুদিনৰ মূৰত নিজৰ নামটো কবলৈ গৈ লাজ পাই তললৈ মূৰ কৰি কলে “নৰোত্তম কলিতা”\n“নৰোত্তম মানে নৰৰ উত্তম” বুধিন বৰাই কলিতাৰ মূৰৰপৰা ভৰিলৈ চাই কলে।\n“কি নাম তোৰ ‘নৰাধম’। কাম চাই নাম দিছে তোক ” জেতুকি বাইয়ে মাত লগালে।\nন বোৱাৰিয়ে যেনেকৈ লাজত ভৰিৰ নখেৰে মাটি খুছৰি থাকে কলিতাৰো ঠিক একেই অৱস্থা হল।\n“মানে ঘৰত নৰ বুলিয়েই মাতে” কলিতাই কও নকওকৈ কলে।\n“সেইটোটো তুমি হয়েই। নৰ মানে মানুহ” বুধিন বৰাই কলে।\n“সেইদিনা বেঙ্কত এজনে মোৰপৰা কলমটো খুজিলে তেওঁৰ চেক এখন চহী কৰিবৰ বাবে। কলমটো ঘূৰাই দিওতে ধন্যবাদ জনাই তেওঁ মোৰ নামটো সুধিলে। মই কলো বুধিন। তেওঁৰ আকৌ প্রশ্ন ‘বুধিন মানে কি লিখে?’\nমই বুজি পালো তেওঁক মোৰ উপাধিটো লাগে। মোৰ টিঙিচকৈ খঙটো উঠি আহিল আৰু প্ৰায় গালি পাৰিয়েই কলো – “আপুনি মোৰ বংশ গোত্র ধৰ্ম জাতি জানি কি কৰিব ? যদি মোক মনত ৰাখিব বিচাৰিছে তাৰ বাবে মোৰ মাত্র নামটোৱেই যথেষ্ঠ নহয় নে? ভদ্রলোক একেবাৰে নিমাত হৈ থাকিল।”\nবুধিন বৰাই আকৌ কবলৈ ধৰিলে — “মই উপাধিৰে সম্বোধন কৰাটো ভাল নাপাও। আগৰ সেই আহোম ৰজা,কোচ ৰজা,তিৱা ৰজা আদিয়ে শাসন ব্যৱস্থা সৰল কৰিবৰ বাবে উপাধি দিছিল আৰু সেই উপাধিধাৰী সকলৰ সুকীয়া সুকীয়া কাম আছিল।\nবুঢ়াগোঁহাই , বৰগোঁহাই, বৰপাত্রগোঁহাই এই তিনিজন যেনেকৈ শীৰ্ষ মন্ত্রী আছিল তেনেকৈ বৰুৱা , বাইলুং হাজৰিকা , ফুকন আদিৰো সুকীয়া সুকীয়া দায়িত্ব আছিল। কিন্তু জন্মসূত্রে পোৱা এই উপাধিবোৰ আজিৰ দিনত সঁচাই জৰুৰী নে? মোৰ ভাৱ হয় যেন কৰবাত এইবোৰে আমাক ভাগ ভাগহে কৰিছে। এতিয়া তহঁতে মোৰ নামটোকে চা চোন। তহঁতে অসমত বিচাৰিলে বহুত বুধিন পাবি। বুধিন পেগু বুধিন ক্র বুধিন গগৈ বা গোস্ৱামীকে আদি কৰি কোনো উপাধি চাগৈ বাদ নপৰিব। কেতিয়াবা ভাব হয় আমি এই উপাধিবোৰৰ মাজত নিজক খামুছি ধৰি অসমীয়া হবলৈয়ে পাহৰি গলো। ভাৰতীয় হোৱাটো বহুত দূৰৰ কথা। আমাৰ এচামে আকৌ চিঞৰি থাকে আমি ভাৰতীয় মূলসুঁতিৰপৰা বহু আতৰত। এতিয়া সেই সকলক যদি শুধো তুমি নো কোন? বুকু ফিন্দাই উত্তৰ আহিব মই তিৱা , মই মিৰি , মই আহোম ,মই বামুন ,গোঁসাই , কলিতা কিন্তু কোনো অসমীয়া নহয়। হেৰৌ তহঁতে যদি নিজক অসমীয়া বুলি কবলৈ নিশিক তেন্তে ভাৰতীয় কেতিয়া হবি? আমি একগোট হবলৈ নিশিকালৈকে আনে আমাক দুৰ্বল বুলি কৈয়ে থাকিব। এই উপাধিৰ পৰিধি ভাঙি যি সকল আগবাঢ়ি গল সেইসকলেই প্রকৃত অসমীয়া বুলি চিন্হিত হৈছে। হীৰু দা ,ভূপেন দা , মামনি বাইদেউ, ৰসৰাজ, ৰূপকোঁৱৰ , কলাগুৰু , নটসূৰ্য্য , লোকপ্রিয় , দেশভক্ত আদি উপাধি এইসকল মহান মনিষীয়ে জীৱিতকালত অৰ্জন কৰা। আমি আমাৰ উঠি অহা চামক এনেকৈ প্রস্তুত কৰিব লাগিব যাতে আমাৰ মাজৰপৰা আৰু বহু দাদা বাইদেউৰ জন্ম হয় যি উপাধিৰ উৰ্দ্ধত হয়। মই জানো তহঁতে এওঁক নৰ দা বুলি মাতিবলৈ অখজা লাগিব কিন্তু আগলৈ পৰাপক্ষত কাকো উপাধিৰে সম্বোধন নকৰিবি। ”\nকলিতাই কিন্তু এতিয়াও বুজি নাপালে তাৰ নামটো শক্তিশালী নে তাৰ উপাধিটো।\n“অ ককা সৰুতে আমাৰ অসমীয়া কিতাপত ‘গৌৰৱ’ নামৰ এটা অধ্যায় আছিল। তাৰো সাৰাংশ আপুনি কোৱা কথাৰ দৰে। মানুহে জন্ম বা বংশৰপৰা পোৱা গৌৰৱতকৈ নিজ কৰ্মৰে অৰ্জা গৌৰৱ বহু বেছি।” মদনে কলে।\n“সম্পূৰ্ণ শুদ্ধ। মোৰ মতে এই উপাধিবোৰ নাইকিয়া কৰি পেলাব লাগে। তাৰ পৰিবৰ্তে শিক্ষাগত ডিগ্রীবোৰ লিখিব লাগে। যেনে বুধিন বিএ আৰু আমাৰ বীৰেণ ডক্টৰ তেতিয়া হব বীৰেণ এম বি বি এছ। সেইটো কৰিব পাৰিলে আমাৰ মাজৰপৰা বহু ভেদাভেদ নাইকিয়া হব।” কথাটো কৈ বুধিন বৰা এইবাৰ নিজৰ আৰামি চকীখনত বহিল। জেকপট বুধিন বৰা আৰু কলিতাৰ মাজত লেপেটা কাঢ়ি বহি আছে। বুধিন বৰা আৰু কলিতা যেন ইণ্ডিয়া পাকিস্হান আৰু জেকপট যেন কাশ্মীৰ যাৰ শাসনভাৰৰ শিকলি বুধিন বৰাৰ হাতত। কলিতাই পাৰ্লেজি বিস্কুট দুটা জেকপটলৈ দলিয়াই কূটনৈতিক যুদ্ধখন আগবঢ়াই আছে। থিক যেনেকৈ পাকিস্থানে অস্ত্রযোগান ধৰে কাশ্মীৰৰ উগ্রপন্থীবোৰক। বিস্কুট দুটা খাবলৈ নিদিয়াকৈ শিকলিদাল টানকৈ ধৰি বুধিনেও জেকপটক বুজাই দিছে তই এতিয়াও মোৰ অধীনত।\n“চাহ লওক” পদুমীয়ে কলিতালৈ চাহ একাপ আগবঢ়াই কলে।\n“এয়া আমাৰ আইতা” গহীনে চিনাকি কৰাই দিলে।\n“নমস্কাৰ” — কলিতাই থিয় হৈ নমস্কাৰ দিওতেই মধ্যাকৰ্ষণ শক্তিয়ে পাইজামাৰ ওপৰত প্রভাৱ দেখুৱাই দিলে। কিন্তু পাতল ভৰি দুটাত নলগাকৈ পাইজামা সুলকি পৰাত কলিতাই একো গম নাপালে।\nপদুমিয়ে লাজত ইফালে সিফালে চাব ধৰিলে। বুধিনেও গলখেকাৰি মাৰি কলিতাক বুজাব চেস্টা কৰিলে। গৰম আৰু জেতুকীয়ে প্রায় একেলগে চিঞৰি উঠিল “পাইজামা”।\nলাজত ৰঙা হৈ পাইজামাটো পিন্ধি কলিতাই চাহ পিয়াত মন দিলে।\n“বাৰু ককা আমাৰ আচঁনি কি হব। মই কেনেকৈ আগবাঢ়িম কওক।” গহীনে পৰিবেশ সলনি হবলৈ কলে।\n“মই ভাবিছো এটা বনভোজৰ কথা। আমি গোটেইজাক যাম কৰবাত বনভোজ খাবলৈ। বনভোজো খোৱা হব আৰু বনভোজৰপৰা বাহিৰে বাহিৰে বোৱাৰিয়ে আমাৰ ঘৰ গছকিব। কিন্তু সমস্যা এটাই তাইক বনভোজলৈ কেনেকৈ লৈ যাব পৰা যায় ? ” বুধিন বৰাই সকলোলৈ চাই সুধিলে।\n“সেইটো মোৰ দায়িত্ব। মই মোৰ ভৰষাত লৈ আহিম তাইক। পিছত কিন্তু আপোনালোকে মোক বচাব।” কলিতাই বুধিন বৰালৈ চাই কলে।\n“বঢ়িয়া তেন্তে নৰ। তুমি চিন্তা নকৰিবা।” বুধিন বৰাই কলে।\nমদনে গহীনলৈ চাই চিঞৰি উঠিল “বনভোজত বনত জুই লাগিব আৰু আমাৰ গহীনৰ মনৰ জুই নুমাব।”\n“হাঁ হাঁ হাঁ” সকলোৱে একেলগে হাঁহিবলৈ ধৰিলে।\n← নীৰৱ ভাগ্য ( দেবব্ৰত গগৈ) নীৰৱ ভাগ্য ( দেবব্ৰত গগৈ)


ৰঙা হেলেন - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nৰঙা হেলেন (Red Helen)\nপ্ৰজাতি: P. helenus\nৰঙা হেলেন (ইংৰাজী: Red Helen, বৈজ্ঞানিক নাম-Papilio helenus) এটা ডাঙৰ আকাৰৰ চাতকনেজীয়া পখিলা (Swallowtail Butterfly)ৰ প্ৰজাতি৷ ইয়াক সাধাৰণতে দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ কিছু কিছু অংশত আৰু দক্ষিণ ভাৰতত দেখিবলৈ পোৱা যায়৷\nৰঙা হেলেন পখিলাৰ তেৰটা পৰ্যন্ত উপ-প্ৰজাতিৰ বিষয়ে বৰ্তমানলৈকে তথ্য পোৱা গৈছে৷ ইয়াৰে দুটা উপ-প্ৰজাতি ভাৰতত দেখিবলৈ পোৱা যায়৷ ইয়াৰে উল্লেখযোগ্য উপ-প্ৰজাতিসমূহ হ'ল-\nP. helenus daksha Moore. দক্ষিণ ভাৰত\nP. helenus helenus Linnaeus. ডেৰাডুনৰ পৰা ম্যানমাৰলৈকে বিস্তৃত\nP. helenus fortunius Fruhstorfer, 1908.\nPapilio helenus helenus গোটৰ মূল (nominate) সদস্য৷ ইয়াৰ ওচৰ সম্পৰ্কীয় অন্যান্য পখিলাবোৰ হ'ল-\nৰঙা হেলেন পখিলা শ্ৰীলংকা, দক্ষিণ ভাৰত আৰু উত্তৰ-পূব ভাৰত, নেপাল, ভূটান, বাংলাদেশ, ম্যানমাৰ, থাইলেণ্ড, লাওছ, কম্বোডিয়া, ভিয়েটনাম, চীন, টাইৱান, জাপান, দক্ষিণ কোৰিয়া, মালয়েছিয়া, ব্ৰণেই, ফিলিপাইনছ, ইন্দোনেছিয়া আদি দেশত বিস্তৃত হৈ আছে৷ ভাৰতত ইয়াক দাক্ষিণাত্য (Western Ghats)ৰ কেৰেলাৰ পৰা গুজৰাট পৰ্যন্ত আৰু উত্তৰে ডেৰাডুনৰ পৰা উত্তৰ-পূব ভাৰত পৰ্যন্ত ইয়াক দেখিবলৈ পোৱা যায়৷[উদ্ধৃতিৰ প্ৰয়োজন]\nএই পখিলাবিধে সমগ্ৰ বছৰ জুৰি সক্ৰিয় হৈ থাকে৷ অন্য সকলো পখিলাৰ প্ৰজাতিৰ দৰেই ইয়াৰো এটা নিৰ্দিষ্ট জীৱন-চক্ৰৰে জীৱন অতিবাহিত হয়৷\nইয়াৰ কণীৰ বৰণ হালধীয়া , আকাৰ ঘুৰণীয়া আৰু বাহিৰৰ খোলাতো কিছু খহটা৷ অণুবীক্ষণ যন্ত্ৰৰ তলত পৰীক্ষা কৰিলে বাহিৰৰ এই খোলাটো দেখাত কমলাৰ ছালৰ দৰে দেখা যায়৷ কণীৰ ব্যাস প্ৰায় ১.২ মিলিমিটাৰ হয়৷ ৰঙা হেলেন পখিলাই গছৰ পাতৰ কাণ্ডৰ জোঙা মূৰটোত ছাঁ পৰা অংশত কণী পাৰে৷ কণী ফুটাৰ আগেয়ে চকলেট ৰঙৰ আঁচেৰে পূৰ্ণ হৈ থাকে৷ কণী পৰাৰ ৪-৭ দিনৰ ভিতৰত ফুটে৷\nপলু পোনেই জগাৰ অৱস্থাত ৩ মিলিমিটাৰ দীঘল হয় আৰু ইয়াৰ বৰণ হালধীয়া হোৱা দেখা যায়৷ ইয়াৰ দেহটো থিয় নোমেৰে আৱৰি থাকে৷ পিছলৈ ইয়াৰ বৰণ মটিয়া হ'বলৈ ধৰে৷ দেহৰ মাজভাগত বগা দাগ কিছুমান থাকে৷\nইয়াৰ আবাদী বৰ্তমানলৈখে সংকটৰ পৰা মুক্ত বুলি তথ্য পোৱা গৈছে৷ ইয়াক কেৰেলাৰ মহাৰাষ্ট্ৰ পৰ্যন্ত সততে দেখা যায়৷ তাৰোপৰি উত্তৰ -পূব ভাৰতত বিশেষকৈ অসমত ই খুবেই চিনাকি পখিলাৰ প্ৰজাতি৷[উদ্ধৃতিৰ প্ৰয়োজন]\nCollins, N.M. & Morris, M.G. (1985) Threatened Swallowtail Butterflies of the World. IUCN. ISBN 2-88032-603-6\nGay, Thomas; Kehimkar, Isaac & Punetha, J.C.(1992) Common Butterflies of India. WWF-India and Oxford University Press, Mumbai, India.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=ৰঙা_হেলেন&oldid=140607"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ২৫ ছেপ্টেম্বৰ, ২০১৪ তাৰিখে ০২:১৫ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


লাৰ্ছ ভিল্কছ Archives - Factcrescendo Assamese\nTag: লাৰ্ছ ভিল্কছ\nFACT CHECK: পুৰণি দুৰ্ঘটনা এটাৰ ফটো বিতৰ্কিত শিল্পী লাৰ্ছ ভিল্কছৰ মাৰাত্মক দুৰ্ঘটনাৰ ফটো বুলি ভাইৰেল!\nOctober 8, 2021 October 8, 2021 Manjori BorkotokyLeaveaComment on FACT CHECK: পুৰণি দুৰ্ঘটনা এটাৰ ফটো বিতৰ্কিত শিল্পী লাৰ্ছ ভিল্কছৰ মাৰাত্মক দুৰ্ঘটনাৰ ফটো বুলি ভাইৰেল!\nবিতৰ্কিত চুইডিছ শিল্পী লাৰ্ছ ভিল্কছ ২০২১ চনৰ ৪ অক্টোবৰত এটা গাড়ী দুৰ্ঘটনাত নিহত হৈছে । উল্লেখযোগ্য যে এটা কুকুৰৰ সৈতে পয়গম্বৰ মহম্মদক অংকন কৰাৰ পিছত ধৰ্মান্ধসকলৰ দ্বাৰা তেওঁক দুবাৰ হত্যাৰ চেষ্টা চলোৱা হৈছিল । চুইডেনত প্ৰৰোচনাকাৰী শিল্পীজনৰ মৃত্যুৰ অলপ পিছতে, ছ’চিয়েল মিডিয়া প্লেটফৰ্মবোৰত কিছুমান ছবি ভাইৰেল হৈ পৰিছে আৰু বিভিন্নজনে দাবী কৰিছে যে এই ফটোবোৰ […]


ফুলশয্যাৰ নিশা(খণ্ড-১৪)-তীৰ্থ পিন্টু বৰা\n....... ৰক্তিম আহি ঘৰ পোৱাৰ আগতেই মনাই ঘৰুৱা কামবোৰ কৰি আজৰি হম বুলি ভাবিয়েই..., তিতা তিয়নীয়েই নিজৰ শোৱনী কোঠাতো মচি ললে.., কাপোৰ কেইটা সলাই.., তিয়নীকেইটা ৰচিডালত মেলি দি হাত ভৰি কেইটা ধুই গোঁসাই ঘৰত সোমাল..., নূপুৰেও চাহ কাপ খাই খৰখেদাকৈ ৰুম কেইটা ঝাড়ু দিলে.., খেলিমেলি হৈ থকা আলনাৰ কাপোৰ কেইটা নিয়াৰিকৈ জাপিলে..., বৌ পানী অলপ গৰম কৰি থব লাগিব...., দাদা আহি গা ধুবলৈ লাগিব... নূপুৰে কলে...\n: মই এবাল্টি গৰম হবলৈ দিয়ে থৈছোঁ.... নূপুৰ দেউতা আহিল নেকি..!\n: নাই অহা বৌ..! কিয় সুধিলানো....!\n: মানে দেউতা আহিয়ে চাহকাপ বিচাৰিব যে...! গাখীৰ চাহ বাকীম তুমি খাবা নেকি.....\n: এতিয়া নাখাওঁ...., গা ধুই খাম....\nনূপুৰ গা ধুবলৈ সোমাল, ততাতৈয়াকৈ গাটো ধুই নূপুৰ খুড়ীয়েকৰ ঘৰলৈ ঢাপলি মেলিলে.., মনাই চাহ কৰিবলৈ চ'চটোত পানী বাকোঁতেই... পদূলিত অ'টো এখন ৰখোৱা শব্দ শুনি মনাই উধাতু খাই ওলাই গল, ৰক্তিম আহিছে...., ড্ৰাইভাৰজনেই ট্ৰলিটো নমাই দিলে...., পালাহি.., মুখখন একেবাৰে শুকাই আহিছে..., বাটত একো খোঁৱা বোঁৱা নকৰিলা নেকি....?\n: চাৰি পাঁচ দিন একেলেঠাৰীয়ে বহি বহি আহি থকা জনেহে জানে , ভোক পিয়াহ সকলো নাইকিয়া হৈ যায়....,\n: ব'লা.....! ব'লা......! ভিতৰলৈ ...., গাটো ধুই কিবা অলপ খাই অলপ শুই দিবা...., মই গৰম পানী কৰি থৈছোঁ..\nট্ৰলিটো ৰক্তিমে দাঙি ধৰোঁতেই মনাই ঠাপ মাৰি ধৰিলে...., ইমান দূৰ জার্নী কৰি আহিছা.., এইটো ময়ে লৈ যাওঁ দিয়া...,\n: পাৰিবা জানো ..! বৰ গধুৰ..,\n: কিয় নোৱাৰিমনো...! কাপোৰ হে আছে.., শিল নাই নহয়..!\nমনাইৰ কথা শুনি মিচিকিয়া হাঁহি এটি মাৰি ৰক্তিম ভিতৰলৈ সোমাই গ'ল, মনাইয়ো চোঁচৰাই চোঁচৰাই ট্ৰলিটো ভিতৰলৈ লৈ গল....,\n: গামোচা টাৱেল দিয়াহি..., গা ধুবলৈ..., ৰক্তিমে মনাইক চিঞৰিলে..\n: সকলো মই ৰেডী কৰি থৈছোঁ..., তুমি কাপোৰকেইটা সলাই গা ধুই আহাগৈ..,\n: বোপা পালেহি নেকি অ' নূপুৰ ......! মাতষাৰ লগাই ৰক্তিমৰ দেউতাক পাকঘৰলৈ সোমাই আহিল...\n: দেউতা , পালেহি..., চাহ দিছোঁ , বহক..\n: বোপা পালেহি নেকি...?\n: পালেহি দেউতা... গা ধুই আছে...\n: অ'...! তেন্তে চাহকাপ বোপাৰ লগতে খাম...,\nদেউতাকৰ মাত শুনি ৰক্তিম খৰখেদাকৈ টাৱেলখনে মূৰত মোহাৰি মোহাৰি ওলাই আহিল...\nদেউতা ক'ত গৈছিলা...,\n: ৰাস্তাই ৰাস্তাই অলপ ওলাই গৈছিলোঁ,\n: মনা ...., নূপুৰ নাই নেকি...! দেখা নাই যে...!\n: ভন্টী খুড়ী ঘৰলৈ গৈছে, তুমি অহাৰ কথা কবলৈ..\n: হয়নেকি...! দেউতা বিহুৰ বজাৰ কৰিলা নেকি...!\n: নাই কৰা বোপাই...! গাড়ী মটৰ যিহে ভীৰ ওলাই যাবলৈকে ভয় লাগে, তথাপিও এদিন ওলাইছিলোঁ বোৱাৰীয়ে যাবলৈ নিদিলে...\n: ভালেই কৰিলা দেউতা, আবেলিকৈ মই যাম, কি কি লাগে সকলো বজাৰ কৰি আনিম...\nকথা পাতি থাকোঁতেই নূপুৰ ওলালহি..., দাদা কেতিয়া পালিহি...,\n: অলপ সময় হ'ল, গাটো তিয়াই চাহকাপ খাইছোঁ,\nযাচোন টাৱেলখন মেলি থৈ আহগৈ...., মনা ঘৰলৈ গৈছিলা নে ...!\n: নাই যোৱা...., এদিন ভাইটি আহিছিল, ঘৰৰ কল কেইটামান দিবলৈ..\n: কিয় ঘৰখনলৈ মনত নাই পৰা নেকি..!\n: নাই পৰা, সেইখন এতিয়া মোৰ আলহী ঘৰ, ঘৰলৈ গ'লে দেউতাৰ কিবা অসুবিধা হয় বুলিয়েই যোৱা নাই....!\n: ঠিক আছে বাৰু বিহুত দুয়োটা গৈ দুৰাতিমান থাকি আহিমগৈ....\n: অ' দাদা তোক কথা এটা কোৱাই নাই নহয়, এদিন বৌয়ে সপোন দেখি চিঞৰি দিছিল ডাঙৰ কৈ...., মই ভয়তে একে জাপে উঠি আহি দুৱাৰত টুকুৰিয়াইছিলোঁ....\n: হয়নে মনা..! তুমি দেখোন মোক কোৱাই নাই,\n: সপোনটোৰ কথা তোমাক কি বুলি কম... সপোনটো তুমি আহি মোক আমনি কৰিছিলা....\n: অ'.....! এতিয়াহে সঁচা কথাটো ওলাইছে... তাৰমানে বৌ....! তুমি সেইদিনা ৰোমান্টিক সপোন দেখি চিঞৰিছিলা...., মোৰ মাত শুনি তোমাৰ চাগৈ সপোনটো হেৰাই গৈছিল...., sorry দেই বৌ....\n: হব..., দেউতা আৰু দাদালৈ ডিচ দুখন আনাচোন.. হুকুমৰ সুৰত ক'লে মনাই.... পনীৰ আৰু কাবুলি বুটৰ সৈতে ফুলা ফুলা লুচিকেইখন দেউতাক আৰু ৰক্তিমক খাবলৈ দিলে.... খোৱা হ'লে তুমি অলপ শুই দিবাগৈ শৰীৰটোৱে অলপ আৰাম পাব, দেউতা আপুনিও অলপ আৰাম কৰিব, জানা নে ৰক্তিম তুমি আহিবা বুলি দেউতা আজি ভালকৈ পোহৰ নৌহতেই উঠিছে..., অ' পাহৰিছিলোঁৱেই ফ্ৰীজতে দৈ আছে..., আনিছোঁ ৰবা...! কলহটোৰ পৰা দৈ অলপ উলিয়াই ষ্টিলৰ বাতি এটাত এবাতি দৈ ৰক্তিমক খাবলৈ দিলে, দৈ ৰক্তিমৰ প্রিয়, সেয়ে মনাই দৈ অকণ গোটাই থৈছিল......\n: দেউতা আপুনি দৈ খাব নে....!\n: মোক ভাতৰ লগত দিবা দুপৰীয়া....,\n: মোক কিন্তু এতিয়াই লাগিব দেই বৌ... পাকঘৰৰ পৰাই মাত দিলে নূপুৰে....\n: লুচিকেইখন হ'ল যদি লৈ আহা ...! আমিও খাই লওঁ....,\nনূপুৰে ৰুটি আৰু চবজি ভৰাই থোৱা হতকেচ দুটা ডাইনিং টেবুললৈক উলিয়াই আনিলে...., আমি এনেকৈ হাতত লৈয়ে খাই দিম.., বৌ ভাত খাবলৈ মাছ মাংস কিবা আছে নে...!\n: নাই..., ফ্ৰীজতে পনীৰ অলপ আৰু ডিম কেইটামান আছে, দুপৰীয়াৰ সাঁজ তেনেকৈয়ে হৈ যাব....\n: নহব....! মই ঋত্বিকক মাংস আনিবলৈ কৈ দিলোঁ... দাদাই সুদা ভাত খাই বেয়া পাই...\n: তুমি কিন্তু মানুহ মাৰিবা দেই...., দাদাই যদি গম পায়, তোমাক গালি পাৰিব ...., তুমি নিজেইটো মৰিবাই লগতে মোকো মাৰিবা....\n: সেই কিয়টোৰ উত্তৰ দাদাকে সুধি লবা....., আৰু ঋত্বিকক আজি ঘৰলৈ নানিবা..., তুমি অলপ আগবাঢ়ি যোৱা, ৰাস্তাৰ পৰা মাংসখিনি তুমি লৈ আহিবা..,\n: ঠিক আছে বৌ....., তুমি যদি ঋত্বিক আমাৰ ঘৰলৈ অহাটো বেয়া পোৱা তেন্তে তাক কেতিয়াও মই ঘৰলৈ নানো, কিন্তু বৌ ঋত্বিক লৰাটো তুমি ভবাৰ দৰে ইমান বেয়াও নহয়..\n: তুমি আজিকালি কথাবোৰ ওলোটা কৈ বুজা..., ঋত্বিকক মই বেয়া বুলি কোৱা নাই, কিন্তু দাদাই হুলস্থূল কৰিব বুলিহে মই মানা কৰিছোঁ...,\n: হব দিয়া বৌ, ঋত্বিক পাবহিয়ে এতিয়া মই তিনি আলিলৈকে ওলাই যাওঁ...\n: যোৱা...! সোনকালে আহিবা কিন্তু....! নূপুৰ ওলাই গৈছিল মাংস আনিবলৈ, খোৱা বাচন বৰ্তন কেইটা ধুই মনা ৰক্তিমৰ কাষলৈ গল..., হাতত মবাইলটো লৈ ৰক্তিম বিচনাত বাগৰি আছিল... ..তোমাক মই অলপ আৰাম কৰিবলৈ কৈছিলোঁ, সৰু লৰাৰ দৰে মোবাইল পিটিকিবলৈ দিয়া নাছিলোঁ....\n: আহি পাইছোঁহে, শাসন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিয়ে দিলা.., হাত ভৰিবোৰ বৰকৈ বিষাইছে, যদি বেয়া নোপোৱা অলপ পিটিকি দিবা নেকি..!\n: মোৰ আৰু বেলেগ কাম নাই....!\n: বেয়া পাইছা যদি নালাগে দিয়া, এনেকৈয়ে পৰি থাকিম...., নহলে নীহাকে মাতি দিম.... ৰক্তিমে কেৰাহীকৈ মনালৈ চালে..\n: সেই কাল সৰ্পিনিজনীৰ নাম উচ্চাৰণ নকৰিবা, তাইৰ নাম লোৱাৰ বাবেই হয়টো আধৰুৱা হৈ ৰল আমাৰ ফুলশয্যাৰ নিশা....\n: মই তোমাক ধেমালিহে কৰিছিলোঁ মনা, তুমি গোটেইজনী জাঙুৰ খাই উঠিলা,\n: কোনো বিবাহিত নাৰীয়ে গিৰিয়েকৰ মুখত অন্য ছোৱালীৰ প্রশংসা শুনিব নিবিচাৰে....,\n: মনা....! খং উঠিলে তোমাক সঁচাকৈ বৰ ধুনীয়া দেখি...\n: কি যে কথাবোৰ কোৱা তুমি....! মিচিকিয়া হাঁহি এটা মাৰিলে মনাই, চাওঁ....! অলিভ অইলটো দিয়া গাটো অলপ মালিচ কৰি দিওঁ,\n: নালাগে দিয়া..! এনেই ভাল লাগিব,\n: বেচি কৰিব নালাগে দিয়া, মই তোমাৰ মূৰটো পিটিকি দিম বুলি ভাবিয়ে ৰুমলৈ আহিছিলোঁ,\n: বঢ়িয়া...! প্ৰথমে মূৰটোকে মালিচ কৰি দিয়া, টোপনি আহিব পাৰে...., দুৱাৰখন জপাই দিয়া , দেউতা ঘৰতে নাই জানো...!\n: দেউতাই দেখিলে মোৰ লাজ লাগিব...,\nদুৱাৰখন জপাই খিৰিকীৰ পর্দাবোৰ মেলি দিলে মনাই, ড্ৰেচিং টেবুলৰ পৰা নৱৰত্ন টেলতো হাতত লৈ শিতানত বহিল, হাতত তেল অলপ উলিয়াই লাহে লাহে ৰক্তিমৰ চুলিত আঙুলি বুলাই তেলখিনি লগাই দিলে, দুষ্টালি ভৰা হাঁহি এটা মাৰি ৰক্তিমে মনাক বুকুৰ মাজলৈ টানি আনি কপালত এটি মিঠা চুমা আঁকি দিলে...... আৰম্ভ হলেই নে তোমাৰ দুষ্টামিবোৰ .....!\n: মৰম কৰিলে দুষ্টামী কৰা হয় নেকি....! হ'ব দিয়া হাত দুখন অলপ টানি আঙুলি কেইটা ফুটাই দিয়া.., তাৰ পাছত ভৰিটো অলপ পিটিকি দিবা...\nমনাৰ ফোনটো বাজি উঠিল..., মনাই বহাৰ পৰা উঠি ফোনটো ৰিচিভ কৰিলে.... হেল্ল...! মা, কোৱা....\n: ৰক্তিম পালেহি নে...!\n: পালেহি মা, খাই বৈ এতিয়া আৰাম কৰিছে..., মই মূৰ পিটিকি আছিলোঁ তেওঁৰ....\n: কাইলৈ ভাইটি যাব , এইবাৰ বিহু বুলি বিশেষ একো যোগাৰ কৰা নাই, নাৰিকলৰ পিঠা আৰু মিঠৈ কেইটামান দি পঠাম...,\n: মা, সেইবোৰ কিয় দিব লাগে নো...! মই সেইবোৰ সকলো যোগাৰ কৰিলোঁ,\n: হলেও..., তোক নিদিয়াকৈ নো কেনেকৈ খাওঁ.. !\n: ভাইটি কেতিয়া আহিব...! দুপৰীয়া ভাত কেইটা খোৱাকৈ আহিবলৈ কবা....!\n: ভাত খোৱাকৈয়ে যাব চাগে...!\n: ভাইটিক মোলৈ ফোন এটা কৰিবলৈ কবাচোন...,\n: কম বাৰু দে ....! ঘৰত সকলোৰে ভাল নহয়,\n: সকলো ভালেই আছে, দেউতাৰ কেনে...\n: দেউতাৰনো কি কবি...! এদিন ভাল , দুদিন বেয়া,\nহব দে , দেউতাৰে চিঞৰি আছে, কোনোবা আহিছে নেকি..\n: হব দিয়া, মই পাছত ফোন কৰিম... ফোনটো কাটি দিলে মনাই, ......শুনিচানে কাইলৈ ভাইটি আহিব , তালৈ কিবা এটা লৈ আহিবা, এইটো আমাৰ প্ৰথম বিহু, মা দেউতাকো কিবা এটা দিব লাগিব,\n: সেইটো কথা মোক ক'ব লাগে নেকি...! বজাৰ কৰিবলৈ তুমিও ওলাবা, পিছে বিয়াৰ পিছত এইটো মোৰো প্ৰথম বিহু... মোক কি দিবা মনা..\n: তোমাক গামোচা এখনকে দিম....,\n: অকল গামোচা এখন....!\n: নহয়.. লগত তামোল এখনো দিম...\n: মই যে তামোল নাখাওঁ..\n: নাখালেও দিম, সেইটো নিয়ম...,\nমাংস টোপোলাটো হাতত লৈ নূপুৰ ঘৰ পালেহি...., বৌ আদা নহৰু গুচালানে...! মই পাই গলোঁহি...!\n: ভন্টী কত গৈছিল...? প্ৰশ্নবোধক দৃষ্টিয়ে ৰক্তিমে সুধিলে,\n: ইমান দিনৰ মূৰত আহিছা..., তোমাৰ মৰমতে তাই মাংস আনিবলৈ গৈছিল....\n: তাৰমানে ভন্টীয়ে বজাৰ কৰিব পৰা হল,\n: ভন্টী এতিয়া ডাঙৰ হল, সেয়ে মই তোমাক কৈ আছো , ভাল লৰা এটা চাই ভন্টীক বিয়া দি দিয়া,\n: ল'ৰা এজন মই আলেঙে আলেঙে চাই আছোঁ, কিন্তু এইৰ পছন্দ হয় নে নাই সেইটোহে ভাবি আছো,\n: কি কৰে ল'ৰাজনে... ঘৰ ক'ত?\n: ডাক্তৰ ল'ৰাজন, শিৱসাগৰত ঘৰ, মাক দেউতাক আৰু লৰাটো, বায়েক এজনী আছিল বিয়া দিলে, এতিয়া সি ছোৱালী বিচাৰি ফুৰিছে, মোৰ বন্ধু এজনৰ মাহীয়েকৰ পুতেক,\n: তেন্তে তুমি কথাটো আজি দেউতা আৰু ভন্টীৰ লগত আলোচনা কৰিবা...,\nবৌ...., বৌ ..., ক'ত আছা তুমি.... নূপুৰে চিঞৰি চিঞৰি ৰুম পালেহি, তুমি ইয়াতে আছা...,\n: দাদাৰ মূৰ পিটিকি আছিলোঁ,\n: তুমি আজি ভাত নাৰান্ধা নেকি ...! বাৰ বাজীবৰ হল...!\n: ৰান্ধিম দুয়োজনীয়ে , কিমান সময় লাগিবনো, বহাচোন.... তোমাৰ লগত কথা এটা পাতিব লগা আছে...\n: কি কথা বৌ...\n: দাদাক সোধা....\n: কি কথা দাদা...!\n: মই তোৰ কাৰণে লৰা এজন চাইছোঁ, শিৱসাগৰত ঘৰ ডাক্তৰ কৰে, পৰিয়ালটো ভাল...,\nজকজকাই উঠিল নূপুৰ.... মই থকা কাৰণে তোৰ কিবা অসুবিধা হৈছে নেকি দাদা...?\n: কথাটো শুনি তই যে জাঙুৰ খাই উঠিলি..! কাৰোবাক ভাল পাই আছ নেকি মনে মনে...!\n: মোৰ কোনো ভালপোৱা চালপোৱা নাই..., মোৰ চিধা কথা , মই এতিয়া বিয়া হব বিচৰা নাই,\n: নূপুৰ..., বয়স বঢ়াৰ লগে লগেই ছোৱালীৰ চেহেৰাটো বেয়া হৈ যায়, গতিকে সময়ৰ কাম সময়ত কৰাটো ভাল... মনাই লাহেকৈ কলে\n: অ' তাৰমানে দাদাক তুমি উচতাই দিছা...\n: ভন্টী..., মুখ চম্ভালি কথা কবি, মনা তোৰ বান্ধৱী নহয়, তোৰ বৌয়েৰা, ..... নূপুৰৰ কথা শুনি ৰক্তিমৰ খং উঠি গৈছিল..., নূপুৰো খঙতে উচাত মাৰি ককায়েকৰ ৰুমৰ পৰা ওলাই গৈছিল,


মোৰ শেষ পাঠ The last lesson in Assamese - JonakAxom- Assamese Quotes, Blogging , Business Ideas, Tips And Tricks\nমোৰ শেষ পাঠ The last lesson in Assamese\nসেইদিনা ৰাতিপুৱা মই স্কুললৈ বুলি বেছ দেৰীকৈয়ে ওলাইছিলো আৰু চাৰৰ গালি খোৱাৰ ভয়ে মোক বিতত কৰি তুলিছিল । কাৰণটো হ'ল আমাৰ শিক্ষক হেমেল চাৰে কৈছিল যে সেইদিনা মোক কালবোধক কৃদন্ত পদৰ বিষয়ে সুধিব আৰু এইবোৰৰ প্ৰথম আখৰটোও মই জনা নাছিলো ।\nএবাৰ ভাবিলো, স্কুলৰ পৰা পলাই যাওঁ আৰু ক'ৰবাত ইফাল সিফাল কৰি ঘূৰি ফুৰি দিনটো পাৰ কৰি দিওঁ । বাহিৰত ইমান পোহৰ আৰু ইমান উমলগা দিনটো ! হাবিৰ কাষৰ গছবোৰত চৰাইবোৰে কিচিৰমিচিৰ শব্দ তুলি কথা পাতি আছে ,\nআৰু কাঠমিলটোৰ পাচফালৰ পথাৰখনত প্ৰুচিয়ান সৈন্যবোৰে কুচকাৱাজ কৰি আছে । কৃদন্ত পদৰ নিয়মাৱলীতকৈ এই ঠাইখনৰ নিমন্ত্ৰণে মোক হাত বাউলি দি মাতিছে .... তথাপিও এই আকৰ্ষণৰ মোহ জাৰি জোকাৰি মই স্কুললৈ বেগেৰে খোজ ললোঁ । টাউন হলটো পাৰ হ'বৰ সময়ত তাৰ চৰকাৰী বিবৃতি ফলকখনৰ আগত এজাক মানুহ ৰৈ থকা দেখিলোঁ। যোৱা দুবছৰ ধৰি দেখিছোঁ, যতমানে বেয়া খবৰবোৰ এই ফলকখনৰ পৰাই আহে ..... যুদ্ধত হৰা খবৰ, সামৰিক বাহিনীত বাধ্যতামূলক যোগদানৰ খবৰ, কমাণ্ডিং অফিচাৰৰ আদেশ,..... গৈ থাকোতে মনে মনে ভাবিলোঁ, " এতিয়াবা আকৌ কি ওলাল !"\nএতিয়া যিমান পাৰোঁ সিমান বেগাই গৈ থাকোতে ৱেখটাৰ নামৰ কমাৰটোৱে তাৰ সহায় কৰা ল'ৰাটোৰে সৈতে বিবৃতি পঢ়ি থকাৰ পৰা মোক মাতিলে, "হেৰ' বোপাই, বেগাই নগলেও হ'ব । স্কুলৰ বাবে এতিয়াও বহুত সময় আছে ।" মই ভাবিলোঁ, সি মোক ঠাট্টা কৰিছে । আৰু সেয়ে হেমেল চাৰৰ স্কুলৰ বাগিছাখনৰ ওচৰ একে উশাহে পালোগৈ ।\nসাধাৰণতে স্কুল যেতিয়া আৰম্ভ হয়, বেচ লৰা ঢপৰা, চিঞৰ বাখৰ চলি থাকে আৰু শব্দবোৰ আলিবাট পায়গৈ । শব্দবোৰ যেনে, ডেস্ক খোলা/ বন্ধ কৰাৰ শব্দ, সমস্বৰে গোৱা পাঠ পঢ়াৰ শব্দ, কাণ দুখন হাতেৰে হেঁচি জোৰেৰে চিঞৰি বুজাৰ দৰে কৰা শব্দ , চাৰৰ ৰুলাৰদালৰ টেবুলৰ ওপৰত কৰা থক্ থক্ শব্দ । কিন্তু আজি দেখোন ইমান নিজান, ইমান নীৰৱ । কোনেও নেদেখাকে, চিঞৰবাখৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি মোৰ ডেস্কৰ ওচৰ চাপিম বুলি ভাবিছিলো, কিন্তু নহ'ল …… যেন দেওবৰীয়া বন্ধবাৰৰ নিস্তব্ধতাই সকলোকে গ্ৰাস কৰিছিল । খিৰিকিৰে মই মোৰ ক্লাছৰ লগৰীয়াবোৰক দেখিছিলো চবেই নিজৰ নিজৰ ঠাইত বহি আছে আৰু হেমেল চাৰে তেওঁৰ ভয়ানক লোৰ ৰুলাৰডাল কাষলতি তলত ভৰাই পায়চাৰি কৰি আছে ।\nক্লাছৰ দৰজাখন খুলি লৈ মই সোমাব লগা হৈছিল আৰু সকলোৰে আগেদিয়েই যাব লগা হৈছিল । কল্পনা কৰাচোন কিদৰে মই ৰঙা পৰি গৈছিলো আৰু কিমান ভয়ত কঁপি আছিলো সেইসময়ত । কিন্তু একো নহ'ল । হেমেল চাৰে মোৰ ফালে চাইছিল আৰু বৰ মৰমেৰে কৈছিল, " হে'ৰা ফ্ৰাঞ্জ পোৱালি, যোৱা খৰধৰকৈ নিজৰ জেগাত বহা । তুমি নৌ আহোতেই আমি প্ৰায় আৰম্ভ কৰিছিলোৱেই !"\nদৌৰি যোৱাৰ দৰে গৈ মই বেঞ্চ এখন জপিয়াই মোৰ ডেস্কখনত বহিলোগৈ ।\nযেতিয়া মোৰ ভয় ভয় ভাবটো আঁতৰিছিল তেতিয়ালৈকে কিন্তু , লক্ষ্য কৰা নাছিলো যে আমাৰ চাৰে তেওঁৰ ধুনীয়া সেউজীয়া কোটটো পিন্ধিছে, লগত কোঁচ কোঁচ দিয়া শ্বাৰ্ট, তাতে চিল্কৰ সৰু টুপীটো, সকলোতে কাৰচুপি কৰা এই পোছাকটো তেওঁ পৰিদৰ্শনৰ দিনা বা পুৰষ্কাৰ বিতৰণৰ দিনৰ বাহিৰে কেতিয়াও নিপিন্ধে । তাৰোপৰি আজি সম্পূৰ্ণ নিস্তব্ধ, গুৰুগম্ভীৰ আৰু বিষন্ন হৈ আছে স্কুলখন ।\nকিন্তু যিটো কথাই মোক আচৰিত কৰি তুলিছিল সেয়া হৈছে মই দেখিছিলো, পাচফালৰ বেঞ্চবোৰত, যিবোৰ অনবৰত খালি হৈ থাকে, গাঁৱৰ মানুহবোৰ আহি নীৰৱে আমি বহাদি বহি লৈছে । তিনিকোণীয়া টুপি পিন্ধা হাউচাৰ নামৰ বুঢ়াজন, আগতে কাৰ্য্যনিৰ্বাহ কৰা মেয়ৰজন, অৱসৰপ্ৰাপ্ত পোস্টমাষ্টৰজন আৰু তাৰোপৰি অন্য বহুলোক ।\nপ্ৰত্যেকজনকে কৰুণ আৰু শোকাৰ্ত দেখা গৈছিল । হাউচাৰে এখন পুৰণি, প্ৰথম মানৰ পাঠ্যপুথি লগত আনিছে আৰু কিতাপখন আঙুলিৰে চেঁপামাৰি লৈ আঁঠুৰ ওপৰত মেলি শকত চশমাখন পৃষ্ঠাবোৰৰ ওপৰতে ৰাখিছে । এই সকলোবোৰ কথা দেখি শুনি আচৰিত যেন লাগোতেই, শ্ৰদ্ধেয় হেমেল চাৰে তেওঁৰ চকীখনত বহিল আৰু মোক মতাৰ দৰে সেই একে গম্ভীৰ আৰু কোমল মাতেৰে কলে ;\n"মোৰ মৰমৰ লৰাছোৱালীহঁত, তোমালোকক এতিয়া মই শেষ পাঠটো পঢ়াম । বাৰ্লিনৰ পৰা নিৰ্দেশ আহিছে যে আলচেচ আৰু লৰেইনৰ স্কুলবিলাকত কেৱল জাৰ্মান ভাষা পঢ়াব লাগিব । নতুন শিক্ষকজন কালিলৈ আহি পাব । আজিৰ পাঠটোৱেই হব তোমালোকৰ ফৰাচী ভাষাৰ শেষ পাঠ । মই আশা কৰো তোমালোকে মনোযোগ দিবা ।"\nঅ'হ, এই শব্দকেইটা শব্দ নহৈ জানিবা মোৰ ওপৰত আকস্মিক বজ্ৰপাতহে আছিল !\nঅ'হ, সেই নৰাধমকেইটাই ইয়াকে টাউন হলৰ ফলকখনত লগাইছিল হবলা !! মোৰ শেষ ফৰাচী শিক্ষাৰ পাঠ । কিয়, মইতো এতিয়াও সম্পূৰ্ণৰূপে ফৰাচী লিখিব পৰা হোৱাই নাই ! এতিয়া মোৰ কোনোদিনে শিকাই নহ'ব ! মোৰ ইমানতে শিকা বন্ধ হৈ যাব ! মই নিজৰ পাঠ নিশিকি চৰাইৰ কণী বিচৰা আৰু সাগৰৰ ঢৌত পিছলাৰ খেল খেলাৰ বাবে অনুতপ্ত ।মোৰ কিতাপবোৰক অলপ দেৰীৰ আগলৈকে আপদ বুলি ভাবিছিলো, দাঙিবলৈ কষ্টকৰ যেন জ্ঞান কৰিছিলো, মোৰ ব্যাকৰণৰ কিতাপখন, মোৰ মণিষীসকলৰ বুৰঞ্জীৰ কিতাপখন মোৰ পুৰণি বন্ধুৰ দৰে যাক মই এৰি থাকিব নোৱাৰোঁ । আৰু শ্ৰদ্ধেয় হেমেল চাৰ, তেওঁ গুচি যাবগৈ, তেওঁক আৰু কোনোদিনে দেখা নাপাম, এনে কথাবোৰে তেওঁৰ ৰুলাৰ ডালৰ কথা আৰু কেনে খামখেয়ালী মানুহ আছিল, ইত্যাদি সকলো কথা পাহৰাই দিলে । বেচেৰা মানুহজন ! আজিৰ শেষ পাঠৰ বাবেই তেওঁ সন্মান জনোৱাৰ উদ্দেশ্যে তেওঁৰ সবাতোকৈ সুন্দৰ সাজ পোছাকজোৰ পিন্ধি আহিছে । আৰু এতিয়াহে গম পালো কিয় গাঁৱৰ বুঢ়া মেথাসকল আহি ক্লাছৰ শেষৰ বেঞ্চবোৰত বহি লৈছেহি । কাৰণ তেওঁলোক বিষন্ন আছিল আৰু ভাবি পাইছিল যে কিয় তেওঁলোকে সৰহ দিন স্কুললৈ নগ'ল । সেয়ে এই সুযোগতে স্কুললৈ আহি শিক্ষকজনক ধন্যবাদ জনাবলৈ আহিছিল যে চল্লিশ বছৰে বিশ্বাসযোগ্যতাৰে এই লোকজনে সেৱা আগবঢ়াই গ'ল আৰু দেশখনকো কৃতজ্ঞতা জনালে যে এই দেশখন এতিয়াৰে পৰা আৰু তেওঁলোকৰ নহয় ।\nযিসময়ত এই কথাবোৰ ভাবি আছিলো, ঠিক তেনে সময়তে মই মোৰ নামটো মতা শুনিলো । এইবাৰ মোৰ আবৃত্তি কৰাৰ পাল ।\nকি হ'লহেতেন যদিহে মই এটাও ভুল নকৰাকৈ, স্পষ্ট আৰু সশব্দেৰে\nকৃদন্ত পদৰ ভয়াবহ সম্পূৰ্ণ নিয়মাৱলী কব পাৰিলোহেতেন ?\nকিন্তু প্ৰথম শব্দটোতেই মই খেলিমেলি কৰি ডেস্কখনত ধৰি ৰৈ থাকিলো, মোৰ বুকুৱে তেতিয়া ধান বাণিছিল আৰু কোনোপধ্যে ওপৰলৈ চকু মেলি চাব নোৱাৰিলো । মোক হেমেল চাৰে কলে,\n" মই তোমাক গালি নাপাৰো, ফ্ৰাঞ্জ পোৱালী ; তুমি নিজেই যথেষ্ট দুখ পাইছা । চোৱা, কথাটো এনেকুৱা । প্ৰত্যেক দিনা আমি নিজেই নিজকে কওঁ, 'মোৰ হাতত বহুত সময় আছে । মই কালিলৈ শিকিলেও চলিব ।' আৰু এতিয়া দেখিলা আমি ক'ত ভৰি থলোহি ! সেই একেটাই সমস্যা হ'ল আলচেচৰ স'তেও । তেৱোঁ কালিলৈ শিকিম বুলি থৈ দিলে ।\nএতিয়া সৌ বাহিৰা মানুহবোৰে তোমাক কবলৈ সাহস পাব : 'কেনেকৈ হ'ব পালে ? তোমালোকে ফ্ৰান্সৰ অধিবাসী বুলি ঢঙ দেখুওৱা, কিন্তু তোমালোকে নিজৰ ভাষাটো না লিখিব পাৰা না ক'ব পাৰা ।' কিন্তু তোমাক মই একেবাৰে বেয়া বুলি নকওঁ, বেচেৰা ফ্ৰাঞ্জ ! আচলতে আমি নিজকে নিজে তীব্ৰভাবে ভৎৰ্সনা কৰা উচিত । তোমাৰ দেউতা মাৰাৰ তোমাৰ শিক্ষাৰ প্ৰতি কোনো উদ্বেগ নাছিল । তেওঁলোকে তোমাক খেতি পথাৰত কাম কৰিবলৈ দিয়া বা কোনো মিলত চাকৰি কৰোৱাবলৈহে ভাল পালেহেতেন যাতে তুমি কেইপইচামান সৰহকৈ ধন ঘটিব পাৰা ।"\n" আৰু মই ? মোকো দোষাৰোপ কৰিব লাগিব । মইও জানো তোমাক ফুলৰ বাগিচাত পানী দিবলৈ পঠিওৱা নাছিলো, যিসময়ত তুমি পাঠ পঢ়াত মনোযোগ দিব লাগিছিল ? যেতিয়া মই মাছ মাৰিবলৈ যাবলৈ লৈছিলো মই তোমালোকক ছুটী দি দিয়া নাছিলোনে ?"\nতাৰপাচত, এটা বিষয়ৰ পৰা জপিয়াই গৈ হেমেল চাৰে কৈ গৈছিল ফ্ৰেন্স ভাষাটোৰ বিষয়ে, যে এই ভাষাটো হ'ল সমগ্ৰ পৃথিৱীৰ ভিতৰত এটা অতি ধুনীয়া ভাষা…… অতি পৰিষ্কাৰ আৰু অতি যুক্তিসঙ্গত ; আৰু সেয়ে ইয়াক আমি ভালদৰে ৰক্ষণাবেক্ষণ দিয়াটো দৰকাৰ আৰু ইয়াৰ লালিত্যক পাহৰি যাব নালাগে । কাৰণ, ধৰা, মানুহবোৰে কিবা কাৰণত বন্দীত্ব স্বীকাৰ কৰিবলগা হ'ল, ভাষাটো যেতিয়ালৈকে সকলোৱে একগোট হৈ সাৱটি ধৰি থাকিব, তেতিয়ালৈকে অনুভৱ কৰিব যে তেওঁলোকৰ বন্দীশালৰ তলাৰ চাবি তেওঁলোকৰ হাতৰ মুঠিৰ ভিতৰতে আছে ।\nতাৰপাচত তেওঁ ব্যাকৰণৰ কিতাপখন উলিয়াই ললে আৰু আমাৰ পাঠটি পঢ়ি দিলে । মই আচৰিত হলো এইবাবেই যে সকলোবোৰ মই দেখোন সুন্দৰকৈ বুজি পাইছো । তেওঁ যিয়েই কৈছে সকলোবোৰ মোৰ বুজাত সহজ সহজ যেন লাগিছে । মই এতিয়া ভাবি পাইছো যে মই আগতে মনোযোগ দি শুনা নাছিলো আৰু তেওঁ আমাক এনে ধৈৰ্য্যৰে বুজোৱা নাছিল । মোৰ এনেহে লাগিছিল যেন বেচেৰা শিক্ষকজনে গুচি যোৱাৰ আগে আগে আমাক যেন সকলোবোৰ উজাৰ কৰি দি যাব বিচাৰিছে , পোনছাটেই যেন সকলোবোৰ আমাৰ মগজুত সোমাই পৰে !\nব্যাকৰণৰ পাচতে আমাৰ পাঠ আছিল হস্তলিপিৰ ।\nসেইদিনাখন হেমেল চাৰে আমাৰ বাবে এজাপ নতুন বহী লৈ আহিছিল আৰু সুন্দৰ হাতৰ আখৰেৰে সেইবিলাকৰ ওপৰত লেখা আছিল: ফ্ৰান্স, আলচেচ,\nফ্ৰান্স, আলচেচ । সেইবোৰ যেন এজাক সৰু সৰু পতাকাহে স্কুলৰ কোঠালিৰ চাৰিওফালে উৰি ফুৰিছে, সেইবোৰ ডেস্কৰ ওপৰত থকা ৰদবোৰৰ পৰা তললৈ ওলোমাই ৰাখিছে । তুমি দেখিব লাগিছিল কেনেকৈ প্ৰত্যেকেই কামত মগ্ন কিন্তু প্ৰত্যেকেই আচ্ছন্ন নীৰবতাত । কেৱল মাত্ৰ এটাই শব্দ : লিখি থকা কলম আৰু কাগজৰ ওপৰৰ খচখচনি । কেতিয়াবা কেইটামান ভোমোৰা উৰি আহিছে কিন্তু কোনেও সেইফালে গুৰুত্ব নিদিলে । আনকি শ্ৰেণীৰ আটাইতকৈ কম বয়সীয়াকেইটাইও ঘূৰিকে নাচালে , কাৰণ সিহঁতে বৰশীৰ কাঁইটৰ ছবি আঁকি আছিল, যেন সিহঁতে ফ্ৰেন্সহে লিখিছে । ঘৰৰ চালত খুব কম শব্দেৰে পাৰকেইটাই ৰুণ দিছিল, মই মনে মনে ভাবিছিলো, " সিহঁতকো জাৰ্মান ভাষাত ৰুণ দিবলৈ শিকাবনেকি, এই পাৰকেইটাকো !!"\nযেতিয়াই মই লিখি থকাৰ পৰা মুৰ তুলি হেমেল চাৰলৈ চাইছিলো, তেওঁ অলৰ অচৰকৈ চকীখনত বহি আছিল, থৰ লাগি এটা বস্তুলৈ চাইছিল, তাৰ পাচত আন এটালৈ, যেন তেওঁ মনটো স্থিৰ কৰিব বিচাৰিছে যে সৰু স্কুলৰ কোঠালীটোত বস্তুবোৰৰ ওপৰত । খেয়ালী । চল্লিশ বছৰ জুৰি তেওঁ সেই একে ঠাইতে আছে, খিৰিকিৰ সিপাৰে বাগিছাখন আৰু শ্ৰেণীটো তেওঁৰ সমুখত, সেই একেধৰণেৰেই । মাত্ৰ ডেস্ক বেঞ্চবোৰ সময়ৰ লগে লগে মিহি হৈ পৰিছে, বাগিছাৰ আখৰোটৰ গছবোৰ ওখ হৈ পৰিছে, আৰু তেওঁ ৰোৱা আঙুৰজোপাই খিৰিকিয়েদি বগাই এতিয়া ঘৰৰ চাল স্পৰ্শ কৰিছেগৈ । এই সকলোবোৰ এৰি গুচি যোৱাৰ চিন্তাত আৰু ভিতৰত ভনীয়েকে লাম লাকটু বোৰ সামৰাৰ শব্দই বেচেৰা মানুহটোৰ অন্তৰখন মুচৰি পেলোৱা যেন লাগিছে । কাৰণ কালিলৈৰ ভিতৰত এইখন দেশ এৰি তেওঁ যাবই লাগিব । কিন্তু তেওঁৰ ভিতৰত এইকণ সাহ আছে যে আজিৰ প্ৰতিটো পাঠ শুনাৰ পাচতহে তেওঁ স্থান পৰিত্যাগ কৰিব ।\nহস্তলিপিৰ কাম শেষ হ'লত, আমাৰ বুৰঞ্জীৰ পাঠ আছিল, আৰু কেচুৱাবোৰে মুখেৰে বা, বে, বি, ব', বু শব্দ কৰি গাবলৈ ধৰিছিল । ক্লাছৰুমটোৰ পাচফালে নামনিত, হাউচাৰ বুঢ়াই চশমাখন পিন্ধি দুহাতেৰে সিহঁতৰ লগতেই তেওঁৰ প্ৰথম মানৰ পুৰণি পাঠ্যপুথিখন লৈ শব্দবোৰ বানান কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে । ভালদৰে মন কৰাহলে দেখিলাহেতেন তেওঁ কান্দিব ধৰিছে , আবেগৰ ভৰত মাতটো কঁপি উঠিছে কিন্তু উচ্চাৰণত এক হাঁহি উঠা ধৰণৰ পৰিবেশ সৃষ্টি হৈছে, আৰু আমি সকলোৱে হাঁহি আৰু কান্দোনেৰে সঁহাৰি দিম যেন অনুভৱ হৈছে ।\nমোৰ সুন্দৰভাবে মনত আছে সেই শেষ পাঠৰ মুহুৰ্ত ! হঠাতে একেলগে গীৰ্জাৰ ঘড়ীত বাৰ বজাৰ ঘণ্টাধ্বনি বাজি উঠিল । তাৰ পাচত এঞ্জেলাছৰ ধ্বনি । ঠিক একে ক্ষণতে বাজি উঠিল প্ৰুচিয়ানবোৰৰ ৰণভেৰী, কুচকাৱাজৰ অন্তত, আমাৰ খিৰিকিৰ ঠিক তলৰ কোনো ঠাইৰ পৰা ।\nহেমেল চাৰ উঠি থিয় হ'ল, তেওঁৰ মুখখন শেঁতা পৰিছিল । মই কেতিয়াও তেওঁক ইমান ওখ দেখা নাছিলো ।\n" মোৰ মৰমৰ বন্ধুসকল, " তেওঁ কষ্টেৰে উচ্চাৰণ কৰিলে……" মই -- মই -- " কিবা এটাই যেন তেওঁৰ ডিঙিত সোপা মাৰি ধৰিলে। তেওঁ একো কথা কব নোৱাৰিলে । তাৰপাচত ওচৰতে থকা ব্লেকব'ৰ্ডখনৰ ওচৰলৈ গ'ল, হাতেৰে এটুকুৰা চকমাটি ললে, আৰু, গাৰ সম্পূৰ্ণ জোৰেৰে হেঁচা মাৰি, যিমান ডাঙৰকৈ পাৰে লিখিলে,\n" ফ্ৰান্স দীৰ্ঘজীৱি হোৱা "\nতাৰপাচত তেওঁ ৰ'ল আৰু বেৰখনত মুৰটো হেলান দিলে আৰু একো নোকোৱাকৈ আমাৰ ফালে চাই হাতৰ ঠাঁৰে চিঁয়াৰে বুজাই দিলে :\n"স্কুল ছুটী হ'ল… তোমালোক যাব পাৰা ।"\nমূল ৰচনা: আলফনচ' ডুডে\nঅনুবাদ : অৱনী বুঢ়াগোহাঁই\nUnknown Oct 11, 2021, 9:54:00 PM\nVery nice this story 😌😌😌i understand this story 🖤


যেরেমিয়া 15 - पवित्र बाइबिल [ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন] - (যেরে 15)\nতেতিয়া যিহোৱাই মোক ক’লে, “যদিও মোচি আৰু চমূৱেল মোৰ আগত থিয় হয়, তথাপি মোৰ মন এই জাতিলৈ সদয় নহ’ব; তুমি মোৰ আগৰ পৰা তেওঁলোকক বিদায় কৰা, তেওঁলোক ওলাই গুচি যাওঁক।\nআৰু আমি ক’লৈ ওলাই যাম বুলি যেতিয়া তেওঁলোকে ক’ব, তেতিয়া তুমি তেওঁলোকক ক’বা, যিহোৱাই এই কথা কৈছে: মৃত্যুলৈ নিৰূপিত লোক মৃত্যুলৈ; তৰোৱাললৈ নিৰূপিত লোক তৰোৱাললৈ। আকাললৈ নিৰূপিত লোক আকাললৈ, বন্দী-অৱস্থালৈ নিৰূপিত লোক বন্দী-অৱস্থালৈ ওলাই যাওঁক।’\nআৰু যিহোৱাই কৈছে, মই তেওঁলোকক বধ কৰিবলৈ তৰোৱাল, ছিৰিবলৈ কুকুৰ, খাবলৈ আৰু বিনষ্ট কৰিবলৈ আকাশৰ পক্ষী আৰু পৃথিৱীৰ জন্তু, এই চাৰি বিধক মই তেওঁলোকৰ ওপৰত নিযুক্ত কৰিম।\nআৰু হিষ্কিয়াৰ পুত্ৰ যিহূদাৰ ৰজা মনচিয়ে যিৰূচালেমত কৰা কাৰ্যৰ কাৰণে, পৃথিৱীৰ আটাই ৰাজ্যৰ মাজত মই তেওঁলোকক ত্ৰাসৰ বিষয় কৰিম।\nকিয়নো হে যিৰূচালেম, কোনে তোমাক দয়া কৰিব, আৰু তোমাৰ বাবে বিলাপ কৰিব? বা তোমাৰ মঙ্গল সুধিবলৈ কোনে এফলীয়া হৈ যাব?\nযিহোৱাই কৈছে, তুমি মোক ত্যাগ কৰিলা, তুমি পাছ হুঁহকি গ’লা। এই কাৰণে মই তোমাৰ অহিতে মোৰ হাত মেলি তোমাক নষ্ট কৰিলোঁ; মই ক্ষমা কৰি কৰি আমনি পাইছোঁ।\nমই তেওঁলোকক দেশৰ দুৱাৰবোৰত কুলাৰে জাৰিলোঁ। তেওঁলোকক সন্তানহীন কৰিলোঁ। মোৰ জাতিক বিনষ্ট কৰিলোঁ; তেওঁলোক নিজৰ পথৰ পৰা নুলটিল।\nমোৰ আগত তেওঁলোকৰ বিধৱাসকল সমুদ্ৰৰ বালিত্কৈয়ো অধিক হৈছে; মই তেওঁলোকৰ মাজৰ ডেকাসকলৰ মাকৰ বিৰুদ্ধে দুপৰবেলাত এজন সংহাৰক আনিলোঁ, তাইলৈ অকস্মাতে দুখ আৰু ত্ৰাস উপস্থিত কৰিলোঁ।\nসাত পুত্ৰ প্ৰসৱ কৰা মাতৃয়ে ক্ষীণাই প্ৰাণত্যাগ কৰিলে। দিন থাকোঁতেই তাইৰ বেলি মাৰ গ’ল। তাই লাজ পাই বিবৰ্ণ হ’ল, মই তেওঁলোকৰ অৱশিষ্ট ভাগক শত্ৰূ আগত তৰোৱালত সমৰ্পণ কৰিম এইয়েই যিহোৱাৰ ঘোষণা।\nযিহোৱাই ক’লে: “মই নিশ্চয়ে তোমাক মঙ্গলৰ কাৰণে সবল নকৰিম নে? নিশ্চয়ে সঙ্কটৰ কালত আৰু দুৰ্দ্দশাৰ সময়ত মই শত্ৰূ তোমাৰ আগত নিবেদন কৰাম।\nকোনো মানুহে জানো লোহাক গুড়ি কৰিব পাৰে? এনে কি, উত্তৰ দেশীয় লোহা, আৰু পিতল ভাঙিব পাৰে?\nমই তোমাৰ সম্পত্তি আৰু তোমাৰ বহুমুল্য বস্তু বিনামূল্যে লুটদ্ৰব্যস্বৰূপে দিম। এনে কি, তোমাৰ পাপ সমূহৰ কাৰণে তোমাৰ সীমাৰ সকলো ফালে তাক কৰিম।\nতেতিয়া শত্রুৱে সৈতে তুমি নজনা দেশলৈ সেইবোৰ নিয়াম, কিয়নো মোৰ ক্ৰোধাগ্নি জ্বলিছে, সেয়ে তোমালোকৰ ওপৰত জ্বলি থাকিব।\nহে যিহোৱা, তুমিয়েই জানি আছা! মোক সোঁৱৰণ কৰা, মোলৈ কৃপা দৃষ্টি কৰা। আৰু মোৰ অৰ্থে মোৰ তাড়ণাকাৰীৰ প্ৰতিকাৰ সাধা। তোমাৰ দীৰ্ঘ সহিষ্ণুতাত মোক বিনষ্ট হব নিদিবা। মই যে তোমাৰ কাৰণে অপমান সহন কৰিলোঁ, তাক তুমি মনত পেলোৱা।\nমই তোমাৰ বাক্যবোৰ পোৱা মাত্ৰকে অতি আগ্ৰহেৰে গ্ৰহণ কৰিলোঁ, আৰু তোমাৰ বাক্যবোৰ মোৰ পক্ষে মোৰ মনৰ আনন্দ আৰু উল্লাসজনক হল, কিয়নো হে বাহিনীসকলৰ ঈশ্বৰ যিহোৱা, মই তোমাৰ নামেৰে প্ৰখ্যাত।\nমই আমোদকাৰী সকলৰ সভাত বহি উল্লাস কৰা নাই। তোমাৰ হাতৰ কাৰণে মই অকলেই বহোঁ, কিয়নো তুমি মোক ক্ৰোধেৰে পৰিপূৰ্ণ কৰিলা।\nমোৰ বেদনা কিয় চিৰকলীয়া? আৰু মোৰ ঘা কিয় সুস্থ হব নোৱাৰে? সেয়ে ভাল হব নোখোজে? তুমি জানো সচাঁকৈয়ে মোৰ আগত মিছা জুৰি আৰু অস্থায়ী জল স্বৰূপ হবা?\nএই হেতুকে যিহোৱাই এইদৰে কৈছে: তুমি যদি উলটি আহাঁ, তেন্তে মোৰ আগত থিয় হব পৰাকৈ মই তোমাক আকৌ আনিম। আৰু যদি অধম বস্তুৰ মাজৰ পৰা ৰত্ন বাহিৰ কৰি লোৱা, তেন্তে মোৰ মুখস্থৰূপ হ’বা; তেওঁলোক তোমালৈ ঘুৰি আহিব, কিন্তু তুমি তেওঁলোকলৈ নুঘুৰিবা।\nমই এই জাতিৰ আগত তোমাক পিতলৰ দৃঢ় গড়স্বৰূপ কৰিম; তেওঁলোকে তোমাৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ কৰিব, কিন্তু তোমাক পৰাজয় কৰিব নোৱাৰিব। কিয়নো, যিহোৱাই কৈছে, তোমাৰ ত্ৰাণ আৰু উদ্ধাৰৰ অৰ্থে মই তোমাৰ লগত আছোঁ।\nআৰু দুষ্টবোৰৰ হাতৰ পৰা মই তোমাক উদ্ধাৰ কৰিম, আৰু ভয়ানকবোৰৰ হাতৰ পৰা তোমাক মুক্ত কৰিম।”


ঘোঁৰা - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nঘোঁৰা (ইংৰাজী: Horse; Equus ferus caballus) হৈছে এক প্ৰকাৰৰ তৃণভোজী প্ৰাণী। প্ৰায় ৪৫ৰ পৰা ৫৫ নিযুত বছৰ আগতেই ঘোঁৰাৰ বিৱৰ্তন আজিৰ ৰূপ পাইছে বুলি বিজ্ঞানীসকলে কয়। প্ৰায় ৪০০০ খ্ৰীষ্ট পূৰ্ৱতেই মানুহে ঘোঁৰাক পোহনীয়া কৰিছিল। উপ-প্ৰজাতি caballusৰ অন্তৰগত সদস্যবোৰ পোহনীয়া, যদিও কিছুমান পোহনীয়া ঘোঁৰা অৰণ্যত feral horse হিচাপে বাস কৰে। এই ঘোঁৰাবোৰ প্ৰকৃততে বন্য ঘোঁৰা নহয়, কিয়নো বন্য ঘোঁৰাক কেতিয়াও পোহনীয়া কৰিব নোৱাৰি। বৰ্তমানে জীৱিত একমাত্ৰ বন্য ঘোঁৰাৰ উপ-প্ৰজাতিটো হৈছে, বিপন্ন Przewalski's horse।\nপ্ৰজাতি: E. ferus\nউপপ্ৰজাতি: E. f. caballus\n↑ Linnaeus, Carolus (1758). Systema naturae per regna tria naturae :secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis.. 1 (10th সম্পাদনা). Holmiae (Laurentii Salvii). পৃষ্ঠা. 73. http://biodiversitylibrary.org/page/726976। আহৰণ কৰা হৈছে: 2008-09-08.\n↑ 2.0 2.1 সাঁচ:MSW3 Perissodactyla\n↑ International Commission on Zoological Nomenclature (2003). "Usage of 17 specific names based on wild species which are pre-dated by or contemporary with those based on domestic animals (Lepidoptera, Osteichthyes, Mammalia): conserved. Opinion 2027 (Case 3010)". Bull. Zool. Nomencl. খণ্ড 60 (1): 81–84. Archived from the original on 2007-08-21. http://web.archive.org/web/20070821235959/http://www.nhm.ac.uk/hosted_sites/iczn/BZNMar2003opinions.htm.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=ঘোঁৰা&oldid=234742"ৰ পৰা অনা হৈছে\nLast edited on2June 2020, at 18:31\nআন একো উল্লেখ নাথাকিলে এই বিষয়বস্তু CC BY-SA 3.0 ৰ আওতাত উপলব্ধ। এই পৃষ্ঠাটোৰ সংক্ষিপ্ত ইউ.আৰ.এল. : https://as.wikipedia.org/?curid=40601।


बाइबिल छंद विषय पर: ट्रिनिटी -> परमेश्वर\n১ কৰিন্থীয়া 8:6\nকিন্তু আমাৰ কাৰণে একমাত্র এজন পিতৃ ঈশ্বৰ আছে। তেওঁৰ পৰাই সকলোবোৰ সৃষ্টি কৰা হৈছে আৰু আমি তেওঁৰ কাৰণেই জীয়াই আছোঁ। আমাৰ প্রভুও মাত্র এজন। তেওঁ যীচু খ্রীষ্ট। তেওঁৰ দ্বাৰাই সকলো সৃষ্ট আৰু আমিও জীয়াই আছোঁ।\n২ কৰিন্থীয়া 3:17\nপ্ৰভুৱেই আত্মা; আৰু প্ৰভুৰ আত্মা য’ত, তাতেই স্বাধীনতা।\n২ কৰিন্থীয়া 13:14\nপ্ৰভু যীচু খ্ৰীষ্টৰ অনুগ্ৰহ, ঈশ্বৰৰ প্ৰেম আৰু পবিত্ৰ আত্মাৰ সহভাগিতা আপোনালোকৰ লগত থাকক।\nকিয়নো তেওঁত ঈশ্বৰত্বৰ সকলো সম্পূৰ্ণতা শাৰীৰিক ৰূপে নিবাস কৰে।\nকাৰণ আমালৈ এটি লৰা জন্মিল, আমালৈ এটি পুত্ৰ দান কৰা হ’ল; আৰু তেওঁৰ কান্ধত শাসন ভাৰ অৰ্পিত হ’ব, আৰু তেওঁ আশ্চৰ্য পৰামৰ্শদাতা, পৰাক্ৰমী ঈশ্বৰ, অন্তকালস্থায়ী পিতৃ, আৰু শান্তিৰাজ নামে প্ৰখ্যাত হ’ব।\nইস্ৰায়েলৰ ৰজাক, তেওঁৰ মুক্তিকৰ্ত্তা,বাহিনীসকলৰ যিহোৱাই এই দৰে কৈছে; “ময়েই আদি, আৰু ময়েই অন্ত; মোৰ বাহিৰে আন কোনো ঈশ্বৰ নাই।\nসেই বাক্যই মাংস হ’ল; অনুগ্ৰহ আৰু সত্যতাৰে পৰিপূৰ্ণ হৈ আমাৰ মাজত বসতি কৰিলে; তাতে পিতৃৰ একমাত্ৰ পুত্ৰ হিচাপে তেওঁৰ যি মহিমা, সেই মহিমা আমি দেখিলোঁ।\nমই আৰু পিতৃ এক।”\n“চোৱা, সেই কুমাৰী গৰ্ভৱতী হৈ এটি পুত্ৰ প্ৰসৱ কৰিব, আৰু তেওঁলোকে তেওঁৰ নাম ইম্মানূৱেল থব;” এই নামৰ অৰ্থ আমাৰ লগত ঈশ্বৰ ।\nএই হেতুকে, তোমালোক যোৱা; আৰু সকলো জাতিকে শিষ্য কৰি, পিতৃ, পুত্ৰ আৰু পবিত্ৰ আত্মাৰ নামেৰে তেওঁলোকক বাপ্তাইজ কৰা;\n যীচুৱে বাপ্তিস্মলৈ পানীৰ পৰা উঠাৰ লগে লগে তেওঁৰ সন্মুখত হঠাৎ স্বৰ্গ মুকলি হ’ল আৰু ঈশ্বৰৰ আত্মা কপৌৰ দৰে নামি আহি তেওঁৰ ওপৰত পৰা দেখিলে। তেতিয়া এই আকাশ-বাণী হ’ল, “চোৱা, এওঁ মোৰ প্ৰিয় পুত্ৰ, এওঁত মই পৰম সন্তুষ্ট।”\n কিয়নো ভোজন বা পান কৰাই ঈশ্বৰৰ ৰাজ্য নহয়; কিন্তু ধাৰ্মিকতা, শান্তি আৰু পবিত্ৰ আত্মাৰ আনন্দ, এইবোৰহে ঈশ্বৰৰ ৰাজ্যৰ সাৰ। কাৰণ এই বিষয়ত যি জনে খ্ৰীষ্টৰ সেৱাকৰ্ম কৰে, তেওঁ ঈশ্বৰৰ গ্ৰহণকাৰী আৰু ব্যক্তি সকলৰ আগতো পৰীক্ষাসিদ্ধ।\n সকলো মানুহে যেতিয়া যোহনৰ দ্বাৰা বাপ্তিস্ম লৈ আছিল, যীচুয়েও বাপ্তিস্ম ললে। পাছত তেওঁ যেতিয়া প্ৰাৰ্থনা কৰিলে, তেতিয়া আকাশৰ দুৱাৰ মুকলি হ’ল। সেই সময়ত পবিত্ৰ আত্মা এক কপৌৰ আকৃতিৰে তেওঁৰ ওপৰলৈ নামি আহিল আৰু স্বৰ্গৰ পৰা এই মাত শুনা গ’ল, “তুমি মোৰ প্ৰিয় পুত্ৰ, তোমাত মই পৰম সন্তুষ্ট।”\n আদিতে ঈশ্বৰে আকাশ-মণ্ডল আৰু পৃথিৱী সৃষ্টি কৰিলে। পৃথিবীৰ আকাৰ নাছিল আৰু সম্পূর্ণ শূণ্য আছিল; তাৰ ওপৰত আন্ধাৰে ঢকা অগাধ জল আছিল আৰু ঈশ্বৰৰ আত্মা ই সেই জল ৰ ওপৰত উমাই আছিল।\n ৰোগী জনে তেওঁক উত্তৰ দিলে, “মহাশয়, যেতিয়া পানীত খলকনি উঠে, তেতিয়া পুখুৰীত নমাই দিবলৈ মোৰ কোনো মানুহ নাই; সেয়ে, মই যাওঁতে যাওঁতে মোতকৈ আগেয়ে আনে নামেগৈ।” যীচুৱে তেওঁক ক’লে, “উঠা, তোমাৰ শয্যা তুলি লৈ খোজকাঢ়ি ফুৰা।”\n১ পিতৰ 1:1-2\n মই পিতৰ, যীচু খ্ৰীষ্টৰ মনোনীত পাঁচনি, যি সকল প্ৰবাসী লোক পন্ত, গালাতীয়া, কোপ্পাদকিয়া, এচিয়া আৰু বিথুনিয়া দেশত গোট গোট হৈ আছে, তেখেত সকলৰ সমীপলৈ৷ এতিয়া পিতৃ ঈশ্ৱৰৰ পূৰ্বজ্ঞান অনুসাৰে যীচু খ্ৰীষ্টৰ আজ্ঞাধীন হ’বলৈ পবিত্ৰ আত্মাৰ দ্ৱাৰাই শুচি কৰা হ’ল আৰু তেওঁৰ তেজ ছটিয়াই দিয়া হ’ল৷ আপোনালোকলৈ অনুগ্ৰহ হওক আৰু আপোনালোকৰ শান্তি বৃদ্ধি হওক৷\n২ কৰিন্থীয়া 1:21-22\n এতিয়া এই জন ঈশ্বৰে, আপোনালোকৰ সৈতে আমাকো খ্ৰীষ্টত স্থিৰ কৰিছে আৰু আমাক অভিষিক্ত কৰিলে৷ তেৱেঁই আমাৰ হৃদয়ত বইনাস্বৰূপে পবিত্ৰ আত্মা দি আমাৰ জীৱনত মোহৰো মাৰিলে।\n১ কৰিন্থীয়া 12:4-6\n নানা প্ৰকাৰ আত্মিক বৰ আছে, কিন্তু আত্মা একে; আৰু পৰিচৰ্যা অনেক বিধ কিন্তু প্ৰভু একে; কৰ্মসাধক গুণো অনেক বিধ, কিন্তু ঈশ্বৰ এক, তেওঁ সকলোতে সকলো কৰ্মৰ সাধনকৰ্তা।\n শৰীৰ এক আৰু আত্মাও এক; ঠিক সেইদৰে আপোনালোক সকলো এক আমন্ত্রণৰ আশাৰ কাৰণে আমন্ত্ৰিত হ’ল৷ এজনেই প্ৰভু, এক বিশ্বাস, এক বাপ্তিস্ম আৰু এজনেই ঈশ্বৰ, যি জন সকলোৰে পিতৃ; তেওঁ সকলোৰে ওপৰত, সকলোতে ব্যাপ্ত আৰু সকলোৰে অন্তৰত আছে।\n সেই পুত্ৰ অদৃশ্য ঈশ্বৰৰ প্ৰতিমূৰ্তি ৷ তেওঁ গোটেই সৃষ্টিৰ প্ৰথমজাত; কিয়নো যি যি স্বৰ্গত আৰু পৃথিৱীত, দৃশ্য আৰু অদৃশ্য বস্তু আছে, সেই সকলোবোৰ তেওঁতেই সৃষ্ট হ’ল৷ সিংহাসন হওক বা প্ৰভুত্ব হওক, আধিপত্য হওক বা ক্ষমতা হওক, এই সকলোবোৰ তেওঁৰ দ্বাৰাই আৰু তেওঁৰ কাৰণে সৃষ্টি কৰা হ’ল৷ তেওঁ সকলোৰে পূৰ্বৰ পৰা আছে আৰু সকলোবোৰ তেওঁৰেই নিয়ন্ত্ৰণত আছে৷\n যীচুৱে ক’লে, “হে ফিলিপ, তোমালোকৰ সৈতে ইমান দিন থকাতো তুমি মোক চিনি পোৱা নাই নে? যি জনে মোক দেখিলে, তেওঁ মোৰ পিতৃকেই দেখিলে; ইয়াৰ পাছতো পিতৃক দেখুৱাওঁক বুলি কেনেকৈ কব পাৰিলা?” “মই যে পিতৃত আছোঁ আৰু পিতৃও যে মোৰ লগত আছে, ইয়াক তুমি বিশ্বাস নকৰা নে? মই যি যি কথা তোমালোকক কওঁ, সেইবোৰ নিজৰ পৰা নকওঁ; কিন্তু পিতৃয়ে মোৰ লগত থাকি তেওঁৰ কাৰ্যবোৰ সম্পন্ন কৰে। মই যে পিতৃত আছোঁ, আৰু পিতৃও যে মোৰ লগত আছে, মোৰ এই কথাতে বিশ্বাস কৰা; নাইবা মই কৰা কাৰ্যবোৰৰ কাৰণে মোক বিশ্বাস কৰা।\n মই আৰু পিতৃ এক।” তেতিয়া ইহুদী সকলে তেওঁক মাৰিবলৈ আকৌ শিল তুলি ল’লে। যীচুৱে তেওঁলোকক উত্তৰ দিলে, “পিতৃৰ পৰা অনেক ভাল কৰ্ম কৰি মই আপোনালোকক দেখুৱালোঁ; সেইবোৰৰ কোন কৰ্মৰ কাৰণে আপোনালোকে মোক শিল দলিয়াই মাৰিব বিছাৰিছে?” ইহুদী সকলে তেওঁক উত্তৰ দিলে, “ভাল কৰ্মৰ কাৰণে আমি তোমাক শিল দলিয়াই মাৰিব বিচৰা নাই, কিন্তু তুমি মানুহ হৈয়ো, নিজকে ঈশ্বৰ বুলি ঈশ্বৰক নিন্দা কৰিছা, সেই কাৰণেহে বিচাৰিছোঁ।” যীচুৱে তেওঁলোকক উত্তৰ দিলে, “আপোনালোকৰ বিধান-শাস্ত্ৰত জানো এইদৰে লিখা নাই ‘মই ক’লো, “তোমালোক ঈশ্বৰবোৰ?”’ যি সকল লোকলৈ ঈশ্বৰৰ বাক্য আহিছিল, সেই লোক সকলক তেওঁ যদি ঈশ্বৰ বুলি ক’লে (ধৰ্মশাস্ত্ৰৰ বচন অলৰ, এই বচন কেতিয়াও ভংগ নহয়)। তেনেহলে যি জনক পিতৃয়ে পবিত্র কৰিলে আৰু জগতলৈ পঠালে, তেওঁক আপোনালোকে কিয় কয়, ‘তুমি ঈশ্বৰ নিন্দা কৰিছা’ বুলি; কাৰণ মই ক’লো যে, ‘মই ঈশ্বৰৰ পুত্ৰ’?


Mur Mon Baagh (মোৰ মন বাঘ) | Lyrics In Assamese | Jayanta Hazarika | Assamese Lyrics - AssameseLyrical.com\nMur Mon Baagh (মোৰ মন বাঘ) | Lyrics In Assamese | Jayanta Hazarika\nMur Mon Baagh (মোৰ মন বাঘ) Lyrics In Assamese by Jayanta Hazarika, visit AssameseLyrical.com for more Assamese lyrics\nSong: Mur Mon Baagh (মোৰ মন বাঘ)\nMur Mon Baagh Lyrics\nMur Mon Baagh Lyrics:---\nমোৰ মন বাঘ যদি আজি চৰাই হয়\nআৰু কʼৰবাৰ চিলনীয়ে খেদি খেদি কয় -\nতোৰ সাহৰ দেখোঁ কোনো চিনচাব নাই\nমই কʼম কি?\nমোৰ মাটিডৰা যদি আজি ছন পৰি যায়\nআৰু আয়ে যদি কান্দি কান্দি মোক আহি কয়\nসেউজ ৰং মোক বাৰু কিয় নিদিলি ?\nমই কʼম কি ?\nমোৰ বুকুখন আজি যদি পাল হৈ যায়\nধুমুহাই যদি তাতে সঘনে কোবায়\nমই জানো মুখখন হাতেৰে ঢাকি\nচিঞৰিম আকাশ কঁপাই ।\nমোৰ দেশখন যদি আজি আই হৈ যায়\nআৰু আয়ে যদি কান্দি কান্দি বাৰে বাৰে কয়\nতই বাৰু মোৰ বাবে কৰিলিনো কি\nAssamese Lyrics - AssameseLyrical.com: Mur Mon Baagh (মোৰ মন বাঘ) | Lyrics In Assamese | Jayanta Hazarika


আলফাই কেতিয়া মুকলি কৰি দিব কুইপ'ৰ দুই অপহৃত অভিযন্তাক? – Guwahati Times\nআলফাই কেতিয়া মুকলি কৰি দিব কুইপ’ৰ দুই অপহৃত অভিযন্তাক?\nকুইপ’ৰ দুই অভিযন্তা শিৱসাগৰৰ প্ৰণৱ গগৈ আৰু বিহাৰৰ ৰাম কুমাৰৰ মুক্তি কেতিয়া?তিনি মাহ অতিবাহিত হোৱাৰ পিছতো কোনো সম্ভেদ ওলোৱা নাই দুই অভিযন্তাৰ।উল্লেখযোগ্য যে,ইতিবাচক দিশত হৈছিল কুইপ’ আৰু আলফা (স্বা)ৰ আলোচনা।\n১ মার্চতেই দুই অপহৃত অভিযন্তাক মুকলি কৰি দিয়াৰ আশ্বাস দিছিল আলফাই।কিন্তু দুই অপহৃত বিষয়াৰ মুক্তিৰ বাতৰিক লৈ এটা সংবাদ প্ৰতিষ্ঠানে ভুৱা খৱৰ প্ৰকাশ কৰাক লৈ ক্ষোভ প্ৰকাশ কৰি সাংবাদিক দিক্ষিত শৰ্মা আৰু প্ৰণৱ গগৈক ক্ষমা খোজাৰ দাবী জনাইছিল।\nপাছত দুই গৰাকী সাংবাদিকে আলফা স্বাধীনৰ ওচৰত ক্ষমা বিচাৰি দুয়োকে মুকলি কৰি দিবলৈ আহ্বান জনাইছিল।কিন্তু সময় বহু পাৰ হৈ গ’ল যদিও দুই অপহৃত অভিযন্তাক মুকলি কৰি দিয়া নাই আৰু এইক্ষেত্ৰত মৌনতা অৱলম্বন কৰি আছে।যাৰ বাবে এতিয়া পুনৰ চিন্তিত হৈ পৰিছে দুই অপহৃত অভিযন্তাৰ পৰিয়ালবৰ্গ।\nউল্লেখযোগ্য যে যোৱা ২১ ডিচেম্বৰতে দুয়োজন অভিযন্তাক অপহৰণ কৰি লৈ গৈছিল সশস্ত্র সংগঠনটোৱে৷আলফাই দুয়োকে চৰম শাস্তিৰ কথাও ঘোষণা কৰিছিল৷অৱশ্যে,অসমৰ সচেতন সমাজে আলফাক তেনে সিদ্ধান্ত প্রত্যাহাৰ কৰিবৰ বাবে কৰা আহবানৰ প্রতি সঁহাৰি জনাই পৰেশ বৰুৱাই সেই সিদ্ধান্ত স্থগিত ৰাখে৷\nPrevious ৫ বছৰৰ ভিতৰত অসমক বান মুক্ত কৰাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি অমিত শ্বাহৰ\n৫ বছৰৰ ভিতৰত অসমক বান মুক্ত কৰাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি অমিত শ্বাহৰ\n‘জনতা কাৰ্ফিউ’ৰ আজি এটা বছৰ:কৰ’নাক খেদিবলৈ বাজিছিল কাঁহী-বাতি, ঢোল-তাল\nসমুজ্জ্বল কুমাৰ ভট্টাচাৰ্যক পুনৰ আছুৰ মুখ্য উপদেষ্টাৰ দায়িত্ব


সম্পাদকীয় (-প্ৰতিম প্ৰতাপ বৰুৱা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\n“তাই তাৰ ডিঙিত ধৰে\nখাজে খোপে খাই পৰে”\nসাঁথৰটোৰ উত্তৰটো কি বাৰু ?\nআমাৰ অসমৰ কোনোবা গাঁৱৰ ছোৱালী-বোৱাৰীয়ে নৈ-পুখুৰীৰ পৰা কাষত পিতলৰ ভৰা কলহটো লৈ নিজৰ মাজতে কথা পাতি পাতি ঘৰলৈ আহি আছে। দেখিবলৈকে শুৱনি হৈছে। সেইযে পিতলৰ কলহটো, তাৰ আদৰ আজি আমাৰ অসমীয়া সমাজত কিমান আছে? আৰু কাঁহৰ বানকাঁহীখন? বানবাটিটো? পিতলৰ ধুনীয়া শৰাইখন? মুগাৰ সাজযোৰ? এৰী চাদৰখন ? সৰ্থেবাৰীৰ কাঁহ-পিতলৰ উদ্যোগৰ বিষয়ে কিমান অসমীয়া মানুহে জানে? আৰু হাজো, বানিয়াকুচী আৰু হালধিবাৰীৰ পিতলৰ উদ্যোগৰ বিষয়ে?\nঘৰত কেঁচুৱাৰ মুখত প্ৰথম ভাত দিয়াৰ দিনা আনৰ ঘৰৰ পৰা কাঁহৰ কাঁহী-বাতি এযোৰ এদিনৰ বাবে বিচাৰি অনা মানুহো আছে। বানকাঁহী দেখি নোপোৱা মানুহৰ সংখ্যা তাকৰ নহয়।\nকাঁহ-পিতলৰ পাত্ৰ আৰু বাচন-বৰ্ত্তনখিনি আমি অসমীয়াৰ জাতীয় গৌৰৱ, জাতীয় সন্মান। সোণৰ পাত্ৰৰ দৰে জিলিকি থকা সেই বস্তুখিনিৰ তুলনা নাই। কিন্তু কেঁচামালৰ অভাৱ, গ্ৰাহকৰ অভাৱ আদি নানা সমস্যাৰে জৰ্জৰিত অসমৰ কাঁহ-পিতলৰ উদ্যোগৰ অৱস্থা আজি মৃত্যুমুখী হৈ পৰিছে। কিন্তু প্ৰকৃততে কেঁচামালৰ অভাৱ আছে জানো? আচলতে কেঁচামাল গোটাই বিক্ৰী কৰাসকলৰ ম’ন’পলি আছে কাৰণে তেওঁলোকে নিজৰ ইচ্ছামতে দাম নিৰ্ধাৰণ কৰে আৰু কেঁচামালখিনি নিৰ্দ্দিষ্ট কিছু মানুহকহে (মহাজনসকল) দিয়ে। এই মহাজনসকলে সমস্ত কাঁহ-পিতলৰ উদ্যোগটো নিয়ন্ত্ৰণ কৰে। শিল্পীসকলে (কাৰিকৰসকলক মই শিল্পী বুলি অভিহিত কৰিছোঁ) মহাজনসকলক চেৰাই পোনে পোনে গৈ গুৱাহাটীত কেঁচামাল কিনিবগৈ নোৱাৰে। ফলত শিল্পীসকলে এতিয়াও দিন হাজিৰা হিচাপত মহাজনসকলৰ ইচ্ছাত কাম কৰি আছে। এই কাঁহ-পিতলৰ পাত্ৰ তৈয়াৰ কৰা কলাটো শিল্পীসকলৰ মাজৰ বংশানুক্ৰমে হস্তান্তৰিত হৈ আহিছে। কিন্তু এজন কাঁহ-পিতলৰ শিল্পীৰ আজি যিটো আৰ্থিক/সামাজিক অৱস্থা, তেওঁৰ পিছৰ পুৰুষে এই বিদ্যাটোলৈ আগ্ৰহ নেদেখুৱালে অতি সোনকালে সমস্ত উদ্যোগটোৱেই শেষ হৈ যোৱাৰ ভয় আছে।\nচৰকাৰে কিবা কৰিব বুলি আশা পালি বাট চাই থকাৰ দিন উকলিল। আমাৰ নতুন পুৰুষে এতিয়া হাতে কামে ওলাই আহিবৰ হ’ল | মাত্ৰ কাঁহ-পিতলৰ উদ্যোগ বুলিয়ে নহয়, মাটিৰ পাত্ৰ সজা উদ্যোগ, বয়ন উদ্যোগ, বাঁহ-বেতৰ উদ্যোগ সকলোতে আমাৰ ডেকা-ডেকেৰীসকল সোমাই পৰিব লাগে। অসমৰ ঠায়ে ঠায়ে প্ৰদৰ্শনী আৰু বিক্ৰীৰ ব্যৱস্থা কৰিব লাগিব, কৰ্মশালাৰ আয়োজন কৰি নতুন চামক এই থলুৱা উদ্যোগসমূহৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত কৰিব লাগিব। অসমৰ থলুৱা শিল্পক আমি বিশ্বৰ বজাৰলৈ লৈ যাবলৈ অঙ্গীকাৰবদ্ধ হব লাগিব। থলুৱা শিল্পখিনি আৰু এই শিল্পখিনি সৃষ্টি কৰা শিল্পীসকলক সন্মানেৰে জীয়াই ৰাখিবলৈ আৰু আগবাঢ়ি যাবলৈ আমি নতুন নতুন বজাৰৰ সন্ধান কৰিব লাগিব। উপভোক্তা সকলক কম খৰচতে অতি উন্নত মানদণ্ডৰ সামগ্ৰী আৰামতে পোৱাৰ ব্যৱস্থা কৰিব পাৰিব লাগিব। সাহস আৰু সততাৰে ভৌগোলিক সীমা অতিক্ৰম কৰি অত্যাধুনিক প্ৰযুক্তিৰ সহায়ত (ই-কমাৰ্চ আদি) পোনে পোনে গ্ৰাহকৰ ওচৰ চাপিব লাগিব।\nবছৰত মাত্ৰ এবাৰ হোৱা ভাৰতৰ কোনোবা এঠাইৰ কোনোবা মেলাত মাত্ৰ ১৫ দিনৰ বাবে গৈ (ভাষাৰ সমস্যাৰ সৈতে যুঁজি) আমি নিজৰ থলুৱা শিল্পক সামগ্ৰিক ভাবে ভাৰতবৰ্ষত চিনাকি কৰাই দিব নোৱাৰোঁ।\nআমাৰ থলুৱা শিল্পৰ সৃষ্টিখিনি বিশ্বত আনৰ সৈতে সমানে ফেৰ মাৰিব পৰা হব লাগিব। তাৰ বাবে কিছুমান পুৰণা ৰক্ষণশীল ধাৰণা আঁতৰাব লাগিব। কাৰণ উত্কৃষ্টতাৰ ক্ষেত্ৰত বা সৌন্দৰ্য্যৰ ক্ষেত্ৰত আমাৰ থলুৱা শিল্পজাত সামগ্ৰীখিনিৰ তুলনা নাই।\n(প্ৰতিম প্ৰতাপ বৰুৱা)\n← অসমীয়া ভাষাৰ ভৱিষ্যত – (অঞ্জল বৰা)\nপৰিশিষ্ট-৩ : ধ্যান-বৰ্ণন →\nঅতি গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয় বাি ল’লে সম্পাদকে। অতি সুন্দৰকৈ কথািনি প্রকাশ কৰিলে সম্পাদকীয়ত। বৰ ভাল পালো। সম্পাদক প্রতিম প্রতাপ বৰুৱা দেবলৈ অভিনন্দন।\nদিগন্ত যাদৱ শর্মা\nবাঃ ইমান বঢ়িয়া । ইয়াতকৈ আৰু সম্পাদকীয় বেছি অসমীয়া হ’বই নোৱাৰে । মাজত থৈ দিয়া বটাটোৱে আকৌ সোণত সুৱাগা চৰাইছে ।\nসময়োপযোগী বিষয়বস্তুৰ ওপৰত লেখা সম্পাদকীয়টোৱে মন চুই গ’ল । ঘৰত কাঁহৰ বানবাতি, বানকাঁহী পিতলৰ ঘটি, লোটা সকলো আছে কিন্তু এই বস্তুবোৰ তৈয়াৰ কৰা শিল্পটোৰ যে এনে দুৰৱস্থা সেয়া নাজানিছিলোঁ । চৰকাৰে কিবা এটা কৰিব বুলি বাট নাচাই সকলো আগবাঢ়ি আহিলে নিশ্চয় আমাৰ এই শিল্পটোৱে বিশ্বদৰবাৰত স্থান লবলৈ সক্ষম হব ।\nআমাৰ জাতীয় সম্পদ সমূহ আৰু নিজস্ব পৰাম্পৰা সমূহৰ প্ৰতি আমাৰ আদৰ দিনক দিনে কমি যাব ধৰিছে৷ আমি বাহিৰৰ সভ্যতা, সংস্কৃতিক আকোঁৱালি লওঁতে নিজৰ গৌৰবোজ্বল পৰম্পৰাক পিঠি দিবলৈধৰিছোঁ৷সম্পাদকীয়টো আমাৰ জাতিলৈ এটি সকিয়নি ৷\nসুন্ধৰ সম্পাদকীয়| এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয় উপস্থাপন কৰিছে| আনৰ মুখলৈ নাচাই নিজে হাতে কামে লাগিবৰ হ’ল|\nসুন্দৰ সম্পাদকীয়| এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয় উপস্থাপন কৰিছে| আনৰ মুখলৈ নাচাই নিজে হাতে কামে লাগিবৰ হ’ল|\nঅতিকে সুন্দৰ ।


ৰাজনৈতিক মহলত জোকাৰণি! উত্তৰ প্রদেশত আজি ৮জন বিজেপি বিধায়কে যোগদান কৰিব সমাজবাদী পাৰ্টিত -\nHomeৰাষ্ট্ৰীয়ৰাজনৈতিক মহলত জোকাৰণি! উত্তৰ প্রদেশত আজি ৮জন বিজেপি বিধায়কে যোগদান কৰিব সমাজবাদী...\nৰাজনৈতিক মহলত জোকাৰণি! উত্তৰ প্রদেশত আজি ৮জন বিজেপি বিধায়কে যোগদান কৰিব সমাজবাদী পাৰ্টিত\nডিজিটেল ডেস্কঃ উত্তৰ প্ৰদেশৰ বিধানসভা নিৰ্বাচনৰ দিন চমু চাপি আহিছে। নিৰ্বাচনী প্ৰচাৰৰ কুচকাৱাজ উঠিছে তুংগত। নিৰ্বাচনৰ দিন চমু চাপি অহাৰ লগে লগে তৎপৰতা বাঢ়িছে শাসক-বিৰোধী প্ৰতিটো ৰাজনৈতিক দলৰে। শাসক-বিৰোধী উভয় নেতাৰ মাজতে দেখিবলৈ পোৱা গৈছে বাকযুদ্ধ। প্ৰতিটো ৰাজনৈতিক দলৰে উদ্দেশ্য কেৱল সমাগত বিধানসভা নির্বাচনক লৈয়ে নহয়, আন এটি ডাঙৰ উদ্দেশ্য হ’ল ২০২৪ৰ লোকসভা নির্বাচন। উত্তৰ প্রদেশত আজি ৮জন বিজেপি বিধায়কে যোগদান কৰিব সমাজবাদী পাৰ্টিত। উত্তৰ প্ৰদেশৰ নিৰ্বাচনলৈ মাজত কেইদিনমান থকাৰ পূৰ্বে বিজেপিৰ বিধায়কে পদত্যাগ কৰা ঘটনাই ৰাজনৈতিক মহলত জোকাৰণিৰ সৃষ্টি কৰিছে।\nবিজেপিৰ সদ্যপদত্যাগী বিধায়ককেইজনে অখিলেশ যাদৱৰ উপস্থিতিত সমাজবাদী পাৰ্টিত যোগদান কৰাৰ সম্ভাৱনা আছে। বিগত কেইদিনত কমেও ৯জন বিজেপি বিধায়কে ৰাজ্যখনৰ লগতে দেশত পিছপৰা তথা অৱহেলিত সম্প্ৰদায়সমূহৰ বাবে দলে একো নকৰাৰ অভিযোগ তুলি বিজেপিৰ পৰা পদত্যাগ কৰিছে। বৃহস্পতিবাৰে মন্ত্ৰী আয়ুস ধৰম সিং ছাইনী, বিধায়ক মুকেশ বাৰ্মা আৰু অৱস্থি বালা প্ৰসাদে দলৰ পৰা পদত্যাগ কৰে।\nউল্লেখ্য যে মুখ্যমন্ত্ৰী যোগী আদিত্যনাথে অযোধ্যাৰ পৰা প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰিব। আনহাতে ছোনিয়া গান্ধীৰ নেতৃত্বত কংগ্রেছ দলটোৱে দেশত নতুন ৰূপত গঠন হোৱা বুলি প্ৰচাৰ চলাইছে উত্তৰ প্ৰদেশ কংগ্রেছে। প্ৰাৰ্থী প্ৰত্যাশীৰ তালিকা হিচাপে কংগ্রেছে ঘোষণা কৰিলে প্ৰথমখন তালিকা। ১২৫ জন প্ৰাৰ্থী প্ৰত্যাশীৰ তালিকা ঘোষণা কৰি উত্তৰ প্ৰদেশত কংগ্রেছে দেখুৱালে অন্য এক চমক। কাৰণ এই প্রথমখন তালিকাতেই কংগ্রেছে ১২৫ জন প্ৰাৰ্থী প্ৰত্যাশীৰ ভিতৰত প্ৰাধান্য দিলে ৫০ গৰাকী মহিলা প্ৰাৰ্থীক।\n৫০ গৰাকী মহিলা প্ৰাৰ্থীক প্ৰাধান্য দি উত্তৰ প্ৰদেশ কংগ্রেছে মন্তব্য কৰে যে, ‘যোগী আদিত্য নাথৰ শাসন কালত লাঞ্ছিত-বঞ্চিত দৰিদ্ৰ পৰিয়ালৰ লোকসকলক বেছিভাগকে আমি প্ৰাৰ্থীত্ব দিম।’ নাৰী শক্তিক প্ৰাধান্য দি কংগ্রেছে অনাগত দিনত ন উদ্যমেৰে কাম কৰি যোৱাৰ পৰিকল্পনা কৰা বুলিও মন্তব্য কৰে প্ৰিয়ংকা গান্ধীয়ে। ইফালে সমাজবাদী-ৰাষ্ট্ৰীয় লোকদল মৰ্চাই ২৯জনীয়া প্ৰাৰ্থী তালিকা ঘোষণা কৰিছে আৰু বিজেপিয়ে ১৭২জন প্ৰাৰ্থীৰ তালিকা চূড়ান্ত কৰিছে।\nPrevious articleআজি অসমীয়াৰ হেঁপাহৰ ভোগালী বিহু; ভোগৰ ভোগজৰা উপচি পৰক প্ৰতিজন অসমীয়াৰ\nNext articleসংবাদ মহলত শোকৰ ছাঁ! শাসকতন্ত্ৰৰ বুকু কঁপোৱা নিৰ্ভীক সাংবাদিক কামাল খানৰ হৃদৰোগত মৃত্যু


ঠেলাৰ নাম বাবাজি – নাজিয়া হাচান – ফটাঢোল\nAugust 1, 2019 দৈনন্দিন\t5 Comments\nঠেলাৰ নাম বাবাজি – নাজিয়া হাচান\nৰহমানদাৰ মানুহগৰাকীয়ে পুৱা পাঁচ বজাতেই শোৱা পাটী এৰে। ল’ৰা ছোৱালীহালৰ স্কুলবাছখনৰ ড্ৰাইভাৰটোৰ মুখখন বৰ বেয়া ধৰণে চোকা। সেয়ে সময়ত তেওঁ দুয়োটাকে বাছত উঠাই দিয়েগৈ। লাগিলে যিয়ে নহওক, পুৱাই পুৱাই কাৰোবাৰ বকবকনি শুনিব নোৱাৰি বুলি।\nল’ৰা ছোৱালীৰ কামখিনি শেষ কৰি তেওঁ ৰহমান চাহাবৰ বাবে পুৱাৰ আহাৰ যোগাৰ কৰাত লাগি গ’ল।\n‘হেৰা! হ’লনে নাই ৰান্ধি’ – এইবুলি গা-পা ধুই ৰহমান চাহাবে খৰধৰকৈ চকীখন টানি, টেবুলৰ সন্মুখত বহি ল’লেহি। এনেহেন ব্যস্ততা তেওঁৰ মুখত দেখা গ’ল যেন পুৱা পাঁচবজাৰপৰা ন বজালৈকে তেওঁৱেই ঘৰখনৰ সমস্ত কামসোপা কৰি-মেলি অতাই, উশাহ ল’বলৈ সময় অকণমানো পোৱা নাছিল। মানুহগৰাকীয়ে এই কথাষাৰ মনতেহে ভাবি থাকিল। কওঁতে তেওঁ কাকো একো নকয়, বৰ শান্ত শিষ্ট।\nকেতিয়াবা কিন্তু তেওঁৰো মিটাৰ বক্সটো গৰম হৈ নোযোৱা নহয়! উপায় নাথাকে। যিমানে হওক তেৱোঁতো এটা চলি, ফুৰি, উশাহ নিশাহ লোৱা-এৰা কৰি থকা আত্মায়েই।\nৰহমান চাহাবক গৰম গৰম ৰুটি ভাজি খুৱাই বোৱাই অফিচলৈ পঠিয়াই আজৰি হৈ, ৰাতি পানী দি থোৱা পইতা ভাতকেইটা নিজলৈ বুলি উলিয়াই ল’লে তেওঁ। এটা কেঁচা পাতল সেউজীয়া ৰঙৰ ভোট জলকীয়া, এটুকুৰা পাটী নেমু, ভাজি থোৱা ৰাতিৰ পুঠি মাছকেইটা, দুফালকৈ কটা দুটুকুৰা পিয়াজ, অকণমান বুটৰ চাটনি। পানীভাতকেইটাৰ ওপৰতে কেঁচা মিঠাতেল অলপ ঢালি, তাৰ ওপৰত নিমখ অলপমান ছটিয়াই তেওঁ বৰ সোৱাদ লগা ৰেচিপিটো তৈয়াৰ কৰি মজাকৈ জুতি মিলাই খাই ল’লে।\nঅলপো জিৰণি নলৈ এইবাৰ তেওঁ ল’ৰা ছোৱালী আৰু পতিদেৱে সিঁচি থৈ যোৱা চেদেলি ভেদেলি হৈ থকা ঘৰখন ইমূৰৰপৰা সিমূৰলৈ চাফা কৰাত লাগিল। ইফালে সিফালে পৰি থকা কাপোৰ, চেণ্ডেল, বাতৰি কাকত, খোৱা লোৱাৰ কাপ প্লেট, বাচন এই সকলোবোৰ সামৰি-অতাই ঘৰটো সৰা মোছা কৰি, পুনৰ চাদৰৰ আচলটো পেটত খুচা মাৰি পাকঘৰৰ বাচন বাতিসোপা ধুৱাত লাগিলগৈ। ঘটং মটং শব্দৰে বেচিনত ভৰি থকা বাচনবোৰ ধুই, দুপৰীয়াৰ সাজ ৰান্ধি সকলো কামৰপৰা আজৰি হৈ পুৱাৰপৰা বান্ধি থোৱা আধা ভিজা চুলিখিনিৰ খোপাটো খুলি অকণমান আৰাম কৰি বিচনাত মোবাইলটো লৈ মাত্ৰ বহিছিলগৈহে তেওঁ, টিং টং শব্দ কৰি কলিং বেলটো লগে লগে বাজি উঠিল। তথাপি মুখত কোনো খং, ক্লান্তি একো নাৰাখি মোবাইলটো হাতত লৈ তাতে চকু, মুখ, হাত ৰাখি আনখন হাতেৰে তেওঁ দৰ্জাখন খুলি দিলেগৈ।\n– হেৰা! কি মানুহ হে তুমি? দৰ্জাখন খুলিবলৈ আহোঁতেও ম’বাইলটো লৈ আহিব লাগেনে? আৰু আহিছাও আহিছা চকু, হাত, মুখ, মূৰ সমস্ত তোমাৰ মোবাইলটোত সুমুৱাই লৈ আহিছা যে! দৰ্জাখনৰ সন্মুখত কোন আছে তাকো চাবলৈও তোমাৰ সময় নাই? ধেইত! ইমান পগলা নে তুমি মোবাইলৰ?\n– কেই বাজিলনো? আপুনি আজি বৰ সোনকালে আহিল যে?\n– কি? ক’ত সোনকালে আহিলোঁ? কেই বাজিল খবৰেই নাই মানে তোমাৰ? ক’ৰপৰা থাকিব! মোবাইলৰপৰা মুখ দাঙিব পাৰিলেহে সময় দেখা পাবা তুমি। ল’ৰা ছোৱালী আৰু মোক উলিয়াই দি তুমি দিনৰ এই আধাখিনি সময় এইদৰেই মোবাইল টিপি টিপি কটোৱা ন? ঘৰৰ কামকেইটা কৰোঁতেনো কিমান সময় লাগে! ফতকৈ কৰি মোবাইলটো লৈ লাগি যোৱা আৰু!\nৰহমান চাহাবৰ ভোৰভোৰণিত শান্ত শিষ্ট ৰহমাননিৰ মূৰটো বৰ বেয়াকৈ গৰম হৈ পৰিল।\n– হেৰি! কি ক’বলৈ আহিছে হে আপুনি? হেঁ? কি ক’বলৈ আহিছে? মই বাৰু ঘৰৰ একো কামেই নকৰোঁ। আপুনি কওকচোন আপুনি ঘৰৰ কোনটো খুটা ইফাল সিফাল কৰে! হে? পেপাৰখন পঢ়ি সামৰা মনত পৰেনে আপোনাৰ কেতিয়াবা? জোতা পিন্ধি হাৱাই চেণ্ডেলজোৰ চিধা কৰি থোৱা মনত পৰেনে আপোনাৰ? গা ধুই ভিজা গামোচাখন ৰ’দত মেলি থৈ যোৱা মনত পৰে নে আপোনাৰ কেতিয়াবা? বাচন….\n– হেৰা, হেৰা! কিয় খং খাইছাহে ইমান? ইমানকৈ কিয় চিঞৰিছা? ওচৰৰ বৰুৱানীয়ে কাণখন বেৰত লগাই লগাই শুনিব এতিয়া! মনে মনে থাকা দেহাজনী মোৰ। মইনো কেতিয়া ক’লো হয়নে? এইখিনি কাম তুমি নকৰা বুলি? তুমিয়েতো কৰা, তুমিয়েতো ৰান্ধা, তুমিয়েতো সকলো। হয় দিয়াহে। এই ল’ৰা ছোৱালীকেইটায়ো নিজৰ কামবোৰ নিজে কৰিবলৈ কেতিয়া যে শিকিব নহয়।\nএইবুলি মূৰটো খজুৱাই খজুৱাই ৰহমান চাহাবে চোফাখনত বহি টিভিৰ ৰিম’টটো লৰালৰিকৈ টিপিলেগৈ।\n« বুমেৰাং – মুনিমন্ত শইকীয়া\nমেকুৰী – ঈশান জ্যোতি বৰা »\nবঢ়িয়া। গৃহিনীৰ কাম চকুত নপৰেই—-। চিনাকী ছবি। ভাল লাগিল।\nপইতা ভাতৰ ৰেছিপিটোৱে পঢ়াত শান্তি নিদিলে। কিবাকৈ ঢোগ গিলি গিল শেষ কৰিলো। ভাল লাগিল।\nঘৰ ঘৰ কী কাহানী। সকলো কাম আলাদিনৰ চাকিটোৰ জোৰতেই হোৱা বুলি ভাবে। বৰ সুন্দৰ লিখনি। পঢ়ি ভাল লাগিল নাজিয়া।


Sens in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Sens ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nSens के प्रकार चुनें\nSens ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Sens Price and Pack Size in Assamese - Sens ar mulya aaru pakor size\nSens 0.5% Injection ₹68.0 दवा खरीदें\nSens की जानकारी\nSens ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Sens Benefits & Uses in Assamese- Sens ar laabh aaru byavaharsamuh\nSens ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Sens Dosage & How to Take in Assamese - Sens ar paali aaru xeya kenedore lobo\nSens ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Sens Side Effects in Assamese- Sens ar parshwakriyasamuh\nSens সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Sens Related Warnings in Assamese- Sens xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Sensৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Sens with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Sens ar gurutor kriya-pratikriya\nSens মতভেদসমূহ- Sens Contraindications in Assamese- Sens nishedhsamuh\nSens ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Sens in Assamese- Sens ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Sens ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Sens Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Sens kriya-pratikriya\nSens ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Sens Benefits & Uses in Assamese - Sens ar laabh aaru byavaharsamuh\nSens তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nSens ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Sens Dosage & How to Take in Assamese - Sens ar paali aaru xeya kenedore lobo\nSens-ৰ উপাদানসমূহ - Sens Active Ingredients in Assamese - Sens-ar upadaansamuh\nSens ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Sens Side Effects in Assamese - Sens ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Sens ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nSens সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Sens Related Warnings in Assamese - Sens xonkranta xatarkatabanisamuh\nSens-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nSens ৰ গৰ্ভাবস্থাৰ সময়ত পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া জনা নাযায় কাৰণ এইটো বিষয়ৰ ওপৰত এতিয়ালৈকে কোনো বৈজ্ঞানিক গৱেষনা কৰা হোৱা নাই।\nSens-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nস্তন্যপায়ী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত Sens ৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ কোনো উপলব্ধ গৱেষনা নাই।গতিকে কি প্ৰভাৱ পেলাব সেয়া জনা নাযায়।\nবৃক্কত Sens কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nSens গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত আপোনাৰ বৃক্ক ত পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰিব পাৰে। যদি এয়া হয় তেন্তে ইয়াৰ ব্যৱহাৰ বন্ধ কৰিব। আপোনাৰ চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ লওক আৰু তেখেতে কোৱা অনুসৰি কৰক।\nযকৃতত Sens কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nSensৰ কলিজা ত মধ্যমীয়া পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া হব পাৰে। আপুনি যদি ইয়াৰ কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া দেখা পায় তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা লগে লগে বন্ধ কৰক। এই ঔষধটো পুনৰাই ব্যৱহাৰ কৰাৰ পূৰ্বে চিকতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Sens ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nহৃদয় ত Sensৰ প্ৰভাৱৰ বিষয়ে কোনো বৈজ্ঞানিক গৱেষনা নথকাত, Sensৰ [Organ]ৰ ওপৰত সুৰক্ষাৰ তথ্য উপলব্ধ নহয়।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Sensৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Sens with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Sens ar gurutor kriya-pratikriya\nSens তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nSens মতভেদসমূহ - Sens Contraindications in Assamese - Sens nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Sens লোৱা অনুচিত যাতে -\nSens ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Sens in Assamese - Sens ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Sens-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Sens আসক্তি সৃষ্টি কাৰক বুলি কোনো সাক্ষ্য নাই।\nSens লোৱাৰ পিছত আপোনাৰ টোপনিভাৱ আহিব পাৰে। সেয়ে এনে কাম কৰাটো নিৰাপদ নহয়।\nহয়, কিন্তু আপুনি ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অনুসাৰেহে Sens লোৱা উচিত।\nSens য়ে মানসিক বিসংগতিৰ চিকিত্সা কৰাত বা নিৰাময় কৰাত অক্ষম।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Sens ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Sens Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Sens kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Sensৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nSens আৰু খাদ্যৰ প্ৰভাৱৰ ওপৰত কোনো তথ্য নাই কিয়নো এয়া এতিয়ালৈ বৈজ্ঞানিক ভাৱে গৱেষণা কৰা হোৱা নাই।\nমদ আৰু Sensৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nSens আৰু মদ একেলগে পান কৰাৰ ফলত আপোনাৰ দেহত গুৰুতৰ প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে।\nSens ৰ অনুকল্প - Substitutes for Sens in Assamese\nBupizuva Heavy 0\nSens के लिए सारे विकल्प देखें\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Sens লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Sens ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Sens সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Sens ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Sens সেৱন কৰে?


ক্ষমতাৰ অপব্যৱহাৰ! ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উপাচাৰ্য ড৹ ৰঞ্জিত তামুলীক নিলম্বন dibrugarh-university-vice-chancellor-ranjit-taumuli-suspended-tvtomas– News18 assam\nক্ষমতাৰ অপব্যৱহাৰ! ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উপাচাৰ্য ড৹ ৰঞ্জিত তামুলীক নিলম্বন\nডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ শিক্ষক ,কৰ্মী সন্থা, আছু গোট তথা ছাত্ৰ ছাত্ৰী, বিধায়ক ঋতুপৰ্ণ বৰুৱাইয়ো তদন্তৰ দাবী তুলিছিল।\nLast Updated : February 11, 2021, 14:37 IST\nডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উপাচাৰ্য ড° ৰঞ্জিত তামুলীক নিলম্বন। ৰাজ্যপালৰ তদন্ত কমিটীয়ে দাখিল কৰা প্ৰতিবেদনৰ পিছতে নিলম্বন কৰা হয় উপাচাৰ্যগৰাকীক। বিগত কিছুদিন ধৰি বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ বিতৰ্কিত উপাচাৰ্য ড° ৰঞ্জিত তামুলীৰ বিৰুদ্ধে দুৰ্নীতি, ক্ষমতাৰ অপব্যৱহাৰৰ অভিযোগ উত্থাপিত হৈ আহিছিল।\nডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ শিক্ষক ,কৰ্মী সন্থা, আছু গোট তথা ছাত্ৰ ছাত্ৰী, বিধায়ক ঋতুপৰ্ণ বৰুৱাইয়ো তদন্তৰ দাবী তুলিছিল। ফলত ৰাজ্যপালৰ নিৰ্দেশনা অনুসৰি চাৰিজনীয়া দলে চলাইছিল তদন্ত। তদন্তত ড° ৰঞ্জিত তামুলীৰ বিৰুদ্ধে উত্থাপন কৰা অভিযোগৰ সত্যতা নিৰূপণ হোৱাৰ পিছতে নিলম্বন কৰা হয়। বৰ্তমান ভাৰপ্ৰাপ্ত উপাচাৰ্য হিচাপে প্ৰফেছাৰ আৰ এন যাদৱক দায়িত্বভাৰ অৰ্পণ কৰা হয়।\nযোৱা ৩ ফেব্ৰুৱাৰীত তদন্তকাৰী দল বিশ্ববিদ্যালয়খনত উপস্থিত হৈ তদন্ত আৰম্ভ কৰিছিল। তদন্তকাৰী দলটোত আছিল উচ্চ শিক্ষা সংসদৰ আয়ুক্ত সচিব প্ৰীতম শইকীয়া, উজনি অসম আয়ুক্ত মলয় বৰা, ফৰেণচিকৰ বিজ্ঞানী ৰাজীৱ শেনচোৱা আৰু ইচৰাফিল মুছাহাৰী।\nদলটোৱে যোৱা ৯ ফেব্ৰুৱাৰীত আচাৰ্য তথা ৰাজ্যপালৰ ওচৰত দাখিল কৰিছিল প্ৰতিবেদন । ইয়াৰ পিছতে আজি এক নিৰ্দেশনা যোগে নিলম্বন কৰা হয় ড° ৰঞ্জিত তামুলীক ।\nবিত্তীয় অনিয়ম তথা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পুঁজিৰ অপব্যৱহাৰ , বিশ্ববিদ্যালয়ত সৃষ্টি হোৱা বিশৃংখল পৰিৱেশ, পদ তথা ক্ষমতাৰ অপব্যৱহাৰ আদিৰ বাবেই নিলম্বন কৰা হয় ড° ৰঞ্জিত তামুলীক।\nFirst published: February 11, 2021, 14:37 IST\nDibrugarh UniversityRanjit TamuliVice Chancellor


Home/ অসম/মৌচুমী বৰিৰ ধাৰাবাহিক উপন্যাস মনৰ নিজানত\nমনৰ নিজানত (উপন্যাস)\nচেন্নাইলৈ গৈ ইলেকট্ৰফিজিঅগ্ৰাফিৰ পৰিৱৰ্তে ঘৰুৱা ডাক্তৰ এজনৰ পৰামৰ্শ মতে বিক্ৰমৰ এনজিঅগ্ৰাফি হে কৰা হ’ল৷ এনজিঅগ্ৰাফিৰ ৰিপৰ্ট মতে পোন্ধৰ বছৰলৈ বিক্ৰমৰ হাৰ্টৰ সুস্থতাৰ খবৰ দিলে চেন্নাই এপল’ৰ ডাক্টৰে৷খবৰটো পাই কাকলিহঁতৰ মনবোৰ অলপ ফৰকাল লাগিল৷ বিক্ৰমে কাকলি আৰু সোনমানুক চেন্নাই আই আই টি দেখুৱাবলৈ লৈ গ’ল৷ আই আই টি খন চাবলৈ গৈ বিক্ৰমে সোনমানুক ক’লে –“ডাঙৰ হ’লে তুমিও আই আই টিত পঢ়িব লাগিব৷”\nচেন্নাইৰ পৰা ঘৰলৈ আহি অফিচলৈ যোৱাৰ কেইদিনমানৰ পিছতেই বিক্ৰম পুনৰ কঁপি কঁপি কব নোৱাৰা হৈ পৰি গ’ল৷কাকলিলৈ বিক্ৰমৰ খবৰ জনাই অফিচৰ পৰা খবৰ দিয়া হ’ল৷ কাকলিয়ে খবৰ পায়েই উধাতু খাই দৌৰি আহিল৷ এইবাৰ বিক্ৰমক কাকলিহঁতৰ ঘৰুৱা ডাক্তৰজনে চালে আৰু বিক্ৰমৰ বেমাৰৰ ধৰণটো চাই মৃগী বেমাৰৰ দৰৱ দিলে৷ বিক্ৰমৰ হৈ কাকলিয়ে তিনি মাহৰ ছুটী বিচাৰি অফিচত দৰ্খাস্ত দিলে৷\nবিক্ৰমৰ ঘৰতে পৰিচৰ্যা আৰম্ভ হ’ল৷লাহে লাহে স্কুলত সময় দিব নোৱাৰা হ’ল কাকলিয়ে৷ কোন সময়ত বিক্ৰম ক’ব নোৱাৰা হৈ পৰি যায় তাৰ কোনো নিৰ্দ্দিষ্ট সময় নাইকিয়া হ’ল আৰু যেতিয়াই ক’ব নোৱাৰা হৈ যায় তেতিয়াই কাপোৰে-কানিয়ে পেচাব কৰি দিয়ে বিক্ৰমে৷ কাকলিয়ে বিক্ৰমৰ কাপোৰ-কানি সলাই চাফা কৰি দিয়ে৷ ৰাতি ৰাতি বিক্ৰমৰ বাবে সাৰে থাকিব লগা হয় তাই৷ লাহে লাহে ক’ব নোৱাৰাকৈয়ে কাকলিৰ মনত এক অজান ভয়ে দেখা দিবলৈ ধৰিলে৷ “বিক্ৰমৰ যদি কিবা হয়! বিক্ৰমক যদি হেৰুৱাওঁ!!” — বিক্ৰমক হেৰুওৱাৰ ভয়টোৱে তাইৰ মনটো ভাৰাক্ৰান্ত কৰি ৰাখিবলৈ ধৰিলে৷শুই থকা বিক্ৰমৰ নাকত হাত দি উশাহ পৰীক্ষা কৰি চায় কাকলিয়ে মাজে মাজে৷ তাই ভগৱানৰ ওচৰত দিনে ৰাতিয়ে প্ৰাৰ্থনা কৰিবলৈ ধৰিলে বিক্ৰমৰ আশু -আৰোগ্যৰ বাবে৷\nবেমাৰে বিধ্বস্ত কৰা বিক্ৰমে এদিন কাকলিৰ ফালে কৰুণভাৱে চাই ক’লে–” লি,মোৰ বাবে তোমাৰ বহুত কষ্ট হৈছে নহয় নে?তোমাৰ মা-দেউতাই এজনী বৰ ভাল ছোৱালী জন্ম দিলে যি মোৰ পত্নী৷”\n“তুমি সেইবোৰ কথা কিয় ভাবিছা? প্ৰথমে ভাল হৈ লোৱা তাৰপিছত ক’বা তোমাৰ পত্নীৰ কষ্ট হৈছে বুলি!” — কাকলিয়ে মৰমেৰে কয়৷\nবিক্ৰমে কাকলিৰ হাতদুখন নিজৰ হাতৰ মুঠিত লৈ কয়–” লি, সোনমানুক তোমাৰ হাতত গতালো৷ সোনমানুক চাবা৷”\n“তুমি এইবোৰ কি কৈছা বিক্ৰম৷এনেকুৱা এষাৰ কথা ক’বলৈ তুমি কেনেকৈ সাহস কৰিলা? সোনমানুক আমি একেলগে ডাঙৰ কৰিম৷ দৰৱ-পাতি বোৰটো খাই আছা বিক্ৰম, তুমি সোনকালে ভাল হৈ উঠিবা৷” — কাকলিয়ে বিক্ৰমক কৈ কৈ চকুৰ পানীৰে বাট নেদেখা হয়৷ উচুপি উচুপি কান্দি থাকে তাই৷\n“নাকান্দিবা লি, বেমাৰত পৰি আছো যে৷ মনলৈ নিগেটিভ কথাবোৰেই বেছিকৈ আহে৷ চকুপানীবোৰ মচি লোৱা লি৷ মই ভাল হৈ উঠিম৷ তুমি চিন্তা নকৰিবা৷ ” -বিক্ৰমে কাকলিক আশ্বাস দিয়ে৷\nকাকলিয়ে বিক্ৰমৰ কাষৰ পৰা উঠি গৈ বেচিনত মুখখন ধুবলৈ যায়৷ কিন্তু চকুপানীবোৰ বেচিনৰ পানীয়েও ৰখাব নোৱাৰা হয় ৷ কিবা এক শোকে বুকুখন গধুৰ কৰি তুলে তাইৰ৷\nকাকলিয়ে অলপ দিনৰ পৰা সেওঁতাত সেন্দুৰ বেছি ডাঠকৈ ল’বলৈ লৈছে বিক্ৰমৰ দীৰ্ঘায়ু জীৱন কামনা কৰি ৷ বিক্ৰম সোনকালেই সম্পূৰ্ণ ৰূপে সুস্থ হৈ উঠিব — এই আশা মনৰ মাজত লৈ ফুৰা হৈছে তাই৷\nলাহে লাহে বিক্ৰমৰ ছুটিৰ দিন উকলি আহে৷ অসুস্থ দেহাৰেই পুনৰ অফিচত জইন কৰে বিক্ৰমে৷ কাকলিয়ে গাড়ীৰে বিক্ৰমক অফিচৰ পৰা অনা নিয়া কৰে৷\nকিন্তু এদিন বিক্ৰম অফিচতে পুনৰ ক’বনোৱাৰা হৈ পৰি যায়৷ এইবাৰ বিক্ৰমক কাকলি আৰু পৰিয়ালৰ মানুহে ল’ৰাল’ৰিকৈ এম্বুলেন্সত শুৱাই ডিব্ৰুগড় মেডিকেল কলেজলৈ লৈ যায় ৷ এম্বুলেন্সত গোটেই ৰাস্তা কাকলিৰ কোলাতে বিক্ৰমে মূৰটো থৈ শুই যায়৷ মেডিকেল কলেজত ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ লৈ বিক্ৰমক আই চি ইউত ভৰ্তি কৰোৱা হয়৷ ৰাতিলৈ বিক্ৰমে চকু মেলে৷ নাৰ্চ এগৰাকীয়ে কাকলিহঁতক বিক্ৰমৰ হুঁচ অহাৰ খবৰ দিয়ে৷ কাকলি আৰু কাকলিৰ দেউতাকে বিক্ৰমক চাবৰ বাবে বিক্ৰমৰ কাষলৈ যায়৷ বিক্ৰমে বহু দেৰি কাকলিৰ দেউতাকৰ ফালে চাই ৰয় তাৰপিছত কাকলিৰ ফালে চাই কয় –” মই ভাল হ’ম লি, তুমি চিন্তা নকৰিবা ৷ ” কিন্তু পিছদিনা বিক্ৰমৰ শাৰীৰিক অৱস্থা বেছিকৈ বেয়ালৈ আহে৷ ভেন্টিলেটৰত ৰাখিব লগা হয় বিক্ৰমক৷\nবিক্ৰমক তেনে অৱস্থাত দেখি কাকলিৰ মনত ওপজা আশংকাটো ক্ৰমশ বাঢ়ি আহে৷ ” বিক্ৰমৰ যদি কিবা হয়, কি হ’ব মোৰ আৰু সোনমানুৰ!!” –এই কথাই কুৰুকি কুৰুকি খাবলৈ ধৰে তাইক৷\n“এটা ভয়ংকৰ বাস্তৱৰ সন্মুখীন হ’বলৈ গৈ আছো নেকি মই!! হে প্ৰভু, মোৰ মনলৈ বেয়া বেয়া চিন্তাবোৰ কিয় আহিবলৈ ধৰিছে৷ বিক্ৰমক ভাল কৰি তোলা প্ৰভু, ভাল কৰি তোলা প্ৰভু!!” — ভগৱানৰ ওচৰত মৌনতাৰে প্ৰাৰ্থনা কৰি কৰি কাকলিয়ে নীৰৱে উচুপি থাকে৷\nঅৱশেষত ভয়ংকৰ বাস্তৱেই কাকলিৰ বাবে বাট চাই আছিল৷ যিটো আশংকাই তাইক খুলি খুলি খাইছিল সেই আশংকাকে সঁচা বুলি প্ৰমাণিত কৰি কাকলিৰ জীৱনৰ একান্ত মানুহজনৰ মৃত্যুৰ খবৰ আহি তাইৰ কাণত পৰিলহি!কাকলিৰ এনে লাগিল- সমস্ত পৃথিৱী যেন ক্ষন্তেক সময়ৰ বাবে ৰৈ গৈছে!!এক বুকুভৰা আৰ্তনাদে তাইৰ হৃদয় মুছৰি গ’ল৷হঠাতে এখন আশ্বাসভৰা হাত আহি তাইৰ পিঠি স্পৰ্শ কৰিলে — “আইজনী, মই এতিয়াও জীয়াই আছো৷ তই চিন্তা নকৰিবি আইজনী৷ তোক আমি বিপদত পৰিব নিদিওঁ আইজনী!! ”\nদেউতাকৰ বুকুৰ মাজত সোমাই কাকলি ৰাজনন্দিনী কান্দোনত ভাগি পৰিল৷\nঅগপৰ নিকৃষ্ট কাণ্ড : শব্দৰ অভাৱত "যুৱ সাংবাদিক সন্থা, অসমৰ প্ৰেছ বিবৃতিৰ হুবহু নকল\nগোলাঘাটৰ আঠজন যুৱকৰ প্ৰশংসনীয় পদক্ষেপ\nমংগলদৈত সৰু যান বাহন ৰখা বহুখলপীয়া গৃহৰ উন্মোচন\nনলবাৰীত ডঃ ভূপেন হাজৰিকাৰ জন্মদিন উদযাপন এজাক শিল্পী গালে ‘মানুহে মানুহৰ বাবে’\nকামৰূপ জিলাত বন বিভাগৰ কমিচনৰাজ


হেডিচ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nহেডিচ (/ˈheɪdiːz/; গ্ৰীক: ᾍδης Hádēs; Ἅιδης Háidēs) হৈছে গ্ৰীক কিংবদন্তিসমূহৰ মতে মৃত্যুৰ দেৱতা আৰু পাতালপুৰীৰ অধিপতি৷ তেওঁ ক্ৰ'নচ আৰু ৰিয়াৰ জ্যেষ্ঠ সন্তান আছিল। পিতৃ ক্ৰ'নচে জ্যুচৰ বাদে সকলো সন্তানকে উদৰস্থ কৰে যদিও পিছত জ্যুচৰ হস্তক্ষেপত ক্ৰ'নচৰ উদৰৰ পৰা হেডিচ সৰ্বশেষত নিৰ্গত হয়। ভ্ৰাতৃ জ্যুচ আৰু প'জাইডনৰ সৈতে মিলি হেডিচে পিতৃ ক্ৰ'নচৰ প্ৰজন্মৰ দেৱতাসকল অৰ্থাৎ টাইটানসকলক পৰাভূত কৰি ব্ৰহ্মাণ্ডত নিজৰ আধিপত্য স্থাপন কৰে। হেডিচে পাতালপুৰীৰ অধিকাৰ লাভ কৰাৰ বিপৰীতে জ্যুচে নভোমণ্ডল আৰু প'জাইডনে সমুদ্ৰ লাভ কৰে আৰু গেইয়াৰ (ভূমিদেৱী) আবাসস্থল ভূমণ্ডলত সকলোৰে সমান অধিকাৰ ন্যস্ত হয়। হেডিচক প্ৰায়েই তেওঁৰ তিনিমূৰীয়া ৰখীয়া কুকুৰ চাৰ্বেৰাচৰ সৈতে উপস্থাপন কৰা হয়।\nমৃত্যু, পাতালপুৰী আৰু ঐশ্বৰ্যৰ দেৱতা\nতিনিমূৰীয়া চাৰ্বেৰাচৰ সৈতে হেডিচ/চেৰাপিচ\nকৰ্নোকপিয়া, চাইপ্ৰেচ, নাৰ্চিচাছ, ছাবি, সৰীসৃপ, পদিনা,শুকুলা পপলাৰ, কুকুৰ, ডালিম, ভেড়া, পোহনীয়া পশু, ফেঁচা, ঘোঁৰা, ৰথ\nক্ৰ'নচ আৰু ৰিয়া\nপ'জাইডন, ডিমিটাৰ, হেষ্টিয়া, হীৰা, জ্যুচ, চাইৰণ\nজেগ্ৰিয়াচ, মেকাৰিয়া, আৰু কোনো কোনো ক্ষেত্ৰত মেলিন', প্লুটাচ, আৰু ইৰিনিছসকল\nডিচ পেটাৰ, অ'ৰকাছ, প্লুট'\nইট্ৰাস্কান দেৱতা এইটা, ৰোমান দেৱতা ডিচ পিটাৰ আৰু অৰ'কাছক হেডিচৰ সমকক্ষ হিচাপে গণ্য কৰা হয়। পৰৱৰ্তী সময়ত ধ্ৰুপদী কিংবদন্তিসমূহত হেডিচ প্লুটো হিচাপেও পৰিচিত৷\n2.2 পাতালপুৰীৰ অধিপতি\n3 শিল্পকলাসমূহৰ চিত্ৰন\nহেডিচৰ নামটোৰ উৎপত্তি সম্পৰ্কে কোনো নিশ্চিত তথ্য নাই যদিও ধ্ৰুপদী কালৰেপৰা এই নামৰ অৰ্থ "নেদেখাজন" হিচাপে গণ্য কৰা হয়। গ্ৰীক দাৰ্শনিক প্লেটোৰ ক্ৰেটিলাছ শীৰ্ষক এক ভাষণৰ বহুল অংশত হেডিচৰ নামৰ উৎপত্তি সম্পৰ্কে কোৱা হৈছে য'ত ছত্ৰেটিছে "নেদেখাজন"ৰ সলনি পৌৰাণিক গ্ৰীক ভাষাৰ "সকলো অভিজাত বস্তুৰ প্ৰতি তেওঁৰ জ্ঞান" বাক্যাংশৰ পৰা নামটো উদ্ভুত বুলি যুক্তি আগবঢ়াইছে। আধুনিক ভাষাবিজ্ঞানে "অদেখা" শব্দৰ প্ৰত্ন-গ্ৰীক ৰূপ "এৱিডিচ"ৰপৰা (Awides) হেডিচৰ উৎপত্তি হোৱা বুলি ক'ব খোজে। ইয়াৰ প্ৰাচীনতম ৰূপ হৈছে Aḯdēs (Ἀΐδης)। কোনো কোনো পণ্ডিতে ইয়াৰ অৰ্থ মৃত্যুৰ সৰ্বজনীনতাৰ "সাক্ষাৎ প্ৰাপ্তিৰ গৰাকীজন" বুলি মত প্ৰকাশ কৰে। \nমাটিৰ পাত্ৰত অংকিত হেডিচৰ চিত্ৰ\n৫০০-৪৫০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বত পোৰামাটিত খোদিত হেডিচ আৰু পাৰ্চিফোনি,ক্লেভলেণ্ড মিউজিয়াম অফ আৰ্টত\nগ্ৰীক কিংবদন্তি অনুসৰি পাতালপুৰীৰ অধিপতি হেডিচ আছিল দুই টাইটান ক্ৰমে ক্ৰ'নচ আৰু ৰিয়াৰ প্ৰথম পুত্ৰ। হেষ্টিয়া, ডিমিটাৰ আৰু হীৰা এই তিনিওগৰাকী আছিল তেওঁৰ জ্যেষ্ঠ ভগ্নী। প'জাইডন আছিল তেওঁৰ ভ্ৰাতৃ। জন্মৰ লগে লগেই পিতৃ ক্ৰ'নচে তেওঁলোক আটাইকে উদৰস্থ কৰি থয়। জ্যুচ আছিল সবাতোকৈ কনিষ্ঠ। মাতৃ ৰিয়াৰ হস্তক্ষেপত তেওঁ পিতৃৰপৰা ৰক্ষা পৰে। পৈণত বয়স পোৱাৰ পিছত জ্যুচে ক্ৰ'নচক তেওঁৰ সহোদৰসকলক উদৰৰপৰা মুক্ত কৰিবলৈ বাধ্য কৰে। মুক্ত হৈয়েই এই ছয়োগৰাকী দেৱ-দেৱীয়ে মিত্ৰশক্তিক একত্ৰিত কৰি নিজৰ আধিপত্য প্ৰতিষ্ঠাৰ বাবে আগৰ প্ৰজন্মৰ দেৱতাসকলক ৰণহুংকাৰ দিয়ে। দেৱতাসকলৰ এই যুদ্ধ টাইটান'মেকি নামেৰে জনা যায় আৰু সুদীৰ্ঘ দহ বছৰ জুৰি চলা এই যুঁজত নৱপ্ৰজন্মৰ দেৱতাসকলৰ জয় হয়। ইলিয়াদৰ মতে, এই দুদ্ধৰ পিছত হেডিচ আৰু তেওঁৰ দুই ভ্ৰাতৃ প'জাইডন আৰু জ্যুচে পৃথিৱীখন শাসনৰ অৰ্থে ভগাই লয়। জ্যুচে আকাশখন লাভ কৰাৰ বিপৰীতে প'জাইডনে সমুদ্ৰ আৰু হেডিচে পাতালপুৰী, অৰ্থাৎ এক অদেখা সাম্ৰাজ্য লাভ কৰে যি ঠাইলৈ পাৰ্থিৱ শৰীৰ ত্যাগ কৰাৰ পিছত সকলো আত্মাই গতি কৰে। কোনো কোনো কিংবদন্তি অনুসৰি হেডিচ এই কথাত অসন্তুষ্ট হয় যদিও নতুন সাম্ৰাজ্যলৈ প্ৰস্থান কৰে।\nহেডিচে জ্যুচৰ আদেশত পাৰ্চিফোনিক হৰণ কৰি নিজৰ অৰ্ধাংগিনী তথা ৰাণী কৰি লয়। হেডিচৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা থকা এইটোৱেই আটাইতকৈ উল্লেখনীয় কাহিনী।\nপাতালপুৰীৰ অধিপতিসম্পাদনা কৰক\nআধুনিক কালত হেডিচক দুষ্ট চৰিত্ৰৰ দেৱতা হিচাপে উপস্থাপন কৰা হৈছে যদিও প্ৰকৃততে কিংবদন্তিসমূহত হেডিচক অধিক পৰোপকাৰী ৰূপত দেখা পোৱা যায়। ইয়াত দুষ্ট চৰিত্ৰৰ হোৱাৰ সলনি হেডিচৰ চৰিত্ৰটো নিৰ্বিকাৰ ৰূপত চিত্ৰিত কৰা হৈছে য'ত তেওঁ পাৰস্পৰিক ভাৰসাম্য বজাই ৰখাত ভূমিকা লৈছে। ইয়াৰোপৰি তেওঁক শীতল আৰু কঠোৰ হিচাপেও চিত্ৰায়িত কৰা হৈছে য'ত তেওঁৰ আইন সকলোৰে বাবে সমান। গ্ৰীকসকলে হেডিচৰ দৃষ্টিৰপৰা আঁ‌তৰি থাকিব বুলিয়েই তেওঁৰ ব্যক্তিত্বৰ কোনো স্বকীয় দিশৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰাৰপৰা নিজকে বিৰত ৰাখিছিল।\nনিজৰ সহযোগীসকলৰ ওপৰত হেডিচৰ সম্পূৰ্ণ কৰ্তৃত্ব আছে আৰু তেওঁলোকৰ সহায়তেই হেডিচে মৃতকসকলক শাসন কৰে। হেডিচে পাতালপুৰী এৰি নাযায়েই বুলিব পাৰি যদিও তেওঁৰ আৱাসস্থলক "অতিথি"ৰে পৰিপূৰ্ণ আখ্যা দিয়া হয়। ভূমণ্ডলত ঘটি থকা ঘটনাৰ প্ৰতি হেডিচে কোনো গুৰুত্ব প্ৰদান নকৰে। মৃতকসকলে যাতে পাতালপুৰী এৰি যাব নোৱাৰে তাৰ প্ৰতিহে তেওঁ প্ৰধানকৈ মনোযোগ দিয়ে\nপাতালপুৰীৰ এক দৃশ্যৰ চিত্ৰ\nকোনোবাই পাতাল ৰাজ্য এৰি যাবলৈ চেষ্টা কৰিলে অথবা কোনোবাই এই ঠাইৰপৰা আত্মাসমূহ চোৰ কৰাৰ যত্ন কৰিলে হেডিচ অতিশয় ক্ৰোধান্বিত হয়। যিসকলে মৃত্যুক ফাঁকি দিয়াৰ চেষ্টা কৰে বা বা যিকোনো প্ৰকাৰে তেওঁক চেৰাই যায় তেওঁলোকৰ প্ৰতিও হেডিচৰ ক্ৰোধাগ্নি সমান ৰূপতেই দেখা যায়। উদাহৰণস্বৰূপে পাৰ্চিফোনিক পাতাললোকৰ পৰা হৰণ কৰি নিজৰ পত্নীৰূপে পাবলৈ যত্ন কৰা পিৰিথাছক হেডিচে শাস্তি হিচাপে বিস্মৃতিৰ আসনত বহিবলৈ বাধ্য কৰে।  গ্ৰীক দেৱতা এছ্‌ক্লেপিআছৰ বিষয়েও আন এক আখ্যান আছে। তেওঁ আৰম্ভণিতে থেছেলিয়ান ৰাজকুমাৰী ক'ৰ'নিছৰ গৰ্ভত এপ'ল'ৰ ঔৰসত জন্ম হোৱা এজন অৰ্ধদেৱতা আছিল আৰু এজন চিকিৎসক হিচাপে যথেষ্ট সুনা অৰ্জন কৰিছিল। কালক্ৰমত তেওঁ মৃত লোককো জীৱনদান দিবলৈ সক্ষম হয়। এই কথাত ক্ৰোধান্বিত হৈ হেডিচে জ্যুছক ব্জ্ৰৰদ্বাৰা এছ্‌ক্লেপিআছক হত্যা কৰিবলৈ উচটনি দিয়ে। মানৱ শৰীৰ ত্যাগৰ পিছত এচক্লেপিয়াছে দেৱতাৰূপে অলিম্পাছত স্থান পায়\nখ্ৰীষ্টিয় ৪৪০-৪৩০-ৰ এক পাত্ৰত অংকিত হেডিচ আৰু পাৰ্চিফোনি।\nহেডিচৰ সহধৰ্মিনী হৈছে জ্যুছ আৰু ডিমিটাৰৰ জীয়ৰী পাৰ্চিফোনি। পাৰ্চিফোনিয়ে নিজ ইচ্ছাৰে হেডিচক স্বামীবৰণ কৰা নাছিল। ফুল তুলিবলৈ যোৱাৰ সময়তে হেডিচে তেওঁক হৰণ কৰে (পূৰ্বতে পিতৃ জ্যুছে পাৰ্চিফোনিক হেডিচক প্ৰদান কৰিছিল)। ইয়াৰ প্ৰতিবাদ কৰি পাৰ্চিফোনিৰ মাতৃ ডিমিটাৰে ভূমিক এক অভিশাপ দিয়াৰ ফলত খৰাং পৰিস্থিতিৰ সৃষ্টি হয়। সকলো দেৱ-দেৱীয়ে অভিশাপ উঠাই ল'বলৈ ডিমিটাৰক কোৱাৰ পিছতো তেওঁ এই কথাত অটল থাকে যে জীয়ৰীক পুনৰ দেখা নোপোৱালৈকে তেওঁ অভিশাপ উঠাই নলয়। জ্যুছৰ নিৰ্দেশত এই কথা দেৱদূত হাৰ্মিছে গৈ হেডিচক কয়।}} ইয়াৰ পিছত হেডিচে পাৰ্চিফোনিৰ সৈতে ভূমণ্ডললৈ আহিবলৈ তেওঁৰ ৰথ সাজু কৰে যদিও পাৰ্চিফোনিক এটা ডালিমৰ বীজ খাবলৈ দিয়ে। ইয়াৰ পিছতেই মাতৃ আৰু জীয়ৰীৰ সাক্ষাৎ হয় যদিও ডিমিটাৰে পাৰ্চিফোনিৰ মুখেৰে এই কথা গম পায় যে পাতালপুৰীত থকা কালত পাৰ্চিফোনিয়ে মৃতকৰ খাদ্য গ্ৰহণ কৰিছে আৰু ই তেওঁক হেডিচৰ সৈতে বান্ধি পেলাইছে। পিছত জ্যুছৰ হস্তক্ষেপত সকলোৰে মিলামিছা হয় আৰু এই সিদ্ধান্ত লোৱা হয় যে বছৰৰ এক তৃতীয়াংশ সময় পাৰ্চিফোনি হেডিচৰ সৈতে থাকিব আৰু এই সময়ছোৱাত পৃথিৱীত এক বিষাদ আৰু বিলাপৰ পৰিৱেশ অৰ্থাৎ শীতে বিৰাজ কৰিব।\nশিল্পকলাসমূহৰ চিত্ৰনসম্পাদনা কৰক\nগ্ৰীকসকলে হেডিচৰ প্ৰতি এক ভয়ভাব পোষণ কৰাৰ বাবে তেওঁক শিল্পকলাসমূহত বৰকৈ চিত্ৰায়িত কৰা হোৱা নাছিল। প্ৰাচীন গ্ৰীক মৃৎশিল্পত অংকিত হেডিচক আনকি চিনাক্ত কৰাটো কঠিন যদিও এয়া দেৱতাজনৰে চিত্ৰ বুলি সদ্যহতে বিশ্বাস কৰা হৈছে। পিছলৈ হেডিচক পাৰ্চিফোনিৰ অপহৰণক চিত্ৰায়িত কৰা ধ্ৰুপদী কলাসমূহত উপস্থাপন কৰা হৈছে। এই চিত্ৰসমূহৰ প্ৰায়ভাগতে হেডিচক যৌৱনোদ্দীপ্ত ৰূপত অংকিত কৰাৰ লগতে অন্যান্য শিল্পকৰ্মসমূহত বিভিন্ন বয়সীয়া ৰূপত উপস্থাপন কৰা হৈছে। মৃৎশিল্পসমূহত তেওঁক ক'লা ডাড়িৰে সৈতে এক সুঠাম শৰীৰৰ সৈতে এখন আসনত উপৱিষ্ট অৱস্থাত তেওঁক দেখা পোৱা যায়। দণ্ড, ছাগলীশিঙীয়া পাত্ৰবিশেষ, ডাকোৱাল কুকুৰা  আৰু ছাবি হেডিচৰ প্ৰতীক। ছাবিটোৱে এই কথা সোঁ‌ৱৰাই দিয়ে যে পাতালপুৰী তেওঁৰেই নিয়ন্ত্ৰণত আছে আৰু মৃতকৰ আত্মাসমূহ ওলাই যাব নোৱাৰাকৈ ইয়াৰ দুৱাৰ সদায়েই ৰুদ্ধ। দুৱাৰ খোলা থাকিলেও চাৰ্বেৰাছ নামৰ তিনিমূৰীয়া কুকুৰটোৱে এই কথা নিশ্চিত কৰি ৰাখে যে আত্মাসমূহ যাতে পলাই যাব নোৱাৰে। চাৰ্বেৰাছক প্ৰায়ে হেডিচৰ সৈতে প্ৰদৰ্শন কৰা হয়। কোনো কোনো ক্ষেত্ৰত হেডিচক অন্য দেৱতাসকলৰপৰা মুখ ঘূৰাই থকা অৱস্থাত অংকন কৰা হয় কিয়নো তেওঁ দেৱতাসকলৰো অপ্ৰিয়ভাজন।\n↑ Cartwright, Mark, "Hades", Ancient History Encyclopedia, http://www.ancient.eu/Hades/, r কৰা হৈছে: 29 June 2015 .\n↑ Tripp, p. 256.\n↑ Martin Litchfield West, Indo-European Poetry and Myth, OUP, 2007, p. 394.\n↑ 8.0 8.1 "Hades the Greek God of the Underworld, Hades the unseen". www.greekmyths-greekmythology.com. http://www.greekmyths-greekmythology.com/hades-greek-god-underworld/। আহৰণ কৰা হৈছে: 2015-11-18.\n↑ Grant and Hazel, p. 235.\n↑ 11.0 11.1 11.2 Tripp, p. 257.\n↑ Guirand, p. 190.\n↑ "Hymn2to Demeter, line 347". www.perseus.tufts.edu. http://www.perseus.tufts.edu/hopper/text?doc=urn:cts:greekLit:tlg0013.tlg002.perseus-eng1:360-369.\n↑ "Hymn2to Demeter, line 398". www.perseus.tufts.edu. http://www.perseus.tufts.edu/hopper/text?doc=urn:cts:greekLit:tlg0013.tlg002.perseus-eng1:398-448.\n↑ Guirand, p. 175.\n↑ Guirand, p. 176.\n↑ 19.0 19.1 19.2 "Gale Virtual Reference". http://go.galegroup.com। আহৰণ কৰা হৈছে: 2015-11-18.\n↑ Hansen and Hansen, p. 183.\n↑ Tripp, p. 257; Grant and Hazel, p. 235\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=হেডিচ&oldid=256906"ৰ পৰা অনা হৈছে\nশেষ সম্পাদনা কৰা হৈছে 30 December 2020 তাৰিখে 13:25 বজাত\nএই পৃষ্ঠাখন ৩০ ডিচেম্বৰ, ২০২০ তাৰিখে ১৮:৫৫ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।\nআন একো উল্লেখ নাথাকিলে এই বিষয়বস্তু CC BY-SA 3.0 ৰ আওতাত উপলব্ধ। এই পৃষ্ঠাটোৰ সংক্ষিপ্ত ইউ.আৰ.এল. : https://as.wikipedia.org/?curid=64477।


ৰ’দ ( অনিতা গগৈ ) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nৰ’দ ( অনিতা গগৈ )\n“ৰ’দ পুৱাবৰ কাৰণে মাতিবানো কাক?\nৰ’দ পুৱাবৰ কাৰণে মাতিবানো কাক?\nওলাই দেখোন আহিছে ৰহদৈৰে জাক..\nপিছে পিছে ল’ৰি আহিল সেউতীহঁতৰ মাক,\nপাহাৰ বগাই নামি আহিল ডালিমীৰে জাক….”\nক’ৰবাৰ পৰা ভাঁহি অহা ভূপেন হাজৰিকাৰ গীতৰ কলিটো শুনি দময়ন্তীৰ বুকুখন উজাৰি উঠিল। কোনে বাৰু গাইছে..? বাৰান্দালৈ ওলাই গ’ল তেওঁ। ৰাষ্টাটোৰ সিটো পাৰে ফুটুকানিডৰাই ঘেৰি থকা দ’ ঠাই টুকুৰাতে টকৌপাতৰ চালিৰে এলানি জুপুৰী। ৰিক্সৱালা, ঠেলাৱালা, শাক-পাচলিৰ বেপাৰী আদি লোকৰ বসতি। তাৰে কোনোবা এটা জুপুৰীৰ পৰাই ভাঁহি আহিছে সুললিত পুৰুষ কণ্ঠেৰে গোৱা গীতটো! কি দৰদসনা কণ্ঠ! প্রতিটো শব্দই যেন সেউজীয়া হৈ উঠিছে।\nপুৱাৰ নিয়ৰেৰে গাল মুখ জিলিকা এজাক শব্দ যেন দুপদুপাই, য’ৰ বন ততে পেলাই ঢপলিয়াই আহিছে। পান, চুণ, মান-ধপাতৰ সৈতে চাউলীয়া কেঁচা তামোল চোবাই চোবাই সেলেঙী বোৱাই খাই ৰং-ধেমালিৰে জুম বান্ধিছেহি কাঁচিয়লি ৰ’দৰ চোতালত। যেয়ে য’তে পাই বহি লৈ ভু-ভাৰস্তৰ কথা পাগুলি পাগুলি আলচ কৰিছে পুহ আৰু মাঘৰ সংক্রান্তিৰ দিনা খাবলগীয়া ৰাজহুৱা ভোজ আৰু মাঘৰ মেজিৰ কথা। নন্দেশ্বৰ বৰদেউতা, সৎৰাম দাস ককাইদেউ, ৰমজান বৰপাই, ৰংহাং দদাইদেউ, হলিৰাম কেওঁট মোমাইদেউ, ভৃগু জেঠপেহা, কণ্ঠী মণ্ডল, ডিম্বেশ্বৰ লালুং দাইটি আদি সকলোৰে লগতে নগা দদাইদেউও বহিছেহি শাৰী পোনাই। সোঁমাজত বহি কথাৰ গুৰি ধৰাজন সেয়া মূৰত মথুৰা পাগ মৰা বুদ্ধেশ্বৰ মৰাণ ককাদেউতা।\n—-“মা মা, তোমাক কিমান ক’ম এনেদৰে বাহিৰলৈ নাযাবা বুলি? এইখন তোমাৰ সেই উজনিৰ গাঁও নহয়, এইখন মহানগৰ। ইয়াত পদে পদে ঠগ-প্রৱঞ্চনা।”\nনীলৰ মাত শুনিহে সচকিত হ’ল দময়ন্তী।\n—-“বৰ সুন্দৰকৈ কোনোবাই ভূপেনদাৰ গান গাইছে অ’। সেয়া শুনিহে..”\n—-“অ’ সেইজন এজন অন্ধ ভিক্ষাৰী। মালিগাঁও ৰেলৱে ষ্টেশ্যনত গান গাই গাই ভিক্ষা কৰি ফুৰা দেখিছোঁ।” কথাষাৰ কৈ কৈ ব্যক্তিগত নিউজ চেনেল এটাৰ ষ্টাফ ৰিপ’ৰ্টাৰ নীলাভ্র বৰুৱাই গেৰেজৰ পৰা গাড়ীখন উলিয়াই আনি অফিচলৈ পোনালে। দময়ন্তীয়ে দীঘলকৈ হুমুনিয়াহ এটা টানি, নিজৰ কোঠালৈ গৈ চশমাযোৰ পিন্ধি আধা পঢ়া কিতাপখন মেলি ল’লে। কিন্তু বাৰে বাৰে তেওঁৰ সেই গীতটো মনলৈ আহি তেওঁক যেন উৰুৱাই লৈ গ’ল শৈশৱ-কৈশোৰৰ সেই ৰামধেনুবুলীয়া দিনবোৰলৈ।\nঅসম আৰ্হিৰ এল্ পেটাৰ্ণৰ বাটাম দিয়া ঘৰটোৰ দীঘলীয়া বাৰাণ্ডাখনৰ এমূৰে সৌজনী দময়ন্তী। হাত দুখনেৰে ওপৰৰ দাংডালত ভৰি দুটা নচুৱাই ওলমি আছে, মাকৰ তাঁতৰ শালত। চোতালৰ শেৱালিজোপাৰ তলৰ ৰ’দ পৰা সমান ঠাইকণত বহি লৈ মইনা পেহীয়ে যঁতৰত আঁচুসূতাৰ মহুৰা বাটিছে। সিফালে ভঁৰালৰ তলৰ চালিখনত এৰী মুগাৰ সূতা কাটি কাটি সেয়া জানকী বৰমা, পদুমী জেঠাই, নীৰদা খুৰীয়ে হাঁহি হাঁহি শাক খোৱা ভাত খোৱা বাৰে-ভচহু কথা পাতিছে। মাকে বাৰে বাৰে সঁকিয়াইছে “দময়ন্তী, চাওঁ.. আঁতৰি গ’লিনে তাৰপৰা? ডাঙৰ মানুহৰ কথা শুনি নাথাকিবি বুলি কিমান ক’ব লাগিব তোক?”\nদুপদুপাই দময়ন্তী দৌৰিছে যুৰীয়া আহঁতৰ তলৰ পুখুৰী- পাৰলৈ। পুখুৰীটোৰ পাৰতে আটোম-টোকাৰী বাৰীৰে সেইখন নাগিনী আইতাৰ ঘৰ। তাইক কাষলৈ চপাই আনি আইতাই তপৰ তপৰকৈ দুটা চুমা খাইছে। তাইৰ গালে-মুখে বিয়পি পৰিছে চুণ, মান ধপাত চালিৰে খোৱা তামোলৰ পিক্ লগা ৰহন। জুইশালৰ ধোঁৱাচাঙত তুলি থোৱা বাঁহৰ সাঁফৰ লগা সৰু টুকুৰী এটাৰ পৰা মুটুককৈ ভাঙি তাইৰ প্রিয় ডালচেনীৰ টুকুৰা এটা দি নাগিনী আইতাই তাইক কৈছে,\n—- ‘’ হো ল’। তোক আমাৰ নগা ডেকা এটা বিচাৰি বিয়াহে দিম ৰ’। সদায় ডালচেনি খাই থাকিব পাৰিবি হিঃ হিঃ হিঃ।’’\n—- ‘ছিঃ ছিঃ লেংটিমৰা নগালৈ নগ’লেহে পাৰিছোঁ মই’ বুলি ফৰিং ছিটিকাদি তাৰ পৰা পলাই আহিছে দময়ন্তী।\n….ৰাইজৰ সহায় সহযোগিতাৰে দময়ন্তীৰ পিতাকে প্রতিষ্ঠা কৰা উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত পঢ়িবলৈ আহি সিহঁতৰ বাৰীতে পাতি দিয়া বহাত থাকি পঢ়া শুনা কৰিছিলহি চামে চামে নগা কিশোৰে। তেওঁলোকৰ কোলাই বোকোচাই বগাই ডাঙৰ হৈছিল দময়ন্তীৰ সৰু সৰু ভায়েক ভনীয়েককেইটা। পুৱা সোনকালে উঠি অলপ সময় কচৰৎ কৰিয়ে নগা ল’ৰাবোৰে বাৰাণ্ডাৰ এঢলীয়া চালিত ভাগে ভাগে চৰু পাতে। সৰু গোল মুখৰ বটুৱা এটাত মুখতকৈ দুআঙুলমান তললৈ পানী দি বক্ বককৈ উতল আহিলে আধাসেৰ জোখৰ চাউল ধুই বহাই দিয়ে। আধা সিজা ভাতত কেতিয়াবা বৰালি বা মাগুৰ মাছ একোটা চাফা কৰি গোটে গোটে নুৰিয়াই ঢাকোন মাৰি ভৰাই দিয়ে। জুই আঁতৰাই গা তিয়াবলৈ যায়। আহি পায় মানে অঙঠাৰ ভাপত ফুৰ্ফুৰীয়া গোন্ধৰ ভাত মাছ সাজু। তাতে মন গ’লে কেতিয়াবা লাই থৰুৱা এডাল, দুডালো ভৰাই দি ভাপতে সিজিবলৈ দিয়ে। বিদ্যালয় যাবলৈ সাজু হৈ পাৰ থকা কাঁহী এখনত চৰুটো ওবুৰিয়াই আধা ভাত বাঢ়ে। বাকী আধা থয় উভতি আহি খাবলৈ। মচমচীয়া বা শুকান জলকীয়া চাৰিটামান ভাঙি ,তপত ধোঁৱা বলি থকা ভাত, নিমখ সনা মাছৰ পিতিকাৰ সোৱাদ কেতিয়াবা জোপ লৈ থকা সিহঁতেও পায়। চৰুৰ ঢাকনখনতে বা কলপাত এখনত বাঢ়ি দিয়া এমুঠিমান ভাত গোগ্রাসে গিলিছিল তাই আৰু ডাঙৰ ভায়েক অতনুৱে। তাৰবাবে সিহঁতে কমখন বকনি, কাণমলা খোৱা নাছিল মাকৰ। গধূলিৰ সাজ সিহঁতৰ মাকে একেপাগতে ৰন্ধা ভাত একেখন মজিয়াতে পৰা পীৰাত বহি সেইসকল ল’ৰাইও খাইছিল সিহঁতৰ সৈতে। পঢ়ি থকা ল’ৰা, কষ্ট কৰিবলৈ জোৰ পাব বুলি বচা বচা মাছৰ ডাঙৰ টুকুৰা তেওঁলোকক দিছিল মাকে। কি যে সোৱাদ আছিল সেই মুঠি ভাতৰ! যেন এতিয়াও আঙুলিত লাগি আছে অলপ আগতহে খাই অঁতোৱা, আত্মীয়তাৰ আমোলমোল গোন্ধ সনা নিভাঁজ মৰমৰ সেই তপত ভাতৰ।\nঅথচ কি ক্ষীপ্রতাৰে সলনি হ’ল সময়। পঢ়া-শুনা শেষ কৰি ঘৰলৈ গুচি যোৱা দুই এজন নগা যুৱক পিছলৈ উচ্চশিক্ষাৰে শিক্ষিত হৈ নাগালেণ্ড চৰকাৰৰ নাম থকা দায়িত্বশীল বিষয়া পৰ্যায়ৰ পদত অধিষ্ঠিত হোৱাৰ কথা পিতাকে কাৰোবাৰ মুখত শুনিছিল। সেই কথাত পিতাকৰ উজ্বলি উঠা মুখত সন্তুষ্টিৰ জান-নেজান ৰেশ এটা সিহঁতে দেখিছিল। কিন্তু সেই সন্তুষ্টিতকৈ এক অজান আশংকাত ত্রস্ত পিতাকৰ চকুত দুঃচিন্তাৰ জাল এখনো যেন সেইবোৰ দিনত অনবৰতে ওলমি আছিল। কিয়নো বেছিসংখ্যক নগা যুৱকেই পঢ়া-শুনা আধাতে এৰি হয় ঝুমখেতিত লাগিছিল নহয় বিদ্রোহী দলৰ সদস্য হৈছিলগৈ। ইতিমধ্যে দিনে দিনে বৃদ্ধি পোৱা আভ্যন্তৰীণ কন্দল, অৰ্থনৈতিক বিকাশৰ অনগ্ৰসৰতা, অনুন্নত সমাজ ব্যৱস্থাজনিত কাৰণবশতঃ বিভিন্ন অসন্তুষ্টিৰ ফলস্বৰূপে বৃদ্ধি পোৱা প্রতিক্রিয়াশীল শক্তিৰ ক্রমাগত উত্থানত জৰ্জৰিত নগাৰাজ্যৰ নৱ প্রজন্মক বিদ্রোহী কৰি বিপথগামী কৰি তুলিছিল আৰু সেই অসন্তুষ্টি দাঁতিকাষৰীয়া অসম-নাগালেণ্ড সীমান্তৰ অঞ্চলবোৰলৈও বৃদ্ধি পাইছিল। দময়ন্তীহঁতৰ গাঁওখনো সীমান্তৱৰ্তী অঞ্চল মৰিয়ণীত হোৱা বাবে সেই অঞ্চলৰ গঞাই আতংকত দিন কটাইছিল। ৰাতিটোৰ ভিতৰতে কেতিয়াবা দুই তিনিখন গাঁও নগা বিদ্রোহীয়ে দখল কৰেহি বা উপদ্রৱ চলাই খোৱা বস্তু, অন্যান্য সা-সামগ্রী বা টকা পইচা আদিও লুটি লৈ যায়। অসমীয়া লোকৰ সীমান্তৰ সমীপৱৰ্তী অঞ্চলত থকা বহু চাহবাগিছাও অধিকৃত কৰিছিল লগতে গাঁওবোৰৰ বহুবিঘা খেতিমাটি, স্কুল আদিও কাঢ়ি লছিল নগা বিদ্রোহীয়ে। কিন্তু সৰ্বসাধাৰণ অসমীয়া আৰু নগাসকলৰ পৰস্পৰৰ সম্পৰ্কৰ বান্ধোন আগৰ দৰেই অটুট আছিল যেন মিতাহঁতে পাহাৰৰ পৰা নামি আহোঁতে বোজাই অনা ডালচেনিৰ সুবাসিত মিঠা সোৱাদ। তথাপি ‘এবাৰ সাপে খুটিলে লেজুলৈও ভয়’ সোমোৱা সহজ-সৰল অসমীয়া মনত এক অজান আতংকৰ গ্রাসত যেন ফাঁট মেলিছিল পূৰ্বৰ আন্তৰিকতা; ফটা বাঁহৰ দৰে কাহানিও জোৰা লগাব নোৱাৰাকৈ। মুঠৰ ওপৰত এক অৰাজক অৱস্থা ৰাইজৰ। চৰকাৰেও সুৰক্ষা দিব নোৱাৰাত পৰিল।\nএনেবোৰ দিনতে এজন ভালঘৰৰ বিবাহোপযুক্ত পাত্রৰ সৈতে দময়ন্তীক বিয়া দি উলিয়াই দিয়া হ’ল। মাকৰ দুৰ্ঘোৰ আপত্তি আছিল এজন আৰক্ষী বিষয়াৰ হাতত জীয়েকক গতাবলৈ। অৱশ্যে দেউতাকৰ সিদ্ধান্তক তেওঁ মুখ খুলি প্রতিবাদ কৰা নাছিল, হয়তো আন সকলোৰে দৰে তেৱোঁ ভাবিছিল যে এজন প্রশাসনিক বিষয়াক জোঁৱাই হিচাপে পালে গাঁওখনৰ সকলোৰে মংগল হ’ব সেই দুৰ্দিনত। কিন্তু বিয়াৰ কেইবছৰমান পিছতে অসম-নাগালেণ্ড সীমান্তৰ সীমা বিবাদৰ মীমাংসা কৰি ঘৰলৈ ওভটা দময়ন্তীৰ স্বামী আৰক্ষী বিষয়া সত্যকাম বৰুৱাৰ দ্বিখণ্ডিত মৃতদেহ উপঙি আছিল দিখৌৰ তেজে ৰঙচুৱা পানীত।\nতাৰ পিছত? জীৱন-যুঁজত উজুটি খাই খাই… দময়ন্তীয়ে একমাত্র সন্তান নীলক মানুহ কৰিছিল… অশেষ কষ্টেৰে।\nগুৰুম গুৰুম গুৰুম!\nহঠাৎ মেঘৰ ভয়াবহ গাজনিত জিকাৰ খাই উঠিল দময়ন্তী…. অ’তপৰে এৰী পলু এটা হৈ নিজৰ গাটোকে মেৰিয়াই মেৰিয়াই লেটা বান্ধি চকৰী হৈ ৰ’দৰ চোতাললৈ উৰিছিল দময়ন্তীৰ মন, য’ত পাহাৰ ভৈয়াম একাকাৰ কৰা সম্প্রীতিৰ মহুৰাত সকলোটি বান্ধ খাইছিল একেডালি চেনেহৰ এনাজৰীৰে….। কিন্তু.. কিন্তু হঠাৎ ক’লামলা হৈ অহা আকাশখনে যেন ভয়ংকৰ অজগৰ এডালৰ দৰে মেৰিয়াই ধৰি এখন পিতনিলৈ টানি নিছে সকলোকে। ক্রমাৎ চেঁচা পৰি আহিছে সকলোৰে শৰীৰ। .. ক’তো অকণো ৰ’দ নাই। নাই কাৰো এখন সহায়ৰ হাত ..কাক কোনে মাতিব চিঞৰি? চিঞৰ শুনি লৱৰি আহিবই বা কোন?\nআ..আস! বহুদিন ধৰি নুশুকুৱাকৈ থাকি লাহে লাহে শুকাব ধৰা বুকুৰ ভিতৰৰ ঘাঁ এটুকুৰা যেন কোনোবাই অজানিতে খুঁচৰি দিলে আজি!\nতিনিদিন ধৰি নদীৰ পানীত পৰি থকাৰ পিছত তুলি অনা গিৰিয়েকৰ ফুলি ভীমাকাৰ হোৱা দ্বিখণ্ডিত শ’টো দেখি শিল পৰা কপৌ হেন হৈ ঠাইতে মুৰ্চা যোৱা দময়ন্তীৰ কঁপালৰ বেলিটো কোনে জানো মানুহজনৰ হিমচেঁচা বাওঁভৰিৰ ঠৰঙা বুঢ়া আঙুলিটোৰে মোহাৰি দিছিল .. হঠাৎ চেতনা পাই কান্দিবলৈয়ো পাহৰি যোৱা দময়ন্তীৰ বুকুত এটুকুৰা দ’ ঘাঁৰ সৃষ্টি হৈছিল সকলোৰে অলক্ষিতে। কেৱল জীয়াই থাকিব লাগে বাবেই জীয়াই থাকিবলৈ চেষ্টা কৰা দময়ন্তীৰ সেই ঘাঁটুকুৰাৰ বেদনা দিনে দিনে যেন কমি আহিছিল বয়সৰ লগে লগে অহা পুত্র নীলৰ সৈতে হোৱা ব্যস্ততাৰ হেতু।\nকিন্তু…কিন্তু আজি দেখোন পুৰণি দিনৰ সকলো কথা ছায়াছবিৰ দৰে আহি তাইৰ দুচকুৰ সন্মুখত ভাঁহি ফুৰিছেহি। শুকান চকু দুটাত ক্রমাৎ বাঢ়ি অহা অসহ্য পুৰণিৰ যন্ত্রনাত জোৰেৰে মুদি দিলে দময়ন্তীয়ে……।\nবাহিৰত তেতিয়া আকাশ ক’লা কৰি মুষলধাৰে নামি আহিছে এজাক ডবাপিতা বৰষুণ। প্রচণ্ড বতাহৰ হো-হোৱনিৰ বাহিৰে কেনিও কাৰো মাত নুশুনা, একোকে নমনা ঘোপমৰা অন্ধকাৰ।\n← অন্য এক তেজিমলা ( শংকৰ লস্কৰ )\nআপদীয়া পদ্য ( ঘনশ্যাম ডেকা ) →\nডাকোৱাল – তৃপ্তি বৰা\nকণল’ৰাৰ দিল্লী যাত্ৰা (উজ্জল ফুকন)\nপ্ৰেম আৰু ধৰ্ম: পৰী পাৰবীন


ভয়ংকৰ দুৰ্ঘটনা! পথৰ কাষত বহা বজাৰ মহতিয়াই নিলে গ্ৰেণ্ড i10-এ, গুৰুতৰ ভাবে আহত ৮ জন jorhat-road-accident-8-injured-tvgautom– News18 Assam\nভয়ংকৰ দুৰ্ঘটনা! পথৰ কাষত বহা বজাৰ মহতিয়াই নিলে গ্ৰেণ্ড i10-এ, গুৰুতৰ ভাবে আহত ৮ জন\nUpdated:December 2, 2020, 11:17 AM IST\nপথৰ কাষত বহা অস্থায়ী বজাৰৰ পৰা কেনে ধৰণৰ ভয়ংকৰ কাণ্ড সংঘটিত হব পাৰে সেয়া দেখিবলৈ পোৱা গ’ল যোৰহাটৰ বৰহোলাত।\nপথৰ কাষত বহা অস্থায়ী বজাৰৰ মহতিয়াই নিলে গ্ৰেণ্ড i10 বাহনে। যটোৰহাটৰ বৰহোলা তিনিআলিৰ ৰাজপথত মঙলবাৰে সন্ধিয়া সংঘটিত হ’ল এক ভয়ংকৰ দুৰ্ঘটনা। এগৰাকী শিক্ষকে চলাই যোৱা ‘AS 03 Y 9030’ নম্বৰৰ এখন হোণ্ডাই গ্ৰেণ্ড i10 গাড়ীয়ে মহতিয়াই নিয়ে পথৰ কাষত সামগ্ৰী বিক্ৰী কৰা একাংশ ব্যৱসায়ীক। আঠগৰাকী লোক এই দুৰ্ঘটনাত গুৰুতৰ ভাৱে আহত হৈছে। ইয়াৰে দুজনৰ অৱস্থা অতি সংকটজনক। দুৰ্ঘটনা সংঘটিত কৰা লোকজন হ’ল নৱমিলন হাইস্কুলৰ প্ৰধান শিক্ষক মেদিনী বৰুৱা। আৰক্ষীয়ে গাড়ীখন জব্দ কৰাৰ লগতে মেদিনী বৰুৱাক আটক কৰিছে। আহত লোকসকলক বৰহোলা সামূহিক চিকিৎসালয়ত প্ৰাথমিক চিকিৎসা প্ৰদান কৰাৰ পিছত যোৰহাট চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় হাস্পতাললৈ প্ৰেৰণ কৰা হৈছে।\nউল্লেখ্য যে, বৰহোলা তিনিআলিত পথৰ কাষত বহা এই অস্থায়ী বজাৰখনৰ পৰা প্ৰায়ে যানজঁটৰ সৃষ্টি হৈ অহাত বজাৰখন দেওবৰীয়া বজাৰ বহা স্থানলৈ স্থানান্তৰ কৰিবলৈ প্ৰশাসনক অনুৰোধ জনোৱা হৈছিল বুলি জানিবলৈ দিছে একাংশ স্থানীয় লোকে। আনহাতে বৰহোলা মহাবিদ্যালয়লৈ যোৱা পথটোৰ কাষটো অনুৰূপ বজাৰ বহাত যাতায়াতৰ ক্ষেত্ৰত ব্যাপক অসুবিধা হৈ অহা বুলি জানিবলৈ দিছে বৰহোলাৰ অসম জাতীয়তাবাদী যুৱ ছাত্ৰ পৰিষদৰ বিষয়ববীয়াসকলে। এই ক্ষেত্ৰত শীঘ্ৰে ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰি পথৰ কাষত বহা বজাৰসমূহ উচ্ছেদ কৰিবলৈ প্ৰশাসনক অনুৰোধ জনাইছে বৰহোলা এজেৱাইচিপিয়ে।\nঠিক একেদৰে অনুৰূপ সমস্যাই দেখা দি আহিছে যোৰহাট নগৰটো। নগৰখনৰ প্ৰায়বোৰ পথেই বহু কোটি টকা ব্যয় কৰি বহলকৈ পুনৰ ৰ্নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। কিন্তু এই বহল কৰি তোলা পথৰ সুবিধা কিন্তু জনসাধাৰণে লাভ কৰা নাই। কাৰণ বহলকৈ নিৰ্মাণ কৰা পথসমূহৰ কাষত একাংশ অস্থায়ী ব্যৱসায়ী বহি একোখন বজাৰৰ সৃষ্টি কৰাত পথটো পুনৰ ঠেক হৈ পৰিছে। ফলত বৰহোলাৰ দৰে ঘটনা যোৰহাটতো সংঘটিত হোৱাৰ পূৰ্ণ সম্ভাৱনা আছে। এই ক্ষেত্ৰত ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰিবলৈ যোৰহাটৰ বিধায়ক হিতেন্দ্ৰ নাথ গোস্বামীয়ে প্ৰশাসনক নিৰ্দেশ দিয়াৰ লগতে যোৰহাটবাসী ৰাইজকো সহযোগিতা আগবঢ়াবলৈ আহ্বান জনাইছে।\nFirst published: December 2, 2020, 11:16 AM IST


গংগা দেৱী (চিত্ৰশিল্পী) - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nএই প্ৰবন্ধটো ভাৰতীয় চিত্ৰশিল্পী জনৰ বিষয়ে। আন ব্যৱহাৰৰ বাবে গংগা দেৱী চাওক।\nগংগা দেৱী (১৯২৮ – ১৯৯১) এগৰাকী ভাৰতীয় চিত্ৰশিল্পী। তেওঁ মধুবানী শৈলীত অংকন কৰে। মধুবানী চিত্ৰশিল্প হ'ল বিহাৰৰ মিথিলাৰ এক লোককলা। মধুবানী চিত্ৰকলাক ভাৰতৰ বাহিৰতো জনপ্ৰিয় কৰাৰ কৃতিত্ব গংগা দেৱীৰ। ১৯২৮ চনত বিহাৰৰ মিথিলাত, এটা কায়স্থ পৰিয়ালত তেওঁৰ জন্ম হয়। তেওঁ লোকশিল্পী ৰূপে পৰিচিতি লভে আৰু কাচনি (ৰেখা চিত্ৰ) শৈলীত দক্ষতা অৰ্জন কৰে। নিজৰ চিত্ৰকৰ্ম লৈ তেওঁ বিদেশ ভ্ৰমণ কৰিছিল আৰু আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত অনুষ্ঠিত ভাৰতীয় মহোৎসৱত ভাগ লৈছিল।এই পৰিপ্ৰেক্ষিতত তেওঁ আমেৰিকা চিৰিজ নাম দি এলানি ছবি আঁকে য'ত মস্কো হোটেল, ফেষ্টিভেল ইন আ আমেৰিকান ফক লাইফ, ৰাইড ইন আ ৰ'লাৰ কষ্টাৰ শীৰ্ষক ছবিয়ে ঠাই পাইছিল। ভাৰত চৰকাৰে গংগা দেৱীক নেচনেল মাষ্টাৰ ক্ৰাফ্‌টচ্‌মেন এৱাৰ্ড আৰু ১৯৮৪ চনত পদ্মশ্ৰী বঁটা প্ৰদান কৰে।\n১৯৮০ চনত গংগাদেৱীয়ে দিল্লী শিল্প সংগ্ৰহালয়ৰ মুৰাল কহবাৰ ঘৰ বা কইনা ঘৰটো আঁকি উলিয়াইছিল। এই মুৰালটো আঁকোতে তিনিৰপৰা চাৰিমাহ সময় লাগিছিল। এই সময়খিনিত গংগা দেৱীয়ে দিল্লীৰ চিকিৎসালয়ত কেম'থেৰাপি লৈ আছিল। কিন্তু ২০১৫ চনত, সংগ্ৰহালয়টো পুনঃনিৰ্মাণৰ সময়ত এই মুৰালটো ভাঙি পেলোৱা হয়।\n3 উল্লেখযোগ্য কাম\n3.1 ৰামায়ণ ওপৰত আধাৰিত চিত্ৰ\n3.2 মানৱ-জীৱনৰ ওপৰত আধাৰিত চিত্ৰ\n3.3 আমেৰিকা ভ্ৰমণৰ ওপৰত আধাৰিত কৰ্ম\nগংগা দেৱী যেতিয়া সৰু আছিল তেওঁৰ মাকে তেওঁৰ হাতত এডাল ব্ৰাচ তুলি দিছিল। ব্ৰাচডাল ধান খেৰ আৰু মাকৰ শাড়ীৰপৰা উলিওৱা সূতাৰে তৈয়াৰ কৰা হৈছিল। ৰন্ধা-বঢ়া কৰা পাত্ৰৰ তলৰপৰা আৰু হাৰিকেন লেমৰপৰা ওলোৱা ক'লা লেপ গংগা দেৱীয়ে চিয়াহী ৰূপে ব্যৱহাৰ কৰিছিল। এই ক'লা লেপটো সাধাৰণতে গৰু-ম'হৰ মূত্ৰ, একপ্ৰকাৰৰ আঠা বা কেতিয়াবা ছাগলীৰ গাখীৰৰ সৈতে মিলাই চিয়াহী প্ৰস্তুত কৰা হৈছিল। গংগাই এইবোৰ তেওঁৰ মাক, আইতাক, খুড়ীয়েক-বৰমাক বা তেওঁলোকৰ ছোৱালীহঁতৰপৰা শিকি লৈছিল। গাঁৱত কাগজ পাবলৈ অসুবিধা বাবে গংগাই স্কুলৰ বহীৰপৰা পাত ফালি কাপোৰৰ ওপৰত আঠাৰে এইবোৰ লগাই কেনভাচ প্ৰস্তুত কৰিছিল।\nআমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত হোৱা ভাৰতীয় মহোৎসৱত ভাগ ল'বলৈ গংগা দেৱী নিৰ্বাচিত হৈছিল। ৰাছিয়া আৰু জাপানতো তেওঁ ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। এই সকলো অভিজ্ঞতাক তেওঁ ছবি আঁকি ব্যক্ত কৰিছিল আৰু এনে পাৰদৰ্শিতাৰ বাবেই ভাৰত চৰকাৰৰ শিল্প বঁটা লাভ কৰিছিল।\n১৯৮০ চনত তেওঁৰ শৰীৰত কৰ্কট অসুখ ধৰা পৰাৰ পাছত নিয়মিত কেম'থেৰাপি ল'বলগীয়া হোৱাৰ বাবে গংগা দেৱী মিথিলালৈ উভতি যাব নোৱাৰিলে।\nউল্লেখযোগ্য কাম[সম্পাদনা কৰক]\nৰামায়ণ ওপৰত আধাৰিত চিত্ৰ[সম্পাদনা কৰক]\nগংগা দেৱীয়ে ভাৰতীয় মহাকাব্য ৰামায়ণৰ কাহিনীৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি মধুবানী শৈলীত এটি চিৰিজ অংকন কৰিছে। এই সম্পূৰ্ণ চিৰিজটোত তেওঁ খুব কোমল ৰঙেৰে কৰিছে।\nমানৱ-জীৱনৰ ওপৰত আধাৰিত চিত্ৰ[সম্পাদনা কৰক]\nএই ধাৰাৰ চিত্ৰ সমূহত তেওঁ গাঁৱলীয়া মহিলাৰ সম্পূৰ্ণ জীৱন শৈলী অংকন কৰি উলিয়াইছে।\nআমেৰিকা ভ্ৰমণৰ ওপৰত আধাৰিত কৰ্ম[সম্পাদনা কৰক]\nআমেৰিকা ভ্ৰমণৰ অভিজ্ঞতাক গংগা দেৱীয়ে চিত্ৰশিল্পলৈ পৰ্যবেশিত কৰে। এই কৰ্মৰাজি চাক্ষুস অভিজ্ঞতা আৰু অনুভৱ ভিত্তিক।\nগংগাৰ বৈবাহিক জীৱন আছিল পীড়িত। সন্তান জন্ম দিব নোৱৰাৰ বাবে স্বামীয়ে তেওঁক এৰি দিছিল আৰু অন্য এগৰাকীক বিয়া কৰাইছিল। ইমানতে গংগাৰ বৈবাহিক জীৱনৰ অন্ত পৰিছিল। এগৰাকী ফৰাছী চিত্ৰ সংগ্ৰহকে কিছু ছবি আঁকি দিয়াৰ বাবে যেতিয়া গংগাক পাৰিশ্ৰমিক দিয়ে, তেতিয়াৰপৰাই গংগাৰ জীৱন সলনি হয় আৰু গংগা বিকশিত হ'বলৈ ধৰে।\n↑ 2.0 2.1 "Riding the Rollercoaster with Ganga Devi". 50 Watts. 2015. http://50watts.com/Riding-the-Rollercoaster-with-Ganga-Devi। আহৰণ কৰা হৈছে:9September 2015.\n↑ 3.0 3.1 3.2 "Madhubani Magic of Gangadevi". Pitara. 2015. http://www.pitara.com/non-fiction-for-kids/features-for-kids/madhubani-magic-of-gangadevi/। আহৰণ কৰা হৈছে:9September 2015.\n↑ "Ganga Devi - Artist Profile". Mithila Paintings. 2015. http://www.mithilapaintings.com/artist-profiles/52-ganga-devi-artist-profile.html। আহৰণ কৰা হৈছে:9September 2015.\n↑ "Museum art erased" (en ভাষাত). www.telegraphindia.com. https://www.telegraphindia.com/india/museum-art-erased/cid/1481349। আহৰণ কৰা হৈছে: 2019-03-15.\n↑ "Crafts museum 'renovation' wipes out famed Madhubani murals - Times of India". The Times of India. https://timesofindia.indiatimes.com/india/Crafts-museum-renovation-wipes-out-famed-Madhubani-murals/articleshow/48893039.cms। আহৰণ কৰা হৈছে: 2019-03-15.\n↑ 8.0 8.1 De, Aditi. "Madhubani Magic of Gangadevi | Pitara Kids Network" (en-US ভাষাত). https://www.pitara.com/non-fiction-for-kids/features-for-kids/madhubani-magic-of-gangadevi/। আহৰণ কৰা হৈছে: 2019-04-06.\n↑ 9.0 9.1 shampasaid. "Contribution of Ganga Devi– Synonym of Madhubani Art to Culture of India" (en-US ভাষাত). Realbharat. http://www.realbharat.org/ganga-devi-madhubani-art-culture-of-india-145/। আহৰণ কৰা হৈছে: 2019-04-06.\n↑ Goyal, Anuradha (2015-05-04). "Mithila's Madhubani Artist Ganga Devi & Her Paintings" (en-US ভাষাত). Inditales. https://www.inditales.com/madhubani-artist-ganga-devi-mithila/। আহৰণ কৰা হৈছে: 2019-04-06.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=গংগা_দেৱী_(চিত্ৰশিল্পী)&oldid=262027"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ০৭ ফেব্ৰুৱাৰী, ২০২১ তাৰিখে ১৩:০৫ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


ফেঠাই ঘূৰ্ণি বতাহৰ তাণ্ডৱ, অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ ১৪হাজাৰ হেক্টৰ কৃষিভূমি বিনষ্ট\nডিজিটেল ডেস্কঃ অন্ধ্ৰপ্ৰদেশত তাণ্ডৱ অব্যাহত ফেঠাই ঘূৰ্ণি বতাহৰ। ফেঠাই ঘূৰ্ণি বতাহৰ ফলত বিগত কেইদিনমানতেই ৰাজ্যখনৰ বহু ঠাইত লাখ লাখ টকাৰ ক্ষতিসাধন হৈছে। ৰাজ্যখনৰ বহু ঘৰ-দুৱাৰ, কৃষিভূমিৰ বিস্তৰ ক্ষতি-সাধন হৈছে এই ঘূৰ্ণি বতাহৰ ফলত।…\nএগৰাকী যুৱতীৰ বাবে আধাৰ কাৰ্ডেই হ’ল কাল!\nডিজিটেল ডেস্কঃ ৰাজধানী চহৰ দিল্লীত সংঘটিত হ'ল এক অমানৱীয় ঘটনা। এগৰাকী যুৱতীক আধাৰ কাৰ্ড বনাই দিয়াৰ গইনা লৈ দুবৃৰ্ত্তই কৰিলে দলবদ্ধ ধৰ্ষণ। ঘটনাটো সংঘটিত হৈছিল যোৱা ১৬ ডিচেম্বৰত। দিল্লীৰ চুল্তানপুৰ থানাৰ অন্তৰ্গত এগৰাকী যুৱতীক আধাৰ কাৰ্ডৰ…\nপ্ৰতিশ্ৰুতি ৰাখি ৰাহুল গান্ধীয়ে ক’লেঃ দেখিলে আপোনালোকে, কৃষকৰ ঋণ ৰেহাই হ’ল, VIDEO\nডিজিটেল ডেস্কঃ মঙলবাৰে কংগ্ৰেছ সভাপতি ৰাহুল গান্ধীক সাংবাদিকে কৃষকসকলৰ ঋণৰ ক্ষেত্ৰত কৰা প্ৰশ্ন কৰে। ৰাহুল গান্ধীয়ে মুখত এটি হাঁহি লৈ সাংবাদিকসকলক উত্তৰ দিয়ে- ‘দেখিলে, দেখিলেনে আপোনালোকে। এই ক্ষেত্ৰত আৰম্ভ হৈছে কাম।’ উল্লেখ্য যে, সোমবাৰে…\nউচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ ৰায়ৰ পাছতেই পদত্যাগ কংগ্ৰেছ নেতা সজ্জন কুমাৰৰ\nডিজিটেল ডেস্কঃ কংগ্ৰেছ নেতা সজ্জন কুমাৰে অৱশেষত কৰিলে পদত্যাগ। কুমাৰে প্ৰাথমিক সদস্যৰ পৰা পদত্যাগ কৰি কংগ্ৰেছ সভাপতি ৰাহুল গান্ধীলৈ প্ৰেৰণ কৰিলে পত্ৰ। উল্লেখ্য যে, উচ্চতম ন্যায়ালয়ে সজ্জন কুমাৰক ১৯৮৪চনৰ শিখ নিধন যজ্ঞৰ দোষী সাব্যস্ত কৰাৰ…\nদৰিদ্ৰ পৰিয়ালৰ বাবে সুখবৰ! ৰন্ধন গেছৰ ক্ষেত্ৰত চৰকাৰে ল’লে কি নতুন সিদ্ধান্ত?\nডিজিটেল ডেস্কঃ দিনক দিনে বৃদ্ধি পাইছে ৰন্ধন গেছৰ মূল্য। ইয়াৰ ফলত সৰ্বসাধাৰণে কিমান অসুবিধাৰ সন্মুখীন হৈছে তাৰ উমান ৰাজ্য বা কেন্দ্ৰ চৰকাৰে একেবাৰে নোপোৱাও নহয়। আজিৰ দিনত এল পি জি গেছৰ নতুন কানেকশ্যন এটা ল’বলৈ ব্যয় কৰিবলগীয়া ধন আদায় দিবলৈও…\nমঙলবাৰে গুৱাহাটী ৰে’ল ষ্টেচনত বৃহৎ পৰিমাণৰ গাঞ্জা জব্দ। ১০ কেজি গাঞ্জাসহ দুজন লোকক আটক কৰে ৰে’ল আৰক্ষীয়ে। ধৃত লোক কেইজনৰ নাম সুধাংশু কুমাৰ আৰু ৰাজু আনছাৰী। ডিমাপুৰৰ পৰা ধৃত দুয়োজনে আনিছিল গাঞ্জাখিনি।\nসবৰিমালা মন্দিৰত সমকামীৰ দলক প্ৰৱেশৰ অনুমতি মুখ্য পুৰোহিতৰ, চাওঁক VIDEO\nডিজিটেল ডেস্কঃ মঙলবাৰে পুৱা কেৰালাৰ সবৰিমালা মন্দিৰৰ সন্মুখত দেখা গ’ল সমকামীৰ এটি দলক। মন্দিৰত প্ৰৱেশৰ বাবে এনেদৰে আগবাঢ়িছে এই দলটো। দলটোত সদস্য কেইজনক দিয়া হৈছে আৰক্ষীৰ নিৰাপত্তা। উল্লেখ্য যে, চলিত বৰ্ষৰ ১৬ ডিচেম্বৰত সবৰিমালা মন্দিৰত…\nআঙুলি দেখুৱাই এছ ডি এমক বিধায়কৰ প্ৰশ্ন- ‘মই কোন জানে?’ চাওঁক VIDEO\nডিজিটেল ডেস্কঃ বৰ্তমান ছ’চিয়েল মিডিয়াত ভাইৰেল হৈ পৰিছে এটা ভিডিঅ’। ভিডিঅ’টোত এজন বিজেপি বিধায়কে এগৰাকী এছ ডি এমক নিজৰ পদক শক্তি দেখুৱাই দিছে ধমক দিয়া দেখিবলৈ পোৱা গৈছে। উল্লেখ্য যে, আগ্ৰাত বিজেপি বিধায়ক উদয়ভান চৌধুৰীয়ে এছ ডি এম গৰিমা সিংক…\nতেজপুৰৰ পিঠাখোৱাত পথ দুৰ্ঘটনাত নিহত এগৰাকী নাৰ্ছ\nতেজপুৰৰ পিঠাখোৱাত পথ দুৰ্ঘটনাত এগৰাকী নাৰ্ছৰ মৃত্যু। পুৱতি নিশা ৰৈ থকা ট্ৰাকত খুন্দা এখন যাত্ৰীবাহী টেম্প’ৰ। দুৰ্ঘটনাটোত থিতাতে নিহত এগৰাকী নাৰ্ছ আৰু আহত আন ৩গৰাকী। নিহত আৰু আহত আটাইকেইগৰাকী টি এম চি এইচ ত নাৰ্ছ ৰূপে কৰ্মৰত।…\nগোলাঘাটত আলফা (স্বাঃ)ত যোগ দিবলৈ যোৱা দুই ছাত্ৰক গ্ৰেপ্তাৰ\nআলফা (স্বাঃ)ত যোগ দিবলৈ যোৱা দুই ছাত্ৰক গ্ৰেপ্তাৰ। গোলাঘাটত ছাত্ৰ দুজনক গ্ৰেপ্তাৰ কৰিলে আৰক্ষীয়ে। এজন স্নাতক তৃতীয় ষাণ্মাসিকৰ আৰু আনজন দশম শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰ। নৈশ বাছেৰে নাগালেণ্ডৰ মন জিলালৈ গৈ থকা অৱস্থাত গ্ৰেপ্তাৰ কৰে আৰক্ষীয়ে।…