প্ৰাচীন যুগৰ ৰাজনৈতিক ,অৰ্থনৈতিক,সামাজিক,বশৰ্মীয় আৰু সাংস্কৃতিক অৱস্থা: — বিকাশপেডিয়া\nমূল পৃষ্ঠা / শিক্ষা / বুৰঞ্জী / ভাৰত বুৰঞ্জী,প্ৰফুল্ল কুমাৰ বৰুৱা / প্ৰাচীন যুগৰ ৰাজনৈতিক ,অৰ্থনৈতিক,সামাজিক,বশৰ্মীয় আৰু সাংস্কৃতিক অৱস্থা:\nপ্ৰাচীন যুগৰ ৰাজনৈতিক ,অৰ্থনৈতিক,সামাজিক,বশৰ্মীয় আৰু সাংস্কৃতিক অৱস্থাৰ বিসয়ে লিখা হৈছে\nপ্ৰাচীন যুগৰ ৰাজনৈতিক,অৰ্থনৈতিক,সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক অৱস্থাৰ বিষয়ে আগৰ প্ৰতিটো অধ্যায়তে আলোচনা কৰা হৈছে।ইয়াত সেইখিনি কথাৰ পুনৰ আলোচনা নকৰি সেইবোৰৰ এটা সংক্ষিপ্ত ধাৰণা দিবলৈ যত্ন কৰা হৈছে।\nসিন্ধুসভ্যতা আছিল নগৰ সভ্যতা-\nএই সভ্যতাৰ শাসনব্যৱস্থা কেনে আছিল সেই বিষয়ে মতবিৰোধ আছে।কিন্তু সেয়ে হলেও চহৰবোৰ পৰিচালনা কৰিবৰ কাৰণে পৌৰ শাসনব্যৱস্থা থকাটো নিশ্চিত আছিল।নগৰবোৰ ভালেমান ‘ওৱাৰ্ডত’ বিভক্ত কৰা হৈছিল।সিন্ধুসভ্যতাৰ অৰ্থনৈতিক ভিত্তি আছিল ব্যৱসায় বাণিজ্য আৰু কৃষি।আভ্যন্তৰীণ বাণিজ্যৰ উপৰিও পুবপিনৰ ঠাইবোৰৰ সৈতে সিন্ধুসভ্যতাৰ ব্যৱসায় বাণিজ্য চলিছিল।সিন্ধুসভ্যতাত কমাৰ,তাতী,কাঠমিস্ত্ৰী,ৰাজমিস্ত্ৰী,কুমাৰ,সোণাৰী,আদি শিল্পীজীৱী শ্ৰেণীও আছিল।হাতীদাঁতৰ কাম কৰা আৰু শিলকটা মানুহও আছিল।এই সভ্যতাৰ মানুহৰ কাৰিকৰী জ্ঞানো যথেষ্ট আছিল।শীলমোহৰত থকা ছবিবোৰে আৰু সিন্ধুসভ্যতা আবিষ্কৃত হোৱা মুৰ্তিবোৰে এই সভ্যতাৰ মানুহৰ সুকুমাৰ কলাৰ প্ৰতি থকা দক্ষতাৰ কথা কয়।সিন্ধু সভ্যতাৰ সমাজখন আছিল শ্ৰেণীবিভক্ত।সমাজখনত পুৰোহিত ,ব্যৱসায়ী ,কাৰিকৰ শ্ৰেণীৰ লোক আছিল।বহুতে ভাবে যে শ্ৰেণীভেদ ব্যৱস্থাক ধৰ্মৰদ্বাৰা জীয়াই ৰখা হৈছিল।সিন্ধু সভ্যতাত মুৰ্তি পুজাৰ প্ৰচলন আছিল।শিৱৰ পুজাও প্ৰচলন আছিল।সিন্ধু উপত্যকাত যিটো দেৱতাৰ মুৰ্তি পোৱা গৈছে সেইটো শিৱৰ পুৰ্বসংস্কৰণ বুলি ঠাৱৰ কৰিছে।ইয়াৰ উপৰিও প্ৰাকৃতিক শক্তি যেনে-গছ,নদ-নদী,জীৱ-জন্তু আদিৰো পুজা কৰা হৈছিল।সিন্ধু উপত্যকাবাসীয়ে পৰলোকত বিশ্বাস কৰিছিল।\nআৰ্যসকলৰ এটা সুসঙ্গবদ্ধ ৰাজনৈতিক শাসনব্যৱস্থা আছিল।ৰাজতন্ত্ৰ আছিল এই শাসনব্যৱস্থাৰ প্ৰধান বৈশিষ্ট্য।সাধাৰণতে ৰজা বংশানুক্ৰমে সিংহাসনত আৰোহণ কৰিছিল।ৰজা মনোনীত কৰা বা নিৰ্বাচিত কৰাৰ কথা জনা নেযায়।অৱশ্যে অথৰ্ববেদ আৰু মহাকাব্যত ৰজা নিৰ্বাচন কৰাৰ উল্লেখ আছে।ঋকবেদৰ যুগৰ ৰজাৰ প্ৰধান কৰ্তব্য আছিল শত্ৰুৰ আক্ৰমণৰ পৰা দেশ,আৰু প্ৰজাক ৰক্ষা কৰা আৰু আইন শৃঙ্খলা ৰক্ষা কৰা।ৰাজকাৰ্য সমাপানৰ সময়ত ৰজাই কোনো কোনো বিষয়াৰ সহায় লৈছিল।সেই সকলৰ ভিতৰত পুৰোহিত সকলো আছিল।সভা আৰু সমিতি নামৰ দুটা অনুষ্ঠান আছিল।এই দুটা অনুষ্ঠানৰ কাৰণে ৰজাই স্বেচ্ছাচাৰীভাৱে ক্ষমতা প্ৰয়োগ কৰিব নোৱাৰিছিল।ন্যায়পালৰ ক্ষেত্ৰত সভাই মুখ্য ভুমিকা গ্ৰহণ কৰিছিল।ঋকবেদৰ যুগত আৰ্যসকলৰ ৰাষ্ট্ৰব্যৱস্থা আছিল উপজাতিক (tribal)কেন্দ্ৰিক।এই যুগত আৰ্যসকল ভৰত,যদু,সঞ্জয়,অনু,দ্ৰূহুৎ তুৰ্বস আদি উপজাতিত বিভক্ত আছিল।ৰাষ্ট্ৰৰ সৰ্বনিম্ন স্তৰ আছিল পৰিয়াল।পিতৃমাতৃ,পিতামহ,আৰু পৰিয়ালৰ অন্যান্য ব্যক্তি লৈ পৰিয়াল গঠিত হৈছিল।পৰিয়ালৰ প্ৰধান জনক কুলপতি বোলা হৈছিল।কেইটামান পৰিয়াল তেজৰ সম্পৰ্কৰ দ্বাৰা সংযুক্ত হৈ উপজাতি বা গোষ্ঠী গঠিত হৈছিল।বিভিন্ন উপজাতিৰ মাজত প্ৰায়ে যুদ্ধ বিগ্ৰহ হৈ আছিল।\nপৰৱৰ্তী বৈদিক যুগত ৰাজ্যৰ সীমা বৰ্ধিত হোৱাৰ লগে লগে ৰজাৰ ক্ষমতাও বৃদ্ধি পাইছিল।ৰজাই সম্ৰাট,একৰাট,বিশ্বজনীন আদি উপাধি গ্ৰহণ কৰিছিল।ৰজাই শ্ৰেষ্ঠত্ব বুজাবৰ কাৰণে অশ্বমেধ,ৰাজপেয়,ৰাজসুয় যজ্ঞ পাতিছিল।এই যুগত নতুন নতুন পদবীৰ সৃষ্টি হৈছিল।সচিব পদৰ সৃষ্টি হোৱাৰ কথা জনা গৈছিল।প্ৰাদেশিক শাসনব্যৱস্থাৰ দায়িত্বত আছিল।বৈদিক যুগত গাঁৱক কেন্দ্ৰ কৰি ৰাষ্ট্ৰব্যৱস্থাৰ উৎপত্তি হয়।গাঁৱৰ অধিপতি গৰাকীক গ্ৰামীণ বোলা হৈছিল।কেইনখনমান গাঁও লগ লাগি একোখন বিশ বা জন গঠিত হৈছিল।জন বা বিশৰ গৰাকীক বিশপতি বা ৰাজন বোলা হৈছিল।\nআদিতে আৰ্যসমাজখন বৰ্ন বিভক্ত আছিল।তেতিয়া বৰ্ণ শব্দটো শ্ৰেণীগত অৰ্থত ব্যৱহাৰ হৈছিল;জাতিগত অৰ্থত নহয়।আদি বৈদিক যুগত শ্ৰেণী বৈষম্য আছিল।আদিতে আৰ্যসমাজত তিনিটা শ্ৰেণী আছিল।সেই কেইটা হ’ল-ব্ৰাহ্মণ,ৰাজন আৰু বৈশ্য।শ্ৰেণীবিভাগ কটকটীয়া নাছিল।আনকি বৃত্তিও জাতিগত হোৱা হোৱা নাছিল।যিকোনো লোকে এটা বৃত্তি ত্যাগ কৰি আন এটা বৃত্তি গ্ৰহণ কৰিব পাৰিছিল।কিন্তু পৰৱৰ্তী বৈদিক যুগত সমাজখন বংশানুক্ৰমিক জাতিভেদ প্ৰথাৰ পিনে ক্ৰমান্বয়ে আগবাঢ়ে।লাহে লাহে নানান কাৰণবশত:জাতি,জন্মগত আৰু বৃত্তিগত হৈ পৰে আৰু সমাজখন ব্ৰাহ্মণ,ক্ষত্ৰিয়,বৈশ্য আৰু শুদ্ৰ –এই চাৰিজাতিত বিভক্ত হৈ পৰে।এই যুগতেই চতুৰাশ্ৰম প্ৰথা প্ৰৱৰ্তিত হয়।জাতিভেদ প্ৰথাত বৈশ্য আৰু শুদ্ৰ শ্ৰেণীৰ সামাজিক অৱনতি ঘটে।ক্ৰমাৎ আদিম জনগোষ্ঠীৰ লোক আৰ্যসমাজৰ অন্তৰ্ভুক্ত হোৱাত শুদ্ৰ শ্ৰেণীৰ সংখ্যা বৃদ্ধি পাইছিল।এই চাৰিটা জাতিৰ উপৰিও ব্ৰাত্য আৰু নিষাদ নামৰ দুটা জাতি আছিল।ব্ৰাত্য বিলাকে তেতিয়াও যাযাবৰ জীৱন যাপন কৰিছিল।এওঁলোক আছিল Food gathering man.নিষাদ বিলাক আছিল অনাৰ্য।পৰৱৰ্তী বৈদিক যুগত সমাজত নাৰীৰ স্থান নিম্নগামী হৈছিল।\nআৰ্যসকলে প্ৰকৃতিৰ বিভিন্ন শক্তিক পুজা কৰিছিল।আৰ্যসকলে বিশ্বাস কৰিছিল যে প্ৰকৃতিৰ ৰহস্যৰ অন্তৰালত দৈৱশক্তিয়ে কাম কৰিছিল।প্ৰাকৃতিক শক্তিসমুহক দেৱত্ব আৰোপ কৰি আৰ্যসকলে পুজা কৰিছিল-যেনে বৰুণ হ’ল বৰুণদেৱতা,ইন্দ্ৰ হ’ল ব্ৰজ আৰু বৰষুণৰ দেৱতা।দেৱতা উপাসনাৰ কাৰণে মন্ত্ৰপাঠ কৰি জুইত গাখীৰ বা ঘিউ ঢালি যজ্ঞ পতা হৈছিল।বহু দেৱ দেৱীৰ উপাসনা কৰিলেও ভগবান যে মুলত:এজন এই কথা আৰ্যসকলে বিশ্বাস কৰিছিল।পৰৱৰ্তী বৈদিক যুগত যাগযজ্ঞৰ জটিলতাৰ বৃদ্ধি পায়।ইয়াৰ ফলত পুৰোহিত শ্ৰেণীৰ প্ৰাধান্য বাঢ়ে।এই যুগত আগৰ দেৱতাৰ ঠাইত নতুন নতুন দেৱতাৰ সৃষ্টি হয়।ব্ৰ্হ্মা,বিষ্ণু আৰু ৰুদ্ৰৰ প্ৰাধান্য বৃদ্ধি পায়।পৰৱৰ্তী বৈদিক যুগত দাৰ্শনিক ধৰ্মচিন্তৰো উদ্ভৱ হয়।জন্মাতৰৰ চিন্তাই ঠাই পায় আৰু যাগযজ্ঞৰ দ্বাৰা বিশেষ ফল লাভ কৰিব পৰা নাযায়-এই ধাৰণাই ঠাই পায়।যাগযজ্ঞৰ পৰিৱৰ্তে ধ্যান আৰু সন্ন্যাস আশ্ৰৰ চিন্তাই গঢ় লৈ উঠে।\nসংহিতা,ব্ৰাহ্মণ,আৰণ্যক আৰু উপনিষদ বৈদিক সাহিত্যৰ অন্তৰ্ভুক্ত আছিল।সংহিতাৰ মন্ত্ৰবোৰ ঋকবেদ,সামবেদ ,যৰ্জুবেদ আৰু অথৰ্ববেদত ভাগ কৰা হয়।আৰ্যজাতিৰ পৰিচয় বৈদিক সাহিত্যৰ পৰা পোৱা যায়।সেইকাৰণেই বৈদিক সাহিত্যৰ গুৰুত্ব বেছি।তদুপৰি উপনিষদৰ অৰ্থাৎ বেদান্তৰ দাৰ্শনিক চিন্তাধাৰাই বিশ্বৰ পণ্ডিত সকলৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছে।\nকৃষি আৰু শিল্প আৰ্যসকলৰ প্ৰধন জীৱিকা আছিল।অনাৰ্য বা দাসবিলাককো কৃষিকাৰ্যত নিয়োগ কৰা হৈছিল।ঋকবেদৰ যুগত বৈদেশিক বাণিজ্য হৈছিল নে নাই সঠিককৈ কব নোৱাৰি।কিন্তু পৰৱৰ্তী বৈদিক যুগত সমুদ্ৰ পথেদি বাণিজ্যৰ প্ৰসাৰ আৰম্ভ হয়।কৃষি ব্যৱস্থাৰো উন্নতি হয় আৰু মাটিৰ মালিকী ব্যৱস্থাৰ উদ্ভৱ হয়।\nমহাকাব্যৰ যুগৰ শাসনব্যৱস্থাৰ বৈশিষ্ট্য আছিল ক্ষমতাৰ বিকেন্দ্ৰীকৰণ।এই যুগত ক্ষত্ৰিয় শ্ৰেণীৰ আধিপত্য বিস্তাৰ হয়।ক্ষত্ৰিয়সকলৰ বীৰধৰ্ম পালনত মহাকাব্যৰ যুগত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা হৈছে।মহাকাব্যৰ যুগতো জাতিভেদ প্ৰথাৰ প্ৰচলন আছিল যদিও অসবৰ্ণ বিবাহৰ উদাহৰণ আছিল।সমাজত নাৰীসকলৰ স্থান বৈদিকযুগতকৈ নিম্নগামী আছিল।মহাকাব্যৰ যুগৰ শ্ৰেষ্ঠ দেৱতা আছিল বিষ্ণু।ৰামক বিষ্ণুৰ অৱতাৰ বুলি ভবা হৈছিল।শ্ৰীকৃষ্ণৰ আছিল নৰৰুপী বিষ্ণু।\nআৰ্যধৰ্মৰ বিকল্প হিচাপে জৈনধৰ্ম আৰু বৌদ্ধধৰ্ম গঢ় লৈ উঠিছিল।এই দুয়োটা ধম এপিনে যেনেকৈ হিন্দুধৰ্মৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিক্ৰিয়া বুলি ধৰিব পাৰি।আনহাতে তেনেকৈ হিন্দু ধৰ্মৰ দাৰ্শনিক দিশটোৰ উত্তৰোত্তৰ ৰুপ বুলিও ধাৰণা কৰিব পাৰি।এই দুয়োটা ধৰ্মৰ মাজত সাদৃশ্যও আছিল,বৈপৰীত্যও আছিল।অৱশ্যে-“For hundred of years before Buddha’s time movements were in progress in Indian thought which prepared the way for Buddhism.”বৌদ্ধধৰ্ম আৰু জৈনধৰ্মৰ আৱিৰ্ভাৱক ধৰ্ম বিপ্লৱ বুলি কব পাৰি।এই দুয়োটা ধৰ্মই লাভ কৰাৰ আগতে অজীৱি ধৰ্মইও জনগণৰ সমৰ্থন লাভ কৰিছিল।\nত্ৰিপিটক ,বৌদ্ধ জাতক,ধৰ্মপদ আদি বৌদ্ধ সাহিত্যৰ অঙ্গ।জাতকৰ কাহিনীবোৰৰ সামাজিক আৰু ঐতিহাসিক মুল্য আছিল।সেইদৰে বাৰটা অঙ্গ আৰু বাৰটা উপঅঙ্গ জৈন সাহিত্যৰ অঙ্গ আছিল।এই অঙ্গ আৰু উপঅঙ্গবোৰত জৈনধৰ্মৰ অনুশাসনবোৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল।জৈন সাহিত্য আৰু বৌদ্ধ সাহিত্য অৰ্ধমাগধী প্ৰাকৃত ভাষাত ৰচিত হৈছিল।বৌদ্ধধৰ্মৰ পিছৰ ফালে মুৰ্তি পুজাৰ প্ৰচলন হৈছিল।বুদ্ধৰ মুৰ্তি আৰু বোধিস্বত্ব থকাৰ কাৰণে পিছলৈ বৌদ্ধ বিহাৰ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।হিন্দুধৰ্মই মুৰ্তি-পুজাৰ ধাৰণা বৌদ্ধধৰ্মৰ পৰাই আহৰণ কৰিছিল।ভাস্কৰ্য আৰু স্থাপত্যৰ ক্ষেত্ৰটো বৌদ্ধধৰ্মই ভাৰতক চহকী কৰিছিল।গুহা-মন্দিৰ নিৰ্মাণৰ পদ্ধতি হিন্দু আৰু জৈনসকলে বৌদ্ধধৰ্মৰ পৰাই আহৰণ কৰিছিল।ইয়াৰ উপৰিও বৌদ্ধ ধৰ্মই ভাৰতীয় ঐক্য গঢ় লৈ উঠাত সহায় কৰিছিল-“In breaking down the racial barriers of Aryabarta and clearing the spiritual atmosphere of superstition and priestly obscurantism,it bound together in clear ties of sympathy the whole political organization of the Aryan people and thus helped to lay the foundation of the great empire of the Mauryan dynasty.”\nআলেকজেণ্ডাৰৰ আক্ৰমণে স্থায়ীফল ৰাখি থৈ যাব পৰা নাছিল।তথাপিতো সৰু সৰু ৰাজ্যবোৰ সংখ্যা কমাই আলেকজেণ্ডাৰৰ আক্ৰমণে মৌৰ্য সাম্ৰাজ্ৰ জৰিয়তে ৰাজনৈতিক ঐক্য স্থাপনৰ পথ সুগম কৰি দিছিল।মৌৰ্য সাম্ৰাজ্য প্ৰতিষ্ঠা হোৱাৰ পিছত চন্দ্ৰগুপ্ত মৌৰ্যই এটা ব্যাপক আৰু সক্ষম শাসনব্যৱস্থা গঢ়ি তুলিছিল।মৌৰ্য বংশৰ আন এগৰাকী চিৰস্মৰণীয় সম্ৰাট অশোকে চন্দ্ৰগুপ্তৰ শাসনব্যৱস্থাৰ দুই এটা পৰিৱৰ্তন সাধন কৰিছিল।\nমৌৰ্য শাসনব্যৱস্থা আছিল কেন্দ্ৰীভুত।চন্দ্ৰগুপ্ত মৌৰ্য আছিল ৰাষ্ট্ৰৰ সৰ্বময় কৰ্তা।তেওঁৰ ক্ষমতা আছিল অসীম।যিহেতুকে এজন ৰজাৰ কাৰণে বিশাল সাম্ৰাজ্যখনৰ সকলো দিশতে চকু দিয়া সম্ভৱ নহয় সেইহেতুকে বেলেগ বেলেগ বিভাগত ভালেমান প্ৰশাসনীয় বিষয়া নিয়োগ কৰা হৈছিল।জৰুৰীকালীন অৱস্থাত ৰজাই মন্ত্ৰী পৰিষদৰ পৰামৰ্শ বিচাৰিছিল।অৱশ্যে অশোকে ৰজাৰ স্বৈৰতন্ত্ৰত এটা সীমাবদ্ধতা আৰোপ কৰিছিল।কাৰণ অশোকে ঘোষণা কৰিছিল যে তেওঁ প্ৰজাৰ ওপৰত ঋণগ্ৰস্ত ।(People business,I do every wher)অৰ্থশাস্ত্ৰত উল্লেখ আছে ৰজাৰ কাৰো ওচৰত কোনো দায়িত্ব নাই।ৰজাই ৰাষ্ট্ৰৰ প্ৰয়োজনত ৰাজত্ব কৰে।তেনে ক্ষেত্ৰত অশোকে নিজকে প্ৰজাৰ ওচৰত ঋণগ্ৰস্ত বুলি কৰা ঘোষণাটো নিশ্চয় এটা উল্লেখযোগ্য পৰিৱৰ্তন।অশোকে প্ৰজাৰ ওচৰত প্ৰতিশ্ৰুতি পালনৰ ব্যৱস্থা কৰি ৰজা আৰু প্ৰজাৰ মাজত এটা চুক্তি প্ৰৱৰ্তন কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল বুলি ড০ কৌশম্বীয়ে ভাবে।চন্দ্ৰগুপ্তৰ প্ৰাদেশিক শাসনব্যৱস্থাৰ ক্ষেত্ৰটো অশোকে দুই এটা পৰিৱৰ্তন সাধন কৰিছিল।অশোকৰ দ্বাৰা গণসংযোগ নীতি গ্ৰহণকৰা হৈছিল,ৰাজ্ৰ সকলো ঠাইত একে ধৰণৰ ব্যৱহাৰ আৰু আইনবিধি আৰু দণ্ড বা শাস্তিৰ প্ৰচলন কৰা হৈছিল আৰু পুৰণা কৰ্মচাৰীক ক্ষমতা আৰু পদমৰ্যাদা বৃদ্ধি কৰা হৈছিল।অশোকে ধৰ্ম প্ৰচাৰ আৰু জনকল্যাণ নীতিৰদ্বাৰা ৰাজ্যৰ দুৰৱৰ্তী ঠাইৰ প্ৰজাৰ সৈতে ঘনিষ্ঠ সম্পৰ্ক স্থাপন কৰাৰ ব্যৱস্থা কৰিছিল।সাম্ৰাজ্যৰ শাসন নীতি কেন্দ্ৰীভুত আছিল।কেৱল তাৰ প্ৰয়োগহে স্থানীয় ভিত্তিত হৈছিল।মহামাত্ৰ,ধৰ্মমহামাত্ৰ আদি বিষয়াসকল অশোকৰ কেন্দ্ৰীকৰণৰ আহিলা স্বৰুপ আছিল।\nমৌৰ্যযুগত বেছি ভাগ লোকৰেই জীৱনধাৰাৰ উপায় আছিল কৃষি।পশু চৰোৱা আৰু খাদ্যসংগ্ৰহ অৰ্থনীতিৰ ঠাইত কৃষিভিত্তিক অৰ্থনীতি গঢ় লৈ উঠিছিল।কৃষক সকলেও মাটিৰ কাৰণে ৰজাক কৰ দিবলগীয়া হৈছিল আৰু উৎপন্নৰ ১/৩ ভাগ ৰজাক দিবলগীয়া হৈছিল।মাটিৰ ওপৰত কৃষকৰ স্বত্ব আছিল নে নাই সেই কথা সঠিকভাৱে জনা নাযায়।তথাপি মাটি তিনিভাগত ,যেনে কৃষকৰ স্বত্ব থকা মাটি,ৰজাৰ মাটি,সমষ্টিগত মালিকানা থকা মাটি বিভক্ত আছিল বুলি ধৰিব পাৰি।সমষ্টিগত মালিকানা থকা মাটিত সমষ্টিগতভাৱে খেতি কৰা হৈছিল আৰু খাজনাও আদায় কৰা হৈছিল সমষ্টিগতভাৱে।ৰজাৰ মাটি বা “সীতা মাটিত”কেতি কৰা কৃষক সকলৰ ৰজাই উৎপন্ন ১/৪ অংশ দি বাকী অংশ নিজৰ হাতত ৰাখিছিল।মৌৰ্য যুগত ধাতু-শিল্পৰ প্ৰসাৰ হৈছিল।ৰাজনৈতিক ঐক্য স্থাপন হোৱাৰ ফলত ব্যৱসায় বাণিজ্য কৰাৰ পথ সুগম হৈছিল।মৌৰ্য যুগত ৰাজ্যৰ দক্ষিণ ভাগত সোণ আৰু লোহা পোৱাৰ কাৰণে বিদেশী ব্যৱসায়ী সকলে বেহা বেপাৰৰ কাৰণে আহিছিল।এই যুগত আন্ত:বাণিজ্য চৰকাৰে নিয়ন্ত্ৰণ কৰিছিল।ডাঙৰ ডাঙৰ নগৰবোৰত বণিক আৰু কাৰিকৰী শ্ৰেণীটোৱে গিলড গঠন কৰি লৈছিল।গিলডৰ সদস্যসকলৰ মাজত বিবাদ লাগিলে গিলডে সেই বিবাদ মিটমাট কৰি দিছিল।উন্নত কৃষি আৰু বাণিজ্যৰ উন্নতিৰ কাৰণে এটা চহকী শ্ৰেণীৰ সৃষ্টি হৈছিল।কৃষিৰ দ্বাৰা চহকী হোৱা সকলক গৃহপতি আৰু বাণিজ্যৰ দ্বাৰা চহকী হোৱা মসকলক শ্ৰেষ্ঠী বুলিছিল।ব্যৱসায় বাণিজ্যৰ ক্ষেত্ৰত আনকি শতকৰা ষাঠিভাগ সুত লৈ টকা ধাৰে দিয়াৰ ফলত ধনতন্ত্ৰবাদৰ প্ৰচলন হৈছিল।\nমৌৰ্য যুগত জাতিভেদ প্ৰথা লোপ নাপালেও জাতিভেদ প্ৰথাৰ তীব্ৰতা কিছু পৰিমাণে হ্ৰাস পাইছিল।মেগেস্থোনিচে বৃত্তিৰ ভিত্তিত সাতোটা জাতিৰ কথা উল্লেখ কৰিছিল।তেওঁ চাৰিটা জাতিৰ কথা কোৱা নাছিল।অৰ্থনৈতিক ব্যৱস্থাৰ পৰিৱৰ্তনৰ কাৰণেই জাতিভেদ প্ৰথাৰ তীব্ৰতা হ্ৰাস পাইছিল বুলি ড০ কৌশম্বীয়ে বিশ্বাস কৰে।অৱশ্যে জাতিভেদ প্ৰথা ৰোধ কৰিবলৈ ৰক্ষণশীল সকলে যত্ন কৰিছিল।চন্দ্ৰ গুপ্ত মৌৰ্যই শেষলৈ জৈনধৰ্ম গ্ৰহণ কৰিছিল যদিও আৰু বিন্দুসাৰে আজীৱিক সন্ন্যাসী সকলক পৃষ্ঠপোষকতা কৰিছিল যদিও সেই দুজন ৰজাৰ তেনে কোনো ধৰ্মনীতি নাছিল।ৰাজ্যখনত এটা সুনিৰ্দিষ্ট ধৰ্মনীতি প্ৰৱৰ্তন কৰিছিল সম্ৰাট অশোকে।অশোকৰ ধৰ্ম দাৰ্শনিক তত্ত্বৰ ওপৰত প্ৰতিসঠিত নাছিল।তেওঁৰ ধৰ্ম আছিল কিছুমান আচৰণবিধি যিখিনি পালন কৰিলে সমাজত শান্তি-সম্প্ৰীতি সংহতি ৰক্ষা কৰিব বুলি সম্ৰাট গৰাকীয়ে বিশ্বাস কৰিছিল।তেওঁৰ ধৰ্মৰ উদ্দেশ্য আছিল কায়িক আৰু আধ্যাত্মিক,দুয়োধৰণে মানুহৰ উন্নতি সাধন কৰা।\nসিন্ধু সব্যতাত স্থাপত্য বিদ্যাৰ আৰু শিল্পকলাৰ নিদৰ্শন থাকিলেও অশোকৰ সময়ৰ পৰাহে ভাৰতীয় শিল্পকলাৰ আৰম্ভ হয় বুলি কব পাৰি।ভাৰতীয় শিল্প কলাৰ ইতিহাসত মৌৰ্যযুগে বিশিষ্ট আসন গ্ৰহণ কৰি আছে।সেয়ে হলেও মৌৰ্য যুগৰ শিল্পকলাৰ সকলোখিনি প্ৰসাৰ অশোকৰ ৰাজত্ব কালতেই হৈছিল।\nঅশোকৰ ৰাজত্বকালৰ শিল্পকলাক তিনিটা ভাগত যেনে-স্তম্ভ,স্থপতি আৰু ভাস্কৰ্য ভাগ কৰিব পাৰি।চন্দ্ৰগুপ্তৰ দিনৰ পাটলিপুত্ৰৰ প্ৰাসাদ আৰু প্ৰাচীৰ চালে চকুৰোৱা আছিল।সেই দুয়োটা কাঠেৰে নিৰ্মিত আছিল।প্ৰাচীৰত ৬৪ খন সিংহদুৱাৰ আৰু ৫৭০ টা তোৰণ আছিল।কিন্তু অশোকৰ ৰাজপ্ৰাসাদ শিলিৰে নিৰ্মিত আছিল।ড০ আৰ চি মজুমদাৰৰ মতে ভাৰতীয় স্থাপত্য আৰু ভাস্কৰ্য শিল্পত পাথৰৰ ব্যৱহাৰ অশোকৰ দিনৰ পৰাই প্ৰচলন হয়।অশোকৰ প্ৰাসাদটো বিৰাট আয়তনৰ আছিল আৰু জাকজমকীয়া আছিল।অশোকৰ দিনত ভালেমান স্তুপ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।আজীৱিক আৰু বৌদ্ধ ভিক্ষুকসকলৰ কাৰণে প্ৰায় ৮৪০০০ স্তুপ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।\nঅশোকৰ স্তম্ভ দুটামানৰ বাহিৰে প্ৰায়বোৰৰে ক্ষয়ক্ষতি হৈছে।অশোকৰ দিনৰ স্তম্ভবোৰ মসৃণ আছিল আৰু চুড়াত সাজসজ্জা কৰা আছিল।নানা প্ৰকাৰৰ প্ৰতীকো ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল যেনে-লোৰিয়া নন্দনগড় স্তম্ভৰ চড়াত আহাৰ খাই থকা ৰাজহাঁহৰ প্ৰতীক আছিল।সাধাৰণতে স্তম্ভবোৰত অশোকৰ লিপি খোদাই কৰা হৈছিল।স্তম্ভবিলাক একক আছিল ।কোনো ঘৰ বা প্ৰাসাদৰ সৈতে সংযুক্ত নাছিল-“The finest examples (of Maurya Art)are furnished by the monolithic pillars on which his edicts are engraved”.অশোকৰ স্তম্ভবোৰৰ ভিতৰত সাৰনাথৰ সিংহশীৰ্ষ স্তম্ভ অতি বিখ্যাত।এই স্তম্ভটো ৭ ফুট ওখ।তলটো দেখিবলৈ ঘণ্টা বা ওলোটাই থোৱা পদুম ফুলৰ পাহিৰ নিচিনা।স্তম্ভৰ গাত হাতী,ঘোঁৰা,ষাঁড় আৰু সিংহৰ প্ৰতীক আছে।প্ৰতিটো প্ৰাণী প্ৰতীকৰ ওচৰত একোটা চক্ৰ আছে।এই চাৰিটা প্ৰাণীৰ প্ৰতীকৰ ওপৰত আছে চাৰিটা সিংহমুৰ্তি।সিংহৰ পিঠিৰ ওপৰত আছে একোটাকৈ চক্ৰ।এইটো আছিল ধৰ্মচক্ৰ।সাৰনাথ স্তম্ভৰ কথা উল্লেখ কৰি V A Smith য়ে কৈছে-“It would be difficult to find in any country an example of ancient animal sculpture superior or even equal to this beautiful work of art,which successfully combines realistic modelling with ideal dignity and is finished in every degtail with perfect accuracy”.(History of Fine Art in India and Ceylone).ভাৰত চৰকাৰে সাৰনাথৰ স্তম্ভটো জাতীয় প্ৰতীক হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিছে।মৌৰ্য যুগৰ মাটিৰ শিল্পও উল্লেখযোগ্য আছিল।অৱশ্যে মৌৰ্য স্থাপত্য আৰু ভাস্কৰ্যত বৈদেশিক প্ৰভাৱ পৰিছিলনে নাই সেই কথা বিৰ্তকমুলক।কোনো কোনোৰ মতে মৌৰ্য স্থাপত্য আৰু ভাস্কৰ্যৰ ওপৰত গ্ৰীচ আৰু পাৰস্যৰ প্ৰভাৱ পৰিছে।তেওঁলোকৰ মতে সিংহ মুৰ্তি নি:সন্দেহে গ্ৰীচ আৰু পাৰস্য প্ৰভাৱৰ ফল।অৱশ্যে হাভেলে এই মত খণ্ডন কৰি কৈছে যে মৌৰ্য শিল্প,স্থাপত্য,আৰ্য ও অনাৰ্য শিল্পৰীতিৰ সংমিশ্ৰণ।\nমৌৰ্যবংশৰ পিছত শুঙ্গসকলে ৰাজত্ব কৰে।শুঙ্গবংশৰ ৰাজত্বকাল ভাৰতৰ ইতিহাসৰ এটা গুৰুত্বপুৰ্ণ যুগ।এই বংশৰ ৰজা পুষ্যমিত্ৰ শুঙ্গৰ দিনত হিন্দুধৰ্মৰ প্ৰাধান্য বৃদ্ধি পায়।তেওঁৰ দিনতেই বিখ্যাত হিন্দু স্মৃতিশাস্ত্ৰ মনুস্মৃতি ৰচিত হৈছিল।শুঙ্গ যুগত ভাগৱত ধৰ্ম বা বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ জনপ্ৰিয়তা বৃদ্ধি পায়।পুষ্যমিত্ৰ শুঙ্গ বৌদ্ধধৰ্ম আছিল নে নাই সেই কথা বিতৰ্কমুলক।এই যুগৰ শিল্পকলা মৌৰ্য যুগৰ শিল্পকলাতকৈ পৃথক আছিল।শুঙ্গ স্থাপত্যত কাঠৰ ব্যৱহাৰ হোৱা নাছিল।বিদিশা,শুঙ্গ শিল্পকলাৰ কেন্দ্ৰ আছিল।ভাৰহুত,অমৰাৱতী স্তুপ,পুনাৰ ওচৰত পাহাৰ খোদাই কৰি সজা বিহাৰ গৰুড়স্তম্ভ আদি শুঙ্গ শিল্পকলাৰ নিদৰ্শন আছিল।কলিঙ্গৰ ৰজা খাৰভেলৰ দিনত জৈনধৰ্মৰ প্ৰভাৱ বৃদ্ধি পাইছিল।তেওঁৰ দিনৰ উদয়গিৰি আৰু খণ্ডগিৰি পাহাৰৰ গুহা মন্দিৰবোৰৰ ভাস্কৰ্য আৰু স্থাপত্যই সকলোৰে দৃসটি আকৰ্ষণ কৰে।\nদাক্ষিণাত্যৰ ব্ৰাহ্মণবংশ সাতবাহন সকলৰ দিনত কেন্দ্ৰীয় শাসন আৰু প্ৰাদেশিক শাসনব্যৱস্থা প্ৰচলিত আছিল।সাতবাহন ৰজাসকলে বংশানুক্ৰমে ৰাজত্ব কৰিছিল আৰু ৰজাসকলে ন্যায় প্ৰতিসঠাৰ কাৰণে প্ৰতিশ্ৰুতিবদ্ধ আছিল।সাতবাহন যুগত জাতিভেদ প্ৰথাৰ কঠোৰতা জীয়াই ৰখাটো সম্ভৱ হৈ উঠা নাছিল।সাতবাহন ৰজা গৌতমীপুত্ৰৰ পুতেকে শক ৰজাৰ ছোৱালী বিয়া কৰাইছিল।তেওঁলোকে ইন্দ্ৰ,চন্দ্ৰ,সুৰ্য,বাসুদেৱক পুজা কৰিছিল যদিও দক্ষিণ ভাৰতৰ উপজাতিক সংস্কৃতিক তেওঁলোকে উপেক্ষা কৰিব পৰা নাছিল।শিৱ,বিষ্ণু আৰু নাগপুজা সাতবাহন যুগত জনপ্ৰিয় আছিল।কৃষি,শিল্প,বাণিজ্য আৰু উপনিৱেশ বিস্তাৰ-এই কেইটাৰ জৰিয়তে সাতবাহন সকলৰ অৰ্থনৈতিক বিকাশ ঘটিছিল।অন্তৰ্বাণিজ্য আৰু পশ্চিম এচিয়া,পুব এচিয়া আৰু ৰোমৰ সৈতে বহিৰ্বাণিজ্যৰ প্ৰসাৰ ঘটিছিল।শিল্প বাণিজ্যৰ উন্নতি হোৱাৰ কাৰণে বণিক শ্ৰেণীৰ প্ৰাধান্য বাঢ়িছিল।সেই কাৰণে সামন্ত শ্ৰেণীৰ প্ৰভুত্ব লোপ পায়।সাতবাহন যুগটো গিলডপ্ৰথাৰ প্ৰচলন আছিল আৰু এই গিলডবোৰে বেঙ্কৰ কাম কৰিছিল।\nমৌৰ্যযুগৰ পিছত ব্যাকট্ৰিয় গ্ৰীক,শক,পাৰ্থিয়,কুশান আদি বিদেশী জাতিবোৰে ভাৰত আক্ৰমণকৰে।ব্যাকট্ৰিয় গ্ৰীকসকলে শাসনৰ ক্ষেত্ৰত সামন্তশাসক সকলক স্বায়ত্ব শাসনৰ অধিকাৰ দিছিল।ভাৰতীয় সকলৰ প্ৰতি বৈষম্যমুলক আচৰণ কৰা নাছিল।ব্যাকট্ৰিয় গ্ৰীকসকলৰ ওপৰত ভাৰতীয় সভ্যতাৰ প্ৰভাৱ পৰিছিল।গ্ৰীক ৰজাসকলৰ বহুতে ভাৰতীয় ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰে।চন্দ্ৰ গুপ্ত মৌৰ্যই সম্ভৱ চেলুকচৰ ছোৱালী বিয়া কৰাইছিল।পিছলৈ ভাৰতীয় আৰু ব্যাকট্ৰিয় গ্ৰীক সকলৰ মাজত বৈবাহিক সম্পৰ্কৰ সংখ্যা বৃদ্ধি পায়,সামাজিক আৰু তেজৰ সম্পৰ্ক ঘটে।ইয়াৰ ফলত ব্যাকট্ৰিয় গ্ৰীকসকলৰ ভাৰতীয়কৰণ প্ৰক্ৰিয়া আৰম্ভ হয়।ভাৰতীয় জাতিও সমৃদ্ধ হয়।ভাৰতীয় শিল্প আৰু বিজ্ঞানৰ ক্ষেত্ৰটো তেনেদৰেই গ্ৰীকসকলৰ প্ৰভাৱ পৰে।\nশকসকলে ক্ষত্ৰৰদ্বাৰা প্ৰ্দেশবিলাক শাসন কৰা ব্যৱস্থা প্ৰৱৰ্তন কৰিছিল।ক্ষত্ৰপৰ অধীনত সামন্ত কৰ্মচাৰীসকল আছিল আৰু ক্ষত্ৰপসকলৰ প্ৰতিপত্তি বাঢ়িলে মহাক্ষত্ৰপ উপাধি লৈছিল।শক পাৰ্থিয় যুগত ৰজাৰ ক্ষমতা বৃদ্ধি পাইছিল।শকসকলৰ দিনত ৰজা জীয়াই থাকোতেই পুতেকৰ সৈতে যুগ্মভাৱে শাসন কৰাৰ প্ৰথা প্ৰচলন আছিল।শকসকলৰ দিনতো ব্যৱসায়-বাণিজ্যৰ উন্নতি হৈছিল আৰু পশ্চিম এচিয়া,মিচৰ আৰু ইউৰোপৰ সৈতে ব্যৱসায় বাণিজ্য চলিছিল।শকসকলৰ প্ৰচেষ্টাত গান্ধাৰ শিল্পৰ উন্নতি হৈছিল।তেওঁলোক সাহিত্য সংস্কৃতিৰ অনুৰাগী আছিল আৰু সাহিত্য নাটক সৃষ্টিৰ কাৰণে শক শাসকসকলে পৰিবেশ সৃষ্টি কৰি দিছিল।ভাৰতীয় সঙ্গীতৰ ৰাগৰাগিণীলৈ শকসকলৰ অৱদান বুলি কোৱা হয়।ভাৰতীয় জনগোষ্ঠীৰ সৈতে ক্ৰমাৎ তেওঁলোক মিলি গৈছিল।\nঅৰ্থনৈতিক সমৃদ্ধিৰ কাৰণে কুশানসকলে এখন শক্তিশালী সাম্ৰাজ্য প্ৰতিষ্ঠা কৰিব পাৰিছিল।চীন আৰু ৰোমৰ মাজত ৰেচমৰ ব্যৱসায় পাৰস্যৰ মাজেদি চলিছিল।কিন্তু পাৰস্যৰ সৈতে ৰোমৰ যুদ্ধ লগাত বাণিজ্যৰ সেই পথ বন্ধ হৈ যায়।তেতিয়া চীন আৰু ৰোমৰ ব্যৱসায় বাণিজ্য ভাৰতৰ সিন্ধু অঞ্চলৰ বন্দৰেদি হবলৈ ধৰে।ইয়াৰ পৰা কুশান সকলৰ আৰ্থিক লাভ হৈছিল।এই বন্দৰবোৰেদি ভাৰতীয় পণ্যও ৰপ্তানি হৈছিল।ৰোমৰ পৰা প্ৰচুৰ পৰিমাণৰ সোণ ভাৰতলৈ আহিছিল।তেনেকৈ কুশান সাম্ৰাজ্যৰ অন্তৰ্গত হীৰাৰ খনি ৰ পৰা প্ৰচুৰ পৰিমাণৰ হীৰা ৰোমলৈ ৰপ্তানি কৰি ভাৰত চহকী হৈছিল।অৰ্থনৈতিক ভেটিটো টনকিয়াল হোৱাৰ কাৰণে গান্ধাৰৰ পৰা বাৰাণসীলৈ আৰু কাশ্মীৰৰ পৰা বিন্ধ্য পৰ্বতলৈকে বিস্তৃত এখন সাম্ৰাজ্য কণিষ্কই গঢ়ি তুলিব পাৰিছিল।বৰ্তমানৰ পেচোৱাৰ তেওঁৰ ৰাজ্যৰ ৰাজধানী আছিল।শাসনৰ সুবিধাৰ অৰ্থে কণিষ্কই ৰাজ্যখন কেইবাটাও ক্ষত্ৰপীত বিভক্ত কৰিছিল।একো একোটা ক্ষত্ৰপী এজন ক্ষত্ৰপে শাসন কৰিছিল।কুষাণ সম্ৰাট কণিষ্কই বৌদ্ধ ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰিছিল।মৌৰ্য যুগৰ পৰৱৰ্তী কালত বৌদ্ধ ধৰ্ম ৰুপান্তৰ হয়।এই যুগতেই মিলিঙ্গ প্ৰশ্ন’পালি ভাষাত লিখা হৈছিল।ওঠৰটা বৌদ্ধ সম্প্ৰদায়ৰ মতভেদ দুৰ কৰিবৰ কাৰণে কণিষ্কই চতুৰ্থ বৌদ্ধমেল আহবান কৰিছিল।বৌদ্ধধৰ্ম হীনযান আৰু মহাযান-এই দুটা ভাগত বিভক্ত হয়।মহাযান ধৰ্ম প্ৰসাৰ আৰু প্ৰচাৰৰ কাৰণে কণিষ্কই প্ৰচেষ্টা চলায়।এইটো কোৱা হয় যে অশোকে হীনযান ধৰ্ম প্ৰচাৰৰ কাৰণে যিমানখিনি কৰিছিল কণিষ্কই মহাযান ধৰ্মৰ কাৰণে সিমানখিনিয়েই কৰিছিল।মহাযান ধৰ্মই ভাৰতৰ বাহিৰেও জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰে আৰু খোটান,চীন,জাপান,কোৰোয়া আদি ঠাইলৈ এই ধৰ্ম বিস্তৃত হয়।\nমৌৰ্য যুগৰ পিছৰ কালত জাতিভেদ প্ৰথা সঙ্কটৰ সন্মুখীন হয় আৰু বিদেশী জাতি ভাৰতলৈ অহাৰ কাৰণে জাতিভেদ প্ৰৰক্ষণশীল সমাজে জাতিবৰ্ণ ৰক্ষাৰ কাৰণে কঠোৰ আইন ৰচনা কৰে।মনুৰ বিধান প্ৰচলিত হয়।আনহাতেদি নবাগত জাতিবিলাকে এটা সংমিশ্ৰণৰ সভ্যতা গঢ়ি তোলে।তেওঁলোকে ভাৰতীয় সভ্যতা গ্ৰহণকৰি ভাৰতীয় জাতিৰ সৈতে মিলি যায়।অৱশ্যে এই জাতিবিলাকৰ কিছুমান বৈশিষ্ট্যও ভাৰতীয় সভ্যতাই গ্ৰহণ কৰে।উদাহৰণস্বৰুপে ৰাজপুত জাতিৰ ওপৰত শক আৰু হুণসকলৰ প্ৰভাৱ পৰিছে বুলি নৃতাতসকলে মত পোষণ কৰিছে।পুৰাতন জাতিবিলাকৰ সৈতে এই নবাগত জাতিসকলৰ বৈবাহিক সম্পৰ্কও স্থাপন হৈছিল।ই ভাৰতীয় সভ্যতা যে সমন্বয়মুখী সেই কথা প্ৰমাণ কৰে।এই নবাগত জাতিগোষ্ঠী ভাৰতীয় সমাজত ক্ষত্ৰিয় বুলি পৰিচিত হৈছিল।এই সময়ছোৱাত বৌদ্ধধৰ্ম প্ৰচাৰ হৈছিল যদিও ব্ৰাহ্মণ্য ধৰ্মৰো প্ৰভাৱ আছিল।ব্ৰাহ্মণসকলে নবাগত জাতিবিলাকক হীন চকুৰে চাইছিল।সেইকাৰণে এই জাতিবিলাক বৌদ্ধধৰ্ম আৰু ভাগৱত ধৰ্মৰ প্ৰতি বেছি আকৃষ্ট হৈছিল।\nশুঙ্গসকলৰ সময়ৰ পৰা কুশানসকলৰ সময়লৈকে এই সময়ছোৱা ভাৰতীয় শিল্পকলাৰ তাৎপৰ্যপুৰ্ণ যুগ।শক-কুষাণ জাতিৰ সৈতে ভাৰতীয়সকলৰ সংমিশ্ৰণ আৰু বৌদ্ধধৰ্মৰ সৈতে জনগণৰ সংযোগ শিল্পত প্ৰতিফলিত হৈছিল।হৰপ্পাৰ ঐতিহ্যৰ সৈতে শক-কুষাণ সংস্কৃতিৰ সংমিশ্ৰণ হৈছিল।কুষাণ –কাম্ব শিল্পত জনমানস প্ৰকাশ পাইছিল।বহুতো গুহা মন্দিৰ নিৰ্মাণ হৈছিল।গুহাৰ বেৰবোৰ আছিল মসৃণ আৰু চিত্ৰিত।এই যুগতে সাঁচীৰ স্তুপ সম্প্ৰসাৰণ ঘটোৱা হৈছিল।কণিষ্কই বিহাৰত কেইবাটাও তলাৰ এটা বিহাৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল।ভাস্কৰ্যৰ ক্ষেত্ৰত এই যুগত গান্ধাৰ শিল্পৰ বিকাশ ঘটিছিল।গান্ধাৰ শিল্পৰীতিৰ উৎপত্তি ব্যাকট্ৰিয় যুগত হৈছিল কুশান যুগত তাৰ বিকাশ ঘটিছিল।ভাৰতীয় শিল্পকলাৰ ইতিহাসত গান্ধাৰ শিল্পই এখন বিশিষ্ট আসন গ্ৰহন কৰি আছে।“There wasatime when European schools considered it as the only schools in ancient India which can rightfully claimaplace in the domain of art.Many still regard it as the source of all subsequent development of art in India and the far cast.গান্ধাৰ শিল্পৰ বৈশিষ্ট্য হৈছে গ্ৰীক বা ৰোমান ৰীতিত বুদ্ধ আৰু বোধিসত্বৰ মুৰ্তি নিৰ্মাণ।এই গান্ধাৰ শিল্পৰ কেন্দ্ৰস্থল আছিল আফগানিস্থানৰ জালালাবাদ,হাড্ডা আৰু বামিয়ান,স্বাত উপত্যকা আৰু পেচোৱাৰ জিলা।এই সকলোবোৰ ঠাই গান্ধাৰ ৰাজ্যৰ ভিতৰত আছিল।সেই কাৰণেই এই শিল্পক গান্ধাৰ শিল্প বুলি কয়।মৌৰ্য পৰৱৰ্তী যুগৰ অৰ্থনীতি কৃষি আৰু বাণিজ্যৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল আছিল।শক-কুষাণ যুগত চীনৰ সৈতে প্ৰচুৰ পৰিমাণৰ বেহাবেপাৰ চলিছিল।দাক্ষিণাত্যটো বাণিজ্যৰ বিস্তাৰ হৈছিল।ইয়াৰ ফলত সমাজত বণিকশ্ৰেণীৰ প্ৰতিপত্তি বাঢ়িছিল।বাণিজ্যৰ বিস্তাৰ হোৱাৰ কাৰণে নিগম (guild)গঠন কৰা হৈছিল।মৌৰ্য যুগৰ পৰৱৰ্তী যুগত সাহিত্যৰ অগ্ৰগতি লক্ষণীয় আছিল।“মিলিঙ্গ প্ৰশ্ন”এই যুগৰ শ্ৰেষ্ঠ সাহিত্য সম্পদ।পালিভাষাৰ উপৰিও ভালেমান গ্ৰন্থ সংস্কৃত ভাষাত ৰচনা কৰা হৈছিল।\nগুপ্তযুগৰ শাসনব্যৱস্থাৰ মৌৰ্যযুগৰ শাসনব্যৱস্থাৰ সৈতে মুলগত পাৰ্থক্য নাথাকিলেও ভালেমান দিশত গুপ্তযুগৰ শাসনব্যৱস্থা মৌৰ্যযুগৰ শাসনব্যৱস্থাতকৈ বেলেগ আছিল।মৌৰ্য শাসন ব্যৱস্থা আছিল কেন্দ্ৰীভুত।গুপ্ত শাসনব্যৱস্থাত বিকেন্দ্ৰীকৰণৰ ওপৰত গুৰুত্ব অৰোপ কৰা হয়।গুপ্তযুগৰ শাসনব্যৱস্থা সম্পৰ্কে আগৰ অধ্যায়ত আলোচনা কৰা হৈছে।গুপ্ত সম্ৰাটসকলে আড়ম্বৰপুৰ্ণ উপাধি গ্ৰহণ কৰি ভাল পাইছিল।মন্ত্ৰী আৰু অমাত্যৰ পদপী বংশানুক্ৰমিক হোৱাৰ কাৰণে ৰজাৰ ক্ষমতা সঙ্কুচিত হৈছিল।গুপ্ত শাসনব্যৱস্থা আছিল উদাৰ।গুপ্ত শাসনব্যৱস্থাত গুপ্তচৰ বাহিনী নাছিল।মৌৰ্য যুগৰ ৰজাসকলে প[ৰণয়ন কৰাৰ দৰে গুপ্ত সমড়াট সকলে আইন প্ৰণয়ন কৰিব নোৱাৰিছিল।গুপ্ত ৰজাই ধৰ্মশাস্ত্ৰ,প্ৰচলিত প্ৰথা আৰু মন্ত্ৰীসকলৰ পৰামৰ্শ মানি কাম কৰিব লাগিছিল।গুপ্তযুগত ভালেমান নতুন পদৰ সৃষ্টি কৰা হৈছিল।মৌৰ্যযুগৰ শাসনব্যৱস্থাৰ লগত গুপ্তযুগৰ শাসনব্যৱস্থাৰ এটা মৌলিক প্ৰভেদ আছিল।সেইটো হৈছে কেন্দ্ৰৰ নীতিবিৰোধী নহলে প্ৰদেশ বা বিষয়ৰ শাসনকৰ্তা সকলে স্থানীয় ভিত্তিত নীতি নিৰ্ধাৰণ কৰিব পাৰিছিল।গুপ্তযুগত লোহাৰ পুৰ্ণভাৱে ব্যৱহাৰৰ ফলত আৰু জলসিঞ্চন প্ৰণালীৰ উন্নতি সাধনৰ ফলত কৃষিৰ প্ৰচুৰ উন্নতি হৈছিল।মাটি তিনিটা শ্ৰেণীত ভাগ কৰা হৈছিল।যেনে- (১)ৰাষ্ট্ৰৰ অধীনত থকা মাটি (২)চৰকাৰী মালিকানাধীন মাটি (৩)ব্যক্তিগত মালিকানাৰ মাটি।শিল্পৰ ভিতৰত বস্ত্ৰ আৰু ৰেচম শিল্প উল্লেখযোগ্য আছিল।ৰেচম শিল্পৰ ক্ষেত্ৰত ভাৰতে চীনৰ সৈতে প্ৰতিযোগোতাৰ সন্মুখীন হবলগীয়া হৈছিল।ৰেচমৰ উপৰি অন্যান্য শিল্পও আছিল।মুকুটাৰ হাৰ আৰু মুকুটাৰ মালাৰ উল্লেখ পোৱা গৈছিল।গুপ্তযুগত ৰাজনৈতিক ঐক্য সাধন হোৱাৰ কাৰণে আৰু শান্তি বিৰাজ কৰাৰ কাৰণে আন্ত:বাণিজ্যৰ আৰু বহিৰ্বাণিজ্যৰ প্ৰভুত উন্নতি হৈছিল।পশ্চিম ৰোমান সাম্ৰাজ্যৰ সৈতে ভাৰতৰ বেহাবেপাৰ চলিছিল।দক্ষিণ-পুব এচিয়াৰ সৈতেও গুপ্তযুগৰ ভাৰতৰ বাণিজ্যিক আৰু সাংস্কৃতিক যোগাযোগ ঘটিছিল।গুপ্তযুগতো গিলড প্ৰথা আছিল।শতকৰা কুৰি টকা হাৰ সুতত নিগমে টকা ধাৰে দিছিল।অৱশ্যে আজিকালিৰ পণ্ডিতসকলে কব খোজে যে গুপ্তযুগত ধনী আৰু দুখীয়া দুটা শ্ৰেণী আছিল ক্ষত্ৰিয়,আৰু বণিক।ব্ৰাহ্মণসকলৰ আৰ্থিক অৱস্থা সচ্ছল আছিল।কিন্তু সাধাৰণ শ্ৰেণীৰ প্ৰজাৰ আৰ্থিক অৱস্থা ভাল নাছিল।গুপ্ত সম্ৰাটসকল ধৰ্মসহিষ্ণু আছিল।যদিও এই যুগত ব্ৰাহ্মণ্য ধৰ্মৰ প্ৰাধান্য বৃদ্ধি পাইছিল তথাপিও অন্য ধৰ্মৰ প্ৰতি বিশেষকৈ বৌদ্ধ ধৰ্মৰ প্ৰতি বিশেষকৈ বৌদ্ধধৰ্মৰ প্ৰতি উদাৰতা প্ৰকাশ কৰা হৈছিল।পশ্চিম আৰু দক্ষিণ ভাৰতত জৈনধৰ্মৰ জনপ্ৰিয়তাও দেখিবলৈ পোৱা গৈছিল।\nগুপ্তযুগত ভাৰতীয় শিল্পকলা ,সাহিত্য,ভাস্কৰ্য,বিজ্ঞান আদিৰ অভুতপুৰ্ব উন্নতি পৰিলক্ষিত হৈছিল।ৰাজনৈতিক শৃঙ্খলা,শান্তি আৰু সচ্ছল অৰ্থনৈতিক অৱস্থাৰ কাৰণেই এইটো সম্ভৱ হৈছিল।গুপ্তযুগত সংস্কৃত ভাষাৰ উন্নতি হৈছিল আৰু ভালে কেইজনমান সাহিত্যিকে তেওঁলোকৰ লিখনিৰ দ্বাৰা সাহিত্যৰ ভঁৰাল চহকী কৰিছিল।কালিদাসে শকুন্তলা,ঋতুসংহাৰ,মেঘদুত আদি অমৰ গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছিল।শুদ্ৰকে মৃচ্ছাকটিকম,বিশাখাদত্তই মুদ্ৰাৰাক্ষস,হৰিসেনে এলাহাবাদ প্ৰশস্তি ৰচনা কৰিছিল।এই ক্ষেত্ৰত বৌদ্ধ দাৰ্শনিক আৰু গ্ৰন্থাকাৰ বসুবন্ধুৰ নামো উল্লেখযোগ্য।শিল্পকলাৰ ক্ষেত্ৰত এইষাৰ কব পাৰি যে ধৰ্মক কেন্দ্ৰ কৰি শিল্পী সকলে পাথৰৰ ওপৰত প্ৰাণ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।সাৰনাথত গুপ্তযুগৰ শিল্পকলা আৰু ভাস্কৰ্যৰ উৎকৰ্ষ সাধন হোৱা দেখিবলৈ পোৱা গৈছিল।মুছলমান আক্ৰমৰ কাৰণে গুপ্তযুগৰ স্থাপত্য প্ৰায় ধ্বংস হৈ গৈছিল।বৰ্তমান উত্তৰপ্ৰদেশত গুপ্তযুগৰ এটা মন্দিৰ আবিষ্কৃত হৈছে।ইয়াৰ পৰা গুপ্তযুগৰ স্থাপত্যৰ বিষয়ে ধাৰণা কৰিব পাৰি।অজন্তাৰ গুহামন্দিৰবোৰ গুপ্তযুগৰ স্থাপত্য,ভাস্কৰ্য আৰু চিত্ৰকলাৰ অপুৰ্ব নিদৰ্শন।গুপ্তযুগত ধাতুশিল্পৰো প্ৰচলন আছিল।নালন্দাত পোৱা বুদ্ধদেৱৰ তামৰ মুৰ্তিয়ে এই কথা প্ৰমাণ কৰে।জ্ঞান-বিজ্ঞানৰ জগতখনলৈকো গুপ্তযুগৰ দান আছিল অপৰিসীম।এই যুগত গণিত শাস্ত্ৰ,জ্যোতিষ,জ্যোতিষবিদ্যাৰ যথেষ্ট উন্তি হৈছিল।আৰ্য্যভট্ট আছিল সেই যুগৰ শ্ৰেষ্ঠ গণিত শাস্ত্ৰবিদ,বৰাহমিহিৰ আছিল শ্ৰেষ্ঠ জ্যোতিষবিদ।গুপ্তযুগৰ উদাৰ শাসনব্যৱস্থা,শিল্পসাহিত্যৰ অসাধাৰণ অগ্ৰগতি,আৰ্থিক স্বচ্ছলতা ,শান্তি-শৃঙ্খলা আদিৰ কাৰণে ঐতিহাসিকসকলে গুপ্তযুগক স্বৰ্ণযুগ বুলি আখ্যা দিছে।এই যুগক গ্ৰীক ইতিহাসৰ পেৰিক্লসৰ যুগৰ সৈতেও তুলনা কৰা হৈছে।\nহৰ্ষবৰ্ধনে এটা সুদক্ষ শাসনব্যৱস্থা প্ৰৱৰ্তন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।শাসনৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁ নিজৰ ক্ষমতাৰ ওপৰতেই আটাইতকৈ অধিক নিৰ্ভৰ কৰিছিল।হিউৱেনচাঙৰ মতে শাসনব্যৱস্থাৰ বৈশিষ্ট্য আছিল গাঁও আৰু চহৰ অঞ্চলৰ প্ৰজাৰ সৈতে জনসংযোগ স্থাপন।হৰ্ষবৰ্ধনে কামৰ সুবিধাৰ কাৰণে গোটেই দিনটো তিনিটা ভাগত ভগ কৰি লৈছিল।সাধাৰণতে তেওঁ গোটেই দিনটো ৰাজকাৰ্যতে কটাবলগীয়া হৈছিল।মৌৰ্য বা গুপ্ত শাসনব্যৱস্থাৰ দৰে হৰ্ষবৰ্ধনৰ শাসনব্যৱস্থাত কেন্দ্ৰীয় আৰু প্ৰাদেশিক এই দুভাগত বিভক্ত আছিল।হৰ্ষবৰ্ধন প্ৰথমে শিৱৰ উপাসক আছিল যদিও পিছলৈ তেওঁ বৌদ্ধধৰ্ম গ্ৰহণ কৰে আৰু অশোকৰ পদাঙ্ক অনুসৰণ কৰি বৌদ্ধধৰ্মৰ কাৰণে জীৱন উৎসৰ্গা কৰে।তেওঁৰ দিনতেই কনৌজত ধৰ্মসভা অনুষ্ঠিত হয় আৰু প্ৰয়াগত অনুষ্ঠিত হয় আৰু প্ৰয়াগত অনুষ্ঠিত হোৱা ষষ্ঠ মেলালি হিউৱনচাঙক নিমন্ত্ৰণ কৰা হয়।মোগল সম্ৰাট আকবৰৰ দৰে হৰ্ষবৰ্ধনেও বৌদ্ধ ধৰ্মৰ পণ্ডিতসকলৰ সভা পাতিছিল আৰু তেওঁলোকৰ বিতৰ্ক শুনিছিল।শ্ৰেষ্ঠ তাৰ্কিকজনক পুৰস্কৃত কৰা হৈছিল।হৰ্ষবৰ্ধন শিক্ষা আৰু সাহিত্যৰ পৃষ্ঠপোষক আছিল।ৰাজহৰ ১/৪ ভাগ সাহিত্যৰ উৎকৰ্ষ সাধনৰ কাৰণে ব্যয় কৰা হৈছিল।সেই সময়ত নালন্দা বিশ্ববিদ্যালয়ে আন্তৰ্জাতিক খ্যাতি অৰ্জন কৰিব পাৰিছিল।হৰ্ষবৰ্ধন নিজেও এজন নাট্যকাৰ আৰু কবি আছিল।তেওঁ ৰচনা কৰা নাটক নকেইখন আছিল নাগানন্দ,ৰত্নাবলী আৰু প্ৰিয়দৰ্শিকা।হৰ্ষচৰিতৰ লিখক বাণভট্ট হৰ্ষবৰ্ধনৰ সভাকবি আছিল।হৰ্ষবৰ্ধনৰ ৰাজত্বকালত কৃষি আছিল জনসাধাৰণৰ প্ৰধান জীৱিকা।হৰ্ষৰ যুগত সামন্ত প্ৰথাৰ ব্যাপকতা দেখা যায়।এই যুগটো গিলড প্ৰথাৰ প্ৰচলন আছিল।হৰ্ষৰ দিনত আৰু দক্ষিণ-পুব এচিয়াৰ সৈতে ঘনিষ্ঠ বাণিজ্যিক সম্পৰ্ক গঢ়ি উঠিছিল।সমাজত উচ্চ শ্ৰেণীৰ প্ৰতিপত্তি অধিক আছিল।যুদ্ধক বীৰধৰ্ম বুলি বিবেচনা কৰা হৈছিল।শাৰীৰিক পৰিশ্ৰম কৰা সকলৰ সামাজিক মৰ্যাদা নাছিল।\nদাক্ষিণাত্যৰ চোল,চালুক্য,পল্লৱ বংশৰ শাসনকালত আৰু বঙ্গদেশৰ পাল আৰু সেনবংশৰ ৰাজত্বকালত ভাৰতীয় শিল্পকলা,সাহিত্য সংস্কৃতিৰ যথেষ্ট উন্নতি হৈছিল।সেই খিনি সেই বংশৰ শাসনকাল আলোচনা কৰোতে উল্লেখ কৰা হৈছে।কোনো শাসন ব্যৱস্থাৰ বৈশিষ্ট্য আছিল ৰজা আৰু কৃষকৰ মাজত প্ৰত্যক্ষ সম্পৰ্ক।চোল ৰজাসকলে আড়ম্বৰপুৰ্ণ-উপাধি যেনে-“চোল মাৰ্ত্তণ্ড”,”গঙ্গাই কোলড”গ্ৰহণ কৰি ভাল পাইছিল।এটা সুস্ংগঠিত আমোলাতন্ত্ৰৰ সহায়ত চোল ৰজাসকলে শাসন পৰিচালনা কৰিছিল।শাসনৰ সুবিধাৰ অৰ্থে সাম্ৰাজ্যখন কেইবাটা ভাগত বিভক্ত কৰা হৈছিল।চোলসকলৰ স্বায়ত্ব –শাসনব্যৱস্থা আছিল অসাধাৰণ।চোলসকলৰ দিনত বাণিজ্যৰ প্ৰসাৰ ঘটাৰ কাৰণে নিগম বা গিলড ব্যৱস্থা গঢ় লৈ উঠিছিল।বাণিজ্যৰ প্ৰসাৰ ঘটাৰ কাৰণে ধনিক বণিকশ্ৰেণী গঢ় লৈ উঠিছিল।চোল সম্ৰাটসকল শৈৱ ধৰ্মাৱলম্বী হলেও বৌদ্ধ,জৈন আৰু বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ প্ৰতি উদাৰ নীতি গ্ৰহণ কৰিছিল।কেৱল চোল সম্ৰাট কুনোতুঙ্গই বৈষ্ণৱ ধৰ্ম ফুৰু ৰামানুজক ৰাজ্যৰ পৰা বহিষ্কাৰ কৰিছিল।চোল যুগত শৈৱ ধৰ্ম সাহিত্যৰ উন্নতি সাধন হৈছিল।চোলসকলৰ স্থাপত্য আৰু ভাষ্কৰ্য আছিল উন্নত পৰ্যায়ৰ।স্থাপত্য শিল্পৰ শ্ৰেষ্ঠ নিদৰ্শন হ’ল তাঞ্জোৰৰ শিৱ মন্দিৰ (ৰাজৰাজেশ্বৰ)।চোল শিল্প আছিল বিদেশী প্ৰভাৱমুক্ত।বিশালতা আছিল চোলশিল্পৰ বৈশিষ্ট্য।চিত্ৰ শিল্পৰ ক্ষেত্ৰত চোল সকলৰ অৱদান নাছিল।চোল যুগৰ নটৰাজৰ স্মৃতি আৰু হিন্দু দেৱ দেৱী আবু সাধুসন্ন্যাসীৰ মুৰ্তি পৃথিবী বিখ্যাত আছিল।চোলসকলে-“দ্ৰাবিড় শৈলী গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু সেই শৈলীৰ উৎসৰ্গ সাধন কৰিছিল-“The developed the Dravidian style and brought it to perfection”.\nচালুক্য ৰজাসকল ব্ৰাহ্মণ্য ধৰ্মৰ পৃষ্ঠপোষক আছিল।তেওঁলোক গোঁড়া হিন্দু ধৰ্মাৱলম্বী হলেও অন্য ধৰ্মৰ প্ৰতি সহনশীল আছিল।স্থাপত্যৰ ক্ষেত্ৰত চালুক্য ৰজাসকলে পাহাৰ কাটি বহুতো মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল।অজন্তা আৰু ইলোৰা চালুক্য ৰাজ্যৰ অন্তৰ্ভুক্ত আছিল।ৰাষ্ট্ৰকুট ৰজা অমোঘবৰ্ষ শিক্ষা আৰু সাহিত্যৰ পৃষ্ঠপোষক আছিল।\nপল্লৱসকলে এখন ডাঙৰ সাম্ৰাজ্য বিস্তাৰ কৰি ৰাজনৈতিক বিচক্ষণতাৰ পৰিচয় দিছিল।সেইদৰে শিল্পৰ ক্ষেত্ৰটো পল্লৱসকলে যুগান্তৰ আনিছিল।পল্লৱ শিল্পকলা আছিল পল্ৱসকলৰ নিজৰ।দ্ৰাবিড়শিল্প বুলিলে যি বুজায় সি পল্লৱ শিল্পকলাৰ জৰিয়তে প্ৰকাশ পাইছিল।পল্লৱ শিল্পৰ বৈশিষ্ট্য আছিল সুক্ষ্ম শিল্পকাৰ্যৰ লগত সৌন্দৰ্যৰ সংযোগ।পল্লৱ শিল্পৰ কৃতিত্ব পুৰ্ণ নিদৰ্শন কাঞ্চি আৰু মহাবলিপুৰমত দেখিবলৈ পোৱা যায়।কাঞ্চি আৰু মহাবলিপুৰমৰ বুক্তেশ্বৰ আৰু কৈলাশনাথ মন্দিৰ পল্লৱ স্থাপত্য আৰু ভাস্কৰ্যৰ উত্তম নিদৰ্শন।ইয়াৰ উপৰিও মহাভাৰতৰ কাহিনীৰ আলমত পল্লৱসকলে মন্দিৰৰ নামাকৰণ কৰিছিল।পল্লৱ ৰজাসকল সংস্কৃত ভাষা আৰু সাহিত্যৰ পৃষ্ঠপোষক আছিল।সেই সময়ত কাঞ্চি সংস্কৃত ভাষাৰ শিক্ষাৰ এটা প্ৰধান কেন্দ্ৰ আছিল।সেই যুগৰ প্ৰখ্যাত সাহিত্যিক আছিল দণ্ডিন।পল্লৱৰজাসকল ব্ৰাহ্মণ হলেও পৰধৰ্ম সহিষ্ণু আছিল।পল্লৱ যুগত ভক্তিধৰ্মৰ জাগৰণ হয়।এই প্ৰসঙ্স্ত মীৰাবাঙ্গ,সঙ্কৰাচাৰ্য আদিৰ নাম উল্লেখ কৰিব পাৰি।তেওঁ আছিল অদ্বৈতবাদী দৰ্শনৰ প্ৰচাৰক।পল্লৱ যুগত মহাবলীপুৰমক কেন্দ্ৰ কৰি নাগৰিক সংস্কৃতিৰ বিকাশ ঘটিছিল।\nপাল আৰু সেনবংশৰ ৰাজত্বকাল কেৱল বঙ্গদেশৰেই নহয়,ভাৰতবৰ্ষৰ ইতিহাসৰো গৌৰাবজ্জ্বল যুগ বুলি কব পাৰি।গৌৰোবজ্জ্বল যুগ বুলি কব পাৰি।পালযুগৰ সামাজিক জীৱন আছিল অনাড়ম্বৰ ।হিউৱেন চাঙৰ লিখনিৰ পৰা সেই কথা জানিব পাৰি।সেন বংশৰ ৰজা বাল্লাল সেনে।জাতিগত বিশুদ্ধতাৰ কাৰণে কৌলিণ্য প্ৰথাৰ প্ৰৱৰ্তন কৰিছিল।এই যুগৰ প্ৰজাসকলৰ প্ৰধান জীৱিকা আছিল কৃষি।এই যুগত শিল্প আৰু ব্যৱসায় –বাণিজ্যইও সমৃদ্ধি লাভ কৰিছিল।মৌৰ্য আৰু গুপ্তৰজাসকলৰ দৰে পাল ৰজাসকলে বিশ্বৰ অন্য দেশৰ সৈতে বৈদেশিক সম্পৰ্ক স্থাপন কৰিছিল।পালৰজাসকলে ভাৰতীয় ধৰ্ম আৰু সংস্কৃতিৰ উৎকৰ্য সাধনৰ কাৰণে অশেষ চেষ্টা কৰিছিল।তেওঁলোকে বিক্ৰমশীলা আৰু উদন্ত পুৰত দুটা বিশ্ববিদ্যালয় স্থাপন কৰিছিল।স্ংস্কৃতিৰ ক্ষেত্ৰত ধীমান আৰু বিটপাল ধৰ্ম প্ৰচাৰৰ ক্ষেত্ৰত পণ্ডিত ধৰ্মপাল আৰু দীপঙ্কৰ আৰু চক্ৰপাণি আৰু সন্ধ্যাকৰৰ দৰে বিদ্বান ব্যক্তিৰ বৰঙণিয়ে এই যুগটোক স্মৰণীয় কৰি ৰাখিছে।পালসকল বৌদ্ধ ধৰ্মাৱলম্বী আছিল-“Palas were Buddhist but were tolerant of the religion of others.Career was open to all irrespective of caste and creed”.\nপাল আৰু সেনসকলৰ ৰাজত্বকালত স্থাপত্য আৰু ভাস্কৰ্যৰ উন্নতি সাধন হৈছিল।কিন্তু মুছলমান আক্ৰমণৰ কাৰণে সেই যুগৰ শিল্পকৰ্ম ধ্বংস হৈছিল।উদন্ত পুৰৰ বৌদ্ধ বিহাৰ সেই যুগৰ স্থাপত্যশিল্পৰ উৎকৃষ্ট নিদৰ্শন।চিত্ৰ শিল্প আৰু ভাস্কৰ্যই চৰম উৎকৰ্ষ লাভ কৰিছিল।এই ক্ষেত্ৰত ধীমান আৰু তেওঁৰ পুতেক বীত পালৰ নাম উল্লেখযোগ্য।পালযুগৰ ভাস্কৰ্যৰ নিদৰ্শন বিলাক আছিল নিখুট শিল্পকাৰ্য।সেন যুগৰ প্ৰখ্যাত শিল্পী আছিল শুলপাণি।পালযুগৰ ৰজাসকলে ভালেমান পুখুৰী খন্দাইছিল।তাৰ দুই এটা নিদৰ্শন দিনাজপুৰ জিলাত আজিও দেখিবলৈ পোৱা যায়।\nশকাব্দ:প্ৰাচীন ভাৰতীয় সম্বল বিলাক আজিকালি অপ্ৰচলিত হৈ গৈছে।তথাপি শকাব্দৰ প্ৰচলন আজিও আছে।কিয়নো প্ৰাচীন জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানীসকলে শকাব্দৰ ভিত্তিতেই বছৰ গণনা কৰিছিল।স্বাধীন ভাৰততো শকাব্দকেই ভাৰতীয় সম্বল হিচাপে গ্ৰহণ কৰা হৈছে।\nশকাব্দৰ উৎপত্তি সম্পৰ্কে মতভেদ আছে।বহুতৰ মতে বনোনেস নামৰ শক-পাৰ্থিয় ৰজাই শকাব্দৰ প্ৰচলন কৰে।কিন্তু অন্যান্য পণ্ডিতসকলে কব খোজে যে শকাব্দৰ হিচাপ মতে ৭৮ খৃষ্টাব্দ হয়।আনহাতেদি বনোনেসৰ সময় আছিল প্ৰথম খৃষ্টপুৰ্ব।আলবেৰুণিৰ মতে বিক্ৰমাদিত্যই এজন শক ৰজাক হত্যা কৰি শকাব্দৰ প্ৰচলন কৰে।কিন্তু বহুতে কব খোজে যে আলবেৰুণিয়ে এটা কিংবদন্তীৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিহে এই মত প্ৰকাশ কৰিছিল।গতিকে আলবেৰুণিৰ মতে কোনো নিৰ্ৰযোগ্য তথ্যৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠিত নাছিল।\nকণিষ্কই সিংহাসনত বহা তাৰিখ লৈ মতভেদ আছে।ফাৰ্গুচনৰ মতে কণিষ্কই ৭৮ খৃষ্টাব্দত শকাব্দ প্ৰচলন কৰে।কিন্তু বহুতে কব খোজে যে কণিষ্কই শক নাছিল।গতিকে তেওঁ কিয় শকাব্দৰ প্ৰচলন কৰিব।তদুপৰি শকাব্দ প্ৰধানকৈ পশ্চিম ভাৰত আৰু দাক্ষিণাত্যত প্ৰচলিত আছিল।এই দু্য়োটা অঞ্চলতেই কণিষ্কৰ শাসনৰ অধীনত নাছিল বুলি ভাবিবৰ থল আছে।আন বহুতে আকৌ কব খোজে যে কণিষ্ক কুশাণ বংশৰ প্ৰতিষ্ঠাতা নাছিল।গতিকে তেওঁ কিয় শকাব্দ প্ৰচলন কৰিব।অৱশ্যে প্ৰতিষ্ঠাতা নহলেও অব্দৰ প্ৰচলন কৰিব পাৰে।উদাহৰণস্বৰুপে হৰ্ষবৰ্ধন তেওঁৰ বংশৰ প্ৰতিষ্ঠাতা নাছিল।কিন্তু তেওঁ হৰ্ষাব্দ প্ৰচলন কৰিছিল।কণিষ্ক সিংহাসনত উঠাৰ তাৰিখটো সম্পৰ্কে খৃষ্টাব্দ ৩,খৃষ্টাব্দ ২,খৃষ্টাব্দ ১,খৃষ্টাব্দ ১২৫-এই কেইটা চন পণ্ডিতসকলে আগবঢ়াইছে।কিন্তু বেছিভাগ পণ্ডিতেই মত প্ৰকাশ কৰিছে যে কণিষ্কই ৭৮ খৃষ্টাব্দত ৰাজত্ব কৰিছিল।গতিকে সকলোখিনি কথা চালি জাৰি চাই সিনহা আৰু বেনাৰ্জীয়ে মত প্ৰকাশ কৰিছে যে-“It is theregore better to accept the theory of Thomas,Rapson and other scholars who hold that Kanishka ruled in the first century A.D.and founded the Saka era commencing grom 78 A.D.”-তদুপৰি কণিষ্ক শক নহলেও শক আৰু কুশাণ বিলাকৰ মাজত বিশেষ পাৰ্থক্য নাছিল।ভাৰতৰ শক-ক্ষত্ৰপ সকলে ভালেমান দিন ধৰি এই শব্দ ব্যৱহাৰ কৰি আছিল কাৰণে ইয়াক শকাব্দ বোলা হৈছিল।কণিষ্কই যে শকাব্দ প্ৰৱৰ্তন কৰিছিল সেই কথা আজিকালি সকলোৱে মানি লৈছে।\nবিক্ৰম সম্বত:বিক্ৰম সম্বতৰ আৰম্ভণি হয় ৫৮ খৃষ্টাব্দৰ পৰা।কিংবদন্তী মতে ৰজা বিক্ৰমাদিত্যই এই বিক্ৰম সম্বত প্ৰৱৰ্তন কৰিছিল।যদি বিক্ৰমাদিত্য বুলিলে গুপ্ত সম্ৰাট দ্বিতীয় চন্দ্ৰ গুপ্তক বুজোৱা হৈছে তেতিয়া হলে সময়ৰ পিনৰ পৰা তেওঁৱেই বিক্ৰম সম্বত প্ৰচলন কৰা সম্ভৱ হব পাৰে।অৱশ্যে কোনো কোনোৱে কব খোজে যে বিক্ৰম সম্বত শক-পাৰ্থিয় ৰজা বনোনেসে প্ৰৱৰ্তন কৰিছিল।বনোনেসৰ ৰাজত্বৰ সময় আছিল ৫৮ খৃষ্টাব্দ।বনোনেসে পুব ইৰাণত ৰাজত্ব কৰিছিল আৰু তাতে এই সম্বৎ প্ৰৱৰ্তন কৰিছিল।তাৰ পৰাই তেওঁৰ লগতে এই সম্বৎ ভাৰতলৈ আহে।\nগান্ধাৰ আৰ্ট:আৰ্টত সাধাৰণতে ধৰ্মৰ প্ৰতিচ্ছবি পৰে।বৌদ্ধ ভাস্কৰ্য্যত (sculpture)জাতক আৰু বুদ্ধ দেৱৰ জীৱনৰ লগত জঢ়িত কাহিনীৰ চিত্ৰবোৰ খোদিত কৰা দেখা যায়।কিন্তু মন কৰিবলগীয়া কথা যে ক’তো বুদ্ধদেৱৰ মুৰ্ত্তি শিলত কটা হোৱা নাই।কেৱল প্ৰতীকৰদ্বাৰা যেনে-ছাতি,ভৰিৰখোজ আদিৰ দ্বাৰা বুদ্ধৰ উপস্থিতি বুজোৱা হৈছিল।কিন্তু কুষাণ যুগৰ পৰা ভাস্কৰ সকলে (sculptors)শিলত বুদ্ধদেৱৰ আৰু “বোধিসতী”ৰ মুৰ্ত্তি কাটিবলৈ লয়।এই নতুন আৰ্টক “গান্ধাৰ আৰ্ট”বুলি কোৱা হয়।উত্তৰ-পশ্চিম বা গান্ধাৰ অঞ্চল এই শিল্পৰ কেন্দ্ৰ আছিল কাৰণে ইয়াক “গান্ধাৰ আৰ্ট”বুলি কোৱা হয়।যদিও এই আৰ্টৰ আৰম্ভনি ব্যাকট্ৰীয় যুগৰ পৰাই আৰম্ভ হয়।কুষাণ যুগতহে এই আৰ্টে পৰিপুৰ্ণতা লাভ কৰে।কুষাণ যুগত পৰিপুৰ্ণতা লাভ কৰা এই আৰ্টক “গ্ৰেচীয় –বুদ্ধিষ্ট”আৰ্ট বুলিও কোৱা হয়।কাৰণ বৌদ্ধ বিষয়বস্তুত গ্ৰীচৰ শৈলী প্ৰয়োগ কৰা হৈছিল-“forms of Greek art applied to Buddhist Subjects”.গান্ধাৰ শিল্পৰ কেইটামান প্ৰধান বৈশিষ্ট্য হ’ল-(ক)পাথৰ,চুণ,বালি,প্লাসটাৰ অৱ পেৰিচ,পোৰামাটিৰ দ্বাৰা মুৰ্তি নিৰ্মাণ,(খ)মুৰ্তিৰ ওপৰত সোণালী বা অন্য ৰঙৰ প্ৰলেপ সনা (গ)স্থানীয় বৈশিষ্ট্য দান (যেনে-গোফ দিয়া,পাগুৰী পিন্দোৱা )(ঘ)যজ্ঞ গৰুড় আদি দেৱতাক গ্ৰীক দেৱতা জিউস,ব্যাকাস আদিৰ অনুকৰণত নিৰ্মাণ কৰা।বুদ্ধ দেৱৰ মুৰ্তিত এপ’লৰ আৰ্হিত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল-“The drapery follows Hellenistic models”মৌৰ্যযুগৰ পিছৰ যুগত ভাৰতীয় শিল্পৰ দুখন প্ৰধান কেন্দ্ৰ মথুৰা আৰু অমৰাৱতীৰ শিল্পকলাত গান্ধাৰ শিল্পকলাৰ প্ৰভাৱ পৰিছিল।\nৰিজু মনি তালুকদাৰ Jun 27, 2019 07:04 PM\nপ্ৰাচীন ভাৰতৰ ইতিহাসৰ ধৰ্মৰ বহুৰুপতা\nDipak Jan 05, 2018 07:44 AM\nগুপ্তযুগৰ পৰৱৰ্তী উত্তৰ ভাৰত:(পুষ্যভুক্তি বংশৰ উত্থান),হৰ্ষবৰ্দ্ধন,হৰ্ষবৰ্দ্ধনৰ শাসন ব্যৱস্থা,হিউৱেন চাঙৰ টোকা\nৰাজপুতসকল –তেওঁলোকৰ গুৰুত্ব\nবঙ্গদেশৰ পাল বংশ:\nআৰবসকলৰ সিন্ধু বিজয়:\nচুলতানি সাম্ৰাজ্যৰ পৰা উদ্ভুত স্বাধীন ৰাজ্যসমূহ\nঅষ্টাদশ অধ্যায় :\nশেহতীয়া উন্নীতকৰণ: Oct 31, 2019


"আন্দোলিত আকাশ" (লেখিকা - মনালিছা শইঁকীয়া) (গ্ৰন্থ আলোচনা - প্ৰদ্যুৎজ্যোতি শইকীয়া) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\n”আন্দোলিত আকাশ” (লেখিকা – মনালিছা শইঁকীয়া) (গ্ৰন্থ আলোচনা – প্ৰদ্যুৎজ্যোতি শইকীয়া)\n”আন্দোলিত আকাশ” (প্ৰদ্যুৎজ্যোতি শইকীয়া)\nদ্বিতীয় প্ৰকাশ-নবেম্বৰ ২০১০\nলেখিকা- মনালিছা শইঁকীয়া\nউঃপূব গ্ৰন্থমেলাত এইবাৰ কিনি হাতত লৈছিলো নৱ প্ৰজন্মৰ লেখিকা মনালিছা শই কীয়াৰ বহু চৰ্চিত উপন্যাস “আন্দোলিত আকাশ”| প্ৰথম অধ্যায়ৰ পৰাই উপন্যাসখনে মনত সাঁচ বহুৱাবলৈ সক্ষম হৈছিল|কাৰণ অগতানুগতিক বিষয়| Schizophreniaত ভোগা মামণিৰ মাকৰ চালচলনৰ বৰ্ণনা। আৰু তাতকৈ সুন্দৰ কথাটো হ’ল লেখিকাই চতুৰালিৰে মামণিৰ মোমায়েকৰ কথা প্ৰথম অধ্যায়তে উল্লেখ কৰিছে|বুজাই দিছে যে Schizophrenia ৰোগ বংশগত হ’ব পাৰে| কেৱল মাত্ৰ ডিপ্ৰেছনেই ইয়াৰ কাৰণে দায়ী হ’ব নোৱাৰে| মামণি চৰিত্ৰটোক লেখিকাই আৰম্ভণিৰে পৰা এক ভাবুক আৰু অন্তঃমুখী চৰিত্ৰ কৰি তুলিছে| আনৰ দুখ সহিব নোৱাৰা এটা সহজ সৰল চৰিত্ৰ| লগতে আছে মদাহী দেউতাক| এইদৰেই আগবাঢ়িছে কাহিনীভাগ| অতীত আৰু বৰ্তমানতো স্বপ্নীলৰ প্ৰতি মামণিৰ দুৰ্বলতা প্ৰকাশ পাইছে| যিটোৱে এগৰাকীৰ নাৰীৰ একান্ত ইচ্ছাক প্ৰকাশ কৰিছে| অৰ্থাৎ প্ৰত্যেক জনী ছোৱালীয়ে নিজৰ জীৱনৰ নিৰাপত্তাৰ বাবে এজন পুৰুষৰ বুকু বিছাৰে| মামণিও তাৰ ব্যতিক্ৰম নহয়, যদিও তাইৰ প্ৰেম দৃঢ়| মামণিৰ মনত বহু উত্তৰ নোহোৱা প্ৰশ্নৰ সৄষ্টি কৰি আঁতৰি গৈছে স্বপ্নীল| একমাত্ৰ মাকৰ সেই অসুখৰ বাবেই তাইক অন্তৰৰ পৰা ঠেলি উলিয়াই দিছে স্বপ্নীলে| উত্তৰ নোহোৱা প্ৰশ্নবোৰ এটা এটাকৈ যোগ হয় মামণিৰ মনত| মামণিয়ে স্কুলত যোগদান কৰাৰ পাছতেই স্বপ্নীলৰ দিল্লী গমনে ব্যথিত কৰিছে মামণিৰ হৃদয়| কিবা দুখ দোমোজাত পৰিলে মানুহে সদায় নিজৰ জন্মদাত্ৰীক স্মৰণ কৰে বা মাককে শেষ আশ্ৰয় বুলি ভাবে| ইফালে মাক যেনেকুৱা অৱস্থাতে নাথাকক কিয়? মামণিয়েও সেইদৰে Schizophreniaত ভোগা মাকৰ কোলাতে ঢলি পৰিছে| লাহে লাহে মামণিয়ে স্কুলত এটা নতুন জীৱন বিছাৰি পাইছে| পাহৰিব পাৰিছে খুব ভাল ছবি অঁকা বায়েকক| যি পলাই গৈছে এক ব্যৱসায়ীৰ লগত আৰু কেৰিয়াৰ সৰ্বস্ব ককায়েক পুতুক | ভনীয়েকৰ ওপৰত সকলো এৰি দুইটাই নিজ জীৱনত ব্যস্ত হৈ পৰিছে| লাহে লাহে কাহিনীৰ মাজেৰে চৰিত্ৰবোৰে গতি কৰিছে| দেউতাক মদৰ লগতে ব্যস্ত হৈ পৰিছে | মাজে মাজে ক্ষোভ প্ৰকাশ কৰাৰ বাহিৰে| ককায়েকে পুতুয়ে অসুখীয়া মাকৰ ওচৰত থাকিব নোৱাৰিলেও একমাত্ৰ তাৰ প্ৰেম চৈতালীৰ বাবেই গুৱাহাটীলৈ আহিছে| যদিও এই বিষয়ে মামণি জ্ঞাত তথাপিও ককায়েক লগত থকাৰ স্বাৰ্থতে একো নোকোৱাকৈ আছে|তাতে নতুন বৌয়েকেও মাকৰ প্ৰতি সহানুভুতি দেখুৱাইছে| মামণিয়ে যেন চৈতালীৰ মাজতে হঠাৎ এটা লগ বিছাৰি পাইছে| তাৰ মাজতে দুটামান চৰিত্ৰৰ কথা ক’ব লাগিব| প্ৰথমতে অৰ্চনা| যিটো ইতিমধ্যে লেখিকা নিজেই বুলি এটা অনুমান কৰিব পৰা গৈছে| অৰ্চনাৰো নিজৰ জীৱনত মামণিৰ দৰে সমস্যা আছে যদিও তাই ভাগি পৰা নাই মামণিৰ দৰে| কাৰণ তাই মামণিৰ দৰে ইমান অন্তঃমুখী নহয়| ব্যস্ত ৰাখে নিজক গল্প, কবিতা ৰচনাৰ মাজত| আৰু এটা চৰিত্ৰ সুবাসনা| মামণিৰ পেহীয়েকৰ জীয়েক| অতিকৈ উচ্চাকাংক্ষী হ’লেও সুবাসনা মামণিৰ প্ৰকৃত বন্ধু হিচাপে থিয় দিছে| “সংস্কৃতি বিদ্যালয়ত” ভুষণ ছাৰক দেখি মামণিৰ বাৰে বাৰে ঘৰৰ পৰা পলাই যোৱা শিল্পী সত্তাৰ ককায়েক ৰণৰ ছবি মনলৈ আহিছে| শেষত ভুষন ছাৰেও মেলানি মাগিছে| সকলোফালৰ পৰা ভাৰাক্ৰান্ত হৈছে মামণিৰ মন| ইফালে সদ্য বিবাহিত পুতুৱেও মাকৰ বেছি হোৱা ৰোগৰ অৱস্থালৈ চাই চৈতালীক গৰ্ভস্থ অৱস্থাত তাত ৰাখিবলৈ বেয়া পাইছে| যদিওবা সিদ্ধান্তটো শাহুৱেকৰহে| সেইদৰেই মামণি অকলশৰীয়া হৈ গৈছে নিজ ঘৰতে| লাহে লাহে দেখা দিছে মামণিৰ গাত Schizophreniaৰ লক্ষণ|কিন্তু বাহিৰৰ মানুহে ধৰিব পৰা নাছিল|শেষত সদ্য মদাহীৰ ৰৄপ লোৱা ককায়েকে ৰাতি হঠাত্ উদ্ধাৰ কৰিছে Schizophrenic মামণিক| মামণিৰ শেষত কি হ’ল? মামণি ভাল হ’লনে? সুবাসনা আৰু অৰ্চনা কিয় মামণিৰ প্ৰকৃত বন্ধু ? পুতুৰ কি হ’ল? এই সকলোবোৰ জানিবলৈ হ’লে মনালিছা শইকীয়াৰ সফল উপন্যাস “আন্দোলিত আকাশ”ত এবাৰ চকু ফুৰাব লাগিব|\nমুঠতে “আন্দোলিত আকাশ” এখন মনোবিজ্ঞানৰ ওপৰত ৰচিত সফল উপন্যাস| কিন্তু লেখিকাই Schizophrenic sypstomবোৰ মামণি আৰু মাকৰ আচৰণত দেখুৱাঁওতে অলপ আৰু বহলাব পাৰিলে হয়| ৰণৰ চৰিত্ৰটিও অকনমান আগুৱাই অনাৰ থল আছিল| বাৰু যি কি নহওক, “আন্দোলিত আকাশ” মনোবিজ্ঞানভিত্তিক উপন্যাসৰ বাটকটীয়া হিচাপে সফল উপন্যাস আখ্যা দিব পাৰি|\n← ৰাৱন বধ (প্ৰদ্যুৎজ্যোতি শইকীয়া)\nইউনিকোডৰ উপযুক্ত প্ৰসাৰ নোহোৱাৰ কাৰণ →


এটা মহৰ অপঘাতী মৃত্যুত – বাসৱদত্ত দাস – ফটাঢোল\nMay 1, 2019 গল্প\t7 Comments\nএটা মহৰ অপঘাতী মৃত্যুত – বাসৱদত্ত দাস\nএটা মহে আপোনাৰ কাণৰ কাষত কুন্‌কুনাই আপোনাক আমনি কৰি আছে। মহটোৱে আপোনাৰ ইখন কাণৰপৰা সিখন কাণলৈ কুঁ-কুঁৱাই আপোনাক সুস্থিৰ হৈ থাকিবলৈ দিয়া নাই, আৰু এনেতে- ‘চেটেপ’! আপোনাৰ দুহাতৰ চাপৰিৰ মাজত চেপেটা লাগি আপোনাৰেই তেজ বঁতিয়াই মহটোৰ কৰুণ মৃত্যু ঘটিল। কাহিনী খতম? নাঃ এইখিনিতে কাহিনীটোৰ আৰম্ভণিহে।\nমহটোক হত্যা কৰি আপুনি হয়তো আশ্বস্ত হৈ বহি আছে – এতিয়া আৰু আমনি নাই। হয়তো নতুনকৈ মহৰ আগমন ৰুধিবলৈ অল-আউটটো অন কৰি লৈছে। কিন্তু আপুনি জানেনে, আপুনি এইমাত্ৰ এটা জীৱন নাশ কৰিলে; আপুনি দৰাচলতে এটা শীতল মগজুৰ হত্যাকাৰী- জেক দ্য ক্লেপাৰ (Jack the Clapper)! আপুনি অল-আউটটো জ্বলাই লৈ তাৰ ধোঁৱাৰে মহৰ এটা পতঙ্গ গোষ্ঠী হত্যা কৰিবলৈ এতিয়া আগবাঢ়িছে। আপোনাৰ জানিবলৈ মন নাযায়নে, এই মহবিলাকেনো আপোনাৰ সম্বন্ধে ভাবে কি! নাই, আপুনি অকল নিজৰ বিষয়েহে ভাবি ভাল পায়। মই কওঁ শুনক, আপুনি মহবিলাকৰ মানত হিটলাৰ। হয়, সেইজন হিটলাৰ যিয়ে নেকি বিষাক্ত গেছ সেৱন কৰাই ইহুদিসকলক নিঃশেষ কৰি দিবলৈ আগবাঢ়িছিল। আপুনি সেইজন হিটলাৰৰে এটা অৱতাৰ এই মহবিলাকৰ বাবে।\nএই যে অলপতে মৰা পৰা মহটো, আপুনি জানেনে, সেইটো মতা নহয় মাইকীহে আছিল। আপুনি যিমানেই নকওঁক কিয়, ‘নাৰী দেৱীতুল্য; নাৰীক মই সন্মান কৰোঁ, মৰ্যাদা দিওঁ।’ কিন্তু, প্ৰকৃত সত্যটো হ’ল আপুনি এজন নাৰী হত্যাকাৰী। সমস্ত নাৰী জাতিৰেই ধিক্কাৰৰ পাত্ৰ আপুনি।\nএতিয়া কওঁ শুনক অলপ আগতে শীতল মগজুৰে হত্যা কৰি এতিয়া প্ৰিয় নাৰীজনীক নিজৰ সৈতে ‘ফেণ্টাচাইজ’ কৰি থকা আপোনাক সেই মহজনীৰ কাহিনী। জানেনে, মহজনী আছিল সদ্যবিবাহিতা! ‘লিট্‌ৰেলী’ দুদিন মাথোঁ হৈছিল তাইৰ বিয়া হোৱা। কালিহে মাত্ৰ গৰ্ভৱতী হৈছিল তাই। মাতৃ হোৱাৰ মিঠা সপোন দেখি দেখি আনন্দতে আপোনাৰ কাণৰ কাষত গুণগুণাই থকা মহজনীৰ দোষটো কি আছিল আপুনি ব্যাখ্যা কৰিব পাৰিবনে? এক বিন্দু তেজো দিব নোখোজা আপুনি কোন দুৰ্যোধনৰনো নাতিয়েকৰ নাতিয়েক! অহ্, আপুনি এতিয়া ডেংগী, মেলেৰীয়া, জাপানী এনকেফেলাইটিছৰ লেক্‌চাৰ ফুটাইছে। বাউসী দুটালৈ নেত্ৰ বিস্ফোৰণ কৰি দৃষ্টি নিক্ষেপ কৰক, কেইটা প্ৰতিষেধকৰ কিমানটা খোঁচ পৰি কেই বিন্দু তেজ বেকাৰতে ওলাই অপচয় হ’ল আপোনাৰ। সেইবোৰ প্ৰতিষেধকৰ গুণাগুণক লৈ আপোনাৰ ইমানেই সন্দেহ নে! আপুনি দৰাচলতে এটা ‘পেৰেনইদ চাইকো-কিলাৰ’হে।\nচাৰিদিন আগতেহে জন্ম পাই এই পৃথিৱীৰ পোহৰ দেখিবৰ সৌভাগ্য হৈছিল মহজনীৰ। তাইৰ মাকে ভালৰো ভাল জাতৰ তেজ সংগ্ৰহ কৰি বৰ কষ্টেৰে ‘মহ-নাজি’বিলাকৰ চাপৰবোৰৰ মাজেৰে সৰকি, নিজৰ জীৱনৰ সৈতে খেলি তাইলৈ এক-এক বিন্দু মহঙা ৰক্ত আনি পান কৰাইছিল তাইক। সেই তেজৰ বলতেই তাই দুদিনতে ৰূপহীজনী হৈ গাভৰু বয়স পাইছিলগৈ। তাইৰ নিচিনা মাইকী মহ “মশ্ প্ৰজাতি”ৰ বাৱন্নটা প্ৰজন্মত এজনীহে ওলায়। স্ৰষ্টাৰ অনুপম সৃষ্টি এটা সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ অলেখ সময়ৰ প্ৰয়োজন হয়, কিন্তু আপোনাৰ দৰে সংহাৰক এটাৰ বাবে সৃষ্টি এটা মুহূৰ্ততে নাশ কৰি পেলোৱাটো এটা বিকৃত পৰিতৃপ্তি।\nকাইলৈ মহটোৱে হয়তো কণী পাৰি অকণি অকণি মহ পোৱালীকেইটামান জন্ম দিলেহেঁতেন। কিন্তু আপুনি আজি মহজনীক মাৰি অকল তাইকেই হত্যা কৰা নাই, আপুনি তাইৰ গৰ্ভজাত সেই দুৰ্কপলীয়া পোৱালীকেইটাৰো হত্যাৰ অপৰাধত অপৰাধী। আপুনি এনেকুৱা এজন অনুতাপশূন্য অপৰাধী, যি আচলতে অনুধাৱনেই কৰা নাই যে কেনে এটা মাৰাত্মক কাণ্ডৰ আপুনি আজিয়ে কিয়, সদায়ে পুনৰাবৃত্তি ঘটাই থাকে। আপুনি এতিয়া স্বীকাৰ কৰিবলৈকো মান্তি নহয় যে এয়া এটা অক্ষমণীয় অপৰাধ।\nমহজনীয়ে মাথোঁ জীয়াই থকাৰ তাগিদাত আপোনাৰ দেহ-সঞ্চিত শোহিতৰ এটোপাল অমিয়াহে বিচাৰিছিল। আপুনি তাক শোষণ বুলি অপবাদ দি তাচ্ছিল্য নকৰিব এতিয়া। শোষণ কাক বোলে আপোনাৰ সেই ধাৰণানো কিমান আছে! হয়, আপুনি শোষিত; কিন্তু এটা সামান্য মহে আপোনাক শোষণ কৰিব নোৱাৰে। আপোনাৰ এক বিন্দু ৰক্ত তাৰ জীৱনৰ বাবে উৎসৰ্গিত এক কৰুণাহে। কিন্তু আপুনি সেই কৰুণাকণো যাচিবলৈ অনিচ্ছুক হৈ নিৰ্বলী মহ এটাক অতি নিৰ্দয়ভাৱে মহতীয়াই হত্যা কৰে। আপোনাৰ শক্তিৰ প্ৰদৰ্শন এই নিঃকিন মহ এটাৰ ওপৰতে সীমাবদ্ধ। প্ৰকৃত শোষণকাৰীৰ আপুনি গাৰ নোম এডালো বেঁকা কৰিব পৰাকৈ কিন্তু অক্ষম। সেইজাত শোষণকাৰীয়ে আপোনাৰ মহনাশী শক্তিকণকে পোষণ কৰি আপোনাৰ মূৰত কঁঠাল ভাঙি খাই নিজৰ উদৰ তেলাল কৰি সমাজত দপ্‌দপাই ফুৰিছে- আপোনাৰ চকুৰ সমুখতে। আপুনি আকৌ সেইসকল প্ৰকৃত শোষণকাৰীকেই ৰঙা দলিচা পাৰি প্ৰতি পাঁচ বছৰৰ মূৰে মূৰে আনি ৰাজপাটত বহাইহি। তাৰ পিছত পৰৱৰ্তী পাঁচটা বছৰলৈ আপোনাক অবাধে শোষণ কৰিবলৈ সিহঁতক সিহঁতৰে সৃষ্ট অনুজ্ঞাপত্ৰখন প্ৰদান কৰে। আপুনি এনে এক নিৰ্বোধ নৰাধম যে আপোনাৰ এই সামান্যতম পাৰ্থক্যটোও কিন্তু চকুত নপৰে, দৰাচলতে ইহঁতৰ শোষণটো হৈছে এক বেপাৰ, ইহঁত শোষণৰ বেপাৰী; আনহাতে, মহবিলাকৰ শোষণ এক প্ৰয়োজন, য’ত সিহঁতৰ জীৱনৰ মৌলিক প্ৰশ্নটো জড়িত হৈ আছে।\nএটা ভোট নিজৰ বিবেকৰ সহমতত দিবলৈকে আপোনাৰ ধৈৰ্য্যৰ অভাৱ; তাৰ বিপৰীতে ভোটটো এনেয়ে দান কৰি শোষণকাৰীক উপযাচি আহ্বান জনাবলৈ কিন্তু আপোনাৰ সংকোচ নহয়। সংকোচ জন্মে তেতিয়াহে, যেতিয়া এজনী অসহায় মহক আপোনাৰ একবিন্দু ৰক্ত দান কৰিবলগীয়া হয়। তেতিয়া আপোনাৰ বিবেকশূন্য মনত মহজনীৰ মান দুৰ্দ্ধৰ্ষ শোষণকাৰী দ্বিতীয় এটা নোলোৱা হ’ব। পিছে আপোনাকনো এইবোৰ পাঠ পঢ়াই কি লাভ! ৰক্তবীজৰ লেখীয়াকৈ য’ত হিটলাৰৰ আৱিৰ্ভাৱৰ পুনৰাবৃত্তি হৈয়ে থাকে, মহক নিজৰ একবিন্দু ৰক্ত দিবলৈ অনিচ্ছুক হোৱাৰ দৰে যোগ্যজনৰ বাবেও নিজৰ বিবেকৰ একাংশ দিবলৈকো ইচ্ছুক নোহোৱা আপুনি হেন দুৰ্যোধনৰ দেশত শোষণকাৰীয়ে ৰজা নহৈনো হ’ব আন কোন!\n« অসময়ত সময় – অভিজিত মেধি\nকৌতুক – তাবিবৰ ৰহমান »\nখুব কম সময়ৰ চিনাকি তোমাৰ লিখাৰ লগত, কিন্তু কম সময়তে তুমি মোৰ এজন অন্যতম প্ৰিয় লিখক হৈ গ’লা।\nআগতে পঢ়িছিলোঁ আকৌ পঢ়িলোঁ, ভাল লাগিল।\nবাৰে বাৰে পঢ়িও আমনি নলগা লিখনি। 👌🏾👌🏾👌🏾\nঅকব ত পঢ়িছিলোঁ আকৌ পঢ়িলো । ভাল লাগিল।\nএই সংখ্যাত এতিয়ালৈকে পঢ়া লিখনি সমূহৰ মাজত ই সঁচাই এক ব্যতিক্ৰমী আৰু মননশীল !!!\nএইটো পঢ়াৰ পিছত মহ এটা মৰাৰ আগতে নিশ্চয় দ্বিতীয়বাৰ ভাৱিব লাগিব ৷ মহটো মতা নে মহজনী মাইকী সেইটো জনাটোও দৰকাৰ 😜\nভাল লাগিল ৷


হেইডি - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nহেইডি (ইংৰাজী: Heidi) দুটা খণ্ডত প্ৰকাশিত এক ছুইজাৰলেণ্ড দেশীয় কল্প কাহিনী, প্ৰথম খণ্ড-হেইডিৰ শিক্ষণ আৰু ভ্ৰমণৰ কালছোৱা (ইংৰাজী: Heidi's years of learning and travel, জাৰ্মান: Heidis Lehr- und Wanderjahre) আৰু দ্বিতীয় খণ্ড-হেইডিয়ে যি শিকিলে তাক ব্যৱহাৰ কৰিলে (ইংৰাজী: Heidi makes use of what she has learned, জাৰ্মান: Heidi kann brauchen, was es gelernt hat)। আল্প্‌ছ পৰ্বতীয় অঞ্চলত থকা ককাদেউতাকৰ তত্ত্বাৱধানত ডাঙৰ হোৱা হেইডি নামৰ কণমানি ছোৱালীজনীৰ জীৱনত ঘটা ঘটনাবোৰৰ ওপৰত এই উপন্যাসখন ৰচিত। ১৮৮০ চনত ছুইছ লেখিকা য়'হানা স্পাইৰিয়ে শিশু আৰু শিশুপ্ৰেমী সকলৰ বাবে (ইয়াৰ উপশীৰ্ষকৰ পৰা আহৰণ কৰা মতে) ইয়াক ৰচনা কৰে।\nহেইডি সৰ্বকালৰ সৰ্বাধিক বিক্ৰী হোৱা উপন্যাসসমূহৰ ভিতৰত এখন আৰু ছুইছ সাহিত্যৰ শ্ৰেষ্ঠ সাহিত্যকৰ্মসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম।\n2 চলচ্চিত্ৰ, টেলিভিছন আৰু মঞ্চ অভিযোজন\n5 হেইডিৰ প্ৰেৰণা\nএম খুড়াৰ লগত হেইডিক থৈ ডেটি মাহী দৌৰাদৌৰিকৈ উভতি গৈছে\nএডেলহেইড (যাক সকলোৱে হেইডি বুলি চিনি পায়) এজনী সৰু ছোৱালী যাক মাক দেউতাকৰ মৃত্যুৰ পিছত মাহীয়েক ডেটিয়ে কিছুবছৰ ডাঙৰ দীঘল কৰে। হেইডিৰ পাঁচ বছৰ বয়সত ডেটিয়ে তাইক গাঁৱৰ মানুহবোৰৰ পৰা সদায়ে আঁতৰি থকা এম খুড়া হিচাপে পৰিচিত হেইডিৰ ককাদেউতাকৰ ঘৰত থৈ আহে।\nপ্ৰথমাৱস্থাত হেইডি অহাক লৈ তেওঁ খুব অসন্তুষ্ট হয় কিন্তু হেইডিয়ে তেওঁৰ কঠোৰ আৱৰণৰ ভিতৰত লুকাই থকা সৰলমনা মানুহজনক চিনি পাই আৰু দুয়ো দুয়োৰে সংগ উপভোগ কৰিবলৈ লয়। তাত হেইডি পিটাৰ নামৰ ছাগলীৰখীয়া ল'ৰা এটাৰ লগত অন্তৰংগ বন্ধু হৈ পৰে। তিনি বছৰ পিছত ডেটিয়ে হেইডিক ১২ বছৰীয়া ক্লাৰা ছেছমেন নামৰ বেমাৰী ছোৱালী এজনীৰ সংগী হ'বলৈ ফ্ৰেংকফুৰ্টলৈ লৈ যায়। সময়ে সময়ে গৃহপৰিচাৰিকা ফ্ৰলিন ৰটেনমেয়াৰৰ লগত খকা-খুন্দা লাগি থাকি হেইডিয়ে ক্লাৰাৰ লগত এবছৰ কাল কটায় আৰু উভতি আহিবলৈ উত্ৰাৱল হৈ পৰে। ঘৰলৈ গৈ পিটাৰৰ অন্ধ বুঢ়ীমাকক সাধু পঢ়ি শুনাবলৈ হেইডিয়ে পঢ়া শুনা শিকিবলৈ মন মেলে। হেইডিৰ ক্ৰমাত্ পৰি অহা স্বাস্থ্য আৰু টোপনিত খোজ কাঢ়িবলৈ লোৱা বেমাৰ দেখি ক্লাৰাৰ ডাক্তৰে হেইডিক ঘৰলৈ লৈ যোৱাৰ পৰামৰ্শ দিয়ে। হেইডিক আগবঢ়াই আনিবলৈ বহুবছৰৰ মূৰত ককাদেউতাকে গাঁৱলৈ নামি যায় আৰু তেওঁ পুনৰ গাঁওবাসীৰ ওচৰ চাপি যায়।\nহেইডি আৰু ক্লাৰাৰ বন্ধুত্ব অটুট থাকে আৰু ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শমতে হেইডিহঁতৰ ঘৰলৈ গ্ৰীষ্মকালটো কটাবলৈ আহে। ছাগলীৰ গাখীৰ আৰু সতেজ পাহাৰীয়া বতাহে ক্ৰমে ক্লাৰাক সুস্থ কৰি তোলে। ইপিনে হেইডিয়ে পিটাৰকো লিখা পঢ়া শিকাই। কিন্তু হেইডিয়ে ক্লাৰাক অধিক গুৰুত্ব দিয়াত সি ঈৰ্ষান্বিত হয় আৰু ক্লাৰাৰ হুইলচেয়াৰখন পাহাৰৰ পৰা তললৈ পেলাই দিয়ে। হুইলচেয়াৰখন নথকাত ক্লাৰাই খোজ কাঢ়িবলৈ চেষ্টা কৰে আৰু সফল হয়। এয়া দেখি ক্লাৰাৰ পৰিয়ালৰ সকলোটি আনন্দত আত্মহাৰা হয় আৰু ককাদেউতাকে নোৱাৰা হ'লে হেইডিক আশ্ৰয় দিবলৈ আগ্ৰহ প্ৰকাশ কৰে।\nচলচ্চিত্ৰ, টেলিভিছন আৰু মঞ্চ অভিযোজন[সম্পাদনা কৰক]\nহেইডিৰ মূল কাহিনীৰ পৰা প্ৰায় ২০খন চলচ্চিত্ৰ তথা ধাৰাবাহিক নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। এই ছবিসমূহ সকলোতে জনপ্ৰিয় হৈছিল আৰু বিশ্বৰ বিভিন্ন দেশত এনিমেছন ছবিৰ এক আদৰ্শ স্থাপন কৰিছিল। যদিও কিতাপখনত হেইডিক কলা, কেঁকোৰা চুলিৰ ছোৱালী হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হয়, অধিকাংশ ছবিতেই তাইক সোণালীচুলীয়া হিচাপেহে চিহ্নিত কৰা হৈছে। এই ছবি তথা ধাৰাবাহিক সমূহ আছিল:\nহেইডি, ১৯৩৭ চনত নিৰ্মিত এক ছবি যত শ্বাৰ্লি টেম্পলে নাম ভূমিকাত অভিনয় কৰিছিল।\nহেইডি, ১৯৫২ চনত ছুইছ জাৰ্মান আৰু জাৰ্মান ভাষাত নিৰ্মিত, লুইগি কমেনচিনি নিৰ্দেশিত, ইছবেথ চিগমাণ্ড অভিনীত এক ছবি যাৰ ১৯৫৫ চনত "হেইডি আৰু পিটাৰ" নামৰ এক ছিকুৱেল নিৰ্মাণ কৰা হয় য'ত ইছবেথ চিগমাণ্ডেই অভিনয় কৰিছিল আৰু যাৰ নিৰ্দেশক আছিল ফ্ৰেঞ্জ স্নাইডাৰ।\nহেইডি, ৰ্গাল অফ দ্য এল্পছ, ১৯৭৪ চনত ইছাও টাকাহাটাৰ দ্বাৰা নিৰ্দেশিত এক জাপানী এনিমেশ্যন শৃংখলা যাৰ বিভিন্ন ভাষালৈ অনুবাদ হৈছে। ইয়াৰ পৰা পিছত দ্য ষ্ট'ৰী অফ হেইডি নামৰ এক ইংৰাজী ভাষী ছবি নিৰ্মিত হয়।\nহেইডি, ১৯৭৪ চনত এমা ব্লেক অভিনীত বি.বি.চিৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত ছবি।\nহেইডিজ চং, ১৯৮২ চনত হানা বাৰবেৰা নিৰ্দেশিত এক চলচ্চিত্ৰ।\nহেইডি, ১৯৯৫ চনত নিৰ্মিত এক এনিমেছন ছবি।\nহেইডি, ২০০৫ চনত নিৰ্মিত এক এনিমেছন ছবি।\nহেইডি, ২০০৫ চনত নিৰ্মিত পল মাৰ্কাছ নিৰ্দেশিত এক কথাছবি।\nহেইডি ফৰ পজ, ২০০৮ চনত নিৰ্মিত এক ধেমেলীয়া ছবি।\nমেইনফিল্ড হ'ল হেইডিলেণ্ডৰ প্ৰধান চহৰ\nহেইডিৰ নাম অনুসাৰে নাম ৰখা হেইডিলেণ্ড ছুইজাৰলেণ্ডৰ এক জনপ্ৰিয় পৰ্য্যটনস্থলী, যি জাপানীসকলৰ মাজত অধিক জনপ্ৰিয়। ই বিণ্ডনাৰ হাশ্বেফ্ট নামৰ ঠাইটুকুৰাত অৱস্থিত।\nইয়াৰ পিছৰ দুখন উপন্যাস হেইডি গ্ৰ'জ আপ আৰু হেইডিজ চিলড্ৰেন স্পাইৰিয়ে লিখা নাছিল। ইয়াক স্পাইৰিৰ সাহিত্যকৰ্মৰ ইংৰাজী অনুবাদিকা চাৰ্লছ ট্ৰিটেনে স্পাইৰিৰ মৃত্যুৰ বহুবছৰ পিছত অন্য কিছুমান সাহিত্য কৰ্মৰ পৰা আহৰণ কৰিছিল।\nমূল হেইডি আৰু টিটেনৰ হেইডি গ্ৰন্থসমূহৰ মাজত বহুতো পাৰ্থক্য পৰিলিক্ষিত হয়। সেইবোৰ হ'ল\nস্পাইৰিৰ মূল হেইডিত হেইডিৰ সৰল জীৱন আৰু শিশু তথা শৈশৱৰ প্ৰতি থকা টানৰ কথা কোৱা হৈছে। স্পাইৰিয়ে নিজেই কৈছে যে এই কিতাপখন "শিশুৰ বাবে আৰু তেওঁলোকৰ বাবে যিয়ে শিশুক ভাল পায়। " কিন্তু বাকী দুখন কিতাপত বিবাহৰ পিছত হেইডিক বেলেগ ধৰণে অংকন কৰা হৈছে। মূল কিতাপখনত পাঁচৰ পৰা আঠ বছৰীয়া হেইডিক চুটি, ক'লা কেঁকোৰা চুলীয়া হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হৈছে। ডাঙৰ হৈ চৈধ্য বছৰীয়া হোৱাত তাইৰ চুলিখিনি দীঘল, পোন আৰু শুভ্ৰ হৈ পৰে। কিছুমান ইংৰাজী সংস্কৰণত হেইডিৰ ছাগলী দুটাৰ নামো সলনি কৰা হৈছে।\nহেইডিৰ প্ৰেৰণা[সম্পাদনা কৰক]\n২০১০ চনৰ এপ্ৰিল মাহত ছুইজাৰলেণ্ডৰ পিটাৰ বুৱেটনাৰে ১৮৩০ চনতে জাৰ্মান লেখক হাৰ্মান এডাম ভন কম্পে লিখা কিতাপ এখনৰ কথা পোহৰলৈ আনে। ইয়াৰ নাম "আছিল এডেলেইড দ্য গাৰ্ল ফ্ৰম দ্য এল্প্‌ছ" (জাৰ্মান: Adelaide, das Mädchen vom Alpengebirge)। কাহিনী আৰু চৰিত্ৰায়ণত দুয়োখন কিতাপৰে বিশেষ সাদৃশ্য আছিল। স্পাইৰিৰ জীৱনীকাৰ ৰেজিন ছিন্দলাৰৰ মতে এক শৈক্ষিক পৰিৱেশত জন্ম লাভ কৰা স্পাইৰিয়ে এই কাহিনীটোৰ লগত সৰুৰে পৰা পৰিচিত হোৱাৰ যথেষ্ট সম্ভাৱনা আছে।\n↑ "Swiss Literature (old link)". revue.ch. Archived from the original on October 18, 2007. http://web.archive.org/web/20071018001042/http://revue.ch/swisskids_en/schweizer_geschichten/SG7_eng_juli.php। আহৰণ কৰা হৈছে: March 4, 2008.\n↑ "Swiss Literature". admin.ch. Archived from the original on February 6, 2008. http://web.archive.org/web/20080206223105/http://ead.nb.admin.ch/web/swissinfodesk/cultl-en.html। আহৰণ কৰা হৈছে: March 4, 2008.\n↑ 4.0 4.1 Abend, Bernhard; Anja Schliebitz (2006). Schweiz. Baedeker. পৃষ্ঠা. 145–46. ISBN 978-3-8297-1071-8. http://books.google.com/books?id=JTqNwBa58xAC&pg=PT146.\n↑ "Basis for Heidi". Heidi inspiration. http://www.breitbart.com/article.php?id=D9EVRPDO0.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=হেইডি&oldid=254911"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ১৭ ডিচেম্বৰ, ২০২০ তাৰিখে ১১:৪২ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


মামণি ৰয়ছম গোস্বামী (ইংৰাজী: Mamoni Raisom Goswami, জন্ম:১৯৪২ – মৃত্যু:২০১১) হৈছে অসমৰ এগৰাকী জ্ঞানপীঠ বঁটা বিজয়ী সাহিত্যিক। তেখেতৰ প্ৰকৃত নাম আছিল ইন্দিৰা গোস্বামী। সততে মামণি বাইদেউ হিচাবে তেখেতক জনা যায়। তেখেতে মাতৃভাষা অসমীয়াৰ উপৰিও ইংৰাজী ভাষাতো সাহিত্যকৃতি সৃষ্টি কৰিছিল। ৰামায়ণী সাহিত্যৰ গৱেষক হিচাপে মাধৱ কন্দলীৰ ৰামায়ণৰ গৱেষণাত ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰা ড॰ গোস্বামীয়ে দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ আধুনিক ভাৰতীয় ভাষা বিভাগৰ অধ্যাপিকা স্বৰূপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰিছিল।\nজানুৱাৰী ২০০৭ত গোস্বামী\nগল্পকাৰ হিচাবে আত্মপ্ৰকাশ কৰা ড॰ গোস্বামীৰ ৰচনাৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্য উপন্যাস হৈছে অহিৰণ, চেনাবৰ স্ৰোত, নীলকণ্ঠী ব্ৰজ, মামৰে ধৰা তৰোৱাল, তেজ আৰু ধূলিৰে ধূসৰিত পৃষ্ঠা, দঁতাল হাতীৰ উঁয়ে খোৱা হাওদা, আধা লেখা দস্তাবেজ, সংস্কাৰ, উদয়ভানুৰ চৰিত্ৰ ইত্যাদি। তেখেতে ১৯৮২ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা আৰু ২০০০ চনত ভাৰতীয় জ্ঞানপীঠ বঁটা লাভ কৰিছিল। তেখেত ভাৰতৰ প্ৰথম Principal Prince Claus Laureate (২০০৮) আছিল।\nবৈবাহিক আৰু বৃন্দাবনী জীৱনসম্পাদনা কৰক\n১৯৬২ চনত হিন্দুস্তান কন্‌ষ্ট্ৰাক্‌শ্যন কোম্পানীৰ অভিযন্তা হিচাপে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ শৰাইঘাট দলং নিৰ্মাণ কৰিবলৈ মাধৱেন ৰয়ছম আয়েংগাৰ অসমলৈ আহিছিল। ১৯৬৩ চনৰ চ’ত মাহত মাধৱেনে মামণি ৰয়ছম গোস্বামীক বিয়াৰ প্ৰস্তাৱ দিছিল। ১৯৬৫ চনৰ অক্টোবৰ মাহত জগলীয়াৰ পাৰৰ সত্ৰত মামণি ৰয়ছম গোস্বামী আৰু মাধৱেন আয়েংগাৰৰ হিন্দু ৰীতি-নীতি মতে বিবাহ সম্পন্ন হয়। তাৰ পিছত স্বামীৰ লগত তেওঁৰ কৰ্মক্ষেত্ৰ কাশ্মীৰলৈ গুচি যায়। পিচে বিবাহৰ ১৮ মাহৰ পাচতে ১৯৬৭ চনৰ ১৫ এপ্ৰিলৰ পুৱতি নিশা এক পথ দুৰ্ঘটনাত মাধৱেনৰ অকাল মৃত্যু হয়। এই ঘটনাই মামণি ৰয়ছমৰ জীৱন আৰু সাহিত্যত সুদূৰপ্ৰসাৰী প্ৰভাব পেলায়।\nবিপৰ্য্যস্ত মামণি ৰয়ছম মানসিকভাবে বিষাদগ্ৰস্ত হৈ পৰিছিল। ১৯৮৮ চনত প্ৰকাশ পোৱা আত্মজীৱনী আধা লেখা দস্তাবেজত তেওঁ লিখিছে যে হতাশাত তেওঁ কেতিয়াবা আনকি আত্মহত্যাৰ কথাও ভাবিছিল। তেওঁক সান্তনা দিবলৈ শৈশৱৰ স্মৃতি আৰু দেউতাকৰ চিঠিৰ বাহিৰে অন্য কোনো সমল নাছিল। ১৯৬৮ চনত মামণি ৰয়ছমে গোৱালপাৰাৰ সৈনিক স্কুলত শিক্ষকতা কৰিবলৈ লয়। কিছুদিন পাছত তেখেতৰ শিক্ষক উপেন্দ্ৰ চন্দ্ৰ লেখাৰুৰ পৰামৰ্শক্ৰমে বৃন্দাবনত থাকিবলৈ গুচি গৈছিল। তাতে থকা সময়তে ১৯৬৯ চনত বৃন্দাবন ইন্‌ষ্টিটিউট অৱ অ'ৰিয়েণ্টেল ফিল'ছফীত উপেন্দ্ৰ চন্দ্ৰ লেখাৰুৰ অধীনত গৱেষণা আৰম্ভ কৰিছিল। বৃন্দাবনৰ বিচিত্ৰ অভিজ্ঞতাৰ ভিত্তিতে মামণি ৰয়ছমে পৰবৰ্তীকালত তেখেতৰ এখন অন্যতম শক্তিশালী উপন্যাস "নীলকণ্ঠী ব্ৰজ" ৰচনা কৰে। তেখেতৰ অন্য এখন বিখ্যাত উপন্যাস গংগাৰ পৰা ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপন্যাসৰ ভেটিটোও ইয়াতেই গঢ় লৈছিল।\n১৯৭১ চনত তেখেতে দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ আধুনিক ভাৰতীয় ভাষা-সাহিত্য অধ্যয়ন বিভাগত অসমীয়া বিষয়ৰ অধ্যাপিকা হিচাপে যোগদান কৰে আৰু ইয়াৰেপৰাই তেওঁ সেই বিভাগৰ মুৰব্বীৰূপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰিছিল। তুলসীদাসৰ ৰামচৰিতমানস আৰু মাধৱ কন্দলীৰ অসমীয়া ৰামায়ণৰ তুলনামূলক অধ্যয়নৰ বাবে তেখেতে ১৯৭২ চনত বৃন্দাবনৰ 'ইনষ্টিটিউট অৱ অৰিয়েন্টেল ফিল'ছফী'ৰপৰা ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।\nঅন্তিম সময়সম্পাদনা কৰক\nমামণি ৰয়ছম গোস্বামী "হাওঁফাওঁৰ সংক্ৰমণ" আৰু বিভিন্ন ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ প্ৰায় আঠটা মাহ সংকটজনক অৱস্থাত আছিল। সেয়ে তেওঁক গুৰগাঁৱৰ এখন চিকিৎসালয়ত চিকিৎসা কৰি থকা হৈছিল। অৱশেষত তেওঁক গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়লৈ স্থানান্তৰ কৰা হয়। ২০১১ চনৰ ২৯ নবেম্বৰ তাৰিখে পুৱা ৭ বাজি ৪৬ মিনিটত অসমৰ গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ত মামণি ৰয়ছম গোস্বামীয়ে শেষ নিশ্বাস ত্যাগ কৰে।\n২২ জুন ২০০৬ তাৰিখে ভাৰত চৰকাৰ আৰু PCG-ৰ সদস্যসকলৰ সৈতে এখন বৈঠকত মামণি ৰয়চম গোস্বামী\n২০০৪ চনত মামনি ৰয়ছমে অসমৰ স্বাধীনতাকামী সংগঠন সংযুক্ত মুক্তি বাহিনী, অসমক (ULFA) হিংসা পৰিত্যাগ কৰিবলৈ আহ্বান জনাই সংগঠনটোৰ নেতৃবৃন্দ আৰু চৰকাৰৰ মাজত আলোচনা অনুষ্ঠিত হোৱাত সহায় কৰাৰ প্ৰয়াস কৰিছিল। সেই প্ৰয়াসলৈ সঁহাৰি জনাই সংগঠনটোৱে অসমৰ বিশিষ্ট নাগৰিক আৰু প্ৰচাৰ মাধ্যমৰ প্ৰতিনিধিক লৈ People's Consultive Group (PCG) গঠন কৰে। PCG -ৰ মাধ্যমেৰে সংগঠনটোৰ চৰকাৰৰ লগত তিনিলানী আলোচনা অনুষ্ঠিত হৈছিল। ইয়াৰে এবাৰত ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী ড॰ মনমোহন সিঙেও ভাগ লৈছিল। প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে ড॰ গোস্বামীৰ জৰিয়তে সংগঠনটোৰ সকলো মুখ্য দাবীৰ বিষয়ে আলোচনাৰ বাবে ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰি সংগঠনটোলৈ চিঠি লিখিছিল। অৱশ্যে ইয়াত সংগঠনটোৰ মুখ্য দাবী "সাৰ্বভৌম অসম"ৰ বিষয়ে উল্লেখ নাছিল।\nজীৱনৰ অভিজ্ঞতা আৰু সাহিত্যসম্পাদনা কৰক\nমামণি ৰয়চম গোস্বামীৰ সাহিত্যত তেখেতৰ জীৱনৰ প্ৰভাব স্পষ্ট। এই কথা তেখেতে নিজৰ আত্মজীৱনী "আধালেখা দস্তাবেজ" আৰু অন্যান্য প্ৰসংগতো একাধিকবাৰ উল্লেখ কৰিছে।\n“I try to write from the direct experiences of my life. I only mould these experiences with my imagination.”\nমুখ্যতঃ ঔপন্যাসিকা হিচাপেহে বেছিকৈ জনপ্ৰিয় এইগৰাকী প্ৰতিভাবান লেখিকাই মাতৃভাষা অসমীয়াৰ উপৰিও ইংৰাজী ভাষাতো অনেক নান্দনিক আৰু গৱেষণামূলক সৃষ্টিৰে সাহিত্যৰ লগতে শৈক্ষিক আৰু সামাজিক ক্ষেত্ৰতো অৰিহণা আগবঢ়াই গৈছে।\nতেখেতৰ সাহিত্যকৰ্মসমূহে সাধাৰণ মানুহৰ বাস্তৱ জীৱনৰ কঠোৰ সত্য প্ৰতীয়মান কৰিলেও তেখেতৰ প্ৰকাশভংগী অত্যন্ত সংবেদনশীল। ২০০৮ চনত প্ৰিন্সিপাল প্ৰিন্স ক্ল'ছ সন্মান গ্ৰহণ কৰিবলৈ যাওঁতে আমষ্টাৰডামৰ "দা পাৱাৰ অব আৰ্ট" পত্ৰিকাত দিয়া এক সাক্ষাৎকাৰত মামণি ৰয়ছমে কৈছিল, "যিহেতু বিষয়বস্তু ৰূক্ষ, কাব্যিক ভাষা প্ৰয়োগ কৰিবই লাগিব। মাকে সন্তানক দিয়াৰ দৰেই ইয়াক ৰক্ষণাবেক্ষণ দিব লাগিব। মোৰ গল্প হৈছে কঠোৰ বাস্তৱক লৈ লিখা, কিন্তু মই ইয়াক সাহিত্যলৈ ৰূপান্তৰিত কৰি পেলাওঁ, অন্যথা ই এখন প্ৰচাৰ পত্ৰিকাহে হ'বগৈ। তাৰবাবে নিজে শিল্পী হ'ব লাগিব, এজন মহান শিল্পী, অন্যথা জনতাই ইয়াক নপঢ়িব।"\n"সৰ্বসাধাৰণ মানুহৰ অভিজ্ঞতা জীৱন্তভাৱে সাহিত্যত ফুটাই উঠাব পৰা মামণি ৰয়ছম এগৰাকী অসাধাৰণ প্ৰতিভাসম্পন্ন লিখিকা। চিত্ৰকল্প বৰ্ণনাৰে তেখেতে মানুহৰ কাৰ্য্যকলাপত নস্বৰতাৰ প্ৰাধান্য, কেনেকৈ ৰাজনৈতিক, ধাৰ্মিক আৰু সাংস্কৃতিক প্ৰথাসমূহত নস্বৰতা প্ৰতিফলিত হয় আৰু কেনেকৈ জীৱনধাৰা, শাৰীৰিক অস্তিত্ব (gender), বয়ষ, দাৰিদ্ৰ্য, আৰু সংঘাতত ই প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰে তাক স্পষ্টভাবে পৰিস্ফুট কৰে।"\n২০০৮ চনত "প্ৰিন্সিপাল প্ৰিন্স ক্ল'ছ সন্মান"ৰ বাবে মামণি ৰয়ছমক নিৰ্বাচিত কৰা জুৰীসকলৰ মতে, "সৰ্বসাধাৰণ মানুহৰ অভিজ্ঞতা জীবন্ত ভাবে সাহিত্যত ফুটাই উঠাব পৰা মামণি ৰয়ছম এগৰাকী অসাধৰণ প্ৰতিভাসম্পন্ন লিখিকা। চিত্ৰকল্প বৰ্ণনাৰে তেখেতে মানুহৰ কাৰ্য্যকলাপত নস্বৰতাৰ প্ৰাধান্য, কেনেকৈ ৰাজনৈতীক, ধাৰ্মিক আৰু সাংস্কৃতিক প্ৰথাসমূহত নস্বৰতা প্ৰতিফলিত হয় আৰু কেনেকৈ জীৱনধাৰা, শাৰীৰিক অস্তিত্ব (gender), বয়স, দাৰিদ্ৰ্য, আৰু সংঘাতত ই প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰে তাক স্পষ্টভাবে পৰিস্ফুট কৰে।" মামণি ৰয়ছমক সামাজিক সংস্কৃতিত শাৰীৰিক অস্তিত্বৰ প্ৰভাব অনুধাবন, প্ৰকাশ আৰু অনন্য সাহিত্যৰ জৰিয়তে তেখেতৰ প্ৰভাবশালী সামাজিক তথা সাংস্কৃতিক কৰ্মৰ বাবে উক্ত সন্মান প্ৰদান কৰা হৈছে।\nবিভিন্ন সামাজিক স্থিতি, বিভিন্ন পেছা, ধৰ্ম, সম্প্ৰদায়ৰ ব্যক্তিৰ সমদল সৃষ্টি হৈছে তেওঁৰ উপন্যাসসমূহত। উচ্চ শিক্ষিত সমাজৰ তাত্ত্বিক চিন্তাকো উপন্যাসৰ বিষয়বস্তু কৰি তোলা হৈছে। প্ৰতিখন উপন্যাসেই জীয়া ঘটনাৰ ওপৰত আধাৰিত। মামণি ৰয়ছম গোস্বামী একমাত্ৰ অসমীয়া ঔপন্যাসিকা যাৰ উপন্যাসত ভাৰতবৰ্ষ তথা পৃথিৱীৰ বহু প্ৰান্তৰ প্ৰেক্ষাপট হিচাপে ব্যৱহৃত হৈছে। কাশ্মীৰ, দিল্লী, মধ্য প্ৰদেশ, উত্তৰ প্ৰদেশ, নেপাল, মৰিছাছ, মালয়েছিয়া, চিংগাপুৰ, কুঁৱালামপুৰ, হংকং, ফ্ৰান্স, পেৰিচ আদি ঠাইৰ পটভূমিত তেওঁ উপন্যাস ৰচনা কৰিছে। গল্পকাৰ হিচাবে আত্মপ্ৰকাশ কৰা ড॰ গোস্বামীৰ ৰচনাৰ ভিতৰত অহিৰণ, চেনাবৰ স্ৰোত, নীলকণ্ঠী ব্ৰজ, মামৰে ধৰা তৰোৱাল, তেজ আৰু ধূলিৰে ধূসৰিত পৃষ্ঠা, দঁতাল হাতীৰ উঁয়ে খোৱা হাওদা, আধা লেখা দস্তাবেজ, সংস্কাৰ, উদয়ভানুৰ চৰিত্ৰ আদি উল্লেখযোগ্য উপন্যাস। ভিন্ন ভিন্ন পটভূমি লৈ লিখা এই উপন্যাস সমূহত মামণি ৰয়ছমে মুখ্যতঃ নাৰীৰ ক্ষেত্ৰত সামাজিক সংস্কাৰৰ অসাৰতা আৰু বৈষম্য[উদ্ধৃতিৰ প্ৰয়োজন] চিত্ৰায়িত কৰা দেখা যায়। নীলকণ্ঠী ব্ৰজ, সংস্কাৰ আদি উপন্যাস তেখেতে নাৰীক মুখ্য কৰি লিখিছে। মামণি ৰয়ছমৰ সাহিত্য কৰ্মৰাজীৰ বিষয়ে লেখক মহৰ্ষি লালে এইদৰে কয়, "ইন্দিৰা গোস্বামীৰ বিচিত্ৰ আৰু পৰিপুষ্ট সকলো ৰচনাকে এডাল সূতাই বান্ধি ৰাখিছে - ই হ'ল নাৰীৰ প্ৰতি তেখেতৰ সংবেদনশীলতা... কাহিনীৰ জটিলতা তথা সূক্ষ্ম বৰ্ণনাৰ মাজতো প্ৰতিভাবান লেখিকাই ভাৰতীয় নাৰীৰ স্বাধীনতাৰ পথত প্ৰত্যাহ্বানসমূহ দ্যৰ্থতাৰ অৱকাশ নৰখাকৈ ফুটাই তুলিছে।"\nদঁতাল হাতীৰ উঁয়ে খোৱা হাওদা উপন্যাসখনৰ প্ৰেক্ষাপট হ’ল দক্ষিণ কামৰূপৰ আমৰঙা সত্ৰ আৰু সত্ৰক কেন্দ্ৰ কৰি গঢ় লৈ উঠা সমাজখন। মামণি ৰয়ছম গোস্বামীয়ে কামৰূপীয়া ঠাচৰ অসমীয়া ভাষাৰে ৰচনা কৰিছে। সত্ৰৰ অধিকাৰ গোসাঁইৰ ঘৰখনক কেন্দ্ৰ কৰিয়েই উপন্যাসখনৰ কাহিনী নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। ইয়াত দ্বিতীয় মহাযুদ্ধৰ শেষৰ ফালৰ সময়ৰ পৰিবেশত আধুনিকতাৰ প্ৰৱেশত ভাগি পৰিবলৈ আৰম্ভ কৰা সামাজিক গোড়ামিৰ এখন চিত্ৰ চিত্ৰায়িত কৰা হৈছে। এই উপন্যাসখন তেখেতে নিজেই ইংৰাজীলৈও অনুবাদো কৰিছিল। কিতাপখনৰ পাতনিত তেখেতে লিখিছে -"....লিখকে নিজে অনুবাদ নকৰি অন্য ব্যক্তিয়ে কৰিবলৈ কঠিন হ'লহেতেন। অসমীয়া ভাষাৰ কামৰূপী ঠাচ বুজি পোৱা মানুহ খুব কমেইহে ওলাব। তদুপৰি ভাষাটোৰ কিছুমান শব্দৰ প্ৰচলনো আজি কালি নাইকিয়া হ'ল।" উপন্যাসখনৰ বাবে লাভ কৰা জ্ঞানপীঠ বঁটা স্বীকাৰ কৰা সময়ত লেখিকাৰ ভাষণত উপন্যাসখনৰ মূল চৰিত্ৰ "দুৰ্গা" নামৰ বাল্য বিধবা গৰাকীয়ে ভোগ কৰা যাতনাৰ প্ৰসংগত তেখেতে সেই সময়ৰ উচ্চবংশীয় বিধবাৰ হতাশাৰ কথা বৰ্ণনা কৰি কৈছিল যে, লিখাৰ শক্তি নথকা হ'লে হয়তো তেওঁ আত্মহত্যাই কৰিলেহেঁতেন।\nনীলকণ্ঠী ব্ৰজ উপন্যাসখন ড॰ মামণি ৰয়ছম গোস্বামীয়ে বৃন্দাবনক পটভূমি হিচাপে লৈ ৰচনা কৰিছে। উপন্যাসখনৰ কেন্দ্ৰীয় চৰিত্ৰ হৈছে সৌদামিনী, এগৰাকী কম বয়সীয়া উচ্চবংশীয় বিধবা। উচ্চ হিন্দু পৰিয়ালৰ বিধবাৰ গন্তব্যস্থল বৃন্দাবনত তেওঁলোকে সন্যাসিনীৰ জীৱন নিৰ্বাহ কৰে, শৰীৰ আৰু মনৰ পৰিশুদ্ধিৰ কাৰণে। এগৰাকী কমবয়সীয়া বিধবাৰ শৰীৰ আৰু মনৰ কেনেধৰণৰ পৰিবৰ্তন ঘটে আৰু ই কেনেকৈ তেওঁৰ পাছৰ জীৱন ইয়াৰ দ্বাৰা প্ৰভাবিত হয় মই তাকেই দেখুৱাব খুজিছোঁ।" - ১৯৮৬ চনত "নীলকণ্ঠী ব্ৰজ"ৰ ইংৰাজী সংস্কৰণ "Shadow of Dark God" (অনুবাদক প্ৰফুল্ল কাকতি) -অৰ উদ্‌ঘাটন সমাৰোহত মামণি ৰয়ছমে কৈছিল। বিধবা হোৱাৰ পাছত ঘৰত তেওঁক চোৱাচিতা কৰিবলৈ ভাই-ককাই, পিতাক আদি থকা সত্ত্বেও বৃন্দাবনত সন্যাসিনীৰ জীৱন যাপন কৰিবলৈ অহা উচ্চশিক্ষিতা সৌদামিনীয়ে বৈধব্যৰ অৰ্থ অনুধাবন কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছে, বিশ্লেষণ কৰিছে, আৰু শেষত ইয়াক প্ৰত্যাখ্যান কৰিছে।\nকম বয়সতে স্বামীহাৰা হোৱা কুলীন বংশৰ উচ্চশিক্ষিতা মামণি ৰয়ছম নিজ ঘৰৰ গোড়া, বঞ্চনামূলক জীৱন যাপনৰ অৱসান ঘটাই অন্য সাধন থকা অন্যান্য সমসাময়িক উচ্চশিক্ষিতা ভাৰতীয় নাৰীৰ দৰে লণ্ডনলৈ গুচি যাব পাৰিলেহেঁতেন, কিন্তু তেখেতে "হিন্দু সংস্কৃতিৰ কেন্দ্ৰ" বৃন্দাবনহে গ্ৰহণ কৰিলে। বৃন্দাবনত গৈ তেখেতে বৈধব্যৰ "পাপ" মূৰ পাতি লোৱা বিধৱাসকলৰ গ্লানিপূৰ্ণ জীৱন প্ৰণালী ওচৰৰ পৰা প্ৰত্যক্ষ কৰিছে। লাহে লাহে মামণি ৰয়ছমৰ মনৰ আঘাত শুকাবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। তেওঁৰ মন ৰামায়ণ গৱেষণাৰ প্ৰতি আকৃষ্ট হয় আৰু বৃন্দাবন এৰি ৰামায়ণৰ বিষয়ে গৱেষণা কৰিবলৈ গুচি যায়।\nআধা লেখা দস্তাবেজ মামণি ৰয়ছম গোস্বামীৰ আত্মজীৱনী। ইয়াত তেখেতে কোনো ধৰণৰ লুক-ধাক নকৰাকৈ নিজৰ জীৱন পাঠকৰ আগত উপস্থাপন কৰিছে। সৰুতে সত্ৰৰ পৰিবেশত ডাঙৰ দীঘল হোৱা কুলীন গোড়া বংশৰ ছোৱালী মামণি ৰয়ছমে সৰুকালৰ জীৱনৰ চিত্ৰ বৰ্ণনাৰ লগতে সত্ৰৰ ধাৰ্মিক আচাৰপূৰ্ণ পৰিবেশো বৰ্ণনা কৰিছে। সেই পৰিবেশত এগৰাকী কম বয়সীয়া বিধবাৰূপে জীৱনৰ সন্মুখীন হৈ কিদৰে তেওঁ হতাশাত ভাগি পৰিছিল তাৰ বৰ্ণনা দিছে। মামণি ৰয়ছম গোস্বামীয়ে ৰচনা কৰা উপন্যাস সমূহৰ মূল ধাৰা আছিল কঠোৰ বাস্তৱৰ ধাৰাত দলিত-নিস্পেষিত মানুহৰ বিশেষকৈ নাৰীৰ জীৱনৰ বঞ্ছনা আৰু গ্লানি। এই উপন্যাসখনতো ইয়াৰ চিত্ৰ অংকন প্ৰতিফলিত হৈছে।\nপ্ৰেমচন্দৰ চুটিগল্প (১৯৭৫)\nএৰি অহা দিনবোৰ (ড॰ মলয়া খাউন্দৰ সৈতে, ১৯৯৩)\n"দঁতাল হাতীৰ উঁয়ে খোৱা হাওদা"ৰ ভিত্তিত ১৯৯৬ চনত দূৰদৰ্শনৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চেনেলৰ বাবে দুলাল ৰয়ে ৰুমা ঘোষৰ পৰিচালনাৰে "কামৰূপ কী কাহানীয়া" শীৰ্ষক হিন্দী ধাৰাবাহিক নিৰ্মাণ কৰে।\n"দঁতাল হাতীৰ উঁয়ে খোৱা হাওদা"ৰ ভিত্তিত ১৯৯৬ চনত ড॰ সান্ত্বনা বৰদলৈয়ে "অদাহ্য" নামৰ বোলছবি নিৰ্মাণ কৰে।\nঅনুষ্ঠান-প্ৰতিষ্ঠানৰ লগত জড়িতসম্পাদনা কৰক\n১৯৮৮ - ১৯৯২ সাহিত্য অকাডেমিৰ উপদেষ্টা কমিটিৰ সদস্য\n২০০৩-২০০৫ সাহিত্য অকাডেমিৰ সাধাৰণ পৰিষদৰ সদস্য\nপঞ্জাব বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ব’ৰ্ড অব্ ষ্টাডিজৰ কনভেনৰ\n↑ 7.0 7.1 মামণি ৰয়ছম গোস্বামীৰ ৰচনা সমগ্ৰ- সম্পাদনা হেমন্ত কুমাৰ ভৰালী। ISBN : 978-81-7339-457-7। শৈশৱৰ আত্মকথা - মামণি ৰয়ছম গোস্বামী। পৃ.৪৬, ৫৫\n↑ "ড॰ গোস্বামী যিসমূহ অনুষ্ঠান-প্ৰতিষ্ঠানৰ সদস্যা হৈ আছিল". দৈনিক জনমভূমি: ১০ পৃষ্ঠা. ৩০ নৱেম্বৰ ২০১১.\nLibrary of Congress The South Asian Literary Recording Project\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=মামণি_ৰয়ছম_গোস্বামী&oldid=304350"ৰ পৰা অনা হৈছে\nআন একো উল্লেখ নাথাকিলে এই বিষয়বস্তু CC BY-SA 3.0 ৰ আওতাত উপলব্ধ। এই পৃষ্ঠাটোৰ সংক্ষিপ্ত ইউ.আৰ.এল. : https://as.wikipedia.org/?curid=4111।


Revolt of 1857 in Assamese। ১৮৫৭ চনৰ বিদ্ৰোহৰ ইতিহাস - assamintro.com\nRevolt of 1857 in Assamese। ১৮৫৭ চনৰ বিদ্ৰোহৰ ইতিহাস\nJuly 31, 2021 March 2, 2022\n১৮৫৭ চনৰ বিদ্ৰোহ History of Revolt of 1857 in Assamese\n১৮৫৭ চনৰ বিদ্ৰোহৰ পৰিচয়\n1857 চনৰ ভাৰতীয় বিদ্ৰোহৰ কাৰণসমূহ\nৰাজনৈতিক কাৰণ –\nঅৰ্থনৈতিক কাৰণ –\nসামৰিক কাৰণ –\nসামাজিক কাৰণ –\n১৮৫৭ চনৰ বিদ্ৰোহৰ তাৎক্ষণিক কাৰণ\n1857 চনৰ বিদ্ৰোহৰ প্ৰভাৱ\n১৮৫৭ চনৰ বিদ্ৰোহৰ কেন্দ্ৰসমূহ\n১৮৫৭ চনৰ বিদ্ৰোহৰ বিফলতা\nList of British Officials in Revolt of 1857\n১৮৫৭ চনৰ বিদ্ৰোহৰ ফলাফল\nভাৰত ২০০ বছৰ ধৰি ব্ৰিটিছ শাসনৰ অধীনত আছিল। স্বাধীনতাৰ যুঁজ সহজ নাছিল আৰু নিশ্চিতভাৱে এদিনত জিকিব পৰা নাছিল। বহুতো বিদ্ৰোহ জিকিছিল আৰু পৰাজিত হৈছিল যাৰ ফলত ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ মুহূৰ্ত টো হৈছিল। এটা মুখ্য আছিল ১৮৫৭ চনৰ বিদ্ৰোহ যাক স্বাধীনতাৰ প্ৰথম যুদ্ধ আৰু ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামীসকলৰ প্ৰথম হাৰ বুলিও জনা যায়। এই ব্লগত, আপুনি 1857 চনৰ বিদ্ৰোহ, ইয়াৰ কাৰণ আৰু বিফলতা আৰু ই কেনেদৰে অন্যান্য ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় আন্দোলনৰ আগজাননী হৈ পৰিছিল তাৰ বিষয়ে শিকিব।\n১৮৫৭ চনৰ বিদ্ৰোহ প্ৰথমবাৰৰ বাবে ১৮৫৭ চনৰ ১০ মে তাৰিখে মিৰাটত চিপাহী বিদ্ৰোহৰ দ্বাৰা আৰম্ভ কৰা হৈছিল। বিদ্ৰোহ টো এবছৰ ধৰি চলিছিল কিন্তু অসফল হৈছিল। বিপ্লৱে সেই মুহূৰ্তত প্ৰয়োজনীয় বহুতো পৰিৱৰ্তন আনিছিল। এই বিদ্ৰোহৰ এটা মুখ্য আকৰ্ষণ আছিল যে ই ভাৰতত ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীটো বিলুপ্ত কৰিছিল। ভাৰতৰ কেন্দ্ৰীয় আৰু উত্তৰ অংশই ১৮৫৭ চনৰ বিদ্ৰোহত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। বিভিন্ন কাৰণ আছিল যিয়ে ভাৰতীয়সকলক বান্ধি ৰাখিছিল। ইয়াক চিপাহী বিদ্ৰোহ, ভাৰতীয় বিদ্ৰোহ আৰু মহা বিদ্ৰোহ বুলিও জনা গৈছিল।\n1857 চনত বিদ্ৰোহৰ4টা মুখ্য কাৰণ ৰাজনৈতিক, অৰ্থনৈতিক, সামৰিক আৰু সামাজিক কাৰণৰ ওপৰত আধাৰিত আছিল। ইয়াত সকলো বিৱৰণ দিয়া হৈছে।\n১৮৪০ ৰ দশকৰ শেষৰ ফালে, লৰ্ড ডালহৌচিয়ে লেপছৰ মতবাদ জাপি দিছিল। ইয়াৰ অধীনত, কোনো শাসকক কোনো সন্তান তুলি ল’বলৈ অনুমতি দিয়া নহ’ব আৰু কেৱল সঁচা আৰু প্ৰাকৃতিক উত্তৰাধিকাৰীৰ শাসন কৰাৰ অধিকাৰ আছে। ৰাজনৈতিক কাৰণটো আছিল ব্ৰিটিছ নীতিযেনে ডক্টৰিন অফ লেপছৰ সম্প্ৰসাৰণ। যদি এজন শাসকৰ পুৰুষ উত্তৰাধিকাৰী অবিহনে মৃত্যু হয় আৰু পূৱ ভাৰতৰ কোম্পানীৰ অধীনত থাকে তেন্তে ইয়াক সংযুক্ত কৰা হ’ব।\nকৃষক আৰু কৃষকসকল বিভিন্ন ব্ৰিটিছ সংস্কাৰৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈছিল। তেওঁলোকক গধুৰ কৰ পৰিশোধ কৰিবলৈ বাধ্য কৰা হৈছিল আৰু যিসকলে কৰ বা ঋণ পৰিশোধ কৰিবলৈ অক্ষম আছিল তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ ভূমি ব্ৰিটিছসকলৰ ওচৰত সমৰ্পণ কৰিব লগা হৈছিল। নিৰন্তৰ ভাৰতীয়সকলে ভাৰতীয় হস্তশিল্পসামগ্ৰীৰ সৈতে ব্ৰিটিছ উদ্যোগ যন্ত্ৰ নিৰ্মিত সামগ্ৰীৰ সৈতে প্ৰতিযোগিতা কৰিব লাগিব।\nভাৰতীয় চিপাহীসকলক ইউৰোপীয় চিপাহীতকৈ কম পৰিশোধ কৰা হৈছিল। ভাৰতীয়সকলক মেনিয়েল বুলি গণ্য কৰা হৈছিল আৰু দৰমহা, পেঞ্চন আৰু পদোন্নতিৰ ক্ষেত্ৰত ইউৰোপীয় চিপাহীসকলক যথেষ্ট গুৰুত্ব দিয়া হৈছিল।\nইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীয়ে সতী প্ৰথা বাতিল কৰে, বাল্য বিবাহ কৰে আৰু বিধৱাক পুনৰ বিবাহত উদগনি দিয়ে, সেই সময়ত ইয়াক ভাৰতীয় পৰম্পৰাৰ বাবে ভাবুকি হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল। ব্ৰিটিছসকলে বিচাৰিছিল যে হিন্দু আৰু মুছলমান ধৰ্মখ্ৰীষ্টান ধৰ্মলৈ ৰূপান্তৰিত হওক।\nসকলো কাৰণৰ সৈতে সৈনিকসকলক ক্ষুব্ধ কৰাৰ তাৎক্ষণিক কাৰণ আছিল যেতিয়া ‘এনফিল্ড’ ৰাইফল প্ৰৱৰ্তন কৰা হৈছিল। ইয়াৰ আগতে সৈন্যসকলে তেওঁলোকৰ ৰাইফলৰ সৈতে গান পাউডাৰ আৰু গুলী কঢ়িয়াই নিব লগা হৈছিল। বন্দুক ব্যৱহাৰ কৰাৰ প্ৰক্ৰিয়াটো সময় সাপেক্ষ আছিল, ব্ৰিটিছসকলে এনফিল্ড ৰাইফল গান আৰু কাৰ্ট্ৰিজ প্ৰৱৰ্তন কৰিছিল। কাৰ্ট্ৰিজটো নলাকাৰ আকৃতিত আছিল আৰু ওপৰত গাঁঠি আছিল আৰু শেষত সঠিক পৰিমাণৰ বাৰুদ আৰু বুলেটেৰে ভৰ্তি আছিল। সৈন্যসকলে কেৱল কাৰ্ট্ৰিজটো ছিঙিব লগা হৈছিল আৰু তাৰ পিছত ৰাইফল ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ সাজু হৈছিল, ই যথেষ্ট সময় ৰাহি কৰিছিল। এটা উৰাবাতৰি আছিল যিয়ে জাগ্ৰত কৰিছিল যে কাৰ্ট্ৰিজটো গাহৰি আৰু গৰুৰ চৰ্বিৰে গ্ৰীজ কৰা হৈছিল। গাহৰিটো মুছলমানসকলৰ ক্ষেত্ৰত নিষিদ্ধ আৰু গৰুটো হিন্দু ধৰ্মত পবিত্ৰ। ভাৰতীয় সৈন্যসকলে কাৰ্ট্ৰিজ ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিছিল আৰু সৈনিকসকলকো শাস্তি দিয়া হৈছিল।\n১৮৫৭ চনৰ বিদ্ৰোহ সফল হোৱা নাছিল কিন্তু ভাৰতৰ ওপৰত এক বৃহৎ প্ৰভাৱ সৃষ্টি কৰিছিল। মুখ্য প্ৰভাৱটো আছিল ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ বিলুপ্তি, ভাৰত ব্ৰিটিছ কৰ্তৃত্বৰ প্ৰত্যক্ষ নিয়ন্ত্ৰণত আছিল, ভাৰতীয় প্ৰশাসন প্ৰত্যক্ষভাৱে ৰাণী ভিক্টোৰিয়াৰ দ্বাৰা নিয়ন্ত্ৰণ কৰা হৈছিল। ১৮৫৭ চনৰ বিদ্ৰোহে সৃষ্টি কৰা দ্বিতীয় প্ৰভাৱটো আছিল ৰাষ্ট্ৰৰ মাজত একতা আৰু দেশপ্ৰেম বিকাশ কৰা। কৃষকসকলও সক্ৰিয়ভাৱে জড়িত আছিল। সংবাদ মাধ্যমৰ ওপৰত থকা নিষেধাজ্ঞাসমূহো জড়িত আছিল। স্বাধীনতা সংগ্ৰামত সংবাদ মাধ্যমই এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল। ই ভাৰতীয়সকলক শিক্ষিত কৰা, তেওঁলোকক প্ৰভাৱিত কৰা আৰু চৰকাৰী নীতিৰ বিষয়ে অৱগত কৰাত সহায় কৰিছিল। Revolt of 1857 in Assamese\nবিদ্ৰোহটো পাটনাৰ চুবুৰীয়াঅঞ্চলৰ পৰা ৰাজস্থানৰ সীমালৈকে সমগ্ৰ অঞ্চলটোত বিয়পি পৰিছিল। এই অঞ্চলবোৰত বিদ্ৰোহৰ মুখ্য কেন্দ্ৰ যেনে কানপুৰ, লক্ষ্ণৌ, বৰেলী, ঝান্সি, গোৱালিয়ৰ, আৰু বিহাৰৰ আৰাহ।\nলক্ষ্ণৌ – ই অৱধৰ ৰাজধানী আছিল। অৱধৰ প্ৰাক্তন ৰজাৰ অন্যতম বেগম হজৰত মহলে বিদ্ৰোহৰ নেতৃত্ব গ্ৰহণ কৰিছিল।\nকানপুৰ – এই বিদ্ৰোহৰ নেতৃত্ব দিছিল পেশ্বৱা বাজি ৰাও দ্বিতীয়ৰ দত্তক পুত্ৰ নানা চাহেবে।\nঝান্সি – বিশ বছৰীয়া ৰাণী লক্ষ্মী বাইয়ে বিদ্ৰোহীসকলক নেতৃত্ব দিছিল যেতিয়া ব্ৰিটিছে তেওঁৰ দত্তক পুত্ৰৰ ঝান্সিৰ সিংহাসনত দাবী মানি ল’বলৈ অস্বীকাৰ কৰিছিল।\nবিহাৰ – বিহাৰৰ জগদিছপুৰৰ ৰাজকীয় ঘৰৰ অন্তৰ্ভুক্ত কুঁৱৰ সিঙে এই বিদ্ৰোহৰ নেতৃত্ব দিছিল।\nএই বিদ্ৰোহ ভাৰতীয় ইতিহাসত এক অসাধাৰণ ঘটনা আছিল, কিছুমান ডাঙৰ ত্ৰুটিৰ বাবে বিদ্ৰোহৰ ফলাফল অসফল হৈছিল। ১৮৫৭ চনৰ বিদ্ৰোহৰ বিফলতাৰ সকলো কাৰণ ইয়াত দিয়া হৈছে:\n১৮৫৭ চনৰ বিদ্ৰোহৰ এটা কাৰণ আছিল যে কোনো নেতা নাছিল। সেই মুহূৰ্তটোৰ প্ৰয়োজনআছিল এজন নেতা যি পৰিকল্পনাটো নেতৃত্ব দিব আৰু কাৰ্যকৰী কৰিব পাৰে।\nকিছুমান ঠাইত, কেৱল চিপাহীসকলে বিদ্ৰোহ কৰিছিল আৰু সাধাৰণ লোকসকলৰ পৰা কোনো সমৰ্থন পোৱা নাছিল। ১৮৫৭ চনৰ বিদ্ৰোহত মানুহৰ সমৰ্থনৰ অভাৱ আছিল\nভাৰতীয় ৰাজ্যসমূহৰ শাসকসকলে ভাৰতীয়সকলক সমৰ্থন কৰা নাছিল আৰু বিদ্ৰোহ দমন কৰিছিল\nকোনো ঐক্য নাছিল, উত্তৰ অঞ্চলটো 1857 চনৰ বিদ্ৰোহত সক্ৰিয় আছিল আনহাতে দক্ষিণৰ ৰাজ্যবোৰে কোনো অংশ গ্ৰহণ কৰা নাছিল।\nসেই সময়ত বিদ্ৰোহৰ সৈতে জড়িত ভাৰতীয়সকলৰ বিত্তীয় সাহায্য, সঁজুলি আৰু বন্দুকৰ ক্ষেত্ৰত সীমিত সম্পদ আছিল। আনহাতে, ব্ৰিটিছসকলে এনেধৰণৰ কোনো সমস্যাৰ সন্মুখীন হোৱা নাছিল।\nMany leaders took part in the revolt of 1857, here are all the leaders.\nPlace Leaders of the Revolt of 1857\nAllahabad & Banaras Maulvi Liyakat Ali\nKanpur Tantia Tope\nAssam Kandapareshwar Singh, Manorama Datta\nGorakhpur Rajadhar Singh\nকোম্পানীৰ নিয়মৰ সমাপ্তি: এই বিদ্ৰোহে ভাৰতত ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ শাসনৰ সমাপ্তি চিহ্নিত কৰে\nব্ৰিটিছ মুকুটৰ প্ৰত্যক্ষ শাসন: ভাৰত ব্ৰিটিছ মুকুটৰ প্ৰত্যক্ষ শাসনৰ অধীনত আহিছিল। ১৮৫৮ চনৰ ১ নৱেম্বৰত ৰাণীৰ নামত জাৰী কৰা এক ঘোষণাপত্ৰত লৰ্ড কেনিঙে এলাহাবাদৰ এখন দৰবাৰত এই কথা ঘোষণা কৰে।\nধৰ্মীয় সহিষ্ণুতা: ইয়াক প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়া হৈছিল আৰু ভাৰতৰ ৰীতি-নীতি আৰু পৰম্পৰাৰ প্ৰতি মনোযোগ দিয়া হৈছিল।\nপ্ৰশাসনিক পৰিৱৰ্তন: গভৰ্ণৰ জেনেৰেলৰ কাৰ্যালয়ভাইচৰয়ৰ দ্বাৰা সলনি কৰা হৈছিল।\nসামৰিক পুনৰ্গঠন: ভাৰতীয় সৈন্যৰ সৈতে ব্ৰিটিছ বিষয়াৰ অনুপাত বৃদ্ধি পাইছিল কিন্তু অস্ত্রাগাৰ ইংৰাজৰ হাতত আছিল। বেংগল সেনাৰ আধিপত্য শেষ কৰিবলৈ ইয়াক ব্যৱস্থা কৰা হৈছিল। Revolt of 1857 in Assamese\nHere are some books you can dig into for more details on the Revolt of 1857.\n১৮৫৭ চনৰ বিদ্ৰোহ ভাৰতত ব্ৰিটিছ শাসনৰ ইতিহাসত এক অভূতপূৰ্ব ঘটনা আছিল। ই একত্ৰিত হৈছিল, যদিও সীমিত ধৰণে, ভাৰতীয় সমাজৰ বহুতো শ্ৰেণীএক উমৈহতীয়া কাৰণৰ বাবে। যদিও বিদ্ৰোহে আকাংক্ষিত লক্ষ্য প্ৰাপ্ত কৰাত ব্যৰ্থ হৈছিল, ই ভাৰতীয় জাতীয়তাবাদৰ বীজ ৰোপণ কৰিছিল।


ল'কডাউনত অসমৰ কিমান লোক বাহিৰত আৱদ্ধ হৈ আছে? সংবাদমেলত আভাস দিলে মন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই\nল’কডাউনত অসমৰ কিমান লোক বাহিৰত আৱদ্ধ হৈ আছে? সংবাদমেলত আভাস দিলে মন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই\nচীনৰ পৰা অহা কিটৰ বিতৰ্ক সন্দৰ্ভত কি ক’লে মন্ত্ৰীগৰাকীয়ে?\nগুৱাহাটী , April 18, 2020 7:42 pm\nল’কডাউনৰ ফলত অসমৰ কিমান লোক বহিঃৰাজ্যলৈ গৈ হঠাতে আৱদ্ধ হ’বলগীয়া হ’ল বা কিমান লোকৰ পৰা ৰাজ্য চৰকাৰে কিমান মিছডকল লাভ কৰিলে তাৰ এক আভাস সংবাদমেলত দাঙি ধৰে স্বাস্থ্য মন্ত্ৰী ড০ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই।\nআজি গুৱাহাটীৰ খ্ৰীষ্টানবস্তিস্থিত ৰাষ্ট্ৰীয় স্বাস্থ্য অভিযানৰ ৰাজ্যিক কাৰ্য্যালয়ত এক সংবাদমে সম্বোধন কৰি বৰ্তমানলৈকে ৰাজ্য চৰকাৰে অসমৰ বাহিৰত আৱদ্ধ হৈ থকা লোকসকলৰ বাবে মুকলি কৰা মিছডকল সেৱাৰ তথ্য দাঙি ধৰি কয় ‘বৰ্তমালৈকে ৯ লাখ ২৯ হাজাৰ ৫৬৮ টা মিছডকল আহিছে। তাৰ ভিতৰত ৪,৩২,৪৮৩ টা কল অসমৰ বাহিৰৰ পৰা আহিছে। পৰিয়ালৰ মুৰব্বী হিচাপত এই লোকসকলক চিনাক্ত কৰা হৈছে।‘\nএই লোকসকলৰ ভিতৰত ২,১৭,২২০ গৰাকী লোকে ফৰ্ম ফিল-আপ কৰি পঠিয়াইছে বুলি মন্ত্ৰীগৰাকীয়ে জানিবলৈ দি লগতে কয় ‘যিসকলে পঠিওৱা নাই সেইসকলে কাৰোবাৰ সহায় লৈ পঠিয়াই দিবলৈ আহ্বান জনাইছো।‘\nঅহা সপ্তাহৰ ভিতৰত ৫০ হাজাৰ লোকৰ একাউন্টলৈ আৰ্থিক সাহায্য পঠিওৱা হ’ব বুলি মন্ত্ৰীগৰাকীয়ে সংবাদমেলত সদৰী কৰে।\nআৱদ্ধ হৈ থকা লোকসকলৰ মাজৰ কিমান সংখ্যক কোন ৰাজ্যত আৱদ্ধ হৈ আছে তাৰ এক আভাস দাঙি ধৰি মন্ত্ৰীগৰাকীয়ে কয়, ‘কৰ্ণাটকত ৬৬ হাজাৰ, কেৰেলাত ৩৪ হাজাৰ, তামিলনাডুত ৩৩ হাজাৰ, মহাৰাষ্ট্ৰত ২১ হাজাৰ, তেলেংগনাত ১৫ হাজাৰ, গোৱাত ৪৬০০, গুজৰাটত ৫,৬২০ গৰাকী, পশ্চিমবংগত ৪৫১২, হাৰিয়ানাত ৪৩০২ আৰু দিল্লীত ৩৭২৯ গৰাকী।‘\nইপিনে, এইসকলৰ কোন জিলাৰ পৰা কিমান লোক আদ্ধ হৈ আছে তাৰ এক আভাস দাঙি ধৰি তেওঁ কয় ‘নগাওঁ জিলাৰ ১৫ হাজাৰ, কাছাৰৰ ১৩ হাজাৰ, শোণিতপুৰৰ ১২ হাজাৰ, হাইলাকান্দিৰ ১১ হাজাৰ, লখিমপুৰ ১০ হাজাৰ, গোলাঘাট ৯ হাজাৰ, বৰপেটা ৯ হাজাৰ, হোজাই ৯ হাজাৰ, ওদালঘুৰি ৮৬০০ গৰাকী ।‘\nএই লোকসকল এতিয়া অসমলৈ ঘূৰি আহিলে বহু কুৱাৰেন্টাইন কেম্পৰ প্ৰয়োজন হ’ব বুলি উল্লেখ কৰি মন্ত্ৰীগৰাকীয়ে লগতে কয় ‘এক বিস্তৃত কাম হাতত ল’ব লাগিব যদিহে ক’ৰ’নাৰ দ্বিতীয় ৱেভৰ পৰা ৰাজ্যখনক বচাবলগীয়া হয়। কিয়নো মহাৰাষ্ট্ৰ, তামিলনাডু, কৰ্ণাটক ইত্যাদি ৰাজ্যত ক’ৰ’নাৰ সংক্ৰমণ অৱ্যাহত আছে।‘\nমন্ত্ৰীগৰাকীৰ মতে ‘৪ লাখ মানুহ পৰিয়ালৰ সৈতে আহিলে ১৫ লাখ হ’ব। বিশাল সংখ্যা এটা অসমলৈ ঘূৰি আহিলে কেনে এটা পৰিবেশৰ মুখ্যা মুখি হ’ব পাৰে বা কেনে প্ৰত্যাহ্বানৰ আমি সন্মুখীন হ’ব লাগিব।‘\nআনহাতে, কেইদিনমান ধৰি চলি থকা চীনৰ পৰা অহা ৫০ হাজাৰ কিটৰ বিতৰ্ক সন্দৰভত মুখ খুলি সংবাদমেলত মন্ত্ৰীগৰাকীয়ে কয় ‘চীনৰ পৰা ৫০ হাজাৰ কীট অসমলৈ অহাৰ পাছত বহু লোকে এটা বাতৰি উলিয়ালে যে ডিআৰডিঅ’ত ভাৰতৰ মুঠ ৫০ হাজাৰ কিট ৰিজেক্ট হৈছে। ডিআৰডিঅ’ই অফিচিয়েলি কৈছে যে তেওঁলোকে তেনে কিট ৰিজেক্ট কৰা নাই। ডিআৰডিঅ’ই কেৱল টেষ্ট কৰা বুলিহে কৈছে।‘\n‘টেষ্ট আৰু ৰিজেক্টৰ মাজত বহু পাৰ্থক্য আছে। ডাক্তৰ আৰু নাৰ্চৰ মাজত বৰ্তমান শংকাৰ পৰিৱেশৰ সৃষ্টি হৈছে।‘ হিমন্তই এইদৰে কয়।\nঅৱশ্যে বৰ্তমানলৈকে চীনৰ পৰা অহা কিটখিনি ব্যবহৃত হোৱা নাই বুলি সদৰী কৰি মন্ত্ৰীগৰাকীয়ে কয় ‘গুৱাহাটী কোনো এক গুডামতে সেই কিটখিনি ৰখা হৈছে। যেতিয়া প্ৰয়োজন হ’ব তেতিয়া টেষ্ট কৰি কিটখিনি ব্যৱহাৰ কৰা হ’ব। প্ৰয়োজনত টেষ্টৰ বাবে ডিআৰডিঅ’ লেবলৈ পঠিওৱা হ’ব।‘\nইপিনে, ইণ্ডিয়া টু-ডেত চীনৰ কোম্পানীটোক বিল পৰিশোধ কৰা বুলি যি বাতৰি প্ৰকাশ পাইছিল তাৰ কোনো ভিত্তি নাই বুলি মন্ত্ৰীগৰাকীয়ে উল্লেখ কৰাৰ লগতে বৰ্তমানলৈকে কোনোধৰণৰ বিল পৰিশোধ কৰা হোৱা নাই বুলি তেওঁ কয়।\nঅৱশ্যে চীনৰ পৰা অহা কিটখিনি ৰাজ্য চৰকাৰৰ ফালৰ পৰা ডাক্তৰ নাৰ্ছক পৰিধান কৰিবলৈ হেঁচা নিদিওঁ বুলি হিমন্তই উল্লেখ কৰাৰ লগতে কয় ‘তেওঁলোকেও চাই চিতি পৰীক্ষা কৰি কিটখিনি পৰিধান কৰিব।‘\nআনহাতে, অসমৰ বাহিৰত চিকিৎসাধীন হৈ থকা কেঞ্চাৰ, বৃক্ক, হাৰ্ট আদি ৰোগৰ ৰোগীসকলৰ ভিতৰত বৰ্তমানলৈকে ৭২৫ গৰাকীলৈ ৰাজ্য চৰকাৰে ২৫ হাজাৰ টকাকৈ বেংক একাউন্টত জমা কৰি দিয়া বুলি তেওঁ সদৰী কৰে।\nঅৱশ্যে বৰ্তমানলৈকে বিভিন্ন জিলাৰ উপায়ুক্তসকলে ২০৮ খন আবেদন বৰ্তমানো পৰীক্ষা কৰি আছে বুলি মন্ত্ৰীগৰাকীয়ে কয়।\nএতিয়াৰে পৰা চেম্পুল পৰীক্ষণৰ বাবে নাক আৰু ডিঙি উভয়ৰে পৰা চেম্পুল গ্ৰহণ কৰা হ’ব বুলি মন্ত্ৰীগৰাকীয়ে জানিবলৈ দিয়ে।


প্ৰতিষ্ঠাতাজনেই সকলো সফলতা-বিফলতাৰ মূল: ছিকুইয়া কেপিটেলৰ পৰিচালন সঞ্চালক শৈলেন্দ্ৰ সিং\nমূল- তৰুষ ভাল্লা\nSonit Kumar Goswami\nছিকুইয়া কেপিটেলৰ পৰিচালন সঞ্চালক শৈলেন্দ্ৰ সিঙৰ বাবে বিনিয়োগৰ বাবে কোনো ভাল বা বেয়া সময় নাথাকে, ইয়াৰ বাবে মাথো প্ৰয়োজন বিশেষ ব্যৱসায়িক ফৰ্মুলাৰে এগৰাকী আগ্ৰহী-কৰ্মঠ প্ৰতিষ্ঠাতা আৰু সমভাৱাপন্ন এটা কৰ্মঠ দল।\nটেকস্পাৰ্ক ২০১৫ত অংশ লোৱা শৈলেন্দ্ৰ সিঙক সোধা হৈছিল খাদ্য-প্ৰযুক্তি তথা হাইপাৰ লোকেলত কি কাৰণত বিনিয়োগৰ হাৰ কম হোৱা দেখা গৈছে।\nকিছু ক'লা ডাৱৰ দেখিবলৈ পোৱা গৈছে কিন্তু কোনেও নাজানে এয়া সাধাৰণ বৰষুণ নে ধুমুহাৰ আগজাননী। গতিকে এতিয়া হাতত এটা ছাতি ৰখাটোৱে চতুৰতাৰ কাম।\nতাৰ পৰাই শৈলেন্দ্ৰৰ সৈতে কথোপকথন আগবাঢ়িছিল ।তেওঁক সোধা হৈছিল যে বিনিয়োগকাৰীক আকৰ্ষিত কৰিবলৈ উদ্যেগশীল ব্যৱসায়ীসকলৰ কৰণীয় কি ? ইয়াৰ উত্তৰত শৈলেন্দ্ৰৰ মন্তব্য আছিল যে এটা মুহুৰ্তৰ বজাৰ তথা ক্ৰেতাৰ মন চাই ব্যৱসাযিক ক্ষেত্ৰত বিনিয়োগকাৰীক আকৰ্ষিত কৰাতকৈ পৰীক্ষামূলকভাৱে বজাৰ অধ্যয়ন কৰি বিনিয়োগৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিব লাগে।\nগতিকে কোনবোৰ কাৰকে শৈলেন্দ্ৰক নতুন ষ্টাৰ্ট-আপত বিনিয়োগ কৰিবলৈ উৎসাহিত কৰিছে বুলি সোধাত তেওঁ কৈছিল যে, মই যেতিয়া যুৱক অৱস্থাত আৰম্ভ কৰিছিলো তেতিয়া সদায় মনত এটা পৰীক্ষাকেন্দ্ৰ আছিল আৰু সেয়া আছিল অইনে কিদৰে এয়া গ্ৰহণ কৰিব, এয়া সকলোৰে মনত থাকে। কিন্তু আচল কথাটো হ’ল বিশ্বাস, যাৰ কোনো মাপকাঠী নাই। সেইদৰেই এটা নতুন ব্যৱসায়ক কিছুমান মাপকাঠীৰে জোখাটো সম্ভৱ নহয়। আৰু সেয়ে এটা ষ্টাৰ্ট-আপৰ সফলতাৰ ওপৰত আস্থা ৰাখিবলৈ প্ৰয়োজন মাথো বিশ্বাসৰ।\nএটা ষ্টাৰ্ট-আপৰ ওপৰত আস্থা ৰাখি বিনিয়োগ কৰিবলৈ প্ৰতিষ্ঠাতা দলটোৰ তেন্তে কি কি উপাদানৰ প্ৰয়োজন, এই সম্পৰ্কত মন্তব্য কৰিবলৈ গৈ শৈলেন্দ্ৰই কয় যে তাৰ বাবে প্ৰতিষ্ঠাতা দলটোৰ লাগিব অনুধাৱন কৰিব পৰা শক্তি। দলটোৱে নিজক প্ৰশ্ন কৰিব লাগিব যে এই উদ্যোগত আমি পৰৱৰ্তী ৫ৰ পৰা ১০ বছৰলৈ বিনিয়োগ কৰিম নে?\nতেওঁ মতে এটা নতুন প্ৰচেষ্টাত বিনিয়োগ কৰা গোটেই কাৰবাৰটো আপাত দৃষ্টিত আকৰ্ষণীয় লাগিব পাৰে কিন্তু এয়া এক যথেষ্ট কষ্টসাধ্য প্ৰচেষ্টা।\nছিকুইয়া কেপিটেলৰ সৈতে ১০ বছৰ কাম কৰা শৈলেন্দ্ৰৰ বাবে এতিয়া এটা নতুন ষ্টাৰ্ট-আপৰ আইডিয়া কিমান সফল বা বিফল হ’ব সেয়া এক মুহুৰ্তত কৈ দিয়াটো তেনেই সম্ভৱ। সেয়া হৈছে অভিজ্ঞতা। শৈলেন্দ্ৰই কব বিচাৰে যে এজন বিনিয়োগকাৰী হিচাপে এগৰাকী প্ৰতিষ্ঠাতাৰ কামৰ ওপৰত থকা বিশ্বাসেই হৈছে তেওঁৰ সফলতাৰ মন্ত্ৰ।\nআইআইটি বা আইআইএম উত্তীৰ্ণসকল বিনিয়োগকাৰীৰ পছন্দৰ হয় নে নহয়ঃ\nষ্টাৰ্ট-আপবোৰ সাধাৰণতে আইআইটি বা আইআইএমৰ পৰা উত্তীৰ্ণ সকলেহে কৰিব পাৰে বুলি থকা ধাৰণা সম্পৰ্কত প্ৰশ্ন কৰাত এয়া একআষাৰতে নস্যাত কৰি শৈলেন্দ্ৰ সিঙে কয় যে সেয়া তেওঁ কেতিয়াও মানি নলয় আৰু এয়া এক অমূলক ধাৰণা।তেওঁ উদাহৰণ দি কয় যে, ফ্ৰীচাৰ্জৰ কুনাল শ্বাহ হৈছে দৰ্শনৰ স্নাতক, প্ৰেক্টোৰ শশাংক হৈছে এনআইআইটি-কেৰ স্নাতক, হেল্পচাটৰ অংকুৰ সিংগলা হৈছে এজন অধিবক্তা আৰু অ’য়’ ৰোমচৰ ৰীতেশ আগৰৱালাই কলেজৰ শিক্ষাই লোৱা নাই।গতিকে শৈলেন্দ্ৰই কব খোজে যে যদি তোমাৰ ইচ্ছা থাকে তেন্তে একো অসম্ভৱ নহয়।\nষ্টাৰ্ট-আপৰ গোটেই খেলটো একো একোজন দৌৰবিদৰ লগত তুলনা কৰিব পাৰি। ৰেচ-ট্ৰেকত যিদৰে প্ৰতিজন দৌৰবিদে নিজৰ লক্ষ্যৰ প্ৰতি ধাৱমান হয় ঠিক তেনেদৰে ষ্টাৰ্ট-আপটো প্ৰতিদৰাকী প্ৰতিষ্ঠাতাই নিজৰ পৰৱৰ্তী লক্ষ্যৰ বাবে উদগ্ৰীৱ হৈ থাকে। শৈলেন্দ্ৰ সিঙৰ কল্পনাতীত মনটোৱে এই কথা কয়।\nবৰ্তমান চৰ্চাত থকা ক্ষেত্ৰ\nইয়ৰ ষ্ট’ৰীয়ে শৈলেন্দ্ৰ সিঙক প্ৰশ্ন কৰিছিল যে বৰ্তমান কোনবোৰ ব্যৱসায়িক ক্ষেত্ৰ বা শাখাত বিনিয়োগৰ সময়োপযোগী আৰু আকৰ্ষণীয় হৈ আছে। সিঙে কব বিচাৰে যে প্ৰতিষ্ঠাতাৰ মনত যি আকৰ্ষণীয় হৈ আছে এই মুহূৰ্তত সেয়াই সময়োপযোগী।২০০৭ চনত ফেশ্বন জগতখনেই আছিল যথেষ্ট আকৰ্ষণীয় আৰু বৰ্তমান সময়ত তেওঁক যদি বিনিয়োগ কৰিবলৈ এটা ক্ষেত্ৰ বাছি উলিওৱাবলৈ কোৱা তেন্তে সেয়া নিসন্দেহে হ’ব ম’বাইল ফোনৰ সৈতে জড়িত হৈ থকা ক্ষেত্ৰখন।\nআৰু দ্বিতীয় ক্ষেত্ৰখন হৈছে ফিনটেক বা অৰ্থনীতিৰ জগতৰ সৈতে হৈ থকা ষ্টাৰ্ট-আপ কোম্পানীবোৰ। শৈলেন্দ্ৰই কয় যে এই ক্ষেত্ৰখনত বহুটো মিউটেণ্ট বা সমগুণসম্পন্ন কোম্পানী দেখিবলৈ পোৱা যায়। ভাৰতৰ দৰে বহুজাতিক বজাৰ এনে একে ধৰণৰ কোম্পানীৰ সমাহাৰ হোৱাতো বিশেষ একো ডাঙৰ কথা নহয়। তেওঁ উদ্যোগশীলসকলক উদ্দেশ্যি কব খোজে যে যিবোৰ ক্ষেত্ৰ দেখাত শেষ হৈ যোৱা যেন অনুভৱ হৈছে কিন্তু প্ৰকৃতাৰ্থত তেনেবোৰ ক্ষেত্ৰতহে যথেষ্ট সম্ভাৱনা থাকে।\nবৈঠকত উপস্থিত এজন দৰ্শকে শৈলেন্দ্ৰ সিঙক প্ৰশ্ন কৰিছিল যে ভেন্সাৰ কেপিটেলিষ্টে ষ্টাৰ্ট-আপবোৰক অধিক ধন খৰচ কৰিবলৈ উদগনি দিয়ে নেকি? ইয়াৰ উত্তৰত শৈলেন্দ্ৰই কয় যে এই কথাটো সঁচা কিন্তু বহু ক্ষেত্ৰত কিমান কৰিবলৈ বাকী আছে তাৰ ওপৰতো ধ্যান ৰখা হয়।\nবিনিয়োগকাৰী আৰু এটা কোম্পানী বা ষ্টাৰ্ট-আপৰ সম্পৰ্ক ডাৰউইনৰ সূত্ৰত বন্ধা আছে। যিমান বেছি বিনিয়োগ ঠিক সিমানেই কছৰত।প্ৰতিযোগিতাত টিকি থাকিবলৈ অধ্যৱসায়ৰ প্ৰয়োজন আৰু প্ৰয়োজন নিষ্ঠাৰ। এই মত শৈলেন্দ্ৰ সিঙৰ।\nফ্ৰী-চাৰ্জ, হেল্প-চাট, জাষ্ট-ডায়ল, প্ৰেক্ট, মু-ছিগমা, পীপাৰটেপ আৰু জুমকাৰ দৰে কোম্পানীত বিনিয়োগ কৰা ছিকুইয়া কেপিটেলৰ আঁৰৰ ব্যক্তি শৈলেন্দ্ৰ সিঙৰ প্ৰতিটো পৰামৰ্শ নতুন উদ্যোগীৰ বহুমূলীয়া।\nStories by Sonit Kumar Goswami\nকোটি টকাৰ বাবে ব্যৱসায় নে কোটিজন গ্ৰাহকৰ বাবে ব্যৱসায়?\n২০১৫ চনৰ প্ৰথম ৯ মাহত ষ্টাৰ্ট-আপত ৭ দশমিত ৩ বিলিয়ন ডলাৰ বিনিয়োগ\nপুণেৰ কনিষ্ঠতম বিল্ডাৰসকলৰ অন্যতম ক্ৰুটী জৈন\nকেৰিয়াৰৰ উত্থান-পতন নিৰ্ভৰ কৰে এজন ব্যক্তিৰ আনৰ সৈতে কাম কৰাৰ দক্ষতাৰ ওপৰতঃ দৰ্শনা পাই


১. অসমত পুনৰ ৩০৮জন কোৰোনাত আক্ৰান্ত। ইয়াৰে ১০৯জন কামৰূপ মেট্ৰ’ৰ, ২৪জন শোণিতপুৰৰ, ২২জন বৰপেটাৰ আৰু ২২জন লখিমপুৰৰ। বুধবাৰৰ দিনটোত ৰাজ্যত সুস্থ হয় ২৮২জন লোক। ইফালে, উক্ত দিনটোত ৰাজ্যত কোৰোনাত আক্ৰান্ত ১জনৰ মৃত্যু। এতিয়াও অসমত কোৰোনাত আক্ৰান্ত হৈ চিকিৎসাধীন হৈ আছে ২২৬৩জন ৰোগী।\n২. কাছাৰৰ জিৰিঘাটত ৩ কোটি টকাৰ হেৰ’ইন জব্দ। হেৰ’ইনসহ মণিপুৰী দম্পতীক গ্রেপ্তাৰ জিৰিঘাট আৰক্ষীৰ। MN-01 AG 7996 নম্বৰৰ এখন ইক’ ভান বাহনত আনিছিল হেৰ’ইনখিনি। চাৰিটা চাবোনৰ বাকচত প্রায় ৫০০ গ্রাম হেৰ’ইন জব্দ। ধৃতদ্বয় য়ুমান্নাম ৰাজেশ সিং, ক্লেয়াৰ শিলেলিয়াম সিং।\n৩. অসমৰ বাবে আন এক সুখৰ খবৰ। অসম সন্তান আস্থা চৌধুৰীয়ে গৌৰৱ কঢ়িয়াই আনিছে ৰাজ্য তথা অসমবাসীলৈ। সাঁতোৰত অসমৰ আস্থা চৌধুৰীৰ সোণৰ পদক অৰ্জন কৰিছে। মহিলা ১০০ মিটাৰ বাটাৰফ্লাই শাখাত এই সাফল্য।\n৪. লক্ষ্মী পূজাৰ আনন্দৰ মাজতে বাক্সাৰ ডুমুনী চ’কত পথ দুৰ্ঘটনা। অচিনাক্ত বাহনৰ খুন্দাত এজনৰ ঘটনাস্থলীতে মৃত্যু। মৃত লোকজন সুৱনশ্রী গাঁৱৰ কমলা কলিতা (৬২)। সংকটজনক অৱস্থাত ৰাজীৱ ৰয় নামৰ এজনক চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি। দুৰ্ঘটনা সংঘটিত কৰি ঘটনাস্থলীৰ পৰা বাহনখনৰ পলায়ন।\n৫. বৰাক কাণ্ডৰ অভিযোগত গ্রেপ্তাৰ হোৱা দুই বাঙালী নেতাক মুক্তি। সমৰ দাস আৰু ৰাজু দেৱক জামিনত মুক্তি আদালতৰ। অসমীয়া পোষ্টাৰত ক’লা ৰং সনাৰ অভিযোগত গ্রেপ্তাৰ হৈছিল দুই নেতা। শিলচৰ ৰে’ল ষ্টেচন, ISBTত জল জীৱন আঁচনিৰ পোষ্টাৰত সানিছিল ক’লা ৰং।\n৬. দিনকদিনে বৃদ্ধি পাই গৈ আছে পেট্ৰ’ল-ডিজেলৰ মূল্য। ২২অক্টোবৰৰ পৰা গুৱাহাটীত ৪৮ঘণ্টাজোৰা পেট্র’ল পাম্প বন্ধ। ২২তাৰিখে পুৱা ৬বজাৰ পৰা ২৪অক্টোবৰৰ পুৱা ৬বজালৈ বন্ধ ঘোষণা। উত্তৰ-পূব ভাৰত পেট্র’লিয়াম বিতৰণ সংস্থাৰ এই ঘোষণা।\n৭. ৰাজ্যৰ প্ৰশাসনত সালসলনি। কেন্দ্ৰীয় ডেপুটেশ্যনত থকা আই এ এছ বিষয়া ড০ আশীষ কুমাৰ ভূটানীক কৃষি বিভাগৰ প্ৰিন্সিপাল চেক্ৰেটেৰী হিচাপে দায়িত্ব প্ৰদান। ইয়াৰোপৰি ভূটানিক এ আৰ আই এ এছ চ’ছাইটিৰ প্ৰজেক্ট ডিৰেক্টৰ হিচাপেও অতিৰিক্ত দায়িত্ব প্ৰদান কৰা হৈছে। আনহাতে এ আৰ আই এছ চ’ছাইটিৰ সঞ্চালক বিনোদ চেশানক মেডিকেল লিভ প্ৰদান কৰা হৈছে। কৃষি, পশু পালন, ভেটেনিয়াৰী বিভাগৰ চেক্ৰেটেৰী অনন্ত লাল জ্ঞানীক কৃষি বিভাগৰ সঞ্চালকৰ অতিৰিক্ত দায়িত্ব প্ৰদান কৰিছে। এই দায়িত্বতো আছিল বিনোদ চেশান।\n৮. ইবাৰৰ পিছত সিবাৰ খাৰিজ হৈছে বাদশ্বাহ খ্যাত শ্বাহৰুখ খানৰ পুত্ৰ আৰিয়ান খানৰ জামিন আবেদন। মুম্বাই আৰ্থাৰ ৰোড জেলত ৮ অক্টোবৰৰ পৰা আছে শ্বাহৰুখৰ পুত্ৰ।নাৰ্কোটিকছ কণ্ট্ৰ’ল ব্যুৰ চমুৰৈ এন চি বিয়ে ড্ৰাগছ সংক্ৰান্তিয় গোচৰত ৩ অক্টোবৰত সমুদ্ৰৰ মাজৰ পৰা গ্ৰেপ্তাৰ কৰিছিল আৰিয়ান সহ ৮ জনক। তাৰ পাছত আদালতৰ দুৱাৰে দুৱাৰে ঘূৰিছে শ্বাহৰুখ খান। নামি-দামী অধিবক্তা নিযুক্তি দিছে শ্বাহৰুখ খানে। কিন্তু কোনেও কাৰাগাৰৰ পৰা মুকলি কৰিব পৰা নাই শ্বাহৰুখৰ পুত্ৰক।\n৯. ভাৰতীয় ৰেল বিভাগৰ Passengers Service Committeeৰ এটি দলে বুধবাৰে বৰপেটাৰোড ৰেল ষ্টেচন পৰিদৰ্শন কৰে৷ সমিতিত অসমৰ প্ৰণৱ বৰুৱা, বিহাৰৰ প্ৰমোদ সিং আৰু জম্মুৰ জিতেন্দ্ৰ ভগত আছে। ইতিমধ্যে মঙলবাৰে ৰঙিয়া আৰু বঙাইগাঁও ৰেলষ্টেচন পৰিদৰ্শন কৰা দলটোত আছিল তিনিজন সদস্য ৷ দলটোৱে বৰপেটাৰোড ৰেল ষ্টেচনত যাত্ৰী সকলৰ বাবে উপলব্ধ হবলগীয়া সা- সুবিধাবোৰ আছে নে নাই তাৰ বুজ লয় ৷\n১০. আজি ধন -ঐশ্বয্যৰ অধিষ্ঠাত্ৰী দেৱী মহালক্ষ্মীৰ পূজা। শাৰদীয় দুৰ্গোৎসৱৰ পিছতেই কাতি বিহু উদযাপন কৰি প্ৰফুল্লিত মনেৰে অসমীয়াই আজি লক্ষ্মীক আৰধনা কৰে। দৱী লক্ষ্মীৰ আশীৰ্বাদ হলে ভক্তৰ জীৱন সমৃদ্ধিশালী হয় বুলি এক ধাৰণা বা লোক বিশ্বাস আছে। এই বিশ্বাসক সাৰোগত কৰিয়েই দেৱীৰ আশীষ বিচাৰি ৰাজ্যৰ প্ৰান্তে প্ৰান্তে ভক্তসকলে মহালক্ষ্মীক আৰধনা কৰে।\nঅসমীয়া হৰ্ডিঙত বাংলা লিখা ঘটনাঃ অপৰাধীৰ বিৰুদ্ধে কঠোৰ ব্যৱস্থা গ্ৰহণৰ দাবী এআইপিপিচিৰ…


মালিগাওঁ উত্তৰ পূব সীমান্ত ৰেলৱেত কৰ্মৰত কোন উজলি উঠিল টকিঅ’ অলিম্পিকত? - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\nমালিগাওঁ উত্তৰ পূব সীমান্ত ৰেলৱেত কৰ্মৰত কোন উজলি উঠিল টকিঅ’ অলিম্পিকত?\nডিজিটেল ডেস্কঃ মালিগাঁৱত বৈছে উৎসাহৰ ঢল। কিয়নো মালিগাঁৱৰ ৰেলৱেত কাম কৰা এগৰাকী বিষয়াই ভাৰতৰ হৈ অলিম্পিকৰ প্ৰথমটো পদক লাভ কৰিছে। দেশলৈ এই গৌৰৱ কঢ়িয়াই অনা মীৰা বাঈ চানু মালিগাওঁ উত্তৰপূব সীমান্তৰ কৰ্মচাৰী। ভাৰত্তোলনৰ ৪৯ কেজি শাখাত ৰূপৰ পদক লাভ কৰা চানু ৰেল বিভাগৰ ক্ৰীড়া শাখাৰ বিশেষ কৰ্তব্যৰত বিষয়া। ২০১৮ চনত চানুৱে ৰেল বিভাগৰ টি টি হিচাপে যোগদান কৰিছিল মালিগাঁৱত থকা উত্তৰ পূব সীমান্ত ৰেলৱেত।\nউত্তৰ পূব সীমান্ত ৰেলৰ মুখ্য কাৰ্যালয়ত এই খবৰ লাভ কৰাৰ পাছতেই আনন্দত আত্মহাৰা হৈ পৰে বিষয়া কৰ্মচাৰী। উত্তৰ পূব সীমান্ত ৰেলৱেৰ মহাপ্ৰবন্ধকে চানুৰ এই কৃতিত্বত ৰেল তথা সমগ্ৰ দেশবাসীৰ বাবে স্মৰণীয় আখ্যা দিয়ে।\nউত্তৰ পূব সীমান্ত ৰেলৱেৰ জ্যেষ্ঠ জনসম্পৰ্কৰক্ষাকাৰী বিষয়া নৃপেন ভট্টাচায্যই প্ৰতিক্ৰিয়া ব্যক্ত কৰি কয় আমি গৌৰৱাম্বিত। ভাৰতীয় ৰেলে আজি গৰ্ববোধ কৰিছে। তেওঁদৰে এগৰাকী খেলুৱৈ আমাৰ বিভাগত কৰ্মৰত। উত্তৰ পূব সীমান্ত ৰেলৰ লগতে অসমো ইয়াৰ বিশেষ গৌৰৱৰ অংশীদাৰ হৈছে। তেওঁ আশা কৰে মীৰা বাঈয়ে সদাই এইদৰে উজলি থাকিব।\nওৰাং আৰক্ষীৰ পৰিকল্পিত নাটকঃ ১৩ খন চোৰাং বাইকসহ আটক এজন..\nবকোত বনৰীয়া হাতীৰ সন্ত্ৰাস..


হোটেলৰ সুন্দৰী মহিলা কৰ্মীৰ সৈতে যৌন সম্পৰ্ক! বিতৰ্কৰ সূত্ৰপাত অভিনেতা ছিদ্দিকীৰ | Asom Live 24\nহোটেলৰ সুন্দৰী মহিলা কৰ্মীৰ সৈতে যৌন সম্পৰ্ক! বিতৰ্কৰ সূত্ৰপাত অভিনেতা ছিদ্দিকীৰ\nin চিনেমা, বিবিধ\nবলিউদৰ প্ৰতিভাৱান অভিনেতা নৱাজুদ্দিন ছিদ্দিকীৰ অভিয়ন সংগ্ৰামৰ কথা তেওঁৰ অনুৰাগীসকল ভাল দৰেই অৱগত৷ কঠোৰ ধৈৰ্য, সংগ্ৰামৰ ফলত বলিউদত প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰা নৱাজুদ্দিন ছিদ্দিকীৰ পত্নীয়ে বিচ্ছেদ বিচৰাৰ লগতে তেওঁৰ পৰিয়ালৰ বিৰুদ্ধে বিভিন্ন ধৰণৰ গুৰুতৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰাৰ পিছতে অভিনেতাগৰাকী অনাহূত বিতৰ্কত সোমাই পৰে৷\nসেই বিতৰ্কই আগুৰি ধৰা অভিনেতাগৰাকীয়ে পিছত নিজৰ ব্যক্তিগত জীৱনৰ অন্য এক বিতৰ্কও নিজেই সূত্ৰপাত ঘটাইছিল৷\nমুম্বাইৰ এক সংবাদ পত্ৰৰ মতে অভিনেতা ছিদ্দিকীয়ে তেওঁৰ আত্মজীৱনী ‘এন অৰ্ডিনেৰী লাইফ: এ মেময়াৰ’ত নিজৰ একান্ত ব্যক্তিগত জীৱনৰ ৰহস্য ফাদিল কৰিছে৷\nলগতে পঢ়ক মৃত্যুৰ পিছতে গ্লোবেল সন্মান লাভ সিদ্ধু মুছেৱালাৰ, কি সন্মান লাভ কৰিলে প্ৰয়াত শিল্পীগৰাকীয়ে?\nছিদ্দিকীয়ে প্ৰকাশ কৰিছে যে নিউয়ৰ্কৰ এখন হোটেলত তেওঁ হোটেলখনৰ এগৰাকী সুন্দৰী মহিলা কৰ্মচাৰীৰ সৈতে নৈশ যাপন কৰি যৌনতা উপভোগ কৰিছিল৷\nঅভিনেতাগৰাকীয়ে প্ৰকাশ কৰা মতে তেওঁৰ ‘লাঞ্চবক্স’ ছবিখন চাই হোটেলৰ সুন্দৰী কৰ্মচাৰীগৰাকী আকৃষ্ট হৈছিল৷ ছবিখনৰ বিষয়ে কথা বতৰা পতাৰ পিছতে হোটেলৰ মহিলা কৰ্মচাৰীগৰাকীৰ সৈতে এটা নিশা কটাই যৌনতা উপভোগ কৰি ছবিখনৰ সফলতাৰ মিঠা সোৱাদ লোৱা বুলিও ছিদ্দিকীয়ে প্ৰকাশ কৰে৷\nছিদ্দিকীয়ে আত্মজীৱনীখনত প্ৰকাশ কৰিছে যে ২০০৬ ৰ পৰা ২০১০ চনলৈ তেওঁৰ জীৱনৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ আছিল৷ তেতিয়াৰ পৰাই তেওঁক সকলোৱে চিনি পাবলৈ ধৰাৰ লগতে তেওঁ চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱসমূহলৈ আমন্ত্ৰিত হোৱা বুলিও প্ৰকাশ কৰে৷\nলগতে পঢ়ক মুক্তিৰ পূৰ্বেই ৰণবীৰ-আলিয়াৰ ‘ব্ৰহ্মাস্ত্ৰ’ক বৰ্জনৰ হুংকাৰ! কিয় এই বৰ্জনৰ আহ্বান?\nছিদ্দিকীয়ে গ্ৰন্থখনত কেৱল নিউয়ৰ্কৰ কাহিনীয়েই নহয় তেওঁৰ জীৱনৰ আৰু ৰহস্যঘন কথা প্ৰকাশ কৰিছিল৷ সহ-অভিনেত্ৰী নীহাৰিকা সিঙৰ সৈতে গঢ়ি উঠা প্ৰেম আৰু অন্তৰংগতাৰ বিষয়েও উল্লেখ কৰিছিল৷\nঅৱশ্যে তেওঁৰ আত্মজীৱনীখনে বিতৰ্কৰ সোঁত বৃ্দ্ধি কৰাৰ পিছতে নৱাজুদ্দিন ছিদ্দিকীয়ে গ্ৰন্থখন বজাৰত বিক্ৰী বন্ধ কৰিবলৈ বাধ্য হয়৷\nTags: asom live 24assam ka tazza khabarassam live 24axom live 24axom live 24 digitalbest news channel in assamBest news channel of assamBest News Portal in AssamBollywoodbollywood actornawazuddin siddiqui\nকপাল ফুলিব বেচেল’ৰ চলমান খানৰ! এইবাৰ ১০ নায়িকাৰে ৰোমাঞ্চ ভাইজানৰ!\nKKRৰ পিছত এইবাৰ মহিলা ক্ৰিকেট দলৰ মালিক হ’ল বলিউদৰ বাদশ্বাহ শ্বাহৰুখ খান


শব্দ বৰষুণ....: বন্ধ উৎসৱ\nবন্ধ। এক গনতান্ত্ৰিক প্ৰতিবাদ প্ৰক্ৰিয়া। মহাত্মা গান্ধীয়ে বৃটিছ শাসন যন্ত্ৰৰ বিৰুদ্ধে এই গণতান্ত্ৰিক প্ৰতিবাদ প্ৰথমবাৰৰ বাবে অৱলম্বন কৰিছিল বুলি জনা যায়। সেই দিনৰেপৰা সমগ্ৰ ভাৰততে এই বন্ধৰ মাধ্যমেৰে প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰাৰ প্ৰক্ৰিয়া চলি আহিছে। আৰু এনে এটা পৰ্যায় পাইছেগৈ যে, এদিন আগতে কোনোৱাৰ ব্যক্তিগত স্বাৰ্থ পূৰণৰ বাবে জন্ম লোৱা সংগঠন এটাৰো দৃষ্টি আকৰ্ষণৰ মূল মাধ্যম হৈ পৰিছে বন্ধ।\nবন্ধই আচলতে কি সমাধান দিয়ে ! বিশ্লেষণ কৰি চালে দেখা যায় যে বন্ধ হৈছে প্ৰতিবাদ কৰাৰ, নিজকে জহাই ফুৰাৰ এক অতি উজু পদ্ধতি। কেইবছৰমান আগলৈকে আমি (সৰ্বসাধাৰণ ৰাইজে) বন্ধৰ আগবতৰা পাইছিলো ৰিক্সাৰ পিছত, চিটিবাছৰ পিছত অথবা সৰু বৰ নগৰ বা গাঁওৰ লাইটপ'ষ্টত লগোৱা প'ষ্টাৰৰ পৰাহে। কিন্তু এই প্ৰক্ৰিয়া আৰু উজু হ'ল ক্ৰমবৰ্ধমান ই আৰু ছপামাধ্যমৰ সংখ্যাৰ পৰা। সৰু সংগঠন এটাৰ নামত দুজন ব্যক্তি লগ হৈ সংবাদ মেল এখন পাতিলেই খেল খতম। সংবাদ পিপাষু সংবাদ মাধ্যমৰতো এনে বাতৰি প্ৰকাশ কৰিবলৈ পালে একোৱেই নালাগে। আগতে এটা বাতৰি, বন্ধৰ পিছতো ডাঙৰ ডাঙৰ হৰফেৰে লিখিব "বন্ধ সৰ্বাত্মক"। কিন্তু এই বন্ধৰ ফলাফল কি হ'ল বা ইয়াৰ লাভালাভ কি হ'ল কেইদিনমান পিছত বন্ধ ঘোষনা কৰা বা আহ্বান কৰা দল, সংগঠনটোকো যদি আপুনি সোধে, তেওঁলোকেও চাগে' ইয়াৰ সঠিক উত্তৰ দিব নোৱাৰিব। অৰ্থাৎ বন্ধ নিজক প্ৰচাৰ মাধ্যমৰ আগত জহাবলৈ বা নিজৰ অৱস্থিতি সম্পৰ্কে বুজাবলৈ এক সহজ প্ৰচেষ্টা হিচাপে বেচ সফল।\nবন্ধই বাৰু কিছুমান দল-সংগঠনৰ অস্তিত্ব বজোৱাত সহায় কৰিলে। কিন্তু ইয়াৰ ফলত চৰকাৰৰ কি লাভ বা লোকচান হ'ল? যিহেতু প্ৰায় এশ শতাংশ বন্ধই চৰকাৰৰ সিদ্ধান্তৰ বিৰুদ্ধেহে ঘোষনা কৰা হয়, সেই বাবে চৰকাৰৰ কথাকেই ধৰা যাওক। এটা সৰ্বাত্মক বন্ধই এখন চৰকাৰৰ বিফলতাকে প্ৰতিপন্ন কৰে। বন্ধ ঘোষনা কৰা দল বা সংগঠনে ইয়াকে প্ৰতিপন্ন কৰিব বিচাৰে যে ৰাইজৰ হকে কাম কৰি ৰাইজক সন্তুষ্ট কৰাত চৰকাৰ ব্যৰ্থ। ইয়াক কেনেবাকৈ প্ৰতিপন্ন কৰিবলৈ পাৰিলেই সেই দল বা সংগঠনে নিজৰ পচন্দৰ ৰাজনৈতিক দলৰহৈ মাত মতাত সুবিধা হব বুলি ধৰি লোৱা হয়। অৰ্থাৎ বন্ধ কোনো দল-সংগঠনৰ অস্তিত্ব ৰক্ষাত সহায় কৰা এক "অনুষ্ঠান"ৰ বাহিৰেও ই তেওঁলোকৰ স্বাৰ্থসিদ্ধিৰো এক বাট বুলি ভাবিব পাৰি। শাসনযন্ত্ৰত থকা এটা ৰাজনৈতিক দলৰ শাসনকাৰ্যত লোৱা এটা সিদ্ধান্তৰ প্ৰতিবাদত আন এটা দলৰ বন্ধৰ আহ্বান, পেট্ৰ'লজাত সামগ্ৰীৰ মূল্যবৃদ্ধিৰ প্ৰতিবাদত পৰিবহন সংস্থাসমূহৰ বন্ধৰ আহ্বান ইয়াৰ প্ৰকৃত উদাহৰণ।\nপ্ৰায়ে দেখা যায় বন্ধ ঘোষনা কৰা দল-সংগঠনে এই বন্ধ জনসাধাৰণৰ হিতৰ বাবে বুলি প্ৰচাৰ কৰে আৰু তাক হেডলাইট হিচাপে ৰাখি বন্ধৰ কাৰ্যসূচী আগুৱাই নিয়ে। কিন্তু প্ৰকৃততে এই বন্ধ কাৰ্যাসূচী কিমান জনগনৰ হিতৰ বাবে লোৱা হয় অলপ গমি চালেই ধৰিব পাৰি।\nকোনোবা এটা সংগঠনে বন্ধ দিব, আপুনি যদি খাটি খোৱা বা নিম্ন মধ্যবিত্ত পৰিয়ালৰ সদস্য তেন্তে আপুনি বাহিৰলৈ ওলাব নোৱাৰিব। কিয়নো ৰাস্তাত গাড়ী মটৰ নাপাব। আপুনি আগদিনাখনেই আপোনাৰ প্ৰয়োজনীয় বস্তুখিনি বজাৰ কৰিব লাগিব, কিয়নো দোকান-পোহাৰো সিদিনা নুখুলিব। এতিয়া গাড়ী-মটৰ নচলা কাৰণ যদি বিচৰা যায় তেন্তে দেখা যায় যে, ৰাজহুৱা খণ্ডৰ গাড়ীসমূহ বন্ধৰ সমৰ্থকৰ "উৎপাতত" বা ইন্সিওৰেন্স কম্পেনীসমূহৰ মইমতালি বা গাড়ীৰ কৰ্মচাৰীসকলে মালিকৰ পৰা এদিনৰ বাবে হাত সৰাৰ বাবে বন্ধ ৰাখিব লগা হয়। প্ৰায়ে দেখা যায়, বন্ধৰ সমৰ্থকসকলে ভাৱে যে ৰাতিপুৱাৰ ভাগতেই যদি অলপ "উৎপাত" (তেওঁলোকৰ ভাষাত প্ৰতিবাদ) কৰি দিব পাৰি, টায়াৰ জ্বলাই, গাড়ীৰ গ্লাছ ভাঙি দিব পাৰি তেন্তে ইয়াৰ পিছৰ গাড়ীসমূহ নচলিব। গতিকে এই চেষ্টাতেই বহুত বন্ধৰ সময়ত বিভিন্ন ধৰণৰ বিক্ষিপ্ত ঘটনা সংঘটিত হোৱাৰ বাতৰিও পোৱা যায়। এবাৰ গ্লাছ ভঙা বা ক্ষতিগ্ৰস্ত হোৱা গাড়ীখন যদি বীমা ক্লেইম কৰিব যায়, বীমা কম্পেনীটোৱে বিভিন্ন ক্ল'জ দেখুৱাই বীমা ক্লেইম বন্ধৰ সময়ত নাখাটে বুলি প্ৰতিপন্ন কৰিব। অৰ্থাৎ বন্ধত গাড়ী চলোৱাৰ বাবে দাবী ধমকি দি গাড়ী চলাবলৈ বিচৰা মালিকসকলেও "বাইচাঞ্চ" নিজৰ পকেটৰ পৰা টকা খৰচ হোৱাৰ ভয়ত ড্ৰাইভাৰ-কনডাক্তৰত বন্ধত গাড়ী চলোৱাৰ পৰা ৰেহাই দিয়ে। আনহাতে দোকান পোহাৰ বন্ধৰ কাৰণ যদি বিচাৰে দেখিব অধিক ব্যাৱসায়ীয়েই নিৰাপত্তাহীনতাৰ বাবেই নিজৰ ব্যাৱসায়িক প্ৰতিষ্ঠান বন্ধ ৰাখিব লগা হয়। ক্ষুদ্ৰ ব্যৱসায়ীসকলে পৰিবহনৰ অসুবিধাৰ বাবে, নিৰাপত্তহীনতাৰ বাবে আৰু "গাড়ী মটৰ নাই, গ্ৰাহকনো ক'ত পাম" ধাৰণাৰ বাবেই নিজৰ ব্যৱসায় বন্ধ কৰিব লগা হয়। ব্যক্তিগত খণ্ডৰ গাড়ী মটৰৰ কথা যাদি চায়, তেন্তে নিৰাপত্তাহীনতা, ইন্সিওৰেন্স কম্পেনীৰ মইমতালি আদিৰ বাহিৰেও চাকৰিৰ পৰা এদিন "ফকতত চুটী" পোৱা ধৰণৰ পলায়নবাদী মনোভাৱ, ব্যস্ততাৰ অজুহাতত পৰিয়ালৰ পৰা আঁতৰি থাকি বন্ধৰ দিনাই "ফেমিলিৰ সৈতে কটোৱা" মনোভাৱ, বন্ধৰ দিনা "কাম কৰাৰ" মানসিকতা আদিয়েও বহু পৰিমাণে ক্ৰিয়া কৰে।\nএতিয়া আহো খাটি খোৱা সকলৰ মাধ্যেমেৰে বন্ধ উৎসৱৰ প্ৰকৃত লাভালাভৰ হিচাপলৈ। ৰিক্সাৱালাজনে ভাৰা নাপাই অনৈতিক ভাৱে চুৰি-ডকাইতি কামত লিপ্ত হোৱাৰ কাৰণ সম্পূৰ্ণকৈ নহ'লেও আংশিকভাৱে হ'লেও বন্ধৰ গাত পৰে। "ডেইলি ৱেইজ" বেচিচত চাকৰি কৰাসকলে এদিনৰ মঞ্জুৰি এৰিব লগা হয়। পৰীক্ষাৰ্থীসকল যিহকে পায়, তাতে উঠি পৰীক্ষা দিব গৈ দুৰ্ঘটনাত পতিত হয়, চৰকাৰী কাৰ্যালয়ত চাকৰিয়ালসকল নহা বাবে কাম এটাৰ বাবে তিনিদিনৰ পৰা বাহৰ পাতি থকা গাঁৱৰ খটি খোৱা লোক এজনে এসপ্তাহৰ জোখাৰে অটাকৈ গাঁথিৰ ধন ভাঙিব লগা হয়। হাস্পতালত চিকিৎসাধীন ৰোগী এজনৰ পথ্য দিবলৈও কোনো যাব নোৱাৰা অৱস্থা হয়, গাড়ী মটৰ নচলে বুলি ওলাই অহা ধিতিঙিলীয়া ল'ৰাৰ বাইকৰ ষ্টানৰ সন্মুখত পৰি কোনো মহিলা, শিশু অথবা বৃদ্ধ হাস্পতালত ভৰ্তি হব লগা হয়। ব্যস্ততাপূৰ্ণ সময়খিনিৰ মাজতে এদিনৰ কামৰ ঘাটি মিলাব নোৱাৰি গালি খাব লগা হোৱা ব্যক্তিগত খণ্ডৰ কৰ্মচাৰী, ওপৰৱালাৰ লগত বেয়া হব লগা হয়। এনে উদাহৰণ আৰু ইমানেই ওলাব যে ইয়াৰ হিচাপ কৰিবলৈ গ'লে বহুকলম চিঞাহি শেষ হব।\nচৰকাৰৰ ঘৰৰপৰা যদি চাব যায়, এদিনৰ বন্ধই কিমান লোকচান কৰে, শ্বেয়াৰৰ উঠা-নমা চায়েই আপুনি অনুমান কৰিব পাৰিব। বিদেশৰ পৰা আমদানিকৃত কোনো সামগ্ৰী এদিনো যদি ৰাখিব লগা হয়, তেন্তে উন্নয়নত দেশ এদিন পিছপৰি গ'ল। ইপিনে ৰখাই থোৱাৰ নামতটো অতিৰিক্ত খৰচ বহন কৰিব লাগিলেই। কি ঠিক সেই এদিনৰ পিছপৰাৰ বাবেই দেশে বা কিমান ডাঙৰ লোকচান ভৰিব লগা হয় ! ব্যৱসায় মন্দা, গ'ল চৰকাৰৰ চেলচ টেক্স, কাষ্টম ডিউটি, এক্সাইজ ইত্যাদি ইত্যাদি নানানটা টেক্স, অৰ্থাৎ লোকচান। চৰকাৰী কাৰ্যালয়ত চাকৰিয়ালৰ সংখ্যা সেৰেঙা, অৰ্থাৎ অতি জৰুৰী মিটিংখনো গ'ল এদিন পিছুৱাই, এদিন আকৌ পিছুৱাই গ'ল দেশ। ইপিনে গতানুগতিক খৰচবোৰতো আছেই। অৰ্থাৎ এদিনৰ খৰচখিনিৰ লোকচান হোৱাৰ উপৰিও আন এদিনৰ কাম খতি কৰি সেই পেণ্ডিং কামখিনি কৰোতে গ'ল আৰু দুদিনৰ কাম। অৰ্থাৎ এদিনৰ বন্ধত তিনিদিনৰ লোকচান। আৰু সেই লোকচানৰ বোজা উঠাওক আপুনি। কেইদিনমান পিছত সেই বোজা সহিব নোৱাৰি চৰকাৰে পেট্ৰ'লৰ দাম বঢ়াওক, ডিজেলৰ দাম বঢ়াওক, এল.পি.জি.ৰ দাম বঢ়াওক, আৰু সেই মূল্যবৃদ্ধিৰ বোজা লওক আপুনি।\nসেয়েহে আমি ভবাৰ সময় আহি পৰিছে, বন্ধ আমাৰ বাবে কিমান লাভদায়ক। বন্ধই আজিলৈকে কি সমাধান আনিছে, সকলোৱে দেখিছেই। গতিকে এনে বন্ধ মনাৰ কিবা যুক্তি আছে বুলি ভবাৰ সলনি বন্ধ আহ্বায়কৰ বিৰুদ্ধে বন্ধ দিয়াৰ বাবে প্ৰতিবাদ কৰাৰ সময়হে সমাগত হৈছে। আদালতৰ নিৰ্দেশ মানি বন্ধ অবৈধ বুলি ভাবি লোৱাৰ সময় এয়া, বন্ধৰ সময়ছোৱাত ক্ষতিগ্ৰস্ত যান বাহনৰ বীমাৰ ক্ষেত্ৰত ঝামেলা দেখুৱালে সেই কম্পেনীৰ বিৰুদ্ধে আদালতৰ দ্বাৰস্থ হোৱাৰ সময় এয়া। বন্ধ উৎসৱক ভুল বুলি প্ৰতিপন্ন কৰি দেশৰ আৰ্থিক অৱনতি ৰোধত হাত উজান দিয়াৰ সময় এয়া।\nউপস্থাপক Dhrubajyoti Sarma সময় 4:45 PM


নাগৰিকত্ব (সংশোধনী) বিধেয়ক আৰু কংগ্ৰেছৰ স্থিতি - বিৰিয়া Biriyaa\n১৮ জানুৱাৰী, ২০১৯:\nৰাজ্যৰ সাম্প্ৰতিক প্ৰেক্ষাপটক উত্তাল কৰি ৰখা নাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়ক, ২০১৬ৰ বিৰুদ্ধে ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ দলে সংসদৰ ভিতৰে-বাহিৰে প্ৰতিবাদত সোচ্চাৰ হৈ আহিছে। ৰাজ্যৰ গৰিষ্ঠসংখ্যক ৰাইজে বিৰোধিতা কৰা বিধেয়কখনৰ বিৰোধিতা এই মূহুৰ্তত কংগ্ৰেছ দলটোৰ বাবে, বিশেষকৈ অসম প্ৰদেশ কংগ্ৰেছৰ বাবে বিশেষ গুৰুত্বপূৰ্ণ কথা বুলি বিবেচিত হৈছে। তাৰ স্পষ্ট কাৰণ এটাই- বিজেপি দলৰ উত্থানে থৰক-বৰক কৰা কংগ্ৰেছৰ ভেটিক আগন্তুক লোকসভা নিৰ্বাচনৰ সময়ত পুনৰুদ্ধাৰৰ চেষ্টা চলোৱা। ২০১৪ৰ লোকসভা নিৰ্বাচন আৰু ২০১৬ৰ বিধানসভা নিৰ্বাচনে দেশৰ ৰাজনীতিৰ আটাইতকৈ পুৰণা আৰু শক্তিশালী দলটোৰ কঁকাল বৰ বেয়াকৈ ভাঙি পেলোৱাৰ পাছত ২০১৯ৰ নিৰ্বাচন দলটোৰ বাবে মৰণ-পণ যুঁজ হিচাপে বিবেচিত হ’ব। লক্ষণীয় ভাৱে সমগ্ৰ উত্তৰ-পূৱতে আজিৰ তাৰিখত শাসকীয় দলৰ নামৰ পৰা কংগ্ৰেছ দলৰ নাম অনুপস্থিত আৰু সেয়েই নাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়কৰ বিৰোধিতাৰ আপাহতে দলটোৱে নিজৰ স্থিতি পুনৰুদ্ধাৰৰ চেষ্টা কৰাটো এক ৰাজনৈতিক সত্য।\n২০১৪ৰ লোকসভা নিৰ্বাচন আৰু ২০১৬ৰ বিধানসভা নিৰ্বাচনে দেশৰ ৰাজনীতিৰ আটাইতকৈ পুৰণা আৰু শক্তিশালী দলটোৰ কঁকাল বৰ বেয়াকৈ ভাঙি পেলোৱাৰ পাছত ২০১৯ৰ নিৰ্বাচন দলটোৰ বাবে মৰণ-পণ যুঁজ হিচাপে বিবেচিত হ’ব। লক্ষণীয় ভাৱে সমগ্ৰ উত্তৰ-পূৱতে আজিৰ তাৰিখত শাসকীয় দলৰ নামৰ পৰা কংগ্ৰেছ দলৰ নাম অনুপস্থিত আৰু সেয়েই নাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়কৰ বিৰোধিতাৰ আপাহতে দলটোৱে নিজৰ স্থিতি পুনৰুদ্ধাৰৰ চেষ্টা কৰাটো এক ৰাজনৈতিক সত্য।\nফ টো : অ ৰ বি ন্দ যা দ ৱ\nএইখিনিতে প্ৰশ্ন হয়, এইবাৰ ৰাজ্যসভাত বিধেয়কখনৰ উত্থাপন হ’বলৈ নিদি এক বলিষ্ঠ ভূমিকা লোৱা কংগ্ৰেছ দলৰ বিধেয়ক সম্পৰ্কে স্থিতিৰ স্পষ্টতা আছে নে? অথবা ২০১৯ চনত যদিহে কংগ্ৰেছ দলে পুনৰাই শাসনৰ বাঘজৰী লোৱাৰ সুযোগ পায়, তেন্তে লোকসভাত ইতিমধ্যে গৃহীত হৈ যোৱা বিধেয়কখনক লৈ তেওঁলোকৰ ভূমিকা কি হ’ব? নে ভোট বেংকৰ ৰাজনীতিত অভ্যস্ত দলটোৱে কেৱল নিৰ্যাতিত সংখ্যালঘুৰ আওতাতে সীমাবদ্ধ নাথাকি সকলো ধৰ্মৰ নিৰ্যাতিত লোকক ভাৰতত আশ্ৰয় প্ৰদান কৰাৰ পদক্ষেপেৰে বিধেয়কখনৰ সমৰ্থন কৰিব? এনে কিছু প্ৰশ্নৰ উত্থাপন হোৱাৰ কাৰণ হ’ল, অসম প্ৰদেশ কংগ্ৰেছৰ সদস্য তথা ভাৰতীয় মহিলা কংগ্ৰেছৰ সভানেত্ৰী সাংসদ সুস্মিতা দেৱৰ দৰে এগৰাকী আগশাৰীৰ দলনেতাৰ বিধেয়ক সম্পৰ্কীয় স্থিতিৰ দোদুল্যমান অৱস্থা আৰু এই সম্পৰ্কত কংগ্ৰেছ দলৰ নিৰ্লিপ্ততা। বৰাক উপত্যকাৰ বাংলাভাষী ৰাইজৰ প্ৰতিনিধি সুস্মিতা দেৱ বিধেয়ক সম্পৰ্কীয় যুটীয়া সংসদীয় সমিতিৰ সদস্যা। লক্ষনীয়ভাৱে, কংগ্ৰেছ দলৰ সজোৰ বিৰোধিতাৰ বিপৰীতে, সুস্মিতা দেৱ এই বিধেয়কখনৰ প্ৰতি নৰম আৰু সংবাদ মাধ্যমত প্ৰকাশিত তেওঁৰ মতামত অনুসৰি, এই বিধেয়কে অসমৰ ৰাইজ আৰু জনগাঁথনিত কোনো প্ৰভাৱ নেপেলায়। জানিব পৰা মতে, যুটীয়া সংসদীয় সমিতিৰ সদস্য হিচাপে তেওঁ এই বিধেয়কৰ সমৰ্থনতো থিয় দিছে। আনহে নালাগে, ছছিয়েল মিডিয়াত অত্যন্ত সক্ৰিয় সাংসদ গৰাকীৰ টুইটাৰ প্ৰফাইলত বিধেয়কৰ বিৰোধিতা কৰা বা বিৰোধিতাত কৰা অংশগ্ৰহণৰো কোনো তথ্য নাই।\nকিন্তু, আমি এটা কথা জনাটো ভাল যে, মৌনতা সকলো সময়তে ভাল কথা নহয়। ৰাজনৈতিক নীতিৰ ক্ষেত্ৰত স্থিতি সুস্পষ্ট নকৰি, মৌনতা অৱলম্বন কৰা নেতা বা দলে সময় বুজি পাভলুটি মৰাৰে সম্ভাৱনা অধিক। সেয়েই এই দিশলে ৰাইজেও চকু-কাণ দি থকাটোহে যুগুত।\nদলৰ এগৰাকী সক্ৰিয় নেতাৰ এই কৌশলী অৱস্থানত কংগ্ৰেছ দলে কিন্তু স্পষ্ট নীতি গ্ৰহণ কৰা পৰিলক্ষিত হোৱা নাই। ৰাজহুৱাভাৱে দলৰ স্থিতিৰ বিৰোধী পক্ষত থিয় দিয়া সুস্মিতা দেৱক দলে অনুশাসন সম্পৰ্কীয় প্ৰশ্ন কৰাটোৱেই এনেক্ষেত্ৰত হ’লহেঁতেন আটাইতকৈ স্বাভাৱিক কথা। কিন্তু সেয়া আজি পৰ্য্যন্ত চকুত নপৰাটোৱেই বিধেয়ক সম্পৰ্কে দলটোৰ স্থিতিক প্ৰশ্ন আৰু সন্দেহৰ আওঁতালৈ আনিছে। সম্ভৱতঃ বৰাক উপত্যকাৰ ভোটৰ প্ৰতি লোভ আৰু দলীয় স্থিতিৰ বাস্তৱ অৱস্থাই কংগ্ৰেছক এই ক্ষেত্ৰত মৌন কৰি ৰাখিছে। কিন্তু, আমি এটা কথা জনাটো ভাল যে, মৌনতা সকলো সময়তে ভাল কথা নহয়। ৰাজনৈতিক নীতিৰ ক্ষেত্ৰত স্থিতি সুস্পষ্ট নকৰি, মৌনতা অৱলম্বন কৰা নেতা বা দলে সময় বুজি পাভলুটি মৰাৰে সম্ভাৱনা অধিক। সেয়েই এই দিশলে ৰাইজেও চকু-কাণ দি থকাটোহে যুগুত।\nPrevious ইন্টেলেকচুৱেল প্ৰভাতে প্ৰভাতে\nNext আলফাও গণতন্ত্রত বিশ্বাসী : পৰেশ বৰুৱা\n২০১৮ত পদাৰ্থবিজ্ঞানৰ নোবেল বিজয়ী আৱিস্কাৰ


Nirmet Plus in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Nirmet Plus ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nNirmet Plus ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Nirmet Plus Price and Pack Size in Assamese - Nirmet Plus ar mulya aaru pakor size\nNirmet Plus की जानकारी\nNirmet Plus ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Nirmet Plus Benefits & Uses in Assamese- Nirmet Plus ar laabh aaru byavaharsamuh\nNirmet Plus ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Nirmet Plus Dosage & How to Take in Assamese - Nirmet Plus ar paali aaru xeya kenedore lobo\nNirmet Plus ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Nirmet Plus Side Effects in Assamese- Nirmet Plus ar parshwakriyasamuh\nNirmet Plus সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Nirmet Plus Related Warnings in Assamese- Nirmet Plus xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Nirmet Plusৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Nirmet Plus with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Nirmet Plus ar gurutor kriya-pratikriya\nNirmet Plus মতভেদসমূহ- Nirmet Plus Contraindications in Assamese- Nirmet Plus nishedhsamuh\nNirmet Plus ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Nirmet Plus in Assamese- Nirmet Plus ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Nirmet Plus ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Nirmet Plus Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Nirmet Plus kriya-pratikriya\nNirmet Plus ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Nirmet Plus Benefits & Uses in Assamese - Nirmet Plus ar laabh aaru byavaharsamuh\nNirmet Plus তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nNirmet Plus ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Nirmet Plus Dosage & How to Take in Assamese - Nirmet Plus ar paali aaru xeya kenedore lobo\nNirmet Plus-ৰ উপাদানসমূহ - Nirmet Plus Active Ingredients in Assamese - Nirmet Plus-ar upadaansamuh\nNirmet Plus ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Nirmet Plus Side Effects in Assamese - Nirmet Plus ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Nirmet Plus ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nNirmet Plus সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Nirmet Plus Related Warnings in Assamese - Nirmet Plus xonkranta xatarkatabanisamuh\nNirmet Plus-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nগৰ্ভৱতী মহিলাই Nirmet Plus সুৰক্ষিত ভাবে গ্ৰহণ কৰিব পাৰে।\nNirmet Plus-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nস্তন্যপায়ী মহিলাসকলে Nirmet Plus ৰ মধ্যমীয়া পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰিব পাৰে। আপুনি যদি কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া লক্ষ্য কৰে লগে লগে Nirmet Plus গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰে। আপোনাৰ চিকিতসকৰ সৈতে যোগাযোগ কৰক আৰু আপোনাৰ চিকিতসকে সুৰক্ষিত বুলি কোৱাৰ পিছতহে পিছত ব্যৱহাৰ কৰিব।\nবৃক্কত Nirmet Plus কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nNirmet Plusৰ বৃক্ক ৰ ওপৰত পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ কেইটামান ঘটনাহে ৰিপৰ্ট কৰা হৈছে।\nযকৃতত Nirmet Plus কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nNirmet Plusৰ কলিজা ৰ ওপৰত মৃদু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া আছে।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Nirmet Plus ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nNirmet Plusৰ হৃদয় ৰ ওপৰত মৃদু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া আছে।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Nirmet Plusৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Nirmet Plus with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Nirmet Plus ar gurutor kriya-pratikriya\nNirmet Plus তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nNirmet Plus মতভেদসমূহ - Nirmet Plus Contraindications in Assamese - Nirmet Plus nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Nirmet Plus লোৱা অনুচিত যাতে -\nNirmet Plus ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Nirmet Plus in Assamese - Nirmet Plus ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Nirmet Plus-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Nirmet Plus লোৱাটোৱে কোনো আসক্তিৰ সৃষ্টি নকৰে।\nনহয়, মগজু খটাবলগা কোনো কাম আপুনি কৰাটো অনুচিত, আপুনি Nirmet Plus লোৱাৰ পিছত সেয়া সক্ৰিয় কিয়নো আৰু সতৰ্ক থকাটো প্ৰয়োজনীয়।\nহয়, কিন্তু ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ মতেহে Nirmet Plus লওক।\nNirmet Plus য়ে মানসিক বিসংগতিৰ চিকিত্সা কৰাত বা নিৰাময় কৰাত অক্ষম।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Nirmet Plus ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Nirmet Plus Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Nirmet Plus kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Nirmet Plusৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nখাদ্যৰ সৈতে Nirmet Plus লোৱাট নিৰাপদ।\nমদ আৰু Nirmet Plusৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nNirmet Plusৰ সৈতে মদ্যপান কৰাটোৱে আপোনাৰ দেহত হানিকাৰক প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে।\nNirmet Plus ৰ অনুকল্প - Substitutes for Nirmet Plus in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Nirmet Plus লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Nirmet Plus ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Nirmet Plus সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Nirmet Plus ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Nirmet Plus সেৱন কৰে?