নলবাৰীত অশোক শৰ্মা নে জয়ন্ত মল্ল বৰুৱা বিজেপিৰ প্ৰাৰ্থী? | NewsASN\nনলবাৰীত অশোক শৰ্মা নে জয়ন্ত মল্ল বৰুৱা বিজেপিৰ প্ৰাৰ্থী?\nনিউজ এ.এছ.এন. প্ৰতিনিধি\n*প্ৰাৰ্থিত্বপ্ৰত্যাশীৰ মাজত ভিতৰি চলিছে টিকট লাভৰ যুঁজ*\n*এসময়ৰ আঞ্চলিকতাবাদৰ দূৰ্গ হিচাপে বিবেচিত নলবাৰী সদৰ সমষ্টি বিজেপিক এৰি দিবলৈ আগ্ৰহী নহয় অগপ*\n#দ্বিজেন ডেকা,ঘগ্ৰাপাৰ,৩ মাৰ্চঃ\nনিৰ্বাচন আয়োগে অসমত বিধানসভা নিৰ্বাচনৰ দিন-বাৰ ঘোষণা কৰাৰ পিছত ৰাজনৈতিক দলসমূহৰ প্ৰাৰ্থিত্ব প্ৰত‍্যাশীসকলৰ হৃদস্পন্দন বাঢ়িছে। ইতিমধ্যে বিভিন্ন ৰাজনৈতিক দলসমূহৰ মাজত আৰম্ভ হৈছে নিৰ্বাচনকেন্দ্ৰিক তৎপৰতা। ৰাজ্যৰ অন্যান্য সমষ্টিসমূহৰ লগতে ৫৯ নং নলবাৰী বিধানসভা সমষ্টিতো চলিছে প্ৰাক-নিৰ্বাচনী কুচকাৱাজ। এসময়ত আঞ্চলিকতাবাদী ৰাজনীতিৰ শক্তিশালী দূৰ্গ হিচাপে চৰ্চিত নলবাৰী জিলাৰ নলবাৰী সদৰ সমষ্টিত '২১ৰ বিধানসভা নিৰ্বাচনত টিকট লাভৰ বাবে ৰাজনৈতিক দলসমূহৰ প্ৰাৰ্থিত্বপ্ৰত্যাশীৰ মাজত ইতিমধ্যে ভিতৰি ভিতৰি চলিছে যুঁজ। নলবাৰী বিধানসভা সমষ্টিটোত আগন্তুক বিধানসভা নিৰ্বাচনক লৈ শাসকীয় বিজেপি,মিত্ৰ দল অগপৰ লগতে বিৰোধী দল কংগ্ৰেছে ভিতৰি- ভিতৰি তৎপৰতা অৱলম্বন কৰা পৰিলক্ষিত হৈছে। ২০১৬ৰ বিধানসভা নিৰ্বাচনত বিজেপি-অগপৰ মিত্ৰজোঁটৰ দখললৈ যোৱা সমষ্টিটোত নতুন আঞ্চলিক দল অসম\nজাতীয় পৰিষদেও শক্তিশালী ৰূপত অৱস্থান গ্ৰহণ কৰিবলৈ প্ৰচেষ্টা অব্যাহত ৰখা পৰিলক্ষিত হৈছে।\nনিৰ্বাচনৰ সময় চমু চাপি অহাৰ লগে লগে বিভিন্ন প্ৰক্ৰিয়াৰে নিজ নিজ দলৰ সাংগঠনিক ভেটি শক্তিশালী কৰাত উঠি-পৰি লাগিছে ৰাজনৈতিক দলসমূহ। উল্লেখ্য , বিজেপিৰ লগত মিত্ৰতাৰ সূত্ৰে বিগত বিধানসভা নিৰ্বাচনত নলবাৰী সমষ্টিসহ জিলাখনৰ তিনিওটা বিধানসভা সমষ্টি বিজেপিক এৰি দিব লগা হৈছিল অগপই। তিনিওটা সমষ্টিতেই বিজেপিয়ে বিজয় সাব্যস্ত কৰিবলৈ সক্ষমো হৈছিল।বিজেপিয়ে প্ৰতিদ্বন্দিতা কৰা তিনিওটা সমষ্টিতেই সান্ত্বনা লভিছিল যদিও সাংগঠনিকভাৱে বৃহৎ ক্ষতিৰ সন্মুখীন হৈছিল আঞ্চলিক দল অগপ। তদুপৰি নিৰ্বাচনৰ পিছত আঞ্চলিক দলটোৰ তৃণমূল পৰ্যায়ৰ নেতা-কৰ্মীসকলো বিজেপিৰ বিধায়ক তথা তৃণমূল পৰ্যায়ৰ নেতা-কৰ্মীসকলৰ পৰাও বহু ক্ষেত্ৰত দূৰত্বত অৱস্থান কৰিবলগাত পৰে। এনে পৰিস্থিতিৰ মাজতো কিন্তু জিলাখনৰ নলবাৰী সদৰ সমষ্টিত আঞ্চলিকতাবাদৰ শক্তি আজিও হেৰাই যোৱা নাই।\nসুদীৰ্ঘকাল অকংগ্ৰেছীৰ দখলত থকা নলবাৰী সদৰ সমষ্টিটো বিগত ৩৩ বছৰৰ অন্তত ২০০১ চনৰ নিৰ্বাচনত কংগ্ৰেছৰ মদন কলিতাই উদ্ধাৰ কৰি পুনৰুজ্জীৱিত কৰে যদিও\n২০০৬ ৰ বিধানসভা নিৰ্বাচনত অগপ প্ৰাৰ্থী অলকা শৰ্মাই কংগ্ৰেছ প্ৰাৰ্থী মদন কলিতাক পৰাস্ত কৰি নিৰ্বাচিত হয়। এই নিৰ্বাচনত অগপ প্ৰাৰ্থী গৰাকীয়ে লাভ কৰা ৫৫১০৪ টা ভোটৰ বিপৰীতে কংগ্ৰেছৰ প্ৰাৰ্থী গৰাকীয়ে লাভ কৰিছিল ৪০৪৮৯ টা ভোট। লক্ষণীয়ভাবে উক্ত নিৰ্বাচনত বিজেপি প্ৰাৰ্থী অশোক শৰ্মাই লাভ কৰিছিল মাত্ৰ ১৮৬২৪ টা ভোট। আকৌ ২০১১ৰ নিৰ্বাচনত কংগ্ৰেছৰ জয়ন্ত মল্ল বৰুৱাই নিৰ্বাচিত হৈ সমষ্টিটোত দলটোৰ স্থিতি শক্তিশালী ৰূপত প্ৰতিষ্ঠা কৰে। উক্ত নিৰ্বাচনত কংগ্ৰেছ প্ৰাৰ্থী গৰাকীয়ে লাভ কৰা ৩৯৮৯৬ টা ভোটৰ বিপৰীতে অগপৰ অলকা শৰ্মাই লাভ কৰিছিল ৩১৬৭৩ টা ভোট। আনহাতে, উক্ত নিৰ্বাচনতো বিজেপি প্ৰাৰ্থীগৰাকীয়ে (দিলীপ শইকীয়া) লাভ কৰিছিল মাত্ৰ ১২৫০৭ টা ভোট। ইয়াৰ পিছত অৱশ্যে ২০১৬ ৰ বিধানসভা নিৰ্বাচনত নলবাৰীত ব্যাপক ৰাজনৈতিক পৰিৱৰ্তন ঘটে। দেশজুৰি চলি থকা মোডী ঢৌৰ বাবেই এই নিৰ্বাচনত বিজেপি-অগপ মিত্ৰ দলৰ প্ৰাৰ্থী অশোক শৰ্মাই বিপুলসংখ্যক ৯৯১৩১টা ভোট লাভ কৰি নলবাৰী সদৰ সমষ্টিৰ পৰা বিধায়ক নিৰ্বাচিত হৈছে। আনহাতে, উক্ত নিৰ্বাচনত কংগ্ৰেছ প্ৰাৰ্থী প্ৰদ্যুৎ কুমাৰ ভূঞাই লাভ কৰিছিল ৪৬০৮৭ টা ভোট।\nইপিনে, নলবাৰী সমষ্টিটোত পূৰ্বে তিনিবাৰকৈ নগেন শৰ্মাই আৰু দুবাৰকৈ(ইয়াৰে এবাৰ উপ-নিৰ্বাচন) শৰ্মাৰ পত্নী অলকা শৰ্মাই নিৰ্বাচিত হৈ আঞ্চলিক দলটোক শক্তিশালী স্থিতিত এৰি থৈ যায়। সেয়ে আগন্তুক বিধানসভা নিৰ্বাচনত আঞ্চলিক দলটোৱে প্ৰাৰ্থী দিব বুলি গভীৰ আশাবাদী দলটোৰ তৃণমূল পৰ্যায়ৰ নেতা-কৰ্মীসকল। ইতিমধ্যে দলৰ শীৰ্ষ পৰ্যায়ৰ পৰা সেউজ সংকেত লাভ কৰি অসম যুৱ পৰিষদৰ উপ-সভাপতি তথা নলবাৰী সমষ্টি সমিতিৰ মুখ্য উপদেষ্টা তথা বিশিষ্ট অভিনেতা, সমাজকৰ্মী দিলীপ কুমাৰ দাসে বিগত কেইবামাহ ধৰি সমষ্টিটোৰ চুকে-কোণে ঘূৰি দলটোৰ হেৰোৱা স্থিতি উদ্ধাৰ কৰিবলৈ উঠি-পৰি লগা পৰিলক্ষিত হৈছে। উল্লেখ্য, দাসৰ পিতৃ প্ৰয়াত যমুনা দাস অগপ দলটোৰ জন্মলগ্নৰে পৰা জড়িত হৈ দলটোত যথেষ্ট সেৱা আগবঢ়াইছে দাসৰ পৰিয়ালে। সেই সূত্ৰে দলৰ তৃণমূল পৰ্যায়ৰ পৰা শীৰ্ষ পৰ্যায়লৈকে সু-সম্পৰ্ক বৰ্তাই অহা দিলীপ কুমাৰ দাস সমষ্টিটোৰ প্ৰায় প্ৰতিগৰাকী লোকৰ চিনাকী মুখ।সমষ্টিটোত এক বিশেষ দখল থকা দাসে আগন্তুক নিৰ্বাচনৰ প্ৰাৰ্থী হ'লে সমষ্টি উদ্ধাৰ কৰিব পাৰিব বুলি দাবী কৰিছে। আগন্তুক নিৰ্বাচনৰ বাবে এই পৰ্যন্ত আনুষ্ঠানিক মিত্ৰতাকে ধৰি অন্যান্য আলোচনা আৰম্ভ হোৱা নাই যদিও সমষ্টিটোৰ অগপ প্ৰাৰ্থী হিচাপে এই মুহূৰ্তলৈকে দিলীপ কুমাৰ দাসৰ নামহে চৰ্চিত হৈ আছে। অৱশ্যে প্ৰাক্তন কংগ্ৰেছী বিধায়ক তথা বৰ্তমানৰ অগপ নেতা মদন কলিতা, অগপ নেতা দিলীপ পাটগিৰিও নলবাৰী সমষ্টিত টিকটৰ দাবীদাৰ হ'ব পাৰে বুলি চৰ্চা চলিছে। এনে পৰিস্থিতিত কোনো কাৰণতে\nনলবাৰী সদৰ সমষ্টি এইবাৰ বিজেপিক এৰি দিবলৈ আগ্ৰহী নহয় জিলা অগপ।\nইফালে,শেহতীয়াভাৱে অগপ দলটো নলবাৰীত প্ৰত্যাহ্বানৰ সন্মুখীন হ'ব লগা হৈছে নতুন আঞ্চলিক দল অসম জাতীয় পৰিষদৰ।সমষ্টিটোৰ বহুকেইগৰাকী অগপ নেতাই নতুন দলটোত যোগদান কৰাৰ লগতে আন বহুসংখ্যক তৃণমূল কৰ্মীয়ে নতুন দলটোত যোগদান কৰি দলটোৰ শক্তি বৃদ্ধি কৰে।জ্যেষ্ঠ অগপ নেতা তথা প্ৰাক্তন আছু নেতা নগেন ডেকা, প্ৰাক্তন আছু নেতা অমল ডেকাকে ধৰি কেইবাগৰাকী প্ৰাক্তন আছু নেতাই নতুন দলটোৰ দায়িত্ব লৈ দলটোৰ সাংগঠনিক স্থিতি মজবুত কৰাৰ অভিযানত নামি পৰিছে। নতুন আঞ্চলিক দলটোত চামিল হৈছে অগপ, বিজেপিৰ লগতে কংগ্ৰেছ দলৰো নেতা-কৰ্মী। উল্লেখ্য,'কা' বিৰোধী আন্দোলনৰ সময়তো অগপ নেতা নগেন ডেকাই দলীয় নেতৃত্বৰ বিৰুদ্ধে তীব্ৰ বিষোদকাৰ কৰি সবল স্থিতি গ্ৰহণ কৰিছিল। অসম জাতীয় পৰিষদৰ নলবাৰী সমষ্টিৰ মুখ্য আহ্বায়কৰ দায়িত্বত থকা নগেন ডেকাৰ নাম এই মুহূৰ্তলৈকে নলবাৰী সমষ্টিৰ প্ৰাৰ্থী হিচাপে অধিক চৰ্চিত হৈছে।\nঅগপৰ সমান্তৰালকৈ বিজেপিৰ বিধায়ক অশোক শৰ্মাৰ দখলত থকা সমষ্টিটো পুনৰবাৰ বিজেপিয়ে দখল কৰাৰ বাবে কছৰৎ অব্যাহত কৰিছে। লক্ষণীয়ভাবে সমষ্টিটোত বিজেপিৰ সাংগঠনিক স্থিতি আজিও মজবুত। বিধায়কগৰাকীৰ বিৰুদ্ধে এই পৰ্যন্ত নাই কোনো তেনে দুৰ্নীতিৰ অভিযোগ কিম্বা সৰ্বাধিক প্ৰতিষ্ঠান বিৰোধী ঢৌ। সেয়ে শাসকীয় দলটোৰ প্ৰাৰ্থী হিচাপে বিধায়ক অশোক শৰ্মা, প্ৰাক্তন বিধায়ক তথা অসম পৰ্যটন উন্নয়ন নিগমৰ অধ্যক্ষ জয়ন্ত মল্ল বৰুৱা আছে দলীয় টিকটৰ দৌৰত। ইতিমধ্যে নলবাৰী বিজেপিত এই দুই নেতাক লৈ দুটা শিবিৰ চলি থকা বুলি ৰাজনৈতিক মহলত চৰ্চিত হৈছে। বৰ্তমানৰ বিধায়ক অশোক শৰ্মাৰ পক্ষত আৰএছএছৰ লগতে মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্ব্বানন্দ সোণোৱাল থকাৰ বিপৰীতে জয়ন্ত মল্ল বৰুৱাৰ পক্ষত প্ৰভাৱশালী মন্ত্ৰী ড° হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা থকা বুলি সৰ্বসাধাৰণ জনতাৰ মুখ মুখে চৰ্চা হৈ থকাতে কাৰ ভাগ‍্যত পদুম ফুলে,পাহি মেলে তাক এতিয়াই ক'ব পৰা নাযায়। বিজেপিৰ এই দুই নেতাৰ নাম সৰ্বাধিক চৰ্চা হৈ থকাৰ সময়তে নলবাৰীৰ জীয়ৰী তথা বটদ্ৰৱা সমষ্টিৰ বিধায়িকা আঙুৰলতা ডেকাৰ নামো মাজে সময়ে ওলাই যদিও নলবাৰীৰ ভোটাৰ ৰাইজে তেওঁক প্ৰাৰ্থী হিচাপে সহজভাবে গ্ৰহণ কৰাৰ আশা ক্ষীণ।\nকংগ্ৰেছৰ ফালৰ পৰা অসম প্ৰদেশ কংগ্ৰেছৰ সাধাৰণ সম্পাদক তথা বিগত বিধানসভা নিৰ্বাচনত পৰাজিত প্ৰাৰ্থী প্ৰদ্যুৎ কুমাৰ ভূঞাৰ নামটোহে দলীয় টিকটৰ বাবে অধিক চৰ্চালৈ আহিছে।ইতিমধ্যে ভূঞাঁইও সমষ্টিটোৰ চুকে-কোণে সভা-সমিতিৰ লগতে সাংগঠনিক ভেটি শক্তিশালী কৰাৰ বাবে উঠি-পৰি লাগিছে।\nৰামদিয়া শংকৰদেৱ শিশু বিদ্যা নিকেতনত ৰঙালী বিহু আৰু বৰ্ষ প্ৰতিপদ উৎসৱ উদযাপন\nনাৰেংগী আঞ্চলিক মহাবিদ্যালয়ৰ এনএছএছ আৰু শিক্ষক গোটৰ উদ্যোগত "ক'ভিড টিকাকৰণ উৎসৱ" সম্পন্ন\nকামৰূপৰ বংশৰত 'আছু'ৰ বিহু কৰ্মশালাৰ সফল সামৰণি\nবঙাইগাঁৱত নিশা চাঞ্চল্যকৰ ডকাইতি-কাণ্ড\nবঙাইগাঁৱত ক'ৰ'নাৰ দ্ৰুত সংক্ৰমণ অব্যাহত\nআমিন গাঁৱৰ ষ্ট্ৰং ৰুমত এতিয়া সুৰক্ষিত নহয় EVM\n১৪ এপ্ৰিলৰ পৰা বৰ্ণাঢ্য কাৰ্যসূচীৰে পূব গুৱাহাটী বিহু সন্মিলনৰ ৰঙালী বিহু\nবাধ্যতামূলক কৰা হৈছে বহিঃৰাজ্যৰ পৰা বিমানেৰে অসমলৈ অহা সকলোৰে ক’ভিড পৰীক্ষা\nৰঙালী বিহুৰ প্ৰাক্ ক্ষণত অসমবাসীলৈ আলফা(স্বা)-এ জনালে বিশেষ আহ্বান, সবিশেষ জানি লওক\nনিৰাপত্তাৰ প্ৰশ্নত কাষ চাপিছে শ্ৰীলঙ্কা-ভাৰত\nমহামাৰী শেষ হ’বলৈ এতিয়াও বহু সময় বাকী, জনালে WHO-য়ে\nৰাজ্যিক নিৰ্বাচন আয়োগৰ দ্বাৰস্থ মহাজোঁট,কিন্তু কিয় পঢ়ক?\nব্ৰেইন টিউমাৰৰ সৈতে যুঁজি থকা ২ বছৰীয়া ময়ুখক অলপ সহায়ৰ প্ৰয়োজন


by-elections Who is inastrong position in the five constituenciesউপ-নিৰ্বাচন হ'বলগীয়া পাঁচ সমষ্টিত শক্তিশালী স্থিতিত কোন? বিগত নিৰ্বাচনত কোনে কিমান পাইছিল ভোট?– News18 assam\nউপ-নিৰ্বাচন হ'বলগীয়া পাঁচ সমষ্টিত শক্তিশালী স্থিতিত কোন? বিগত নিৰ্বাচনত কোনে কিমান পাইছিল ভোট?\nবিজেপি মিত্ৰজোঁটক ৰোধ কৰা সহজ হ'বনে বিৰোধীৰ বাবে?\nLast Updated : October 03, 2021, 16:20 IST\nমাজুলীক বাদ দি ৫টা সমষ্টিত ৩০ অক্টোবৰত অনুষ্ঠিত হ'ব উপ-নিৰ্বাচন৷ এই পাঁচটা সমষ্টিত ২০২১ৰ নিৰ্বাচনত কি হৈছিল ৷ কোনে পাইছিল কিমান ভোট ৷ কাউণ্ট ডাউন আৰম্ভ হৈছে উপ-নিৰ্বাচনৰ ৷ কি হ'ব উপ-নিৰ্বাচনত? মিত্ৰজোঁটক ৰুধিব পাৰিবনে বিৰোধীয়ে?\n৩০ অক্টোবৰত ৫টা সমষ্টিত অনুষ্ঠিত হ'বলগীয়া উপ–নিৰ্বাচনক লৈ সকলো ৰাজনৈতিক দল এতিয়া ব্যস্ত ৷ ২০২১ত এই পাঁচোটা সমষ্টিৰ মাথোঁ এটা সমষ্টিহে লাভ কৰিছিল বিজেপি মিত্ৰজোঁটে ৷ বিজেপি মিত্ৰজোঁটে লাভ কৰা একমাত্ৰ তামুলপুৰ সমষ্টিটোত UPPLৰ প্ৰয়াত বিধায়ক লেহোৰাম বড়োৱে লাভ কৰিছিল ৭৮,৮১৮টা ভোট৷ সমষ্টিটোত কংগ্ৰেছ মহাজোঁটৰ বিপিএফৰ প্ৰাৰ্থী ৰাংজা খুংগুৰ বসুমতাৰীয়ে পাইছিল ৪৬,৬৩৫টা ভোট ৷\nইয়াৰ বিপৰীতে গোসাঁইগাঁও সমষ্টিটোত বিপিএফৰ প্ৰয়াত বিধায়ক মাজেন্দ্ৰ নাৰ্জাৰীয়ে লাভ কৰিছিল ৭০,৪০৭টা ভোট, য'ত UPPLৰ প্ৰাৰ্থী সোমনাথ নাৰ্জাৰীয়ে পাইছিল ৬০,০৬৪টা ভোট ৷ সম্প্ৰতি এই দুয়োটা সমষ্টি একপ্ৰকাৰ UPPLক এৰি দিবলৈ ওলাইছে বিজেপিয়ে ৷ যি কথা শনিবাৰে নিশা অনুষ্ঠিত হোৱা বিজেপিৰ নিৰ্বাচন সমিতিৰ বৈঠকৰ পিছত সংবাদ মাধ্যমক অৱগত কৰিছিল বিজেপি নেতা জয়ন্ত মল্ল বৰুৱাই ৷\nউপ–নিৰ্বাচন অনুষ্ঠিত হ'বলগীয়া ভৱানীপুৰত AIUDFএৰি বিজেপিলৈ অহা ফণীধৰ তালুকদাৰে পাইছিল ৫৫,৯৭৫টা ভোট, য'ত বিজেপি মিত্ৰজোঁটৰ অগপৰ প্ৰাৰ্থী ৰঞ্জিত ডেকাই লাভ কৰিছিল ৫২,৭৪৮টা ভোট ৷ ঠিক একেদৰে থাওৰা সমষ্টিত কংগ্ৰেছ এৰি বিজেপিলৈ অহা সুশান্ত বৰগোহাঁয়ে লাভ কৰিছিল ৪৮,০২৬টা ভোট ৷ সমষ্টিটোত কুশল দুৱৰীয়ে পাইছিল ৪৬,০২০টা ভোট ৷\nএকেদৰে উপ–নিৰ্বাচন অনুষ্ঠিত হ'বলগীয়া মৰিয়নি বিধানসভা সমষ্টিত কংগ্ৰেছ ত্যাগ কৰি বিজেপিলৈ অহা ৰূপজ্যোতি কুৰ্মীয়ে পাইছিল ৪৭,৩০৮টা ভোট ৷ বিজেপিৰ ৰমণী তাঁতীয়ে পাইছিল ৪৪,৮৬২টা ভোট ৷ অৰ্থাৎ বিজেপি মিত্ৰজোঁট পৰাজিত হোৱা থাওৰাত আছিল ২০০৬টা ভোটৰ ব্যৱধান ৷\nমৰিয়নিত বিজেপি মিত্ৰজোঁট পৰাজিত হৈছিল ২৪৪৬টা ভোটত ৷ ভৱানীপুৰত মহাজোঁটৰ প্ৰাৰ্থীৰ সৈতে পৰাজয়ৰ অংকৰ ব্যৱধান আছিল ৩২২৭টা ভোটৰ ৷ একমাত্ৰ গোসাঁইগাঁৱত ১০,৩৪৩টা ভোটৰ ব্যৱধানত পৰাজিত হৈছিল বিজেপি মিত্ৰজোঁটৰ প্ৰাৰ্থী ৷ গোটেই সমষ্টিকেইটা যদি চোৱা যায়, ভৱানীপুৰত এক নিজা ভোট বেংক আছে ফণীধৰ তালুকদাৰৰ৷\nনিৰ্দলীয় হিচাপে খেলিলেও সমষ্টিটোত ২০ৰ পৰা ৩০ হাজাৰ ভোট লাভ কৰি আহিছিল ফণীধৰ তালুকদাৰে ৷ থাওৰাত আছে সুশান্ত বৰগোহাঁইৰ নিজা ভোট বেংক, একেদৰে মৰিয়নিত আছে ৰূপজ্যোতি কুৰ্মীৰ নিজা ভোট বেংক ৷ অংকৰ দিশত এই তিনিটা সমষ্টিৰ লগতে তামুলপুৰ প্ৰমোদ বড়োৰ গৃহ সমষ্টি হোৱা হেতুকে এই চাৰিটা সমষ্টিতে বিজেপি মিত্ৰজোঁট আজিৰ তাৰিখত শক্তিশালী ৷\nগোসাঁইগাঁৱৰ ক্ষেত্ৰত যদি বিপিএফৰ সৈতে বুজাবুজিলৈ আহে BJP–UPPL, তেনেহ'লে উপ–নিৰ্বাচন হ'বলগীয়া পাঁচোটা সমষ্টিত বিৰোধীয়ে বিজেপি মিত্ৰজোঁটক প্ৰতিৰোধ কৰা বৰ সহজ নহ'ব ৷\nFirst published: October 03, 2021, 16:16 IST\nAssam BJPAssam CongressBy Electionuppl


গল্পঃ মায়া, মমতা অথবা / আশাপূৰ্ণা দেৱী\nHomeঅনূদিত গল্পগল্পঃ মায়া, মমতা অথবা / আশাপূৰ্ণা দেৱী\nমায়া, মমতা অথবা\nমূল : আশাপূৰ্ণা দেৱী\nঅনুবাদ : ড. মৃদুস্মিতা ফুকন\nতৃতীয় যিজনী ছোৱালীক ওপৰ মহলালৈ পঠোৱা হৈছিল তায়ো ফোপাই- ফোপাই আহি ক’লেহি –\n: নাই, ছাদতো নাই। ক’তো নাই।\n: কাৰোবাক সুধিছিলি নে? নে এনেয়ে .....”\nছোৱালীজনীয়ে তাইৰ কোঁচ-কোঁচ থকা ফ্ৰকটোৰ কোঁচবোৰ এবাৰ নচুৱাই দি ক’লে –“ আহা! নেপুখুৰাইতো ক’লেই – অলপ দেৰিৰ আগতে এবাৰ দেখিছিলোঁ। আৰু তুতুন পেহীয়ে ক’লে – তলৰ মহলাতেই দেখোন পেণ্ডেলৰ বাহিৰত তেতিয়া ঘূৰি ফুৰিছিল। মই ভাবিলোঁ গ’লগৈ। উ: মই কোনোমতে ছাদৰ ওপৰৰ পৰা পলাই পলাই আহিছোঁ, বাব্বা !”\nআকৌ ফ্ৰকটো নচুৱাই নচুৱাই তাই গ’লগৈ।\nমলয়ে ক’লে -- “তেতিয়া হ’লে মই যি কৈছোঁ সেইটো কথাই সঁচা। তোৰ ঘৈণীয়েৰে কাৰোবাৰ গাড়ীৰ সুবিধা পাই এই হুলস্থূলৰ পৰা আঁতৰি গৈছে! যিমানহে কৰিছে বিনয়ে! এখন বিয়া বুলিয়েই ইমান অপচয়! কিবা অৰ্থ আছে নেকি?”\nচিৰন্তনৰ খং উঠি আহিল,- “ৰচোন, এতিয়াই যে সমাজতত্ববোৰ আওৰাবলৈ লাগিলি। তোৰ ধাৰণা মোৰ ঘৈণীয়ে কাৰোবাৰ গাড়ীৰ সুবিধা পাই মোক একো নজনোৱাকৈ গুচি গৈছে?”\n“ উস্, ইমান উত্তেজিত হৈছ কিয়? হয়তো লাষ্ট ম’মেণ্টত ডিছিছনটো লৈ পেলালে। তদুপৰি হয়তো মাকৰ ঘৰৰ ফালৰ কোনোবা মানুহ। ছোৱালীবোৰতো মাকৰ ঘৰৰ ফালৰ কাৰোবাক পালে কাণ্ডজ্ঞান নোহোৱা হৈ যায়।... ঘৰলৈ ফোন এটা কৰি চাচোন। শুনিবি মিছেছে ইতিমধ্যে বিচনাত পৰি আৰাম কৰি আছে।”\n“ এবছাৰ্ড কথাবোৰ নকবিচোন।”\n“ কি বিপদ! এইটো আকৌ কি এবছাৰ্ড কথা হ’ল? সেইটো হ’লহেঁতেন ওলোটাটো হোৱা হ’লেহে! অৰ্থাত্ তই তেওঁক নজনোৱাকৈ হাৱা হৈ যোৱা হ’লেহে। মই কৈছোঁ, সুবিধা এটা পাই হুলস্থূলৰ পৰা আঁতৰি গৈছে, বছ। বাৰু, তই ফোন এটা কৰি চাচোন।”\nচিৰন্তনে বৰ গম্ভীৰভাৱে ক’লে –“ আমাৰ ফোনটো দুসপ্তাহ ধৰি ডে’ড!” তাৰ পাছত ক’লে – “তই বাৰু কিমান পৰ ওৱেট কৰিবি বাবা! যা গৈ। মই আৰু এবাৰ ভিতৰ সোমাই চাই আহিম। চাওঁ, ঘটনাটোনো কি।”\n“মই গুচি যাম?”\nএইবাৰ মলয়ৰ খং উঠিল,- “ মোক পঠাই দিবলৈ বৰ ব্যস্ত হৈ উঠিছ যেন লাগিছে?”\n“ আৰে, তই আৰু এনেকৈ কিমান পৰ খাপ পিটি থাকিবি?”\n“তেতিয়াই কৈছিলোঁ, ফাৰ্ষ্ট বেটচতে খাই টেক্সি এখন লৈ যাওঁগৈ। তোৰেহে প্ৰেম উথলি উঠিল। এনেদৰে জমি থকা আড্ডাৰ পৰা মিছেছকনো কেনেকৈ লৈ যাবি? এতিয়া প্ৰেমৰ ঠেকাটো বুজিছতো?”\n“‘আচৰিত, ঠিক এই সময়ত আমাৰ গাড়ীখন হস্পিতালত গৈ বহি আছেগৈ।”\n“চা চিৰন্তন, ঘৈণী আৰু গাড়ী- এই দুয়োটা বস্তুৱে কেতিয়াও অবিৰাম চাৰ্ভিছ দি থাকিব নোৱাৰে। গাড়ী যদি হস্পিতালত, তেন্তে ঘৈণী মাকৰ ঘৰত। এয়া হয়, মই হতভগীয়াই অকলে আহি নিমন্ত্ৰণ ৰক্ষা কৰিবলগা হৈছে। কিয়? ঘৈণীয়ে ভাইজীৰ বিয়া এটেণ্ড কৰিবলৈ গৈ দহ-বাৰ দিন দিল্লীত বহি আছেগৈ .....। সেয়ে ভাবিলো, গাড়ীখন লৈ অকলেই ঘূৰি আহোগৈ। বৰং ওভতাৰ সময়ত তোৰ লগত .... তদুপৰি তই যে কৈছিলি আহিবৰ সময়ত টেক্সিৰ বাবে ৰাস্তাত বাৱন্ন মিনিট ৰৈ থাকিব লগা হৈছিল। ওভতাৰ সময়তো নিশ্চয় ....।”\nচিৰন্তনে বেজাৰৰ সুৰত ক’লে,- “ওভতাৰ সময়ত টেক্সিৰ বাবে বিৰানব্বৈ মিনিটো লাগিব পাৰেতো!”\n“কিন্তু বাদ দে। যা! নিজ চকুৰে এবাৰ চাই আহগৈ। তোৰ ঘৈণীয়েৰে ৰাতিপুৱালৈকে থকাৰ মতলব কৰা নাইতো?”\nচিৰন্তনৰ এতিয়া মূৰটো গৰম হৈ গৈছে।\n“এয়া জানো বিয়াৰ ৰাতি? ফুলশয্যাৰ ৰাতিওতো নহয় যে ৰাতিপুৱালৈকে থাকি যাব হাঁহি-তামচা কৰি!”\nএই উত্সঁৱটো হৈছে এওঁলোকৰ বন্ধু বিনয়ৰ ভায়েকৰ খোবা-খুবুনীৰ বাবে। বিয়াৰ আনুষংগিক অনুষ্ঠানবোৰ ইতিমধ্যে হৈ গ’ল। এতিয়া মাত্ৰ বন্ধৰ দিন এটা চাই এয়া ভোজ।\nবিনয়হঁতৰ লেকটাউনৰ ঘৰৰ ওচৰতে এতিয়া ‘বিয়া-ঘৰ’ নাম দি যি নতুন ডাঙৰ ঘৰটো হৈছে, বিনয়ে সেইটোকে ভাৰালৈ লৈছে। কৰ্ণাৰ প্লটৰ ওপৰৰ ঘৰটোৰ সন্মুখত এখন লন। তাতে সুদৃশ্য পেণ্ডেল। দুফালৰ ৰাস্তাত দুখন তোৰণ সজা হৈছে। টুনি বাল্বৰ পোহৰত ঘৰটো জকমকাই আছে। গাড়ী পাৰ্ক কৰা ঠাইডোখৰত মাইল জোৰা গাড়ীৰ বিশাল লাইন, কাৰণ বিনয় নাম কৰা প্ৰাইভেট কোম্পানী এটাৰ মেনেজিং ডিৰেক্টৰ। তেওঁৰ অফিচৰ মানুহো বহুত মাতিছে।তাৰ উপৰিও পৰিয়ালৰ বন্ধু-বান্ধৱ, আত্মীয়-স্বজনৰ সংখ্যাও কম নহয়।ক’বলৈ গ’লে মানুহৰ সোঁত বৈছে। .... কিন্তু দুৰ্ভগীয়া চিৰন্তনৰ এই সময়তেই গাড়ী বিভ্ৰাট, আ্কৌ তাৰ লগে লগে স্ত্ৰী বিভ্ৰাট। ক’তনো সোমাই বহি আছে গৈ জানো? খোৱা-বোৱা হৈ যোৱাৰ পাছত কথাৰ মহলাৰ পৰা ছেগ বুজি মলয়ে চিৰন্তনক ক’লে –\n“ ঐ, এইবাৰ মিছেছক মহিলা মহলৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰি আনগৈ যা। দহ বাজিবৰ হ’ল।”\nতেতিয়াই ছোৱালী এজনীক মাতি আনি কোৱা হ’ল –“যোৱাচোন, ফুল খুৰীক মাতি আনাগৈ।”\nছোৱালীজনী ভগ্নদূতৰ ভূমিকা লৈ ঘূৰি আহিল – “ক’তো বিচাৰি নাপালোঁ”।\nছোৱালীজনী যোৱাৰ পাছতে মলয়ে ক’লে –\n“ আজিকালি ল’ৰা-ছোৱালীবোৰ যিহে ফাঁকিবাজ হৈছে। ওপৰ মহলালৈ গৈ চাগৈ ভূমুকিটো মাৰিয়েই ঘূৰি আহিছে। ইফালে-সিফালে ক’তো চোৱা নাই।”\nতাৰ পাছত আৰু এজনী গহীন-গম্ভীৰ শাৰী পিন্ধা ছোৱালীক নিৰ্দেশটো দিয়া হ’ল। সেই ছোৱালীজনী আকৌ তুহিনাৰ গানৰ স্কুলৰ ছাত্ৰী। তাই গানৰ স্কুলৰ বাইদেউ তুহিনা বিশ্বাসক ভালদৰেই চিনি পায়।\nতায়ো ঘূৰি আহি ৰিপ’ৰ্টটো দিলে।\nআন কোনোবা কোঠাত? তেওঁক কোনোবাই কইনাৰ প্ৰেজেণ্ট সামৰাৰ দায়িত্ব দি ক’ৰবাত বহুৱাই ৰখা নাইতো? এৰি আহিব পৰা নাই কিজানি!\nতেতিয়া চিৰন্তন উঠি গ’ল।\nউত্সয়ৱগৃহৰ তেতিয়াও উখল-মাখল কমা নাই।তদুপৰি মহিলাসকলৰ ভিৰ ঠেলি যাবলৈ চিৰন্তনৰ ভালো লগা নাই।তদুপৰি তেওঁলোকৰ সাজ-সজ্জা আৰু সুগন্ধই যেন গোটেই পৰিবেশটোকে ভাৰাক্ৰান্ত কৰি তুলিছে। খোৱা-বোৱা হৈ যোৱাৰ পাছতো বহুতেই কোনো কোনো কাৰণত ৰৈ গৈছে। যিসকলৰ খোৱা হোৱা নাই, তেওঁলোকে খোৱাৰ আমন্ত্ৰণৰ বাবে অপেক্ষা কৰি আছে।....\nভূমুকি মৰাটোও বৰ অস্বস্তিকৰ কথা।\nদীঘলীয়া কোঠা এটাত কইনাৰ ঘৰৰ পৰা পোৱা বিৰাট বস্ত্ৰ-সম্ভাৰ সজাই থোৱা আছে। যুগ্ম জীৱনৰ এখন গৃহস্থালিৰ বাবে যাৱতীয়, প্ৰয়োজনীয় – হয়তো অপ্ৰয়োজনীয় বয়-বস্তুৰ বিশাল সমাবেশ। এইবোৰক অৱশ্যে ‘পণ’ বোলা নহয়। এইবোৰৰ নাম ‘যৌতুক’।\nচিৰন্তনে নামি আহি ক’লে – “নিজৰ মানুহজনীকতো ক’তো নেদেখিলোঁ। আনৰ মানুহবোৰৰ জিকমিকনি আৰু কইনা-ঘৰৰ পৰা অনা যৌতুকৰ বাহাৰ দেখি মূৰটো কিবা লাগিল। গুচি আহিলোঁ। আৰু অলপ চাই আহিব পৰা হ’লে! ঘৰটো কিবা যেন ঘূৰণীয়া ডিজাইনৰ। ঘূৰণীয়া কিন্তু একো নাই। কৰ্ণাৰ প্লটৰ কাৰণেই –”\n“ কি? হতাশ হৈ ঘূৰি আহিলি? কি হ’ব এতিয়া মহিলাগৰাকীৰ? কাৰোবাৰ গাড়ীৰ সুবিধা পাই গুচি গৈছে।”\nপ্ৰথমবাৰ এই কথাটোতে চিৰন্তনে বন্ধুক প্ৰায় ধমকি দি উঠিছিল, কাৰোবাৰ গাড়ীত! বুৰ্বকৰ দৰে কথা নকবিচোন।\n“আমাৰ এটা ভুল হ’ল। ...ছাদলৈ গৈ এবাৰ চাব লাগিছিল।”\n“ ছাদত? তাত বোধহয় এতিয়া থাৰ্ড বেটচ বহিছে।”\n“ হা হা হা – তোৰ মানুহজনীয়ে আকৌ তেওঁলোকৰ লগত বহি --হা হা হা ”\n“ ৰ চোন। চেলেপুখন নকৰিবি। এনেকুৱাওতো হ’ব পাৰে পাছত অহা কোনোবা অতি চিনাকি এজনক লগ পাই তেওঁৰে সৈতে কথা পাতিবৰ বাবে – না: সঁচাকৈয়ে ভুল হৈ গৈছে।”\nতাৰ পাছতো যে কোঁচ থকা ফ্ৰক পিন্ধা ছোৱালীজনী ছাদলৈ পঠোৱা হৈছিল।\nচিৰন্তনে ক’লে – “ কথাটো কি হৈছে ধৰিব পৰা নাই। গৰমত মানুহৰ মাজত গা-চা বেয়া লাগি ক’ৰবাত শুই থকা নাইতো।”\nমলয়ে ক’লে – “ এইটোতো তেওঁলোকৰ থকা ঘৰ নহয়, ইয়াতনো ক’ত তেনে ঠাই পাব? ঘৰৰ মানুহবোৰৰো কাকো দেখা নাই। দেখা হ’লেও কাৰোবাক সুধিবপৰা হ’লহেঁতেন। পাছে এই টিপকলি ছোৱালীজনীয়ে যে কথা এটা ক’লে বোলে তুতুল পেহী নে ভুতুল পেহী কোনোবাই বোলে তলৰ পেণ্ডেলত ঘূৰি ফুৰা দেখিছে। ..... তই অৱশ্যে চিঅ’ৰ যে তোক নোকোৱাকৈ তেওঁ গুচি নাযায়। তথাপিও –”\nচিৰন্তনে আত্ম সমৰ্পণৰ সুৰত ক’লে – “ ঠিক আছে বাৰু, গুচিয়ে গ’ল জনিবা, তেতিয়াতো আৰু চৰাই হৈ উৰি গুচি নাযায়।.... এই গে’টখনেদিয়েইতো ওলাই যাব। আমিতো ইয়াতে আছোঁ ....”\n“ এইফালেই বা কিয়? সৌফালেওতো আৰু এখন গে’ট আছে। যিফালে বুফে চিষ্টেমৰ কাৰণে আৰু এটা পেণ্ডেল দিয়া হৈছে।”\n“ সেইফালেদি গুচি যাব নে?”\n“ অসম্ভৱ নহয়।”\n“ মোৰ কিন্তু ভাৱ হৈছে এবাৰ ঘৰৰ ভিতৰত সোমাই ভালকৈ চাই আহিব পৰা হ’লে!”\nহঠাতে মানুহ দুজনক আচৰিত কৰি এক ললিত কণ্ঠ শুনা গ’ল – “ কি হ’ল? মোৰ নামত কিবা ওৱাৰেণ্ট জাৰি কৰা হৈছে নেকি? খুব বিচৰা-বিচৰি হৈছে বোলে।”\nসুন্দৰী সুগায়িকা সুসজ্জিতা তুহিনা বিশ্বাসৰ সৰ্বাংগত যেন এচমকা পোহৰ আহি পৰিল। তেওঁৰ মুখৰ ছালৰ তলত যেন ‘টুনি বাল্ব’ নহয়, এশ পাৱাৰৰ বাল্ব এটাহে লগোৱা হৈছে।\nচিৰন্তনে নিজৰ ঘৈণীয়েকক মূৰৰ পৰা ভৰিলৈকে এনেদৰে চোৱাৰ পাছত তেওঁৰ মুখৰ যি চেহেৰা, তেতিয়া তেওঁক দেখিলে এনে কোনো ভাৱ নহয় যে সেইজন মানুহেই অলপ সময়ৰ আগেয়ে চিন্তা কৰি আছিল যে তেওঁৰ পত্নী গা বেয়া লাগি ক’ৰবাত শুই আছে নেকি।\nমলয়ে ক’লে – “ মাৰ্ভেলাছ! ক’ত আছিল ইমান পৰ? এইফালে আমি দুটা হতভগীয়াই গৰু বিচৰাদি বিচাৰি ফুৰিছোঁ।”\n“ইচ মলয়দা, এগৰাকী মহিলাৰ বিষয়ে আপুনি এনে ধৰণৰ তুলনা এটাহে দিলে? ষ্টকত আৰু সভ্য শব্দ নাছিল নেকি?”\nএইবাৰ চিৰন্তনে ক’লে – “ সভ্য শব্দ-তব্দ ব্যৱহাৰ কৰাৰ দৰে অৱস্থা এতিয়া আৰু নাই। আচৰিত। ক’ত আছিলা? চাৰিবাৰ চাৰিজনে গৈ সৌ ঘৰটোত বিচাৰি আহিলগৈ।”\nতুহিনাই গহীনাই ক’লে – “ ঘৰৰ ভিতৰত থাকিলেহে ঘৰত বিচাৰি পাবা। নাছিলোৱেই।”\n“ঘৰত নাছিলাই। মলয়েতো ধৰিয়েই লৈছে তুমি কাৰোবাৰ গাড়ী পাই ঘৰলৈ গুচি গৈছা। এই ধৰণৰ ৰহস্য হোৱাৰ মানে কি?”\nমলয়ে ক’লে – “ ঠিক আছে, ঠিক আছে। গাড়ীত উঠি লৈ সেইবোৰ ৰহস্য ভেদ কৰিবি।উঠ গৈ ব’ল।ইয়াত একো বেগ-চেগ থৈ যোৱা নাইতো।”\n“ বেগ, কিতাপ? নাইতো। এইটোৱেই মাত্ৰ হাতত আছিল।”\nমলয়ে দুৱাৰখন খুলিব ধৰিলে।\nচিৰন্তনে তথাপিও থিয় হৈ হৈয়েই কৈ গ’ল—“ হঠাত্ একো নোকোৱা-নেমেলাকৈ নাইকিয়া হৈ যোৱাৰ মানে কি?”\nতুহিনাই তেতিয়া উজ্জ্বল মুখেৰে ক’লে – “ কৈ মেলি? আৰে, কৈছোঁ শুনা, সুদীৰ্ঘ বাৰটা বছৰৰ পাছত হঠাত্ ‘প্ৰথম প্ৰেম’ৰ সৈতে দেখা। সেই প্ৰেম তেতিয়া বতাহত উৰি গৈ আছে। তেতিয়া আৰু মই তোমাক কৈ যোৱাৰ ফৰ্মেলিটি ৰক্ষা কৰিবলৈ আহিমনে?”\nমলয়ে ক’লে,- “প্লিজ তুহিনা দেৱী গাড়ীত উঠক। পাছত আপোনাৰ দ্বিতীয় তৃতীয় চব প্ৰেমৰ অভিজ্ঞতাৰ কাহিনী শুনিম। পিছৰ গাড়ীখনে হৰ্ণ দি আছে।”\nগাড়ীত বহি লৈ তুহিনাই ৰুমালেৰে ডিঙিৰ ঘাম মচি মচি ক’লে,- “ তাতে ইমান আকাশৰ পৰা সৰি পৰাৰ দৰে কিনো কথাটো হ’ল? মই কি ইমানেই ‘তুচ্ছ প্ৰাণী’ যে মোৰ কোনো প্ৰথম প্ৰেম থাকিব নোৱাৰে?”\nচিৰন্তনে ক’লে,- “ নিশ্চয় পাৰে। এবাৰ কিয় এশবাৰ পাৰে। কিন্তু হঠাত্ তাৰে কোনোবা এজন আকাশৰ পৰা খহি পৰি আকৌ আকাশলৈ উৰি গ’ল যে? আৰু তুমিয়েইবা আকৌ এই কঠিন মাটিলৈ ঘূৰি আহিলা কিয়?”\nতুহিনাই তীক্ষ্ণ মাতেৰে ক’লে – “দেখিছে মলয়দা? শুনিছে আপোনাৰ বন্ধুৰ সুবাসিত ভাষণ? এইজন মানুহৰ লগতে মই বাৰটা বছৰ ঘৰ-সংসাৰ কৰি আহিছোঁ।”\nমলয়ে ক’লে- “ এইটো বোধকৰো আপোনালোকৰ দাম্পত্য কলহৰ পৰ্যায়ত পৰে, চিক্ৰেট কথা। ইয়াত তৃতীয় ব্যক্তিয়ে মন্তব্য দিয়াটো ঠিক নহ’ব।”\n“ আমাৰ সকলো কথাই অ’পেন চিক্ৰেট। দাম্পত্য কলহৰ জুই উমি উমিহে জ্বলে।”\nতুহিনাই মিচিককৈ সুন্দৰ হাঁহি এটা মাৰি ক’লে – “ ভাবকচোন যি হতভগীয়াই মোক নোপোৱাৰ দুখত সকলো ত্যাগ কৰি দেশত্যাগী হ’ল আৰু মই কোনোদিনে তেওঁৰ একো খবৰেই নাজানিলোঁ। তেনেজন হতভগীয়াক আজি হঠাতে এনেদৰে পাই গ’লে কাৰোবাৰ জানো মূৰে কাম কৰিব? তদুপৰি –”তুহিনাই অলপ ৰৈ আকৌ ক’লে —“মইতো সঁচাকৈয়ে এখন সুখৰ সংসাৰ ৰচিছোঁ। তেওঁৰ বিৰহত গানৰ চৰ্চাও এৰি দিয়া নাই। বৰং চৰ্চা বঢ়াই দি তাৰ যহতে দুপইচা আৰ্জিছোঁ; কিন্তু তেওঁ বেচেৰাৰ গানৰ ইমান চখ আছিল, সব এৰি দি মনৰ দুখতে বিৰহী হৈ পৰিছে।”\n“তেওঁৰ প্ৰতি তোমাৰ এই দৰদ দেখি মোৰো নিজকে ‘বেচেৰা’ আৰু ‘হতভগীয়া’ যেন লাগিছে।”- চিৰন্তনে ক’লে।\n“ সেইটোতো হয়েই পুৰুষ জাতিটোৱেই হিংসাকুৰীয়া।”\n“ আৰু সেই পৰম প্ৰেমাস্পদটিৰ কথাটো কোনোদিন –”\n“ আ- হা—সেইটোতো মোৰ প্ৰাক বিবাহ যুগৰ কথা। জানিবা কেনেকৈ? ক’তনো আছে সেইটোকে ময়ে নাজানো।তথাপিও দেখি ভাৱ হ’ল এসময়ৰ হাড়ে-ছালে লগাজন এতিয়া বেছ থুলন্তৰ চেহেৰাৰ। কিন্তু এতিয়া কি কৰিছে কবই নোখোজে। ক’লে-’ আৰ ছিগা চুলি তাৰ ছিগা চুলিৰে নেঘেৰী খোপা বান্ধিছোঁ আৰু’!”\n“ শুনিলোঁ, এই ম’মেণ্টতে বোলে আকাশলৈ উৰি গ’ল?”- মলয়ে ক’লে।\n“ সেইটো্ৱেইতো। ক’লে – কাইলৈকে বোলে আপদীয়া কামৰ ঠাইলৈ যাবই লাগিব। তাৰ বাবে আজিয়েই আঠ বাজি বিশ মিনিটৰ ফ্লাইটত দিল্লীলৈ ৰাওনা হ’ব লাগিব। গতিকে ভাবকচোন, অতদিনৰ কিমানবোৰ কথা গোট খাই আছে। সেয়ে কাকো একো নোকোৱাকৈয়ে তেওঁৰ লগতে গুচি গ’লোঁ এয়াৰপ’ৰ্টলৈ।”\nচিৰন্তন আচৰিত হৈ উঠিল – “এয়াৰপ’ৰ্টলৈ? এয়াৰপ’ৰ্টলৈ গৈছিলা?”\n“ আৰে, এই লেকটাউনৰ পৰা এয়াৰপ’ৰ্টনো কিমান দূৰ? তথাপিতো তেওঁৰ জীৱনৰ কথা অলপ হ’লেও জানিলোঁ। জীৱনত আকৌ কেতিয়াবা লগ পাম নে নাই কোনে জানে? ....যি হতভগীয়াই মোৰ বাবেই গোটেই জীৱনটো নষ্ট কৰি দিলে, বিয়া-বাৰুও নকৰালে, চিৰদিনৰ বাবে দেশ এৰি গুচি গ’ল, তেওঁৰ বাবে এই এক-ডেৰ ঘণ্টা সময় খৰচ কৰাটো খুব বেছি হ’ল নেকি? আপুনিয়েই বাৰু কওকচোন, মলয়দা।”\nমলয়ে ক’লে- “ মোৰ অৱশ্যে ‘বেছি’ যেন লগা নাই। তথাপিও আমি কথাটো জনা হ’লে .....”\n“ তাকেতো ক’লোঁ। সময় অলপো নাছিল যে! গাড়ীত উঠিবলৈ লৈ কৈছে, অফিছৰ কামত দুদিনৰ বাবে ইয়ালৈ আহিছিল। অফিছৰেই কাৰোবাৰ সৈতে বন্ধুত্বৰ খাতিৰত এই বিয়া-ঘৰলৈ আহিল। কি ক’লে জানে? ‘কিমান দিনৰ পাছত যে এনে বিয়া-ঘৰ দেখিলোঁ। ভাৱ হ’ল মই যেন স্বৰ্গচ্যুত হৈ পৰি আছোঁ।’...... শুনিলে মনটো কেনে লাগে বাৰু কওকচোন।”\nমলয়ৰ হাতত গাড়ীৰ ষ্টিয়েৰিং। তেওঁৰ ওচৰত চিৰন্তন আৰু পিছৰ ছিটত খিৰিকীৰ কাষত তুহিনা। চিৰন্তনক চেৰাই গৈ তুহিনাই ডিঙি মেলি মেলি মলয়ৰ সৈতেহে কথা পাতি আছে।\nমলয়ে ক’লে- “ এইবোৰ মন কেনেবা লগা বা ‘মায়া-মমতা’ৰ কথাবোৰ তোমালোক ছোৱালীবোৰৰহে কথা। আমি সেইবোৰ নাজানো।”\n“ আৰে, সেইটো কথা নেকি? সেই যে সুৰঞ্জন! তেওঁৰ ভিতৰত যে কিমান কি ---”\nমলয় অলপমান উচপ খাই উঠিল, - “সুৰঞ্জন কোন?”\n“ সেয়েইতো ক’লোঁ ডাঙৰীয়া, মোৰ ফাৰ্ষ্ট লাভ। গানৰ ক্লাছতে জনা-শুনা। তেওঁ তেতিয়া বি-এ পঢ়ে, আৰু মই পাৰ্ট ওৱান দিম নে নিদিম।”\nচিৰন্তনে ক’লে – “ এই প্ৰণয়টোনো পৰিণয় হোৱাত কি বাধা আছিল?”\n“ আ: আৰু অদৰকাৰী কথাবোৰ নকবিচোন” – মলয়ে চিৰন্তনক বাধা দি ক’লে।\n“ নাজানে জানো যে বাল্যপ্ৰেমত অভিশাপ থাকে। সেয়া আচলতে বাল্যপ্ৰেম নহ’লেও নাবালক প্ৰেমতো হয়েই। নহয় জানো মলয়দা?”তুহিনাই কৈ গ’ল – “মই হ’লোঁ অভিজাত ঘৰৰ ডাঙৰ মানুহৰ একমাত্ৰ সুন্দৰী কন্যা। আৰু তেওঁ হৈছে সাধাৰণ অৱস্থাৰ পাঁচোটা নে সাতোটা ককাই-ভাইৰ মাজৰ এজন। বাওনা হৈ চন্দ্ৰলৈ হাত মেলিব নে? আৰু সঁচাকৈয়ে আমিতো আৰু উপন্যাসৰ নায়ক-নায়িকা নহয়!”\nচিৰন্তনে সামান্য ব্যংগ ক’লে – “তাৰমানে তেওঁ দেৱদাসৰ ৰ’ল প্লে কৰিছে যেন পাওঁ।”\n“অ। তাকেইতো।”- তুহিনাই মাত লগালে—“ দেৱদাসৰ দৰে বিৰহী প্ৰেমিক হৈ মদৰ বটলৰ মাজত নিজকে ধ্বংস কৰি দিয়া নাই। ভাৱ হ’ল, নিজকে বেছ স্থিৰ কৰিয়েই ৰাখিছে। সেই বাবেইতো ক’লোঁ,- ‘বেচেৰা। তুমি কিয় জীৱনটো মোৰ বাবেই নষ্ট কৰি দিলা? ইচ্ছা কৰিলে এতিয়াও --।’ তেওঁ ক’লে- ‘বাদ দিয়া। এতিয়াই ভালে আছোঁ।’ তেতিয়া শুনি কিন্তু মনটোত বেছ আহ্লাদ আহ্লাদ ভাৱ হৈছিল। মোৰ বাবেই ক’ৰবাত কোনোবাই যে বহি বহি বিৰহৰ নিশ্বাস এৰিছে, ভাবিলে নিজকে কিন্তু বেছ দামী যেন লাগে। নহয় জানো? কওকচোন।”\nতেত্ৰিছ বছৰীয়া তুহিনাৰ চকুৱে-মুখে যেন কিশোৰীৰ লাৱণ্য।\nমলয়ে ক’লে – “ কি ক’ম কোৱা। এক্স্পিৰিয়েন্সতো নাই। আমাৰ দৰে অভাগাৰ বাবেতো কোনো সুন্দৰীয়ে জীৱনটো নষ্ট কৰি দীঘল দীঘল নিশ্বাস এৰা নাই।”\nতুহিনাই ক’লে- “ আপোনাৰ এই বন্ধুজনে মুখখন এপাচিমান কৰি যেনেকৈহে বহি আছে যে গোটেই মুডটোৱেই নষ্ট হৈ গৈছে। আহিছিলোঁ, দুখতে মৰি মৰিও মনটো সামান্য আহ্লাদিত কৰিবলৈ ---”\n“ কিয় নহ’ব? হঠাত যদি জানিব পৰা যায়, মোৰ ক’ৰবাত এটা বৰ ডাঙৰ সম্পত্তি আছিল, মই ইমানদিন জনাই নাছিলোঁ, আৰু এতিয়া খবৰটো পাইছোঁ – তেতিয়া হ’লে কেনে লাগিব বাৰু?”\n“ তেতিয়া অৱশ্যে আহ্লাদত ভাঁহি থকাটো অন্যায় নহয়।”- মলয়ে সামান্য হাঁহি ক’লে। “ অৱশ্যে চিৰন্তনেও মুখ ফুলাই থকাৰ কোনো মানে নাই। ‘দেৱদাস’তো আকাশেদি উৰি গুচিয়েই গ’ল।”\n“ আৰু দেখা হোৱাৰো কোনো সম্ভাৱনা নাই, নে কি?”—চিৰন্তনে কথাষাৰ কৌতুকৰ ভংগীৰে ক’লে যদিও তেওঁৰ অন্তৰত সঁচাকৈয়ে জানো কৌতুকৰ সুৰ বাজিল? সেয়ে তেওঁ ক’লে – “ তেওঁৰ যেনেকৈ হঠাত এপদ নজনাকৈ থকা সম্পত্তি পোৱাৰ আহ্লাদৰ বান আহিছে, মোৰো তেনেকৈ যথাসৰ্বস্বৰ পকা দলিলখন হঠাত যেন কেঁচা হৈ যোৱাত দুখৰ বান আহিছে।”\nতুহিনাই ক’লে – “ সেয়েহে কৈছোঁ পুৰুষ জাতিটো এক নম্বৰ হিংসাকুৰীয়া। ইমান দিনে মোৰ লগত ঘৰ কৰিছে, মোক দেখিছে আৰু হঠাত্ সামান্য ইফাল-সিফাল হওঁতেই ডাঙৰীয়াৰ পকা দলিল কেঁচা হৈ গ’ল। সঁচাকৈয়ে কৈছোঁ, তেওঁৰ কথা মোৰ একো মনতে নাছিল। কিন্তু যেতিয়া দেখিলোঁ যে, মোক দেখাৰ লগে লগে তেওঁৰ মুখখন যেন এগচি চাকিৰ দৰে উজলি উঠিল আৰু ৰৈ লৈ ক’লে, ‘তুমি’! তেতিয়াহে অন্তৰলৈ ধুমুহা আহিল। নাহিবনে কওকচোন? আৰু তাৰ পাছত যেতিয়া জানিলোঁ, ‘মোৰ বিৰহত হৈছে বিলীন, মোতে কৰিছে বাস’—তেতিয়া তেওঁৰ বাবে অন্তৰখনে হাহাকাৰ নকৰিবনে? তেওঁৰ সৈতে দৌৰি যাবৰ মন নাযাবনে? ... সঁচাকৈয়ে বিদায়ৰ সময় বৰ কৰুণ।যিয়েই নোবোলক লাগে, ‘প্ৰথম প্ৰেম’ বস্তুটোৱেই এটা সুকীয়া বিষয়। আৰু হয়তো কেতিয়াও দেখা নাপাম।”\n“ভদ্ৰলোকনো থাকে ক’ত?”- মলয়ে সুধিলে।“ এই পৃথিৱী নামৰ গ্ৰহটোতেইতো, নে মংগল গ্ৰহত?”\n“ তেনেকুৱাই। ক’লে নাইজেৰিয়ালৈ যাব। ছয়-সাত বছৰৰ মূৰত এইবাৰ মাত্ৰ দুদিনমানৰ বাবে ঘৰলৈ আহিছিল।”\nমলয় নিশ্চিত হ’ল। নামটো শুনি প্ৰথমতে অলপমান সন্দেহ হৈছিলেই।পাছে এই পৰিচয়খিনি পোৱাৰ পাছত নি:সন্দেহ হোৱা গ’ল। কিন্তু মলয়ে নি:শব্দে গাড়ী চলাই গৈ গৈ তুহিনাহঁতৰ ঘৰ পালেগৈ আৰু তেওঁলোকক ‘শুভৰাত্ৰি’ জনাই বিদায় লৈ গ’লগৈ।\nতেওঁ ক’ব নোৱাৰিলে যে, হে’ৰি মিছেছ বিশ্বাস, আপোনাৰ বিশ্বাসৰ ভেঁটিটোৰ মাটিখিনি একেবাৰে বেলেগ। সেই সুৰঞ্জন বসুক মই ভালকৈ জানো। মোৰ দাদাৰ খুলশালীৰ লগা-ভগা। অফিছৰ কামতে আহিছে আৰু ঘৈণীয়েকক নমাই থৈ আহিছে দিল্লীৰ এখন বিয়া-ঘৰত। যিখন বিয়াৰ বাবে মোৰ মানুহজনীও আজি দহদিন ধৰি দিল্লীতে আছে। তেওঁ এতিয়া আৰু দুদিন সেই বিয়াখনতে কটাই ঘৈণীয়েকক লৈ নাইজেৰিয়ালৈ যাবগৈ। নাই, তেওঁ ক’ব নোৱাৰিলে।\nক’ব নোৱাৰিলে তেওঁৰ প্ৰাণৰ বন্ধু চিৰন্তনকো।\nএই অবোধ আহ্লাদী তুহিনা বিশ্বাসে হঠাত্ পাই যোৱা সেই সম্পদপদ ক্ৰোক কৰি লৈ যাব নোৱাৰি। এটা নিষ্ঠুৰ আঘাতেৰে তেওঁ সপোনেৰে গঢ়া সেই ৰঙীণ কাঁচৰ ফুলদানীটো চূড়মাৰ কৰি দিব নোৱাৰি।\nমলয়ে ভাবিলে, ‘মায়া-মমতা’ বোলা বস্তুটো কিজানি স্ত্ৰীজাতিৰ নিজস্ব বিজিনেছ।\nকিন্তু সঁচাকৈ হয় জানো? এই ক্ষেত্ৰত মলয় নহৈ যদি কোনোবা মলয়া হ’লহেঁতেন? তেওঁ সেই অবোধ ছোৱালীজনীৰ উজ্জ্বল মুখখন দেখি কোনো প্ৰতিক্ৰিয়া কৰিলেহেঁতেননে? তোমাৰ ‘প্ৰথম প্ৰেম’ তোমাৰ স্মৃতিৰ পৰা মচি দিয়া। তেওঁ আনন্দেৰে আছে। তেওঁৰ নদন-বদন সংসাৰ।\nমলয়া হোৱা হ’লে পাৰিলেহেঁতেন। মলয় কিন্তু ইমান নিষ্ঠুৰ হ’ব নোৱাৰিলে।\nকিন্তু সুৰঞ্জন নামৰ সেই মানুহজন? তেওঁ যে তুহিনাৰ ওচৰত নিজৰ জীৱনৰ প্ৰধান বাতৰিটোৱেই লুকুৱাই থৈ কৈ গ’ল, ‘অকলশৰীয়া নহৈ আৰু কি হ’ব? পত্নী? পত্নী ক’ত পাম? .... এই হতভগীয়াকনো কোনে বিয়া কৰাবলৈ আহিব?’—এইবোৰ কি তেওঁৰ একালৰ প্ৰেমিকাৰ সমুখত নিজৰ ‘ইমেজ’টো বজাই ৰাখিবৰ বাবেই কৰিলে? নে সেই অবোধ হৃদয়ৰ ছোৱালীজনীৰ প্ৰত্যাশাত উজ্জ্বল সেই উজ্জ্বল চকুযুৰিৰ ওপৰত এটা বাস্তৱ সত্যৰ ক’লা ছাঁ পৰিব বুলিয়েই এনে কৰিলে? ..... অৰ্থাৎ মায়া, মমতা অথবা কৰুণা।


Skin Care tips : This is how you can avoid fungal infection on your feet in winter Skin Care tips : ভৰিৰ নখৰ ফাংগাছ ইনফেকচন! শীতত মোলায়েম ভৰি পাবলৈ কি কৰিব– News18 assam\nHome » photogallery » lifestyle »Skin Care tips : ভৰিৰ নখৰ ফাংগাছ ইনফেকচন! শীতত মোলায়েম ভৰি পাবলৈ কি কৰিব\nSkin Care tips : শীতকালত ভৰিবোৰ প্ৰথমে ফাটিবলৈ আৰম্ভ কৰে। ভৰিৰ আঙুলিৰ নখতো ভেঁকুৰৰ সংক্ৰমণ দেখা যায়। ফলস্বৰূপে, ভৰিৰ পৰা সহজে দুৰ্গন্ধ অহাৰ আশংকা থাকে। শীতকালত ভৰিৰ যত্ন ল'বলৈ আৰু ভেঁকুৰৰ সংক্ৰমণ পৰিহাৰ কৰিবলৈ কি কৰিব লাগে জানোঁ আহক।\n| December 01, 2021, 13:11 IST\nমুখ আৰু শৰীৰৰ ছালৰ যত্ন লওঁতে বহুলোকে ভৰিৰ কথা পাহৰি যায়। বিশেষকৈ যদি আপুনি শীতকালত ইয়াৰ বিশেষ যত্ন নলয়, ভৰিবোৰ প্ৰথমে ফাটিবলৈ আৰম্ভ কৰে। ভৰিৰ আঙুলিৰ নখতো ভেঁকুৰৰ সংক্ৰমণ দেখা যায়। ফলস্বৰূপে, ভৰিৰ পৰা সহজে দুৰ্গন্ধ অহাৰ আশংকা থাকে। শীতকালত ভৰিৰ যত্ন ল'বলৈ আৰু ভেঁকুৰৰ সংক্ৰমণ পৰিহাৰ কৰিবলৈ কি কৰিব লাগে জানোঁ আহক।\nআপুনি সঠিক মোজা পিন্ধিব লাগিব। লগতে আপুনি পৰিষ্কাৰ মোজা পিন্ধিছে নে নাই সেইটো ধ্কিযান দিয়া জৰুৰী। শীতকালত ভৰি গৰম ৰাখিবলৈ আপুনি ডাঠ মোজা পিন্ধিব পাৰে।\nভৰিৰ ছাল মসৃণ ৰাখিবলৈ নিয়মীয়া ময়েশ্চাৰাইজাৰ ব্যৱহাৰ কৰিব। বিশেষকৈ ভৰি ফটা ঠাইত ময়েশ্চাৰাইজাৰ ব্যৱহাৰ কৰিব।\nসঠিক জোতা পিন্ধিব। ভৰিত আঘাত পোৱা জোতা বা ভৰিখন অত্যধিক জোৰেৰে হেঁচি ৰখা জোতা পিন্ধা পৰিহাৰ কৰিব লাগিব। লগতে, আপুনি জোতা পৰিষ্কাৰ পৰিচ্ছন্ন হৈ আছে নেকি পৰীক্ষা কৰিব লাগিব।\nৰাস্তাত বা ৰাজহুৱা স্থানত খালী ভৰিৰে খোজ কাঢ়িব নালাগে। খালি ভৰিৰে খোজ কাঢ়িলেও কিন্তু তাৰ পিছত আপোনাৰ ভৰি ভালদৰে পৰিষ্কাৰ কৰি উঠিহে জোতা পিন্ধক।\nভৰিত ভেঁকুৰৰ সংক্ৰমণ হ'লে চাহ গছৰ তেল ব্যৱহাৰ কৰিব। ক্ষতিগ্ৰস্ত নখত কপাহৰ সৈতে চাহ গছৰ তেল প্ৰয়োগ কৰক।\nএকেদৰে, কপাহেৰে ভৰিত অৰেগানো তেল প্ৰয়োগ কৰিব পাৰি। নখত ভেঁকুৰৰ সংক্ৰমণ হোৱা ঠাইতহে প্ৰয়োগ কৰিব।\nএটা বাল্টিত পানীৰ সৈতে ভিনেগাৰ মিহলি কৰক আৰু ইয়াত আপোনাৰ ভৰি দুখন ২০ মিনিটৰ বাবে ডুবাই দিয়ক। আপুনি সোনকালে উপকাৰ লাভ কৰিব।


Home » photogallery » business »Gold Price Today: সোণ-ৰূপ ক্ৰয় কৰাৰ সোণালী সুযোগ, খৰধৰ কৰক ! আকৌ দাম কমিছে সোণ আৰু ৰূপৰ, চাওক আজিৰ দাম ...\nGold Price Today: সোণ-ৰূপ ক্ৰয় কৰাৰ সোণালী সুযোগ, খৰধৰ কৰক ! আকৌ দাম কমিছে সোণ আৰু ৰূপৰ, চাওক আজিৰ দাম ...\nবুধবাৰে ভাৰতীয় বজাৰত সোণ আৰু ৰূপ সস্তা (Gold Silver Price Today) হৈ পৰিছে যিহেতু বিশ্ববজাৰত সোণৰ হাৰ হ্ৰাস পাইছে। মাল্টিমোডিটিভ এক্সচেঞ্জত (MCX) সোণৰ মূল্য আজি ১৪৪ টকা হ্ৰাস পাইছে, যোৱা পাঁচ দিনত প্ৰায় ৪ হাজাৰ টকা হ্ৰাস হোৱাৰ পিছত।\n| March 16, 2022, 09:59 IST\nএমচিএক্সত পুৱা ৯.১০ বজাত, ১০গ্ৰাম সোণৰ ভৱিষ্যত মূল্য ১৪৪ টকা হ্ৰাস হৈ ৫১,৪২০ টকালৈ হ্ৰাস পাইছে। সোণৰ মূল্য যোৱা কেইদিনমানৰ পৰা স্থিৰ হ্ৰাস দেখা গৈছে। এমচিএক্সত ৰূপৰ হাৰো ৩৭২ টকা হ্ৰাস পাইছে আৰু পুৱা ৰূপ প্ৰতি কিলোগ্ৰামত ৬৭,৯৫৩ টকাত বিক্ৰী হৈছে। প্ৰায় এমাহৰ ভিতৰত প্ৰথমবাৰৰ বাবে ৰূপৰ হাৰ ৬৮ হাজাৰ টকাৰ তললৈ নামি আহিছে।


আয়কৰ (মূল লেখকঃ গুৰমীট বেদী) – অনুবাদঃ কৃষ্ণকান্ত দাস – ফটাঢোল\nSeptember 1, 2018 অনুবাদ\t16 Comments\nআয়কৰ (মূল লেখকঃ গুৰমীট বেদী) – অনুবাদঃ কৃষ্ণকান্ত দাস\nখাকসাৰৰ পত্নী আজি অত্যন্ত সুখী, কিয়নো দেশৰ বিত্তমন্ত্ৰীজনে মহিলাৰ সপক্ষে বাজেট দাখিল কৰিছে। মানে কথাটো এনেকুৱা যে আজিৰ বাজেটৰ অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ কথাটো হ’ল মন্ত্ৰী মহোদয় মহিলাসকলৰ প্ৰতি খুব বেছিয়েই “ফিদা” আৰু সেয়ে চাগৈ তেওঁ বৰ সহৃদয়তাৰে মহিলা সকলৰ আয়কৰ এক লাখ আশী হাজাৰ টকালৈকে ৰেহাই দি দিলে।\n‘ৰেহাই’- সাধাৰণতে এই শব্দটোৱে আমাৰ মহিলাসকলক সদায় বাৰুকৈয়ে আকৃষ্ট কৰি আহিছে। এই শব্দটোৰ গোন্ধ অকন পালেও আমাৰ মহিলাসকলৰ মন থৌকি বাথৌ হ’বলৈ ধৰে। মূঠতে আয়কৰেই হওক বা ‘শ্বপিং’, ‘কিটী পাৰ্টি এৰেঞ্জমেণ্ট’তেই হওক নতুবা “মাৰ ঘৰলৈ যাওঁ” বুলি ওলাওঁতেই হওক, মহিলাসকলে এই শব্দটোৰ উমান পালেই মতলীয়া হৈ পৰা দেখা যায়।\nবিত্তমন্ত্ৰীয়ে দেখোন আচল ঠাইতে ৰেহাই দিছে, গতিকে খাকসাৰৰ পত্নীৰ গা সাতখন আঠখন কৰি উঠাটো স্বাভাৱিকেই নহয়, একেবাৰে ‘উনৈশত বা বলা’ ৰ দৰেই অৱস্থা আজি। এই আনন্দৰ ভাগ ল’বলৈ তেওঁ ইতিমধ্যে লগৰ কেইবাগৰাকী মহিলাক ৰাতিৰ সাজ, মানে ‘ডিনাৰ’লৈ নিমন্ত্ৰণেই দি দিলে। ‘অফ দা ৰেকৰ্ড’ কৈ থওঁ, খাকসাৰৰ পত্নীয়ে নিজে কিন্তু চাকৰি-বাকৰি, ব্যৱসায়-বাণিজ্য একো নকৰে। খাকসাৰৰ দৰমহাৰ টকা কেইটাই পৰিয়ালটোৰ প্ৰতি পালনৰ একমাত্ৰ পথ। ছাৰৰ দৰমহাৰপৰা এইমাহৰ কৰ পৰিশোধ কৰি যি কেইটা বাচিলগৈ সেইকেইটাৰ ওপৰতে খাকসাৰৰ পত্নীৰ এই নতুন আৰু আজৱ ধৰণৰ ফুৰ্ত্তিকণ কৰিবলৈ মন মেলা দেখি খাকসাৰে শিল পৰা কপৌৰ দৰে সেইফালে তাপ মাৰিলে। তাৰ বাহিৰে তেখেতৰ কৰিব লগাও আন একোয়েই নাছিল।\nযিদৰে পানীত থাকি ঘঁৰিয়ালৰ লগত চুপতি মাৰিব পৰা নাযায় সেইদৰে চৰকাৰী বেতন খাই ‘চৰকাৰ বাহাদুৰ’ৰ লগতো ‘পাংগা’ ল’ব পৰা নাযায় ৷ একেদৰেই, যেনেকৈ ব্যৱসায় বাণিজ্য কৰি থাকিলে আবকাৰী বিভাগক ৰঙা চকু দেখুৱাব পৰা নাযায়, ঠিক সেইদৰে গৃহস্থীৰ সমস্ত বোজা কঢ়িয়াই থকা গৃহলক্ষ্মীকো ‘নাৰাজ’ কৰাৰ দৰে ইমান ‘ডাঙৰ ৰিস্ক’ কি দৰে ল’ব পাৰে খাকসাৰে!!\nঅগত্যা, তেখেতে পত্নীৰ সুখৰ অংশীদাৰ হোৱাৰ নিয়মকণ পালন কৰিবলৈ নিজকে মানসিকভাৱে প্ৰস্তুত কৰি লোৱাৰ বাদে গত্যন্তৰ নথকাটোয়েই স্বাভাৱিক দিয়কছোন! সাতে-পাঁচে মিলি বহু গুণা গঁথা কৰাৰ অন্তত তেওঁ বিত্তমন্ত্ৰী মহোদয়লৈ আৰু এনে কেইটামান নতুন কৰ আৰোপ কৰিবলৈ পৰামৰ্শ দিব বুলি মন বান্ধিলে যাৰ কাৰণে আমাৰ দেশখন পৃথিৱীৰ সমস্ত দেশৰ বাবেই এক উদাহৰণ হৈ পৰিব পাৰে আৰু লগতে চৰকাৰৰো আয় বৃদ্ধি হৈ গৈ থাকিব পাৰে।\nখাকসাৰে অনেক চিন্তা-চৰ্চাৰ অন্তত উদ্ভাৱন কৰি উলিওৱা কৰসমূহৰ ‘পেশ-এ-খিদমত’ কিছু মৌলিক, কিছু অপ্ৰকাশিত আৰু কিছু অপ্ৰচাৰিত, চৰকাৰী আয় বৃদ্ধি কৰাৰ আজৱ পৰামৰ্শবোৰ এনেধৰণৰ –\n১) বিৰোধ কৰঃ এই কৰ আৰোপ কৰিলে চৰকাৰী আয়ৰ যি অভাৱনীয় বৃদ্ধি ঘটিব সেয়া নুসুধিবই! বিৰোধ কৰৰ চৰ্ত হ’ল- এই মুলুকত যদি কোনোবাই কাৰোবাৰ কিবা কথাত বিৰোধিতা কৰে, তেন্তে বিৰোধকাৰীয়ে সেই মতে কৰ প্ৰদান কৰিব লাগিব। অৰ্থাৎ, কৰদাতাই কৰ পৰিশোধ কৰোঁতে এইক্ষেত্ৰত তেখেতে কাৰ বিৰোধ কৰিলে, কিমান বিৰোধ কৰিলে, আৰু কিয় কৰিলে সম্পূৰ্ণ তথ্যসহকাৰে চৰকাৰ বাহাদুৰক জনাব লাগিব। এই কৰৰ ‘শ্লেৱ’বোৰ নিৰ্ধাৰণ হ’ব বিৰুদ্ধাচৰণৰ স্তৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি। যদি বিৰুদ্ধাচৰণ মাত্ৰ টেলিভিছন, বাতৰিকাকত বা ছ’ছিয়েল মিডিয়াৰ ‘বয়ানবাজী’ত সীমাবদ্ধ হয়, তেন্তে কৰৰ পৰিমাণ কম হ’ব। বিৰোধিতা কৰোঁতে ধৰ্ণা-প্ৰদৰ্শন, শ্ল’গান বা ‘নাৰেবাজী’ কৰিলে কৰ পৰিশোধৰ পৰিমাণ প্ৰথমটোতকৈ কিছু অধিক হ’ব। আকৌ, বিৰোধিতা যদি ইয়াতকৈও ওপৰ স্তৰলৈ কিবালৈ গতি কৰে তেন্তে সমপৰিমাণে কৰৰ পৰিমাণো বৃদ্ধি হ’ব। এই হিচাবে চাবলৈ গ’লে এই মুলুকত আমাৰ ৰাজনৈতিক নেতা সকলেই আটাইতকৈ বেছি কৰ পৰিশোধ কৰিব লাগিব। কিয়নো বিৰোধিতাৰ যি প্ৰৱণতা সেয়া ৰাজনৈতিক নেতাসকলৰ মাজতেই আটাইতকৈ বেছি থকা দেখা যায়। লাগিলে সেই কৰ তেওঁলোকে দুৰ্নীতি ভ্ৰষ্টাচাৰ কৰিয়েই গোটাওক, নহ’লে কোনো ঠিকাদাৰ বা উদ্যোগপতিৰ পকেটৰ পৰাই মিতিৰালি কৰি নানক কিয় ৷ মুঠতে কৰ পৰিশোধ কৰিবই লাগিব। ইয়াৰ বাদেও বিভিন্ন দল সংগঠন বা সমাজৰ আন সমূহ প্ৰজাতি, যিসকল “বিৰোধিতা” নামৰ এই খজুৱতি বেমাৰত আক্ৰান্ত সেই সকলেও নিজৰ নিজৰ খজুৱতিৰ সুখ ল’বলৈ কৰ পৰিশোধ কৰাটো অৱশ্যম্ভাৱী হৈ পৰিব আৰু চৰকাৰৰ আয় হৈ পৰিব… “ব’ল্লে ব’ল্লে’!\n২)আশ্বাস কৰঃ এইকৰ সেইসকলে পৰিশোধ কৰিব লাগিব যিসকলে মাত্ৰ আশ্বাস দিয়েই নিজৰ নিজৰ ভাত আৰু বাট মোকলাই আছে। সহজকৈ বুজাবলৈ হ’লে আমি আমাৰ DRDA নামৰ বিভাগটোৰ কথাকে ক’ব পাৰোঁ, যাৰ অসমীয়া ভাঙনি হয় ‘দিম (D) ৰ’হ (R) দি(D) আছোঁ (A)’ (মাত্ৰ আশ্বাস বুলিয়েই ভাবি লওক। যি কি নহওক, এই কৰ পৰিশোধকাৰীৰ ভিতৰতো কিন্তু সংখ্যাধিক্য হিচাপে আমাৰ মহান নেতা, মন্ত্ৰীসকলেই আগত থাকিব। লাগিলে সেয়া হাই লেভেলৰেই হওক কিম্বা কোনোবা ধেমা ধৰা লেভেলৰেই হওক। এওঁলোকৰ বাদেও চৰকাৰী কাৰ্যালয়ৰ সেই ‘বাবু’সকলেও তেতিয়া কৰ পৰিশোধ কৰিবলৈ বাধ্য হ’ব যিসকলে “হৈ যাব”, “কৰি দিম” বুলি আশ্বাস দিও বছৰৰ পিছত বছৰ ধৰি একো একোটা ফাইল ইখন টেবুলৰ পৰা সিখন টেবুললৈ পঠিয়াই নিদিয়ে। এই কৰ আৰোপ কৰিলে আনকি সেই সকল দূধৰ্ষ প্ৰেমিকেও কৰ দিবলৈ বাধ্য হ’ব যি কেৱল প্ৰেমিকাক সদায় বিয়া পাতিম বুলি কেৱল মাত্ৰ আশ্বাস দি থাকে, এক অৰ্থত অকল লিলিমাইহে কৰি থাকিব বিচাৰে।\n৩)ভাষণ কৰঃ এইবিধ কৰ ৰাজনৈতিক নেতাসকলৰ লগতে কৰ্মচাৰী আৰু মজদুৰ ইউনিয়ন, বিভিন্ন সংগ্ৰামী সংগঠনৰ নেতাসকলেও পৰিশোধ কৰিব লাগিব। যিহেতু এখেতসকলৰ কামেই হ’ল ভাষণ দিয়া। অৱশ্যে এই ‘কেটেগৰী’তো কিছুমান ভাগ থাকিব। যেনে- দীঘল আৰু চাপ সৃষ্টি কৰিবলৈ দিয়া ভাষণৰ ক্ষেত্ৰত বেছি কৰৰ বিপৰীতে ভাষণৰ নামত ‘চলি যোৱা’ ধৰণৰ ভাষণ হ’লে কৰ কিছু পৰিমাণে কম হ’ব। উচতনিমূলক ভাষণ দিলে কৰ পৰিশোধ কৰাৰ উপৰিও জৰিমনাৰো ব্যৱস্থা থাকিব। যিহেতু এই মুলুকত বহুত মানুহে কেৱল মাত্ৰ ভাষণ দিয়েই কাম চলাই আছে সেয়েহে এই কৰৰ যোগেদি চৰকাৰী ভড়াল টনকিয়াল হোৱাটো সুনিশ্চিত।\n৪)তৈলমৰ্দন কৰঃ আমাৰ দেশৰ মহান পৰম্পৰা সমূহৰ ভিতৰত অন্যতম এক পৰম্পৰা হৈছে তৈলমৰ্দন। চাকৰিয়ালসকলে নিজৰ ওপৰৰ ‘বছ’ সকলক তৈলমৰ্দন কৰে! বছসকলে তেওঁলোকৰ ‘চুপাৰ বছ’সকলৰ তৈলমৰ্দনক সদায় আগস্থান দিয়ে! আনহাতেদি চুপাৰ বছসকল নেতাসকলৰ ওচৰত সদায় নতমস্তক হৈ থাকে। নেতা সকলে আকৌ নিজ নিজ দলৰ ‘পাৰ্টী হাইকমাণ্ড’ক তৈলমৰ্দন কৰি কৰিয়েই ৰাজনীতি কৰি থাকে। ইয়াৰ অৰ্থ এইটোয়েই যে ‘সত্যমেৱ জয়তে’ৰ ঠাইত আচলতে ‘তৈলমৰ্দন মেৱ জয়তে’হে হ’ব লাগিছিল। চৰকাৰ বাহাদুৰে এইহেন তৈলমৰ্দনৰ দৰে পৰম্পৰাক আচলতে ‘কেট্চ্ কৰকে এচ্’ কৰি থাকিব পাৰে, মাত্ৰ তৈলমৰ্দনৰ ওপৰত ‘কৰ আৰোপ’ৰ দৰে সহজ কাম এটাহে কৰিব লাগে!\nইয়াৰ বাদেও কৰ আৰোপৰ বিভিন্ন পন্থাৰ বিষয়ে পৰামৰ্শ দিব পৰাকৈ খাকসাৰৰ হাতত আজি অনেক আইডিয়া আছে, কিন্তু গোটেইবোৰ আগবঢ়াবলৈ ছাৰৰ আকৌ ভয় লাগে, কাৰণ ‘পৰামৰ্শ’ আৰু ‘আইডিয়া’ৰ ওপৰতো যদি বিত্তমন্ত্ৰীয়ে কৰ আৰোপ কৰি দিয়ে, তেতিয়া খাকসাৰৰ অৱস্থা কি হ’ব বাৰু!! বিত্তমন্ত্ৰী মহোদয়েনো কি কৰিব নোৱাৰে?\nযিয়েই নহওক, মুঠতে আজি ৰাতিলৈ খাকসাৰৰ ঘৰত জবৰদস্ত খানা হব আৰু ইয়াৰ মূলতেই হ’ল ‘আয়কৰ’।\n« দৰঙীয়া উপভাষাৰ লিমাৰিক – ধৰ্মজ্যোতি ভট্টাচাৰ্য\nজুগুণি আইতা – প্ৰণীতা গোস্বামী বৰঠাকুৰ »\nভাল লাগিল পঢ়ি কৃষ্ণ, লিখি থাকিবা\nধন্যবাদ ৰিন্টু দা, চেষ্টা কৰিম\nসুন্দৰ ভাবানুবাদ, ভাল লাগিল\nকৰৰ প্ৰকাৰ কেইবিধ পছন্দ হৈছে। পঢ়ি বৰ ভাল লাগিল।\nসুন্দৰ অনুবাদ । আয়কৰৰ ভাগবোৰ পঢ়ি বৰ আমোদ পালোঁ ।\n৪ নং কৰবিধ বিৰাট পচন্দ হৈছে দেই! এইটোৱে ফেচবুকতো কিছুমানক নাকি লগাব!\nবঢ়িয়া। এতিয়া ধাৰাবাহিকতা ৰাখি অনুবাদ কৰি গৈ থাকিলে ভাল পাম।\nকৃষ্ণদা, ভাল লাগিল পঢ়ি।


গ্ৰন্থ বিতান – পৃষ্ঠা2– বৌদ্ধিক বিচাৰ\nচ’ৰাঘৰ / কথাশিল্প / গ্ৰন্থ বিতান (পৃষ্ঠা 2)\nAdmin চেপ্তেম্বৰ 24, 2017\tকথাশিল্প, গ্ৰন্থ বিতান0308\nকিতাপখনৰ শেষৰ পিনে পাঠকে এটা প্রশ্ন আৰু তাৰ উত্তৰ পঢ়িবলৈ পাব। প্ৰশ্নটো হ’ল “How to tellashattered story”– ইতিমধ্যে ভাগি-ছিগি পৰা সাধু এটা কেনেকৈ বৰ্ণাব পাৰি? লেখকে উত্তৰ দিছে এনেকৈ— By slowly becoming everybody. No. By slowly becoming everything. গল্পটোৰ অন্তৰ্গত গোটেইবোৰ পাত্ৰ-পাত্ৰী লাহে লাহে পৰিণত হৈ । …\nAdmin ফেব্ৰুৱাৰী 26, 2017\tকথাশিল্প, গ্ৰন্থ বিতান0348\nসাহিত্য অকাডেমী বঁটা প্ৰাপ্ত কোঙ্কনী লেখক দামোদৰ মাওজোৰ “কাৰ্মেলিন” নামৰ উপন্যাসখনি অসমীয়ালৈ অনুবাদ কৰিছে কৰবী ডেকা হাজৰিকাই। এই উপন্যাসখনৰ বাবে মাওজোয়ে ১৯৮৩ চনত সাহিত্য অকাদেমিৰ উপৰি আন পুৰস্কাৰো লাভ কৰিবলৈও সমৰ্থ হৈছিল। উপন্যাসৰ পটভূমি আশী/ নব্বৈৰ দশকৰ। গোৱা স্বাধীন হোৱা সময়ৰ। কাৰ্মেলিন এজনী সৰু ছোৱালী। গোৱাৰ এখন ভিতৰুৱা গাঁৱত তাইৰ …\nAdmin জানুৱাৰী 31, 2017\tকথাশিল্প, গ্ৰন্থ বিতান0696\n” এই গ্ৰন্থখন নীৰস বক্তব্যৰ সমাহাৰ নহয় । ই কিছুমান লঘু চিন্তাৰ বাহকো নহয়; কিছুমান খেয়ালি চিন্তাৰ থুপো নহয় । ইয়াৰ ভিত্তি হ’ল ‘বাস্তৱ জগত ‘ । ই এক আশাবাদী আৰু সাহসী গ্ৰন্থ ।” হয়,এখন কিতাপৰ কথাই ক’ব খুজিছো__ Will Durant ৰ On the meaning of life । অসমীয়া অনুবাদ …\nAdmin নৱেম্বৰ 25, 2016\tকথাশিল্প, গ্ৰন্থ বিতান0391\nAdmin অক্টোবৰ 28, 2016\tগ্ৰন্থ বিতান0308\n‘শ্যামকানু দূৰৈ হৈ নাযাবা’: এক জীৱন-দীক্ষা (প্ৰাণজ্যোতি নাথ)\nAdmin DC চেপ্তেম্বৰ 24, 2016\tকথাশিল্প, গ্ৰন্থ বিতান0383\nউপন্যাসঃ শ্যামকানু দূৰৈ হৈ নাযাবা ঔপন্যাসিকঃ অনুপমা বৰগোহাঁই প্ৰকাশকঃ আঁক-বাক মূল্যঃ ১৫০/- টকা ‘মই প্ৰতিযোগিতাত ভাগ ল’বলৈ নিবিচাৰোঁ। মই প্ৰতিযোগিতা ভাল নাপাওঁ। প্ৰতিযোগিতাই মানুহৰ মাজত শুই থকা হিংসা, ঈৰ্ষা আদি দানৱবোৰক জাগি উঠিবলৈ উৎসাহ দিয়ে। মই প্ৰতিযোগিতা কৰিম, মোৰ নিজৰ লগত, নিজৰ জীৱনৰ লগত।’ (পৃঃ ৮৬, শ্যামকানু দূৰৈ হৈ নাযাবা; …


বিলাহীত বৰবিহ ! কেমেৰাৰ সন্মুখতে বিলাহীত প্ৰয়োগ বিষাক্ত ঔষধ/শাক-পাচলি ক্ৰয়ৰ নামত আপুনি নিতৌ কেনেদৰে কিনিছে বৰবিহ | UB24x7 Live\nবহি:ৰাজ্যত পুনৰ অসমীয়া যুৱকক হত্যা\nভাৰত বায়টেকে ভেকচিন সন্দৰ্ভত জাৰি কৰিছে নীতি-নিৰ্দেশনা\nপূৰ্বৰ দৰে জাকজমকতাপূৰ্ণ নহ'ব এইবাৰৰ গণৰাজ্য দিৱস\nগুজৰাটৰ চুৰাত মৰ্মান্তিক ঘটনা\nজামুুগুৰিহাটত গড়ৰ সন্ত্ৰাস\nবিলাহীত বৰবিহ ! কেমেৰাৰ সন্মুখতে বিলাহীত প্ৰয়োগ বিষাক্ত ঔষধ/শাক-পাচলি ক্ৰয়ৰ নামত আপুনি নিতৌ কেনেদৰে কিনিছে বৰবিহ\nবিলাহীত বৰবিহ । কেমেৰাৰ সন্মুখতে বিলাহীত প্ৰয়োগ বিষাক্ত ঔষধ ।\nবজাৰত বৰবিহ । মানৱ জীৱনলৈ ভয়ংকৰ বিপদ । শাক-পাচলিৰ নামত বিহপান সৰ্বসাধাৰণৰ । অন কেমেৰাৰ সন্মুখতে বিলাহী পকাবলৈ প্ৰয়োগ কাৰ্বাইড জাতীয় ইথাৰেল । সকোলোৱে বাবে সেউজীয়া শাক-পাচলি স্বাস্থ্যৰ বাবে উপযোগী । চিকিৎসকৰ এই উপদেশবাণী বাণী সকলোৰে জ্ঞাত কিন্তু এই সেউজীয়া শাক-পাচলি সচাকৈয়ে স্বাস্থ্যৰ বাবে উপযোগী হৈ আছেনে ? নে চিকিৎসকৰ উপদেশবাণী এতিয়া অভিশাপ হৈছে ?\nশাক-পাচলি ক্ৰয়ৰ নামত আপুনি নিতৌ কেনেদৰে কিনিছে বৰবিহ । যি দৃশ্যই চকু কপালত তুলিব আপোনাৰো । ৰ'দ চাই পথাৰত মেলি দিছে শ শ কুইন্টল কেচা বিলাহী । তাৰ পিছতেই এই কেচা বিলাহী পকাবলৈ প্ৰয়োগ কৰা হৈছে কাৰ্বাইড জাতীয় ইথাৰেল । আপুনি দেখা এই কেচা বিলাহী পকিব মাত্র ২৪ ঘণ্টাৰ ভিতৰতে । আৰু এই বিলাহী এটা দিনৰ ভিতৰতে বজাৰলৈ আহিব আৰু আপুনি মই বেগ ভৰাই সৰবৰাহ কৰিম এই বৰবিহ ।\nএয়া বিলাহী মাথোঁ এটা উদাহৰণ হে । কি আলু, বেঙেনা, ফুলকবি, বন্ধাৃকবি জলকীয়া আদি সকলোতে প্ৰয়োগ কৰা হৈছে বিভিন্ন ধৰণৰ মাৰাত্মক ৰাসায়নিক জাতীয় ঔষধ । যাৰ ফলস্বৰূপে এতিয়া মানুহৰ শৰীৰত বৃদ্ধি পাইছে বিভিন্ন ধৰণৰ বেমাৰৰ লগতে কেঞ্চাৰৰ দৰে মাৰাত্মক ব্যাধি । সময় থাকোতেই সকলো সাৱধান হওক, আপুনি কিনা শাক পাচলি খাদ্যৰ বাবে কিমান উপযোগী সেয়া এশবাৰ ভাবক । অন্যথা যদি সম্ভৱ হয় নিজৰ পৰিয়ালটোৰ হিচাপত নিজেই ঘৰতে উৎপাদন কৰক এইসমূহ শাক পাচলি । নহলে যে এই বৰবিহে সৃষ্টি কৰা ভয়ানক বেমাৰে এদিন বিপদ মাতিব সকলোৰে জীৱনলৈ সেই কথা স্পষ্ট হৈ পৰিছে ।\nকিন্তু আচৰিত কথাটো হল যে কুম্ভকৰ্ণ নিদ্ৰাত থকা কৃষি বিভাগ বা যোগান বিভাগে কিমান খৱৰ ৰাখিছে এই সম্পৰ্কত ৷ সংবাদ মাধ্যমত বাতৰি প্ৰচাৰ হোৱাৰ পাছতহে কিয় টোপনিৰ পৰা সাৰ পায় সংশ্লিষ্ট চৰকাৰী বিভাগ ৷


ৰিদিপ কুমাৰ নাথৰ ৰংদেউ (১) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nকথাটোৰ যেতিয়া প্ৰথমবাৰৰ বাবে উমান পাইছিল আশ্চৰ্য্যচকিত হৈ উঠিছিল ৰংমন | প্ৰথমবাৰ তাৰ সপোন যেনেই লাগিছিল, কিন্তু পুনৰবাৰ চেষ্টা কৰি যেতিয়া সফল হৈছিল, আনন্দত আত্মহাৰা হৈ পৰিছিল সি | আচলতে কাঁজলীজনীক বিচাৰিহে সেইদিনা সি হাবিখনলৈ যাবলগীয়া হৈছিল, যিখন হাবি স্থানীয় ৰংপুৰবাসীৰ মাজত “যমৰ হাবি” নামেৰে পৰিচিত | ৰংপুৰ গাঁওৰ কোনো মানুহেই ৰাতিহে নালাগে, দিনতো সেইপিনে মুখ কৰিবলৈ মৰসাহ নকৰে | অত্যন্ত সত্ আৰু সাহসী হিচাপে পৰিচিত ৰংমনে বুকুখন ডাঠ কৰি ল’লে | দেৱেশ্বৰৰ পৰাই গম পাইছিল সি, তাৰ মৰমৰ কাঁজলীজনী “যমৰ হাবি”ত সোমোৱা বুলি | দেউতাক ঢুকোৱাৰ পিছৰ পৰাই গৰু চৰোৱা, খৰি লুৰা আদি তাৰ কান্ধত আহি পৰা দায়িত্বসমূহ ইমানদিনে অতি সুকলমেই পালন কৰি আহিছিল সি | কিন্তু আজি তাৰ অলপ অসাৱধানতাৰ ফলতেই গৰুজনী তাত সোমাবলৈ পালে | নিজৰ ওপৰতেও খং উঠি গ’ল ৰংমনৰ | খং কৰিওতো এতিয়া একো লাভ নাই, মনতে ভাবিলে সি | হ’ল বুলিতো আৰু এনেকৈ গৰুজনীক এৰি দিবও নোৱাৰি !\nমনৰ ভিতৰতে তিনিবাৰ ঈশ্বৰৰ নাম স্মৰণ কৰি ধীৰ গতিৰে হাবিখনলৈ সোমাই গ’ল সি | অস্তাচলত তেতিয়া বেলি ডুবিছিল যদিও পূৰ্ণিমাৰ পোহৰে তাক সাহস যোগাইছিল | কাঁজলীজনীক মাতি মাতি সোমাই গৈ আছে ৰংমন | পূৱ দিশত অলপ দূৰত কাঁজলীৰ হেম্বেলনি শুনিবলৈ পাই মনটো পুলকিত হৈ উঠিল তাৰ | খৰ গতিৰে আগুৱাই গ’ল সি হেম্বেলনি অনুসৰণ কৰি | হঠাতে উত্তৰ দিশৰ পৰা হঠাতে কিবা খচ্‌খচনি এটা শুনি চক্ খাই উঠিল সি | গছ এজোপাৰ আঁৰ লৈ জুমি চালে দক্ষিণৰ পিনে | এনেতে খচ্‌খচনিৰ লগতে গোঁজৰণি এটা শুনিবলৈ পাই জিকাৰ খাই উঠিল ৰংমন | বুকুৱে তাৰ ধান বানিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে, যেতিয়া সি নিশ্চিত হ’ল যে এয়া বনৰাজৰ বাহিৰে আন একো নহয় | ততাতৈয়াকৈ ওচৰতে থকা জামু এজোপাৰ ওপৰলৈ উঠি গ’ল সি | গোঁজৰণি কাষ চাপিছে | “য’তেই বাঘৰ ভয় তাতেই ৰাতি হয়”-কথাষাৰ ইমানদিনে শুনিহে আহিছিল সি | চাক্ষুস প্ৰমান পালে তেতিয়াহে, যেতিয়া ঘৰ্-মৰ্‌কৈ সি উঠি থকা জামুগছৰ ঠানিটো ভাঙি পৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে | ভয়ৰ প্ৰকোপত গম নোপোৱাকৈয়ে গছজোপাৰ ভালেখিনি ওপৰলৈ উঠি গৈ সৰু ঠানি এটাত উঠিছিলগৈ সি | জামুৰ ঠানিটোৰ লগতে তাৰ শৰীৰটোৱেও মধ্যাকৰ্ষণৰ সূত্ৰ অমান্য নকৰাকৈ হিৰ্-হিৰ্‌কৈ তললৈ নামি আহি থাকিল | “ত্ৰাহিমাম ত্ৰাহিমাম” সুঁৱৰি ক’ৰবাত ধৰিবলৈ পোৱাৰ আশাত তীব্ৰ গতিত হাত দুখন ওপৰলৈ মেলি দিলে ৰংমনে | এনেতে হঠাতে তাৰ শৰীৰটো ৰৈ গৈ শূন্যত ডুলিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে | ঘটনাৰ আকস্মিকতাত প্ৰথমতে ৰংমনে একোৱেই ধৰিবলৈ সক্ষম হোৱা নাছিল যদিও ওপৰলৈ চা‍ই দেখে যে দুখন দীঘল গামোচা গছৰ ডাল এটাত মেৰ খা‍ই তাৰ হাতৰ সৈতে সাঁঙোৰ খাই আছে | আশ্চৰ্য্যপূৰ্ণ মনটোৰে স’তে ওপৰলৈ উঠিবলৈ চেষ্টা কৰি ৰংমনে দেখে যে সি বিচৰা ধৰণেই গামোচাৰ ৰচী দুডাল চুটি হৈ গৈ আছে | গছডালৰ ডাল এটালৈ উঠি গৈ ওপৰত বহি ল’লে সি | কিবা এটা নতুন আত্মৰহস্যৰ উমান পালে | ডালটোত বহিয়েই সি পুনৰ এবাৰ হাত দুখন আগৰ নিচিনাকৈ আমগছ এজোপাৰ ডাল এটালৈ বুলি উদ্দেশ্য কৰি মেলি পঠিয়ালে | তাৰ হাতৰ পৰা গামোচাৰ দুডাল দীঘল ৰচী ওলাই সি লক্ষ্য কৰা ডালটোত মেৰ খাই গ’ল | আনন্দত উত্ৰাৱল হৈ ইডালৰ পিছত সিডাল গছলৈকে গামোচা-ৰচীৰ সহায়ত ডুলিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে ৰংমনে |\nআনন্দৰ প্ৰকোপত ডুলি ডুলি পাহৰি গৈছিল সি কাঁজলীৰ কথা | হঠাত্ কাঁজলীৰ হেম্বেলনি শুনিবলৈ পা‍ই তললৈ জুমি চালে ৰংমনে | দেখিলে সি উঠি থকা গছডালৰ\nপিনে কাঁজলীজনি আহি আছে | এনেতে মনত পৰিল তাৰ গছডালৰ তলতে থকা বনৰাজৰ কথা | কিবা এটা উপা‍ই ভাবি উলিওৱাৰ আগতেই ৰংমনে দেখিলে যে তীব্ৰ গতিৰে প্ৰকান্ড বাঘটোৱে কাঁজলীৰ পিনে চোঁচা লৈছে | তাৰ অতি মৰমৰ কাজঁলীৰ এনেকুৱা বিপদ দেখি আগ-পিছ একো নাভাবি ৰংমনে জপিয়াই দিলে বাঘটোৰ পিঠিলৈ বুলি | বনৰাজৰ গলধনত খামুচি ধৰি দেহৰ সমস্ত শক্তি প্ৰয়োগ কৰি ৰখাবলৈ চেষ্টা কৰিলে | কিন্তু বনৰাজ আৰু মনুষ্যৰ দেহৰ শক্তিৰ তুলনা ক’ত ! ৰংমনৰ দেহৰ সমস্ত শক্তিক উপেক্ষা কৰি বনৰাজ আগুৱাই গৈ থাকিল | ৰংমনৰ অতি মৰমৰ কাঁজলীৰ দেহত বাঘটোৱে জপিয়াই পৰিবলৈ লওতেই ৰংমনে এখন হাতেৰে বনৰাজৰ ডিঙিত খামুচি আনখন হাতেৰে বিপৰীত দিশত থকা ডাঙৰ আম গছ এডাললৈ বুলি গামোচা-ৰচী মাৰি পঠিয়ালে | গামোচা-ৰচীৰ সহায়ত কোনোমতে সি বনৰাজৰ গতি স্তব্ধ কৰিবলৈ সক্ষম হ’ল যদিও বনৰাজৰ নখৰ আঁচোৰত কাঁজলীৰ গলধনৰ পৰা তেজ নিগৰিবলৈ ধৰিলে | তাৰ অতি মৰমৰ কাঁজলীৰ দেহত তেজ দেখি খঙত জ্ব্লি-পকি কঁপিবলৈ ধৰিলে সি | খঙৰ প্ৰকোপ বাঢ়ি গৈ থাকিল আৰু হঠাতে ৰংমনে তাৰ দেহৰ শক্তি বহুগুণ বৃদ্ধি হোৱা যেন অনুভৱ কৰিলে আৰু কিয় জানো তাৰ নাকটো‍ও দীঘল হোৱা যেন অনূভৱ কৰিলে | বনৰাজৰ লগত ৰংমনৰ তয়াময়া ৰণ লাগিল | ভালেখিনি সময় যুঁজি যুঁজি অৱশেষত ভাগৰি পৰিল ৰংমন | হঠাতে এবাৰ বাঘৰ আঁচোৰত দূৰৈত চিটিকি পৰিল সি | তীব্ৰ গতিত তাৰ পিনে চোঁচা লৈ তাৰ ওপৰত জপিয়াই পৰিব লোৱা দেখি “ত্ৰাহিমাম ত্ৰাহিমাম” সুঁৱৰি চকু দুটা মুদি এটা বিকট চিঞৰ মাৰিলে ৰংমনে | কিন্তু কি আচৰিত ! ক্ষন্তেক পিছত চকু মেলি চা‍ই সি দেখে যে বাঘটো তাৰ গাৰ ওপৰত নপৰি আন এটা দিশত হে গুজৰি-গুমৰি চোঁচা ল’লে | যাওঁতে বাটত কেইবাডাল গছত খুন্দা মাৰি গ’ল |আচৰিত হ’ল ৰংমন |\nভাবি তত্ নাপালে প্ৰকৃততে হৈছিলনো কি ! সি এইবাৰ চকুদুটা মেলিয়েই অনুৰূপ আগৰটোৰ দৰে এটা চিঞৰ মাৰি চালে | দেখিলে মুখৰ পৰা তাৰ ভুত-জলকীয়াৰ গুৰি ওলাই ভালেখিনি দূৰলৈ চিটিকি গৈছে, ফল্গোত্‍সৱত ফিচ্‌কাৰি মৰাৰ লেখিয়াকৈ | নাকটোও তাৰ দীঘল হোৱা যেন বোধ হৈছিল | অলপ আঁতৰত গাঁত এটা বৰষুণৰ পানীৰে ভৰি আছিল আৰু জোনটোৰ পোহৰত পানীখিনি জিলিকি আছিল | নিজৰ শৰীৰটো এবাৰ চোৱাৰ প্ৰয়োজনবোধ কৰিলে ৰংমনে | শেহতীয়া কেইটামান মুহূৰ্তত কেইবাটাও আশ্চৰ্য্যৰ সম্মুখীন হৈ আছে সি | পানীখিনিৰ ওচৰলৈ গৈ নিজৰ শৰীৰটো চাওঁ বুলি ভাবি চকু নিক্ষেপ কৰিয়েই থৰ হৈ ৰ’ল ৰংমন | তাৰ নাকটোৱে দেখোন গঁড়ৰ খৰ্গৰ ৰূপ ধাৰণ কৰিছে আৰু হাত-ভৰিবোৰো গঁড়ৰ ঠেঙৰ নিচিনা হৈছে | ইমান পৰে মানুহৰ নিচিনাকৈ দুখন ভৰিৰেই খোজ কাঢ়ি আছিল সি | লাহেকৈ তাৰ হাত দুখন মাতিত থৈ গঁড়ৰ নিচিনাকৈ খোজ কাঢ়িবলৈ চেষ্টা কৰি চালে | লাহে লাহে দৌৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে | ঊৱা !! সি চোন আগতকৈও ভালেখিনি তীব্ৰ গতিৰে দৌৰিবলৈ সক্ষম হৈছে | দৌৰি থাকোতে হঠাত্ কাঁজলীৰ হেম্বেলনি শুনি থমকি ৰ’ল সি আৰু নিজকে সংযত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিলে | মনৰ আনন্দত উত্ৰাৱল হৈ পাহৰিয়েই গৈছিল সি কাঁজলীজনীৰ কথা | লাহে লাহে ৰংমনে তাৰ আগৰ নিজস্ব ৰূপ ঘূৰাই পালে |\nতাৰ মৰমৰ কাঁজলীজনীক লৈ ঘৰলৈ ওভতাৰ পথত মনৰ ভিতৰতে এটা সংকল্প ল’লে ৰংমনে | তাৰ এই শক্তি ৰংপুৰৰ লগতে সমগ্ৰ অসমবাসীৰ ৰক্ষাৰ হকে ব্যৱহাৰ কৰিব সি, কিন্তু ৰংমন হিচাপে নহয়, ৰংদেউ হিচাপেহে | ৰংদেউ….ৰংমনৰ নতুন ৰূপটোৰ নাম |\n← চিঠি (সুব্ৰত গগৈ)\n“মহোহো” [ধীৰাজ কলিতা (ছিংগাপুৰ)] →\nলেখাটো খুব ভাল লাগিল ৷ পৰবৰ্ত্তী সন্খ্যালৈ বাট চালো ৷\nপঢ়ি ভাল পোৱা বুলি জানি সুখী হ’লোঁ | ধন্যবাদ


জৰদগৱ ৰজাৰ উপাখ্যান - ৱিকিউৎস\nজৰদ্‌গব ৰজাৰ উপখ্যান\nবুঢ়ী আইৰ সাধুৰ একবিংশ গল্প\n276জৰদ্‌গব ৰজাৰ উপখ্যানলক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা\nএঠাইৰ এজন পণ্ডিতে এজন ছাতৰৰে সৈতে দেশ চাবলৈ ওলাই গ’ল| তেওঁলোক গৈ এক ৰজাৰ এখন নগৰ পালেগৈ| তেওঁলোকে দেখিলে যে সেই নগৰত জহা চাউলৰ দাম সেৰে দুই পইচা, উখুৱা, আহু চাউলৰ সেৰে দুই অনা, ঘিঁউৰ সেৰে চৰতীয়া আৰু তেলৰ সেৰে এটকা| পণ্ডিতে ছাতৰক ক’লে, ”বোলে আমাৰ ইয়াতেহে কিছুদিন থকা ভাল|” এইবুলি তেওঁলোকে এঘৰত থাকিবলৈ ঠাই ল’লে|\nএদিন ৰজাৰ হাউলিৰ ওচৰৰে এঘৰ মানুহৰ ঘৰত চোৰে সিন্ধি দি চুৰি কৰিছিল| সি চুৰ কৰি ওলাই যাব খোজোতেই গৃহস্থৰ হাতত ধৰা পৰিলত, গৃহস্থই তাক বান্ধি আনি অজাৰ আগত হাজিৰ কৰিলেহি| ৰজাই পাত্ৰ-মন্ত্ৰী সকলোৰে বৰ চ’ৰাত বিচাৰ কৰিবলৈ বহি অনেক ভাবি ভাবি পালে যে সিন্ধিটো ডাঙৰ নোহোৱাহেঁতেন চোৰটো তাত সোমাব নোৱাৰিলেহেঁতেন| ইয়াকে ভাবি ৰজাই চোৰক সুধিলে, ”হেৰ চোৰ, তই সিন্ধিটো কিয় ডাঙৰ কৰিছিলি?” চোৰে উত্তৰ দিলে, ”স্বৰ্গদেউ কাটক বা মাৰক মোৰ চিপ্‌ৰাংখন ডাঙৰ আছিল সেইদেখি তাৰে খান্দোতে সিন্ধিটো ডাঙৰ হৈ পৰিল|” এই উত্তৰ শুনি ৰজাই ক’লে, ”ওঁ হয়তো, চোৰৰ গাত কি দায়? কটা কমাৰে চিপ্‌ৰাংখন ডাঙৰকৈ কিয় গঢ়িছিল? ধৰ কমাৰক| আন কমাৰক| আন তাক পাছলৈ বান্ধ দি মোৰ আগলৈ|” ৰজাৰ হুকুম শুনি তেতিয়াই টেকেলা গৈ কমাৰক বান্ধি আনি ৰজাৰ আগত হাজিৰ কৰিলেহি| ৰজাই সুধিলে, ”হেৰ কমাৰ, তই কিয়নো চিপ্‌ৰাংখন ডাঙৰকৈ গঢ়িছিলি? যদি ডাঙৰকৈ নগঢ়িলিহেঁতেন তেন্তেই চোৰে কেতিয়াও সিন্ধিটো ডাঙৰকৈ খান্দি সোমাই বস্তু চুৰ কৰিব নোৱাৰিলেহেঁতেন|’ কমাৰে ৰজাৰ আগত আঁঠু লৈ ক’লে, ”স্বৰ্গদেউ, সুধি কাটিলে কটা নাযাওঁ, নুসুধি কাটিলেহে কটা যাওঁ|” ৰজাই ক’লে, ”বাৰু সুধিছোঁ, তোৰ কি ক’বলৈ আছে ক? নহ’লে তোক আজি শূলত দিম|” কমাৰে মাত লগালে, ”স্বৰ্গদেউ, মই চিপ্‌ৰাংখন গঢ়ি থাকোঁতে স্বৰ্গদেউৰ বান্দীজনী মোৰ আগেদিয়েই লচ্‌লচ্ কৰে লৰ মাৰিছিল| তাইৰ ফালে মোৰ চকু গ’লত চিপ্‌ৰাংখনত এটা কোব বেছিকৈ পৰিল|” ৰজাই কমাৰৰ কথা শুনি ক’লে, ”কথাটো সঁচা, তোৰ গাত দোষ নাই| তাই বেটী সেই সময়ত তোৰ আগেদিয়েই বা কিয় গৈছিল? ধৰ তাইক| আন তাইক| ৰজাৰ মুখৰ পৰা এই হুকুম ওলোৱা মাত্ৰকতে টেকেলাই গৈ ৰজাৰ বান্দীজনী ধৰি আনিলে| ৰজাই বান্দীজনীক সুধিলে, ”হেৰ’ তই সঁচাই বুলিছনে? কমাৰে চিপ্‌ৰাংখন গঢ়ি থাকোঁতে তই তাৰ আগেদি কিয় লৰ মাৰিছিলি?”\nবান্দীয়ে হাতযোৰকৈ ক’লে, ”দেউতা, বেটীক মাৰকেই বা কাটকেই নকৈ নোৱাৰোঁ, আই দেউতাৰ ল’ৰা পাবৰ হৈছিল দেখি মই বেজিজনীক মাতি আনিবলৈ লৰি গৈছিলোঁ|” ৰজাই বোলে ”কথাটো হয়, এইৰ গাত দোষ নাই; মোৰ ল’ৰাৰ গাতহে দোষ| সিনো এই সময়ত উপজিবলৈ ওলাইচিল কিয়? আন মোৰ ল’ৰাক ধৰি|” ৰজাৰ হুকুমত ৰজাৰ কণমান কোঁৱৰক আগলৈ লৈ অহা হ’ল| ৰজাই কোঁৱৰক সুধিলে, ”হেৰ তই এইখিনি সময়ত কিয় উপজিবলৈ ওলাইছিলি?” কেঁচুৱা কোঁৱৰে একো উত্তৰ দিব নোৱাৰি মনে মনে থকা দেখি ৰজাই কোঁৱৰক শূলত দিবলৈ হুকুম দি ক’লে, ”হ’লেই বা মোৰ ল’ৰা, মই ৰজা, মই ধৰ্মৰ অৱতাৰ, মই কেতিয়াও অন্যায় বিচাৰ কৰিব নোৱাৰোঁ| এতেক ন্যায় বিচাৰ কৰি মোৰ ল’ৰাকে শূলত দিম|” ৰজাৰ ল’ৰাক শূলত দিবৰ হুকুম হ’লত মন্ত্ৰীয়ে ভাবিলে, ”বৰ ব্য়া কথা হ’ল| এটা বুধি কৰি ইয়াক এৰুৱাব লাগিব|” ইয়াকে ভাবি মন্ত্ৰীয়ে ৰজাক ক’লে, ”স্বৰ্গদেউ, এই কেঁচুৱা ল’ৰাটিক শূলত নধৰে| গাই-গাৰিয়ে শকত এটা ডাঙৰ মানুহ হ’লেহে শূলত ভালকৈ বহুৱাব পৰা যাব|” ৰজাই মন্ত্ৰীৰ কথা শুনি হুকুম দিলে, ”মোৰ ৰাজ্যত যি গায়ে-গাৰিয়ে শকত ডাঙৰ মানুহ আছে, তাকে ধৰি আনি মোৰ কোঁৱৰৰ সলনি শূলত দিয়া হওক|” মন্ত্ৰীয়ে নগৰত ডাঙৰ গাৰে মানুহ এটা বিচাৰিবলৈ টেকেলা পঠিয়াই দিলে|\nইফালে পণ্ডিত আৰু তেওঁ ছাতৰে ৰজাৰ নগৰত থাকি সস্তা জহা চাউলৰ ভাত আৰু ঘিঁউ খাই গায়ে-গাৰি্য়ে ডাঙৰ হৈ পৰিছিল| পণ্ডিত ক’ৰবালৈ ওলাই গৈছিল| এনেত ৰজাৰ মানুহে ছাতৰকে গায়ে-গাৰিয়ে শকত দেখি ধৰি লৈ গুচি আহিল| পণ্ডিত ঘৰলৈ উভতি আহি ছাতৰক নেদেখি সি ক’লৈ গ’ল আক-তাক সুধি জানিলে যে ৰজাৰ মানুহে তাক শূলত দিবলৈ লৈ গ’ল| এই কথা শুনি পণ্ডিত ৰজাৰ ঘৰ ওলালগৈ| ৰজাক পণ্ডিতে আশীৰ্বাদ কৰিলত ৰজাই তেওঁক কোন বুলি সুধিলে| পণ্ডিতে ক’লে, ”মই পণ্ডিত, হাত চাব জানো আৰু গণি-পঢ়ি ভূত-ভৱিষ্যত সকলো কথা ক’ব পাৰো|” ৰজাই নিজৰ আৰু ৰাণীৰ হাত দেখুৱালত গণকজনে নানা ভাল কথা কৈ ৰজাক সন্তুষ্ট কৰিলে| এনেতে ৰজাই ক’লে, ”কাইলৈ ৰাতিপুৱা এটা মানুহ শূলত দিয়া হ’ব, তাৰ বিষয়ে তুমি কি ক’ব পাৰা?” এই কথা শুনি পণ্ডিতে অনেক গণি-পঢ়ি চাই ক’লে, ”উ: মহাৰজা! তাৰ কপালখন বৰ বলী| কাইলৈ সেই সময়ত যি মানুহক শূলত দিয়া যাব সেই মানুহেই তত্‌ক্ষণাত্ স্বৰ্গ পাই স্বৰ্গৰ ৰজা হ’ব|” ৰজাই এই কথা শুনি জঁপিয়াই উঠি ক’লে, ”মই থাকোঁত ক’ৰ কুকুৰধুলি মানুহ এটা স্বৰ্গৰ ৰজা হ’বগৈহে? এনে কথা মই ক্তিয়াও হ’বলৈ দিব নোৱাৰো|” এই বুলি ৰজাই তেতিয়াই মন্ত্ৰীক মতাই আনি হুকুম দিল যে ”সেই ডাঙৰ মানুহটোক এতিয়াই এৰি দিয়া আৰু কাইলৈ মইহে শূলত উঠিম| আন কোনো উঠিব নোৱাৰে|” যেনে হুকুম তেনে কথা হ’ল| পিছ্দিনা জৰদ্‌গব ৰজাক শূলত দিয়া হ’ল|\n"https://as.wikisource.org/w/index.php?title=জৰদগৱ_ৰজাৰ_উপাখ্যান&oldid=7007"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাটো শেষবাৰৰ কাৰণে ১৮ ছেপ্টেম্বৰ ২০১৪ তাৰিখে ২২:৩৩ বজাত সলনি কৰা হৈছিল।


শকুনিৰ প্ৰতিশোধ - ৬ষ্ঠ দৃশ্য - ৱিকিউৎস\nশকুনিৰ প্ৰতিশোধ - ৬ষ্ঠ দৃশ্য\nশকুনিৰ প্ৰতিশোধৰ ৬ষ্ঠ দৃশ্য\n1326শকুনিৰ প্ৰতিশোধগণেশ গগৈ\nগান্ধাৰী - মই কিমান চেষ্টা কৰি চালো, কিমান বুজালো, কিমান অনুনয় বিনয় কৰিলো সকলো মিছা হ’ল ।\nধৃত – আৰু মই বুজোৱা নাই ? মই তাক অনুৰোধ কৰিবলৈ বাকী ৰাখিছো । কত দিন কাষত বহুৱাই কেঁচুৱা ল’ৰাৰ দৰে গাত হাত ফুৰাই কিইমান বুজালো, দুৰ্য্যোধন যুদ্ধ নকৰিবি , পাণ্ডৱ তোৰ পৰ নহয় । সি মুখ আমোলাই গুচি গ’ল; মোৰ কথা নেৰাখিলে ।\nগান্ধাৰী - বিশ্বাস নহয় মহাৰাজ ।\nগান্ধাৰী - আপোনাৰ কথা ।\nদুৰ্য্যো - আই, আই, কিয় সেই একেটা কথাকে ধৰি আছা?\nদুৰ্য্যো - সন্ধি? কৌৰৱৰ সন্ধি মাতা পাণ্ডৱৰ সতে?\nগান্ধাৰী - কি ক্ষতি?\nগান্ধাৰী– (হঠাৎ মুখৰপৰা ওলাল) আৰু যদি হয় পৰাজয়?\n"https://as.wikisource.org/w/index.php?title=শকুনিৰ_প্ৰতিশোধ_-_৬ষ্ঠ_দৃশ্য&oldid=4878"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাটো শেষবাৰৰ কাৰণে ২২ ছেপ্টেম্বৰ ২০১৩ তাৰিখে ১৮:৪০ বজাত সলনি কৰা হৈছিল।


PNBৰ Debit Card থাকিলে আপুনি লাভ কৰিব ২ লাখ টকাৰ সুবিধা আৰু বহুতো Offer...– News18 assam\nDebit Card: আপোনাৰ হাতত PNBৰ ডেবিট কাৰ্ড আছে নেকি ? যদি আছে তেন্তে লাভ কৰিব ২ লাখ টকাৰ সুবিধা আৰু বহুতো Offer...\nপঞ্জাৱ নেচনেল বেংকে এটা টুইটত লিখিছিল যে আপুনিও Weekendৰ বাবে অপেক্ষা কৰি আছে নেকি? আপুনি PNB Rupay Platinum Debit Cardত বহুতো লাভালাভ লাভ কৰে। গতিকে আপুনি এই অফাৰ আৰু এই কাৰ্ডখনৰ দ্ৰুত সুবিধা লওক।\nLast Updated : August 05, 2021, 15:19 IST\nপঞ্জাৱ নেচনেল বেংক (Punjab National Bank)ত একাউণ্ট থকা সকলৰ বাবে ভাল খবৰ। বেংকে এতিয়া আপোনাক ডেবিট কাৰ্ডত ২ লাখ টকাৰ লাভ দিছে। আপুনি বহুতো বিশেষ লাভালাভ পাব। বেঙ্কে আপোনাক PNB Rupay Platinum Debit Cardত এই সুবিধা প্ৰদান কৰিছে। পঞ্জাৱ নেচনেল বেংকে (PNB) এই তথ্য Tweet কৰিছে।\nপঞ্জাৱ নেচনেল বেংকে এই বিষয়ে টুইট কৰিছিল। বেংকে এটা টুইটত লিখিছিল যে আপুনিও Weekendৰ বাবে অপেক্ষা কৰি আছে নেকি? আপুনি PNB Rupay Platinum Debit Cardত বহুতো লাভালাভ লাভ কৰে। গতিকে আপুনি এই অফাৰ আৰু এই কাৰ্ডখনৰ দ্ৰুত সুবিধা ল'ব।\nPNB Rupay Platinum Debit Cardৰ লাভালাভ-\n>> বিনামূলীয়া বিমানবন্দৰ লজ এচিছ\n>> আমাজন আৰু চুইগিয়ে প্ৰতি শুক্ৰবাৰে ২০ শতাংশ ৰেহাই দিয়ে।\n>> ২ লাখ টকাৰ বিনামূলীয়া দুৰ্ঘটনাজনিত বীমা লাভ কৰিব।\n>> আন বহুতো লাভালাভ লাভ কৰিব।\nAlready waiting for the weekend? RuPay Platinum Debit Card is packed with fun benefits! Don't forget to unlock your offers 🎁#debitcard #offers #weekendspecial @RuPay_npci pic.twitter.com/fFl92edpzQ\n— Punjab National Bank (@pnbindia) August 3, 2021\nকাৰ্ডৰ বিষয়ে শিকক\nআপুনি এই কাৰ্ডখনৰ লাভালাভ আৰু ইয়াৰ বিষয়ে অধিক তথ্যৰ বাবে https://www.rupay.co.in/our-cards/rupay-debit/rupay-platinum এই লিংকটো দৰ্শন কৰিব পাৰে। ইয়াত আপুনি এই কাৰ্ডখনৰ পৰা সকলো অফাৰৰ বিষয়ে তথ্য পাব।\nবিভিন্ন ধৰণৰ কাৰ্ড পোৱা যায়\nআপোনাক কওঁ যে পঞ্জাৱ নেচনেল বেঙ্কৰ গ্ৰাহকসকলে বহুতো কাৰ্ড পায়। বেঙ্কে গ্ৰাহকসকলক ক্ৰেডিট আৰু ডেবিটসকলো ধৰণৰ কাৰ্ড আগবঢ়ায় । গ্ৰাহকসকলে সকলো কাৰ্ডত বিভিন্ন অফাৰ পায়।\nআপোনাক এটা সস্তা ঘৰ কিনিবলৈ সুযোগ দিয়ে\nপঞ্জাৱ নেচনেল বেংকে আপোনাক ১২ আগষ্টত এটা সস্তা ঘৰ ক্ৰয় কৰাৰ সোণালী সুযোগ দিছে। পঞ্জাৱ নেচনেল বেঙ্কে মেগা ই-নিলাম (PNB Mega E-Auction) আয়োজন কৰিবলৈ গৈ আছে য'ত আপুনি এটা সস্তীয়া এৰ্গোনোমিক ঘৰৰ বাবে নিবিদা দিব পাৰে। নিলামত বেঙ্কৰ দ্বাৰা আৱাসিক, বাণিজ্যিক, ঔদ্যোগিক আৰু কৃষিকে ধৰি সকলো ধৰণৰ সম্পত্তি নিলাম কৰা হ'ব। আপুনি আপোনাৰ প্ৰয়োজন অনুসৰি যিকোনো সম্পত্তিৰ বাবে নিবিদা দিব পাৰে।\nFirst published: August 05, 2021, 15:19 IST\nbusiness newsDebit cardmoneyPNB ATM facilityPunjab National Bank


বিষাদ যোগ Class 10 - দশম শ্ৰেণী সকলো প্ৰশ্নৰ উত্তৰ - Sebahslc.In\nবিষাদ যোগ Class 10 – দশম শ্ৰেণী সকলো প্ৰশ্নৰ উত্তৰ || Class 10 Assamese Lesson 15 question Answer\nপাঠ বিষাদ যোগ\nবিষাদ যোগ Class 10\n(ক) মহাৰথী কাক বােলে?\nউঃ যিয়ে দহ হেজাৰ ধনুধাৰীৰ সৈতে যুদ্ধ কৰিব পাৰে তাকে মহাৰথী বােলে।\n(খ) কৌৰৱৰ বিশিষ্ট সেনাপতিসকলৰ নাম লিখা।\nউঃ কৌৰৱৰ বিশিষ্ট সেনাপতিসকল হৈছে— গুৰু দ্রোণাচাৰ্য, ভীষ্ম, কর্ণ, কৃপ অগ্রগণী,অশ্বত্থামা, বিকর্ণ আৰু সােমদত্তৰ পুত্ৰ ভূৰিশ্ৰবা।\n(গ) সেনাপতি ভীষ্মৰ যুদ্ধোৎসৱ দেখি কি কি ৰণবাদ্যৰ মহাশব্দ হৈছিল?\nউঃ সেনাপতি ভীষ্মৰ যুদ্ধোৎসৱ দেখি শংখ,ভেৰী, আনক, গােমুখ আদি ৰণবাদ্যৰ মহাশব্দ হৈছিল।\n(ঘ) আততায়ী কাক বােলে?\nউঃ যিয়ে বিষ দি,গৃহত অগ্নি সংযােগ কৰি, ধন সম্পত্তি কাঢ়ি নি, ৰাজ্য কাঢ়ি নি, ভার্যাক অপকাৰ কৰি, অস্ত্র ধৰি প্ৰাণ নাশ কৰে তাকে আততায়ী বােলে।\nউঃ কুলক্ষয় দোষ মানে হল —কুলক্ষয় হলে কুলধর্ম নষ্ট হ’ব, ধর্ম নষ্ট হলে বাকী থকা কুলকো অধর্মই চানি ধৰিব। অধর্মই চানি ধৰিলে কুলস্ত্ৰীসকল বিপথে যাব। স্ত্রীসকল বিপথে গলে বর্ণসঙ্কৰ হ’ব। কুল নৰকত যাব। তেতিয়া পিতৃসকলৰ লুপ্ত পিণ্ড জলাঞ্জলিহীন হৈ পৰিব। এই দোষত সকলাে জাতিধর্ম, কুলধর্ম, বর্ণাশ্রম ধর্ম নষ্ট হৈ মানুহবােৰ নৰকত বাস কৰিব।\n২। তােমাৰ পাঠটিত উল্লেখ কৰা অনুসৰি পাণ্ডৱসকলৰ যুদ্ধোৎসৱৰ বিষয়ে লিখা।\nউঃ কৌৰৱসকলৰ যুদ্ধ উৎসৱ ঘােষণাৰ লগে লগে পাণ্ডৱসকলেও যুদ্ধৰ উৎসৱ ঘােষণা কৰিলে। শুকুলা বৰণৰ ঘোঁৰাৰ ৰথত উঠি কৃষ্ণ-অর্জুনে দিব্য শংখ ক্রমে পাঞ্চজন্য। আৰু দেৱদত্ত বজালে। তাকে দেখি ভীমে পৌণ্ড্রক, যুধিষ্ঠিৰে অনন্ত, নকুলে সুঘােষ আৰু সহদেৱে মণিপুষ্পক নামৰ শংখ বজালে।\nআনহাতে কাশীৰাজ, সাত্যকি, ধৃষ্টদ্যুম্ন, বিৰাট, দ্রুপদ, দ্রৌপদীৰ পাঞ্চপুত্র, সুভদ্ৰাৰ পুত্ৰ অভিমন্যুহঁতেও নিজ নিজ শংখ বজালে। এই শংখৰ মহাশব্দ গােটেই পৃথিৱীতে বিয়পি পৰিল। এই শব্দত কৌৰৱসকলৰ মনত এক ধৰণৰ ভয় ভাব জাগ্রত হ’বলৈ ধৰিছিল। এনেদৰেই যুদ্ধক্ষেত্ৰত পাণ্ডৱসকলে যুদ্ধ উৎসৱৰ আৰম্ভণি কৰিছিল।\n৩। অজুনে শ্রীকৃষ্ণক উভয় সেনাৰ মাজত ৰথ ৰাখিবলৈ কিয় কৈছিল?\nউঃ অজুনে শ্রীকৃষ্ণক উভয় সেনাৰ মাজত ৰথখন ৰাখিবলৈ কৈছিল। যিসকল লােকৰ সৈতে অর্জুনে যুদ্ধ কৰিবলৈ আহিছে তেওঁলােক নিজৰ আত্মীয়-স্বজন। গতিকে সেইসকল আত্মীয়-স্বজনৰ মুখবােৰ তেওঁ চাব বিচাৰিছিল।\n৪। অজুনে যুদ্ধক্ষেত্ৰলৈ গৈ কাক কাক দেখা পালে আৰু তেওঁলােকক দেখা পাই শ্রীকৃষ্ণক কি ক’লে তােমাৰ নিজৰ কথাৰে লিখা।\nউঃ যুদ্ধক্ষেত্ৰলৈ গৈ অর্জুনে প্রথমে ভীষ্ম, দ্রোণক দেখিলে। তাৰ পাছত ক্রমে পিতৃব্য, পিতামহ, আচার্য, মাতুল, ভাতৃ, পুত্র পৌত্র, সখি, শহুৰ সুহৃদসকলক দেখা পালে। এইসকলে যুদ্ধৰ বাবে সাজু হােৱা দেখি তেওঁ আৱেগিক হৈ পৰিল। কৃষ্ণক ক’লে যে এই জ্ঞাতি ভাইসকল যুদ্ধ কৰিবলৈ অহা দেখি তেওঁৰ হাত-ভৰি ভাঙি যাবলৈ। ধৰিছে, মুখ শুকাই যাব ধৰিছে, শৰীৰ কঁপিছে আৰু নিজে লজ্জাবােধ কৰিছে।\n৫। কুলক্ষয় দোষক কিয় মহাপাপ বোলা হৈছে আলােচনা কৰা।\nউঃ কুলক্ষয় হ’লে কুলধর্ম নষ্ট হ’ব, ধর্ম নষ্ট হলে বাকী থকা কুলকো অধর্মই চানি ধৰিব। অধর্মই চানি ধৰিলে কুলৰ স্ত্ৰীসকল বিপথে যাব। স্ত্রী বিপথে গ’লে বর্ণসংকৰ হ’ব আৰু কুল নৰকত যাব। তেতিয়া আকৌ পিতৃসকলৰ লুপ্তপিণ্ডসমূহ জলাঞ্জলিহীন হৈ পৰিব।এনে দোষৰবাৰে সকলাে জাতি-ধর্ম, কুলধর্ম, বর্ণাশ্রম ধর্মনষ্ট হৈ মানুহবোৰ নৰকত বাস কৰিব লাগিব। সেয়ে কুলক্ষয় দোষক মহাপাপ বুলি কোৱা হৈছে।\n৬। “জানা ৰাজা, যুদ্ধৰ সন্মুখত অজুনে এহি বাক্য বুলি ধনুশৰ এৰি কম্পিত হৈলা ………।”\nএইদৰে কোনে কাক কৈছে? অর্জুনে কি বাক্য কৈ ৰথৰ ওপৰত বহি পৰিল তােমাৰ কথাৰে লিখা।\nউঃ উদ্ধৃত কথাফাকি সঞ্জয়ে ৰজা ধৃতৰাষ্ট্ৰক কৈছে। যুদ্ধক্ষেত্ৰত যেতিয়া অজুনে নিজৰ আত্মীযস্বজনসকলৰ সৈতে যুদ্ধ কৰিব লগীয়াত পৰিছিল তেতিয়া তেওঁৰ মনত নানা প্রশ্নৰ অৱতাৰণা হৈছিল। তেওঁ আৱেগিক হৈ পৰিছিল। নিজৰ আত্মীয়স্বজনক বধ কৰি তেওঁ ৰাজ্যভাৰ আৰু মহাসুখ বাঞ্ছা কৰা নাছিল। যদিও কৌৰৱসকলে আততায়ী ৰূপ লৈছে, লােভত পৰি কুলক্ষয় দোষ কৰিছে, তথাপি যদি তেওঁলােকৰ সৈতে মই যুদ্ধ কৰো ময়াে মহাপাপত পৰিম। তাতকৈ যুদ্ধক্ষেত্ৰত মই অস্ত্র নধৰি মৌন হৈ থাকিম। যদি দুর্যোধনে আহি অস্ত্র ধৰি মােক বধ কৰে সেয়াই মােৰ বাবেভাল হ’ব। অন্ততঃ এই মহাপাপ নহ’ব। এনেদৰে কৃষ্ণক অর্জুনে কৈ ধনুশৰ এৰি কপি কপি ৰথৰ ওপৰত বহি পৰিল।\n১। তলত দিয়া শব্দবােৰৰ একোটিকৈ সমার্থক শব্দ লিখাঃ\nনিপুণ, সমীপ, বিস্তৰ, সহস্র, সদৃশ, বাদ্য,কৰ-চৰণ, চর্ম, শ্রুতি, বিমঙ্গল, বান্ধব।\nউঃ নিপুণ : পাকৈত\nসমীপ : ওচৰত\nবিস্তৰ : বহুত\nবাদ্য : বাজনা\nকৰ-চৰণ : ভৰিত ধৰা\nচর্ম : ছাল\nশ্ৰতি : বেদ\nবিমঙ্গল : অমংগল\nবান্ধৱ : মিত্র\n২। তলত দিয়া শব্দকেইটাৰ আধুনিক ৰূপ লিখাঃ\nহুয়া, কহা, চক্ষু, কৰিলা, চাঞো, মঞি, বুলিলা, খাস, ফুঙ্কিলা, বাইলা, ৰহিবে, ৰহো\nউঃ হুয়া : হৈ\nকহা : কোৱা\nচক্ষু : চকু\nকৰিলা : কৰিলে\nচাঞো : চাও\nমঞি : মই\nবুলিলা : ক’লে\nখাস : সহিপৰা\nফুঙ্কিলা : ফুকিলে\nবাইলা : বজালে\nৰহিবে : ৰােৱা।\nৰহাে : ৰৈ থকা\n৩। ভট্টদেৱৰ গদ্যৰ বৈশিষ্ট্যসমূহ উল্লেখ কৰা।\nউঃ ভট্টদেৱ অসমীয়া গদ্য সাহিত্যৰ জনক তেখেতৰ গদ্যৰ স্বকীয় বৈশিষ্ট্য আছে।\nসংস্কৃত আৰু কথিত অসমীয়া শব্দৰে তেওঁৰ ৰচনাসমূহ লিখিত। ৰচনাৰ বিষয়বস্তু অনুযায়ী ভাষাও গুৰু গম্ভীৰ হােৱা দেখা যায়। তেওঁৰ বাক্যবােৰ চুটি চুটি। তেওঁৰ ৰচনাত কথিত ভাষাৰ লগত প্ৰচুৰ তৎসম শব্দ আৰু বাক্যৰীতিৰ প্ৰয়ােগ হােৱাৰ ফলত কেতিয়াবা ভাষাটো বহু পৰিমাণে কৃত্রিম হােৱা পৰিলক্ষিত হয়। ভট্টদেৱৰ ৰচনাত জতুৱা ঠাচৰ ব্যৱহাৰ নাই বুলিয়েই ক’ব পাৰি। তেখেতৰ ৰচনাত মই, মােক,মােৰ আদিৰ সলনি স্থানভেদে পুৰণি অসমীয়া শব্দ মঞি, আমি, আমাক, আমাৰ আৰু তাৰ, তাক শব্দৰ ঠাইত তান, তাহান, তাংক আদি ব্যৱহাৰ কৰা দেখা যায়। সাধাৰণতে ভট্টদেৱে উপমা, জতুৱা ঠাচ বা ৰচনাৰ ঘৰুৱা ৰীতি প্রয়ােগ নকৰি পােনপটীয়াভাৱে গুৰুগম্ভীৰ ভাষাৰে গীতা-ভাগৱতৰ দার্শনিক তথ্যবােৰ চমুকৈ বুজাই দিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। সেইবুলি তেওঁ ভাষাটো যে একেবাৰে নীৰ হ’বলৈ দিছে তেনে নহয়; তেওঁ বর্ণনাৰ মাজে মাজে প্রশ্ন সােধা তাৰ উত্তৰ দিয়া আৰু ঠায়ে ঠায়ে কথােপকথনৰ সৃষ্টি কৰি পঢ়িবলৈ বেছি আকর্ষণীয় কৰি তােলাও দেখা যায়।\nRelated Post: কানাইৰ চাতুৰী Class 10 Question Answer\n(ক) ধৃতৰাষ্ট্ৰই কাৰ পৰা কুৰুক্ষেত্র যুদ্ধৰ বিৰণ শুনিছিল?\nউঃ ধৃতৰাষ্ট্ৰই সঞ্জয়ৰ মুখে কুৰুক্ষেত্ৰৰ যুদ্ধৰ বিৱৰণ শুনিছিল।\n(খ) ধৃষ্টদ্যুম্ন কাৰ পুত্ৰ আছিল?\nউঃ ধৃষ্টদ্যুম্ন দ্রুপদৰ পুত্ৰ আছিল।\n(গ) সূভদ্ৰাৰ পুত্ৰৰ নাম কি আছিল?\nউঃ সুভদ্ৰাৰ পুত্ৰৰ নাম আছিল অভিমন্যু।\n(ঘ) ভট্টদেৱৰ সম্পূর্ণ নাম কি?\nউঃ ভট্টদেৱৰ সম্পূর্ণ নাম হ’ল বৈকুণ্ঠনাথ কবিৰত্ন ভাগৱত ভট্টাচার্য্য।\n(ঙ) অসমীয়া গদ্য সাহিত্যৰ জন্মদাতা কোন?\nউঃ অসমীয়া গদ্য সাহিত্যৰ জন্মদাতা হ’ল ভট্টদেৱ বা বৈকুণ্ঠনাথ কবিৰত্ন ভাগৱত ভট্টাচাৰ্য্য।\n(চ) “বিষাদ যােগ” পাঠটো কৰ পৰা লোৱা হৈছে?\nউঃ “বিষাদ মােগ” পাঠটো ভট্টদেৱৰ “কথা গীতা” পুথিখনৰ পৰা লােৱা হৈছে।\n(ছ) পাণ্ডৱসকলৰ পিতৃ কোন আছিল?\nউঃপাগুৱসকলৰ পিতৃ আছিল পাণ্ডু।\n(জ) কুৰুক্ষেত্ৰৰ যুদ্ধত কৃষ্ণই বজোৱা শংখটোৰ নাম কি আছিল ?\nউঃ কুৰুক্ষেত্ৰৰ যুদ্ধত কৃষ্ণই বজোৱা শংখটোৰ নাম আছিল পাঞ্চজন্য।\n(ঝ) ভট্টদেৱৰ ৰচিত দুখন গ্ৰন্থৰ নাম লিখা।\nউঃ ভট্টদেৱৰ ৰচিত দুখন গ্ৰন্থৰ নাম হ’ল -“কথা-গীতা” আৰু “কথা ভাগৱত”।\n(ঞ) ভট্টদেৱে তেওঁৰ পাণ্ডিত্যৰ বাবে কি কি উপাধি লাভ কৰিছিল?\nউঃ ভট্টদেৱে তেওঁৰ পাণ্ডিত্যৰ বাবে “কবিৰত্ন” আৰু “ভাগৱত ভট্টাচার্য্য” উপাধি লাভ কৰিছিল।\n(ক) কুৰুক্ষেত্ৰৰ যুদ্ধ কাৰ কাৰ মাজত হৈছিল? এই যুদ্ধত পাণ্ডৱৰ পক্ষে যুঁজাৰীসকল কোন কোন আছিল?\nউঃ কুৰুক্ষেত্ৰৰ যুদ্ধ কৌৰৱ আৰু পাণ্ডৱসকলৰ মাজত সংঘটিত হৈছিল। এই যুদ্ধত পাণ্ডৱৰ পক্ষে যুঁজাবীসকল আছিল পঞ্চপাণ্ডৱ যুধিষ্ঠিৰ, ভীম, অর্জুন,নকুল আৰু সহদেৱৰ লগতে দ্রুপদৰ পুত্র ধৃষ্টদ্যুম্ন, সাত্যকি, বিৰাট, চেকিতান, কাশীৰাজ, পূজিত, কুন্তীভােজ,যুধামন্যু, দ্রৌপদীৰ পঞ্চপুত্র, সুভদ্ৰাৰ পুত্ৰ অভিমন্যু।\n(খ) অর্জুনে যুদ্ধক্ষেত্ৰত উপস্থিত হৈ যুদ্ধ নকৰোঁ বুলি কিয় কৈছিল?\nউঃ অর্জুনে যুদ্ধক্ষেত্ৰত উপস্থিত হৈ দুর্যোধনৰ কৌৰৱৰ পক্ষত যুঁজিবলৈ অহা বীৰসকলৰ মাজত নিজৰ পিতৃতুল্য পিতামহ ভীষ্ম, আচাৰ্য্য দ্রোণাচাৰ্য, ভাতৃ, মাতুল, পুত্র, সখি,শহুৰ, বন্ধুসকলক দেখা পাই তেওঁলােকৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ কৰিব লগা হােৱাত সােকত মর্মাহত হৈ পৰিছিল। তেওঁৰ হাতৰ পৰা গাণ্ডীৱ খহি পৰিছিল। তেওঁ নিজৰ প্ৰাণৰাে প্ৰাণৰ আত্মীয়সকলক বধ কৰি যুদ্ধত জয়ী হৈ ৰাজ্য সুখ ভােগ কৰাৰ কোনাে বাঞ্চা কৰা নাছিল আৰু তেওঁৰ মনক এই যুদ্ধৰ বাবে প্রস্তুত কৰিব পৰা নাছিল। সেয়ে অর্জুনে যুদ্ধক্ষেত্ৰত উপস্থিত হৈ যুদ্ধ নকৰোঁ বুলি কৈছিল।\n(গ) পাণ্ডু পুত্র পঞ্চ পাণ্ডৱৰ নাম কি কি আছিল?\nউঃ পাণ্ডু পুত্র পঞ্চপাণ্ডৱসকলৰ নাম আছিল যুধিষ্ঠিৰ, ভীম, অর্জুন, নকুল আৰু সহদেৱ।\n(ঘ) কুৰুক্ষেত্ৰৰ যুদ্ধোৎসৱত পাণ্ডৱ পক্ষই কি কি শংখ বজাইছিল ?\nউঃ কুৰুক্ষেত্ৰৰ যুদ্ধোৎসৱত পাণ্ডৱ পক্ষৰ শ্ৰীকৃষ্ণই পাঞ্চজন্য শংখ, অর্জুনে দেৱদত্ত শংখ, ভীমে পৌণ্ড্রক নামৰ শংখ, যুধিষ্ঠিৰে অনন্ত নামৰ মহাশংখ, নকুলে সুঘােষ শংখ আৰু সহদেৱে মণিপুষ্পক শংখ বজোৱাৰ লগতে বাকী বীৰসকলেও পৃথক পৃথক শংখ বজাইছিল।\n(ঙ) গাণ্ডীধাৰী অর্জুনে ভগবান শ্রীকৃষ্ণক কি কৈছিল নিজৰ ভাষাত লিখা।\nউঃ গাণ্ডীৱধাৰী অর্জুনে শ্রীকৃষ্ণক প্রথমতে কুৰুক্ষেত্ৰত উপস্থিত হৈ কৌৰৱসকলৰ পক্ষত যুঁজা বীৰসকলক চোৱাৰ ইচ্ছাৰে ৰথখন দুয়াে পক্ষৰ সেনাৰ মাজত ৰখাবলৈ কৈছিল। অর্জুনে কুৰুবীৰসকলৰ মাজত ভীষ্ম পিতামহ, গুৰু দ্রোণাচায আদিক দেখি শােকত বিচলিত হৈ শ্রীকৃষ্ণক কৈছিল যে নিজৰ আত্মীয়সকলক যুঁজ দিয়াৰ বাবে যুদ্ধত উপস্থিত থকা দেখি তেওঁৰ হাত-ভৰি ভাঙি গৈছে, মুখ শুকাইছে, শৰীৰ কপিছে, গাৰ নােম শিহৰি উঠিছে। তেওঁৰ হাতৰ পৰা গাণ্ডীৱ খহি পৰিছে। তেওঁ যুদ্ধ কৰিব নােৱাৰে মনত মহাভ্ৰম হৈছে, য’ত সব বিমংগল হােৱাহে দেখিছে। তেওঁ যুদ্ধত স্বজনক বধ কৰাৰ কোনাে ফল নেদেখে, তেওঁ এনে বিজয়ৰ আশা নকৰে আৰু এনে ৰাজ্যসুখ ভােগ কৰাৰাে তেওঁৰ কোনাে বাঞ্ছা নাই। যি আত্মীয় সকলক ত্রৈলােক্য ৰাজ্যৰ বাবেও বধ কৰিব নােৱাৰে তেনে আত্মীয় পৃথিৱীৰ বাবে বধা কি বুলিব। অর্জুনে তেওঁলােকৰ বিৰুদ্ধে যুঁজিব নােৱাৰে, তেওঁলােকে যদি পাণ্ডৱক মাৰেও মাৰক। ইয়াৰ পাছতাে তেওঁলােকে যদি লােভত পৰি কুলক্ষয় দোষ মিত্রদ্রোহ পাপক নেদেখে, তথাপি পাণ্ডৱে সেই পাপ দেখি পাপত নিবৃত্ত নহয়।ৰাজ্য সুখৰ বাবে স্বজনক বধিব উদ্যত হৈ মহাপাপ কৰা বুলি অর্জুনে ভাবে। সেয়ে অস্ত্র নধৰি তেওঁ মৌন হৈ থাকিব খােজে লাগিলে দুর্যোধনহতে অস্ত্র ধৰি অর্জুনক মাৰি নেপেলাওক কিয়।\n(চ) পাণ্ডৱৰ সেনাসকলক বেহুৰূপে দেখি দুর্যোধনে গুৰু দ্রোণাচাৰ্যৰ ওচৰলৈ গৈ কি কৈছিল?\nউঃ পাণ্ডৱৰ সেনাসকলক বেহুৰূপে দেখি দুর্যোধনে গুৰু দ্রোণাচাৰ্য্যৰ ওচৰলৈ গৈ কৈছিল যে হে আচার্য্য, পাণ্ডৱসকলৰ বিশাল সেনা চোৱা, দ্রুপদৰ পুত্ৰ শিষ্য ধৃষ্টদ্যুম্নই বেহু পাতি আছে। ভীমার্জুনৰ দৰে ধনুৰ্ধৰ বীৰসকল আছে। সকলােৱে মহাৰথী যি একেলগে দহ হাজাৰ ধনুর্বীৰৰ সৈতে যুঁজিব পাৰে। আমাৰ পক্ষতাে নানা অস্ত্রত পাৰ্গত, যুদ্ধত বিশাৰদ বীৰ আছে। তথাপি এই বীৰ সকল আমাৰ পক্ষত থকাৰ পিছতো, ভীষ্ম পিতামহক প্রধান সেনাপতি হিচাপে ৰখাৰ পিছতাে আমাৰ একাদশ অক্ষৌহিনী সেনায়াে পাণ্ডৱৰ বিৰুদ্ধে যুঁজিবলৈ সামৰ্থ প্ৰকাশ কৰা নাছিল। আপােনালােকে ভীষ্ম পিতামহক সাৱধানে থাকি ৰক্ষা কৰিব। ভীষ্ম পিতামহৰ জীৱনেই আমাৰ জীৱন।\n(ছ) “মােৰ পুত্ৰসব পাণ্ডুপুত্ৰসৰ ধৰ্মভূমি কুৰুক্ষেত্ৰত যুদ্ধ ইচ্ছাই মিলিত হুয়া কি কর্ম কৰিলা”- এই কথাষাৰ কোনে,কাক,কেতিয়া আৰু কিয় সুধিছিল?\nউঃ উক্ত কথাষাৰ মহাৰাজ ধৃতৰাষ্ট্ৰই সঞ্জয়ক সুধিছিল যেতিয়া ৰাজ্য লাভৰ বাবে কুৰুক্ষেত্ৰত পাণ্ডৱসকল আৰু কৌৰৱসকল যুদ্ধত অৱতীৰ্ণ হৈছিল। ধৃতৰাষ্ট্ৰই চকুৰে নেদেখিছিল, সেয়ে তেও কুৰুক্ষেত্ৰৰ পৰা আঁতৰত হস্তিনাপুৰত থাকিয়ে বিদূৰৰ মুখে কুৰুক্ষেত্ৰৰ যুদ্ধৰ বিৱৰণ শুনিছিল।\n(জ) “ভীষ্ম সেনাপতি সৰ্ব্বত্রভাৱে ৰাখিতেও আমাৰ একাদশ অক্ষৌহিনী সেনায়ে পাণ্ডৱ সমে যুঝি সমর্থ হেন প্রকাশ নকৰিলা” কোনে, কাক আৰু কিয় কৈছিল?\nউঃ উক্ত কথাষাৰ দুর্যোধনে তেওঁৰ গুৰু দ্রোণাচাৰ্যক কৈছিল যেতিয়া পাণ্ডৱ পক্ষত যুঁজ দিবলৈ অহা বীৰসকলৰ ৰণকৌশল দেখিছিল। দুর্যোধনে পাণ্ডৱৰ বীৰসকলক দেখি চিন্তিত হৈছিল কাৰণ ভীষ্ম পিতামহ, গুৰু দ্রোণাচার্য্য, কৰ্ণৰ দৰে বীৰসকল। কৌৰৱৰ পক্ষত থকাৰ পিছতাে, ভীষ্মক প্রধান সেনাপতি হিচাপে ৰখাৰ পিছততা পাণ্ডৱসকলক পৰাস্ত কৰিব পৰা নাছিল। সেয়ে তেওঁ গুৰু দ্রোণাচাৰ্য্যক উক্ত কথাষাৰ কৈছিল।\n(ঝ) ভট্টদেৱৰ সাহিত্যিক কৰ্মৰাজিৰ বিষয়ে চমুকৈ লিখা।\nউঃ অসমীয়া ভাষা সাহিত্যৰ ইতিহাসত ভট্টদেৱৰ স্থান অতিশয় গুৰুত্বপূর্ণ। তেওঁৰ হাততেই অসমীয়া গদ্য-সাহিত্যই জন্ম লাভ কৰে। ভট্টদেৱৰ প্রকৃত নাম বৈকুণ্ঠনাথবাআছিল। তেওঁ নিজৰ পাণ্ডিত্য গুণৰ বাবে “কবিৰত্ন” আৰু “ভাগৱত ভট্টাচার্য্য” উপাধি লাভ কৰিছিল। ভট্টদেৱে অসমীয়া আৰু সংস্কৃত দুয়ােটা ভাষাতে যি গদ্য আৰু পদ্য ৰচনা কৰি থৈ গৈছে সেইবােৰ অসমীয়া সাহিত্যৰ ইতিহাসত চিৰদিন। জিলিকি আছে। তেওঁৰ মুখ্য ৰচনাৰাজি হ’ল –“শ্রীভাগৱত কথা”, “গীতা-কথা” বা“কথা-গীতা”,“ৰত্নাৱলী কথা”, “শ্রীমদভক্তিৱিবেক”, “ভক্তিসাৰ’,“প্রসংগ-মালা”, “গুৰু বংশাৱলী”, “শৰণমালিকা”, “ভাগৱতাধিকৰণ” আৰু “বিষ্ণুসহস্রনাম”।\nইয়াৰে “শ্রীভাগৱতকথা”, “গীতা কথা” আৰু “ৰত্নাৱলী কথা” গদ্যত ৰচিত। আনহাতে শ্রীমদ্ভক্তিবিৱেক, ভক্তিসাৰ, শৰণমালিকা আৰু ভাগৱতাধিকৰণ সংস্কৃত ভাষাত ৰচিত। তদুপৰি কবিৰত্ন বা ভট্টদেৱৰ ভণিতাৰে “নন্দোৎসৱ”নামৰ ঘােষা এখনিও পােৱা যায়।\nঅৰ্জুনৰ বিষাদ যোগ\n৩। প্রসংগ সংগতি দর্শাই ব্যাখ্যা কৰা :\n(ক) “শংখৰ মহাশব্দ আকাশ পৃথিৱী সমে দশােদিশ পূৰি কৌৰৱ সৈন্যৰ মহাভয় জন্মাইলা, হৃদয় বিদাৰ কৰিলা।”\nউঃ সংগতি : উক্ত কথাষাৰি আমাৰ পাঠ্যপুথি ‘অসমীয়া সাহিত্য চয়নিকা’ৰ অন্তৰ্গত ভট্টদেৱ বিৰচিত ‘বিষাদ যােগ’ পাঠটোৰ পৰা লােৱা হৈছে।\nপ্রসংগঃ পাণ্ডৱসকলৰ যুদ্ধোৎসৱত বীৰসকলে বজোৱা শংখৰ মহাশব্দই কেনেদৰে কৌৰৱ সৈন্যৰ মনত মহাভয়ৰ সৃষ্টি কৰিছে তাকে কথাষাৰিৰ জৰিয়তে লেখকে প্ৰকাশ কৰিছে।\nব্যাখ্যা : কুৰুক্ষেত্ৰৰ যুদ্ধ আৰম্ভ কৰাৰ সময়ত পাণ্ডৱৰ পক্ষে যুদ্ধ কৰিবলৈ যােৱা বীৰসকলে পৃথকে পৃথকে শংখ বজাবলৈ ধৰিছিল। শ্রীকৃষ্ণই পাঞ্চজন্য শংখ, অর্জুনে দেৱদত্ত শংখ, যুধিষ্ঠিৰে অনন্ত, ভীমে পৌণ্ড্রক নামৰ শংখ বজোৱাত সেই শংখৰ মহাশব্দই আকাশ-বতাহ, স্বর্গ-মত্য পৰিপূৰ্ণ কৰি তুলিছিল। এই দেখি কৌৰৱৰ সৈন্যসকলৰ মাজত মহাভয়ৰ সৃষ্টি হৈছিল আৰু হৃদয় বিদীর্ণ হৈ পৰিছিল। কৌৰৱৰ সৈন্যবাহিনী বিশাল হলেও কৌৰৱ সৈন্যই পঞ্চপাণ্ডৱ আৰু তেওঁলােকৰ পক্ষত যুঁজ দিবলৈ অহা বীৰসকলৰ বীৰত্বৰ কথা ভালদৰে বুজিব পাৰিছিল। তাকেই কথাষাৰিৰ জৰিয়তে বুজোৱা হৈছে।\n(খ) “অহো কি কষ্ট। মহাপাপ কৰিতে আমি নিচয় কৰিলাে ৰাজ্যসুখ লােভে স্বজন বধিতে আমি উদ্যত ভৈলাে।”\nপ্রসংগ : কথাষাৰিৰ জৰিয়তে ৰাজ্য সুখ লাভৰ লােভ আত্মীয়-স্বজনক বধ কৰিবলৈ নিশ্চয় কৰি মহাপাপ কৰিবলৈ উদ্যত হােৱা কথাটোত অর্জুনে মনােকষ্ট পােৱাৰ কথা প্রকাশ কৰিছে।\nব্যাখ্যা : কুৰুক্ষেত্ৰৰ যুদ্ধত উপস্থিত হৈ অর্জুনে বিপৰীত পক্ষত যুঁজিবলৈ অহা নিজৰ প্ৰাণৰাে প্ৰাণৰ আত্মীয়সকলক দেখি শােকত ভাগি পৰিছিল। অর্জুনে জানিছিল যে অর্থশাস্ত্র মতে দুষ্টক বধিলে দোষ নাই কিন্তু ধর্মশাস্ত্র মতে দুষ্টক বধিলেও তেওঁক পাপে পাব। তেওঁ কুলক্ষয় দোষৰ ভাগি বিচৰা নাছিল। যুধিষ্ঠিৰে অনন্ত তেওঁ ইমানবােৰ কথা শ্রুতিত বা বেদত শুনাৰ পিছতো এনে পাপ কৰিবলৈ আগবাঢ়ি আহিবলৈ নিশ্চয় কৰিছিল, তাকে লৈ যুদ্ধৰ আগমুহূর্তত নিজকে ধিক্কাৰ দি মনােকষ্টত ভুগিছে। আত্মীয়ক বধি ৰাজ্যসুখ ভােগ কৰাৰ যে কোনাে অর্থ নাই, কোনাে সুখ নাই এই কথা জনাৰ পাছতাে মানুহে এইবােৰ কবিলৈ গ’লে কেৱল দুখ, মনােকষ্টহে লাভ কৰে। তাকে এই কথাষাৰিৰ দ্বাৰা বুজোৱা হৈছে।\nধৰ ঝাড়ু ধৰ ভাই Class 10 Question Answer সকলো প্ৰশ্নৰ উত্তৰ


police-is-searching-three-youths-involved-in-dangerous-stunt-on-a-high-rise-in-mumbai-skd– News18 assam\nHome » photogallery » nation »২৩ মহলাৰ অট্টালিকাত গাৰ নোম শিয়ৰি উঠা বিপজ্জনক ষ্টাণ্ট! তিনি যুৱকক বিচাৰি আৰক্ষীৰ অনুসন্ধান\n২৩ মহলাৰ অট্টালিকাত গাৰ নোম শিয়ৰি উঠা বিপজ্জনক ষ্টাণ্ট! তিনি যুৱকক বিচাৰি আৰক্ষীৰ অনুসন্ধান\nএই ভিডিঅ’ দেখি শিয়ৰি উঠিছে বহুতেই। ন্যনতম সতৰ্কতা অৱলম্বন নকৰাকৈ ষ্টাণ্টৰ অনুকৰণ কৰিবলৈ গৈ পৰিব পাৰে বিপদত। সেইবাবেই আৰক্ষীয়ে অভিযোগ দাখিল কৰি নামিছে তদন্তত।\n| October 15, 2020, 17:48 IST\n২৩ মহলাৰ অট্টালিকাৰ ওপৰত বিপজ্জনকভাৱে ষ্টাণ্ট এজন যুৱকৰ। আৰু তেওঁৰ ভিডিঅ’ কৰিছে দুই সহযোগীয়ে। অকণমান ইফাল–সিফাল হ’লেই হ’ব পাৰে ভয়ংকৰ দুৰ্ঘটনা।\nমুম্বাইৰ এটা বহু মহলীয়া অট্টালিকাত প্ৰস্তুত কৰা এটা বিপজ্জনক ভিডিঅ’ কিছুদিন পূৰ্বে ছচিয়েল মিডিয়াত ভাইৰেল হয়। সেই ভিডিঅ’ৰ সূত্ৰৰ আঁত ধৰিয়ে তদন্তত নামিছে মুম্বাই আৰক্ষী। মৰণত শৰণ দি যিজন যুৱকে এই ষ্টাণ্ট কৰিছে তেওঁৰ লগতে দুই সহযোগীৰ অনুসন্ধান আৰম্ভ কৰিছে আৰক্ষীয়ে।\nভিডিঅ’ত দেখা গৈছে, এনাৰ্জী ড্ৰিংক পান কৰি কৰি এটা বহু মহলীয়া অট্টালিকাৰ এজন যুৱক। তাৰ পিছতে কাৰ্নিছলৈ গৈ আৰম্ভ কৰে ষ্টাণ্ট।\nভিডিঅ’টোত স্পষ্ট, যুৱকজনৰ সৈতে আছিল দুই সহযোগী। মোবাইল ফোনত আবদ্ধ কৰিছিল সেই যুৱকজনৰ কৰ্মকাণ্ড।\nএই ভিডিঅ’ দেখি শিয়ৰি উঠিছে বহুতেই। ন্যনতম সতৰ্কতা অৱলম্বন নকৰাকৈ ষ্টাণ্টৰ অনুকৰণ কৰিবলৈ গৈ পৰিব পাৰে বিপদত। সেইবাবেই আৰক্ষীয়ে অভিযোগ দাখিল কৰি নামিছে তদন্তত। কাণ্ডিভালি থানাৰ আৰক্ষীয়ে বিল্ডিংটো চিনাক্ত কৰিছে। অভিযুক্ত ৩ যুৱক বৰ্তমান পলাতক।


আৰ এইচ নিগেটিভ — Vikaspedia\nআৰ এইচ উপাংশ হৈছে মানুহৰ দেহৰ তেজৰ এক উপাংশ। সকলো মানুহৰে তেজৰ rhesus যোগাত্মক অথবা ঋণাত্মক থাকে। অধিকাংশ লোকৰে rhesus কাৰক দেহত থাকে আৰু তেওঁলোকৰ rhesus যোগাত্মক হয় (Rh+), আনহাতে কিছুমান লোকৰ দেহত rhesus ঋণাত্মক কাৰক(Rh-) থাকে আৰু তেওঁলোকৰ Rh কাৰক নাথাকে। উল্লেখ্য যে এই rhesus কাৰকৰ বাবে দেহত কোনো সমস্যাৰ সৃষ্টি নহয়। কিন্তু যেতিয়া এগৰাকী মাতৃৰ দেহত ঋণাত্মক থাকে আনহাতে তেওঁৰ গৰ্ভজাত শিশুটি যদি Rh যোগাত্মক হয় তেন্তে গৰ্ভজাত সন্তানৰ বাবে বিপদ অধিক হয় আৰু তাৰ লগতে পৰৱৰ্তী সময়ত গৰ্ভধাৰণৰ ক্ষেত্ৰতো একেধৰণৰ সমস্যাৰ উদ্ভৱ হোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকে। তলত এই সম্বন্ধীয় কিছু প্ৰশ্নোত্তৰ আমি পাঠকৰ বাবে আগবঢ়ালো যিয়ে গৰ্ভধাৰণৰ ক্ষেত্ৰত কিছু পৰিমাণে সহায় কৰিব।\nতেজৰ গ্ৰুপ Rh ঋণাত্মক। এই ক্ষেত্ৰত মই গৰ্ভধাৰণ কৰিব পৰা যাব নে?\nতেজৰ গ্ৰুপ Rh ঋণাত্মক হোৱা দিশটোৱে প্ৰজনন ক্ষমতাৰ ওপৰত একো প্ৰভাৱ নেপেলায়। গৰ্ভধাৰণ কৰিব পাৰি।\nতেজৰ গ্ৰুপৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত গৰ্ভাৱস্থাত কোনোধৰণৰ সমস্যাৰ সৃষ্টি হ’ব পাৰে নেকি?\nস্বামীৰ তেজৰ গ্ৰুপ Rh যোগাত্মক হয় তেন্তে গৰ্ভজাত সন্তানটিও Rh যোগাত্মক হ’ব পাৰে। গৰ্ভজাত সন্তানটি যদি Rh যোগাত্মক হয় তেন্তে আপোনাৰ দেহে আপোনাৰ গৰ্ভজাত সন্তানটিৰ বিপৰীতে প্ৰতিৰোধ গঢ়ি তুলিব পাৰে যিটোৱে স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে তাক ক্ষতি কৰিব পাৰে। অৱশ্যে এনে হোৱাৰ সম্ভাৱনা তেনেই ক্ষীণ।\nদেহত প্ৰতিষেধক কেনেদৰে আৰু কিয় গঠিত হয়?\nRh যোগাত্মক ভ্ৰূণ (বা গৰ্ভজাত সন্তান)ৰ এনে ক্ষমতা থাকে যিয়ে ইয়াৰ নিজৰ দেহতে ৰোগ প্ৰতিৰোধ গঢ়ি তুলিব পাৰে। গৰ্ভধাৰণ কালছোৱাত কেতিয়াবা ভ্ৰূণটোৰ সামান্য অংশ তেজ মাকৰ শৰীৰৰ তেজৰ সৈতে মিহলি হ’ব পাৰে। যিয়ে মাতৃৰ শৰীৰৰ ৰোগ প্ৰতিৰোধক ক্ষমতাক উথিত কৰি তোলে আৰু ইয়াৰ ফলতেই কেঁচুৱাটিৰ ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতাৰ বিৰুদ্ধে এণ্টিব’ডি প্ৰস্তুত হৈ উঠে। এই এণ্টিব’ডিসমূহ শিশুটিৰ দেহতন্ত্ৰৰ ভিতৰলৈ প্ৰৱেশ কৰে আৰু তাৰ দেহৰ ৰক্তকোষসমূহ নষ্ট কৰি পেলায় আৰু ইয়াৰ ফলতেই এনিমিয়াৰ দৰে ৰোগ হয়।\nকেঁচুৱাটিক সুৰক্ষিত কৰি ৰাখিবলৈ কেনেধৰণৰ সাৱধানতা অৱলম্বন কৰিব লাগে?\nএইক্ষেত্ৰত আপোনাৰ প্ৰসূতি বিশেষজ্ঞ চিকিৎসকগৰাকীয়ে প্ৰথমে আপোনাৰ স্বামীৰ তেজৰ গ্ৰুপ পৰীক্ষা কৰিব। তেওঁৰ তেজৰ গ্ৰুপ যদিহে Rh ঋণাত্মক হয় তেন্তে আপোনাৰ গৰ্ভধাৰণত কোনো বিপদ নাই। আনফালে আপোনাৰ স্বামীৰ তেজৰ গ্ৰুপ যদি Rh যোগাত্মক হয় তেন্তে আপোনাৰ চিকিৎসকে প্ৰতি ৬-৮ সপ্তাহৰ মূৰে মূৰে ভ্ৰূণটোৰ বিপৰীতে কাম কৰি থকা আপোনাৰ দেহৰ এণ্টিব’ডিসমূহ পৰীক্ষা কৰিব। যদি পৰীক্ষাটোত ঋণাত্মক থাকে অৰ্থাৎ দেহত যদি কোনো এণ্টিব’ডি গঠিত হোৱা নাই তেন্তে আপোনাৰ শিশুটি সুৰক্ষিত আছে।\nকেঁচুৱাটোক সুৰক্ষা প্ৰদান কৰিবলৈ কোনোধৰণৰ চিকিৎসা বা বেজি ল’ব লাগে নেকি?\nগৰ্ভাৱস্থাৰ দ্বিতীয় পৰ্যায়ত দেহত এণ্টিব’ডি প্ৰস্তুত হোৱা দিশটোৱেই সবাতোকৈ অধিক বিপদ কঢ়িয়ায়। তেনেস্থলত আপোনাৰ চিকিৎসকে গৰ্ভাৱস্থাৰ অন্তিম অৱস্থাত এণ্টিব’ডি প্ৰতিৰোধ কৰিবলৈ ২৮ সপ্তাহত আপোনাক এটি বেজি দিব।\nগৰ্ভাৱস্থাৰ যিকোনো সময়ত যদিহে আপোনাৰ যৌনাঙ্গৰ ৰক্তক্ষৰণ হয় তেন্তে আপোনাক এটা অতিৰিক্ত ইনজ্যেকশ্যন এণ্টি ডি প্ৰদান কৰা হ’ব যাতে দেহত এণ্টিব’ডি উৎপাদন হোৱাটো প্ৰতিৰোধ কৰে। সন্তান প্ৰসৱৰ পিছত চিকিৎসকে কেঁচুৱাটিৰ দেহৰ তেজৰ গ্ৰুপ পৰীক্ষা কৰিব। যদি কেঁচুৱাটি Rh যোগাত্মক হয় তেন্তে আপোনাক অতিৰিক্তভাৱে এটা ইনজেকশ্যন এণ্টি ডি প্ৰদান কৰা হ’ব, যাতে আপোনাৰ ভৱিষ্যতৰ গৰ্ভধাৰণৰ ক্ষেত্ৰত গৰ্ভস্থ সন্তানক ক্ষতি কৰিব পৰা এণ্টিব’ডি দেহত গঢ়ি তোলা প্ৰক্ৰিয়াত প্ৰতিৰোধ কৰিব পাৰে।\nপ্ৰতিগৰাকী নাৰীয়ে এই বেজিটো গ্ৰহণ কৰিব লাগে নেকি?\nনালাগে। কেৱল আপোনাৰ গৰ্ভস্থ সন্তানটি বা কেঁচুৱাটি যদি Rh যোগাত্মক হয় তেনেক্ষেত্ৰতহে আপুনি ২৪ ঘণ্টাৰ ভিতৰত বা যথাসম্ভৱ সোনকালে এই বেজি গ্ৰহণ কৰিব লাগে।\nগৰ্ভাৱস্থাত যিকোনো সময়ত যদিহে এণ্টিব’ডিৰ বাবে ৰক্ত পৰীক্ষাই যোগাত্মক ফল প্ৰদৰ্শন কৰে তেতিয়া কি হ’ব? ই কেঁচুৱাটিৰ ওপৰত কেনে প্ৰভাৱ পেলাব?\nগৰ্ভাৱস্থাত আপোনাৰ দেহত যিকোনো সময়তেই যদি আপোনাৰ কেঁচুৱাটিৰ বিপৰীতে এণ্টিব’ডি গঠিত হয় তেতিয়া আপোনাৰ কেঁচুৱাটি গৰ্ভতে এনিমিয়া আৰু জণ্ডিচ ৰোগত আক্ৰান্ত হোৱাৰ সম্ভাৱনা প্ৰকট হৈ পৰে, যিটো পৰৱৰ্তী পৰ্য্যায়ত অতি গুৰুতৰ ৰূপ ধাৰণ কৰে। কেতিয়াবা এই এনিমিয়া ৰোগে গুৰূতৰ ৰূপ ধাৰণ কৰি হৃদযন্ত্ৰ ডাঙৰ হৈ পৰাৰ লগতে সমগ্ৰ দেহ ফুলাই তোলে।\nকেঁচুৱাটি প্ৰসৱৰ পিছতেই বা ২৪ ঘণ্টাৰ ভিতৰত জণ্ডিচত আক্ৰান্ত হ’ব পাৰে। তেনেক্ষেত্ৰত তাক কি চিকিৎসা প্ৰদান কৰিব লাগিব?\nযদি গৰ্ভকালীন সময়ছোৱাত দেহত এণ্টিব’ডি গঠিত হয় তেতিয়া আপোনাৰ গৰ্ভস্থ সন্তানটি কি ধৰণে আক্ৰান্ত হৈছে সেয়া জানিবলৈ তাৰ ৰক্ত পৰীক্ষা কৰিব লাগিব (ইয়াৰ বাবে ক’ৰ্ড’চেণ্টেটিছ নামৰ সিৰা এডালত এটা বেজি সুমুৱাই তেজ আহৰণ কৰা হ’ব)। যদি তাৰ পৰিস্থিতি অধিক গুৰুতৰ হয় তেন্তে কেঁচুৱাটি তাৎক্ষণিকভাৱে চিকিৎসকে প্ৰসৱ কৰোৱাব লাগিব পাৰে অথবা ভ্ৰূণটো বা কেঁচুৱাটো যদিহে অধিক প্ৰাককালীন অৱস্থাতে আছে তেন্তে গৰ্ভৰ ভিতৰতেই এক ‘Exchange transfusion’ কৰিব লাগিব পাৰে। ইয়াতেই ভ্ৰূণটোৰ তেজ সংগ্ৰহ কৰা হ’ব আৰু O পজিটিভ তেজ প্ৰদানকাৰীৰপৰা গ্ৰহণ কৰা সতেজ তেজ তাক প্ৰদান কৰা হ’ব। এই পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰি মাকৰ দেহৰপৰা এণ্টিব’ডি আঁতৰোৱাত হয়। অৱশ্যে কেঁচুৱাটি সুৰক্ষিতভাৱে প্ৰসৱ নোহোৱা পৰ্যন্ত এই প্ৰক্ৰিয়াটো কেইবাবাৰো কৰিবলগীয়া হ’ব পাৰে।\nপ্ৰসৱৰ পিছত যদি এনিমিয়া আৰু জণ্ডিচ ৰোগত আক্ৰান্ত হয় তেতিয়া কি পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিব লাগিব?\nপ্ৰসৱৰ পিছত কেঁচুৱাটি যদি এনিমিয়া আৰু জণ্ডিচ ৰোগত আক্ৰান্ত হয় তেন্তে ততালিকে ইণ্টেনছিভ কেয়াৰ ইউনিটত ভৰ্তি কৰিব লাগিব আৰু ইয়াৰ তেজত থকা বিলিৰুবিন নষ্ট কৰিবলৈ ফটোথেৰাপী প্ৰদান কৰিব লাগিব আৰু এনিমিয়াৰ চিকিৎসা কৰিবলৈ ‘ব্লাড ট্ৰান্সফিউজন’ কৰিব লাগিব।\nপৰৱৰ্তী গৰ্ভধাৰণত কোনো সমস্যাৰ উদ্ভৱ হোৱাৰ সম্ভাৱনা আছে নেকি?\nআপোনাৰ বৰ্তমানৰ গৰ্ভধাৰণ প্ৰক্ৰিয়াত যদি কোনো সমস্যা নাই আৰু আপুনি যদিহে ইনজেকশ্যন এণ্টি ডি সময়মতে প্ৰসৱৰ পিছতেই গ্ৰহণ কৰিছে তেন্তে আপোনাৰ পৰৱৰ্তী গৰ্ভধাৰণ প্ৰক্ৰিয়াত সমস্যাৰ উদ্ভৱ হোৱাৰ সম্ভাৱনা তেনেই ক্ষীণ (এক শতাংশতকৈ কম) হয়। তথাপি প্ৰথমবাৰ গৰ্ভধাৰণত গ্ৰহণ কৰা সকলো সাৱধানতা পৰৱৰ্তী গৰ্ভধাৰণ কালতো গ্ৰহণ কৰা উচিত।\nলিখকঃ ডাঃ গৌতম বৰুৱা, দৈনিক অসম


বুলেট - প্ৰতিধ্বনি pratidhwani\nHome / গল্প / বুলেট\nঃ জচিমুদ্দিনৰ ঘৰ হয়নে এইটো?\nচোতালত পিৰা এটা বহি কিবাকিবি কাম কৰি থকা প্ৰায় ৭৫ বছৰীয়া মানুহজনক উদ্দেশ্যি আৰক্ষীৰ লোকজনে সুধিলে। কামৰ পৰা মূৰ তুলি আৰক্ষীৰ লোকজনক দেখি আগুৱাই গ’ল মানুহজনে। ওচৰ পোৱাৰ পিছত ক’লে— হয়, ময়েই জচিমুদ্দিন। কিবা কাম আছিল?\nঃ আপোনাৰ নামত ন’টিচ এটা আছে। —কথাখিনি কৈ হাতত থকা এজাপ কাগজৰ মাজৰ পৰা কাগজ এখিলা উলিয়াও আৰক্ষীৰ লোকজনে জচিমুদ্দিনলৈ আগবঢ়াই দিলে।\nঃ কিহৰ ন’টিচ? —প্ৰশ্নবোধক চাৱনিৰে তেওঁৰ হাতৰ পৰা কাগজখিলা ল’লে জচিমুদ্দিনে।\nআৰক্ষীৰ লোকজনে লগত লৈ অহা বহী এখনত তেওঁৰ চহী এটা লৈ তৰিৎ গতিত অহা বাটেৰে গুচি গ’ল।\nচশমা অবিহনে পঢ়িব নোৱাৰে বাবে কাগজখিলা হাতত লৈ জচিমুদ্দিনে ঘৰৰ বাৰান্দাৰ ফালে অগ্ৰসৰ হ’ল। মনত হাজাৰটা প্ৰশ্নৰ খুদুৱনি। কিহৰ ন’টিচ হ’ব পাৰে? বাৰান্দাত থকা সৰু মেজটোৰ পৰা চশমাটো লৈ ন’টিচ খুলি ল’লে তেওঁ। আধাখিনি পঢ়াৰ পিছত আৰু পঢ়িব নোৱাৰিলে তেওঁ। মূৰটো আচন্দ্ৰাই কৰি উঠিল, শিল পৰা কপৌৰ দৰে ওচৰতে থকা চকীটোত বহি থাকিল।\n৭৫ বছৰ বয়সত সাধাৰণতে আমাৰ সমাজত মানুহৰ জীৱনৰ শেষকাল বা বৃদ্ধ অৱস্থা ধৰি লোৱা হয়৷ বেছিভাগেই এই বয়সত বিভিন্ন বেমাৰত আক্ৰান্ত হৈ বিছনাখনকে আকোঁৱালী লোৱা দেখা যায়৷ বৰ্তমানে প্ৰায় মানুহে দেহত এণ্ডক্লাইন গ্ৰন্থিজনিত ৰোগত ভুগি থকা দেখা যায়৷ তেওঁৰ ক্ষেত্ৰত কিছু ভিন্ন, তেওঁ ডেকাৰ দৰেই চঞ্চল৷ মুখ মণ্ডলত বয়সৰ আচোঁৰ পৰিলেও এতিয়াও দেশ-দুনিয়াৰ খবৰ আলোচনাৰ অজুহাতত বজাৰত গৈ পুৱা আৱেলি চেনি দিয়া চাহ খায়৷ আকৌ দেহ মনক পবিত্ৰ ৰাখিবলৈ নামাজৰ লগতে পুৱা-গধূলি এক-দুই ঘণ্টাকৈ খোজ কাঢ়ে৷ নিয়মিতভাৱে ঘৰুৱা কাম বন কৰে৷ অৱশ্যে কিছুদিনৰ পৰা মনৰ অশান্তিৰ লগতে যুদ্ধক্ষেত্ৰত পোৱা কিছু আঘাতে উক দিয়ে৷ তথাপি মানুহজন কৰ্মঠ৷ সম্ভৱতঃ মানুহজনৰ শিৰাই শিৰাই ভাৰতীয় সেনাৰ অনুশাসন, নিয়মানুৱৰ্তিতা আৰু সাহসিকতা আজিও প্ৰবাহমান৷\nপুলিচ গৰাকীয়ে আহি তেখেতৰ হাতত দিয়া কাগজখিলা পঢ়াৰ পিছতে মানসিকভাৱে ভাগৰি পৰিল মানুহজন, বুকুত এসাগৰ যন্ত্ৰণাই উক দি উঠিল৷ নহ’বই বা কিয়? ১৮ বছৰ কাল অৰ্ধ সামৰিক বাহিনীত সেৱা আগবঢ়াই ভাৰত মাতৃৰ সুৰক্ষাৰ হকে কাম কৰিছে৷ সেনা-বাহিনীৰ পৰা অৱসৰ লৈ পুনৰ ৰাষ্ট্ৰীয়কৃত বেংক এটিতো সুৰক্ষা কৰ্মী হিচাপে কাম কৰিছে। ইমানখিনি কৰাৰ পিছতো তেওঁ ভাৰতৰ এজন সন্দেহজনক নাগৰিক! NRC-ত নাম নথকাক লৈও কিছুদিনৰ পৰা মনটো ভাৰাক্ৰান্ত মানুহজনৰ, তাতে আকৌ নোটিচটো? দূৰৈৰ পৰা পত্নীয়ে চাই আছিল৷ কিবা হোৱা যেন পাই ল’ৰালৰিকৈ কাষত আহি মাত লগালে— কি হ’ল আপোনাৰ? অস্থিৰ যেন লাগি আছে, কোন আহিছিল?\nঃ নাই ও, একো হোৱা নাই৷ —ঘৈনিয়েকে অযথা চিন্তা কৰি থাকিব আৰু সেইবোৰ লৈ উকিলৰ দৰে যুক্তি দি আলোচনা কৰিব বুলি খুলি ক’ব নিবচাৰিলে৷ অৱশ্যে যুক্তিবোৰ জচিমউদ্দিনে বেয়া নাপায়, কাৰণ তেখেতে জানে ৰাজনীতিত ডিগ্ৰি লোৱা স্ত্ৰীয়ে সচাঁ কথাবোৰে কয়৷\nঃ পুলিচ কিয় আহিছিল? হাতত এইখন কি?\nঃ এইখন দিবলৈকে পুলিচ আহিছিল, মোৰ নামত সন্দেযুক্ত নাগৰিকৰ নোটিচ আহিছে৷\nঃ কি কয় আপুনি? আপোনাৰ নামত নোটিচ!....\nঃ আপোনাৰ নামতে যদি বিদেশীৰ নোটিচ আহে বাকী অশিক্ষিত দৰিদ্ৰ মানুহবোৰৰ কি হ’ব?\nঃ এইবোৰ লৈয়েতো ৰাজনীতিৰ বজাৰখন চলি আছে। সংখ্যালঘুৰ ওপৰত অত্যাচাৰ কৰাৰ অচিলা এইবোৰ। ইমান দিনে সংখ্যালঘু মানুহ উৎকণ্ঠাৰে অপেক্ষা কৰি আছিল যে কেতিয়া আহিব ৩১ ডিচেম্বৰ৷ কিন্তু ২০১৭ চনৰ ৩১ ডিচেম্বৰ মাজৰাতি নাগৰিকপঞ্জিৰ প্ৰথম খচৰা আৰু ২০১৮ চনৰ ৩০ জুলাই তাৰিখে পূৰ্ণাঙ্গ খচৰা প্ৰকাশৰ লগে লগে স্পষ্ট হৈ গ’ল, নাগৰিকপঞ্জি উন্নীতকৰণ এক সুপৰিকল্পিত চক্ৰান্তৰ বাদে আন একো নহয়৷ তাৰ পিছত যিমান দিন গৈ আছে উগ্ৰ অসমীয়াবাদীৰ আধিপত্যৰ কণ্ঠ উগ্ৰৰ পৰা উগ্ৰতৰ হৈছে সংবাদপত্ৰ আৰু গণমাধ্যমত৷ চক্ৰান্ত কৰি এফালৰ পৰা পঠিয়াই আছে ‘ডি’ ভোটাৰৰ নোটিচ৷\nঃ তেন্তে টিভিত, বাতৰি কাকতত যে চৰকাৰে বিজ্ঞাপন প্ৰচাৰ কৰি আছে NRC নিৰপেক্ষ, ন্যায়সংগত আৰু সকলো মহামান্য উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ প্ৰত্যক্ষ তত্ত্বাবধানত চলি আছে?\nঃ প্ৰকৃতপক্ষত এই তত্ত্বাবধান প্ৰত্যক্ষ নহয়, আচলতে অন্ধ অসমীয়াৰ আধিপত্যবাদৰ পূৰ্ব পৰিকল্পিত সিদ্ধান্তক বাস্তাবায়িত কৰাৰ বাবে গোটেই চৰকাৰ প্ৰশাসন একগোট হৈ সক্ৰিয় হৈ কাম কৰি আছে৷ যাৰ বাবে নাগৰিকত্বৰ প্ৰমাণ থকাৰ স্বত্তেও বিদেশী বুলি নোটিচ দি আছে৷ এই কথাও পোহৰলৈ আহিছে, কিছুমান সীমান্ত আৰক্ষীয়েও যধে মধে বিদেশীৰ নোটিচ দি আছে৷ NRC-ৰ ৰাজ্যিক সমন্বয়কে উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ দোহাই দি বিগত কেইমাহত নিজৰ ইচ্ছামতে নিয়ম তৈয়াৰ কৰি আছে আৰু নিজেই ভাঙি আছে৷ ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিকপজ্ঞী প্ৰস্তুত আৰু উন্নতীকৰণ হৈ আছে ১৯৫১ চনৰ NRC-ৰ আধাৰত আৰু ১৯৭১ চনৰ মাৰ্চক ভিত্তিবৰ্ষ হিচাপে লৈ ১৪ বিধ লিগেচি ডকুমেণ্টছ হিছাপে চূড়ান্ত কৰি এন.আৰ.চিৰ. আবেদন গ্ৰহণ কৰি পৰ্যায়ক্ৰমে পৰীক্ষণৰ অন্তত চূড়ান্ত খচৰা প্ৰকাশ কৰিল, সংখ্যালঘুৰ বেছিভাগৰে নাম আহিছে যদিও ৪০,০৭,৭০৭ জনৰ নাম অন্তৰ্ভুক্ত নহ’ল৷ ইয়াৰ ভিতৰত বহুতৰে উপযুক্ত নথি পত্ৰ আছে৷ এনেকি স্বাধীনতা সংগ্ৰামীৰ সতি-সন্তানো আছে৷ ইমান গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয় এটাত যি সকলৰ নাম আহিছে তাতেও লাখ লাখ মানুহৰ নামৰ ভুল৷ এইবোৰ লৈ চাবা ৰাজনীতি ভৱিষ্যতলৈ চলি থাকিব। নহ’লে নেতাবোৰে ৰাজনীতি কৰিব কি লৈ? সংখ্যালঘু দৰিদ্ৰসকলোক হাৰাশাস্তি কৰি আকৌ ৰাইজৰ হৈ মাত মাতাই ইহঁতৰ লক্ষ্য৷ কিছুমানে সংখ্যালঘুৰ হৈ মাত মাতে আৰু উগ্ৰ হিন্দুত্ববাদী কিছুমানে উগ্ৰ অসমীয়াৰ হৈ৷\nঃহয় দিয়ক, পিছে কিছুদিন পঞ্চায়তৰ প্ৰমাণ পত্ৰ গ্ৰহণ নহ’ব বুলি মানুহৰ মাজত কিমান হুৱাদুৱা লাগিছিল, এতিয়া কি হ’ল?\nঃ সিহঁতে ভালকৈয়ে জানে মুছলমান নাৰীয়ে শিক্ষা-দীক্ষাত পিছ পৰা। গতিয়ে ইয়াক বাদ দিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল, পিছত আকৌ মানিবলৈ বাধ্য হ’ল৷ এতিয়া আকৌ হাজেলাই নতুন বিষয় লৈ লাগিছে৷ ৰেচন কাৰ্ডকে ধৰি চাৰিখন নথি পত্ৰ বাদ দিয়াৰ দাবি জনাইছে৷ হাজেলাই জানে মুছলমান মানুহৰ হাতত ১৯৫১ চনৰ বা তাৰ পিছৰ ৰেচনকাৰ্ড মজুদ আছে৷ প্ৰথমে মাত্ৰ ১৯৫১ চনৰ এন.আৰ.চি প্ৰধান দলিল হিছাপে লোৱা হৈছে৷ কিন্তু অসমৰ কেইখন জিলাত ১৯৫১ চনৰ এন.আৰ.চি. আচলতে বিচাৰিয়ে পোৱা নাই৷ কাৰণ ১৯৫১ চনত অসমত মেঘালয়, মিজোৰাম আদি জিলাসমূহ পৰবৰ্তীকালত স্বতন্ত্ৰ ৰাজ্য গঠন কৰি বিচ্ছিন্ন হৈ যায়৷ সেইসময়ত মানুহবোৰ খণ্ডিত অসমৰ বিভিন্ন অঞ্চললৈ জীৱিকাৰ বাবে গুচি গ’ল আৰু বহুতে ইয়াৰ গুৰুত্বও বুজা নাছিল৷ ইয়াৰ প্ৰতিক্ৰয়া এতিয়া স্পষ্ট৷ তাৰ উপৰি ধৰ্মক লৈ বেয়া ৰাজনীতি চলি আছে৷ উগ্ৰ হিন্দুত্ববাদী সকলে ব্ৰিটিছৰ দিনৰ দৰে এতিয়াও সাম্প্ৰদায়িকতাৰ বিষ ঢালি আছে৷ ইয়াৰ মাজত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ লগতে ৰাজ্য চৰকাৰো জড়িত৷ সিহঁতৰ মতে যিকোনো প্ৰকাৰে হিন্দুসকলক বচোৱা হ’ব৷ এনেকি বাংলাদেশৰ পৰা হিন্দুসকলক আনিবলৈও উঠি পৰি লাগিছে৷ আচলতে এন.আৰ.চি. মুচলমান সকলক খেদিবৰ বাবে এক প্ৰচেষ্টা৷\nঃ এনেকৈ কেতিয়াও দেশত সুস্থিৰতা নাহিব আৰু দেশ সুস্থিৰ নহ’লে দেশৰ অগ্ৰগতি কেনেকৈ হ’ব?\nঃ তুমি ঠিকেই কৈছা৷ চৰকাৰ আৰু সংগঠনৰ নেতাবোৰে দেশৰ উন্নতিৰ কথা কেতিয়াও নাভাবে, অকল নিজৰ তহবিল ভৰাৰহে লক্ষ্য৷ তোমাৰ ৮৩-ৰ আন্দলোনৰ কথা মনত আছে চাগে, উগ্ৰ অসমীয়াবাদী সংগঠন আৰু নেতাবোৰে কি কৰিলে সন্দেহযুক্ত নাগৰিকৰ নামত?\nঃ সেইবোৰ কথা মনত পৰিলেই গাৰ নোম ডাল ডাল হয়, মাথোঁ মৃত্যুৰ বিভিষীকা৷ পিছে এইবোৰৰ মাজতো ৰাজনীতিনে? হায় মানৱতা! মৃত্যুৰ খেল খেলি মানুহে ৰাজনীতি কৰেনে?\nঃ মানৱতা বৰ্তমান শুন্য, মানুহৰ মুখা পিন্ধি থাকিলেই মানুহ নহয়৷ ৰাজনীতিৰ নেতাবোৰো মানুহৰ মুখা পিন্ধি জনতাৰ জননেতা হয়, কিন্তু আঁৰত থাকে ভয়ঙ্কৰ চেহেৰা৷ ১৯৭৯ চনত মংগলদৈৰ সাংসদৰ মৃত্যুৰ পিছত উপ নিৰ্বাচনৰ সিদ্ধান্ত হয়৷ তাৰ পিছত ভোটাৰ তালিকাত নাম ভৰ্তি কৰা আৰম্ভ হয় পিছে এই তালিকাত অবৈধ বিদেশীৰ নাম সন্নিবিষ্ট হোৱাৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰে আছুই আৰু অসম গণ পৰিষদে এই নাম সমূহ কৰ্তন নকৰালৈকে নিৰ্বাচন নহ’ব বুলি দাবি জনালে৷ কিন্তু সাংবিধানিক সংকটৰ বাবে কংগ্ৰেছে নিৰ্বাচন হ’ব বুলি ঘোষণা কৰিলে৷ সংগঠনৰ তীব্ৰ বাধা থকা স্বত্তেও কংগ্ৰেছে ৰাইজক প্ৰতিশ্ৰুতি দিলে জনসাধাৰণক সুৰক্ষা দিয়া হ’ব বুলি৷ এনেকি সেই সময়ৰ প্ৰধান মন্ত্ৰী ইন্দিৰা গান্ধীয়েও প্ৰতিশ্ৰুতি দিলে জনতাৰ সুৰক্ষাৰ৷ তদুপৰি নিৰ্বাচনৰ দুই এদিন আগত সংখ্যালঘু অধ্যুষিত অঞ্চলবোৰত প্ৰচাৰ কৰে যে ভোটদান নকৰিলে বিদেশী বুলি চিনাক্ত কৰা হ’ব৷ হোজা নিৰক্ষৰ জনতাই ভয়ত ভোটদান কৰিবলৈ যায়৷ সেয়াই আছিল কিছুমানৰ বাবে ক্ৰোধৰ কাৰণ৷ যাৰ বাবে নেলী, নগাবন্ধা, মুকালমুৱা, গহপুৰ, চাউলখোৱা আদি ঠাইত গণহত্যা সংগঠিত হয়৷ অকল নেলিতে ৬ ঘণ্টাৰ ভিতৰত শিশু-মহিলাসহ ১,৮১৯ জন মানুহক হত্যা কৰা হয়৷ কিন্তু প্ৰশাসনে এই বিষয়ে আগৰ পৰাই খবৰ পাইছিল যদিও একো ব্যৱস্থা লোৱা নাছিল৷ ইমান বছৰ হৈ গ’ল এই নিকৃষ্ট হত্যাকাণ্ডৰ, আজিলৈকে কোনো এটা চৰকাৰে সেই হত্যাৰ বিচাৰ নকৰিলে বা কোনো ক্ষতিপূৰণ নিদিলে৷ যিখিনি মানুহে অসমীয়া ভাষা আন্দোলনৰ সময়ত নিজৰ ঘৰুৱা বাংলা ভাষা বাদ দি লোকগণনাৰ সময়ত অসমীয়া ভাষা মাতৃভাষা বুলি লিখিলে অসমীয়া ভাষাৰ স্বাৰ্থত, সেইবোৰকে নিৰ্যাতন কৰা হৈছে আৰু হত্যা কৰা হৈছে৷\nঃ নিলিখা হ’লেই ভাল আছিল, তেতিয়াহে উপলব্ধি কৰিলেহেঁতেন নিজৰ ভাষা পৰিত্যাগ কৰি জাতীয় পৰিচয় কেনেকৈ হেৰাই যায়৷ এইটো আমি সকলোৱে জানো ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ শাসনকালত ক’ৰ্ট-কাছাৰী আৰু পঢ়াশালীসমূহত বাংলা ভাষা হৈ পৰিছিল আৰু অসমীয়া হৈ পৰিছিল বাংলাৰ উপভাষা৷ আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকন আৰু বহুতৰে প্ৰচেষ্টাত অসমীয়া ভাষাটোক আকৌ প্ৰথম ভাষালৈ পৰিবৰ্তন কৰে৷\nঃ ঠিকেই কৈছে, পিছে সিহঁতক বুজাবলৈ আমি আমাৰ মাতৃভাষা অসমীয়াক সংকটত ঠেলি দিব নোৱাৰো৷ পিছে হিন্দুত্ববাদী চৰকাৰে এন.আৰ.চি.ক লৈ ৰাজনীতিত কৰাত যি গতিত তৎপৰ, বাংলাদেশী হিন্দুসকলক আনি অসমত স্থান দিবলৈ আকৌ অসমত বাংলাভাষী হ’ব যেন পাইছোঁ, কাৰণ বাঙালিবোৰে যিকোনো পৰিস্থিতিত নিজৰ ভাষা বাদ নিদিয়ে৷ গতিকে এনেদৰে ধৰ্মীয় দৃষ্টিৰে এন.আৰ.চি কাম সম্পূৰ্ণ হ’লে দেশ বিভাজনতকৈয়ো বেছি বিপৰ্যয়ৰ আশঙ্কা আছে৷\nঃ জাতীয় সংহতিলৈ ডাঙৰ ডাঙৰ কথা কৈ থকা অসম বা ভাৰতৰ বুদ্ধিজীৱিসকলৰ বিবেক ইমান পক্ষাঘাত হ’লনে যে ধৰ্মতন্ত্ৰৰ বিষবাষ্পত মানৱাধিকাৰ খৰ্বৰ লগতে আধিপত্যবাদী সকলৰ হাতত দেশৰ অগ্ৰগতি স্থবিৰ সেয়া দেখা নাই! নে অন্ধ হ’ল?\nঃ দুই এজন বাদ দি বাকীবোৰ বৰ্তমান আৰ.এচ.এচ আৰু আধিপত্যবাদীসকলৰ অধীনত৷ এৰা! এইবোৰ বহু কথা৷ —জচিমউদ্দিনে ডাঙৰকৈ হুমুনিয়াহ এটা কাঢ়ি আকৌ ক’লে— মোক পানী এগিলাচ দিয়া। চিন্তা নকৰিবা, কি কাৰণে মোৰ নামত এই নোটিচ পঠিয়াইছে ৰাতিপুৱাই যাম অফিচলৈ৷\nঃ খুৰশেদক ফোন কৰি চাওঁকচোন এতিয়াই কোনো খবৰ ল’ব পাৰে নেকি? —পত্নীয়ে পাকঘৰলৈ গ’ল৷ খুৰশেদ সম্পৰ্কীয় ভতিজা৷ পেচাত উকিল৷ সামাজিক কামৰ স’তেও জড়িত৷ জচিমউদ্দিনে খুৰশেদক ফোন কৰি সকলো জনালে৷ পত্নীয়ে পানী আনি দি আকৌ পাকঘৰলৈ গ’ল বোৱাৰীয়েকৰ ওচৰত। জচিমউদ্দিনে পানী খাই উঠি নিজৰ কোঠাত গৈ পৰিচয় পত্ৰ হিচাপে স্কুল ছাৰ্টিফিকেটকে আদি কৰি তথ্য-পাতিবোৰ বিচৰাত লাগিল৷ হঠাৎ জচিমুদ্দিনৰ চকুত পৰিল গৰ্বেৰে চিকমিকাই থকা মেডেলবোৰলৈ৷ মেডেলবোৰে তেখেতক হাত ধৰি লৈ গ’ল অতীতলৈ৷\n১৯৭১ চনৰ ৩ ডিচেম্বৰ৷ পাকিস্তানে হঠাৎ পূৰ্ব পাকিস্তান আৰু ভাৰতীয় ১১টা এয়াৰবেচত হামলা কৰে অপাৰেচন চেঙ্গিচ খাঁ নামেৰে৷ ভাৰতত লাগি গ’ল হুলস্থূল৷ তৎকালীনভাৱে প্ৰধানমন্ত্ৰী ইন্দিৰা গান্ধীয়ে যুদ্ধৰ ঘোষণা কৰে৷ লগে লগে ভাৰতীয় সেনা আৰু বাংলা স্বাধীনতাৰ পূৰ্বৰ পূব পাকিস্তানৰ মুক্তি যুজাৰুসকলক লৈ পাকিস্তানৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধত অৱতীৰ্ণ হয়৷ লেফটেনেণ্ট জেনাৰেল জগজিৎ সিং আৰোৰাৰ নেতৃত্বত হামলাৰ প্ৰতি হামলা৷ পাঠানবোৰক ভাৰতৰ ভূমিত খোজ বঢ়োৱা চাই ভাৰতীয় সৈনিকবোৰ বোমা বাৰুদেৰে আক্ৰমণ কৰিলে৷ জচিমুদ্দিনে উচ্চস্বৰে ইয়া আল্লাহ বুলি কৈ ‘নায়ক’ৰ হিচাপে হাতত ‘এল-৭০’ লৈ আগবাঢ়ি গ’ল শত্ৰুক বিধ্বস্ত কৰিবলৈ৷ এফালৰ পৰা বহু পাকিস্তানী সৈন্যক ধৰাসায়ী কৰিলে আৰু বহু পাঠানক বন্দী কৰি গ’ল৷ হঠাৎ কৰোবাৰ পৰা এটা বুলেট আহি জচিমুদ্দিনৰ বুকু ভেদি গ’ল৷ লগে লগে সি যুদ্ধভূমিত ঢলি পৰিল৷ যুদ্ধ ভূমিত তেতিয়া তেজ আৰু তেজ, আকাশত মৃত্যুমুখি চিঞৰ সহশ্ৰ শিশু-মহিলাকে ধৰি বহুজনৰ৷\nঃ খুঢ়া, অ খুঢ়া…!\nহঠাৎ কৰোবাৰ মাতত জচিমুদ্দিন চক খাই উঠি নিজৰ বুকুত হাত দি চালে৷ হয় সি জীয়াই আছে৷ ইমানপৰ ভাৱনাত নিজকে সেই যুদ্ধক্ষেত্ৰতে লৈ গৈছিল৷ এতিয়াহে তৎ ঘূৰাই পালে৷ মনত পৰিল চিকিৎসালয়ত মৃত্যুৰ স’তে যুদ্ধ কৰি নিজৰ জীৱন ঘূৰাই পাইছে৷\nঃ আচ্ছালামু আলাইকুম ওৱা ৰহমাতুল্লাহি ওৱা বৰকাতুহু৷\nঃ আলাইকুম আচ্ছালাম ওৱা ৰহমাতুল্লাহি ওৱা বৰকাতুহু৷\nঃ খুঢ়া আপোনাৰ কথা শুনি ৰাতিপুৱালৈ অপেক্ষা কৰিব নোৱাৰিলোঁ, এতিয়াই আহিলোঁ৷ এওলোক মোৰ বন্ধু, মিডিয়াৰ স’তে জড়িত৷ –খুৰশিদে লগত থকা ডেকা দুজনক পৰিচয় কৰাই দিলে৷\nঃ ভালে কৰিলা, বহা। –জচিমুদ্দিনে কাষত থকা চকীকেইখনত তেওঁলোকক বহিবলৈ ক’লে৷\nঃ খুঢ়া, আপোনাৰ হাতত এইবোৰ কিহৰ মেডেল? —খুৰশেদৰ লগত অহা সাংবাদিক বন্ধু এজনে সুধিলে৷\nঃ এইবোৰ ১৯৭১-ৰ যুদ্ধত সাহসিকতাৰ বাবে পোৱা মেডেল৷ এসময়ত এইবোৰ লৈ সদায় গৰ্ব কৰিছিলোঁ, আজি এইবোৰ চাই দুখ লাগি আছে৷\nঃ হয়, আপোনাৰ দুখ আমি বুজি পাওঁ৷ পিছে আপোনালৈ প্ৰৰণ কৰা ‘সন্দেহযুক্ত নাগৰিক’ৰ জাননীৰ বিষয়ে কি ক’ব?\nঃ কি ক’ম, মই বাকৰূদ্ধ! একেৰাহে ১৮-১৯ বছৰ দেশমাতৃক সেৱা কৰাৰ পিছতো সন্দেহ যুক্ত নাগৰিকৰ বিষাক্ত বুলেটৰ আঘাত প্ৰতিদান হিছাপে পাম বুলি ভবা নাছিলোঁ নিজৰ দেশতে আমি যদি বিদেশী হওঁ নিজৰ দেশ এৰি ক’লৈ যাম কোৱা? এই বিদেশীৰ ৰাজনীতিৰ মাজত কিমান মানুহ মাটি বাড়ি বিক্ৰি কৰি ভিখাৰী হ’ল, মৃত্যু হ’ল, আত্মহত্যা কৰিলে তাৰ খবৰ চৰকাৰে ৰাখিছেনে? তদুপৰি চৰকাৰে খুলি ৰাখিছে ‘ডিটেনচন কেম্প’ নামৰ জেলসমূহ! য’ত শিশু, মহিলাকে ধৰি ১০০ উৰ্ধৰ বৃদ্ধ বৃদ্ধা জেলত বন্দী। সেই সকলৰ আৰ্তনাদ শুনিও চৰকাৰ, প্ৰশাসন আৰু সংবাদ মাধ্যমৰ দুখ নালাগেনে? চৰকাৰে জেলত বন্দীসকলক জীৱ-জন্তু বুলি ভাবে৷ আচলতে চৰকাৰ-প্ৰশাসনৰ মানুহবোৰ ক্ষমতা পাই পশু হৈ যায় নহলে মানৱীয়তা দেখুৱালেহেঁতেনে৷ মানৱতাৰ ডাঙৰ ডাঙৰ কথা কোৱা দেশৰ জনতাও এতিয়া অন্ধ, বোবা৷ নহ’লে দেশত হৈ থকা অন্যায়-নিৰ্যাতনৰ বিৰুদ্ধে নিমাত নে?\nঃ আপোনাৰ ক্ষোভ আৰু দুখ আমি বুজি পাওঁ, পিছে এইবোৰ কথা বুজোতা চৰকাৰ, প্ৰশাসনত নাই। গতিকে অনুগ্ৰহ কৰি আপোনাৰ তথ্যবোৰ আমাক দিয়ক আমি সংবাদ মাধ্যমৰ জৰিয়তে চৰকাৰ তথা প্ৰশাসনক জনাম আপুনি স্বদেশী হোৱাৰ প্ৰমাণ৷\nঃ স্বদেশীৰ প্ৰমাণ! এয়া চোৱা ভাৰত মাতৃৰ সুৰক্ষাৰ কাৰণে বুকুত কঢ়িয়াই ফুৰা গুলিৰ চিহ্ন, এয়া যথেষ্ট নহয়নে? —জচিমুদ্দিনে আবেগত কামিজৰ বুটাম খুলি গুলিৰ দাগবোৰ দেখুৱালে৷ কিছুসময় সকলোৱে মৌন হৈ পৰিল৷ জচিমুদ্দিনে নিজৰ আবেগক নিয়ন্ত্ৰণ কৰি ভোটাৰ আই ডি কাৰ্ড, স্কুলৰ চাৰ্টিফিকেট, ১৯৫১ চনৰ লিগেচি ডাটা উলিয়াই দিলে৷ ইতিমধ্যে বোৱাৰীয়ে চাহ লৈ আহি সকলোকে দিলে৷ চাহ খোৱাৰ পিছত কিছুসময় কথা পতি ৰাতি ৯ মান বজাত সিহঁত গ’লগৈ৷ লগে লগে খবৰ চৌদিশে বিয়পি পৰিল৷ চ’চিয়াল মিডিয়াত তোলপাৰ লাগিল ইয়াৰ প্ৰতিবাদত৷ সেইবোৰে জচিমুদ্দিনক শান্তি দিব নোৱাৰিলে৷ ওৰে ৰাতি আমনি কৰি থাকিল এবুকু যন্ত্ৰণাই৷\nবুলেট Reviewed by Begum Asma on November 05, 2018 Rating: 5


দেশত চিনেমা হলবোৰ ১ অক্টোবৰ, ২০২০ তাৰিখৰ পৰা খুলিবলৈ গৃহ মন্ত্ৰালয়ে অনুমতি দিয়া নাই! - Factcrescendo Assamese\nশেহতীয়াকৈ ছ’চিয়েল মিডিয়াৰ জৰিয়তে এক বিশেষ বাতৰি ভাইৰেল হৈ পৰিছে । ডেইলী হাণ্ট নামৰ এক ৱেবছাইটত উক্ত বাতৰিটো প্ৰকাশ পাইছে । দাবী কৰা হৈছে যে দেশত চিনেমা হলবোৰ ১ অক্টোবৰ, ২০২০ তাৰিখৰ পৰা খুলিবলৈ গৃহ মন্ত্ৰালয়ে অনুমতি দিছে । উল্লেখযোগ্য যে ক’ৰনা ভাইৰাছৰ ভয়াবহ সংক্ৰমণৰ হেতু দেশত লক ডাউন ঘোষণা কৰা হৈছিল আৰু বৰ্তমান সেই লক ডাউন পৰ্যায়ক্ৰমে যথেষ্ট পৰিমাণে আঁতৰাই দিয়া হৈছে যদিও কিছু বাধ্য বাধ্যকতা এতিয়াও আছে আৰু চিনেমা হলবোৰ এতিয়াও বন্ধ আছে ।\nএনে সময়তে এই ধৰণৰ বাতৰি ভাইৰেল হোৱাত যথেষ্ট চাঞ্চল্যৰ সৃষ্টি হৈছে আৰু জনসাধাৰণৰ মাজত বিভ্ৰান্তিৰ সৃষ্টি হৈছে । অসমতো উক্ত বাতৰিটোৰ ৱেব লিংক হোৱাটচ এপ্পৰ যোগেদি ভাইৰেল হৈ পৰিছে ।\nসঁচাকৈ দেশত চিনেমা হলবোৰ ১ অক্টোবৰ, ২০২০ তাৰিখৰ পৰা খুলিবলৈ অনুমতি দিয়া হৈছে নেকি? সত্য কি? জানো আহক ।\nআমি প্ৰথমে এই বিষয়ে কীৱৰ্ডছ ব্যৱহাৰ কৰি টুইটাৰত চাৰ্চ কৰিলোঁ আৰু দেখিলোঁ যে পিআইবি ফেক্ট চেকৰ অফিচিয়েল টুইটাৰ হেণ্ডেলৰ পৰা এই বিষয়ে এক টুইট কৰিছে য’ত তেওঁলোকে স্পষ্ট কৰিছে যে দেশত চিনেমা হলবোৰ ১ অক্টোবৰ, ২০২০ তাৰিখৰ পৰা খুলিবলৈ গৃহ মন্ত্ৰালয়ে অনুমতি দিছে বুলি ভাইৰেল হোৱা বাতৰিটো ভুৱা হয় আৰু গৃহ মন্ত্ৰালয়ে এতিয়ালৈকে এই বিষয়ে কোনো সিদ্ধান্ত লোৱা নাই ।\nইয়াৰ উপৰিও আমি অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ’ নিউজৰ অফিচিয়েল টুইটাৰ হেণ্ডেলৰ পৰা এই বিষয়ে এক টুইট কৰা দেখিলোঁ য’ত তেওঁলোকে স্পষ্ট কৰিছে যে উক্ত বাতৰিটো ভুৱা হয় ।\nউক্ত বাতৰিটো ভুৱা হয় । দেশত চিনেমা হলবোৰ ১ অক্টোবৰ, ২০২০ তাৰিখৰ পৰা খুলিবলৈ গৃহ মন্ত্ৰালয়ে বৰ্তমানলৈকে অনুমতি দিয়া নাই ।\nTitle:দেশত চিনেমা হলবোৰ ১ অক্টোবৰ, ২০২০ তাৰিখৰ পৰা খুলিবলৈ গৃহ মন্ত্ৰালয়ে অনুমতি দিয়া নাই!\nTagged Cinema hallCoronavirusCOVID 19চিনেমা হল


ৰহস্য গল্প (মনোজ ভেনাচ) - জোনাক\nHome হ'ৰৰ গল্প ৰহস্য গল্প (মনোজ ভেনাচ)\n(এক) “………ফুলমনি এটা পুৰণি ৰেল-ষ্টেছন। দিনটোত এখন বা দুখন ৰেলগাড়ীহে তাত ৰয়। ষ্টেছনৰ পাছফালেই বঙলাটো। নতুন ষ্টেছন মাষ্টাৰ নিলয়ে সেই বঙলাটোতে থকাৰ দিহা কৰিলে। প্ৰথম নিশা। বাহিৰতে খাই বৈ আহি দুৱাৰখন খোলোতেই হিমশীতল বতাহ এজাকে নিলয়ক স্পৰ্শ কৰি গ‘ল। দুৱাৰখন খোলোতে হোৱা কেৰ্ কেৰ্ শব্দটোৱে পৰিবেশটো হঠাতে জয়াল কৰি তুলিলে। গাৰ কাষেৰে জপিয়াই কি যেন এটা পাৰ হৈ গ‘ল! হয়তো মেকুৰী! কিন্তু ইমান দুৰ্গন্ধ! নিলয়ে বিজুলীবাতিৰ বুটামবোৰটিপি কোঠাটো পোহৰাই তুলিলে। কাপোৰসাজ সলাই ভৰি ধুবলৈ বাথৰুমলৈ খোজ দিলে। কিন্তু হঠাত বাথৰুমৰ পৰা অহা কান্দোনৰ চিঞৰে তাৰ গতি ৰুদ্ধ কৰি পেলালে। পিছৰবাৰ আকৌ কোনো গাভৰুৰ হাঁহিৰ খলকনিয়ে ৰাতিৰ নিস্তব্ধতা ভঙ্গ কৰি পেলালে। অথচ বাথৰুমটো বাহিৰৰ পৰাই খিলি লগাইথোৱা আছিল। নিলয়ে ভয়ে ভয়ে বাথৰুমটোৰ ফালে দৃষ্টি নিক্ষেপ কৰি থাকিল। কান্দোন আৰু হাঁহিৰ মিশ্ৰিত খলকনিৰ মাজতে দেখিলে বাথৰুমৰ দৰ্জাৰ তলৰ ফাকেৰে হোলোকা হোলোকে তেজৰ নৈ বৈ আহিছে। নিলয়ে উচপ খাই উঠিল আৰু বিবুদ্ধিত পৰি পলাবলৈ ধৰিলে। কিন্তু ঠিক তেনেতে দুৱাৰখন কৰ্কশ শব্দ কৰি নিজে নিজে বন্ধ হৈ পৰি বিজুলিবাতিবোৰো নুমাইথাকিল। ঘোৰ অন্ধকাৰে গোটেই ঘৰটো আবৰি ধৰিলে। কোনোবাই নিলয়ৰ কাণৰ কাষত জোৰে জোৰে চিঞৰি কৈ উঠিল………” (দুই) “অণু… অণু… অণু…” অণু উচপ খাই উঠিল। সেইয়া অদুৰত যেন কোনোবাই তাইৰেই নামধৰি চিঞৰি মাতিছে। সময় খুব বেছি হোৱা নাই। ন বাজিছেহে মাথোন। দুৰৈত শিয়ালৰ হোৱা শুনিবলৈ পোৱা গৈছে। জিলিঁৰ মাতে পৰিবেশটো বেছ জয়াল কৰিতুলিছে। “অণু… অণু কি হ‘ল তোৰ! ইমানকৈ মাতি থাকিব লাগেনে? কি যে কৰি থাকে এইজনীয়ে।“ সেয়া মাকৰ চিঞৰ। পিৰালিৰ পৰা অণুকে উপলক্ষ কৰি কেইবাবাৰো ধৰি মাতি আছে। “কি মা, কোৱা। মোৰ ভয় লাগিছে, ইমান আন্ধাৰ!” _অণুৱে হঠাতে বিদ্যুৎ ব্যাহত হৈ বিজুলী বাতিবোৰ নুমাই যোৱাত ভয় খাইছিল। তাতে আকৌ ‘অশৰীৰী আত্মা’ নামৰ ভৌতিক গল্প এটা পঢ়ি আছিল। অনু আচৰিত হ‘ল। কেনেকৈ কাক-তালীয়ভাবেভৌতিক গল্পটোত বিজুলিবাতিবোৰ নুমাই যোৱা আৰু বাস্তবটো বিজুলিবাতিবোৰ নুমাই যোৱাৰ কথাটো মিলি গৈছিল। “দেউতাৰক ভাত দিছো। টুকুৰিটোৰ পৰা নেমু এটা উলিয়াই এটুকুৰা কাটি দেউতাৰক দে। মমবাতি এডাল জ্বলাই কটাৰিখন বিচাৰি লবি।” মাকে কথাখিনি অণুক কৈ বাহিৰৰ গাঁতটোত জাবৰ পেলাবলৈ গ‘ল। দেউতাকক সোনকালে ভাত লাগে। চহৰৰ পৰা সদাই আহোতে পলম হয় বাবে ভোকো লাগেসোনকালে। আকৌ ৰাতিপুৱাওঁ সোনকালে উঠি কামলৈ যাব লাগে। আন্ধাৰত খুপি খুপি অণুপাকঘৰলৈ আহিল। দেউতাকে ভাত খাবলৈ বহাকাষৰ কোঠাটোৰ পৰা অহা ঈষৎ পোহৰত তাই দিয়াশলাইটো বিচাৰি ল‘লে। কাঠি এটা উলিয়াই মমবাতিটো জ্বলাবলৈ ল‘লে। কাঠিটো মাৰোতে হোৱা শব্দটোত তাই উচপ খাই উঠিল। হাতৰ পৰা কাঠিটো পৰি গ‘ল। দ্বিতীয়বাৰ তাই ম‘মডালজ্বলাবলৈ সক্ষম হ‘ল। আন্ধাৰখিনি ফালি হঠাত হোৱা পোহৰখিনিয়ে পৰিবেশটো যেন অধিক জয়াল কৰি তুলিলে। পইতাঁচোৰা এটা তাইৰ গাত আহি পৰাত উচপ খাই উঠিল। সম্ভাৱ্য বিপদৰ কথা ভাবি অণু আতংকিত হৈ পৰিল। অথচ কাষৰ কোঠাটোতে দেউতাকে ভাত খাই আছে। নাই এনেকৈ ভাবিলে নহ‘ব। দেউতাকক পানীগিলাচ দিয়া, নেমু কাটি দিয়া এইবোৰ কাম এনেয়েও অণুয়ে কৰে। নেমুটো কাটি সোনকালে দেউতাকক দিব লাগে। নহ‘লে ভাতে খোৱা শেষে হৈ যাব। মাকৰ গালি-শপনিবোৰহে শুনিবলাগিব। কিহে পাইছিল এইৰাতিখন তাইক ভৌতিক গল্প পঢ়িবলৈ। ভয়ত ৰাতিটোপনি আহিলেহে হয়! সকলো দোষ এই ককায়েকৰ বাবে। সিয়ে এই কিতাপবোৰ পঢ়িবলৈ আনে। দেখিলে তাই নপঢ়াকৈ থাকিবওঁ নোৱাৰে। অণুৱে হাতত কটাৰিখন লৈনেমুটো কাটিবলৈ ধৰিলে। ৰহস্য গল্প\n(তিনি) “মা…আআআ! ভূউউউত, ভূত… অশৰীৰী আত্মা… মৰিলোঔ… বচোৱা মোক বচোৱা।” অণুৰ চিঞৰত দেউতাকে ভাত খাই থকাৰ পৰাই উঠি আহিল। উধাতু খাই মাক দৌৰি আহোতে দুৱাৰদলিত উজুটি খাই ভৰিৰ বুঢ়া আঙুলিৰ নখো এৰাই আহিল। তেওঁৰ অৱশ্যে এইবোৰলৈ ভ্ৰক্ষেপ নাই। জীয়েকৰ চিঞৰৰ উৎসটোৰ বাবেহে উৎকণ্ঠা। “কি হ‘ল মা… একো নোকোৱা কিয়। কপিছা কিয়।” দেউতাকে এখন হাতেৰে জীয়েকৰ গাত ধৰিকিংকৰ্তব্যবিমোৰ হৈ সুধিলে। তাই থকথককৈ কপিব ধৰিছিল। “দেউতা… তেজ, চোৱাচোন ইমান তেজ!” অণুৱে সেপধুকি সেপধুকি কথাষাৰ ক‘লে। “ইমান তেজ কৰ পৰা আহিল। নেমু আৰু কটাৰিখনত এইবোৰ দেখোন তেজ” _মাকে অণুৰ চকুৰ দৃষ্টিৰ ফালে প্ৰত্যক্ষ কৰিলে। মজিয়াখনত এফালে আধাকটা নেমুটো আৰু আনফালে কটাৰিখন সিচঁৰতি হৈ আছে। মমবাতিৰ পোহৰতে দেখিলে নেমুটোৰ সৈতে কটাৰিখনো ৰক্তৰঞ্জিত হৈ আছে। “চাওঁ চাওঁ হাতখন বেয়াকৈ কাটিলে, ইচ্… ইচ্। হেৰা টৰ্চটো জ্বলাই সোনকালে ‘ফাৰ্স্ট এইড বক্স‘টো লৈ আহাছোন” দেউতাকে মাকক উত্ৰাবল হৈ ‘ফাৰ্ষ্ট এইড বক্স‘টো আনিবলৈ পঠালে। “নাই নাই দেউতা, মোৰ হাত কটা নাই নহয়।” ভয়ত কপি কপি অণুৱে দেউতাককহাত দুখন দেখুৱালে। “ইয়ে হয়ছোন, তাইৰ হাতত একো হোৱা নাই। তেনেহলেনেমু আৰু কটাৰিত ইমান তেজ কৰ পৰা আহিল?” মাকে জীয়েকৰ হাত দুখন পিটিকি পিটিকি পৰীক্ষা কৰি কলে। অণুক দেউতাকে বিচনালৈ ধৰি ধৰি লৈ আহিল। তাই ভয়ত তেতিয়াওঁ কপি আছিল। সচাঁকৈয়ে অশৰীৰী আত্মাই লম্ভিলে অণুক। কি হ‘ব এতিয়া! তাই কান্দি কান্দি মাকহতঁক কবলৈ ধৰিলে। “মই নেমুটো কাটিবলৈ কটাৰিখনেৰে ৰেপ দিছোহে। কৰপৰা জানো নেমুটোৰ ভিতৰৰ পৰা তেজবোৰ ওলাই আহিল। মোৰহাতত কিন্তু একো হোৱা নাই। তেজ ওলাবলৈ অকণমানো ছাল এৰোৱা নাই” অণুৰ কথা শুনি মাকৰ পাকঘৰটোলৈ চাবলৈয়ে ভয় লাগিল। “হেৰি শুনকছোন। টৰ্চটোৰে আকৌ এবাৰ নেমুটো ভালকৈ চাই আহকছোঁন। বাবা ক‘ত গ‘ল।তাকো মাতক। ইমান হুলস্থুলতো সি কোঠাৰ পৰা এবাৰো ওলাই অহা নাই কিয়! আন্ধাৰতনো কিকৰি আছে সি?” মাকে বাবাৰ কোঠালৈ দৃষ্টি নিক্ষেপ কৰিলে। মাকে আকৌ ক‘বলৈ ধৰিলে- “এইক সেই আহঁতজোপাৰ গোঁসানীজনীয়ে লম্ভিলেযেন পাইছো। মই এনে কওঁনে যে স্কুলৰ পৰা আহোতে সেইফালেৰে নাহিবি। চমু বাট হ‘লে কি হ‘ল। আজি কেইবছৰমানৰ আগতে পঞ্চায়তৰ সভাপতিৰ জীয়েকে যে সেই আহঁতজোপাতে চিপজৰী লৈছিল নাজান নেকি? ” আতংকিত হৈ থকা ছোৱালীজনীয়ে মাকৰ কথা শুনি বেছিকৈহে ভয় খাব ধৰিলে। দেউতাকৰ খং উঠি মাকক ক‘লে, “ৰ’বাহে তাই এনেয়ে ভয় খাই আছে। তুমি আৰু এইবোৰ কি বলকি আছা! বেলেগ কিবাওহ‘ব পাৰে। অনবৰতে কি ভূত-পিশাচৰ নাম লৈ থাকা? বাবাক মাতাছোন।” দেউতাকে অণুৰ মুৰত হাতবুলাই ক‘লে “মা, তুমি একো চিন্তা নকৰিবা। মইএতিয়াই অতুল বৰদেউতাৰ পৰা মন্ত্ৰপূত পানী আনি দিম। বাবাক মাতাহে… ওলাই গ‘ল নেকিবাহিৰলৈ সি?” “বাবা বাবা, কত গ’লি তই?” মাকে তাক বিচাৰিবলৈ ধৰিলে। (চাৰি) হঠাতে হাতত পানী এগিলাচ লৈ বাবাৰ প্ৰবেশ। “অণু, তই এই পানীগিলাচ খাই দেছোন। মই অতুল বৰদেউতাৰ পৰা পানীখিনি মন্ত্ৰপুত কৰি আনিছো। একো নহয় তোৰ। ভয় নাখাবি।” সি হয়তো ভনীয়েকৰ লগত ঘটা ঘটনাটোৰ উমান পাই গিলাচ এটা লৈ বৰদেউতাকৰ ঘৰ পাইছিলগৈ। মাকে কথাটো এনেদৰেই ভাবিলে। দেউতাকে এটা কথা ভাবি আচৰিত হ‘ল যে দুই কিলোমিটাৰ দূৰত থকা অতুল ককাইদেউৰ পৰা বাবাই ইমান সোনকালে কেনেকৈ আহি পালে! আৰু এটা কথা বাবাক দেখোন সেই সময়ত ঘৰৰ ভিতৰত দেখাও নাছিল। সিনো জানিলে কেনেকৈ। সকলোফালে যেন কি এক ৰহস্য! “দেউতা মন্ত্ৰপুত পানীগিলাচ খাই মই অলপ ভাল পাইছো। মোৰ একো নহয়। নহয়নে মা!” _জীয়েকৰ কথা শুনি মাকেতাইক সাবটি ধৰিলে। তেতিয়ালৈকে তাইৰ কপনি বহুখিনি মাৰ গৈছিল। দেউতাকে হঠাতে কিনো ঘটি গ‘ল একো থাওৰ কৰিব নোৱাৰিলে। নেমুটেঙাটোৰ পৰা কেনেকৈনো তেজ ওলাল? সচাঁকৈয়ে ঘৰত ভূত-পিশাচে লম্ভিলে নেকি? তেওঁ অৱশ্যে আজিলৈকে ভূত-পিশাচৰ সন্মুখীন হোৱা নাই, শুনিছেহে! কিন্তু বাবাৰ ফালে চাওঁতে এনেলাগিল সি যেন কিবা এটাদোষী দোষী মনোভাব লৈ ভনীয়েকৰ কাষত থিয় হৈ আছে! (পাঁচ) চহৰৰ পৰা কিছু দুৰৈত আধুনিকতাৰ পৰশ পৰা এখনগাওঁ। বাবা, অণু আৰু সিহঁতৰ মাক-দেউতাক। বাবা উচ্চতৰ মাধ্যমিকৰ দ্বিতীয় বৰ্ষৰ ছাত্ৰ। চহৰৰ মহাবিদ্যালয়ত অধ্যয়নৰত। ঘৰৰ পৰা এক কিলোমিটাৰ আতঁৰৰ বিদ্যালয়খনত অণু অষ্টম শ্ৰেণীত পঢ়ি আছে। চহৰত পঢ়িবলৈ গৈ ককায়েক বাবা যে দুষ্ট সঙ্গৰ লগত পৰিছে, অণুই ঠিকেই ধৰিব পাৰিছিল। এদিন তাই বিদ্যালয়ৰ ছুটিত আহি থাকোতে তাক বিপুলহতঁৰ দোকানৰ পাছফালে চুৰট হোপা দেখিছিল। ঘৰত আহিয়েই তাই মাক-দেউতাকক কথাটো কৈ দিছিল। মাক-দেউতাকে ভাল বকনি দিছিল। খঙত দেউতাকে হালোৱা এছাৰিৰে পিঠিত দুইকোবো দিছিল। সেই কাণ্ডত মহাবিদ্যালয়তোতাৰ চাৰিদিনমানৰ বাবে আহ-যাহ বন্ধ হৈছিল। লাজে অপমানে ভনীয়েক অণুৰ ওপৰত খঙত অগ্নিশৰ্মা হৈ পোতক তোলাৰ বাবে চল চাই আছিল। ভয়াতুৰ ভনীয়েকক ভূতৰ গল্পবোৰ পঢ়িব দি এনেয়ে ভীতিগ্ৰস্থ কৰি ৰাখিছিলেই। তেতিয়া মাত্ৰ সুযোগৰ অপেক্ষাতহে আছিল। সেই ৰাতিটোৰ কথা। দিনতেই কটাৰি এখনৰ দুয়োফালে ঘৰতে থকা জবাফুলৰ পাহিবোৰেৰে খুব ভালকৈ ঘহি-পিহি শুকুৱাই থৈ দিছিল। সি জানে জবাফুলৰ ৰসত থকা ৰাসয়নিক পদাৰ্থবিধ নেমুটেঙাত থকা ছাইট্ৰিক এছিদৰ সংস্পৰ্শত আহিলে ৰসখিনি ৰঙা হৈ পৰে। মাকে তাইক নেমু কাটিব দিয়াৰ কথা শুনি পিছৰ দুৱাৰেৰে সেই কটাৰিখন তাই সহজে পোৱাকৈ থৈ দিছিল। কিন্তু পিছত যেতিয়া ভনীয়েকে ভয় খাইবৰকৈ চিঞৰ-বাখৰ কৰিলে সিওঁ ভয় খালে। ভয়তে অণুৰ যদি কিবা এটা হৈ যায়। সি নিজকে ক্ষমা কৰিব নোৱাৰিব। আগচোতালৰ পৰাই সি মাক-দেউতাকে আলোচনা কৰা কথাবোৰ শুনিছিল। সেয়ে পুখুৰীৰ পাৰত মাকে ধুবলৈ গোটাই থোৱাগিলাচ এটাতে সেই পুখুৰীৰে পানী ভৰাই লৈআহিছিল। ক‘ত আৰু বৰদেউতাকৰ পৰা পানী লৈআহিব! সি মিছা মাতিছিল। ভনীয়েকৰ সেই ‘মন্ত্ৰপূত পানী’খাই ভাল পোৱাত সি স্বস্তিৰনিশ্বাস পেলাইছিল ।\nগাওঁখনৰ সীমামুৰিয়া অঞ্চলেদি পাৰ হৈ যোৱা শিলগুটি দিয়া পথটোৰ বৃহৎ আঁহত গছজোপাই অৱস্থান কৰা ঠাইডোখৰ গাওঁখনৰ জনসাধাৰনে মনতে জয়াঁল বুলি ভাৱে। সাধাৰণতে মুকলিঠাইডোখৰত আঁহতজোপাৰ তলতে গাওঁখনৰ প্ৰাথমিক বিদ্যালয়খন আৰু তাৰ বিপৰীত ফালে চেনদৈৰ ঘুমতি দোকানখন আছে। সেই ঠাইডোখৰৰপথটোৰ এটা ফালে বিস্তৃর্ণ পথাৰ, আনফালে দ হোলা আৰু তাৰ পৰা কিছুদূৰতে হাবিখন। সন্ধ্যা সাত বজাৰ পিছতে চেনদৈয়ে দোকান বন্ধ কৰি ঘৰলৈ যোৱাৰ পিছত ঠাইডোখৰ নিমাওমাও হৈ পৰে। অৱশ্যে তাৰ আগৰলৈকে চেনদৈৰ দোকানৰ আগত গাৱঁৰে দুই এটা ডেকা লৰাই কথাৰ মহলা মাৰিবলৈ সদায়ে আহে। বতৰ ডাৱৰীয়াই হওক বা ফৰকালেই হওক, নতুবা পূণির্মাৰ নিশাই হওক বা আঁউসি নিশাই হওক, সেই আঁহতজোপাৰ তলৰ ঠাইখিনি সদায়ে অন্য ঠাইতকৈ কিছু গভীৰ আন্ধাৰ যেন দেখি। সেয়ে যিকোনো খামি ডাঠ মানুহো আঁহতজোপাৰ তলেদি পাৰ হৈ যাওতে কমকৈ হলেও বুকুখন কপি উঠে। কোৱামতে এবাৰ হেনু গাঁৱৰে শৰতক গধূলী বেলিকা সেই আঁহতজোপাৰ তলৰেপৰাই কোনোৱা মানুহ এজনীয়ে মাতি হোলায়েদি হাবিলৈ নি গোটেই ৰাতি তাইৰ লৰা-পোৱালি ৰখিবলৈ দিলে। পিছত ছেগ বুজি সি তাৰ পৰা পলাই আহিহে নিজৰ প্ৰাণ ৰক্ষা কৰিলে। গাওঁখনৰ মানুহৰ মুখত প্ৰচলিত মনেহাবিখনত বহুত মানুহৰ মৰিহালি আছেআৰু ৰাতি হলে সেই মৰিহালিৰ আত্মাবোৰে আঁহতজোপাৰ তলতে জিৰণি লৈয়হি আৰু তেতিয়া বাটে অহাযোৱা কৰা মানুহ লগ পালে অন্য মানুহৰ ৰূপ ধৰি লগত লৈ যায়। গাঁখনৰ বহুত মানুহে সেই আঁহতজোপাৰ তলতে আত্মাবহি থকা, গালৈ কেচমমূতা দলিওৱা, কাষৰ হোলাত জপং জপং কৈ মাছ ধৰি থকাআৰু হাবিত ধনগুলৈ জুই দেখাবুলি দাবী কৰে যদিও ইয়াৰ প্ৰত্যক্ষ প্ৰমান কাকোৱে দিব পৰানাই। এবাৰ আকৌ কি হল!গাঁৱৰে চেঙেলিয়া লৰা নাম তুলা। সন্ধ্যা সাত বাজি গৈছিলহে। চেনদৈয়ে দোকান বন্ধ কৰিঘৰলৈ গল। সেইদিনা গাঁৱৰে সিফালৰ মানুহ এগৰত ন-খোৱা সকাম আছিল। সকামৰ ভোজ খাই তুলা ঘৰলৈ অকলেই খোজকাঢ়ি ওভটিছিল। যিহেতু সি ঘৰলৈযাবলৈ সেই আঁহতজোপাৰ তলেদিয়েই পাৰ হব লাগিব গতিকে হাতত সি বাটৰ পৰা শিলগুটি দুটা বুটুলি ললে আৰু শিলগুটি দুটা যুজাই খিট খিটকৈ বজাই যাব ধৰিলে ভয়টো কমাবৰ বাবে। ইপালে আকৌ ঘৰত সাহিয়াল বুলি দম্ভ মাৰি ফুৰা দেৱক পঠিয়ালে তুলাক সকামৰ ঘৰৰ পৰা আগবঢ়াই আনিবলৈ। দেৱ আহি আঁহতজোপাৰ ওচৰ পাইছেহিহে, এনেতে সি শুনিলে যে আঁহতজোপাৰ তলত কোনোবাই খুঁটি তালবজাই আছে। সি বুকুত সাহষ বান্ধি সেই ঠাইতে তভক মাৰি ৰৈ শব্দটো মন দি শুনিব ধৰিলে প্ৰকৃততে সেয়া তাল মানুহে বজাইছে নে ভূতে বজাইছে। খন্তেক পিছতে সি ধৰিব পাৰিলে যে শব্দটো লাহে লাহে তাৰফালেই আগুৱাই আহিছে। সি এইবাৰনিশ্চিত হল যে সেয়া তাক মায়া কৰি নিবৰ বাবেই ভূতেই তাল বজাইছে। ভয়ত দেৱই কি কৰো নকৰো ভাৱি দিলে ওলোটাই লৰ। ইফালে তুলাৰ আকৌ কি হল!সি মন কৰিলে যে তাৰ আগতে অথার্ত আঁহতজোপাৰ তলৰে পৰাই কিবা এটাই জপজপাই তাৰ ফালে খেদি আহিছে। ভয়ত সিও হাতৰ শিলগুটি দলিয়াই বিপৰীত ফালে দিলে লৰ। তাৰ পিছৰ দুদিন দুয়োটায়ে তমোময় জ্বৰ হল। সেইবাৰলৈ বেজ-জ্ঞানী লগাইহে সিঁহতদুটাৰ ৰক্ষা হল। গাঁও খনত কেইটামান ভূত প্ৰেত বিশ্বাস নকৰা সাহিয়াল ডেকা লৰাও আছে। সিঁহতে ভূতৰ সন্ধানত আঁহতজোপাৰ তলত কেইবা ৰাতিও কটাইছে বুলি গাঁৱৰ মানুহৰ আগত কয়। ভূত-প্ৰেতটো বাদেই বতাহৰ বাদে অন্য কোনো বস্তুৱে আঁহত গছৰ ডাল-পাত এখিলা লৰোৱা সিঁহতৰ চকুত পৰা নাই। গাঁৱৰ তিনিআলি চক্ টোত আড্ডা দিয়াটো অন্য যুবককেইজনৰ দৰে মোৰোএটা নিয়মিত অভ্যাসত পৰিনত হৈছে। আমাৰ আড্ডাত তাচপাতৰ খেলাৰ লগতে ৰাজনীতি, অথর্নীতিৰ পৰা আৰম্ভ কৰি খেল, চিনেমা, ভূত-প্ৰেতৰ লৈকে স্থান পায়। সেইদিনা সন্ধিয়া ভূতৰকথা আৰু টুৱেন্টি নাইন খেলি ঘৰলৈ ওভটো মানে ন-মানেই বাজিল। লগৰ লগৰীয়াক আড্ডাস্থলীতে এৰি থৈ চাইকেল চলাই ঘৰলৈ বুলি ৰাওনা হলো। ময়ো সেই স্থানৰ পৰা ঘৰ পাবলৈসেই আঁহতজোপাৰ তলেদিয়ে যাব লাগে যদিও সদায় সন্ধিয়া সেই বাটেৰেই অহা যোৱা কৰি আছো বাবে মোৰ মনত ভয় শংকা নালাগে। সেইদিনা অমাৱস্যা নিশা, বতৰটোও অলপ ডাৱৰীয়া। মানুহবোৰৰ মতে এনে এনেকুৱা নিশাইহেনু এই আঁহতজোপাৰ তলত ভূত ওলাই। গাঁৱৰ মানুহবোৰৰ যে ভয়টো, মোৰ মনেমনে হাঁহি উঠিল। এইবোৰ কথাকে ভাৱি ভাৱি চাইকেল চলাই আহি মই আঁহতজোপাৰ তল পালোহি। হথার্তে গছজোপাৰ ডাল এটা সজোৰে লৰি উঠিল। সমান্য বতাহ বলি আছে যদিও, এই বতাহত গছৰ ডালটো ইমান জোৰেৰ লৰি উঠাটো সম্ভৱ নহয়, তেনেহলে গছজোপাৰ তলত কিবা আছে, দেৱয়ে মোক কোৱা কথাটো সচা। চাইকেল খন মই ব্ৰেক মাৰি ৰখাই দিলো। আঁহতজোপাৰতলত চুচুক-চামাক কৈ ৰৈ থকা দুটা ছাঁয়ামূত্তি মোৰ দৃষ্টিগোচৰ হল। এবাৰ মোৰ নাম ধৰি সৰুকৈ মতাও মই শুনিলো। কোন হব পাৰে এই দুটা, গাঁৱখনৰ মানুবোৰে কোৱাৰ দৰে এইকেইচা ভূতেই নেকি, মই ভাবি ৰৈ দিলো। তেনেহলে আজি মোক আঁহতৰ তলত সচাকৈয়ে ভূতে পালে। উত্তেজনাত মইঘামি উঠিলো। পিছমুহূত্ততে মই ভাবিলো, দেখা যাওক আজি এই ভূতদুটাই মোক কি কৰে। লাহে লাহে মই ছাঁয়ামুত্তি দুটাৰ ফালে আগবাঢ়ি গলো। আৰে এইয়া দেখোন কমল আৰু ভৰত হে। সিঁহতদুটাই এই নিশাখন আঁহতৰ তলত কি কৰিছে। “ঐ ৰহ, আমি এইখিনি একেলগে যাও, আমিও তই অহালৈকে ৰৈ আছো”।–কমলে মোৰ চাইকেলৰ হেণ্ডেলত ধৰি কলেহি। “তঁহতি মোক ভাল ভয় খোৱালি দেই,মইআকৌ তঁহতক ...” “কি বুলি ভাবিছিলি, ভূত!”ভৰতে কথাষাৰ এনেদৰে কলে যে সি সঁচাকৈয়ে ভূতেই। তাৰ পিছত... ভূতৰ গল্প\nসি খুক খুককৈ হাঁহিবলৈ ধৰিলে। তাৰপিছত সি আকৌ কলে“বাৰু কচোন, আজি তই আমাৰ ঘৰলৈ যাৱনে, আমি তোৰ ঘৰলৈ যাও?” “আমি সকলো একেফালেই নাযামজানো?”মই বুজি নাপাই সুধিলো। “ওহো নহয়, তই যাবি এইফালে”কমলে মোৰ ঘৰৰ ফালে আঙুলিয়াই দেখোৱালে,“আৰু আমি যাম এইফালে”এই বুলি হাবিখনৰ পালে আঙুলিয়াই দেখোৱালে। তাৰপিছত আকৌ সি খুক খুকাই হাঁহিবলৈ ধৰিলে। ভৰতে মোৰ হাতৰ পৰা চাইকেলখন লৈ হাবিখনৰ ফালৰ হোলাটোত নমাই দিলে। তাৰ হাতখন বৰ চেঁচা, পানী লাগি আছে ছাগে। “ঐ কমল, তই ইয়াত ইমান সোনকালে কেনেকৈ পালিহি, মই দেখোন তোক বাটেওলাই যোৱাহে দেখিছিলো”মই শৰতক সুধিলো। “সি দেখোন অথনিৰে পৰা মোৰ লগতে আছে, তই কমলক বাটত কেনেকৈ লগ পাবি?”ভৰতে মোক কলে। “বাঃ তইটো কম নহৱ দেই, বাটত অচ্যুতক অকলে লগ পাই ভয়খোৱাই বেহুচ কৰি দিলি আৰু আকৌ আহি ইয়াত ৰৈ আছহি কাৰোবাক নিও বুলি”। মই কলো, সিহঁতে মোৰ ফালে ভেবা লাগি চাই থাকিল।“অচ্যুত যদি বাটত বেহুচ হৈ পৰিয়ে আছে, তেনেহলেতইনো কোন?”কমলে মোৰ ফালে আচৰিত হৈ সুধিলে। “হাঃ হাঃ!!তহতিও ঠগ খাই গলি নহয়”। মই হাঁহিলো, তাৰপিছত আকৌ কলো,“মই তাৰ ৰপটো লৈ কাৰোবাক ভয় খোৱাও বুলি এইখিনিতে অলপ সময় ৰওহি বুলি আহিছিলোহে, তঁহতি পালি নহয় আকৌ লগধৰি নিবলৈ এতিয়াই ঘৰলৈ। ঠিক আছে বাৰু যাও বল ঘৰলৈকে, ৰাতিপুৱাৰ আগতে আকৌ এপাক আহিব লাগিব”। এইবুলি মই চাইকেলখন আঁহতৰ তলতে পেলাই পথাৰ দৰাত নামিলো। সিঁহতে মোৰ ফালে ভেবা লাগি চাই থাকিল।“তঁহতি কি মানুহ দেখাদি চাই আছ, যাৱ যদি বল সোনকালে”। এইবাৰ সিঁহতে বৰ ভয় খালে আৰু ৰৈ থকাৰ ধৈয্য সিঁহতৰ নহল। দুয়োটাই ভূত ভূত বুলি চিঁঞৰি ৰাষ্টাই দৌৰিবলৈ ধৰিলে। সিঁহতৰ কাণ্ড দেখি মোৰ খুৱ হাঁহি উঠিল। এইটো ভয়লৈয়ে আনক ভয় খোৱাবলৈ আহে। এই অচ্যুতক ভয় খুওৱাটো যে ইমান সহজ নহয় এই কথা আজি সিঁহতে হাতে হাতে প্ৰমান পালে। ইঁহত দুটাই মোক আজি ভয় খুওৱা প্লেনটোৰ কথা দিনতে দেৱয়ে কৈ থৈছিল কাৰনেহে মইয়ো ভালকে এশেকা দিব পাৰিলো। মই আঁহতৰ তলৰ পৰা চাইকেল খন উঠাই ঘৰলৈ যাবলৈ ওলালো। যাওতে তাঁহাত দুটাৰ ঘৰত সুমাই খবৰ এটাও লৈ যাব লাগিব, কি ঠিক তাহাতৰ চাগে এতিয়া ভয়ত জ্বৰ উঠা আৰম্ভ হৈ যাব পায়। এনেতে মই কাৰোবাৰ মাত শুনি চাইকেলখনত উঠিও ৰৈ দিলো। এইয়া দেখোন জুমনৰ মাত। কিন্তু তাক মই তিনিআলিৰ আড্ডাস্থলীতে এৰি থৈ আহিছো। তেনেহলে সি ইয়াত কেনেকৈ হব?মাতটো হাবিডৰাৰ ফালৰ পৰায়ে আহিছে। মোৰ মনত পৰিল, আজি অমাৱস্যা নিশা, বতৰটোও গোমা, এনেকুৱা বতৰতে ভূতে এই আঁহতৰ তলৰ পৰা মানুহ ধৰি নিয়ে। কথাবোৰ ভাবি বুকুখন ঢককৈ উঠিল, তাৰপিছত জোৰেৰে চাইকেল চলাই দিলো ঘৰৰ ফালে। .......সমাপ্ত......\nTags # হ'ৰৰ গল্প\nLabels: হ'ৰৰ গল্প