প্ৰতিদিনে ঝাড়খন্ডত 'ডাইনী' বুলি ৩ টাকৈ হত্যা কৰা হয় - Mahabahu.com\nপ্ৰতিদিনে ঝাড়খন্ডত ‘ডাইনী’ বুলি ৩ টাকৈ হত্যা কৰা হয়\nin Justice, National, News, Opinion, Real Stories, Special Report, Uncategorized, Women\nকিছুমান মানুহৰ ধাৰণা হ’ল ‘ডাইনী‘ হ’ল স্ত্ৰী-জাতি আৰু ডাইনী সমাজত বিদ্যমান! যদিও ‘ডাইনী’ বুলি একো নাই, তথাপিও পুৰুষ শাসিত সমাজত ‘ডাইনী’ বুলি সন্দেহ কৰি বিচাৰৰ কাঠগৰাত থিয় কৰাই বছৰৰ পিছত বছৰ ধৰি ভাৰতবৰ্ষ উপমহাদেশৰ বিভিন্ন ঠাইত অজস্ৰ মহিলাক হত্যা কৰা হৈছে। অসমো তাৰ ব্যতিক্ৰম নহয়। কিন্তু সাম্প্ৰতিক তথ্যৰ মাধ্যমেৰে জানিব পৰা গৈছে যে এই যুগতো ভাৰতবৰ্ষৰ যি স্থানত ‘ডাইনী’ বুলি সন্দেহ কৰি সৰ্বাধিক হত্যা কৰা হৈছে – সেই স্থান হ’ল ঝাড়খণ্ড।\n২০০০ চনত বিহাৰৰ পৰা ফালি নতুন ৰাজ্য হিচাপে ঝাড়খণ্ড গঠন কৰা হয়। সেই ২০০০ চনৰ পৰা এতিয়ালৈ ঝাড়খন্ডত কেৱল ‘ডাইনী’ বুলি সন্দেহ কৰি ১০০০ হত্যা কৰা হৈছে। এই ১০০০ সংখ্যাৰ ৯০% হ’ল মহিলা! অৰ্থাৎ প্ৰতিদিনে ঝাড়খন্ডত গড়ে ‘ডাইনী’ অপবাদ দি ৫ গৰাকীক হত্যা কৰা হয়। এই তথ্য প্ৰকাশ কৰিছে ঝাড়খণ্ড পুলিচে। এই শতিকাত ইয়াতকৈ লজ্জাজনক কথা কি হ’ব পাৰে?\n২০২১ চনত ঝাড়খন্ডৰ পিছপৰা সম্প্ৰদায়ৰ মহিলা তথা সমাজকৰ্মী চুতনি মাহাতোক পদ্মশ্ৰী সন্মানেৰে সন্মানিত কৰা হৈছিল। বৰ্তমানৰ ঝাড়খণ্ড হোৱা ৰাজ্যখনৰ চৰাইখোলা-খাৰচোৱান জিলাৰ ভোলাদিহি গাওঁত ১৯৫৯ চনত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল। ৯০ ৰ দশকত তেওঁ বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। এটা সন্তানৰ মাতৃও হয় তেওঁ। সন্তান জন্ম হোৱাৰ কিছুদিন পিছত তেওঁৰ স্বামীৰ মৃত্যু হয়। সেয়া ১৯৯৫ চন। পৰিয়ালৰ দ্বাৰাই চুতনি মাহাতোক ‘ডাইনী’ অপবাদ দিয়া হয়। গাঁওখনৰ এটা ল’ৰা অসুস্থ হোৱাৰ পিছত গাঁওবাসীয়ে তেওঁক অপবাদ দি ৪০/৫০ জনীয়া দল এটাই তেওঁৰ ঘৰলৈ আহি অকথ্য নিৰ্যাতন কৰে। তেওঁক ‘ডাইনী’ বুলি ঘোষণা কৰা হয়। বহু কেইজন পুৰুষে একেলগে চুতনিৰ মুখত প্ৰস্ৰাৱ কৰে। তেওঁৰ ঘৰ আৰু মাটিটুকুৰা দখল কৰে। তাৰপিছত তেওঁৰ ওপৰত যৌন নিৰ্যাতন আৰম্ভ হয়। তাতেই শেষ নহয়, তেওঁক অৰ্দ্ধ-উলঙ্গ কৰি গাঁওখনত ঘূৰোৱা হয়। বলপূৰ্বক প্ৰস্ৰাৱ পান কৰোৱা হয়। কিবাপ্ৰকাৰে প্ৰাণ ৰক্ষা কৰি সেইদিনাই তেওঁ পিতৃগৃহলৈ পলায়ন কৰে।\nশ্ৰীমতী চুতনি মাহাতো\nতাৰপিছত আৰম্ভ হয় নতুন যাত্ৰা। তেওঁ পুলিচৰ ওচৰলৈ যায়। পুলিচে প্ৰথমতে তেওঁৰ অভিযোগ গ্ৰহণ কৰিবলৈ অনিচ্ছুক হোৱাত তেওঁ থানাৰ সন্মুখত ধৰ্ণাত বহে। এটা সময়ত পুলিচ বাধ্য হয় অভিযোগ গ্ৰহণ কৰিবলৈ। ইয়াৰ পিছত পৰৱৰ্তী দুটা দশক তেওঁ নিৰলসভাৱে ‘ডাইনী’ প্ৰথাৰ বিৰুদ্ধে সংগ্ৰাম কৰে। কমেও ১০০ গৰাকী মহিলাক তেওঁ ৰক্ষা কৰে। চুতনি মাহাতৰ জীৱনক আধাৰ হিচাপে লৈ ২০১৪ চনত বলিউদত নিৰ্মাণ কৰা হয় ‘কালা চচ্ – দ্যা ডাৰ্ক ট্ৰুথ’ নামৰ ছৱিখন। কিন্তু চুতনি মাহাতোই কিমানক ৰক্ষা কৰিব! কেৱল ২০২১ চনতেই ঝাড়খণ্ডত ডাইনী বুলি সন্দেহ কৰি ২৪ জনক হত্যা কৰা হৈছে। ২০২০ চনত কৰ’নাৰ পটভূমিত লকডাউন হোৱা হেতুকে হত্যা কম সংখ্যক হৈছিল। ২০১৯ চনত ২৭ গৰাকী মহিলাক হত্যা কৰা হৈছিল। নেশ্যনেল ক্ৰাইম ৰেকৰ্ড ব্যুৰোৰ তথ্য অনুসৰি ২০১৬-২০১৯ চনৰ ভিতৰত ডাইনী বুলি সন্দেহ কৰি ঝাড়খন্ডত ৩৭২ গৰাকীক হত্যা কৰা হৈছিল। যোৱা ২ জানুৱাৰী, ২০২২ তাৰিখেও ঝাড়খন্ডৰ লুকিয়া গাওঁত ডাইনী বুলি সন্দেহ কৰি এগৰাকী মহিলাক স্থানীয় পঞ্চায়ত প্ৰধানৰ নেতৃত্বত প্ৰচন্ড অত্যাচাৰ কৰা হয়। মাতৃক ৰক্ষা কৰিবলৈ যোৱা দুই পুত্ৰকো নিৰ্মম প্ৰহাৰ কৰা হয়, এজনৰ এটা চকু নষ্ট হৈ যায়। অৰ্থাৎ, এতিয়াও ঝাড়খন্ডকে ধৰি ভাৰতবৰ্ষৰ বিভিন্ন স্থানত পুৰাদমে চলি আছে ডাইনী প্ৰথাৰ নামত হত্যা আৰু নিৰ্মম নিৰ্যাতন। সচাকৈয়ে, কি বিচিত্ৰ এই ভাৰতবৰ্ষ !!\n(শিৰোনামৰ ছৱি ‘দ্যা হিন্দু’ৰ সৌজন্যত)


জগৎ (জীৱবিজ্ঞান) - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n(ৰাজ্য ( জীৱ বিজ্ঞান )ৰ পৰা পুনঃনিৰ্দেশিত)\nজীৱবিজ্ঞানত, ৰাজ্য বা জগৎ ( English: Kingdom, Latin: regnum, pl. regna ) অধিজগতৰ তলতেই বৰ্গীকৰণৰ দ্বিতীয় উচ্চ স্থানত অৱস্থান কৰিছে। ৰাজ্য সমূহক পৰ্ব নামৰ সৰু সৰু গোটত ভাগ কৰা হৈছে। পৰম্মৰাগতভাৱে, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ পাঠ্যপুথিত ছখন ৰাজ্যৰ ( প্ৰাণী, উদ্ভিদ, ভেঁকুৰ, প্ৰটিষ্টা, আৰ্কেৰিয়া, আৰু বেক্টেৰিয়া ) পদ্ধতি ব্যৱহাৰ কৰা হয় আনহাতে ব্ৰিটিছ, অষ্ট্ৰেলিয়া আৰু দক্ষিণ আমেৰিকাৰ পাঠ্যপুথিত পাঁচখন ৰাজ্যৰ ( প্ৰাণী, উদ্ভিদ, ভেকুৰ, প্ৰ'ট'কটিষ্টা, আৰু প্ৰকোষকেন্দ্ৰীয়/ ম'নেৰা ) পদ্ধতি ব্যৱহাৰ কৰা হয়।\n4.2 ষষ্ঠ ৰাজ্য\nচিত্ৰ:জীৱৰ ফাইলজেনেটিক বৃক্ষ\n২০০৪ চনত, ছিম্পছন আৰু ৰ'জাৰে এটা প্ৰবন্ধত উল্লেখ আছিল যে প্ৰটিষ্টাবোৰ আছিল "সকলো সংকোষকেন্দ্ৰীয়ৰ এটা grab-bag, সেইবোৰ জন্তু, উদ্ভিদ বা ভেঁকুৰ নহয়।" তেওঁলোকে ধৰি লৈছিল যে, কেৱল মন'ফাইলেটিক গোটকহে বৰ্গীকৰণৰ আনুষ্ঠানিক স্থান হিচাপে গ্ৰহণ কৰা উচিত আৰু, যদিও এই প্ৰস্তাৱ আগেয়ে ব্যৱহাৰ্য নাছিল (necessitating "literally dozens of eukaryotic ‘kingdoms’"), এতিয়াহে সংকোষকেন্দ্ৰীয়বোৰক "সম্ভৱতঃ সকলো মন'ফাইলেটিকৰ মাত্ৰ কেইটামান প্ৰধান গোট" হিচাপে ভাগ কৰা সম্ভৱ হৈছে। এই অনুসৰি প্ৰস্তুত কৰা এখন শ্ৰেণীবিভাজন "কেইবাখনো সমাজৰ বিশেষজ্ঞৰ সহযোগত কাম কৰা" এখন সমিতিৰ দ্বাৰা ২০০৫ চনত, "প্ৰটিষ্টবিদসকলৰ আন্তৰাষ্ট্ৰীয় সমাজ"ৰ (International Society of Protistologists) আগত উত্থাপন কৰা হৈছিল। ইয়াত সংকোষকেন্দ্ৰীয়কছটা "অতিবৰ্গ"ত ভাগ কৰা হৈছিল। প্ৰকাশিত শ্ৰেণীবিভাজন খনত সজ্ঞানে আনুষ্ঠানিক বৰ্গীকৰণ স্থান সমূহ ("ৰাজ্য"কে ধৰি) ব্যৱহাৰ কৰা হোৱা নাই।\nপ্ৰকোষকেন্দ্ৰীয আৰু সংকোষকেন্দ্ৰীয় জীৱৰ ভিন্নতাৰ গুৰুত্ব ক্ৰমে স্পষ্ট হ'বলৈ ধৰিলে।১৯৬০ চনত, ষ্টেনিয়ৰ আৰু ভান নীলে, এডৱাৰ্ড চাটনৰ (Édouard Chatton) বৰ্গীকৰণত ভাগ চিনাক্তকৰণৰ পুৰণা প্ৰস্তাৱটো জনপ্ৰিয় কৰি তুলিছিল। ইয়াতেই প্ৰথম বাৰৰ বাবে ৰাজ্যতকৈ উচ্চ স্থানত এখন "অতিৰাজ্য বা সাম্ৰাজ্য" সৃষ্টিৰ প্ৰয়োজন হৈছিল, পাছলৈ ইয়াকেই অধিজগৎ বুলি কোৱা হৈছিল।.\nউদ্ভিদ বুলি বিবেচনা কৰা জীৱবোৰ আৰু ভেঁকুৰৰ মাজৰ পাৰ্থক্য বহুতে ধৰা পেলাইছিল; হেকেলে তেওঁৰ মৌলিক বৰ্গীকৰণত ভেঁকুৰক উদ্ভিদৰ পৰা প্ৰটিষ্টালৈ স্থানান্তৰ কৰিছিল ,কিন্তু সেইসময়ৰ অধিকাংশ বিজ্ঞানীয়ে ইয়াক উপেক্ষা কৰিছিল।ৰবাৰ্ট হুইটকাৰে (Robert Whittaker) ভেঁকুৰৰ বাবে এখন অন্য ৰাজ্য দেখুৱাইছিল। ফলত পাঁচ ৰাজ্যৰ ধাৰণাটোৰ সৃষ্টি হৈছিল, ১৯৬৯ চনত তেওঁ এই প্ৰস্তাৱ আগবঢ়াইছিল। তেওঁৰ নতুন বহু ৰাজ্যৰ পদ্ধতিটো প্ৰধানকৈ পৰিপুষ্টিৰ (nutrition) ভিন্নতাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি গঢ়ি তুলিছিল। উদ্ভিদবোৰ বহুকোষী স্বপোষী (autotroph), প্ৰাণীবোৰ বহুকোষী পৰপোষী (heterotroph) আৰু ভেঁকুৰবোৰ বহুকোষী চাপ্ৰটফ (saprotroph)। বাকী দুখন ৰাজ্য ক্ৰমে প্ৰটিষ্টা আৰু ম'নেৰা এককোষী আৰু সাধাৰণ সংঘকোষীয় (cellular colonies) জীৱৰ অন্তৰ্গত। পঞ্চ-ৰাজ্য প্ৰণালীক, দ্বি-সাম্ৰাজ্য প্ৰণালীৰ লগত সাঙুৰিব পাৰি।\nঅতিৰিক্ত তথ্য: Archaebacteria, Chromista, আৰু Archezoa\nষষ্ঠ ৰাজ্য[সম্পাদনা কৰক]\nসংকোষকেন্দ্ৰীয় জীৱৰ কিমান ৰাজ্য আছে সেই বিষয়ত আজিও সকলো সহমত নহয়। ২০০৯ চনত, এণ্ডিঅ' ৰ'জাৰ (Andrew Roger) আৰু এলষ্টেৰ ছিমছনে (Alastair Simpson) নতুন আবিষ্কাৰৰ বিশ্লেষণৰ বাবে আৰু অধিক পৰিশ্ৰমৰ প্ৰয়োজনৰ ওপৰত জোৰ দিছিল; "জীৱৰ সংকোষকেন্দ্ৰীয় বৃক্ষ সম্পৰ্কে আমাৰ বোধশক্তিৰ পৰিবৰ্তনৰ গতিৰ সৈতে, আমি সাবধানে আগবঢ়া উচিত।"\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=জগৎ_(জীৱবিজ্ঞান)&oldid=229348"ৰ পৰা সংকলিত\nএই পৃষ্ঠাখন ২১ মে’, ২০২০ তাৰিখে ১৫:৪১ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


আমাৰ মৌলিক প্ৰয়োজনসমূহ- সমাজ বিজ্ঞান -ষষ্ঠ শ্ৰেণী - পাঠ ১৭ -Our Basic Needs - Social Science- Class 6- Chapter -17 - Gorajan Goodluck Tutor Centre\nHome class6ECONOMICS social science অৰ্থনীতি বিজ্ঞান ষষ্ঠ শ্ৰেণী সমাজ বিজ্ঞান আমাৰ মৌলিক প্ৰয়োজনসমূহ- সমাজ বিজ্ঞান -ষষ্ঠ শ্ৰেণী - পাঠ ১৭ -Our Basic Needs - Social Science- Class 6- Chapter -17\nআমাৰ মৌলিক প্ৰয়োজনসমূহ- সমাজ বিজ্ঞান -ষষ্ঠ শ্ৰেণী - পাঠ ১৭ -Our Basic Needs - Social Science- Class 6- Chapter -17\nAdmin September 19, 2021 class 6, ECONOMICS, social science, অৰ্থনীতি বিজ্ঞান, ষষ্ঠ শ্ৰেণী, সমাজ বিজ্ঞান,\n১) মানুহৰ মৌলিক প্ৰয়োজনসমূহ কি কি ? এইবোৰক কিয় মৌলিক প্ৰয়োজন বুলি কোৱা হয় ?\nউত্তৰঃ মানুহৰ মৌলিক প্ৰয়োজন তিনিটা হ'ল - খোৱা বস্তু , কাপোৰ-কানি আৰু বাসগৃহ ৷\nএইবোৰক মৌলিক প্ৰয়োজন বোলা হয় কাৰণ এইবিলাকৰ অবিহনে আমি জীয়াই থকাটো সম্ভৱ নহয় ৷\n২) পৃথিৱীৰ বিভিন্ন অঞ্চলৰ মানুহে মুখ্য আহাৰ হিচাপে বিভিন্ন খাদ্য গ্ৰহণ কৰাৰ কাৰণ কি ?\nউত্তৰঃ পৃথিৱীৰ বিভিন্ন অঞ্চলৰ মানুহে মুখ্য আহাৰ হিচাপে বিভিন্ন খাদ্য গ্ৰহণ কৰাৰ কাৰণ হ'ল বিভিন্ন অঞ্চলত জলবায়ু আৰু মাটিৰ গুণাগুণ অনুসৰি খাদ্যশস্যবোৰ বেলেগ বেলেগ হয় ৷\n৩) অসমৰ মানুহে মুখ্য আহাৰ হিচাপে কি কি খাদ্য খায় ?\nউত্তৰঃ অসমৰ মানুহে মুখ্য আহাৰ হিচাপে ভাত, ৰুটি, মাছ-মাংস, কণী, গাখীৰ আদি খাদ্য খায় ৷\n৪) বিভিন্ন অঞ্চলৰ মানুহে কিয় বিভিন্ন সাজ-পাৰ পৰিধান কৰে ?\nউত্তৰঃ বিভিন্ন অঞ্চলৰ মানুহে বিভিন্ন সাজ-পাৰ পৰিধান কৰে কাৰণ বিভিন্ন ঠাইৰ জাতীয় পৰম্পৰা, ধৰ্মীয় বিশ্বাস, ভৌগোলীক অৱস্থান, জলবায়ু, বৃত্তি সৌন্দৰ্যবোধ আদি বেলেগ বেলেগ ৷\n৫) মানুহৰ বাসস্থানসমূহ ঠাইভেদে বেলেগ বেলেগ হয় ৷ ইয়াৰ কাৰণসমূহ শিক্ষকৰ লগত আলোচনা কৰি লিখা ৷\nউত্তৰঃ মানুহৰ বাসস্থানসমূহ ঠাইভেদে বেলেগ বেলেগ হয় ৷ ভৌগোলিক আৰু সামাজিক পৰিৱেশৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি মানুহে বেলেগ বেলেগ প্ৰকাৰৰ ঘৰ সাজে ৷\nউদাহৰণস্বৰূপে অসমত প্ৰচুৰ পৰিমাণৰ বাঁহ, খেৰ, কাঠ আদি পোৱা যায় বাবে সাধাৰণতে অসমৰ মানুহে এনেবোৰ সামগ্ৰীৰে ঘৰ সজা দেখা যায় ৷ জাৰ আৰু জহৰ প্ৰকোপ বেছি হোৱা বাবে বিহাৰ, উত্তৰ প্ৰদেশ, মধ্য প্ৰদেশ আদি ৰাজ্যৰ মানুহে মাটিৰে ঘৰ সাজে ৷ জলমগ্ন অঞ্চল বা হ্ৰদ আদি থকা ঠাইত মানুহে নাৱতে ঘৰ সাজি লয় ৷ এইবিলাকক নৌকাগৃহ বোলা হয় ৷ কাশ্মীৰৰ ডাল লেক (হ্ৰদ)ৰ মানুহে এনেকুৱা নৌকাগৃহ ব্যৱহাৰ কৰা দেখা যায় ৷\nতুন্দ্ৰা অঞ্চলৰ এস্কিম'সকলে বতাহৰ পৰা ৰক্ষা পাবলৈ বৰফৰ টুকুৰাৰে ঘৰ সাজি লয় ৷ এইবোৰক ঈগ্লু বোলে ৷ উত্তৰ-পূৱ ভাৰতৰ পাৰ্বত্য এলেকাৰ সাধাৰণতে বনৰীয়া জীৱ-জন্তু আদিৰ পৰা ৰক্ষা পাবলৈ চাংঘৰ সাজে ৷\nআৰৱৰ মৰুভূমি অঞ্চলৰ বেদুইনসকলে বালিৰ বতাহৰ পৰা ৰক্ষা পাবলৈ তম্বুৰে ঘৰ তৈয়াৰ কৰি লয় ৷ তদুপৰি পানী আৰু ঘাঁহ বা তৰু-তৃণৰ সন্ধানত সঘনাই ঠাই সলাই থাকিবলগীয়া হোৱা বাবে তম্বুৰ ঘৰ তেওঁলোকৰ বাবে অধিক উপযোগী হয় ৷\n৬) খালী ঠাই পূৰ কৰা -\n(ক) আমাৰ শৰীৰৰ বৃদ্ধি আৰু পুষ্টিৰ বাবে আমি _____আৰু _____ গ্ৰহণ কৰোঁ ৷\n(খ) মানুহে জীয়াই থকাৰ বাবে দিনটোত দুবেলা ____ ভাবে খোৱা আহাৰক ______ আহাৰ বা প্ৰধান আহাৰ বুলি কোৱা হয় ৷\n(গ) শীত, তাপ, ৰ'দ, ধূলি -মাকতি আদিৰ পৰা ৰক্ষা পাবলে আৰু ____নিবাৰণৰ বাবে মানুহক _____ ৰ প্ৰয়োজন হয় ৷\n(ঘ) সাজ-পাৰে মানুহৰ _____ আৰু _____ দাঙি ধৰে ৷\n(চ) বাসস্থান বা ঘৰে মানুহক _____ বিপদৰ পৰা ৰক্ষা কৰি ______ নিৰাপত্তা আৰু বিশ্ৰাম প্ৰদান কৰে ৷\n(ছ) উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ পাৰ্বত্য এলেকাৰ লোকসকলে সাধাৰণতে বনৰীয়া জীৱ-জন্তু, ______ আদিৰ পৰা ৰক্ষা পাবলে ____ সাজে ৷\n(ক) আমাৰ শৰীৰৰ বৃদ্ধি আৰু পুষ্টিৰ বাবে আমি খাদ্য আৰু পানী গ্ৰহণ কৰোঁ ৷\n(খ) মানুহে জীয়াই থকাৰ বাবে দিনটোত দুবেলা নিয়মীয়া ভাবে খোৱা আহাৰক মূল আহাৰ বা প্ৰধান আহাৰ বুলি কোৱা হয় ৷\n(গ) শীত, তাপ, ৰ'দ, ধূলি -মাকতি আদিৰ পৰা ৰক্ষা পাবলৈ আৰু লজ্য নিবাৰণৰ বাবে মানুহক সাজপাৰ ৰ প্ৰয়োজন হয় ৷\n(ঘ) সাজ-পাৰে মানুহৰ ৰুচিবোধ আৰু ব্যক্তিত্ব দাঙি ধৰে ৷\n(চ) বাসস্থান বা ঘৰে মানুহক প্ৰাকৃতিক বিপদৰ পৰা ৰক্ষা কৰি আশ্ৰয় নিৰাপত্তা আৰু বিশ্ৰাম প্ৰদান কৰে ৷\n(ছ) উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ পাৰ্বত্য এলেকাৰ লোকসকলে সাধাৰণতে বনৰীয়া জীৱ-জন্তু, সৰীসৃপ আদিৰ পৰা ৰক্ষা পাবলে চাংঘৰ সাজে ৷\n৭৷ শুদ্ধ-অশুদ্ধ নিৰ্ণয় কৰা -\n(ক) পৃথিৱীৰ সকলো ঠাইৰে মানুহৰ প্ৰধান আহাৰ ভাত ৷\n(খ) দিনটোত দুবেলা নিয়মীয়াভাবে খোৱা আহাৰখ উপ আহাৰ বোলে ৷\n(গ) সাজ-পাৰ অবিহনে সভ্য জীৱন-যাপন সম্ভৱ নহয় ৷\n(ঘ) গ্ৰীষ্মপ্ৰধান অঞ্চলত কপাহী কাপোৰৰ প্ৰচলন কম ৷\n(ঙ) মৰুভূমি অঞ্চলৰ মানুহে ঈগ্লু সাজি বসবাস কৰে ৷\n(চ) উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ পাৰ্বত্য এলেকাত চাংঘৰ দেখা যায় ৷\n(ক) পৃথিৱীৰ সকলো ঠাইৰে মানুহৰ প্ৰধান আহাৰ ভাত - অশুদ্ধ\n(খ) দিনটোত দুবেলা নিয়মীয়াভাবে খোৱা আহাৰক উপ আহাৰ বোলে - অশুদ্ধ\n(গ) সাজ-পাৰ অবিহনে সভ্য জীৱন-যাপন সম্ভৱ নহয় - শুদ্ধ\n(ঘ) গ্ৰীষ্মপ্ৰধান অঞ্চলত কপাহী কাপোৰৰ প্ৰচলন কম - অশুদ্ধ\n(ঙ) মৰুভূমি অঞ্চলৰ মানুহে ঈগ্লু সাজি বসবাস কৰে - অশুদ্ধ\n(চ) উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ পাৰ্বত্য এলেকাত চাংঘৰ দেখা যায় - শুদ্ধ


Search Result of Talks with ULFA-I\nকেন্দ্ৰৰ সৈতে পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ৰ শান্তি আলোচনাৰ বাবে দিল্লীত উপস্থিত হ'ল নগা নেতাসকল\nপৃথক পতাকা আৰু সংবিধানৰ দাবী প্ৰত্যাহাৰ কৰাৰ লগতে বিষয়টোৰ মীমাংসা কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিব\nজিলা আৰু ক্ষেত্ৰ বিষয়াৰে প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ বাৰ্তালাপ\nকি ক’লে প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে?\n'নগালেণ্ডৰ ৰাজনৈতিক সমস্যাটোৰ সমাধানৰ বাবে আলোচনা সঠিক দিশত আগবাঢ়িছে'\nনগা বিদ্ৰোহী সংগঠন, নেচনেল চছিয়েলিষ্ট কাউঞ্চিল অফ নগালেণ্ড - ইছাক-মুইভা গোটে সদৰী কৰিছে যে নগালেণ্ডৰ ৰাজনৈতিক সমস্যাটোৰ সমাধানৰ বাবে আলোচনা পুনৰ আৰম্ভ হৈ সঠিক দিশত আগবাঢ়িছে।\nJatiyatabad Punar Nirman Committee briefs media in Guwahati\nJatiyatabad Punar Nirman Committee talks to media at Guwahati\nAmid escalating violence in Myanmar after the February 1 coup, the Foreign Ministers of the Association of Southeast Asian Nations (ASEAN) on Tuesday prepared foraspecial meeting with the country's ruling military to openachannel to tackle its escalating political crisis, reported Bangkok Post.\nUS to resume talks with Taliban, India to watch closely\nUS State Department has announced the resumption of talks with Taliban as the US Special Representative for Afghanistan Zalmay Khalilzad is set to visit Kabul, Doha and other regional capitals foradurable political settlement in Afghanistan.\nIndia, Australia can work together on open, secure Indo-Pacific: Scott Morrison\nAfter holding talks with Prime Minister Narendra Modi, Australian Prime Minister Scott Morrison on Friday said both the Comprehensive Strategic Partners can work together on common challenges including COVID-19 andasecure and prosperous Indo-Pacific.\nAaranyak, Golaghat Police reach out to VDOs in man-elephant conflict zone in Jamuguri\nThe SP, Golaghat termed the meeting an important event for raising awareness level among the community on how to go about with conflict with wildlife so that coexistence can be possible.\nAaranyak signs MoU with IASST for joint research works\n4th edition of Namdapha Butterfly Meet ends with finding of 212 species\nMany butterfly experts and scholars attended the meet and shared their valuable knowledge to the student participants.\n৫ গৰাকী সন্ধানহীন যুৱতী আলফা (স্বা) যোগদান কৰা নাইঃ পৰেশ বৰুৱা\nনয়নমণি চেতিয়া তিনিচুকীয়া জিলাৰ বাসিন্দা আৰু সবিতা চেতিয়া ধেমাজি জিলাৰ গোগামুখৰ বাসিন্দা বুলি জানিব পৰা গৈছে।\n৫ গৰাকী প্ৰতিভাশালী যুৱতীৰ আলফা (স্বা) যোগদান\nযুৱতী কেইগৰাকী আলফাত যোগদান কৰাৰ সম্ভাৱনা তীব্ৰতৰ হৈ উঠিছে\nঅইল কৰ্তৃপক্ষক ঠিকা ভিত্তিক নিযুক্তি বন্ধ কৰিবলৈ আলফাৰ সকিয়নী\nএম কে শ্বাহ প্ৰতিষ্ঠানৰ পানীতোলা চাহবাগিছাৰ ঐতিহ্যমণ্ডিত খেলপথাৰখনত বাগিচা কৰ্তৃপক্ষই চাহ পুলি ৰোৱাৰ বাবে কৰা আয়োজন তৎক্ষণাত বন্ধ কৰিবলৈ সকিয়াই দিয়ে। ইয়াৰ অন্যথাই চাহবাগান কৰ্তৃপক্ষই পৰিণাম ভুগিবচ লাগিব বুলি মন্তব্য কৰে।\nলাভলিনা বৰগোহাঁইলৈ আলফা (স্বাধীন)ৰ অভিনন্দন\nআলফা (স্বাধীন)য়ে সকলোকে অভিনন্দন জনাই কয় যে অঞ্চলটোৰ ক্ৰিয়া আন্তঃগাথনিৰ উন্নত হ'লে আৰু অধিক সংখ্যক আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মানৰ খেলুৱৈৰ আবিৰ্ভাৱ ঘটিব।\nAll Rights Reserved 2021 © The Janambhumi | Total visits : 67313705


দিল্লীত কিয় জিকিল কেজৰিৱাল? কাৰণ বাখ্যা হিমন্ত বিশ্বৰ -->\nদিল্লীত কিয় জিকিল কেজৰিৱাল? কাৰণ বাখ্যা হিমন্ত বিশ্বৰ\n0 Response to "দিল্লীত কিয় জিকিল কেজৰিৱাল? কাৰণ বাখ্যা হিমন্ত বিশ্বৰ"


কবিতাৰ টিউচন-হিমাংশু ৰাজখোৱা – ফটাঢোল\nআচৰিত টিউচন এটা কৰাৰ প্ৰস্তাৱ পাইছে পদ্মলোচন ভৰদ্বাজে। তাৰ পিছৰপৰাই আচলতে তাৰ মূৰটো গৰম হৈ আছে।\nচহৰখনৰ এজন প্ৰতিপত্তিশালী লোকৰ কন্যা বাগ্মীতা নামৰ ছোৱালী এজনীক ‘কবিতা’ লিখিবলৈ শিকাব লাগে। যোৱা সংখ্যাৰ ‘ক্ৰান্তি’ নামৰ আলোচনীখনত ছপা হোৱা পদ্মলোচনৰ এটা কবিতা হেনো খুব পছন্দ হৈছে এই ধনীৰ দুলালীৰ। সপ্তাহত এদিনকৈ মাহত চাৰি দিনৰ এই টিউচনৰ বাবে পদ্মক আগবঢ়োৱা হৈছে এটা মোটা অংকৰ মাননি। যিটো মাননি উপেক্ষা কৰিবলৈ পদ্মৰ আচলতে কষ্ট হৈছে। অৱশ্যে, তাৰ পাছতো সি ঠিক কৰিছে যে, সি টিউচনটো নকৰে। প্ৰথমদিনা টিউচন কৰিবলৈ গৈয়েই বাগ্মীতা নামৰ এই ছোৱালীজনীক কিছুমান কথা শুনাই থৈ সি গুচি আহিব।\n”কথা হ’ল নেকি? কবিতাৰ টিউচন! কবিতা কি ইমান সহজ? টিউচন কৰি কবিতা শিকিব পৰাহেঁতেন পৃথিৱীৰ অনেক মানুহ কবি হ’লহেঁতেন। টিউচন কৰি এলজেব্ৰা শিকিব পাৰি, টিউচন কৰি নিউটনৰ তিনিওটা সূত্ৰ শিকিব পাৰি, টিউচন কৰি চিকেন ললিলপৰ ৰেচিপি শিকিব পাৰি, কিন্তু কবিতা? কবিতা লিখিবলৈ এটা জন্মগত প্ৰতিভা থাকিব লাগে। কবিতা যদি কাৰোবাক শিকাই দিলেই লিখিব পাৰিলেহেঁতেন, তেন্তে ভাৰতত সাহিত্যৰ দ্বিতীয়টো নোবেল বঁটা পালেহেঁতেন কবিগুৰুৰ পুত্ৰই। পদ্মৰ মতে কবিতা এটা শিল্প আৰু এই শিল্পক যিয়ে ধনেৰে কিনিব খোজে তেনে মানুহক অত্যন্ত ঘৃণা কৰে পদ্মলোচনে।”\nঠিক এনেকুৱা এটা ভাষণেই মনে মনে আওৰাই গ’ল পদ্মই। কিন্তু আচৰিতভাৱে, বাগ্মীতাৰ সন্মুখত এটা শব্দও উচ্চাৰণ নহ’ল তাৰ মুখৰ পৰা। বাগ্মীতাক সন্মুখত দেখি মোটামুটি হতভম্ব হৈ থিয় দি থাকিল পদ্মলোচন ভৰদ্বাজ। যিজনী ছোৱালী নিজেই জীৱন্ত এটা জীৱনানন্দ দাসৰ কবিতা, সেই ছোৱালীজনীক ইমান কটু কথা শুনোৱাটো টান। হঠাৎ তাৰ মনত খেলালে পৃথিৱীত যদি কিবা এটা মাত্ৰ কাৰণত কবিতাৰ সৃষ্টি হৈছে, তেন্তে কাৰণটো হ’ল বাগ্মীতা নামৰ এই অত্যন্ত সুন্দৰী যুৱতীজনী।\nছোৱালীজনীৰ সন্মুখত বহি থকা সময়তে স্বভাৱজাত কবি পদ্মলোচনৰ মনলৈ এটা ‘ইনষ্টেণ্ট’ কবিতা আহিল, যেন কবিতা নহয় দুই মিনিটতে তৈয়াৰ হোৱা মেগী নুদলচৰ পেকেটহে!\n”তোমাকলৈ কবিতা লিখিবলৈ কি কাৰণ আছে?\nকবিতাই হাতত কলম লৈ তোমাকেইতো লিখে।\nতোমাক লৈ ছবি অঁকাৰ কি কাৰণ আছে?\nৰং তুলিকাৰে ছবিয়ে তোমাকেইতো আঁকে।\nতোমাৰ সপোন দেখাৰ প্ৰয়োজন কি আছে?\nসপোনে সুযোগ পালে, তোমাকেইতো দেখে।\nতোমাৰ লগত প্ৰেম কৰাৰ কি কাৰণ আছে?\nপ্ৰেমে নিজেইতো তোমাৰ ভালপোৱাত ককবকাই আছে।”\n« ভাৰতবৰ্ষত মহিলাৰ সুৰক্ষা ব্যৱস্থা-কুমকুম শৰ্মাবৰুৱা


শিক্ষাৰ মৌলিক প্ৰয়োজনীয়তা আৰু আধুনিক শিক্ষা ব্যৱস্থা — বিকাশপেডিয়া\nমূল পৃষ্ঠা / শিক্ষা / শিক্ষাৰ উৎকৃষ্ট অনুশীলন / শিক্ষাৰ মৌলিক প্ৰয়োজনীয়তা আৰু আধুনিক শিক্ষা ব্যৱস্থা\nশিক্ষাৰ মৌলিক প্ৰয়োজনীয়তা আৰু আধুনিক শিক্ষা ব্যৱস্থাৰ বিষয়ে লিখা হৈছে ।\nসাহিত্যৰথী লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ ‘মুক্তি’ নামৰ গল্পটো যিসকলে পঢ়িছে সেইসকলে নিশ্চয় অনুভৱ কৰিব পাৰিব যে প্ৰচলিত শিক্ষা ব্যৱস্থাই শিশুৰ মনত কি ধৰণৰ আতংকৰ সৃষ্টি কৰি এজন ছাত্ৰক তিলতিলকৈ মৃত্যুৰ ফালে ঠেলি দিব পাৰে। জীৱনত আগবাঢ়ি যাবলৈ, যিকোনো লক্ষ্যত উপনীত হ’বলৈ শিক্ষাই হৈছে আমাৰ পৰম সম্পদ।\nশিক্ষাৰ অবিহনে কোনো মানুহেই পূৰ্ণাঙ্গ ৰূপত স্বয়ংসম্পূৰ্ণ হ’ব নোৱাৰে। কিন্তু শিক্ষাৰ পদ্ধতি আৰু ব্যৱস্থাই যেতিয়া বেজবৰুৱাৰ ‘মুক্তি’ গল্পৰ নায়ক ‘সুকুমাৰ’ৰ দৰে অনেক ছাত্ৰৰ জীৱনলৈ অন্ধকাৰ নমাই আনে তেতিয়া আমি শিক্ষাৰ মৌলিক প্ৰয়োজনীয়তাৰ লগতে শিক্ষা ব্যৱস্থাটোৰ আসোঁৱাহবিলাকৰ প্ৰতিও দৃষ্টি দিয়া উচিত।\nবেজবৰুৱাই মুক্তি গল্পত কৈছে “আজিকালিৰ স্কুল আগৰ দিনৰ নিচিনা বিদ্যাৰ্থীক পৱিত্ৰ বিদ্যা দান দিয়া পঢ়াশালি নহয়। সি চকী, মেজ, বেঞ্চ, ঘড়ী, চকীদাৰ আদিৰে বিভূষিত আৰু গুৰু শিষ্যৰ আন্তৰিকতা শূন্য ক্ষন্তেকীয়া সমন্ধেৰে সমন্ধ লগা নিৰ্মম মহলা লোৱা কাৰখানাহে। তাত ছাতৰৰ মানসিক সুবৃত্তিবোৰ পৰিৱৰ্দ্ধিত নহৈ জাঁতত চাউল পিহ খোৱাদি পিহ খোৱাৰহে বন্দোৱস্ত।”\nশেহতীয়াকৈ মেধাৱী ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ আত্মহত্যাই এটা জলন্ত সমস্যাৰ সৃষ্টি কৰিছে। সমাজৰ জটিলতাত খোজ দিয়াৰ আগতেই কেৱল মাত্ৰ কেইটামান নম্বৰৰ কাৰণে আত্মহত্যা কৰা বিষয়টোৰ আলমত আমাৰ শৈক্ষিক ব্যৱস্থাটোক বিচাৰ কৰি চোৱা অতি প্ৰয়োজন হৈ পৰিছে। আমি প্ৰতি বছৰে বিদ্যালয়-মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা বিশ্ববিদ্যালয়লৈকে ‘শিক্ষক দিৱস’ পালন কৰি আহিছোঁ। কিন্তু বাস্তৱত ড° সৰ্বপল্লী ৰাধাকৃষ্ণণৰ আদৰ্শৰে শিক্ষানীতি তৈয়াৰ কৰা হৈছেনে?\nউৎসৱৰ দৰে তথাকথিত ভাৱে পালন কৰা এই দিৱসটোৱে ছাত্ৰ-ছাত্ৰী, শিক্ষক আৰু আমাৰ শিক্ষা ব্যৱস্থাটোৰ কিবা পৰিৱৰ্তন আনিছেনে? ড° ৰাধাকৃষ্ণণে কৈছিল “শিক্ষক কেৱল সেইসকলেই নহয় যি ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ মস্তিষ্কত তথ্যৰ এটা ভাণ্ডৰ সৃষ্টি কৰে, বাস্তৱিকতে শিক্ষক সেইসকলহে যি তেওঁক আহিব লগা সময়ৰ বাবে প্ৰস্তুত কৰে।”\nড° ৰাধাকৃষ্ণণে কেৱল নম্বৰ কেন্দ্ৰিক শিক্ষাৰ কথা কোৱা নাছিল। তেওঁ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ মানৱীয় উৎকৰ্ষ সাধনৰ লগতে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক নৈতিক ভাৱে সুস্থ-সবল কৰি গঢ়ি তোলাৰ শিক্ষা প্ৰদান কৰাৰ কথাহে কৈছিল। তেওঁ বিচাৰিছিল The end-product of education should beafree creative man, who can battle against historical circumstances and adversities of nature। অৰ্থাৎ ড° ৰাধাকৃষ্ণণে শিক্ষাৰ জৰিয়তে যিকোনো পৰিৱেশৰ বিৰুদ্ধে যুঁজিব পৰাকৈ এজন মুক্ত-চিন্তাৰ মানুহৰ জন্ম দিয়াৰ কথাহে কৈছিল। বাস্তৱিকতে আজিৰ শিক্ষাই ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক এই সাহস, শক্তি আৰু সূক্ষ্ম চিন্তা-চৰ্চা প্ৰদান কৰিছেনে?\nআজিৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে কেৱল নম্বৰৰ পিছত দৌৰোঁতে দৌৰোঁতে যেন ‘মানৱীয় উৎকৰ্ষ সাধনৰ শিক্ষা’ ক’ৰবাতে এৰি থৈ আহিবলৈ বাধ্য হৈছে। ইয়াৰ বাবে জগৰীয়া কোন? জগৰীয়া আমাৰ শিক্ষা ব্যৱস্থা, শিক্ষক আৰু অভিভাৱক।\nবৰ্তমান চাকৰি আৰু বৃত্তিমুখী শিক্ষা ব্যৱস্থাই এনে এটা পৰিৱেশৰ সৃষ্টি কৰিছে যে পৰীক্ষাত কম নম্বৰ লাভ কৰিলেই নিজৰ লক্ষ্যত উপনীত হ’ব পৰা নহ’ব। দেখা যায় প্ৰতি বছৰে হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত উচ্চ স্থান লাভ কৰা ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলক ফটো, সাক্ষাৎকাৰ আদিৰে এটা দিন ভৰাই তোলা হয়।\nফলত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ মনত নম্বৰ কেন্দ্ৰিক এক মানসিকতাৰ সৃষ্টি হয়। কিন্তু বাস্তৱত এই ধাৰা কিমানজন ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে ৰক্ষা কৰিব পাৰিছে তাৰ খবৰ ৰখা হৈছেনে? ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক উৎসাহ দিয়াতো ভাল কথা। জীৱনৰ লক্ষ্যও থাকিব লাগিব। কিন্তু লক্ষ্যত উপনীত হ’বলৈ যাওঁতে ‘শিক্ষা’ আত্মহত্যাৰ কাৰক হৈ পৰাতো কিমানদূৰ সমীচীন?\nসেয়ে ব্যৱস্থা এটাৰ পৰিৱৰ্তন নকৰাকৈ কেৱল ঘটনা এটাৰ পিছত আলোচনা কৰি থাকিলেই সমস্যাৰ সমাধান নহয়।\nড° ৰাধাকৃষ্ণণৰ দৰেই অসম তথা ভাৰতৰ শিক্ষা ব্যৱস্থা আৰু ইয়াৰ সংশোধনৰ একাধিক উপায়ৰ বিষয়ে বেজবৰুৱাই তেওঁৰ ৰচনাতো উল্লেখ কৰিছিল। ‘কাহুঁদী আৰু খাৰলি’ বিষয়ক ৰচনাসমূহৰ এঠাইত তেওঁ কৈছে- “উঠি অহা ল’ৰা-ছোৱালীক এনে শিক্ষা দিয়াৰ প্ৰয়োজন যে, সেই শিক্ষাৰ গুণত সিঁহত সেই কাৰ্যৰ নিমিত্তে সহজে যোগ্য হয়।\nআমাৰ দৃঢ় বিশ্বাস যে বৰ্তমান পঢ়াশালি, স্কুল, কলেজত যি প্ৰণালীত যি শিক্ষা দিয়া হৈছে, সি সেই মহৎ উদ্দেশ্যৰ প্ৰতিবন্ধকহে হৈ পৰিছে। এই নিমিত্তে শিক্ষাৰ আমূল পৰিবৰ্তন আৱশ্যকীয়।” ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক স্বাধীন ভাৱে চিন্তা কৰাৰ মুক্ত পৰিবেশ দি নিজৰ বিচাৰ-বিবেচনাৰে শক্তি বৃদ্ধি কৰাৰ ওপৰত তেওঁ গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছিল।\nমুখস্থ বিদ্যা, শিক্ষাৰ ‘নোট দিয়া’ অবিদ্যাসমূহক আৰু পৰীক্ষাৰ ওপৰত পৰীক্ষাৰ ব্যৱস্থাক বেজবৰুৱাই বৰ্জন কৰিবলৈ উপদেশ দিছিল। লগতে প্ৰত্যেক ছাত্ৰ আগলৈ মানুহ হ’বলৈ হ’লে ‘বাহিৰৰ ঘৰ, সমাজ আৰু দিগন্ত প্ৰসাৰিত মুক্ত প্ৰকৃতিৰে সৈতে ঘনিষ্ঠতা’ অপৰিহাৰ্য বুলি কোৱাৰ লগতে ছাত্ৰক উগ্ৰ দণ্ড, দাবি, প্ৰহাৰ আৰু পেংলাইৰে শিক্ষা দিয়া প্ৰথাটো সম্পূৰ্ণৰূপে পৰিত্যক্ত হোৱাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছিল।\nপ্ৰকৃততে চাবলৈ গ’লে আজিৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক নম্বৰৰ পিছত দৌৰিবলৈ আমিয়েই বাধ্য কৰা নাইনে? জ্ঞান, যোগ্যতাতকৈ আজি সকলোতে নম্বৰক প্ৰাধান্য দিয়া হৈছে। ভাল শিক্ষানুষ্ঠানত নামভৰ্ত্তি কৰিবলৈ তাহানিৰ ৬০% এতিয়া ১০০% লৈ বৃদ্ধি হ’ল।\nকলেজ শিক্ষকৰো চাকৰিবিলাক যোগ্যতাতকৈ পৰীক্ষাৰ নম্বৰ, গৱেষণা-পত্ৰ, প্ৰবন্ধ, কিতাপ আদিৰ সংখ্যাৰ হিচাপত হ’বলৈ ধৰিলে। তেন্তে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ উপায় কি? হাইস্কুলৰ পৰা বিশ্ববিদ্যালয়লৈকে ভাল নম্বৰ নাপালে আজি কলেজ শিক্ষকৰ চাকৰি লাভ কৰিব নোৱাৰা অৱস্থা হ’ল।\nআজিৰ শিক্ষা ব্যৱস্থাই ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ মাজত প্ৰতিযোগিতাৰ নামত এনে এখন মহাৰণ আৰম্ভ কৰি দিছে যে সেই ৰণত পৰি বহুতে নিজকে শেষ কৰি দিব লগা হৈছে। এই ৰণ খন কিন্তু ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে আৰম্ভ কৰা নাই। আৰম্ভ কৰিছে আমাৰ প্ৰশাসনিক, সামাজিক, শৈক্ষিক ব্যৱস্থাৰ নীতি নিৰ্ধাৰক ব্যক্তিসকলেই।\nহাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত উচ্চ স্থান লাভ কৰা ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ ফটো, সাক্ষাৎকাৰ প্ৰকাশ হোৱাৰ বিপৰীতে আজিলৈকে এনে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক আদৰ্শ হিচাপে প্ৰচাৰ চলোৱা হৈছেনে- যি হাজাৰ বিফলতাৰ পিছতো আজি সমাজত এজন সফল ব্যক্তি হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰিছে। আজিৰ সমাজত এনে কোনো প্ৰতিষ্ঠিত ব্যক্তি নাইনে যি মেট্ৰিকত ফেইল কৰা নাছিল !!\nইয়াৰ বিপৰীতে এনে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীও নাইনে যি ভাল নম্বৰ লাভ কৰি ফটো, সাক্ষাৎকাৰে আদিৰে এদিন কাকতত নিজৰ নাম উঠোৱাৰ পিছতো আজি এজন সাধাৰণ ব্যক্তিলৈ পৰিণত হৈছে !! এইবিলাকৰ সমীক্ষা হোৱা উচিত। তেতিয়া ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে অনুপ্ৰেৰণা লাভ কৰিব যে জীৱনৰ এটা মাত্ৰ বিফলতাই জীৱন নহয়।\nনিজৰ যোগ্যতা, জ্ঞানেৰে জীৱনৰ যিকোনো মুহূৰ্ত্ততে সফলতা লাভ কৰিব পাৰি। ইয়াৰ বাবে আমাৰ সমাজ ব্যৱস্থা, শিক্ষা ব্যৱস্থা আৰু প্ৰধানকৈ আমাৰ মানসিকতাৰ পৰিবৰ্তন কৰা উচিত, তেতিয়াহে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে নম্বৰ আৰু ফলাফলৰ পৰা ওলাই আহি জীয়াই থকাৰ সাহস লাভ কৰিব।\nআজি সততে প্ৰশ্ন উত্থাপিত হৈছে যে আমাৰ চাৰিওফালে মানৱীয় প্ৰমূল্যবোধৰ অৱক্ষয় হৈছে। নতুন প্ৰজন্ম বিপথে পৰিচালিত হৈছে। আজিৰ বিদ্যালয়সমূহে সমাজ এখনৰ ভৱিষ্যত প্ৰজন্মৰ সন্মুখত এনে কি আদৰ্শ দাঙি ধৰিছে বা ‘প্ৰমূল্যবোধৰ শিক্ষা’ প্ৰদান কৰিছে যে উঠি অহা নতুন প্ৰজন্মই নিজকে চিনি পাবলৈ সক্ষম হৈছে। প্ৰচলিত সমাজব্যৱস্থাৰ পৰিৱৰ্তন প্ৰধান চৰ্তটোৱেই হোৱা উচিত প্ৰথমে নিজক পৰিৱৰ্তন কৰা আৰু নিজৰ পৰাই পৰিবৰ্তনৰ ধাৰাটো আৰম্ভ কৰা। কিন্তু এই স্ব-সংশোধনৰ শিক্ষা আজিৰ বিদ্যালয়সমূহে প্ৰদান কৰিছেনে?\nপুথিগত শিক্ষা, নম্বৰ, পৰীক্ষা, টিউচন আদিৰ মাজত আজিৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে অন্য বিষয়বোৰ শিকাৰ অৱকাশ পাইছেনে? মানৱীয় প্ৰমূল্যবোধ, সামাজিক সংস্কাৰ, ৰীতি-নীতি, আচাৰ-ব্যৱহাৰ আদিৰ শিক্ষাৰ অবিহনে কেৱল নম্বৰ কেন্দ্ৰিক শিক্ষা ব্যৱস্থাই প্ৰকৃত গুণসম্পন্ন এটা নতুন প্ৰজন্মৰ জন্ম দিব পাৰিবনে? আৰু এনে এটা নতুন প্ৰজন্মৰ অবিহনে আমি আমাৰ সামাজিক পৰিৱৰ্তনৰ আশা ৰাখিব পাৰোঁনে?\nআমাৰ প্ৰশাসনিক, সামাজিক, শৈক্ষিক ব্যৱস্থাৰ নীতি নিৰ্ধাৰক ব্যক্তিসকলে যেতিয়ালৈকে এই কথাবোৰ সূক্ষ্ম ভাৱে বিচাৰ কৰি বাস্তৱসন্মত পদক্ষেপ নলয়, তেতিয়ালৈকে আমি অন্ধকাৰ ভৱিষ্যতৰ দিশেৰেই গতি কৰিব লাগিব।\nশেষত, মনত ৰখা ভাল- ঘৰৰ সকলো সুবিধা, টিউচন, ভাল বিদ্যালয় আদি লাভ কৰি কেৱল যান্ত্ৰিকতাৰে ১০০% নম্বৰ লাভ কৰা ছাত্ৰজনতকৈ ঘৰৰ হাজাৰ অসুবিধা আৰু টিউচনৰ অবিহনেই, নিজেই উপাৰ্জন কৰি সাধাৰণ স্কুলত পঢ়ি ৬০% লাভ কৰা ছাত্ৰজন সমাজৰ বাবে বেছি প্ৰয়োজনীয়।\nকিন্তু দুখৰ কথা আজিৰ শিক্ষা ব্যৱস্থা, উচ্চশিক্ষা আৰু চাকৰিৰ বজাৰে পিছৰ জন ছাত্ৰক কেতিয়াও আগাবাঢ়িবলৈ সুবিধা নিদিয়ে। বেজবৰুৱাই আত্মজীৱনীত অকপট ভাৱে তেওঁৰ স্কুলৰ প্ৰতি থকা ভয়ৰ কথা স্বীকাৰ কৰি কৈছিল “স্কুল মোৰ মনত ভয়ৰ ভৱন নহৈ যদি আনন্দভৱন হ’লহেঁতেন আৰু মোৰ নিচিনা দুৰ্ভগীয়া ‘স্কুলাতঙ্কৰোগগ্ৰস্ত’ এশ-এটা ল’ৰাৰ পক্ষেও যদি তেনেকুৱাই হ’লহেঁতেন, তেন্তে আমাৰ দেশত কি সুস্থ সবল দেহৰ আৰু মনৰ এচাপ প্ৰজাৰ (generation) সৃষ্টি হ’লহেঁতেন (মোৰ জীৱন সোঁৱৰণ, পৃষ্ঠা-৩২)।” এখন মূল্যবোধ সম্পন্ন সমাজ গঢ়াৰ বাবে সময় থাকোঁতেই এই ভয় আৰু মানসিকতাৰ পৰিৱৰ্তন ঘটোৱা উচিত।


Zonat in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Zonat ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nZonat ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Zonat Benefits & Uses in Assamese- Zonat ar laabh aaru byavaharsamuh\nZonat ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Zonat Dosage & How to Take in Assamese - Zonat ar paali aaru xeya kenedore lobo\nZonat ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Zonat Side Effects in Assamese- Zonat ar parshwakriyasamuh\nZonat সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Zonat Related Warnings in Assamese- Zonat xonkranta xatarkatabanisamuh\nZonat মতভেদসমূহ- Zonat Contraindications in Assamese- Zonat nishedhsamuh\nZonat ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Zonat in Assamese- Zonat ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Zonat ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Zonat Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Zonat kriya-pratikriya\nZonat ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Zonat Benefits & Uses in Assamese - Zonat ar laabh aaru byavaharsamuh\nZonat তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nZonat ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Zonat Dosage & How to Take in Assamese - Zonat ar paali aaru xeya kenedore lobo\nZonat-ৰ উপাদানসমূহ - Zonat Active Ingredients in Assamese - Zonat-ar upadaansamuh\nZonat ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Zonat Side Effects in Assamese - Zonat ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Zonat ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nZonat সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Zonat Related Warnings in Assamese - Zonat xonkranta xatarkatabanisamuh\nZonat-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nZonatৰ গৰ্ভাবস্থাৰ সময়ত কিছু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকিব পাৰে। যদি গৰ্ভাবস্থাৰ সময়ত Zonat ৰ কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকে, ইয়াক লগে লগে বন্ধ কৰক। ইয়াক পুনৰাই ব্যৱহাৰ কৰাৰ পূৰ্বে চিকতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nZonat-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nস্তন্যপায়ী মহিলাই Zonat সেৱন কৰিব পাৰে। ইয়াৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া প্ৰায় নাই বুলিলেই হয়।\nবৃক্কত Zonat কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nআপুনি বৃক্ক ৰ ক্ষতিৰ কোনো আশংকা নকৰাকৈ Zonat গ্ৰহণ কৰিব পাৰে।\nযকৃতত Zonat কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nZonatৰ ব্যৱহাৰে কলিজা ৰ ওপৰত কোনো ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱ নেপেলায়।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Zonat ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nZonatৰ হৃদয় ৰ ওপৰত কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া নাই।\nZonat মতভেদসমূহ - Zonat Contraindications in Assamese - Zonat nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Zonat লোৱা অনুচিত যাতে -\nZonat ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Zonat in Assamese - Zonat ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Zonat-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Zonatয়ে অভ্যাসৰ সৃষ্টি নকৰে।\nআপুনি Zonat লোৱাৰ পিছত টোপনি ভাৱ অথবা অৱসাদগ্ৰস্ত যেন অনুভৱ কৰিব পাৰে। সেয়ে এয়া এৰাই চলাটো ভাল।\nহয়, চিকিত্সা পৰামৰ্শ অনুসাৰেহে Zonat লওক।\nনহয়, মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত Zonatৰ ব্যৱহাৰ প্ৰভাৱশালী নহয়।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Zonat ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Zonat Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Zonat kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Zonatৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nখাদ্যৰ সৈতে Zonat লোৱাট নিৰাপদ।\nমদ আৰু Zonatৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nগৱেষণাৰ অভাৱ হেতুকে, মদৰ সৈতে Zonat লোৱাৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ বিষয়ে তথ্য নাই।\nZonat ৰ অনুকল্প - Substitutes for Zonat in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Zonat লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Zonat ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Zonat সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Zonat ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Zonat সেৱন কৰে?


9-year-old-became-the-highest-paid-youtuber-of-2020-by-reviewing-toys-skd– News18 Assam\nYouTubeৰ পৰা ২২০ কোটি উপাৰ্জন ৯ বছৰীয়া ইউটিউবাৰ ৰায়ানৰ!\nUpdated:December 21, 2020, 9:29 PM IST\nৰায়ানে কিন্তু যি কৰে, তাৰ নিজৰ মতে কৰে! অৰ্থাৎ তাক কোনোৱে শিকাই–বুজাই ভাটৌ চৰাইৰ দৰে আওৰাবলৈ নিশিকায়।\nLast Updated: December 21, 2020, 9:29 PM IST\nFirst published: December 21, 2020, 9:15 PM IST


ব্ৰেকআপ- বিদিশা শইকীয়া – ফটাঢোল\nকিমানলৈকে মানুহে ক্ষমা কৰিব পাৰে। অন্তৰে কিমানখিনিলৈকে আঘাত সহিব পৰা ক্ষমতা আছে মানুহৰ। কিমান? এইকেইদিন এইটো প্রশ্ন নিজকেই বহুবাৰ কৰিলোঁ। উত্তৰো বহুত পালোঁ। কিন্তু মোৰ লগত যি হ’ল, ইমানখিনিৰ পিছতো সকলো পাহৰি সম্পৰ্ক এটি ধৰি ৰাখিবৰ অনুমতি কোনো এটা উত্তৰতেই নাহিল।\nসেয়ে সিদ্ধান্তটো একপক্ষীয়ভাৱে লৈয়েই পেলালোঁ। এনেয়ো, মানুহ এনেকৈ জীয়াই থাকিব নোৱাৰে। এদিনটো শেষ কৰিবই লাগিব।\nসেয়ে আজিয়েই সকলোবোৰ খুলি কৈ দিলোঁ।\n: এদিন ইমান স্বাৰ্থপৰ হ’বাগৈ বুলি ভবা নাছিলোঁ। মোৰ এটা ভুলৰ কি ইমান ডাঙৰ শাস্তি দিবা।\nতীক্ষ্ণ প্রশ্ন মোলৈ। সহজকৈ উত্তৰ দিলোঁ।\n: ভুল এটাই, কিন্তু বাৰেপতি হৈছিল। প্রথমে মাজে-সময়ে আৰু এতিয়া সদায়েই। যি কি নহওক, এইবোৰ আগেয়েই ভাবিব লাগিছিল। এতিয়া ভাবিবলৈ, নতুনকৈ কিবা কৰিবলৈ সময় শেষ হৈ গৈছে।\nমই সিদ্ধান্ত লৈ পেলাইছোঁ।\n: আৰে, ইমান বছৰৰ সম্পৰ্ক এটা কি এনেকৈ শেষ কৰি পেলাবা নেকি? আমাৰ সময়বোৰ এবাৰ মনত পেলাই চোৱা। কিমান সুখী আছিলোঁ আমি দুয়ো একেলগে। তোমাক আৰু মোক একেলগে দেখিলে যে আটায়ে কৈ উঠিছিল,\n“আয়ৈ দেহি। ইমান ধুনীয়া।”\nতুমিতো বহুত গৰ্বও কৰিছিলা মোক লৈ ।\nমোক আৱেগিক কৰিবৰ চেষ্টা। আকৌ স্থিৰ হৈ থাকিয়েই উত্তৰ দিলোঁ।\n: আমি সুখী আছিলোঁ কেৱল মোৰ বাবে। তোমাৰ অনবৰতে যত্ন লৈছিলোঁ মই। মোৰ যত্ন আৰু তোমালৈ থকা মৰমবোৰেহে মানুহক আমাক দেখিলেই ক’বলৈ বাধ্য কৰাইছিল, ইমান ধুনীয়া বুলি।\n: তেনেহ’লে ক’ত গ’ল আজি সেই মৰমবোৰ। তোমাৰ আঙুলিৰ ফাঁকেৰে কৰা সেই ধেমালিবোৰ, মোৰ আজিও মনত আছে। সেই মৰমবোৰ আজি ক’ত হেৰাল কোৱা।\nউফৰি আহিল এটি প্রশ্ন? উত্তৰ দিলোঁ।\n: শেষ হৈ গ’ল। সৱ শেষ হৈ গ’ল। আৰে, একপক্ষীয়ভাৱে সম্পৰ্ক এটা নচলে। ইমান বছৰে আমাৰ সম্পৰ্ক মজবুত ৰাখিবলৈ কেৱল মই চেষ্টা কৰিছিলোঁ। তুমিতো সুবিধা পালেই মোক এৰি গুচি যোৱা। বাৰেপতি গুচি যোৱা। দিনে-ৰাতিয়ে মই মাথোঁ তোমাক হেৰুৱাই নেপেলাবৰ কাৰণে বুদ্ধি বিচাৰি ফুৰোঁ। তুমি যাতে কষ্ট নোপোৱা এই কথা ভাবোঁ। কিন্তু এতিয়া বহুত হ’ল। মই ভাগৰি পৰিছোঁ। ময়োতো মানুহহে।\nতুমি অলপ অলপকৈ প্রতিদিনে মোৰ পৰা আঁতৰি যোৱাতকৈ এতিয়া তোমাক মই একেবাৰতেই সম্পূৰ্ণকৈ বিদায় দিব খুজোঁ।\n: মানুহে কি ক’ব, ভাবিছাঁ? হাঁহিব তোমাক।\nআন এটি প্রশ্ন। সকলো প্রশ্নৰ উত্তৰ দিম আজি।\n: হাঁহিবলৈ দিয়া। সিহঁতে আমাক দূৰৰ পৰা ভাল দেখে। ভিতৰি আমাৰ সম্পৰ্কটো কিমান বিষাক্ত সেয়া মইহে জানো।\n: তাৰমানে আজিয়েই সকলো শেষ।\nআৱেগিক মুহূৰ্ত। দুখ লাগিছে মোৰো বহুত। কিন্তু ময়ো নিৰুপায়। চমুকৈ উত্তৰ দিলোঁ।\nআৰু কিবা কোৱাৰ সুযোগ মই নিদিলোঁ। বাজনীলৈ চাই মিচিকিয়াই হাঁহি তেওঁক অনুমতিটো দি চকুযুৰি মুদি দিলোঁ।\nখচচ্খ….চচ্….খচচ্…কেঁচীৰ শব্দ এটা কাণত পৰিল। সম্বন্ধৰ সূতাবোৰ চিঙি গৈছে এফালৰ পৰা, মোৰ আৰু মোৰ চুলিকোছাৰ। ইমান যত্ন লোৱাৰ পিছতো প্রতিদিনে ফণী লগালেই মুঠি মুঠিয়ে সৰি মোৰ মনক ইমান দিনে যি কষ্ট দি আছিল, সেই কষ্ট আজি একেবাৰেই শেষ কৰি পেলালোঁ। কি কৰা নাছিলোঁ মই, কষ্ট পাব বুলি ৰাসায়নিক একো ব্যৱহাৰ নকৰি, মনিছাল, জবা ফুলৰ পাত, আমলখিৰ ৰস বিচাৰি হাবাথুৰি খাই ফুৰিছিলোঁ। তথাপি মোৰ সকলো মৰম নেওচি আঁতৰি যাব খুজিছিল সদায়েই, সেয়ে একেবাৰেই বিদায় দিলোঁ।\nআজিৰ পৰা মই মুক্ত। বছৰৰ পুৰণি সম্পৰ্কটো শেষ কৰি ব্ৰেকআপৰ অন্তত মই সুখী। এতিয়া এটা নতুন হেয়াৰ ষ্টাইলে মোক জিলিকাই তুলিছে। আইনাখনত নিজকে চালোঁ। চুটী চুটী চুলিবোৰ ডিঙিলৈকে পৰি আছে। ধুনীয়া লাগিছে মোক। ফ্ল’ৰত পৰি থকা অতীতৰ মৰমবোৰলৈ উভতি চাবলৈ মোৰ সাহস নহ’ল। দেখিলে হয়তো দুখ লাগিব নতুবা বতাহত ঢৌ খেলাই সিহঁতে ওমলি থকা দিনবোৰলৈ মোৰ আঙুলিৰ ফাঁকেৰে কৰা ধেমালিবোৰলৈ মনত পৰিব। নাচাওঁ, বহুত দুখ দিছে সিহঁতে মোক। পাৰ্লাৰৰ বাজনীৰ হাতত টকাটো দি খৰধৰকৈ বাহিৰলৈ ওলাই আহিলোঁ।\nআইচক্রীম খাওঁগৈ, বৰ গৰম পৰিছে আজি।\n« ভ্ৰমণৰ লটিঘটী-অসীমা দত্ত শইকীয়া\nশিল্পীৰ পৃথিৱী- দীক্ষিতা বৰা »


Candid Chronicles ..বিক্ষিপ্ত : February 2018\nCandid Chronicles ..বিক্ষিপ্ত\nI am Abhijit Kalita, and I am notaregular blogger. These are my candid reactions, mostly born as facebook updates.\nফটহুৰ আত্মজীৱনী- (অক্টোবৰ-২০১৭ 'ফটাঢোল'ত প্ৰকাশিত)\nনমস্কাৰ! মোক দেখি চিনি পাইছেই নহয় আপোনালোকে? তথাপিও পৰিচয়টো দি দিছো, মোৰ নাম ফটহু ফটাঢুলীয়া৷ এই যে আপোনালোকে কিবা কিবি কৰি জনাই নজনাই এখন আলোচনী উলিয়াইছে; আলোচনী চুপাৰ হিট হৈছে, কাৰ বাবে? এই ফটহুৰ বাবে৷ হয়নে নহয়? মই যিদিনাৰ পৰাই আপোনালোকৰ এই ফে’চবুক গ্ৰুপত ভৰি দিছোঁ, সেইদিনাৰ পৰাই আপোনালোকৰ জয়জয় ময়ময় হৈছে৷ এইকথা আপোনালোকে স্বীকাৰ নকৰিব পাৰে, কিন্তু মই জানো৷ আচলতে এই ফটহুৰ ’মিডাচ টাচ্চ’ৰ কামালয়েই সকলো৷ আপোনালোকৰ বহুতে ভাবে, ফটহু ৰিতুপৰ্ণ বৰাৰ মানসপুত্ৰ, তেৱেঁ মোক সৃষ্টি কৰিছে৷ অ’ হেল’উ! মই খোদ নিজে সৃষ্টি হৈছোঁ৷ মোক না কোনোবাই সৃষ্টি কৰিব পাৰে, না ধ্বংস৷ মই এই জন্ম, মৃত্যু, সৃষ্টি ধ্বংসৰ লেভেলৰ মানুহ নহয়েই৷ কথাবোৰ আপোনালোকে যিমান সোনকালে বুজি পাই সিমানেই মংগল৷\n-“ৱেইটাৰ! আঠটা লাৰ্জ পেগ এটা বাল্টিত ঢালি পানী নিদিয়াকৈ লৈ আহা..কুইক! “\nঅঁ, মই কি কৈ আছিলো, য়েচ… মোৰ কথাই ক’ম অফ ক’ৰ্চ! কিন্তু দুখৰ কথা কি জানে? আপোনালোকে মোক চিনি পাই, ..মানে পাইছে .. কিন্তু আপোনালোকে মোৰ গৌৰৱোজ্জ্বল ঐতিহ্য আৰু বংশগৌৰৱ- মোৰ পৰিয়ালৰ বিষয়ে একো নেজানে..আৰু জানিবলৈ চেষ্টাও কৰা নাই৷ হোৱাই? কিয়? এইটো কথাতে মোৰ অলপ দুখ লাগে!\nকিন্তু আপোনালোকে নিবিচাৰিলে বুলিয়েই মই নক’ম নেকি? ফটাঢোল কোবোৱা মোৰ সাংবিধানিক মৌলিক অধিকাৰ৷ গতিকে মই ক’মেই ক’ম৷ আপোনালোকে পঢ়িলে পঢ়িব, নপঢ়িলে নাই৷ মোৰ কি আহে যায়? কিন্তু মই গেৰাণ্টি দি ক’ব পাৰোঁ, মোৰ আত্মজীৱনী পঢ়িলে আপনালোকৰ বুকু গৰ্বত উফন্দি উঠিব, গৰিলাৰ দৰে বুকুত চপৰিয়াই ক’ব পাৰিব, এয়া চোৱা আমাৰ ফটহু!\nPosted by abhijitK at 10:27 PM No comments:\nআপুনি বুদ্ধিজীৱী হ’ব খোজে নেকি? AKA Buddhijivee for Dummies (ফটাঢোল জানুৱাৰী ১৮ সংখ্যা)\nআপুনি বুদ্ধিজীৱী হ’ব খোজে নেকি? বিচাৰে নেকি যে আপুনি প্ৰতিটো চেনেলৰ,\nপ্ৰতিটো টিভি শ্ব’তে আমন্ত্ৰিত হওক, অসমৰ ৰাইজে আপোনাৰ কথা ধ্ৰুৱসত্য বুলি ধৰি লৈ আনকি নিজৰ প্ৰাণো দিবলৈ সাজু হওক। মনুষ্য জাতিয়ে ভাবিবপৰা সকলো বিষয়তে আপোনাৰ বিদগ্ধ পাণ্ডিত্য দেখি ৰাইজৰ চকু অমৰাগুটীয়া হওক। টিভিৰ নিউজ মুখফটা এংকৰসকলকো আপুনি বাকপটুতাৰে বাকৰূদ্ধ কৰি দিয়ক। আপোনাৰ বাবেই চেনেলৰ টি আৰ পি বাৰিষাৰ দিনত লাইজাবৰি শাক বঢ়াদি বাঢ়ক। আপোনাৰ চহৰৰ সকলো সভা সমিতিতে আপুনি বিশিষ্ট অতিথি হওক, উপদেষ্টা হওক, আপোনাক ‘বিগ বজাৰত’ দেখিলে দুই এক সুন্দৰী মহিলা আহি আপোনাৰ লগত উপযাচি চিনাকী হওক। বাতৰি কাকত, আলোচনীয়ে- চাৰ, আপোনাৰ লেখা এটা লাগিবই, আমাক নিৰাশ নকৰিব কিন্তু বুলি দিনে তিনিবাৰ ফোন কৰক?\nনিশ্চয় বিচাৰে। আপুনি নিবিচাৰে বুলি ক’লেও আমি বুজি পাইছো- আপুনি মিছা কথা কৈছে। একো বিশেষ প্ৰতিভা নথকাকৈ বা, বিশেষ কোনো ৰিস্ক নোলোৱাকৈ ‘চেলিব্ৰিটি’ হ’বলৈ আপোনাৰো মন আছে।\nPosted by abhijitK at 10:07 PM No comments:\nকঙালী (ফটাঢোল, অসমীয়া হাস্য ব্যংগ আলোচনীৰ ফেব্ৰুৱাৰী ২০১৮ সংখ্যাত প্ৰকাশিত)\nগোটেই ৰাতিটো সাৰে আছিল সি, বৰ কষ্টেৰে। পিছে পুৱতি নিশা তাক কেতিয়া টোপনিয়ে হেঁচা মাৰি ধৰিলে সি গমেই নেপালে। ভেলাঘৰত এইবাৰ সি প্ৰথম নিশা কটাইছে, শিশুৰ পৰা যুৱক হোৱাৰ প্ৰথম ঢাপ। পিচে তাৰ কুমলীয়া দেহাই মনৰ সমানে দৌৰিব পৰা নাই।\nহঠাৎ প্ৰচণ্ড উঁকিৰ শব্দত সি খকমকাই উঠিল, লগৰবোৰে ইতিমধ্যে নদীখনৰ ফালে দৌৰ মাৰিলেই! ঘোঁপ মৰা এন্ধাৰ খিনি অলপ পাতল হ’লেও কুৱলীৰ ঢাকনি খোল খোৱাই নাই। টোপনিৰ জালত কোন ফালে কি একো বুজিব নোৱাৰিলেও গাত থকা এড়িয়া চাদৰ খন পেলাই সিও সকলোৰে পিছে পিছে লৰ ধৰিলে। ঢিলা হাফপেণ্টটো এখন হাতেৰে টানি ধৰি সি দলটোৰ প্ৰায় মাজভাগ পালেগৈ। তাৰ দৰে নতুন ডেকা কেইবাটাও আছে, গোটেইকেইটাই প্ৰায় সপোনতে যোৱা দিয়েই গৈ আছে।\nPosted by abhijitK at 9:42 PM No comments:\n= লেখকৰ ইমেজ=\nঅসমত আন যিয়েও নহওক, যিখিনি মানুহে লিখা মেলা কৰে, তেওলোকৰ এটা সুকীয়া সন্মান আছে! আৰু সেইকাৰণেই সাধাৰণ পাঠকে তেওলোকৰ পৰা আশাও বেছিকৈ কৰে। জাতিটোৰে হওক, ব্যক্তিগতই হওক, বিপদৰ সময়ত এই মানুহখিনিয়ে কিবা এটা পথ দেখুৱাব বুলি ভাৱে। আন বৃ্ত্তিত জড়িত লোকসকল বহু অভিজ্ঞ বা পাৰ্গত হলেও, ইমানখিনি সন্মান সহজে নেপায়। সেয়ে হয়তো অসমৰ প্ৰায়বিলাক প্ৰখ্যাত লোকেই নিজৰ লেখনিৰ মাজেৰে মানুহৰ ওচৰ চাপিবৰ চেষ্টা কৰে, লাগিলে তেও আন কোনো ক্ষেত্ৰৰে লোক হওক।\nঅসমীয়া জাতিয়ে প্ৰায় সদায়ে ভুগি থকা সমস্যাবোৰৰ অন্যতম হ’ল লীডাৰশ্বিপ বা নেতৃত্বৰ অভাৱৰ সমস্যা। সদায়েই দিকদৰ্শণ দিয়া মানুহৰ অভাৱ, আদৰ্শ হিচাপে লব পৰা মানুহৰ অভাৱ। তাৰ ওপৰিও আজি পৰ্যন্ত অসমত আন আন ক্ষেত্ৰ বিলাকত বিশ্বসভাত প্ৰতিষ্ঠিত লোকৰ সংখ্যা নিচেই সীমিত। ক্ৰীড়া, শিল্প, ৰাজনীতি, ব্যৱসায়, বিজ্ঞান, প্ৰশাসন, শিক্ষাব্যৱস্থা আদি যিকোনো বিষয়তে বিশ্বমানৰ প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰা মানুহৰ সংখ্যা নগন্যই বুলিব লাগিব। অপ্ৰিয় হলেও এই কথাটোৰ সত্যতা অস্বীকাৰ কৰিব নোৱাৰি। আমাৰ মাজৰ পৰা শচীন টেণ্ডুলকাৰ, অমিতাভ বচ্চন বা লতা মাংগেশকাৰ ওলোৱা নাই। ভূপেন হাজৰিকাক বাদ দিলে সৰ্বভাৰতীয় খ্যাতিৰ লগতে অসমত সৰ্বাত্মক জনপ্ৰিয়তা থকা লোকৰ কথা পটকৈ মনত নপৰে। তাৰ কাৰণ হয়তো বহুতো আছে, কিন্তু সেয়া এই আলোচনাৰ বিষয় নহয়।\nPosted by abhijitK at 9:28 PM No comments:\nআপুনি বুদ্ধিজীৱী হ’ব খোজে নেকি? AKA Buddhijivee fo...\nকঙালী (ফটাঢোল, অসমীয়া হাস্য ব্যংগ আলোচনীৰ ফেব্ৰুৱা...\n== শংকৰদেৱ কেতিয়া জগৎগুৰু হবগৈ==\nমই নিজে অসমীয়া, ভাৰতীয় আৰু আনকি মানুহ হিচাপে গৌৰৱবোধ কৰাৰ যিকেইটা প্ৰধান কাৰণ আছে তাৰ ভিতৰত অন্যতম হ’ল মহাপুৰুষ শংকৰদেৱ। গুৰুজনাৰ বি...\nAssamese Cultural Writing\nA Provocateur’s Farce: নীলিম বিতৰ্কৰ দেহবিচাৰ\nসত্তা..... এক অবিৰত যাত্ৰা…..\nযাৰ মই মোমায়েক\nPlease havealook at my other blogs\nপুৰণি অসমীয়া কবিতা\nভাষা প্ৰযুক্তি বিকাশ পৰিষদ, অসম


মই ব্যায়াম কৰোঁ কিন্তু মই ওজন হ্ৰাস কৰিব নকৰোঁ, মই ওজন হ্ৰাস কৰিব নকৰোঁ কিয়?\nযদি আপুনি কয় যে আপুনি ব্যায়াম কৰি আছে কিন্তু ওজন হ্ৰাস কৰিব পাৰে বা ওজনও বৃদ্ধি কৰিব নোৱাৰি, কিয় আৰু অলপ শিথিল কৰিবলৈ আমাৰ বাকী প্ৰবন্ধটো পঢ়ক। কাৰণকাৰণবোৰ জনাটো হৈছে সমাধান বিচাৰি পোৱাৰ প্ৰথম পদক্ষেপ।\nমই ব্যায়াম কৰোঁ কিন্তু ওজন হ্ৰাস কৰিব নকৰোঁ\nমই ব্যায়াম কৰি আছো, কিন্তু মই ওজন হ্ৰাস কৰিব নকৰোঁ। আপুনি হতাশাগ্ৰস্ত আৰু চিন্তিত হোৱাৰ আগতে কাৰণবোৰ জনা উচিত, আৰু আপুনি এই দিশত এটা পথ আঁকিব লাগিব। ব্যায়াম কৰাটো এটা কঠিন কাম আৰু ওজন স্কেলটো আপোনাৰ ওজন হ্ৰাস কৰাৰ ইচ্ছাৰ তলৰ পৰিৱৰ্তে ওপৰলৈ যাবলৈ আৰম্ভ কৰে ইয়াৰ ফলত ইয়াক ভাঙিব পাৰে। আপুনি ব্যায়াম কৰা দিনবোৰ কাম নকৰে যেতিয়া আপুনি ইয়াক দেখিলে, আপুনি যথেষ্ট আৱেগৰ মাজেৰে যায়। কিন্তু এটা স্বাস্থ্যকৰ ব্যায়ামৰ ৰুটিন তেওঁ জানে যে অনুসৰণ কৰাৰ পাছতো আপুনি ওজন বৃদ্ধি কৰিব পৰাৰ কেইবাটাও কাৰণ আছে তুমি? ইয়াত কিয় আপুনি ওজন হ্ৰাস কৰাৰ পৰিৱৰ্তে ওজন বৃদ্ধি কৰি আছে ইয়াত কিছুমান কাৰণ আছে কিয়:\nমই ব্যায়াম কৰি আছো, কিন্তু মই ওজন হ্ৰাস কৰিব নকৰোঁ। মই এইটো কৈআছো নেকি?\nএনেকুৱা যেন মই ওজন বৃদ্ধি কৰি আছো, ওজন হ্ৰাস কৰিবলৈ দিয়ক, যদিও মই কাম কৰি আছো। নিন্দাৰ এটা কাৰণ হৈছে ব্যায়ামৰ সময়ত খোৱা খাদ্য আপোনাৰ অভ্যাসবোৰে আপোনাৰ ওজন বৃদ্ধি বা হ্ৰাস কৰাত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে। ওজন হ্ৰাস, দ্ৰুত ওজনত সহায় কৰিবলৈ সঠিক আহাৰ বজাই ৰখা দিয়াত যথেষ্ট সহায় হ'ব। শৰ্কৰা খাদ্য পৰিহাৰ কৰিবলৈ আপুনি খাবলৈ পচোৱা সকলো বস্তুৰ কেলৰি গণনা নিৰীক্ষণ কৰক। ভজা আৰু শৰ্কৰা খাদ্য খোৱাটো আপোনাৰ আৰু আপোনাৰ ওজন হ্ৰাস কৰাৰ লক্ষ্যৰ মাজত আটাইতকৈ ডাঙৰ বাধা। অস্বাস্থ্যকৰ আহাৰবোৰ আন স্বাস্থ্যকৰ খাদ্য বিকল্পৰ সৈতে সলনি কৰা চেষ্টা কৰক। প্ৰ'টিন অনুযায়ী কিয়নো তেওঁলোকে আপোনাক দীৰ্ঘ সময়ৰ বাবে পূৰ্ণ ৰখাত সহায় কৰিব সমৃদ্ধ খাদ্য খাব। কাৰ্বোহাইড্ৰেট আৰু চৰ্বিযুক্ত খাদ্য আৰু আহাৰ পৰিহাৰ কৰিব আপোনাৰ পৰিকল্পনাত লাগি থাকিব।\nমই ব্যায়াম কৰোঁতে মই লগে লগে ওজন হ্ৰাস কৰোঁ নেকি?\nব্যায়াম কৰাৰ পিছত আপুনি কোনো ফলাফল দেখা নাথাকিব পাৰে এটা কাৰণ হ'ল আপুনি অতি সোনকালে অপেক্ষা কৰক। কেইদিনমান অপেক্ষা কৰক আৰু কমেও এসপ্তাহ ব্যায়াম কৰাৰ পিছত আপোনাৰ ওজন জোখা আৰম্ভ কৰক। আপোনাৰ ব্যায়াম 1 দিনৰ পৰা ওজন হ্ৰাস কৰাৰ বাবে অপেক্ষা কৰি আছে, এটা অলৌকিক ঘটনা ঘটিব অপেক্ষা কৰি থকাৰ সমান। ব্যায়ামৰ প্ৰথম দিনত ওজন বৃদ্ধি যথেষ্ট সচৰাচৰ আৰু বহুতো কাৰণত লগে লগে ওজন হ্ৰাস কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰাৰ আপোনাৰ সপোনৰ উপলব্ধি এইটো কঠিন। কিন্তু চিন্তা নকৰিব আৰু সেয়েহে কেতিয়াও কাম কৰা বন্ধ নকৰিব কাৰণ পৰৱৰ্তী দিনবোৰত আপুনি বিচাৰি পাব যে ব্যায়ামে ওজন হ্ৰাস কৰাত সহায় কৰে।\nব্যায়াম কৰোঁতে এইটো চৰ্বি বা পেশী বৃদ্ধি হয় নেকি?\nবেছিভাগ লোকে ব্যায়াম কৰিলে ওজন হ্ৰাস কৰাৰ সলনি পেশী বৃদ্ধি হয় তেওঁ বাস কৰে। এইটো ভুল প্ৰকাৰৰ ব্যায়াম কৰাৰ বাবে হ'ব পাৰে। বহুতো ব্যায়াম ওজন হ্ৰাস কৰাত সহায় কৰিবলৈ চলাচল ডিজাইন কৰা হোৱা নাই, কিন্তু কিছুমান চলাচলৰ লক্ষ্য হৈছে পেশীৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি কৰা। এই অতিৰিক্ত ওজনবোৰ পেলাই দিয়া যদি আপুনি নাজানে কি ব্যায়াম কৰিব লাগে, আপুনি কৰিব লাগিব এইটো পৰামৰ্শ দিয়া হৈছে যে আপুনি প্ৰশিক্ষকৰ সৈতে পৰামৰ্শ কৰক। কাৰ্ডিঅ' কিয়নো ই ওজন হ্ৰাস কৰাৰ আটাইতকৈ দ্ৰুততম উপায় ব্যায়ামলৈ সলনি কৰাটো আপোনাৰ বাবে উপযোগী হ'ব।\nব্যায়ামে শৰীৰত এডিমা বৃদ্ধি কৰে নেকি?\nব্যায়াম কৰিলে আপোনাক অধিক তৰল খাব পাৰে আৰু সেয়েহে, ই শৰীৰত তৰলৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি কৰে। কিন্তু এই ওজন বা আপোনাক এনে কওঁক যেন আপুনি ওজন হ্ৰাস কৰা নাই, কিন্তু আপুনি যোৱা নাই এইটো নহয়। ইয়াৰ উপৰিও, বহুতো লোক অধিক অত্যাধিক পানী খোৱাৰ পৰামৰ্শ দিয়ে। কেতিয়াবা অত্যাধিক পানী খোৱাটো আপোনাৰ বাবে বেয়া হয় ই প্ৰভাৱৰ সৈতে ঘূৰি আহিব পাৰে আৰু ওজন হ্ৰাস কৰাৰ পৰিৱৰ্তে আপোনাক ওজন বৃদ্ধি কৰিবলৈ অনুমতি দিব পাৰে। প্ৰতিদিনে বৃহৎ পৰিমাণৰ পানী গ্ৰহণ কৰিলে পানী ধৰি ৰখা আৰু ফুলিব পাৰে। ব্যায়াম তৰলৰ সময়ত আপোনাৰ শৰীৰে প্ৰাকৃতিক নিৰাময় প্ৰক্ৰিয়া বজাই ৰাখক ব্যায়ামৰ সময়ত সাধাৰণতকৈ অধিক পানী খোৱা পৰিহাৰ কৰিব আৰু তৰল সামান্য কিন্তু প্ৰায়ে ল'বলৈ চেষ্টা কৰক।\nমই ব্যায়াম কৰোঁ কিন্তু মই ওজন হ্ৰাস কৰিব নকৰোঁ নেকি এইটো অনিদ্ৰা?\nব্যায়াম বা অনিয়মীয়া টোপনি চক্ৰ ৰপিছতো পৰ্যাপ্ত টোপনি নাপোৱাটোৱে শৰীৰৰ কৰ্টিচলৰ স্তৰ বৃদ্ধি কৰিব পাৰে। কৰ্টিচলৰ স্তৰ ভোকৰ সংকেত বৃদ্ধি কৰিবলৈ প্ৰমাণিত হৈছে, যাৰ ফলত আপোনাৰ শৰীৰৰ প্ৰয়োজনতকৈ অধিক খোৱা হ'ব। আপোনাৰ শৰীৰৰ কৰ্টিচলৰ স্তৰ বজাই ৰাখিবলৈ আৰু আপোনাক আপোনাৰ ব্যায়ামৰ নিয়মীয়াত লাগি থকাত সহায় কৰিবলৈ আপুনি পৰ্যাপ্ত ঘণ্টা টোপনি পাব লাগিব। আপুনি ওপৰোক্ত পৰামৰ্শবোৰ অনুসৰণ কৰি আৰু আপোনাৰ ব্যায়ামব্যৱস্থা অব্যাহত ৰাখি সহজে আপোনাৰ ওজন হ্ৰাস কৰাৰ লক্ষ্যত উপনীত হ'ব পাৰে। আপোনাৰ ব্যায়াম নিয়মীয়াকৈ অনুসৰণ কৰা, অস্বাস্থ্যকৰ খাদ্য পৰিহাৰ কৰা, চাপ পৰিহাৰ কৰা, সময়ৰ ওপৰত শুবলৈ, পৰ্যাপ্ত পানী খোৱা আৰু কেতিয়াও আশা হেৰুৱাব নালাগে যে আপুনি আকৃতিত পৰিব। যদি আপুনি বিচাৰে, 1 সপ্তাহত ওজন হ্ৰাস কৰাৰ উপায় বোৰ নেকি? এক সপ্তাহত ওজন হ্ৰাস কৰা আৰু ধ্যান কৰা দুৰ্বল হয় নেকি? আপুনি ধ্যানৰ জৰিয়তে ওজন হ্ৰাস শীৰ্ষক প্ৰবন্ধবোৰো পৰ্যালোচনা কৰিব পাৰে।\nSonraki জিৰা চাহৰ ক্ষতিৰ লাভালাভ আৰু জিৰা চাহ কেনেকৈ প্ৰস্তুত কৰিব লাগে? »


আপুনি ambivert নেকি? - Jeevan Britta\nPublished July 15, 202012:35 pm\nAmbivert মানে কি নো?\nAmbivert সেইজন মানুহ যাৰ গাত এক্সট্ৰ’ভার্ট আৰু ইন্ট্ৰ’ভার্ট দুয়োজনৰ গুণসমূহ বেলেঞ্চ পৰিমাণত থাকে৷ মানে একেজন মানুহৰে মাজত এজন অর্ন্তমুখী মানুহ আৰু এজন বর্হিমুখী মানুহৰ গুণ বা লক্ষণসমূহ দেখা যায়৷ আমি প্ৰায়ে নিজকে হয়তো বর্হিমুখী অর্থাৎ এক্সট্ৰ’ভার্ট বা অর্ন্তমুখী অর্থাৎ ইন্ট্ৰ’ভার্ট বুলি চিনাক্ত কৰোঁ৷ কিন্তু এনে শ্ৰেণীবিভাগ ইমান অনমনীয় বা ইনক্লেক্সিবল ভাৱে কৰিব নোৱাৰি৷ উদাহৰণ স্বৰূপে, মই নিজৰ ক্ষেত্ৰতে দেখো যে মই কিতাপ পঢ়ি, অকলে থাকি, চাৰিওফালৰ কথাবোৰ মন কৰি বেছি ভাল পাও, মোৰ বন্ধু বান্ধৱ কম, কথা কম কৈ ভাল পাও, কিন্তু কেতিয়াবা প্ৰয়োজনত মই যথেষ্ট কথা ক’ব পাৰোঁ, কেতিয়াবা মানুহৰ সংগ ভাল পাও, সহজে মানুহৰ লগত কথাবতৰা পাতিব পাৰোঁ৷ এনেধৰণৰ অনুভৱ আন কাৰোবাৰো হ’ব পাৰে৷ সম্ভৱত এই দুই ধৰণৰ লক্ষণসমূহ থকা মানুহবোৰকে আমি Ambivert বুলি কও৷ এনে ধৰণৰ মানুহৰ কিছুমান নির্দষ্ট লক্ষণ থাকে৷\nকথাবতৰা পাতোতে সমতা ৰক্ষা\nএনে মানুহবোৰ খুব ভাল শ্ৰোতা৷ তেওঁলোকে কথাবোৰ মন কৰিব পাৰে৷ কিন্তু অকল ভালদৰে শুনাই নহয় তেওঁলোকে নিজৰ মনৰ কথাবোৰে সুন্দৰকৈ আনৰ আগত প্ৰকাশ কৰিব পাৰে৷ কথাবোৰ ক’বলৈ যাওতে তেওঁলোকে অসুবিধা নাপায় বা হেহোনেহো নকৰে৷\nসীমিত নির্জনতা বা একাকীত্ব\nবর্হিমুখী মানুহে বেছিকৈ মানুহৰ সংগ বিচাৰে আৰু অর্ন্তমুখী মানুহে বেছিকৈ নির্জনতা ভাল পায়৷ আনহাতে Ambivert মানুহে নির্জনতা বা একাকীত্ব বিচাৰে কিন্তু এক সীমাৰ ভিতৰত৷ অর্ন্তমুখী মানুহৰ দৰে বেছিকৈ নির্জনতা নিবিচাৰে৷ অনবৰতে, সকলো সময়তে নির্জনতা তেওঁলোকে নিবিচাৰে৷\nবর্হিমুখী মানুহৰ বন্ধু অসংখ্য, আনহাতে অর্ন্তমুখী মানুহৰ বন্ধু বৰ কম৷ কিন্তু বন্ধুত্বত Ambivert এ কোৱালিটি আৰু কোৱানটিটি দুইটাই বিচাৰে৷ তেওঁলোকে বিভিন্ন ধৰণৰ মানুহক জানে কিন্তু কেইজনমানৰ লগতহে খুব গাঢ় বন্ধুত্ব থাকে৷\nতেওঁলোকৰ ব্যক্তিত্ব পৰিস্থিতি সাপেক্ষ\nপৰিস্থিতি অনুযায়ী তেওঁলোকে নিজৰ ব্যক্তিত্বৰ বেলেগ বেলেগ ৰূপ দেখুৱাব পাৰে৷ তাৰমানে তেওঁলোকৰ ব্যক্তিত্ব ফ্লেক্সিবল, ই সলনি হ’ব পাৰে৷\nকাম কৰাৰ ধৰণ\nবর্হিমুখী মানুহে অকলে কাম কৰাত ভাল নহয়, কিন্তু গ্ৰুপ একেলগে কাম কৰাত ভাল৷ আনহাতে অর্ন্তমুখী মানুহে অকলে বেছি ভাল কাম কৰে কিন্তু আনৰ লগত গ্ৰুপত বেছি ভালদৰে কাম কৰিব নোৱাৰে৷ Ambivert সকল অকলেও কাম কৰাত ভাল আৰু তেওঁলোকে আনৰ লগত মিলি কাম কৰিব লগীয়া হলেও সেয়াও ভালদৰে কৰিব পাৰে৷\nসিদ্ধান্ত লওতে অসুবিধা\nএনে মানুহৰ প্ৰায়ে সিদ্ধান্ত লওতে অসুবিধা হয়৷ তেওঁলোক নিজৰ অর্ন্তমুখী আৰু বর্হিমুখী চৰিত্ৰ দুটা বেলেন্স কৰোতে যথেষ্ট সংগ্ৰাম কৰিবলগীয়া হয় আৰু তাৰ প্ৰভাৱ সিদ্ধান্ত লওতে পৰে৷\nশান্ত আৰু ধীৰ\nAmbivert মানুহবোৰ সাধাৰণতে শান্ত আৰু ধীৰ হয়৷ তেওঁলোকে লাহে ধীৰে কাম কৰে আৰু সহজে চিন্তাত নপৰে৷ কিন্তু তেনে মানুহৰ এটা সমস্যা হ’ল তেওঁলোকে কাম এটা বা কাৰোবাৰ লগত কথা পতা কামটোৰ আৰম্ভণি নকৰে৷ এবাৰ কোনোবাই আৰম্ভ কৰি দিলে তেওঁলোকে কামটো ভালদৰে কৰিব পাৰে৷ কিন্তু কামবোৰ আৰম্ভ কৰিবলৈ তেওঁলোকে টান পায়৷\nAmbivert মানুহবোৰ যি লক্ষণ বা চিন থাকে, আপোনাৰ আছে নেকি এনে লক্ষণ?\nPrevious Post Take Decision Better and Faster\nNext Postকেনেদৰে পজিটিভ মানসিকতা এটা আহৰণ কৰিব


ভোটৰ এই মেলাতে-কমলা দাস – ফটাঢোল\nভোটৰ এই মেলাতে-কমলা দাস\nনিৰ্বাচনৰ বতৰ, বহুতৰ বাবে ভাললগা সময়। মানে নিৰ্বাচনৰ বতৰত, নিৰ্বাচনৰ সোঁতত উটি-ভাঁহি থাকি ভালপোৱাসকলৰ বাবে, মাছ ধৰি ভালপোৱাসকলৰ যেনেকৈ মাছৰ উজান উঠিলে আনন্দ লাগে, তেওঁলোকৰো মনবোৰত ঠিক তেনেকুৱাই আনন্দ লাগে হেনো! বৰ বৰ নেতা, পালিনেতাৰ সঙ্গত থকা গোপ-গোপীসকলৰো এনেহেন বতৰতে মনবোৰ কমোৱা তুলাৰ দৰে ৰাই-জাইকৈ উৰি থাকে! এনেহেন বতৰতে ‘দাদা’সকলৰ অগাধ দেশভক্তি, দেশপ্ৰেম দেখি দেখি, লেমটৌসকলৰো পাৰ ভঙা উচ্ছাহ জাগি বাগৰি পৰিব খোজে! এই উচ্ছাহৰ তীব্ৰতা কেতিয়াবা ইমানেই বেছি হয়গৈ যে সকলোকে চেৰ পেলাই, নিৰ্বাচনী যুঁজখনত এঘড়ী যুঁজ দিবৰ বাবে অৱতীৰ্ণ হ’বলৈ নিজৰেই মনটোৱে লকলকাই উঠে! হিয়াৰ উজান-ভাটিৰ কথাবোৰ মুখ খুলি কাকো ক’বও নোৱাৰে, বা ক’লেও কোনেও পাত্তা নিদিয়ে, নাইবা এই জন্মত তেওঁ‌লোকে স্বৰ্গ সুখলৈ যোৱাৰ টিকট দলৰপৰা কেতিয়াও নাপায়, সেইবোৰ বাৰু বেলেগ কথা! তথাপিও, মনেৰে ভাল লগা কাম এটা কৰিবলৈ সকলোৰে হেঁপাহ এটা থাকেই দিয়কচোন!\nএবাৰ ঠিক এনেকুৱা, মন, হিয়া, উজান-ভাটি কৰা নিৰ্বাচনৰ বতৰতে, এজন বিয়া পতা চফল ডেকাৰো নিৰ্বাচন খেলি স্বৰ্গসুখৰ আনন্দ ল’বলৈ প্ৰচণ্ড ইচ্ছা জাগ্ৰত হ’ল! আগতে প্ৰতিবাৰ নিৰ্বাচনৰ সময়ত ‘দাদা’সকলৰ লগত দিনে-ৰাতিয়ে ডিঙিৰ মাদলী হৈ ওলমি ফুৰা এই ডেকাজন, নিৰ্বাচনৰ সময়ত বহুত ব্যস্ত মানুহ! তেওঁ নহ’লে কোনো এখন নিৰ্বাচনী সভাৰ কথা ‘দাদা’ই ভাবিবই নোৱাৰে। একেবাৰে দলৰ অস্থায়ী শিবিৰ পতাৰপৰা আৰম্ভ কৰি, সভাত মানুহৰ সমাগম কৰোৱা, মানুহ বহিবৰ বাবে কোনোবা স্কুলৰপৰা বেঞ্চ আদি যোগাৰ কৰি অনা, বেনাৰ লগোৱা, নিজৰ ‘দাদা’জনৰ লগতে সভালৈ বুলি অহা কেন্দ্ৰীয় ‘দাদা’সকলে বহিবৰ বাবে চকী, মেজ আদিৰ ব্যৱস্থা কৰা, তেওঁলোকৰ সন্মুখত পাৰি থোৱা প্লাষ্টিকৰ মেজখনত কাৰোবাৰপৰা খুজি অনা বিচনা চাদৰ এখন পাৰি তাৰ ওপৰত আন এঘৰৰ ফুলদানী দুটা খুজি আনি সজাই থোৱা, চাহৰ ব্যৱস্থা, মিটিং হৈ যোৱাৰ পাছত কৰ্মীখিনিৰ বাবে আলু ভজাৰ লগত লুচি, পাৰিলে মাজে মধ্যে ৰঙীন পানীয় যোগাৰ কৰা, ভোট দিবলৈ অহা মানুহখিনিক নম্বৰ যোগান ধৰা, আদি এশ এবুৰি কাম, ডেকা নহ’লেই নচলে। দাদাই ডেকাৰ ওপৰত এইবোৰ কামৰ দায়িত্ব দি নিশ্চিন্ত মনে থাকে। তেঁৱো, প্ৰাৰ্থী হাৰকেই বা জিককেই, নিজৰ ঘৰৰ বিয়াখনৰ দৰে, একেবাৰে নিৰ্বাচন শেষ নোহোৱালৈকে কামবোৰ আনন্দ মনেৰে কৰে।\nপিচে সেইহেন ডেকাৰো এবাৰ কি মন গ’ল জানো! কেইবাবাৰো নিৰ্বাচনৰ বতৰত এইদৰে ‘দাদা’সকলৰ বাবে কাম কৰি কৰি, সেইবাৰ স্বয়ং নিজেই প্ৰাৰ্থী হিচাপে থিয় হ’বলৈ কলিজাৰ ভিতৰৰপৰা এক প্ৰচণ্ড আহ্বান অনুভৱ কৰিলে! পিচে এই আত্ম-আহ্বানৰ ইচ্ছাটো, পটককৈ ‘দাদা’ৰ আগত ক’বলৈ ডেকাৰ কিবা এটা লাজ লাগিল! কেইবাদিনো ক’ম নক’ম কৈ ভাবি থাকোঁতেই দিনবোৰ পাৰ হৈ গ’ল!\nকথা এটা আছে নহয়! সকলো এৰিব পাৰিলেও, অন্তৰৰ তাড়না উলাই কৰা বৰ টান কাম! অন্তৰৰ এনেহেন তাড়নাত ৰ’ব নোৱাৰি ডেকাই এদিন নিজৰ উগুল থুগুল মনৰ বতৰাখিনি ‘দাদা’ৰ আগত লাজ লাজ কৈ বেকত কৰিলে! ডেকাৰ কথাবোৰ ‘দাদা’ই খুব মনোযোগেৰে শুনিলে। যিমানেই শুনি গৈ আছে, সিমানেই দাদাৰ মন টেঙাই গৈ থাকিল! ইমান বছৰে সুন্দৰ কৈ ফুলি থকা ‘দাদা’ৰ মন বাগিচাত মিলিবাগে আক্ৰমণ কৰাৰ বাবে খং উঠিছিল যদিও, যেন একো হোৱাই নাই, এনে ভাৱত দাদাই কিবা এটা ভাবি ঢেকঢেকাই হাঁহি দিলে। হাঁহি হাঁহিয়েই ডেকাৰ পিঠিত ঠপৰিয়াই ঠপৰিয়াই ক’লে,\n: চাব্বাচ বেটা! তোৰ যৌশ দেখি মোৰ ভাল লাগিছে। ভবিষ্যতে তই একঠা খাব পাৰিবি যেন লাগিছে। পিচে এই ভোটৰ কাৰবাৰবোৰ সকলোৰে বাবে নহয় অ’। তই এতিয়ালৈকে যি কাম কৰি আহিছ, আচলতে তই সিমানৰেই মানুহ! তোৰ আশাবোৰৰ এইখিনিতে পাখি কাটি থ’। আৰু শুন! তোক এটা মই ভাল উপদেশ দিওঁ! মোৰ উপদেশ মতে কাম কৰিলে, জীৱনত উন্নতি কৰিবি। উপদেশটো হ’ল– “বাওনা হৈ সূৰ্যলৈ হাত মেলিব নাপায়”। মেলিলে, আধা পোৰা নহয়, সম্পূৰ্ণ কৈ পুৰি মৰিবি অ’ বাচা!\nডেকাই যিমান আশাৰে মিঠাকৈ দাদাৰ আগত মনৰ কথাবোৰ বেকত কৰিছিল, সিমান তিতাৰে দাদাই নিৰাশা বাণী শুনোৱাত তেওঁ লাজ পালে। লাজবোৰে ফিল্টাৰ্ড হৈ হৈ অন্তৰত জেদৰ সৃষ্টি কৰিলে। আৰু সেই জেদবোৰে এদিন নিজৰ লক্ষত উপণীত হ’বলৈ সাহস যোগালে। ডেকাই মনস্থ কৰিলে, তেওঁ নিৰ্বাচন খেলিব্বই!\nকথামতে কাম! দাদাৰ পাৰ্টিৰপৰা নিজৰ গুপুত কথা ক’বপৰা কেইজনৰ সৈতে নামবোৰ কাটি আহি, নিজাববীয়াকৈ নিৰ্দলীয়ভাবে নিৰ্বাচন খেলিবলৈ মৈদানত নামি গ’ল পৰম উৎসাহেৰে। গাখীৰ এগিলাচৰ সৈতে কণী এটাৰ চিম্বল লৈ ইস্তাহাৰো ছপা কৰিলে। কাৰণ ‘স্বাস্থ্যই পৰম ধন’। তেওঁৰ নিৰ্বাচনী ইছ্যু হ’ল, ডেকা জিকিলে, সমষ্টিৰ প্ৰতিজন মানুহৰ স্বাস্থ্যৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি সদায় কণী আৰু গাখীৰ খোৱাৰ ব্যৱস্থা কৰি দিব! মেলে-মিটিঙে ডেকাৰ এইবোৰ কথা শুনি শুনি দুই চাৰিজনেতো ডেকাই ‘ৰেড ক্ৰচ’ৰ বস্তু যোগান ধৰা ঠিকা পোৱা বুলিয়ে ভাবিছিল! মনে মনে দুজনমানে সুধিছিলেও হেনো! ডেকাই এইবোৰ ঠিকা-চিকাৰ কাম নহয় বুলি চিধি-চিধি কোৱাতহে ৰাইজৰ ভুল ভাগিছিল!\nযি নহওক, ডেকাই পূৰ্ণ উৎসাহেৰে কামত লাগি গ’ল! ডেকাৰ কাম দেখি চকুচৰহাবোৰে কোৱা-কুই কৰিবলৈ ধৰিলে! বোলে, যিমান নিষ্ঠাৰে ডেকাই নিজৰ কাৰণে নিৰ্বাচনৰ কামত লাগিছে নহয়, তেনেদৰে সময়ত পঢ়া-শুনা কৰা হ’লে আজি হয়তো কোনোবা অফিচত বহি কলম ঘঁ‌হি থাকিলেহেঁতেন! যি নহওক, সকলো ভাগ্যৰ কথা! হয়তো ভাগ্যই ডেকাৰ কপালত ৰাজসুখ এনেকৈয়ে লিখি থৈছে! ডেকাই কাৰো কথালৈ কেৰেপ নকৰি নিজৰ কৰ্তব্য কৰি গৈ থাকিল।\nআৰু অৱশেষত পৰম আকাংক্ষিত নিৰ্বাচনৰ দিনটো, সঁ‌চাকৈ আহিল! সেইদিনাখন ডেকাই ৰাতিপুৱাই গা-পা ধুই, পায়জামা আৰু পাঞ্জাৱী পিন্ধি ল’লে। কপালত ৰঙা চন্দনৰ ফোঁট এটাও ল’লে। তাৰপাছত দুজনমানৰ সহায়ত এক গামলা সিজোৱা কণী লৈ, মানুহবিলাকে ভোট দিবলৈ অহা বাটত ৰৈ থাকি, ডেকাৰ চিম্বলটো পাহৰিব পাৰে বুলি ভাবি, সকলোকে একোটা সিজোৱা কণী উপহাৰ দিলে! মানুহ বিলাকে হাঁহি-হাঁহি সিজোৱা কণী ভক্ষণ কৰি ভোট দিবলৈ গ’ল। ঘূৰি আহি ‘তোকেই ভোট দিছোঁ দে’ বুলি কৈয়ো গ’ল। ডেকা পৰম উৎসাহিত হৈ দুগুণ উৎসাহেৰে কণী বিলোৱাত লাগিল!\nনিৰ্বাচন শেষ হোৱাৰ পিছত ভোট গণনাও হৈ গ’ল! এইবাৰ আহিল নিৰ্বাচনৰ ফলাফল! ডেকা নিশ্চিত হৈ আছে জিকিবই বুলি! নিজিকি পাৰেনে! ইমানসোপা কণী খুওৱাৰ প্ৰতিদান ৰাইজে নিশ্চয় দিবই দিব!\nফলাফলৰ শেষত দেখা গ’ল, ডেকা নিজিকিল! নিজিকিল মানে, সকলোকে আচৰিত কৰি ডেকাই এটাও ভোট নাপালে! ডেকাই ভাবিলে নিজিকিলোঁ নাই বাৰু! নিৰ্বাচনত হৰা-জিকা হয়েই। কিন্তু মই এটাও ভোট নাপালোঁ নে! মোৰ ঘৰৰেইচোন ঘৈণীৰটো ধৰি, সাতটা ভোট আছিল! সিহঁতেও মোক ভোট নিদিলেনে! বাৰু, ঘৰৰ সাতজন মেম্বাৰৰ ভোটো বাদ দিলোঁ! ঘৈণীৰটোও বাদ দিলোঁ! কিন্তু মই নিজে, মোক দিয়া ভোটটো! সেইটো ক’লৈ গ’ল!\nমনৰ দুখতে সেইদিনা ডেকাই ৰঙীন পানী অলপ বেছিকৈয়ে খাই দিয়াৰ ফলত সন্ধিয়ালৈ জ্ঞান চক্ষু মুকলি হ’ল! সেয়ে কোনোবাই ডেকাৰ খবৰ ল’বলৈ আহিলেও খং নকৰাকৈ হাঁহি হাঁহি দোৰোল খোৱা জিভাৰে কয়,\n: কি কৰিব আৰু! এই সকলোবোৰ আমাৰ ভোটাৰৰে লীলা অ’!\n« আপদীয়া পদ্য-পূৰৱী বৰুৱা\nআঠা-যোগেশ ভট্টাচাৰ্য »\nহাঃ হাঃ। ভোটাৰৰে লীলা। ঠিকেই কৈছে।\nবঢ়িয়া লাগিল বাইদেউ\nসুন্দৰ ব্যংগ মাহী।\nধন্যবাদ জনালোঁ ৰাজশ্ৰী\nভাল লাগিল পঢ়ি বৰমা ।\nধন্যবাদ জনালোঁ শ্ৰুতিমালা


Rashmi Desai Enjoying in maldives people shared many photo of vacation see– News18 assam\nHome » photogallery » entertainment »Rashmi Desai : ৰশ্মি দেশাইৰ মালদ্বীপৰ ফটো আপুনি চালেনে? অভিনেত্ৰীগৰাকীৰ প্ৰতিখন ফটোতেই প্ৰেম উজাৰি দিছে অনুৰাগীসকলে\nRashmi Desai : ৰশ্মি দেশাইৰ মালদ্বীপৰ ফটো আপুনি চালেনে? অভিনেত্ৰীগৰাকীৰ প্ৰতিখন ফটোতেই প্ৰেম উজাৰি দিছে অনুৰাগীসকলে\nৰশ্মি দেশাইৰ (Rashmi Desai) এই ছবিবোৰ তেওঁৰ অনুৰাগীসকলে খুউব ভাল পাইছে। কেৱল সেয়াই নহয়, অনুৰাগীয়ে ইনষ্টাত তেওঁৰ সৌন্দৰ্যৰ প্ৰশংসা কৰি এই ছবিবোৰৰ ওপৰত মন্তব্য কৰিছে। অনুৰাগীসকলে এই ছবিবোৰত ৰশ্মি দেশাইৰ অত্যন্ত বোল্ড অৱতাৰ দেখিছে। ৰশ্মিক এই ছবিবোৰত মালদ্বীপৰ সাগৰৰ পাৰত দুপৰীয়াৰ আহাৰ গ্ৰহণ কৰা দেখা গৈছে। যেতিয়াৰ পৰা ৰশ্মিয়ে টিভিৰ পৃথিৱীৰ পৰা ৱেব ছিৰিজৰ পৃথিৱীত ভৰি দিছে, তেতিয়াৰ পৰাই নিৰন্তৰ গ্লেমাৰৰ দুনীয়া কঁপাই আছে।\n| October 28, 2021, 23:28 IST\nঅভিনেত্ৰী ৰশ্মি দেশাই (Rashmi Desai) বৰ্তমান মালদ্বীপত অৱসৰ উপভোগ কৰি আছে। মালদ্বীপৰ পৰা ইনষ্টাগ্ৰাম একাউণ্টত নিজৰ কিছুমান ফটো শ্বেয়াৰ কৰিছে যিবোৰ ছচিয়েল মিডিয়াত ভাইৰেল হৈ পৰিছে। অনুৰাগীসকলে এই ছবিবোৰত ৰশ্মি দেশাইৰ অত্যন্ত সাহসী ৰূপ দেখিছে। ৰশ্মিক এই ছবিবোৰত মালদ্বীপৰ সাগৰৰ পাৰত দুপৰীয়াৰ আহাৰ গ্ৰহণ কৰা দেখা গৈছে। ইফালে, তেওঁ বগা বিকিনি পিন্ধিআছে য'ত তেওঁক অত্যন্ত বোল্ড দেখাইছে। (ফটো সৌজন্যঃ Instagram @imrashamidesai)\nৰশ্মি দেশাইৰ এই ছবিবোৰত তেওঁৰ অনুৰাগীসকলে হিয়া উজাৰি প্ৰেম ঢালি দিছে । কেৱল সেয়াই নহয় অনুৰাগীয়ে ইনষ্টাত তেওঁৰ সৌন্দৰ্যৰ প্ৰশংসা কৰি এই ছবিবোৰৰ ওপৰতমন্তব্য কৰিছে। (ফটো সৌজন্যঃ Instagram @imrashamidesai)\nযেতিয়াৰ পৰা ৰশ্মি দেশাই টিভিৰ দুনীয়াৰ পৰা ৱেব ছিৰিজৰ পৃথিৱীত ভৰি দিছে তেতিয়াৰ পৰাই নিৰন্তৰ গ্লেমাৰৰ দুনীয়া কঁপাই আছে। (ফটো সৌজন্যঃ Instagram @imrashamidesai)\nইনষ্টাগ্ৰামত শ্বেয়াৰ কৰা মাত্ৰ এঘণ্টাৰ ভিতৰতে ৰশ্মি দেশাইৰ এই ছবিবোৰত এক মিলিয়নতকৈও অধিক লোকে লাইক কৰিছে। (ফটো সৌজন্যঃ Instagram @imrashamidesai)\nটিভিৰ সৰ্বাধিক উপাৰ্জন কৰা অভিনেত্ৰীসকলৰ ভিতৰত এগৰাকী হৈছে ৰশ্মি দেশাই। বিগ বছৰ (Bigg Boss) ছিজন 13ত নিজৰ স্পষ্টবাদী প্ৰকৃতিৰে অনুৰাগীৰ হৃদয় জয় কৰিছিল ৰশ্মীয়ে। (ফটো সৌজন্যঃ Instagram @imrashamidesai)\nৰশ্মি দেশাইয়ে ২০০৬ চনত জিটিভিৰ ধাৰাবাহিক 'ৰাৱণ'ৰ দ্বাৰা তেওঁৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিছিল। ৰশ্মীয়ে আগতে ভোজপুৰী, গুজৰাটী আৰু মাৰাঠী চলচ্চিত্ৰতো কাম কৰিছিল। (ফটো সৌজন্যঃ Instagram @imrashamidesai)\nৰশ্মি দেশাই সামাজিক মাধ্যমত যথেষ্ট সক্ৰিয় আৰু প্ৰায়ে নিজৰ ফটো, ভিডিঅ' শ্বেয়াৰ কৰে। (ফটো সৌজন্যঃ Instagram @imrashamidesai)\nৰশ্মীয়ে 'দিল চে দিল টক', 'ইস্ক কা ৰং ছফেদ', 'অধুৰী কহানী হামাৰী', 'নাচ বলিয়ে ৭' আৰু 'খতৰো কে খিলাড়ী ৬'ৰ দৰে অনুষ্ঠানত কাম কৰিছে। (ফটো সৌজন্যঃ Instagram @imrashamidesai)


কুকুৰ আৰু ডগী - সৌমিত্ৰ যোগী - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nকুকুৰ আৰু ডগী – সৌমিত্ৰ যোগী\nপ্ৰতিজন লেখকৰে নিজা নিজা কিছু পঢ়ুৱৈ থাকে৷ কাৰোবাৰ বেছি, কাৰোবাৰ কম৷ যাৰ পঢ়ুৱৈ বেছি তেওঁ জনপ্ৰিয় লেখক বা ডাঙৰ লেখক৷ যাৰ পঢ়ুৱৈৰ সংখ্যা সীমিত তেওঁ সাধাৰণ লেখক৷ এতেকে পঢ়ুৱৈ শ্ৰেণীটো লেখকৰ কাৰণে অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ৷ এজন ৰাজনৈতিক নেতাৰ কাৰণে এজন ভোটাৰ যিমান গুৰুত্বপূৰ্ণ, লেখকৰ কাৰণে পঢ়ুৱৈসকল সিমানেই গুৰুত্বপূৰ্ণ৷ ভোটাৰ আৰু পঢ়ুৱৈয়ে বহু মানুহৰে ভাগ্যৰেখা আৰু সামাজিক অৱস্থান সলনি কৰি পেলায়৷ মাত্ৰ এটা ভোট বেছি পায়ে কোনোবা মন্ত্ৰী, মুখ্য মন্ত্ৰী বা প্ৰধান মন্ত্ৰী হৈ ৰাজ্য বা দেশ-জাতিৰ ভাগ্যনিয়ন্তা হৈ যায় আৰু একমাত্ৰ এটা ভোট কম পোৱা কাৰণেই কোনোবা মানুহ বাটৰ ভিক্ষাৰীত পৰিণত হয়৷ লেখকসকলৰো সেই একেই৷ কোনোবা লেখক কোনোবাখিনি পায়গৈ আৰু কোনোজন পৰি ৰয় বাটৰ শিলগুটি হৈ৷ এই কথা বুজি পাওঁ কাৰণেই পঢ়ুৱৈক মই ঈশ্বৰ জ্ঞান কৰোঁ৷ পুৱা দোকান খুলি ধূপ-ধূনা জ্বলোৱাৰ সময়তে আহি ওলোৱা গ্ৰাহকজন দোকানীজনৰ কাৰণে যেনে, মৃতদেহটো শ্মশানলৈ নিয়াৰ সময়ত মানুহৰ অভাৱ হওঁতে হঠাৎ আহি উপস্থিত হোৱা মানুহজন যেনে, চেলাইনৰ দৰবখিনি শেষ হৈ বটললৈ তেজ উভতি যাবৰ হওঁ হওঁতেই আহি উপস্থিত হোৱা নাৰ্ছগৰাকী যেনে, পঢ়ুৱৈজন মোৰ কাৰণে তেনে৷ তেনে এগৰাকী পঢ়ুৱৈয়ে এদিন মোক ফোন কৰি দাবী কৰিলে যে তেওঁ এটা সাংঘাতিক সমস্যাৰ বাবে দীৰ্ঘদিন চিন্তিত হৈ আছে আৰু সেই সমস্যাটোৰ বিষয়ে মই এটা লেখা লিখাটো বিচাৰে৷ আৰু মই যদি নিলিখোঁ তেন্তে তেওঁ প্ৰধান মন্ত্ৰীলৈ চিঠি লিখিব৷ এবাৰ ভাবিলোঁ, বিষয়টো তাৰমানে ডাঙৰেই৷ কিন্তু পাচ মুহূৰ্ততে ভাবিলোঁ, আজিকালি যিকোনো কথাতে মানুহে প্ৰধান মন্ত্ৰীলৈ চিঠি লিখে৷ ভাবি-চিন্তি ক’লোঁ যে আগেয়ে সমস্যাটোৰ কথা কওকচোন বাৰু, কিজানি মই কিবা এটা লিখিয়ে সমাধান কৰিব পাৰোঁ৷ মই লিখাৰ পাচতো যদি একো নহয়, তেতিয়াহ’লে শেষ-মেষ ছাৰলৈকে লিখিম দিয়ক, তেওঁতো আৰু সাত বছৰমান আছেই৷ আৰু এটা কথা- মোৰ অৱচেতন মনত এই কথাটো খেলালে যে প্ৰধান মন্ত্ৰীজনে কৰিবলগা কাম এটা যদি ময়ে সমাধা কৰি পেলাব পাৰোঁ, তেনেহ’লে মোৰ বহুত কিবাকিবি হৈ যাব পাৰে৷\nঅৱশেষত তেওঁ সমস্যাটোৰ কথা ক’লে৷\nআজিকালি বহুত মানুহেই কুকুৰ পোহে৷ বহুত ভাল ভাল জাতৰ কুকুৰ পোহে৷ সেই জাতৰ কুকুৰ পোৱালিবোৰ বহুত পইচা-পাতি খৰচ কৰি কিনি আনে৷ সিহঁতক খাবলৈ দিয়া গাখীৰ, মাংস বা অন্যান্য স্বাস্থ্যসন্মত আহাৰৰ নামতো বহুত বহুত বহুত পইচা খৰচ কৰে৷ সিহঁতক চিকিৎসা কৰাৰ নামত, নিয়মিত টিকা দিয়াৰ নামত, পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্নকৈ ৰখাৰ নামত বহুত বহুত পইচা খৰচ কৰে৷ কিন্তু, ’আচল কাম’টো কৰাবলৈ টয়লেট এটা বনাই দিব নোৱাৰে? আৰু যদি টয়লেট বনাই দিবলৈ পইচা নাই, তেনেহ’লে নিজৰ বাথৰূমতে কামটো কৰাব পাৰে৷ এই যে ৰাস্তাই ৰাস্তাই, লোকৰ পদূলিয়ে পদূলিয়ে কামটো কৰাই ফুৰে, এইটো বেয়া কথা নহয়নে? কোনোবাই ভাৰতবৰ্ষখন পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্ন কৰি ৰখাৰ সংকল্পৰে ’স্বচ্ছ ভাৰত অভিযান’ কৰিব, কোনোবাই ঝাৰু মাৰিব আৰু কোনোবাই লেতেৰা কৰি ফুৰিব৷\nকথাখিনি শুনাৰ পাচত মোৰ এই পঢ়ুৱৈগৰাকীৰ নামটো মই প্ৰিয়ংকা ভাৰতী হিচাপেই আপোনালোকক পৰিচয় কৰাই দিলোঁ৷ প্ৰিয়ংকা ভাৰতীয়ে বিয়া হৈ গৈয়ে গিৰীয়েকৰ ঘৰত শৌচালয় সম্পৰ্কে প্ৰশ্ন তুলি গোটেই ভাৰতবৰ্ষ কঁপাই দিলে৷ এতিয়া ’য’তেই চিন্তা তাতেই শৌচালয়’ গঢ় লৈ উঠিল৷ আমাৰ নিজৰ প্ৰিয়ংকা ভাৰতীগৰাকীয়ে, অৱশ্যে পাত্ৰীৰ পাৰ্থক্য বুজিবলৈ নামটো আমি প্ৰিয়ংকা অসমী কৰি ল’ব পাৰোঁ৷ নহ’লে কোনোবাই প্ৰিয়ংকা ভৰালীৰ নামটোৱে ছপা ভুল হৈ প্ৰিয়ংকা ভাৰতী হোৱা বুলি সন্দেহ কৰিব পাৰে৷\nযি কি নহওক, আমাৰ প্ৰিয়ংকা অসমীৰ দাবীটো যুক্তিযুক্ত৷ কিন্তু আমি চাব লাগিব যে এটা কুকুৰৰ কাৰণে ইমান পইচা-পাতি খৰচ কৰা গৃহস্থবোৰে টয়লেট অৰ্থাৎ শৌচালয়টো কিয় বনাই নিদিয়ে অথবা কিয় নিজৰ টয়লেটতে কামটো নকৰোৱায়৷ বাকী সময়খিনিত যদি কুকুৰটোক নিজৰ সন্তান অথবা সহোদৰৰ দৰে আপডাল কৰে, কামটো কৰাৰ সময়ত ইমান ’ছেনছিটিভ’ কিয়? নাই, এইটো কোনো অনুমানতে কোৱা বা লেখা কথা নহয়৷ বহুত লেখক-বুদ্ধীজীৱীয়ে ঘৰতে বহি বহি কল্পনা কৰি কৰিয়েই বহুত কথা লিখি থাকে, আচলতেনো সমস্যাটো কি বুজিবলৈ চেষ্টাই নকৰে৷ সেইকাৰণে সমাধানসূত্ৰবোৰতো বৰ বিশেষ কোনো ব্যৱহাৰিক বা বাস্তৱতা নাথাকে৷ কিন্তু, মই সেই নহয়, গতিকে তেনেকুৱা কৰিব নোৱাৰোঁ৷ ঠিক কৰিলোঁ, মই নিজে জনমত ল’ম৷ কোনে কি মত দিয়ে শুনিম৷ তাৰ পাচতহে প্ৰিয়ংকা অসমীৰ আৱাজ ধিচকে বাহিৰলৈ উলিয়াই দিম৷ মোৰ আগৰে পৰা কুকুৰ বস্তুটো ভাল নালাগে৷ কিবা কাৰণত শিশু মহাভাৰতখন পঢ়াৰ পাচৰে পৰা হয়তো মই অলপ ভয় খালোঁ৷ সকলো কুকুৰকে মোৰ যমৰজা যেন লগা হ’ল৷ তাৰ পাচত যেতিয়া নিশ্চিত হ’লোঁ যে যাৰ এসাঁজ খাবলৈকে চিন্তা, চুৱাপাতনিয়ে যাৰ শেষ আশ্ৰয়, যাৰ মূৰত অপ্ৰাপ্তিৰে ক্ষোভ আৰু হতাশাই মায়াজাল বান্ধি আছে, সি কি ধৰ্মৰক্ষা কৰিব যমৰজাৰ হৈ? ইয়াৰ পাচত কুকুৰৰ প্ৰতি মোৰ কোনো আগ্ৰহেই বাচি নাথাকিল৷ তথাপি, এইবাৰ মই বৃহত্তৰ স্বাৰ্থত বিষয়টো অলপ জানিবলৈ চেষ্টা কৰিম বুলি ভাবি এদিন পুৱাতেই ওলাই গ’লোঁ৷ এফালৰ পৰা চাই গৈছোঁ, যাৰ গে’টতে ‘কুকুৰৰ পৰা সাৱধান’ বুলি লিখা থাকিব, তাতে সোমাম৷ বহু দূৰ গ’লোঁ, ক’তো তেনে ছাইনব’ৰ্ড নেদেখিলোঁ৷ আগতে মানুহৰ গে’টে গে’টে, বৰ ঘন ঘনকৈ এই ছাইনব’ৰ্ড দেখা গৈছিল৷ বহুতে চান্দা খুজিবলৈ অহা মানুহক ভয় খুৱাবলৈকো এনেকৈ ছাইনব’ৰ্ড লগাই থৈছিল৷ আজিকালি মানুহে চান্দা নিবিচৰা হ’ল নেকি? তেনেতে বাটত হেৰি কৰিবলৈ অনা কুকুৰৰ সৈতে এজন গৃহস্থক দেখিলোঁ আৰু লগে লগে প্ৰিয়ংকা অসমীয়ে তোলা আচল প্ৰশ্নটোকে পোনপটীয়াকৈ সুধি পেলালোঁ৷ মোৰ প্ৰশ্নটো শুনি তেওঁ গৰগৰাই উঠিল- ‘এক্সকিউজ মি, এইটো মোৰ কুকুৰ নহয়৷ দিছ ইজ কলড্ ডগী৷ আণ্ডাৰষ্টেণ্ড? ’ বাপৰে৷ বৰ ছেনছিটিভ মেটাৰ৷ মই ভয়তে আগুৱাই গ’লোঁ৷ দেখিলোঁ এগৰাকী ষোড়শী গাভৰুৱে ডিঙিত শিকলি লগোৱা কুকুৰটো ইপিনৰ পৰা সিপিনলৈ দৌৰাই আছে৷ মই গাঁৱৰ মানুহ, সকলো ছোৱালীকে ভণ্টি বুলি মাতি ভাল পাওঁ৷ তাইকো মাত দিলোঁ- ‘ভণ্টি, তোমাৰ কুকুৰটো কুকুৰ নে ডগী? ’ তাই মোলৈ এবাৰ ঘোপাকৈ চালে আৰু বাৰাণ্ডাত বহি পঢ়ি থকা মানুহজনলৈ চাই একপ্ৰকাৰ আৰ্তনাদ কৰি উঠিল- ‘চোৱানা পাপা, আংকলে টবিক কুকুৰ বুলি কৈছে৷ ’ মানুহজনে লাহেকৈ ক’লে- ‘টবিকে কোৱা৷ ’ মানে? অৰ্থ উলিয়াবলৈ সময়ে নাপালোঁ, সেই টবিটোৱে মোক এক আফলাতে মাটিত পেলাই দিলে৷ অলপ পাচত আকৌ তেওঁলোকৰ গাড়ীতে হাস্পতাল পালোঁগৈ৷ পেপাৰ পঢ়ি থকা মানুহজন বৰ ভদ্ৰ৷ তেওঁৰ কৃপাতে ৰক্ষা পৰিলোঁ, নহ’লে কিজানি মোক টবিয়ে খায়ে পেলালেহেঁতেন৷ কিন্তু তেওঁক মই সুধিব পৰা নাই তেওঁ কোৱা ‘টবিকে কোৱা’ বাক্যটোৰ অৰ্থ আমাৰ গাঁৱলীয়া ভাষাত ‘কুকুৰ জপাই দে’ নাছিলনে? কিন্তু সুধিবলৈ সাহস নহ’ল৷\nদুদিন হাস্পতালত থকাৰ পাছত ঘৰলৈ উভতিলোঁ৷ হাস্পতালৰ পৰা খৰচ-চৰচ দি ভদ্ৰলোকেই মোকলাই আনিলে৷ ঘৰৰ আগত গাড়ীৰ পৰা নমাই দিবৰ পৰত তেওঁ ক’লে- ’মানুহে যেতিয়া মৰমতে পোহে, সেইটোকে কুকুৰ বুলি নকয়৷ তাক কয় ডগী৷ আৰু যিয়ে পোহে, তেওঁলোকক কয় এনিমেল লাভাৰ৷ মোৰ ছোৱালীয়ে আপোনাৰ জান খাই দিলেহেঁতেন৷ ’ দিব্যজ্ঞান লাভ কৰি মই বাকৰুদ্ধ হৈ গ’লোঁ৷ তাৰ দুদিন পাছত আকৌ ওলালোঁ৷ সেইদিনাৰ দৰেই ছোৱালী এজনীয়ে ডগীটোক জগিং কৰাই আছে৷ মই সোমাই গ’লোঁ, ক’লোঁ- ’মাজনী তোমাৰ ডগীটোৰ নাম কি? ’ তাই ক’লে- ’এবী৷ ’ তাই কাষতে থকা চকীখনলৈ দেখুৱাই মোক বহিবলৈ ক’লে, মুখত খুচি খুচি ভাব৷ মই বহিলোঁ৷ তাই ক’লে- ’চাবাচোন, তোমাক এবীয়ে হাগ্ কৰিব- ’তাই হাগ্ ক’লে নে হাগু ক’লে মই ঠাৱৰ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰি থাকোঁতেই এবীয়ে কোৱেক কোৱেক, উহোঁক উহোঁক শব্দ কৰি জিভাখন লৰাই লৰাই দুই ভৰিত ভৰ দি নাচোন ধৰা ভালুকৰ ভংগীত আগুৱাই আহি থাকিল আৰু এটা সময়ত মোক ডিঙিত জপটিয়াই ধৰিলে৷ তাৰ পাছৰখিনি মই হাস্পতালৰ বিছনাত পৰি পৰিহে মনত পেলাবলৈ চেষ্টা কৰিছোঁ৷ ছোৱালীজনীয়ে কৈছে, মই হেনো এবীয়ে হাগ্ কৰাৰ লগে লগে হেলছ্লেছ হৈ গ’লোঁ৷ হয়তো দুদিন আগতে শৰীৰ নেফানেফ কৰি থোৱা টবিৰ স্মৃতিয়ে মোক বৰ ভয় খুৱাই দিলে৷\nবিপদ বা সমস্যাত পৰিলে মানুহে দিয়ে ঢেৰ জ্ঞান-বুদ্ধি৷ তেনেকুৱা সময়ত বহুত জ্ঞানী মানুহৰ আৱিৰ্ভাৱ হয়৷ একে কথা সংঘটিত হয় কোনোবা মানুহ বেমাৰত পৰিলে৷ ৰোগীক মানুহে স্বাস্থ্যজ্ঞান দিয়ে৷ তেনেকুৱা সময়ত খৰ-খজুৱতীত আক্ৰান্ত হোৱাৰ অভিজ্ঞতাৰেও জ্বৰ-কাহৰ দুৰ্দান্ত উপদেশ দিয়ে মানুহে৷ মই এইবাৰ ভাগ্যে বাচিলোঁ৷ মোক মানুহে ৰোগৰ জ্ঞান নিদি কুকুৰ সম্পৰ্কে বহুত জ্ঞান দিলে৷ এসপ্তাহ ধৰি হাস্পতালৰ বিছনাত পৰি পৰি কেৱল কুকুৰৰ বিষয়েই শুনিলোঁ৷ কুকুৰৰ বিষয়েও যে ইমান কথা থাকিব পাৰে ইয়াৰ আগতে ভবাই নাছিলোঁ৷ ঘৰ আহি পোৱালৈকে মোৰ আটাইবোৰ কথা মনত নাথাকিল৷ এবাৰ মূৰ্ছা যোৱাৰ কাৰণেই নেকি, কথাবোৰ বেছি সময়ৰ কাৰণে মনত ৰাখিব নোৱৰা হ’লোঁ৷ তথাপি যিকেইটা কথা মনত থাকিল, সেইকেইটাই আটাইতকৈ জৰুৰী৷ এই পৰমজ্ঞান এনেধৰণৰ- সকলো কুকুৰকে কুকুৰ বুলি ক’ব নাপায়৷ যাৰ কোনো নিজা আশ্ৰয় নাই, যাৰ কোনো গৃহস্থ নাই সেইবোৰহে কুকুৰ৷ এনে কুকুৰৰো এটা বিশেষ শ্ৰেণীক কোৱা হ’ব সাৰেময়৷ বাকীবোৰ ডগী৷ ডগী মানুহে পোহে৷ সন্তানৰ দৰেই প্ৰতিপাল কৰে৷ কিন্তু সিহঁতে টয়লেট জাতীয় বন্ধ কোঠাত ’হেৰি’ কৰিব নোৱাৰে নোৱাৰে, ডগী হ’লেও আন কুকুৰৰ দৰেই সিহঁতকো মুকলি ঠাই লাগে৷ আনকি লোকৰ জেওৰা-জপনা, লোৰ গে’ট বা থিয় কৰাই ৰখা গাড়ীখনতহে ছি কৰিব পাৰে৷ পাত্ৰ চাই বেলেগ বেলেগ শব্দ ব্যৱহাৰ কৰি ক’ব লাগে, কিন্তু নিশ্চিতভাৱে জানিব লাগে যে কুকুৰ কুকুৰেই৷ সকলো কুকুৰৰে একেই স্বভাৱ৷ গৃহস্থৰ শিকলি পিন্ধি থকাকেইটাই হওক বা স্বাধীনকেইটাই হওক, ভোকা আৰু কামোৰাটোৱে সিহঁতৰ ধৰ্ম৷ যাৰ মালিক থাকে সিহঁতো প্ৰভুভক্ত, যাৰ নাথাকে সিহঁতো প্ৰভুভক্ত৷\nমালিকৰ খোৱাকেইটাই একো কৰিব নোৱাৰিলেও ভুকি ভুকিয়ে মালিকক আশ্বস্ত কৰি ৰাখে৷ মালিক নথকাবোৰে অভ্যাসবশতঃই ভুকি থাকে৷ কুকুৰৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ স্বভাৱটো হৈছে কামোৰা৷ সিহঁতৰ দাঁতবোৰ বৰ চোকা৷ অনবৰতে কটকটাই থাকে৷ সেইকাৰণে সিহঁতৰ সেই কটকটনি মাৰিবলৈ টান হাঁড়যুক্ত মাংস যোগান ধৰা হয়৷ তথাপি সিহঁতৰ কটকটনি মাৰ নাযায়৷ ইটো-সিটো সকলো বস্তু কামোৰে৷ কামুৰি কামুৰি মূল্যৱান বস্তুও নষ্ট কৰে৷ সেইকাৰণে আজিকালি বজাৰত শুকান হাঁড় কিনিবলৈ পোৱা যায়৷ মূল্যৱান বস্তুবোৰ বচাই ৰাখিবলৈ সিহঁতৰ স্বভাৱৰ আগত শুকান হাঁড়বোৰ পেলাই দিয়া হয়৷ আৰু আশ্ৰয়হীন কুকুৰবোৰে চোৱাপাতনি আদিত বিচাৰি-খুঁচৰি উলিয়াই ফটাকানি, চামৰাৰ জোতা বা বেগ আদি কামুৰি দাঁতৰ কিটকিটনি নীৰসন কৰে৷ ■ ■\n← ক’লা কবিতা – মৃদুল হালৈ\nসৰু ভুল, ভাষাৰ দুখ- বলেন দত্ত →\nলিপষ্টিক –ৰিমঝিম দত্ত


Search Result of assam-mizoram boundary row\nSuklabaidya visits Assam-Arunachal boundary in Dhemaji to defuse tension\nSuklabaidya asked the MLA from Likabali, Arunachal Pradesh, Nyigyor to ensure there is no encroachment and activities like felling of trees have to be stopped. He also asked Nyigyor to ensure that the gravel road running through the paddy fields is not obstructed in any manner.\nসীমা বিবাদ সম্পৰ্কে মুখ্যমন্ত্ৰী পৰ্য্যায়ত আলোচনা বিচাৰিছে মেঘালয়ে\nমেঘালয়ৰ স্বাস্থ্যমন্ত্ৰী আলেকজেণ্ডৰ লালু হেকে আজি অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাক সাক্ষাত কৰি দুয়োখন ৰাজ্যৰ মাজৰ সীমাবিবাদৰ সমাধানৰ বাবে মুখ্যমন্ত্ৰী পৰ্য্যায়ৰ আলোচনাৰ পুনৰ আৰম্ভ কৰিবলৈ অনুৰোধ জনায়।\nবটদ্ৰৱাৰ টুকটুকী ৰৌমাৰীত উদ্ধাৰ দুটাকৈ বোমা,মইনুল হকৰ ঘৰত উদ্ধাৰ এই বোমা দুটা\nইয়াৰ এক উচিত তদন্ত কৰি প্ৰকৃত দোষীক কৰায়ত্ব কৰাৰো দাবী জনায় স্থানীয় ৰাইজে।\nআফগানিস্তানত পতাকা উত্তোলন কৰা জনতাৰ ওপৰত ধাৰাষাৰ গুলিবর্ষণ তালিবানীৰ\nআমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ বিফল হৈ আফগানিস্তানৰ পৰা আঁতৰি যাবলৈ বাধ্য হৈছিল\nঅহা বছৰৰ ৭ আগষ্টৰ পৰা পালন কৰা হ'ব জেভলিন থ্রো' দিৱস\nদেশৰ প্ৰতিখন জিলাত পালন কৰা হ'ব এই দিৱস।\nভাৰতৰ বাবে পদকৰ আশা সজীৱ কৰি তুলিছে\nAll Rights Reserved 2021 © The Janambhumi | Total visits : 63303239


Nise D in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী\nNise D की जानकारी\nNise D ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Nise D Dosage & How to Take in Assamese - Nise D ar paali aaru xeya kenedore lobo\nNise D সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Nise D Related Warnings in Assamese- Nise D xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Nise Dৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Nise D with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Nise D ar gurutor kriya-pratikriya\nNise D মতভেদসমূহ- Nise D Contraindications in Assamese- Nise D nishedhsamuh\nNise D ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Nise D in Assamese- Nise D ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Nise D ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Nise D Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Nise D kriya-pratikriya\nNise D ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Nise D Dosage & How to Take in Assamese - Nise D ar paali aaru xeya kenedore lobo\nNise D-ৰ উপাদানসমূহ - Nise D Active Ingredients in Assamese - Nise D-ar upadaansamuh\nNise D সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Nise D Related Warnings in Assamese - Nise D xonkranta xatarkatabanisamuh\nNise D-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nNise D-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nবৃক্কত Nise D কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nযকৃতত Nise D কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Nise D ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Nise Dৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Nise D with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Nise D ar gurutor kriya-pratikriya\nNise D তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nNise D মতভেদসমূহ - Nise D Contraindications in Assamese - Nise D nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Nise D লোৱা অনুচিত যাতে -\nNise D ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Nise D in Assamese - Nise D ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Nise D-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Nise D ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Nise D Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Nise D kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Nise Dৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nমদ আৰু Nise Dৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nNise D ৰ অনুকল্প - Substitutes for Nise D in Assamese\nNise D ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Nise D Price and Pack Size in Assamese - Nise D ar mulya aaru pakor size\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Nise D লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Nise D ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Nise D সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Nise D ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Nise D সেৱন কৰে?


OMG! প্ৰমোদ বড়ো -ভৱেশ কলিতালৈ ঘাঁহৰ বীজ পঠালে দেৱব্ৰত শইকীয়াই\nOMG! প্ৰমোদ বড়ো আৰু ভৱেশ কলিতালৈ ৪ কিল’গ্ৰাম ঘাঁহৰ বীজ পঠালে বিৰোধী দলপতি দেৱব্ৰত শইকীয়াই\nপ্ৰমোদ বড়ো আৰু ভৱেশ কলিতালৈ ৪ কিল’গ্ৰাম ঘাঁহৰ বীজ পঠালে বিৰোধী দলপতি দেৱব্ৰত শইকীয়াই।\nমুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই উপ-নিৰ্বাচনৰ প্ৰচাৰৰ সময়ত প্ৰমোদ বড়ো আৰু বিজেপিক ভালকৈ দানা খুৱালে ২৬ লিটাৰকৈ গাখীৰ দিব বুলি উল্লেখ কৰিছিল।\nমুখ্যমন্ত্ৰীৰ এই ‘আহ্বান’ৰ প্ৰতি ‘সঁহাৰি’ জনাই জ্যেষ্ঠ কংগ্ৰেছ নেতা তথা বিৰোধী দলপতি দেৱব্ৰত শইকীয়াই উপ-নিৰ্বাচনৰ ভোটগ্ৰহণৰ প্ৰাকমুহূৰ্তত শুকুৰবাৰে প্ৰমোদ বড়ো আৰু ভৱেশ কলিতালৈ অনলাইনত ৪ কিলোগ্ৰামকৈ ঘাঁহৰ বীজ প্ৰেৰণ কৰিছে।\nদুয়োজন নেতালৈ শইকীয়াই ব্যক্তিগতভাৱে পত্ৰও প্ৰেৰণ কৰিছে বুলি জানিব পৰা গৈছে।\nইপিনে, তেওঁৰ শুভাকাংক্ষীসকলকো দুয়োজন নেতালৈ দানা প্ৰেৰণ কৰিবলৈ আহ্বান জনাইছে বিৰোধী দলপতিগৰাকীয়ে।\nঘাঁহৰ বীজ বিৰোধী দলপতিজনে বড়োলৈ তেওঁৰ গাঁৱৰ ঠিকনাত আৰু কলিতালৈ তেওঁৰ বিধায়ক নিৱেশৰ ঠিকনাত প্ৰেৰণ কৰিছে।\nদুয়োলৈ লিখা পত্ৰখনত শইকীয়াই লিখি কয় “যাতে ইয়াৰ সদব্যৱহাৰ কৰি আপোনালোকৰ সদস্যসকলে দৈনিক ২৬ লিটাৰকৈ গাখীৰ দিব পাৰে আৰু প্ৰতি ঘৰ পৰিয়ালে গাখীৰ খোৱাৰ উপৰি ৰাহি হোৱা গাখীৰ চৰকাৰে দিয়া চাউলৰ লগত ব্যৱহাৰ কৰি পায়স তৈয়াৰ কৰিব পাৰে।”


গুৱাহাটী স্থাপত্যবিদ্যা মহাবিদ্যালয় - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nপ্ৰযুক্তি শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠান\nএছ. কে. নাৱাজ আলি\nগুৱাহাটী স্থাপত্যবিদ্যা মহাবিদ্যালয় (Guwahati College of Architecture) অসমৰ গুৱাহাটীত অৱস্থিত এখন উচ্চ শিক্ষাৰ প্ৰতিষ্ঠান। অসম তথা উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলত স্থাপত্যবিদ্যাৰ শিক্ষাৰ বাবে ২০০৬ চনত এই মহাবিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়।\nমহাবিদ্যালয় খনে গুজৰাটৰ আহেমদাবাদৰ কেন্দ্ৰীয় পৰিবেশ পৰিকল্পনা আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ লগত ছাত্ৰ-ছাত্ৰী আৰু শিক্ষকৰ আদান প্ৰদানৰ বুজাবুজিৰ চুক্তিত স্বাক্ষৰ কৰিছে। মহাবিদ্যালয় খনে পিডিলাইট উৎকৃষ্ট বঁটাৰ বাবেও অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।\nমহাবিদ্যালয়খনে স্থাপত্যবিদ্যাৰ দুটা পাঠ্যক্ৰম আগবঢ়ায় :\nস্থাপত্যবিদ্যাৰ স্নাতক (Bachelor of Architecture) – ৫ বছৰ\nস্থাপত্যবিদ্যাৰ স্নাতকোত্তৰ (Master of Architecture) –২ বছৰ\nগুৱাহাটী স্থাপত্যবিদ্যা মহাবিদ্যালয় পশ্চিম গুৱাহাটীৰ জু ৰোডত অৱস্থিত। মহাবিদ্যালয়ৰ চৌহদত এটা পুথিভঁৰাল, এটা ৫৫০খন এখন যুক্ত প্ৰেক্ষাগৃহ, দুটা কৰ্মশালা, ক্ৰীড়াৰ সা-সুবিধা আৰু কম্পিউটাৰ কেন্দ্ৰ আছে। গোটেই মহাবিদ্যালয় চৌহদত ৱাই-ফাই ইণ্টাৰনেটৰ সুবিধা আছে। ইয়াৰ শ্ৰেণীকক্ষ সমূহত আধুনিক প্ৰযুক্তি যেনে ডিজিটেল অংকন ষ্টুডিঅ আদিৰ সুবিধা আছে।\n↑ "About Us". Guwahati College of Architecture. http://www.guwarchcollege.com/about_us.php। আহৰণ কৰা হৈছে: 24 November 2015.\n↑ "Building Blocks". The Telegraph India. http://www.telegraphindia.com/1080221/jsp/calcutta/story_8929915.jsp। আহৰণ কৰা হৈছে: 25 November 2015.\n↑ "Courses". Guwahati College of Architecture. http://www.guwarchcollege.com/courses.php। আহৰণ কৰা হৈছে: 24 November 2015.\n↑ "Top B Arch Colleges in Assam". http://www.mapsofindia.com/education/architecture-colleges/assam.htm। আহৰণ কৰা হৈছে: 24 November 2015.\n↑ "Campus". Guwahati College of Architecture. http://www.guwarchcollege.com/campus.php। আহৰণ কৰা হৈছে: 24 November 2015.\nমহাবিদ্যালয় খনৰ ৱেবছাইট\nমহাবিদ্যালয় খনৰ ফেচবুক পৃষ্ঠা\nOfficial মহাবিদ্যালয় খনৰ ইউটিউব পৃষ্ঠা\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=গুৱাহাটী_স্থাপত্যবিদ্যা_মহাবিদ্যালয়&oldid=161896"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ০৬ ছেপ্টেম্বৰ, ২০১৬ তাৰিখে ২০:৩৮ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


एक साल में बाइबल - ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন - अगस्त 28\n1. পুনৰ মই সূৰ্যৰ তলত যি সকলো উপদ্রৱ হয়, সেইবোৰলৈ এবাৰ চালোঁ। চোৱা, উপদ্রৱ পোৱা লোকসকলে কান্দিছে, কিন্তু তেওঁলোকক শান্তনা দিওঁতা কোনো নাই; যিসকলে উপদ্রৱ কৰে, তেওঁলোকৰ হাতত ক্ষমতা আছে; কিন্তু উপদ্রৱ পোৱাসকলক শান্তনা দিওঁতা কোনো নাই।\n2. সেয়ে মই ভাবিলোঁ, যিসকল বৰ্ত্তমান জীয়াই আছে, সেই জীৱিতসকলতকৈ যিসকলৰ আগেয়ে মৃত্যু হ’ল, তেওঁলোক অধিক সৌভাগ্যশালী।\n3. কিন্তু এই দুজনতকৈ সেইজন বেছি সৌভাগ্যশালী যিজনৰ এতিয়াও জন্ম হোৱা নাই আৰু সূৰ্যৰ তলত যি দুষ্ট কাৰ্য কৰা হয়, তাক দেখা নাই।\n4. তাৰ পাছত মই দেখিলোঁ, সকলো পৰিশ্রমৰ কার্য আৰু সকলো দক্ষ কার্যক্ষম এজন লোকৰ প্রতি আন জনৰ হিংসাভাৱ থকাৰ পৰাই হয়। ইয়ো অসাৰ; কেৱল বতাহক ধৰিবলৈ চেষ্টা কৰাৰ বাহিৰে একো নহয়।\n5. অজ্ঞান লোকে হাত সাৱটি একো নকৰাকৈ থাকে, তেওঁলোকে নিজকে ধ্বংস কৰে ।\n6. বতাহক ধৰাৰ চেষ্টা কৰি পৰিশ্রমেৰে দুই মুঠি লাভ কৰাতকৈ শান্তিৰে সৈতে এমুঠি পোৱাই অনেক ভাল।\n7. পাছত মই পুনৰ সূৰ্যৰ তলত অসাৰতা দেখিলোঁ।\n8. কোনো এজন মানুহ একেবাৰে অকলশৰীয়াকৈ থাকে, তেওঁৰ দ্বিতীয়জন বুলিবলৈ কোনো নাই; এনেকি তেওঁৰ পুত্রও নাই, ভাই-ককাই কোনো নাই; তথাপিও তেওঁৰ পৰিশ্ৰমৰ শেষ নাই আৰু ধন-সম্পত্তি লাভৰ বিষয়ত তেওঁৰ চকু তৃপ্ত নহয়। তেওঁ সুধে, “তেন্তে মই কাৰ নিমিত্তে পৰিশ্ৰম কৰিছোঁ? কিয় আমোদ-প্রমোদৰ পৰা নিজক বঞ্চিত কৰিছোঁ?” ইও অসাৰ, অতি দুখজনক অৱস্থা।\n9. এজনতকৈ দুজন ভাল, কিয়নো তেওঁলোকৰ পৰিশ্ৰমৰ দ্বাৰাই অনেক সুফল হয়।\n10. কাৰণ তেওঁলোকৰ এজন যদি পৰে, তেন্তে তেওঁৰ সঙ্গীয়ে তেওঁক তুলিব পাৰে। কিন্তু হায় সেই অকলে থকা লোক! কিয়নো তেওঁ পৰিলে তেওঁক তুলিবলৈ দ্বিতীয়জন কোনো নাই।\n11. তাৰ উপৰি দুজনে একেলগে শুলে উম পায়; কিন্তু এজনে অকলে কেনেকৈ উম পাব?\n12. যিজন অকলশৰীয়া তেওঁ সহজে পৰাজয় হ’ব পাৰে, কিন্তু দুজনে আক্রমণক প্ৰতিৰোধ কৰিব পাৰে। তিনিডাল ৰছী একেলগে মেৰাই ল’লে বেগাই নিছিগে।\n13. এজন অজ্ঞান বৃদ্ধ ৰজা, যিজনে কোনো সতর্কবাণীলৈ কাণ নিদিয়ে আৰু নুবুজেও, তেনে ৰজাতকৈ বৰং দৰিদ্র অথচ জ্ঞানী যুবকেই শ্রেয়।\n14. সেই যুবক দেশৰ ৰজা হ’বলৈ কাৰাগাৰৰ পৰাও ওলাই আহিব পাৰে নাইবা তেওঁ নিজৰ ৰাজ্যৰ এক দৰিদ্র পৰিয়ালতো জন্ম গ্রহণ কৰিব পাৰে।\n15. মই দেখিলোঁ যে, যি সকলো জীয়াই আছিল অর্থাৎ সূর্যৰ তলত চলা-ফুৰা কৰি আছিল, তেওঁলোকে সেই বৃদ্ধ ৰজাজনৰ পদত অধিষ্ঠিত হোৱা যুবক ৰজাজনক অনুসৰণ কৰি চলিল।\n16. এই নতুন ৰজাই নেতৃত্ব দিয়া লোকসকলৰ সীমা নাছিল; কিন্তু পাছত তেওঁলোকৰ অনেকেই তেওঁৰ ওপৰত সন্তুষ্ট নাছিল। ইও অসাৰ, আৰু কেৱল বতাহক ধৰিবলৈ চেষ্টা কৰাৰ নিচিনা হয়।\n1. ঈশ্বৰৰ গৃহলৈ যোৱা কালত তোমাৰ ভৰি সাৱধানে ৰাখিবা। যিসকলে নিজে কৰা অন্যায় কামবোৰ বুজি নাপায়, তেনে অজ্ঞানী লোকৰ দৰে বলিদান কৰাতকৈ বৰং তাত শুনিবলৈ ওচৰ চপাই ভাল।\n2. তোমাৰ মুখে কেতিয়াও বেগা-বেগীকৈ কথা নকওঁক। ঈশ্বৰৰ আগত বেগা-বেগীকৈ কোনো কথা উচ্চাৰণ নকৰিবা; কিয়নো ঈশ্বৰ স্বৰ্গত আৰু তুমি পৃথিবীত আছা; এই হেতুকে তোমাৰ কথা যেন অলপ হয়।\n3. অধিক কাৰ্যৰ ভাৱ-চিন্তা থাকিলে মানুহে যেনেকৈ সপোন দেখে, তেনেকৈ আৰু অধিককৈ কথা ক’লে অজ্ঞানতা প্রকাশ পায়।\n4. ঈশ্বৰৰ আগত সংকল্প কৰিলে, তাক সিদ্ধ কৰিবলৈ পলম নকৰিবা; কিয়নো তেওঁ অজ্ঞানসকলত সন্তোষ নাপায়। তুমি যি সংকল্প কৰা, তাক সিদ্ধ কৰা।\n5. সেয়ে সংকল্প কৰি সিদ্ধ নকৰাতকৈ সংকল্প নকৰাই ভাল।\n6. তোমাৰ মুখে যেন তোমাৰ শৰীৰক পাপৰ পথলৈ লৈ নাযায়; “মোৰ সংকল্প কৰা ভুল হ’ল” এই কথা প্রার্থনা গৃহৰ পুৰোহিতৰ আগত নকবা; মিছা সংকল্পৰে তোমাৰ কথাৰ কাৰণে তোমাৰ হাতৰ কাৰ্য নষ্ট কৰিবলৈ ঈশ্বৰক কিয় ক্ৰোধিত কৰা?\n7. কিয়নো অধিক সপোন আৰু অধিক কথাৰ সৈতে অসাৰতা আহে; কিন্তু তুমি ঈশ্বৰক ভয় কৰিবা।\n8. তোমাৰ এলেকাত যদি কোনো দৰিদ্ৰক অত্যাচাৰ কৰা দেখা নাইবা কোনোবাই ন্যায় বিচাৰ আৰু নায্য অধিকাৰ নোপোৱা যেন দেখা, তেন্তে সেই কথাত আচৰিত নামানিবা; কিয়নো উচ্চ পদত থাকোঁতা ক্ষমতাশালী লোকসকলে তেওঁলোকৰ অধীনত থকাসকলৰ ওপৰত দৃষ্টি ৰাখে আৰু তেওঁলোকৰ ওপৰতো আন উচ্চতম পদত লোক আছে।\n9. কিন্তু ভূমিত উৎপাদন কৰিবলৈ এজন ৰজা থাকিলে এখন দেশৰ বাবে সকলোপ্রকাৰে এক লাভ হয়।\n10. যি মানুহে ধন-ৰূপ ভাল পায়, তেওঁ কেতিয়াও ধন-ৰূপত তৃপ্ত নহয়; যি মানুহে অধিক ধন-সম্পত্তি বিচাৰে, তেওঁ আয়ত তৃপ্ত নহয়। ইও অসাৰ।\n11. ধন-সম্পত্তি বাঢ়িলে খাওঁতাও বাঢ়ে; এতেকে তাক চকুৰে দেখাৰ বাহিৰে সেই সম্পত্তিত গৰাকীৰ কি লাভ?\n12. যি জনে পৰিশ্রম কৰে, তেওঁ কম খাওঁক বা বেচি খাওঁক, তেওঁৰ টোপনি ভাল হয়। কিন্তু ধনৱানৰ অধিক ধন-সম্পত্তিয়ে তেওঁক টোপনি যাব নিদিয়ে।\n13. সূৰ্যৰ তলত মই এক ভীষণ দুখৰ বিষয় দেখিলোঁ: ঐশ্বর্যৰ গৰাকীয়ে নিজৰ দুর্দশাৰ কাৰণেহে ধন জমা কৰি ৰাখে।\n14. দুৰ্ঘটনাত সেই ধন ধ্বংস হৈ যায়। তাতে তেওঁৰ পুত্ৰৰ কাৰণে একোৱেই নাথাকে।\n15. মাকৰ গৰ্ভৰ পৰা মনুষ্য যেনেকৈ উদঙে আহে, তেনেকৈ তেওঁ উদঙে এই জীৱন এৰি পুনৰায় গুছি যায়। নিজৰ পৰিশ্ৰমৰ একোৱেই তেওঁ হাতত লৈ যাব নোৱাৰে।\n16. ইও এক ভীষণ দুখৰ বিষয় যে, এজন ব্যক্তি যেনেকৈ আহে, তেনেকৈয়ে গুছি যায়; সেয়ে তেওঁৰ কি লাভ? তেওঁতো বতাহক ধৰিবলৈহে পৰিশ্ৰম কৰে।\n17. তেওঁ অতি পীড়িত হৈ ৰোগ-ব্যাধি আৰু খঙেৰে জীৱন কটায় আৰু গোটেই জীৱনকাল আন্ধাৰত বসবাস কৰে ।\n18. তাৰ পাছত মই উত্তম আৰু উপযুক্তভাৱে থাকিবৰ বাবে ইয়াকে বুজিব পাতিলোঁ: ঈশ্বৰে যি কেইটা দিন মানুহক জীয়াই থাকিবলৈ দিছে, সেই সকলো দিনত খোৱা-বোৱা কৰি থাকিবলৈ আৰু সূর্যৰ তলত কৰা সকলো পৰিশ্রমেৰে সৈতে সন্তুষ্ট উপভোগ কৰিবলৈ দিছে; কিয়নো এয়ে আমাৰ কার্য।\n19. তেনেকৈয়ে ঈশ্বৰে কোনো মানুহক ধন-সম্পত্তি দিয়ে আৰু সেইবোৰ ভোগ কৰিবলৈ দিয়ে; নিজৰ কাৰণে প্রাপ্যৰ অংশ পাবলৈ সমর্থৱান কৰে আৰু নিজৰ পৰিশ্রমত আনন্দ কৰিবলৈ দিয়ে; এই সকলোও ঈশ্বৰৰ এক দান।\n20. তেওঁ নিজৰ আয়ুসৰ দিনবোৰৰ কথা মনলৈ নানে, কিয়নো ঈশ্বৰে তেওঁৰ মনত আনন্দ দি তেওঁক ব্যস্ত ৰাখে।\n1. মই সূর্যৰ তলত আন এক দুখৰ বিষয় দেখিলোঁ; সেয়ে মানুহৰ পক্ষে অতি কষ্টকৰ।\n2. ঈশ্বৰে কোনো কোনোক ইমান ধন-সম্পত্তি আৰু সন্মান দান কৰে যে, তেওঁৰ অভিলাষৰ একো বস্তুৰে অভাৱ নাথাকে; তথাপিও ঈশ্বৰে তেওঁক ভোগ কৰিবৰ ক্ষমতা নিদিয়ে; আন লোকে তেওঁৰ বস্তুবোৰ ভোগ কৰে। ইও অসাৰ আৰু ভীষণ দুঃখজনক।\n3. কোনো লোকৰ এশজন সন্তান থাকিব পাৰে আৰু তেওঁ অনেক দিন ধৰি জীয়াও থাকিব পাৰে, কিন্তু তেওঁৰ হৃদয়ে যদি জীৱনত সন্তোষ নাপায় আৰু সন্মানেৰে সৈতে যদি তেওঁৰ মৈদাম নহয়, তেন্তে সেই লোক যিমান বছৰেই জীয়াই নাথাকক কিয়, মই কওঁ তেওঁতকৈ বৰং মৃত কেঁচুৱাৰ জন্ম হোৱাই অনেক ভাল।\n4. সেই মৃত সন্তানে বৃথাই আহি আন্ধাৰতেই বিদায় লয় আৰু সেই কেঁচুৱাৰ নাম নাইকিয়া হৈ যায় ।\n5. যদিও এই কেঁচুৱাটিয়ে কেতিয়াও সূৰ্য দেখা নাপায় অথবা একোকে নাজানে, তথাপিও সেই ধনী মানুহতকৈ সি অধিক বিশ্রাম পায়।\n6. এনেকি, যদি কোনো লোক দুই হাজাৰ বছৰো জীয়াই থাকে, কিন্তু জীৱনত সুখ নাপায়, তেন্তে তাৰ কি লাভ? সকলোৱেই জানো একে ঠাইলৈকে নাযায়?\n7. মানুহৰ সকলো পৰিশ্ৰমেই তেওঁৰ পেটৰ কাৰণে, তথাপিও তেওঁৰ ভোক কেতিয়াও নপলায়।\n8. অজ্ঞানতকৈ জ্ঞানী লোকৰ সুবিধা কি? আন লোকসকলৰ আগত কিদৰে চলিব লাগে, তাক জানিলে এজন দৰিদ্রৰ কি লাভ হয়?\n9. অধিক পোৱাৰ বাসনাতকৈ বৰং চকুৱে যি দেখা পায়, তাতে সন্তুষ্ট থকা ভাল। ইও অসাৰ, কেৱল বতাহক ধৰিবলৈ চেষ্টা কৰা হয়।\n10. যি যি আছে, তাৰ নাম আগেয়ে দিয়া হৈছে; মানুহনো কি, তাকো জনা গৈছে যে তেওঁলোকে নিজতকৈ যি জনা শক্তিশালী, তেওঁৰ লগত যুঁজ কৰিব নোৱাৰে।\n11. যিমানে বেছি কথা কোৱা হয়, সিমানে অসাৰতা বাঢ়ে; তাৰ দ্বাৰাই মানুহৰ কি লাভ?\n12. মানুহৰ অসাৰ জীৱনকালত তেওঁৰ কাৰণে কি ভাল তাক কোনে জানে? তেওঁতো নিজৰ অল্পস্থায়ী দিনবোৰ এক ছাঁয়াৰ দৰে কটায়। তেওঁ গুছি যোৱাৰ পাছত সূর্যৰ তলত কি ঘটিব তাক কোনে তেওঁক ক’ব পাৰিব?\n18. ভাৱী বংশধৰসকলৰ কাৰণে এই সকলো কথা লিখি থোৱা হ’ব, যাতে এতিয়া জন্ম নোহোৱা সন্তান সকলেও যিহোৱাৰ প্রশংসা কৰিব পাৰে।\n19. কিয়নো তেওঁৰ পবিত্র উচ্চ স্থানৰ পৰা তেওঁ তললৈ দৃষ্টি কৰিলে; যিহোৱাই স্বর্গৰ পৰা পৃথিৱীলৈ দৃষ্টি কৰিলে,\n20. যাতে বন্দীসকলৰ কেঁকনি শুনিব পাৰে, মৃত্যুদণ্ডৰে অভিযুক্ত সকলক মুক্ত কৰিব পাৰে।\n21. চিয়োনত যিহোৱাৰ নাম প্রচাৰিত হ’ব, যিৰূচালেমত তেওঁৰ প্ৰশংসা-স্তুতি হ’ব,\n22. যেতিয়া যিহোৱাৰ সেৱা কৰিবৰ কাৰণে সকলো জাতি আৰু ৰাজ্যবোৰ একত্রিত হ’ব।\n23. জীৱন পথৰ মাজতেই যিহোৱাই মোৰ শক্তি কমাই দিলে; মোৰ আয়ুস চুটি কৰি দিলে।\n24. সেয়ে মই কৈছো, “হে মোৰ ঈশ্বৰ, জীৱনৰ মাজভাগতে তুমি মোক তুলি নিনিবা; তোমাৰ বছৰবোৰতো সর্বপুৰুষলৈকে স্থায়ী।”\n25. অনেক কালৰ আগতে তুমি এই বিশ্বৰ ভিত্তিমূল স্থাপন কৰিলা; আকাশমণ্ডল তোমাৰ হাতৰ কাৰ্য।\n26. সেইবোৰ ধ্বংস হৈ যাব, কিন্তু তুমি হ’লে চিৰকাল থাকিবা; কাপোৰৰ দৰে সেই সকলো জীৰ্ণ হৈ যাব; তুমি সেইবোৰক বস্ত্ৰৰ নিচিনাকৈ সলনি কৰিবা; তাতে সেইবোৰ আৰু নাথাকিব।\n27. কিন্তু তুমি হ’লে সদায় একে, তোমাৰ বছৰৰ কেতিয়াও শেষ নহ’ব।\n28. তোমাৰ দাসবোৰৰ সন্তান সকল জীয়াই থাকিব; তেওঁলোকৰ বংশধৰসকল তোমাৰ উপস্থিতিত থিৰে থাকিব।\n5. সাহসী লোক বলৱান হয়, কিন্তু বলৱান লোকতকৈ জ্ঞানী লোক ভাল।\n6. সুপৰামৰ্শৰ দ্বাৰাই তুমি তোমাৰ যুদ্ধ আৰম্ভ কৰিব পাৰা, আৰু বহুতো উপদেষ্টাৰ সৈতে জয় লাভ হয়।\n১ কৰিন্থীয়া 9:1-27\n1. মই স্বাধীন নহয় নে? মই পাঁচনি নহয় নে? আমাৰ প্ৰভু যীচুক মই জানো দেখা নাই? প্ৰভুত কৰা মোৰ কৰ্মৰ ফল আপোনালোকেই জানো নহয়?\n2. মই অানলোকলৈ পাঁচনি নহ’লেও, একমাত্ৰ আপোনালোকেই মোক পাঁচনি পদ পোৱা লোক বুলি মানে; কিয়নো প্ৰভুত মই যে এজন পাঁচনি তাৰ প্ৰমাণ আপোনালোকেই৷\n3. আমাৰ সোধ-বিচাৰ কৰা সকলৰ বাবে, তেওঁলোকৰ ওচৰত আমাৰ উত্তৰ এয়ে।\n4. আমাৰ জানো ভোজন আৰু পান কৰাৰ ক্ষমতা নাই?\n5. অন্যান্য পাঁচনি আৰু প্ৰভুৰ নিজৰ ভায়েক, ভনীয়েক সকলৰ লগতে কৈফায়ো যেনেকৈ কৰে, তেনেকৈ আমাৰ জানো কোনো বিশ্বাসীক ভাৰ্যা হিচাপে লগত লৈ যাবলৈ ক্ষমতা নাই?\n6. বার্ণব্বা আৰু ময়েই কেৱল জীৱিকা নির্ব্বাহ কৰিবৰ কাৰণে কাৰ্য কৰিব লাগে নেকি?\n7. কোন সৈনিকে নিজৰ খৰছত সৈন্য দলত থাকে? যি জনে দ্ৰাক্ষাবাৰী পাতে তেওঁ কি তাৰ ফল নাখায়? এনে কোন আছে যি জনে পশুৰ জাকক প্ৰতিপালন কৰে, কিন্তু তেওঁ তাৰ গাখীৰ পান নকৰে??\n8. মই মানুহৰ বিচাৰ বুদ্ধিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি জানো এই কথা কৈছোঁ? কিন্তু ঈশ্বৰৰ বিধানে জানো এই সকলো কথা নকয়?\n9. কাৰণ মোচিৰ বিধান-শাস্ত্ৰত লিখা আছে, “আপোনালোকে মৰণা মাৰোঁতে গৰুৰ মুখত মোখোৰা নাবান্ধিব”, ঈশ্বৰে মাত্র গৰুৰ কথা ভাবি এই কথা কৈছে নে?\n10. কিন্তু এনে নহয় আমাৰ কথা ভাৱিয়েই এই সকলো কথা কৈছে, নহয় নে? শাস্ত্ৰত আমাৰ কাৰণেই এই সকলো লিখা হৈছে, কাৰণ যি জনে হাল বায় তেওঁ শস্য পোৱা আশা কৰিয়েই হাল বায়; আৰু যি জনে মৰণা মাৰে, তেওঁ শস্যৰ পৰা খাদ্য পাবলৈ মৰণা মাৰে৷\n11. আমি আপোনালোকৰ কাৰণে আত্মিক কঠিয়া সিচিঁ যদি আপোনালোকৰ পৰা মাংসিক শস্য দাওঁ, তেনেহলে সেয়া জানো অধিক বেচি পোৱা হয়?\n12. যদি আপোনালোকৰ ওপৰত এই ক্ষমতা আনে দাবী কৰে, তেনেহলে আমাৰ তাতকৈয়ো অধিক দাবী নাথাকিব নে? আমি আপোনালোকৰ ওপৰত এই অধিকাৰ কৰিব বিচৰা নাই, কিন্তু খ্ৰীষ্টৰ শুভবার্তাত কোনো বাধা নজন্মিবৰ বাবে আমি সকলো সহন কৰিছোঁ৷\n13. আপোনালোকে জানে নে, যি সকলে পবিত্ৰ মন্দিৰত সেৱা কৰে, তেওঁলোকে খোৱা বস্তু মন্দিৰৰ পৰা পায় আৰু যি সকলে নিতৌ যজ্ঞবেদিৰ ওপৰত নৈবেদ্য উৎসৰ্গ কৰে, তেওঁলোকে তাৰ ভাগ পায়৷\n14. এইদৰে শুভবাৰ্তা প্ৰচাৰক সকলৰ কাৰণেও ঈশ্বৰে নিয়ম কৰিলে যে, তেওঁলোকৰ জীৱিকা সেই শুভবাৰ্তাৰ পৰাই হ’ব।\n15. কিন্তু মই আপোনালোকলৈ এই অধিকাৰ প্ৰয়োগ কৰা নাই, আপোনালোকৰ পৰা তেনেধৰণৰ সহায় পাবলৈও লিখা নাই৷ এই বিষয়ত মই গর্ব কৰোঁ৷ কিয়নো কোনো লোকৰ দ্বাৰাই অৱহেলিত হোৱাতকৈ মই মৰাই ভাল।\n16. কাৰণ মই শুভবাৰ্তা প্ৰচাৰ কৰিলেও তাৰ বাবে গর্ব কৰা নাই, কাৰণ শুভবার্তা প্ৰচাৰ কৰা মোৰ কর্তব্য, আৰু যদি মই শুভবার্তা প্ৰচাৰ নকৰোঁ; তেতিয়াহলে এইটো মোৰ কাৰণে অতি সন্তাপৰ বিষয় ৷\n17. কিয়নো মই যদি নিজৰ ইচ্ছাৰে প্ৰচাৰ কৰোঁ, তেনেহলে মোৰ পুৰস্কাৰ আছে৷ তথাপি মোৰ ওপৰত সেই দায়িত্ব আছে বাবেই মই কৰোঁ৷\n18. তাতে মই কি পুৰস্কাৰ পাম? যেতিয়া আমি শুভবাৰ্তা প্ৰচাৰ কৰোঁ তেতিয়া এই শুভবাৰ্তা মই বিনামূলীয়াকৈ প্ৰচাৰ কৰোঁ৷ এনেদৰে প্ৰচাৰ কৰাৰ কাৰণে আমাৰ যি বেতন পোৱাৰ ক্ষমতা আছে, তাক আমি ব্যৱহাৰ কৰা নাই৷\n19. যদিও মই স্বাধীন, তথাপি মই নিজকে সকলোৰে দাস কৰিলোঁ, যেন তাতে মই অনেকক খ্ৰীষ্টৰ কাৰণে জয় কৰিব পাৰোঁ৷\n20. ইহুদী সকলক জয় কৰিবৰ কাৰণে, ইহুদী সকলৰ ওচৰত ইহুদীৰ নিচিনা হ’লো৷ যদিও মই বিধান নামানো; কিন্তু নিজে বিধানৰ অধীন হোৱা সকলক জয় কৰিবলৈ বিধানৰ অধীন হোৱা জনৰ নিচিনা হ’লো৷\n21. বিধানৰ বাহিৰত যি সকল আছে, তেওঁলোকক জয় কৰিবলৈ মই বিধানহীন হৈ থকা লোকৰ দৰে হ’লোঁ৷ যদিও মই নিজে ঈশ্বৰৰ বিধানৰ বাহিৰত নহওঁ, কিন্তু খ্ৰীষ্টৰ বিধানৰ অধীনত থাকোঁ৷\n22. দূৰ্বল সকলক পাবলৈ, তেওঁলোকৰ ওচৰত দূৰ্বল সকলৰ দৰে দূৰ্বল হ’লোঁ; যাতে তেওঁলোকক উদ্ধাৰ কৰিব পাৰোঁ৷\n23. মই যি যি কৰোঁ, সেই সকলোকেই শুভবাৰ্তাৰ কাৰণে, অৰ্থাৎ আশীৰ্বাদৰ সহভাগী হ’বলৈহে কৰোঁ।\n24. আপোনালোকে নাজানা নে, দৌৰ প্ৰতিযোগিতাত অনেকে দৌৰ মাৰে: কিন্তু এজনেহে বঁটা পায়? সেয়ে এনেকৈ দৌৰক, যাতে পুৰস্কাৰ পাব পাৰে৷\n25. আৰু যি মানুহে মালযুদ্ধ আদি কৰি খেলত জিকিবলৈ চেষ্টা কৰে, তেওঁলোকে সকলোভাৱে ইন্দ্ৰিয়-দমন কৰে। তেওঁলোকে বিনাশী কিৰীটি পাবলৈ এইদৰে কৰে, কিন্তু আমি হ’লে, অবিনাশী কিৰীটি পাবলৈহে তাক কৰোঁ।\n26. এতেকে মই এক লক্ষ্য কৰি দৌৰ মাৰোঁ, কিন্তু লক্ষ্য নকৰাকৈ নহয়; মুষ্টিযুদ্ধ কৰোঁ, কিন্তু বায়ুত ঘোচা মৰাৰ দৰে নামাৰোঁ;\n27. কিন্তু লোকৰ আগত ঘোষণা কৰি, শেষত নিজে যেন ঈশ্বৰৰ দৃষ্টিত অগ্ৰাহ্য নহওঁ, এই কাৰণে মই নিজ শৰীৰকো ঘুচিয়াই বশ কৰি ৰাখিছোঁ।


প্ৰাকৃতিক সম্পদৰ ক্ষেত্ৰত চহকী হোৱাৰ লগতে অসমত বিভিন্ন বনৌষধিৰ পয়োভৰ দেখা যায়। কিন্তু অজ্ঞতাৰ বাবে বা সংৰক্ষণৰ অভাৱত বনৌষধি সমূহ আমাৰ মাজৰ পৰা হেৰাই গৈছে। এই বনৌষধি সমূহ সংৰক্ষণৰ ক্ষেত্ৰত আদৰণীয় পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰাৰ লগতে বনৌষধি সামগ্ৰীৰে হাজাৰৰো অধিক মহিলাক স্বাৱলম্বিতাৰ পথ দেখুৱাইছে এগৰাকী উদ্যোগী মহিলাই।\nবনৌষধিক লৈ গীত ৰচনা কৰাৰ উপৰি আই নাম, বিয়া নাম আদিৰে ভিতৰুৱা অঞ্চলৰ মহিলা সকলক স্বাস্থ্যৰ প্ৰতি সজাগ কৰাৰ লগতে বনৌষধিৰ উপকাৰিতাৰ বিষয়ে সজাগ কৰি আহিছে নগাঁও পুৰণিগুদামৰ কুন্তী বৰাই। পুৰণিগুদামৰ মূল ৰাস্তাৰ কাষত ‘কল্যাণী’ নামৰ অনুষ্ঠানৰ জন্ম দি তাত গঢ়ি তোলা বনৌষধিৰ বাগিচা আৰু প্ৰশিক্ষণ শিবিৰত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ দেশ-বিদেশৰ পৰ্যটক আৰু গৱেষণাৰ বাবে হাইদৰাবাদ, বাঙ্গালুৰু আদি বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰশিক্ষাৰ্থীৰ দল আহে।\n‘১৯৯৪ চনত মই আই.ছি.ডি.এছ. বিভাগৰ চাকৰিত যোগদান কৰোঁ। বিভিন্ন ভিতৰুৱা অঞ্চল ঘূৰিছোঁ। আই.ছি.ডি.এছ. আঁচনি খনৰ মতে শিশু আৰু মাতৃৰ সৰ্বাঙ্গীন বিকাশ সাধনত মাতৃৰ অৰিহণা বহুত। মাতৃ গৰাকী স্বাস্থ্য সচেতন নহ'লে আমাৰ নৱ প্ৰজন্মৰ স্বাস্থ্যৰ অৱনতি ঘটিব। কিন্তু মহিলা সকলক কেনেদৰে স্বাস্থ্য সচেতন কৰি তুলিব পাৰি? সৰুতে যেতিয়া আমাৰ কাঁহ হৈছিল তেতিয়া আইতা বা মায়ে তুলসীৰ পাত মোহাৰি তাৰ ৰস খুৱাই দিছিল। তেনেকৈ আমি আৰোগ্য হৈছিলো আৰু তুলসীৰ প্ৰতি বিশ্বাস জন্মিছিল। কিন্তু আজিৰ প্ৰজন্মই তুলসী জোপা চিনি পায় কেৱল কাতি বিহুৰ দিনাখন। তেতিয়া আইতাহঁতৰ পৰা শুনিছিলো যে তুলসীয়ে পানী পৰিস্কাৰ কৰে আৰু পানীত থকা বীজাণু নাশ কৰে।‘\n'ঠিক তেনেকৈ সৰুতে খেলা-ধূলা কৰোঁতে পৰি তেজ ওলাওঁতে আইতাহঁতে বিশল্যকৰণী বা দুবৰি বন পিহি লগাই দিছিল। তিতা কিয় খাব লাগে, নিম পাতেৰে কিয় গা ধূব লাগে আদি কথাবোৰ ঘৰুৱা পৰিবেশত শিকিছিলোঁ। এই আঁচনি খনত যোগদান কৰাৰ পিছত এই কথাখিনিয়ে মোক যথেষ্ট সহায় কৰিছিল। গ্ৰাম্য অঞ্চল পৰিদৰ্শন কৰোঁতে লৰা-ছোৱালীৰ জ্বৰ, কাহ, পেলু, খজুঁৱতি আদি ৰোগবোৰ দেখা পাইছিলোঁ।'\nনগাঁৱৰ ভিতৰুৱা বৰবাৰী হাতীখুলি এলেকাত তেওঁ চাকৰি কৰিছিল, য’ত বিদ্যুতৰ সুবিধা এতিয়াহে হৈছে। সংযোগ মাধ্যম নাই। বাট-পথ বেয়া। কিন্তু কুন্তী বৰাই সেই অঞ্চলৰ মহিলা সকলক লৈ কিবা এটা কৰাৰ কথা চিন্তা কৰিছিল। এই ক্ষেত্ৰত তেওঁক সহায় কৰিছিল অংগনবাড়ী কৰ্মী, সহায়িকাই। গাঁৱৰ মহিলা সকলক একগোট কৰি কৌশলেৰে আই নাম, বিয়া নাম আদি গাই তেওঁলোকৰ আপোন হৈ পৰিছিল কুন্তী বৰা।\nগ্ৰাম্য অঞ্চলত যথেষ্ট পৰিমাণে শিলিখা, ভোমোৰা, আমলখি, তিতাঁফুল, বেল, তেতেলী আদি ফল-মূল আছে। সৰুতেই আইতাক বা মাহঁকতে বগৰী গুড়ি, মানিমুনি গুড়ি আদি ভৰাই থোৱা, তিতা কেৰেলা শুকুৱাই থোৱা, কোমোৰা শুকুৱাই থোৱা আদি তেওঁ ঘৰতে দেখিছিল। মহিলা সকলক বনৌষধি আৰু ফল-মূল কেনেদৰে সংৰক্ষণ কৰিব পাৰি বা ইয়াৰ উপকাৰিতাৰ বিষয়ে প্ৰশিক্ষণ দি প্ৰত্যেকৰ ঘৰে ঘৰে এইবোৰ সংগ্ৰহ কৰা কাম আৰম্ভ কৰিছিল কুন্তী বৰাই।\nদুমাহৰ পিছত যেতিয়া সামগ্ৰী খিনি বিক্ৰী কৰাৰ কথা আহিল, ক’ত বিক্ৰী কৰিব সেই কথা চিন্তা কৰি তেওঁলোক সমস্যাত পৰিছিল। কিছুমান মানুহে হাহিঁছিল যে এইবোৰ বস্তু কোনে কিনিব। 'আমাৰ সময়বোৰ তহঁতে নষ্ট কৰিলি' বুলি অভিযোগ কৰিছিল। ১৯৯৮ ত গুৱাহাটীলৈ ভাড়া আছিল ন টকা পঞ্চাশ পইছা। কুন্তী বৰাই ছগৰাকী মহিলাৰ সৈতে এটা বস্তাত মানিমুনি, ভেদাইলতা, শুকান বেল ইত্যাদি প্ৰায় বাৰ বিধ মান সামগ্ৰী পুৰণা বেলতলা বজাৰত বিক্ৰীৰ বাবে লৈ গৈছিল। আধা ঘন্টাত সকলো সামগ্ৰী বিক্ৰী হৈ তেওঁলোকে ৬৬২ টকা পশিচ পইচা উপাৰ্জন কৰিছিল। ‘সেয়াই আছিল প্ৰেৰণা। তেতিয়া ৬০০ টকাৰ যথেষ্ট মূল্য আছিল। তাৰ পাছত থমকি চাব লগা হোৱা নাছিল।‘\nলাহে লাহে মানুহৰ মাজত সোমাবলৈ গীত ৰচনা কৰিলোঁ। প্ৰতি গৰাকী মহিলা প্ৰত্যেক গাঁৱত গৈ এটা এটা গোট খোলাৰ চেষ্টা কৰিলোঁ। তেতিয়া অসমত আত্ম সহায়ক গোট অহা নাছিল। পষ্ট অফিচত এখন পাছবুক খুলি তাত পইচা জমা কৰিছিলোঁ। লাহে লাহে ৰাতি থাকিব পৰাকৈ ঘৰ এটা বনালোঁ। কুঁৱা এটা বহুৱাই ল'লো। সকলোৱে মিলি খাল খান্দিলো। আমাৰ দৈনন্দিন জীৱনত প্ৰয়োজন হোৱা গছ পুলি লগাই ললোঁ। ইতিমধ্যে তিনি বছৰ মানৰ পাছত যেতিয়া আত্ম সহায়ক গোট আহিল তেতিয়া ব্লকৰ লগত যোগাযোগ কৰিলো। গ্ৰামীণ বিকাশ বেংকৰ প্ৰশিক্ষণ ললোঁ। তাত শাক-পাচলি, পুষ্টিদায়ক খাদ্যৰ প্ৰদৰ্শনীত অংশগ্ৰহণ কৰিলো। ইয়াৰ দ্বাৰা আমাৰ প্ৰচাৰ বাঢ়িল।\nবনৌষধি সংৰক্ষণৰ অভিযানৰ প্ৰসাৰৰ কথা চিন্তা কৰি কুন্তী বৰা বিভাগৰ লগত কথা পাতি গোলাঘাটলৈ বদলি হ’ল। তাত থকা সময়ত নেঘেৰিটিঙ, দেৰগাঁও আদি ঠাইত আত্মসহায়ক গোট আৰম্ভ কৰিলে। তাৰপাছত গহপুৰ, ককিলাগুৰি,ৰাঙাপাৰা, ঢেকীয়াজুলি, চতিয়া, বিশ্বনাথ চাৰি আলিত আদি ঠাইতো মহিলা সকলক লৈ গোট খুলিলে।\n‘আৰম্ভণিতে কল্যাণী নামৰ যি আত্ম সহায়ক গোট আছল সেইটো মূল বিভাগ হিচাপে ৰাখিলো। বিভিন্ন ঠাইৰ মহিলা সকলে দিয়া সামগ্ৰী সমূহ একেঠাইত ৰখাৰ ব্যৱস্থা কৰিলো। সামগ্ৰী সমূহ বিক্ৰী কেন্দ্ৰৰ ব্যৱস্থা কৰি দিলোঁ। সেই উদ্দেশ্যত পুৰণিগুদামত মোক মাটিৰ প্ৰয়োজন হোৱাত দেউতাই এবিঘা মাটি মোৰ নামত লিখি দিলে। সেই বিঘা মাটি কল্যানীৰ নামত মই দান কৰিলো। তাতে দুহেজাৰ বৰ্গ ফুটৰ এটা ঘৰ সাজাৰ লগতে প্ৰশিক্ষণ কেন্দ্ৰৰ সুবিধা কৰিলো।‘\nবনৌষধি সমূহ বিক্ৰীৰ বাবে বিভিন্ন ঠাইৰ লগতে কাজিৰঙাত বিক্ৰী কেন্দ্ৰ আছে। এশ এটা টাবত থলুৱা বনৌষধিৰ লগতে প্ৰায় দুশ আঢ়ৈশ মান জাতৰ বনৌষধিৰে কাজিৰঙাত এখন বাগিচাও পাতি দিছে কুন্তী বৰাই। নৰ্থ ইষ্ট নেটৱৰ্কে তেওঁলোকৰ সামগ্ৰী সমূহ বাহিৰলৈ পঠিয়াই। বৰ্তমান ৪২ বিধ মান সামগ্ৰী যেনে মানিমুনি গুড়ি, ভেদাইলতা গুড়ি, নৰসিংহ গুড়ি, জেতুকাৰ গুড়ি, ব্ৰাহ্মী গুড়ি, বগৰী গুড়ি, ঔটেঙা গুড়ি, শিলিখা গুড়ি, নেফাফু, শোকোতা, তুলসী আদি নিয়মীয়াকৈ বিক্ৰী কৰি আছে।\nআনহাতে বৰবাৰীত নতুন প্ৰজন্মই চিনিব পৰাকৈ প্ৰায়বোৰ বনৌষধি আৰু ফল-মূলৰ গছ যেনে-পনিয়ল, লিচু, কৰজা, বেল, তেতেলী, শলিখা, ভোমোৰা, আমলখি, পনিয়ল, মধুৰী, ঔটেঙা, নেমু, অমিতা, চজিনা আদিৰ গছ ৰোপন কৰিছে কুন্তী বৰাই। পুৰণিগুদামতো ফিচাৰী এটা পাতি সকলো ধৰণৰ গছ ৰোপন কৰিছে। বনৌষদি কিয় ৰক্ষা কৰিব লাগে বা ইয়াৰ উপকাৰিতা বিষয়ত বিভিন্ন ঠাইত প্ৰশিক্ষণ দি মানুহক সজাগ কৰিছে। তেওঁৰ মতে চাফ-চিকুণতা মূল কথা। কোনো ৰাসায়নিক প্ৰয়োগ নকৰাকৈ সামগ্ৰী সমূহ মাটিৰ টেকেলী বা আইনাৰ বৈয়ামত কেনেকৈ সংৰক্ষণ কৰিব পাৰি সেই বিষয়ে প্ৰশিক্ষণত দিয়া হয়।\n‘কাজিৰঙালৈ অহা পৰ্যটক সকল ইয়ালৈ আহি সামগ্ৰী লৈ যায়। ইয়াৰ মানুহ বিদেশলৈ গ’লে বনৌষধি লগত লৈ যায়। চেন্ট্ৰেল ইউনিভাৰ্ছিটি, বাঙ্গালুৰু ইউনিভাৰছিটি, দিল্লীৰ যোগগুৰু ড. ৰাম অৱতাৰ ইয়ালৈ আহি ক’লা হালধীৰ গুণাগুণৰ বিষয়ে গৱেষণা কৰি গৈছে। নিলাজী বন আদি লৈ গৈছে। কল্যাণীলৈ অহা অতিথি আৰু প্ৰশিক্ষাৰ্থী সকলক মাটিৰ চৌকা আদিত কেনেকৈ ৰান্ধিব পাৰি সেইখিনি দেখুওৱা হয়।‘\nকল্যাণীৰ লগত বৰ্তমান ১৯ গৰাকী মহিলাৰ লগতে বিভিন্ন ঠাইৰ প্ৰায় এহেজাৰতকৈ অধিক মহিলা এই কামৰ জৰিয়তে স্বাৱলম্বী হৈছে। ইয়াৰোপৰি কল্যাণী গোটৰ মাহত কমেও চল্লিশ হাজাৰ টকাৰ পৰা সত্তৰ হাজাৰ টকালৈ আয় হয় বুলি কুন্তী বৰাই জানিবলৈ দিয়ে।\nমহিলা সকলে নিজাকৈ সামগ্ৰী বিক্ৰী কৰাৰ উপৰি সৰহীয়া বা অতিৰিক্ত সামগ্ৰী কল্যাণী গোটৰ জৰিয়তে বিক্ৰী কৰে। বনৌষধিৰ উপৰি থলুৱা কোমল চাউল, ভজা চাউল আদি জলপান আৰু পিঠা-লাড়ু আদি তৈয়াৰ কৰি তেজপুৰ, গুৱাহাটী আদি ঠাইত বিক্ৰী কৰে মহিলা সকলে।\nপ্ৰথম অৱস্থাত মহিলা সকলে এনে কাম কৰা কথাটোত পুৰুষৰ সমৰ্থন নাছিল।কুন্তি বৰাই কয়- ‘আমি এনে বহু অসুবিধাৰ সন্মুখীন হৈছোঁ। আঁঠু কঢ়াই কাণত ধৰাই থোৱা মহিলাৰ ওচৰত মই নিজে গৈ থিয় দিছোঁ। আনকি মোক মাৰিব নোৱাৰি মোৰ স্কুটাৰলৈ শিলগুটী দলিয়াইছিল। কিন্তু সেইসকল মহিলাৰ স্বামীয়ে এতিয়া নিজে আহি মোক সহায় কৰে।‘\nআনৰ চকুত তেনেই সাধাৰণ যেন লগা বনৌষধি সমূহ জীয়াই ৰখা বা ইয়াৰ জৰিয়তে মহিলাক স্বাৱলম্বী কৰি তোলাৰ ক্ষেত্ৰত এক নীৰৱ আন্দোলন কৰি গৈছে কুন্তী বৰাই। তেওঁৰ ভৱিষ্যত পৰিকল্পনাৰ বিষয়ে প্ৰশ্ন কৰোঁতে কৈছিল-বনৌষধিৰ এটা সংগ্ৰাহালয় কৰাৰ কথা চিন্তা কৰিছোঁ য’ত প্ৰতিবিধ বনৌষধিৰ নাম, গুণাগুণ, কেনেকৈ সেৱন কৰিব লাগে আদি কথাবোৰ ফটোসহ থাকিব। ইয়াৰোপৰি দুশ বনৌষধি সংৰক্ষণ কৰাৰ লগতে ইয়াৰ উপযোগিতাৰ বিষয়ে লিখি থৈ যাম।\nপৃথিবীত কিছুমান এনে মানুহ আছে যি কেৱল নিজৰ কথা নাভাবি সমাজৰ স্বাৰ্থত জীৱন উছৰ্গা কৰে। কুন্তী বৰা তেনে এগৰাকী মহিলা। বনৌষধি সুৰক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁৰ এই প্ৰচেষ্টা নিশ্চয় এদিন বিশ্বজুৰি প্ৰসাৰিত হ’ব। তেওঁৰ এই কৰ্মই বিশ্ব দৰবাৰত স্থান লাভ কৰক। য়’ৰ ষ্ট’ৰীৰ ফালৰ পৰা থাকিল শুভকামনা।


কিতাপ পঢ়াৰ আনন্দ — কবিতা ডেকা - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nকিতাপ পঢ়ি আনন্দ পাবলৈ আৰম্ভ হোৱাৰ আগেয়ে নে পাছতে পঢ়িছিলো মনত নাই; কিন্তু হোমেন বৰগোহাঞিৰ ‘কিতাপ পঢ়াৰ আনন্দ’, সত্যনাথ বৰাৰ ‘সাৰথি’ ( পুথি অধ্যয়ন) আদি গ্ৰন্থবোৰ পঢ়াৰ পাছত কিছু বছা বছা উক্তি মনত ৰৈ গৈছিল। জাগিছিল কিতাপৰ জন্মৰ ইতিহাস জনাৰ আগ্ৰহ, কিতাপ পঢ়ি দূৰৈৰ মাণিক হাতত লভাৰ হাবিয়াস!\nকিতাপ মানুহৰ পৰম বন্ধু। কিতাপ পঢ়া বা গ্ৰন্থ অধ্যয়নৰ উপকাৰিতাৰ কথা স্বীকাৰ নকৰা মানুহ আছে জানো? অৱশ্যে ভাল ভাল বুলি কোৱা বহু বস্তুৰে পাৰ্শ্বক্ৰিয়া (side effects) থাকে। ভাল কিতাপ অধ্যয়ন কৰাটোৱেই চাগে একমাত্ৰ কাম হ’ব, যাৰ পাৰ্শ্বক্ৰিয়া দেখা নাযায়। বৰ্তমান সময়ত প্ৰায়ে শুনা কথাটো হৈছে ডিজিটেল / ইলেক্ট্ৰনিক /বৈদুতিক আহিলা সমূহে কিতাপ পঢ়াৰ আগ্ৰহত ব্যাঘাত জন্মাইছে। সময়ৰ লগত তাল মিলাই চলি যোৱাটোৱেই প্ৰগতিক সূচায়। সেয়ে সভ্যতাৰ নৱতম সংযোজন ডিজিটেল মাধ্যমক স্বীকাৰ কৰিও আমি পৰম্পৰাগত ভালখিনি লগত কঢ়িয়াই লৈ যাব লাগিব। তেনে এটা কামেই হৈছে গ্ৰন্থ প্ৰকাশ ও অধ্যয়ন। এতিয়া প্ৰশ্ন হ’ব কোনে পঢ়িব কিতাপ? কাৰ বাবে কিতাপ প্ৰকাশ কৰা হ’ব? কোনে প্ৰকাশ কৰিব কিতাপ? সদায় কৰাৰ দৰে নতুন প্ৰজন্মৰ গালৈ দোষটো ঠেলি দি দায় মুক্ত হৈ লব পাৰো আমি। কিন্তু তেতিয়াই জানো সমস্যা সমাধান হৈ যাব?\nকৰবাত পঢ়িছিলো, এজন বিখ্যাত লোকেই কৈছিল, “কিতাপ পঢ়াৰ সমান সহজ কাম নাই।” বৰ্তমান সময়ত মোৰ দৰে অতি পাকৈত নোহোৱা আৰু একে বাৰে গা এৰাও দিব নোৱাৰা অভিভাৱক সকলে এই কথা শুনিলে চক খাই উঠে। আমাৰ উক্তি, “সন্তানক কিতাপ পঢ়ুৱাবলৈ চেষ্টা কৰোৱাৰ সমান কঠিন কাম নাই!”\nতেন্তে কি কৰিম আমি? আমাৰ সন্তানক আমি নিশ্চয় ক’ম কিতাপ পঢ়াৰ উপকাৰিতাৰ কথা। আমি ক’ম\nকিতাপে জ্ঞান বৰ্ধন কৰে,\nকিতাপে অতীতক জনাত সহায় কৰে,\nকিতাপে ভবিষ্যতৰ পৰিকল্পনাত সহায় কৰে,\nকিতাপ আমাৰ পৰম বন্ধু,\nকিতাপে নিসংগতা দূৰ কৰে,\nকিতাপ পঢ়িলে মনোযোগ বাঢ়ে,\nকিতাপে অৱসাদ, মানসিক চাপ দূৰ কৰে,\nকিতাপ পঢ়াৰ ফলত স্মৃতি শক্তি বাঢ়ি যায়,\nকিতাপে যোগাত্মক চিন্তাধাৰা জগায়,\nকিতাপে কল্পনা শক্তি বঢ়ায়,\nএনে বহু কথা ক’ব পাৰি। কিন্তু সিহঁতে শুনিব বুলি আশা কৰিব পাৰিনে? তাৰ পাছত সিহঁতৰ কিতাপৰ প্ৰতি ধাউতি বাঢ়ি যাব নে? সিহঁতে পাব নে কিতাপ পঢ়াৰ আনন্দ!\nএইখিনিতে এটা ব্যক্তিগত অভিজ্ঞতা আপোনালোকৰ লগত ভগাই লোৱাৰ লোভ সামৰিব নোৱাৰিলো। কিছুদিন আগতে মোক এখন সভালৈ নিমন্ত্ৰণ কৰা হৈছিল। বিষয় এটাও নিৰ্দিষ্ট কৰি দিছিল, “ সন্তানক অধ্যয়নৰ প্ৰতি আগ্ৰহ জন্মোৱাত অভিভাৱকৰ দায়িত্ব।” মই এগৰাকী সাধাৰণ শ্ৰেণীৰ অভিভাৱক। লগতে উপদেশতকৈ আৰ্হি ভাল দৰ্শনটো মানি চলিবলৈ কিছু চেষ্টা কৰা মানুহ। ওপৰত উল্লেখ কৰা দুয়োটা কথাই মোক বিপাঙত পেলালে। মই মৰসাহ কৰিলো। যাম বুলি কথা দিলো। কিছু কথা ভাবিলো, কিছু কথা জুকিয়াই ললো। তথাপিও মনটোৱে মনা নাই। মোৰ সন্তানক অধ্যয়নৰ প্ৰতি আগ্ৰহ জন্মাবলৈ মই কিবা কৰিছো জানো? মবাইল, কাৰ্টুনত ব্যস্ত আমাৰ সন্তানক আমি কিতাপৰ মাজলৈ কেনেকৈ লৈ গৈছো? মই এখন কিতাপ হাতত ললো। মোৰ সন্তানৰ বয়সত পঢ়িব লগাতকৈ কিছু ওজন থকা। কিতাপখন হোমেন বৰগোহাঞিৰ ‘পোহৰৰ সাধনা ‘। ইয়াত আছে টমাছ্ আলভা এডিচনৰ জীৱন কাহিনীৰ লগতে বহু প্ৰেৰণামূলক কথা। কিতাপখন ডাঙৰ ডাঙৰকৈ উচ্চাৰণ কৰি পঢ়ি থাকিলো। মাজে মাজে ৰস লগাকৈ টমাছ্ আলভা এডিছনৰ কথা কৈ গ’লো। প্ৰায় ২০ পৃষ্ঠা মান পঢ়াৰ পাছত মোৰ ভাগৰ লাগিছে বুলি থৈ দিলো। কিন্তু সি ৰব নোৱাৰিলে; ৰাতি ১২ মান বজালৈকে ভালে কেইটা পৃষ্ঠা পঢ়ি পেলালে। পিছলৈ তেনে ঘটনা আৰু এবাৰ দুবাৰ ঘটিছে। যদিও কাহিনীটো মোৰ ব্যক্তিগত, কিন্তু তাৰ পৰা মই কৰা উপলব্ধি সৰ্বজনীন। জে কে ৰাউলিঙে কৈছে, “ If you don’t like to read, you have not found right book.” সঁচাই আমাৰ সন্তানৰ হাতত এখন উপযুক্ত কিতাপ তুলি দিব নোৱাৰাটো আমাৰ প্ৰথম ভুল। আমাৰ সন্তানে ‘বুঢ়ী আইৰ সাধু’ বা ‘চিনড্ৰেলা’ ভাল পাবই লাগিব বুলি কথা নাই। সিহঁতে কি ভাল পায় সেয়া বিচাৰ কৰিবলৈ আমাৰ সন্তানক কিতাপৰ ভড়াঁল এটাৰ সন্মুখত ঠিয় কৰাই দিব পাৰিবই লাগিব। ৰেষ্টুৰেণ্ট, পিকনিক, বুৰঞ্জী প্ৰসিদ্ধ ঠাই ভ্ৰমণৰ লগতে দেখাত সৰু কাম হলেও কিতাপৰ দোকানলৈ সন্তানটোক নিয়মিত ভাবে লৈ যোৱাতো অত্যন্ত জৰুৰী। কিতাপ কিনি দিয়াৰ সামৰ্থ নথকা পৰিয়ালৰ বাবে বিদ্যালয়ৰ পুথিভঁৰালটো সমৃদ্ধ আৰু আকৰ্ষণীয় হোৱাতো নিতান্তই প্ৰয়োজনীয়। ল’ৰা ছোৱালী নিজে আকৰ্ষিত নহলে ঠেলি হেঁচি কৰোৱা কামৰ প্ৰভাৱ তেনেই ক্ষণস্থায়ী হ’ব। কিছু ক্ষেত্ৰত ঠেলা হেঁচা মৰাৰ প্ৰয়োজন আছে যদিও সেইটোও উচিত জোখত হবই লাগিব। ইয়াৰ সমান্তৰালকৈ ভিতৰুৱা অঞ্চলত ভ্ৰাম্যমাণ গ্ৰন্থাগাৰৰ ব্যৱস্থা কৰাটো জৰুৰী। সৰু সুৰাই হওক বা বৃহৎ কলেৱৰৰে হওক বিভিন্ন সামাজিক অনুষ্ঠানবোৰৰ লগত সংগতি ৰাখি গ্ৰন্থমেলা অনুষ্ঠিত কৰাৰ প্ৰয়োজন আছে। বছৰৰ কিছু সুবিধাজনক সময়ত অনুষ্ঠিত কৰা গ্ৰন্থ মেলাৰ আয়োজক সকলৰো গুৰু দায়িত্ব আছে। দুখীয়া ছাত্ৰ ছাত্ৰীৰ বাবে ৰেহাই মূল্যত কিতাপ যোগানৰ বাবে প্ৰকাশক সকলৰ লগত কিছু পৰিকল্পনা, অধ্যয়ন কক্ষৰ ব্যৱস্থা আদিৰ লগতে কিতাপ পঢ়াৰ এটা সুন্দৰ পৰিবেশ গঢ়ি তুলিব পাৰিব লাগিব। বৰ্তমান সময়ত কিন্তু এনে গ্ৰন্থ মেলাসমূহত কিছু সংখ্যক মানুহৰ উৎসৱমুখিতাই কিতাপ পঢ়াৰ আগ্ৰহ বা আনন্দক নুশুচাই যেন লাগে। একাপ ধোঁৱা ওলাই থকা চাহ বা কফি লৈ কিতাপ পঢ়াৰ আনন্দ আছে। কিন্তু তেতেলি পানীত ডুবাই ডুবাই ফুচকা খাই আড্ডা মাৰি থকাৰ মানসিকতাই এই আনন্দ সেমেকাই দিয়া যেন বোধ হয়। কোনে কৈছিল নাজানো, “it is better to live in bitter truth than to take comfort in sweet lies”. উক্তিটো যাৰেই নহওক লাগিলে কথাখিনিৰ প্ৰাসংগিকতা আছে। গ্ৰন্থ মেলাৰ পৰিৱৰ্তে মানুহৰ আনন্দ মেলা মুখী প্ৰৱণতাক আমি ৰোধ কৰিব পাৰিবই লাগিব। তেতিয়াহে ঘৰ, বিদ্যালয়, পুথিভঁৰাল অথবা গ্ৰন্থমেলাৰ বাকৰিত কিতাপ পঢ়াৰ আনন্দ অনুভূত হ’ব।\nভাল কিতাপ, আপোনাৰ সন্তানটিৰ ৰুচি অনুসৰি যোগান দিয়াৰ পৰিৱৰ্তে পঢ় পঢ় বা আজিকালিৰ ল’ৰা ছোৱালীয়ে নপঢ়েই বুলি কৈ থাকি একো সুফল পোৱা নাযাব। পৰিৱৰ্তনক দোহাই দি ‘ই কিতাপ’ (ই-বুক) পঢ়াৰ পোষকতা কৰো আমি। কিন্তু সেয়া নিৰ্ভৰ কৰিব কিতাপখনৰ উপলব্ধতা, আৰু পৰিৱেশ পৰিস্থিতিৰ ওপৰত। তৎসত্ত্বেও আমাৰ প্ৰথম পচন্দ হ’ব ছপা কিতাপ এখন। ডিজিটেল পৰ্দাত কিতাপ পঢ়াৰ আমেজ কেতিয়াও ছপা কিতাপ এখন হাতত লৈ তাৰ সুবাস আৰু কিতাপখনৰ প্ৰতিটো আখৰৰ লগত একাত্ম হোৱাৰ দৰে কস্মিন কালেও হব নোৱাৰে। ৰঙীন বেটুপাতৰ ভিতৰত অসাৰ পৃষ্ঠাই আমাৰ সন্তানৰ মগজুৰ শ্ৰীবৃদ্ধি কৰাতকৈ চিলভাৰ ফিচৰ (কিতাপ খোৱা পোক) বংশ বৃদ্ধিতহে অৰিহণা যোগাব।\nশেষত কওঁ, কিতাপৰ শ্ৰীবৃদ্ধি মানে মানুহৰ শ্ৰীবৃদ্ধি, মানুহৰ প্ৰগতি…\n”You don’t have to burn books to destroyaculture. Just get people to stop reading them.”\n← ভগৱান — উৎপল কটকী\nশৃংগাৰঃ নবীনৰ পঠনযোগ্য এক সৃষ্টি →\n“সাহিত্য পঢ়াৰ আনন্দ “।\nএই বিষয়ে লিখা এটা দিবচোন।\n“সাহিত্য পঢ়াৰ আনন্দ”।


Post Office Scheme: ডাকঘৰৰ এই আঁচনিৰ বিষয়ে জানেনে? মাত্ৰ ৫ বছৰতে লাভ কৰিব ১৪ লক্ষাধিক টকা, জানক সবিশেষpost-office-scheme-get-upto-14-lakhs-after-5-years-know-in-details-hb– News18 assam\nHome » photogallery » lifestyle »Post Office Scheme: ডাকঘৰৰ এই আঁচনিৰ বিষয়ে জানেনে? মাত্ৰ ৫ বছৰতে লাভ কৰিব ১৪ লক্ষাধিক টকা, জানক সবিশেষ\nPost Office Scheme: ডাকঘৰৰ এই আঁচনিৰ বিষয়ে জানেনে? মাত্ৰ ৫ বছৰতে লাভ কৰিব ১৪ লক্ষাধিক টকা, জানক সবিশেষ\nএই আঁচনিখন ৩ বছৰৰ বাবে সম্প্ৰসাৰিত কৰিব পাৰাৰো সুবিধা আছে।\n| October 10, 2021, 09:31 IST\nডাকঘৰৰ (Postoffice) এইখন আঁচনিৰ কথা জানেনে? আপোনাক এই বিশেষ ডাকঘৰ আঁচনিয়ে আপোনাক সহজেই কৰিব তুলিব লাখপতি। মাত্ৰ ৫ বছৰত দিব ১৪ লাখ টকা।\nআপুনি ডাকঘৰৰ জ্যেষ্ঠ নাগৰিক আঁচনিৰ (Post Office Senior Citizen Savings Scheme) জৰিয়তে সহজে ১৪ লাখ টকাৰ পুঁজি সৃষ্টি কৰিব পাৰে। ডাকঘৰৰ জ্যেষ্ঠ নাগৰিক সঞ্চয় আঁচনিয়ে বিনিয়োগকাৰীসকলক ৭.৪ শতাংশ হাৰত সুত প্ৰদান কৰে।\nকোনে একাউণ্ট এটা খুলিব পাৰে- >>জ্যেষ্ঠ নাগৰিক সঞ্চয় আঁচনিৰ একাউণ্ট খোলাৰ বাবে আপোনাৰ বয়সৰ সীমা ৬০ বছৰ হ'ব লাগে। >>কেৱল ৬০ বছৰ বা তাতকৈ অধিক বয়সৰ লোকে আঁচনিখনৰ অধীনত একাউণ্ট খুলিব পাৰে। >>, স্বেচ্ছামূলক অৱসৰৰ ব্যক্তিসকলেও এই আঁচনিত বিনিয়োগ কৰিব পাৰে। >> জ্যেষ্ঠ নাগৰিক সঞ্চয় আঁচনিৰ ম্যাদ ৫ বছৰ, কিন্তু আপুনি ইয়াক বৃদ্ধি কৰিব পাৰে। >> এই আঁচনিৰ অধীনত, আপুনি কমেও ১ হাজাৰ টকাৰ সৈতে একাউণ্ট এটা খুলিব পাৰে।\n১৪ লাখ টকা কেনেদৰে পাব? যদি আপুনি জ্যেষ্ঠ নাগৰিক আঁচনিত ১০ লাখ টকা বিনিয়োগ কৰে, মিছিউৰিটীৰ ওপৰত বিনিয়োগকাৰীসকলৰ মুঠ পৰিমাণ হ'ব ৫ বছৰৰ পিছত বছৰি ৭.৪ শতাংশ (কম্পাউণ্ডিং) সুতৰ হাৰত ১৪,২৮,৯৬৪ টকা। ইয়াত আপুনি ৪,২৮,৯৬৪ টকাৰ সুত লাভ কৰিছে। এই আঁচনিৰ অধীনত ১০ হাজাৰ টকা বা অধিক সুত প্ৰাপ্ত হ'লে টিডিএছ কৰ্তন কৰা হ'ব। অৱশ্যে, জ্যেষ্ঠ নাগৰিক সঞ্চয় আঁচনিত বিনিয়োগ কৰা পৰিমাণটো আয়কৰ আইন, ১৯৬১ৰ ধাৰা ৮০চি-ৰ অধীনত ৰেহাই দিয়া হৈছে।\nআপুনি এটা যুটীয়া একাউণ্ট খুলিব পাৰে এছ.চি.এছ.এছ.-ৰ অধীনত, জমাকৰ্তাৰ গাইগুটীয়া বা তেওঁৰ পত্নী/স্বামীৰ সৈতে জইণ্ট একাউণ্ট খুলিব পাৰিব। কিন্তু সৰ্বাধিক বিনিয়োগৰ সীমা ১৫ লাখ অতিক্ৰম কৰিব নোৱাৰে। একাউণ্ট খোলা আৰু বন্ধ কৰাৰ সময়ত মনোনয়ন সুবিধা উপলব্ধ।


কোষ্ঠকাঠিন্যতা (constipation) এটি ৰোগ নে? — ডা. মুকুল শৰ্মা – Mahabahoo\nHome/Health & Medicine/কোষ্ঠকাঠিন্যতা (constipation) এটি ৰোগ নে? — ডা. মুকুল শৰ্মা\n#কোষ্ঠকাঠিন্যতাৰ লক্ষণ – তলত দিয়া লক্ষণসমূহ থাকিব পাৰে।\n*কমকৈ পায়খানা হোৱা\n*মলত্যাগ কৰিবলৈ কষ্ট হোৱা বা খুব জোৰ লগাব লগা হোৱা\n*টান বা অতি কম পৰিমানৰ পায়খানা\n*পেট ফুলি যোৱা আৰু পেটৰ বিষ\n#কাৰণ – কোষ্ঠকাঠিন্যতাৰ কাৰণক মূলতঃ দুই ভাগত ভাগ কৰা হৈছে ১) যান্ত্ৰিক বা mechanical আৰু ২) ক্ৰিয়াত্মক বা functional\n*ক্ৰিয়াত্মক কাৰণৰ ভিতৰত তলত কেইটামান উল্লেখ কৰা হ’ল –\n-খাদ্যাভাসৰ পৰিবৰ্তন বা নিজৰ দৈনন্দিন কাৰ্য্যকলাপৰ পৰিবৰ্তন।\n-পৰ্যাপ্ত পানী আৰু আঁহজাতীয় খাদ্য সেৱন নকৰা।\n-যথেষ্ট পৰিমাণে গাখীৰ আৰু গাখীৰৰ পৰা তৈয়াৰী খাদ্য সেৱন কৰা।\n-শাৰীৰিক সক্ৰিয়তাৰ অভাৱ\n-পায়খানাৰ গতি ৰোধ কৰা\n-জুলাপ (laxative) সৃষ্টিকাৰী ঔষধৰ অধিক প্ৰয়োগ\n-কিছুমান ঔষধৰ সেৱনৰ ফলত (বিশেষকৈ বিষ নিবাৰক ঔষধ অপিঅইডছ, নাৰ্কটিক, আইৰণৰ বড়ি, মানসিক বেমাৰৰ কিছুমান ঔষধ ইত্যাদি)\n-কেলচিয়াম আৰু এলুমিনিয়াম যুক্ত এন্টাচিড (antacid) বা এচিডিটি নিবাৰক ঔষধৰ অধিক প্ৰয়োগ।\n-অত্যধিক গেছ উৎপন্নকাৰী খাদ্য সেৱন\n-পাচনতন্ত্ৰৰ মাংসপেশী বা স্নায়ুৰ সমস্যা\n-কিছুমান স্নায়ুৰোগ যেনে-পাৰ্কিনচন, Multiple sclerosis\n-বৃদ্ধাৱস্থা ।বৃদ্ধাৱস্থাত অন্ত্ৰৰ ভিতৰত থকা শ্লেষ্মাৱৰন শুকাই যায় যাৰ ফলত পায়খানা ওলাই অহাত অসুবিধা হয়।\n#কোষ্ঠকাঠিন্যতা নিৰুপনৰ মাপকাঠী – এজন মানুহৰ কোষ্ঠকাঠিন্যতা নিৰ্ণয় কৰিবলৈ সাধাৰণতে তলত দিয়া লক্ষণ বা স্বৰ্ত সমূহ প্ৰযোজ্য হোৱাতো দৰকাৰ। তলৰ লক্ষণ সমূহৰ দুটা বা ততোধিক লক্ষণ অতি কমেও তিনি মাহ ধৰি উপস্থিত থাকিলে সেই মানুহ জনৰ কোষ্ঠকাঠিন্যতা হোৱা বুলি ধৰা হয়।\n#প্ৰতিৰোধ :- বহু ক্ষেত্ৰত কোষ্ঠকাঠিন্যতা তলত দিয়া নিয়মবোৰৰ পালনৰ দ্বাৰা প্ৰতিৰোধ কৰিব পৰা যায়।\n#আয়ুৰ্বেদিক দৃষ্টভংগী :- আয়ুৰ্বেদত কোষ্ঠকাঠিন্যতা মূখ্যতঃ দুটা কাৰণত হোৱা বুলি কোৱা হৈছে। অগ্নিবল বা হজম শক্তি কমি যোৱাৰ ফলত আৰু যিকোনো কাৰণত অন্ত্ৰত বায়ু প্ৰকূপিত হোৱাৰ ফলত। আমাৰ শৰীৰৰ অগ্নিবল বা হজম শক্তি কমি যায় মূখ্যতঃ চাৰিটা অনিয়মৰ ফলত। যেনে – সথিক গুনাগুন সম্পন্ন খাদ্য নখোৱাৰ ফলত। আজিৰ মানুহে প্ৰাকৃতিক বা জৈৱিক খাদ্য খাবলৈ পাহৰি গৈছে । তাৰ পৰিবৰ্তে সংশ্লেষিত ৰাসায়নিক পদাৰ্থযুক্ত খাদ্য সেৱন কৰাৰ ফলত হজম শক্তিৰ বাধাগ্ৰস্ততা হয়।দ্বিতীয়তে খাদ্য যদি সঠিক পৰিমানত খোৱা নাযায় ইও হজম শক্তিৰ হানি বিঘিনি ঘটায়। যদি কোনো খাদ্যবস্তু খুব সোৱাদযুক্ত হয় তেন্তে তাক পাৰ্য্যমানে খাবলৈ চেষ্টা কৰো আৰু খাদ্যবস্তু সোৱাদযুক্ত নহ’লে শৰীৰৰ প্ৰয়োজন অনুপাতেও সেৱন নকৰো যাৰ ফলত হজম শক্তিৰ হানি হয়। তৃতীয়তে খাদ্যৰ মিশ্ৰণ বা একেলগে খোৱা খাদ্যৰ প্ৰকাৰৰ ওপৰতো হজম শক্তি হানি বা বৰ্দ্ধন নিৰ্ভৰ কৰে। যেনে- গৰিষ্ঠ ভোজন কৰি উঠিয়েই শীতল পানীয় সেৱন কৰা, কোনো আমিষ খাদ্য খাই উঠি গাখীৰৰ সেৱন কৰা, বিয়া আদি পাৰ্টীবোৰত ২০-৩০ ধৰণৰ খাদ্য একেলগে সেৱন কৰা ইত্যাদি কাৰণত আমাৰ হজম শক্তি কমি যায় কাৰণ এনেকুৱা খাদ্যৰ মিশ্ৰণক মাৰাত্মক মিশ্ৰণ বা killing combination বুলি কোৱা হয়। চতুৰ্থতে আমি সথিক সময়ত খাদ্য গ্ৰহণ নকৰিলেও আমাৰ হজম শক্তিত প্ৰভাৱ পৰে। আজিৰ এই ব্যস্ততাপূৰ্ণ জীৱনত মানুহে সময় অনুযায়ী খাদ্য খোৱাৰ অভ্যাস নহোৱা হৈ গৈছে। কিন্তু আমাৰ শৰীৰৰ পাচন তন্ত্ৰৰ পৰা এটা নিৰ্দিষ্ট সময়ৰ অন্তৰালত এটা জৈৱিক ঘড়ীৰ নিচিনা পাচক ৰস সমূহ ক্ষৰণ হয় আৰু ফলত এটা নিৰ্দিষ্ট সময়ৰ অন্তৰালত আমাৰ ভোক লাগে আৰু তেতিয়াই আমি খাদ্য খোৱা উচিত। যদি সেই নিৰ্দিষ্ট সময়ত আমি খাদ্য সেৱন নকৰো নিঃসৰিত পাচক ৰস তথা হাইড্ৰক্লৰিক এচিডৰ প্ৰভাৱত পাকস্থলীৰ শ্লেষ্মাৱৰন আক্ৰান্ত হৈ গেষ্ট্ৰাইটিচৰ সৃষ্টি হয়।\n#আয়ুৰ্বেদিক চিকিৎসা :- যিহেতু কোষ্ঠকাঠিন্যতা এটা নিজেই বেমাৰ নহয় ই অন্য বেমাৰৰ এটা লক্ষণ হিচাপেহে দেখা দিয়ে। গতিকে যিটো বেমাৰৰ বাবে ইয়াৰ সৃষ্টি হৈছে সেই বেমাৰৰ চিকিৎসা কৰা উচিত। তথাপি কিছুমান ক্ষেত্ৰত লক্ষণ অনুযায়ী কিছুমান ঔষধ প্ৰয়োগ কৰা হয়। যেনে- অভয়াৰিষ্ট, কুমাৰীআসৱ, অবিপত্তিকৰ চূৰ্ণ, অভয়া চূৰ্ণ, হৰিতকী চূৰ্ণ, স্বাদিষ্ট বিৰেচন চূৰ্ণ, ত্ৰিফলা চূৰ্ণ তথা ৰস, এলোভেৰা ৰস, ইচবগোল, পঞ্চসকাৰ চূৰ্ণ, এৰণ্ড তেল ইত্যাদি ।কিন্তু এই সকলোবোৰ ঔষধ চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ অনুসৰি সেৱন কৰা উচিত।\nডা. মুকুল শৰ্মা (আয়ুৰ্বেদাচাৰ্য্য), চৰকাৰী আয়ুৰ্বেদিক মহাবিদ্যালয়, গুৱাহাটী\nযোগাযোগৰ ঠিকনা – নবজীৱন ফাৰ্মাচী, কৰ্ণেল জে আলি ৰোড, লাখটকীয়া, গুৱাহাটী\n*পাটনা বিজয়ী আয়ুৰ্বেদীক ফাৰ্মাচী, এ ও চি ৰোড, বঙাইগাঁৱ #৯৫০৮০২৬৮২৫


জাগা – Mahabahoo\nHome/Assam News & Articles/জাগা\nজাগা হে বীৰৰ সন্তান! আকৌ এবাৰ জাগা।\nহে কছাৰীৰ সন্তান, হে ডিমা ফিছা, বুৰলং ভুটুং নদীৰ সন্তান জাগা! তুমি জানো আজন্ম যুজাৰু নহয়? অথচ তৰোৱালত শান দিবলৈ পাহৰিলা কেনেকৈ ? তোমাৰ পৰাক্ৰমতে এদিন ফুলি উঠিছিল অসমী আইৰ বুকু । জাগা হে বীৰৰ সন্তান! আকৌ এবাৰ জাগা।\nহে দেউৰী আৰু চুতীয়াৰ সন্তান জাগা! আহা তোমাৰ চুতীয়া ধনু লৈ। ৰাণী সাধনীয়ে জানো দেখুৱাই থৈ যোৱা নাই স্বদেশ আৰু স্বজাতি প্ৰেম কি? স্বদেশ আৰু স্বজাতিৰ দাম জানো নিজৰ প্ৰানতকৈও বেছি নহয় ?\nহে কলিতাৰ সন্তান জাগা! আকৌ বিদেশীৰ আগমন কামৰূপত! লুইতৰ পাৰত এবাৰ আকৌ জোঙাল বাহেৰে আগতকৈও শক্তিশালীকৈ বনাব লাগিব দুৰ্গ।\nহে আহোমৰ সন্তান জাগা! তোমাৰ হেংদানত মামৰে ধৰিলে, হেপাহৰ মুং-দুন-ছুনখামত আজি বঙালৰ অট্টহাস্য, লুটিছে অসম, হৰিছে বীৰ্য্য । তুমিয়েটো কৈছিলা- “দেশতকৈ মোমাই ডাঙৰ নহয়, বঙালক সীমা বাজ কৰি খেদিহে শান্তিৰে ভাত এগৰাহ খাব পাৰিম”। আজি তোমাৰ পুলিন পুথাওসকলে আহ্বান কৰিছে মৈদামৰ পৰা, জাগা অসমীয়া জাগা! বঙালে গৰকিলে বৰঘৰ। হেংদান ধৰিবৰ হ’ল।\nহে কোচ ৰাজবংশীৰ সন্তান জাগা, কত গল তোমাৰ সেই বীৰ্য্য ? তুমিয়ে জানো চিলাৰ দৰে উৰি শত্ৰু সৈন্যৰ বেহুৰ মাজত প্ৰৱেশ কৰি শত্ৰু পক্ষক কচু কটা দিয়া নাছিলা? সোঁৱৰা ইতিহাস আকৌ সোঁৱৰা ।\nহে মিৰিৰ(মিছিং) সন্তান জাগা, লাচিতে কৰিছে আহ্বান – মোগল আহি গুৱাহাটী পালেহি। লাচিতে স্বৰ্গদেৱক নিবেদিছে- “স্বর্গদেউ ঈশ্বৰ, এইবাৰ মিৰি সন্দিকৈ পালি সেনাপতি হব, বঙালৰ লগত ভালকৈ এঘড়ী যুঁজিব পাৰিম।”\nহে মৰানৰ সন্তান জাগা, তোমাৰ তিৰোতাই জানো চাদৰৰ আচল পাতি হিলৈৰ গুলী ধৰা নাছিল? আজি কত গ’ল তোমাৰ সেই বল?\nহে মটকৰ সন্তান জাগা! তোমাৰ চেকনিৰ কোবত শত্ৰু সৈন্যই ছত্ৰভঙ্গ দিছিল। আজি তোমাৰ তৰোৱালত মামৰে ধৰিছে কিয়? জাগা আকৌ জাগা।\nহে কাৰ্বিৰ সন্তান জাগা! তোমাৰ তিৰোতাই শত্ৰুৰ অত্যাচাৰৰ পৰা স্বজাতিক ৰক্ষা কৰিবলৈ এহাতে কেচুৱা লৈ আনহাতে কুঠাৰ তুলি লোৱা নাই জানো? আজি কত গ’ল তোমাৰ সেই সাহ আৰু সংগ্ৰামী সত্তা?\nহে তিৱাৰ সন্তান জাগা! তোমাৰ দেও লগা তৰোৱালৰ আহবান, স্বদেশ আৰু স্বজাতিক ৰক্ষা কৰো আহা।\nহে চিংফৌৰ সন্তান জাগা, আকৌ জাগা ! এইবাৰ বৃটিছৰূপী বঙালৰ কানি খাই বীৰত্ব হেৰুৱালে নহব।\nহে গৰীয়া, মৰীয়া, আৰু দেশীৰ সন্তান জাগা! কত গ’ল আজি তোমাৰ সেই ইছমাইল ছিদ্দিকি ওৰফে বাঘ হাজৰিকাৰ বীৰত্ব আৰু স্বদেশপ্ৰেম। আজি তুমি আকৌ পুনৰ লিখিবলৈ বাধ্য কৰাবানে বঙালৰ লগত অহা ইতিহাসকাৰক সেই ইতিহাস ” অসমৰ মূছলমানসকল ধৰ্মতহে মূছলমান। বাকী আচাৰে ব্যৱহাৰে সম্পূৰ্ণ অসমীয়া আৰু অসমীয়াৰ হৈ মৰণ পণ কৰি যুঁজে সেই গৌৰৱপূৰ্ণ কথাষাৰ।”\nহে খিলঞ্জীয়াৰ সন্তানসকল জাগা, আকৌ জাগা! মাউখে উটিলে হেনো গুৰি পৰুৱাৰো মৰণ নাই !!!\nচেৰাপুঞ্জিৰ সৈতে পাঞ্জা খেলিলে তামহিনিয়ে