xukhdukh.com January 19, 2017 AJOY LAL DUTTA, CHINTAN, অজয় লাল দত্ত, চিন্তন,\nৰোগ নিৰাময়ৰ বিকল্প আৰু প্ৰত্যাহ্বান\nবিজ্ঞানৰ জখলাইদি মানুহ গৈ চন্দ্ৰৰ পৰা মংগল পাওঁ পাওঁ। চিকিৎসা শাস্ত্ৰয়ো সেইমতে আগুৱাই গৈয়ে আছে। চিকিৎসা কেৱল এতিয়া শাস্ত্ৰ হৈ থকা নাই, ই কেতিয়াবাই বিজ্ঞানৰ পৰা প্ৰযুক্তি, জৈৱ-প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ পৰা বায়'মেডিকেল ইনষ্ট্ৰুমেণ্টেচেন আদিক সাৰথি কৰি এতিয়া 'বহুবিভাগীয় সমন্বয়ৰ নিৰাময়' ব্যৱস্থালৈ ৰূপান্তৰিত হৈছে। কিন্তু চিকিৎসা ব্যয়ৰ বাহুল্যতাই সাধাৰণ মানুহৰ সাধ্যৰ পৰিসীমাও পাৰ কৰি যোৱাত সৰ্ব-সাধাৰণ সমাজে আধুনিক চিকিৎসাৰ সকলো সুফল পাব পৰা নাই। এই আধুনিক ৰোগ নিৰাময়ৰ বৈপ্লৱিক ব্যৱস্থাক সুলভ কৰি তোলাৰ বাবে কল্যাণকামী ৰাষ্ট্ৰৰ যি দায়িত্ব তাতো হোহোকা-পিছলাৰ নীতিয়ে ভাৰতীয় মানুহক অন্য এক দোমোজাতে স্থবিৰ কৰি ৰাখিছে। চাৰ্টিফিকেটৰ উচ্চশিক্ষা থাকিও প্ৰকৃত বিজ্ঞান মনস্কতাৰে শিক্ষিত নোহোৱাৰ আইৰণি আৰু সমাজৰ বেছিভাগ লোকেই (প্ৰাপ্তবয়স্ক) এতিয়াও অশিক্ষিত আৰু দৰিদ্ৰতাৰ গ্ৰাসতে আছে। সেয়েহে বিকল্প দুখ-জৰা-ব্যাধি নিৰাময়ৰ বজাৰখন আমাৰ দেশত অতি চমকপ্ৰদ আৰু লোভনীয় ৰূপতে আছে আৰু তাৰ ব্যৱসায়ীক লাভালাভ লোৱাৰ বাবে বহুতেই সংগঠিত ৰূপত উঠি পৰি লাগিছে।\nবিশদ গৱেষণাৰ অন্তত সফল ক্লিনিকেল ট্ৰায়েলৰ পাছত উপযুক্ত বুলি প্ৰমাণিত হোৱাৰ পাছত আৰু দেশত দৰৱ নিৰ্মাণ বা মুকলি বজাৰলৈ অনাৰ বাবে থকা চৰকাৰী নীতি-নিৰ্দেশনাৰ পাছতো প্ৰচলিত এলপেথি দৰৱৰ ওপৰত ভাৰতীয় মানুহৰ বিশ্বাস যেন একো উপায় নোহোৱাতহে! কাৰণ ইয়াৰ বিৰুদ্ধে জনমানসত এটা জনপ্ৰিয় অপপ্ৰচাৰ 'চাইড এফেক্ট'! অতি খৰচী, ডাক্তৰৰ অসুলভতা, ডাক্তৰী ব্যৱস্থাটোত অবিশ্বাসৰ আঁহ আদিৰ ফলতে বিকল্প নিৰাময়ৰ এই অপ্ৰমাণিত বজাৰখন লহপহকৈ বাঢ়িছে। এই ক্ষেত্ৰত 'মই নিজেই প্ৰমাণ পাইছো' বুলি কৰা মানুহৰ দৃঢ় মুখৰোচক প্ৰচাৰৰে প্ৰভাৱ বেছি!একেদৰেই কিন্তু হাতত পৰিধান কৰা আঙুঠি এটাৰ পৰা বিকিৰিত ৰশ্মিয়ে যেনেকৈ মানুহ এজনৰ জীৱনত প্ৰত্যক্ষ ভাৱে প্ৰভাৱিত কৰাৰ কোনো প্ৰমাণ দিব নোৱাৰে, তেনেকৈ ক'লা ৰঙৰ মাছ এটা আনি ভকত খুৱালেও কল্যান হোৱাৰ কোনো প্ৰমাণসিদ্ধ কথা নাই! কিন্তু দুয়ো ক্ষেত্ৰতে মই নিজেই প্ৰমাণ পাই থৈছো বুলি কোৱা মানুহৰ অভাৱ আমাৰ সমাজত নাই!\nতাৰ বিপৰীতে ৰোগৰ নিৰাময়ৰ বাবে খাদ্যৰ পথ্য আৰু অপথ্যৰ ভূমিকা খুৱেই গুৰুত্বপূৰ্ণ! এই ক্ষেত্ৰত অসমীয়া মানুহৰ মাজত জনপ্ৰিয় আৰু ঘৰে ঘৰে হাতপুথি স্বৰূপ ডঃ গুণাৰাম খনিকৰৰ 'সহজলভ্য বনদৰৱৰ গুণ' গ্ৰন্থ আৰু অন্যান্যজনৰ পথ্য বিষয়ক গ্ৰন্থ পঢ়ি জ্ঞান লাভ কৰা বা ব্যৱহাৰিক ৰূপায়ণ কৰাটো ভাল। তাৰ বাহিৰেও ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শৰ ভিত্তিত খাব-লগা বা খাব নলগা খাদ্যৰ তালিকাও বনাই লব পাৰে। আজিকালি ডায়েট্ৰিচিয়ানৰ দৰে সেই বিষয়তে বিজ্ঞান সন্মত প্ৰফেচনেল পঢ়া-শুনা কৰা সকলৰ পৰা লোৱা পৰামৰ্শও প্ৰকৃততে বেছি ভৰসাযোগ্য! আজিকালি ডাঙৰ হাস্পতালত ৰোগীক এনে বিশেষজ্ঞৰ পৰামৰ্শৰে খাদ্য দিয়া হয়, চিভিল হাস্পতালবোৰতো অসমত এনে পথ্য বিশেষজ্ঞৰ নিযুক্তি শলাগিবলগীয়া কথাই। দৰৱ আৰু পথ্যই ৰোগীক ভিতৰৰ পৰা যুঁজিবলৈ শক্তি আৰু মানসিক ভাৱে শক্তিশালী কৰি তুলিলে দাৰ্শনিক ভল্টেয়াৰ কোৱাৰ দৰেই প্ৰকৃতিয়ে ৰোগ নিৰাময়ৰ বাট মুকলি কৰি দিবলৈ বাধ্যই!\nসেইদৰেই প্ৰচলিত লোকবিশ্বাস, জনশ্ৰুতি আদিৰ মাজৰেও কিছুমান ‘প্ৰামাণিক’ দৰৱ মানুহৰ মাজত যুগে যুগে চলি আহিছে। যিবোৰক অসমত গাঁৱলীয়া দৰৱ বুলিও কয়, বহুতো এনে বংশগত ভাৱে দৰৱজনা লোকো সমাজত আছে। যিবোৰ দৰৱৰ ব্যৱহাৰেৰে উপকৃত হোৱাৰ খবৰ মুখে মুখে কিন্তু তাৰ বৈজ্ঞানিক বিশ্লেষণ বা গৱেষণা হয়তো হোৱা নাই। গ্ৰামাঞ্চলত এতিয়াও বহুতো ৰোগত এনে গাঁৱলীয়া দৰৱতেই ভৰসা কৰা লোকো আছে আৰু সুফল পোৱা লোকো! বহুতে আকৌ ডাক্তৰক দেখুৱাই ভাল নোহোৱাৰ পাছতো গাঁৱলীয়া কৰি ভাল হোৱাৰ দুৰ্বোধ্য দাবীও কৰে। এনে কিছুমান প্ৰচলিত গ্ৰাম্য চিকিৎসাকে সংগঠিত ভাৱে এতিয়া বাণিজ্যৰ ৰূপত গঢ়ি তুলিবলৈ প্ৰয়াস কৰা দেখা গৈছে।\nযিখন সমাজত এতিয়াও বেমাৰ আজাৰ-অপায় অমংগল হ'লে জৰা-ফুকা, তাবিজ-মাদলীৰ পৰা নখ-বাচনি মৰালৈকে চলি আছে, এইবোৰ কৰিও ধৰ্মই সংজ্ঞা দিয়া ওপৰৱালাৰ চৰণতে শৰণ লোৱাৰ পৰম্পৰাই এই সমাজ গঢ়িছে। গতিকে এই দিশবোৰো আওকান নকৰি 'স্বাস্থ্য সজাগতা' আৰু 'বিজ্ঞান মনস্কতা' গঢ়াৰ বিশাল আয়োজনৰ প্ৰয়োজন আছে। দৰিদ্ৰতাৰ আওতাৰ পৰা নোলোৱাকৈ আৰু যুক্তিবাদী মন গঢ়ি তোলাকৈ শিক্ষিত নোহোৱাকৈ সমাজখনৰ গৰিষ্ঠ সংখ্যকেই এনে বিকল্প নিৰাময় ব্যৱস্থাৰ পৰা নিজৰ ভৰসা কমাই আনিব বুলি কল্পনা কৰাটো আচলতে বাতুলামিৰ প্ৰয়াসহে হব।\nএকেদৰেই বিকল্প নিৰাময় ব্যৱস্থাৰ বাবে বহুতেই ভাৰতীয় প্ৰাচীন ব্যৱস্থা আৰ্য়ুবেদিকৰো সহায় লয়। কিন্তু এই ক্ষেত্ৰত এটি বিশাল সুৰুঙাই গোটেই বিজ্ঞান ভিত্তিত গঢ়ি তোলা ভাৰতীয় আয়ুৰ্বৈদিক চিকিৎসাক ভ্ৰুকুটি কৰাহে পৰিলক্ষিত হৈছে। আমিও আয়ুৰ্বেদিক দৰৱ সেৱন কৰো, কিন্তু আমাৰ বন্ধুবৰ ডাঃ ব্ৰিন্সি বৰুৱাৰ দৰে আয়ুৰ্বেদিক মেডিচিনত এমডি পাছ কৰাজনৰ লিখিত পৰামৰ্শতহে। বৰ্তমান স্মাৰ্টফোনতে দেশ-বিদেশৰ বিভিন্ন বিশেষজ্ঞ ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ আৰু জটিল কেচৰ আলোচনা curofy.com আদি প্লেটফৰ্মত উপলব্ধ হৈছে। তাৰ বিপৰীতে কিন্তু, বিকল্প নিৰাময় ব্যৱস্থাৰ নামত আযুৰ্বেদিক, এলোপেথিককে ধৰি আনুষ্ঠানিক শিক্ষাৰে বিশেষজ্ঞ হোৱা চিকিৎসক সকলক বায়পাছ কৰি স্বয়ম্ভু ডাক্তৰৰ কাঠফুলা গজিছে সেয়া কিন্তু সঁচাকৈ চিন্তনীয়। আয়ুৰ্বেদিকহে, চাইড এফেক্ট নাই নহয়, বুলিয়েই দিহা দিয়া আৰু এনে প্ৰডাক্টৰ চেইন গঢ়া দেশী-বিদেশী কোম্পানীবোৰক লৈ কিন্তু ৰাইজে সতৰ্ক হবলৈ হ'ল। কালি এগৰাকীৰ ঘৰত গো-মূত্ৰৰ তিনিশটকীয়া বটলকে ধৰি একে বেণ্ডৰ এনে চাইড এফেক্ট নোহোৱা বুলি দাবী কৰা ভিন্ন দেশীয় দৰৱৰ বটল দেখিলো! যিবোৰ সেৱনৰ বাবে বিশেষজ্ঞ ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ লোৱাৰ প্ৰয়োজন নাই বুলি প্ৰচাৰ হৈ আছে, লগতে বিক্ৰীও! আনকি চেইন মাৰ্কেটিঙৰ জৰিয়তেও বিক্ৰী হৈছে এনে দৰৱ আৰু এইবোৰৰ দামো কিন্তু এলোপেথিক জেনেৰিক দৰৱতকৈ অত্যন্ত বেছিহে!\nআজিৰ তাৰিখত যিদৰে প্ৰতিষ্ঠিত এলপেথিক চিকিৎসা সেৱাত আন-এথিকেল প্ৰেক্টিচৰ ধুম উঠিছে বা তাৰ অভিযোগ উঠিছে, তাৰ বিপৰীতে কিন্তু এনে লেকাম নোহোৱা বিকল্প নিৰাময়ৰ ঘোঁৰায়ো জনস্বাস্থ্যৰ লগতে সমাজৰ ভিতৰি কি কি ক্ষতি কৰিছে তাৰ মূল্যায়ন হোৱা নাই। স্বাস্থ্য সজাগতাৰ নামত টিভিৰ পৰ্দাত অৰ্ধশিক্ষিতই বিশেষজ্ঞ সজা, দৰৱৰ অনস্ক্ৰীণ দিহা আদিৰ আয়োজন কিন্তু সমাজখনৰ বাবে সুখকৰ নহয়, যাৰ বিপক্ষে চ’ছিয়েল মেডিয়াত সচেতন লোকসকলে জনমত সৃষ্টিৰ বাবেও প্ৰচেষ্টা চলোৱাটো সঁচাই আশাপ্ৰদ। এনে স্বয়ম্ভু বিশেষজ্ঞৰ স্বাস্থ্য দিহা গ্ৰন্থমেলাত বেষ্ট-চেলাৰ হোৱাৰ বাতৰিয়েও আমাক আচৰিত কৰিছে। তেনে গদ্দালিকা প্ৰৱাহত উটি গৈ আনুষ্ঠানিক শিক্ষাৰ ধ্বজবহনকাৰী কলেজ, স্কুল আদিয়ে স্বাস্থ্য সজাগতা শিবিৰৰ নামত কৰ্মশালা পতাতকৈ প্ৰতিষ্ঠিত, প্ৰফেচনেল সুচিকিৎসকক আমন্ত্ৰণ কৰিহে ৰাইজৰ মাজত স্বাস্থ্য সজাগতাৰ বাবে ৰাইজে উদ্যোগ লব লাগিব। অসম বিজ্ঞান সমিতি, আৰ্যভট্ট বিজ্ঞান কেন্দ্ৰ, ইলোৰা বিজ্ঞান মঞ্চকে ধৰি সংগঠন সমূহৰ বাহিৰেও অসমৰ জাতীয় সংগঠন সমূহে একবিংশ শতিকাত মানুহক গৱেষণালদ্ধ বিজ্ঞানৰ প্ৰতি আস্থাশীল হবলৈহে অভিযান জোৰদাৰ কৰিব লাগিব।\nযি সময়ত ডাক্তৰে ৰোগৰ লক্ষণৰ সৈতে পাঠ্যপুথিত পঢ়া বেলেগ কেচৰ বিপৰীত্যৰ সম্ভাৱনালৈ চাই পৰীক্ষা-নিৰীক্ষা নকৰকৈ দৰৱ দিবলৈ ভয় কৰে, তেনে লোককো কিমান ধুনীয়াকৈ সঞ্জয় টাইপ মেথিগুটি, জাতিলাও, হালধি অথবা পানী চোবাই খায়েই বেছিভাগ ৰোগ নিৰ্মূল হব বুলি দাবী কৰিব পাৰে? (এই কেইবিধ সমল অসমীয়াৰ দৈনন্দিন খাদ্য তালিকাত থাকেই দেখোন, সেই হিচাবত, অসমত জৰা-ৰোগৰ উপস্থিতিয়েই আচলতে থাকিব নালাগিছিল!) হাজাৰ হাজাৰ মানুহৰ ভিৰৰ মাজত বাবা হৈ দুৰাৰোগ্য ৰোগৰ বাবে পানী জাৰি, কপালত ময়ূৰ পাখিৰ স্পৰ্শ দি, বাহুত ধাতৱ তাবিজ বান্ধি দি আত্ম-বিশ্বাসী হৈ থাকিব পাৰে। নিৰ্মল বাবাৰ দৰবাৰত হাজাৰ হাজাৰ টকা দি উপস্থিত হৈ প্ৰায়বোৰ সমস্যা চিঙৰা আৰু তাৰ লগত চাটনিৰ ৰঙৰ বিচিত্ৰতাৰ মাজতে সমাধান পায়ো মানুহ সন্তুষ্ট হয়! সেই সাহসৰ কিন্তু শলাগ লব লাগিব, কিন্তু এই পৰিসৰে আমাৰ সমাজৰ যুক্তিবাদী ও বিজ্ঞানমনস্কতাৰ স্তৰটোলৈকে প্ৰশ্নবোধক কঢ়িয়াই অনা নাইনে? সেই কথাও সমাজে বিচাৰ কৰিব লাগিব।\nসকলোৰে বাবে সুলভ, সাৰ্বজনীন স্বাস্থ্য ব্যৱস্থাৰ কিউবান মডেলৰ কথা সবৰ্ত্ৰে আলোচিত হৈছে, বিপৰীতে আছে ইঞ্চিউৰেঞ্চ নিৰ্ভৰ আমেৰিকান অবামা কেয়াৰৰ মডেলো। সেই সন্ধিক্ষণত ভাৰত চৰকাৰে মেডিকেল কাউন্সিল অৱ ইণ্ডিয়াক ভাঙি তাৰ ঠাইত সংস্কাৰমূলক পদক্ষেপেৰে নেচনেল মেডিকেল কমিছন গঢ়াৰ প্ৰস্তাৱ দিছে, যাক ভাৰতীয় মেডিকেল এছোচিয়েচনে বিৰোধিতা কৰি দেশজোৰা কৰ্মবিৰতিও পালন কৰিছে। ইয়াৰ দ্বাৰা ইউনানি, হোমিঅ’কে ধৰি বিভিন্ন চিকিৎসা পদ্ধতিক একাকাৰ কৰিব খোজা আৰু স্বাস্থ্য সেৱাক মুক্ত বাণিজ্যৰ মেলামুখী কৰিবলৈ লোৱাৰ অভিযোগো উত্থাপিত হৈছে। সেয়ে আজি, ১৩০কোটি মানুহৰ স্বাস্থ্যক লৈ নীতি তৈয়াৰৰ পদক্ষেপটোক লৈ বিশাল জনজাগৰণৰো প্ৰয়োজন আছে।\nসুলভ চিকিৎসাৰ সাৰ্বজনীন প্ৰয়োজনৰ মাজতে কাটাৰত কৰ্মৰত ইণ্টাৰনেল মেডিচিনৰ বিশেষজ্ঞ, অসমীয়াত আধুনিক স্বাস্থ্য বিজ্ঞানৰ হাতপুথি স্বৰূপ ‘স্বাস্থ্য-কথা’ৰ প্ৰণেতা ডাঃ ভূপেন শইকীয়াই ফেচবুকপেজ এক্সপাৰ্ট হেলথ এডভাইছ www.facebook.com/experthealthadvice ৰ জৰিয়তে অসমীয়া ভাষাতে বিনামূলীয়াকৈ বিভিন্ন স্বাস্থ্য সম্পৰ্কীয় দিহা-প্ৰশ্নোত্তৰ আগবঢ়াই আছে। তেখেতৰ বেৱচাইটঃ www.drbhupensaikia.com । এনে বহু আগ্ৰহী বিশেষজ্ঞকহে ৰাইজৰ সৈতে মুখামুখি কৰি দিবলৈ সংবাদ মাধ্যম ও টিভি চেনেল সমূহ যত্নপৰ হোৱা উচিত। সমাজৰ সকলো স্তৰৰ লোকে এই বিষয়ত হাতে হাত ধৰিলে নিশ্চয়কৈ স্বাস্থ্য সচেতন আৰু বিজ্ঞানভিত্তিক চিকিৎসাত ভৰসা বৃদ্ধি হোৱা্ৰ সমাজ নিৰ্মাণ হোৱাত সহায়ক হব। সকলোৰে বাবে বিজ্ঞানভিত্তিক সুলভ স্বাস্থ্যসেৱাৰ উপলদ্ধতা, এয়া একবিংশ শতিকাৰ ডিজিটেল যুগৰ সময়োচিত প্ৰত্যাহ্বান, যাক হৃদয়তাৰে গ্ৰহণ কৰাৰ বাহিৰে যে কোনো বিকল্প নাই, সেই কথাহে কিন্তু নিশ্চিত।\n(লেখাটি পূৰ্বতে দৈনিক জনমভূমি কাকতত প্ৰকাশ পাইছিল)


শিপা -স্বপ্না নীহাৰ - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nউৰিবলৈ লোৱাৰ বহুদিন পাচতহে তাই মনে মনে ভাবিছিল এই ডেউকাবোৰ নথকা হ’লে!\nকিনো হ’ব নাথাকিলে?\nদুয়ো একেলগে বহি পুৱাৰ চাহকাপ খাব। তাই চাহদুকাপ বাকি আনে মানে সি পাউৰুটি দুচকলত মাখন অথবা জাম অকণ সানিব। সি ৰুম দুটা সাৰি দিলে তাই চিত্ৰনলা মিহলি পানীত জুবুৰিয়াই লোৱা ম’পডাল সৰসৰকৈ মজিয়াত ফুৰাই আনিব। সময় নহয় বুলি পুৱাৰ আহাৰো ভালকৈ নোখোৱাকৈ ওলাই যোৱা তীৰ্থক গৰম গৰম ভাত দুগৰাহ আলু-কণী পিটিকাৰে হ’লেও জোৰকৈ খুৱাব। তাৰ পাচত অফিচলৈ ওলাই যোৱা পৰত দুৱাৰমুখতে টপককৈ চুমা এটা!\nএতিয়া ৰাতি ঘৰ সোমাওতে তাইৰো অকণমান পলম হয়। ডেউকাবোৰ নথকা হ’লে দুয়ো সোনকালে ঘৰ পালেহেঁতেন। তাই ফ্ৰেছ হয় মানে মানে তীৰ্থই চাহ দুকাপ কৰিব। চাহৰ লগত খাবলৈ বাৰু তায়ে বাদাম ভজা অথবা মিছামাছৰ ফুলৰি কিনি আনিব।\nৰাতিৰ ভাতসাঁজ অলপ দেৰিকৈ খাব। তেতিয়ালৈ দুয়ো বেলকনিত বহি গান শুনিব। তীৰ্থক নতুন কিতাপৰ কথা কব, শেহতীয়াকৈ পঢ়া ভাললগা কবিতাটোৰ বিষয়ে দুয়ো আলোচনা কৰিব। কেতিয়াবা দুয়োৰে পচন্দৰ চিনেমা এখন চাব। বন্ধৰ দিনবোৰত মন গ’লেই দুয়ো ফুৰিবলৈ যাব। কোনোবা এটা নতুন পৰিবেশত এৰাতি কটাব।\nৰাতিৰ আহাৰৰ যোগাৰ কৰিবলৈ লওঁতে তীৰ্থই ক’ব,\n” কি কৰিব লাগে কোৱা। তোমাৰোতো দিনটোৰ ভাগৰ আছে।”\nসৰু সৰু কথাতে হাঁহিৰ ফোঁৱাৰা বোৱাই দুয়ো একেলগে ইপদ সিপদ ৰান্ধিব। এজনে বাচনকেইটা ধুলে আনজনে বিছনা পাৰিব। ভাগৰুৱা শৰীৰ দুটা এইবাৰ মৰম আকলুৱাও হ’ব। আৰু তেতিয়াই, তেতিয়াই তীৰ্থৰ দুবাহুৰ মাজত সোমাই তাই বহুদিনৰে পৰা ভাবি থকা সপোনটোৰ কথা ক’ব।\nনহয়। তেনেকুৱা একো নহয়। দুয়ো ডেউকা মেলি নিজ নিজ জগতত উৰি থাকে য’ত ইজনে সিজনৰ ছাঁটোও নেদেখে।\n-মেম, মোৰ মুখৰ দাগবোৰ দেখিছেই নহয়। তিনিমাহ পাচত বিয়া। যাব নে দাগবোৰ?\nধুনীয়া সৰুফুটীয়া ছোৱালীজনীৰ দুয়োখন গালতে সৰু সৰু ক’লা দাগ পৰিছে। হ’বলগীয়া কইনা এজনী চিন্তাত পৰাৰে কথা।\nকৃতিকাই নিজৰ মনটো জোকাৰি পেলায়। নোহোৱাবোৰ ভাবি কি লাভ?\n-যাবতো। কিয় নাযাব বাৰু!\nহাই-ফ্ৰিকুয়েন্সি ফেচিয়েল ট্ৰিটমেণ্টৰ বিষয়ে একেৰাহে পোন্ধৰ মিনিটমান বুজাই কৃতিকাই ছোৱালীজনীক ৰিয়াৰ হাতত গতাই দিলে।\nতিনিগৰাকী কৰ্মচাৰীৰে এই আটকধুনীয়া জনপ্ৰিয় বিউটি চেল’নখনৰ গৰাকী তাই। দিনটোত বহুধৰণৰ মানুহৰে মুখামুখি হয়। সকলোৰে সৌন্দৰ্যবোধ ভিন ভিন। কাৰোবাক যদি কেঁকুৰা চুলিকোচাৰ সলনি চকচকীয়া চিধা চুলি একোচা লাগে, কাৰোবাক ঢৌখেলা চুলিকোচাকে স্প্ৰিঙৰ দৰে বনাই দিব লাগে। কোনোবাগৰাকীৰ যদি নিজৰ পাতল চেলাউৰি লৈ আপত্তি তেন্তে আন কোনোবাগৰাকীৰ নিজৰ গাৰ ৰঙটো লৈ অসন্তুষ্টি। কোনোবাগৰাকী যদি নিজৰ বৰ্দ্ধিত বলিৰেখাবোৰৰ বাবে চিন্তিত তেন্তে কোনোবাগৰাকীৰ মন আকৌ বহল কপালখনৰ বাবে সংকুচিত।\nসৌন্দৰ্যৰ তথাকথিত মাপকাঠীবোৰেৰে নিজেই নিজকে জুখি লৈ অহা গ্ৰাহকবোৰৰ বাবে কৃতিকাৰ দৰে মানুহবোৰ সদায় ধনাত্মক মানসিকতাৰে সাজু হৈ থাকিব লাগে। কাকো অসন্তুষ্ট কৰিব নোৱাৰি। প্ৰতিটো কথাতে মূৰ দুপিয়াই দুপিয়াই আমনি লাগিলেও অসীম ধৈৰ্যৰে মিচিকিয়াই ৰ’ব লাগে।\nসেই পৰিবেশত মাজে মাজে কৃতিকাৰ উশাহ বন্ধ হৈ যোৱাৰ দৰে লাগে। যেন সাধুকথাৰ সেই যাদুকৰী দাপোনখন দেখুৱাই ঠগিহে আছে তাই মানুহবোৰক। এদিন দাপোনখনেও অতীষ্ঠ হ’ব। সেইদিনা ই মানুহবোৰক নিজৰ প্ৰকৃত ৰূপ দেখুৱাব। সেইদিনা এই সৌন্দৰ্য সচেতন মানুহবোৰৰ কি হ’ব?\n-তুমি কি ফাল্টু চিন্তাবোৰ কৰি থাকাহে? হৈছে কি তোমাৰ? অত টকা খৰচ কৰি বিদেশত গৈ শিকি মেলি আহিল, চহৰৰ মাজ মজিয়াত ইমান ডাঙৰ চেল’ন খুলি বহিল আৰু এতিয়া তেওঁৰ চিন্তা চোৱা! এটা কাম কৰা। নালাগে তুমি একো কৰিবলৈ। বন্ধ কৰি দিয়া চেল’ন। টকাকেইটা পানীত পৰা বুলিয়ে ধৰিম আৰু।\nনিজৰ টকাকেইটা পানীত পৰা বুলি ধৰি ল’ব তীৰ্থই!\nইমান সহজ কৈ দিবলৈ?\nএৰা! তাৰ টকা এয়া!\nসাৰৌপকৈ সৌকাৰ কোব এটাহে যেন পৰে কৃতিকাৰ গাত। তাই তীৰ্থক বুজাব নোৱাৰে যে শাৰীৰিক সৌন্দৰ্যক ক’ৰবাতে এৰি থৈ এটা সময়ত মানুহৰ মানসিক সৌন্দৰ্যবোধৰ উত্তৰণ ঘটে। যিটো বিষয় আগতে তাইৰ বাবে এটা চখ আছিল সেয়া সময়ত পেচা হ’লগৈ। তেতিয়া বুজি নোপোৱা কথাবোৰ কৃতিকাই যোৱা চাৰিবছৰে এইখন ক্ষেত্ৰত প্ৰত্যক্ষভাৱে জড়িত হৈ বুজি উঠিছে। দেখিছে মানুহবোৰৰ হতাশা, অসন্তোষ, হা-হুমনিয়াহ। এইখন ক্ষেত্ৰত এজাক নাৰ্চিছাচ তাইৰ চৌপাশে তহল দি ফুৰে। সেইসকলৰ চকুত চকু থবলৈও তাইৰ ভয় লাগে। কোনোবা এগৰাকীয়ে যদি হঠাতে কৈ উঠে,\n”তুমিওতো নাৰ্চিছাচ জনম দিছা।”\nসেই মুহূৰ্তটো কল্পনা কৰিয়ে ঘামি উঠে তাই। মন যায় টানি আঁজুৰি দুবাহুৰ পৰা ডেউকাযোৰ যেন খহাই পেলাব আৰু কোনোবা গোপন স্থানত আত্মগোপন কৰিব।\n-ডেউকা খহোৱা কি ইমান সহজ! এই ডেউকাৰ গুৰি এতিয়ালৈ তোমাৰ তেজে-মাংসই বিয়পি পৰিছে। উৰি থাকা। উৰি থাকা হাঃ হাঃ হাঃ\nডেউকাৰ ভৰত ৰাতিৰ টোপনি হেৰায়।\nইমান গধুৰ ডেউকাযোৰ!\n-যি মন যায় কৰা তুমি! এনেওটো দিনটো ঘৰতে এনেই থাকা। ব্যস্ততা বাঢ়িলে তোমাৰ অভিযোগবোৰো কমিব চাগে!\nএইবুলি হাঁহি হাঁহিয়ে তীৰ্থই তাইৰ দুবাহুত ডেউকা দুখনি গুজি দিছিল।\nটলকা লাগি ৰৈছিল কৃতি!\nকোনবোৰ অভিযোগ আছিল তীৰ্থৰ প্ৰতি!\nতাৰ বহুজাতিক প্ৰতিষ্ঠানৰ শান্তিৰে উশাহ এটা ল’বলৈও সময় নোহোৱা চাকৰি। তেনেস্থলত তাইৰ আব্দাৰবোৰৰ জেঙা মাৰিবলৈ সময় ক’ত!\nবুজে তাই। সেয়ে আদৰুৱা অভিমানবোৰ এটা সময়ত কমি আহি আহি নাইকিয়া হৈছিল।\nক’ত সেই সপোন দেখি থকা নতুন সংসাৰৰ মাদকতা!\nক’ত সেই উচ্ছল সোণালী সময়!\nদুটা শোৱনি কোঠাৰ সৰু ফ্লেটটোৰ একাকীত্বই গিলি অনা সময়ত প্ৰায়ে উচুপি উঠা কৃতিকাই এদিন উচুপিবলৈও এৰি পেলাইছিল। বিয়াৰ দুবছৰৰ ভিতৰতে তাই বুজিছিল এই যন্ত্ৰবৎ সংসাৰখনত তায়ো যন্ত্ৰ এটা হোৱাৰ উপক্ৰম হৈছে। তেতিয়াই তাই সেই সময়ৰ পৰা মুক্তি বিচাৰিছিল। উৰিবলৈ নিজাকৈ এধানি আকাশ বিচাৰিছিল। মানুহৰ সংগ বিচাৰিছিল।\nচেল’নখন খোলাৰে পৰা কৃতিকাৰো ব্যস্ততা বাঢ়িল। আগতে তীৰ্থই শুকান পাউৰুটি চোবাই চোবাই ওলাই যোৱাৰ পিচত বহুপৰলৈ তাইৰ মনটো বেয়া লাগি থাকে। নিজৰো একো খাবলৈ মন নাযায়। এতিয়া এইবোৰ কথাই তাইৰ মনত ক্ৰিয়া নকৰে। তীৰ্থৰ দৰে তায়ো কোনোমতে ফলৰ ৰস অকণ গিলি ওলাই যায়। পুৱাই এঠাইত জুম্বা ক্লাছ থাকে তাইৰ। তাৰ পৰা ঘৰলৈ আহি পুনৰ চেল’নলৈ যায়।\nঅতি কম সময়তে জনপ্ৰিয় হোৱা চেল’নখনৰ ভিৰত জীৱনবোৰ ঘূৰ্মুটিয়াই ফুৰে।\nচুলিখিনি কাটিম বাইদেউ। সি দীঘল চুলি ভাল পাইছিল।\nকঁকাললৈ বৈ পৰা চুলিকোচাৰ গৰাকীৰ পৰা সিদিনা চকু আঁতৰাব পৰা নাছিল তাই। হেয়াৰ এক্সপাৰ্ট নাজে চুলি কাটি থাকোঁতে সেই ছোৱালীজনীয়ে এবাৰো চকু মেলা নাছিল অথচ তাইৰ সমগ্ৰ শৰীৰ কঁপি আছিল। সেই ৰূপান্তৰৰ সাক্ষী হৈছিল কৃতিকা। যিদৰে সাক্ষী হৈছিল এগৰাকী মাতৃৰ বোবা যন্ত্ৰণাৰ।\nসময় থাকোঁতেই কইনা সাজি মেকঅভাৰ এটা কৰিম বাইদেউ।\nসহজভাৱে কথাকেইটা কোৱা ছোৱালীজনীৰ কাষতে বহি থকা মাকলৈ চাব পৰা নাছিল কৃতিকাই। নাই, সেই মাকগৰাকীৰ দুচকুত পানী নাছিল। অথচ এনে কিবা এটা আছিল যিয়ে বহুদিনলৈ কৃতিকাক শুব দিয়া নাছিল।\nনতুন লুক এটা লাগে মোক। মানুহজনে কৈয়ে আছে বহুদিনৰে পৰা।\nঅবাক হৈ আদহীয়া মানুহজনীৰ মুখলৈ চায় কৃতিকাই।\nনতুন লুক লাগে!\nপৰিবৰ্তন কোনে বিচাৰিছে?\nমানুহজনীয়ে কি বিচাৰে!\nতাই কি বিচাৰিছিল!\nতাইতো এনে এটা জীৱন বিচৰা নাছিল। একঘেয়ামী জীৱনটোত অকণমান নতুনত্ব বিচাৰিছিল। সেয়া তাই পাইছে। সেই নতুনত্বই তাইৰ মনৰ বহুতো বন্ধ দুৱাৰ মুকলি কৰিছে। পিচে সুখী হোৱাৰ বিপৰীতে তাই কথাবোৰ ভাবিয়ে বিতত হয়। ইমান জটিল এই মানৱ মনস্তত্ত্ব! দৌৰি পলাবলৈ মন যায় সকলোৰে পৰা। তীৰ্থৰ পৰাও। আকৌ আগৰ দৰে সাগৰ সদৃশ নীৰৱতাত ডুব দিবলৈ মন যায়।\nতাইৰ অভিযোগবোৰ কমক বুলিয়েই তাইক উৰিবলৈ শিকোৱা তীৰ্থৰ আজিকালি অভিযোগৰ সীমা সংখ্যা নাথাকে। আগৰ দৰে ঠাইতে পোৱাতে টাৱেল, চাৰ্ট, টাই, ৰুমাল আদি নাপাই সি ফাটি পৰে। ভাগৰে জুগৰে ৰাতিৰ সাঁজ ৰান্ধিবলৈ সোমোৱা কৃতিকাৰ ক’বলৈ মন যায় যে ময়ো কামৰ পৰা আহিছোঁ। মোৰো ভাগৰ লাগিছে।\nনকয় তাই। তাৰ পৰিবৰ্তে অসহনীয় যন্ত্ৰণাত কৈ উঠে,\nমোৰ কষ্ট হৈছে তীৰ্থ। ডেউকা দুখন খুলি দিয়ানা। তুমিও খোলা। মাটিত বহি দুয়ো জিৰাও আহা।\nকি বিচাৰা তুমি? তোমাৰ দৰে বলিয়া হৈ যোৱাটো। দিনটো অফিচত গাধ খটাদি খাটোঁ। আৰু তেওঁক চোৱা বলিয়াৰ দৰে কথাবোৰ চিন্তা কৰি বহি থাকে। কাম নাই যদি নকৰিবা তথাপি অন্তত এই আজে-বাজে কথাবোৰ চিন্তা কৰি মোৰ মূৰটো নাখাবা। ঘৰ নহয় বেলেগ কৰবাতহে আছোঁ যেন। শান্তি অকণ নাই। উস!\nহয় ঠিকেই কৈছে তীৰ্থই। এয়াইতো তাই ইমানদিনৰে পৰা তাক বুজাব খুজি আহিছে। ঘৰ এখন বিচাৰিছে তাই। শান্তি অকণ বিচাৰিছে। তীৰ্থক কোনোদিনে নোকোৱা বুকুত শুই থকা কণমানি সপোন এটাৰ কথা ক’ব খুজিছে।\n-শ্বাট আপ! তোমাৰ দৰে আবেগিক মানুহে একো কৰিব নোৱাৰিবা। ব্যৱসায়তো আবেগ চায় নেকি হে কোনোবাই!\nনাচায় নাচায়! এইখন পৃথিৱীত কোনোৱে কাৰো আবেগ নাচায়। নে দেখিও নেদেখাৰ ভাও জুৰে!\nডেউকাদুখনৰ ভৰ গধুৰ হৈ অহাৰ সময়তে এদিন কৃতিকাই টানি-আঁজুৰি খহাবলৈ চেষ্টা কৰিলে। আকুঁহি-বাকুহি ডেউকাদুখন নেফানেফ কৰিলে। অসহ্যকৰ বিষে পিষ্ট কৰি নিয়া শৰীৰৰ পৰা হোলোকা হোলোকে তেজ ওলাল যদিও ডেউকাদুখন খহি নপৰিল। আধাভঙা ডেউকা দুখন লৈ তাই মাটিত বাগৰি পৰিল। হ’লেইবা সেই অভিজ্ঞতা যন্ত্ৰণাক্লিষ্ট, তথাপিও মাটি সেয়া। সৃষ্টিৰ ভেঁটি যি। আকৌ নতুনকৈ গজিব তাই।\nঘৰত সোমাইয়ে তীৰ্থৰ কেচেমা কেচেম গোন্ধ এটা নাকত লাগিল। কৃতিকাই তেতিয়া আলু পৰাঠা বনাই আছে। তাইক দেখি তীৰ্থই চিঞৰি দিলে,\n-কি মানুহ তুমি! চেল’ন কিয় বন্ধ কৰি দিলা? মোকো নোকোৱাকৈ!\nকান্ধৰ পৰা ওলমি পৰা ডেউকাদুখন একাষৰীয়া কৰি তাই তীৰ্থক নেমু চৰ্বত এগিলাচ যাচিলে।\nআলু-পৰাঠা বনাইছোঁ। তুমি ফ্ৰেছ হৈ আহাগৈ যোৱা। একেলগে খাম।\n-মই কিবা সুধিছোঁ তোমাক?\nমই মন গ’লে তোমাক উত্তৰটো দিম তীৰ্থ। কিন্তু মই কাৰো আনকি তোমাৰো প্ৰতিটো প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিবলৈ বাধ্য নহয়। অৱশ্যে মই ইয়াকো জানো যে মোৰ উত্তৰত তুমি কোনোদিনে সন্তুষ্টও নহ’বা আৰু নুবুজিবাও।\nথনথনকৈ মজিয়াত চিটিকি পৰিছিল চৰ্বতৰ গিলাচ। অহা বাটেই ওলাই গৈছিল তীৰ্থ।\nভঙা কাঁচৰ টুকুৰাবোৰ বুটলি থাকোঁতে তাই মন কৰিলে ডেউকাৰ পৰা তেতিয়াও টোপটোপকৈ তেজ নিগৰি আছে। মজিয়াত নেমুৰ ৰসে, তেজে একাকাৰ হৈছে। নহয় নহয়, যেন তাইৰ ঘাঁ-ডোখৰ হে সেয়া। এক তীব্ৰ পোৰনিৰ অনুভৱে তাইক কাবু কৰিলে।\nআস! নোৱাৰি, নোৱাৰি এনেকৈ। খৰধৰকৈ ভগা ডেউকাদুখন সামৰি কৃতিকাই পলাব খুজিলে।\nডেউকাদুখনতকৈ ভৰি দুখনহে বেছি গধুৰ যেন লাগিল এইবাৰ। এখোজো আগুৱাব নোৱাৰা ভৰি দুখনৰ যেন শিপাহে গজিছে।\nএক অদ্ভুত শিহৰণত তাই ভৰি দুখনলৈ চালে।\nসঁচাই তাইৰ শিপা গজিছে!\nক্ৰমাৎ মাটিৰ গভীৰলৈ শিপাই গৈছে তাই। শিপাবোৰে চিনিছে নিজস্ব ভেঁটি।\nএক অনিৰ্বচনীয় আনন্দত কৃতিকাৰ মনটো ভৰি উঠিল। এতিয়া আৰু কোনেও তাইক আনৰ ইচ্ছাত উৰিবলৈ বাধ্য কৰিব নোৱাৰে।\nচাওঁতে চাওঁতে ভগা ডেউকা দুখনৰ ঠাইত দুখিলা সেউজীয়া কুঁহিপাতে দেখা দিলে। শাখা-প্ৰশাখা মেলি মুহূৰ্ততে প্ৰকাণ্ড গছ এজোপাই মূৰ দাঙি থিয় দিলে যিজোপা গছে সদায় নিজস্বতা খামুচি ধৰি থাকিব।\nউপসংহাৰ: তাৰো বহু বহুবছৰ পাচত কেইবামহলীয়া ওখ ঘৰ এটাৰ পৰা তাতোকৈ ওখ গছ এজোপালৈ চাই চাই ৰ’দে-বৰষুণে কোবাই যোৱা তীৰ্থই ভাবিছিল এই ডেউকাবোৰ নথকা হ’লে! কি হ’লহেঁতেননো নাথাকিলে!\n← নৈসৰ্গিক কল্লোলৰে উত্তৰাখণ্ডৰ বিনচাৰ (ভেলী) উপত্যকা-মধুমিতা বৰুৱা শইকীয়া\nস্বগতোক্তি- দেৱজ্যোতি শইকীয়া →


অসম, আৰুণাচলত Palm খেতিৰে খোৱা তেল উৎপাদনৰ লক্ষ্য, ১৭৫০ কোটি টকা বিনিয়োগ কৰিব হায়দৰাবাদৰ কোম্পানীয়ে\nউত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলত Palm খেতিয়ে জৈৱ বৈচিত্ৰৰে ভৰপূৰ অঞ্চলটোক সেউজ মৰুভূমিলৈ ৰূপান্তৰিত কৰাৰো কিন্তু আমি আশংকা প্রকাশ কৰিছে পৰিৱেশবিদ সকলে।...\n| News18 Assam | October 7, 2021,4:09 pm IST\nভাল খবৰ : আহি গ’ল মেলেৰীয়া ভেকচিন, বিশ্বৰ প্ৰথমটো প্ৰতিষেধকে লাভ কৰিলে WHOৰ অনুমোদন\nএইটোৱেই প্ৰথম মেলেৰীয়া ভেকচিন যি European Medical Agencyৰ পৰাও ইতিবাচক সঁহাৰি লাভ কৰিছে।...\n| News18 Assam | October 7, 2021,11:51 am IST\nচিনাকী দিলে পৰ্যটক বুলি! আৰক্ষীৰ চকুত ধূলি দি লখিমপুৰৰ খেৰীত নিশা কটাই আহিলে সুস্মিতা দেবসহ TMCৰ দল, বুজ ল'লে পৰিস্থিতিৰ\nউত্তৰ প্ৰদেশ আৰক্ষীয়ে তীব্ৰ বেষ্টনী গঢ়ি তোলা অগ্নিগৰ্ভা লখিমপুৰ খেৰীত সোমাব পৰা নাই বিৰোধী দলৰ কোনো বিয়াগোম নেতা। তাৰ মাজতে কিন্তু আৰক্ষীৰ চকুত ধুলি দি সেই স্থানত প্ৰৱেশ কৰিলে তৃণমূল কংগ্ৰেছৰ এটা ৫জনীয়া সাংসদৰ দলে।...\n| News18 Assam | October 6, 2021,1:25 pm IST\nCovid Vaccine : অহা সপ্তাহৰ পৰা দেশত আৰম্ভ হ’ব পাৰে শিশুৰ Covid-19ৰ ভেকচিন প্ৰদান প্ৰক্ৰিয়া!\nCovovax নামৰ আন এটা Covid-19 ভেকচিনৰ শিশুৰ ওপৰত তৃতীয় লানি পৰীক্ষণ চলি আছে।...\n| News18 Assam | October 5, 2021,5:39 pm IST\nকৰ্মক্ষেত্ৰত মহিলাৰ অংশগ্ৰহণত দেশৰ ভিতৰতে সৰ্বনিম্ন স্থান অসমৰ ! শীর্ষত মেঘালয়, মিজোৰাম...\nঅসমত পৰিচালক তথা ব্যৱস্থাপকৰ (Managerial) স্থানত মাথোঁ ৬.২ শতাংশ মহিলা নিয়োজিত হৈ আছে । অর্থাৎ প্ৰতি ১০০জন মেনেজাৰৰ ভিতৰত মাথোঁ ৬.২গৰাকী মহিলা কৰ্মৰত । এই পৰিসংখ্যা সমগ্ৰ দেশতে সৰ্বনিম্ন ।...\n| News18 Assam | September 30, 2021,3:46 pm IST\nWorld War-ll Bomb Blast : অবিশ্বাস্য ! দ্বিতীয় বিশ্ব যুদ্ধৰ সময়তে মাটিত পুতি থোৱা বোমা বিস্ফোৰণ, মণিপুৰত প্ৰাণ গ’ল দুজনৰ\nদুই ককাই-ভাই ২২ বছৰীয়া লিয়েঙখগিন গাংতে আৰু ২৪ বছৰীয়া লালচাংমৌন গাংতেই বুধবাৰে আবেলি লাংখীচই নামৰ গাঁওখনত মাটি খান্দি থাকোঁতে মাটিৰ তলত দ্বিতীয় বিশ্ব যুদ্ধৰ সময়ৰ এটা বোমা উদ্ধাৰ কৰে ।...\n| News18 Assam | September 30, 2021,12:11 am IST\n১৫ আগষ্টৰ দিনা স্বাধীনতা দিৱসৰ ভাষণত মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে এই পাঠ্যক্ৰম মুকলি কৰাৰ কথা ঘোষণা কৰিছিল।...\n| News18 Assam | September 29, 2021,8:19 am IST\nভাৰতত অবৈধভাৱে প্ৰৱেশ কৰা লোকে আধাৰ কাৰ্ডো সংগ্ৰহ কৰা কাৰ্যত আশ্চৰ্য প্ৰকাশ কৰে উচ্চ ন্যায়ালয়ে।...\n| News18 Assam | September 28, 2021,10:41 am IST\nত্ৰিপুৰাৰ মুখ্যমন্ত্ৰী বিপ্লৱ কুমাৰ দেৱ পুনৰ ‘বিতৰ্কিত’ মন্তব্য কৰি সমালোচনাৰ সন্মুখীন হৈছে । এইবাৰ তেওঁ তেনে মন্তব্য কৰিলে ত্ৰিপুৰা প্ৰশাসনিক সেৱা বিষয়া সংস্থাৰ ২৬সংখ্যক দ্বিবাৰ্ষিক অধিৱেশনত।...\n| News18 Assam | September 27, 2021,5:58 pm IST\nৰাষ্ট্ৰ সংঘৰ সাধাৰণ পৰিষদৰ মজিয়াত চুবুৰীয়া পাকিস্তানে জম্মু আৰু কাশ্মীৰক লৈ কৰা মন্তব্যৰ উচিত প্ৰত্যুত্তৰ দিলে ভাৰতৰ প্ৰতিনিধিয়ে।...\n| News18 Assam | September 25, 2021,1:26 pm IST\nবিন্দ্ৰা আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালৰ আতিথ্যক ধন্যবাদ জনাই নীৰজে পুনৰ লিখে – 'টকিঅ’ৰ কাৰণে ধন্যবাদ ইয়াক মই সদায় মৰমৰে প্ৰতিপালন কৰিম।’ ...\n| News18 Assam | September 24, 2021,4:34 pm IST\n৬ মাহলৈ গাঁৱৰ সকলো মহিলাৰ কাপোৰ ধোৱাৰ নিৰ্দেশ, ধৰ্ষণৰ গোচৰত অভিযুক্ত ব্যক্তিক জামিন প্ৰদান কৰিলে আদালতে\n৬মাহৰ পিছত অভিযুক্তই গাঁওবুঢ়াৰ পৰা সুচাৰূপে কাম সমাধান কৰাৰ প্ৰমাণ পত্ৰ সংগ্ৰহ কৰি আদালতক জমা দিব লাগিব...\n| News18 Assam | September 23, 2021,1:14 pm IST\nCovidত মৃত্যু হোৱা লোকৰ আত্মীয়ক চৰকাৰে দিব ৫০ হাজাৰ টকা!\nৰাজ্যিক দুৰ্যোগ প্ৰশমন প্ৰাধিকৰণে নিজ-নিজ ৰাজ্যত এই ধনৰ যোগান ধৰিব আৰু মৃতকৰ আত্মীয়ই উপযুক্ত চৰকাৰী প্ৰমাণ পত্ৰ জমা দিব লাগিব।...\n| News18 Assam | September 23, 2021,11:52 am IST\nসংশোধন কৰা হ'ব স্কুলীয়া শিক্ষাৰ পাঠ্যক্ৰম! কস্তুৰীৰংগণৰ নেতৃত্বত কমিটী গঠন, কমিটীত নাই উত্তৰ পূৱৰ এজনো শিক্ষাবিদ\nকমিটীখনে স্কুলীয়া পাঠ্যপুথি সমূহ কেনে হ’ব সেই সন্দৰ্ভত NCERTক পৰামৰ্শ আগবঢ়াব। NCERTয়ে সেই মতেই পাঠ্যপুথি সমূহৰ সংশোধন ঘটাব ...\n| News18 Assam | September 22, 2021,5:16 pm IST\nদেশত হিন্দুৰ প্ৰজনন ক্ষমতাৰ হাৰ ২.১ আৰু মুছলমানৰ ২.৬ ! ১৯৫১চনৰ পৰা জনসংখ্যাৰ অনুপাতত পৰিলক্ষিত হৈছে সামান্য তাৰতম্য...\nএক মাৰ্কিন প্ৰতিষ্ঠানৰ গৱেষণা পত্ৰত উল্লেখ কৰা মতে অসমত ৬১শতাংশ হিন্দু ধৰ্মাৱলম্বী লোক আছে আৰু ৰাজ্যখনত প্ৰজননৰ হাৰ ২.২ শতাংশ। মাৰ্কিন যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ Pew Research Centre নামৰ এটা বেচৰকাৰী প্ৰতিষ্ঠানে অলপতে প্ৰকাশ কৰিছে এই তথ্য ।...\n| News18 Assam | September 22, 2021,2:37 pm IST\nমালদ্বীপত এক অন্য অৱতাৰত ৰশ্মি দেশাই! সেউজীয়া ডিপনেক ফুলৰ পোছাকত ৰশ্মি ...\nবাংলাদেশৰ ছেমী ফাইনেল খেলাৰ আশাত চেচাপানী!\nউৰ্ফি জাভেদে নিজৰ এই ৭খন ছবিৰে ফেশ্বনক দিছে নতুন মাত্ৰা\n'ককায়েক ছানী দেউলৰ পৰা শিক্ষা লওক ববী দেউলে'- বজৰং দলে কিয় সকীয়ালে অভিনেতা ববী দেউলক?\n২ নৱেম্বৰৰ পৰা এই চাৰি ৰাশিৰ লোকৰ শুভ দিন আৰম্ভ\nহাৰ্দিকে নেটত বলিং কৰিছে, হাৰ্দিকৰ বলিং হ'ব পাৰে ভাৰতৰ Secret Weapon...\nDoor to Door Vaccination:এতিয়া ঘৰে ঘৰে গৈ ভেকছিন দিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰিব চৰকাৰে


জৈৱিক পাচলিৰ বাগিচা কেনেকৈ পৰিকল্পনা কৰিব — বিকাশপেডিয়া\nমূল পৃষ্ঠা / কৃষি / শস্য উৎপাদন / কৃষি পৰামৰ্শ / জৈৱিক পাচলিৰ বাগিচা কেনেকৈ পৰিকল্পনা কৰিব\nজৈৱিক পাচলিৰ বাগিচা কেনেকৈ পৰিকল্পনা কৰিব, সেই বিষয়ে লিখা হৈছে ।\nদৈনিক প্ৰয়োজনীয় সতেজ পাচলি যোগান ধৰিবৰ বাবে একোখনি ঘৰত এখনি পাচলি বাগিচাৰ আকাৰ কিমান ডাঙৰ হ’ব সেইটো নিৰ্ভৰ কৰিব বাৰীখনত শাক-পাচলি খেতিৰ বাবে কিমান উপযোগী মাটি আছে? সুবিধা অনুযায়ী মাটিডোখৰ আয়তকাৰ হ’লে ভাল হয়। সাধাৰণতে ৬-৭ জনীয়া এটি পৰিয়ালৰ বাবে প্ৰায় ১ কঠা মাটিৰ প্ৰয়োজন হয়, যাতে গোটেই বছৰজুৰি পৰিয়ালটোৰ দৰকাৰী শাক-পাচলি যোগান ধৰিব পাৰি।\nকেনেকৈ পৰিকল্পনা কৰিব?\nএই পৰিকল্পনাৰ মূখ্য উদেশ্য হ’ল –\n১)সৰ্ব্বোচ্চ উৎপাদন কৰি গোটেই বছৰজুৰি লানি নিছিগাকৈ লাগতিয়াল পাচলি যোগান ধৰা।\n২) কিছুমান বহুবৰ্ষী পাচলি উদ্ভিদ যেনে, চজিনা, কাচকল, নৰসিংহ, আম, মধুৰীআম, আটলচ, কঁঠাল আদি বাগিচাখনৰ এফালে ৰোপন কৰিব লাগে। সাধাৰণতে বাগিচাখনৰ দক্ষিণ-পশ্চিম দিশত এইবোৰ ৰোপন কৰিব লাগে।\n৩) বাগিচাখনৰ সোমাজত অহা যোৱা কৰিব পৰা এটি পথ ৰাখি তাৰ কাষত থকা মাটিত কিছুমান হ্ৰস্বকালীন শস্য যেনে, ধনীয়া, পালেং, মৰিচা, মেথিগুটি, পদিনা আদি ৰোপন কৰিব লাগে।\n৪)বাগিচাখনৰ চাৰিওফালে থকা জেওৰা বা ফেন্সিঙত বগাই যোৱা পাচলি যেনে, জিকা, তৰৈ, ভোল, তিতাকেৰেলা, ভাতকেৰেলা আদি ৰোপন কৰি বগাবলৈ দিব লাগে।\n৫)বাগিচাৰ চুক বা কোণবোৰত পচনসাৰৰ গাত তৈয়াৰ কৰিব লাগে।\n৬) বাগিচাখনৰ মাটিখিনি আলি বান্ধি ভাগ কৰিব লাগে। আলিটোত পিঁয়াজ, নহৰু, আদা, হালধী আদি ৰোপন কৰিব পাৰি।\nমাটি প্ৰস্তুতি কেনেকৈ কৰিব?\nএখনি জৈৱিক পাচলি বাগিচা স্থাপনৰ বাবে মাটিখিনিত পৰ্যাপ্ত পৰিমাণে জৈৱিক পদাৰ্থ বিশেষকৈ পচন সাৰ মাটিত প্ৰয়োগ কৰাটো দৰকাৰ। পচি যোৱা গোৱৰ নাইবা পচনসাৰ মাটিত যোগান ধৰিলে উদ্ভিদৰ বাবে পৰ্যাপ্ত নাইট্ৰ’জেনৰ উৎস হিচাবে ক্ৰিয়া কৰে। উপযুক্ত সাৰুৱা মাটিৰ ৰং কলা বৰণৰ আৰু সিক্ত অৱস্থাত মুঠি মাৰি ধৰিলে আলসুৱা চপৰা হয়।\nই হ’ল ঘৰচীয়া গৰু, ছাগলী, গাহৰি, ভেড়া আদিৰ বিস্তা বা গোৱৰৰ মিহলি দ্ৰব্য। ব্যৱহাৰ কৰাৰ আগতে এইবোৰ সম্পূৰ্ণৰূপে পচিব লাগে। গোহালিৰ এচুকৰ ছাঁ-পৰা ঠাইৰ পৰা এইবোৰ সংগ্ৰহ কৰাৰ ব্যৱস্থা কৰিব লাগে। সংগ্ৰহ কৰাৰ পিছত বালিৰে পাতলকৈ ঢাকি দিব লাগে। যদি গোৱৰবোৰ ৰ’দৰ তাপত মেলি দিয়া হয় ইয়াত থকা উদ্ভিদ বা পুষ্টিকৰ দ্ৰব্যবোৰ ধ্বংস হ’ব পাৰে। পাম সাৰে নাইট্ৰ’জেন, ফচফৰাচ আৰু পটেছিয়াম যোগান ধৰে। একঠা মাটিত ২-৩ কুইন্টেল পাম সাৰ প্ৰয়োগ কৰিব লাগে।\nহাঁহ-কুকুৰাৰ মল আৰু অৱশিষ্ট -\nঘৰত পোহা হাঁহ, কুকুৰা, পাৰ আদিৰ গড়াল নাইবা বাহৰ পৰা এইবোৰ সংগ্ৰহ কৰা হয়। পাম সাৰতকৈ ই উৎকৃষ্ট সাৰ আৰু ইয়াক কমকৈ প্ৰয়োগ কৰিলেও হয়। পাত শাক আৰু ঘাঁহ খেতিৰ বাবে ই উপযুক্ত। মাটিত প্ৰয়োগৰ আগতে ই ভালদৰে পচিব লাগে। অন্যথা ই শস্যৰ বাবে বিষাক্ত হ’ব পাৰে।\nউদ্ভিদৰ পাত, ঘাঁহ আৰু উদ্ভিদৰ কোমল অংশ যেনে, গা-গছ নাইবা আগলি অংশৰ পৰা এই পাত সাৰ তৈয়াৰ কৰা হয়। টাৱ নাইবা মাটিৰ পাত্রৰ মাধ্যমৰ বাবে ই অতি উপযুক্ত। ই মাটিৰ গঠন ঢিলা কৰি ৰাখে আৰু পুষ্টিদ্ৰব্যৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি কৰে।\nপাতসাৰ কেনেকৈ তৈয়াৰ কৰিব?\nবাগিচাৰ এচুকত দীঘ আৰু বহলে ৩ ফুটকৈ এটি গাঁত খান্দিব লাগে। গাঁতটোৰ দ’ ২ ফুটতকৈ বেছি হ’ব নেলাগে। গাঁতটোৰ তলিভাগত শিলগুটি নাইবা ভগা ইটাৰ টুকুৰাৰ এটি তৰপ দিব লাগে। তাৰ ওপৰত শাক-পাচলিৰ পাত, বন-বাত আদিৰ তৰপ দিব লাগে। গছৰ টান ডাল, ঠাল-ঠেঙুলি, পলিথিন জেং আদি গাঁতটোত কেতিয়াও দিব নালাগে। ঘৰুৱা জাৱৰ-জোথৰ, চুৱা-পাত, কণীৰ বাকলি, শাক-পাচলিৰ অৱশিষ্ট অংশ গাঁতটোত দিব লাগে। যেতিয়া এই তৰপটো এফুটমান হয় তেতিয়া ১ ইঞ্চিমান ডাঠকৈ ভালকৈ পচা গোৱৰ আৰু ১/২ ইঞ্চি ডাঠকৈ চূণৰ এটি তৰপ দিব লাগে। চূণৰ সলনি ছাইও ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। চূণ বা কাঠৰ ছাই দিলে মিশ্ৰণখিনিৰ অম্লতা হ্ৰাস কৰি ৰাখিব পাৰি। উল্লিখিত তপৰটো পুনৰ এফুটকৈ জাপি তাত গোৱৰ আৰু চূণ দি একেবাৰে ওপৰত খাৰুৱা মাটিৰ এটা তৰপ দিব লাগে। দুসপ্তাহৰ মূৰে মূৰে এবাৰ তৰপবোৰ লুটিয়াই-বগৰাই দিব লাগে। খৰাং বতৰত পাতলীয়াকৈ পানী ছটিয়াব লাগে। কিন্তু জেকা হৈ থাকিব নেলাগে। এই পাত সাৰ তিনি মাহতে তৈয়াৰ হৈ যায়।\nছাঁদৰ ওপৰত নাইবা বাৰান্দাত পাত সাৰ তৈয়াৰ কৰিবৰ বাবে মাটিৰ টাৱ নাইবা ডাঙৰ প্লাষ্টিকৰ পাত্র ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি।\nএই নিম খলিহৈ আজি কালি বজাৰত পোৱা যায়। সাধাৰণতে নিমগুটিৰ পৰা তেল নিষ্কাষণৰ পিছত এই খলিহৈৰ সৃষ্টি হয়। এই নিম খলিহৈ চহ কৰাৰ সময়তে মাটিত প্ৰয়োগ কৰিব লাগে। নিম খলিহৈয়ে মাটিত থকা শস্যকৃমি আৰু উঁই পোক নিয়ন্ত্রণ কৰে।\nকিমান পৰিমাণে জৈৱিক সাৰ প্ৰায়োগ কৰিব?\nপ্ৰতি ১ কঠা মাটিৰ বাবে—\n১)পাম সাৰ- ৫০ কি:গ্ৰা:\n২)হাঁহ কুকুৰাৰ মল- ১.২ কি:গ্ৰা:\n৩)নিম খলিহৈ- ১.০ কি:গ্ৰা:\n৪)কেঁচুসাৰ- ২৫.০ কি:গ্ৰা:\nৰোগ নিয়ন্ত্রণৰ বাবে বীজ শোধন:\nখেতিৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা বীজবোৰ উৎকৃষ্ট মানদণ্ডৰ হোৱা উচিত। আৱশ্যকীয় পৰিমাণৰ বীজ এখন পাতল কপাহী কাপোৰত ঢিলাকৈ বান্ধি ল’ব লাগে। অন্যহাতে, ৯০ গ্ৰাম বচ গছৰ শিপাৰ লগত ৬০ মি:লি: পানী মিহলাই চেকি ল’ব লাগে। এই মিশ্ৰণত আধাঘন্টাৰ বাবে তিঁয়াই ৰাখিব লাগে।\nশাক-পাচলিৰ অনিষ্টকাৰী কীট নিয়ন্ত্রণ কেনেকৈ কৰিব -\nশাক-পাচলিত সাধাৰণতে মোৱা পোক, ৰস শুহি খোৱা পোক, পাত ওকনী, ৰঙা চাহী পোক, গুৱৰুৱা পোক, পাতত সুৰঙ্গ সৃষ্টিকাৰী পোক, পাত মেৰুৱা পোক, শুৰ পোক, ফল বিন্ধা কৰা পোক, মাখি পোক আদিয়ে আক্ৰমণ কৰে। জৈৱিক পদ্ধতিত এই পোকবোৰক নিয়ন্ত্রণৰ বাবে কিছু মিশ্ৰণ তৈয়াৰ কৰাৰ বিষয়ে জানিব লাগিব।\nহালধী ৰস: ২০ গ্ৰাম কেঁচা হালধি থেতালি লৈ ২০০ মি:লি: গৰু মূতৰ লগত মিহলাব লাগে। এই মিশ্ৰণটোৰ ২-৩ লি: পানীৰ লগত মিহলাই স্প্ৰে কৰিব লাগে।\nনিয়ন্ত্রণ কৰিব পৰা কীট -\n১)পাতখোৱা বিভিন্ন পলু পোক, চাঁহি পোক।\n২) আদাৰ ৰস:\n৫০ গ্ৰাম কেঁচা আদা পিচি ল’ব লাগে আৰু তাৰ লগত ২-৩ লি:পানী মিহলাই মিশ্ৰণটো চেকি লব লাগে।\nনিয়ন্ত্রণ কৰিব পৰা কীট: পাত ওকনী, পাত শোহা পোক, মোৱা পোক, ফল বিন্ধা কৰা পোক\n৩) আদা আৰু কেঁচা জলকীয়াৰ মিশ্ৰণ:\n৫০ গ্ৰাম নহৰু ১০ মি:লি: কেৰাচিন তেলত এৰাতি তিয়াই ৰাখিব লাগে। পিছদিনা নহৰুৰ বাকলি গুচাই পিচিব লাগে। অন্য এটা পাত্রত ২৫ গ্ৰাম কেঁচা জলকীয়া ৫০ মি:লি: পানীত মিহলাই পিচি ল’ব লাগে। একেদৰে ২৫ গ্ৰাম আদা পিচি ল’ব লাগে। এতিয়া তিনিওটা মণ্ড ৩ লি: পানীত মিহলাই চেকি ল’ব লাগে।\nনিয়ন্ত্রণ কৰিব পৰা কীট: পলু পোক, সুৰঙ্গী পোক, শুৰ পোক আদি।\n৪) তুলসী পাতৰ ৰস:\n২-৩ লি মিশ্ৰণ প্ৰস্তুত কৰাৰ বাবে ৫০ গ্ৰাম তুলসীৰ পাত দৰকাৰ হয়। পাতখিলা এৰাতিৰ বাবে তিঁয়াই ৰাখিব লাগে। পিচদিনা পাতখিনি পাতখিনি পিচিব লাগে আৰু মিশ্ৰণখিনি চেকি ল’ব লাগে। ৰাতিপুৱা সময়ত এই মিশ্ৰণ স্প্ৰে কৰিব লাগে। নিয়ন্ত্রণ কৰিব পৰা কীট: পলু পোক, ৰঙা চাঁহি পোক, ৰঙা স্কেল পোক, ফুটফুটীয়া গুৱৰুৱা\n৫) আটলচ, কঁঠাল নিম আৰু জলকীয়াৰ ৰস:\n১০০ গ্ৰাম আটলচ কঁঠালৰ পাত লৈ ভালদৰে পিচিব লাগে। তাত ৫০০ মি:লি:পানী মিহলাই ভালদৰে ঘুটিব লাগে। মিশ্ৰণটো চেকি লৈ একাষৰীয়াকৈ থব লাগে। ২৫ গ্ৰাম শুকান জলকীয়া লৈ এৰাতিৰ বাবে তিয়াই ৰাখিব লাগে। পিছদিনা সেইখিনি পিচি লৈ ৰসখিনি চেকি ল’ব লাগে। ৫০ গ্ৰাম খুন্দি লোৱা নিম গুটি ২০০ মি:লি: পানীত ৰাতিটোৰবাবে তিয়াই ৰাখিব লাগে আৰু পিছদিনা ৰসখিনি চেকি ল’ব লাগে। এতিয়া তিনিওবিধ ৰস মিহলাই তাত পানী ঢালি ৫-৬ লি: কৰি ল’ব লাগে। পুণৰ মিশ্ৰণটো চেকি লৈ শস্যত স্প্ৰে কৰিব লাগে।\nনিয়ন্ত্রণ কৰিব পৰা কীট: মোৱা পোক,পাতখোৱা পলু পোক, পলু পোক, মোৱা পোক,পাতখোৱা\n৬) অমিতা পাতৰ ৰস:\nপ্ৰায় ৫০ গ্ৰাম খুন্দি লোৱা অমিতা পাত ১০০ মি:লি: পানীত তিঁয়াই ৰাখিব লাগে। ভালদৰে ঘুটি ৰাতিটোৰ বাবে তিঁয়াই ৰাখিব লাগে। পিছদিনা এখন কপাহী কাপোৰেৰে চেপি লৈ ৰসখিনি ২-৩ লি: পানীত মিহলাই ল’ব লাগে।\nনিয়ন্ত্রণ কৰিব পৰা কীট: পাত খোৱা,পলু পোক\n৭) নিমগুটি শাহৰ ৰস:\n৫০ গ্ৰাম নিম গুটিৰ শাহৰ গুড়ি ১ লি: পানীৰ বাবে দৰকাৰ হয়। নিমগুটিৰ বাহিৰৰ খোলাটো এনেকৈ এৰুৱাই লৈ শাহখিনি ল’ব লাগে আৰু সেইখিনি খুন্দি মিহি কৰিব লাগে যাতে তাৰ পৰা তেলখিনি ওলাই নাহে। এখন মিহি কপাহী কাপোৰেৰে সেইখিনি বান্ধি ৰাতিটোৰ বাবে তিঁয়াই ৰাখিব লাগে। পিছদিনা সেইখিনি চেকি লৈ তাত পানী মিহলাই ১০০ লি: মিশ্ৰণ প্ৰস্তুত কৰি শস্যত স্প্ৰে কৰিব পাৰি।\nনিয়ন্ত্রণ কৰিব পৰা কীট: পাত সুৰঙ্গী পোক, পলু আৰু বিছা পোক, ফল আৰু ডাল বিন্ধা কৰা পোক, পাতৰ ৰস শুহি খোৱা পোক, মোৱা পোক, পাত মেৰুৱা পোক আদি।\n৮) ধপাতৰ ৰস:\n১৫০ গ্ৰাম ধপাত লৈ সৰু সৰুকৈ কুটি ল’ব লাগে। ১ লি: পানী গৰম কৰি লৈ উতলিবলৈ ধৰা অৱস্থাত ধপাতখিনি মিহলাব লাগে। পাত্র জুইৰ পৰা নমাই ১০ ঘন্টাৰ বাবে ঢাকি ৰাখিব লাগে। পিছত সেইখিনি চেকি লৈ সেইখিনি ১০ গুণ পানী মিহলাই শস্যত স্প্ৰে কৰিব পাৰি।\nনিয়ন্ত্রণ কৰিব পৰা কীট: মোৱা পোক, সেউজীয়া সোহনি পোক, পাত ওকনি,বগা ওৰহ (মিলি বাগ)\nজৈৱিক কীটনাশকবোৰ পাতত সম্পূৰ্ণৰূপে বিয়পি পৰা আৰু পাতত লাগি ধৰা কেনেকৈ কৰিব?\nউল্লেখিত জৈৱিক কীটনাশকবোৰৰ লগত খাদী চাবোনৰ পানী মিহলাব লাগে। এটুকুৰা খাদী চাবোন ৰাতিটোৰ বাবে তিঁয়াই ৰাখিব লাগে। উক্ত চাবোন মিশ্ৰণৰ পৰা ৪ মি:লি: প্ৰতি লি: হিচাবে জৈৱিক কীটনাশকত শস্যত প্ৰয়োগ কৰাত আগেয়ে মিহলাই ল’ব লাগে।\nলেখক: নয়ন কুমাৰ বৰা, তাজ আহমেদ ( সেউজ চিন্তা)\nbirajmailme@gmail.com Apr 17, 2020 05:12 PM\nRaised bed জৈৱিক খেতিৰ বিষয়ে জনাব ।\nআঞ্চলিক পঞ্চায়তৰ স্থাপন আৰু গঠন


ৰহাৰ টোল গে’ট বন্ধ কৰক, হস্তক্ষেপ কৰক মুখ্য মন্ত্ৰী সোণোৱালে\nযোৱা ১১ জুলাইত ৰহাত টোলগেইট স্থাপনৰ বিৰোধিতাৰে উলিওৱা সমদলৰ এটা দৃশ্য।\nআপুনি কৰ দিব। কৰ দিবলৈ আপুনি আগ্ৰহী| কিন্তু কিহৰ বাবে? বিনিময়ত বিচাৰিব যি কাৰণে কৰ দিছে তাৰ সুফল। কৰ দিয়াৰ ফলত নাগৰিকে সুফল পাব লাগিব। তেতিয়াহ’লে কৰ দিবলৈ কাৰো আপত্তি নাথাকিব।\nআমাৰ দেশ তথা ৰাজ্যত কথাটো এনেকুৱা নহয়। কৰৰ বোজা আমাৰ মূৰৰ ওপৰত জাপি যাব চৰকাৰে। আৰু কৰদাতাৰ ধনেৰে কৰিবলগীয়া কাম নকৰে। আৰু কৰ সংগ্ৰহৰ বাবে যোগ্য হোৱা ক্ষেত্ৰতহে কৰ সংগ্ৰহ কৰিব লাগে। এয়াই নীতিগত কথা। কিন্তু ৰহাৰ টোল গে’ট আৰম্ভ কৰি ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ প্ৰাধিকৰণে স্বেচ্ছাচাৰিতাৰ প্ৰমাণ দেখুৱাইছে।\n৩৭ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ ওপৰত ৰহাত বহুওৱা হৈছে টোল গে’ট। এই টোল গে’টত ৩৭নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথেৰে অহা-যোৱা কৰা বাহনৰ পৰা কৰ সংগ্ৰহ কৰা হৈছে। ৰহাৰ টোল গে’ট এতিয়াই আৰম্ভ নকৰিবলৈ বিভিন্ন সংগঠন আৰু ৰাইজে দাবী জনাইছিল। কিন্তু ৰাইজৰ দাবী তথা বিভিন্ন সংগঠনৰ গণতান্ত্ৰিক প্ৰতিবাদক আওকাণ কৰি ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ প্ৰাধিকৰণে ১২ জুলাইৰ পৰা আৰম্ভ কৰিলে টোল গে’ট। এই টোল গে’ট ২০১৫ চনত আৰম্ভ কৰিব বিচাৰোঁতে কৃষক মুক্তি সংগ্ৰাম সমিতিৰ তীব্ৰ বিৰোধিতাৰ বাবে বন্ধ হৈ পৰিছিল। বৰ্তমান টোল গে’ট খৰখেদাকৈ কিয় আৰম্ভ কৰা হৈছে? ৩৭ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথত টোল গে’টৰ জৰিয়তে কৰ সংগ্ৰহ কৰিব পৰা পৰ্যায় আহিছেনে? কৰ দি অহা-যোৱা কৰিবলগীয়া পথ হয়নে এইটো?\nবৰ্তমান কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে টোল গে’টৰ জৰিয়তে ৰাজহ সংগ্ৰহ কৰি ঘাইপথ মেৰামতিত সেই পুঁজি খৰচ কৰাৰ কথা কৈছে। ঘাইপথত কৰ দি যান-বাহন চলাচল কৰিব পৰা অৱস্থা পথটোৰ লগতে সংশ্লিষ্ট অঞ্চল তথা ৰাইজৰ থাকিব লাগিব। অৰ্থাৎ কৰ দিব পৰা অৱস্থালৈ উত্তৰণ ঘটাৰ পিছতহে আৰম্ভ কৰিব পাৰি টোল গে’ট। তেন্তে অসমত সঁচাকৈয়ে ৩৭নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথত কৰ দিব পৰা অৱস্থা আহিছেনে? পথটোৱেদি অহা-যোৱা কৰা যিকোনো লোকেই একেষাৰে ক’ব মুঠেও সেই পৰিৱেশ অহা নাই। মেৰামতিৰ অভাৱত এক প্ৰকাৰ যাতায়াতৰ অনুপযোগী হৈ পৰিছে এই পথটো। ঠায়ে ঠায়ে পথৰ মাজত প্ৰকাণ্ড প্ৰকাণ্ড গাঁত। ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ নে কি ধৰিবই নোৱাৰি।\nবৰ্তমান চৰকাৰৰ আমোলত ঘাইপথটোৰ সামগ্ৰিক মেৰামতিৰ বাবে আজিলৈকে একো ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰা নাই। মাজে মাজে কেই কিলোমিটাৰমান মেৰামতি কৰিয়েই দায়িত্ব সামৰিছে। মেৰামতি কৰা পথচোৱাৰ অৱস্থাও ভাল নহয়। কিছুদিনৰ পিছতেই চপৰাচপৰে এৰাইছে পকী পথ। এই ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথেৰে যাতায়াত এক প্ৰকাৰ দুৰ্বিষহ হৈ পৰিছে। পথটো মেৰামতিৰ বাবে ইমূৰৰ পৰা সিমূৰলৈ বিভিন্ন ঠাইত প্ৰায় প্ৰতিদিনেই প্ৰতিবাদ চলি আছে।\nকেন্দ্ৰীয় পথ পৰিবহণ মন্ত্ৰী নীতিন গাডকাৰীয়ে অসমলৈ আহি শীঘ্ৰেই পথ মেৰামতি হ’ব বুলি দিয়া আশ্বাস ফুটুকাৰ ফেনত পৰিণত হ’ল। স্বয়ং কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰীগৰাকীৰ নিৰ্দেশো মনা নাই ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ প্ৰাধিকৰণে। ইয়াকে লৈ মুখ্য মন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালো ক্ষুব্ধ হৈ পৰিছে। এই পৰিস্থিতিত ৰহাৰ টোল গে’ট তেনেহ’লে কিয় আৰম্ভ কৰিছে? ইয়াৰ উদ্দেশ্য কি? কাৰোবাৰ কিবা অভিসন্ধি আছে নেকি? স্বাভাৱিকতে এইবিলাক প্ৰশ্ন উত্থাপন হৈছে ৰাইজৰ মাজত।\nপ্ৰতিবাদকাৰীসকলেও টোল গে’ট আৰম্ভ কৰিব পৰা পৰিস্থিতি অহা নাই বুলিহে কৈ আহিছে। বিশেষকৈ পথটোৰ সম্পূৰ্ণ মেৰামতি আৰু চাৰি লে’নযুক্ত ঘাইপথৰ কাম সম্পূৰ্ণ নোহোৱালৈকে টোল গে’ট আৰম্ভ কৰাৰ বিৰোধিতা কৰা হৈছে। প্ৰতিবাদকাৰীৰ সৈতে প্ৰশাসনৰ আলোচনাও হৈছে। কিন্তু এই সকলোবোৰ দিশ আওকাণ কৰি ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ প্ৰাধিকৰণে আৰম্ভ কৰিলে টোল গে’ট।\nটোল গে’টত কৰ দিয়াৰ লগে-লগে ব্যক্তিগত বাহনৰ গৰাকীৰপৰা আৰম্ভ কৰি বাণিজ্যিক বাহনৰ গৰাকীলৈকে সকলোৰে ওপৰত কৰৰ বোজা আহিল। এই প্ৰত্যক্ষ কৰে বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত পৰোক্ষ প্ৰভাৱ পেলাব। বিশেষকৈ ক্ষুদ্ৰ আৰু মজলীয়া ব্যৱসায়ীৰ ওপৰত নেতিবাচক প্ৰভাৱ পৰিব।\nআন্তঃগাঁথনিৰ ক্ষেত্ৰত অতি দুৰ্বল অসমত ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথত যাতায়াতৰ বাবে কৰ দিবলগীয়া হোৱাটো দুৰ্ভাগ্যজনক। বাট-পথ উন্নত হোৱাৰ লগতে ৰাজ্যখনৰ আন আন দিশবোৰো সুচল হোৱাহেঁতেন হয়টো ৰহাৰ টোল গে’টৰ বিৰোধিতা নকৰিলেহেঁতেন। কিন্তু বৰ্তমান পৰিস্থিতিত কোনো পধ্যেই কৰ দি ৩৭নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথত যাতায়াত কৰিবলগীয়া পৰ্যায় অহা নাই। অৰ্থাৎ কৰ সংগ্ৰহ কৰিব পৰাকৈ ৰাইজক সুবিধা দিব পৰা নাই চৰকাৰে। কেৱল কৰ সংগ্ৰহ কৰিলেই নহ’ব, তাৰ বিনিময়ত পাবলগীয়া সুবিধাও ৰাইজে পাব লাগিব। এয়াই প্ৰাথমিক চৰ্ত। কিন্তু তাক আওকাণ কৰি ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ প্ৰাধিকৰণ তথা কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে স্বেচ্ছাচাৰিতাৰ প্ৰমাণ দিছে।\nএই ক্ষেত্ৰত অসম চৰকাৰৰ ভূমিকা গুৰুত্বপূৰ্ণ। আমি ভাবোঁ- মুখ্য মন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালে বিষয়টোত হস্তক্ষেপ কৰিব লাগে। টোল গে’টক লৈ ৰাইজৰ মাজত কি প্ৰতিক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি হৈছে তাক উপলব্ধি কৰিব লাগিব মুখ্য মন্ত্ৰী সোণোৱালে। কাৰণ ৰাজ্যৰ বিধ্বস্ত বাট-পথে সোণোৱাল চৰকাৰৰ ব্যৰ্থতাক প্ৰতীয়মান কৰিছে। এই ব্যৰ্থতাৰ মাজতেই ভূতৰ ওপৰত দানহ পৰাদি আহিছে ৰহাৰ টোল গে’ট।\nএক কথাত ক’বলৈ গ’লে বৰ্তমান পৰিস্থিতিত অনতিপলমে বন্ধ কৰক এইখন টোল গে’ট। অন্যথা টোল গে’টৰ কৰক লৈ আৰু অধিক প্ৰতিবাদ হ’ব। আৰু জনৰোষৰ বলি হ’ব লাগিব চৰকাৰ।\nইয়াৰ লগতে ৰহাৰ টোল গে’টৰ কৰৰ হাৰো যথেষ্ট বেছি হোৱা পৰিলক্ষিত হৈছে। ভাৰতৰ আন ঠাইৰ তুলনাত নালাগে, মেঘালয়ৰ তুলনাতো ৰহাত কৰ বেছি হৈছে।\nমোদী চৰকাৰে অটল বিহাৰী বাজপেয়ীৰ সপোনৰ বাট-পথ বাস্তৱত নিৰ্মাণ কৰক। বিজেপিৰ পিতামহ বাজপেয়ীয়ে বিধ্বস্ত ঘাইপথত কৰৰ বোজা জাপি দিবলৈ কোৱা নাছিল।\n(লেখক গুৱাহাটীস্থিত এজন জ্যেষ্ঠ সাংবাদিক। ই মে’ইল : [email protected])


কিতাপৰ ব্যৱসায়িক দিশ (টুৱাৰাম দত্ত) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nকিতাপৰ ব্যৱসায়িক দিশ (টুৱাৰাম দত্ত)\n(ইয়াৰ বাবে বিভিন্ন কাকত-আলোচনী আদিত নিয়মীয়াকৈ লিখাৰ অভ্যাস কৰাটো অতি প্রয়োজনীয়৷ ফে’চবুকৰ বিভিন্ন গোটত নিয়মীয়াকৈ লিখি থকাটোও বেয়া কথা নহয়৷ বিভিন্ন মাধ্যমত নিজৰ লেখা নিয়মীয়াকৈ প্রকাশ হৈ থাকিলেহে লেখকজন পাঠকৰ দৃষ্টিলৈ আহিব আৰু এটা নির্দিষ্ট “বজাৰ মূ্ল্য” গঢ়ি উঠিব৷)\nআজি ভালেমান দিন ধৰি এটা কথা লক্ষ্য কৰি ভাল লাগিছে যে নতুন নতুন বহুত কিতাপ উন্মোচন হৈছে৷ নতুন নতুন লেখকৰ আত্মপ্রকাশ হৈছে৷ এইটো অসমীয়া ভাষা তথা সাহিত্যৰ বাবে সুখৰ খবৰ৷ ফে’চবুকৰ মজিয়াৰো কেইবাজনে একান্তমনে সাহিত্য-চৰ্চা কৰি ছপা আকাৰত পুথি প্ৰকাশ কৰি অসমীয়া সাহিত্য জগতখন সমৃদ্ধ কৰিবলৈ লৈছে৷ এই ধৰণৰ প্রচেষ্টাই ভাষা-সাহিত্যৰ ভঁৰাল টনকিয়াল কৰাৰ উপৰিও এক ধৰণৰ বৌদ্ধিক বিপ্লৱৰ সূচনা কৰা বুলিলেও ভুল কোৱা নহ’ব৷ এইখিনিতে আমাৰ মনলৈ অহা কিছু কথা আলোচনা কৰাৰ হাবিয়াস কৰিছোঁ।\nলেখক এজনে কিতাপ এখন প্রকাশ কৰোতে ব্যৱসায়িক দিশটোৰ প্ৰতিও লক্ষ্য কৰা উচিত৷ যথেষ্ট শ্রম, সময় আৰু মগজুৰ খৰছৰ অন্তত জন্ম লাভ কৰা কিতাপৰ বাবে উচিত পাৰিশ্রমিক পোৱাটো লেখকজনৰ বাবে অতি প্রয়োজনীয় কথা৷ ভাত-কাপোৰৰ জোৰা নমৰাকৈ কোনোবাই ভাষা-সাহিত্যৰ চৰ্চা কৰিব সেইটো অন্ততঃ আজিৰ যুগত সম্ভৱপৰ নহয়৷ কাজেই এখন কিতাপ প্রকাশৰ পিছত তাৰপৰা দুপইছা অৰ্জনৰ আশা কৰাটো এজন লেখকৰ বাবে পাপৰ কথা হ’ব নোৱাৰে৷\nসেই অৰ্থত বিচাৰ কৰিলে আজিৰ বজাৰকেন্দ্ৰিক অৰ্থনীতিত কিতাপো এক ধৰণৰ পণ্য৷ যিদৰে এবিধ পণ্য বজাৰত উলিয়াই দিয়াৰ আগতে বজাৰ বিশেষজ্ঞসকলে প্রথমে ব্যৱসায়িক সম্ভাৱনাৰ নানান দিশ চালিজাৰি চায়, সেইদৰে কিতাপ এখনৰ ক্ষেত্ৰতো গুৰুত্বপূৰ্ণ দিশবোৰ চাই-চিতিহে পাঠকৰ বাবে বজাৰত মুকলি কৰি দিয়া উচিত৷ কিতাপ এখনৰ বিভিন্ন দিশ বুলিলে এটা নূন্যতম সাহিত্যিক মানৰ কথা নিশ্চিতভাবে আহিব৷ সেইটো সদ্যহতে পিচলৈ থৈ কিতাপৰ বাহ্যিক দিশটোৰ কথাও যদি ধৰা যায়, কিতাপ এখনৰ কাগজৰ গুণাগুণ, বেটুপাত, পৃষ্ঠাৰ সংখ্যা, বিষয়বস্তৰ লগত সংগতি থকা বিভিন্ন আলোকচিত্র বা ৰেখাচিত্র আদি নিশ্চিতভাবে বিচাৰ্যৰ বিষয়৷ বজাৰ অৰ্থনীতিত packagingৰ গুৰুত্ব অপৰিসীম৷ পণ্য এবিধ যিমানেই ৰংচঙীয়া হয় সিমানেই তাৰ বিক্ৰীও বাঢ়ি যায়৷ কিতাপ এখনৰ ক্ষেত্রতো মনোমোহা বেটুপাত, সুন্দৰ উচ্চ মানদণ্ডৰ কাগজ আদিয়ে বিক্ৰী বঢ়োৱাৰ ক্ষেত্রত সহায় কৰে৷ গতিকে নবীন লেখক এজনে নিজৰ কিতাপখনৰ ক্ষেত্রত সেই দিশবোৰত গুৰুত্ব দিবই লাগিব৷ সদ্যউন্মোচিত ভালেকেইখন কিতাপৰ ক্ষেত্রত সেই দিশবোৰ আওকাণ কৰা যেন ধাৰণা হয়৷ বিশেষকৈ নিম্ন মানদণ্ডৰ কাগজ আৰু সাধাৰণ পৰ্যায়ৰ বেটুপাত পাঠকৰ বাবে আকৰ্ষণীয় নহয়৷\nইয়াৰ পিছতে আহিল পণ্যবিধৰ, অৰ্থাৎ কিতাপ এখনৰ সম্ভাৱ্য বজাৰখনৰ কথা৷ বজাৰ অৰ্থনীতিত এবিধ পণ্যৰ বজাৰ অধ্যয়ন যথেষ্ট গুৰুত্বপূৰ্ণ৷ সম্ভাৱ্য কিতাপখনৰ বিক্ৰী কেনেকুৱা হ’ব, তাৰ এটা আগতীয়া ধাৰণা থকাটো মুঠেই বেয়া কথা নহয়৷ কিয়নো গাঁথিৰ ধন ভাঙি ছপা খৰচৰ যোগাৰ কৰা, অধ্যয়ন আৰু পৰিশ্রম জড়িত থকা কিতাপখনৰ পৰা এটা নির্দিষ্ট পৰিমাণৰ ধন লেখকজনৰ হাতলৈ আহিবই লাগিব৷ এতিয়া কিতাপখনৰ বজাৰ বু্লিলে পোন প্রথমেই আহিব লেখকজনৰ “বজাৰ মূ্ল্য” কিমান? যিসকল অতি জনপ্রিয় লেখক, সেইসকলৰ ইতিমধ্যেই এখন প্রতিষ্ঠিত বজাৰ থাকে৷ গতিকে তেওঁলোকৰ কিতাপৰ বিক্ৰী লৈ সিমান চিন্তা কৰিবলগীয়া নাথাকে৷ কিন্তু নবীন লেখকসকলৰ বেলিকা, যিসকলৰ “বজাৰ মূল্য” প্রায় শূন্য, তেওঁলোকে কিদৰে আগবাঢ়িব? যিহেতু তেওঁলোক নবীন, তেওঁলোকৰ বাবে পাঠক সমাজৰ আস্থাভাজন হোৱা, পাঠকৰ মন জয় কৰা সিমান সহজ নহয়৷\nগতিকে এই ক্ষেত্রত এক নির্দিষ্ট পৰিমাণৰ বিজ্ঞাপনৰ কথা নিশ্চয় আহি পৰে৷ কিন্ত বিজ্ঞাপনৰ ক্ষেত্রতো যথেষ্ট টকা-সিকাৰ কথা জড়িত আছে৷ আৰু কেৱল বিজ্ঞাপনৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিয়েই কিতাপ এখনৰ বিক্ৰী বাঢ়িব বুলি আশা কৰি থকাটোও ভুল হব৷ গতিকে নবীন লেখক এজনে কিতাপ এখন বজাৰত উলিয়াই দিয়াৰ আগতে নিজৰ “বজাৰ মূল্য” বঢ়াবলৈ চেষ্টা কৰাটোহে উচিত কথা হব৷\nইয়াৰ বাবে বিভিন্ন কাকত-আলোচনী আদিত নিয়মীয়াকৈ লিখাৰ অভ্যাস কৰাটো অতি প্রয়োজনীয়৷ ফে’চবুকৰ বিভিন্ন গোটত নিয়মীয়াকৈ লিখি থকাটোও বেয়া কথা নহয়৷ বিভিন্ন মাধ্যমত নিজৰ লেখা নিয়মীয়াকৈ প্রকাশ হৈ থাকিলেহে লেখকজন পাঠকৰ দৃষ্টিলৈ আহিব আৰু এটা নির্দিষ্ট “বজাৰ মূ্ল্য” গঢ়ি উঠিব৷\nঅলপতে প্রকাশিত ভালেকেইখন কিতাপৰ ক্ষেত্রত লেখককেইজন সেই দিশটোৰ প্রতি সচেতন যেন অনুভৱ নহ’ল৷ যেনে-তেনে নিজৰ নামৰ লগত এখন কিতাপৰ নাম জড়িত হওক, নিজৰ চিনাকী, আত্মীয়-কুটুম্ব, বন্ধুবৰ্গই বাহ্‌বা দিয়ক, লেখক হিচাপে কোনো কোনো ক্ষেত্রত অহৈতুকী সুবিধা লাভ হওক ইত্যাদি কাৰকবোৰহে যেন কিতাপ প্রকাশৰ ক্ষেত্রত তেওঁলোকক আগ্রহী কৰি তুলিছিল৷ তেওঁলোকৰ কিতাপৰ সাহিত্যিক মান বিচাৰ কৰাৰ যোগ্যতা আমাৰ নাই৷ কিন্তু নিয়মীয়াকৈ কাকত-আলোচনী আদিত লিখিলে যিহেতু একোজন সম্পাদকৰ কলমৰ খোঁচৰ মাজেদিহে লেখাবোৰ প্রকাশ পায়, গতিকে তেনে এটা প্রক্রিয়াৰ মাজেৰে উঠি অহা লেখকসকলৰ বিশ্বাসযোগ্যতা নিশ্চয় সকলোৰে আগত হ’ব৷ লেখক হিচাপে কিতাপ প্রকাশ কৰি আত্মপ্রকাশৰ গ্লেমাৰ, আৱেগ আদিৰে হয়তো খন্তেকীয়া জনপ্রিয়তা পাব পৰা যায়, কিন্তু সি চিৰস্থায়ী নহয়৷\nগতিকে আমাৰ সামান্য জ্ঞানেৰে অনুভৱ কৰা কথাবোৰ হ’ল কিতাপ এখন প্রকাশ কৰাৰ আগতে নিজকে কম-বেছি পৰিমাণে পাঠক সমাজৰ মাজত প্রতিষ্ঠা কৰাটো অতি প্রয়োজনীয়৷ কিতাপ এখনৰ কাগজৰ গুণাগুণ, বেটুপাত, পৃষ্ঠাৰ সংখ্যা আদিৰ এটা নির্দিষ্ট মান থকা উচিত৷ কম-বেছি পৰিমাণ বিজ্ঞাপনৰ ব্যৱস্থা কৰি বিক্ৰী বঢ়োৱাৰ চেষ্টাও বাঞ্ছনীয়৷ কিতাপ এখন প্রকাশ কৰোঁতে ব্যৱসায়িক সফলতাটো অতিশয় দৰকাৰী৷\n← পৰকিতিৰ বিশ্লেষণ : এটা ফাণ্ডা (সুৰজিৎ নেওগ)\nশিক্ষক জীৱনৰ কিছু অনুভৱ—১০ (নিবেদিতা বৰি) →\n‘জ্যোতিপ্রসাদ আৰু প্রাসংগিক চিন্তা’(অৰুণজ্যোতি দাস)


Nulacid in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Nulacid ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nNulacid ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Nulacid Price and Pack Size in Assamese - Nulacid ar mulya aaru pakor size\nNulacid ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Nulacid Benefits & Uses in Assamese- Nulacid ar laabh aaru byavaharsamuh\nNulacid ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Nulacid Dosage & How to Take in Assamese - Nulacid ar paali aaru xeya kenedore lobo\nNulacid ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Nulacid Side Effects in Assamese- Nulacid ar parshwakriyasamuh\nNulacid সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Nulacid Related Warnings in Assamese- Nulacid xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Nulacidৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Nulacid with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Nulacid ar gurutor kriya-pratikriya\nNulacid মতভেদসমূহ- Nulacid Contraindications in Assamese- Nulacid nishedhsamuh\nNulacid ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Nulacid in Assamese- Nulacid ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Nulacid ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Nulacid Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Nulacid kriya-pratikriya\nNulacid ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Nulacid Benefits & Uses in Assamese - Nulacid ar laabh aaru byavaharsamuh\nNulacid তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nNulacid ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Nulacid Dosage & How to Take in Assamese - Nulacid ar paali aaru xeya kenedore lobo\nNulacid-ৰ উপাদানসমূহ - Nulacid Active Ingredients in Assamese - Nulacid-ar upadaansamuh\nNulacid ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Nulacid Side Effects in Assamese - Nulacid ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Nulacid ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nNulacid সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Nulacid Related Warnings in Assamese - Nulacid xonkranta xatarkatabanisamuh\nNulacid-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nNulacid গৰ্ভাবস্থাৰ সময়ত গ্ৰহণ কৰা সুৰক্ষিত।\nNulacid-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nNulacid এ স্তন্যপায়ী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত মধ্যমীয়া পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া কৰিব পাৰে। আপুনি যদি ইয়াৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰে, তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক, আৰু আপোনাৰ চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ গ্ৰহণ কৰক। কেৱল আপোনাৰ চিকিতসকে পৰামৰ্শ দিলেহে পুনৰ আৰম্ভ কৰিব।\nবৃক্কত Nulacid কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nআপুনি বৃক্ক ৰ ক্ষতিৰ কোনো আশংকা নকৰাকৈ Nulacid গ্ৰহণ কৰিব পাৰে।\nযকৃতত Nulacid কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nNulacidৰ কলিজা ৰ ওপৰত পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ কেইটামান ঘটনাহে ৰিপৰ্ট কৰা হৈছে।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Nulacid ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nNulacidৰ ব্যৱহাৰে হৃদয় ৰ ওপৰত কোনো ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱ নেপেলায়।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Nulacidৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Nulacid with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Nulacid ar gurutor kriya-pratikriya\nNulacid তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nNulacid মতভেদসমূহ - Nulacid Contraindications in Assamese - Nulacid nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Nulacid লোৱা অনুচিত যাতে -\nNulacid ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Nulacid in Assamese - Nulacid ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Nulacid-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Nulacid আসক্তি সৃষ্টি কাৰক বুলি কোনো সাক্ষ্য নাই।\nNulacid লোৱাৰ পিছত আপুনি গা়ড়ী চলাব নালাগে অথবা গধুৰ মেচিন চলাব নালাগে। এয়া বিপজ্জনক হ'ব পাৰে, যিহেতু Nulacidয়ে আপোনাক তন্দ্ৰাচ্চন্ন কৰিব পাৰে।\nহয়, Nulacid লোৱাৰ পিছত কোনো পাৰ্শ্চক্ৰিয়া দেখা নাযায়।\nNulacid য়ে মানসিক বিসংগতিৰ চিকিত্সা কৰাত বা নিৰাময় কৰাত অক্ষম।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Nulacid ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Nulacid Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Nulacid kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Nulacidৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nখাদ্যৰ সৈতে Nulacid লোৱাট নিৰাপদ।\nমদ আৰু Nulacidৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nমদ আৰু Nulacid একেলগে সেৱন কৰাটোৱে আপোনাৰ স্বাস্থ্যত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে।\nNulacid ৰ অনুকল্প - Substitutes for Nulacid in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Nulacid লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Nulacid ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Nulacid সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Nulacid ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Nulacid সেৱন কৰে?


উচ্চ শিক্ষা, চৰকাৰৰ আৰু আমাৰ সমস্যাৰ সমীকৰণ (পঙ্কজ ঠাকুৰীয়া) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nউচ্চ শিক্ষা, চৰকাৰৰ আৰু আমাৰ সমস্যাৰ সমীকৰণ (পঙ্কজ ঠাকুৰীয়া)\nৰৈখিক সমীকৰণ আমি উচ্চ মাধ্যমিকত সকলোৱে সমাধান কৰিছো। যিমানটা চলকীয় ৰাশি থাকে সিমানটা সমীকৰণ লাগে। দুটা চলকীয় ৰাশি থাকিলে, ধৰি লওঁ x আৰু y, আমি মাত্ৰ এটা সমীকৰণেৰে সমাধান কৰিব নোৱাৰো। সেই একেই কথাখিনি আমাৰ চাৰিওফালে থকা সমস্যাবোৰৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰযোজ্য হয় নেকি আৰু তাৰ ফলত সমাধান ওলায় নেকি ভাবি চাইছিলো।\nতলত কেইটামান সমীকৰণ দিলো। শেষত গোটেইকেইটা একেলগে সমাধান কৰিব পৰা যায় নেকি চেষ্টা কৰিছো।\nক) কেবল গুৱাহাটীৰ বানপানী সমস্যাই নহয় অসমৰ বাকী সকলো ঠাইত বানপানী। খাদ্যৰ অভাৱ হৈছে, মহামাৰী হৈছে, বহুত সংগঠনে লাষ্টগেটত চৰকাৰৰ অকৰ্মণ্যতাৰ বিৰুদ্ধে ধৰ্ণা দিছে। মূখ্যমন্ত্ৰী আৰু প্ৰধানমন্ত্ৰী একেলগে আহি হেলিকপ্তাৰত উঠি বানপানীয়ে কৰা ক্ষয়-ক্ষতিৰ বুজ লৈছে। কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে ৫ লাখ বানপীড়িতৰ বাবে ৫০০ কোটি টকা দিছে। জনে প্ৰতি ৫০০ টকাকৈ। প্ৰবল গৰা-খহনীয়াৰ বাবে বিঘাই বিঘাই মাটি নদীৰ বুকুত জাহ গৈছে। মাটি-সম্পত্তি হেৰুৱাই দুৰ্ভগীয়া পৰিয়ালে মথাউৰিত আশ্ৰয় লৈছে। চৰকাৰী সাহায্যলৈ অপেক্ষা কৰিছে। দেশপ্ৰেমী কৃষক আৰু ছাত্ৰ সংগঠনে জোৰ লৈ সমদল কৰিছে। বিৰোধী ৰাজনৈতিক দলে চৰকাৰৰ শাসনত থকাৰ কোনো অধিকাৰ নাই বুলি প্ৰেছ বিজ্ঞপ্তি দিছে। বানপানীৰ স্থায়ী সমাধান লাগে বুলি চিঞৰ বাখৰ আৰম্ভ হৈছে। কিন্তু সমাধানৰ কোনো উপায়ৰ কথা কোনেও কোৱা নাই। সমাধানৰ উপাই কি? কোনে উদ্ভাৱন কৰিব সমাধানৰ পথ?\nখ) বান-নিয়ন্ত্ৰণ বিভাগৰ কাৰ্য্যালয়ত অভিযন্তাসকলৰ আলোচনা চলিছে। মথাউৰি বন্ধাৰ কথা কোৱা হৈছে। ঠিকা কাক দিয়া হ’ব তাৰ কথা প্ৰথমতে আলোচনা হৈছে। বন্দুকধাৰীসকলে আৰু অবন্দুকধাৰী মালিকসকলে নিজৰ নিজৰ বাবে লবী কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে। ৰাজহুৱা বিতৰণ ব্যবস্থাৰ কাৰ্য্যালয়তো একেই অবস্থা, কিমান লুকুৱাব কিমান বিলাব তাৰ হিছাপ-নিকাছ চলিছে। কোন যোগানকাৰী ফাৰ্মৰ পৰা আঠুৱা, কম্বল কিনা হ’ব তাকে লৈ আলোচনা হৈছে। মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে বিখ্যাত কলগছৰ বাক্যটোৱে সকলো আলোচনা তল পেলাইছে। সকলো বিভাগত মানৱ সম্পদ কম। নতুন প্ৰযুক্তিৰ কথা চিন্তা কৰিবলৈ নতুন মানুহ নাই, যিকেইজন নতুনে কৰিব বিচাৰিছে ওপৰৰ পৰা এটা ধমকতে ঠিকাদাৰৰ বিল কেইখন পাৰ কৰি দিয়াৰ কামত লাগি গৈছে। নতুন বটলত পুৰণি মদ। খৰালি আহিল। সকলো লাভ-লোকচানৰ অংকত ব্যস্ত আৰু অপেক্ষা পুনৰ বানলৈ।\nগ) গুৱাহাটীত ৫ কিলমিটাৰ দীঘল যান-জট। এখন গাড়ীও আগবাঢ়িব পৰা নাই। যান-বাহন আৰক্ষীয়ে ইয়াৰ পৰা ন’এন্ট্ৰীখন আনি আন ঠাইত লগাই আছে। কোনটো পথত দৈনিক কিমান গাড়ী অহা-যোৱা কৰে কোনো তথ্য নাই। লখৰাৰ পৰা জালুকবাৰীলৈ যাবলৈ এজন মানুহে ৬ ঘণ্টা যান-জটত ৰৈ আছে। পিছদিনা বাতৰি কাকতত প্ৰতিবাদী সম্পাদকীয়। যান-জটৰ পৰা ৰেহাই পাবলৈ বিকল্প পথ এটাৰে যানবাহনক পঠাই দিবলৈও বিকল্প পথ সম্বন্ধে যান-বাহন নিয়ন্ত্ৰণ কক্ষত কোনো ‘ডাটা’ নাই। ৰাইজে চৰকাৰক ওৰাই ঘুৰাই গালি পাৰিছে।\nঘ) ৰাজহুৱা বিতৰণ ব্যবস্থাৰ চাউলখিনি মোকোলাই আনিবৰ বাবে ‘সুলভ মূল্যৰ দোকানীজনে’ উপায়ুক্তৰ কাৰ্য্যালয়ত বিভাগৰ পৰা বিভাগলৈ দৌৰিছে। পিয়নৰ পৰা বিষয়ালৈ টেবুলৰ তলেৰে মাহাত্মা গান্ধীৰ ছবিৰ আহ-যাহ চলিছে। এইবাৰৰ চেনিখিনি ৰাইজে গম নোপোৱাকৈ মোকোলাই আনিব পাৰিলে লাখটকামান লাভ হ’ব। গতিকে মহাত্মা গান্ধী কেইটামান আগতীয়াকৈ দিলেও লোকচান নাই। ফাইলৰ জাপৰ মাজৰ পৰা কোনেও বিচাৰি নাপায় কোনদিনা কিমান চেনি ওলাই আহিছিল। চৰকাৰে কৈ আছে সকলো কম্পিউটাৰত হিচাপ কৰা হ’ব। পিছে মেট্ৰিক পাছ কৰা ছাত্ৰসকলক দিবলৈ লাখ লাখ কম্পিউটাৰ থকা চৰকাৰৰ এই বিভাগলৈ কম্পিউটাৰৰ অভাব। কম্পিউটাৰ দিলেও কি হ’ব? চলাব কোনে? প্ৰগ্ৰামসমূহ কৰি এটা সুচাৰুৰূপে চলা ব্যৱস্থা কৰি দিবলৈ ৰাজ্যৰ বাহিৰৰ আই টি কোম্পেনী এটাকে ভাড়াত আনিব লাগিব।\nঙ) ভাৰত চৰকাৰৰ ২০১১, ২০১২ আৰু ২০১৩ চনৰ প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ শিক্ষাত হোৱা খৰচ ২১২৩৬, ৭৮২৬১ আৰু ৯১৫১৬ মিলিয়ন টকা। দিনে দিনে খৰচ বাঢ়ি গৈ আছে। চৰকাৰৰ হাতত ইমান টকা নাই। গতিকে চৰকাৰে নতুন নিয়ম কৰিছে: উচ্চ শিক্ষাৰ অনুষ্ঠানসমূহ স্বাৱলম্বী হ’ব লাগিব। নতুনকৈ চৰকাৰী সাহায্য দিয়া নহ’ব। গতিকে উচ্চ শিক্ষাৰ অনুষ্ঠানসমূহে মাচুল বঢ়াই গৈছে বছৰি ১০০% কৈ। ইপিনে সকলোৰে বাবে বাধ্যতামূলক শিক্ষাৰ অধিকাৰ বিল, আনপিনে উচ্চ শিক্ষাত মাচুল বৃদ্ধি। টোগলক আকৌ ঘূৰি অহাৰ দিন। মাচুলৰ বাবে চৰকাৰী বেংকত শিক্ষা-ঋণ ল’বলৈ গৈ ইখনৰ পৰা সিখন কাগজ গোটাই গুৱাহাটী, জিলা সদৰ, মহাবিদ্যালয়, বিশ্ববিদ্যালয়লৈ দৌৰি ১০০০ মহাত্মা গান্ধীৰ খৰচ হ’ল। এতিয়া আকৌ বেচৰকাৰী বেংকত আবেদন কৰা হৈছে। লগৰ-সমনীয়াৰ উত্তৰত কৈছে, এবাৰ অভিযন্তা হৈ ওলোৱাৰ পিছত বাংগালোৰ যাব। তাত হেনো বহুত চাকৰি। ৫ বছৰত ধাৰৰ টকা ঘুৰাই দিয়া হ’ব।\nচ) অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়ত তৃতীয় বৰ্ষৰ শেষত ছাত্ৰজনে প্ৰকল্পৰ বাবে আই আই টিত আবেদন কৰিছে। তাত গৈ নিউয়ৰ্ক চহৰৰ যানবাহনৰ ওপৰত প্ৰকল্প কৰাৰ কথা চিন্তা কৰিছে। আন এজনে চোৰ খেদা এলাৰ্মৰ ওপৰত কাম কৰিছে। অন্য এজনে মহাবিদ্যালয়তে ভাৰত আৰু শ্ৰীলংকাৰ মাজৰ দলঙখনৰ ওপৰত কাম কৰিছে। প্ৰকল্পৰ বাবে আকৌ টকা লাগে। এবছৰ পিছত চেমিনাৰখন দি প্ৰকল্পৰ প্ৰতিবেদন দিয়াৰ পিছতেই ডিগ্ৰী পাই পোনে পোনে বাংগালোৰ যাব পৰা হ’ব। বাংগালোৰ গৈ প্ৰথম কেইমাহ চাকৰি নাপালে চলিবৰ বাবে কাৰোবাৰ পৰা অলপ টকা ধাৰে ল’ব লাগিব।\nএতিয়া এই গোটেই সমীকৰণকেইটা একেলগে সমাধান কৰিব পৰা যাব নেকি? নাইবা যোৰ বান্ধি দুটামান সমীকৰণ সমাধান কৰিব পৰা যায় নেকি?\nবানপানী সমস্যা সমাধানৰ বাবে নতুন প্ৰযুক্তিৰ দৰকাৰ। আওপুৰণি মথাউৰি-প্ৰযুক্তি ইমান বছৰে ভেকোঁভাওনা যেন সাধাৰণ ৰাইজৰ চকুত দেখা গৈছে। নতুন প্ৰযুক্তি আহিলেই আমাৰ দেশত প্ৰথম feasibility প্ৰশ্নটো কন্ট্ৰেক্টৰ বা অভিযন্তাৰ মাত্ৰাধিক লাভ হোৱা হ’ব লাগিব, তাৰ পিছত বাকী প্ৰশ্ন আহে। কিন্তু নতুন চিন্তা কৰিবৰ বাবে0 ২৫ বছৰ আগতে যোগদান কৰা অভিষন্তাজনৰ দ্বাৰা সম্ভৱ নহয়, কাৰণ তেওঁক নতুন প্ৰযুক্তিৰ লগত চিনাকি কৰিবৰ বাবে কোনো কৰ্মশালাৰ আয়োজনেই হোৱা নাই। গতিকে ব্যক্তিগত ফাৰ্ম এখনক ভাড়া দিয়া উচিত বুলি বৰ্তমানে এটা নীতি হৈ পৰিছে। চৰকাৰে চলোৱা মানে সকলো বগা হাটী। এতিয়া আমি যদি ইয়াক সমীকৰণ (চ) ৰ লগত জড়িত কৰিব পাৰোঁ তেন্তে নিশ্চয় সমাধানৰ পথ ওলাই অহাৰ সম্ভাৱনা এটা আছে। ছাত্ৰসকলক বছৰীয়া প্ৰকল্পৰ বাবে আমাৰ এই জলন্ত বিষয়সমূহ সমাধানৰ বাবে প্ৰকল্প কৰিবলৈ দিলে তেওঁলোকে ঠিকাদাৰ, ৰাজনীতিক আৰু বন্দুকধাৰীৰ আদেশৰ বিপৰীতে কাম কৰিব পাৰিব। ইয়াৰ ফলত আমাৰ ছাত্ৰসকলৰ উদ্ভাৱনী শক্তি নাইকিয়া বুলি কাগজে-পত্ৰই যি আলোচনা হৈ আছে তাৰ পৰাও আঁতৰিব পাৰি। আভিযান্ত্ৰিকৰ একোটা বিষয়ত অধ্যয়ন কৰা ছাত্ৰৰ সংখ্যা সমগ্ৰ অসমত ২০০ জনমান হ’ব। মাত্ৰ সাতজন মানকে প্ৰতি বছৰে এই বিষয়ত প্ৰকল্প কৰিবলৈ দিলেও মাত্ৰ কেইবছৰমানৰ ভিতৰতে পৰম্পৰাগত জ্ঞানৰ লগত নতুন প্ৰযুক্তিৰ সংমিশ্ৰণ ঘটি নতুন পদ্ধতি উদ্ভাৱন হ’ব বুলি ভবিষ্যদ্বানী কৰিলেও মিছা নহ’ব চাগৈ। মানৱ সম্পদ গঢ়াই যদি শিক্ষাৰ মূল উদ্দেশ্য বুলি ভাবো তেন্তে ভুল কৰা হ’ব। মানৱ সম্পদৰ উচিত ব্যবহাৰো অতি দৰকাৰী। আটাইতকৈ দৰকাৰী কথা হ’ল তেওঁলোকৰ চিন্তাধাৰাক কোনো অবৈধ লাভৰ আশাত থকা ব্যক্তি বা গোটৰ দ্বাৰা প্ৰভাবিত নহ’ব। এতিয়া একেধৰণেই (খ) ৰ লগতো কেইজনমান মেনেজমেন্টৰ ছাত্ৰক সংযোগ কৰি দিলে সহজ সমাধান পাব পাৰি।\nপ্ৰশ্ন উঠিব পাৰে যে ইয়াৰ দ্বাৰা ভবিষ্যতৰ চাকৰিসমূহ নাইকীয়া হ’ব নেকি? নহয়। কাৰণ, মূল কামখিনি ব্যবহাৰিক ৰূপলৈ নিবৰ বাবে তেওঁলোকৰ সদায় দৰকাৰহে হ’ব।\nএতিয়া আমি যদি (ঙ) ক বাকী ওপৰৰ সমস্যাসমূহৰ লগত সংযোগ কৰোঁ, তেন্তে ছাত্ৰসকলৰো উপকাৰ হ’ব, লগতে বাকী সমস্যা সমাধানৰ বাবে ভবিষ্যতে বাহিৰলৈ ওলাই যাবলগীয়া মেধাবী ছাত্ৰসকলৰ পৰা সেৱা চৰকাৰে পাব পাৰে। ৰাষ্ট্ৰ বা ৰাজ্যই শিক্ষাৰ বাবে খৰচ কৰা বা মানৱ সম্পদ উন্নয়নৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা খৰচৰ বিনিময়ত যদি সেৱা লাভ কৰে তেন্তে চৰকাৰৰ সাহাজ্য দিয়াতো অসুবিধা নহ’ব। মাহে মাত্ৰ ৩০০০ ৰ পৰা ৫০০০ টকা জলপানি দি বছৰৰ এটা প্ৰকল্পৰ দ্বাৰা বহুত সমস্যাৰ সমাধানৰ পথ পাব পাৰি।\nশিক্ষাৰ ব্যক্তিগতকৰণৰ ওপৰত আজিকালি বহুত কোৱা হৈছে। সমস্যাবোৰ একেলগ কৰি এনে অসুবিধাসমূহ দূৰ কৰিব পাৰি নেকি ৰাইজৰ আলোচনাৰ বাবে আগবঢ়ালো। ওপৰত দিয়া উদাহৰণসমূহ কেবল সমস্যাসমূহ একেলগ কৰাৰ ধাৰণা দিবৰ বাবেহে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। ৰাইজৰ মতামত তথা আলোচনা আশা কৰিলো।\n← অসমীয়া জন-জীৱনত ৰাখী বন্ধন (ময়ুৰী শৰ্মা)\nউচ্চ শিক্ষাৰ প্ৰতিষ্ঠানবোৰত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ দ্বাৰা শিক্ষকৰ মূল্যায়ন ব্যৱস্থা অতি প্ৰয়োজনীয় (বিমান কুমাৰ নাথ) →


মই অৰ্জুন জয়ন্ত তালুকদাৰে কৈছোঁ | Olympia Sports\nআজি পুৱাই অসমীয়া খবৰ কাকতত প্ৰকাশিত এটা লেখাই দৃষ্টি কাঢ়িলে। লেখাটোৰ শিৰোনাম, ‘ অৰ্জুন জয়ন্ত তালুকদাৰলৈ অসম চৰকাৰৰ চাকৰি!’। লেখাটো লিখিছে অসম অলিম্পিক সন্থাৰ সম্পাদক তথা ভাৰতীয় এথলেটিক ফেডাৰেচনৰ উপ-সভাপতি লক্ষ্য কোঁৱৰে ডাঙৰীয়াই। লেখাটোত কোৱা হৈছে অসম গৌৰৱ, অৰ্জুন তথা অলিম্পিয়ান জয়ন্ত তালুকদাৰে সাফল্যৰ চৰম শিখৰত উপনীত হোৱাৰ পিছতো কিদৰে ৰাজ্য চৰকাৰৰ চাকৰি অথবা অন্যান্য অৰ্থ সাহাৰ্যৰ পৰা বঞ্চিত হ’বলগীয়া হ’ল। তেওঁ প্ৰথমেই তাৰ যুক্তি আগবঢ়াবলৈ গৈ কৈছে যে জয়ন্ত তালুকদাৰে জীৱনত কেতিয়াও অসমৰ হৈ প্ৰতিনিধিত্ব কৰা নাই। তাৰ পিছত তেওঁ উল্লেখ কৰিছে পূৰ্বৰ অসম আৰ্চাৰী সন্থা তথা অসম চৰকাৰে জয়ন্ত তালুকদাৰক আঁকোৱালি নোলোৱাৰ বাবেই আজি এই পৰিস্থিতিৰ উদ্ভৱ হৈছে। এইক্ষেত্ৰত তেওঁ অসম আৰ্চাৰী সন্থা তথা অসম চৰকাৰক জয়ন্ত তালুকদাৰক উপযুক্ত স্থানত সংস্থাপিত কৰিবলৈও আহ্বান জনাইছে। লক্ষ্য কোঁৱৰ ডাঙৰীয়াৰ এই লেখা তথা বিগত দিনকেইটাত অসমৰ তাৰকা আৰ্চাৰগৰাকীয়ে উপযুক্ত চৰকাৰী পৃষ্ঠপোষকতাৰ পৰা বঞ্চিত হোৱা বিষয়ে প্ৰকাশিত হৈ অহা বাতৰি সন্দৰ্ভত কিছু কথা জানিবলৈ আমি টেলিফোনিক বার্তালাপত মিলিত হৈছিলোঁ জয়ন্ত তালুকদাৰৰ সৈতে। এই সমগ্ৰ বিষয় সম্পৰ্কে অলিম্পিয়ান জয়ন্ত তালুকদাৰৰ মনৰ কথাখিনিকে সম্পাদিত ৰূপত আগবঢ়ালো\nপ্ৰশ্ন: শেহতীয়াকৈ অসমৰ সংবাদ মাধ্যমত আপোনাক লৈ বিশেষভাৱে চৰ্চা হৈছে। এছিয়ান গেমছ, কমনৱেলথ গেমছ, বিশ্ব আৰ্চাৰী চেম্পিয়নশ্বিপকে আদি কৰি বিশ্বৰ আগশাৰীৰ প্ৰতিযোগিতাত পদক বুটলাৰ পিছতো আপোনাৰ নাম অসম চৰকাৰে কোনো চৰকাৰী চাকৰিৰ বাবে বিবেচনা নকৰিলে। এইক্ষেত্ৰত আপুনি কি ক’ব? চৰকাৰৰ প্ৰতি কি অনুৰোধ জনাব?\nজয়ন্ত তালুকদাৰ: পূৰ্বতে চৰকাৰৰ কোনো ক্ৰীড়া নীতি নাছিল। তেতিয়াও মই চাকৰিৰ বাবে আৱেদন কৰিছিলোঁ। কিন্তু সেই সময়ত চাকৰি দিয়াৰ কথাটো অহাই নাছিল। এতিয়া পৰিস্থিতি সলনি হৈছে। সৌ সিদিনা অসম চৰকাৰে দুগৰাকীকৈ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰীড়াবিদ ক্ৰমে যমুনা বড়ো আৰু সঞ্জয় বড়োক চাকৰি প্ৰদান কৰিলে। তেনেকৈ চাবলৈ গ’লে মোৰ নামতো আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ষেত্ৰত বহু পদক আছে। মই এছিয়ান গেমছত পদক জয় কৰিছোঁ। তাৰ বাহিৰেও কমনৱেলথ গেমছ, বিশ্বকাপ, ছাফ গেমছকে আদি কৰি প্ৰায় আটাইবোৰ বৃহৎ প্ৰতিযোগিতাতে দেশৰ হৈ পদক জয় কৰিছোঁ। এতিয়া যিহেতু চৰকাৰৰ এখন স্পষ্ট ক্ৰীড়া নীতি আছে, যাৰ অধীনত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ষেত্ৰত পদক কঢ়িয়াই অনাজনক উচ্চ পদত চাকৰি দিয়াকে আদি কৰি প্ৰয়োজনীয় সহযোগিতা আগবঢ়ায়। গতিকে এনে ক্ষেত্ৰত ময়ো আশা কৰো যাতে চৰকাৰে মোকো প্ৰাপ্য মৰ্যাদা প্ৰদান কৰে। ইতিমধ্যেই মই অসম চৰকাৰক মোৰ সফলতাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি চৰকাৰী চাকৰিৰ আগবঢ়োৱাৰ বাবে আবেদন কৰিছোঁ।\nপ্ৰশ্ন: বহুতেই ক’ব খোজে আপুনি আৰ্চাৰীত অসমৰ হৈ প্ৰতিনিধিত্ব কৰা নাই। তেনেস্থলত কেনেকৈ আপুনি অসম চৰকাৰৰ পৰা সুবিধা লাভ কৰিব? আজি অসম অলিম্পিক সন্থাৰ সম্পাদক লক্ষ্য কোঁৱৰ ডাঙৰীয়াইও এটা লেখাত সেই প্ৰশ্নই উত্থাপন কৰিছে। এইক্ষেত্ৰত আপুনি কি ক’ব?\nজয়ন্ত তালুকদাৰ: মোৰ সদায়েই এটা আশা আছিল অসমক প্ৰতিনিধিত্ব কৰাৰ। সকলোৰে নিজৰ ৰাজ্যখনৰ হৈ প্ৰতিনিধিত্ব কৰাৰ মন থাকে। কিন্তু মই কেনে পৰিস্থিতিত পৰি ঝাৰখণ্ডৰ হৈ প্ৰতিনিধিত্ব কৰিব লগাত পৰিল সেই কথা বুজি পোৱা দৰকাৰ। মই যিহেতু টাটাত কৰ্মৰত। সেয়ে কিছু বাধ্যবাধকতা আছিল। টাটাই মোক কেৱল ঝাৰখণ্ড আৰু টাটা ষ্টীল প্লান্টৰ হৈ খেলাৰহে অনুমতি দিছিল। তেওঁলোকে মোক অনুমতি দিয়াহেঁতেন নিশ্চয় মই অসমৰ হৈ খেলিলোঁহেঁতেন। কিন্তু মই অসমৰ হৈ খেলিম বুলি ক’লেও তেওঁলোকে মোক এন অ’ চিয়েই নিদিলেহেঁতেন। মই ২০০০ চনতে জামছেদপুৰৰ টাটা আৰ্চাৰী একাডেমীত যোগ দিছিলোঁ। ইয়াত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মানদণ্ডৰ সুবিধা লাভ কৰাৰ বাবেই চাগে মই জীৱনত ইমানখিনি সফল হ’ব পাৰিলোঁ। সেই সময়ত এনে সা সুবিধা অসমত থকাহেঁতেন চাগে মই ইয়াত যোগ দিবলগীয়া পৰিস্থিতিয়েই নহ’লহেঁতেন। তাৰোপৰি মই সদায়েই নিজ দেশৰ হৈ খেলি আহিছোঁ। যেতিয়া বিদেশত মোৰ বাবেই প’ডিয়ামত নিজৰ দেশৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সংগীত বাজি উঠে, তাৰ সমান সুখৰ মুহূৰ্ত আৰু কতো নাই। দেশৰ হৈ গৌৰৱৰে প্ৰতিনিধিত্ব কৰোঁ যদিও অসমৰ কথাও মনত সদায়েই আছিল। সেয়ে বহু সময়ত মোৰ সমস্যাৰ বিষয়ে অসম চৰকাৰক অৱগত কৰি আহিছিলোঁ। সেই সময়ৰ মুখ্যমন্ত্ৰী তৰুণ গগৈ দেৱকো মই অনুৰোধ কৰিছিলো মোক চাকৰি এটাৰ ব্যৱস্থা কৰি দিবলৈ। কিন্তু শেষত মই একোৱেই পোৱা নাছিলোঁ। আৰু এই যে কোনোবাই ঝাৰখণ্ডৰ হৈ খেলিছে বুলিয়েই তেওঁ অসম চৰকাৰৰ সা -সুবিধা নাপাব ধৰণৰ কথাবোৰ ক্ৰীড়াসুলভ কথাই নহয়। এনে কথা ক্ৰীড়াক্ষেত্ৰৰ বাবে অতি লাজৰ কথা। তাৰ বিপৰীতে সংশ্লিষ্টপক্ষই ভাবিব লাগিছিল যে যে -হয়, ল’ৰাটো আমাৰ অসমৰে আছিল। আমি সুবিধা দিব নোৱাৰিলোঁ বাবে বাবেঝাৰখণ্ডৰ হৈ খেলিছে। কিন্তু তেওঁ সাফল্য কেৱল দেশৰ বাবেই নহয় অসমৰ বাবেও কঢ়িয়াইছে। ল’ৰাজনে ভৱিষ্যতে যাতে আমাৰ অসমৰ হৈ প্ৰতিযোগিতাত অংশ লয় তাৰেই এক ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰোঁ। মনোভাৱ এইধৰণৰ হোৱাহে উচিত আছিল।\nজয়ন্ত তালুকদাৰৰে হোৱা বার্তালাপত আমি শুনিবলৈ পালোঁ খেলুৱৈগৰাকীৰ মনত পুঁঞ্জিভূত হৈ থকা ক্ষোভ তথা বেদনাৰ কথা। কথাৰ মাজতে তেওঁ ক’লে, ” মোৰ সমস্যাটো হ’ল যে এফালে যেনেদৰে মই ঝাৰখণ্ডৰ হৈ খেলাৰ বাবে অসমৰ পৰা একো সুবিধা নাপালোঁ ঠিক সেইদৰে মোৰ জন্ম অসমত বাবে মই অসমৰ ল’ৰা বুলি ঝাৰখণ্ডৰ পৰাও একো সুবিধা নাপালোঁ।\nসঁচাই, অসমৰ ক্ৰীড়া ইতিহাসৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ খেলুৱৈগৰাকী আজি সকলো পক্ষৰ পৰাই উপেক্ষিত। ক্ৰীড়াবিদগৰাকীৰ প্ৰতি চৰকাৰে পুহি ৰখা এই উপেক্ষাৰ সোনকালেই অন্ত পৰক। আমাৰো সেয়াই আশা।\nTags: Arjun jayanta talukdar, Assam sports and youth welfare, lakhya konwar\nভাৰতীয় পুৰুষ ক্ৰিকেট দলৰ মুখ্য প্ৰশিক্ষকৰ বাবে আৱেদন ৰাহুল দ্ৰাবিড়ৰ


Daily Current Affairs Quiz 29th June 2020 | Assam Study Centre\nDaily Current Affairs Quiz হৈছে Assam Study Centreৰ এক ব্যতিক্রমী প্রচেষ্টা। এই শিতানৰ যোগেদি অসমৰ ছাত্র-ছাত্রীসকলক বিভিন্ন প্রতিযোগিতামূলক পৰীক্ষাৰ প্রস্তুতিৰ বাবে অসমীয়া ভাষাত নিয়মীয়াভাৱে Quiz আকাৰত কাৰেণ্ট Current Affairs আগবঢ়াই অহা হৈছে । Daily Current Affairs Quiz 29th June 2020 ত প্লাজমা বেংক, প্রজেক্ট প্লেটিনা, সন্ত্রাসবাদীৰ আক্রমণ, মধ্যপ্রদেশৰ ৰাজ্যপাল আদি বিষয় সামৰি লোৱা হৈছে।\nDaily Current Affairs Quiz 29th June 2020 – আজিৰ প্রশ্নোত্তৰ\n১) ভাৰতৰ প্রথম প্লাজমা বেংক কোনখন ৰাজ্যত স্থাপন কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰা হৈছে ?\nক) উত্তৰ প্রদেশ\n২) “প্রজেক্ট প্লেটিনা” নামৰ বিশ্বৰ সর্ববৃহৎ প্লাজমা থেৰাপী পৰীক্ষামূলক ভাবে কোনখন ৰাজ্যত আৰম্ভ কৰা হৈছে ?\n৩) মধ্যপ্রদেশৰ ৰাজ্যপাল হিচাপে তলৰ কাক অতিৰিক্তভাবে দায়িত্ব দিয়া হৈছে ?\nক) বাজুভাই বালা\nখ) আচার্য দেভব্রত\nগ) আনন্দীবেন পেটেল\nঘ) ভগত সিং কোষাৰী\n৪) মহাৰাষ্ট্রই ৰাজ্যখনত লকডাউনৰ সময়সীমা কেতিয়ালৈ বৃদ্ধি কৰিছে ?\nখ) ৩১ জুলাই\nগ) ৩১ আগষ্ট\nঘ) ২২ জুলাই\n৫) উদ্যোগিক নিৰাপত্তাৰ বাবে ভাৰতৰ কোন ৰাজ্যই বিশেষ নিৰাপত্তা বাহিনী গঠন কৰাৰ সিদ্ধান্ত গ্রহণ কৰিছে ?\n৬) তলৰ কোনখন ৰাজ্যৰ ৰাষ্ট্রপতিয়ে তেওঁলোকৰ ঐতিহাসিক কীর্তিচিহ্ন সমূহ সংৰক্ষণৰ বাবে এক আদেশত স্বাক্ষৰ প্রদান কৰিছে ?\n৭) কেন্দ্রীয় চৰকাৰে কোনখন ৰাজ্য / কেন্দ্রীয় শাসিত অঞ্চলৰ বাজেট চাৰি গুণ বৃদ্ধি কৰিছে ?\n৮) তলৰ কোনখন ৰাষ্ট্রৰ ষ্টক একচেঞ্জত ২৯ জুন ২০২০ তাৰিখে সন্ত্রাসবাদীৰ আক্রমণ সংঘটিত হয় ?\nদিল্লীৰ চৰকাৰে কভিড- ১৯ ৰোগীসকলৰ বাবে ৰাজ্যখনৰ ৰাজধানীত এটা প্লাজমা বেংক স্থাপনৰ সিদ্ধান্ত গ্রহণ কৰিছে ।\nমহাৰাষ্ট্রত মুখ্যমন্ত্রী উদ্ধৱ বালাচাহেব থাকৰেই ২৯ জুন তাৰিখে “প্রজেক্ট প্লেটিনা” নামৰ বিশ্বৰ আটাইতকৈ বৃহৎ প্লাজমা থেৰাপি সেৱাৰ শুভাৰম্ভ কৰে । কভিড-১৯ ত গুৰুতৰভাবে আক্রান্ত ৰোগীসকলক বিনামূলীয়াকৈ এই চিকিৎসা প্রদান কৰা হ’ব।\n৩) আনন্দিবেন পেটেল\nৰাষ্ট্রপতি ৰাময়াথ কোবিন্দে উত্তৰপ্রদেশৰ ৰাজ্যপাল আনন্দিবেন পেটেলক সাময়িকভাবে মধ্যপ্রদেশৰ ৰাজ্যপালৰ দায়িত্ব প্রদান কৰিছে। তেখেতে মধ্যপ্রদেশৰ ৰাজ্যপাল লাল জি টেণ্ডনৰ অনুপস্থিতিত দায়িত্ব পালন কৰিব। উল্লেখযোগ্য যে মধ্যপ্রদেশৰ ৮৫ বছৰীয়া ৰাজ্যপালগৰাকীক উশাহ-নিশাহত কষ্ট পোৱাৰ বাবে ১১ জুনত চিকিৎসালয়ত ভর্তি কৰোৱা হৈছে ।\n৪) ৩১ জুলাই\nকভিড-১৯ ৰ ব্যাপক সংক্রমণৰ বাবে মহাৰাষ্ট্রৰ চৰকাৰে ৰাজ্যখনত লকডাউনৰ সময়সীমা ৩১ জুলাইলৈকে বৃদ্ধি কৰিছে ।\nউত্তৰপ্রদেশ চৰকাৰে ৰাজ্যখনৰ উদ্যোগিক ক্ষেত্রখনৰ নিৰাপত্তাৰ বাবে এক বিশেষ নিৰাপত্তা বাহিনী গঠন কৰিব। এই বাহিনীটোৱে বেংক, এয়াৰপর্ট, মেট্র ৰেল, আদালত, উদ্যোগ আৰু ৰাজ্যখনৰ অন্যান্য গুৰুত্বপূর্ণ অনুষ্ঠানসমূহত নিৰাপত্তা প্রদান কৰিব ।\nআমেৰিকাৰ ৰাষ্ট্রপতি ডনাল্ড ট্রাম্পে ৰাষ্ট্রখনৰ ঐতিহাসিক কীর্তিচিহ্নসমূহ সংৰক্ষণৰ বাবে ২৬ জুন তাৰিখে এক আদেশত স্বাক্ষৰ প্রদান কৰিছে।\nকেন্দ্রীয় মন্ত্রী হৰদীপ পুৰীয়ে ২৯ জুন তাৰিখে কে ঘোষণা কৰি কয় যে লাডাখ অটনমাচ হিল ডেভেলপমেণ্ট কাউন্সিল ৰ বাবে বাজেটত আৱণ্টিত ধন চাৰিগুণ বৃদ্ধি কৰা হৈছে ।\n২৯ জুন ২০২০ তাৰিখে পাকিস্থানৰ ষ্টক একচেঞ্জত অস্ত্র লৈ অহা কেইজনমান ব্যক্তিয়ে আক্রমণ কৰে । এই আক্রমণত ২ জন নিৰাপত্তাৰক্ষী, এজন পুলিচ নিহত হয়। লগতে ৪ জন বন্দুকধাৰীও প্রত্যাক্রমণত নিহত হয়।


কৈহাটীৰ ঢুলীয়া - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nঢুলীয়াই ব্যবহাৰ কৰা বাদ্যযন্ত্ৰ, মুখা ইত্যাদি\nকৈহাটীৰ ঢুলীয়া অসমৰ ঐতিহ্য বহনকাৰী এক আপুৰুগীয়া কৃষ্টি। ই সম্পূৰ্ণৰূপে লৌকিক আৰু অতি জনপ্ৰিয় অনুষ্ঠান। ঢুলীয়া অনুষ্ঠানটিত ভাগ লোৱা লোকসকলৰ অভিনয় কৌশল আৰু হাস্য-ব্যংগ অভিনয়েই অনুষ্ঠানটিৰ মুখ্য আকৰ্ষণ। কৈহাটীৰ ঢুলীয়া কামৰূপীয়া ঢুলীয়াৰ অংশবিশেষ। কৈহাটীৰ স্থানীয় ভাষাত ঢুলীয়াক ভাইৰা বোলা হয়।\n3 সাজ-পোচাক আৰু অভিনয়\n5 বৰ্তমানৰ স্থিতি\n6 উল্লেখযোগ্য ব্যক্তি\nবিংশ শতিকাত অসমত প্ৰায় ৩০ টা বিভিন্ন ঢুলীয়াৰ দল আছিল বুলি প্ৰবাদ আছে। এইবোৰৰ ভিতৰত বিখ্যাত আৰু জনপ্ৰিয় আছিল কৈহাটীৰ ঢুলীয়া। আন কেইটামান জনপ্ৰিয় ঢুলীয়াৰ দল হ’ল বালিলেচা, মাধপুৰ, অগ্নিশাল, ডিমৰীয়া, চান্দুকুছি, বৰ্ণি ইত্যাদি।\nঢুলীয়া অনুষ্ঠানত পুতলা নাচৰ সাদৃশ্য থকালৈ চাই বহুতে ইয়াক পুতলা নাচৰ ক্ৰমবিকশিত ৰূপ বুলি ক’ব খোজে। \nঢুলীয়া শব্দটো আহিছে ঢোল শব্দটোৰ পৰা। ঢুলীয়াসকলৰ প্ৰধান সাংগিতিক আহিলা হ’ল ঢোল। প্ৰধানতঃ তিনি প্ৰকাৰৰ ঢোল তেওঁলোকে ব্যৱহাৰ কৰে – পাতিঢোল, মাজুঢোল আৰু বৰঢোল। লগতে তাল, মাদল আদিও ব্যৱহাৰ হয়।\nঢুলীয়াৰ প্ৰধান ভাৱৰীয়াজনক সহায় কৰাকৈ দুজন সহযোগী আৰু এজন সূত্ৰধাৰ থাকে। সূত্ৰধাৰজনে ভাৱৰীয়াসকলৰ পৰিচয় কৰাই দিয়াৰ লগতে কাহিনীটোৰ আঁত ধৰি যায়। তাৰোপৰি ঘাই ঢুলীয়া, খৰমৰা ঢুলীয়া, কুস্তিদিয়া ঢুলীয়া, টেমেকা, মহলাধাৰী আৰু অন্যান্য কেবাজনো ব্যক্তিৰদ্বাৰা ঢুলীয়াৰ দলটো গঠিত হয়। ঢুলীয়াৰ সংলাপসমূহৰ কোনো লিখিত ৰূপ নাথাকে।  তেওঁলোকৰ ইজনে সিজনৰ লগত তাৎক্ষাণিক ভাবে কৰিব পৰা মনঃসংযোগ আৰু উপস্থিত বুদ্ধি প্ৰয়োগৰ দ্বাৰাই এই অভিনয়সমূহ কৰে। তেওঁলোকে কৰা ভাও অৰ্থাৎ অভিনয়ক স্থানীয় ভাষাত ভাইৰামি আৰু অভিনেতাসকলক ভাইৰা বোলা হয়। ভাও দিয়া ঠাইখিনিক খলা বোলা হয়।\nসাজ-পোচাক আৰু অভিনয়[সম্পাদনা কৰক]\nঢুলীয়াসকলে ৰূপসজ্জাৰ বাবে স্থানীয় গছ-গছনিৰ পাতৰ পৰা তৈয়াৰী ৰং, চাউলগুৰি আদি; দাড়ি-মোচৰ বাবে আটা বা ময়দাৰ লেপন, আৰু সাজ-সজ্জাৰ বাবে খেৰকুটা বা আন তেনে ধৰণৰ বস্তুহে ব্যবহাৰ কৰিছিল। মহিলাৰ চৰিত্ৰৰ বাবে মতা মানুহে ধুতিখন শাৰীৰ দৰে কৰি লৈ পিন্ধি তিৰোতাৰ অভিনয় কৰে। তেনে অভিনয়ৰ বাবে মাতটো সামান্য সৰু কৰি উলিয়ায়।\nএই ঢুলীয়াসকলে প্ৰধানতঃ পুৰণি আখ্যানসমূহ আৰু লগতে আন আন সামাজিক বা আৰ্থসামাজিক ঘটনাসমূহ ব্যঙ্গৰূপত পৰিবেশন কৰি ৰাইজক হাঁহিৰ খোৰাক যোগায়। তাৰোপৰি তেওঁলোকে আন আন ধেমেলীয়া অভিনয়ো কৰে।\nপ্ৰথমতে বৰঢোলত গুৰুঘাত মাৰি অনুষ্ঠানটি আৰম্ভ কৰা হয়। তাৰপিছত গুৰিঢোল বজাই খলা ফুৰোৱা বাদী আদি কাৰ্য্য অনুষ্ঠিত কৰে। ঢোলৰ বাজনা, চং, কুস্তি, খেল-ধেমালি আদি চাৰ্কাচ আৰু কেৰিকচাৰ ধৰ্মী। কিছুমান বিশেষ অভিনয়ৰ বাবে মুখাৰো ব্যৱহাৰ হৈছিল।\n২০০০ চনত মোহন ভাৱৰীয়াৰ জীৱনক লৈ পৰিচালক হেমন্ত দাসে কৈহাটীৰ ঢুলীয়া নামেৰে এখন চলচিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰি উলিয়াইছিল। চলচিত্ৰখন নতুন দিল্লীত অনুষ্ঠিত ৪৭ তম আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচিত্ৰ মহোৎসৱত প্ৰদৰ্শিত হৈছিল আৰু সেইখনে নৃতত্ব শিতানত ৰজত কমল বঁটা লাভ কৰিছিল। \nবৰ্তমানৰ স্থিতি[সম্পাদনা কৰক]\nকৈহাটীৰ ঢুলীয়াৰ বৰ্তমানৰ স্থিতি সন্তোষজনক নহয়। প্ৰধানতঃ আৰ্থিক দৈন্য, ঢুলীয়া অভিনয় চাবলৈ ৰাইজৰ অনীহা আদিৰ বাবেই এনে অৱস্থা হ’বলৈ পালে বুলি কিছুমানে মত পোষণ কৰে। \nমোহন ভাৱৰীয়া (প্ৰকৃত নাম মোহন চন্দ্ৰ বৰ্মণ)\nনিততি ভাৱৰীয়া (প্ৰকৃত নাম নিততি ভৰালী)\n↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 অসমীয়া সংস্কৃতিৰ কণিকা, সম্পাদনা – ড° নাৰায়ণ দাস আৰু ড° পৰমানন্দ ৰাজবংশী, পৃষ্ঠা - ৭৩\n↑ "The lost drummers of Kamrup". itsmynortheast.com. http://itsmynortheast.com/2012/03/the-lost-drummers-of-kamrup/। আহৰণ কৰা হৈছে: March 30, 2013.\n↑ "47th National Film Awards (MIB, India)". Research Reference and Training Division (RRTD), India. http://rrtd.nic.in/HONOURS%20%20CONFERRED%20-2000.htm। আহৰণ কৰা হৈছে: March 13, 2012.\n↑ "47th National Film Awards". International Film Festival of India. http://iffi.nic.in/Dff2011/Frm47NFAAward.aspx। আহৰণ কৰা হৈছে: March 13, 2012.\n↑ "47th National Film Awards (PDF)". Directorate of Film Festivals. http://dff.nic.in/2011/47th_nff_2000.pdf। আহৰণ কৰা হৈছে: March 13, 2012.\n↑ কৈহাটীৰ এটা ঢুলীয়া দলৰ প্ৰতিনিধি ধনেশ্বৰ দাসৰ ভাষ্য\n৩ ফেব্ৰুৱাৰী, ২০১৩ তাৰিখে কৈহাটী গাঁৱত 'ভাৱৰীয়া দিৱস" উপলক্ষে অনুষ্ঠিত ঢুলীয়া প্ৰতিযোগিতাৰ এক দৃশ্যাংশ ইউটিউবত\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=কৈহাটীৰ_ঢুলীয়া&oldid=175485"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ২২ ফেব্ৰুৱাৰী, ২০১৮ তাৰিখে ১৪:৫৮ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


প্ৰৱন্ধঃ মই কিয় নাস্তিক? / ভগৎ সিঙ\nHomeঅসমীয়া অনূদিত প্ৰবন্ধপ্ৰৱন্ধঃ মই কিয় নাস্তিক? / ভগৎ সিঙ\nমই কিয় নাস্তিক?\nমূলঃ ভগৎ সিঙ\nঅনুবাদঃ সপোন বড়া, ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়\n(শ্বহীদ-এ-আজম ভগৎ সিঙৰ " Why I'm an Atheist"ৰ অসমীয়া অনুবাদ কৰাৰ চেষ্টা কৰিছিলোঁ। সাম্প্ৰতিক কালৰ ভাৰতবৰ্ষত যেতিয়া সাম্প্ৰদায়িক উন্মাদনাই সফলতাৰ এভাৰেষ্ট আৰোহণ কৰিছে, সেই সময়ত এই অনুবাদৰ কিমান প্ৰাসংগিকতা আছে সেই বিষয়ে অনুবাদক অজ্ঞ; কিন্তু এইটো নিশ্চিত যে এদিন এই উন্মাদনাৰ অৱসান ঘটিব; আৰু আমাৰ পূৰ্বসূৰীৰ যি Idea of India সি এটা ইউটোপিয়ান সপোনৰ পৰা বাস্তৱলৈ পৰিৱৰ্তিত হ'ব। এই আশাৰে অনুবাদটি পাঠকলৈ আগবঢ়াই দিলোঁ। - অনুবাদক)\nমই সৰ্বশক্তিমান ঈশ্বৰৰ অস্তিত্বক স্বীকাৰ কৰিব নিবিচাৰোঁ। মই অহংকাৰী অথবা নিৰৰ্থক বাবে যে নাস্তিক, এয়া সত্য নহয়। মই কোনো ঈশ্বৰৰ অৱতাৰ কিম্বা দূত অথবা স্বয়ং কোনো পৰমাত্মা নহয়। মই মোৰ জীৱন এক মহান উদ্দেশ্যৰ সাধনৰ হেতু ত্যাগ কৰিবলৈ আগবাঢ়িছোঁ; মোৰ বাবে ইয়াতকৈ আৰু ডাঙৰ আশ্বাসৰ কাৰণ কি হ'ব পাৰে!\nঈশ্বৰ বিশ্বাসী এজন হিন্দুৰ পৰজন্মত এজন ৰজা হোৱাৰ আকাংক্ষা থাকিব পাৰে, এজন মুছলমান বা এজন খ্ৰীষ্টানৰ স্বৰ্গৰ ভোগ বিলাসৰ হাবিয়াস থাকিব পাৰে; নিজৰ ত্যাগ আৰু কষ্টৰ প্ৰতিদান স্বৰূপে পুৰস্কৃত হোৱাৰ কামনা থাকিব পাৰে; কিন্তু মই কি কৰা উচিত? কাৰণ মই দেখোন ভালদৰেই জানো, যি মুহূৰ্তত মোৰ ডিঙিত ফাঁচীৰ ৰছীডাল লাগিব আৰু ভৰিৰ তলৰ তক্তাখন আঁতৰি যাব; সেই সেয়াই হ'ব মোৰ জীৱনৰ অন্তিম ক্ষণ। ইহজন্ম অথবা পৰজন্মত পুৰস্কৃত হোৱাৰ কামনা নকৰি সম্পূৰ্ণ নিৰাসক্ত ভাৱনাৰে মই মোৰ জীৱন স্বাধীনতাৰ নামত উৎসৰ্গা কৰিছোঁ।\nহয়তো আমাৰ পূৰ্বপুৰুষ সকলৰ কোনোবা শক্তিমান অদৃষ্টৰ ওপৰত বিশ্বাস আছিল, আৰু তেওঁলোকৰ সেই শক্তিমান অদৃষ্টজনক বিশ্বাস নকৰা মানুহক তেওঁলোকে ভণ্ড অথবা কাফেৰ হিচাপে চিহ্নিত কৰিছিল; লাগিলে সেই ব্যক্তিজনৰ যুক্তি ইমানেই শক্তিশালী যে তেওঁক পৰাস্ত কৰা কঠিন হৈ যায়, অথবা তেওঁৰ আত্মা ইমানেই দৃঢ় যে তেওঁক ঈশ্বৰৰ প্ৰকোপৰ ভয়ে ত্ৰস্ত কৰিব নোৱাৰে; তেনে ব্যক্তিক ধৰ্মদ্রোহী আৰু দুৰাচাৰী বুলি সমাজে অৱহেলা কৰে, তেওঁৰ কণ্ঠ ৰুদ্ধ কৰাৰ চেষ্টা চলে। মই মোৰ অহংকাৰৰ বাবে নাস্তিক হোৱা নাই। ঈশ্বৰৰ প্ৰতি থকা অনাস্থাই ইতিমধ্যে মোৰ সময়বোৰ প্ৰতিকূল কৰি তুলিছে। এই পৰিস্থিতি আৰু বেয়া হ'ব পাৰে। কিন্তু সেইবুলি মই মোৰ অন্তিম ক্ষণৰ প্ৰতি অনুকম্পা অথবা সহানুভূতি বিচাৰি কোনো যুক্তি দিব নিবিচাৰোঁ। মই যুক্তিবাদী মানুহ, মই প্ৰতিনিয়ত যুক্তিৰেই বিজয়ী হ'ব বিচাৰোঁ। যদিও মই মোৰ এই প্ৰচেষ্টাত সদা সর্বদা বিজয়ী হ'ব পৰা নাই, কিন্তু তথাপি মই হতাশ নহওঁ। কাৰণ মই বিশ্বাস কৰোঁ যে মানুহে কেতিয়াও চেষ্টা কৰিবলৈ এৰি দিয়া উচিত নহয়।\nসফলতা সদায় নিৰ্ভৰ কৰে ঘটনাৰ সংযোগ আৰু পৰিস্থিতিৰ ওপৰত। জীৱনত অগ্ৰগামী হ'ব খোজা প্ৰতিজন মানুহে প্ৰচলিত পৰম্পৰাত খুঁট বিচাৰিব লাগে, সেই পৰম্পৰা সমূহৰ সমালোচনা কৰিব লাগে। প্ৰাচীন মান্যতা সমূহক তেওঁলোকে প্ৰত্যাহ্বান জনাব পাৰিব লাগিব। আৰু কঠোৰ তৰ্ক-বিতৰ্কৰ মাজেৰে তেওঁলোকে যিকোনো সিদ্ধান্তত উপনীত হোৱা উচিত। হয়তো তেওঁৰ যুক্তি ভুল হ'ব পাৰে, কিন্তু চেষ্টাৰ ক্ৰুটি ৰাখিব নালাগে। কাৰণ মই বিশ্বাস কৰোঁ, তৰ্কই হৈছে মানৱ জীৱনৰ আধাৰ। কিন্তু "বিশ্বাস", আচলতে মই ক'ব খুজিছোঁ "অন্ধবিশ্বাস" অত্যন্ত হানিকাৰক। ই মানুহৰ চিন্তা শক্তি নোহোৱা কৰে। যিসকল ব্যক্তিয়ে নিজকে যুক্তিবাদী বুলি দাবী কৰে, তেওঁলোকে প্ৰচলিত মান্যতা সমূহক নস্যাৎ কৰিব পাৰিব লাগিব। আস্থাই যদি তৰ্কৰ প্ৰহাৰ সহ্য কৰিব নোৱাৰে, তেতিয়া আস্থা ভাগি ধূলিস্যাত হৈ যাব। ভাৰতবৰ্ষৰ শাসন ব্ৰিটিছে ঈশ্বৰৰ ইচ্ছাত কৰা নাই, শাসন কৰিছে তেওঁলোকৰ শক্তি আৰু পৰাক্ৰমৰ বলত। আমাৰ ইংৰাজ বিৰোধিতা কৰাৰ সাহস নাই,তেওঁলোকে আমাক কোনো দৈৱিক শক্তিৰ সহায়ত কাবু কৰি ৰাখিব পৰা নাই, তেওঁলোক সফল হৈছে টোপ, বন্দুক আৰু পুলিচ মিলিটেৰীৰ সহায়ত। অৱশ্যে ইয়াৰ বাবে দায়ী ভাৰতীয়ৰ নিৰ্লিপ্ততা।\nমোৰ এজন বন্ধুৱে মোক প্ৰাৰ্থনা কৰিবলৈ ক'লে। আৰু যেতিয়া মই তেওঁক জনালোঁ যে মই নাস্তিক, তেতিয়া তেওঁ ক'লে, যেতিয়া মোৰ অন্তিম সময় আহি উপস্থিত হ'ব তেতিয়া মই স্বয়ং ঈশ্বৰৰ নাম ল'ম আৰু সেই পৰম সত্বাৰ আৰাধনা কৰিম। মই তেওঁৰ মোৰ সেই বন্ধুক ক'লো, নহয় বন্ধু, তুমি মোৰ বিষয়ে এটা ভুল ধাৰণা লৈ আছা। মই এনে কাম কেতিয়াও কৰিব নোৱাৰোঁ, যদি মই এনে কৰোঁ তেন্তে ই হ'ব মোৰ বাবে চূড়ান্ত অপমানজনক কথা; সেয়া হ'ব মোৰ নৈতিক পৰাজয়।\nআৰু এনে স্বাৰ্থজনীত কাৰণত মই কেতিয়াও প্ৰাৰ্থনা নকৰোঁ।


Rom2| AsmULB | STEP | হে লোকৰ সোধ-বিচাৰ কৰা মানুহ, এই কাৰণে অাপোনালোকক ক্ষমা কৰা নহব, কিয়নো যি কথাত আপোনালোকে লোকৰ সোধ-বিচাৰ কৰে, সেই কথাতে নিজক দোষী কৰি আছে; কাৰণ লোকৰ বিচাৰ কৰা যি আপোনালোক, আপোনালোকে নিজেও সেই একে আচৰণ কৰি আছে।\nইহুদী আদি কৰি মনুষ্য মাত্ৰেই পাপ অৱস্থা\n1হে লোকৰ সোধ-বিচাৰ কৰা মানুহ, এই কাৰণে অাপোনালোকক ক্ষমা কৰা নহব, কিয়নো যি কথাত আপোনালোকে লোকৰ সোধ-বিচাৰ কৰে, সেই কথাতে নিজক দোষী কৰি আছে; কাৰণ লোকৰ বিচাৰ কৰা যি আপোনালোক, আপোনালোকে নিজেও সেই একে আচৰণ কৰি আছে। 2আৰু এনে আচৰণ কৰা সকলৰ বিৰুদ্ধে ঈশ্বৰৰ দণ্ডাজ্ঞা যে সত্যৰ দৰে হয়, ইয়াক আমি জানো।\n3কিন্তু বিবেচনা কৰকচোন, আপোনালোক যি সকলে এনে আচৰণ কৰা সকলৰ বিচাৰ কৰি আছে, তাতে নিজেও একে কৰ্ম কৰি, ঈশ্বৰৰ দণ্ডাজ্ঞাৰ পৰা সাৰিম বুলি ভাবিছে নে? 4নে আপুনি তেওঁৰ অনুগ্ৰহ, ধৈৰ্য্য আৰু চিৰসহিষ্ণুতাৰূপ ধন হেয়জ্ঞান কৰিছে? যি ঈশ্বৰৰ অনুগ্ৰহে আপোনাক মন পালটন কৰাৰ পথত লৈ যায়, সেই বিষয়ে আপুনি নাজানে নে?\n5কিন্তু আপোনাৰ কঠিনতা আৰু খেদহীন হৃদয়ে, ন্যায়ৱান ঈশ্বৰৰ সোধ-বিচাৰ প্ৰকাশ হোৱা ক্ৰোধৰ সেই দিনলৈ ▼\n▼2:5 ২ থি ১:৬-৮৷\nনিজৰ বাবে ক্ৰোধ সাঁচিছে। 6তেওঁ প্ৰতিজনক নিজ নিজ কৰ্ম অনুসাৰে প্ৰতিফল দিব; ▼\n▼2:6 গীত ৬২:১২ ; যিৰি ১৭:১০ ; মথি ১৬:২৭ ; ২ কৰি ৫:১০ ; প্ৰ ২২:১২৷\n7যি সকলে সৎকৰ্ম্মত ধৈৰ্য্য ধৰি মহিমা, সন্মান আৰু অক্ষয়তা বিচাৰে, তেওঁলোকক অনন্ত জীৱন দিব৷\n8কিন্তু বিৰোধী লোক সকললৈ আৰু সত্যক অমান্য কৰি অধাৰ্মিকতাক মান্য কৰা সকললৈ ক্ৰোধ আৰু কোপ হ’ব; 9তাতে সকলো মানুহৰ প্ৰাণৰ, প্ৰথমতে ইহুদী, পাছত গ্ৰীকলোকৰো, তেনে কুকৰ্ম্ম সাধন কৰা সকলোৰে, ক্লেশ আৰু সঙ্কট ঘটিব৷\n10কিন্তু প্ৰথমে ইহুদী, পাছত গ্ৰীক লোকলৈ সৎকৰ্ম্ম সাধন কৰা সকলো লোকলৈ গৌৰৱ, মৰ্য্যদা, আৰু শান্তি হ’ব; 11কিয়নো ঈশ্বৰৰ সৈতে কোনো পক্ষপাত নাই৷ 12সেয়েহে বিধান নাজানি যি সকলে পাপ কৰিলে, সেই সকলোৰে বিধান অবিহনে বিনাশ হ’ব ▼\n▼2:12 লূক ১২:৪৭,৪৮৷\nআৰু একেদৰে যি সকলে বিধান জানিও পাপ কৰিলে, তেওঁলোকৰ বিধানৰ দ্ৱাৰাই সোধ-বিচাৰ হ’ব।\n13কিয়নো ঈশ্বৰৰ আগত বিধান শুনা সকল ধার্মিক নহয়, কিন্তু বিধান পালন কৰা সকলহে ধাৰ্মিক বুলি প্ৰমাণিত হ’ব; 14কাৰণ যেতিয়া বিধানহীন অনা-ইহুদী সকলে স্বভাৱতে বিধানৰ কৰ্ম কৰে, তেতিয়া সেই বিধানহীন সকলৰ বিধান তেওঁলোকেই হয়।\n15এনেদৰে তেওঁলোকে বিধানৰ যি প্ৰয়োজনীয় কৰ্ম নিজ নিজ হৃদয়ত লিখা থকা দেখুৱাইছে; আৰু তেওঁলোকৰ বিবেকেও সেই বিষয়ে সাক্ষ্য দি তেওঁলোকৰ মনৰ ভাৱেৰে নিজকে হয়তো অভিযুক্ত বা সমর্থন কৰে, 16আৰু যি দিনা মোৰ শুভবাৰ্তাৰ দৰে ঈশ্বৰে খ্ৰীষ্ট যীচুৰ দ্বাৰাই লোক সকলৰ গুপুত বিষয়ৰ সোধ-বিচাৰ কৰিব, ▼\n▼2:16 মথি ২৫:৩১ ; যো ৫:১২ ; পাঁ ১০:৪২ ; ২ তী ৪:১৷\nসেই দিনা এনে ঘটিব৷\n17আপুনি যদি নিজকে ইহুদী বুলি কয়, তেনেহলে বিধানত নিৰ্ভৰ কৰক আৰু ঈশ্বৰত আনন্দেৰে গৌৰৱ কৰক, 18আৰু বিধানৰ পৰা শিক্ষা পোৱাত, তেওঁৰ ইচ্ছা জানক আৰু সেই বিষয়ে পৃথক হ’লে সেইবোৰক পৰীক্ষা কৰক; 19নিজকে অন্ধ সকলৰ পথদৰ্শক বুলি বিশ্ৱাস কৰি আন্ধাৰত থকা সকললৈ পোহৰ হওক, 20অজ্ঞানক জ্ঞান দিওঁতা, শিশু সকলৰ গুৰু আৰু বিধানত থকা সকলো জ্ঞান আৰু সত্যতাৰ বিষয়ে আপুনি জানক৷\n21তেন্তে হে লোকক শিক্ষা দিওঁতা, অাপুনি নিজকে শিক্ষা নিদিয়ে নে? হে চুৰ নকৰিবলৈ ঘোষণা কৰা জন, আপুনি চুৰ নকৰে নে? 22হে ব্যভিচাৰ নকৰিবলৈ কোৱা জন, আপুনি ব্যভিচাৰ নকৰে নে? হে মূৰ্তিপূজাবোৰক ঘিণ কৰা জন, মন্দিৰবোৰৰ পৰা আপুনি লুট নকৰে নে?\n23হে বিধানত গৌৰৱ কৰা জন, আপুনি বিধান উলঙ্ঘন কৰি ঈশ্বৰৰ অসন্মান নকৰে নে? 24কিয়নো “ঈশ্বৰৰ নাম তোমালোকৰ কাৰণেই অনা-ইহুদী সকলৰ মাজত নিন্দিত হৈছে”, ঠিক এনেদৰে লিখাও আছে৷ ▼\n▼2:24 যিহি ৩৬:২৩৷\n25কাৰণ আপুনি যদি বিধান পালন কৰে, তেন্তে প্ৰকৃততে আপোনাৰ চুন্নতৰ লাভ হয়; কিন্তু আপুনি যদি বিধান-উলঙ্ঘনকাৰী হয়, তেন্তে আপুনি চুন্নৎ নোহোৱাৰ সমান হ’ল। 26এতেকে চুন্নৎ নোহোৱা জনে যদি বিধানৰ বিধিবোৰ পালন কৰে, তেন্তে অচুন্নৎ জনো চুন্নৎ বুলি গণিত নহ’ব নে? 27আৰু বিধান-পালনকাৰী স্বাভাৱিক অচুন্নৎ জনে, চুন্নৎ হয়ো বিধান উলঙ্ঘন কৰা যি আপুনি, অাপোনাৰ সোধ-বিচাৰ শাস্ত্ৰ অনুসাৰে তেওঁ নকৰিব নে?\n28কিয়নো মাত্ৰ বাহ্যিকভাৱে ইহুদী হলেই প্ৰকৃত ইহুদী হব নোৱাৰি আৰু মাংসত কৰা যি বাহিৰৰ চুন্নৎ সেই জনো চুন্নৎ নহয়; ▼\n▼2:28 মথি ৩:৯ ; যো ৮:৩৯ ; ৰো ৯:৬,৭ ; গাল ৬:১৫৷\nকিন্তু যি জন ভিতৰে ইহুদী, তেওঁহে ইহুদী হয়; আৰু আখৰেৰে নহয়, কিন্তু আত্মাৰে, হৃদয়ৰ যি চুন্নৎ, সেয়েহে চুন্নৎ; ▼\n▼2:29 দ্ৱি বি ৩০:৬ ; ফিলি ৩:৩ ; কল ২:১১৷\nতেওঁৰ প্ৰশংসা মানুহৰ পৰা নহয় কিন্তু ঈশ্বৰৰ পৰাহে হয়।


Home ARUNJYOTI-DAS REVIEW অৰুণজ্যোতি দাস পৰ্যালোচনা পৰ্যালোচনা\nxukhdukh.com March 20, 2015 ARUNJYOTI-DAS, REVIEW, অৰুণজ্যোতি দাস, পৰ্যালোচনা,\nভাল খ‌বৰৰ সন্ধানত\n“দেউতা, ‘বলাৎকাৰ’ মানে কি ?”-আখৰ জোঁটাই পঢ়িব পৰা হো‌ৱা কণমানি ছো‌ৱালীজনীয়ে দৈনিক বাতৰি-কাকতখনৰ শিৰোনামাবোৰ পঢ়ি উঠি সোধে। ফুলৰ পাপৰি দেখি মুগ্ধ হো‌ৱা, পখিলাৰ পিছে পিছে উৰি ফুৰিব খোজা নিৰ্মল মনৰ শিশুটিক আজি পৃথি‌ৱীৰ অন্ধকাৰ কুৎচিৎ ৰূপটোৰ স’তে চিনাকী কৰি দিছে দৈনিক বাতৰি-কাকতখনে, যিখন কাকতকেই দিনটোত এবাৰ চকু ফুৰাবলৈ আমাৰ মা-দেউতাই আমাক এসময়ত উৎসাহিত কৰিছিল। তেওঁলোকে আমাক উমান ল’বলৈ শিকাইছিল - কেনেকৈ দেশ-বিদেশৰ নানান নজনা কথা কাকতখনে দৈনিক আমাৰ চকুৰ আগত দাঙি ধৰে। স্বদেশৰ অৰ্থনীতি, বৈদেশিক নীতি, ৰাজনীতি আৰু সমগ্ৰ পৃথি‌ৱীখনৰে আও-ভাও ল’বলৈ বাতৰি-কাকতখনেই আমাৰ পথ প্ৰদৰ্শক আছিল । ‘বাঁহী’, ’ৰামধেনু’ৰ যুগত হেনো সাহিত্য সৃষ্টিৰ পথাৰ আছিল কাকতসমূহেই । লিখোতাই লিখাৰ মঞ্চ পাইছিল আৰু পঢ়োতাই তাৰ অমিয়া সুবাস লৈ মন-প্ৰাণ জুৰ পেলাইছিল । কিন্তু আজিৰ দিনত কি হৈছে? আজি আপুনি বাতৰি-কাকতখন আপোনাৰ ল’ৰা বা ছো‌ৱালীক পঢ়িবলৈ দিবলৈ সঁচাই মন যায় নে ?\nযো‌ৱা কিছুদিনৰপৰা বাতৰি-কাকত এটা বিশেষ উদ্দেশ্যৰে পঢ়িবলৈ লৈছো। সেয়া হৈছে কাকতৰ পৃষ্ঠাত ভাল খবৰৰ সন্ধান কৰা। গতিকেই ওপৰে ওপৰে হ’লেও অসমৰ পৰা প্ৰকাশিত হো‌ৱা প্ৰায় আটাইকেইখন কাকততেই দৈনিক চকু ফুৰো‌ৱা হয়। পিছে হতাশ হওঁ, ‘ভাল খবৰ’ কাচিৎহে বিচাৰি পাওঁ। সমগ্ৰ পৃষ্ঠাজুৰি অসমৰ কাকতত প্ৰকাশ হয় কে‌ৱল ভাল নলগা খবৰ। আজিৰ দিনত অসমৰ সকলো ঠাইতে সঘনাই ঘটি থকা হত্যা, হিংসা, বানপানী, নাৰী নিৰ্যাতন, যৌন উৎপীড়ণ, দুৰ্নীতি, ভ্ৰষ্টাচাৰ, সাম্প্ৰদায়িকতা, চুৰি-ডকাইতি, প্ৰ‌ৱঞ্চনা, লুট-পাত, আন্দোলন, অসম-বন্ধ, পথ-অ‌ৱৰোধ, গড়া খহনীয়া, ৰাজনীতিৰ লুটি-বাগৰ -- এই খবৰবোৰেই বৰ বৰ হৰফেৰে স্থান লাভ কৰে দৈনিক সংবাদপত্ৰৰ পৃষ্ঠাত । সংবাদদাতাসকলো নিৰূপায় । যি ঘটনা দেখিছে, শুনিছে- সেই ঘটনাবোৰৰেই প্ৰতিবেদন তেওঁলোকে দিব লাগিব। আচলতে আমাৰ দু:খৰ বিষয় এয়েই যে, অসমত বৰ্তমানে ভাল ঘটনা ঘটাই নাই ! অৰ্থাৎ ক’ব পাৰি যে ভাল খবৰৰ যোগান দিবলৈ আমাৰ অসমত কোনোধৰণৰ ইতিবাচক পদক্ষেপ কোনেও হয়তো লো‌ৱাই নাই বা লৈছে যদিও সি এপাছি শাকত এটা জালুকৰ দৰে হৈ চকুত পৰা হো‌ৱাগৈ নাই।\nএতিয়া কথা হ’ল , এই ‘ভাল খবৰ’ মানে নো কি ? কিয় লাগে আমাক ভাল খবৰ ? ইয়াৰ উত্তৰত ক’ব লাগিব যে মানুহৰ মনটো হৈছে এনে এক অপাৰ্থি‌ৱ কাৰক, যিয়ে এজন মানুহৰ চিন্তা-চৰ্চা আৰু কাম-কাজক প্ৰত্যক্ষভা‌ৱে প্ৰভা‌ৱান্বিত কৰে । আৰু এই মনটোক কেনেদৰে এজন মানুহে সাৰ-পানী দি গঢ়ি তোলে তাৰে ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে মানুহজনৰ ৰুচি-অভিৰুচি, পছন্দ-অপছন্দ তথা নিৰ্দিষ্ট কাম-কাজৰ প্ৰতি ইচ্ছা-অনিচ্ছা আদি বিভিন্ন গুণাগুণ। সামগ্ৰিকভা‌ৱে ক’ব পাৰি যে সুৰুচিসম্পন্ন আৰু সুস্থ তথা মান‌ৱতাবাদী মানসিকতাৰ এজন মানুহ গঢ়িবলৈ হ’লে আমি প্ৰথমে মানুহজনৰ ‘মন’টোক সুস্থ উপাদানেৰে ভৰপূৰ কৰিব লাগিব।\nএই ‘মন’টো আকৌ বিকশিত হয় আমাৰ পঞ্চ ইন্দ্ৰিয়ই অনুভ‌ৱ কৰা চৌপাশৰ বাতা‌ৱৰণৰপৰা । সৰুৰেপৰা লেতেৰা, অস্বাস্থ্যকৰ পৰি‌ৱেশৰ মাজত ডাঙৰ হো‌ৱা শিশু এটাই যিদৰে পৰিস্কাৰ-পৰিচ্ছন্নতাৰ গুৰুত্ব বুজি নাপায়, সেইদৰে সদায় হিন্দীগীত শুনি থকা কিশোৰজনেও অসমীয়া থলু‌ৱা গীত এটা শুনিবলৈ বৰ বিশেষ ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰা দেখা নাযায় । ঠিক সেইদৰেই, এই কথা কোনেও অস্বীকাৰ কৰিব নো‌ৱাৰে যে, প্ৰকৃতিৰ নিৰ্মল স্বাভা‌ৱিক ৰূপে হাজাৰ ভা‌ৱৰ বুৰবুৰণি তুলিব পৰাকৈ যিকোনো মানুহকে ৰোমাঞ্চিত কৰে। সংগীতৰ সুমধুৰ লহৰে আমাৰ অ‌ৱসাদ আৰু দুশ্চিন্তা দূৰ কৰি দেহ-প্ৰাণ জুৰ পেলায় অথবা ভাল ছ‌ৱি বা দৃশ্য এটি দেখিলে আমাৰ মনত প‌ৱিত্ৰ ভা‌ৱৰ সৃষ্টি হয়। এইবোৰ আমি সদায় অনুভ‌ৱ কৰি আহিছো।\nগতিকেই ক’ব পাৰোঁ যে , সদায় যদি আমি চৌদিশে কে‌ৱল কটা-মৰা, হতাহতি, দুৰ্নীতি-ভ্ৰষ্টাচাৰৰ কথাই দেখি থাকোঁ বা শুনি থাকোঁ, তেন্তে তাৰো কুফল নিশ্চয় আমাৰ মানসিকতাত পৰিব। হয়তো আমাৰ মগজু‌ৱে এই ভাল নলগা কুসংস্কাৰ, কুকৰ্মবোৰকে এটা সময়ত স্বাভা‌ৱিক পৰিঘটনা বুলি মানি ল’বলৈ বাধ্য হ’ব । এইবোৰৰ বিৰুদ্ধে যে আমি মাত মাতিব লাগে, এনে ঘটনাৰ পুণৰাবৃত্তি হো‌ৱাটো ৰোধিব লাগে, সেই কথাও হয়তো আমাৰ মনে নামানিব । তাতোকৈ ডাঙৰ কথা, পৃথি‌ৱীৰ ভিন্ন কোণত নানানজন মনোবিজ্ঞানী আৰু সমাজ-তত্ত্ববিদে জৰীপ তথা অধ্যয়ন কৰি ইতিমধ্যেই এই কথাৰ উপযুক্ত প্ৰমাণ পাইছে যে সদায় চকুৰ আগত জঘন্য অপৰাধ, অসামজিক কাণ্ড-কলাপ ইত্যাদি সংঘটিত হৈ থকা দেখি থাকিলে আমাৰ মগজু‌ৱে হেনো লাহে লাহে ইতিবাচক চিন্তা কৰিব পৰাৰ ক্ষমতা হেৰু‌ৱাবলৈ লয়। ই এটা অতি শংকাদায়ী বিষয় । ভয় হয় -- ৰাজনীতিৰ খো‌ৱা-কামোৰা, মেৰপাক, শোষণ-নিপীড়ণৰ এই পাকচক্ৰৰ পৰা নিজকে বচাই ৰাখি যি কেইজনমান মুষ্টিমেয় লোকে অসমত বৰ্তমানেও ভাল কাম কৰিছে বা ভাল কথাৰ আলোচনা কৰিছে, সেইকেইজনো হয়তো অদূৰ ভ‌ৱিষ্যতে এনে প্ৰাকৃতিক বিপৰ্যয়ৰ বলি হ’বলৈ বেছি পৰ নাই।\nআমাৰ দৃষ্টিৰে, যোগাত্মক চিন্তা-চৰ্চাৰে দেশ আৰু দহৰ মংগলৰ অৰ্থে হাতত লো‌ৱা যিকোনো কামেই হৈছে ‘ভাল-খবৰ’ৰ উৎস । লাগিলে সেয়া দেশৰ অৰ্থনীতি, বিজ্ঞান, সাহিত্য, খেলজগত, সংস্কৃতি, সামাজিক বা ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰতেই হওঁক । ৰাজ্যখনলৈ গৌৰ‌ৱ কঢ়িয়াই অনা প্ৰতিটো কৃতিত্বও এনে ভাল খ‌ৱৰৰ একোটাহঁত নিদৰ্শন । যি বাতৰিয়ে অন্য হাজাৰজন অসমীয়াৰ প্ৰাণলৈ আশাৰ সঞ্চাৰ কৰিব পাৰে, নতুন উদ্যম যাঁচিব পাৰে, কঁকালত টঙালী বান্ধিবলৈ উদ্বুদ্ধ কৰাব পাৰে, সেয়াই হৈছে ‘ভাল খবৰ’।\nক’বলৈ পাই অতি গৌ‌ৰ‌ৱ অনুভ‌ৱ কৰিছোঁ যে, এই একেখন অসমতে এতিয়াও কিন্তু ন ন ভাল খবৰ দিওঁতা কিছুসংখ্যক অসমীয়াই অতি নিষ্ঠা সহকাৰে নিজৰ কাম কৰি আছে । উদাহৰণ স্বৰূপে ল’ব পাৰি যাদ‌ৱ পায়েঙৰ নাম । তেখেতে কে‌ৱল ব্যক্তিগত প্ৰচেষ্টাৰে ৫৫০ হেক্টৰ জোৰা এখন বনাঞ্চল গঢ়ি তুলি বিশ্ববাসীৰ ওচৰতে সমাদৃত হৈছে । ভাৰতীয় মহাকাশ গ‌ৱেষণা কেন্দ্ৰত কৰ্মৰত অসমৰ সু-সন্তান জীতেন্দ্ৰ নাথ গোস্বামীদে‌ৱে চন্দ্ৰযানৰ উৎক্ষেপনৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰযুক্তিগত বৰঙণি আগবঢ়াইছে । সেয়াও এক গৌৰ‌ৱৰ বিষয় । এলেন দেউৰী, দুৰ্গা বড়ো, হলিচৰণ নাৰ্জাৰীহঁতে ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত ফুটবল খেলি অসমৰ ন-শিকাৰুসকলৰবাবে প্ৰেৰণাৰ উৎস হৈ পৰিছে ।\nইন্টাৰনেটৰ জগততো বহুজনে ইতিমধ্যে অসমীয়া ভাষা সংস্কৃতিৰ সংৰক্ষণ,প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰৰ বাবে চেষ্টা কৰি আছে । সত্যকাম দত্ত আৰু তেওঁৰ বন্ধুবৰ্গই মিলি www.sakori.org যোগে বিনামূলীয়াকৈ নিয়োগ-বাতৰিৰ সম্প্ৰচাৰ কৰি আহিছে। সেইদৰে www.xahitya.org ৱেবচাইটযোগে ন অসমীয়া লেখক-লেখিকাক উৎসাহিত কৰা হৈছে। www.bigyan.org আৰু www.gonitsora.com ৱেবচাইটৰ যোগেদি আন কেইজনমানে আকৌ অসমীয়া ভাষাত বিজ্ঞানমূলক প্ৰ‌ৱন্ধৰ প্ৰচাৰ কৰি আহিছে । www.xobdo.org ৱেবচাইটে অনলাইন অসমীয়া অভিধান ইন্টাৰনেটত উপলব্ধ কৰিছে। হিমজ্য‌োতি তালুকদাৰৰ নেতৃত্বত এনাজৰী.কমৰ কৰ্মদলে বিভিন্ন পুৰণি অসমীয়া গীত,নাট,ছবি তথা চলচ্চিত্ৰৰ সংগ্ৰহালয় গঢ়ি ইন্টাৰনেট যোগে পৃথি‌ৱীৰ প্ৰতিটো কোণতে পাব পৰাৰ ব্য‌ৱস্থা কৰিছে।\nয়ুনিকোডৰ ব্য‌ৱহাৰৰেৰে কম্পিউটাৰ আৰু মোবাইল ফোনত অসমীয়া লিখিব পৰা কৰাত অৰিহণা যোগাইছে গুণদীপ চেতিয়া,মৃদুল কুমাৰ শৰ্মা,মৃন্ময় কুমাৰ নাথ,বিতোপন দাস, আজিজুল হক, বনজিৎ পাঠকৰ দৰে বহুকেইজন সমল ব্যক্তিয়ে। ‘গিলি নেভন’ নামৰ ইজৰাইলী গ‌ৱেষক ছাত্ৰীগৰাকীয়ে ‘আমাৰ মাজুলী’ নামৰ বেচৰকাৰী স্বেচ্ছাসে‌ৱী অনুষ্ঠানটোৰ জৰিয়তে মাজুলীৰ থলু‌ৱা জনজাতীয় যু‌ৱক-যু‌ৱতীক কৰ্মসংস্থাপন দিয়াৰ উদ্দেশ্যেৰে বিভিন্ন বৃত্তিৰ প্ৰশিক্ষণ দিয়াই কৰ্মক্ষম কৰি তুলিছে । গৌৰাংগ মোহন শৰ্মা আৰু বুলজিৎ বুঢ়াগোহাঁঞিৰ দৰে ব্যক্তিয়ে নিজাববীয়া প্ৰচেষ্টাৰে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক কেৰিয়াৰ বিষয়ক বক্তব্য বা পৰামৰ্শ প্ৰদান কৰি উঠি অহা প্ৰজন্মক বাট দেখু‌ৱাইছে।\nসেইদৰে ভাল-খবৰৰ এই মহঙা দিনতো আশাৰ বতৰা দিয়া, প্ৰেৰণাদায়ী বা-বাতৰিৰ সন্ধান কৰি ছ’চিয়েল মেডিয়া তথা ৱেবচাইটযোগে সুগন্ধি বিলাইছে অজয়লাল দত্ত নেতৃত্বত প্ৰতিষ্ঠা হোৱা ‘অসমীয়াৰ সুখ-দুখ’ (www.xukhdukh.com) নামৰ অসমীয়া অনলাইন দৈনিক বাতৰিয়ে। প্ৰতিদিনে বিভিন্ন সূত্ৰৰ পৰা ভাল খবৰবোৰ গোটাই এটা ক্লিকতে গোটেই বছৰৰ প্ৰেৰণাময় খবৰৰ সন্ধান পাব পৰাৰ ব্যৱস্থা কৰিছে এই ৱেবচাইটটোৱে। আনকি অসমীয়া কাকত সমূহৰ অনলাইন সংস্কৰণ ইমেজ হিচাবে প্ৰকাশ হোৱাৰ বিপৰীতে জনপ্ৰিয় কাকত সমূহত প্ৰকাশিত বহু লেখাকো য়ুনিকডত প্ৰকাশ কৰি গুগোলত যি কোনো সময়তে অসমীয়া আখৰেৰে সন্ধান কৰি পাব পৰাৰ ব্যৱস্থা কৰিছে এই অনলাইন দৈনিকৰ কৰ্মদলে। মোবাইলৰ এপচ পৰ্যন্ত ব্যৱস্থা কৰি অ-আ ক-খ এতিয়া মোবাইলতো পঢ়িব পৰাৰ ব্যৱস্থা হৈছে। অৰুণাচলৰ ডিৰাঙৰ পৰা ৰূপাংকৰ চৌধুৰী, মৰিগাঁৱৰ কৰ্মস্থলীৰ পৰা এই লেখকেও এই ভাল খবৰ আৰু ভাল সমল সংগ্ৰহৰ অংশীদাৰ হৈছোহঁক।\nআনফালে, শাৰিৰীকভা‌ৱে অক্ষম প্ৰতিবন্ধী অনাথ কিশোৰ-কিশোৰীৰ বৌদ্ধিক আৰু মানসিক বিকাশৰ অৰ্থে ২০০৫ চনত প্ৰবক্তা কুমুদ কলিতাৰ উদ্যোগত বৰপেটাৰ পাঠশালাত গঢ় লো‌ৱা ‘তপোবন’ নামৰ শিক্ষানুষ্ঠানটিয়ে বিভিন্ন পদক্ষেপ হাতত লৈ আহিছে।\nএই সকলোবোৰ আমাৰ বাবে ভাল খবৰ । আমি ভা‌ৱোঁ, এনে খ‌ৱৰৰ সৃজন আৰু প্ৰচাৰেহে ক্ৰমাৎ দূষিত হ’বলৈ লো‌ৱা অসমৰ আ‌ৱ-হা‌ৱাত সুস্থ মানসিকতা ঘুৰাই আনি জাগৰণৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰিব । ভাল খ‌ৱৰ ক’ত পাম বুলি বিচাৰি ফুৰাতকৈ নিজেই এটা ভাল খ‌ৱৰৰ উৎস হ’বলৈ চেষ্টা কৰাটোহে বৰ্তমান সময়ত অতি প্ৰয়োজনীয় বুলি বিবেচিত হৈছে ।\nলেখকৰ ঠিকনাঃ ডাক- ৰজাবাৰী, বোকাখাত, গোলাঘাট -৭৮৫৬১২ (দূৰভাষ-৯৪৩৫১৫২৭৬৮)\nTags # ARUNJYOTI-DAS # REVIEW # অৰুণজ্যোতি দাস # পৰ্যালোচনা\nLabels: ARUNJYOTI-DAS, REVIEW, অৰুণজ্যোতি দাস, পৰ্যালোচনা


উদয়াস্ত (ঈশান জ্যোতি বৰা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nউদয়াস্ত (ঈশান জ্যোতি বৰা)\nযোগেশ্বৰৰ ঘৈণীয়েকে দি থৈ যোৱা ঠোঙাটোৱে বেণুৰ মনত প্ৰথমে সীমাহীন কৌতূহলৰ সৃষ্টি কৰিছিল৷ সি প্ৰথমতে একোৰে তত ধৰিব পৰা নাছিল৷ যেতিয়া দুৱাৰদলিত ৰৈ মানুহগৰাকীয়ে “ঠোঙাটোৰ পৰা উলিয়াই চা” বুলি ক’লে, তেতিয়াহে সি ঠোঙাৰ ভিতৰত থকা আচল বস্তুটো উদ্ধাৰ কৰিলে৷ বস্তুটো এটা চোলা৷ নীলা ৰঙৰ এটা চোলা৷\nআহল-বহল ঠোঙাটোৰ পৰা চোলাটো উলিয়াই আনি বেণুধৰে চোলাৰ নীলা ৰঙটোৰ ফালে কিছুপৰ তধা লাগি চালে৷ দুপৰীয়াৰ ফৰকাল আকাশখনৰ দৰে চোলাটো৷ নীল আকাশৰ বুকুত ভাঁহি থকা শুকুলা ডাৱৰৰ দৰে চোলাৰ বুটামকেইটা৷ কেনেকুৱা লাগিব বাৰু তাক এইটো চোলা পিন্ধিলে! চোলাটোৰ মাজত নিজৰ দেহাটো সি এবাৰ সুমুৱাই চালে৷ বাস্তৱত নহয়,কল্পনাতহে৷ সি পুলকিত হ’ল৷ নীলা চোলাটো পিন্ধি সি যেতিয়া মাধৱীৰ কাষলৈ যাব, তেতিয়া মাধৱীৰ মুখত ফুটি উঠিব পৰা গৌৰৱোজ্জ্বল হাঁহিটোৰ সম্ভাব্য উজ্জ্বলতাৰ কথা ভাবি সি একমুহূৰ্তৰ বাবে উত্তেজিত হৈ উঠিল৷ কিন্তু পিছমুহূৰ্ততে তাৰ পুতেকৰ কথা মনলৈ আহিল আৰু মনটো চূণ পৰা জোকটোৰ দৰে কোঁচ খাই গ’ল৷\nবেণুধৰৰ পুতেক৷ নাম তাৰ পোণাকণ৷ বয়স পাঁচবছৰ৷ ধূলিময় হাত-ভৰিহাল নচুৱাই নচুৱাই,শেঙুনভৰ্তি নাকটোৰ পৰা জুলীয়া পদাৰ্থভাগ পিন্ধি থকা হাফপেণ্টটোলৈ ‘ট্ৰেন্স্‌ফাৰ’ কৰি বেণু-মাধৱীৰ সুযোগ্য পুত্ৰ পোণাকণে আজি আহিবৰ সময়ত বাপেকক দঢ়াই দঢ়াই কৈ পঠিয়াইছিল-“দে’তা মোলৈ চোলা এটা আনিবি দেই৷ ক’ আনিবিনে?” পোণাকণৰ আৱেগসৰ্বস্ব প্ৰশ্নটোত বেণুধৰে সেইসময়ত আশা আৰু বিশ্বাসৰ এনে এটা নিৰ্ভেজাল ৰূপ দেখা পাইছিল যে অনিচ্ছাসত্ত্বেও তাৰ মুখৰ পৰা ওলাই গৈছিল সেই অখণ্ডনীয় প্ৰতিশ্ৰুতিবাণী- “আনিম দে৷”\nনীলা চোলাটোৰ পৰা দৃষ্টি আঁতৰাই দেহত ওলমি থকা চোলাটোলৈ বেণুধৰৰ এবাৰ চাবলৈ মন গ’ল৷ দেওবৰীয়া হাটত মাছ বিক্ৰী কৰি থকা বেপাৰীকেইটাৰ সন্মুখে সন্মুখে পৰি থকা প্লাষ্টিকৰ বস্তাৰ টুকুৰাকেইটালৈ তাৰ মনত পৰিল৷ অসংখ্য মানুহ গৈ সেই বস্তাকেইটাৰ ওপৰত থিয় হয়,দৰ-দাম কৰে,এসময়ত অহাবাটে গুচি যায়৷ বৰষুণীয়া বতৰত জোতা-চেণ্ডেলৰ বোকাৰে বস্তাকেইটা উপচি পৰে৷ বস্তাকেইটা কোন কেতিয়াবাই চিলাই এৰাই গৈছে,কেইবাটাও বৰণ সলাই সলাই সিহঁতৰ চিন-মোকাম নাইকিয়া হৈ পৰিছে আৰু লাহে লাহে সিহঁত এতিয়া সম্পূৰ্ণ নিঃশেষ হোৱাৰ পথলৈ আগবাঢ়িছে৷ বেণুধৰে পিন্ধি থকা চোলাটোৰো সেই বস্তাকেইডোখৰৰ দৰে অৱস্থা হৈছে৷ সময়ৰ সুতীক্ষ্ন আঁচোৰত,জাৰ-জহ-উত্তাপ-বৰষুণৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দি দি তাৰ চোলাটোৰো ভাগৰ লাগিছে৷ এতিয়া সি কেলঢেপ-কেলঢেপকৈহে জীয়াই আছে৷ কোনদিনা প্ৰাণবায়ু উৰি যায়,তাৰ ঠিকনা নাই৷ মানুহৰ ঘৰত কাম কৰা সময়ত,দুপৰীয়া গা ধোৱা সময়ত,নিশা শুবৰ সময়ত চোলাটো তাৰ গাৰ পৰা আঁতৰ হয়৷ দেওবাৰৰ দিনা মাধৱীয়ে চোলাটো ধুই-মেলি-থুকুচি ৰ’দত মোকলাই দিয়ে৷ সেইয়াই৷ তাৰ বাহিৰে চোলাটোৱে তাৰ সংগ নেৰে৷ নামঘৰলৈ পৰাপক্ষত সি নাযায়েই৷ কেতিয়াবা গ’লেও এইটো চোলায়েই পিন্ধি যায়৷ বৰসবাহৰ দিনা নামঘৰলৈ যাওঁতে কৃষ্ণইতো তাক উপলুঙা কৰি কৈয়েই পেলালে-“বোলো বেণু,সেইটো চোলা নে বস্তা? নামঘৰলৈ ইমান জধলা হৈ আহিব নাপায়৷…”\n“বেণু ঐ বেণু, তধা লাগিলি দেখোন !”\n“পছন হৈছে নে চোলাটো?”\nকোনপৰতনো যোগেশ্বৰ দোকানী ঘৰৰ ভিতৰৰ পৰা ওলাই আহি ভাৱনাত বিভোৰ হৈ থকা বেণুৰ সন্মুখত থিয় হ’লহি,বেণুৱে উৱাদিহেই নাপালে৷ মূৰ তুলি চাই দেখে,মুখত ভূৱনভুলোৱা হাঁহি আৰু ডিঙিত গামোচা এখন লৈ লোদোৰ-পোদোৰ পেটটো নচুৱাই সেইয়া যোগেশ্বৰ ৷ একালৰ বন্ধু আৰু এতিয়া তাৰ ভাগ্যৰ অনিয়মীয়া বিধাতা৷\n“হেৰৌ যোগে, মোৰনো আৰু কি পছন-অপছনডাল আছে ! চোলাটোযে দিলি,তাতেই মোৰ আনন্দ৷ তাতেই মোৰ সুখ৷ এইবোৰ বস্তু আমাৰ সপোনৰো সিপাৰৰ বুজিছ ! দুবেলা-দুমুঠি খোৱাৰ জোখাৰে তোৰ ঘৰখনে যে মোক চলাই আছে,সেইয়াই বহুত৷”\n“হ’ব হ’ব,সেইবোৰ বাদ দেচোন এতিয়া৷ ঘৰলৈ গৈ ঘৈণীয়েৰক চোলাটো দেখুৱাবি৷ বিহুৰ দিনা এইটো পিন্ধিয়েই আহিবি৷ ভাইটিয়ে বৰ মৰমেৰে তোলৈ বুলি লৈ আহিছে চোলাটো৷ গুৱাহাটীৰ পৰা৷” ভায়েকৰ কথা কওঁতে যোগেশ্বৰৰ মুখত এটা গৌৰৱসূচক হাঁহি জিলিকি উঠিল৷\n“বিহুত আকৌ…”-যোগেশ্বৰৰ হাঁহিটোলৈ চাই চাই বেণুৱে ক’বলৈ ধৰিলে “…মানুহজনীয়ে মাকৰ ঘৰলৈ যোৱাৰ কথাহে উলিয়াইছে৷ চাওঁ ৰ’চোন৷ কোনোবাপৰত আহি এপাক মাৰিমহি দে৷ আহিলেও এইটো চোলা পিন্ধি কদাপি নাহোঁ৷ এইটো চোলা পিন্ধি হাবি-বনত সোমালে চোলা আৰু চোলা হৈ নাথাকে বুইছ ! পিন্ধি থকাটোৱেই ভাল৷”\n“তোক আৰু তৰ্কত বলে পাৰিমনে মই ! যি কৰ কৰিবি৷ মুঠতে এপাক মাৰিবি৷”\n“হে:হে:হেঃ ৷ ঠিক আছে৷ এতিয়া গৈহে থাকো তেনেহ’লে৷”\nচোলাটো বুকুত সাবটি বেণুধৰ যোগেশ্বৰ দোকানীৰ ঘৰৰ পৰা ওলাই আহিল৷\nপদূলিমূৰত ভৰি থৈয়েই সি গাঁৱৰ সিটোমূৰলৈ চাই পঠিয়ালে৷ দৃষ্টি তাৰ সুতীক্ষ্ণ৷ দৃষ্টিৰ দৰে লক্ষ্যও হ’ব তাৰ অব্যৰ্থ৷ সি নিজকে পতিয়ন নিয়ালে৷\nনামঘৰৰ সন্মুখত কোনোবা এটা ৰৈ আছে ৷ ভোলা নহয়নে ! দুটা খোজ আগুৱাই গৈ বেণুৱে মানুহটোৰ এখন পৰিষ্কাৰ ছবি পাবলৈ যত্নপৰ হ’ল৷ আকাৰ-আকৃতিৰ ফালৰপৰা মানুহটো ভোলাৰ লেখিয়া৷ মানুহটোৰ হাতখনৰ অৱস্থানলৈ চাই এনেকুৱা লাগিছে যেন সি চাধা মোহাৰি আছে৷ হয়,ভোলায়েই হয়৷ তৎক্ষণাৎ বেণুৰ মনলৈ আহিল-সেইটো চুবুৰীত চাধা খোৱা মানুহ কেৱল দুটা৷ ভোলা আৰু নৰেন৷ ঘৰ এৰি নৰেন হায়দৰাবাদলৈ যোৱা এমাহেই হ’ল৷ গতিকে ৰাস্তাৰ বাওঁকাষে ৰৈ চাধা মোহাৰি থকা মানুহটো ভোলায়েই হ’ব লাগিব৷ একেবাৰে সঠিক কথা৷ সন্তুষ্টিসূচক হাঁহি এটা মাৰি বেণুধৰে নিজৰ বুদ্ধিমত্তাৰ শলাগ ল’লে৷\nসকলো কথা যেতিয়া পানীৰ দৰে চাফা হৈয়েই গ’ল,গতিকে সোনকালে গৈ এতিয়া ভোলাক লগ ধৰাৰহে কথা৷ চাধাকণ মোহাৰি ভোলাই মুখত সুমুৱাৰ আগতেই বেণু গৈ সেইখিনি পাব লাগিব৷ অন্যথা চাধা খাই ক’ৰ মানুহ ক’ত নোহোৱা হয়,কোনো ঠিক নাই৷ খৰখোজেৰে বেণু গাঁৱৰ সিটোমূৰৰ দিশে অগ্ৰসৰ হ’ল৷\nযোগেশ্বৰৰ সন্মুখত বেণুৱে আজি মিছা মাতিলে৷ বিহুত মাধৱী মাকৰ ঘৰলৈ নাযায়৷ ঘৰতে থাকিব৷ কিন্তু সেইবুলিয়েই বিহুৰ দিনা বেণুধৰে এইটো চোলা পিন্ধিব নোৱাৰে৷ পিন্ধি ঘৰে ঘৰে বিহু খাই ফুৰিব নোৱাৰে৷ বিহুৰ দিনা কি, এটা দিনো সি এই চোলাটো পিন্ধিব নোৱাৰে৷\nচোলাটোৰে সি কি কৰিব,সি ইতিমধ্যে সিদ্ধান্ত লৈয়েই পেলাইছে৷ চোলাটো সি গাঁৱৰে কাৰোবাক বেচিব৷ আছে,জিলিকি থকা এই নতুন চোলাটো বেণুধৰৰ পৰা কিনি বিহুৰ বতৰত বিহু ‘খাই’ আৰু ‘মাৰি’ ফুৰিবলৈ বাঞ্ছা কৰা ডেকা এইখন গাঁৱত এজন নহয়,দহজন আছে৷ চোলাটো বেচি সি যিকেইটা টকা পায়,সেইকেইটা টকাৰে বেণুৱে পাঁচবছৰীয়া পুতেকলৈ চোলা এটা কিনিব৷ তাৰপিছতো যদি টকা বাছি যায়,তাৰে মাধৱীৰ কাৰণে ব্লাউজ এটা কিনিব৷ চোলা আৰু ব্লাউজ কিনাৰ পিছত কেইটানো টকা আৰু তাৰ হাতত থাকিবগৈ !\nবহুদিন মাংস খোৱা নাই৷ পোণাটোৱেও মাংস খাওঁ খাওঁ কৰি থাকে৷ মাধৱীৰো মাংসলৈ বৰ লোভ৷ পাৰিলে এপোৱামান মাংসকে কিনিব৷ তিনিওটাই এসাঁজ হেঁপাহ পলুৱাই খাব৷\nনাই, মাংস কেনেকৈ কিনিব !\nবেণুধৰে যেন ঘোৰ টোপনিৰ পৰাহে সাৰ পালে৷ এপোৱা মাংস ৰান্ধোতে মিঠাতেল,মা-মছলা আৰু আদা-নহৰুসোপা জানো নালাগিব ! এইবোৰ নহ’লে মাংস খাই কি সোৱাদ লাগিব ! এইবোৰ কিনোতে-মেলোতে শেষত গৈ কেৰেলাতকৈ গুটি দীঘল হ’ব৷ গতিকে মাংস কিনা বাদ৷ পইছা বাচিলে কণী এহালিকে সি কিনি নিব৷\nকিন্তু এই সকলোবোৰ তেতিয়াহে সম্ভৱ হ’ব যেতিয়া যোগেশ্বৰৰ ঘৰৰ পৰা অহা এই চোলাটো সি উচিত দামত কোনোবা এজনক বেচিব পাৰিব৷ সেই কোনোবাজন যদি ভোলা হয়,তেতিয়া তাৰ কাৰণে গাখীৰতে ম’হৰ খুঁটি৷\nভোলা-নামটো যেনে,মানুহটোও তেনে৷ একেবাৰে ভোলা,হেবাং৷ বুৰ্বক সজাবলৈ সহজ৷ বেণুধৰে মনতে পাঙিলে-সি ভোলাক প্ৰথমেই টকা পাঁচশৰ কথা ক’ব৷ পাঁচশ নিদিলে চাৰিশ৷ চাৰিশ নিদিলে তিনিশ দিবই লাগিব৷ অন্যথা চোলা নেবেচে৷ বেলেগ গ্ৰাহক বিচাৰিব৷\n“হেৰৌ,সেইটো ভোলা নহয়নে !”\nচাধাপালি মুখত ভৰাই ভোলাই বেণুৰ ফালে পিঠি দিছিলেই,সেইমুহূৰ্ততে গৈ বেণুৱে ভোলাক উদ্দেশ্যি চিঞৰটো মাৰিলে৷ ফেলেক্‌কৈ হাঁহি এটা মাৰি ভোলাই ডিঙি ঘূৰালে৷ সি বোধহয় মাতটো শুনিয়েই চিনি পালে যে এই মাতৰ গৰাকী বেণুধৰৰ বাহিৰে আন কোনো নহয়৷\n“হয় দে৷ ময়েই৷ ক’ৰপৰানো আহিলি ?”\n“ক’ৰপৰা আহিবি আৰু এই দুপৰীয়াখন ! যোগেৰ বন-বাৰী চাফা কৰি আহিলোঁ৷ কাজিনেমুৰ ডালকেইটামান সি শহুৰেকৰ ঘৰৰ পৰা আনি থৈছিল৷ তাকেই ৰুই-মেলি গুৰিত গোবৰ-চোবৰ দি থৈ আহিলোঁ৷”\n“এতিয়া পিছে কোনফালে?”-ভোলাই আগ্ৰহেৰে সুধিলে৷\n“কোনফালে মানে ! তোৰফালেই আহিছোঁ ৰ’৷ বস্তু এটা আছে তোৰ কাৰণে৷”-বেণুৱে ৰস লগাই কথাষাৰ কৈ চকুহালেৰে এনে এটা চাৱনি দিলে যে তাকে দেখি ভোলাৰ আশ্বৰ্য আৰু উৎসুকতা-দুয়োটাই বাঢ়ি গ’ল৷\n“আজি দেখোন হাইঠা মাটিত পৰিল৷ কি বস্তু হেৰৌ ?”-বেণুধৰৰ বুকু সাবটি শুই থকা ঠোঙাটোলৈ ভোলাই এতিয়াহে মন কৰিলে৷ বস্তুটো এই ঠোঙাটোতেই থাকিব লাগিব৷ পুখুৰীৰ পৰা তুলি অনা জালখনত কেইটানো মাছ লাগিছে,তাকে চাবলৈ পুখুৰীৰ পাৰত ৰৈ থকা মাছমৰীয়াৰ পুতেকে উচপিচোৱাৰ দৰে ভোলাইও ঠোঙাটোৰ পৰা কিনো ওলাই আহে,তাকে চাবলৈ ব্যাকুল হৈ পৰিল ৷ ভোলাৰ এই ব্যাকুলতা আৰু উৎকণ্ঠা বেণুধৰে প্ৰাণভৰি উপভোগ কৰিলে৷ উপভোগ কৰি হ’লত নীলা চোলাটো ঠোঙাটোৰ পৰা উলিয়াই ভোলাৰ চকুৰ আগত নচুৱাবলৈ ধৰিলে৷ চকুৰ পচাৰতে ভোলাই চোলাটো নিজৰ হাতলৈ লৈ গ’ল৷\n“ইমান ধুনীয়া চোলা ! ক’ত পালি?”\n“ক’ত পালোঁ,কেনেকৈ পালোঁ-সেইবোৰ বাদ দে৷ এই চোলাটো পিন্ধি তই যেতিয়া তোৰ প্ৰাণেশ্বৰীৰ সমুখলৈ যাবি,ভাবচোন তাই কিমান ভাল পাব৷” এজন চালাক বিক্ৰেতাৰ দৰে বেণুধৰে জালখন পেলালে৷ ভোলা আৰু তাৰ প্ৰেমিকা ৰত্নাৰ কথা বেণুৱে ভালদৰেই জানে৷\n“মোৰ কাৰণে আনিছ তই এইটো !”-ভোলাই চোলাটো ছুই থাকিয়েই সুধিলে৷ যেন সি চোলাটো পিন্ধি এতিয়াই ৰত্নাৰ কাষলৈ দৌৰ মাৰিব৷\n“অ’ আকৌ !! সেইকাৰণেইতো তোৰ কাষলৈ আহিছোঁ অতদূৰ ঢপলিয়াই৷ চোলাটো তোৰেই৷ কিন্তু..” বাক্যটো বেণুৱে সম্পূৰ্ণ নকৰিলে৷ ভোলাৰ আলেখলেখ চাবলৈ মন গ’ল৷ তেজপিয়াৰ দৰে ভোলাই মূৰটো হঠাতে ওপৰলৈ তুলি তাতকৈ কমেও এফুট ওখ বেণুধৰৰ ফালে চালে৷ চকুত চকু থৈ ভোলাই তাৰপিছত সুধিলে-\n“টকা পাঁচশ দিব লাগিব৷”\n“এইটো চোলাৰ দাম পাঁচশ ! ”-গৰম তেল হাতত পৰা মানুহৰ দৰে ভোলা জপিয়াই উঠিল৷\n“কমেইহে কৈছোঁ৷”-বেণুৰ অভিব্যক্তিত পাকৈত বেপাৰীৰ ভংগীমা ৷\n“টকা দুশ ল৷ আৰু চোলাটো দে৷”-ভোলাই তাৰ শেষ কথা শুনাই দিলে৷\n“হেৰৌ,কি কথা কৈছ ! এইটো চোলা দুশ টকাত ! বাদ দে৷ মই আন কাৰোবাক বেচিম৷”-কথাষাৰ কৈয়েই বেণুৱে ভোলাৰ হাতৰপৰা চোলাটো ল’বৰ বাবে তৎপৰ হ’ল৷ তৎপৰ হ’ল মানে-একপ্ৰকাৰ চোলাটো কাঢ়িয়েই আনিলে৷\n“সব কথা বাদ দে৷ তোৰো থাকক৷ মোৰো থাকক৷ টকা তিনিশ দি বেপাৰ শেষ কৰ৷ চাই ল৷ পকেটত এই তিনিখন এশটকায়েই আছে৷”-চানা,মিক্সাৰৰ ৰঙীন দাগেৰে একাকাৰ হৈ থকা পেণ্টৰ পকেট দুটা বাহিৰলৈ উলিয়াই ভোলাই আৱেগজৰ্জ্জৰ কণ্ঠেৰে ক’লে৷\n“ছেহ্ ! ভাল বিপদতেই পেলালি৷”-কথাষাৰ কৈয়েই বেণুৱে তাৰ চিন্তাৰ চকৰি ঘূৰালে৷ তিনিশ টকাত পোণাটোৰ চোলাটো পোৱা যাব চাগে৷ মাধৱীৰ ব্লাউজটো নহ’লেও নাই৷ পাছে-পৰে কিনি দিব৷ মাক-বাপেকৰনো কি বিহু,ল’ৰা-ছোৱালীৰহে আচল৷ ভোলাৰ পৰা টকা তিনিশ লৈয়েই সি বৰবজাৰৰ পিনে বাট পোনাব৷ শইকীয়া মাৰ্কেটত গুণীন্দ্ৰই কাপোৰৰ দোকান এখন খুলিছে৷ দুদিনমানহে হৈছে৷ সেইখনৰ পৰাই পাৰিলে পোণালৈ চোলাটো কিনিব লাগিব৷\n“হেৰৌ,কি ভবাত লাগিলি !”\nভোলাই গাটো জোকাৰি দিয়াত বেণুৰ চিন্তাৰ চকৰি থমকিল৷\n“হ’ব দে৷ তোৰ লগতনো কি আৰু লাগি থাকিম ! দে,দে,যি আছে তাকেই দে৷”-বেছি দৰদাম কৰি থাকিলে গ্ৰাহক হেৰুউৱাৰ ভয়৷ নতুন এজন গ্ৰাহক বিচাৰি ফুৰিলে পোৱা যাব,কিন্তু তিনিশ টকা দামত চোলাটো কোনোবাই কিনিবনে! কোৱা টান৷ গতিকে ভোলাৰ পৰা তিনিশ টকাটো লৈ চোলাটো চমজাই দিয়ায়েই বুদ্ধিমানৰ কাম হ’ব৷ এখন হাতে টকা তিনিশ লৈ আৰু আনটো হাতে চোলাটো দি বেণুধৰে স্বস্তিৰ নিশ্বাস এৰিলে৷ ঘৰত উপস্থিত হৈ এতিয়া সি আৰু পোণাকণৰ থেন্‌থেননি শুনিবলগীয়া নহ’ব৷ কম দামৰ হ’লেও নতুন চোলা এটা সি পিন্ধিব পাৰিব৷\nপইছা হাতলৈ আহিল যেতিয়া এতিয়া পোনে পোনে বৰবজাৰলৈহে যোৱাৰ কথা ৷ বেণুধৰ আগবাঢ়িল৷\nধৰিত্ৰীৰ বুকুত দুটামান আত্মবিশ্বাসী খোজ বেণুধৰৰ দ্বাৰা দিয়া হৈছিল কি নাই,তেনেতে পিছফালৰ পৰা ভোলাৰ গগনফলা চিঞৰ ভাঁহি আহিল-\n“ঐ বেণু,ৰ’চোন ৰ৷”\nঅবাক-বিস্মিত হৈ বেণুৱে পিছলৈ ঘূৰি চালে৷ সি দেখিলে-ভোলাৰ হাতত ওলমি থকা নতুন নীলবৰণীয়া চোলাৰ পিঠিফালটোৰ মাজডোখৰ নাই৷ মাজতে চোলাটো দুখলগাকৈ ফটা৷\n“চোলাটো মেলি চাওঁতেহে দেখিলোঁ৷ দেখিছ,কিমান ডাঙৰকে ফলা আছে !”-ভোলাৰ অভিব্যক্তিত ক্ৰোধৰ সামান্য ৰেঙনি ফুটি উঠিছে৷\n“দে,দে মোৰ টকা মোক ঘূৰাই দে৷ তোৰ মৰমো নালাগে আৰু তোৰ এই ফটা চোলাটোও নালাগে৷”\nপৰিমাপহীন ভোক আৰু ক্ষুধাৰ বিৰুদ্ধে অহৰ্নিশে যুঁজ দিয়া এজন ভোকাতুৰৰ সমুখলৈ ভাতৰ ঠালখন আগবঢ়াই পিছমুহূৰ্ততে গোৰ মাৰি ঠালখন চিটিকাই দিলে,যিদৰে ভোকাতুৰজনৰ মুখত সীমাহীন ক্ষোভ,অপৰিসীম দুখ তথা আশাশূন্যতাৰ ছবি এখন জিলিকি উঠিব,ঠিক তেনেকুৱা এখন ছবিৰ পৰিচ্ছন্ন ৰূপ এইমুহূৰ্তত বেণুধৰৰ শীৰ্ণ মুখমণ্ডলত প্ৰস্ফূটিত হৈছে৷ মুহূৰ্ততে পোণাকণৰ “ক’ আনিবিনে?” বোলা কাতৰ প্ৰশ্নটোৱে বিশাল আকাৰ ধাৰণ কৰি বেণুধৰৰ মন-মগজুৰ চাৰিওফালে সুতীব্ৰ গতিত ঘূৰিবলৈ ধৰিছে৷ তাৰ বৰ দুখ লাগিছে৷\nতাৰ যে বৰ দুখ লাগিছে, সেই কথাৰ উজ্জ্বল প্ৰমাণ বহন কৰি চকুৰপৰা তাৰ সৰি পৰিছে দুটোপাল নিষ্পাপ অশ্ৰু ৷ মানৱীয় বেদনাৰ অন্তিম পৰিণতি এই চকুৰ পানীকণৰ পথ ৰুদ্ধ কৰিবলৈ বেণুধৰে কোনোধৰণৰ আন্তৰিক প্ৰয়াস নকৰিলে৷\nযি ৰূপত এশ টকীয়া নোট তিনিখন বেণুধৰে লৈছিল,তেনে ৰূপতেই নোট তিনিখন ভোলাৰ ফালে সি আগবঢ়াই দিলে ৷ অসন্তুষ্ট,শাহুৰ ওপৰত ওফোন্দ পাতি থকা বোৱাৰীয়েকে কলৰ পাৰত থেকেচি থেকেচি জমা কৰি থোৱা কাঁহী-বাতিৰ দৰে ভোলাই প্ৰথমতে ফটা চোলাটো আৰু তাৰপিছত চোলা মেৰিয়াই ৰখা ঠোঙাটো বেণুধৰৰ সোঁহাতখনত থেকেচি থ’লে৷ ভোৰভোৰাই ভোৰভোৰাই ভোলাই তাৰপিছত ঘৰৰ দিশে প্ৰস্থান কৰিলে৷\nসেইমুহূৰ্তত, গাঁৱৰ সিটো মূৰৰ একোঠলীয়া ঘৰটোত বেণুধৰৰ পত্নী মাধৱী ব্যস্ত আছিল ক্ৰন্দনৰত পুত্ৰ পোণাকণক আশ্বাসবাণী শুনোৱাত- “নাকান্দিবি ৷ নাকান্দিবি অ’ সোণাই৷ দে’তা গৈছে নহয় তোলৈ চোলা আনিবলৈ৷ পাবহিয়েই এতিয়া ৰহ৷”\n← জেনেৰিক ঔষধৰ বিষয়ে কিছু লাগতিয়াল কথা (ডা০ ভূপেন শইকীয়া)\nবৈ থকা সাধু- উৎপল জোনাক হাজৰিকা →\nশপত (ৰূপাংকৰ চৌধুৰী)