New Corona Vaccine: টিকা নহয়, গৱেষণা চলিছে কোৰোণাৰ Nasal Vaccineৰ, কেতিয়ালৈ হ'ব উপলব্ধ? pm-modi-speech-scientist-are-now-doing-on-corona-nasal-vaccine-says-PM-MODI-HB– News18 Assam\nNew Corona Vaccine: টিকা নহয়, গৱেষণা চলিছে কোৰোণাৰ Nasal Vaccineৰ, কেতিয়ালৈ হ'ব উপলব্ধ?\nUpdated:June 7, 2021, 6:08 PM IST\nসমগ্ৰ দেশতে বিনামূলীয়া হ'ব কোৰোণা ভেকচিনঃ প্ৰধানমন্ত্ৰী মোদী\nLast Updated: June 7, 2021, 6:08 PM IST\nকোৰোণাৰ ভেকচিনেস্যনৰ সন্দৰ্ভত সোমবাৰে দেশৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে দেশবাসীক সম্বোধন কৰে। কোৰোণাৰ এনে সংকটকালত ভেকচিনক ৰক্ষা কৱচ আখ্যা দি প্ৰধানমন্ত্ৰীগৰাকীয়ে কয় যে, 'ভেকচিন আমাৰ বাবে সুৰক্ষাৰ কৱচ। মেডিকেল অক্সিজেন ১০ গুণ বৃদ্ধি কৰা হৈছে। কোৰোণা ৰোধৰ বাবে তৎপৰতাৰে কাম কৰা হৈছে। দেশত স্বাস্থ্য সুৰক্ষাৰ বাবে সুস্পষ্ট আন্তঃগাঁঠনি গঢ়ি তোলা হৈছে। লক্ষ্য আৰু নীতি সুস্পষ্ট আৰু সুপৰিকল্পিত হ'লে যিকোনো পৰিস্থিতিৰ সৈতে মোকাবিলা কৰিব পাৰি। মেক ইন ইণ্ডিয়াৰ দুটাকৈ ভেকচিন মুকলি হ'ল। দেশত এতিয়ালৈকে ২৩ কোটিতকৈও অধিক ভেকচিন ডোজ প্ৰদান কৰা হ'ল। শিশুৰ বাবে দুটা ভেকচিনৰ ট্ৰায়েল জোৰদাৰ গতিত চলি আছে।'\nগৱেষণা চলিছে কোৰোণাৰ নেজেল ভেকচিন ( Nasal Vaccine)ৰ ওপৰতঃ\nকোৰোণা ভাইৰাছক প্ৰতিৰোধ কৰিবলৈ দেশৰ চিকিৎসা বিজ্ঞানী সকলে দিন ৰাতি একাকাৰ কৰিছে। দেশত বৰ্তমান অব্যাহত আছে সাতটাকৈ ভেকচিন নিৰ্মাতা সংস্থাৰ ট্ৰায়েল। সকলোতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ কথাটো হল যে, বিজ্ঞানীসকলে এতিয়া কোৰোণাৰ নেজেল ভেকচিন ( Nasal Vaccine)ৰ ওপৰত গৱেষণা চলাই আছে। আৰু এই ক্ষেত্ৰত শীঘ্ৰে সফলতা লাভ কৰিব বুলি বিশ্বাস ৰাখিছে প্ৰধানমন্ত্ৰীগৰাকীয়ে। ইয়াৰ উপৰিও নেজেল ভেকচিন উপলব্ধ হোৱাৰ লগে লগে দেশত কোৰোণাৰ বিৰুদ্ধে যুঁজখনে অন্য এক মাত্ৰা লাভ কৰিব বুলি উল্লেখ কৰে প্ৰধানমন্ত্ৰী মোদীয়ে।\nআজি প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে ঘোষণা কৰে যে, সমগ্ৰ দেশতে বিনামূলীয়া হব কোৰোণাৰ ভেকচিন।আজি সিদ্ধান্ত লোৱা হয় যে, ৰাজ্য চৰকাৰৰ হাতত থকা কোৰোণা ভেকচিনৰ ২৫ শতাংশ দায়িত্বও এতিয়াৰ পৰা ভাৰত চৰকাৰেই ল'ব। আগন্তুক ২ সপ্তাহত এয়া কাৰ্যকৰী হ'ব। নতুন গাইড লাইন অনুসৰি আগবাঢ়িব। ২১ জুন সোমবাৰলৈ ১৮ বছৰৰ ওপৰৰ সকলোকে ভেকচিন দিয়া হ'ব। সম্পূৰ্ণ খৰচ কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে দিব। বিনামূলীয়া হ'ব কোৰোণা ভেকচিন। ইফালে ব্যক্তিগত হাস্পতালতো ভেকচিন লোৱাৰ সুবিধা থাকিব।দেশত নিৰ্মাণ হোৱা ভেকচিনৰ পৰা ২৫ শতাংশ প্ৰাইভেট হাস্পতালে ল'ব পাৰিব পাৰিব। কিন্তু এটা ভেকচিনত ১২৫ টকাৰ ওপৰত চাৰ্ভিচ টেক্স ল'ব নোৱাৰিব।'\nFirst published: June 7, 2021, 6:08 PM IST


উপায়ুক্ত কাৰ্যালয়, তিনিচুকীয়াত পদ খালী ( ৬ টা পদ ) | Junior Assistant Jobs in Deputy Commissioner, Tinsukia Recruitment 2019 - Dimpu Baruah\nHome ASSAM GOV JOB উপায়ুক্ত কাৰ্যালয়, তিনিচুকীয়াত পদ খালী ( ৬ টা পদ ) | Junior Assistant Jobs in Deputy Commissioner, Tinsukia Recruitment 2019\nউপায়ুক্ত কাৰ্যালয়, তিনিচুকীয়াত পদ খালী ( ৬ টা পদ ) | Junior Assistant Jobs in Deputy Commissioner, Tinsukia Recruitment 2019\nDATA ONE February 19, 2019 ASSAM GOV JOB,\nউপায়ুক্ত কাৰ্যালয়, তিনিচুকীয়াত পদ খালী । ( ৬ টা পদ )\nতিনিচুকীয়া জিলাৰ ডিচি অফিচৰ কনিষ্ঠ সহায়িকা পদৰ বাবে আবেদন বিচাৰা হৈছে ।\nমুঠ পদ- ৬ টা\nদৰমহা - ১৪,০০০ ৰ পৰা ৪৯,০০০ লৈ লগত গ্ৰেড পে - ৬২০০\n১. যিকোনো গ্ৰেডুৱেট\n২. কম্পিউটাৰৰ ব্যৱহাৰিক জ্ঞান থকাটো নিতান্তই প্ৰয়োজনীয় ।\n৩. ৬ মহীয়া কম্পিউটাৰৰ ডিপ্লমাৰ প্ৰয়োজন ।\nবাচনিৰ নিয়মাৱলী :\nপ্ৰাৰ্থীসকলে ১৫০ নম্বৰৰ পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হৈছিল যত বিষয় থাকিব ইংৰাজী, সাধাৰণ জ্ঞান আৰু অংক । ইয়াৰ পাছত কম্পিউটাৰ ৫০ নম্বৰ আৰু অসমীয়া/বড়ো/বঙালী/ইংৰাজী ভাষাৰ ৫০ নম্বৰৰ এটি পৰীক্ষা থাকিব । কম্পিউটাৰৰ এটা প্ৰেকটিকেল পৰীক্ষাও হব ।\nকোনো ধৰণৰ ইন্টাৰভিউ নহয় |\nকিদৰে আৱেদন কৰিব :\nপ্ৰাৰ্থীসকলে চেলফ এটেষ্ট কৰি নিম্নোক্ত প্ৰমাণপত্ৰৰ ফটোকপি জমা দিব লাগিব -\nHSLC এডমিট কাৰ্ড, পাছ চাৰ্টিফেকেট আৰু মাৰ্কছিট ।\nডিগ্ৰীৰ পাছ চাৰ্টিফেকেট আৰু মাৰ্কছিট ।\nEmployment Exchange ৰেজিষ্ট্ৰেচন চাৰ্টিফেকেট ।\nকাষ্ট চাৰ্টিফেকেট ।\n৩ কপি পাছপৰ্ট ফটো ।\nকম্পিউটাৰৰ ডিপ্লমা চাৰ্টিফিকেট ।\nনিজৰ ঠিকনাসহ এটা এনভলভ আৰু ৫ টকীয়া ষ্টাম্প ।\nআবেদনকাৰী সকলে সকলো ওপৰত উল্লেখিত নথি-পত্ৰ Deputy Commissioner, Tinsukia, P.O. Borguri, Pin-786126, Dist- Tinsukia, Assam ত নিজে গৈ বা পষ্ট কৰি জমা দিব লাগিব ।\nআবেদনৰ অন্তিম দিন - ২০/০২/২০১৯\nWritten by DATA ONE at February 19, 2019


চিৰদিনৰ বাবে থাকি যাব ক’ৰোনা ভাইৰাচ ! - The Cross Current\nচিৰদিনৰ বাবে থাকি যাব ক’ৰোনা ভাইৰাচ !\nBy দ্য ক্ৰছকাৰেণ্ট ষ্টাফ\t On May 14, 2020\nক’ৰোনা ভাইৰাচক লৈ পুনৰ সতর্কবাণী বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ৷ বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ মতে ক’ৰোনা ভাইৰাচ চিৰদিনৰ বাবে আমাৰ মাজত থাকি যাব৷ বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ জৰুৰীকালীন বিষয়ৰ সঞ্চালক মাইক ৰায়ানে জেনেভাৰ এক ভাৰ্চুৱেল সংবাদমেলত বুধবাৰে কয়- ‘এই কথা স্পষ্ট কৰি দিয়া প্ৰয়োজন যে অন্য মহামাৰী বীজাণুৰ দৰে ক’ভিড-১৯ আমাৰ মাজত চিৰদিনৰ বাবে থাকি যাব পাৰে৷ এই বেমাৰ কেতিয়া শেষ হ’ব- তাৰ ভৱিষ্যতবাণী এতিয়া কোনেও কৰিব নোৱাৰে৷ ‘\nআজি ১৪ মে’ৰ লগত আছে ফেচবুকৰ বিশেষ সম্পৰ্ক\nক’ৰোনা : চীনক অতিক্ৰম কৰাৰ পথত ভাৰত\nলাভলীনা : স্বৰ্ণজয়লৈ আৰু কিমান দূৰ ?


বাৰ্তা:এক্সট্ৰেক্‌চন (চলচ্চিত্ৰ) - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nBeingsofiqul: আপুনি লিখা এই প্ৰবন্ধটো অনা-অসমীয়া ভাষাৰ ব্যৱহাৰ দেখা গৈছে। অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াত প্ৰবন্ধ লিখোঁতে অসমীয়া ভাষাৰ ব্যাকৰণ, বাক্যৰ গঠন শৈলী, বানান আদি মানি চলিব লাগিব। দেখা গৈছে যে আপুনি বঙালী ভাষাৰ ব্যৱহাৰ কৰিছে, বঙালী ৰ ব্যৱহাৰ কৰিছে। delete টেগ লগোৱাৰ পিছতো আপুনি, প্ৰৱন্ধৰ সৃষ্টিকৰ্তাজনেই টেগটো আঁতৰাই দিছে। ৱিকিপিডিয়াৰ নিয়ম মতে আপুনি তেনে কৰিব নোৱাৰে। ৱিকিপিডিয়াৰ গুণগত মানদণ্ড বজাই ৰাখিবলৈ অনা-অসমীয়া ভাষাৰ প্ৰৱন্ধ সৃষ্টি কৰাৰ পৰা বিৰত থাকক। অসমীয়া ব্যাকৰণ, বানান আদিত গুৰুত্ব দিয়ক। --SlowPhoton (talk) 01:59,5May 2020 (ইউ.টি.চি.)\nঅনুগ্ৰহ কৰি অলপ সময় দিয়ক মই এই পৃষ্ঠাখন উন্নত কৰি আছো আৰু যদি সম্ভাৱ হয় তেন্তে ডিলেট ট্যাগটো উঠাই দিয়ক মই চেষ্টা কৰিম আৰু পৃষ্ঠাখন উন্নত কৰিবলৈ ধন্যবাদ Beingsofiqul (talk) 17:10,5May 2020 (ইউ.টি.চি.)\nবিলোপন প্ৰত্যাহ্বান[সম্পাদনা কৰক]\nমই এই পৃষ্ঠাখন আৰু উন্নত কৰিব বিচাৰিছো\nডিলেট ট্যাগ[সম্পাদনা কৰক]\nSlowPhoton: এতিয়া আপুনি ডিলেট ট্যাগটো উঠাৱ পাৰেনে Beingsofiqul (talk) 15:38,6May 2020 (ইউ.টি.চি.)\nBeingsofiqul: বানানত গুৰুত্ব দিয়ক। প্ৰবন্ধটোত বঙালী ভাষাৰ শৈলীৰ বানান ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। যেনে: বঙালীত অ্যাকশন লিখে, অসমীয়াৰ একছন লিখে; বঙালীত ট্যাগ লিখে, অসমীয়াৰ টেগ লিখে। এইবোৰ শুদ্ধ কৰিলেহে ডিলিট টেগ আঁৰতাব পৰা যাব। --SlowPhoton (talk) 16:17,6May 2020 (ইউ.টি.চি.)\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=বাৰ্তা:এক্সট্ৰেক্‌চন_(চলচ্চিত্ৰ)&oldid=236912"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ০৮ জুন, ২০২০ তাৰিখে ০৯:১১ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


বিষ্ণুদা উভতি আহিল | নীলা চৰাই: অনলাইন অসমীয়া সাহিত্য, কবিতা, গল্প, প্ৰবন্ধ\nবিষ্ণুদা উভতি আহিল বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভাৰ অন্তিম সময়ৰ ছবি হেমাংগ বিশ্বাসৰ কলমত\nJune 7, 2018 June 21, 2018 হেমাংগ বিশ্বাস0Comments অসমীয়া, অসমীয়া কৃষ্টি, বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভা, হেমাংগ বিশ্বাস\nকিমান উৎকণ্ঠা, কিমান প্রার্থনা, জাউৰিয়ে জাউৰিয়ে চিঠি, অায়োজিত সাংস্কৃতিক সন্ধিয়াত স্বতঃস্ফূৰ্ত দান-বৰঙণি। কিমান কবিতা। অসমৰ সমগ্ৰ জনতাৰ চকুত এক প্রতীক্ষা: কমৰেড ৰাভা উভতি আহিব। এজন শিল্পীৰ অসুস্থতাত অসমৰ গণমানসৰ এনে মৰম-সনা অকুতিৰ তোলপাৰ কেতিয়াও দেখা নাই। বিষ্ণুদাক আঁকোৱালি একে উশাহেৰে এই কথাষাৰ ক’লো।\nহেমাংগ বিশ্বাস | By Moinakbiswas/Wikimedia, CC BY-SA 4.0\nই হল ব্ৰজ শৰ্মাৰ মৃত্যুৰ প্ৰায়শ্চিত্ত। উত্তৰত ক’লে বিষ্ণুদাই। অসমৰ ৰাইজৰ মৰমত অভিভূত বিষ্ণুদাই ব্ৰজ শৰ্মাৰ মৰ্মান্তিক মৃত্যুৰ কথা পাহৰা নাই। অসমৰ লােকনাট্যৰ জনক— বিপ্লৱী ব্ৰজ শর্মা গুৱাহাতীৰ হাস্পতালত যেতিয়া ঢুকাইছিল, গুৱাহাটীৰ প্ৰবহমান জীৱনত সেইদিনা এটা কাউৰীৰ মৃত্যুৰ গুঞ্জনৰ প্ৰতিধ্বনিও উঠা নাছিল। ‘কলা জগত’ৰ কেইজনমান বৰমূৰীয়াই সেই খবৰ পাইও শৱানুগমনৰ সময় উলিয়াব পৰা নাছিল।… বিষ্ণুদাই যেন তেওঁলৈ দেখুওৱা অফুৰন্ত মৰমৰ ফুলেৰে গঁথা মালাডাল সোলাকাই লৈ তেওঁৰ লগৰীয়াৰ বিস্মৃত সমাধিৰ ওপৰত স্থাপন কৰিলে।… এয়া হ’ল ৰাভা। এই ভয়ংকৰ বেমাৰেও তেখেতক অাত্মমুখীন কৰিব পৰা নাই। দৃষ্টি তেওঁৰ আগৰ দৰেই দিগন্ত-প্ৰসাৰিত। বলিষ্ঠ দেহা অাক্ৰান্ত, কিন্তু এতিয়াও মনটো চিৰন্তন অপৰাজিত আশাবাদী।\n…খবৰ পালো বিষ্ণুদা বোম্বেৰ পৰা তেজপুৰলৈ যোৱাৰ পথত কলিকতা আহি পাইছে। অাছে শ্রীঅম্বিকাপদ চৌধুৰীৰ ঘৰত। বোম্বেৰ পৰা লগত আহিছে নিশিপদ চৌধুৰী। তৎক্ষণাৎ আমি চাৰিজন— জগন্নাথ ভট্টাচার্য, হেম শর্মা, নলিনী গগৈ আৰু মই তালৈ ৰাওনা কৰিলো। মনত আশঙ্কা, কি অৱস্থাত গৈ পাম!\n…আমাৰ ভয় ভাবনাক ওৰ পেলাই তেওঁ উঠি আহি আমাক আলিঙ্গনাবদ্ধ কৰিলে। কেৱল সমুদ্রশঙ্খৰ কণ্ঠত কৰ্কটৰ কামোৰৰ স্পর্শ নাপালো। …অসমৰ পৰা কিমান চিঠি— বোম্বেৰ টাটা কেনছাৰ ইনষ্টিউটৰ ডিৰেক্টৰলৈ। ডিৰেক্টৰে মোক সুধিলে, মি: ৰাভা, আপুনি বিদেশলৈ যাব বিচাৰে নেকি? মই ক’লো, এচিয়াৰ শ্রেষ্ঠ ইনষ্টিটিউটৰ ডিৰেক্টৰ অাপুনি। ইয়াত দেখিছোঁ জাপান, বার্মা, ইন্দোনেছিয়া প্রভৃতি দেশৰ পৰা বেমাৰী আহিছে আপোনাৰ ওপৰত অাস্থা ৰাখি, অাৰু মই ভাৰতীয় হৈ আপোনালৈ অনাস্থা দেখুৱামনে? I am no Anna, I am Rava. সেই উদাৰ হাঁহি। মই আন্নাদুৰাই নহয়, মই ৰাভা। ডিৰেক্টৰে এই কথাত ইমান ৰং পালে যে সকলো ডাক্তৰৰ ওচৰলৈ গৈ অসমৰ গণশিল্পীৰ এই উক্তিক দোহাৰিব ধৰিলে।\nবুকুৰ ওপৰত ৰেডিয়মৰ তীব্র দহনৰ দাগ— গাৰ চোলাটো খুলি আমাক দেখুৱালে… হাঁহি হাঁহি। কিন্তু সেই পােৰণিৰ চেকা যেন অামাৰ অন্তৰত লাগিল।… অাৰু একমাহ পাছত তেওঁ আকৌ বোম্বেলৈ যাব লাগিব পৰীক্ষা কৰাবলৈ। মই কৈছোঁ, প্রয়োজন হ’লে অাক্ৰান্ত অঙ্গক কাটি টুকুৰা টুকুৰ কৰিব— মই তথাপি বাচি থাকিম।\nএনে এটা ভয়ঙ্কৰ কথা ইমান সহজকৈ বিষ্ণুদাই কৈ গ’ল— কোনো অভিনয়ৰ ভাও তাত নাছিল, যেন এক জীৱনবাদী মানুহৰ গভীৰ বিশ্বাসৰ পৰা ওপজা সহজ প্রত্যয়।…\nআমাৰ অালোচনা নৰীয়াপাটীৰ পৰিধি ভাঙি ওলাই পৰিল দেশৰ বিবিধ সমস্যাৰ পথাৰলৈ।\nকথা বাগৰি আহিন অসমৰ নৱনাট্য আন্দোলনলৈ। সেই আন্দোলনতো চহৰৰ ৰঙ্গমঞ্চ বা ৰবীন্দ্ৰ ভৱনত হোৱা নাই, আন্দোলন হৈছে গাঁৱত। যেতিয়া নাগৰিক-নাট্য, ৰঙ্গমঞ্চৰ ধোঁৱা চাঙত জাহ যাব ধৰিছিল, তেতিয়া নৱনাট্য আন্দোলনৰ ভগীৰথ হিচাপে ওলাল ‘নটৰাজ’, ‘সুৰদেৱী’, ‘পূৰ্বজ্যোতি’ আৰু নতুনকৈ পতা ‘জহৰজ্যোতি’। ইয়েই অাচল জাতীয় নাট্য, জাতীয়-নাট্য সৃষ্টি নহ’লে জাতীয় নাট্যশালা হ’ব ৰামহীন ৰামায়ণ। অসমৰ গণনাট্যৰ এজন প্রতিষ্ঠাতা হিচাপে মোৰ ওচৰত ই হ’ল আটাইতকৈ ডাঙৰ বাতৰি।… বিষ্ণুদাই উৎসাহেৰে বৰ্ণাইছিল তেওঁক অভিজ্ঞতাৰ পৰা সেইবোৰ ভ্রাম্যমান মঞ্চৰ কাহিনী, তেওঁলোকৰ অপূৰ্ব মঞ্চ স্থাপনা, ঘূর্ণায়মান মঞ্চৰ গতিবেগ, অভিনয়ৰ উৎকর্ষ। …অাটাইতকৈ লেখেত ল’বগীয়া— নতুন দৰ্শক— গাঁৱৰ অাপামৰ জনসাধাৰণ। মই ক’লো, জনবিৰোধী এক প্রতিক্ৰিয়াশীল চৰকাৰৰ পৃষ্ঠপোষকতাত বা আর্থিক সাহায্যত আজিৰ নাট্য-আন্দোলন হ’ব নোৱাৰে, দুখীয়া ৰাইজৰ অৰ্থেৰে অাৰু সমর্থনতেই ই কেৱল সম্ভৱ। ‘পূৰ্বজ্যোতি’, ‘সুৰদেৱী’, ‘নটৰাজ’ প্রভৃতি থিয়েটাৰেই ই প্ৰমাণ কৰিছে।… কিন্তু এতিয়াও সমস্যা ভাল নাটকৰ— দুখীয়া ৰাইজৰ জীৱন সংগ্ৰামক প্রতিফলিত কৰা নাটকৰ। ‘এমুঠি চাউল’-এতো আজিৰ ৰাইজৰ ক্ষুধা পূৰাব নোৱাৰে। মই সুধিলো, ‘ৰঙ্গিয়া বিদ্রোহ‘ৰ অালম লৈ নাটক ৰচোঁতা এতিয়াও নোলাল কিয়? বিষ্ণুদাৰ অন্তৰৰ বিপ্লৱী ৰূপটি যেন জাগি উঠিল । তেওঁ আবেগেৰে বৰ্ণাব ধৰিলে ৰঙ্গিয়া বিদ্রোহৰ, ফুলগুৰি ধাওয়াৰ, লছমীয়া ধাওয়াৰ ইতিহাস। হয়তোবা তাৰে লগত মিহলি আছিল কিম্বদন্তি। কিন্তু নাটকতো ক্রিটিকেল নহয়,— নাটক হ’ল ইতিহাস। কিম্বদন্তি।… এই প্রজা বিদ্ৰোহৰ বুৰঞ্জী হ’ব লাগে আজিৰ সমস্যা বা লোকনাট্যৰ প্ৰধান সমল।… ১৭ জানুৱাৰীত আমি কলিকতাত ৰূপকোঁৱৰ দিবস পাতিছিলো, ৰূপকোঁৱৰে কৈছিল— “আজিৰ যুগ জনযুগ— আজিৰ কাল ক্ৰান্তিকাল— অাজিৰ সংস্কৃতি হাতুৰী অাৰু হলধৰৰ সংস্কৃতি।” বিষ্ণুদাৰ বাহিৰে আৰু কোনে আজি এই জনসংস্কৃতিৰ নেতৃত্ব দিব পাৰে?\n| আৰু পঢ়ক: প্ৰাসংগিক বিষ্ণুপ্ৰসাদ\nআমি সকলোৱে মিলি বিষ্ণুদাক অনুৰোধ জনালাে, তেওঁৰ স্মৃতিৰ টুকুৰাবোৰ যেন এইবাৰ আমাৰ কাৰণে লিপিবদ্ধ কৰি ৰাখে। এইমাত্র যে প্রজাবিদ্ৰোহৰ কাহিনী ক’লে, তাৰ আলম লৈ এখন নাটকৰ স্কেচ কৰি গলেও ডাঙৰ কথা। সদৌ সংগ্ৰাম আৰু জনতাৰ ঘনিষ্ঠ সান্নিধ্যৰ কাৰণে তেওঁ যি লিখি যাব, আমাৰ কাৰণে সি হ’ব অাপুৰুগীয়া ধন।… কিন্তু আমাৰ কথাবোৰ যেন শুনাইছিল swan song, বিদায় সঙ্গীতৰ দৰে।… মনত বৰ বেয়া লাগি গ’ল।\n| ডাউনলোড কৰক: বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভাৰ ‘অসমীয়া কৃষ্টিৰ চমু আভাস’\nএই বছৰ বিষ্ণুদাৰ ৬০তম জন্মতিথি। আমি পয়োভৰে পালন কৰিব লগিব।… বাৰে বাৰে ঘূৰি আহক এই জন্মদিন।\nপূৰ্ব প্ৰকাশ: ‘আমাৰ প্রতিনিধি’, ৯ম বছৰ, ৭ম সংখ্যা\nজাতীয় জীৱনৰ প্ৰতীক বিষ্ণু ৰাভা জাতীয় জীৱনৰ প্রতী...\nআইন সজাগতা আৰু বিনামূলীয়া আইন সেৱা...\nবিহুগীতৰ মুকুটবিহীন সম্রাট খগেন মহন্ত ১২ জুনৰ মৃত্...\n← নুসুধিবা কি ভাল পাওঁ\nবিষ্ণু ৰাভা, আজি জালিকটা ৰ’দ তোমাৰ ছবিত →


সাক্ষাৎকাৰ – পুণ্য শইকীয়া – ফটাঢোল\nDecember 1, 2017 সাক্ষাৎকাৰ\t8 Comments\nসাক্ষাৎকাৰ – পুণ্য শইকীয়া\nপুণ্য শইকীয়া অসমৰ সাহিত্য জগতৰ এটি অতি পৰিচিত নাম৷ বৰ্তমানলৈকে প্ৰকাশিত ‘বন কেচেৰুৰ পাত’, “জিন্দাবাদ মূৰ্দাবাদ”, “নিৰ্জন উপকূল(গীত)”, “নেপথ্যত গুণগুণনি”, “শব্দৰ কাৰ্টুন” আদি প্ৰায় সোতৰ খন গ্ৰন্থৰ লগতে প্ৰায় তিনিশ কবিতা, একুৰি আঠটা গল্প, প্ৰায় তিনিশ ব্যংগ ৰচনা, ডেৰকুৰি প্ৰৱন্ধ, দুকুৰি ব্যক্তিগত ৰচনা, একৈশখন নাটক, আঢ়ৈকুৰি গীত আদৰে অসমীয়া সাহিত্যৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ, বিশেষকৈ ব্যংগ সাহিত্যৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ অনবদ্য অৱদান আগবঢ়োৱা পুণ্য শইকীয়া অসম আৰু অসমীয়াৰ বাবে সমাদৃত নাম৷ ‘অগ্ৰদূত’ কাকতত ‘নেপথ্যত গুণগুণনি’ শীৰ্ষক ৰচনালানিৰে অসমীয়া ব্যংগ সাহিত্যৰ ক্ষেত্ৰখনত আলোড়ন সৃষ্টি কৰি প্ৰতিজন সাহিত্যপ্ৰেমীৰে মন-মগজু চুই যাবলৈ সক্ষম হোৱা পুণ্য শইকীয়াদেৱক অসমীয়া পাঠক সমাজৰ মাজত নতুনকৈ পৰিচয় কৰি দিয়াৰ প্ৰয়োজন নাই৷ শিৱসাগৰ জিলাৰ শিলাকুটি মৌজাৰ গোমোঠা গাঁৱত জন্মলাভ কৰা শইকীয়াদেৱৰ পিতৃৰ নাম আছিল স্বৰ্গীয় শম্ভূনাথ শইকীয়া আৰু মাতৃৰ নাম আছিল স্বৰ্গীয়া ৰূপদা শইকীয়া৷ ২০৬ নং গোমোঠা প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত আনুষ্ঠানিক শিক্ষাজীৱন আৰম্ভ কৰা শইকীয়াদেৱে ক্ৰমে ধিতাইপুখুৰী এম ভি স্কুল, পানীবিল এম ই স্কুলত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি নাজিৰা উচ্চতৰ মাধ্যমিক বহুমুখী বিদ্যালয়ৰপৰা ১৯৬৬ চনত উচ্চতৰ মাধ্যমিকত উত্তীৰ্ণ হয় ৷ ১৯৬৯ চনত গড়গাওঁ মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা অসমীয়া বিষয়ত অনাৰ্চ লৈ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰা শইকীয়াদেৱে ১৯৭৫ চনত ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা (প্ৰাইভেটকৈ) অসমীয়া সাহিত্যত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে ৷\nহাস্য ব্যংগৰ জৰিয়তে পাঠকৰ মন-মগজু জোকাৰি তুলিব পৰা সাহিত্যিকজনৰ লগত অন্তৰংগ আলাপৰ যোগেদি তেখেতৰ বিষয়ে কিছু কথা জনাৰ ইচ্ছাৰে ‘ফটাঢোল’ আলোচনীৰ তৰফৰপৰা যোগাযোগ কৰা হৈছিল৷ সেইমতে নিৰ্দ্দিষ্ট দিনত আমাৰ ‘ফটা-ঢোল’ গোটৰ অন্যতম সক্ৰিয় সদস্য পাৰ্থ বিজয় ঠাকুৰ আৰু মই তেখেতৰ বৰ্তমানৰ ঠিকনা তিনিচুকীয়া জিলাৰ ডিগবৈৰ মলিয়াবাৰীস্থিত বাসভৱনত গৈ উপস্থিত হৈছিলোগৈ৷ প্ৰিয় সাহিত্যিকজনক কাষৰপৰা পোৱাৰ মৃদু উত্তেজনা, স্বাভাৱিক কৌতুহল লৈ শইকীয়া ছাৰৰ ঘৰৰ কলিং বেলত হাত দিছিলোগৈ৷ তেখেতৰ পৰিবাৰে আমাক আদৰেৰে ভিতৰলৈ লৈ গৈছিল৷ পূৰ্বনিৰ্ধাৰিত সময়তকৈ আমি অলপ আগতে তেখেতৰ ঘৰ পাইছিলোগৈ৷ আমি গৈ পাওঁতে ছাৰ অলপ ওলাই গৈছিল৷ কিছুসময়ৰ পিছতে ছাৰ আহি পাইছিল৷ দুৱাৰদলিত ভৰি দিয়েই ছাৰে কৈ উঠিছিল – “জীমণি কোনগৰাকী চাওঁ? সময়তকৈ আগতে অহা মানুহ পিছে মই ভালপাওঁ৷” ছাৰৰ কথা কোৱাৰ সুৰ আৰু কন্ঠস্বৰত ফুটি উঠা অতি আপোনত্বৰ ভাবত সাধাৰণতে দিগ্বজ ব্যক্তিত্বৰ ওচৰত অনুভৱ কৰা মোৰ স্বাভাৱিক মৃদু ভয়ৰ ঠাই অপৰিসীম শ্ৰদ্ধাই অধিকাৰ কৰি মনটো মুকলি কৰি পেলাইছিল৷ মুকলিমূৰীয়াকৈ আমি তেখেতৰ সৈতে কথা পাতিছিলো৷ মন্ত্ৰমুগ্ধ হৈ শুনিছিলো অতি আকৰ্ষণীয় শৈলীৰে কৈ যোৱা কথাবোৰ-কাহিনীবোৰ৷ আৰু মাজে মাজে ছাৰৰ ৰসাল কথাবোৰ শুনি হাঁহি সামৰিব নোৱাৰি হা: হা: কৈ হাঁহি উঠিছিলো৷ পুণ্য শইকীয়া ছাৰৰ সৈতে হোৱা সেই অন্তৰংগ আলাপৰ সম্পাদিত ৰূপ আগবঢ়োৱা হ’ল —\nফটাঢোল: প্ৰথমতে আমি ‘ফটা-ঢোল’ৰ তৰফৰপৰা আপোনাক আন্তৰিক শুভেচ্ছা জ্ঞাপন কৰিছোঁ৷ ছাৰ, আমি আপোনাৰ একেবাৰে ল’ৰালিকালৰ পৰা জানিব বিচাৰিম, কওঁকচোন ৷\nপুণ্য শইকীয়া:- ধন্যবাদ জনাইছো তোমালোককো৷ মই এনেকুৱা এডোখৰ জেগাৰপৰা আহিছোঁ, এতিয়া অৱশ্যে নহয়, তেতিয়াৰ দিনত পাণ্ডৱবৰ্জিত ঠাই বুলি ক’ব পাৰি৷ এখন ঘোকোট গাওঁ৷ গাওঁখনৰ নামটোও আকৌ নিৰানন্দময়, গোমোঠা৷ গোমোঠা শব্দটোত বহুতে এটা গোমা পৰিবেশ, বিষাদগ্ৰস্ততা বিচাৰি পায়৷ অৱশ্যে সেইটো মোৰ সমস্যা নহয়৷ যিসকলে বিচাৰি পায় তেওঁলোকৰহে সমস্যা৷ মই ‘আই’ আৰু ‘দেউতা’ৰ পাছত আটাইতকৈ বেছি উচ্চাৰণ কৰা শব্দটোৱে হৈছে গোমোঠা৷ সেই গোমোঠা গাঁৱত মোৰ জন্ম ৷ সেই গাঁৱতে মই মোৰ শৈশৱ কাল, কৈশোৰ কাল আৰু যৌৱনৰো এছোৱা কটাইছো৷ গতিকে মই যদি কেতিয়াবা মোৰ জীৱনৰ অৰ্থ বিচাৰিবলগীয়া হয়, অৱশ্যে জীৱনৰ অৰ্থ বিচাৰিবলৈ যোৱাটো পানীত দাগ কাটিবলৈ যোৱাৰ দৰে কথা৷ তথাপি মই আজি যি হৈছো, সাহিত্যৰ নামত যি ক ক, ম ম দুটামান লিখিছোঁ তাৰ মূলতে হ’ল মোৰ সেই গোমোঠা গাঁৱত কটোৱা তৰংগময়, কলৰৱমুখৰ সংগ্ৰাম জৰ্জৰিত জীৱনটো৷ মই সৰুতে গৰু চৰাইছিলোঁ৷ আমাৰ গাঁওখনৰ লগতে সংলগ্ন হৈ থকা আহোম ৰজাৰ দিনৰ এখন নগৰ আছিল, দৰিকা নগৰ৷ আহোমৰ কোনোবা ৰজা মহাৰজাৰ মৃত্যু হ’লে চৰাইদেউলৈ নিনিয়ালৈকে মৃতদেহসমূহ সেই দৰিকা নগৰত সংৰক্ষণ কৰি ৰাখিছিল৷ প্ৰায় বত্ৰিছপুৰা মাটিৰ সেই বিশাল দৰিকানগৰখনত আমি গৰু চৰাইছিলোঁ৷ চাৰিওফালে ওখ প্ৰাচীৰে আৱৰা নগৰখনত আৰু গৰু চৰাব লাগিছেনে? আমি গৰুবোৰ মেলি দি, সমগ্ৰ দিনটো টেঙা বল, টাংগুটি, বাঘ-গৰু আদি কত কি খেল খেলি পাৰ কৰিছিলো৷ এনেকৈ আমি লগৰ গোটেই ল’ৰাবোৰে সময়বোৰ পাৰ কৰিছিলো যদিও মোৰ আকৌ তেতিয়াই অলপ বেলেগ ধৰণৰ চিন্তা এটা আছিল৷ মই গৰু চৰাবলৈ যাওঁতে মোনাটোত কিতাপ এগাল ভৰাই লৈ যাওঁ৷ আৰু যিকোনো কিতাপ নহয়, একেবাৰে ক্লাছিকেল-ধ্ৰুপদী সাহিত্য৷ একেবাৰে “অভিজ্ঞানম: শকুন্তলম”ৰপৰা আৰম্ভ কৰি শংকৰদেৱ, মাধৱদেৱ আনকি শেহৰফালে উপন্যাসো পঢ়িছিলোঁ৷ খেলা-ধুলাৰ মাজতে লগৰ ল’ৰাবোৰৰপৰা মনে মনে আঁতৰি মই প্ৰতিদিনে এঘণ্টা ডেৰঘণ্টা সময় ফুটুকানি এডৰাৰ মাজৰ সেউজীয়া ঠাই এখিনিত গৈ কিতাপ পঢ়োঁ৷\nপ্ৰথম কথা, এইযে এনেকৈ পঢ়িবলৈ ল’লো তাৰপৰা মই কিতাপৰ প্ৰতি গভীৰভাৱে আসক্ত হ’লোঁ।\nদ্বিতীয়তে, সেই তেনেকৈ কিতাপ পঢ়াৰ পৰাই মই যি আহৰণ কৰিলোঁ, সেইখিনিকে খুচুৰা কৰি এতিয়াও খাই আছোঁ৷ গতিকে মোৰ বৰ্তমানৰ যি স্থিতি বা সাহিত্যকৰ্মৰ নামত অলপ হ’লেও যি কিবাকিবি কৰিছোঁ তাৰ বাবে যদি মই কাৰোবাৰ প্ৰতি কৃতজ্ঞতা প্ৰকাশ কৰিব লাগে তেতিয়াহ’লে মই অন্য বিলাকতকৈ মোৰ শৈশৱকাল তথা এই গৰুকেইটাক কৃতজ্ঞতা জনাম৷\nফটাঢোল– ছাৰ, এই যে এনেকৈ পঢ়িবলৈ ল’লে তাৰপাছত প্রথম কেতিয়া লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে? কি লিখিলে?\nপুণ্য শইকীয়া– প্রথম বর্ণ পৰিচয় হোৱাৰ পিছৰ পৰাই মই শব্দৰ প্ৰতি এক তীব্ৰ আকৰ্ষণ অনুভৱ কৰিছিলোঁ। কোনোবাই যদি সপোন বুলি কয় মই দাপোণ বুলি কবলৈ ভাল পাইছিলোঁ। দৰকাৰী বুলি ক’লে মই তৰকাৰী বুলি ক’বলৈ ভাল পাওঁ। আনে কোৱা কথা এটাকে মই অকণমান বেলেগকৈ ক’বলৈ বিচাৰো। অকণমান বক্রধর্মী কথা কৈ ভালপোৱা স্বভাৱ এটা মোৰ সৰুৰে পৰা আছিল। এইখিনিতে এটা কথা কওঁ- মই এখন নৈষ্ঠিক ভকতৰ ঘৰত জন্ম হৈছিলো। ছাব্বিশজনীয়া যৌথ পৰিয়াল এটাৰ মানুহ মই। আমাৰ ঘৰত চাৰিবেলা চাৰি প্রসংগ হয়। আমি সৰুতে গান বুলি ক’লে গুণমালা-ভটিমা এইবোৰকে বুজিছিলো। মই মোৰ সাহিত্যিক জীৱন আৰম্ভ কৰিছিলো কবিতাৰে। কথাটো এনেকুৱা-১৯৬০ চনমানৰ কথা। সেইসময়তে আমি শুনিবলৈ পাইছিলো যে চন্দ্ৰলৈ মানুহ যাবলৈ ওলাইছে। য়ুৰি গাগাৰিণ সম্পৰ্কীয় গোটেই পৃথিৱী জুৰি আলোচ্য কথাবোৰ আমিও তেতিয়া শুনিবলৈ পাইছিলো। মই মনতে কল্পনা কৰিলো চন্দ্ৰ মানেই স্বর্গ। দেৱতাসকলৰ বাসস্থান স্বর্গলৈ যদি মানুহ যাবলৈ আৰম্ভ কৰে তেনেহ’লে দেৱতাসকলৰ কি অৱস্থা হ’ব? স্বর্গখনতো মানুহে দখল কৰি ল’ব। গতিকে স্বর্গত থকা গোটেই দেৱতাসকলে গৈ বিষ্ণুক খাটনি ধৰিলে আমাক উদ্ধাৰ কৰিব লাগে। এই গোটেই কথাখিনি বর্ণনা কৰি মই শংকৰ-মাধৱে যিটো ভাষা ব্যৱহাৰ কৰিছিল সেই ভাষাৰে এটা বৰ দীঘল কবিতা লিখি পেলালো। তেতিয়া মই তৃতীয় মানৰ ছাত্ৰ। লিখাৰ পাছতহে মোৰ লাজ লাগিল এইখন কি লিখি পেলালো বুলি! সেয়ে লাজতে সেইখন লুকুৱাই থ’লো। আমাৰ বৰদেউতা প্রয়াত কনক চন্দ্ৰ শইকীয়া আছিল শিক্ষা-দীক্ষাৰ প্ৰতি অতিকে সচেতন, স্বাধীনতা সংগ্ৰামী, একপ্রকাৰে আমাৰ সেই অঞ্চলৰ ৰাজনৈতিক নেতা। মোৰ বাইদেৱে আকৌ সেইখন কেনেবাকৈ পাই আমাৰ পোণাইনো এইটো কি লিখিছে চাওঁকচোন বুলি বৰদেউতাৰ হাতত দিলেগৈ। বৰদেউতাই কবিতাটো পঢ়ি একেবাৰে স্তব্ধ হৈ গ’ল। “এইটো কি সাংঘাটিক লিখিছে ই। কি ল’ৰা এইটো” – বুলি গোটেই গাওঁখনৰ ঘৰে ঘৰে গৈ পঢ়ি শুনালে। তাৰপাছত এসপ্তাহমানলৈ মই লাজতে ঘৰৰ পৰা ওলাব নোৱাৰা হ’লো। গাঁৱৰ সকলোৱে কবি বুলি জোকাবলৈ ল’লে। সেইটোৱেই মোৰ জীৱনৰ প্রথম লেখা।\nফটাঢোল– তাৰপাছত জনা হোৱাৰ পাছত আপুনি কি লিখিলে?\nপুণ্য শইকীয়া:- জনা হোৱাৰ পাছত লিখাৰ আগতে মই কথাৰে ব্যংগ ক’লো। য’তে’-ত’তে কোনোবাই কথা ক’বলৈ কয়, ক’ৰবাত বক্তৃতা দিবলৈ কয়। দহ-বাৰ বছৰ বয়সত তেনেকৈ বক্তৃতা আদি দিবলৈ গ’লে মোৰ মুখত সেই ব্যংগবোৰেই ওলায়। এনেকুৱা কিছুমান কথা কৈ দিওঁ নহয় মানুহে খুব হাঁহে, হয়তো বৰ ফুৰ্তি পায়। কেতিয়াবা অৱশ্যে তাৰবাবে ঘৰৰ মানুহৰ পৰা মাৰধৰো খাইছো। “তই এনেকৈ কথাবোৰ কৈ দিয়, নাপায় নহয় ডাঙৰ মানুহক এনেকৈ বৰ বৰ কথা ক’ব” বুলি ডাবি-ধমকিও খাইছো। পঢ়ি থকাকালত মই কলেজৰ আলোচনীত ‘ইন্দুনিভাননী’ বুলি এটা কবিতা লিখিছিলো। সেইটো সাংঘাতিক ব্যংগ হৈছিল।\nফটাঢোল– ছাৰ, আপুনি আনুষ্ঠানিকভাৱে ব্যংগ কেতিয়াৰ পৰা লিখিবলৈ ল’লে বা কিয় লিখিবলৈ ল’লে?\nপুণ্য শইকীয়া:- সঁচা কথা ক’বলৈ গ’লে মই আচলতে ব্যংগ সাহিত্যিক নাছিলো জানানে। ব্যংগ সাহিত্যিক হ’ম বুলি কোনোদিনে ভবা নাছিলো। কিন্তু জনা হোৱাৰেপৰা ব্যংগ কথাৰে ক’বলৈ ল’লো আৰু তাৰপাছত লেখাৰ কথা যেতিয়া আহিল গল্প-কবিতা-প্রবন্ধ যিয়েই লিখো সকলোবোৰচোন ব্যংগ হৈ গ’ল। আনুষ্ঠানিকভাৱে ব্যংগ লিখিবলৈ লোৱা কথাটো এনেকুৱা – মই তেতিয়া ২৫-৩০ বছৰমান বয়সৰ। তেতিয়া সাপ্তাহিক নীলাচলত মই চিৰিয়াচধর্মী, দার্শনিক বিষয়বস্তু লৈ প্রবন্ধ লিখো। এদিন গুৱাহাটীলৈ যাওঁতে সেইসময়ৰ ‘অগ্রদূত’ৰ সম্পাদক কনকসেন ডেকাক লগ পাবলৈ তেওঁৰ ঘৰলৈ গ’লো। তেওঁ খুব ভাল পালে। পিছদিনা আকৌ ভাত খোৱাকৈ তেওঁৰ ঘৰলৈ মাতিলে। ভাতৰ টেবুলত বহি কথা আৰম্ভ কৰি তেওঁ মোক ক’লে- “আমাৰ তিনিদিনীয়া ‘অগ্রদূত’খন এতিয়া যিদৰে আছে তাতকৈ নতুন নতুন শিতান ইয়াত খুলিব পাৰি নেকি? এই সম্পৰ্কে কিবা পৰামৰ্শ এটা দিয়কচোন।” মই মনতে ভাবিলো তেওঁৰ দৰে ইমান ডাঙৰ মানুহ এজনক মইনো বাৰু পৰামৰ্শ দিব পাৰোনে? তথাপি অলপ চিন্তা কৰি ক’লো- “আপোনাৰ তিনিদিনীয়া ‘অগ্রদূত’খন বৰ সুন্দৰকৈ চলিছে তাত সন্দেহ নাই। তাত এটা ব্যংগাত্মক শিতান খুলিব নোৱাৰিনে?” এনেকৈহে মই কৈছিলো। কিন্তু ভুলতো কোৱা নাছিলো যে সেইটো শিতানত মই লিখিম। তেওঁ খুব ভাল পালে কথাটো। তাৰ পোন্ধৰদিনমানৰ পিছত মোলৈ এখন চিঠি আহিল। তেখেতে লিখিছে যে-‘মোৰ অগ্রদূত কাকতত আপুনি নতুন শিতান এটা আৰম্ভ কৰাৰ কথা আছিল। আপুনি এতিয়াও লিখা নাই কিয়? সোনকালে আৰম্ভ কৰক।’– মইতো আচৰিত! মইতো লিখিম বুলি কোৱা নাছিলো, আৰম্ভ কৰাৰ কথাহে কৈছিলো। মনতে ঠিক কৰিলো- লিখিয়েই চোৱা যাওকচোন বাৰু যি হয় হ’ব। লিখিলো। তাৰ নাম দিলো ‘নেপথ্যত গুণগুণনি’। প্রথমটো লেখা লিখিছিলো “কিহে মাষ্টৰ, কি খবৰ?” সেয়াই আৰম্ভণি। এনেকৈ অপ্রত্যাশিতভাৱে এই শিতানটো আৰম্ভ কৰিছিলো আৰু এনেদৰে অপ্রত্যাশিতভাৱেই মই ব্যংগ লিখক হৈ পৰিলো।\nফটাঢোল– অসমীয়া সাহিত্যৰ ক্ষেত্ৰখনত সাহিত্যৰ অন্যান্য বিভাগৰ তুলনাত ব্যংগ সাহিত্যৰ চৰ্চা বা সংখ্যা কম দেখা যায়। তাৰ কাৰণ কি বুলি ভাবে ছাৰ?\nপুণ্য শইকীয়া.- পাৰিলেহে লেখিব। কথাটো এনেকুৱা- যিজনক আমি সাহিত্যৰথী পাতি থৈছো তেৱেই দেখোন ব্যংগৰ সম্ৰাট। আজিকালি কিছুমানে ব্যংগ সাহিত্যক অলপ তলখাপৰ সাহিত্য বুলি বুজাবলৈ যত্ন কৰে। কিন্তু কোনে কৰে তেনেকুৱা যত্ন? যিবিলাকে জীৱনত তেনেকুৱা এটা বাক্যও লিখিব নোৱাৰে। অথচ গোটেই পৃথিৱীখন কঁপাই আছে কোনে? এৰিষ্টফেনিচৰ পৰা আৰম্ভ কৰি বাৰ্ণাড শ্ব’, মাৰ্ক টোৱেইন, আমাৰ লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱালৈকে এই সকলো ব্যংগ লেখকেই। গতিকে স্বাভাৱিকতে লিখিব নোৱাৰে বাবেই এই ধাৰাটোৰ লেখক কম। বহুতে অৱশ্যে এনেকৈও ক’ব খোজে যে ব্যংগ সাহিত্য বেজবৰুৱাতে আৰম্ভ বেজবৰুৱাতে শেষ। মই পিছে ইমান জেনেৰেলাইজ কৰা কথাটো সমৰ্থন নকৰো। মোক আকৌ কোনোবাই কোনোবাই বেজবৰুৱাৰ লগতো তুলনা কৰিছে দেই। এইটো বৰ হাস্যকৰ। “কাঁহা ৰাজা ভোজ আৰু কাঁহা গংগু তেলী”। কিন্তু কৈছে আকৌ জ্ঞানানন্দ শৰ্ম্মা পাঠকৰ নিছিনা মানুহে। তেওঁ মোৰ লেখাবিলাকক ইংলেণ্ডৰ ষ্টিল এডিচনৰ লেখাৰ লগত তুলনা কৰিছে। সেইটোত মই অলপ আচৰিত হওঁ আৰু নিজৰ ওজনটো জানো বাবেই য’ত য’ত সেইটো উল্লেখ আছে মই সেইবোৰ লুকুৱাই থওঁ।\nফটাঢোল– ব্যংগ ৰচনাৰ ভাষা কেনেকুৱা হোৱা উচিত? বহু সময়ত দেখা যায় যে ব্যংগ সাহিত্যৰ নামত বহু লেখকে কথিত ভাষা, শাৰিৰীক অক্ষমতা আদিক সমল হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে। এই সম্পৰ্কে আপুনি কি ক’ব ছাৰ?\nপুণ্য শইকীয়া.- প্ৰথম কথা হ’ল ব্যংগ ৰচনাৰ ভাষা বুলি এটা নিৰ্দিষ্ট ভাষা নাই। কথা হৈছে- তুমি গ্ৰাম্য জীৱনৰ চৰিত্ৰ এটা যদি অংকণ কৰিছা, তুমি তাত প্ৰপাৰ গ্ৰাম্য জীৱনৰ ভাষাটো তেওঁৰ মুখত দিব নোৱাৰিলে তুমি ফেইলাৰ। আৰু গ্ৰাম্য ভাষা এটা ব্যৱহাৰ কৰি হাঁহি উঠাবলৈ যোৱাটোৱেই এটা স্থূল কথা। আৰু সেইবোৰ কৰিবলৈ যোৱাটোও উচিত নহয়। আৰু আজিকালি কোনো কোনোৱে কেৰিকেচাৰ কৰি হঁহুৱাবলৈ যত্ন কৰে, কৰিলেই হঁহুৱাব নোৱাৰিব নহয়। ক’লে এতিয়া মোক বেয়া পাব, কিন্তু আজিকালি যিবোৰ কমেডি বুলি দৃশ্য দেখুৱাই সেইবোৰ আমি বিংশ শতিকাৰ প্ৰথমাৰ্ধতে এৰিলো। আজিও যদি সেইবোৰ চলাই থাকিবলৈ হয়, তেন্তে অসমীয়া হাস্য-ব্যংগ কি আগবাঢ়িল কোৱাচোন?\nফটাঢোল– অসমীয়া হাস্য-ব্যংগৰ ক্ষেত্ৰখনত আৰু কি কি ধৰণৰ কাম কৰিব লগা আছে বুলি ভাবে ?\nপুণ্য শইকীয়া– বৰ্তমান সমাজখনত কি ৰাজনীতি, কি সমাজনীতি, কি সাহিত্য সকলোতে এনে এক অদ্ভূত আগতে নোহোৱা পৰিবেশৰ সৃষ্টি হৈছে, তাত ব্যংগটোৱে কামতে নহা হৈ গৈছে। ব্যংগ ৰচনাৰ কথাটো হৈছে যে পোনপটীয়াকৈ পাঠকৰ মস্তিষ্কত আঘাত কৰা। কথাটো কওঁতে যদিও আওঁপকীয়াকৈ কোৱা হয়, আঘাতটো কিন্তু পোনপটীয়াকৈ হয়। কিন্তু বৰ্তমান পৰিবেশ পৰিস্থিতি এনেকুৱা হৈছে যে আওঁপকীয়াকৈ বাদেই পোনপটীয়াকৈ ক’লেও কাৰো গাতেই নালাগে। গতিকে এনে পৰিস্থিতিত ব্যংগাত্মক লেখাক আৰু শাণিত কৰিব লাগিব, আৰু বেছি ধাৰাল আৰু তীব্ৰ-তীক্ষ্ণ কৰিব লাগিব। তেতিয়া হয়তো কিবা কামত আহিব।\nফটাঢোল– আজিকালি আপোনাৰ লেখা কমকৈ দেখা যায়। কিয় নিলিখে ছাৰ?\nপুণ্য শইকীয়া– এতিয়াৰ যুগটো হ’ল ঘেচেৰকৈ কাটি দিয়াৰ যুগ। আওঁপকীয়াকৈ কোৱাৰ যুগ নাইকিয়াই হৈ গ’ল। সমাজৰ বিভিন্ন দিশসমূহ ব্যংগাত্মক ৰূপে তুলি ধৰিবলৈহে আমি যত্ন কৰো। এটা সময়ত সেইবোৰ খুব কামত আহিছিল। কিন্তু বৰ্তমান অসমত এনেকুৱা দুৰ্নীতি আৰু ভ্ৰষ্টাচাৰ চলি আছে যে এনে পৰিস্থিতিত পোনপটীয়াকৈ মাৰিলেও লৰচৰ কৰিব নোখোজে, আওঁপকীয়াকৈ ক’লে আৰু ক’ত গাত লাগিব? সঁচা কথা ক’বলৈ গ’লে বৰ্তমান অসমত সাহিত্যৰ পৰিবেশেই নাইকিয়া হৈ গৈছে। চাৰিওফালে পৰিবেশটো এনেকুৱা হৈ গৈছে যে কোনেও কাৰো কথাই শুনিব নিবিচাৰে। এই অৰাজক পৰিস্থিতিত নিজকে কেতিয়াবা অপাংক্তেয় যেন লাগে। অৱশ্যে মই হতাশ হৈছো বুলিও ক’ব নোৱাৰি। কিন্তু আজিকালি কিবা এটা লিখিবলৈ লৈ বহু কথা চিন্তা কৰিবলগীয়া হয়। বিশেষকৈ আমাৰ জাতি-গোষ্ঠীবিলাকৰ মাজত আত্মীয়তা ভাৱটো নাইকিয়া হৈ গৈছে। প্ৰত্যেকেই ‘মইবৰ’ ধৰণৰ চিন্তাবোৰ কৰিবলৈ লৈছে। তাৰ ফলত ধৰা, মই যদি কোনোবা বিশেষ জনগোষ্ঠী এটাৰ নাম লৈ কিবা এটা লিখিলো, তেওঁলোকে বেয়াই পাই যাব। তেওঁলোকে নিজে কিন্তু সেইটো কৈ গৌৰৱবোধহে কৰিব। এইধৰণৰ কথাবোৰে আচলতে বৰ্তমান সময়ত প্ৰত্যেকজন লেখকক অলপ বিৰক্তি দি আছে। বিৰক্তিৰ মাজত অন্য সকলো হ’ব পাৰিলেও সাহিত্য কিন্তু হ’ব নোৱাৰে।\nফটাঢোল– ছাৰ, আপোনাৰ ব্যক্তিগত জীৱনৰ এনেকুৱা কিবা ঘটনা বা কাহিনী আছেনে, যিটোৱে পাঠকক হাঁহিৰ খোৰাক যোগাব ?\nপুণ্য শইকীয়া– তেনেকুৱা ঢেৰ আছে বুজিছা। এবাৰ কি হ’ল জানানে, মই নিজকে পুণ্য শইকীয়া বুলি বহুত যুক্তিৰেও মানুহক বুজাব নোৱাৰিলো। মই যে পুণ্য শইকীয়া কথাষাৰ বুজাওঁতে মোৰ জ্বৰ-ঘাম বাজ হৈ গ’ল। শিৱসাগৰৰ এখন বুকষ্টলত এজন মানুহে মোৰ ‘নেপথ্যত গুণগুণনি’ পঢ়ি আছে, আৰু লগত শ্ৰোতা কেইবাজনো। মইতো আৰু ভাগ ল’ব নোৱাৰো। মই আলেঙে আলেঙে চালো। মই অন্য এখন পেপাৰ লৈ মুখখন অলপ ঢাকি ৰাখি তেওঁলোকেনো কি কয় শুনি ৰ’লো। নেপথ্যত গুণগুণনি পঢ়ি শেষ হোৱাৰ পাছত তেওঁলোকৰ মাজত আলোচনা হ’ল। আলোচনাৰ বিষয় হ’ল পুণ্য শইকীয়া কোন, ক’ত থাকে। তাৰ মাজতে এজনে মোক চিনি পোৱা বুলি দাবী কৰি ক’লে যে পুণ্য শইকীয়া আমাৰ শিৱসাগৰৰ মানুহ। এজনে সুধিলে- “ক’ত থাকে?” সিজনে উত্তৰ দিলে- “এই আমাৰ ওচৰে পাজৰেই থাকে।” আকৌ কোনোবা এজনে সুধিলে- “মানুহজন কেনেকুৱা হে?” চিনাকি বুলি দাবী কৰাজনে এখোপ চৰাই ক’লে- “এই শকত-আৱত থুলন্তৰ।” “তেওঁ কি পিন্ধে?” –আন এজনৰ প্ৰশ্ন। “ধুতি পিন্ধে।” –দাবী কৰাজনৰ সহজ ভংগীমাৰ উত্তৰ। মইতো কেতিয়াও ধুতি নিপিন্ধো। মই দেখিলো এই মানুহজনেতো গোটেইখন মিছা কথা কৈ আছে। মই ধৈৰ্যৰে গোটেই কথাবোৰ শুনি আছিলো। তাৰ পাছত এটা সময়ত মোৰো মনৰ দুষ্ট বুদ্ধি এটা খেলালে, মই কাষলৈ গৈ মানুহজনক সুধিলো- “আপুনি পুণ্য শইকীয়াক চিনি পায় ন?” মোৰ ফালে নোচোৱাকৈয়ে মোক পাত্তা নিদিয়াৰ ভাৱত তেওঁ কলে- “পাওঁ পাওঁ, ভালকৈয়ে চিনি পাওঁ।” মই কিবাকিবি সুধিবলৈ যত্ন কৰিলো, তেওঁ মোক পাত্তাই দিব নুখুজিলে। অৱশেষত গৈ মই ক’লো যে পুণ্য শইকীয়া ময়েই। মোৰ কথা শুনি তেওঁ যিটো কাঠ-হাঁহি মাৰিলে মোৰ একেবাৰে অন্তৰ ভেদি গ’ল বুইছানে। তেওঁ এনেকুৱা এটা ভাৱ দেখুৱালে- এইজনলৈ চোৱা স্বয়ং পুণ্য শইকীয়াজনে হৈ ওলালহি। তেওঁ ক’লে- “থক থক বুইছে, মিছা মাতিব নালাগে। মই পুণ্য শইকীয়াক ভালকৈ চিনি পাওঁ।” মই সিমানতে এৰি সেই ঠাই ত্যাগ কৰিলো।\nফটাঢোল– আপোনাৰ ভৱিষ্যত পৰিকল্পনা সম্পৰ্কে জনাবনে?\nপুণ্য শইকীয়া.- আচলতে মই জীৱনত পৰিকল্পনা কৰি কোনো কামেই নকৰিলো। সেইটো এটা মোৰ জীৱনৰ ডাঙৰ দুখ থাকি গ’ল। তথাপি আমাৰ সৰু সৰু মানুহবিলাকৰো এটা জীৱন থাকে নহয়। আন কাৰোবাৰ কামত আহক বা নাহক আমাৰ ঘৰৰ মানুহখিনিৰে কামত আহিব বুলি মই মোৰ আত্মজীৱনীখন লিখি আছো। মোৰ জীৱনৰ দুটা স্তৰৰ এটা হ’ল মোৰ ২৬ বছৰ বয়সলৈকে শিৱসাগৰীয় স্তৰ আৰু ৪৬ বছৰীয়া মোৰ এই ডিগবৈ চহৰৰ স্তৰ। এতিয়াও মই ডিগবৈতে আছোঁ আৰু ইয়াতে মই হাড় পেলাম। (হাঁহি মাৰি) যদিহে হাড় থাকেগৈ আৰু।\nফটাঢোল– নতুন প্ৰজন্মক- যিসকলে নতুনকৈ সাহিত্য চৰ্চা কৰিছে বা ব্যংগ লিখিবলৈ চেষ্টা কৰিছে তেওঁলোকক আপুনি কি উপদেশ দিব?\nপুণ্য শইকীয়া– তেওঁলোকক মই এটা কথা ক’বই লাগিব- অসমীয়া ভাষাটোৰ যি কালিকা শক্তি, সেই শক্তিটো আয়ত্ব নকৰাকৈ তেওঁলোকে ব্যংগাত্মক সাহিত্যত সোমাব নোৱাৰিব। নোৱাৰিব এইকাৰণেই যে ব্যংগাত্মক ধাৰাটো এটা গতানুগতিক ধাৰা নহয়। মোৰ ব্যংগাত্মক সাহিত্যবিলাকত মই এটা বৈচিত্ৰ আনিবলৈ যত্ন কৰো। মই গাঁৱলীয়া পটভূমিত লিখো, চহৰীয়া পটভূমিত লিখোঁ, খেলা-ধূলা, চিনেমা আৰু লগতে অসমীয়া সংস্কৃতিৰ বিষয়েও লিখোঁ। এই বৈচিত্ৰটো লাগিবই। আৰু এই বৈচিত্ৰটো ভাষাটোৱেহে তুলি ধৰিব লাগিব। গ্ৰাম্য ভাষাটো যদি ভালকৈ আয়ত্ব কৰিব নোৱাৰে, চহৰীয়া ভাষাটো যদি ভালকৈ আয়ত্ব কৰিব নোৱাৰে, আৰু আলংকাৰিক যিটো ভাষা সেইটো যদি ভালকৈ আয়ত্ব কৰিব নোৱাৰে তেনেহলে ব্যংগ লিখিব কেনেকৈ? গতিকে নতুন প্ৰজন্মক মোৰ ক’বলগীয়া কথা এইটোৱে যে তেওঁলোকে ভাষাটো ভালকৈ শিকক। লাগিলে অলপ দেৰিকৈয়ে সাহিত্যৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ আহক। কিন্তু ভুলকৈ নহয়, শুদ্ধকৈ লিখক।\nফটাঢোল– এগৰাকী সফল ব্যক্তিৰ সফলতাৰ আঁৰত এগৰাকী নাৰীৰ প্ৰেৰণা থাকে বুলি কোৱা হয়। আপোনাৰ সফলতাৰ আঁৰৰ উৎস কি বুলি ক’ব বিচাৰে?\nপুণ্য শইকীয়া– তুমি মোক সফল ব্যক্তি বুলি কৈছা- তোমাৰ সফলতাৰ মাপকাঠি কি মই নাজানো। তথাপি তুমি মোক সফল বুলি ভাবিছা, মোৰ বাৰু ভালেই লাগিছে। কথা হ’ল মোৰ দৰে মানুহৰ সমস্যা এইখিনিতে হয়- ধৰা মই কিবা এটা লিখিলো, সেই বস্তুটো সামৰি-সুতৰি থ’বলৈ কোনোবা লাগিব নহয়। সেই কামটো আমাৰ এওঁ কৰে। আমাৰ সম্পৰ্কটো এনেকুৱা- যি পাওঁ ভগাই খাওঁ। মিঠাখিনিটো খাওঁৱেই, তিতাখিনিও ভগাই লওঁ। মোৰ সকলো ক্ষেত্ৰতে এওঁৰ সহযোগিতা আছে। গতিকে এওঁৰ অৱদান অৱশ্যেই আছে। এওঁৰ অৱদান নথকা হ’লে বোধহয় মই মোৰ কলমটো ইমানদিনলৈ চলাই যাব নোৱাৰিলোহেঁতেন\nফটাঢোল– আপোনাৰ পৰিয়ালৰ বিষয়ে কওঁকচোন ছাৰ।\nপুণ্য শইকীয়া – আমাৰ পৰিয়ালত এওঁ, মই আৰু আমাৰ ল’ৰাটো। ল’ৰাই গুৱাহাটীত পঢ়ি আছে। সি মাষ্টাৰ ডিগ্ৰী কমপ্লিট কৰিলে। সি এতিয়া গুৱাহাটীৰ জনপ্ৰিয় কুইজাৰ। তাৰ নাম সায়ন্তন শইকীয়া।\nফটাঢোল– ছাৰ, আপোনাৰ লগত এনেদৰে অন্তৰংগতাৰে কথা পাতি সঁচায়ে খুব ভাল লাগিল। বহু ভাল লগা, বহু নজনা কথা জানিব পাৰিলো। আপোনাৰ ব্যস্ততাৰ মাজতো আমাক এইকণ সময় দিয়াৰ বাবে আমি আন্তৰিক ধন্যবাদ জনাইছো, লগতে আপোনাৰ সুস্বাস্থ্য আৰু দীৰ্ঘায়ু কামনা কৰিছো।\nপুণ্য শইকীয়া– মানুহক এইবোৰ লাগিবই। সহমৰ্মিতা, সহযোগিতা এইবোৰ জীৱনৰ বাবে দৰকাৰী। তোমালোক আহিলা বাবেই মইও দুআষাৰ ক’বলৈ সুবিধা পালো। মোৰ এতিয়া বাসত্তৰ বছৰ বুজিছা। এই বয়সতো মই চাইকেল চলাই, বাইক চলাই, গাড়ী চলাই ঘূৰি ফুৰো। আনৰ ভালৰ বাবে কিবা এটা কৰিব খোজো। যি কি নহওঁক মোৰ বিষয়ে কিবা এষাৰ ক’বলৈ সুযোগ দিয়াৰ বাবে তোমালোককো মই ধন্যবাদ জনাইছো।\n(সাক্ষাৎকাৰ গ্ৰহণ কৰোতা – জীমণি গগৈ আৰু পাৰ্থ বিজয় ঠাকুৰ)\n« কাৰ্টুন – হেমচন্দ্ৰ গগৈ\nআপদীয়া পদ্য – চিদানন্দ বৰা »\nচাৰৰ বিষয়ে জানো যদিও বহু কথা জানাবলৈ বাকী থাকি গৈছিল৷ সাক্ষাৎকাৰ পঢ়ি বিশেষভাবে উপকৃত হ’লো৷\nখুৱ ভাল লাগিল…\nৰসাল সাক্ষাৎকাৰ ….শ্ৰীযুত ঠাকুৰ আৰু সম্পাদিকা মহোদয়াক ধন্যবাদ\nচাৰৰ বিষয়ে বহুত নজনা কথা জানিলো জীমনি৷ ফটাঢোলৰ মেগাজিন খন চাৰক চাব দিব লাগিব৷ আৰু পঢ়ি কেনে পালে সেইটোও সুধিব লাগিব৷ সাক্ষাৎকাৰটো বিৰাত ভাল লাগিল৷\nসৰুৰে পৰা দেখি অহা এজন মানুহ শইকীয়া চাৰ। সাক্ষাৎকাৰটোত উল্লেখ থকা গোমোঠা গাৱঁ‌ৰ পৰা প্ৰায় তিনি কিলোমিটাৰ দুৰত আমাৰ গাওঁ। সৰুৰে পৰা বিভিন্ন মেলে-মিটিঙে চাৰক দেখি আহিছো, তেখেতৰ স্বতঃস্ফূৰ্ত হাস্যৰস আৰু বাকপটুতাৰ লগত সৰুৰে পৰা চিনাকি।\nতথাপিও তেখেতৰ বিষয়ে বহু নজনা কথা জানিবলৈ পালো সাক্ষাৎকাৰটোৰ জৰিয়তে, খুব ভাল লাগিল।\nচাৰৰ দীৰ্ঘায়ু আৰু সুস্বাস্থ্য কামনা কৰিলো।\nবহুত ধন্যবাদ সাক্ষাৎকাৰটিৰ বাবে।\nসকলোকে আন্তৰিক ধন্যবাদ জনালোঁ।\nবৰ ভাল লাগিল কথাখিনি।বহু কথাই জানিলোঁ। অশেষ ধন্যবাদ।\nYour IP: 207.46.13.52


গণশিল্পী মঘাই ওজা : নিপুল শইকীয়া | enajori.com xuror panchoi\n← My Memories of Jiten Dev – Revisiting A Virtuoso : Mridula Das\nThe Musicological literature of Assam : Hiranmayee Das Gogoi →\nগণশিল্পী মঘাই ওজা : নিপুল শইকীয়া\n‘সাহিত্য সংগীত কলা বিহীন, সাক্ষাত পশু যদিও নেজ বিহীন’- মহান ঋষি মুনি সকলে কৈ যোৱা, এইষাৰ বাক্যই কিন্তু, লুইতৰ দুই পাৰৰ জনজীৱনক চুব নোৱাৰে, কাৰণ পৃথিৱীৰ মুখ দেখাৰ পৰা মাটিৰ দেহা মাটিত মিলি যোৱালৈকে ওৰেটো জীৱনত আমাৰ লুইত পৰীয়া সন্তানৰ গীত মাতৰ সৈতে এক নিবিৰ সম্বন্ধ জড়িত হৈ আছে। ধর্মৰ লগত, উৎসৱৰ লগত, কর্মৰ লগত, মিলাকৈ আছে নাম, আছে নাচ আৰু আছে বাদ্যৰ ব্যৱহাৰ। এই থলুৱা সংগীত যাক কোৱা হয় ‘লোক সংগীত’, যাৰ ওপৰত অসমীয়া সংগীতৰ বৰ ভেঁটি বন্ধা হৈছে। লোক সংগীতৰ বুকুত থকা লোক বাদ্য, লোক নৃত্য, লোক গীত হৈছে নানা জাতি, উপজাতি, জনজাতিৰ বাৰে ৰহণীয়া সমাজখনৰ বাপতি সাহোন। অসমৰ লোক বাদ্যৰ ভিতৰত ঢোল, খোল, তাল, বীণ, টোকাৰী, পেঁপা, গগণা, কালী, নেঘেৰা, মঞ্জিৰা আদিৰ ব্যৱহাৰ লুইত পৰীয়া সমাজত সংস্কৃতিয়ে ভেটি পতাৰ দিনৰ পৰাই আছিল।\nঅসমৰ ঘাই লোক বাদ্য ঢোল বজাই জগত জননীৰ নাম উজ্জল কৰিলে গণশিল্পী মঘাই বৰুৱা ওজাই। এইজনা শিল্পীয়ে মৃত্যুৰ আগমুহুৰ্তলৈকে ঢোলত চাপৰ দি লুইত পৰীয়া সন্তান হিচাপে চিনাকী দি গ’ল। যোৰহাট নগৰৰ পৰা ১১ কিঃমিঃ পূবে হাতীগড় মৌজাৰ নাওশলীয়া গাঁৱত ১৯১৬ খৃঃ মাঘ মাহৰ ৫ তাৰিখ মঙ্গল বাৰে মঘাই ওজাৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম ৺ বোপাই বৰুৱা আৰু মাতৃৰ নাম ৺ বাউনী বৰুৱা। তেওঁলোকৰ পৰিয়ালটো আছিল কোনো মতে পেটে-ভাটে খাই থকা এটি পৰিয়াল। শিশু কালতে পিতৃক হেৰুৱাব লগা হোৱাত মঘাইৰ পৰিয়ালক শোচনীয় আৰ্থিক অৱস্থাই হেঁচি ধৰিছিল। প্রাথমিক বিদ্যালয়ত নাম লগোৱা মঘায়ে মাত্র দুটা মান শ্রেণী পঢ়িয়েই অৰ্থ উপাৰ্জনৰ আশাত চেনিজান চাহ বাগিছাত কাম শিকিবলৈ ঢাপলি মেলিছিল। কিন্তু তেওঁ বাগিছাৰ কামত মন বহুৱাব নোৱাৰি ঘৰলৈ ঘুৰি আহিল।\nঅশয়বাৰী নাওশলীয়া গাঁৱৰ দাল দৰিদ্র খেতিয়কৰ ল’ৰা ঢুলীয়া কেনেকৈ হ’ল? তেওঁক ওজা কোনে কৰিলে? তেখেতক ওজা কৰা মানুহজন আছিল হাতীগড় মৌজাৰ বচাপথাৰ বৰগুৰি গাঁৱৰ ৺ ডিম্বেশ্বৰ গগৈ, যিজনৰ ল’ৰা কালৰ পৰাই পৰিচিত নাম আছিল কছাৰী ওজা। গগৈ দেৱেও ওজাৰ শিক্ষাখিনি মঘাইক দান কৰিবলৈ পোৱাত আনন্দ লাভ কৰিছিল। মঘাই বৰুৱাইও বুজিছিল, “গুৰু লগা বিদ্যাইহে সুফল প্রদান কৰিব”। কছাৰী ওজাৰ ঘৰত ঢোল বিদ্যা-শিক্ষা কৰি থকা সময়ত ওজাৰ ঘৰত মঘাইয়ে সকলো ঘৰুৱা কাম বনত সহায় কৰিছিল। মঘাই বৰুৱাই গুৰুৰ ওচৰত লগে লগে ঢোলৰ ৰগৰ, টকৰ, চেওঁ-চাপৰ, চালনা, বুলনি, লাগঠাঁচ মালিতা, হাত, পালচ সকলো আঁৰ মাৰি শিকি লৈছিল। দুয়ো ওজাৰ মাজত যেন মণি-কাঞ্চনৰ সংযোগ ঘটিছিল। গুৰুৱেও হিয়া উবুৰিয়াই মঘাইক শিকাইছিল। ঢোল বাদ্যৰ শিক্ষাৰ লগে লগে ঢোল নিৰ্মানৰ শিক্ষাও মঘায়ে গ্রহণ কৰিছিল। কালক্রমত মঘাই গুৰুতকৈ একলা বাঢ়িছিল। ঢোলৰ বিদ্যা আয়ত্ব কৰাৰ ক্ষেত্রত মঘাই বৰুৱাৰ নিষ্ঠা আৰু ঐকান্তিকতা কম নাছিল। সকলোখিনি শিক্ষা গুৰুৰ পৰা লোৱাৰ পাছত অভিনৱ ধৰণেৰে আখৰাৰ ব্যৱস্থা কৰিছিল। মঘাই বৰুৱাই তেঁওৰ সহপাঠী সকলৰ লগ লাগি ৰোষেশ্বৰ বৰুৱা আলিৰ কাষে কাষে বৈ যোৱা বাঘজান নদীৰ কাষৰ মুকলি চাপৰিত ৰভা সাজি দীঘলীয়া সময়ৰ বাবে ঢোলৰ আখৰা কৰিছিল। এই শুভ কাৰ্য্যৰ বাবে নাম প্রসঙ্গৰে শুভাৰম্ভ কৰি বহু দিন ধৰি অনুশীলন কৰি গুৰুৰ পৰা লাভ কৰা ঢোলৰ ছ-অঁৰা বাদ্য কণ্ঠস্থ কৰিছিল।\nআনফালে মঘাই বৰুৱাক ঘৰৰ আর্থিক দুর্বলতাই কোঙা কৰি পেলাইছিল। ঢোল বাদ্যৰ প্রতি আস্থা আৰু ওজা হ’বলৈ দুৰ্বাৰ হেপাহৰ কাৰণেই মঘাইয়ে ঢোলটো কান্ধত আঁৰি ললে। সেই সময়ত ওজা সকলে গোটেই ৰাতি বিয়া ঘৰত ঢোল বজাই মাননি পায় তামোল পান এটাৰ লগত মাত্র এটকা বা দুটকা। সভাই সমিতিয়ে ঢোল বজালে একো নাপায়। পৰিয়ালক পোহ পাল দিবলৈ ওজাই নাঙলৰ মুঠিত ধৰাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি বেপাৰ বাণিজ্যও কৰিছিল। মঘাই ওজাই অসমৰ ইমুৰৰ পৰা সিমুৰলৈকে ওজা গাই মানুহক মন্ত্রমুগ্ধ কৰিব পাৰিছিল। অসমৰ ঢোল সংস্কৃতিৰ ‘মুকুট বিহীন সম্রাট’ মঘাই ওজাৰ পৰিয়ালৰ শোচনীয় আৰ্থিক দুৰৱস্থাক নিবাৰন কৰা উপাই তেঁওৰ হাতত নাছিল। এনে অৱস্থাটো তেঁওৰ শিল্পী প্রাণে হাৰ মনা নাছিল।\nমঘাই ওজাৰ পালি বা সহযোগী ওজা আছিল ন-ৰাম ওজা। মঘাই ওজাই ঢোলৰ চাপৰতে নিজৰ পৰিচয় দিছিল এইদৰে-\n“কান্ধত লৈছো ঢোলৰ বোজা,\nমোকে কয় মঘাই ওজা,\nৰাম কালি হাৰ কালি কালি কালি,\nমই হৈছো কছাৰী ওজাৰ পালি।”\nওজায়ে পেটত পানী-গামোছা বান্ধি হ’লেও ঢোলৰ সাধনা কৰি ঢুলীয়া ওজা কৃষ্টিক ওপৰলৈ তুলিলে। সকলোৰে লগত মঘাইয়ে নিতৌ নতুন নতুন সৃষ্টিৰ তাৰনাত ঢোলৰ সাধনা চলাই গৈছিল, যিয়ে ঢোল বাদ্যক অসমীয়া সংস্কৃতিৰ বৰ ঘৰত এক বিশিষ্ট মহিয়ান ৰূপত প্রতিষ্ঠা কৰি থৈ গ’ল।\nমঘাই ওজাই আধুনিক সমাজ আৰু সংস্কৃতিৰ লগত ৰজিতা খোৱাকৈ পুৰণি দিনীয়া ঢোলটোতে আকৰ্ষণীয় আৰু কৌতুহ’ল উদ্দীপক মালিতা, হাত, পালচ সৃষ্টি কৰি জনপ্রিয়তাৰ শীৰ্ষলৈ উঠিছিল। ইয়াৰ ভিতৰত বগী ছোৱালীৰ হাত, মেঘে গজা, বৰষুণ দিয়া, ৰেল যোৱা আদি অতি আকৰ্ষণীয়। ওজাৰ এনে সৃষ্টি প্রতিভা আছিল যে তেখেতে যিহকে শুনে তাকে সুমধুৰে গাই ঢোলতো তুলিব পাৰে। মঘাইয়ে মুখত নুফুটা মাতটোও ঢোলত ফুটাব পাৰে। তেখেতে কেৱল মাৰি দালেৰেই ঢোল বজোৱা নাছিল, শৰীৰৰ প্রায় সকলো অঙ্গ-প্রত্যঙ্গৰে ঢোল বজাইছিল। হাতেৰে, ভৰিৰে, কিলাকুটিৰে, আঁঠুৰে, মুৰেৰে, কপালেৰে, থুতৰিৰে, গালেৰে, ভৰিৰ গোৰোহাৰে ঢোল বজাই, মালিতা গাই হাজাৰ হাজাৰ দৰ্শকক মোহিত কৰিছিল। এনে এজন ঢোলৰ যাদুকৰ মঘাই ওজায়ে সেই একেখন হাতেৰে নাঙলৰ খুটিটো ধৰিব লাগিছিল। ওজাই গাইছিল-\n“যিখন হাত হালৰ খুটি\nসেইখন হাততে ঢোলৰ মাৰি।”\nদৰিদ্রতা ওজাৰ জীৱনৰ চিৰ লগৰীয়া, সেইহে ওজাই গাইছিল-\n“ঢোলৰ বাবে তিনিটি আঙুলি\nমাজৰে আঙুলি লৰে,\nকালিৰে পৰা ভাতে নাইকিয়া\nকাচুটি সুলকি পৰে।”\nঢোলৰ দৰে শাৰীৰিক শক্তিৰে পৰিবেশন কৰিব লগা বাদ্য লঘোনীয়া গাৰে বজাবলৈ কিমানখিনি মনোবল লাগিব তাক ভোক্তভোগীয়েহে উপলব্ধি কৰিব পাৰিব।\nভাৰতীয় গণনাট্য সংঘৰ লগত মঘাই ওজাৰ যোগদান তেখেতৰ জীৱন বুৰঞ্জীৰ এখিলা ৰঙীন পাত। ১৯৫৫ চনতে প্রধান সংগঠক বিশিষ্ট শিল্পী হেমাঙ্গ বিশ্বাস দেৱৰ নেতৃত্বত ভাৰতীয় সংস্কৃতিৰ বৈচিত্ৰৰ মাজত ঐক্য স্থাপনৰ মুল মন্ত্ৰেৰে ভাৰতীয় গণ নাট্য সংঘই যি সাংস্কৃতিক কাৰ্য্যসূচী ৰূপায়ন কৰিছিল তাত মঘাই ওজাই বিশিষ্ট স্থান লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। সেই চনতে ভাৰতীয় গণনাট্য সংঘৰ গুৱাহাটী সন্মিলনত ঢোল বাদনৰ দ্বাৰা মঘাই ওজাই ভাৰতৰ সাংস্কৃতিক জগতৰ গণ্যমান্য ভালে কেইগৰাকী শিল্পীক অভিভূত কৰিছিল। সেই সকলৰ ভিতৰত আছিল বলৰাজ চাহানী, সলিল চৌধুৰী, দেবব্রত বিশ্বাস, সুচিত্ৰা সেন, হেমাংগ বিশ্বাস, অমৰ শ্বেখ, শম্ভূ ভট্টাচাৰ্য্য, মণ্টু ঘোষ, বিষ্ণু ৰাভা, নৰহৰি বুঢ়া ভকত, ভূপেন হাজৰীকা আৰু চৈঃ আব্দুল মালিক আদি। ওজাৰ ঢোল বাদন শেষ হোৱাৰ লগে লগে বলৰাজ চাহানী আৰু অমৰ শ্বেখে মঞ্চলৈ উঠি মঘাইক সাৱটি দুয়োজনে কান্ধত বহুৱাই লৈছিল।\n১৯৫৫ চনত ভাৰতীয় গণনাট্য সংঘৰ সভাপতি আছিল কলাগুৰু বিষ্ণু ৰাভা দেৱ। সেই বছৰতে মঘাই ওজা গণ নাট্য সংঘৰ উপ-সভাপতি নিৰ্বাচিত হোৱাৰ লগে লগে মঘাই ওজাৰ লগতে অসমৰ ঢুলিয়া কৃষ্টিলৈ যি সৰ্বভাৰতীয় স্বীকৃতি আহিল সেইয়াও অসমীয়াৰ কাৰণে অপ্রত্যাশিত সৌভাগ্যই আছিল।\nভাৰতৰ আগশাৰীৰ শিল্পীসকলৰ সান্নিধ্য পোৱাৰ বাবেই হয়তো মঘাই ওজাই অসমীয়া, হিন্দী কেইবাখনো কথা ছবিত ঢোল বাদ্য পৰিৱেশন কৰাৰ সুযোগো লাভ কৰিছিল। হিন্দীৰ ‘তৃষ্ণা’, বঙলাৰ ‘মাহুত বন্দুৰে’, অসমীয়াৰ ‘পিয়লি ফুকন’, ‘ৰঙা পুলিচ’, ‘প্রতিধ্বনি’ আদি কথা ছবিত মঘাইৰ ঢোলৰ চেও চাপৰ সন্নিবিষ্ট হৈছে। তদুপৰি ওজাৰ জনপ্রিয় সৃষ্টি ‘খৰা শিয়ালৰ বিয়া’, ‘ভাৰতৰ স্বাধীনতা’, ‘মেঘে গজা’, ‘বৰষুণ অনা’, ‘ৰেল গাড়ী চলা’ আদি গ্রামোফ’ন ৰেকৰ্ড কৰা হৈছিল। মঘাই ওজাই অকল অসমতেই নহয় ভাৰতবৰ্ষৰ ইমুৰৰ পৰা সিমুৰলৈ, ৰাছিয়া, চীন, প্রভৃতি বিশ্বৰ অনেক প্রান্তত অসমৰ এই লোক বাদ্য প্রদৰ্শন কৰি ভূয়সী প্রশংসা বুটলিবলৈ সক্ষম হৈছিল। তেঁওৰ ঢোলৰ চাপৰত মুগ্ধ হৈ ভূপেন হাজৰিকাই এইদৰে কৈছে, “মঘাই ওজাৰ দৰে ওজা আৰু নোলায়, আমি হিয়া ভুকুৱাই চিঞৰিলেও নাপাওঁ, যিমান ঢোলৰ ওজা নোলাওঁক মঘাই ওজাৰ দৰে Showmanship থকা আৰ্টিষ্ট ভাৰততে বিৰল।”\nজীৱনৰ অন্তিম কালত ডিব্রুগড় মেডিকেল কলেজত কেন্সাৰ ৰোগত আক্রান্ত হৈ পৰি থকা সময়তো ওজাৰ উপযুক্ত চিকিৎসা হোৱা নাছিল। গণনাট্য সংঘৰ একালৰ সহযোগী সকলে নানা উপায়েৰে সংগ্রহ কৰি আৰ্থিক সাহায্য দিছিল যদিও ওজাৰ দুখৰ জীৱন দুখতেই থাকি গ’ল। ওজাই আশা কৰিছিল চৰকাৰে তেঁওৰ দৰিদ্র পৰিয়ালটোৰ বাবে আৰ্থিক সাহায্য দিব, কিন্তু চৰকাৰৰ সাংস্কৃতিক বিভাগে এনে কথা ভবাৰ কোনো প্রমান পোৱা ন’গল।\nওজাৰ শেষ সময়ত জনমভূমি গোষ্ঠীয়ে ‘মঘাই ওজা ৰজনী’ অনুষ্ঠিত কৰি আৰ্থিক সাহায্য আগবঢ়াইছিল। ডিব্রুগড় মেডিকেলত থকা সময়ত অঞ্জলী বৰুৱাই আৰ্থিক সাহাৰ্য্য দি জনসাধাৰণৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছিল, কিন্তু যিখিনি সাহায্য পাইছিল সেইখিনি সাহায্যই ওজাক এখন ভাল চিকিৎসালয়ত চিকিৎসা কৰাবৰ বাবে পৰ্য্যাপ্ত হৈ নুঠিল।\nভাৰতীয় জনতাৰ হৃদয় কঁপাই তোলা ঢোলতো আৰু নিজৰ পাৰিবাৰিক দৰিদ্রতা দুয়োটাকে সৰ্বকালে সাৱতি ধৰিয়েই কেন্সাৰ ৰোগৰ দীঘলীয়া যন্ত্রনাত পৰি থাকি অৱশেষত নিজ ঘৰত ১৯৭৮ চনৰ ১৫ মাৰ্চৰ সন্ধিয়া ৬২ বছৰ বয়সত এই মহান শিল্পীজনে ইহসংসাৰৰ পৰা বিদায় ললে। শিল্পী প্রাণত থাকি গ’ল ওজাৰ জীৱনৰ অলেখ অলিখিত সোঁৱৰণি।\nওজা দেৱৰ সাতজন সন্তান ক্রমে- ৺ তৰুণ বৰুৱা, অৰুণ বৰুৱা, নৰেণ বৰুৱা, আৰতি বৰুৱা, মীনাক্ষী বৰুৱা, ভাৰতী বৰুৱা, মীনাক্ষ বৰুৱা। ১৯৭৫ চনতে তেখেতৰ পত্নীৰ বিয়োগ ঘটিছিল।\nচৰকাৰে মঘাই ওজাৰ সোঁৱৰণি হিচাপে তেঁওৰ ঘৰৰ ওচৰতে মঘাই ওজা কলাকৃষ্টি কেন্দ্র নিৰ্মান কৰিছে। এই কলাকৃষ্টি কেন্দ্রৰ বুকুতে ১৯৯৪ চনৰ পবিত্র শিক্ষক দিৱসৰ দিনা মঘাই ওজা শিশুনিকেতন নামৰ এটা শিশু অনুস্থান স্থাপন কৰা হয়।\nবিশ্ববিদ্যালয়ৰ ডিগ্রী নাথাকিলেও কাঠৰ ঢোলতে কথা কোৱাই মঘাই ওজাই আৰ্জিলে অসমীয়াৰ গৌৰৱ তথা নিজক কৰি তুলিলে স্মৰণীয়। গণশিল্পী মঘাই ওজা অসমীয়া লোক সংগীতৰ প্রাণপুৰুষ, ঢোলৰ যাদুকৰ হৈ জীয়াই থাকক, আমাৰ প্রেৰণাৰ উৎস হৈ জীয়াই থাকক।\n(নিপুল শইকীয়া, অশয়বাৰী, বৰগুৰি গাঁও,যোৰহাট, অসম)\nএনাজৰী ডট কমৰ তৰফৰ পৰা বিশেষ কৃতজ্ঞতা: অংকুৰাজ শইকীয়া, যোৰহাট\n| Tagged moghai oja


মানুহৰো যে কি চখ! আকাশমাৰ্গত হট এয়াৰ বেলুনৰ ওপৰত থিয় হৈ ফেচবুকত লাইভ ভিডিঅ’ যুৱকৰ, মুহূৰ্ততে ভাইৰেল ভিডিঅ’ – News Time Assam by Pratham Khabar\nঘৰ/অপৰাধ/মানুহৰো যে কি চখ! আকাশমাৰ্গত হট এয়াৰ বেলুনৰ ওপৰত থিয় হৈ ফেচবুকত লাইভ ভিডিঅ’ যুৱকৰ, মুহূৰ্ততে ভাইৰেল ভিডিঅ’\nআকাশমাৰ্গত হট এয়াৰ বেলুনৰ ওপৰত থিয় হৈ ছেলফি ভিডিঅ' কৰা এই যুৱকজনৰ নাম হৈছে ৰেইমী ওভাৰাৰ্ড। ভূ-পৃষ্ঠৰ পৰা ৪,০১৬ মিটাৰ উচ্চতাত এটা হট এয়াৰ বেলুনৰ ওপৰত উঠি ফেচবুকত লাইভ ভিডিঅ' কৰিছে তেওঁ\n0 293 1 মিনিট পঢ়া\nআপুনি বাৰু কেতিয়াবা হ’লেও দুঃসাহসিক কাম কৰিবলৈ সাহস কৰিছেনে? জীৱনত এবাৰলৈ হ’লেও আকাশমাৰ্গত দুঃসাহসিক কাম কৰাৰ ইচ্ছা আপোনাৰ আছেনে? দুঃসাহসিক কাম কৰিবলৈ আমাৰ বহুতৰে সাহস নাথাকিলেও পিছে আকাশমাৰ্গত ষ্টান্ট কৰি এজন লোকে দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছে সকলোৰে।\nফ্ৰান্সৰ এজন লোকৰ এটা ভিডিঅ’ বাৰুকৈয়ে হৈছে ভাইৰেল।\nআকাশমাৰ্গত হট এয়াৰ বেলুনৰ ওপৰত থিয় হৈ ছেলফি ভিডিঅ’ কৰা এই যুৱকজনৰ নাম হৈছে ৰেইমী ওভাৰাৰ্ড। ভূ-পৃষ্ঠৰ পৰা ৪,০১৬ মিটাৰ উচ্চতাত এটা হট এয়াৰ বেলুনৰ ওপৰত উঠি ফেচবুকত লাইভ ভিডিঅ’ কৰিছে তেওঁ। ফ্ৰান্সৰ এই ব্যক্তিজনে আকাশমাৰ্গত অতি দুঃসাহসিকতাৰে হট এয়াৰ বেলুনৰ ওপৰত থিয় হৈ গঢ়িলে বিশ্ব অভিলেখ।\nইয়াৰ পূৰ্বে ২০১৯ চনত ১,২১৭ মিটাৰ উচ্চতাত এয়াৰ বেলুনৰ ওপৰত উঠি ওভাৰাৰ্ডে গঢ়িছিল বিশ্ব ৰেক’ৰ্ড। অৱশ্যে এইবাৰ নিজৰেই পূৰ্বৰ ৰেক’ৰ্ড ভংগ কৰিলে ফ্ৰান্সৰ এই ব্যক্তিজনে।\nকেৱল যশস্যাৰ বাবেই যে ব্যক্তিজনে এনেধৰণৰ ষ্টান্ট কৰিছে তেনে নহয়, ওভাৰাৰ্ডৰ এই ষ্টাণ্টৰ আঁৰত আছে অন্য এক কাহিনী। এই ষ্টান্ট আছিল পশ্চিম ফ্ৰান্সৰ এটা টেলিথন অভিযানৰ অংশ। বিৰল স্নায়ুপেশীৰ ৰোগৰ সৈতে সম্পৰ্কিত গৱেষণা আৰু ওকালতিৰ বাবে বাৰ্ষিক পুঁজি সংগ্ৰহৰ বাবেই ওভাৰাৰ্ডে কৰিছিল এই ষ্টান্ট।\nউল্লেখ্য যে, বগা চোলা আৰু হেলমেট পৰিধান কৰি ষ্টান্ট কৰা ওভৰাৰ্ডৰ হট এয়াৰ বেলুনটোত পাইলট হিচাপে আছিল তেখেতৰ পিতৃ।\nছ’চিয়েল মিডিয়াত মুহূৰ্ততে ভাইৰেল হৈ পৰা এই ভিডিঅ’ই এতিয়া আমোদ দিছে সকলোকে। সকলোৱে ওভাৰাৰ্ডৰ এই সাহসক প্ৰশংসাৰে ওপচাই পেলাইছে। সঁচায়ে ভূ-পৃষ্ঠৰ পৰা ৪,০১৬ মিটাৰ উচ্চতাত ষ্টান্ট কৰাটো সঁচায়ে প্ৰশংসনীয়।\nFrenchman hot-air balloon Rémi Ouvrard World Record\n১৯ নৱেম্বৰত প্ৰায় ৬০০ বছৰৰ পিছত আংশিক চন্দ্ৰগ্ৰহণৰ সাক্ষী হ'ব বিশ্ববাসী\nআৰক্ষীৰ জালত পাঁচ দুৰ্ধৰ্ষ ডকাইত, ডকাইতৰ পৰা জব্দ হস্তনিৰ্মিত পিষ্টল


#আবিৰ খণ্ড (৫২) – আবিৰ\n#আবিৰ খণ্ড (৫২)\nApril 23, 2021 Indranee Sharma\nবুকুৰ কোণত এসোপা অভিমান লৈ ৰাতিটো পাৰ কৰিলোঁ।অনিৰুদ্ধই ফোন মেছেজ একোৱেই নকৰিলে।ৰাতিপুৱাই উঠি আহি দেখোঁ আয়ুৰ মাক বাৰাণ্ডাত বহি আছে।ককাৰ চকীখনৰ কাষতে সৰু টুল এখন লৈ বহিছে।একেই আছে খুড়ী।বগা, অলপ শকত, থুপুকী।আয়ুৰ সৈতে মুখ খন একেই।সেন্দূৰৰ ফোঁটটো জোখতকৈ অলপ ডাঙৰ কৈ লয়।মুখত তামোল থাকেই।\n:ইয়’,ইমান বেলেগ হ’লি দেখিবলৈ,কালিয়েই আহি যে সোমাই আছহি, আমাৰ ফালে পাক এটা মাৰিব নাপায় নে?\n:কালি অকণ ভাগৰ লাগিলে।\n:ই আই, তাইৰ ভাগৰ চোৱা।ওচৰলৈ আহচোন।\nতামোলৰ মুখ খন গালত লগাই চুমা খোৱাৰ দৰে কৰে খুড়ীয়ে।আয়ৈ,ইয়’ই শব্দবোৰ থাকেই।\n:আমাৰ এইটোক থৈ আহিলি কেলেই?দুইটা অহা হ’লে বেছি ভাল লাগিলেহেঁতেন ক’।\n:সি আহিব কেইদিনমান পিছত, ছুটি নাইপোৱা।\nআয়ুয়ে হিবাক অকলশৰীয়া কৰি এৰি থৈ আহিব নোৱাৰে।মই থাকিলেও বেলেগ কথা।ভায়েকৰ ৰিলিজ হৈ নোযোৱালৈকে সি আহিব নুখুজিলে।\n:ভাত আমাৰ ঘৰতহে খাবি আজি ন।সৱ গোটাই থৈছো।ন-ছোৱালী কামত লাগিলেই।তই তাইক দেখাই নাই নহয়।\nআয়ুৰ নবৌয়েক।বিয়াৰ কথা জানিছিলোঁ।আয়ুৰ ফোনত ফটো দেখিছোঁ যদিও লগ পোৱা নাই।\n:ইমান ৰাতিপুৱাই ভাত?নটা বাজিছেহে খুড়ী।আৰু মই ব্ৰাছ কৰাই নাই।\n:যা যা।সাউৎকৈ ওলাই আহ।গা আমাৰ ঘৰতে ধুবি।আগতে কিমান গা ধুৱাই দিওঁ মই দুয়োটাকে।ধূলি বালি লৈ খেলি থাক যে।মাৰে গালি পাৰে বুলি আকৌ।\nখুড়ীক ককাৰ সৈতে কথা পাতিবলৈ দি ভিতৰলৈ আহি টেবুলত মাক ব্ৰেকফাষ্ট সজাই থকা দেখিলোঁ।\n:মই আয়ুহঁতৰ ঘৰত ভাত খাম আজি।গা ধুই যামেই।মোলৈ সজাব নালাগে।\n:ভাত তাত খাবি, ব্ৰেকফাষ্ট কৰি যা।খুড়ীয়েও খাব ইয়াতে।\nমায়ে খুড়ীৰ সৈতে কেতিয়াও ভালকৈ কথা পতাও দেখা নাছিলোঁ।আজি কি হৈছে ধৰিব পৰা নাই।গা ধুই কাপোৰ কানি পিন্ধি ওলাই আহি দেখোঁ টেবুলত খুড়ী, ককা, মা একেলগে বহি চাহ খাই আছে।লগতে বহি খালোঁ।মায়ে গৰু ঘিঁউত লুচী ভাজিছে।মোৰ থালত দি থাকোঁতেই দেউতা আহিল।\n:মাজু,কাইলৈ ফ্লাইট কেইটাত তোৰ?\n:ইমান কম দিনৰ কাৰণে আহিলি যে?\n:মোৰ বেছি যেনেই লাগিছে।\nকথাবোৰ সিমানতে অন্ত পৰিল।চাহকাপ খাই খুড়ীৰ সৈতে ওলাই আহিলোঁ।\nআয়ুহঁতৰ ঘৰখন আগতকৈ সলনি হ’ল।আগফালে নানা ৰঙী টাবত ধুনীয়া ধুনীয়া ফুল সজাই থোৱা আছে।গেইটখন নতুন।জুৰি বা বিয়া হৈ গ’ল।অপূৰ্ব দাদাৰ নতুন কইনা আহিল।অকণমানি মাইনা এটাও আছে।এবছৰ হোৱাই নাই।মই আৰু খুড়ী সোমাই যাওঁতেই অপূৰ্ব দাদা ওলাই আহিল..\n:সেইজনী আমাৰ ছোৱালীজনী, কালিয়েই আহিলি বোলে।বহুত ডাঙৰ হৈ গলি অ’।আহ আহ।হে’ৰা, আহিলে দেই তোমাৰ আলহী।\nধুনীয়া হাঁহিমুখীয়া মানুহ এজনী ওলাই আহি বাৰাণ্ডাতে ৰ’লহি।কোলাত থুপুৰ নিচিনাই মৰমলগা অকণমানি এটা।সেইখন ঘৰ মোৰ কিমান যে আপোন।শৈশৱৰ সকলো ধুনীয়া স্মৃতি ইয়াতেইতো জীয়াইছিলোঁ।এইখন ঘৰৰ সৱ মানুহ মৰমীয়াল।মই আহিছোঁ বুলি গম পাই জুৰি বা বাছত উঠি অকলেই গুচি আহিছে।সৱ মিলি দুপৰীয়াৰ সাজ একেলগে খালোঁ।খুড়ীয়ে সৰু মাছ, কচু পিটিকা, মাটিমাহ ঔটেঙা আৰু যে কিমান কি কি ৰান্ধিছে।খোৱাৰ পিছতো আমাৰ কথাৰ অন্ত নাই।জুৰি বা, মই,খুড়ী আৰু নবৌ একেখন বিছনাতে পৰি পৰি সন্ধিয়া পৰলৈকে কথা পাতিলোঁ।আহিবৰ সময়ত খুড়ীয়ে নিজে বোৱা কাপোৰ এযোৰ দিলে।আকাশ নীলা ৰঙৰ কাপোৰ যোৰত বগা বগা ফুল বছা।\n:শাহু বোৱাৰী দুইজনী মিলি বৈ উলিয়াইছোঁ।পিন্ধিবি আকৌ দেই কেতিয়াবা।\nসকলোকে এৰি আহিবৰ সময়ত চকু সেমেকিল।আকৌ জানো এইখন ঠাইলৈ ঘূৰি আহিম কেতিয়াবা?কেতিয়াবা মন যায় ইয়াতেই থাকি যাওঁ।কিন্তু ঘৰ এখন নোহোৱাকৈ থাকিবওতো নোৱাৰোঁ।\nঘৰলৈ ঘূৰি আহোঁতে প্ৰায় সাত বাজি গ’ল।ঘৰত আলহী ধেৰ।ককা কাইলৈ বেংগালোৰ যাবগৈ বুলি গম পাই মাত লগাবলৈ আহিছে।সৱেই কিন্তু কেইদিনমানৰ কাৰণে ফুৰিবলৈ গৈছে বুলিহে জানে।একেবাৰে যোৱাৰ কথা হয়তো কাকো কোৱা হোৱা নাই।সৱকে মাত লগাই ৰূমলৈ আহিলোঁ।মায়ে মোৰ ৰূমৰ বস্তু কিছুমান সামৰি আছে।\n:কি কৰি আছা ইয়াত?\n:ইমান দেৰি কৰিলি যে।\n:য’ত থাকি ভাল লাগে তাতে থাকিম ন।\n:চাদৰ ওপৰলৈ আহ, কথা কেইটামান কম।শুনি লৈ যি ভাল দেখ কৰিবি।\nকৈয়ে মা ওলাই গ’ল।চিৰিয়েদি ওপৰলৈ উঠি গৈছে।মই বহুতপৰ একে ঠাইতে ৰৈ থাকিলোঁ।যাওঁ নাযাওঁ কৈ আগবাঢ়িলোঁ।\nচাদৰ ওপৰৰ ঝুলনা খনত মা বহি আছে।মনটো মৰা।মানুহজনী আগৰ দৰে হৈ থকা নাই।হঠাৎ যেন বুঢ়ী হৈ গৈছে।উজ্জ্বল ৰঙা ৰঙৰ চুৰিডাৰযোৰ যেন ব্যৰ্থ হৈছে তেওঁক উজ্বলাই তুলিবলৈ।\n:আছোঁ ইয়াতে, কোৱা কি ক’বা?\n:আকৌ কেতিয়াও নাহ ইয়ালৈ?\n:ভবা নাই।ককা আহোঁ বুলি ক’লে থৈ যাম কেতিয়াবা।\n:মা প্লিজ, মোক খং উঠাই নল’বা।\nবহুত সময় দুয়ো মনে মনে ৰ’লো।\n:তোক আমি মাজু বুলি কিয় মাতো ভাবি চাইছ?তোৰ পিছত থকা সৰুটো ক’লৈ গ’ল সুধি পাইছ?\nমূৰৰ ওপৰত গোটেই আকাশখন খহি পৰাৰ দৰে লাগিল।এই প্ৰশ্ন মই কিয় কেতিয়াও সোধা নাছিলোঁ মাক।কিন্তু মইতো মায়ে দিয়া এটা নাম বুলিয়েই লৈ আহিছোঁ।বাক জান, বেবী এইবোৰ নামেৰে যেনেকৈ মাতে মোকো ঠিক তেনেকৈ মাজু বুলিয়েই মাতে বুলি ভাবি আহিছোঁ।আৰু মোতকৈ সৰু কাকোৱেই তো মই দেখা নাই কেতিয়াও।আৰু বায়ে এদিন সৰুতেই কৈছিল যে মায়ে ভাবি আছিল সৰু ভাইটি এটা আহিব সেইকাৰণে মোৰ নাম মাজু ৰাখিছিল।বছ,সেইয়াই বিশ্বাস কৰিও লৈছিলোঁ মই।\n:মই যিমান চেষ্টা কৰিলেও কাকো ভাল পাব নোৱাৰোঁ মাজু।ইমান মহান মই আগতেও নাছিলো,এতিয়াও নহয়, আগলৈও হ’ব নিবিচাৰোঁ।এইখন ঘৰে মোক কেতিয়াও নুবুজিলে।কোনোদিন মাফ কৰিব নোৱাৰোঁ।\n:ককা আইতাই তোমাক বহুত মৰম কৰিছে সদায়, তুমি নিজেই অসুখী মানুহ।আনক দোষ নিদিবা।\n:মোক মৰম নালাগে।উনৈশ বছৰত জোৰ কৰি পুতেকে মোক বিয়া পাতিব খোজোঁতে কিয় বাধা নিদিলে?কিমান সপোন আছিলে মোৰ।একোৱেই কৰিবলৈ নাপালোঁ।তোৰ দেউতাৰে মোক পছন্দ কৰিলে,হৈ গ’ল বিয়া।কোনোদিনেই সেইটো মানুহক ভাল পাব নোৱাৰোঁ মই।এতিয়াও পৰা নাই।\n:মোক কিয় কৈছা এইবোৰ কথা?\n:তই মোৰ নিচিনা একেই।দুখ পাবি জীৱনত।ইমান জেদ ভাল নহয় মাজু।এতিয়া বুজিছোঁ মই।জেদ কৰি নিজৰেই জীৱনত অশান্তি কৰিলোঁ।দেউতা মদতে ডুবি থাকে আজিকালি।বৰ অকলশৰীয়া লাগে কেতিয়াবা।\n:কৰ্মফল ভুগিছো বুলি ধৰি লোৱা।\n:তোক মিছাতে কষ্ট দিলোঁ বহুত।ধৰি নেথাকিবি।\n:oh please ma, I just don’t care.\n:ইমান বেপেৰুৱা নহ’বি মাজু।তোৰ এটা ল’ৰা আছে।কথাবোৰ এৰি নতুনকৈ লাইফটোত আগবাঢ়ি যা।\n:আৰু কিবা ক’বা?কাম আছে মোৰ!\nএকো কোৱা নাই তেওঁ, আন্ধাৰলৈ চাই কি ভাবি আছে নাজানো।\nআঁতৰি আহিবলৈ খোজোঁতেই\n:মাজু, তই আমাৰ নিজৰ নহয়।\nজানিছিলোঁ, ভাবিছিলোঁ বহুবাৰ।নিজৰ সন্তানক এনেকুৱা কৰিব নোৱাৰে মানুহে।মই মাৰ সন্তান নহয় বুলি ভাবিছিলোঁ বহুবাৰ।কিন্তু ককাৰ মৰম দেখি নিজকে সন্দেহ কৰিছিলোঁ।কি সঁচা কি মিছা বুজাৰ সামৰ্থ্য মোৰ নাছিল।\n:নিজৰ নহয় মানে?আকাশৰ পৰা পৰিছিলোঁ মই?হাঁ?ইমানদিনে কোৱা নাছিলা কিয়?নতুন কিবা প্লেন তোমাৰ ৰাইট।কিয় মেনিপুলেট কৰিছা মোক এনেকৈ?কি লাগে তোমাক?\nচিঞৰ শুনি মা উচুপি উঠিল।অতবছৰত আজি প্ৰথম মানুহজনীক মই কন্দা দেখিছোঁ।কঠোৰ মুখ খনত খং হে দেখিছো সদায়, দুখ এইয়াই প্ৰথম।\n:মই ক’লেও তোৰ বিশ্বাস নহয় মই জানো।ককাক সুধি ল’বি এবাৰ।কিন্তু মাজু, মই চেষ্টা কৰিও তোক নিজৰ বুলি ভাবিব নোৱাৰিলোঁ কেতিয়াও, এতিয়াও পৰা নাই।বেয়া নাপাবি।মই এনেকুৱাই।\nককাৰ ওচৰলৈ দৌৰি যাওঁতে কেইবাবাৰো পৰি যাম যেন লাগিছিল।গোসাঁইঘৰৰ পৰা হাতত ধূপ এডাল লৈ অহা মানুহজনে জানো মোক মিছা কথা ক’ব পাৰিব?\n:ককা…মায়ে কৈছে.. মই নিজৰ নহয়।সঁচা?\n:মাধৱ, এইয়া কি কৰিলা??\nককাৰ ৰূমৰ খিৰিকীৰে আজি চেঁচা বতাহজাক বেছি জোৰেৰে বৈ আহিছে।লগত মোৰ বাবে নতুন বিষ।নতুন কাহিনী।\n:তই দস্তুৰমত আমাৰ ছোৱালী।আমাৰ নিজৰ।।তোৰ মাৰে তোক মানি নলয় সেইটো বেলেগ কথা।\n:কিন্তু কিয় মানি নলয় ককা, সেইটো কোৱা মোক?মই সৰু হৈ থকা নাই এতিয়া।বুজি পাওঁ বহুত কথা।প্লিজ কোৱা মোক।\nPrevious Post #আবিৰ খণ্ড (৫১)\nNext Post #আবিৰ খণ্ড (৫৩)\n9 thoughts on “#আবিৰ খণ্ড (৫২)”\nVal lagil bht dinor murot aku ata khondo pohibo palu kintu maju….!!!\nKi kotha lukai rakhise tair make tai xosakoi hihotr nijor nohoi nki?\nNow it’s become very irritating. Ma’am, you use to upload after3to5days. It’s very late. I can’t wait anymore. Please upload as soon as possible. No need to comment about the beauty of the episode, it’s full of love, thriller. 💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙\nNotun mur loise kahinia… kahini upsthaponot apuni kin2 salak dei bht… hnkle dbo .. akhare baat sai roisu…\nঅনন্যাৰ জীৱনৰ এই বিষাদবোৰ কেতিয়াকৈ অন্ত হ’ব…..😔\nHnkle hb dia😁😊\nAnanya r jibonor an ek khotyo…….\nNext episode tu khunkale dibo ba….\nSagarika Gogoi says:\nWowww…Joldiii lage nxt episode ❤❤❤\nJagriti Deka says:\nBaa hope the ending of this story will be inapositive note✌❤.


কছাৰী জনগোষ্ঠীৰ সাধু - নদীবোৰৰ সৃষ্টি কেনেকৈ হৈছিল\nHomeঅনুদিত লোক কাহিনীকছাৰী জনগোষ্ঠীৰ সাধু - নদীবোৰৰ সৃষ্টি কেনেকৈ হৈছিল\ntranslatorsassam July 20, 2020\nনদীবোৰৰ সৃষ্টি কেনেকৈ হৈছিল (Dùimâ dùisâ ni khorâng)\nঅনুবাদঃ কংকনা তালুকদাৰ\nবহু বছৰ আগতে এজন বুঢ়া মানুহ আৰু এগৰাকী বুঢ়ী তিৰোতা বাস কৰিছিল। আৰু যেতিয়া সিহঁত বহুত বুঢ়া হৈছিল, সেই বুঢ়ী মানুহগৰাকীয়ে তাইৰ গিৰিয়েকক কৈছিল, "যেতিয়া আমি নোহোৱা হৈ যাম, আমাৰ সন্তানে খাদ্য কেনেদৰে পাব?" সেয়ে বুঢ়া মানুহজনে বহুদূৰ ভ্ৰমণ কৰি গৈছিল মহান দেৱতা কুবেৰৰ ওচৰলৈ,যি ধনৰ দেৱতা, আৰু তেওঁৰ পৰা ধান, দাইল, সৰিয়হ আৰু কোমোৰা আদি লৈ ৮দিনৰ যাত্রা কৰিছিল আৰু ঘৰ আহি পাইছিল। আৰু কিছুদিন ৰখাৰ পিছত, তেওঁ নিজৰ লগত শুকান খাদ্য লৈ খেতি কৰিবলৈ আগবাঢ়িলে। আৰু প্ৰথমতে তেওঁ উন্নত মাটি এডোখৰৰ চাৰিওপিনে সীমা স্থাপন কৰি তাক চিহ্নিত কৰিলে। আৰু তাৰ পিছত ঘৰ আহিল। আকৌ পুনৰ অন্য এদিনাখন তেওঁ কোৰ আৰু কুঠাৰ লৈ ওলাই গ'ল আৰু জংগল কাটিলে আৰু জ্বলাই দিলে, আৰু মাটিখিনি চাফ- চিকুণ কৰিলে আৰু তেওঁৰ খেতিপথাৰৰ প্ৰত্যেক দিশত পূজা কৰাৰ পিছত, পূব দিশত আৰু পশ্চিম দিশত, উত্তৰ দিশত আৰু দক্ষিণ দিশত, - তেওঁ প্ৰত্যেক দিশত নিজৰ কোৰেৰে এবাৰকৈ খান্দিলে।\nআৰু যেতিয়া সকলোবোৰ প্ৰস্তুত হ'ল, সেই বুঢ়া মানুহজনে বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ শস্য ৰোপণ কৰিলে, আৰু অৱশেষত ঘৰলৈ গৈ আৰাম কৰিলে। আৰু এনেকৈ, সময় যোৱাৰ লগে লগে বুঢ়ী মানুহগৰাকীয়ে আগ্ৰহেৰে চাব বিচাৰিলে যে শস্যবোৰ কেনেকুৱা হৈ আহিছিল। কিন্তু বুঢ়া মানুহজনে কৈছিল, "ৰাস্তাত পানী নাই, যদি তোমাৰ পিয়াহ বাঢ়ে, তেতিয়া তুমি পৰিত্রাণ নাপাবা"। কিন্তু তেওঁ তাত লাগি থাকিলে আৰু জয়ী হ'ল আৰু গিৰিয়েকক নিজৰ লগত যাবলৈ মান্তি কৰালে। আৰু যেতিয়া তেওঁলোক গ'লগৈ, আৰু এতিয়া নিজৰ গিৰিয়েকৰ খেতিপথাৰৰ বহু কাষ আহি পালে, দেখা গ'ল, মানুহগৰাকী পিয়াহত আঁতুৰ হ'ব ধৰিছিল। আৰু বুঢ়ামানুহজনে ক্ষুব্ধ হৈ কান্দিছিল, "মই তোমাক কি কৈছিলো? ইয়াত কোনো পানী নাই, আৰু তথাপিও তুমি আহিছা।" কিন্তু তেওঁ এগৰাকী মহিলা হিচাপে ক'লে, "যদি তুমি মোক পানী পিবলৈ নিদিয়া, মই মৰি থাকিম সেয়ে তুমি যথাসম্ভৱ পানী সংগ্ৰহ কৰা"। তেতিয়া সেই বুঢ়া মানুহজনে কোনো উপাই নেদেখি, পানীৰ সন্ধানত গুচি গ'লগৈ। আৰু বহু সময় বিচৰাৰ পিছত, এটা পানীৰ টেংকি দেখি, তেওঁ বুঢ়ী মানুহগৰাকীৰ চকুত কাপোৰ বান্ধি দিলে আৰু তেওঁক পানীৰ পাৰলৈ টানি লৈ গ'ল অাৰু তেওঁক ক'লে,"যদি ইচ্ছা কৰা তুমি পান কৰা কিন্তু পানীৰ টেংকিলৈ নাচাবা।" এতিয়া হাঁহবোৰ আৰু অন্য পানীৰ পক্ষীয়ে পানীত খেলি আছিল, আৰু এক আনন্দোচ্ছল শব্দ কৰি আছিল, আৰু বুঢ়ী মানুহগৰাকী নিজৰ সকলো জাতিৰ দৰে, কৌতিহলবশত সিহঁতৰ সতৰ্ক চাৱনি পেলালে। আৰু সিহঁতক সিহঁতৰ খেলত দেখি তেওঁ নিজেও সুখী হ'ব বিচাৰিছিল তাইৰ গিৰীয়েকৰ সমাজখনত, আৰু যদিও তেওঁ বহুত অনিশ্চুক আছিল, তথাপি তেওঁৰ লগত অাছিল। আৰু সেয়ে নিশ্চিত ৰূপত তেওঁলোকৰ বহু পুত্র আৰু কন্যা সন্তানৰ জন্ম হৈছিল। আৰু পিছলৈ, সিহঁতক খাদ্য যোগান ধৰাৰ বাবে, তেওঁ হিমালয়লৈ যাত্রা কৰিছিল আৰু বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ মাছৰ সৈতে একে ডাঙৰ টেংকিৰ খনন কৰিছিল।\nতেনেতে এদিনাখন সৌভাগ্যৰ দেৱতা শ্ৰী, সেই ৰাস্তাৰে আহিছিল তেওঁৰ বগা কুকুৰটোৰ সৈতে, হৰিণ, শহাপহু আৰু কাছৰ চিকাৰৰ বাবে। আৰু যেতিয়া তেওঁ টেংকিৰ প্ৰান্তৰত আহিল, তেওঁ নিশ্চিতকৈ বহুত পিয়াহত আতুৰ আছিল। কিন্তু যেতিয়া তেওঁ পানী খাবৰ কাৰণে ৰৈ গ'ল, তেতিয়া মাছবোৰে তেওঁক উৎসুকতাৰে ক'লে যে তেওঁ সিহঁতৰ পানীৰ বিনিময়ত সিহঁতক অৱশেষত এক বৰদান দিয়ে যেন। য'ত তেওঁ বিশ্বাস কৰিলে, আৰু যেতিয়া তেওঁ নিজৰ পিয়াহক সন্তুষ্ট কৰিলে, তেতিয়া মাছবোৰে ক'লে, "আমাক মহান নদী, ব্ৰহ্মপুত্র( বা লোহিত) লৈ লৈ ব'লক ।" সেয়ে ভগৱান শ্ৰীয়ে সিহঁতক নিজৰ বস্তুবোৰৰ লগত বান্ধি দিলে আৰু ইয়াৰ পিছত সিহঁতক পানীৰ সুৰংগ বনাই তেওঁৰ পিছত আকৰ্ষিত কৰিলে। আৰু তেনেকৈয়ে নদীবোৰৰ সৃষ্টি হৈছিল। আৰু মাছবোৰে বিনিময়ত তেওঁক এটা ৰঙালাও আৰু এটা কোমোৰা দিলে আৰু তেওঁ লগত এইবোৰ লৈ এজন বন্ধুৰ ঘৰলৈ গ'ল, তেওঁৰ বন্ধুয়ে তেওঁক চাউলেৰে বনোৱা ফটিকা আৰু গাহৰি মাংসৰে ৰাজকীয়ভাৱে আপ্যায়িত কৰিলে, আৰু ৰাতিপুৱা তেওঁ তেওঁৰ বন্ধুক ৰঙালাওটো দিলে। কিন্তু যেতিয়া তেওঁৰ বন্ধুৱে ৰঙালাওটো কাটিলে, এইটোত ৰূপৰ বাহিৰে অন্য একো নাছিল, সেয়ে তেওঁ ভগৱান শ্ৰীক আৰু এদিন ৰখিবলৈ অনুৰোধ কৰিলে, আৰু তাজা ফটিকা প্ৰস্তুত কৰিলে আৰু অন্য এটা গাহৰি মাৰিলে, আৰু যেতিয়া তেওঁ যাবলৈ ওলাইছিল, তেওঁ নিজৰ লগত লৈ যাবলৈ শুকুৱাই ৰখা গাহৰিৰ মাংসৰ পিছ্ এটা তেওঁক দিছিল। তেতিয়া ভগৱান শ্ৰীয়ে তেওঁক কোমোৰাটোও দিলে। কিন্তু যেতিয়া তেওঁ কোমোৰাটো কাটিলে, এইটো অন্য একো একো নহয় সোণেৰে পৰিপূৰ্ণ আছিলে। আৰু সেয়ে ভগৱান শ্ৰীক যাবলৈ যাত্রা আৰম্ভ কৰিলে। আৰু যেতিয়া গৈ পালে, তেওঁ দেখিলে যে তেওঁৰ সৰু জীয়ৰী বৰকৈ অসুস্থ আছিল। আৰু এইটো এইবাবেই হৈছিল যে তেওঁ সেই উপহাৰবোৰ দূৰ কৰি দিছিল যিবোৰ মাছবোৰে তেওঁৰ বাবে বনাইছিল। কিন্তু মাছবোৰে তেওঁৰ ওপৰত দয়া কৰিলে, আৰু চিকিৎসকৰ বেশত তেওঁৰ ওচৰলৈ আহিল, আৰু তেওঁক ক'লে যে যদি তেওঁ পূজা কৰে আৰু নদীৰ পাৰত বলিদান দিয়ে, তেতিয়া তেওঁৰ জীয়েক সুস্থ হৈ উঠিব, যিটো তেওঁ কৰিছিল। আৰু সেয়ে আমি কছাৰীবোৰে নদীক পূজো। আৰু এইখিনিয়ে সকলো


দীৰ্ঘসময় মাস্কখন পিন্ধাৰ ফলত দেখা দিছে নেকি ছালৰ বিভিন্ন সমস্যাই, ইয়াক সমাধান কিদৰে কৰিব? | নিয়মীয়া বাৰ্তা\nদীৰ্ঘসময় মাস্কখন পিন্ধাৰ ফলত দেখা দিছে নেকি ছালৰ বিভিন্ন সমস্যাই, ইয়াক সমাধান কিদৰে কৰিব?\nক’ৰোনাৰ পৰা ৰক্ষা পাবলৈ মাস্ক আমাৰ নিত্যসংগী। বিশেষকৈ যিসকল লোকে বাহিৰলে ওলাই যায়, তেওঁলোকে মাস্ক পৰিধান কৰাটো বাধ্যতামূলক। ফলত ছালৰ নানা ধৰণৰ সমস্যাই দেখা দিছে। যিসকলৰ স্কিন খুব চেনছিটিভ, তেওঁলোকৰ টি-জোন অর্থাৎ নাকৰ চাৰিওকাষৰ অংশ এলার্জিৰ দৰে নানান সমস্যা দেখা দিছে।\nকি কি কৰিব-\n১। বাহিৰৰ পৰা ঘৰলৈ উভতি আহিলে আপোনাৰ মুখখন ভালদৰে পৰিষ্কাৰ কৰিব। ফেচৱাছ বা ক্লিনজাৰ বা কেঁচা গাখীৰেৰে আপোনাৰ মুখখন পৰিষ্কাৰ কৰক। প্ৰথমে ইয়াক কপাহেৰে মচি দিয়ক। আপুনি টিস্যু পেপাৰো ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে। তাৰ পিছত আপোনাৰ মুখখন পৰিষ্কাৰ ঠাণ্ডা পানীৰে ধুব। এতিয়া আপোনাৰ হাতত টাৱেল এখন লৈ আপোনাৰ মুখখন লাহেকৈ মুখখন মচি দিয়ক। তাৰ পিছত আপোনাৰ গোটেই মুখত অলপ টোনাৰ প্ৰয়োগ কৰক।\n২। শুবলৈ যোৱাৰ আগতে ছালৰ ময়েশ্চাৰাইজ কৰিব। যিহেতু এতিয়া গৰম, পাতল ময়েশ্চাৰাইজাৰ বা ক্ৰীম যোগ দিয়ক। যিসকলে এচি কোঠাত থাকে তেওঁলোকে ক্ৰীম মাচাজ কৰাৰ পিছতহে বিচনালৈ যাব লাগিব। ময়েশ্চাৰাইজাৰ বা ক্ৰীম যিপ্ৰয়োগ কৰা হওক, নাকৰ চাৰিওফালে আৰু ওঁঠৰ চাৰিওফালে আৰু থুঁতৰিৰ তলত ক্ৰীম প্ৰয়োগ কৰক, অৰ্থাৎ মাস্কেৰে ঢাকি থোৱা অংশ।\n৩। পিছদিনা ৰাতিপুৱা উঠক আৰু আপোনাৰ মুখখন পৰিষ্কাৰ ঠাণ্ডা পানীৰে ধুই দিয়ক। তাৰ পিছত পুনৰ পাতল ময়েশ্চাৰাইজাৰ এটা যোগ দিয়ক। এতিয়া গা ধোৱাৰ আগতে এবাৰ আপোনাৰ মুখখন ঘঁহি দিয়ক। ঘৰৰ পৰা ওলাই যোৱাৰ আগতে আপুনি চানস্ক্ৰীণ লগাব লাগিব। যিহেতু এতিয়া বাহিৰত যথেষ্ট ৰ’দ সেইবাবে ছাতি, চানগ্লাছ, টুপী আৰু স্কার্ফ লগত নিয়ক।\n৬ জিলাৰ ডিচি–এছপিক লৈ মুখ্যমন্ত্রীৰ গুৰুত্বপূর্ণ বৈঠক\nদিল্লী হাইক’টত ক’ভিড প্রট’কল ভংগ কৰা নেতাক শাস্তি বিহাৰ আবেদন


পুনৰ চৰ্চাত সুশান্ত সিঙৰ আত্মহত্যাৰ ৰহস্য ! ১২হাজাৰ পৃষ্ঠাৰ চাৰ্জশ্বিট দাখিল... Prag News : Best Assamese News Channel, Latest Assam News Live Today , North East Breaking News\nপুনৰ চৰ্চাত সুশান্ত সিঙৰ আত্মহত্যাৰ ৰহস্য ! ১২হাজাৰ পৃষ্ঠাৰ চাৰ্জশ্বিট দাখিল...\nমুম্বাই : নাৰ্কটিছ কন্ট্ৰ’ল ব্যুৰ' চমুকৈ এনচিবিয়ে অভিনেত্ৰী ৰিয়া চক্ৰৱৰ্তী আৰু তেওঁৰ ভাতৃ শ্বৌভিকসহ ৩৩ জনক আজি চাৰ্জশ্বিট দাখিল কৰিছে মুম্বাইৰ বিশেষ আদালতত৷ বিগত বৰ্ষৰ জুন মাহত আত্মহত্যা কৰা বলীউডৰ জনপ্ৰিয় অভিনেতা সুশান্ত সিং ৰাজপুটৰ ঘটনা সন্দৰ্ভত দাখিল কৰিছে এই চাৰ্জশ্বিট৷\nআৰু পঢ়িব পাৰিব : বিধানসভা নিৰ্বাচনত যুঁজিবলৈ সাজু ৫জন সাংসদ!\nজানিব পৰা মতে এনচিবিয়ে প্ৰায় ১২,০০০ পৃষ্ঠাৰ চাৰ্জশ্বিট দাখিল কৰিছে৷ ড্ৰাগছ কাণ্ডত জড়িত থকাৰ বাবে অভিনেত্ৰী আৰু তেওঁৰ ভাতৃসহ প্ৰায় ৩৩জনক গ্ৰেপ্তাৰ কৰিছিল৷ অৱশ্যে ইয়াৰে অধিকাংশই জামিনলাভ কৰিলে যদিও বৰ্তমানেও জিম্মাত আছে ৮জন লোক৷\nআৰু পঢ়িব পাৰিব : ৯২টা সমষ্টিত হ’ব বিজেপিৰ যুঁজ : অগপ-ইউপিপিএললৈ এৰিলে বাকী সমষ্টি\nউল্লেখ্য যে সুশান্ত সিঙৰ আত্মহত্যাৰ ঘটনাৰ বৰ্তমানেও তদন্ত চলাই ৰখা হৈছে বুলি জানিবলৈ দিয়ে এনচিবিয়ে৷ লগতে এতিয়াও বহুকেইজন চিনাক্ত হ'বলৈ বাকী আছে বুলিও জনায়৷


Recozy in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Recozy ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nRecozy के प्रकार चुनें\nRecozy Syrup Recozy Tablet\nसदस्य इस दवा को ₹19.22 में ख़रीदे।\nRecozy की जानकारी\nRecozy ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Recozy Benefits & Uses in Assamese- Recozy ar laabh aaru byavaharsamuh\nRecozy ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Recozy Dosage & How to Take in Assamese - Recozy ar paali aaru xeya kenedore lobo\nRecozy ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Recozy Side Effects in Assamese- Recozy ar parshwakriyasamuh\nRecozy সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Recozy Related Warnings in Assamese- Recozy xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Recozyৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Recozy with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Recozy ar gurutor kriya-pratikriya\nRecozy মতভেদসমূহ- Recozy Contraindications in Assamese- Recozy nishedhsamuh\nRecozy ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Recozy in Assamese- Recozy ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Recozy ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Recozy Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Recozy kriya-pratikriya\nRecozy ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Recozy Benefits & Uses in Assamese - Recozy ar laabh aaru byavaharsamuh\nRecozy তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nRecozy ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Recozy Dosage & How to Take in Assamese - Recozy ar paali aaru xeya kenedore lobo\nRecozy-ৰ উপাদানসমূহ - Recozy Active Ingredients in Assamese - Recozy-ar upadaansamuh\nRecozy ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Recozy Side Effects in Assamese - Recozy ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Recozy ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nRecozy সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Recozy Related Warnings in Assamese - Recozy xonkranta xatarkatabanisamuh\nRecozy-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nRecozy ৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰ ওপৰত থকা প্ৰভাবৰ বিষয়ে জনা নযায় কাৰণ এইটোৰ ওপৰত এতিয়ালৈকে গৱেষনা কৰা হোৱা নাই।\nRecozy-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nস্তন্যপায়ী মহিলাই পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ কখা চিন্তা নকৰাকৈ Recozy ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে।\nবৃক্কত Recozy কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nRecozyৰ ব্যৱহাৰে বৃক্ক ৰ ওপৰত কোনো ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱ নেপেলায়।\nযকৃতত Recozy কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nRecozyৰ কলিজা ত মধ্যমীয়া পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া হব পাৰে। আপুনি যদি ইয়াৰ কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া দেখা পায় তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা লগে লগে বন্ধ কৰক। এই ঔষধটো পুনৰাই ব্যৱহাৰ কৰাৰ পূৰ্বে চিকতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Recozy ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nRecozyৰ হৃদয় ৰ ওপৰত কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া নাই।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Recozyৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Recozy with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Recozy ar gurutor kriya-pratikriya\nRecozy তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nRecozy মতভেদসমূহ - Recozy Contraindications in Assamese - Recozy nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Recozy লোৱা অনুচিত যাতে -\nRecozy ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Recozy in Assamese - Recozy ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Recozy-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, আপনি Recozyৰ প্ৰতি আসক্ত নহয়।\nRecozy লোৱাৰ পিছত আপোনাৰ টোপনিভাৱ আহিব পাৰে। সেয়ে এনে কাম কৰাটো নিৰাপদ নহয়।\nহয়, কিন্তু Recozy লোৱাৰ পূৰ্বে ডাক্তৰৰ সৈতে পৰামৰ্শ লোৱাটো গুৰুত্বপূৰ্ণ।\nনহয়, মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত Recozyৰ ব্যৱহাৰ প্ৰভাৱশালী নহয়।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Recozy ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Recozy Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Recozy kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Recozyৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nআপনি খাদ্যৰ সৈতে Recozy ল'ব পাৰে।\nমদ আৰু Recozyৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nRecozy লোৱাৰ সময়ত মদ্যাপন কৰাৰ আগতে আপোনাৰ ডাক্তৰৰ সৈতে পৰামৰ্শ কৰি লওক যিহেতু ইয়ে পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে।\nRecozy ৰ অনুকল্প - Substitutes for Recozy in Assamese\nRecozy ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Recozy Price and Pack Size in Assamese - Recozy ar mulya aaru pakor size\nRecozy Syrup ₹20.2 खरीदें\nRecozy Tablet ₹28.3 खरीदें\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Recozy লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Recozy ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Recozy সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Recozy ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Recozy সেৱন কৰে?


Emigan in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Emigan ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nEmigan की जानकारी\nEmigan ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Emigan Benefits & Uses in Assamese- Emigan ar laabh aaru byavaharsamuh\nEmigan ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Emigan Dosage & How to Take in Assamese - Emigan ar paali aaru xeya kenedore lobo\nEmigan ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Emigan Side Effects in Assamese- Emigan ar parshwakriyasamuh\nEmigan সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Emigan Related Warnings in Assamese- Emigan xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Emiganৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Emigan with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Emigan ar gurutor kriya-pratikriya\nEmigan মতভেদসমূহ- Emigan Contraindications in Assamese- Emigan nishedhsamuh\nEmigan ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Emigan in Assamese- Emigan ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Emigan ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Emigan Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Emigan kriya-pratikriya\nEmigan ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Emigan Benefits & Uses in Assamese - Emigan ar laabh aaru byavaharsamuh\nEmigan তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nEmigan ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Emigan Dosage & How to Take in Assamese - Emigan ar paali aaru xeya kenedore lobo\nEmigan-ৰ উপাদানসমূহ - Emigan Active Ingredients in Assamese - Emigan-ar upadaansamuh\nEmigan ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Emigan Side Effects in Assamese - Emigan ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Emigan ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nEmigan সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Emigan Related Warnings in Assamese - Emigan xonkranta xatarkatabanisamuh\nEmigan-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nEmiganৰ গৰ্ভাবস্থাৰ সময়ত কিছু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকিব পাৰে। যদি গৰ্ভাবস্থাৰ সময়ত Emigan ৰ কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকে, ইয়াক লগে লগে বন্ধ কৰক। ইয়াক পুনৰাই ব্যৱহাৰ কৰাৰ পূৰ্বে চিকতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nEmigan-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nEmigan এ স্তন্যপায়ী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত কিছু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া কৰিব পাৰে। Emigan গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত যদি আপুনি যদি অচিনাকি লক্ষণ দেখা পায়, তান্তে ইয়াক পুনৰ ব্যৱহাৰ নকৰিব আৰু আপোনাৰ চিকিতসকক লগে লগে কল কৰিব। আপোনাৰ চিকিতসকে আপোনাক সঠিক বিকল্পটো কব।\nবৃক্কত Emigan কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nআপুনি বৃক্ক ৰ ক্ষতিৰ কোনো আশংকা নকৰাকৈ Emigan গ্ৰহণ কৰিব পাৰে।\nযকৃতত Emigan কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nEmiganৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াই কেতিয়াবাহে কলিজা ক প্ৰভাবিত কৰে।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Emigan ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nEmiganৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াই কেতিয়াবাহে হৃদয় ক প্ৰভাবিত কৰে।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Emiganৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Emigan with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Emigan ar gurutor kriya-pratikriya\nEmigan তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nEmigan মতভেদসমূহ - Emigan Contraindications in Assamese - Emigan nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Emigan লোৱা অনুচিত যাতে -\nEmigan ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Emigan in Assamese - Emigan ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Emigan-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Emigan আসক্তি সৃষ্টি কাৰক বুলি কোনো সাক্ষ্য নাই।\nEmigan লোৱাৰ পিছত আপোনাৰ টোপনিভাৱ আহিব পাৰে। সেয়ে এনে কাম কৰাটো নিৰাপদ নহয়।\nহয়, কিন্তু Emigan লোৱাৰ পূৰ্বে ডাক্তৰৰ সৈতে পৰামৰ্শ লোৱাটো গুৰুত্বপূৰ্ণ।\nহয়, Emigan লৈ মানসিক বিসংগতিৰ চিকিত্সা কৰিব পাৰি।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Emigan ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Emigan Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Emigan kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Emiganৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nখাদ্যৰ সৈতে Emigan লোৱাটোৱে একো সমস্যাৰ সৃষ্টি নকৰে।\nমদ আৰু Emiganৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nEmiganৰ সৈতে মদ্যপান কৰাটোৱে আপোনাৰ দেহত হানিকাৰক প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে।\nEmigan ৰ অনুকল্প - Substitutes for Emigan in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Emigan লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Emigan ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Emigan সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Emigan ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Emigan সেৱন কৰে?


ৰ’বাচোন, কথা এটা আছে- নিৰ্মালী বৰমুদৈ – ফটাঢোল\nJune 1, 2020 ফটা প্ৰেম\t8 Comments\nৰ’বাচোন, কথা এটা আছে- নিৰ্মালী বৰমুদৈ\n: অয়ে নিৰ্মালী উঠ যায়ৌ য়াৰ। কলচে হমলগো কা অচ্ছে দিন খটম হ’গা।\nশ্বিল্ংৰ বান্ধৱীজনীৰ মাতত ঘপহকৈ সাৰ পাই গ’লোঁ।\n: কিউ ৰে? ক্যা হুৱা?\n: অউৰ ক্যা হোগা! কলচে হম লগো কা জিমচি (গুৱাহাটী মেডিকেল কলেজ) কা ডিউটি খটম। অউৰ ধীৰেনপাৰা MCH মে ডিউটি ষ্টাৰ্ট হ’গা।\n: হোৱাট দ্য হেল!\nএইবুলি চিঞৰ মাৰি একেজাঁপে বিছনাত বহি ল’লোঁ। কিবা অকন বিষাদৰ আইচবাৰ্গে যেন খুন্দিয়াই গ’ল। দুখ নালাগিবনো কিয়? ডিউটিৰ নামত কিমান যে ইণ্টাৰ্ণ ডক্টৰকেইটাৰ লগত কথাৰে মিহি মিহিকৈ চুগাৰ অকন টেষ্ট কৰিছিলোঁ। কম সুখৰ দিন আছিল সেয়া!আৰু সেই ফূৰ্তিকণ কলিতেই মোহাৰি নি এতিয়া আকৌ সেই ধীৰেনপাৰাৰ গেলা হস্পিতালখনত নি পেলাব বিছাৰিছে। মনৰ ভিতৰতে কাৰো সন্মুখত প্ৰকাশ কৰিব নোৱাৰা গালি দুটামান ফেকাল্টি মেম্বাৰছখিনিলৈ এৰি দিলোঁ।\nদুখ মনে পিছদিনা আমাৰ গ্ৰুপটো ৮.৩০ মানত ধীৰেনপাৰা হস্পিতালত উপস্থিত হ’লোঁগৈ। মোৰ সৈতে আৰু পাঁচজনী মান ছোৱালীক হস্পিতাল ৱাৰ্ডত থাকিব দি মেদামে বাকীখিনি ছোৱালীক ওচৰৰ কমিউনিতিত হেল্থ ভিজিটৰ কাৰণে লৈ গ’ল। মোৰ ইমাৰজেন্সিত ডিউটি আছিল। হস্পিতালখনত ইমাৰজেন্সিত তেতিয়ালৈকে কোনো ডক্টৰ আহি পোৱা নাছিল। মনতে ভাবিলোঁ চহৰৰ নিলগৰ হস্পিতাল যে ডক্টৰবোৰে চাগে গুৰুত্বই নিদিয়ে ডিউটিত। এইহেন ভিতৰুৱা হস্পিতালত বুঢ়া ডক্টৰকেইটাৰ বাদে চাগে কোননো আহিব? বুঢ়া লাহে ধীৰে আহিব চাগে। দহমিনিট মান পিছতে হেলমেট পিন্ধা মানুহ এজন ঘচং মচংকৈ সোমাই আহিল। হেলমেট নুখুলাকৈয়ে আহি ডাক্টৰৰ টেবুলৰ ওচৰ পালেহি। মই চোঁচা মাৰি যোৱাদি গৈ মানুহজনৰ ওচৰ পাই ক’বলৈ ধৰিলোঁ,\n: কি মানুহ ৰে আপুনি? এইখন হস্পিতাল বুলি নাজানে নেকি? এনেকৈ নোসোধা নেমেলাকৈ সোমাই আহে নেকি?\nমানুহজনে অলপ অস্বস্তিবোধ কৰি মোক ক’লে,\n: অহ্ বেয়া নাপাব দেই। মোৰ অলপ দেৰি হ’ল যে সেইকাৰণে ঘপহকৈ সোমাই গ’লোঁঁ৷\n: বাৰু হ’ব হ’ব এতিয়া বাহিৰত বহক। ডাক্টৰ আহিলে মাতি দিম।\nমই মানুহজনৰ ফালে নোচোৱাকৈয়ে ক’লোঁ৷ উৱা এয়া কি? মানুহজনে দেখোন মোৰ কথাত গুৰুত্ব নিদি ডাক্টৰৰ টেবুলৰ ফালে আকৌ আগবাঢ়ি গৈছে।\n: হেৰি কি কৰিছে এইখন হয়নে? আপোনাক ইয়াত বহিবলৈ কোৱা নাই নহয়। বাহিৰত বহিবলৈ কৈছোঁঁ৷\nকথাষাৰ কৈ মই মানুহজনৰ ওচৰ পালোঁগৈ। হঠাৎ মই মানুহজনৰ কাষ পোৱাত ৰৈ দিলোঁ, বাপ্পা ঐ! কি ধুনীয়া পাৰফিউম লগাইছে ৰে। একদম ৱাইল্দ ষ্টনৰ এডটোলৈ মনত পৰি গ’ল। আৰে এয়া আৰু সাংঘাতিক দেখোন। হেলমেটটো খুলি দিয়াত চুলিখিনি একদম চেইফ আলী খানৰ ডেনদ্ৰফৰ এডটোৰ নিচিনাকৈ কাণৰ কাষত আহি পৰি ৰৈছে। মুঠৰ ওপৰত এক চাবলগীয়া পৰিবেশ। লাহেকৈ হেলমেটটো টেবুলত থৈ মোৰ ফালে চাই মানুহজনে (ডেকাজনে?) মোক ক’লে,\n: নিজৰ চকীত ন’বহি ক’ৰ বাহিৰত বহিবলৈ যাম?\nএইবুলি কৈ মোৰ ফালে যিটো হাঁহি মাৰিলে নহয়, কোনোমতে নপৰাকৈ থিয়হৈ আছিলোঁ,\n: আৰু মোৰ নাম ডাক্টৰ তন্ময় কলিতা৷ ইমাৰজেন্সিত মোৰেই ডিউটি আছে।\nউহ! কি ধুনীয়া মাত ঔ….দেখিলেই যেন এবাৰতে প্ৰেম হৈ যাব পৰা ব্যক্তিত্ব এইজনাৰ। বুকুখনত মৃদু জোকাৰনি এটা হ’লেই ইতিমধ্যে। সেইজনাৰ মাত কথাতে ভোল যাওঁতে মই ছৰী ক’বলৈও পাহৰিলোঁ। মাথো ‘অহহ’ বুলি শব্দটোৰ বাদে একো এটা নোলাল৷\nইতিমধ্যে এজন দুজনকৈ ৰোগী আহিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। ময়ো অইন দিনাতকৈ অলপ বেছি মনোযোগেৰেই কামবোৰত লাগিছিলোঁ। জোখতকৈ বেছিকৈয়ে ৰোগীৰ হিষ্ট্ৰী সুধিছোঁ। মুঠতে তেঁওৰ ওপৰত মই ইমপ্ৰেছন জমাব লাগে। মাজে মাজে আমাৰ চিনাকি পৰ্বও চলি থাকিল। তেঁওক কিন্তু নোকোৱাকৈয়ে মই কোন কলেজৰ পৰা আহিছোঁ গম পালে। হয়তো এপ্ৰনত কলেজৰ ল’গ’টো দেখিও গম পাব পাৰে। বাৰু যিনহওক ভাল লাগিছে তেওঁ যে মোক গুৰুত্ব দিছে। এনেকৈয়ে আঁৰ চকুৰে তেওঁক চাই থাকোঁতে কেতিয়ানো ডিউটিৰ সময় শেষ হ’বৰ হ’ল গমেই নাপালোঁ। আহিবৰ সময়ত তেওঁক ক’লোঁ,\n: ছাৰ…মোৰ সময় শেষ হ’ল। আজিলৈ যাওঁ। কাইলৈ আকৌ লগ পাম।\nতেঁও হঠাৎ পিছফালৰ পৰা মাত লগালে,\n: যাবৰ হ’লেই নেকি? ৰ’বাচোন কথা এটা আছে।\nকিবা এটা শিৰশিৰাই গ’লেই নহয় মোৰ দেহটোৰ মাজেৰে৷ মনতে ভাবিলোঁ, বাঃ নিৰ্মালী! প্ৰথম দিনাই চিক্সাৰ মাৰি দিলি। চাব্বাছ! নিশ্চয় তেওঁ ফোন নং খুজিব। তেনেকুৱাতে মোৰ ভাবনাত যতি পেলাই তেওঁ বেগৰ পৰা পেন ড্ৰাইভ এটা উলিয়াই মোক দি ক’লে,\n: এইটো তোমালোকৰ কলেজৰ ফৰ্থ ইয়েৰৰ চয়নিকাক দি দিবাচোন, যদি বেয়া নোপোৱা।\nব্ৰেইনটোৰ ঘিউখিনিয়ে মেগীৰ পাকৰ দৰে কেইবাপাকো মাৰি কথাটোৰ উৱাদিহ নাপালোঁ। কিয় জানো একো সুধিবও নোৱাৰিলোঁ তেওঁক। হ’ব বুলি কৈ গাড়ী অভিমুখে খোজ দিলোঁ। লগৰজনীয়ে গাড়ীৰ ওচৰ পোৱাৰ লগে লগে মোক সুধিলে,\n: তোক ডাক্টৰ তন্ময়ে কি দিলে ঔ?\nমই তাইলৈ কৌতুহলৰে চাই সুধিলোঁঁ\n: তই ডাক্টৰ তন্ময়ক চিনি পাৱ?\n: উৱা কিয় চিনি নাপাম আকৌ? চয়নিকাৰ বাৰ বয়ফ্ৰেন্দ আকৌ।\nসেই মুহূৰ্তত মোৰ এনেকুৱা লাগিছিল যেন হাতত থকা পেন ড্ৰাইভটোৰ লগত লগৰজনীকো যেন গটা মাৰি পেলাই দিম। ধেই কি জীৱন ৰে এইটো? না জিএমচিত থাকোঁতে শান্তিৰে কাৰোবাৰ লগত প্ৰেম কৰিব পাৰিলোঁ আৰু না আজি। কলিটো মেলিবলৈকে নাপায় গৰু ছাগলী সবেই আহি তচনচ কৰি থৈ যায়। পাৰি নেকি আৰু এনেকৈ জীয়াই থাকিব! যাহ আজিৰ পৰা কাৰোৰে প্ৰেমত নপৰোঁ। ইমান ধৌকা দিয়ে জিন্দেগীয়ে।\nহেদফোনডাল কাণত ভৰাই এফ.এম ৰেদিঅ’টো অন কৰিছোহে মাত্ৰ, সিফালৰ আৰ.জেজনীয়ে মৌসনা মাতেৰে ক’বলৈ আৰম্ভ কৰিছে,\n“আপুনি প্ৰেমত বিফল হৈছে নেকি? তেন্তে আহক….”\nধুই….ক’তো শান্তি নাই এই জীৱনটোত। এইজনীকো ওচৰত পোৱা হ’লে মোহাৰি পেলালোঁ হয়। নুশুনো একো যা।\n« অথশ্ৰী প্ৰেংক ভিদিওৰ কথা- সম্পূৰ্ণা গৌতম\nচুঙাবাদুলি-নাজিফ হাজৰিকা »\nবঢ়িয়া লাগিল নিৰ্মালী ৷মোৰ ঘৰ ধীৰেণপাৰাৰ ওচৰতে দেই৷ৰাজশ্ৰীৰ ঘৰ ধীৰেণপাৰাতে\nতামাম নিৰ্মালী৷ ইমান যে দুখ ভৰি দাস্তান!\nশেষৰ খিনি মজা ৷ শান্তিৰে ৰেডিঅ’টোও শুনিব নোৱাৰি ঔ বা\nবৰ দুখ লাগিল। পিছে তাতোকৈও দুখ লাগিল তুমি ধীৰেণপাৰা চহৰৰ বাহিৰৰ ভিতৰুৱা জেগাত বুলি কোৱা কাৰণে। কান্দি দিলো এজগ মান।\nধেই জিন্দেগী! লেখাটো বঢ়িয়া লাগিল৷ বাকী ফটাপ্ৰেমৰ বাবে চমবেদনা৷


Alzex Forte in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Alzex Forte ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nAlzex Forte ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Alzex Forte Benefits & Uses in Assamese- Alzex Forte ar laabh aaru byavaharsamuh\nAlzex Forte ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Alzex Forte Dosage & How to Take in Assamese - Alzex Forte ar paali aaru xeya kenedore lobo\nAlzex Forte ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Alzex Forte Side Effects in Assamese- Alzex Forte ar parshwakriyasamuh\nAlzex Forte সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Alzex Forte Related Warnings in Assamese- Alzex Forte xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Alzex Forteৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Alzex Forte with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Alzex Forte ar gurutor kriya-pratikriya\nAlzex Forte মতভেদসমূহ- Alzex Forte Contraindications in Assamese- Alzex Forte nishedhsamuh\nAlzex Forte ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Alzex Forte in Assamese- Alzex Forte ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Alzex Forte ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Alzex Forte Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Alzex Forte kriya-pratikriya\nAlzex Forte ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Alzex Forte Benefits & Uses in Assamese - Alzex Forte ar laabh aaru byavaharsamuh\nAlzex Forte তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nAlzex Forte ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Alzex Forte Dosage & How to Take in Assamese - Alzex Forte ar paali aaru xeya kenedore lobo\nAlzex Forte-ৰ উপাদানসমূহ - Alzex Forte Active Ingredients in Assamese - Alzex Forte-ar upadaansamuh\nAlzex Forte ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Alzex Forte Side Effects in Assamese - Alzex Forte ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Alzex Forte ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nAlzex Forte সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Alzex Forte Related Warnings in Assamese - Alzex Forte xonkranta xatarkatabanisamuh\nAlzex Forte-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nAlzex Forteৰ গৰ্ভাবস্থাৰ সময়ত কিছু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকিব পাৰে। যদি গৰ্ভাবস্থাৰ সময়ত Alzex Forte ৰ কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকে, ইয়াক লগে লগে বন্ধ কৰক। ইয়াক পুনৰাই ব্যৱহাৰ কৰাৰ পূৰ্বে চিকতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nAlzex Forte-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nAlzex Forte গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত স্তন্যপায়ী মহিলাসকলে গম্ভীৰ সমস্যাত ভূগিব পাৰে। গতিকে প্ৰথমে আপোনাৰ চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ নোলোৱাকৈ এই ঔষধটো গ্ৰহণ নকৰিব, নহলে এইটো আপোনাৰ বাবে বিপদজনক হব পাৰে।\nবৃক্কত Alzex Forte কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nআপুনি বৃক্ক ৰ ক্ষতিৰ কোনো আশংকা নকৰাকৈ Alzex Forte গ্ৰহণ কৰিব পাৰে।\nযকৃতত Alzex Forte কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nAlzex Forteৰ কলিজাত মৃদু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকিব পাৰে। বেছিভাগ মানুহেই কলিজা ত কেতিয়াও একো প্ৰভাৱ পৰা নেদেখিব।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Alzex Forte ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nAlzex Forteৰ হৃদয়ত মৃদু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকিব পাৰে। বেছিভাগ মানুহেই [হৃদয় ত কেতিয়াও একো প্ৰভাৱ পৰা নেদেখিব।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Alzex Forteৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Alzex Forte with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Alzex Forte ar gurutor kriya-pratikriya\nAlzex Forte তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nAlzex Forte মতভেদসমূহ - Alzex Forte Contraindications in Assamese - Alzex Forte nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Alzex Forte লোৱা অনুচিত যাতে -\nAlzex Forte ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Alzex Forte in Assamese - Alzex Forte ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Alzex Forte-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Alzex Forte লোৱাটোৱে কোনো আসক্তিৰ সৃষ্টি নকৰে।\nনহয়, মগজু খটাবলগা কোনো কাম আপুনি কৰাটো অনুচিত, আপুনি Alzex Forte লোৱাৰ পিছত সেয়া সক্ৰিয় কিয়নো আৰু সতৰ্ক থকাটো প্ৰয়োজনীয়।\nহয়, কিন্তু Alzex Forte লোৱাৰ পূৰ্বে ডাক্তৰৰ সৈতে পৰামৰ্শ লোৱাটো গুৰুত্বপূৰ্ণ।\nহয়, এই Alzex Forteয়ে মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সা কৰিব পাৰে।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Alzex Forte ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Alzex Forte Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Alzex Forte kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Alzex Forteৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nখাদ্যৰ সৈতে Alzex Forte লোৱাটোৱে একো সমস্যাৰ সৃষ্টি নকৰে।\nমদ আৰু Alzex Forteৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nAlzex Forte আৰু মদ একেলগে পান কৰাৰ ফলত আপোনাৰ দেহত গুৰুতৰ প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে।\nAlzex Forte ৰ অনুকল্প - Substitutes for Alzex Forte in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Alzex Forte লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Alzex Forte ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Alzex Forte সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Alzex Forte ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Alzex Forte সেৱন কৰে?


উৎসৱ — ৰাজীৱ হাজৰিকা – ফটাঢোল\nউৎসৱ — ৰাজীৱ হাজৰিকা\nআজি তাইৰ বিয়া। দস্তুৰমত এটি সুখৰ দিন, এটি আনন্দৰ দিন। অহাই আহিছে, যোৱাই গৈছে, খোৱাই খাইছে, পেলোৱাই পেলাইছে… উৎসাহমুখৰ এটি পৰিৱেশ। মই যে কিমান সুখী হ’ব লাগিছিল ! তথাপিও নাই, পৰা নাই। অকণো সুখী হ’ব পৰা নাই মই।\nমায়ে কৈছিল, “সোণপাহিৰ বিয়া, গম পাইছ নহয়, অলপ চকু ৰাখিবি, যিহে চোৰৰ কোব।”\nআহিছো, বহিছো, ৰাখিছো চোৰৰ ওপৰত নজৰ। বহি বহি জঠৰ হ’লে এঙামুৰি এটাও দিছো। একোতে ভাগ ল’বলৈ মন যোৱা নাই যদিও আগফাল-পিছফাল সকলোতে পাক এটা মাৰিছো। উফ্, পিছফালৰ ৰান্ধনী ঘৰৰ পৰা কি সুগন্ধ। দেউতাই যোগাৰ ভালকৈয়ে কৰিছে। কিন্তু নাই, মোৰ পেটত ভোক নাই। সিখন গাঁৱৰ ৰঙাইহঁতকো সাৱধান কৰি দিছো, খা ভাই পেট ভৰাই খা, কিন্তু লাফ্ৰা নকৰিবি, সোণৰ বিয়া।\nমই তাইক বহুত ভাল পাওঁ। যিমান ভাল পালেও জানো, মই তাইৰ যোগ্য নহয়, কেঞা আঙুলিৰ কাটি পেলোৱা নখকণৰ সমানো নহয়। কিন্তু ভাল কেনেকৈ নাপাম ! একেলগেই ডাঙৰ হৈছো। এতিয়াও মনত পৰে জন্মদাত্ৰী মায়ে ৰাস্তাৰ সিপাৰৰ মাংসদোকানখনৰ পৰা মাংস অকণ আনিবলৈ যাওতেই ট্ৰাকখনে কেনেকৈ মহতিয়াই নিছিল। নিজক চম্ভালিবলৈ শিকিছিলো সোণৰ মাকৰ মৰমত।\nচেৰেলাক এচামুচ সোণক, এচামুচ মোক…মাংস এটুকুৰা তাইক, হাড় হ’লেও এটুকুৰা মোক…প্ৰায় একেখন কাঁহীৰ পৰাই ডাঙৰ হৈছো, কলিজাখন তেতিয়াৰ পৰাই তাইক দিলো।ঠাণ্ডাৰ ৰাতি মায়ে দিয়া কম্বলখন লৈ কুচি-মুচি শুই থাকো।\nস্কুললৈ যাওঁতে লগতেই গৈ তাইক লৈহে ওলতো। তাই নহ’লেই কিবা শূন্য শূন্য……পঢ়ি থকা দিনকেইটাত সদায় মোৰ একেটাই ৰুটিন। মই লগত গলে ঘৰৰ মানুহ নিশ্চিন্ত। অ আ ক খ তাই মোকো শিকাইছিলে, ভেজাত নোসোমাল।\nকলেজত পঢ়োতেও, মই কোলাত মুৰটো থৈ শুই দিও, তাই আলফুলে মুৰত হাত বুলাই বুলাই পঢ়ি থাকে, উস কি আৰাম!\nসেই সোণৰ আজি বিয়া আৰু মই বিবশ হৈ বহি আছো।\nঅ, কইনা নোৱাবলৈ আনিলেই হবলা…\nঅথনি ব্ৰজেনহঁতে কলপুলি কেইটা পোতোতেও চাই গৈছো, গৰবৰ হোৱা নাইতো! কোনোবাই যাদু কৰে বুলি মই কলৰ গুৰিৰ পৰা একছুট হিলা নাই, ভোক-পিয়াহ মাৰৌ গুলী।\nসেয়া, মায়ে নোৱাইছে, চকুত যেন তৰাৰ চিকিমিকি… জানো মোৰ নিচিনাকৈ টোপ নপৰাকৈ ৰখা ছোৱালীজনী… নোৱাওতে হবই আৰু…\nএজন এজন কৈ নোৱাই গৈছে। কলিজাটো মোচৰ খাই গৈছে। আজি পুৱাৰে পৰা তাইৰ কাষ চাপিব পৰা নাই।\nউসৰাম, এই ঠাণ্ডাত পানীসোপা ঢালিছে চাছোন…….অঘাইটংকেইটাৰ ফ্ৰিজৰ পৰা অনা পানীকণ নেদেখা ভাওজুৰি উজুটিয়াই পেলালো বুলিহে !!!\nউস কি ধুনীয়া লাগিছে সোণক… কব নোৱাৰাকৈয়ে গৈ তাইক সাৱটি ধৰি চুমাৰে চেলেকি পেলালো…\nসব ফালে হুলস্থুল লগাৰ মাজতে কোনোবাই ফলিয়া খৰিৰে কোব সোধালত হে সম্বিত পাই দৌৰি পলালো।\nজেঠায়েকজনীৰ টেঙটেঙীয়া মাতটো ভাঁহি আহিছিল,”চাছোন হেৰ, নোৱাই ধুৱাই থোৱা ছোৱালীজনীক কুকুৰটোৱে চেলেকিছেহি কেনেকৈ ! আকৌ ঠাণ্ডাখনত গা ধুৱাব লাগিব।”\n« ফটা প্ৰশ্নোত্তৰ– ফটহু কাই\nচিঠিবোৰ আৰু মই — সৱিতা গোহাঁই গগৈ »


প্ৰসংগ ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিকপঞ্জীঃ অদৃশ্য শক্তিৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱান্বিত হৈছে নেকি হাজেলা ? - Gana Adhikar\nHome / প্ৰৱন্ধ / প্ৰসংগ ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিকপঞ্জীঃ অদৃশ্য শক্তিৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱান্বিত হৈছে নেকি হাজেলা ?\nপ্ৰসংগ ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিকপঞ্জীঃ অদৃশ্য শক্তিৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱান্বিত হৈছে নেকি হাজেলা ?\nDecember 18, 2018\tপ্ৰৱন্ধ 294 Views\nমোছাবিৰুল হক, 7002646625\nবিগত তিনি বছৰে অসমত ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিকপঞ্জী উন্নীতকৰণৰ কাম চলি আছে।২০১০ চনৰে পৰা তেতিয়াৰ কংগ্ৰেছ চৰকাৰে ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিকপঞ্জী উন্নীতকৰণৰ কাম–কাজ সন্দৰ্ভত বিভিন্ন দল–সংগঠনৰ লগত আলোচনা কৰি আৰম্ভ কৰিছিল।বৰপেটাত পাইলট প্ৰজেক্ট লৈ হোৱা সংঘাতৰ পৰিপেক্ষিতত এই কাম স্থবিৰ হৈ পৰিছিল যদিও চৰকাৰে পুনৰাই কেবিনেট উপ সমিতি গঠন কৰি দি এনআৰচি উন্নীতকৰণৰ মডেলিটিছ তৈয়াৰ কৰিছিল আছু,আমছুকে ধৰি বিভিন্ন দল–সংগঠনৰ লগত আলোচনাৰ মাধ্যমেৰে।সেই সময়ত মহিলাৰ লিংকেজ হিচাপে পঞ্চায়তৰ নথি গ্ৰহণ কৰা হব বুলি কেবিনেট উপ সমিতিয়ে আছুৰ লগত আলোচনাৰ মাধ্যমেৰে সিদ্ধান্ত লৈছিল।পূৰ্বৰে পৰা চলি থকা গোচৰৰ মৰ্মে উচ্চতম ন্যায়লয় ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিক পঞ্জী উন্নীতকৰণ কৰাত কঠোৰ হৈ পৰে।সেই হিচাপে ২০১৫ চনত এই কাম সমগ্ৰ অসম জুৰি আৰম্ভ হৈছিল।কিন্তু হঠাৎ এনআৰচিৰ মূখ্য সমন্বয়ক হাজেলাই মহিলাৰ লিংকেজ চাৰ্টিফিকেট অগ্ৰাহ্য কৰি নিৰ্দেশনা দিয়ে।\nইয়াৰ ভুক্তভোগীয়ে এই নিৰ্দেশনাক প্ৰত্যাহ্বান জনাই গুৱাহাটী উচ্চ ন্যায়লয়ত। উচ্চ ন্যায়লয়ে হাজেলাৰ নিৰ্দেশক বাহাল ৰাখে। আবেদন কাৰীয়ে পুনৰাই এনে উচ্চ ন্যায়লয়ৰ ৰায়ক উচ্চতম ন্যায়লয়ত প্ৰত্যাহ্বান জনাই সফলতা অৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম হয়। এক কথাত উচ্চ ন্যায়লয়ৰ এই সিদ্ধান্ত উচ্চতম ন্যায়লয়ে প্ৰত্যাহাৰ কৰে। তাৰ মাজতে OI(original inhabitant)এক ধাৰণাৰ জন্ম দি এনআৰচি উন্নীতকৰণ প্ৰক্ৰিয়াটোত আউল লগায়। তাতো উচ্চতম ন্যায়লয়ে নাগৰিকৰ শ্ৰেণী বিভাজন আইন সংগত নহয় বুলি ৰায়দান কৰে।মাজে মাজে নিত্য নতুন নিৰ্দেশনা প্ৰদান কৰি নাগৰিকৰ নাগৰিকত্ব প্ৰমাণৰ বিষয়টো কিদৰে জটিল কৰিব পৰা যায় তাৰহে কুচকাৱাজ কৰা দেখা যায়। ভুলে–শুদ্ধই এনআৰচিৰ চূড়ান্ত খচৰা প্ৰকাশ হ’ল। অসংখ্য যোগ্য লোকৰ নাম খচৰাত অন্তৰ্ভুক্ত নহ’ল। হেজাৰ হেজাৰ ডি ভোটাৰ নথকা আৰু ন্যায়লয়ে কোনো কালে বুলি বিদেশী ঘোষণা নকৰা ভাৰতীয় লোকক সকলকো জাননী প্ৰেৰণ কৰা হ’ল তেওঁলোকৰ নাম ডি ভোটাৰ হোৱাৰ কাৰণে নাইবা ঘোষিত বিদেশী হোৱাৰ কাৰণে খচৰাত অন্তৰ্ভুক্ত নহ’ল। অথচ এনে লোকৰ তেনে কোনো অভিযোগেই ভোটাৰ তালিকাত নাইবা ন্যায়পালিকাৰ ডায়েৰীত নাই।মহিলাৰ লিংকেজ মানি ল’লে যদিও অধিকাংশ পঞ্চায়তৰ প্ৰমাণ-পত্ৰ গ্ৰহণ যোগ্য নোহোৱাৰ কাৰণে খচৰাত নাম নাহিল বুলি জাননী জাৰি কৰিলে। সাক্ষী বাদী কথাটো কাগজতে সীমাবদ্ধ ৰাখিলে।ফলত লক্ষ লক্ষ মহিলাৰ নাম বাদ পৰিল অথচ পিতৃ–পৰিয়াল অন্তৰ্ভুক্ত হৈ গ’ল।\nচল্লিশ লক্ষাধিক লোকৰ নাম চূড়ান্ত খচৰাত অন্তৰ্ভুক্ত নহ’ল। তাৰ পাছত চলিল SOP(Standard Operating Procedure)প্ৰস্তত কৰাৰ কাম। চৰকাৰ সমন্বয়কে মিলি SOP প্ৰস্তুত কৰি উচ্চতম ন্যায়লয়ত জমা দিলে যদিও এই SOP ৰ চৰ্ত বোৰ চালে স্পষ্ট হৈ পৰে যে নাগৰিকৰ নাগৰিকত্ব হৰণ কৰিবলৈ হে এন চৰ্ত বোৰ উদ্দেশ্য প্ৰণোদিত ভাৱে লগোৱা হৈছে। SOP ৰ এক চৰ্ত হৈছে যে ১৪ বছৰ লৈকে শিশুৰ কোনো কাগজ পাতি অৰ্থাৎ লিংকেজ(তালিকা B) ৰ কাগজ নহ’লেও পিতৃ মাতৃৰ সাক্ষ্যৰ ভিত্তিত অন্তৰ্ভুক্ত হব। ইমান দিনে নাবালক আৰু সাবালকৰ অন্তৰ ১৮ বছৰ আছিল। এতিয়া হাজেলাই ১৪ বছৰ লৈ কৰি দিলে। যি সকল শিশুৰ জন্মৰ প্ৰমাণ পত্ৰ নাই নাইবা কোনো দিনে বিদ্যালয় লৈ যোৱা নাই সেই সকলৰ তদুপৰি বয়সো ১৪ বছৰৰ ওপৰত আৰু ১৮ বছৰৰ তলত তেওঁলোকৰ ক্ষেত্ৰত কি হব? যিহেতু ১৮ বছৰ বসয়তহে নাগৰিকে ভোটাৰ তালিকাত নাম অন্তৰ্ভুক্ত কৰিব পাৰে সেই হিচাপে তেওঁলোকৰ নাম ভোটাৰ তালিকাতো নাই সেই সকলে কি কৰিব? মানে এক বৃহৎ সুৰুঙা ৰাখি থোৱা হ’ল? তাৰ পাছত আহিল পাচ নথি বাতিল। আদালতত দাখিল কৰা হ’ল যে ১৯৭১ চনৰ আগৰ ভোটাৰ তালিকা, ১৯৫১ চনৰ এনআৰচি, ৰেচন কাৰ্ড, শৰনাৰ্থীৰ প্ৰমাণ পত্ৰ, স্থায়ী বাসিন্দাৰ প্ৰমাণ-পত্ৰ ব্যাপক জালিয়াতিৰ যোগেদি বহু লোকে এনআৰচিত নাম অন্তৰ্ভুক্ত কৰিবলৈ চেষ্টা চলাইছে। গতিকে দাবী আৰু আপত্তি পৰ্বত এই পাঁচোটা নথি গ্ৰহণ যোগ্য নহ’ব।\nইয়াকে লৈ আমছু সমন্বিতে সংগঠন বোৰে ন্যায়লয়ত আপত্তি দৰ্শালে। বহু কেইটা শুনানিৰ পাছত পাচ–ছয় মাহৰ অন্তত পুনৰাই উচ্চতম ন্যায়লয়ে হাজেলাৰ যুক্তি ওৰোৱাই দিলে। হাজেলাই এনে চৰ্ত নলগালে হয়তো এই পাচ ছয় মাহ সময় অবাবত নষ্ট নহ’লেহেতেন।তাৰ পাছত হাজেলাৰ আন এক চৰ্তৰ বিৰুদ্ধে সংখ্যালঘু সংগঠন আমছুৱে উচ্চতম ন্যায়লয়ত গোচৰ তৰিলে।হাজেলাৰ মতে ২০১৫ চনৰ পাছত জাৰি হোৱা নথি লিংকেজ নথি হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিব নোৱাৰিব। মই ২০০৫ চনত মেট্ৰিক পাছ কৰিছো।ব’ৰ্ডৰ পৰা এতিয়া লৈকে প্ৰমাণ পত্ৰ সংগ্ৰহ কৰা নাই।কিয়নো মোৰ প্ৰয়োজন হোৱা নাই।এতিয়া এনআৰচিত মোৰ দৰকাৰ হৈছে গতিকে ব’ৰ্ডৰ পৰা প্ৰমাণ পত্ৰ ২০১৭ চনত সংগ্ৰহ কৰি জমা দিলো।কাগজটো গ্ৰহণ যোগ্য নহব জানো?কাগজটোৰ অবৈধ হৈ পৰিব জানো?কাগজৰ চনৰ ওপৰত বৈধতা নিৰ্ভৰ কৰে নে?কথাটো হৈছে কাগজটো ভুৱা নহ’লেই হ’ল।ন্যায়লয়ত পুনৰাই হাজেলাই নতি স্বীকাৰ কৰিবলৈ বাধ্য হ’ল।আদালতে ২০১৫ চনৰ পাছৰ কাগজো এনআৰচিৰ সংযোগী নথি হিচাপে প্ৰদান কৰিব পাৰিব বুলি নিৰ্দেশ দিলে।এনেদৰে এটাৰ পাছত আন এটা সাধাৰণ জ্ঞান বুদ্ধিৰে চালি জাৰি চালেও অবৈধ আৰু আইন সংগত নহয় বুলি বিবেচিত হোৱা চৰ্ত লগাই এনআৰচিৰ সমগ্ৰ প্ৰক্ৰিয়াটোতে যেন আউল লগাবলৈ চেষ্টা কৰা হৈছে।যাৰ বাবে বাৰে বাৰে ন্যায়লয়ত হাজেলাই মূখ থেকেচা খাব লগা হৈছে।এজন আইএএছ বিষয়া হিচাপে হাজেলাই হয়তো এই কথাটো জানে যে ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিকপঞ্জী খন হৈছে নাগৰিকৰ নাগৰিকত্ব পঞ্জীয়নৰ বিষয়।ইয়াত নাগৰিকৰ স্বাৰ্থক হে আগস্থান দিয়া প্ৰয়োজন। নাগৰিকপঞ্জী উন্নীতকৰণ মানে বিদেশী সংখ্যা নিৰ্ধাৰণ কৰা নহয়।গতিকে নাগৰিকে কিদৰে সহজ আৰু সুলভ প্ৰক্ৰিয়াৰে নিজৰ নাম পঞ্জীত অন্তৰ্ভুক্ত কৰিব পাৰে তাৰ প্ৰতিহে ধ্যান দিয়াটোহে যুক্তিসংগত।তাকে নকৰি যদি কোনো ছাত্ৰ সংগঠনৰ শ্ৰুতিলিপি শুনি বিদেশী সংখ্যা বঢ়োৱাৰ ধান্দা কৰা হয় তেতিয়া হ’লে নাগৰিকপঞ্জী বুমেৰাং হৈ পৰিব।হাজেলাই মনত ৰখা ভাল যে উচ্চতম ন্যায়লয়ে সমগ্ৰ বিষয়টো অতি গুৰুত্ব সহকাৰে লৈ আগবাঢ়ি গৈছে।যাৰ বাবে এবাৰ হাজেলা ডাঙৰীয়াকো সোমাই থব বুলি সতৰ্ক বাণী শুনাইছিল।\nনাগৰিকপঞ্জীত নাম অন্তৰ্ভুক্ত নোহোৱা মানেই এইটো নহয় যে মানুহ জন বিদেশী।আদালতত তেনে লোকে পৰৱৰ্তী সময়ত নিশ্চয় এনআৰচি কৰ্তৃপক্ষৰ বিৰুদ্ধে অভিযোগ তুলি আবেদন দাখিল কৰিব।এনে আবেদন কাৰীৰ ন্যায়–অন্যায় ন্যায়লয়ৰ যোগেদি নিৰ্ণীত হব।যিকি নহওঁক কিয় এনআৰচিৰ মূখ্য সমন্বয়কে ৰসগোল্লা খোৱাৰ সন্মান ৰক্ষা কামত ব্ৰতী নহব বুলি আমি এতিয়াও বিশ্বাস কৰো।\nপূৰ্বৱৰ্তী দুলিয়াজানত ছয়গৰাকী শিক্ষক-শিক্ষয়িত্ৰীকঅইলে ইণ্ডিয়াৰ শিক্ষাৰত্ন পুৰস্কাৰ প্ৰদান\nপৰৱৰ্তী আজি হকী বিশ্বকাপ বিজয়ী বেলজিয়াম দলক উষ্ম সম্বৰ্ধনা দেশৰ হাজাৰ হাজাৰ জনতাৰ ব্ৰাছেলছত


নিৰ্বাচনৰ পূৰ্বে অসমৰ মানুহৰ প্ৰতি বিজেপিৰ অৱজ্ঞাৰ মনোভাৱৰ প্ৰমাণ দিবলৈ আগ্ৰহী হ'বনে কেন্দ্ৰ?\nৰঞ্জন গগৈক দেশৰ পৰৱৰ্তী মুখ্য ন্যায়াধীশ হোৱাৰ পৰা বঞ্চিত কৰা হ’ব? আইন মন্ত্ৰীৰ ভাষ্যত কিহৰ ইংগিত?\nদেশৰ ন্যায়পালিকাৰ প্ৰচলিত পৰম্পৰা মতে যদিও অসম সন্তান তথা উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ বৰ্তমানৰ দ্বিতীয় জ্যেষ্ঠতম ন্যায়াধীশ ৰঞ্জন গগৈ দেশৰ পৰৱৰ্তী মুখ্য ন্যায়াধীশ হোৱাটো নিশ্চিত, ৰাজনৈতিক হস্তক্ষেপ বা চক্ৰান্তৰ দ্বাৰা তেওঁক এই বিৰল কৃতিত্বৰ পৰা বঞ্চিত কৰা হ’ব নেকি? আকৌ অসম তথা উত্তৰ-পূবৰ প্ৰতি দেশৰ মূল ভূখণ্ডৰ অৱজ্ঞা তথা বঞ্চনাৰ প্ৰমাণ পাবলৈ গৈ আছে নেকি এই অংশৰ জনসাধাৰণ?\nএইবোৰ প্ৰশ্নৰ উকমুকনিৰ মূলতে হ’ল আজি কেন্দ্ৰীয় আইন মন্ত্ৰীয়ে কৰা এটা মন্তব্য। কেন্দ্ৰীয় আইন মন্ত্ৰী ৰবি শংকৰ প্ৰসাদে আজি নতুন দিল্লীত সাংবাদিকে সোধা প্ৰশ্নৰ উত্তৰত দেশৰ ন্যায়পালিকাৰ পৰম্পৰাৰ কথা আঙুলিয়াই দিও এনেকুৱা এটা সুৰত উত্তৰ দিয়ে যে তাৰ অন্তৰ্নিহিত অৰ্থক লৈ এতিয়া দেশজুৰি চৰ্চা হৈছে। কেন্দ্ৰীয় আইন মন্ত্ৰীজনে তাৎপৰ্য্যপূৰ্ণ মন্তব্যটোত কয় যে দেশৰ পৰৱৰ্তী মুখ্য ন্যায়াধীশ নিযুক্তি সন্দৰ্ভত চৰকাৰৰ অভিপ্ৰায়ক (intention) লৈ কোনেও প্রশ্ন নকৰিব।\nতেওঁ লগতে ন্যায়পালিকাৰ পৰম্পৰাৰ কথাও বাৰে বাৰে উল্লেখ কৰে সাংবাদিকৰ আগত। তেওঁক সাংবাদিকে পোনপটীয়াকৈ প্ৰশ্ন কৰিছিল যে চৰকাৰে পৰম্পৰা অনুসৰণ কৰি ৰঞ্জন গগৈক পৰৱৰ্তী মুখ্য ন্যায়াধীশ নিযুক্তি দিব নে?\nউত্তৰত তেওঁ কয়, প্ৰচলিত নিয়ম হ’ল, বৰ্তমানৰ মুখ্য ন্যায়াধীশজনে শীৰ্ষ আদালতখনৰ জ্যেষ্ঠতম ন্যায়াধীশজনৰ নাম অনুমোদন কৰে। এই নিয়মৰ কথা কৈ তেওঁ কয়, “আমালৈ যেতিয়া নামটো আহিব আমি তেতিয়া বিবেচনা কৰিম।”\nউল্লেখযোগ্য যে মুখ্য ন্যায়াধীশ দীপক মিশ্ৰৰ পিছতে অসম সন্তান ৰঞ্জন গগৈ বৰ্তমান উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ জ্যেষ্ঠতম ন্যায়াধীশ। আনহাতে দীপক মিশ্ৰই অহা ২ অক্টোবৰত অৱসৰ ল’ব। গতিকে ন্যায়পালিকাৰ পৰম্পৰালৈ মন কৰিলে ৰঞ্জন গগৈ দেশৰ পৰৱৰ্তী মুখ্য ন্যায়াধীশ হোৱাটো নিশ্চিত হৈ আছে।\nকিন্তু দেশৰ সংবাদ মাধ্যম আৰু ৰাজনৈতিক বিশ্লেষকসকলে ৰঞ্জন গগৈৰ এই বিৰল কৃতিত্বৰ সন্মুখত ডাৱৰ দেখা পাইছে। যদিও পৰৱৰ্তী জ্যেষ্ঠতম ন্যায়াধীশজনৰে নাম উত্তৰাধিকাৰী হিচাপে অনুমোদন কৰাৰ অলৰ-অচৰ পৰম্পৰা আছে, তথাপি তেওঁৰ নাম দীপক মিশ্ৰই অনুমোদন নজনাব পাৰে বুলি শংকা প্ৰকাশ কৰিছে বিভিন্ন মহলে।\nএই শংকাৰ এটা অন্যতম ভিত্তি হ’ল, যোৱা জানুৱাৰি মাহত ৰঞ্জন গগৈ আৰু উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ আন তিনিজন জ্যেষ্ঠ ন্যায়াধীশ ক্ৰমে ন্যায়াধীশ চেলামেশ্বৰ, মদন বি লুকুৰ আৰু কুৰিয়ান জোছেফে সংবাদমেল দি মুখ্য ন্যায়াধীশ দীপক মিশ্ৰৰ বিৰুদ্ধে ৰাজহুৱাভাৱে কিছুমান ন্যায়িক অভিযোগ আনিছিল, যিটো আছিল দেশত এটা অভূতপূৰ্ব ঘটনা।\nৰাজনৈতিক বিশ্লেষকসকলে এইটোও কৈছে যে এই কাৰণতে যদি দীপক মিশ্ৰই তেওঁৰ উত্তৰাধিকাৰী হিচাপে ৰঞ্জন গগৈৰ নাম অনুমোদন নকৰাকৈ থাকে, তেতিয়া তাত বিজেপিৰ সমৰ্থন উৎসাহৰ সৈতে দেখা যাব পাৰে। বিশ্লেষকসকলে ইয়াৰ কাৰণ হিচাপে ৰঞ্জন গগৈৰ দেউতাক প্ৰয়াত কেশৱ গগৈ অসমৰ প্ৰাক্তন মুখ্য মন্ত্ৰী আছিল আৰু তেওঁ কংগ্ৰেছী আছিল বাবেই ৰঞ্জন গগৈৰ গাত কংগ্ৰেছৰ লেবেল লগোৱাৰ চেষ্টাক আঙুলিয়াই দিয়ে।\nআনহাতে যদিহে অৱসৰৰ পথত থকা মুখ্য ন্যায়াধীশ দীপক মিশ্ৰই ৰঞ্জন গগৈৰ নামটো পৰৱৰ্তী মুখ্য ন্যায়াধীশ হিচাপে অনুমোদন কৰে, তেতিয়া মোদী চৰকাৰৰ হাতত গগৈৰ নামটো একাষৰীয়া কৰাৰ বাবে সম্ভৱ কাৰণ একো নাথাকিবগৈ। তেনেস্থলত ৰঞ্জন গগৈয়েই দেশৰ পৰৱৰ্তী মুখ্য ন্যায়াধীশ হোৱাটো এক প্ৰকাৰৰ নিশ্চিত।\nইফালে এনে বিশ্লেষণো দেখা গৈছে যে ২০১৯ৰ লোকসভা নিৰ্বাচনৰ আগ মুহূৰ্তত বিজেপিয়ে উত্তৰ-পূবৰ মানুহৰ মনত উত্তৰ-পূবৰ প্ৰতি দলটোৰ অৱজ্ঞাৰ মনোভাৱৰ প্ৰমাণ দিয়াত সিমান আগ্ৰহী নহ’ব পাৰে।


Utpal Badol Baruah * উৎপল বাদল বৰুৱা: November 2017\nগেৰেলাচুক গাওঁত ভাওনা কৰি পেহা ঘৰলৈ উভতিবলৈ ওলাইছে৷\nসচৰাচৰ হোৱাৰ দৰে নামঘৰৰ মজিয়াত পতা ভাওনা নহয়, ৰসাই বায়নৰ এঘাৰ পূৰা মাটিৰ গছীধান আনি মেজি সাজি ৰাখিব পৰা আহল বহল চোতালত হোৱা ভাওনা এইখন৷ বায়ন পুহমাহৰ ওঠৰ তাৰিখে ঢুকাল৷ ভাওনা বুলিলে পৃথিৱীৰ সমস্ত কথা পাহৰি আত্মউৎসৰ্গা কৰিব পৰা ৰসাই শইকীয়া এই অঞ্চলহে নালাগে গোটেই জিলাতে ভক্তপ্ৰাণ বুলি পৰিচিত আছিল৷ মূৰত মথুৰা পাগ মাৰি খোলটো ওলোমাই লোৱাৰ পাছত বায়নে সদায় স্থান কালৰ কথা পাহৰি যায়! গায়ন বায়নৰ যেতিয়া যোৰা উঠে ভকতসকলৰ মাজত মূৰত পাগ, কপালত চন্দনৰ ফোট, ডিঙিত ডুগডুগী পিন্ধি লোৱা ৰসাই বায়ন ভোটা তৰা জিলিকাদি জিলিকি থাকে৷ ভাওনাৰ দিনত যদি তেখেত কেতিয়াবা কেনেবাকৈ নৰিয়াত পৰে, ভাওনাৰ তাৰিখেই পিছুৱাই দিয়া হয়!\nপৰিয়ালে ধৰিলে তেখেতৰ শ্ৰাৰ্দ্ধৰ দিনাই ৰাইজে এখন ভাওনা পাতক, খৰচ পাতি পৰিয়ালেই বহন কৰিব ৷ হওঁতে কথাটো ঠিকেই আছিল কিন্তু সময়টোহে বৰ বেয়া হ’ল – ঠেতুৱৈ লগা ঠাণ্ডা পৰিছে৷ এইবাৰৰ জাৰৰ প্ৰকোপটো আনবাৰতকৈও বেছি৷ ভাওনাত পেহাই নাৰদৰ ভাওটো দি সহায় কৰিব লাগে – বচন মাথো দুথেৱা৷ আধাতে পেহা যাবগৈ পাৰিব ৷ ৰসাই বায়ন এসময়ত পেহাৰো গুৰু আছিল, কাজেই পেহাই না কৰিব নোৱাৰিলে৷\nপাছে পেহাই যেতিয়া নাৰদৰ মেক-আপ ল’লে, গা শিৰশিৰাই যোৱা ঠাণ্ডা! গাত ছেলেং চাদৰ এখন লৈ ওলাব লগা ভাওঁ, হাত আৰু ডিঙিত দুধাৰি ফুলৰ মালা, হাতত বীণা! ভাওটো শেষ হোৱাৰ পাছতে পেহা উভতিবলৈ ওলাল৷\nচাইকেলখন যেন বৰফ হৈ আছে৷ আধা আন্ধাৰ- আধা পোহৰ ৰাষ্টাটোৱেদি পেহা ঘৰলৈ আগবাঢ়িছে৷ হাতমূৰ শিৰশিৰাই ঠাণ্ডাত দাঁতে-দাঁত লাগি গৈছে৷ গেঞ্জীটোত পিঠিৰ ফালে ফুটা কেইটামান হৈছিল সেইপিনেদিয়েই বৰফৰ শেল একোপাতহে যেন শৰীৰটোৰ ভিতৰলৈ সোমাই গৈছে৷ গাত লৈ থকা এৰী চাদৰখন নামতহে, উম শূণ্য ৷ পেহাৰ ভৰিহাল লাহে লাহে জঠৰ হৈ আহিবলৈ ধৰিছে৷ দলনিখন পাৰ হৈ যাওতে পেহাই লক্ষ্য কৰিলে আজি বাঁকে মাছ খাই থকাৰ কোনো শাৰি শব্দ নাই৷ চাৰিওফালে নিৰৱ৷ তেওঁসবেও জাৰতে তাপ মাৰিছে বোধহয়৷ পেহাৰ উশাহ নিশাহবোৰ ছুটি হৈ আহিবলৈ ধৰিছে৷ অলপ পাছতে তেখেতৰ অনুমান হ’ল আৰু অলপ সময় এই ভাঁজে গৈ থাকিলে তেখেতৰ মৃত্যু ধুৰুপ! দেহৰ ভিতৰলৈ উশাহটো কঢ়িয়াই নিবলৈকে কষ্ট হৈছে!\nসকলো বিপদৰে এটা সমাধান থাকে – পেহাই নিজকে কোৱাৰ দৰে ক’লে আৰু তাৰ পাছতে চাইকেল খনৰ পৰা নামিল – কি কৰা যায় এতিয়া ? সেইখিনিতেই ৰাষ্টাতোৰ ওপৰত পুল এটা আছে৷ পেহাই তাতে ক্ষন্তেক বহি লৈ চিন্তা কৰিবলৈ ধৰিলে – ক’ত আছে এই বিপদৰ সমাধান সূত্ৰ! হঠাতে তেখেতৰ আৰ্কিমিডিছৰ দৰে ইউৰেকা ইউৰেকা বুলি চিঞৰি উঠিবৰ মন গ’ল৷ ভৰিদুটা পুলটোত উঠাই লৈ তেখেতে বুক-ডাউন মাৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে – এক, দুই, …. আঠান্নৱৈ, নিৰান্নৱৈ…. তিনশ এক, তিনিশ দুই…৷ চাৰিশ তেইশ আৰম্ভ হোৱাৰ লগে লগে পেহাৰ কাষলতি তল ঘামিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে৷ ছশৰ ভাগ আৰম্ভ হোৱাৰ লগে লগে কপালত ঘামৰ টোপালবোৰে ভুমুকি মাৰিলে৷ সাতশ আশীত শেষ কৰি তেখেতে গাত লবলৈ অনা এৰী চাদৰখন ভাঁজ কৰি জাপি চাইকেলৰ কেৰিয়াৰত লগাই ল’লে৷ তাৰ পাছত কপালৰ ঘাম চুচি চুচি পেহা যেতিয়া ঘৰ পালেহি তেতিয়াও গাৰ ঘাম ওলোৱা সম্পূৰ্ণকৈ বন্ধ হোৱাই নাছিল, মাত্ৰ ঘাম মচি আহি থকা চুৰিয়াখনৰ আগটোহে চেঁচা চেঁচা লাগিছিল!\nPosted by Utpal Badol Baruah at 2:30 AM No comments:\nPosted by Utpal Badol Baruah at 11:57 PM No comments:\nজীৱন বাটৰ ৰসঃ চন্দ্ৰপেহা (২২)\nচন্দ্ৰপেহাই মহাদেৱৰ ভাও দিব এইবাৰ৷ গোটেই জিলা উখল মাখল৷ ভাৱৰীয়া সজাবলৈ আহিব কুমাৰকুৰিৰ খোদ গজেন মজুমদাৰ৷ গজেনৰ হাতত পুতলাইও প্ৰাণ পায়, শিলৰ মূৰ্তিয়ে কথা কয়, নামঘৰৰ মজিয়াত যেতিয়া যমুনা আঁকে, পাৰ হবৰ সময়ত তিতিব বুলি লোকে চুৰিয়া কোচায় ৷ ভবেন সন্দিকৈয়ে একাবেকা কাঠৰ টান লতা এডাল নিজ হাতে কাটি কুটি ফেটী সাপ এটা সাজি উলিয়াইছে, শিৱই ডিঙিত ল’বৰ কাৰণে ৷দেখিলেই ফেট তুলি উঠিব যেন লাগে! অঞ্চলটোত কথিত আছে যে ভবেন সন্দিকৈয়ে বনোৱা মূৰ্তি আৰু গজেনে সজোৱা ভাৱৰীয়া দেখি মানুহটো বাদেই, জীৱ-জন্তুৰো আউল লাগে৷ ইয়াৰ প্ৰমান অনেক আছে যদিও এটা উল্লেখযোগ্য৷ সেইবাৰো পেহাই শিৱৰ ভাৱেই দিছিল৷ নামঘৰৰ এমূৰে মণিকূটৰ কাষতে কৈলাস পৰ্বত - তক্তাপোচ এখনৰ চাৰিওকোণত চাৰিটা কলপুলি পুতি শিৱৰ সিংহাসন নিৰ্মান কৰা হৈছিল ৷ পিছফাল বগা পৰ্দা এখনত গজেনে চূণ আৰু নীলৰ গুড়ি ছতিয়াই কৰা ৰঙেৰে কৈলাস পৰ্বতৰ দৃশ্যৰাজি৷ তক্তাপোচৰ ওপৰত ধৰ্ম মণ্ডলৰ দ্ৰয়িংৰুমৰ পৰা উঠাই অনা বেতৰ আৰামী চকীত বিৰাজমান মহাদেৱৰ ভাওত স্বযং আমাৰ চন্দ্ৰপেহা৷ ভাওনা চলি থকাৰ মাজতে হঠাতে হৈ-চৈ লাগি গ’ল৷ পেহাৰ গাতে লাগি থকা কলপুলি এটাৰ আগলতি কলপাতখিলাত মেৰ খাই আছে এটা ফেটী সাপ ৷ ভবেন সন্দিকৈয়ে বনোৱা কাঠৰ নহয়, সঁচা-সঁচি ফেটী সাপ ! পেহাৰ ডিঙিলৈ চাই হঠাতে ফোচ-ফোচ কৈ ফনা মেলি ফেট তুলি উঠিল৷ ৰাইজৰ মাজত হুৱা-দুৱা লাগি গ’ল৷ পেহাও জাপ মাৰি কৈলাসৰ পৰা, মানে তক্তাপোচ খনৰ পৰা নামি আহি মাটি পালেহি৷ পাছত জনা গ’ল পেহাৰ ডিঙিত থকা সাপটোকে মাইকী সাপ বুলি ভাবি মতা ফেটী সাপ এটাই জোৰ লবলৈ আহিছিল!\nপেহাই মুখৰ পিকখিনি পেলাই বেকাকৈ হাঁহি এটা মাৰি হিন্দী শব্দ মিহলাই কয় – বুইছ, গুৰু ভাল আছিল, বাল-বাল বাছি গ’লো! সিমানেই জীৱন্ত আমাৰ ভবেনৰ ভাস্কৰ্য আৰু গজেনৰ মেক-আপ্!\nআলি মহৰী জগন্নাথে সুত্ৰধাৰী নাচে৷ মানুহটো ওখ-পাখ, নাচেও ভাল৷ কিন্তু তাল-খোলৰ ছেৱে ছেৱে পাকটো মাৰোতে সুত্ৰধাৰীৰ গাউনটো মাজে মাজে ছাতিটোৰ দৰে ককাললৈকে উঠি আহে৷ সেয়ে জগন্নাথে আঠুলৈকে পৰা কলপতীয়া ৰঙৰ আঁচ টনা কপাহী কাপোৰৰ পেন্ট এটা চিলাই লৈছে, তলত পিন্ধি লয় – নিশ্চিন্ত হৈ যায়, উৰি থাক কিমান উৰ ওপৰৰ পাংখা! জগন্নাথৰ সুত্ৰধাৰী নাচৰো আবেদন কম নহয়, উপভোগ কৰিবলৈ দূৰ-দূৰণিৰ পৰা দৰ্শক আহে - কি হাতৰ পাক, কি চকুৰ চাৱনি! ভৰিৰ গেৰোৱাত ভৰ দি মহৰীয়ে যেতিয়া পাকটো মাৰে, দূৰৰ পৰা চকৰী এটা ঘুৰি থকা যেন দেখি৷ সেইজীয়া খুটাৰ ওপৰত ভাঁহি থকা চলন্ত ছাতি এটাৰ দৰে উৰি থাকে বস্ত্ৰ সম্ভাৰ – কি মোহনীয় দৃশ্য!\nএইবাৰ আৰু এখোপ চৰা ৷ মৌজাদাৰৰ মাজু লৰাটো তেনেই চিৰি চেপেটা ওলোৱা, মাইকী ভাৱেহে তাক শুৱায়৷ তাক আকৌ লাগে অসুৰৰ ভাও৷ গায়নবৰা সন্মত নহয়হে নহয়৷ তভক মাৰি শুনি থকা পেহাই মৌজাদাৰৰ পুতেকৰ দাবীটোত এটা সম্ভাৱনা শুই থকা দেখিলে৷ তেখেতে মাত লগালে - তই যদি তহতৰ চ’ৰা ঘৰত ওলোমাই থোৱা ঢেকীয়া পতীয়া বাঘৰ ছালখন দুদিনৰ বাবে শিৱৰ ভাও দিবলৈ আনি দিয়াৰ দায়িত্বটো লৱ, তেনেহলে সম্ভাসুৰৰ ভায়েকৰ ভাওটো তইয়েই ল৷ মাজুল’ৰা লগে লগে সন্মত হ’ল৷ সেয়ে পেহাই এইবাৰ সঁচা-সঁচিকৈয়ে বাঘৰ ছাল পিন্ধি ওলাব৷ উৎসাহ আৰু জল্পনা-কল্পনাৰ অন্ত নোহোৱা হ’ল৷\nপেহাৰ সোঁৱে-বাঁৱে নন্দী-ভৃঙ্গী হৈ ওলাব পানী টেংকিৰ চকীদাৰ হৰমোহন আৰু থানু দোকানী ৷ ধানখেৰৰ জুমুঠি এটা জ্বলাই লৈ দুয়োটাই মহাদেৱৰ পিছফালে অহৰহ ধোঁৱাৰ যোগান ধৰি থাকিব৷ পৰিকল্পনাটো হৈ থাকোঁতেই থানু দোকানীৰ মনত এটা নতুন বুদ্ধিৰ উদয় হ’ল– পৰিৱেশটো আৰু জীৱন্ত কৰিবৰ বাবে পেহাৰ বাওঁহাতত ভাঙৰ চিলিম এটা দি দিলে কেনে হয় – সোঁ হাতত ত্ৰিশূলডাল, বাওঁহাতটোতো ফ্ৰী হৈয়েই থাকে, গতিকে হাতত চিলিমটোও থাকক ৷ আখৰাত কথাটো ওলাওতে গায়ন বৰাই হাই-হাই কৰি উঠিছিল৷ ডেকা লৰা কেইটাইও কম নহয়, সমানে জাঙুৰ খাই উঠিল – গায়নবৰাই নাই বুলি কলেই নহব নহয়, ইয়াতেইটো প্ৰকৃত কলাটো প্ৰকাশ পাব, তাতেইতো আচল নতুনত্ব লুকাই আছে! অৱশেষত, ‘যি ভাল দেখিছ কৰ’ বুলি বয়সীয়া সকলে এৰি দিলে৷ সৰ্বশেষত সিদ্ধান্ত হল, অকল চিলিমটোৱেই নহব, তাত অঙঠাৰ সৈতে ভাঙ অকণমানো থাকিব লাগিব৷ শিৱ মন্দিৰৰ আশে পাশে বতাহত উৰি ফুৰাৰ দৰে ফুৰফুৰীয়া গোন্ধটো ওলাই থাকিলেহে সঁচা-সঁচিকৈ পেহাক মহাদেৱ যেন লাগিব! পেহাই মাজে মাজে চিলিমটোত এনেয়া হোঁপা একোটা মৰাৰ দৰে অভিনয় কৰিব – ধোঁৱাখিনি নিগিলিলেই হ’ল!\nভাওনা আৰম্ভ হ’ল৷ জগন্নাথে প্ৰাণ ঢালি সুত্ৰধাৰী নাচিলে৷ ধোঁৱা নিগিলাৰ কথা আছিল যদিও প্ৰৱেশৰ পাছতে মৰা টানটোত বেছিখিনি ধোঁৱায়েই গৈ পেহাৰ পেট পালেগৈ৷ কি সুন্দৰ ভাওঁ৷ আই সকলে দুহাত যুৰি পেহালৈ চাই প্ৰনাম কৰিছে৷ ডেকা-বুঢ়া সকলোৱা গদগদ ভক্তিৰে পেহাৰ আগত মূৰ দোঁৱাইছে৷ ত্ৰিশূলডাল কলপুলি এটাত আওজাই থৈ পেহা ৰুদ্ৰৰূপত কৈলাসত বহি আছে৷ আন ভাৱৰীয়াৰ প্ৰৱেশ, প্ৰস্থান, বচন আৰু যুদ্ধৰ ফাকে ফাকে পেহাই দম্বৰু বজাই নিজৰ অস্তিত্ব ঘোষনা কৰি থাকে৷\nসৰস্বতী হৈ কাষতে বহি থকা হৰকান্তৰ চিলিমটোত চকু, পিৰিক পাৰাককৈ পেহালৈ চাই আছে, মাজে মাজে অঙঠা কেইটাত ফু একোটা মাৰে, তাৰ পাছত চাদৰৰ আচঁলেৰে জিভাৰ পানী মোচে! অভিজ্ঞ বুলি ভাবি পেহাই তাকেই এবাৰ সুধিলে – হেৰি নহয় হৰ, মোৰ গাটো দেখোন বৰকৈ ৰাইজাই কৰিছে, কিবা উৰাই নিয়া – উৰাই নিয়া যেন লাগিছে, আদা দিয়া চাহ একাপকে খাই অহা ভাল হব নেকি? স্বয়ং মহাদেৱৰ ফেমিলিৰ সদস্য হোৱাৰ পাছতো আজি এতিয়ালৈকে সুবিধাটো নোপোৱাত্ হৰকান্ত ভিতৰি ভিতৰি ক্ষূব্ধ হৈ আছিল ৷ সুবিধাটো পায়েই সি তপৰাই মাত দিলে – হয়, হয়, ব’ল, মই ভাবিয়েই আছিলো , হাত-ভৰি কেইটাও পোন হওক! দুয়ো বাহিৰ ওলাল৷\nতাৰ কিছু সময়ৰ পাছত দেখা গল, নামঘৰৰ এচুকত থকা হেলনীয়া বাঁহৰ চাংখনত আউজি অৱসভাৱে মহাদেৱে গাটো ঢালি দিছে , চিলিমৰ সলনি হাতত এতিয়া ফিকাচাহৰ গিলাচ৷ মণিকূটৰ পৰা সৰকি অহা উজ্জ্বল পোহৰ এচমকাই পেহাৰ কোলাত পৰি মৌজাদাৰৰ ঘৰৰ বাঘৰ ছাল উজ্বলাই তুলিছে৷ কাষতে আৱেশত চকু মুদি বহি আছে আই সৰস্বতী, হাতত চিলিমটো৷ নামঘৰৰ মজিয়াত তেতিয়া প্ৰৱল উত্তেজনা, ভীমৰ যুদ্ধ চলিছে৷ ভীমৰ ভাও লোৱা সোমেশ্বৰে পদাঘাত কৰি নামঘৰৰ মজিয়া কঁপাই দিছে৷ সকলো বীৰ ৰস পান কৰাত ব্যস্ত৷ পাছৰফালে বহা দৰ্শকসকলে দৃশ্য চাবলৈ থিয় হৈ লৈছে৷ দাঙিব পৰা কণ কণ মইনাহঁতক জেষ্ঠ্যজনে কান্ধত উঠাই লৈ ভীমৰ ভাও দেখুৱাইছে! ভাগৰত চকু মুদ খাই অহা পেহাই এপাকত ভৰি এখনো চাংখনত তুলি ল’লে ৷\nতাৰ পাছত পেহাৰ চিলমিলকৈ টোপনি আহিছিল নেকি বুজা নাযায়, কিন্তু তেখেতৰ যেতিয়া সম্বিৎ ঘুৰি আহিল, দেখা পালে, ভাওনা চাই থকা দৰ্শকে উভতি পেহালৈ চাই মুখ টিপি টিপি হাঁহিবলৈ ধৰিছে, ল’ৰা, বুঢ়া, মুনিহ, তিৰোতা – সকলোৱে৷ পেহাৰ একাষে বহি থকা সৰস্বতী ঘোৰ টোপনিত, চিলিমটো মাটিত৷ জগমোহন দৰ্শকৰ মাজৰ পৰাই দৌৰি আহাদি আহি ‘হেই হেই কি কৰিছ - কি কৰিছ, খালি, খালি ..’ বুলি গাত ধৰি জোকাৰি জোকাৰি সাউৎকৈ পেহাৰ ভৰিখন চাংখনৰ পৰা তললৈ ওলোমাই দিলে৷ পেহাৰ উপলব্ধি হ!ল, জগন্নাথৰ দৰে কলপতীয়া ৰঙৰ দীঘৰ-দীঘল আঁচ টনা কাপোৰৰ পেন্ট এটা চিলাই ননাটোৱেই মহা ভুল হ’ল!\n(এইটো কাহিনীৰ জনক আমাৰ মৰমৰ মুকুল ককাইদেউ- কৰুণানন্দ হাতীবৰুৱা ৷ বি.দ্ৰঃ “জীৱন বাটৰ ৰসঃ চন্দ্ৰপেহা”-ৰ ১ম পৰা ২১তম খণ্ডৰ যিকোনো এটা খণ্ড পঢ়িবৰ মন গলে এই লিংকটোত পাব – http://utpalbaruah.blogspot.com)\nPosted by Utpal Badol Baruah at 9:24 PM No comments:\nবহুদিন আগৰ যেন লাগিলেও সেয়া আছিল মাত্ৰ আঢ়ৈ দশকৰ আগৰ কথা ৷\nদিনটো আছিল ১৯৮৫ চনৰ আগষ্ট মাহৰ ২৮ তাৰিখ৷ ৰিক্সা এখনৰ পৰা নামি কটন কলেজৰ থাৰ্ড মেছৰ গেইটখনেদি ভয়ে ভয়ে মই আবাসটোলৈ সোমাই গৈছিলো ; আৰু লগে লগেই আৰম্ভ হৈছিল জীৱনৰ এক নতুন অধ্যায়ৰ৷ মোৰ জীৱনৰ প্ৰথম ৰূমমেট্, মাত্ৰ এদিন আগতে হোষ্টেললৈ অহা কুঞ্জমোহনে সন্ধ্যা সময়ত পৰম আন্তৰিকতাৰে মোক ক’লে – পিচত সময় নাপাবও পাৰা, চিঠিখন এতিয়াই লিখি লোৱা ৷ মইযে গুৱাহাটীৰ পৰা ২৫০ কিঃমিঃ দূৰৰ গাওঁখনৰ পৰা আহি ভালে ভালে গুৱাহাটী পালোঁহি খবৰটো দেউতা-মাক জনাবৰ বাবে এতিয়াই চিঠি এখন ঘৰলৈ লিখি থোৱাটো আৱশ্যক ৷ এদিনীয়া অভিজ্ঞতাৰে কুঞ্জমোহন শংকিত হৈছিল পাছত বা কাক কোনে ক’লৈ মাতি লৈ যায়! কালিলৈ পুৱাই ডাকত দিলেহে হয়তো খবৰটো এসপ্তাহমানৰ পাছত দেউতা-মায়ে পাবগৈ৷ এতিয়াৰ দিনৰ মাক-দেউতাকে বিশ্বৰ যিকোনো প্ৰান্ততে নাথাকক কিয় নিজৰ সন্তানৰ মঙ্গলৰ খবৰ পাবলৈ এসপ্তাহ বাট চাই থাকিব লগা হোৱাটো কল্পনাতীত কথা ৷ মনত পৰে দীঘলীয়া বন্ধৰ পাছত যিদিনা কলেজ খুলিছিল, সেইদিনা সন্ধ্যা সময়ত প্ৰত্যেকটো কোঠাৰে টেবুল লাইটৰ পোহৰত টেবুলত মুৰ গুজি আবাসীসকলক ঘৰলৈ চিঠি লিখি থকা দেখা পোৱা গৈছিল৷ সেই সময়ত হঠাতে যদি কোনোবা কোঠালৈ সোমায় আহিছিল, তেওঁ হয়তো অকনমান এঠা বিচাৰি, নতুবা পয়ত্ৰিছ পইছাৰ এটা ডাক টিকট বিচাৰি আহিছিল৷ এতিয়া আমাৰ লৰাহ’তে ডাক টিকট ব্যৱহাৰ কৰাটো দূৰৰ কথা চিনি পাবনে নাই সন্দেহ আছে৷ অথচ দেউতাই সযতনে ৰখা টিনৰ বাকচ এটাত দেউতাই ছাত্ৰ অৱস্থাতে নিজে লিখা আৰু পোৱা অনেক চিঠি মই দেখিছিলোও, পঢ়িছিলোও! আচৰিত লাগে, সুধিবৰ মন যায়, ১৯৮৫ চনৰ আগষ্ট মাহলৈকে দিনবোৰৰ পৰিৱৰ্ত্তন ইমান মন্থৰ আছিলনে?\nগাওঁৰ লৰা নগৰত আহি কৰবাত বাট ভুল কৰোঁ বুলি হোষ্টেলটোৰ কাষতে থকা ডাক আৰু তাঁৰ বিভাগৰ ওখ খুটাটোৰ (P&T Tower) চিন ৰাখিছিলো৷ সেইটো মই থকা অঞ্চলটোৰ যিকোনো ঠাইৰে পৰা দেখা পোৱা গৈছিল৷ ডাক-তাঁৰ বিভাগৰ গাতে লাগি থাকিও কিন্তু তেতিয়ালৈকে টেলিফোনত কথা পতাৰ সৌভাগ্য হোৱা নাছিল৷ এই অফিচটোৰ তলতে অভিযোগ লবলৈ ৰখা টেলিফোন এটাত মই জীৱনত প্ৰথম বাৰৰ বাবে ফোনত কথা পাতিছিলো – কমাৰ্চ কলেজত কাম কৰা আমাৰ মামাৰ লগত ৷ চেপ্তেম্বৰ মাহৰ ৩০ তাৰিখ আছিল দিনটো৷ তাৰ কিছুদিনৰ পাছতে এজন ঘনিষ্ঠ আবাসী বন্ধুৱে এদিন আনে নুশুনাকৈ মোক কৈছিল - ব’লচোন, আকৌ যাওঁ, তই মামাৱৰলৈ ফোন কৰ, মইও অকনমান মাতটো শুনিম! এতিয়া এনেকুৱা অভিজ্ঞতা কোনোবাই বিশ্বাস কৰিবনে?\nসেই সময়ত ৰাছিয়াৰ পৰা এটা দল আহি আমাৰ দেশৰ বিভিন্ন ঠাইত তেওঁলোকৰ কলা সংস্কৃতি প্ৰদৰ্শন কৰিছিলহি৷ আমাৰ বয়সৰে ৰাছিয়াৰ ল’ৰা-ছোৱালীহঁতে চমকপ্ৰদ খেল-ধেমালি দেখুৱাইছিল আৰু সেই অনুষ্ঠানটো দূৰদৰ্শনৰ কলা-বগা পৰ্দাত চাবলৈ আমি ‘মায়া-কেবিন’ নামৰ চাহ-মিঠাইৰ দোকানখনৰ পিছফালে বাস কৰা এটা বাঙালী পৰিয়ালটোৰ ঘৰত সদায় গোট খাইছিলোগৈ৷ মাজ নিশালৈকে তেখেতসকলৰ ঘৰত আমি টেলিভিছন চাইছিলো৷ ক্ৰিকেট খেল চাবলৈও তেনে কৰিছিলোঁ৷ আমি হোষ্টেল এৰালৈকে কটন কলেজৰ আনন্দৰাম বৰুৱা ছাত্ৰাবাসত টেলিভিছনৰ ব্যৱস্থা হোৱা নাছিল৷\nটি-ভি, টেলিফোন, মোবাইল, কম্পিউটাৰ নাছিল বাবেই নেকি নাজানো আবাসীসকলৰ পৰস্পৰৰ মাজত গভীৰ আন্তৰিকতা গঢ়ি উঠিছিল ৷ হয়নে আজিকালি তেনেকুৱা ? জয়ন্ত মান্তা, ধীমান তালুকদাৰ, অমৰেন্দ্ৰ কলিতা, ৰথীন্দ্ৰনাথ গোস্বামী, অতনু ভট্টাচাৰ্য আদি জেষ্ঠ্য আবাসীসকলৰ সাহিত্যৰ প্ৰতি প্ৰৱল আকৰ্ষণ আছিল আৰু পাছলৈ প্ৰায় আটায়েই সেই ক্ষেত্ৰত প্ৰতিষ্ঠিত হব পাৰিছিল৷ অতনুদাৰ কোঠাৰ এখন দেৱাল অকল হীৰুদাৰ কবিতাৰ শাৰীৰেই ভৰি আছিল ৷ ৰথীনদা সঁফুৰা-মৌচাকৰ পাততে চিনাকি হোৱা পৰিচিত আছিল আৰু তেখেতক সদায় ব্যস্ত হৈ থকা দেখা গৈছিল৷ তেখেতসকলৰ উদ্যোগতে আমাৰ আবাসৰ প্ৰাচীৰ পত্ৰিকা ‘প্ৰতিধ্বনি’-য়ে আন্তঃআবাস প্ৰতিযোগিতাত প্ৰথম পুৰস্কাৰ পাইছিল৷ কোঠা-বন্ধু গদাদা, কমলদাহ’তে জেষ্ঠ্য ভাতৃৰ দৰে মৰম কৰিছিল৷ এনেকুৱা সম্পৰ্ক আৰু পৰিৱেশে একেবাৰে তলিৰ পৰাও সুপ্ত হৈ থকা প্ৰতিভাক আঁজুৰি বাহিৰ কৰি আনিব পাৰিছিল৷ ভূপেন হাজৰিকাৰ গীত গোৱা বিমানদা এবাৰ জিলা পুঠিভড়ালত ড˚ ভূপেন হাজৰিকাৰ অনুষ্ঠান এটা চাই আহি শোকত বিমৰ্ষ হৈ বিচনাত শুই পৰিছিলহি৷ বিমানদাৰ অনুভৱ হৈছিল ভূপেন হাজৰিকা যেন ক্ৰমশঃ বৃদ্ধ হৈ আহিছে ৷ কথাটো তেখেতে সহ্য কৰিব পৰা নাছিল৷ ভূপেনদাৰ জংলী জংলী মোক দুনীয়াই কয়... গীতটো মই প্ৰথম এইজন বিমানদাৰ কন্ঠতে শুনিছিলো৷ মোৰ কোঠাৰ দেৱালৰ সিপাৰে থকা ব্ৰহ্মদাই ভূপেন হাজৰিকাৰ চহীটো হুবহু নকল কৰিব পাৰিছিল৷ এয়া ১৯৮৬ চনৰ শীতকালৰ কথা৷\nহোষ্টেলৰ প্ৰত্যেকজন আবাসীয়েই যেন আছিল আজন্ম চিনাকি, পৰম আত্মীয়৷ আবাসী জীৱনটোৰ সেই সময়খিনিয়েই জীৱনটোক যেন দুটা ভাগত ভাগ কৰিলে – আগৰখিনি সময় অতীত আৰু ইতিহাস, পাছৰখিনি বৰ্তমান আৰু বাস্তৱ ৷\n(এই কথাখিনি কটন কলেজৰ শতবাৰ্ষিকী উপলক্ষ্যে আনন্দৰাম বৰুৱা ছাত্ৰাবাসৰ স্মৃতিগ্ৰন্থ প্ৰতিধ্বনিৰ বাবে ২০১২ চনত লিখা হৈছিল – লেখক)\nPosted by Utpal Badol Baruah at 10:19 AM No comments:\nভাওনা আৰু পেহাৰ ভাৱে লোকৰ ওপৰত কিমান প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিব পাৰে সেই কথা প্ৰতিপন্ন কৰিবলৈ চন্দ্ৰপেহাই কোনো কিতাপ বা কাৰো উক্তিৰ আশ্ৰয় নলয়, নিজৰ অভিজ্ঞতাৰেই কয় - চপ-চপকৈ ৰস বৈ থকা ৰসাল কাহিনী !\nচীনা যুদ্ধৰ সময়৷ চীনা সৈন্যই প্ৰায়েই গাৱঁখনত পি-পিয়াই ফুৰেহি৷ সিহঁতৰ আকাৰ চুটি চাপৰ, পিঠিত শক্তিশালী বন্দুক ওলোমাই লয়৷ কিচিৰ-মিচিৰ ভাষাৰে নিজৰ ভিতৰতে কথা পাতে৷ গাৱঁৰ থলুৱা লোকক দেখিলে বুঢ়া তামোল খোজে – নাই বুলি কলে বন্দুক উলিয়াই লয়৷ গাওঁৰ মাজৰ ৰাস্তাটোৱেদি সিহঁত যেতিয়া গিৰিপ গিৰিপকৈ পাৰ হৈ যায়, গাৱঁৰ গঞাই দুৱাৰ খিৰিকি মাৰি ঘৰৰ ভিতৰতে তাপ মাৰি থাকে৷ সিহঁতে ক’ত বাহৰ পাতি থাকে জনা নাযায়, হঠাতে আবিৰ্ভাৱ হয়, তাৰ পাছত আকৌ কেইদিনমানলৈ অন্তৰ্ধান ৷\nসকাম এভাগ খাই চন্দ্ৰপেহা ঘুৰি আহিছিল বেজৰ হোলাৰ পৰা ৷ চাইকেল নাই, খোজ কাঢ়ি কাঢ়ি৷ কথাত লাগি থাকোতেই সকাম ঘৰতে সন্ধ্যা লাগিল৷ বাৰিষা পাৰ হ'ল, খাল ডোঙৰ পানী শুকাইছে, কেইবাখনো ঘৰৰ গোঁহালি আৰু পদূলিমূখত দিয়া জাকৰ ধোঁৱাই অঞ্চলটোত এটা ফুৰফুৰীয়া গোন্ধ বিয়পাই দিছিল৷ পথাৰৰ মাজৰ চমু বাটটোৱেদি পেহা আহি গাওঁখনত উঠিবলৈ ধৰোঁতেই সমূখত দেখিলে এদল চীনা সৈন্য – হাতত উন্মুক্ত বন্দুক ৷ প্ৰসাদৰ টোপোলা তাতে পেলাই পেহাই মাৰিলে লৰ ৷ আগে আগে পেহা, পিছে পিছে চীনা সৈন্যৰ দলটো৷ কেমেৰা বৰাৰ ঘৰখনৰ পিছফালে পুখুৰী এটা আছে, পেহাই ভাবিলে তাতেই বুৰ মাৰি পলাওঁ৷ ঠিক কঠাল গছ জোপাৰ তল পোৱাৰ লগে লগে বন্দুকৰ গুলী ফুটাবলৈ টানি লোৱা কেৰেককৈ উঠা শব্দটো পেহাই শুনিবলৈ পালে৷ কঠালগছ জোপাৰ তলতে খাল এটা আছিল, ত্ৰাহি মধুসুদন সুঁৱৰি প্ৰাণটো বচাবলৈ পেহাই তাতে জাপ মাৰি দিলে ৷ সেই মূহুৰ্ততে বন্দুকৰ শব্দ পেহাৰ কাণত পৰিল – গুৰুম, গুৰুম, গুৰুম ৷ পেহালৈ বুলি চীনা সৈন্যই কঠাল গছ জোপালৈকে ধাৰাষাৰে গুলী বৰষিবলৈ লাগিল৷\nখালটোত জাপ মাৰিয়েই পেহাই গম পালে আগৰে পৰাই তাত দুজনমান পৰি আছে৷ গাৰ গোন্ধে ক’ল তেওঁলোক চীনা সৈন্য নহয়, ভয়ত পলাই থকা ভাৰতবৰ্ষৰে নাগৰিক ৷ কেইজন আছে গম পোৱা নায়ায় ৷ সাৰ সুৰ নোহোৱাকৈ পেহাই মাথো বন্দুকৰ শব্দবোৰ শুনি গ’ল ৷ এসময়ত গুলীৰ শব্দ বন্ধ হ’ল আৰম্ভ হল এটা নতুন শব্দ - টপৰ-টপৰ-টপৰ৷ বন্দুকৰ গুলীত কঠাল গছজোপাত ওলমি থকা কেইবাটাও কঠালত ফুটা ওলাইছিল৷ এতিয়া তাৰপৰা কঠালৰ এঠা ওলাই তললৈ পৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে – টপৰ- টপৰ-টপৰ ৷ সেই এঠা পেহাহঁতৰ গাৰ ওপৰতো পৰিবলৈ ধৰিছে৷\nসাৰ সিকতি নোহোৱাকৈ গোটেই ৰাতিটো পেহা তেনেকৈয়ে পৰি থাকিল ৷\nপাছদিনা ৰাইজে পেহাক খাৱৈটোৰ পৰা যেতিয়া তুলি আনিলে গাৱঁত ব্ৰহ্মাৰ আবিৰ্ভাৱ হৈছে বুলি হুলস্থুল লাগি গ’ল ৷ আয়তীসকলে উৰুলী দিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে৷ এজনে গাৱঁৰ নামঘৰত দবা কোবাবলৈ আৰম্ভ কৰিলে ৷ খোল-তালৰ শব্দত গোটেই চুবুৰীটো ৰজনজনাই গ’ল৷ কঠালৰ আঠাই খাৱৈটোত পৰি থকা তিনিওজনকে ঘেৰি ধৰি বগা কৰি পেলাইছে , মাথোঁ মূৰ তিনিটা ওলায় আছে– দেখিলে শুভ্ৰ-বসন পৰিহিত ব্ৰহ্মা যেন লাগে ৷ আনকি আঠায়ে মূৰত পাগুৰী এটাৰো সৃষ্টি কৰিছে৷ মুখৰ পৰা তললৈ ওলমি থকা আঠাই দাড়িৰ আকাৰ লৈছে৷ পেহাই বাৰে বাৰে ব্ৰহ্মাৰ ভাও দি থকাৰ কাৰণে দেৱতাজনৰ মুখখন গাৱঁবাসীৰ চিনাকি হৈ গৈছিল ৷ ব্ৰহ্মা নহয় পেহাহে, সেই কথাটো বিশ্বাস কৰিবলৈ ৰাইজসকলক সময় লাগিছিল৷\nঅৱশেষত, কন্দুৰা বায়নে চাপৰিৰ ঘানিত পেৰি আনি থোৱা সৰিয়হৰ খাটি তেল এটিঙ মানুহ তিনিটাৰ ওপৰত ঢালি দিলে৷ লাহে লাহে তিনিওটা মানুহ মুক্ত হ’ল৷ এটা ভাওঁনাত গান্ধাৰীৰ ভাও দিয়া হৰকান্ত আনটো ভোলোক মণ্ডলৰ ঘৰত থকা গৰুপলীয়াটো, নাম চুকৰাম! চীনা সৈন্যই ভাৰতবৰ্ষ এৰি থৈ গুছি যোৱাৰ তিনিমাহ পাছলৈকে পেহাৰ চুলিৰ পৰা কঠালৰ এঠাবোৰ সম্পুৰ্ণকৈ যোৱাই নাছিল ৷\n(বিঃদ্ৰঃ এইটো কাহিনীৰ শ্ৰোতা আছিল আমাৰ মৃদুল – মৃদুল বৰুৱা)\nPosted by Utpal Badol Baruah at 7:23 AM No comments:


দায়িত্বশীল! ট্ৰাম্পৰ ভ্ৰমণত কোলাত এবছৰীয়া কেঁচুৱা লৈ ডিউটি কৰিলে আৰক্ষী মাতৃয়ে|on-duty-for-trumps-visit-woman-cop-takes-1-year-old-child-to-work-as-he-was-sick– News18 Assam\nদায়িত্বশীল! ট্ৰাম্পৰ ভ্ৰমণত কোলাত এবছৰীয়া কেঁচুৱা লৈ ডিউটি কৰিলে আৰক্ষী মাতৃয়ে\nUpdated:February 24, 2020, 4:49 PM IST\nআৰক্ষী কনিষ্টবল সংগীতা পাৰমাৰ সন্তান অসুস্থ হোৱাৰ কাৰণে তেওঁ এবছৰীয়া কেঁচুৱা কোলাত লৈ কৰিলে ডিউটি।\nLast Updated: February 24, 2020, 4:49 PM IST\nবৰোদাঃ আৰক্ষী কনিষ্টবল সংগীতা পাৰমাৰ। আমেৰিকাৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ড’নাল্ড ট্ৰাম্পৰ ভ্ৰমণৰ কাৰণে অতি সষ্টম হৈ আছে গুজৰাট আৰক্ষী। চাকৰিৰ তাড়না সংগীতাৰো। কিন্তু আজিৰ দিনটোতে একমাত্ৰ সন্তান অসুস্থ। সেইকাৰণে এবছৰীয়া সন্তানক কোলাত লৈ আৰক্ষীৰ ডিউটি কৰিবলৈ আহিল সংগীতা। সংবাদমাধ্যমক তেওঁ জনায়, ‘মোৰ দায়িত্ব দুয়োফালেই। সেই দায়িত্ব মই পালন কৰিবই লাগিব। সেইকাৰণে সন্তানক লগত লৈ আহিছো।’\nতেওঁ কয়, ‘২৪ কিলোমিটাৰ দূৰৈত মোৰ ঘৰ। তাৰপৰা দৈনিক অহা–যোৱা কৰিবলৈ মোৰ ভীষণ সমস্যা। কিন্তু মই কাম কৰিবই লাগিব। গতিকে এয়া অৱধাৰিত যে, একেলগে দুটা কাম কৰিবলৈ মোৰ কিমান কষ্ট হয়! মনৰ খুচিত এই কাম কৰি ভাল লাগিছে।’\nউল্লেখযোগ্য যে, ট্ৰাম্পৰ ভ্ৰমণকালত গুজৰাটত কমেও ১২হাজাৰ আৰক্ষীয়ে নিৰাপত্তাৰ দিশটো চোৱা চিতা কৰিছে। ইয়াৰ মাজত গুজৰাটৰ ৩৩জন ডেপুটি কমিশ্যনাৰেও কাম কৰি আছে। কাম কৰিছে ৭৫জন এচিছটেণ্ট কমিশ্যনাৰে। ম’টেৰা ষ্টেডিয়ামৰ পৰা আগ্ৰাৰ তাজমহললৈ ৰাওনা হয় পত্নী মেলানিয়া ট্ৰাম্প, কন্যা ইভাংকা ট্ৰাম্পৰ সৈতে আমেৰিকাৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ড’নাল্ড ট্ৰাম্প।