Regional Release Description\nগুজৰাটৰ কেৱৰীয়াত ষ্টেচ্যু অব ইউনিটী ৰাষ্ট্ৰৰ নামত উত্সৰ্গা কৰি দিয়া প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ ভাষণ\nPosted On :31, October 2018 18:29 IST\nমই চৰ্দাৰ বল্লভ ভাই পেটেল বুলি ধ্বনি দিম, আপোনালোকে কব – অমৰ হওক, অমৰ হওক,\nচৰ্দাৰ বল্লভ ভাই পেটেল – অমৰ হওক, অমৰ হওক\nমই আৰু এটা ধ্বনি শুনিবলৈ বিচাৰিম, যিটো ধ্বনি এইখন ধৰিত্ৰীৰ, এইখন দেশত প্ৰতিটো পলতে প্ৰতিধ্বনি হৈ থকা উচিত। মই কম, দেশৰ একতা, আপোনালোকে কব – জিন্দাবাদ, জিন্দাবাদ।\nদেশৰ একতা – জিন্দাবাদ\nদেশৰ একতা - জিন্দাবাদ\nমঞ্চত উপৱিষ্ট ৰাজ্যপাল শ্ৰী ওম প্ৰকাশ কোহলীজী, ৰাজ্যৰ লোকপ্ৰিয় মুখ্যমন্ত্ৰী শ্ৰীমান বিজয় ৰূপানীজী, কৰ্ণাটকৰ ৰাজ্যপাল শ্ৰীমান বজুভাই ৱালা, মধ্যপ্ৰদেশৰ ৰাজ্যপাল শ্ৰীমতী আনন্দী বেন পেটেল, সংসদৰ মোৰ সতীৰ্থ, ৰাজ্যসভাৰ সদস্য শ্ৰীঅমিত ভাই শ্বাহ, গুজাৰটৰ উপ-মুখ্যমন্ত্ৰী শ্ৰীনীতীন ভাই, বিধানসভাৰ অধ্যক্ষ ৰাজেন্দ্ৰজী, দেশ-বিদেশৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ পৰা অহা মহানুভৱ আৰু মোৰ মৰমৰ ভাই-ভনীসকল। মা নৰ্মদাৰ এই পৱিত্ৰ ধাৰাৰ সমীপত অৱস্থিত সাতপুৰা আৰু বিন্ধৰ আঁচলত, আজিৰ এই ঐতিহাসিক মুহূৰ্তত মই আপোনালোক সকলোকে, সমগ্ৰ দেশবাসীক, পৃথিৱীৰ প্ৰান্তে প্ৰান্তে সিঁচৰতি হৈ থকা প্ৰতিগৰাকী হিন্দুস্তানী আৰু হিন্দুস্তানক ভাল পোৱা প্ৰতিগৰাকী ব্যক্তিকে অভিনন্দন জ্ঞাপন কৰিছো।\nআজি সমগ্ৰ দেশতে চৰ্দাৰ বল্লভ ভাই পেটেলৰ স্মৃতি সুঁৱৰি ৰাষ্ট্ৰীয় একতা দিৱস উদযাপিত হৈছে। এই উপলক্ষে দেশৰ প্ৰান্তে প্ৰান্তে ন-জোৱানসকলে একতা-দৌৰত অংশগ্ৰহণ কৰিছে। ৰাণ ফৰ ইউনিটী, একতাৰ বাবে দৌৰত অংশগ্ৰহণ কৰা প্ৰতিগৰাকী অংশগ্ৰহণকাৰীকো মই অভিবাদন জনাইছো। আপোনালোকৰ ভাৰত-ভক্তি আৰু আপোনালোকৰ আন্তৰিক চেতনাৰ জোৰতহে বহু সহস্ৰ বছৰে থন ধৰি উঠা আমাৰ সভ্যতা-সংস্কৃতিয়ে ফলে-ফুলে জাতিষ্কাৰ হোৱাৰ সুযোগ লাভ কৰিছে। বন্ধুসকল, সকলো দেশৰ ইতিহাসত এনে একোটা উপলক্ষ সমাগত হয় যিয়ে দেশবাসীক সম্পূৰ্ণতা প্ৰাপ্তিৰ অৱকাশ প্ৰদান কৰে। আজিও আমি তেনে এক উপলক্ষৰ বাবেই সাজু হৈছো, যি উপলক্ষক হয়তো পাহৰি যোৱা সম্ভৱ নহব। আজিৰ এই দিনটোকো ভাৰতৰ ইতিহাসত মহত্বপূৰ্ণ বুলি সন্নিৱিষ্ট কৰা হব। ভাৰতৰ পৰিচয়, ভাৰতৰ সন্মান প্ৰতিষ্ঠাৰ বাবে সমৰ্পিত এক বিশাল ব্যক্তিত্বক উচিত মৰ্যাদা দিয়াৰ ক্ষেত্ৰত আধাদুখৰীয়া প্ৰয়াসৰ বেদনা লৈয়ে স্বাধীনতাৰ পিচৰ ইমানকেইটা বছৰ আমি অতিক্ৰম কৰিছিলো।\nআজি ভাৰতৰ নতুন প্ৰজন্মই নিজৰ ইতিহাসৰ এগৰাকী মহাপুৰুষৰ স্বৰ্ণিম ব্যক্তিত্বক উদ্ভাসিত কৰাৰ পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিছে। আজি ধৰা আৰু আকাশ একাকাৰ কৰি চৰ্দাৰ চাহাবৰ অভিষেক সম্পন্ন কৰা ভাৰতবাসীয়ে নিজৰ বাবে এক নতুন ইতিহাসেই কেৱল ৰচনা কৰা নাই, বৰঞ্চ ভৱিষ্যতৰ প্ৰজন্মৰ বাবে এক গগণচুম্বী বুনীয়াদো গঢ়ি তুলিলে। মোৰ পৰম সৌভাগ্য যে আজি মই চৰ্দাৰ চাহাবৰ এই বিশাল প্ৰতিমূৰ্তি দেশবাসীক সমৰ্পণ কৰাৰ বিৰল সুযোগ লাভ কৰিলো। মই যেতিয়া গুজৰাটৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হিচাপে এই স্মাৰক নিৰ্মানৰ কল্পনা কৰিছিলো, তেতিয়া মই কিন্তু এই পবিত্ৰ কামটো ময়েই এদিন প্ৰাধনমন্ত্ৰী হিচাপে কৰিবহি লাগিব বুলি ভবা নাছিলো। চৰ্দাৰ চাহাবৰ এই আশীৰ্বাদৰ বাবে, দেশবাসীৰ কোটি কোটি জনতাৰ আশীৰ্বাদৰ বাবে মই নিজকে ধন্য মানিছো। আজি গুজৰাটৰ নাগৰিকসকলে মোলৈ যিমানবোৰ অভিনন্দন পত্ৰ প্ৰৰণ কৰিছে তাৰ বাবেও মই গুজৰাটবাসীৰ ওচৰত কৃতজ্ঞতা প্ৰকাশ কৰিছো। মোৰ বাবে এয়া কেৱল একো একোখন সন্মান পত্ৰ কিম্বা অভিনন্দন পত্ৰই নহয়, বৰঞ্চ যিডোখৰ ভূমিত মই লালিত-পালিত হৈছো, যাৰ লগত থাকি সংস্কাৰ লাভ কৰিছো আৰু যেনেকৈ মাকে নিজৰ ল’ৰাটোৰ পিঠিত চপিৰয়ালে ল’ৰাটোৰ শক্তি, উত্সাহ-উদ্দীপনা হাজাৰ গুণে বাঢ়ি যায় আজি আপোনালোকৰ এই আশীৰ্বাদ পত্ৰসমূহ পায়ো মোৰ ঠিক তেনে অনুভৱেই হৈছে। মোক আজি লোহা অভিযানৰ সময়ত পোৱা লোৰ প্ৰথমটো টুকুৰা উপহাৰ হিচাপে প্ৰদান কৰা হৈছে। আহমেদাবাদত আমি এই অভিযান আৰম্ভ কৰাৰ সময়ত যিখন ধ্বজা উত্তোলন কৰিছিলো সেইখন ধ্বজাও মোলৈ উপহাৰ হিচাপে আগবঢ়োৱা হৈছে। মই আপোনালোকৰ, গুজৰাটৰ প্ৰতিগৰাকী লোকৰ প্ৰতি কৃতজ্ঞ হৈ থাকিম। আৰু মোলৈ আগবঢ়োৱা এই কেইপদ বস্তু মই আজি ইয়াত থৈ যাম, যাতে আপোনালোকে ইয়াৰ দেশবাসীয়ে চাব পৰাকৈ বস্তুকেইপদ মিউজিয়ামত সংৰক্ষিত কৰি ৰাখিব পাৰে।\nমোৰ আজি সেইবোৰ দিনৰ কথা বৰকৈ মনত পৰিছে, আৰু আজি আপোনালোকৰ আগত বহুত কথাই কবলৈ মন গৈছে। মোৰ মনলৈ আহিছে সেইবোৰ দিনৰ কথা, যেতিয়া দেশৰ গাঁৱে গাঁৱে বসবাস কৰা কৃষকসকলৰ পৰা মাটি বিচাৰি আহ্বান জনোৱা হৈছিল, আৰু পথাৰসমূহত তেওঁলোকে ব্যৱহাৰ কৰা পুৰণি সা-সঁজুলিসমূহ সংগ্ৰহ কৰা হৈছিল। দেশৰ লাখ লাখ গাঁৱৰ কোটি কোটি কৃষক নিজেই আগবাঢ়ি আহি এই প্ৰতিমা নিৰ্মাণৰ অভি্যানটোক এক আন্দোলনৰ ৰূপ প্ৰদান কৰিছিলহি। তোওঁলোকে আগবঢ়োৱা সা-সৰঞ্জামখিনিৰ পৰা সংগৃহীত বহু শতাধিক মেট্ৰিক টন ওজনৰ লোহাৰে এই প্ৰতিমাৰ বাবে মজবুত বুনিয়াদ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।\nবন্ধুসকল, মই যেতিয়া এই কামটো কৰাৰ কথা অৱগত কৰিছিলো, তেতিয়া শংকা আৰু আশংকাৰ এক বাতাবৰণো যে তৈয়াৰ হৈছিল সেয়া সত্য। আজি এই কথা আপোনালোকৰ আগত মই নিৰ্দ্বিধাই খুলি কব পাৰো। কথাটো যেতিয়া মোৰ মনলৈ আহিছিল মই তেতিয়া বহুদিনলৈ এই অঞ্চলৰ পাহাৰবোৰত এডোখৰ প্ৰকাণ্ড শিলৰ সন্ধান বিচাৰি ফুৰিছিলো, ভাবিছিলো তেনে এডোখৰ শিল কাটি তাৰ পৰা চৰ্দাৰ চাহাবৰ প্ৰতিমা গঢ়ি উলিয়াব পৰা যাব। পিচে বহু বিচাৰ-খোচাৰ কৰিও তেনে এডোখৰ প্ৰকাণ্ড শিলৰ সন্ধান উলিয়াব নোৱাৰিলো। অৱশ্যে আমি ভবা বিশাল প্ৰতিমূৰ্তিটো শিলত কাটি উলিয়াব পৰাকৈ ইমান মজবুত শিল পোৱাটো সম্ভৱ নহয় বুলি জানি অৱশেষত মই মোৰ সিদ্ধান্ত সলনি কৰিবলৈ বাধ্য হলো। আৰু আজি যি ৰূপ আপোনালোকে প্ৰত্যক্ষ কৰিছে এয়া তাৰেই পৰিণতি বুলি চাগৈ আপোনালোকে উপলব্ধি কৰিব পাৰিছে। সেই সময়ত মই কথাবোৰ অহৰ্নিশে ভাবি আছিলো। যাকেই পাও তেওঁৰ লগতে আলোচনা কৰিছিলো, সকলোৰে পৰা দিহা-পৰামৰ্শ গ্ৰহণ কৰিছিলো আৰু আজি মই প্ৰসন্নচিত্তে কব পাৰো যে দেশৰ এই মহত্বপূৰ্ণ প্ৰকল্পৰ সৈতে জড়িত হৈ থকা প্ৰতিগৰাকী ব্যক্তিয়ে দেশৰ বিশ্বাসক, দেশৰ সামৰ্থ্যক সুউচ্চ শিখৰত সংস্থাপিত কৰিলে।\nভাই-ভনীসকল, বিশ্বৰ এই সৰ্বোচ্চ প্ৰতিমাই সমগ্ৰ পৃথিৱীক, আমাৰ উত্তৰ-প্ৰজন্মক সেইগৰাকী ব্যক্তিৰ সাহস, সামৰ্থ্য আৰু সংকল্পৰ কথা স্মৰণ কৰাই থাকিব। যিগৰাকী ব্যক্তিয়ে আই ভাৰতীক খণ্ড খণ্ড কৰিব খোজাসকলৰ ষড়যন্ত্ৰ মষিমূৰ কৰাৰ পবিত্ৰ কৰ্তব্য সমাপন কৰিছিল। যিগৰাকী মহাপুৰুষে সেই সকলো আশংকাকে চিৰদনিৰ বাবেই নোহোৱা কৰি থৈ গলসেই গৰাকী লৌহপুৰুষ চৰ্দাৰ বল্লভ ভাই পেটেলক মই শত শতবাৰ প্ৰণিপাত কৰিছো।\nবন্ধুসকল, আই ভাৰতী যেতিয়া চাৰে পাঁচশতকৈও অধিক ক্ষুদ্ৰ ক্ষুদ্ৰ ৰাজ্যত বিভক্ত হৈ আছিল, ঠিক তেতিয়াই চৰ্দাৰ চাহাবৰ সামৰ্থ্য ভাৰতৰ কামত আহিছিল। ভাৰতৰ ভৱিষ্যতক লৈ তদানীন্তন পৃথিৱীয়ে ঘোৰ নিৰাশাকেহে প্ৰকট কৰিছিল। নিৰাশাবাদীৰ পয়োভৰ সেই সময়তো আছিল। সেইসকল নিৰাশাবদীয়ে স্বকীয় বৈচিত্ৰ্যতাৰ বাবেই এদিন ভাৰত পুনৰ বিভাজিত হৈ পৰিব বুলি ভাবিছিল। পিছে নিৰাশাচ্চন্ন সেই পৰিৱেশটোতো সকলোৱে সম্ভাৱনাৰ এক কিৰণ প্ৰত্যক্ষ কৰিছিল আৰু আশাৰ সেই কিৰণ আছিল চৰ্দাৰ বল্লভ ভাই পেটেল। চৰ্দাৰ বল্লভ ভাই পেটেলৰ গাত কৌটিল্যৰ কূটনীতি আৰু শিৱাজী মহাৰাজৰ শৌৰ্যৰ অপূৰ্ব সমাৱেশ ঘটিছিল। তেওঁ ১৯৪৭ চনৰ ৫ জুলাইত ৰাজ-পৰিয়ালসমূহে শাসন কৰা ক্ষুদ্ৰ ক্ষুদ্ৰ ৰাজ্যসমূহক সম্বোধি কৈছিল, আৰু চৰ্দাৰ চাহাবৰ সেই বাক্য কেইষাৰ আজিৰ প্ৰেক্ষাপটতো সমানেই সাৰ্থক বুলি মই হৃদয়েৰে বিশ্বাস কৰো। চৰ্দাৰ পেটেলে কৈছিল- বিদেশী আক্ৰমণকাৰীৰ সন্মুখত আমাৰ পাৰস্পৰিক শত্ৰুতা, আমাৰ মাজৰ দ্বন্দ্ব-খৰিয়াল, আমাৰ বৈৰীতা দৰাচলতেই আমাৰ পৰাধীনতাৰ প্ৰধান কাৰক আছিল। এতিয়া আৰু আমি সেই ভুল পুনৰাই দোহৰা উচিত নহব আৰু আকৌ এবাৰলৈ আনৰ গোলাম হোৱাৰ বাট প্ৰশস্ত কৰাটোও উচিত নহব।\nচৰ্দাৰ চাহাবৰ এই একীকৰণ মন্ত্ৰৰ শক্তি হৃদয়ংগম কৰিয়ে এইসকল ৰজা-ৰাজ পৰিয়ালে নিজৰ নিজৰ ৰাজ্যক ভাৰতৰ চাৰিসীমাৰ মাজত বিলীন কৰি দিলে। চাই থাকোতেই ভাৰত এক হৈ পৰিল। চৰ্দাৰ চাহাবৰ আহ্বানত দেশৰ শতাধিক ৰজা-ৰাজপৰিয়ালে ত্যাগৰ এক নিদৰ্শন দাঙি ধৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। আমি এইসমূহ ৰজা আৰু ৰাজপৰিয়ালৰ মহান ত্যাগৰ গাঁথা কেতিয়াও পাহৰা উচিত নহয়। আৰু ভাৰতৰ বুকুত বিলীন হৈ যোৱা এই চাৰে পাঁচশৰো অধিক সংখ্যক ৰজা আৰু ৰাজপিৰয়ালৰ স্মাৰকেৰে এটা যাদুঘৰ এই স্থানতে স্থাপন কৰাৰ এক সপোনো মই ইমান দিনে পুহি ৰাখিছো। ঐক্যবদ্ধ ভাৰত গঢ়াৰ বাবে যিসকলে পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিছিল সেইসকলৰ কথা যাতে আমাৰ ভাবী প্ৰজন্মই জানিব পাৰে। চাওকচোন আজি যদি এজন পঞ্চায়ত সভাপতি হিচাপে নিৰ্বাচিতক তেওঁৰ কাৰ্যকাল পূৰ্ণ হোৱাৰ এবছৰৰ আগতেই পদভাৰ ত্যাগ কৰিবলৈ কোৱা হয় তেন্তে বাৰু এক ধুমুহা সদৃশ পৰিস্থিতিৰ সৃষ্টি নকৰিবনে? পিচে এই সকল ৰজা-ৰাজন্যই তেওঁলোকৰ পিতৃ-পুৰুষসকলে যুগে যুগে গঢ় দিয়া তেওঁলোকৰ দেশসমূহ চিৰদনৰ বাবে দান কৰি দিছিল। তেওঁলোকৰ এই মহান ত্যাগৰ কথা আমি বাৰু কেতিয়াবা পাহৰি যাব পাৰিমনে, আমি যে সেই কথা মনত ৰাখিবই লাগিব।\nবন্ধুসকল, যি দুৰ্বলতাৰ বাবে তেতিয়াৰ বিশ্বই আমাক কটাক্ষপাত কৰিছিল, সেই দুৰ্বলতাকে শক্তিলৈ ৰূপান্তৰিত কৰি চৰ্দাৰ পেটেলে দেশক পথৰ সন্ধান দিছিল। সেই পথৰেই বাট বুলি সংশয়াচ্ছন্ন ভাৰতে আজি নিজে আৰোপ কৰা চৰ্ত প্ৰতিপন্ন কৰি পৃথিৱীৰ বৃহ্ত অৰ্থনৈতিক আৰু সামৰিক শক্তি হিচাপে পৰিগণিত হোৱাৰ দিশত খোজ আগবঢ়াইছে। এয়া যদি সম্ভৱ হৈছে, তেন্তে তাৰ নেপথ্যত এক সাধাৰণ কৃষক পৰিয়ালত ওপজা সেই গৰাকী অসাধাৰণ ব্যক্তিত্ব- চৰ্দাৰ চাহাবৰ বহুত ডাঙৰ অৰিহণা আছিল, বহুত ডাঙৰ ভূমিকা আছিল। লাগিলে যিমানেই হেঁচা নপৰক কিয়, লাগিলে যিমানেই মতৰ অমিল নহওক কিয়, প্ৰশাসনত কেনেকৈ শাসন প্ৰতিষ্ঠা কৰিব লাগে সেই কথা চৰ্দাৰ চাহাবে সুন্দৰকৈ কৰি দেখুৱাইছিল। কচ্ছৰ পৰা কহিমালৈ, কাৰ্গিলৰ পৰা কন্যাকুমাৰীলৈ আজি যদি কোনা বাধাৰ সন্মুখীন নোহোৱাকৈ আমি যাব পৰা হৈছো তেন্তে এয়া চৰ্দাৰ চাহাবৰ জহতে সম্ভৱ হৈছে, তেওঁ গ্ৰহণ কৰা সংকল্পৰ পৰিণিততহে সম্ভৱ হৈছে। মুহূৰ্তৰ বাবে কল্পনা কৰকচোন, যদি চৰ্দাৰ চাহাবে এই সংকল্প গ্ৰহণ নকৰিলেহেঁতেন, তেতিয়াহলে আজি গিৰৰ সিংহ আৰু বাঘ চাবলৈ আৰু শিৱভক্তসকলে সোমনাথত পূজা কৰিবলৈ অথবা হায়দৰাবাদৰ চাৰমিনাৰ চাবলৈ যাবলৈ আমি হিন্দুস্তানীসকলে ভিছা লব লাগিলহেঁতেন। যদি চৰ্দাৰ চাহাবে সংকল্প নললেহেঁতেন তেন্তে কাশ্মীৰৰ পৰা কন্যাকুমাৰীলৈ পোনপটীয়া ৰেলৰ কল্পনাও কৰিব পৰা নগলহেঁতেন। যদি চৰ্দাৰ পেটেলে সংকল্প নললেহেঁতেন তেন্তে অসামৰিক সেৱাৰ দৰে প্ৰশানীয় পৰিগাঁঠনি গঢ়ি তোলাৰ ক্ষেত্ৰত আমি বহুত সমস্যাৰ সন্মুখীন হব লগাত পৰিলোহেঁতেন।\nভাই-ভনীসকল, ১৯৪৭ চনৰ ২১ এপ্ৰিলত সৰ্বভাৰতীয় প্ৰশানীয় সেৱাৰ প্ৰৱেশ্যনাৰ সকলক সম্বোধি চৰ্দাৰ বল্লভ ভাই পেটেলে কোৱা কথা কেইষাৰ খুবেই মহত্বপূৰ্ণ আছিল। আজিৰ তাৰিখতো আই এ এছ, আই পি এছ, আই এফ এছ যিয়েই নহওক কিয় সেইকেইষাৰ বাক্য প্ৰত্যেক গৰাকীয়েই মনত ৰখা উচিত। তেতিয়া চৰ্দাৰ চাহাবে কৈছিল এই পৰ্যন্ত যিসকল আই চি এছ অৰ্থাত Indian civil services ত আছিল তেওঁলোক কোনোৱেই ভাৰতীয় নাছিল, তেওঁলোক কোনোৱেই চিভিলো- নাছিল, আনকি তেওঁলোকৰ চাৰ্ভিছৰ মানসিকতাও নাছিল। চৰ্দাৰজীয়ে যুৱ-প্ৰজন্মক স্থিতি পৰিৱৰ্তনৰ বাবে আহ্বান জনাইছিল। তেওঁ ন-জোৱানসকলক আহ্বান জনাই কৈছিল যে তেওঁলোকে সম্পূৰ্ণ পাৰদৰ্শিতাৰে, সম্পূৰ্ণ সততাৰে ভাৰতীয় প্ৰশাসনীয় সেৱাৰ গৌৰৱ বঢ়াব লাগিব। ভাৰতীয় প্ৰশাসনীয় সেৱাক ভাৰতৰ নৱ নিৰ্মানৰ বাবে সংস্থাপিত কৰিব লাগিব। এই গৰাকী চৰ্দাৰ পেটেলৰ প্ৰেৰণাতে দৰাচলতে ভাৰতীয় প্ৰশাসনীয় সেৱাৰ তুলনা steel frame ৰে কৰা হয়।\nভাই-ভনীসকল, চৰ্দাৰ পেটেলক এনে এক সময়ত ভাৰতৰ গৃহমন্ত্ৰীৰ দায়িত্ব অৰ্পণ কৰা হৈছিল সেয়া ভাৰতীয় ইতিহাসৰ আটাইতকৈ জটিল ক্ষণ আছিল। তেওঁৰ কান্ধত দেশৰ ব্যৱস্থাৱলীৰ পুনৰনিৰ্মাণৰ গুৰু দায়িত্বতো আছিলেই, লগতে সমস্যাজৰ্জৰ আইন-ব্যৱস্থা চম্ভলাৰো প্ৰত্যাহ্বান আছিল। তেওঁ সেই জটিল সন্ধিক্ষণৰ পৰা দেশক নিৰাপদে উলিয়াই আনি আমাৰ আধুনিক আৰক্ষী ব্যৱস্থাৰ বাবে এক শক্তিশালী বুনিয়াদো গঢ় তুলিছিল। বন্ধুসকল, দেশৰ গণতন্ত্ৰৰ সৈতে সৰ্বসাধাৰণ ৰাইজক জড়িত কৰাৰ বাবে চৰ্দাৰ চাহাব প্ৰতিমূহূৰ্ততে সমৰ্পিত আছিল। ভাৰতৰ ৰাজনীতিত মহিলাৰ সক্ৰিয় অংশগ্ৰহণৰ অধিকাৰ দানৰ ক্ষেত্ৰতো চৰ্দাৰ পেটেলৰ বহুত ডাঙৰ ভূমিকা আছিল। যি সময়ত দেশৰ মাতৃ-ভগ্নীয়ে পঞ্চায়ত পৰ্যায়ৰ নিৰ্বাচনতো ভাগ লব পৰা নাছিল, চৰ্দাৰ পেটেলে সেই অন্যায়ৰ বিৰুদ্ধে মাত মাতিছিল। তেওঁৰ বলিষ্ঠ পদক্ষেপৰ ফলতে স্বাধীনতাৰ বহু দশক পূৰ্বেই এই বৈষম্য আঁতৰোৱাৰ পথ প্ৰশস্ত হৈছিল। সেই গৰাকী চৰ্দাৰ পেটেলৰ বাবেই আজি মৌলিক অধিকাৰে আমাৰ গণতন্ত্ৰৰ এক প্ৰভাৱশালী অংশ হোৱাৰ সু্যোগ লাভ কৰিলে।\nবন্ধুসকল চৰ্দাৰ পেটেলৰ এই প্ৰতিমূৰ্তি তেওঁৰ এই উচ্চ চিন্তা, প্ৰতিভা, পুৰুষাৰ্থ তথা প্ৰতিজ্ঞাৰ জীৱন্ত প্ৰতীক। এই প্ৰতিমা তেওঁৰ সামৰ্থ্য আৰু সমৰ্পণৰ প্ৰতি সন্মানতো হয়েই, এয়া নৱ ভাৰতৰ নতুন আত্মবিশ্বাসৰ অভিব্যক্তিৰো নিৰ্দশন।ভাৰতৰ অস্তিত্বৰ প্ৰতি প্ৰশ্নৰ অৱতাৰণা কৰাৰ ঔদ্বৌত্য প্ৰৰ্দশন কৰা সকলক সতৰ্ক কৰি এইখন দেশযে শাশ্বত আছিল, শাশ্বত আছে, আৰু চিৰকালে শাশ্বত থাকিব সেই কথা সোঁৱৰাই থকাৰ প্ৰতীকপট হিচাপেও চিহ্ণিত হব এই প্ৰতিমূৰ্তি।\nএই প্ৰতিমা দেশৰ সেইসকল কৃষকৰ স্বাভিমানৰ প্ৰতীক, যাৰ পথাৰৰ মাটি আৰু পথৰুৱা সা-সৰঞ্জামৰ লোৰে তৈয়াৰ কৰা আধাৰত নিৰ্মিত হৈছে এই প্ৰতিমূৰ্তি, এয়া সেইসকল আদিবাসী ভাই-ভনীৰ অৰিহনাৰ স্মাৰক, যিয়ে স্বাধীনতাৰ আন্দোলনৰ পৰা আৰম্ভ কৰি বিকাশৰ সুদীৰ্ঘ যাত্ৰাত অৱদান আগবঢ়াই আহিছে। অনাগত দিনৰ যুৱক-যুৱতীসকলক ভৱিষ্যতৰ ভাৰত গঢ়াৰ বাবে বিশালাকাৰ পণ লব পৰাকৈ অনুপ্ৰাণিত কৰিব এই আকাশলংঘী স্মাৰকে। এই আকাংক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰাৰ এটাই মাত্ৰ মন্ত্ৰ সেয়া হৈছে- এক ভাৰত শ্ৰেষ্ঠ ভাৰত, এক ভাৰত শ্ৰেষ্ঠ ভাৰত।\nবন্ধুসকল, এয়া আমাৰ আভিযান্ত্ৰিক সামৰ্থ্যৰো প্ৰতীক। বিগত তিনিটা বছৰত প্ৰতিদিনে গড়ে আঢ়ৈ হাজাৰ শিল্পী আৰু শ্ৰমিক অভিযানৰ ৰূপত কামত ব্ৰতী হৈ আছিল। কিছু সময়ৰ পিচত আমি যাক সম্বৰ্ধনা জনাম তেওঁ ইতিমধোই জীৱনৰ ৯০টা বছৰ অতিক্ৰম কৰিছে। দেশৰ এনে এগৰাকী গণ্যমান্য শিল্পকাৰ শ্ৰীমান ৰাম সুতাৰজীৰ নেতৃত্বত শিল্পীৰ এটা দলে এই গৌৰৱশালী স্মাৰকৰ নিৰ্মাণ সম্পূৰ্ণ কৰিছে। মনত অভিযানৰ ভাৱনা, ৰাষ্ট্ৰীয় একতাৰ প্ৰতি সমৰ্পন আৰু ভাৰত ভক্তিৰ বলতে ইমান কম দিনৰ ভিতৰতে এই বিশাল কৰ্মযজ্ঞ সম্পূৰ্ণ হৈ উঠিল। চৰ্দাৰ সৰোৱৰ বান্ধৰ আধাৰশিলা কেতিয়া হৈছিল আৰু কিমান দশকৰ পিচত ইয়াৰ শুভ উদ্বোধন কৰা হৈছিল ভাবকচোন। পিচে এয়াতো আপোনালোকে চাই থাকোতেই সম্পূৰ্ণ হৈ উঠিল। এই মহান কৰ্মৰে জড়িত প্ৰতিগৰাকী শ্ৰমিক, প্ৰতিগৰাকী শিল্পী, অভিযন্তা তথা এই কৰ্মযজ্ঞৰে জড়িত প্ৰতি গৰাকী ব্যক্তিকে মই আদৰপূৰ্বক অভিনন্দন জ্ঞাপন কৰিছো। প্ৰত্যক্ষ আৰু পৰোক্ষ ৰূপত এই কৰ্মৰে জড়িত আপোনালোক সকলোৰে নামো চৰ্দাৰ চাহাবৰ এই প্ৰতিমূৰ্তিৰ সৈতে ইতিহাসৰ এক মহত্বপূৰ্ণ অংশ হৈ পৰিল।\nবন্ধুসকল, আজি সামৰণি পৰা এই যাত্ৰাৰ শুভাৰম্ভ হৈছিল ৮ বছৰ পূৰ্বে ঠিক আজিৰ দিনটোতে। ২০১০ চনৰ ৩১ অক্টোৱৰত আহমেদাবাদত মই প্ৰথমবাৰৰ বাবে এই কথা ৰাজহুৱা কৰিছিলো। কোটি কোটি ভাৰতীয়ৰ দৰেই ময়ো বিচাৰিছিলো যি গৰাকী মহাপুৰুষে দেশক একত্ৰিত কৰাৰ বাবে আহোপুৰুষাৰ্থ কৰিছিল, সেই গৰাকী মহান আত্মাক নিশ্চিত ভাবেই যথোচিত সন্মান জনোৱা উচিত। মই বিচাৰিছলো এই সন্মান তেওঁ সেইসকল কৃষক, সেইসকল শ্ৰমিকৰ শ্ৰমদানৰে পাওক যাৰ বাবে চৰ্দাৰ পেটেলে জীৱনজুৰি সংঘৰ্ষ কৰিছিল। বন্ধুসকল, চৰ্দাৰজীয়ে খেৰাৰ পৰা বৰদোলী পৰ্যন্ত কৃষক ৰাইজৰ প্ৰতি হোৱা অন্যায়ৰ বিৰুদ্ধেই কেৱল প্ৰতিবাদ কৰা নাছিল, সত্যাগ্ৰহ কৰা নাছিল বৰং ইয়াৰ সমাধানো আজুৰি আনিছিল। আজি দেশৰ অলেখ-গাঁৱৰ অৰ্থব্যৱস্থা শক্তিশালী কৰাত বিশেষ ভূমিকা পালন কৰা সমবায় আন্দোলনো চৰ্দাৰ পেটেলৰ দূৰদৃষ্টিৰে সু-পৰিণাম আছিল।\nবন্ধুসকল, চৰ্দাৰ পেটেলৰ এই স্মাৰক তেওঁৰ প্ৰতি কোটি কোটি ভাৰতীয়ৰ সন্মান আৰু দেশবাসীৰ সামৰ্থ্যৰ প্ৰতীকী নিৰ্দেশনতো হয়েই, ই দেশৰ অৰ্থব্যৱস্থা তথা ৰোজগাৰ নিৰ্মাণৰো মহত্ত্বপূৰ্ণ স্থান হিচাপে পৰিগণিত হোৱাৰ সম্ভাৱনা প্ৰকট কৰিছে। ইয়াৰ দ্বাৰা হাজাৰ হাজাৰ আদিবাসী ভাই-ভনীয়ে প্ৰতি বছৰে পোনপটীয়াকৈ জীৱিকাৰ সম্বল বিচাৰি পোৱাৰো পথ প্ৰশস্থ হব। সাতপুৰা আৰু বিন্ধ পৰ্বতৰ পাদদেশত অৱস্থিত এই অঞ্চলত বসবাস কৰা আপোনালোকক প্ৰকৃতিয়ে যি সম্ভাৰ প্ৰদান কৰিছে সেয়া এতিয়া আধুনিক ৰূপত আপোনালোকৰ কামত অহাৰ সুযোগ ওলাইছে। চৰ্দাৰ চাহাবক দৰ্শন কৰিবলৈ অহা পৰ্যটকসকলে চৰ্দাৰ সৰোবৰ বান্ধ, সাতপুৰা আৰু বিন্ধ পৰ্বতমালাও দৰ্শন কৰিব পাৰিব। মই এই চেগতে গুজৰাট চৰকাৰক অভিনন্দন জনাব খুজিছো, কিয়নো তেওঁলোকে এই স্মাৰকৰ আশ-পাশৰ এলেকাসমূহক পৰ্যটকৰ আকৰ্ষণথলী হিচাপে বিকশিত কৰি তুলিছে। এই কাৰ্যৰ অংশ হিচাপে বিকশিত কৰা ভেলী অব ফ্লাৱাৰে এই স্মাৰকৰ সৌন্দৰ্য্য আৰু অধিক আকৰ্ষণীয় কৰি তুলিব আৰু মই আশা কৰিম এই একতা নাৰ্চাৰী এনেদৰে বিকশিত হওক যৰ পৰা প্ৰতিগৰাকী পৰ্যটকে একতাৰ পুলি নিজ নিজ ঘৰলৈ লৈ যাব পাৰিব। সেই পুলি ঘৰে ঘৰে ৰুই তেওঁলোকে দেশৰ একতাৰ ভাৱনাক প্ৰতিনিয়ত স্মৰণ কৰি থাকিব পাৰিব। লগতে পৰ্যটন এই অঞ্চলৰ সাধাৰণ জনৰ জীৱন পৰিৱৰ্তনৰ সম্বল হৈ উঠিব।\nবন্ধুসকল, এইখন জিলা আৰু এই অঞ্চলৰ লোকসকল পাৰম্পাৰিক জ্ঞানৰে অতিকে সমৃদ্ধ। তেওঁলোকৰ এই পৰম্পৰাগত জ্ঞানৰ প্ৰসাৰো এই ষ্টেট অব ইউনিটীৰ বাবে হব লগা পৰ্যটনে অধিক কৰিব। ইয়ে এই অঞ্চলটোক এক নতুন পৰিচিতি প্ৰদান কৰিব। মই অঞ্চলটোৰ সৈতে ঘনিষ্ঠভাৱে জড়িত হৈ আহিছিলো বাবে ইয়াৰ বিষয়ে মই বহু কথাই জানো। সম্ভৱ ইয়াত বহি থকা বহুতেই মই কোৱাৰ পিছত কথাটো নিশ্চয়কৈ ভাবিব। এই অঞ্চলত চাউলৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা ঊনা মাণ্ডা, তহলা মাণ্ডা অথবা ঠোকলা মাণ্ডা ইয়ালৈ অহা প্ৰতিগৰাকী পৰ্যটকেই খুব পচন্দ কৰিব। সেইদৰে এই অঞ্চলত বাহুল্যকৈ হোৱা বনৌষধীৰ কথা আয়ুৰ্বেদৰে জড়িতসকলে চাগৈ ভালকৈয়ে জানে। ইয়াৰ খাতী ভিন্দীৰ ঔষধী গুণৰ কথা কোনেনো নাজানে?–এইবোৰ কথা বহু দূৰদূৰণিলৈ বিস্তাৰিত হোৱাৰ সুযোগ সমাগত হৈছে। সেয়ে এই স্মাৰকে কৃষিক্ষেত্ৰৰ সম্ভাৱনাক অনন্য মাত্ৰা প্ৰদান কৰাৰ লগতে আদিবাসীসকলৰ জীৱন ধাৰণৰ মান উন্নত কৰাতো বিশেষ সহযোগিতা আগবঢ়াব বুলি মই নিশ্চিতভাৱেই আশাবাদী।\nবন্ধুসকল, বিগত চাৰিটা বছৰত দেশৰ নায়কসকলক শ্ৰদ্ধা জনোৱাৰ বাবে চৰকাৰে এক বিশেষ অভিযান অব্যাহত ৰাখিছে। মই যেতিয়া গুজৰাটৰ মুখ্যমন্ত্ৰী আছিলো তেতিয়াও মোৰ এনেবোৰ বিষয়ত আগ্ৰহ আছিল। এয়া আমাৰ পূৰাতন সংস্কৃতি, আমাৰ সংস্কাৰ, যাক লৈ আমি আগবাঢ়ি যাব লাগিব। চৰ্দাৰ বল্লভ ভাই পেটেলৰ এয়া গগনচুম্বী প্ৰতিমূৰ্তি। তেওঁৰ স্মৃতিত আমি দিল্লীত আধুনিক যাদুঘৰ নিৰ্মাণ কৰিছো। গান্ধীনগৰৰ মহাত্মা মন্দিৰ আৰু দান্দী কূটীৰেই হওক কিম্বা দাদা চাহেব ভীমৰাও আম্বেদকাৰৰ পঞ্চতীৰ্থই হওক, হাৰিয়ানাৰ কৃষক নেতা ছাৰ ছোটুৰামৰ সৰ্বোচ্চ প্ৰতিমাই হওক। কচ্ছৰ মাণ্ডৱীত থকা স্বাধীনতা আন্দোলনৰ সশস্ত্ৰ ক্ৰান্তিৰ পুৰোধা, গুজৰাটৰ সু-সন্তান শ্যামজী কিষন বাৰ্মাৰ স্মাৰকেই হওক আৰু আমাৰ আদিবাসী ভাই-ভনীসকলৰ বীৰ নায়ক গোবিন্দ গুৰুৰ শ্ৰদ্ধাস্থলেই হওক, এনে বহু মহাপুৰুষৰ স্মাৰক বিগত বছৰকেইটাত আমি নিৰ্মাণ কৰি উলিয়াইছো।\nতদুপৰি নেতাজী সুভাষ চন্দ্ৰ বসুৰ দিল্লীত সংগ্ৰহালয়েই হওক, ছট্ৰপতি শিৱাজী মহাৰাজৰ মুম্বাইত ভব্য প্ৰতিমূৰ্তিয়েই হওক অথবা আদিবাসী নায়ক, দেশৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ বীৰসকলৰ স্মৃতিত সংগ্ৰহালয় নিৰ্মাণৰ কামেই হওক, এই সকলো বিষয়ত আমি ইতিহাস পুনৰুজ্জ্বীৱিত কৰাৰ বাবে কাম কৰি আছো। বাবা চাহেবৰ অতুল্য অৱদানৰ স্মৃতি সুঁৱৰিবলৈ ২৬ নৱেম্বৰক সংবিধান দিৱস হিচাপে ব্যাপক ৰূপত উদযাপন কৰাই হওক, কিম্বা নেতাজীৰ নামত ৰাষ্ট্ৰীয় সন্মানৰ শুভাৰম্ভ কৰাৰ কথা ঘোষণা কৰাই হওক, এইসকলো আমাৰ চৰকাৰেহে আৰম্ভ কৰিছে। পিছে আমাৰ এই পদক্ষেপকো দেশৰ একাংশই ৰাজনৈতিক চশমাৰে চোৱাৰ দুঃসাহস কৰা দেখি মই আশ্চৰ্যচকিত হও।\nচৰ্দাৰ পেটেলৰ দৰে মহাপুৰুষ, দেশৰ সু-সন্তানক প্ৰশংসা কৰাৰ বাবেও কিয় জানো আমাক সমালোচনা কৰা হয়। যেন আমি বহুত ডাঙৰ অপৰাধহে কৰিছো। কওকচোন, দেশৰ মহাপুৰুষসকলক স্মৰণ কৰাটো বাৰু অপৰাধ নে কি?\nভাই-ভনীসকল, চৰ্দাৰ পেটেলে ভাৰতখন শক্তিশালী, সমৃদ্ধিশালী, সংবেদনশীল, সতৰ্ক আৰু সকলোৰে সমাবেশৰ থলী হিচাপে গঢ় লোৱাটো বিচাৰিছিল। আমাৰ সমগ্ৰ প্ৰয়াস তেওঁৰ এই সপোন সাকাৰ কৰাৰ দিশতে অব্যাহত আছে। গণ অংশগ্ৰহণৰ সু-পৰিণতিত আজি দেশত গ্ৰাম্য স্বচ্ছতাৰ পৰিসৰ ৯৫ শতাংশ পৰ্যন্ত হৈছেগৈ। আমি দেশৰ প্ৰতিগৰাকী গৃহহীনক ঘৰ দান কৰিব পৰাকৈ বিশাল আঁচনি ৰূপায়ণত মনোনিবেশ কৰিছো। আমি স্বাধীনতাৰ ইমান দশকৰ পিচতো বিজুলীৰ পোহৰ নপৰা ১৮০০০ গাঁৱলৈ বিজুলী বাতিৰ পোহৰ বিয়পোৱাৰ লক্ষ্যত সফল হৈছো। আমাৰ চৰকাৰে সৌভাগ্য যোজনাৰ জৰিয়তে প্ৰতিটো পৰিয়াললৈ বিদ্যুত্ সংযোগ দিয়াৰ বাবে দিনে-নিশাই কামত ব্ৰতী হৈ আছে, দেশৰ প্ৰতিখন গাঁৱক পথ সংযোগৰ লগতে অপ্টিকেল ফাইবাৰ নেটৱৰ্কৰে সংযুক্ত কৰি ডিজিটেল কানেক্টিভিটীৰে সংযুক্ত কৰা, ৰন্ধন গেছ সংযোগ প্ৰদানৰ লগতে দেশৰ প্ৰতিঘৰলৈ শৌচালয়ৰ সুবিধা আগবঢ়োৱাৰ কামত ব্যস্ত হৈ আছে।\nআমি পৃথিৱীৰ সকলোতকৈ ডাঙৰ জন আৰোগ্য যোজনা –আয়ুষ্মান ভাৰত যোজনা যাক ৰাইজে কেতিয়াবা মোডী কেয়াৰ বুলিও কয়- ৰূপায়ণ কৰাৰ ব্যৱস্থা কৰিছো। এই আঁচনিয়ে ভাৰতক আক্ষৰিক অৰ্থতে আয়ুষ্মান কৰিব।\nভাই-ভনীসকল, চৰ্দাৰ পেটেলে ভাৰতৰ একীকৰণ কৰিছিল। আমিও জিএছটিৰ জৰিয়তে দেশত অৰ্থনৈতিক একীকৰণ সম্পন্ন কৰিলো। One Nation One Tax ৰ সপোন সাকাৰ কৰিলো।\nমই চৰ্দাৰ চাহাবৰ এষাৰ বক্তব্যৰে আজি ভাষণ সামৰিব খুজিছো। তেওঁ কৈছিল- প্ৰতিগৰাকী ভাৰতীয়ই তেওঁনো কোন জাতিৰ, কোন শ্ৰেণীৰ এই কথা পাহৰিব লাগিব, তেওঁ কেৱল এটা কথা মনত ৰাখিব লাগিব, সেয়া হৈছে- তেওঁ এগৰাকী ভাৰতীয়, আৰু এগৰাকী নাগৰিক হিচাপে তেওঁৰ যিমান অধিকাৰ আছে সিমানেই দেশৰ প্ৰতি কৰ্তব্যও থাকিব। -চৰ্দাৰ চাহাবৰ এই শাশ্বত ভাৱনাই এই বিশাল প্ৰতিমাৰ দৰেই সদায় আমাক অনুপ্ৰাণিত কৰি ৰাখিব। এই কামনাৰে পুনৰবাৰ বিশ্বৰ সৰ্বোচ্চ প্ৰতিমা Statue of Unityৰ সৈতে জড়িত প্ৰতিগৰাকী ব্যক্তিকে অভিনন্দন আৰু শুভকামনা জ্ঞাপন কৰিলো।\nআহক আমি একেলগে কওঁ-\nচৰ্দাৰ পেটেল – জয় হওক\nচৰ্দাৰ পেটেল – জিন্দাবাদ\nচৰ্দাৰ পেটেল – জিন্দাবাদ।


জীতেন্দ্ৰ কুমাৰ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n২০২০ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰিত, চলচ্চিত্ৰ "শুভমংগল জ্যাদা সাৱধান"ৰ এটা অনুষ্ঠানত\n১ ছেপ্টেম্বৰ, ১৯৯০ (৩০ বছৰ)\nখেৰথাল, আলৱাৰ জিলা, ৰাজস্থান, ভাৰত\nভাৰতীয় প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠান, খড়গপুৰ\nকোটা ফেক্টৰী (ৱেব চিৰিজ)\nটিভিএফ পিটচাৰ্ছ (ৱেব চিৰিজ)\nশুভ মংগল জ্যাদা সাৱধান (চলচ্চিত্ৰ)\nপঞ্চায়ত (ৱেব চিৰিজ)\nচমন বাহাৰ (চলচ্চিত্ৰ)\nজীতেন্দ্ৰ কুমাৰ (ইংৰাজী: Jitendra Kumar; জন্ম: ১ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৯০) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেতা। দ্য ভাইৰেল ফিভাৰৰ বিভিন্ন কৌতুকধৰ্মী-ব্যংগাত্মক অনুষ্ঠানত আগবঢ়োৱা অভিনয়ৰ জৰিয়তে তেখেত জনাজাত হয়। য'ত তেওঁ জীতু, মুন্না জজবাটি, গীট্টু আদি চৰিত্ৰসমূহ ৰূপায়ণ কৰে। আৰু অৰ্জুন কেজৰিৱাল হিচাপে ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ আৰু দিল্লীৰ মুখ্য মন্ত্ৰী অৰবিন্দ কেজৰিৱালৰ পেৰদি সংস্কৰণত আগবঢ়োৱা অভিনয়ৰ বাবেও তেওঁ পৰিচিতি লাভ কৰে। কোটা ফেক্টৰী নামৰ ক'লা-বগা ৱেব-ছিৰিজখনত তেওঁ "জীতু ভায়া"ৰ চৰিত্ৰটি ৰূপায়ণ কৰে। পৰৱৰ্তী কালত হিন্দী ছবি "শুভ মংগল জ্যাদা সাৱধান", এমাজন প্ৰাইমৰ ৱেব-চিৰিজ "পঞ্চায়ত" আদিত তেওঁ অভিনয় কৰে।\nজীতেন্দ্ৰ কুমাৰৰ জন্মভূমি হৈছে ৰাজস্থানৰ আলৱাৰ জিলাৰ খৈৰথাল। তেওঁ আইআইটি খড়গপুৰৰ পৰা চিভিল ইঞ্জিনিয়াৰিঙত স্নাতক ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে।\nআইআইটি খড়গপুৰত পঢ়ি থকা অৱস্থাতেই জীতেন্দ্ৰই হিন্দী প্ৰযুক্তিবিদ্যা সংঘৰ অধ্যক্ষ হিচাপে কেইবাখনো মঞ্চ নাটত অংশ লয়। তাতেই তেওঁ বিশ্বপতি সৰকাৰক লগ পায়। আৰু পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত অৰ্থাৎ ২০১২ চনত সৰকাৰেই তেওঁক টিভিএফলৈ আমন্ত্ৰিত কৰে।\n২০১৩ চনত জীতেন্দ্ৰ কুমাৰে 'মুন্না জজবাটি: দ্য কিউটিয়াপ্পা ইণ্টাৰ্ণ'ত অভিনয় কৰে। যিটো ভিডিঅ' ততালিকে ভাইৰেল হৈ পৰে আৰু তিনি মিলিয়নতকৈও অধিক দৰ্শন লাভ কৰে। তেতিয়াৰ পৰা, জীতেন্দ্ৰ কুমাৰে টিভিএফত বহুকেইটা চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰি আহিছে; যেনে, 'Tech Conversations With Dad', 'A Day With' ধাৰাবাহিক আদি। জীতেন্দ্ৰ কুমাৰৰ অন্যতম সফল কৰ্ম হৈছে কোটা ফেক্টৰী। টিভিএফ, ৱেব-চিৰিজ আৰু কমেডি ভিডিঅ'ৰ বাহিৰেও জীতেন্দ্ৰই কিছু সংখ্যক ছবিতো অভিনয় কৰিছে। টিভিএফ পিটচাৰ্ছ নামৰ ৱেব-চিৰিজটোৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰিত্ৰ 'জীতেন্দ্ৰ মহেশ্বৰী'ৰ ৰূপায়ণৰ জৰিয়তে তেওঁ জনপ্ৰিয় হৈ পৰে। পাৰমানেণ্ট ৰুমমেটছৰ গিট্টু নামৰ চৰিত্ৰটোও সমানেই জনপ্ৰিয়, যিটো চৰিত্ৰ আছিল এগৰাকী দৰাৰ। শুৰুৱাত কা ইণ্টাৰভেল নামৰ ছবিখনত জীতেন্দ্ৰক দেখা পোৱা গৈছিল।\n২০২০ চনত জীতেন্দ্ৰই এমাজন প্ৰাইমৰ ৱেব-চিৰিজ পঞ্চায়তত অভিনয় কৰে। চিৰিজটোত তেওঁ উত্তৰ প্ৰদেশৰ ফুলেৰা নামৰ গ্ৰামাঞ্চলত থকা পঞ্চায়ত কাৰ্যালয় এটাৰ তৰুণ সচিব অভিষেক ত্ৰিপাঠিৰ চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰে। চিৰিজটো টিভিএফৰ দ্বাৰা প্ৰযোজিত। দীপক কুমাৰ মিশ্ৰৰ দ্বাৰা পৰিচালিত আৰু চন্দন কুমাৰৰ দ্বাৰা লিখিত চিৰিজটোৱে সমালোচক আৰু দৰ্শক উভয়পক্ষৰে পৰা সমাদৰ আৰু প্ৰশংসা লাভ কৰে। চাৰিটা ষ্টাৰ প্ৰদান কৰি "টাইমছ অৱ ইণ্ডিয়া"ই মন্তব্য কৰে যে, "Jitendra Kumar as Abhishek Tripathi is effortlessly convincing..."। আইএমডিবিত চিৰিজটোৱে ৮.৮ ষ্টাৰ (১০ৰ ভিতৰত) পাবলৈ সক্ষম হয়।\n২০১৯ চনত জীতেন্দ্ৰ কুমাৰে "গ'ন কেশ" নামৰ ছবিখনত অভিনয় কৰে। মুখ্য চৰিত্ৰত শ্বেতা ত্ৰিপাঠি অভিনীত "গ'ন কেছ"ৰ পৰিচালক হৈছিল কাছিম খালাও। ছবিখনত "এলোপেছিয়া" নামৰ বিৰল ৰোগ এটিত আক্ৰান্ত যুৱতী এগৰাকীৰ জীৱন-যাত্ৰা দেখুউৱা হয়। জীতেন্দ্ৰ কুমাৰৰ অভিনয়ৰ প্ৰসংগত হিন্দুস্তান টাইমছে কয় যে, "Jitendra Kumar as Sujoy is competent and charming. He aptly supports Shweta witharealistic performance."।\n২০২০ চনত জীতেন্দ্ৰ কুমাৰ অভিনীত "শুভ মংগল জ্যাদা সাৱধান" ছবিখনে মুক্তি লাভ কৰে। হীতেশ কেৱল্য পৰিচালিত ছবিখনে দৰ্শক-সমালোচকৰ পৰা মিশ্ৰিত সঁহাৰি লাভ কৰে। বলিউদৰ আন এজন অভিনেতা আয়ুস্মান খুড়ানাইও এইখন ছবিত এটি গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰে। সমকামিতাৰ বিষয়টোক আধাৰ হিচাপে লৈ নিৰ্মিত হোৱা ছবিখনত গজৰাজ ৰাও, নীনা গুপ্তাৰ দৰে অভিনয়-শিল্পীয়েও অভিনয় কৰে।\n২০২০ চনত জীতেন্দ্ৰ কুমাৰ অভিনীত আন এখন ছবি "চমন বাহাৰ"-এ নেটফ্লিক্সত মুক্তি লাভ কৰে। জীতেন্দ্ৰ কুমাৰে ছবিখনত বন বিভাগৰ চাকৰি এৰি আহি পাণদোকানী হোৱা যুৱক "বিল্লু"ৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। ছবিখনৰ কাহিনী গঢ়ি উঠে চত্তিছগড়ৰ লুৰ্মী জিলাত। ২০১৮ চনতেই নিৰ্মাণ সমাপ্ত হোৱা "চমন বাহাৰ" জীতেন্দ্ৰ কুমাৰৰ প্ৰথমখন ছবি হ'ব বুলি ভবা হৈছিল। ফিল্ম কম্পেনিয়নৰ সমালোচক অনুপমা চোপ্ৰাই জীতেন্দ্ৰ কুমাৰ আৰু ছবিখনৰ প্ৰসংগত কয় যে, "Even as you sympathize with his character’s predicament, you’re smiling because his seething has an in-built comical streak. In Chaman Bahaar, he once again finds this sweet spot. Sadly, the film doesn’t."। ছবিখনৰ পৰিচালক হৈছে অপূৰ্ব ধৰ বদগায়ান। গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰিত্ৰসমূহত ৰিতিকা বদিয়ানী আৰু আলম খান আদিয়ে অভিনয় কৰে।\n"শুভ মংগল জ্যাদা সাৱধান"ৰ প্ৰচাৰৰ এটি মুহূৰ্তত নীনা গুপ্তাৰ সৈতে আয়ুষ্মান খুৰানা আৰু জীতু\nমুক্তি নোহোৱা ছবিসমূহ\n২০১৪ শুৰুৱাত কা ইণ্টাৰভেল লক্ষ্মণ\n২০১৯ গ'ন কেশ শ্ৰীজয় ৰয়\n২০২০ শুভ মংগল জ্যাদা সাৱধান অমন ত্ৰিপাঠী \nচমন বাহাৰ বিল্লু\n২০১৪ পাৰমেনেণ্ট ৰুমমেটছ প্ৰতীক (গীট্টু) ৪\n২০১৫ টিভিএফ পিটচাৰ্ছ জীতেন্দ্ৰ মহেশ্বৰী (জীতু)  সকলোতে\n২০১৭ টিভিএফ বেচেলৰছ চিজন ২ জীতু  সকলোতে\nবিষ্ট, প্লিজ!! গিৰিশ গোয়েল ৬\nF.A.T.H.E.R.S. জীতু ৪\n২০১৮ মিষ্টাৰ এণ্ড মিছেন:চিজন ১ বীৰেণ ৬\n২০১৯ ইমমেচ্যুৰ নাটকৰ শিক্ষক ২\nটিভিএফ ট্ৰিপলিং অভিনেতা ১ আৰু ৫\nকোটা ফেক্টৰী জিতু ভায়া  সকলোতে\nহিউমাৰাছলি ইয়ৰছ্ আৰ জে মস্তিখোৰ মিশ্ৰ ২\nছিজকেক নীল  সকলোতে\n২০২০ পঞ্চায়ত অভিষেক ত্ৰিপাঠী  সকলোতে\n↑ Ram, Sharmila Ganesan (16 February 2014). "Age of parody". Times of India. TNN. http://timesofindia.indiatimes.com/home/sunday-times/deep-focus/Age-of-parody/articleshow/30505754.cms। আহৰণ কৰা হৈছে:5May 2015.\n↑ Permanent Roommates (TV Series 2014– ), https://www.imdb.com/title/tt4156586/fullcredits, r কৰা হৈছে: 2018-06-15\n↑ "Meet Jitendra Kumar, the actor who faced off with Kejriwal, dressed as Kejriwal" (en ভাষাত). Hindustan Times. 2016-10-28. https://www.hindustantimes.com/art-and-culture/all-about-jeetendra-kumar-the-actor-who-faced-off-with-arvind-kejriwal-dressed-as-arvind-kejriwal/story-5HVLuhqf9JZIQ4ElAdwZAK.html.\n↑ "Panchayat Web Series movie review Trailer Release Date Cast Episodes – Amazon Prime". https://www.uslis.com/2020/04/panchayat-web-series-movie-review.html.\n↑ "From IIT To Bollywood, 'Shubh Mangal Zyada Saavdhan' Star Jitendra Kumar's Story Defines Hope" (en ভাষাত). 2020-05-09. https://www.huffingtonpost.in/entry/jitendra-kumar-jeetu-interview_in_5eb5b90ec5b6dea39d557c52.\n↑ "IIT Is Not The End Of The World: Jitendra Kumar" (en ভাষাত). http://bweducation.businessworld.in/article/IIT-Is-Not-The-End-Of-The-World-Jitendra-Kumar/08-07-2019-172962.\n↑ Kumar, Jitendra. "Jitendra Kumar". Internet Movie Database. https://www.imdb.com/name/nm6845062/.\n↑ "12 Things To Know About Jitendra Kumar : The Prince of TVF (The Viral Fever) | Tomatoheart" (en-US ভাষাত). https://tomatoheart.com/niti-jha/jitendra-kumar-tvf/.\n↑ Kumar, Jitendra. "Jeetu". Internet Movie Database. https://www.huffingtonpost.in/entry/jitendra-kumar-jeetu-interview_in_5eb5b90ec5b6dea39d557c52.\n↑ "Jitendra Kumar about Ayushmann and homosexuality". https://www.telegraphindia.com/entertainment/bollywood/jitendra-kumar-speaks-on-ayushmann-khurrana-and-homosexuality-in-shubh-mangal-zyada-saavdhan-interview/cid/1747276.\n↑ "Jitendra Kumar says he takes YouTube comments as reality checks". https://www.republicworld.com/entertainment-news/bollywood-news/jitendra-kumar-says-he-takes-youtube-comments-as-a-reality-check.html.\n↑ "About Jitendra Kumar". https://www.filmcompanion.in/tvfs-jitendra-kumar-on-the-origins-of-his-character-jeetu-bhaiya/.\n↑ "Jitendra Kumar about his show Cheesecake and more". https://www.firstpost.com/entertainment/jitendra-kumar-on-his-new-tvf-show-cheesecake-and-striking-gold-with-shubh-mangal-zyada-saavdhan-kota-factory-7715311.html.\n↑ "Meet Jitendra Kumar, the actor who faced off with Kejriwal, dressed as him". https://www.hindustantimes.com/art-and-culture/all-about-jeetendra-kumar-the-actor-who-faced-off-with-arvind-kejriwal-dressed-as-arvind-kejriwal/story-5HVLuhqf9JZIQ4ElAdwZAK.html.\n↑ "‘Loved seeing myself on the big screen’: How TVF’s ‘Jeetu’ went from IIT to web series to films". https://scroll.in/reel/922067/loved-seeing-myself-on-the-big-screen-how-tvfs-jeetu-went-from-iit-to-web-series-to-films.\n↑ "Shubh Mangal Zyada Saavdhan pushed to March 13 next year; film to clash with Gunjan Saxena: The Kargil Girl". 10 September 2019. https://www.timesnownews.com/entertainment/news/bollywood-news/article/shubh-mangal-zyada-saavdhan-pushed-to-march-13-next-year-film-to-clash-with-gunjan-saxena-the-kargirl-girl/486074.\n↑ "Shubh Mangal Zyada Saavdhan makers looking for the right man to cast as Ayushmann Khurrana's love interest". Hindustan Times.7June 2019. https://www.hindustantimes.com/bollywood/ayushmann-khurrana-s-shubh-mangal-zyada-saavdhan-casts-jeetu-bhaiya-jitendra-kumar-as-his-love-interest-report/story-zyDWXfJNV3WBs4TgezhmSO.html.\n↑ TVF Pitchers (TV Series 2015), https://www.imdb.com/title/tt4742876/fullcredits/, r কৰা হৈছে: 2018-06-15\n↑ TVF Bachelors, Jasmeet Singh Bhatia, Shivankit Singh Parihar, Gopal Dutt, https://www.imdb.com/title/tt7665182/, r কৰা হৈছে: 2018-06-15\n↑ Kota Factory Review, https://www.filmcompanion.in/kota-factory-review-tvf-rahul-desai, r কৰা হৈছে: 2018-11-29\n↑ Cheesecake Review, https://www.hindustantimes.com/tv/cheesecake-review-go-for-this-dessert-only-if-you-are-a-dog-lover/story-LHfcDXJuECNtWUGrmvAF8N.html, r কৰা হৈছে: 2019-11-29\n↑ Panchayat Review, https://www.hindustantimes.com/tv/panchayat-review-jitendra-kumar-takes-over-from-shah-rukh-khan-in-this-quirky-desi-drama/story-XyURlVj5gUOGLHoay21DFI.html, r কৰা হৈছে: 2020-04-03\nৱিকিমিডিয়া কমন্সত জীতেন্দ্ৰ কুমাৰ সম্পৰ্কীয় মিডিয়া ফাইল।\nজীতেন্দ্ৰ কুমাৰ সম্পৰ্কে ইণ্টাৰনেট মুভি ডাটাবেছত থকা তথ্য।\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=জীতেন্দ্ৰ_কুমাৰ&oldid=258080"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ০৬ জানুৱাৰী, ২০২১ তাৰিখে ১৭:০৭ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


ৰাষ্ট্ৰ সন্ত্ৰাসৰ অসমাপ্ত অধ্যায় -(৬) – Mahabahoo\nHome/ Assam News & Articles/ৰাষ্ট্ৰ সন্ত্ৰাসৰ অসমাপ্ত অধ্যায় -(৬)\n(অসমৰ প্ৰতিজন অসমীয়াক এটা তেজে ধোঁৱা দিনৰ উপহাৰ ভাৰতীয় সেনাৰ)\n৯০ দশকৰ কথা ! অসমত তেতিয়া প্ৰতিঘৰত আলফা দমনৰ নামত সশস্ত্ৰ বাহিনীৰ বৰ্বৰ অত্যাচাৰ । অসমীয়াৰ বাবে সেই দিনবোৰ আছিল দুৰ্বিসহ । সেই দুৰ্বিসহ দিনকেইটাত অসমীয়াই বহুত কিবা কিবি হেৰুৱাইছিল । সশস্ত্ৰ বাহিনীৰ বৰ্বৰ অত্যাচাৰে সৃষ্টি কৰিছিল তেজেধোৱা ইতিহাসৰ পৃষ্ঠাও । সেই তেজেধোৱা ইতিহাসৰ পৃষ্ঠাতে যোগ হৈছিল আন এক শিহৰণকাৰী ঘটনাৰ । সেইদিনা আছিল ২৪ জুন ১৯৯৪ চন । আলফা দমনৰ নামত সেনা বাহিনীয়ে সেইদিনটোত নগাঁৱত সংঘটিত কৰিছিল এক দানৱীয় ঘটনা । পাশৱিক অত্যাচাৰ চলাই পাঁচজনকৈ সুন্দৰ-সুঠাম যুৱকক চৰম বৰ্বতাৰে হত্যা কৰাৰ উপৰি মৃতদেহকেইটা ওপৰা-উপৰিকৈ জাপি টায়াৰ আৰু কেৰাচিন ঢালি জ্বলাই দিছিল । ঘটনাৰ খবৰ বিয়পি পৰিছিল সমগ্ৰ অসমত । সমগ্ৰ অসমৰ প্ৰতিজন অসমীয়াক সেনাই উপহাৰ দিছিল এটা তেজে ধোঁৱা দিন ৷ যি অসমৰ ইতিহাসত লিপিবদ্ধ হৈ ৰ’ল ৰাষ্ট্ৰ সন্ত্ৰাস স্বৰূপে ।\n১৯৯৪ চনৰ ২৪ জুন দিনটোতে অৰ্থাৎ নগাঁওৰ ঘটনা সংঘটিত হোৱা দিনাই ৭ জনীয়া যুৱকৰ দল এটা আলফাৰ প্ৰশিক্ষণৰ বাবে গৈছিল । ৭ জনীয়া যুৱকৰ দলটোত আছিল চকলাঘাটৰ হিৰণ্য বৰুৱা, ৰাইদঙীয়াৰ বিশ্বজিৎ বৰা, হাতীচোঙৰ হেমেন্দ্ৰ নাথ, দলংঘাটৰ ৰাজীৱ বসুমতাৰী, ৰহাৰ পুতুল মেধী, কাছমাৰীৰ সুৱৰ্ণ কোঁৱৰ আৰু শেতালীৰ প্ৰদীপ বৰুৱা । পৰিস্থিতি উত্তপ্ত হৈ থকাৰ বাবে বাবে আলফাৰ প্ৰশিক্ষণৰ বাবে যোৱা ৭ জনীয়া যুৱকৰ দলে কাৰ্বি আংলং জিলাৰ দক্ষিণ-পশ্চিমত অৱস্থিত চিতলমাৰে নামৰ এখন অতি ভিতৰুৱা গাঁওৰ নিৱাসী ৰাম বাহাদুৰ নামৰ ব্যক্তিজনৰ ঘৰত নিশাটোৰ কাৰণে আশ্ৰয় বিচাৰিল । ৰাম বাহাদুৰে যুৱক কেইজনক আশ্ৰয় দিলে । আশ্ৰয় দিয়া বিষয়টো গোপন সূত্ৰেই জানিব পাৰি আলফাৰ আত্মসমৰ্পণকাৰী গোট এটাৰ সৈতে যোৱা সেনাবাহিনীৰ এটা দলে আটাইকেইজন যুৱককে নিদ্ৰাৰত অৱস্থাত আটক কৰে ৷ পিছত গৃহস্থ বাহাদুৰৰ চোতালতে আলফাৰ আত্মসমৰ্পণকাৰী আৰু সেনাৰ জোৱানে যুৱককেইজনক পেলাই লৈ বুট জোটাৰে গচকি বন্দুকৰ কুণ্ডা, কাঠৰ কুণ্ডা, লাঠী আদিৰে কোবাই কোবাই আধামৰা কৰে ৷ ইফালে, সেনাই সেইদিনাই ঘৰৰ চোতালতে মৰিয়াই মৰিয়াই নিদাৰুণভাৱে হত্যা কৰিছিল আশ্ৰয়দাতা নিৰপৰাধী ব্যক্তি ৰাম বাহাদুৰক ৷ পাশৱিক অত্যাচাৰ চলোৱাৰ পিছত সেনাই যুৱককেইজনক মুমূৰ্ষ অৱস্থাত চোতালৰ পৰা চোঁচৰাই আনি গাড়ীত উঠাই বাহাদুৰৰ ঘৰৰ পৰা কিছু নিলগৰ নিৰ্জন ঠাইলৈ নি ভুৱা সংঘৰ্ষৰ ৰহন সানি নিৰ্মমভাৱে হত্যা কৰে ৷ যুৱকৰ দলটোৰ চকলাঘাটৰ হিৰণ্য বৰুৱা, ৰাইদঙীয়াৰ বিশ্বজিৎ বৰা, হাতীচোঙৰ হেমেন্দ্ৰ নাথ, দলংঘাটৰ ৰাজীৱ বসুমতাৰী আৰু ৰহাৰ পুতুল মেধীক হত্যা কৰাৰ বিপৰীতে কাছমাৰীৰ সুৱৰ্ণ কোঁৱৰ আৰু শেতালীৰ প্ৰদীপ বৰুৱা ৰহস্যজনকভাৱে সন্ধানহীন হৈ পৰাৰ পিছত আজিৰ তাৰিখলৈকে সন্ধান নোলাল ৷ উক্ত যুৱকদ্বয়ৰ সন্ধান বিচাৰি পৰিয়ালৰ লোকে বহুবাৰ সেনাবাহিনীৰে যোগাযোগ কৰে যদিও সেনাই আশ্চৰ্যজনকভাৱে অজ্ঞতাহে প্ৰকাশ কৰে ৷ যিহেতু সেনাই সাতোজন যুৱককে আটক কৰি আনিছিল সেয়ে সাতোজনকে শীতল মস্তিষ্কৰে হত্যা কৰি পিছত ভুৱা সংঘৰ্ষৰ ৰূপটো বিশ্বাসযোগ্য কৰিবৰ বাবে তথা অধিক জনৰোষত পৰাৰ আশংকাতে সু-পৰিকল্পিতভাৱে যুৱকদ্বয়ক সেনাই কৌশলেৰে সন্ধানহীন হোৱা বুলি প্ৰচাৰ চলায় ৷\nজনগণৰ নিৰাপত্তাৰ বাবেই নিয়োগ কৰা ভাৰতীয় সেনাই অসমৰ প্ৰতিজন অসমীয়াক এটা তেজে ধোঁৱা দিনৰ উপহাৰ দিলে ভাৰত ৰাষ্ট্রই প্ৰদান কৰা বিশেষ ক্ষমতাৰ বাবে । আনকি এটা সময়ত একেই লক্ষ্য, উদ্দেশ্য স্বাধীনতা বিচাৰি যোৱা সকলৰ হাতেৰেই অসমীয়াৰ নিধন যজ্ঞ পাতিলে । কি বিড়ম্বনা ! কি কৌশল ভাৰত ৰাষ্ট্রৰ !\nইৰিটেব’ল্ বাউল ছিণ্ড্ৰম


জালপঞ্জী: ৰংপুৰৰ ৰঙালী ডেকা\nকোনো কামত এঠাইলৈ যাব লগা হোৱাত, আবুধাবী চহৰৰ ৰাষ্টাৰ ভিৰৰ ভয়ত নিজৰ গাড়ীখন উলিওৱাৰ সলনি টেক্সীতে যাওঁ বুলি সিদ্ধান্ত ল’লো৷ ঘাইপথৰ দাঁতিত হাত বাউলি দি টেক্সী এখন ৰখালো৷ আগ চিটতে বহি লৈ চিটবেল্ট্ লগাই ড্ৰাইভাৰজনক গন্তব্যস্থান ক’ত ক’লো৷ এজন ৰঙীয়াল ডেকা, গাড়ীৰ ৰেডিঅ’টোত বাজি থকা বলিওডৰ সংগীৰৰ তালে তালে মূৰ জোকাৰি জোকাৰি তেওঁ ভিৰ নেওঁচি, যান-জঁট ভাঙি গন্তব্যস্থানলৈ গৈ থাকিল৷\nমাজে মাজে তেওঁ মোৰ লগত হিন্দী-ইংৰাজীৰ মিশ্ৰণ ভাষাত কিবা কিবি কথা পাতিও গ’ল৷ চহৰখনত বাঢ়ি অহা গাড়ীৰ সংখ্যা, দাম বৃদ্ধিৰ কথা ইত্যাদি৷ এবাৰ তেওঁ মোক হঠাতে সুধিলে - "আপুনি ক’ৰ?"\nমই কলো - "ইন্দিয়া-ৰ"\nমোৰ উত্তৰত সন্দোষ্ট নহৈ তেওঁ মোক আকৌ সুধিলে - "ইন্দিয়াৰ ক’ৰ?"\nমই ক’লো- "অসমৰ৷ 'অসম' ক’ত জানেনে?"\nসাধাৰণতে পাকিস্থান আৰু দক্ষিণ ভাৰতীয় লোকসকলৰ 'অসম'-ৰ অৱস্থান লৈ খুকুজা লাগে, সেয়ে মই তেওঁলোকক অলপ বিতং বিৱৰণ দিবলৈ বিচাৰো৷\nকিন্তু তেওঁ উত্তৰ দিলে - "অ’ জানো, ধৰক বাংলাদেশতে! আপোনাৰ উচ্চাৰণতে মই সন্দেহ কৰিছিলো আপুনি আমাৰ সেই ফালৰে হ’ব বুলি৷"\nমই তেওঁৰ কথাত আচৰিত হ’লো৷ তেওঁ ভুল কৰিছে বুলি মই শুধৰাই দিলো - "অসম ভাৰতবৰ্ষত, বাংলাদেশত নহয়"৷\nতেওঁ তপৰাই উত্তৰ দিলে - "হয় জানো ভাৰতত? হা হা হা মই আকৌ বাংলাদেশত বুলিহে ভাবিছিলো৷" মোৰ ফালে চকু টিম মাৰি সি ক’লে৷ মই নাজানো সি অজানিতে ক’লে নে জানি-শুনি মোক জ্বলাবলৈ ক’লে নে আন কিবা উদেশ্য আছিল৷ মোৰ কিন্তু তাঁৰ চিঙি গ’ল, এনে লাগিল যেন গ্ৰেনেট এটা তাৰ মূখত এতিয়াই গুজি দিম!!! কোনোমতে মনে মনে বহি থাকিলো৷\nতেওঁ কৈ গ’ল - "মই (বাংলাদেশৰ) ৰংপুৰ জিলাৰ৷ এবাৰ অসমৰ গাভৰু এজনীৰ প্ৰেমত পৰিছিলো, তাইৰ ঘৰলৈও গৈছিলো৷ কিন্তু পৰিস্থিতিয়ে আমাক আগবাঢ়িব নিদিলে৷ এতিয়া তাই বা ক’ত আছে!" ৰঙীয়াল ডেকাজন অলপ গহীন হৈ গ’ল৷ চকুহাল যেন অলপ চলচলিয়া হৈ উঠিছে৷\nএনেতে আমি গন্তব্যস্থান পালোহি৷ ভাড়াটো দি নিঃশব্দে মই টেক্সিখনৰ পৰা নামি গুছি আহিলো৷


গ্রন্থমেলাৰ চৰিত্র সলনি হৈছে, হেৰাইছে স্বকীয়তা...\nPublished on November 19, 2018 | News Source: সাক্ষাৎগ্রহণ: প্রীতি ভূঞা\n* এতিয়া গ্রন্থমেলাৰ বতৰ৷ পূর্বে গ্রন্থমেলা লেখক-পঢ়ুৱৈৰ মাজৰ সাঁকোৰ দৰে আছিল৷ এতিয়া কিন্তু গ্রন্থমেলা একপ্রকাৰ শ্বপিংমলত পৰিণত হৈছে৷ কিতাপৰ উম বিচাৰি এতিয়া পঢ়ুৱৈ তালৈ নাযায়৷ এই পৰিৱেশ কেনেদৰে উদ্ভৱ হোৱা বুলি ভাবে?\nজয়ন্ত মাধৱ বৰা: একেবাৰে নেতিবাচক দৃষ্টিভংগীৰে গ্রন্থমেলাক চাবলগীয়া অৱস্থা এটা আহি পৰা নাই এতিয়াও৷ অৱশ্যে গ্রন্থমেলাৰ স্বকীয়তা আৰু মাধুর্য আগতকৈ বহুখিনি ম্লান পৰিছে৷ ১৯৮৪ চনত প্রথমবাৰ আৰম্ভ হোৱা গ্রন্থমেলাৰ পৰিৱেশ, গাম্ভীর্য আৰু বৌদ্ধিক বাতাৱৰণে গ্রন্থমেলাৰ বাকৰিক অনন্য মাত্রা প্রদান কৰিছিল৷ জর্জফিল্ডত অনুষ্ঠিত হোৱালৈকে আমি গ্রন্থমেলাৰ সেই পৰিৱেশেই পাই আহিছিলোঁ৷ গ্রন্থমেলাৰ বাকৰিত বিভিন্ন বিষয়ৰ আলোচনাচক্র হয়৷ বিশিষ্ট লেখক-লেখিকাসকলে আলোচনা আগবঢ়াই আৰু সেই আলোচনা শুনিবলৈ দর্শক শ্রোতা আলোচনা-চক্রৰ গৃহ ভৰি থাকে৷ বাকী সময়ছোৱা কিতাপৰ সুবাস লৈ বিপণীয়ে বিপণীয়ে ঘূৰি ফুৰে গ্রন্থকীটসকল৷\nএতিয়া সেই পৰিৱেশ গ্রন্থমেলাত পোৱা নাযায় বুলিয়েই ক’ব পাৰি৷ আজিকালি গ্রন্থমেলাত সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠানৰ পয়োভৰ বেছি হ’ল৷ গ্রন্থতকৈও সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠানৰ প্রতিহে আকর্ষণ বেছি৷ গ্রন্থমেলালৈ আহিছে, সাংস্কৃতিক কার্যসূচী উপভোগ কৰিছে, ফটো তুলিছে, ফে’চবুকত দিছে আৰু নিজৰ মাজতেই আত্মসন্তুষ্টি লভিছে৷ তাৰ মাজত গ্রন্থকীটসকল আৰু লেখক-- পঢ়ুৱৈৰ মাজৰ সাঁকোডাল যেন ক’ৰবাত হেৰাই গৈছে৷ আজিকালি গ্রন্থমেলাত ‘আনন্দমেলা’ লৈ যোৱা ধৰণৰ বিপণীও দুই-এখন চকুত পৰে৷ এইবোৰে গ্রন্থমেলাৰ চৰিত্র সলনি কৰিছে আৰু হেৰুৱাই পেলাইছে ইয়াৰ স্বকীয়তা৷ গ্রন্থমেলাক গ্রন্থমেলা হিচাপেই ৰখা উচিত৷ এয়া মোৰ নিজস্ব অনুভৱহে৷\n* ক্রমান্বয়ে অসমীয়া কিতাপৰ পঢ়ুৱৈৰ সংখ্যা কমি অহা বুলি অভিযোগ উঠে৷ ইয়াৰ কাৰণ কি বুলি ভাবে? এইক্ষেত্রত লেখক এজনৰ কেনেধৰণৰ দায়িত্ব থাকে?\nজয়ন্ত মাধৱ বৰা: ভাল গ্রন্থৰ আদৰ এতিয়াও কমা নাই৷ ভাল গ্রন্থ বিচাৰি এতিয়াও গ্রন্থকীটে গ্রন্থমেলাত ভিৰ কৰে৷ অৱশ্যে আগৰদৰে ভাল কিতাপৰো বিক্রী আশাব্যঞ্জক নহয়৷ তাৰ কাৰণ কেইবাটাও আছে৷\n১ ইলেকট্রনিক মিডিয়াৰ আগ্রাসনে বিশেষকৈ ছ’চিয়েল মিডিয়াৰ ব্যৱহাৰ ইমান বেছিকৈ হ’বলৈ লৈছে ছপা মাধ্যমৰ সাহিত্যক চকুত লগাকৈ অৱহেলা কৰা হৈছে৷ ইয়াৰ বাবেও পঢ়ুৱৈৰ সংখ্যা কমি গৈছে৷\n২ আজিকালি প্রতিগৰাকী অভিভাৱকে তেওঁলোকৰ সন্তানৰ মার্কশ্বিটখনৰ পিছত দৌৰিবলৈ ধৰিছে৷ মাক-দেউতাক দৌৰা দেখি ল’ৰা-ছোৱালীবোৰো দৌৰিছে৷ ফলত জীৱনক সমৃদ্ধ কৰিব পৰা কিতাপসমূহৰ পৰা তেওঁলোক আঁতৰি আহিছে আৰু সম্পূর্ণ বস্তুবাদী চিন্তাৰে তেওঁলোক জীৱিকাৰ পিছে পিছে দৌৰিছে৷ তদুপৰি ইংৰাজী মাধ্যমত শিক্ষা আহৰণ কৰাৰ বাবে অসমীয়া ভাষা সাহিত্যৰ লগত পৰিচয় নোহোৱা হৈছে৷ তেওঁলোকে ইংৰাজী সাহিত্যৰ গ্রন্থ পঢ়িব৷ অসমীয়া কিতাপ কিয় পঢ়িব৷\nআটাইতকৈ ডাঙৰ কথাটো হ’ল কিতাপ ক্রয় কৰিব পৰা সামর্থয এইসকল লোকৰহে আছে৷ গুৱাহাটী বা অসমত তেনেধৰণৰ চহৰসমূহত দেখা গৈছে সামান্য আনন্দ উপভোগৰ বাবে হাজাৰ হাজাৰ টকা এটা মুহূর্তৰ ভিতৰতে খৰচ কৰিব পাৰে এজন অসমীয়াই৷ কিন্তু তেওঁলোকে এখন অসমীয়া আলোচনী নিকিনে, এখন অসমীয়া নিকিনে নপঢ়ে৷ কিনিব লগা হ’লেও অদর্ৰী খৰচ বুলি ভাবে৷ আমি মনত ৰখা উচিত ৰাজপথত শোভাযাত্রা কৰি চিঞৰিলেই অসমীয়া ভাষা জীয়াই নাথাকে৷ মাতৃভাষাৰ কথিত আৰু লিখিত ৰূপটোৰ লগত সকলো প্রত্যক্ষভাৱে জড়িত হ’লেহে মাতৃভাষা সবল আৰু সমৃদ্ধ হয়৷\nএইবোৰ কাৰণতো অসমীয়া কিতাপৰ বিক্রী কমি গৈছে৷\n৩ অসমীয়া কিতাপ আশানুৰূপ বিক্রী নোহোৱাৰ তৃতীয় আৰু গুৰুত্বপূর্ণ কাৰণটো হ’ল আজিকালি পাঠকতকৈ লেখকৰ সংখ্যা বেছি হ’ল৷ দুটামান কবিতা লিখিয়েই, গল্প লিখিয়েই উপন্যাসৰ নামত কিবা এসোপা লিখিয়েই নিজৰ গাঁঠিৰ ধনেৰে (আজিকালি টকা দিলে কিতাপ প্রকাশ কৰি দিয়া প্রকাশকো ওলাইছে) কিতাপ প্রকাশ কৰে৷ এনেকুৱা কিতাপৰ সংখ্যা অজস্র৷ এইবোৰ কিতাপ কিনাৰ পিছত ভাল কিতাপখন ক্রয় কৰিবলৈ থাকিয়েই যায়৷ কেতিয়াবা আকৌ এইবোৰ কিতাপ কিনি পাঠকৰ অসমীয়া কিতাপৰ প্রতিয়েই অনীহা আহে৷\nএইবোৰ কাৰণতে কিতাপৰ বিক্রী কমি আহিছে৷ লিখক এজনৰ দায়িত্ব কি এই ক্ষেত্রত? লেখকৰ দায়িত্ব? পাঠক, প্রকাশকৰ দায়িত্ব নাই? লেখকসকলে ভাল বিষয়বস্তু, নতুন লেখনশৈলীৰে কষ্ট কৰি লিখিব লাগিব৷ কৈছোঁৱেই ভাল গ্রন্থৰ আদৰ এতিয়াও আছে৷ ভাল গ্রন্থৰ বিক্রী এতিয়াও আশাব্যঞ্জক৷\n* আপুনি চলিত বর্ষৰ সাহিত্য অকাদেমি বঁটাপ্রাপক লেখক৷ এই বঁটাপ্রাপ্তিয়ে আপোনাৰ লেখক জীৱন আৰু সাহিত্য কর্মলৈ কিবা পৰিৱর্তন আনিছে নেকি?\nজয়ন্ত মাধৱ বৰা: সামান্যতমো পৰিৱর্তন অহা নাই৷ এটা বঁটাই এজন লেখকৰ জীৱন আৰু লিখনশৈলী সলাই দিব পাৰে বুলি মই নাভাবোঁ৷ বঁটাপ্রাপ্তিৰ আগত মই যেনেদৰে লিখিছিলোঁ, যি শৈলীৰে লিখিছিলোঁ এতিয়াও একেই আছে৷\n* কিছু বছৰ পূর্বে অসমীয়া কবিতা দুবোর্ধ্য বুলি চর্ হৈছিল৷ কিন্তু বর্তমান বিশেষকৈ গল্পত পৰীক্ষা-নিৰীক্ষাৰ নামত অযথা প্রতিযোগিতা হোৱা যেন অনুভৱ হয়৷ আপোনাৰ গল্প-উপন্যাসত এই কোষ্ঠকাঠিন্য দেখা পোৱা নাযায়৷ এই সম্পর্কত নতুনসকলক কি ক’ব?\nজয়ন্ত মাধৱ বৰা: মই বিশ্বাস কৰোঁ এটা সুখপাঠ্য গল্প বা এখন সুখপাঠ্য উপন্যাসেই যাৰ ভাব আৰু বক্তব্যই পাঠকৰ হূদয়ত জোকাৰণি তুলিবলৈ সমর্থ হয় সেইটোৱেই ভাল গল্প৷ সেইখনেই ভাল উপন্যাস৷ এটা পেৰাগ্রাফ পঢ়িবলৈকে যদি কষ্ট কৰিবলগা হয় সেইটো কি গল্প হ’ল? আজিকালি নতুন কেইজনমান গল্পকাৰে ভাবিছে দুবোর্ধ্যতাৰে আৰু পর্ণগ্রাফিৰ বর্ণনা দিলেই গল্প ভাল হ’ব৷ দুখৰ বিষয় কেইজনমান সমালোকেও সেইবোৰ গল্পকে ভাল আখ্যা দিয়ে৷ গল্পত সোমাই পৰা এই দুবোর্ধ্যতাৰ কাৰণেই সাধাৰণ পাঠক গল্পৰ পৰা আঁতৰি গৈছে বুলি বহুতে অভিমত ব্যক্ত কৰিছে৷ কেইবাটাও সম্ভ্রান্ত প্রকাশন গোষ্ঠীয়ে গল্প সংকলন প্রকাশ কৰিবলৈকে এৰি দিছে৷ তেওঁলোকক ইয়াৰ কাৰণ সুধিলে কয়– গল্পৰ কিতাপ বিক্রী নহয়৷\nমই দুবোর্ধ্যতা বিচৰা সমালোচকৰ বাবে গল্প-উপন্যাস নিলিখোঁ৷ সাধাৰণ পাঠকৰ বাবে লিখোঁ৷ মোৰ গল্প-উপন্যাস খুব সৰল৷ কাৰণ অসমীয়া জাতীয় জীৱনো ইমান জটিল নহয় আৰু অসমীয়া মনবোৰো ইমান জটিল নহয়৷ সৰলভাৱে লিখি লিখনিৰ শৈলী আৰু বক্তব্যই পাঠকৰ হূদয়ত দোলা দিব পৰাটোহে কৃতিত্ব৷\n* জাতি আৰু ভাষাৰ সংকটৰ এইছোৱা সময়ত লেখক হিচাপে আপোনাৰ অভিমত কি?\nজয়ন্ত মাধৱ বৰা: অসমীয়া জাতি আৰু ভাষাৰ সংকট দুই দিশৰ পৰা আহিছে৷ বাহিৰৰ পৰা আৰু ভিতৰৰ পৰা৷ বাহিৰৰ পৰা ১৮৩৬ চনতো আহিছিল৷ পঢ়াশালিৰ পৰা কার্যালয়ৰ পৰা অসমীয়া ভাষা উঠাই দিছিল৷ সেইটো বাহিৰৰ পৰা অহা সংকট৷ সেই সময়ত ভিতৰৰ পৰা অহা সংকটটো হ’ল যে অসমীয়া ভাষা পঢ়াশালি আৰু চৰকাৰী কার্যালয়ৰ পৰা উঠাই দিয়াৰ পিছতো ব্রিটিছ চৰকাৰৰ বিষয়বাব খোৱা কোনো এজন সম্ভ্রান্ত অসমীয়াই এই কার্যৰ বিৰুদ্ধে টু শব্দ এটাও উচচাৰণ নকৰিলে৷ বিপৰীতে তেওঁলোকে বঙলা ভাষাত শিক্ষা গ্রহণ কৰিবলৈ আৰু বঙালী আদব-কায়দাৰে থাকিবলৈ ল’লে৷ এতিয়াও একেধৰণৰ সংকটেই আহিছে৷ বাহিৰৰ পৰা সংকট আহিছে বিদেশীৰ অনুপ্রৱেশ আৰু নাগৰিকত্ব সংশোধনী বিল৷ কিন্তু ভিতৰৰ পৰা অহা সংকট বেছি ভয়াৱহ৷ এই যে ইংৰাজী ভাষাপ্রীতিয়ে অসমীয়া ভাষাৰ প্রতি তৰুণ প্রজন্মৰ আগ্রহ আৰু আকর্ষণ কমাই আনিছে সি অসমীয়া ভাষাক বেছি ক্ষতি কৰিছে৷\nএই ক্ষেত্রত কেৱল লেখকৰে নহয় সকলো অসমীয়াৰে দায়িত্ব আছে৷ বজাৰলৈ গৈ মাৰোৱাৰী দোকানীজনক, বিহাৰী ৰিক্সাৱালাটোক ভুল হিন্দীৰে কথা ক’বলৈ এৰি অসমীয়াত কথা ক’বলৈ লওক৷ অসমীয়া কিতাপ-আলোচনী পঢ়িবলৈ লওক৷ তেতিয়াহে জাতি আৰু ভাষালৈ যি সংকট নামি আহিছে সি দূৰ হ’ব৷\nআজি ঈদ, শুভেচছা\nলখিমপুৰত ড্ৰাগছ সহ দুজন যুৱকক গ্ৰেপ্তাৰ\nSensex drops 74 pts in early trade\nনামতহে আছে ৩৩ খন উন্নয়ন পৰিষদ\nটংলাৰ বিশিষ্ট ভাষা-সাহিত্য-সংস্কৃৃৃৃতি গৱেষক ড° জীৱন চন্দ্ৰ পাঠকৰ পৰলোকপ্ৰাপ্তি\nউজ্জ্বল বৰাক লগত লৈ ঠিকা কৰা কামৰ চৰজমিন অনুসন্ধান\nIndia submits written pleadings to ICJ in Jadhav's case\nগড়কাপ্টানী পথৰ দুৰৱস্থাই জীয়াতু ভোগাইছে টিংখাঙৰ বৃহত্তৰ অঞ্চলৰ ৰাইজক\nদুটা ফৈদৰ সংঘাতত উত্তপ্ত বৰহাপজান\nজিলিকিল মফচল, গ্রামাঞ্চল\nAll Rights Reserved 2019 © The Janambhumi | Total visits : 9484757


জুলাই 03 – সৰ্ব প্ৰথমে পালে! - Elim Glorious Revival Church – Kodambakkam\nজুলাই 03 – সৰ্ব প্ৰথমে পালে!\nNo Comments on জুলাই 03 – সৰ্ব প্ৰথমে পালে!\n” তেওঁ নিজে সকলোৰে আগে আগে গ’ল.. গ’ল। ককায়েকৰ ওচৰ নোপোৱালৈকে(আদিপুস্তক ৩৩:৩)।\nপবিত্র শাস্ত্ৰৰ এই ভাগত , আমি যাকোবৰ জীবনত ঘটা এটি মহত্বপূৰ্ণ ঘটনাৰ বিষয়ে অধ্যয়ন কৰো । যাকোব আৰু এচৌ জুজা সন্তান আছিল। যত এচৌ এজন নিপোন চিকাৰী আছিল, যাকোব বুদ্ধিমান আৰু তম্বুতে থকা সাধাৰন লোক আচিল। যাকুবে চতুৰতাৰে এচৌৰ প্ৰথম হোৱাৰ অধিকাৰ প্ৰাপ্ত কৰিলে আৰু পিতৃৰ পৰা এচৌক প্ৰাপ্ত হোৱা আশীর্বাদো প্ৰাপ্ত কৰি ললে। এই ভয়েৰে যে তেওঁৰ ভায়েক এচৌ তেওঁক মৃত্যু কৰিব, যাকোব নিজৰ ঘৰৰ পৰা পলাই গল।\nবহু বছৰ পাৰ হল আৰু তেওঁ লোক কেতিয়াও লগ নহল। এতিয়া যাকোব আৰু ১৩ সন্তান জন্ম হয় গল। তেওলোকৰ সৈতে বহুত সম্পত্তি আছিল কিন্তু তাৰ ভায়েকৰ ভয় সদায় তেওঁক অশান্তি কৰি আছিল।\nযেতিয়া এনেকুৱা পৰিস্থিতি উৎপন্ন হয় গল যে, ।যাকোবৰ ওচৰত এচৌক লগ কৰাৰ বাদে একো উপায় নাছিল।।, তেতিয়া তেওঁ লাহে লাহে পিছ পৰি গল । তেওঁ নিজৰ সেৱক, মেৰ চাগ আৰু গায় বেলক আৰু উটক , পত্নীকো এচৌৰ ফালে আগ বঢ়াই দিলে, আৰু পিছ পৰি গল, তাতে যাকোবে অতিশয় ভয় খালে আৰু তেওঁৰ মন অস্থিৰ হৈ পৰিল। ( আদিপুস্তক ৩২:৭)। সেই সময়ত তেওঁ পৰমেস্বৰক বিচাৰিলে। সি প্ৰাৰ্থনা কৰিবলৈ ললে। তেওঁ পৰমেস্বৰৰ দয়া আৰু সামৰ্থৰ প্ৰতীক্ষা কৰি আছিল। তেওঁৰ প্ৰাৰ্থনা কিমান প্ৰভাবিত আছিল!\nসি নিজৰ হৃদয় মুকলি কৰি প্ৰাৰ্থনা কৰিলে, ” হে যিহোৱা, মোৰ পূর্বপুৰুষ অব্ৰাহামৰ ঈশ্বৰ আৰু মোৰ পিতৃ ইচহাকৰো ঈশ্বৰ… আপোনাৰ এই দাসক আপুনি যে সকলো কৰুণা আৰু বিশ্বস্ততা দেখুৱাইছে, মই তাৰ এফেৰিও যোগ্য নহওঁ; কিয়নো মই কেৱল এডাল লাখুটি লৈয়েই এই যৰ্দ্দন নদী পাৰ হৈ গৈছিলোঁ; কিন্তু এতিয়া মোৰ দুটা দল হৈ গ’ল। 11 মই মিনতি কৰোঁ, মোৰ ককাই এচৌৰ হাতৰ পৰা মোক ৰক্ষা কৰক। কিয়নো মোৰ ভয় লাগিছে যে তেওঁ আহি মোৰ লগতে মাক আৰু সন্তান সকলকো বধ কৰিব।”( আদিপুস্তক ৩২:৯_১১)।\nএয়া কোনো সাধাৰন প্ৰাৰ্থনা নহয়। এয়া গোটেই ৰাতি কৰা উৎসাহী প্ৰাৰ্থনা আছিল। তেওঁ সেই প্ৰাৰ্থনাত পৰমেস্বৰক দৃঢ়তাৰে সাবটি ললে তেওঁ পৰমেস্বৰৰ স্পষ্ট প্ৰাপ্ত কৰালৈকে নিৰন্তৰ চেষ্টা কৰিলে।\nআপুনি জানেনে প্ৰাৰ্থনাৰ পিছত কি হল?তেওঁ যি পিছত চালিত হয়ছিল, প্ৰাৰ্থনাৰ পিছত সকলোতকৈ আগত গল। পবিত্র শাস্ত্ৰ কয়, ” তেওঁ নিজে সকলোৰে আগে আগে গ’ল। “( আদিপুস্তক ৩৩:৩)। হয়। সেই প্ৰাৰ্থনায় ষাকোবক এজন সাহসী বনাই দিলে। ইয়াৰ দ্বাৰা এই অনুভৱ হল যে পৰমেস্বৰ তেওঁৰ সৈতে আছে।\nপৰমেস্বৰৰ মৰমিয়াল সন্তান, পূর্ণ বিস্বাস কৰক যে প্ৰাৰ্থনা আপোনাৰ পৰিস্থিতিক পৰিবৰ্তন কৰিব পাৰে।\nমন কৰিবলগীয়া:” তোমাৰ সহায়তে মই সৈন্যদলৰ ওপৰত জপিয়াই পৰিব পাৰোঁ,মোৰ ঈশ্বৰৰ সহায়ত মই জাঁপ মাৰি নগৰৰ গড় পাৰ হ’ব পাৰোঁ”( গীতমালা ১৮:২৯)।\nমে 14 – ডাঠ মেঘত!


পানী, এক অমৃত ৰস : — বিকাশপেডিয়া\nমূল পৃষ্ঠা / স্বাস্থ্য / পৰিপুষ্টি / পানী, এক অমৃত ৰস :\nপানী, এক অমৃত ৰসৰ বিষয়ে লিখা হৈছে ।\nপানী আমি কিয় খাওঁ? এই প্ৰশ্নটোৰ উত্তৰত বহুতে হয়তো কব জীয়াই থাকিবলৈ খাওঁ৷ কিন্তুু জীয়াই থকাত পানীৰ প্ৰয়োজনীয়তা কি?\nএই কথা আমি বহুতে নজনাকৈয়ে জানো বুলি ভাবি কথাটো চিন্তা নকৰো৷ আহক আজি পানীৰ বিষয়ে অকণমান আলোচনা কৰো৷\nপানী এবিধ তৰল যৌগিক পদাৰ্থ৷ হাইড্ৰজেনৰ দুটা আৰু অক্সিজেন ৰ এটা পৰমাণু লগ লাগি পানীৰ অনু উৎপন্ন হয়৷\nইয়াৰ ৰাসায়নিক সংকেত H2O আৰু আনবিক ভৰ 18u৷ হাইড্ৰজেন গেছক অক্সিজেন ৰ উপস্থিতিত দহন ঘটালে পানী সৃষ্টি হয়৷ কাৰেণ্টৰ সহায়ত পানীৰ পৰা এই গেছ দুবিধক পৃথক কৰিবও পাৰি৷\nগোটা, জুলীয়া আৰু গেছিয় এই তিনিও অবস্থাতে পানী পোৱা যায়৷ 0°Cউষ্ণতাত পানী গোট মাৰি বৰফ হয় আৰু 100°Cউষ্ণতাত পানী বাষ্পত পৰিণত হয়৷ বাকী 0°C-100°C উষ্ণতাত পানী তৰল অৱস্থাত থাকে৷ পানী দুই প্ৰকাৰৰ 1/ কোমল পানী 2/ কঠিন পানী৷\nযিবোৰ পানীত কোনো খনিজ লৱণ মিহলি হৈ নাথাকে সেইবোৰেই কোমল পানী৷ যেনে বৰষুণৰ পানী, পাতিত পানী(distilled water)৷\nকোমল পানী খোৱাৰ উপযোগী নহয়৷ কিন্তু কাপোৰ কানি ধুবলৈ ভাল৷ কাৰণ কোমল পানীত ফেন বেছি উঠে৷ আনহাতে যি পানীত খনিজ লৱণ মিহলি হৈ থাকে সেই পানীয়েই কঠিন পানী৷ যেনে কুৱাৰ পানী, খাল বিলৰ পানী, নদিৰ পানী আদি৷\nকঠিন পানী খোৱাৰ উপযোগি যদিও বিজাণুমোক্ট হোৱা বাঞ্ছনীয়৷ কঠিন পানীৰে কাপোৰ ধুবলৈ বেয়া৷ অবশ্যে কুৱাৰ পানীত খুব কম পৰিমাণে খনিজ লৱণ থাকে কাৰণে এই পানী ব্যৱহাৰ কৰাত অসুবিধা নহয়৷\nকঠিন পানীৰে কাপোৰ ধুবলৈ হলে চাবোনৰ সলনি ডিটৰজন পাউদাৰ ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে৷ পানী কোমল নে কঠিন জানিবলৈ চাবোন দি চাব লাগে৷\nফেন বেছি উঠা পানীয়েই কোমল৷ পানীৰ স্থায়ী কঠিনতা আতৰ কৰিবলৈ পানীত কাপোৰ ধোৱা ছ’ডা মিহলাব লাগে৷\nপানীৰ উৎস কি -\nপানীৰ প্ৰধান উৎস সাগৰ-মহাসাগৰ৷ অবশ্যে কিছুমানে পানীৰ প্ৰধান উৎস বৰষুণ বুলিও কয়৷ পৃথিবীৰ চাৰিভাগৰ তিনি অংশই পানী৷\nকিন্তু পৃথিবীৰ মুঠ পানীৰ এক অংশহে খোৱাৰ বাবে উপযোগী৷ সাগৰ-মহাসাগৰৰ পানী লুণীয়া কাৰণে খাব নোৱাৰি৷ বৃহৎ পৰিমাণৰ পানী শুকান বৰফ হিচাপে জমা হৈ আছে৷ যিবোৰ খাব নোৱাৰি৷\nবাকী নদ নদী খাল বিল আদিৰ পানী শোধন কৰি খাব পাৰি৷ বায়ুমণ্ডলত পানী জলীয় বাষ্প হিচাপে থাকে৷ এই জলীয় বাষ্প ৰ হ্ৰাস বৃদ্ধিয়ে বতৰৰ সলনি ঘটাই৷ বেছিভাগ মানুহেই কুৱাৰ পানী খায়৷\nআজিকালি মটৰৰ সহায়ত ভূগৰ্ভৰ পানী তুলি ফিল্টাৰ কৰি খোৱা মানুহৰ সংখ্যা ও বাঢ়িছে৷ এই পানীত প্ৰচুৰ পৰিমাণে আইৰণ থকাটো এটা প্ৰধান সমস্যা কাৰণে বহুতে কম গভীৰতা ৰ পানী সংগ্ৰহ কৰি খায়৷ কিন্তু এই কাম কৰাটো বেয়া৷ ভূজল সংৰক্ষণ কৰাটো আমাৰ সকলোৰে দায়িত্ব৷\nআমাৰ দেহত পানীৰ প্ৰয়োজনীয়তা –\nপানী প্ৰাণীৰ প্ৰাণ৷ সকলো জীৱকে জীয়াই থাকিবলৈ পানী লাগে৷ উদ্ভিদেই হওক বা প্ৰাণীয়েই হওক পানী অবিহনে জীয়াই থাকিব নোৱাৰে৷ উদ্ভিদে শিপাৰ সহায়ত আশৃতি প্ৰক্ৰিয়াৰে মাটিৰ পৰা পানীভাগ শোষণ কৰি লয়৷\nবিভিন্ন প্ৰাণীয়ে বিভিন্ন উপায়েৰে পানী গ্ৰহণ কৰে৷ আমি পোনপটীয়াকৈ পানী খোৱাৰ উপৰিও ফলমূলৰ ৰস, চাহ, দাইল, গাখীৰ আদি বিভিন্ন উপায়েৰে পানী খাওঁ৷ পানীত কোনো প্ৰোটিন, কাৰ্বহাইড্ৰেট, ভিটামিন নাথাকে৷ সামান্য খনিজ পদাৰ্থ মিহলি হৈ থাকে৷\nখনিজ পদাৰ্থৰ বাবে আমি নিশ্বয় পানী নাখাও৷ যি দৰে পানীৰ অবিহনে কেৱল বালি চিমেণ্ট আৰু শিলৰে কংক্ৰিট নহয় সেইদৰে কেৱল প্ৰটিন কাৰ্বহাইড্ৰেট আৰু ভিটামিনৰে জীৱৰ দেহ বৰ্তি নাথাকে যদি পানী নাপায়৷\nপানীয়ে আমাক কিদৰে সহায় কৰে বুলি কলে আমি প্ৰথমৰ পৰা যাব লাগিব৷ পানী জীৱ দেহ গঠনৰ ভৌতিক আধাৰ প্ৰট’প্লাজমৰ প্ৰধান উপাদান৷ পানীৰ অবিহনে প্ৰট’প্লাজম সক্ৰিয় হৈ থাকিব নোৱাৰে৷ তেজৰ প্ৰধান উপাদান দুটা ৰক্তকোষ আৰু প্লাজমা৷\nৰক্তকোষ বোৰ প্লাজমাৰ জৰিয়তেহে গতি কৰিব পাৰে৷ প্লাজমাত 90-92% পানিয়েই থাকে৷ গতিকে পানী অবিহনে তেজৰ চলাচল অসম্ভৱ৷ মানুহ পানীৰ অভাবত 3-4 ঘণ্টাৰ ভিতৰত মৃত্যু হৈ যাব পাৰে৷\nখুব বেছি তিনিদিন পানী নোখোৱাকৈ মানুহ জিয়াই থাকিব পাৰে৷ আচৰিত কথা তিনিদিন পানী নোখোৱা মানুহৰ সিৰা কাটি দিলে তেজ নোলায়৷\nমানে তেজৰ গতিত পানীৰ ভূমিকা বেছি৷ এতিয়া আমি বুজিলো তেজ গঠনৰ বাবে পানী অপৰিহাৰ্য৷ কাৰ্বহাইড্ৰেট, প্ৰটিন, লিপিড আদিৰ পাচনত পানী লাগে৷\nপানীয়ে দেহৰ উষ্ণতা নিয়ন্ত্ৰণতো সহায় কৰে৷ পানীয়ে ছালৰ সৌন্দৰ্য বৃদ্ধিত প্ৰধান ভূমিকা লয়৷ আপুনি আচৰিত হব জানিব পাৰি যে আমাৰ নাকটোয়ে প্ৰতিদিনে প্ৰায় একলিটাৰ জলীয় বাষ্প ভিতৰৰ পৰা উলিয়াই৷ আমি ওশাহত লোৱা শুকান বায়ু পোনে পোনে হাওঁফাওঁ লৈ যাব নোৱাৰে৷\nসেমেকা বায়ুহে হাওঁফাওঁত সোমাব পাৰে৷ বায়ু সেমেকা কৰিবলৈ নাকৰ ভিতৰত কিছুমান শ্লেষ্মা থাকে যিয়ে জলীয় বাষ্প নিঃসৰণ কৰি বায়ু সেমেকা কৰি পঠায়৷\nমুঠতে আমাৰ নাকটো শীত- তাপ নিয়ন্ত্ৰীতকোঠা৷ কিন্তু নাকৰ কাম সঠিক ভাৱে কৰিবলৈ আমি পানী পৰ্যাপ্ত খাব লাগে৷ খাদ্যৰ কথা ক’লে বা খাদ্যৰ গোন্ধ নাকত লাগিলে মুখত পানী ওলাই৷\nএইবোৰ আচলতে পাচক ৰসহে যাক আমি লালটি বুলি কওঁ৷ লালটিবোৰে খাদ্য পাচন কৰাৰ উপৰিও খাদ্য বিজলুৱা কৰি গিলিদিয়াত সহায় কৰে৷ এই লালটি ৰ প্ৰধান এটা উপাদান পানী৷\nএবাৰ ভাবি চাওক যেতিয়া আমাৰ জ্বৰ হয় তেতিয়া আমাৰ খাবলৈ মন নাযায়৷ ডাক্টৰে আপোনাক মুখৰ ভিতৰখন চায় গমপায় লালটি গ্ৰন্থি বোৰে লালটি থিকমতে ক্ষৰণ কৰিব পাৰিছেনে নাই৷ যদি লালটি ক্ষৰণ নহয় আপোনাৰ খাবলৈ মন নাযায়৷\nমুখখন শুকান শুকান লাগে, ওঠ শুকাই যায়৷ আপোনাক হয়টো চেলাইন দিব লগা হব পাৰে৷ গতিকে পাচক ৰস লালটি তৈয়াৰ হবলৈ দেহত পানী থিক মতে ৰখাটো প্ৰয়োজন৷ মানুহৰ বৃক্ক দুটাই 24 ঘণ্টাত180লিটাৰ তৰল পদাৰ্থ পৰিস্ৰুত কৰে৷\nইয়াৰ পৰা মাত্ৰ 1.5লিটাৰ পানীহে মুত্ৰ হিচাপে নিষ্কাষন কৰে৷ এই মুত্ৰত 90%পানীয়েই থাকে বাকীখিনি-\nদেহৰ পৰা ক্ষতিকাৰক পদাৰ্থ বোৰ পানীৰ মাধ্যমৰে উলিয়াই দিয়াত বৃক্কই প্ৰধান ভূমিকা লয়৷ মুঠতে আমাৰ দেহত পানীৰ প্ৰয়োজনীয়তা অলেখ৷ লিখি থাকিলে শেষ নহব৷\nএজন সুস্থ ব্যক্তিয়ে প্ৰতিদিনে 4-5লিটাৰ পানী খাব লাগে৷ আন আন উৎসৰ পৰা1- 2লিটাৰমান পানী শৰীৰে লাভ কৰে৷ গৰম দিনত আমাক নকলেও পানী পৰ্যাপ্ত খাওঁ কিন্তু ঠাণ্ডা দিনত পানী খাবলৈ মন নাযায়৷\nআচলতে গৰম দিনৰ দৰেও ঠাণ্ডা দিনতও আমাক সমানেই পানী লাগে৷ গতিকে পানী আমি নিতৌ নিদিষ্ট মাত্ৰাত খাব লাগে৷ পুৱা খালিপেটত একলিটাৰ কুহুমিয়া গৰম পানী খাব লাগে৷\nলেখক :- নৱ ওজা(সাহিত্য.অৰ্গ)


বাঙ্গালুৰুত আয়োজিত হোৱা 'Invest Karnataka 2016’, Global Investors Meet ত অংশগ্ৰহণ কৰি ভ'লভ ইণ্ডিয়াৰ সঞ্চালক প্ৰধান কমল বালিয়ে ভাৰতবৰ্ষত ভ'লভৰ প্ৰসাৰ, বিষেশকৈ কৰ্ণাটক আৰু বাঙ্গালুৰু চহৰৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা সম্পৰ্কে মন্তব্য কৰে।\n২০১৪-১৫ চনৰ ভাৰতৰ মুঠ জি.ডি.পি.ৰ ৫.৬৮ শতাংশ আছিল কৰ্ণাটকৰ। কমল বালিয়ে মন্তব্য কৰে যে কৰ্ণাটক চৰকাৰৰ সহযোগিতা আৰু বিনিয়োগৰ প্ৰচুৰ সম্ভাৱনাৰ বাবে কৰ্ণাটকত ভ'লভ অপাৰেশ্যন আৰম্ভ কৰাৰ কথা ভবা হৈছিল।তেওঁ আৰু কয়-'আমি বিনিয়োগ কৰা কৰ্ণাটক একমাৰত্ৰ ৰাজ্য। বাঙ্গালুৰুৰ এক্স ফেক্টৰৰ ভিতৰত ইয়াৰ অনুকূল জলবায়ু,শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠান,আই.টি.আৰু টেলিকমিউনিকেশ্যন চেক্টৰ, মেচিনেৰী উদ্যোগ,টেলিকমিউনিকেশ্যন নেটৱৰ্কৰ সুবিধা,সমগ্ৰ ৰাজ্যতে অপটিকেল ফাইবাৰৰ যোগাযোগ আদি প্ৰধান।'\nকৰ্ণাটকত সোতৰ বছৰ\n১৯৯৮ চনত ভ'লভ গ্ৰুপে তেওঁলোকৰ প্ৰথম 'গ্ৰুপ ট্ৰাক' ফেক্টৰী বাঙ্গালুৰুত আৰম্ভ কৰি তেওঁলোকৰ নিউ ভেলু ট্ৰাক সেৱা ২০১৪ চনত প্ৰসাৰ কৰিছিল।এই কম্পেনিয়ে ২০০৭ চনত ভ'লভ বাছ ফেক্টৰী আৰম্ভ কৰি ২০১৩ চনলৈ এই সেৱা এশ শতাংশ বিস্তাৰ কৰিছিল।আনহাতে ২০১৪-১৯ বৰ্ষৰ ঔদ্যোগিক নীতি অনুসৰি কম্পেনিয়ে বাৰ্ষিক ১২ শতাংশ লাভৰ লক্ষ্য আগত ৰাখিছে।\nপলিচি পিৰিয়দৰ শেষৰফালে কম্পেনিয়ে কৰ্ণাটকৰ মেনুফেকচাৰিঙ বিভাগলৈ জি.ডি.পি. ১৬.৭ শতাংশৰ পৰা ২০ শতাংশলৈ বৰ্দ্ধিত কৰাৰ লক্ষ্য ৰাখিছে। কম্পেনিৰ আন লক্ষ্য সমূহ হল পাঁচ লক্ষ কোটি বিনিয়োগেৰে পোন্ধৰ লাখ লোকৰ বাবে কৰ্মসংস্থাপনৰ ব্যৱস্থা কৰা।\nকৰ্ণাটকৰ লগতে ভাৰত উপ-মহাদেশত সফলতাৰ যাত্ৰা\nভ'লভ ইণ্ডিয়াৰ মতে কৰ্ণাটকৰ দৰে ৰাজ্যত তেওঁলোক সফল হোৱাৰ কাৰণ হ'ল ৰাজ্যখনৰ সুবিধা খিনিক গুৰুত্ব দি আগবঢ়াৰ লগতে এনভাইৰনমেন্ট ফ্ৰেণ্ডলী প্ৰডাক্ট,নগৰীকৰণত সহযোগিতা, সুৰক্ষা বজাই ৰাখি স্কিল ডেভেলপমেন্টত সহযোগিতা আগবঢ়োৱা আদি।বাঙ্গালুৰুৰ লগতে হচাকটে,পিন্যা, পিথাম্বৰ আদি ঠাইত ভলভৰ নিৰ্মাণ ক্ষেত্ৰৰ লগত ৩,৫০০ কৰ্মচাৰী আৰু চাৰিশ চেলচ এণ্ড ছাৰ্ভিছ প্ৰফেশ্যনেল জড়িত আছে।\nভাৰতবৰ্ষত মেনুফেকচাৰিঙ আৰু ডিষ্ট্ৰিবিউটিঙ খণ্ডৰ লগতে ভ'লভই ইয়াৰ সামগ্ৰী লেটিন আমেৰিকা, দক্ষিণ আমেৰিকাকে ধৰি এছিয়াৰ বিভিন্ন প্ৰান্তলৈ পঠিয়াই।ইয়াৰ বাছসমূহ দক্ষিণ আফ্ৰিকা, দক্ষিণ এছিয়া,ইউৰোপ আদিলৈ ৰপ্তানি কৰা হয়।ভ'লভই আন্ত:গাথনি উন্নত কৰাৰ লগতে উন্নত প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰে স্থলপথ উন্নয়নৰ লক্ষ্য আগত ৰাখিছে।\nবিভিন্ন প্ৰতিযোগিতা যেনে-‘Volvo Operator Idol competition’, ‘Volvo fuel watch challenge’ আদিৰ জৰিয়তে কম্পেনিয়ে ছেফটি ষ্টেণ্ডাৰ্ড উন্নত কৰাৰ লগতে অপাৰেটৰ আৰু চালক সকলক ইন্ধনৰ কাৰ্যকৰিতা বৃদ্ধি কৰাৰ বাবে উৎসাহিত কৰি আহিছে।\nভ'লভ-জি.এম.আৰ. পাৰ্টনাৰশ্বিপৰ জৰিয়তে কম্পেনিয়ে হাইদৰাবাদ,দিল্লী,বাঙ্গালুৰু আদি চহৰত নিবনুৱা যুৱকক প্ৰশিক্ষণ প্ৰদান কৰি আহিছে।\nভ'লভই বিশ্বাস কৰে যে ভৱিষ্যতটো সুন্দৰ কৰাৰ অৰ্থ হল নিজকে দক্ষ কৰা।যাতায়ত সেৱাত পথ প্ৰদৰ্শকৰ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰাটোৱে তেওঁলোকৰ দীৰ্ঘদিনীয়া লক্ষ্য।এই লক্ষ্যত উপনীত হ'বলৈ তেওঁলোকে পাঁচটা দিশত গুৰুত্ব আৰূপ কৰাৰ কথা চিন্তা কৰিছে\n২)পশ্চিমৰ পৰা পূবলৈ অৰ্থনৈতিক শক্তি বিস্তাৰিত কৰা\n৩)আৰ্থিক বিভাজনৰ প্ৰসাৰ\n৪)বিশ্বজুৰা সু-সম্পৰ্ক গঢ়ি তুলা।\n৫)নগৰীকৰণ দ্ৰুততৰ কৰা\nআনহাতে কৰ্ণাটকত ভ'লভৰ ভৱিষ্যত পৰিকল্পনা হল চল্লিশ শতাংশ ইন্ধন ৰাহি কৰিব পৰাকৈ বাছ সমূহত হাইব্ৰীড টেকন'লজী প্ৰয়োগ কৰা।কাৰ্বন নিৰ্গমন পঞ্চাশ শতাংশলৈ হ্ৰাস কৰি যাত্ৰীৰ বাবে স্বাস্থ্যকৰ যাত্ৰা নিশ্চিত কৰা।কৰ্ণাটক বিশ্ব দৰবাৰত জিলিকি ৰোৱাকৈ অৰ্থিক স্বাৱলম্বিতাৰ সম্ভাৱনাৰ কেইটামান পৰামৰ্শ আগবঢ়াই কমল বালিয়ে তেওঁৰ ভাষণ সামৰণি মাৰে-\n১) সংস্থাপন,উৎপাদন আদি ক্ষেত্ৰত সুবিধাৰ বাবে শ্ৰম আইন শিথিল কৰাৰ প্ৰয়োজনীতা।\n২)ৰাস্তা,এয়াৰপৰ্ট আদিৰ আন্ত:গাথনি উন্নত কৰাৰ লগতে শক্তি,পৰিচ্ছন্নতা আদি দিশত গুৰুত্ব আৰূপ কৰা।\n৩)গুডছ এণ্ড ছাৰ্ভিছ টেক্স শিথিলকৰণ।\n৪)পাব্লিক-প্ৰাইভেট পাৰ্টনাৰশ্বিপ উন্নত কৰি স্কিল ডেভেলপমেন্টত গুৰুত্ব প্ৰদান কৰা।\nমূল: হৰছিথ মাল্যা


নৌকা বিহাৰ | অসম ৰাজ্যিক প'ৰ্টেল\nভাৰতবৰ্ষৰ বৃহত্তম নদী মহাবাহু ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ বুকুত নৌকা বিহাৰ। এই নদীয়ে ইয়াৰ উৎস তিব্বতি হিমালয়ৰ পৰা এই সুন্দৰ ৰাজ্যখনৰ মাজেৰ ১৮০০মাইল বৈ গৈ কৰি বংগোপ সাগৰ ব-দ্বীপত মিলিচেগৈ। এই মহান নৈ খনৰ বুকুত নৌকা বিহাৰ কৰি অনেক সুন্দৰ আৰু ৰোমাঞ্চক অভিজ্ঞতা অৰ্জন কৰক। ই সকলোকে কিবা নহয় কিবা প্ৰদান কৰে। বণ্যপ্ৰাণী উদ্যমী সকলৰ বাবে ই মন প্ৰফুল্লিত কৰিব পৰা বণ্যপ্ৰাণী আৰু পক্ষি দৰ্শনৰ সুবিধা প্ৰদান কৰে, সংস্কৃতিক প্ৰেমীৰ বাবে ই আকৌ নব্য-ধ্ৰুপদী ঔপনিবেশিক স্থান সমূহৰ উপৰিও ৰাজ্যখনৰ ভিন্ন ভিন্ন ৰঙীন জাতিগত সংমিশ্ৰন, বৌদ্ধধৰ্মীয় পুৰাতত্ব, হিন্দু মঠ-মন্দিৰ আৰু ইছলামিক স্থাপত্য কলাৰ দৰ্শন সহজ কৰি তুলে।\nব্ৰহ্মপুত্ৰৰ বুকুত নৌকা বিহাৰ কৰাৰ বাবে অসম পৰ্য্যটন বিভাগৰ লগতে ব্যক্তিগত খণ্ডইয়ো সুবিধা প্ৰদান কৰ। কিছু পৰিচালগে গুৱাহাটী মহানগৰীৰ ভিতৰতে ক্ষুদ্ৰ ভ্ৰমণৰ সুবিধা প্ৰদান কৰে আৰু কোনোৱে কাজিৰঙা বা তাৰো আগলৈ আৰামদায়ক নৈ ভ্ৰমণৰ সেৱা প্ৰদান কৰে।.\nএই নৌকা ভ্ৰমণে কাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ দৰে এক বিশ্ব ঐতিহ্য স্থানকে আদি কৰি মাজুলীৰ দৰে পৃথিৱীৰ বৃহততম নদীদ্বিপ টোকো সামৰি লয়। ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ নৌকা ভ্ৰমণে বণ্যপ্ৰাণী দৰ্শন (প্ৰকাৰৰ, জীপ আৰু হাটীৰ পিঠিত উঠি কৰা ভ্ৰমণৰ জৰিয়তে), খোজ কাঢ়ি গাঁও ভ্ৰমণ, চাহ বাগান ভ্ৰমণ, নৈৰ বালিচাপৰিত মাংখ পোৰা, নৃত্য প্ৰদৰ্শন, চাইকেল বা ৰিক্সাত উঠি দেশীয় নগৰ সমূহ আবিষ্কাৰ কৰা আৰু শিল্পকলাৰ কৰ্মশালা সমূহৰ প্ৰদৰ্শন ইত্যাদি সকলো সামৰি লয়।\nউপলব্ধ নৌকা বিহাৰৰ তালিকা তলত উল্লেখ কৰা হ’ল\nমহাবাহু ৰিভাৰ ক্ৰূজ\nফোন নং- +৯১-৯৫০৮৯৯২৬৫৭\nবহ্মপুত্ৰ ক্ৰূজ প্ৰাইভেট লিমিটেড\n২৮৯ এ টি ৰোড, ভৰলুমুখ\nফোন নং- +৯১-৯৪৩৫১০৩৩০৪, +৯১-৯৪৩৫৫৫৮০০৫\nফোন নং- +৯১-৯৪৩৫৫৫৮০০৪\nএম.জি. ৰোড, গুৱাহাটী\nফোন নং- +৯১-৯৪৩৫১০০৫৮০\nএম.জি. ৰোড, ফাঁচী বজাৰ, গুৱাহাটী


एक साल में बाइबल - ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন - सितंबर 23\n1. সেই কথা শুনা মাত্ৰে ৰজা হিষ্কিয়াই নিজৰ বস্ত্ৰ ফালি চট কাপোৰ পিন্ধিলে, আৰু যিহোৱাৰ গৃহলৈ গ’ল।\n2. চট কাপোৰ পিন্ধা ৰজাৰ ঘৰগিৰী ইলিয়াকীম, ৰাজলিখক চেবনা, আৰু পুৰোহিতসকলৰ বৃদ্ধ লোকক আমোচৰ পুত্ৰ যিচয়া ভাববাদী ওচৰলৈ পঠাই দিলে।\n3. তেওঁলোকে তেওঁক ক’লে, ‘যিদৰে এটি সন্তানৰ প্ৰসৱৰ সময় হয়, কিন্তু মাতৃৰ সন্তান প্ৰসৱ কৰাৰ শক্তি নাথাকে সেইদৰেই আজি সঙ্কট, তাড়না, আৰু অপমানৰ দিন হয়।\n4. যি ৰবচাকিক নিজৰ প্ৰভু ৰজা অচুৰীয়াৰ জীৱন্ত ঈশ্বৰক ধিক্কাৰ দিবলৈ পঠাইছিল, আপোনাৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাই সেই ৰবচাকিৰ কথা শুনিব, আৰু আপোনাৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাই নিজে শুনা কথাৰ বাবে হয়তু দণ্ড দিব; সেয়ে এতিয়া অৱশিষ্ট থকা ভাগৰ বাবে আপুনি প্রাৰ্থনা উৎসৰ্গ কৰক।\n5. সেয়ে ৰজা হিষ্কিয়াৰ দাসবোৰ যিচয়াৰ ওচৰলৈ আহিল,\n6. যিচয়াই তেওঁলোকক ক’লে, “তোমালোকৰ গৰাকীক কোৱা, যিহোৱাই কৈছে, “তুমি যি বাক্য শুনিলা, আৰু যিহৰ দ্বাৰাই ৰজা অচূৰীয়াৰ দাসবোৰে মোক নিন্দা কৰিলে, এই সকলো কথালৈ ভয় নকৰিবা।\n7. চোৱা, মই তেওঁৰ অন্তৰত এক আত্মা স্থাপন কৰিম, আৰু তেওঁ বিশেষ সম্বাদ শুনি নিজৰ দেশলৈ উভটি যাব; মই তেওঁৰ দেশত তেওঁক তৰোৱালে নিপাত কৰিম।\n8. তাৰ পাছত ৰবচাকিয়ে উভটি গৈ ৰজা অচূৰীয়াই লিব্‌নাৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ কৰি থকা পালে; কাৰণ তেওঁ শুনিলে যে, ৰজা লাখীচৰ পৰা আঁতৰি গ’ল।\n9. তেতিয়া ৰজা অচৰীয়াই শুনিলে যে, কুচ আৰু মিচৰীয়া দেশৰ ৰজা তিৰ্হাকাই তেওঁৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ কৰিবলৈ সৈন্য সমবেত কৰিছে; সেয়ে তেওঁ বাৰ্ত্তাৰে সৈতে বাৰ্ত্তাবাহকক হিষ্কিয়াৰ ওচৰলৈ পঠিয়ালে।\n10. যিহূদাৰ ৰজা হিষ্কিয়াক কোৱা, যি ঈশ্বৰত তুমি ভাৰসা কৰিছা, “ৰজা অচূৰীয়াৰ হাতত যিৰূচালেমক শোধাই দিয়া নহ’ব বুলি” তোমাৰ সেই ঈশ্বৰে তোমাক নুভুলাওক।\n11. চোৱা, ৰজা অচূৰীয়াই সকলো দেশ সম্পূৰ্ণকৈ ধ্বংস কৰি কি কৰিছিল, সেই বিষয়ে তুমি শুনিবলৈ পালা, সেয়ে তুমি জানো ৰক্ষা পাবা?\n12. মোৰ পূর্বপুৰুষসকলে ধ্বংস কৰা দেশবাসী গোজন, হাৰণ, ৰেচফ, আৰু তলচ্ছাৰত থকা এদনৰ সন্তানসকলক তেওঁলোকৰ দেৱতাবোৰে জানো তেওঁলোকক ৰক্ষা কৰিছে’?”\n13. হমাতৰ ৰজা, অৰ্পদৰ ৰজা, চফৰ্বয়িম নগৰৰ ৰজা, হেনাৰ আৰু ইব্বাৰ ৰজা সকল ক’ত আছে?\n14. হিষ্কিয়াই বাৰ্ত্তাবাহকসকলৰ পৰা পত্ৰখন গ্রহণ কৰিলে আৰু পাঢ়িলে। তাৰ পাছত তেওঁ যিহোৱাৰ গৃহলৈ গৈ যিহোৱাৰ সন্মুখত পত্রখন মেলি দিলে।\n15. হিষ্কিয়াই যিহোৱাৰ আগত প্ৰাৰ্থনা কৰি ক’লে,\n16. “হে কৰূব দুটাৰ মাজত বাস কৰা ইস্ৰায়েলৰ ঈশ্বৰ বাহিনীসকলৰ যিহোৱা, আপুনি ঈশ্বৰ, পৃথিবীৰ সকলো ৰাজ্যৰ মাজত কেৱল আপুনিয়েই ঈশ্বৰ, আপুনিয়েই আকাশ মণ্ডল আৰু পৃথিৱী সৃষ্টি কৰিলে।\n17. হে যিহোৱা কাণ পাতি শুনক; হে যিহোৱা আপোনাৰ চকু মেলি দৃষ্টি কৰক আৰু জীৱন্ত ঈশ্বৰক নিন্দা কৰিবলৈ চনহেৰীবে কৈ পঠোৱা সকলো কথা শুনক।\n18. হে যিহোৱা এইটো সত্য যে, অচূৰীয়াৰ ৰজাসকলে সকলো দেশীবাসী আৰু তেওঁলোকৰ দেশ ধ্বংস কৰিলে।\n19. তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ দেৱতাবোৰক জুইত পেলালে; কিয়নো সেইবোৰ দেৱতা নহয়, কিন্তু মনুষ্যৰ হাতৰ কাৰ্যহে, সেইবোৰ কাঠ আৰু শিল মাথোন, সেয়ে অচূৰীয়াসকলে সেইবোৰ বিনষ্ট কৰিলে।\n20. এই হেতুকে হে আমাৰ ঈশ্বৰ যিহোৱা, অকল আপুনিয়েই যে যিহোৱা ইয়াক পৃথিবীৰ সকলো ৰাজ্যৰ লোকসকলে জানিবৰ বাবে আপুনি তেওঁৰ হাতৰ পৰা আমাক নিস্তাৰ কৰক।”\n21. তাৰ পাছত আমোচৰ পুত্ৰ যিচয়াই হিষ্কিয়াৰ ওচৰলৈ বাৰ্ত্তা পঠিয়াই ক’লে, “ইস্ৰায়েলৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাই এই কথা কৈছে, কাৰণ তুমি অচূৰৰ ৰজা চনহেৰীবৰ বিষয়ে মোৰ আগত প্ৰাৰ্থনা কৰিলা;\n22. তেওঁৰ বিষয়ে যিহোৱাই কোৱা কথা এই: কুমাৰী চিয়োন-জীয়াৰীয়ে তোমাক হেয়জ্ঞান কৰিছে, আৰু তোমাক হাঁহিছে; যিৰূচালেম জীয়াৰীয়ে তোমালৈ মুৰ জোকাৰিলা।\n23. তুমি কাক উপেক্ষা আৰু অপমান কৰিলা? আৰু কাৰ বিৰুদ্ধে উচ্চ স্বৰেৰে কথা কৈছা, আৰু অহঙ্কাৰেৰে কাৰ ওপৰত দৃষ্টি কৰিলা? ইস্ৰায়েলৰ পবিত্ৰ ঈশ্বৰ জনাৰ বিৰুদ্ধেই কৰিলা।\n24. তুমি তোমাৰ দাসবোৰৰ দ্বাৰাই প্ৰভুক উপেক্ষা কৰিলা, আৰু ক’লা, মোৰ অধিক ৰথে সৈতে ওখ পৰ্ব্বতবোৰৰ টিঙলৈকে, লিবানোনৰ ওখ স্থানলৈ উঠি গলোঁ। আৰু মই তাৰ ওখ ওখ দেৱদাৰু আৰু তাৰ উত্তম ডিমৰু গছবোৰ কাটি পেলাম, আৰু তাৰ অন্ত ভাগৰ ওখ ঠাইত তাৰ ফলৱতী উদ্যানত সোমাম।\n25. মই কুঁৱা খানিলোঁ আৰু বিদেশী পানী খালোঁ, আৰু মই মোৰ ভৰিৰ তলুৱাৰে মিচৰৰ সকলো নদীবোৰ শুকুৱাম।\n26. বহুকালৰে পৰা মই তাক কেনেকৈ স্থিৰ কৰিলোঁ, আৰু প্ৰাচীন কালত মই তাক কেনেকৈ কাৰ্যকাৰী কৰিলোঁ, সেই বিষয়ে তুমি শুনা নাই নে? মই এতিয়া তাক বৈ যাব দিম। আপুনি দুর্ভেদ্য নগৰবোৰ হ্রাস কৰি উচ্ছন্ন ভগ্ন ৰাশি কৰিবলৈ ইয়াত আছে।\n27. তাৰ নিবাসীসকল দুৰ্বল আছিল; তেওঁলোক চূৰ্ণবিচূৰ্ণ হৈ লজ্জিত হৈছিল। তেওঁলোকে পথাৰত সেউজীয়া ঘাঁহ ৰুইছিল, পূবদিশৰ বতাহৰ আগত। ঘৰৰ চালত বা পথাৰত গজা ঘাঁহৰ দৰে।\n28. কিন্তু তুমি বহা, তুমি বাহিৰলৈ আৰু ভিতৰলৈ অহা যোৱা কৰা, আৰু মোৰ বিৰুদ্ধে তুমি কৰা ক্রোধ, এই সকলোকে মই জানিছোঁ।\n29. তুমি মোৰ বিৰুদ্ধে কৰা ক্রোধৰ কাৰণে, আৰু তোমাৰ অহঙ্কাৰৰ কথা মোৰ কাণত পৰাৰ কাৰণে মই তোমাৰ নাকত মোৰ হাঁকোটা, আৰু তোমাৰ মুখত মোৰ লাগাম লগাম, আৰু যি বাটেদি তুমি আহিলা, সেই বাটেদিয়েই তোমাক উভটাই পঠাম।\n30. তোমাৰ বাবে এইয়ে এক চিন হ’ব, যে, এই বছৰত নিজে উৎপন্ন হোৱা শস্য, আৰু দ্বিতীয় বছৰত তাৰ পৰা উৎপন্ন হোৱা শস্য তোমালোকে ভোজন কৰিবা; কিন্তু তৃতীয় বছৰত তোমালোকে নিশ্চয়কৈ কঠিয়া সিচিঁ শস্য দাবা, আৰু দ্ৰাক্ষাবাৰী পাতি তাৰ ফল ভোগ কৰিবা।\n31. যিহূদা বংশৰ ৰক্ষা পোৱা অবশিষ্ট লোকে পুনৰাই পুখা মেলিব, আৰু ফলৱান হ’ব।\n32. কাৰণ যিৰূচালেমৰ পৰা অবশিষ্ট লোক আৰু চিয়োন পৰ্ব্বতৰ পৰা ৰক্ষা পোৱা লোক ওলাই আহিব; বাহিনীসকলৰ যিহোৱাৰ উৎসাহে ইয়াক সিদ্ধ কৰিব।\n33. এই হেতুকে ৰজা অচূৰীয়াৰ বিষয়ে যিহোৱাই এই কথা কৈছে: তেওঁ এই নগৰলৈ নাহিব, ইয়ালৈ এপাত কাঁড়ো নামাৰিব, ইয়াৰ সন্মুখলৈ ঢাল লৈ নাহিব, আৰু ইয়াৰ বিৰুদ্ধে হাদাম নাবান্ধিব।\n34. যিহোৱাই কৈছে যে, তেওঁ যি বাটেদি আহিল, সেই বাটেদিয়েই উভটি যাব, তেওঁ এই নগৰত নোহোমাব।\n35. মই নিজৰ আৰু মোৰ দাস দায়ূদৰ কাৰণে এই নগৰ ৰক্ষা আৰু উদ্ধাৰ কৰিম।”\n36. তাৰ পাছত যিহোৱাৰ দূতবোৰে ওলাই গৈ অচূৰীয়াসকলৰ চাউনিত আক্রমণ কৰিলে, আৰু এক লাখ পঁচাশী হাজাৰ লোকক মাৰিলে। তাতে লোকসকলে ৰাতিপুৱা উঠি তেওঁলোকৰ চাৰিওফালে মৰা শৱ পৰি থকা দেখিলে।\n37. সেই বাবে অচূৰৰ ৰজা চনহেৰীবে ইস্রায়েল ত্যাগ কৰি ঘৰলৈ উভটি গৈ নীনবিত বাস কৰিলে।\n38. তাৰ পাছত তেওঁ নিজৰ নিষ্ৰোক নামেৰে দেৱতাৰ গৃহত প্ৰণিপাত কৰোঁতে, অদ্ৰমেলক আৰু চৰেচ নামৰ তেওঁৰ পুত্র দুজনে তেওঁক তৰোৱালেৰে বধ কৰিলে। তাৰ পাছত তেওঁলোক অৰাৰট দেশলৈ পলাই গ’ল। পাছত তেওঁৰ পুত্ৰ এচৰ-হদ্দোনে তেওঁৰ পাছত ৰাজত্ব কৰিলে।\n1. সেই সময়ত হিষ্কিয়াৰ সাংঘাতিক নৰিয়া হৈছিল। আমোচৰ পুত্ৰ ভাববাদী যিচয়াই তেওঁৰ ওচৰলৈ আহিলে, আৰু তেওঁক ক’লে, “যিহোৱাই কৈছে, ‘তুমি তোমাৰ ঘৰ সৃঙ্খলাবদ্ধ কৰা; কাৰণ তোমাৰ মৃত্যু হ’ব, তুমি আৰু জীয়াই নাথাকিবা’।”\n2. তাৰ পাছত হিষ্কিয়াই দেৱালৰ ফাললৈ মুখ ঘূৰাই যিহোৱাৰ আগত প্ৰাৰ্থনা কৰি ক’লে,\n3. তেওঁ ক’লে, “হে যিহোৱা বিনয় কৰোঁ, মই সত্যভাৱে আৰু শুদ্ধ মনেৰে আপোনাৰ সাক্ষাতে কেনেকৈ চলি আহিছোঁ, আৰু আপোনাৰ দৃষ্টিত কেনে সদাচৰণ কৰি আহিছোঁ, তাক আপুনি এতিয়া সোঁৱৰণ কৰক; এই বুলি হিষ্কিয়াই বৰকৈ কান্দিলে।\n4. যিচয়াৰ ওচৰলৈ যিহোৱাৰ বাক্য আহিল,\n5. “তুমি গৈ হিষ্কিয়াক কোৱা, তোমাৰ ওপৰ পিতৃ দায়ূদৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাই এই কথা কৈছে, মই তোমাৰ প্ৰাৰ্থনা শুনিলোঁ, আৰু তোমাৰ চকুলোত মোৰ দৃষ্টি পৰিল; চোৱা, মই তোমাৰ আয়ুস পোন্ধৰ বছৰ বঢ়াই দিম।\n6. আৰু মই ৰজা অচূৰীয়াৰ হাতৰ পৰা তোমাক আৰু এই নগৰক উদ্ধাৰ কৰিম; আৰু মই এই নগৰৰ ঢালস্বৰূপ হ’ম।\n7. আৰু যিহোৱাৰ পৰা তোমালৈ এই চিন হ’ব, যে, মই যি কৈছো সেয়াই সিদ্ধ কৰিম।\n8. চোৱা, আহজৰ খটখটিত ছাঁটো দহ খাপ ওভটাবলৈ মই খটখটিত ছাঁ পেলাম’।” সেয়ে সেই খটখটিৰ ছাঁটো আগুৱাই যোৱা স্থানৰ পৰা দহ খোজ উভটি গৈছিল।\n9. যিহূদাৰ ৰজা হিষ্কিয়াই নৰিয়া পৰি সুস্থ হোৱাৰ পাছত লিখা প্রাৰ্থনা এইয়া আছিল:\n10. মই কৈছিলোঁ যে, মোৰ জীৱনৰ আধা ভাগত মই চিয়োলৰ দুৱাৰৰ মাজেৰে যাম; মোৰ আয়ুসৰ অৱশিষ্ট ভাগৰ বাবে মোক তালৈ পঠোৱা হৈছে।”\n11. মই কৈছিলোঁ যে, “মই জীৱিত লোকৰ দেশত যিহোৱাক আৰু দেখিবলৈ নাপাম; পৃথিৱীৰ নিবাসী বা মনুষ্যক মই আৰু নাচাও।\n12. মেৰ-ছাগ ৰখীয়াৰ তম্বুৰ দৰে মোৰ জীৱন মোৰ পৰা আঁতৰাই নিয়া হ’ল; মই সিপিনীয়ে বোৱা কাপোৰৰ দৰে মোৰ জীৱন নুৰিয়ালোঁ, আপুনি মোক তাঁত শালৰ পৰা কাটিলে; দিন আৰু ৰাতিৰ ভিতৰত আপুনি মোৰ জীৱনটো শেষ কৰিব।\n13. মই ৰাতিপুৱালৈকে কান্দিলোঁ, সিংহৰ দৰে তেওঁ মোৰ আটাই হাড় ভাঙিছে; দিন আৰু ৰাতিৰ ভিতৰতে আপুনি মোৰ জীৱন শেষ কৰিলে।\n14. মই বগলীৰ দৰে চিঁচিঁয়াই আছোঁ; কপৌৰ দৰে শোক ধ্বনি কৰিছোঁ; ওপৰলৈ চাওঁতে চাওঁতে মোৰ চকু দুৰ্বল হ’ল; হে যিহোৱা মই উপদ্ৰৱ পাইছোঁ, মোক সহায় কৰক।\n15. মই কি ক’ম? তেওঁ মোক ক’লে, আৰু তেওঁ সিদ্ধও কৰিলে; মোৰ আত্মা দূখেৰে পৰিপূৰ্ণ হোৱাৰ বাবে মই মোৰ গোটেই জীৱনত লাহে লাহে খোজ কাঢ়িম।\n16. হে প্ৰভু, আপুনি দিয়া কষ্ট মোৰ বাবে লাভজনক; মোৰ জীৱনটো পুনৰ ঘূৰাই দিব পাৰে; আপুনি মোৰ জীৱন আৰু স্ৱাস্থ্য পুনৰ স্থাপন কৰিলে।\n17. মই তেনে কষ্ট অনুভৱ কৰাটো মোৰ বাবে লাভজনক আপুনি মোক ধ্বংসৰ গাতৰ পৰা ৰক্ষা কৰিলে; কিয়নো আপুনি মোৰ সকলো পাপ আপোনাৰ পাছফালে দলিয়াই পেলালে।\n18. কাৰণ চিয়োলে আপোনাক ধন্যবাদ নিদিয়ে; মৃত্যুৱে আপোনাৰ প্রশংসা নকৰে; গাতলৈ নামি যোৱাসকলে আপোনাৰ বিশ্বাসযোগ্যতালৈ আশা কৰিব নোৱাৰে।\n19. আজি মই যেনেকৈ কৰিছোঁ, তেনেকৈ জীৱিত লোকেহে আপোনাক ধন্যবাদ দিব পাৰে; পিতৃয়ে সন্তান সকলক আপোনাৰ বিশ্বাসযোগ্যতা জানিব দিব।\n20. যিহোৱাই মোক পৰিত্ৰাণ কৰিবলৈ যুগুত আছে, আমাৰ জীৱনৰ প্রতিটো দিনত যিহোৱাৰ গৃহত আমি সঙ্গীতেৰে সৈতে উদযাপন কৰিম।\n21. তেতিয়া যিচয়াই ক’লে, “ডিমৰু গুটিৰ লদা আনি, খহুৰ ওপৰত লগাই দিয়া যাওক; তাতে তেওঁ সুস্থ হ’ব।”।\n22. হিষ্কিয়ায়ো ক’লে, “মই যে, যিহোৱাৰ গৃহলৈ উঠি যাম, ইয়াৰ চিন কি হ’ব?\n14. তেওঁলোকৰ পিতৃবিলাকৰ অধৰ্মৰ কথা যিহোৱাৰ সোঁৱৰণত থাকক; তেওঁলোকৰ মাতৃসকলৰ পাপ মোচন কৰা নহওঁক।\n15. সকলো সময়তে সেইবোৰ যিহোৱাৰ সন্মুখত থাকক, আৰু পৃথিৱীৰ পৰা তেওঁলোকৰ স্মৃতি লুপ্ত হওঁক।\n16. কাৰণ তেওঁলোকে কেতিয়াও দয়া দেখুৱাৰ কথা মনলৈ নানে, কিন্তু দুখী, দৰিদ্র আৰু হতাশগ্রস্ত লোকসকলক বধ কৰিবৰ কাৰণে তাড়না কৰে।\n17. তেওঁলোকে শাও দিবলৈ ভাল পায়; সেই শাও তেওঁলোকৰ ওপৰলৈকে আহঁক। তেওঁলোকে আশীৰ্ব্বাদ ঘৃণা কৰে; সেয়ে আশীর্বাদ তেওঁলোকৰ পৰা দূৰ হওঁক।\n18. তেওঁলোকে শাওক নিজৰ বস্ত্ৰৰ দৰে পিন্ধিলে; সেয়ে পানীৰ নিচিনাকৈ তেওঁলোকৰ অন্তৰত প্রৱেশ কৰিলে, তেওঁলোকৰ অস্থিবোৰে তেলৰ নিচিনাকৈ শুহি ল’লে।\n19. সেই শাৱে চাদৰৰ দৰে তেওঁলোকক ঢাকি ৰাখক; কঁকালত সদায় বন্ধা টঙালিৰ নিচিনা বান্ধি ৰাখক।”\n20. মোৰ যি বিৰোধীবিলাকে মোৰ বিৰুদ্ধে বেয়া কথা কয়, তেওঁলোকে যিহোৱাৰ পৰা যেন এই প্ৰতিফল পায়।\n1. গ্রীষ্ম কালত বৰফ, আৰু শস্য দোৱাৰ সময়ত বৃষ্টি যেনে, সেইদৰে অজ্ঞানীয়ে সন্মান পোৱাৰ যোগ্য নহয়।\n1. মই পৌল, এজন পাঁচনি। এই পাঁচনি পদ কোনো মানুহৰ পৰা বা মানুহৰ দ্বাৰাই মই পোৱা নাই, কিন্তু যীচু খ্ৰীষ্ট আৰু পিতৃ ঈশ্বৰ, যি জনে যীচুক মৃত লোকৰ মাজৰ পৰা তুলিছিল, তেওঁলোকৰ দ্বাৰাই মই পাঁচনি নিযুক্ত হ’লো।\n2. মই আৰু মোৰ সহবর্ত্তী যি সকলো ভাই আছে, আমাৰ সকলোৰে পৰা এই পত্র গালাতীয়াৰ মণ্ডলীবোৰৰ সমীপলৈ।\n3. আমাৰ পিতৃ ঈশ্বৰ আৰু প্ৰভু যীচু খ্ৰীষ্টৰ পৰা আপোনালোকলৈ অনুগ্ৰহ আৰু শান্তি হওক;\n4. যীচুৱে আমাৰ পাপ সমূহৰ কাৰণে নিজকে উছর্গা কৰিলে যাতে আমাৰ পিতৃ ঈশ্বৰৰ ইচ্ছা অনুসাৰে তেওঁ আমাক বৰ্ত্তমান মন্দ সংসাৰৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰিব পাৰে।\n5. সেই পিতৃ ঈশ্বৰৰ মহিমা চিৰকাল হওক। আমেন।\n6. খ্ৰীষ্টৰ অনুগ্ৰহত যি জনে আপোনালোকক আমন্ত্ৰণ কৰিলে, আপোনালোক ইমান সোনকালে তেওঁৰ পৰা অন্যবিধ শুভবাৰ্তালৈ ঘূৰি গৈছে দেখি মই আচৰিত মানিছো।\n7. আচলতে কোনো অন্য শুভবাৰ্তা নাই। কিন্তু কিছুমান লোক আছে, যি সকলে আপোনালোকক বিভ্রান্ত কৰে আৰু খ্ৰীষ্টৰ শুভবাৰ্তা বিকৃত কৰিবলৈ বিচাৰে।\n8. কিন্তু আমি আপোনালোকৰ আগত যি শুভবাৰ্তা প্ৰচাৰ কৰিলোঁ, তাৰ বাহিৰে আন শুভবাৰ্তা, আমিয়েই হওক বা স্বৰ্গৰ দূতেই হওক, কোনোৱে যদি আপোনালোকৰ আগত প্ৰচাৰ কৰে, তেনেহলে তেওঁ অভিশপ্ত হওক।\n9. আমি আগেয়ে যেনেকৈ কৈছিলোঁ, এতিয়া মই পুনৰ কৈছোঁ, “আপোনালোকে যি শুভবাৰ্তা গ্ৰহণ কৰিলে, তাৰ বাহিৰে আন শুভবাৰ্তা, কোনোৱে যদি আপোনালোকৰ আগত প্ৰচাৰ কৰে, তেনেহলে তেওঁ অভিশপ্ত হওক।”\n10. মই এতিয়া মানুহৰ নে ঈশ্বৰৰ প্রশংসা বিচাৰিছোঁ? অথবা, মই মানুহক সন্তুষ্ট কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছোঁ নেকি? মই যদি এতিয়াও মানুহক সন্তুষ্ট কৰিবলৈ চেষ্টা কৰোঁ, তেনেহলে মই খ্ৰীষ্টৰ দাস নহওঁ।\n11. ভাই সকল, মই আপোনালোকক জনাবলৈ বিচাৰো যে, মই যি শুভবাৰ্তা প্রচাৰ কৰিছোঁ, সেয়া কোনো মানুহৰ মত অনুসাৰে নহয়।\n12. কাৰণ মই মানুহৰ পৰা তাক পোৱা নাই আৰু মোক শিকোৱাও নাই; কিন্তু যীচু খ্ৰীষ্টই নিজে এই বিষয়ে মোৰ আগত প্রকাশ কৰিলে।\n13. আপোনালোকেতো শুনিছে যে, ইহুদী ধর্ম পালন কৰাৰ সময়ত মই কি ভাৱে জীৱন-যাপন কৰিছিলোঁ; কেনে নির্মমভাৱে ঈশ্বৰৰ মণ্ডলীৰ ওপৰত অধিক পৰিমাণে তাড়না কৰি, তাক ধ্বংস কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিলোঁ।\n14. ইহুদী ধর্ম চর্চ্চাত মোৰ সমসাময়িক আনসকলতকৈ মই অনেক আগবাঢ়ি গৈছিলোঁ। পূর্বপুৰুষ সকলৰ পৰম্পৰাগত ৰীতি-নীতি পালনত মই যথেষ্ট উৎসাহী আছিলোঁ।\n15. কিন্তু ঈশ্বৰে মোক মাতৃ-গৰ্ভৰে পৰা বাছি ল’লে আৰু তেওঁৰ অনুগ্ৰহেৰে মোক আমন্ত্ৰণ কৰিলে।\n16. মই যেন অনা-ইহুদী সকলৰ আগত তেওঁৰ পুত্ৰৰ বিষয়ে শুভবাৰ্তা প্ৰচাৰ কৰোঁ; সেয়ে, ঈশ্বৰে যেতিয়া নিজ পুত্ৰক মোৰ জীৱনত প্ৰকাশ কৰিবলৈ সন্তুষ্ট হৈছিল, তেতিয়া মই ক্ষণিকৰ বাবেও মাংস আৰু তেজেৰে সৈতে কোনো পৰামৰ্শ নকৰিলোঁ;\n17. এনে কি মোতকৈ আগেয়ে হোৱা পাঁচনি সকলক লগ পাবলৈ যিৰূচালেমলৈও নগ’লো; কিন্তু মই আৰব দেশলৈ গৈছিলোঁ আৰু পাছত পুনৰ দম্মেচকলৈ উলটি আহিলোঁ।\n18. ইয়াৰ তিনি বছৰৰ পাছত, মই কৈফাৰে সৈতে চিনা পৰিচয় হ’বলৈ যিৰূচালেমলৈ গ’লো আৰু তেওঁৰ লগত পোন্ধৰ দিন থকিলোঁ।\n19. তাত প্রভুৰ ভায়েক যাকোবৰ বাহিৰে আন কোনো পাঁচনি পদ পোৱা লোকক মই দেখা নাপালোঁ।\n20. চাওক, ঈশ্বৰৰ দৃষ্টিত মই আপোনালোকৰ ওচৰত এই যি সকলো কথা লিখিছোঁ, সেইবোৰ মিছা নহয়।\n21. তাৰ পাছত মই চিৰিয়া আৰু কিলিকিয়াৰ শাসনাধীন অঞ্চলবোৰলৈ গ’লো;\n22. তেতিয়াও খ্ৰীষ্টত আশ্ৰয় লোৱা যিহুদীয়াৰ মণ্ডলীবোৰৰ সৈতে মোৰ ব্যক্তিগত সাক্ষাত-পৰিচয় হোৱা নাছিল\n23. কিন্তু তেওঁলোকে কেৱল শুনিবলৈ পাইছিল, “যি জনে পূৰ্বতে আমাক তাড়না কৰিছিল, তেওঁ এতিয়া সেই বিশ্বাসৰ বাণী প্রচাৰ কৰিছে, যি তেওঁ পূৰ্বে ধ্বংস কৰিবলৈ বিচাৰিছিল।”\n24. আৰু তেওঁলোকে মোৰ বাবে ঈশ্বৰৰ মহিমা কৰিবলৈ ধৰিলে।


ফুলশয্যাৰ নিশাৰ প্ৰতিবিম্ব (13- অন্তিম খণ্ড )\nHomeমিষ্ট্ৰিয়াচ নাইটফুলশয্যাৰ নিশাৰ প্ৰতিবিম্ব (13- অন্তিম খণ্ড )\nফুলশয্যাৰ নিশাৰ প্ৰতিবিম্ব ( অন্তিম খণ্ড )\nজয়াল নিশাৰ নিস্তব্ধতা৷ নিশাৰ এই নিমাওমাও নিস্তব্ধতা ভাঙিবলৈ ঠাকুৰবাৰীৰ ঝিলিবোৰৰ শৰীৰতো যেন শক্তি নাই৷ মাথোঁঁ পশ্চিমৰ পৰা সো সোৱাই বৈ থকা বতাহ এজাকে সিহঁতৰ কাণত কোবাইছে৷ মাজে মাজে জ্বলন্ত চিঁতাৰ পৰা সৰুকৈ হিলৈ ফুটাৰ শব্দ ভাহি আহিছে৷ বিপুল বৰঠাকুৰৰ দপ、দপাই জ্বলি থকা চিঁতাৰ পৰা কিছু আঁতৰত, য’ত নিশাৰ ক’লা আন্ধাৰ আৰু বিপুলৰ চিতা জুঁইৰ পোহৰ মিলিত হৈছে ঠিক সেই বিন্দুতে মাটিত লেপেটা কাঢ়ি বহি আছে দুয়ো৷ নীৰৱ আৰু হিমাশ্ৰী৷ দেউতাকৰ দপ、দপাই জ্বলি থকা থকা চিতাঁখনলৈ অ’তপৰে নীৰৱে চাই থকা নীৰৱে এক মুহূৰ্তত নীৰৱতা ভাঙিলে৷ সি আন্ধাৰৰ মাজেৰেই এবাৰ হিমাশ্ৰীৰ মুখলৈ চালে, তাৰ পিছত ক’বলৈ ধৰিলে, “ যদিও নৰকত অসংখ্য পাপী আছে, তথাপি এনেকুৱা দৰ্পিত আৰু উদ্ধত পাপাত্মা কতো কেতিয়াও চাগে জন্ম লোৱা নাই৷ মোৰ এই ৰক্তক্ষয়ী পাপকৰ্মৰ সৈতে জড়িত হৈছে ধৰ্ষণৰ দৰে ঘৃণীত অপৰাধ৷ মোৰ মাজেৰেই পাৰ হৈ গৈছে সেই বীভৎস প্ৰেতপুৰীৰ পথ৷ মোৰ মাজেৰেই গৈছে দৈনন্দিন দুখভোগৰ পথ৷ কেনেকৈ জীয়াই আছো মই! কি এক আচৰিত জীৱনধাৰা৷ এই জীৱন শত অন্ধ আৰু হীনতাপুৰ্ণ হলেও ইয়াৰ কোনো মৃত্যু নাই৷ সেইবাৱে যশ - অপযশৰ প্ৰতি কোনো তৃষ্ঞা নাই৷ দয়া আৰু নিষ্ঠুৰতা, সৃষ্টি আৰু ধ্বংসৰ মাজত কোনো পাৰ্থক্যই নাই এই জীৱনৰ বাবে৷ দুয়োটাই ঘৃণ্য মোৰ বাৱে৷ গতিকে প্ৰয়োজনত মোলৈ অলপো পুতৌ নেদেখুওৱাবা, নিঃশেষ কৰি পেলাবা এই পাপী দেহ৷ কাৰণ মোৰ উপস্থিতিয়ে সদায়ে ম্লান কৰি ৰাখিব প্ৰেম ভালপোৱা আৰু সম্পৰ্কৰ আপুৰুগীয়া জ্যোতি৷ নৰকীয় কীটবোৰে অধিক উৎসাহিত হৈ সগৰ্বে পৃথিৱীত আধিপত্য কৰি থাকিব৷ তুমি জ্ঞানী ছোৱালী৷ ভালকৈ চোৱা, ক’লৈ আহিছা তুমি, ভাবি চোৱা ইয়াত কাৰ ওপৰত বিশ্বাস কৰিছা তুমি? পথ মুকলি দেখি বিভ্ৰান্ত নহ’বা৷ তুমি যি পথত খোজ দিছা তাত কেৱল বিপদ আৰু জীৱনৰ নিৰপত্তাহীনতা আছে৷ মই তোমাৰ ভালপোৱা কিমানদূৰ লাভ কৰিব পাৰিছো নাজানো৷ কিন্তু আশা কৰো তোমাৰ হৃদয়ত মোৰ বাবে থাকক অপাৰ বিদ্বেষ৷ তুমি যেতিয়া মোৰ জীৱনলৈ আহিছিলা তেতিয়া মৰমৰ বাদে তোমাক দিবলৈ একোৱেই নাছিল৷ আজিও নাই৷ যি ভালপোৱাৰ বীজ সিচিলো সেই ভালপোৱাৰ পৰিণামো আশ্চৰ্যজনক হ’ল৷ “\nঃ তেনেহ’লে তুমি মোৰ পৰা কি বিচৰা? - হিমাশ্ৰীয়ে সুধিলে৷\n“ তুমি মোৰ বাসনাৰ কথা সকলোবোৰেই জানা৷ তোমাৰ পৰা যে একোৱেই বিচৰাৰ সামৰ্থ মোৰ নাই৷ মাথোঁঁ এটাই কামনা কৰো, মোৰ মুক্তিৰ কাৰণে যি নাৰীয়ে ইমান আগ্ৰহ দেখুৱাইছে, তেওঁ তেওঁৰ প্ৰচেষ্টাত সফল হওক৷ “ - নীৰৱে কথাখিনি কৈ আলফুলে হিমাশ্ৰীৰ হাত এখনত সামুচি ধৰিলে৷\nহিমাশ্ৰীয়ে আন্ধাৰৰ মাজেৰেই তাৰ চকুলৈ চালে৷ আন্ধাৰৰ মাজতো যেন তাই নীৰৱৰ আকুল চকুযোৰ পানীৰে উপচি পৰা দেখা পালে৷ তালৈ মৰম লাগি গ’ল তাইৰ৷ বেচেৰা! কি যে দুৰ্ভগীয়া জীৱন! তাই আলফুলে তাৰ মুৰটো টানি আনি বুকুৰ মাজত সুমুৱায় ল’লে৷ তাইৰ কঁকালত সাৱটি ধৰি, বুকুৰ উমত সি সৰু কেঁচুৱাৰ দৰে উচুপিব ধৰিলে৷ “আৰ্ত প্ৰেত্মাবোৰৰ দুঃসহ অনন্ত বেদনাই মোক কৰুণাত অভিভুত কৰি তুলে৷ তুমি জানা, মোৰ জন্ম কাৰোবাৰ ভুলৰ প্ৰতিফল৷ সমস্ত জীৱন ইয়াৰ প্ৰায়শ্চিত্তই কৰি ফুৰিছো…৷ “ হঠাৎ নীৰৱ সচকিত হৈ উঠিল৷ সি প্ৰথমে কাণ পাতি, মুৰটো বিশেষ ভংগিমাত ইপিনে সিপিনে লৰচৰ কৰি কিবা শুনাৰ প্ৰয়াস কৰিলে কৰিলে, তাৰ পিছত দুই আঁঠুত ভৰ দি বহি, গল ডাঙি, এক পশুৰ ভংগিমাত বতাহত কিহবাৰ ঘ্ৰাণ লোৱাৰ চেষ্টা কৰিলে৷ এইবাৰ সি মাটিত খৰখৰকৈ কিবা লিখিব ধৰিলে৷ তাৰপিছত প্ৰচণ্ড বেগত চিঁতা জুইৰ সিটোপাৰৰ আন্ধাৰৰ দিশে দৌৰ দিলে৷ হীমাশ্ৰীৰ উপস্থিতি কথা সি যেন সম্পুৰ্ণ পাহৰি পেলালে৷ হিমাশ্ৰীয়ে অনুমান কৰিলে সিহঁতৰ সন্মুখৰ দপ্ দপকৈ জ্বলি থকা চিতাঁৰ সিপাৰৰ আন্ধাৰবোৰ যেন লৰচৰ কৰিছে৷ অজান আকাংক্ষাত তাইৰ কলিজা কঁপি উঠিল যদিও তাই অস্থিৰ নহ’ল৷ এদিন নীৰৱে তাইক কৈছিল, “ যি ধৰ্মত তুমি বিশ্বাস কৰা, সেই ধৰ্ম বিশ্বাসৰ ভিত্তিস্বৰুপে প্ৰথাগতভাৱে ইষ্টদেৱতাক অন্তৰত স্থাপন কৰি ৰাখিব যদি পাৰা, কোনো দুষ্ট আত্মাই তোমাৰ কোনো অপকাৰ কৰিব নোৱাৰে৷ “ তাই দুহাতযুৰি চকুমুদি সম্ভাব্য বিপদৰ পৰা তাইক ৰক্ষা কৰিবলৈ ঈন্বৰক প্ৰাৰ্থনা কৰিব ধৰিলে৷ হঠাৎ কাৰোবাৰ পৰশত তাই চকু মেলিলে৷ তাই দেখিলে হাতত এখন উন্মুক্ত ছুৰী লৈ এয়া তাইৰ সমুখত স্বয়ং নীৰৱৰ মাক৷ সেই মানৱ পিশাচৰ জন্মদাত্ৰী৷ তেওঁ চেনেহেৰে হীমাশ্ৰীৰ গালে মুখে হাত ফুৰাই তাইক সা ন্তনা দিলে৷ তাৰ পিছত ক’লে, “ এই আন্ধাৰৰ পৰা পোহৰলৈ যাত্ৰা কৰো আহা৷ দুয়ো মিলি জগতক অন্ধকাৰ মুক্ত কৰো৷ “ কথাখিনি কৈ তেওঁ হিমাশ্ৰীৰ হাতত ধৰি বিপুলৰ জ্বলি থকা চিঁতাৰ ওচৰলৈ লৈ গ’ল৷ তাত প্ৰথমে ইষ্টদেৱতাক প্ৰাৰ্থনা কৰিলে নিজ স্বামীৰ চিৰ শান্তিৰ বাৱে৷ তীব্ৰ জুইৰ প্ৰকোপত বিপুল বৰঠাকুৰৰ হাত ভৰি ইতিমধ্যে ছাঁই বৰণীয়া হৈ চিঙি পৰিছিল৷ তেখেতে বৰ কষ্টেৰে ছুৰীখনৰ সহায়ত বিপুলৰ চিঙিপৰা ভৰি এখনৰ পৰা এডোখৰ মাংস কাটি আনিলে৷ তাৰ পিছত হীমাশ্ৰীৰ হাতত ধৰি পুনৰ আন্ধাৰ পোহৰৰ চাকনৈয়াৰ সেই বিশেষ বিন্দুটোলৈ উভতি গ’ল য’ত কিছুপৰ আগতে নীৰৱ আৰু হিমাশ্ৰী বহি আছিল৷ এইবাৰ তেওঁ প্ৰথমে ধীৰ গতিৰে মাটিত তিনি ইঞ্চিমান দ আৰু তিনি ইঞ্চিমান বহল এটা গাঁত খান্দিলে৷ তাৰ পিছত হাতৰ ছুৰীখনত খোচ খাই থকা পোৰা মাংসখিনি সেই গাঁতটোত থলে৷ পোৰা মাংসৰ গন্ধেৰে ঠাইখন ভৰি পৰিল৷ কি হ’ব ধৰিছে একো বুজি নাপায় হিমাশ্ৰীয়ে ভেবা লাগি তেওঁলৈ চাই থাকিল৷ তাৰ পাছত তেওঁ নিজ ডিঙিত লাহেকৈ ৰেপি দিলে৷ ডিঙিৰ পৰা গৰম তেজৰ সোঁত বৈ আহিল৷ সেই তেজ হাতত লৈ এটোপ দুটোপকৈ গাঁতৰ মাংস টুকুৰাত পৰিব দি তেওঁ মুখুৰে কিবা ভোৰভোৰাব ধৰিলে৷ হিমাশ্ৰীয়ে সন্তপৰ্ণে চাৰিওদিশে নজৰ ৰাখিলে৷ মাথোঁঁ কিছুপৰৰ নীৰৱতা৷ তাৰ পিছত হঠাৎ যেন ঠাইখন জীৱন্ত হৈ উঠিল৷ সুদুৰৰ পৰা বহুবোৰ মানুহৰ খোজৰ শব্দ ভাহি আহিল৷ যেন এক বিশাল শোভাযাত্ৰা৷ কেইমুহূৰ্ত মানৰ পিছতেই অদুৰত বহুবোৰ জোৰৰ পোহৰ তাই দেখা পালে৷ লগতে ভাহি আহিল কেইঘমণ্টা মান আগতে তাই শুনা পোৱা সেই মধুৰ সংগীতৰ শব্দ৷ লাহে লাহে সেই শব্দ ডাঙৰ হৈ আহিল৷ হিমাশ্ৰীয়ে বুজিলে সেই যাত্ৰা সিহঁতৰ দিশেই আগবাঢ়িছে৷ তাইৰ অজানিতে তাই নীৰৱৰ মাকৰ হাতত সজোৰে মুঠি মাৰি ধৰিলে৷ তেওঁ তাইলৈ ভ্ৰূক্ষেপ কৰা নাই৷ মাথোঁঁ মুখেৰে কিবা ভোৰ ভোৰাই তেজবোৰ অবিৰাম ভাৱে গাতত ঢালিছে৷\nসমদলটো আহি বিপুল বৰঠাকুৰৰ চিঁতাৰ সিপাৰৰ অন্ধকাৰৰ মাজত ৰৈ গ’ল৷ তেতিয়াও মধুৰ সংগীত বাজি আছে৷ কিন্তু সেই সংগীতৰ লহৰে এই মুহূৰ্তত অথনিৰ নিচিনাকৈ হীমাশ্ৰীৰ মন গলাব পৰা নাই৷ তাই বুজিলে এয়া মিচেছ বৰঠাকুৰৰ মন্ত্ৰ আৰু বজ্ৰ মুঠিৰ প্ৰভাৱ৷ তাই তেখেতৰ আৰু অলপ ওচৰ চাপি গ’ল৷ সমুখত হাজাৰ হাজাৰ জোৰৰ পোহৰ৷ কিন্তু সেই পোহৰে পোহৰাব পৰা নাই তিলমাত্ৰও আন্ধাৰ৷ মাথোঁঁ জ্বলিছে, উদ্দেশ্য বিহীন ভাৱে৷ সংগীতৰ শব্দ তীব্ৰভাৱে বাজি আছে যদিও সেই শব্দই মিচেছ বৰঠাকুৰৰ ওপৰত কোনো প্ৰভাৱ পেলাব পৰা নাই৷ তেওঁ মন্ত্ৰোচ্চাৰণ সমাপ্ত কৰি গাঁতৰ মাংস দুখোৰৰ পৰা আধা অংশ কাটি লৈ গাৰ সমস্ত শক্তিৰে সিহঁতৰ ফালে দলিয়াই দিলে৷ লগে লগে সংগীতৰ শব্দ বন্ধ হৈ পৰিল৷ কেঁচাঁ তেজ সংপৃক্ত সেই মাংস টুকুৰাই সিহঁতৰ ছন্দ পতন ঘটালে৷ হিমাশ্ৰীয়ে লক্ষ্য কৰিলে অন্ধকাৰৰ মাজতেই যেন সিহঁতে মিচেছ বৰঠাকুৰে দলিয়াই দিয়া মাংস টুকুৰাৰ ভাগৰ সন্ধানত ইটোৱে সিটোক জপটিয়াই টনা আজোৰা কৰিছে৷ নুমাই গৈছে ইটোৰ পিছত সিটো জোৰৰ পোহৰ৷ হিমাশ্ৰীয়ে চকু থৰ কৰি সিহঁতলৈ চাব লওঁতেই তৎক্ষণাত অইন এটা ঘটনা ঘটি গ’ল৷ গাঁতত পৰি থকা মন্ত্ৰযুক্ত অইন দুখৰ মাংস হাতত তুলি লৈ মিচেছ বৰঠাকুৰে বৰঠাকুৰৰ জ্বলি থকা চিঁতাৰ দিশে দৌৰ দিলে৷ সমস্ত ঘটনা ইমান তৎক্ষণাত ঘটিল যে হিমাশ্ৰীয়ে একো তৰকিবই নোৱাৰিলে৷ পিছমুহূৰ্ততে তাইয়ো মিচেছ বৰঠাকুৰৰ পিছে পিছে লৰ দিলে৷ কিন্তু তাই গৈ তেওঁৰ ওচৰ পোৱাৰ আগতেই অইন এটা ঘটনা ঘটি গ’ল৷ মিচেছ বৰঠাকুৰে মাংসৰ টুকুৰাটো জুইত পেলাব খোজেতেই স্বয়ং নীৰৱে তেওঁক আগভেটি ধৰিলে৷ সি মাংসটুকুৰাৰ বাৱে মাকৰ লগত জপটা জপটি লাগিল৷ বৃদ্ধ মাকে বুজি পালে যে সুঠাম ডেকা শৰীৰৰ চয়তানটোৰ সৈতে তেওঁ একমিনিটো তিষ্ঠিব নোৱাৰিব৷ গতিকে তেওঁ অন্য এটা মৰ্মান্তিক সিদ্ধান্ত লৈ পেলালে৷ জপটিওৱা জপটিৰ মাজতে দেহৰ উৰ্দ্ধাংশ তেওঁ বৰঠাকুৰৰ চিতাত পেলায় দিলে৷ লগে লগে জুইৰ কঢ়াল গ্ৰাসে তেওঁক আৱৰি ধৰিলে৷ মন্ত্ৰ সংপিক্ত মাংস টুকুৰাটো জুইত পৰাৰ লগে লগে সমদলটোৰ ফালৰ পৰা এসোপা ক’লা ধোৱা আহি নীৰৱক মেৰিয়াই ধৰিলে৷ সিহঁতে যেন নীৰৱৰ সহায়ত জুইত জাহ যোৱাৰ পৰা ৰক্ষা পাবলৈ চেষ্টা কৰিছে৷ নীৰৱে প্ৰাণপণে যুঁজি সিহঁতৰ বান্ধোনৰ পৰা মুক্ত হ’ব বিচাৰিছে৷ ঠিক সেই মুহূৰ্ততে হিমাশ্ৰী গৈ নীৰৱৰ কাষ পালে৷ সি ভীষণ যন্ত্ৰণাভৰা দৃষ্টিৰে তাইলৈ চালে, তাৰ পিছত নিজকে অলসভাৱে জুইৰ মাজত এৰি দিলে৷ হিমাশ্ৰীয়ে দেখিলে\nবিৰাট শূন্যত সাঁতুৰি নীৰৱ উৰি গ’ল৷ এক প্ৰচণ্ড বতাহৰ বেগ চকুৱে মুখে অনুভৱ কৰিবলৈ ধৰিলে সি৷ হঠাতে আকৌ তলৰ অন্ধকাৰত এটা জলপ্ৰপাতৰ প্ৰচণ্ড শব্দ শুনিবলৈ পাই সি অন্ধকাৰতেই এবাৰ তললৈ চালে৷ তাৰ মুৰটো আচন্দ্ৰাই কৰা যেন লাগিল৷ কিন্তু সি তলত কোনো, জলপ্ৰপাত দেখা নাপালে৷ মাথোঁঁ দেখিলে কেৱল পোহৰহীন অসংখ্য জুইৰ লেলিহান শিখা আৰু তাৰ মাজত আৰ্তনাদ কৰি থকা প্ৰেতাত্মাবোৰ৷ সি সেই প্ৰেতাত্মাবোৰৰ মাজত ধনুমুক্ত কাড়ৰ গতিৰে গৈ সোমায় পৰিল৷\nকিছুপৰ দপ্ দপাই জ্বলি থকা চিতাঁখনলৈ একেথৰে চাই থাকিল হিমাশ্ৰী৷ কি শান্ত সমাহিত ভাৱে জ্বলি আছে চিতাঁখন! এইমাত্ৰ যে তাত এটি পৰিয়াল জীৱন্তে জাহ গ’ল তাৰ লেখমানো প্ৰভাৱ সেই লেলিহান শিখাবোৰৰ ওপৰত পৰা নাই৷ জুই নহয় যেন আধুনিক মানুহৰ মনহে৷ দুচকুৰে ধাৰাষাৰে বৈ থকা অশ্ৰুধাৰা মচি তাই উভতি আহিব ধৰোতেই ছাঁ পোহৰৰ চাকনৈয়াত কিছুপৰ আগত নীৰৱে মাটিত লিখা আখৰবোৰত তাইৰ চকু পৰিল৷ সি লিখিছিল …\n“ এতিয়া আন্ধাৰআবৃত হৃদয়ৰ একোণত\nপ্ৰেতাত্মাৰ উদ্মাদ নৃত্যৰ জুণুক জুণুক নূপুৰৰ ধ্বনি,\nমই এতিয়া পথিক চিৰ নিদ্ৰাৰ .....৷ “


Lakshmidhar Sarma Biography in Assamese | দেশপ্রাণ লক্ষ্মীধৰ শৰ্মাৰ জীৱনী - assamintro.com\nLakshmidhar Sarma Biography in Assamese | দেশপ্রাণ লক্ষ্মীধৰ শৰ্মাৰ জীৱনী\nমাথোঁ ৩৬ বছৰীয়া জীৱন কালত লক্ষ্মীধৰ শৰ্মাই দেখুৱাই থৈ গ’ল যে দেশ আৰু জাতিৰ বাবে কাম কৰিবলৈ, জ্ঞানৰ মন্দিৰত উপাসনা কৰিবলৈ বৰ বেছিদিনৰ জীৱন নালাগে। ইচ্ছা, অধ্যৱসায় আৰু পৰিশ্ৰম শক্তি থাকিলে এই পৃথিৱীলৈ ক্ষন্তেক সময়ৰ বাবে আহিও বহুখিনি কাম কৰিব পাৰি। ১৮৯৭ৰ (মতভেদে ১৮৯৮) ১০ অক্টোবৰত বিশ্বনাথ চাৰিআলিৰ ভীৰগাঁৱত লক্ষ্মীধৰ শৰ্মাৰ জন্ম। স্বৰ্গদেৱ ৰুদ্ৰ সিংহই হিন্দু ধর্ম গ্রহণ কৰি এই ধৰ্মৰ প্রচাৰ আৰু প্ৰসাৰৰ বাবে অসমৰ বিভিন্ন প্রান্তৰত দ’ল-দেৱালয় প্রতিষ্ঠা কৰে। এই বােৰৰ পৰিচালনাৰ বাবে দেৱভাষা সংস্কৃতত পাণ্ডিত্য থকা ভাৰতৰ বিভিন্ন প্রান্তৰৰ ব্রাহ্মণ ব্যক্তিক আমন্ত্রণ জনােৱা হৈছিল। নাভাৰ পৰা এটা ব্রাহ্মণ পৰিয়ালক বিশ্বনাথ দেৱালয় চোৱাচিতাৰ বাবে অনা হৈছিল। এই বংশৰে পুৰুষ গােপালদেৱৰ ঔৰসত দুই পুত্ৰৰ জন্ম হয়। ফণীধৰ আৰু হলধৰ। এই হলধৰ শৰ্মা বৰুৱাৰে চাৰিজন পুত্ৰৰ তৃতীয়জন হ’ল লক্ষ্মীধৰ শৰ্মা। লক্ষ্মীধৰ সৰু হৈ থাকোতেই পিতৃ হলধৰৰ মৃত্যু হােৱাত বৰদেউতাক ফণীধৰ বৰুৱাৰ তত্ত্বাৱধানত লক্ষ্মীধৰ ডাঙৰ-দীঘল হয়। ফণীধৰ আছিল চাহ বাগিচাৰ কৰ্মচাৰী আৰু বিশ্বনাথ দেৱালয় চলােৱা ব্যক্তি।|\nলক্ষ্মীধৰ শৰ্মাৰ শিক্ষা\nক) প্রাথমিক শিক্ষা\nখ) কলেজীয়া শিক্ষা\nপানীভঁৰাল প্রাথমিক বিদ্যালয়ত লক্ষ্মীধৰৰ বিদ্যাৰম্ভ হয়। সেই বিদ্যালয়ৰ পৰাই ১৯০৪ত বৃত্তি লাভ কৰি উত্তীর্ণ হয়। সেই সময়ত বিশ্বনাথ চাৰিআলিত উচ্চ ইংৰাজী শিক্ষাৰ বিশেষ কোনাে বিদ্যালয় নথকাৰ বাবে ১৯০৫ত তেজপুৰ চৰকাৰী হাইস্কুলত তেওঁ নাম লগায়। তেজপুৰত পঢ়া আৰম্ভ কৰােতে কর্মবীৰ চন্দ্রনাথ শৰ্মাৰ সান্নিধ্য পায়। ১৯১৪ত তেওঁ চন্দ্রনাথ শৰ্মাৰ সহায়ত গুৱাহাটীলৈ যাত্ৰা কৰে আৰু কটন কলেজিয়েট হাইস্কুলত নৱম শ্ৰেণীত নামভর্তি কৰে। ইয়াৰ পৰাই তেওঁ অসমৰ ভিতৰত তৃতীয় আৰু ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাৰ প্ৰথম হৈ প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উত্তীর্ণ হয়। প্রৱেশিকাত কুটিকীয়া বৃত্তি আৰু মেডেল লাভ কৰা লক্ষ্মীধৰে কটন কলেজত নাম লগালে।\nস্কুলীয়া জীৱনৰ পৰাই শৰ্মাৰ সামাজিক আৰু ৰাজনৈতিক কার্যকলাপ আৰম্ভ হয়। ১৯১৬ত গুৱাহাটীত লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ সভাপতিত্বত অনুষ্ঠিত হােৱা ‘অসম ছাত্ৰ সন্মিলনী’ৰ অধিৱেশনৰ লক্ষ্মীধৰ আছিল অন্যতম উদ্যোক্তা। ১৯১৮ত তেওঁ আই.এ. পৰীক্ষাত প্রথম বিভাগত উত্তীর্ণ হ’ল। তাৰ আগৰ বছৰটোত কটন কলেজৰ প্রতিষ্ঠাতা ‘মাণিক চন্দ্ৰ বৰুৱা ফাণ্ড’ গঠনৰ বাবে সমগ্ৰ অসমতে তেওঁ চান্দা তুলি ফুৰিছিল।\nআই.এ.ৰ পাছত কটনতে ইংৰাজীত বি.এ. পঢ়িলে। অতি চোকা বুদ্ধিৰ জাতীয় প্রেমত উদ্বুদ্ধ এই ছাত্ৰজনৰ বিষয়ে তদানীন্তন কটন কলেজৰ ইংৰাজীৰ অধ্যাপক ড° বাণীকান্ত কাকতিয়ে পাছৰ কালত লিখিছিল—“মােৰ মৰমৰ পুৰণি ছাত্র স্বর্গীয় লক্ষ্মীধৰ শৰ্মা এম.এ, বি.এল, দেৱ আমাৰ কলেজৰ তৃতীয় বার্ষিক ইংৰাজী অনাৰ্ছ শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰ আছিল। প্রতিভাশালী স্বর্গীয় লক্ষ্মীধৰে কোমল বয়সতেই পুৰণি অসমীয়া সাহিত্যৰ মােল উপলব্ধি কৰি সেই বিষয়ত আলােচনা কৰিবলৈ সদায় মােৰ ওচৰলৈ অহা-যােৱা কৰিছিল। পাছৰ কালৰ আধুনিক ভাৰতীয় ভাষা আৰু সাহিত্য বিষয়ত এম.এ. পৰীক্ষা দি প্রথম শ্রেণীৰ প্রথম স্থান লৈ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সােণৰ পদক লাভ কৰি আধুনিক ভাৰতীয় তথা অসমীয়া সাহিত্যৰ গুণগ্রাহিতাৰ যথেষ্ট পৰিচয় দিছিল।…’\n১৯১৯ত তেজপুৰত অনুষ্ঠিত অসম ছাত্ৰ সন্মিলনী সাফল্যমণ্ডিত কৰাত বিশেষ উদ্যোগ লােৱা লক্ষ্মীধৰ শৰ্মাই পাছৰ বছৰতেই নাগপুৰত বহা ভাৰতীয় ছাত্র সন্মিলনৰ অধিৱেশনত অসমৰ প্রতিনিধি হিচাপে যােগ দিছিল। ১৯২১ৰ প্রথম ভাগতে তেওঁ কলেজ বর্জন কৰে’ আৰু অসমলৈ আহে। অসমত তেওঁ তীব্র ৰূপে আন্দোলন গঢ়ি তােলে, বিশেষকৈ ছাত্র সমাজত। অসমৰ ছাত্র সমাজে যাতে স্কুলকলেজ বর্জন কৰি আন্দোলনত নামি পৰে, তাৰ বাবে অহৰহ চেষ্টা কৰাৰ লগতে কংগ্ৰেছত যাতে ৰুজন পৰিমাণৰ ছাত্ৰই অংশগ্রহণ কৰে, তাৰ বাবে তেওঁ সাংগঠনিক কাম-কাজৰ দায়িত্ব লয়। ব্রিটিছ সাম্রাজ্যবাদৰ যি আগ্রাসন তাক প্ৰতিৰােধ কৰিবলৈ মাত মতাটোৱেই যেন লক্ষ্মীধৰ শৰ্মাৰ একমাত্র কাম হৈ পৰিল। কর্মবীৰ চন্দ্ৰনাথৰ লগত তেজপুৰৰ পৰা কলাবাৰীলৈ চাইকেল মাৰি, খােজকাঢ়ি ঘূৰি শােণিতপুৰ জিলাত অসহযােগ আন্দোলনক শক্তিশালী কৰাৰ দায়িত্ব লক্ষ্মীধৰেই ল’লে। ১৯২১ৰ ডিচেম্বৰত শৰ্মাক গ্রেপ্তাৰ কৰা হয়। পাছৰ বছৰত জে’লৰ পৰা খালাচ পােৱাৰ পাছতে তেজপুৰৰ বিভিন্ন গাঁৱত কলেৰাই মহামাৰী ৰূপে দেখা দিয়ে। বিভিন্ন আক্রান্ত লোকক সাহায্য-শুশ্রুষাৰ দায়িত্ব লৈ লক্ষ্মীধৰে গাঁৱে গাঁৱে ঘূৰি ফুৰিব ধৰিলে। এই সম্পর্কত লক্ষ্মীধৰ শৰ্মাই জীৱন স্মৃতিত লিখিছে- “তেজপুৰৰ ওচৰৰ কৈৱর্ত গাঁৱত কলেৰা লাগি বহুত মানুহ মৰিছে। কাপ্তান (অমিয় কুমাৰ দাস) আৰু মই খবৰ কৰিবলৈ গৈ অৱস্থা দেখি স্তম্ভিত হ’লাে।… তাৰ পাছত আমি চালফিউৰিক এচিডত থেকে পেলাই গাঁৱৰ মানুহক দুবেলা নিজে খুৱাবলৈ ধৰিলাে। লগে লগে পানীৰ কাৰণে পটাচ পাৰমেঙ্গেনাট কিনাবলৈ ধৰিলাে। আৱশ্যক মতে ডাক্তৰ হেমচন্দ্র দাসে আমাক সহায় কৰিছিল। মানুহে কলেৰাক আই’ বুলি ভাবি ডাক্তৰী ঔষধ খাবলৈ আপত্তি কৰাত আমি থাকি পেলাইহে ঔষধ খুৱাব পাৰিছিলাে। …”ৰক্ষণশীলতা কুসংস্কাৰৰ বিৰুদ্ধে মাত মাতি আহিলেও সেইবাৰ বামুণৰ সন্তান লক্ষ্মীধৰে কৈৱর্ত গাঁৱৰ মৃতকৰ সৎকাৰ কৰি অভূতপূর্ব কাণ্ডৰ সূচনা কৰিছিল।\nসমাজৰ বিভিন্ন কুসংস্কাৰক পুলিয়ে-পােখাই উভালি পেলাবলৈ যেন দৃঢ়প্রতিজ্ঞ আছিল লক্ষ্মীধৰ শৰ্মা। সাম্প্রদায়িকতা, জাত-পাতৰ তেওঁ আছিল ঘােৰ বিৰােধী। হিন্দু-মুছলমান ধর্ম আৰু জাত-পাতৰ ঊর্ধ্বত উঠি দেশৰ বাবেহে চিন্তা কৰিবলৈ সকলােকে আহ্বান জনােৱা লক্ষ্মীধৰ শৰ্মাই সম্প্রীতিৰ লক্ষ্য আগত ৰাখিয়েই ‘চিৰাজৰ দৰে বিখ্যাত গল্প লিখিছিল। এই গল্পত হিন্দুৰ ছােৱালী এজনীক চিৰাজ নামৰ মুছলমানজনে তুলি-তালি ডাঙৰ-দীঘল কৰাৰ কাহিনী বর্ণনা কৰি, চিৰাজক হিন্দু-মুছলমানৰ সমন্বয় সাধক হিচাপে বর্ণোৱা হৈছে। তেওঁ আছিল প্রখৰ যুক্তিবাদী আৰু মানৱপ্রেমী। কলিকতাত এবাৰ ‘ধর্ম বর্তমান জগতত অচল পদার্থ আৰু তাক দূৰ নকৰিলে সমাজ কল্যাণ নহয়’ শীর্ষক আলােচনা চক্র অনুষ্ঠিত হৈছিল। সেই আলােচনাৰ নেতৃত্ব লৈছিল লক্ষ্মীধৰ শৰ্মাই।\nতেওঁ ভাবিছিল পৃথিৱীত প্ৰতিটো ধৰ্মৰ মানুহৰে প্ৰকৃত অনুভৱ আচলতে একেই। পৰস্পৰে পৰস্পৰক বুজিবলৈ যত্ন কৰিলেই ধৰ্মৰ গণ্ডী ভাঙি প্রত্যেকৰ মাজত ভালপােৱাৰ ভাবৰ উদ্রেক হয়, তাৰ পাছত আৰু ভালপােৱা মানুহজনৰ ধৰ্মৰ কথা মনলৈ নাহেই।\n১৯২৬ত গুৱাহাটীৰ পাত অনুষ্ঠিত হােৱা কংগ্ৰেছৰ অধিৱেশন সুচাৰুৰূপে সম্পন্ন কৰিবলৈ শর্মাই দেহেকেহে খাটে। সেই সময়ত তেওঁ আদৰণি সমিতিৰ সভাপতি দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকনৰ সোঁহাত হৈ উঠে। প্রখৰ বুদ্ধিমত্তা ব্যক্তিত্বৰ এই যুৱকৰ কার্যকলাপ দেখি মােহিত হৈ ফুকনে তেওঁলৈ জীয়ৰী প্রতিভা দেৱীক বিয়া দিয়ে। বিয়াৰ পাছত শর্মাই গুৱাহাটীত ওকালতি আৰম্ভ কৰে। |\nকংগ্ৰেছী আন্দোলনৰ তীব্রতা সিমান নথকাৰ সময়ত তেওঁ গল্প-প্রবন্ধ-নাটক আদি লিখাত লাগি যায়। আৱাহন’ত তেওঁ প্রায় নিয়মীয়াকৈ লেখিছিল। সেইবােৰ বহুখিনি কালৰ গৰ্ভত হেৰাই গ’লেও নতুন সাহিত্য পৰিষদে তেওঁৰ ৰচনাৰাজি ইতিমধ্যে দুটা খণ্ডত প্ৰকাশ কৰিছে। ইয়াৰে প্ৰথমটো খণ্ডত প্রকাশন উপ-সমিতিৰ তৰফৰ পৰা লক্ষ্মীধৰ শৰ্মাৰ সাহিত্যৰাজিৰ মূল্যায়ন কৰা হৈছে এনেদৰে “ভাৰতীয় মুক্তি সংগ্ৰামৰ এগৰাকী সাহসী, তেজাল, ওজস্বী আৰু অক্লান্ত কর্মী হিচাপে যিদৰে তেওঁ জনমানসত পৰিচিত হৈছিল, তেনেদৰে দূৰদৃষ্টিসম্পন্ন সমাজ সচেতক তথা সামাজিক দায়বদ্ধ চিন্তাশীল বুদ্ধিজীৱীৰ যি চৰিত্ৰ, সি তেওঁৰ লেখাৰ মাজেৰে ফুটি তুলিছিল।তেওঁৰ ৰচনা সমূহ তলত উল্লেখ কৰা হল-\nচিৰাজ, বিদ্ৰোহিনী, পৰাজয়, ৰবীন, বিধৱাৰ ল’ৰা,ব্যৰ্থতাৰ দান ইত্যাদি লক্ষ্মীধৰ শৰ্মাৰ উল্লেখযোগ্য গল্পৰ নামতেওঁৰ জীৱন কালত প্ৰকাশিত গল্প সংকলনখনৰ নাম “ব্যৰ্থতাৰ দান”।\nতেওঁৰ পূৰ্ণাংগ নাটকখন হৈছে “নিৰ্মলা”(১৯২৪-২৫ৰ ভিতৰত ৰচিত)। তদুপৰি প্ৰজাপতিৰ ভুল, কবিৰ জীৱন, শৃংখল বিচাৰ, ,সতী জয়মতী আদি কেইবাখনো চুটি নাটিকা আৱাহনৰ পাতত লিখিছিল। গ্ৰন্থৰূপত প্ৰকাশিত তেওঁৰ নাটখনৰ নাম “দেশৰ কথা”।\nঈশ্বৰ, পখিলা, নাৰী আৰু মৰণ দেৱতা। (নতুন সাহিত্য পৰিষদে প্ৰকাশ কৰি উলিওৱা দুটা খণ্ডৰ ৰচনাৱলীত সন্নিৱিষ্ট।)\nতেওঁৰ আত্মজীৱনীখনৰ নাম “জীৱন স্মৃতি”।\nতদুপৰি তেওঁ “কামৰূপৰ প্ৰাচীন শাসনাৱলী”, “চন্দ্ৰনাথ”, “অসমীয়া নাৰী সম্বন্ধে আষাৰ চেৰেক” ইত্যাদি গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰবন্ধ ৰচনা কৰিছিল। সমাজৰ নিপীড়িত শ্ৰেণীৰ শোষণ নিৰ্যাতনৰ বলিষ্ঠ উপস্থাপনেই হ’ল তেখেতৰ সাহিত্য কৰ্মৰ মূল উপজীব্য।\nকিহৰ বাবে অসমৰ জনগণৰ দুৰৱস্থা, ভাৰতীয় মুক্তি সংগ্রাম কিদৰে আগবাঢ়িব লাগিব আৰু বিশ্বৰ শােষিত জনগণে কি ভাবাদর্শ আৰু কর্ম ধাৰাৰে মুক্তি পাবলৈ, সুখী-সমৃদ্ধিশালী, শশাষণমুক্ত সমাজ গঠনৰ বাটত অগ্ৰসৰ হৈছে— এই সকলােবােৰ তেখেতৰ দূৰদৃষ্টিৰ পৰা আঁৰ হােৱা নাছিল। … মুক্তি সংগ্ৰামত লিপ্ত হেজাৰ ৰণুৱা, সমাজৰ অসংখ্য অস্পৃশ্য আৰু অৱহেলিত প্রজাসাধাৰণ, শােষিত শ্রমিক-কৃষক সৰা শেৱালিৰ দৰে কৰুণ বিধৱা, সমাজত অধিকাৰৰ পৰা বঞ্চিত নাৰী, সংখ্যালঘু আৰু মুক্তি সন্ধানী বিপ্লৱী, সাম্যবাদী বৈপ্লৱিক প্রেৰণাৰে উদ্বুদ্ধসকলৰ প্রতি দেশপ্রাণ লক্ষ্মীধৰৰ অতলস্পর্শী দৰদৰ স্বাক্ষৰ তেওঁৰ ৰচনাৰাজিত আছে। সেইবাবেই লক্ষ্মীধৰৰ সাহিত্যৰাজি আজিও নতুন। নাৰী, প্রেম, যৌন জীৱনৰ বিভিন্ন জটিল আৰু মানৱীয় সমস্যাৰ সাহসী, বলিষ্ঠ আৰু সুস্থ চিন্তাধাৰা তেওঁৰ ব্যর্থতাৰ দান, নির্মলা আদি লেখাবােৰত কাঁচিয়ালি ৰ’দৰ দৰে সুন্দৰ হৈ জিলিকি আছে।”\n১৯৩০ত লক্ষ্মীধৰৰ পত্নী প্রতিভাৰ অকাল বিয়ােগ হয়। তেওঁ পত্নী শােকত স্রিয়মাণ হৈ কাকো নােকোৱাকৈ লক্ষ্যহীনভাৱে গুচি যায়। তেওঁ চিটাগং হৈ ব্রহ্মদেশত পদার্পণ কৰে। ব্রহ্মদেশত তেওঁ বিভিন্ন বন্ধুৰ স’তে স্বাধীনতা আন্দোলন সম্পর্কে আলােচনা কৰিছিল। সেই সময়ত সুৰেশ ভট্টাচার্যই ‘ঙ্গুেন-মেইল সম্পাদনা কৰিছিল। ৰেনত থকা সেই ২০-২৫ দিনত লক্ষ্মীধৰে ভট্টাচাৰ্যৰ বিভিন্ন কামত সহায়াে কৰি দিছিল। ৰেঙ্গুন গৈ পােৱা আৰু তাত থকা কেইদিনত ৰসাল কাহিনী লক্ষ্মীধৰ শৰ্মাই তেওঁৰ জীৱন-স্মৃতি’ত বর্ণনা কৰিছে।\nঙ্গুেনৰ পৰা কলিকতা আৰু কলিকতাৰ পৰা অসমলৈ আহি তেওঁ পুনৰ কংগ্ৰেছৰ সাংগঠনিক কামত লাগে আৰু ১৯৩০ত মহাত্মা গান্ধীৰ নেতৃত্বত আৰম্ভ হােৱা আইন অমান্য আন্দোলনত নামে। অসমৰ বিভিন্ন সভা-সমিতিত ওজস্বী ভাষণ দি সকলােৰে দৃষ্টি আকর্ষণ কৰে। শৰ্মাই এই কথাও কৈ ইংৰাজক প্রত্যাহ্বান জনাব ধৰিলে যে, যদি মহাত্মাৰ অহিংসা পদ্ধতিৰে নহয়, তেন্তে স্বাধীনতা লাভ কৰিবলৈ হিংসাত্মক পদ্ধতি অৱলম্বন কৰিবলৈও তেওঁ কুণ্ঠাবােধ নকৰিব। ইংৰাজ চৰকাৰে তেওঁক পুনৰ গ্ৰেপ্তাৰ কৰে আৰু পাছত তেওঁ মুক্তি পায়। প্রজাপতিৰ ভুল, সতী জয়মতী, হৃদয়ৰ মূল্য আদি নাটক আৰু চিৰাজ, বিদ্রোহিনী, ব্যর্থতাৰ দান, বিধৱাৰ ল’ৰা, গৌৰী আদি কালােত্তীর্ণ গল্পৰ লগতে বহু প্রবন্ধ লেখক, চিৰ বিপ্লৱী লক্ষ্মীধৰ শৰ্মাই কংগ্ৰেছী আন্দোলনত নামিলেও, তেওঁৰ চিন্তাধাৰা মহাত্মা গান্ধীৰ আদৰ্শৰ মাজতেই সীমাবদ্ধ নাছিল। কর্মবীৰ চন্দ্ৰনাথ শৰ্মাৰ লগতে সুৰ মিলাই লক্ষ্মীধৰে বহু সময়ত মহাত্মা গান্ধীৰ কাৰ্যপন্থাকো তীব্রভাৱে সমালােচনা কৰিছিল। …\n১৯৩০ৰ ডিচেম্বৰত তেওঁৰ দেহত যক্ষ্মাৰােগ ধৰা পৰে। অসহ্য যন্ত্রণাত ভুগি ১৯৩৩ৰ তিনি মে’ত ছিলঙৰ লাইমুখ্রাত দেশপ্রাণ লক্ষ্মীধৰে শেষ নিশ্বাস ত্যাগ কৰে।


সাৱধান! হিন্দুৱে সাৰ পালে দাড়ি টানি বেণী গুঠি দিয়া হ’ব! মুছলমানক সকিয়নী বিজেপি বিধায়কৰ\nকেন্দ্ৰত হিন্দুত্ববাদী বিজেপি দলে চৰকাৰ গঠন কৰাৰ পিছৰে পৰা দেশৰ সংবিধানক ধোঁৱাচাঙত তুলি, ধৰ্মনিৰপেক্ষতাক নিতৌ উপহাস কৰি মুছলমান সকলৰ বিৰুদ্ধে সাম্প্ৰদায়িক মন্তব্যৰে আক্ৰমণ কৰা একপ্ৰকাৰ ফেশ্যনত পৰিণত হৈছে।\nকেৱল হিন্দুত্ববাদী দল-সংগঠনৰ নেতা-কৰ্মীয়েই নহয়, শাসনাধিষ্ঠ বিজেপি দলৰ নেতা-মন্ত্ৰী-বিধায়কেই এনেদৰে সাম্প্ৰদায়িক ভাষণ তথা বক্তব্যৰে বহু সময়ত চৰ্চিত হৈছে।\nশেহতীয়াকৈ উত্তৰ প্ৰদেশৰ বিধানসভা নিৰ্বাচনৰ বাবে প্ৰচাৰ চলাই এজন বিজেপি বিধায়কে মুছলমান বিৰোধী শ্লেষেৰে ভৰা ঘৃণামূলক ভাষণৰ ভিডিঅ’ সামাজিক মাধ্যমত ব্যাপকভাৱে ভাইৰেল হৈছে।\nভিডিঅ’টোত আমেঠিৰ টিলোইৰ বিজেপি বিধায়ক মায়াংকেশ্বৰ শৰণ সিঙক নিৰ্বাচনী প্ৰচাৰৰ সময়ত মুছলমানসকলৰ বিৰুদ্ধে ঘৃণামূলক বক্তব্য প্ৰদান কৰা দেখিবলৈ পোৱা গৈছে।\nবিধায়কজনে কয়, “যদি হিন্দুস্তানৰ হিন্দুসকলে সাৰ পায় তেন্তে মুছলমানৰ দাড়ি টানি আনি বেণী গুঠি দিয়া হ’ব। যদি কোনো মুছলমান হিন্দুস্তানত থাকিব বিচাৰে, তেতিয়াহ’লে ‘ৰাধে ৰাধে’ বুলি ক’ব লাগিব। অন্যথা বিভাজনৰ সময়ত পাকিস্তানলৈ যোৱা সকলৰ দৰে এই সকলো পাকিস্তানলৈ যাব পাৰে। হিন্দুস্তানত তেওঁলোকৰ কোনো প্ৰয়োজন নাই।”\nএই ভিডিঅ’টো সামাজিক মাধ্যমত ভাইৰেল হৈ পৰাৰ পাছত তুমুল বিতৰ্কৰ সৃষ্টি হয়। এই বিতৰ্কৰ পিছতে আমেঠি আৰক্ষী বিষয়াই এই বিষয়ত ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰা হ’ব বুলি জানিবলৈ দিয়ে।\nইতিমধ্যে আৰক্ষীৰ উচ্চপ্ৰদস্থ বিষয়াই এই ঘটনাৰ তদন্তৰ নিৰ্দেশ দিছে। বিধায়কজনক এই সন্দৰ্ভত এখন জাননী জাৰি কৰিছে বুলি সদৰি কৰিছে আৰক্ষীয়ে।\nউল্লেখ্য যে যোৱা সোমবাৰে পূব উত্তৰ প্ৰদেশৰ সিদ্ধাৰ্থনগৰৰ দোমাৰিয়াগঞ্জৰ বিজেপি বিধায়ক ৰাঘবেন্দ্ৰ সিঙেও এক বিতৰ্কিত আৰু সাম্প্ৰদায়িক মন্তব্য কৰিছিল।\nযদি তেওঁ সমষ্টিৰ পৰা পুনৰ বিধায়ক হিচাপে নিৰ্বাচিত হয় তেন্তে মুছলমানসকলে টুপী পিন্ধাৰ পৰিৱৰ্তে কপালত তিলক ল’ব লাগিব বুলি সাৱধানবাণী শুনাইছিল ৰাঘবেন্দ্ৰ সিঙে।\nএনেদৰে মুছলমানৰ বিৰুদ্ধে উচটনিমূলক ঘৃণাৰ মন্তব্যৰে সংবিধান উলংঘা কৰাৰ পিছতো শাসকীয় দলটোৰ নেতা সকলৰ বিৰুদ্ধে কোনো শাস্তিমূলক ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰা দেখিবলৈ পোৱা নাযায়।\nবিজেপিৰ শীৰ্ষস্থানীয় নেতা সকলেও এনে বক্তব্যৰ বিৰোধিতা কৰাৰ পৰিৱৰ্তে নিৰৱতাৰে সন্মতি তথা উদগনি যোগাৱাহে পৰিলক্ষিত হৈছে।\nসময়ে সময়ে কৰি অহা এনে ঘৃণামূলক বক্তব্যই যে ভৱিষ্যতে সমাজত সাম্প্ৰদায়িক সংঘৰ্ষৰ দৰে ভয়াৱহ পৰিস্থিতিৰ সৃষ্টি নকৰিব, সেয়া নাকচ কৰিব নোৱাৰি।\nদেশৰ ন্যায় ব্যৱস্থাই এই সকলৰ বিৰুদ্ধে কেনে ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰে, সেয়া লক্ষ্যণীয় হ’ব।


- 2007 আনুমানিক ১,৯৪,০৫,০০০ (৫৫ তম)\n- ঘনত্ব ১০৩ প্ৰতি বৰ্গকিমি (১১০ তম)\nছিৰিয়া এখন সংসদীয় প্ৰজাতন্ত্ৰ দেশ। ৰাষ্ট্ৰৰ ক্ষমতা ৰাষ্ট্ৰপতি আৰু বাথ পাৰ্টিৰ হাতত ন্যস্ত। ছিৰিয়া সংবিধানমতে এখন সংসদীয় প্ৰজাতন্ত্ৰ হ’লেও ১৯৬৩ চনৰ পৰা দেশখনত জৰুৰী অৱস্থা জাৰি কৰা হৈছে। বৰ্তমানে ইয়াৰ জনগণৰ হাতত চৰকাৰৰ পৰিৱৰ্তনৰ কোনো ক্ষমতা নাই। সেয়ে ছিৰিয়া আচলতে এক একনায়কতান্ত্ৰীক ৰাষ্ট্ৰ। ছিৰিয়াৰ চৰকাৰে ইজৰাইলৰ লগত ক্ৰমাগত যুদ্ধক জৰুৰী অৱস্থাৰ মূল কাৰণ হিচাপে উল্লেখ কৰিছে।\nছিৰিয়াৰ প্ৰয়াত ৰাষ্ট্ৰপতি হাফিজ আল আসাদ পাঁচ বাৰ গণভোটৰ মাধ্যমত বিজয় কৃতিত্ব বজায় ৰাখে। তেওঁৰ পুত্ৰ আৰু বৰ্তমান ৰাষ্ট্ৰপতি বাশ্বৰ আল-আসাদে ২০০০ চনত এক গণভোটত ছিৰিয়াৰ ৰাষ্ট্ৰপতি পদত অধিষ্ঠিত হয়। ৰাষ্ট্ৰপতি আৰু তেওঁৰ মূল সহযোগীসকলে, বিশেষত সামৰিক আৰু নিৰাপত্তা বাহিনীৰ লোকসকল, ছিৰিয়াৰ ৰাজনীতি আৰু অৰ্থনীতিৰ মূল সিদ্ধান্তসমূহ গ্ৰহণ কৰে।\nছিৰিয়াৰ গৃহযুদ্ধ ২০১০ চনত আৰম্ভ হোৱা আৰৱ বসন্ত বিপ্লৱৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত হয়। ছিৰিয়ান সেনাৰ এক কঠোৰ ব্যৱস্থাৰ দ্বাৰা অনুসৃত শান্তিপূৰ্ণ প্ৰতিবাদৰ এটি শাৰী হিচাপে ২০১১ চনত আৰম্ভ হয়। ২০১১ চনৰ জুলাই মাহত সেনাবাহিনীৰ দলত্যাগী সকল ফ্ৰী ছিৰিয়ান সেনা গঠনৰ ঘোষণা কৰে আৰু যুদ্ধ ইউনিট গঠন আৰম্ভ হয়। এই বিৰোধিতা চুন্নি মুছলমানৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হয়। আলাউয়ি সকলে ইয়াৰ নেতৃত্ব দিয়ে।\n↑ সৰ্বপ্ৰথম Theodor Nöldeke দ্বাৰা ১৮৮১ চনত; cf. Harper, Douglas (November 2001). "Syria". Online Etymology Dictionary. http://www.etymonline.com/index.php?term=Syria। আহৰণ কৰা হৈছে: 2007-06-13. .\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=ছিৰিয়া&oldid=319671"ৰ পৰা অনা হৈছে


ভিন্নৰঙ ভিন্নছবি- অভিজিত মেধি | Xahitya.Org\n২০১১ চনৰ কথা৷ তেতিয়া জীৱিকাসূত্ৰে চেন্নাই চহৰৰ বাসিন্দা৷ সেই সময়ত বৰলা আছিলো আৰু ভাৰাঘৰত অকলে থাকিছিলো৷ মাজে-সময়ে মোৰ ঘৰত ৰাতি থকাকৈ দুই এজন বন্ধু আহি থাকিছিল, সঘনাই আহি থকা সকলৰ মাজৰ এজন আছিল সহকৰ্মী বিজয় নাগাৰাজন৷ একেটা বিভাগত প্ৰায় একে সময়তে চাকৰিত যোগদান কৰা বিজয় আৰু মই কম দিনৰ ভিতৰতে ভাল বন্ধু হৈ উঠিছিলো৷ বিজয় চেন্নাই চহৰৰ স্থানীয় বাসিন্দা, স্বভাৱত মোৰ সম্পূৰ্ণ বিপৰীত তামিল ল’ৰাজন স্বল্পভাষী, কিবা এটা ক’লেও ইমান সৰুকৈ কথা কয় যে শহা-কণীয়া নহ’লে সি কি কৈছে বুজাই দিগদাৰ৷ দিনটোত হাজাৰটা কামোৰ দিলেও মনে মনে থাকে, প্ৰতিক্ৰিয়াৰ নামত চুটি-চাপৰ ক’লা ল’ৰাজনৰ বগা বেৰীয়া দাঁতকেইটা জিলিকি উঠে মাজে মাজে৷ বিজয়ে সুন্দৰ ফটোগ্ৰাফী কৰিছিল, এতিয়াও কৰে৷ কেমেৰাটো লৈ সময়-অসময়ে দেশ-বিদেশ ঘূৰি ফুৰাটো বিজয়ৰ চখ৷\nএবাৰ বিজয়ে অসম চোৱাৰ কথা উলিয়ালে, তাৰ হেনো অসমৰ মানুহবোৰ আচলতে কেনেকুৱা জানিবলৈ মন৷ সি শুনি অহা অসমৰ কথাৰ লগত মোৰ মুখে শুনা অসমখনৰ একো মিল নথকা বাবেও অসম আৰু অসমীয়াৰ প্ৰতি তাৰ কৌতূহল বাঢ়ি গৈছিল৷ অতদিনে অসম মানে পাহাৰ-জংঘলৰে ভৰপূৰ এটুকুৰা ঠাই য’ত বেছিভাগ লোকেই উগ্ৰবাদী ধৰণৰ বুলি ভাবি আহিছিল৷ বাহিৰৰ মানুহৰ কাৰণে অসম সুৰক্ষিত নহয় কাৰণেই বোলে সি পঢ়ি থকা কালত দেউতাকে এবাৰ তাক অসম ফুৰিবলৈ আহিব দিয়া নাছিল৷ অসমৰ বিষয়ে এনেকুৱা কথাবোৰ শুনিলে খং উঠে, উঠাটোৱেই স্বাভাৱিক৷ তাকো বিজয়ৰ দৰে পৰিভ্ৰমী প্ৰাণী এটাৰ মুখে এনেকুৱা কথা আশা কৰা নাছিলো৷ যা হওক, নিজে গ’লেহে গম পাবি বুলি মনে মনে থাকিলো৷ তাৰ হেঁপাহৰ বাবেই আমি ফ্লাইটৰ টিকেট কাটি এমাহ পাছত অসমত ভৰি দিছিলো৷\nবছৰত এবাৰ বা দুবাৰহে অসমলৈ অহা হয়, গতিকে আহিলে অঙহী-বঙহীৰ ঘৰত, অন্ততঃ নিকটখিনিৰ ঘৰত এবাৰ দেখা দিয়াটো অলিখিত নিয়ম৷ প্ৰথম দিনাখন মাৰ হাতে হাজোৰ ঘৰত মাছে-মঙহে খাই জিৰাই পাছদিনা আবেলি পুৰণি মাৰুটি-৮০০ গাড়ীখন লৈ দুয়ো আলহী খাবলৈ ওলালোঁ৷ সম্পৰ্কীয় মামী এগৰাকীৰ ঘৰত লুচি-ভাজি, অমলেট খায় উঠাৰ পিছত মামীৰ জোৰ-জবৰদস্তিত পায়স এবাটিকৈও পেটত ভৰাই শুৱালকুচি পালোহি, মোৰ সৰুজনী বাইদেৱৰ ঘৰত৷ বহুদিনৰ মূৰত এবাৰ আহো, তাতে লগত বাহিৰৰ পৰা অহা আলহী, আদৰ-সাদৰৰ মাত্ৰা চৰিল৷ ৰাতি নাথাকো বুলি জনাত বাইদেৱে সন্ধিয়াৰ চাহকাপৰ লগতে লুচি-ভাজি, মুৰ্গীৰ মাংস, মিঠাই, পায়সেৰে আলহীক সোধ-পোচ কৰিলে৷ বিজয়েহে নাখায়, বাইদেৱেহে নেৰে, চাৰি বছৰীয়া ভাগিনটোৱেও নাখাও বুলিলে ধমক দিব খোজে৷ মুঠৰ ওপৰত ডাইনিং টেবুলত পহৰা দি গৃহস্থই সকলোবোৰ খাবলৈ বাধ্য কৰালে৷ খাই বৈ উঠি থিয় দিব খোজোতেই চকীতে চিটভোলোঙা খালো৷ উদৰস্থ খাদ্য-সম্ভাৰ কিছু পৰিমাণে পাচন নোহোৱালৈকে নিজ ভৰিত থিয় দিব নোৱাৰা অৱস্থা৷ উলটি আহি থাকোতে সন্ধিয়া আঠমান বাজিছিল৷ মাজবাটত মাৰ ফোন, বজাৰৰ পৰা মাছ আৰু অন্য সামগ্ৰী অলপ বজাৰ কৰি লৈ যাব লাগে৷ গাড়ীখন ৰাস্তাৰ কিনাৰত ৰখাই মাৰ পৰা ফোনত বজাৰৰ লিষ্টখন লৈ উঠি গাড়ী ষ্টাৰ্ট দিবলৈ লৈ দেখো বিজয় গাড়ীত নাই৷ ইপিনে সিপিনে চাই দেখো ৰাস্তাৰ দাঁতিত পেটত হেঁচা মাৰি ধৰি কুঁজা হৈ থিয় দি বেবেৰিবাং বকি আছে৷ মই বোলো জল্দি গাড়ীত উঠ, মাছৰ বজাৰত সোমাব আছে৷\n: পাগল হ’লি নেকি? মই এতিয়া খোৱা বস্তু শুঙিলেই মৰি থাকিম৷ আলহীৰ ওপৰত এনেকুৱা অত্যাচাৰ- বাপৰে বাপ, জীৱনত দেখা নাছিলো৷\n: খাইছ কেলেই গাহৰিৰ দৰে? মন নাথাকিলে খাব নালাগে৷\nদোষটো তাৰ ওপৰতে মিহিকৈ জাপি দিয়াৰ অপচেষ্টা এটা কৰিছিলো, বিজয়ে একো নকৈ মোলৈ ঘোপা চাৱনি এটা দিলে৷ তাৰ দোষ নাই, অসমীয়া মানুহৰ মা, বাইদেউ, মামী, মাহী, খুড়ী, পেহী-এওঁলোকে মৰমতে খোৱা-বোৱাৰ ক্ষেত্ৰত অলপ-অচৰপ অত্যাচাৰ চলায়েই, সেইটো তেওঁলোকে অতদিনে মৌলিক অধিকাৰ বুলিয়েই ধৰি লৈ আহিছে৷ ’এই ডেকা বয়সত এইখিনি খাব নোৱাৰ’, ’জানো দে, সৰুতে ঘৰত চুৰি কৰি খাই মাৰাক কিমান হাৰাশাস্তি দিছিলি’, ’আমাৰ নিচিনা দুখীয়া মানুহৰ ঘৰত কেলেই খাবি?’, ’কমকৈ খাবলৈ কোন ছোৱালীয়ে কৈছে অ’ তোক?’- মুঠৰ ওপৰত খোৱা টেবুলত বহি যি দিছে নাখালে ইম’চনেল ব্লেকমেইলিংৰ পৰা ভাবুকি প্ৰদানলৈকে একো বাদ নপৰে৷ যা হওক, সিদিনা বিজয়ৰ অৱস্থাটো দেখি মাক বুজাই বঢ়াই ৰাতিৰ সাজ বাতিল কৰালো৷\nৰাতি কাষৰ বিছনাখনত শুবলৈ লোৱা বিজয়ক সুধিলো অসম কেনে লাগিছে বুলি৷ সি হেনো ভবাই নাছিল অসমীয়া মানুহবোৰ ইমান মৰমিয়াল বুলি, আদৰ-সাদৰৰ এনেকুৱা উষ্ণতা আগতে অনুভৱ কৰাই নাছিল৷ কথাৰ মাজতে সি সুধিছিল ইমান মৰমিয়াল মানুহবোৰৰ মাজৰ পৰা উগ্ৰবাদী, ডকা-হকা দি খোৱা মানুহ ওলোৱাটো কেনেকৈ সম্ভৱ বুলি৷ প্ৰশ্নটো মোৰ মনতো উদয় হয় কেতিয়াবা, পিচে কি উত্তৰ দিম ভাবি নাপালো৷ কিন্তু দাক্ষিণাত্যৰ অতিথিজনে অসমৰ এখন ভাল ছবি মনত লৈ যাব বুলি ভাবি ভাল লাগিল৷\nইয়াৰ পাছৰ দুটা দিন আমি ওচৰ-পাজৰৰ ঠাই চোৱাৰ লগতে আলহী খাই ফুৰিলো৷ ইতিমধ্যে বিজয়ৰ হাতত সাতখন গামোচা আৰু এটা চোলা উপহাৰ হিচাপে জমা হৈছে৷ সন্ধিয়া ফুলাম গামোচাৰ পেকেটবোৰ খুলি চাই হাঁহি এটা মাৰি বেগত ভৰাই থয়৷ আমি চেন্নাইলৈ উভতিবলৈ আৰু মাত্ৰ এটা দিন বাকী, সিদিনা আমি গুৱাহাটীৰ বাইদেউৰ ঘৰত দুপৰীয়াৰ সাজ খাই হাজোৰ ঘৰলৈ উলটি আহি আছিলো৷ চালকৰ ছিটত বিজয়, কাষৰ ছিটত মোৰ চিলমিল টোপনি৷ হাজোৰ ঘৰ পাবলৈ কিছু দূৰ থাকোতে এঠাইত হাতত ৰচিদ বহী লৈ থকা দুজনমান চেঙেলীয়া ডেকাই আমাৰ গাড়ীখন ৰখালে৷ বিজয়ে আইনাখন নমাই হিন্দীতে সুধিলে কি লাগে বুলি৷ গাড়ীৰ একেবাৰে কাষত আহি থিয় দিয়াজনে নাতিদূৰত ৰাস্তাৰ কিনাৰত কেৰম খেলি থকাকেইজনক উদ্দেশ্যি চিঞৰিলে,\n: আব্বে বাহিৰৰ মাল বে৷\nলগে লগে আৰু তিনিজনমান আহি আমাৰ গাড়ীৰ কাষ পালেহি৷\n: য়াহা পে এক নামঘৰ বনাতা হে- থোড়া ড’নেচন ডো৷\nমই কিবা এটা মাত মাতিবলৈ পোৱাৰ আগতেই বিজয়ে পঞ্চাশ টকীয়া এখন উলিয়াই দিলে৷ চেঙেলীয়াৰ লিডাৰজন জাঙুৰ খাই উঠিল৷\n: মিনিমাম দুইছ টকা চাহিয়ে, এই চব চোটা নোটছে কাম নহী চলেগা৷\nইমানতে মই মাত দিলো৷\n: ঐ, আমি ইয়াৰে মানুহ৷ যি দিছো তাকে ল, দাবী কেলেই কৰিব লাগে? আৰু তহঁতে দেখোন ঘৰে ঘৰেও পইচা আনিব যাৱ৷\nমেট্ৰিক দিয়াৰ পিছৰ পৰা হাজোত নথকা বাবে স্থানীয় চেঙেলীয়াখিনিয়ে মোক চিনি নাপায়৷ মই লোকেল বুলি কৰা দাবীটোত সিহঁত পতিয়ন নগ’ল৷ দুশ টকা লাগিবই মুঠতে, নাচোৰবান্দা৷ খং উঠি গ’ল, লাগে যদি ল নালাগে যদি নল’বি বুলি ভোকাহি মাৰি উঠিলো৷ বিজয়ক গাড়ী ষ্টাৰ্ট দিব কোৱাত সি চাবি পকাই গাড়ীৰ আইনা ওপৰলৈ উঠালে৷ চেঙেলীয়াৰ লিডাৰে ভঙা হিন্দীতে আমাক অশ্লীল গালি-গালাজ দিয়াত লাগিল৷ নামি গৈ চৰ দুটামান সোধাব মন গৈছিল, কিন্তু সেইয়া মূৰ্খামিত বাদে অন্য একো নহ’লহেঁতেন৷ গাড়ীখন চলিবলৈ ধৰাৰ লগে লগে আইনাত এটা ধকা, পিছৰ বাম্পাৰত দুটা গোৰ পৰিল৷ লগতে ’বাহিৰৰ মানুহ হৈ ইয়াত দাদাগিৰি নকৰিবি’, ’এইপিনেৰে আকৌ আহিলে দুটুকুৰা কৰিম’ জাতীয় বাক্যত বিখ্যাত অসমীয়া গালি দুটামান মিহলাই আমালৈ নিক্ষেপ কৰা হ’ল৷\nযোৱা দুটা দিনত অসমীয়া মানুহৰ ওপৰত বিজয়ে সাজি লোৱা ছবিখনক লৈ গৰ্ববোধত যি বেলুন ফুলা দি ফুলি আছিলো তাত এই ঘটনাটোৱে দাঙি ধৰা ছবিখনে বেজী হৈ খোঁচ এটা মাৰিলে৷ সিদিনা ৰাতি শুবৰ সময়ত বিজয়ে সুধিছিল,\n: এই ৰাস্তাৰ কিনাৰত কেৰম খেলি থকা ল’ৰাবোৰ ডকাইত নেকি?\n: নহয়, বেছিভাগ ভালেই, দুই এজন বেয়া মানুহ তাৰ মাজতে সকলো জেগাতে থাকেই, কি কৰিবি!\n: কিন্তু য’তে দেখো ডেকা ল’ৰাবোৰে দিনৰ দিনটো ৰাস্তাৰ কিনাৰত কেৰম কিয় খেলি থাকে?\nডেকাই হওক বা বুঢ়াই হওক, তামিলসকলৰ বাটে-ঘাটে অলাগতিয়ালভাৱে আড্ডা পিটি সময় অপব্যয় কৰা স্বভাৱ নাই৷ গতিকে ঠায়ে ঠায়ে কেৰম খেলি থকা দৃশ্যটো বিজয়ৰ বাবে আচহুৱা হোৱাটো স্বাভাৱিক৷ কিয় কেৰম খেলি থাকে প্ৰশ্নটোৰ উত্তৰ বিজয়ক দিব পৰা নাছিলো৷ এটা সময়ত মই নিজেও ৰাস্তাৰ কিনাৰত কেৰম খেলি সময় কটাইছিলো৷ খুব সম্ভৱ তৎ নাইকিয়া হৈ দৌৰা সময়ৰ সোঁতত আলস্যপৰায়ণ প্ৰৱণতাক ইন্ধন যোগোৱাৰ ই এক সুন্দৰ আয়োজন৷ সিদিনা বিজয়ে সোধা ’ইমান মৰমিয়াল মানুহবোৰৰ মাজৰ পৰা উগ্ৰবাদী, ডকা-হকা দি খোৱা মানুহ ওলোৱাটো কেনেকৈ সম্ভৱ?’ প্ৰশ্নটোৰ উত্তৰ কিজানি ইয়াতেই আছিল৷ পঢ়া-শুনা, কাম-কাজ, পৰিশ্ৰমৰ কঠিন বাট এৰি সহজে এলাহক গুৰুত্ব দি সময় পাৰ কৰা মানুহখিনিৰো একো একোটা পেট থাকে, পেটৰ সমস্যাটোৰ সহজ আৰু বিলাসী সমাধান বিচাৰি থকা মানুহখিনিৰ মাজৰ পৰাই ডকা-হকা দি, নতুবা ঠগি খোৱা, চান্দা দাবী কৰি খোৱা, সংগঠন খুলি খোৱা, ৰাজনীতি কৰি খোৱা মানুহৰ উৎপত্তি হয়৷\nপিচে অন্য এটা প্ৰশ্ন মনত থাকিয়েই গ’ল – এলাহক প্ৰাধান্য দিয়া মানুহ আমাৰ মাজতেই কিয় ইমান বেছি?


'ৰাজনীতিত থাকিলে কৰিবলগীয়া হয়'- বিৰোধীৰ আসনত থাকোতে পিঁয়াজৰ মালা কিয় পিন্ধিছিল বিজয়া চক্ৰৱৰ্তীয়ে? why-did-bijoya-chakraborty-wearing-garlands-of-onion-hb– News18 assam\n'ৰাজনীতিত থাকিলে কৰিবলগীয়া হয়'- বিৰোধীৰ আসনত থাকোতে পিঁয়াজৰ মালা কিয় পিন্ধিছিল বিজয়া চক্ৰৱৰ্তীয়ে?\nমূল্যবৃদ্ধি হ'লেও কিন্তু ৰাইজে বেছি বেয়া পোৱা নাই। আমি ৫টা সমষ্টিতে জিকিছোঃ বিজয়া চক্ৰৱৰ্তীয়ে\nLast Updated : November 07, 2021, 16:23 IST\nবজাৰত লাগিছে জুই! ৰাজ্যৰ চৌদিশে এতিয়া মূল্যবৃদ্ধি। পেট্ৰলজাত সামগ্ৰীৰ পৰা আৰম্ভ কৰি খোৱা সামগ্ৰী লৈকে...মূল্যবৃদ্ধিয়ে কুঙা কৰিছে সৰ্বসাধাৰণক। মূল্যবৃদ্ধিৰ প্ৰসংগত এইবাৰ মন্তব্য আগবঢ়াইছে বিজেপিৰ জ্যেষ্ঠ নেত্ৰী বিজয়া চক্ৰৱৰ্তীয়ে।\nবিৰোধীৰ আসনত বহোতে কিয় পিঁয়াজৰ মালা পিন্ধিছিল বিজয়া চক্ৰৱৰ্তীয়ে? বিষয়টো এৰাই চলিব খুজিলেও বিজয়া চক্ৰৱৰ্তীয়ে কয় যে, 'ৰাজনীতিত থাকিলে কৰিব লাগে। আগতে কোভিড নাছিল, কিন্তু এতিয়া আছে। সেয়ে মূল্যবৃদ্ধি হ'লে উপায় নাই।'\nবিজেপিৰ জ্যেষ্ঠ নেত্ৰীগৰাকীয়ে লগতে কয় যে, 'মূল্যবৃদ্ধি হ'লেও কিন্তু ৰাইজে বেছি বেয়া পোৱা নাই। কাৰণ ৫টা সমষ্টিৰ উপ নিৰ্বাচনত জয়লাভ কৰিছো।'\nFirst published: November 07, 2021, 16:23 IST\nBijoya ChakrabortybjpPrice Rise


কেইবাদিনৰ মূৰত তথাগত আজি আদিংগীৰিলৈ আহিছে। সি অহা দেখি ল'ৰা ছোৱালী জাক উফৰি অহাদি আহিলে তাৰ ওচৰলৈ। আটাইতকৈ থোপোকাটোৰ Direct complain- 'তই আমাক পাহৰি গ'লি ককাই'।\nতথাগতই সিহঁতক 'ককাই' সম্বোধনটো শিকাইছিল। অভিমান কৰিব পৰাকৈ সিহঁত অনুভূতিশীল, এই কথাটো তথাগতৰ কাৰণে বৰ সকাহৰ কথা। বহু বছৰৰ আগতে সি এজোপা গছৰ ছবি আকিছিল। কুণ্ডলী পকাই থকাৰ দৰে ঠাল ঠেঙুলীৰে গোটেই ছবিখন জুৰি গছজোপা। কোনোবাটো ঠেঙুলীয়ে মানুহৰ চকুৰ ৰূপ লৈছিল, কোনোবা দুটা ঠেঙুলী লগ হৈ প্ৰাৰ্থনাৰ ভংগীৰ দুখন হাতৰ দৰে আৰু গছজোপাৰ একা বেকা শৰীৰটো আছিল কোনো মানুহৰ নৃত্যৰতা শৰীৰৰ দৰে। অনূকুল দাই ছবিখন দেখি কৈছিল- 'অদ্ভুত, ভয়ংকৰ'। তথাগতই ছবিখনৰ নাম দিছিল- 'অনুভূতি'।\n'আহ, আজি আমি ছবি আকিম। বাকীকেইটাক মাতি আন। আজি একদম খুছিমতে ছবি আঁকিবি তহঁতে।'\nমানুহ দুনুহ বেছিকৈ আহ যাহ নকৰা, ঘৰ দুৱাৰ নথকা এদোখৰ ঠাই সিহঁতে আগতেই পৰিষ্কাৰ কৰি লৈছিল। এই কেইদিনমান সি নাহোতে ঠাইদোখৰ আকৌ জংঘলেৰে ভৰি পৰিল।\n'এইখন আকৌ চাফ কৰিব লাগিব।আহ, লাগি যাওঁ।'\nকোনোবা এটাই ঘৰৰ পৰা মিট দা এখন আনিলে। লগে লগে আটাইকেইটা লাগি গ'ল। দা কটাৰী, কোৰ খন্তি লৈ গোটেইকেইটা লাগি গ'ল। অকণমান সময়তে ঠাইখিনি চাফ হৈ গ'ল।\nসুহুৰিয়াই উঠিল তথাগতই- 'চাব্বাছ্ বাচ্ছা পাৰ্টি'।\nকোনোবাটো আহিল- তথাগতৰ ৰঙৰ কাহীখনত দিলে ডুবাই ফুটুকলা গছৰ পাত এখিলা।\n'দে, তোৰ পাতখিলা ইয়াতে এনেকৈ হেচা মাৰি ধৰ।'\n'আগৰ বাৰ আমি আমলখী পাতৰ সাচ বহুৱাইছিলো নহয়। অ' ককাই, আজিও আনো নেকি।'\nশেঙুননাকী জনীয়ে নাকীসুৰিয়া মাতটোৰে সুধিলে।\n'নালাগে।আজি তহঁতৰ হাতবোৰ জুবুৰিয়াই দেচোন ৰঙত। সৱেই বেলেগ বেলেগ ৰঙত বুৰাবি দেই।'\nল'ৰা ছোৱালীৰ জাকটো তেনেই উবুৰি খাই পৰিল।\nনীলা, ৰঙা, সেউজীয়া, বেঙুনীয়া, ক'লা, মূগা, গোলাপী অকণ অকণ হাতবোৰৰ চাপ পৰিল কেনভাচত। ৰঙ বিৰঙী হাতবোৰেৰে ভৰিল তথাগতৰ কেনভাচ।\nএইকেইটা ল'ৰা ছোৱালীক দূপৰীয়া ভাত খাবলৈ বিচাৰি নুফুৰে মাক দেউতাকে। পুৱা টোপনিৰ পৰা উঠাৰ পিছত ব্ৰাচত পেষ্ট লগাই মৰমেৰে ব্ৰাচ কৰিবলৈ কোনেও নকয়। আনকি পুৱা বিস্কুট এখন খাবলৈ পোৱাৰো কপাল নাই ইহঁতৰ। ভোক কি চিনি পায় বুলি ক'লে ভুল কৰা হ'ব আচলতে, ভোক বুলি সুকীয়াকৈ বুজিবলৈ সিহঁতৰ একো নাই। সিহঁতৰ কাৰণে ভোক সহি থকাটোহে সহজ কথা।\nঅথচ সিহঁতৰ মাজত তগবগাই থাকে জীৱনে। সিহঁতৰ হাঁহিবোৰ, সিহঁতৰ তিৰবিৰাই থকা চকুবোৰ সচা।\nসেইকাৰণেই তথাগত দৌৰি আহে। জোলোঙাত ভৰাই আনে মধুৰ পৰা খুজি অনা মিঠা বিস্কুট। আজিও আনিছে। তায়ো টকা পইচাৰ কথা নোসোধে।কাৰণ থাকিলে তথাগতই বেছিকৈয়ে দি থৈ যায়।\nৰুকুণী বাইৰ ওচৰলৈ সি আহি আছে মাজে মাজে। গণেশ ঢুকুওৱাৰ পাছত সিহঁত আটাইকেইটা আহিছিল। বৰুণ, সমীৰণ, জুনেইদ, গীতাৰ্থ ,অম্লানৰ সৈতে অদিতি বাইদেউৱো আহিছিল সেইদিনা তথাগতৰ লগত। ইমানবোৰ মানুহক একেলগে দেখি ৰুকুনী বাই অবাক হৈছিল। চাপৰ চালিখনৰ তললৈ আটাইকেইটা যাবলৈ ঠাই নাছিল।সিহঁত আটাইবোৰ চালিৰ সন্মুখতে ৰৈছিল। অদিতি বাইদেউৱে ঢেৰ কিবাকিবি বজাৰ কৰি নিছিল। ৰুকুণী বাইয়ে বস্তুবোৰলৈ একেথৰে চাই আছিল।\n'একো এটাই ভালকৈ খাব নাপালে চলিটোৱে। গেলি গৈছিল গোটেইটো।'\nকিবা এষাৰ মাত দিব পৰাকৈ, ৰুকুনী বাইক 'নাকান্দিব' বুলি ক'ব পৰাকৈ সিহঁত কাৰোৰে যেন সাহ নাছিল। অদিতি বাইদেউৱে বৰ আদৰেৰে ৰুকুনী বাইৰ পিঠিত হাত ফুৰাই দিছিল। বৰুণো কাষ চাপি গৈছিল।তথাগত আৰু অকণমান দূৰলৈ গুচি আহিছিল।শেষবাৰৰ কাৰণে গণেশক লগ পাওতে তাৰ গাতত সোমোৱা চকুৰ ভয়ানক চোকা চাৱনিটোৱে যেন তাক খেদি আহিছিল। সেইদিনাৰ পিছত এইকেইটা দিনত কেইবাবাৰো সি ৰুকুনী বাইৰ ওচৰলৈ আহিছে। মানুহক একো নোকোৱাকৈয়ো' লগতে আছো' বুলি বুজাবলগীয়া সময়বোৰত সি কাষত থিয় দি থাকিবলৈ ভাল পায়।অভং, হোলোংগোজ মানুহ হ'লেও' অনুভূতি'ৰ কথা ভবা মানুহ হিচাপে তাৰো বৰ কষ্ট হয়। মানুহৰ অনি:শেষ যন্ত্ৰণাই তাৰ বুকুখন চোকা কটাৰিএখনেৰে অকিয়াই পেলোৱাৰ দৰে অকিয়াই পেলায়।\n'বাই তই জীয়াই থাকিব লাগিব। মৰাটো মৰি গ'ল। জী থকালৈকে জী থাকিবই লাগিব।'\nৰুকুনী বাইয়ে একো নামাতে। কেতিয়াবা অদ্ভুত খঙত তাৰ আগতে বকে। চিঞৰি চিঞৰি কান্দে।\nআজিও ল'ৰা ছোৱালী জাকৰ ওচৰলৈ অহাৰ আগে আগে সি বাইৰ তাত এপাক সোমাই আহিছে। গণেশ ঢুকুওৱাৰ পিছত আজি প্ৰথম বাইয়ে নিজৰ পান তামোল বেচা সৰু টেবুলখন চাফ কৰিছে। ইমান দিন সেইখন আলৈ আথানি হৈ পৰি আছিল।\nসকলো দুখেই চাগে সময়ৰ লগে লগে সহনীয় হয়। হাজাৰ দুখ লাগিলেও এটা সময়ত মানুহৰ ভোক লাগে, পিয়াহ লাগে। ভোকে শোক নিচিনে। ভোকৰ কাৰণেই মানুহে শোকক জয় কৰে।\nৰুকুনী বাইৰ কাষত কিছু সময় নিমাতে নিতালে বহি বহি সি ইয়ালৈ আহিছে।\nআজি তাৰ ভাল লাগিছে।মানুহ এজনী জীৱনলৈ উভতি অহাৰ দৰে লাগিছে তাৰ।\n'ককাই, তোৰ জোলোঙাৰ ফোনটো বাজিছে।' কেনভাচখনৰ ওচৰতে আলমোকোটা খাই পৰি থকা তাৰ জোলোঙাত মোবাইলটো সোমাই আছে।সেইটো আজিকালি লগত ৰখা কৰিছে সি। ফোনটো য'তে ত'তে পেলাই থোৱা কাৰণে অদিতি বাইদেউ,বৰুণহতে ঢেৰ বকে তাক। বকনি খাই সি মোবাইল ফোনৰ ব্যৱহাৰ শিকিছে।\nমেগন নামৰ ল'ৰাটোৱে দৌৰি দৌৰি ফোনটো আনি তাৰ হাতত দিলেহি। বাজি বাজি ইতিমধ্যে বন্ধ হৈ গৈছে। স্ক্ৰীণত এইটো বৰুণৰ নাম্বাৰ। সেই যে প্ৰাক্তন প্ৰেমিকাক লগ কৰিবলৈ গৈছিল, এই তিনিদিন সি একেবাৰে নাপাত্তা হৈ আছে। ইহঁত কেইটায়ো লগ পোৱা নাই।\nতথাগতৰ মিহিকৈ খং এটা উঠি আছিল। সৱ চাল্লা ৰমণীকাতৰ।\nখঙেৰেই সি বৰুণৰ নাম্বাৰত মিছ্ড কল এটা দিলে। মোবাইলত পইচা নাই। কল কৰাৰ উপায় নোহোৱা হৈ আছে তাৰ। সি ফোন কৰাৰো দৰকাৰ নপৰে।কৰিব লগাকেইটাই নিজেই খবৰ লয়। তাৰ দৰকাৰ পৰিলে সি মিছ্ড কল এটা দিলেই হ'ল। বৰুণে আকৌ ফোন কৰিলে-\n'ক বেটা। একেবাৰে নাপাত্তা হৈ গ'লি ভাই। প্ৰেমৰ ওচৰত বন্ধুত্বৰ কোনো কদৰ নাই ৰে।'\n'তোৰ কোৱা হ'ল নে ?'\nতথাগতই একেলগে কেইবাটাও কথা কোৱাৰ পিছত বৰুণে গহীনকৈ সুধিলে।\n'কি বে, দগা পেলাইছ যে।'\n'ক'ত আছ তই ? য'তেই আছ,আহনা।মই তোৰ কোঠাতে আছো।'\nতথাগতই আৰু একো নুসুধিলে। বিস্কুটৰ পেকেটকেইটা ল'ৰা ছোৱালীৰ জাকটোৰ হাতত দি সি বস্তুবোৰ সামৰিবলৈ ল'লে।\n'ককাই আজি যাৱই যে?'\nসিহঁতে আৰু অকণমান সময় বিচাৰিছে। তথাগতই একো নোকোৱাকৈ আটাইকেইটাক কাষ চপাই আনিলে। উশাহবোৰ বুকুত উজাই ল'লে। সিহঁতৰ কলিজাৰ ধপধপনিটো শুনিলে।\n'আজি যাওঁ। আকৌ আহিম সোনকালেই।ভালকৈ থাকিবি দেই।'\nসিহঁতৰ হাতৰ চাপ থকা, ফুটুকলা গছৰ পাতৰ চাপ থকা কেনভাচখন সামৰি তথাগত আদিংগীৰি পাহাৰৰ পৰা নামি আহিল।


দেহেকেহে খাটি থকা ৰাজ্যিক সমন্বয়ক প্ৰতীক হাজেলা এতিয়া “ৰাজহুৱা দবা”ত পৰিণত\nABVP, শিলাদিত্যৰ পাছতে এন আৰ চিৰ বিৰুদ্ধে ‘গণ আন্দোলন’ৰ হুংকাৰ “আমছু”ৰ\nদিচপুৰস্থিত কাৰ্য্যালয়ত আমছুৰ সংবাদমেল। ২৪ আগষ্ট, ২০১৯।\nঅসমীয়া জাতিৰ ত্ৰাণকৰ্তা ওলোৱা অখিল ভাৰতীয় বিদ্যাৰ্থী পৰিষদ আৰু হোজাইৰ বিধায়ক শিলাদিত্যৰ পিছত এইবাৰ এন আৰ চি প্ৰক্ৰিয়াটোৰ বিৰুদ্ধে সৰৱ হ’ল আমছু নামৰ সংখ্যালঘুৰ সংগঠনটো।\nআজি দিচপুৰস্থিত ৰাজ্যিক কাৰ্য্যালয়ত এখন সংবাদমেল সম্বোধন কৰি সংগঠনটোৱে এন আৰ চি প্ৰক্ৰিয়াটোৰ বিৰুদ্ধে ‘গণ আন্দোলন’ৰ হুংকাৰ দিয়ে।\n“এজন ভাৰতীয়ৰ নামো যদি এন আৰ চিৰ পৰা কৰ্তন যায়, তেন্তে কঠোৰৰ পৰা কঠোৰতম গণ আন্দোলনৰ কাৰ্য্যসূচী ল’বলৈ বাধ্য থাকিম।” সংবাদমেলত হুংকাৰ দি উপদেষ্টা আজিজুৰ ৰহমানে কয়।\nঅহা ৩১ আগষ্টত উন্নীতকৃত ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিকপঞ্জীৰ চূড়ান্ত তালিকা প্ৰকাশ পাব।\nউচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ তত্ত্বাৱধানত যোৱা প্ৰায় ছবছৰ এন আৰ চি উন্নীতকৰণ প্ৰক্ৰিয়াটো চলি আছে। “আমাক এন আৰ চি লাগিবই” বুলি ৰাজপথ কঁপোৱা আছুকে ধৰি জাতীয়তাবাদী সংগঠনবোৰৰ দাবী থকা এন আৰ চি গৰিষ্ঠ সংখ্যক অসমীয়াৰো আকাংক্ষাৰ বস্তু।\nআনহাতে গোটেই প্ৰক্ৰিয়াটোত ৰাজ্যিক সমন্বয়ক হিচাপে সমস্ত কাৰ্য্যভাৰ লৈ ছবছৰে দেহেকেহে খাটি থকা অনা-অসমীয়া আই এছ বিষয়া প্ৰতীক হাজেলা এতিয়া “ৰাজহুৱা দবা”ত পৰিণত হোৱা দেখা গৈছে।\nপ্ৰতীক হাজেলাক বিজেপি দল, বিজেপিৰ বিধায়ক, হিন্দুত্ববাদী সংগঠনবোৰে সততে আক্ৰমণৰ লক্ষ্য কৰি লোৱাৰ পিছত আমছুৱেও এন আৰ চি সম্পৰ্কীয় যিকোনো অপ্ৰীতিকৰ পৰিস্থিতিৰ বাবে হাজেলাই দায়ী হ’ব বুলি আজি সকীয়াই দিয়ে।\nএন আৰ চিৰ কাম-কাজ পৰিচালনা কৰাৰ ক্ষেত্ৰত এন আৰ চি কৰ্তৃপক্ষক ‘পূৰ্ণ স্বাধীনতা’ দিয়া হৈছে বুলি দাবী কৰি ৰহমানে কয়, “চৰকাৰৰ হস্তক্ষেপৰ পৰা এন আৰ চি কৰ্তৃপক্ষক মুকলি কৰি দিয়াৰ পাছতো তেওঁলোকৰ কোনো কোনো বিষয়াৰ খাম-খেয়ালিৰ বাবে তথা কৰ্মচাৰীৰ মইমতালিৰ বাবে বা ৰাজনৈতিক শক্তিৰ হেঁচাত শিৰনত কৰি সমগ্ৰ এন আৰ চি প্ৰক্ৰিয়াটো যদি ভুল পথে পৰিচালনা কৰে, তেন্তে আমি হাত সাবটি বহি থকাটো উচিত নহ’ব।”\n“আজিৰ তাৰিখতো কি যুক্তিত সংখ্যালঘু লোকক জাননী দি শুনানিৰ বাবে মাতি থকা হৈছে?” -এই প্ৰশ্ন কৰি ৰহমানে কয়, “চূড়ান্ত তালিকা প্ৰকাশ পোৱাৰ আগদিনাও যদি শুনানিৰ বাবে মতা হয়, তেন্তে এন আৰ চিখন কিমানদূৰ শুদ্ধ হ’ব সেয়া সকলোৰে বোধগম্য।”\nৰহমানে অভিযোগ কৰে যে কালি অৰ্থাত ২৩ আগষ্টতো বকো ছয়গাওঁ ইত্যাদি অঞ্চলৰ পৰা ২৪ আগষ্টত শুনানিত উপস্থিত থাকিবলৈ কিছু লোকক জাননী দিয়া হৈছে। এই প্ৰসংগত ৰহমানৰ প্ৰশ্ন- “যদি ইনভেলিড ৰিলেশ্যনশ্বিপেই হয়, তেন্তে তেওঁৰ নাম কেনেকৈ এন আৰ চিৰ খচৰাত অন্তৰ্ভুক্ত হ’ল? যোৱা ২৬ জুনত কৰ্তনৰ তালিকা প্ৰকাশ কৰোতে শুনানিলৈ মতা লোকৰ নাম কৰ্তন কৰা নহ’ল কিয়? এন আৰ চি প্ৰকাশলৈ ৬ দিন থাকোতেহে কেনেকৈ এন আৰ চি কৰ্তৃপক্ষৰ চকু মুকলি হ’ল?”