খোজ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n২৮ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৭৫\nখোজ (ইংৰাজী: Khoj) ১৯৭৫ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰীত মুক্তি লাভ কৰা এখন ক'লা-বগা অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। ছবিখনৰ পৰিচালনা, প্ৰযোজনা, কাহিনী, চিত্ৰনাট্য,সংলাপ পুলক গগৈৰ। ভূপেন হাজৰিকাই সঙ্গীত পৰিচালনা কৰাৰ উপৰিও গীতো লিখিছে। এইখন চিত্ৰশিল্পী আৰু ৰাজনৈতিক কাৰ্টুনিষ্ট হিচাপে ইতিমধ্যে প্ৰতিষ্ঠিত পুলক গগৈৰ প্ৰথম ছবি।‘৭০ৰ দশকত সমান্তৰাল বা বাস্তৱবাদী চিনেমাৰ ঢৌৱে অসমীয়া ছবিজগতকো চুই গৈছিল। ‘খোজ’তো সমান্তৰাল ছবিৰ কিছু প্ৰভাৱ দেখা যায়। অৱশ্যে ছবিখনে দৰ্শকৰ সহাৰি নাপালে।\n২০১১ৰ ডিচেম্বৰত গুৱাহাটীত অনুষ্ঠিত হোৱা এখন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত জিলা পুথিভঁৰাল প্ৰেক্ষাগৃহত খোজ ছবিখন প্ৰদৰ্শিত হৈছিল। উক্ত প্ৰদৰ্শনীত ছবিৰ নায়ক আৰু ২য় নায়িকা মেহতাব হুছেইন আৰু ৰেজিনা বেগম উপস্থিত আছিল।\nপুলক গগৈয়ে আমেৰিকাৰ ৱাশ্বিংটনৰ এখন চিত্ৰ প্ৰদৰ্শনীত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ গৈছিল। তাত চল্লিশখনমান ছবি বিক্ৰি হোৱাত ভালেমান ধন গোট খালে। এয়াৰ ইণ্ডিয়াৰ বিমানত ঘূৰি আহোঁতে ফ্ৰেংকফুৰ্টত তেওঁৰ চুটকেছটো থাকি আহিল। সেয়েহে বিমান কৰ্তৃপক্ষই চুটকেছটো ঘূৰি নহালৈকে পাঁচদিন মুম্বাইৰ হোটেলত থকাৰ ব্যৱস্থা কৰি দিলে। পিছে হোটেলত থাকি আমনি পোৱাত তেতিয়া বলীউডৰ চলচ্চিত্ৰত কাম কৰি থকা বিজয় চৌধুৰী আৰু পীযুষ কান্তি ৰায়ৰ ওচৰলৈ তেওঁ গুচি গ'ল। তালৈ ভূপেন হাজৰিকাও আহিল। তাতেই সকলোৱে তেওঁ চিনেমা এখন কৰিবলৈ প্ৰস্তাৱ দিলে। ছবি বিক্ৰী কৰি পোৱা যথেষ্ঠ ধন হাতত আছেই। ভূপেন হাজৰিকাই ছবিৰ সঙ্গীত কৰি দিম বুলি গাত ললে। হাজৰিকাৰ কথামতেই পুলক গগৈয়ে জগন্নাথ বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ৰ আলোচনীত ছাত্ৰাৱস্থাতে লিখা গল্প এটাৰ আধাৰত খোজ ছবিৰ চিত্ৰনাট্য লিখি উলিয়ালে। খোজত বিজয় শঙ্কৰৰ বাদে আন কোনো প্ৰতিষ্ঠিত অভিনেতা-অভিনেত্ৰী লোৱা হোৱা নাছিল। নায়ক মেহতাব হুছেইনে তেতিয়া অসম কৃষি বিশ্ববিদ্যালয়ত পঢ়ি আছিল। ৰেজিনা বেগম আছিল গুৱাহাটী হেদায়েৎপুৰৰ ছোৱালী। ছবি নিৰ্মাণত ১,২৫,০০০টকামান খৰচ হৈছিল। কিন্তু চিত্ৰগৃহত ছবিখন নচলা বাবে মূলধন ঘূৰি অহা নাছিল।\nপৰীক্ষা দি কেইদিনমান কটাই যাবলৈ হোমেন গাঁৱলৈ আহিল। লগ পালে কমলাক। কমলা হোমেনৰ সৰুকালৰ বালিঘৰ খেলা লগৰী। সিহঁতৰ ঘৰতে তাই আশ্ৰয় লৈ আছিল।এতিয়া তাই গাভৰু হ’ল। কমলাৰ মাজত সি এইবাৰ বেলেগ এটা ৰূপ দেখিলে। তাই হ’লে হোমেন ককাইদেউক আগৰ দৰেই ভাবিলে। গাঁৱৰ মানুহে তাইক ভুল বুজিলে। সকলোৰে প্ৰতি তাইৰ অভিমান হ’ল আৰু জীৱনৰ মোহ হেৰুৱাই পেলালে। অপৰাধবোধত দগ্ধ হোমেন অলপ শান্তিৰ আশাত বন্ধু প্ৰফুল্লৰ সহায়ত আন এখন গাঁৱত শিক্ষকতাৰ চাকৰি ল’লে। আন এখন নতুন পৃথিৱীৰ সৈতে তাৰ পৰিচয় হ’ল। সেই গাঁৱৰে অৱহেলিতা জয়াৰ জীৱন-সংগ্ৰামৰ কাহিনীয়ে তাক অভিভূত কৰি তুলিলে।\nঅন্ধ সংস্কাৰ ভাঙিবলৈ হোমেনে আগবঢ়ালে নতুন খোজ।\nমেহতাব হুছেইন (হোমেন)\nদীপিকা আৰন্ধৰা (কমলা)\nৰেজিনা বেগম (জয়া)\nবিজয় শঙ্কৰ (অতিথি শিল্পী)\nবিৰিঞ্চি ভট্টাচাৰ্য, বিক্ৰম সিং ইয়েন, অমলা কটকী, অন্তৰা (শিশুশিল্পী) আদি।\nবেনাৰ- বিন্দু ফিল্মছ\nশব্দ গ্ৰহণ- অৱনী চেতাৰ্জী, সুশীল সিং, সতীশ চৌহান\nশব্দ পুনঃসংযোজন- সত্যেন চেতাৰ্জী\nসংলাপ- পুলক গগৈ\nখোজৰ সঙ্গীত পৰিচালনা আৰু গীত ৰচনা কৰিছিল ভূপেন হাজৰিকাই।\n1. "জিলমিলীয়া কোমল বালি তাহানিৰ কথা কিয় আজি কলি" ভূপেন হাজৰিকা ভূপেন হাজৰিকা, উষা মঙ্গেশকাৰ\n2. "চিনাকী মোৰ মনৰ মানুহ তোমাৰ বাবেই জনম লভিছো" ভূপেন হাজৰিকা উষা মঙ্গেশকাৰ\n↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 Das Arunlochan (2013). ১০০ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ কাহিনী আৰু গীত. Shashi Shisu Prakashan, Guwahati. পৃষ্ঠা. 233.\n↑ Pulak Gogoi-ashort film. Manoj Kr. Deka. 2014.\n↑ Lifetime Achievement Award 2018 - Shri Pulok Gogoi 16 views•5 Jan 2019. Brahmaputra Valley Film Festival. 2018.\n↑ অতনু ভট্টাচাৰ্য (ফেব্ৰুৱাৰী ২০১৮). "মোৰ ইচ্ছামৃত্যু হ'ব যেন লাগে". সাতসৰী.\n↑ Babul Das (1985). অসমীয়া বোলছবিৰ গীতৰ সংকলন. Bani Mandir, Dibrugarh. পৃষ্ঠা. 253.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=খোজ&oldid=271385"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ১৬ এপ্ৰিল, ২০২১ তাৰিখে ১৯:৫২ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


‘সুশান্তৰ লগত থকাহেতেন, তেওঁ বাচি থাকিলেহেতেন’, সাক্ষাৎকাৰত ভাঙি পৰিল অংকিতা|ankita-said-if-she-were-still-with-sushant-he-might-have-been-alive– News18 Assam\n‘সুশান্তৰ লগত থকাহেতেন, তেওঁ বাচি থাকিলেহেতেন’, সাক্ষাৎকাৰত ভাঙি পৰিল অংকিতা\nএটা ৰাষ্ট্ৰীয় মাধ্যমৰ আগত অংকিতাই সুশান্তক লৈ প্ৰকাশ কৰিলে মনৰ ভাৱ।\nNews18 Assam | News18 Assam | August 3, 2020, 10:52 AM IST\nদীর্ঘদিনৰ সম্পৰ্ক আছিল সুশান্ত সিং ৰাজপুত আৰু অংকিতাৰ। এতিয়া সুশান্তৰ মৃত্যুৰ পিছত যেন সেই দিনবোৰৰ স্মৃতিয়ে বেছিকৈ আমনি কৰিছে অংকিতাক। সেইকাৰণে সাক্ষাৎকাৰত মনৰ কথা প্ৰকাশ কৰিলে তেওঁ। ক’লে, তেওঁ যদি আজিও সুশান্তৰ লগত থাকিলেহেতেন, তেতিয়া এই দিনটো নাহিলহেতেন। সুশান্ত হয়তো বাচি থাকিলেহেতেন। File Image\nসুশান্তৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁৰ পৰিয়ালক সাক্ষাৎ কৰিছেনে? এই প্ৰশ্নৰ উত্তৰত অংকিতাই কয়, সেই পৰিয়ালটোৰ ৰাজকুমাৰ আছিল সুশান্ত। সুশান্তৰ বায়েকে অংকিতাক কৈছে মুম্বাইয়ে তেওঁলোকৰ পৰিয়ালটো শেষ কৰি দিলে। বেছি কথা ক’ব নোৱাৰিলে তেওঁ। File Image\nতেওঁ কাৰোবাক এইক্ষেত্ৰক দোষাৰোপ কৰিব বিচাৰেনে? এই প্ৰশ্নৰ উত্তৰত অংকিতাই কয়, কাকো বেলেগে দোষ দিব নোখোজে। তেওঁ জানিছিল সুশান্ত ভালে আছে। কিন্তু যোৱা এটাবছৰত যিমানবাৰ তেওঁ সুশান্তক দেখা কৰিছে চকুত সেই আনন্দ নাই। তথাপিও যেনেকৈ বিচাৰে সুশান্তই তেনেকৈয়ে আছিল। ইয়াৰ অধিক অংকিতাই ক’ব নোৱাৰিলে। File Image\nআৰক্ষীৰ অনুসন্ধানৰ ক্ষেত্ৰতো তেওঁ বিহাৰ আৰক্ষীক সমৰ্থন কৰিছে। তেওঁ কয়, ‘পাপাই (সুশান্তৰ পিতৃ) যেতিয়া অভিযোগ কৰিছে তেওঁ নিশ্চিত হৈয়ে কৰিছে। মোৰ মনে কয় বিহাৰ আৰক্ষীৰ দ্বাৰাই তদন্ত কৰা হওক।’ File Image\nতেওঁ কেৱল এটা কথা স্বীকাৰ কৰিছে সুশান্তৰ এয়া আত্মহত্যা নহয়, হত্যা। এই সন্দৰ্ভত এতিয়াও স্পষ্টকৈ কিবা কোৱাৰ সময় হোৱা নাই বুলি কয় তেওঁ। তেওঁ মাত্ৰ বিচাৰিছে সুশান্তই যেন ন্যায় লাভ কৰে। শেষ পৰ্যন্ত যেন সত্য পোহৰলৈ আহে। পৰিয়াল আৰু বন্ধুমহলে যেন সেয়া দেখা পায়। File Image


স্বাস্হ্য টিপচ-Health tips – Fit assam\nআপোনাৰ ৰান্ধনীঘৰৰ চাৰিটা খাদ্যবস্তুৰ ব্যৱহাৰ কৰি আপনাৰ ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা (immunity) বৃদ্ধি হোৱাৰ লগতে আপুনি স্বয়ংক্ৰিয়ভাবে বহু ৰোগৰপৰা ৰক্ষা পাব পাৰে। এই খাদ্যবস্তুৰ বিষয়ে জনাৰ পিছত, আপুনি বুজিব পাৰিব যে আমাৰ ৰান্ধনীঘৰৰ ব্যৱহৃত খাদ্যদ্ৰৱ্যসমূহ ৰোগ প্ৰতিৰোগ ক্ষমতা গঢ়ি তুলাৰ বাবে এক বৰদানতকৈ কম নহয়৷ গতিকে আঁহক জানো এই চাৰিটা খাদ্যদ্ৰৱ্য বিষয় সম্পৰ্কে। ধনীয়া – ধনীয়া …\nৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা বৃদ্ধিৰ সৰ্বোত্তম উপায়- How to boost immune power in assamese Read More »\nআয়ুর্বেদিক চিকিৎসাৰে মদ্যপান এৰােৱা উপায়-ALCOHOL DEADDICTION AYURVEDIC TREATMENT\nBy Dr. Brinchi Baruah\nDr Brinchi Boruah, MD ( Ayurveda ) নিয়ন্ত্রিত মদ্যপান ক ৰােগ হিচাপে পৰিগণিত কৰা নহয় যদিও অনিয়ন্ত্রিত মদ্যপান ক Alcohol Related Disorder হিচাপে পৰিগণিত কৰা হয়৷ যি জটিল ৰােগৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে৷ এই Alcohol Related Disorder নাইবা Alcohol Used Disorder Do Alcohol Dependence, alcohol withdrawal syndrome , Alcohol induced sexual dysfunction, Alcohol Induced sleep disorder আৰু …\nআয়ুর্বেদিক চিকিৎসাৰে মদ্যপান এৰােৱা উপায়-ALCOHOL DEADDICTION AYURVEDIC TREATMENT Read More »\nঅমৃততুল্য ত্ৰিফলা প্ৰস্তুত কৰা পদ্ধতি- ঋতু অনুযায়ী ত্ৰিফলা কেনেদৰে খোৱা উচিত- Triphala churna benefits in Assamese\nত্ৰিফলা (triphala) মানে তিনিবিধ ফলৰ মিশ্ৰন৷ শিলিখা, ভোমোৰা তথা আমলখী ফলত সমপৰিমাণৰ মিশ্ৰনক ত্ৰিফলা (triphala) বুলি কোৱা হয়, ত্ৰিফলা (triphala)ক আয়ুৰ্বেদত ৰসায়ন বুলি মানি লোৱা হয়৷ ইয়াৰ বিধিপূৰ্বক সেৱনে ৰোগৰ নাশ কৰাৰ লগতে শৰীৰত বলৰ বৃদ্ধি কৰে৷ শিলিখা, ভোমোৰা আৰু আমলখী এই তিনিটা ফল, যি আমাৰ দেহৰ বাত,কফ আৰু পিত্তৰ ভাৰসাম্য বৰ্তাই ৰখাত সঠিকভাব ব্যৱহাৰ …\nঅমৃততুল্য ত্ৰিফলা প্ৰস্তুত কৰা পদ্ধতি- ঋতু অনুযায়ী ত্ৰিফলা কেনেদৰে খোৱা উচিত- Triphala churna benefits in Assamese Read More »\nপাল্স অক্সিমিটাৰ-Pulse oximeter কিয় প্ৰয়োজন? ঘৰতে বহি কৰক নিজকে পৰীক্ষণ…\nPulse oximeter পাল্স অক্সিমিটাৰ-Pulse oximeter ৰ উদ্দেশ্য হ’ল যে আপোনাৰ হাৰ্টে আপোনাৰ শৰীৰৰ মাধ্যমেৰে কিদৰে অক্সিজেন পাম্প কৰিছে তাক পৰীক্ষা কৰা। পাল্স অক্সিমিটাৰ- Pulse oximeter এটি সাধাৰণ ডিভাইচ যি আপোনাৰ ৰক্তত অক্সিজেনৰ পৰিমাণ পৰিমাপ কৰাত ইনফ্ৰাৰড লাইট (infrared light) ব্যৱহাৰ কৰে আৰু মাত্ৰ কিছু চেকেন্ডৰ ভিতৰতে সঠিক ফলাফল দিয়ে। প্ৰথমতে, এয়া জনা প্ৰয়োজন যে …\nপাল্স অক্সিমিটাৰ-Pulse oximeter কিয় প্ৰয়োজন? ঘৰতে বহি কৰক নিজকে পৰীক্ষণ… Read More »\nআয়ুৰ্বেদে (Ayurveda) মনুষ্য জাতিক তিনটা ভাগত আৰু দোষত (dosha) বিভক্ত কৰিছে। প্ৰত্যেক ব্যক্তিয়ে কিবা নহয় কিবা না ত্ৰুটি বা দোষৰ ভাৰসাম্যহীনতা থাকে, যাৰ কাৰণে তেওঁ অসুস্হ হৈ পৰে। আয়ুৰৰ্বেদৰ এই ত্ৰিদোষ কি? What are the three doshas in Ayurveda? in assamese এই দোষ ( ayurveda dosha) তিনিটা হৈছে – বাত (বায়ু), …\nআপোনাৰ শৰীৰৰ প্ৰকাৰ অনুসৰি জানক কি হয় আপোনাৰ বাবে সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ আয়ুৰ্বেদিক আহাৰ- How many Dosha are there in Ayurveda?-In assamese Read More »\nবিশ্বজুৰি ড্ৰেগন ফল জনপ্ৰিয় হোৱাৰ কাৰন আপুনি জানেনে? ড্ৰেগন ফলৰ স্বাস্থ্য উপকাৰিতা জানো আঁহক- Dragon fruit health benefits in assamese\nড্ৰেগন ফ্ৰুইট (dragon fruit) নামটো শুনিবলৈ যিমান আচহুৱা হলেও, এই ফলটো দেখাত কিন্ত্ত বৰ ধুনীয়া৷ তদুপৰি এই ফলৰ গুনাগুন সমূহৰ বিষয়ে জানিলে আপুনি এই ফলক নাখাও বুলি কব নোৱাৰিব৷ ফল খালে লাভ হয় বহুত৷ এয়া আমি সকলোৱে জানো৷ কিন্ত্ত আজি এই লিখনিত আপোনালোকে ড্ৰেগন ফ্ৰুইট(dragon fruit)ৰ বিষয়ে আৰু ইয়াৰ বিশেষত্ব সম্পৰ্কে জানিব পাৰিব৷ …\nবিশ্বজুৰি ড্ৰেগন ফল জনপ্ৰিয় হোৱাৰ কাৰন আপুনি জানেনে? ড্ৰেগন ফলৰ স্বাস্থ্য উপকাৰিতা জানো আঁহক- Dragon fruit health benefits in assamese Read More »\nৰাতিপুৱা খালী পেটত পানী- কেতিয়া, কিমান আৰু কেনেদৰে খাব ? Benefits of drinking water early morning empty stomach in Assamese\nৰাতিপুৱা পানী খোৱাৰ উপকাৰিতা – Drinking water in the morning empty stomach in Assamese আয়ুৰ্বেদৰ মতে সূৰ্য উদয় হোৱাৰ আগে খালী পেটত পানী খোৱাৰ পৰামৰ্শ দিয়া হয়। “উষাপান” দুটি শব্দৰে গঠিত – উষা আৰু পান। উষা মানে আকাশত যেতিয়া সূৰ্য্যৰ পোহৰ দেখা আৰম্ভ হয় কিন্ত্ত সূৰ্য উদয় নহয়। এয়া সূৰ্যোদয়ৰ 20 পৰা 30 মিনিট আগে …\nৰাতিপুৱা খালী পেটত পানী- কেতিয়া, কিমান আৰু কেনেদৰে খাব ? Benefits of drinking water early morning empty stomach in Assamese Read More »\nকলাজিৰা বা কালজিৰা খালে কি হয়? কালজিৰা কেনেকৈ খাব? -Kalonji/kaljira in Assamese\nকলাজিৰা বা কালজিৰা-Kalonji, Nigella sativa seeds or Black seeds কালজিৰাৰ কিছু তথ্য- About Kalonji Seeds In Assamese Kalonji ক অসমীয়াত “কলাজিৰা বা কালজিৰা” নামে জনা যায়৷ (kalonji in assamese) কালজিৰাৰ লেটিন নাম (Latin Name): Nigella sativaKalonji গোটেই বিশ্বজুৰি বিভিন্ন নামে পৰিচিত। কালজিৰাৰ প্ৰচলিত নাম-Kalonji, mangrail, kalojira, kalzira ইত্যাদি৷ ইংৰাজীত কালজিৰাক Black seed, nigella seeds, nigella sativa …\nকলাজিৰা বা কালজিৰা খালে কি হয়? কালজিৰা কেনেকৈ খাব? -Kalonji/kaljira in Assamese Read More »


বেলেন্স্‌ড ফাণ্ডত বিনিয়োগ — Vikaspedia\nমোৰ বয়স ৫৫ বছৰ। পাঁচ বছৰ পিচতেই অৱসৰৰ কাল আহি পৰিব। তেতিয়া মই কেনেকৈ চলিম? এজন উচ্চ পদস্থ চাকৰিয়ালে মোক টেলিফোন কৰি সুধিলে।\nকথাটো ভাবিবলগীয়া। অৱসৰ মানেই দুঃচিন্তা। প্ৰথম চিন্তা- বেছিভাগ মানুহেই আজিকালি অকলশৰে থাকে। ল’ৰা-ছোৱালী কম। দুটাতকৈ বেছি ল’ৰা-ছোৱালী নহয়। ছোৱালী জনী বিয়াৰ পিছত আনৰ ঘৰৰ লখিমী হৈ পৰে। ল’ৰা-বোৱাৰীয়ে পুনে, হায়দৰাবাদ নাইবা বাংগালুৰত থাকে। একাকীত্ব ডাঙৰ সমস্যা, বয়সিয়াল মানুহৰ। তাতোকৈ ডাঙৰ সমস্যা হ’ল- ‘স্বাস্থ্য ৰক্ষা’। যাৰ স্বাস্থ্য অসুস্থ, তেওঁলোকৰ চিন্তা সিমানেই বেছি।\nঅৱসৰৰ পিচত খোৱা খৰচ কমে। চিনেমা চোৱা, ফুৰিবলৈ যোৱা, বাহিৰত খোৱা আৰু বিজুলীৰ খৰচ কিছু কমে। কিন্ত খৰচ বাঢ়ে ঔষধৰ। ‘হাস্পতাল’ত থাকিবলগীয়া হ’লেতো- মৰণকাল যেনেই হয়।\n‘বৰুৱা ডাঙৰীয়া, ডেকা কালত ‘মেডিকেল ভাত্ত’ৰ প্ৰয়োজন নাছিলেই। এতিয়া ‘ৰক্তচাপ’ৰ ঔষধ, মধুমেহৰ ঔষধ আৰু হৃদয় দুৰ্বলতাৰ ঔষধ মিলি প্ৰায় ২৫০০ টকা খৰচ হয়। ড্ৰাইভাৰৰ খৰচ ১০ হেজাৰ টকা পেট্ৰ’লকে ধৰি। সঞ্চয়ৰ টকাৰে চলিব লাগে। ক’ত কেনেকৈ সাঁচিব লাগিব? এবাৰ কওক….’ শ্ৰীমন্ত হাজৰিকা ইসুধিলে।\nশ্ৰীমন্ত হাজৰিকা এজন বেচৰকাৰী প্ৰতিষ্ঠানৰ বিষয়া। চাকৰিৰ সময়ত সকলো খৰচ কোম্পানীয়েই দিছিল। অৱসৰত সকলো নিজেই চম্ভালিব লাগে। মই তেওঁক প্ৰশ্ন কৰিলো।\n: আপুনি পেন্সন পায় নেকি?\n: নাই নাপাওঁ। আমাৰ বেচৰকাৰী প্ৰতিষ্ঠানৰ পেন্সনৰ ব্যৱস্থা নাই।\n: নিশ্চয় প্ৰভিডেণ্ট ফাণ্ডৰ ব্যৱস্থা ভাল?\n: ভাল। কোম্পানীয়ে দিয়ে, ময়ো দিওঁ সমানে। সুদ ভাল। আয়কৰৰ ৰেহাইৰ ব্যৱস্থা আছে। এই প্ৰভিডেণ্ট ফাণ্ডৰ টকাখিনিৰ ওপৰতেই ভাৰসা। এতিয়া আন ক’ত টকা থোৱা উচিত হ’ব?\n৫০ বছৰৰ মানুহে টকা সাঁচিব লাগে দুবিধ ফাণ্ডত। এটা কথা মনত ৰাখিব- এই বয়সত ‘শ্বেয়াৰ’ বজাৰ আৰু ‘ডেব্‌ট’ ফাণ্ডত সমানে টকা ৰাখিব পৰা যায়। শ্বেয়াৰ বজাৰত ভাগ লোৱাৰ আগতে ‘পি পি এফ’ত টকা জমোৱা উচিত। কাৰণ- আয়কৰ ৰেহাই আৰু আয়কৰ দিব নালাগে পি পি এফৰ পৰা পোৱা ধনৰাশিৰ ওপৰত।\nমধ্য বয়সত পি পি এফ আৰু বেংকত থোৱা টকা বাদ দিয়াৰ পিচত- বিনিয়োগ কৰক- ‘ই এল এছ এছ’ত(ELSS)। অৰ্থাৎ ‘ইকুইটি লিংকড ছেভিং স্কীম’ত। ইয়াৰ প্ৰধান কাৰণ হ’ল, এই ফাণ্ডত ৮০ চিৰ আয়কৰ ৰেহাই পোৱা যায়। অভিজ্ঞতাৰ পৰা দেখা যায়- এই ফাণ্ডত সাধাৰণতে ১০ বছৰত ১৫% ৰিটাৰ্ন পোৱা যায়। ‘এক্সিছ বেংক’ৰ ই এল এছ এছ সকলোতকৈ আজিৰ দিনত বেছি। এই ফাণ্ডত তিনি বছৰ টকা থ’ব লাগে। ৫০ বছৰীয়া মানুহে প্ৰথমে- এনে ধৰণৰ ফাণ্ডত টকা জমোৱা উচিত। যিহেতু এই ফাণ্ডত টকা বিনিয়োগ কৰিলে আয়কৰ দীৰ্ঘম্যাদত নালাগে গতিকে এই ফাণ্ডত টকা খটুওৱা উচিত। মুদ্ৰাস্‌ফীতিক এই ফাণ্ডে পৰাস্ত কৰিব পাৰে।\nএই ফাণ্ডত জমা হোৱা অৱসৰ কালত উলিয়াই ‘বেলেন্সড ফাণ্ড’ত থওক। ‘ই এল এছ’ত থোৱা টকা বিনিয়োগ কৰক ‘ছিপ’ পদ্ধতিৰে।\nযদি ‘বেলেন্সড ফাণ্ড’ত থোৱা টকা ‘ঘৰ খৰচৰ বাবে’ প্ৰয়োজন হয়- তেনেহ’লে সেই টকা উলিয়াব পাৰে-\nমাহে এবাৰ বা তিনি মাহত এবাৰ বা এবছৰত এবাৰ। বেলেন্সড ফাণ্ডৰ ৰিটাৰ্ন যোৱা দহ বছৰে ১০% শতকৰা হিচাপে পোৱা গৈছে। বেংকত এই টকা খটুৱালে সুদ পোৱা যাব ৮% ৰ পৰা ৯% ৰ ভিতৰত। বেংকৰ ৰিটাৰ্নত আয়কৰ লাগে। কিন্ত এবছৰ পিচত ‘বেলেন্সড ফাণ্ড’ৰ ৰিটাৰ্নত কোনো আয়কৰ নালাগে। গতিকে মধ্য বয়সত ‘ই এল এছ এছ’ত আৰু অৱসৰ কালত বেলেন্সড ফাণ্ডত বিনিয়োগ কৰা উচিত।\nবেলেঞ্চ ফাণ্ডত- ‘ইকুইটি’ আৰু ‘ডেব্‌ট’ দুয়ো ধৰণৰ ফাণ্ডৰে পৰিপূৰ্ণ হয়। প্ৰায়ে ৬৫% ভাগ ইকুইটি আৰু ৩৫% ভাগ ডেবট্ ফাণ্ড থাকে।\nঅতি উৎকৃষ্ট ‘নেলেন্সড ফাণ্ড’ হ’ল- ‘টাটা বেলেন্সড ফাণ্ড’, ‘আই চি আই চি আই বেলেন্সড ফাণ্ড’ আৰু ‘ফেংকলিন টেম্পেলটন বেলেন্সড’ ফাণ্ড। বেলেন্সড ফাণ্ড বয়স্ক মানুহৰ বাবে ভাল। ৮০ বছৰৰ পিচত সকলো টকা বেংকত থোৱা যুগুত।\nলেখক: গৌতম প্ৰসাদ বৰুৱা, অসমীয়া প্ৰতিদিন।


মৰিয়ম আষ্টিন অথবা হীৰা বৰুৱা - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nমৰিয়ম আষ্টিন অথবা হীৰা বৰুৱা\nঅৰূপা পটঙ্গীয়া কলিতা\nমৰিয়ম আষ্টিন অথবা হীৰা বৰুৱা (ইংৰাজী: Mariam Astin Athaba Hira Barua) হৈছে অৰূপা পটঙ্গীয়া কলিতাৰ দ্বাৰা ৰচিত ২০১৪ বৰ্ষৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা প্ৰাপ্ত এখন চুটিগল্পৰ সংকলন। গ্ৰন্থখন ২০১১ চনৰ পৰা ২০১২ ৰ ভিতৰত লেখা। চন্দ্ৰ প্ৰকাশনে ২০১২ চনত এই গ্ৰন্থখন প্ৰথম প্ৰকাশ কৰে।\nলেখিকাৰ চমু পৰিচয়[সম্পাদনা কৰক]\nঅৰূপা পটংগীয়া কলিতা অসমৰ এগৰাকী প্ৰসিদ্ধ ঔপন্যাসিক তথা গল্পকাৰ। তেওঁৰ গ্ৰন্থসমূহৰ ভিতৰত মৃগনাভি, অয়নান্ত, আদি উল্লেখযোগ্য। তেওঁৰ সাহিত্যিক অৱদানৰ বাবে ভাৰতীয় ভাষা পৰিষদৰ বঁটা, প্ৰবীণা শইকীয়া বঁটা আদিৰে সন্মানিত কৰা হৈছে। তেখেতে মৰিয়ম আষ্টিন অথবা হীৰা বৰুৱা নামৰ অসমীয়া চুটি গল্প সংকলনৰ বাবে ২০১৪ চনত সন্মানীয় সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে।\nঅৰূপা পটংগীয়া কলিতাই গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা পাৰ্ল এছ বাক (Pearl S. Buck) ৰ নাৰী চৰিত্ৰসমূহৰ ওপৰত গৱেষণা কৰি ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে। বৰ্তমান তেওঁ দৰং জিলাৰ টংলা মহাবিদ্যালয়ৰ ইংৰাজী বিষয়ৰ প্ৰবক্তা ৰূপে কৰ্মনিৰ্বাহ কৰি আছে।\n↑ 1.0 1.1 অৰূপা পটঙ্গীয়া কলিতা (২০১৪). মৰিয়ম আষ্টিন অথবা হীৰা বৰুৱা. চন্দ্ৰ প্ৰকাশন (দ্বিতীয় প্ৰকাশ). ISBN 978-93-244-0036-9.\n↑ "Sahitya Academy Award 2014 to Noted Assamese writer Arupa Patangia Kalita". https://onlineassam.blogspot.com/2014/12/sahitya-academy-award-2014-to-noted.html। আহৰণ কৰা হৈছে: ২ জুন ২০২০.\n↑ "Sahitya Akademi Awards 2014". https://knowindia.gov.in/general-information/sahitya-akademi-awards-2014.php। আহৰণ কৰা হৈছে: ২ জুন ২০২০.\n↑ 5.0 5.1 "Women's Writing". Womenswriting.com. http://www.womenswriting.com/WomensWriting/AuthorProfileDetail.asp?AuthorID=181। আহৰণ কৰা হৈছে: 2013-06-14.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=মৰিয়ম_আষ্টিন_অথবা_হীৰা_বৰুৱা&oldid=260106"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ২৬ জানুৱাৰী, ২০২১ তাৰিখে ০৮:১৮ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


কাৰ্বন পদাংক কমাওঁ আহক — বিকাশপেডিয়া\nমূল পৃষ্ঠা / গ্ৰামীণ শক্তি / পৰিৱেশ / কাৰ্বন পদাংক কমাওঁ আহক\nবিগত বৰ্ষটোৰ ডিচেম্বৰ মাহত পেৰুৰ ৰাজধানী চহৰ লিমাত সমাপ্ত হোৱা ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ জলবায়ু পৰিৱৰ্তন বিষয়ক আলোচনালানিয়ে সমগ্ৰ\nবিগত বৰ্ষটোৰ ডিচেম্বৰ মাহত পেৰুৰ ৰাজধানী চহৰ লিমাত সমাপ্ত হোৱা ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ জলবায়ু পৰিৱৰ্তন বিষয়ক আলোচনালানিয়ে সমগ্ৰ বিশ্বৰে জলবায়ু পৰিৱৰ্তন সম্পৰ্কীয় অধ্যয়ন তথা সজাগতা সৃষ্টিৰ স’তে জড়িত হৈ থকা ব্যক্তি তথা সংস্থাসমূহৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছিল এক সম্পূৰ্ণ বিপৰীত কাৰণত। জলবায়ু পৰিৱৰ্তন ৰোধৰ বাবে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় কাৰ্যসূচীৰ নিৰ্ধাৰণ আৰু পৰ্যালোচনাৰ বাবে কেইবাখনো দেশৰ অংশগ্ৰহণেৰে আয়োজিত এই আলোচনাৰ কাৰ্বন পদাংক আছিল এতিয়ালৈকে হোৱা সকলো আলোচনাৰ ভিতৰত সৰ্বাধিক – ৫০,০০০ টন কাৰ্বন-ডাই-অক্সাইড। অৰ্থাৎ এইলানি আলোচনাৰ বাবে হোৱা সকলো যা-যোগাৰৰ ফলত পেৰুৰ লিমা চহৰৰ পৰা পৃথিৱীৰ বায়ুমণ্ডললৈ নিৰ্গত হৈছিল সিমান পৰিমাণৰ কাৰ্বন-ডাই-অক্সাইড! কথাটো “সৰিয়হৰ ডুলিতে ভূত” ওলোৱাৰ দৰে কথা আৰু সেয়েই এই আলোচনাক বিভিন্ন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় স্বেচ্ছাসেৱী সংগঠন তথা বিজ্ঞানীমহলে সমালোচনাও কৰিছিল, পেৰু তথা অন্যান্য দেশত এই লৈ প্ৰতিবাদো কৰিছিল পৰিৱেশ সংৰক্ষণৰ স’তে জড়িত কিছুমান সংস্থা তথা ব্যক্তিয়ে । অকল এইলানি আলোচনা বুলিয়ে নহয়, ২০১৪ চনৰ এক অন্যতম বৃহৎ আয়োজন, ব্ৰাজিলত হোৱা “বিশ্ব কাপ ফুটবল প্ৰতিযোগিতা”ৰ সমগ্ৰ অনুষ্ঠান, ভ্ৰমণ আদিৰ সৰ্বমুঠ কাৰ্বন পদাংক আছিল ২.৭ মিলিয়ন মেট্ৰিক টন কাৰ্বন-ডাই-অক্সাইড, যাক বিভিন্ন উপায় অৱলম্বনেৰে সমতুল কৰিবলৈ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ফুটবল ফেডাৰেচন বা ফিফাই নিজৰ দৃঢ় পদক্ষেপৰ কথা ঘোষণা কৰিছিল। এই কথাষাৰেই কাৰ্বন পদাংকৰ গুৰুত্বৰ কথা আমাক স্পষ্টকৈ জানিবলৈ দিয়ে ।\nকাৰ্বন পদাংক মানেনো কি?\nগোলকীয় উষ্ণতা বৃদ্ধি আৰু তাৰ সমান্তৰালকৈ হোৱা জলবায়ু পৰিৱৰ্তনে সমগ্ৰ বিশ্বকে এক নিশ্চিত প্ৰত্যাহ্বানৰ মুখামুখি কৰি তুলিছে। নেচনেল অ’চেনিক এণ্ড এটম’ছফেৰিক এডমিনিষ্ট্ৰেচন (NOAA), জাপানৰ বতৰবিজ্ঞান সংস্থাকে ধৰি কেইবাটাও আন্তৰ্জাতিক গৱেষণা সংস্থাৰ তথ্যমতে ২০১৪ চনটো ১৮৮০ চনৰপৰা এতিয়ালৈ সকলো বছৰৰ ভিতৰত সৰ্বাধিক উষ্ণ বছৰ ৰূপে পৰিগণিত হৈছে। কেৱল সেয়াই নহয়, এই সময়ছোৱাৰ দহটা উষ্ণতম বৰ্ষৰ ৯টাই ২০০১ৰ পিছৰ। এই তথ্যবোৰে গোলকীয় উষ্ণতা বৃদ্ধিৰ পৰিঘটনাটো কিমান বেছি ব্যাপক হৈ উঠিছে, সেই কথাই প্ৰমাণ কৰে। এই উষ্ণতা বৃদ্ধিৰ মূল কাৰক সেউজ গৃহ গেছৰ নিৰ্গমনৰ পৰিমাপৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা বিভিন্ন সূচকৰে এটা হ’ল – কাৰ্বন পদাংক (Carbon Footprint)।\nমানুহে কৰা যিকোনো ক্ৰিয়া-কলাপৰ স’তেই কাৰ্বনৰ নিৰ্গমন বা শোষণৰ প্ৰক্ৰিয়া একোটা প্ৰত্যক্ষ বা পৰোক্ষভাৱে জড়িত হৈ থাকে। উদাহৰণস্বৰূপে, আমি ব্যৱহাৰ কৰা নানাবিধ জীৱাশ্ম ইন্ধনে যদি বায়ুমণ্ডললৈ সেউজ গৃহ গেছ এৰি দিয়ে; একেদৰে গছ এজোপা ৰুই, তাৰ প্ৰতিপালন কৰিলে বায়ুমণ্ডলৰ পৰা সেই গছে কাৰ্বন-ডাই-অক্সাইডৰ দৰে সেউজ-গৃহ গেছ শোষণ কৰে।সাধাৰণতে আমাৰ দৈনন্দিন কাৰ্যাৱলী,খাদ্য গ্ৰহণ, শক্তিৰ ব্যৱহাৰ, কৃষিকৰ্ম, পৰিবহণ, যাতায়ত, উদ্যোগ, বিভিন্ন অনুষ্ঠান - এই সকলোৰে পৰা কাৰ্বন-ডাই-অক্সাইড বা আন কোনো সেউজগৃহ গেছৰ নিৰ্গমন হয়। এনে নিৰ্গমন প্ৰত্যক্ষ বা পৰোক্ষ দুইধৰণৰ হ’ব পাৰে। প্ৰত্যক্ষ বা পৰোক্ষ – মানুহৰ যিকোনো কামৰ পৰা হোৱা সামূহিক সেউজগৃহ গেছ নিৰ্গমনক প্ৰকাশ কৰিবৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা সূচকটোৱেই হ’ল – কাৰ্বন পদাংক । সৰলভাৱে ক’বলৈ হ’লে – এজন ব্যক্তি, একোখন ঘৰ, কোনো প্ৰতিষ্ঠান, যিকোনো সামগ্ৰীৰ উৎপাদন তথা ব্যৱহাৰ বা এইধৰণৰ যিকোনো উৎস বা কাৰ্যৰপৰা নিৰ্গত সৰ্বমুঠ সেউজগৃহ গেছৰ পৰিমাণকে উক্ত ব্যক্তি, ঘৰ, প্ৰতিষ্ঠান, সামগ্ৰী বা কাৰ্যৰ ‘কাৰ্বন পদাংক’ বুলি কোৱা হয় আৰু ইয়াক কাৰ্বন-ডাই-অক্সাইড সমতুল (Carbon dioxide equivalent) হিচাপে প্ৰকাশ কৰা হয়। অৰ্থাৎ এজন ব্যক্তি, এখন ঘৰ, একোটা প্ৰতিষ্ঠান, একোটা উদ্যোগ, এটা কাৰ্যসূচী বা এখন দেশে বায়ুমণ্ডললৈ মুঠ কিমান কাৰ্বননো এৰি দিয়ে তাৰেই হিচাপ এই কাৰ্বন পদাংক। এই দৃষ্টিৰে চাবলৈ গ’লে এই সূচকে আমাক গোলকীয় উষ্ণতা বৃদ্ধিতনো আমাৰ অৱদান কিমান, তাৰে এটি সম্যক আভাস দিয়ে।\nকাৰ্বন পদাংকৰ ধাৰণাটো আহিছে ১৯৯৬ চনত ৰিজ আৰু ৱেইকাৰনাগেল (Wackernagel & Rees) নামৰ বিজ্ঞানী দুজনে প্ৰৱৰ্তন কৰা “পৰিস্থিতিতান্ত্ৰিক পদাংক” (Ecological footprint)ৰ ধাৰণাটোৰ পৰা। এই সূচকৰ জৰিয়তে এক নিৰ্দিষ্ট জনসংখ্যাৰ সমষ্টিক বহনক্ষম ভাৱে জীৱন নিৰ্বাহ কৰিবলৈ প্ৰয়োজন হোৱা ভূমি আৰু সাগৰীয় এলেকাক বুজোৱা হয়। অৰ্থাৎ এজন ব্যক্তিয়ে বহনক্ষম ভাৱে, প্ৰকৃতিক অনিষ্ট নকৰাকৈ, নৱীকৰণ হ’ব পৰাকৈ প্ৰকৃতিৰ বুকুৰপৰা আহৰণ কৰিব পৰা সম্পদৰ মাত্ৰাক এই পৰিস্থিতিতান্ত্ৰিক পদাংকৰ জৰিয়তে বুজোৱা হয়। এই ধাৰণাৰ আলমতে কাৰ্বন পদাংকৰ ধাৰণাটো ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ লোৱা হয় গোলকীয় উত্তাপনৰ প্ৰক্ৰিয়াত মানৱসৃষ্ট ক্ৰিয়াকলাপৰ অৱদানক পাৰিসাংখ্যিক ভাৱে বুজাবৰ বাবে। যি নহওক, এই সূচ্যাংকৰ ব্যৱহাৰ জনপ্ৰিয় হৈ উঠে ২০০৫-০৭ চনৰপৰা; অৰ্থাৎ কিয়’ট’ প্ৰট’ক’লকে ধৰি জলবায়ু পৰিৱৰ্তন বিষয়ক আলোচনাবোৰ ব্যাপক হ’বলৈ লোৱাৰপৰা।\nকেনেকৈ জুখিব আপোনাৰ কাৰ্বন পদাংক?\nআপুনি বা মই – আমি প্ৰত্যেকেই বায়ুমণ্ডললৈ সেউজগৃহ গেছ এৰি দিওঁ । উদাহৰণস্বৰূপে, খাদ্য সামগ্ৰীৰ উৎপাদন, আহৰণ তথা ৰন্ধন কাৰ্য, দৈনন্দিন ব্যৱহৃত বিদ্যুৎ, বৈদ্যুতিক সামগ্ৰীৰ ব্যৱহাৰ, যাতায়াতৰ বাবে পেট্ৰল, ডিজেল আদিৰ প্ৰয়োগ, অলাগতিয়াল দ্ৰব্য বা আৱৰ্জনাৰ বৰ্জন, বস্ত্ৰ-কিতাপ-বাতৰি কাকত-প্ৰসাধন দ্ৰব্য আদিকে ধৰি নানা প্ৰকাৰৰ নিত্য ব্যৱহাৰ্য সামগ্ৰীৰ ব্যৱহাৰৰ জৰিয়তে এজন লোকে সেউজ গৃহ গেছ নিৰ্গমন প্ৰক্ৰিয়াৰ অংশীদাৰ হয়। ইয়াৰ ভিতৰত যিবিলাক কামৰ বাবে বায়ুমণ্ডলত প্ৰত্যক্ষভাৱে এনে গেছৰ সংযোগ হয়, (যেনে – যাতায়াত, ৰন্ধন আদি), সেইবিলাক কামক প্ৰত্যক্ষ নিৰ্গমন কাৰক হিচাপে ধৰা হয়।আনহাতে, বিদ্যুতৰ ব্যৱহাৰ, নানাবিধ খাদ্য সামগ্ৰীৰ উৎপাদন আৰু আহৰণ, নিত্য ব্যৱহাৰ্য সামগ্ৰীৰ জৰিয়তে সেউজ গৃহ গেছ প্ৰত্যক্ষভাৱে নিৰ্গত নহয় যদিও, এইবোৰৰ উৎপাদন প্ৰক্ৰিয়াত এনে গেছ সৃষ্টি হয়। সেয়ে এই ধৰণৰ নিৰ্গমনক পৰোক্ষ নিৰ্গমন বুলি কোৱা হয়। এজন ব্যক্তিৰ কাৰ্বন পদাংক বুলিলে প্ৰত্যক্ষ আৰু পৰোক্ষ দুয়োবিধ নিৰ্গমনকে সাঙুৰি লোৱা হয়।\nপ্ৰত্যক্ষভাৱে একোজন ব্যক্তিয়ে বা একোখন ঘৰ কৰা সেউজগৃহ গেছৰ নিৰ্গমনৰ কথা বুজাটো সহজ যদিও পৰোক্ষ নিৰ্গমনৰ ক্ষেত্ৰত অনেক শাখা-প্ৰশাখা অন্তৰ্ভুক্ত হৈ থাকে। এই কথাটো বুজিবৰ বাবে আমি এটা সৰু উদাহৰণ ল’ব পাৰোঁ। ধৰক, আপুনি আপোনাৰ খাদ্যৰ স’তে জড়িত কাৰ্বন পদাংক জুখি চাবলৈ বিচাৰিছে। আপোনাৰ নিয়মীয়া খাদ্য তালিকাত থকা সামগ্ৰীসমূহ হ’ল – ভাত, ৰুটী, দাইল, শাক-পাচলি, ফল-মূল, গাখীৰ। এতিয়া এইকেইবিধ সামগ্ৰীৰ স’তে জড়িত পৰোক্ষ নিৰ্গমনসমূহ হ’ল – মিথেন (চাউল বা ধানৰ উৎপাদন), নাইট্ৰাছ অক্সাইড (ঘেঁহু, চাউল, দাইল, পাচলি, ফলমূলৰ কৃষিকাৰ্যত নাইট্ৰ’জেন জাতীয় সাৰৰ প্ৰয়োগ), মিথেন (গৰুৰ দৰে ৰোমন্থক জন্তুৰ পাচন প্ৰক্ৰিয়া তথা গোবৰৰ পচন), কাৰ্বন-ডাই-অক্সাইড (কৃষি কৰ্মৰ বাবে বনাঞ্চল জ্বলোৱা, গছ কটা কাৰ্য)। এই সকলোবিধ খাদ্য সামগ্ৰীৰ পৰিবহণ আৰু সংৰক্ষণ প্ৰক্ৰিয়াত ব্যৱহাৰ হোৱা বিদ্যুতৰ উৎপাদনত নিৰ্গত হোৱা কাৰ্বন-ডাই-অক্সাইড বা মিথেন গেছ, জীৱাশ্ম ইন্ধন, যেনে, পেট্ৰল বা ডিজেলৰ দহন কাৰ্যত উৎপন্ন কাৰ্বন-ডাই-অক্সাইড, খাদ্য পৰিষ্কাৰ কৰা আৰু ৰন্ধাৰ বাবে দৰকাৰ হোৱা পানীৰ উত্তোলন আৰু বিশুদ্ধিকৰণৰ বাবে লগা বিদ্যুতৰ উৎপাদনৰ বাবে ওলোৱা সেউজগৃহ গেছ আদিও খাদ্যসামগ্ৰীৰ সতে সংলগ্ন পৰোক্ষ নিৰ্গমনৰ ভিতৰুৱা। অন্যহাতে, এইখিনি খাদ্য ৰান্ধোতে ব্যৱহৃত খৰি বা কয়লা অথবা ৰন্ধন গেছৰপৰা প্ৰত্যক্ষভাৱে বায়ুমণ্ডলত সেউজগৃহ গেছ যোগ হয়। কেৱল সেয়াই নহয়, খাদ্য সামগ্ৰীৰ বৰ্জনৰ পাছত যি পচন হয়, সেই প্ৰক্ৰিয়াতো এই গেছসমূহ ভিন্ন মাত্ৰাত নিৰ্গত হয়। গতিকে আপোনাৰ খাদ্যৰ কাৰ্বন পদাংক নিৰ্ণয় কৰোঁতে এই সকলোখিনিকে সামৰি লোৱা হ’ব। ঠিক সদৃশ প্ৰক্ৰিয়াৰেই একোখন ঘৰৰ, একোটা উদ্যোগ বা অন্যান্য প্ৰতিষ্ঠান, সেৱা ব্যৱস্থা বা যিকোনো আয়োজনৰ কাৰ্বন পদাংক জুখি উলিওৱা হয়।\nকাৰ্বন পদাংক জানিব লাগে কিয়?\nএকেষাৰে ক’বলৈ হ’লে, কাৰ্বন পদাংকৰ জৰিয়তে আমি জানিব পাৰোঁ পৃথিৱীৰ পৰিৱেশত একোজন ব্যক্তি বা যিকোনো একোটা গোটৰ প্ৰভাৱ কি? অথবা, ই আমাক আমি বায়ুমণ্ডলত কৰা অপকাৰ বা উপকাৰৰ পৰিমাণখিনি সাংখ্যিকভাৱে জানিবলৈ দিয়ে। যিকোনো এজন ব্যক্তি বা সংগঠন বা উদ্যোগৰ কাৰ্বন পদাংক যিমানে বেছি হ’ব, সিমানে সেই ব্যক্তি, সংগঠন বা উদ্যোগে বায়ুমণ্ডললৈ অধিক কাৰ্বন এৰি দি গোলকীয় উষ্ণতা বঢ়োৱাত সহায় কৰিব। অৰ্থাৎ ধনাত্মক কাৰ্বন পদাংকৰ অৰ্থ – বায়ুমণ্ডললৈ অধিক কাৰ্বনৰ বৰ্জন। আনপিনে, ঋণাত্মক কাৰ্বন পদাংক থকা কাৰ্য বা প্ৰতিষ্ঠান একোটাই পৰিৱেশত কাৰ্বনৰ ভঁৰাল (carbon storage) হিচাপে কাম কৰি বায়ুমণ্ডলত সেউজ গৃহ গেছৰ মাত্ৰা হ্ৰাসত সহায় কৰে। এনে ঋণাত্মক কাৰ্বন পদাংকযুক্ত কাৰ্যসমূহ আমাৰ বায়ুমণ্ডল তথা পৰিৱেশৰ বাবে উপকাৰী। উদাহৰণস্বৰূপে, বৃক্ষৰোপণ আৰু প্ৰতিপালন, জৈৱিক কৃষিকৰ্ম, গৃহনিৰ্মাণত পৰিকল্পিতভাৱে আৰু বহনক্ষমভাৱে উৎপাদিত বাঁহ-বেত-কাঠৰ সামগ্ৰীৰ ব্যৱহাৰ আদি কাৰ্যই বায়ুমণ্ডলত থকা কাৰ্বন শোষণ কৰাত সহায় কৰে আৰু সেয়ে এইবোৰৰ কাৰ্বন পদাংক ঋণাত্মক । সেই অনুৰূপে, কোনো ব্যক্তি, কাৰ্য বা প্ৰতিষ্ঠানৰ কাৰ্বন পদাংক যদি শূন্য হয়, তেনে ব্যক্তি, কাৰ্য বা প্ৰতিষ্ঠানক কাৰ্বন-নিৰপেক্ষ (Carbon Neutral) বুলি কোৱা হয়, অৰ্থাৎ ইহঁতৰ সামগ্ৰিক কাৰ্বন আদান-প্ৰদান শূন্য।\nকাৰ্বন পদাংক কেনেকৈ কমাব?\nওপৰৰ আলোচনাৰ পৰা নিৰহ-নিপানীকৈ বুজিব পৰা কথাষাৰ হ’ল আমাৰ কাৰ্বন পদাংক যিমানে হ্ৰাস হ’ব, সিমানে সি পৃথিৱীৰ পৰিৱেশৰ বাবে লাভজনক হ’ব। কাৰ্বন পদাংক হ্ৰাস হোৱা মানেই বায়ুমণ্ডলত সেউজগৃহ গেছৰ মাত্ৰা হ্ৰাস হোৱা অৰ্থাৎ গোলকীয় উষ্ণতা বৃদ্ধিৰ হাৰ কমি অহা। আমাৰ দৰে সাধাৰণ ব্যক্তিৰ বাবে নিজা কাৰ্বন পদাংকৰ সঠিক পৰিমাণ জনাটো সহজ নহয়, হ’লেও এনেকুৱা কিছুমান পদ্ধতি আছে, যি আমাক নিজৰ কাৰ্বন পদাংক কম কৰি ৰখাত সহায় কৰে। তেনেকুৱা কিছু কাৰ্যৰ বিষয়ে সকলোৱে জানি থোৱা উচিত :


খং (প্ৰতিভূ দত্ত) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nঅগ্নিৰ অফিছৰ সন্মুখত ৰৈ আছোঁ। কিবা এটা কামত দুয়ো একে লগে নীৰজৰ তালৈ যোৱাৰ কথা। ৰৈ ৰৈ অকণমান বিৰক্তি লগাৰ বাবে ওচৰৰে দোকানখনলৈ গৈ ছিগাৰেট এটা জ্বলাই ল’লোঁ। ছিগাৰেটৰ প্ৰথম হোপাটোৰ আমেজ লৈছোঁহে মাথোঁ। সন্মুখত ওলাল নহয় মোৰ ছাত্ৰ অভিজ্ঞানম।\nঅপ্ৰস্তুত হৈ গ’লোঁ। মোৰ মুখত থকা ছিগাৰেটটোৰ বাবে মই অপ্ৰস্তুত হোৱা নাই। মোৰ কি কৰো কি নকৰো অৱস্থা এটা হৈছে কাৰণ অভিজ্ঞানমৰ হাতত এটা মদৰ বটল! উচ্চ মাধ্যমিকৰ দ্বিতীয় বৰ্ষত পঢ়ি থকা ল’ৰা এটা যেতিয়া শিক্ষাগুৰুৰৰ আগত মদৰ বটল হাতত লৈ ধৰা পৰিব সেই ল’ৰাজনৰ বাৰু কেনে অৱস্থা হ’বগৈ?\nঅভিজ্ঞানমে মোক দেখি প্ৰশ্ন কৰিলে, ”চাৰ আপুনি ইয়াত?”\nপ্ৰশ্ন কৰোঁতে সি চকুৰে সোমৰস নামৰ মদৰ দোকানখনৰ দিশে ইংগিত এটা কৰিলে। মই হাতত থকা ছিগাৰেটটো লুকুৱাই কোনোমতে ক’লোঁ,\n-”মই… মানে… হেৰি… মানে… মোৰ বন্ধু এজনক লগ কৰিবলৈ আহিছোঁ।”\nঅভিজ্ঞানমে বৰ অৰ্থপূৰ্ণ যেন ভাৱ হোৱা হাঁহি এটা মাৰি ক’লে,\n”হ’ব চাৰ! আপুনি ‘ইয়াতে’ ৰখক, মই যাওঁ।”\nসি কথাখিনি কওঁতে ‘ইয়াতে’ শব্দটোত লগাতকৈ অকণমান বেছি জোৰ দিয়া যেন ভাৱ হ’ল।\nসি কি বুজালে বাৰু? সি কিয় তেনেকৈ ক’লে বাৰু? অগ্নিলৈ ৰৈ থকা সময়খিনিত মোৰ মনলৈ এই প্ৰশ্ন কেইটা বাৰে বাৰে আহিবলৈ ধৰিলে। মই ধৰিব নোৱাৰিলোঁ কোন বেছি অপ্ৰস্তুত হ’ল – ছিগাৰেট হুপি থকা শিক্ষকজন মানে মই নে হাতত মদৰ বটল লৈ থকা ছাত্ৰজন মানে অভিজ্ঞানম! বাৰে বাৰে মোৰ চকুৰ আগত ভাঁহি উঠিল অভিজ্ঞানমৰ সেই অৰ্থপূৰ্ণ যেন লগা হাঁহিটো! মই মদ খাওঁ মাজে মাজে, নোখোৱা নহয়। পাছে কলেজত পঢ়ি থকা দিনৰ কথা বাদ দিলোঁ। প্ৰথম প্ৰথম চাকৰি কৰি থকা অৱস্থাতো মোৰ কোনো চিনাকিজনে মোক মদৰ দোকানৰ ওচৰত ৰৈ থকাও দেখা নাছিল। আকৌ মনত পৰিল অভিজ্ঞানমৰ প্ৰশ্নটো ”চাৰ আপুনি ইয়াত?”\nঅগ্নি আহি ওলাল। তাক কথাখিনি ক’লোঁ। ”দাদা তেনেকুৱা হয়েই। আজিকালিতো ল’ৰাৰ কাৰণে সাধাৰণ কথা দিয়ক এইবোৰ। বাদ দিয়ক, বাদ দিয়ক। বোলক, নীৰজৰ তালৈ যাওঁ সোনকালে।“\nপালোঁ গৈ নীৰজৰ অফিছ। আমি কামৰ কথা পাতি আছোঁ। পাছে মোৰ মূৰত কিন্তু অভিজ্ঞানমৰ অৰ্থপূৰ্ণ হাঁহিটো আৰু তাৰ সেই ”চাৰ আপুনি ইয়াত” প্ৰশ্নটোৱে ক্ৰিয়া কৰি আছে। মই অন্যমনস্ক হৈ থকা দেখি নীৰজে সুধিলে, ”দাদা কি হ’ল?”\n”এহ্ নক’বা আৰু হে! মোৰেই ছাত্ৰ এটাৰ কথা ভাবি আছোঁ।”\n”কি হ’ল? আই. আই. টি. ত ছিট পালে নেকি?”\nঅগ্নিয়ে হাঁহি হাঁহি ক’লে, ”আচল আই. আই .টি. তে ছিট পালে।” সি নীৰজক শুনালে গোটেই কাহিনীটো। কথাবোৰ আকৌ এবাৰ শুনি মোৰ খঙে মূৰৰ চুলিৰ আগ পালেগৈ।\nজকজকাই উঠিলোঁ, ”চাল্লা কি বুলি ভাবিছে? মোক সুধিব আহিছে – ‘চাৰ আপুনি ইয়াত?’ কি বুলি ভাবিছে সি?”\nনীৰজে মোক শান্ত হবলৈ ক’লে, ”দাদা আপুনি মাষ্টৰ মানুহ। নাপায় ইমান খং কৰিব। নকৰিব। এই চাল্লা-তাল্লা কৈ নাথাকিব। বেয়া দেখি।”\nতাৰ কথা শুনি মোৰ খং আৰু উঠিল, ”কিয় নাপায় হে? মাষ্টৰ হ’লো বুলি মানুহ নহয় নেকি? কি বুলি ভাবিছে মোক? ৰ’হ তাক আজি দেখুৱাই দিম মই! কিয় সুধিব তেনেকৈ?”\nঅগ্নি আৰু নীৰজে ভয়ে ভয়ে সুধিলে, ”দাদা কি বুলি সুধিলে?”\n”কিয় মনত নাই নেকি? সি কুকুৰে সুধিছে – ‘চাৰ আপুনি ইয়াত?’ আজি ফালি দিম। চিনি পোৱা নাই মোক! ব’লা, ব’লা।”\nএই বুলি কৈয়ে দুয়োটাকে টানি আনি মোৰ গাড়ী বহুৱালোঁ।\nগাড়ী চলাই দিলো অগ্নিৰ অফিচৰ দিশে। গাড়ী ৰ’ল গৈ সোমৰসৰ সন্মুখ। দূৰৰ পৰাই চকুত পৰিল অভিজ্ঞানম আৰু কেইটামানে ফুটপাথৰ কাষতে ঠিয় হৈ ‘পাৰ্টী’ কৰি আছে। মই গাড়ীৰ পৰা নামিবলৈ লওঁতেই নীৰজে বুজাবলৈ যত্ন কৰিলে,\n”দাদা এই ডেকাল’ৰাবোৰৰ লগত লাগি নোলোৱাই ভাল।”\n”এটা কথা কোৱা”, অগ্নি আৰু নীৰজৰ ফালে চাই, ”তোমালোক দুটা মোৰ লগত আছা নে নাই?”\n”আছোঁ দাদা, আছোঁ”, দুয়ো হয়ভৰ দিলে।\n”ঠিক আছে তেনেহ’লে। আজি ময়ো দেখুৱাম বাপ্পেকে মই কোন। মই কিয় ৰৈ আছিলোঁ। চিনি পোৱা নাই মোক!”\n”দাদা আমি কি কৰিব লাগিব?” নীৰজ আৰু অগ্নিয়ে প্ৰশ্ন কৰিলে।\n”তোমালোকে একো কৰিব নালাগে। যি কৰিব লাগে ময়ে কৰিম।”\nএই বুলি কৈয়ে মই গাড়ীৰ পৰা নামি সোমৰসৰ অভিমুখে খোজ ল’লোঁ। নীৰজ আৰু অগ্নিয়ে একেলগে চিঞৰ মাৰিলে, ”দাদা অলপ চাই-চিতি ল’ব।”\n”একো চিন্তা কৰিব নালাগে। আজি কাকো কেয়াৰ নকৰোঁ। একো চাবলৈ নাই। তোমালোক ফুটপাথতে বহা মই আহি আছোঁ।”\nসোমৰসৰ সন্মুখত ঠিয় হৈ সকলোৱে শুনাকৈ চিঞৰ মাৰি ক’লোঁ, ”এটা ব্লেন্ডাৰ্ছ প্ৰাইড ফুল আৰু দুবটল ছ’ডা দিয়া। প্লাষ্টিকৰ গিলাছ আছে নে? আজি ফুটপাথতে বহি খাম!”\nআশাবোৰ যেতিয়া অশ্ৰু হৈ নামে (কনচেং বৰগোঁহাই)


Jilimili Jilimili Lyrics By Arati Mukherjee | Assamese Lyrics - AssameseLyrical.com\nJilimili Jilimili Lyrics By Arati Mukherjee\nJilimili Jilimili Lyrics By Arati Mukherjee, visit AssameseLyrical.com for more Assamese lyrics\nSong: Jilimili Jilimili (জিলিমিলি ! জিলিমিলি !)\nSinger: Arati Mukherjee\nJilimili Jilimili Lyrics:---\nজিলিমিলি ! জিলিমিলি !\nআশাৰ তৰা জ্বলে !\nখেলি মেলি সপোন আহি\nকি যে লহৰ তোলে !\nমোৰ যে আশা পাখি মেলি\nউৰি যায় সপোনলে\nঅ’.. ও .\nতোমাৰ মৰম ছাঁয়াতে\nমিঠা জোনাক নামে\nমনৰ আঁচল উৰে\nৰিমিঝিমি সুৰে সুৰে\nমোৰ হৃদয় ভৰে !\nমোৰ যে হৃদয়\nমিলনৰে গানে গানে\nঅ’.. ও ..\nইমান নিবিৰ মায়াৰে\nনতুন সপোন আনে !\nনিতে লহৰ তোলে ৷৷\nArati Mukherjee Assamese Lyrics Jilimili Jilimili Lyrics Old Assamese Lyrics\nAssamese Lyrics - AssameseLyrical.com: Jilimili Jilimili Lyrics By Arati Mukherjee


100 days of State Government ruling and opposition parties views on success and failure শতকৰ ঘৰ চুলে ৰাজ্য চৰকাৰে, সফলতা–বিফলতাক লৈ কি কয় শাসক–বিৰোধীয়ে? – News18 assam\nশতকৰ ঘৰ চুলে ৰাজ্য চৰকাৰে, সফলতা–বিফলতাক লৈ কি কয় শাসক–বিৰোধীয়ে?\n২০২১ৰ নিৰ্বাচনতো সফলতা অৰ্জন কৰি দিছপুৰৰ গাদীত দ্বিতীয়বাৰলৈ বহিল বিজেপি মিত্ৰজোঁট।\nLast Updated : August 19, 2021, 22:33 IST\nচাওঁতে চাওঁতে ১০০দিন হ'ল বিজেপি নেতৃত্বাধীন ৰাজ্য চৰকাৰৰ ৷ ১০ মে'ত শংকৰদেৱ কলাক্ষেত্ৰত শপত গ্ৰহণ কৰিছিল ৰাজ্য চৰকাৰৰ কেবিনেটে ৷ পিছে এই ১০০ দিনত ৰাজ্যবাসীৰ আশা–আকাংক্ষাক কিমান বাস্তৱায়িত কৰিলে চৰকাৰখনে? কি কয় শাসক পক্ষই, কি কয় বিৰোধীয়ে? ২০১৬ত নিৰংকুশ সংখ্যাগৰিষ্ঠতাৰে বিজেপি মিত্ৰজোঁটে দিছপুৰৰ মচনদ দখল কৰাৰ পিছত ২০২১ৰ নিৰ্বাচনতো সফলতা অৰ্জন কৰি দিছপুৰৰ গাদীত দ্বিতীয়বাৰলৈ বহিল বিজেপি মিত্ৰজোঁট ৷\nচৰকাৰ গঠন কৰিলে বিজেপি মিত্ৰজোঁটে ৷ ১০ মে'ত উত্তৰ–পূবৰ সকলো মুখ্যমন্ত্ৰীৰ উপস্থিতিত মুখ্যমন্ত্ৰী হিচাপে শপত ল'লে ড৹ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই ৷ কেবিনেট মন্ত্ৰী হিচাপে শপত ল'লে বিজেপি, অগপ, ইউপিপিএলৰ ১২গৰাকী বিধায়কে ৷ শপত লোৱাৰ পিছত বৰ্তমান সময়লৈকে চৰকাৰখনে পাৰ কৰিলে এশটা দিন ৷ কেবিনেট মন্ত্ৰী বিমল বৰাৰ মতে, সফল ৰাজ্য চৰকাৰ ৷\nপ্ৰত্যেক বুধবাৰে বহা কেবিনেট মিটিঙত লোৱা গুৰুত্বপূৰ্ণ সিদ্ধান্তক অগ্ৰাধিকাৰ দি বিমল বৰাই ক'লে, 'বিভিন্ন নতুন আঁচনি গ্ৰহণ, আঁচনিসমূহৰ সফল ৰূপায়ণৰ বাবে স্থিৰ কৰা লক্ষ্য তথা সমাজৰ আটাইতকৈ পিছ পৰি থকা শেষৰ ব্যক্তিজনক স্পৰ্শ কৰাৰ বাবে টুৱেণ্টি ফ'ৰ ইণ্টু ছেভেন কাম কৰাৰ বাবে উদ্যোগ লোৱা মুখ্যমন্ত্ৰীৰ কামে কম দিনতে চৰকাৰখনক ৰাইজৰ মাজলৈ নিয়াত সফল হৈছে ৷'\nমন্ত্ৰী বিমল বৰাই লগতে ক'লে, চৰকাৰ সফল ৰাষ্ট্ৰৰ হিতে লোৱা কঠোৰ সিদ্ধান্তত ৷ মন্ত্ৰী বিমল বৰাৰ সুৰতে সুৰ মিলাই নৱনিযুক্ত ৰাজ্যিক বিজেপিৰ সাধাৰণ সম্পাদক পুলক গোহাঁইৰ দাবী– ১০০দিনীয়া চৰকাৰ সকলো দিশতে সফল ৷ বিশেষকৈ পুলক গোহাঁইৰ মতে, "অভিভাৱক মন্ত্ৰীৰ নিয়োগে সকলো স্তৰৰ ব্যক্তিক চুই যোৱাত হৈছে সফল৷"\nবিজেপিৰ এই দাবীৰ বিপৰীতে সামাজিক মাধ্যমত কিন্তু মূল্যবৃদ্ধি ৰোধত ব্যৰ্থ হোৱা বুলি চৰ্চা অব্যাহত হৈ আছে ১০০দিনীয়া চৰকাৰখনৰ বিৰুদ্ধে ৷ ইয়াৰ মাজতে বিৰোধী বিধায়ক কৰিমুদ্দিন বৰভূঞাৰ দাবী অসফল ১০০দিনীয়া চৰকাৰখন ৷ 'মন্ত্ৰীয়ে লোৱা সিদ্ধান্ত ক্ষন্তেকতে সলনি কৰে মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে।' —কৰিমুদ্দিন বৰভূঞাই কয়।\nসময় অৱশ্যে হোৱা নাই চৰকাৰ এখনৰ সফলতা বিফলতা বিচাৰৰ ৷ কিন্তু এষাৰ কথা ঠিক যি মূলা বাঢ়ে তাৰ দুপাততে চিন ৷\nFirst published: August 19, 2021, 22:32 IST\nAssam BJPHimanta Biswa Sarma


Shiril in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Shiril ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nShiril 10 Tablet\nShiril 25 Tablet\nShiril की जानकारी\nShiril ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Shiril Benefits & Uses in Assamese- Shiril ar laabh aaru byavaharsamuh\nShiril ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Shiril Dosage & How to Take in Assamese - Shiril ar paali aaru xeya kenedore lobo\nShiril ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Shiril Side Effects in Assamese- Shiril ar parshwakriyasamuh\nShiril সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Shiril Related Warnings in Assamese- Shiril xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Shirilৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Shiril with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Shiril ar gurutor kriya-pratikriya\nShiril মতভেদসমূহ- Shiril Contraindications in Assamese- Shiril nishedhsamuh\nShiril ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Shiril in Assamese- Shiril ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Shiril ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Shiril Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Shiril kriya-pratikriya\nShiril ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Shiril Benefits & Uses in Assamese - Shiril ar laabh aaru byavaharsamuh\nShiril তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nShiril ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Shiril Dosage & How to Take in Assamese - Shiril ar paali aaru xeya kenedore lobo\nShiril-ৰ উপাদানসমূহ - Shiril Active Ingredients in Assamese - Shiril-ar upadaansamuh\nShiril ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Shiril Side Effects in Assamese - Shiril ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Shiril ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nShiril সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Shiril Related Warnings in Assamese - Shiril xonkranta xatarkatabanisamuh\nShiril-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nShiril এ গৰ্ভৱতী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত অপ্ৰয়োজনীয় প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। আপুনি যদি তেনেকুৱা পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰে, Shiril খোৱা লগে লগে বন্ধ কৰক। ইয়াক পুনৰাই ব্যৱহাৰ কৰাৰ পূৰ্বে আপোনাৰ চিকতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nShiril-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nস্তন্যপায়ী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত Shiril এ গম্ভীৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া কৰিব পাৰে, গতিকে এই ঔষধটো চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ নোহোৱাকৈ ব্যৱহাৰ নকৰিব।\nবৃক্কত Shiril কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nবৃক্ক ৰ ওপৰত Shirilৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ বিষয়ে জনা নাযায় কাৰণ এইটো বিষয়ৰ ওপৰত গৱেষনা কৰা হোৱা নাই।\nযকৃতত Shiril কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nকলিজা ত Shirilৰ প্ৰভাৱৰ বিষয়ে কোনো বৈজ্ঞানিক গৱেষনা নথকাত, Shirilৰ [Organ]ৰ ওপৰত সুৰক্ষাৰ তথ্য উপলব্ধ নহয়।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Shiril ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nআপুনি হৃদয় ৰ ক্ষতিৰ কোনো আশংকা নকৰাকৈ Shiril গ্ৰহণ কৰিব পাৰে।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Shirilৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Shiril with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Shiril ar gurutor kriya-pratikriya\nShiril তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nShiril মতভেদসমূহ - Shiril Contraindications in Assamese - Shiril nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Shiril লোৱা অনুচিত যাতে -\nShiril ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Shiril in Assamese - Shiril ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Shiril-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nShirilৰে অভ্যাস গঠনৰ কোনো কথাৰ প্ৰতিবেদন পোৱা নাই।\nShiril লোৱাৰ পিছত আপোনাৰ টোপনিভাৱ আহিব পাৰে। সেয়ে এনে কাম কৰাটো নিৰাপদ নহয়।\nহয়, কিন্তু Shiril লোৱাৰ পূৰ্বে ডাক্তৰৰ সৈতে পৰামৰ্শ লোৱাটো গুৰুত্বপূৰ্ণ।\nহয়, Shiril লৈ মানসিক বিসংগতিৰ চিকিত্সা কৰিব পাৰি।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Shiril ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Shiril Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Shiril kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Shirilৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nআপনি খাদ্যৰ সৈতে Shiril ল'ব পাৰে।\nমদ আৰু Shirilৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nShiril আৰু মদ একেলগে পান কৰাৰ ফলত আপোনাৰ দেহত গুৰুতৰ প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে।\nShiril ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Shiril Price and Pack Size in Assamese - Shiril ar mulya aaru pakor size


ছবিগৃহত হাহাকাৰ! একাংশই দিলে জুবিন জিন্দাবাদ ধ্বনি, কিন্তু কিয়... VIDEO - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\nছবিগৃহত হাহাকাৰ! একাংশই দিলে জুবিন জিন্দাবাদ ধ্বনি, কিন্তু কিয়… VIDEO\n'কা’ আমাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি আছিল, আৰু আমি সেই প্ৰতিশ্ৰুতি পূৰণ কৰিছোঃ ৰাজনাথ সিং • উত্তৰ পূৱ সীমান্ত ৰে’লৱেৰ প্ৰবন্ধক সঞ্জীৱ ৰায়ৰ বৰপথাৰ পৰিদৰ্শন • দিল্লীৰ শ্বাহীন বাগত অব্যাহত আছে মহিলাৰ ‘কা’-এনআৰচি বিৰোধী প্ৰতিবাদ... • জম্মু-কাশ্মীৰৰ অৱন্তীপুৰাত আৰক্ষী-নিৰাপত্তাৰক্ষীৰে সংঘৰ্ষত নিহত সন্ত্ৰাসবাদী... • ‘কা’, এনআৰচি, এনপিআৰৰ বিৰুদ্ধে দাৰ্জিলিঙত মুখ্যমন্ত্ৰী মমতা বেনাৰ্জীৰ প্ৰতিবাদী সমদল বাহিৰ... • দিল্লীৰ বিধানসভা নিৰ্বাচনঃ বিজেপিৰ ৪০ জনীয়া ষ্টাৰ কেম্পেইনাৰৰ তালিকা প্ৰকাশ • পাকিস্তান এক ধৰ্মৰ দেশ, আনকি আমেৰিকাও ধৰ্মশাসিত দেশ, ভাৰত কেৱল ধৰ্ম নিৰপেক্ষ দেশঃ ৰাজনাথ সিং • দেশৰ আন প্ৰান্তৰ সৈতে অসমত ’কা’ৰ প্ৰসংগ নিমিলেঃ সৰ্বোচ্চ ন্যায়ালয়ৰ স্পষ্ট মন্তব্য… • দেশৰ আন প্ৰান্তৰ সৈতে অসমত ’কা’ৰ প্ৰসংগ নিমিলেঃ সৰ্বোচ্চ ন্যায়ালয়ৰ স্পষ্ট মন্তব্য… • অমিত শ্বাহক সমালোচনা প্ৰশান্ত কিশোৰৰ, ক’লে- ‘যদি আপুনি কা বিৰোধী প্ৰতিবাদক গুৰুত্ব নিদিয়ে, তেন্তে...’\nডিজিটেল ডেস্কঃ শুকুৰবাৰে দেশৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ ছবিগৃহত মুক্তিপালে হাৰ্টথ্ৰৱ জুবিন গাৰ্গৰ নতুন ছবি কাঞ্চনজংঘা। প্ৰথমদিনাই ৰাজ্যৰ ছবিগৃহত দেখিবলৈ পোৱা গ’ল দৰ্শকৰ লানি নিছিগা সোত। এন আৰ চিৰ বিৰুদ্ধাচৰণেৰে বজৰংগ দলে অসম বন্ধ দিছিল যদিও সেই বন্ধৰ প্ৰতি কোনো লোকেই বিশেষ গুৰুত্ব দিয়া দেখিবলৈ পোৱা নগ’ল। অৱশ্যে কোনো ঠাইত বন্ধ সমৰ্থকসকলে টায়াৰ জ্বলাই প্ৰতিবাদ সাব্যস্তও কৰিছিল।\nঅসমীয়া ছবিজগতৰ নতুন যাত্ৰা আৰম্ভ হোৱা বুলি মন্তব্য কৰি সকলো লোকে ছবিখন চাবৰ বাবে ওলাই অহা দেখিবলৈ পোৱা গ’ল। ডিব্ৰুগড়ৰ ৰাজপথত অৱস্থান কৰি বন্ধ সমৰ্থকে ছবিখন সম্প্ৰচাৰ কৰাত বাধা দিয়াও দেখা গৈছিল। অৱশ্যে ছবিখন চাবৰ বাবে অহা লোকসকল বিমুখ নহ’ল। কাৰণ সকলো লোকৰ প্ৰৱল দাবীত ছবিগৃহৰ কৰ্তৃপক্ষই কাঞ্চনজংঘাৰ সম্প্ৰচাৰ কৰিবলৈ বাধ্য হৈছিল।\nইফালে আন এক দৃশ্যই সকলো লোকৰে দৃষ্টি হৰণ কৰিলে শুকুৰবাৰে। ৰাজধানী নতুন দিল্লীত কাঞ্চনজংঘা চাবৰ বাবে দৰ্শকে টিকট কৰি ৰৈ থকাৰ সময়তে হঠাৎ ছবিখন নচলোৱাৰ কথা জানিবলৈ দিছিল ছবিগৃহৰ কৰ্তৃপক্ষই। তাৰ পাছতে জাঙুৰ খাই পৰিছিল জুবিন প্ৰেমী তথা উপস্থিত লোকসকল। ছবিগৃহৰ এ চি বেয়া হোৱা বুলি কৈ কৰ্তৃপক্ষই ছবিখন আৰম্ভ কৰাৰ বাবে অমান্তি প্ৰকাশ কৰে।\nযাক কেন্দ্ৰ কৰি বহু সময় ধৰি উপস্থিত অসমৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰী তথা ছবি প্ৰেমীসকল উত্তেজিত হৈ যায়। আৰু ছবিগৃহৰ কৰ্তৃপক্ষই এ চি নোহোৱাকৈয়ে ছবিখন সম্প্ৰচাৰ কৰিবলৈ বাধ্য হয়। অৱশ্যে ছবিখন এ চি বিহীনভাৱে দৰ্শকে উপভোগ কৰাৰ বাবে ছবিগৃহৰ কৰ্তৃপক্ষই সকলো উপস্থিত লোককে শীতল পানীয়ৰ যোগান ধৰে।\nউল্লেখ্য যে, দিল্লীত ছবিৰ দৰ্শনী আছিল নিশা ৯ বজাত। কিন্তু ছবিখন আৰম্ভ হোৱাৰ কিছু সময়ৰ পূৰ্বেহে চলাব পৰা নাযাব বুলি জনাইছিল কৰ্তৃপক্ষই। যাক কেন্দ্ৰ কৰি একাংশ লোক উত্তেজিতও হৈ পৰিছিল। তাৰ পাছত শীতাতপ যন্ত্ৰ নোহোৱাকৈয়ে সম্প্ৰচাৰ কৰা হয় ছবিখন। সেই সময়ত দিল্লীত কোনো লোকে কেমেৰাত আবদ্ধ কৰি ৰখা এটা ভিডিঅ’ ছ’চিয়েল মিডিয়াত ভাইৰেল হৈ পৰিছে। ইফালে এটা অনলাইন এপৰ পৰাও দিল্লীত কাঞ্চনজংঘাৰ অগ্ৰিম টিকট ক্ৰয় উঠাই দিয়া বুলিও অভিযোগ কৰিছে একাংশ লোকে।\nউল্লেখ্য যে, ৭ ছেপ্তেম্বৰত দিল্লীৰ চিনেপলিছৰ কৰ্তৃপক্ষই ৭০ শতাংশ টিকট বিক্ৰী হোৱাৰ পাছতো অনলাইন টিকট ক্ৰয়ৰ ব্যৱস্থা বন্ধ ৰখাৰ অভিযোগ উঠিছে। ইফালে একাংশ লোক কাঞ্চনজংঘাৰ বিৰুদ্ধে অৱস্থান কৰা বুলিও অভিযোগ উঠিছে।\nব্যস্ততাৰ মাজতো সময় উলিয়াই মাজ ৰাতিলৈকে চিৰিয়েল চায় মুখ্যমন্ত্ৰী মমতা বেনাৰ্জীয়ে…\nশিশু চুৰিৰ অভিযোগত ২ মহিলাক গণপ্ৰহাৰ, ভাইৰেল VIDEO


অ-সমভূজ (প্ৰিয়ংকা দাস) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nএকেই ৰাস্তা৷ একেই ফুটপাথ৷ ফুটপাথটোৰ ওপৰেৰে লাহে লাহে আলস্যভাৱত চেণ্ডেলযোৰ চোঁচৰাই এইমাত্ৰ- অলপ আগতে চানাৱালাৰ হাতৰ পৰা লোৱা তিনিকোণীয়াকৈ বন্ধা কাগজৰ টোপোলাটোৰ ওপৰৰ বহল অংশটোৰ জাপ খুলি তিনিটা কি চাৰিটা বাদাম হাতত লৈ মুখলৈ গালিয়াই দিলে– তাৰে দুটা বাদাম মুখৰ ভিতৰলৈ আৰু দুটাই ওঁঠে-থুঁতুৰিয়ে খুন্দিয়াই চাৰ্টৰ ওপৰেৰে চুঁচৰি ফুটপাথৰ পৰা বাগৰি ৰাস্তাত বাগৰি পৰিল– পৰা বাদাম দুটাই কিমানখিনিলৈ আগুৱাব পাৰে,কিছুসময় তাৰে তাৰে আলেখলেখ চালে– আৰু ঠিক তেতিয়াই বাদাম দুটা আধাচোবোৱা অৱস্থাতে চক্ খাই তেওঁ সোঁকাষে ঘূৰিল৷ মানে ঘূৰিব লগা হ’ল৷ কোনোবা দুজনে খুব জোৰে জোৰে কথা পাতি তেওঁৰ সোঁকাষেৰে পাৰ হৈ গ’ল৷ নাই- কথাখিনিত তেওঁৰ আগ্ৰহ কোনোপধ্যেই নাই৷ কিছুমান লোক আছে- অইন লোকৰ কথা-বতৰা,কূৎসা,ৰটনা,গধূৰ সামাজিক বক্তব্য,ব্যক্তিগত সুবিধা-অসুবিধা-ভাগ্য-দুৰ্ভাগ্য ইত্যাদিৰ উমান লৈ অলপ মনোৰঞ্জন-বিনোদনৰ সোৱাদ লোৱাত খুব এটা দোষবোধ অনুভৱ নকৰে বা একঅৰ্থত এক অনন্য “ফীল গুড” টাইপৰ অনুভৱ কৰে৷ হয়তো সেই কথাখিনিকেই লোকজনে কাইলৈ বা পৰহিলৈ– বা আহিবলগীয়া যিকোনো এটা দিনতেই অইন এজনৰ লগত পাগুলিব পাৰিব৷ ঠিক যেন গৰুটোৱে ঘাঁহ খিনি কম সময়তেই উদৰস্থ কৰিলে৷ পিছত সময় উলিয়াই পাগুলিলে৷ মানুহে যেনিবা ভগাই মেলি পাগুলে– দুই চাৰিজনৰ লগত৷ নাই, এওঁৰ ‘এই’ পাগুলা অভ্যাসটো নাই৷ নাই মানে সঁচাকৈয়ে নাই৷ “হৌৰা ডেকা… শুন্‌ছৱানে…য’কালি আমাৰ কইল্‌তাৰ আপাই…” বুলি চকীখন টানি আনি অফিছত মেল আৰম্ভ কৰা বৈশ্যকো পাৰ্য্যমানে এওঁ এৰাই চলে৷ খুব বেছি এৰাই চলিব নোৱাৰা অৱস্থাতো তেওঁ সদায় শ্ৰোতা- তাকো ইখনেৰে শুনি সিখনেৰে উলিয়াই দিয়া বিধৰ৷ মাজে মাজে ‘হুঁ’,’হুম’,”অ’…” ধৰণৰ শব্দ একোটাৰে তেওঁ যে কথাটো শুনি আছে, বৈশ্যক তাৰে উমান দিয়ে৷ কিন্তু হঠাতে যদি বৈশ্য ৰৈ যায়, “মই কি কৈ আছিলো” বুলি সুধি দিয়ে- উহু, তেওঁ মুঠেও নোৱাৰে ক’ব খন্তেক আগতে বৈশ্যই কোন-ক’ত-কি-কিয় বিখ্যাতৰ কথা কৈ আছিল৷ গতিকে মানুহদুজনৰ কথাত তেওঁ ঘুৰি চোৱাৰ কাৰণ অন্য– মানুজদুজনৰ কোনোবা এজনৰ (কোনজনে কথা কৈ আছিল সেয়া গম লোৱাটো তেওঁৰ পক্ষে গুৰুত্বহীন) মুখৰ পৰা ওলোৱা শব্দ এটা– পৰ্দা৷\nটুকুৰা টুকুৰ কথাৰ মাজতে তেওঁৰ কাণত পৰা ‘পৰ্দা’ শব্দটোৱে চাত্‌কৰে তেওঁৰ ১০টকীয়া ‘বাদামবিলাস’ত যতি লগাই মনটোক যমুনাৰ দোকানলৈ টানি লৈ গ’ল৷ মনতে হিচাপ এটা কৰি ল’লে, মিটাৰত এশটকীয়া পৰ্দা কিনিলে খুব বেছি আঠশ- নশ টকা খৰচ হ’ব৷ কিন্তু এই এশটকীয়া পৰ্দাই নীৰাৰ অসন্টুষ্টি কমাব নোৱাৰে৷ বহুদিন হ’ল, নীৰাৰ মুখেৰে অহৰহ্ পৰ্দাকেইখনৰ বদনাম শুনি থকা৷ পৰ্দা’কেইখন’ বুলিলে আচলতে ভুল হ’ব৷ পঢ়াকোঠাৰ খিৰিকিত ওলমি থকা পৰ্দাখনহে আচলতে য’ত চব কূটৰ ঘাই৷ বাকীকেইখন অন্ততঃ একান্তবাধ্য ন’হলেওঁ একেবাৰে অবাধ্যও নহয়৷ কিন্তু এইখন যেন স্কুলৰ আটাইতকৈ তীখৰটো… উত্তৰ-দক্ষিণা বতাহজাকে এই তীখৰক অতি বেছি তীখৰ কৰি তোলে৷ চেষ্টা তেওঁও কৰি নোচোৱা নহয়৷ কিন্তু নাই৷ কোনোপধ্যেই পৰ্দাখন য’ত থাকিব লাগে তাত নাথাকে৷ প্ৰায়ভাগ সময় খিৰিকিৰ গ্ৰীলৰ লগত লিপিট খাই থাকে৷ লিপিট খাই থকা বুলি ক’লে আচলতে ভুল হ’ব, গ্ৰীলৰ ফাঁকে ফাঁকে সোমাই পৰ্দাখনে বাহিৰলৈ ওলাই যোৱাৰ কচৰৎয়েই কৰে একপ্ৰকাৰ৷ কেতিয়াবা চাট্ মাৰি ঘৰৰ ভিতৰফালে উৰা মাৰে৷ এইবোৰ নীৰাৰ কথা৷ খিৰিকিৰ কাষত থিয় দিলে কেতিয়াবা নীৰাৰ গালে মুখে পলিয়েষ্টাৰৰ লগত কটন মিহলি পৰ্দাখনৰ খৰ্‌মৰ্ কাপোৰখিনিয়ে কোবাই যায়৷ লগে লগে তাইৰ মুখেৰে সদায় ওলাই থকা কথাখিনিয়েই একেই সুৰ-তাল-লয়ত ঘৰখনৰ বাকীবোৰৰ কাণত পৰে৷ এই ঘটনাতো প্ৰায় সদায় হোৱাৰ দৰে৷ প্ৰায় সদায় মানে যিদিনাই নীৰাৰ মুড অফ থাকে, সিদিনাই যেন এই কথাটোৱে যেন বেছিকৈ উতলি উঠে আৰু নীৰাৰ “ভাল মুড” কোনদিনা হয়গৈ, সেয়া কিজানি তাই নিজেও নাজানে৷ পাৰি, ক্লীপ এটাৰে অবাধ্য পৰ্দাক বাধ্য কৰিব পাৰি৷ কিন্তু ৰাতিপুৱাই প্ৰতিখন পৰ্দাত ক্লীপ মৰা আৰু গধূলি হ’লে ক্লীপ গুচোৱা কামটোৰ সমান্তৰালকৈ নীৰাৰ ভোৰভোৰনি গুমগুমনিও যে শুনিব লাগিব সেয়া তেওঁৰ বাবে ভাতৰ লগত পানীখোৱা ধৰণৰ উজু ধাৰণা৷ গতিকে পৰ্দা সলনি কৰাৰ বাহিৰে বেলেগ ভাল উপায় তেওঁৰ বাবে সহজলভ্য নহয়৷ সলনি বুলি কওঁতে মাত্ৰ এখন সলনি কৰিলে হেনো ঘৰটোৰ ৰূপ ৰঙত এলান্ধু পৰিব, অগ্যতাই ঘৰটোৰ সমূহ পৰ্দাকেই অৱসৰ দিব লগীয়া হ’ব৷ অৱশ্যেই পৰ্দাসমূহৰ অৱসৰ গ্ৰহণৰ দিনো নচপা নহয়, হ’ল বুলি ভালেকেইমাহ… মাহ নহয়, বছৰেই হ’লগৈ৷ এইবাৰ এশটকীয়া পৰ্দাইও এন্ট্ৰী নাপাব ঘৰত– পৰ্দাখন গধুৰ হ’ব লাগিব৷ নীৰাই সোঁৱৰাই দিবলৈ পাহৰা নাই, বাৰে বাৰে৷ গধুৰ পৰ্দাৰ অন্তৰালত অন্য কাহিনী আছে নেকি বাৰু? মনটোৱে পুনৰাই সোঁৱৰাই দিলে তেওঁক৷\nএইখিনিতে ফুটপাথটো শেষ হৈছে, ইয়াতে তেওঁৰ বাদামবিলাসো শেষ হ’ব৷ ইয়াৰ পৰা যমুনাৰ দোকান, তাৰপৰা পৰ্দা কিনি ঘৰ… খুব বেছি এঘন্টা৷ এই এঘন্টাত তেওঁ ফুটপাথৰ উদ্দেশ্যহীন, আলস্যপ্ৰিয় ৰূপটো এৰি আন এটা ৰূপত সোমাব; সেই ৰূপত তেওঁ অহাকালিৰ এই সময়খিনিলৈ থাকিব লাগিব৷ ২৪ ঘন্টা পাছত অফিচৰ পিছৰ সময়খিনিত এই একেই ভাৱত, একেই ৰূপত,একেই ঠাইত তেওঁ বাদামবিলাস কৰিব৷ চাট্‌কৈ আকৌ কিবা এটা মনত পৰিব, কাৰোবাৰ কথা-ভংগী-পৰিৱেশ-আনুষংগিক স্থান-কাল-পাত্ৰ আদিৰ জৰিয়তে বা এনেই, কোনো কাৰণ নোহোৱাকৈ কেতিয়াবা স্মৃতিশক্তিৰ মেহেৰবানীতেই হওঁক- মনত পৰিব৷ লগে লগেই একেই কোবাকোবিকৈ দিয়া খোজ৷ হয়তো যমুনাৰ দোকান, নহয়তো যাদৱৰ পাচলিৰ ঠেলাখন বা অমৃতৰ স্টেচনাৰীৰ দোকান৷\nবাদাম বন্ধা কাগজখন বতাহতে এৰি দি তেওঁ মাতিলে-\nৰিক্সাখনৰ আগেৰে চাৰিজনমান কিন্নৰ পাৰ হৈ গ’ল৷ খিলখিলীয়া হাঁহি এজাকে বতাহখিনি অলপ গৰম কৰি তুলিলে৷ আশে পাশে থকা চকুবোৰ অলপ কৌতুকময় হৈ পৰিল৷\nকাগজখনক কিছুসময় বতাহে নচুৱালে৷ তেওঁৰ চাই থাকিবৰ মন আছিল কাগজ আৰু বতাহৰ যুদ্ধ– কিছুসময়৷ নাচালে৷ বা নোৱাৰিলে৷\n: ই ঘুমাল?\n: ঘুমাল কিজানি৷ লাইট অফ্ কৰা আছে৷\n: বাঢ়ি থ’ৱা আছে৷\n: জোৰ কৰ্‌ছিলানে তুমি?\n: এসাঁজ নাখ্‌লি মানুহ মৰি নাযায়তো৷ তজবজীয়া ডেকা চলি একোটা……ই… ই… নম্‌ৰে ক্যা!\nনীৰাৰ মাতটো শেহলৈ খং আৰু উচুপনি মিহলি হৈ ওলাল৷\nকাঁহীখনত তেওঁৰ আঙুলি কেইটা ঠাইতে ৰ’ল৷ সৰুতে সি প্ৰায়েই ভাত নোখোৱাকৈ শুই গৈছিল৷ সৰু ল’ৰা, দিনটো খেলা ধূলা দৌৰা দৌৰিত ভাগৰুৱা হৈ সোনকালে লালকাল দিয়ে৷ তেওঁ নামাতে৷ ভোক লাগিলে নিজেই উঠি খাব বা কেঁচা টোপনি ভাঙিব নালাগে আদি অজুহাতত তেওঁ ল’ৰাটোক নামাতে৷ আচলতে তেওঁৰো বিছনাৰ পৰা উঠি গৈ বা আধাঅঁকা ছৱিখন এৰি গৈ ল’ৰাটোক মাতিব সত্ নাযায়৷ নীৰাই তেওঁৰ এই অভ্যাস ভালকৈ জানে৷ ”চলিৰ বাপে’ক নামটোতহে হৈছি” বুলি খপ্‌জপ্‌কৈ পাকঘৰৰ পৰা ওলাই তাক বিছনাৰ পৰা উঠাই সাধু শুনাই, তৰা দেখুৱাই, কোঁৱৰ-কুঁৱৰীৰ কাহিনী শুনাই যেনেতেনে ভাত দুগৰাহ মুখত সুমুৱাই দিহে তত্ পাব৷ লাগিলে সি চকুমুদিয়েই নাথাকক কিয়! তাৰ খোৱা নোখোৱা লৈ মাকৰ কি যে আয়োজন৷ ল’ৰাটোৱে শিঙি-মাগুৰ-শ’ল; এই প্ৰজাতিৰ কোনোটো মাছেই নাখায়৷ বাঢ়ন ল’ৰা, জোৰ পাব কেনেকৈ? গতিকে ঠিক হ’ল, সপ্তাহত দুদিন নৈপৰীয়া এজনে সৰু মাছ দি যাবহি৷ পুঠি-খলিহনা-মোৱা আদিৰ আদাপাতেৰে চৰ্চৰিখন বা মচ্‌মচীয়াকৈ ভজা হ’লে সি খায়৷ খায় মানেনো কি– মুখত দিয়ে নামমাত্ৰ৷ সৰু সৰু মাছবোৰ তলমুৱা হৈ বাচি-কুটি যোগাৰ কৰাটো অন্য এক জ্বালা৷ নীৰাৰ বাত বিষ৷ তথাপি মাছ বাচে- তলমুৱা হৈ৷ ল’ৰাটোৱে খাওঁক৷ এটাই ল’ৰা৷ কাজে-সকামে-বিয়াই-সবাহে ল’ৰাটোক হাতত ধৰি থাকে৷ হাত এৰা দিব পৰা হোৱা বয়সতো৷\n“হ’ নীৰা মাই… তোৰ আপা নিকিয়ে? মুগ’ৰ গাজী হেন চলি জন্মো দিছা দে মাই…”\nনীৰাৰ চকু মুখত অহং মিহলি ভাৱ এটাই ফুটি উঠো উঠো কৰে৷ তাই জোৰকৈ লুকুৱাই ৰাখে ভাৱটো৷ গৰ্বিত মাতৃত্ব ভাৱেৰে সবাহৰ শুৱনি হৈ নীৰা বহি থাকে৷\nসেই নীৰাই আজি অৰুণে ভাত নোখোৱাকৈ শুই যাওঁতে নমৰে বুলি ক’ব পাৰিছে৷ মাতৃত্বতো স্বাৰ্থ থাকে নেকি বাৰু? আঙুলিকেইটা বেছি জোৰকৈ স্থানু হৈ ৰৈ গৈছিল চাগে কাঁহীখনত৷ মাছৰ কাঁইট এডাল খোঁচ খাই গ’ল, অনামিকাটোৰ ওপৰফালে৷ আস্… কৰি তেওঁ জিভাৰে আঙুলিটো চুহি দিলে৷ ভাত খোৱাৰ ইচ্ছা ইমানতে সমাপ্ত হ’ল৷\nকথাটো ঘুনুক ঘানাককৈ কেইবছৰমান আগতেই নীৰাৰ চকুত বাজিছিল৷ হোৱাবোৰ নোহোৱা কৰিবলৈ তাই যৎপোনাস্তি চেষ্টা কৰিছিল৷ মৰমেৰে, দাবি ধমকিৰে বা কেতিয়াবা শাৰিৰীক নিগ্ৰহেৰে৷ ফল একো নধৰিল৷\n: তোমাৰ কাৰাণেই সি এনে হ’ল৷\n: ক্যা কলা?\n: আৰু অাকাগে’ কাপোৰ কানি নিপিন্ধা তিৰিসোপাৰ ছৱি৷ তাকো শিক’ৱা৷\n: তুমি বেজাৰ’ত অকথ্য বইক্‌ছা৷\n: অ’ বক্‌ছু দ্যা৷\n: সি অপৰাধ কৰা নাই হা একো…\n: তাৰমানে? তুমি তাক সমৰ্থন ক’ৰছা? পাৰ্‌বানে তুমি বেণী গুঠি, ওঁঠদুটাত লিপস্টিক ঘঁহি, কাজলেদি চকু আঁকি ল’ৱা তোমাৰ ডেকা ‘আপা’টোৰ লগ’ত সমাজ’ত খোজ দিবা?\nপাৰিবনে তেওঁ? নিজেও নিৰুত্তৰ৷ এনেকুৱা ‘মানুহ’ তেওঁ দেখিছে৷ কোনোদিন ভাবিৱলগীয়া কথা বুলি বোধ হোৱা নাই৷ তেওঁৰ চকুৰ সন্মুখতে বহুতে তাচ্ছিল্যৰে বা কেতিয়াবা সুহুৰি এটাৰে– বা– চকু টিপিয়াই– কেতিয়াবা আনে নুশুনাকৈ বা কেতিয়াবা সকলোৱে শুনাকৈয়েই বহুতেই এইসকলক কৰা অভদ্ৰ ব্যৱহাৰ দেখিছে৷ শুনিছে৷ আৰু পাৰ হৈ আহিছে কাষেৰে– নিৰুদ্বেগভাৱে৷ নাই– তেওঁ কোনোদিনেই নাই ভবা এই কথাবোৰ৷ অমূলক কথা৷ এই অমূলক কথাবোৰেই এতিয়া তেওঁক খেদি আহিছে… কোনোবাটোই ওপৰলৈ থেলিছে, আন কোনোবাটোই তললৈ, বাওঁফাল-সোঁফাল কৰি তেওঁ চিন্তাৰ সাগৰত হাবুডুবু খাইছে– ভাৱি ভাৱি ৰাতিপুৱাৰ কুকুৰাই দিয়া ডাক শুনিছে– বা কেতিয়াবা ভাৱৰ মাজতে চকু মুদ খাই গৈছে– টোপনিৰ মাজতে আকৌ সাৰ পাই উঠিছে– কিন্তু ভাৱি তেওঁ পাৰ পোৱা নাই৷ ফলাফল শূন্য৷ পাৰিবনে তেওঁ? নীৰাই কোৱাৰ দৰে? নোৱাৰে নেকি? নোৱাৰাৰ পাল্লাখন বেছিকৈ হালি যাই নেকি ভাৱৰ বুৰবুৰণিত?\nনীৰা আৰু তেওঁৰ বিছনাখন নীৰাৰ বিয়াতেই দিয়া৷ আজিলৈ বিছনাখন সলনি কৰিবলগীয়া নাইহোৱা৷ অৱশ্যেই কিছু ঠেক৷ দুজন শুলে গাত গা লাগি থাকে৷ নীৰাৰ চিধা হৈ শোৱাৰ অভ্যাস৷ এখন ভৰি আঁঠুটোত ভাঁজ হৈ তেওঁৰ ওপৰত উঠি থাকে৷ আজিকালি নীৰাই কাটি হৈ শোৱে৷ দুয়োজনৰ মাজত আধাফুটমানৰ খালী ঠাইটুকুৰা ঠাণ্ডা হৈ থাকে!\nচ’চাইটিৰ বছৰেকীয়া গেট টুগেদাৰ৷ খোৱাই খাইছে, চোৱাই চাইছে, নচাই নাচিছে, মেল পকোৱাই মেল পকাইছে৷ আটাইতকৈ বেছি প্ৰিয় কাম- show off. এইটোৰ ৰেংকিং আটাইতকৈ বেছি৷ কোনোবাই কাপোৰৰ, কোনোবাই গহণাৰ, কোনোবাই গাড়ীৰ বা কোনোবাই ল’ৰা ছোৱালীৰ শেহতীয়া ‘কৃতিত্ব’ৰ বেলুন ফুলাইছে৷ কাৰোবাৰ হাঁহিয়ে গিলাচৰ ৱাইনত ঢৌ তুলিছে, ৱাইনৰ নিচাই কাৰোবাক গুলপীয়া কৰি তুলিছে৷ ইখন সিখনকৈ কেছেটৰ ৰীল ঘূৰি আছে, এটা গান শেষ হৈছে– আন এটা আৰম্ভ হৈছে৷ বৰুৱাই আৰু এটা হুইস্কিৰ বটল খুলিছে- অলপ ঘৰ্মাক্ত দেহাৰে বৰা সেইফালে লৰি ঢাপৰি গৈছে- (তেওঁ অনা বটলকেইটাৰ চাগে আয়ুস শেষ!)- তালুকদাৰে একোণত থিয় হৈ মোচত হাত দি দি গৰ্বিত হাঁহি এটাৰে কেইজনমানৰ আগত কাহিনী শুনাই আছে- খুব সম্ভৱ তেওঁৰ পুলিচী জীৱনৰ টুকুৰা ঘটনা কিছুমানৰ বীৰত্বৰ কাহিনী, আচলতে কল্পকাহিনী– মাজে মাজে বৰুৱাহঁতলৈ আঁৰ চকুৰে চাইছে- চাৱনিটো- চেহ্ ভাগ অলপ মইও পোৱা হ’লে! ল’ৰা ছোৱালীৰ ভাগটো বাওঁকাষে হৈ হাল্লাত ব্যস্ত৷ তেওঁ তাৰপৰা অলপ আঁতৰত৷ মানুহৰ ৰেহ ৰূপ চাই ভাললাগে, নাটকৰ প্লট এটাৰ দৰেই ভাৱ ভংগীমা আগুৱাই যাই- চৰিত্ৰবোৰে ভাও দি ফুৰে৷ তেওঁ চৰিত্ৰবোৰক ধৰি ৰাখিব খোজে, ইজেলৰ মাজেৰে৷ অফিচৰ সময়খিনিৰ এৰি বাকীসময়খিনিত তেওঁৰ প্ৰিয় কাম, এই চৰিত্ৰবোৰ নিৰীক্ষণ কৰা৷ প্ৰায়েই নীৰাৰ গালি শুনিব লগা হয়, বজাৰলৈ গৈছে- কাপোৰ চাইছে- মাজতে এঠাইত স্থানু হৈ আকাশ পাতাল ভাবি ৰৈ আছে- নীৰাই “অমুকটো চ’ৱাহিচোন, তোমাৰ গাত বৰ ধুনীয়া লাগ্‌ব’ ” বুলি টানি নিনিয়ালৈ তেওঁ ৰৈ যাব- চকু দুটাই ৰেহ ৰূপ চাব চৌপাশৰ৷ ঘৰ আহি সদায় নীৰাৰ অভিযোগ, তথাপি সলনি নহ’ল তেওঁৰ এই অভ্যাস৷ এতিয়াও তেওঁ একেটা কামকেই কৰি আছে, নীৰাই হয়তো আঁৰ চকুৰে দেখিছে৷\nসৌটো বৰুৱাৰ পুতেকটো- লগৰ দুজনমানক বাপেকৰ নতুন মোবাইলটোত কিবা দেখুৱাইছে৷ কিমান বয়স হ’লগৈ বাৰু ইয়াৰ? ১৫? নাহ্… ১৭ চাগে… অৰুণতকৈ দুবছৰহে সৰু সি৷ অলপ আতঁৰত তালুকদাৰৰ ছোৱালীজনী৷ ফুটফুটীয়া দীঘল ফ্ৰকটোৰে বিৰাট মৰম লাগিছে৷ কিবা এটা সন্তোষৰ হাঁহিৰে ডেকাৰ বুকুখন ভৰি পৰিল- ভাৱিলে, এই ল’ৰা ছোৱালীবোৰেইতো কাইলৈৰ চৰিত্ৰ৷ তেওঁলোকৰ ভাওঁ শেষ হোৱাৰ পিছত, ইহঁতেই ভাওঁ দিব– ভাৱি ভাৱি তেওঁ বাওঁকাষে ঘূৰিল, হঠাতে পাতল হালধীয়া চোলা এটা অস্পষ্ট হৈ তেওঁৰ ফালে আহি থকা যেন লাগিল- চোলাটো ক্ৰমে স্পষ্ট হ’বলৈ ধৰিলে- সৰিয়হফুলীয়া কুৰ্তা এটাৰে সৌটো অৰুণ, চুলিখিনি ডিঙিলৈ বৈ পৰা; চকুত পাতলকৈ কাজল অলপ৷ ডেকাৰ বুকুখন চিৰিংকৈ গ’ল, হাঁহিটো বিলুপ্তিৰ ফালে গমন কৰিলে, অৰুণক নীৰাই বাধা দি আহিছিল বাহিৰ ওলাবলৈ- সি আগবাঢ়ি আহি থাকিল– আহি আহি সি ল’ৰা ছোৱালীৰ জাকটোৰ ওচৰত থিয় দিলে- তেওঁ সাম্ভাব্য পৰিস্থিতিৰ কথা ভাৱি সচকিত হৈ পৰিল৷ এঘন্টামান পাছত ঘৰত হ’বলগীয়া যুদ্ধখনৰ কাৰণে অলপ সাহস গোটাই ল’লে, অথচ তেওঁ ভালকৈ জানে, যুদ্ধ আৰম্ভ আৰু সমাপ্তিৰ সিদ্ধান্ত মিচেছ নীৰা চৌধুৰীৰ- আৰু- পৰাজিত সৈনিক সদায় মিঃ সনাতন ডেকা৷ অৰুণে তালুকদাৰৰ ছোৱালীৰ ফ্ৰকটো লিৰিকি বিদাৰি চাইছে, তাইও আগ্ৰহেৰে দেখুৱাইছে৷\n: এইটোত এইখিনি এনেকৈ পাক মাৰি পিন্ধিব লাগে৷\n: অনলাইন পামনে?\n: পাবা পাবা৷\n: চাম ৰ’বা তেন্তে৷\n: বৰমায়ে গালি দিব নহয়, কি কৰিবা?\n: এনেই কিনিম, নিপিন্ধো নহয়৷\nদূৰৰ পৰাই তেওঁ অৰুণক নিৰীক্ষণ কৰি থাকিল৷ নীৰাৰ চকুত নপৰাকৈ এই সন্ধিয়াটো পাৰ হৈ যাওঁক- চকুদুটা মুদি নিজকে কোৱাদি ক’লে তেওঁ৷ উহু, কথাবোৰ ভৱাৰ দৰে প্ৰায়েই নহয়, সিদিনাও নহ’ল৷ অৰুণে লাহেকৈ ডাইনিং হলৰ ফালে আগবাঢ়িল, কিট্টী পাৰ্টিৰ জাকটো পাৰ হৈ খোজ দিছে মাত্ৰ, গগৈনীয়ে মাতিলে, “সৌটো অৰুণ নহয়নে? আহা আহা- ল’ৰাটোক নেদেখাই হ’লো- কিনো ঘৰতে সোমাই থকা- নতুন ছৱি আঁকিছানে আৰু- অ’ তোমাৰ চুলিখিনি খুব ধুনীয়া হৈছে দেই, আয়ৌ দেহি- চোৱাচোন ইম্মান ধুনীয়াকৈ কাজলখিনি আঁকিবলৈ ক’ত শিকিলা বাৰু- চাওঁ চাওঁ কুৰ্তাটো ক’ত কিনিছা দেহি- মোৰ লগত ওলাবাচোন এদিন বজাৰলৈ- ইম্মা—–ন ধুনীয়া চইচ তোমাৰ- এনেকুৱা কোল্‌হাপুৰী চেণ্ডেল এযোৰ মোকো লাগে অ’- কেৰাহিকৈ বেলেগকেইজনীলৈ চাই আৰু নীৰালৈ অৰ্থপূৰ্ণ হাঁহি এটা এৰি দি বৰুৱানীয়ে last but not the least শৰপাত এৰিলে,\n: “হেৰি নহয়, অৰুণ; তুমি কাণ ফুটুৱা যদি মোৰ লগত ওলাবা দেই৷ মোৰ লগৰ এজনীৰ পাৰ্লাৰলৈ লৈ যাম, গমেই নাপাবা জানা৷ আমাৰ বাবাইও এখন ফুটালে সিদিনা– তুমিতো দুয়োখন ফুটাবা, নহয় জানো- খৰচটো কমাই দিব পাৰিম মই-”\n: নাই নাই আমাৰ ই ক’তনো ফুটাব– মন নাই ইয়াৰ–\n: মন নাই তোমাৰ অৰুণ?\nনীৰাৰ কথাটোৰ প্ৰত্যুত্তৰ গগৈনীয়ে অৰুণৰ পৰা বিচাৰিলে৷\nঅৰুণৰ কাণ দুখন প্ৰথমে ৰঙা হ’ল, তাৰপৰা মূৰৰ ফালে গৰমটো বেছিকৈ অনুভৱ হ’ল৷ অৰুণে নীৰাৰ ৰঙা পৰা চকু দুটা দেখিছিল- মিছা হাঁহি এটাৰে৷ ডাইনিং হলত নোসোমোৱাকৈ সি ৰূমলৈ উভটিল৷\nকিবা এটা অশোভনীয় নহওঁক– ভাৱি ভাৱি ঘৰ্মাক্ত দেহাৰে লৰি ঢপৰি ডেকা চিৰি বগাই বগাই ৰূমত সোমাল৷ দৰ্জা খিৰিকীবোৰৰ খিলি লগোৱা হোৱা নাই৷ নীৰাই এফালৰ পৰা খিলি লগালে৷ অইনদিনাতকৈ খিৰিকি কেইখনে বেছিকৈ শব্দ কৰিলে৷ ডেকাই বিচনাখন ঠিক কৰিলে৷ নীৰাৰ ভাললগা বিচনা চাদৰখন পাৰিলে৷ নীৰাক অলপ বুজোৱাটো জৰুৰী, বুজাটোও জৰুৰী৷ ইয়াৰ বাবে বিচনাতকৈ উত্তম স্থান কিবা হ’ব যেন তেওঁৰ মনে নধৰিলে৷ অৰুণৰ কোঠাৰ লাইট জ্বলি আছে, তেতিয়ালৈ নীৰা নাহে৷ তাই কৰা কামকেই, হোৱা কামকেই দুবাৰ কৰিব- তাৰ টোপনি নালাগিলেও সি লাইটটো অফ্ কৰি দিব, মাকৰ স্বভাৱ সিও জানে- তাৰপাছত- তাৰপাছত কিছুসময় নীৰা টিভিৰ আগত বহিব- বিচনাত আহিবলৈ আৰু কমেও আধাঘন্টা তাৰমানে৷ মিনিটৰ কাঁটাডাল ১১ ৰ পৰা ৬ৰ ঘৰত সোমাল, নীৰা টিভিৰ আগৰ পৰা উঠিল৷ তেওঁ এবাৰ মনতে জুকিয়াই ল’লে, নীৰাৰ সন্তুষ্ট কৰিব পৰা ধৰণৰ দুই চাৰিটা বাক্য৷ নীৰা আহিল, বিচনাৰ কাষত থিয় হ’ল– গাৰুটো হাতত ল’লে আৰু ড্ৰয়িং ৰূমৰ ফালে গুচি গ’ল৷ ডেকাৰ ডিঙিটোতে এসোপা কিবাই হেঁচা মাৰি ধৰা যেন লাগিল, এতিয়াই যেন গৈ অৰুণক মৰিয়াই মাৰিব- নাই নাই, নিজকে যেন ঠাচ্‌কৈ চৰিয়াই দিব- বা- নীৰাক গৈ এতিয়াই ধৰি মেলি জোৰকৈ ৰূমলৈ লৈ আহিব- তেনেকুৱা বাসনা এটা কিলবিলাই উঠিল৷ দৰাচলতে তেনেকুৱা একো নহ’ল, দিনটোৰ ভাগৰত কিছুসময় পিছত তেওঁও শুই থাকিল৷\nনীৰাই ভোৰভোৰাই থাকিল… ই… ই… নম্‌ৰে ক্যা … গুচি নাযায় ক্যা … মাধৱ, কোনটো পাপ’ৰ ফল ভোগ ক’ৰছু গ’হায়…! নীৰাৰ ভোৰভোৰনিবোৰ ক্ৰমান্বয়ে কমি কমি উশাহ নিশাহৰ শব্দবোৰ স্পষ্ট হৈ পৰিল৷\nঅৰুণৰ কোঠাৰ লাইট আকৌ জ্বলিল৷\nচাৰি কি পাঁচদিন পাছৰ কথা৷ ডেকাৰ মাহীয়েক আৰু মাহীয়েকৰ ছোৱালীৰ ল’ৰাটো দুদিন থকাকৈ আহি ওলাল৷ ডেকাৰ মাক কেতিয়াবাই ঢুকাইছে৷ মাহীয়েক এতিয়া মাকৰ স্থানত৷ অগ্যতা ডেকাৰ ঘৰত আয়োজন চলিল- মাছে মঙহে কাপোৰে কানিয়ে দৈয়ে মিঠাইয়ে মাহী শাহুক সন্তুষ্ট কৰাৰ ক্ৰুটি নীৰাই এৰা নাই৷ স্বাৰ্থ এটা নথকা নহয়- মাহীয়েকক ডেকাৰ মাকে শহুৰবাড়ীৰ উত্তৰা-পশ্চিমাকৈ থকা খালী মাটিখিনি দানসূত্ৰে দি গৈছিল৷ মাহীয়েকে কথাই কথাই মাটিখিনি ডেকাৰ নামতেই হেণ্ডঅভাৰ কৰাৰ কথা কয়৷ অৱশ্যে নিশ্চিতি কিমান সেয়া অস্পষ্ট৷ যাহওঁক, মাটি বাৰীৰ কথা উহ্য ৰাখিলেও ডেকালৈ মাহীয়েকৰ মৰম পুতেকৰ দৰেই, মানে পুতেক বা বোৱাৰীয়েক যেতিয়াই মাকৰ কথামতে নচলে, অভাৰ গেষ্ট্ৰিকত ভোগা মাকক ঘৰতে নিমখ তেল ৰান্ধি দি বিয়া খাবলৈ যায়, বা চাকৰিলৈ যোৱা সময়ত যেতিয়া বোৱাৰীয়েকে বেচিনটোতে কাঁহী দুখন দমাই থৈ যায়– তেতিয়াই বুঢ়ীয়ে ডেকা আৰু নীৰাৰ কথা কৈ কৈ দুখ কৰে বুলি খোদ বুঢ়ীৰ বোৱাৰীয়েই নীৰাৰ আগত কয়৷ ঘৰখন ভৰি পৰিল৷\nনীৰা আৰু মাহীয়েকে কথা পাতিছে৷ ঘৰৰ কথা, পৰৰ কথা৷\nঅমুক মামাৰ বোলে অমুক বেমাৰ- তমুক মামাৰ মামীৰ অমুকৰ লগ’ত ভাল- ভহুক পেহীৰ আপিটোৰ দৰাটো আমেৰিকাত থাকে- অ’ অ’, তাৰ লগ’ৰটো আমাৰ হেমোৰ আপা বকুলৰ লগ’ৰ- শইকীয়াথেৰ তিনি আপিৰ বিয়া হৈ গেল- হয়না?- সেই একধানমেনি হৈ থাকাতেই দেখা- হয় হয়, দিনগিলা বৰ বেগেদি পাৰ হৈ গেইছি- লাহেকে মইও যাম- নাই নাই মাহী তেন্‌কে ক্যা কয়- যাবা পাৰ্‌লিয়ে ভাল মাই- কুলদীপ’ৰ মাকো গেল-\nঅৰুণে ডাইনিং ৰূমৰ পৰা চাৰ্জত থকা মোবাইলটো ল’লে, clash of clansটো অন কৰিলে, আৰম্ভণিৰ মিউজিকটো ঢেং ঢেঙকৈ বাজি উঠিল৷ হঠাৎ এনে লাগিল- দুটা চকুৱে তাক নিৰীক্ষণ কৰিছে- সি পাছফালে ঘূৰি দিলে- মাইনা পেহীৰ ল’ৰাটো- বুবু দেখোন- ইম্মান মৰমলগা হৈছে-\n: তুমি জান’নে খেল্‌বা?\n: য়ে…হয়না? মই শিকে দিম আহা৷\nবুবুই অৰুণৰ বাওঁহাতৰ তৰ্জনী আঙুলিত তাৰ সোঁহাতৰ কণমানি পাঁচোটা আঙুলিৰে মেৰিয়াই ধৰিলে, অৰুণৰ কোঠাতো ড্ৰয়িং ৰূমৰ বাওঁহাতে- দুয়ো সেইফালে আগবাঢ়িল৷\nডেকাৰ মাহীয়েকে বুবুৰ বাওঁহাতত থাপ্‌কৈ টান মাৰি ধৰিলে৷ অৰুণৰ হাতৰ পৰা তাৰ হাতখন এৰ্ খাই গ’ল-\n: আমাৰ বুবুই মোবাইল’ত গেম নেখ্‌লে দ্যা ন? তাক অলপ মই বাৰাণ্ডাৰ দেখি উলে নেওঁ…\nবুঢ়ীয়ে নাতিয়েকৰ লগত বাৰাণ্ডাৰ ফালে ওলাই গ’ল৷ অৰুণ ঠাইতে থাকিল৷ নীৰাই কাপ প্লেটবোৰ সামৰিব ধৰিলে৷ অৰুণৰ ভাগৰ মিঠাইটো তাই চুৱা বস্তুৰ দমত পেলাই দিলে৷ বেচিনটোত টাং টুঙকৈ বাচনবোৰে শব্দ কৰিলে৷ সাধাৰণতকৈ অলপ বেছি জোৰে৷\nঅৰুণ আকৌ ৰূমত সোমাল৷ তাৰ ৰূমৰ পৰ্দাখন কোঁচাই থোৱা আছিল, নীৰাই খপ্‌জপ্‌কৈ আহি পৰ্দাখন টানি দিলে৷ পৰ্দাৰ কাষটো আৰু দৰ্জাৰ ফ্ৰেমৰ মাজত কিছুখিনি ঠাই খালী আছিল, তাই আকৌ টানি টুনি পৰ্দাখন ফিট্ কৰি দিলে৷\nঅলপ আগুৱাই গৈ পৰ্দাখন দূৰৰ পৰা চালে, ঠিকেই আছে৷\nএইটো ৰূমৰ পৰা আৰু দেখা পোৱা নাযায় অৰুণৰ এটা ৰূমৰ পৃথিৱী৷\nতেওঁ– মানে- ডেকাই ৰেহ ৰূপ চাই চাই চিগাৰেট এটা জ্বলালে৷\nএসপ্তাহ থাকি বুঢ়ী আৰু নাতিয়েক যাবলৈ ওলাল৷ যোৱাৰ আগদিনা ৰাতি, নীৰাই বুঢ়ীলৈ টোপোলা বান্ধিলে৷ পাটৰ বগা চাদৰ এখন, চেণ্ডেল এযোৰ, নৱৰত্ন তেল এটা আৰু ঘীৰ বটল এটা মাহীয়েকলৈ বেলেগে বান্ধি বুবুলৈ টোপোলা এটা বেলেগে বান্ধিলে৷\n: এইখিনি লৈ যাব’ মাহী৷\n: এ… মাই… ক্যা বান্ধবা লাগে এইসোপা…\n: নাহেই আপ্‌নি…\n: কিনো আহিম মাই, বৈয়াই লাগে… এটা কথা মাই-\n: কি মাহী\n: তোমালোক’ৰ মাইৰেথেৰ ফালে কোন্‌বা আছে নেকি হা অলপ এনে ধৰণ’ৰ… বাবাটো ক্যা এনে…\nনীৰাই কামখিনি যিমান পাৰি সিমান খৰকৈ শেষ কৰিলে, মোলান পৰা হাঁহি এটাৰে সোঁৱে-বাওঁৱে মূৰ জোকাৰিলে- নাই নাই- মাহী হেৰি নহয়, প্ৰণৱ খুৰাথেৰ বিয়াখানো আহিল- আমাৰ লগ’তে যাবা পাৰ‌্‌বো- বুঢ়ীয়ে জানিলে নীৰাই কথা সলাইছে- বুঢ়ীয়েও অ’ অ’ কৰি শুবলৈ যা যোগাৰ কৰিলে৷\nইটো ৰূমৰ পৰা ডেকাই কথাখিনি শুনিলে৷ নীৰা ৰূমলৈ আহিল, গাৰুটো ল’লে আৰু ড্ৰয়িং ৰূমলৈ গ’ল৷\nআধাৰাতি তেওঁ সৰু সৰুকৈ নীৰাৰ সেই একেই ভোৰভোৰনি শুনিলে… ই… ই… নম্‌ৰে ক্যা … গুচি নাযায় ক্যা … মাধৱ, কোনটো পাপ’ৰ ফল ভোগ ক’ৰ্‌ছু গ’হায়…!!!\nমাহীয়েকক আগবঢ়াই থ’বলৈ পাছদিনা পুৱা ডেকা গাড়ী লৈ ওলাল৷ অৰুণে আইতাকক মাত দিবলৈ ওলাই আহিল, আইতাকে বুবুক হাতত ধৰি ধৰধৰকৈ গাড়ীৰ দৰ্জাখন বন্ধ কৰি দিলে৷ ডেকাই গাড়ীৰ গ্লাচত দেখিলে, নীৰাই বাৰাণ্ডাৰ পৰা অৰুণক ভিতৰলৈ টানি নিছে৷ তেওঁ চকুদুটা সামান্য জপাই দিলে কেইমাইক্ৰ’চেকেণ্ডমান৷ অৰুণৰ ছৱিবোৰে তেওঁৰ মনত অগা ডেৱা কৰিব ধৰিলে৷\n: আজিকালি কি কাৰবাৰ… মই এই- এনেকৈ পইচাটো সোমোৱাই দিলো মেচিনটোত- এই- এনেকৈ- থাপ্ কৰে গাখীৰৰ পেকেটটো সৰি পৰিল৷\n: কিমানদিন থাকি আহিল?\n: এসপ্তাহৰ বেছিয়ে হ’ল, তাৰপৰা বিশাখাপট্টনম গ’লো- এওঁৰ ভায়েকটো তাতেই এতিয়া৷ এই, এইখন কোনে অঁকা?\nঅৰুণে অঁকা ছৱি এখন ড্ৰয়িং ৰূমতেই আছিল আধা ৰং কৰা অৱস্থাত, সেইখনলৈ দেখুৱাই ডেকাৰ কলিগজনে সুধিলে৷ জীয়েকৰ বিয়াত মাতিবলৈ আহি মানুহটোৱে ভ্ৰমণ কাহিনী শুনাইছে৷\n: ল’ৰাটোৱে আঁকিছে৷\nডেকাই তপৰাই উত্তৰ দিলে৷\n: আপুনিয়ে শিকোৱা নহয় জানো তাক?\n: অ’ অ’…\n: ক’ত সি?\n: জানোবা ক’লৈ ওলাই গ’ল!\nশেষৰ উত্তৰটো নীৰাই দিলে৷ তেওঁ জানে, নীৰাই গোকাট মিছা মাতিছে৷ পৰ্দাখনৰ সিটো পাৰে অৰুণে কিজানি তন্ময় হৈ ছৱি আঁকিছে বা গান শুনিছে– বা– মোবাইলটোতে কিবাকিবি খুঁচৰিছে৷ আত্মগ্লানি আৰু পৰাজয়ৰ ভাৱ এসোপা তেওঁ ঢোক মাৰি গিলি থ’লে৷ চাহ পৰ্ব চলিল, কথা বতৰা শেষ হ’ল– মানুহজন যাবলৈ থিয় হ’ল– আবেলিৰ পাতলীয়া বতাহ অলপে অৰুণৰ ৰূমৰ পৰ্দাখন অলপ ঠেলি দিলে– দৰ্জাখন ফাক হৈ আছিল অলপ– তিনিযোৰ চকু ক’ব নোৱাৰাকৈয়ে সেইফালে গ’ল– খিৰিকিৰে সৰকি অহা পোহৰৰ ৰেখাবোৰে আইনাখনত অৰুণৰ প্ৰতিবিম্ব ফুটাই তুলিলে– অৰুণে আপোনপাহৰা হৈ কুৰ্তাটোৰ ওপৰতে ব্ৰেচিয়াৰ এটা পিন্ধি লৈ হুককেইটা লগাবলৈ চেষ্টা কৰিছে৷\nতেওঁ চকুদুটা লগে লগে ঘূৰাই তলফালে– পকীত কিবা যেন বিচাৰিছে তেনেকুৱা ভংগীমাৰে থিয় দি ৰ’ল৷ আঁৰ চকুৰে তেওঁ মানুহজন আৰু নীৰাক লক্ষ্য কৰিলে, নীৰা লাজ-সংশয় নে কিহৰ ভৰতেই কুঁজা হৈ ৰৈছে, মানুহজনে দেখিও নেদেখা ভাৱেৰে একো হোৱা নাই যেন ভাও এটা লৈ “আহিলোঁ দেই” বুলি মাতষাৰ দিছে, অথচ তেওঁ ভালকৈয়ে জানে– মানুহজনে অভিনয় কৰিব পৰা নাই ভালকৈ– সলনি হোৱা মুখৰ ৰঙে বহু কথাই কয়– হয়তো নীৰাইও জানিছে৷\nসেইদিনাই আবেলি নীৰাই কাম কৰা বাই এজনী মতাই আনিলে৷ ঘৰটোৰ ষ্টোৰ ৰূম হিচাপে ব্যৱহাৰ হোৱা কোঠাটো চাফা কৰালে, টেবুল পাতিবোৰ ঠিক কৰালে, বেৰৰ মকৰাজাল গুচালে, পকীখন পানী মাৰি চিকচিকিয়া কৰালে, বহুদিন নেমেলা খিৰিকি কেইখন মেলি দি বতাহ-বা সোমাব দিলে, আৰু অৰুণৰ বিচনাখন দুয়োজনীয়ে ধৰি মেলি সেইটো ৰূমলৈ নিলে৷ তেওঁ মূক হৈ চাই থাকিল, অৰুণে সেমেকা চকুৰে তেওঁলৈ চালে, তেওঁ মুখখন ঘূৰাই দিলে৷ কেন্‌ভাছবোৰ নীৰাই বস্তাত বান্ধি লৈ বস্তাটো টানি টানি বাইজনীৰ হতুৱাই সিটো ৰূমলৈ নিয়ালে৷\n“মা… ” বুলি বহুদিনৰ মূৰত অৰুণে কিবা এষাৰ ক’ব খুজিলে, নীৰাই নুশুনা ভাৱেৰে কাম কৰি থাকিল৷ অৰুণে ইফালৰ পৰা সিফালে গোটেই ঘৰটোত ঘূৰি ফুৰিল– এবাৰ ৰৈ টিভি চাই থকা বাপেকলৈ আকৌ চালে– তেওঁ অৰুণৰ চাৱনিটো সহ্য কৰিব নোৱাৰিলে– চুইছটো অফ্ কৰি টিভিৰ আগৰ পৰা উঠি গ’ল৷\nসেইদিনা ৰাতি নীৰাই গাৰুটো লৈ ড্ৰয়িং ৰূমলৈ নগ’ল৷ বিচনাতে শুলে৷ চিধা হৈ৷\n: অফিচ’ৰ পাৰা আহাওতে পদ্দা কেইমিটাৰমান কিনি আন্‌বা৷ ভাল, ওজান থাকা, গধূৰ পদ্দা৷ ক’ত’দিন আগ’তেই ক’লো নতুন পদ্দা আনাৰ কথা৷ গাতেই নাল্‌গে৷\nনীৰাই বহুদিনৰ মূৰত তেওঁক কিবা ক’লে৷\nতেওঁ কাটি হৈ শুই পৰিল, নীৰাৰ ফালে পিঠি দি৷\nদিনটোত দুবাৰকৈ ফোন কৰি নীৰাই তেওঁক মনত কৰি দিছে৷ পৰ্দাকেইখন নিব লাগিব৷ ৰিক্সাখনত বহিলৈ তেওঁ ঘূৰি চালে পাছফালে, কিন্নৰ কেইজনে বাদাম কিনিছে, সুঁহুৰি মৰাটোক হাততালিৰে থেকেচি দিছে৷\nযমুনাৰ দোকানৰ সন্মুখত তেওঁ ৰিক্সাৰ পৰা নামিল৷ পৰ্দাৰ কাপোৰ চালে৷\n: দাদা, কেনাই কাপোৰ দেখাম?\n: অলপ গধূৰ… ভাল কাপোৰ৷\nকথাখিনি তেওঁৰ ডিঙিত লাগি ধৰা যেন লাগিল৷\nডেকাই মনতে হিচাপ এটা কৰিলে, কিবা এটা ভাবিলে– মিটাৰৰ জোখটো ক’লে৷\nতেওঁৰ কাষেৰেই আন এজনে সৰু ছোৱালীজনীলৈ কাপোৰ কিনিছে৷ তেওঁ অলপ মন দি চালে, ছোৱালীজনীৰ মুখেৰে লেলাৱতি বৈছে, কাপোৰ এখনেৰে মাকে মচি দি আছে, দেউতাকে এবাৰ কোঁচত লৈ লেলাৱতিৰে তিতি থকা গালত মুখখন লগাই দি চুমা দিছে৷ ছোৱালীজনীয়ে ডিঙিটো পোন কৰিব পৰা নাই- নোৱাৰে চাগে- মাকে এখন হাত মূৰত দি আলফুলে মূৰটো হালি নোযোৱাকৈ ৰাখিছে৷ মৰমলগা সৰু সৰু ফ্ৰকবোৰ এবাৰ মাকে চাইছে, এবাৰ দেউতাকে৷\nকাপোৰখিনি লৈ তেওঁ দোকানৰ পৰা ওলাই আহিল৷\nদোকানখনৰ আগত খন্তেক ৰ’ল, আকৌ পশ্চিমমুৱাকৈ ঘূৰিল– ইয়াৰ মিঠাইৰ দোকানকেইখন খুব ভাল৷ তেওঁ পাঁচটা চানাৰ মিঠাই বান্ধি ল’লে, সিদিনা– নীৰাই পেলাই দিয়া মিঠাইটো– থাকক, আৰু নাভাৱিলে তেওঁ৷\nতেওঁ ঘৰ পোৱাৰ লগে লগে নীৰা ব্যস্ত হৈ পৰিল, পৰ্দাকেইখন কাটি-চিলাই চিজিল লগাব লাগিব৷ ভাত ৰান্ধিব আছেই–\n: পছন্দ হৈছিনা তোমাৰ কাপোৰখিনি?\n: হৈছি… ভাল কাপোৰখিনি৷\n: ভাতখিনি মইয়েই ৰান্ধিম দ্যা– তুমি পদ্দা ল’গ’ৱা৷\n: বাপ্‌ৰে… কি সত্ গেল আজি ভাত ৰান্ধ্‌বা!\nকুকাৰটো গেছত তুলি দিয়াৰ আগেয়ে তেওঁ চচপেনটো বহাই দিলে, একাপ পানী আৰু দুইকাপ গাখীৰ জুখি চচপেনটোত ঢালি দিলে৷ মিঠাই কেইটা ফ্ৰীজৰ পৰা উলিয়ালে৷ চাহপাত কেইটা গাখীৰত উতলিব দি জুইটো কমাই তেওঁ চাহখিনি ডাঠ হোৱালৈ ৰখিলে৷ নীৰা আৰু তেওঁৰ কাৰণে চেনী নিদিয়াকৈ দুটা কাপত চাহ বাকি ল’লে৷ এটা কাপ তেওঁ মেচিন চলাই থকা নীৰাৰ কাষত থৈ আহিল৷ মিঠাইটোৰে সৈতে৷ বাকী ৰোৱা চাহখিনি চেনী সৰহকৈ দি ইলাচি দুটা পেলাই দি আকৌ উতলিব দিলে৷ চেনী বেছিকৈ দি ইলাচি পেলাই দি উতলোৱা গাখীৰৰ ডাঠ চাহ অৰুণৰ প্ৰিয়– পাকঘৰৰ পৰা তেওঁ চিঞৰি মাতিলে–\nবহুদিনৰ মূৰত এই শব্দটোৱে ঘৰটোৰ বেৰকেইখনত খুন্দিয়ালে৷ নীৰাৰ মেচিনৰ শব্দ অলপপৰ ৰৈ গ’ল, আকৌ চলিল৷ এইবাৰ ঘনকৈ৷ কৰ্কশ শব্দ কৰি৷\nপ্লেটত দুটা মিঠাইৰে চাহকাপ তেওঁ অৰুণৰ কোঠালৈ লৈ গ’ল৷ বিচনাখনৰ এটা কোণত পৃথিৱীৰ সমস্ত দুখ-বেজাৰ-মান-অপমান-তাচ্ছিল্য পাহৰি সি শুইছে৷\nতাক তেওঁ হেচুকি জগালে৷ চাহকাপ সি তৃপ্তিৰে খালে৷ শেষৰ শোহাটোলৈ৷\n: আহ্, উঠচুন… কিমেন ঘুমে থাকা আৰু… পাগঘৰ’ত আহ৷\nবাপেৰক পিছে পিছে সি পাকঘৰলৈ খোজ দিলে৷ ভাজি থোৱা সৰু মাছৰ বাতিটো উলিয়াই তেওঁ সুধিলে-\n: চৰ্চৰি বনাবা জান্‌বিনে?\n: জানো, মাই ব’নাৱা দেখছু৷\nতেওঁ জলকীয়া ফালি দিলে, আদাৰ পাত থেতেলি দিলে– গোটা মগুৰ ডাইল বনাবলৈ মগুকেইটা কুকাৰত দিলে৷ অৰুণে আদাৰ ৰসেৰে সৰুমাছকেইটা ৰান্ধিলে৷\n: দেতা, খাই চ’ৱাচোন অলপ৷\nমুখত দি তেওঁ টকালি পাৰি উঠিল, নীৰাৰ চৰ্চৰিখনৰ দৰেই– মাছখিনিয়ে আদাৰ ৰস শুহি লৈছে– নিমখ-আদা-জ্বলাৰ মিহি জ্বালনটোৱে তেওঁক সন্তোষ দিলে৷ পাকঘৰটো বিৰাট ধোঁৱাইছে- ধোঁৱাবোৰে চকুত ধৰিছে- তেওঁৰ চকুদুটা অলপ চপ্‌চপীয়া হৈ উঠিল– “উফ্ এই ধোঁৱাসোপা” বুলি তেওঁ চকুদুটা মচি ল’লে– অৰুণে ডাইলত ফোৰণ দিলে৷\nনীৰাৰ মেচিনে বেছি খৰ্‌খৰকৈ শব্দ কৰিব ধৰিলে৷ হিচাপ কৰি কৰি তাই দেখিলে, পৰ্দাৰ কাপোৰ হিচাপতকৈ দুই মিটাৰ কম৷ অৰুণৰ ৰূমত দিবলৈ পৰ্দা নোজোৰে৷\nমেচিনৰ শব্দ অসহ্যকৰভাৱে কৰ্কশ হৈ ওলাল৷\nডেকাই শুনিলে, অৰুণে তেওঁলৈ চালে৷ তেওঁ যেন শব্দটো শুনা নাই, বা মন দিয়া নাই– ঠিক তেনে বেপেৰোৱা ভাৱ এটাৰে অৰুণক ভাত বাঢ়িবলৈ ক’লে৷\nলাইন নথকাত লেম্পৰ পোহৰত তিনিটা ছায়ামূৰ্তি ডাইনিং টেবুলত চক্ৰাকাৰে বহিছে৷ এটাই চুৰুপ চুৰুপকৈ আদাৰ ৰসেৰে চপচপীয়া সৰু মাছ চুপিছে, আনটোৱে ডাইলৰ পানী বাতিত লৈ খাইছে৷ এটাই “খাব লাগে,খাইছো” ভাৱত নিৰ্বিকাৰ হৈ ভাত চোবাইছে৷ এই ছায়ামূৰ্তিটোৱেই বাচনবোৰ থেকেচি থেকেচি শব্দকৰি ধুলে৷\nৰাতি নীৰাই ভালেখিনি সময় ৰখিলে তেওঁলৈ৷ এপাকত উঠি গৈ চালে, ড্ৰয়িং ৰূমত বাপেক-পুতেক কেন্‌ভাছ লৈ বহিছে৷ নীৰাই দৰ্জাখন জোৰেৰে শব্দকৰি জপালে৷ নাই; ৰঙৰ পৃথিৱীত মগ্ন প্ৰাণীদুটাই হাঁহি মাতি ৰং বোলাই থাকিল, আগৰদৰেই৷\nনীৰাই বিচনাত ইলুটি সিলুটিকৈ বাগৰ সলাই কিছু সময় পাৰ কৰিলে…গৰম গৰম ফোঁচফোঁচনি কেইটামানে তাইক আৰু গৰম কৰি তুলিলে৷ লাহে লাহে ভোৰ্‌ভোৰনিবোৰ অস্পষ্টৰ পৰা স্পষ্ট হৈ আকৌ উশাহ নিশাহৰ শব্দত তল পৰি আহিব ধৰিলে- “মাধৱ পিতে… কোনটো পাপ’ৰ ফল ভোগ ক’ৰ্‌ছু প্ৰভু……এই বাপে’ক পুতে’ক…!!!!!”\n← -যান্ত্ৰিক- (দিগন্ত কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য)\nৰূপোৱালী ধুমুহা (ডা৹ উদ্দীপ তালুকদাৰ) →\nপুতলা বিক্ৰী কৰা ছোৱালীজনী( — গৌতম কাশ্যপ)\nচক্ৰেটিছ আৰু সৌন্দৰ্য্য (দেৱীকা ফুকন)


নাৰী সৰবৰাহ : যেতিয়া নাৰীতকৈও অধিক হয় পহুৰ মূল্য - মুক্ত চিন্তা\nনাৰী সৰবৰাহ : যেতিয়া নাৰীতকৈও অধিক হয় পহুৰ মূল্য\nজীৱশ্রেষ্ঠ মানৱ বুলি সমাজে যুগ যুগ ধৰি স্বীকৃতি দি আহিছে । কিন্তু আজি যেন মানুহৰ এই শ্রেষ্ঠত্বত ঘুণে ধৰিছে। সম্প্রতি বিশ্বত যিধৰণে মানৱ বিক্ৰীৰ বজাৰ ক্ষিপ্ৰ গতিত প্ৰসাৰ হ’ব ধৰিছে তাৰপৰা ক’ব পাৰি এয়া জীৱশ্রেষ্ঠ মানুহৰ পৃথিৱী নহয়, এয়া যেন দানৱৰহে পৃথিৱী ।\nমানৱ সৰবৰাহ তথা মানৱ বিক্ৰীৰ দৰে এক নিকৃষ্ট ও জঘন্য ব্যৱসায় পুঁজিবাদ বিকাশৰ আদিপর্বত ব্যাপক হাৰত প্রচলিত আছিল । সেই সময়ত শক্তিৰ ক্ষেত্ৰত দুর্বল দেশসমূহৰপৰা শক্তিশালী ৰাষ্ট্রৰ ভূ-স্বামীসকলে জোৰ-জুলুম কৰি হাত-ভৰি বান্ধি ক্ৰীতদাস হিচাপে মানুহ সৰবৰাহ কৰিছিল। দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত বিশ্বযুদ্ধত অংশগ্রহণ কৰা কিছুমান ৰাষ্ট্রই অংশগ্রহণ নকৰা একাংশ ৰাষ্ট্ৰৰপৰা নিৰাপত্তা বাহিনীৰ শক্তি বৃদ্ধি আৰু প্ৰসাৰৰ বাবেও মানৱ সৰবৰাহ কৰিছিল। আনপিনে একাংশ তথ্য উৎসত বিশ্বত গণতন্ত্ৰৰ যোগ অহাৰ পূৰ্বে নাৰী অর্থাৎ যুৱতী সৰবৰাহৰ কথা উল্লেখ কৰি প্ৰকাশ কৰা হৈছে যে সেই সময়ত ৰজাঘৰীয়াৰ যৌন ভোগ্য সামগ্ৰী কৰিবৰ বাবেও বহু সময়ত নাৰী সৰবৰাহ হোৱাৰ তথ্য পোৱা যায়।\nপিতৃপ্রধান ভাৰতীয় সমাজত নাৰী যুগ যুগ ধৰি পৰিয়ালৰ ভিতৰে-বাহিৰে অকথ্য নিৰ্যাতন, হিংসা, হত্যা, ধর্ষণৰ বলি হৈ অহাৰ লগতে বিক্ৰীৰ বলিও হ’বলগা হৈছে – য’ত পহু এটাৰ বিক্ৰীমূল্যও নাৰীতকৈ অধিক। নাৰী বিক্ৰী বা নাৰী সৰবৰাহ সম্বন্ধীয় বাতৰি সংবাদ মাধ্যমত সততে স্থান পাই অহা এক সাধাৰণ বাতৰি যদিও দেশৰ ভালেকেইখন ৰাজ্যত ইয়াৰ প্রভাৱে আমাৰ দৰে বহুতকে শংকিত কৰি ৰাখিছে। দেশৰ অন্যান্য একাংশ ৰাজ্যৰ দৰে অসমতো ইয়াৰ প্ৰভাৱ চিন্তনীয়। সামগ্রিকভাৱে এটি উন্নত জীৱন যাপনৰ প্ৰতিশ্রুতি দি দৰিদ্ৰ-পিছপৰা জনজাতি, সংখ্যালঘু আৰু অন্যান্য পিছপৰা জনগোষ্ঠীপ্রধান অঞ্চলসমূহৰপৰাই অসমৰ অসংখ্য কিশোৰী-যুৱতী পাঞ্জাব, হাৰিয়ানা, দিল্লী, ৰাজস্থান, লক্ষ্ণৌ, মুম্বাইলৈ অবাধে চালান হৈ আছে। এই চালানকৃত যুৱতীসকল অনিচ্ছাৰ পাছতো মজবুৰিত পৰি হৈ পৰে যৌনদাসী ।\nকিছু ক্ষেত্ৰত সৰবৰাহকাৰীসকলে সাধাৰণতে স্থানীয় কোনো দালালৰ সহযোগত বিভিন্ন সময়ত অভিযান কৰিবলৈ অঞ্চল বাছনি কৰি তাতে নিগাজিকৈ কোনো ব্যৱসায় নতুবা অন্য কোনো কর্ম কৰিবলৈ লয়। স্থানীয় লোকৰ লগত চা-চিনাকিৰ পিছতেই হ’বলৈ ধৰে তেওঁলোকৰে ঘনিষ্ঠতা। সেই সুবাদতেই প্ৰেমৰ ছলনাৰে বিয়া নতুবা সামাজিকভাৱেই বিয়া কৰি অন্যথা দৰিদ্ৰ পিতৃ নতুবা পৰিয়ালক ধনেৰে প্ৰলোভিত কৰি উধাও হোৱাও দেখা যায় বহু সময়ত। আনপিনে নাৰী ব্যৱসায়ীসকলে কেতিয়াবা প্রত্যক্ষভাৱে জড়িত নহৈ স্থানীয় কোনোবা লোকৰদ্বাৰাও যুৱতীক নিজৰ হাতলৈ আনি পলাই লৈ যোৱাৰ ঘটনাও দেখা যায় । যুৱতী গৰাকী এবাৰৰ বাবে ঘৰৰপৰা ওলাই যোৱাৰ পাছৰপৰাই আৰম্ভ হয় ব্যৱসায় । গন্তব্য স্থান নাপাওঁতেই এজনী যুৱতী সস্তাত বিক্ৰী হয় বহুবাৰ। এনেদৰে গৈ গৈ পিছলৈ তেওঁলোক হৈ পৰে যৌনদাসী । তেওঁলোকক পতিতাবৃত্তি, অশ্লীল ছায়াছবি নির্মাণ, ৰেষ্টুৰেণ্ট-বাৰত অশ্লীল নৃত্য পৰিৱেশনৰ বাবে বলপূৰ্বকভাৱে নিয়োজিত কৰাৰ লগতে অভিজাত আৰু মধ্যবিত্ত এচামৰ সস্তান উৎপাদনৰ যন্ত্রৰ লগতে যৌন ভোগৰ সামগ্ৰী হিচাপেও ব্যৱহাৰ কৰে । এই কর্মসমূহত ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত এওঁলোকৰ একাধিক তথাকথিত স্বামী তথা মালিকেই থাকে সৰ্বেসৰ্বা । যৌনদাসীসকলে যেতিয়া যৌন কামৰ বাবে অনুপযোগী হৈ পৰে তেতিয়া এই দাসীসকলক অন্য এজনৰ হাতত বিক্ৰী কৰি দিয়া হয় । ক্ৰয়কৰ্তাজনে তেওঁলোকক কৃষিকৰ্ম নতুবা কাৰখানাৰ কামত ব্যৱহাৰ কৰে আৰু শিকলি বন্ধা শ্ৰমিকৰ দৰে কাম কৰাবলৈ লয় । এওঁলোকৰ শ্ৰমৰ বাবে দিয়া নহয় কোনো মজুৰি, কেৱল জীয়াই থকাৰ বাবে নিম্নমানৰ সামান্য খাদ্য আৰু বস্ত্ৰৰ বাহিৰে আন একোৰে আশা কৰিব নোৱাৰে এওঁলোকে । এওঁলোকৰ অধিকাংশৰে নাই এই বন্দিত্বৰপৰা পলাই অহাৰ সাহস, যদিও কোনোবাই সৌভাগ্য আৰু সাহস একেলগ কৰি ওলাই আহে তথাপিও তাৰে অধিকাংশকে গ্রহণ নকৰে তথাকথিত এই সভ্য সমাজে । এনে যৌনদাসীৰ প্রথা পাঞ্জাব, হাৰিয়ানা, দিল্লী আদিৰ সমাজত স্বীকৃতিপ্ৰাপ্তভাৱেই চলে । এই ৰাজ্যসমূহত যৌনদাসীসকলক স্থানীয় ভাষাত “প্যাৰো”, “মুলকি" আদি বুলি কোৱা হয় । এই ভাষ্য আমাৰ নিজা নহয়! এই ভাষ্য বন্দিত্বৰ শিকলি ছিঙি পলাই অহা দুখভৰা জীৱনৰ গৰাকীসকলৰ। প্রকাশ্য যে হাৰিয়ানা, পাঞ্জাব, দিল্লী আদিত এনে জঘন্য কাণ্ডক স্বীকৃতি দি অহাৰ সাক্ষ্য বহন কৰিছে মানৱ সৰবৰাহৰ বিৰুদ্ধে মাত মাতি জনগণৰ মাজত সজাগতৰ সৃষ্টি কৰা ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ স্বেচ্ছাসেৱী সংগঠন ‘এম্পাৱাৰ পিপুল’ৰ সৈতে হাৰিয়ানাৰ কুৰুক্ষেত্ৰ জিলাৰ আৰক্ষী অধীক্ষকৰ লগত যোৱা দুটামান বছৰ পূৰ্বৰ এটি সাক্ষাৎকাৰে । সাক্ষাৎকাৰটোত আৰক্ষী অধীক্ষকজনে যৌনদাসী প্রথাক মানৱ সৰবৰাহৰ ঘটনা বুলি মানি ল’বলৈ অস্বীকাৰ কৰিছিল। যি সময়ত অধীক্ষকজনে সৰবৰাহৰ ঘটনা বুলি অস্বীকাৰ কৰিছিল সেই সময়তে এটা বেচৰকাৰী তথ্যত প্রকাশ পাইছিল যে হাৰিয়ানা, পাঞ্জাবৰ ৫০ শতাংশ পৰিয়ালতেই এনেকুৱা যৌনদাসী আছে। যৌনদাসী প্রথা স্বীকৃতি দি অহা ৰাজ্যবোৰে উৎস ৰাজ্য হিচাপে পশ্চিমবংগ, বিহাৰ, ওড়িশা, দাৰিদ্র কবলিত সংখ্যালঘু, জনজাতি নতুবা অন্যান্য পিছপৰা জনগোষ্ঠীপ্রধান অঞ্চলসমূহক নাৰী সৰবৰাহৰ ক্ষেত্র হিচাপে বাছনি কৰি লৈছে।\nচৰকাৰী তথ্যমতেই অসমৰ অপৰাধ অনুসন্ধান শাখাত ২০০৫ চনলৈ পঞ্জীয়ন হৈছিল ১,১২৭টা মানৱ সন্ধানহীনৰ গোচৰ, ২০১০ চনলৈ পঞ্জীয়ন হৈছিল ২,২৯১টা গোচৰ। যিসমূহ গোচৰৰ ৪০ শতাংশই আছিল মহিলাৰ । ২০১০ চনৰপৰা ২০১১ চনৰ এপ্রিল মাহলৈ পঞ্জীয়ন হৈছিল ৭৫৪টা সন্ধানহীনৰ গোচৰ । যি গোচৰসমূহৰ ৩১৮জনেই আছিল প্রাপ্তবয়স্ক মহিলা। প্রকাশ্য যে ২০১০ চনলৈ পঞ্জীয়ন হোৱা ২,২৯১টা সন্ধানহীনৰ গোচৰৰ ৯৯৮টা গোচৰৰ সন্ধানহে আৰক্ষীয়ে উলিয়াব পাৰিছে। অসম পুলিচৰ অপৰাধ অনুসন্ধান বিভাগৰ তথ্য অনুসৰি ২০১১ চনৰপৰা ২০১৪ চনলৈ মাত্ৰ চাৰি বছৰত ১৫৩গৰাকী যুৱতী বহিঃৰাজ্যলৈ সৰবৰাহ হৈছে । ২০১১ চনত ৩৫গৰাকী, ২০১২ চনত ৩০গৰাকী, ২০১৩ চনত ১৮গৰাকী আৰু ২০১৪ চনত প্ৰায় ৭০গৰাকী যুৱতী সৰবৰাহকাৰীৰ কবলত পৰিছে । অন্যহাতে শেহতীয়া চৰকাৰী তথ্য মতে ২০০৫ চনৰপৰা ২৫ নৱেম্বৰ, ২০১৫ চনলৈ ২৯,৭১৬টা নাৰী সন্ধানহীনৰ ঘটনা সংগঠিত হৈছে । ইয়াৰে নগাঁৱত ২৭১৪টা, সংখ্যালঘু-অধ্যুষিত ধুবুৰী জিলাত ২৯৫১টা আৰু বৰপেটাত ২৫১৩টা সন্ধানহীনৰ ঘটনাৰে শীৰ্ষত আছে । তাৎপর্যপূর্ণ যে কেৱল পঞ্জীয়ন হোৱা গোচৰৰ ক্ষেত্ৰতহে এই পৰিসংখ্যা লাভ কৰা হৈছে, দেশৰ ভিতৰত সৰ্বাধিক মানৱ সৰবৰাহৰ ঘটনা সংঘটিত হোৱা অন্যতম ৰাজ্য অসমত যদি এইধৰণৰ সকলো গোচৰ পঞ্জীয়ন হ’লহেঁতেন, তেন্তে ইয়াতকৈও অধিক ভয়াৱহ পৰিসংখ্যা পোৱা গ’লহেঁতেন যে সেয়া নিশ্চিত ।\nদৰিদ্ৰতা আৰু সৰলতাৰ সুযোগত ঘৃণনীয় কাণ্ডৰ কিছু অকথ্য :\nব্যক্তিগতভাৱে এক প্রাথমিক তদন্ত চলাই গোমাফুলবাৰীৰ আগশাৰীৰ স্বেচ্ছাসেৱী সংগঠন ‘সামূহিক জ্ঞান বিকাশ কেন্দ্ৰ’ৰ এদল কর্মী বন্ধুৰ সহযোগত আমি গৈ উপস্থিত হৈছিলো বৰপেটা জিলাৰ তাৰাবাৰী থানাৰ অন্তর্গত কাকধোৱা-গণকপাৰা ৰিজার্ভৰ হুছেন খাঁৰ ঘৰত । দৰিদ্ৰতাৰ লগত যুঁজি যুঁজি জীৱন সংগ্ৰাম কৰা হুছেন খাঁ সম্প্ৰতি হৈ পৰিছে ক্লান্ত । চাৰিজন সন্তান আৰু পত্নীৰে একেলগে বসবাস কৰে চৰকাৰী ৰিজাৰ্ভখনত । পূৰ্বতে এওঁৰ সামান্য কৃষি আৰু বাসভূমি আছিল যদিও সেয়া বর্তমান ব্রহ্মপুত্ৰৰ গ্ৰাসত বিলীন। ব্রহ্মপুত্ৰত সকলো জাহ যোৱাত পূৰ্বৰ গাঁও বালাপাৰাৰপৰা উঠি আহি কাকধোৱা-গণকপাৰা ৰিজাৰ্ভত বৰপটা জিলা প্রশাসনে দিয়া ১৫ লেছা ভূমিত এটি খেৰীঘৰত বাস কৰে এওঁৰ পৰিয়ালটো। বাঁহৰ সা-সামগ্ৰী প্রস্তুত কৰি যি দুই-এপইচা পায় তাৰেই পৰিয়াল পোহ-পাল দিয়াৰ লগতে সস্তানকেইটাক স্কুলত পঢ়োৱাৰ ক্ষুদ্র প্রয়াস এটা কৰিছিল যদিও সেয়া প্রায় স্তব্ধ হৈছিল ৮ আগষ্ট, ২০১১ চনত । এই অভিশপ্ত দিনটোতে এই পৰিয়ালৰপৰা নিৰুদ্দেশ হৈছিল হুছেন খাঁৰ বৰজীয়ৰী জায়েদা বেগম (১৫), যাৰ সন্ধান আজিলৈও নোলাল । পৰিয়ালৰ লগত হোৱা কথা-বতৰাত জানিব পৰা গ’ল যে এই ঘটনাটোৰ লগত স্থানীয় দুষ্টচক্ৰ জড়িত আছে যদিও সেয়া কোন তাৰ উত্তৰ ৰাজহুৱা কৰিবলৈ ভয় কৰে । যদি এওঁলোকে মুখ খোলে তেন্তে তেওঁলোকে কোনোপধ্যেই চৰকাৰী ৰিজাৰ্ভ ভূমিডৰাত বসবাস কৰিব নোৱাৰিব । সেই দুষ্টচক্ৰই হ’ল এই ৰিজাৰ্ভখনত বসবাস কৰা দৰিদ্ৰ-ভূমিহীনসকলক অত্যাচাৰ কৰা ব্যক্তিসকলৰ এজন । এই ভয়তে সম্প্রতি তেওঁলোক মূক-বধিৰ ! তাৎপর্যপূর্ণ বিষয় যে এই সম্পর্কে দৰিদ্র আৰু অশিক্ষিত পৰিয়ালে কোনোধৰণৰ গোচৰ আজিলৈকে ৰুজু কৰা নাই । ইয়াৰো কাৰণ নিশ্চিত্ভাৱে বাসস্থানৰ প্ৰতি অহা ভাবুকি ।\n২০০৮ চনৰ ঘটনা, ভাতৃৰদ্বাৰা বিক্ৰী হ’বলগা হৈছিল ভগ্নী। বৰপেটা জিলাব তাৰাবাৰী থানাৰ অন্তৰ্গত ফুলবাৰী নামৰ এটি নৈপৰীয়া গাঁৱৰ কথা । দুৰ্ভগীয়া ফাতিমা বেগম (সলনি কৰা হৈছে) নামৰ কিশোৰীগৰাকীক কামৰ বাবে বহিঃৰাজ্যলৈ নি বিক্রী কৰিছিল নিজ ভাতৃয়ে । যি কিশোৰীগৰাকী আজিও লক্ষ্ণৌত আছে, জানিব পৰা গ’ল যে ধনৰ বিনিময়ত ভগ্নীক এৰি থৈ আহিলেও চুবুৰীয়াসকলক তাতে বিয়া হোৱা বুলি জানিবলৈ দিয়ে । এই জঘন্য ব্যক্তিজনে অনুৰূপধৰণে ২০১৩ চনতো একেখন বৰপেটা জিলাৰ দামালঝাৰৰ এগৰাকী মহিলাকো কাম দিয়াৰ বাবে ফুচুলাই নি লক্ষ্ণৌত বিক্ৰী কৰিছিল যদিও স্থানীয় একংশ লোকৰ হস্তক্ষেপত ১৫-২০ দিনৰ ভিতৰতে উদ্ধাৰো হৈছিল ।\n‘অসমীয়া খবৰ’ কাকতত ২ আগষ্ট, ২০১১ ত প্রকাশ পোৱা এটি বাতৰি অনুসৰি ২০১১ চনৰ এপ্রিল-মে’ মাহত চাকৰিৰ প্রলোভনেৰে অসাধু চক্রই অপহৰণ কৰি নিছিল দেৰগাঁৱৰ ৰঙাগড়াৰ এজনী যুৱতীক । অসম আৰক্ষীৰ প্রায় এমাহৰ অনুসন্ধানৰ অন্তত যুৱতীগৰাকী উদ্ধাৰ হৈছিল হাৰিয়ানাত ।\nৰাষ্ট্ৰীয় পর্যায়ৰ আগশাৰী স্বেচ্ছাসেৱী সংগঠন ‘এম্পাৱাৰ পিপুল’ৰপৰা পোৱা তথ্যমতে ২০১০ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰি মাহত উত্তৰ প্ৰদেশৰ গাজিয়াবাদত উদ্ধাৰ হৈছিল ১৫বছৰীয়া কাথিৰা খাতুন নামৰ অসম-বেঙ্গল সীমান্তৱৰ্তী এলেকাৰ এগৰাকী কিশোৰী । ঘটনাৰ বিৱৰণী মতে কাথিৰাক চাকৰি দিয়াৰ প্রলোভনেৰে ঘৰৰ লৈ আনি দুষ্ট চক্রই শেষৰবাৰ বিক্ৰী কৰিছিল হাৰিয়ানাৰ সমীপৰ এঠাইত ।এই ঠাইডোখৰ পাওঁতেই তাই ইতিমধ্যেই বিক্রী হ’বলগা হৈছিল বহুবাৰ । তাইক বাধ্য কৰোৱা হৈছিল মদ্যপান কৰিবলৈ আৰু পুৰুষৰ মেহফিলত উদ্দাম নৃত্য নাচিবলৈ । সদায় বন্ধ কোঠাৰ ভিতৰত আবদ্ধ কৰি ৰখা কিশোৰীগৰাকীয়ে পাহৰি গৈছিল তাই কিমানবাৰ, ক’ত আৰু কাৰ কাৰ হাতত বিক্ৰী হৈছিল ? তাই পাহৰি গৈছিল - কিমানবাৰ ধৰ্ষিতা হৈছিল ! কিন্তু পুনৰ্বাৰ যেতিয়া অন্ধ্রপ্রদেশত বিক্ৰী কৰিবলৈ গাজিয়াবাদলৈ অনা হৈছিল তেতিয়া তাই সৌভাগ্যক্ৰমে অকলশৰীয়াকৈ বাহিৰলৈ ওলাই আহিবৰ সুযোগ পাইছিল । ৰাস্তাত ছোৱালীজনীৰ চলন-ফিৰণ আৰু ভাষাৰ পিনে লক্ষ্য কৰি তাই যে কিবা বিপদত আছে সেয়া বুজি পাইছিল পশ্চিম বংগৰ বঙালী ছিকিউৰিটি গার্ড সুজল আৰু ৰাজুৱে । সোধা-পোছাৰ অন্তত নৰপিশাচৰ জঘন্য কাৰবাৰৰ বলি হোৱা বুলি জানি সুজল আৰু ৰাজুৱে এই বিষয়ে আৰক্ষীক অৱগত কৰোৱায়। আৰক্ষীয়ে ছোৱালীজনীক নিজৰ জিম্মাত লৈ যায় । কিশোৰী সৰবৰাহৰ এই ঘটনাটোৰ তদন্ত গাজিয়াবাদ আৰক্ষীয়ে ২০১৩ চনলৈ উলিয়াব পৰা নাছিল, এতিয়াও উলিয়াব পাৰিছে বুলি মোৰ বিশ্বাস নহয় !\nএইবাৰৰ ঘটনাৰ স্থান ডিব্ৰুগড় । সৰলতাৰ সুযোগত ম’বাইল প্ৰেমে কাল নমাই আনিলে এজনী যুৱতীৰ জীৱনলৈ । বিবাহৰ প্রলোভনেৰে মুম্বাইৰ দেহ ব্যৱসায়ীৰ হাতত ডিব্ৰুগড়ৰ যুৱতীক বিক্ৰী কৰিছিল ম’বাইল প্রেমিকে । সংবাদপত্ৰত প্রকাশ পোৱা বাতৰি অনুসৰি ডিব্ৰুগড় জিলাৰ খোৱাং থানাৰ অন্তর্গত দুই নং চৰাইহাবি গাঁৱৰ সুষমা হাজৰিকা নামৰ ২৮ বছৰীয়া যুৱতীজনীৰ ম’বাইলৰ মাধ্যমত চিনাকি হৈছিল বঙাইগাঁৱৰ কৃষ্ণ সিং বুলি পৰিচয় দিয়া ছদ্মনামী পুৰুষ এজনৰ লগত। পিছলৈ ম’বাইলৰ মাধ্যমতে তেওঁলোকৰ মাজত বহু দিন প্রেম চলাৰ অন্তত ২৫ ফেব্ৰুৱাৰি, ২০১২ত বিয়াৰ প্রলোভনেৰে প্রেমিকজনে ফুচুলাই নি পোনে পোনে এক লাখ টকাৰ বিনিময়ত বিক্ৰী কৰিছিল মুম্বাইৰ এখন পতিতালয়ত । পৰিয়ালৰ সন্মতি অবিহনে যুৱকজনৰ সৈতে পলাই যোৱাত যুৱতীজনীৰ পৰিয়ালে বিচাৰ-খোঁচাৰ কৰিছিল। ইয়াৰ উপৰিও বঙাইগাঁৱৰ বুলি পৰিচয় দিয়া ঠিকনাত কৃষ্ণ সিং নামৰ কোনো ব্যক্তি নতুবা সুষমাৰ কোনো সন্ধান নোলোৱাত সুষমাৰ ভগ্নীয়ে ১৮ মাৰ্চত ডিব্ৰুগড় সদৰ থানাত ভাৰতীয় দণ্ড বিধি আইনৰ ৩৬৬ আৰু ইম্মৰেল ট্রেফিকিং আইনৰ অধীনত ২২৫/১২ নম্বৰ এজাহাৰ পঞ্জীয়ন কৰিছিল। সেইমৰ্মে ডিব্ৰুগড় আবক্ষীয়ে ২০মাৰ্চত মুম্বাই আৰক্ষীৰ সহযোগত থানে চিটিৰ চিলদিয়াগড় থানাৰ অন্তর্গত এলেকাৰ এখন পতিতালয়ৰপৰা সুষমাক উদ্ধাৰ কৰে ।ইয়াৰ পিছতেই ডিব্ৰুগড় আৰক্ষীয়ে বঙাইগাঁও আৰক্ষীৰ সহযোগত লম্পট কৃষ্ণ সিং ওৰফে মাহমুদ আলীক আটক কৰি ডিব্ৰুগড় আৰক্ষীৰ জিম্মালৈ আনে। জানিব পৰা মতে আন্তঃৰাজ্যিক নাৰীদেহ ব্যৱসায়ী চক্রৰ সৈতে দীর্ঘদিন ধৰি জড়িত থকা কৃষ্ণ সিং ওৰফে মাহমুদ আলীয়ে অসমৰ আন দহগৰাকীৰো অধিক যুৱতীক মুম্বাইৰ পতিতালয়ত বিক্ৰী কৰিছে।\nদৰিদ্রতাই ঘেৰি ধৰা নিজৰ পৰিয়ালক এমুঠি খুৱাবলৈ ৰাতিপুৱাই অন্নৰ সন্ধানত ওলাই যাব লাগে বৰপেটা জিলাৰ কলগাছিয়াৰ আতোৱাৰ ৰহমান। দিনটো হাজিৰা কাম কৰি যি পায় তাৰেই সন্ধিয়া চাউল, তেল, নিমখ কিনি ঘৰলৈ উভতি আহি নিজৰ ছয় সন্তান আৰু পত্নীৰ আগত ৰাখে। কোনোবা দিন যদি কামলৈ যাব নোৱাবে তেন্তে পাকঘৰত চৌকা নজ্বলাৰ দৰেই । দৰিদ্ৰতাৰ মাজত তথাপিও শান্তিৰে কটাইছিল দিনবোৰ। কিন্তু হঠাৎ ২০০৭ চনৰ কোনোবা অভিশপ্ত দিনত তেওঁৰ পৰিয়াললৈ নামি আহিল ঘোৰ অন্ধকাৰ। দৰিদ্রতাৰ বাবে নিজৰ সন্তানক পোহপাল, শিক্ষা, স্বাস্থ্যৰ তদাৰক কৰিব নোৱৰাত এদিন তেওঁৰ কন্যা মনোৱাৰা খাতুন (১৫)ক একেখন জিলাৰ সৰভোগৰ এগৰাকী চিনাকি মহিলাই এঘৰত বনকৰা ছোৱালী হিচাপে থৈ দিবলৈ নিব খুজিছিল । পৰিয়ালৰ সন্মতিমর্মে মনোৱাৰাক মহিলাজনীয়ে লৈ আহে যদিও আৰু কোনোদিনেই ঘূৰি নাহিল নিজৰ পৰিয়াললৈ। আজি বোধহয় মনোৱাৰা হৈ আছে কোনোবা এদল নিকৃষ্ট মানৱৰ যৌন ভোগৰ সামগ্রী ! উল্লেখ্য যে কামৰ ছলনাৰে লৈ আনি বিক্রীকর্তা মহিলাগৰাকীৰ বিৰুদ্ধে আতোৱাৰ ৰহমানে সৰভোগ থানাত এজাহাৰো দাখিল কৰিছিল আৰু আটকো হৈছিল যদিও কিহৰ বাবেই বা আইনী মেৰপাকৰপৰা আঁতৰি গ’ল ধৃত মহিলাগৰাকী সেয়াহে আমি আজিও বুজিব নোৱাৰিলোঁ । এয়া বোধহয় মেনেজ কৰিয়েই সম্ভৱ হৈছিল ! আজিও মনোৱাৰাৰ পিতৃ-মাতৃয়ে মনোৱাৰাৰ বিষয়ে সুধিলে কান্দোনত ভাগি পৰে। দুচকুত চকুলোৰ নৈ বৈ যায়, আজিও মুখত আশাৰ ৰেঙণি যেন কোনোবা দিন মনোৱাৰা ঘৰলৈ ঘূৰি আহি মা-দেউতাক মাত এষাৰ দিব বুলি।\nএইবাৰ উত্তৰ প্ৰদেশত উদ্ধাৰ হ’ল বৰপেটাৰ কলগাছিয়াৰ কিশোৰী । এক লাখ টকাৰ বিনিময়ত উত্তৰ প্ৰদেশৰ বুলন্দ জিলাত বিক্ৰী কৰিছিল কলগাছিয়া থানাৰ অন্তৰ্গত সাউৰাচৰা ৰিজাৰ্ভৰ চাহেব খানৰ কন্যা আলিয়া (কাল্পনিক নাম) নামৰ ১৫ বছৰীয়া কিশোৰীগৰাকীক । ২০ এপ্ৰিল ২০১৪ তৰিখে জাহিদুল ইছলাম নেতৃত্বাধীন এটি ৫জনীয়া নাৰী সৰবৰাহকাৰী দলে কিশোৰীগৰাকীক অপহৰণ কৰি নি উত্তৰ প্ৰদেশৰ বুলন্দ জিলাৰ আৰনিয়া আৰক্ষী থানাৰ অন্তৰ্গত সূৰ্যাবালী গাঁৱৰ বাবুল দাস আৰু সুমন দাসৰ ওচৰত বিক্ৰী কৰিছিল । আলিয়া নিৰুদ্দেশ হোৱাৰ দিনাই পিতৃ চাহেব খানে ৬২৪/৪ ক্ৰমত ভাৰতীয় দণ্ডবিধিৰ ৩৬/৬৯(এ)/৪২০/৩৭২/৩৪২ ধাৰাৰ অধীনত গোচৰ ৰুজু কৰে । ছেপ্টেম্বৰ মাহলৈ সন্ধান নোলোৱা কিশোৰীগৰাকীয়ে এদিন এটি নম্বৰৰপৰা ঘৰলৈ ফোন কৰাত সেই নম্বৰৰ ভিত্তিত উত্তৰ প্ৰদেশ আৰক্ষীৰ সহযোগত অসম আৰক্ষীয়ে অভিযান চলাই কিশোৰীগৰাকীক উদ্ধাৰ কৰে ।\nএইবাৰ আমাৰ অভিযান হাৰিয়ানালৈ । দিল্লীৰপৰা প্ৰায় আঢ়ৈ ঘণ্টাৰ পথ হাৰিয়ানাৰ উত্তৰ অংশত অৱস্থিত মেৱাদ জিলা। মেৱাদত অসমৰ যুৱতী বিগত বহু বছৰ ধৰিয়েই চালান হৈ আহি আছে । আমি তেনে কিছু মহিলাৰ সন্ধান পাইছিলোঁ গাছিয়া খান নামৰ আদবয়সীয়া এক মহিলাৰপৰা । যিগৰাকী মহিলা ১৪ বছৰ বয়সত বিক্ৰীৰ বলি হৈ পাছলৈ অশেষ সংগ্ৰামৰ অন্তত সেই জীৱনক সলনি কৰি সম্প্ৰতি সৰবৰাহৰ বলি হোৱা প্যাৰোসকলৰ অধিকাৰ ৰক্ষাৰ আন্দোলনৰ কৰ্মী । এম্পাৱাৰ পিপুলৰ প্ৰতিষ্ঠাপক শ্বফিক আৰ ৰহমান খানৰ মতে এই এলেকাটোত সৰবৰাহ কৰি অনা নাৰীক প্যাৰো বুলি কোৱা হয় । ইয়াতে নাৰীৰ দাম ভিন্ন হয় । বয়স, চেহেৰা আৰু অন্যান্য কিছুৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে নাৰীৰ মূল্য । সাধাৰণতে ৫ হাজাৰৰপৰা ৩০ হাজাৰৰ ভিতৰত বিক্ৰী হয় এজনী মহিলা । মেৱাদৰ ফিৰোজপুৰত আমি লগ কৰিছিলোঁ জমিলা (কাল্পনিক নাম) নামৰ এগৰাকী প্ৰায় ৩৫ বছৰীয়া মহিলাক । মাণিকপুৰ থানাৰ অন্তৰ্গত ২ নং গৰাইমাৰী-ডেৱধাৰীত পিতৃৰ গৃহৰ লগতে পিতৃৰ নামো আমাক জানিব দিছিল । প্ৰায় ২০ বছৰ পূৰ্বে কিছু টকাৰ বিনিময়ত সম্পৰ্কীয় এজনী পেহীয়ে বিক্ৰী কৰিছিল জমিলাক । ঘৰত অভাৱ, যিটো দিনত ঘৰৰপৰা ওলাই আহিছিল জমিলা সিদিনাও খাবলৈ নাছিল ঘৰত। এনেকৈয়ে আহি হাৰিয়ানা পালে, আৰম্ভ হ’ল অত্যাচাৰৰ ওপৰত অত্যাচাৰ, মানুহৰ ঠাট্টা, প্যাৰো বুলি অৱহেলা ইত্যাদি ইত্যাদি । সহি সহি ৮ বছৰ পাৰ কৰি এবাৰ অসমলৈ গৈছিল । ক’তনো শান্তি পাব, লোকৰ বিভিন্ন কথা । নিজৰ জীৱনৰ প্ৰতি ঘৃণা কৰি এনে জীৱন যাতে কাৰো নহয় তেনেকৈ কৈ আৱেগিক হৈ পৰিছিল মহিলাগৰাকী । তথাকথিত স্বামীজন, যিজনে মাথোঁ যৌন ক্ষুধা পূৰণৰ বাবে ক্ৰয় কৰিছিল, তেওঁৰ ২০১০ চনত মৃত্যু হৈছিল । তাৰ পাছৰপৰাই ৭টি সন্তানক নিজেই উপাৰ্জন কৰি পোহ-পাল দি আছিল জমিলাই ।\nগোৱালপাৰা জিলাৰ বাসট্টাৰিৰ মেনকা (কাল্পনিক নাম) । ৩৪ বছৰীয়া মহিলাগৰাকী বিগত ১৭ বছৰে বিক্ৰীৰ বলি হৈছে তিনিবাৰ । প্ৰথমবাৰৰ মূল্য নাজানে যদিও দ্বিতীয়বাৰত ৮ হাজাৰ টকা আৰু তৃতীয়বাৰত ৪ হাজাৰ টকাৰ বিনিময়ত বিক্ৰী কৰিছিল মেনকাক । তৃতীয়বাৰৰ বাবে বিক্ৰী হোৱা তথাকথিত স্বামীয়ে মেনকাক আন একো নিদিলেও ৭টাকৈ সন্তান উপহাৰ দিছে । কিমান নিষ্ঠুৰ ! ধিক ! আমাৰ এই অভিযানত আমি আৰু কেইবাগৰাকীও অসমৰ মহিলাক লগ পাইছিলোঁ, আৰু তেওঁলোকৰ দুখভৰা কাহিনীসমূহ জানিছিলোঁ । সকলোৰে লগতেই সেই একেই, মাথোঁ যৌন ভোগৰ সামগ্ৰী !\nকিয় ঘটে এনে ঘটনা :\nদৰিদ্রতা, নিৰক্ষৰতা আৰু সৰলতাৰ সুযোগ লৈ বিভিন্ন ছলনাৰে ফুচলাই নি অসমৰ যুৱতীক যৌন ভোগ্য সামগ্ৰী হিচাপে ব্যৱহাৰৰ কাৰণ বিচাৰিলে কেইবাটাও কাৰণ দেখা যায় ।তাৰে ভিতৰত লিংগ অনুপাতৰ ব্যৱধানেই প্রধান । ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ প্ৰতিবেদন মতে মহিলা জনসংখ্যাৰ বিপৰীতে পুৰুষৰ হাৰ কম থকা শীৰ্ষৰ দহখন দেশৰ ভিতৰত ভাৰতো এখন ।ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ ২০১৫ চনৰ এক অধ্যয়ন মতে যি সময়ত সমগ্র বিশ্বত গড়ে ১০১.৭০% পুৰুষৰ বিপৰীতে ৯৮.৩৩ শতাংশ নাৰীৰ জনসংখ্যা পোৱা যায় সেই একেটা সময়তে ভাৰতত ১০৬.৯৮ শতাংশৰ বিপৰীতে মাত্ৰ ৯৩.৪৭ শতাংশ মহিলা জনসংখ্যা পোৱা যায় । লোকগণনা ২০১১ মতে ১০০০ পুৰুষৰ বিপৰীতে নাৰীৰ সংখ্যা মাত্র ৯৪০গৰাকী। এই ব্যৱধান সকলো ৰাজ্যতে একে নহয়। এই নিবন্ধটোত যিসমূহ ৰাজ্যলৈ নাৰী সৰবৰাহ হোৱা বুলি আলোচনা কৰা হৈছে সেইসমূহ ৰাজ্যত লিংগ অনুপাতৰ ব্যৱধান বহুত বেছি।\n২০১১ চনৰ লোকপিয়লৰ তথ্য মতে যিসমূহ ৰাজ্যলৈ সৰবৰাহ হৈ থাকে তাৰে একাংশৰ লিংগ অনুপাতৰ এখন তালিকা তলত দিয়া হ’ল । উল্লেখযোগ্য যে সমগ্ৰ দেশত লিংগ অনুপাত ৯৪০: ১০০০ আৰু সমগ্ৰ বিশ্বৰ লিংগ অনুপাত প্ৰায় ৯৮০:১০০০ ।\nক্ৰমিক নং ৰাজ্য নাৰী: ১০০০ পুৰুষৰ বিপৰীতে\n১ দিল্লী ৮৬৮\n২ হাৰিয়ানা ৮৭৯\n৩ পাঞ্জাব ৮৯৫\n৪ মহাৰাষ্ট্ৰ ৯২৯\nইয়াৰ উপৰিও মন কৰিবলগীয়া যে একাংশৰ বজৰুৱা যৌন ক্ষুধা নিবাৰণৰ সামগ্ৰী হিচাপে দেশত বহু পতিতালয় গঢ় লৈ উঠিছে দীৰ্ঘদিনৰেপৰা । ইয়াৰে পশ্চিম বংগৰ সোণাগাছি, মুম্বাইৰ কামাথিপুৰা, পুনেৰ বুধৱাৰ পেট, এলাহাবাদৰ মিৰগঞ্জ, দিল্লীৰ জি বি ৰোড, মুজাফৰপুৰৰ চৰ্তুৰভুজস্থান, নাগপুৰৰ ইটাৱাৰি আদি প্ৰধান। অন্যহাতে অসমৰ শিলচৰো লেখত ল’বলগীয়া । নাৰীদেহৰ ব্যৱসায়ৰ লগত নাৰী সৰবৰাহৰো যথেষ্ট সম্পৰ্ক আছে। বহুতকে প্ৰথম অৱস্থাত বলপূৰ্বক এই পেছাত ঠেলি দিয়া হয় যদিও পাছলৈ ওলাই আহিব নোৱৰাৰ লগতে ‘প্যাৰো’, মুলকি বা ঘৰুৱা যৌনদাসীৰ জীৱনৰপৰা ওলাই আহিও সমাজত থাকিব নোৱাৰি দেহ ব্যৱসায়ৰ লগতে যুক্ত হয় । ইপিনে গুৱাহাটীৰ একাংশ যৌন কৰ্মীয়ে দিয়া স্বীকাৰোক্তি মতে প্ৰথমে তেওঁলোক ধৰ্ষণৰ বলি হোৱাৰ পাছৰপৰাই লাহে লাহে এই পেছাটো গ্ৰহণ কৰাত সহজ হৈ পৰে আৰু আজি ইয়াত তেওঁলোক প্ৰতিষ্ঠিত ।\nচিন্তনীয় বিষয় যে পিতৃপ্ৰধান ভাৰতবৰ্ষত লিংগ অনুপাতৰ ক্ষেত্ৰত বিশ্বৰ তুলনাত ব্যৱধান ইমান বেছি কিয়? ইয়াৰ অন্তৰালৰ ৰহস্য কি ? ইয়াৰ অন্তৰালত ৰহস্যৰ অন্যতম "কন্যা ভ্ৰুণ হত্যা” যি সম্প্রতি ভাৰতবৰ্ষৰ বাবে এক বৃহৎ প্রত্যাহ্বান হিচাপে গা কৰি উঠিছে। আমাৰ দেশত প্রতি বছৰত প্রায় এক কোটি শিশুৰ জন্ম হয়। এটা বেচৰকাৰী সংস্থাৰ সমীক্ষা মতে প্রসৱ-পূৰ্ব ভ্ৰুণ পৰীক্ষা কৰি প্রায় ২০ লাখ কন্যা ভ্ৰুণ গৰ্ভাৱস্থাতে হত্যা কৰা হয়। তাৎপর্যপূর্ণ যে ১৯৯৪ চনৰপৰাই এক আইনৰ জৰিয়তে প্রসৱৰ পূৰ্বে ভ্ৰুণ পৰীক্ষাত বাধা আৰোপ কৰা হৈছিল। এই আইন সংশোধন কৰি ‘পি এন ডি চি প্ৰিনেটল ডিটাৰমাইনেচন টেষ্ট, ২০০২’ নামেৰে ২০০৩ চনৰ ১৪ ফেব্ৰুৱাৰিৰপৰা সমগ্ৰ দেশত বলৱৎ কৰিছিল এক অধিনিয়ম। এই অধিনিয়ম অনুযায়ী উলংঘাকাৰী দোষী ব্যক্তিক ৫ বছৰৰ কাৰাদণ্ড আৰু এক লাখ টকাপর্যন্ত অর্থদণ্ড থকাৰ পাছতো এইদৰে ব্যাপকভাৱে কিদৰে কন্যা ভ্ৰুণ হত্যা হৈ আছে?\nএই সমগ্র বিষয়টো গভীৰভাৱে চিন্তা কৰিলে দেখা যায় যে চৰকাৰে এই বিষয়টোৰ ওপৰত যিমান গুৰুত্ব দিব লাগিছিল তাৰ বিপৰীতে উদাসীনতাই অধিক । মহিলাসকলৰ সাংবিধানিক আৰু আইনগত অধিকাৰ সুৰক্ষাৰ বাবে ১৯৯০ চনত ৰাষ্ট্ৰীয় মহিলা আয়োগ গঠন কৰা হৈছিল আৰু ইয়াৰ তলতীয়াভাৱে কাম কৰিবলৈ গঠন কৰা হৈছিল প্রত্যেক ৰাজ্যৰ ৰাজ্যিক মহিলা আয়োগ। গঠন কৰিছে ৰাষ্ট্ৰীয় মানৱ অধিকাৰ আয়োগ, ইয়াৰ উপৰিও গঠন কৰিছে মানৱ সৰবৰাহ-বিৰোধী কোষ । কিন্তু এয়া কি? কার্যক্ষেত্ৰত কিমান সক্রিয়তা আৰু আন্তৰিকতাৰে চৰকাৰ আৰু আয়োগে দায়িত্ব পালন কৰিছে ? তাৰ উদাহৰণ হিচাপে ৰাষ্ট্ৰীয় অপৰাধ ব্যুৰোৰ তথ্য অনুসৰি ২০০৪ চনত সংঘটিত হৈছিল ২,২৬৫টা ধৰ্ষণৰ ঘটনা, ২০০৯ চনত ২০,৮৯০টা ধৰ্ষণৰ ঘটনা। ২০১২ চনৰ বাজেট অধিবেশনত বিধানসভাত মন্ত্রী বকিবুল হুছেইনে প্রকাশ কৰা তথ্য মতে অসমত ২০০৬ চনলৈ ৭,১৬৪টা ধর্ষণৰ ঘটনা সংঘটিত হোৱাৰ বিপৰীতে ২০১১ চনলৈ ই ১১,৫৬৩টালৈ বৃদ্ধি পাইছে। শেহতীয়া চৰকাৰী তথ্য মতে ২০০৫ চনৰপৰা ২০১৫ চনৰ ২৫ নৱেম্বৰলৈ অসমত সংঘটিত হৈছে ৭৪,১২৮টাকৈ নাৰী নিৰ্যাতনৰ ঘটনা । আনপিনে ২৮ মে', ২০১২ত ৰাষ্ট্ৰীয় মানৱ অধিকাৰ আয়োগৰ হৈ আয়োগৰ অধ্যক্ষ কে জি বালাকৃষ্ণনে সদৰি কৰা মতে হিংসা, হত্যা, ধর্ষণ, ডাইনী হত্যা, যৌতুকজনিত কাৰণত হাৰাশাস্তি কৰি হত্যা ইত্যাদিকে আদি কৰি নাৰী নির্যাতনৰ ক্ষেত্ৰত অসমে ভাৰতবৰ্যৰ ভিতৰত দ্বিতীয় স্থান দখল কৰিছে। একেটা ঘোষণাতে বাষ্ট্রীয় মানৱাধিকাৰ আয়োগে ভুক্তভোগীসকলক ৩৫ লাখ টকাকৈ ক্ষতিপূৰণ দিবলৈ অসম চৰকাৰক নির্দেশ দিছে যদিও কার্যকৰী হোৱাৰ কোনো খবৰ আমি এতিয়ালৈ পোৱা নাই ।\nতাৎপর্যপূর্ণ যে চৰকাৰে মানৱ সৰবৰাহৰ বিৰুদ্ধে যিমানে আইন প্রণয়ন নকৰক নতুবা যিমানেই ব্যৱস্থা নলওক, যদিহে জনগণৰ মাজত সজাগতা আনিব নোৱাৰে তেন্তে সকলো বিফলে যোৱাৰ সম্ভাৱনাই অধিক । চৰকাৰে এই বিষয়টো বিশেষভাৱে গুৰুত্বসহকাৰে লৈ সজাগতা সৃষ্টি কৰিব লাগে যদিও চৰকাৰে গুৰুত্বসহকাৰে লোৱাটো আমাৰ চকুত পৰা নাই, বৰঞ্চ এই বিষয়টোও প্ৰচলিত ধাৰাতে চলি আছে । চৰাকাৰে গ্ৰাম্যাঞ্চলৰ লগতে অন্যান্য অঞ্চলতো শিবিৰ পাতি, পথসভা, বাটৰ নাট নতুবা বেনাৰ-পোষ্টাৰ, সংবাদ মাধ্যমত বিজ্ঞাপন আদিৰে সজাগতা অনাৰ উপায় আছে যদিও এই ক্ষেত্ৰত চৰকাৰৰ ভূমিকা লজ্জাজনক । ৰাজধানী চহৰে গুৱাহাটীৰ দুই-এঠাইত মানৱ সৰবৰাহ-বিৰোধী কোষৰদ্বাৰা দুই-এখন হৰ্ডিং ওলমাই সকলো দায়িত্ব সামৰিছে যেন লাগিছে। বিশ্বৰ অন্যান্য ৰাষ্ট্র, যিসমূহ ৰাষ্ট্ৰত কিছু পৰিমাণে হ'লেও মানৱ সৰবৰাহ চলে, বিশেষকৈ ইউৰোপীয় ৰাষ্ট্ৰসমূহে উপৰোক্ত ব্যৱস্থাসমূহ লোৱাৰ উপৰিও মানৱ সৰবৰাহৰ বলি হোৱাসকলৰ বাবে বিশেষ পুঁজিৰ ব্যৱস্থা কৰি সহায়ৰ হাত আগ বঢ়োৱাৰ লগতে মানৱ সৰবৰাহৰ অপৰাধ ৰোধৰ বাবে কঠোৰ আইনী ব্যৱস্থা হাতত লৈছে। ইয়াৰ উপৰিও ৰাষ্ট্ৰসমূহে সচেতনতামূলক ছবি, তথ্যচিত্ৰ ইত্যাদিও প্ৰস্তুত কৰি দেশবাসীৰ বাবে মেলি দিছে । এনেধৰণৰ ছবিসমূহ যে কেৱল ইউৰোপীয় দেশসমূহেই নির্মাণ কৰিছে এনে নহয়, এই কাম ইতিমধ্যে ২০০৭ চনত বাংলাদেশেও সম্পন্ন কৰিছে।\nসমাজ তথা ৰাষ্ট্ৰৰ প্ৰগতিৰ বাবে মহিলাসকল নিৰাপত্তাত থকা আৰু সকলো ক্ষেত্রতে সবল হোৱাটো অত্যন্ত জৰুৰী। মহিলাসকল অকল শক্তিয়েই নহয়, এওঁলোক আমাৰ মাতৃ আৰু ভগ্নীও । কিন্তু আমাৰ দেশত দেখোন মাতৃ-ভগ্নীৰ প্রতি যথাযথ সন্মান, নিৰাপত্তাৰ লগতে এওঁলোকৰ উন্নয়নৰ প্রতি উপযুক্ত ব্যৱস্থা গ্রহণ কৰা হোৱা নাই। আজি সময়ৰ আহ্বান,আপুনি আপোনাৰ সহায়ৰ হাত আগ বঢ়াওক এওঁলোকৰ প্রতি আৰু ৰোধ কৰক বাণিজ্যিক যৌন শোষণ তথা নাৰীক লৈ কৰা বেআইনী ব্যৱসায় । দাবী তোলক নাৰীৰ প্রকৃত সুৰক্ষাৰ বাবে সুৰুঙাবিহীন কঠোৰ আইনৰ, যাতে আইনী সুৰুঙাৰে কোনো দোষী সাৰি যাব নোৱাৰে আৰু নির্যাতিতাই ন্যায় আৰু সুৰক্ষা পায় । দাবী উত্থাপন কৰক অসমত কর্মসংস্থাপন আৰু শিক্ষাৰ ব্যৱস্থা কৰিবলৈ যাতে কোনেও ছলনাৰ জালত বন্দী হৈ অন্যৰাজ্যলৈ দাসী হিচাপে সৰবৰাহ হ'ব নলাগে। চৰকাৰলৈ বাট চাই নাথাকি সজাগ কৰোৱাওক অজ্ঞাতসকলক, অন্যথা যদি আপুনি নীৰৱে ৰং-তামাচা চাই থাকে তেন্তে দুদিন পিছত চাব কোনোবাই আপোনাৰ চুবুৰিৰ ভগ্নীকে মুলকি নতুবা প্যাৰো বনাই হাৰিয়ানা,পাঞ্জাব, দিল্লী নতুবা মুম্বাইৰ কোনোবা এদলৰ ৰখিয়াল, পতিতালয়ৰ বেশ্যা নতুবা বাৰৰ অশ্লীল নৃত্যশিল্পী হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিছে ।\nবিষয় নাৰী সৰবৰাহ নাৰীবাদ\nNo Comments : "নাৰী সৰবৰাহ : যেতিয়া নাৰীতকৈও অধিক হয় পহুৰ মূল্য"


বৰ্ণবৈষম্য নীতি - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nবৰ্ণবৈষম্য নীতিৰ আমোলৰ এক বিজ্ঞপ্তি: "শ্বেতাংগসকলৰ ব্যৱহাৰৰ বাবে। এই ৰাজহুৱা পৰিসৰ আৰু ইয়াৰ সুবিধাসমূহ কেৱলমাত্ৰ শ্বেতাংসকলৰ ব্যৱহাৰৰ বাবে সংৰক্ষিত। আদেশক্ৰমে: প্ৰাদেশিক সচিব"\nবৰ্ণবৈষম্য নীতি বা আপাৰ্টহাইট (আফ্ৰিকান্স ভাষাত: Apartheid) দক্ষিণ আফ্ৰিকা আৰু দক্ষিণ পশ্চিম আফ্ৰিকা (বৰ্তমানৰ নামিবিয়া)-ত ১৯৪৮ চনৰ পৰা ১৯৯০-ৰ দশকলৈ চলা জাতিগত বিভাজনৰ এক নীতি বা ব্যৱস্থা।[note 1] এই ব্যৱস্থাত মূলতঃ ক'লা চালৰ কৃষ্ণাংগ লোকসকলক বগা চালৰ শ্বেতাংগ লোকসকলৰ পৰা নিলগাই ৰাখি কেৱল শ্বেতাংগ লোকক সম্পূৰ্ণ ৰাজনৈতিক অধিকাৰ প্ৰদান কৰা হৈছিল। বৰ্ণবৈষম্য নীতিয়ে শ্বেতাংগৰ আধিপত্য (white supremacy)-ৰ ওপৰ ভিত্তি কৰি এক স্বৈৰাচাৰী ৰাজনৈতিক সংস্কৃতি গঢ়ি তুলিছিল, যাৰ ফলত দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ ৰাজনৈতিক, সামাজিক আৰু অৰ্থনৈতিক ক্ষেত্ৰত দেশখনৰ সংখ্যালঘু শ্বেতাংগ লোকসকলে আধিপত্য বিস্তাৰ কৰিছিল। সামাজিক স্তৰবিন্যাসৰ এই পদ্ধতি অনুসৰি শ্বেতাংগ নাগৰিকসকলে সৰ্বোচ্চ মৰ্যদা লাভ কৰিছিল, তাৰ পাছত ক্ৰমান্বয়ে স্থান আছিল এছিয়, বৰ্ণসংকৰ আৰু আফ্ৰিকাৰ কৃষ্ণাংগ লোকসকলৰ। বৰ্ণবৈষম্য নীতিৰ অৰ্থনৈতিক আৰু সামাজিক প্ৰভাবসমূহ আজিও অব্যাহত আছে। আফ্ৰিকান্স ভাষাৰ শব্দ "আপাৰ্টহাইট"-ৰ অৰ্থ "পৃথকীকৰণ" বা জাতিগত পাৰ্থক্যৰ ওপৰ ভিত্তি কৰি পৃথক আবাসীক ব্যৱস্থা।\n১৯২৯ চনত প্ৰথম আপাৰ্টহাইট শব্দৰ প্ৰথম ব্যৱহাৰ হয় আৰু ১৯৪০-ৰ দশকৰ পৰা আৰম্ভ কৰি দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ নেশ্বনেল পাৰ্টি (এনপি)-এ ৰাজনৈতিক শ্লোগানত এই শব্দটো ব্যৱহাৰ আৰম্ভ কৰে। শব্দটোৰ সৈতে জড়িত যি নীতি তাৰ উদ্ভৱ ইয়াৰো আগতে ঘটিছিল। ১৬৫২ চনতে দক্ষিণ আফ্ৰিকাত শ্বেতাংগ লোকৰ বসতি স্থাপন আৰম্ভ হোৱাৰ লগে লগেই এই নীতিৰো প্ৰচলন আৰম্ভ হয়।\n১৬৫২ চনত ওলন্দাজ ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীয়ে দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ কেপ টাউন চহৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ কৰি কেপ ক'ল'নী স্থাপন কৰিছিল। ১৭৯৫ চনত ব্ৰিটিছসকলে কেপ ক'ল'নী দখল কৰে। ব্ৰিটিছসকল মূলতঃ দীৰ্ঘ সমুদ্ৰযাত্ৰাৰ বিৰতিৰ বাবে বিশ্ৰাম আৰু দাস ব্যৱহাৰৰ উদ্দেশ্যে এই এলেকা দখল কৰে আৰু স্থায়ীভাবে বসতি স্থাপন কৰাত উৎসাহিত হয়। ওলন্দাজসকলে কেপ ক'ল'নীত স্বায়ত্বশাসীত বুয়েৰ ৰিপাব্লিক (Boer Republic) গঠন কৰে। বুয়েৰ শব্দটো ওলন্দাজ ভাষাৰ -ইয়াৰ অৰ্থ কৃষক। সেই অঞ্চলটোত ভাব-বিনিময়ৰ বাবে ওলন্দাজ আৰু জাৰ্মানীক ভাষা মিলি আফ্ৰিকান্স ভাষাৰ সৃষ্টি হয়। পৰবৰ্তী সময়ত কেপ ক'ল'নী ব্ৰিটিছসকলৰ দখললৈ যায় আৰু দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ উত্তৰাঞ্চলত এক বুয়েৰ ৰিপাব্লিক গড়ি তোলাৰ চেষ্টা কৰে। ১৮৬৭ চনত দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ খনিত হীৰা আৰু ১৮৮৪ চনত সোণ আৱিস্কাৰ হয়। এইবোৰ মূল্যবান সম্পদৰ সন্ধানত বহিৰাগত লোকৰ সংখ্যা বৃদ্ধি হয়। ইয়াৰ কিছু বছৰ পাছত দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ কৃষ্ণাংগ আদিবাসী, ব্ৰিটিছ শাসকশ্ৰেণী আৰু ওলন্দাজ লোকসকলৰ মাজত ত্ৰিপাক্ষিক যুদ্ধ আৰম্ভ হয়। ইয়াৰ ফলশ্ৰুতিত বিভিন্ন ৰাজনৈতিক দল গঠিত হয়; যেনে শ্বেতাংগসকলৰ "নেশ্বনেল পাৰ্টি", কৃষ্ণাংগসকলৰ "আফ্ৰিকান নেশ্বনেল কংগ্ৰেছ"।\n১৯৪৮ চনৰ নিৰ্বাচনত শ্বেতাংগসকলৰ নেশ্বনেল পাৰ্টি জয়ী হয়। তাৰপাছৰে পৰা শ্বেতাংগ শাসকশ্ৰেণীয়ে নিয়ন্ত্ৰন কৰি থাকে অ-শ্বেতাংগসকলক। ইয়াৰ ফলত যি নীতিৰ সৃষ্টি হয়, সেয়াই "আপাৰ্টহাইট" বা বৰ্ণবৈষম্য নীতি। সমগ্ৰ দক্ষিণ আফ্ৰিকাক বগা বা শ্বেতাংগ, কলা বা কৃষ্ণাংগ, বৰ্ণসংক বা কালাৰড আৰু ইণ্ডিয়ান- এই চাৰি ভাগত বিভক্ত কৰা হয়; শেষৰ দুটা শ্ৰেণীক কেইটাবাটাও উপশ্ৰেণীতো ভাগ কৰা হয়।\n১৯৬০ চনৰ মাৰ্চৰ ছাৰ্পভিল গণহত্যাৰ এখন পেইন্টিং\nদক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ শ্বেতাংগ চৰকাৰে সেই সময়ত এক আইন প্ৰণয়ন কৰিছিল, যাক "পাচ আইন" (Pass laws) নামেৰে জনা যায়। এই আইন অনুসৰি, কৃষ্ণাংগসকলে সকলো সময়তে তেওঁলোকৰ পৰিচয়সংক্ৰান্ত নথিপত্ৰ বহন কৰিব লাগিব। ১৯৬০ চনৰ ২১ মাৰ্চত ৰাজধানী জোহানছবাৰ্গৰ পৰা ৫০ কিলোমিটাৰ দক্ষিণে ছাৰ্পভিল চহৰৰ আৰক্ষী চকীৰ বাহিৰত কৃষ্ণাংগসকলে বৰ্ণবৈষম্য আইনৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰে। পিছে আৰক্ষীয়ে প্ৰতিবাদকাৰীদকলৰ ওপৰত নিৰ্বিচাৰ গুলিবৰ্ষণ কৰে। ফলত ৬৯ জন লোক নিহত আৰু কমেও ১৮০ জন লোক আহত হয়।\nআফ্ৰিকান নেশ্বনেল কংগ্ৰেছৰ অন্যতম নেতা নেলছন মেণ্ডেলা বৰ্ণবাদ বিৰোধী আন্দোলনত সক্ৰিয়ভাবে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। ১৯৬২ চনত তেওঁক দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ বৰ্ণবাদী চৰকাৰে গ্ৰেপ্তাৰ কৰে আৰু ৰাজদ্ৰোহকে আদি কৰি বিভিন্ন অপৰাধৰ বাবে যাবজীৱন কাৰাদণ্ড দিয়া হয়।\nপ্ৰচণ্ড প্ৰতিবাদৰ ফলত চৰকাৰে নেলছন মেণ্ডেলাক মুক্তি দিয়াত বাধ্য হয়। ১৯৯০ চনৰ ১১ ফেব্ৰুৱাৰী তেওঁক কাৰামুক্ত কৰা হয়। ইয়াৰ পাছত তেওঁ তেওঁৰ দলৰ হৈ দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ শ্বেতাংগ চৰকাৰৰ সৈতে শান্তি আলোচনাত অংশ লয়। ইয়াৰ ফলশ্ৰুতিত দক্ষিণ আফ্ৰিকাত বৰ্ণবাদৰ অৱসান ঘটে আৰু সকলো বৰ্ণৰ লোকৰ অংশগ্ৰহণেৰে ১৯৯৪ চনত গণতন্ত্ৰ প্ৰতিষ্ঠিত হয়।\n↑ "Repeal of Population Registration Act". C-Span. 17 June 1991. https://www.c-span.org/video/?19041-1/repeal-population-registration-act। আহৰণ কৰা হৈছে:7June 2018.\n↑ Myre, Greg (18 June 1991). "South Africa ends racial classifications". Associated Press (Cape Girardeau: Southeast Missourian). https://news.google.com/newspapers?nid=1893&dat=19910618&id=3sQfAAAAIBAJ&sjid=ltgEAAAAIBAJ&pg=5582,6356040। আহৰণ কৰা হৈছে: 1 March 2018.\n↑ Bartusis, Mark (2012). Gomez, Edmund; Premdas, Ralph. eds. Affirmative Action, Ethnicity and Conflict. প্ৰকাশক New York: Routledge Books. পৃষ্ঠা. 126–132. ISBN 978-0415627689.\n↑ 4.0 4.1 Mayne, Alan (1999). From Politics Past to Politics Future: An Integrated Analysis of Current and Emergent Paradigms. প্ৰকাশক Westport, Connecticut: Praeger. পৃষ্ঠা. 52. ISBN 978-0-275-96151-0.\n↑ Leander (15 June 2015). "Despite the 1994 political victory against apartheid, its economic legacy persists by Haydn Cornish-Jenkins" (en ভাষাত). South African History Online. http://www.sahistory.org.za/article/despite-1994-political-victory-against-apartheid-its-economic-legacy-persists-haydn-cornish-.\n↑ "'Apartheid legacy haunts SA economy' - SABC News - Breaking news, special reports, world, business, sport coverage of all South African current events. Africa's news leader." (en-US ভাষাত). http://www.sabcnews.com/sabcnews/apartheid-legacy-haunts-sa-economy/.\n↑ "Ramaphosas tough job on fixing Apartheid legacy". http://allafrica.com/stories/201804060509.html.\n↑ "Dictionary.com entry for 'apartheid'". http://dictionary.reference.com/browse/apartheid?s=t&ld=1091। আহৰণ কৰা হৈছে: 11 August 2012.\n↑ Shore, Megan. Religion and Conflict Resolution: Christianity and South Africa's Truth and Reconciliation Commission. Ashgate Publishing, 2009. p.36\n↑ Nancy L. Clarkson & William H. Worger. South Africa: The Rise and Fall of . Routledge, 2013. Chapter 3: The Basis of Apartheid.\n↑ Walton, F. Carl; Udayakumar, S.P.; Muck, William; McIlwain, Charlton; Kramer, Eric; Jensen, Robert; Ibrahim, Vivian; Caliendo, Stephen Maynard et al. (2011). The Routledge Companion to Race and Ethnicity. প্ৰকাশক New York: Routledge Books. পৃষ্ঠা. 103–105. ISBN 978-0415777070.\n↑ Frankel, Philip H.; Frankel, Professor Philip (2001) (en ভাষাত). An Ordinary Atrocity: Sharpeville and Its Massacre. Yale University Press. ISBN 9780300091786. https://books.google.co.in/books/about/An_Ordinary_Atrocity.html?id=3jq4inE_akcC&redir_esc=y.\n↑ জনসংখ্যা পঞ্জীকৰণ আইন, যি বেছিভাগ বৰ্ণবৈষম্য নীতি গঠনৰ ভিত্তি আছিল, ১৯৯১ চনত আনুষ্ঠানিকভাবে বিলুপ্ত কৰা হৈছিল, যদিও ১৯৯৪ চনলৈ সাৰ্বজনীন ভোটাধিকাৰৰ অধীনত নিৰ্বাচন নোহোৱা পৰ্যন্ত দেশৰ প্ৰথম অ-জাতিগত চৰকাৰ প্ৰতিষ্ঠিত হোৱা নাছিল।\nৱিকিমিডিয়া কমন্সত বৰ্ণবৈষম্য নীতি সম্পৰ্কীয় মিডিয়া ফাইল।\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=বৰ্ণবৈষম্য_নীতি&oldid=215588"ৰ পৰা সংকলিত\nLast edited on 27 February 2020, at 07:09\nআন একো উল্লেখ নাথাকিলে এই বিষয়বস্তু CC BY-SA 3.0 ৰ আওতাত উপলব্ধ। এই পৃষ্ঠাটোৰ সংক্ষিপ্ত ইউ.আৰ.এল. : https://as.wikipedia.org/?curid=54775।\nএই পৃষ্ঠাখন ২৭ ফেব্ৰুৱাৰী, ২০২০ তাৰিখে ১২:৩৯ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


বিনিদ্ৰ ৰজনীৰ হেঁপাহ - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nলেখক- পল্লৱী কৌশিক শৰ্মা\nপ্ৰতিশ্ৰুতিময় ৰক্তিম হালধীয়া অলপ আকাশখনতে ছটিয়াই বেলিটো ক্ৰমশঃ দৃষ্টিৰ পৰিধি ফালি অন্ধকাৰত হেৰাই যায়। লাহে লাহে চিকমিক তৰাৰে ভৰি পৰে আকাশৰ বুকু। মায়াময় হৈ পৰে দশোদিশ।\nৰাতিৰ এই ছাঁ-পোহৰৰ খেলখন মালতীৰ অতিকৈ প্ৰিয়। আচলতে নিশাৰ আন্ধাৰখিনি মালতীয়ে প্ৰাণ ভৰি উপভোগ কৰে। এয়া তাইৰ একান্ত নিজৰ সময়। নতুনকৈ জী উঠে তাই এই সময়খিনিত নতুবা কোনোবা দিনা লোক চক্ষুৰ আঁৰত হিয়া উজাৰি কান্দি বুকুৰ গধুৰ শিলচটা গলাই মনটোক নিকা কৰে। দিনটোৰ হৈ-হাল্লা আৰু কৰ্মব্যস্ততাৰ অন্তত নিঃপালি দিয়া চহৰখন তাই পুনৰ জী উঠাৰ এটা হেঁপাহ হৈ পৰে। চহৰৰ জনশূন্য ৰাস্তা ঘাটবোৰে মনৰ ইচ্ছাৰে আৰু আত্মসন্তুষ্টিৰে কিবা এটা কৰাৰ অলপমান সমল যোগায় তাইক।\nপ্ৰতিনিশাই নিয়মমাফিক ঘৰৰ কাম-বনখিনি কৰি আজৰি হৈ ভাতমুঠিও লৰালৰিকৈ সিজাই লয় মালতীয়ে আৰু গিৰিয়েকক খোৱাৰ যোগাৰ ধৰি, নিজেও এমুঠি খাই সাজি-কাঁচি ওলাই আহে তাই ঘৰখনৰ পৰা মুকলি অকাশৰ তললৈ। যেন চহৰখনৰ কোনোবা এটা পথৰ, কোনোবা এটা চুকত, কোনোবা এজন সপোন কোঁৱৰহে তাইৰ বাবে অপেক্ষাৰত..!\nব্যস্ত চহৰখনৰ কোলাহলবোৰ শান্ত হোৱালৈ আৰু জনসমাগমৰ পাতলীয়া হোৱালৈ অপেক্ষা কৰি চাৰিআলিটোৰ ঠিক সংযোগ স্থলতে থকা গণেশ মন্দিৰৰ প্ৰাংগণৰ প্ৰকাণ্ড আঁহতজোপাৰ তলতে বহি পৰে তাই।\nৰাস্তাইদি পাৰ হৈ যোৱা প্ৰতিজন মানুহ, তেওঁলোকৰ খোজ-কাটল অথবা ভাৱ-ভঙ্গীক একাগ্ৰচিত্তে লক্ষ্য কৰে মালতীয়ে। সেই সময়খিনিত ভিন্নমনৰ, ভিন্নচৰিত্ৰৰ মানুহবোৰ তাইৰ বাবে একোটা সাঁথৰ হৈ পৰে।\nএই যে খুব হাঁহি ধেমালি কৰি হাততে হাত ৰাখি এহাল যুৱক-যুৱতী বা এহাল স্বামী-স্ত্ৰী তাইৰ সন্মুখেৰে পাৰ হৈ গৈছে, তেওঁলোক বাৰু প্ৰকৃততে সুখী নে? নে, এই হাঁহিবোৰৰ আঁৰতো লুকাই আছে হৃদয় দহি নিয়া অলেখ বিষাদ গাঁথা? ফুলাম হাঁহিবোৰৰ নেপথ্যৰ কাহিনীবোৰ জানিবলৈ তীব্ৰ বাসনা জাগি উঠে তাইৰ মনত।\nনহ’ব নো কিয়..?\nযিজন মানুহৰ পৰা নিৰাপত্তাৰ আশা ৰাখি মালতীয়ে উকা কপালখন ৰাঙলী কৰি লৈছিল, যিজন মানুহৰ ছত্ৰছায়াত মৰমৰ নৈ এখনত সাঁতুৰি-নাদুৰি তাই জীৱনটো পাৰ কৰিব বুলি আশা অলপ বুকুতে বান্ধি ৰাখিছিল, সেই মানুহজনেই দেখোন সময়ত তাইৰ বাবে এটা অভেদ্য সাঁথৰ হৈ পৰিল। তাইৰ বিশ্বাসক মষিমূৰ কৰি সেই মানুহজনেই চোন নাৰী আৰু সুৰাক সংগী কৰি অকথ্য মানসিক শাস্তিৰে তাইৰ জীৱনটো দুৰ্বিষহ কৰি তুলিলে।\nওচৰ-চুবুৰীয়াৰ চকুত আজি মালতী এজনী বদনামী তিৰোতা।\nনহ’লেনো প্ৰতিনিশা গিৰীয়েকটোক এৰি ঘৰৰ পৰা কোনোবা বিবাহিত মহিলাই নিজকে সজাই পৰাই ওলাই আহে নে এইদৰে?\nএয়া তাইৰ গাভৰু শৰীৰটোৰ ভোক গুছোৱাৰ আৰু সহজ উপায়েৰে ধন এমুঠি উপাৰ্জন কৰি লাহ-বিলাহত জীৱন যাপনৰ নিৰ্মিতে বাচি লোৱা এটা চমু ৰাস্তাই হ’ব লাগিব। মদপী গিৰীয়েকটো তাইৰ ঈস্পিত সুখকণ প্ৰদান কৰাত ব্যৰ্থ নিশ্চয়! এনে তিৰোতা আমাৰ সমাজৰ কলংক বুজিছা।\nমানুহবোৰৰ ফুচফুচনিবোৰ বতাহেত বগুৱা বাই আহি মালতীৰ কাণত হুলে বিন্ধা দি বিন্ধে। ওচৰ-চুবুৰীয়াসকলে তাইৰ ওপৰত থাপি লোৱা এই আনুমানিক অপবাদবোৰ তেওঁলোকৰ মতে ধ্ৰুৱসত্য।\nপিছে সেইবোৰ কথালৈ ভ্ৰূক্ষেপ নাই মালতীৰ। তাই যি কৰিছে বা যি কৰিব তাৰ বাবে তাই কাৰোৰে ওচৰত জৱাবদিহি নহয়। কোনে খবৰ ৰাখিছে তাইৰ গতানুগতিক দিনবোৰ কি দৰে পাৰ হৈছে? কোনোবাই কোনোবা দিনা সুধিছেনে, মাতাল গিৰিয়েকটোৰ লগত তাইৰ সংসাৰখন প্ৰকৃততে সুখৰ নে? তেনেহ’লে তাই নিশাবোৰ কি কৰি, কি দৰে পাৰ কৰে সেই লৈ ইমান উৎসুক কিয় মানুহবোৰ..!\nপিছে স্থানীয় বিধায়ক বিভূতি ফুকনে সেইদিনাৰ মিটিঙখনত মালতীক টকা দহ হাজাৰ আৰু ফুলৰ থোপা এটাৰে সন্মান জনোৱাত হে মানুহবোৰৰ মালতীৰ প্ৰতি থকা মনোভাৱৰ সলনি হ’ল। অলপ শংকা, অলপ লজ্জাই মালতীক সেই মুহূৰ্তত অলপ সময়ৰ বাবে মৌন হৈ ৰ’বলৈ বাধ্য কৰি পেলাইছিল। তাই যে সকলোৰে অগোচৰে এই কাম ভাগি কৰি যাব বুলি মনতে পাঙি থৈছিল। অলপ সংকোচবোধেও ক্ৰিয়া কৰিছিল তাইৰ মনত। কিজানিবা কোনোবাই হাঁহে তাইক ‘ঝাড়ুৱালী’ বুলি।\nচহৰখনৰ প্ৰায় তিনি/চাৰি কিল’মিটাৰ ব্যাসাৰ্ধৰ ভিতৰৰ এটা অঞ্চলৰ পথচোৱা লগতে দিনটোৰ ভিতৰত সেই অঞ্চলৰ প্ৰতিখন দোকানৰ সন্মুখত গোট খোৱা জাবৰবোৰ নিশাটোৰ ভিতৰতে সকলোৰে অগোচৰত কি দৰে পৰিষ্কাৰ হৈ পৰে, সেই লৈ বহু দিনৰ পৰাই মানুহবোৰৰ মনত এটা প্ৰশ্ন উত্থাপন হৈছিল। আনকি ৰাতিপুৱা পৌৰ নিগমৰ জাৱৰ সংগ্ৰহ কৰা গাড়ী কেইখনো সেই অঞ্চলটোৰ পৰা সদায় উভতি আহিব ল’গা হয়। ঘুনুক ঘানাককৈ কথাটোয়ে বিধায়ক বিভূতি ফুকনৰো কাণ চুইছিলগৈ। তেওঁ বিষয়টো গুৰুত্ব সহকাৰে লৈ কথাৰ গুৰি ক’ত উমান ল’বলৈ যত্ন কৰিলে।\nঅন্য দিনাৰ দৰে সেইদিনাও শুই পৰা চহৰখনৰ নীৰৱতাত মালতীৰ ঝাড়ুৰ শব্দই বাধা দিছিল। মুখতে গানৰ কলি এটা গুণগুণাই মালতীয়ে চৰক-চৰক শব্দৰে সুদীৰ্ঘ পথচোৱা আৰু দোকানৰ পৰিত্যক্ত আৱৰ্জনাবোৰ চাফা কৰি গৈছিল। সেই কামখিনিত পিছে মালতীৰ মুখত অলপো বিৰক্তিৰ ভাৱ ফুটি উঠা নাছিল। তাৰ সলনি ঝাড়ু দি পৰিষ্কাৰ কৰি যোৱা ৰাস্তাটোলৈ লক্ষ্য কৰি পৰম আনন্দত উজ্জ্বলি উঠিছিল তাইৰ দুচকু। জীৱনৰ আৱৰ্জনাবোৰহে যেন সাৰি-মুচি চাফা কৰি পেলাইছিল তাই।\nসেই নিশা মালতীৰ, চহৰখনৰ সেই নিৰ্দিষ্ট এলেকাটো পৰিষ্কাৰ কৰি ৰখাৰ নিঃস্বাৰ্থ অভিযান, আগদিনা বিধায়ক ফুকনে চাৰিআলিৰ চুকতে স্থাপন কৰা চি. চি. টিভিত ৰেকৰ্ড হৈছিল আৰু সেই ফুটেজ চাই বিধায়কগৰাকীয়ে তাৎক্ষণিক সিদ্ধান্তৰে তাইক পুৰস্কৃত কৰাৰ ইচ্ছা প্ৰকট কৰিছিল।\nএয়া মালতীৰ বিনিদ্ৰ ৰজনীবোৰৰ অন্তত লাভ কৰা পৰমপ্ৰাপ্তি। তাইৰ অজানিতে ইমান দিনৰ পৰিশ্ৰমৰ বৃক্ষজোপাত গুটি ধৰিছে এয়া।\nমাতাল গিৰিয়েকৰ শাৰীৰিক আৰু মানসিক শাস্তিৰ পৰা হাত সাৰিবলৈকে তাই প্ৰতিনিশা ঘৰৰ পৰা ওলাই আহিছিল। গড়কাপ্তানী বিভাগত চতুৰ্থ শ্ৰেণীৰ কৰ্মচাৰী হিচাপে কৰ্মৰত তাইৰ স্বামীয়ে সুৰাসক্ত অৱস্থাত তাইক উদ্দেশ্যি দিয়া .. ‘অপদাৰ্থ, অশিক্ষিত, আপচু‘ আদি ধৰণৰ তীৰ্যক মন্তব্যবোৰত বুকুত উজাই উঠা তীব্ৰ বিষটোৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পাবলৈকে তাই এইদৰে নিশাৰ অন্ধকাৰত নিস্তব্ধ চহৰখনত জীয়াই থকাৰ পথ এটা উলিয়াই লৈছিল।\nঅনাথ আশ্ৰমত ডাঙৰ হোৱা মালতীয়ে পঢ়া শুনা কৰি বৰ মানুহ হোৱাৰ সুযোগ নাপাব পাৰে, পিছে হাতে-কামে কৰি খাব পৰাকৈ তাইৰ যোগ্যতা নথকাতো নহয়। তাইৰ এই কৰ্মই যদি আত্মসন্তুষ্টিৰ লগতে আন দহজনৰ উপকাৰ সাধে তেন্তে সেই কৰ্মত লজ্জা কিহৰ?\nমালতীৰ সেই প্ৰাপ্তিয়ে তাইক উপলুঙা কৰা আৰু বেশ্যা সজোৱা মানুহখিনিৰ শিৰণত কৰি পেলালে। মিটিঙত গোট খোৱা মানুহখিনিক তাই এটাই প্ৰাৰ্থনা জনালে ..\n“অৱহেলা নকৰিবচোন ৰাজহুৱা সম্পদবোৰক। ঘৰখনৰ দৰে সেইবোৰকো আবৰ্জনামুক্ত কৰি ৰাখক। আজিৰ পৰাই পণ লওক নিজৰ নিজৰ পদূলি মুখখন পৰিষ্কাৰ কৰি ৰখাৰ। তেনে কৰিলেই দেখোন গোটেই চহৰখন আৱৰ্জনা মুক্ত হৈ পৰিব।\nসমবেত ৰাইজৰ হাত চাপৰিত মুখৰিত হৈ উঠিছিল সভাস্থলী। আস্থা আৰু বিশ্বাসৰ হাঁহি এটাৰে মুখখন উজ্জ্বলাই মালতীয়ে নিজৰ ঘৰলৈ বুলি বাট লৈছিল।\nসেই দিনা ৰাতিলৈ বুকু ফিন্দাই হাততে ঝাড়ুটো লৈ ৰাস্তালৈ ওলাই গৈছিল মালতী। আগৰ দৰে সেইদিনাও গণেশ মন্দিৰৰ আঁহত জোপাৰ তলত বহি পৰিছিল তাই আৰু চহৰখন জনশূন্য হোৱালৈ অপেক্ষা কৰি গুণগুণাবলৈ ধৰিছিল…\nসুৰাত মগন ভয়াল ৰাতি মৌন কোলাহল..\nমই যেন এক ৰ’দৰ বিলাপ, শব্দৰ সমদ’ল।