সত্তা..... এক অবিৰত যাত্ৰা…..: March 2012\nঠিকনা এনেয়ে দিয়া নাই\nবানান ভুল হ’লেও কথা নাই\nআনে নিচিনা আখৰকেইটিৰে\nএটি দুটিকৈ গঢ়া\nমনৰ খৱৰবোৰ লিখি পঠিয়াবা\nসাত সাগৰ তেৰ নদীৰ পৰিধি ভাঙি\nএটি ক্ষণৰ বাবে হ’লেও\nদুয়ো মিলি এক হ’ম...\nতোমাৰ আবেগ ঢলা কথাৰে\nপাৰ হ’ব আমাৰ\nবহুতো মধুযামিনী প্রহৰ\nতোমাৰ হাতৰ চিনাকী পৰশ আৰু\nমৰহি যোৱা পাপৰিটিৰ সুৱাস\nসাঁচি ৰাখিছোঁ মই---- গান্ধাৰীৰ দৰে !\nহৃদয়ৰ জপনা খুলি থোৱাই আছে\nমন গ’লেই বৰপেৰাৰ\nউজাই ল’ব পাৰা\nসেই চিনাকী সুৱাস...\nতুমি নুশুনা হ’লেই ভাল !\nনহ’লে যে নিয়ৰ কণা হৈ সৰি পৰিম মই\nপ্রেৰকৰ নাম নিদিলেও কথা নাই---\nতোমাৰ হাতৰ নাচনী আখৰকেইটি\nমোৰ দুচকুৰ অতিকে আপোন !\nআবেগবোৰ লুকুৱাই নথ’বা\nকিজানি মনৰ বতৰা আহে\nহৃদয়ৰ পৰিধি ভাঙি !\nঊষা হ’ব মোৰো মন !!\nএবাৰ দুবাৰকৈ মই পঢ়ি যাম\nপঢ়ি যাম তোমাৰ মনৰ খৱৰ\nপঢ়ি যাম মই\nPosted by Mitali at 9:52 AM 1 comment:\nভাল নালাগে তাইৰ এইবোৰ। কিয় যে মাকজনীয়ে এনেখন কৰে ! সিহঁতৰ লগত খেলিবও নিদিয়ে। থেনথেনাই উঠে তাই। মাকে বুজাই বঢ়াই তাইক সৈমান কৰি থয়। পুতলাজনীৰ দৰে সজাই তোলে তাইক মাকে। জন্মৰ কেইমাহমান পাচৰ পৰা তিল তেল দি কিচকিচিয়া কৰি তোলা তাইৰ ঘন, দীঘল চুলিখিনি পৰিপাটীকৈ আঁচুৰি দুয়োফালে দুডাল বেণী গাঁঠি দিয়ে, উজ্জ্বল ক’লামণিৰ চকুদুটা কাজল সানি আৰু উজ্জ্বল কৰি দিয়ে মাকে। আইতাকে কয় তাইক “ছোৱালী মানুহ সদায় সাজি-কাঁচি ধুনীয়াজনী হৈ থাকিব লাগে।” “এই আইতাজনীয়ে যে কি কয় এইবোৰ !” তাই একো বুজি নাপায় আইতাকৰ কথা। “আইতাৰ কথা বুজি পাবলৈ আইতাৰ সমান ডাঙৰ হ’ব লাগিব, ন মা ?”--- মাকলৈ তাইৰ এটি সৰল প্রশ্ন। অবাক হৈ চাই ৰয় মাকে সাতবছৰীয়া ৰুণিলৈ। মাকৰ ভয় “কি যে হ’ব এই ছোৱালীজনীৰ ! এনে অদ্ভুত কথা কৈ হাহাকাৰ কৰি মাৰিব কেতিয়াবা।” অৱশ্যে তাই মাকৰ পৰা উত্তৰ পোৱাৰ আশাত ইমান পৰ তাত ৰৈ নাথাকে কেতিয়াও।\n“কিয় যে মাজনী এনেকুৱা ! একোৱেই নাজানে পাই ! সব কথা আইতাইহে জানে” মনতে পাগুলি থকা কথাবোৰ হঠাৎ যেন ডিঙিৰ কাষত পাক-ঘূৰণি খাই ওলাই আহে “অ’ মা, তই আইতাক সুধি সুধি সব কৰ যে, কিয় ?” অৱশ্যে তেতিয়াও ৰুণি ৰৈ নাথাকে মাকৰ ওচৰত উত্তৰৰ আশাত। মাকৰ ভয়, হাজাৰ হ’লেও তাই ছোৱালী মানুহ। ছোৱালী মানুহৰ ইমান প্রশ্ন কৰাৰ কোনো দৰকাৰ নাই। কিন্তু ৰুণি ? তাইৰ মনত ক’ৰ ক’ৰ পৰা যে হাজাৰ হাজাৰ প্রশ্ন জমা হয় ভগৱানেহে জানে। ৰাতিপুৱা চকু মেলাৰ পৰা ৰাতি টোপনি অহালৈ কত-কিমান প্রশ্ন ! উত্তৰ দিওতাৰ উত্তৰ দি দি ভাগৰ লাগে, কিন্তু তাইহে ভাগৰি নপৰে কেতিয়াও। “ঐ, আৰু কিমান কথা কৈ থাক, শুবিনে এতিয়া ?”--- বুলি প্রতি নিশাই মাকৰ ধমক খোৱাটো তাইৰ এটা নিত্যকর্ম হৈ পৰিছে।\n“অ’ মা, তই মোক কিয় ধনটি-কণটিহঁতৰ লগত খেলিব নিদিয় ?” বুলি কৈ দৌৰি পলাবলৈ লওতে মাকে থাপ মাৰি ধৰে তাইক।\n“সিহঁত আমাৰ গাঁৱৰ পুৰোহিতৰ ঘৰৰ ল’ৰা। একো দৰকাৰ নাই, সিহঁতৰ লগত খেলিবলৈ।”\n“তাতে কি হ’লনো?”\n“উস্ আকৌ প্রশ্ন? নালাগে বুলি কৈছোঁ নহয়। যা ভিতৰতে তই দৰা-কইনা খেলগৈ।”\n“বেছি কৰে মায়ে। খেলিবলৈয়ো যাব নিদিয়ে।”----মুখখন ফুলাই ভোৰভোৰাই ভোৰভোৰাই আহি তাইৰ খেলনাবোৰ উলিয়াই লয়। ইফালে ঠাইতে বহি পৰে মাক। কেনেকৈনো বুজাব তাইক পুৰোহিতহঁত উচ্চ বংশৰ মানু্হ আৰু তেওঁলোক নিম্ন বংশজাত বুলি। কিনো বুজি পাব আঁকৰী ছোৱালীজনীয়ে। বুজি পাবলৈ বয়সেইনো হৈছে কি! তপত হুমুনিয়াহ এটা বাগৰি যায় মাকৰ।\nভালকৈ মনত আছে মাকৰ, ৰুণিৰ বয়স তেতিয়া মাত্র ডেৰ বছৰ। বতৰে বাগৰ সলোৱাৰ বতৰ আছিল সেয়া। বেলি লহিয়ালে অলপ ঠাণ্ডা অনুভৱ হয়। সন্ধিয়া পৰত ৰুণিক কোলাত লৈ নিচুকাই আছিল তেওঁ। তেনেতে ক’ৰ পৰা জানো দৌৰি আহি তেওঁৰ কাষ পালে পুৰোহিতৰ চাৰিবছৰীয়া পুতেক কণটি আৰু তাৰ পাচে পাচে তাৰ মাক, পুৰোহিতনী। “হৰি বিষ্টু হৰি বিষ্টু” বুলি তেওঁ যিটোহে চিঞৰ লগালে টোপনি যোৱা ৰুণি সাৰ পাই কান্দিবলৈ ধৰিলে। “ঐ মৰাটু, ম’ৰবাক লোগি জাগা নাপলি আৰ ! এইঘৰহে মানহু বিচৰি পালি তই। শেষ শেষ, সব শেষ। ইতা ঘৰক যাই গা ধুবা লাগবো, তোৰ লগতে ময়ো পৰাচিত হ’বা লাগব’।” এইবুলি কাণত ধৰি ল’ৰাটোক টানি লৈ গ’ল। ক’ৰ পৰা কি হ’ল ৰুণিৰ মাকে একো তৎ ধৰিব নোৱাৰিলে। পিচদিনা শুনিলে কণটিৰ তয়াময়া জ্বৰ। পুৰোহিতনীৰ ৰুণিহঁতৰ সাত পুৰুষ উজাৰি পৰা গালি-শপনি শুনি, খৱৰ ল’বলৈ গৈয়ো আদ্-বাটৰ পৰা ঘূৰি আহিল ৰুণিৰ মাক। তেওঁৰ আৰু বুজিবলৈ বাকী নাথাকিল। সেইদিনাই শপত খাইছে তেওঁ, নালাগে তেওঁলোকৰ বাবে কাৰো ল’ৰা-ছোৱালীৰ জ্বৰ হ’বলৈ। যিমান পাৰি দূৰে দূৰে থকাই শ্রেয়। সেয়ে ৰুণিক তেওঁ কেতিয়াও নপঠিয়াই সিহঁতৰ ওচৰলৈ। কিন্তু ছোৱালীজনী ? তাইৰহে অতবোৰ প্রশ্ন আৰু উজ্জ্বল চকুহালৰ মুখামুখি হ’বলৈ মাকৰ বৰ কষ্ট হয়।\nৰুণিয়ে আজি আইকণহঁতে কৈ থকা শুনিছে আজি হেনো কণটিহঁতৰ ঘৰত গোপাল-ভোগ খুৱাব। কণটিহঁতে আজি সন্ধিয়া চাকি-ধূপ জ্বলাই প্রার্থনা, নাম-প্রসংগও দুশাৰীমান গাব হেনো ! নাম গোৱাত তায়োতো কম নহয়। আইতাকৰ লগত গোপাল থানলৈ গৈ তায়ো নামতীহঁতৰ লগত সমানে সমানে নাম গায়। আটাইবোৰ পদ-ঘোষা মনত আছে তাইৰ।\n“জয় হৰি গোবিন্দ নাৰায়ণ ৰাম কেশৱ হৰি।\nও ৰাম ৰাম কেশৱ হৰি।।\nপ্রথমে প্রণামো ব্রহ্মৰূপী সনাতন।\nসর্ব অৱতাৰৰ কাৰণ নাৰায়ণ।।...”\nমনতে এবাৰ আওৰাই লয় তাই। মাকক তাই নোসোধে। মাকে আকৌ আইতাককহে সুধিবলৈ ক’ব। ইফালে আইতাকক সুধিবলৈ আইতাকো ঘৰত নাই। মনতে থিৰাং কৰে যিয়েই নহওক, যেনেকৈ নহওক আজি আইকণহঁতৰ লগতে কণটিহঁতৰ ঘৰলৈ এপাক যাবই তাই।\nসন্ধিয়া বেলিকা আইকণহঁতৰ লগত ৰুণিও গৈ উপস্থিত হ’ল পুৰোহিতহঁতৰ ঘৰৰ চোতালত। পুৰোহিতনী আই ঠগী সজোৱাত ব্যস্ত। পুৰোহিত দেউক দেখা নাই। ধনটি আৰু কণটিয়ে সমনীয়াহঁতক বহিবলৈ ঢাৰি পাৰি দি গৈছে। ইফালে সিফালে চাই টুপুককৈ বহি ল’লে তাই ঢাৰি এখনত। ঠগী সজোৱা হোৱাৰ পাচতে নাম আৰম্ভ হৈ গ’ল। এটাৰ পাচত এটাকৈ সলসলীয়াকৈ নামবোৰ গাই গ’ল তাই। ঠগীত সেৱা এটি কৰি নাম গোৱা কণমানি ভকতৰ দলটিলৈ পায়স ৰান্ধিবলৈ পুৰোহিতনী আখলত সোমাল ৷ গোৱৰ-মাটিৰে লেপি সূচী কৰি থোৱা চৌকাত জুইকুৰা ধৰি গাখীৰ আৰু জহা চাউল বহাই দি বাহিৰৰ নাম-প্ৰসংগ শুনি লাহে লাহে লৰাই থাকিল তেওঁ ৷ মিচিকিয়াই হাঁহি থকা থাপনাৰ লাৰুৱা গোপালৰ ছৱিখন আখলৰ পৰাও দেখা গৈছে। এক সুবিমল প্রশান্তিত পুৰোহিতনীৰ বুকুখন ভৰি উঠিল। অজানিতে হাত দুখন লগ হৈ তেওঁৰ কপালৰ সোঁমাজলৈ উঠি আহিল। মাজতে এপাকত উঠি গৈ তেল শেষ হ’বলৈ ধৰা থাপনাৰ চাকিগছত তেল এচাকি বাকি থৈ আহিল তেওঁ ৷ নামৰ শেষত ৰুণিয়ে আপোনমনে চকু মুদি প্রার্থনা গাবলৈ ধৰিলে :\n“ব্রহ্মা আদি কৰি জীৱ যত ৰাম ৰাম ৰাম ৰাম ৰাম\nমায়াশয্যা মাজে আছয় ঘুমটি যাই।\nতুমিসে চৈতন্য সনাতন ৰাম ৰাম ৰাম ৰাম ৰাম\nক্ষুদ্র সুখে বহু আশা কৰি ভৱকূপে জীৱ আছে পৰি\nকালসর্পে দংশি হৰিল চেতন তাৰ।...”\n------নাম শেষ হোৱালৈ সন্ধিয়া লাগি ভাগিল।\nইফালে ঘৰত জীয়েকক নেদেখি ৰুণিৰ মাকৰ অণ্ঠ-কণ্ঠ শুকাই গ’ল। খবৰ লৈ গম পালে আইকণো ঘৰত নাই।\nনাম শেষ হ’ল। হঠাৎ ৰুণিয়ে আইতাকহঁতে নামঘৰত দিয়াৰ দৰে হৰিধ্বনি দিবলৈ ল’লে। হৰিধ্বনি শুনি বতাহ এচাটিৰ দৰে বনফুল তেলৰ উগ্র সুৱাস এটি লৈ উৰি অহা দি আহি পুৰোহিতনী চোতালত উবুৰি খাই পৰিল। একো বুজি নাপালে তাই। মাথোঁ তাইৰ কাজল সনা উজ্জ্বল ধুনীয়া চকুযুৰিত লাজৰ ভাৱ এটাই ঢৌ খেলি গ’ল। পুৰোহিতনীয়ে ক’লে “ দি আই দি, কুনি হৈধ্বেনি দি আছলি, দি আৰু একবাৰ।” গৌৰৱত তাইৰ সাতবছৰীয়া এধানিমান কলিজাটো ফুলি উঠিল। হিয়া উজাৰি আশীর্বাদ দিলে তাই।\nসেৱা লোৱা হোৱাৰ লগে লগে চোতালৰ এমূৰে নীচ জাতৰ মানুহজনী দেখি বিতৃষ্ণাত মুখখন কোচ খাই আহিল পুৰোহিতনীৰ। মানুহজনীৰ দৃষ্টি অনুসৰণ কৰাত মুহূর্ততে যেন তেওঁৰ সকলো কথা পৰিষ্কাৰ হৈ পৰিল। তাৰমানে? তাৰমানে ইমান পৰে নাম গাই থকা, হৰি-ধ্বনি দি থকা ছোৱালীজনী সেই নীচ জাতৰ মানুহজনীৰ জীয়েক? ঠাঁচকৈ পূর্ণহতীয়া চৰ এপাতহে পৰিল যেন পুৰোহিতনীৰ গালত। আখলত পায়সখিনি বকবককৈ উতলি আছে। থাপনাৰ লাৰুৱা গোপালেও পুৰোহিতনীৰ ফালে চাই অলপ আগতে মৰা সেই মন ভুলোৱা হাঁহিটো বন্ধ কৰি যেন তীক্ষ্ণ বিদ্রুপৰহে হাঁহি এটা মাৰিছে। কণমানি ভকতসকলৰ বাবে পৰমান্ন সিজাবলৈ দি থৈ অহা আখলৰ চৌকাত নহয় যেন পুৰোহিতনীৰ দুচকুতহে জ্বলিছে পকা আঙঠাবোৰ। ৰুণিৰ মাকৰ দুচকুতো মদাৰ ফুলীয়া জুই জ্বলিছে। দুয়োৰে দৃষ্টি ৰুণিৰ ওপৰত নিৱদ্ধ। আৰু ৰুণি? দেৱশিশুলৈ পৰিণত হৈছে তাই। এইবোৰলৈ ভ্রূক্ষেপ নাই। কিছু বেলি আগতে পুৰোহিতনীয়ে তেল ঢালি থৈ যোৱা থাপনাৰ চাকিগছৰ উজ্জ্বল হালধীয়া পোহৰত তাইৰ মুখত জলমলাই আছে প্রাপ্তিৰ প্রশান্তি।\n© Mitali Barman\nPosted by Mitali at 10:06 AM No comments:\nকোনেও নজনা বিশ্বাসৰ কথা কিছুমান\nমোক ক'বিনে ফাগুনী\nতোৰ স'তে আছে যে মোৰ অন্তৰংগতা\nক'বিনে ফাগুনী, সেমেকা সুৱাসৰ তোৰ\nনিৰ্জন ঘৰত কাৰোবাৰ ফুলবছা হাঁহিয়ে\nপ্ৰতিধ্বনি তোলেনে ? তোৰ বাৰু বাওঁচকু কঁপেনে ?\nতোৰ আঁচলৰ ঢৌত উঠা-নমা কৰেনে\nকাৰোবাৰ হৃদপিণ্ড ? তই বাৰু শিৱ-মন্দিৰলৈ যাৱনে,\nযোৰ শালিকা চাৱনে ?\nমৌন ৰাতিত তয়ো বাৰু গাৰুত মূৰ থৈ\nউচুপি উঠ নেকি ? অথচ কাঠচিতীয়া দিনতো তই\nকৰ যে পৃথিৱী পোহৰ ৷\nক'বিনে ফাগুনী, ঘুনুচা-কীৰ্তনত তই\nকাৰ ভাও লৈছিলি ? ছটিয়াইছিল নে\nকোনোবাই তোৰ গালৈও ৰঙা ফাকুগুৰি ?\nদুগালত ৰঙা আৱিৰ ঘঁহি সাৰ পাৱনে\nশেষৰাতি ? সযতনে সাঁচি থ তই\nকনক-ধতুৰাৰ ৰাগী ৷\nঅ' ফাগুনী, লুইতৰ বন্যা মাতি নানিবি তই ;\nমেলি থোৱা চুলিটাৰি বান্ধি সজাই দে\nবতৰৰ ফুল, কাজলেৰে গভীৰ কৰি ল দুচকু ৷\nহয়তো, পচোৱাত উপঙি থকাজনে\nতাতেই বিচাৰি পাব\nএডৰা ডাঠ সেউজীয়া ঘাঁহনি...\n(১০ মার্চ, ২০০৩, "দৈনিক অগ্রদূত"ত প্রকাশিত)\nPosted by Mitali at 8:07 AM No comments:\nএখন হাতৰ মুঠিত আনখন হাত\nআঙুলিৰ ফাঁকে ফাঁকে খাজ খাই পৰে আঙুলি\nনিৰাপত্তাৰ আৱৰণৰ ভাঁজে ভাঁজে\nমৌন-মুখৰ প্রতিটো প্রহৰতে\nবর্ণময় হৃদয়ৰ ৰামধেনু !\nএখন হাতে মেলি দিয়ে মমতাময়ী আঁচল\nআনখন হাতে আকোৱালি লয়\nপ্রতিটো নিৰাভৰণ প্রহৰ...\nসময়ে টানি লয় এহতীয়া ওৰণি\nকুৰুকি কুৰুকি কাষ চাপে এখন হাত আনখনৰ\nগতি পায় ।\nচাকনৈয়া আঁতৰি যায়...\nউন্মনা ফাগুনৰ সন্ধিয়া !\nজোন গলা ফাগুনৰ নিশাত\nএখন হাত শুই পৰে\nআনখন হাতৰ মুঠিত\nসেউজীয়া হৈ পৰে জোনাক !\nএখন হাতৰ শূন্যতাত\nআনখন হাতৰ আইতাৰ সাধুৱে\nভাকুট-কুটাই যায় সপোনবোৰে...\nশিশু হৈ পৰে দুখন হাত\nতেনেকৈয়ে ঘুমটি যায়...\nPosted by Mitali at 8:24 AM No comments:\nকোৱাতো নাছিলোঁ কাহানিও তোমাক মোৰ বাবে তাজমহল সাজিবলৈ... অ’ মোৰ শ্বাহজাহান ! হৃদয়খনেই বিচাৰিছিলোঁ, সময়ৰ এলান্ধু গুচাবলৈ... দৰিকণা মাছ ধৰা দিনবোৰলৈ ঘূৰি যাবলৈ বিচাৰিছিলোঁ... সপোনবোৰ খেপিয়াই চাইছিলোঁ... গান্ধাৰীৰ দৰে তোমাৰ হাতত ধৰিয়েই পাৰ হৈছিলোঁ---- এখন নীলা নদী...\nসময়ৰ গাত এলান্ধুৰ চামনি...!\nশ্বাহজাহান মোৰ... মোৰ বাবে তুমি তাজমহল নাসাজিলেও হ’ব... ভুলতে হ’লেও এবাৰ হৃদয়খনকেই দি চাবাচোন ! একো চিন্তা নকৰিবা, বৰ আদৰেৰে আপদাল কৰিম তাক... কেতিয়াবা মোৰ যে তোমাৰ কাৰণেই চিন্তা হয় জানা ! ক’ত বা হৃদয়খন টুকুৰা-টুকুৰ কৰি থৈ আহা !!\nঠিক্ ঠিক্ ঠিক্ !!!\nচোৱা মই মিছা কোৱা নাই... বেৰত বগাই ফুৰা জেঠিটোৱেও বুজিছে... তুমিহে জানো বুজিবা নে নাই...!!\nপুনঃ --- তুমিতো জানাই ফাগুন মই বৰ ভাল পাওঁ । চাওঁতে চাওঁতে আকৌ ফাগুন পালেহি । মোৰ প্রিয় ফাগুন । ফাগুনৰ সোণাৰু, ফাগুনৰ পচোৱা, ফাগুনৰ সৰাপাত, ফাগুনৰ ৰং, ফাগুনৰ উৎসৱ... হেঙুল-হাইতাল হৈ উমলিব মোৰ মনৰ পদূলিত...\nPosted by Mitali at 6:03 AM No comments:


হিতেন শৰ্ম্মাৰ দিনলিপি ৭(ধ্ৰুৱজ্যোতি শৰ্ম্মা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nমাজনিশা ফেঁচাৰ চিঞৰে মাৰ চিন্তা দুগুণে বঢ়াই তুলিছিল | আকাশ ডাৱৰীয়া নাছিল যদিও পাতলীয়া মেঘৰ আবৰণী এখনে আকাশখন ঢাকি ৰাখিছিল | মায়ে আকাশখনলৈ চালে | কেইটামান বাজিল বা ! নাই, একো ধৰিব নোৱাৰি | ক’তো জোন বা তৰাৰ উপস্থিতি নাই | ক’ত বা গ’ল ল’ৰা দুজন ! ইমান দেৰিলৈ দুয়োজনৰ দেখা-দেখি নাই | কি কৰা যায় এতিয়া ! চিন্তিত মনেৰে মায়ে সন্তৰ্পনে দেউতা থকা কোঠাৰ দুৱাৰ খুলিলেহি | দুৱাৰ খুলিয়েই মা চক খাই উঠিল | বিচনাৰ ওপৰত বহি আছে দেউতা |\n-“কি হ’ল, আপনি ঘুমো নাই ? “\n-“ঘুমো‍ইছলু ৰ’বা | পাছে তুমি ইতাকল’গি ঘুমো নাই যি ? “\n-“এনেয়ে | চ’লি দুটাও নাহিল দেখুন | ইমান ৰাতি হ’ল | কি বা হ’ল !”\n-“কেইটা বাজিলনু ? “\n-“চাউ ৰ’ব’ |”\nচ’ৰা ঘৰৰ দেৱাল ঘড়ীৰপৰা দুই বজাৰ ঘণ্টা বাজি উঠিল | ফেঁচাটোৱে আকৌ এবাৰ মাজ নিশাৰ কিৰিলি পাৰিলে | দেউতায়ে হাতত টৰ্চটো লৈ ওলাই আহিল |\n-“হেৰি শুনচিনা | সিংকে আকলা-আকলি যাওতকে যাএ যদি গুদোকো মাত দি লৈ নায’ই কিয় ? “\n-“ক’ত বা গেইছি মৰ চ’লি ? এই ৰাতিখেন শান্তিৰ মতন ঘুমোবাও নেদে চালা চ’লি | ধিকাচ্চাৰ দি খাই মাৰবা ধ’চ্চি | মাছ মাৰি খুও‍ই ! গেইছা যা, এই ৰাতিকল’গি দেখা নাই !!”-দুশ্চিন্তাৰে ভাৰাক্ৰান্ত মনেৰে নিজক পতিয়ন নিয়াবলৈ দেউতাই ভোৰভোৰালে |\n-“ফোন কৰি চাইচলানা?”\n-“ফোনো লগত নিয়া নাই | এৰি গেইছি”-মায়ে তপৰাই কৈ উঠিল |\n-“কি কৰা যাএ ইটা..!!” চিন্তাক্লিষ্ট মনেৰে দেউতা ওলাই যায় |\nওচৰৰে দুজনক জগাই দেউতাই যেতিয়া আমাক বিচাৰি ওলাইছিল, তেতিয়া তিনিমান বাজিছিলেই | আৰু ঠিক তেতিয়াই মাজ পথাৰত আমি ব্যস্ত হৈ আছিলো পথৰ সন্ধানত |\nবহুত সময় চেষ্টা কৰিও যেতিয়া আমি দিশ উলিয়াব পৰা নাছিলো হতাশ হৈ পৰিছিলো | বাৰে বাৰে মনলৈ আহি আছিল ককায়ে সৰুতে কোৱা পানৰা পথাৰৰ চাৰিসীমাৰ কথা | পূৱে টিহুনলা, পশ্চিমে আমাৰ গাঁও, বৰগাণ্ডুবী গাঁও, হেলনা গাঁও; উত্তৰে কাছকুৰী,মাগুৰি, কাছৰিপাৰা, দিগা আৰু দক্ষিণে বিশাল পানৰা বিল | দক্ষিণৰ পানৰা পথাৰ আৰু পানৰা বিলৰ মাজৰ আলিটো পালেই আমি পাই যাম আমাৰ পথৰ সন্ধান | অথবা উত্তৰ-পূৱ কোণৰ টিহু নলাৰ পৰা পথাৰলৈ কটা “হলা”টো পালেও ঠাইখিনিৰ সম্ভেদ পাই যাম | কিন্তু একোৱেই বিচাৰি পোৱা নাই | তিলমাত্ৰও ধৰিব পৰা নাই আমি কোনখিনিত আছো | সৰুৰেপৰা লৰি-ঢাপৰি ডাঙৰ হোৱা এই পথাৰখনেই আজি সম্পূৰ্ণ এক নতুন ৰূপত দেখা দেছেহি |\nএকেৰাহে প্ৰায় পাঁচ-ছয় ঘণ্টামান পানীৰ মাজত থকা বাবে ভৰি দুখন অৱশ হৈ গৈছে | পানীও ক্ৰমে গভীৰ হৈ আহিছে | একাঠু পানীত আমি মাছ কাটিব আৰম্ভ কৰিছিলো, আৰু এতিয়া পানী কৰঙণ পাইছেগৈ | পানীৰ গভীৰতা চাই দিশ উলিয়াবলৈ চেষ্টা কৰিছিলো যদিও যিফালে যাও সেইফালেই ক্ৰমান্বয়ে পানী গভীৰহে হৈ আহিছে | কি কৰো একো ভাৱি উলিয়াব পৰা নাই | সেয়ে দুয়ো দুডৰা মাটিৰ মাজৰ সৰু আলি এটাক সাৰথি কৰি আগবাঢ়ি গৈ থাকিলো | লক্ষ্যহীনভাৱে ! মাজে মাজে নিজকে শান্ত্বনা দিয়াৰ বাবে ৰাউচি জুৰি গানকেই জুৰিলো-“পাৱে… পৰি…… হ..ৰি…… নাযা…বা ….আঁ…ত.ৰি…… নি..য়া …. পা.ৰ..ক…ৰায়ো…আ..মাক…….. ” ভয় ভাৱত মুখৰপৰা কি ওলাইছে নেজানো…. কিন্তু মাতটো যে অস্বাভাৱিকভাৱে ডাঙৰকৈ ওলাইছে, কৈলাশদাৰ মোৰ ফালে চোৱা ভংগীতেই ধৰিব পাৰিছো |\n-“অ’ কৃষ্ণ, ৰাতি নুপো‍ই নেকি এ…..” কৈলাশদাৰ মুখৰপৰা হুমুনিয়াহমিশ্ৰিত এক অভিব্যক্তি ওলাই আহিল |\n-“যাচুন যাই থাক | কিবাতো পাম যাই যাই |”\nকিছুদূৰ যোৱাৰ পিছত আমি থমকি ৰব লগা হ’ল | আলিটো আমি বিচাৰি নোপোৱা হ’লো | বোধহয় ইয়াতেই আলিটো শেষ |\n“কিএ, আলিটো নাই দেখুন |”-আগে আগে গৈ থকা কৈলাশ দাই এইবাৰ প্ৰায় চিঞৰিয়েই কৈ উঠিল |\n-“আলি নাই মানে !! ৰ’ ৰ’, আলি শেষ মানে আমি হলাটো পাইছু কিজানি | দ পাথাৰো পাবা পাৰু | না বিলে পাইছু !!” কিবা এটা অনুমান কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিলো |\n-“মানে আমি পূৱ, উত্তৰ বা দক্ষিণ দিশে আগবাচ্ছু | “\n-“কিংকে গম পালি ? “\n-“হলাটো উত্তৰে, দ পাথাৰখেন পূৱে আৰ বিলখেন দক্ষিণে আছে | কিন্তু…… বিলখেন পাৱৰ আগতে ৰাস্তাটো পালুহৈ | ৰাস্তাটো পাৱোনাই যিহেতু, আমি দক্ষিণে আহা নাই | বুল..ঘূৰ |” অংক পাতি ল’লো | উত্তৰ ওলাব যেন লাগিল | সেইমতে সমীকৰণ প্ৰয়োগ কৰি যিফালৰ পৰা আহিছিলো ঠিক সেইফালেই ঘূৰিলো | এইবাৰ আকৌ আৰম্ভ হ’ল যাত্ৰা | ওভোতনি যাত্ৰা | এই যাত্ৰাৰ সংগী হৈ ৰ’ল জ্বলিবলৈ বাকী থকা মাত্ৰ এহাতমান টায়াৰ, দুয়োৰে হাতত উদ্যত দা দুখন, পানীয়ে ডাঁকি শেতা কৰি পেলোৱা সোঁতোৰা-মোতোৰা ভৰি কেইখন আৰু অলপ আগলৈকে খাৱৈৰপৰা মুক্তি পাবৰ বাবে হৰতাল কৰি থকা অৰ্ধমৃত নিশ্চুপ মাছকেইটা |\nহঠাতেই ঘটি গ’ল অঘটনটো | আলিৰ দাঁতিৰ কেকোঁৰা গাতত ভৰি সোমাই উজুতি খাই পৰি গ’ল কৈলাশ দা | তাৰ লগে লগে তাৰ হাতত জ্বলি আমাক পথৰ সন্ধান দিবলৈ চেষ্টা কৰি থকা পোহৰৰ শেষ ভৰষা টায়াৰটুকুৰাও চিটিকি গৈ পানীৰ মাজত আত্মগোপন কৰিলে | ঘোৰ অন্ধকাৰত জাহ গ’লো আমি | কেউদিশে মাথো এন্ধাৰ, এন্ধাৰ আৰু এন্ধাৰ | খেপিয়াই খেপিয়াই যেতিয়া কৈলাশ দাৰ ওচৰ পাইছিলোগৈ, সি কোনোমতে নিজকে পানীৰ মাজৰপৰা উদ্ধাৰ কৰি টায়াৰ টুকুৰা বিচৰাত লাগি গৈছিল | পানীৰ মাজত দুয়ো যিমান পাৰো টায়াৰটুকুৰা বিচাৰিলো, কিন্তু টায়াৰৰ নাম গোন্ধ‍ই নাপালো | এতিয়া দা দুখনেই একমাত্ৰ সম্বল | হঠাতে নামি অহা এন্ধাৰটোৱে মনত এক অবুজ ভয় সুমুৱাই দিলেহি | এন্ধাৰৰ চাকনৈয়াতে মনলৈ উক দি আহিবলৈ ধৰিলে সৰুৰেপৰা শুনি অহা কাহিনীবোৰ “……পুৱা ৰাতি মাছ মাৰি থাকোতে ঘৰাপাকে বৰকে দিগদাৰি দিয়ে দে…..”, “…..অমুকাই বাজাৰৰ পৰা আহি থাকতে মাজ পাথাৰত বাট বিচৰি তাতে ঘূৰা-পাকা কৰি আছিল…. বেচেৰাটুক পৈৰাটুৱে কমখেন লটিঘটি কচ্ছিলনা …” ইত্যাদি ইত্যাদি | যিমান পাৰো চিন্তাৰ দিশ সলনি কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিলো যদিও সেইবোৰ চিন্তাই বেছিকৈহে আগুৰি ধৰিলে | দুয়ো প্ৰায় লগালগি হৈ আগবাঢ়িবলৈ ধৰিলো | দুয়ো নিমাত | কেৱল আগবাঢ়িছো…নাই দিশ, নাই লক্ষ্য… এটাই মাথো সাৰথি ….দুডৰা মাটিৰ মাজৰ আলিটো | আলিটো য’লৈকে যায়, আমাৰো লক্ষ্য সেইফালেই |\nপুৱতি নিশাৰ দুৰু দুৰু বতাহজাক বলিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল | অলপ ঠাণ্ডা ঠাণ্ডা লাগিছিল | পানীৰ তলত কেবাঘণ্টাও পাৰ কৰি দিয়া ভৰি দুখন খজুৱাবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল | তথাপিও তালৈ ভ্ৰূক্ষেপ নকৰি আগবাঢ়ি আছো |\n“….জপং….”-দুয়ো চক খাই উঠিলো | ইমান ডাঙৰ কিহৰ শব্দ !! অন্তৰাত্মা কঁপি উঠিল |\n-“কিএ হিতু, আচলবিধে লাগচি যেন পাইছু য’..”\n-“ম‍ই আগতেই ধৰবা পাচ্ছু…. একবিধেতো মাজৰাতিয়ে লাগ দিছি…. আৰু ইটাকল’গি আমাক টাউকৰা ঘূৰো দিছি…. আৰ ইটা ইবিধেও লাগ দিছি….কি হএ কবা নৰু….. আজি বাচলিহে বাচা…. বুলচুন…. মল্লিও মল্লু বাচলিও বাচলু… দাৱ হাতৰপৰা এৰি নেদবি কেৱল…..” সেপ গিলি কোনোমতে কথাকেইষাৰ ক’লো |\n“….জপং….”-আগৰবাৰতকৈ ডাঙৰ শব্দটো শুনি এইবাৰ দুয়ো জাঁপ মাৰি উঠিলো | সোঁহাতৰ দাৰ মুঠি আপোনা আপুনি টান হৈ গ’ল | দুয়োৰে বাঁওহাত কেতিয়াযে মুঠিলৈ পৰিবৰ্তিত হ’ল গমেই নাপালো | ইজনে সিজনৰ হাতত ধৰি দুয়ো যিমান পাৰো শব্দ নোহোৱাকৈ আগবাঢ়ি গৈ থাকিলো | দুয়োৰে মনে ইতিমধ্যে পতিয়ন গৈছেই যে পৰুৱাৰ কৱলৰ পৰা পৰিত্ৰাণ নৌপাওতেই এইবাৰ আমি ঘৰাপাকৰ কৱলতো পৰিলো | যিমান পাৰো সেইবোৰ মিছা বুলি ভাৱিবলৈ চেষ্টা কৰিলো আৰু যিমানেই চেষ্টা কৰিলো সিমান বেছিকৈয়ে চিন্তাৰ চাকনৈয়াৰ সোমাই গৈ থাকিলো | লাহে লাহে অনুমান কৰিলো আমাৰ খোজৰ লগত খোজ মিলাই কোনোৱা যেন আমাৰ পিছে পিছে আহি আছে | ঘিটমিটীয়া অন্ধকাৰ | সেই অন্ধকাৰত আমাৰ কাষত থিয় দি আছে এটি ঘৰাপাক | আমাতকৈ দুগুণে ওখ, ক’লা, কিযে ভয়ংকৰ এক অৱয়ব | এন্ধাৰৰ ক’লাখিনি তাৰ দেহত থূপ খাই যেন বেছি ভয়ংকৰ ৰূপ লৈছে | মাছৰ খাৱৈতো খেপিয়াই চাব খুজিও ৰৈ গ’লো | যদি খাৱৈৰ ভিতৰত সুমুৱাই ৰাখিছে তাৰ এখন হাত ? গাৰ নোমবোৰ এডাল এডাল হ’ল |\n-“কৈলাশ দা”-কোনোমতে সেপ ঢ়ুকি মাত লগালো |\n-“হা”-তাৰ অৱস্থাও মোৰ দৰেই একেই |\n-” কুকত এটাও মাছ নাই যেন পাইছু “\n-” মাছৰ চিন্তা বাদ দি…. ঘৰ যাই পালি হএ ইটা “\nহঠাতে কৈলাশ দাই হাউলি কিবা চালে তাৰ পিছত ক’লে -“মল্লু দে”\n-“কি হ’ল ?”\n-“হা ?? এইৰো জল্ডি | নহ’লি সি সৰ্বনাশ কৰবো | “\n-“কিত্তোবাএ ধচ্ছি যেন পাউ”\n-“কাটি দি তিত্তেহ’লি | মূৰ দুটা লগ লাগবা নেদবি |”\n-“দেশলাটো উইলোচুন |” পাহৰিয়েই আছিলো মোৰ জেপত যে দিয়াশলাই এটা আছিল | তত্‍ক্ষণাত দিয়াশলাইটো উলিয়াই কাঠী এডাল জ্বলালো |\n-“অলপ দেখলি হ’ল ৰ | আঠুৰ উপৰোত ধচ্ছি | আগতে কাটি ল‍উ… এইৰোবা নল্লি পুৰি দিম |”\nকলজোকৰ কৱলত পৰি আমি পাহৰিয়েই থাকিলো ঘৰাপাক আৰু পৰুৱাৰ ভয় | কলজোকৰ বিষয়ে শুনা কাহিনীবোৰে আমাক ইমানে সচেতন কৰি তুলিলে যে, দুয়ো যিমান পাৰো সিমান সোনকালে জোকডাল এৰুৱাবলৈ চেষ্টা কৰিলো | আৰু সেই ব্যস্ততাই হয়তো আমাক এৰুৱাই লৈ আহিল ভূতৰ কৱলৰ পৰা | জোকডাল কৈলাশ দাৰ ভৰিৰ পৰা যেতিয়া এৰুৱাইছিলো, দিয়াশলাইৰ কাঠীৰ পোহৰত আমি দেখিছিলো, ওচৰৰ পানীখিনি ৰঙা হৈ পৰিছে | বুজিবলৈ বাকী নাথাকিল যে প্ৰচুৰ ৰক্তক্ষৰণ ঘটিছে | ৰক্তক্ষৰণ বন্ধ কৰিব নোৱাৰিলে সিযে বেছি দূৰ আগুৱাব নোৱাৰিব, সেইটো মনলৈ অহাৰ লগে লগেই বাঁওহাতৰ চোলাৰ হাতখন কাটি তাৰ ভৰিত বান্ধি দিলো | পুনৰ সাজু হ’লো আমি আমাৰ লক্ষহীন যাত্ৰালৈ | এইবাৰ ম‍ই আগত, কৈলাশ দা পিছত | হঠাতে কিবা এটা যেন মনত পৰি গ’ল | ম‍ই ৰৈ দিলো আৰু আমালৈ ভেৱা লাগি চাই ৰ’ল জপংকৈ জপংকৈ আমাৰ লগত আগুৱাই অহা ঘৰাপাকটো-এটা প্ৰকাণ্ড ভেকুলী |\n-“কি হ’ল, ৰ’লে দেখুন ?”-কৈলাশ দাই সুধিলে |-“এক মিনিট” ম‍ই পকেটৰ পৰা দিয়াশলাইটো উলিয়াই কাঠী এটা জ্বলালো | তাক ভালকৈ জ্বলিবলৈ দি মুখৰ সন্মুখৰ ধৰি তললৈ এৰি দিলো | শিখাটোৱে বাঁওফালে ঢাপলি মেলি পানীত পৰিল | পুনৰ এটি কাঠী জ্বলালো | তাকো আগৰ দৰেই এৰি দিলো | সোঁফালৰপৰা বলা বতাহত জুইৰ শিখাটো বাঁওফালে সোঁত লৈ পুনৰ পানীত পৰিল |\n-“কি হ’ল আৰ তোৰ ? দেশলেৰে খাটীকেটা শেষ নকৰিবি | “\n-“মনত আছেনা তোৰ ? আমি পানীত নুমাৰ আগে আগে যি টায়াৰৰ জুঁই দক্ষিণ-পশ্চিম কোণাৰপৰা বলা বাতাহত উত্তৰ-পূৱ কোণাৰফালে বৈ গেইছিল….. !!”\n-“গেইছিল নেকি? মোৰ মনত নাই দে | পাছে কিয় ?”\n-“পাই গেলু…পাই গেলু…”\n-“পাই গেলু ? কি পালি ? “\n-“আমাৰ ৰাস্তা পাই গেলু | বুল সোঁফালে | মোৰ পাছে পাছে আহি থাক | ” কৈয়েই ম‍ই সোঁ-সোঁৱাই আগবাঢ়িব ধৰিলো | যেন পথৰ সন্ধান পাই গ’লো ! মোৰ পাছে পাছে ৰক্তক্ষৰণ হৈ প্ৰায় লেবেজান হৈ পৰা ভৰিৰে কৈলাশ দা | পথৰ সন্ধানৰ অন্তিম প্ৰচেষ্টা এটি কৰি চাইছে মোৰ লগত |\nআমাৰ পিছপিনৰ আকাশখনে তেতিয়া এঙামুৰি ভাঙিছিল | ৰঙীন বেলিয়ে ৰহস্যময়তা লৈ ওলাই অহাৰ যো-জা চলাইছিল | দূৰ কৰবাত ফেঁচাটোৱেও শেষ প্ৰহৰৰ কিৰিলি পাৰিছিল | ঠিক তেনে এটি সময়তে ওচৰৰ গাঁওৰে ভূতৰ ওজা দয়ালে বহুকেইজন চুবুৰীয়াৰ উপস্থিতিত কড়ি মাৰি আমাৰ সম্ভেদ বিচাৰি আছিল |\n← ঘৰ সংসাৰ ১৭(প্ৰদ্যুত্ জ্যোতি শ‍ইকীয়া)\nভোগ (দীপচুন চাংমাই) →


তুলসী বিবাহ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nতুলসী বিবাহ অনুষ্ঠান\nতুলসী বিবাহ (ইংৰাজী: Tulsi Vivah) হৈছে হিন্দুসকলৰ এক পৰম্পৰাগত উৎসৱ য'ত তুলসী পুলিটোক ঈশ্বৰৰ অংশ বুলি ভবা হয়। এই উৎসৱত তুলসীৰ সৈতে শালেগ্ৰাম বা বিষ্ণু বা তেওঁৰ অৱতাৰ কৃষ্ণৰ বিবাহ অনুষ্ঠিত কৰা হয়। তুলসী বিবাহে হিন্দু ধৰ্ম্মত বৰ্ষাৰ অন্ত আৰু বিবাহৰ ঋতুৰ আগমণ সূচায়।\nআনুষ্ঠানিক উৎসৱটি প্ৰবোধিনী একাদশী আৰু কাৰ্ত্তিক পূৰ্ণিমাৰ মাজৰ কোনোবা এটা দিনত পতা হয়। ঠাইবিশেষে দিন-বাৰ সলনি হয়।\nধৰ্মীয় বিশ্বাস[সম্পাদনা কৰক]\nতুলসী আৰু বিষ্ণু\nতুলসীক হিন্দু ধৰ্মত এক দেৱীৰ ৰূপত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছে আৰু কেতিয়াবা তেওঁক 'বিষ্ণুপ্ৰিয়া' বা 'বিষ্ণুৰ প্ৰিয়' নামেৰে বিষ্ণুৰ পত্নী ৰূপে মনা হয়। তুলসী বিবাহ আৰু ইয়াৰ পৰম্পৰা ভিত্তিক কথাবোৰ পদ্ম পুৰাণত বৰ্ণিত আছে।\nহিন্দু শাস্ত্ৰ মতে তুলসী পুলিটো হৈছে বৃন্দা নামে এগৰাকী মহিলাৰ যাৰ জলন্ধৰ নামৰ অসুৰেৰে সৈতে বিবাহ হৈছিল। জলন্ধৰে বিষ্ণুৰপৰা অজেয় হোৱাৰ বৰদান পাইছিল আৰু সেইসূত্ৰে দেৱতাসকলে তেওঁক যুদ্ধত হৰুৱাব নোৱাৰি বিষ্ণুৰ শৰণাপন্ন হৈছিল। বৃন্দাই যুদ্ধৰত স্বামীৰ মংগলাৰ্থে ব্ৰত ৰাখিছিল। কিন্তু বিষ্ণুৱে জলন্ধৰৰ ৰূপ ধৰি বৃন্দাৰ কাষলৈ অহাত বৃন্দাই স্বামী বুলি ভাবি ব্ৰত এৰি বিষ্ণুক সেৱা কৰে। লগে লগে যুদ্ধক্ষেত্ৰত জলন্ধৰৰ শক্তি হ্ৰাস পায় আৰু তেওঁক শিৱই শিৰশ্ছেদ কৰে। শিৰটো উৰি আহি ঘৰৰ মজিয়াত পৰাত বৃন্দাই নিজৰ ভুল বুজি পায় আৰু বিষ্ণুক শালেগ্ৰাম হৈ থাকিবলৈ আৰু পত্নীৰ সৈতে বিচ্ছেদ ঘটিবলৈ শাও দিয়ে। সেই মৰ্মে বিষ্ণু শালেগ্ৰামলৈ ৰূপান্তৰ হয় আৰু ৰাম অৱতাৰত পত্নী সীতাৰে সৈতে বিচ্ছেদ ঘটে। ইয়াৰ পাছত বৃন্দাই সাগৰত ডুব দি আত্মজাহ যায় আৰু দেৱতাসকলে তেওঁৰ আত্মাটো আনি এটি তুলসী পুলিত সংস্থাপিত কৰে।\nবিষ্ণুৱে তেওঁৰ পিছৰ জন্মত বৃন্দাক তেওঁৰে সৈতে বিয়া হোৱাৰ আশীৰ্বাদ দিয়ে। সেয়ে প্ৰবোধিনী একাদশীত শালেগ্ৰামৰে সৈতে তুলসীৰ বিবাহ সম্পন্ন কৰা হয়। এই অনুষ্ঠানটি তুলসী বিবাহ নামেৰে উদযাপিত হয়।\nতুলসী বিবাহ উৎসৱত পূজন কৰা এটি তুলসী পুলিৰ চিত্ৰ\nতুলসী বিবাহ হিন্দুৰ পাৰম্পৰিক বিবাহৰ দৰে পতা হয়।বিয়াখন মানুহৰ ঘৰত বা মন্দিৰত অনুষ্ঠিত হয়। ঘৰৰ প্ৰাঙ্গনত এটি তুলসী পুলি ৰুই ইয়াৰ আশে-পাশে মণ্ডপ তৈয়াৰ কৰা হয়। ইটাৰে ঢিপ তৈয়াৰ কৰি তুলসী পুলিটো ৰোৱা ঠাইডোখৰক তুলসী বৃন্দাবন বুলি কোৱা হয়। বৃন্দাৰ আত্মা ৰাতিটো পুলিটোত থাকে আৰু ৰাতিপুৱা গুচি যায় বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। তুলসীক শাড়ী আৰু অলংকাৰ পিন্ধাই সজাই ফোঁট আৰু নাকফুলি পিন্ধাই কাগজেৰে তৈয়াৰ কৰা এখন মানুহৰ মুখ তুলসী পুলিটোত আঁৰি দিয়া হয়। দৰা ৰূপে বিষ্ণু বা কৃষ্ণ বা কেতিয়াবা বলোৰামৰ পিতলৰ মূৰ্তি বা এখন ছবি বা শালেগ্ৰাম ৰখা হয় - এয়া বিষ্ণুৰ প্ৰতীক। এই প্ৰতিমাক ধুতি পিন্ধাই, বিষ্ণু আৰু তুলসী দুয়োকে গা ধুৱাই ফুল আৰু মালাৰে সজোৱা হয়। অনুষ্ঠানটিত যোৰাটিক এডাল কপাহী ৰছীৰে বান্ধি সংযোগ কৰা হয়।\nভাৰতৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত তুলসী বিবাহ এটি ধৰ্মীয় উৎসৱ ৰূপে প্ৰতিবছৰে উদযাপিত হয়।\n↑ 1.0 1.1 1.2 R. Manohar Lall (1933). Among the Hindus: A Study of Hindu Festivals. Asian Educational Services. পৃষ্ঠা. 184–. ISBN 978-81-206-1822-0. https://books.google.com/books?id=YlqH4Q_gqCQC&pg=PA184.\n↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 Emma Tarlo (1996). Clothing Matters: Dress and Identity in India. University of Chicago Press. পৃষ্ঠা. 184–5. ISBN 978-0-226-78976-7. https://books.google.com/books?id=ByoTXhXCuyAC.\n↑ 3.0 3.1 M.M. Underhill (1991). The Hindu Religious Year. Asian Educational Services. পৃষ্ঠা. 129–131. ISBN 978-81-206-0523-7. https://books.google.com/books?id=Fb9Zc0yPVUUC.\n↑ Shubhangi Pawar; D. A. Patil (2008). Ethnobotany of Jalgaon District, Maharashtra. Daya Publishing House. পৃষ্ঠা. 400. ISBN 978-81-7035-515-1. https://books.google.com/books?id=xTi0iaalLXcC&pg=PA401.\n↑ Manish Verma (2005). Fasts & Festivals Of India. Diamond Pocket Books. পৃষ্ঠা. 58–. ISBN 978-81-7182-076-4. https://books.google.com/books?id=z4gzFFLdBoYC&pg=PA58.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=তুলসী_বিবাহ&oldid=253164"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ০৫ ডিচেম্বৰ, ২০২০ তাৰিখে ২১:৫৩ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


Kertyol P.S.O. in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Kertyol P.S.O. ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nKertyol PSO के सारे विकल्प देखें\nKertyol P.S.O. की जानकारी\nKertyol P.S.O. ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Kertyol PSO Benefits & Uses in Assamese- Kertyol P.S.O. ar laabh aaru byavaharsamuh\nKertyol P.S.O. ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Kertyol PSO Dosage & How to Take in Assamese - Kertyol P.S.O. ar paali aaru xeya kenedore lobo\nKertyol P.S.O. ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Kertyol PSO Side Effects in Assamese- Kertyol P.S.O. ar parshwakriyasamuh\nKertyol P.S.O. সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Kertyol PSO Related Warnings in Assamese- Kertyol P.S.O. xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Kertyol P.S.O.ৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Kertyol PSO with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Kertyol P.S.O. ar gurutor kriya-pratikriya\nKertyol P.S.O. মতভেদসমূহ- Kertyol PSO Contraindications in Assamese- Kertyol P.S.O. nishedhsamuh\nKertyol P.S.O. ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Kertyol PSO in Assamese- Kertyol P.S.O. ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Kertyol P.S.O. ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Kertyol PSO Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Kertyol P.S.O. kriya-pratikriya\nKertyol P.S.O. ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Kertyol PSO Benefits & Uses in Assamese - Kertyol P.S.O. ar laabh aaru byavaharsamuh\nKertyol P.S.O. তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nKertyol P.S.O. ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Kertyol PSO Dosage & How to Take in Assamese - Kertyol P.S.O. ar paali aaru xeya kenedore lobo\nKertyol P.S.O.-ৰ উপাদানসমূহ - Kertyol PSO Active Ingredients in Assamese - Kertyol P.S.O.-ar upadaansamuh\nKertyol P.S.O. ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Kertyol PSO Side Effects in Assamese - Kertyol P.S.O. ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Kertyol P.S.O. ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nKertyol P.S.O. সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Kertyol PSO Related Warnings in Assamese - Kertyol P.S.O. xonkranta xatarkatabanisamuh\nKertyol P.S.O.-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nগৰ্ভৱতী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত Kertyol PSO ৰ সুৰক্ষাৰ বিষয়ে কোনো গৱেষনা কৰা হোৱা নাই। গতিকে, Kertyol PSO টো গৰ্ভাবস্থাৰ সময়ত সুৰক্ষিত হয় নে নহয় সেয়া কব নোৱাৰি।\nKertyol P.S.O.-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nস্তন্যপায়ী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত Kertyol PSOৰ বৈজ্ঞানিক গৱেষনাৰ অভাৱত, Kertyol PSOৰ সুৰক্ষাৰ বিষয়ে তথ্য উপলব্ধ নহয়।\nবৃক্কত Kertyol P.S.O. কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nKertyol PSOৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াই কেতিয়াবাহে বৃক্ক ক প্ৰভাবিত কৰে।\nযকৃতত Kertyol P.S.O. কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nKertyol PSOৰ ব্যৱহাৰে কলিজা ৰ ওপৰত কোনো ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱ নেপেলায়।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Kertyol P.S.O. ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nKertyol PSOৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াই কেতিয়াবাহে হৃদয় ক প্ৰভাবিত কৰে।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Kertyol P.S.O.ৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Kertyol PSO with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Kertyol P.S.O. ar gurutor kriya-pratikriya\nKertyol P.S.O. তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nKertyol P.S.O. মতভেদসমূহ - Kertyol PSO Contraindications in Assamese - Kertyol P.S.O. nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Kertyol P.S.O. লোৱা অনুচিত যাতে -\nKertyol P.S.O. ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Kertyol PSO in Assamese - Kertyol P.S.O. ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Kertyol P.S.O.-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Kertyol PSO আসক্তি সৃষ্টি কাৰক বুলি কোনো সাক্ষ্য নাই।\nহয়, Kertyol PSO লোৱাৰ পিছত এনে কাৰ্যকলাপ বা কাম কৰা নিৰাপদ যিহেতু ই আপোনাক তন্দ্ৰাচ্ছন্ন নকৰে।\nহয়, আপুনি ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহ Kertyol PSO লোৱাটো নিৰাপদ।\nমানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ বাবে Kertyol PSO লৈ কোনো লাভ নাই।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Kertyol P.S.O. ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Kertyol PSO Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Kertyol P.S.O. kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Kertyol P.S.O.ৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nKertyol PSO আৰু খাদ্যৰ প্ৰভাৱৰ ওপৰত কোনো তথ্য নাই কিয়নো এয়া এতিয়ালৈ বৈজ্ঞানিক ভাৱে গৱেষণা কৰা হোৱা নাই।\nমদ আৰু Kertyol P.S.O.ৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nগৱেষণাৰ অভাৱত, Kertyol PSO লোৱাৰ সময়ত মদ্যাপন কৰা সম্পৰ্কত একো ক'ব পৰা নাযায়।\nKertyol P.S.O. ৰ অনুকল্প - Substitutes for Kertyol PSO in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Kertyol P.S.O. লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Kertyol P.S.O. ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Kertyol P.S.O. সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Kertyol P.S.O. ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Kertyol P.S.O. সেৱন কৰে?


"JEC লগতে অৰ্ণৱ-আস্থা, উৎপল, নিশাৰ সৈতে পঢ়ূৱৈয়ে সংযোগ কৰিব পাৰিছিলে…"- ইন্দ্ৰাণী শৰ্মা | Rupaliparda.com\nCelebrity TalksBooksInterviewsJollywood News\nচচিয়েল মিডিয়াত এটা ভিডিঅ’ ক্লিপ অথবা একোটা পোষ্ট ভাইৰেল হোৱা আমি নিশ্চয় দেখিছো নাইবা আমি নিজেও লগ হৈ এই পোষ্ট অথবা ভিডিঅ’ ভাইৰেল কৰিছো। বৰ্তমান “মিম” সমূহেও সাংঘাতিক চৰ্চা লাভ কৰিছে চচিয়েল মিডিয়াত। কিন্তু, কিছুদিন পূৰ্বে ভাইৰেল হৈছিল এটা কাহিনী; যি কাহিনীয়ে হিয়া-মন জুৰাই পেলাইছিল পঢ়ূৱৈৰ। বিজ্ঞানভিত্তিক এই পৃথিৱীত বস্তু সমূহৰ কৃত্ৰিমতাৰ মাজতো কিন্তু চচিয়েল মিডিয়াত ক্ষন্তেকতে ভাইৰেল হোৱা এই কাহিনীটোক লৈ অপেক্ষাও কৰি ৰৈছিল বিভিন্ন জন। এয়াই আছিল JEC ৰ কাহিনী; এয়াই আছিল আস্থা-অৰ্ণৱৰ প্ৰেমৰ কাহিনী। এই কাহিনীটোক নিজ শব্দ তথা অনুভূঁতিৰে গুঁঠিছিল ইন্দ্ৰাণী শৰ্মাই। উক্ত ভাৰ্চুৱেল উপন্যাস খনক কিছুদিন পূৰ্বে কিতাপ আকাৰেও প্ৰকাশ কৰা হয়।\nৰূপালীপৰ্দাৰ দেওঁবৰীয়া বিশেষত আজি আমি কথা পাতিম লেখিকা ইন্দ্ৰাণী শৰ্মাৰ সৈতে। জানিম তেওঁৰ বিষয়ে কিছু কথাঃ\nপ্ৰশ্নঃ JEC য়ে ইন্দ্ৰাণী শৰ্মাক দিছে নতুন চিনাকী; চচিয়েল মিডিয়াত ভাইৰেল হৈছে আপুনি! এইবোৰ ভাবিলে এতিয়া কেনে অনুভৱ হয়?\nইন্দ্ৰাণী শৰ্মাঃ এয়া ২০১৯ ৰে কথা। চচিয়েল মিডিয়াত বৰ বেছি দিনলৈ কোনো এটা বস্তু ৰৈ নাযায় অথবা বহু দিনলৈ কোনো এটা বস্তুয়ে চচিয়েল মিডিয়াত স্থিতি লাভ নকৰে। কিন্তু JEC আছিলে; আস্থা-অৰ্ণৱ আছিলে। গতিকে, ভাল লাগিছিল; জীৱনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে যেতিয়া কিবা এটা লিখাৰ পিছত এনেদৰে পঢ়ূৱৈয়ে আকোঁৱালি লোৱাৰ লগতে ইয়াক ইমান বেছি ভাইৰেল কৰি তুলিছিলে। তেতিয়া সঁচাকৈ ভাল লাগিছিলে। মানুহে আশা কৰাতকৈ অধিক পালে আচলতে এনেও সুখী হয়। মোৰ কিবা এটা পঢ়িবলৈ মানুহ বোৰ এতিয়াও ৰৈ থাকে; কেতিয়াবা তেওঁলোকেও কবিতা লিখি মোক পঠিয়ায়। কেতিয়াবা মোৰেই খবৰ লয়। যেতিয়া ৰাইজৰ পৰা এনে আঁদৰ পোৱা যায় তেতিয়া সঁচাকৈ বৰ ভাল লাগে, এয়া খুবেই ভাল লগা অনুভৱ…\nপ্ৰশ্ৰঃ নতুন প্ৰজন্মই য’ত পলকতে এটা বস্তু বিচাৰে; কিন্তু আপোনাৰ একোটা খণ্ডক লৈ তেওঁলোকে অপেক্ষা কৰাও আমি দেখিছো। আপুনি নতুন ধাৰাৰ সৃষ্টি কৰা যেন অনুভৱ হয়নে??\nইন্দ্ৰাণী শৰ্মাঃ মই নৱপ্ৰজন্ম বুলি কোৱা শব্দটোৰ সৈতে একমত নহয়। নৱপ্ৰজন্ম বুলিয়ে নহয়; সকলো মানুহেই যেতিয়া কোনো এটা বস্তু সুলভ হৈ পৰে তেতিয়া তাক বেছিকৈ বিচাৰিবলৈ ধৰে। যেনেদৰে আমি আগতে দূৰদৰ্শন চাইছিলো কিন্তু এতিয়া আমাৰ তাত নেটফ্লিক্স, এমেজন প্ৰাইম ইত্যাদি মাধ্যমবোৰ আছে বাবে আমি যি বিচাৰিছো তাকেই চাইছো। অ’ এইটো ঠিক যে; JEC ৰ খণ্ড সমূহ পঢ়িবলৈ ৰাইজ ৰৈছিল কিয়নো পঢ়ূৱৈয়ে এই কাহিনীটোৰ লগতে চৰিত্ৰ সমূহৰ ভিতৰত সোমাই পৰিছিল। আস্থা,অৰ্ণৱ, উৎপল আৰু নিশাৰ সৈতে তেওঁলোকে সংযোগ স্থাপন কৰিব পাৰিছিল বাবেই তেওঁলোক ৰৈ দিছিল।\nইয়াৰ উপৰিও, নতুন ধাৰাৰ সৃষ্টি কৰা বুলি ক’বলৈ টান হ’ব কিয়নো গল্প, উপন্যাস আদি আগৰ পৰাই বহুতেই লিখিছে। কিন্তু এটা কথা আছিল যে; JEC ক পঢ়ূৱৈয়ে হৃদয়ংগম কৰিব পাৰিছিল। মই ভবা নাছিলো যে চচিয়েল মিডিয়াত ইয়াৰ কাহিনী উপলদ্ধ হৈ থকা পিছতো ৰাইজে JECৰ কিতাপখনো ক্ৰয় কৰিব। বিগত নৱেম্বৰ মাহতেই ইয়াৰ তিনিটা সংস্কৰণ ওলাইছিল।\nপ্ৰশ্নঃ জানিব পৰা মতে, JEC ৰ ওপৰত কেন্দ্ৰ কৰি এখন ৱেব চিৰিজ অহা কথা আছে। এয়া কিমান দূৰ সত্য?\nইন্দ্ৰাণী শৰ্মাঃ তুমি ক’ৰ পৰা শুনিছা মই নাজানো বাৰু! হয়, কথা পতা হৈছে; বিভিন্ন জনে মোক ইতিমধ্যে ধাৰাবাহিকৰ বাবে, চিনেমাৰ বাবে নাইবা ৱেব চিৰিজৰ বিষয়ে সুধিছে। কিন্তু এতিয়ালৈ একো থিৰাং কৰা হোৱা নাই; যিহেতো বৰ্তমান পৰিস্থিতিও ইমান বেয়া হৈ পৰিছে গতিকে এইবোৰ একো ভাবিবই পৰা নাই। যদিহে পৰৱৰ্তী সময়লৈ সকলো সাধাৰণ হৈ পৰে; তেতিয়াহ’লে নিশ্চয় ৰাইজে JEC ৰ ওপৰত ৱেব চিৰিজেই হওঁক নাইবা চিনেমাই হওঁক কিবা এটা চাব পাৰিব।\nপ্ৰশ্নঃ আগন্তুক কিবা প্ৰজেক্ট??\nইন্দ্ৰাণী শৰ্মাঃ আগন্তুক প্ৰজেক্ট বুলি নহয়; কিবা এটা লিখাৰ পৰিকল্পনা কৰিছো। মই ভাবো কিবা এটা বস্তু যেতিয়া ভাবি-চিন্তি লিখা হয় তেতিয়া তাৰ সত্যতাটো নথকা হৈ যায়। গতিকে, লিখি থোৱা আছে কিছু বস্তু। পৰিস্থিতিবোৰ ঠিক হ’লেই হয়টো আকৌ এবাৰ ৰাইজৰ মাজলৈ আনিম। লগতে, অফিচৰো কিছু কাম থাকে; ধাৰাবাহিকতা নাথাকিলে আকৌ পঢ়ূৱৈও বেয়া পাব নহয় গতিকে পৰিস্থিতিবোৰ সাম কাটক চোন তাৰ পিছত চাওঁ……\nপ্ৰশ্নঃ ৰূপালীপৰ্দাৰ জৰিয়তে “কভিড ১৯” ক লৈ অসমবাসীক কি ক’ব বিচাৰিব আপুনি???\nইন্দ্ৰাণী শৰ্মাঃ “কভিড ১৯” অথবা “লক-ডাউন” ৰ বাবে নতুনকৈ আৰু কি ক’ম! টিভি অথবা সংবাদ মাধ্যমত ইতিমধ্যে সকলো নীতি-নিয়ম বাৰে বাৰে জনাই থকা হৈছে। মোৰ ডাক্টৰ বান্ধৱী এজনীয়ে কৈছিলে পানী হেনো বহুত খাব লাগে; গতিকে পানী খাব লাগে বেছিকৈ লগতে ব্যায়াম কৰিব লাগে; এইকেইটা দিনত টোপনি ক্ষতি কৰিব নালাগে। মনবোৰ বেয়া নকৰি এইকেইদিন সকলোকে ভগৱানৰ ওপৰত বিশ্বাস ৰাখিবলৈ ক’ম। সোনকালে হজম হোৱা শাক-পাচলিবোৰ এইকেইদিনত খাব লাগে; শৰীৰটো ভালদৰে ৰাখিব লাগিব।\nআৰু এটা কথা ক’বলৈ বিচাৰিম যে, এই দিনকেইটাত চচিয়েল মিডিয়াত বৰ বেছিকৈ কিছুমান আপত্তিজনক খবৰ দেখিবলৈ পাইছো; গতিকে আপোনালোক যাতে ইয়াত কোনো নোসোমাওঁক। ৰাজনীতি ইয়াত টনাটো ভাল নহয় বুলিয়ে মই ক’ম। এইকেইদিনত আনকো সহায় কৰক; বহু বেছি প্ৰয়োজন নহ’লে বাহিৰলৈ ওলাই নাযাবলৈ চেষ্টা কৰক।\n……… ধন্যবাদ বা। আপুনি ইমান ধুনীয়াকৈ কথাখিনি ব্যক্ত কৰাৰ বাবে।\nইন্দ্ৰাণী শৰ্মাঃ ধন্যবাদ।\nAssamese Writer Indranee Sharma Interview JEC\nউদয়ন দুৱৰাৰ কমেডী শ্ব’ “UD Talks”-\nMiss Braganza Archana Puran Singh Misses Mr. Malhotra of Kuch Kuch Hota Hai\nশ্বাহৰুখ খানৰ ১৩ কোটি টকাৰ “মন্নত” ৰ বৰ্তমানৰ দাম হৈছে ২০০ কোটিতকৈও অধিক; কিং খানৰ এই বাসগৃহটোৰ দাম শুনি হয়টো আপোনালোকেও আচৰিত হৈ পৰিছে! ২০০১ চনত শ্বাহৰুখ খানে নিজৰ এই ঘৰটো ১৩ কোটি টকা ক্ৰয় কৰিছিল; ৬...\nজয়ন্ত হাজৰিকাক আমি লগ নাপালো। ১৫ অক্টোবৰ ১৯৭৭ ত কায়িক জয়ন্ত হাজৰিকা আমাৰ মাজৰ পৰা আতৰি গৈছিল । ২০০৩ চনৰ কোনো এটা দিনত মিঠু বৌৰ সৈতে , নিজৰাপাৰৰ ‘ জয়ন্তু হাজৰিকা’ৰ ঘৰত গীতৰ কথা পাতিছিলো , জয়ন্ত হাজৰিকাৰ গীতৰ...\nহিয়া জুৰ পেলোৱা সাম্প্ৰতিক সময়ৰ এটি সুন্দৰ গীত প্ৰিয়ংকা চহৰীয়াৰ কণ্ঠৰে ‘জুৰণি’-\nসম্প্ৰতি সময়ত সংগীত ক্ষেত্ৰখনত বিভিন্ন গীতৰ সৃষ্টি আমি লক্ষ্য কৰিছো। য’ত একাংশ গীতৰ সৃষ্টিৰ আঁৰত আছে অভিজ্ঞ জন তাতেই আকৌ আনহাতে একাংশ নৱপ্ৰজন্মৰ সৃষ্টিয়েও আকৰ্ষণ কৰিছে সকলোকে। যদিও ইটোৰ পিছত সিটো গীতৰ সৃষ্টি হৈছে...\n||ৰাফ cut : আজি আব্দুল মজিদৰ মৃত্যু তিথি||– উৎপল মেনা\nআব্দুল মজিদ । প্ৰথম দৃষ্টিত অসমীয়া চিনেমাৰ — খলনায়ক । আমি যি সময়ত চিনেমা চাবলৈ আৰম্ভ কৰিছিলো , সেই সময়ত অভিনেতা গৰাকীক দেখিছিলো ‘ বেয়া মানুহ’ৰ চৰিত্ৰত । সংলাপ কোৱাৰ বিশেষ কৌশল , চেহেৰা – দেহৰ...\nস্বদেশ প্ৰেমেৰে উদ্বুদ্ধ দেশবাসী, দেশক লৈ নিৰ্মিত “মোৰ দেশ” গীতটিঃ\nবৰ্ষটো আৰম্ভণি পিছত চলিত সমগ্ৰ আগষ্ট মাহটোৱেই আমি প্ৰতিজন ব্যক্তি উল্লাসিত হৈ থাকোঁ। দেশ স্বাধীন হোৱাৰ এই মহানুভূতিয়ে প্ৰতিজন ভাৰতীয়ক গৌৰৱান্বিত কৰা দেখিবলৈ পোৱা যায়। যদিও আজিৰ দিনটোত কটকটীয়া নিৰাপত্তা সকলো দিশে থাকে...\n“মই আগতে আইনাৰ সমুখলৈ গৈ নিজেই নিজৰ লগত সংলাপ কৈছিলো”- ময়ূৰী গৌতম কলিতা


দিল্লী ধৰ্ষণ - সাহিত্য ডট অৰ্গ\n(দামিনী-কাণ্ড—দেৱীপূজা য’ত যুগৰ পৰম্পৰা, সেইখন দেশতেই বাৰে বাৰে লাঞ্ছিত হৈছে নাৰী। ধৰ্ষিতা হৈছে, নিৰ্যাতিতা হৈছে নাৰী। দামিনী নামৰ যুৱতীগৰাকীও সাৰি নগ’ল মানুহৰূপী দানৱকেইটাৰ পৰা। নতুন দিল্লীত সংঘটিত ঘটনাটো আমাৰ বাবে, সমাজৰ বাবে, দেশৰ বাবে কাহানিও মচিব নোৱাৰা কলংক হৈ ৰ’ল। পাশৱিক ঘটনাটোৱে সমগ্ৰ দেশখনত মৰ্মাহত কৰি তুলিলে। ৰাজপথত মিছিল ওলাল। ধৰ্ষণকাৰীক ধিক্কাৰ দি প্ৰতিবাদত নামিল লাখ লাখ জনসাধাৰণ। প্ৰতিবাদ, ধিক্কাৰধ্বনি ‘অসমীয়াত কথা-বতৰাতো উচ্চাৰিত হ’ল। সকলোৱে একমুখে ধিক্কাৰ দি দামিনীৰ বাবে সুবিচাৰ দাবী কৰিলে। আলোচিত হ’ল সমাজ ব্যৱস্থাৰ কেৰোণৰ বিষয়ে। দানৱৰ অত্যাচাৰত ক্ষত-বিক্ষত দামিনী জীয়াই নাথাকিল। কিন্তু মৃত্যুৰে দামিনীয়ে আমাৰ চেতনাত যিকুৰা জুই লগাই গ’ল, সেই জুইকুৰাৰে যদি দৈত্য-দানৱসকলক ছাই কিৰব নোৱাৰোঁ, সময়ে আমাক প্ৰতাৰক বুলি চিহ্নত কৰিব। অনাগত প্ৰজন্মৰ বাবে আমি হৈ পৰিম এটা লাজ। আহকচোন, এবাৰ পঢ়ি চাওঁ ‘অসমীয়াত কথা-বতৰাত দামিনীৰ বেদনাদায়ক কাহিনীৰ বিষয়ে কি চৰ্চা হৈছিল। নিৰ্বাচিত কিছু মত-অভিমত আৰু অনুভৱ আগবঢ়াইছো। —– সম্পাদক)\nদামিনী – প্ৰতিম প্ৰতাপ বৰুৱা\nইণ্ডিয়ান পেনেল ক’ডৰ সালসলনি ঘটাই ধৰ্ষণৰ অপৰাধীৰ বাবে কঠোৰ শাস্তিৰ ব্যৱস্থা কৰা হ’ব বুলি আশ্বাস দিয়া হৈছে। আইনজ্ঞসকলে এই বিষয়ে কাম কৰি আছে বুলিও বাতৰিত ওলাইছে। নতুন আইনখনৰ নামটো ‘দামিনী’ৰ আচল নামটোৰে দিয়া হ’ব বুলি কোৱা হৈছে।\nএইবিলাক কাম ঠিকেই আছে বুলি ধৰি লৈছোঁ বাৰু। কিন্তু ভাৰতীয় পুৰুষৰ মানসিকতা সলনি কৰিব পৰা আইনৰ ব্যৱস্থা কোনে কৰিব? ভাৰতীয় সমাজ ব্যৱস্থা সলনি কৰি নাৰীক মৰ্যাদাৰ চকুৰে, সন্মানৰ চকুৰে চাবলৈ পুৰুষক কোনে বাধ্য কৰাব? এই হাড় কঁপোৱা ঠাণ্ডাতো দিল্লী উত্তাল হৈ আছে। কোনেও নিজৰ কাৰণে একো বিচৰা নাই, বিচাৰিছে সুবিচাৰ, বিচাৰিছে জাষ্টিচ্।\nএইকেইদিন টিভি নিউজ আৰু বাতৰি কাকতবোৰ মেলিবই নোৱাৰি। সকলোতে মাত্ৰ নাৰীৰ ওপৰত হোৱা অত্যাচাৰৰ খবৰ। মানুহে দিল্লীৰ ৰাজপথত সুবিচাৰ বিচাৰি অৱস্থান কৰি থকাৰ সময়তো দিল্লীতেই নাৰীৰ ওপৰত জঘণ্য অত্যাচাৰ চলি আছে। আচলতে ভাৰতীয় মানুহৰ মানসিকতাৰ একো সলনি হোৱা নাই। এসময়ত এই ভাৰততে এখন ৰাজসভাত এগৰাকী ৰজস্বলা নাৰীৰ বস্ত্ৰহৰণ কৰিবলৈ নাৰকীয় প্ৰচেষ্টা চলোৱা হৈছিল। আজিও ভাৰতত নাৰীৰ ওপৰত পুৰুষৰ একেই অত্যাচাৰ।\nএচাম নাৰকীৰ বাবে সমস্ত ভাৰতীয় পুৰুষ আজি বিশ্বৰ সন্মুখত লজ্জিত, অসহায়।\nনিৰ্ভয়াৰ অন্তিম দুটি লিখিত বাক্য – ডাঃ ভূপেন শইকীয়া\n“মা,মই জীয়াই থাকিব খোজোঁ “৷\n“মা, ঘৰৰ মোৰ পুৰণা ফোনটোত মোৰ বন্ধুসকলৰ ফোন নম্বৰ আছে ৷\nতাঁহাতক ফোন কৰি ক’বাচোন -মই কিছুদিনৰ কাৰণে দূৰলৈ যাম”৷\nউহ, কি বেদনাদায়ক বাক্য দুটি!\nগ’লগৈ, সঁচাই দূৰলৈ, বহু দূৰলৈ গ’লগৈ৷\nকাহানিও ঘূৰি আহিব নোৱৰা দূৰত্বলৈ !\nপবিত্ৰ আত্মাটো ধৰিত্ৰীৰ মোহ মায়া এৰি গ’লগৈ এখন নেদেখা দেশলৈ।\nডিচেম্বৰৰ যন্ত্ৰণা – সুস্মিতা দাস\nডিচেম্বৰ মাহ | বৰ মৰম লগা মাহ, হেঁপাহৰ মাহ, দেও দি ফুৰা মাহ | গোটেই বছৰটো ৰৈ থকা যায় ডিচেম্বৰলৈ… সৰুতে দেউতাক যদি কোৱা হয়, “দেউতা ফুৰিবলৈ যাম,” দেউতাই কয়,” ডিচেম্বৰত”…ডিচেম্বৰ মাহ, কোমল ৰ’দৰ মাহ, ৰ’দত বহি টেঙা খোৱাৰ মাহ…পৰীক্ষা শেষ কৰি জুহালত আইতাৰ /বৰমাৰ সাধু শুনাৰ, আলু পোৰা/বেঙেনা পোৰা খোৱাৰ মাহ | মাহৰ শেষৰ ফালে ফলাফল ঘোষণা, নতুন শ্ৰেণী পোৱা, নতুন কিতাপ-বহী, কিতাপত জিল লগোৱা, কোনো বিষাদ নথকা, চিন্তা-ভাবনাহীন উৎসৱ উৎসৱ যেন লাগি থকা মাহ |প্ৰতিটো দিনেই অনন্য, অনুপম…বহু বছৰৰ পূৰ্বে এৰি অহা দিনবোৰে আজিও নষ্টালজিক কৰি তোলে ডিচেম্বৰ আহিলে… মন অকাৰণতে ভাল লাগি যায় কণ কণ মইনাবোৰৰ ডিচেম্বৰৰ ব্যস্ততা দেখিলে …\nপিছে এইবাৰ ডিচেম্বৰে নষ্টালজিক নকৰিলে…অনুভৱ কৰিব নোৱাৰিলোঁ ইয়াৰ আমেজ | দামিনী…শৈশৱ আৰু কৈশোৰক আলফুলেৰে সামৰি থৈ সদ্যযৌৱনাপ্ৰাপ্ত এপাহ নকৈ ফুলিব ধৰা নিয়ৰসিক্ত পুৱাৰ গোলাপ… মোহাৰি পেলোৱা হ’ল চৰম নিষ্ঠুৰতাৰে…যাক হয়তো গৰিহণা দিবলৈ অভিধানতো প্ৰকৃত শুদ্ধ শব্দৰ অভাৱ হ’ব|\nনিৰ্ভয়াৰ বাবে নাৰী-পুৰুষ উভয়ে জাতি, বৰ্ণ, ধৰ্ম নিৰ্বিশেষে একত্ৰিত হ’ল |পুৰুষ সমাজ লজ্জিত হ’ল পাষণ্ড কেইজনমানৰ ক্ষমাৰ অযোগ্য আচৰণত | আমি সদায়ে শিষ্টাচাৰ,সংস্কাৰ, সদাচাৰ মহিলাৰ পৰা আশা কৰোঁ আৰু পুৰুষক ইয়াৰ গণ্ডীৰ পৰা বাহিৰত থকাটোৱেই ফেচন বুলি গণ্য কৰোঁ | যাৰ বাবে বাবে বাৰে কাঠগড়াত থিয় হ’বলগা হয় নাৰী..ল অজুহাত নানা—(১) অশালীন সাজ-পোছাক (২) অশালীন অংগী-ভংগী (৩) ৰাতি-বিয়লি ঘৰৰ বাহিৰত বিচৰণ… হয়তো নাৰীক মাথোঁ এক সামগ্ৰী হিচাপেহে গ্ৰাহ্য কৰিবলৈ বদ্ধমূল ধাৰণা পুৰুষতান্ত্ৰিক সমাজ ব্যৱস্থাৰ, য’ত হয়তো কোনো স্থান নাই নাৰীৰ আৱেগ অনুভৱৰ |\nদামিনীয়ে জোকাৰি গ’ল সমগ্ৰ দেশক | নাৰীৰ সুৰক্ষাৰ দাবীত, নিৰ্ভয়াৰ বাবে হাতত হাত ধৰি ওলাই আহিল সহপাঠিনীৰ লগতে দিল্লীৰ ছাত্ৰ সমাজ, অভিভাৱক | হয়তো এইবাৰেই প্ৰথম য’ত নাৰীক দোষ দিয়াৰ পৰিৱৰ্তে অনুভৱ কৰা হ’ল যন্ত্ৰণাখিনিক | নিৰ্ভয়া আতঁৰি গ’ল…অজান দেশলৈ…নৱবৰ্ষৰ প্ৰাক্‌ক্ষণত আশা এতিয়া মাত্ৰ এটাই ভৱিষ্যতে যাতে আমি সগৌৰৱৰে মূৰ ডাঙি ক’ব পাৰোঁ—আমি আমি একো একোজন সুসংস্কাৰপূৰ্ণ পুৰুষৰ ভগ্নী, মাতৃ অথবা পত্নী |\nএই বিশ্বাসৰ যেন অপমৃত্যু নহয় |\nএটা কবিতাৰ সমাধি – শান্তিছায়া শইকীয়া\n(স্বাপদৰ বলি হোৱা দুৰ্ভগীয়া ছোৱালীজনীৰ বাবে)\nএটা কবিতাৰ সমাধি দিয়া হৈছে ইয়াত।\nইয়াতে উৰি ফুৰিছিল এটা গীতৰ সুৰ হৈ,\nবতাহত ঢৌ তুলিছিল,\nফুলকলিবোৰৰ টোপনি ভাঙিছিল\nচৰাইৰ কণ্ঠত উঠিছিল তাৰ প্ৰতিধ্বনি।\nসেই কবিতা, সেই গীত হঠাতে নীৰৱ হ’ল।\nবতাহত কঁপনি নোতোলা হ’ল-\nসমস্ত পৃথিৱী আৰু আকাশ নীৰৱ হ’ল\nএই ঠাইতে, ঠিক মোৰ বুকুৰ মাজতে\nশেষ নিশ্বাস পেলালে।\nতাক ইয়াতে সমাধি দিলোঁ।\nএয়া পশুতুল্য আচৰণ নহয় – প্ৰতিম প্ৰতাপ বৰুৱা\nঅসহ্য অসহ্য। ঘটনাটোৰ বিষয়ে কথা পাতিবলৈ লওতেও গাটো বৰফ হৈ যায়। এনে কিছুমান কথা জানো যিবিলাক এনেকৈ ৰাজহুৱাকৈ ক’ব নোৱাৰি। বাধা আছে।\nঅপৰাধীকেইটাক ওচৰৰ পৰা দেখিছিলোঁ। কোনো ৰিয়েক্‌চন নাই, কোনো অনুশোচনা নাই। এনে মানুহো থাকিব পাৰেনে? পাৰে, এনে ভয়ানক মানুহো থাকিব পাৰে। এজনে কৈছিল—পশুতুল্য আচৰণ। ঘপ্‌কৈ খঙটো উঠি আহিছিল। কৈছিলোঁ – এয়া পশুতুল্য আচৰণ নহয়। পশুৱে এনে নৃশংস অপৰাধ নকৰে। এনে বৰ্বৰতা একমাত্ৰ মানুহে দেখুৱাব পাৰে।\nআটাইতকৈ বেছি বৰ্বৰতা দেখুওৱা অপৰাধীটোৰ বয়স মাত্ৰ ১৭ বছৰ আৰু কেইমাহমান। ১৮ বছৰতকৈ কম হোৱা বাবেই তাক এতিয়া জুভেনাইল কাৰেক্‌চনেল হ’মত ৰখা হৈছে। কোনোবাই কৈছে ভাৰতীয় আইনে তাক অতি বেছি মাত্ৰ ৩ বছৰৰ বন্দিত্ব দিব পাৰে, তাকো জেইলত নহয়, জুভেনাইল কাৰেক্‌চনেল হ’মত। বাকীকেইটাক এতিয়া কি শাস্তি প্ৰদান কৰা হ’ব আৰু সেই শাস্তি প্ৰদান কৰিবলৈ আৰু তাক কাৰ্যকৰী কৰিবলৈ কিমান সময় লাগিব সেই কথাটোৱে দেশৰ চৰকাৰ, পুলিচ আৰু ন্যায়পালিকাৰ দক্ষতাক প্ৰমাণ কৰিব।\nযোৱামাহৰ সাহিত্যৰ থীম আছিল—‘নাৰী তুমি অৰ্ধ আকাশ’। তেতিয়াই লিখিছিলোঁ – নাৰী তুমি অৰ্ধ-আকাশ—এই কথাষাৰ কিমান সত্য? কবিয়ে কবিতা লিখোঁতে ব্যৱহাৰ হোৱাৰ বাদে আজিৰ ভাৰতীয় সমাজ জীৱনত এই বাক্যটোৱে বুজোৱা অৰ্থটো প্ৰকৃতাৰ্থত আমি দেখা পাও নে নাপাও? ভাৰতৰ আগশাৰীৰ প্ৰদেশ বুলি কোৱা দিল্লী, হাৰিয়াণা, উত্তৰ প্ৰদেশ আদিৰ বেছিভাগ ঠাইত সমাজিকভাৱে নাৰীৰ অৱস্থান ইমানেই নিম্ন যে নেদেখিলে বিশ্বাস কৰিব নোৱাৰি। NCRBৰ মতে ২০১১ চনত দিল্লীত মহিলাৰ ওপৰত অপৰাধ সংঘটিত হৈছিল মুঠতে ৪,৪৮৯ টা।……… দিল্লীত সেই বছৰটোত সংঘটিত হোৱা অপৰাধৰ সংখ্যাটো সৰ্বভাৰতীয় সংখ্যাৰ ১৩.৩% আছিল। ভাৰতীয় সমাজ ব্যৱস্থাৰ লাজলগা দিশ এইটো।\nধৰ্ষণ সকলো অপৰাধতকৈ ঘৃণনীয় অপৰাধ। এই কাৰ্যৰ দ্বাৰা এগৰাকী নাৰীক শাৰীৰিক আৰু মানসিকভাৱে হত্যা কৰি পেলোৱা হয়। আচৰিত কথা ভাৰতীয় সমাজত নাৰীগৰাকীকহে দোষী বুলি বহুতে কয়। বহুতে নাৰীৰ মুক্ত চাল-চলন, কাপোৰ পিন্ধাৰ ‘ষ্টাইল’ আদিৰ দৰে অবান্তৰ কথা কিছুমানো কৈ দিয়ে। তেওঁলোকে হয়তো নাজানে যে ভাৰতত ৬ মহীয়া কেঁচুৱাৰ পৰা ৮০ বছৰীয়া বৃদ্ধাও ধৰ্ষণৰ বলি হৈ প্ৰাণ হেৰুৱাইছে।\nনৃশংসতাৰ চৰম সীমাত গৈ এজনী ছোৱালীক হত্যা কৰা হ’ল। এতিয়া এই অপৰাধীকেইটাৰ একমাত্ৰ শাস্তি মৃত্যুদণ্ড হোৱা উচিত। তাকো অতি সোনকালে। ভাৰতীয় নাৰীৰ সামাজিক নিৰাপত্তাৰ বিষয়ে প্ৰতিষ্ঠিত ব্যৱস্থাসমূহৰ ওপৰত সাধাৰণ মানুহৰ আস্থা ঘূৰাই আনিবৰ বাবেও এই অপৰাধীকেইটাক মৃত্যুদণ্ডৰে দণ্ডিত কৰিব লাগে আৰু তাক অতি সোনকালে কাৰ্যকৰী কৰিব লাগে।\nকিন্তু এনে ধৰণৰ অপৰাধ ৰোধ কৰিবৰ বাবে আইনী আৰু পুলিচী ব্যৱস্থাই সকলো নহয়। ভাৰতীয় সমাজ ব্যৱস্থাৰ উন্নতি হ’ব লাগিব। পুৰুষে নাৰীক সন্মানৰ চকুৰে চাবলৈ শিকিব লাগিব। নাৰীৰ প্ৰতি পুৰুষৰ দৃষ্টিভঙ্গীৰ পৰিবৰ্তন হ’ব লাগিব।\nনিৰ্ভয়াৰ বিয়োগত দুআষাৰ – ডাঃ ভূপেন শইকীয়া\nঅৱশেষত তেৰ দিনৰ সংগ্ৰামৰ অন্ত পৰিল৷\nনিৰ্ভয়া, দামিনী, বীৰাংগনাৰ আখ্যা লাভ কৰা, অদম্য সাহসৰ প্ৰতীক দিল্লীৰ নিৰ্যাতিতা যুৱতীগৰাকীৰ ছিংগাপুৰৰ সময় পুৱা ৪-৪৫ বজাত পৰলোকপ্ৰাপ্তি হ’ল৷ জীয়াই থকাৰ তীব্ৰ বাসনা, পৰিয়ালৰ শেষ আশ্ৰয় হোৱাৰ ইচ্ছা অপূৰ্ণ হৈয়ে ৰ’ল৷\nচিকিৎসকসকলৰ বুজিবলৈ বাকী নাছিল সৰ্বশৰীৰ গুৰুতৰভাৱে আঘাটপ্ৰাপ্ত দেহ এটাত তেওঁলোকে প্ৰাণটো দীৰ্ঘ সময়লৈ ধৰি ৰাখিব নোৱাৰে৷ মাত্ৰ চিকিৎসকৰ ধৰ্মহে তেওঁলোকে পালন কৰি গৈছিল৷ ৰাজনীতিবিদসকলেও জনতাৰ ক্ষোভৰ শাম কটাবলৈ বুলি যিকোনো প্ৰকাৰে যুৱতীগৰাকীক মুমূৰ্ষু অৱস্থাত বিদেশলৈ প্ৰেৰণ কৰিলে৷\nকিন্তু সকলো প্ৰচেষ্টা আৰু প্ৰাৰ্থনাৰ অন্ত পেলাই নিৰ্ভয়াই শুই থকা দেশবাসীক জাগ্ৰত হ’বলৈ বাৰ্তা প্ৰেৰণ কৰি নেদেখা ধামলৈ গতি কৰিলে৷\nফাঁচিৰ বিৰুদ্ধাচৰণ কৰা মানৱ অধিকাৰ প্ৰেমীসকললৈ এটি অনুৰোধ—এই যুৱতীগৰাকীৰ মানৱ অধিকাৰ লুন্ঠন কৰাৰ অধিকাৰ সেই নৰপিশাচকেইটাক কোনে দিলে সেই কথাও এবাৰ বিবেচনা কৰক।\nআজি সেই যুৱতীৰ দৰিদ্ৰ পিতৃয়ে কৈছে মোৰ কন্যাৰ প্ৰাণৰ বিনিময়ত যদি আন দেশবাসী মহিলাৰ জীৱন সুৰক্ষিত হয় তেতিয়া হ’লে আমাৰ পৰিয়ালৰ দুখ কিছু হ’লেও লাঘৱ হ’ব৷\nইয়াত কোনো সন্দেহ নাই যে ঘটনাটোৱে সমগ্ৰ বিশ্বৰ ওচৰত ভাৰতবৰ্ষৰ মান-মৰ্যাদা ভূ-লুন্ঠিত কৰিলে৷\nপৃথিৱীৰ অসুখ – পংকজ বৰা\nনিতৌ জ্বলে লাখ লাখ ৰঙীন বিজুলী-বাতি\nবহুৰঙী ফটিকাৰ নিচাত জীৱাস্মীভূত\nউদ্দাম উল্লাস নৃত্যত মগ্ন\nএজাক নগ্ন উন্মাদ মানুহ\nএতিয়া ধৰ্ষিতা সভ্যতাৰ উৎকৰ্ষিত সময়\nআৰু পৃথিৱীৰ অসুখ!\nধৰ্ষণ – বিক্ৰমজিৎ কাকতি\nআগকথা : তলৰ বিষয়টোত মই কোনো বিতৰ্কৰ পাতনি মেলিব খোজা নাই মাথোঁ বিজ্ঞানসন্মত বিশ্লেষণ কৰিবহে বিচাৰিছো —\nআমি প্ৰায়েই কওঁ যে ধৰ্ষণকাৰীক ফাঁচি দিব লাগে। আজি কেইবছৰমান আগতে ধনজ্ঞয় নামৰ এজন ধৰ্ষণকাৰীক ফাঁচি দিয়া হৈছিল, কিন্তু তাৰ পাচতো ধৰ্ষণৰ ঘটনা ঘটিয়েই আছে। সেয়েহে মই জানিব খোজো যে আজিলৈকে ধৰ্ষণৰ বিষয়ে কোনো ধৰণৰ বৈজ্ঞানিক বিশ্লেষণ হৈছে নে নাই? মানুহৰ শৰীৰত থকা কোনবোৰ ৰাসায়নিক দ্ৰব্যৰ abnormalityয়ে মানুহ এজনক ধৰ্ষণৰ পথলৈ লৈ যায়। এনে ধৰণৰ abnormality থিক কৰিবলৈ Medical Scienceত কি কি উপাই আছে ? কোনোবাই জনাবনে?\nসুৰজিৎ নেওগ—শাৰীৰিক ৰাসায়নিক দ্রব্যৰ হীন-দেঢ়িতকৈ ধৰ্ষনকাৰী এজনৰ মানষিক পৰিকাঠামোটৰ মনোবৈজ্ঞানিক বিশ্লেষণৰহে বেচি দৰকাৰ যেন অনুভৱ হয়। সাধাৰণতে এনেধৰণৰ চাঞ্চল্যকৰ (ক্ষমাপ্রাৰ্থি) ধৰ্ষণকাৰ্য এটা সংঘটিত হোৱাৰ পিছত বিভিন্ন টিভি চেনেলত বহু আলোচনা চক্রৰ আয়োজন হয়। আলোচনাকালত আলোচকসকলে বহুদিশৰ আলোকপাত কৰে। প্রায়ভাগ এনে আলোচনাত এজন মনোৰোগ বিশেষজ্ঞও উপস্থিত থাকি মানসিক দিশৰ বহু কথা উন্মোচিত কৰে । আমি দৰ্শক হিচাবে বেচ কিছু কথা বুজিও পাওঁ । কিন্তু মূল কথাটো হ’ল, এইবোৰ জনাৰ পিছতো এজন ‘সম্ভাৱ্য’ ধৰ্ষণকাৰীক কেনেকৈ আগতীয়াকৈ চিনাক্ত কৰিব পাৰি? এইবোৰ কথা আলোচনা হোৱাতো দৰকাৰী।\nবিক্ৰমজিৎ কাকতি— সুৰজিৎ দাদা, মনোবিজ্ঞানতো ৰাসায়নিক দ্ৰব্যৰ abnormality নুই কৰিব নোৱাৰি কিয়নো আমাৰ শৰীৰটো এক ৰাসায়নিক ভঁৰাল।\nপ্ৰতিম প্ৰতাপ বৰুৱা—মনোবিজ্ঞানৰ কথা একো নাজানোঁ। কিন্তু মোৰ বোধেৰে সম্ভাৱ্য ধৰ্ষণকাৰী এজনক আগতীয়াকৈ চিনাক্ত কৰিব নোৱাৰি। এইসকল মানুহ এক ধৰণৰ মানসিক ৰোগী। নিজৰ জীৱনত একো একোজন ফেইলাৰ। নিজে জীৱনৰ প্ৰতি খোজতে হাৰি হাৰি নিজৰ ইগ’ প্ৰব্লেম এটা আৰম্ভ হয়।\nৰণজিৎ কুমাৰ বৰা—ধৰ্ষণ বিকৃত ৰুচিৰ নিকৃস্ততম প্ৰকাশ। ধৰ্ষণৰ বিভিন্ন গোচৰত অভিযুক্ত বা অপৰাধীৰ স্বীকাৰোক্তি অধ্যয়ন কৰি গৱেষণাৰ জৰিয়তে হয়তোবা ধৰ্ষণকাৰীৰ মনস্তত্বৰ ছবি আঁকিব পৰা যাব। কিন্তু ধৰ্ষণৰ ঘটনা এটা আগতীয়া ব্যৱস্থাৰে ৰোধ কৰিব পৰাতো সম্ভৱপৰ যেন নালাগে। আপুনি এটা চিন্তনীয় বিষয় আগবঢ়ালে।\nময়ূৰ চেতিয়া—ধৰ্ষিতাগৰাকীকে যেতিয়া বলাৎকাৰৰ বাবে জগৰীয়া কৰি শত-সহস্র যুক্তি দাঙি ধৰা হয়, সেই সময়ত অৰূন্ধতী ৰয়ৰ এষাৰ কথা বৰকৈ মনত পৰে—never simplify what is complicated or complicate what is simple.\nৰাজধানী দিল্লী নাৰীৰ বাবে কিমান সুৰক্ষিত ? – ডাঃ ভূপেন শইকীয়া\nঅলপতে নিশা ১২বজাত বাছেৰে দিল্লীৰ বসন্ত বিহাৰৰ পৰা দ্বাৰকালৈ গৈ থকা যুৱতী এগৰাকী চলন্ত বাছখনতে দলবদ্ধ বলাৎকাৰৰ চিকাৰ হয়৷ তাৰ পিছত মাৰপিট কৰি চালকে নিৰ্যাতিতা যুৱতী আৰু তেওঁৰ লগত থকা সংগী যুৱকজনক বাছৰ পৰা দলিয়াই দিয়ে৷ ফলত দুয়ো বেয়াকৈ আহত হয়। আহত যুৱতীগৰাকী এইমছৰ ট্ৰ’মা চেন্টাৰত চিকিৎসাধীন হৈ আছে।\nআনহাতে ২০০৯ চনৰ জানুৱাৰীত নয়ডাৰ ছেক্টৰ-৩৯ত দলবদ্ধ বলাৎকাৰৰ বলি হোৱা এম বিৰ ছাত্ৰীগৰাকীয়ে আজিও ন্যায় নাপালে৷ গ্ৰেপ্তাৰ হোৱা ৩৯জন অভিযুক্তই জামিনত মুকলিহৈ সাক্ষীক ভাবুকি দিব ধৰিছে৷\nইয়াকে কয় চাকিৰ তলত অন্ধকাৰ৷\nআমাৰ উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ মহিলাই দিল্লীত সঘনাই লাঞ্চিত হোৱাৰ বাতৰিয়ে আমাক বিমৰ্ষ আৰু চিন্তান্বিত কৰি তোলে৷ তুলনামূলকভাবে অসমৰ জি এছ ৰ’ডৰ কাণ্ডৰ বিচাৰ যথেষ্ট খৰতকিয়াকৈ সম্পন্ন হ’ল বুলি ন্যায়ব্যৱস্থাৰ শলাগ লব লাগিব৷\nব্যক্তিগত অনুভৱ – অঞ্জনা তামুলী\nকোনো দিৱস, আইন সংশোধন, ফাঁচী দিয়া আদিয়ে মহিলাক আজিলৈ সুৰক্ষা দিব পৰা নাই আৰু নোৱাৰে। তাৰ বাবে আমি আমাৰ সন্তানক নাৰীক সন্মান কৰিবলৈ শিকাব লাগিব। প্ৰতি গৰাকী নাৰী তেওঁৰ মাতৃতুল্য, প্ৰতিগৰাকী গাভৰু তেওঁৰ বায়েকসম প্ৰতিগৰাকী কিশোৰী তেওঁৰ মৰমৰ ভনীসম। এইকথা আমি শিকাব পাৰিব লাগিব। তাতোকৈ ডাঙৰ কথা হ’ল কোনো এগৰাকী নাৰীয়ে তেওঁৰ জীৱনৰ অৰ্ধাংগিনী হ’ব যাৰ বাবে তেওঁ জীৱনটো জীয়াই থকাৰ প্ৰেৰণা হ’ব যিয়ে তেওঁক এখন সংসাৰৰ উপহাৰ দিব । যিজনে নাৰীক সন্মান কৰিবলৈ নিশিকে তেওঁ কেতিয়াও সুখী জীৱন যাপন কৰিব নোৱাৰে।\n← গ’ গ্রীন: উজ্বল ফুকন\nশিল্প-ভাষ্কৰ্য্য (কাবেৰী বৰা) →\nটুথপেষ্টৰ ইতিহাস- বিতোপন বৰদলৈ


ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন (IRV) আচামিচ - 2019 দ্বিতীয় বিৱৰণ 31 অধ্যায়\nমোচিৰ দায়িত্ব হস্তান্তৰ\n1 পাছত মোচিয়ে ইস্ৰায়েলীয়া লোকসকলক এইবোৰ কথা ক’লে,2“মোৰ বয়স এতিয়া এশ বিশ বছৰ হ’ল; মই চলা-ফুৰা কৰিব নোৱাৰা হৈছোঁ; যিহোৱাই মোক কৈছে, ‘তুমি এই যৰ্দ্দন নদী পাৰ হৈ নাযাবা।’’3আপোনালোকৰ ঈশ্বৰ যিহোৱা নিজেই আপোনালোকৰ আগে আগে পাৰ হৈ যাব; তেৱেঁই আপোনালোকৰ সন্মুখৰ পৰা এই সকলো জাতিবোৰক বিনষ্ট কৰিব আৰু আপোনালোকে তেওঁলোকৰ দেশ অধিকাৰ কৰিব। যিহোৱাৰ আজ্ঞা অনুসাৰে যিহোচূৱাই নদী পাৰ হৈ আপোনালোকৰ আগেয়ে পাৰ হৈ যাব।4ইমোৰীয়াসকলৰ ৰজা চীহোন আৰু ওগ এই দুজনক আৰু তেওঁলোকৰ দেশক যিহোৱাই যেনেকৈ বিনষ্ট কৰিছিল, তেনেকৈয়ে তেওঁ এই সকলো জাতিকে বিনষ্ট কৰিব।5যুদ্ধক্ষেত্রত যিহোৱাই তেওঁলোকক আপোনালোকৰ হাতত শোধাই দিব আৰু মই আপোনালোকক দিয়া সকলো আজ্ঞা অনুসাৰে আপোনালোকে তেওঁলোকৰ প্রতি ব্যৱহাৰ কৰিব।6আপোনালোক শক্তিশালী হওঁক আৰু অতিশয় সাহিয়াল হওঁক; তেওঁলোকক দেখি ভয় নকৰিব বা কঁপিও নুঠিব; কিয়নো আপোনালোকৰ ঈশ্বৰ যিহোৱা নিজেই আপোনালোকৰ লগত যাওঁতা; তেওঁ আপোনালোকক কেতিয়াও নেৰিব বা ত্যাগ নকৰিব।\n7 তাৰ পাছত মোচিয়ে যিহোচূৱাক মাতিলে আৰু সকলো ইস্ৰায়েলীয়া লোকৰ সন্মুখত তেওঁক ক’লে, “তুমি বলৱান আৰু সাহিয়াল হোৱা; কিয়নো তুমিয়েই এই লোকসকলৰ লগত সেই দেশলৈ যাব লাগিব, যি দেশ দিবলৈ যিহোৱাই তেওঁলোকৰ পূর্বপুৰুষসকলৰ আগত প্রতিজ্ঞা কৰিছিল; সেই দেশত এই লোকসকলৰে সৈতে তুমিহে সোমাবা আৰু এওঁলোকক তুমিহে সেই দেশত অধিকাৰ কৰাবা। 8 যিহোৱা নিজেই তোমাৰ আগে আগে যাব আৰু তোমাৰ সঙ্গে সঙ্গে থাকিব; তেওঁ তোমাক কেতিয়াও নেৰিব বা ত্যাগ নকৰিব; তুমি ভয় নকৰিবা আৰু নিৰুৎসাহ নহ’বা।”\nমোচিয়ে ব্যৱস্থা লিপিবদ্ধ কৰা\n9 মোচিয়ে এই ব্যৱস্থা লিখি যিহোৱাৰ নিয়ম চন্দুক কঢ়িয়াই নিয়া লেবী গোষ্ঠীৰ পুৰোহিতসকলক আৰু ইস্ৰায়েলৰ পৰিচাৰক সকলৰ হাতত দিলে। 10 মোচিয়ে তেওঁলোকক এই আজ্ঞা দিলে, “প্রত্যেক সপ্তম বছৰৰ অন্তত, ধাৰ ক্ষমাৰ বছৰত অর্থাৎ যেতিয়া পঁজা-পৰ্ব্বৰ সময় আহিব, 11 যি সময়ত ইস্ৰায়েলীয়া সকলো লোক আপোনালোকৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ সন্মুখত উপস্থিত হ’বৰ কাৰণে তেওঁৰ মনোনীত ঠাইলৈ আহিব, তেতিয়া আপোনালোকে এই ব্যৱস্থা অৱশ্যেই লোক সকলৰ আগত তেওঁলোকে শুনাকৈ পাঠ কৰিব। 12 আপোনালোকে পুৰুষ, মহিলা, ল’ৰা-ছোৱালীকে আদি কৰি নগৰৰ দুৱাৰৰ ভিতৰত আপোনালোকৰ মাজত বাস কৰা বিদেশী লোক সকলোকে একগোট কৰিব। তেওঁলোকেও এই ব্যৱস্থা শুনি শিকিব পাৰিব আৰু আপোনালোকৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাক সন্মান কৰিব। তেওঁলোকে এই ব্যৱস্থাৰ সকলো বাক্য পালন কৰিব। 13 তেওঁলোকৰ সন্তান সকলে যদি এইবোৰ কথা নজনাকৈ থাকে, তেন্তে তেওঁলোকেও শুনিব আৰু আপোনালোকৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাক সন্মান কৰিবলৈ শিকিব; যি দেশ অধিকাৰ কৰিবলৈ আপোনালোকে যৰ্দ্দন নদী পাৰ হৈ যাব, সেই দেশত যিমান দিনলৈকে আপোনালোক জীয়াই থাকিব, সিমান দিনলৈকে তেওঁলোকে আপোনালোকৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাক সন্মান কৰিবলৈ আপোনালোকে এইদৰে কৰিব।”\nইস্রায়েলক নেতৃত্ব দিবলৈ যিহোচূৱাক নিযুক্ত কৰা\n14 পাছত যিহোৱাই মোচিক ক’লে, “এতিয়া তোমাৰ মৃত্যুৰ সময় ওচৰ চাপি আহিছে; যিহোচূৱাক মাতি আনি তুমি সাক্ষাৎ তম্বুত উপস্থিত হোৱা। সেই ঠাইতে মই যিহোচূৱাক তেওঁৰ কার্যৰ আজ্ঞা দিম।” সেয়ে মোচি আৰু যিহোচূৱা গৈ সাক্ষাৎ কৰা তম্বুত উপস্থিত হ’ল। 15 তেতিয়া যিহোৱাই মেঘস্তম্ভৰ মাজত সেই তম্বুত দেখা দিলে; সেই মেঘস্তম্ভ তম্বুৰ দুৱাৰৰ ওপৰত ৰৈ আছিল।\n16 যিহোৱাই মোচিক ক’লে, “শুনা, তুমি তোমাৰ ওপৰ-পিতৃসকলৰ লগত নিদ্রিত হ’বা; এই লোকসকলে উঠি যি দেশত সোমাবলৈ গৈ আছে, তেওঁলোক সেই ঠাইৰ লোকৰ মাজত থাকিব; তেওঁলোকে সেই দেশৰ আন দেৱতাবোৰৰ পাছত চলি ব্যভিচাৰৰ দৰে কার্য কৰিব আৰু মোক ত্যাগ কৰিব; মই তেওঁলোকৰ সৈতে কৰা মোৰ নিয়মটিও তেওঁলোকে ভাঙিব।\n17 যিদিনা তেওঁলোকে এইদৰে কৰিব, সেইদিনা তেওঁলোকৰ বিৰুদ্ধে মোৰ ক্ৰোধ প্ৰজ্বলিত হ’ব আৰু ময়ো তেওঁলোকক ত্যাগ কৰিম। মই তেওঁলোকৰ পৰা মোৰ মুখ ঢাকিম আৰু তেওঁলোক ধ্বংস হৈ যাব। তেওঁলোকলৈ অনেক দুখ-কষ্ট আৰু আপদ ঘটিব; সেইদিনা তেওঁলোকে ক’ব যে, “আমাৰ ঈশ্বৰ আমাৰ মাজত নথকাৰ কাৰণেই আমাৰ ওপৰত এই সকলো আপদ নে? 18 তেওঁলোকে দেৱতাবোৰলৈ ঘুৰি যি সকলো কুকৰ্ম কৰিব, সেইবাবে মই অৱশ্যেই সেইদিনা মোৰ মুখ ঢাকিম। 19 তোমালোকে এতিয়া তোমালোকৰ বাবে এই গীত লিখি ৰাখা। এই গীত ইস্ৰায়েলৰ লোকসকলক শিকাবা আৰু তেওঁলোকক মুখস্থ কৰিবলৈ দিবা। তাতে এই গীত ইস্ৰায়েলৰ লোকৰ অহিতে মোৰ সাক্ষী হৈ থাকিব। 20 কিয়নো, যি দেশ দিম বুলি মই তেওঁলোকৰ পূর্ব-পুৰুষসকলৰ আগত প্রতিজ্ঞা কৰিছিলোঁ, সেই গাখীৰ আৰু মধু বোৱা দেশলৈ যেতিয়া মই তেওঁলোকক লৈ যাম আৰু যেতিয়া তেওঁলোকে তৃপ্তিৰে ভোজন কৰি হৃষ্টপুষ্ট হ’ব, তেতিয়া তেওঁলোকে মোক তুচ্ছ কৰিব আৰু মোৰ নিয়মটি অগ্রাহ্য কৰি আন দেৱতাবোৰলৈ উলটি সেইবোৰৰ সেৱা পূজা কৰিব।\n21 তাৰ ফলত তেওঁলোকলৈ বহুত দুখ-কষ্ট আৰু বিপদ- আপদ ঘটিব; তেতিয়া এই গীতেই সাক্ষীস্বৰূপে তেওঁলোকৰ আগত সাক্ষ্য দিব; কাৰণ তেওঁলোকৰ বংশধৰসকলে মুখস্থ কৰা এই গীত নাপাহৰিব। কিয়নো, যি দেশ দিম বুলি মই প্রতিজ্ঞা কৰিছিলোঁ, তেওঁলোকক সেই দেশলৈ নিয়াৰ আগেয়েই তেওঁলোকে কৰা মনৰ পৰিকল্পনা মই জানো।” 22 সেয়ে মোচিয়ে সেইদিনাই এই গীত ইস্ৰায়েলৰ লোকসকলক শিকালে।\n23 তাৰ পাছত যিহোৱাই নুনৰ পুত্ৰ যিহোচূৱাক আজ্ঞা দি ক’লে, “তুমি বলৱান হোৱা, আৰু অতিশয় সাহিয়াল হোৱা; কিয়নো, মই ইস্ৰায়েলৰ সন্তান সকলক যি দেশ দিম বুলি প্রতিজ্ঞা কৰিছিলোঁ, সেই দেশলৈ তুমিহে তেওঁলোকক লৈ যাবা আৰু মই তোমাৰ সঙ্গী হম।”\n24 মোচিয়ে সম্পূৰ্ণকৈ এই নিয়মৰ সকলো কথা এখন পুস্তকত লিখিলে। 25 তাৰ পাছত যিহোৱাৰ নিয়ম-চন্দুক বৈ নিওঁতা লেবীয়াসকলক তেওঁ এই আজ্ঞা দিলে, 26 “এই ব্যৱস্থা পুস্তকখন লৈ আপোনালোকে আপোনালোকৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ নিয়ম-চন্দুকৰ কাষত ৰাখক; সেই ঠাইতে এইখন ইস্রায়েলীয়াসকলৰ বিৰুদ্ধে সাক্ষী হৈ থাকিব। 27 কিয়নো আপোনালোক যে কিমান বিদ্রোহী আৰু ঠৰ-ডিঙীয়া তাক মই জানো; মই আপোনালোকৰ মাজত আজি জীয়াই থাকোঁতেও যেতিয়া আপোনালোকে যিহোৱাৰ বিৰুদ্ধে বিদ্ৰোহ-আচৰণ কৰিছে, তেন্তে মোৰ মৃত্যুৰ পাছত যে ইয়াতকৈ আৰু কিমান অধিককৈ কৰিব! 28 আপোনালোকৰ নিজৰ নিজৰ গোষ্ঠীৰ সকলো পৰিচাৰক আৰু বিষয়াসকল মোৰ সন্মুখত একগোট হওঁক যাতে মই তেওঁলোকক এই সকলোবোৰ কথা শুনাব পাৰোঁ; আকাশ আৰু পৃথিবীক তেওঁলোকৰ বিৰুদ্ধে সাক্ষী কৰি ৰাখিব পাৰোঁ। 29 কিয়নো মই জানো যে, মোৰ মৃত্যুৰ পাছত আপোনালোক একেবাৰে ভ্ৰষ্ট হৈ যাব আৰু যি পথত চলিবলৈ মই আপোনালোকক আজ্ঞা দিছো, সেই পথৰ পৰা আপোনালোক আতৰি যাব; ভৱিষ্যত কালত আপোনালোকলৈ বিপদ নামি আহিব; কাৰণ যিহোৱাৰ দৃষ্টিত যি বেয়া আপোনালোকে তাকে কৰিব আৰু আপোনালোকে নিজ হাতেৰে কৰা কার্যৰ দ্বাৰাই যিহোৱাক ক্রোধিত কৰি তুলিব।”\n30 তাৰ পাছত মোচিয়ে ইস্ৰায়েলৰ গোটেই সমাজক এই গীতৰ কথাবোৰ শেষলৈকে গাই শুনালে।


মোদীৰ মন্ত্ৰীসভাত কোন কোন থাকিব??? | News Next One\nমোদীৰ মন্ত্ৰীসভাত কোন কোন থাকিব???\nনতুন দিল্লীঃ প্ৰধান মন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোডীৰ দ্বিতীয়টো কাৰ্যকালৰ সম্ভাৱনীয় মন্ত্ৰীসভাৰ তালিকা ইতিমধ্যে প্ৰকাশ পাইছে। মোডীৰ মন্ত্ৰীসভাত ৰাজনাথ সিং, ৰামবিলাস পাছোৱান, সদানন্দ গৌড়া, অৰ্জুন মেঘাৱল, এম এ নাকভি, প্ৰকাশ জাভড়েকাৰ, ৰামদাস আঠাৱলে, পিয়ুষ গোৱেল, আৰ এছ প্ৰসাদ অন্তৰ্ভূক্ত হোৱাৰ সম্ভাৱনা আছে বুলি জানিব পৰা গৈছে৷\nএকেদৰে জিতেন্দ্ৰ সিং, বাবুল সুপ্ৰিয়, জুবিন, স্মৃতি ইৰাণী, নিৰ্মলা সীতাৰমন, পুৰুষিত্তম ৰালপালা আদি মোডীৰ মন্ত্ৰীসভাত স্থান পোৱাটো নিশ্চিত হৈছে। অৱশ্যে এই তালিকা এতিয়াও নিশ্চিত হোৱা নাই যদিও এই সম্পৰ্কত মোডী আৰু শ্বাহৰ মাজত আজি পুৱাৰে অনুষ্ঠিত হৈছে ৰুদ্ধদ্বাৰ বৈঠক।\nউল্লেখ্য যে, আজি সন্ধিয়া প্ৰায় ৭.৩০ প্ৰায় ৮ হাজাৰ অতিথিৰ সন্মুখত ৰাষ্ট্ৰপতিৰ ভৱনৰ চৌহদত দ্বিতীয়টো কাৰ্যকালৰ বাবে প্ৰধান মন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোডীয়ে শপত গ্ৰহণ কৰিব। ইফালে মোদীৰ মন্ত্ৰীসভাত উত্তৰ পূৱৰ কিৰেন ৰিজেজু পুনৰ মন্ত্ৰীভাত স্থান পোৱাৰ সম্ভাৱনা আছে।


Free Basics,ফেচবুক আৰু ডিজিটেল স্বাধীনতা ইত্যাদি,প্ৰবন্ধ, আখৰ ই-আলোচনী\nFree Basics,ফেচবুক আৰু ডিজিটেল স্বাধীনতা ইত্যাদি\nযোৱা কিছুদিনৰ পৰা ফেচবুকত এটা বাতৰি খুব বেছিকৈ দেখিবলৈ পোৱা গৈছে। সেইটো হ’ল “অমুক বৰুৱা, তমুক তালুকদাৰ আৰু অন্যান্য ১০ জনে Free Basics ৰ প্ৰতি সমৰ্থন আগবঢ়াইছে। আপুনিও সমৰ্থন কৰিব পাৰে।” আৰু সমৰ্থন কৰা কামটোও তেওঁলোকে এটা মাত্ৰ ক্লিকৰ জৰিয়তে কৰিব পৰাকৈ অতি সহজ কৰি পেলাইছে। তাৰ লগতে বাতৰি-কাকতকে আদি কৰি বিভিন্ন ধৰণে তেওঁলোকে Free Basics ৰ প্ৰচাৰ অভিযান চলাইছে। কিন্তু এই Free Basics নো কি?\nফেচবুকে এইদৰে দিয়া বিজ্ঞাপনবোৰৰ মূল কথা হ’ল তেওঁলোকে অনুন্নত আৰু উন্নয়নশীল দেশ কিছুমানৰ দুখীয়া জনসাধাৰণক ইন্টাৰনেটৰ সা-সুবিধাবোৰ বিনামূল্যে প্ৰদান কৰিব খুজিছে। ওপৰে ওপৰে চালে ফেচবুকৰ এই পদক্ষেপ অতি আদৰণীয় আৰু অনুকৰণীয়। কিন্তু কথাটো ইমান চিধা হয়নে? তেওঁলোকে ফেচবুক আৰু বাতৰি কাকতত দিয়া বিজ্ঞাপনবোৰৰ সত্যতা কিমান?\nFree Basics ৰ সমান্তৰালকৈ আন এক বাতৰিও চাগে সকলোৰে দৃষ্টিগোচৰ হৈছে য’ত ফেচবুকৰ এই পদক্ষেপৰ বিৰোধিতা কৰা হৈছে। কিছুমানে হয়তো সেই বাতৰি মন দি পঢ়িছে, আনসকলে আওকাণ কৰিছে এই ভাবি যে সকলো কামতে সচৰাচৰ থকাৰ দৰে এয়াও এক স্বাৰ্থপৰ প্ৰতিবাদ। কিন্তু Free Basics ৰ সপক্ষে বা বিপক্ষে থকা বিভিন্ন যুক্তি-তৰ্কৰ মাজলৈ নোসোমোৱাকৈও যদি আমি এই ঘটনাৰাজি ওপৰে ওপৰে চাওঁ, তেন্তে দেখা পাম যে ফেচবুক এটা ব্যৱসায়িক প্ৰতিষ্ঠান, অন্যহাতে প্ৰতিবাদকাৰী লোকসকল এটা নিৰ্দিষ্ট গোট বা দলৰ মানুহ নহয়। এই সমস্ত প্ৰক্ৰিয়াটোত ফেচবুকৰ এটা ব্যৱসায়িক লাভালাভৰ অংক থকাটো আচৰিত হ’ব লগা কথা নহ’ব, কিন্তু ভাৰতৰ বেলেগ বেলেগ ঠাইৰ মানুহে (যি এজনে আনজনক চিনিও নাপায়) গাইগুটীয়াভাৱে চলাই থকা এই প্ৰতিবাদৰ কিবা স্বাৰ্থ থাকিব পাৰে জানো বুলি ভাবি চালেই প্ৰতিবাদৰ ছবিখন কিছু পৰিমাণে পৰিস্কাৰ হয়।\n২৮ ডিচেম্বৰ, ২০১৫ সংখ্যাৰ টাইমছ অৱ ইণ্ডিয়া কাকতত প্ৰকাশিত এটা প্ৰৱন্ধত ফেচবুকৰ প্ৰতিষ্ঠাতা তথা মুখ্য কাৰ্যবাহী বিষয়া মাৰ্ক জাকাৰবাৰ্গে Free Basics ৰ সপক্ষে সজোৰে মত প্ৰকাশ কৰিছে। তেওঁ কৈছে “প্ৰতিখন সমাজত এনে কিছুমান মৌলিক প্ৰয়োজন আছে যিবোৰ সেই সমাজত বাস কৰা মানুহৰ বাবে ইমান প্ৰয়োজনীয় যে আমি সেইবোৰ সকলো মানুহে বিনামূলীয়াকৈ পাব পৰা হোৱাটো বিচাৰোঁ।…… আৰু একবিংশ শতিকাত সকলো ধৰণৰ ৰাজহুৱা সেৱা পাব পৰাকৈ আৰু নিজৰ মৌলিক সামাজিক আৰু অৰ্থনৈতিক অধিকাৰ পাব পৰাকৈ সকলোৰে দৰকাৰী তথ্য আৰু সঁজুলিৰ ওপৰত অধিকাৰ থকাটো বাঞ্চনীয়। সেইবাবে সকলোৱে ‘free basic internet service’ ৰ অধিকাৰ পাব লাগে।” সেইকাৰণে ফেচবুকে Free Basics সেৱাৰ প্ৰচাৰ কৰিছে যাৰ দ্বাৰা জনসাধাৰণক স্বাস্থ্য, শিক্ষা, ক্ৰীড়া আদি ক্ষেত্ৰত বিভিন্ন ৱেবচাইটসমূহ বিনামূল্যে উপভোগ কৰিবলৈ দিয়া হ’ব। এইখিনিলৈ সকলো ঠিকেই আছে। কিন্তু ইয়াৰ পাছতেই ভাৰতৰ অসংখ্য সচেতন জনতাই সোধা প্ৰশ্নটো হ’ল “Free Basics সেৱাৰ যোগেৰে কোনবোৰ ৱেবচাইট আমি উপভোগ কৰিব পাৰিম?” ইয়াৰ উত্তৰটো হ’ল ফেচবুকে যিবোৰ ৱেবচাইটক অনুমতি প্ৰদান কৰিব কেৱল সেইবোৰহে খুলিব পৰা যাব। অৰ্থাৎ আমি যেনেকৈ এতিয়া যি মন যায় সেই ৱেবচাইট খুলি ইন্টাৰনেট সেৱা উপভোগ কৰি আছো, Free Basics অহাৰ পাছত সেয়া আৰু সম্ভৱ নহ’ব। আজি মানুহে ইন্টাৰনেট কেনেকৈ ব্যৱহাৰ কৰে? ৰাতিপুৱা শুই উঠি Gmail বা Yahoo ত আগৰাতি অহা ই-মেইল পঢ়ি উত্তৰ দিব, আজৰি সময় পালে ফেচবুক বা হোৱাটছ আপত বন্ধুৰ সৈতে বাৰ্তালাপ কৰিব, মন গ’লেই YouTube ত বিভিন্ন ভিডিঅ’ চাব, LinkedIn ত নিজৰ চাকৰিৰ প্ৰ’ফাইল ঠিক কৰিব, মনৰ ভাৱ Tweet কৰিব, দৰকাৰী বস্তু কিনিবলৈ Amazon, Flipkart আদি ৱেবচাইট খুলিব, ভ্ৰমণৰ বাবে ৰেলৰ আসন বন্দৱস্ত কৰিবলৈ IRCTC ৰ চাইটলৈ যাব আৰু বহুতো কিবাকিবি কৰিব। কিন্তু Free Basic অহাৰ পাছত আমি ইয়াৰ ভিতৰত অকল ফেচবুক টোহে কৰি থাকিব পাৰিম। পৃথিৱীৰ অন্যতম আগশাৰীৰ ডিজিটেল বিজ্ঞাপন প্ৰতিষ্ঠান Pinstorm (২০০৫ চনত ৰেড হেৰিঙ আলোচনীৰ "Asia's Top 100 Technology Companies" তালিকাত স্থানপ্ৰাপ্ত প্ৰতিষ্ঠান)ৰ প্ৰতিষ্ঠাতা মহেশ মূৰ্তিয়ে কোৱাৰ দৰে, “To make it clearer let’s tell you what the people of India will NOT find on Free Basics: no Google. No YouTube. No Amazon. No Flipkart. No Yahoo. No LinkedIn. No Twitter. No Snapdeal. No HDFC. No ICICI. No PayTM. No eBay. No IRCTC. No NDTV. No Rediff. No Quora. No Quikr. No RedBus. No BSE. No NSE. And the list goes on. It’s clear: the ‘Basics’ of the Indian internet are not on Free ‘Basics’.” কিন্তু এই কথাখিনি ফেচবুকে জনসাধাৰণক কোনোদিন জনোৱা নাই। উল্লেখযোগ্য যে Free Basics ৰ প্ৰতিবাদ কৰি জনসাধাৰণৰ আগত প্ৰকৃত সত্য উন্মোচন কৰাৰ ক্ষেত্ৰত মূৰ্তিয়ে আগভাগ লৈ আহিছে।\nএই যে ফেচবুকে কিছুমান “বিশেষ চাইট চাবলৈ অনুমতি প্ৰদান” কৰিবলৈ পদক্ষেপ লৈছে, সি আমাৰ ইচ্ছামতে ইন্টাৰনেট ব্যৱহাৰ কৰাৰ স্বাধীনতা (যাক Net neutrality বুলি অভিহিত কৰা হয়) খৰ্ব কৰা নাইনে? কথাটো দুখীয়া মানুহ এজনক তেওঁ মনে বিচৰা খাদ্য খাবলৈ নিদি নিৰ্দিষ্ট কিছুমান খাদ্যহে খাবলৈ দিয়াৰ নিচিনা কথা। এজন মানুহ হিচাপে নিজৰ প্ৰয়োজন অনুসাৰে খাদ্য নিজে নিৰ্ধাৰণ কৰাৰ সম্পূৰ্ণ অধিকাৰ প্ৰতিজন মানুহৰ আছে আৰু তাক খৰ্ব কৰিবলৈ খোজাতোহে হ’ব অনধিকাৰ প্ৰৱেশ। ঠিক তেনেদৰে জাকাৰবাৰ্গে কোৱাৰ দৰে যদি ইন্টাৰনেট আজিৰ পৃথিৱীৰ অন্যতম মৌলিক অধিকাৰ হয় তেন্তে সেই ইন্টাৰনেট নিজৰ প্ৰয়োজন আৰু ৰুচি অনুসৰি ব্যৱহাৰ কৰাৰ অধিকাৰ ধনী-দুখীয়া নিৰ্বিত্তে প্ৰতিজন মানুহৰ আছে। আশ্চৰ্যজনকভাৱে নিজৰ দেশ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত ফেচবুকে ইন্টাৰনেট ব্যৱহাৰৰ এই স্বাধীনতা খৰ্ব কৰিবলৈ সাহস কৰা নাই আৰু সেই দেশৰ প্ৰায় ৫০ মিলিয়ন মানুহ এতিয়াও ইন্টাৰনেট সেৱাৰহিত হৈ থকাৰ পাছতো তাত Free Basic ৰ এই পদক্ষেপৰ কোনো উম-ঘাম নাই। ইন্টাৰনেটৰ সৰ্বাধিক ব্যৱহাৰকাৰী থকা দেশসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম জাপান, নৰৱে, ফিনলেণ্ড, এ’ষ্ট’নিয়া আৰু নেদাৰলেণ্ডছে Free Basics ৰ দৰে ক্ষতিকাৰক পদক্ষেপবোৰক পোনছাটেই নিষিদ্ধ ঘোষণা কৰিছে। ইজিপ্তত Free Basics ক অনুমোদন জনোৱাৰ দুমাহৰ ভিতৰতে যোৱা ৩০ ডিচেম্বৰ,২০১৫ তাৰিখে নিষিদ্ধ ঘোষণা কৰা হয়। ফেচবুকে দাবী কৰা মতে ৩৬ খন দেশত Free Basics ক আদৰি লৈছে। কিন্তু সেই সকলোবোৰ আফ্ৰিকা, লেটিন আমেৰিকা আৰু মধ্য-এছিয়াৰ অনুন্নত আৰু উন্নয়নশীল দেশ (জিডিপিৰ মাপকাঠীৰে অনুন্নত বুলি কোৱা হৈছে), তাৰ ভিতৰত ঘানা, জাম্বিয়া, কেনিয়া, ইৰাক, পাকিস্তান, বাংলাদেশ, ছেনেগাল, বলিভিয়া আদি অন্যতম। প্ৰশ্ন হয়, যদি ফেচবুকে সকলোকে ইন্টাৰনেটৰ সুবিধা প্ৰদান কৰিব খুজিছে, তেন্তে ইউৰোপ, দক্ষিণ-পূৱ এছিয়া আৰু উত্তৰ আমেৰিকাৰ উন্নত দেশসমূহৰ ইন্টাৰনেটৰ সুবিধা নোপোৱা দুখীয়া মানুহ (হয়, আমেৰিকা, ইংলেণ্ডতো দুখীয়া মানুহ আছে) খিনিৰ কাৰণে Free Basics ৰ সেৱা উপলব্ধ কৰিব পৰা নাই কিয়? কাৰণ উন্নত দেশবোৰৰ চৰকাৰসমূহে এনে যিকোনো প্ৰৱঞ্চনামূলক পদক্ষেপ পোনচাটেই নিষিদ্ধ কৰি দিয়ে। ওপৰত উল্লেখ কৰা তুলনামূলকভাৱে অনুন্নত দেশবোৰত ফেচবুকে Internet.org নামেৰে এই আঁচনি লৈছিল। ভাৰততো ফেচবুকে ৰিলায়েন্স কমিউনিকেচনৰ সৈতে লগলাগি Internet.org আৰম্ভ কৰিছিল। কিন্তু বৃহৎ সংখ্যক মানুহৰ প্ৰৱল প্ৰতিবাদত ইয়াক নিষিদ্ধ কৰা হৈছিল। এতিয়া ফেচবুকে নাম সলনি কৰি Free Basics নামেৰে একেই হঠকাৰী আঁচনিক আগবঢ়াই দিছে।\nএতিয়ালৈ এই কথা স্পষ্ট হৈ পৰিছে যে ফেচবুকৰ Free Basics নামৰ আঁচনিত আমাৰ কাৰণে যিবোৰ “Basic website” সেইবোৰ খুলিব পৰা নাযাব। এতিয়া চাওঁ Free Basics সঁচাকৈয়ে বিনামূলীয়া হ’ব নে? শেহতীয়াকৈ কেইবাখনো আই.আই.টি, IISc, প্ৰমুখ্যে কেইবাটাও ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিষ্ঠানৰ প্ৰায় ৫০ জনমান বিজ্ঞানীয়ে Free Basics ৰ বিপক্ষে সজোৰে প্ৰতিবাদ কৰিছে। তেওঁলোকৰ মতে Free Basics ত থকা “Free” শব্দটো এটা ব্যৱসায়িক চমকৰ বাহিৰে আন একো নহয়। অৰ্থাৎ যদিও ফেচবুকে এই পদক্ষেপ এক বিনামূলীয়া সমাজসেৱাৰ ৰূপত উপস্থাপন কৰিব খুজিছে, কিন্তু আওপকীয়াকৈ তেওঁলোকৰ লাভৰ পৰিমাণ হ’ব কল্পনাতীত। ফেচবুকৰ এই “ভাৰতক সংযোজিত কৰাৰ” বিশাল নাটকৰ আঁৰৰ অভিপ্ৰায় কি হ’ব পাৰে তাৰ আভাস দিবলৈ চেষ্টা কৰি মহেশ মূৰ্তিয়ে কৈছে যে যদি ফেচবুকে সচাকৈয়ে সমাজসেৱা কৰিব বিচাৰিছে তেন্তে ইচ্ছা কৰিলে সকলোকে ‘সম্পূৰ্ণ ইন্টাৰনেট’ৰ সুবিধা বিনামূলীয়াকৈ দিব পৰাৰ ক্ষমতা তেওঁলোকৰ আছে। কিন্তু তাৰ সলনি দুখীয়া মানুহ এজনক প্ৰথমে ফেচবুকত একাউন্ট এটা খুলি তাৰ পাছত কিছুমান সৰু সুৰা ৱেবচাইট চোৱাৰ সুবিধাহে প্ৰদান কৰাটোৱে ফেচবুকৰ সুবিধাবাদী চৰিত্ৰ উদঙাই দিছে। (উল্লেখ্য যে Free Basics সুবিধা পাবলৈ মানুহজনৰ প্ৰথমেই ফেচবুকত এটা একাউন্ট থকাটো প্ৰথম চৰ্ত।) মন কৰিবলগা কথা যে যিমানেই ফেচবুকত একাউন্ট খোলা মানুহৰ সংখ্যা বাঢ়িব, ফেচবুকৰ ৰাজহৰ পৰিমাণ বাঢ়িব আৰু ধনী হ’ব মাৰ্ক জাকাৰবাৰ্গ। সহজভাৱে ক’বলৈ গ’লে যিবোৰ মানুহে ভৱিষ্যতে ইন্টাৰনেটৰ সুবিধা পালেও ফেচবুক নকৰিব, সেই মানুহবোৰক প্ৰথমেই ফেচবুকত সুমুৱাই লৈ নিজৰ ৰাজহ বৃদ্ধিৰ হে উপায় এই Free Basics। কেৱল এয়াই নহয়, Google ৰ সৈতে থকা প্ৰতিযোগিতাও Free basics ৰ আঁৰত জড়িত হৈ আছে বুলি আঙুলিয়াই মহেশ মূৰ্তিয়ে কৈছে, “আজি(ফেচবুক আৰু Google) দুয়োটা প্ৰতিষ্ঠানৰ ১.৫ বিলিয়ন ব্যৱহাৰকাৰী আছে। কিন্তু ইয়াৰ ফলত Google এ ৭০,০০০ কোটি টকা লাভ কৰাৰ বিপৰীতে ফেচবুকে ইয়াৰ পাঁচভাগৰ এভাগো উপাৰ্জন নকৰে। আনকথাত, প্ৰতিজন নতুন ইন্টাৰনেট ব্যৱহাৰকাৰীৰ বাবে ফেচবুকে মাত্ৰ ৮ টকা হে পায়, য’ত নেকি Google এ পায় ৪৮ টকা।……..তেনেহ’লে জাকাৰবাৰ্গ আৰু তেওঁৰ পত্নীক এতিয়াৰ দৰে ধনী কৰি ৰাখিবৰ বাবে তেওঁলোকে কিছুমান নতুন মানুহক বিচাৰিব লাগিব, যিসকলে ফেচবুকত একাউন্ট খুলিব কিন্তু Google কোনোপধ্যে ব্যৱহাৰ কৰিব নোৱাৰিব। গতিকে নতুন পৰিকল্পনা আহিল: দুখীয়া জনসাধাৰণক Google ৰ পৰা আঁতৰত ৰাখি ফেচবুক প্ৰদান কৰাৰ। প্ৰথমৰ ১.৫ বিলিয়নৰ বাহিৰৰ মানুহ (ইন্টাৰনেট ব্যৱহাৰ নকৰা মানুহ) ক’ত আছে? প্ৰধানকৈ ভাৰত আৰু চীনদেশত। চীনত ফেচবুককেই নিষিদ্ধ ঘোষণা কৰা আছে। বাকী থাকিলো আমি ভাৰতীয়খিনি। এই মানুহখিনি হাত কৰিলে পাব পৰা ১০,০০০ ৰো অধিক কোটি টকাৰ বিশাল লাভৰ আগত ভাৰতত Free Basics ৰ বিজ্ঞাপনৰ বাবে খৰচ কৰা ১০০ কোটি টকা তেনেই নগন্য নহয়নে?” মন কৰিবলগা কথা যে ইন্টাৰনেট ব্যৱহাৰ নকৰা অনুন্নত আৰু উন্নয়নশীল দেশবোৰৰ মানুহক Google আৰু অন্যান্য ৱেবচাইটৰ পৰা বঞ্চিত কৰি ফেচবুকৰ ৰাজহ বৃদ্ধিৰ কাম ইতিমধ্যে হৈ গৈছে। এতিয়া পৃথিৱীৰ দ্বিতীয় বৃহৎ জনসংখ্যাৰ দেশখনক হাত কৰিব পাৰিলে এই “Free” সেৱাৰ পৰা ফেচবুকৰ কিমান হাজাৰ হাজাৰ কোটি টকাৰ লাভ হ’ব সেয়া সহজেই অনুমেয়।\nএই সমস্ত আলোচনাৰ পৰা পোহৰলৈ অহা বহুতো কথাৰ ভিতৰত এটা কথা হৈছে ফেচবুকে দাবী কৰা ধৰণে Free Basics সেৱা Free ও নহয় আৰু Basic ও নহয়। ই আচলতে জনসাধাৰণৰ ইন্টাৰনেট ব্যৱহাৰ কৰাৰ স্বাধীনতা খৰ্ব কৰি ফেচবুকৰ ভঁৰাল চহকী কৰাৰ উপায়। Free Basics ৰ বিপক্ষে হোৱা প্ৰৱল প্ৰতিবাদৰ পৰিণতিত Telecom Regulatory Authority of India (TRAI) এ ৰিলায়েঞ্চক এই সেৱা সদ্যহতে স্থগিত কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিছে আৰু Free Basics লাগে নে নালাগে তাৰ ওপৰত অন্তিম মতামত জনাবলৈ ভাৰতৰ জনগণক আহ্বান জনাইছে। ফেচবুকে সেইবাবে ততাতৈয়াকৈ ব্যৱহাৰকাৰী সকললৈ বাৰ্তা পঠাই Free Basics ৰ সপক্ষে সমৰ্থন আদায় কৰিলে। আপুনি ফেচবুকত দেখা সেই ন’টিফিকেশ্বনৰ আৰঁৰ কাহিনী প্ৰকৃততে এয়াহে। মন কৰিবলগা কথা যে TRAI এ এই সেৱা স্থগিত কৰিহে ৰাখিছে, সম্পূৰ্ণভাৱে বন্ধ বা নিষিদ্ধ কৰা নাই। ফেচবুকে Free Basics পুনৰকাৰ্যকাৰী কৰিবলৈ সমস্ত শক্তি প্ৰয়োগ কৰিব, তাৰ বিপৰীতে আমি হাত সাৱটি বহি থাকিলে নহ’ব। আমি সিদ্ধান্ত ল’ব লাগিব যে নিজৰ হাত ভৰি বান্ধি জাকাৰবাৰ্গে নিৰ্ধাৰণ কৰি দিয়া নিয়মমতে ইন্টাৰনেট ব্যৱহাৰ কৰি ফেচবুকক ধনী কৰিম নে ইয়াৰ প্ৰতিবাদ কৰি TRAI লৈ www.savetheintrnet.in ৰ জৰিয়তে নিজৰ সিদ্ধান্ত অতি সোনকালে পঠাই ইন্টাৰনেট নিজৰ মতে চলোৱাৰ স্বাধীনতা অক্ষুণ্ণ ৰাখিম।


অসমৰ নাট্য জগতত সহ-অভিনয়ৰ সৃষ্টিকৰ্তা সৈনিক শিল্পী ব্ৰজনাথ শৰ্মা - বিৰিয়া Biriyaa\nদৰথী ভৰদ্বাজ2মাহ ago\nনাট্যকাৰ, গীতিকাৰ, অভিনেতা, পৰিচালক, নিবন্ধ লেখক, সৈনিক শিল্পী ব্ৰজনাথ শৰ্মা নাট্য জগতৰ এক চিনাকি নাম৷ কথাষাৰ কিমান দূৰ সঁচা বাৰু? মই যদিও ভাবো, কেতিয়াবা কথাবোৰ সঁচা নহয় যেন মোৰ অনুভৱ হয় বা আমি যেনেকৈ তেওঁৰ বিষয় জানিব লাগিছিল তেনেকৈ চৰ্চা হোৱা নাই যেন অনুভৱ হয়৷ তেওঁ যদি সেই সময়তে অসমীয়া নাট্য জগতখনত কিছুমান নতুন সংযোজন কৰিবলৈ মৰসাহ নকৰি সাধাৰণ ভাৱেই চলি গ’লহেতেন তেনেহ’লে হয়তো আজি আমি আইদেউ সন্দিকৈৰ নাম, আইদেউ সন্দিকৈ বটাঁৰ নামটো ইমান সোনকালে নুশুনিলোহেতেন৷ বহুত বছৰ আমি পিছুৱাই থাকিলোহেতেন৷ গতিকে মূল কথাটো হ’ল কম বেছি পৰিমাণে আমি তেওঁৰ বিষয়ে যিমানখিনি পঢ়িব আৰু শুনিব পাইছো সেয়া আমি সকলোৱে বোধকৰো জনা উচিত৷\nব্ৰজনাথ শৰ্মাৰ ঠিকনাকে ধৰি সমালোচনা লৈকে\nব্ৰজনাথ শৰ্মাৰ জন্ম বৰপেটা জিলাৰ শিলা গাঁৱত ১৮৯৪ চনৰ ১৫ ছেপ্টেম্বৰত৷ তেওঁ প্ৰাথমিক শিক্ষা আৰম্ভ কৰে ঘৰৰ পৰা দুই কিলো’মিটাৰ দূৰৈৰ ভেল্লা প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত৷ যিহেতু ডাঙৰ ককায়েকে কৰ্মসূত্ৰে গৌৰীপুৰত আছিল সেয়ে পিছলৈ ব্ৰজনাথ শৰ্মাকো তালৈ লৈ গৈ বিদ্যালয়ত নাম ভৰ্তি কৰি দিয়ে৷ তাত গৈ লাহে লাহে ইংৰাজী ভাষাৰ প্ৰতি তেওঁ আকৰ্ষিত হয় আৰু ককায়েকে নজনাকৈয়ে ইংৰাজী বিদ্যালয়ত নাম ভৰ্তি কৰে৷ তেওঁ স্কুলীয়া শিক্ষাতকৈ খেলা-ধূলাত, নাটকত বেছি আগৰণুৱা আছিল৷ ইয়াৰ উপৰিও তেওঁৰ অসাধাৰণ ব্যক্তিত্ব কিছুমান চাই কিছুমান কথা হয়তো আমি কল্পনাও নকৰো যে তেওঁ আন দহজন সাধাৰণ ল’ৰা ছোৱালীৰ দৰে স্কুলৰ পৰা ঘূৰি আহোঁতে আনৰ বাৰীৰ ফল চুৰি কৰিবও পাৰে৷\nশুনিবলৈ পোৱা মতে তেওঁ শিলাত থাকোঁতেও সমনীয়াৰ লগত ঘূৰি ফুৰি ভাল পাইছিল৷ এবাৰ এনেকুৱা কাণ্ডৰ বাবে ককায়েকৰ গালি শুনি লাজে ভয়ে কলিকতালৈ পলাই যায়৷ তাত গৈ তেওঁ মিলিটাৰী ক্লাৰ্ক পদত নিযুক্তি হয়। প্ৰথম মহাসমৰৰ বিভীষিকাই গোটেই পৃথিৱীত চানি ধৰা সময়তেই তেওঁ কলিকতাৰ পৰা বাগদাদলৈ ৰাওনা হয়৷ তাত তেওঁ লগ পায় ভাৰতীয় সংগীতজ্ঞ মিষ্টাৰ জৰ্জক আৰু তেওঁৰ পৰা সংগীতৰ শিক্ষা লাভ কৰে৷ তাৰ এবছৰ পিছত পুনৰ বছোৰালৈ বদলি হয় আৰু তাত তেওঁ “ৱেষ্ট বেংগল ড্ৰামাটিক ক্লাৱ” ৰ সদস্য হয়৷ সেই সময়তে তেওঁ বহুতো গুণী ব্যক্তিত্বৰ নাট্য শিল্পী, নৃত্য শিল্পী, সংগীতজ্ঞৰ সান্নিধ্য লাভ কৰিছিল৷ তেওঁলোকৰ পৰা নাটকৰ লগত জড়িত বিভিন্ন দেশৰ আধুনিক কলা কৌশল তেওঁ শিকি বুজি লৈছিল৷\nতাত গৈ তেওঁ মিলিটাৰী ক্লাৰ্ক পদত নিযুক্তি হয়। প্ৰথম মহাসমৰৰ বিভীষিকাই গোটেই পৃথিৱীত চানি ধৰা সময়তেই তেওঁ কলিকতাৰ পৰা বাগদাদলৈ ৰাওনা হয়৷ তাত তেওঁ লগ পায় ভাৰতীয় সংগীতজ্ঞ মিষ্টাৰ জৰ্জক আৰু তেওঁৰ পৰা সংগীতৰ শিক্ষা লাভ কৰে৷\nতেওঁ “ৱেষ্ট বেংগল ড্ৰামাটিক ক্লাৱ” ৰ লগত কেইবাখনো বঙালী নাটকত অভিনয় কৰাৰ লগতে অসমীয়া শিল্প দক্ষতা প্ৰদৰ্শন কৰিও যথেষ্ট প্ৰশংসা লাভ কৰিছিল৷ যুদ্ধৰ সেই সময়চোৱাত তেওঁ নিজৰ দ্বায়িত্ব কৰ্তব্য নিয়াৰিকৈ পালন কৰাৰ ফলত ষ্টোৰ ক্লাৰ্কলৈ প্ৰমোশ্বন হয়। তাৰ পিছত তেওঁ কলিকতালৈ পুনৰ ঘূৰি আহে৷ সেই সময়ছোৱাতেই তেওঁ কলিকতীয়া যাত্ৰা চোৱাৰ মাধ্যমেৰে বংগৰ বিখ্যাত অভিনেতা সুৰেন্দ্ৰ ঘোষক লগ পায় আৰু ঘোষে তেওঁক বংগত থাকিয়েই নাটকৰ লগত জড়িত হোৱাৰ কথা কয় যদিও তেওঁৰ কথাত অমান্তি হৈ নিজ গাওঁ লৈ উভতি আহে৷\nতেওঁ জীৱন নিৰ্বাহৰ বাবে বিভিন্ন কাম কৰিলে যদিও শেষত পুনৰ যাত্ৰা পৰিচালক হিচাপে কাম কৰিব লয়৷ ঘৰলৈ আহি তেওঁ জন্ম দিলে “শিলা কালিকা অপেৰা পাৰ্টি” নামৰ এটা যাত্ৰা নাট্য দল৷ তেওঁ নাটকবোৰ বঙালীৰ পৰা অসমীয়া লৈ অনুবাদ কৰি মঞ্চস্থ কৰে৷ এই “শিলা কালিকা অপেৰা পাৰ্টি”টোৱে পেশাদাৰী নাট্য দল ৰূপে বৰপেটাকে ধৰি কামৰূপ জিলাতেও সুনাম অৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। কিন্তু পিছলৈ দলটো ভাঙি যায়৷\nতাৰ পিছত তেওঁ শিলাৰ পৰা আহি সৰভোগৰ দক্ষিণ গণকগাড়ীৰ স্থায়ী বাসীন্দা হয়৷ তাতেই কেইজনমান ডেকাৰ লগত তেওঁ মিলি পুনৰ “দক্ষিণ গণকগাড়ী অপেৰা পাৰ্টি” নামৰ নাট্য দলটো গঠন কৰে৷ সেই সময়তে তেওঁ এই যাত্ৰা দলটোত মাহে ৭০টকাকৈ দৰমহাত নাট পৰিচালনা কৰিছিল৷ পিছলৈ কিন্তু নিজাকৈ প্ৰযোজনা আৰু পৰিচালনা কৰিছিল৷ এই নাট্যদলটোৱে অসমৰ বিভিন্ন ঠাইলৈ নিমন্ত্ৰিত হৈছিল লগতে সুনামো অৰ্জন কৰিছিল৷ কিন্তু অৰ্থৰ অভাৱত পিছলৈ এইদলটোও আগবাঢ়ি যোৱাত অসুবিধাৰ সন্মূখীন হ’ব লগা হৈছিল৷\nতাৰ পিছত বিপিন চন্দ্ৰ বৰুৱাৰ উৎসাহ আৰু আৰ্থিক সহায়ৰ ফলত তেওঁ নতুন উদ্দমেৰে গঠন কৰে “আসাম কহিনুৰ অপেৰা পাৰ্টি“ যাত্ৰা দলটো৷ “আসাম কহিনুৰ অপেৰা পাৰ্টি“ টোৱেও অসমৰ বিভিন্ন ঠাইত নাট প্ৰদৰ্শন কৰি সুনাম অৰ্জন কৰে৷\nউক্ত দলটোতেই ব্ৰজনাথ শৰ্মাই নাৰী চৰিত্ৰ সমূহ নাৰীৰ দ্বাৰাই অভিনীত কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয় আৰু এই সিদ্ধান্তই অসমৰ নাট্য জগত খনক বহু যুগ আগুৱাই লৈ যায়। ইয়াৰ আগলৈকে নাৰী চৰিত্ৰ পুৰুষৰ দ্বাৰা ৰূপায়িত কৰা হৈছিল৷ তেওঁ হৈছে অসমত প্ৰথমজন পৰিচালক সহ-অভিনয়ৰ সৃষ্টিকৰ্তা৷\nউক্ত দলটোতেই ব্ৰজনাথ শৰ্মাই নাৰী চৰিত্ৰ সমূহ নাৰীৰ দ্বাৰাই অভিনীত কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয় আৰু এই সিদ্ধান্তই অসমৰ নাট্য জগত খনক বহু যুগ আগুৱাই লৈ যায়। ইয়াৰ আগলৈকে নাৰী চৰিত্ৰ পুৰুষৰ দ্বাৰা ৰূপায়িত কৰা হৈছিল৷ তেওঁ হৈছে অসমত প্ৰথমজন পৰিচালক সহ-অভিনয়ৰ সৃষ্টিকৰ্তা৷ এই ক্ষেত্ৰত তেওঁক সহায় কৰে বিপিন চন্দ্ৰ বৰুৱাই৷ তেওঁ পুৰণিগুদামৰ সৰ্বেশ্বৰী আৰু দীনমাই (গোলাপী), চামগুৰীৰ ফুলেশ্বৰী দাসক আৰু দ্বিতীয় বৰ্ষত শৈলবালা দেৱী, নাজিৰাৰ বিনোদা গগৈ আৰু উত্তৰ গুৱাহাটীৰ লাৱণ্য এনেদৰে বিভিন্ন ঠাইৰ পৰা অভিনেত্ৰী গোটাই সৰভোগলৈ আনি “আসাম কহিনুৰ অপেৰা পাৰ্টি’ত অন্তৰ্ভুক্ত কৰে৷ তেওঁলোকক শিকাই বুজাই লৈ সহ অভিনয়ৰ পাতনি মেলে ডুমডুমাৰ নাট্য মঞ্চত৷ কিন্তু তেওঁৰ এই সিদ্ধান্তৰ ফলত বহুতো সমালোচনাৰ সন্মূখীন হ’ব লগাত পৰিছিল যদিও তেওঁ থমকি নৰ’ল৷\nতেওঁ সেই তাহানিতে দেশ বিদেশৰ বিভিন্ন বিশেষজ্ঞৰ পৰা কলা সংস্কৃতিৰ যি জ্ঞান লাভ কৰিছিল সেয়া নিজ দৰ্শনেৰে অসমৰ নাট্য যাত্ৰাত প্ৰতিফলিত কৰাৰ চেষ্টা কৰিছিল৷ আজি অভিনয় কলা আগবাঢ়ি ইমানখিনি পালেগৈ যে নিষ্ঠাৰে কাম কৰিলে জগত জিনিব পাৰি, তথাপি বহুতে অভিনয় বা অভিনয় পৰিচালনাক পেছা হিচাপে লবলৈ ভয় কৰে কিন্তু তেওঁ সেই তেতিয়াই অভিনয়ক পেছা হিচাপে লৈ কাম কৰিছিল৷\nতেওঁলোকৰ দৰে ব্যক্তিত্বই সমাজত যি পৰিৱৰ্তন আনি দিলে তাৰ আঁত ধৰিয়েই আমি গৈ আছো৷ মোৰ অনুভৱ হয়, তেওঁলোকৰ দৰে ব্যক্তিয়ে আনি দিয়ে পৰিৱৰ্তনৰ আঁত ধৰিয়েই আমি সৰুৰে পৰাই নিজৰ উদ্দেশ্যত দৃঢ় আৰু সাহসী ব্যক্তিত্বৰ অধিকাৰী হৈ ভৱিশ্যতৰ দিশলৈ আগবাঢ়ি যাব লাগিব৷\nPrevious আৰ.এক্স ১০০পৰা আৰ.এচ.এচ লৈ: অসমীয়াৰ জাতীয়তাবোধ আৰু জাতীয় চেতনা\nNext দেশত অনলাইন শিক্ষাৰ গুৰুত্ব আৰু বৰ্তমানৰ বাস্তৱ ছবিখন\nঅভিনয় শিল্পী, বিৰিয়াৰ স্তম্ভলেখিকা\nদিগন্ত শৰ্মা2ঘণ্টা ago\nবান আৰু প্ৰাণ!\nনিতুপৰ্ণ ৰাজবংশী3মাহ ago


খ্বন মৗঙ | The Spirit of The State : টাই আহোমৰ সাজপাৰ আৰু মেথনি: কিছু চিন্তনীয় ණ... চাও সত্যজিৎ চাৰিঙীয়া ফুকন , তিনিচুকীয়া\nমানৱ সমাজৰ প্ৰতিটো সভ্যতাৰ খলপে খলপে ইয়াৰ সাংস্কৃতিক দিশসমূহ সেই সময়ৰ সমাজ ব্যৱস্থা একোটা অৰ্থ সামাজিক দিশসমূহৰ লগত জড়িত । অৰ্থ সামাজিক ব্যৱস্থাই একোখন সমাজ অথবা জাতিৰ সভ্যতাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি আহিছে যোগে যোগে । ঠিক তেনেকৈ সভ্যতাৰ প্ৰাচীনতম অৱস্থাত টাই জাতিৰ নিজস্ব সামাজিক বুনিয়াদ সৃষ্টি হৈছিল একো একোটা অৰ্থ সামাজিক ঘটনা প্ৰৱাহত । সেইদৰে সাজপাৰ সৃষ্টিৰ আমি যদি মানৱ সমাজৰ আদিমৰ পৰা আদিম সমাজলৈ গৈ যদিহে ফঁহিয়াই চাওঁ তেতিয়া কি সিদ্ধান্তলৈ আহিম বাৰু ! সকলোৰে এটাই উত্তৰ হ'ব শূন্যতা । য'ত লজ্জা নাছিল তাত আকৌ সাজপাৰ কিয় ? ধৰিলোৱা হ'ল বাৰু লজ্জাৰ সলনি দেহটোক শীত তাপ বা অন্য প্ৰাকৃতিক কাৰণত ৰক্ষা কৰিবলৈ পৰিধান কৰিছিল । তেতিয়া আকৌ প্ৰশ্ন হ'ব ,য'ত সৃষ্টিৰ অৱকাশ হোৱা নাছিল তাত আকৌ সাজপাৰ পৰিধান হ'ব কেনেকৈ । সেই আদিম সমাজৰ পৰা মানুহৰ সামাজিক ব্যৱস্থা উত্তৰণ হোৱাৰ ঢাপে ঢাপে মানৱ সভ্যতাওঁ অগ্ৰগতি লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হল । মানুহৰ জীৱন যোদ্ধই , মানৱ জাতিৰ জীৱন প্ৰণালী লগতে ভিন্ন প্ৰয়োজনীয় চাহিদা বৃদ্ধি পাবলৈ ললে । চাহিদাৰ বাবে অন্য পৰিৱৰ্তন লগতে , মানুহৰ চিন্তা চেতনাৰ বৃদ্ধিয়ে লজ্জা ভাৱৰ উদয় কৰালে, জলবায়ুৰ সৈতে ভাৰসাম্য ৰক্ষা নতুবা লজ্জা নিবাৰণৰ বাবে শৰীৰত এক নতুন আৱৰণ পৰিধান কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিলে, বিভিন্ন প্ৰাকৃতিক উৎস সমূহৰ পৰা । সেই সময়ৰ পৰা আহি আহি আমি আজি এই বৰ্তমান সমাজ ব্যৱস্থা তৈয়াৰ কৰি অগ্ৰহৰ দিশে , ইয়াৰ ব্যতিক্ৰম আমাৰ টাই জাতিটোওঁ নহব চাগে । এতিয়া আমাৰ প্ৰশ্ন হ'ব মানৱ সভ্যতাৰ কোন স্তৰৰ সভ্যতাক আমি প্ৰতিনিধিত্ব কৰিম অথবা টাই আহোম হিচাবে একোজন ব্যক্তি বা সমাজে প্ৰতিনিধিত্ব কৰিব । এনেকৈও প্ৰশ্ন উত্থাপন হ'ব পাৰে নেকি ? সেই আদিম সমাজত পৰিধান কৰা গছৰ বাকলি ডাল পাত আদিহে আমাৰ জাতীয় সাজপাৰ , কাৰণ আমাৰ পূৰ্ব পুৰুষে সেইবিলাক পিন্ধিছিল । সেইটো চিৰ সত্য হোৱাৰ পিছতো আমাৰ বিবেকে মানি নলব , কাৰণ জাতীয় সাজপাৰ সংস্কৃতি ধাৰণা আমি সমাজ বিজ্ঞানৰ দৃষ্টিকুণৰে পৰ্য্যালোচনা আৰু বিশ্লেষণ কৰি সভ্যতাৰ উন্নত স্তৰৰ সমসাময়িক পৰ্য্যায়ৰ পৰা কিছু বৈশিষ্ট্য দাঙি ধৰিবলৈ চেষ্টা কৰো । পিছলৈ সেয়ে একোটা জাতিৰ জাতীয় সংস্কৃতি ৰূপেৰে স্বীকৃতি লাভ কৰে ।\nএতিয়া আহো মূল বিষয় বস্তুলৈ টাই আহোম মহিলাই মেথনি মাৰে নে, নামাৰে বা মেথনি মৰাতো টাই আহোমৰ সংস্কৃতি নে ? ইয়াৰ উত্তৰ একেষাৰতে দিয়া সম্ভৱ নহব ,মাত্র এক বিশেষ দৃষ্টিভংগীৰে আলোচনা হে কৰিব পাৰি । শাৰীৰিক গঠন আৰু প্ৰয়োজন অনুসৰি হে সাধাৰণতে বস্ত্ৰ পৰিধান কৰা হয় । তাৰ পাছত ব্যক্তিজনৰ পছন্দ অপছন্দ কথা আহিছে । বুকুত মেথনি মৰাৰ লগত এই চৰ্ত মানি চলা হয় চাগৈ । যিহেতু সভ্যতাৰ কোনো এক স্তৰৰ পৰা সূতা কাটি কাপোৰ তৈয়াৰ কৰিব পৰা হ'ল , কিন্তু বিভিন্ন আকাৰ দিব পৰা নাছিল । সেই সময়ত চাগে মাত্ৰ তৈয়াৰ কৰি লোৱা বস্ত্ৰখনৰে মাত্ৰ শৰীৰটো আৱৰণ কৰিবলৈ পৰিধান কৰিছিল , হয়তু চিলাই কৰি একোটা আকাৰ দি লবলৈ সক্ষম নোহোৱা বাবে বা চিলাই বিদ্যা নজনা বাবে । ভাৰতীয় সকলেও তাহানি একোখন বস্ত্ৰ মহিলাই পিন্ধিলে শাৰী আৰু পুৰুষে পিন্ধলে ধুতি বুলি কৈছিল । শাৰী আৰু ধুতিৰ আকাৰো একেই আছিল । সেইটো স্বাভাৱিক কথা সামাজিক স্তৰ সেই সময়ত সেইখিনি পাইছিল । সেই একেই সমসাময়িক স্তৰত টাই সকল যেতিয়া এই ভূখণ্ডলৈ আহিছিল তেওঁলোকৰ স্বকীয় জীৱন প্ৰণালী কিছু কিছু ক্ষেত্ৰত আনসকলতকৈ কিছু উন্নত আৰু ব্যতিক্ৰমী আছিল বুলি থাৱৰ কৰিব পাৰি । আনকি চীনা শান সকলেও টাই সকলৰ বহু সংস্কৃতি তেওঁলোকৰ নিজা কৰি লৈছিল । টাইসকলে ইয়ালৈ নিশ্চয় কিছু উন্নত বয়ন শিল্প , চিলাই কৰা বিদ্যা আদি লৈ আহিছিল , কাৰণ টাই সকলে খ্ৰীষ্টপূৰ্ব বহু শতিকাৰ আগতেই এড়ী , পাট ,বৰ মুগা পুহি সূতা কাটি কাপোৰ বব জানিছিল । মুগাৰ আৱিষ্কাৰো চীন দেশতে যিহেতু হৈছিল আৰু টাই সকলকে মুগাৰ আৱিষ্কাৰক বুলিও কোৱা হয় । প্ৰাচীন কালত চীনৰ পৰা কেইবাটাও পথেৰে ইউৰোপ লৈকে মুগা, পাট আৰু এড়ী সূতাৰ ব্যৱসায় হোৱাৰ সম্ভেদ পোৱা যায় , যেনে চিল্ক্ ৰোদৰ কথাই উল্লেখ কৰিব পাৰি । সেইয়ে আহোম শাসন ব্যৱস্থাৰ সময়ছোৱাত নিশ্চিত ভাৱে মূল টাই শৈলীৰে মহিলা সকলে ৰাজহুৱা বা সামাজিক জীৱন প্ৰণালীত আদিলৈ যাওঁতে নিশ্চয় তেওঁলোকে দীঘলীয়া ফা-ছৗ পৰিধান কৰিছিল বুলি ধৰি লব পাৰি , কিছু ক্ষেত্ৰত বিশ্লেষণ কৰা প্ৰয়োজন , বৰ্তমান দক্ষিণ পূৱ এছিয়া দেশ সমূহত মহিলা সকলে দীঘল চোলা পিন্ধা দেখা যায় আনকি আমাৰ উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ বহু কেইটা জনগোষ্ঠীয় মহিলাই দীঘল চোলা পিন্ধা দেখা যায়। আৰু যিসকল জনগোষ্ঠীয় মহিলাই চোলা পৰিধান নকৰিছিল সেয়ে তেওঁলোকে বুকুত মেথনি মাৰিছিল বুলি অনুমান কৰিব পাৰি , কাৰণ চোলাৰ সলনি তেওঁলোকে বুকুত কাপোৰ মাৰি লৈছিল । আজিৰ পৰা কিছু বছৰ আগলৈ জনজাতীয় সমাজত মহিলাই চোলা (ফা-ছৗ) প্ৰায় নিপিন্ধেই বুলিব পাৰি । আজিও বহু বুঢ়ী আইতাই মৰাণ, মটক ,দেউৰী, কছাৰী , আৰু অন্য জনজাতীয় সকলে চোলা প্ৰায় নিপিন্ধে ঘৰুৱা ভাৱে বুকুত মেথনি মাৰি ,তেনেকৈয়ে থকা দেখা যায় । আজিৰ আধুনিক সমাজ ব্যৱস্থাৰ লগত খোজ মিলাবলৈ তেওঁলোকেও চোলা পৰিধান কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে । কিন্তু চোলাটোৰ লগতে তেওঁলোকে সামাজিক ধৰ্মীয় অনুষ্ঠানত পুৰণি সংস্কৃতি বুলি বুকুৰ মেথনিটো বাদ দিয়া নাই । বহু ক্ষেত্রত আন সময়ত আধুনিক অসমীয়া সাজপাৰ যোৰো পিন্ধিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে যিহেতু সমাজ গতিশীল । টাই আহোমৰ সাজপাৰকলৈ আধুনিক অসমীয়া বুৰঞ্জীবিদ সকলৰ ভিন্ন জনৰ ভিন্ন মত পাৰ্থক্য দেখা যায় । বহু কেইজন বুৰঞ্জীবিদে এই কথা উল্লেখ কৰিছে যে, আহোম প্ৰকাশনিক ব্যৱস্থাত পদ মৰ্যদা অনুসৰি বিষয় বৰ্গৰ মাজত সাজপাৰ পৰিধানৰ নিয়ম আছিল । একক সাজপাৰ সলনি যে আহোম প্ৰশাসনিক ব্যৱস্থাত পুৰুষ মহিলাৰ উভয় সাজপাৰ ভিন্ন আছিল । কিন্তু মূল শৈলী একেই আছিল । ড. লীলা গগৈ দেউৰ ' টাই সংস্কৃতি ৰূপ ৰেখাত ''এনেদৰে উল্লেখ কৰিছে , 'আহোম যোগত বিভিন্ন ৰুচি আৰু সম্ভ্ৰৰ জোখাৰে কাপোৰ পিন্ধিছিল । শাৰীৰ ব্যৱহাৰ ব্যৱহাৰ নাছিল । কোচ ৰজাই চিঠিৰ লগত পঠোৱা শাৰী পাচঁখন দেখি আহোম ৰজাই মন্তব্য কৰিছিল , 'শাৰী পাচঁখনযে আনিছ, আমাৰ দেশত যি খাৰ্চ্ছাই আছে , তাই হঁতেহে এই শাৰী পিন্ধে । আৰ্থত ভাল মানুহৰ তিৰোতাই শাৰী নিপিন্ধে, ৰিহা - মেখেলাহে পিন্ধিছিল । আহোম তিৰোতাই পোনতে মূৰত ওৰণি নলৈছিল , পাগুৰি দৰে কাপোৰ মেৰিয়াই লৈছিল । আৰু গাত চোলা পিন্ধিছিল । সৰ্বানন্দ ৰাজকুমাৰ দেউৰ ' ইতিহাসে সোঁৱৰা ছশটা বছৰত' উল্লেখ কৰিছে , বুদ্ধি স্বৰ্গনাৰায়ণৰ দিনৰ পৰা পৰদেশৰ আৰ্হিৰে সাত দেশৰ সাত সাজ ৰাজ অলংকাৰ ৰজাই কৰোৱাই আনিছিল । যদি এই তথ্য ভিত্তি আছে , তেতিয়া চাগৈ টাই আহোম সাজপাৰত নিশ্চয় অন্য দেশীয় সাজপাৰৰ কিছুহলেওঁ প্ৰভাৱ পৰিছিল ।\nটাই আহোম সকলৰ সকলৰ বহু কৃষ্টি সংস্কৃতি মূল অসমীয়া সংস্কৃতিত বিলীন হৈ গ'ল আৰু বহু অন্য জনগোষ্ঠীৰ সংস্কৃতি টাই আহোম সকলৰ মাজত সোমাই পৰিল । ৰুদ্ৰসিংহৰ ৰাজত্বৰ সময়ত সাজপাৰত অধিক পৰিৱৰ্তনৰ কথা বুৰঞ্জী বিদ সকলে উল্লেখ কৰিছে । যিহেতু অসমীয়া জাতি সত্বা গঠনত এই ভূখণ্ডৰ জাতি জনগোষ্ঠীৰ সহায় আৰু সমৰ্থনত টাই সকলে নিজা কৃষ্টি বহু বিলাই দিছিল, কিছু আনৰ পৰা আদৰি লৈছিল । আহোমৰ বেলি মাৰ যোৱাৰ পৰৱৰ্ত্তী সময়ত টাই আহোমৰ ভাষা সংস্কৃতি সকলো দিশতে ক্ৰমান্বয়ে অৱনতি ঘটিছিল । বহুতে নিজা ভাষা সংস্কৃতি পাহৰি পেলালে মাত্র এমুঠি মান ব্যক্তিৰ প্ৰচেষ্টাতহে ভাষা সংস্কৃতি সংৰক্ষিত হৈ থাকিল । সময়ৰ গতিত কিছু বৈশিষ্ট্য নিজে নিজে লুপ্ত হ'ল । টাই আহোম সকল বিভিন্ন সামাজিক ৰাজনৈতিক পৰিস্থিতিত পৰি আৰ্থিক দিশটো বহু সংখ্যকৰ বেয়াৰ ফালে গতি কৰিলে । জীৱন যোদ্ধৰ তাড়নাই বহু বস্তু ইচ্ছাকৃত ভাৱে ত্যাগ কৰিবলৈ বাধ্য কৰিলে । নিজা সৃষ্টিৰ দ্বাৰাহে সংস্কৃতি ৰক্ষা পৰে । য'ত সৃষ্টি শূণ্য তাত আকৌ সংস্কৃতি কেনেকৈ ৰক্ষা পৰিব । বহু কেইজন ব্যক্তিৰ কষ্ট আৰু ত্যাগৰ ফলত টাই আহোমৰ সংস্কৃতি পুনৰবাৰ উত্থানৰ গতিত । এই যাত্ৰা বহু কণ্টকময় ঘাট প্ৰতিঘাটৰে পৰিপূৰ্ণ । একেদিনাই সকলো সম্ভৱ নহয় । নিজা ভাষা সংস্কৃতিৰ প্ৰতি ৰাইজৰ আগ্ৰহ বৃদ্ধি পোৱা পৰিলক্ষিত হৈছে আজিৰ তাৰিখত । বহু গাঁৱৰ মহিলাই এটা ফা-ছৗ পিন্ধবলৈ আগ্ৰহী । কিন্তু মন গলেও কি হ'ব, ঘৰৰ চাউল মুঠিৰ কথা আহি পৰে । শেষত বাকচত আগৰ পৰা থকা ব্লাউজটোকে পিন্ধিব লগা হয় । ব্লাউজ পিন্ধিলেটো মেথনি মাৰিবৈ লাগিব । ঠিক তেনেকৈ পুৰুষ সকলৰ একেই কথা ফা-ছৗ বা চাপকন এটা পটকৈ চিলাই কৰি বা কিনিবলৈ অৰ্থৰ নাটনি । ধুতি ,পাঞ্জাৱী , পাইজামা পিন্ধিয়ে টাই জাতীয় সংস্কৃতি ৰক্ষা কৰিব লগা হৈছে । সেয়ে আমি প্ৰথম সৃষ্টিত গুৰুত্ব দিয়া প্ৰয়োজন তাৰ পিছত কৃষ্টি । বুকুত মেথনি বা ধুতি পিন্ধিলে আমি ব্যক্তিগৰাকীক তুলুঙা মন্তব্য দিয়াৰ সলনি সৰ্ব প্ৰথমে টাই আহোমৰ মূল সাংস্কৃতিক পৰিৱৰ্তনৰ বাবে ব্যক্তি গৰাকীক উৎসাহ দিয়া হে সময় সমাগত । । "পু লিন পু থাও " স্মৃতি গ্ৰন্থ( তিনিচুকীয়া কেন্দ্ৰীয় মে-ডাম-মে-ফী )প্ৰকাশিত মোৰ লিখনি ।


যদি আপোনাৰ ফোনত দেখিছে এই ১০টা লক্ষণ, বুজি ল’ব যে হেক হৈছে আপোনাৰ স্মাৰ্টফোন!– News18 Assam\nযদি আপোনাৰ ফোনত দেখিছে এই ১০টা লক্ষণ, বুজি ল’ব যে হেক হৈছে আপোনাৰ স্মাৰ্টফোন!\n»যদি আপোনাৰ ফোনত দেখিছে এই ১০টা লক্ষণ, বুজি ল’ব যে হেক হৈছে আপোনাৰ স্মাৰ্টফোন!\nUpdated:July 22, 2021, 2:15 PM IST\nএই স্পাই এপ আৰু টুলে আপোনাৰ ডিভাইচৰ ভিতৰত সোমাই পৰে আৰু সহজতে দেখা হোৱা নাযায়।\nLast Updated: July 22, 2021, 2:15 PM IST\nপেগাছাছ বিবাদে পুনৰ এবাৰ মোবাইল স্পাইৰ আশংকা প্ৰকট কৰি তুলিছে। সাধাৰণ ইণ্টাৰনেট ব্যৱহাৰকাৰীক পেগাছাছৰ দৰে স্পাই টুলক লৈ ভয় কৰাৰ কাৰণ নাই, কিন্তু আন হেকিং আৰু স্পাই ছফটৱেৰ আৰু এপৰ পৰা সাৱধান হোৱা প্ৰয়োজন। কিছুমান এপে আপোনাৰ ফোনত ফাইনেন্স সম্বন্ধীয় তথ্য চুৰি কৰাৰ চেষ্টা কৰে। আনহাতে, কিছুমান ফটো গেলাৰী, কল, মেছেজ আৰু আন তথ্য চুৰি কৰিব পাৰে। এই স্পাই এপ আৰু টুলে আপোনাৰ ডিভাইচৰ ভিতৰত সোমাই পৰে আৰু সহজতে দেখা হোৱা নাযায়। আপোনাক জনাবলৈ লৈছো ১০টা লক্ষণ যাৰ দ্বাৰা আপোনাৰ ফোনত এই স্পাই টুলছ আৰু এপৰ বিষয়ে জানিব পাৰিব।\n১. যদি আপোনাৰ ফোনৰ বেটাৰীৰ চাৰ্জ দ্ৰুতগতিত শেষ হৈছে, তেন্তে ফোনত স্পাই এপ বা স্পাই টুল থকাৰ সম্ভাৱনা থাকিব পাৰে। এই স্পাই টুল চেক কৰাৰ পূৰ্বে প্ৰথমে ফোনৰ বেকগ্ৰাউণ্ডত চলি থকা এপৰ পৰীক্ষা কৰক। বেকগ্ৰাউণ্ডত চলি থকা বহুত এপে বেটাৰীৰ চাৰ্জ শেষ কৰে। সেইবাবে সেইবোৰ প্ৰথমে বন্ধ কৰক।\n২. আপোনাৰ ফোনত এনেকুৱা এপ আছে নেকি পৰীক্ষা কৰক, যিবোৰ আপুনি ডাউনলোড কৰা নাই। এনে এপ হেকাৰে আপোনাৰ ফোনত ডাউনলোড কৰিব পাৰে। এনেকুৱা এপ থাকিলে শীঘ্ৰে ডিলিট কৰক।\n৩. যদি আপোনাৰ ফোন বহু শ্ল’ হৈ যায় আৰু ৰৈ ৰৈ কাম কৰে, তেন্তে আপোনাৰ ফোনৰ বেকগ্ৰাউণ্ডত ষ্টীল্থ মলৱেয়ৰ থাকিব পাৰে।\n৪. যদি আপোনাৰ ডাটা ব্যৱহাৰ হঠাৎ বাঢ়ি যায় বা পৰিমাণতকৈ অধিক ব্যৱহাৰ হৈ আছে, তেন্তে আপোনাৰ ফোনত স্পাই এপ বা ছফটৱেৰে আপোনাৰ ডাটা ব্যৱহাৰ কৰি থাকিব পাৰে, কাৰণ তেওঁলোকে ইণ্টাৰনেট ব্যৱহাৰ কৰি আপোনাৰ গতিবিধি ট্ৰেক কৰে।\n৫. আপোনাৰ ফোনত কেতবোৰ আচৰিত ধৰণৰ ঘটনা ঘটিছে নেকি? নিজে নিজে এপ ক্ৰেছ হৈ যা বা লোড হোৱাত সমস্যা হয় নেকি? কিছুমান ছাইট সাধাৰণতকৈ বেলেগ দেখিছে? এয়া আপোনাৰ ফোনত স্পাই এপে কাম কৰাৰ সংকেত।\n৬. যদি আপুনি দেখিছে যে আপোনাৰ ফোনৰ স্ক্ৰীণত বহুতো পপআপ আহিছে, এয়া এডৱেয়ৰৰ কাৰণ হ’ব পাৰে। এয়া একপ্ৰকাৰৰ ছফটৱেৰ, যিয়ে আপোনাৰ ডিভাইচ বিজ্ঞাপনেৰে ভৰাই পেলায়। এনেকুৱা লিংকত কেতিয়াও ক্লিক নকৰিব।\n৭. যদি আপোনাৰ ফটো গেলেৰীত এনেকুৱা ফটো বা ভিডিঅ’ দেখে যিবোৰ আপুনি কেতিয়াও লোৱা নাই, তেন্তে সাৱধান হওক, কিয়নো আপোনাৰ কেমেৰা কাৰোবাৰ দ্বাৰা নিয়ন্ত্ৰণ হ’ব পাৰে।\n৮. যদি আপুনি আপোনাৰ ফোন ব্যৱহাৰ নকৰা অৱস্থাত ফ্লেছ লাইট অন হৈ থাকে, এয়া আন এক সংকেত। এনেকুৱা হ’ব পাৰে যে কোনো লোকে আপোনাৰ ডিভাইচ নিয়ন্ত্ৰণ কৰি আছে।\n৯. দীঘলীয়া সময়লৈ ব্যৱহাৰ কৰাৰ ফলত ফোন গৰম হ’ব পাৰে, যেনে ঘণ্টা ঘণ্টা গেমিং কৰিলে বা নেভিগেচন এপ চলালে আদি। যদি আপোনাৰ ফোন ব্যৱহাৰ নহ’লেও গৰম হয়, তেন্তে এই সম্ভাৱনা থাকে যে হেকাৰে নিজৰ কাম কৰি আছে।\n১০. যদি আপোনাৰ কল বা মেছেজ লগত আপুনি এনে তথ্য দেখিছে, যিবোৰ আপুনি প্ৰেৰণ কৰা নাই, তেন্তে এনেকুৱা হ’ব পাৰে যে হেকাৰে আপোনাৰ ফোন ব্যৱহাৰ কৰি আছে।\nFirst published: July 22, 2021, 2:15 PM IST


শংকৰ জন্মোৎসৱ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nশংকৰ জন্মোৎসৱ হ'ল বৈষ্ণৱ গুৰু মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ জন্ম দিৱস। অসমৰ বৈষ্ণৱ ধৰ্মাৱলম্বী লোকসকলে অতি উলহ-মালহেৰে ইয়াক উৎসৱ ৰূপে পালন কৰে। সাধাৰণতে আহিন মাহৰ বিজয়া দশমীৰ দিনা শংকৰ জন্মোৎসৱ হয়। প্ৰতিবছৰে অসম চৰকাৰে এই দিনটো স্থানীয় বন্ধৰ দিন ৰূপে ঘোষনা কৰে।\nপ্ৰধান প্ৰবন্ধ: শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ\nশ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ জন্ম ১৪৪৯ খ্ৰীষ্টাব্দত ( ১৩৭১ শকত ) নগাঁও জিলাৰ বৰদোৱাৰ আলিপুখুৰী নামে ঠাইত হৈছিল। দেউতাকৰ নাম আছিল কুসুম্বৰ ভূঞা আৰু মাকৰ নাম সত্যসন্ধ্যা। সৰুতে মাক-দেউতাকৰ বিয়োগ ঘটাত বুঢ়ীমাক খেৰসুঁতীয়ে শংকৰক তুলি-তালি ডাঙৰ-দীঘল কৰিছিল। মহেন্দ্ৰ কন্দলি আছিল শংকৰৰ শিক্ষা-গুৰু। কেৱল অ-ফলা আৰু ক-ফলা শিকিয়েই 'কৰতল-কমল' কবিতা লিখি ১২ বছৰ বয়সতে শংকৰে স্ব-প্ৰতিভাৰ উমান দিছিল। তেওঁ কেইবাবাৰো তীৰ্থ ভ্ৰমণলৈ গৈছিল আৰু আন সংস্কৃতিৰ ভালখিনি গোটাই-পিতাই আনি অসমীয়া সংস্কৃতিক সমৃদ্ধ কৰিছিল। খোল-তাল, অংকীয়া নাটৰপৰা বৰগীতলৈকে সকলোখিনি শংকৰৰ অৱদান। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ জাতি-বৰ্ণহীন এখন বৃহত্তৰ সমাজ গঢ়াৰ প্ৰয়াস কৰিছিল। কোঁচ-ম্লেছ, হিন্দু-মুছলমান, ধনী-দুখীয়া সকলোকে এক কৰি শংকৰে নৱ-বৈষ্ণ্ব ধৰ্ম প্ৰচাৰ কৰিছিল। অসমীয়া জাতি গঠনৰ প্ৰতি শংকৰৰ অৱদান সমূহ আজি তেওঁৰ মৃত্যুৰ ৫৭০ বছৰৰ পিছতো ছিদ্ৰবিহীন। তেখেতৰ তিৰোভাৱ তিথিতো চৰকাৰী বন্ধ ঘোষনা কৰা হয় যদিও শংকৰদেৱ সংঘই গুৰুজনাৰ জন্ম দিৱসটোহে কেৱল উদযাপন কৰে। সংঘৰ লগতে অসমৰ বৈষ্ণৱ পন্থীসকলে বিভিন্ন জিলাত ঠায়ে-ঠায়ে শংকৰ জন্মোৎসৱ পালন কৰে।\nদুৰ্গা পূজাৰ বিজয়া দশমীৰ দিনা শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ জন্ম হৈছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। সেয়ে প্ৰতিবছৰে আহিন-কাতি মাহত শংকৰ জন্মোৎসৱ পালন কৰা হয়। এই দিনা ভক্তসকলে লগ হৈ নামঘৰত নাম-প্ৰসংগ কৰে আৰু প্ৰসাদ বিতৰণ হয়। ৰাতিলৈ ভাওনা প্ৰদৰ্শন কৰা হয়। কোনো কোনো ঠাইত দুদিনীয়াকৈও এই উৎসৱ পালন কৰা হয়। উৎসৱৰ কাৰ্যসূচীৰ অংশ হিচাপে প্ৰসংগ-কীৰ্তন, আইসকলৰ নাম, ভক্তিৰত্নাৱলী পাঠ, সত্ৰীয়া নৃত্য প্ৰদৰ্শন, ধৰ্মালোচনা সভা, নাম-প্ৰসংগ আৰু সন্ধিয়া ভাওনা পৰিৱেশন আৰু বন্তি প্ৰজ্বলন কৰা হয়। ২০২০ চনৰ ২৫ ছেপ্টেম্বৰ তাৰিখে অসম চৰকাৰে শংকৰ জন্মোৎসৱৰ দিনটো ড্ৰাই ডে ৰূপে ঘোষনা কৰিছিল।\n↑ মৃদুল কুমাৰ সন্দিকৈ (১৮ ছেপ্টেম্বৰ, ২০১৮). "শ্ৰীমন্ত শংকৰ হৰি ভকতৰ, আমাৰ পৰম গুৰু…". অসমীয়া প্ৰতিদিন. https://www.asomiyapratidin.in/sankardev-janmutsav-spcl-writng/। আহৰণ কৰা হৈছে: ৭ ডিচেম্বৰ, ২০২০.\n↑ "বিভিন্ন ঠাইত শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ জন্মোৎসৱ পালন". দৈনিক জনমভূমি. ৯ অক্টোবৰ,২০১৯. https://janambhumi.in/VFhwVmVrNVVVVDA9/en/VFhwVmVrNVVVVDA9/%E0%A6%AC%E0%A6%BF%E0%A6%AD%E0%A6%BF%E0%A6%A8%E0%A7%8D%E0%A6%A8-%E0%A6%A0%E0%A6%BE%E0%A6%87%E0%A6%A4-%E0%A6%B6%E0%A7%8D%E0%A6%B0%E0%A7%80%E0%A6%AE%E0%A6%A8%E0%A7%8D%E0%A6%A4-%E0%A6%B6%E0%A6%82%E0%A6%95%E0%A7%B0%E0%A6%A6%E0%A7%87%E0%A7%B1%E0%A7%B0-%E0%A6%9C%E0%A6%A8%E0%A7%8D%E0%A6%AE%E0%A7%8B%E0%A7%8E%E0%A6%B8%E0%A7%B1-%E0%A6%AA%E0%A6%BE%E0%A6%B2%E0%A6%A8.html। আহৰণ কৰা হৈছে: ৭ ডিচেম্বৰ, ২০২০.\n↑ "শংকৰ জন্মোৎসৱ উপলক্ষ্যে কাইলৈ অসমত ড্ৰাই ডে ঘোষণা". The Sentinel. ২৫ ছেপ্টেম্বৰ,২০২০. https://assamese.sentinelassam.com/%E0%A6%B6%E0%A7%80%E0%A7%B0%E0%A7%8D%E0%A6%B7-%E0%A6%AC%E0%A6%BE%E0%A6%A4%E0%A7%B0%E0%A6%BF/govt-declares-dry-day-on-sep-26-to-mark-srimanta-sankardevas-janmotsava-503484?infinitescroll=1। আহৰণ কৰা হৈছে: ৭ ডিচেম্বৰ, ২০২০.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=শংকৰ_জন্মোৎসৱ&oldid=253500"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ০৭ ডিচেম্বৰ, ২০২০ তাৰিখে ০৯:৩৫ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ কবিতা – এটি চমু আলোকপাত (মৌচুমী বড়ি) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nলক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ কবিতা – এটি চমু আলোকপাত (মৌচুমী বড়ি)\n‘জোনাকী’ যুগৰ ঘাই ব্যক্তিত্ব আৰু অসমীয়া সাহিত্যৰ মূৰ্তিমন্ত প্ৰেৰণা ৰসৰাজ লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাদেৱৰ প্ৰতিভা আছিল বহুমুখী৷ তেওঁ একেধাৰে এগৰাকী কবি, নাট্যকাৰ, ঔপন্যাসিক, জীৱনী লেখক, সমালোচক আৰু আধুনিক অসমীয়া গল্প সাহিত্যৰ জনক৷ বেজবৰুৱাদেৱৰ প্ৰকাশিত দুখন কবিতা পুথি হ’ল ‘কদম কলি’ আৰু ‘পদুম কলি’৷ ‘কদম কলি’ বেজবৰুৱাদেৱৰ ‘কবিতা হয় যদি হওঁক, নহয় যদি নহওঁক’ বুলি মাজে মাজে লিখা কবিতাৰ সংকলন৷ ‘পদুম কলি’ হ’ল ‘অযত্নপালিতা কন্যাৰ দৰে অ’ত-ত’ত সিঁচৰিত কবিতাৰ সংকলন৷\nবেজবৰুৱাদেৱৰ কবিতাৰাজিক প্ৰধানকৈ পাঁচ ভাগত ভগাব পাৰি- প্ৰেমৰ কবিতা, জাতীয় ভাৱৰ কবিতা, নীতি-উপদেশমূলক কবিতা, খুহুটীয়া বা ব্যংগ কবিতা আৰু আধ্যাত্মিক ধৰ্মতত্ব সম্বন্ধীয় কবিতা৷ ৰোমাণ্টিক আন্দোলনৰ গুৰিধৰোঁতা হিচাপে বেজবৰুৱাদেৱৰ কবিতাত ৰোমাণ্টিক কবিতাৰ লক্ষণ পূৰামাত্ৰাই দেখা যায়৷ তেওঁৰ ৰোমাণ্টিক কবিতাবোৰৰ ভিতৰত ‘চম্পা’, ‘প্ৰিয়তমাৰ সৌন্দৰ্য’, ‘প্ৰিয়তমা’, ‘ভ্ৰম’, ‘তোমাকেহে ভাল পাওঁ মৰমৰ সখী’ আদি অন্যতম৷ তেওঁৰ প্ৰেমৰ কবিতাবোৰত অনুভূতি স্পষ্ট, সজীৱ আৰু ব্যাকুলতাৰে ভৰা৷ ‘তোমাকেহে ভালপাওঁ মৰমৰ সখী’ কবিতাটিত কবিয়ে কোনোবা মানসীপ্ৰিয়াৰ প্ৰতি ব্যাকুলতাৰে আপোন অনুভৱ এনেদৰে ব্যক্ত কৰিছে—\n“তোমাকেহে ভালপাওঁ তোমাৰেহে মুখ চাওঁ\nতোমাকেহে দিনেৰাতি ফুৰোঁ মই দেখি\nতোমাকেহে ভালপাওঁ মৰমৰ সখী৷”\nকবিয়ে ‘প্ৰিয়তমা’ কবিতাটিত প্ৰিয়তমাৰ সৌন্দৰ্য বৰ্ণনা কৰিছে এইদৰে—\n“গোলাপ ফুলৰ ৰেণুৰে বোলোৱা\nদুখনি তোমাৰ গাল,\nনীলাকাশ যেন নিৰ্মল দুচকু\nমোৰ লাগে বৰ ভাল৷”\nকবিতাটিত কবিয়ে প্ৰিয়তমাৰ দৈহিক ৰূপৰ লগতে আন্তৰিক অনুৰাগৰ চিত্ৰ অতি মনোৰমভাৱে অংকন কৰিছে৷ কবিয়ে প্ৰকৃতিৰ মনোৰম সৌন্দৰ্যৰ মাজত প্ৰিয়াৰ সৌন্দৰ্যৰ প্ৰতিফলন উপলব্ধি কৰি লিখিছে—\n“কাঁইট নথকা ৰূপহ গোলাপ\nবোলে পৃথিৱীত নাই,\nএকোকে নামাতি প্ৰিয়াৰ দুগাল\nথাকিব ধৰিলোঁ চাই৷”\nকিন্তু দৈহিক সৌন্দৰ্যক তুচ্ছ কৰি জিলিকি উঠা অন্তৰৰ জ্যোতিৰ সন্ধানো কবিয়ে পাইছে৷ দৈহিক সৌন্দৰ্যৰ মাদকতাত দুদিনৰ বাবেহে চমক থাকিব পাৰে কিন্তু অন্তৰৰ প্ৰেম যুগমীয়া৷ সেয়ে বিভিন্ন ভাবৰ নীতি-উপদেশমূলক এধাৰি সাতসৰী সদৃশ কবিতা ‘ৰেণুকা’ত শুনা যায় কবিৰ আধ্যাত্মিক প্ৰেমৰ মৃদু গুঞ্জন৷\n“প্ৰেমত ঘূৰিছে ভূমণ্ডল\nপ্ৰেমত ফুলিছে শতদল৷”\n“জীৱনটো যদিও দুদিনীয়া\nপ্ৰেম কিন্তু ঠিক যুগমীয়া৷”\nবেজবৰুৱাদেৱৰ প্ৰেমৰ কবিতাবোৰত প্ৰেম সুগভীৰ, অচল-অটলৰূপে প্ৰকাশ পাইছে৷\n“কোমল অন্তৰ, প্ৰেমময় মন\nকোমল জুৰ হৃদয়;\nদিয়া যত দিনে ৰাতি মোৰ মন\nঅচল অতল ৰয়৷” (প্ৰিয়তমাৰ সৌন্দৰ্য)\nএই বিশ্বজগতত প্ৰেমৰ মহাশক্তি কবিয়ে উপলব্ধি কৰিছে৷ বিশ্বজগতৰ ইটো বস্তু-সম্ভাৰৰ লগত সিটো বস্তুৰ যি অৰ্ন্তনিহিত সম্বন্ধ ইয়াৰ মাজতো কবিয়ে উপলব্ধি কৰিব পাৰিছে প্ৰেমৰ মাহাত্ম্যৰ কথা৷\n“মৰু বুৰে শিল পমে বিন্দুৰ পৰশে\nপ্ৰেম আখ্যা মহাশক্তি জগৎ প্ৰকাশে”৷ (প্ৰেম)\nপ্ৰেমৰ ক্ষেত্ৰত এক উদাৰ আৰু সাহসী মনোভাৱ বেজবৰুৱাদেৱৰ কবিতাত লক্ষ্য কৰা যায়৷ ব্যক্তিগত অনুভৱৰ আলসুৱা প্ৰেম, প্ৰিয়াৰ মাজত আৱিষ্কাৰ কৰা সীমাহীন ৰহস্য আদিৰ প্ৰকাশ তেওঁৰ কবিতাত দেখা যায়৷\nবেজবৰুৱাদেৱৰ এচাম কবিতাৰ বিষয়বস্তু স্বদেশপ্ৰেম৷ অসমীয়া মানুহৰ গুণ-গৰিমা আৰু শৌৰ্য-বীৰ্যৰ ছবি বাহিৰৰ জগতত দাঙি ধৰিবৰ বাবে তেওঁৰ প্ৰয়াসৰ অন্ত নাছিল৷ অসমী আইৰ প্ৰতি থকা তেওঁৰ হৃদয়ৰ নিবিড় সম্পৰ্ক তেওঁৰ কেইবাটাও কবিতাৰ মাজত ফুটি উঠিছে৷ অসমী আইলৈ তেওঁৰ কিমান মৰম আছিল তাৰ উমান পোৱা যায় ‘মোৰ দেশ’ কবিতা (গীত)ৰ সহজ শব্দচয়নত৷ অসমৰ জাতীয় সংগীত ‘মোৰ দেশ’ৰ শব্দবোৰ যেন পাহাৰী নিজৰাৰ দৰে আপোন গতিৰে বৈ আহিছে-\n“চাই লওঁ তোমাৰ\nহেঁপাহ মোৰ পলোৱা নাই৷”\n‘বীণ বৰাগী’ কবিতাত অসমৰ অতীতলৈ ঘূৰি চোৱা তেওঁ এজন ব্যথিত অথচ আশাবাদী কবি৷ অতীত অসমৰ দুখ শোক, কলংকৰ কালিমাৰ কথা কবিয়ে শুনাব বিচৰা নাই,বৰঞ্চ পুৰণি অসমৰ যশ-কীৰ্তিৰ কথা সোঁৱৰাই দি অসমীয়া মানুহৰ হিয়া বলৱন্ত কৰিব লাগিব, দেহত নতুন প্ৰাণৰ সঞ্চাৰ কৰিব লাগিব, চকুত নতুন দীপ্তি ঢালিব লাগিব আৰু অসমীয়া জাতিক সবল সহজ কৰিব লাগিব, কবিৰ এয়েই কামনা৷ সেয়ে কবিয়ে লিখিছে—\nন চকু যুৰি\nন কৈ চাই লওঁ\nহে বীণ! এষাৰি মাত৷\nবেজবৰুৱা দেৱৰ সুস্থ আশাবাদৰ আন এটি নিদৰ্শন ‘অসম সংগীত’৷ অতীত ইতিহাসৰ পাত লুটিয়াই কবিয়ে উপলব্ধি কৰিব পাৰিছে অতীতৰ যশৰাশিৰে গৌৰৱান্বিত অসমীয়া জাতি নি:কিন নহয়৷ অতীতৰ অসমৰ যশ-কীৰ্তিৰ কথা সুঁৱৰি কবিয়ে ‘অসম সংগীত’ কবিতাত সাহসেৰে ক’ব পাৰিছে—\nকিহৰ দুখীয়া হ’ম?\nনুবুজোঁ নলওঁ গম৷”\nশক্তিৱন্ত অসমীয়া জাতিৰ নীচাত্মিকা মনোভাৱে তেওঁক যন্ত্ৰণা দিলেও আশা নেহেৰুৱাই তেওঁ কৈ উঠিছে—\n“বাজক ডবা বাজক শংখ\nবাজক মৃদং খোল\nজয় আই অসম বোল৷”\nবেজবৰুৱাদেৱৰ প্ৰকৃতি-প্ৰীতি আৰু চহা-জীৱন প্ৰীতিৰ নিদৰ্শন হ’ল ‘ধনবৰ ৰতনী’, ‘ৰতনীৰ বেজাৰ’, ‘নিমাতী কন্যা’, ‘তিলকা’ আদি কবিতাকেইটি৷ ৰতনীৰ বেজাৰত বিলাপ কৰা ধনবৰৰ ছবি সহজ-সৰলভাৱে ফুটি উঠিছে –\n“নৈৰে পাৰতে কাৰে এৰাবাৰী\nলুইতৰ পাৰতে কাৰে ধনবৰ\nৰতনীৰ বেজাৰত জহে?” (ধনবৰ আৰু ৰতনী)\nঅত্মীয়-পৰিজন হেৰুৱা নিঠৰুৱা ধনবৰে প্ৰাণভৰি ভাল পাইছিল প্ৰাণৰ ৰতনীক৷ ধনবৰৰ বুকু শুদা কৰি যেতিয়া ভাটিৰ ৰতনী ভটিয়াই গ’ল তেতিয়া যেন ধনবৰে ৰতনীবিহীন জীৱন অসাৰ্থক বুলি ভাৱি “বোপাই মোৰ লুইত ঐ! সামৰি লোৱা মোক,” বুলি লুইতৰ বহল বুকুত আশ্ৰয় ল’লে৷ আনফালে ধনবৰৰ মৃত্যৰ পিছত ৰতনীৰ বিননি ফুটি উঠিছে ‘ৰতনীৰ বেজাৰ’ নামৰ কবিতাটিত-\n“মৰি গৈ সোণ সৌ\nতৰা এটি হ’ল,\nহে তৰা এটি হ’ল৷\nটুপি টুপি চকুৰ লোৰে\nমোলৈ চাই ৰ’ল;\nহে মোলৈ চাই ৰ’ল৷ (ৰতনীৰ বেজাৰ)৷\nকবিৰ ‘নিমাতী কইনা’ এটি মালিতাসুৰীয়া প্ৰেমৰ কবিতা৷\nবেজবৰুৱাদেৱ তত্বদৰ্শী ভগৱৎ প্ৰেমৰো কবি৷ তেওঁৰ ‘ঈশ্বৰ আৰু ভকত’, ‘মহাপ্ৰয়াণৰ যাত্ৰী’, ‘তৰা’, ‘অৱশেষ’ আদি কবিতাৰ প্ৰাণকেন্দ্ৰ ভগৱৎ প্ৰেম৷ কবিৰ ‘চালনী আৰু বেজী’ কবিতাত অসমীয়া সমাজৰ দুৰ্বলতাসমূহক চোকা অথচ ৰসাল ভাষাৰে সমালোচনা কৰিছে৷ ‘বৃন্দা-চন্দ্ৰাৱলী’ সংবাদত চন্দ্ৰা-বৃন্দাই ইংৰাজী-অসমীয়া খিচিৰি ভাষাত কথা কয়-\n“Now look here Brinda বাই\nGo tell him go\nমই ৰাধা নহওঁ, বাঁহী বাই নচুৱাব মোক So!\nLet him go to Radha’s Bower\nHere no চালাকি৷”\nজীৱন যুদ্ধত ভাগৰি নপৰি বেজবৰুৱাদেৱে অকণমান শান্তিৰ শীতল পৰশ লাভ কৰিবলৈ বিচাৰিছিল হাস্যৰসৰ মাজেৰে৷\n“বাহিৰত মোৰ পকা চুলি\nভিতৰত বাজে মৌ সুতুলি\nল’ৰাৰ কিৰিলি খলকত\nমোৰ ৰঙৰ ওৰ নাই৷” (পকাচুলি)\nবেজবৰুৱাদেৱে কৃপাবৰী ৰূপেৰে অকল হাস্যৰস যোগান ধৰাতে সীমাবদ্ধ নাছিল; তেওঁৰ জীৱন দৰ্শনৰ আভাসো হাস্যৰসৰ মাজত বিচাৰি পোৱা যায়-\n“আন্ধাৰ পোহৰ যুঁজে বৰ\nশেষত জয় পোহৰৰ”\nকবিৰ মতে কবিতা কেৱল শোকৰ সংগীত আৰু বিষাদৰ সুৰ নহয়; কবিতা জোনৰ কোমল কান্তি, শিশুৰ সৰল হাঁহি আৰু আধা-ফুটা মাতৰ দৰে সৰগীয়৷ কবিৰ মতে কবিতা তেওঁৰ সাধনাৰ বস্তু নহয় যদিও, তেওঁৰ সৰহভাগ কবিতাৰে মূল উৎস প্ৰেম৷ এই প্ৰেম বহুধা বিভক্ত৷ মানৱ প্ৰেম, ব্যক্তি প্ৰেম, স্বদেশ প্ৰেম আৰু ভগৱৎ প্ৰেম তেওঁৰ সৰহভাগ কবিতাৰে মূল লক্ষ্য৷ কবিৰ কবিতাবোৰত পাশ্চাত্যৰ প্ৰভাৱ পৰিছিল৷ কবি বেজবৰুৱাদেৱে নিজেই কৈছিল—“মোৰ মনৰ বহল পথাৰখন বাইৰণৰ কবিতাই কোমলালে, শ্যেলীৰ কবিতাই হাল বালে, কীটছৰ কবিতাই মৈয়ালে আৰু ৰবীন্দ্ৰৰ কবিতাই এনে কৰিলে যে তাত লাহিধানৰ কঠিয়াৰটো কথাই নাই, বিহমনা, কোঁটকৰা, পথৰুৱা বিহলঙনী আৰু চোৰাতকে আদি কৰি যিহৰে গুটি হওক পৰিলেই সিয়েই ভৰভৰ কৰি গজি ‘মোকচা মোকচা’ কৈ উঠিব৷”\n১)লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা, বাচকবনীয়া ৰচনা-সম্ভাৰ সংকলন আৰু সম্পাদনা, হোমেন বৰগোহাঞি, অৰিন্দম বৰকটকী\n২)কবি আৰু কবিতা, ড০ নন্দ তালুকদাৰ, বনলতা প্ৰকাশন\n৩)অসমীয়া কবিতা, কৰবী ডেকা হাজৰিকা, বনলতা প্ৰকাশন\n৪)সাহিত্যৰথী লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা, জয়চন্দ্ৰ চক্ৰৱৰ্তী, মা-লক্ষ্মী পাব্লিকেশ্যন, ৰাজগড়, গুৱাহাটী-৩\n← বেজবৰুৱাৰ ঢাকোন উদঙাই পঁইতা ভাত খাওঁ (পদ্ধতিগত অভিলেখন সম্পৰ্কীয় এটা টোকা) (সমুদ্ৰ কাজল শইকীয়া)\nবেজবৰুৱাৰ সাহিত্য – ধাৰা আৰু জনগণৰ সাহিত্য (ৰক্তিম শৰ্মা) →\nৰঙালীৰ ’সাতবিহু’ – গীতিকা শৰ্মা


মিৰি-জীয়ৰী/সামৰণি - আকৌ সোৱণশিৰী নৈৰ বুকুত - ৱিকিউৎস\nমিৰি-জীয়ৰী/সামৰণি - আকৌ সোৱণশিৰী নৈৰ বুকুত\n←মিৰি-জীয়ৰী/ষোড়শ অধ্যায় - বাৰেগামৰ মেল মিৰি-জীয়ৰী\n[ ৯৭ ] সামৰণি\nআকৌ সোৱণশিৰী নৈৰ বুকুত\nপানেই পলাবৰ আৰু জঙ্কিয়ে তাইক বিচাৰি যাবৰ ছমাহ হল। এই ছমাহে সিহঁতৰ একো খৱৰ নোলাল। পানেইৰ মাক-বাপেক পানেইৰ শোকত দিনে দিনে ক্ষীণাই যাব ধৰিলে। নিৰমায়ে মাজে মাজে বুকুত ভুকুৱাই কান্দিব ধৰিলে। দুবাৰ এবাৰ বুঢ়া তামেদকো গালি-গালাজ কৰিবলৈ নেৰিলে। ইফালে কমুদে টকা-সিকাও নাপালে, পানেইকো নাপালে। সি তামেদৰ ওপৰত গোচৰ লগালে। পাঠক, আমি এবাৰ ডালিমীক চাওঁগৈ বলা। ডালিমীয়ে জঙ্কিক ফিৰি অহা নেদেখি সদায় পুৱা-গধূলি একোবাৰ নৈৰ ঘাটলৈ যাব ধৰিলে আৰু আই সোৱণশিৰীৰ ফাললৈ চাই চাই মাজে মাজে দুই-একোটা দীঘল হুমুনিয়াহ কাঢ়িব ধৰিলে। এইদৰে দুয়োখন গাৱঁতে চাৰিটা প্ৰাণীয়ে কষ্ট পালে।\nএদিন বুঢ়ী নিৰমাই শুই আছে। এনেতে সপোন দেখিলে যেন তাইৰ পানেই আৰু জঙ্কি দুয়ো আগতকৈও বৰ ধুনীয়া হৈ চিকুণ সাজেৰে তাইৰ আগত দেখা দিছে। তাই যেন হাত বাও দি দি দুয়োটাকে মাতিলে। সিহঁত যেন এটা পৰ্ব্বতৰ ওপৰত দুয়ো হাতত ধৰাধৰিকৈ ফুৰিছে। নিৰমায়ে দুয়োটাকে মাতিলে—"বাছা তহঁত আহ।" সিহঁত দুয়ো উত্তৰ কৰিলে—"আই যাব নোৱাৰোঁ, ইয়াৰ পৰা নামিব নোৱাৰোঁ।" বুঢ়ীয়ে ফেঁকুৰি ফেঁকুৰি কান্দিব ধৰিলে। [ ৯৮ ] টোপনি ভাগিল। কান্দি কান্দি চকু-মুখ মোহাৰি দেখে যে ৰাতি পুৱাইছে। ৰঙা ৰ'দে দেখা দিছে। হাতে কাষে কলহ লৈ বুঢ়ী সোৱণশিৰীৰ ঘাটলৈ পানী আনিবলৈ গল। তাত গৈ দেখে দ পানীত কিবা দুটা ভাঁহি আছে। পানী লৈ বুঢ়ী উভতি আহিল। মনতে খুঁহ-ধুঁহ কৰি কথাটো তামেদক কলে। তামেদে গাঁৱৰ মানুহ-দুনুহ লৈ গল। লগতে নিৰমা আৰু সোৱণশিৰীৰ পাৰৰ এটি অতি বয়সিয়াল বুঢ়া সোণাৰীও গল।\nচৰি বঠাৰে সেই বস্তু দুটা খুচি-বিন্ধি চাই দেখে যে দুটা শৱ। পাৰলৈ চপাই আনি দেখে যে দুয়ো যোৰা লগা। ইটোৰ ওপৰত সিটো তলে-ওপৰে বন্ধা। সিহঁত দুইৰো গলেদি এডাল শাল। দুই হাতত দুডাল শাল। দুই ভৰিত দুডাল শাল। বুকুত এডাল, কঁকালত এডাল। বুঢ়া সোণাৰীয়ে তত্ক্ষণাৎ কব ধৰিলে—"এইটো গাছি মিৰিৰ কাম?" শৱ দুটা ভালকৈ ওলটাই লাৰি-চাৰি চাই দেখে যে সেই দুটা "পানেই" আৰু "জঙ্কি"ৰ। আচাৰ খাই বুঢ়া-বুঢ়ী মাটিত পৰিল। সাবট মাৰি শৱ দুটা ধৰিলেগৈ। গাৱঁৰ আন আন মানুহ, ৰকমী, ভাদৈ ইত্যাদিয়ো চাপিল। সকলোৱে কান্দিব ধৰিলে। কান্দি কান্দি চকুৰ লো টুকি ৰকমী ভাদৈয়ে সিহঁত দুইওটাৰ গালৈকে ফুল ছটিয়াব ধৰিলে। শৱ দুটি গাঁৱৰ মানুহে লৈ গল। আৰু মিৰিৰ দা-দস্তুৰ মতে তুলি নি ক্ৰিয়াকলাপ কৰিলে।\nআৰু পাঠক! ডালিমী। ডালিমীয়েও এই বাতৰি শুনিলে। মানুহৰ আঁৰে আঁৰে তাই কান্দিলে। তাই সোৱণশিৰীৰ পাৰলৈ গৈ এবাৰ পানীলৈ, এবাৰ আকাশলৈ, এবাৰ মিৰি ডফলাৰ পৰ্ব্বত লালীৰ ফাললৈ চাব ধৰিলে—এইবাৰ হৃদয়ৰ আশালতা একেবাৰে উচ্ছেদ হল। [ ৯৯ ] পানেই-জঙ্কিৰ প্ৰণয়ৰ বিষময় ফল ফলিল। টকাৰ লোভে কি কৰে—ইয়াকো বুঢ়া তামেদে ভাল শিক্ষা পালে। আমাৰ হতভাগিনী মিৰি-জীয়ৰীৰ দুঃখ লগা কাহিনী খতম কৰিলোঁ। আশাকৰোঁ ইয়াতে এতিয়াৰ পৰা মিৰিৰ ঘৰে ঘৰে সুফল ফলিব।\n"https://as.wikisource.org/w/index.php?title=মিৰি-জীয়ৰী/সামৰণি_-_আকৌ_সোৱণশিৰী_নৈৰ_বুকুত&oldid=20463"ৰ পৰা সংকলিত\nএই পৃষ্ঠাটো শেষবাৰৰ কাৰণে ৭ মাৰ্চ ২০১৯ তাৰিখে ২১:০৬ বজাত সলনি কৰা হৈছিল।


কানাড়া বেংকে আনিছে ভাল খবৰ, কম সুতৰ হাৰত দি আছে ঋণ...– News18 assam\nবেংকৰ পৰা ঋণ লোৱাৰ কথা ভাবিছে নেকি ? কোনটো বেংকে আনিছে ভাল খবৰ, ক'ত কম সুতৰ হাৰত দি আছে ঋণ ?\nকানাড়া বেংকে ইয়াৰ গ্ৰাহকসকলৰ বাবে এক বিশেষ অফাৰ লৈ আহিছে, য'ত সস্তীয়া ঋণ (Cheap bank loan) দি থকা হৈছে ।\nবেংকৰ পৰা ঋণ লৈ আপুনিও এটা ঘৰ বা গাড়ী ক্ৰয় কৰাৰ কথা চিন্তা-চৰ্চা কৰি আছে নেকি ? যদি ভাবিছে তেন্তে আপুনি অতি সস্তা সুতৰ হাৰত ঋণ লাভ কৰিব পাৰে। কানাড়া বেংকে ইয়াৰ গ্ৰাহকসকলৰ বাবে আগবঢ়াইছে এক বিশেষ অফাৰ , য'ত সস্তীয়া ঋণ (Cheap bank loan) দি থকা হৈছে । টুইটযোগে এই বিষয়ে অৱগত কৰে বেংক কৰ্তৃপক্ষই । গতিকে এতিয়া আপুনি টেনচন মুক্ত হৈ ঋণ ল'ব পাৰে আৰু আপোনাৰ সপোনবোৰ পূৰণ কৰিব পাৰে ।\nবেংকটোৱে ইয়াৰ অফিচিয়েল টুইটাৰ হেণ্ডেলত লিখিছে যে তেওঁলোকে বৰ্তমান নিম্নতম সূতৰ হাৰত ঋণ প্ৰদান কৰি আছে । তলত দিয়া লিংকত ক্লিক কৰি https://canarabankcsis.in/canaraila/newmain.aspx আপুনি ঋণৰ বাবে আবেদন কৰিব পাৰে।\n৭ জুনৰ পৰা কাৰ্যকৰী হৈছে নতুন হাৰ -\nবেংকে টুইটাৰয়োগে জনায় যে বেংকে ৭.৩৫ শতাংশ (MCLR) ভিত্তিত ঋণ প্ৰদান কৰি আছে । আনহাতে ৬.৯০ শতাংশ (RLLR) হাৰতো ঋণ দিয়া হৈছে। বেংকৰ এই নতুন হাৰবোৰ চলিত মাহৰ ৭ জুনৰ পৰা\nঋণৰ বাবে আপুনি কেনেদৰে আবেদন কৰিব পাৰিব -\n>> এই https://canarabankcsis.in/canaraila/newmain.aspx লিংকটোত ক্লিক কৰক\n>> এই লিংকটোত ক্লিক কৰিলে, আপুনি বেংকৰ অফিচিয়েল পেজত উপনীত হ'ব।\n>> তাৰ পিছত আপুনি যি ধৰণৰ ঋণ ল'ব বিচাৰিব,তাৰ ওপৰত ক্লিক কৰক।\n>> ইয়াত আপোনাক তিনিটা বিকল্প দিয়া হ'ব - গৃহ ঋণ, অটো ঋণ আৰু ব্যক্তিগত ঋণ\n>> ইয়াত বিৱৰণ পূৰণ কৰাৰ পিছত, বেংকৰ প্ৰতিনিধিসকলে আপোনাৰ সৈতে যোগাযোগ কৰিব।\n>> আপুনি এই লিংকৰ জৰিয়তে বেংক ইএমআইৰ বিষয়েও তথ্য লাভ কৰিব পাৰে।\nMCLR কি ?\nবেংকৰ দ্বাৰা MCLR সম্প্ৰসাৰণ বা হ্ৰাস কৰাৰ দিশটোৱে নতুন ঋণ লওতাৰ উপৰিও ২০১৬ৰ এপ্ৰিলৰ পিছত ঋণ লোৱা গ্ৰাহকসকলক প্ৰভাৱিত কৰে। ২০১৬ৰ এপ্ৰিলৰ আগতে ঋণ দিয়াৰ বাবে ৰিজাৰ্ভ বেংকে নিৰ্ধাৰণ কৰা নিম্নতম হাৰক আধাৰ হাৰ বুলি কোৱা হৈছিল। অৰ্থাৎ, বেংকবোৰে গ্ৰাহকসকলক কম হাৰত ঋণ দিব নোৱাৰিছিল । ১ এপ্ৰিল, ২০১৬ৰ পৰা বেংকিং প্ৰণালীত MCLR কাৰ্যকৰী হয় আৰু ই ঋণৰ বাবে নিম্নতম হাৰ হৈ পৰে। অৰ্থাৎ ইয়াৰ পিছত MCLRৰ আধাৰত ঋণ দিয়া আৰম্ভ কৰা হয় ।\nMCLRৰ গৃহ ঋণৰ ৰিছেট ম্যাদ হৈছে ১২ মাহ আনহাতে বহু বেংকে ৬ মাহৰ ৰিছেট ম্যাদো প্ৰদান কৰে। ঋণৰ ম্যাদ ৬ মাহ বা ১ বছৰ সম্পূৰ্ণ হ'লে বেংকৰ MCLR অনুসৰি ইএমআইত পৰিৱৰ্তন কৰা হৈছে।\nসাধাৰণতে ভাৰতীয় ৰিজাৰ্ভ বেংকে প্ৰতি ৬ মাহত ৰেপো ৰেটৰ সিদ্ধান্ত লয়। সেয়েহে, ৰেপো ৰেটৰ যিকোনো পৰিৱৰ্তনে গৃহ ঋণত তৎক্ষণাৎ প্ৰভাৱ পেলাব নোৱাৰে। সময়ৰ ব্যৱধানৰ বাবে সেইবোৰক ১ বছৰৰ বাবে ফিক্স ঋণ বুলি ক'ব পাৰি।\nFirst published: June 08, 2021, 15:00 IST


ভাৰতত কিয় এতিয়াও উপলব্ধ হোৱা নাই আমেৰিকান ভেকচিন ? - The Cross Current\nআমেৰিকাৰ ৰাষ্ট্ৰপতি জ’ বাইডেনৰ প্ৰশাসনে ভাৰতক প্ৰদান কৰা ভেকচিনসমূহ এতিয়াও সৰ্বসাধাৰণৰ বাবে উপলব্ধ হোৱা নাই ৷ অথচ চুবুৰীয়া পাকিস্তান আৰু বাংলাদেশৰ নাগৰিকে লাভ কৰিছে আমেৰিকান ভেকচিন ৷ কিন্তু কিয় ? বাখ্যা আগবঢ়াইছে আমেৰিকান এম্বেছীয়ে ৷ আমেৰিকান এম্বেছীৰ মতে , ভাৰতক ভেকচিন প্ৰদান কৰাৰ ক্ষেত্ৰত আমেৰিকাই কোনোধৰণৰ পলম কৰা নাই ৷ কিন্তু ভাৰতে ভেকচিনৰ অনুদান গ্ৰহণ কৰাৰ ক্ষেত্ৰত থকা আইনী দিশসমূহ এতিয়াও চালি – জাৰি চাই আছে ৷ এবাৰ আইনী বাধা অতিক্ৰম কাৰৰ পাছতে সময়মতে আৰু দ্ৰুতগতিত ভাৰতক ভেকচিন যোগান ধৰা হ’ব ৷ উল্লেখ্য যে , আমেৰিকাত ভেকচিন প্ৰদানৰ প্ৰক্ৰিয়া প্ৰায় শেষ হোৱাৰ পাছত এতিয়া দেশখনত স্বাভাৱিক জীৱনযাত্ৰা আৰম্ভ হৈছে ৷ ইয়াৰ পাছতে আমেৰিকাৰ ৰাষ্ট্ৰপতিগৰাকীয়ে ভাৰতকে ধৰি অন্য দেশসমূহলৈ ভেকচিন যোগানৰ কথা ঘোষণা কৰিছিল ৷


চন্দ্ৰপুৰ তাপ বিদ্যুৎ প্ৰকল্পত "বিদ্যুৎ উৎপাদন"ৰ সপোন ধ্বংস কৰি ট্ৰাকে-ট্ৰাকে জাৱৰ ঢালিলে GMC-APGCLয়ে\nচন্দ্ৰপুৰ তাপ বিদ্যুৎ প্ৰকল্পত “বিদ্যুৎ উৎপাদন”ৰ সপোন ধ্বংস কৰি ট্ৰাকে-ট্ৰাকে জাৱৰ ঢালিলে GMC-APGCLয়ে\nগুৱাহাটী , July 8, 2021 9:12 pm\nবিদ্যুতৰ লোডশ্বেডিং কোনো নতুন কথা নহয়, অসমৰ গাঁৱে-চহৰে বিদ্যুতৰ নাটনি এক ডাঙৰ সমস্যা। তাৰ এটাই কাৰণ বিদ্যুতৰ চাহিদাৰ নাটনি।\nতথ্য মতে ‘অসমে মুঠ বিদ্যুৎ চাহিদাৰ মাত্ৰ ১/৫ শতাংশ উৎপাদন কৰে। ৰাজ্যখনত প্ৰায় প্ৰতি বছৰে শক্তিৰ সৰ্বাধিক অভাৱ বৃদ্ধি পাইছে’।\nৰাজ্যখনত বিদ্যুতৰ চাহিদা ২০২০-২১ বৰ্ষলৈ ২২২৭ মেগাৱাট যদিও ১৫০৮ মেগাৱাটহে লাভ কৰিছে তথা প্ৰয়োজনীয় মেগাৱাট ৭২০ মেগাৱাট বৰ্তমানো লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা নাই।\nকিন্তু দুৰ্ভাগ্যৰ কথা এয়ে যে ৰাজ্যত বিদ্যুৎ উৎপাদনৰ মুঠ স্থাপিত ক্ষমতা ৩৭৯.৭ মেগাৱাট আৰু পিক উৎপাদন প্ৰায় ২৫০ মেগাৱাট। অৰ্থ্যাৎ মাত্ৰ ২৫০ মেগাৱাট বিদ্যুতহে অসমে নিজাববীয়াকৈ উৎপাদন কৰে। সেয়েহে চৰকাৰে ২৪ ঘন্টাই বিদ্যুত যোগান দিব বুলি ভাষণত ফুলজাৰি উৎপাদিত ২৫০ মেগাৱাট বিদ্যুতৰে সেই সপোন বাস্তৱত ৰূপায়িত নহয়।\nযাৰ বাবে বিদ্যুতৰ লুকা-ভাকু, ভল্টেজ কম ইত্যাদি সমস্যাত জৰ্জৰিত অসমবাসী। যদিও নেশ্যেনেল গ্ৰীড, ৰিজিঅ’নেল গ্ৰীডৰ মাধ্যমেৰে নিপক’, NHPC, NTPC, OTPC ৰ পৰা অসমে বিদ্যুৎ লাভ কৰি আহিছে তথাপি সিমান পৰ্য্যায়ত বিদ্যুৎ নিজাববীয়াকৈ উৎপাদন কৰিব পৰা নাই। সেয়েহে আজিৰ তাৰিখত ‘ৰাজ্যৰ লগতে দেশজুৰি শক্তি সুৰক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত বৃহৎ সমস্যাৰ সৃষ্টি হৈছে’।\nইপিনে, বহু বিতৰ্কত সোমাই পৰিছে নামনি-সোৱণশিৰি জলবিদ্যুৎ প্ৰকল্প। বিতৰ্কত সোমাই পৰাৰ বাবেই বৰ্তমানো সম্পূৰ্ণ হৈ উঠা নাই নামনি-সোৱণশিৰি জলবিদ্যুৎ প্ৰকল্পৰ কাম। এই প্ৰকল্পটো সম্পূৰ্ণ হৈ উঠাহেঁতেন নিশ্চয়কৈ বিদ্যুৎ উৎপাদনৰ ক্ষেত্ৰত সন্মুখীন হোৱা সমস্যাৰ পৰা উদ্ধাৰ পালেহেঁতেন অসমবাসীয়ে।\nযি সময়ত বিদ্যুৎ উৎপাদনৰ ক্ষেত্ৰত আত্মনিৰ্ভৰ হোৱাৰ কথা আহি পৰে, তেনে সময়ত বন্ধ হৈ আছে উত্তৰ-পূৱৰ ভিতৰতে প্ৰথম তাপ বিদ্যুৎ প্ৰকল্প। চৰকাৰৰ অৱহেলাৰ বাবেই ধ্বংসস্তুপত পৰিণত গুৱাহাটীৰ চন্দ্ৰপুৰস্থিত উত্তৰ-পূৱৰ প্ৰথমটো তাপ-বিদ্যুৎ প্ৰকল্প। বিদ্যুৎ উৎপাদন পিছৰ কথা চন্দ্ৰপুৰত ‘জাৱৰৰ দ’ম কৰাৰ প্ৰতিযোগিতাতহে নামিছে GMC । ঠিক সেইদৰে মহানগৰীৰ বোন্দাত ৰেমকিৰ জৰিয়তে GMC য়ে জাৱৰৰ পৰা শক্তি উৎপাদনৰ চিন্তা চৰ্চা কৰিছিল যদিও সেয়াও সম্পূৰ্ণ হৈ নুঠিল।\nচৰকাৰে ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰাহেঁতেন এই তাপবিদ্যুৎ প্ৰকল্পকেইটাত কমকৈ হ’লেও বিদ্যুৎ উৎপাদন কৰিব পাৰিলেহেঁতেন।\nউল্লেখযোগ্য যে, ১৯৭২ চনত স্থাপিত হোৱা এই তাপবিদ্যুৎ প্ৰকল্প ১৯৯৮ চনতেই ধ্বংসৰ গৰাহলৈ গৈছিল। কিন্তু উত্তৰ-পূৱৰ তাপ বিদ্যুৎ প্ৰকল্পটো পুনৰুদ্ধাৰৰ বাবে চেষ্টা নকৰিলে বিজেপি কংগ্ৰেছ কোনো এখন চৰকাৰেই।\nতাৰ পাছতেই ২০০৮ চনৰ জুন মাহত হায়দৰাবাদস্থিত ৰেমকি ইনফ্ৰাষ্ট্ৰাকচাৰ লিমিটেডে গুৱাহাটী পৌৰ নিগমৰ সৈতে বিদ্যুৎ ব্যৱস্থাপনা চুক্তি তৈয়াৰ কৰিবলৈ সাজু হৈছিল। গুৱাহাটীৰ পশ্চিম বৰাগাঁওৰ জাৱৰৰ দ’মৰ পৰা মহানগৰীৰ বোন্দাত নিম্ন অসম বিদ্যুৎ বিতৰণ কোম্পানী লিমিটেডে আৱৰ্জনাৰ পৰা ৬ মেগাৱাট বিদ্যুত উৎপাদনৰ বাবে ৰেমকিৰ লগত চুক্তিবদ্ধ হৈছিল। কিন্তু সেয়াও যেন ফুটুকাৰ ফেনত পৰিণত হ’ল। ১০০ কোটি টকীয়া প্ৰকল্পটোৰ ৬০ কোটি টকা ৰেমকিয়ে বিনিয়োগ কৰাৰ কথা আছিল। কিন্তু সেয়াও আজি পৰ্য্যন্ত হৈ নুঠিল।\nতাৰ পাছতেই ২০১৩ চনত চন্দ্ৰপুৰ তাপ বিদ্যুৎ প্ৰকল্প পুনৰুজ্জীৱিত কৰিবলৈ জাইকাৰ সৈতে APGCL য়ে দুয়োপক্ষৰ প্ৰত্যেকেই ৩০ মেগাৱটকৈ মুঠ ৬০ মেগাৱাট বিদ্যুৎ উৎপাদনৰ বাবে চুক্তিবদ্ধ হৈছিল। কিন্তু সময়ৰ সোঁতত সেয়াও এতিয়া পাহৰণিৰ গৰ্ভত।\nউল্লেখযোগ্য যে, ৰাষ্ট্ৰীয় সেউজ ন্যায়াধিকৰণে ২০১৪ চনতে দ্বীপৰ বিলৰ জৈৱ বৈচিত্ৰতা তথা জলাহভুমিৰ চৰিত্ৰ অক্ষুণ্ণ ৰাখিবলৈ বিলৰ পাৰৰ পৰা পশ্চিম বৰাগাওঁস্থিত ডাম্পিং গ্ৰাউণ্ড স্থানান্তৰৰ নিৰ্দেশ দিছিল। তাৰ পাছতো গা নলৰা গুৱাহাটী পৌৰ নিগমে হঠাৎ কোনোধৰণৰ পূৰ্ব পৰিকল্পনা নকৰাকৈ চন্দ্ৰপুৰৰ APGCL ৰ ৪০ বিঘা ভুমিত জাৱৰ পেলোৱা প্ৰক্ৰিয়া ইতিমধ্যে আৰম্ভ কৰিছে। যাক লৈ চন্দ্ৰপুৰবাসীৰ ধাৰাবাহিক প্ৰতিবাদ চলি থকা পৰিলক্ষিত হৈছে। তেওঁলোকে ‘কোনোপধ্যে চন্দ্ৰপুৰত জাৱৰৰ নগৰী হিচাপে গঢ় দিবলৈ নিদিয়ে ।\nএতিয়া পুনৰ পূৰ্বৰ দৰেই বাট বুলি কঠিন জাৱৰৰ পৰা তাপ শক্তি উৎপাদনৰ বাবে বদ্ধপৰিকৰ গুৱাহাটী পৌৰ নিগম। এইবাৰ APGCL ৰে চুক্তিবদ্ধ গুৱাহাটী পৌৰ নিগম\n‘APGCL ৰ দ্বাৰা ৱেষ্ট টু এনাৰ্জি এটা প্লেন্ট নিৰ্মাণ কৰাৰ সপোন’ গুৱাহাটী পৌৰ নিগমৰ। জিএমছিৰ এই প্ৰকল্প বাস্তৱ সন্মত হ’ব নে?\nযদি প্ৰকৃততে ৱেষ্ট টু এনাৰ্জি প্ৰকল্প প্ৰস্তুত কৰাৰ কথাই আছিল তেন্তে ‘কিয় প্ৰস্তাৱিত ভুমিত এচপৰা ইটাও প্ৰকল্প নিৰ্মাণৰ বাবে পৰা নাই? অথচ যোৱা ২৬ জুনৰ পৰা জাৱৰ পেলোৱা আৰম্ভ কৰিলে GMCয়ে।\nতাৎপয্যপূৰ্ণভাৱে এই ৱেষ্ট টু এনাৰ্জি প্ৰকল্পৰ কোনোধৰণৰ ডিপিআৰ প্ৰস্তুত হোৱা নাই তথা আন্তঃগাঁথনি নিৰ্মাণৰ কামো আৰম্ভ হোৱা নাই।\nউল্লেখযোগ্য যে, ২০২০ চনৰ ২৬ ফেব্ৰুৱাৰিত Assam Electricity Regulatory Committee ৰ উপদেষ্টা পৰিষদৰ এক বৈঠকত প্ৰস্তাৱ লোৱা হৈছিল যে প্ৰকল্পৰ পৰিকল্পনা সম্পূৰ্ণ নোহোৱাকৈ যদি প্ৰস্তাৱিত মাটিত জাৱৰৰ দ’ম কৰে তেন্তে পৰিৱেশৰ পাৰিপাৰ্শ্বিকতাৰ ওপৰত প্ৰভাৱ পৰিব। কিন্তু বৈঠকৰ প্ৰায় ডেৰ বছৰৰ পাছতো প্ৰকল্প নিৰ্মাণৰ ডিপিআৰ ৰাজহুৱা নকৰিলে APGCL য়ে। যাৰ ফলত চন্দ্ৰপুৰৰ জৈৱ বৈচিত্ৰ আৰু পৰিৱেশৰ ভাৰসাম্যতাৰ ওপৰত বহু কু-প্ৰভাৱ পৰিব বুলি আশংকা কৰিছে স্থানীয় ৰাইজে।\nসু-নিৰ্দিষ্ট পৰিকল্পনাৰ অভাৱতেই এনেদৰে সম্ভাৱনাপূৰ্ণ প্ৰকল্পৰ সুবিধাৰ পৰা বঞ্চিত হৈছে অসমবাসী।