ফটাঢোল এডভেন্সাৰ (অষ্টম খণ্ড) – হেমন্ত কাকতি/বিজয় মহন্ত – ফটাঢোল\nমুৰ্গা ফচা যেন দেখি বিজয়ক চকু টিপ দি ওচৰৰ ৰেষ্টুৰেন্ট এখনলৈ মাতি লৈ গ’লো৷ প্ৰায় আধা ঘন্টা আলোচনাৰ মুৰত সি কলে,\n“মই ভাৰতৰ গুজৰাটি মানুহ, মোৰ নাম দাবাং পেটেল৷ আপোনালোকে বিশ্বাস কৰিব পাৰে৷ এইটো ‘বস্তু’ৰ খালী প্ৰমান কৰি দিয়ক, বাকী মোৰ ওপৰত এৰক৷ কীমত কী চিন্তা মত কৰো ভাই, য়ে লো হমাৰা কাৰ্ড!”\n“আপকা সামনে প্ৰুফ কৰ দেতা হু” বুলি কৈ বিজয়ৰ পৰা হাতৰ টিপতে তাবিজ টো লৈ ডিঙিত পিন্ধি ললোঁ৷\n“মেৰে সাথ আও!”\nপেটেল আৰু বিজয় পিচে পিচে মোৰ লগত৷ ৱাল স্ট্ৰীটত তেতিয়া মানুহৰ ভীৰ! এজনী বিদেশী মহিলাক দেখি “হাই” বুলি কবহে পালো তায়ো “হাই হেণ্ডচাম!!!” বুলি মন্ত্ৰমুগ্ধৰ দৰে এটা মিচিকিয়া হাঁহি মাৰি মোৰ ওচৰ পালে৷ ‘কথা’ বেচি আগবঢ়াৰ আগতে ফটাফট তাবিজটো খুলি বিজয়ৰ পকেটত দিলোঁ৷ সেইজনীয়ে বাই কৰি গুছি গল৷ পেটেল ভবাতকে বেছিয়েই ইমপ্ৰেচড হল৷\n“ভাই, আপকো দো মিলিয়ন দে দুংগা, লেকিন উচসে উপৰ মিলেগা তো বাকী মেৰা ৷ আপকো মেৰা কাষ্টমাৰ কে পাচ লে যাউংগা ৷ বাকী আপকে মৰ্জী ৷ অব বতাও!”\n“কাষ্টমাৰ কোন হেই?”\n“বৰা বৰা আদমী হেই, আপকো পেৰ সে ক্যা মতলব, ফল খাও”\n“বাত সহী হেই, ফিৰভী বতাও না, য়ে মত বোলনা কি চালা ডোনাল্ড ট্ৰাম্প হেই!উচকা লেন ডেন ঠিক নহী হেই, লাষ্ট ইয়েৰ কা পৈচা অভী তক পেইমেন্ট নহী হুৱা হেই!”\nঅলপ লেভেল দিলোঁ৷ বিজয়ে ভৰি খনত গছক এটা মাৰি বেছি নাগুৱাব লৈ ইংগিত দিলে৷ মই চকুৰ ঠাৰেৰে তাক বুজাবলৈ চেষ্টা কৰিলো যে এনে লেভেলেও বিজনেচত কামত দিয়ে৷\n“পুৰানা বাত ছোৰো, নয়া ৰিস্তা জোৰো, য়ে মাল কা কীমত উসচে জ্যাদা কই নেহী দে সকতা৷ হোৱাইট হাউচ মে হী বিকেংগে৷ আপ মেৰে ওপৰ ছোৰ দো”\nডিল হৈ গ’ল৷ পেটেল মই আৰু বিজয়৷ লক্ষ্যস্থান -হোৱাইট হাউচ৷ ৱাচিংটন ডি চি৷\nদেবাং পেটেলক লগ পোৱাৰ পিচৰে পৰা বিজয় আৰু মোৰ টোপনি নোহোৱা হ’ল৷\n“কাকতি দা, সচাকে ভবাই নাছিলো যে ইম্মান সোনকালে আমি মালামাল হৈ যাম! মানুহৰ কপাল ফুলিলে ধনী হবলৈ বেচি দিন নালাগে দেই! কিবা পাৰ্টি এটাহে কৰিব মন গৈছে!” বিজয়ে উৎসাহতে কৈ গ’ল-\n“বিজয়, সব তোমাৰেই ক্ৰেডিট বুজিছা৷ তোমাৰ আইডিয়াটো ব্ৰেইনত নেখেলোৱা হলে আজি মই তো খাৰখোৱা মাঠাৰে এইবোৰ ভাবিবই পৰা নাছিলো৷ পিচে মণিকাই তাবিজ হেৰোৱা কথাতো গম পাই নে নাই?”\n“ধুৰ, বাদ দিয়ক না৷ তাই হেৰালেও এতিয়া লাজত কব নোৱাৰিব৷ আৰু কলেও আমি কি জানো৷ কেনেকে গম পাব আমি সৰকোৱা বুলি? মণিকাক আৰু বেচি পাট্টা নিদিব বুজিছে৷ লাহে লাহে কাটি খাওক!”\n“ময়ো ভাবিছো কথাতো৷ এতিয়া মিলিয়নেয়াৰ হোৱাৰ পিচত এই দুখীয়া গৰীবৰ মুখ চাই লাভ নাই৷ আমাৰ ষ্টেটাচ, ক্লাচ সব বেলেগ হব৷ ডাঙৰ ডাঙৰ মানুহৰ লগত উঠা বহা কৰিম, গতিকে অলপ দূৰত্ব বজাই ৰাখা আৰম্ভ কৰা বুজিছা৷”\n“মই কালিৰ পৰা দিনে ৰাতিয়ে সপোনে দেখি আছো ফুৰ্তিতে৷ কালি কি সপোন দেখিলো জানে? অভিজিত দা আহি ওলাইছে ইয়াতে৷ হা হা! ৰাতি আহি মোৰ ৰুমত তাবিজ টো বিচাৰি ফুৰিছে!”\n“ধেই, বিজয়, তুমি ইয়াতে আছা যদিও, মনটো তোমাৰ তাতেই থাকি গল৷ মিছ কৰিছা ছাগে সিহতক বেয়াকে৷ সেই কাৰণে ফটা ঢোলৰ মানুহ বিলাকৰ সপোন দেখি আছা৷ এতিয়া লাহে লাহে সেইবোৰ পাহৰা আৰু!”\n“তাকেই! অভিজিতদাহঁত বেছেৰা ক’ত ছাগে পাহাৰৰ মাজত মেচিন ভাল কৰি আছে, হাতত তেল মবিল লগাই আৰু আমি কত ফাইভ স্টাৰ হোটেলত মস্তি কৰি আছোঁ!”\nৰাতিপুৱা ন মান বজাত পেটেলৰ ফোন আহিল৷ ৱাচিংটন যাবলৈ৷ সি সুধিলে কিহত যাম৷ বিজয়ক সুধিলো-\n“বিজয়, কি কৰা? কিহত যোৱা৷ কিমান বা দূৰ? কালি বাৰ্লিংটন যাওঁতে দুঘন্টা লাগিল৷ ৱাচিংটন পাও মানে আৰু ডাবোলত বেচি বুলি কৈছিল৷”\n“আপুনিয়ে কওক! পাৰিলে পেটেলৰ পৰা অলপ খিৰাওক গাড়ী ভাৰাতো৷”\n“ৰবা, সি হল বেপাৰী মানুহ, তাতে গুজৰাটি, ইমান সহজ নহব৷ ইফালে আমি হোজা গাঁৱলীয়া বুলি গম পাবলৈ দিবও নোৱাৰি৷ অলপ লেভেল নিদিলেও নহব৷ সি বুজি পাব লাগিব যে আমিও পাক্কা খিলাৰী মানুহ বুলি৷ নহ’লে কেতিয়া ঠগন খাই যাবা গমেই নাপাবা”\n“হব তাক কওক যে আমেৰিকাত আমি বেচি বিজনেচ কৰা নাই, আমাৰ কামকাজ চাইনা, ইউৰোপত হে বেচি চলে৷ গতিকে ইয়াৰ চাইডটো সিয়ে মেনেজ কৰক৷ পইচা একবাৰ হজম কৰি লব পাৰিলে হ’ল৷”\nঅৱশেষত তাক আৰু এবাৰ ফোন কৰিলো৷ উত্তৰত সি যিহে ক’লে আমাৰ আশ্বৰ্য্যৰ ঠিকনা নোহোৱা হ’ল৷ তাৰ কথা খিনি মোটামুটি এনেধৰণৰ-\nদহ বজাত হেনো আমি ৱাল স্ট্ৰীটৰ ওচৰতে থকা ডাউনটাউন মানহাটান হেলীপৰ্ট যাব লাগে৷ তাৰ পৰাই আমাক প্ৰাইভেট হেলিকপ্টাৰেৰে ৱাচিংটন লৈ যাব৷ অহা আৰু যোৱা মিলাই ভাৰা প্ৰায় পাচ হাজাৰ ডলাৰ৷ আমাকে দিব কৈছে, তাৰ হেনো কেশ্ব্ লগত নাই, ক্ৰেডিড কাৰ্ডো ৱাচিংটনতে থৈ আহিছে৷ গৈ পেলাই ধাৰ মাৰি দিব৷ আমি তাৰ অতিথি যেতিয়া অহা যোৱা থকা খোৱা সকলো তাৰ ৰিস্ক! মই বিজয়ক কলো হব দিয়া সাত হাজাৰ ডলাৰ এতিয়াও পকেটত৷ গধূলিৰ পৰাতো এই শ হাজাৰ এইবোৰ নচলিব, মিলিয়নত খেলিম হে! এটা সন্তুষ্টিৰ হাঁহি মাৰি আমি ওলালো ৱাল স্ট্ৰীট, মানহাটান হেলিপৰ্ট!\nহেলীপৰ্টত গৈ পেটেলেই বুক কৰিলে বেল-৪২৭ ডুৱেল ইঞ্জিন ছয়জনীয়া মিনি হেলিকপটাৰ এখন৷ পাচ হাজাৰ ডলাৰত অহা যোৱা ফাইনেল৷ ইয়াত ডাঙৰ ডাঙৰ মানুহবোৰে টেক্সীত যোৱাদি ইফালৰ পৰা সিফালে হেলিকপ্টাৰতে অহাযোৱা কৰে৷ পেটেলেই ক’লে বোলে আহোঁতে তেওঁলোকে একেবাৰে আমাৰ হোটেলৰ চাদতে থকা মিনি হেলিপেডতে ড্ৰপ কৰি দিব৷ টিকেট লৈ তললৈ নামি আহিলোঁ৷ অলপ আগত সৰু কলা ৰঙৰ চেমচুং এৰোস্পেচ ইণ্ডাস্ট্ৰিজ কম্পেনীৰ বেল- ৪২৭ মডেলৰ হেলিকপটাৰ খন ৰৈ আছিল প্ৰচণ্ড গৰ্জনি মাৰি আমাৰ কাৰণে৷ তাৰ পাংখাৰ বতাহে আমাৰ চুট টাই আৰু চুলি আউলি বাউলী কৰি পেলাইছিল৷ বতাহ আৰু শব্দৰ গৰ্জনী ভেদ কৰি সোমাই পৰিলো বেল ৪২৭ ত৷ ভিতৰখন দেখিবলৈ আমাৰ মৃত্যুঞ্জয়-১০৮ খনৰ দৰেই ৷ খালি আয়নাবোৰ প্ৰকাণ্ড প্ৰকাণ্ড দীঘলীয়া ধৰণৰ ৷ সোমোৱাৰ লগে লগে কান তাল মাৰি ধৰাৰ দৰে হল৷ পাইলটে ওপৰত ওলোমাই থোৱা হেডফোনৰ দৰে বস্তুকিটা কাণত লগাবলৈ নিৰ্দেশ দিলে৷ চিট বেল্টো বান্ধি ললোঁ৷\nপ্ৰায় এক মিনিট পিচত আমাৰ হেলিকপ্টাৰ আকাশলৈ উৰা মাৰিলে৷\nলাহে লাহে মাটহাটান স্কাই লাইনৰ ওখ ওখ অট্টালিকা বোৰ সৰু সৰু লগা হ’ল৷ সকলোতকৈ ওখ এম্পায়াৰ ষ্টেট বিল্ডিংটো মমবাটি এডাল হেন হ’ল৷হাডচন আৰু পুৰৱ নদীৰ মাজৰ মানহাটান খন কিবা আমাৰ মাজুলি হেন লগা হল৷ অলপ আগলৈ আহি হাডচন নদী আৰু উপসাগৰৰ সংযোগ স্থলীত আমাৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উমানন্দ হেন জেগা এটাত সুবিশাল ওখ মুৰ্তি চকুত পৰিল৷ পেটেলে ক’লে সেয়া হেনো “ষ্টেচু অৱ লিবাৰ্টী”! আমেৰিকান স্বাভিমানৰ প্ৰতীক! সঁচাকে হুমুনিয়াহ এটা ওলাই আহিলে৷ আমাৰ লাচিতৰো যদি শৰাইঘাটত এটা ইমান ডাঙৰ মুৰ্তি থাকিলহেঁতেন! ওচৰে পাজৰে পৰুৱাৰ লাইন হেনকে দৰ্শনাৰ্থীৰ ভিৰ আৰু অসংখ্য সৰু সৰু জাহাজ৷ উমানন্দ হেন জেগাটোৰ নাম লিবাৰ্টি দ্বীপ৷ ওচৰতে আৰু এটা E আকৃতিৰ দ্বীপ, নাম ইলিচ দ্বীপ ৷\nলাহে লাহে নিউ ইয়ৰ্ক এৰি ফিলাডেলফিয়া চহৰ আৰু তাৰ পিচতেই ৱাচিংটন জিলাৰ আকাশত ভূমুকি মাৰিলোঁ৷ দূৰৰ পৰাই চকুত পৰিল পাচকোনীয়া পেন্টাগনটো আৰু আমেৰিকান সুপ্ৰীম কৰ্ট! নিউ ইয়ৰ্কত কৈ ৱাচিংটন অলপ সৰু ঠাই৷ তাতো সৰু নদী এখন চকুত পৰিল৷ পেটেলে কৈ গল-\n“ৱাচিংটন চহৰ খন আগতে নাছিলে৷ ৰাজধানী বনাবলৈ মেৰিলেণ্ড আৰু ভাৰ্জিনিয়া ৰাজ্য দুখনে অলপ অলপ মাটি এৰি দি এই চহৰখনৰ জন্ম দিছিল৷ ইয়াতে আমেৰিকাৰ ৰক্ষাপ্ৰণালীৰ হেড কোৱাৰ্টাৰ পেন্টাগন আৰু বিখ্যাত হাৰভাৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয় আৰু ইহঁতৰ চুপ্ৰীম কৰ্ট আছে৷ এইবোৰ পিচতো চাব পাৰিব৷ সময় নষ্ট নকৰি আমি চিধাই হোৱাইট হাউচলে যাম৷ ট্ৰাম্প চাহাবৰ লগত দেখা কৰিব নোৱাৰিলেও তেখেতৰ পি এচৰ লগত লেনডেন কৰিলেও হব৷”\nআমাৰ হেলিকপ্টাৰ হোৱাইট হাউচৰ কিছুদূৰত কমাৰ্চিয়েল পাবলিক হেলিপেড এটাত ৰ’ল৷ হোৱাইট হাউচৰ নিজৰ হেলিপেডত বাহিৰা ফ্লাইট অৱতৰন কৰাৰ অনুমতি ৰাষ্ট্ৰপতিৰ বাহিৰে কাৰো নাই! আমি নামিয়েই পেটেলক অনুসৰন কৰিলোঁ৷ দূৰত ফিল্ড এখনৰ সন্মুখত আমাক থৈ পেটেল আগলৈ আগবাঢ়িল৷ পাচলৈ আহি আমাক ক’লে আহিবলৈ৷গৈ গৈ হোৱাইট হাউচ পালোগৈ৷ এয়া আমেৰিকাৰ ৰাষ্ট্ৰপতি থকা ঘৰ৷ উত্তৰ আৰু দক্ষিনে দুখন সুবিশাল সুদৃশ্য ঘাঁহনি আৰু বাগিছা মাজে মাজে গছৰ জোপোহা ৷ দূৰৰ পৰা তেনেই সাধাৰণ যেনেই লাগিল যদিও কিবা এটা বেলেগ অনুভৱ হল ইয়াৰ সাতামপুৰুষীয়া ঐতিহ্যৰ কথা ভাবি৷ দুইমহলীয়া বগা ৰং দিয়া গম্বুজ হেন ঘৰটো৷ আগফালে মাজতে অৰ্দ্ধাগোলাকাৰ বাৰান্দা৷ ইয়াতেই হেনো ১৮০০ খৃষ্টাব্দৰ পৰা প্ৰতিজন ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে থাকি গৈছে৷ পেটেলে ক’লে ঘৰটো হেনো ছয় মহলীয়া৷ ওপৰত তিনি আৰু তলত তিনিটা ফ্লৰ আছে৷\nযাহক, আমাক নি ৰিচিপচন উয়িঙত ৰখাই পেটেল ভিতৰলৈ গল৷ নতুন জেগা হিচাবে বেচি ইফালে সিফালে ঘুৰিবও নোৱাৰি৷ তাতে আকৌ বেচি হেবাং যেন হৈয়ো থাকিব নোৱাৰি৷ এবাৰ ৰিন্টুৱে কৈছিল, চিক্ৰেট চাৰ্ভিচৰ লোক হেনো পিয়াপি দি ঘূৰিও ফুৰে৷ আমাক বা কিমানে লক্ষ্য কৰি আছে৷\nহঠাৎ খবৰ পালো অভেল অফিচৰ প্ৰথম মহলাৰ বেলকনিখন সাজু, ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে ভাষণ দিব। তলত যেন গোটেই আমেৰিকাখন উবুৰি খাই পৰিছে। লাখ লাখ মানুহ।মেডিয়াই ট্ৰাম্পৰ বিষয়ে বেয়াকে ক’লে কিডাল হব, ট্ৰাম্পক ভাল পোৱা মানুহৰ যে আকাল নাই সেইটো মই আমেৰিকাত ভৰি দিয়েই বুজিছোঁ। আজিৰ সমাগমেই তাৰ প্ৰমাণ।\n” হৌৰা বিজয়, আজি এওঁক লগ পোৱা টান হব দেই। তাতকৈ ইয়াতে ৰৈ ভাষণকে শুনো দিয়া। পেটেলো যে কেতিয়া ঘুৰিব তাৰো আশা দেখা নাই৷ ক’ত গল মানুহজন, এতিয়া লৈকে খৱৰ নাই যে?”\n“ঠিকেই কৈছে দাদা, আমেৰিকাত গৈ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ লাইভ ভাষণ শুনিলো বুলি বুঢ়া কালত নাতি পুতিক কবলে হ’ব। পেটেল অহালে ভাষনেই শুনা যাওক৷”\nআমি দুইজনে অপেক্ষা কৰিবলৈ ধৰিলো, মনে মনে চাধা এপালিও মোহাৰিবলৈ পালে বৰ সুখ পালোহেঁতেন৷ বিৰি এডাল হুপিবলৈ তামাম মন গৈ আছিল৷ চালা ভদ্ৰলোক হৈ থকাও যে কি মস্কিল! আমাৰ তাত হোৱাহেঁতেন ইমান দেৰি তামোলৰ পিকেৰে অভেল অফিচ ৰাঙলী হলহেঁতেন৷\nকিছু দেৰি অপেক্ষাৰ পাছত ডোনাল্ড ট্ৰাম্প বেলকনিলৈ ওলাই আহিল। মানুহবোৰে একলগে গিৰ্জনি মাৰি উঠিল। মই লক্ষ্য কৰিলো- ট্ৰাম্প অকলে নাই। লগত আৰু এজন চফল ডেকা মানুহ আছে। মিচিক মাচাক হাঁহি আছে মানুহজনে। ট্ৰাম্পে বোধহয় মানুহজনৰ বিষয়েই কিবা কৈ আছে- মানুহ হুলস্থুলত ভালকৈ শুনাই নেযায়… মাহ ফ্ৰেণ্ড..ফিলচ’ফাৰ… এণ্ড মাহ ফিউচাৰ…ড’টাৰ .ইত্যাদি কিবা কিবি দুই এটা শব্দ মোৰ কাণত উফৰি পৰিছেহি।\nহঠাত মোৰ মনে গাজিল, আৰে, এই ডেকাজনক দেখোন চিনাকী যেন লাগিছে। বিজয়লৈ চালো, তাৰ চকু ট্ৰাম্পত নাই, শ্বৰ্ট পৰিহিতা আমেৰিকান গাভৰুবোৰ তাৰ বৰ পছন্দ হৈছে যেন পাইছো। মোৰ কিন্তু টেনচন হৈ গ’ল,\nবিজয় চোৱাচোন, ট্ৰাম্পৰ লগত সেই মানুহজন .. চিনাকী যেন লগা নাই নে? চোৱাচোন চোৱা\nমোৰ কথাত বিজয়ে এইবাৰ ভালকৈ বেলকনিলৈ জুমি চালে। আৰু অলপ পাছত হঠাত চিঞৰি উঠিল।\n“হেমন্ত দা, মোৰ গালত দুটা চৰ মাৰকচোন, জোৰকে মাৰিব।”\n“কি কোৱা হে, মানুহজন চিনি পাইছা নেকি?”\n“আপুনি মাৰকচোন, মই কনফাৰ্ম কৰিব লাগে মই আচলতে সাৰ পাই আছো নে সপোন আকৌ দেখি আছো।”\n“ধুত ধেমালি নকৰিবা, তুমি সাৰ পায়েই আছা। কোৱা কোন তেওঁ?”\n“আপুনি মোৰ কান্ধত ভালকৈ ধৰি লওক, নহ’লে লুটি খাই পৰি যাব, তেওঁৰ নামটো শুনি।”\nমই অলপ চিৰিয়াচ হৈ গ’লো- ঘটনা কি?\n“ককাই, মোৰ চকু যদি অন্ধ হোৱা নাই, তেনে ট্ৰাম্পৰ লগত ঠিয় হৈ থকা মানুহজন, আমাৰ অভিজিত দা।\nআৰে হয়তো। অভিজিতেই হয়, মোৰ বাবে একেবাৰে অপ্ৰত্যাশিত আছিল বাবেহে মই ধৰিব পৰা নাছিলো।\nদুইটা কিমান দেৰি বজ্ৰপাত পৰা মানুহৰ দৰে ঠিয় হৈ আছিলো গম নেপাওঁ, হঠাত পিছফালৰ পৰা পৰা এটা প্ৰকাণ্ড ধাক্কাত দুইটাৰে সম্বিত ঘুৰি আহিল। হুৰমুৰকৈ আমাৰ দুইটাৰ গাতে উজুটি খাইপৰিছেহি এগৰাকী আমেৰিকান যুৱতী। ওখই কমেও ছফুট। পিন্ধনত.. এহ নকও আৰু।\nএনেই দেখাক দেখুৱাই চৰি বুলি কলেও আমি বুজিব পাৰিলো, যুৱতীৰ ধ্যান বেলকনিত। বাকী একো খবৰ নাই তেওঁৰ। দুইটাই আঁৰচকুৰে যুৱতীৰ ৰূপসুধা পান কৰাত লাগিলো।\n“এক্সকিউজ মি?” যুৱতীয়ে আমাৰ ফালে নোচোৱাকৈয়ে সুধিলে।\nআমাকে সুধিছে বুলি কনফাৰ্ম হোৱাৰ পাছত, আমি দুইটাই একেলগে মাত দিলো\n“ইয়েচ, হাও কেন আই হেল্প ইউ?”\nআমাৰ ইংৰাজী শুনি আমি যে লোকেল মাল নহয় যুৱতীয়ে বুজি পালে চাগে, এইবাৰ আমাৰ ফালে কটাক্ষ নিক্ষেপ কৰি আকৌ সুধিলে,\n“হু ইজ ডেট?”\nবিজয়ে মোৰ ফালে চালে, ময়ো। সঁচা কথাটো কওঁ নে নকওঁ, ক’লে বিশ্বাস কৰিব জানো? তথাপিও মই চান্স এটা লৈ জানিব খুজিলো।\n“কাৰ কথা সুধিছে নো তাই?”\nঅলপ চান্স পালেই কৈ দিম, সেইজন আমাৰ খাচ মানুহ, আমাৰ ফেচবুক গোটৰ পুৰণা বন্ধু..আমাক কি এৰা গেৰা বুলি ভাৱিছে তাই।\n“ন ন ন! আই মিন, হু ইজ ডেট গাই, ষ্টেণ্ডিং বিচাইড অভিজিত কলিতা। এণ্ড হোৱাই হি ইজ টকিং চ’ মাচ্ছ। আই ৱাণ্ট টু হিয়েৰ অভিজিত, .. অহ .. মাই লাভ…!”\n“বিজয়, কাণ্ট বিলিভ ডিচ্! অভিজিতৰ ডিঙিত যে তিৰবিৰাই আছে, সেই তাবিজ টো নহয় নে?”\nবিজয়, পকেটত হাত ভৰাই চিঞৰি উঠিল-\n“কাকতি দা, তাবিজ টো নাই! “\nএটা হুমনিয়াহৰ সৈতে অসমীয়া দুটা শব্দ মোৰ মুখেৰে উচ্ছাৰিত হ’ল!\nঅভিজিত কলিতাৰ ডিঙিত তাবিজৰ আবিস্কাৰ কোনো সাধাৰণ ঘটনা নাছিল৷ ইমান দিনৰ জল্পনা কল্পনা মাত্ৰ কিছু চেকেণ্ডত মষিমুৰ হৈ গৈছিল মোৰ৷ বুদ্ধি ভ্ৰষ্ট হৈছিল৷ মগজুৱে কাম কৰা নাছিল৷ বিজয় কিন্তু তেতিয়াও নিৰ্বিকাৰ৷ বিজয়ৰ এই স্বভাৱটো ভাল লাগে মোৰ৷ সাংঘাটিক কিবা এটা হলেও সি এনেকুৱা দেখাই যেন অন্য এটা আইডিয়াই তাৰ মুৰত ইতিমধ্যে বাহ বান্ধি আছে৷ মই বেচি হতাশাত ভুগিলে তাৰ মুখলে চাওঁ৷ পকেটৰ পৰা হেলিকপ্টাৰৰ নামত ওলাই যোৱা পাঁচ হাজাৰ ডলাৰ টো মনত পৰাৰ লগে লগে মোৰ মুৰটো ঘুৰোৱা যেন লাগিল৷ ইফালে পেটেলক কি কম, ৰিন্টুৱেও ছাগে বেয়া পাইছে ৷ জিমনিৰ কথা নকলোৱেই যেনিবা ৷\n-বিজয়, অভিজিতে কেনেকে এই অসাধ্য সাধন কৰিলে? অলপ চিন্তাক্লিষ্ট ভাবে মই বিজয়ক সুধিলো ৷\n-কাকতি দা, অভিজিত দা যোৱাকালি হোটেললৈ আহিছিল৷ মোক কালি সেই পানীসোপা অলপ বেচিয়ে খুৱাই দিছিল ফুৰ্তিতে আপুনি৷ নিচাতে লাং খাই পৰি আছিলো৷ অভিজিতদা হোটেললৈ অহাটো মই সপোন দেখা বুলিহে ভাবি আছিলো৷ জোচতে মই তাবিজৰ কথাটো কৈ পেলাইছিলো৷ আমি যে মালামালো হৈ যাম সেইবোৰো বকি দিলো৷ গম পাই মোক তাবিজটো দেখাবলৈ কৈছিল৷ তাৰপাচত মোৰ মনত পৰা নাই৷ ৰাতিপুৱা খালি দুৱাৰ খন খোলা দেখা পাই অলপ পৰ ভাবিছিলোঁ৷ কিন্তু সমস্ত ঘটনাটো কিবা সপোন বুলিয়েই পাট্টা নিদি পেটেলৰ লগত গুছি গলোঁ৷ অভাৰ কনফিডেন্সটো বেয়া আছিল৷ আনকি যোৱাৰ সময়ত নিজৰ পকেট খনে চেক নকৰিলো যে বস্তুটো আছিল নে নাই! বিজয় একে উশাহে গাই গল ৷\n-ওকে, এতিয়া কি কৰিবা? চৰাই উৰি যোৱাৰ আগতে ধৰিব লাগিব৷\n-ৰব, চৰাই এতিয়াও উৰা নাই৷ মই পল্লুবৌক ফোন কৰিছিলো৷ অভিজিত দাক কোম্পানীয়ে আমেৰিকা পঠাইছে কিবা টেকনিকেল কামত৷ আৰু তিনি চাৰি দিন ইয়াত থাকিব৷ কিন্তু টুৰ ডিটেইলচ টো পল্লুবৌয়েও নাজানে৷\nএইবোৰ আলোচনা কৰি থাকোতে পেটেল আহি ওলালহি৷ এটা ম্লান হাঁহিৰে পেটেলে ক’লে-\n-আজ ট্ৰাম্প চাহাব সে মিলনা মুচকিল হি নেহী, না-মুমকিন হেই৷ উচকা পি এ ভী বিজি হেই৷\n-ঠিক হেই কল মিলতে হেই! আপ থোৰা ৰোকো, হমলোগ এক দুচৰা আদমী সে মিলনা পৰেগা৷\nএইবুলি আমি দুয়ো অলপ কাটি খালোঁ৷ অভিজিতক বিচাৰি বেচি কষ্ট কৰিব লগীয়া ন’হল৷ এজেগাত এজাক বিদেশী সুন্দৰীয়ে ঘেৰি চেলফি তুলি থকা অৱস্থাত অভিজিতক ‘উদ্ধাৰ’ কৰিলো৷ গাল আৰু চোলাত অসংখ্য লিপষ্টিকৰ দাগেৰে সৈতে অভিজিত প্ৰায় বিধ্বস্ত! আমাক দেখি সি যেন জীৱটো ঘুৰাই হে পালে৷ বিজয়ে “অভিজিত দা” বুলি মতাৰ লগে লগে সিও জীৱন্ত হেন হৈ ছোৱালী জাকক ঠেলি হেঁচি আহি আমাৰ কাষ পালে৷\n“কি ফাল্টু বস্তুটো দিলাহে বিজয়? আই এম ভেৰি চৰী কাকতিদা ৷ এইটো মই কিবা ভাবি চুৰ কৰিলো যদিও হিতে বিপৰীত হে হ’ল৷ বিজয়, ঘুৰাই লোৱা তোমাৰ বস্তু৷ যি কৰা কৰিবা৷ মোৰ অফিচৰ কামত আহি এই নলগা জেঙত লাগি গলোঁ৷ মই যাওঁ আজি৷ দুদিনত কম্পেনীৰ টুৰ শেষ কৰি যাব লাগিব৷ গতিকে বাই বাই৷ ফটা ঢোলত আকৌ সোনকালে লগ পাম!”\nযোৱাৰ সময়ত মোৰ কানে কানে আৰু এষাৰী বাক্য কৈ গ’ল -” দাদা, যি হ’ল হ’ল, ঘৰত গৈ একো কথা উচ্চাৰণ নকৰিব আৰু নিজৰ বুলি! নহলে বোৱাৰীকটো জানেই! “\nমই নিৰ্ভয় দি অভিজিতক বিদায় দিলোঁ৷\nবিজয়ে তাবিজটো হাতত লৈ পুনৰ বিজয়ৰ হাঁহি এটা মাৰিলে৷আমি যেন উশাহ ঘুৰাই পালোঁ৷ লাহে লাহে এইবাৰ পেটেলৰ সন্ধানত নামি পৰিলোঁ৷\n” বিজয়, তুমি ক্লোনিংৰ বিষয় কিবা জানানে?”\n“কি বস্তু সেইটো?” বিজয়ে অলপ বেঙাৰ দৰে চাৱনি এটা দি মোৰ ফালে চালে৷\n“বুজিছা, তামাম আইডিয়া এটা আহিছে৷ শুনিলে তোমাৰ মূৰ ঘুৰাই যাব৷ বাৰু তোমাৰ মনত আছেনে আমেৰিকা সোমাবৰ সময়ত এয়াৰ পৰ্টত মণিকাক পুলিছে ধৰিছিল আৰু তাবিজটো খুলি চাই ভিতৰত আৰবী ভাষাত লিখা কাগজ এখন পাই যে টেৰ’ৰিষ্ট বুলি সন্দেহ কৰিছিল?”\n“অ’ তো, কি হ’ল তাতে?”\n” সেইটোৱেই তো মেইন কেচ! তাবিজটো নিমিত্ত হে মাত্ৰ, লিখা টোৱেই টো আছল মাল৷”\nবিজয়ে নিজৰ গালতে চৰ এটা মাৰি কলে –\n“ধেত তেৰি, হয়তো! আৰে ক্লাচ ফাইভ লৈকে ময়ো স্কুলত আৰবী পঢ়িছিলোঁ৷ এইটো খুলি চাও কি লিখা আছে৷ মই হুবহু লিখি দিব পাৰিম৷”\nমই বিজয়ৰ ফালে চালো ৷ তাৰ অভাৰ কনফিডেন্সে মোক আগতেও বহুবাৰ বিপদত পেলাইছে৷ গতিকে ৰিস্ক নললোঁ৷\n“শুনা বিজয়, তুমি কৰিব নালাগে৷ কামটো পাৰফেক্ট নহ’লে বেলেগ কিবা হে হব পাৰে৷ গতিকে সঠিক মানুহৰ দ্বাৰা হে কৰিব লাগিব৷ আজি পেটেলৰ পৰা পুৰাই কাটি খাওঁ৷ হোটেললৈ ঘুৰি গৈ ৰাতিৰ ভিতৰতে ইয়াৰ ডুপ্লিকেট বনাই কালি ট্ৰায়েল লৈ তাৰ পিচত হে মালটো মাৰ্কেটত এৰিম৷ যদি চাকচেচ হওঁ তেতিয়া আমাক আৰু কোনেও ঢুকি নাপাব৷ ইমান জল্দিবাজী একো নাই৷ ধীৰে সুস্থিৰে হওক কামটো৷” বিজ্ঞৰ দৰে কৈ উঠিলোঁ৷\nপেটেলক বুজাই বঢ়াই ঘুৰি আহিলো পুনৰ আমাৰ হেলিকপ্টাৰ বেল ৪২৭ লৈ৷ প্ৰায় দেৰ ঘন্টা মুৰত নিউইয়ৰ্কৰ হোটেলৰ ছাদত অবতৰন কৰি সোনকালে আগুৱালো আমাৰ ৰুমলৈ৷\nচিন্টু আৰু মণিকা দুয়ো ঘুৰি অহা নাছিল৷ বিজয়ৰ কোঠাত প্ৰবেশ কৰিয়েই বিজয়ক ক’লো তাবিজটো খুলিবলৈ৷ বিজয়ে তাবিজ খুলি বিছনাত থলে৷ সৰু চুৰি এখনেৰে তাবিজৰ সাফৰটো খুলি চাৰি জাপ কে মেৰাই থোৱা সৰু কাগজৰ টুকুৰাটো সাউৎ কে বাহিৰ কৰি আনিলোঁ৷\nকাগজ খন মেলি বিজয়ৰ ফালে টোৱাই দেখাই সুধিলো বিজয় কিবা পঢ়ি বুজি পাইছানে? বিজয়ে সেমেনা সেমেনি কৈ মুৰটো খজুৱাই কলে – নাই অ, একো ধৰিব পৰা নাই!\n“ধেই! মই বুজিছিলোই তোমাৰ দ্বাৰা নহ’ব বুলি ৷ বাদ দিয়া, এইখন আৰবী জানা কোনো মানুহক দেখাব লাগিব৷ আচ্ছা, চিন্টুৱে কোনোবা আৰবিয়ান শ্বেখৰ লগত মিটিঙত যাব বুলি কৈছিল না? তাক কবা নেকি কথাটো?”\n“কব পাৰি ৷ ফোন এটা কৰি সুধি চাওঁ নেকি ক’ত আছে?”\nবিজয়ে ফোন কৰি গম পালে যে চিন্টু ইতিমধ্যে আহি হোটেল পাইছেই৷ লগত আৰবীয়ান শ্বেখ দুজনো তেওলোকৰ বেগমৰ লগতেই আছে৷ আমি পলম নকৰি দৰ্জা বন্ধ কৰি ওলাই আহিলো চিন্টুক বিচাৰি৷ বিজয়ৰ হাতত কাগজ৷ হোটেলৰ লবীত দেখিলো চিন্টু তেতিয়াও আৰবীয়ান কিজনৰ লগত কিবা কথা পতাত ব্যস্ত৷ হয়তো সিহঁতৰ বিজনেচ ডিল তেতিয়াও সম্পুৰ্ণ হোৱা নাই৷ ওচৰতে শ্বেখৰ পত্নী সকল বহি আছিল৷ বিজয়ক ঈংগিত দিলো, শ্বেখ বিজি যেতিয়া তাহাঁতৰ পত্নী এজনীকে পটকে দেখুৱাই দিয়াচোন কাগজ খন৷\nবিজয়ে কাগজখন লৈ এজনীক দেখাই কি বুলি ওচৰতে ঠিয় দি থাকিল৷ মই দুৰৰ পৰাই লক্ষ্য কৰি ৰলোঁ৷ শ্বেখৰ ঘৈনীয়েকে এবাৰ কাগজখন চালে এবাৰ বিজয়ৰ মুখলে চালে৷ বিজয় তেতিয়াও তাইৰ নিচেই ওচৰত৷ প্ৰায় দুই চেকেণ্ডৰ ব্যৱধানত বিজয়ৰ গালত ‘টপক’ কে এটা চৰ পৰিল৷ চাৰিওফালে হুৱাদুৱা লাগিল৷ কাগজখন টুকুৰা টুকুৰ কৈ ফালি বিজয়ৰ মুখলে মাৰি পঠিয়ালে৷ ঘটনাৰ আকস্মিকতা তলকিব নোৱাৰি মই সিহঁতৰ কাষ পালোগৈ৷ শ্বেখৰ ঘৈণীয়েকৰ চকুমুখত তীব্ৰ খঙৰ চাৱনি৷ চিন্টু আৰু শ্বেখহঁতো উঠি আহিল৷ কি হ’ল বুলি সকলোৱে প্ৰশ্নবোধক চাৱনিৰে শ্বেখৰ ঘৈণীয়েকলৈ চালে৷ ভঙা ভঙা ইংৰাজীতে তাই বকি গ’ল –\n-চাওকচোন, এই মানুহজন! মোক কি লিখি পঢ়িব দিছে? আৰবী ভাষাতে কাগজৰ টুকুৰাটোত ” আই লাভ ইউ চ’ মাটচ্” লিখি মোক পঢিবলৈ দিছে!\nঅৱশেষত পৰিস্থিতি বিষম দেখি ঘটনাৰ সবিশেষ বিৱৰি কোৱাত সকলো ঠাণ্ডা হল৷ শ্বেখৰ ঘৈনীয়েকে বিজয়ক ক্ষমা খুজিলে৷ চিন্টুক গোটেই ঘটনাৰ আদ্যোপান্ত বিৱৰি ক’লো৷ লাজে অপমানে আৰু সপোন ভাঙি চুৰমাৰ হোৱাত আমি দুয়ো ৰাতি শুব নোৱাৰিলোঁ৷\nপিচদিনা ঠিৰাং কৰিলো, আমি আৰু আমেৰিকাত নাথাকোঁ৷ মণিকা তেতিয়াও পেট্ৰিচিয়াৰ ঘৰত৷ গধূলি পেন আমেৰিকাৰ বিমান যোগে ওভতনি যাত্ৰা কৰাৰ সিদ্ধান্ত ললোঁ৷\n« ফটা পদ্য – হেমেন ডেকা\nটলষ্টয়ৰ প্ৰেৰণাদায়ক গল্প এটাৰ অনুবাদ – বিকু বৰা »\nআমেৰিকাতো ফটাধুলিয়াৰ কামাল। ভাল লাগিল পঢ়ি।\nক্লণ বনাবলৈ লোৱা তাবিজ ৰ অৱস্থা সেইয়া হে হব গৈ লাগে নে! ভাল লাগিল। সুন্দৰ বৰ্ণনা।


'ত্ৰিপুৰাত হিংসা হৈছে বাঁওপন্থীসকলৰ উপহাৰ আৰু ই নিৰ্বাচনলৈকে চলি থাকিব'- প্ৰদ্যুৎ মাণিক্য– News18 Assam\n'ত্ৰিপুৰাত হিংসা হৈছে বাঁওপন্থীসকলৰ উপহাৰ আৰু ই নিৰ্বাচনলৈকে চলি থাকিব'- প্ৰদ্যুৎ মাণিক্য\n»'ত্ৰিপুৰাত হিংসা হৈছে বাঁওপন্থীসকলৰ উপহাৰ আৰু ই নিৰ্বাচনলৈকে চলি থাকিব'- প্ৰদ্যুৎ মাণিক্য\nUpdated:September 12, 2021, 12:45 AM IST\nNews18ৰে হোৱা সাক্ষাৎকাৰত ত্ৰিপুৰাৰ ৰাজনৈতিক ব্যক্তিত্ব প্ৰদ্যুৎ মাণিক্যই উল্লেখ কৰিলে খিলঞ্জীয়া ৰাজনৈতিক শক্তিৰ প্ৰাসংগিকতা।\nLast Updated: September 12, 2021, 12:45 AM IST\nঅলপতে অসম জাতীয় পৰিষদৰ নেতৃবৰ্গৰ সৈতে আলোচনাত মিলিত হোৱা ত্ৰিপুৰাৰ নৱউদিত ৰাজনৈতিক ব্যক্তিত্ব কিৰিট প্ৰদ্যুৎ মাণিক্য দেব বৰ্মনে নিউজ–১৮ৰে হোৱা এক সাক্ষাৎকাৰত অসম তথা ত্ৰিপুৰাৰ ৰাজনৈতিক দিশক লৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ মত প্ৰকাশ কৰে। ত্ৰিপুৰাৰ ৰাজ পৰিয়ালৰ সন্তান হৈও নিজকে মহাৰাজাৰ সলনি সাধাৰণ নাগৰিক বুলি পৰিচয় দিবলৈ ভালপোৱা প্ৰদ্যুৎ মাণিক্যই বৰ্তমান ত্ৰিপুৰাৰ খিলঞ্জীয়াৰ ৰাজনৈতিক অধিকাৰ–সংগ্ৰামৰ মঞ্চ তিপ্ৰা (TIPRA)ৰ মুৰব্বীৰ দায়িত্বত আছে।\nপ্ৰথমবাৰৰ বাবে উত্তৰ–পূবৰ স্থানীয় ৰাজনৈতিক শক্তিক এখন মঞ্চলৈ অনাৰ বাবে TIPRAই কৰা প্ৰচেষ্টা সন্দৰ্ভত তেওঁ উল্লেখ কৰে যে এয়া এনে এক মঞ্চ, য'ত সকলো আঞ্চলিক দল আৰু শক্তিয়ে তেওঁলোকৰ নিজৰ বাবে মাত মাতিব পাৰে। দিল্লীলৈ যাবলৈ এক ঐক্যবদ্ধ কণ্ঠস্বৰ বিচৰা হৈছে ইয়াৰ দ্বাৰা। এই কণ্ঠস্বৰৰ নেতৃত্ব প্ৰদ্যুৎ মাণিক্যই বহন কৰিব নেকি বুলি সোধা প্ৰশ্নৰ উত্তৰত তেওঁ উল্লেখ কৰে যে তেওঁ নেতৃত্ব নহয়, সুবিধা প্ৰদান কৰিব বিচাৰে আৰু তেওঁৰ দৰে এনে বহু লোক আছে।\nত্ৰিপুৰাৰ স্বায়ত্তশাসিত জিলা পৰিষদৰ (ADC) নিৰ্বাচনৰ ফলাফলে অসমৰ নিৰ্বাচনত প্ৰভাৱ পেলাইছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হৈছিল, বিশেষকৈ অসম জাতীয় পৰিষদৰ দৰে আঞ্চলিক দলবোৰৰ ক্ষেত্ৰত অধিক ৰূপত। এই প্ৰসংগত প্ৰদ্যুৎ মাণিক্যৰ মন্তব্য আছিল– 'অসমৰ নিৰ্বাচনৰ পূৰ্বে মোৰ ফলাফল ঘোষণা কৰা হ'লে মই ভাবো ফলাফল বেলেগ হ'লহেঁতেন। উত্তৰ-পূবৰ লোকসকলে নিজৰ ওপৰত বিশ্বাস কৰা বন্ধ কৰিছে। আমি অতি চতুৰ হ'ব লাগিব। যদি আমি দিল্লীৰ লাইন লৈ থাকোঁ, তেন্তে আমি আজি যি ৰাজ্যত আছোঁ সেইখন হয় উন্নত হ'ব পাৰে অথবা বেয়া হ'ব পাৰে। আমাৰ এটা স্বতন্ত্ৰ দৃষ্টিভংগী থাকিব লাগিব।'\nবিজেপিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সাধাৰণ সম্পাদক দিলীপ শইকীয়াই নিৰ্বাচনত TIPRAৰ সৈতে মিত্ৰতাৰ বিষয়ে চিন্তা কৰা প্ৰসংগত তেওঁৰ মত জানিব বিচৰাত উল্লেখ কৰে যে এই বিষয়ে তেওঁ অৱগত নহয় আৰু যদি কথা পাতিব লগা হয়, তেন্তে তেওঁ অমিত শ্বাহ বা হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ সৈতে পোনপটীয়াকৈ কথা পাতিব পাৰে। প্ৰসংগত তেওঁ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ সৈতে ভাল বুলিও উল্লেখ কৰে। এইক্ষেত্ৰত তেওঁ গ্ৰেটাৰ ত্ৰিপুৰালেণ্ডৰ বাবে লিখিত ৰূপত কথা পাতিব বিচাৰে বুলি জনায়।\nআনহাতে প্ৰদ্যুৎ মাণিক্যই খিলঞ্জীয়াৰ বিলুপ্তিৰ ক্ষেত্ৰত ২০২৬ চনটো সীমা নিৰ্ধাৰণ কৰিছিল। এইক্ষেত্ৰত সোধা প্ৰশ্নৰ উত্তৰত তেওঁ উল্লেখ কৰে যে ৰাজ্যৰ এটা বিশেষত্ব আছে। বিজেপিয়ে বংগত এইটোৱেই কথা পাতি আছে। যদি খিলঞ্জীয়া লোকসকলক ২০২৬ চনৰ আগতে তেওঁলোকৰ সাংবিধানিক অধিকাৰ প্ৰদান কৰা নহয়, তেন্তে সীমানিৰ্ধাৰণ আৰম্ভ। ইয়াৰ পিছত ত্ৰিপুৰাত খিলঞ্জীয়া সম্প্ৰদায়ৰ উন্নত ভৱিষ্যতৰ বাবে কথা পাতিবলৈ বা মীমাংসা কৰাৰ বাবে কোনো পৰিসংখ্যা নাথাকিব। টিপ্ৰাচা লোকসকল হাজাৰ হাজাৰ বছৰ ধৰি জীয়াই আছে। গতিকে ভাষা, সংস্কৃতি আৰু সামাজিক-সাংস্কৃতিক বিশেষাধিকাৰ সংৰক্ষণ কৰাৰ অধিকাৰৰ ক্ষেত্ৰত এয়া 'অন্তিম যুঁজ' বুলি তেওঁ উল্লেখ কৰে।\nতেওঁ কয়– 'যদি এইবাৰ আমি দিল্লীলৈ এক সামূহিক কণ্ঠস্বৰ হিচাপে নিজকে নিব নোৱাৰো আৰু আমাৰ সাংবিধানিক গেৰাণ্টি বিচাৰিব নোৱাৰো, তেন্তে ২০২৬ চনত আমাৰ ওচৰত সংখ্যা নাথাকিব। আমি বিলুপ্ত হ'ম।'\nCAA আৰু NRCৰ প্ৰসংগত প্ৰদ্যুৎ মাণিক্যৰ স্পষ্ট মত যে বিষয়টো ধৰ্ম ভিত্তিত বিচাৰ কৰা উচিত নহয়। বৈধতা আৰু অবৈধতাৰ বিচাৰ ধৰ্ম বা সম্প্ৰদায়ৰ ভিত্তিত হ'ব নালাগে বুলি তেওঁ উল্লেখ কৰে। আনহাতে ত্ৰিপুৰাই এসময়ত দেশত বহু শৰণাৰ্থীক আশ্ৰয় দিছিল যদিও দেশৰ কোনো এটা প্ৰাণ্টই এই ভাৰ বহন কিয় নকৰিলে বুলি প্ৰশ্ন কৰে। প্ৰদ্যুৎ মাণিক্যই কি বিচাৰে বুলি প্ৰশ্ন কৰাত তেওঁ স্পষ্টকৈ কয় যে তেওঁ ভাৰতীয় সংবিধানৰ অনুচ্ছেদ ২, অনুচ্ছেদ ৩ বিচাৰে। সেই বিষয়টোৰ বাবে এখন পৃথক ৰাজ্য বা কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল।\nত্ৰিপুৰাৰ হিংসা প্ৰসংগত প্ৰদ্যুৎ মাণিক্যই উল্লেখ কৰে যে এয়া বাঁওপন্থীসকলৰ উপহাৰ আৰু নিৰ্বাচনলৈকে চলি থাকিব। আনহাতে ত্ৰিপুৰাৰ ২০২৩ চনৰ নিৰ্বাচনত মিত্ৰতাৰ বাবে কোনো ধৰণৰ বুজাবুজি বা মিত্ৰতাত আপত্তি নাই বুলি উল্লেখ কৰে। প্ৰয়োজন হ'লে বিজেপিৰ সৈতেও মিত্ৰতাৰ বাবে মুক্ত বুলি তেওঁ উল্লেখ কৰে।\nএইখিনিতে প্ৰদ্যুৎ মাণিক্যক সোধা হৈছিল– প্ৰায়ে কোৱা হয় যে অসমক আন এখন ত্ৰিপুৰা হ'বলৈ দিব নোৱাৰি। অসমে TIPRAৰ আৰ্হি অনুসৰণ কৰা উচিত নেকি? তেওঁ কয়– 'আমি আন এখন ত্ৰিপুৰা হ'ব নিবিচাৰো। ত্ৰিপুৰা কিয় হ'ব? যদি প্ৰদ্যুতে ত্ৰিপুৰাত এইটো কৰিব পাৰে, অসমে কিয় নোৱাৰে? সকলোৱে ভাবিছিল, ৩০-৩৫ বছৰীয়া যুৱক-যুৱতীয়ে কি কৰিব পাৰে? মোৰ আৰু এজন সদস্যৰ বাহিৰে বাকীসকলৰ কোনো ৰাজনৈতিক পৃষ্ঠভূমি নাছিল। মোৰ আৰ্হিটো ৰূপায়ণ কৰিব পাৰি। এডিচি ২৫ বছৰ ধৰি বাঁওপন্থীসকলৰ দুৰ্গ আছিল।'\nত্ৰিপুৰাত আহোম সেনাপতি লাচিত বৰফুকনৰ প্ৰতিমূৰ্তি ৰখাৰ ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰি প্ৰদ্যুৎ মাণিক্যই উল্লেখ কৰে যে ইয়াৰ দ্বাৰা তেওঁ নিজৰ মানুহক মোগলৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধৰ নেতৃত্ব দিয়া এই মহান নায়কজনক লৈ কৌতূহল জাগ্ৰত কৰিব বিচাৰে যাতে অসমৰ সমৃদ্ধ ইতিহাস জানিব পাৰে। একেদৰে তেওঁ আশা কৰে ত্ৰিপুৰাৰ বীৰ নায়কৰ মূৰ্তিয়েও গুৱাহাটীত স্থান পোৱাটো। এনে প্ৰক্ৰিয়াৰ মাজেৰেই উত্তৰ-পূব একত্ৰিত হোৱাৰ আৰু ইজনে সিজনৰ বাবে সম্পৰ্কিত আৰু দায়বদ্ধতা অনুভৱ কৰাৰ বাট মুকলি হ'ব বুলি তেওঁ আশা প্ৰকাশ কৰে।\nFirst published: September 12, 2021, 12:45 AM IST


Petrol Diesel Prices Today: পেট্ৰ’ল–ডিজেলৰ নতুন দাম জাৰি কৰিলে IOCL–এ, জানক আজি কিমান দাম?– News18 assam\nPetrol Diesel Prices Today: পেট্ৰ’ল–ডিজেলৰ নতুন দাম জাৰি কৰিলে IOCL–এ, জানক আজি কিমান দাম?\nখাৰুৱা তেলৰ দাম বৃদ্ধিৰ মাজতে চৰকাৰী তেল কোম্পানীসমূহে দেওবাৰে পেট্ৰ’ল–ডিজেলৰ নতুন দাম জাৰি কৰিছে।\nLast Updated : March 06, 2022, 10:16 IST\nPetrol Diesel Prices Today: ৰাছিয়া–ইউক্ৰেইনৰ যুদ্ধৰ (Russia-Ukraine War) ফলত খাৰুৱা তেলৰ দাম সৰ্বোচ্চ স্তৰত উপনীত হৈছে। ব্ৰেণ্ট গ্ৰুড ১১৮ ডলাৰ প্ৰতি বেৰেল হৈছেগৈ। এয়া সাত বছৰৰ সৰ্বোচ্চ স্তৰ। খাৰুৱা তেলৰ দাম বৃদ্ধিৰ মাজতে চৰকাৰী তেল কোম্পানীসমূহে দেওবাৰে পেট্ৰ’ল–ডিজেলৰ নতুন দাম জাৰি কৰিছে।\nতেল কোম্পানীসমূহে বিগত দিনত লক্ষ্ণৌ, গুৰুগ্ৰাম, পাটনাৰ দৰে ৰাজ্যৰ ৰাজধানীসমূহত তেলৰ দাম সালসলনি কৰিছিল। অৱশ্যে প্ৰায় চাৰি মাহ ধৰি দিল্লী, মুম্বাই. চেন্নাই, কলকাতা আদিৰ দৰে চহৰত পেট্ৰ’ল–ডিজেলৰ দাম স্থিৰ হৈ আছে। মুম্বাইত এতিয়াও পেট্ৰ’লৰ দাম ১১০ টকা প্ৰতিলিটাৰৰ আশে–পাশে হৈ আছে।\nকেইখনমান প্ৰধান চহৰত আজিৰ পেট্ৰ’ল–ডিজেলৰ দাম\n– গুৱাহাটীত পেট্ৰ’ল ৯৪.৬৩ টকা আৰু ডিজেল ৮১.৩৩ টকা প্ৰতিলিটাৰ।\nপ্ৰতিদিনে পুৱা ৬ বজাত পেট্ৰ’ল আৰু ডিজেলৰ দাম সালসলনি হয়। পুৱা ৬ বজাৰ পৰাই নতুন দাম কাৰ্যকৰী হয়। পেট্ৰ’ল আৰু ডিজেলৰ এক্সাইজ ডিউটি, ডিলাৰ কমিচন, ভেট আৰু আন কৰ যোগ কৰাৰ পিছত ইয়াৰ দাম মূল দামতকৈ প্ৰায় দুগুণ হৈ পৰে।\nFirst published: March 06, 2022, 10:16 IST


আমাৰ গাঁও - অসমীয়া ৰচনা - ASSAMESE ESSAY - Gorajan Goodluck Tutor Centre\nHome Assamses Essay অসমীয়া ৰচনা আমাৰ গাঁও - অসমীয়া ৰচনা - ASSAMESE ESSAY\n(এই ৰচনাখন ব্যক্তিগত। শিক্ষার্থীয়ে নিজৰ গাঁৱৰ বৰ্ণনা দিব পাৰে। অভিভাৱকে যেন নিজৰ গাঁৱৰ বা চহৰৰ সীমা, অন্যান্য যাবতীয় তথ্যখিনি শিক্ষার্থীক বুজাই দিয়ে। ইয়াত দিয়া ৰচনাখন কাল্পনিক গাঁও এখনৰ বৰ্ণনা মাথাে)।\nআৰম্ভণিঃ যি খন গাঁৱত আমি জন্ম গ্রহণ কৰোঁ বা স্থায়ীভাৱে বসতি কৰোঁ, সেইখনেই আমাৰ গাঁও। আমাৰ গাঁও. আমাৰ বাবে অতি মৰ্মৰ, অতি চেনেহৰ। বর্ণনা ? আমাৰ মৰমৰ গাঁওখনৰ নাম মিলনপুৰ। আগেয়ে আমাৰ গাঁওখনৰ নাম হেনাে হিন্দু গাঁও আছিল। ক্ৰমাত বিভিন্ন ধর্মীলােকে বসবাস কৰিবলৈ লােৱাত ৰাইজে গাঁওখনৰ নাম সলনি কৰিলে। হিন্দু সম্প্রদায়ৰ মানুহৰ সংখ্যা বেছি যদিও সকলাে সম্প্রদায়ৰ লােকে মিলা-প্ৰীতিৰে বাস কৰি গাঁওখনৰ উন্নতিৰ বাবে কাম কৰিছে।\nচাৰিসীমা, জনসংখ্যাঃ আমাৰ গাঁৱৰ উত্তৰে ৩৭ নং ৰাষ্ট্ৰীয় পথ; দক্ষিণ ফালে ভােগদৈ নৈ। পূর্ব সীমাত পদুমণি বিল আৰু সুন্দৰপুৰ। পশ্চিমে যােৰহাট নগৰ। গাঁওখনৰ দীঘে প্রায় তিনি কিলােমিটাৰ, আৰু পথালিয়ে ডেৰ কিলােমিটাৰ মান হ'ব। ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাই পথ উত্তৰ সীমাত থকাত আৰু নগৰৰ সীমাত হােৱা বাবে বর্তমান গাঁৱত ঘন বসতি হৈছে। জনসংখ্যা ৫০০ শৰ অধিক। অধিকাংশ লােকে খেতি কৰি জীৱিকা নিবাহ কৰে যদিও বর্তমান খেতি মাটি কমি গৈছে, চাকৰিয়াল আৰু ব্যৱসায়ী লােকৰ\nসংখ্যাহে বেছি হৈছে।\nবর্ণনাঃ গাঁৱৰ দক্ষিণ সীমাত ভােগদৈ নৈ, থকাত ৰাইজৰ অনেক সুবিধা হৈছে। তদুপৰি দূৰৈত নগা পাহাৰৰ শােভাই প্রাকৃতিক দৃশ্য চাই থাকিব পাৰি। আগেয়ে চকুৰে মৰ্ণিব নােৱাৰাকৈ খেতি পথাৰ আছিল যদিও বর্তমান কমি গ'ল। পুৰণি ঘৰুৱা বাৰীবােৰত এতিয়াও তামোল-পাণ, নাৰিকল, কঠাল আম আদি গছ আছে। গাঁওখন ৫ টা ভাগত চুক বা চুবুৰীত বিভক্ত। ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ উপৰিও গাঁৱৰ মাজত পঞ্চায়তৰ পথ আছে। সেইবাবে সকলাে যানবাহন অহা-যােৱা কৰিব পাৰে। প্রায় ঘৰতে পুখুৰী থকাৰ উপৰিও জনস্বাস্থ্য বিভাগৰ পানী যােগানৰ ব্যৱস্থা, বিজুলী বাতি আদি আছে। গাঁৱত তিনিটা ৰাজহুৱা নামঘৰ, এটা ৰাজহুৱা পূজা মন্দিৰ আছে। বছৰত তিথি-পার্বন আৰু দুর্গা পূজা হয়। মুছলমান সকলে ওচৰৰ গাঁৱৰ মছজিদত প্রার্থনা কৰে। অৱশ্যে উৎসৱ আদিত একেলগেই সহযােগ কৰে। আমাৰ গাঁৱৰ উন্নতিৰ বাবে চৰকাৰে প্রগতি শীল’ গাঁও হিচাপে স্বীকৃতি দিছে।\nশিক্ষাঃ গাঁওখনত তিনিখন প্রাথমিক বিদ্যালয়, এখন উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয় আছে। ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাই পথৰ কাষত এখন মহাবিদ্যালও হৈছে।\nঅন্যান্যঃ গাঁৱত স্থাপন কৰা চৰকাৰী সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰত পুথিভৰাঁল, মইনা পাৰিজাত, মহিলা অনুষ্ঠান আদি আছে। এটি ডাকঘৰ, এখন চিকিৎসালয়াে হৈছে। পশু চিকিৎসালয় এখনৰ বাবে গাঁৱৰ ৰাইজে চৰকাৰৰ লগত যােগাযােগ কৰি আছে। মুঠতে আমাৰ গাঁৱত বর্তমান কালত থাকিব লগা প্ৰায়বােৰ সুবিধাই আছে।\nসামৰণিঃ আগৰ দিনৰ কেচাঁ ঘৰ বর্তমান নাই বুলিয়েই ক'ব পাৰি। নগৰৰ কাষতে হলেও গাঁৱৰ পৰিৱেশ আছে। ৰাইজে প্রদূষণ মুক্ত কৰি ৰখাৰ বাবে সকলো প্রকাৰে চেষ্টা কৰি আহিছে। আমাৰ গাঁৱক আৰু সমৃদ্ধিশালী কৰিবলৈ আমি যত্ন কৰা উচিত।\n2A GAMERS 24 January 2021 at 20:18\nCopy kio nohoi\nUnknown 29 August 2021 at 09:55\nUnknown 20 April 2022 at 22:29


বন্ধুৰ দৰে সকলো বন্ধু নহয়।\nবন্ধু কোন আচলতে ? এঠাইত এবাৰ পঢ়িছিলোঁ - 'যাৰ ত্যাগ আৰু বিচ্ছেদ সহিব নোৱাৰি, তেওঁৱেই বন্ধু'।\nবন্ধুত্বৰ বিষয়ত আন বহুত কথা কোৱা হয়, তাৰ ভিতৰত এই কথাষাৰ মোৰ খুব প্ৰিয়। সেই বন্ধু যি আমাক কেতিয়াও 'Judge' নকৰে, মই বা আপুনি বা তুমি/তই যেনেকুৱা তেনেদৰেই গ্ৰহণ কৰে। যি আমাৰ দুখৰ দিনৰ চকুলো টোকাৰ আটাইতকৈ নিৰ্ভৰযোগ্য সংগী, সুখৰ দিনৰ হাঁহিবোৰ ভগাই লোৱাৰ প্ৰিয়তম সংগী। যাৰ সৈতে সম্পূৰ্ণ অকৃত্ৰিম হ'বলৈ আমাক কোনো প্ৰস্তুতি নালাগে, তেৱেঁইতো বন্ধু। সকলো সম্বন্ধতকৈ নি:চৰ্ত বন্ধুত্বৰ সম্পৰ্ক।সেয়েহে হয়তো সকলো সম্বন্ধৰ মাজত সকলোৱেই বিচাৰে বন্ধু এজন বা এগৰাকী। কাৰোবাক ক'ম ক'ম বুলি ভাবি থকা কথাবোৰ প্ৰথম বন্ধুৰ আগতে কোৱা হয়, বুকুৰ মাজত লৈ থকা যন্ত্ৰণাৰ বোজাটো বন্ধুৰ ওচৰতে উবুৰিয়াই দেখুৱাই দিয়া হয়।\nশৈশৱৰ বন্ধুত্ব আটাইতকৈ সুকীয়া। দুটি শিশুৰ মাজত যেতিয়া বন্ধুত্ব হয়, সেইয়া ভাষাৰে বুজাব নোৱৰাকৈ সুন্দৰ হয়। আমাৰ সময়বোৰত টিফিনৰ ভাগ, আটাইতকৈ ধুনীয়া ৰবৰ ডাল, পেঞ্চিল ডাল, সৰু সৰু ধুনীয়া শিলবোৰ কেৱল প্ৰিয়বন্ধুৰ সৈতেই ভগাই লও।\nআচলতে সকলো সময়ৰে বন্ধুত্ব সেই শৈশৱৰ বন্ধুত্বৰ দৰে নিস্পাপ আৰু সৰল হোৱা উচিত।\nকিন্তু তেনেকুৱা নহয়।\nএতিয়া ভাৰ্শূৱেল বন্ধুত্বৰ দিন। ছছিয়েল মিডিয়াত হাজাৰ হাজাৰ বন্ধু। আমাৰ সুখত আমাতকৈও সুখী যেন লগা বন্ধু, আমাৰ দুখত আমাতকৈও ভাগি পৰা যেন লগা বন্ধুৰে আমাৰ ভাৰ্শূৱেল পৃথিৱী উপচি থাকে। কেৱল ভাৰ্শূৱেল পৃথিৱীয়েই নে, আমাৰ জীৱনত বিভিন্ন সময়ত বন্ধুৰ দৰে অনেক মানুহ থাকে। আমি ধুনীয়াকৈ থাকিলে ভাল পায়। আমি দুখত থাকিলে কাৰণ সুধি ব্যতিব্যস্ত কৰে। কেতিয়াবা এনেকুৱা লাগে কিমান যে বন্ধুত্ব আছে আমাৰ জীৱনত।\nকিন্তু কথাবোৰ সচাই এনেকুৱা নে ? যদি সচাই এনেকুৱা হয়, তেন্তে আধুনিক জীৱনত মানুহ ইমান নিসংগ কিয় ? ইমান হতাশগ্ৰস্ততা কিয় ? ইমান অবিশ্বাস কিয় ? ইমান প্ৰতাৰণা কিয় ? এই যে প্ৰায় প্ৰতিদিনে এই পৃথিৱীত আত্মহনন কৰে অনেকেই, যদি এজন হ'লেও সচা বন্ধু তেওঁলোকৰ জীৱনত থাকিলেহেতেন তেন্তে এনেকৈ কেতিয়াও হেৰাই নগ'লহেতেন তেওঁলোক।\nকথাবোৰ এতিয়া সৰল সহজ নহয়।\nআনকি শিশুৰ পৃথিৱীও এতিয়া বন্ধুহীনতাৰ বেজাৰেৰে ভাৰাক্ৰান্ত। শিশুৰ পৃথিৱী জুৰি প্ৰতিশোধ, প্ৰতিযোগিতা অথবা জেদৰ অশান্তি।\n'তুমি মোৰ বন্ধু হ'বানে ' বুলি কাৰোৰে লগত বন্ধুত্ব নহয়, বন্ধু আপোনা আপুনি হৈ উঠে। অথচ এতিয়া বহু সময়ত আমি যদি কাৰোবাক বন্ধুৰ দৰে ভাবি মনৰ কথাবোৰ খুলি কও, তেওঁ সেই বিশ্বাস বুজি পোৱাকৈ পৰিপক্ক নহ'বও পাৰে। দ্বিতীয়তে এনেকুৱা হয়, কোনোবা এজনে যেতিয়া কোনো এজনক মনৰ কথাবোৰ সম্পূৰ্ণ খুলি কয় , তেতিয়া আনজন সচেতন হৈ পৰে যাতে নিজৰ গোপন কথাবোৰ কোনো কাৰণতে মুকলি হৈ নাহে।নিজৰ পৃথিৱীৰ গোপনতা ৰাখিবলৈ সততে সচেষ্ট হৈ থকা জনে সৰহ সময়ত আনৰ পৃথিৱীৰ গোপনতা জানিবলৈ আগ্ৰহী ঠিকেই হয়, কিন্তু প্ৰায় সময়ত সেই গোপনতাৰ ভৰ ব'ব পৰাকৈ পৰিপক্ক মুঠেও নহয়। প্ৰকৃত বন্ধুত্বত কেতিয়াও এপক্ষ অকৃত্ৰিম নহয়, এপক্ষৰ পৃথিৱীৰ সকলো কথা মুকলি নহয়, এয়া এক পাৰস্পৰিক সম্বন্ধ। এয়া এক উভয় পক্ষৰ সহমৰ্মিতা আৰু আন্তৰিকতাৰ সম্বন্ধ।\nকিন্তু আধুনিক জীৱনত এয়া বৰ মহঙা। সামাজিক মাধ্যমত ঈৰ্ষণীয় জনপ্ৰিয়তাৰ গৰাকীজনো বৰ কৰুণভাৱে নিসংগ,তথাকথিত বন্ধুৰ দ্বাৰা প্ৰতাৰিত।\nযদিহে ইমানৰ পিছতো আপোনাৰ জীৱনত এনে এজন বন্ধু আছে, যাৰ প্ৰতি আপুনি যিকোনো সময়ত অকৃত্ৰিম হ'ব পাৰে, যাৰ সৈতে আপুনি অকণো খোকোজা নলগাকৈ ক'ব পাৰে 'মই ভালে নাই' বা ' মোৰ আজি মনটো বৰ ভাল লাগি আছে, তোমাক কাৰণটো ক'বলৈ মন গৈ আছে' তেন্তে আপুনি সচাই চহকী। সচাই ধনী মানুহ।


আছু ৰাজনৈতিক নে অৰাজনৈতিক? উত্তপ্ত দুলীয়াজান | easterntimes\nআছু ৰাজনৈতিক নে…\nইষ্টাৰ্ন টাইমছ, দুলীয়াজান, ২১ নৱেম্বৰঃ আছু ৰাজনৈতিক নে অৰাজনৈতিক? আছুৰ ৰাজনৈতিক দৰ্শন আছে নে ই এটা অৰাজনৈতিক সংগঠন? ইয়াকে লৈ শুকুৰবাৰে সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থাৰ দুলীয়াজান অধিৱেশনৰ প্ৰতিনিধি সভাত তীব্ৰ বিতৰ্কৰ সৃষ্টি হয় ৷\nসংগঠনটোৰ মুখ্য উপদেষ্টা ড: সমুজ্জ্বল ভট্টাচাৰ্য আৰু সাধাৰণ সম্পাদক লুৰীণজ্যোতি গগৈয়ে বিষয়টোক লৈ থকা নিজৰ নিজৰ মতপাৰ্থক্য যুক্তিৰে দাঙি ধৰে ৷\nদুলীয়াজানৰ ছোলাকটকী ৰাজহুৱা খেলপথাৰত অনুষ্ঠিত হৈ থকা আছুৰ সপ্তদশ অধিৱেশনৰ দ্বিতীয়খন প্ৰতিনিধি সভা উদ্বোধন কৰি সংগঠনটোৰ মুখ্য উপদেষ্টা ড: সমুজ্জ্বল ভট্টাচাৰ্যই কয় যে অসমৰ মাটিত সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থা সদায় শক্তিশালী হৈ থাকিব লাগিব আৰু ইয়াৰ অৰাজনৈতিক চৰিত্ৰ অক্ষুণ্ণ থাকিব লাগিব ৷ অসমৰ ছাত্ৰ সমাজ সদায় অৰাজনৈতিকভাৱে সংগঠিত হৈ আহিছে ৷\nলক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাই অসম ছাত্ৰ সন্মিলন গঠন কৰাৰ পাছৰে পৰা অসমৰ ছাত্ৰ সংগঠনে দীঘলীয়া পৰিক্ৰমা অতিক্ৰম কৰিছে ৷ স্বাধীনতা আন্দোলনতো অসমৰ ছাত্ৰ সমাজে সক্ৰিয় অংশগ্ৰহন কৰিছিল ৷\nতেতিয়াও এটা বিতৰ্ক হৈছিল যে অসমৰ ছাত্ৰসকল জাতীয় কংগ্ৰেছৰ লগত চামিল হ’বনে নে অৰাজনৈতিকভাৱে সংগঠিত হৈ থাকিব ৷ সেইসময়ত অসমৰ ছাত্ৰসমাজে অৰাজনৈতিকভাৱে সংগঠিত হোৱাৰ পক্ষত মতামত দিলে ৷\nইপিনে, ড: সমুজ্জ্বল ভট্টাচাৰ্যৰ উদ্বোধনী ভাষনৰ পাছতে আছুৰ দৃষ্টিভংগী বাখ্যা কৰে সাধাৰণ সম্পাদক লুৰীনজ্যোতি গগৈয়ে ৷\nনিজৰ দীঘলীয়া ভাষণত তেও অসমৰ জ্বলন্ত সামাজিক অৰু শৈক্ষিক সমস্যাসমূহৰ ওপৰত আলোকপাত কৰাৰ লগতে আছুৰ ৰাজনৈতিক দৰ্শন সম্পৰ্কেও বহল বাখ্যা আগবঢ়ায় ৷\nতেও কয় যে আছু এটা সদায় অৰাজনৈতিক সংগঠন ৷ কিন্তু অৰাজনৈতিক মানে এ পলিটিকেলহে, নন পলিটিকেল নহয় ৷ এন জি ও , ক্লাৱ আদি সংগঠনবোৰ অৰাজনৈতিক হ’ব পাৰে, কিন্তু এটা জাতীয় সংগঠন হিচাপে আছু কেতিয়াও নন পলিটিকেল হ’ব নোৱাৰে ৷ আছুৰ ৰাজনৈতিক দৃষ্টিভংগী থাকিবই ৷ আছুক নন পলিটিকেল বুলি কোৱাটো এটা ভুৱা কথা বুলি লুৰীণজ্যোতিয়ে একপ্ৰকাৰ সমুজ্জ্বল ভট্টাচাৰ্যক উভতি ধৰা পৰিলক্ষিত হয়।\nশুকুৰবাৰে কাৰ্যনিৰ্বাহক সভাত গ্ৰহন কৰা প্ৰস্তাৱসমূহ প্ৰতিনিধি সভাৰ অনুমোদনৰ বাবে উত্থাপন কৰা হয় ৷\nমূল প্ৰস্তাৱসমূহৰ ভিতৰত আছে, আছু সদস্যৰ বয়সৰ উৰ্ধসীমা ৪০ বছৰ নিৰ্ধাৰণ, ৰাজ্যিক কাৰ্যনিৰ্বাহকৰ নূন্যতম শিক্ষাগত অৰ্হতা স্নাতক নিৰূপন আৰু কেন্দ্ৰীয় কাৰ্যনিৰ্বাহকৰ সৰ্ব্বোচ্চ কাৰ্যকাল ৩ বছৰ নিৰ্ধাৰণ ৷\nএই প্ৰস্তাৱসমূহ অনুমোদিত হ’লেও এই অধিৱেশনত গঠন হ’বলগীয়া ৰাজ্যিক কাৰ্যনিৰ্বাহকৰ ক্ষেত্ৰত এয়া প্ৰযোজ্য নহ’ব ৷ পৰৱৰ্তী কাৰ্যনিৰ্বাহকৰ পৰাহে নতুন সংশোধনীসমূহ কাৰ্যকৰী হ’ব ৷\nইফালে, আছুৰ ৰাজনৈতিক-অৰাজনৈতিক ভূমিকাক লৈ শীৰ্ষ নেতৃত্বৰ মাজত থকা গভীৰ মতভেদ পোহৰলৈ অহাৰ পাছত সংগঠনটোৰ নতুন নেতৃত্বলৈ কোন আহে তাক লৈও উৎকন্ঠাৰ সৃষ্টি হৈছে ৷\nশণিবাৰে মুকলি সভাৰ অধিৱেশনৰ পাছত অনুষ্ঠিত হ’বলগীয়া বিষয় বাচনি সভাতে এই আটাইবোৰ বিষয় স্পষ্ট হৈ পৰিব ৷


Homeদ্বিতীয় বছৰ-১ম সংখ্যা ৰুণৰ কথাৰে\nআজি ৫ ছেপ্টেম্বৰ । অৰুণিমাৰ ৰাতিপুৱা শুই উঠাৰ পৰাই গাত তত্ নাই । অৰুণিমাক ঘৰত সকলোৱে ৰুণ বুলিয়েই মাতে । দেউতাকে আনি দিয়া কলমৰ পেকেটকেইটা বাৰে বাৰে চাইছে, ঘড়ীটোলৈ বাৰে বাৰে লক্ষ্য কৰিছে, কেতিয়া ৮.৩০ বাজিব ? অৰুণিমা ইফাল সিফাল কৰি থকা দেখি ককাকে সুধিলে- "কি কৰিছা ৰুণ ? আজি স্কুললৈ নোযোৱা ?"\n"আজি ৫ ছেপ্তেম্বৰ , শিক্ষক দিৱস । তুমি জানানে ককা ?"--- ৰুণে সুধিলে ।\nককাকে ওলোটাই অৰুণিমাক সুধিলে - "কোৱাচোন ৰুণ, 'শিক্ষক দিৱস' কিয় পালন কৰা হয় ?"\nঅৰুণিমাই টপৰাই উত্তৰ দিলে- "আজিৰ এই বিশেষ দিনটোত চাৰ-বাইদেউসকলক সম্বৰ্ধনা জনোৱা হয় আৰু তেখেতসকলক সন্মান জনোৱা হয় । সেয়েহে প্ৰতিবছৰে ৫ ছেপ্টেম্বৰ তাৰিখটো 'শিক্ষক দিৱস' হিচাপে পালন কৰা হয় ।"\nঅৰুণিমাৰ কথা শুনি ককাকে হাঁহিলে আৰু ক'লে- "সেইটো বাৰু বুজিলোঁ, কিন্তু তুমি জানানে আজিৰ এই দিনটোতে আজিৰ পৰা ১৩৩ বছৰ আগতে ভাৰতবৰ্ষৰ এগৰাকী সু-সন্তান , মহান শিক্ষাবিদ , ৰাজনীতিবিদ তথা দাৰ্শনিক ড° সর্বপল্লী ৰাধাকৃষ্ণণৰ জন্ম হৈছিল ।"\nঅৰুণিমাই ক'লে-" মই দেখোঁন নাজানোৱেই , বুজাই কোৱাচোন ককা ।"\nককাকে ক'বলৈ আৰম্ভ কৰিলে- "শুনা তেনেহ'লে । ৫ ছেপ্তেম্বৰৰ দিনটো ভাৰতবৰ্ষৰ শিক্ষাজগতৰ বাবে উল্লেখযোগ্য আৰু পৱিত্ৰ দিন । ১৮৮৮ চনৰ এই ৫ ছেপ্তেম্বৰ দিনটোতেই ভাৰতবৰ্ষৰ এগৰাকী সুযোগ্য সন্তান , শিক্ষাবিদ , দাৰ্শনিক , পণ্ডিত তথা ৰাজনীতিবিদ ড° সর্বপল্লী ৰাধাকৃষ্ণণৰ জন্ম হৈছিল । স্বাধীন ভাৰতৰ প্ৰথমগৰাকী উপৰাষ্ট্ৰপতি হিচাপে ১৯৫২ চনৰ পৰা ১৯৬২ চনলৈ কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰা ড° সর্বপল্লী ৰাধাকৃষ্ণণে ৰাজনীতিবিদ হিচাপে ১৯৪৯ চনৰ পৰা ১৯৫২ চনলৈ মস্কোত ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰদূত হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল ৷ পৰৱৰ্তী সময়ত অৰ্থাৎ ১৯৬২ চনৰ ১৩ মে তাৰিখে তেখেত ভাৰতৰ দ্বিতীয় গৰাকী ৰাষ্ট্ৰপতি হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল ।"\nকথাবিলাক শুনি অৰুণিমাৰ বহুত ভাল লাগিল, সেয়েহে তাই ককাকক ৰাধাকৃষ্ণণৰ বিষয়ে আৰু ক'বলৈ খাটনি ধৰিলে । ৰুণৰ খাটনিত ককাকে আকৌ ক'বলৈ আৰম্ভ কৰিলে ৷\n"ৰাজনীতিলৈ অহাৰ আগতে ১৯০৯ চনৰ এপ্ৰিল মাহত প্ৰথমবাৰৰ বাবে 'মাদ্ৰাজ প্ৰেচিডেন্সী কলেজ'ত দৰ্শন বিভাগৰ সহকাৰী অধ্যাপক হিচাপে কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলি সর্বপল্লী ৰাধাকৃষ্ণণে ১৯১৮ চনত 'মহীশূৰ বিশ্ববিদ্যালয়'ত দৰ্শন বিভাগৰ অধ্যাপক হিচাপে নিয়োজিত হৈছিল । অতিকৈ সৰল আৰু সৰল ভাষাৰে ভাৰতীয় দৰ্শন শাস্ত্ৰ সম্বন্ধীয় বিভিন্ন বাখ্যা আৰু গ্ৰন্থ সমূহে তেখেতৰ সুখ্যাতি যথেষ্ঠ বৃদ্ধি কৰিছিল। ইয়াৰ পাছত আশুতোষ মুখাৰ্জীৰ আহ্বান ক্ৰমে ১৯২১ চনত কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ দৰ্শন বিভাগত যোগদান কৰি 'কিং অৱ ফাইভ প্ৰফেচৰ অৱ ফিল'চফী'ৰ আসন অলংকৃত কৰাৰ উপৰিও ড° সর্বপল্লী ৰাধাকৃষ্ণণে ১৯৩১ চনৰ পৰা ১৯৩৬ চনলৈ 'অন্ধ্ৰ বিশ্ববিদ্যালয়'ৰ উপাচাৰ্য ৰূপে সুখ্যাতিৰে দায়িত্ব পালন কৰিছিল । ইয়াৰোপৰি ১৯৩৬ চনৰ পৰা ১৯৩৯ চনলৈ অক্সফোৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ত 'স্পেণ্ডিং প্ৰফেচৰ অৱ ইষ্টাৰ্ণ ৰিলিজন' হিচাপে শিক্ষাদান কৰিছিল । ১৯৩৯ চনত পণ্ডিত মদন মোহন মালব্যৰ আমন্ত্ৰণ ক্ৰমে কাশী বিশ্ববিদ্যালয়ত উপাচাৰ্য ৰূপে যোগদান কৰি ১৯৪৮ চনলৈ এই পদত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল আৰু ১৯৫৩ চনৰ পৰা ১৯৬২ চনলৈ তেখেতে দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয় আচাৰ্যৰ আসনো সুশোভিত কৰিছিল ৷"\nসাধুকথাৰ দৰে লগা কথাবোৰ শুনি অৰুণিমাৰ মনটো বহুত ভাল লাগিল আৰু ককাকক শুধিলে - "ককা ,ড° সর্বপল্লী ৰাধাকৃষ্ণণ ভাৰতবৰ্ষৰ ৰাষ্ট্ৰপতি আছিল কিন্তু তেখেতৰ জন্মদিনটো কিয় 'শিক্ষক দিৱস' হিচাপে পালন কৰা হয় ?"\nককাকে পুনৰ ক'বলৈ আৰম্ভ কৰিলে , - "নিজকে শিক্ষক হিচাপে পৰিচয় দি ভালপোৱা এই মহান ব্যক্তিগৰাকীৰ জন্মদিনটোকে সমগ্ৰ ভাৰতবৰ্ষই 'শিক্ষক দিৱস' হিচাপে পালন কৰি আহিছে ।"\nএইবাৰ ককাকে ৰুণৰ মূৰটো পিহি ক'লে - "শিক্ষক-শিক্ষয়িত্ৰীক কলম বা গামোচাৰে সম্বৰ্ধনা জনালেই শিক্ষকক সন্মান জনোৱা নুবুজায় । তাৰ সলনি তোমালোকে শিক্ষা গুৰুৱে কোৱা প্ৰতিটো উপদেশ আখৰে আখৰে পালন কৰি সৎ , নিষ্ঠাবান , জ্ঞানী , দক্ষৰূপে নিজকে গঢ় দি ভৱিষ্যতে সুনাগৰিক হিচাপে পৰিচিত হ'লেহে শিক্ষক সকলৰ প্ৰতি প্ৰকৃত শ্ৰদ্ধা নিবেদন কৰা হ'ব ৷"\nককাকৰ কথাখিনি শুনি ৰুণৰ মনটো ভৰি গ'ল আৰু ক'লে , " ককা ,আজিৰ পৰা এই কথাখিনি আখৰে আখৰে পালন কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিম ।"\nগেটৰ বাহিৰৰ পৰা ৰুণৰ বান্ধৱী লিজা আৰু ভায়োলিনাই মতাত ৰুণে ককাকৰ পৰা বিদায় লৈ বিদ্যালয়লৈ বুলি ৰাওনা হ'ল আৰু বাটে বাটে লিজা আৰু ভায়োলিনাক ককাকে কোৱা কথা মনত থকা খিনি কৈ কৈ গ'ল ।\nশিক্ষাখণ্ড - ৰাণী\nগদ্যশিল্প চুটিগল্প দ্বিতীয় বছৰ-১ম সংখ্যা


এইবাৰ দ্ৰাবিড় নহয় ! অলিম্পিকত কোন এই ভাৰতীয় মহিলা? ‘দ্যা গ্ৰেট ৱাল অৱ ইণ্ডিয়া’ – News Time Assam by Pratham Khabar\nঘৰ/আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয়/এইবাৰ দ্ৰাবিড় নহয় ! অলিম্পিকত কোন এই ভাৰতীয় মহিলা? ‘দ্যা গ্ৰেট ৱাল অৱ ইণ্ডিয়া’\nএইবাৰ দ্ৰাবিড়ৰ পৰিৱৰ্তে আন এগৰাকী ভাৰতীয় খেলুৱৈকহে ‘দ্যা গ্ৰেট ৱাল অৱ ইণ্ডিয়া আখ্যা দিবলৈ বিচাৰিছে অষ্ট্ৰেলিয়াৰ উচ্চায়ুক্তই\n0 187 1 মিনিট পঢ়া\nSavita Punia The Great Wall of India: Tokyo Olympics\n‘দ্যা গ্ৰেট ৱাল অৱ ইণ্ডিয়া’ বুলি ক’লেই সকলোৰে মনলৈ আহে ৰাহুল দ্ৰাবিড়ৰ নাম। আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেটত কোনো বিধ্বংসী বলাৰেই সহজতে উইকেট লবলৈ সক্ষম নহৈছিল দ্ৰাবিড়ৰ। উইকেটত দ্ৰাবিড় হৈ পৰিছিল এখন দেৱাল সদৃশ। যাৰ বাবে তেওঁক আখ্যা দিয়া হৈছিল ‘দ্যা গ্ৰেট ৱাল অৱ ইণ্ডিয়া’ বুলি। কিন্তু এইবাৰ দ্ৰাবিড়ৰ পৰিৱৰ্তে আন এগৰাকী ভাৰতীয় খেলুৱৈকহে ‘দ্যা গ্ৰেট ৱাল অৱ ইণ্ডিয়া আখ্যা দিবলৈ বিচাৰিছে অষ্ট্ৰেলিয়াৰ উচ্চায়ুক্তই।\nঅলিম্পিকত অষ্ট্ৰেলিয়াক পৰাস্ত কৰি ভাৰতীয় মহিলা দলটোৱে অভিলেখ সৃষ্টি কৰিছে। সমগ্ৰ দেশৰ লগতে বিশ্বৰ ক্ৰীড়া জগতত প্ৰশংসাৰ পাত্ৰ হৈ পৰিছে ভাৰতীয় মহিলা হকী দলটোৰ সদস্যসকল। কিন্তু তাৰ মাজতে এই দলটোৰ এগৰাকী বিশেষ সদস্যক লৈ সৰৱ হৈছে আলোচনা। তেওঁক লৈ চলিছে ভীষণ চৰ্চা।\nভাৰতীয় মহিলা হকী দলটোৰ গ’লৰক্ষক সবিতা পুনিয়াই অলিম্পিকত অষ্ট্ৰেলিয়াৰ বিৰুদ্ধে খেলা মেচখনত ৯ টাকৈ পেনাল্টি কৰ্ণাৰ ৰক্ষা কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। যাৰ বাবে ভাৰতে মেচখনত জয় লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হ’ল। অষ্ট্ৰেলিয়াৰ সন্মুখত সবিতা হৈ পৰিল এখন দেৱাল। যাৰ বাবে ভাৰতত থকা অষ্ট্ৰেলিয়াৰ হাই কমিছনাৰ বেৰী অ’ফাৰেলে সবিতা পুনিয়াক ‘দ্যা গ্ৰেট ৱাল অৱ ইণ্ডিয়া’ বুলি আখ্যা দিছে।\nকেৱল যে, বেৰী অফাৰেলেই পুনিয়াক ৱাল আখ্যা দিছে তেনে নহয়, আন বহু ভাৰতীয় আৰু মহিলা হকী দলটোৰ সদস্য সকলেও পুনিয়াক ৱাল আখ্যা দিছে। সোমবাৰৰ দিনটোত গোটেই সামাজিক মাধ্যমত সবিতা পুনিয়াৰ বিষয়েই চৰ্চা চলি থাকিল।\nAssam Hockey Team Indian Hockey Team News Time Assam News Today Olympics 2020 Pratham Khabar 24x7 Pratham Khabar TV Savita Punia The Great Wall of India Tokyo Olympics 2020\nUFO নে Satellite Crash? ৰহস্যজনক সেউজীয়া ৰশ্মিৰে আলোকিত আকাশ\nস্থানীয় বিধায়কৰ অমনোযোগিতাৰ বাবে জীয়াতু ভুগিছে স্থানীয় ৰাইজে


ইতিবাচকঃ একেলগে দিয়া খোজৰ পৃথিৱীখন: Ubuntu দৰ্শন :: কাবেৰী গোস্বামী - অসমীয়াৰ সুখ-দুখ\nHome ARTICLE KABERI GOSWAMI positive-thinking RECENT ইতিবাচক-চিন্তা কাবেৰী গোস্বামী প্ৰৱন্ধ ইতিবাচকঃ একেলগে দিয়া খোজৰ পৃথিৱীখন: Ubuntu দৰ্শন :: কাবেৰী গোস্বামী\nxukhdukh.com February 15, 2019 ARTICLE, KABERI GOSWAMI, positive-thinking, RECENT, ইতিবাচক-চিন্তা, কাবেৰী গোস্বামী, প্ৰৱন্ধ,\nUbuntu culture হিচাপে পৰিচিত এটি আফ্ৰিকান সংস্কৃতিৰ বিষয়ে অলপতে ইণ্টাৰনেটৰ যোগেদি জানিবলৈ পালো৷ উবুণ্টু দৰ্শন হৈছে শান্তিৰ অৰ্থে এক আফ্ৰিকান দৰ্শন৷ Ubuntu শব্দটো আফ্ৰিকাৰ এক স্থানীয় ভাষাৰ শব্দ, যাৰ অৰ্থ মানৱতা৷ এটি প্ৰচলিত কাহিনী অনুসৰি এদিন এজন নৃতত্ববিদে এদল আফ্ৰিকীয় জনজাতীয় ল’ৰা- ছোৱালীৰ মাজত এটি খেল পাতিলে৷ য’ত তেওঁ এজোপা গছৰ তলত এখৰাহি মিঠাই থৈ তাৰ পৰা এশমিটাৰ দূৰৈত ল’ৰা- ছোৱালীখিনিক থিয় কৰালে আৰু ক’লে যে যিয়েই প্ৰথমে গছৰ তলত দৌৰি আহি উপস্থিত হ’ব সেইজনেই খৰাহিৰ মিঠাইখিনি লাভ কৰিব৷ যেতিয়াই তেওঁ ক’লে, Ready steady go! লগে লগে ল’ৰা- ছোৱালীখিনিয়ে সকলোৱে প্ৰত্যেকে প্ৰত্যেকৰ হাতত ধৰি একেলগে দৌৰি গছজোপাৰ তললৈ আহিল, নিজৰ মাজতে সমানে মিঠাইখিনি ভগালে, খালে আৰু ইয়াতে আনন্দ পালে৷\nনৃতত্ত্ববিদজনে তেওঁলোকক কিয় এনে কৰিলে সুধিলে, তেতিয়া সকলোৱে একেলগে উত্তৰত ক’লে, “Ubuntu” যাৰ মানে হৈছে, এজন অকলে কি দৰে সুখী হ’ব পাৰে, যেতিয়া আনবোৰ দুখী হয় (How can one be happy when the others are sad?)\nতেওঁলোকৰ ভাষাত ubuntu মানে বুজায়, আমাৰ কাৰণেহে মই (I am because we are)৷ আৰু এই বহল ভাবধাৰা বহনকাৰী কাহিনীটোৱেই আফ্ৰিকাৰ এক উবুন্টু সংস্কৃতিৰ প্ৰসাৰক ক্ৰমে উদ্বুদ্ধ কৰে আৰু আফ্ৰিকাৰ এক অন্যতম পৰম্পৰাগত দৰ্শন হৈ পৰে উবুন্টু দৰ্শন, যি আমাক মানুহ হিচাপে বাকী পৃথিৱীখনৰ সৈতে একাত্মবোধৰে সম্পৰ্কিত কৰে৷ প্ৰাত্যহিক ভাব বিনিময়ত ইতিবাচক ভাৱে এজন আন সকলোৰে সৈতে হৈহে সম্পূৰ্ণ হ’ব পৰাৰ মনোভাৱ গঢ় দিয়ে৷ আমি কোনোৱে অকলে সুখী হ’ব নোৱাৰো, অথবা অকলে দুখ এক ভ্ৰান্তি৷ সুখ ভগালে বাঢ়ে, দুখ ভগালে কমে৷ জনহীন দ্বীপ এটাত গৈ অকলশৰে এজনে প্ৰাচুৰ্য্যৰ ভোগত সুখ নাপায়৷ সামাজিক জীৱৰ বাবে সামাজিক জীৱন পৰস্পৰে পৰস্পৰৰ বাবে৷ মোৰ পৰা আমিলৈ ভাবিব পৰাটোতে সামূহিক জীৱনৰ সাৰ্থকতা৷\nআমি হাইস্কুলৰ ওপৰ শ্ৰেণীত পঢ়ালৈকে আমাৰ গাঁৱত এগৰাকী আইতাক দেখিছিলো৷ এই বয়সীয়া মানুহগৰাকীয়ে ঘৰৰ কামৰ পৰা আহৰি হৈ গাওঁখনৰ মানুহকেইঘৰত এপাক মাৰিছিল৷ কাৰোবাৰ ঘৰত থিয়ৈ থিয়ৈ বা কোনোঘৰত বহি চাহ একাপ নহ’লে তামোল এখন পাগ লগাকৈ খাই গৃহস্থৰ খা- খবৰ লৈ নিজৰো ডায়েৰীখন গাই যায়গৈ৷ সংগতি নাই যদিও Ubuntu সম্পৰ্কে পঢ়ি এই মানুহগৰাকীৰ কথা মনলৈ আহিছিল৷ কাৰণ তেখেতে প্ৰায়েই ঘৰে ঘৰে শিলিখা পুলি, জলফাই পুলি ৰুই, চাপৰিৰ খেতিৰ পৰা পুতেকে অনা মটৰমাহ কেইচিৰামান বা মাটিমাহ দুমুঠিকে অথবা বাৰীৰে তেঁতেলি বা জলফাই দুটামান আঁচলত বান্ধি ছোৱালী- বোৱাৰীক দিয়ে৷ মানুহজনী আবেলি হ’লেই গাওঁফুৰিবলৈ ওলাই আহিবই৷ সৰুফুটীয়া বগী মানুহজনীয়ে কপালত ইমান ধুনীয়াকৈ ফোঁটটো লয় যে মানুহগৰাকীৰ মুখলৈ চালে প্ৰথমেই ফোঁটটোতে চকু পৰিব৷ তামোলখাই ৰঙা হোৱা ওঁঠ আৰু কথাৰ লগে লগে লৰি থকা কাণৰ থুৰীয়াজোৰৰ সতে মানুহজনীক দেখিলেই সাধুকথাৰ বুঢ়ীআইতালৈ মনত পৰে৷ মৰমীয়াল মানুহজনীয়ে পিছে কোনোবাই বেয়াকে ক’লেও ধৰি নাথাকে৷ গাঁৱৰ প্ৰত্যেকৰে ঘৰৰ খবৰ তেওঁৰ নখদৰ্পণত৷ আনৰ যিকোনো বিপদে- সম্পদে প্ৰথম মাতষাৰ দিয়া মানুহগৰাকীও অৱশ্যে প্ৰায়ে তেঁৱেই আছিল৷\nউবুণ্টু শিক্ষাৰ পাঠ শিশুসকলক\nএদিন শুনিছিলো সেই গৰাকী আইতাই ছালত কৰ্কট ৰোগত ভোগাৰ কথা৷ শান্তিৰে দিনকেইটা ঘৰতে কটাই চকু মুদাৰ ইচ্ছা কৰা মানুহগৰাকীক অসুখত শুকাই যোৱা ছালখনৰেও ফুৰিবলৈ ওলাই অহা দেখিছিলো৷ হয়তো গাঁওখনৰ মানুহৰ পৰা মনটো আঁতৰাই তেওঁ ঘৰখনত সোমাই থাকিব পৰা নাছিল৷ এদিন সেই ৰোগতে তেওঁ ঢুকাল৷ প্ৰথম অৱস্থাত উৰুঙা লাগিলেও মাহটো বাগৰাৰ লগতে স্বাভাৱিক হৈ পৰিল৷\nকিছুমান মানুহৰ স্থিতিটো থাকিলে অনুভৱ কৰা নাযায়, নাথাকিলেহে অনুভৱ কৰা যায়৷ ঠিক যেন আলিমূৰৰ ডাঙৰ আঁহতজোপা, অথবা পদূলিৰ বকুলজোপা৷ যাক জন্মৰ পৰাই দেখি অহা যায়, কোনো দিন যাৰ কথা ভবাও নহয়, কিন্তু এই মূহূৰ্তত কাইলৈৰ পৰা সেয়া নাই বুলি ভাবিলে যেন খালী খালী ভাবটোৱে ভবা মুহূৰ্তৰ পৰা হেঁচি থাকিব৷\nকিন্তু এই মানুহজনী! আমাৰ বাৰীত তেওঁ ৰুই যোৱা জালুকজোপা, ফুলনিৰ শেৱালীজোপাৰ দৰেই গাঁৱৰ কাৰোবাৰ পদূলিৰ মৌশিলিখা বা আমলখিজোপা, নিমজোপা অথবা শাকনিবাৰীৰ মধুসোলেং, পদিনা কেইজোপাই অহৰহ সোঁৱৰাই থাকিব সৰুফুটীয়া সেই মানুহজনীক৷\nকোনে জানো কৈছিল, family isaminiature society. পৰিয়াল আৰু ঘৰখনেইতো সামাজিক জীৱন এটাৰ আৰম্ভণি৷ আত্মীয়তাৰ সেই তানটোৱেই আমাৰ ঘৰৰ পৰা আমাৰ সমাজলৈ বুলি ভাবিব পৰা কৰে৷ সৰুতে এৰাতি ঘৰৰ পৰা আঁতৰি থাকিব লগা হ'লে ঘৰলৈ বৰকৈ মনত পৰিছিল৷ লাহে লাহে বুজি পোৱা হ'লো যি কোনো বস্তুৰ পৰা আঁতৰি থাকিলেহে তাৰ প্রতি থকা মোহটো বুজা যায়৷ সেয়েহে চাগে গাঁও খনৰ ভিতৰত নিজৰ ঘৰখন, অঞ্চলটোৰ ভিতৰত নিজৰ গাঁওখন, তাৰ পৰা অলপ আঁতৰি নিজৰ জিলা তাৰ পাছত নিজৰ ৰাজ্যখন, বিদেশত থাকিলে নিজৰ দেশখন বৰকৈ মৰমৰ হয়! এই টানটোৰ কাৰণেই চাগে আঁতৰত থকা সকলেও নিজৰ সংস্কৃতিক লৈ সচেতন হয়! কেতিয়াবালৈ বেলেগ গ্রহত মানুহৰ বসতি সম্ভৱ হ'লে তাৰ পৰা পৃথিৱীখনলৈ চাইও চাগে এসময়ত মানুহৰ মনলৈ এনে ভাবেই আহিব সৌখন আমাৰহে পৃথিৱী৷ Ubuntu ৰ ধাৰণাই আঁতৰি নগৈ একেলগে থকা অৱস্থাতে আমাৰ সৈতেহে (কাৰণেহে) মই ধাৰণাটোক পোষণ আৰু প্ৰতিপাল কৰে৷\nগছ এজোপা কুঁহিপাতৰে ভৰি যায়, পুৰঠ হয়, পকে আৰু এদিন সৰি যায়৷ ঘৰ আৰু সমাজৰো প্ৰজন্মৰ পাছত প্ৰজন্ম জন্ম হৈ শিশু, কৈশোৰ, প্ৰাপ্তবয়স্কৰ মাজৰে প্ৰবীন প্ৰজন্মটো বাৰ্ধ্যকলৈ গতি কৰি শেষত মৃত্যুৰে আঁতৰি যায়৷ কিন্তু সৰাপাত আৰু মানুহৰ মৃতকৰ মাজত পাৰ্থক্য এয়াই যে সৰাপাতত যিদৰে হাইকু লিখা নাযায়, আমি কিন্তু অনেকেই সোঁৱৰণিৰ সৰাপাত সাঁচি ৰাখোঁ, বিগত দিনৰ আতৰত সিক্ত কৰি৷ হেৰাই যোৱা জনৰ ছাঁ ক হেৰাই যাব নোৱাৰাকৈ মনত ৰখাৰ চেষ্টা কৰোঁ আৰু নিজেও আনৰ মনৰ পৰা পিছলৈ হেৰাই নোযোৱাৰ কামনা কৰোঁ৷ কিন্তু জোৰকৈ আনৰ মনত ঠাই ল’ব নোৱাৰি৷ জোৰকৈ দুখী আৰু জোৰকৈ সুখী হোৱাও নাযায়৷ আত্মসন্তুষ্টিৰে ভৰা পৰস্পৰৰ মাজত সকলোকে লৈ সুখী হোৱা মানেই কিজানি Ubuntu… পদূলিত ছাঁ দিয়া সেই হেৰাই যোৱা আইতাজনীৰ পৃথিৱীখন Ubuntu… ঘূৰণীয়া পৃথিৱীখনত কিজানি কোনো আনতকৈ আগত নাথাকে, আনটো মূৰত আন এজন সদায়েই থাকে৷ হাতত ধৰি সকলোৱে একেলগে আগুৱাই যোৱাৰ পৃথিৱীখনত সুখ আছে, I am because we are, অকলশৰে দৌৰাত সাফল্য আৰু সুখ নাই… UBUNTU…\nTags # ARTICLE # KABERI GOSWAMI # positive-thinking # RECENT # ইতিবাচক-চিন্তা # কাবেৰী গোস্বামী # প্ৰৱন্ধ\nRiYa February 19, 2019 at 8:24 PM


xukhdukh.com December 17, 2013 goodnews,\n১. অহা বছৰ অসমত স্থাপিত হব তিনিখনকৈ চিকিতসা মহাবিদ্যালয়ঃ কোকৰাঝাৰ, ধুবুৰী আৰু লখিমপুৰত স্থাপন কৰা হব এই তিনিখন মহাবিদ্যালয়।\nদিল্লীৰ দামিনী কাণ্ডৰ এবছৰ....\nশ্ৰদ্ধাঞ্জলিৰে নাৰী সুৰক্ষা নিশ্চিতিৰ প্ৰাৰ্থনা..\n২. পূৱ কামৰূপ মহাবিদ্যালয়ত আৰম্ভ হব নেমকেয়াৰ হস্পিতেলৰ সহযোগত লেৱৰেটৰী টেকনিচিয়ানৰ পাঠ্যক্ৰমঃ লগতে ভ্ৰমণ আৰু পৰ্যটন ব্যৱস্থাপনা বিষয়ক পাঠ্যক্ৰমো প্ৰৱৰ্তনৰ বাবে বিশ্ববিদ্যালয় অনুদান আয়োগৰ পৰা লাভ কৰিলে অৰ্থ সাহাৰ্য। অহা বছৰ ফুড প্ৰচেচিঙ আৰু কোৱালিটি মেনেজমেণ্টৰ পাঠ্যক্ৰমো সংস্থাপন লাভৰ উদেশ্যে কলেজখনে প্ৰৱৰ্তন কৰিবলৈ চেষ্টা চলোৱা বুলি সুখৰ খবৰ প্ৰকাশ পাইছে।\n৩. উগ্ৰপন্থী দমনৰ নামত শিশু আৰু কিশোৰ হত্যা নকৰিবলৈ আৰক্ষী প্ৰশাসনক কঠোৰ নিৰ্দেশ দিলে মুখ্যমন্ত্ৰীয়েঃ বিধান সবাত প্ৰশ্নোত্তৰ কালত বিধায়ক কমল সিং নাৰ্জাৰীৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দি প্ৰকাশ কৰিলে এই কথা।\n৪. বিশ্বনাথ কৃষি মহাবিদ্যালয়ৰ ৰূপালী জয়ন্তীত কৃষি মন্ত্ৰীয়ে কৰিলে ঘোষণাঃ কৃষি বিভাগত অচিৰেই হব তিনি শতাধিক নিযুক্তি।\n৫. চলি আছে অসম আৰক্ষীৰ আধুনিকীকৰণৰ কামঃ তিনি বছৰত ৯০ কোটি টকাৰ ভিতৰত ২৫কোটিক নিৰাপত্তা সৰঞ্জাম, ১১কোটিৰ অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ, ২২কোটি টকাৰে ১৩৩খন বাহন আৰু ৩২ কোটি টকাৰে ৬২৮খন থানা, আৰক্ষী চকী আৰু অন্যান্য গৃহ হৈছে নিৰ্মিত।\n৬. অসমৰ এগৰাকী বিশিষ্ট কবি তথা লেখিকা অনুপমা বসুমতাৰীয়ে কৰা খলিল জিব্ৰানৰ প্ৰেমৰ কবিতাৰ অসমীয়া অনুবাদ ‘বলুকাত মৰমৰ আখৰ’, কাব্যগ্ৰন্থ ‘প্ৰেমৰ ইম্প্ৰেছনিষ্ট লেণ্ডস্কেপ’ আৰু ভ্ৰমণ কাহিনী ‘ভাৰতৰ পৰা বৃটেইনলৈ এক আন্তৰিক যাত্ৰা’ তিনিখন ভিন্নস্বাদৰ গ্ৰন্থ ৷ গ্ৰন্থকেইখন অহা ২৫ ডিচেম্বৰ, বুধবাৰে গুৱাহাটী প্ৰেছ ক্লাবত বিয়লি ৩ বজাত আনুষ্ঠানিকভাৱে উন্মোচন কৰা হ’ব ৷\n৭. কংগ্ৰেছে দিলে আম আদমী পাৰ্টিৰ চিঠিৰ উত্তৰ, সকলো চৰ্তলৈ দিলে সঁহাৰিঃ আম আদমী পাৰ্টিয়ে আজি ৰাজনৈতিক সমিতিৰ বৈঠকৰ পাছত জনমত অনুধাৱনেৰে দিল্লীত চৰকাৰ গঠন কৰাৰ কথা ঘোষণা কৰিব পাৰে বুলি সূ্ত্ৰত প্ৰকাশ।\n৮. ভকত-আই সকলৰ বৃদ্ধ বয়সত হোৱা শাৰীৰিক আৰু মানসিক সমস্যাৰ প্ৰতিকাৰৰ উপায় সম্পৰ্কীয় সজাগতা সভা অনুষ্ঠিত হয় বৰপেটা সত্ৰৰ শংকৰদেৱ সমাজ অধ্যয়নাগাৰতঃ ডাঃ কমল কৃষ্ণ দাসে কেইবা শতাধিক ভকত-আই সকলক এই বিষয়ে প্ৰায় দুঘণ্টা জোৰা বহুমূলীয়া বক্তব্য আগবঢ়ায়।\n৯. সোণাপুৰৰ লাসিটাৰি মালৈবাৰীত অসম ৰাজ্যিক কৃষি-সামগ্ৰী বিপণন পৰিষদে নিৰ্ধাৰিত দামত গুণগত ধান ক্ৰয় আঁচনিৰ শুভাৰম্ভ কৰিলে কৃষি মন্ত্ৰীয়েঃ এই বৰ্ষত ৰাজ্যজুৰি ৪০টা কেন্দ্ৰৰ জৰিয়তে ৪দহাজাৰ টন ধান ক্ৰয়ৰ বাবে স্থিৰ কৰিছে লক্ষ্য। অসমৰ ধানে আমেৰিকাতো সমাদৰ লাভ কৰা বুলিও মন্তব্য কৰিলে কৃষি মন্ত্ৰীয়ে।\n১০. স্বামী বিবেকানন্দৰ ১৫০বছৰীয়া জন্ম-জয়ন্তী বৰ্ষ উপলক্ষে ধেমাজিৰ তেলিজান পথাৰত থকা শ্ৰীৰামকৃষ্ণ সেৱা ক্ষেত্ৰত অনুষ্ঠিত হ'ব এক বিশাল যুৱ সমাৰোহঃ এই অনুষ্ঠানৰ দিনাংক ১৮ ডিচেম্বৰ ২০১৩।\n১১. ৰাজ্য সভাৰ সাংসদ বীৰেন্দ্ৰ কুমাৰ বৈশ্যই জি এল চ'চিয়েল চাৰ্কোললৈ প্ৰদান কৰিলে এখন স্বৰ্গৰথ বাহনঃ ত্ৰিশ হেজাৰতকৈ অধিক জনলৈ এই সেৱা আগবঢ়োৱা সংস্থাটোৰ প্ৰতি এইখন বাহন উৰ্চগা কৰিব অসমৰ ৰাজ্যপাল জে.বি.পাটনায়ক ডাঙৰীয়াই।\n১২. অসম চৰকাৰৰ প্ৰস্তাৱিক বন্ধ বিৰোধী আইনৰ খচৰা মুকলি কৰিছে চৰকাৰী ৱেবচাইটতঃ আইনখন ৰূয়াণৰ বাবে চৰকাৰে বিভিন্ন দল সংঘঠনৰ পৰা আহ্বান কৰিছে মতামত।\n১৩. বিগতে দুবছৰে চলা নাই বৃহত নদী-বান্ধৰ কামঃ ১৬ ডিচেম্বৰ দিনটো ৰাজ্যজুৰি বৃহত নদী-বান্ধ দিৱস ৰূপে পালন কৰিলে কৃষক মুক্তি সংগ্ৰমা সমিতিয়ে।\n১৪. শিৱসাগৰত চলিছে গিৰীন্দ্ৰ নাথ গগৈ ফুটবলৰ প্ৰস্তুতিঃ সোতৰটা দলে নিশ্চিত কৰিছে অংশগ্ৰহণৰ ।\n১৫. গুৱাহাটীত মেৰী কমৰ আত্ম জীৱনী উত্তৰ-পূৱৰ পাঠকৰ বাবে মুকলি কৰিবেল প্ৰাক্তন মিছ ইউনিভাৰ্ছ সুস্মিতা সেনেঃ মনিপুৰৰ অখ্যাত গাঁৱৰ পৰা অলিম্পিকৰ ৰিঙলৈ সেই অকথিত যাত্ৰাৰ কাহিনীৰে প্ৰকাশ পাইছে "আন-ব্ৰেকেবল" নামৰ এই আত্ম-জীৱনীৰ উন্মোচনী অনুষ্ঠান হৈছিল আই আই টি, গুৱাহাটীত।\n১৬. অহা ২৬জানুৱাৰীৰ পৰা আহমেদাবাদত আম আদমী পাৰ্টিয়ে আৰম্ভ কৰিব "ঝাড়ু যাত্ৰা": গুজৰাটত লোকসভা নিৰ্বাচনৰ বাবে ৰণশিঙা বজাবলৈকে গ্ৰহণ কৰিব এই প্ৰাৰম্ভিক পদক্ষেপ।\n১৭. নগাঁৱত চলি থকা গ্ৰন্থমেলাত উন্মোচিত হ'ল তপন কুমাৰ শৰ্মাৰ নতুন গ্ৰন্থ "স্মৃতিয়ে কথা পাতে": উন্মোচন কৰিলে সাহিত্যিক মহিম বৰাদেৱে।\nBy xukhdukh.com on December 17, 2013


মৃৎ - Hourly Times\nFebruary 19, 2020000 1 min2yrs 66\nইতিহাসৰ ছবিবোৰে গীত জুৰে,\nবতাহে নাচে ছেওঁ ধৰি হালি জালি,\nপলসূৱা ৰঙত শিমলূৰ কেচেমাকেচেম সুবাসৰ,\nবিননি লয় আৰু ক্ষয় হয়,\nমোৰ অৱচেতন বুকুৰ কুটীৰত,\nমাজৰাতি শ্মশান অদৃশ্য জীওঁৰ,\nমোৰ বুকুয়ে যন্ত্ৰনাত কান্দে,\nৰৈ থাকো কোনোবা আহিব আহিবকৈ,\nশুনাম মোৰ শাম নকটা,\nপ্ৰাপ্তি বিস্তৃতিৰ কোলাহলত,\nশিমলুৰ কেচেমাচেম সুবাসৰ কত গাথাঁ!\nমই ইতিহাসৰ সাক্ষী হৈ পৰি থাকিম,\nউৰে ৰাতি,উৰে জীবন,\nবুকুত হাজাৰ পলাসী ৰং সানি,\nতুমি অহাৰ বাটেৰে ৰৈ থাকিম,\nপ্ৰাপ্তিৰ কোলাহলত জাহ যোৱা পৰিয়ালৰ,\nৰজা-মহাৰজাৰ যুঁজ বাগৰত নিচিহ্ন হোৱা,\nশিমলু সুবাসৰ সাক্ষী মই!\nজয়াৰে বিননি সোঁৱৰি,\nসেমেকে আঁচলৰ আগ,\nনিদাৰুণ সময় স্মৃতি বুকুত বান্ধি,\nঅচেতন মই চিৰকাল,\nধূলি উৰুৱাই যোৱা গধূলিয়ে,\nনোসুধে পুৱাৰ খবৰ,\nৰৈ আছো যুগ যুগ,\nৰৈ থাকিম যুগ যুগ,\nকালিবোৰৰ ছবিবোৰ,কাহিনীবোৰ বুকুত লৈ,\nবুৰঞ্জীয়ে মোৰ খবৰ নাৰাখে,\nমোৰ কাহিনীহে লক্ষ্য!\nবুজিব কোনে মোৰ ব্যথা।


পুনৰ অসমলৈ আহিব নৰেন্দ্ৰ মোদী : লক্ষ্য ৫লাখ জনতা ! -\nHomeআঞ্চলিকপুনৰ অসমলৈ আহিব নৰেন্দ্ৰ মোদী : লক্ষ্য ৫লাখ জনতা !\nPrevious articleআলফাৰ নামত ধন দাবী কৰি গ্ৰেপ্তাৰ এজন\nNext articleগুজৰাটত সহকৰ্মীৰ প্ৰেচাৰ কুকাৰৰ আঘাতত মৃত্যু অসমীয়া যুৱক


১ সামুয়েল 28 - पवित्र बाइबिल [ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন] - (১সামু 28)\n১ সামুয়েল 28\nসেই সময়ত পলেষ্টীয়া লোকসকলে ইস্ৰায়েলৰ সৈতে যুদ্ধ কৰাৰ অভিপ্ৰায়েৰে তেওঁলোকে সৈন্য-সামন্ত গোটাবলৈ ধৰিলে। তাতে আখীচে দায়ূদক ক’লে, “তুমি আৰু তোমাৰ লোকসকলে সৈন্যসামন্তৰ মাজত মোৰ লগত যাব লাগিব, ইয়াকে নিশ্চয়ে জানিবা।”\nতেতিয়া দায়ূদে আখীচক ক’লে, “ভাল, আপোনাৰ এই দাসে কি কৰিব পাৰে, সেয়া আপুনি জানিব পাৰিব।” তেতিয়া আখীচে দায়ূদক ক’লে, “বাৰু, জীয়াই থকালৈকে মইও তোমাক মোৰ ৰখীয়া পাতিম।”\nচমূৱেলৰ মৃত্যু হ’ল। তেওঁৰ মৃত্যুত ইস্রায়েলীসকলে গভীৰ শোক প্ৰকাশ কৰিলে। পাছত তেওঁলোকে তেওঁক নিজ নগৰ ৰামাত মৈদাম দিলে। পাছত ভূত পোহা আৰু গুণমন্ত্ৰ জনা লোকসকলক চৌলে দেশৰ পৰা আতৰ কৰিলে।\nপলেষ্টীয়াসকল নিজৰ মাজত গোট খালে আৰু তেওঁলোকে আহি চুনেমত ছাউনি পাতিলে; আৰু চৌলেও আটাই ইস্ৰায়েলী লোকক গোট খুৱালে আৰু গিলবোৱাত ছাউনি পাতিলে।\nচৌলে যেতিয়া পলেষ্টীয়াসকলৰ সৈন্য-সামন্ত দেখিলে, তেতিয়া তেওঁ ভয় কৰিলে, আৰু তেওঁৰ হৃদয় বৰকৈ কঁপিবলৈ ধৰিলে।\nতেতিয়া চৌলে সহায় বিচাৰি যিহোৱাৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা কৰিলে, কিন্তু যিহোৱাই সপোনৰ দ্বাৰাই, বা উৰীমৰ দ্বাৰাই, বা ভাববাদীসকলৰ দ্বাৰায়ে হওক, কোনো প্ৰকাৰেই তেওঁক একো উত্তৰ নিদিলে।\nতেতিয়া চৌলে তেওঁৰ দাসবোৰক ক’লে, “তোমালোকে মোৰ অৰ্থে কোনো প্ৰেতাত্মাৰ সৈতে কথা কোৱা মহিলা এজনী বিচাৰা; তাতে মই তাইৰ ওচৰলৈ গৈ তাইক সুধিম।” পাছত তেওঁৰ দাসবোৰে তেওঁক ক’লে, “চাওক, অয়িন-দোৰত এজনী প্ৰেতাত্মাৰ সৈতে কথা কোৱা মহিলা আছে।”\nতেতিয়া চৌলে বেলেগ কাপোৰ পিন্ধি ছদ্ম-বেশ ধৰিলে আৰু দুজন মানুহ লগত লৈ সেই ঠাইলৈ যাত্ৰা কৰিলে। পাছত তেওঁলোকে গৈ ৰাতিয়েই সেই মহিলাৰ ওচৰ পালে। তাতে তেওঁ সেই মহিলাক ক’লে, “মই বিনয় কৰোঁ, তুমি মোৰ কাৰণে এবাৰ ভৌতিক বিদ্যাৰে কাৰ্য কৰা, তাতে মই যাৰ নাম ক’ম, তেওঁক তুলি আনা।”\nতেতিয়া সেই মহিলাই তেওঁক ক’লে, “চাওক, চৌলে কি কৰিলে, সেই বিষয়ে আপুনি জানে। তেখেতে প্ৰেতাত্মাৰ সৈতে কথা কোৱা বা ভূত পোহাবোৰক দেশত নিষিদ্ধ কৰিলে। এই হেতুকে মোক বধ কৰিবলৈ মোৰ প্ৰাণৰ বিৰুদ্ধে কিয় ফান্দ পাতিছে?\nতাতে চৌলে যিহোৱাৰ নামেৰে তাইৰ আগত শপত খাই ক’লে, “যিহোৱাৰ জীৱনৰ শপত, ইয়াতে তোমালৈ কোনো দণ্ড নঘটিব।”\nতেতিয়া সেই মহিলাই তেওঁক সুধিলে, “মই আপোনাৰ ওচৰলৈ কাক তুলি আনিম?” তেতিয়া তেওঁ ক’লে, “চমূৱেলক তুলি আনা।”\nতেতিয়া সেই মহিলাই চমূৱেলক দেখা পালে আৰু বৰকৈ চিঞৰিলে। পাছত তাই চৌলক ক’লে, “আপুনি মোক কিয় প্ৰতাৰণা কৰিলে? আপুনিয়েই চৌল।”\nতেতিয়া ৰজাই তাইক ক’লে, “ভয় নকৰিবা; তুমি কি দেখি আছা?” তাতে সেই মহিলাই চৌলক ক’লে, “এজন দেৱতা ভূমিৰ পৰা উঠি অহা দেখি আছোঁ।”\nচৌলে তাইক সুধিলে, “তেওঁ দেখাত কেনেকুৱা?” তাই ক’লে, “এজন বৃদ্ধ লোক উঠি আহিছে; তেওঁ দীঘল চোলাৰে ঢকা আছে।” তেতিয়া চৌলে তেওঁক চমূৱেল বুলি বুজি পালে আৰু আঁঠুকাঢ়ি মাটিত মুখ লগাই প্ৰণিপাত কৰিলে।\nতেতিয়া চমূৱেলে চৌলক ক’লে, “এই বিষয়ে তুমি মোক কিয় সুধিছা? কিয়নো যিহোৱাই তোমাক ত্যাগ কৰিলে আৰু তোমাৰ শত্ৰু হ’ল।\nযিহোৱাই যেনেদৰে মোৰ যোগেদি কৈছিল, তেওঁ তেনেকৈ কৰিলে; আৰু তেওঁ তোমাৰ হাতৰ পৰা ৰাজ্য কাঢ়ি লৈ দায়ূদক দিলে।\nকিয়নো তুমি যিহোৱাৰ বাক্য পালন কৰা নাই, আৰু অমালেকলৈ তেওঁৰ প্ৰচণ্ড ক্রোধ সিদ্ধ কৰা নাই; এই কাৰণে যিহোৱাই আজি তোমালৈ এই কৰ্ম কৰিলে।\nযিহোৱাই তোমাক আৰু ইস্ৰায়েলকো পলেষ্টীয়াসকলৰ হাতত শোধাই দিব। কাইলৈ তুমি আৰু তোমাৰ পুত্ৰসকলো মোৰ লগ হ’বা; যিহোৱাই ইস্ৰায়েলৰ সৈন্য-সামন্ত সকলকো ফিলিষ্টীয়া সকলৰ হাতত সমৰ্পণ কৰিব।”\nতেতিয়া চৌলে চমূৱেলৰ বাক্য শুনি ভয় পালে আৰু মাটিত দীঘল হৈ পৰিল। আনহাতে গোটেই দিন গোটেই ৰাতি অনাহাৰে থকা বাবে তেওঁৰ গাত একো শক্তি নাছিল।\nপাছত সেই মহিলাই চৌলৰ ওচৰলৈ আহিল আৰু তেওঁক অতিশয় ব্যাকুল হোৱা দেখিলে, তাতে তাই তেওঁক ক’লে, “চাওক, আপোনাৰ দাসীয়ে আপোনাৰ বাক্য মানিলে আৰু নিজৰ হাতত আপোন প্ৰাণ লৈ আপুনি মোক কোৱাৰ দৰে কৰিলোঁ।\nএই হেতুকে বিনয় কৰোঁ, এতিয়া আপুনিও এই দাসীৰ কথা শুনক। মই আপোনাৰ আগত কিছুমান খোৱা বস্তু আনি দিওঁ, তাতে আপুনি সেইবোৰ ভোজন কৰক; তেতিয়া নিজ বাটত যাবলৈ আপুনি কিছু শক্তি পাব।”\nকিন্তু চৌলে অমান্তি হ’ল আৰু ক’লে, “মই ভোজন নকৰোঁ।” তথাপি তেওঁৰ দাস সকলে আৰু সেই মহিলাই বৰকৈ মিনতি কৰিবলৈ ধৰিলে, তাতে তেওঁ সিহঁতৰ কথা শুনি মাটিৰ পৰা উঠি বিচনাত বহিল।\nসেই মহিলাৰ ঘৰত এটা দামুৰি আছিল। তাতে তাই সেই দামুৰিটো সোনকালে লৈ আহিল আৰু তাক মাৰিলে। পাছত আটা লৈ খচি খমীৰ নিদিয়া পিঠা তাও দি তৈয়াৰ কৰিলে।\nতাৰ পাছত চৌল আৰু তেওঁৰ দাস সকলৰ আগত সেইবোৰ আনি দিলে, আৰু তেওঁলোকে সেইবোৰ ভোজন কৰিলে। পাছত সেই ৰাতিয়েই তেওঁলোক উঠি গুচি গ’ল।\n১ সামুয়েল 28:1\n১ সামুয়েল 28:2\n১ সামুয়েল 28:3\n১ সামুয়েল 28:4\n১ সামুয়েল 28:5\n১ সামুয়েল 28:6\n১ সামুয়েল 28:7\n১ সামুয়েল 28:8\n১ সামুয়েল 28:9\n১ সামুয়েল 28:10\n১ সামুয়েল 28:11\n১ সামুয়েল 28:12\n১ সামুয়েল 28:13\n১ সামুয়েল 28:14\n১ সামুয়েল 28:16\n১ সামুয়েল 28:17\n১ সামুয়েল 28:18\n১ সামুয়েল 28:19\n১ সামুয়েল 28:20\n১ সামুয়েল 28:21\n১ সামুয়েল 28:22\n১ সামুয়েল 28:23\n১ সামুয়েল 28:24\n১ সামুয়েল 28:25


ভুল একাউন্টত টকা ট্ৰেন্সফাৰ হলে ভয় নাখাব, জানি থওক কিদৰে কেনেকৈ উভতাই পাব আপোনাৰ টকা । – News Today NE\nআজিৰ ডিজিটেল যুগত প্ৰায়ভাগ কাম অনলাইন যোগে হৈ আছে। বেংকিং, পেমেণ্ট, বুকিং, শ্বপিং, গেলামাল, গাখীৰ, আনকি শাক পাচলি ফলমূল আদি সকলো অনলাইনত উপলব্ধ, তাতেই ক’ৰণা মহামাৰীৰ ফলত অনলাইন বেংকিং ৰ যথেষ্ঠ প্ৰসাৰ হোৱা দেখা গৈছে। মানুহ বেংকত যোৱাৰ পৰা ৰক্ষা পৰিছে । কাৰণ,প্ৰায়ভাগ টকা পইচাৰ লেন দেন, মানি ট্ৰেন্সফাৰ অনলাইনৰ যোগেদিয়েই হৈ আছে। আপুনি আপোনাৰ নিজৰ কোনো আত্মীয় বা চিনাকী ব্যক্তিক টকা দিবলগীয়া হলে,আপুনি অনলাইন মানি ট্ৰেন্সফাৰ কৰিব পাৰে। ইয়াৰ ফলত, সময় ৰাহি হোৱাৰ লগতে নিজেও সুৰক্ষিত হৈ থাকিব পাৰি। কিন্ত কেতিয়াবা অনলাইনত পেমেণ্ট কৰাৰ সময়ত, খৰখেদা হোৱাত ভুল কাৰণ বশতঃ নিৰ্দিষ্ট একাউন্টত পঠিয়াবলগীয়া টকা ভুল একাউন্ট নাম্বাৰত গুচি যায় আৰু আপুনি সেই সময়ত কিংকৰ্তব্য বিমুৰ হৈ ,কি কৰিম কি নকৰিম বুলি ভাবি এক ভয়ংকৰ পৰিস্থিতিৰ সন্মুখীন হবলগীয়া হয়। যদি আপুনিও কেতিয়াবা এনে ধৰণৰ পৰিস্থিতিৰ সন্মুখীন হৈছে ,তেন্তে জানি থওক এনে ধৰণৰ পৰিস্থিতিত কি কৰা উচিত।\nআজিকালি প্ৰায়েই এনে ধৰণৰ ঘটনা সংঘটিত হৈ থকা পৰিলক্ষিত হয়। কিছুমানৰ টকা ভুল একাউণ্টত সোমাই গৈছে, কিছুমান অনলাইনত দুষ্টলোকৰ চক্ৰান্তৰ বলি হৈছে, কিছুমানক আকৌ, বেংকৰ মানুহ বুলি ফোন কৰি একাউণ্ট নাম্বাৰ ,পাছৱৰ্ড খোজা হৈছে, আনকি কিছুমানৰ একাউণ্ট এটি মিচ কলৰ দ্বাৰাই খালি কৰি দিয়া হৈছে। এই ক’ৰণা মহামাৰীৰ কালত এনেবোৰ ঘটনা বৃদ্ধি পোৱা দেখা গৈছে।\nকেতিয়াবা কোনো কাৰণত আপোনাৰ টকা যদি কোনো অচিনাকি ব্যক্তিৰ একাউণ্টত গুচি যায়, প্ৰথমেই আপুনি এই কথা আপোনাৰ বেংকক জনাব বা অৱগত কৰিব লাগে। আপোনাৰ পৰা লাভ কৰা তথ্যৰ ভিত্তিত বেংকে অনুসন্ধান কৰিব যে আপোনাৰ টকা কোনটো একাউণ্টত সোমাইছে, নে কোনোবাই চক্ৰান্ত কৰি আপোনাৰ টকা সৰকাই লৈ গৈছে। সকলো ধৰণৰ অনুসন্ধান কৰাৰ পিছত বেংকে আপোনাৰ টকা ঘূৰাই দিব, কিন্তু তাৰবাবে আপুনি কিছুমান চৰ্ত পুৰণ কৰিব লাগিব।\nএকাউণ্টৰ পৰা টকা ওলায় গলে কি কৰিব\nপোনপ্ৰথমে আপুনি আপোনাৰ এ.টি.এম কাৰ্ডৰ নম্বৰ আৰু ইণ্টাৰনেট বেংকিং সেৱা বন্ধ কৰিব লাগিব।(বেংকক ফোন কৰি জনাওক)\nসবিশেষ ঘটনাৰ বিষয়ে ওচৰৰ আৰক্ষী চকীত বা পুলিচ থানাত অভিযোগ দাখিল কৰক আৰু এফ. আই. আৰ ৰ এটা কপি বেংকতো দিয়ক।\nবেংকে এফ.আই.আৰ খনৰ ভিত্তিত আপোনাৰ একাউণ্টৰ পৰা নোহোৱা হোৱা টকাৰ অনুসন্ধান কৰিব।\nযদি আপুনি কোনো ধৰণৰ চক্ৰান্তৰ বলি হৈছে, তেন্তে বেংকৰ দ্বাৰা আপুনি আপোনাৰ টকা উভতাই পাব।\nভুল একাউণ্টত টকা সুমাই গলে কি কৰিব\nকেতিয়াবা যদি ভুলতে আপুনি কোনো অচিনাকী ব্যক্তিৰ একাউণ্টত টকা ট্ৰেন্সফাৰ কৰি দিয়ে, তেন্তে প্ৰথমে আপুনি আপোনাৰ বেংকলৈ যাওক আৰু জানি লওক যে ,আপোনাৰ টকা কোন ব্যক্তিৰ একাউণ্টত সোমাইছে।\nযিজন ব্যক্তিৰ একাউণ্টত আপোনাৰ টকা সোমাইছে, তেখেতেক লগ কৰাৰ চেষ্টা কৰক। ফোন নম্বৰ পালে ফোন কৰক।\nভুল বশতঃ ট্ৰেন্সফাৰ হোৱাৰ বাবে আপোনাৰ টকা ঘূৰাই দিবও পাৰে।\nৰিজাৰ্ভ বেংকে জনাইছে যে, যদি আপোনাৰ অনুমতি অবিহনে টকা উলিয়াই লৈ যোৱা হৈছে, তেন্তে তিনি দিনৰ ভিতৰত এই ঘটনাৰ বিষয়ে অবগত কৰিব লাগে।\nইয়াৰ ফলত আপোনাৰ টকা হেৰাই যোৱাৰ পৰা বাচিব আৰু বেংকে আপোনাক টকা উভতাই দিব পাৰিব।\nউত্তৰ গুৱাহাটী জন স্বাস্থ্য কাৰিকৰী বিভাগৰ খোৱা পানী কিনি খাব লাগে উদিত বিবাহ ভৱনৰ স্বত্বাধিকাৰী অংকুৰ বৰাৰ পৰা, এই অভিযোগ স্থানীয় ৰাইজৰ।\nবিটিচি পৰিষদীয় নিৰ্বাচনৰ বিধি উলংঘা বি পিএফৰ, প্ৰলোভনৰ ৰাজনীতি অভিযোগ দাখিল বিজেপিৰ।


Download and installaunicode font (Click here to download), if your system does not support Assamese text. সুৰভি ফিৰিঙতিৰ পৰা খাণ্ডৱ দাহগীতালম্বোদৰ ডেকানিস্তাৰিণী দেৱী বা ফাতেমা বিবিভুৰুকী বৌলাওখোলামলক গুইন্-গুইন্‌মিষ্টৰ ফিপ্সনপ্ৰথম দৰ্শনত ওপজা প্ৰেমবাপিৰামমাধৈমালতীজোনবিৰিআমাৰ সংসাৰযেনে চোৰ তেনে টাঙোনভোকেন্দ্ৰ বৰুৱাএৰাবাৰীকাশীবাসীধৰ্ম্মধব্জ ফয়চলা-নবিচমৈদামলোভকেহোঁকলিকেহোঁকলিমুক্তিজুৰমন ৰাইদঙীয়া (এবেগেতীয়া সাধু)মগনিয়াৰ বুঢ়া পাতমুগীশ্বন্মাৰ্জ্জাৰীবিহুমাউৰাৰছিতসাধুকথাৰ কুকিআমালৈ নেপাহৰিবকেকো ককাকন্যাজয়ন্তীনকওঁপণ্ডিত মহাশয়ভেমপুৰীয়া মৌজাদাৰমিলাৰামৰ আত্ম-জীৱনীমূলা-খোৱা বুঢ়া লাওখোলা\nকলিকতাৰ ফালে "বাগান বাড়ী" কাক বোলে, অসমীয়া মানুহৰ ভিতৰত ভালেমানে তাক "খায় নে কাণত পিন্ধে" ক'বই নোৱাৰে। ভিকহু বদনামৰ চেকাৰে কলা-মলা অসমত বিদেশী মানুহৰ আগত লাজ নলগাকৈ উলিয়াব পৰা অত্ তত্ এক ৰিঙৰ বাটত দুঘৰ এঘৰ মানুহৰ দুটা-এটা ঘৰৰ বাহিৰে সৰহখিনি অসমীয়া মানুহৰ ঘৰ, তাহানি পুৰাণত লিখা বকদল ঋষিৰ ঘৰ, আৰু শোৱাপাটী, বিদূৰৰ শয্যাৰে ৰিজাব পৰা। এনে স্থলত "বাগান বাড়ীৰ" বাতৰি তেওঁলোকৰ পক্ষে আদাৰ বেপাৰীৰ জাহাজৰ খবৰৰ নিচিনা বুলিব লাগে। মানুহৰ ঘৰুৱা আৰু বাহিৰা দুসাজ কাপোৰৰ দৰে, কলিকতাৰ প্ৰায় চহকী গৃহস্থৰ দুখন ঘৰ থাকে; এখনৰ নাম তেওঁলোকে "বসতবাড়ী" আৰু আনখনৰ নাম "বাগানবাড়ী" ৰাখিছে। বসতবাড়ী মানে সদায় বাস কৰি থাকিবৰ ঘৰ, আৰু বাগানবাড়ী মানে, বসত-বাড়ীত থাকোঁতে থাকোঁতে ভোটা হোৱা মন গা তালৈ লৈ গৈ শনাই চোকা কৰি আনিবৰ অৰ্থে ৰখা ঘৰ। চহৰৰ পৰা বেঙা মেলি পোৱা আঁতৰত, আম, কঠাল, লেচু, কল, নাৰিকল আদি ফলৰ গছ, গোলাপ সেউতী মালতী জাঁই যুঁতি আদি ফুলৰ গছ, "ক্ৰটন" "পাম", পাণৰ মাহী আদি স্বদেশী বিদেশী নানা বৰণীয়া নানা ঠগীয়া পাতৰ গছ থকা, আৰু ৰৌ-বাহু আদি পোহনীয়া মাছেৰে ভৰা পুখুৰী এটা আৰু ইটাৰে সৈতে ধুনীয়া পকীঘৰ এটা বা দুটা থকা শুৱনি বাগিচা এখনকে বঙলা মাতেৰে "বাগানবাড়ী" বোলে। বাগিচাৰ গৰাকীয়ে মাজে সময়ে দুই চাৰিজন সমনীয়া অন্তৰঙ্গ বন্ধু লগত লৈ, ঘোঁৰাৰ গাড়ীৰে বা ৰেলগাড়ীৰে নাইবা (নৈৰ পাৰত হলে) নাৱেৰে সেই বাগিচালৈ আহি, এই সংসাৰৰ বিস্তৰ দুখৰ-দিন-বালি ধুই এচিকটা আদ-চিকটা সুখৰ-দিন-সোণ উলিয়াই লৈ উপভোগ কৰে। তাত বৰশী নাইবা জাল আদি তামসিক অস্ত্ৰেৰে বাগিচাৰ ভিতৰৰ পুখুৰীনিবাসী আশ্ৰিত পালিত ৰৌ বাহু আদি মাছৰ প্ৰতি নিষ্কাৰণ বৈৰতাচৰণ কৰি সিহঁতক বধ কৰি সিহঁতৰ শবোৰ পেটত ভৰোৱা হয়। আম নাৰিকল লেচু আদি গছৰ ফল "জবৰ্দ্দস্তি" কৰি পাৰি উদৰান্তৰ্গত কৰা হয়; পুখুৰীত নামি জলকেলি কৰা হয়; আৰু মাছ মঙহ আদিৰে ভোজভাত খাই অজগৰ পৰাদি পৰি থকা হয়। কোনো কোনোৰ বাগানত বাই-নাচ নটী-নাচ আৰু ফটিকাৰ বিভৎস আমোদৰ ভৰসোঁত যে নবয় এনে নহয়; কিন্তু সেই বিধৰ কাম স্বভাৱ ভেদে কাৰ্য্য ভেদৰ নিয়ম অনুসৰি চলে বুলি ধৰিব লাগে। মুঠতে কবলৈ গলে, অফিচ কাছাৰী আদি বন্ধৰ দিনত বাগানৰ আমোদ আহলাদ খোলা হয়। সেই দেখি শনিবাৰ আহিলেই বাবুসকলৰ মুখত লোভৰ পানী ওলায়; আৰু শনিবাৰক "সোণৰ শনিবাৰ" নাম দি তেওঁলোকে আদৰকৈ মাতে।\nএনে বন্ধৰ এদিনত বন্ধুবৰ নিৰ্ম্মলচন্দ্ৰ বানুজীৰ উচটনিত মোৰো গাৰ আৰু মনৰ চহৰীয়া মলি আৰু মামৰ ঘঁহি গুচাবৰ মনেৰে তেওঁৰে সৈতে তেওঁৰ দমদমাৰ বাগানবাড়ীলৈ গতি কৰিলোঁ। আমাৰ লগত আৰু দুই চাৰিজন পালি বন্ধু যে নাছিল এনে নহয়, কিন্তু বাই-নাচ আদি আন কোনো প্ৰচলিত উপসৰ্গ বা প্ৰত্যয় নাছিল গুণে, সেই বিধীয়া বন্ধুৰ লেখও কম হৈছিল। মোৰ সৰুৰে পৰা মাছ ধৰা বায়ু। নিৰ্ম্মল বাবুৰ বাগিচাৰ পুখুৰীত সেই বায়ুৰ পাল মোৰ মন-নাৱত ভালকৈ তৰি দিব পাৰিম। এই লোভত মই উছাহেৰে ওলালোঁ। ওলালোঁ বোলাটো ঠিক নহয়; কাৰণ, কলিকতাৰ আলিবাটত ৰাতি মতলীয়া মানুহক কনিষ্টবলে ধৰি থানালৈ টানি লৈ যোৱাদি বাস্তৱিকপক্ষত মোক সেই মাছ ধৰা বায়ুৱে ধৰি সেই বাগিচালৈ টানি লৈ গল, আৰু নিৰ্ম্মল বাবু নিমিত্তৰ ভাগী হল মাথোন। ৰাতিপুৱাই তপতে তপতে প্ৰকৃত স্বদেশী চাহ-পানী এবাটি পেটত পেলাই নিৰম্বু নিশা শুকাই থকা শৰীৰৰ গুৰিত সেই কাৰ্য্যৰ দ্বাৰাই পানী এটোপা দি সাত বজাৰ সময়ত ঘৰৰ পৰা ওলাই, নিৰ্ম্মল বাবুৰে সৈতে গৈ আঠমান বজাত তেওঁৰ বাগিচা পালোঁগৈ। তেওঁৰ লগত জলপান পাতি গৈছিল, লগুৱা লিকচৌ গৈছিল, খাবৰ দাবৰ অনেক বয়বস্তু গৈছিল; গতিকে বাগিচা পায়েই আমি জলপান একোটাৰে, বাটত অলপ অলপকৈ ধোঁৱাই অহা পেটৰ খং-জুই মাৰ নিয়ালোঁহঁক। নিৰ্ম্মল বাবুৰ মানুহে আগদিনাই তালৈ গৈ মাছ ধৰিবলৈ জালোৱা ঠিক কৰি থৈছিল; আমি গলতে সেই জালোৱাই পুখুৰীত জাল পেলাই দিলে। টনা বৰজালে পুখুৰীৰ ইপাৰৰ পৰা সিপাৰলৈ লাহে লাহে মাছ চুঁচি টানি লৈ যাবলৈ ধৰিলে। জাল পাৰৰ ওচৰ চাপিলত তাত পৰা আৰু নপৰা সৰু বৰ মাছবিলাকে, বৰাধানৰ আখৈয়ে তপত খোলাৰ পৰা জপিৱাদি জপিয়াবলৈ ধৰিলে। আৰু দৰ্শকসকলৰ মনেও লগে লগে, সেইটো গল ঔ! সেইটো ধৰ ঔ! সেইটো বৰ মাছ ঔ!! এনেবিলাক উদ্বিগ্নৰ ধ্বনি কৰি জপিয়াবলৈ ধৰিলে। অন্তত ডাঙৰ ডাঙৰ ৰৌ, বাহু মাছ আঠোটা কি দহোটামান ৰাখি বাকীবোৰ নিৰ্ম্মল বাবুৱে আকৌ পুখুৰীত এৰি দিবলৈ জালোৱাহঁতক ক'লত সিহঁতে তাকে কৰিলে। জালখন তুলি বামলৈ টানি আনিলত দেখা গল যে, মাছৰ লগতে তাত মানুহৰ লাওখোলা এটাও উঠিছে। সেইটো দেখি আমাৰ উৎসাহৰ সোঁতত ক্ষন্তেকলৈ এটা ভেটা পৰা যেন লাগিল। কি আপদ! মানুহৰ মূৰটো ওলালহি কৰ পৰা! এই বুলি আমি সকলোৱে কোৱামেলা কৰিবলৈ ধৰিলোঁ। মোৰ হাতত চাহগছৰ লাখুটী এডাল আছিল, তাৰ আগেৰে আমাৰ আনন্দৰ বিঘিনি সেই লাওখোলাটো জালৰ পৰা এৰুৱাই পাৰৰ ফালে অলপ দূৰলৈ পেলাই দি মৎস্য-পুৰাণৰ সেই আধ্যাৰ সেইখিনিতে ওৰ পেলালোঁ।\nভোজন ব্যৱহাৰৰ দ্বিতীয় আধ্যা ৰং ধেমালিৰে আৰম্ভণ কৰি ৰন্ধা বঢ়া মাছ মঙহ পিঠা ভাত আদিৰে সমাপন কৰা গল। সেই আধ্যাৰ বহল বিবৰণ দিয়াটো যুগুত যেন বিবেচনা নকৰোঁ; কিয়নো সেই লোভলগা বিবৰণ শুনি আমাৰ পাঠকসকলৰ মুখৰ পানী অনাহকত পৰাৰ বাহিৰে আন একো নহয় আৰু সেই পানীৰ নিবৃত্তিৰ উপায় ততালিকে কৰিব নোৱাৰাৰ বাবে আমাৰ গাতে দোষ চুব।\nতৃতীয় বা শেহ আধ্যা হাতত লৈ কোৱা যাওক যে সেই ৰাতিটো আমি বাগিচাতে থাকি কটাবৰ মনস্থ কৰি ৰাতিৰ যোগ্য খোৱা-শোৱাৰ আয়োজন কৰিলোঁহঁক। তাৰ ঘৰৰ ভিতৰত শুবৰ সুন্দৰ আয়োজন অনেক। গাখীৰৰ ফেনৰ নিচিনা শুকুলা নিৰ্ম্মল শোৱাপাটী, আৰু সেই শোৱাপাটীৰ মান ৰক্ষা কৰি চলিব পৰা সুন্দৰ গাৰু আৰু চাৰিওফালে চকি মেজ আদি উপকৰণ বিস্তৰ। ঘৰৰ ভিতৰ বাজ বগা শিলৰ মজিয়াৰে জকজকীয়া আৰু বাৰ চাল ৰুৱা মাৰলি ৰহনসনা আৰু নানান নক্সা ছবি আদিৰে চকচকীয়া। নিৰ্ম্মল বাবুকে প্ৰমুখ্য কৰি সকলোৱে ঘৰৰ ভিতৰত সেই মনোমোহা শোৱাপাটী বিলাকত শুবৰ দিহা কৰিলে; কিন্তু মই সেই মিহি বন্দবস্তত উভঁহা উলিয়াই বাহিৰত পুখুৰীৰ বগা শিলৰ খট্‌খটীৰ ওপৰত শুবলৈ ঠিক কৰিলোঁ। মোৰ মতলব আছিল এইটো যে সুন্দৰ জোনাকত জুৰ ফুৰ্ফুৰীয়া বতাহ গাত লগাই স্বভাৱৰ বিচিত্ৰ শোভা চাই অনন্ত আকাশৰ অনন্ত গৌৰৱৰ ফালে একচিতে চকু দি বিশ্বেশ্বৰৰ বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ লীলা অনুভৱ কৰিবৰ সুবিধা পাম। নিৰ্ম্মল বাবুৱে মোৰ এই অদ্ভুত বন্দবস্তত দোৰ্ঘোৰ আপত্তি কৰিলে। তেওঁ কলে, "ই হবই নোৱাৰে। বাহিৰত শুই গাত নিয়ৰ লগাই চেঁচা লগাই তোমাৰ কাইলৈ গা বেয়া কৰক আৰু তেতিয়া মোৰ গাত দায় লাগিব আৰু তাৰ বাহিৰে পুখুৰীৰ পাৰত সাপ-সুপ কত কি ৰাতি ওলাব এনে কথা অসম্ভৱ, কোনোমতে হবই নোৱাৰে।" মোৰ কিন্তু বামুণৰ গ, শুম বুলি দৃঢ় প্ৰতিজ্ঞা কৰি বহিলোঁ। মোৰ মইমতীয়া স্বভাৱৰ বিষয়ে নিৰ্ম্মল বাবুৰ জনা আছিল। তেওঁ যেতিয়া বুজিলে যে মোক মোৰ সঙ্কল্পৰ পৰা লৰোৱা টান, তেতিয়া তেওঁ তেওঁৰ লগুৱাহঁতক সেই পুখুৰীৰ পাৰৰ খটখটীৰ বগা শিলৰ ওপৰত মোলৈ শুবৰ দিহা কৰিবলৈ আদেশ কৰিলে; আৰু নিমিষতে সেই আদেশ প্ৰতিপালিত হ'ল। আমি নিজ নিজ ঠাইত দীঘল দি দুখ ভাগৰৰ অন্তকাৰী টোপনিক মাতি নিমাত হলোহঁক। দিনত নৈৰ পাৰত ঘৰিয়ালে গা ৰদাই পৰি থকাদি ৰাতি পুখুৰীপাৰত মোক জোনাকত গা পোহৰাই পৰি থকা দেখি নিশা বিমানত ফুৰা দেৱতাসকলে কি ভাবিছিল কব নোৱাৰোঁ কিন্তু তেওঁলোকৰ ভিতৰত কোনো চিকাৰী দেৱতাই যে মোৰ ওপৰত গুলী চলোৱা নাছিল এইটো ধুৰূপ; নতুবা তেওঁ মোক আজি এই সাধু কবলৈ জীয়াই নথৈ নিশ্চয় মোৰ ছালেৰে তেওঁৰ চৰাঘৰ সজালেহেঁতেন। এই নিমাত নিফুট ৰাতি এটা বৰ আহুকালৰ কথা হৈছিল যে, বাগিচাৰ গৰাকী নিৰ্ম্মল বাবুৰ মনে মনে থাকিব নোৱাৰা স্বভাৱৰ নাকে ঘোঁট ঘোঁট শব্দ কৰি শোৱনি-ঘৰ তল-ওপৰ কৰি তেওঁৰ ওচৰত শোওঁতাসকলৰ শান্তি ভঙ্গ কৰিছিল। মই দূৰৰ পৰা সেই অপৰূপ শব্দ শুনিছোঁ আৰু তেওঁৰ ওচৰত ঘৰৰ ভিতৰত নোশোৱা বাবে নিজৰ বুধিক ধইন ধইনকৈ শলাগিছোঁ। জোনৰ সুবিমল জোনাকে মোৰ গোটেইটো গা বুৰাই দিলে। মই আনন্দত আপ্লুত হলোঁ। এইদৰে জোন আৰু তৰাৰে ভৰপূৰ নীল আকাশলৈ চাই ঈশ্বৰৰ সৃষ্টি কৌশল আৰু মহিমাৰ বিষয়ে ভাবি থাকোঁতে থাকোঁতে কেতিয়া কোনটো ছেগত কব নোৱাৰোঁ, মনে মনে টোপনিয়ে আহি মোৰ মূৰৰ পৰা ভৰিলৈকে ঢাকি কলা কাপোৰ এখন মোৰ গাৰ ওপৰত পেলাই দিলে; আৰু সেই কাৰ্য্যত বিনা প্ৰতিবাদে মই সৈমান হোৱা দেখি হবলা, মোৰ চকু কাণ আদি বাহিৰৰ বনুৱা লগুৱা ইন্দ্ৰিয়বোৰে ৰোহ পাতি ধৰ্ম্মঘট কৰি নিজৰ কাম বন বন্ধ কৰি দিলে।\nএইদৰে "স্বাধীনতা হীনতাৱস্থাত নাবাচি" টোপনিৰ "দাসত্বশৃঙ্খল" ভৰিত পিন্ধি, কিমান পৰ আছিলোঁ কব নোৱাৰোঁ, কিন্তু হঠাৎ কোনোবাই মোৰ ভৰিত চেঁচা হাত এখন দিয়া যেন পালোঁ। চাট্‌কৰে টোপনিয়ে মোৰ গাৰ পৰা, ওপৰত কৈ অহা কলা কাপোৰখন তুলি নিলে আৰু কাৰবাৰ এই কেইষাৰ কথা মোৰ কাণত পৰিল; -" হেঁগা বাবু মশায়! তোমাৰ কি আৰ ঘুম ভাঙ্গবে না! ওঠ না একবাৰটি, আমাৰ একটু কথা বলবাৰ আছে।" মই খক্‌মককৈ উঠি বহিলোঁ। দেখোঁ পাৰি নিদিয়া শাৰী পিন্ধা ওৰণীৰে আদখিনি মুখ ঢকা, কুৰি-বাইশ বছৰ বয়সীয়া বঙালী তিৰোতা মানুহ এজনী মোৰ আগতে থিয় হৈ আছে। তিৰুতাজনীৰ মুখখন শেতা বিবৰ্ণ, যেন তাত কোনোবাই দুখৰ ডাঠ ৰহন সানি থৈছে। দুপৰ ৰাতি মই অকলশৰীয়া, এনে সময়ত এই গাভৰু তিৰোতাজনী কৰ পৰা কিয় আহি মোৰ ওচৰত থিয় হৈ আছে, আৰু লোকে বা কি বুলিব, কি নিন্দাৰ কথা হব, এই কথা ভাবি ভাবি মোৰ লাজ ভয় দুইটা সমানে লাগিল। মাতত সুৰ কঠুৱা আৰু তাল খৰ দি মই তাইক সুধিলোঁ, -"তই কোন? ইমান ৰাতি মোৰ কাষলৈ কিয় আহিছ?" তিৰুতাজনীয়ে মিহিকৈ উত্তৰ দিলে, "আমি কে, এখনই বলছি, ব্যস্ত হবেন না মশায়। কিন্তু, তাৰ আগে বলুন দেখি আপনি কে? কাৰ পৰামৰ্শ শুনে আজ আপনি আমাকে টানা-হ্যাচড়া কোৰে নাস্তানাবুদ কৰলেন? হেঁগা বাবু, তোমাৰ কাছে আমি এলুম, না তুমি আমাৰ কাছে এলে? আচ্ছা উল্টোচাপ দেখছি!" মই আচৰিত হৈ মাত লগালোঁ, "কি কয় অ, এইজনীয়ে! মই কেতিয়া তোক টনা আজোৰা কৰিলোঁ? আৰু কেতিয়া তোৰ কাষলৈ আহিছিলোঁ? তোৰ মতলবটো কি? ৰাতি গোলমাল এটা পকাই মোৰ গাত বদনাম দি দাঁড়ি ধন উলিয়াই লবলৈ আহিছ হবলা? সি কথা নেচেল। নিৰ্ম্মল বাবুৰ বাগিচাত এনেকুৱা বেয়া শ্ৰেণীৰ মানুহ থকা বুলি জনাহেঁতেন মই কেতিয়াও ইয়ালৈ নাহিলোহেঁতেন। এই বাগিচাত এখন্তকো ভাল মানুহৰ থকা উচিত নহয় দেখিছোঁ। সি যি হওক, তই ভালে ভালে মোৰ কাষৰ পৰা যা; নাইবা মালী আৰু দাৰোৱানহঁতক মাতি তোৰ চুলিকোছাত ধৰোৱাই এতিয়াই মই তোক চোচোৰাই উলিয়াই দিয়াম!" মোৰ ভাবুকি শুনি মানুহজনীয়ে মিচিকীয়া হাঁহি মাৰি সমিধান দিলে, "বাবুজী স্থিৰ হও, পাগলামী কৰোনা। তোমাৰ কাউকে ডাকতে হবেনা। আমাৰ দু-একটা দুঃখেৰ কথা আছে তা তোমাকে বলে এখনই চলে যাব। আমি তোমাৰ সঙ্গে ঝগড়া কৰতে আসিনি; দু-একটা কথা বলে মনটা একটু হালকা কৰতে এসেছি মাত্ৰ। দৰওয়ান মালীকে আৰ ডাকাডাকি কেন, তাদেৰ চেয়ে ঢেৰ মস্ত লোকেও আমাৰ মাথাৰ ছেড়া চুল এক গাছিতে হাত দিতে পাৰে না! ওগো বাবু, বলি ব্যস্ত হইওনা। তোমাদেৰ একটুতেই ব্যস্ত হোয়ে উঠা স্বভাৱ আছে তা আমি জানি, কি তা না হোয়ে নাহয় একটু স্থিৰ হয়ে আমাৰ কথাটাই শুনলে, তাতে আৰ হানিটা কি? –পুৰুষ! পুৰুষ! হে ভগবান! তুমি কি দিয়ে এই জিনিষটাকে গড়েছ জানিনে, জলেৰ নীচে লুকিয়ে পড়ে থেকেও তাদেৰ হাত থেকে নিস্তাৰ নেই!" মানুহজনীৰ কথা শুনি, আৰু তাইৰ কথা কোৱা গতিটো দেখি মই তধা লাগিলোঁ, আৰু মোৰ বুকুখন অলপ অলপকৈ লৰিবলৈ ধৰিলে। মই মনটো ডাঠকৈ মাত লগালো, "কি তই পানীৰ তলত লুকাই পৰি থকাৰ কথা বলকিছ? পুৰুষে তোৰ কি কৰিলে, কি দৌৰাত্ম্য কৰিলে? নিশ্চয় এইজনী মতলীয়া তিৰুতা। কৰবাৰ পৰা আহি কিবা কু-মতলবেৰে ৰাতি এই বাগিচাত সোমাইছেহি। দাৰোৱান! দাৰোৱান!"\nমোৰ কথাষাৰ ঢুকাওঁতে নৌঢুকাওঁতেই তাই তাইৰ তৰ্জ্জনী আঙ্গুলিটো মোৰ আগত জোকাৰি মাত লগালে, "চুপ! বলি খবৰ্দ্দাৰ চুপ! ফেৰ যদি তুমি আমাকে মাতাল বলে অপমান কৰবে তো তোমাৰ ভাল হবে না বলছি। আগে যাৰ দোষে যা হয়েছিলুম হয়েছিলুম; সে সব হোয়ে গেছে। এখন আমি খাৰাপ মেয়ে নই! মাতাল নই! কোনও কুমতলবে তোমাৰ কাছে আসিনি। খবৰ্দ্দাৰ আৰ সে ৰকম কথা মুখ থেকে বেড় কৰবে না, যা কৰলে কৰলে।"\nতিৰুতাজনীয়ে ইমান তেজেৰে সৈতে এই কথা কেইষাৰ কৈছিল যে মই থমকি গলো আৰু মোৰ গাৰ জোখটো দীঘলে কুঁচি গৈ কমি যোৱা যেন পালো। এনেতে হঠাৎ মানুহজনীৰ চকুৰে সৈতে মোৰ চকু একে হল। দেখি তবধ মানিলো যে, তাইৰ চকুৰ পৰা অসংখ্য জুইৰ ফিৰিঙতি ওলাইছে আৰু মুখৰ ভিতৰৰ দাঁতবোৰ, পুহমহীয়া জাৰৰ ঠেঁটুৱাইত কঁপা মানুহৰ দাঁতৰ দৰে, এপাৰিৰ ওপৰত এপাৰি পৰি ঠক্ ঠক্ শব্দ কৰিছে! এইবাৰ সঁচাকৈয়ে মোৰ বুকুত ভয়ে বাহ ললে, মুখৰ মাত হৰিল আৰু মই শোটমোত খাই পৰিলো। মোৰ অৱস্থা দেখি তাই খন্তেকতে শান্ত মূৰ্ত্তি ধৰি মিহিকৈ মাত লগালে, "তুমি না জেনে আমাকে সেই ৰকম কথা বলেছিলে, আমি বুঝতে পেৰেছি। আৰ বলোনা। আমি খাৰাপ লোক নই। কোনও খাৰাপ মতলবে আমি তোমাৰ কাছে আসিনি। দুঃখেৰ কথা একটা আদটা বলবাৰ জন্য তোমাৰ কাছে এসেছি। তুমি একটু মন দিয়ে শুনলেই আমি কৃতাৰ্থ হোয়ে চলে যাব।"\nমই উত্তৰ দিলো- "বাৰু কি কব খুজিছা কোৱা, মনদি শুনিম।" তিৰুতাজনীয়ে কবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। তাইৰ সেই কথাৰ অবিকল অসমীয়া ভাঙনি তলত দিলো।–\n"এই বাগিচাখন আজিকালি কাৰ কব নোৱাৰোঁ। কিন্তু আগেয়ে ইয়াৰ গৰাকী আন এজন আছিল। সি আজি ডেৰকুৰি বছৰৰ আগৰ কথা। সেইজনা সম্বন্ধত মোৰ জেঠাল আছিল। মোৰ স্বামীৰ মুখ মই দেখিবলৈকে নাপালো। আমাৰ বিয়াৰ এমাহৰ পিচতে তেওঁ জহনীত পৰি ঢুকাল। মই তেতিয়া মোৰ আই বোপাইৰ ঘৰত উমলি ভাত খোৱা সৰু ছোৱালী। মোৰ চকাচমকাকৈ মনত পৰে, হঠাৎ এদিন আবেলি আমাৰ ঘৰত কোঢ়াল লাগি পৰিল। মই ঘৰৰ আগচোতালত আমাৰ ওচৰ চুবুৰীয়া এজনী সমনীয়া ছোৱালীৰে সৈতে উমলি আছিলো; কোঢ়াল শুনি, কি হল বুলি ঘৰৰ ভিতৰলৈ লৰ মাৰি আহি দেখিলো যে আয়ে হিয়া-মূৰ ভুকুৱাই কান্দিছে, বোপায়ে বহি চকুৰ পানী টুকি থাকি থাকি 'মোৰ কি হ'ল ঐ!' বুলি একোবেলি মাতি উঠিছে। পেহী আৰু আমাৰ বুঢ়ী বেটীজনীয়ে দীঘলকৈ ৰাউচি জুৰি কান্দি গছৰ পাত সৰাইছে! তেওঁলোকৰ কি হল মই একোটো বুজিব নোৱাৰি, তেওঁলোকৰ লগতে কান্দিব ধৰিলো। ভালেমান বেলিৰ মূৰত কোঢ়াল কমি আহিলত পেহী আৰু বুঢ়ী বেটীজনীয়ে মোক বৰঘৰৰ ভিতৰলৈ মাতি লৈ গৈ মোৰ হাতৰ পৰা শঙ্খৰ খাৰু আৰু লোৰ খাৰু আৰু সোণৰ বালা সোলোকাই ললে আৰু কপালৰ সেন্দুৰ মচি দি কলে যে মই সেইবোৰ আৰু পিন্ধিব নেপায়, কাৰণ মোৰ স্বামী মৰিল। মোৰ স্বামী কি পদাৰ্থ তেতিয়া মই ভালকৈ একো নুবুজিলো। মাত্ৰ লোকে মোক ঠাট্টা আৰু ধেমালিকৈ কোৱা কথাৰ পৰা এইফেৰা বুজিব পাৰিছিলো যে, কিছুমান দিনৰ আগেয়ে মোৰ সৈতে যে লোকৰ লৰা এটাৰ বিয়া হৈছিল, যি বিয়া মোৰ ধেমালিৰ পুতলাৰ দৰা-কন্যাৰ বিয়াৰ নিচিনা বুলি মই সদায় ভাবিছিলো, সেই ল'ৰাটোকে ইহঁতে মোৰ স্বামী বোলে। মোৰ সেই কথাটো সমূলি ভাল নেলাগিছিল, আৰু লোকে সেই ল'ৰাটোক মোৰ স্বামী বুলি জোকালে মোৰ বৰ খং উঠিছিল। মই ভাবিছিলো, মই পুতলাৰ দৰা-কন্যা পাতি বিয়া দিয়াদি আয়ে ধেমালিকৈ আমাৰ বিয়া পাতি ৰং কৰিছিল; বিয়াও ভাগিল, ধেমালিও ভাগিল, গল কথা গুচিল; সদায় সেই একেটা পুৰণি কথাকে লৈ মোক সকলোৱে জোকাই থাকে কিয় কব নোৱাৰোঁ। শেহত মোৰ মনত সেই কথা অসহনীয় হৈ উঠিছিলগৈ। সেই নিমিত্তে তেতিয়া পেহী আৰু বুঢ়ী বেটীৰ মুখে মোৰ স্বামী মৰি যোৱাৰ কথা শুনি মই পেটে পেটে সন্তোষ পালো; ভাবিলো, আপদ গল; আজিৰ পৰা আৰু কোনেও মোক তাৰ কথা কৈ জোকাই থাকিব নোৱাৰে; আৰু মোৰ আই-বোপাইৰ লগ আৰু ঘৰ এৰি লোকৰ ঘৰলৈকো যাবলৈকো কোনেও কব নোৱাৰে। কিন্তু মোৰ হাতৰ পৰা তেওঁলোকে খাৰু কেইডাল কাঢ়ি নিয়াতহে মই নথৈ বেজাৰ পাইছিলো। মই পেহীক সুধিলো, "পেহী, বাৰু খাৰু কেইডাল নিছ নে কিন্তু কাইলৈ মোক পিন্ধিবলৈ দিব লাগিব।' পেহীয়ে চকুৰ পানী টুকি উত্তৰ দিলে, 'আৰু খাৰু পিন্ধিবলৈ নেপাৱ মইনা! তই বাঁৰী হলি! বাঁৰী মানুহে খাৰু পিন্ধিব নেপায়। মই জানো কেতিয়াবা খাৰু পিন্ধা দেখিছ?' এই কথা শুনি মই ফেঁকুৰি ফেঁকুৰি খুব কান্দিলোঁ।\n"মই আই-বোপাইৰ আলাসৰ লাড়ু আছিলোঁ। বোপাই ধনী মানুহ আৰু তেওঁৰ সন্তান-সন্ততিৰ ভিতৰত ময়েই। তুমি সহজেই অনুমান কৰিব পাৰাঁ মই কেনে আদৰুৱা আছিলোঁ।\n"মোৰ শহুৰৰ ঘৰ আমাতকৈয়ো চহকী। জোঁৱায়েকৰ শোকত মোৰ আই-বোপাই জুৰুলা হ'ল! পাঁচ বছৰৰ ভিতৰতে এজনৰ পিচত এজনকৈ দুয়ো ঢুকাল। মই নিঠৰুৱা হলোঁ। ধন-সম্পত্তি মাটি-বাৰী মোৰ একোৰো অভাৱ নাছিল; কিন্তু মতা মানুহ অভিভাবকৰ অভাৱত সেইবোৰ দেখিব-শুনিবলৈ কোনো নাইকিয়া হ'ল। কিছুদিনৰ আগেয়ে মোৰ শহুৰৰো মৃত্যু হৈছিল। শাহু মোৰ বিয়াৰ আগতেই ঢুকাইছিল। মোৰ জেঠালৰ বাহিৰে নিজৰ মানুহ বুলিবলৈ কোনো নাছিল। গতিকে মই তেওঁৰ ঘৰলৈকে উঠি আহিবলৈ থিৰ কৰিলোঁ। তেওঁ বৰ উৎসাহেৰে মোক আনিলে আৰু মোৰ ধন-বস্তু মাটি-বাৰীৰ দিহা পোহা কৰিবলৈ গাত ললে।\n"তেতিয়া মোৰ বয়স ওঠৰ বছৰ, আৰু মোৰ মহাশত্ৰু পযৌৱনৰ মোৰ গাত মহা পয়োভৰ। তুমি এতিয়া মোক দেখি নিশ্চয় অনুমান কৰিব পাৰিছা মই কেনে শুৱনী ছোৱালী আছিলো।\n"মই আই-বোপাইৰ ঘৰত থাকোঁতে, মোৰ জেঠোত কেনেকুৱা মানুহ মই নেজানিছিলোঁ; কিন্তু তেওঁৰ লগলৈ আহি দুই-চাৰি দিনৰ ভিতৰতে মই তেওঁৰ জঘন্য স্বভাৱ চৰিত্ৰৰ চিনাকি পালোঁ। কোনোবাই দোৰ্ঘোৰ মদপী আৰু বেশ্যাসক্ত মানুহৰ আৰ্হি বিচাৰিলে মোৰ জেঠোতৰ ফালে আঙুলিয়াই দিলেই যথেষ্ট হব। ঘৰত তেওঁৰ সতী লক্ষ্মীৰ নিচিনা ঘৈণীয়েকক তেওঁ ভৰিৰে ঠেলি পেলাই নটীৰ সৈতে খোৱা লোৱা কৰি পশুতকৈও অধইচ জীৱন কটাইছিল। বাৰীৰ ঘাঁহেৰে সৈতে গোহালিৰ গৰুৰ ৰাহি নহাদি ঘৈণীয়েকে সৈতে তেওঁৰ ৰাহি নাহিছিল। মই তেওঁৰ ঘৰলৈ আহিহে বুজিব পাৰিলোঁ যে কি এটা ভয়ানক ভুল কৰিলোঁ আৰু সেই ভুলেই কিজানি মোৰ ইহকাল পৰকাল দুইটাৰ সৰ্ব্বনাশ কৰিব। মনত এই কথা খেলালতে মই তেওঁৰ আশ্ৰয় এৰি আকৌ আমাৰ আগৰ ঘৰলৈ উভতি যাবলৈ সঙ্কল্প কৰি মোৰ জাক সেই কথা কলোঁ। মোৰ কথা শুনি জাৰ নিৰ্ম্মল মুখ কলা পৰি গল; চকুৰ পানীৰে তেওঁৰ চকু চল্‌চলীয়া হ'ল। কিছুমান পৰৰ মূৰত চকুৰ লো টুকি তেওঁ কলে, 'ভনীটি, জীৱনত বিধতাই মোৰ সুখ নেলেখিলে, নতুবা তুমিও মোক এৰি যাবলৈ ওলাবা কিয়! সৰহ নকওঁ, তুমি মৰা-বাঁৰী মই জীয়া-বাঁৰী। স্বামী সুখৰ পৰা তুমি বঞ্চিত ময়ো বঞ্চিত। তোমাক দুখ পতিয়াবলৈ পাই ক্ষন্তেকমান সুখৰ ছাঁ দেখিছিলোঁ; গোসাঁয়ে তাক সহিব কেলৈ!'\n"বাইদেউৰ চকুৰ লো আৰু হিয়াৰ তলিৰ পৰা ওলোৱা এই কেইষাৰ কথাই মোক সমূলি ঘটুৱালে; আৰু মই যি থাকে কপালত ভাবি তাৰপৰা গুচি যোৱা সঙ্কল্প পৰিত্যাগ কৰি তাতে থাকিলোঁ।\n"লক্ষ মানুহৰ ভিতৰত এটা দুটাৰ মনেহে কেতিয়াবা-কাচিৎ অৱস্থা আৰু সময়ৰ সৈতে তমোময়কৈ লগা দীঘল যুঁজ যুঁজি শেহত জিকিব পাৰে। এনেস্থলত মোৰ নিচিনা নিঃসহায় দুৰ্বল ছোৱালীয়ে কিছুকাল সেই দুৰ্দ্দান্ত সেই দুই শত্ৰুৰে সৈতে যুঁজি শেহত ঘাট মনা আচৰিত কথা নহয়। কিছুমান দিনৰ মূৰত জেঠালৰ ঘৰত বাস কৰা সেই অপূৰ্ব্ব অৱস্থাৰ উভহাবিলাক মৰি মোৰ পক্ষে সি মিহি হৈ পৰিল। তেওঁৰ অদ্ভুত অসহনীয় স্বভাৱ চৰিত্ৰৰ উৎপাতবোৰ মোৰ চকু কাণে সহিবলৈ শিকিলে; আৰু তাৰো কিছুমান দিনৰ মূৰত তাত দোষ বা পাপৰ হুল মোৰ চকুৱে একেবাৰেই নমনা হল।\n"এইখিনিতে কোৱা আৱশ্যক যে মই মোৰ জেঠোতৰ ঘৰলৈ যাবৰ দিনাৰে পৰা তেওঁৰ পপীয়া চকু মোৰ ওপৰত পৰিছিল; আৰু তেওঁৰ নানা বিধ গঢ়-গতিত সেই কথা ফুটি ওলাইছিল। মই মোৰ বিষম বিপদ বুজিও, ঈশ্বৰৰ চৰণত একান্ত নিৰ্ভৰ কৰি জাৰ মৰমৰ মায়া-জৰিডাল ছিঙিব নোৱাৰি তাতে আছিলোঁ। দিনকদিনে মোৰ বৰজনাই মোক জালত পেলাবলৈ নানা চক্ৰান্ত কৰিবলৈ ধৰিলে। শেহত অজগৰ সাপৰ আকৰ্ষণত নিৰুপায় হৰিণী তাৰ মুখৰ ভিতৰত সোমোৱাদি গৈ মই পাপ-অজগৰৰ মুখত সোমালোঁ। মোৰ সৰ্ব্বনাশ ঘটিল। কলঙ্কৰ পাচি মই মূৰত তুলি ললোঁ।\n"এই বাগিচাৰ সেইটো ঘৰতে মই মোৰ পপীয়া জীৱন পাষণ্ড জেঠোতৰ সৈতে আমোদ প্ৰমোদত কটাইছিলোঁ। মোৰ জাই তেওঁৰ স্বামীৰ সৈতে মোৰ জঘন্য ব্যৱহাৰ লক্ষ্য কৰি হতাশ হৈ এদিন যি কেইষাৰ কথা কৈছিল, সেই কেইষাৰ কথা আজিলৈকে মোৰ মনত আছে। জেঠোতে তেওঁৰ ঘৰৰ পৰা মোক উলিয়াই লৈ এই বাগিচাৰ ঘৰলৈ আহিবলৈ ওলাইছে, এনেতে জাই চুলি মেলি বলিয়াৰ দৰে হৈ কৰবাৰ পৰা লৰি আহি দুহাতে বুকু চপৰিয়াই মোৰ ফালে চাই কলে: 'নলিনী! শেহত তয়ো এনেটো কাম কৰিলি! চুকতে থাকি তই মোৰ ভাল বুকুত কামোৰ মাৰিলি!' পাপ ফটিকাৰ ৰাগীত মতলীয়া হৈ তেতিয়া জাৰ সেই হিয়া ভাগি ওলোৱা কথাৰ উত্তৰত মই মাথোন হো-হো কৰে হাঁহিলোঁ। পিশাচৰ হাঁহিৰ নিচিনা মোৰ সেই হাঁহি শুনি জাই আকৌ ইয়াকে মাথোন কলে, 'আইৰ ঘৰলৈ যাম; দুই হাতে খাম; বিধাতাই বোলে মই পাচে পাচে যাম। তই যা, যা, যা, ময়ো কাল হৈ তোৰ পাচে পাচে যাব লাগিছোঁ।' সঁচাকৈ কব লাগিলে, জাৰ সেই কথা কেইষাৰ মোৰ অন্তৰত শেল সোমোৱাদি সোমাইছিল; কিন্তু সেই সন্তাপ সেই ধিক্‌কাৰ ততালিকে উৰি গল; কাৰণ তেতিয়া মই পাপ-পুখুৰীত ডিঙিলৈকে তল যোৱা। তাৰ পৰা মোৰ উঠিবৰ শকতি নাই।\n"দুখুনী জাৰ মৰ্ম্মভেদী কথা অচিৰতে মোৰ গাত ফলিয়ালে। ছমাহ যাওঁতে নৌ যাওঁতেই মোৰ পাপৰ পৰাচিত ঘটিল। মই গৰ্ভৱতী হলোঁ। পাপিষ্ঠ জেঠাল যদিও পশুতকৈও অধম, তথাপি হিন্দুসমাজৰ ভিতৰত তেওঁ এজন বৰমূৰীয়া আছিল। দুৰ্ব্বল হিন্দু সমাজে, ধনৰ বলেৰে বলী তেওঁক এৰিবলৈ সাহ গোটাব পৰা নাছিল; বৰং সেই সমাজে তুৰি মুৰি কৰিব নোৱাৰাকৈ তেওঁহে ধনৰ সোপাৰে সমাজৰ মুখত সোপা দি থৈছিল। কিন্তু এইবাৰ তেওঁৰ ভয় হ'ল। তেওঁ ভাবিলে এশ গৰু মাৰিলে বাঘৰো মৃত্যু বুলি কয়। কিজানি ইমানটো ডাঙৰ কলঙ্ক এইবাৰ তেওঁ চম্ভালিব নোৱাৰেই। সেইদেখি তেওঁ মোৰ গৰ্ভ নষ্ট কৰিবলৈকে মনতে সঙ্কল্প কৰি সেই কাৰ্য্যৰ অৰ্থে খুব চেষ্টা কৰিবলৈ ধৰিলে। কিন্তু তেওঁৰ সকলো চেষ্টা বিফল হ'ল। বীৰ পুৰুষে শেহত কি কৰিলে কওঁ শুনা।\n"এদিন ৰাতি মোৰ টোপনিত পাষণ্ডই মোৰ টেটুটো চেপা মাৰি ধৰি মোক বধ কৰিলে। পাপিষ্ঠৰ এটা পৰম বিশ্বাসী পামৰ লগুৱা বা লগৰীয়া আছিল। তাৰে সৈতে লগ লাগি মোৰ ডিঙিত এটা ডাঙৰ শিল জৰীৰে বান্ধি দি সেই ৰাতিয়েই মোক এই পুখুৰীত পেলাই দি পাপিষ্ঠই কলঙ্কৰ হাতৰ পৰা উদ্ধাৰ হল। পাপীৰ হাতত মোৰ প্ৰাণ যোৱাৰ দিনাৰে পৰা আজিলৈকে মই এই পুখুৰীতে পৰি আছিলোঁ। বেচ আছিলোঁ, শান্তিত আছিলোঁ; এই স্বাৰ্থপৰ দুখৰ সংসাৰত জোন বেলি তৰা, বিশেষকৈ পুৰুষৰ মুখ মোৰ চকুত নপৰাকৈ আছিল। আহা কি শান্তি! কি আৰাম! তুমি কিহৰ বাবে, কি আখেজত আজি মোক জালোৱাৰ হতুৱাই আজোৰাই লটিঘটি কৰি মোৰ শান্তি ভঙ্গ কৰি এইদৰে পাৰত পেলাই দিয়ালা? মোৰ সৈতে তোমাৰ শত্ৰুতা কোনো কালে নাছিল। তোমালোক মতা মানুহে তিৰোতা মানুহৰ ওপৰত দৌৰাত্ম্য কৰিবলৈ আৰু নেৰা নে? চিৰকাল আমাৰ ওপৰত তোমালোকে জুলুম কৰিয়েই থাকিবানে?\n"হৰি হৰি! তিৰুতাৰ জীৱন দুখৰ জীৱন। তাক আৰু দুৰ্ভগীয়া কৰিবলৈ মতা সদায় সাজু! বিয়া কাক বোলে তাক জনাৰ আগেয়েই, আৰু স্বামী কাক বোলে তাক চকুৰে দেখাৰ আগেয়েই অৰ্থাৎ প্ৰকৃতপক্ষে স্বামীক পোৱাৰ আগেয়েই মই স্বামী হেৰুৱালোঁ, বিধবা হলোঁ! তোমালোক পুৰুষৰ কেনে যুক্তি! কেনে ন্যায়! তোমালোক আপোনপেটীয়া স্বাৰ্থপৰ জাতি। তিৰুতাৰ আগত বৰ-মতা বোলোৱা তোমালোকৰ স্বভাৱ। সত্য ত্ৰেতা দ্বাপৰ যুগৰ 'বাতিল' ব্যৱস্থা শাস্ত্ৰবিলাক তোমালোকৰ আজিকালিৰ আইন; শ্ৰীৰামপুৰৰ 'নতুন পঞ্জিকা'ৰ দৰে সি কেতিয়াও কোনো কালে পুৰণি হব নেজানে। আৰু আইন কৰোঁতাসকল অৱশ্যে পুৰুষ মানুহেই। সত্য ত্ৰেতা দ্বাপৰৰ ৰজা গল, ৰাজত্ব গল, বৈদিক পৌৰাণিক কত কি ধৰ্ম্ম গল, আচাৰ গল, ব্যৱহাৰ গল, আন কি, বগা আৰ্য্যবোৰৰ গাৰ বৰণ সলনি হৈ তেওঁলোক ক'লা হলগৈ; কিন্তু সেইবোৰ যুগৰ সমাজৰ মানুহে চলিবলৈ কৰা আইনৰ সলনি নাই। সি মোট নসলোৱাকৈ তেনেই জীয়াই আছে! আৰু বেলি পানী হৈ সৌ চাপৰিটো তল গৈছিল, এইবেলি সি শুকাই টকলানি হৈ আছে। তুমি তাতে জোবোৰা এটা মাৰি গাটো ধুই নাহাগৈ কিয়? তোমালোকৰ ন্যায়মতে স্মৃতি শাস্ত্ৰমতে বিচাৰ কৰি চালে তুমি দেখিবা যে তাত এতিয়াও পানী আছে, তুমি মনুৰ মতে এতিয়াও তাত জোবোৰা মাৰি আহিব পাৰাগৈ। কিবা বোলেনে, 'ওলোটা বুজিলি ৰাম'- তোমালোক মতা মানুহ। পুৰুষে পুৰুষে ওলোটা বুজিহে তোমালোকে সকলোকে হেৰুৱাই এই নীহ অৱস্থা পাইছাহি। তোমালোকৰ লক্ষণ ধ্বংসৰ ফালে, তেহেলৈ তোমালোকে যিহকে কোৱা। তোমালোকৰ ভিতৰৰ কোনোবা কাচিৎ এজন দুজনে তোমালোকৰ অন্যায় ব্যৱহাৰ দেখুৱাই তিৰুতাৰ প্ৰতি ভদ্ৰ আৰু ন্যায় ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ তোমালোকক যদি কয়, তেন্তে তোমালোকে কঁকালত টঙালি বান্ধি উঠি বক্তাজনক কিলাবলৈ যোৱা আৰু নানা অত্যাচাৰ উৎপাত তেওঁৰ ওপৰত কৰা! বিদ্যাসাগৰে আমাৰ হৈ আষাৰচেৰেক কথা কোৱাৰ বাবে তেওঁক তোমালোকে নকৰিবৰ চকৰি কৰিলা। গালি শপনি নিন্দাৰে তেওঁক তোমালোকে পুতি শেহত এঘৰীয়া কৰি এৰিলা। ন্যায় আৰু ধৰ্ম্মৰ ব্যৱহাৰ তোমালোকৰ পৰাটো আমি পাব নোৱাৰোঁয়েই, তোমালোকে যি স্মৃতিশাস্ত্ৰ মানো বুলি কোৱা, সেই শাস্ত্ৰই বিহাৰ দৰেও কিন্তু তোমালোকে আমাৰ প্ৰতি ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ অমান্তি হোৱা। ধইন তোমালোক! বিদ্যাসাগৰে শাস্ত্ৰ সাগৰ মথি তাৰ পৰা বিধবাৰ বিয়াৰ ব্যৱস্থা উলিয়াই তোমালোকৰ আগত ধৰিলে। তোমালোকে নানা তৰ্কজাল পাতি সেই ব্যৱস্থা টিলিকি মাৰি উৰাই দিবলৈ চেষ্টা কৰি, নোৱাৰি শেহত তেওঁক গালি পাৰি ৰণ জিকিলা। তোমালোকৰ গুণৰ কথা তিন দিন দিন ৰাতি কৈ থাকিলেও ওৰ নপৰে। আমি এবাৰ স্বামী হেৰুৱাই তোমালোক পুৰুষৰ ব্যৱস্থা মতে দুনাই বিয়া কৰাব নোৱাৰোঁ; কিন্তু তোমালোকলৈ হলে সেই বাট একেবাৰেই মুকলি ৰাজআলি। ঘৈণীয়েক মৰি থাকক যতবাৰ হয়, তোমালোকে যিমান মন যায় বিয়া কৰি থাকিবা; তালৈ শাস্ত্ৰই হাতত ছাতি ধৰি তোমালোকক আদৰি লগে লগে লৈ যাব। ছিঃ এনেখন শাস্ত্ৰ তোমালোকৰ? এনেকুৱা তোমালোক! এনেকুৱা এইখন সংসাৰ! এইখন সংসাৰৰ গৰাকী কোন? আপোনপেটীয়া মতা কেইটাৰ বাহিৰে ইয়াৰ আন কোনোবা গৰাকী আছে যেন মনে নধৰে।"\nএইখিনিতে মই মাত লগালোঁ, "শুনিছানে বোলোঁ, জানি শুনি আজি আমি তোমাৰ শান্তিভঙ্গ কৰা নাই। নজনাতহে এই কাণ্ড ঘটিছে। এতিয়া কি কৰিলে আমাৰ গাৰ পৰা দায় যাব আৰু তোমাৰো আকৌ শান্তি স্থাপন হব কোৱা, মই নিশ্চয় তাকে কৰিম।"\nতিৰুতাজনীয়ে উত্তৰ দিলে, "আকৌ মোক এই পুখুৰীৰ পানীত পেলাই দিয়াঁ। তেনেহলে মই আকৌ আগৰ ঠাইতে আগৰ দৰে নিশ্চিন্ত হৈ শুই থাকিম। আৰু নুমুৱা অগনি নজ্বলে।" মই কলোঁ, "দিম পেলাই; কিন্তু এটা কথা; -তোমাক মই যেনে দেখিছোঁ এই অৱস্থাত তোমাক পুখুৰীত পেলাই দিলে মোক নৰহত্যা অপৰাধত পুলিচে ধৰি লৈ যাব আৰু মোৰ ফাঁচী হব।" মোৰ এই কথা শুনি মানুহজনীয়ে পিশাচৰ দৰে ইমান হাঁহিলে যে শেহত তাই মাটিত বাগৰি পৰিও তাইৰ হাঁহিৰ ওৰ নপৰা হল। তাইৰ সেই বিকট হাঁহিত মোৰ বুকু কঁপিবলৈ ধৰিলে। তাই হাঁহি হাঁহি বাগৰি গৈ গৈ শেহত পুখুৰীৰ পাৰৰ সিফালৰ খাৱৈত পৰিল। মই চকিদাৰ চকিদাৰ বুলি মাতিলত, বাগিচাৰ চৌকিদাৰ লৰি আহিল! মই তাক কলোঁ, "সেয়া দেখিছ নে?" সি সুধিলে, "কি দেউতা?" মই উত্তৰ দিলোঁ, "সেইজনী তিৰুতা মানুহ মতলীয়াই নে কি মই কব নোৱাৰোঁ, বাগৰি গৈ খাৱৈত পৰিছে।" চকিদাৰে তধা লাগি অপলমান ৰৈ কলে, "কতা দেউতা! মই দেখোন একো দেকিবলৈ পোৱা নাই; দেউতাই কিজানি কিবা সমাজিক দেখিছিল হবলা। উঠক দেউতা, ইয়াৰ পৰা বলক, ভিতৰত শোৱকগৈ; এই বাগিচাত দেও আছে, বাহিৰত শোৱা ভাল নহয়।"\nমই "বাৰু বল যাওঁ" বুলি কৈ তাক কলোঁ, "দেখ যোৱাৰ আগেয়ে তই চাচোঁন বাৰু খালটোত কি আছে।" সি মোৰ কথা মতে চাই কলে, "অ' এইটো আজি ৰাতিপুৱা জালত উঠা সেই লাওখোলাটো। ইয়াক দূৰৈত পেলাই দিব লাগিছিল, ইয়াতে কোনে পেলাইছিল কব নোৱাৰোঁ।" এই বুলি সি জেওৰা এচলা আনি তাৰ আগেৰে সেই লাওখোলাটো দূৰলৈ মাৰি পঠিয়াব খোজোঁতেই মই "ৰবি ৰবি" বুলি তাক হাক দি কলোঁ, "পুখুৰীৰ বস্তু আকৌ তাক পুখুৰীতে পেলাই দে। সি আগেয়ে যত আছিল ততে থাওক।" চকিদাৰে সেই কথাত অমত প্ৰকাশ কৰিব খোজোঁতেই মই আকৌ কলোঁ, "নহয় তই জনা নাই, বাগিচাৰ ওচৰত পৰি থকা তাক পুলিচে দেখিলে নানা সন্দেহ কৰি আমাক দিগদাৰি কৰিবৰ সম্ভৱ; সেইদেখিহে মই কৈছোঁ যে তাক পুখুৰীতে পেলাই দিয়াইহে ভাল।" পুলিচৰ নাম শুনি চকিদাৰে ভয় খাই আৰু একো নকৈ সেই লাওখোলাটো আকৌ পুখুৰীত পেলাই দিলে। মই তাৰপৰা উঠি আহি ভিতৰত শুবৰ চেষ্টা কৰিলোঁ, কিন্তু আৰু টোপনি নাহিল, কেতিয়া ৰাতি পুৱায় কেতিয়া ৰাতি পুৱায় ভাবি বাট চাই থাকোঁতে ৰাতি পুৱাল। "মোৰ বৰ সকাম এটা আছে" বুলি নিৰ্ম্মল বাবুক কৈ তেওঁলোকৰ আগেই মই সেই বাগিচাৰ পৰা গুচি আহিলোঁ।


যোৰহাট জিলাৰ যোৰহাট নগৰ, যোৰহাট কেন্দ্ৰীয় আৰু যোৰহাট উত্তৰ-পশ্চিম উন্নয়ন খণ্ডৰ বহনক্ষম আৰু উন্নত মানদণ্ডতাৰ বাবে যৌগিক পানী যোগান আঁচনি | নীৰ নিৰ্মল পৰিযোজনা, অসম (বিশ্ব বেঙ্কৰ সাহায্যপ্ৰাপ্ত প্ৰকল্প) | অসম চৰকাৰ, ভাৰত\nHome ❯ যোৰহাট জিলাৰ যোৰহাট নগৰ, যোৰহাট কেন্দ্ৰীয় আৰু যোৰহাট উত্তৰ-পশ্চিম উন্নয়ন খণ্ডৰ বহনক্ষম আৰু উন্নত মানদণ্ডতাৰ বাবে যৌগিক পানী যোগান আঁচনি\nআঁচনিৰ নামঃ যোৰহাট জিলাৰ যোৰহাট নগৰ, যোৰহাট কেন্দ্ৰীয় আৰু যোৰহাট উত্তৰ-পশ্চিম উন্নয়ন খণ্ডৰ বহনক্ষম আৰু উন্নত মানদণ্ডতাৰ বাবে যৌগিক পানী যোগান আঁচনি\nপ্ৰস্তাবিত পানীৰ উত্সঃ ব্ৰহ্মপূত্ৰ\nপ্ৰস্তাবিত ব্যৱহাৰিক বিন্দুঃ ব্ৰহ্মপূত্ৰৰ নিমাটি ঘাট\nঅৱস্থানঃ উত্তৰ অক্ষাংশ ৯৪০৫’ৰ পৰা ৯৪০২৫’লৈ, পূৱ দ্ৰাঘিমা ২৬০৩৬’ৰ পৰা ২৬০৫৩’লৈ\nসংযোগ ব্যৱস্থাঃ ৰাজ্যৰ ৰাজধানী গুৱাহাটীৰ পৰা দূৰত্ব হৈছে ২৯৩কিলোমিটাৰ।\nজিলা খনৰ বিষয়েঃ\nযোৰহাট হৈছে অসমৰ এখন প্ৰশাসনীক জিলা যি ব্ৰহ্মপূত্ৰ উপত্যকাৰ মধ্যভাগত অৱস্থিত। এই জিলাৰ উত্তৰে আছে লক্ষিমপুৰ জিলা, দক্ষিণে আছে নাগালেণ্ড ৰাজ্য, পূৱত শিৱসাগৰ জিলা আৰু পশ্চিমত গোলাঘাট জিলা অৱস্থিত। জিলাখনৰ উত্তৰ ফালে ব্ৰহ্মপূত্ৰ নদীৰ মাজতে আছে বিশ্বৰ সবাতোকৈ বৃহত নদীদ্বীপটো। বৰ্তমান এই জিলাৰ পৰিসীমাই ২,৮৫১ বৰ্গ কিলোমিটাৰ এলেকা সামৰি আছে।\nসামৰি লব লগীয়া এলেকাঃ\nএই প্ৰকল্পই সামৰি লব লগীয়া এলেকা হৈছে যোৰহাট জিলাৰ যোৰহাট নগৰ, যোৰহাট কেন্দ্ৰীয় আৰু যোৰহাট উত্তৰ-পশ্চিম উন্নয়ন খণ্ডৰ সমগ্ৰ এলেকা। এই প্ৰকল্পৰ জৰিয়তে উন্নয়ন খণ্ডটোৰ অধীনত থকা ৩৩গাঁও পঞ্চায়তৰ ১৬৩গাঁও উপকৃত হব।\nউন্নয়ন খণ্ডৰ নাম\nগাওঁ পঞ্চায়তৰ নাম\n১ যোৰহাট বাঘচুং চৰাই বাহী\n২ যোৰহাট চিনামৰা\n৩ যোৰহাট দক্ষিণ চৰাই বাহী\n৪ যোৰহাট দক্ষিণ কৰঙা\n৫ যোৰহাট দক্ষিণ পূৱ আমনি চৰাই বাহী\n৬ যোৰহাট কৰঙা\n৭ যোৰহাট মধ্য কাটনি\n৮ যোৰহাট মধ্য নামনি চৰাই বাহী\n৯ যোৰহাট উত্তৰ গড়মূৰ বাগিচা\n১০ যোৰহাট দক্ষিণ কাটনি বাগিচা\n১১ যোৰহাট খঙীয়া\n১২ যোৰহাট মধ্য খঙীয়া\n১৩ যোৰহাট পানী চকুৱা\n১৪ যোৰহাট উত্তৰ গড়মূৰ\n১৫ যোৰহাট উত্তৰ খঙীয়া\n১৬ যোৰহাট উত্তৰ নামনি চৰাইবাহী\n১৭ যোৰহাট কেন্দ্ৰীয় চৌখাট হাতীগড়\n১৮ যোৰহাট কেন্দ্ৰীয় গোঁহাই ফেচুৱাল\n১৯ যোৰহাট কেন্দ্ৰীয় জটকীয়া\n২০ যোৰহাট কেন্দ্ৰীয় মেলেং বালি চাপৰি\n২১ যোৰহাট কেন্দ্ৰীয় হোলোঙাপাৰ বাগান\n২২ যোৰহাট কেন্দ্ৰীয় কাকজান\n২৩ যোৰহাট কেন্দ্ৰীয় পশ্চিম হোলোঙাপাৰ\n২৪ যোৰহাট উত্তৰ পশ্চিম চাৰিঙীয়া\n২৫ যোৰহাট উত্তৰ পশ্চিম বালিগাওঁ\n২৬ যোৰহাট উত্তৰ পশ্চিম পশ্চিম চাৰিগাওঁ\n২৭ যোৰহাট উত্তৰ পশ্চিম পশ্চিম সৰুচৰাই\n২৮ যোৰহাট উত্তৰ পশ্চিম পূৱ সৰুচৰাই\n২৯ যোৰহাট উত্তৰ পশ্চিম ৰজা হাউলী\n৩০ যোৰহাট উত্তৰ পশ্চিম ধেকৰ গড়া\n৩১ যোৰহাট উত্তৰ পশ্চিম মধ্য সৰুচৰাই\n৩২ যোৰহাট উত্তৰ পশ্চিম নাওঁবৈচা\n৩৩ যোৰহাট উত্তৰ পশ্চিম পূৱ চাৰিগাওঁ\n১. জল পৰিশোধন ক’ল আৰু ই.এছ.আৰ. নিৰ্মাণ কাৰ্য্য অব্যাহত আছে।\n২. সমূহীয়া প্ৰতিনিধিৰ সজাগতা সভাও অব্যাহত আছে।\n৩. জি.পি.ডব্লিও.এছ.চি. সদস্য সকলৰ প্ৰশিক্ষণো অব্যাহত আছে।\n৪. সমূহীয়া অৰিহণা সংগ্ৰহৰ কাৰ্য্যও অব্যাহত আছে।


xukhdukh.com November 29, 2014 goodnews,\n১. কামৰূপ জিলাৰ মিৰ্জাৰ নিকটবৰ্তী অঞ্চলত প্ৰস্তাৱিত উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ একমাত্ৰ কেন্দ্ৰীয় ফৰেনছিক বিজ্ঞানাগাৰ লেব’ৰেটৰীটোৰ আধাৰশিলা আজি স্থাপন কৰিব কেন্দ্ৰীয় গৃহমন্ত্ৰী ৰাজনাথ সিঙে। ২০০৮ চনতে এই লেব’ৰেটৰীৰ বাবে ভূমি আবণ্টন দিয়া হৈছিল। এই অনুষ্ঠানত গৃহ-ৰাজ্য মন্ত্ৰী কিৰেন ৰিজিজু আৰু মুখ্যমন্ত্ৰী তৰুণ গগৈয়েও অংশ লব।\n২. গুৱাহাটীৰ প্ৰাগজ্যোতি প্ৰকল্পত “দি আছাম ট্ৰিবিউন” কাকতৰ ৭৫ বছৰ উপলক্ষে আয়োজন কৰা মহৰজত জয়ন্তীত আজি সন্ধিয়া অংশ লব প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে। আজি মালিগাঁও ৰে’লৱে ষ্টেডিয়ামত উপস্থিত হৈ দূৰসংবেদী ব্যৱস্থাৰ দ্বাৰা মেঘালয়ৰ মেন্দিপথাৰৰ পৰা গুৱাহাটীলৈ চলিব লগা প্ৰথমখন ৰে’লগাড়ীৰ ফ্লেগ-অফ কৰিব আৰু লগতে মিজোৰামৰ ভৈৰৱীৰ পৰা শালৰাভলৈ নতুন ৰে’লপথৰ ফলক উন্মোচন কৰিব প্ৰধানমন্ত্ৰীজনে। কাইলৈ আৰক্ষী সঞ্চালকপ্ৰধান সকলৰ সন্মিলনত ভাষণ দিয়াৰ লগতে সৰুসজাই ষ্টেডিয়ামত বিজেপিৰ দলীয় কৰ্মী সভাতো অংশ লব।\n৩. ডাঃ নোমল চন্দ্ৰ বৰাৰ “ডাক্তৰ আৰু ৰোগীৰ যুগলবন্দী” শীৰ্ষক গ্ৰন্থ কালি জিএনআৰচি হাস্পতালত অনুষ্ঠিত এক সভাত উন্মোচন কৰিলে আমাৰ অসম কাকতৰ মুখ্য সম্পাদক হোমেন বৰগোহাঞিয়ে।\n৪. গোৱালপৰীয়া লোকগীতৰ সম্ৰাজ্ঞী প্ৰতিমা বৰুৱা পাণ্ডেৰ মৃত্যু তিথিৰ সৈতে সংগতি ৰাখি তেখেতৰ গীত সমূহৰ ভিতৰত অসম ভিত্তিক এখন প্ৰতিযোগিতা আৰু এখন কৰ্মশালাৰ আয়োজন কৰিছে স্বেচ্ছাসেৱী অনুষ্ঠান “অনুভূতি গোষ্ঠীয়ে”। অহা ২২ ডিচেম্বৰৰ পৰা শিল্পী জে পি দাসৰ নেতৃত্বত পাণ্ডেৰ গীত সমূহৰ ভিতৰত দুকুৰি লোকগীত নিৰ্বাচন কৰি কণ্ঠ পৰীক্ষা লোৱা হব বুলিও আয়োজকে প্ৰকাশ কৰিছে।\n৫. মুখ্যমন্ত্ৰীৰ নিৰ্দেশৰ পাছতো শক্তি বিভাগে বিদ্যুতৰ মাচুল বৃদ্ধিৰ কথাহে কৰিলে ঘোষণা। মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে ঘোষণা কৰা ৰাজ-সাহাৰ্য মাহেকত ১২০ইউনিট পৰ্যন্ত বিদ্যুত ব্যৱহাৰ কৰা উপভোক্তাৰ বাবেহে উপলব্ধ হব বুলিও শক্তি মন্ত্ৰীয়ে স্পষ্ট কৰি দিছে।\n৬. অসমৰ বিভিন্ন জিলাত অনুষ্ঠিত “মৌচাক বৃত্তি পৰীক্ষা”ৰ ফলাফল ঘোষণা কৰা হৈছে। তৃতীয়ৰ পৰা অষ্টম শ্ৰেণীলৈ মুঠ ৪০৬ গৰাকী ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে বৃত্তি লাভ কৰিছে। প্ৰথম স্থান লাভ কৰা প্ৰতিটো শ্ৰেণীৰ প্ৰতিজন শিক্ষাৰ্থীয়ে ১০হাজাৰকৈ টকাৰ এককালীন বৃত্তি লাভ কৰিব। ফলাফল সমূহ www.mouchaq.com তো প্ৰকাশ কৰা হৈছে।\n৭. ছ’চাইটী ফৰ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ উদ্যোগত নিবনুৱা যুৱক সকলৰ বাবে ভাওনাৰ আহাৰ্য প্ৰস্তুতকৰণৰ বাবে এক ৪৫ দিনীয়া কৰ্মশালাৰ আয়োজন কৰা গৈছে। সংগীত নাটক একাডেমিৰ পৃষ্ঠপোষকতাত অনুষ্ঠিত হব লগা এই কৰ্মশালা অহা ১৪ ডিচেম্বৰৰ পৰা ধিঙত অনুষ্ঠিত হব। প্ৰশিক্ষণৰ বাবে নিৰ্বাচিত যুৱক সকলৰ বাবে বিনামূলীয়াকৈ থকা-খোৱাৰো ব্যৱস্থা কৰা হৈছে।\n৮. নামৰূপস্থিত ব্ৰহ্মপুত্ৰ-ভেলী সাৰ কাৰখানাই ১১সংখ্যক ৰাষ্ট্ৰীয় ব্যয় ব্যৱস্থাপনা পাৰদৰ্শিতা বঁটা ২০১৩ লাভ কৰাৰ সুখবৰ। ৰাজহুৱা সংস্থা সমূহৰ মধ্যমীয়া শ্ৰেণীত লাভ কৰা এই পুৰস্কাৰ যোৱা ২৫ নৱেম্বৰত নতুন দিল্লীৰ স্ক’প কনভেনশ্যন চেণ্টাৰত কেন্দ্ৰীয় বিত্ত ৰাজ্যমন্ত্ৰী জয়ন্ত সিনহাই প্ৰদান কৰে।\n৯. অহা ২৬ ডিচেম্বৰৰ পৰা চাৰিদিনীয়া কাৰ্যসূচীৰে সদৌ অসম প্ৰসন্ন নাৰায়ণ চৌধুৰীৰ একাংক নাট প্ৰতিযোগিতা নলবাৰীত আয়োজন কৰিছে সদৌ নলবাৰী আঞ্চলিক ছাত্ৰ সন্থাই। প্ৰথম তিনিটা শ্ৰেষ্ঠ দলক দহ হাজাৰ, সাত হাজাৰ আৰু পাঁচ হাজাৰ টকাৰ নগদ পুৰস্কাৰো আগবঢ়োৱা হব। লগতে শ্ৰেষ্ঠ নাট্যকাৰ, পৰিচালক, অভিনেতা-অভিনেত্ৰীকো পুৰস্কৃত কৰা হব।\n১০. কিতাপ লিখাৰ বাবে সৰ্বাধিক পৰিমাণৰ ধনৰ চুক্তিৰ অভিলেখ গঢ়ি ১০খন গ্ৰন্থ লিখাৰ বাবে জেইকো পাব্লিছাৰ্ছৰ সৈতে ১২ কোটি টকাত চুক্তিবদ্ধ হ’ল ভাৰতীয় লেখক জেৰী আলমেইডাই।\nBy xukhdukh.com on November 29, 2014


মুক্তিযোদ্ধা স্বৰ্গীয় বেদানন্দ শৰ্মা আৰু নীলা থালখন (ৰক্তিম গোস্বামী) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nকেইদিনমান আগতে ঘৰত আৱিষ্কৃত হ’ল এক দুৰ্লভ সামগ্ৰী। এখন ঘূৰণীয়া নীলা থাল। অতি পুৰণি থালখন দেখিয়ে কৌতুহল ওপজাত মাক থালখনৰ বিষয়ে সুধিলোঁ। মায়ে ক’লে -“এইখন তোৰ ককাদেউতাৰাই স্বাধীনতা সংগ্ৰামত কাৰাবাস খাটোঁতে কাৰাগাৰত ভাত খাবলৈ দিয়া থাল।” ককাদেউতাৰ তেজস্বী ব্যক্তিত্বৰ বিষয়ে কেৱল শুনি আছিলোঁ। মোৰ স্মৃতিয়ে সামৰিব পৰা সময়ৰ সিপাৰেই অন্ত পৰিছিল ককাদেউতাৰ জীৱনৰ অন্তিম ক্ষণটিৰ। মই আজিৰ প্ৰযুক্তি বিদ্যাৰে আৱৰা স্বাধীন অসমত যিখন থাল চুই আছোঁ সেই একেখন থালতে পৰাধীনতাৰ সময়তে ককাদেউতাৰো হাতৰ পৰশ পৰা কথাটি ভাবি মনতো কিবা এক আনন্দত উথলি উঠিছিল। ককাদেউতাৰ বিষয়ে জনোৱাৰ লোভ সামৰিব নোৱাৰি বিভিন্নজনে ককাদেউতাৰ বিষয়ে লিখিযোৱা কথা কিছুমান এই সুযোগতে তলত হুবহু উল্লেখ কৰিলোঁ।\n“….বেদানন্দ শৰ্মায়ে প্ৰথমখন অসমীয়া কথাছবি ৰূপকোঁৱৰৰ জয়মতীৰ এটা সৰু চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল, জয়মতী-ৰাজমাও আদিয়ে পিন্ধা সাজপাৰ (কিংখাপৰ ৰিহা-মেখেলা আদি) আৰু গামখাৰু, ডুগডুগী, উবান্তি, জোনবিৰি, লোকাপাৰ আদি ঘৰৰ গহণাসমূহ ‘চুৰি কৰি নি” ৰূপকোঁৱৰ জ্যোতিপ্ৰসাদক দিছিল……….” – স্বৰ্গীয় ত্ৰৈলোক্য ভট্টচাৰ্য্য।\n“….বুঢ়াচাপৰি বনাঞ্চল ৰক্ষাৰ বাবে তাহানিয়েই সেই তিনিওখন গাঁৱৰ মানুহ আৰু ককাহঁতে মিলি ‘গ্ৰেজিয়াৰ্চ এচ’চিয়েশ্বন’ খুলি তেজপুৰত সমবায় ভিত্তিত ‘ডায়েৰী’ গঢ়ি তুলিছিল। ককাহঁতে বুঢ়াচাপৰি বনাঞ্চলক পৱিত্ৰ জ্ঞান কৰিছিল। …এয়া আছিল ষাঠিৰ পৰা সত্তৰৰ দশকৰ কথা। তেতিয়া বেদানন্দ শৰ্মা আছিল সকলোতেই অঘোষিত নেতা। বন বিষয়াক লগত লৈ, জিলা উপায়ুক্তক সৈমান কৰাই নিজেই হাতীত উঠি এফালৰ পৰা মহতিয়াবলৈ ধৰিলে অনুপ্ৰৱেশকাৰী শক্তিক। নিজে জুই দি খেদি পঠিয়ালে যতমানে চকুত পৰা অনুপ্ৰৱেশকাৰীক আৰু মুক্ত কৰিলে অনুপ্ৰৱেশকাৰী শক্তিৰ পৰা বনাঞ্চল।…“- শান্তনু বৰুৱা\n“….সেই সময়ত অসম ৰাজ্যৰ মুখ্যমন্ত্ৰী আছিল স্বৰ্গীয় বিষ্ণুৰাম মেধি। তেতিয়া অসমৰ ৰাজধানী আছিল শ্বিলং। এদিনাখন মুখ্যমন্ত্ৰী মেধি ডাঙৰীয়াই তেওঁক শ্বিলঙলৈ মাতি নি কৈছিল, ‘বেদা! স্বাধীনতা আন্দোলনৰ তুমি এজন মুক্তিযোদ্ধা, ৰাজনৈতিক নিৰ্য্যাতিত; দেশ স্বাধীন হ’ল। তোমাক পুৰস্কাৰ হিচাপে মই কিবা এটা দিব বিচাৰিছোঁ। তোমাক কি লাগে কোৱা। তাৰ উত্তৰত তেওঁ নিঃসংকোচে কৈছিল- দাদা! মোক একো নালাগে। আপোনালোক মন্ত্ৰী, এম.এল.এ হৈছে হওক। মই দেশৰ কাৰণে ত্যাগ কৰিছোঁ, তাৰ প্ৰতিদান নিবিচাৰোঁ। তথাপি মুখ্যমন্ত্ৰী ডাঙৰীয়াই মৰম কৰি ক’লে, নহয় বেদা! মই তোমাৰ নামত চিনেমা হলৰ পাৰ্মিট এখন দিওঁ। তুমি না নকৰিবা। তোমাৰ পৰিবাৰ বা ল’ৰাৰ নামতে লোৱা। বেদাবাবুয়ে সেই কথাও অস্বীকাৰ কৰি অৱশেষত ক’লে- ‘যদি দিব খুজিছে দাদাৰ নামতে (মহাদেৱ শৰ্মা) দিয়ক। তেতিয়া মুখ্যমন্ত্ৰী ডাঙৰীয়াই ক’লে, তেখেতৰ নামত দিব নোৱাৰি, মই তোমাৰ নামতহে দিম। এইবুলি কৈ হুকুম কৰি বেদানন্দ শৰ্মাৰ নামত চিনেমা হ’লৰ পাৰ্মিট এখন দিয়াই দিলে। আচৰিত কথা! দৃঢ়মনা এই পুৰুষ গৰাকীয়ে লগে লগে পাৰ্মিটখন তেওঁৰ জ্যেষ্ঠ ভাতৃ স্বৰ্গীয় মহাদেৱ শৰ্মাদেৱলৈ পৰিৱৰ্তন কৰি লিখি দিয়ে। …অসমৰ মুক্তি যোদ্ধাসকলেও আন্দোলনত (ভাষা) যোগদান দিছিল। অকল যোগদান কৰায়েই নহয়, প্ৰতিবাদকল্পে ভাৰত চৰকাৰে সন্মান কৰি দিয়া তাম্ৰপত্ৰ আদিও ঘূৰাই দিছিল। তাম্ৰপত্ৰ ঘূৰাই দিয়া প্ৰথমজন ব্যক্তি আছিল বেদানন্দ শৰ্মা।…“ – স্বৰ্গীয় মহেন্দ্ৰনাথ শৰ্মা শাস্ত্ৰী\n“…নিজৰাপাৰৰ ঘৰত গৈ খুড়া বেদানন্দ শৰ্মাৰ চিঠিখন অমৰ দাৰ হাতত দি ভয়ে ভয়ে বহি থাকোতেই ভূপেনদায়ে শোৱা কোঠালৈ মাতি পঠালে আৰু নিমন্ত্ৰণ গ্ৰহণ কৰি খুড়াৰ খবৰ ল’লে আৰু সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠানত নিশা দুই বজালৈকে গীত পৰিবেশন কৰিলে। সেইদিনা বুজি উঠিছিলোঁ খুড়াৰ লগত ভূপেন দাৰ সম্পৰ্ক কিমান নিবিড়”। – বাসুদেৱ শৰ্মা\n….মাত্ৰ এবাৰ যদি ককাদেউতাৰ লগত কথা পাতিব পাৰিলোঁহেঁতেন’- এই হেঁপাহটো আজীৱন মোৰ মনত অপূৰ্ণ হৈ ৰ’ব। স্মৃতিৰ গহ্বৰত প্ৰায় বিলীন হ’ব ধৰা অসমৰ এই সুযোগ্য পুত্ৰজনৰ দৰে আন কতজন সুযোগ্য অসমীয়া যে জাহ গ’ল সময়ৰ বালিত, যি প্ৰকৃতাৰ্থত এক জাতীয় ক্ষতি।\n← বীৰা পোহা পিতাইৰ কথা (টুৱাৰাম দত্ত)\nধূম্ৰপান ত্যাগ কৰোঁ আহক- ব্যক্তিগত অভিজ্ঞতাৰ আলমত দুআষাৰ (মৃদুল কুমাৰ শৰ্মা) →


ধাৰাবাহিক উপন্যাস -এৰি অহা সুঁতি ০১\n৭০ৰো উদ্ধত বয়সৰ শয্যাগত মোৰ মনৰ স্থিতি ,অৱসাদ, প্ৰত্যাশিত ,অপ্ৰত‍্যাশিত,আনন্দ, বিষাদ, চিন্তা ক্লিষ্ট, মনৰ উপলব্ধিৰ পুৰনি ৰোমন্থনৰ গতিয়েই মোৰ এই জীৱন ।\nগাড়ীখন ৰখাই মীনাক (মোৰ তলতীয়া কৰ্মচাৰী) সিহঁতৰ ঘৰৰ পৰা দি পঠোৱা বস্তু কেইপদ নমাবলৈ লৈছোঁ ফোনটো আকৌ বাজি উঠিল।লখিমনৰ ফোন।লখিমনো মোৰ তলতীয়া কৰ্মচাৰী।বাৰে বাৰে বাজি উঠা ফোনটো নধৰোঁ বুলিও নধৰাকৈ থাকিব নোৱাৰিলোঁ।এখন হাতেৰে বস্তু বোৰ এপদ দুপদকৈ নমাইছোঁ, আনখন হাতেৰে ফোনটো লৈ লখিমনৰ লগত কথা পাতিছোঁ।আহ কি মিঠা তাইৰ মাত ।তাইৰ মাতত মই আবেগিক হৈ যাওঁ।দৌৰি গৈ তাইৰ সেই সুকোমল দেহাটো যেন সাবটি ধৰিম।হাতত জাতি লাওটো লৈয়ে মই লখিমনৰ লগত কথা পতাত লাগিলোঁ।\nহঠাৎ পাছফালৰ পৰা বিকট চিঞঁৰ এটা ভাঁহি আহিল।কোন ঘৈণীয়েৰৰ লগত কথা পাতিছ হু।হাতৰ জাতিলাউটো থবলৈও পাঁহৰি গৈছ।\nবুকুখন ধপং কৰি গ'ল।পাছফালে ৰাক্ষসী যেন মোৰ ঘৈনী ৰৈ মোলৈ টেলেকা চকুৰে চাই আছে।ফোনটো কাটি দিলোঁ ।বাৰে বাৰে ফোনটো আকৌ বাজি উঠিল।ফোন নধৰ কিয় ?\nঘৈনীকেই দেখুৱাবলৈ ফোনটো ধৰি ৰিচিভ কৰি কলোঁ -বাইদেউ মই অলপ পাছত ফোন কৰিম।লগে লগে ফোনটো কাট খালে ,যদিও সেইয়া অভিমানত ।আকৌ ঠেহ পেজ ভাঙিব লাগিব।হওঁক দে ৰক্ষা পৰিলোঁ।বুকুৰ মাজত ভয়টো লৈ ঘৈনীক ধমকি এটা দিওঁ বুলি মেলা মুখ মেলাতেই থাকিল। পাছফালে ঘূৰি চাই দেখোঁ ঘৈনী ভিতৰত ৰাউচি যুৰি মোক গালি পাৰি আছে।\nবস্তু খিনি নিবলৈ মোৰ ঘৰত কাম কৰা লৰা গুটি দৌৰি আহিল।ছাৰ মই আপোনাক কওঁ মেডামৰ আগত ফোনত কথা নাপাতিব।লাগিল আকৌ হুলস্থুল।\nতাৰ কথাত গুৰুত্ব নিদি মই ভিতৰলৈ সোমাই গলোঁ।ল'ৰা ছোৱালী দুটাই কিতাপ পঢ়ি আছে।সিহঁতৰ আগত যদিও কিতাপ আছে।মই জানো সিহঁতৰ লক্ষ্য মোৰ বস্তুৰ ওপৰত।নহবনো কিয়?প্ৰতি সপ্তাহৰ শনিবাৰে ঘৰলৈ আহিলেই সপ্তাহটোত পৰিদৰ্শন কৰিবলৈ যোৱা ঠাইৰ পৰা শাক পাচলি, জহা চাউল , কাপোৰ কানি উপহাৰ পাওঁ।উপহাৰ বুলি কথা নাই ভাল বস্তু দেখিলে খুজি হ'লেও আনো।এইয়া মোৰ অভ্যাস।শনিবাৰে মোৰ পৰিয়াল ৰৈ থাকে ।মোলৈ নহয় মই অনা বস্তুবোৰৰ হেঁপাহত ।\nমই গুটিক চিঞঁৰি কলোঁ ।বস্তুবোৰৰ মাজত কাপোৰৰ টোপোলাটো আছে।মেডামক দে ।মই লক্ষ্য কৰিলোঁ।কাপোৰৰ কথা কোৱাৰ লগে লগেই মোৰ ঘৈনী গৰমৰ ঠাইত নৰম হ'ল।লগে লগেই ল'ৰা ছোৱালী দুটাও দৌৰি আহিল।মই বৰ আবেগিক হওঁ সিহঁতে দৌৰি আহিলে।দুইটাকে যেন সাবটি\nধৰিম।কিন্তু সিহঁতৰ লক্ষ্য মই নহয়।মই অনা বস্তুবোৰৰ ওপৰত।\nআবেগবোৰ সামৰি মই সদায় কোৱা কথাষাৰ কলোঁ, তোমালোকে মোতকৈ ডাঙৰ অফিচাৰ হব লাগিব।দেখিছা অফিচাৰ হলে কিমান বস্তু পায়।মানুহ জনীলৈ চাই কলোঁ , মই মোৰ জীৱনত কাৰোবাক কিবা দিম বুলি তুমি নাভাবিবা।মই যি কৰিম মোৰ পৰিয়ালৰ বাবে কৰিম।\nমই কৈ থকা কথাষাৰ যতি পৰিল।যেতিয়া মোৰ ঘৈনীয়ে চিঞঁৰি চিঞঁৰি মোক কৈ গ'ল।মুখেৰে কি ভোৰভোৰাই আছে।মনে মনে থাকক। বাই জনী আহিলে যি কৰিব লগীয়া আছে কৰি দিব।নমৰাও হ'ল ।\nমই বাস্তৱলৈ ঘূৰি আহিলোঁ।মোৰ দুচকুৰে গৰম লোটক বৈ আহিল।মই যে বহু দিনৰ পৰা শয্যাগত।কাৰোবাৰ এষাৰ মৰমৰ মাতলৈ মই অপেক্ষাৰে ৰৈ আছোঁ। সেইয়া কোন?\nTags: উপন্যাস এৰি অহা সুঁতি ধাৰাবাহিক বিটুমনি কোঁচ


মিত্ৰজোঁটৰ প্ৰাৰ্থী প্ৰদীপ হাজৰিকাক আক্ৰমণ! আটক ১ - Prag News\nHomeআঞ্চলিকমিত্ৰজোঁটৰ প্ৰাৰ্থী প্ৰদীপ হাজৰিকাক আক্ৰমণ! আটক ১\nPrevious article‘ট্ৰাম্প বুদ্ধ’ : আমেৰিকাৰ প্ৰাক্তন ৰাষ্ট্ৰপতিৰ নতুন অৱতাৰ\nNext articleৰাজ্যত নিৰ্বাচনকেন্দ্ৰীক হিংসা ! প্ৰাৰ্থীক আক্ৰমণ দুৰ্বৃত্তৰ, মৃত্যু এজনৰ


Home LILAKANTAPAYENG MONOR-KATHA মনৰ কথা লীলাকান্ত পায়েং মনৰ কথা\nxukhdukh.com June 04, 2015 LILAKANTAPAYENG, MONOR-KATHA, মনৰ কথা, লীলাকান্ত পায়েং,\nবিশ্ব পৰিৱেশ দিৱস আৰু\nকিছু কৰণীয় কাম\nবিশ্ব পৰিৱেশ দিৱস ৫ জুন তাৰিখে প্রতি বছৰে গোটেই বিশ্বত পালন কৰা হয়। ইয়াৰ মূল লক্ষ্য হৈছে বিশ্ববাসীক পৰিবেশৰ প্রতি সজাগ কৰি তোলা যাতে সকলো মানুহে পৰিবেশ সংৰক্ষন কৰি পৃথিৱীক সুস্থিৰ কৰি ৰাখে। এই দিৱস পোন প্রথমে পালন কৰা হৈছিল ১৯৭৩ চনৰ ৫ জুন তাৰিখে আৰু ইয়াৰ পিছত গোটেই বিশ্বত বিশ্ব পৰিবেশ দিৱস পালন কৰা হয়।\nআপুনি জাননে বাৰু, পৰিৱেশৰ ভাৰসাম্য নোহোৱাৰ বাবে বিশ্বত প্রতি বছৰে ১৫ নিযুত লোকৰ খাদ্যৰ অভাৱত মৰে । বিশ্বৰ ১০৮ কোটি নিযুত মানুহৰ বায়ু প্রদূষনৰ ফলত মৃত্যু ঘটে। বিশ্বৰ ১.২ বিলিয়ন মানুহে পৰিঙ্কাৰ পানী খাবলৈ নোপোৱাৰ ফলত মৃত্যুবৰণ কৰে। কিন্ত আমি আৰু আজিৰ সমাজ পৰিৱেশকলৈ কিমান সচেতন। প্ৰশ্ন হয়, গোটেই বিশ্বত কেৱল ৫ জুন তাৰিখেহে মনত জাগে নেকি পৰিৱেশৰ প্রতি প্রেম?\nবিশ্ব পৰিৱেশ দিৱস হিচাবে প্রতি বছৰে বিশ্ব আন্তঃৰাষ্ট্রীয় সংগঠনে একোটা মূল বিষয় বা প্রসঙ্গ ৰাখে। এই প্রসঙ্গৰ ওপৰত ভিত্তি কৰিয়েই বিভিন্ন প্ৰান্তত বিভিন্ন ধৰণৰ অনুষ্ঠান পতা হয়। বিশ্ব পৰিৱেশ দিৱস সংহতি ৰাখি ২০১৩ বর্ষৰ মূল শ্লোগান আছিল “ ভাবক, খাওক আৰু বচাওক”। তাৰ অৰ্থ, পোন প্রথমে ভাবক বর্তমান আমি কি কৰি আছো আৰু কিদৰে প্রকৃতিক অনিষ্ট কৰি আছো । তাৰ বাবে সকলো মানুহ সমানেই দায়ী। সময় আহিল ভাবিবৰ, কিদৰে পৰিবেশ সংৰক্ষণ কৰি ৰাখো। দ্বিতীয়তে নিয়মিত আৰু সীমিত ভাবে খাওক। বাঢ়ি অহা কার্বন-ডাই-অঙ্কাইড গেছৰ পৰিমান কমাই আনা আৰু পৰিবেশ দূষিত নকৰা সামগ্রী ব্যৱহাৰ কৰাত গুৰুত্ব দিয়ক। ইয়াৰ লগতে নিজৰ ঠাইত উৎপাদন কৰা বস্তু ব্যৱহাৰ কৰা, যাতে নিজৰ কৃষকসকল আর্থিক ভাবে লাভবান হয়।\nতৃতীয়তে পৰিৱেশ বচাই ৰখাটো আমাৰ সকলোৰ দায়িত্ব। অলপ হলেও সঞ্চিত ৰখাটো আমাৰ বহু প্রয়োজনীয়। আমি দিনে বহু খাদ্য অযথা নষ্ট কৰি পেলাই দিও, তাৰ বিপৰীতে আমাৰ দেশত খাবলৈ নেপাই হাজাৰ হাজাৰ মানুহে মৃত্যু বৰণ কৰে। এইবোৰেই বাস্তৱ। গতিকে বচাই ৰাখি খোৱাটো আমাৰ অতি প্রয়োজনীয় কথা।\nআপুনি, মই, সকলোৱে অলপ অলপ কৰিও পৰিৱেশ বচাই ৰাখিব পাৰে ।মাথো লাগে অলপ চেষ্টা আৰু সচেতনতা। পোন প্রথমে প্রশ্ন আহে আচলতে আপুনিনো পৰিবেশক লৈ কিমান খিনি সচেতন? আজিৰ যান্ত্রিক যুগত পইচাৰ পিছত দৌৰি থাকোতে জানো পৰিৱেশ বিষয়ক চিন্তা-চর্চা কৰিবলৈ সময় আছে । কিন্ত বছৰটো ঘৰৰ ভিতৰত থাকিও আপুনি পৰিৱেশ তন্ত্রৰ ভাৰসাম্যতা বজাই ৰাখিব পাৰে। এক সীমিত পৰিমাণ খাই খাদ্য শৃংখল ধৰি ৰাখিব পাৰে। ঘৰৰ পিছফালে ,ঘৰৰ চাঁদৰ ওপৰত আৰু আগফালে খালী হৈ থকা মাটীখিনিত আপুনি সৰু-সৰা বাগিচা বনাব পাৰে। এই বাগিচাত আপুনি ফুলৰপৰা আদি কৰি ফল-মূল, মছলা জাতীয় গছ লগাব পাৰে। এই বাগিচাই পৰিবেশ সুস্থিৰ কৰাৰ লগতে নিৰাপদ খাদ্যও আপোনাক প্রদান কৰিব।\nদৈনিক আমি বজাৰৰপৰা শাক-পাচলি কিনি আনো আৰু তাৰ পৰা খাদ্য বনাও। খাদ্য বনাওতে অযথা আমি বহু নষ্ট কৰো বা অলাগতিয়াল অংশখিনি ঘৰৰ নল-নর্দমাত পেলাই দিও। কিন্ত আমি তাকে নকৰি পেলনীয় বস্তুখিনি গোটাই এটা পাত্রত জমা কৰি ৰাখিব পাৰে। এটা সময়ত পচিব আরু এইখিনি উওম সাৰ হিচাবে বাগিচাত ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে। এইখিনি কৰিলে পৰিবেশ দূষিত কৰাৰপৰা বিৰত ৰাখিও, খাদ্য বস্তুকো পৰিবেশৰ অনুকূলে, স্বাস্থ্যৰ অনুকূলে জৈৱিক কৰি তুলিব পাৰে। নিতৌ বজাৰ কৰিবলৈ যাওতে পৰাপক্ষত মোনা লৈ যাওক, যাতে প্লাষ্টিক জাতীয় বস্তুৰ ব্যৱহাৰ কমাই দিব পাৰো। যিহেতু এই প্লাষ্টিক জাতীয় সামগ্রী বোৰ মাটীৰ লগত পচি নেযায়। গতিকে যিমান পাৰি এই প্লাষ্টিক জাতীয় সামগ্রী ব্যৱহাৰ কৰাৰপৰা বিৰত থাকক।\nআপোনাৰ বাৰু আহিবলগীয়া প্রজন্মৰ বাবে অলপ কিছু কিবা এটা হ'লেও কৰিবলৈ মন যায়নে? এক সমীক্ষা মতে ২০৫০ চনত গোটেই বিশ্বত খোৱা পানীৰ অভাৱ ঘটিব আৰু পানীৰ বাবে হাহাকাৰ অবস্থাৰ সৃষ্টি হব। অসমৰ প্রায়ভাগ সকলোৰ ঘৰতে পানী জদে-মধে ব্যৱহাৰ কৰি অযথা নষ্ট কৰে। কিন্ত তাকে নকৰি এতিয়াৰপৰা আমি নিয়মিত আৰু সীমিতভাবে ব্যৱহাৰ কৰি দূৰ ভৱিষ্যতে আহিবলগীয়া বিপদৰপৰা বচাই ৰাখিব পাৰো।\nঅকল মিটিং এখন পাতিয়েই যে পৰিৱেশ সজাগতা আনিব পাৰে ঠিক তেনেকুৱা কথা সঁচা নহয়। দেওবাৰৰ দিনটো নহলে আবেলিৰ চাহ একাপৰ সৈতে যদি আপোনাৰ গপচপ মৰাৰ অভ্যাস আছে, তেন্তে আপুনি তাতো পৰিৱেশ সংৰক্ষণ, স্বাস্থ্য সজাগতা আদি বিষয়ক লৈ আলাপ-আলোচনা কৰিব পাৰে। আজিৰ যুগত আটাইতকৈ উত্তম উপায় হৈছে ছ'চিয়েল নেটৱর্কবোৰ যি এতিয়া প্রতিজন মানুহৰ প্রিয়। আপুনি যি কোনো পৰিৱেশৰ লগত সংগতি থকা বিষয়, চিন্তা তাত শ্বেয়াৰ কৰিব পাৰে, যাৰ দ্বাৰা আপোনাৰ বন্ধু –বান্ধবীৰ মনতোসজাগতা সৃষ্টি কৰিব পাৰে। আপুনি ৰোৱা গছবোৰ, পাচলিবোৰ, ফুলবোৰ ফটো ফেচবুক দেখিও বহুতে নকৈ নিজা এখন ফুলনিৰ কথা চিন্তা কৰিব পাৰে। সৰু পাচলি বাগানৰ কথা ভাবিব পাৰে। বহুতে ভাবিব ইমান সৰু-সৰা কাম। কিন্তু প্ৰতিজন মানুহেই লোৱা এনেকুৱা সৰু-সুৰা পদক্ষেপেই আমাৰ পৃথিৱীখনৰ পৰিৱেশ সংৰক্ষণ কৰাত আনিব পাৰে, এক বিশাল পৰিবৰ্তন।\nলেখক উত্তৰ লখিমপুৰ নিবাসী আৰু মীন মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক। ফোনঃ ৮০১১৭৭৮০৩৮\nTags # LILAKANTAPAYENG # MONOR-KATHA # মনৰ কথা # লীলাকান্ত পায়েং\nBy xukhdukh.com on June 04, 2015


নামেৰি ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n(নামেৰী ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ পৰা পুনঃনিৰ্দেশিত)\nশোণিতপুৰ অসম ভাৰত\n27°0′36″N 92°47′24″E / 27.01°N 92.79°E / 27.01; 92.79স্থানাংক: 27°0′36″N 92°47′24″E / 27.01°N 92.79°E / 27.01; 92.79\n200 বৰ্গ কি.মি. (20,00,00,000 বৰ্গ মিটাৰ)\nMinistry of Environment and Forests, ভাৰত চৰকাৰ\nনামেৰি ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান আৰু ব্যাঘ্ৰ সংৰক্ষণ বনাঞ্চল অসমৰ শোণিতপুৰ জিলাত হিমালয়ৰ পাদদেশত অৱস্থিত এখন ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান। ই অৰুণাচল প্ৰদেশৰ পাকে ব্যাঘ্ৰ প্ৰকল্পৰ সীমান্তৱৰ্ত্তী এক উদ্যান আৰু এই দুয়োখনে মিলি প্ৰায় ১০০০ বৰ্গ কিমি অঞ্চল আগুৰি আছে। কাজিৰঙা তথা মানাহৰ পিছতে ঘোষিত ই এইখন অসমৰ তৃতীয়খন ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান। মানাহৰ পিছতে নামেৰি, অসমৰ দ্বিতীয়খন ব্যাঘ্ৰ সংৰক্ষিত বনাঞ্চল । ব্যাঘ্ৰ প্ৰকল্পৰ অন্তৰ্গত দুটা প্ৰশাসনিক ৰে'ঞ্জ আছে: নামেৰি বন্যপ্ৰাণী ৰে'ঞ্জ (নামেৰি ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান) আৰু কালামাটি ৰে'ঞ্জ (সোণাই- ৰূপাই বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য)\n5 বনাঞ্চলৰ প্ৰকাৰ\n9 সংৰক্ষণ ব্যৱস্থা\n10 পৰ্যটকৰ বাবে কৰ্ম\n১৭-১০-১৮৭৮ : নামেৰিক সংৰক্ষিত বনাঞ্চল (Reserved Forest) ঘোষণা\n১৮-০৯-১৯৮৫ : অভয়াৰণ্য (Sanctuary) ৰূপে স্বীকৃতি প্ৰদান (১৩৭ বৰ্গ কি:মি:)\n২৭-০২-১৯৯৭ : নামেৰি(২১২ বৰ্গ কিলোমিটাৰ)ক ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান ঘোষণাৰ প্ৰাৰম্ভিক অনুজ্ঞা প্ৰদান\n০৯-০৯-১৯৯৮ : নামেৰি(২০০ বৰ্গ কিলোমিটাৰ)ক ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান ঘোষণাৰ চূড়ান্ত অনুজ্ঞা প্ৰদান\n০১-০৩-২০০০ : নামেৰি (৩৪৪ বৰ্গ কিলোমিটাৰ)ক ব্যাঘ্ৰ সংৰক্ষণ বনাঞ্চল হিচাপে ঘোষণা। (Core area: ২০০ বৰ্গকিলোমিটাৰ, Buffer area: ১৪৪ বৰ্গকিলোমিটাৰ)\nনামেৰি ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ উত্তৰ-পূবে অৰুণাচল প্ৰদেশৰ পাকে সংৰক্ষিত বনাঞ্চল (Pakhui Wildlife Sanctuary)। এই অঞ্চলৰ মাজেদি ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ অন্যতম উপনদী জীয়াভৰলী বৈ গৈছে৷ তাৰোপৰি জীয়াভৰলীৰ উপনৈ দিজি (Diji), দিনাই (Dinai),দইগুৰুং (Doigurung), নামেৰি (Nameri), দিকৰাই (Dikorai) ইত্যাদিও এই ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানখনৰ মাজেদি বৈ হৈ গৈছে। তেজপুৰৰ শালনি বিমানবন্দৰৰ পৰা নামেৰি ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানলৈ দূৰত্ব ৩৪ কিঃমিঃ। তেজপুৰ চহৰ, গুৱাহাটী, যোৰহাট তথা নগাওঁৰ পৰা ইয়াৰ দুৰত্ব ক্ৰমান্বয়ে ৪০, ২২০, ২১৫ আৰু ১১০ কিলোমিটাৰ।\nবনাঞ্চলৰ প্ৰকাৰ[সম্পাদনা কৰক]\nনামেৰিৰ বনাঞ্চল মূলত: ক্ৰান্তীয় চিৰসেউজীয়া আৰু সেমেকা পৰ্ণপাতী বনাঞ্চল। তাৰোপৰি উদ্যানখনৰ প্ৰায় ১% ঘাঁহনিৰে পৰিপূৰ্ণ। অন্যান্য বনাঞ্চলৰ প্ৰকাৰসমূহ তলত উল্লেখ কৰা হৈছে-\nAssam Valley Tropical Evergreen Forests – IR/C 2b Mesua Sub type.\nAssam Alluvial Plains semi Evergreen Forests- 2B/C I. A.\nSub Himalayan light Alluvial Semi- Evergreen Forests 2B/I.S.IMekahi Sub Type.\nEastern Alluvial Secondary Semi Evergreen Forests- 2B/2.S.\nCane Brakes- 2B/E.I.\nWet Bamboo Brakes 2B/K.2.\nNorthern Secondary Moist Mixed, Deciduous Forests – 3C/ 2.S.I.\nLow Alluvial savanna Wood Land- 3/ I.S.I.\nEastern Hollock Forests –3/I.S.2b.\nEastern Seasonal Swamp Forests.\nEastern Dillenia Swamp Forests- 4D / SS Dillenia Altingia Association.\nEastern wet Alluvial Grass land- 4.D / 2.5.2\nনামেৰি ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ প্ৰাণীকুল বৈচিত্ৰ্যময়৷ ইয়াত দেখা পোৱা বিভিন্ন ধৰণৰ স্তন্যপায়ী প্ৰাণীসমূহ তলত উল্লেখ কৰা হৈছে-\nঢেঁকীয়াপতীয়া বাঘ (tiger)\nনাহৰফুটুকী বাঘ (Leopard)\nবনৰীয়া কুকুৰ (Asatic wild dog)\nপিগমী হগ(Pygmy Hog)\nছাগলী পহু (ইংৰাজী: Indian Muntjac or Barking Deer)\nবনৰীয়া গাহৰি (Wild Boar)\nভালুক (Sloth Bear)\nক'লা ভালুক (?) (Himalayan Black Bear)\nটুপীমূৰীয়া বান্দৰ (Capped Langur)\nকেৰ্কেটুৱা Indian Giant Squirrel)\nগোধাফুটুকী বাঘ (Clouded Leopard)\nবনৰীয়া মেকুৰী (Indian jungle cat)\nকৃশাঙ্গী বান্দৰ (Gray Slender Loris)\nগাহৰি-নেজীয়া বান্দৰ (Pig-tailed macaque)\nমলুৱা বান্দৰ ( Rhesus Macaque)\nলাজুকী বান্দৰ (Bengal slow loris)\nশিয়াল (Golden Jackal)\nসুগৰী পহু (Hog Deer))\nতাৰোপৰি নামেৰি ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানত তিনিশৰো অধিক বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ চৰাই চিৰিকিটি দেখিবলৈ পোৱা যায়৷ ইয়াৰে উল্লেখযোগ্য চৰাইৰ প্ৰজাতিসমূহ হ'ল-\nলক্ষী ফেঁচা (Barn Owl)\nশামুকভঙা (Asian Openbill Stork)\nতেলীয়া সাৰেং (Black-necked Stork)\nদলমৰা\tPheasant-Tailed Jacana\nচাকৈ-চকোৱা (Ruddy shelduck)\nহয়কলি (Swamp Francolin)\nতাৰোপৰি এই ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ সৰীসৃপ যেনে, King cobra, cobra, Pit Viper, Russels Viper, Banded Krait, Python, Rat Snake, Assam Roof Turtle, Malayan Box Turtle, Keeled Box turtle, Asian Leaf Turtle, Narrow Headed soft Shelled Turtle, Indian soft Shelled Turtle আদি প্ৰাণীও দেখিবলৈ পোৱা যায়৷\nনামেৰি ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানত ছশৰো অধিক বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ উদ্ভিদ আছে বুলি জনা যায়৷ ইয়াৰে উল্লেখযোগ্য প্ৰজাতিসমূহ হ'ল- Gmelina arborea, Michelia champaca, Amari, Chukrasia tabularis, Ajar, Urium poma, Bhelou, Agaru, Rudraksha, Bonjolokia, Hatipolia akhakan, Terminalia myriocarpa, Mesua ferrca আদি৷ তাৰোপৰি ইয়াত বিভিন্ন ৰং-বিৰঙী অৰ্কিড যেনে Dendrobium, Cymbidium, Cypripedium reginae আদি পোৱা যায়৷\nজীয়াভৰলী তথা ইয়াৰ উপনৈ সমূহেৰে পূৰ্ণ বাবে এই ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানত এংলিঙ খু্বেই জনপ্ৰিয়। ইয়াত পোৱা Golden Masheer (জোঙা পিঠিয়া) নামৰ ৩-৯ ফুট দৈৰ্ঘ্যৰ মাছৰ প্ৰজাতিয়েও এংলিঙৰ বাবে বহুতো পৰ্য্যটকক আকৰ্ষিত কৰে। বৰ্তমান এংলিঙৰ ওপৰত নিষেধাজ্ঞা আৰোপ কৰা হৈছে।\nৰাফটিং নামেৰিৰ অন্য এক আকৰ্ষণ৷ জীয়াভৰলীৰ দক্ষিণ-পূব অংশত উত্তাল ঢৌ ফালি ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানখনৰ প্ৰাকৃতিক সৌন্দৰ্য উপভোগ কৰাৰ অভিজ্ঞতাৰ বাবেও পৰ্য্যটকৰ দল গোট খায়৷ এই ৰাফটিং প্ৰায় ১৩ কি:মি পৰ্যন্ত কৰিব পৰা যায়।\nএই ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ ভিতৰত ট্ৰেকিং কৰাৰ অভিজ্ঞতাও উল্লেখযোগ্য আকৰ্ষণ।\nবনাঞ্চলৰ দাঁতি কাষৰীয়া অঞ্চলত জন্তু আৰু মানুহৰ সংঘাত, বেদখল আদিয়ে এই ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ প্ৰধান সমস্যা৷ \n↑ "Nameri-Aassam". http://projecttiger.nic.in/nameri.htm। আহৰণ কৰা হৈছে: 2011-07-07.\n↑ "Press Information Bureau English Releases". http://pib.nic.in/newsite/erelease.aspx?relid=48616। আহৰণ কৰা হৈছে: 2011-07-08.\n↑ "PROTECTED AREA UPDATE". http://wiienvis.nic.in/paupdates/update33.rtf। আহৰণ কৰা হৈছে: 2011-07-08.\nএনাজৰী ডট কমত নামেৰি ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ বিষয়ে\nFacebook Page "Nameri Calling You"\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=নামেৰি_ৰাষ্ট্ৰীয়_উদ্যান&oldid=197902"ৰ পৰা সংকলিত\nএই পৃষ্ঠাখন ১৯ জুন, ২০১৯ তাৰিখে ২১:৫০ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।