শৈশৱ, জোনাকী পৰুৱা আৰু বহু কথা - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nলেখক- তুমি, মই আৰু বহুতো\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ:\nআমি শৈশৱত বহু মধুৰ সময় পাৰ কৰিছোঁ, কেতিয়াবা মনতে তেনে কথাবোৰ পাগুলিয়াই থাকি খুব ভাল লাগে। সেইবোৰ ভালেই আছিল নে বেয়াই আছিল সেয়া বিচাৰ কৰিব পৰাকৈ মনবোৰ আমাৰ পৈণত নোহোৱাৰ বাবেই হয়তো জীৱনবোৰ বহুত সহজ-সৰল আছিল। ময়ো আজি তেনে কিছু সৰু সৰু কিন্তু মনটো সুখেৰে ভৰাই পেলোৱা কথাকেই ভাবি ভাবি অলস ভাৱত দিনটো পাৰ কৰিছোঁ। তেনে বহু স্মৃতিৰ ভিতৰত কিছুমান যেনে, ১। তেঁতেলী টেঙা লেটিয়াই থোৱা সেই কাঠৰ চামুচ খন ২। ঠেলাত অনা ৰঙীণ বৰফবোৰ ৩। চকলেটৰ সৈতে দিয়া হাতত পানীৰে লগাব পৰা ষ্টিকাৰবোৰ ইত্যাদি ইত্যাদি। আপোনালোকৰ তেনে কোনো নষ্টালজিয়া আছে যদি ইয়াতে মন্তব্য হিচাপে দিবচোন।\nআগতে পেপচি বুলি ক’লে প্লাষ্টিকৰ দীঘল পেকেট এটাত অহা ৰঙা বৰফক বুজোঁ যি এটকাত পায়। পাছত বুজিলোঁ আচল পেপচি পাকিস্তানৰ খেলুৱৈৰ বুকুত লিখাটোহে। আচল পেপচি বটলত আহে, দাম বেছি।\nসৰু সৰু দীঘলীয়া প্লাষ্টিকৰ পেকেটৰ বগৰীৰ গুড়ি, নাৰিকল পাতৰ ঘড়ী বনোৱা, তামোলৰ ঢকুৱাৰ গাড়ী টনা, কৰৱী ফুলৰ ভিতৰৰ বগা অংশটোৰ নাকফুলি পিন্ধা, কৃষ্ণচুড়া ফুলৰ পুংদণ্ড কেইডালৰ যুঁজ খেল ইত্যাদি।\nJolly Kalita ৰ লগতে মই এটা যোগ কৰোঁ মদাৰৰ ফুলেৰে দীঘল নখ লগোৱা।\n১) টেঙেচী পাতৰ যুঁজ খেলা\n২) কঠাল পাতেৰে ম’হ বনোৱা\n৩) বকুল ফুল বোটলা\n৪) গৰুখিছ বিচাৰি খোৱা\n৫) গৰু চৰাবলৈ যোৱা\n৬) খলি গুটি খেলা\n৭) কচুপাতেৰে জোকাৰি বিছাৰ নোম গুছোৱা ইত্যাদি।\n১) দোকানত পোৱা সৰু সৰু কেঞা বগৰীবোৰ আৰু সৰু চেনি গুটিবোৰ\n২) ঘিলাগুটি লৈ মাটিত আচ টানি খেলা খেলবোৰ\n৩) ডাঙৰ ডাঙৰ কুকিজ বিস্কুটবোৰ।\nPankaj Sarma Barua:\nচেচোঁৰ খন্দা, লুজেনগুটি, ৫ পইছাৰ চকলেট, অৰেঞ্জ ক্ৰীম বিস্কুট, গ’ল্ডষ্পট ক’ল্ড ড্ৰিংকছ ইত্যাদি।\nবাৰিষা ছাতি নিবলৈ এলাহ লগা স্কুলীয়া দিনবোৰত কচুপাতৰ ছাতি লৈ বৰষুণ খেদা, বৰষুণৰ পানীত কাগজৰ নাও খেলা, পথাৰৰ মাজৰ ডাঙৰ খালবোৰত কলগছৰ ভূৰ চলোৱা, মাৰ্বল গুটিৰে ধনী জেপবোৰৰ অহংকাৰলৈ লগৰীয়াৰ আগত বাহাদুৰি মৰা, আলতীয়া মাটিৰে গোল-গোলকৈ বাতলুগুটি সজা, গাঁৱৰ নামঘৰত ভাওনা চাই আহি ভাইটিৰ সৈতে তৰোৱাল হিচাপে জেওৰা খুটি লৈ যুদ্ধ-যুদ্ধ খেলা, ঘৰত নাম সকাম পতাৰ দিনত ঢৰাৰে বেৰত ঘৰ সাজি তাত সোমাই থকা….অন্তহীনচোন শৈশৱৰ নষ্টালজীয়া!\nমৃদুস্মিতা অসমীয়া: পানীবেলুনত পানী ভৰাবলৈ কৰা আপ্ৰাণ চেষ্টাবোৰ আৰু টেবুলৰ ড্ৰয়াৰৰ পাছফালে চিনেমাৰ হিৰ’ৰ ফটোবোৰ লগাই থোৱা সময়বোৰ। পঢ়াৰ মাজে মাজে ড্ৰয়াৰটো খুলি মায়ে নেদেখাকৈ ফটোবোৰ চোৱা সময়খিনি।\n১) আমি গাঁৱৰ ঘৰত থাকোঁতে চাকৰি সূত্ৰে বিভিন্ন ঠাইৰ পৰা কণমানি ভাই-ভনীহঁতক লৈ খুৰা-খুৰীহঁত আহিছিল। আমি ডাঙৰ কেইটাই সিহঁতক লৈ ওচৰৰ দোকনৰ কাষত অগা-দেৱা কৰি থাকো। মুৰুকত দোকানীয়ে বটলৰ পৰা উলিয়াই দিয়া ৰঙা-নীলা চেনীগুটি কেইটা লৈ ঘৰমুৱা হওঁ। আমাৰ উদ্দেশ্য সফল হোৱাৰ আনন্দই সুকীয়া।\n২) পিতল বৰণীয়া ২০ পইচা হাতত লৈ দোকানৰ পৰা ৫ পইচা দামৰ দুই পেকেট কেঞা বগৰী, ১০ পইচাৰ চানাচুৰ ভগাই খোৱাৰ আনন্দ এতিয়াৰ দামী চানাৰ পেকেট বা দোকানত সজাই থোৱা খেজুৰিৰ পেকেটবোৰত নাপাওঁ দেখোন ।\n৩) আলহী সোধ-পোচ কৰিবলৈ মায়ে সযতনে ৰখা কণ্ডেনচ মিল্কৰ টেমাৰ পৰা হাতত ঢালি সোহা মৰা সেই দিনবোৰে নিশ্চয় আপোনালোককো নষ্টালজিক কৰি তোলে।\n৪) পাকঘৰৰ চেনীৰ বটল ছাগলী গৰালত উদ্ধাৰ !ভাইটিৰ উত্তৰ-খেতৰে নিলে চাগে।\n৫) ঘৰত বছৰেকীয়া লক্ষ্মী পূজা ভাঙিলে অতিথিৰ লগত ব্যস্ত আই -বোপাইৰ আঁৰ হৈ পূজাৰ শৰাইৰ নৈবেদ্য বুলিবলৈ যোৱাৰ আনন্দই সুকীয়া।আৰু বহু কথা আছে। পিছে পৰে লিখিম।\nগৰমৰ বন্ধ দিয়াৰ দিনা বুট, বিস্কুট আদিৰ মালা গুঠি চাৰ বাইদেউক পিন্ধোৱা আৰু পিছত টনা-আজোৰা কৰি খোৱা, মায়ে মালপোৱা পুৰিলে ভুজিয়াৰ দৰে টুকুৰাবোৰ থপিয়াই খোৱা, পায়সৰ চচপেনৰ কাণটো ৰুকি ৰুকি খোৱা, দীঘল জাঙিয়াৰ ৰবৰছটাক সাৰথি কৰি মাৰ্বলগুটি সুমুৱাই লোৱা, কচুপাতত জিলিকেঁচুৰ নুৰা আৰু বৰশী লৈ খালৰ দাঁতিত গৰৈ টুপিওৱা, সন্ধিয়া নতুন আলু জুইত সুমুৱাই গৰমে গৰমে খাই তালু পুৰি যোৱাৰ পৰা বাচিবলৈ ওপৰ মুখ কৰি মুখ মেলি বতাহ লোৱা, শাকনি বাৰীত মটৰমাহ বিলাহী চিঙি খোৱা, ভটা গুটি খেলি দৌৰা, চেংগুটি খেলা, কলাকচু বগাকচুৰে ষোল্লপাতি খেলা, বৰষুণৰ পাছত জোপোহা গছৰ তললৈ সৰুবোৰক মাতি নি গছ জোকাৰি তিওৱা, পাঁচ পইচাতে আঁচথকা মাৰ্বলগুটি লুজেন খোৱা, ভোটোৰাৰ ঠাৰিৰে বেলুন ফুলোৱা, বাঁহৰ চুঙাত ঠিলা দি পমা গুটিৰে বন্দুক মৰা, কলগছৰ ভূৰ সাজি উঠা, গছত উঠা, আমৰ বতৰত জোনাক নিশা চোতালত ধুপধাপ আম পৰা শুনিলেই দৌৰ মৰা আৰু ডাঙৰৰ ডাঙৰ মাত শুনিলেই হুঁহুকি অহা, খেৰৰ পুঁজিত উঠি হুৰুসকৰে তললৈ সৰি পৰা, মৈত উঠা…. আস্! কত যে কথা৷ ক’ত যে হেৰাই গ’ল সেই সময়!\nচোতালত পাঁচটা পাঁচটাকৈ গাঁত খান্দি নিম গুটিৰে খেলা ‘খুলি” খেলখন, পীৰা যোৰাদি ঘৰ সাজি মাৰ চাদৰ- মেখেলা পিন্ধি ‘ঘৰ ঘৰ’ খেলা দিনবোৰ, আলহীয়ে বিস্কুট অনাৰ আনন্দ, মামাহঁতৰ ঘৰলৈ গ’লে আহিবৰ সময়ত সৰু মামা আৰু মাজুমামাই দিয়া চাৰিঅনীয়া আৰু আঠঅনীয়া পইছাটো, আলহী থকাকৈ আহিলেযে সেইকেইদিন চাকিৰ তেলপুৰি পঢ়িব নালাগে। কত মধুৰ স্মৃতি।\nবহুত কথা আছে। বতাহ ধুমুহা আহিলে আমকলি বোতলা দিনবোৰ, খেতি শেষ হ’লে লেছেৰি বোটলা আৰু ইয়াৰ পৰা ওলোৱা চাউলৰ চুঙা পিঠা, পথাৰৰ ৰ’দত কেঁচা জলকীয়া, নিমখৰ লগত তিয়ঁহ কাটি খোৱা, ৰবাব টেঙা খোৱা, গৰখীয়া সবাহত ভাগ লোৱা, কাতি বিহুত তুলসীৰ তলত নাম গোৱা, ঘৰে ঘৰে চাউল দাইল বুটলি মাঘৰ বিহুৰ উৰুকাত নৈৰ কাষত ভোজ খোৱা, মেজিৰ জুইৰ পকা অঙঠা ইস্ত্ৰি কৰিবলৈ সংগ্ৰহ কৰা, গৰু বিহুৰ দিনা চাতৰ বস্তুৰে বছৰটো ভালে যাবলৈ ঔষধ বনাই খোৱা, কাষত কলহ লৈ নদীৰ পানী কঢ়িয়াবলৈ যোৱা আৰু যে ক’ত কি। বৰ সুন্দৰ দিন আছিল সেইবোৰ।\n১) আঘোণৰ পথাৰত লেছেৰি বোটলা\n২) সোণ পৰুৱা বিচাৰি কপালত ফোঁট লোৱা\n৩) চেচোঁৰ খান্দি খোৱা\n৪) কাপোৰেৰে পুতলা সাজি কইনা দৰা সাজি খেল খেলা\n৫) বহঁতেৰে মাটিফলি মচা\n৬) সোণাৰুৰ হালধীয়া ফুলেৰে কাণফুলি পিন্ধা\n৭) জোনাকী পৰুৱা খেদি হাতৰ তলুৱাত লোৱা আদি।এনেদৰে আৰু বহুতো শৈশৱৰ সোণোৱালী স্মৃতি বুকুৰ মাজত এতিয়াও সজীৱ হৈ আছে।\n১) পদুম পদুম খেলা\n২) জুই পুৱাই ককাৰ মুখৰ সাধু শুনা\n৩) মৰণা মাৰোঁতে গৰুৰ লগত দৌৰা\n৪) ধানৰ পুঁজিত জঁপিয়াই জঁপিয়াই হাত-ভৰিৰ খজুৱতি তুলি লোৱা, তাৰ পিছত আইতা-মামীৰ হাতৰ মিঠাতেল মালিচ\n৫) জুম বান্ধি পথাৰ বা বাৰীত বহি কলপাতত ৰবাব টেঙা খোৱা\n৬) নিশ্চিন্ত মনে চুবুৰীয়া ল’ৰা-ছোৱালীবোৰ ৰাতিলৈ হোৱালৈ একেলগে খেলা-ধুলা কৰা\n৭) কাৰেন্ট গ’লে গোটেই চুবুৰীটো একগোট হৈ ৰাস্তাত ফুৰা\nলিখি শেষ কৰিব নোৱাৰা এখন তালিকা আমাৰ শৈশৱ।\n১) কঁঠালপাতৰ চকৰি বনাই বতাহ বলিলে হাতত লৈ দৌৰা\n২) মায়ে অমলেট বনোৱাৰ পাছত পেলাই দিয়া এমূৰ ভঙা কণীৰ চোকোৰাটোত চকু-নাক আদি আঁকি মানুহৰ বিশেষকৈ কইনা এজনীৰ মুখ বনাই বটল এটাৰ মুখত সুমুৱাই, মেখেলা-চাদৰ পিন্ধাই পুতলা বনোৱা\n৩) অষ্টম শ্ৰেণীলৈ উঠাৰ পাছত স্কুললৈ মেখেলা-চাদৰ পিন্ধিবলৈ লাজ আৰু একেসময়তে জগা হেঁপাহ।\nআৰু যে কত কি…!\n১) স্কুলৰ সমুখত পোৱা এটকীয়া জ্বলা চিপছ সেহাই সেহাই খোৱা\n২) দেওবাৰে মায়ে ৰন্ধা মাংসৰ জোলকণ খাবলৈ উদগ্ৰীৱ হোৱা\n৩) ১০ পইচাৰ কমলা ৰঙৰ টেঙা মিঠা মৰ্টন খাই দাঁত টেঙাই যোৱা অনুভূতি\n৪) দেওবাৰে দুপৰীয়া ৰেডিঅ’ত নাটক শুনা,\n৫) গধূলি মহ খেদাবলৈ দিয়া ধুনাৰ গোন্ধ\n৬) ল’ড শ্বেডিঙৰ একঘণ্টা ফৰিং ফুটা জোনাকত চোতালত বহি কথা পতা\n৭) লেণ্ড লাইনত ঘণ্টাজুৰি আড্ডা মাৰি মাৰ বকনি শুনা\n৮) পাপাৰ স্কুটাৰৰ হৰ্ন শুনি গেট খুলিবলৈ দৌৰি যোৱা\n৯) মানুহৰ ঘৰলৈ ফুৰিবলৈ গ’লে থাওকতে যচা লুচী ভাজি বগৰী আচাৰকণ গোগ্ৰাসে গিলা\n১০) আলহী আহি যাবৰ সময়ত টকা দিলে সেমেনা-সেমেনি কৰি মাৰ মুখলৈ চোৱা, মায়ে “কেলৈনো দিছে, নিদিব” বুলিলে পেটে পেটে বেয়া পোৱা\n১১) গৰমৰ দিনৰ গধূলি মায়ে দিয়া নেমু চৰবত গিলাছৰ সোৱাদ\n১২) নেঞ্চি ড্ৰিও, হাৰ্ডি বয়জ, সঁফুৰা, মৌচাক, চান্দমামা, টিংকলৰ গোন্ধ আৰু পঢ়াৰ আমেজ।\nকৈ শেষ কৰিব নোৱাৰা শৈশৱৰ অনুভূতি। বেছিভাগেই সোৱাদ আৰু ঘ্ৰাণৰ লগত জড়িত।\n১) পথাৰত ধান দাই থাকোঁত ৰেডিঅ’ত শুনা সৈনিকৰ গীতৰ অনুৰোধৰ অনুষ্ঠানটো\n২) শাওণমহীয়া ভুঁই ৰুই পথাৰৰ পৰা অহাৰ পিছত মায়ে যতনাই দিয়া ভীমকল এপিচৰ লগত ফিকা চাহ একাপ\n৩) মাৰ হাতৰ লফা শাকৰ লগত শ’ল মাছৰ টেঙা জোলকণ\n৪) পঁচিশ পইচাত পোৱা টেঙা স্বাদৰ মর্টন\n৫) সৰু সৰু দীঘলীয়া প্লাষ্টিকৰ পেকেটত উপলব্ধ শুকান বগৰীৰ সোৱাদকণ\n৬) কঁঠালৰ পাতেৰে চকৰী বনাই দৌৰি দৌৰি বা বতাহৰ দিশত দি ফেনৰ দৰে ঘূৰোৱা কথাবোৰ\n৭) পথাৰত গৰু এৰাল দিবলৈ গৈ ঘূৰি আহোঁতে লেছেৰি বোটলা\n৮) ব’হাগ বিহুৰ সময়ত দেউতাই সাপ্তাহিক বজাৰৰ পৰা আনি দিয়া ফুটুকীয়া চোলাটো বিহুৰ গোটেইকেইদিনেই পিন্ধি ঘূৰি ফুৰা কথাটো যিটো সুখ এতিয়া বিহুত উপহাৰ হিচাপে পোৱা দামী চাদৰ মেখেলা বা শাৰীখনেও দিব নোৱাৰে\n৯) পানীখোৱা ছুটীত লগৰীয়াৰ সৈতে শিলিখা, বগৰী ভগাই খোৱা কথাবোৰ\n১০) পূজা বুলিলে বাঁহৰ চুঙাত গোটাই থোৱা টকা কেইটিৰে চিচাৰ খাৰু, বেলুন আৰু কিলিপ কিনা কথাবোৰ।\nBondita Goswami Sarmah:\nমই শৈশৱৰ দিনবোৰ মোৰ শ্ৰেষ্ঠ দিন হিচাপে প্ৰতিপন্ন কৰিব খোজোঁ। বৰ্তমান আধুনিক পৰিবেশত থাকি দিন অতিবাহিত কৰিছোঁ যদিও শৈশৱৰ আনন্দ তিলমাত্ৰাও নাই। মই উৰণীয়া পখীৰ নিচিনাকৈ অতিবাহিত কৰিছিলোঁ। সেই সময়ত পঢ়া আৰু লগৰীয়াৰ লগত খেলাৰ বাহিৰে আন চিন্তা নাছিল।স্কুলৰ পৰা আহোঁত মলখি, বগৰী খোৱা, স্কুলৰ গেটৰ সন্মুখত থকা চানাৱালাৰ চানা আদিৰ আনন্দ বেলেগ। আবেলি স্কুলৰ পৰা আহি ভাত খাই লগৰীয়াৰ লগৰ ওচৰৰ ফিল্ডত কাবাদী, গৰম পিঠা, আদা দেনা আহি খেলিছিলোঁ। প্লাষ্টিকৰ পেকেটত থকা তেঁতেলীৰ সোৱাদেই বেলেগ।লোকৰ বাৰীৰ ফলমূলবোৰ নোসোধাকৈ খোৱাটো আছেই। ঘৰৰ বয়সীয়ালজনে আগফালে বহি ল’ৰা-ছোৱালী আহে বুলি ৰৈ থকা দেখিলে খং আমাৰহে উঠিছিল। ৰঙা, কমলা, বগা ৰঙৰ বাকছত ভৰাই অনা বৰফ দেখিলে সদায় কিনিব নোৱাৰাৰ বাবে খোৱাৰ হাবিয়াস থাকি গৈছিল।মিহি ঠাই পালে সৰু গাত এটাত গপু বনাই দুডাল আঁ‌চ টানি মাৰ্বল খেলাৰ আনন্দই বেলেগ আছিল।চুবুৰীবোৰত লৰা-ছোৱালী সকলোৱেই খেলিছিল।জবাব ফুল পালে ভাঙি চিঙি ভাগ কৰি বিভিন্ন অংশ দেখুৱা। গধূলি-গোপাল আৰু নাইট ফুলিবলৈ ৰৈ থকা মুহূৰ্তবোৰ সঁচাকৈয়ে মধুৰ। সন্ধিয়া উৰি যোৱা বগলী জাক দেখিলে হাত জোকাৰি বগলী বগা ফোত দি যা গোৱা। কাউৰী উৰি গ’লে গাইছিলোঁ-কাউৰী গ’ল, গধূলি হ’ল, আমাৰে চাউল কঠা মুকলি হ’ল। আমাৰ ওচৰতে থকা মাছৰ হাটৰ নামঘৰত গধূলি ডবা বজোৱাৰ লগে লগে ডবাৰ শব্দত কোনো সন্তান ঘৰৰ বাহিৰত নাথাকিছিল।সেই ডবাৰ শব্দই ঘড়ীৰ কাম কৰিছিল। “নাৰায়ণ কৃষ্ণ প্ৰভু” বুলি সকলোৱে হাত দুখন জপাই সেৱা আগবঢ়াইছিল। আৰু বহুত আছে–শৈশৱত কিতাপ পঢ়াতো এটা অভ্যাসত পৰিণত হৈছিল। মই বিদেশ ভ্ৰমণ, ৰামায়ণ আৰু মহাভাৰতৰ সাধু আৰু আত্ম জীৱনী-যথেষ্ট অধ্যয়ন কৰিছিলোঁ। ইয়াৰ কাৰণো আছিল। বহু কেইজন লিখকক তথা সাহিত্যিকক কাষৰ পৰা পোৱাৰ সৌভাগ্য ঘটিছিল। এটা সময়ত যোৰহাটৰ জিলা পুথিভঁৰলৰ কিতাপ পঢ়া মোৰ নিচাত পৰিণত হৈছিল। দুখনমান সৰহকৈ পাবৰ বাবে আনৰ কাৰ্ড বিচাৰি ফুৰিছিলোঁ। সেইসময়ৰ পুথিভঁৰালৰ গোস্বামী আৰু বৰুৱা উপাধিৰ দুজন পুথিভঁৰালীক মই শ্ৰদ্ধাৰে সোঁ‌ৱৰণ কৰিবই লাগিব। কাৰণ মই তেখেত সকলৰ লগত কিতাপৰ বিষয়ে বহুত কথা পাতিছিলোঁ। যি কোনো কিতাপ পঢ়া হ’লেই কিতাপখন দিবৰ সময়ত মই অজানিতে তেখেতসকলক কেনেকুৱা পালোঁ কবলৈ চেষ্টা কৰিছিলোঁ। বনে বনে, মৌ -মহাভাৰত, এণ্ডাৰছনৰ সাধু–অলেখ কিতাপ পঢ়া টেবুলত মনে মনে পঢ়াৰ কথা আজিও পাহৰিব পৰা নাই। কি দিন আছিল! আমাৰ দিনত মইনাৰ মেলে শাৰিৰীক আৰু মানসিক বিকাশত যথেষ্ট সহায় কৰিছিল।তৰ্ক, আকস্মিক বক্তৃতা, কবিতা, ভাষণ দিয়া, অভিনয় কৰা আদি বিভিন্ন দিশৰ বিকাশ মইনামেলৰ পৰাই হৈছিল।\nসৰুতে স্কুলত পঢ়োঁতে খুব center fresh কিনিছিলোঁ, তাৰ লগত দিয়া ক্ৰিকেটাৰ সকলৰ কাৰ্ডবোৰৰ কাৰণে।\nসেই নষ্টালজিক অনুভৱৰ মাজত তেঁতেলি টেঙা মোৰ বাবে আটাইতকৈ প্ৰিয় আছিল।\n১) সদায় স্কুল গৈয়ে ১০ পইচাত এটাকৈ তেঁতেলি টেঙাৰ পেকেট মুঠ ১০ টা কিনি খোৱাটো মোৰ নিয়মেই হৈ পৰিছিল।\n২) কমলাৰঙী বৰফবোৰ পেকেট এটাৰ ভিতৰত সোমাই থাকে। দাঁতেৰে এটা কামোৰ দিলেই মাজতে ফাটি যায়। কাৰ জিভা কিমান কমলাৰঙী হৈছে সেয়া এক অন্য বিষয় আমাৰ।\n৩) সব-মিচলৰ কথা কেনেকৈ নোকোৱাকৈ থাকো। জ্বলাৰ কোবত সেহাই সেহাই টিউবৱেলৰ তলত আঁজলি পাতি মুখত পানী লৈ কুলকুলি কৰি তত নাপাওঁ।\nকত কথা যে মনত পৰি গ’ল!\nসৰুকালৰ বহুতো স্মৃতিয়ে এতিয়াও মনটো জীপাল কৰি ৰাখিছে।\n১)জাৰকালি আগফালে ৰ’দত বহি বহি গ্ৰন্থমেলাত কিনি দিয়া কিতাপবোৰ পঢ়া\n২)গৰমৰ দিনত সন্ধ‍্যা বিচনীৰ বা লৈ লৈ আগফালে চোতালত গোটেইবোৰ একেলগে বহি দেশৰ কথা পতা, জোনাকী পৰুৱাবোৰ চোৱা, আকাশখনৰ তৰাবোৰৰ মাজত কালপুৰুষৰ নক্ষত্ৰবোৰ বিচৰাৰ লগতে পপীয়া তৰা দেখো নেকি সেইটোও চোৱা\n৩) বাবল গামৰ লগত অহা ষ্টিকাৰবোৰ ৰবৰডাল মাৰি সযতনে ৰখা, চেণ্টাৰ ফ্ৰুটৰ লগত অহা ক্ৰিকেটাৰৰ ছবি গোটোৱা\n৪) ডাঙৰকৈ অহা বৰষুণজাকত মনে মনে গৈ তিতি তিতি কাগজৰ নাও উটুওৱা\n৫)নতুনকৈ চাইকেল চলাবলৈ শিকাৰ পাছত স্কুলৰ পৰা আহি ভাতকেইটা খাই উধাই-মুধাই চাইকেল চলোৱা।\nআৰু কিমান যে স্মৃতি আছে এনেকুৱা!\n১) বিয়া-সকামত কলপাতৰ ৰভা দিয়া আৰু কলপটুৱাত ৰাইজক খাবলৈ দিয়া সেই দিনবোৰ মনত পৰে।\n২) ‘মহাভাৰত’ আৰু ‘শক্তিমান’ চাবলৈ গাঁৱৰ এমূৰৰ এঘৰলৈ যোৱা স্মৃতি এতিয়াও সজীৱ হৈ আছে।\n৩) মাটিৰ পেঞ্চিল বাঁহৰ সৰু চুঙাত সুমুৱাই কলম আকৃতিৰ কৰি লোৱা, থুৰে ফলি মচা, পানীখোৱা লেইজাৰত চাৰি অনাৰ (পঁচিশ পইছা) ছানা খোৱাৰ সেই নষ্টালজিয়া সযতনে সাঁচি ৰাখিছোঁ।\n৪) নৰা কাটি সেই নৰাৰে ভেলাঘৰ সজা মনত আছে।\nশৈশৱৰ সকলো স্মৃতিয়েইচোন নষ্টালজিয়া। তথাপি মাৰ শাৰী পিন্ধি খেলা খেলটো মোৰ বৰ প্ৰিয় আছিল। কাৰেন্ট নোহোৱা হ’লে পঢ়া বাদ দি শুনা আইতাৰ সাধুবোৰ সকলো মনতেই ৰৈ গৈছে। মামাহঁতৰ ঘৰত গৈ আগ চোতালত ধূলিৰে ঘৰ সজা, সৰিয়হতলীত লুকাই ফুল চিঙা, খেৰৰ দমত উঠা।\nসৰুতে স্কুলৰ সন্মুখত বহি থকা ফুচকাৱালাৰ ফুচকা আৰু চানা খাবলৈ পোৱাটো পৰম ভাগ্যৰ কথা আছিল। কিন্তু বেছিভাগ সময়তে সেয়া পুৰা নহৈছিল। কাৰণ আমাক স্কুললৈ যাওঁতে মায়ে টিফিন বান্ধি দিছিল কিন্তু পইচা নিদিছিল। সেয়ে তেনে এটকা দুটকা লৈ অহা ভাগ্যৱান বন্ধুৱে বাৰে মিচল চানা কিনি খাই থাকিলে ওচৰে-পাজৰে অকণমান চানাৰ আশাত অৱস্থান কৰিছিলোঁ। কেতিয়াবা বন্ধু সদয় হ’লে ভাগত পৰিছিল নহ’লে নাই। কেতিয়াবা এটকা দুটকাৰ বাবে লুচী পায়সৰ টিফিন সলাইছিলোঁ। এবাৰ দেউতাই মাৰ পৰা আঁ‌ৰ কৰি মোৰ ফুচকা খোৱাৰ বাসনা পুৰণ কৰিছিল। মোৰ আকৌ বজাৰত ফুচকা কিনি খাবলৈ দীঘল নাকত লাজ লাগিছিল। মই আঁতৰত ৰৈ আছিলোঁ দেউতাই কিনি আনি দিছিলহি। দেউতাই মই খোৱা পৰম বিস্ময়েৰে চাই মন্তব্য কৰিছিল –ইমান খন লুচী একেবাৰতে মুখত ভৰাই দিলা –ফুচকা খালেই মোৰ সেই কথা মনত পৰে। আমাৰ শৈশৱত আছিল বিশ পইচাৰ চ’ন পাপৰি আৰু ৰঙা নীলা বৰফ আৰু আছিল টিনৰ বাকচত নিয়া কিতাপ বহী–বিদ্যাপাতেৰে শুৱনি বহী কিতাপ, ধূপৰ পেকেট কাটি তৈয়াৰ কৰা বিচনী, চুইট চিগাৰেট নামৰ মৰ্টন বিধ, পুজাত জৈন হোটেলৰ ডোচা আৰু আলুচপ। কাকজানৰ আইতাৰ ঘৰলৈ গ’লে নেফথেলিনৰ গোন্ধত বুৰ গৈ থকা এক আলমাৰি কিতাপ –দস্যু ভাস্কৰ চিৰিজ, দস্যুৰাণী বিজুলী, পৱন, জেচন, পাফু চিৰিজ। অনবৰতে ভাস্কৰ চিৰিজ পঢ়ি থকা বাবে খুৰাই মোৰ নাম ভাস্কৰণী দিছিল। কাকজানৰ লগ সমনীয়াৰ লগত কৰা দুৰ্গেশ্বৰ হাবিৰ অভিযান, ফুটকলা খাই বেঙুনীয়া কৰা জিভা আৰু বলমৰ পাৰৰ মোৰ শৈশৱৰ এৰাব নোৱাৰা অংগ। একেদৰে নঙলামৰাৰ আইতাৰ ঘৰৰ মূল আকৰ্ষণ ককাৰ লগত দিছাঙত গা ধুবলৈ যোৱা আৰু হলককাৰ দোকানৰ বাদাম খোৱা।\n১) সৰুতে তামোলৰ ঢকুৱাত পাল পাতি এটা এটাকৈ বহি চোতালত ঢকুৱা চোঁচৰাই ফুৰা দিনবোৰ,\n২) ব’হাগ বিহুত চুবুৰীৰ সমনীয়াৰ লগত বিহু গাই পোৱা টকাৰে ভোজ খোৱাৰ আনন্দ,\n৩) গৰম দিনত ৰাতি চোতালত জোনাকী পৰুৱা ধৰিবলৈ লওঁতে পেট চলিব বুলি আইতাহঁতে ভয় খুৱাই দিয়া সময়বোৰ,\n৪) পাকঘৰৰ পৰা হৰলিক্স, পাউদাৰ গাখীৰ চুৰ কৰি খাওঁতে তালুত লাগি ধৰি খকখকাই থকা সময়বোৰ,\n৫) সৰু সৰু শিলগুটিৰে লগৰীহঁতৰ সৈতে হেতালি খেলা, মাৰ্বল খেলা আৰু হৰা-জিকাকলৈ হোৱা কাজিয়াত নমতা-নমতিকৈ দুদিনমান থকাৰ পিছত মাতিবলৈ লাজ অথচ উদগ্ৰীৱ হৈ থকাৰ সময়বোৰ বৰ মনত পৰে।\nআমাৰ সোনসেৰীয়া শৈশৱৰ দিনবোৰে আজিও লুকা-ভাকু খেলে দৈনন্দিন জীৱনত-আমি স্কুললৈ গৈ প্ৰথমতে স্কুলৰ বেৰখন চুই সদায় সেৱা এটা জনাওঁ। নিৰ্দিষ্ট শ্ৰেণীত কিতাপ ফলি থৈ ঘৰৰ পৰা নিয়া আমলখি, বহঁত, শিলিখা আদি বস্তুবোৰ সহপাঠীৰ লগত বিনিময় কৰোঁ। তাৰোপৰি চাফাই কৰি থাকোঁতে ফিল্ডত পোৱা শিলিখা গুটিবোৰ শিলেৰে ভাঙি মাজৰ বাদামটো খোৱাৰ মজাই বেলেগ আছিল। ৰবিবাৰৰ দিনা দুপৰীয়া মইনামেললৈ যোৱাৰ স্মৃতিয়ে আজিও আমনি কৰে।গৰমৰ দিনত চোতালত বহি আকাশেদি যোৱা ৰকেট গণা, বননিৰ মাজত জোনাকী পৰুৱা ধৰা সন্ধিয়াবোৰে এতিয়া বৰ আমনি কৰে।গৰম বন্ধ দিয়াৰ পাছত সমনীয়াৰ লগত পথাৰত মাছ ধৰোঁতে মৈৰ পিছে পিছে যোৱা, সৰু সৰু টোকণী পুখুৰীবোৰ ভেটি সিঁ‌চা, বেছিকৈ বৰষুণ দিলে পানী বাঢ়িলে কচুপাতত থুই পেলাই পুলৰ পানীৰ সোঁ‌তত পেলাই ইটো মুৰত জুমি চোৱাৰ মজাই বেলেগ আছিল।জাৰৰ দিনত খেৰৰ মেজিত উঠি সমনীয়াৰ লগত জপিয়াই গধূলি ভৰি ধুবলৈ ভয় লগা কথাই এতিয়াও ভৱাই তোলে।হাইস্কুলত পঢ়োঁতে তেঁতেলিৰ পেকেটৰ লগত পোৱা ধুনীয়া বিশটকীয়া নোটখন যে কিমান মৰমৰ আছিল!সৰু থাকোঁতে ৰাস্তাৰে সেনাৰ গাড়ী গ’লে হাত জোকাৰি চেলাম দিয়া প্ৰথাতো এতিয়াও কেতিয়াবা আহি যায়।আমাৰ সোনালী শৈশৱবোৰ এতিয়া একো একোটা জীয়া সাধু।\n১) ভঁৰালৰ গাধৈত উঠি নাৰিকলৰ কুটোৰাত ভাত আঞ্জা ৰন্ধা, কাপোৰৰ কইনা-দৰা খেলা\n২) ভেকুলী ধৰি আনি ভেকুলী বিয়া পতা\n৩) পথাৰৰ লেছেৰি বুটলি অনা\n৪) নামঘৰত ভাওনা চাই আহি পিছদিনা ঘৰত আখৰা\n৫) ঢকুৱাত উঠা\n৬) কঁঠাল পাতৰ চকৰি আৰু নৰাৰ পেঁপা বনোৱা\n৭) ৰবাব টেঙাৰ বল খেলা\n৮) ঘৰীয়ালৰ পানী খেলা ,”ইমান ইমান পানী, গঙ্গা ৰাণী” আদি খেলা ইত্যাদি\nRashmi Rekha Bora Hazarika:\nশৈশৱৰ নষ্টালজিয়াৰ ভিতৰত\nক) দেৰগাঁৱৰ ককাৰ ঘৰত খেৰঘৰত জপিওৱা, গধূলি ভৰি-হাত ধোওঁতে খেৰে কটা ঠাইবোৰ কি যে ধৰিছিল\nখ) ককাই জুইত পুৰি দিয়া সৰু আলুগুটি খৰিকা এডালত খুচি ফুৱাই ফুৱাই খোৱাগ) বাবুলগামৰ পেকেটত অহা ফিল্মষ্টাৰৰ ফটো গোটোৱা, বিশেষকৈ মিথুন চক্ৰবৰ্ত্তী, সঞ্জয় দত্ত আৰু অনিল কাপুৰৰগ) বান্ধৱী অৰ্চনাৰ ঘৰত মইনামেলৰ গান-নাচ, কবিতা, নাটক, অৰ্চনাৰ বা দুয়ো গৰাকীয়ে আমাক মৰম কৰি শিকাইছিলঘ) মা-পাপাৰ লগত ৰূপালীম হলত চিনেমা চাবলৈ যোৱা, গৰম দিনত সন্ধিয়া সময়ত শিৱসাগৰ পুখুৰীৰ পাৰত ফুৰিবলৈ যোৱাঙ) ডাঙৰ খুড়াৰ চাইকেলৰ পিছে পিছে চাইকেল মাৰি পেহীহঁতৰ ঘৰলৈ যোৱাচ) সৰু খুড়াৰ চাইকেলত ডবল উঠি খুড়াৰ বান্ধৱীবোৰৰ ঘৰলৈ ফুৰিবলৈ যোৱাছ) মামণিবাহঁতৰ চোতালত এজাক ল’ৰা-ছোৱালীয়ে চুৱা-চুই খেলাএনেকুৱা এশ এটা স্মৃতি। টাইম মেচিন এটি পোৱা হ’লে পুনৰ জীলোঁহেঁতেন সেই দিনবোৰ, সম্ভৱত ঘূৰিয়েই নাহিলোহেঁতেন। মা-পাপাৰ স্মৃতিয়েও বৰকৈ আমনি কৰে।\nMoon Moon Sarmah:\nক) খুৱ মাৰ্বল খেলিছিলোঁ ল’ৰাৰ লগত। আঙুলিবোৰ মোটা হৈ গৈছিল।\nখ) টাং গুটি ত মোক কোনোৱে হৰাব নোৱাৰিছিল।\nগ) ক্লাছ ছিক্সলৈকে ৩ বাৰ হাত ভৰি ভাঙিছিল।\n১) এটকীয়া দীঘল পাইপত থকা বগৰী গুৰিৰ পেকেট খোৱা\n২) বিগ বাবুল খাই খাই শেষত নাকৰ ওচৰলৈকে ফুলাবলৈ চেষ্টা কৰা\n৩) দুটকীয়া, পাঁচটকীয়া বৰফ খোৱা, পেকেটত পোৱা ৰঙা ৰঙৰ বৰফ খোৱা\n৪)পাউদাৰ গাখীৰ এচামুচ উলিয়াই কোনেও নেদেখাকৈ হাতৰ তলুৱাত লৈ খোৱা\n৫)নৱেম্বৰ, ডিচেম্বৰ মাহত বছৰেকীয়া পৰীক্ষাৰ সময়ত দূৰদৰ্শনত ৰাতি ৯.৩০ মানত দিয়া হিন্দী চিনেমা চাবলৈ দিবলৈ মাহঁতক কুটুৰি থকা\n৬) দেউতাৰ লগত পিছফালে চোতালত বহি গৰম দিনত মহাভাৰত, ৰামায়ণৰ কথা শুনা\n৭) গৰমৰ দিনত টোপনি নগ’লে দেউতাই বিচনীৰে বিচি থকা দিনবোৰে নষ্টালজিক কৰি তোলে।\nMayuri Gogoi Phukon:\nশৈশৱ যে কিমান মধুৰ! কবিয়ে কোৱাৰ দৰে এদিনৰ বাবেও যদি শৈশৱক ঘূৰাই পালোহেঁতেন। ৰঙীন নষ্টালজিয়াৰে ভৰপূৰ মোৰ শৈশৱ…\n১) ধতুৰা পাতত থকা সোণপৰুৱা ধৰি কাচৰ বটলত ভৰাই থোৱা\n২) ভাত লগাই লগাই চিলা সজা\n৩) চাহ-বাগিছাৰ নলাবোৰত কেঁকোৰা ধৰা\n৪) ২৬ জানুৱাৰীত চাহ-বাগিছাৰ ফিল্ডত পতা দৌৰ, হাইজাম্প, মিউজিক চেয়াৰ, টেকেলিভঙা আদিবোৰ খেলত অংশলৈ পুৰষ্কাৰ হিচাপে ষ্টিলৰ গ্লাচ, প্লেট, চামুচ পোৱা\n৫) টোপনিয়াই টোপনিয়াই ৰাতি ৰাতি বাগিছাৰ ফ্লিডত “গাৰ্ডেন শ্ব’” চোৱা\n৬) লগৰ ছোৱালীৰ লগত আচাৰ অদলা-বদলি কৰিবলৈ চুৰকৈ ঘৰৰপৰা পেণ্টৰ খোচনিত আচাৰ নিয়া\n৭) কেঞাগোলাৰপৰা এটকাত ডালমূট, হাজমলা আৰু পঁচিশ পইচা, পঞ্চাশ পইচাত টেঙা মৰ্টন কিনি খোৱা\n৮) স্কুলত বাইদেউহঁতে দিয়া শ্ৰুতলিপিবোৰ, মৌখিক অংকবোৰ, সাধাৰণজ্ঞানবোৰ লগতে চেকনিৰ কোবকেইটা\n৯) স্কুললৈ পিন্ধি যোৱা ৰঙীন হাফপেণ্ট কেইটালৈ বৰ মনত পৰে৷ কিয়নো আমাৰ বাগিছাৰ স্কুলত তেতিয়ালৈকে ইউনিফৰ্ম নাছিল\n১০) চোতালৰ চুকত কলপাতেৰে ঘৰ বনাই মেখেলাচাদৰ পিন্ধি ঘৰ ঘৰ খেলা\n১১) নাৰিকলৰ খোলা, দৈৰ মলাবোৰ বাচন সজাই চৰু ভাত খেলা\n১২) সন্ধিয়া গৰু ঘৰলৈ অহা সময়ত সিহঁতৰ ৰচীত ধৰি উলমি দি চুচৰি যোৱা\n১৩) লগৰ সমনীয়াৰ লগত টিংকল, মৌচাক, চন্দামামা, সঁফুৰাৰ অদলা-বদলি কৰা ইত্যাদি কৈ শেষ কৰিব নোৱাৰি৷ শৈশৱেই এনেকুৱা এটা স্মৃতি য’ত দুখ, বেজাৰ নাই৷ বাৰে বাৰে ৰোমন্থন কৰিব পাৰি।\n১) কঁঠালৰ পাতৰ চকৰি\n২) মুৰ্গী ফুলৰ কলিৰে কানফুলি পিন্ধা\n৩) মৰাপাটৰ শকত ঠাৰি কাটি কাঠীৰে যোৰা লগাই মাজত বাঁহৰ কামিৰে গাড়ী বনাই চলোৱা\n৪) মাটি পেঞ্চিল লুকুৱাবলৈ মাটিত গাঁত খান্দি পুতি থোৱা\n৫) পমা গছৰ গুটিৰে হিলৈ ফুটোৱা\n৬) কাউৰীমণিৰে মালা গুঠা


himanta-biswa-sarma-says-that-number-of-mlas-of-assam-assembly-support-ajmals-ideology– News18 Assam\nঅসম বিধানসভাত বহু কেইজন ডাঙৰ, সৰু আজমল আছেঃ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা\nUpdated:March 11, 2020, 1:33 PM IST\nৰাজ্যসভাৰ টিকট লাভ কৰিবলৈকে কৰিছিল নেকি নাগৰিকত্ব সংশোধনী আইন বিৰোধী আন্দোলন, প্ৰশ্ন হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ\nLast Updated: March 11, 2020, 1:33 PM IST\nকংগ্ৰেছ, AIUDFৰ মিত্ৰতাক টাৰ্গেট কৰি তীৰ্যক মন্তব্য মন্ত্ৰী ড০ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ। ৰাজ্যসভাৰ এখন আসনত কংগ্ৰেছ আৰু AIUDFয়ে উমৈহতীয়া কৈ প্ৰাথী প্ৰক্ষেপ কৰাৰ প্ৰসংগত কটাক্ষ হিমন্ত বিশ্বৰ। ৰাজ্যত চলা নাগৰিকত্ব সংশোধনী আইন বিৰোধী আন্দোলনৰ প্ৰসংগ টানি আনি হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই কয় যে, ‘কা বিৰোধী আন্দোলন প্ৰকৃততে এয়াই আছিল নেকি? নে ৰাজ্যসভাৰ টিকট পাবলৈ এই আন্দোলন? ৰাইজৰ বুজাত প্ৰায় স্পষ্ট হৈছে।\nহিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই লগতে কয় যে, ‘ অসমত আজমলক মুখ্যমন্ত্ৰী কৰোৱাৰ চেষ্টা একাংশৰ।\nএতিয়া বহু সৰু আজমল ডাঙৰ আজমল আছে বিধানসভাত।’\nবিজেপিয়ে ৰাজ্যসভা নিৰ্বাচনত কাম প্ৰাৰ্থীত্ব দিব সেই সন্দৰ্ভত মন্ত্ৰী শৰ্মাই কয় যে, ‘অলপ সময়ৰ পিছতে ৰাজ্যসভাৰ বাবে বিজেপিৰ প্ৰাৰ্থীৰ নাম ঘোষণা হ’ব। ঘোষণা হলেই কাইলৈ মনোনয়ন দাখিল কৰা হব। বিৰোধীয়ে তৃতীয়খন আসনত কাক প্ৰাৰ্থিত্ব দিয়ে তালৈ লক্ষ্য ৰাখিম। বিৰোধীয়ে বিৰ্তকিত ব্যক্তিক প্ৰাৰ্থিত্ব দিলে তৃতীয়খন আসনৰ বাবেও চিন্তা কৰিম।’\nFirst published: March 11, 2020, 1:33 PM IST


Ser in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Ser ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nSer की जानकारी\nSer ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Ser Benefits & Uses in Assamese- Ser ar laabh aaru byavaharsamuh\nSer ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Ser Dosage & How to Take in Assamese - Ser ar paali aaru xeya kenedore lobo\nSer ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Ser Side Effects in Assamese- Ser ar parshwakriyasamuh\nSer সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Ser Related Warnings in Assamese- Ser xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Serৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Ser with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Ser ar gurutor kriya-pratikriya\nSer মতভেদসমূহ- Ser Contraindications in Assamese- Ser nishedhsamuh\nSer ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Ser in Assamese- Ser ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Ser ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Ser Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Ser kriya-pratikriya\nSer ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Ser Benefits & Uses in Assamese - Ser ar laabh aaru byavaharsamuh\nSer তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nSer ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Ser Dosage & How to Take in Assamese - Ser ar paali aaru xeya kenedore lobo\nSer-ৰ উপাদানসমূহ - Ser Active Ingredients in Assamese - Ser-ar upadaansamuh\nSer ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Ser Side Effects in Assamese - Ser ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Ser ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nSer সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Ser Related Warnings in Assamese - Ser xonkranta xatarkatabanisamuh\nSer-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nSerৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত ক্ষতিকৰ প্ৰভাব থাকিব পাৰে। আপোনাৰ যদি এনেকুৱা অনুভৱ হৈছে, তেন্তে Ser নাখাব আৰু আপোনাৰ চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nSer-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nSer গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত স্তন্যপায়ী মহিলাসকলে গম্ভীৰ সমস্যাত ভূগিব পাৰে। গতিকে প্ৰথমে আপোনাৰ চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ নোলোৱাকৈ এই ঔষধটো গ্ৰহণ নকৰিব, নহলে এইটো আপোনাৰ বাবে বিপদজনক হব পাৰে।\nবৃক্কত Ser কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nবৃক্ক ৰ ওপৰত Serৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ বিষয়ে জনা নাযায় কাৰণ এইটো বিষয়ৰ ওপৰত গৱেষনা কৰা হোৱা নাই।\nযকৃতত Ser কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nকলিজা ৰ বাবে Serৰ সুৰক্ষাৰ বিষয়ে কোনো তথ্য উপলব্ধ নহয় কাৰণ এইটো বিষয়ৰ ওপৰত এতিয়ালৈকে কোনো বৈজ্ঞানিক গৱেষনা কৰা হোৱা নাই।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Ser ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nSerৰ হৃদয় ৰ ওপৰত মৃদু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া আছে।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Serৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Ser with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Ser ar gurutor kriya-pratikriya\nSer তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nSer মতভেদসমূহ - Ser Contraindications in Assamese - Ser nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Ser লোৱা অনুচিত যাতে -\nSer ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Ser in Assamese - Ser ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Ser-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Ser আসক্তি সৃষ্টি কাৰক বুলি কোনো সাক্ষ্য নাই।\nআপুনি Ser লোৱাৰ পিছত টোপনি ভাৱ অথবা অৱসাদগ্ৰস্ত যেন অনুভৱ কৰিব পাৰে। সেয়ে এয়া এৰাই চলাটো ভাল।\nহয়, চিকিত্সা পৰামৰ্শ অনুসাৰেহে Ser লওক।\nহয়, বহুক্ষেত্ৰত, Ser লোৱাটোৱে মানসিক বিসংগতিৰ ক্ষেত্ৰত সহায় কৰিব পাৰে।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Ser ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Ser Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Ser kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Serৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nখাদ্যৰ সৈতে Ser লোৱাট নিৰাপদ।\nমদ আৰু Serৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nSerৰ সৈতে মদ্যপান কৰাটোৱে আপোনাৰ দেহত হানিকাৰক প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে।\nSer ৰ অনুকল্প - Substitutes for Ser in Assamese\nSer के लिए सारे विकल्प देखें\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Ser লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Ser ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Ser সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Ser ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Ser সেৱন কৰে?


Niketan Class 8 Science Chapter 16 পোহৰ » Dev Library\nNiketan Class 8 Science Chapter 16 পোহৰ\nNiketan Class 8 Science Chapter 16 পোহৰ is the answer to each chapter is provided in the list so that you can easily browse throughout different chapters Shankardev Shishu Niketan Class 8 Science Chapter 16 পোহৰ and select need one.\nAlso, you can read the Assam Board book online in these sections Solutions by Expert Teachers as per SCERT (CBSE) Book guidelines. These solutions are part of Shankardev Sishu Niketan All Subject Solutions. Here we have given Assam Board Shankardev Vidya Niketan Class 8 Science Chapter 16 পোহৰ Solutions for All Subjects, You can practice these here…\n১। যদি A ঘনতৰ মাধ্যম আৰু B লঘুতৰ মাধ্যম হয়, তেনেহ’লে, পোহৰৰ বেগ –\n(ক) দুয়োটা মাধ্যমত সমান।\n(খ) মাধ্যম B তকৈ A ত বেছি\n(গ) মাধ্যম A তকৈ Bত বেছি\nউত্তৰঃ (গ) পোহৰৰ বেগ মাধ্যম A তকৈ B ত বেছি।\n২। এটা মাধ্যমৰ পৰা আন এটা মাধ্যমত প্ৰৱেশ কৰিলে পোহৰ ৰশ্মিৰ দিশ সলনি হয়। এই পৰিঘটনাটোক কি বুলি কোৱা হয় ?\nউত্তৰ : এটা মাধ্যমৰ পৰা আন এটা মাধ্যমত প্ৰৱেশ কৰিলে পোহৰ ৰশ্মিৰ দিশ সলনি হয়। এই পৰিঘটনাটোক পোহৰৰ প্ৰতিসৰণ বুলি কোৱা হয়।\n৩। শুদ্ধ উত্তৰটো বাছি উলিওৱাঃ\n(ক) পোহৰ ৰশ্মি পানীৰ পৰা বায়ুত প্ৰৱেশ কৰিলে, প্রতিসৰিত ৰশ্মি অভিলম্বৰ ( কাষ চাপে, আঁতৰি যায়।)\nউত্তৰ: আঁতৰি যায়।\n(খ) পোহৰ ৰশ্মি বায়ুৰ পৰা কঁাচত প্ৰৱেশ কৰিলে প্ৰতিসৰিত ৰশ্মি অভিলম্বৰ\n― ( আঁতৰি যায়, কাষ চাপে )\nউত্তৰ: কাষ চাপে।\n(গ) বায়ুৰ পৰা পোহৰ ৰশ্মি পানীত প্ৰৱেশ কৰিলে ইয়াৰ বেগ–(বাঢ়ে,কমে,একে থাকে )\n৪। ‘পৰিষ্কাৰ পানীত থকা মাছ এটা ওপৰৰ পৰা চালে প্রকৃত গভীৰতাতকৈ ইয়াক কিছু ওপৰত থকা যেন লাগে। ”কিয় এনে হয় ৰশ্মি চিত্ৰ আঁকি বুজাই লিখা।\nউত্তৰঃ পৰিষ্কাৰ পানীত থকা মাছ এটা ওপৰৰ পৰা চালে প্রকৃত গভীৰতা তকৈ ইয়াক কিছু ওপৰত থকা যেন লাগে। কিয় এনে হয় তাক বুজিবৰ কাৰণে তলৰ পৰীক্ষাটো কৰা হল।\nচিত্ৰত দেখুৱাৰ দৰে পাত্ৰ এটাত আধামানলৈকে পানী লোৱা হ’ল। ধৰি লোৱা হ’ল পাত্ৰটোৰ তলিত D বিন্দুত মাছটো থোৱা হ’ল। পাত্ৰটোত পানীৰ প্ৰকৃত গভীৰতা হ’ল OD। এতিয়া D বিন্দুৰ পৰা অহা DA ৰশ্মি পানীৰ তলত আপতিত হোৱাৰ পিছত ঘনতৰ মাধ্যম পানীৰ পৰা লঘুতৰ মাধ্যম বায়ুলৈ যাওঁতে অভিলম্বৰ পৰা আঁতৰি AB বাটেৰে প্ৰতিসাৰিত হয়। সেই দৰে D বিন্দুৰ পৰা অহা আন এটা আপাতিত ৰশ্মি DE প্ৰতিসৰণৰ পিছত EF বাটেৰে যায়। AB আৰু EF ৰশ্মি অপসাৰী হোৱা বাবে পিছফালে বঢ়াই দিলে D/ বিন্দুৰ পৰা অহা যেন অনুমান হয়। অর্থাৎ OD/ হ’ল D বিন্দুৰ অসৎ প্রতিবিম্ব ৷ এতিয়া, পাত্ৰটোত থকা মাছটোলৈ ওপৰৰ পৰা চাই পঠিয়ালে মাছটো OD/ বিন্দুত থকা যেন লাগে। এই OD/ বিন্দুটো পাত্ৰটোৰ আপাত গভীৰতা।\nইয়াৰ পৰা আমি ইয়াকে বুজিলো যে স্বচ্ছ লঘুতৰ মাধ্যমৰ পৰা স্বচ্ছ ঘনতৰ মাধ্যমলৈ চালে ঘনতৰ মাধ্যমৰ গভীৰতা কিছু কমা যেন লাগে ।\n৫। পোহৰৰ প্ৰতিসৰণ কাক বোলে ?\nউত্তৰঃ পোহৰ এটা স্বচ্ছ মাধ্যমৰ পৰা আহি আন এটা স্বচ্ছ মাধ্যমত প্ৰৱেশ কৰিলে দুয়োটা মাধ্যমৰ সন্ধি তলত পোহৰৰ দিশ সামান্য সলনি হয়। ইয়াকে পোহৰৰ প্রতিসৰণ বোলে ৷\n৬। বায়ুৰ পৰা কাচলৈ আৰু কাচৰ পৰা বায়ুলৈ পোহৰ কেনেকৈ প্ৰতিসৰিত হয় চিত্রসহ ব্যাখ্যা কৰা ৷\nআমি জানো যে বায়ুতকৈ কাঁচ ঘন পোহৰৰ মাধ্যম। যদি পোহৰৰ ৰশ্মি পাতল মাধ্যমৰ মাজেৰে আহি ঘন মাধ্যমত ( বায়ুৰ পৰা কাঁচ লৈ ) প্ৰৱেশ কৰে, তেনেহ’লে প্রতিসৰিত ৰশ্মি ঘন মাধ্যমত অভিলম্বৰ কাষ চাপি যায়, অর্থাৎ আপতন কোণতকৈ প্ৰসিৰণ কোণ সৰু হয়।\nওপৰৰ চিত্ৰত বায়ুৰ পৰা অহা পোহৰ ৰশ্মিৰ কাঁচত হোৱা প্ৰতিসৰণ দেখুওৱা হৈছে।\nআকৌ যদি পোহৰ ঘন মাধ্যমৰ পৰা পাতল মাধ্যমলৈ ( কাঁচৰ পৰা বায়ুলৈ ) যায়,তেতিয়া পাতল মাধ্যমত প্রতিসৰিত ৰশ্মি অভিলম্বৰ পৰা আঁতৰি যায়, অর্থাৎ আপতন কোণতকৈ প্ৰতিসৰণ কোণ ডাঙৰ হয়।\n১। প্রতিসাৰক মাধ্যম কাক বোলে ?\nউত্তৰঃ যি মাধ্যমত পোহৰ ৰশ্মিৰ প্ৰতিসৰণ হয় তাক প্ৰতিসাৰক মাধ্যম বোলে।\n২। পানীত পোহৰৰ প্ৰতিসৰণ কিদৰে হয় ব্যাখ্যা কৰা।\nওপৰৰ চিত্ৰত বায়ুৰ পৰা অহা পোহৰৰ পানীত প্ৰতিসৰণ দেখুওৱা হৈছে। PQ ৰশ্মি বায়ুৰ মাজদি আহি পানীৰ সমতলত ( দুয়োটা মাধ্যমৰ সহিতল ) থকা Q বিন্দুত আপতিত হৈছে Q হ’ল আপতন বিন্দু । পানীৰ ভিতৰত প্ৰৱেশ কৰোঁতে এই ৰশ্মি পোনে পোনে QR দিশত নগৈ অলপ হালি ON দিশত গতি কৰে। পানীৰ ভিতৰত এই QN ৰশ্মিক প্রতিসৰিত ৰশ্মি বুলি কোৱা হয়।\nMM/ আপতন বিন্দু Q ত টনা অভিলম্ব।\nএতিয়া, ইয়াত PQ – আপতিত ৰশ্মি, ON – প্রতিসৰিত ৰশ্মি,\n৩। প্রতিসৰিত ৰশ্মি কেতিয়া অভিলম্বৰ কাষ চাপে আৰু কেতিয়া আঁতৰি যায় ?\nউত্তৰ : পোহৰৰ ৰশ্মি লঘুতৰ মাধ্যমৰ পৰা ঘনতৰ মাধ্যমত প্ৰৱেশ কৰিলে, প্রতিসৰিত ৰশ্মি অভিলম্বৰ কাষ চাপে। আনহাতে ঘনতৰ মাধ্যমৰ পৰা লঘুতৰ মাধ্যমত প্ৰৱেশ কৰিলে প্রতিসৰিত ৰশ্মি অভিলম্বৰ পৰা আঁতৰি যায়।\n৪। পোহৰৰ মাধ্যম কাক বোলে ?\nউত্তৰঃ যিবোৰ স্বচ্ছ পদাৰ্থৰ মাজেৰে যেনে – বায়ু, পানী, কাঁচ আদি পোহৰ পাৰ হৈ যাব পাৰে সেইবোৰ পদাৰ্থক পোহৰৰ মাধ্যম বোলা হয়।\n৫। আপতন কোণতকৈ প্ৰতিসৰণ কোণ কেতিয়া ডাঙৰ হয় আৰু কেতিয়া সৰু হয় ?\nউত্তৰ : যদি পোহৰ ঘন মাধ্যমৰ পৰা পাতল মাধ্যমলৈ যায়, তেতিয়া পাতল মাধ্যমত প্রতিসৰিত ৰশ্মি অভিলম্বৰ পৰা আঁতৰি যায়, আপতন কোণতকৈ প্ৰতিসৰণ কোণ ডাঙৰ হয়।\nআনহাতে যদি পোহৰৰ ৰশ্মি পাতল মাধ্যমৰ মাজেৰে আহি ঘন মাধ্যমত প্ৰৱেশ কৰে তেনেহ’লে প্ৰতিসৰিত ৰশ্মি ঘন মাধ্যমত অভিলম্বৰ কাষ চাপি যায়, অর্থাৎ আপতন কোণতকৈ প্ৰতিসৰণ কোণ সৰু হয়।\n৬। পানীত হেলনীয়াকৈ আংশিকভাৱে নিমজ্জিত মাৰি এডালৰ পানীত ডুব গৈ থকা অংশটো সামান্য বেকা হৈ ওপৰলৈ উঠি অহা যেন লাগে। কিয় এনে হয় ব্যাখ্যা কৰা।\nউত্তৰঃ এই ঘটনাটো পোহৰৰ প্ৰতিসৰণৰ বাবে হয়।\nচিত্ৰত দেখুওৱাৰ দৰে মাৰিডালৰ AB অংশ পানীৰ তলত আৰু BC অংশ পানীৰ ওপৰত আছে। এতিয়া মাৰিডালৰ পানীৰ তলত থকা যিকোনো বিন্দু ( ধৰা হ’ল A) ৰ পৰা এজোৰ অপসাৰী ৰশ্মি পানীৰ তলত আপতিত হোৱাৰ পিছত ঘনত্বৰ মাধ্যম পানীৰ পৰা লঘুতৰ মাধ্যম বায়ুত প্ৰৱেশ কৰোঁতে প্রতিসৰিত ৰশ্মি অভিলম্বৰ পৰা আঁতৰি যায়।\nএই প্রতিসৰিত ৰশ্মি অপসাৰী হোৱা বাবে পিছফালে বঢ়াই দিলে A বিন্দুৰ পৰা অহা যেন লাগে। A বিন্দুৰ ওপৰত থকা এই A/ বিন্দুৱেই হ’ল A বিন্দুৰ অসৎ প্ৰতিবিম্ব ৷ এইদৰে পানীৰ তলত থকা মাৰিডালৰ প্ৰতিটো বিন্দুৰ অনুৰূপ অসৎ প্রতিবিম্ব বিন্দুবোৰৰ ওপৰত পৰিব। এই বিন্দুবোৰ সংযোগ কৰি চিত্ৰত দেখুওৱাৰ দৰে ওপৰৰ পৰা চালে মাৰি ডাল B স্থানত ভাজ লগা যেন দেখা যাব।\n৭। পোহৰৰ প্ৰতিসৰণ কিহৰ বাবে হয় ?\nউত্তৰ: এটা মাধ্যমৰ পৰা আন এটা মাধ্যমলৈ যাওঁতে পোহৰৰ বেগ সলনি হয় বাবেই প্রতিসৰণ হয়।\n১। লেন্‌ছ কাক বোলে ? প্রধান লেন্‌ছ দুবিধৰ নাম কি কি ?\nউত্তৰ: দুখন গোলকীয় তলৰ বা এখন গোলকীয় আৰু এখন সমতলৰ মাজত আৱদ্ধ প্রতিসাৰক মাধ্যমক লেন্‌ছ বুলি কোৱা হয়।\nপ্রধান লেন্‌ছ দুবিধৰ নাম হ’ল উত্তল লেন্‌ছ আৰু অবতল লেন্‌ছ।\n২। লেন্‌ছৰ আলোক কেন্দ্র কাক বোলে ? চিত্র আঁকি বুজোৱা।\nউত্তৰ: আলোক কেন্দ্র পাতল উত্তল বা অৱতল লেন্‌ছৰ মধ্যাংশত আৰু মুখ্য অক্ষৰ ওপৰত থকা বিন্দু (O) এটাৰ অভিমুখে অহা ৰশ্মি প্রতিসৰণৰ পিছত দিশ পৰিবৰ্তন নকৰাকৈ লেন্‌ছ পাৰ হৈ যায়। এই ‘O’ বিন্দুটোক লেন্‌ছৰ আলোক কেন্দ্ৰ বোলে।\nতলৰ চিত্ৰত ‘O’ হ’ল লেন্‌ছৰ আলোক কেন্দ্ৰ ৷\n৩। উত্তল লেন্‌ছক অভিসাৰী লেন্‌ছ আৰু অৱতল লেন্‌ছক অপসাৰী। বুলি কিয় কোৱা হয় চিত্ৰ আঁকি দেখুওৱা।\nউত্তৰ: উত্তল লেন্‌ছত পোহৰৰ ৰশ্মি পৰিলে তাৰ পৰা নিৰ্গত হোৱা ৰশ্মি বিলাক পৰস্পৰৰ কাষ চাপি আহে। সেয়ে উত্তল লেন্‌ছক অভিসাৰী লেন্‌ছ বুলি কোৱা হয়।\nআনহাতে, অৱতল লেন্‌ছৰ ক্ষেত্ৰত লেন্‌ছৰৰ ওপৰত আপতিত হোৱা ৰশ্মি বিলাক পৰস্পৰৰ কাষৰ পৰা আঁতৰি যায়। সেইবাবে, অৱতল লেন্‌ছক অপসাৰী লেন্‌ছ বুলি কোৱা হয়।\n৪। উত্তল অথবা অৱতল লেন্‌ছৰ\n(ঘ) ফ’কাছ দৈৰ্ঘ্য কাক বোলে চিত্র আঁকি বুজাই লিখা।\nউত্তৰ: (ক) ভাজকেন্দ্ৰ : কোনো লেন্‌ছৰ পৃষ্ঠ দুখন যি দুটা গোলকৰ অংশ সেই গোলক দুটাৰ কেন্দ্ৰ দুটাক লেন্‌ছখনৰ ভাজঁকেন্দ্ৰ বুলি কোৱা হয়।\n(খ) মুখ্যঅক্ষঃ উত্তল বা অবতল লেন্‌ছৰ গোলকীয় তল দুখনৰ ভাজ কেন্দ্ৰ দুটা সংযোগ কৰা ৰেখা ডালক মুখ্য অক্ষ বা প্রধান অক্ষ বোলে।\nতলৰ চিত্ৰ C1C2 হ’ল মুখ্য অক্ষ ৷ মুখ্য অক্ষ লেন্‌ছৰ মধ্যবিন্দুৰ মাজেৰে যায় ৷\n(গ) ফ’কাছ মুখ্য অক্ষৰ সমান্তৰাল ভাৱে অহা পোহৰৰ ৰশ্মি প্রতিসৰণৰ পিছত উত্তল লেন্‌ছৰ ক্ষেত্ৰত F বিন্দুত লগ লাগে আৰু অৱতল লেন্‌ছৰ ক্ষেত্ৰত F/ বিন্দুত লগ লাগে যেন লাগে। F বা F/ বিন্দুক এনে লেন্‌ছৰ ফ’কাছ বিন্দু বা নাভি বোলে।\n(ঘ) ফ’কাছ দৈর্ঘ্য : আলোক কেন্দ্ৰ (O) আৰু ফ’কাছ বিন্দু (F) ৰ মাজৰ দূৰত্বক ফ’কাছ দৈৰ্ঘ্য বোলে ৷\n৫। এখন লেন্‌ছ উত্তল নে অবতল কেনেকৈ চিনি উলিয়াবা ।\nউত্তৰঃ হাতৰ আঙুলিৰ স্পৰ্শৰ দ্বাৰা লেন্‌ছখন উত্তল নে অৱতল তাক জানিব পৰা যায়। উত্তল লেন্‌ছৰ মাজভাগ ডাঠ আৰু কাষৰ ফালে ক্ৰমে পাতল হয়। আনহাতে অৱতল লেন্‌ছৰ মাজৰ ভাগ পাতল আৰু কাষৰ ফালে ক্রমান্বয়ে ডাঠ হয়।\n৬। উত্তল লেন্‌ছ এখনৰ সন্মুখত লক্ষ্য বস্তু এটা\n(ক) অসীম দূৰত্ব আৰু ভাজ কেন্দ্ৰৰ মাজত,\n(খ) ভাঁজকেন্দ্ৰ আৰু ফ’কাছৰ মাজত\n(গ) ফ’কাছ বিন্দুত,\n(ঘ) ফ’কাছ আৰু আলোককেন্দ্ৰৰ মাজত অৱস্থান কৰিলে, প্রতিবিম্বৰ অৱস্থান, প্ৰকৃতি আৰু আকাৰ কেনেকুৱা হ’ব চিত্র আঁকি বুজাই লিখা।\nউত্তৰঃ (ক) অসীম দূৰত্ব আৰু ভাজ কেন্দ্ৰৰ মাজত প্রতিবিম্বৰ অৱস্থান: লক্ষ্য বস্তু অসীম দূৰত্ব আৰু ভাঁজকেন্দ্ৰৰ মাজত হ’লে প্রতিবিম্ব ফ’কাছ আৰু ভাঁজকেন্দ্ৰৰ মাজত গঠিত হ’ব। এই প্রতিবিম্ব সৎ, ওলোটা, আকাৰত লক্ষ্য বস্তুতকৈ সৰু আৰু ই লেন্‌ছৰ পিছফালে গঠিত হ’ব।\n(খ) ভাঁজকেন্দ্ৰ আৰু ফ’কাছৰ মাজত প্রতিবিম্বৰ অৱস্থান : লক্ষ্য বস্তু ভাজকেন্দ্ৰ আৰু ফ’কাছৰ মাজত হলে প্রতিবিম্ব ভাঁজকেন্দ্ৰ আৰু অসীমৰ মাজত গঠিত হ’ব। এই প্রতিবিম্ব সৎ, ওলোটা আৰু আকাৰত লক্ষ্য বস্তুতকৈ ডাঙৰ হ’ব।\n(গ) ফ’কাছ বিন্দুত প্রতিবিম্বৰ অৱস্থান : লক্ষ্য বস্তু ফ’কাছ বিন্দুত হলে লেন্‌ছৰ পৰা প্রতিসৰিত হোৱা ৰশ্মিবোৰ পৰস্পৰ সমান্তৰাল হয়। আমি জানো যে, সমান্তৰাল ৰশ্মি সসীমৰ কোনো বিন্দুত লগ নালাগে ৷ গতিকে সসীমৰ কোনো বিন্দুত প্রতিবিম্ব গঠিত হ’ব নোৱাৰে। কিন্তু সমান্তৰাল ৰশ্মিবোৰ অসীমৰ কোনো বিন্দুত লগ লাগে বুলি ধৰি লোৱা হয়। গতিকে, এইক্ষেত্ৰত প্রতিবিম্ব অসীমত গঠিত হ’ব। এই প্রতিবিম্ব সৎ, ওলোটা আৰু ইয়াৰ আকাৰ লক্ষ্য বস্তুৰ আকাৰৰ অসীম গুণ।\n(ঘ) ফ’কাছ আৰু আলোককেন্দ্ৰৰ মাজত প্রতিবিম্বৰ অৱস্থান : লক্ষ্য বস্তু ফ’কাছ আৰু আলোক কেন্দ্ৰৰ মাজত থাকিলে, লেন্‌ছৰ ওপৰত আপতিত হোৱা ৰশ্মিবোৰ প্ৰতিসৰণৰ পিছত পৰস্পৰৰ পৰা আঁতৰি যায় ৷ গতিকে ইহঁত আগফালে কোনো বিন্দুত লগ লাগিব নোৱাৰে। কিন্তু এই অপসাৰিত ৰশ্মিবোৰ পিছফালে বঢ়াই দিলে এটা বিন্দুত লগ লগা যেন লাগে। এই বিন্দুটোৱেই হ’ল লক্ষ্য বস্তুটোৰ প্ৰতিবিম্ব। এই ক্ষেত্ৰত লেন্‌ছৰ পৰা প্ৰতিসাৰিত হোৱা ৰশ্মি অপসাৰী হয় ।\nএই প্রতিবিম্ব অসৎ, থিয়, আকাৰত লক্ষ্য বস্তুতকৈ ডাঙৰ আৰু লেন্‌ছৰ যিফালে লক্ষ্য বস্তু থাকে সেই ফালে গঠিত হয়।\n৭। অৱতল লেন্‌ছ এখনৰ সমুখত থকা থিয় লক্ষ্য বস্তু এটাৰ প্ৰতিবিম্বৰ অৱস্থা, প্রকৃতি আৰু আকাৰ কেনেকুৱা হ’ব ৰাশি চিত্ৰ আঁকি বুজাই লিখা ৷\nউত্তৰ: অৱতল লেন্‌ছৰ দ্বাৰা গঠিত প্রতিবিম্বৰ অৱস্থান, প্রকৃতি আৰু আকাৰঃ\nওপৰৰ চিত্ৰত দেখুওৱাৰ দৰে অৱতল লেন্‌ছৰ সন্মুখত মুখ্য অক্ষৰ ওপৰত PQ লম্বভাৱে থকা এটা লক্ষ্য বস্তু। লক্ষ্বস্তু PQ ৰ P বিন্দুৰ পৰা মুখ্য অক্ষৰ সমান্তৰালভাৱে অহা PM ৰশ্মি লেন্‌ছত আপতিত হৈ MN পথেৰে অপসাৰিত হৈছে । এই অপসাৰিত ৰশ্মি পিছফালে বঢ়াই দিলে ফ’কাছ F বিন্দুৰ পৰা অহা যেন লাগে।\nআনটো ৰশ্মি PO লেন্‌ছৰ আলোক কেন্দ্ৰৰ মাজেৰে দিশ পৰিৱৰ্তন নকৰাকৈ পাৰ হৈ যায়। দুয়োটা ৰশ্মিয়ে P/ বিন্দুত কটা কটি কৰা যেন লাগে। গতিকে P/ হ’ল P ৰ প্ৰতিবিম্ব। এতিয়া মুখ্য অক্ষৰ ওপৰত টনা P/Q/ লম্ব হ’ল PQ ৰ প্রতিবিম্ব ৷\nএই প্রতিবিম্ব অসৎ, পোন ( থিয় ), সংকুচিত আৰু লক্ষ্যবস্তুৰ যিফালে আছে সেই ফালে আলোককেন্দ্ৰ আৰু ফ’কাছৰ মাজত গঠিত হয়।\n৮। খালী ঠাই পূৰণ কৰা :\n(ক) দুখন —— তলেৰে আৱৰা —— মাধ্যমক —— লেন্‌ছ বোলে।\nউত্তৰ: উত্তল বা অৱতল , প্ৰতিসাৰক , উত্তল বা অৱতল ।\n(খ) উত্তল লেন্‌ছক —— লেন্‌ছ আৰু অৱতল লেন্‌ছক —— লেন্‌ছ বুলি কোৱা হয় ৷\nউত্তৰ: অভিসাৰী , অপসাৰী ।\n(গ) উত্তল লেন্‌ছৰ মাজৰ ভাগ —— আৰু অৱতল লেন্‌ছৰ মাজৰ ভাগ —— হয় ৷\nউত্তৰ: ডাঠ , পাতল ।\n(ঘ) প্ৰতিখন লেন্‌ছৰ —— নাভি থাকে।\nউত্তৰ: ফ’কাছ বিন্দু বা ।\n(ঙ) অৱতল লেন্‌ছত সদায় —— প্রতিবিম্ব গঠিত হয় ।\nউত্তৰ: অসৎ ।\n(চ) লেন্‌ছৰ —— মাজেৰে পাৰ হৈ যোৱা ৰশ্মিৰ দিশ সলনি নহয়।\nউত্তৰ: আলোককেন্দ্ৰৰ ।\n৯। এটা শব্দত উত্তৰ দিয়া।\n(ক) লেন্‌ছৰ এনে এটা বিন্দু আছে যাৰ মাজেৰে পোহৰৰ দিশ পৰিৱৰ্তন নকৰাকৈ পাৰ হৈ যায়। সেই বিন্দুটোৰ নাম কি ?\nউত্তৰঃ নাভি বা ফ’কাছ বিন্দু হয়।\n(খ) উত্তল লেন্‌ছৰ ফ’কাছ বিন্দুত অৱস্থিত বস্তু এটাৰ প্ৰতিবিম্ব ক’ত গঠিত হয় ।\n(গ) উত্তল লেন্‌ছৰ ক্ষেত্ৰত, লক্ষ্য বস্তুৰ সমান আকৃতিৰ প্ৰতিবিম্ব পাবলৈ লক্ষ্য বস্তুটোক’ত ৰাখিব লাগিব ?\n(ঘ) লক্ষ্যবস্তুতকৈ আকাৰত ডাঙৰ প্রতিবিম্ব পাবলৈ কি লেন্‌ছৰ কোন অৱস্থানত বস্তুটো ৰাখিব লাগিব ?\nউত্তৰ: ভাঁজকেন্দ্ৰ আৰু ফ’কাছৰ মাজত।\n(ঙ) লক্ষ্যবস্তুতকৈ আকাৰত সৰু আৰু অসৎ প্ৰতিবিম্ব পাবলৈ কি লেন্‌ছ ব্যৱহাৰ কৰিবা ?\nউত্তৰ: অৱতল লেন্‌ছ।\n১০। সত্য নে অসত্য কোৱা :\n(ক) উত্তল লেন্‌ছে অসৎ প্রতিবিম্ব গঠন কৰিব পাৰে।\n(খ) অৱতল লেন্‌ছে সৎ প্রতিবিম্ব গঠন কৰিব পাৰে ৷\n(গ) অসীম দূৰত্বত অৱস্থিত লক্ষ্যবস্তুৰ প্ৰতিবিম্ব নাভিত গঠিত হয়।\n(ঘ) উত্তল লেন্‌ছক অপসাৰী লেন্‌ছ বোলা হয়।\n(ঙ) প্ৰতিখন লেন্‌ছৰ দুয়োফলে দুটা ফ’কাছ বিন্দু থাকে।


আমাৰ সংস্কৃতি আৰু পশ্চিমীয়া অপ(?)সংস্কৃতিৰ বিষয়ে অলপ চিন্তা (দীপজ্যোতি বৰা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nপশ্চিমীয়া অপসংস্কৃতিৰ প্ৰভাৱ আৰু আমাৰ সংস্কৃতিৰ অধোগতিৰ ওপৰত সততে বহু আলোচনা হো্ৱা দেখা যায় |বহু সময়ত আমাৰ সমাজে মানি ল’বলৈ টান পোৱা কেতবোৰ পৰিৱৰ্তনৰ বাবে পশ্চিমীয়া অপসংস্কৃতিক দোষাৰোপ কৰাৰ এটা প্ৰৱণতাও লক্ষণীয় | এই গোটেইবোৰ কথাকে ভাবি-গুণি নিজাকৈ কিবা এটা লিখাৰ ইচ্ছা জাগিল | সেয়েহে এই লিখনিটোত জাৰ্মানীত কটোৱা যোৱা ছয়টা মাহৰ অভিজ্ঞতাৰ ভিত্তিত ইয়াৰ সমাজ-সংস্কৃতিৰ এটা অংশৰ বিষয়ে মোৰ পৰ্যবেক্ষণ দাঙি ধৰাৰ প্ৰয়াস কৰিছো| আৰম্ভণিতেই উল্লেখ কৰি থওঁ- ১) ই সকলো সামাজিক স্তৰক সামৰি লোৱা কোনো গৱেষণা নহয় ২) ইয়াত লিখা কথাবোৰ মই নিজৰ আশে পাশে দেখা ক্ষুদ্ৰ পৰিসৰৰ অঞ্চলসমূহৰ বিষয়তে আবদ্ধ| মই তলৰ কথাখিনি মোৰ সুবিধাৰ বাবে কেইটামান সৰু সৰু ভাগত লিখিছো|\nব্যক্তি-স্বাধীনতা আৰু পাৰিবাৰিক সম্বন্ধ:\nইয়াত ব্যক্তি-স্বাধীনতাক সকলোৱে গুৰুত্ব দিয়ে| ব্যক্তিস্বাধীনতা মানে যিহকে মন যায় তাকেই কৰাৰ স্বাধীনতা নিশ্চয় নহয় কিন্তু নিজৰ পচন্দৰ মতে ভাল-বেয়া অনুসৰি কাম কৰাৰ স্বাধীনতা সকলোৰে আছে| পৰৰ ব্যক্তিগত কথাত কোনেও মূৰ নঘমায় আৰু আনৰ জীৱনশৈলীক লৈ অযথা সমালোচনাও নকৰে| আনক নিজৰ মন্তব্যৰে অযথা হকা-বধা কৰা দেখিবলৈ পোৱা নাযায়|\nএতিয়া যদি আমি আমাৰ দেশলৈ লক্ষ্য কৰো তেন্তে ভাবিলগীয়া হয় আমি প্ৰকৃততে ব্যক্তিস্বাধীনতাক কিমান গুৰুত্ব দিওঁ| সৰুৰে পৰা আমাক লোকৰ চিন্তাশক্তিৰে চলিবলৈ শিকোৱা হয়| শিশু অৱস্থাৰ পৰা বহুত ডাঙৰ হোৱালৈকে প্ৰায় সকলোবোৰ সিদ্ধান্তই সাধাৰণতে পিতৃ-মাতৃয়েই লয়| তাৰ বিপৰীতে প্ৰশ্ন কৰিলেই বেয়া ল’ৰা বা বেয়া ছো্ৱালীৰ আখ্যা পোৱাতো সহজ| কিন্তু দুখলগাকৈ নিজাকৈ সিদ্ধান্ত লোৱাৰ শিক্ষা দিয়া নহয়| ল’ৰা ছো্ৱালী ডাঙৰ হোৱাৰ পিছতো কি পঢ়িব, কেনে পেচা গ্ৰহণ কৰিব অথবা কেনে জীৱনসংগী গ্ৰহণ কৰিব এই সকলোবোৰতে হকাবধা কৰা দেখা যায়| বহু শিক্ষিত আৰু প্ৰতিষ্ঠিত যুৱক-যুৱতীয়েও এনেবোৰ কাৰণতে বহু সময়ত নিজৰ পচন্দৰ সংগীৰ লগত বিবাহ কৰিব নোৱাৰে| বহু ক্ষেত্ৰত কোনো ভুল হ’লেও শুধৰাই দিয়াতকৈ ডাঙৰ হিছাপে অত্যাধিক অধিকাৰ দেখুৱাই হকা-বধা কৰাৰ প্ৰৱণতা দেখা যায়| সৰুৰ কথা শুদ্ধ হ’লেও তাক সন্মান নজনাই মনে মনে ডাঙৰৰ ভুলটো সহ্য কৰি লোৱাটোকে শিষ্টাচাৰ বুলি শিকোৱা হয়|(এইখিনিতে মোৰ এক ব্যক্তিগত মত: আমাক যে এনেদৰে দায়িত্ব লোৱাৰ আৰু জবাবদিহি হোৱাৰ শিক্ষা দিয়া নহয় সেয়ে হয়তো আমাৰ বহুতৰে পিছৰ জীৱনতো গুৰুত্বপূৰ্ণ কামত দায়িত্ব লোৱাৰ আৰু জবাবদিহি হোৱাৰ সৎ সাহস কণ থকাতকৈ মূৰ পোলোকা মৰা আৰু আনলৈ ঠেলা মৰাৰ প্ৰৱণতা দেখা যায়|)\nআমাৰ বহুতৰে এটা ধাৰণা আছে যে পশ্চিমৰ দেশবোৰত অলপ ডাঙৰ হোৱাৰ পিছৰে পৰা ল’ৰা-ছোৱালীবোৰ পৰিয়ালৰ পৰা আঁতৰি গৈ নিজৰ মতে জীৱন কটায়| এই কথাষাৰ কিন্তু সম্পূৰ্ণ শুদ্ধ নহয়| স্বাধীন জীৱনৰ অৰ্থ পৰিয়ালৰ পৰা সপূৰ্ণ বিচ্ছিন্নতা নহয়| মই লগপোৱা ইউৰোপৰ প্ৰায়কেইখন দেশৰে ল’ৰা্-ছোৱালীৱে নিজৰ পৰিয়ালৰ লগত(পিতৃ-মাতৃৰ পৰা ককা-আইতালৈকে) সম্পৰ্ক ৰক্ষা কৰি চলে| বন্ধত তেওঁলোক ঘৰলৈ যায়| শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত পিতৃ্-মাতৃয়েও আৰ্থিকভাবে সহায় কৰে| কিন্তু মনকৰিবলগীয়া কথাটো হ’ল পৰাপক্ষত সকলোৱে কম বয়সৰ পৰাই আত্মনিৰ্ভৰশীল হ’বলৈ আৰু নিজৰ ইচ্ছাৰে জীৱন গঢ়িবলৈ চেষ্টা কৰে| যিকোনো কাম কৰিবলৈ লজ্জাবোধ নকৰি যথাসাধ্যে নিজকে স্বাৱলম্বী কৰাৰ চেষ্টা কৰে|\nবহু সময়ত বয়সস্থ পুৰুষ বা মহিলা লগ পাইছো যি নিজৰ কামবোৰ নিজে কৰি ভাল পায়| মানুহবোৰৰ আত্মসন্মানৰ ভাব বৰ প্ৰৱল আৰু পৰাপক্ষত লোকৰ সহায় ল’ব নিবিচাৰে| এনে বহুতো বয়সীয়া লোকে আনে সহায় কৰিবলৈ গ’লে বহু সময়ত ভাল নাপায়| হয়তো এনে দেশবোৰত ক্ৰমান্বয়ে বাঢ়ি অহা বৃদ্ধলোকৰ সংখ্যাও এনে অৱস্থাৰ কাৰণ হ’ব পাৰে|\nৰাস্তাৰ নিয়ম-কানুন আৰু সামাজিক শিষ্টাচাৰ:\nইয়াৰ এটা লেখত ল’বলগীয়া অভিজ্ঞতা হ’ল ৰাস্তাৰ নীতি-নিয়মৰ প্ৰতি সকলোৰে সন্মান| পথ পাৰ হ’ব খোজা এজন পথচাৰীৰ সন্মুখত যদি সেউজীয়া সংকেত থাকে তেনেহ’লে চকুমুদি ৰাস্তা পাৰ হ’ব পাৰি| কিছুমান সৰু সৰু ৰাস্তাত কোনো সংকেতৰ ব্যৱস্থা নাথাকে কিন্তু পথচাৰী দেখিলে গাড়ীবোৰ নিজেই ৰৈ যায়| পথচাৰীয়ে সদায় অগ্ৰাধিকাৰ পায়| সৰু-ডাঙৰ অথবা দামী-কমদামী কোনো গাড়ীৰ ক্ষেত্ৰতে আজিলৈকে ব্যতিক্ৰম দেখা নাই| আমাৰ দেশত কিন্তু এনে অৱস্থাত চালকে পথচাৰীক অশ্লীল গালি পাৰি থৈ যোৱা দেখিবলৈ বহুবাৰ পাইছো| বাট-পথ বা ঠিকনা বিচাৰি কাৰোবাক কিবা সুধিলে পাৰ্য্যমানে সহায় কৰে| ইয়াৰ বিপৰীত অভিজ্ঞতা আজিলৈকে হোৱা নাই|\nপাৰ্টী, সুৰা আৰু যৌনতা:\nআমাৰ দেশত হয়তো পশ্চিমীয়া বোলছবি চাই বহুতেই এই বিষয়ত এক ভুল ধাৰণা কৰে| কিন্তু মোৰ ব্যক্তিগত অভিজ্ঞতাৰ পৰা ক’ব পাৰো যে পাৰ্টী মানেই সুৰাত মজি থকা অথবা অবাধ যৌনতা নহয়| গধূলিৰ পৰা ৰাতি পুৱাই যোৱাকৈ কেইবাটাও পাৰ্টীতো অংশ লৈছোঁ| কিন্তু এনে পৰিৱেশ দেখা নাই| অভিযান্ত্ৰিক শিক্ষাৰ ছাত্ৰ হিছাপে অথবা কৰ্মৰত অবস্থাত নিজৰ দেশতো বহুবোৰ পাৰ্টী দেখিছো| ইয়াতো দেখিছো প্ৰায় সকলোৱে সুৰাপান কৰে; কিন্তু পাৰ্টী বুলিলে অকল সুৰাপানতেই ব্যস্ত নাথাকে| কথা-বতৰা, নাচ-গান সকলো চলি থাকে| কিন্তু অশ্লীল কাৰ্য্যকলাপ আজিলৈকে দেখা নাই| যৌনতাৰ ক্ষেত্ৰত মুকলিমূৰিয়া হ’লেও ইংৰাজী বোলছবি চাই বহুতে ভবাৰ দৰে অন্ধকাৰ চুকত গৈ উন্মাদ কাৰ্য্যত লিপ্ত হোৱাও দেখা পোৱা নাই| সুৰাপান কৰি মাতলামি কৰা বা আনক অশান্তি দিয়াৰ উদাহৰণো বহু কম|\nৰাজহুৱা স্থানত সুৰাপানৰ দৃশ্য ইয়াত বৰ সুলভ| বিয়ৰৰ বটল এটা হাতত লৈ ৰাস্তাত খোজকাঢ়ি গৈ থকা অথবা ফৰকাল বতৰত কলেজৰ সন্মুখত বহি বিয়েৰ পান কৰি থকাতো এক সাধাৰণ দৃশ্য| বহু সময়ত ৰেলত ভ্ৰমণ কৰোতেও সন্মুখৰ টেবুলত বিয়েৰৰ বটল এটা লৈ কিতাপ পঢ়ি গৈ থকা মানুহ দেখা যায়| কিন্তু মাতাল হৈ পৰি থকা অথবা চিঞৰ-বাখৰ লগোৱা দেখা নাযায়| কিন্তু দেশত থকা অৱস্থাত সন্ধ্যা হোৱা মাত্ৰেই চাৰিআলি-তিনিআলিৰ দোকানৰ দৰ্জা বন্ধ কৰি মদৰ আদ্দা আৰম্ভ কৰা প্ৰায় দেখিবলৈ পাইছিলো| মই ব্যক্তিগতভাবে এটা কথা ভাবো যে যিহেতু বহুতেই সুৰাপান এৰাই চলিব নোৱাৰে গাতিকে লুকাই-চুৰকৈ অথবা অত্যাধিক মদ্যপান কৰাতকৈ সুস্থ আৰু ভদ্ৰভাবে কৰিবলৈ শিকাহে উচিত|\nল’ৰা-ছোৱালীৰ সম্বন্ধ আৰু আমাৰ ধ্যান-ধাৰণা:\nপশ্চিমৰ দেশবোৰৰ এটি লক্ষণীয় বিষয় হৈছে ল’ৰা-ছোৱালীৰ মাজৰ সম্পৰ্ক| সকলোৱে ইয়াক সহজভাবে আৰু স্বাভাবিক বুলি গ্ৰহণ কৰে| প্ৰথম অৱস্থাত ইয়াত আহি ঘৰ বিচাৰি ফুৰোতেই বুজিছিলো ল’ৰা-ছোৱালী একেলগে থাকিলে ঘৰ পাবলৈ সহজ| আৰু এই কথাটো আমাৰ দেশত প্ৰায় অসম্ভব| ইয়াত এহাল প্ৰাপ্তবয়স্ক ল’ৰা-ছোৱালী একেলগে থকাটো কোনেও বেয়া চকুৰে নাচায়| তেওঁলোকৰ মাজত হ’ব পৰা শাৰীৰিক বা মানসিক সম্পৰ্কক লৈ কাৰো অহেতুক কৌতুহলো নাই| কিন্তু আমাৰ দেশত কথাটো বেলেগ| উদাহৰণ স্বৰুপে ধৰি লওঁ আমাৰ সমাজৰ তথাকথিত সংজ্ঞাৰে এহাল ভাল ল’ৰা-ছোৱালীৰ কথা| তেওঁলোকৰ মাজৰ সম্পৰ্ক কিমান দূৰলৈ যাব পাৰে? ধৰি লওঁ তেওঁলোকৰ মাজত শাৰীৰিক অথবা মানসিক সকলোবোৰ সম্পৰ্ক হৈ গৈছে| কিন্তু আমাৰ সমাজে দেখাও নাই, শুনাও নাই আৰু কোনা প্ৰমাণো নাই| গতিকে সকলোৰে দৃষ্টিত তেওঁলোক ভাল ল’ৰা বা ছোৱালী হৈয়ে থাকিব| এতিয়া ধৰি লওঁ দুয়ো কোনোবা কলেজৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰী আৰু দুয়ো ভাড়াঘৰত(বেলেগে-বেলেগে) থাকে আৰু দুয়োৰে মাজৰ সম্বন্ধ কেৱল মানসিক| এদিন যেনিবা কিবা বিশেষ কাৰণত ছোৱালীজনী ল’ৰাজনৰ ঘৰত ৰাতি কটাবলগীয়া হ’ল| কিন্তু তেওঁলোকৰ মাজত সমাজৰ দৃষ্টিত ভুল বুলিবলগীয়া একো নহ’ল| এইখিনিতে এটা প্ৰশ্ন আহিব: পিছদিনা পুৱা মানুহে তেওঁলোকক সহজভাবে গ্ৰহণ কৰিবনে বাৰু? মই জনাত আমাৰ সমাজৰ দৃষ্টিত তেওঁলোক স্খলিত নায়ক-নায়িকালৈ ৰুপান্তৰিত হ’ব আৰু সৰস আলোচনাৰ বিষয়বস্তু হৈ পৰিব| মানুহৰ বিষয়ে আমাৰ ভাল-বেয়াৰ ধাৰণাটো ইমানেই সীমাবদ্ধনে? দুজনমানুহৰ ব্যক্তিগত সম্পৰ্কৰ বিষয়ে কৰা ভিত্তিহীন অনুমানে এনেদৰে আমাৰ ভাল-বেয়াৰ ধাৰণাটোক প্ৰভাব পেলোৱা উচিতনে?\nজাৰ্মানসকলৰ যিটো গুণে মোক সকলোতকৈ আকৰ্ষণ কৰে সেইটো হৈছে সময়ানুবৰ্তিতা| সময়ৰ ইফাল সিফাল হোৱাটো ব্যতিক্ৰম; কিন্তু আমাৰ দেশত যেন ব্যতিক্ৰমেই নিয়ম| যোৱা ছয়মাহত এবাৰ ৰেলৰ সময় ১০ মিনিট দেৰি হোৱা আৰু মাজে মাজে বাছৰ সময় দুই মিনিট হেৰফেৰ হোৱাৰ বাদে বেলেগ উদাহৰণ দিব নোৱাৰিম|\nশিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰতো একেই অভিজ্ঞতা| পাঠদানৰ আৰম্ভণিতেই সময়সূচী ঘোষণা কৰা হয় আৰু সেই মতেই সকলোবোৰ কাৰ্য্য সমাপন কৰা হয়| কোনো অতিৰিক্ত শ্ৰেণীৰ প্ৰয়োজন নহয় পাঠদান সম্পূৰ্ণ কৰিবৰ বাবে| সকলো শিক্ষক প্ৰায় পাঁচ মিনিটমান আগতেই আহি শ্ৰেণীৰ বাবে সাজু হয় আৰু নিৰ্দ্দষ্ট সময়ত শ্ৰেণী শেষ কৰে| মাত্ৰ এবাৰ এজন শিক্ষকে ১০ মিনিট দেৰিকৈ আহিবলগীয়া হোৱা বাবে দুখ প্ৰকাশ কৰিছিল|\nএবাৰ আমাৰ ভাৰতীয় বন্ধু এজনে সকলোকে এখন ভাৰতীয় ৰেষ্টুৰেণ্টত দুপৰীয়াৰ আহাৰৰ বাবে সকলোকে আমন্ত্ৰণ জনালে| আমি সকলো গৈ সময়ত উপস্থিত| পিচে আমাৰ বন্ধুহে নাই| প্ৰায় ৩০ মিনিট পলমকৈ বন্ধু উপস্থিত হ’ল| তেতিয়া এজনে প্ৰশ্ন কৰিলে “How do you fix time in India when you invite some guest?” মনে মনে পিছে বৰ লাজ পাইছিলো এই কথাত|\nশিক্ষাব্যৱস্থা আৰু মানসিকতা:\nকেতবোৰ বিষয়ত এওঁলোকৰ মানসিকতা সঁচাকৈ শলাগীবলগীয়া| যেনে য’তে-ত’তে জাৱৰ-জোথৰ নেপেলোৱা, শাৰী ভংগ নকৰাকৈ নিজৰ সময়ৰ বাবে অপেক্ষা কৰা ইত্যাদি(নকওঁযে ১০০% সকলোৱে মানি চলে; কিন্তু সমাজৰ গৰিষ্ঠ সংখ্যকেই নিয়মবোৰ মানি চলিলে বস্তুবোৰ নিজেই শৃংখলিত হৈ থাকে)| কেইটামান উদাহৰণ দিব খুজিছো:\n১) কিছুদিন আগত ‘মঞ্চাও(Monschau)’ নামৰ সৰু পাহাৰীয়া ঠাই এখনলৈ ফুৰিবলৈ গৈছিলো| তাৰবাবে আমি পাহাৰৰ জংঘলৰ মাজেমাজে প্ৰায় ২০ কি:মি: মান খোজ কাঢ়িছিলো| কিন্তু গোটেই পথছোৱাত পথৰ কাষত পৰি থকা কোনো প্লাষ্টিকৰ বটল বা খাদ্যবস্তুৰ পেকেট আদি দৃষ্টিগোচৰ নহ’ল| ইয়াৰ কাৰণ হ’ল সকলোৱে তেনে বস্তুবোৰ নিজৰ লগত কঢ়িয়াই লৈ গৈ পথৰ শেষত নিৰ্দ্দিষ্ট স্থানত পেলাই দিয়ে| কিন্তু আমাৰ দেশৰ বনভোজৰ স্থানবোৰৰ লগত তুলনা কৰিলেই মনটো কিবা লাগি যায়| কিছুবছৰৰ আগতে বশিষ্ঠলৈ গৈ দেখা পোৱা মল-মূত্ৰ আৰু আৱৰ্জ্জনাৰ দৃশ্য কি যে ঘৃণণীয় আছিল| এতিয়া কিবা উন্নতি হৈছে যদি গম নাপাওঁ| যেতিয়া আমি সৰু চহৰখনত উপস্থিত হৈছিলো তেতিয়া দেখিবলৈ পাইছিলো সৰু নদীখনৰ দুয়োপাৰে ঘনঘনকৈ থকা ধুনীয়া ঘৰবোৰ| আৰু মন ভৰি গ’ল আৱৰ্জ্জনাহীন নদীৰ দুয়োকাষ দেখি আৰু বোৱতী পানীৰ শব্দ শুনি| এবাৰ আমাৰ ভৰলু নৈ খনৰ কথা ভাবকচোন?\n২) ঘটনাটো আমি দুপৰীয়া খোৱা বোৱা কৰা কেন্টিনখনৰ| এদিন আমি সকলোৱে শাৰী পাতি আছো খাদ্য গ্ৰহণৰ পাছত থালিবোৰ জমা দিবৰ বাবে| সন্মুখত ৪০-৫০ জনমান মানুহ হ’ব| হঠাতে এজন মানুহ (দেখিবলৈ জাৰ্মান যেন লগা) আহি অলপ আগত শাৰীৰ মাজত সোমালহি| মোৰ বন্ধুজনৰ মুখৰ পৰা স্বত:স্ফূৰ্তভাবে ওলাই আহিল “This is bad, we Germans don’t do this!” এনে এটা দিন কেতিয়াবা আহিবনে যেতিয়া আমি অসমীয়াবোৰেও নিজকে লৈ এনেদৰে ক’ব পাৰিম?\nআমাৰ দেশত প্ৰায় সকলো জেগাতে ঈয়াত প্ৰস্বাৱ নকৰিব” বুলি লিখা থাকে (মাজে মাজে সৰ্বধৰ্মৰ ঈশ্বৰসকলকো নিয়োজিত কৰা হয়)কিন্তু অনুভৱ হয় বহুতৰ কাৰণে যেন সেইটো ঠাইখিনিত প্ৰস্বাৱ কৰিবলৈ কৰা গোপন আহ্বান| ইয়াত আকৌ বহুত বিচাৰিলেহে প্ৰস্বাৱ কৰিব পৰা স্থান বিচাৰি পোৱা যায়(ৰাজহুৱা স্থানত প্ৰস্বাৱ কৰা লোক ইয়াতো দেখিছো কিন্তু সেইটো এক ব্যতিক্ৰমহে, নিয়ম নহয়)| অলপ ধেমেলীয়া সুৰত ক’বলৈ হ’লে “In Germany kissing in the public is allowed, but pissing is not allowed. In India pissing in the public is allowed, but kissing is not.”\n৩) মোক প্ৰভাৱিত কৰা আৰু এক দৃশ্য হৈছে বহু সময়ত দেখিবলৈ পোৱা কোনো বৃদ্ধ বা বৃদ্ধাই ঘৰৰ সন্মুখৰ ৰাস্তাৰ জাৱৰ বুটলি চাফা কৰি থকাৰ দৃশ্য| আমিবোৰো যদি ইমান সচেতন হ’লোহেঁতেন কথাই কথাই চৰকাৰক দোষাৰোপ কৰাৰ প্ৰয়োজন নহ’লহেঁতেন|\nআচলতে প্ৰায়বোৰ ভাল কথাই আমাৰ দেশতো স্কুলীয়া পৰ্যায়ৰ পৰাই শিকোৱা হয়| কিন্তু স্কুলৰ চাৰিসীমাৰ বাহিৰত আমি যেন সকলোবোৰ পাহৰি যাওঁ| অশিক্ষিত লোকৰ কথা বাদ দিলেও আমি শিক্ষিতসকলে এই কথাবোৰ কিমান মানি চলো তাত এটা ডাঙৰ প্ৰশ্নবোধক চিহ্ন আছে| যেতিয়া আমাৰ শিক্ষাই(আনুষ্ঠানিক আৰু অনানুষ্ঠানিক) দেশ আৰু জাতিক ভাল পাবলৈ আৰু শিক্ষাৰ অন্তৰ্নিহিত বস্তুবোৰ আমাৰ মন-মগজুৰ গভীৰতাত বহুৱাই দিবলৈ সক্ষম হ’ব তেতিয়াই আমাৰ শিক্ষাই সাৰ্থকতা লাভ কৰিব|\nএইখিনিতে আমাৰ সমাজ ব্যৱস্থাৰ আৰু এটা দিশৰ কথা উল্লেখ কৰিব খুজিছো| আমাৰ সততে লক্ষণীয় এটা প্ৰবৃত্তি হৈছে মানুহৰ বৃত্তি অনুসৰি সাধাৰণীকৰণ কৰাৰ মনোভাব| আমি সকলো কামকে সমান চকুৰে নাচাওঁ আৰু তথাকথিত সৰু কাম কৰা মানুহক সন্মান দিব নোখোজো অথবা বহু সময়ত তেওঁলোকৰ প্ৰতি ঋণাত্মক ধাৰণাও পোষণ কৰো| উদাহৰণস্বৰূপে কোনো ৰিক্সাচালক, চাফাই কৰা মানুহ অথবা তেনেধৰণৰ আন বৃত্তিত নিয়োজিত আন লোকসকলে যেন সুবিধা পালেই কিবা অসৎ কামহে কৰিব এনে ধাৰণা বহুলোকে কৰা দেখা যায়| কিন্তু মোৰ মনত প্ৰশ্ন উঠে আমি যে আচলতে তেওঁলোকক মানুহ হিচাপে প্ৰাপ্য সন্মানকণো দিব নিবিচাৰো তাৰ দ্বাৰা আমি বাৰু তেওঁলোকক ক্ষোভিত কৰি সেই বেয়া কামবোৰলৈ আগবাঢ়িবলৈ উৎসাহিত কৰো নেকি?\nইয়ালৈ আহি এটা কথা লক্ষ্য কৰিছো যে পোছাক-পাতি বা সাধাৰণ কথা-বতৰাৰ পৰা এজন মানুহৰ বৃত্তি অনুমান কৰাটো কঠিন, যিটো আমাৰ তাত অতি সহজেই পৰিস্ফূত হৈ পৰে| ইয়াত বাছৰ চালক আৰু কোনো কাৰ্য্যালয়ৰ কৰ্মচাৰীৰ পোছাকৰ পাৰ্থক্য ধৰিব নোৱাৰি| মোৰ দৃষ্টিত যেতিয়ালৈকে আমাৰ সমাজে সকলো বৃত্তিকে সমান চকুৰে চাবলৈ নিশিকে আৰু সকলোকে মানুহ হিচাপে সমানে সন্মান কৰিবলৈ নলয় তেতিয়ালৈকে আমাৰ সমাজ ব্যৱস্থাত কেতবোৰ কেৰোণ দূৰ কৰা সম্ভব নহয়|\nশেষত এটা সাধাৰণ বিষয়লৈ আহো| যিটো বিষয়ৰ আলোচনা পঢ়ি থাকোতে এই লেখাটোৰ সৃষ্টি হ’ল: ৰেইন ডেন্সৰ বিষয়টো| আচলতে এনে বৰ্ষানৃত্য দেশৰ বহু ঠাইত বহু বছৰৰ আগৰে পৰা হৈ আহিছে| সৌভাগ্য বা দূৰ্ভাগ্যবশত আমাৰ নিউজ চেনেল কেইটাই তাত সোমাব পৰা নাই| আমাৰ বহু ৰাইজে গম পোৱা ৱাটাৰ পাৰ্কবোৰতো সকলোৱে তিতিবুৰি নাচি-বাগি আনন্দ কৰে| মোৰ বোধেৰে আমাৰ নিউজ চেনেল কেইটাই অহেতুক বহু কথাত নাক গুজি ফুৰে| কিছু সংখ্যক ল’ৰা-ছোৱালীয়ে বৰ্ষানৃত্য কৰি ধ্বংশ কৰিব পৰাকৈ আমাৰ সংস্কৃতি দুৰ্বল নহয় বুলিয়ে মোৰ বিশ্বাস| গতিকে তাকে লৈ অযথা হৈচৈ কৰা নিস্প্ৰয়োজন| কিন্তু নতুন প্ৰজন্মই হওক বা পুৰণিয়েই হওক সকলোৱে আমাৰ সংস্কৃতিৰ ভবিষ্যতৰ বিষয়ে সচেতন হোৱা আৰু ভুল-শুদ্ধ উচিত বিচাৰ কৰি আগবঢ়াই নিয়াটো নিশ্চয় প্ৰয়োজন|\n← আন্ধাৰত জোনাকৰ জিলমিল\nলাও খা, বেঙেনা খা বছৰে বছৰে বাঢ়ি যা (দেৱ প্ৰতীম হাজৰিকা) →\nইচ্ছাশক্তি – ড° সমাদৃতা গোস্বামী


Respicure Tab in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Respicure Tab ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nRespicure Tab ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Respicure Tab Price and Pack Size in Assamese - Respicure Tab ar mulya aaru pakor size\nRespicure Tab की जानकारी\nRespicure Tab ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Respicure Tab Benefits & Uses in Assamese- Respicure Tab ar laabh aaru byavaharsamuh\nRespicure Tab ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Respicure Tab Dosage & How to Take in Assamese - Respicure Tab ar paali aaru xeya kenedore lobo\nRespicure Tab ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Respicure Tab Side Effects in Assamese- Respicure Tab ar parshwakriyasamuh\nRespicure Tab সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Respicure Tab Related Warnings in Assamese- Respicure Tab xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Respicure Tabৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Respicure Tab with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Respicure Tab ar gurutor kriya-pratikriya\nRespicure Tab মতভেদসমূহ- Respicure Tab Contraindications in Assamese- Respicure Tab nishedhsamuh\nRespicure Tab ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Respicure Tab in Assamese- Respicure Tab ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Respicure Tab ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Respicure Tab Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Respicure Tab kriya-pratikriya\nRespicure Tab ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Respicure Tab Benefits & Uses in Assamese - Respicure Tab ar laabh aaru byavaharsamuh\nRespicure Tab তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nRespicure Tab ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Respicure Tab Dosage & How to Take in Assamese - Respicure Tab ar paali aaru xeya kenedore lobo\nRespicure Tab-ৰ উপাদানসমূহ - Respicure Tab Active Ingredients in Assamese - Respicure Tab-ar upadaansamuh\nRespicure Tab ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Respicure Tab Side Effects in Assamese - Respicure Tab ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Respicure Tab ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nRespicure Tab সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Respicure Tab Related Warnings in Assamese - Respicure Tab xonkranta xatarkatabanisamuh\nRespicure Tab-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nRespicure Tabৰ গৰ্ভাবস্থাৰ সময়ত কিছু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকিব পাৰে। যদি গৰ্ভাবস্থাৰ সময়ত Respicure Tab ৰ কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকে, ইয়াক লগে লগে বন্ধ কৰক। ইয়াক পুনৰাই ব্যৱহাৰ কৰাৰ পূৰ্বে চিকতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nRespicure Tab-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nস্তন্যপায়ী মহিলাই Respicure Tab সেৱন কৰিব পাৰে। ইয়াৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া প্ৰায় নাই বুলিলেই হয়।\nবৃক্কত Respicure Tab কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nবৃক্ক ৰ বাবে Respicure Tab কেতিয়াবাহে ক্ষতিকাৰক।\nযকৃতত Respicure Tab কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nRespicure Tabৰ কলিজাত মৃদু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকিব পাৰে। বেছিভাগ মানুহেই কলিজা ত কেতিয়াও একো প্ৰভাৱ পৰা নেদেখিব।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Respicure Tab ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nহৃদয় ৰ বাবে Respicure Tab কেতিয়াবাহে ক্ষতিকাৰক।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Respicure Tabৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Respicure Tab with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Respicure Tab ar gurutor kriya-pratikriya\nRespicure Tab তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nRespicure Tab মতভেদসমূহ - Respicure Tab Contraindications in Assamese - Respicure Tab nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Respicure Tab লোৱা অনুচিত যাতে -\nRespicure Tab ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Respicure Tab in Assamese - Respicure Tab ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Respicure Tab-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, আপনি Respicure Tabৰ প্ৰতি আসক্ত নহয়।\nনহয়, Respicure Tab লোৱাৰ পিছত, আপুনি গাড়ী চলাব নালাগে বা গধুৰ মেচিনপাতি চলাব নালাগে, কিয়নো আপোনাৰ টোপনি ভাৱ আহিব পাৰে।\nহয়, কিন্তু Respicure Tab লোৱাৰ পূৰ্বে ডাক্তৰৰ সৈতে পৰামৰ্শ লোৱাটো গুৰুত্বপূৰ্ণ।\nRespicure Tab য়ে মানসিক বিসংগতিৰ চিকিত্সা কৰাত বা নিৰাময় কৰাত অক্ষম।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Respicure Tab ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Respicure Tab Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Respicure Tab kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Respicure Tabৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nখাদ্যৰ সৈতে Respicure Tab লোৱাটো স্বাভাৱিক।\nমদ আৰু Respicure Tabৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nগৱেষণাৰ অভাৱ হেতুকে, মদৰ সৈতে Respicure Tab লোৱাৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ বিষয়ে তথ্য নাই।\nRespicure Tab ৰ অনুকল্প - Substitutes for Respicure Tab in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Respicure Tab লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Respicure Tab ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Respicure Tab সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Respicure Tab ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Respicure Tab সেৱন কৰে?


এটা অশ্লীলকাহিনী-অমিতাভ মহন্ত – ফটাঢোল\nJune 1, 2021 গল্প\t35 Comments\nএটা অশ্লীলকাহিনী-অমিতাভ মহন্ত\nপিকনিকৰ পৰা আহি বেলতলা পোৱালৈ সাতমানেই বাজিল। গলিৰ মুখতে সঞ্জীৱে অভিজিতক নমাই দিলে। সামান্য থৰক-বৰক খোজেৰে অভিজিত নিজৰ ভাড়াঘৰলৈ আগবাঢ়িল। এক গোলাপী আভাৰে অভিজিত সামান্য ৰোমাণ্টিক হৈ আছে। মাজতে দুয়োখন পকেটেৰে হাত সুমুৱাই কণী দুটা চুই চালে। আছে ঠিকেই আছে। গাড়ীত সঞ্জীৱে যি ঠেলা-হেঁচাকৈ আনিছে। তাৰ সন্দেহেই হৈছিল আজি কণী বাছেনে নাই। আচলতে এই কণী দুটা অভিজিতৰ লগত থাকিলেও দুয়োৰে মালিক বিজয়হে। পিকনিকত স্ফূৰ্তি পানী খোৱাৰ পাছত ৰাতি যে অভিজিতৰ ভাত খাবলৈ মন নাযাব সেয়া অনুভৱ কৰিয়েই জোৰকৈ দুটা হাঁহৰ কণী অভিজিতক দি পঠিয়াইছে। এতিয়া নেমু এচকল আজি কণী দুটা খাই বিছনাত ঢেলপুঙা দিলেই কাম শেষ। পুৱালৈ আকৌ অফিচ!\nঅভিজিত যিটো ঘৰত ভাড়া থাকে তাৰ মালিকজন নামকৰা কৰাইছ, মানে সাইলাখ আমাৰ বৰঠাকুৰ। এইহেন ঠাইত মালিকৰ চাৰি মহলীয়া বিল্ডিং। কিন্তু পত্নী আৰু জীয়েকক লৈ থাকে কেৱল এটা ৰুমত। বোধহয় কৃপণালিৰ বাবেই তেওঁলোকে দ্বিতীয় সন্তানৰ বিষয়ে চিন্তা চৰ্চা নকৰিলে। সেই এটা ৰুম নিজলৈ ৰাখি বাকী গোটেইবোৰ ৰুম ভাড়া দি থৈছে। আজিলৈ ভুলতেও মালিকৰ ঘৰলৈ আলহী অহা দেখা নাই। হেৰৌ কৃপণৰ এটা সীমা থকা উচিত। এইহেন গাভৰু ছোৱালীক কোন বাপেকে তেনেকৈ ৰাখে হেৰৌ!\nসীমা। সীমা গোস্বামী, ভাবিলেই ভাল লাগে। মানে আচলতে তাইৰ নাম সীমা পাঠক, কিন্তু বিয়াৰ পাছতটো গোস্বামীয়েই হ’ব। বিয়াৰ পাছত ঘৰভাড়াবোৰ উঠাওতে ভালেখিনি সময় যাব। চাকৰিটো বাদেই দিব লাগিব চাগে অভিজিতে। তাৰ ফালৰপৰা সকলো প্লেন ৰেডী। অপেক্ষা কেৱল তাইৰ সঁহাৰিলৈ।\nপ্ৰস্তাৱনা ইয়াতেই শেষ। এতিয়া আচল ঘটনালৈ আহোঁ।\nপিকনিকৰ পৰা আহি অভিজিতে ভাগৰতে বিছনাখনত পৰি আকাশ-পাতাল ভাবি আছিল। পিন্ধনত সামান্য বস্ত্ৰ এপদ। মাঘ বিহুৰ চুটি বাবে গোটেই বিল্ডিঙ খালী। অভিজিতে এইবাৰ চুটী নাপালে বাবে গুৱাহাটীতেই থাকি দিলে। গতিকেই মানুহ বুলিবলৈ কেৱল মালিকৰ ঘৰৰ তিনিজন আৰু সি। এনেই ঘৰটো বিশাল চৌহদৰ বাবে নিস্তব্ধ হৈ থাকে, তাতেই আকৌ এনেকৈ খালী। তাৰ ওপৰত আকৌ এই আবতৰীয়া বৰষুণজাক। কি যে এক পৰিবেশ। ৰাতি দহমান বজাত বৰষুণজাক ডাঙৰ হৈ আহিল। কাৰেণ্টো গ’ল। মমবাতি জ্বলোৱাৰ লগে লগেই দুৱাৰত টক্, টক্, টক্!\nবুকুখন চিৰিঙকৈ উঠিল। এই ৰাতি আকৌ কোনে দুৱাৰত টুকুৰিয়ালে। একে টানে গামোচাখন কঁকালত মেৰিয়াই সি খিৰিকীৰে বাহিৰলৈ চালে। এইবাৰ বুকুখন আৰু বেছিকৈ চিৰিঙকৈ উঠিল। বাহিৰত সীমা। তাৰ সীমা! তিনি চেকেণ্ডত হাফপেণ্ট আৰু টি-চাৰ্টতো পিন্ধি সি দুৱাৰখন খুলি দিলে। তাৰ মাজতেই ফেয়াৰ এণ্ড হেন্দচাম লগাবলৈ পাহৰাৰ প্ৰশ্নই নুঠে।\nধই! লগত বুঢ়া বাপেকটো! সীমাক পাছলৈ ঠেলি ঘৰৰ মালিক আগুৱাই আহিল।\n– কি খবৰ অভিজিত? আজিকালি আমাৰ খবৰেই নোলোৱা। ভালে আছানে?\n– হয় খুৰা আছোঁ। সময়েই নাপাওঁ আজিকালি। বিৰাট প্ৰেচাৰ পৰিছে অফিচৰ।\nতাৰ পাচত মালিকে যিটো কথা ক’লে সেইটো শুনি অভিজিতৰ অহা মাহলৈ হ’বলগীয়া নিচাও ফাটি থাকিল।\n– বতৰ দেখিছাই নহয় অভিজিত। বিল্ডিঙো একেবাৰে খালী। তুমি অকলে ভয় কৰিব পাৰা বুলি সীমাক লৈ আহিছোঁ। ৰাতিটো দুয়ো থাকা ইয়াতে। নহ’লে মোৰ তোমাক লৈ চিন্তা হৈ থাকিব।\nইতনী খুশি! অভিজিতে আনন্দত কান্দিবলৈহে বাকী। মালিকক ধৰি টপৰ-টপৰকৈ দহটা চুমা খাই দিবলৈ মন গ’ল।\n– ময়েই থাকি দিলোঁহেঁতেন বুইছা। পাছে খুৰীয়েৰাই ভয় কৰিব বাবে মই ওপৰতেই থাকিব লাগিব।\n– নাই নাই খুৰা। মই মেনেজ কৰি ল’ম। আপুনি শোৱকগৈ।\n– ভালকৈ থাকিবা দেই বাবা।\nকথাখিনি কৈয়েই মালিকে চকুৰ টিপ এটা মাৰি আঁতৰি গ’ল। কৃষ্ণ এয়া কিহৰ ইংগিত? মানে মালিকেও বিচাৰে সিয়েই জোঁৱাই হোৱা?\nঅভিজিত আৰু সীমা একেটা কোঠাতেই। সি এই ঠাণ্ডাটো ঘামিছে। সৌৱা তাই আইনাৰ সন্মুখত। ইমান ধুনীয়া! এয়া কি সপোন? স্ফূৰ্তিতে পাঁচটা চিঞৰ দিলে অভিজিতে, কিন্তু নিশব্দে!\nসীমাই মমবাতিডাল আনি টেবুলত ৰাখিলে। মমবাতিৰ পোহৰত তাইক অনন্যা লাগিছে। পিন্ধনত এটা হালধীয়া টপ। যেন সাইলাখ ৰাধিকা আপ্তে!\nখচ্চৰটোৱে ঘৰভাড়া বঢ়োৱাৰ কথা কৈছিল। সোনকালে দিব লাগিব। এনে ভাগ্যৱান মালিক কেইজনে পায় হে ঘেণ্টা!\n– অভিজিত তুমি বিছনাখন ৰেডী কৰা। মই বাথৰুমৰ পৰা ফ্ৰেছ হৈ আহোঁ।\nচেচ! আজি হাৰ্ট এটেক হৈ নমৰিলেহে ৰক্ষা!\nতাই বাথৰুমত থাকোঁতেই অভিজিতে বিছনা সাঁজু কৰি কম্বল লৈ বিছনাত পৰিল। এতিয়া এক মিঠা অপেক্ষা। বাহিৰৰ বৰষুণজাক! এনে বৰষুণত পৃথিৱীৰ প্ৰতিজন বৰলাই নিজৰ বুকুৰ মাজত এজনী পত্নী/প্ৰেয়সীৰ অভাৱ অনুভৱ কৰে। উপায়ো নাথাকে। সকলোৰে ঘৰৰ মালিক তাৰ মালিকৰ দৰে নহয়টো।\nআজি খেলা হ’ব! বেলেগ একো নহ’লেও লুডুৱেই হ’ব।\nতেতিয়াই ফোনটো বাজি উঠিল। ঘৰৰ মালিকৰ ফোন। এইবাৰ বা কি হ’ল!\n– হয় খুৰা। কওক।\n– কি খবৰ অভিজিত। সকলো ঠিকে আছেনে।\n– আছে খুৰা। একদম ঠিকে আছোঁ।\nইয়াৰ পাছত মালিকে যি ক’লে সেয়া শুনি অভিজিত প্ৰায় বেহুচ!\n– আজি দুপৰীয়া হঠাৎ খবৰ পালোঁ মোৰ গাঁৱত থকা দাদাৰ যোৱা-থোৱা। আমি মানে মই, খুৰীয়েৰা আৰু সীমা দুপৰীয়াই দৌৰাদৌৰিকৈ গাঁৱলৈ গুছি আহিলোঁ। এতিয়া দাদাই অলপ ভাল পাইছে বাৰু। এতিয়াহে মনত পৰিল তুমি আজি গোটেই বিল্ডিঙত অকলে, বোলো খবৰ এটা কৰোঁ। ঠিকে আছেনে সকলো। তাতেও বৰষুণ দিছে নেকি বাৰু? ভয় নকৰিবা। আজি ৰাতিটোৰ কথাহে। আমি পুৱাই গৈ পাম।\nগণি গণি দুটা হাৰ্টবিট মিছ! হাতৰ পৰা ফোনটো সৰি পৰিছে।\nঠিক তেতিয়াই বাথৰুমৰ পৰা সীমা ওলাই আহিল।\nনা! সীমা নহয়। হয় ৰাক্ষসী, নহ’লে প্ৰেতাত্মা। বস্তুটো লাহে লাহে অভিজিতৰ ফালে আগুৱাই আহিল। হাতত মমবাতি। মমবাতিৰ হালধীয়া পোহৰত বস্তুটোৰ চকুদুটা জ্বলজ্বল কৰি জ্বলিছে।\nবিকট চিঞৰ এটা মাৰি অভিজিত বিছনাৰ পৰা বাগৰি পৰিল। অজ্ঞান! বেহুচ! চেঞ্চলেছ!\nদুৱাৰত কোনোবাই নক কৰাৰ শব্দত অভিজিতে জ্ঞান ঘূৰাই পালে। বাহিৰত পোহৰত ধৰিব পাৰি যে ইতিমধ্যে ৰাতিপুৱা হৈছে। মূৰত দুটা টেমুনা।\nতাৰ আগৰাতিৰ সকলো কথা মনত পৰিল। বস্তুটো এতিয়াও বিছনাতেই শুই আছে। একেদৌৰে সি দুৱাৰৰ কাষ পালে। সৰ্বনাশ! বাহিৰত ঘৰৰ মালিক। এইটো নিশ্চয় নতুন ভূত!\nদুয়ো মিলি অভিজিতক চাগে আজি মাৰিয়েই পেলাব। হায়ৈ-বিয়ৈ লগালে অভিজিতে। তেনে সময়তে তাৰ ফোন বাজি উঠিল। মালিকৰ ফোন।\n– খুৰা! মোক বচাওক। মোক মাৰি পেলাব।\n– হেই! কি হৈছেহে? দুৱাৰ খোলা। মই বাহিৰত।\nএকেদৌৰে দুৱাৰ খুলি দিলে সি।\n– খুৰৰা! আপোনালোক কেতিয়া আহিল?\n– ক’ৰ পৰা?\n– গাঁৱৰ পৰা। গৈছিল যে।\n– নাই নাই, আমি ক’তো যোৱা নাই। ইয়াতে আছোঁ।\n– হে? মানে?\nৰ’বা কৈ আছোঁ। তুমি শান্ত হোৱা। বুঢ়াৰ মিচিকি মিচিকি হাঁহি।\n– আচলতে কালি বতৰতো ইমান ৰোমাণ্টিক আছিল মোৰ অলপ খুৰীয়েৰাৰ লগত অলপ অকলে টাইম স্পেণ্ট কৰাৰ মন গ’ল। কিন্তু বুজিছাই নহয়, সীমা এতিয়া ডাঙৰ হৈছে।\n– সেইবাবে তাইক তোমাৰ তাতে থৈ আহিলোঁ।\n– কি? হোৱাট্? কিন্তু ফোনকলটো?\n– আৰে বুৰ্বক! মই কি বয়সিয়াল বৰলাৰ চৰিত্ৰ নাজানো? তেনেকৈ ফোন নকৰিলে ৰাতি যদি তুমি মোৰ ছোৱালীক কিবা সৰ্বনাশ কৰাৰ চেষ্টা কৰা? আইডিয়াটো পাছে খুৰীয়েৰাৰ আছিল।\nকথা কৈ থাকোঁতেই কাষেৰে সীমা বাহিৰলৈ ওলাই গ’ল। ভণ্ড ৰাক্ষসীজনী চাগে নিজৰ ৰুমলৈ গ’ল।\nলাহৌল বিলা কুৱত! হে প্ৰভু! এয়া কি বিচাৰ! বাৰু একেলগে দুজনক মাৰ্ডাৰ কৰিলে শাস্তি ডাবল হয় নে একেই হয় বাৰু?\n« দুঃসময়ৰ মাজতে কামিনী, বিনোদ, তনয়া, অকণ ইত্যাদি -দেৱাংগ পল্লৱ শইকীয়া\nপুতলা নাচত হাস্যৰস – নয়নমণি হালৈ »\nধেই দাদা কি তুষাৰ লিখিছে অ 😜😜😜😜বঢ়িয়া লাগিল দা\nএইটো ৰিগাৰ চিৰিজৰ মাল দেখোন।\nতামাম লাগিল অমিতাভ\nমানে শব্দটো ইয়াত লিখিব নোৱাৰি বুলি হে৷ তুমি মানুহটো বৰ জেং হে৷\nকি আছিল এইটো।\nভুত চুই চাবলৈ মন যোৱা হ’লে খুড়া-খুড়ীহে বেহুচ হ’লহেঁতেন।\nহে প্ৰভু! হাৰ্ট এটেক্ হৈ মৰি যোৱা হ’লে। সাংঘাতিক লিখিছে দাদা।\nUltimate লিখিলে দাদা\nতামাম লিখিলে দেই\nইচ ইচ। বুঢ়া ডাল যে কম বস্তু নহয়।\nগোবিন্দ গোবিন্দ !!\nদাদা হিট 😅😅😅\nঅভিজিত next ভূত চুত বিশ্বাস নকৰিবা দেই😛\nকি তামাম লিখিছে হে দাদা😂😂\nকি লিখিলা ঐ !!! ঝাকাচ\nলোহিত কুমাৰ গায়ন।\nবৰ ভাল লাগিল।আগলৈও এনে গল্প পাই থাকিম ছাগৈ।\nবঢ়িয়া।আগলৈকো এনে লেখা পাম নিশ্চয়।\nতামাম লিখন !!\nকি বুদ্ধি খুৰীয়েৰাৰ। তামাম হিট।\nবিৰাট ভাল লাগিল পঢ়ি গল্প টো।\nকি সাংঘাতিক কিক দিলে…বঢ়িয়া\nৱাহ কি আইডিয়া🔥🔥\nতামাম হাঁহিলো 😂😂😂😂😂


Assam Guide – A Complete View of Natural Beauty of Assam\nExplore The Colourful Assam\nসম্পূ্ৰ্ণ বিনামূলীয়া সেৱা\nআপোনালোকৰ কৃষ্টি-সংস্কৃতি দলৰ নাম-ঠিকনা, অনুষ্ঠানৰ বিষয়ে আৰু অনুষ্ঠানৰ ফলাফল ঘোষণাৰ বাবে যোগাযোগ কৰক-\n[email protected], 9101433303 (Whatsapp only)\n১. টুনীবাৰী নৱজ্যোতি চেমনীয়া বিহুৱা দল। টুনীবাৰী, গৰুখুটি, ছিপাঝাৰ। যোগাযোগ- ৯৮৬৪০-৩৪৫৭২, ৯৭০৭৬৬৫৭৯৬ ২. গৰুখুটি আঞ্চলিক ৰংমন বিহুৱা দল গৰুখুটি ছিপাঝাৰ দৰং (অসম) যোগাযোগ ৯৮৫৪২৪১৩৮৪,৯৯৫৭৯১১৫৮৭,৮৬৩৮৫৩০৪৪৬,৯৮৫৪১৬৭৯৮৮ ৩. জোনবাই বিহুৱা দল ঘোঁৰাবান্ধা ছিপাঝাৰ, দৰং (অসম) যোগাযোগ নং- ৮৪৭৩০০৪০৯০,৭০০২৪৪০৫১১,৭০০২২৫৯০০৮ ৪. ৰাংঢালী বিহুৱা দল, গড়গড়ী গড়গড়ী, (পশ্চিম মঙ্গলদৈ)দৰং(অসম) যোগাযোগঃ- ৯৮৫৪৪৮২১৬৬,৯৫৭৭৯৮৩৩৩৭, ৯৫৭৭৯৬৭৭৫৬ ৫. পাহাৰী বিহুৱা দল বানেইকুছি,বৰমপুৰ দৰং (অসম) যোগাযোগঃ- ৯৪০১৮০০৩৬০, ৮৭২০৯৩১৩১৫, ৮৭৯৯০৩৫৩২ ৬. বৰনৈপৰীয়া বিহুৱা দল ৰজাগড়, ওডালগুৰি(অসম) যোগাযোগঃ- ৭০০২৫৪১৬২১,৯১০১১৩৮৩৪১,৮৬৩৮৮৯৯২৫২ ৭. মনফাগুনী আঞ্চলিক বিহুৱা দল খান্দাজান, দৰং(অসম) যোগাযোগঃ- ৯৮৫৪৭৫৯৮৩৯,৬০০০৫৪৯৮৬২,৬০০১২৩১৭৮৯ ৮. লাহৰী গগণা চেমনীয়া বিহুৱা দল কাইঠপাৰা, দৰং(অসম) যোগাযোগঃ ৯১০১৫৭৯৩৩৮,৯১০১৫২৯৪২২,৬০০২৬০৩৩০১,৯৩৬৫৮৮৭০৫ ৯. অসমী বিহুৱা দল চৰণধৰা,বালিপোটা,দৰং(অসম) যোগাযোগঃ ৮১৩৪০০২৫৪৮, ৯৩৬৫০১২০৪৫\n১. ২ ব'হাগ- ৰংঙালী বিহু উদযাপন ৩. ব'হাগ-তৃতীয় বাৰ্ষিক ৰঙালী বিহু উদযাপন স্থানঃ খৈৰাবাৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয় খেলপথাৰ তাৰিখঃ ৩ ব,হাগ ১৪২৮ ভাঃ (১৭ এপ্ৰিল) শনিবাৰ যোগাযোগঃ ৬০০১৫৫৮৩৪৪,৬০০০৭৪২৬৫৯,৯১২৭২৫৮৭৪০ ১১. কুমাৰপাৰা প্ৰগতিজ্যোতি সংঘৰ সৌজন্যত ৰঙালী বিহু উদযাপন আৰু মুকলি বিহু প্ৰদৰ্শন স্থানঃ সংঘৰ প্ৰাঙ্গন কুমাৰপাৰা, দেওমৰনৈ দৰং, অসম তাৰিখঃ ১৬ বহাগ ইং ৩০ এপ্ৰিল, ২০২১ (শুক্ৰবাৰ) যোগাযোগঃ ৭০০২০০৮৬৫৬,৯৩৬৫৮০৭৩০৮,৯৩৬৫৪৭১১৮৫\nKaziranga National Park is the home of the rare one-horned Indian rhinoceros (Unicorn). Situated atadistance of 217 km from Guwahati and 97 kilometres from Jorhat, this famous National Park has an area of 858 sq kms.\nManas National park, spread over 500 sq km was recognised asasanctuary in 1922 In 1973 it came under Project Tiger as it houses the last surviving population of tiger.\nWildlives : Rhinoceros, buffalo, wild pig, various species of duck, deer and various species of birds both land and aquatic. Situated in the Morigaon district, Pobitora is mainly famous for its Great Indian one-horned Rhinoceros.


মৰি দিচাঙত জীৱনৰ সুৰ (চৰিফুল ইছলাম) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nমৰি দিচাঙত জীৱনৰ সুৰ (চৰিফুল ইছলাম)\n(প্ৰসঙ্গ: হজৰত বান্দশ্বাহ ফকীৰ)\nমানুহ মাত্ৰেই দুটা জীৱনৰ অধিকাৰী _ মৰণ-পূৰ্ব জীৱন আৰু মৰণোত্তৰ জীৱন। কোৱা হয় দুয়োটা জীৱন দুয়োটা জীৱনৰে পৰিপূৰক। অৰ্থাৎ ‘ভাল কামৰ প্ৰতিফল ভাল, বেয়া কামৰ প্ৰতিফল বেয়া’ হোৱাৰ দৰে এটা জীৱন অন্যতো জীৱনৰ ইপিঠি-সিপিঠি মাত্ৰ। এটা যদি অদৃশ্য জীৱন অন্যতো বাস্তৱ। দুয়োটা জীৱনতে থকা একেটা সাধাৰণ (common) বিষয় হ’ল সময়। বাস্তৱ জীৱনত সময় যেন পলকতে শেষ হয় আৰু মৰণোত্তৰ জীৱনৰ সময় শেষেই নহয়। নাযায় নুপুৱাই। কথাতো হ’ল পাৰ্থিৱ জীৱনত কামনা,বাসনা,পৰিকল্পনা, সপোন ইত্যাদিৰ ভিৰত আমি মায়াবৃত্ত সময় এটা ব্যতীত কৰো যিটো অপাৰ্থিৱ জীৱনত নাই। জিকিৰত বাস্তৱ জীৱনৰ মায়াৰ উল্লেখ আছে এনেদৰে-\nস্ত্ৰী,পুত্ৰ,ভাৰ্য্যা,ধন সবে মায়াৰ ধান্দা।\nবিনা সুতে বান্ধি থৈছে আল্লাৰে তামাচা।।\nগতিকে ব্যস্ততাই সময়বোৰ কেনিনো উৰুৱাই নিয়ে আমি গমেই নাপাওঁ। এটা গতানুগতিক জীৱনৰ আৱৰ্তত মাত্ৰ আমি চলি গৈ থাকো আৰু সময়ে আমাক ভৱাৰ অৱকাশে নিদিয়ে। আমি অহাৰ বাটেৰে কোনোবা গুছি যায়,কোনোবা অহাৰ বাটেৰে আমি গুছি যাওঁ। সাধাৰণ অৰ্থত এয়ে জীৱন।অন্যহাতে অহা,যোৱা আৰু অহাৰ এই নিৰন্তৰ গতিয়েই হ’ল জীৱন পৰিক্ৰমা।\nপৃথিবীৰ প্ৰায় সকলো ধৰ্মৰ ধাৰণা আৰু বিশ্বাসত জীৱন পৰিক্ৰমাৰ এই ইতিবাচক ইঙ্গিত বিৰাজমান। তথাপিও আমি এটা জীৱনত এনেদৰে ব্যস্ত হৈ থাকো যে অন্যতো জীৱন প্ৰায়ে উপেক্ষিত কিম্বা পাহৰণত থাকে। আমি একেজন বিশ্ব নিয়ন্তাকে ধিয়াই প্ৰাৰ্থনা,আৰাধনা কৰো যিগৰাকী দুয়োটা জীৱনৰে গৰাকী তথা সমস্ত সৃষ্টিৰে হৰ্তা-কৰ্তা-বিধাতা অথচ আমাৰ মহা জীৱনৰ হুঁচেই নাই। হিন্দু ধৰ্মত অহা-যোৱা-অহা অৰ্থাৎ পুনৰজনম স্বীকাৰ্য হোৱাৰ বিপৰীতে ইছলামত কেৱল অহা আৰু যোৱাৰ কথাহে উল্লেখ আছে। অৰ্থাৎ ইন্তেকালৰ পাছত একক অস্তিত্বই হাছৰৰ ময়দানতহে পুনঃজীৱন লাভ কৰিব; তাকো বিচাৰৰ বাবেহে। আমাৰ আলোচ্য বিষয়টোও ইছলামত প্ৰৱল হৈ থকা এই বিশ্বাসতে ভেজা দি অৱতাৰণা কৰা হৈছে।\nপাপ কামৰ প্ৰতিফল নৰক যন্ত্ৰণা আৰু পুণ্য কামৰ প্ৰতিফল সৰগ সৌভাগ্য। দুয়োটা কৰ্মৰ দুই ধৰণৰ প্ৰতিফল থকাৰ বিপৰীতে মানুহে কিন্তু কৰ্ম সম্পাদনৰ অৰ্থে এটা জীৱনহে লাভ কৰে। সময়ৰ বিবৰ্তনত পাপ-পুণ্যৰ সংজ্ঞা সলনি হ’লেও ইয়াৰ ফল-প্ৰতিফল কিন্তু একেই আছে। বৰঞ্চ কিছু কিছু ক্ষেত্ৰত ইয়াৰ প্ৰকাশ আগতকৈ বেছিহে স্পষ্ট হৈছে। সাধুপুৰুষসকলে প্ৰাপ্ত জীৱনতকৈ মৃত্যুৰ পাছৰ জীৱনলৈহে ভয় বেছি কৰে আৰু ইহজীৱনক পুণ্যাৰ্জনৰ কঠীয়াতলী জ্ঞান কৰি সমগ্ৰ জীৱন প্ৰভুৰ আৰাধনাত ব্যতীত কৰে। জীৱনটোক সুন্দৰ আৰু সুষমাময় কৰি ভাল কৰ্ম, ভাল সংস্কাৰেৰে সংসাৰ ধৰ্ম পালন কৰিও এটা সুস্থ সময় আয়ত্ব কৰিবলৈ আমি এইসকল সাধুপুৰুষৰ সাধুবাদতো সাধাৰণ বিশ্বাস থাপিব পাৰোঁ। ই আমাৰ ধাৰ্মিক চেতনাক আৰু অধিক প্ৰশস্ত কৰে তথা নেক (পুণ্য) কৰ্মলৈ আকৰ্ষণ বঢ়ায়।\nঅসমত আল্লাৰ প্ৰতি একান্ত আনুগত্য প্ৰকাশেৰে ওৰে জীৱন আল্লাৰ জিকিৰত মচগুল থকা অলৌকিক শক্তিৰ অধিকাৰী সাধু পুৰুষৰ এসময়ত অভাৱ নাছিল। শদিয়াৰ পৰা ধুবুৰীলৈকে এনে অসংখ্য সাধু লোক গিজগিজাই আছিল আৰু অসমত এটা সুস্থ ধাৰ্মিক বাতাবৰণ বৰ্তাই ৰখাত সহায় কৰিছিল। এতিয়াও কোনো কোনো ঠাইত এনে সাধু লোকৰ প্ৰভাব নথকা নহয়। সাধু লোক বোলোঁতে আমি সাধাৰণতে যিসকল ব্যক্তিৰ কথা মনলৈ আনো সেইসকলৰ সৰহসংখ্যকেই সন্ত,মহন্ত,আউলীয়া,পীৰ,ৱলী,মহাপুৰুষ আদিৰ শাৰী শুৱাই থকা লোক। নবী বা পয়গম্বৰসকল আৰু অৱতাৰী দৈৱশক্তিসম্পন্ন্ বুলি অভিহিত পুৰুষসকলক সাধুৰো সাধু পৰম সাধুৰ আসনত ৰখাৰ বাবে আমি সাধু লোকৰ আওঁতালৈ অনা নাই। আনহাতে কিছুমান এনে সাধু লোক আছে যিসকলে সাধাৰণতে লোকচক্ষুৰ আঁতৰত থাকি একেজন আল্লাৰ উপাসনাত ৰত হৈ সকলো মানুহৰ ভাল হোৱাটোকে কামনা কৰি ওৰেটো জীৱন অতিবাহিত কৰে। এইসকল সাধুলোকক ‘ফকীৰ’ৰ দৰ্জা(মৰ্যদা) দিয়া হয়। যদিও দাল-দৰিদ্ৰ বুজোৱা আৰবী ‘ফকৰ’ শব্দৰ পৰা ফকীৰ শব্দৰ উদ্ভৱ হৈছে,তথাপিও সাধাৰণতে আধ্যাত্মিক জ্ঞানৰ শক্তিৰে বলীয়ান তথা সংসাৰৰ মায়ামোহ ত্যাজি আল্লাৰ জিকিৰ কিম্বা ধ্যানত লাগি থকা ব্যক্তিবিশেষকে ফকীৰৰ মৰ্যদা দি অহা হৈছে। এওঁলোক সাধাৰণতে ছুফীদৰ্শনৰ পৃষ্ঠপোষক আৰু একেজন সৰ্বশক্তিমানৰ ঊপাস্য ব্যক্তি। অৱশ্যে কিছুমান ধাৰ্মিক ব্যক্তিয়ে সংসাৰধৰ্ম পালন কৰিও ‘ফকীৰ’ জীৱন অতিবাহিত কৰে। জাহাঙ্গীৰ ফকীৰ,আজান ফকীৰ আদি ফকীৰসকল তেনে প্ৰকৃতিৰে ফকীৰ আছিল। ইছলামিক গুৰু আব্দুল কাদিৰ জিলানী(বৰপীৰ)ৰ দৃষ্টিত “Faqir is not who can’t do anything and is nothing in his self-being. But faqir has all the commanding powers (gifted from almighty Allah) and his orders can’t be revoked.”\nঅসমৰ শিৱসাগৰ অঞ্চলটোক অতীজৰে পৰা দেধাৰ ফকীৰে নিজৰ আধ্যাত্মিক কৰ্ষণৰ কঠীয়াতলী হিচাবে ব্যৱহাৰ কৰাতো লক্ষণীয় হৈ আহিছে। অৱশ্যে ইয়াৰো এটা কাৰণ নথকা নহয়। আহোম সকলৰ শাসনকালত সাধাৰণ শ্ৰেণী লোকৰ মাজত কোনো ধৰণৰ ধৰ্মীয় অৰিয়াঅৰি কিম্বা বৰ্ণ-বৈষম্য নাছিল। বৰঞ্চ ৰজাঘৰৰ ধৰ্মীয় উদাৰতাৰ আপাহতে সকলোৱে শান্তি সম্প্ৰীতিৰে একেটা পৰিয়ালৰ দৰে বাস কৰিব পাৰিছিল। আনহাতে সেইসময়ত শিৱসাগৰ আছিল আহোম ৰাজ্যৰ ৰাজধানী অঞ্চল,শিক্ষা সংস্কৃতিৰ প্ৰাণকেন্দ্ৰ। সাধাৰণতে ইছলামৰ প্ৰাণকেন্দ্ৰ বাগদাদৰ পৰা পৃথিবীৰ বিভিন্ন দিশলৈ তবলীগৰ(ইছলামৰ প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰ কৰা) অৰ্থে অহা আধ্যাত্মিক গুৰুসকলে এনে প্ৰাণোচ্ছল স্থানসমূহকেই বাছি লৈছিল জ্ঞান সাধনাৰ বাবে। সোতৰ শতিকাৰ তৃতীয় দশকত সুদূৰ বাগদাদৰ পৰা অহা হজৰত শ্বাহ মিৰান বা শ্বাহ মিলানৰ জ্ঞান সাধনাৰ আজীৱন থলীখনো আছিল শিৱসাগৰেই। তেখেতৰ স’তে কেইগৰাকী ইছলামিক আধ্যাত্মিক গুৰু আহিছিল কিম্বা তেখেত কোন কালৰ কোন গুৰুৰ শিষ্য হৈ আল্লাৰ কামত নিয়োজিত হৈছিল এই বিষয়ে অদ্য পৰিমিত কোনো বিশ্বাসযোগ্য তথ্য পাবলৈ নাই যদিও তেখেতৰ তিনিগৰাকী সঙ্গী গুৰুৰ বিষয়ে জানিব পৰা গৈছে। হজৰত আব্দুল গণী ওৰফে খোন্দকাৰ চাহাব, হজৰত ছাৱাল চাহাব আৰু হজৰত নবী ওৰফে চালেহ চাহাব। শেষৰ গৰাকী হজৰত শ্বাহ মিৰাণৰ ভায়েক আছিল আৰু এখেতৰ মাঝাৰো সৰাগুৰি চাপৰিত মিৰাণ চাহাবৰ লগতে আছে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। হজৰত খোন্দকাৰ চাহাবৰ মাঝাৰ শিৱসাগৰৰ নগৰৰ নাতিদূৰৰ দিলিহি নৈৰ পাৰৰ পানবেছাত থকাৰ বিপৰীতে হজৰত ছাৱাল চাহাবৰ মাঝাৰ শিৱসাগৰৰ শিমলুগুৰি ষ্টেচনৰ কাষৰ ৰামু দেওধাই গাঁৱত বিৰাজমান। এই মাঝাৰসমুহ হিন্দু,মুছলমান সম্প্ৰীতিৰ নিদৰ্শন স্বৰূপ।\nইছলাম ধৰ্মত পাঁচটা বিষয় বাধ্যতামূলক(আল্লাৰ হুকুম) কৰা হৈছে। কলিমা,নামাজ,ৰোজা,হজ আৰু জাকাত। পাক কোৰাণ শ্বৰীফখন আল্লাৰ বাণী আৰু ইয়াতে আল্লাৰ হুকুম বৰ্ণিত হৈছে। যিসকলে কোৰাণৰ হকীকত উপলব্ধিৰে ‘আনাল হক’ (মোতেই আল্লা,আল্লাতেই মই) পৰ্যায়লৈকে জ্ঞান প্ৰাপ্ত কৰিছে, তেওঁলোকে ইছলামৰ বাধ্যতামূলক পঞ্চ-বিষয়তকৈ বহু ওপৰলৈ উধোৱাৰ বাবে সাংসাৰিক জীৱনৰ সকলো বিষয়-বাব ত্যেজি এক আল্লাতে মগন হৈ ফকীৰ, দৰবেশলৈ নিজকে ৰূপান্তৰ কৰে আৰু লোকচক্ষুৰ আঁতৰত গৈ থিতাপি লয়। এইসকলে গুপ্ত জ্ঞান (মাৰফতি জ্ঞান) লাভ কৰি জীৱনৰ সৰহকাল আল্লাৰ জিকিৰ আছগাৰ কৰিয়ে কটায় দিয়ে। সেই অৰ্থতে শ্বাহ মিৰাণকে আদি কৰি সকলো ফকীৰ। এখেতসকলৰ ধ্যাণ,ধাৰণা,বিচাৰ,বিবেচনা,বিশ্বাস ইত্যাদি সকলোতে আল্লাময় আবৰণ এটাই এনেধৰণে আবৰি ৰাখে যে সাধাৰণলোকৰ পক্ষে ইয়াক সম্পূৰ্ণকৈ বুজি উঠাতো সম্ভৱপৰ নহয়। শিৱসাগৰত যোৱা শতিকাৰ শেষ দশকলৈকে মুছলিম ফকীৰ,নুৰ ফকীৰ,নমতা ফকীৰ আদি বহু আধ্যাত্মিক শক্তিসম্পন্ন ফকীৰে থিতাপি লৈছিল আৰু শিৱসাগৰতে এখেতসকলৰ মাঝাৰ আছে। সৰ্বসাধাৰণ ভক্তপ্ৰাণ লোকে ফকীৰসকলক শ্ৰদ্ধা-ভক্তি কৰাই নহয় তেখেতসকলৰ মাঝাৰ সমূহো সুন্দৰ ৰূপে হেফাজত কৰি আহিছে।\nপ্ৰথমে গড়গাঁৱৰ কাষৰ চুণপুৰা হাবিত আৰু পাছত ৰজাঘৰে সজাই দিয়া সৰাগুৰি চাপৰিৰ মঠত থিতাপি লোৱা হজৰত শ্বাহ মিৰাণে ব্যৱহাৰ কৰা আল্লাৰ জিকিৰ আৰু জাৰী গীতসমুহক পাছৰ কালত তেওঁৰ অনুৰাগীসকলে মৌখিকভাৱে বৈ নুফুৰা হ’লে অসমীয়া লোকসাহিত্যৰ ভঁৰাল চহকী নহ’লহেঁতেন। আমি এই সুযোগতে মিৰাণ চাহাবৰ সেইসকল নিঃস্বাৰ্থ ভকত তথা তেওঁলোকৰ নাতি,পৰিনাতি, আজো-নাতিলৈকে সমস্ত পৰিয়ালবৰ্গলৈ চালাম সহ কৃতজ্ঞতা জ্ঞাপন কৰিলোঁ। অৱশ্যে অসমীয়া জিকিৰ,জাৰী,মৰ্চিয়া গীতসমুহৰ ৰচক হিচাপে মিৰাণ চাহাবৰ লগতে অন্য সঙ্গী ফকীৰ সকলৰো অৱদান নুই কৰিব নোৱাৰি। কিয়নো সোতৰ শতিকাত পৰদেশৰ ফকীৰসকল যে বিনা উদ্দেশ্যত নহয়, বিশ্বজোৰা ইছলামিক আন্দোলন এটাৰ অংশীদাৰ হিচাপেহে অসমত প্ৰবেশ কৰিছিল সেই সত্য প্ৰমাণিত হৈছে। জনা নজনাকৈ তদানীন্তন সময়ত প্ৰায় সকলো ফকীৰে শঙ্কৰ-মাধৱৰ নামধৰ্মত মছগুল অসমীয়া সমাজ খনত সোমাই ‘হিন্দু কি মুছলমান একে আল্লাৰ ফৰমান’ বুলি জিকিৰেৰে ইছলামীয় বিশ্বাসৰ ধাৰা এটি বোৱাই দিবলৈ সক্ষম হৈছিল। ফলত নতুনকৈ জাতে পাতে অসমীয়া মুছলমান সমাজ এখনৰ গঠন হৈছিল, যিখনত অন্যধৰ্মৰ পৰা ফালৰি কাটি সোমোৱা লোকেই বেছিকৈ ভিৰ কৰিছিল। সেইসময়ত ৰাজ অনুগ্ৰহ লাভ নকৰিলেও আহোম সকলৰ চালে চকুৰোৱা ৰাজধানী নগৰত হিন্দু লোকৰ আৱেষ্টনীৰ মাজতে এই এমুঠিমান ন-অসমীয়া মুছলমান লোকৰ সমাজখন বৰ্তি আছিল।পাছলৈ ৰাজধানী নগৰৰ কাষৰ-পাজৰৰ পৰা আহোম ৰাজ্যৰ অন্যান্য অঞ্চললৈও অসমীয়া মুছলমান সমাজখন বিস্তাৰিত হৈছিল আৰু এই সমাজখনক সুস্থ পথ নিৰ্দেশনাৰ বাবে ফকীৰসকলে সময়ে সময়ে অহোপুৰুষাৰ্থ কৰাতো লক্ষণীয় আছিল। কোৱা বাহুল্য যে আটাই কেইগৰাকী ফকীৰৰে মাঝাৰকেইটা হিন্দুলোকৰ আবেষ্টনীৰ মাজতে একেটা সৰলৰৈখিক স্থানত অৱস্থান হোৱা দেখা যায়।\nশিৱসাগৰ নদ-নদী,পুখুৰীৰ নগৰ। ইয়াৰ প্ৰায় চৌদিশ বিশাল ব্ৰহ্মপুত্ৰ, দিখৌ,দিচাং, দৰিকা,জাঁজী আদি নদীয়ে স্পৰ্শ কৰি গৈছে। প্ৰাক আহোম শাসনৰ দিনৰে পৰা এই নদী সমূহৰ পাৰে পাৰে গঢ় লৈ উঠে চহা জীৱী কৃষকৰ বাস ভূমি তথা গাঁও সভ্যতা। লক্ষণীয় কথাতো হ’ল আহোমৰ শাসন কালত ধনে-ধানে নদন-বদন হৈ থকা এই চহা কৃষক সকলৰ সাহাৰ্য লৈয়ে গাঁৱৰ কাষে কাষে থকা হাবিতলীয়া নিৰ্জন,নিৰিবিলি অঞ্চলসমুহত ফকীৰ বাবা সকলে বিচৰণ কৰি ফুৰিছিল। ফলত জঙ্গলে আগুৰি ৰখা নদী চাপৰিতে এখেতসকলৰ মাঝাৰ পোৱা গৈছে। দিখৌমুখৰ সৰাগুৰি চাপৰিত হজৰত শ্বাহ মিৰাণ, হজৰত নবী চাহাব ; দিচাংমুখৰ পানবেছাত হজৰত খোন্দকাৰ চাহাবৰ মাঝাৰ থকাৰ বিপৰীতে সুদূৰ নগা পাহাৰৰ পৰা কুলু কুলু ধ্বনিৰে বৈ অহা দিচাঙৰ এৰা সুঁতি মৰিদিচাঙৰ চাপৰিতো অন্য এক জাগ্ৰত মাঝাৰ থকা কথাতো যোৱা শতিকাৰ ত্ৰিশৰ দশকতে জানিব পৰা গৈছিল। হজৰত খোন্দকাৰ চাহাবৰ সমসাময়িক বুলি ভৱাৰ থল থকা এইগৰাকী ঐশ্বৰিক শক্তিসম্পন্ন চাহাবক সৰ্বসাধাৰণ লোকে হজৰত বান্দশ্বাহ চাহাব বুলিয়ে সম্বোধন কৰি আহিছে। হজৰত শ্বাহ মিৰাণক আজান দি মুছলমান ৰাইজখনক গোটোৱাৰ বাবে ‘আজান চাহাব’ বুলি আখ্যা দিয়াৰ দৰে হাবিৰ নিৰ্জনতাত থাকি আল্লাৰ বন্দেগীত মছগুল হোৱা ভাটীফালৰ পৰা অহা এই ফকীৰেও হিংস্ৰ জীৱ-জন্তুৰ ভয়ত বান্দৰৰ দৰে গছে গছে বগাই ফুৰাৰ বাবে হজৰত বান্দশ্বাহ (বান্দৰ ফকীৰ !) আখ্যা পাইছিল নেকি ই বিচাৰ্যৰ বিষয়। জিকিৰত আছে-\nবান্দৰ ফকীৰে গায় হকিকতৰ গীত\nকেৱে কতো নুশুনিলে তাৰ সঙ্গীত।\nবান্দৰৰ জোলা, ফকীৰৰ জোলা\nথাকে একে থানে।\nমুৰছিদ ভেটিলে তৰণি নহব\nনীতিক নধৰে মানে।।\nবান্দৰৰ জোলা,ফকীৰৰ জোলা\nদুয়োৰে একেটি নাও।\nমাজ সাগৰত ঘোঁৰাৰ ঠকে ঠকি\nচৰত বুৰাব নাও।।\nগছৰ ডালে ডালে ফুৰে।\nমাকে বাপেকে,বিহিস্তে দোজখে\nতাতে লুকালুকি কৰে।।\nআনহাতে মানৰ আক্ৰমণৰ পৰা ৰক্ষা পাবলৈও পৰিয়ালসহ ফকীৰে সেই স্থানত ‘খানকা’ পাতি থিতাপি লৈছিল বুলিও কোনো কোনোৱে ধাৰণা কৰে। সি যি কি নহওক কিয় অসমত বসবাস কৰা অতীজৰ সকলো ফকীৰৰে সঠিক জীৱন বৃতান্ত পাবলৈ নোহোৱা বিষয়টো বুৰঞ্জীৰে তথ্যদুৰ্বল চেকনিৰ চাট বুলি কব পাৰি। অৱশ্যে বুৰঞ্জী প্ৰণেতাসকলে ফকীৰ সকলৰ গতি-বিধি কিম্বা জীৱন যাপন প্ৰক্ৰিয়াক সামৰিব পৰাকৈ কোনো সুবিধা পোৱা নাছিল যেন লাগে। কিয়নো ফকীৰসকল সদায় প্ৰচাৰ বিমুখ আৰু লোকচক্ষুৰ আতৰত থাকি ভাল পোৱা সাধক ব্যক্তি আছিল। কি ঠিক, ৰূপাই দা-ধৰাই ৰজাত গোচৰ নিদিয়া হ’লে আৰু ৰজাঘৰীয়া ঘটনাপ্ৰবাহত ঘটনাক্ৰমে সাঙোৰ খাই নপৰা হ’লে কিজানি আহোম বুৰঞ্জীত অসমীয়া জিকিৰ, জাৰীৰ মহান স্ৰষ্টা আজান ফকীৰ চাহাবৰ নামোল্লেখেই নহ’লহেতেন।\nমৰিদিচাঙত হজৰত বান্দশ্বাহ ফকীৰে আল্লাৰ সাধনাত এনেদৰে মচগুল আছিল যে আজিও তাত আজানৰ সুৰে জীৱনক জগাই তোলা যেন অনুভৱ জাগে। পুৱা গধূলি গভীৰ অৰণ্যৰ পৰা ভাহি অহা আজানৰ ধ্বনি শ্ৰৱণ কৰা অমুছলমান চহালোকৰ কথাৰ আঁত ধৰি সম্ভৱতঃ যোৱা শতিকাৰ তৃতীয় দশকৰ শেষৰ ফালে এই মাঝাৰৰ বিষয়ে ৰাইজৰ প্ৰথম দৃষ্টিগোচৰ হয় আৰু তেতিয়াৰে পৰা এৰা-ধৰাকৈ মাঝাৰ থকা ঠাইত দোৱা-দৰুদ চলি আহিছিল। অৱশ্যে পাছলৈ যোগ্য ভাবে হেফাজত নোহোৱাত ৰাইজৰ দিলৰ পৰা এই দৰগাহৰ মহত্ব আৰু অস্তিত্ব দুয়োটাই লোপ পাবলৈ ধৰে। ১৯৫০-৬০ চনত আল্লাৰ ৰাহতত নিজকে মনে-প্ৰাণে সঁপি দিয়া শেখ মুছলিম আলি ওৰফে লাল ফকীৰে হজৰত বান্দশ্বাহ ফকীৰৰ মাঝাৰটো পুনঃ উদ্ঘাটন কৰি আমৃত্যু ইয়াৰ হেফাজতত লাগি কাষৰ,আতৰৰ সকলো ভক্তপ্ৰাণলোককে সজাগ কৰি তোলে। সেয়েহে এই মাঝাৰৰ প্ৰথম খাদিম হিচাপে লাল ফকীৰক সন্মান জনোৱা হয়। উল্লেখ্য যে মাঝাৰ থকা অঞ্চলতে লাল ফকীৰৰো কবৰো আছে। সাম্প্ৰতিক সময়ত এখেতৰ মহত্বও প্ৰণিধানযোগ্য বিবেচিত হৈছে।\nহজৰত বান্দশ্বাহ ফকীৰৰ আধ্যাত্মিক শক্তিৰ বিষয়ে বহু জনশ্ৰুতি প্ৰচলিত হৈ আহিছে। তেখেত ইমান বেছি আল্লাৱালা আছিল যে নোখোৱা-নোবোৱাকৈয়ে কেৱল আল্লাৰ জিকিৰ কৰিয়ে দিনৰ পাছত দিন পাৰ কৰিব পাৰিছিল। কথিত আছে যে এবাৰ হজৰত খোন্দকাৰ চাহাবে হজৰত বান্দশ্বাহ চাহাবক মুৰিদ (শিষ্য) কৰিবৰ বাবে কটকী পঠাইছিল যদিও চাহাবে কটকীৰ হাততে এটা সম্পূৰ্ণ ভৰা কলহ দি পঠালে। উদ্দেশ্য : আৰু পানী ভৰাব নোৱাৰি, গতিকে আশা এৰা। এইখিনিতে এগৰাকী আশী ঊদ্ধৰ বুজুৰ্গ ব্যক্তিয়ে কোৱা কথা আমি ইয়াতে উল্লেখ কৰিলোঁ। আজিৰ পৰা পঞ্চাশবছৰমানৰ আগতে শিৱসাগৰ নগৰত ৰিক্সা চলাই জীৱন নিৰ্বাহ কৰা এজন বিহাৰী সম্প্ৰদায়ৰ লোকে প্ৰায়ে নগৰৰ পৰা মূৰত দীঘল পাগুৰি সহ বগা কাপোৰ পৰিধান কৰা ধুনীয়া দাড়ীৰে ওখ-পাখ সুন্দৰ মুখৰ ব্যক্তি এগৰাকীক ৰিক্সাত তুলি নি দিচাং নৈ মথাউৰিয়েদি ডিমৌমুখ, ৰিৰিয়া হৈ লেপাই গাঁৱৰ মথাউৰিত নমাই থৈ আহে আৰু ব্যক্তিগৰাকীয়ে কোনো বাক্য ব্যয় নকৰি দিয়া টকা পাঁচটা লৈ ঘুৰি আহে। নগৰৰ বহুলোকে প্ৰায়ে এই ৰিক্সা চালকক খালী ৰিক্সাৰে সেইফালে যোৱা-অহা দেখে, কিন্তু ৰিক্সা চালকক সুধিলে এই কোনেও প্ৰত্যক্ষ নকৰা ডঢ়ীয়া বাবা বহি যোৱা কথা কোৱাত লোকে তেওঁক পগলা ৰিক্সাৱালা বুলিয়ে ভাবিবলৈ ধৰিলে। এই আনে নেদেখা ডঢ়ীয়া বাবাই এদিন ৰিক্সাৱালাক তেওঁৰ বাসগৃহ দেখুৱাবলৈ মাতি নিয়ে আৰু দিচাং নৈ কিনাৰৰ হাবিৰ পৰা চালে চকুৰোৱা সুন্দৰ বাসগৃহ এটা দেখুৱাই দিয়ে। পাছত যাবলৈ কোৱাত ৰিক্সাৱালা ঘুৰি আহে কিন্তু পিছমুহুৰ্ততে উভটি চাই সেই ৰাজপ্ৰাসাদ সদৃশ বাসগৃহ নেদেখি আচৰিত হৈ পৰে। ৰিক্সাৱালাই এনে অলৌকিক ঘটনাত ভয় নাখাই ৰিক্সাৰ যাত্ৰীৰ ৰূপত সান্নিধ্য লভা সেই বাবাকে বিচাৰি ঔটেঙা গছ এজোপাৰ খোৰোঙত থাকিবলৈ লয়। দিনে-ৰাতিয়ে অনাহাৰ-অনিদ্ৰাই হৃদয়ত এক পৰম বিশ্বাস থাপি ৰিক্সাৱালাই জীৱনৰ যি সত্য আবিষ্কাৰ কৰিলে,সেয়ে মৰিদিচাঙৰ মহতী প্ৰকাশ হৈ থাকিল। হজৰত বান্দশ্বাহ ফকীৰৰ এনে সদা জাগ্ৰত স্থিতিক যুগমীয়া কৰিবলৈ তেখেতৰ মাঝাৰক পুনৰ লোকচক্ষুৰ আঁতৰৰ পৰা মানুহৰ বহল সমাজলৈ উলিয়াই অনাত যোগসূত্ৰ হোৱা পগলা (?) ৰিক্সাৱালাই হ’ল ইয়াৰ প্ৰথম খাদিম (হেফাজত অৰ্থাৎ চোৱা-চিতা কৰা ব্যক্তি) হজৰত মুছলিম আলি ওৰফে লাল ফকীৰ। লাল ফকীৰলৈ আমাৰ লাখো চালাম।\nশিৱসাগৰ নগৰৰ পৰা আখৈফুটীয়া অথবা দিচাংমুখেদি প্ৰায় পোন্ধৰ কিলোমিটাৰমান উজাই গ’লে ডিমৌ ৰাজহ চক্ৰৰ অন্তৰ্গত পানীদিহিং মৌজাৰ দিচাং নৈ আৰু ইয়াৰ এৰাসুঁতি মৰিদিচাঙৰ মধ্যস্থল চাপৰিত অৱস্থিত ফকীৰৰ মাঝাৰ বা দৰগাহখনি আজি হিন্দু, মুছলমান উভয় সম্প্ৰদায়ৰ পবিত্ৰ স্থান হিচাপে বিবেচিত হৈছে। উল্লেখ্য যে সৰাগুৰিৰ দৰে মৰিদিচাং চাপৰিৰ মাঝাৰো হিন্দু বসতিপ্ৰধান অঞ্চলত থকাৰ বাবে স্থানীয় অমুছলমান সমাজেহে ইয়াৰ বিশেষ যত্ন লৈ আহিছে। আনহাতে এই দৰগাহৰ কাষতে আছে বিখ্যাত পানীদিহিং পক্ষী অভয়াৰণ্য। আজি কিছু বছৰৰ পৰা মাঝাৰটোৰ ৰক্ষণাবেক্ষণত থকা জোলাটুপ, চুমনি ,লেপাই , ৰিৰিয়া,দীঘল ডঁৰিয়লী,ডিমৌমুখ আদি দৰগাহৰ সমীপৰ গাঁৱৰ ৰাইজৰ প্ৰত্যক্ষ সহযোগত তথা শিৱসাগৰ জিলাৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ ধৰ্মপ্ৰাণ ৰাইজৰ অংশ গ্ৰহণেৰে গঠিত ‘দৰগাহ পৰিচালনা সমিতি’ৰ উদ্যোগত সাধাৰণতে বছৰটোৰ মাৰ্চ মাহৰ প্ৰথম সপ্তাহত বাৰ্ষিক উৰুছ পালি অহা হৈছে। এই উৰুছ প্ৰথমবাৰ আৰম্ভ কৰা হয় নমতা ফকীৰৰ নিৰ্দেশত শিৱসাগৰৰ হাতীকোষৰ ফুল হাজৰিকাৰ(ৱাৰছি বাবা) একক উদ্যোগত ১৯৯৬ চনত। প্ৰথম উৰুছভাগিত যথেষ্ট লোকৰ সমাগম হৈছিল। যোৱা ৩ মাৰ্চৰ দিনা এইবাৰৰ উৰুছভাগিত অংশ গ্ৰহণ কৰি হিন্দু-মুছলমানৰ প্ৰীতি-সম্প্ৰীতি দেখি যথেষ্ট অভিভূত হ’লো। বৰ্তমান সময়ত আমাক এনে সম্প্ৰীতিকে লাগে।এতিয়া জীৱনৰ অৰ্থ বুজিবলৈ জীৱনৰ সুৰ বিয়পি থকা এইসকল ফকীৰৰ মহত্বক অনুধাৱন কৰি সজ বাৰ্তা প্ৰচাৰ কৰাতো অত্যন্ত জৰুৰী হৈ পৰিছে।\n← “ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া” (মোহন কৃষ্ণ বৰগোহাঁই)\n“মহিম বৰা” (সুজিত দাস) →


১৪ অসামৰিক লোকৰ হত্যা!অমিত শ্বাহে সংসদত এই বিষয়ে কি কৈছিল ? - অসম newsbazar24\nHome » ১৪ অসামৰিক লোকৰ হত্যা!অমিত শ্বাহে সংসদত এই বিষয়ে কি কৈছিল ?\nby admin December 6, 2021 1523 views\nNews bazar24: সেনাই নাগালেণ্ডত এজন উগ্ৰপন্থী বুলি ভাবি গুলীচালনা কৰিছিল। ১৪ নিৰীহ নাগৰিকৰ ডনৰ মৃত্যু। নাগালেণ্ড ইয়াত উচ্ছ্বসিত হৈ আছে। তেওঁ সংসদলৈও আহিছিল। কেন্দ্ৰীয় গৃহ মন্ত্ৰী অমিত শ্বাহে লোকসভা আৰু ৰাজ্যসভাত গোচৰ ৰুজু কৰা মন্তব্যত শোক প্ৰকাশ কৰিছে। অৱশ্যে, বিৰোধীয়ে ইয়াৰ দাবীত অটল হৈ আছে। তেওঁলোকে দাবী কৰিছিল যে নাগালেণ্ডৰ পৰা এএফএছপিএ প্ৰত্যাহাৰ কৰা হ’ব।\nঅমিত শ্বাহে সোমবাৰে লোকসভাত কয়, ‘ভাৰত চৰকাৰে ইয়াৰ বাবে দুঃখিত। মই মৃতসকলক শোক জনাইছো। অনুসন্ধানৰ বাবে বিশেষ অনুসন্ধান পানী (এছ.আই.টি.) গঠন কৰা হৈছে। তদন্তটো এমাহৰ ভিতৰত সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়া হৈছে। পৰিস্থিতি উদ্বেগজনক কিন্তু এতিয়া নিয়ন্ত্ৰণত আছে। সকলো কেন্দ্ৰীয় সংস্থাই নিশ্চিত কৰিব লাগিব যে ভৱিষ্যতে এনে ঘটনা পুনৰ ঘটিব নোৱাৰে। ‘\nএঘণ্টাপিছত, কেন্দ্ৰীয় গৃহ মন্ত্ৰীয়েও ৰাজ্যসভাত একেটা বিবৃতি পঢ়ি শুনালে। তেওঁৰ ভাষণৰ মাজতে বিৰোধীয়ে শ্ল’গান দিছিল, ‘ই কাম নকৰিব’। বিৰোধী সাংসদসকলে নাগালেণ্ডৰ গণহত্যা আৰু এএফএছপিএ প্ৰত্যাহাৰৰ ওপৰত আলোচনাৰ দাবী জনাইছিল। কংগ্ৰেছ, ডিএমকে, বিএছপি, এছপি, এনচিপিৰ সাংসদসকলে প্ৰতিবাদত সংসদ ভৱন ত্যাগ কৰে।শ্বাহে অৱশ্যে তেওঁলোকৰ কথা নুশুনি গোটেই ঘটনাটোৰ এটা বিবৃতি দিছিল। তেওঁ কয়, “গৃহ মন্ত্ৰালয়ৰ এজন অতিৰিক্ত সচিব পৰ্যায়ৰ বিষয়াই ইতিমধ্যে ঘটনাটোৰ প্ৰাথমিক তদন্তৰ বাবে কোহিমা ভ্ৰমণ কৰিছে। কেন্দ্ৰই পৰিস্থিতিটো চোৱা-চিতা কৰিছে আৰু এই সিদ্ধান্তত উপনীত হৈছে যে এনে ঘটনাৰ পুনৰাবৃত্তি কৰিব নালাগে য’ত নিৰীহ গাওঁবাসীৰ মৃত্যু হৈছে। ‘\nবিৰোধীয়ে এই দাবী মানি ল’বলৈ অস্বীকাৰ কৰিছে। তেওঁলোকে ঘূৰি ঘূৰি দাবী কৰিছিল যে প্ৰধানমন্ত্ৰীআজি অধিৱেশনত উপস্থিত থাকিব লাগে। যদিও তেওঁ আজি ইয়াৰ পৰা আঁতৰি আছিল। কেন্দ্ৰীয় গৃহমন্ত্ৰীয়ে সেনাৰ হৈ ক্লিন চুইপ দিছে। নাগালেণ্ডৰ মুখ্যমন্ত্ৰী নেইফিউ ৰিঅ’ই এএফএছপিএ প্ৰত্যাহাৰৰ দাবী জনাইছে। তেওঁ এই টোকাটোক লৈ কেন্দ্ৰক সমালোচনা কৰিছিল।\nমন্ত্ৰী পিজুশ হাজৰিকাই নগাঁও প্ৰেছ ক্লাবৰ প্ৰতিষ্ঠা দিৱসত অংশ গ্ৰহণ কৰে


বৰ্ষাপাৰা ক্ৰিকেট ষ্টেডিয়াম - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nড॰ ভূপেন হাজৰিকা ক্ৰিকেট ষ্টেডিয়াম\nঅসম ক্ৰিকেট সন্থা ষ্টেডিয়াম\nঅসম ক্ৰিকেট সন্থা ষ্টেডিয়ামৰ নৈশালোকৰ দৃশ্য\n26°8′42.33″N 91°44′11.44″E / 26.1450917°N 91.7365111°E / 26.1450917; 91.7365111স্থানাংক: 26°8′42.33″N 91°44′11.44″E / 26.1450917°N 91.7365111°E / 26.1450917; 91.7365111\n২১ অক্টোবৰ ২০১৮:\n১০ অক্টোবৰ ২০১৭:\n৫ জানুৱাৰী ২০২০:\nপ্ৰথমখন মহিলাৰ টি-২০\n৪ মাৰ্চ ২০১৯:\nঅন্তিমখন মহিলাৰ টি-২০\n৯ মাৰ্চ ২০১৯:\n(২০১৩ – বৰ্তমান)\n(২০১৭ – বৰ্তমান)\n৫ জানুৱাৰী ২০২০ তাৰিখৰ তথ্য\nউৎস: Barsapara Cricket Stadium, Cricinfo\nবৰ্ষাপাৰা ক্ৰিকেট ষ্টেডিয়াম (ইংৰাজী: Barsapara Cricket Stadium) বা অসম ক্ৰিকেট সন্থা ষ্টেডিয়াম অসমৰ গুৱাহাটীত অৱস্থিত এখন ক্ৰিকেট ষ্টেডিয়াম। এই ষ্টেডিয়ামখনত ঘৰুৱা তথা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেট খেল অনুষ্ঠিত হয়।\n3.1 ৰেকৰ্ড সমূহ\n২০০৪ চনৰ জুন মাহত তেতিয়াৰ মুখ্যমন্ত্ৰী তৰুণ গগৈয়ে ষ্টেডিয়ামখনৰ শিলান্যাস কৰিছিল। তাৰ পিছত ষ্টেডিয়ামৰ ক্লাব হাউছ আৰু ষ্টেণ্ডৰ শিলান্যাস কৰিছিল তেতিয়াৰ ভাৰতীয় ক্ৰিকেট নিয়ন্ত্ৰণ ব'ৰ্ডৰ সচিব নিৰঞ্জন শ্বাহে। ২০১২ চনৰ ৪ নৱেম্বৰত অনুষ্ঠিত হোৱা পূব মণ্ডল ছিনিয়ৰ মহিলা আন্তঃৰাজ্যিক এদিনীয়া ক্ৰিকেট প্ৰতিযোগিতাৰ অসম আৰু উৰিষ্যাৰ মেচখন হৈছে এই ষ্টেডিয়ামত অনুষ্ঠিত প্ৰথম মেচ। ইয়াৰ পিছৰ পৰা বৰ্ষাপাৰা ষ্টেডিয়ামত ৰঞ্জি ট্ৰফীৰ মেচ প্ৰতি বছৰে অনুষ্ঠিত হৈ আহিছে।\n২০১৭ চনৰ ১০ অক্টোবৰত, প্ৰথমখন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় টি২০ ক্ৰিকেট ভাৰত আৰু অষ্ট্ৰেলিয়াৰ মাজত অনুষ্ঠিত হয়। মেচখনত অষ্ট্ৰেলিয়া ৮ উইকেট বিজয়ী হয়। মেচখনত উপস্থিত মুঠ দৰ্শকৰ সংখ্যা আছিল ৩৮,১৩২।\n২০১৮ চনৰ ২১ অক্টোবৰত ৱেষ্ট ইণ্ডিছ আৰু ভাৰতৰ মাজত প্ৰথমখন এদিনীয়া আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় খেল অনুষ্ঠিত হৈছিল আৰু ভাৰত এই খেলত ৮ উইকেটৰ ব্যৱধানত বিজয়ী হৈছিল।\n২০১৯ চনৰ ৪ মাৰ্চৰ পৰা ৯ মাৰ্চলৈ ষ্টেডিয়ামখনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে মহিলাৰ এদিনীয়া আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় খেল অনুষ্ঠিত হয়। ইংলেণ্ড আৰু ভাৰতীয় মহিলা ক্ৰিকেট দলৰ মাজত তিনিখন খেল অনুষ্ঠিত হয়; য'ত ইংলেণ্ডে ৩-০ ব্যৱধানত শৃংখলাটোত বিজয়ী হয়।\n২০২০ চনৰ ৫ জানুৱাৰী তাৰিখত ভাৰত আৰু শ্ৰীলংকাৰ মাজত অনুষ্ঠিত হ'বলগীয়া টি২০ খেলখন প্ৰতিকূল বতৰৰ বাবে বাতিল হয়। ভাৰতে প্ৰথমে টছত জয়ী হৈ আলহী দল শ্ৰীলংকাক বেটিং কৰিবলৈ আমন্ত্ৰণ জনাইছিল। কিন্তু মেচ আৰম্ভ হোৱাৰ ঠিক আগে আগে হোৱা ধাৰাসাৰ বৰষুণৰ বাবে সম্প্ৰতি স্থগিত ৰাগিবলগীয়া হয় মেচখন।\n৪০,০০০ দৰ্শকে একেলগে খেল উপভোগ কৰাৰ সুবিধা থকা এই ষ্টেডিয়ামখন ভাৰতৰ অন্যতম বৃহৎ আৰু অত্যাধুনিক ক্ৰিকেট ষ্টেডিয়াম। ইনডোৰ অনুশীলন ক্ৰিকেট পিট্‌চ, চুইমিং পুল, জীম ইত্যাদি সকলো অত্যাধুনিক সা-সুবিধা ইয়াত উপলব্ধ আছে।\nটেষ্ট — ০\nএদিনীয়া আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় — ১\nটি২০ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় — ২\nৰেকৰ্ড সমূহ[সম্পাদনা কৰক]\nটুৱেন্টি ২০ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয়\nসৰ্বাধিক ৰাণ — মইজেছ এনৰিকছ(৬৮), ট্ৰেভিছ হেড (৪৮)\nসৰ্বাধিক উইকেট — জেছন বেহ্ৰেনডৰ্ফ (৪), আডাম জাম্পা (২)\nসৰ্বাধিক ৰাণ — ৰোহিত শৰ্মা (১৫২*), বিৰাট কোহলি (১৪০)\nসৰ্বাধিক উইকেট — য়ুজুভেন্দ্ৰ চাহাল (৩), ৰবীন্দ্ৰ জাদেজা (২)\n↑ "Barsapara Cricket Stadium, Guwahati". cricketarchive.com. http://www.cricketarchive.com/Archive/Grounds/14/9779.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 2013-02-03.\n↑ "Barsapara stadium ground inaugurated". assamtribune.com. Archived from the original on 2014-08-26. https://web.archive.org/web/20140826114709/http://www.assamtribune.com/scripts/detailsnew.asp?id=nov0512%2Fsports07। আহৰণ কৰা হৈছে: 2013-02-03.\n↑ "India out to clinch series on Guwahati's T20I debut". Cricbuzz.9October 2017. http://www.cricbuzz.com/cricket-news/97672/india-out-to-clinch-series-on-guwahatis-t20i-debut.\n↑ "Guwahati ODI Rohit, Kohli architect India's 8 wicket win". Business Standard. 21 October 2019. https://www.business-standard.com/article/news-ani/guwahati-odi-rohit-kohli-architect-india-s-8-wicket-win-118102100635_1.html.\n↑ "3rd T20 Smriti Mandana fifty in vain as England whitewash India". India Today.9March 2019. https://www.indiatoday.in/sports/cricket/story/smriti-mandhana-mithali-raj-india-vs-england-women-s-3rd-t20i-1474041-2019-03-09.\n↑ "বৰ্ষাপাৰাত টছৰ পাছতেই বৰষুণ; স্থগিত ভাৰত-শ্ৰীলংকাৰ টি-২০ মেচ". এন ই নাও নিউজ. ৫ জানুৱাৰী ২০২০. https://assam.nenow.in/india-vs-sri-lanka-1st-t-20-rain-delays-start-after-india-opt-to-bowl-in-guwahati/.\nৱিকিমিডিয়া কমন্সত বৰ্ষাপাৰা ক্ৰিকেট ষ্টেডিয়াম সম্পৰ্কীয় মিডিয়া ফাইল আছে।\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=বৰ্ষাপাৰা_ক্ৰিকেট_ষ্টেডিয়াম&oldid=291499"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ১৭ আগষ্ট, ২০২১ তাৰিখে ০৭:৫০ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


জম্মু-কাশ্মীৰৰ পুলৱামাৰ অৱন্তিপুৰত সন্ত্ৰাসবাদী আক্ৰমণৰ পাছত উত্থাপিত কিছু গুৰুত্ব প্ৰশ্ন - ALAYRAN\nজম্মু-কাশ্মীৰৰ পুলৱামাৰ অৱন্তিপুৰত সন্ত্ৰাসবাদী আক্ৰমণৰ পাছত উত্থাপিত কিছু গুৰুত্ব প্ৰশ্ন\nসন্ত্ৰাসবাদী আক্ৰমণৰ পাছত উত্থাপিত কিছু গুৰুত্ব প্ৰশ্নঃ\nপ্ৰশ্নঃ ১/ জানুৱাৰীৰ ৮ তাৰিখে দেশৰ চোৰাংচোৱাই সন্ত্ৰাসবাদীৰ সাম্ভাব্য আক্ৰমণৰ আগতীয়া তথ্য দিয়াৰ পাছতো জম্মুৰ দৰে সন্ত্ৰাসবাদীৰ স্পৰ্শকাতৰ ঠাইত বৃহৎ সামৰিক সঞ্চালন কৰাৰ আঁৰৰ উদ্দেশ্য কি?\nপ্ৰশ্নঃ ২/ সামৰিক সঞ্চালনৰ কাৰণে পুলৱামৰ ঘাইপথটো তিনিদিনৰ কাৰণে সাধাৰণ জনতাৰ গাড়ী-ঘোৰা সম্পূৰ্ণ নিষিদ্ধ কৰাৰ পাছতো সন্ত্ৰাসবাদীৰ গাড়ী কেনেকৈ সেই পথৰে আগবাঢ়ি গৈ চিআৰপিএফ বাহিনীক আক্ৰমণ কৰিলে?\nপ্ৰশ্নঃ ৩/ সাধাৰণ মাদক দ্ৰব্য ধৰা আধুনিক যন্ত্ৰ দেশৰ আৰক্ষী বাহিনীৰ ওচৰত থাকে ৷ কিন্তু ইমান বৃহৎ সামৰিক সঞ্চালন ক্ষেত্ৰত কনভয়ৰ লগত বিষ্ফুতক ধৰা পেলোৱা যন্ত্ৰ সংযোজিত গাড়ীয়ে নিদিয়াৰ কাৰণ কি ?\nপ্ৰশ্নঃ ৪/ চিআৰপিএফ বাহিনীয়ে নিজৰ বৃহৎ সৈন্য সঞ্চালনক আকাশমাৰ্গৰে সঞ্চালিত কৰিব বিচৰা আৱেদনক দেশৰ গৃহবিভাগে অনুমতি নিদিয়াৰ উদ্দেশ্য কি ?\nপ্ৰশ্নঃ ৫/ সামৰিক সঞ্চালনত ৭৯ খন গাড়ীত ২৬০০ শ চিআৰপিএফ জোৱানক লৈ আগবঢ়া সময়ত "ডিফেঞ্চ প্ৰটেকচন নীতি"ৰ আধাৰত বৃহৎ কনভয়টোক যুদ্ধ বিমানৰে আকাশমাৰ্গৰে সুৰক্ষাৰ বন্দবস্ত কিয় কৰা নহ'ল?\nপ্ৰশ্নঃ ৬/ পুলৱামা ৭৮ খন চিআৰপিএফ জোৱানৰ কনভয়ত বোমা ফুটাবলৈ সন্ত্ৰাসবাদীয়ে গাড়ী ক'ৰ পৰা লাভ কৰিলে ?\nপ্ৰশ্নঃ ৭/ সীমানত কটকটীয়া নিৰপত্তা তহলৰ পাছতো সন্ত্ৰাসবাদীয়ে ৩৬০ কিঃলো ওজনৰ বৃহৎ পৰিমানৰ বিস্ফুৰক পদাৰ্থ ক'ৰ পৰা লাভ কৰিলে?\nপ্ৰশ্নঃ ৮/ যি কাশ্মীৰত সকলো সময়তে সকোল ঠাইতে সেনাবাহিনীৰ উপস্থিতি আৰু অভিযান তেনে সময়ত চিআৰপিএফৰ বৃহৎ সৈন্য সঞ্চালনৰ গোপন খবৰ সন্ত্ৰাসবাদীয়ে কেনেকৈ লাভ কৰিলে?\nপ্ৰশ্নঃ ৯/ পথ বন্ধ থকাৰ পাছতো, সুৰক্ষা বাহিনীৰ অসংখ্য "চেক্ পষ্ট" থকাৰ পাছতো আত্মঘাটি সন্ত্ৰাসবাদীয়ে কেনেকৈ বিনা বাধায়ে গাড়ী চলাই চিআৰপিএফৰ গাড়ীত বোমা বিষ্ফূৰণ ঘটালে?\nপ্ৰশ্নঃ ১০/ যিটো ঘাইপথত সন্ত্ৰাসবাদীয়ে আক্ৰমণ কৰিলে সেই পথটোৰ মাজত ডিভাইডাৰ আছে ৷ সামৰিক বাহিনীয়ে যিটো দিশৰ ফালে গতি কৰি আছিল সেই একে দিশত ঘাইপথৰ ডিভাইডাৰৰ বিপৰীত চাইদত সন্ত্ৰাসবাদী গাড়ীয়ে কেনেকৈ আহি থাকিবলৈ সক্ষম হৈছিল?\nপ্ৰশ্নঃ ১১/ যিহেতু বৰ্বৰ সন্ত্ৰাসবাদী আক্ৰমণটোক "আত্মঘাটি" আক্ৰমণ কোৱা হৈছে ৷ কিন্তু ঘটনা সংঘটিত ঠাইত আত্মঘাটি বোমাৰুৰ শৰীৰৰ কোনো অংগ নোপোৱাৰ কাৰণ?\nপ্ৰশ্নঃ ১২/ কাশ্মীৰৰ পৰা তৎক্ষণাত সংবাদ সংগ্ৰহ কৰাটো অতি সহজ নহ'য় ৷ কিন্তু সন্ত্ৰাসবাদী আক্ৰমণ সংঘটিত হোৱাৰ ঠিক পাঁচ মিনিটৰ পাছতে দেশৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সংবাদ মাধ্যম সমূহে আক্ৰমণটোৰ সংবাদ কেনেকৈ পৰিৱেশন কৰিবলৈ সক্ষম হ'ল ?\nপ্ৰশ্নঃ ১৩/ ঘটনা হোৱাৰ পাঁচ মিনিটৰ পাছতে আক্ৰমণকাৰী সন্ত্ৰাসবাদীৰ "ভিডিঅ ফুটেজ" কেনেকৈ দেশজুৰি সম্প্ৰসাৰণ হ'বলৈ পালে?\nপ্ৰশ্নঃ ১৪/ আক্ৰমণকাৰী সন্ত্ৰাসবাদীৰ যিটো ভিডিঅ ফুটেজ সেই ফুটেজৰ মাত একেবাৰে স্পষ্ট নহ'য় ৷ তদুপৰি সন্ত্ৰাসবাদী জনৰ কথাৰ লগত মুখমণ্ডৰ অংগিভংগীৰ সাদৃশ্য নাই ৷ তেনে ক্ষেত্ৰত ভিডিঅ'টোত থকা মানুহ আৰু মাত কথাৰ বাহে বেলেগ বেলেগ ব্যক্তি জড়িত থকা নাইটো ?\nপ্ৰশ্নঃ ১৫/ যেতিয়া আমেৰিকাৰ পাৰ্গত চোৰাংচোৱাৰ প্ৰতিবেদনত ভাৰতৰ নিৰাপত্তাজনিত উদ্বেগ প্ৰকাশ; ইয়াৰ পাছত ৮ ফেব্ৰুৱাৰীত দেশৰ চোৰাচোৱাৰ সতৰ্কবানী পোৱাৰ পাছতো উৰ্দ্ধতন বিভাগে ২৬০০ চিআৰপিএফ জোৱানৰ নিৰাপত্তাজনিত দিশক লৈ কিয় গুৰুত্বপূৰ্ণ বিবেচনা নকৰিল ?\nদেশৰ নিৰাপত্তাত জড়িত এটা সামৰিক সংস্থাই কেতিয়াও নিজৰ সৈন্য বাহিনীৰ নিৰাপত্তা নিশ্চিত নহ'লে বৃহৎ সৈন্য সঞ্চালন নকৰে ৷ এই কথা সকলোয়ে বিদিত ৷ কিন্তু দেশৰ অৰ্ধ-সামৰিক বাহিনীক এনে নিৰাপত্তাহীন ব্যৱস্থাৰে বৃহৎ সৈন্য সঞ্চালন কৰিবলৈ কোনে বাধ্য কৰালে, কেনেকৈ বাধ্য হ'ল সেই প্ৰশ্ন আটাইতকৈ ডাঙৰ হৈ পৰিছে ৷\nওপৰৰ প্ৰশ্ন সমূহে বহুতো সন্দেহজনক স্থিতি উত্থাপন কৰিছে ৷ সমগ্ৰ ঘটনাটো এটা ৰাজনৈতিক বৃহৎ ষড়যন্ত্ৰ বুলি ভৱাৰ অনেক থল উৎপত্তি হৈছে ৷ সকলোয়ে জানে যে, বিজেপি চৰকাৰ এতিয়া বহুত বেয়া সময়ৰ মাজত আবদ্ধ ৷\nসাম্প্ৰদায়ীকতাৰ ৰাজনীতিত জনবিৰুধী কামৰে পৰ্ৱতসম অভিলেখ গঢ়া চৰকাৰে সকলো যত্ন কৰিও জনতাৰ বহু প্ৰশ্নৰ পৰা হাত সাৰিবলৈ সক্ষম হোৱা নাই ৷ চৰকাৰখনে জনতাক মূল সমস্যাৰ পৰা আঁতৰাই কেনেকৈ পুনৰবাৰ ৰাজ শাসন চলাব পাৰি তাৰে কচৰৎ কৰাত উঠিপৰি লাগিছে ৷\nগেৰুৱাবাদী চৰকাৰখনৰ ওচৰত দেশত স্বৰ্ণৰ বাবে ১০% সংৰক্ষণ বিল, ৰাম মন্দিৰ মিৰ্মাণ আৰু হিন্দুৰাষ্ট্ৰ নিৰ্মাণৰ বাবে লোৱা নাগৰিক বিধেয়ক সংশোধন আদিৰ ইছুৰ আছিল কিন্তু নিবনুৱা সমস্যা, দ্ৰব্য মূল্যৰ আকাশলঙ্ঘী দাম, ৰাফেল, অৰ্থ ব্যৱস্থাৰ দুৰ্দশা, নোটবন্দী, প্ৰশাসনীক সংস্থাক ভৃত্য-অনুগত্য কৰা ইত্যাদি ইছুক বিৰুধী পক্ষ সমূহে সহজে এৰি দিয়া নাছিল ৷ এনে সময়ত চৰকাৰৰ ওচৰত এটাই বিকল্প আছিল যে, এনে এটা সমস্যা সৃষ্টি কৰা হওঁক, য'ত সমগ্ৰ দেশৰ আৱেগ জড়িত হৈ পৰে আৰু বিৰুধী পক্ষ সমূহেও যাতে নিজৰ ইছুক লৈ কৰি থকা বিৰুধী স্থিতি ত্যাগ কৰিবলৈ সক্ষম হ'য় ৷\nলক্ষ্য কৰিব যে, দেশৰ সামৰিক কনভয়ত সন্ত্ৰাসবাদীৰ ভয়ংকৰ আক্ৰমণৰ পাছতো গেৰুৱা চৰকাৰৰ মন্ত্ৰী-বিধায়কে নিজৰ ৰাজনৈতিক নিৰ্বাচনী প্ৰচাৰ ধুমধামৰে চলাই গ'ল ৷ আক্ৰমণত নিহত শ্বহীদ জোৱানৰ প্ৰতি মন্ত্ৰী-বিধায়কে টুইট কৰিয়ে দায়িত্ব সামৰিলে ৷ দেশৰ এনে পৰিস্থিতিত দায়িত্বশীল বোলা আন দহজন মানুহেও নিজৰ কাম আধাতে বন্ধ কৰি মৃতকৰ পৰিয়ালৰ অৱস্থাৰ খা-খবৰ ৰাখে ৷ কিন্তু সমগ্ৰ দেশক পৰিচালনা কৰা বিয়াগোম নেতা-সাংসদে শ্বহীদ জোৱাৰ মৃত্যুক ৰাজনৈতিক বেপাৰুৱা ঢঙৰে তাচিল্য কৰি নিজৰ ৰাজনৈতিক নিৰ্বাচনী প্ৰচাৰত ব্যস্ত থাকিল ৷ এনে নেতাই দেশবাসীক শান্তনা দিয়াৰ কথা দূৰৰ কথা তেওঁলোকৰ এনে আঁচৰণৰ ওপৰত কোনো সাধাৰণ জনতাই প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰিলেই "সন্ত্ৰাসবাদীৰ সমৰ্থক, দেশবিৰুধী, দেশদ্ৰোহী" সজোৱাৰ কাম আৰম্ভ কৰি দিছে ৷\nআটাইতকৈ ডাঙৰ কথা যে, গেৰুৱা সমৰ্থনকাৰী সকলে চিধাই চিধাই ভাৰতীয় মুছলমানক সন্ত্ৰাসবাদীৰ লগত সাঙুৰী যি সাম্প্ৰদায়িক পৰিস্থিতি উদ্ভৱ কৰিছে সেয়া চিন্তনীয় আৰু ভাৱিব লগীয়া বিষয় ৷ ভাৰতে পাকিস্থানৰ লগত যুদ্ধ কৰিবলৈ দেশত দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে নৰেন্দ্ৰ মোদীক প্ৰধানমন্ত্ৰী হিচাপে নিৰ্বাচনত জয়যুক্ত কৰিবলৈ পুলৱামাৰ নিহত জোৱানৰ অবৰ্ণীয় দৃশ্যৰে সামাজিক মাধ্যমৰ ছাইটত গেৰুৱা নিৰ্বাচনী প্ৰচাৰ আৰম্ভ কৰা কাৰবাবোৰ আঁচৰিত ধৰণৰ ৷ কি ঘৃণনীয় ৰাজনীতি ? গেৰুৱাকৰণৰ ৰাজনীতিত শ্বহীদ জোৱানৰ অংগও বাদ পৰি যোৱা নাই… !\nদেশৰ জনতাৰ উন্নয়ন আৰু বিকাশৰ দায়িত্ব লোৱা ৰাজনৈতিক দলে যেতিয়া সাম্প্ৰদায়িক ৰাজনীতিৰে দেশৰ অখণ্ডতা, বৈচিত্ৰতা, ধৰ্মনিৰপেক্ষতা, গণতন্ত্ৰ আৰু সংবিধানক কোঠাৰ ঘাত কৰে তেন্তে বুজিব লাগিব যে, সেই দেশৰ জনতাই শীঘ্ৰেই গোলামী জীৱন লাভ কৰিবলৈ বেছি সময় নাথাকে ৷\nদেশত গেৰুৱা চৰকাৰে পৌৰাণিক বেদ-মন্ত্ৰ উচ্ছাৰণতেই হাজাৰ হাজাৰ কোটি জনতাৰ ধন অপচয় কৰিছে ৷ জনতাৰ ধনৰে ধৰ্মীয় ভিৰ-সমাগম আয়োজন কৰিছে ৷ মন্দিৰৰ পণ্ডিত-পুৰোহিতক চৰকাৰৰ ঘৰৰ পৰা মাহিলী দৰমহা দিছে ৷ শিক্ষাৰ বাৰ্ষিক বাজেট কম কৰি আনিছে ৷ অৰ্থাৎ চৰকাৰে কোন শ্ৰেণী মানুহৰ সুৰক্ষাত বিশেষ গুৰুত্ব দিছে সেয়া সহজে অনুমেয় ৷ কিন্তু সীমান্তত সন্ত্ৰাসবাদীৰ বোমাত নিহত হোৱা জোৱান সকল সাধাৰণ কৃষক পৰিয়ালৰে ওলায়, মন্দিৰত পূঁজা পাঠ কৰা শ্ৰেণীৰ নোলায় ৷\nচিন্তা-বিচাৰ কৰা বিষয়টো হ'ল, পুলৱামৰ দৰে ঠাইত সন্ত্ৰাসবাদী সংগঠনৰ আক্ৰমণত দেশত উৎপন্ন হোৱা আৱেগ ভাৱনাত কোনখিনি মানুহৰ লাভ হ'য় ----\nপ্ৰথম, পাকিস্থানৰ !?\nযদি ভাৰতীয় সেনাক হত্যা কৰিলেই পাকিস্থানৰ জনতাক আৰু পাকিস্থানী চৰকাৰে শান্তি লাভ কৰে তথা উপকৃত হ'য় তেন্তে তেওঁলোকে ভাৰতৰ নিৰ্বাচনৰ প্ৰাক্ মূহূৰ্ততহে আমাৰ দেশৰ সেনাক কিয় আক্ৰমণ কৰে? ভাৰতীয় নিৰ্বাচনৰ লগত তেওঁলোকৰ কি সম্বন্ধ?\nযদি নিৰ্বাচৰ সমাগত সময়তহে পাকিস্থানে ভাৰতীয় সেনাক আক্ৰমণ কৰি উপকৃত হ'য় তেন্তে ভাৰতবৰ্ষৰ ক্ষমতাধাৰী দলৰ নেতা আৰু মন্ত্ৰীৰ ওপৰত আক্ৰমণ নকৰাৰ কাৰণ কি ? কোনো দুষ নকৰা সেনাক হত্যা কৰি তেওঁলোকে কি লাভ কৰে ?\nদ্বিতীয়, মানি লোৱা হ'ল যে পাকিস্থানীয়ে ভাৰতত ধৰ্মীয় উন্মাদ বিয়পাইছে ৷\nপাকিস্থানৰ দৰে ভাৰতেও ধৰ্মীয় উন্মাদনা বিয়পোৱাৰ কামত পিছ পৰি ৰৈছে জানো ? গুজৰাট, অসম, মহাৰাষ্ট্ৰ, মধ্যপ্ৰদেশ, উৰিষ্যা, পশ্চিমবংগ, উত্তৰ প্ৰদেশৰ এনে কিমান ঠাই আছে য'ত ধৰ্মৰ নামত মুকলিকৈ মানুহ হত্যা আজিও চলি আছে ৷ ধৰ্মৰ নামত উন্মাদ বিয়পোৱাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় স্বয়ংসেৱক সংঘ(RSS), বজৰং দল, অভিনৱ ভাৰত আদি সংগঠনৰ কেইজন নেতাক পাকিস্থানৰ সমৰ্থপুষ্ট সন্ত্ৰাসবাদী সংগঠনে হত্যা কৰিব পাৰিছে? সীমান্তত পহৰা দিয়া অধিকাংশ পিছপৰা, অনুসূচীত জাতি-জনজাতিৰ সৈনিকক লক্ষ্য কৰি লোৱাৰ কাৰণ কি?\nতৃতীয়, ভাৰতত প্ৰতিবাৰৰ নিৰ্বাচনৰ সময়ত সন্ত্ৰাসবাদী আক্ৰমণ সংগঠিত হেৱাৰ উদেশ্যঃ\nশত্ৰুই দেশক আক্ৰমণ কৰিলে এজন নাগৰিকৰ দেশভক্তিৰ ভাৱনা জাগৃত হ'য়, যিটো উচিত ৷ ভাৱিলগীয়া বিষয় এইটোয়ে যে, স্বাধীনতাৰ সময়ৰ পৰাই দেশৰ সেনাই মৃত্যুবৰণ কৰি আহিছে ৷ কিন্তু কোনো এখন চৰকাৰেই এই সমস্যাটোৰ স্থায়ী সমাধান আজিলৈকে কিয় কৰা নাই ?\nএনে ধৰণৰ সমস্যাক জানি-বুজিও সমাধান কৰা হোৱা নাই নেকি?\nএনে সমস্যাক ৰাজনৈতিক ক্ষমতা লাভৰ বাবেই সমাধান কৰা নহ'য় নেকি?\nভাৰতৰ জনতাই এইটো কিয় ভাৱিব নোৱাৰে?\nচতুৰ্থ, দেশভক্তিঃ নিৰ্বাচনৰ আগমহূৰ্ত সন্ত্ৰাসবাদী আক্ৰমণ সংঘটিত হোৱাৰ ফলত দেশব্যাপি উদ্ভৱ হোৱা পৰিস্থিতি যুদ্ধ সদৃশ পৰিস্থিত ৷\nএনে সন্ধিক্ষণত ভাৰতবৰ্ষৰ সকলো জনতা আৱেগিক হোৱাৰ ফলত দেশৰ বাস্তৱিক সমস্যা ভুকমাৰী, নিবনুৱা সমস্যা, ইভিএম ষড়যন্ত্ৰ, দৰিদ্ৰ নিৰ্মূল, পাঁচটা বছত জনতাৰ ওপৰত হোৱা চৰকাৰী অন্যায়-অবিচাৰ, অত্যাচাৰ-শোষণ আৰু জনবিৰুধী নীতি আদি কৰি সকলো কামেই গৌণ হৈ পৰে ৷ আকৌ সেই সকলেই নিৰ্বাচিত হৈ চৰকাৰ গঠন কৰে ৷ পাঁচটা বছৰৰ খেলত জনতাৰ ওপৰত দমন-শোষণ চলে ৷\nকোনবাই যদি এয়া প্ৰশ্ন কৰাৰ উপযুক্ত সময় নহ'য় কৈছে তেন্তে সেয়া অমুলক ৷ একেবাৰে অমুলক ৷ সেনা হত্যাৰ পাছত ৰাজনৈতিক নেতাই কৰা লম্ফ-জম্ফ কাৰোবাৰ দেশবাসীয়ে কেতিয়াও মানি নল'য় ৷\nএই সময় ভাবুকপূৰ্ণ হৈ থকা সময় নহ'য় ৷ এই সময় সাম্প্ৰদায়িক ৰাজনৈতিক নেতাৰ কাষত ঠিয় দিয়া, সমৰ্থন দিয়াৰ সময় নহ'য় ৷ এই সময় চিন্তা-বিচাৰৰ মন্থন কৰা সময় ৷ এনে মন্থনৰ দ্বাৰাহে জনতাই সাম্প্ৰদায়িক ৰাজনৈতিক নেতাৰ পৰা দেশ, গণতন্ত্ৰ আৰু সংবিধানক সুৰক্ষিত কৰিব পাৰিব ৷\nএটা স্বাধীনতাৰ ৭০ বছৰৰলৈকে কোন শ্ৰেণী লোকৰ হাতত ক্ষমতা ন্যস্ত হৈ আহিছে? তেওঁলোকে এই সমস্যাৰ স্থায়ী সমাধান আজিলৈকে কৰা নাই কিয়?\nদেশৰ সৈনিকে আৰু কেতিয়ালৈকে আওমৰণৰে মৃত্যুক সাৱতি আহিব? সেয়েহে দেশৰ জনতাৰ দায়িত্ব হ'ল প্ৰকৃত গণতন্ত্ৰক নিজৰ মতাধিকাৰ প্ৰদান কৰি দেশৰ সমস্যাৰ স্থায়ী সমাধানৰ কাৰনে চৰকাৰ গঠন কৰা ৷ নিৰ্বাচিত চৰকাৰে প্ৰকৃত নীতি গঠনৰ কৰি সমস্যা সমূহ সমাধান কৰিব পাৰে ৷ দেশৰ সুৰক্ষাৰ দায়িত্ব চোৰাংচোৱা সংস্থা, সেনা আৰু আৰক্ষী প্ৰশাসনৰ ওপৰত ন্যস্ত থাকে ৷ সেয়ে জনতাই আৱেগেৰে নহ'য় বিচাৰৰে প্ৰকৃত চৰকাৰ গঠন কৰা প্ৰয়োজন ৷ মনত ৰাখিব, দেশৰ জনতাৰ ভাৱনাক লৈ খেল খেলি থকা সকলেই জনতাৰ ভাৱনাক আধাৰ কৰিয়ে শাসনৰ ৰাজপাটত বহিবলৈ ভোটৰ ৰাজনীতি কৰি আহিছে ৷\nBy Thaigir Bodosa at February 18, 2019


কাণে কাণে সংগোপনে....(অনামিকা বৰুৱা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\n…পুৰুষৰো বলাৎকাৰ হয় শব্দকেইটাই দু:স্বপ্নৰ দৰেই বহুদিনলৈ খেদি থাকিল মোক। কিমানখিনি ৰিক্ততা থাকিলে অথবা কিমানখিনি অসহায়বোধ কৰিলে এজন পুৰুষে এগৰাকী নাৰীৰ আগত নিজকে এনেকৈ উদঙাই দিব পাৰে বাৰু? মইতো বৰদৈচিলা! মোৰ স্থিৰতা নাই। অসীমৰ পম খেদি আকাশৰ বিশালতাত নিজক হেৰুৱাই দিয়াৰ উন্মাদনাত আজন্ম বন্দী মই! কিন্তু তেওঁক কিহে উচতালে? আশ্চৰ্যবোধ কৰাৰ লগতে অকাৰণ সমমৰ্মিতাৰে ভৰি পৰিছিল মোৰ মন। থাকি থাকি মগজুত খুন্দিয়াইছিল এটা প্ৰশ্নই-কি দিলো মই তেওঁক যে তেওঁ নিজকে মোৰ আগত এনেকৈ উদঙাই দিলে? বিশ্বাস-আস্থা-প্ৰেম-ভালপোৱা নে আন কিবা? নে স্বাৰ্থপৰতা অথবা সাময়িক মোহাছন্নতা? ওহোঁ সেইবোৰ একো নহয়। হয়তো মই দিছিলো তেওঁক আজিৰ দিনত দুৰ্লভ-দুষ্প্ৰাপ্য অলপ সঁচা আন্তৰিকতা!!!\n…মোৰ এটা লেখা পঢ়ি মোৰ বন্ধু হৈছিল তেওঁ। বৰ বেছি নহয় কেতিয়াবা এদিন দুদিন এটা দুটা মেছেজৰ মাজেৰে কথা বিনিময় কৰিছিল মোৰ লগত। সৰু সৰু চুটি চুটি কথা পাতিছিলো আমি। কেতিয়াবা কিতাপৰ কথা কেতিয়াবা জীৱনৰ কথা। পেছাত তেওঁ এজন সাংবাদিক। দিনে ৰাতিয়ে খবৰ সংগ্ৰহ কৰি ঘূৰি ফুৰে। খবৰ গোটোৱাই তেওঁৰ কাম। জীৱিকা উপাৰ্জনৰ পথ। কিন্তু মানুহৰ মাজত খবৰ বিচাৰি ঘূৰি ফুৰোঁতে তেওঁ নিজেই কেতিয়া যে এটা খবৰ হৈ পৰিল তাক উপলব্ধি কৰিলে সৌ সিদিনা। নি:সঙ্গগতাৰ আৱৰণ পিন্ধি কেতিয়া যে তেওঁ বিলুপ্তিৰ গৰাহত পৰি ৰ’ল গমেই নাপালে। পত্নী-সন্তান-পৰিয়াল সকলোৰে কাষত মাত্ৰ এটা অবয়ৱ হৈ ৰ’ল। তেওঁলোকৰ প্ৰয়োজনীয় আহিলা পূৰাব পৰা কেবল মাত্ৰ এটা কাৰক হৈ গ’ল। অস্তিত্বহীনতাৰ দংশনত ৰোগাক্ৰান্ত হৈ ক্ষণে ক্ষণে কাটি গ’ল উশাহৰ ধাৰ। কবই নোৱাৰিলে হৃদয়ৰ সেউজীয়া হেৰুৱাই কেতিয়া মৰুৰ বালিত পৰি প্ৰাণ হেৰুৱালে তেওঁ আলফুলীয়া সপোনবোৰে।\n…কবি তেওঁ। বচা বচা শব্দৰে ফুল বাচে অনুভৱৰ আকাশত। ঠিক কোনদিনা তেওঁৰ শব্দৰ মায়াজালত আবদ্ধ হৈ পৰিছিলো মোৰ মনত নাই। কিন্তু এইটো মনত আছে উত্তৰ-প্ৰতিউত্তৰ কৰোঁতে ক’ব নোৱাৰাকৈয়ে তেওঁ ধৰা দিছিল মোৰ সন্ধানী দুচকুত। টুকুৰিয়াই-টুকুৰিয়াই উলিয়াই আনিছিলো তেওঁৰ মনৰ মাজত সুপ্ত হৈ শুই থকা পাহৰণিৰ গৰ্ভৰ এচোৱা দীঘল সোণোৱালী সময়। কল্প কথাৰ দৰে পাঠ কৰি গৈছিল তেওঁ তেওঁৰেই অতীত বুৰঞ্জী। মেলি দিছিল শৈশৱ-কৈশোৰ-যৌবনৰ অপ্ৰকাশিত দাস্তান। প্ৰথম প্ৰেমৰ অসফলতা। জীৱিকাৰ সন্ধান। প্ৰকৃতিৰ টান। বিবাহ বন্ধনত বান্ধ খালে। এটা সন্তানো জন্ম হ’ল। ক’ত জানো ভুল হ’ল! ৰক্তবীজৰ দৰে বাঢ়ি আহিল সংসাৰৰ বিৰাগ। হোম চুইট হোম হোৱাৰ পৰিবৰ্তে সংসাৰে গলগ্ৰহৰ ৰূপ ল’লে। বিক্‌চিনা লাগি সকলো যুক্তি তৰ্ক বাদ দি মাথো কৰ্তব্য বুলি পালন কৰি গ’ল সংসাৰৰ ধৰ্ম। কিন্তু এনেকৈ কিমান দিন!!\n…মূৰ্খৰ দৰে মই প্ৰশ্ন কৰিছিলো আপোনাৰ ওচৰত তেওঁৰ কোনো দাবী নাই? অথবা আপুনিয়েই বা ইমান নিৰ্বিকাৰ হৈ থাকে কেনেকৈ? সৰুকৈ হাঁহি তেওঁ উত্তৰ দিছিল দাবীবোৰ যেতিয়া জোৰ কৰি আদায় কৰি লয় তেতিয়া সেইবোৰ দাবী হৈ নাথাকে; বৰং শাস্তি হৈ পৰে। পাৰ হৈ গৈছিল নিৰৱ সময়। কথা বিচাৰি পোৱা নাছিলো ক’বলে। ইটো সিটো বহু কথাই মূৰত পাকঘূৰণি খাবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। পুৰুষ-নাৰী সম্পৰ্কৰ জটিলতাই সদায় মোক আকৰ্ষণ কৰে। দুৰ্বোধ্য এই বিভেদৰ ৰহস্য বিচাৰি নিজকে নিজে প্ৰশ্ন কৰোঁ অহৰহ। পুৰুষ কি নাৰী কি? শৰীৰ নে প্ৰাণ নে আত্মা নে মন? ঠিক কোনখিনিত উলমি ৰয় ইয়াৰ যুক্তিযুক্ততা? কিহে নিৰ্ধাৰণ কৰে ইয়াৰ সীমা অথবা ধাৰাবাহিকতা? কি সঁচা শৰীৰ নে মন? কি নিৰ্ভুল মন নে মগজু? কি ডাঙৰ জীৱন নে মৃত্যু? জীৱন কিয় লাগে নিজে জীয়াই থাকিবলে’ নে আনক জীয়াই তুলিবলে’? জীৱনৰ বিশুদ্ধতাৰ মাপকাঠি কি? কোন কাৰ পৰিপূৰক? কোন কাৰ পৰিচায়ক? ভাগৰুৱা মনে উত্তৰ বিচাৰি নাপায়।\n…উত্তৰবিহীন প্ৰশ্নেৰে মূৰটো গৰম কৰি আকৌ আওঁৰাইছিলো সেই ভয়াবহ শব্দটো-বলাত্‌কাৰ। কি বাৰু ই? এটা শব্দ? এটা বিশেষণ? এক অপবাদ? এক অভিশাপ? এক অনৈতিক কাৰ্যৰ অপলাপ? শক্তিশালীৰ শক্তি প্ৰদৰ্শন নে শক্তিহীনৰ দুৰ্বলতাৰ বাহন? যিয়েই নহওক লাগিলে ইয়াৰ এটাই ধৰ্ম ধ্বংশ-অনিষ্ট। য’তেই নহওক যেনেকৈয়ে নহওক পলকতে ই মানুহৰ পৰিবেশ-পৰিস্থিতি সলনি কৰি দিয়ে। মুহূৰ্ততে নমাই আনে অমানিশাৰ কলীয়া ডাৱৰ। শেষ হৈ যায় জীৱনৰ আনন্দ। শুহি পেলায় সকলো ৰং। এইয়াই সঁচা। কিন্তু বলাত্‌কাৰ কিহৰ হয় শৰীৰৰ? নে মনৰ? স্পন্দন থাকে মানে শৰীৰ থাকে। শৰীৰ থাকে মন থাকে। শৰীৰ যদি ঘূণীয়া হয় মন ঘূণীয়া নহয় নেকি? শৰীৰৰ ঘাঁ হয়তো সময়ত শুকাই যায় কিন্তু মনৰ ঘাঁ? আচলতে বলাত্‌কাৰ মানে কি? কেনেকৈ হয়? এজনৰ সন্মতিৰ অবিহনে আন এজনে সিজনৰ ওপৰত চলোৱা অত্যাচাৰকে বলাত্‌কাৰ কৰা বুলি কোৱা হয়। ঘৰ্ষণত পিষ্ট হয় শৰীৰ। যন্ত্ৰণাত কোঙা হয় শৰীৰ। কিন্তু কেবল শৰীৰেই নে? আৰু মন? আত্মা?\n…নিজৰ মনৰ ভিতৰলৈ জুমি চাইছিলো। মইয়োতো একপ্ৰকাৰ বলাত্‌কাৰৰ বলি। শাৰীৰিকভাবে নহ’লেও মানসিকভাবে! বিয়াৰ পাছৰ পাৰ হৈ যোৱা বছৰবোৰত কিজানি প্ৰতিদিনেই বলি হৈছোঁ বলাত্‌কাৰৰ। ঘৰৰ মানুহৰ সন্মতিতেই বিয়া হৈছিলো সংসাৰৰ ধৰ্ম পালন কৰি। ভাবিছিলো মোৰ শিক্ষা মোৰ সততা মোৰ মমতাৰে ভৰাই তুলিম প্ৰতিটো পল-অনুপল। কিন্তু কাৰ্য্যত: তেনে একো নহ’ল। মই ভাবি থকাবোৰ ভাবতেই থাকিল। কোনো কথাতেই মিল নাই আমাৰ। কথা নিমিলে, ৰুচিবোধ নিমিলে, ব্যৱহাৰ নিমিলে, চিন্তা নিমিলে, একো নিমিলে। এনেকি চিৰন্তনীয় কথা কিছুমানৰ সত্যাসত্যৰ যুক্তিযুক্ততাও নিমিলে। নাৰী মই। নাৰীসুলভ ধৈৰ্য্য, সহ্য, বিচাৰ, বিবেচনাৰে পাৰ কৰি নিলো সংসাৰ চলোৱাৰ নামত কটাব লগা দিনবোৰ। তেওঁৰ বাবেই মই মাতৃ হ’লো, পত্নী হ’লো, ভগ্নী হ’লো, প্ৰেমিকা হ’লো, শুভাকাংক্ষী হ’লো। আনকি বেশ্যাও সাজিলো। তথাপি বলাত্কাৰৰ বলি হোৱাৰ পৰা নিজকে বচাব নোৱাৰিলো। গতানুগতিকতাত ক্ৰমে ক্ৰমে চিগি ভাগি গৈ থাকিল মোৰ হেঁপাহবোৰ, মোৰ সপোনবোৰ, মোৰ আশাবোৰ। মনে মনে অভিমানবোৰ পাহাৰ হ’ল। দুপৰ ৰাতিৰ চকুলোবোৰ জেদ হ’ল। বেথাবোৰ আক্ৰোশ হ’ল। দুখবোৰ সাহস হ’ল। যুক্তিবোৰ সখী হ’ল। নাৰ্চিচাচৰ দৰে নিজৰ ৰূপত নিজেই ভোল গ’লো। অপ্ৰাপ্তিৰ চাকনৈয়াত নিজক হেৰুৱাই নি:শেষ হ’বলৈ মন নগল। সংগোপনে সযতনে সজাগ কৰি আনিলো নিজকে। মন মগজু একাকাৰ কৰি পণ কৰিলো। নাৰীৰ পৰা মই মানুহ হ’লো। হুমুনিয়াহবোৰক হাঁহিলৈ সলাই পেলালো। উচুপনিবোৰক শক্তি কৰি ল’লো। আকাশখনক সাৰথি কৰি ল’লো। নিৰাশাবোৰক উপলদ্ধিৰ মালিতাৰে সজায় ন-সাজ পিন্ধি আকৌ বাট বুলিলো জীৱনৰ। এইবাৰ মই স্থিতপ্ৰজ্ঞ। দুখ নাই শোক নাই খং নাই দ্বন্দ নাই; আছে মাথো আবেগ আৰু কিছু অভিমান। অভিজ্ঞতাৰ পাহাৰ।\n…প্ৰাপ্তিয়ে মানুহজনক না ক’ব নোৱাৰি ৰাতি ভগৱানক আৰাধনা কৰাৰ ভাও জোৰে। প্ৰাৰ্থনা শেষ হয় মানে গৰাকী টোপনিত ঢলি পৰে। মৰমীয়ে নোহোৱা-নোপজা কথা এটা উলিয়ায় লৈ মিছাতে তৰ্ক কৰে। তৰ্কত উফোন্দ পাতি সময়তকৈ আগতে গৈ বিচনাত বাগৰ দিয়ে। নিশা বাইদেৱে কয় না বুলি কম সেই সাহস মোৰ নাই। আৰু বিদিশা! অনন্তক নোসোধাকৈ ৰুটি এখনো বেচিকৈ নাখায়। সীমা বাইদেউৰ কথা নকলোৱেই যেনিবা! জানি-শুনি নপুংসক মানুহজনে পুৰুষ সাজি দিঠকতে বিধ্বস্ত কৰি পেলাইছিল বাইদেউৰ জীৱন। ৰূপে-গুণে শিক্ষা-দীক্ষাৰে বিভূষিতা হৈয়ো বাইদেউ মুক্ত হ’ব পৰা নাছিল বিবাহ নামৰ বান্ধোনটোৰ পৰা। পতি গৃহৰ প্ৰতিজনে খোজে খোজে লাঞ্চিত কৰিছিল বাইদেউৰ মমতাক। এটা সন্তানৰ মোহত ১৬ বছৰে নি:শব্দে মূৰত তুলি লৈছিল যন্ত্ৰণাৰ প্ৰহৰবোৰ। এই যে মোৰ চাৰিওকাষে প্ৰায় প্ৰতিদিনে মই লগ পোৱা এই চৰিত্ৰবোৰ এইবোৰো জানো বলাত্‌কাৰৰ বলি হোৱা নাই? কথাবোৰ বাৰু অশ্লীল যেন লাগিছে নেকি? আচলতে অশ্লীলৰ ধাৰণাটো আপেক্ষিক। ধৰক এটা কণী। সকলোৱে জানে যে কণীৰ খোলাটো টান আৰু ভিতৰৰ পদাৰ্থখিনি জুলীয়া। এতিয়া কণীটো ভক্ষণ কৰিব খুজিলে সেইটো কেনেকৈ ৰান্ধিব সেইয়া আপোনাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। কণীটো সিজাই খাব নে ভাজি খাব? অম্‌লেট কৰি খাব নে আন কিবা ব্যঞ্জণ কৰি খাব? কিন্তু অম্‌লেট ৰান্ধিবলৈ গৈ তাক যদি বাটি এটাত আগতীয়াকৈ ভাঙি নলৈ পাৰবীন বেবীৰ দৰে কপালত চপৰিয়াবলৈ যায় সি আপোনাকেই অপৰিস্কাৰ কৰি পেলাব। মোৰ বাবে অশ্লীলতাৰ ধাৰণাতো তেনেকুৱা।\n…বিৰক্তিবোৰ কৰিছে নেকি কথাবোৰ পঢ়ি পঢ়ি? অলপ ৰব মই শ্লীল-অশ্লীলতাৰ শিক্ষা দিব খোজা নাই। আপোনালোকৰ পৰা জানিবহে খুজিছো মোৰ বিবেচনাই ঢুকি নোপোৱা কিছুমান কথাৰ অৰ্থ। উমান লব খুজিছো মোৰ দৰেই কোনোবা সংবেদনশীল মানুহক এই কথাবোৰেই খোচাঁ-বিন্ধা কৰে নেকি? কৈ আছিলো বলাত্‌কাৰ/ধৰ্ষণৰ কথা। বাতৰি কাকত এখন মেলিব নোৱাৰি। নিউজ চেনেল এটা চাব নোৱাৰি। দুগৰাকীমান লগ হৈ সামাজিক কথা-বতৰা পাতিব নোৱাৰি। এখোজ ওলায় যাব নোৱাৰি। সময়ে-অসময়ে প্ৰতি দিনে প্ৰতি ক্ষণে চাৰিওফালে হত্যা-হিংসা-ধৰ্ষণৰ বিভীষিকা। অন্যায়-অনীতি-দুৰ্নীতিৰ ধুমুহাত বিলুপ্তপ্ৰায় জীৱশ্ৰেষ্ঠ মানুহৰ জীৱন। পৰুষৰ হাতত নাৰী ধৰ্ষিতা হয় অথবা নাৰীৰ হাতত পুৰুষ ধৰ্ষিত হয় বুলি ই একমাত্ৰ শৰীৰৰ ক্ষতিকে কিয় প্ৰতিনিধিত্ব কৰে? ধৰ্ষণ মানেই কিয় সকলোৱে একমুখে স্বীকাৰ কৰে শৰীৰে শালীনতা হেৰুৱাৰ? এই যে দিনে দিনে মানৱীয় প্ৰমূল্যৰ অৱক্ষয় হৈছে ইয়ো জানো ধৰ্ষণৰ নামান্তৰ নহয়? সমগ্ৰ মানব জাতিৰ ধৰ্ষণৰ! প্ৰাপ্তি-প্ৰাচুৰ্য-প্ৰচাৰৰ জালত ভৰি দি মানুহ নামধাৰী প্ৰাণীবোৰে একে নামধাৰী আন এচাম মানুহৰ প্ৰতি অবিচাৰ কৰি অন্যায় কৰি দেশ তথা সমাজৰ অনিষ্ট কৰি গৈছে ইয়ো জানো ধৰ্ষণৰে ৰূপান্তৰ নহয়? উন্নত দেশবোৰে উন্নতিৰ নামত উন্নয়নশীল দেশবোৰত অযুক্তিকৰ ভাবে মেলি দিছে প্ৰতিযোগিতাৰ বজাৰ ইয়ো জানো ধৰ্ষণৰে এক প্ৰকাৰ নহয়? প্ৰতিপত্তিশালী বিষয়াৰ পৰা দেশ শাসন কৰা ৰাজনীতিবিদসকলৈকে সকলোৱে যে নিৰীহ জনগণক লুটি-পুটি খাইছে ইয়াকো ধৰ্ষণৰ শাৰীতে থব নোৱাৰি জানো? ক্ষয়-ক্ষতি, দুখ-যন্ত্ৰণা আৰু মনোকষ্টৰ আন এটা নাম যদি বলাত্‌কাৰ বা ধৰ্ষণ হয় তেনে এই ধৰণৰ সকলো কথাকেই আমি সৰলীকৰণ কৰিব পাৰোঁ। ধৰা হ’ল প্ৰথমে এজন বা এগৰাকী ব্যক্তি ধৰ্ষণৰ বলি হ’ল; শাৰীৰিক-মানসিকভাবে তেওঁ ঘূণীয়া হ’ল। তেন্তে কাইলৈ সমাজ ঘূণীয়া হ’ব। সমাজ ঘূণীয়া হ’লে দেশ ঘূণীয়া হ’ব। দৰাচলতে সমগ্ৰ দেশেই বিভিন্ন ভাবে বিভিন্ন ৰূপত ধৰ্ষণৰ বলি। দুৰাৰোগ্য ব্যাধিৰ দৰে ধৰ্ষণৰ চিকাৰ। মানব শৰীৰত বিহ-ফোঁহা উঠিলে কি হয়? ফোঁহাৰ প্ৰচণ্ড বিষত মানুহে দেদাউৰি পাৰে। সোনকালে ফোঁহাটোৰ পৰা নিস্তাৰ পোৱাৰ যা-জোগাৰ কৰে। পকি উঠিলে চেপি-মেলি পূঁজ-তেজ উলিয়ায় দিয়ে। কিন্তু চকুটো ওলায় নোযোৱালৈকে বিহ-ফোঁহা হেনো ভাল নহয়। বৰ্তমানে দেশৰ অৱস্থাও তেনেকুৱা। গোটেই দেশখনক যদি এটা মানব শৰীৰ বুলি ধৰি লোৱা যায় তেন্তে দেশখন ধৰ্ষণৰ বলি হৈছে। লগতে বিহ-ফোঁহাৰ কবলত পৰিছে। ফোঁহাৰ বিষে জৰ্জৰিত কৰিছে দেশক। ভালকৈ পকিবলৈ নাপাওঁতেও ফুটুৱায় দিছে ফোঁহাটো। ফলত তেজ-পূঁজ ওলালেও চকুটো ৰৈ গৈছে। ফোঁহাটো ভাল হোৱা নাই। নহয়। সময় লাগিব। এতিয়া গৰ্ভৱতী সময়।\n…ফুলন দেৱীৰ কথা জানিছিলো যদিও সীমা বিশ্বাসে অভিনয় কৰা বেণ্ডিত কুইনখন যিদিনা চাইছিলো ভাত খাব পৰা নাছিলো। ৰাতি শুব পৰা নাছিলো। এমাহমান টোপনিতে চিঞৰ মাৰি উঠিছিলো। পুৰুষ কিম্বা মহিলা যিয়েই নহওক ধৰ্ষণৰ বলি হ’লে ই কেবল ধৰ্ষিত ব্যক্তিগৰাকীকে আক্ৰান্ত নকৰে। ব্যক্তিৰ পৰা গৈ পৰিয়াল, পৰিয়ালৰ পৰা গৈ চুবুৰী, চুবুৰীৰ পৰা গৈ সমাজ, সমাজৰ পৰা গৈ সমগ্ৰ দেশক গ্ৰাস কৰে। ধৰ্ষণ বা বলাত্‌কাৰ এটা আছিলা মাথোন। শৰীৰ নহয় মনৰহে বলাত্‌কাৰ হয়। বলাত্কাৰ হয় মানসিকতাৰ, মানৱতাৰ, সজাগতাৰ, আকংক্ষাৰ, দায়বদ্ধতাৰ, সততাৰ। নিৰ্মোহ হৈ জীৱন ধাৰণৰ আধাৰ আজি এক দু:স্বপ্ন।\n…কষ্ট হয় কোনোবা অকালতে মৰহি গ’লে। জীয়াই থাকিবলৈ এৰি মৃত্যুৰ কোলালৈ ঢাপলি মেলিলে। মানুহক ভালপায় ভালপাওঁ মই। ভাললগাখিনি ধৰি ৰাখিব খোজোঁ। অতিমানৱ বা অন্যগ্ৰহৰ প্ৰাণী নহয় মই। ময়ো মাটিৰ মানুহ। মাটিতেই মিলি যাম এদিন। তথাপি কিয় জানো জীয়াই থকাৰ অনুভুতিয়ে আন্দোলিত কৰাতকৈ জীৱন দিয়াৰ অনুভৱে সদায় উদ্ভাসিত কৰে মোক! ৰামায়ণ-মহাভাৰত, নীতি কথা নপঢ়োঁ; কিন্তু বিক্ৰম-বেতাল/ বত্ৰিছ পুতলাৰ সাধু আজিও পঢ়োঁ। ধৰ্ম বিশ্বাস নকৰোঁ। কিন্তু মানুহক আপোন কৰাই মোৰ ধৰ্ম। মগজু আছে যদিও মনৰ নিৰ্দেশ মানো। চকুলো মচি হাঁহি বিলাব খোজোঁ। কি আছে জীৱনত! আশাবাদী মই। বাৰে বাৰে প্ৰকৃতিলৈ চাওঁ। বান আহে, প্ৰলয় নামে। তথাপিও প্ৰকৃতিয়ে মাথোন দি যাব জানে। শুকান পাত সৰি লঠঙা হোৱা গছডালে ন কুঁহিপাত মেলি আকৌ ফলে-ফুলে জাতিস্কাৰ হৈ পৰে। সিঁচি দিয়ে জীৱনৰ অংকুৰ। মই মানুহ। কাৰোবাক এপলক সান্নিধ্য অলপ উম দিলে ভুল হ’ব নেকি বাৰু? নোৱাৰোঁ দেখোন জানি-শুনি কাকো দেখুৱায় দিব লব আত্মহননৰ পথ। কি নাম এই যন্ত্ৰণাৰ? উন্মাদনা? প্ৰেৰণা? নে মানুহ হৈ মানুহৰ প্ৰতি কঢ়িয়াই ফুৰা জীৱনৰ সম্ভাৱনা??