এড'বী এক্সডি - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nমেকঅ'এছ কেটালিনাত চলন্ত অৱস্থাত এড'বী এক্সডি\n৪০.০.২২ / এপ্ৰিল 13, 2021;4months ago (2021-04-13)\nবিকাশ আৰু পূৰ্বদৰ্শন\nৱিণ্ড'জ ১০ সং১৭০৩ বা পাচৰ সংস্কৰণ\nমেকঅ'এছ ১০.১২ বা পাচৰ সংস্কৰণ\nআইঅ'এছ ১০ বা পাচৰ সংস্কৰণ\nএণ্ড্ৰইড ৫.০ বা পাচৰ সংস্কৰণ\nইংৰাজী, ফৰাচী, জাৰ্মান, জাপানী, কোৰিয়ান আৰু চীনা ভাষাত\nব্যৱহাৰকাৰী আন্তঃপৃষ্ঠ বিল্ডাৰ\nএড'বী এক্সডি (এড'বী এক্সপিৰিয়েঞ্চ ডিজাইন বুলিও জনা যায়) হৈছে এড'বী ইন্‌ক'ৰ্পৰেশ্যনদ্বাৰা বিকশিত আৰু প্ৰকাশিত ৱেব এপ্ আৰু ম'বাইল এপৰ বাবে এক ভেক্টৰ-ভিত্তিক ব্যৱহাৰকাৰী অভিজ্ঞতা ৰূপাংকণ সঁজুলি। মেকঅ'এছ আৰু ৱিণ্ড'জত উপলব্ধ হোৱাৰ লগতে ম'বাইল ডিভাইচত পোনপটীয়াকৈ কামৰ ফলাফল পূৰ্বদৰ্শন কৰাত সহায়ক হ'বলৈ ইয়াৰ আইঅ'এছ আৰু এণ্ড্ৰইড সংস্কৰণো উপলব্ধ। এড'বী এক্সডি-ত ৱেবছাইট ৱায়াৰফ্ৰেমিং আৰু ক্লিক-থ্ৰু প্ৰ'ট'টাইপ তৈয়াৰ কৰিব পাৰি।\n2.1 ৰিপীট গ্ৰিড\n2.2 প্ৰ'ট'টাইপ আৰু এনিমেশ্যন\n2.4 সমল-সচেতন লে'আউট\n2.5 ভইচ ডিজাইন\n2.7 প্ৰতিক্ৰিয়াশীল আকাৰ পৰিৱৰ্তন\nএড'বীয়ে ২০১৫ চনৰ অক্টোবৰ মাহত অনুষ্ঠিত এড'বী মেক্স সন্মিলনত "প্ৰজেক্ট কমেট" নামৰ এটা নতুন আন্তঃপৃষ্ঠ ৰূপাংকণ আৰু প্ৰ'ট'টাইপিং সঁজুলি বিকশ কৰি থকাৰ কথা ঘোষণা কৰে। ২০১০ চনত মুক্তি লাভ কৰা ইউএক্স আৰু ইউআই ৰূপাংকণ-কেন্দ্ৰিত ভেক্টৰ সম্পাদক স্কেট্‌চৰ জনপ্ৰিয়তা বৃদ্ধি পোৱা দেখিয়েই এই ঘোষণা কৰা হয়।\nপ্ৰথম ৰাজহুৱা বিটা সংস্কৰণ ২০১৬ চনৰ ১৪ মাৰ্চত এড'বী একাউণ্ট থকা প্ৰতিগৰাকী ব্যক্তিৰ বাবে "এড'বী এক্সপিৰিয়েঞ্চ ডিজাইন চিচি"ৰূপে মেকঅ'এছ-ৰ বাবে মুকলি কৰা হয়। ১৩ ডিচেম্বৰ, ২০১৬ তাৰিখে ৱিণ্ড'জ ১০ৰ বাবে এড'বী এক্সডি-ৰ এটা বিটা সংস্কৰণ মুকলি কৰা হয়। এড'বীয়ে ২০১৭ চনৰ ১৮ অক্টোবৰত এড'বী এক্সডি বিটাৰ পৰা ওলোৱাৰ কথা ঘোষণা কৰে।\nএড'বী এক্সডি-ত ম'বাইল আৰু ৱেব এপৰ বাবে ব্যৱহাৰকাৰী আন্তঃপৃষ্ঠ তৈয়াৰ কৰা হয়। এক্সডি-ৰ বহুতো সুবিধা পূৰ্বতে ইলাষ্ট্ৰেটৰ বা ফ'ট'শ্বপৰ দৰে এড'বীৰ আনবোৰ এপ্লিকেশ্যনত ব্যৱহাৰ কৰাটো জটিল আছিল বা একেবাৰেই নাছিল।\nৰিপীট গ্ৰিড[সম্পাদনা কৰক]\nতালিকা আৰু ফটো গেলেৰীৰ দৰে পুনৰাবৃত্তিমূলক সামগ্ৰীৰ গ্ৰিড সৃষ্টি কৰাত সহায় কৰে।\nপ্ৰ'ট'টাইপ আৰু এনিমেশ্যন[সম্পাদনা কৰক]\nআৰ্টব'ৰ্ড সংযোগৰ জৰিয়তে এনিমেটেড প্ৰ'ট'টাইপ সৃষ্টি কৰে। এই প্ৰ'ট'টাইপসমূহ সমৰ্থিত ম'বাইল ডিভাইচত পূৰ্বদৰ্শন কৰিব পাৰি।\nএক্সডি-ৰ জৰিয়তে ইলাষ্ট্ৰেটৰ, ফ'ট'শ্বপ, ফ'ট'শ্বপ স্কেট্‌চ আৰু আফ্টাৰ ইফেক্ট্‌ছৰ ফাইলসমূহ খুলিব পাৰি। এড'বী ক্ৰিয়েটীভ ক্লাউডৰ উপৰিও, এক্সডি-ত সহযোগিতা কৰিবলৈ আন সা-সঁজুলি আৰু সেৱা যেনে— শ্লেক আৰু মাইক্ৰ'ছফ্ট টীম্‌ছৰ সৈতেও সংযোগ কৰিব পাৰি। এক্সডি-এ মেকঅ'এছ-ৰ পৰা ৱিণ্ড'জলৈ স্বয়ং-সমন্বয় আৰু স্থানান্তৰ কৰিবও পাৰে। সম্পূৰ্ণ প্ৰকাশ নিশ্চিত কৰিবলৈ প্ৰ'ট'টাইপসমূহ নিৰাপত্তাৰ বাবে পাছৱৰ্ড সুৰক্ষাসহ প্ৰেৰণ কৰিব পাৰি।\nসমল-সচেতন লে'আউট[সম্পাদনা কৰক]\nসমল-সচেতন লে'আউটে বস্তু যোগ, আঁতৰ বা আকাৰ সলনি কৰাৰ লগে লগেই বস্তুবিলাক সংৰেখিত কৰিব পাৰে আৰু সমান ব্যৱধান যোগ কৰিব পাৰে।\nভইচ ডিজাইন[সম্পাদনা কৰক]\nএপসমূহ ভইচ কমাণ্ড ব্যৱহাৰ কৰি ডিজাইন কৰিব পাৰি। তদুপৰি ব্যৱহাৰকাৰীসকলে স্মাৰ্ট সহায়কসমূহৰ বাবে যি সৃষ্টি কৰে সেয়াও পূৰ্বদৰ্শন কৰিব পাৰি।\nব্যৱহাৰকাৰীসকলে পুনৰ্ব্যৱহাৰ কৰিবৰ বাবে ল'গ', বুটাম আৰু অন্যান্য সম্পদ সৃষ্টি কৰিবলৈ উপাদান (পূৰ্বতে "চিহ্ন"ৰূপে জনা গৈছিল) সৃষ্টি কৰিব পাৰে। সেইবোৰ ক'ত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে তাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি সেইবোৰৰ ৰং-ৰূপ সলনি হ'ব পাৰে।\nপ্ৰতিক্ৰিয়াশীল আকাৰ পৰিৱৰ্তন[সম্পাদনা কৰক]\nপ্ৰতিক্ৰিয়াশীল আকাৰ পৰিৱৰ্তনে স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে আৰ্টব'ৰ্ডত ছবি আৰু অন্যান্য বস্তু মিলায় আৰু আকাৰ দিয়ে। ই ব্যৱহাৰকাৰীক বিভিন্ন আকাৰৰ প্লেটফৰ্ম যেনে— ম'বাইল ফোন আৰু পিচি-ৰ বিভিন্ন স্ক্ৰীণৰ বাবে তেওঁলোকৰ সমল স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে খাপ খোৱাবলৈ দিয়ে।\nএক্সডি-ৰ অনুকূল প্লাগিনেৰে অতিৰিক্ত সা-সুবিধা যোগ কৰিব পাৰি। ৰূপাংকণ, কাৰ্যক্ষমতা, স্বয়ংক্ৰিয়কৰণ, এনিমেশ্যনৰ পৰা আদি কৰি সকলো ধৰণৰ প্লাগিন পোৱা যায়।\n↑ "Adobe Experience Design CC (Beta)" (en ভাষাত). https://www.adobe.com/products/experience-design.experience-design-marquee-video.socialshare.html.\n↑ Lardinois, Frederic (March 14, 2016). "Adobe launches Experience Design CC,anew tool for UX designers". TechCrunch. Archived from the original on October 20, 2017. https://web.archive.org/web/20171020041101/https://techcrunch.com/2016/03/14/adobe-launches-experience-design-cc-a-new-tool-for-ux-designers/। আহৰণ কৰা হৈছে: October 20, 2017.\n↑ Rhodes, Margaret (October 18, 2015). "Adobe's Project Comet IsaStart-to-Finish UX Design App". Wired. Archived from the original on October 20, 2017. https://web.archive.org/web/20171020040950/https://www.wired.com/2015/10/adobes-new-project-comet-start-finish-website-design-app/। আহৰণ কৰা হৈছে: October 20, 2017.\n↑ Lardinois, Frederic (March 14, 2016). "Adobe launches Experience Design CC,anew tool for UX designers". https://techcrunch.com/2016/03/14/adobe-launches-experience-design-cc-a-new-tool-for-ux-designers/.\n↑ Hassan, Mehedi (December 13, 2016). "Adobe XD now available to Windows 10 users in beta". https://mspoweruser.com/adobe-xd-now-available-windows-10-users-beta/.\n↑ Lardinois, Frederic (October 18, 2017). "Adobe's XD prototyping and wireframing tool is now out of beta". https://techcrunch.com/2017/10/18/adobe-xd-designing-at-the-speed-of-thought/.\n↑ "Adobe XD. The New Hope." (en ভাষাত). https://futurice.com/blog/adobe-xd-the-new-hope.\n↑ "Create and share designs, layouts, and prototypes quickly | Adobe XD CC". www.adobe.com. https://www.adobe.com/products/xd/details.html?promoid=599F8RK9&mv=other। আহৰণ কৰা হৈছে: 2019-02-14.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=এড%27বী_এক্সডি&oldid=287104"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ১৯ জুলাই, ২০২১ তাৰিখে ১৫:৫৮ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


কাক নো বুলিম ককা...জীৱনৰ মৌগুটি কথা (ললিত চন্দ্ৰ বড়া) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nকাক নো বুলিম ককা…জীৱনৰ মৌগুটি কথা (ললিত চন্দ্ৰ বড়া)\nকাক নো বুলিম ককা…জীৱনৰ মৌগুটি কথা\n“হ্ম্হ, হ্ম্হ…উহ উহ উহ….হ্ম্হ হ্ম্হ”\nগোটেই গাটো…মূৰৰ চুলিৰ পৰা ভৰিৰ তলুৱালৈকে চাব পৰা আয়নাখনত নিজৰ নগ্ন-প্ৰায় দেহাটো চাই এবাৰ নিজেই হাঁহি এটা মাৰিলে। অলপ ঘামেৰে বিৰিঙি আছে দেহটো, প্ৰতিটো অংগই নিজৰ ভাঁজে ভাঁজে জিলিকি আছে। ভাঁজ বিলাকত ঘাম আহি থুপ খাইছেহি, নাম-মাত্ৰ কাপোৰখনো দেহৰ নিম্নাংগত লিপিত খাই পৰিছে। এবাৰ সোঁ-ফালে, এবাৰ বাওঁ-ফালে ঘূৰি ঘূৰি চাইদ-ভিউটো চালে। বুকুখন আগতকৈ পূৰঠ হৈছে। গৰ্বভাৱৰ হাঁহি এটা নজনাকৈ মুখেৰে বাগৰি গ’ল। মানুহে নিজৰ দেহাকলৈ কিমান যে কি নকৰে। হয়, দেহৰ গঠনটো আনৰ ঈৰ্ষাৰ পাত্ৰকৈ গঢ়িব পৰাটোও মানুহৰ এটা আত্মগৌৰৱ। বুকুখন আৰু ডাঙৰ কৰিব পাৰি নেকি বুলি, দীঘল-দীঘলকৈ উশাহ টানি এবাৰ চেষ্টা কৰি চালে। ক্ষন্তেকৰ বাবে থাকি আকৌ আগৰ অৱস্থা পায়, কিন্ত অলপ সময়ৰ বাবে যিমান ডাঙৰকে দেখিছে, ভৱিষ্যতে সিমান পূৰঠ কৰাৰ সম্ভাৱনা নথকা নহয় কিন্তু। “ৱাহ, তেতিয়া বাৰু কিমান পূৰঠ পূৰঠ লাগিব ?”\n“হ্ম্হ, হ্ম্হ…উহ উহ উহ….হ্ম্হ হ্ম্হ, আহ! আহ! আহ!”\nএইবাৰ আয়নাৰ আগত ৰৈ সমীৰে হাত দুখন ভিন্ন ভংগিমাত জোখ-মাপ কৰিলে। টি-চাৰ্ট কেইটা অলপ টান হ’লেই সি সুখী হ’ব। আঢ়ৈ কিলো নহ’লেও দেৰ কিলো যদিও হয়, তাৰ এতিয়াৰ টি-চাৰ্টকেইটা নিশ্চয়কৈ লিপিত খাই থাকিব। নতুনকৈ কিনা জিনছটো আৰু টাইট টি-চাৰ্ট পিন্ধি যদি ওলায় যায়… “চাল্লা, কিমানজনী পাগলা হৈ যাব ৰে…” হিন্দী চিনেমাৰ হিৰ’টোৰ দৰে দুবাৰ মান ব্যায়ামগাৰ (জিম্-ৰুম) টোতে অহা-যোৱা কৰি চালে। খোজ কাঢ়োঁতে আয়নাখনত ষ্টাইলটো কেনে হৈছে চায় ল’লে। দুবাৰমান হাতদুখন চলমন খানৰ দৰে কৰি চালে – কাঠৰ টুকুৰা এটা হাত আৰু কঁকালৰ মাজেৰে সুমুৱাই কঢ়িয়াইহে নিছে এনে লাগিল, “পেটটো বাৰু কমিছেই, পিছে যদি পেটুৱা নহয় মানুহে ইঞ্জিনিয়াৰ বুলি ক’ব জানো?”\nকিছুসময় হোষ্টেলৰ ২৬ নম্বৰপ্লেট লগোৱা শৰীৰৰ কাৰখানাটোতে কটাই সমীৰ ওলায় আহিল, বাৰান্দাইদি ৰেম্পৱাক কৰি। ভাদমহীয়া গৰম। লগাতকৈও অলপ বেছিকৈয়ে ঘামেৰে গাটো তাৰ তিয়াই পেলাইছে। ৰুমত বিজুলী বিচনীখন যিমান পাৰে সিমান জোৰেৰে ঘূৰাই দেহাটো শাঁত পেলাবলৈ চেষ্টা কৰিলে। ইফালে বাকীকেইটাই ৰাউচি জুৰিলেই “ঐ হৃতিক, ওলা বে জলদি…”। জাহ্নুদাৰ দোকানত বইল কণী আৰু আধাপকা-আধাকেঁচা জাহাজীকল কেইটামান বেছিকৈ খাব লাগিব। কথাবোৰ পাগুলি-পাগুলি সমীৰে গা-পা ধুই সন্ধিয়া চাহ খাবলৈ বুলি ওলাই গ’ল।\nকলেজৰ মেইন-গেট পায়গৈ মানে যাওঁ যাওঁ কৈ থকা কাৰেণ্টটোৱে টিপা মাৰিলেই। কানিমুনিকৈ গৈ সকলোটি গ’ল্ডেন-দিছত সোমালগৈ। বন-আমলেট, এগ্ ৰ’ল, চাহ অৰ্ডাৰ দি মম জ্বলায় থোৱা টেবুল এখনতে যেই যেনেকৈ পাৰে বহিল| গৰম তাতে আন্ধাৰ, তাতে আকৌ ভূতৰ ওপৰত দানৱ পৰাদি মানুহৰ ভিৰ| ইয়াৰ বন-আমলেটৰ সোৱাদেই সুকীয়া, সেয়ে গধুলি বেছিভাগেই গ’ল্ডেন-দিছলৈ আহে| বিশেষকৈ যুৰীয়া শালিকী বিলাক| অৰ্ধনিৰ্মিত বিল্ডিংটোৰ পাছফালে মুকলি ঠাই বহুত, গতিকে আপোনজনৰ লগত নিৰিবিলি সময় কটোৱাত অসুবিধা নহয়।\nহঠাতে সমীৰে আধাখোৱাকৈ উঠি গৈ চুইচ্-বৰ্ডখনৰ চুইচ্ বিলাক অন-অফ কৰাত লাগিল।\n“বাইদেউ, ফেনবিলাকে কাম নকৰে নে চুইচ বিলাক বেয়া ?” হোটেলৰ মানুহজনীক উদ্দেশ্যি ক’লে সমীৰে।\n“মম জ্বলাই থোৱা আছে যে” – বাইদেৱে লাহেকৈ ক’লে।\nসি চেতনা ঘূৰাই পোৱাদি পালে। সকলোৱে তাৰ কাণ্ড-কাৰখানাৰ উৱাদিহ পোৱাৰ আগতেই নিজৰ চকীখনত বহিলগৈ।\nদেওবৰীয়া ধেমালি -ডাঃ পাৰ্থসাৰথি ভূঞা


French ambassador gives shelter toalittle pet myna bird in Afghanistan Afghan girl’s myna bird: আফগানিস্তানৰ এগৰাকী কণমানিৰ পোহনীয়া মইনা চৰাই 'জুজি'ক দিলে ফৰাচী ৰাষ্ট্ৰদূতে আশ্ৰয়– News18 assam\nAfghan Girl’s Myna Bird: এটি পোহনীয়া মইনা চৰাইক লৈ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চৰ্চা, কণমানি আফগান কন্যাৰ 'জুজি'ক লৈ কিয় ইমান চৰ্চা?\nবিশৃংখলতা–হতাশাৰ মাজতো আলিয়াৰ বাবে এটা সজীৱ আশা যেন এই মইনা চৰাইটো।\nLast Updated : October 09, 2021, 20:42 IST\nজুজি। এটা সৰু পোহনীয়া চৰাই। এগৰাকী আফগান সৰু ছোৱালী আলিয়াৰ মৰমৰ আছিল এই মইনা চৰাইটো। এক শক্তিশালী বন্ধুত্ব গঢ়ি উঠিছিল চৰাইটোৰ সৈতে। কিন্তু এদিন ভাগ্যৰ নিৰ্মম আঘাতত দুয়ো পৃথক হ'ব লগা হয়।\nতালিবানে আফগানিস্তানৰ বিভিন্ন অংশ দখল কৰাৰ পিছত আলিয়াৰ পৰিয়ালে কাবুল এৰিবলৈ বাধ্য হৈছিল। তেওঁলোকক প্ৰথমে কাবুলৰ পৰা ইউ.এ.ই.লৈ স্থানান্তৰ কৰা হৈছিল। তাৰ পৰা তেওঁলোকে আন এখন বিমানেৰে ফ্ৰান্সৰ পেৰিছলৈ উৰা মাৰিলে। কিন্তু বিমানত জুজিক নিবলৈ নিদিলে।\nএই কথাত অবুজন আলিয়াৰ দুৰ্দশা অনুভৱ কৰি আবু ধাবিত থকা ফ্ৰান্সৰ ৰাষ্ট্ৰদূত জেভিয়াৰ চাটেল আগবাঢ়ি আহিল। তেওঁ জুজিৰ খেয়াল ৰাখিম বুলি প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়ে যে তেওঁ আলিয়া আৰু জুজিক পুনৰ একত্ৰিত কৰিবলৈ চেষ্টা অব্যাহত ৰাখিব।\nফ্ৰান্সৰ ৰাষ্ট্ৰদূত জেভিয়াৰ চাটেলে আলিয়াক দিয়া প্ৰতিশ্ৰুতি পালন কৰিছে। চৰাইটোৰ বাবে এটা পিঞ্জৰা কিনি এতিয়া ফৰাচী ভাষা শিকাই আছে। উল্লেখ্য মইনা চৰাইটোৱে মানুহৰ ভাষা সঠিকভাৱে অনুকৰণ কৰাৰ সামৰ্থ্যৰ বাবে অতি জনাজাত। চাটেলেও সেই বিষয়ে জানে। সেইকাৰণে তেওঁ জুজিক কিছু ফৰাচী ভাষা শিকাবলৈ চেষ্টা কৰি আছে।\nToday, from Paris, the bird's owner, "Alia", found me on Twitter. She was so happy to see her bird thus cared for. She wanted me to teach him 🇫🇷. Alia, your bird has become the embassy's mascot, but he is here for you, and if I can, I'll take him personally to you one day.\nজেভিয়াৰ চাটেলে কয় যে আলিয়াই নিয়মীয়াকৈ পেৰিছৰ পৰা চৰাইটো বিচাৰি আছে। তাই জানি বৰ সুখী যে তাইৰ আকৰ্ষণীয় চৰাইটো কুশলে আছে। আলিয়ালৈ কৰা এটা টুইটত চাটেলে কয়, 'আলিয়া, দূতাবাসৰ সকলোৱে ভাবে যে তোমাৰ চৰাইটোৱে সৌভাগ্য কঢ়িয়াই আনিছে। ই অতি সোনকালে তোমাৰ ওচৰলৈ ঘূৰি যাব। মই তেওঁক নিজেই তোমাৰ ওচৰলৈ লৈ যাম।'\nFirst published: October 09, 2021, 20:27 IST


সিহঁতৰ উৎপাত আৰু তেখেতসকলৰ নীৰৱ বিদায় -(দেৱব্ৰত গগৈ) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nসিহঁতৰ উৎপাত আৰু তেখেতসকলৰ নীৰৱ বিদায় -(দেৱব্ৰত গগৈ)\nসিহঁতৰ উৎপাত আৰু তেখেতসকলৰ নীৰৱ বিদায়\nপ্ৰথমতে অলপ ব্যক্তিগত : তেতিয়া দশমমানত । মেট্ৰিকৰ বাবে সাজু হৈছো । তেনে এটা দিনতে আগৰটো বছৰত আমাৰ বিদ্যালয়ৰ পৰা মেট্ৰিকত অৱতীৰ্ণ হৈ সমগ্ৰ অসমৰ ভিতৰতে দ্বিতীয় স্থান পোৱা ছাত্ৰজনক সৰ্ম্বধনা জনাবলৈ এখনি সভাৰ আয়োজন কৰিছিল । সভাখনত সেই মেধাবী ছাত্ৰজনেও এটি ছুটি ভাষণ দিছিল । ভাষণৰ মাজতে তেখেতে কৈছিল – “ ………. মোৰ এই সফলতাত আমাৰ স্কুলৰ ছাৰ-বাইদেউসকলৰ যথেষ্ঠ অৰিহণা আছে । তেওঁলোকে মোক সকলোপ্ৰকাৰে সহায় কৰিছিল …….” । ছাত্ৰজনৰ ভাষণ আমাৰ বৰকৈ কাণত সোমোৱা নাছিল । আমাক তেওঁ উপদেশও দিছিল বহুতো । পিছে দিলে কি হব ? নিজৰ ৰিজাল্ট আগতেই জানো কাৰণ দ্বিতীয় স্থান পোৱাটো ভাতৰ লগত পানী খোৱা কথা নহয় । গল কথা গুচিল । সভা সামৰণি পৰাত আমিবোৰ ঘৰাঘৰি হলো ।\nপাছদিনাখনৰ কথা । অসমীয়াৰ শ্ৰদ্ধেয় লাচিত ফুকন ছাৰে শ্ৰেণী চলি থাকোতেই হঠাৎ আমাক সুধিলে — “ কালি ই আমুকে যে ভাষণ দি আছিল, ভাষণটোত বাৰু কি ভুল আছিল ? কব পাৰিবি ?” সৌভাগ্যক্ৰমে আমাৰ প্ৰায় সত্তৰটা অঘাইটংৰ এটাইও কব নোৱাৰিলো সেই ভুলটো । শেষত ছাৰেই ক’লে – “সি ছাৰ-বাইদেউহঁতৰ কথা কওতে “তেওঁলোক” বুলি কৈছিলে । সন্মান সহকাৰে কাৰোবাৰ বিষয়ে কথা ক’লে, বয়োজ্যেষ্ঠসকল আৰু কোনো অনুষ্ঠান-প্ৰতিষ্ঠানৰ বিষয়ে কথা কবলৈ হ’লে সদায় “তেখেতসকল” বুলি কব লাগে, “তেওঁলোক” বুলি কব নালাগে” । কিয় জানো ছাৰৰ সেই উপদেশ মিশ্ৰিত কথাখিনি মোৰ মনত থাকি গ’ল আৰু পাছৰ জীৱনত তাক অনুসৰণ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰি আছো ।\nসঁচা কাহিনী এক : প্ৰাক্তন উগ্ৰপন্থীৰ আধুনিকা পত্নী । প্ৰাসাদোপম ঘৰত কোনোবা আততায়ীয়ে শূন্যলৈ গুলী চালনা কৰিলে । আমাৰ খৱৰ ভোকাতুৰ সাংবাদিকে গৈ আধুনিকা (লগতে হয়তো উচ্চ-শিক্ষিতা , কাৰণ ইংৰাজী আখৈ ফুটাদি ফুটিছিল ) পত্নীৰ সাৎক্ষাতকাৰ লোৱাত ক’লে — ” ফাৰ্ষ্ট ফ্লৰত মই আছিলো । তলত মোৰ মাদাৰ-ইন-ল আৰু ছাৰ্ভেণ্টতো আছিল । গুলীৰ শব্দ শুনি মই মাদাৰ-ইন-ল হঁতক মাতিলো কিন্ত সিহঁতি শুনা নাপালে ……..”।\nসঁচা কাহিনী দুই : বেচৰকাৰী টি.ভি চেনেলৰ মালিকনী ( মন্ত্ৰীৰ পত্নী নহয় ) । কিবা এটা বিষয় লৈ নিজৰ টি.ভিতে সাৎক্ষাতকাৰ দিছে । এখন অনাথ আশ্ৰমৰ তত্বাবধায়কৰ বিষয়ে কৈছে — ” ….. সিহঁতৰ কষ্টক আমি ৰিকগনিশ্ব্যন দিবই লাগিব”।\nসঁচা কাহিনী তিনি : ফেচবুকে অসম গৰম কৰাৰ সময়ৰ কথা । ইফালে ফেচবুকৰ বাবে অসম বন্ধ দিছে আৰু সিফালে অনবৰত চৰকাৰৰ জয়গান গাই থকা বেচৰকাৰী নিউজ চেনেলৰ সম্পাদকৰ নিৰ্দোষিতা প্ৰমাণৰ বাবে অনুষ্ঠানৰ আয়োজন কৰিছে । তাকো জীৱন্ত । অনুষ্ঠান চলি থকাৰ মাজতে তাতে ভাগ লোৱা ৰচকী এগৰাকীয়ে টাই আহোম ছাত্ৰ সন্থাক ঊদ্দেশ্যি প্ৰশ্ন কৰিছে — “…… সিহঁতি ফেচবুক কেনেকৈ কৰে সেইটো জানে জানো …… ?”\nসঁচা কাহিনী চাৰি : শুক্ৰাণু দান কৰিবলৈ হেনো গুৱাহাটীৰ বহু ডেকা ল’ৰা আগবাঢ়ি আহিছে । এই সংক্ৰান্তত টি.ভি চেনেলত এজন চিকিৎসকে বক্তব্য আগবঢ়াইছে — ” সিহঁতে উইলিংলি এই কামটো কৰিবলৈ আহিছে …..” ।\nশেষত আকৌ অলপ ব্যক্তিগত : বিশ্ববিদ্যালয়ত গৱেষণা কৰি থকা এগৰাকী উচ্চশিক্ষিতা যুৱতী । এটা ৰাসায়নিক দ্ৰব্য বিচাৰি আমাৰ কাৰ্য্যালয় পালেহি । সেই বিশেষ দ্ৰব্যটো আমাৰ নাছিল । যুৱতীগৰাকীয়ে সেই কথাটো নিজৰ গাইডক জনাবলৈ মোৰ সন্মুখতে ফোন কৰিলে ” …. ছাৰ ইহঁতৰ ওচৰত এইটো নাই”।\nএনে লাগে যেন আমি যিমানেই উচ্চ শিক্ষিত হৈ গৈ আছো, সিমানেই যেন আমাৰ মৰমৰ ভাষাটোৰ শৰাধ পাতিবলৈ উদ্বাউল হৈ পৰিছো ! ছাত্ৰ অৱস্থাত থাকোতে “তেওঁলোক” শব্দটোকও মান্যাৰ্থত সতকাই ব্যৱহাৰ নকৰা আমিবোৰে এতিয়া গৈ গৈ “সিহঁতৰ” লগত সহাৱস্থান কৰিছো । “তেখেতসকলক” লুইতত উটুৱাই দিয়া বহুদিনেই হ’ল । “তেওঁলোক” এতিয়া কেলোঢোপকৈ বাচি আছে । ” সিহঁত” আৰু “তাহাঁতক” আগস্থান দি আমি আমাৰ বৌদ্ধিক দৈন্যতা আৰু সামাজিক অভদ্ৰামীৰ পৰিচয় দিছো আৰু এই অভদ্ৰামী এতিয়া আমাৰ জাতীয় জীৱনৰ চাৰিত্ৰিক বৈশিষ্ট্য ।\n← আমাৰ শিক্ষা ব্যৱস্থা, তথ্য আৰু জ্ঞান -(মেদিনী নেওগ)\nটোপোলা কাণ্ড -(অংশুমান বৰা) →\nদৈনন্দিন (গীতি চক্ৰৱৰ্তী)


Home ASHIQ-ZAMAN আশ্বিক-জামান মনৰ কথা\nxukhdukh.com September 20, 2016 ASHIQ-ZAMAN, আশ্বিক-জামান,\nকাজিৰঙাত উচ্ছেদ অভিযানঃ\nবুজিব লগা কিছু কথা\nকাজিৰঙাৰ পাৰ্শ্বৱৰ্তী অঞ্চলত কালি প্ৰশাসনে চলোৱা উচ্ছেদ অভিযানক লৈ অসমৰ চ'চিয়েল মেডিয়াৰ পৰা গণ মাধ্যমলৈকে পৰিবেশ উত্তপ্ত হৈ আছে। এই ক্ষণত সুস্থিৰভাৱে কিছু কথা ৰাইজে অনুধাৱন কৰাটো উচিত বুলি বিবেচনা কৰিছো।\nক. মাননীয় গুৱাহাটী উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ নিৰ্দেশ কাৰ্যকৰী কৰিবলৈহে প্ৰশাসনে কাজিৰঙাৰ এই অঞ্চল কেইটিত উচ্ছেদ অভিযান চলাইছিল | সাংবিধানিক দৃষ্টিকোনৰ পৰা প্ৰশাসনৰ হাতত এই আদেশ কাৰ্যকৰী কৰাৰ বাহিৰে আন উপায় নাই। উচ্ছেদিত ব্যক্তি বা কোনো সংগঠনে নিসন্দেহে উচ্চ ন্য়ায়ালয়ৰ এই অদেশৰ বিৰুদ্ধে মাননীয় উচ্চতম ন্যায়ালয়ত আপীল কৰিব পাৰে |\nখ. চৰ্চালৈ অহা বান্দৰডুবি গাওঁখন বহুতে ভবাৰ দৰে কাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ মূল পৰিসীমাৰ ভিতৰত নহয়। উদ্যানৰ মাটি-কালিৰ সৈতে পিছলৈ বিভিন্ন সময়ত সংযোজিত ১ম, ২য়, ৩য়, ৪ৰ্থ, ৫ম আৰু ৬ষ্ঠ সংযোজনৰ মাটিখন্ডৰো অংশ নহয়। মাননীয় উচ্চ ন্যায়ালয়ত দাখিল কৰা শপত-নামাত চৰকাৰৰ এডভোকেট জেনেৰেল ডাঙৰীয়াই স্বীকাৰ কৰি লৈছে যে, বান্দৰডুবি গাওঁখন কাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ অংশ নহয়, কিন্তু ’সামাজিক বনৰ মাটি’ (part of social forest land) আৰু জন্তুৰ অহা-যোৱা কৰা পথ (animal corridor)। অসম চৰকাৰে উক্ত স্থানৰ মাটি খিনি বন বিভাগক সামাজিক বননীকৰণৰ কাৰণে দিছিল কিন্তু সামাজিক বননীকৰণৰ কোনো উন্নয়ন নহোৱাৰ ফলত বন বিভাগে মাটিখিনি চৰকাৰক ঘূৰাই দিয়ে আৰু চৰকাৰে তাত ৰাজহ গাঁও স্থাপন কৰে| কিন্তু মাননীয় উচ্চ ন্যায়ালয়ে উক্ত মাটিখিনি যিহেতু প্ৰকৃততে সামাজিক বন আৰু ’এনিমেল কৰিডৰ’ ৰ অংশ গতিকে শীঘ্ৰেই তাক খালি কৰিবলৈ প্ৰশাসনক নিৰ্দেশ দিয়ে |\nগ. উক্ত গাওঁৰ সৈতে দেউৰচুঙ গাঁও, পালখোৱা গাঁও আৰু ২য়, ৩য়, ৫ম আৰু ৬ষ্ঠ সংযোজনৰ মাটিখন্ডৰ পৰাও বেদখল এমাহৰ ভিতৰত উচ্ছেদ কৰিবলৈ প্ৰশাসনক নিৰ্দেশ দিয়ে |\nঘ. ৰাজহ গাঁও এখনত নিসন্দেহে ম্যাদি পাট্টা থকা মাটিৰ গৰাকী থাকে আৰু আছে। কিন্তু সমান্তৰাল ভাবে চৰকাৰী মাটি অবৈধ ভাবে দখল কৰি বসবাস কৰা মানুহো আছে | চৰকাৰী মাটি অবৈধ ভাবে দখল কৰি থকা মানুহৰ ক্ষেত্ৰত চৰকাৰে কি সিদ্ধান্ত লয় সেয়া লক্ষণীয় হব, কিন্তু এটা কথা সঁচা যে ম্যাদি পাট্টা থকা মানুহক উপযুক্ত ক্ষতিপূৰণ দিয়াটো উচিত |\nঙ. মানৱিক দৃষ্টিকোণৰ পৰা সমগ্ৰ বিষয়টো চালি-জাৰি চোৱাৰ প্ৰয়োজন নিশ্চয় আছে, কিন্তু তাৰ সমান্তৰালভাৱে বনাঞ্চলৰ সুৰক্ষা আৰু সংৰক্ষণো আমাৰ সকলোৰে সামাজিক দায়িত্ব | খবৰ পোৱা মতে, বান্দৰডুবি গাঁওৰ ৰাইজৰ লগত চৰকাৰৰ ক্ষতিপূৰণ সম্পৰ্কে এক আলোচনা/বুজাবুজি হৈছিল আৰু গাঁওৰ ৰাইজে নিজে ন্যায়ালয়ৰ আদেশক সন্মান জনাই মাটি খালি কৰি দিবলৈ ৰাজী হৈছিল | কিন্তু অভিযোগ মতে, একাংশ সংগঠনৰ উচটনিতহে গঞা ৰাইজে উচ্ছেদ কাৰ্যক বাধা প্ৰদান কৰে | এই অভিযোগ যদি সঁচা হয়, এই বিষয়ে বিস্তাৰিত তদন্ত হব লাগে আৰু তেনেকুৱা সংগঠন সমূহক চিহ্নিত কৰিব লাগে | জিলা প্ৰশাসনৰ ফালৰ পৰাও অধিক সতৰ্কতা যে অৱলম্বন কৰিব লাগিছিল, এই বিষয়ে কাৰো দ্বিমত নাই | প্ৰশাসনৰ ফালৰ পৰাও যদি কিবা গাফিলতি আছে, তাৰো তদন্ত হৱ লাগে |\nচ. বান্দৰডুবি গাঁওৰ এক বুজন সংখ্যাক পৰিয়াল এক বিশেষ জনগোষ্ঠিৰ হোৱা হেতুকে সামাজিক মাধ্যম তথা বৈদ্যুতিন মাধ্যমত উক্ত গঞা ৰাইজ ’বাংলাদেশী’ বুলি বহুতে সন্দেহ তথা অভিযোগ কৰা পৰিলক্ষিত হৈছে | মোকদ্দমাৰ প্ৰক্ৰিয়াটো চলি থাকোতেও বিভিন্ন সময়ত এই বিষয়টোলৈ মাননীয় উচ্চ ন্যায়ালয়ৰো দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰা হৈছিল , ফলত মাননীয় উচ্চ ন্যায়ালয়ে এখন ’উচ্চ ক্ষমতা সম্পন্ন কমিটি’ গঠন কৰি দিয়ে | অসমৰ গৃহ আয়ুক্ত, অসমৰ ৰাজহ সচিব, অসম পুলিচৰ সীমান্ত শাখাৰ আই.জি, কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ গৃহ মন্ত্ৰালয়ৰ নিৰ্দেশক আৰু জাতীয় ব্যাঘ্ৰ প্ৰকল্পৰ আই.জি (বন) ৰ দ্বাৰা গঠিত উক্ত কমিটিয়ে দুয়ো পক্ষৰ উকিল, সাংবাদিক তথা আন সাধাৰণ মানুহক লগত লৈ উক্ত গাওঁ সমূহ ঘূৰি মেলি অন্যান্য ৰেকমেন্ডশ্বনৰ লগতে কাজিৰঙাৰ দাঁতি-কাষৰীয়া অঞ্চলত চৰকাৰী মাটি দখল কৰি থকা সকলো মানুহৰ এখন তালিকা অসম পুলিচৰ সীমান্ত শাখাৰ হাতত এমাহৰ ভিতৰত দিবলৈ জিলা প্ৰশাসনক আদেশ দিয়ে | লগতে, সীমান্ত শাখাৰ আৰক্ষী অধিক্ষকক উক্ত তালিকাত থকা ব্যক্তি সকলৰ বিষয়ে তদন্ত কৰি প্ৰয়োজন হলে তেঁওলোকৰ নাম ’ফৰেইনাৰ্চ ট্ৰিবুনেল’ লৈ পঠাবলৈ নিৰ্দেশ দিয়ে| ’হাই পাৱাৰড কমিটি’ ৰ উক্ত ৰেকমেন্ডশ্বন শীঘ্ৰে কাৰ্যকৰী কৰিবলৈ উচ্চ ন্যায়ালয়েও অসম পুলিচৰ সীমান্ত শাখাক আদেশ দিয়ে | বৰ্তমানৰ ৰায়তো এই কথা উল্লেখ আছে | কিন্তু কোনো ’বিদেশী’ বা ’বাংলাদেশী’ নাগৰিক উক্ত গাঁও সমূহত সীমান্ত শাখাৰ দ্বাৰা পৰৱৰ্তী সময়ত চিনাক্ত হোৱাৰ কোনো কথা উল্লেখ নাই | গতিকে, চৰকাৰী মাটি বেদখল কৰা সকলক বাদ দিয়ক, ম্যাদি-পাট্টা থাকিও আইন-আদালতৰ পাকত পৰি মাটি-ভেটি হেৰুওৱা ভাৰতীয় নাগৰিক এচামক স্বদেশতে ’অবৈধ বাংলাদেশী’ বুলি অপমান কৰাটো কিমানদূৰ সমীচিন?\nছ. এই ’বাংলাদেশী’ বিতৰ্কৰ আঁত ধৰি আদালতৰ এটি আদেশ বলবত কৰা কাৰ্য ক্ৰমাত সাম্প্ৰদায়িক মেৰুকৰণৰ কাৰক হিচাপে পৰিগণিত হৈ গৈ আছে | ’সংখ্যালঘু’ ৰ তথাকথিত ৰক্ষক সকলেও নিজৰ নিশেষ হোৱা ৰাজনৈতিক অৱস্থিতি পুণোৰুদ্ধাৰৰ যেন এক সুৱৰ্ণ সুযোগহে পাইছে। উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ আদেশ এটাক প্ৰত্যাহ্বান জনাই উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ দ্বাৰস্থ হোৱাৰ সলনি ছাত্ৰ সংগঠন এটাই আকৌ ৰাস্তাত ওলাই অসম বন্ধৰ হে ঘোষণা কৰিলে - মোল্লাৰ দৌৰ মছজিদলৈকেহে।\nৰাজনৈতিক উচটনিত বন্ধৰ সমৰ্থকৰ দ্বাৰা এই পৰিবেশত যদি কোনোবা সংখ্যালঘু বা আন অঞ্চলত যদি কোনো অপ্ৰীতিকৰ ঘটনা সংঘটিত হয়, তেন্তে তাৰ দায়িত্ব কোনে লব? সকলোকে অনুৰোধ, সামাজিক মাধ্যমত মন্তব্য দিওঁতে, কাৰো লগত আলোচনা -বিতৰ্ক কৰোতে অলপ সাৱধানতা, অলপ সংযম অৱলম্বন কৰক। উত্তেজনাই সমস্যাক দুগুণে বঢ়াবহে। ৰাজপথ বিবেচনাৰ শুদ্ধ স্থান নহয়, যুক্তিক যুক্তিৰে আৰু তথ্যক তথ্যৰে পৰাভূত কৰাৰ বাবে ভাৰতীয় ন্যায় ব্যৱস্থাই নিশ্চয়কৈ সুবিধা প্ৰদান কৰিছে।\nTags # ASHIQ-ZAMAN # আশ্বিক-জামান\nBy xukhdukh.com on September 20, 2016\nLabels: ASHIQ-ZAMAN, আশ্বিক-জামান\nRoyalsabri September 20, 2016 at 7:55 PM\nভাল লাগিল ! ফেচবুকতো শ্বেয়াৰ কৰিবচোন ! মোৰ নামটো Mainul Hussain tag koribo.অসুবিধা হ'লে ময়ে কপি কৰি দিব পাৰিম !\nRoyalsabri September 20, 2016 at 7:56 PM\nDR. INAMUL HOQUE September 21, 2016 at 8:58 PM\nThumbs up da\nUnknown September 22, 2016 at 2:54 PM\nKi prof ase je tahati kajirangat khima nhuwa koi ghr bandhi assam r buli koise. Aru minority bosabo goi amar asom khan bangladesh nobonabo.apunar jd mon dn khihotok apunar matit ghr bandhi rakhok.\nUnknown September 22, 2016 at 2:55 PM


অল্পবিদ্যা ভয়ংকৰ - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nলেখক- প্ৰদীপ বৈশ্য\nদৈনন্দিন জীৱনত কেতিয়াবা কিছুমান সৰু সৰু মেৰামতি বিষয়ক কামত হাতত দি মহা মস্কিলত পৰোঁ। কাৰণটো হ’ল যে- ভাল হোৱাৰ সলনি সামগ্ৰীবোৰ এনেকৈ অকামিলা হৈ যায় যে পৰিণতি ভয়ংকৰ হৈ যায়। ভবিষ্যতলৈ এনে ধৰণৰ কাম নিজে সমূলি নকৰোঁ বুলি কাণত ধৰোঁ কিন্তু কি হ’ব পুনৰায় একেই ভুলৰে পুনৰাবৃত্তি ঘটে। লগতে মোৰ এনে ওস্তাদিৰ ফলত বহুত টকা অবাবতে ভৰণি হয়। মোৰ এনে দুটামান ওস্তাদি মৰা কামৰ নমুনা আৰু তাৰ পৰিণতি তলত উল্লেখ কৰিলোঁ।\nমোৰ বয়স হয়তো ১৪-১৫ মান হৈছে। আমাৰ ঘৰৰ ওচৰতে থকা প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত ৰঙালী বিহুৰ আয়োজন কৰা হৈছে। বিহুৰ প্ৰগ্ৰেম মানে খেলাধূলা, আবৃত্তি আদি দিনৰ ১১ বজা মানৰ পৰা আৰম্ভ হ’ব। পুৱা ৯ বজা মানৰ পৰা চৌপাশে বিহুৰ অনুভৱ জগাই তুলিবলৈ ভাড়ালৈ অনা মাইকত বিহুগীত আৰু মাজে মাজে মাইকত আমাৰ দৰে চেঙেলীয়াই দুই এটা ঘোষণা দিয়াৰ উদ্দেশ্যে মাইকমেন অহাৰ আগেয়ে আমি মাইকৰ অনুসাংগিক এমপ্লিফায়াৰ, বেটেৰী আদি সংযোগ কৰি আৰম্ভ কৰি দিওঁ। সিদিনাখন মই আৰু মোতকৈ বয়সত সৰু বিজয় নামৰ গাঁৱৰ ল’ৰাজনে মিলি পুৱাই মাইকৰ সংযোগ কৰোঁতেই হয়তো বেটেৰীত সংযোগ কিবা ওলোটা হ’ল। এটা অদ্ভুত শব্দ কৰি এম্পিফায়াৰটো অচল হৈ পৰিল। অলপ সময় পিছেতেই মাইকমেন আহিল আৰু এমপ্লিফায়াৰটো আমি দুয়ো বেয়া কৰা বুলি আমাক দোষ দিলে। দেখাদেখিকৈ দোষটো আমাৰেই, মানে বিজয় আৰু মোৰ। আমি দুয়ো এখন ইলেকট্ৰনিকচৰ সামগ্ৰী ভাল কৰা দোকানলৈ বিহু কমিটিৰ কোনেও গম নোপোৱাকৈ লৈ গৈ ভাল কৰাবলৈ দিলোঁ। মই মনে মনে ঘৰৰ পৰা টকাও লৈ গৈছিলোঁ। পিছলৈ আমাৰ বিহু সমিতিৰ জ্যেষ্ঠ বিষয়ববীয়া সকলে কথাটো গম পাই বিজয় আৰু মোক তাৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰি ঘৰলৈ ওভতাই আনিলে আৰু মেৰামতিৰ টকাখিনি কমিটিৰ ফালৰ পৰা ভৰাৰ দিহা কৰিলে। আমি দুয়ো যেন ডাঙৰ বিপদৰ পৰা উদ্ধাৰ হ’লোঁ।\nসিদিনা বিহুৰ কাৰ্যক্ৰমণিকা আমাৰ এই দুই ওস্তাদৰ কৰ্মকাণ্ডৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈ কিছু পলমকৈ আৰম্ভ হৈছিল।\nমোৰ মা-দেউতা থকা তেজপুৰৰ ঘৰৰ গেচ ষ্টোভটো পুৰণি মডেলৰ। মায়ে ঘৰলৈ গ’লে প্ৰায়ে চুলা দুয়োটা কমকৈ জ্বলে বুলি মোক অভিযোগ কৰে। মোৰ অল্পবিদ্যাৰ জ্ঞানখিনি যেন আকৌ সঞ্চাৰ হৈ উঠিল। এইবাৰ মই প্লাচ, স্ক্ৰু-দ্ৰাইভাৰ আদি সঁজুলি লৈ পুৱা আঠ বজা মানতে মজিয়াত বহি ল’লোঁ। পোনতে মিহি তাঁৰ ভৰাই গেচৰ ন’জলটো চাফা কৰি দিলোঁ যদিও তাতেই ক্ষান্ত নহৈ অলপ সাহসেৰে পিতলৰ ন’জলটো খুলি চাফা কৰিম বুলি প্লাচেৰে খোলাৰ চেষ্টা কৰিলোঁ। কিন্তু, হিতে বিপৰীতহে হ’লগৈ। ন’জলটো নুখুলি ষ্টিলৰ পাইপৰ ভিতৰতে ভাঙি থাকিল। মই মূৰে কপালে হাত দিলোঁ। মায়েও গেচটো কেতিয়া ভাল হ’ব মোক সুধি আছিল কিয়নো পুৱাৰ আহাৰ আদি বনাবৰ সময় আহি পৰিছিল। মোৰ মুখ শুকাই গ’ল। কি উত্তৰ দিম এতিয়া! সেমেনা সেমেনিকৈ উত্তৰ দিলোঁ যে এতিয়া আৰু মোৰ হাতত ঠিক হোৱাৰ আশা নাই। মানে উন্নত চিকিৎসাৰ বাবে তাক ভাল দোকানলৈ নিব লাগিব। মই কাপোৰ কানি পিন্ধি গেচৰ গোটেই সামগ্ৰীখিনি ডাঙৰ মোনা এখনত ভৰাই ১০৮ ৰ গতিত মেৰামতিৰ দোকানলৈ লৈ গলোঁ। মোৰ ওস্তাদিৰ ফলত সিদিনা প্ৰায় চাৰিশ মান টকাৰ ভৰণি হ’ল (ষ্টিলৰ সম্পূৰ্ণ পাইপ ডালেই সলাব লগীয়া হ’ল )।\nদোকানীজনে মোৰ মূৰত ধৰি আশীৰ্বাদ নিদিলেও চাগে ভিতৰি ভিতৰি মোৰ এনে কাণ্ডক ভূয়সী প্ৰশংসা কৰিছে! মোৰ মনতে ভাব হ’ল। সিদিনা পুৱাৰ আহাৰ বনোৱাত মাৰ কিছু পলম হ’ল যদিও, দুপৰীয়াৰ ভাত অৱশ্যে সময় মতেই হ’ল।\nগেচৰ চুলা মেৰামতি কৰা কামত নিজকে নিয়োজিত কৰাৰ সাহস আকৌ এবাৰ গোটালোঁ। এইবাৰ ঘটনাৰ স্থান গুৱাহাটীত। মোৰ ঘৰত থকা গেচ চুলাটো প্ৰেষ্টিজ কোম্পানিৰ, তাৰ পাইপডাল পিছপিনৰ পৰা ওলোৱা। মই গুৱাহাটীত থকা সময়ছোৱাত পুৱাই অলপ ফুৰি চাকি আহি গ্ৰিণ টি একাপ নিজে বনাই খাওঁ। সিদিনাও মই চাহ বনাবলৈ লৈ মোৰ মনত এনে এটা ভাব হ’ল যেন ৰবৰৰ হোচ পাইপডাল গেচটোৰ চুলাৰ পৰা অলপ আঁতৰি আহিছে। মই অলপ হেঁচি দিলত গেচ ষ্টোভত সংলগ্ন মেটেলিক ন’জলটোয়েই ভাঙি থাকিল। ইফালে শ্ৰীমতী সিদিনা অলপ অসুস্থ আছিল আৰু মই বিছনাৰ ওচৰলৈ গৈ অঘটনটোৰ কথা ক’ব লগীয়া হ’ল। দহমান বজাত উক্ত কোম্পানীৰ কল চেণ্টাৰলৈ ফোন কৰিলোঁ আৰু মোৰ ঘৰত গেচৰ কোনো বিকল্প ব্যৱস্থা নাই বুলি দোহাৰি কলোঁ। মুৰি, চিৰা জাতীয় খাদ্য খাই পেটৰ ভোক আটাইয়ে নিবাৰণ কৰিলোঁ। দুপৰীয়া এক মান বজাত এজন কোম্পানীৰ লোক আহি গেচটো মেৰামতি কৰি দিলেহি আৰু মই যেনে তেনে উদ্ধাৰ হলোঁ। সিদিনা ঘৰলৈ আহি মেৰামতি কৰা বাবে ফিজকে ধৰি মুঠ তিনিশ টকাৰ ভৰণি হ’ল।\nমোৰ ডেস্কটপ কম্পিউটাৰটোত সময় আৰু তাৰিখ সঠিকমতে নেদেখুৱায়। কম্পিউটাৰত কাম কৰি থকাৰ দীৰ্ঘদিনৰ অভিজ্ঞতা আৰু অলপ হাৰ্ডৱেৰৰ জ্ঞানৰ জোৰত মোৰ বুজিবলৈ বাকী নাথাকিল যে মাডাৰবৰ্ডত থকা বেটেৰীটো দুৰ্বল হৈছে। সেইমতে কম্পিউটাৰ দোকানৰ পৰা টেবলেট আকাৰৰ এটা বেটেৰী কিনি আনি চিপিইউৰ ঢাকোনখন খুলি পুৰণি বেটেৰীটো খুলি নতুনটো লগাই দিলোঁ। তাৰ পিছত পাৱাৰ চুইচ অন কৰি চিপিইউটো অন কৰিছোহে মাথোন। চি.পি.ইউৰ ভিতৰত এটা বিস্ফোৰণৰ প্ৰচণ্ড শব্দ হ’ল। মই বুজি পালো যে এচ এম পি এচ নামৰ কম্পিটাৰৰ পাৱাৰ চাপ্লাইৰ আহিলাবিধ চৰ্ট হৈ বিকল হৈ গ’ল। পৰৱৰ্তী সময়ত মোৰ চিনাকি দোকানলৈ নি সাত শ টকাত উক্ত এচ এম পি এচটো লগোৱাত কম্পিউটাৰটো পুনৰ কাৰ্যক্ষম হৈ উঠিল। মোৰ বেটেৰী সংযোগত বোধকৰো ওলোটা হৈছিল যিটো প্ৰকৃততে অল্পবিদ্যাৰে পৰিণতি।\nইয়াৰ উপৰিও সৰু কালত অসমীয়া ভাষাতে উপলব্ধ এখন ৰেডিঅ’ নিৰ্মাণ কৰা বিষয়ক কিতাপ বৰকৈ জনপ্ৰিয় হৈ পৰিছিল। সেইখন কিনি আনি কেইবাটাও ভাল ৰেডিঅ’ মোৰ হাতত বিপৰ্যস্ত হৈ চিৰদিনৰ বাবে বাকৰুদ্ধ হৈ পৰিছিল, যিবোৰ নিজে নশলাগি নোৱাৰোঁ। আনকি ৰেডিঅ’ৰ ভিতৰৰ তাৰ জোৰা দিবলৈ কেতিয়াবা সূতাৰ গাঠিও দিবলগীয়া হৈছিল।\nএকেদৰে কালি টয়লেটৰ ফ্লাচটোৱে কাম নকৰা বুলি শুনিয়েই পাৰ্টচ্ বোৰ এটা এটাকৈ খুলি পেলালোঁ। টয়লেটতেই ইউটিউবৰ ভিডিঅ’ চাই চাই আকৌ ফিটিং কৰাৰ বৃথা চেষ্টাও কৰিলোঁ। কিন্তু অসফল হ’লোঁ। ফলশ্ৰুতিত ফ্লাচটো এতিয়া সম্পূৰ্ণ বিকল! লকডাউনৰ সময়ত ভাল কৰা মানুহো ঘৰলৈ নাহে। গতিকে য’তে মৰে মৰক।\nসামৰণি – এনেদৰে সাফল্য আৰ্জিবলৈ গৈ মই আধাতে কেইবাবাৰো মুখ থেকেচা খাইছোঁ আৰু বহুমূলীয়া অভিজ্ঞতা অৰ্জন কৰিছোঁ। তথাপি জুবিনে কোৱাৰ দৰেই “মই ভাগৰা নাই, জীৱন হেৰোৱা নাই।” মোৰ অথল চৰ্চা ভবিষ্যতলৈয়ো অব্যাহত ৰাখিম বুলি মন বান্ধি লৈছোঁ।


শব্দ বৰষুণ....: 2012\nছেপ্তেম্বৰ মাহ। লাহে লাহে বতৰ ঠাণ্ডা হৈ আহিব ধৰিছে। ক্লাছবোৰো ভালকৈয়ে হৈ আছে। পূজাৰ আগে আগে প্ৰায়খিনি ক'ৰ্চ শেষ কৰাৰ টাৰ্গেট লৈছে চাৰসকলে। ইপিনে আমি !! পাছক'ৰ্চৰ ক্লাছত থমথম মদন গোপাল হৈ বহি থাকো। অৱশ্যে মেজৰ ক্লাছকেইটা থিকেই গৈ আছে। প্ৰেক্টিকেলো আৰম্ভ হৈ গৈছে। ফিজিকেল লেবৰেটৰীত দোলক দুলি দুলি আমি আমাৰ সময়খিনি আড্ডা দিয়াত লাগি যাওঁ। তাৰে মাজতে যি দুই এজনে দুই-এদিন ভালকৈ কৰে, তেওঁলোকৰ ভাৰ পৰে বাকীকেইজনক বুজোৱাত। অক্টোবৰত কিবা "নাক" আহিব হেনো। কলেজৰ চৌদিশে উখল-মাখল লাগি আছে। সকলোফালে চিজিল লগাব চেষ্টা কৰিছে নতুন অধ্যক্ষ মহোদয়ে। পাছে, কুকুৰৰ নেজ সাতদিন পুতি থ'লেও জানো চিধা হয়! আমিও অলৰ অচৰ। লাহে লাহে আমাৰ আড্ডাৰ পৰিসৰ বাঢ়ি গৈ প্ৰথম মহলাৰ ১০ নং ৰূমৰপৰা আহি প্ৰেক্টিকেল ক্লাছলৈ, কলা ভৱনৰ হলঘৰৰ পৰা কলেজৰ সন্মুখতে থকা পুখুৰীৰ পাৰলৈ, বিজ্ঞান ভৱনৰ বাৰান্দাৰ পৰা পিছফালৰ ৰসায়ন বিভাগৰ বাৰান্দা পাইছিলগৈ।\nহঠাতে এদিন পূৱালীয়ে আহি হাতত ধৰি টানিব ধৰিলে-'অ'ই বুলচুন আহু এটা জাগাৰ পৰা'\n-ক'ত যা ক'চুন\n-গেলি গম পাবি বুল\n-নাযং, তই যা। আপিকেটাক লৈ নায কিয়?\n-তাহাক নিবা ন'ৰি কাৰণেতো তোক কৈছু\nঅগত্যা মই যাব লগাত পৰিলো। কলৈ গৈ আছোঁ একো নজনাকৈ বিজ্ঞান ভৱনৰ সন্মুখেৰে মূল গেটলৈ বুলি আগবাঢ়িলো। হঠাতে তাই বাঁওফালে ঘূৰি শ্বহীদ বেদীটোৰ কাষেৰে গৈ শ্বহীদ ভৱনৰ ফালে মুখ পোনালে। মই আচৰিত হ'লো। কি কৰে এই। কলৈ যায় ! এইটোতো 'আছু'ৰ কাৰ্য্যালয়, কি কাম থাকিব পাৰে তাইৰ-ভাবি ভাবি তাইৰ লগে লগে আগবাঢ়িলো।\n-তোক ডাঙাৰ কথা এটা কবা লাগা আছে\n-ভালকে কবা লাগবো, ইটা কবা নৰি\nসঁচাকৈয়ে নাৰীক যে চলনাময়ী বুলি কয়, এই বাবেই চাগে'। কথা নাই বতৰা নাই অ'ই আহচুন বুলি মাতি আনিব, আহি কোনো ছোৱালীয়ে কেতিয়াও মুখ নুঘূৰোৱা শ্বহীদ ভৱনৰ ফালে মুখ পোনাব আৰু আদ-ৰাস্তাতে কব, তোৰ লগত এটা ডাঙাৰ কথা আছে। কিযে পালাত পৰিলো।\nশ্বহীদ ভৱনত তেতিয়া কোনোবা ল'ৰাৰ আড্ডা চলিছিল। এপাল ল'ৰাৰ কেইজনমান আমাক দেখিয়েই পলাইছিল। আমাক বুলি ক'লে আচলতে পূৱালীক দেখিহে। তেওঁলোকেও চাগে' নাজানে, কিমান বছৰৰ মূৰত বা এই কোঠাটোত ছোৱালীৰ পদধূলি পৰিছেহি। কোঠাটোৰ মলমলীয়া গোন্ধ শুঙিলেই গম পোৱা যায় যে ইয়াত এটা চিগেৰেটৰ মৃত্যু হোৱাৰ বৰ বেছি সময় হোৱা নাই। তাৰে মাজতে দুখন চকীত দুজন চিনিয়ৰ যেন ল'ৰা বহি আছিল।\n-অ'ই, এয়া কুমাৰ দা, এয়া প্ৰাণজিৎ দা। আৰ' ই হিতেন।\n-তেওঁলোকক নমস্কাৰ দি মই তাইৰ মুখলৈ চাই ৰ'লো। কি কৰি যে আছে তাই !\nতাই পুনৰ ক'লে- মইযে কৈইছলু, কামটু ইয়ে কৰবা পাৰব'।\n-তিত্তেহ'লে তুমিয়ে তাক ভালকে বুজে দিবা। কিবা অসুবিধা হ'লি আমি সহায় কৰিম বাৰু\n-হব। ইটা আহু দিয়ক।\nমই কিবা এটা গম লোৱাৰ আগতেই তাই কোঠাটোৰ পৰা ওলাই আহিল। মই তেওঁলোকৰ ফালে ভেবা হৈ চাই ৰ'লো।\n-আমি কিবা এটা কামত লাগিম বুলি ভাবিছোঁ। তাই তুমাক বুজে দিবো। কেৱল কিবা অসুবিধা পালি আমাক কবা।\nইতিমধ্যে পূৱালী সেই কোঠাটোৰ পৰা ওলাই সোঁফালে থকা আনটো কোঠালৈ সোমাই গ'ল। সাহিত্য সভাৰ কাৰ্য্যালয় ধৰণৰ কিবা এটা লিখা থকা আধা পঢ়িব পৰা আধা নোৱাৰা চাইনব'ৰ্ডখন চাই চাই ময়ো তাইৰ পিছ ল'লো। আৰু কোঠাটোত সোমায়ে মই থৰ হৈ ৰ'লো। এজনী ছোৱালী। মোক ৰেগিং কৰোতে লিখিতত কথা কোৱা ছোৱালীজনী। মই মাথোঁ তাইলৈ চাই ৰ'লো। সিদিনাতকৈ যেন বহুত পৰিৱৰ্তিত দেখিছোঁ তাইক। নে সিদিনা ভালকৈ নাচালোৱেই ! কেইপলমান চাই থকাৰ পিছত তাইৰ চকুৰ পৰা চকু নিজে নিজে নামি আহিল। তেনেহ'লে এইজনীয়েই সেইজনী ছোৱালী, যাৰ কথা পূৱালীয়ে প্ৰায়ে কৈ মোক জোকায়! কিন্তু এইতো মোতকৈ চিনিয়ৰ। মই একো ধৰিব নোৱাৰিলো। আচলতে কিবা ধৰিবলৈ মই একো ভাবিবই নোৱাৰিলো। মোৰ ভাৱৰ ইঞ্জিন যেন কিছুসময়ৰ বাবে বন্ধ হৈ গ'ল। মোৰ চকুৰ আগত ভাঁহি থাকিল, চকু চাট মাৰি ধৰা সূৰ্য্যৰ দৰে উজ্জল, শীতৰ ৰ'দজাকৰ দৰে কোমল এখনি মুখ। মাত্ৰ কেই মূহুৰ্তমানৰ বাবেহে। হয়তো তায়ো অপ্ৰস্তুতবোধ কৰিছিল। কিন্তু পূৱালীৰ দৃষ্টিত একোৱেই সাৰি নগ'ল। মিচিকিয়াই হাঁহি তাই ক'লে -অ'ই কি হ'ল তুহাৰ? দুয়ো ৰাঙা পৰি গেইছা যি? কি কেচ...হুহ? প্ৰথম চাৱনিতে কিবা কিবি নহেতো? উত্তৰ নিদিলে ফাঁচি যাম বুলি মাত লগালো -প্ৰথম নহে দে। সিদনা বাইদেউক লগ পাইছিলুতো। মই যি কইছলু, ৰেগিঙত এটা ছুৱালীৰ কথা...এখেতেই আছিল।\nএটা ৰখাব নোৱাৰা হাঁহিত দুয়ো থৰ পৰিল।\n-অ'ই বুৰ্বক, তই যি এইক বাইদেউ বুলি কৈ আছা, এই আমাৰ বেটচৰে।\nএকো ধৰিব নোৱাৰি মই তাইলৈ চাই ৰ'লো।\n-তোক সিদনা আমাৰ বেটচৰ ছ'লিয়েই ৰেগিং কচ্চি, বুৰ্বকটু। আৰু ত'ই চক্ৰেটিচে নাচি-গাই আকাণ্ডাৰি?\nমূৰত যেন টিঙিচকৈ কিবা এটাই কোব সোধালে। প্ৰচণ্ড অপমানবোধে মোক ৰঙা কৰি পেলালে। মই থিৰে থাকিব নোৱাৰা হ'লো। খঙত মই উচপিচাবলৈ ধৰিলো। হাতখন আগুৱাই ছোৱালীজনীয়ে কৈ উঠিল-\n-বাই দ্যা ৱে, মই আলোছায়া। তোমাক সিদিনা সকলোৱে তেনেকুৱা কৰাৰ বাবে মই চ'ৰী কৈছোঁ। সিদিনা আচলতে অলপ বেছি হৈ গ'ল বুলিয়েই ভাবো। অন্ততঃ ইমানখিনিলৈকে কৰিব নালাগিছিল।\n-তাই সিদনাএ গইধলা কৈছিল, তোক লগ কৰি কথাখিনি কোবো বুলি, মইহে হাক দিলু। -এইবাৰ পূৱালীয়ে তাইক যোগ দিলে।\nহয়তো এক অপৰাধবোধে খেদি ফুৰিছিল তাইক, যাৰ বাবে এনেহেন ঠাই এটুকুৰাত আহি মোক ক্ষমা খুজিবলৈকে মোক মাতি আনিছিল তাই। হয়তো আন কোনো উদ্দেশ্য আছিল এনেকৈ মাতি অনাৰ। আৰু তাৰ বাবে সহায় লৈছিল পূৱালীৰ। আজি দেখিয়েই ভাল লাগি গৈছিল তাইক। কিবা এটা অনুভূতিত শিহঁৰিত হৈ পৰিছিলো। নাজানো, কি নাম আছিল সেই অনুভূতিৰ। কিন্তু তাৰ পাছতেই যিখিনি হ'ল, সেইখিনিয়েই যেন সকলোখিনি যেন মচি লৈ গ'ল। মই একো মাতিব নোৱাৰিলো। তাৰ পিছত কি কৈছিল, একো মূৰত নোসোমাল। কেৱল কেনেকৈ তাৰপৰা ওলাব পাৰি তাকেই ভাবি থাকিলো। আৰু সুবিধা এটা বুজি ওলাই আহিলো, অকলে। পূৱালীৰ ওপৰতো ভীষন খং উঠিল। কি দৰকাৰ আছিল তাইৰ, এইবোৰ নাটক কৰিবলৈ ! সৰল হোৱাৰ বাবে এই সৰলতা খিনিৰ সুবিধা লৈছে ! প্ৰচণ্ড গতিত মই ক্লাছৰূমৰ ফালে আগবাঢ়িলো। তলমূৰকৈ, কিমান খৰ খোজেৰে নাজানো। পাছে পাছে হয়তো পূৱালী আৰু আলোছায়াও ওলাই আহিছিল... ৰাস্তাত মোৰ কাষেৰে পাৰ হৈ যোৱা সকলোৱে এপলক হ'লেও মোলৈ চাইছিল...চাইছিল নহয়, যেন হাঁহিছিল আৰু কৈছিল "শ্যাল্লা, ই চক্ৰেটিচ না চক্ৰেটিচেই"। ইপিনে পোহৰাই তোলা মুখমণ্ডলেৰে মোক ঘোৰ অন্ধকাৰত পেলাই দিছিল আলোছায়াই..থিক তাইৰ নাটোৰ দৰেই..'আলো-ছায়া'ত ডুবি গৈছিলো মই।\nভ্ৰাম্যমানৰ পূৰ্ব্বকথা আৰু ইয়াৰ জয়যাত্ৰাঃএটি আলোকপাত\nভ্ৰাম্যমানৰ পূৰ্ব্বকথা আৰু ইয়াৰ জয়যাত্ৰাঃ এটি আলোকপাত\nভ্ৰাম্যমান থিয়েটাৰ-অসমৰ এক ব্যতিক্ৰমী নাট্যকলা। নানান উত্থান-পতনেৰে বহুতো ভ্ৰাম্যমান নাট্যদলে মনোনিৱেশ কৰিছে আৰু অসমত ভ্ৰাম্যমানৰ জয়যাত্ৰা যোৱা পঞ্চাশ বছৰ ধৰি অব্যাহত ৰাখিছে যদিও ভ্ৰাম্যমানৰ আবিৰ্ভাৱৰ আগতে অসমৰ নাট্যকলাইনো কিমান প্ৰসাৰতা লাভ কৰিছিল, কেনেকৈনো ভ্ৰাম্যমানৰ আবিৰ্ভাৱ হ'ল, আৰু ভ্ৰাম্যমানৰ সৃষ্টিৰ পিছত কি গতিৰে ভ্ৰাম্যমান থিয়েটাৰে পঞ্চাশ বছৰ সম্পূৰ্ণ কৰিলে, সেই বিষয়ে এই লেখাটিত এক আলোকপাত আগবঢ়াবলৈ চেষ্টা কৰা হৈছে।\nপ্ৰাক-শংকৰী যুগৰ অসমৰ নাট্যকলাঃ\nভ্ৰাম্যমান থিয়েটাৰৰ জন্মকথা আৰম্ভ কৰাৰ আগে আগে আমি আগুৱাই যাব লাগিব ইয়াৰ পটভূমিলৈ আৰু অসমৰ সামাজিক জীৱনত নাট্যকলাৰ ভূমিকালৈ। প্ৰাক-শংকৰী দিনৰে পৰা অসমত ওজাপালি, ঢুলীয়া, পুতলা নাচ, পচতি, নাম ভাওনা, চড়ক পূজা আদি লোকনাট্য পৰম্পৰাই গুৰুত্ব লাভ কৰি আহিছিল। এই লোকনাট্যসমূহে সমাজত সমাদৰ লাভ কৰিছিল। এই লোকনাট্যসমূহে বিভিন্ন ধৰ্মীয় উপাদানক সমাজ আৰু জনগণৰ মাজলৈ লৈ গৈছিল। প্ৰাক শংকৰী যুগৰ লোকনাট্যসমূহ যদিও ধৰ্মীয় উপাদানেৰে পৰিপুষ্ট আছিল, তথাপি দৰ্শকৰ মনোৰঞ্জনৰ বাবে বিভিন্ন ধৰণৰ উপাদান ইয়াত সন্নিবিষ্ট কৰা হৈছিল। এইদৰে লোকনাট্যকলাই অসমৰ জাতি-জনগোষ্ঠীৰ মনৰ মাজত একপ্ৰকাৰ স্থায়ী আসনেই দখল কৰি লৈছিল। শকৰদেৱৰ নাটকসমূহৰ বিভিন্ন উপাদানো এই লোকনাট্যসমূহৰ পৰাই লোৱা বুলি অনুধাৱন কৰিব পাৰি।\nশংকৰী যুগৰ নাটকঃ\nমহাপুৰুষ শংকৰদেৱে অসমৰ বিভিন্ন ঠাই ভ্ৰমি অনুধাৱন কৰিছিল যে লোকনাট্যকলাই ৰাইজৰ মাজত এক শক্তিশালী আসন গ্ৰহণ কৰি আছে। মহাপুৰুষজনাই সেয়েহে পৰিবেশ্য এই শিল্পৰ জৰিয়তেই মানুহক আকৰ্ষণ কৰি তেওঁলোকৰ মাজত ধৰ্মপ্ৰচাৰ কৰাৰ এক নতুন ব্যৱস্থা হিচাপে নাটক ৰচনা কৰিবলৈ মন মেলিছিল। তাৰ ফলস্বৰূপেই মহাপুৰুষজনাৰদ্বাৰা 'চিহ্নযাত্ৰা' নাটক ৰচিত হৈছিল। মনোৰঞ্জনৰ জৰিয়তে ভক্তপ্ৰাণ ৰাইজৰ আগত ধৰ্মৰ তত্ব আৰু ঈশ্বৰৰ স্বৰূপ তুলি ধৰাৰ বাবে মহাপুৰুষজনাৰ এই প্ৰচেষ্টা সফল বুলি বিবেচিত হৈছিল, 'চিহ্নযাত্ৰা' একেৰাহে সাতদিন সাতৰাতি অভিনীত হৈছিল। তেনে ক্ষেত্ৰত কব পাৰি যে 'চিহ্নযাত্ৰা'য়েই প্ৰথম অসমীয়া নাটক আৰু ইয়াৰ অভিনয়ে আছিল প্ৰথম অসমীয়া নাট্যাভিনয়। মহাপুৰুষজনে এই নাটকত অভিনয় কৰাৰ লগতে তুলাপাতত সাত বৈকুণ্ঠৰ চিত্ৰৰে পট অঁকা, কপিলীমুখৰ কুমাৰৰ দ্বাৰা খোল তৈয়াৰ কৰা, মুখা ব্যৱহাৰ কৰা, অভিনয়থলী পোহৰাবলৈ মহতা তৈয়াৰ কৰি জ্বলোৱা আদি পদ্ধতি ব্যৱহাৰ কৰি প্ৰাক শংকৰী যুগৰ লোকনাট্য পৰম্পৰাসমূৰ পৰা এক পৃথক আৰু পূৰ্ণাঙ্গ নাটকৰ সৃষ্টি কৰিছিল। মন কৰিলে দেখা যায় যে শংকৰদেৱে নাটকসমূহ ৰচনা কৰোতে পৰম্পৰাগত লোকনাট্য তথা শিল্পবোৰৰ পৰা উপাদান সন্নিবিষ্ট কৰাৰ লগতে সংস্কৃত নাটকৰ পৰা সমল গ্ৰহণ কৰিছিল। 'চিহ্নযাত্ৰা' নাটকৰ সফল ৰূপায়ণৰ পিছৰে পৰা শংকৰদেৱে কেবাখনো নাট ৰচনা কৰে আৰু এটা অংকৰ হোৱা বাবে এই নাটকসমূহে 'অংকীয়া নাট' আখ্যা পায়। শংকৰদেৱেৰ পিছতো তেওঁৰ ভক্তসকলে অংকীয়া নাট ৰচনাৰ কাম অক্ষুন্ন ৰাখে আৰু ব্যাপক প্ৰসাৰ লাভ কৰে। কিন্তু নামনি অসমত ওজাপালি আৰু ঢুলীয়াই ইমানেই প্ৰসাৰতা লাভ কৰিছিল যে অংকীয়া নাটে এক বিকল্প হিচাপে এই অঞ্চলত খোপনি পুতিব পৰা নাছিল। তদুপৰি উনৈশ শতিকাত ঘটা বিভিন্ন ৰাজনৈতিক পৰিঘটনাই ৰাইজক বঙ্গদেশীয় যাত্ৰা অভিনয়ৰ প্ৰতিহে আকৃষ্ট কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল।\nবঙ্গদেশীয় যাত্ৰা অভিনয়ৰ প্ৰভাৱঃ\nইয়াণ্ডাবু সন্ধিৰ পিছৰে পৰা ইংৰাজসকলে ঔপনিৱেশিক উদ্যোগ আৰু সাম্ৰাজ্যবাদ সম্প্ৰসাৰণৰ উদ্দেশ্যে ভাৰতৰ বিভিন্ন অঞ্চলৰ পৰা বহুতো শিক্ষিত আৰু সস্তীয়া বঙ্গভাষী লোক আনি অসমত সুমুৱায়। পৰৱৰ্তী সময়ত বিভিন্ন উৎসৱ-পাৰ্বণত অথবা ইংৰাজসকলৰ মনোৰঞ্জনৰ বাবে এই লোকসকলে বঙ্গভাষীয় যাত্ৰাভিনয় তথা অস্থায়ী ৰঙ্গমঞ্চ সাজি নাট্যাভিনৰ ব্যৱস্থা কৰিছিল।পাছলৈ লাহে লাহে পশ্চিমীয়া 'থিয়েটাৰ'ৰ আৰ্হিৰ এই ৰঙ্গমঞ্চসমূহে ব্যাপক প্ৰসাৰতা লাভ কৰে আৰু ইয়াৰেই ফলস্বৰূপে পেছাদাৰী নাট্যদলসমূহে অসমত অভিনয়ৰ বাবে আহিবলৈ আৰম্ভ কৰে। ইয়াৰ পিছত পৰ্যায়ক্ৰমে অসমত বহুকেইখন ৰঙ্গমঞ্চ নিৰ্মাণ কৰা হয়।\nসেই সময়ত অসমীয়া নাট্যসাহিত্যই ইতিমধ্যে আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিলেই। বঙ্গদেশীয় ৰঙ্গমঞ্চৰ জনপ্ৰিয়তাৰ ফলতেই ১৯৬০ চনত তিথিৰাম বায়নে অসমীয়া কলা-কুশলীৰে গঠিত প্ৰথমটো ব্যৱসায়িক যাত্ৰাদল গঠন কৰি অসমৰ ইমূৰৰ পৰা সিমূৰলৈ নাট্যাভিনয় কৰি ফুৰে। বাঙালী নাট্যদলসমূহক প্ৰত্যাহ্বান জনাই গঠন কৰা এই নাট্যদলটিয়ে কিন্তু আঠ বছৰতে প্ৰত্যাহ্বান সামৰিব লগা হয়। ইয়াৰ সমসাময়িকভাৱে অথবা কেইবছৰমানৰ ইফাল-সিফালকৈ কেবাটাও নাট্যদল গঠন হয়।\n১৯২১ চনত ব্ৰজ শৰ্মাই বৰপেটাত 'শিলা কালিকা অপেৰা পাৰ্টী' গঠন কৰি নিজে অনুবাদ কৰা নাটকৰ অভিনয় কৰায়। এই নাট্যদলটিকেই অনূদিত অসমীয়া নাট অভিনয়ৰ পথ প্ৰদৰ্শক আখ্যা দিব পাৰি। এনেদৰে অংকীয়া নাটকৰ পৰা বঙ্গদেশীয় নাটকৰ মাধ্যমেৰে অসমীয়া সমাজত পৰিচিত হয় যাত্ৰা অভিনয়।\nযাত্ৰাদলৰ পৰা থিয়েটাৰ পৰ্যায়লৈ উন্নীত হোৱাৰ প্ৰাকমূহুৰ্তঃ\nভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ পাছত যিকেইটা নাট্যদলে অসমীয়া নাট্যকলালৈ অমূল পৰিৱৰ্তন আনিছিল, তাৰে ভিতৰত অন্যতম আছিল পাঠশালাৰ সদানন্দ লহকৰৰ প্ৰযোজনাত গঠন হোৱা 'নটৰাজ অপেৰা'। এই নাট্যদলটিয়ে অসমৰ বিভিন্ন ঠাইত নাট প্ৰদৰ্শন কৰি ফুৰিছিল আৰু দৰ্শকৰ বিপুল সঁহাৰি লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। ১৯৫৯ চনত গঠন হোৱা এই নাট্যদলটিয়ে ১৯৬০ চনৰ পৰা ১৯৬২ চনলৈ পূৰ্ণ পৰ্যায়ৰ ভ্ৰাম্যমানলৈ ৰূপান্তৰিত হয়। পৰিৱৰ্তিত সামাজিক প্ৰেক্ষাপটত যাত্ৰাৰ লগত সম্পৰ্ক চিন্ন হৈ পৰা নতুন নগৰীয়া সমাজখনত এক মনোৰঞ্জনৰ সুকীয়া ক্ষেত্ৰৰ প্ৰয়োজন হৈছিল আৰু এই অভাৱ পূৰাইছিল 'নটৰাজ অপেৰা'ই। এই 'নটৰাজ অপেৰা'কেই মূল হিচাপে লৈ ভ্ৰাম্যমান থিয়েটাৰৰ জন্ম হৈছিল।\nভ্ৰাম্যমান থিয়েটাৰৰ আদিপৰ্বঃ\n১৯৫৯ চনত পাঠশালাত সদানন্দ লহকৰে গঠন কৰা এক আধুনিক আৰু ব্যতিক্ৰমী যাত্ৰাপাৰ্টী নটৰাজ অপেৰাৰ ভ্ৰাম্যমান যাত্ৰাক ৰাইজে আকোঁৱালি লোৱা দেখি দেখি সদানন্দ লহকৰৰ ভ্ৰাতৃ অচ্যুত লহকৰে যাত্ৰাপাৰ্টীৰ এই ভ্ৰাম্যমান ৰূপটো আৰু কলিকতা, বোম্বে আদি চহৰৰ থিয়েটাৰৰ ৰূপটো মিহলাই ভ্ৰাম্যমান থিয়েটাৰৰ ৰূপ দিয়াৰ বাবে চিন্তা কৰিলে। সেয়েহে চুইচ টিপিয়েই ষ্টেজত মাইক, ৰঙা-নীলা লাইট আদি জ্বলাই তেওঁ চমক দিয়াৰ চেষ্টা কৰিব ধৰিলে। লগতে শিল্পীসকলক আৰ্থিক সুৰক্ষা দিয়া আৰু নাট্য শিল্পক আধুলিকতা প্ৰদান কৰাৰ বাবে অচ্যুত লহকৰে ১৯৬৩ চনত 'নটৰাজ অপেৰা'ক নতুনত্ব প্ৰদান কৰি অচ্যুত লহকৰ আৰু সদা লহকৰৰ প্ৰযোজনাত 'নটৰাজ থিয়েটাৰ'ৰ জন্ম দিয়ে। সেয়েহে নটৰাজ অপেৰাক ভ্ৰাম্যমান থিয়েটাৰৰ আদিপৰ্ব আখ্যা দিব পাৰি। সেই সময়ত পশ্চিমীয়া প্ৰচেনিয়াম মঞ্চ (ৰঙ্গমঞ্চ) আৰু দৰ্শকৰ বাবে প্ৰেক্ষাগৃহৰ সমাহাৰত ভ্ৰাম্যমান থিয়েটাৰৰ কল্পনা কৰা হৈছিল, যিয়ে বিভিন্ন অঞ্চললৈ গৈ অস্থায়ী প্ৰেক্ষাগৃহ আৰু মঞ্চ সাজি নাট মঞ্চস্থ কৰি ফুৰিব। কল্পনা কৰা হৈছিল ইয়াৰ নাটক যাত্ৰাদলৰ অভিনয়তকৈ উন্নীত হব আৰু থাকিব নিজা পোহৰ উৎপাদন যন্ত্ৰ, মঞ্চ, প্ৰেক্ষাগৃহ, শব্দ যন্ত্ৰ, মাইক-ছেট, বাদ্যযন্ত্ৰ, অভিনয় সা-সামগ্ৰী ইত্যাদি। সেইমতেই ১৯৬৩ চনত নটৰাজ থিয়েটাৰ গঠন হয়।\nনটৰাজ থিয়েটাৰৰ কাৰ্য ক্ৰমণিকাঃ\nনটৰাজ থিয়েটাৰে ১৯৬৩ চনৰ ২ অক্টোবৰত পাঠশালাৰ হৰিমন্দিৰ প্ৰাঙ্গণত নাট মঞ্চস্থ কৰাৰ লগে লগেই অসমৰ ইতিহাসত এক সোণালী আখৰেৰে লিপিৱদ্ধ হ'ল ভ্ৰাম্যমান থিয়েটাৰৰ নাম। সিদিনা তাত নাট নিবেদন কৰা হৈছিল ফণী শৰ্মাৰ 'ভোগজৰা'। কিন্তু প্ৰথম দুটামান দৃশ্য নিবেদনৰ পিছতেই মঞ্চৰ কাৰুকাৰ্যত হোৱা বিজুতিৰ ফলত নাট বন্ধ কৰি দিব লগা পৰ্যন্ত হৈছিল।\nপ্ৰথম বৰ্ষত ভ্ৰাম্যমানৰ ৰঙ্গমঞ্চখন চলন্ত (ট্ৰলী) আছিল। ঠেলি দিয়া ষ্টেজ বা ৰিভলভিং ষ্টেজৰ বিশেষত্ব আছিল এয়ে যে এখন মঞ্চত নাট চলি থকা সময়ত আনখন ষ্টেজত ছেটটো সজোৱা থাকে। ড্ৰপ পৰিলেই পূৰ্বৰ ষ্টেজখনক ঠেলা মাৰি আঁতৰাই আনখন ষ্টেজক আগৰখনৰ ঠাইত ৰখা হয়। আনহাতে প্ৰক্ষাগৃহৰ ক্ষেত্ৰতো নটৰাজৰ আয়োজন আছিল অনবদ্য। প্ৰথম বৰ্ষৰ ভ্ৰাম্যমান থিয়েটাৰৰ হলটো আজিৰ তুলনাত V আকৃতিৰ আছিল। যিহেতু প্ৰথম বৰ্ষত ষ্টেজ এখনহে আছিল, সেয়েহে হলটোৰ সমুখ ভাগটো ৪০ ফুটমান বহল আছিল আৰু পিছলৈ ই V আকৃতিত সম্প্ৰসাৰিত হৈছিল। সেই হিচাপত একেবাৰে পিছমূৰটো দীঘলে ৯০ ৰপৰা ১০০ ফুটমান হৈছিলগৈ। একেদৰে চকীৰ ক্ষেত্ৰতো টিনৰ বা প্লাষ্টিকৰ চকী নাছিল। তাৰ পৰিৱৰ্তে কাঠৰ ফ'ল্ডিং চকীৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছিল।\nনটৰাজ থিয়েটাৰে প্ৰথম ভ্ৰাম্যমান থিয়েটাৰ হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল সঁচা, কিন্তু ৰাইজে ইয়াক সেই দৃষ্টিৰে চাব বিচৰা নাছিল। ১৯৬৩-৬৪ বৰ্ষত গুৱাহাটীৰ জজ খেলপথাৰত গুৱাহাটী টাউন ক্লাৱৰ সাহায্যাৰ্থে নাট মঞ্চস্থ কৰিবলৈ অহা নটৰাজে পৰিৱেশন কৰা নাট উপভোগ কৰি সিংহপুৰুষ ৰাধাগোবিন্দ বৰুৱাদেৱে নটৰাজক 'নটৰাজ ভ্ৰাম্যমান থিয়েটাৰ' হিচাপে আখ্যা দিছিল।\nবজালীৰ সন্তান হৰেণ দাসৰ "ডায়মণ্ড চাৰ্কাচ'ৰ গেলাৰীৰ ধাৰণাৰ পৰা অচ্যুত লহকৰে ভ্ৰাম্যমান থিয়েটাৰতো গেলাৰীৰ পৰিকল্পনা কৰে আৰু তৃতীয় নাট্যবৰ্ষৰ পৰা নটৰাজ থিয়েটাৰত গেলাৰীৰ প্ৰৱৰ্তন কৰে। ১৯৬৩ চনৰ পৰা ২০০৩ চনলৈ সুদীৰ্ঘ চল্লিশ বছৰ কাল অসমৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত নাট মঞ্চস্থ কৰা নটৰাজ থিয়েটাৰে বহুকেইখন নাট নিবেদন কৰিছিল। এই নাটসমূহৰ কিছুমান ধৰ্মমূলক আৰু কিছুমান সামাজিক আছিল। ১৯৬৮-৬৯ বৰ্ষত নটৰাজ থিয়েটাৰে নটৰাজ চিনে থিয়েটাৰ পদ্ধতি আৰম্ভ কৰিছিল আৰু কিছুমান দৃশ্য পৰ্দাত দেখুওৱাৰ ব্যৱস্থা কৰিছিল। ১৯৭৭-৭৮ বৰ্ষত নটৰাজ থিয়েটাৰে বিহাৰ, মধ্যপ্ৰেদেশ আদিলৈও নাট মঞ্চস্থ কৰিবলৈ ওলাই গৈছিল। কিন্তু ২০১২ চনত সোমোৱা পঞ্চাশ বছৰীয়া পৰিক্ৰমাত ভ্ৰাম্যমানে বহুত ৰঙ সলালে।\nপঞ্চাশ বছৰীয়া ভ্ৰাম্যমান এতিয়া কোন দিশে\n১৯৬৩ চনত অচ্যুত লহকৰে জন্ম দিয়া নটৰাজ থিয়েটাৰৰ যোগেদি ভ্ৰাম্যমান থিয়েটাৰে পঞ্চাশ বছৰত ভৰি দিলেহি। এই সুদীৰ্ঘ সময়ছোৱাত ভ্ৰাম্যমান বহুত সলনি হ'ল। শতাধিক নাট্যদল গঠন হ'ল। তাৰে কিছুমান সগৌৰৱে নাট নিবেদন কৰি আগুৱাই গৈ থাকিল, কিছুমান আকৌ দুই তিনিবছৰ পিছতেই সমাপ্ত কৰিব লগা হ'ল। প্ৰথম অৱস্থাৰপৰা প্ৰায় আশীৰ দশকলৈকে সংবাদ মাধ্যমেও ভ্ৰাম্যমান থিয়েটাৰক বিশেষ গুৰুত্ব নিদিলে। ভ্ৰাম্যমান থিয়েটাৰৰ বিজ্ঞাপনৰ বাহিৰে সংবাদ মাধ্যমত ভ্ৰাম্যমানৰ বিষয়ে এটা আলোচনায়ো গুৰুত্ব নাপালে। ইয়াৰ মাজতো কিন্তু ভ্ৰাম্যমানে অসমীয়া সমাজলৈ বহু কিবা-কিবিয়েই দি থৈ গ'ল। কালজয়ী ধ্ৰুপদী নাটকৰ মাজেৰে সমাজলৈ যোগাত্মক বাৰ্তা পঠোৱাত ভ্ৰাম্যমানে বিশেষ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰি গ'ল। একো একোটা নাট্যদলে শতাধিক নিবনুৱাক সংস্থাপন দিলে। বহুতো নাট্যপ্ৰেমী শিল্পী ইয়াৰ লগত জড়িত হৈ নিজৰ প্ৰতিভাৰে সংস্থাপিত হ'ল। তাৰ পিছতো কিন্তু চৰকাৰ বা সংবাদ মাধ্যমৰ বাবে ভ্ৰাম্যমান থিয়েটাৰ গুৰুত্ব দিবলগীয়া বিষয় হৈ নপৰিল। ভ্ৰাম্যমানেও ৰঙ সলালে। ধৰ্মমূলক নাটকৰ পৰা সামাজিক নাট আহিল। ৰূপালী পৰ্দাৰপৰা অভিনেতা-অভিনেত্ৰীয়ে ভ্ৰাম্যমান থিয়েটাৰ দুৱাৰমুখত ভিৰ লগালেহি। লাহে লাহে সংবাদ মাধ্যম সচকিত হ'ল। কৰবাত দুই-এটাকৈ সৰু আলোচনা আহিবলৈ আৰম্ভ কৰিল। ভ্ৰাম্যমানৰ এখন মঞ্চৰপৰা দুখন, পৰীক্ষামূলকভাৱে দুখনৰপৰা তিনিখন আহিল। বাদ্যত, পোহৰত, গীত-মাতত আধুনিকতাৰ পৰশ লাগিল। প'ষ্টাৰসমূহো হাতেৰে অঁকাৰ পৰা প্ৰিণ্টিং হবলৈ ধৰিলে। মঞ্চত জীৱিত কুকুৰে অভিনয় কৰিলে, হেলিকপ্তাৰ উৰিল, সুবৃহৎ টাইটানিকৰ ধ্বংসযজ্ঞ খুব পৰিকল্পিতভাৱে সুদক্ষ কাৰিকৰী যাদুৰে দেখুওৱা হ'ল। নাটকৰ ক্ষেত্ৰতো পৰিৱৰ্তন আহিল। পৰ্দাৰ ষ্টাইলত নাটকৰ মাজতো গান আহিল, নৃত্য আহিল। আধুনিক সা-সামগ্ৰীৰ পয়োভৰ ঘটিল নাটকত। কৰবাত যদি দুই-তিনি মহলীয়া ঘৰৰ পৰা সংলাপ মাতি মাতি নায়ক-নায়িকা নামি আহিছে, কৰবাত আকৌ গছৰ ওপৰৰ পৰা ৰচীৰে নামি আহিছে গভাইত চোৰ। কৰবাত যদি পানীৰ তলত পৰি অভিনেতাজন ককবকাই আছে, কৰবাত আকৌ চিপজৰী লৈ ওলমি আছে নায়িকা। বচনবোৰেও আধুনিকতাৰ কৱলত পৰি হিন্দী-ইংৰাজী মিহলাই নগৰীয়া সমাজ জীৱনক ফুটাই তুলিছে, গুণ্ডাৰ মুখত গুণ্ডাগিৰিৰ সংলাপ, মদাপীৰ মুখত অবাইচ মাত-কথা ইত্যাদি ভ্ৰাম্যমানৰ পৃথিৱীখনক সমাজ জীৱনৰ লগত মিলাই গভীৰৰ পৰা গভীৰতালৈ লৈ গৈ থাকিল। কিন্তু ব্যৱসায়িক মনোবৃত্তিৰ বাবেই হওক বা অমনযোগিতাৰ বাবেই হওক, ভ্ৰাম্যমানৰ এই আধুনিকতাক আকোৱাঁলি লোৱা কাৰ্য-কৰ্মক বহুতেই যেন সহজভাৱে লব নোৱাৰিলে।\nলাহে লাহে এনে ভাৱ মনলৈ আহিব ধৰিল, ভ্ৰাম্যমান যেন কাৰোৱাৰ ক'লা ধনক বগা কৰাৰ মাধ্যম হৈ পৰিল। অন্য কাৰোৱাৰ বাবে আকৌ ব্যৱসায়ৰ নতুন মাধ্যম। এই সকলৰ বাবে ভ্ৰাম্যমান হৈ পৰিল বিতৰ্কিত পদ্ধতিৰেই হওক বা চমক দিয়াৰ প্ৰচেষ্টাৰেই হওক, প্ৰেক্ষাগৃহলৈ দৰ্শকৰ সোঁত বোৱাই টকা ঘটাৰ এক নতুন দিহা। আৰু ইয়াৰ ফলত আটাইতকৈ ক্ষতিগ্ৰস্ত হ'ল ৰাইজ। সামাজিক অৱক্ষয়ৰ বলি হৈ পৰিল ভ্ৰাম্যমান থিয়েটাৰ। ভ্ৰাম্যমান থিয়েটাৰ পৰিয়ালৰ আটাইয়ে একেলগে উপভোগ কৰিব পৰা হৈ নাথাকিল। অসংযত পৰিচ্ছদে, অমাৰ্জিত সংলাপে, অপ্ৰয়োজনীয়ভাৱে যোগ কৰা অনৈতিক কিছুমান দৃশ্যাৱলীয়ে পুতেকক মাক-বাপেকৰ পৰা, ভনীয়েকক ভায়েকৰ পৰা আঁতৰি গৈ নাট উপভোগ কৰিবলৈ বাধ্য কৰালে। অথচ ইমানৰ পিছতো চৰকাৰ একেই থাকিল। ভ্ৰাম্যমানৰ ওপৰত চৰকাৰৰ আগৰ সেই মনোভাৱ সলনি নহ'ল। চৰকাৰৰ ঘৰত ভ্ৰাম্যমান একেই অৱহেলিত হৈয়ে থাকিল। আৰু সেই অৱহেলাৰ ফলতেই লেকামহীন ভাৱে কিছুমান প্ৰযোজকে চলাই গৈ থাকিল 'নাটকৰ বেহা' আৰু ৰাইজ ইয়াৰ কৱলত পৰি উকমুকায়েই থাকিল।\nপৰিৱৰ্তন উন্নতিৰ মাপকাঠী। কিন্তু কিছুমান ভ্ৰাম্যমান নাট্যদলৰ এই অনৈতিক আৰু পৰিচৰ্চিত আপত্তিজনক কাণ্ড-কাৰখানাই ভ্ৰাম্যমানক প্ৰকৃতাৰ্থত উন্নতিৰ দিশলৈয়ে লৈ গৈ আছেনে? আজিৰ তাৰিখত সেয়া এক ডাঙৰ প্ৰশ্ন। সেয়েহে চৰকাৰে বিশেষ পদক্ষেপ লৈ পৰিকল্পিতভাৱে কিছুমান নীতি-নিয়মৰ মাজেৰে ভ্ৰাম্যমানক পৰিচালন প্ৰক্ৰিয়াটোত দিশ নিৰ্ধাৰণ কৰি নিদিলে বিশ বছৰমান পাছৰ ভ্ৰাম্যমান আৰু পঞ্চাশ বছৰ আগৰ সেই ভ্ৰাম্যমানৰ কোনো সামঞ্জস্য নোহোৱা হৈ পৰিব আৰু ই নষ্ট কৰি গৈ থাকিব আমাৰ সাতামপুৰুষীয়া সাংস্কৃতিক ঐতিহ্যক।\n১। ভ্ৰাম্যমান থিয়েটাৰৰ ইতিহাস, প্ৰথম খণ্ড, কিশোৰ কুমাৰ কলিতা\n২। পাঠশালা, কিশোৰ কুমাৰ কলিতা\n৩। অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া (http://as.wikipedia.org)\n৪। আমি অসমীয়া ই-আলোচনী (www.amiasomiya.org)\n২/ প্ৰতিবিম্ব, ২৮/০৮/২০১৩, সম্পাদকীয় পৃষ্ঠা\nউপস্থাপক Dhrubajyoti Sarma সময় 10:37 AM\nহিতেন শৰ্ম্মাৰ দিনলিপি-১ (২য় অধ্যায়)\n...ক্লিং...ক্লিং.....ক্লিংক্লিং...-ঠিক পিছপিনেই চাইকেলৰ বেল শুনি মই উচপ খাই উঠিলো। ঘূৰি চাই দেখো এজন পাহোৱাল ল'ৰা।\n-কি বছ, চাইকেল থ'বি?....উ..হু...এতে নহে....হেই তাতে যা-সি প্ৰায় গৰম সুৰতেই মাত লগালে।\n-আব্বে নতুনকে আইছা নেকি এ? এতে তোৰ কাৰণে জাগা নাই, ..যা-এইবাৰ সি এনে সুৰত কথাখিনি ক'লে যেন চাইকেল ষ্টেণ্ডৰ সেই ঠাইখিনি তাৰ বাবেহে পঞ্জীভুক্ত কৰা আছে।\nআজি কলেজত মোৰ প্ৰথম দিন। কাজিয়া-পেচাল, তৰ্ক-বিতৰ্কত সোমাবলৈ মন নগ'ল। লাহে লাহে মই চাইকেল খন ঠেলি ঠেলি তাৰপৰা আঁতৰি আহিলো।\nবজালী কলেজ। মোৰ সপোনৰ কলেজ। সৰুতে ভাৱিছিলো, মোৰ যেন বুদ্ধি-বৃত্তি বেছিকৈ নাথাকে, যিয়ে মোক বজালী কলেজত পঢ়াৰপৰা বিৰত কৰিব পাৰে। সৰুৰেপৰাই শুনি আহিছিলো এই কলেজৰ নাম। সৰুতে শুনিছিলো পঢ়া-শুনাত থকা খ্যাতিৰ কথা। হায়াৰ-ছেকেণ্ডাৰীত বয়সানুযায়ী পঢ়া-শুনাত থকা খ্যাতিৰ ঠাইত লৈছিল, ইয়াত পঢ়া ছোৱালীবোৰৰ সৌন্দৰ্য্যৰ খ্যাতিয়ে। আৰু আজি যেন আহিয়েই ইয়াৰ চাইকেল ষ্টেণ্ডত আন এক খ্যাতিৰ মুখামুখি হবলৈ সাজু হৈছিলো। মনতো দুৰু-দুৰুকৈ কঁপিছিল। লাহে লাহে চাইকেলখন ঠেলি কলেজৰ সন্মুখত থকা ইউকেলিপ্তাছ এডালৰ গাত আওজাই থৈ কেৰিয়াৰৰ পৰা বহীখন উলিয়াই হাতত ল'লো।\nক্লাছ আৰম্ভ হোৱাৰ কথা যদিও দুসপ্তাহ আগৰেপৰাই আছিল, বানপানীয়ে গাঁওৰপৰা কলেজলৈ অহা ৰাস্তা চিঙি পেলোৱাৰ বাবে আহিবহে পৰা নাছিলো। আৰু আজি অলপমান পানী কমিলত কলেজলৈ বুলি ঢাপলি মেলিছিলো। কিযে অশান্তি লাগি আছিল এইকেইদিনত। আৰু আজি আহিও এনে এক পৰিস্থিতিৰহে সন্মুখীন হব লগা হ'ল। ভাবি ভাবি মই গৈ বাৰান্দা পালোগৈ।\n-ঐ হিতেন... -ঘূৰি চাই দেখো অনিল। হায়াৰ ছেকেণ্ডাৰীত একেলগে পঢ়া অনিল।\n-ও... কিএ...তয়ো এতে ল'লি নিকি? কভে বাহিৰত যাৱ কথা আছিল বুলে?\n-ধই, বাহিৰত যাবি !.... এতেয়ে ভাল এ।\n-পাছে কিহত ল'লি তই?\n-ফিজিক্স। বায়' দেখুন তোৰ ফ'ৰ্থ চাবজেক্টহে আছিল যেন পাউ?\n-আছিলতো। আহতে মেটচত লবাএ আইছলু। পাছে ফৰ্ম ফিলাপ কৰি থাকোতে যি ঘটনা ঘটিল, মই কবাএ নল্লু কিত্তে মেটচৰ জাগাত জুলোজি লেখি দিলু।\n-ভালকে ক'চুন কি হৈছি\n-কমদে...... পাছে ইতা যা, অফ টাইমত ওলবি। তিত্তে কম\n-দে হোবো দে... পাছে মই ক্লাছ-চাছ ক'ত আছে নাজনুৱে ৰ'\nঅগত্যা অনিলে মোক ডিপাৰ্টমেণ্ট নটিচব'ৰ্ডলৈ নি দেখুৱাই থৈ আহিলেগৈ। এতিয়া এটা মেজৰৰ ক্লাছ। ১০ নং ৰূমত। তাৰ পাছত দুটা অফ। মই লাহে লাহে কোঠাকেইটাৰ নম্বৰসমূহ চাই যাবলৈ ধৰিলো।\nআজি মোৰ প্ৰথম দিন। সপোনৰ কলেজ এখনত খোজ দিয়াৰ প্ৰথম দিন। মনতো কিবা এক অবুজ ভাবত বিভোৰ হৈ আছিল। অন্য ল'ৰা-ছোৱালীবোৰ যিমানেই কাষেৰে পাৰ হৈ গৈছিল সিমানেই নাৰ্ভাছ অনুভৱ কৰিছিলো। অনিলক লগ পাই অলপ সাহস পাইছিলো যদিও মনৰ জড়তা তেতিয়াও একেবাৰে নাইকীয়া হৈ যোৱা নাছিল। সেয়ে কিবা এটা ভয় ভাৱ মনত লৈয়ে প্ৰতিটো কোঠাৰ দৰ্জাৰ ওপৰত লগাই থোৱা সংখ্যাবোৰ পৰীক্ষা কৰি কৰি আগুৱাই গৈ আছিলো। আৰু অৱশেষত গৈ উপস্থিত হৈছিলো সেই নিৰ্দিষ্ট কোঠাটোৰ সন্মুখত।\nৰূম নং-১০। এটা সৰু কোঠা। পাঁচখন ডেস্ক-বেঞ্চ কোনোমতে সোমাই থোৱা নতুন বিজ্ঞান ভৱনৰ প্ৰথম মহলাৰ একেবাৰে শেষৰপিনে থকা এটা কোঠা। কোঠাটোলৈ জুমি চালো। নাই কোনো নাই, কিন্তু আটাইকেইখন ডেক্সৰ ওপৰতেই কিতাপ, বেগ আদি ৰাখি থোৱা আছে। লগে লগে মোৰ চকুত পৰিল, কোঠাটোৰ সিটো ফালে থকা বাৰান্দাখনলৈ। বহুকেইজন ল'ৰা-ছোৱালীয়ে বাহিৰত আড্ডা দি আছে। মই ইতস্ততঃভাৱে লাহে লাহে সোমাই আহিলো। নাই, ক'তো বহিবলৈ ঠাই নাই। শেষত যেনিবা শেষৰ ডেক্সখনত অলপ খালী ঠাই দেখিলো। কিন্তু তাত দুখন ছোৱালীৰ বেগ দেখি মই আকৌ কোচ খাই আহিলো। ইমান বছৰে মই পঢ়া কতো ল'ৰা-ছোৱালী একেলগে বহি ক্লাছ কৰা নিয়ম পোৱা নাছিলো। কিন্তু আজিহে কি পালাত পৰিলো ! এতিয়া ইয়াত নবহি উপায়ো নাই, ইপিনে বহিলে বা বাকীবোৰে কি ভাবে !! গুছিয়েই যাও নেকি !!-এবাৰ ভাবিলো। কিন্তু আজিয়েই মোৰ প্ৰথম ক্লাছ। তাতে মেজৰৰ। এনেকৈ গুছি গ'লে কেনেকৈ হব-নিজকে অভয় দিলো। বহিম-নবহিম দোমোজাত এনেকৈ থাকোতেই এজনী ছোৱালী সোমাই আহিল। সোমায়েই কোঠাৰ ভিতৰত মোক দেখি এনেভাবে চালে, যে মই যেন একেবাৰে পৃথিৱীত নথকা আচহুৱা প্ৰাণী এটাহে। অলপ পৰ তেনেকৈয়ে চাই থাকি তাই চকু নমালে আৰু লাগে লাগে গৈ শেষৰ ডেক্সখনত থকা বেগ এখনত কিবা খুচৰি আকৌ আহি মোৰ সন্মুখ পালেহি।\n-নতুন নেকি?-তাই মোলৈ চাই সুধিলে\n-উম। ক্লাছ এতেয়ে হোবোতো?\n-অ...ইয়াতেই হব। মেজৰৰ ক্লাছহে হব। প.কেৰ ক্লাছ-কৈ কৈ তাই ওলাই গ'ল। কি পি.কে বুজি নাপালো যদিও ইয়াতেই ক্লাছ হব বুলি নিশ্চিত হব পাই অকনমান সকাহ পালো। মই শেষ বেঞ্চৰ খালী ঠাইখিনিত ছোৱালী দুজনীৰ বেগৰপৰা দূৰত্ব বজাই বহি পৰিলো।\nএক অনন্য অনুভূতিয়ে মোৰ মনত ক্ৰিয়া কৰি আছিল।প্ৰচণ্ড নাৰ্ভাছ অনুভৱ কৰিছিলো। বুজি পোৱা নাছিলো ইয়াৰ ৰেহ-ৰকমবোৰ। তাতে আৰু নাৰ্ভাছনেছে কথাবোৰ মোৰ মনলৈ পাক খুৱাই খুৱাই আগবঢ়াই দিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। ক'ৰ বা বাকী ল'ৰা-ছোৱালীবোৰ, আগৰ লগৰবোৰৰ দৰে বা হয়নে নহয়। ভাবি থাকোতেই মই অহা দুৱাৰখনেৰে চাৰ এজন সোমাই আহিল। লগে লগে হিলদ'ল ভাঙি বাহিৰত থকা ল'ৰা-ছোৱালীবোৰো সোমাই আহি নিজ নিজ ঠাইত বহি পৰিল।\n-ঐ পূৱালী, আজি বহীখন হ'লে কাকো নিদিবি দেই। নতুন ল'ৰা দেখিলেই তোৰ বহীখনে দৌৰো-দৌৰো লগাই নহয় আৰু !!-আগৰ বেঞ্চৰপৰা ল'ৰা এজনে ঠাট্টাৰ সুৰত মোৰ কাষত বহা ছোৱালীজনীলৈ চাই মিচিকিয়া হাঁহি এটা মাৰি ক'লে।\n-কাকো নিদিলেও তোক নিদিও...চিন্তা নকৰিবি। এতিয়া আগফালে চা। চাৰে গম পালে মচলা পাবি-তায়ো ফুচফুচাই কৈ উঠিল।\nচাৰে হাজিৰা বহীখন মেলি নাম মাতিব ধৰাৰ ঠিক আগমূহুৰ্তত সেই চাইকেল থব ধৰোতে লগ পোৱা পাহোৱাল ল'ৰাজন "মে আই কাম ইন চাৰ" বুলি সোমাই আহি মোক হেচাঁ মাৰি বেঞ্চখনৰ সন্মুখত বহি পৰিল। উপায়হীন হৈ ময়ো ছোৱালীজনীৰ কাষতেই বহিব লগা হ'ল।\nকিযে সমস্যাত পৰিলো ! প্ৰথমবাৰৰ বাবে শ্ৰেণীকোঠাত কোনো ছোৱালীৰ ওচৰত বহিছো। তাতে গাত গা লগাই। ইমানেই অপ্ৰস্তুতবোধ কৰিছো যে গোটেই ক্লাছটোৰ ৪৫ মিনিট সময় মোৰ বাবে ৪ ঘণ্টা যেন হৈ পৰিল। অৱশেষত ক্লাছ শেষ কৰি নতুন হিচাপে মোৰ সাধাৰণ পৰিচয় লৈ চাৰ ওলাই গ'ল। লগে লগে যেন ময়ো মকৰা জালত আৱদ্ধ হৈ থকাৰ পৰাহে মুক্তি পালো। প্ৰায় চাৰৰ লগে লগেই ময়ো ওলাই আহিলো। আহিয়েই দেখো অনিল কোঠাৰ সন্মুখৰ ৰৰৈ আছেহি।\n-আৰে দাস... প্ৰথম দিনাএ দেখুন আৰম্ভ কৰি দিলি এ?\n-যাগাএ নাছিল এ... এনেকে আৰো পাৰিনা ! গোটে ক্লাছ একো মূৰোত নুসুমোল।\n-কিংকে সুমোবো... কাষত এনে ৰূপৱতী কমলা থাকলি কুনো সুস্থ মানহোৰ মূৰোত বেলেগ বস্তু নুসুমোই।\n-এহ...বুল। বৰকে কামাৰ দিয়া তই।\n-কামাৰ দিছুনা সঁচায়ে কেইদিনমেন পাছত দেখিম য'।\nপ্ৰথম দিনৰ প্ৰথম ক্লাছ কৰি প্ৰথম অফত কলেজৰ সন্মুখৰ ইমন ৰেষ্টুৰেণ্টত যেতিয়া চাহ-চিংৰা আগত লৈ বহিছিলো, ভয়-শংকা, নাৰ্ভাছনেছ আদি মোৰ মনৰ পৰা বহুখিনি আঁতৰ হৈছিল। অনিলে আৰম্ভ কৰিছিলহি তাৰ এডমিশ্যনৰ কাহিনী, কিদৰে ফ্ৰম ফিলাপ কৰাৰ সময়ত তাৰ কাষত বহা ধুনীয়া ছোৱালীজনীয়ে মেজৰ হিচাপে জুলোজি লিখাৰ বাবে সিও জুলোজি লিখি দিলে, আৰু তাৰ বাবে ঘৰত কিমান গালি খাব লগা হ'ল ইত্যাদি ইত্যাদি। আৰু এই সকলোবোৰ শুনি হাঁহি হাঁহি পেটৰ নাড়ী ডাল ডাল হৈ গৈছিল। এক যেন নতুন অধ্যায়ৰহে সূচনা হ'ল... জীৱনে এক নতুন দিশে আগবাঢ়িছিল... কব নোৱাৰাকৈয়ে জীৱনে ইতিহাসৰ পাতত লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰি দিছিল সময়ৰ দিনলিপি।\nউপস্থাপক Dhrubajyoti Sarma সময় 5:14 PM\n৭৯ লৈ ওভোতনি যাত্ৰা-১০\nঅসম আন্দোনল বুলিলে সাধাৰণতে অবৈধ বাংলাদেশী আৰু অবৈধ বিদেশীৰ কথাই প্ৰথমে মনলৈ আহে। কিন্তু এই অবৈধ বিদেশী নাগৰিকসকল কেতিয়া ক'ৰ পৰা আৰু কেনেকৈ আহিল সেই বিষয়ে জনাতো আজি নতুনকৈ উদ্ভৱ হোৱা আন্দোলনৰ উকমুকনিত অংশগ্ৰহণ কৰা বহুতেই নাজানে। এই বিষয়ৰ জ্ঞানহীনতাই অসম আন্দোলনৰ এই নতুন পৰ্বক বিপথে পৰিচালিত কৰাৰো আশংকা নথকা নহয়। আজি অসমত বিদেশী চিনাক্তকৰণৰ বাবে চৰকাৰৰ উপৰিও স্থানীয় ৰাইজৰ সহযোগিতা লাগিবই আৰু তাৰ বাবে সকলোৱে এই "বিদেশী" বুলি আচলতে কাক কোৱা হৈছিল তাক ভালদৰে জানিবই লাগিব।\nচিত্ৰঃ নেলী হত্যাকাণ্ডৰ আগতে প্ৰকাশ পোৱা বাংলাদেশী অধ্যুসিত অঞ্চলৰ এখন আনুমানিক মানচিত্ৰ, সংগ্ৰহঃ ইণ্টাৰনেট\nঅসমত প্ৰথমে বহিৰাগতৰ প্ৰব্ৰজন ঘটাইছিল ইংৰাজে-\nক] চাহ বাগানৰপৰা কাম কৰাৰ বাবে ছোটনাগপুৰ আদি অঞ্চলৰ পৰা বিভিন্ন উপজাতিৰ বনুৱা আৰু\nখ] চৰ অঞ্চলৰ খেতি-বাতি কৰিবলৈ পূৱ বংগৰপৰা পৰিশ্ৰমী আৰু কষ্টসহিষ্ণু কৃষক।\n১৯৫০ চনত প্ৰণয়ন কৰা The Immigration (Expulsion from Assam) Act, 1950 মতে ঠিক কৰা হৈছিল যে, পাকিস্তানৰ অনাইছলামিক ব্যক্তিয়ে যদি গোষ্ঠী সংঘৰ্ষৰ ভয়ত আহি ভাৰতত প্ৰৱেশ কৰে তেন্তে তাক শৰণাৰ্থী আখ্যা দিয়া হব। ১৯৭১ চনৰ ২৫ মাৰ্চত "বংগবন্ধু" শেখ মজিবৰ ৰহমানে নিৰ্বাচনত জয়লাভ কৰি পূৰ্ব্ব পাকিস্তানক ধৰ্মনিৰপেক্ষ বাংলাদেশ আখ্যা দিছিল। ফলত ১৯৭১ চনৰ ২৫ মাৰ্চৰ পিছত ভাৰতবৰ্ষলৈ এনে লোকৰ প্ৰব্ৰজন নিষিদ্ধ হ'ল। ধৰ্মৰ নামত ত্ৰাসিত লোকৰ বাবে সেইবাবে ভিত্তি বৰ্ষ হৈ পৰিল ১৯৭১ চন।\nআনহাতে ১৯৪৮ চনৰ ১৯ জুলাইৰ আগতে পাকিস্তানৰ পৰা আহি ভাৰতত বসবাস কৰিব লোৱা লোকক সংবিধানৰ ৬ নং অনুচ্ছেদমতে ভাৰতীয় নাগৰিক বুলি ধৰা হয়। কিন্তু এইসকল লোকক চিনাক্তকৰণ কৰাত দূৰুহ হোৱা হেতুকে ১৯৫১ চনত তৈয়াৰ কৰা লোকগননাৰ নথি-পত্ৰকেই আন্দোলনৰ মূল বিষয় বিদেশী বহিষ্কৰণৰ ভিত্তি বৰ্ষ কৰি লবলৈ আন্দোলনকাৰীসকলে ঠিৰাং কৰি লৈছিল।\nকিন্তু আন্দোলনকাৰীসকলৰ ভিত্তিবৰ্ষ ১৯৫১ চনক চৰকাৰে কোনোপধ্যেই মানি লোৱা নাছিল। চৰকাৰে ১৯৭১ চনক ভিত্তিবৰ্ষ হিচাপে আন্দোলনকাৰীসকলক মান্তি কৰাবলৈ চেষ্টা চলাইছিল। ফলত সৰ্বসাধাৰণৰ মাজতো ১৯৫১ আৰু ১৯৭১ চনৰ কোনটো মানিব কোনটো নামানিব তাক লৈ ভিন্নমতৰ সৃষ্টি হৈছিল। ফলত আন্দোলনৰ যিসকলে ১৯৫১ চনক ভিত্তিবৰ্ষ হিচাপে মানি লৈছিল তাক আন্দোলনৰ পক্ষে থকা বুলি আৰু যিয়ে ১৯৭১ চনক ভিত্তিবৰ্ষ বুলি মানি লৈছিল তাক আন্দোলনৰ বিৰোধী বুলি গন্য কৰা হৈছিল।\n[সমল পুথিঃ অসম আন্দোলনঃ প্ৰতিশ্ৰুতি আৰু ফলশ্ৰুতি]\nউপস্থাপক Dhrubajyoti Sarma সময় 3:10 PM\nগ্ৰন্থালোচনাঃ দিলীপ চন্দনৰ নেদেখা নদীৰ ঘাট\nউপন্যাসঃ নেদেখা নদীৰ ঘাট\nলেখকঃ দিলীপ চন্দন\nপ্ৰকাশকঃ ষ্টুডেণ্টচ ষ্ট'ৰচ\nপ্ৰথম প্ৰকাশঃ নৱেম্বৰ, ১৯৯৩\nমূল্যঃ ২৫ টকা\nঅসমৰ প্ৰবাদপুৰুষ, কিংবদন্তীস্বৰূপ চৰিত্ৰ "ডাক" বা "ডাকপুৰুষ"ৰ জীৱনৰ আধাৰত ৰচিত উপন্যাস নেদেখা নদীৰ ঘাট। নানা ৰহস্য আৰু অলৌকিক আচ্ছাদনেৰে পৰিপূৰ্ণ ডাকৰ জীৱন আৰু কৰ্মৰাজিৰ কথাক লৈয়ে দিলীপ চন্দনে ৰচনা কৰিছে উপন্যাসখনি।\nডাকৰ জীৱন সঁচাকৈয়ে এক ৰহস্য। কোনোবাই যদি কয় ডাকৰ জন্ম বৰপেটাৰ ওচৰৰ লেহিডঙ্গৰাত, বহুতে আকৌ কব খোজে ডাক বঙ্গ বা উত্তৰ প্ৰদেশ বা মিথিলাৰহে। কোনোবাই যদি ডাকক কুমাৰৰ লৰা হিচাপে কয়, কিছুমানে আকৌ তেওঁ আচলতে গোৱালৰ ল'ৰা বুলিহে কব বিচাৰে। বহুতেই আকৌ সন্দেহ কৰে "ডাক" নামটো খেতিকৰ্মত জড়িত মানুহৰ মনৰ পৰাহে প্ৰচলন হৈছে, আচলতে তেনেকুৱা কোনো এজন মানুহ দৰাচলতে নায়েই। ডাকৰ জন্ম যেনেকৈ ৰহস্যাবৃত, মৃত্যুৰ কাৰকো সন্দেহপূৰ্ণ। মুঠৰ ওপৰত ডাকৰ গোটেই জীৱন পৰিক্ৰমাৰ ওপৰতেই থকা এই সকলোবোৰ আসোঁৱাহ, খেলিমেলি আৰু অপৰ্যাপ্ত তথ্যৰ পিছতো তেনে এজন মানুহৰ জীৱন আৰু কৰ্মৰাজিক লৈ এখন উপন্যাস লিখিবলৈ যোৱাটো সঁচাকৈয়ে দুৰূহ কাম, যিটো "নেদেখা নদীৰ ঘাট" ৰ মাজেৰে দিলীপ চন্দনে সফল ৰূপ দিবলৈ সক্ষম হৈছে।\nডাকপুৰুষ সম্পৰ্কত নানাজনে নানা মত পোষন কৰিছে, নানান বাখ্যা আগবঢ়াইছে। তাৰে ভিতৰত অতুল চন্দ্ৰ বৰুৱাৰ ৰচিত "ডাকে বোলে শুনা উপায়" গ্ৰন্থ, ড° নবীন চন্দ্ৰ শৰ্মাৰ "ডাক প্ৰবচন" গ্ৰন্থ, যতীন্দ্ৰনাথ গোস্বামীৰ "অসমীয়া সাহিত্যৰ চমু বুৰঞ্জী" ত ডাক পুৰুষৰ জন্মবৃত্তান্ত আৰু বচন সন্দৰ্ভীয় আলোচনা, দেৱেন্দ্ৰনাথ বেজবৰুৱা, পণ্ডিত হেমচন্দ্ৰ গোস্বামী, কালিৰাম মেধি, দেৱানন্দ ভৰালি আদি ব্যক্তিসকলৰ নানান বাখ্যা আৰু পশ্চিম অসমৰ কৃষিজীৱি সমাজখনত প্ৰচলিত প্ৰবাদসমূহক সমল হিচাপে লৈয়েই ঔপন্যাসিকে ৰচনা কৰিছে উপন্যাসখন।\nডাকৰ বচন মূলতঃ কৃষিকাৰ্য্যৰ লগত জড়িত কিছুমান প্ৰবাদ। সেই কথাকেই মূল হিচাপে লৈ ৰচনা কৰা হৈছে উপন্যাসখন। য'ত পুৰণি কিতাপ, প্ৰবন্ধ, আলোচনা, বাখ্যা আদিৰ আধাৰত ডাঙি ধৰিব খোজা হৈছে ডাকৰ জন্মৰ পৰা মৃত্যুলৈ গোটেই জীৱন কাহিনী। ডাকৰ জন্মকাহিনী সম্বন্ধে থকা ডাকৰ বচনৰ পৰা কৰা যুক্তিসংগত অনুমানৰ আলমতেই তুলি ধৰা হৈছে ডাকৰ জন্ম ঠাইৰ প্ৰাকৃতিক আৰু ভৌগলিক বৰ্ণনা। ঠিক তেনেদৰে এই বাখ্যাসমূহৰ ওপৰত ভিত্তি কৰিয়েই দৰ্শোৱা হৈছে ডাকৰ শৈশৱৰ পৰা মৃত্যুলৈ গোটেই জীৱন পৰিক্ৰমা।\nমুঠৰ ওপৰত অলপমান তথ্যক জুমুঠি হিচাপে লৈ, ডাকৰ বচনসমূহকেই খেৰ-কূটা হিচাপে লৈ, তাক কল্পনাৰ আৱৰণেৰে সজাই পৰাই ৰঙ-ৰহণেৰে কিছুমান অলৌকিক বা অতিলৌকিক কাহিনীক পাঠকসমাজত এখন উপন্যাসৰ ৰূপত বাস্তৱ আৰু বিশ্বাসযোগ্য কৰি তোলাৰ বাবে যিমানখিনি কষ্টৰ প্ৰয়োজন আছিল, সেই সকলোখিনি উপন্যাসখনৰ মাজত দেখিবলৈ পোৱা যায়।\n"নেদেখা নদীৰ ঘাট" নিসন্দেহে অসমীয়া সমাজলৈ দিলীপ চন্দনৰ এক অনবদ্য অৱদান। ডা° ধ্ৰুৱজ্যোতি বৰাদেৱে কোৱাৰ নিচিনা "উপন্যাসৰ পাতনি নালাগে। তাৰ কাহিনীয়েই তাৰ বক্তব্য কয়। তাতেই ঔপন্যাসিকৰো কৃতিত্ব। আজিৰ ভঙ্গুৰ সময়ত কষ্টকৰ কামৰদ্বাৰা এনে এখন উপন্যাস, এক সৃষ্টিকৰ্ম ৰাইজৰ আগলৈ উলিয়াই দিয়াটো সঁচাই টান কাম।" আৰু নেদেখা নদীৰ ঘাট উপন্যাসখনৰ মাজেৰে সেই কৃতিত্ব অৰ্জন কৰিছে দিলীপ চন্দনে। নিসন্দেহে ই এক সুখপাঠ্য।\nঠিকণা... Guwahati, Assam, India\nদুগালেৰে বৈ আহে ধল\nশৰতৰ সুবাসী আদৰণিত বৰষা হৈ পৰে অস্থিৰ\nৰাউচি জুৰি কৰে হৃদয়ৰ আলাপ।\nএপৰ দুপৰ দুখৰ সময়\nএটোপ-দুটোপ খঙৰ চকুলো\nপুত্ৰসকলকো কন্দুৱায় ।\nশদিয়াত সপোন ধেমাজিত মায়া\nলখীমপুৰত ভঙা-গঢ়াৰ মায়াময় খেলা\nনগাঁওত প্ৰেম কাজিৰঙাত সেৱা\nমাজুলীত গুৰুজনাৰ কাতৰ প্ৰাৰ্থনা\nহেৰুৱাৰ বেদনাত হৃদয় ওপচে।\nবৰপুত্ৰৰ আঁতৰত হৃদয়ে ৰাউচি জুৰে\nলুইতেও সোৱৰায়-বুঢ়া লুইত বোৱা কিয়\nবৈ যায় ধলৰ চকুলো\nধলৰ চকুলো নিগৰে\nপথাৰত ভাঙি যায় সপোন\nউটি যায় গৰ্বৰ প্ৰাসাদ\nপদূলিত মায়াই ভূৰ সাজে\nবৰষাই দাত নিকটাই হাঁহে\nশংকা, শংকা আৰু শংকা\nমানৱৰ অত্যাচাৰত হিয়াখন ভাগে\nখঙৰ জ্বালাত প্ৰলয় নামে\nভূ-পৃষ্ঠত পুত্ৰসকলে জীয়াতু ভুগে\nনিয়ৰ নামিব খোজে\nশেৱালীজোপা ভৰি ভৰি ফুলে\nবৰষাৰ ঠেহ ভাগে\nপৃথিৱীত ধলৰ জোৱাৰ কমে।\nচিত্ৰঃ অসম আন্দোলনৰ এটা দৃশ্য [সংগ্ৰহঃ ইণ্টাৰনেট]\nঅসম আন্দোলন এটা সংগঠনে আৰম্ভ কৰা অন্দোলন নাছিল। সেই সময়ত প্ৰতিজন অসমীয়াই এই আন্দোলনৰ প্ৰয়োজনীয়তা অনুভৱ কৰিছিল আৰু সেই বাবেই বিভিন্ন দল-সংগঠনৰ প্ৰচেষ্টাত এই আন্দোলনে এক নতুন দিশলৈ গতি কৰিছিল। কিন্তু বহুকেইটা সংগঠনৰ নেতৃত্বত এই আন্দোলনে ফলাফলৰ দেশে ধাৱমান নহব বুলি চিন্তা কৰিয়েই ১৯৭৯ চনৰ জুনমাহৰ প্ৰথম ভাগৰপৰা সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থাক আন্দোলনৰ কেন্দ্ৰীয় নেতৃত্ব হিচাপে স্বীকৃতি দিয়া হৈছিল।\nআচলতে প্ৰথমতে আন্দোলনটোক এক 'অৰাজনৈতিক' আৰু 'সামাজিক' ৰেহৰূপ দিয়াৰ বাবেহে ছাত্ৰ সন্থাক নেতৃত্বত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল বুলি ভাবিব পাৰি। কিয়নো, আন্দোলনৰ সাংবিধানিক তাৎপৰ্য্য আৰু তাত্বিক কথাবোৰ পূৰ্ব্বঞ্চলীয় লোক পৰিষদ, জাতীয়তাবাদী দলেহে বাখ্যা কৰিছিল। অৰ্থাৎ অসম আন্দোলন যদিও প্ৰতিবাদৰ পৰাই আৰম্ভ হৈছিল, পিছৰ পৰ্যায়ত ইয়াৰ কাম-কাজ একে কূটনৈতিক তথা ৰাজনৈতিক উদ্দেশ্যৰে আগবাঢ়িছিল। ফলাফল যিয়েই নহওক, আন্দোলনৰ কাম-কাজ কেৱল যে আৱেগৰে চলা নাছিল এই কথাই তাক প্ৰমাণ কৰে।\nঅসমত নতুনকৈ যদি ৭৯ ৰ অসম আন্দোলনৰ ফলাফল বিচৰা নাযায়, তেন্তে সচেতন জ্যেষ্ঠ মহলে এই কথাবোৰ মন দিয়াটো যথেষ্ট গুৰুত্বপূৰ্ণ বুলি বিবেচিত হব।\n[সমল পুথি: অসম আন্দোলনঃ প্ৰতিশ্ৰুতি আৰু ফলশ্ৰুতি, পৃ.ট]\n১৯১১ চনৰ লোকপিয়লমতে অসমত অসমীয়াভাষী লোক আছিল ৩৫.১১ শতাংশ আৰু বঙালীভাষী লোক আছিল ২৬.৯ শতাংশ। ১৯৭১ চনৰ লোকপিয়লত এই হাৰ ক্ৰমে ৬০.৮১ শতাংশ আৰু ১৯.৭১ শতাংশ। এই কথা প্ৰকাশ পাইছিল ১০ এপ্ৰিল ১৯৮০ চনৰ "নাগৰিক" কাকতত।\n[উৎসঃ অসম আন্দোলনঃ প্ৰতিশ্ৰুতি আৰু ফলশ্ৰুতি, পৃ.ঝ]\nউপস্থাপক Dhrubajyoti Sarma সময় 9:00 AM\nঅসম সাহিত্য সভাৰ শুৱালকউছি অধিৱেশনত বহিৰাগত আৰু ৰাজ্যভাষাৰ প্ৰশ্নত ৰাজ্য চৰকাৰে কাৰ্য্যকৰী ব্যৱস্থা লব লাগে বুলি দাবী কৰিছিল।\nআন্দোলনৰ প্ৰাক অৱস্থাত বিদেশী অনুপ্ৰৱেশ বিষয়টোৰ প্ৰতি বিভিন্ন বুদ্ধিজীৱি, সমাজ সচেতকৰ লেখনিৰ মাজেৰে ৰাইজৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছিল "নাগৰিক" আৰু "দৈনিক অসম" কাকত দুখনে।\nআনহাতে জনগণক বহিৰাগতৰ বিষয়টোৰ প্ৰতি ভালেখিনি প্ৰভাৱিত কৰিছিল নিবাৰণ বৰাৰ "ইছলামাবাদ বনাম ঢাকাঃ দিল্লী বনাম দিছপুৰ" শীৰ্ষক প্ৰবন্ধলানিয়ে।\nহোমেন বৰগোহাঞিৰ "বহিৰাগত সমস্যা" প্ৰবন্ধলানিয়েও তেনে এক নিদৰ্শন। ১৯৭৮ চনৰ ২৭ জুলাইৰপৰা এইলানি প্ৰবন্ধ প্ৰকাশ পাইছিল।\n[উৎসঃ অসম আন্দোলনঃ প্ৰতিশ্ৰুতি আৰু ফলশ্ৰুতি, পৃ.গ, ঘ, চ]\nঅসম আন্দোলনৰ আগৰ বিধানসভা নিৰ্বাচনত ১৯৭৮ চনত CPIM দলে এঘাৰখন, CPI এ পাঁচখন আৰু RCPI এ চাৰিখন আসন পাই জনতা দলৰ গোলাপ বৰবৰা চৰকাৰক সমৰ্থন আগবঢ়াইছিল।\nঅসমৰ প্ৰথম আঞ্চলিক ৰাজনৈতিক দল আছিল পূৰ্ব্বঞ্চলীয় লোক পৰিষদ (PLP) যিয়ে ১৯৭৭ চনত নিবাৰন বৰাৰ নেতৃত্বত গঠন হৈছিল আৰু তাৰ পিছতেই ১৯৭৮ চনত নগেন হাজৰিকাৰ নেতৃত্বত অসম জাতীয়তাবাদী দল গঠন হৈছিল।\nগোলাপ বৰবৰা নম্ত্ৰীসভাই শপত গ্ৰহণ কৰিছিল ১৯৭৮ চনত।\n[উৎসঃ অসম আন্দোলনঃ প্ৰতিশ্ৰুতি আৰু ফলশ্ৰুতি, পৃ খ]\nবিদেশী বহইষ্কৰণৰ প্ৰশ্নত আন্দোলনকাৰী আৰু প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ মাজত কেবালানিও আলোচনা চলিছিল ১৯৮০ চনৰপৰা। কিন্তু বাৰে বাৰে এই আলোচনা বিফল হৈছিল। এই বিফলতাত বিৰাগ হৈ কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে অসম আন্দোলনৰ বিৰুদ্ধাচৰণ কৰিছিল। এই বিৰুদ্ধাচৰণৰ উদাহৰণস্বৰূপেই আন্দোলনকাৰীসকলৰ ওপৰত বহুতো শাস্তিমূলক ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰিছিল। ফলস্বৰূপে ১৯৮১ চনৰপৰা ১৯৮২ চনলৈ আন্দোলনৰ কাম-কাজ স্তীমিত হৈ পৰিছিল।\nউৎসঃ 1979 to 1985: The Anti Foreigner's Movement in Assam-A news\nযি অনুপ্ৰৱেশৰ আলম লৈ অসম আন্দোনল আৰম্ভ হৈছিল, সেই অনুপ্ৰৱেশকাৰীসকলৰ অধিকাংশই আছিল বাংলাদেশ আৰু পূৱ পাকিস্তানৰ পৰা অহা। সেই বাবে এই আন্দোলনক "বিদেশী বহিষ্কৰণ আন্দোলন" বুলিও কোৱা হৈছিল। বিদেশী বহিষ্কৰণৰ ওপৰত উত্থাপিত দাবীসমূহ অৱশেষত আন্দোলনৰ ৰূপ পাইছিলগৈ আৰু ১৯৭৯ চনৰ শেষ ভাগৰপৰা এই আন্দোলনৰ কাম-কাজ সক্ৰিয় হৈ উঠিছিল।\nআন্দোলনকাৰীসকলে দাবী কৰিছিল ১৯৫১ চনৰ পিছত অসমলৈ অহা বিদেশীসকলক বহিষ্কাৰ কৰিব লাগে, যিসময়ত চৰকাৰে এই সীমা ১৯৭১ হিচাপে ঠিৰাং কৰিছিল।\n১৯৭৯ চনৰ ৮ জুন তাৰিখে ঘোষনা কৰা ১২ ঘণ্টীয়া বন্ধৰপৰাই অসম আন্দোলনৰ কাৰ্যসূচী সণ্ঢালনিকৈ চলিবলৈ ধৰে।\n[উৎসঃ ১/ ৱিকিপিডিয়া\n২/ 1979 to 1985: The Anti Foreigners Movement in Assam-a news\n৩/ অসম আন্দোলনঃ প্ৰতিশ্ৰুতি আৰু ফলশ্ৰুতি, পৃ.খ]\nউপস্থাপক Dhrubajyoti Sarma সময় 10:18 AM\nঅসম আন্দোলন চলিছিল ১৯৭৯ চনৰপৰা ১৯৮৫ চনলৈ। ইয়াৰ গুৰি ধৰিছিল সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থা আৰু সদৌ অসম গণ সংগ্ৰাম পৰিষদে। এই আন্দোলনৰ মুখ্য উদ্দেশ্য আছিল অবৈধ অনুপ্ৰৱেশকাৰীক অতিশীঘ্ৰে চিনাক্তকৰণ কৰি বহিষ্কৰণৰ বাবে চৰকাৰক বাধ্য কৰোৱা। ১৯৮৫ চনত অসম চুক্তি স্বাক্ষৰ হোৱাৰ লগে লগে ছবছৰীয়া এই আন্দোলনৰ সমাপ্তি ঘটিছিল।\nযদিও অসম আন্দোলন এক অহিংস আন্দোলন আছিল, নেলী হত্যাকাণ্ডৰ দৰে হিংসাত্মক ঘটনাও এই আন্দোলনৰ সময়ছোৱাত ঘটিছিল।\nঅসম চুক্তি স্বাক্ষৰ হোৱাৰ পিছত অসম আন্দোলনৰ নেতাসৱে লগ হৈ "অসম গণ পৰিষদ" নামেৰে ৰাজনৈতিক দল গঠন কৰিছিল আৰু ইয়েই ১৯৮৫ চনত ৰাজ্য চৰকাৰ গঠন কৰিছিল।\nধৰি ল’লোঁ আজি শনিবাৰ\nশনিবাৰে ইয়াত হঁহা বন্ধ\nশনিবাৰে ইয়াত হাহাকাৰ কৰা বন্ধ\nআনকি শনিবাৰে বন্ধ দেওলীয়াৰ স্বৰ্গযাত্ৰাও।\nঠিক দেওবাৰৰ আগৰ দিনটো।\nআজি ইয়াত পালন কৰা হ’ব নিস্তব্ধতাৰ দিৱস।\nকেই মুহূৰ্তমানৰ বাবে কাৰ্ফিউ আঁতৰাই দিয়া হ’ব\nজোৰ কৰি বজাৰ পতা হ’ব\nয’ত থাকিব তেজৰ ডোঙাত লেৰেলি যোৱা পাচলি\nশিবিৰৰ সন্মুখত দম খাব\nচৰকাৰী ভেটা ৰখীয়াৰ দল!\nপ্ৰত্যাশিত দেওবাৰটোৰ আগৰ শনিবাৰ।\nধৰি ল’লোঁ আজি শনিবাৰ,\nইয়াত ৰজাৰ মেল পতা হ’ব\nলাখ লাখ শৰণাৰ্থীক সাধুকথা শুনোৱা হ’ব\nদেখুওৱা হ’ব বহু ডাইমেনশ্বনেল ছৱি\nসপোন আৰু জীয়াই থকাৰ।\nচিকুণাই ৰখা শিবিৰত বিলোৱা হ’ব\nএক কেজি চাউল, এপোৱা দাইল\nমৃত্যুও থাকিব কাইলৈ বহু দূৰৈত\nকিয়নো কাইলৈ শনিবাৰ\nকালিৰ পিছত ইয়াত সপোন নাথাকিব\nথাকিব কেৱল বাস্তৱ আৰু জীৱনৰ সংগ্ৰাম\nচিকিৎসা শিবিৰত শাৰী পাতিব লাগিব\nএটা লেমোফেন অথবা পেৰাচিটামলৰ বাবে\nএপোৱা দাইলৰ ভাত হ’ব মহাৰ্ঘ্য\nকাৰোবাৰ মৃত্যুত কান্দিবলৈ ইয়াত সময় নাথাকিব\nকেকনি-জেকনিও হ’ব জীৱনৰে এক অংশ।\nসেই সময়ত ইয়াত কেৱল মনত পেলাব পাৰিব\nৰজাই শুনোৱা সাধুকথাবোৰ।\nধৰি ল’লোঁ ৰজাৰ হাটবাৰক আদৰিবলৈ\nআজিয়েই সেই আপদীয়া শনিবাৰ !!\nউপস্থাপক Dhrubajyoti Sarma সময় 10:03 AM\nহিতেন শৰ্ম্মাৰ দিনলিপি-১২\nযোৱা এমাহতে বহুত ঘটনা ঘটি গৈছিল| মাছ মৰাৰ পৰা আৰম্ভ হৈছিল খেলিমেলিবোৰ| আৰু যি এবাৰ খেলিমেলি লাগিছিল, সি সমাধা হোৱাৰ নামেই লব খোজা নাছিল| কেতিয়াবা যদি এটা সমস্যাই মূৰ-সোলোকা দিছিল, আন এটাই আহি গবা মাৰি ধৰিছিল-ঠিক কাবাদী খেলৰ নিচিনাই| আৰু এতিয়া যিটো সমস্যাই লগ দিছেহি সিয়েই মোক খুলি খুলি খাবলৈ যথেষ্ট| দুৰ্বিসহ সেই যাতনা | .... দহ বছৰ... পূৰাপুৰি দহ বছৰ কবৰস্থিত হৈ আছিল যন্ত্ৰণাবোৰ... আৰু হঠাত্ আজি মাম্মী হৈ ওলাই আহিল হাস্পতালৰ বাটচ’ৰাত|\nবৰ ভাগৰ লাগি গৈছিল| সমাজৰ এটা মাত্ৰ অন্ধবিশ্বাসৰ বিপৰীতে মাত মাতি ম‍ই থকাসৰকা হৈ গৈছিলো| বহুদিনৰ মূৰত ঘৰলৈ আহিছিলো| ভাৱিছিলো, অলপ জিৰণি লম| অন্ততঃ কেইদিনমান শান্তিত কটাম| আৰু ইয়ালৈ আহি যিখিনি হৈ গ’ল, সেইখিনিয়েই মোক ভাগৰুৱা কৰি তুলিলে| ম‍ই জিকি গ’লো, কোনোৱা হাৰি গ’ল| কিন্তু এই জয়লাভে মোক কি দিলে ম‍ই গমকেই নাপালো|\nহাস্পতালৰ পৰা অহাৰ পিছত দুদিন ধৰি ঘৰতে সোমাই থাকিলো| কলৈকো ওলাই যাবৰ মনেই নগ’ল| তিনিসপ্তাহ হাস্পতালত ভূত আঁতৰোৱাৰ বাবে কৰা নেৰানেপেৰা চেষ্টাত কৈলাশ দা সুস্থ হৈ আহিছিল| আৰু তাৰ লগত লাগি থাকোতে পাহৰিয়েই গৈছিলো ঘৰ আৰু ঘৰৰ খবৰ| কৈলাশদাক হাস্পতাললৈ অনাৰ পিছত যিদিনা খবৰ লবলৈ আহিছিলো, সিদিনাই ভাৱিছিলো, দয়াল কাৰ ওচৰলৈ যাম| কিন্তু এই ভাগৰটোৱে মোক সেইটো‍ও পাহৰাই পেলালে| কাৰো লগতেই কথা পাতিবলৈ মন নগ’ল| অগত্যা নকলে নোহোৱা দুই-এষাৰ কথাৰ বাহিৰে অৱহেলা কৰি গ’লো সকলোকে| নিকুৱে আহি মাজে মাজে আমনি দিছিলহি যদিও মোৰ পৰা পাট্টা নোপোৱাত সিও লাহে লাহে পৰা আঁতৰি থাকিল| সকলোৰে পৰা আঁতৰত, সকলোকে নিলগত ৰখাই ম‍ই যেন মোৰ বাবে সময় উলিয়াই ল’লো| কবৰ খান্দিবলৈ| হৃদয়ৰ কবৰত সমাধিস্থ সময়বোৰ চাবলৈ বৰ মন গৈছিল মোৰ| চাবলৈ মন গৈছিল, সেই সমাধিত শুই থকা আলসুৱা সেই আত্মা আজিও আছেনে ! আলোছায়াই খেদি ফুৰিব ধৰিছিল মোক| শুব পৰা নাছিলো, খাব পৰা নাছিলো, কেৱল সেই অৱয়বেই বেৰি ৰাখিছিল মোক.. হাস্পতালৰ সন্মুখত যি অৱয়ব দেখি কিছুসময়ৰ বাবে স্তব্ধ হৈ গৈছিল মোৰ হৃদ্‍স্পন্দন..|\nবুধবাৰ আছিল সিদিনা| বৰষুণ ইতিমধ্যে কমি ফটফটীয়া হৈ আছিল আকাশ | জোন নাছিল যদিও তৰাবোৰে আনন্দত মতলীয়া হৈ আছিল| চোতালত ঢাৰি এখন পাৰি গাৰু এটা লৈ দেউতা শুই আছিল| ভাত ৰন্ধাৰ মাজতে সময় পালে ঢাৰিখনৰ একাষে মুঢ়া এটাত বহি মায়ে বিচনী চলাই আছিল| কাষত বাজি আছিল আমাৰ সাতামপুৰুষীয়া সেই ফিলিপছ ৰেডিঅ’টো| কিবা এখন নাটক চলি আছিল| নীলু চক্ৰৱৰ্তীৰ গলগলীয়া কণ্ঠই যেন গোমা কৰি পেলাইছিল পৰিৱেশ| ম‍ই কাপোৰৰ আৰামী চকীখনত বহি আকাশলৈ চাই আছিলো| মোৰ প্ৰিয় আকাশ| যিয়ে মোক বিশালতা কি শিকাইছিল| আৰু আজি ! ক’লৈ গ’ল সেই বিশালতা উপলব্ধি কৰিব পৰা সময়বোৰ, সাহসবোৰ! আকাশৰ গভীৰতালৈ দৃষ্টি নিক্ষেপ কৰিছিলো আৰু যিমানে গভীৰতালৈ সোমাই গৈ আছিল সেই দৃষ্টি, স্মৃতিয়েও খুলি দি গৈছিল প্ৰতিটো মূহুৰ্তৰ কথাবোৰ| ক’ত লগ পাইছিলো..ক’ত লগ পাইছিলো? কলেজত? বজাৰত.. নে ক’ত? নে অ’ডিটৰিয়ামত? অ’ডিট’ৰিয়ামত| হয় অ’ডিট’ৰিয়ামতেই| বজালী কলেজ অ’ডিট’ৰিয়ামত| ফেছমেন ছ’ছিয়েল আছিল সিদিনা..... সেই দিনৰ পৰাই আলোছায়া মোৰ বাবে হৈ পৰিছিল "আলোছায়া" আৰু...\n-"অ’ হিতু দা, মোক ত‍ই ব’য়া পাইছা?" সকলো ভাৱনাৰ অন্ত পেলাই থতমত খাই মোৰ ওচৰতে থিয় দি থকা নি্কুলৈ চালো| অপৰাধী অপৰাধী ভাৱেৰে মোৰ ওচৰতে সেমেনা সেমেনিকৈ থিয় হৈ আছিল সি| ম‍ই তাক কোলাত উঠাই ল’লো|\n-"আকাশত কি চাই আছ্‌লি?"\n-"সেই তাৰাকেটা|" মিচিকিয়াই হাঁহি তাক সপ্তৰ্ষিমণ্ডললৈ বুলি দেখুৱাই ক’লো|\n-"সেই তাৰাকেটাৰ কি নাম ক’চুন|"\nএৰা! কি নাম আছিল জানো! আগবাঢ়ি থকা তিনিটা তৰাৰ মাজৰটোৰ লগত থকাটোৰ নামহে মনত পৰিল| "অৰুন্ধতী"| সদায় তেওঁ দেৱজ্ঞান কৰা মুনিবৰৰ লগতহে আছিল অৰুন্ধতী| অৰুন্ধতী বৰ আদৰ্শৰ আছিল আলোছায়াৰ| অৰুন্ধতীক লৈ কিমান কথাযে কৈছিল তাই...\n-"কি হ’লনু| ইমান ডাঙাৰ হৱৰ পাছতো ইমান ভাৱবা লাগে?"\n-"পাৰহিয়ে গেইছু ৰ’|"\n-"ক’|"- নিকুৱে হয়তো কব সপ্তৰ্ষিমণ্ডলৰ নামবোৰ| কিন্তু সি কব পাৰিবনে অৰুন্ধতীৰ কথা? এবাৰ আকাশলৈ চালো| অৰুন্ধতীয়ে মোলৈ চাই হাঁহি আছিল| ঠিক আলোছায়াৰ দৰেই.... মোক জোকাই, মোৰ খং উঠাই যিদৰে আলোছায়াই হাঁহি উঠিছিল, ঠিক তেনেদৰে.....\nউপস্থাপক Dhrubajyoti Sarma সময় 2:08 PM


প্ৰায় ৩মাহত সৰ্বাধিক দেশৰ দৈনিক কৰ’না সংক্ৰমণ; বৃদ্ধি পজিটিভিটিৰ হাৰ\nCovid Update: প্ৰায় ৩মাহত সৰ্বাধিক দেশৰ দৈনিক কৰ’না সংক্ৰমণ; বৃদ্ধি পজিটিভিটিৰ হাৰ\nদেশৰ কৰ’না আক্ৰান্তৰ সংখ্যাকলৈ যোৱা কেইদিনমানৰ পৰা সৃষ্টি হোৱা উদ্বেগজনক পৰিস্থিতি আৰু অলপ বৃদ্ধি পাইছে। যোৱা কেইদিনমানত সংক্ৰমণৰ ধাৰা অব্যাহত ৰাখি দৈনিক সংক্ৰমণৰ সংখ্যা যথেষ্ট বৃদ্ধি পাইছে। একে সময়তে পজিটিভিটিৰ হাৰ আৰু সক্ৰিয় ৰোগীৰ সংখ্যাও বৃদ্ধি পাইছে।\nআনহাতে, কৰ’নাৰ আক্ৰান্তৰ হাৰ বৃদ্ধিৰ ফলত সংক্ৰমণৰ ক্ষেত্ৰত শীৰ্ষত থকা তিনিখন ৰাজ্যক কেন্দ্ৰই সতৰ্ক কৰি দিছে।\nশুকুৰবাৰে স্বাস্থ্য আৰু পৰিয়াল কল্যাণ মন্ত্ৰালয়ে জনোৱা অনুসৰি যোৱা ২৪ ঘণ্টাত দেশখনত ৭,৫৮৪ জন লোক কৰ’নাত আক্ৰান্ত হৈছে। এইটো যোৱা তিনি মাহৰ ভিতৰত সৰ্বাধিক। বৰ্তমান, দেশত কৰ’নাৰ ৩৬ হাজাৰ ২৬৭ জন সক্ৰিয় ৰোগী আছে। এয়া বৃহস্পতিবাৰৰ তুলনাত ৩,০০০ অধিক।\nলতে পঢ়ক: Ukraine war: ইউক্ৰেইনে প্ৰতিদিনে ২০০ জনলৈকে সেনা হেৰুৱাইছে: জেলেনস্কিৰ সহযোগী পডোলিয়াক\nদেশখনত সক্ৰিয় ৰোগীৰ সংখ্যা ০.০৮ শতাংশত উপনীত হৈছে। দৈনিক পজিটিভিটিৰ হাৰ ২.২৬ শতাংশলৈ বৃদ্ধি পাইছে।\nপ্ৰতিবেদন অনুসৰি যোৱা ২৪ ঘন্টাত কৰ’নাত ২৪ জন লোকে প্ৰাণ হেৰুৱাইছে। এই সংখ্যাও পূৰ্বৰ দিনতকৈ অধিক। এতিয়ালৈকে দেশত মুঠ কোভিড মৃত্যুৰ সংখ্যা হৈছে ৫,২৪,৭৪৭জন।\nদৈনিক কৰ’না ৰোগীৰ সংখ্যা বৃদ্ধিৰ লগতে সুস্থতাৰ হাৰো উদ্বেগজনক। পৰিসংখ্যা অনুসৰি, এতিয়ালৈকে দেশত ৪ কোটি ২৬ লাখ ৪৪ হাজাৰ ৯২ জন লোক কৰ’নাৰ পৰা সুস্থ হৈছে। ইয়াৰ ভিতৰত যোৱা ২৪ ঘণ্টাত কৰ’নাৰ পৰা মাত্ৰ ৩,৭৯১জন লোক সুস্থ হৈ উঠিছে। সুস্থতাৰ হাৰ ৯৮.৭০ শতাংশলৈ হ্ৰাস পাইছে।\nস্বাস্থ্য আৰু পৰিয়াল কল্যাণ মন্ত্ৰালয়ে প্ৰদান কৰা তথ্য অনুসৰি দেশত এতিয়ালৈকে ১৯৪.৭৬ কোটিতকৈও অধিক কৰ’নাৰ ভেকচিন প্ৰদান কৰা হৈছে। ইয়াৰ ভিতৰত যোৱা ২৪ ঘন্টাত ১৫ লাখৰো অধিক লোকে ভেকচিন লৈছে।\nলতে পঢ়ক: Fast Radio Burst: মহাজাগতিক ৰহস্য! অন্য গেলেক্সিৰ পৰা পৃথিৱীলৈ আহিছে ৰেডিঅ’ সংকেত; কোনে পঠিয়ালে?\nদেশৰ দৈনিক সংক্ৰমণ বৃদ্ধি পাইছে যদিও চৰকাৰে এই মুহূৰ্তত কোনো নতুন নিষেধাজ্ঞা আৰোপ কৰাৰ কথা চিন্তা কৰা নাই। অৱশ্যে, কেইবাখনো ৰাজ্যত নতুনকৈ মাস্ক পৰিধান কৰাটো বাধ্যতামূলক হ’ব পাৰে।


February 2019 – Page4– ফটাঢোল\n(১) দুগৰাকী চিনাকি মহিলা, মন্দিৰত লগ পালে দুয়ো। পূজা-অৰ্চনা কৰি বাহিৰলৈ ওলাই আহিছে। ১ম মহিলা: ঐ তই সদায় আহ নেকি মন্দিৰলৈ? ২য় মহিলা: ওহোঁ, আজি মানে মোৰ হাবীৰ জন্মদিন। সেয়েহে অলপ… ১ম মহিলা: অ’ সেইকাৰণে ইমান দেৰিলৈ মূৰ দোঁৱাই আছ। পিচে কি ক’লি ভগৱানক, পিছৰ জনমতো এইজনাকে পতি হিচাপে পঠিয়াবলৈ ক’লি নেকি? ২য় মহিলা: নহ’লে কি? ইমান বছৰে ঘঁহি-পিহি, কোবাই-ধুৱাই একেবাৰেই ৰেদিমেদ পতি বনাই লৈ পিছৰ জনমত বেলেগৰ হ’বলৈ দিম নেকি? (২) মাঘ বিহুৰ কথা, দুগৰাকী চহৰৰ মহিলাই মোবাইলত কথা\nFebruary 1, 2019 সাক্ষাৎকাৰ\t11 Comments\nসাক্ষাৎকাৰ– অভিনেতা সিদ্ধাৰ্থ শৰ্মা (কে কে)ৰ সৈতে এখন্তেক।\nহাঁহি যদি মূল বিষয় হয় তেন্তে তেওঁ সেই বিষয়ত বিশাৰদ। প্ৰতিটো প্ৰশ্নৰ প্ৰতিটো পৰিস্থিতিৰ বুদ্ধিদীপ্ত উত্তৰ তেওঁৰ ওঁঠত অহৰহ ওলমি ৰয়। অভিনয় স্বতঃস্ফূৰ্ত ৰসাল আৰু কৃত্ৰিমতাবিহীন। তাহানিৰে পৰা স্থূল হাস্যৰসে অধিপত্য বিস্তাৰ কৰি ৰখা অসমীয়া কমেডীৰ জগতখনত নিৰ্মল হাস্যৰস প্ৰদানেৰে তেওঁ জিলিকি উঠিছে ব্যতিক্ৰমী হৈ। নগাঁৱৰ বুকুৰ পৰা ওলোৱা আন এক উজ্জ্বল প্ৰতিভা। নাম সিদ্ধাৰ্থ শৰ্মা। পিচে শদিয়াৰ পৰা ধুবুৰীলৈ বেছিভাগ দৰ্শকে তেওঁক সেই নামেৰে নেজানে। তেওঁ বিখ্যাত কে.কে দা বুলিহে। হয় আপোনালোকে ঠিকেই ধৰিছে। ইয়াত আমি ৰেঙণি টি.ভিত প্ৰচাৰিত\nগুৱাহাটীৰ সোণালী নগৰত আমাৰ সংগঠনৰ এখন প্ৰতিনিধি সভা আছে সন্ধিয়া ছয় বজাৰ পৰা৷ পূৰ্ব পৰিকল্পনা অনুযায়ী বিজয় মহন্তও মোৰ লগত যাব৷ মহন্তই বোলে, : কিমান সময়ত যাব? মই বোলো : সন্ধিয়াহে সভা আৰম্ভ হ’ব৷ গতিকে ঘৰতে গৰম ভাত এমুঠি খাই দিনৰ ন’ বজাত যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিম৷ আপুনি আমাৰ ঘৰলৈকে আহিব দুয়োজন একেলগ হৈ ধীৰে ধীৰে গৈ থাকিম৷ ফলঙনি ডাকঘৰ চাৰিআলিতে ট্ৰেকাৰ বা টাটা মেজিকত ৰঙাজানলৈকে যাম৷ ৰঙাজান বা বোকাখাত নহ’লে নগাঁও বা একেকোবে গুৱাহাটীৰ গাড়ীত উঠিম৷ কথা মতে কাম৷ মহন্ত\nবীৰেণৰ বিৰহ – অভিজিত মেধি\nএকালৰ বিখ্যাত নিবনুৱা বীৰেণৰ একে গাঁৱৰে প্ৰমিলা ওৰফে ফাপেৰীৰ লগত ‘ব্ৰেক-আপ’ হোৱাৰ আজি দুবছৰ হ’ল। প্ৰথম অৱস্থাত অলপ দুখ হৈছিল, বুকুখন তাৰ বিষাইছিল কোনোবাখিনিত। কিন্তু লাহে লাহে সি ফাপেৰীক স্মৃতিৰ এন্ধাৰ চুকলৈ ঠেলি পঠিয়ালে। সুখী এতিয়া সি, মুম্বাইৰ দৰে চহৰত সৰুকৈ হ’লেও চাকৰি এটা পালে। নতুন জীৱনৰ পাতনি মেলিছে সি। আজিকালি ফ্লাইটত অহা-যোৱা কৰে বীৰেণে। বহুদিনৰ মূৰত বিহু বুলি অসম আহিবলৈ ওলাইছে সি। মুম্বাই এয়াৰপোৰ্টত বহি ব’ৰ্ডিং আৰম্ভ হোৱালৈ ৰৈ আছে। ঠিক তেনেতে : এক্সকিউজ মি! প্ৰায় ছয় ফুট ওখ,\nFebruary 1, 2019 প্ৰবন্ধ\t2 Comments\nহেৰুৱা শব্দৰ ৰিং – অসমী গগৈ বৰুৱা\nজীবনত আপুনি নিশ্চয় কিবা নহয় কিবা এটা হেৰুৱাইছে। কলম-পেঞ্চিল, জোতা-চেন্দেল, কাপোৰ- কানি, টকা-পইচাৰে ভৰা বেগ, শিক্ষাগত অৰ্হতাৰ প্ৰমাণ-পত্ৰ, অতি দৰকাৰী এখন ৰচিদ। নহলেবা এখন ফণী বা ৰুমাল। নিশ্চয় হেৰুৱাইছে। কেনে লাগে তেতিয়া? ভাবিছে, সেইটোওনো এটা সুধিব লগা কথা হ’লনে– খঙে দুখে একাকাৰ। অতিপাত চোকা ৰদ। গৰমত বাছেৰে আপুনি কৰবালৈ গৈ আছে। তাকো ভৰি থ’বলৈ ঠাই নোহোৱা ভিৰত থিয় হৈ। ঘামে আপোনাৰ মুখ হাতকে আদি কৰি গোটেই দেহা ধুৱাই নিছে। যেনে তেনে গৈ নিৰ্দিষ্ট ঠাইত নামিল। মুখখন মুচিবলৈ ৰুমাল বিচাৰি দুয়োটা\nমঞ্জিল কাশ্যপ বৰঠাকুৰ: ঘঁহি থাকিলে যে শিলো ক্ষয় যায় তেন্তে আমি সদায় ঘঁহি ঘঁহি গা ধোৱাৰ পিছত গাটো কিয় ক্ষয় নাযায়? উত্তৰ: হেৰি, শিলত যিটো ঘঁহন দিয়ে আপুনি, সেইটো ঘঁহন নিজৰ গাত দিয়ে জানো? মাখি ছাল চিগিলেই চকু পানী ওলায়। ড’ভ চাবোন লগাই ‘লুইতৰে পানী যাবি অ’ বৈ’ গানটো গাই ঘঁহি থাকিলে শিলো ক্ষয় নেযায়, মন কৰিব। নীতুমণি বৰঠাকুৰ: টান টান টান তিনিটা কাম টান। কি কি টান ফটহুকাই? উত্তৰ: ১) টুথপেষ্টৰ টিউবৰ পৰা টুথপেষ্টখিনি চেপি উলিয়াই আকৌ তাতে\nবৰুৱাপুত্ৰ ৰক্তবীজৰ বিয়া হোৱা দুদিন হ’ল। বহুদিনৰ পৰা বিৰাজ কৰা উদুলি-মুদুলি পৰিৱেশটো কিছু শান্ত হ’ল। ওপৰ মহলাৰ ডাঙৰ কোঠা এটা বিয়াত পোৱা উপহাৰেৰে ভৰি পৰিছে। এটি এটিকৈ ৰং-বিৰঙী কাগজেৰে মেৰিওৱা উপহাৰ খুলিছে। বেছিভাগ প্লাষ্টিকৰ কাপ-প্লেট আৰু বাটিৰ ছেট। : “এইবোৰ ছাৰ্ট একদম আউটডেটেড ডিজাইনৰ। তইনো ক’ত পিন্ধিবি!” মাকে দেখুওৱা ছাৰ্টবোৰ চালে ৰক্তবীজে, এটাও ভাল নালাগিল। সঁচাকৈয়ে পুৰণি ডিজাইনৰ ছাৰ্ট সেইবোৰ। : “দুদিন পাছত আমাৰ চুবুৰীৰ শক্তি শৰ্মাৰ পুতেকৰ লগুণদিয়নী। ইয়াৰপৰাই ছাৰ্ট এটি দিলেই হ’ল…। আৰু মই এই কাপ-প্লেটৰ ছেটবোৰ ভালকৈ\nল’ৰালিৰপৰাই তাৰ লগ বন্ধুৰ সংখ্যা তেনেই নামমাত্ৰ।মাক বাপেকে গাঁৱৰ বাকীবোৰ ল’ৰাৰ লগত তাক বৰকৈ মিলামিছা কৰিব নিদিছিল। ধনী ঘৰৰ একমাত্ৰ ল’ৰা কাজেই চাহাবী ঢং এটা সৰুৰ পৰা তাৰ গাত বিদ্যমান। ঘৰৰ বাহিৰ ওলাব পাৰিলেই লগৰীয়া বুলিবলৈ একমাত্ৰ ময়েই, বাকী গাঁৱৰ ল’ৰাবোৰে কোনেও তাক পাত্তা নিদিয়ে। এনেই ৰাজু ল’ৰাটো সিমান বেয়াও নাছিল কিন্তু মাক বাপেকৰ কথা বতৰাবোৰৰ বাবে বাকীবোৰ সমনীয়া ল’ৰাৰ মনত তাৰ প্ৰতি ভাল ভাব নোহোৱা হৈছিল। আটাইবোৰ সমনীয়া ল’ৰাই লগ হৈ কিবা বদমাছি কৰিলে ৰাজুক বাদ দি বাকীবোৰে শাস্তি\nপ্ৰায়ে মই ভাবোঁ, এই যে সৰুতে শুনা সাধুবোৰ; তাৰ কাহিনীবোৰৰ বহুকেইটা যে মোৰ মনঃপুত নহ’ল – তাক বাৰু সলনি কৰিব পৰা নাযায় নে! এই ধৰক তেজীমলাৰে সাধুটো। তেজীমলাই নমৰাকৈয়ে জানো মাহীমাকৰ অত্যাচাৰৰ কথা পিতাকক ক’ব নোৱাৰিলেহেঁতেন? আকৌ, সেই পাৰকেইটাৰ একতাৰ কাহিনীটো। জালখনৰ সৈতে উৰি যোৱাৰ পিছত সিহঁতৰ কি হ’ল? জালখনৰ পৰা মুকলি হ’ব নোৱাৰিয়ে তেনেকুৱাকৈ উৰিবলৈ বাধ্য হৈছিল সিহঁত; পিছত সিহঁতে জালখনৰপৰা নিজকে এৰুৱালে কেনেকৈ? নে সিহঁতে আন এডাল গছত আশ্ৰয় ল’বলৈ জালেৰে সৈতে নামোঁতে ডালে-পাতে জোঁট-পোট লাগি তাতে ফচি


মুখ্যমন্ত্ৰী সোণোৱালে এন বীৰেণ সিঙৰ পৰা কিবা শিক্ষা ল'ব পাৰিবনে? - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\nমুখ্যমন্ত্ৰী সোণোৱালে এন বীৰেণ সিঙৰ পৰা কিবা শিক্ষা ল’ব পাৰিবনে?\nৰাজ্যত থৰক বৰক গাদীত বহি বৰাক-ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ সমন্বয়ৰ কথা কৈ জনসমৰ্থন আদায় কৰা মুখ্যমন্ত্ৰীৰ পদত্যাগৰ দাবীত ৰাজ্যজুৰি প্ৰতিবাদ\nঅসমীয়া প্ৰতিদিন ৰ দ্বাৰা\t Jan 12, 2019 ত\nডিজিটেল ডেস্কঃ নাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়ক ৰাজ্যসভাত গৃহীত কৰিবৰ বাবে উঠিপৰি লাগিছে নৰেন্দ্ৰ মোডী নেতৃত্বাধীন কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰ৷ পৰিৱৰ্তনৰ ভুৱা প্ৰতিশ্ৰুতি আৰু বাংলাদেশী বিতাড়নৰ কথাৰে ডিঙিৰ শিৰ ফুলাই উদাত্ত ভাষণ দিয়া মোডী চৰকাৰ বিনা মেঘে বজ্ৰপাতসদৃশ পৰিৱেশৰ সন্মুখীন হৈছে৷ ভোটবেংক লাভৰ স্বাৰ্থত ইটোৰ পিছত সিটো জনবিৰোধী সিদ্ধান্তই থৰক বৰক কৰিছে মোডীৰ সিংহাসন৷ এসময়ত জাতীয় নায়কৰ মুকুট পিন্ধা সৰ্বানন্দ সোণোৱালৰ দিল্লীপ্ৰীতি ৰাজনীতিয়ে সংকটত পেলাইছে অসমীয়াক৷ বিধেয়কখন গৃহীত কৰিবৰ বাবে উঠিপৰি লগা কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ সুৰতে সুৰ মিলাই আছে সৰ্বানন্দ সোণোৱালে৷ যাৰ বাবে বিভিন্ন দল-সংগঠনৰ ককৰ্থনাৰ সন্মুখীন হৈছে মুখ্যমন্ত্ৰীগৰাকী৷\nসৰ্বানন্দ সোণোৱালৰ বিপৰীতে উত্তৰ-পূৱৰ কেইবাখনো ৰাজ্যই অবৈধ হিন্দু বাংলাদেশীৰ বোজা বহন কৰিব নোৱাৰো বুলি স্পষ্টভাৱে জনাইছে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰক৷ মণিপুৰত সৃষ্টি হোৱা বিধেয়ক বিৰোধী ঢৌৰ পিছতে মণিপুৰ চৰকাৰেও বিধেয়কখনৰ বিৰুদ্ধে অৱস্থান গ্ৰহণ কৰিছে৷ নাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়কৰ পৰা মণিপুৰক ৰেহাই দিবৰ বাবে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰলৈ প্ৰস্তাৱ প্ৰেৰণৰ সিদ্ধান্ত লৈছে মণিপুৰ চৰকাৰে৷ মণিপুৰৰ সচিবালয়ে প্ৰেৰণ কৰা এক বিবৃতি অনুসৰি লোকসভাত কিছুদিনৰ পূৰ্বে গৃহীত হোৱা বিধেয়কখনৰ বিৰুদ্ধে মুখ্যমন্ত্ৰী এন বীৰেণ সিঙৰ মন্ত্ৰীসভাই কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰক অৱগত কৰাৰ সিদ্ধান্ত লৈছে৷\nনেশ্যনেল পিপুলছ পাৰ্টী, নাগা পিপুলছ ফ্ৰন্ট আৰু লোক জনশক্তি পাৰ্টীৰ সৈতে মিত্ৰতাৰে চৰকাৰ গঠন কৰা বিজেপিয়ে বিধেয়কখনক লৈ বাৰুকৈয়ে বিপাঙত পৰিছে৷ ইয়াৰ বিপৰীতে মণিপুৰ মন্ত্ৰীসভাই মণিপুৰ পিপুলছ প্ৰটেকশ্যন বিল, ২০১৮ গৃহীত কৰাৰ বাবেহে ব্যৱস্থা হাতত লৈছে৷ ২০১৮ চনৰ ২৩ জুলাইত বিধানসভাত গৃহীত হোৱা এই বিলখনৰ জৰিয়তে মণিপুৰী আৰু অমণিপুৰী লোকসকলৰ চিনাক্তকৰণৰ সহায়ক হ’ব আৰু মণিপুৰত প্ৰৱেশ আৰু প্ৰস্থানৰ ক্ষেত্ৰত এক পৰিচয়ৰে খিলঞ্জীয়া লোকসকল সুৰক্ষিত হ’ব৷\nইতিমধ্যে নাগালেণ্ডকে ধৰি উত্তৰ-পূৱৰ কেইবাখনো ৰাজ্যই নাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়কৰ বিৰুদ্ধে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰক অৱগত কৰিছে৷ মণিপুৰ কংগ্ৰেছে অতি শীঘ্ৰেই বিধানসভাৰ অধিবেশন আহ্বান কৰি নাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়কৰ বিৰুদ্ধে সিদ্ধান্তত উপনীত হ’বৰ বাবে মণিপুৰ চৰকাৰক দাবী জনাইছে৷\nকেন্দ্ৰ তথা ৰাজ্যত বিজেপি চৰকাৰ থাকিও মণিপুৰে বিধেয়কখনৰ বিৰুদ্ধে স্পষ্ট মত আগবঢ়োৱাৰ সময়তে অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱাল ঘোৰ নিদ্ৰাত৷ সততে বৰাক-ব্ৰহ্মপুত্ৰ, পাহাৰ-ভৈয়ামৰ কথা কৈ জনসাধাৰণৰ আশীষ লোৱাৰ চেষ্টা কৰা নাগপুৰৰ কৃপাধন্য মুখ্যমন্ত্ৰী বুলি অভিযোগ উত্থাপন কৰি সৰ্বানন্দ সোণোৱালক পদত্যাগৰ দাবী তুলিছে অসমৰ সচেতন ৰাইজে৷ ইফালে বিধেয়কখনৰ বিৰুদ্ধে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰক নিজ মত ব্যক্ত কৰাৰ বাবে এন বীৰেণ সিঙে দিল্লীৰ সৈতে যোগাযোগ স্থাপন কৰা বুলিও এক সূত্ৰত প্ৰকাশ পাইছে।\nজম্মু-কাশ্মীৰত নিৰাপত্তাৰক্ষীৰে সংঘৰ্ষত নিহত ২ সন্ত্ৰাসবাদী\nদিছপুৰ থানাই জবানবন্দী লৈ যাবলৈ দিলে অনুপ চেতিয়াক


Systematic Investment Plan কি? অনলাইন কেনেদৰে আৰম্ভ কৰিব পাৰি এই বিনিয়োগ ?|what-is-systematic-investment-plan-how-to-start-sip-online-what-are-benefits-of-sip-and-other-questions-answered– News18 Assam\nSystematic Investment Plan কি? অনলাইন কেনেদৰে আৰম্ভ কৰিব পাৰি এই বিনিয়োগ ? জানি লওক ইয়াৰ লাভালাভ সমূহৰ বিষয়ে ....\n(SIP) এছআইপি প্লেন সেইসকল লোকৰ বাবে অতি উত্তম, যিসকলে শ্বেয়াৰ বজাৰত (Share Market) পোনপটীয়া আৰু এবাৰতেই বিনিয়োগ কৰিব নিবিচাৰে।\nপ্ৰণালীবদ্ধ বিনিয়োগ প্লেন(Systematic Investment Plan) অৰ্থাত্ এছআইপি হৈছে মিউচুৱেল ফাণ্ডত (Mutual Fund) বিনিয়োগ কৰাৰ আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় উপায় | ইয়াৰ নামটোৰ পৰাই বুজিব পাৰি যে ইয়াৰ জৰিয়তে আপুনি আপোনাৰ পছন্দৰ মিউচুৱেল ফাণ্ডত আপোনাৰ সুবিধা অনুসৰি ভিন্ন কিস্তিত এটা নিৰ্দিষ্ট পৰিমাণ ধনৰাশি জমা কৰিব পাৰে।\nএছপিআই প্লেন সেইসকল লোকৰ বাবে অতি উত্তম, যিসকলে শ্বেয়াৰ বজাৰত পোনপটীয়া আৰু এবাৰতেই বিনিয়োগ কৰিব নিবিচাৰে | সেয়েহে প্ৰথমে কেনেদৰে অনলাইনযোগে এছআইপি ল'ব পাৰি আৰু ইয়াৰ আন ভাল দিশসমূহ কি কি জানি লোৱাটো দৰকাৰ |\nলক্ষ্যণীয় যে, বজাৰত এনে বহু এছআইপি আঁচনি আছে, য'ত বিনিয়োগকাৰীসকলে ৫০০ টকাৰ পৰাই তেওঁলোকৰ বিনিয়োগ আৰম্ভ কৰিব পাৰে ।\nঅনলাইন এনেদৰে আৰম্ভ কৰক এছআইপি (How to start online SIP) -\nএছপিআই আৰম্ভ কৰিবলৈ আপোনাক পেনকাৰ্ড, ঠিকনাৰ সঠিক প্ৰমাণ পত্ৰ, পাছপোৰ্ট আকাৰৰ ফটো আৰু চেকবুকৰ প্ৰয়োজন হ'ব । লগতে মিউচুৱেল ফাণ্ডত বিনিয়োগৰ বাবে কেৱাইচি প্ৰক্ৰিয়া বাধ্যতামূলক। অনলাইন এছআইপি আৰম্ভ কৰিবলৈ আপুনি এটা ফাণ্ড হাউচৰ ৱেবচাইটলৈ গৈ আপোনাৰ পছন্দৰ এছপিআই বাছনি কৰিব পাৰে। ইয়াৰ বাবে আপুনি প্ৰথমে আপোনাৰ কেৱাইচি নিয়ম সম্পূৰ্ণ কৰিব লাগিব ।\nনতুন একাউণ্টৰ বাবে ৰেজিষ্টাৰ নাও লিংকত যাব লাগিব। প্ৰ-পত্ৰখন দাখিল কৰাৰ পূৰ্বে আপুনি ইয়াত আপোনাৰ সকলো ব্যক্তিগত বিৱৰণ আৰু যোগাযোগৰ তথ্য পূৰণ কৰিব লাগিব।\nঅনলাইন লেনদেনৰ বাবে আপুনি এটা ব্যৱহাৰকাৰী নাম আৰু পাছৱৰ্ড বনাব লাগিব। ইয়াৰ উপৰিও আপুনি এছআইপি পৰিশোধৰ ডেবিটৰ বাবে বেংক একাউণ্টৰ বিৱৰণ প্ৰদান কৰিব লাগিব। তাৰ পিছত আপুনি আপোনাৰ ব্যৱহাৰকাৰী নামৰ সৈতে লগ ইন কৰাৰ পিছত আপোনাৰ পছন্দৰ আঁচনি বাছনি কৰিব পাৰিব ।\nপঞ্জীয়ন সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ লগতে ফাণ্ড হাউচৰ পৰা ইয়াৰ নিশ্চিতকৰণ প্ৰেৰণ কৰাৰ পিছত এছআইপি আৰম্ভ হ'ব পাৰে। সাধাৰণতে এছপিআই ১৫ ৰ পৰা ৪০ দিনৰ ব্যৱধানৰ পিছত আৰম্ভ হয়।\nএছআইপিৰ সুবিধাসমূহ (Benefits of SIP)-\nএছআইপি হৈছে নতুন বা পুৰণি বিনিয়োগকাৰীসকলৰ বাবে এক ভাল বিকল্প, যিয়ে ইকুইটি বা ঋণ পুঁজিত বিনিয়োগ আৰম্ভ কৰে | যি বজাৰৰ বিপদাশংকা হ্ৰাস কৰিব বিচাৰে। ইয়াৰ জৰিয়তে কোনো অসুবিধা নোহোৱাকৈয়ে আমি বজাৰত কম ধন আৰু কিস্তিৰ যোগেদি বিনিয়োগ কৰিব পাৰো ।\nই জৰিয়তে পুঁজি গৃহক এছআই(স্থায়ী নিৰ্দেশনা) দি বেংক একাউণ্টৰ পৰা অটো ডেবিট সুবিধা লাভ কৰিব পাৰে যাতে প্ৰতি মাহে আপোনাৰ বেংক একাউণ্টৰ পৰা কিস্তিৰ পৰিমাণ স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে কৰ্তন কৰিব পৰা যায় ।\nএছআইপিত আপুনি চক্ৰবৃদ্ধি সুতৰ লাভলাভ লাভ কৰিব অৰ্থাৎ যদি আপুনি মিউচুৱেল ফাণ্ডত ১০ শতাংশ টকাৰ ৰিটাৰ্ণ হাৰত ১০০০টকা বিনিয়োগ কৰে তেন্তে আপুনি এবছৰত উপাৰ্জন কৰা সুত হ'ব ১০০ টকা । গতিকে পৰৱৰ্তী বছৰত আপোনাৰ সুতৰ উপাৰ্জন ১১০০ টকাৰ ওপৰত কৰা হ'ব ।\nFirst published: March 17, 2021, 9:59 PM IST


অবৈধ ড্ৰাগছসহ সৰবৰাকাৰীক আটক! -\nHomeআঞ্চলিকঅবৈধ ড্ৰাগছসহ সৰবৰাকাৰীক আটক!\nঅভিযুক্ত দিগন্ত গগৈৰ পৰা ৩ গ্ৰাম হিৰ’ইন, নগদ ধন ২৭,৫০০, AS06W7422 নম্বৰ এখন বাইক, আইফনৰ সৈতে তিনিটা ফোনো জব্দ কৰিছে। অন্যহাতে ড্ৰাগছৰ সৰবৰাকাৰীৰ লগত জড়িত অন্য লোকক আটক কৰিবলৈ আৰক্ষীয়ে অভিযান অধিক তীব্ৰতৰ কৰি তোলিছে।\nPrevious articleবিত্তীয় অনিয়মৰ অভিযোগ সঁচা নেকি? পুনৰ ন্যায়ালয়ত ‘ৰাফেল’\nNext articleহোজাইত কলংকিত ঘটনা : কিশোৰীক জাপি দিলে মাতৃত্বৰ বোজা


অৰুণোদয় যুগৰ অখ্ৰীষ্টিয়ান লেখক গোষ্ঠী: এটি আলোকপাত — Vikaspedia\nঅসমীয়া ভাষাৰ ক্ৰমবিৱৰ্তনৰ ইতিহাসত ঊনবিংশ শতিকাৰ কালছোৱা একপ্ৰকাৰৰ অনিশ্চয়তাৰ কাল বুলিব পাৰি। মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহ আৰু মানৰ আক্ৰমণত জৰ্জৰিত আৰু তথা নিশকটীয়া হোৱা অসম ১৮২৬ খ্ৰীষ্টাব্দত ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ হাতলৈ যোৱাৰ পিছৰ দুটা দশক অসমীয়া ভাষাৰ বাবে মৰ-আঁউসী স্বৰূপ।(শইকীয়া, ১৯৯৬, পৃ. ৫২) ঊনবিংশ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে ব্ৰিটিছসকলৰ শাসনে অসমৰ সাংস্কৃতিক আৰু জাতীয় জীৱনধাৰলৈ পৰিৱৰ্তন আনিলে।\nৰাজনৈতিক অৱস্থা -\nইংৰাজে দেশ লোৱাৰ পিছত দেশৰ ৰাজনৈতিক অৱস্থা বহুপৰিমাণে সুস্থিৰ হৈছিল যদিও চৰকাৰৰ ভুল ভাষা-নীতিৰ ফলত অসমীয়া ভাষাৰ বিকাশৰ পথ বহুদিনলৈ ৰুদ্ধ হৈছিল। ১৮৩৬ চনত অসমীয়া ভাষা অসমৰ সমাজ জীৱনৰ পৰা অপসাৰিত হ’ল আৰু স্কুল, কলেজ, কাছাৰী আদি সকলোতে বঙলা ভাষাই আধপিত্য বিস্তাৰ কৰিলে।\nদৰাচলতে ১৮৭৩ চনত অসমীয়া ভাষাই স্থানীয় ভাষাৰূপে স্বীকৃতি লাভ নকৰালৈকে এই ছয়ত্ৰিশ বছৰ অসমীয়া ভাষা সাহিত্যৰ চৰম দুৰ্যোগৰ কাল। এই সুদীৰ্ঘ কালত অসমীয়া ভাষাত চৰ্চাৰ অভাৱ আৰু বঙলা ভাষাৰ বিস্তাৰৰ ফলত অসমীয়া ভাষাৰ আখৰ জোঁটনি, শব্দাৱলীৰ ব্যৱহাৰ আদিৰ ক্ষেত্ৰত এক অনিশ্চয়তাই দেখা দিলে।(ঠাকুৰ আৰু ডেকা, ২০০০, পৃ. ২০৬) ভাষাৰ এই সংকটৰ সময়তে অসমত খ্ৰীষ্টধৰ্ম প্ৰচাৰ কৰিবলৈ অহা মিছনেৰীসকলে অসমীয়া ভাষাৰ ব্যাকৰণ, অভিধান আদি ৰচনা কৰি পোন প্ৰথমে স্কুল আদালতৰ পৰা নিৰ্বাসিত হোৱা অসমীয়া ভাষাক পুনঃ প্ৰতিষ্ঠাৰ বাবে চেষ্টা চলালে।\n১৮৪৬ চনত শিৱসাগৰৰ ‘মিশ্যন প্ৰেছ’ৰ পৰা ওলোৱা অৰুনোদই কাকতে সেইসময়ত অসমৰ জাতীয় জীৱনত এক অপ্ৰতিৰোধ্য বৌদ্ধিক জাগৰণ সৃষ্টি কৰি অসমীয়া ভাষা আৰু সাহিত্যক সঞ্জিৱনী শক্তি প্ৰদান কৰিলে। অসমীয়া সাহিত্য আৰু সাংবাদিকতাৰ পৃথিৱীত অৰুনোদই-এ ধৰ্মমুক্ত ধাৰাৰ প্ৰৱৰ্তন কৰিছিল বুলি বহুতো মূল্যায়নকাৰীয়ে কয়।\nকথাষাৰ মিছা নহয়। কিন্তু অৰুনোদইৰ অন্যান্য ভূমিকাও আছিল; যিবোৰৰ স’তে বাৰ্তালোচনীখনৰ প্ৰচাৰমূলক চৰিত্ৰ সম্পৃক্ত। প্ৰযুক্তি বিজ্ঞানৰ অৱদান, মুদ্ৰণ যন্ত্ৰক কেনেকৈ অসমীয়া ভাষাত ধৰ্মপ্ৰচাৰৰ কামত ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি তাৰ শিক্ষা অসমীয়াই পোন প্ৰথমে অৰুনোদইৰ পৰাই লাভ কৰে।(চৌধুৰী, ১৯৯৫, পৃ. ৭৩)।\n১৮৪৬ খ্ৰীঃৰ জানুৱাৰী মাহৰ পৰা প্ৰকাশ পোৱা বৰ্তালোচনীখনৰ নামকৰণত ব্যৱহাৰ কৰা বানান অৰুনোদই, সেই একে ৰূপতেই ১৮৬১ খ্ৰীঃলৈ চলে। ১৮৬১ খ্ৰীঃত বানানৰ ৰূপটোৰ অলপ পৰিৱৰ্তন ঘটোৱা হয়; অৰ্থাৎ অৰুনোদইৰ পৰিৱৰ্তে অৰুণোদয় ৰূপৰে নতুনকৈ শব্দবিন্যাস কৰা হয়। এনেদৰেই এই বাৰ্তালোচনীখনে সাহিত্য-জগতত ১৮৮০ খ্ৰীঃলৈ প্ৰতিপত্তি দেখুৱায়।\nগতিকে ১৮৪৬ খ্ৰীঃৰ পৰা ১৮৮০ খ্ৰীঃলৈকে আমাৰ সাহিত্য জগতখন অৰুনোদই আৰু অৰুণোদয়ে নিয়ন্ত্ৰণ কৰা এই সুদীৰ্ঘ কালডোখৰক সাধাৰণতে অৰুণোদয় যুগ বোলা হয়।(শৰ্মা দলৈ, ১৯৯২, পৃ. ১০৯) অৰুণোদয় যুগত খ্ৰীষ্টিয়ান লেখকসকলৰ উপৰি আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকন, হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা, গুণাভিৰাম বৰুৱা, লম্বোদৰ বৰা, ৰত্নেশ্বৰ মহন্ত আদি অখ্ৰীষ্টিয়ান লেখকসকলে অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যলৈ আপুৰুগীয়া অৱদান আগবঢ়াই যুগটোক বিশেষভাৱে সমৃদ্ধ কৰি থৈ গৈছে। অসমীয়া ভাষাক ন্যায্যস্থানত প্ৰতিষ্ঠা কৰি অসমীয়া সাহিত্যিকক এক নতুন আলোকময় পথৰ সন্ধান দিয়াৰ ক্ষেত্ৰত অৰুণোদয় যুগৰ সাহিত্যই যে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছে সি অনস্বীকাৰ্য।(ভট্টাচাৰ্য, ২০০৬, পৃ. ১১) আমাৰ আলোচ্যমান স্তৰৰ অন্তৰ্গত অখ্ৰীষ্টান লেখকসকলৰ ভিতৰত আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকন অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যৰ ইতিহাসত এগৰাকী প্ৰাতঃস্মৰণীয় ব্যক্তি।\nসাহিত্য সাধনাকে জীৱনৰ ব্ৰত হিচাপে লোৱা ঢেকিয়াল ফুকনে যিখিনি গ্ৰন্থ প্ৰণয়নেৰে অসমীয়া ভাষা সাহিত্যৰ সেৱা কৰি গ’ল সেইখিনি হ’ল— অসমীয়া ল’ৰাৰ মিত্ৰ (দ্বিতীয় আৰু তৃতীয় খণ্ড)(১৮৪৯), ফুকন দেৱান কায়দা বন্দি (১৮৪৯-৫০), সদৰ দেৱানী নিষ্পত্তি (১৮৫০), Observation on the Administration of the Province of Assam(১৮৪৫), A Few Remarks on the Assamese Language and Vernacular Education in Assam (১৮৫৪) আদি।\nঢেকিয়াল ফুকনৰ Observation on the Administration of the Province of Assam মোফাত মিলচ চাহাবে ১৯৫৩ চনত অসম ভ্ৰমণ কৰিবলৈ আহোতে, তেওঁৰ ওচৰত দাখিল কৰা স্মাৰকপত্ৰ। এইখন স্মাৰকপত্ৰই ফুকনদেৱৰ প্ৰখৰ সমাজ চেতনা আৰু জ্ঞানৰ বিস্তৃতিৰ স্বাক্ষৰ বহন কৰিছে।\nএই স্মাৰকপত্ৰখনত তেওঁ সমকালীন অসমৰ অৰ্থনৈতিক, ৰাজনৈতিক, সামাজিক, প্ৰশাসনিক আদি অৱস্থাৰ লগতে অসমৰ ভাষা আৰু শিক্ষা সমস্যা দাঙি ধৰি সেইবোৰৰ নিৰাময়ৰ বাবে সুপষ্ট পৰামৰ্শ আগবঢ়াইছে। A Few Remarks on Assamese Language নামৰ ভাষাতত্ত্ব সম্পৰ্কীয় মূল্যবান পুস্তিকাখন তেখেতে ৰচনা কৰি ১৮৫৫ খ্ৰীঃত ইয়াক A Native ছদ্মনামেৰে ছপা কৰি উলিয়াইছিল। ১৮৪৬ খ্ৰীঃৰ পৰাই ঢেকিয়াল ফুকনে অৰুনোদইত প্ৰবন্ধ পাতি লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল।\n১৮৪৭ খ্ৰীঃত অৰুনোদইত তেওঁৰ ”ইংলেণ্ডৰ বিৱৰণ” নামৰ ৰচনাখণ্ড প্ৰকাশ পায়। ঢেকিয়াল ফুকনৰ প্ৰথম সৃষ্টি এই ৰচনাখণ্ডৰ মাজেদিয়েই তেওঁৰ জাতীয়তাবোধৰ উমান পাব পাৰি। ঢেকিয়াল ফুকনে ৰচনা কৰা ফুকন দেৱান কায়দা বন্দী, সদৰ দেৱানী নিষ্পত্তি আৰু আইন ও ব্যৱস্থা সংগ্ৰহ এই তিনিখন গ্ৰন্থ শাসন, আইন, নীতি আৰু ব্যৱস্থা সম্বন্ধীয়।\nঢেকিয়াল ফুকনৰ জাতীয় প্ৰেম, সাহিত্যানুৰাগ, উদাৰনৈতিক দৃষ্টিভংগী আৰু অধ্যয়নশীলতাৰ প্ৰতি লক্ষ্য কৰি অসমৰ গৱৰ্ণৰ জেনেৰেল এজেণ্ট আৰু কমিচনাৰ কৰ্ণেল হপকিনচন চাহাবে তেওঁক বংগৰ ৰামমোহন ৰায়ৰ লগত তুলনা কৰিছিল।\nআনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকনৰ উপৰি এই সময়ছোৱাত আৰু কেইবাগৰাকীও অসমীয়া লেখকে অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যলৈ বিশিষ্ট বৰঙণি আগবঢাইছে। তেওঁলোকৰ ভিতৰত পূৰ্ণানন্দ শৰ্মা, দয়াৰাম চেতিয়া, বলৰাম ফুকন, কিনাৰাম সত্ৰিয়া, যজ্ঞৰাম দেওধাই বৰুৱা, কাতিৰাম গোঁহাই, জাতিৰাম গোহাঁই, ধৰ্মকান্ত গোহাঁই আদি অন্যতম।\nতেওঁলোকৰ কেইবাজনেও অসমীয়া কবিতাৰ প্ৰথ প্ৰদৰ্শক স্বৰূপ। অৰুনোদইৰ পাতত প্ৰকাশিত এইলানি কাবিতাৰ পৰাই অসমীয়া কবিতাই এক নতুন দিশলৈ গতি কৰে। গুণগত দিশত উৎকৃষ্টতম নহ’লেও, সাহিত্যিক মূল্যৰ দিশৰ পৰা অৰুনোদইৰ কবিতাৰ যথেষ্ট গুৰুত্ব আছে।\nপুৰণি কাব্যৰ ধৰ্মীয় বিষয়বস্তুৰ পৰা আঁতৰি আহি কানিৰ অপকাৰিতা বা কলিকতাৰ বিৱৰণৰ দৰে বিষয় কবিতাত প্ৰকাশ হোৱাটো তাৎপৰ্যপূৰ্ণ কথা। কিনাৰাম সত্ৰিয়াই ‘কলিকতাৰ সুখিয়াতি’ত লিখিছে-\nআনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকনৰ উপৰি ১৮৪৬ আৰু ১৮৮৯ চনৰ মাজৰ কালছোৱাত নসাহিত্য-চেতনাৰ প্ৰবুদ্ধ দুজন লেখকে অসমীয়া সাহিত্যত উদাৰনৈতিক প্ৰগতিশীল মানৱতাবাদৰ প্ৰৱৰ্তন কৰে।\nতাৰে এজন হ’ল বাহিৰে ৰং চং, ভিতৰি কোৱাভাতুৰি আৰু কানীয়াৰ কীৰ্তনৰ লেখক হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা আনজন হ’ল বিধৱা বিবাহৰ সমৰ্থক আৰু ৰাম-নৱমী নাটকৰ ৰচক গুণাভিৰাম বৰুৱা।(ভট্টাচাৰ্য, ২০০৫, পৃ. ৪৯) অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যৰ গুৰিয়ালস্বৰূপ হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ নিৰলস সাধনাই অৰুণোদয় যুগৰ অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যৰ জগতখনলৈ আনে এক নতুন ৰূপ বৈচিত্ৰ্য।\nঅসাধাৰণ ব্যক্তিত্বসম্পন্ন পুৰুষ হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা আছিল আধুনিক নৱচেতনাৰে উদ্বুদ্ধ সংস্কাৰৰ পূজাৰী। তেওঁৰ সংস্কাৰবাদী চিন্তা-চৰ্চাই নিঃসন্দেহে এটি নতুন যুগৰ সূচনা কৰিব পাৰিছে। এইক্ষেত্ৰত প্ৰথিতযশা লেখক নগেন শইকীয়াদেৱৰ মন্তব্য যথাৰ্থ বুলিয়ে ক’ব লাগিব— ‘‘Hemchandra Barua, can be calledareformer of strong conviction. He laid the foundation stone of modern Assamese language, on the basis of which the language as well as the literature could flourish according to the necessity and demand.’’ (Saikia, 1988, p.221)\nহেমচন্দ্ৰ বৰুৱাই ১৮৫৯ অসমীয়া ভাষাৰ ব্যাকৰণ নাম দি অসমীয়া ভাষাৰ তৃতীয়খন ব্যাকৰণ প্ৰণয়ন কৰে।\nতেওঁ বহু কষ্ট কৰি ১৮৯২ চনত পঢ়াশলীয়া অভিধান আৰু দুবছৰৰ পিছত সংক্ষিপ্ত হেমকোষ লিখি উলিয়ায়। হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ জীৱনৰ অক্ষয় কীৰ্তিস্বৰূপ হেমকোষ তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছত; অৰ্থাৎ ১৯০০ চনত প্ৰকাশ হৈ ওলাইছিল।\nএইখন পুথিয়ে অসমীয়া ভাষাৰ আখৰ জোঁটনি সম্পৰ্কীয় বিশৃংখলতাৰ পৰিসমাপ্তি ঘটাইছে। মাৰ্জিত ৰূপত অসমীয়া ভাষাৰ স্থিৰীকৰণ কৰাত আৰু আধুনিক ৰচনাৰীতি প্ৰচাৰ কৰাত হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাই দক্ষতাৰে সম্পাদনা কৰা উচ্চ মানবিশিষ্ট অসমীয়া ইংৰাজী সাদিনীয়া কাকত আসাম নিউজৰ যি অৱদান; সি ঊনবিংশ শতিকাৰ অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যৰ ইতিহাসত অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ।\nঅসমৰ আধুনিকতাৰ অগ্ৰদূতস্বৰূপ হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাই সেই সময়ৰ সমাজত প্ৰচলিত গোড়ামী, অন্ধবিশ্বাস আৰু ভণ্ডামিৰ বিৰুদ্ধে যুঁজিবলৈ হাতত কলম তুলি লৈছিল।\nকানিৰ অপকাৰিতা সম্পৰ্কে অসমীয়া লোকৰ মনোযোগ আকৰ্ষণ কৰিবলৈ সংস্কাৰকামী হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাই কানীয়াৰ কীৰ্তন নাটক ৰচনা কৰিছিল; যিখনে জনসাধাৰণৰ পৰা প্ৰভূত সঁহাৰি লাভ কৰিছিল।\nঊনবিংশ শতিকাৰ ইংৰাজ শাসনাধীন অসমীয়া সমাজখন যি নানা বিষয়ক দোষ ত্ৰুটীয়ে অসুস্থ কৰি তুলিছিল তাৰ সংশোধন কামনা কৰি তেওঁ বাহিৰে ৰং চং ভিতৰে কোৱাভাতুৰী ৰচনা কৰিছিল।\nহেমচন্দ্ৰ বৰুৱাই ঊনবিংশ শতিকাৰ সৃষ্টিশীল অসমীয়া সাহিত্যৰ এগৰাকী প্ৰথিতযশা পঢ়াশলীয়া পুথিৰ ৰচয়িতা হিচাপে সুখ্যাতি অৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। ঊনবিংশ শতিকাৰ নৱজাগৰণৰ সময়ত অসমত শিক্ষাৰ বিকাশ হোৱা দূৰৰ কথা, শিক্ষিত শ্ৰেণী প্ৰায় নাছিলেই। এই সময়ছোৱাত শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত এটি গুৰুতৰ সমস্যা আছিল পাঠ্যপুথিৰ অভাৱ।\n১৮৭৩ চনত অসমীয়া ভাষা পুনৰ অসমৰ স্কুল-কলেজত প্ৰৱৰ্তিত হোৱাত স্বাভাৱিকতে অসমীয়া পাঠ্যপুথিৰ অধিক প্ৰয়োজন হ’ল। এই অভাৱ পূৰণ কৰিবলৈ বাটকটীয়াৰ ভূমিকা পালন কৰে হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাই।\nচৰ্চাৰ অভাৱত সেই সময়ত অসমীয়া ভাষাৰ অৱস্থা এনে হৈছিল যে, অসমীয়া ভাষাৰে পঢ়াশালিত অসমীয়া ল’ৰা-ছোৱালীক শিক্ষা দিয়াতো আকাশত চাং পতা কাম বুলি ফ্ৰেনচিছ জেনকিন্সে মন্তব্য কৰাৰ সমল পাইছিল।\nএ জে মফাট মিলচে তেওঁৰ প্ৰতিবেদনত অসমত ভাষিক ৰাজত্বৰ পৰিৱৰ্তন ত্বৰান্বিত কৰিবলৈ অধিক পুথি প্ৰণয়নত গুৰত্ব দিছিল।(Mills, 1984, p. 28) তেতিয়াৰ অসমীয়া ভাষাৰ চৰ্চাৰ প্ৰতিকূল পৰিৱেশৰ মাজতো স্কুলীয়া ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলক শিক্ষিত কৰি তুলিবলৈ নিভাঁজ অসমীয়া ভাষাৰে পাঠ্যপুথি প্ৰণয়নত হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাই আত্মনিয়োগ কৰিছিল। স্কুলীয়া ছাত্ৰৰ উপযোগীকৈ তেওঁ আদিপাঠ, পাঠমালা, অসমীয়া ল’ৰাৰ ব্যাকৰণ আৰু পঢ়াশলীয়া অভিধান ৰচনা কৰিছিল।\nপ্ৰকৃতাৰ্থত অৰুণোদয়-যুগৰ শেষৰ ফালে হেমচন্দ্ৰ-গুণাভিৰামৰ সৃষ্টি ক্ষমতাৰ প্ৰভাৱত অসমীয়া গদ্য জাতীয় সম্প্ৰীতি, জাতীয়তাবোধ আৰু মানৱোচিত আৰু সংস্কাৰাত্মক বহু গুণৰ ফলশ্ৰুতিসূচকভাৱেৰে আত্মিক-দিশত আপেক্ষিকভাৱে সুস্থ-সৱল হৈ উঠে।(শৰ্মা দলৈ, ১৯৯২, পৃ.১২২) গুণাভিৰাম বৰুৱাৰ অসমীয়া সাহিত্যলৈ প্ৰথম আৰু সফল অৰিহণাৰ শৰাই হ’ল— ৰাম-নৱমী নাটক (১৯৫৭)।\n১৮৮০ চনত ৰচনা কৰা গুণাভিৰাম বৰুৱাৰ উল্লেখযোগ্য সাহিত্য কৃতি হ’ল ‘অসম হাবি গুচি ফুলবাৰী হোৱা’ৰ আশা কৰা অসম হিতৈষী আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকনৰ জীৱন চৰিত্ৰ প্ৰণয়ন।\nপ্ৰাচীন কালৰ পৰা ব্ৰিটিছৰ ৰাজত্ব কাললৈকে ঐতিহাসিক বিচাৰ বিশ্লেষণ কৰি ৰচনা কৰা আসাম বুৰঞ্জী-খন তেওঁৰ দ্বাৰা ৰচিত এখন মূল্যৱান গ্ৰন্থ। তেওঁৰ অন্যান্য ৰচনাসমূহৰ ভিতৰত ল’ৰা পুথি, কাব্য কুসুম, পদাৰ্থ-বিদ্যা, বিবাহ-ৰহস্য, ঘোষা-পুথি আদি অন্যতম। অৰুণোদয় যুগৰ অন্যতম অখ্ৰীষ্টিয়ান লেখক ৰমাকান্ত চৌধুৰী (১৮৪৬-১৮৮৯)।\nআধুনিক অসমীয়া কাব্যৰ ৰচক -\nআধুনিক অসমীয়া কাব্যজগতৰ প্ৰথম বৰ্ণনাত্মক কাব্যৰ ৰচক। তেওঁৰ বংগৰ বিখ্যাত কবি মধুসূদন দত্তৰ অমিত্ৰাক্ষৰ ছন্দত ৰচিত মেঘনাদ বধ কাব্যৰ আৰ্হিত প্ৰথম অসমীয়া আধুনিক কাব্য অভিমন্যু বধ প্ৰণয়ন কৰি অভিলেখ স্থাপন কৰি থৈ গৈছে।\nঅভিমন্যু বধ কাব্যৰ উপৰি ৰমাকান্ত চৌধুৰীয়ে সীতা-হৰণ আৰু ৰাৱণবধ নামৰ দুখন নাটক ৰচনা কৰি পৌৰাণিক নাটকৰো প্ৰথম ৰচক ৰূপে পৰিগণিত হৈছে।\nহেমচন্দ্ৰ-গুণাভিৰামৰ আদৰ্শেৰে অনুপ্ৰাণিত হৈ সেই সময়ছোৱাত উভয়ৰে বয়োকনিষ্ঠ যি কেইগৰাকীয়ে খণ্ড কবিতা আৰু বৰ্ণনাত্মক কাব্য ৰচনাৰে পাশ্চাত্য কাব্য কবিতাৰ ৰীতি-প্ৰকৃতিক অসমীয়া সাহিত্যলৈ আদৰি আনিলে সেইসকলৰ ভিতৰত ভোলানাথ দাস লেখত ল’বলীয়া।\nবংগৰ বিখ্যাত কবি মাইকেল মধুসূদন দত্তৰ মেঘনাদ বধ কাব্যৰ আৰ্হিত ৰচিত সীতা-হৰণ কাব্য ভোলানাথ দাসৰ অসমীয়া সাহিত্যলৈ অবিস্মৰণীয় অৱদান।\nভোলানাথ দাসৰ খণ্ড কবিতাসমূহে দুখন পুথিৰ মাজেদি প্ৰকাশ লাভ কৰিছে-এখনৰ নাম কবিতা মালা আৰু আনখনৰ নাম চিন্তা-তৰংগিনী। এই যুগটোৰ আন এগৰাকী লেখক ৰত্নেশ্বৰ মহন্তদেৱে তেওঁৰ ২৯ বছৰীয়া চুটি জীৱনকালৰ ভিতৰত অসমীয়া সাহিত্যলৈ বিভিন্ন দিশত বৰঙণি আগবঢাই গৈছে।\nতিনিখণ্ডত বিভক্ত তেওঁৰ কবিতাৰ পুথি কবিতাহাৰত প্ৰায় ডেৰ কুৰি কবিতা সন্নিৱিষ্ট আছে। পুথিখনে তেওঁৰ কবিত্ব প্ৰতিভাৰ চানেকি দাঙি ধৰে।\nঐতিহাসিক তথ্যৰ অনুসন্ধান কৰি তেওঁ যিসমূহ প্ৰবন্ধ ৰচনা কৰিছে সেইসমূহ তেওঁৰ সবাতোকৈ মূল্যৱান সমপদ। ‘অসমীয়া আৰু বিদেশী সাজ’, ‘ৰাম সৰস্বতী’, ‘অনন্ত কন্দলী’, ‘গাৰোৰ বৃত্তান্ত’, ‘মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহ’ আদি কিছুমান অনুসন্ধানমূলক মূল্যৱান প্ৰবন্ধ তেওঁ ৰচনা কৰে।\nএগৰাকী প্ৰথিতযশা কথা-সাহিত্যিক ৰূপে অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যৰ ইতিহাসত লম্বোদৰ বৰাৰ বিশিষ্ট স্থান আছে। তেওঁ ৰচনা কৰা দুখন উল্লেখযোগ্য পুথি হ’ল ল’ৰাবোধ আৰু জ্ঞানোদয়। মহাকবি কালিদাসৰ অভিজ্ঞান-শকুন্তলম্ নাটকৰ গদ্যানুবাদ কৰি লম্বোদৰ বৰাই কৃতী অনুবাদকৰূপে খ্যাতি অৰ্জন কৰিছে।\nনানাবিধ অলংকাৰ আৰু ওজস্বিতাপূৰ্ণ ভাষাৰ মাজেৰে তেওঁ আধুনিক গদ্যত আলংকাৰিক ষ্টাইল সুস্পষ্ট কৰি তুলিছিল।\nওপৰৰ আলোচনাৰ পৰা এই কথা স্পষ্ট হয় যে অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যৰ ইতিহাসত অৰুণোদয় যুগটোৰ অৱদান অপৰিসীম। অৰুণোদয় যুগৰ সাহিত্যৰ যোগেদি অসমৰ সাহিত্য সংস্কৃতিৰ পৰিমণ্ডল অধিক সমৃদ্ধিশালী আৰু প্ৰশস্ত হৈ উঠে।\nএই যুগটোত খ্ৰীষ্টিয়ান লেখকসকলৰ উপৰি আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকন, হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা, লম্বোদৰ বৰা, ৰত্নেশ্বৰ মহন্ত আদি অখ্ৰীষ্টিয়ান লেখকসকলে অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যক এক নতুন আলোকময় পথৰ সন্ধান দিয়াৰ ক্ষেত্ৰত এক গুৰুত্বপূণৰ্ ভূমিকা পালন কৰিছিল।\nলেখিকা :- প্ৰিয়ংকা ভূঞা


কৌটিল্য পণ্ডিত - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nকৌটিল্য পণ্ডিত হাৰিয়ানাৰ কাৰ্ণাল জিলাৰ কোহাণ্ড গাঁৱৰ এক বিস্ময় বালক। তেওঁ বৰ্তমান হাৰিয়ানাৰ পঞ্চকুলাত পৰিয়ালসহ বাস কৰে।\n২৪ ডিচেম্বৰ ২০০৭\n2 স্মৃতি শক্তি\nকৌটিল্য পণ্ডিতৰ ২০০৭ চনৰ ডিচেম্বৰৰ ২৪ তাৰিখে জন্ম হয়। ২য় শ্ৰেণীত পঢ়া কৌটিল্যই দেউতাকে চলোৱা এচ-ডি হৰিত মডাৰ্ণ স্কুলত পঢ়িছিল। বৰ্তমান তেওঁ পঞ্চকুলাৰ ভাৰতীয় বিদ্যা ভৱনত পঢ়ে।\nস্মৃতি শক্তিসম্পাদনা কৰক\n২০১৪ত ৬ বছৰ বয়সৰ কৌটিল্যই সাময়িকী, সাধাৰণ জ্ঞান আৰু ভৌগোলিক পৰিসংখ্যাৰ ক্ষেত্ৰত ভাল স্মৃতি শক্তি প্ৰদৰ্শন কৰে। তেওঁ ২১৩ দেশৰ ভূগোল, জনমূৰি আয়, মুঠ ঘৰুৱা উৎপাদন আদিৰ বিষয়ে সহজে ক'ব পাৰে। কুৰুক্ষেত্ৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ মনোবিজ্ঞানীসকলে শিশুটিৰ গুণ উপলব্ধি কৰিছে, আৰু তেওঁলোকে বালকটিৰ স্মৰণশক্তি পৰীক্ষা কৰিবলৈ বিচাৰিছে। মনোবিজ্ঞান শাখাৰ অধ্যক্ষৰ মতে "ল'ৰাটো এক বিস্ময় বালক আৰু তেওঁৰ বুধ্যংক প্ৰায় ১৩০, যি সেই বয়সত অতিকৈ দুৰ্লভ। শিশুটিৰ গুণ দৰ্শোৱা কিছু দূৰদৰ্শনৰ অনুষ্ঠানৰ বাবে তেওঁ হাৰিয়ানা আৰু চুবুৰীয়া ৰাজ্যত "বিস্ময় বালক"ৰূপে জনাজাত হ'ল। তেওঁক "গুগল বয়" বুলিও জনা যায়।\nহাৰিয়ানা চৰকাৰে শিশুটিক ১০লাখ টকাৰ পুৰস্কাৰ দিছে আৰু ভৱিষ্যতে সকলো প্ৰকাৰে সহায় কৰাৰ আশ্বাসো দিছে। বাৰানসীৰ কাশী বিদ্বান পৰিষদে তেওঁক "বাল মনীষী"ৰ পুৰস্কাৰ দিছে। তেওঁ ২০১৩ চনৰ ১৪ নৱেম্বৰত তেওঁ "কৌন বনেগা কড়'ৰপতি"লৈ যায়, য'ত অমিতাভ বচ্চন তেওঁৰ প্ৰতিভাৰে প্ৰভাৱিত হয়।\n↑ "For Haryana’s wonderkid, no question is tough enough". Tribuneindia.com. http://www.tribuneindia.com/2013/20130925/main7.htm। আহৰণ কৰা হৈছে: 27 अक्टूबर 2013.\n↑ "नन्हे कौटिल्य को केबीसी से बुलावा, इसकी प्रतिभा जान दंग रह जाएंगे आप". दैनिक जागरण. http://www.jagran.com/news/national-kautilya-pandit-get-offer-from-kbc-10753495.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 28 अक्टूबर 2013.\n↑ 3.0 3.1 3.2 Joshi, Vishal (25 September 2013). "KU psychologists to study Karnal's 'memory prince'". The Hindustan Times. http://www.hindustantimes.com/india-news/ku-psychologists-to-study-karnal-s-memory-prince/article1-1127094.aspx। আহৰণ কৰা হৈছে: 23 February 2014.\n↑ 4.0 4.1 Lohumi, Bhanu P (25 September 2013). "For Haryana’s wonderkid, no question is tough enough". The Tribune , Chandigadh. http://www.tribuneindia.com/2013/20130925/main7.htm। আহৰণ কৰা হৈছে: 23 February 2014.\n↑ 5.0 5.1 I A N S (8 October 2013). "Haryana government awards boy wonder Rs 10 lakh". http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-in-school/haryana-government-awards-boy-wonder-rs-10-lakh/article5211232.ece। আহৰণ কৰা হৈছে: 23 February 2014.\n↑ 6.0 6.1 "गूगल ब्वाय कौटिल्य को मिली 'बाल मनीषी' उपाधि". Live hindustan.com. 11 February 2014. http://www.livehindustan.com/news/desh/mustread/article1-story-332-332-399685.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 23 February 2014.\n↑ "Big B in awe of Kautilya on KBC". Hindustan Times. 26 October 2013. http://www.hindustantimes.com/india-news/big-b-in-awe-of-kautilya-on-kbc/article1-1140851.aspx। আহৰণ কৰা হৈছে: 27 June 2014.\nName পণ্ডিত, কৌতিল্য\nShort description ভাৰতীয় শিশু প্ৰতিভা\nDate of birth 24 December 2007\nPlace of birth Kohand (Karnal)\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=কৌটিল্য_পণ্ডিত&oldid=157320"ৰ পৰা সংকলিত\nLast edited on 14 November 2015, at 20:45\nআন একো উল্লেখ নাথাকিলে এই বিষয়বস্তু CC BY-SA 3.0 ৰ আওতাত উপলব্ধ। এই পৃষ্ঠাটোৰ সংক্ষিপ্ত ইউ.আৰ.এল. : https://as.wikipedia.org/?curid=38308।\nএই পৃষ্ঠাখন ১৪ নৱেম্বৰ, ২০১৫ তাৰিখে ০২:১৫ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


লক্ষ্মণ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nবৈকুণ্ঠ, ক্ষীৰ সাগৰ\nভৰত (সতীয়া ভ্ৰাতৃ)\nলক্ষ্মণ (সংস্কৃত: लक्ष्मण) (আক্ষৰিক অৰ্থত যাৰ ভাগ্যশালীৰ লক্ষণ আছে) লখন হৈছে ৰামায়ণৰ মূল চৰিত্ৰ ৰামৰ ভ্ৰাতৃ। তেওঁক সৌমিত্ৰ, ৰামানুজ আৰু ভৰতানুজ নামেৰেও জনা যায়। তেওঁ শত্ৰুঘ্নৰ যঁ‌মজ ভ্ৰাতৃ।\n1 জন্ম আৰু বিবাহ\n3 বনবাসৰ উত্তৰ কাল\n4 জৈন ৰামায়ণ\nদশৰথৰ চাৰি পুত্ৰৰ জন্ম।\nঅযোধ্যাৰ ৰজা দশৰথৰ তিনিগৰাকী পত্নী আছিল: কৌশল্যা, কৈকেয়ী আৰু সুমিত্ৰা। তেওঁ পুত্ৰপ্ৰাপ্তিৰ বাবে উছৰ্গা যাচিছিল আৰু ফলস্বৰূপে তেওঁৰ ৰাণীসকল গৰ্ভৱতী হৈছিল। লক্ষ্মণ আৰু তেওঁৰ ভায়েক শত্ৰুঘ্নৰ জন্ম সুমিত্ৰাৰ পৰা, আৰু ৰাম আৰু ভৰতে যথাক্ৰমে কৌশল্যা আৰু কৈকেয়ীৰ গৰ্ভৰ পৰা জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল।\nপুৰাণত লক্ষ্মণক শেষনাগৰ অৱতাৰ বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। শেষনাগ হৈছে বহুমুখী নাগ (সৰ্প) যাৰ ওপৰত বিষ্ণুৱে শয়ন কৰে। সেই বিষ্ণুৰে পূৰ্ণ অৱতাৰ হৈছে ৰাম।\nযেতিয়া ঋষি বিশ্বামিত্ৰই ৰামক অৰণ্যত ৰাক্ষসবোৰক হত্যা কৰিবলৈ আহ্বান কৰি নিছিল, লক্ষ্মণো তেওঁলোকৰ সৈতে গৈছিল আৰু মিথিলা ভ্ৰমণ কৰিছিল। লক্ষ্মণ বিশেষকৈ ৰামৰ সৈতে নলেগলে লগা আছিল। ৰামে সীতাক বিয়া কৰাওঁ‌তে লক্ষ্মণে সীতাৰ সৰু ভগ্নী উৰ্মিলাক বিয়া কৰায়। তেওঁলোকৰ দুটা পুত্ৰ আছিল: অঙ্গদ আৰু চন্দ্ৰকেতু।\nপিছলৈ যেতিয়া কৈকেয়ীৰ কথাত ৰামক চৈধ্য বছৰৰ বাবে বনবাস দিয়া হয় লক্ষ্মণে তেওঁৰ পত্নী উৰ্মিলাক এৰি ৰাম আৰু সীতাৰ সৈতে বনবাসলৈ ওলায়।\nশূৰ্পনখাৰ নাক চ্ছেদ অৱস্থাত লক্ষ্মণ।\nবনবাসৰ সময়ত লক্ষ্মণে ৰাম আৰু সীতাক শ্ৰদ্ধাৰে সেৱা আগবঢ়াইছিল। পঞ্চৱতীত লক্ষ্মণে ৰাম আৰু সীতাৰ বসবাসৰ বাবে এটা কুটিৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল। ৰামক প্ৰলোভিত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰাৰ লগতে সীতাক অপমান কৰাৰ বাবে লক্ষ্মণে ৰাৱণৰ ভগ্নী শূৰ্পনখাৰ নাক কাটি পেলাইছিল। তেওঁ ৰাৱণৰ সৈতে যুদ্ধত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল আৰু ৰাৱণৰ পুত্ৰ ইন্দ্ৰজিৎ আৰু অতিকায়ক বধ কৰিছিল।\nযেতিয়া সীতাই ৰামক তেওঁৰ বাবে যাদুকৰী সোণালী হৰিণ বা মায়ামৃগ আনিবলৈ পাচে, ৰামে লক্ষ্মণক সীতাৰ ৰক্ষা কৰিবলৈ কয়। সোণালী হৰিণটো প্ৰকৃততে আছিল ৰাক্ষস মাৰীচ যিয়ে ৰামক দূৰলৈ আঁ‌তৰাই নিছিল। যেতিয়া ৰামে মাৰীচক হত্যা কৰে তেতিয়া তেওঁ সহায়ৰ বাবে ৰামৰ কণ্ঠত আৰ্তনাদ কৰি উঠে। যদিও লক্ষ্মণে জানিছিল যে ৰাম অজেয় আৰু যিকোনো বিপদৰ বাহিৰত, সীতাই ভয় খাই লক্ষ্মণক লগে লগে ৰামৰ সহায়লৈ যাবলৈ আদেশ দিয়ে। সীতাক অমান্য কৰিব নোৱাৰি লক্ষ্মণে এডাল ৰেখা আঁ‌কি (লক্ষ্মণ ৰেখা) সীতাক পাৰ নহ'বলৈ কয় আৰু ৰামৰ সন্ধানত প্ৰস্থান কৰে। অৱশ্যে সীতাই ধৰ্মীয় কৰ্তব্য আৰু দৰিদ্ৰ ব্ৰাহ্মণৰ ছদ্মবেশ লৈ অহা ৰাৱণৰ প্ৰতি সহানুভূতিৰ বাবে তেওঁক ভিক্ষা দিবলৈ সীমা অতিক্ৰম কৰে আৰু ৰাৱণে তেওঁক অপহৰণ কৰি লৈ যায়। লক্ষ্মণ ৰেখা এনে পৰিস্থিতিত এক ৰূপক পৰিছে য'ত যিকোনো পৰিস্থিতিত মানুহে এটা নিৰ্দিষ্ট সীমা অতিক্ৰম কৰিব নালাগে।\nৰাম আৰু ৰাৱণৰ মাজত হোৱা যুদ্ধৰ সময়ত লক্ষ্মণে ৰাৱণৰ পুত্ৰ ইন্দ্ৰজিৎ আৰু অতিকায়ক হত্যা কৰে। তেওঁ ইন্দ্ৰজিতক হত্যা কৰাৰ আগতে লক্ষ্মণ আৰু ৰাম দুবাৰকৈ ইন্দ্ৰজিতৰ দ্বাৰা পৰাজিত হয় আৰু দুয়োবাৰ হনুমানৰ হস্তক্ষেপে তেওঁলোকক নিশ্চিত মৃত্যুৰ পৰা ৰক্ষা কৰে। যুদ্ধৰ পিছত, যেতিয়া ৰামে সীতাক তেওঁৰ বিশুদ্ধতাৰ পৰীক্ষা (অগ্নিপৰীক্ষা) দিবলৈ কয় তেতিয়া লক্ষ্মণ প্ৰথমবাৰৰ বাবে ৰামৰ ওপৰত ক্ৰোধান্বিত হয় আৰু তেওঁৰ বিৰোধিতা কৰে।\nবনবাসৰ উত্তৰ কাল[সম্পাদনা কৰক]\nলংকা যুদ্ধৰ সমাপ্তিৰ পিছত ৰামক অযোধ্যাৰ ৰাজমুকুট পিন্ধোৱা হয় আৰু ভৰত ৰাজকুমাৰ হয়। ৰামে লক্ষ্মণক ৰাজকুমাৰ হিচাপে অধিষ্ঠিত কৰাৰ প্ৰস্তাৱ দিয়ে কিন্তু তেওঁ অস্বীকাৰ কৰি কয় যে ভৰত তেওঁৰ তুলনাত জ্যেষ্ঠ আৰু এই পদবীৰ বাবে অধিক যোগ্য লোক। এই কথা শুনি ৰামে অতি আনন্দিত হৈ ক'লে, "হে লক্ষ্মণ, এই জন্মত, তুমি মোক ইমান ভালদৰে সেৱা কৰিছিলা আৰু সৰু ভায়েক হিচাপে তোমাৰ কৰ্তব্য পালন কৰিছিলা, সেয়েহে মই মোৰ পৰৱৰ্তী জন্মত তোমাৰ সৰু ভায়েকৰ দৰে একে কাৰ্য কৰিম।" এনেদৰে পৰৱৰ্তী জন্মত ৰামে কৃষ্ণ অৱতাৰ লয় আৰু লক্ষ্মণ কৃষ্ণৰ ডাঙৰ ভায়েক বলৰামৰ অৱতাৰ ধাৰণ কৰে।[উদ্ধৃতিৰ প্ৰয়োজন]\nলক্ষ্মণে ৰামৰ নিৰ্দেশত ঋষি বাল্মীকিৰ আশ্ৰমৰ ওচৰৰ অৰণ্যত সীতাক এৰি গৈছিল। লক্ষ্মণে পিছলৈ ৰামৰ পুত্ৰ লৱ আৰু কুশৰ বিৰুদ্ধে তেওঁলোকক চিনিব নোৱাৰি যুঁজ দিছিল।[উদ্ধৃতিৰ প্ৰয়োজন]\nজৈন ৰামায়ণ[সম্পাদনা কৰক]\nজৈন ৰামায়ণত লক্ষ্মণক বসুদেৱ বুলি কোৱা হয়। জৈন ৰামায়ণৰ মতে, ৰামৰ সলনি লক্ষ্মণেহে ৰাৱণক বধ কৰিছিল।\n↑ 2.0 2.1 Mani, Vettam (1975). Puranic Encyclopaedia: A Comprehensive Dictionary With Special Reference to the Epic and Puranic Literature. প্ৰকাশক Delhi: Motilal Banarsidass. ISBN 978-0-8426-0822-0. https://archive.org/details/puranicencyclopa00maniuoft.\n↑ "No exaggerations: The truth behind what happened in the Ramayana" (en ভাষাত). The Indian Express. 2015-11-10. https://indianexpress.com/article/lifestyle/art-and-culture/no-exaggerations-the-truth-behind-what-happened-in-the-ramayana/। আহৰণ কৰা হৈছে: 2020-07-02.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=লক্ষ্মণ&oldid=286144"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ১৩ জুলাই, ২০২১ তাৰিখে ২২:২১ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


অখণ্ড ভাৰত নিৰ্মান কৰাৰ মনত প্ৰবল ইচ্ছা থকা নাথুৰাম গডছেৰ আজি জন্মদিন। | Viswa Samvad Kendra Assam\nভাৰতবৰ্ষ এনে এখন বিচিত্র দেশ যি সকলে বিচ্ছিন্নতাৰ কথা কয় তেওঁলোকক z+ নিৰাপত্তা প্ৰদান কৰা হয় , ৰাষ্ট্ৰৰ ৰক্ষক সকলক শিল নিক্ষেপ কৰা সকলক পুৰস্কৃত কৰা হ্য় । সন্ত্ৰাসবাদীৰ বাবে মাজনিশা আদালতৰ দুৱাৰ খুলি বিচাৰ কক্ষ স্হাপন কৰা হয় । এজন মানুহৰ কেৱল এটা নামক লৈ ইমান বিৰক্ত কিয় এচাম লোক ? বিগত ৭৫ বছৰ ধৰি তেওঁক একাংশই ঘৃণাৰ প্ৰতীক হিচাপে চিহ্নিত কৰাত অলপো ত্ৰুটি কৰা নাই। যি নামে ভাৰত বিভাজনৰ কৰুন ইতিহাসৰ বাবে চকুলো টুকিছিল, যি গৰাকী লোকে অখণ্ড ভাৰতবৰ্ষৰ সপোন বুকুত বান্ধি অহৰহ চেষ্টা অব্যাহত ৰাখিছিল । তেও আছিল অখণ্ড ভাৰতবৰ্ষৰ সপোনৰ স্ৰষ্টা নাথুৰাম গডছে। আৰু আমি আজি কম অখণ্ড ভাৰতৰ স্বপ্ন দ্ৰস্তা নাথুৰাম গডছেৰ বিষয়ে, যাৰ জ্ন্ম আজিৰ এই দিনটোতে হৈছিল । খুব কম লোকেই জানে যে কুখ্যাত কাশ্মীৰী সন্ত্ৰাসবাদীৰ মৃতদেহও তেওঁলোকৰ পৰিয়ালক হস্তান্তৰ কৰা হয়। সেনা বিৰোধী, ভাৰত বিৰোধী শ্ল’গান দি সন্ত্ৰাসবাদীয়ে তেওঁলোকক বন্দুকেৰে অভিবাদন জনোৱা কুখ্যাত সন্ত্রাসবাদী সকলৰ জীবনকলৈ এতিয়াও উদ্বিগ্ন এচাম ৰাষ্ট্ৰ বিৰোধী শক্তি। কিন্তু ৰাষ্ট্ৰৰ হকে, ৰাষ্ট্ৰৰ শুভচিন্তক নাথুৰাম গডছেৰ মৃতদেহ এই তথাকথিত মানৱতাৰ ঠিকাদাৰসকলে তেওঁৰ পৰিয়ালক দিয়া নাছিল। ইয়াৰ বিপৰীতে তেতিয়াৰ চৰকাৰৰ নিৰ্দেশত কাৰাগাৰ কৰ্তৃপক্ষই ঘাঘাৰ নদীৰ পাৰত জ্বলাই দিছিল ৰাষ্ট্ৰ নিৰ্মাণৰ সপোনত বিভোৰ হৈ পৰা গডছেৰ মৃতদেহ। আনকি নাথুৰাম আৰু আপ্তেক কাৰাগাৰত বি শ্ৰেণীৰ কোঠাত আবদ্ধ কৰি ৰখা হৈছিল। নাথুৰামে কফি খাবলৈ আৰু ডিটেকটিভ কিতাপ পঢ়িবলৈ ভাল পাইছিল। ১৯৪৯ চনৰ ১৫ নৱেম্বৰত গডছেক ফাঁচী দিয়াৰ আগদিনা পৰিয়ালটোৱে তেওঁক লগ কৰিবলৈ আম্বালা কাৰাগাৰলৈ গৈছিল।\nগডছেৰ ভতিজী আৰু গোপাল গডছেৰ জীয়ৰী হিমানী সাভাৰকাৰে এটা সাক্ষাৎকাৰত কৈছিল যে মৃত্যুদণ্ডৰ আগদিনা তাই মাকৰ সৈতে নাথুৰাম গডছেক লগ কৰিবলৈ আম্বালা কাৰাগাৰলৈ গৈছিল।\nসেই সময়ত তাইৰ বয়স আছিল আঢ়ৈ বছৰ। গ্ৰেপ্তাৰ হোৱাৰ পিছত গডছেক গান্ধীৰ পুত্ৰ দেৱদাস গান্ধীয়ে লগ কৰিবলৈ আৰক্ষী থানাত উপস্থিত হৈছিল। এই সাখ্যাত্কাৰৰ কথা নাথুৰামৰ ভাতৃ তথা সহ-অভিযুক্ত গোপাল গডছে তেওঁৰ গান্ধী হ্ত্যা কিয় ? নামৰ কিতাপখনত উল্লেখ কৰিছিল। গোপাল গডছে তেওঁৰ কিতাপখনত লিখিছিল, দেৱদাসে হয়তো এই আশাত আহিছিল যে তেওঁ এক ভয়ংকৰ মুখ, গান্ধীৰ ৰক্ত তৃষ্ণাতুৰ হত্যাকাৰী দেখিব, কিন্তু নাথুৰাম স্ব্ভাভিক ভাবেই নম্ৰ হৈয়ে আছিল। নিজৰ ওপৰত তেওঁৰ যথেস্থ আত্মবিশ্বাস আছিল । দেৱদাসে যি ভাবিছিল তাৰ একেবাৰে বিপৰীত ছবি নাথুৰামৰ চকুত দেখা পাইছিল। কিয়নো নাথুৰাম মনত তেতিয়াও শান্তি, মৃদুতা আৰু সন্তুষ্টিৰ অনুভূতি আছিল।\nনাথুৰামে দেৱদাস গান্ধীক কৈছিল, “মই নাথুৰাম বিনায়ক গডছে। হিন্দী বাতৰি কাকত হিন্দু ৰাষ্ট্ৰৰ সম্পাদক। মইও তাত আছিলো (য’ত গান্ধীক হত্যা কৰা হৈছিল)। আজি আপুনি আপোনাৰ দেউতাকহে হেৰুৱাইছে। মোৰ কাৰণে তুমি আঘাত পাইছা। আপোনাৰ আৰু আপোনাৰ পৰিয়ালৰ বাবে হোৱা বেদনাৰ বাবে মই গভীৰভাৱে দুখিত। অনুগ্ৰহ কৰি মোক বিশ্বাস কৰক, মই কোনো ব্যক্তিগত প্ৰতিদ্বন্দিতাৰ বাবে এইটো কৰা নাই। মই আপোনাক ঘৃণা নকৰোঁ বা কোনো বেয়া ভাব পোষণ নকৰো।\nআজি আদালতত প্ৰশ্ন কৰা সকলৰ সময়ত আদালতত নাথুৰাম গডছেৰ বক্তব্য নিষিদ্ধ কৰা হৈছিল। আনহাতে একেকেইজন লোকেই মুম্বাই বিস্ফোৰণৰ দোষী জেকবৰ এটা এটাকৈ বিবৃতি ৰাইজৰক আৱেগিক কৰাৰ বাৱে প্ৰস্তুত কৰিছিল।\nগোপাল গডছে তেওঁৰ কিতাপখনৰ প্ৰবন্ধত নাথুৰামৰ ইচ্ছাৰ কথা উল্লেখ কৰিছে। শেষ শাৰীটোত লিখা হৈছিল যে “যদি চৰকাৰে আদালতত মোৰ বক্তব্যৰ ওপৰত থকা নিষেধাজ্ঞা আঁতৰ কৰে, যেতিয়াই এনে হয়, মই আপোনাক ইয়াক প্ৰকাশ কৰিবলৈ কৰ্তৃত্ব প্ৰদান কৰিম ।” নাথুৰাম গডছেৰ বক্তব্যত এইটোও কোৱা হৈছিল যে বিশ্ব নাগৰিক হিছাপে মোৰ প্ৰথম দায়িত্ব হিন্দুত্ব আৰু হিন্দুসকলৰ বাবে এজন দেশপ্ৰেমী হোৱা।\n30 কোটি হিন্দুৰ স্বাধীনতা আৰু স্বাৰ্থ সুৰক্ষিত কৰিলে সমগ্ৰ ভাৰত স্বয়ংক্ৰিয় ভাৱে সুৰক্ষিত হ’ব, য’ত বিশ্বৰ প্ৰতিজন পঞ্চম ব্যক্তি বাস কৰে। এই চিন্তাই মোক হিন্দু সংগঠনৰ আদৰ্শ আৰু কাৰ্যসূচীৰ ওচৰলৈ লৈ গ’ল। মই ভাবো এই আদৰ্শই ভাৰতক স্বাধীনতা দিব পাৰে আৰু ইয়াক বজাই ৰাখিব পাৰে।”তদুপৰি, গডছে গান্ধীৰ কাৰ্যশৈলী আৰু একপক্ষীয় তোষণৰ ওপৰত প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰি লিখিছিল: “যেতিয়া গান্ধীয়ে, যি ৩২ বছৰ ধৰি তেওঁৰ চিন্তাধাৰাত উত্তেজনা সৃষ্টি কৰি আহিছিল, মুছলমানসকলৰ সপক্ষে তেওঁ অন্তিম উপবাস পালন কৰিছিল। যেতিয়া প্ৰবীণ কংগ্ৰেছ নেতা সকলে গান্ধীৰ সন্মতিৰে দেশখন বিভাজন কৰাৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল । তেতি্যাই মই সিদ্ধান্ত লৈছিলো যে এতি্যাই গান্ধীৰ অস্তিত্ব তৎক্ষণাৎ বিলুপ্ত কৰিব লাগিব। আমাৰ পুজিত মাতৃভূমিক কেতিয়াও দ্বিখণ্ডিত হব দিয়া নহব আৰু এই সংকল্পই মোক অস্থিৰ কৰি তোলাৰ উপৰি মই ভয়ানক খঙত উত্ৰাবল হৈছিলো। মোৰ ব্যক্তিগতভাৱে কাৰো প্ৰতি কোনো বিদ্বেষ নাই, কিন্তু মই ক’ব বিচাৰো যে মই বৰ্তমানৰ চৰকাৰক সন্মান নকৰো, কিয়নো তেওঁলোকৰ নীতি মুছলমানসকলৰ পক্ষত আছিল। কিন্তু একে সময়তে, মই স্পষ্টভাৱে দেখিছোঁ যে এই নীতিবোৰ কেৱল গান্ধীৰ উপস্থিতিৰ বাবেহে হৈছিল।”\n১৯৪৮ চনৰ ৩০ জানুৱাৰীত নাথুৰাম গডছে প্ৰাৰ্থনা সভাৰ ৪০ মিনিট আগতে দিল্লীৰ বিৰলা ভৱনত উপস্থিত হয়। গান্ধীয়ে প্ৰাৰ্থনা সভাৰ বাবে চৌহদত প্ৰৱেশ কৰাৰ লগে লগে নাথুৰামে প্ৰথমে হাত জোৰ কৰি তেওঁৰ ওচৰত নমস্কাৰ জনাই , নিজৰ লগত থকা পিষ্টলেৰে গান্ধীক তিনিটা গুলীৰে থকাসৰকা কৰে। মহাত্মা গান্ধীক হত্যা কৰাৰ পিছত গডছে তাৰ পলাই যাবলৈ কোনো প্ৰয়াস কৰা নাছিল। উল্লেখ্য, নাথুৰাম গডছেক প্ৰথমে গোচৰটোৰ বাবে পঞ্জাৱ উচ্চ ন্যায়ালয়ত হাজিৰ কৰোৱা হৈছিল। ১৯৪৯ চনৰ ৮ নৱেম্বৰত এবছৰতকৈও অধিক সময় বিচাৰৰ পিছত তেওঁক মৃত্যুদণ্ড দিয়া হয়। নাথুৰাম গডছেৰ এটা বাক্য আছিল: “যিদিনা সঁচা ইতিহাস লিখা হ’ব সেইদিনা মোৰ কাৰ্য্যক প্ৰশংসা কৰা হ’ব। আৰু যেতিয়া পাকিস্তানলৈ বৈ যোৱা সিন্ধু নদী ভাৰতৰ পতাকাৰ তলেদি ববলৈ আৰম্ভ কৰিব, মোৰ হাড়বোৰ ইয়াত প্ৰবাহিত কৰি দিবা । যদিওবা কেইটামান প্ৰজন্মৰ বাবে অপেক্ষা কৰিব লগা হ’লেও এইটো কৰা উচিত । নাথুৰাম গডছেৰ চিতাভস্ম এতিয়াও নাগপুৰত অপেক্ষা কৰি আছে।\nTOPICS Mahatma GandhiNathuram Godshe\nPrevious:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ সাংসদ জো উইলচনে প্ৰধানমন্ত্ৰী মোডীক কৰোনা সংকটৰ সময়ত প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে লোৱা প্ৰচেষ্টাক প্ৰশংসনীয় বুলি অভিহিত কৰে ।\nNext: দেশ-ৰাজ্যৰ জটিল সন্ধিক্ষণত হাতে কামে আগবাঢ়ি আহিছে ৰাষ্ট্ৰীয় স্বয়ংসেৱক সংঘৰ স্বয়ংসেৱক সকলে।