মেচেণ্টেৰী- মানৱ শৰীৰৰ নৱতম অংগটি (সৌৰভ দত্ত) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nমেচেণ্টেৰী- মানৱ শৰীৰৰ নৱতম অংগটি (সৌৰভ দত্ত)\n২০১৭ বৰ্ষৰ আৰম্ভণিতেই জীৱ আৰু শৰীৰবিজ্ঞানে লাভ কৰে বছৰৰ প্ৰথমটি সুখবৰ ৷ শতিকাযুৰি অৱহেলিত হৈ ৰোৱাৰ পিছত অৱশেষত মেচেণ্টেৰীয়ে আনুষ্ঠানিক স্বীকৃতি লাভ কৰে আৰু ইয়াক মানৱ শৰীৰৰ অংগসমূহৰ তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয় ৷\nমেচেণ্টেৰী অংগবিধৰ বিষয়ে পোন প্ৰথমবাৰৰ বাবে ১৫১০ চনত লিঅ’নাৰ্ড দা ভিন্সিয়ে তেঁওৰ ৰচনাত উল্লেখ কৰিছিল ৷ ফ্ৰেডেৰিক ট্ৰেভেছেও এই অংগবিধৰ বিষয়ে যথেষ্টখিনি অধ্যয়ন কৰিছিল ৷ কিন্তু উপযুক্ত প্ৰমাণ আৰু তথ্যৰ অভাৱত ই মানৱ শৰীৰৰ অংগ হিচাবে স্বীকৃতি পোৱা নাছিল ৷\nকিন্তু অতি শেহতীয়াভাবে আইৰিছ গৱেষক ড⁰ কেলভিন কোফে আৰু তেওঁৰ নেতৃত্বত এদল বৈজ্ঞানিকৰ সহযোগত এই অংগটিক নতুনকৈ পৃথকীকৰণ কৰা হয় আৰু এই সন্দৰ্ভত প্ৰসিদ্ধ বৃটিছ জাৰ্ণাল ‘Lancet of Gastroenterology and Hepatology’ ত এখন গৱেষণাপত্ৰ প্ৰকাশ কৰা হয় ৷ শৰীৰবিজ্ঞানৰ প্ৰসিদ্ধ গ্ৰন্থ Gray’s Anatomy তো এই অংগবিধৰ বিষয়ে পৃথককৈ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয় আৰু ইয়াৰ লগে লগেই মেচেণ্টেৰীয়ে মানৱ শৰীৰৰ ৭৯তম অংগ হিচাবে স্বীকৃতি লাভ কৰে ৷\nমেচেণ্টেৰী দৰাচলতে এটা দুটা পাকত সাঙোৰ খাই থকা পেৰিট’নিয়ামৰ অংশ ৷ ই অন্ত্ৰক উদৰৰ আন্তঃপ্ৰাচীৰৰ লগত সংযুক্ত কৰে ৷\nশেহতীয়াকৈ ইলেকট্ৰন মাইক্ৰোস্ক’পৰ সহযোগত মেচেণ্টেৰীৰ বিস্তাৰিত আলোকচিত্ৰ লাভ কৰাটো সম্ভৱপৰ হৈছে ৷ মেচেণ্টেৰীৰ ত্ৰিমাত্ৰিক আলোকচিত্ৰই প্ৰমাণ কৰিছে যে ই এবিধ একক আৰু চলিত অংগ ৷\nমেচেণ্টেৰীৰ মানৱ দেহত ভূমিকা সন্দৰ্ভে এতিয়াও বৰ বিশেষভাৱে আৱিষ্কৃত হোৱা নাই ৷ তথাপিও মেচেণ্টেৰীক অন্ত্রৰ ‘shock absorber’ বুলি ঠাৱৰ কৰা হৈছে ৷ মেচেণ্টেৰীৰ আৱিষ্কাৰে পাচন তন্ত্ৰ আৰু উদৰৰ বিভিন্ন ৰোগসমূহ ঠাৱৰ কৰা আৰু নিৰাময় কৰাত সহায় কৰিব বুলি আশা কৰা হৈছে ৷ Malrotation, volvulus, Crohn’s Disease আদি জটিল ৰোগ তথা দেহৰ অৱস্থাৰ বিষয়েও মেচেণ্টেৰীৰ আৱিষ্কাৰৰ পিছত অধ্যয়ন কৰাত সহায়ক হ’ব বুলি আশা কৰা হৈছে │ এই সন্দৰ্ভত এতিয়াও উচ্চখাপৰ গৱেষণাৰ ঠল আছে │\nগৱেষক কোফেৰ ভাষাত,” Better understanding and further study of the mesentery could lead to less invasive surgery, fewer complications, faster patient recovery, and reduced medical costs,” তেখেতে আকৌ কয় যে: “We have established anatomy and structure. The next step is to define its function. If we understand the function, we can identify the abnormality and there we will find the disease.”\nমেচেণ্টেৰীৰ আৱিষ্কাৰে শৰীৰবিজ্ঞানলৈ প্ৰভূত বৰঙণি আগবঢ়াব বুলি ধাৰণা কৰা হৈছে │ ড⁰ চাৰ্লছ ব্ৰোডাৰচনৰ ভাষাত ক’বলৈ গ’লে,”The mesentery has always been well-known by surgeons and doctors. Now it is time to recognize the services it renders.”\n( The Japan Times ৰ সহায় লৈ)\n← শৈশৱ আৰু এটি খেল- (ইন্দিৰা দিগন্ত)\nন্যাদন্তে সুত্ৰধাৰং (অনন্ত বৰা) →\nভাৰতীয় ইতিহাসৰ ইতিহাস বিচাৰি…- এক মাইক্ৰ’ অধ্যয়ন – ৰক্তিম গোস্বামী\nহুমায়ূন আহমেদৰ ‘চিকাৰ’ আৰু মহিম বৰাৰ ‘মাছ আৰু মানুহ’ ৰ তুলনামূলক আলোচনা\nকম্পিউটাৰ এটা কিনাৰ আগতে (আফতাৰ হোছেইন চৌধুৰী)


মাখন পেহাৰ সংসাৰ-৩ ( নিলোত্‍পল শৰ্মা ) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nমাখন পেহাৰ সংসাৰ-৩ ( নিলোত্‍পল শৰ্মা )\n“হায়েষ্ট মাৰ্ক হা? এয়া হায়েষ্ট মাৰ্ক? কথা ক’বলৈ আহিছ! পঞ্চাশ নম্বৰৰ পৰীক্ষাটোতো দহ নম্বৰ কটা যায় তাৰ, সি আকৌ ক’ব আহে হায়েষ্ট মাৰ্কৰ কথা- হায়েষ্ট মাৰ্ক… হা..?? হায়ে..ষ্ট মা..ৰ্ক!!”\nমাখন পেহাই এচাৰি ডালেৰে পিঠিয়ে মূৰে, হাতে ভৰিয়ে যেনেকে পাৰে বাবলুক কেইবাচাটো লগাই দিলে। খঙো সাংঘাটিক ধৰণেৰে উঠিছিল। “এনেকে ল’ৰাটোক মাৰেনে” বুলি পেহাক বাৰে বাৰে বুজোৱাৰ পিছতো যেতিয়া পেহায়ে কথাটো গুৰুত্ব নিদিলে আৰু বাবলুক পিটিয়ে থাকিল, উপায় নাপায় পিছত পেহীয়ে মাজত সোমাই হাতৰ পৰা এচাৰিডাল কাঢ়ি নিয়াত হে পেহা কিছু শান্ত হ’ল।\nবাবলু এইবাৰ সপ্তম শ্ৰেণীত, ওচৰৰে “শংকৰদেৱ বিদ্যা নিকেতন”খনত পঢ়ে। ক্লাছটেষ্টত ইংৰাজীত পঞ্চাশৰ ভিতৰত চল্লিশ পালে। হওঁতে ক্লাছটোৰ ভিতৰত সিয়েই বেছি পাইছে, কিন্তু পেহাৰ কথা হ’ল দহ নম্বৰ কটা গ’ল কিহত! পঢ়িব দিলে নপঢ়ে, ইয়াতকৈ বেছি নম্বৰ পাব কেনেকৈ। খঙতে পেহাই এইবাৰ টিভিৰ চুইচ অন কৰিলে। নিউজ চেনেল এটাত জাৰিৰ বোলাজনৰ অনুষ্ঠান চলি আছে। এইজনক দেখি পেহাই মনতে এইবাৰ আৰু আঘাত পালে। এইবোৰ মানুহ কি খাইনো ডাঙৰ হৈছিল, ইংৰাজী বোলে ইংৰাজী, অসমীয়া বোলে অসমীয়া একোতে বলে নোৱাৰে। কপাল এইবোৰ। মাক বাপেকৰ কপাল। আৰু আমাৰ….!!\nএক তুলনাৰ তুলাচনীত সপোনবোৰ সপোন হৈয়ে ৰৈ যোৱাৰ আশংকাত চাগে পেহাৰ আকৌ এবাৰ বাবলুৰ ওপৰত খংটো উজায় আহিল । টিভি ৰুমৰ পৰাই চিঞৰি চিঞৰি গালি পাৰি থাকিল- “পঢ়াৰ সময়ত ভনীয়েকৰ লগত দিবা তেওঁক কাজিয়া কৰিবলৈ, পঢ়িবলৈ বহিবহে, হৈ গ’ল ছিৰিয়েল চোৱাৰ সময়। আহ.. আহচোন কেনেকে আহ এইবাৰ “বালবীৰ” চাবলৈ, “বেহাৰবাৰী আউটপ’ষ্ট” চাবলৈ পঢ়াৰ মাজত উঠি। দিনৰ দিনটো সিহঁতৰ কাৰণে অফিচত গেবাৰী খাটিবা, অ’ত যোৰা-তাপলি মাৰি ত’ত হিচাপ মিলাবা, আৰু সন্ধিয়া ঘৰলৈ আহি অলপো যদি সিহঁতৰ পৰা শান্তি পালোঁ হয়।”\n: হেৰি.. হ’ব আৰু দিয়ক, কিমাননো বকি থাকে আৰু, অলপ শান্ত হওকচোন এতিয়া। ককায়েকক মাৰা দেখি এজনীয়ে পাকঘৰত ফেঁকুৰি ফেঁকুৰি কান্দি আছে। হ’ল আৰু দিয়ক। আৰু গালি পাৰি নাথাকিবছোন। পঢ়িব দিয়ক আজিৰ পৰা ভালকৈ সি। আপুনি আহিব বুলিয়ে সন্ধিয়াৰ পৰা দুইটাই কিমান যে ফুৰ্টিত আছিল আৰু আপুনি আহিয়ে ল’ৰাটোক এনেকেনো মাৰিব লাগেনে ।\n: কিয়…?? মই অফিচৰ পৰা কি আজিহে আহিছোঁ নেকি যে মোক লৈ সিহঁতে বেলেগকৈ ফুৰ্টি কৰিব লগা হ’ব!! হেৰা এইবোৰ গছত গৰু উঠা কথা মোৰ আগত নক’বা হে।\n: কিয়…, ৰাতিপুৱাই কৈ যোৱা নাছিল দুইটাকে আজি আপুনি নতুন মোবাইলটো আনিব বুলি। বেচেৰাহঁতে দিনটোৰ পৰা কিমান যে আশাত আছিল। কেমেৰা থকা মোবাইল, গান বজা মোবাইল আনিব, কি কি কৰিব, কি কি শুনিব…কিমান যে আশাত আছিল। আগফালে চোতালৰ গোলাপ জোপাৰ আগত ফটো উঠিব, “চাইকেল মাৰি মাৰি” নে কি সেই গানটো মোবাইলত ভৰাই লৈ শুনিব। জানটোহঁতৰ ছাগলী পোৱালি দুটাৰো ফটো উঠাব। আৰু আপুনি….আহিয়ে…!!\nপেহাৰ তেতিয়াহে মনত পৰিল….! এৰা মোবাইলটো কিনিম বুলি ৰাতিপুৱাতো সিহঁতক কৈ গৈছিল। কিন্তু মোবাইলটো….!! কিনা যে নহ’ল।\n“হেৰা, মোবাইলটো কিনা নহ’ল হে…”\n: কিয়…? আপুনিচোন আজি কিনিম বুলি কৈছিল?\n“কিনিম বুলিয়ে অফিচৰ পৰা সোনকালেও ওলাইছিলোঁ… কিন্তু বজাৰতে জিতেনক লগ পালো। মানুহে দুনুহে সি বাবলুৰ টিউচনৰ ফিজৰ কথা ক’লে। দুমাহেই হ’ল। যোৱামাহতো দিয়া নহ’ল এইমাহত দিম বুলি। এনেকে মানুহৰ আগতে টকা পইচাৰ কথা ক’লে লাজ পাওঁহে। পিছে ক’বলৈ সুবিধা নিজেই দি থৈছোঁ যে। এহ্ দিয়ে দিলোঁ বুইছা, মোবাইল কিনিবলৈ থোৱাৰ পৰাই দুইমাহৰ একেবাৰে আদায় কৰি দি আহিছোঁ। জিতেনেই ক’লে আজি বাবলুৰ পৰীক্ষা বহী দিয়াৰ কথা, আগতকৈ সি অলপ ফাংফুঙীয়া হৈছে বুলিও ক’লে। অলপ ঘৰতো মন দিয়াৰ কথাও ক’লেহে।\n: নাজানো আৰু…!! আপোনাৰ যে আৰু মোবাইল লোৱা নহ’বগৈ দেই। এতিয়া কালিলৈ অফিচ গৈয়ে আকৌ সেই বেমাৰী মোবাইলটোৰ কাৰণে অফিচাৰৰ গালি শুনিবলৈ সাজু হওকহে আৰু!\n“হেৰা, সেইবোৰ হ’ব বাৰু….পিছে, ইহঁত দুটাক কেনেকৈ বুজাওহে…মোৰ দেখোন নিজৰেই কিবা কিবি লাগিছে…!!\n: খং ৰাগ বাদ দিয়ক, মৰমেৰে বুজাওক ভালকৈ…মৰমেৰেও কাম সিজে নহয়! অভিভাৱক হোৱাৰ সলনি বন্ধু হওঁক…দেখিব চব ঠিক হৈ গৈছে।\nপেহাইও লাহে লাহে বাবলুৰ পঢ়া কোঠালৈ বুলি খোজ ল’লে… তাক মৰমেৰে বুজাই দিয়াই ভাল হ’ব। ভালকৈ পঢ়িব লাগিব। এৰা কথাবোৰ মৰমেৰে তাক বুজাই দিব লাগিব…।\nপিছে কোঠাটোৰ দুৱাৰ মুখতে পেহা থমকি ৰৈ গ’ল… পৰ্দাৰ ফাকেৰে দেখিলে ভিতৰত ককায়েকৰ দুখত দুখী ভনীয়েকে বাবলুক বুজাই আছে- “নাকান্দিবি দাদা.. তইনো কিয় ভালকৈ নপঢ়! তই নম্বৰ কমকৈ পাইছ কাৰণেহে দেতাই তোক গালি পাৰিছে। দেতাই অফিচত বহুত কষ্ট কৰে জান…! মোক দেতাই কৈছে নহয়, আমাৰ কাৰণেহে বোলে দেতাই অফিচত কষ্ট কৰিব লাগে। আৰু কষ্ট কৰি আহে কাৰণেহে দেতাৰ খং উঠি যায়। তই আজিৰ পৰা ভালকৈ পঢ়িবি দেই দাদা……”\nমাখন পেহাৰ চকু দুটা চলচলীয়া হৈ গ’ল…। যিবোৰ কথা পেহাই বুজাব নোৱাৰিলে, তৃতীয় শ্ৰেণীৰ কণমানি জনীয়ে কিমান সহজতে বুজাই দিলে….\nএৰা… অভিভাৱক নহৈ ল’ৰা ছোৱালীৰ বন্ধু হ’ব পাৰিলে চাগে বহু কথাই সহজ হৈ পৰে…!!!!\n← চাঁচনিৰ দস্তাবেজ ( দ্বিপেন শইকীয়া )\nএক মিনিটৰ গল্প ( বিচিত্ৰ বৰদলৈ ) →


পুৰস্কাৰ (মানবেন্দ্ৰ কুমাৰ শৰ্মা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nপুৰস্কাৰ (মানবেন্দ্ৰ কুমাৰ শৰ্মা)\n(নলবেইৰা উপভাষাত লিখা গল্প৷ নলবেইৰা বুলি ক’লেও ঠাই বিশেষে শব্দৰ কিছু তফাৎ আছে৷ মোৰ চুবুৰিৰ এটা অংশ নলবাৰী আৰু আনটো অংশ বৰপেটা জিলাৰ অন্তৰ্গত৷ গতিকে ঠিক নলবেইৰা বুলি নকৈ ’টিহু-দক্ষিণ বজালী অঞ্চলৰ কথিত ভাষাত’ বুলিও ক’ব পাৰি৷ )\nঅৱশেষত খবৰটু আহিল-নৰহৰি মাষ্টৰ আৰু নাই৷\nগাউৰ তিনআলিত এয়াক লৈ কথা চলচি৷\n“ইমান কষ্ট পাই থাকাতকে ভালে হৈছিদে৷ “\n“হে নহবনা সেনা? নালগিবা লাগা জেঙত লাগি থাকলি এনা নহে আৰু কেনা হব? “\n“আৰে মাষ্টৰ হলাক বুলি সৱতে ইংকে লাগি থাকবা নালগে নহয়৷ স্কুলতহে মাষ্টৰি, বাইহ্‌ৰত ইমান মাষ্টৰি দেইখলি কুনি ভাল পাবোহা? বৰ একেবাৰে সমাজ শুধ্‌ৰত লাগছিল! পালাক নহয় ইটা মজাটু৷ “\nএখান হাতত দা আৰু আনখানত শুখনা বাঁহৰ টুক্‌ৰা এটা লৈ মাষ্টৰৰ ঘৰকলগি যাই থাকা শনে আতায় এগলা কথা শুনি কলাক, “ বাপাহাত, মাষ্টৰে এগলা সৱ গাউখানৰ ভালক লগিহে কৰ্‌ছিল৷ মদ খাই খাই চলিগেলা অধপাতে য দেখিহে শেষৰফালে মদক লৈও ইংকে লাগছিল৷ পিছে তুহুন নুবুজ্‌লি৷ উপ্‌ৰত থাকাজনে কিন্তু সৱ দেখি আছে দে৷ যিয়ে মাষ্টৰৰ মূৰ ইংকে ফাল্‌লাক, তাৰ দিহা একদিন উপ্‌ৰৰজনে লুগবয়ে৷ চাই থাক৷ “\nশনে আতাই তাত নৰখি চিধাই খোজ দিলাক মাষ্টৰৰ ঘৰক লগি; শটু আহি পৰ সময় হইছি৷\nমাষ্টেন্নীৰ মাথাত তেল-পানী দি চুপাৰ তিৰিকেইটাই বিচি আছিল৷\nমাষ্টৰৰ জাৱাকে শনে আতাৰ কাষক লগি আহি সুধলাক, “আতৈ কি কৰা যায় ইটা? “\n“ময়ো তাকে ভাবি আছুহা বাপা৷ আমিনু এই বুঢ়া দেহাইদি আৰু কিমান কৰিম? চচুন, চেংৰা কেইটাৰ দেখা-দেখিয়ে নাই৷ কামো আছে বহুত, একোৱে হ নাই৷ ইফালে পুৱা যাই দুইপ্ৰাৰ সময় হল৷ ইংকে হলি চখনক কিংকে নিবা? কাষৰ গাউৰ মদৰ ঘাটি উঠবা যাই আচলতে চথাদিনায়ে মৰা মানুহ; এই কেইদিন ডাক্তৰে কিবাকেহে বাচে ৰাখছিল৷ “\nমাষ্টৰৰ জাৱাক হ’ল আজিৰ দিনৰ মানুহ৷ তাতে\nবুদ্ধিতো বৃহস্পতি, কুনবায় মুখ মেললিয়ে গৰ্ভ দেখে৷ যিংকে নহওক এগলা কাম সময়মতে কৰবায়ে লাগব৷\nতেখেত যাই চিধাই গাউৰ তিনআলি পালাক আৰু পইচাৰ বেগটো উললাক৷\nপুৱাৰে পৰা তাতে কথা চবে থাকা চেংৰা কেইটাৰ মুখকেইখান পোহৰ হৈ উঠিল৷ মুহূৰ্ততে কামগেলা তাহাৰ মাজত ভাগ কৰি ললাক৷ দুজনক পঠলাক কাষৰ ’সেই’ গাউখানক লগি৷\nগাউৰে তিৰি কেইটামানে ধৰি ধৰি মাষ্টেন্নীক বাহিৰক লগি আনলাক৷ শটোৰ কাষ পাইয়ে মাষ্টেন্নী মাষ্টৰৰ ভৰিত বাগ্ৰি পৰিল৷ আৰো একবাৰ কান্দানৰ ৰাউচি উঠলাক৷\nএকপাকত তাহুন ধৰা-ধৰি কৰি মৰা মাষ্টৰৰ ভৰিৰ বুঢ়া আঙলিটুৰে মাষ্টেন্নীৰ কাপ্লোৰ সেন্দূৰ মুচি দিলাক!\n“পলম হৈছি, পলম হৈছি, সোনকালে চখনক নিবা লাগে “ বুলি গাউৰ চেংৰামাখাই দাউৰা-দাউৰি লুগেছিল৷\n( সেনা-তেনেকুৱা, এনা-এনেকুৱা, কেনা-কেনেকুৱা, ইংকে-এনেকৈ, এগলাখান-এইবোৰ, চলিগেলা-যুৱকসকল, তুহুন-তহঁত, জাৱাক-জোঁৱাই, ইটা-এতিয়া, চেংৰা-ডেকা, দুইপ্ৰা-দুপৰীয়া, চখন-শ্মশান, তাহুন-তেওঁলোক, চথাদিনা-পৰহিৰ আগদিনা )\nমমতা – সুনীল দত্ত\nসাদ্ধা* -নয়নমনি হালৈ\n“এৰাবাৰী” (চন্দন জ্যোতি ভূঞা)


খ্যাতি- দিগন্ত কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য – ফটাঢোল\nMarch 1, 2020 দৈনন্দিন\t10 Comments\nখ্যাতি- দিগন্ত কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য\nমন যায়। উকীল ৰক্ত বৰুৱাৰো মাজে মাজে ‘ফেমাচ’ হ’বলৈ মন যায়। লগৰ বহুকেইজন অধিবক্তাৰ দৰে তেৱোঁ তেওঁৰ বাতৰি-ফ’টো পেপাৰে-পত্ৰই প্ৰকাশ হোৱাটো বিচাৰে। তেওঁৰো মন যায় ছেনেলৰ টক শ্ব’বোৰত টেবুলত ঢকিয়াই উষ্মা প্ৰকাশ কৰি হোৱাই-নোহোৱাই, জনাই-নজনাই দুআষাৰ ক’বলৈ।\nবৰুৱাই অৱশেষত অনুভৱ কৰিলে- গায়ক গাৰ্গেহে তেওঁক ‘ব্ৰেক’ এটা দিব পাৰিব। কিছুবছৰ আগতে তেওঁৰেই সহকৰ্মী দত্তকো সেই গায়ক গাৰ্গেই ফেমাচ কৰি দিছিল। দত্তৰ পোন্ধৰ বছৰীয়া পুতেকটোক চিগাৰেট হুপি কথা পাতিবলৈ অহা বাবে গায়কজনে চৰিয়াইছিল। মানুহবোৰৰ কিছুমানে গাৰ্গৰ সপক্ষে মাতিছিল, কিছুসংখ্যকে অধিবক্তা দত্ত আৰু পুতেকটোৰ সপক্ষে। তেতিয়া ছ’ছিয়েল মিডিয়াত আজিৰ দৰে মানুহ নাছিল, নহ’লেতো অধিবক্তা দত্ত আৰু পুতেক- দুয়োৰে নাম মানুহে মাজে মাজে মনত পেলাই থাকিলেহেঁতেন আজিও।\nৰক্ত বৰুৱাই বুজি পায়, গায়ক গাৰ্গৰ আশে-পাশে থাকিয়েই কিমানে নাম-কাম আৰ্জিলে, গাৰ্গৰ বদনাম কৰিয়েই কিমানে ফ’কাচলৈ আহিলে ছ’ছিয়েল মিডিয়াত। সেয়েহে তেওঁ ভাবিলে হঠাতে ‘ব্ৰেকিং নিউজ’ৰ কেৰেক্টাৰ এটা হ’বলৈ গায়কজনেই সহায় কৰিব….\nঅনুসন্ধান কৰি ৰক্ত বৰুৱাই জানিলে যে গাৰ্গে হেনো প্ৰায়ে ৰাতি আঠটামানত ঘৰৰ ওচৰৰ ৰামলালৰ পানদোকানলৈ আহে। বহু ভাবি-চিন্তি বৰুৱাই উপাই এটা বিচাৰি উলিয়ালে। ক্লাছ নাইনত পঢ়া পুতেক বিকিক তিনি-চাৰিদিন বুজালে, প্ৰশিক্ষণ দিলে।\nসিদিনা সন্ধিয়া ৰামলালৰ পানদোকানৰ কিছু নিলগত বৰুৱা আৰু পুত্ৰ বিকি ৰৈ থাকিল গায়ক গাৰ্গ অহালৈ। এঘন্টামানৰ অপেক্ষাৰ পাছত-\n‘ঐ বিকি, আহিছে সেইটো…দীঘল চুলি, ৰঙীণ চোলা…যা, অল দা বেষ্ট!’\nবিকিয়ে পকেটৰপৰা চিগাৰেটটো উলিয়াই জ্বলালে আৰু লাহে-ধীৰে ৰামলালৰ পানদোকানলৈ খোজ ল’লে। বৰুৱাই চাই আছে দূৰৰপৰা।\nবিকিয়ে গৈ গায়ক গাৰ্গৰ ওচৰলৈ গৈ কিবা সুধিছে। সি নাকে-মুখেৰে ধোঁৱা অলপ এৰি দিছে। শূন্যতে দুটামান ‘ৰিং’ বনোৱাৰ চেষ্টাও দিছে। হঠাতে গাৰ্গৰ এক পূৰ্ণহতীয়া চৰ আহি পৰিল বিকিৰ গালত। মুখৰ চিগাৰেট চিটিকি দূৰত পৰিল। গাৰ্গে লগৰজনৰ লগত তাৰ পৰা আঁতৰি গ’লগৈ।\n‘ইয়েছছছ…পাৰ্ফেক্ট!’ -বৰুৱাৰ চকু দুটা উজলি উঠিল স্ফূৰ্তিত। তেওঁ দৌৰাদৌৰিকৈ পানদোকান পালেগৈ।\n‘ৰামলাল, তুমি সাক্ষী আছা দেই। গাৰ্গে এই কণমানিটোক কেনেদৰে চৰ মাৰি গোটেই এলাকাটোত চাঞ্চল্যৰ সৃষ্টি কৰিলে। এয়া একপ্ৰকাৰ নিৰ্য্যাতন!’\n‘হেৰি…কোন গাৰ্গ হে?’\n‘গায়ক যে, গাৰ্গ…এইমাত্ৰ মোৰ এই ল’ৰাটোক চৰ মাৰি যে আঁতৰি গ’ল..চুলি দীঘল, কাণ-ডিঙিত মণি-মুকুতা…’\n‘ধেৎতেৰি.. সেই ভালটোৰ কথা সুধিছে। চৰ মাৰি যোৱাজন দেখোন ৰমা চোৰৰ সৰুটো পুতেক ৰহুল। সি ডকাইত হ’ল। এমাহ আগতেহে জে’লৰপৰা ওলাইছে। লাষ্ট কে’চটো ছোৱালী কে’চ আছিল। এনেই সি বেছিভাগ সময় জে’লৰ ভিতৰতেই থাকে…আপোনাৰ ল’ৰাটোৱেনো তাক এইবোৰ সুধিব লাগে নে!’- ফুচফুচাই ক’লে ৰামলালে।\n‘কি কোৱা হে? দেখাততো একেই…’\n‘একেই? গাৰ্গৰ এতিয়া দীঘল চুলি নাইতো, খুৰালে চুলি’ – ৰামলালে ডাঙৰকৈ হাঁহিলে।\nউদাস চাৱনিৰে ৰক্ত বৰুৱাই বিকিলৈ চালে -‘ঐ বিকি, বাবা তই কিনো কৈছিলি তাক?’\n‘পাপা, তুমি শিকাই দিয়াৰ দৰে চিগাৰেটৰ ধোঁৱা তাৰ মুখলৈ উৰুৱাই কৈছিলোঁ যে মই তাৰ ‘ফেন’। আৰু কৈছিলোঁ সি যিবোৰ কাম কৰি আছে তাৰ বাবে আমি গৰ্বিত। অলপ এক্সপেৰিয়েন্স ক’বলৈ কৈ অ’টোগ্ৰাফ এটা দিব নেকি সুধিছিলোঁ…’।\n‘অহ..ভুল হৈ গ’ল নহয়। ভাবিছিলোঁ এইবাৰ মই বাতৰিৰ শিৰোনামত আহিম। ছেনেলত ওলাম। গাৰ্গৰ লগত লাগিলে সকলোৰে কপাল ফুলে। যোৱাবাৰৰ চৰ খোৱা ল’ৰাটোক মাজত বহুৱাই ক্লাছৰ ছোৱালীবোৰে হেনো ‘ছেলফি’ তোলে। ভাবিছিলোঁ, মোৰ লগত তোৰো ফুলিব কপাল। ছ’ছিয়েল মিডিয়াত ছিম্পেথি পাবি, একদম হিট হৈ যাবি..অহ’\nৰহুল ডকাইতৰ চৰ খাই ফুলি উঠা গালখন চুই বিকিয়ে কৈ উঠিল- ‘আই হেট ইউ পাপা’।\n« চেকমেট(মূল গল্প: চেকমেট,গল্পকাৰ : জেফ্ৰি আৰ্ছাৰ)- অনুবাদ : অলকেশ ভাগৱতী\nসম্পাদকীয়–সোনটো ৰঞ্জন বৰুৱা »\nখুব ভাল লাগিল দিগন্ত, সদায়ৰ দৰে\nএকদম হিট। বঢ়িয়া।\nআৰু দুটামান ইনষ্টেন্স দিলে ভাল পালোঁ হয় দাদা। মজাটো লাগি আহিছিলহে, শেষেই হ’ল। 😢\nবৰ খৰখেদাকৈ শেষ কৰিলে দাদা। ভাল লাগিল পঢ়ি।\nকেতিয়ানো শেষ হয় গমেই নাপাঁও! বৰ ভাল লাগিল\nহাঃ হাঃ, বৰুৱাই শেহতীয়া খবৰ নাৰাখি বেচেৰা ল’ৰাটোক কাণতলীয়া খুৱালে\nভাল লাগিল দিগন্ত


ক'ভিডৰ প্ৰকোপঃ সলনি "সত্যমেৱ জয়তে ২" ৰ মুক্তিৰ তাৰিখঃ | Rupaliparda.com\nক’ভিডৰ প্ৰকোপঃ সলনি “সত্যমেৱ জয়তে ২” ৰ মুক্তিৰ তাৰিখঃ\nঅনাকাংক্ষিত তথা এক উত্তৰহীন প্ৰশ্নৰ মাজলৈ গতি কৰিছে ছবি জগতখন। প্ৰত্যেকেই হতাশ হৈছে; মহাৰাষ্ট্ৰত বৰ্তমানেও অব্যাহত আছে ক’ৰোণাৰ তাণ্ডৱ। যাৰ ফলত “লক-ডাউন” কিছুদিনলৈ বঢ়াই দিয়া হৈছে আৰু স্তব্ধতা সনা হৈছে ছবিসমূহৰ শ্বুটিং চিড্যুলটো। কিন্তু এইখিনিতে আপোনালোকক দিবলৈ ওলাইছো আন এক দুঃখবৰ। চলিত বৰ্ষৰ বহু প্ৰত্যাশিত ছবি “সত্যমেৱ জয়তে ২” ৰ পিছুৱাই দিয়া হৈছে মুক্তিৰ তাৰিখ। কেজিএফকে ধৰি আন একাংশ ছবিৰ দৰেই অনুৰাগী অপেক্ষাৰত উক্ত ছবিখনৰো মুক্তি তাৰিখ সন্দৰ্ভত কোনো নিৰ্দ্দিষ্ট সিদ্ধান্ত লোৱা নাই পৰিচালনা গোষ্ঠীয়ে। তেওঁলোকে ইনষ্টাগ্ৰামত এটা পোষ্ট শ্বেয়াৰ কৰি কয় যে, “দেশৰ এনে সময়ছোৱাত আমাৰ প্ৰত্যেকৰে স্বাস্থ্য আৰু সজাগতা আন সকলো বস্তুতকৈ উৰ্দ্ধত। এনে পৰিস্থিতিৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখিয়েই সত্যমেৱ জয়তে ২” ৰ মুক্তিৰ তাৰিখ পিছুৱাই দিয়া হৈছে। তেতিয়ালৈকে আটাইয়ে মাস্ক পিন্ধক আৰু সূস্থ থাকক।” আনহাতে, উল্লেখ্য যে, এইবাৰ ঈদত কেৱল মাত্ৰ ছলমান খানেই নহয় একেলগে অহাৰ কথা আছিল অভিনেতা জন আব্ৰাহামো। এইবাৰ ঈদত “ৰাধে” আৰু জন আব্ৰাহামৰ “সত্যমেৱ জয়তে ২” ৰ অৰিয়া-অৰি হোৱাৰ বিষয়টোৱেও চৰ্চা লাভ কৰিছিল !\nদুয়োখন ছবিৰেই মুক্তিৰ তাৰিখ ধাৰ্য্য কৰা হৈছিল ১৩ মে তাৰিখেই। ১৪ মে’ তাৰিখে মুক্তি পাবলগীয়া “সত্যমেৱ জয়তে ২” ৰ মুক্তিৰ তাৰিখ এদিন আগুৱাই দিয়া হৈছিল আনহাতে, ছলমান খানে “ৰাধে” ৰ পোষ্টাৰ মুক্তিৰ জৰিয়তে কৈছিল যে, “ঈদত অহাৰ কথা দিছিলো; ঈদতেই আহিছো।” কিন্তু পৰিস্থিতিৰ কৱলত পৰি শেহতীয়াকৈ সকলো স্তব্ধ হৈছে। আনহাতে, KGF2ছবিখনৰো মুক্তিৰ বাবে সকলো প্ৰস্তুতি সম্পূৰ্ণ হৈ উঠিছিল যদিও ক’ৰোণাৰ প্ৰকোপৰ ফলত ছবিখনৰ মুক্তিৰ তাৰিখ আগবঢ়াই দিয়া হৈছে। অতি সোনকালেই ইয়াৰ ৰাজহুৱা ঘোষণা কৰা হ’ব। উক্ত ছবিখনক লৈ যদিও প্ৰতিজন দৰ্শক উৎসাহিত হৈ আছিল, তৎস্বত্বেও এতিয়া ক’ৰোণা মহামাৰীৰ ফলত প্ৰতিজন ব্যক্তি পিছুৱাই যাবলগীয়া হৈছে।\nbollywood actor Bollywood Cinema Bollywood Films Bollywood Movie Bollywood News Satyameva Jayate Satyameva Jayate 2\nEXCLUSIVE! Taapsee Pannu: I somehow thought that Chandro Dadi will fight back this time, too


Download and installaunicode font (Click here to download), if your system does not support Assamese text. সুৰভি ফিৰিঙতিৰ পৰা খাণ্ডৱ দাহগীতালম্বোদৰ ডেকানিস্তাৰিণী দেৱী বা ফাতেমা বিবিভুৰুকী বৌলাওখোলামলক গুইন্-গুইন্‌মিষ্টৰ ফিপ্সনপ্ৰথম দৰ্শনত ওপজা প্ৰেমবাপিৰামমাধৈমালতীজোনবিৰিআমাৰ সংসাৰযেনে চোৰ তেনে টাঙোনভোকেন্দ্ৰ বৰুৱাএৰাবাৰীকাশীবাসীধৰ্ম্মধব্জ ফয়চলা-নবিচমৈদামলোভকেহোঁকলিকেহোঁকলিমুক্তিজুৰমন ৰাইদঙীয়া (এবেগেতীয়া সাধু)মগনিয়াৰ বুঢ়া পাতমুগীশ্বন্মাৰ্জ্জাৰীবিহুমাউৰাৰছিতসাধুকথাৰ কুকিআমালৈ নেপাহৰিবকেকো ককাকন্যাজয়ন্তীনকওঁপণ্ডিত মহাশয়ভেমপুৰীয়া মৌজাদাৰমিলাৰামৰ আত্ম-জীৱনীমূলা-খোৱা বুঢ়া আমাৰ সংসাৰ\n(ভৱানীৰ বয়স ২২। স্বামী শম্ভূনাথৰ বয়স ৩০। জীয়েক চেনেহীৰ বয়স ৩ বছৰ। পুৱা ৯ বজা। বৰঘৰৰ ভিতৰ। ভৱানী শোৱাপাটীত। শম্ভূ পাটীৰ কাষত থিয় হৈ।)\nশম্ভূ: পিছে তুমি আজি নুঠা নে? ৯ বাজিল। মোৰ কছাৰীলৈ যাবলৈ সময় হলহি; এতিয়ালৈকে ভাৰ-পানীৰো একো দিহা নহল দেখোন? (উস্! আস্! কৈ ভৱানীয়ে কেকায়।) কি হৈছে? কেকাইছা কিয়? (আকৌ দীঘল দীঘল কেকনি) নোকোৱা নো কিয় কি হৈছে?\nভৱানী: কি হ'ব, একো হোৱা নাই। আমি মৰিলেও কিবা কোনোবাই আমাৰ বুজ লওঁতা আছে নে? সকলোৰে কেৱল খাওঁ খাওঁ মূৰ্ত্তিহে। উস্! উস্-দেউতা ঐ-!\nশম্ভূ: কি, জ্বৰ হৈছে নেকি? চাওঁ। (শোৱাপাটীত বহি ভৱানীৰ কপালত হাত দিয়ে।)\nভৱানী: সেই ফেৰাইহে বাকী আছে। -উস্! –আস্! –ইস্!-\nচেনেহী: আই, হেল আই, মোল ভোক আগিছে, দলপান দে। (পাটীত উঠি মাকৰ গাৰ ওপৰত পৰে)\nভৱানী: উস্! উস্! তইলও আহিছনে মোক খাবলৈ? জলপান বুলি মোৰ মূৰটোকে খা। গাৰ বিষত লৰচৰ কৰিব পৰা নাই মইা মানুহজনীয়ে, আটায়ে খাওঁ খাওঁ লগাইছে!\nশম্ভূ: গা বেয়া যদি উঠিব নালাগে, শুই থাকা। মইা আজি বেজবৰুৱাৰ ঘৰৰপৰা বিষৰ তেল আনি দিম, সেই তেল ঘঁহিলেই ভাল হ'ব। চেনেহী আহ, মাৰক আমনি নকৰিবি; মাৰৰ নৰীয়া হৈছে নেদেখিছ। মইৰ জলপান খাবলৈ দিম আহ। (ঠোন্-ঠোনাই কন্দা চেনেহীক কোলাত তুলি লৈ শম্ভূ বাহিৰলৈ আহে।)\nদ্বিতীয় দৰ্শন (পুৱা ১০ বজা। আলিবাট।)\nঘিণাৰাম পেস্কাৰ: সেইটি নকলনবিচ ডাঙৰীয়া নে? ৰব মইহও গৈছোঁ। আজি আমি গৰহাজিৰ হমহঁক যেন পাওঁ। হাকিম যে খুব সোনকালে কছাৰীলৈ আহিবলৈ ধৰিছে।\nশম্ভূ: আহক, গৰহাজিৰ নহওঁ, দহহে বাজিছে।\nঘিণাৰাম: আজি আপোনাৰ মুখখন শুকান কিয়? গা ধুবলৈ নহল হ'বলা?\nশম্ভূ: এৰা, আজি আমাৰ ঘৰ-ঘৈণীৰ গা ভাল নহয়, সেই দেখি ভাত-পানী ৰন্ধা নহ'ল; বাহী গায়ে কছাৰীলৈ আহিলো!\nঘিণাৰাম: আপুনি আজি এই চ'ত-মহীয়া দিনটো এই দৰেই কটাব নেকি? নিজেই এমুঠি চাউল বহাই নাখালে কিয়?\nশম্ভূ: কিবা বাঙ্কৰা কাকত এসোপা চাই থাকোঁতেই পলম হ'ল, নোৱাৰিলো। ঘিণাৰাম: আপোনাসকল বামুণৰ জীৱ দুৰা-কাছৰ নিচিনা লেকেতা; বতাহ খাইও আপোনালোকে তিনি দিন কটাব পাৰে। আমি শূদিৰ মখাইহে এসাঁজ খাবলৈ নেপালে পেটৰ পোৰণিত ত্ৰাহি-মধুসূদন দেখোঁ। সৌৱা হাকিম এতিয়াহে আহিছে। (প্ৰস্থান) তৃতীয় দৰ্শন (দুপৰীয়া ১২ বজা। ৰান্ধনি ঘৰ। ভৱানীয়ে বহি খাত খাইছে। চেনেহীয়ে কাষতে থিয় হৈ কল্-কল্ কৰি কথা কৈছে।) চেনেহী: আই, এই বল ফুঠী মাঠটো মোল; নহয় নে বালু আই? ভৱানী: হয় এই বৰ পুঠি মাছটো তোৰে; মোক ভাজি অতাবলৈ দে; আগৰপৰা আহুকাল কৰি নেথাকিবি। চেনেহী: হেল আই হেল, মোল ফালে ঠাঠোন, আন্দাত আজি জেল নেমাল নে? ভৱানী: কেপ্‌কেপাই নাথাকিবি সেই, কোনে কলে আঞ্জাত তেল নেমাৰোঁ বুলি তোক? চাওঁ গুচ, মোক তেলৰ চুপিটো আনিবলৈ দে। চেনেহী: আই হেল, ভাতে বক্‌বক্ কলে কিয়? ভৱানী: উতলি কৰে। চেনেহী: নহয়, নহয়, তইা মোল দেউতালে সৈতে দন্দ কলে। চতুৰ্থ দৰ্শন (ৰান্ধনিঘৰৰ মজিয়া। ভৱানী আৰু চেনেহীৰ একেখন কাঁহীতে ভোজন।) চেনেহী: মোল বল ফটী মাঠটো তই নেকাবি, হেল আই। ভৱানী: নেখাওঁ। চেনেহী: (কান্দি) নেকাওঁ বুলি তইব মোল বল ফুটি মাঠটোৰ আদখিনি কালি। দেউতা কেছালিল পলা আহিলে আজি মইন কৈ দিম।


ছাগেলীকান্দা পুখুৰী - অসমৰ পৰ্যটনস্থলী Info. About |\n★ ছাগেলীকান্দা পুখুৰী - অসমৰ পৰ্যটনস্থলী ..\n★ ছাগেলীকান্দা পুখুৰী\nচাগৈলীকান্দা পুখুৰী হৈছে অসমৰ ওডালগুৰি জিলাৰ কলাইগাঁও ৰাজহ চক্ৰৰ অন্তৰ্গত শিলপোটা মৌজাৰ নাহৰবাৰী গাঁৱত অৱস্থিত এটা ঐতিহাসিক বুৰঞ্জীপ্ৰসিদ্ধ পুখুৰী। এই পুখুৰীটো ভূঞা ৰজাৰ দিনত খন্দা বুলি অনুমান কৰিব পাৰি। বুৰঞ্জীমতে দৰঙত ১২০০ ৰ পৰা ১৪০৩ খ্ৰীষ্টাব্দলৈ ভূঞা বংশীয় ৰজাই ৰাজত্ব কৰিছিল। খেন বংশীয় ৰজাসকলৰ ক্ষমতা লোপ পাই অহাত ভূঞাসকলে অসমৰ বিভিন্ন ঠাইত সৰু সৰু ৰাজ্য প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। অসমৰ ভূঞাসকল আৰিমত্ত ৰজাৰেই বংশধৰ আছিল। ভূঞাৰজাই দৰঙৰ ৰৌতাত ৰাজধানী পাতি ৰাজকাৰ্য্য পৰিচালনা কৰিছিল আৰু তেওঁলোকৰ ৰাজত্বকালতে দৰঙৰ বিভিন্ন ঠাইত বহুত পুখুৰী খন্দাইছিল। এই পুখুৰীবোৰৰ ভিতৰত অন্যতম আছিল চাগৈলীকান্দা পুখুৰী। অবিভক্ত দৰং জিলাত সৰু-বৰ ৩৬১টা পুখুৰী আছে বুলি জনা যায়।\nWikipedia: ছাগেলীকান্দা পুখুৰী\nছাগেলীকান্দা পুখুৰী, অসমৰ পৰ্যটনস্থলী. ছাগেলীকান্দা পুখুৰী,\nঅসমৰ পৰ্যটনস্থলী. ছাগেলীকান্দা পুখুৰী ছাগেলীকান্দা পুখুৰী


May 2019 – Page7– ফটাঢোল\nMay 1, 2019 ফটা ফটো\tLeaveacomment\nছবিয়ে কি কয়-৪ –মনজিৎ\nMay 1, 2019 গল্প\t5 Comments\nঐশ্বৰিক – সঞ্জীৱ কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য\n: আপুনি ঈশ্বৰ বিশ্বাস কৰে, নহয় জানো? : হয় কৰোঁ, কিয় সুধিলে? : নহয় মানে, পাৰ হৈ অহা বাছ আস্থানটোত থকা ডাঙৰ আঁহত গছডাল দেখি আপুনি মূৰ দোঁৱাওঁতেই মোৰ সন্দেহ হৈছিল, এইমাত্ৰ মন্দিৰটো পাৰ হওঁতে আপুনি পুনৰবাৰ মূৰ দোঁৱালে গতিকে মই নিশ্চিত হ’লোঁ যে আপুনি এজন ঈশ্বৰ বিশ্বাসী লোক। : এইবোৰ কি বকিব ধৰিছেহে ডাঙৰীয়া, মই নিজেই ক’লোঁ যে মই এজন ঈশ্বৰ বিশ্বাসী লোক, তাৰপিছত আপুনি নিশ্চিত হোৱা নোহোৱাৰ প্ৰমাণ দিয়াৰ কোনো প্ৰয়োজন নাই। আপুনি এশ শতাংশ নিশ্চিত থাকক যে\nঘটিৰাম৷ আমাৰ অসম মুলুকৰ এখন ভিতৰুৱা গাঁৱত তাৰ ঘৰ৷ আজিৰ জগতৰ আওভাও বুজি নোপোৱা তেনেই সহজ-সৰল ল’ৰা৷ সৰুতেই বাপেক ঢুকাইছে৷ বাঁৰী দুখুনী মাকজনীয়ে বৰ কষ্টেৰে তাক ডাঙৰ-দীঘল কৰিছে৷ ঘৰুৱা জঞ্জালৰ বাবে প্ৰাইমেৰীৰ তিনিটা শ্ৰেণী পঢ়িয়ে সি শিক্ষা-জীৱন সামৰি খেতি-খোলাত ধৰিছে৷ হওঁতে বাপেকৰ দিনৰ ৰূপিত মাটি-বাৰী অলপ আছে৷ সেইখিনিকে চলাই মেলি মাক-পুতেকহাল কোনো ৰকমে চলি আছে৷ হালোৱা গৰু এহাল আৰু খীৰতী গাই এজনী আছে৷ মাকজনী কামিলা৷ বোৱা-কটাকে ধৰি সকলো বিদ্যাত পাকৈত৷ মুঠতে ঘটিৰামৰ বিশেষ আকালো নাই ভঁড়ালো নাই৷ ঘটিৰামৰ আচল নাম\nফুট-গধূলি হোৱাতহে বাৰাণ্ডাত চাহকাপ আৰু দুখন বিস্কুট লৈ আপোনমনে বহিবলৈ সাহস কৰিছোঁ। এনেয়ে আবেলিহে বাৰাণ্ডাত বহি চাহ-বিস্কুট খোৱা মোৰ পুৰণি অভ্যাস। কিন্তু এই বিহুৰ দিনকেইটাত পোহৰ থাকোতেই, বাটৰ মানুহৰ চকুত পৰাকৈ বাৰাণ্ডাত বহিব নোৱাৰি। গাঁৱৰ ডেকা-চেঙেলীয়াই চিকাৰী চকু লৈ ঘূৰি আছে। ঘৰত থকাৰ উমান পালেই চান্দা খুজিবলৈ আহি যাব। যোৱা দুটা বছৰে মানুহজনীয়ে “এওঁ এতিয়া ঘৰত নাই নহয়, হাতত যি আছিল তাকে দিলোঁ” বুলি কম পইচাতে লেঠাবোৰ মাৰি আহিছে। বিহুৰ দিনকেইটাত মই ঘৰত নাই। মানে আছোঁ, কিন্তু নাই। শ্ৰীমতীক এশ\nনৰেশ্বৰ কাইটিৰ স্মাৰ্ট ফোন – ঋতুপৰ্ণ শৰ্মা\nনৰেশ্বৰ কাইটিৰ ঘৰ আমাৰ গাঁঁৱতে। সহজ সৰল হোজা গাঁঁৱলীয়া লোক। পিচে তেওঁৰ এটি গুণ আছে, যিটো গুণৰ বাবে গাঁৱৰ লোকসকল তেওঁৰ পৰা অলপ আঁতৰি থাকিব বিচাৰে। যিকোনো বিষয়তে হোৱাই নোহোৱাই নিজৰ পাণ্ডিত্য জাহিৰ কৰিবলৈ যায়। গাঁৱলীয়া ভাষাত ‘কামোৰ’। মোক পিচে কাইটিয়ে বেয়া নাপায়। কাৰণ আনবোৰৰ দৰে তেওঁক দেখিলেই মই আঁতৰি নাযাওঁ। তেওঁৰ লগত মনৰ ভাববোৰৰ আদান প্ৰদান কৰোঁ। সিদিনা মোক দেখি তেওঁ ওচৰ চাপি আহিল। : হৌৰা ডেকা ল’ৰা, খবৰ কিহে? : আছোঁ দিয়ক কাইটি, মোৰ ভালেই। আপোনাৰ কেনে? :\nবহু দিনৰ আগৰ কথা, খ্ৰীষ্টাব্দ ২০০৫। হাতীঘূলী নামৰ এখন গাঁৱত মোৰ নামেৰে এজন দশম শ্ৰেণীত পঢ়ি থকা ল’ৰা আছিল। তেতিয়া বৈপ্লৱিক মন, ব্যক্তি স্বাধীনতাৰ সংগ্ৰাম, সন্মুখত মেট্ৰিক আৰু ডেকা বয়সৰ আৰম্ভণিৰ গলগলীয়া হোৱা মাতটোৰ অকণমান মিহি হোৱাৰ সময় আছিল। তেনে এটা দিনতেই হৈ গৈছিল কাৰোবাৰ বাবে এক অদ্ভূত আকৰ্ষণ। পিছতহে গম পালোঁ সেইয়াই প্ৰেম, সেইবোৰেই ভালপোৱা…। সেইদিনা আছিল…দিনটো পাহৰিলোঁ। স্কুলৰ বাৰ্ষিক খেল-ধেমালি সপ্তাহ হৈ আছিল। খেল বিভাগৰ সম্পাদক মই। আবেলি সেইদিনা স্কুলৰ ল’ৰা-ছোৱালী গৈ প্ৰায় শেষ। মইও হেড্ ছাৰৰ ৰূমৰ\nক্লাছ নাইন মানৰ কথা। তেতিয়া মই অজয় জাদেজাৰ সাংঘাতিক প্ৰেমিকা। তেওঁৰ ফটো বিচৰাই মোৰ কাম। যিয়ে ফটো দিয়ে, তাক যি লাগে তাকে দিওঁ। চেণ্টাৰ ফ্ৰেচৰ লগত তেতিয়া ভাৰতীয় ক্ৰিকেটাৰসকলৰ কেৰিয়াৰ ৰেকৰ্ডসহ ফটোৰে সৈতে কাৰ্ড দিছিল। তেনেকৈও জাদেজাৰ ফটো বহুত গোটাওঁ। মোৰ ভাইটিৰ লগত কেৰম খেলিবলৈ অহা মেট্ৰিক দিবলগীয়া ল’ৰা এটাই প্ৰায়ে মোলৈ অজয়ৰ কাৰ্ড লৈ আহে। সি আহিলে মই খুব ভালপাওঁ। সি আকৌ সুবিধা লৈ মোৰ বাহিৰা বহীত কবিতাৰ দৰে কিবা কিবি লিখি থৈ যায়। মই পঢ়োঁ, কিন্তু বুজি নাপাওঁ।\n‘আমাৰ অসম’ কাকতৰ ২৪ ছেপ্টেম্বৰ, ২০১৮ সংখ্যাত প্ৰকাশিত আমাৰ এক লেখাৰ আঁত ধৰি, সম্পাদিত ৰূপত এই লেখাটো ‘ফটা-ঢোল’ ই-আলোচনীলৈ আগবঢ়ালোঁ। প্ৰথমতেই দোহাৰিছোঁ, বৰ্তমানৰ পৰিস্থিতিত অসমীয়া ভাষা অসমৰ অধিক মানুহে যাতে কয়, লিখে আৰু পঢ়ে – আমি তেনে পৰিৱেশ ৰচনা কৰাহে যুগুত। তেনেদৰে নতুন প্ৰজন্মক অসমীয়া ভাষা ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ আকৰ্ষিত কৰিবলৈ হ’লে – তেওঁলোকৰ মনত ভাষা-প্ৰেম জগাই তুলিব লাগিব। ভাষা-প্ৰেমে যে জাতি এটাক সংগঠিত আৰু সবল কৰে সেই কথা বুজাব লাগিব। যি কি নহওঁক, এচাম অসমীয়াই অসমীয়া লিপিৰ সৰলীকৰণৰ পক্ষে ভিন্ন\nৰুণুমাই – মূৰ্চ্ছনা শইকীয়া গগৈ\nহাফ পেডেল মাৰি মাৰি এপাকত যেনিবা ৰুণুমাই চাইকেলখনৰ দুইফালে ভৰি দি ছিটটোত বহি চলাব পাৰিলগৈ। এশখোজমান হাফ পেডেলতে যাবলগীয়া হয়গৈ। : আই,যাং দেই, চাহৰ কেটলিটো তই লৈ আনিবি৷ চিঞৰি চিঞৰি মাকক কৈ যোৱা উত্তৰত মাকে কি ক’লে আকৌ ঘূৰি চোৱাৰ সময় নাই, উভতি চালেই বা চাইকেল গৈ পথাৰত সোমাবগৈ। দুয়োফালে বেগ ভৰাই হালোৱাকেইজনলৈ জা-জলপানৰ টোপোলা লৈ তাই পথাৰৰ কাষৰ কাৰেণ্টৰ পষ্টটোৰ সমুখতে খোপনি পুতি ৰ’লগৈ। তাতে চাইকেলখন আওজাই থৈ পথাৰৰ বোকা-পানী ফালি পিন্ধি থকা ফ্ৰকটো ডাঙি নিজৰ পথাৰডৰা পালেগৈ। :\nঅথন্তৰ — খাণ্ডিল্য নয়ন শইকীয়া\n(১) গ্ৰেজুৱেচনত তেতিয়া নতুনকৈ নামভৰ্তি কৰিছোঁ মাত্ৰ । উৎসবে পাৰ্বনে খুড়াহঁতৰ ঘৰলৈ যোৱা হয় । গাঁৱৰ মানুহবোৰে মোৰ খবৰ লয় হেনো “অমুকৰ পুতেকে কি কৰি আছেনো ?” বুলি । উত্তৰত পেছাৰে খেতিয়ক খুৰাই “ইঞ্জিনীয়াৰ কৰি আছে” বুলি কয় । “কিহত” বুলি সুধিলে খুৰাৰ হাহাকাৰ লাগি যায় । ফোন কৰি সুধিয়েই থাকে , তথাপিও এবাৰ গাওঁলৈ যোৱাত খুড়াই সুধিলে, “বাবা , তোমাৰ কিহত ইঞ্জিনীয়াৰ কৰি আছা ?” “ইলেক্ট্ৰনিক্স এণ্ড কমিউনিকেচন “ কেইদিনমানৰ পিছত আকৌ সুধিলে, “বাবা , তুমি ইলেক্ট্রিকচিটিত ইঞ্জিনীয়াৰ কৰি


কেনেকৈ YouTube Thumbnail ইউটিউব থাম্বনিল Enable কৰিব জানো আহক How to YouTube Thumbnail Enable\nHomeজ্ঞান-বিজ্ঞানকেনেকৈ YouTube Thumbnail ইউটিউব থাম্বনিল Enable কৰিব জানো আহক How to YouTube Thumbnail Enable\nAdmin - September 09, 2019\nকেনেকৈ YouTube Thumbnail ইউটিউব থাম্বনিল Enable কৰিব জানো আহক\nHow to YouTube Videos Thumbnail Enable\nপ্ৰথমে আপোনালোকে মবাইল বা কম্পিউটাৰত থকা ইন্টাৰনেট ব্ৰাউজাৰ খুলি লব আৰু যি সকলে মবাইলত খুলিব তেওঁলোকে Google Chrome বা অন্যান্য Browser Desktop Mode On কৰি লব। তাৰ পাছত youtube.com গৈ তাত আপোনালোকে YouTube Account টো Log In কৰি লব। YouTube Main Home Page ৰ বাওঁফালে তলত থকা Settings Option ত ক্লিক কৰিব।\nতাৰ পিছত your account ৰ view additional features ত ক্লিক কৰিব।\nতালৈ গৈ আপোনাৰ YouTube account ৰ status and features সমূহ পাব। এই পেজৰ অলপ তললৈ গৈ custom thumbnails পাব, সেইটো Not Enabled হৈ থকা দেখাব। আপোনালোকে এই status and features page ৰ ওপৰলৈ আহি আপোনালোকৰ YouTube Channel ৰ কাষতে থকা Verify Option ত ক্লিক কৰিব।\nতাৰ পাছত Account Verification কৰিবলৈ দেখাব। আপোনালোকে Select Your Country ত India Select কৰি আপোনালোকে Verification Code কি মাধ্যমৰ যোগেদি পাব বিচাৰে সেই সম্পৰ্কে দুটা Options পাব।আপোনালৈ ফোন গ্ৰহণৰ যোগেদি Automated Voice Message ৰ দ্বাৰা আৰু Text Message Verification Code ৰ প্ৰক্ৰিয়াৰ দ্বাৰা। আপোনালোকে Text Me The Verification Code Select কৰি দিব। এতিয়া তলত সুধিছে যে Which Language Should We Use To Send You The Verification Code? তাত যিহেতু English (US) আছে সেইটোৱেই ৰাখিব। তাৰ তলত ফোন নম্বৰ খুজিছে সেইটো দি দিব Type কৰি। তাৰ পিছত Submit কৰি দিব।\nতাৰ পিছতে দিয়া ফেন নম্বৰত Google ৰ ৬ টা সংখ্যাৰ Verification Code Message ৰ যোগেদি পঠাই দিব, সেইটো এই Enter Your6digit verification code ত দি submit কৰি দিব।\nতাৰ পিছত verified. Congratulations! Your YouTube Account is now verified. বুলি দেখাব।\nতাৰ পিছত continue কৰি দিব। তাৰ পিছত দেখিব YouTube channel ৰ কাষত partner verified ওলাব আৰু পেজৰ তলত থকা custom thumbnails enabled হৈ যাব।\nতাৰ পিছত return to YouTube studio click কৰি YouTube channel লৈ গৈ videos click কৰি video এটালৈ গৈ video টোৰ তলত থকা thumbnail ৰ custom thumbnail (2MB or Less) ত Click কৰিব।\nতাৰ পিছত Computer ৰ File Manager লৈ গৈ downloads click কৰি Thumbnail ৰ বাবে সাজু কৰি ৰখা ফটোখন select কৰি open কৰি দিব।\nতাৰ পিছত Save কৰি দিব।


পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ শক্তিশালী মানুহজন -জেহিদুল ইছলাম মিৰ্ধা - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nএখন অতি ভিতৰুৱা গাওঁ৷ গাওঁখনত এজন আদহীয়া ব্যক্তি বাস কৰে৷ আপোন বুলিবলৈ একমাত্ৰ নিজৰ মৰমৰ পুত্ৰজনেই৷ ব্যক্তিগৰাকীৰো সপোন, নিজ পুত্ৰক এদিন ডাঙৰ মানুহ হিচাপে গঢ়ি তুলিব৷ সেইবুলিয়ে দিন ৰাতি একাকাৰ কৰি কপালৰ ঘাম মাটিত পেলাই মাতৃহাৰা ল’ৰাটোক লিখা-পঢ়া কৰোৱাইলে৷ যেতিয়া যি সা-সুবিধাৰ প্ৰয়োজন কোনোটোতেই পিতৃগৰাকীয়ে কাৰ্পণ্য নকৰিলে৷ ল’ৰাজনেও মনযোগেৰে লিখা-পঢ়া কৰি সুখ্যাতিৰে উত্তীৰ্ণ হ’ল৷ তাৰ পিছত উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে চহৰমুখী যাত্ৰা৷ চহৰলৈ গৈ ভাল কলেজত পঢ়ি তাতো সুখ্যাতিৰ ধাৰা অক্ষুণ্ণ ৰাখিলে৷ ল’ৰাজনৰো ভাগ্যৰ চকৰি ঘূৰি গ’ল৷ সেই চহৰৰে বহু ডাঙৰ কোম্পানী এটাত চাকৰি হৈ গ’ল৷ পিছপৰা ভিতৰুৱা গাওঁ এখনৰ পৰা যোৱা সেই গাঁৱলীয়া যুৱকজন আজি চহৰৰ নামী দামী ব্যক্তিসকলৰ এজন হৈ পৰিল৷ চাকৰি পোৱাৰ পিছৰ পৰাই গাঁৱত থকা দেউতাকলৈ মাহে মাহে টকা-পইছা পঠিয়াই আছে৷ পুত্ৰৰ চাকৰিৰ টকা পাই পিতৃও বেছ সুখে সন্তোষে দিন পাৰ কৰি থাকিল৷\nএদিন হঠাতে পিতৃৰ মন গ’ল চহৰত থকা পুতেকৰ ওচৰলৈ যাবলৈ৷ পুতেকে ক’ত চাকৰি কৰে, ক’ত থাকে এইবোৰ এবাৰ নিজ চকুৰে চাই আহিব৷ কথামতেই কাম৷ এদিন পিতৃ ওলাল পুত্ৰৰ কাষলৈ আৰু চহৰত গৈ উপস্থিত হ’ল৷ বিভিন্নলোকক সোধ-পোছ কৰি এটা সময়ত পুত্ৰই চাকৰি কৰা সেই বৃহৎ অট্ৰালিকাটো বিচাৰি পালে৷ ভিতৰলৈ সোমাব খোজোতেই লাগিল কেনা৷ দাৰোৱানে ভিতৰত সোমাব নিদিয়ে৷ নিজ পুত্ৰই ইয়াত চাকৰি কৰে বুলি কোৱাৰ পিছতো দাৰোৱানে মানি নলয়৷ পিছত দাৰোৱানে ভিতৰৰ পৰা গৈ অনুমতি লৈ অহাৰ পিছতহে লোকজনক সোমাব দিলে৷ ভিতৰলৈ সোমাই গৈ পোনে পোনে পুত্ৰৰ কাষত গৈ থিয় হ’ল৷ পুত্ৰয়ো বহুদিনৰ মুৰত পিতৃক দেখা পাই আথে -বেথে নি বহিবলৈ দিলে৷ ইফালে অফিচতো কামৰ ভিৰ পৰিছে৷ ল’ৰাজনৰ তলতীয়া প্ৰায় চাৰিশ কৰ্মচাৰীৰে ভৰ্তি এক বিশাল কাৰ্যালয়টো৷ কামৰ হেঁচাত মুৰ তুলি চোৱাৰো সময় নোহোৱা অৱস্থা হৈছে৷ তাৰ মাজতে পিতৃয়ে লাহেকৈ উঠি গৈ পুত্ৰৰ পিছপিনে গৈ থিয় হৈ ৰ’ল৷ কিবা এটা ভাবি মানুহজনে পুত্ৰৰ কান্ধত হাত থৈ সুধিলে, “বাবা কোৱাচোন এই পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ শক্তিশালী মানুহজন কোন? “\nপুত্ৰই কামৰ পৰা মুৰ নোতোলাকৈয়ে উত্তৰ দিলে, “এই মুহুৰ্তত ময়েই পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ শক্তিশালী ব্যক্তিজন ময়েই৷“\nপুত্ৰত কথা শুনি পিতৃয়ে মনটো বেজাৰ কৰি তাৰ পৰা ওলাই আহিল আৰু ঘৰলৈ যাবলৈ ওলাল৷ যোৱাৰ সময়ত কেৱল ভাৱি আছে পুত্ৰই কোৱা কথাষাৰকে ভিতৰি ভিতৰি পাগুলি আছে৷ ইফালে পিতৃক দেখা নাপাই কাৰ্যালয়ৰ পৰা দৌৰি ওলাই আহিল আৰু লক্ষ্য কৰিলে যে দেউতাক ঘৰমুৱা৷ পিছে পিছে দৌৰি গৈ দেউতাকক সুধিলে যে তেওঁ কিয় তাৰ পৰা গুছি আহিল৷\nউত্তৰত দেউতাকে কলে, বাবা, মই তোক এটা প্ৰশ্ন সুধিছিলো যে এই পৃথিৱীত আটাইতকৈ শক্তিশালী মানুহজন কোন? কিন্তুু তই একো নভৱা নিচিন্তাকৈ ঘপকৈ তোৰ কথা কৈ দিলি কিয়? ’\nসেইবোৰ পিছত কম দেউতা৷ আগতে তুমি মোৰ ৰুমলৈ বলা৷ ’ এইবুলি কৈ পুতেকে দেউতাকক নিজৰ থকা ঠাইলৈ লৈ যাব বিচাৰিলে৷\nকিন্তুু দেউতাকৰ সেই একেই প্ৰশ্ন, তেনেহ’লে এতিয়া ক’চোন এই পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ শক্তিশালী মানুহজন কোন?\nপুতেকে ক’লে, “সেইজন তুমিয়ে দেউতা৷“ তই মোক ভালৰি লগাবলৈ আহিছ নহয়? দেউতাকে পুতেকলৈ সন্দেহৰ দৃষ্টিৰে চাই ক’লে৷\n’নহয় দেউতা, সঁচাকৈয়ে কৈছো৷ মোৰ দৃষ্টিত এই পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ শক্তিশালী মানুহজন তুমিয়েই৷’ পুতেকে পিতৃৰ পিনে চাই এইদৰে উত্তৰ দিলে৷ এইবাৰ পিতৃৰ পুনৰ প্ৰশ্ন, ’তেনেহলে তেতিয়া কিয় তোৰ কথা কলি যে এই পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ শক্তিশালী মানুহজন তয়েই বুলি? ’\nপুত্ৰই তেতিয়া সজল দৃষ্টিৰে পিতৃৰ মুখলৈ চাই ক’লে, সেই মুহুৰ্তত সেই শক্তিশালী মানুহজন ময়েই আছিলো দেউতা৷ কাৰণ সেই মুহুৰ্তত তোমাৰ এই হাতদুখন মোৰ কান্ধৰ ওপৰত আছিল৷ আৰু তোমাৰ দৰে এগৰাকী পিতৃৰ হাত যদি পুত্ৰৰ কান্ধৰ ওপৰত থাকে, সেইজন পুত্ৰৰ সমান শক্তিশালী মানুহ এই পৃথিৱীত আন কোনে হব পাৰে দেউতা? ’ এই কথা শুনাৰ লগে লগে পিতৃয়ে আনন্দৰ চকুলো টুকি নিজৰ পুত্ৰক সাৱটি ধৰিলে৷ পুত্ৰয়ো মৰম আৰু শ্ৰদ্ধা মিশ্ৰিত চকুলো টুকিলে আৰু পিতৃক নিজ গৃহলৈ লৈ গ’ল৷\n(যোৱা ২৯ জুলাই তাৰিখে বৰপেটাৰোডত অনুষ্ঠিত এখন সভাত এগৰাকী বক্তাই যুৱ প্ৰজন্মক উদ্দেশ্যি প্ৰদান কৰা এটি ভাষণত গল্পটি কৈছিল৷ সেয়াই থুলমুলকৈ লিখিত ৰূপত আপোনালোকলৈ আগবঢ়ালোঁ৷ পঢ়ি কেনে পালে জনাবচোন৷\n← ভাৱৰীয়া- নাজমা বেগম\nশিলৰ চহৰ- মুনমী দেৱী →\nJahidul Islam Mirdha\nসম্পাদনা সমিতিলৈ অশেষ ধন্যবাদ জনালোঁ ৷


প্ৰতীক্ষা (দ্বিজেন্দ্ৰ নাথ শৰ্মা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nসি ৰৈ আছে….. ফুলমনিলৈ। ৰমেন আহিল….. গ’ল। ফুলমনি আহিব। তাৰ মূৰ-শিতানত ছাঁই ভৰা চৰিয়াটো ৰাখিব। আন এটা চৰিয়া ৰাখিব ভৰি শিতানত। এবাল্টি পানী, বাল্টিৰ বাৰত এটা মগ, আন এটা চৰিয়া….. বিচনাৰ পৰা কিছু দূৰত। আজিৰ পাৰ্থিৱ অপেক্ষা তাৰ সেইখিনিলৈয়ে । তাৰ পিছত শোৱাৰ যুদ্ধ। চিলমিলিয়া টোপনি… কিছু নষ্টালজিয়া মিহলি সপোনৰ আবেশ। এনেদৰেই আৰু এটা দিন। দিনৰ পিছত দিন ….. বোৱঁতী পানীৰ দৰেই পাৰ হৈ যোৱা দিনবোৰ। ধৰি ৰখাৰ প্ৰয়াস সি কাহানিও কৰা নাই। জলছবিৰ দৰে ভাহি অহা অতীতৰ সোঁৱৰণী গণি থকায়েই যে জীৱন হৈ পৰিব পাৰে সি ভবাই নাছিল। জীৱনৰ বিয়লিৰ বাবেই হয়তো সোঁৱৰণীৰ প্ৰয়োজন। এতিয়া তাৰ আকাঙ্ক্ষা হয়তো একো নাই। সেয়েহে সি অপেক্ষা কৰি ৰয়….. ৰমেন অহালৈ… ফুলমনি যোৱালৈ। সময় গৈ থাকে … এটা প্ৰতীক্ষাত অন্তত আন এটা প্ৰতীক্ষাৰে ….. ৰমেন আহে … তাৰ মূৰ-শিতানত থকা মেজখনত ভাতৰ থালখন থয়। ……………….. ফুলমনি আহে… থালখন লৈ যায়…. ৰাতিপুৱা ফুলমনি আকৌ আহে নাকত গামোচা এখন মেৰিয়াই… চৰিয়া, মগ, বাল্টি….\n“খুড়া, পানী….” – শোৱাৰ আগত খাবলগীয়া টেবলেটটো তাৰ হাতত দি ফুলমনিয়ে পানী গিলাচ আগুৱাই দিলে। বাল্টি, মগ, চৰিয়া বিলাক যথাস্থানত থৈ কাঁহীখন লৈ তাই ওলাই গ’ল।\nকিছুদিন আগলৈ সি তাৰ কোঠাৰ লগত সংলগ্ন পাইখানালৈ যাব পৰা আছিল। এদিন মুৰ ঘুৰাই পৰি যোৱাৰ পিছত ৰাতি যাব ভয় লগা হ’ল। গতিকে আজিকালি ৰাতি দুৰ্গন্ধতে পৰি থাকিব লগা হয়। অভ্যাস হৈ গৈছে। আৰু অভ্যাস নহ’লেও জানো কিবা উপায় আছে………চিলমিলীয়া টোপনিৰ পৰা ৰাতিটোত সি বহুবাৰ সাৰ পায়… আৰু প্ৰতিবাৰেই…….. কেতিয়াবাতো…. এটা দীঘল হুমুনিয়াহ ওলাই আহিল……..\nহাবি তলীয়া ঠাইখনৰ হাবিৰ লগত লাগি থকা মুকলি পথাৰখনত থকা প্ৰাথমিক বিদ্যালয়খনৰ তাৰ শৈশৱ। অসম আৰ্হিৰ কাঠৰ বেৰ থকা স্কুলখনৰ বেৰ, তলৰ ফলিবিলাক নাই। স্কুল ছুটি হ’লে দৰ্জাৰে ওলাই আহিব লগা কথাই নাই। মানুহে কয় বয়সৰ লগে লগে মানুহৰ মানসিকতাৰ সলনি হ’য়। কিন্তু ক’তা সি মনত পেলাব পৰা দিনৰ পৰাই দেখোন সি তাৰ বিশেষ একো সলনি হোৱা দেখাই নাপালে। বাহিৰ পৰা বহু সলনি হ’ল। দুফুটীয়াৰ পৰা চাৰি ফুটিয়া হৈ ছফুটিয়া হ’ল। দাৰি গজিল। চুলি সৰিল… পকিল। দাঁত গজিল … সৰিল… আকৌ গজিল… আকৌ সৰিল……. সি ভাবে…. সঁচাকৈ ডাঙৰ হ’লে মানুহ সলনি হয়নে? তাৰ অতীতৰ দিনৰ কথাবোৰ সোঁৱৰণ কৰোঁতে কেতিয়াওচোন তাৰ এনে নালাগে যে, সি আগতে বেলেগ আছিল, আজি বেলেগ…. নে আছলতে মানুহে যেতিয়াই আগৰ কথা ভাবে তেতিয়া কথাবোৰ স্বয়ংক্ৰিয় ভাবে আজিৰ দৰে একেই লাগে। আনে কি ভাবে সি নাজানে কিন্তু সি ভাবে….. সি তেতিয়াও একে আছিল, আজিও একে আছে! পথাৰত বেলি মাৰ যোৱা চাই স্বপ্ন বিভোৰ হৈ পৰা সি আজিও স্বপ্ন বিভোৰ। সাধুকথাৰ জগতৰ মায়াজালে তাক শৈশৱতো বিশেষ আপ্লুত কৰিব পৰা নাছিল। ভাল লাগে কাৰণে শুনিছিল কিন্তু সাধুকথাত শিয়ালে কথা কোৱাৰ কাহিনী শুনি তাৰ মনত তাহানিতেই প্ৰশ্নৰ উদয় হৈছিল আজি কালি শিয়ালে বাৰু কথা কোৱা বাদ দিলে কিয়?\nচিলমিলীয়া টোপনিত সি মীনাৰ কান্ধত ধৰি দেওবৰীয়া বজাৰত ওলোৱা শিমলু আলু আজিও খাই ফুৰে। নিৰক্ষৰ গাওঁখনৰ সেই স্কুলখনত তাৰ শ্ৰেণীত দুজনেই শিক্ষাৰ্থী। সি আৰু মীনা। এতিয়া মনত পৰিলে তাৰ হাঁহি উঠে ল’ৰা-ছোৱালীৰ পাৰ্থক্য বুজিব নোৱাৰা দিনত মীনা আৰু সি কান্ধত হাত থৈ ঘুৰি ফুৰাৰ কথা। এৰা, পৰিবৰ্তন নোহোৱা বুলি সি ভাবিলেও সময়ৰ লগত পৰিবৰ্তন তাৰ হৈছে। দেউতাকৰ বদলিৰ বাবে সি শৈশৱ পাৰ কৰা ঠাইখন শৈশৱতে এৰি থৈ আহিল। মীনাও এতিয়া চাগে বুঢ়ী হ’ল। সলনি যিয়েই নহওক এটা কথা কিন্তু কেতিয়াও সলনি হোৱা নাই সেয়া প্ৰতীক্ষা। এটা অকাঙ্ক্ষা… সদায় লাগি থাকে… কিহৰ আকাঙ্ক্ষা….. সি আজিও বুজি নাপালে। আকাঙ্ক্ষাটো আচলতে ক’ত লাগি থাকে….. সি কেতিয়াও বুজি নাপালে। সি বিচৰা খিনিত বাৰু আকাঙ্ক্ষাটো লাগি থাকে নেকি? ………….. কিন্তু ক’তা সি বিচৰা বহু কথাই হোৱা নাই যদিও বিচৰাখিনিৰ যে এটাও হোৱা নাই তেনেকুৱাওতো নহয়। তাৰ পূৰণ হোৱা আকাঙ্খাৰ দৰে অপূৰ্ণ আশাৰ তালিকাখনো কম দীঘলীয়া নহয়। সি এটা কথা মন কৰিছে পূৰণ হওক বা নহওক আকাঙ্ক্ষাবিলাকৰ স্থায়িত্ব বৰ ক্ষণস্থায়ী। পুৰণা হলেও বা নহ’লেও সি কাহানিও এটা আকাঙ্ক্ষাতে লাগি থকা নাই। এটাৰ পিছত এটা আহি আছে ….. গৈ আছে….. পুৰণা হৈছে বা হোৱা নাই …. কোনোটোৱে ৰৈ থকা নাই।\nশৈশৱত এবাৰ তাৰ এটা ফুটবলৰ বাবে আকাঙ্ক্ষা জাগিছিল। সিহঁতৰ ঘৰৰ চৌহদৰ লগা লগি ফুটবল ফিল্ডখনত চলি থকা খেল দেখিয়েই হয়তো তাৰ দূৰ্বাৰ হেঁপাহ জন্মিছিল …. তাক এটা ফুটবল লাগে। ওচৰৰ চহৰখনলৈ চৰকাৰী কামত যাওঁতে সি দেউতাকৰ ওচৰত ফৰমাইছ কৰিছিল। এটা ফুটবলৰ বাবে। এটা ডাঙৰ ফুটবল। দেউতাকে তাক একো উত্তৰ দিয়া নাছিল। দেউতাকে তাক ফুটবলটো আনি দিব নে নিদিব তেতিয়া সি একো সিদ্ধান্ত কৰিব পৰা নাছিল। ৰাতিপুৱা গুৱাহাটীলৈ যোৱা বাচত দেউতাক গৈছিল। আবেলি চাৰি বজাত ঘুৰি অহা গুৱাহাটীয়া বাচলৈ অধীৰ অপেক্ষাৰে সি ৰৈছিল। দেউতাক ঠিকে ঘুৰি আহিছিল পিছে ফুটবল অনা নাছিল। …. তাৰ মনটো বেয়া লাগিছিল যদিও সি জিদ ধৰা নাছিল। ….. মনটোত এটা শূন্যতা অনুভৱ কৰিছিল। …… হয়তো তাৰ আকাংক্ষাটো উচিত নাছিল …. সি এতিয়া ভাৱে।\nপাগুলি থাকিবলৈ তাৰ স্মৃতিৰ অভাৱ নাই। শৈশৱৰ ঠাইখন এৰি অহাৰ পিছত তাৰ কৈশোৰ কিছু ডাঙৰ চহৰ এখনত পাৰ হৈছিল। …. স্কুলীয়া কালৰ মদন … সি সংগোপনে মাজে চকুলো টুকিছিল। লগৰ বিলাকে কৈছিল তাৰ মাক নাই। মাক নহ’লে কিয় উচুপে তেতিয়া সি বুজি পোৱা নাছিল। …. তাত লগ পাইছিল বহুতকে … স্কুলীয়া কালত লগ পোৱা কাৰো লগতে তাৰ আজি কালি যোগাযোগ নাই। আওহতীয়া সৰু ঠাইখনৰ পাৰ হোৱা শৈশৱৰ বাবেই হয়তো ………বেছি শৈশৱ ৰোমন্থন কৰি থাকিবলৈ তাৰ ভাল নালাগিল। এটা মিঠা বেদনাৰ দৰে হৈ পৰে সোঁৱৰণী বোৰ । সোঁৱৰণীৰ আতিসহ্যও বৰ দুৰ্বিসহ হৈ পৰে কেতিয়াবা। নাভাবোঁ বুলি ভাবিও ভাবি থকা অতীতেই আজি যেন তাৰ বাবে বিয়লিৰ জীৱন যাপনৰ সমল। জীৱনটো কি ….. সি আগতেও ভাৱিছিল … আজিও ভাবে…. কিন্তু উত্তৰ তাৰ বাবে নাই। অৰ্থহীনতাত অৰ্থ বিচৰাই জীৱন নেকি। সি মানি ল’ব নোখোজে….. অৰ্থহীনতাৰনো কি অৰ্থ থাকিব পাৰে? ….. এইটো পালে … সেইটো হ’ব … লাভ… লোকচান …. কত যে হিচাপ নিকাচ! কত প্ৰতীক্ষা!………… এতিয়াও অন্ত পৰা নাই প্ৰতীক্ষাৰ। এতিয়াও সি প্ৰতীক্ষা কৰে ৰমেন অহালৈ ….. ফুলমনিয়ে ৰাতিপুৱা আহি সি লেতেৰা কৰা কোঠাটো চাফা কৰালৈ….\nজীৱনটো দেখোন তাৰ যাপন কৰাই নহ’ল ….. জীয়াৰ বাবে প্ৰস্তুতিতেই সি আজি জীৱনৰ বিয়লিত। …..বাৰে বাৰে মনত পৰে তাৰ….. চাৰি বজাত ঘুৰি আহিব লগীয়া গুৱাহাটীয়া বাচখনত দেউতাকে আনিব বুলি ভাবি ৰৈ থকা ফুটবলটোৰ প্ৰতীক্ষালৈ…সি ভাবে সেইটো বাৰু তাৰ আকাঙ্ক্ষা আছিল নে প্ৰতীক্ষা?\n← অ’ মোৰ আপোনাৰ দেশ (মাৰোৱাৰী ভাষাত)\nদিয়া চলাই আৰু স্কেচ পেনেৰে নয়ন জ্যোতি নাথৰ প্ৰচেষ্টা →


চেন্নাইত আজি উদ্বোধন কৰিলে আয়ুষ পদ্ধতিৰ বাবে আঞ্চলিক কেঁচা ঔষধ ভাণ্ডাৰ\nPosted On: 13 OCT 2020 3:40PM by PIB Guwahati\nকেন্দ্ৰীয় আয়ুষ মন্ত্ৰী তথা প্ৰতিৰক্ষা বিভাগৰ ৰাজ্যিক মন্ত্ৰী শ্ৰীপদ য়েছো নায়কে আজি ৰাষ্ট্ৰীয় সিদ্ধা প্ৰতিষ্ঠানত এক ভাৰ্চুৱেল অনুষ্ঠানযোগে আয়ুষ পদ্ধতিৰ ঔষধৰ(দক্ষিণ অঞ্চল) আঞ্চলিক কেঁচা ঔষধ ভাণ্ডাৰ (আৰআৰডিআৰ) উদ্বোধন কৰে৷ অনুষ্ঠানত সভাপতিত্ব কৰে আয়ুষ মন্ত্ৰালয়ৰ সচিব বৈদ্য ৰাজেশ কটেচাই৷\nকেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ প্ৰযোজিত ৰাষ্ট্ৰীয় আয়ুষ মিচনৰ বাবে এই আৰআৰডিআৰ কেন্দ্ৰৰ ভূমিকা গুৰুত্বপূৰ্ণ হ’ব, কিয়নো ঔষধি গছৰ খেতিত ইয়াৰ গুৰুত্ব আছে৷ ইয়াৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত আয়ুষ মন্ত্ৰালয়ে ৰাষ্ট্ৰীয় ঔষধি গছ বোৰ্ড (এনএমপিবি)ৰ জৰিয়তে ৰাষ্ট্ৰীয় কেঁচা ঔষধ ভাণ্ডাৰ আৰু ক্ষেত্ৰীয় কেঁচা ঔষধ ভাণ্ডাৰ কেন্দ্ৰ স্থাপন কৰাৰ আঁচনি গ্ৰহণ কৰে৷ এনএমপিবিক ৰাষ্ট্ৰীয় সিদ্ধা প্ৰতিষ্ঠানৰ মুখ্য কেন্দ্ৰ হিচাপে স্বীকৃতি দিয়া হৈছে৷ চেন্নাইস্থিত আঞ্চলিক ইউনানি ঔষধ গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান আৰু সিদ্ধা কেন্দ্ৰীয় গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানে সহযোগী প্ৰতিষ্ঠানৰ ভূমিকা পালন কৰিব৷ আৰআৰডিআৰে দক্ষিণাঞ্চলত কৃষি জলবায়ু খণ্ডৰ পৰা সংগৃহীত কৰা কেঁচা ঔষধৰ প্ৰমাণিকৰণ, নথিভূক্তকৰণ আৰু ইয়াৰ সংগ্ৰহণত মুখ্য ভূমিকা পালন কৰিব৷\nএই পৰম্পৰাগত আৰু বিকল্প চিকিৎসা পদ্ধতিয়ে বিশ্বস্তৰত পুনৰ গুৰুত্ব লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে৷ আমি সকলো ভাৰতীয় ভাগ্যবান যে আমাৰ ৩,০০০ বছৰত কৈ অধিক পুৰণি চিকিৎসা আৰু ঔষধ পদ্ধতিয়ে বৰ্তমানেও সমাজ ব্যৱস্থাত অভূতপূৰ্ব স্বীকৃতি লাভ কৰি আছে৷ আয়ুৰ্বেদ, সিদ্ধা, ইউনানি চিকিৎসা পদ্ধতি আৰু ঔষধ দেশৰ বৃহৎ সংখ্যক লোকে লাভ কৰিছে৷\nআমাৰ পৰম্পৰাগত চিকিৎসা পদ্ধতিৰ মুল আধাৰ হৈছে ঔষধি গছ৷ বৰ্তমান মহামাৰীৰ সময়ত ৰোগ প্ৰতিৰোধী ক্ষমতা বৃদ্ধিত ইয়াৰ প্ৰাসংগিকতা যথেষ্ট পৰিমাণে বৃদ্ধি পাইছে৷ ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত আৰু বিশ্ব পৰ্যায়ত আয়ুষ সম্পৰ্কীয় ব্যৱস্থাৰ স্বীকৃতি তেতিয়াই লাভ কৰে. যেতিয়া ইয়াৰ গুণাগুন থকা ঔষধি গছ ব্যাপক হাৰত পোৱা যাব৷\nআমাৰ হাস্পতাল. ফাৰ্মাচী আৰু উৎপাদন প্ৰতিষ্ঠানত এই সম্পৰ্কীয় আন্তঃগাঁথনি ব্যাপক হাৰত বৃদ্ধি হ’লেহে আমাৰ পৰম্পৰাগত চিকিৎসা পদ্ধতিৰ বিকাশ আৰু অধিক সম্ভৱ হ’ব৷ দেশত বৰ্তমান আয়ুৰ্বেদ, সিদ্ধা, ইউনানি আৰু হোমিঅ’পেথীৰ বাবে ৯,০০০তকৈ অধিক উৎপাদন প্ৰতিষ্ঠান আছে৷ এইবোৰত প্ৰস্তুত কৰা ঔষধৰ গুণাগুন উৎপাদন প্ৰক্ৰিয়া আৰু কেঁচা মালৰ পৰ্যাপ্ততাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল৷ চৰকাৰে ঔধষি আৰু প্ৰসাধন আইন, ১৯৪০ৰ টি অনুসূচীৰ অধীনত অধিসুচীত ভাল উৎপাদন প্ৰক্ৰিয়া সকলো উৎপাদন প্ৰতিষ্ঠানে মানি চলাটো বাধ্যতামূলক কৰিছে৷ এই ব্যৱস্থাৰ অধীনত প্ৰস্তুত কৰা ঔষধৰ ৯০ শতাংশই ঔষধি গছৰ পৰা লাভ কৰা কেঁচা সামগ্ৰী ব্যৱহাৰ কৰা হয়৷ সেয়েহে উন্নত মানদণ্ডৰ কেঁচা সামগ্ৰীৰ পৰ্যাপ্ত যোগান সুনিশ্চিত কৰাটো আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ৷\nআৰআৰডিআৰে কেৱল দক্ষিণ ভাৰতত ব্যৱহাৰ কৰিবলগীয়া তথা উপলব্ধ কেঁচা মালৰ বাবে ভাণ্ডাৰ হিচাপেই নহয়, বৰঞ্চ কেঁচা মালৰ প্ৰামাণিকৰণৰ বাবে মান্যতা সম্পৰ্কীয় কেন্দ্ৰ আৰু মান প্ৰ’ট’কল স্থাপন কৰা তথা হাৰ্বেল উদ্যোগৰ দ্বাৰা ব্যৱহৃত কেঁচা মালৰ বাবে এক ভাণ্ডাৰ হিচাপেও কাম কৰিব৷ এনআইএছৰ সঞ্চালক অধ্যাপক ডা০ আৰ মীনা কুমাৰীয়ে প্ৰধান নিৰীক্ষক হিচাপে দায়িত্ব পালন কৰিব৷ তেওঁৰ সহযোগী হিচাপে থাকিব আৰআৰআইইউএম প্ৰতিষ্ঠানৰ মুৰব্বী ড০ জাহীৰ আহমেদ আৰু এছচিআৰআইৰ সঞ্চালক ড০ সত্যৰাজেশ্বৰনে৷\n(Release ID: 1664220) Visitor Counter : 12\n(Release ID: 1664220)


মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ অসমীয়া সাহিত্য সংস্কৃতিৰ জনক । যাৰ অবিহনে অসমীয়া সভ্যতাই বাট নেদেখে । অসমীয়া সমাজ খনক চিনাকি দিবলৈ যিবোৰ সমলৰ প্ৰয়োজন হয় এই সকলোবোৰৰ মূল কাণ্ডাৰী মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ বুলি ক'লেও হয়তো বঢ়াই কোৱা নহয় । কিয়নো বিশ্বজনীন এক ঈশ্বৰবাদী চিন্তাৰে বৃহত্তৰ অসমীয়া সমাজ গঢ়িবলৈ গুৰুজনাই যি ধৰ্ম বিপ্লৱৰ সূচনা কৰিছিল যাৰ জৰিয়তে অসমীয়া জাতিৰ সাংস্কৃতিক পৰিচয় বৰ্তমান বিশ্বৰ জ্ঞাত হ'বলৈ লৈছে তাৰ মূল উৎসই হৈছে মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱৰ সৃষ্টিৰাজি।\nযি সময়ত অসম অস্পৃশ্যতাৰ অন্ধকাৰত ডুব গৈ আছিল ,ধৰ্মীয় ভেদাভেদ ,উচ্চ নীচ বৰ্ণ বৈষম্যই আমাৰ সমাজ কলুষিত কৰি ৰাখিছিল ,মানুহৰ মনবোৰ সংকীৰ্ণতাই আৱৰি ৰাখিছিল তেনে সময়তে শংকৰ গুৰুজনাৰ আৱিৰ্ভাৱ হৈছিল সমগ্ৰ অসমীয়াক আধ্যাত্মিক চিন্তা চেতনাৰে উজ্জীৱিত কৰি মুক্তিৰ পথ দেখুৱাবলৈ। গুৰুজনাৰ জীৱন চৰিত যদি অধ্যয়ন কৰা যায় তেতিয়া এইটো স্পষ্ট হৈ পৰে যে ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণৰ যি সমূহ শিশুলীলা আৰু গুৰুজনাৰ যি লীলাৰাজি তাৰ মাজত বহুতো সাদৃশ্য আছে । শঙ্কৰদেৱ গুৰুজনা যে ভগৱন্তৰ অংশে অৱতাৰি সেইয়া গুৰু মহেন্দ্ৰ কন্দলিয়েও অনুধাৱন কৰিব পাৰিছিল আৰু গুৰুজনাৰ ঐশ্বৰিক মাহাত্ম্য তেওঁ নিজেও প্ৰত্যক্ষ কৰিছিল ।টোলত অ আ ক খ শিকিয়ে আ ই কাৰ বিহীন ভগৱন্তৰ মাহাত্ম্য প্ৰকাশি কৰতল কমল কমল দল নয়ন......।\nকবিতা লিখি সকলোকে স্তম্ভিত কৰি তুলিছিল। অতি কম সময়তে চাৰি বেদ চৈধ্য শাস্ত্ৰ ওঠৰ পুৰাণ আয়ত্ত কৰি শংকৰদেৱে পাণ্ডিত্যৰ পৰিচয় দিবলৈ সক্ষম হৈছিল।\nশংকৰদেৱ গুৰুজনাই নামঘৰ স্থাপন কৰি অসমীয়া সমাজ জীৱনত এক সাংস্কৃতিক বিৱৰ্তনৰ পাতনি মেলিছিল । যি সময়ত বলি বিধানৰ ধৰ্মীয় ব্যভিচাৰে অসমীয়া সমাজ জীৱন আচ্ছন্ন হৈ আছিল , যি সময়ত নিজকে উচ্চ বৰ্ণ বুলি ভবাসকলে নিম্নবৰ্গৰ বুলি ভবা সমাজৰ অৱহেলিত লোকসকলক শোষণ কৰি আহিছিল , যি সময়ত ধৰ্মীয় উন্মাদনাৰ ফলশ্ৰুতিত সমগ্ৰ অসমত নৰবলি পৰ্যন্ত হৈছিল তেনে সময়তে গুৰুজনাই সকলোকে লগত লৈ নৱবৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ সূচনা কৰিছিল । এক ঈশ্বৰ কেৱল ভগৱান বিষ্ণুক উপাসনা কৰিলেই যে সকলো তুষ্ট হয় আৰু ভগৱানক আৰাধনা কৰিবলৈ যে কোনো সন্তান বা প্ৰাণীৰ জীৱন দিব নালাগে এই বাণী সমূহৰ জৰিয়তে শাস্ত্ৰসন্মতভাৱে অসম মুলুকত আধ্যাত্মিক চেতনাৰ বীজ সিঁচি দিছিল যাৰ ফলশ্ৰুতিতে এক শৰণ হৰিনাম ধৰ্মৰ পুলিটো ডাঙৰ দীঘল হৈছিল আৰু পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত মহাপুৰুষ মাধৱদেৱে এই পুলিটিত সাৰ পানী দিছিল । সাহিত্যৰথী লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাই শংকৰ আৰু মাধৱৰ এই মিলন তোক মণিকাঞ্চন সংযোগ বুলি অভিহিত কৰিছে।\nশ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱক আজি বহুতে কেৱল ধৰ্মীয় গুৰু বুলি অভিহিত কৰিব খোজে । কিন্তু অসমীয়া জাতিৰ প্ৰাণ প্ৰতিষ্ঠা কৰা শংকৰদেৱ গুৰুজনাক কেৱল ধৰ্মীয় গুৰু হিচাপে উপস্থাপন কৰিবলৈ গ'ল ভুল কৰা হব। কিয়নো চৌষষ্ঠী কলাৰ আকৰ শংকৰদেৱ গুৰুজনাই বৃহত্তৰ অসমীয়া জাতি গঠনৰ বাবে এক শৰণৰ জৰিয়তে নগাৰ নৰোত্তম , মুছলমানৰ চান্দসাই,গাৰোৰ গোবিন্দ , আহোমৰ নৰহৰি এই সকলোকে লগত লৈ যি সৰ্বজনীন চিন্তাৰে আগবাঢ়িছিল সেইয়া কেৱল ধৰ্ম ৰ গণ্ডীৰ ভিতৰত আৱদ্ধ নাছিল । নামঘৰ হৈ পৰিছিল সাংস্কৃতিক চিন্তাৰ কেন্দ্ৰস্থল । শাস্ত্ৰ ভাগৱতৰ প্ৰকৃত সত্যক গুৰু জনাই কীৰ্ত্তন দশম ভাগৱতৰ জৰিয়তে সকলোৰে মাজলৈ লৈ যাবলৈ সক্ষম হৈছিল আৰু এই শাস্ত্ৰ ভাগৱতৰ তত্ব পান কৰি অসমীয়া সমাজে ধৰ্মীয় ৰক্ষণশীল সমাজৰ ধৰ্মীয় গোড়ামীক বুজিব পাৰিছিল । ইয়াৰ বাবে গুৰুজনা ভণ্ড ধৰ্ম প্ৰচাৰক সকলৰ ধাৰ্মিক আক্ৰমণৰ বলিও হৈছিল।\nশাস্ত্ৰ ভাগৱত অধ্যয়ন কৰিব নোৱাৰা সকলেও যাতে ভগৱন্তৰ গুণ গৰিমা মাহাত্ম্য আয়ত্তৰ পৰা যাতে বঞ্চিত হব নোৱাৰে তাৰ বাবে গুৰু জনাই সপ্ত বৈকুণ্ঠৰ পট আঁকি চিহ্ন যাত্ৰা ভাওনা পাতি অসমীয়া সংস্কৃতিৰ জগতখনক নতুন ৰূপেৰে অংকিত কৰিছিল। য'ত গুৰু জনাই নিজেই চিত্ৰকৰ, নিজেই গায়ন , নিজেই বায়ন, নিজেই ভাৱৰীয়া হৈ সকলোকে নৱৰস পান কৰাবলৈ সক্ষম হৈছিল ।\nএকে ৰাতিৰ ভিতৰতে গুণমালা লিখি উলিয়াই ভুৰুকাত হাতী ভৰুৱাৰ দৰে ভগৱানৰ গুণৰাজি গুণমালাত তুলি ধৰি নৰনাৰায়ণৰ ৰাজসভাত বহুতো ধৰ্মীয় ৰক্ষণশীল সমাজৰ পণ্ডিতৰ মুখ বন্ধ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। বৃন্দাবনী বস্ত্ৰৰে গুৰু জনাই চমক সৃষ্টি কৰি বয়ন শিল্পকো সকলোৰে মাজলৈ উলিয়াই আনিছিল । বৰগীত , সত্ৰীয়া নৃত্য , মাটিৰ আখৰা , অংকীয়া নাট - ৰুক্মিণী হৰণ , পাৰিজাত হৰণ, কালীয় দমন, কেলিগোপাল, ৰাম বিজয়, পত্নী প্ৰসাদ , কীৰ্ত্তন , দশম ৰচনা কৰি অসমীয়া সাহিত্য সংস্কৃতিৰ ভঁৰাল গুৰু জনাই চহকী কৰি থৈ গৈছে। এক কথাত ক'বলৈ গ'লে বৃহত্তৰ জাতি এটা গঠন কৰিবলৈ যিমানখিনি উপাদান লাগে সকলোখিনি গুৰু দুজনাই আমাক দিলে । জাতি ভেদ বৰ্ণ বৈষম্যৰ পৰা আঁতৰাই সকলোকে সমানে একেলগে মিলাপ্ৰীতিৰে একতাৰ ডোলেৰে বান্ধ খাই থাকিবলৈ গুৰু জনাই আমাক শিকালে । ধনী দুখীয়াৰ পার্থক্য পৰিহাৰ কৰি একে শাৰীত বহিবলৈ গুৰুজনাই দেখুৱালে ।তেনে প্ৰেক্ষাপটত আজিৰ পৰিস্থিতিত আজিৰ প্ৰজন্মই গুৰুজনাৰ আদর্শক কেনেদৰে অনুকৰণ কৰিছে সেইটো এটা ডাঙৰ প্ৰশ্ন হৈ পৰিছে?\nগুৰুজয়ন্তী , জন্মাষ্টমী, বছেৰেকৰ বিহুটো নামঘৰ দেখি নোপোৱা অসমীয়া সকলে শংকৰদেৱৰ সৃষ্টিৰাজিৰ প্ৰবাহমান ধাৰা তোক ধৰি ৰাখিব পাৰিবনে? গাঁওৰ ভাওনা , ভাগৱত বাখ্যা ইত্যাদি অনুষ্ঠানৰ পৰা নিজৰ সন্তানক আঁতৰাই ৰখা অসমীয়া অভিভাৱক সকলে নিজৰ সন্তানৰ আগত আমাৰ গুৰু শংকৰদেৱক কেনেকৈ পৰিচয় কৰাই দিব পৰিছে সেইয়া নক'লেও স্পষ্ট হৈ পৰিছে আজিৰ পৰিৱেশত । ভোগবাদী পশ্চিমীয়া সংস্কৃতিত উটি ভাঁহি যোৱা অসমীয়াৰ নিজস্ব জাতীয় কৃষ্টি সংস্কৃতিৰ প্ৰতি থকা সম্পূৰ্ণ উদাসীন মনোভাৱৰ বাবে হয়তো আজি অসমীয়া সমাজ জীৱনত বিজতৰিয়া সংস্কৃতিৰ প্ৰভাৱ বেয়াকৈ পৰিবলৈ লৈছে ।বল ডান্স পপ চঙত বিলীন হৈ যোৱা অসমীয়াসকলে বৰগীত সত্ৰীয়া নৃত্য চিনি নোপোৱাটো অসমীয়া জাতিৰ বাবে লজ্জাজনক হৈ পৰিছে? বয়োজ্যেষ্ঠজনক সন্মান কৰিব নজনা, নিজৰ পিতৃ মাতৃ সকলক বৃদ্ধাশ্ৰমত থৈ অহা সকলৰ বাবে আজি গুৰুজনাৰ আদৰ্শ ঐক্য সম্প্ৰীতিৰ নিদৰ্শন হৈ পৰিল ধোৱা তুলসীৰ পাত । গতিকে এনে প্ৰেক্ষাপটত শংকৰ মাধৱৰ আদৰ্শ নস্যাৎ কৰি আমি কিমান দিন অসমীয়া হৈ থাকিব পাৰিম সেইটো এতিয়া ডাঙৰ প্ৰশ্ন।\n✍সাৰঙ্গ সৰ্বানন্দ নেওঁগ\nLabels#আধ্যাত্মিক, #সাৰঙ্গ সৰ্বানন্দ নেওঁগ\nUnknown6October 2021 at 06:53\nধুনীয়া লিখনী যথেষ্ট উপকৃত হ'লো পঢ়ি।


চাবোন - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nচাবোন এবিধ পৰিষ্কাৰক ৰাসায়নিক দ্ৰব্য। ইয়াৰ বুৰঞ্জী অতি প্ৰাচীন। খৃষ্টপূৰ্ব ২৮০০ চনৰ বেবিলন সভ্যতাৰ দিনৰ পৰা চাবোন মানুহৰ উপযোগী হৈ থকাৰ প্ৰমাণ পোৱা গৈছে। তেতিয়া ইয়াক বনোৱা হৈছিল জন্তুৰ চৰ্বিক ছাঁইৰ সৈতে উতলাই। খৃষ্টপূৰ্ব ২২০০চনত জন্তুৰ চৰ্বিৰ সলনি কেচিয়া গছৰ তেলক পানী আৰু খাৰৰ সৈতে মিহলাই সিজাই চাবোন বনোৱা পদ্ধতিৰ আৰম্ভ হ'ল। খৃষ্টপূৰ্ব ৫৫৬-৫৩৯ চনত বেবিলন সভ্যতাৰ শেষ সম্ৰাট নবোনিডাচৰ দিনত চাইপ্ৰাচ তেল, চিচামি তেল আৰু ছাইৰ দ্বাৰা তৈয়াৰী চাবোন দাসীবিলাকক শিলৰ আচবাব পৰিষ্কাৰ কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰিব দিয়া হৈছিল।\n1 নামকৰণ (etymology)\n4 চাবোনৰ কাৰ্য\nনামকৰণ (etymology)[সম্পাদনা কৰক]\nইংৰাজী চো'প (soap) শব্দটো লেটিন SAPO চেপোৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে। খৃষ্টপূৰ্ব ৩১২ চনৰ পৰা প্ৰচলিত এটি কাহিনী অনুসৰি ৰোমানসকলে চেপো পৰ্বতত নানা জন্তু উৎসৰ্গা কৰিছিল। মুকলি জুইত জন্তুৰ মাংস সিজাওঁতে চৰ্বিবিলাক জুইত পৰি ছাইৰ সৈতে মিহলি হৈছিল। বৰষুণৰ পানীৰ সৈতে সেই ছাই উটি গৈ টিবাৰ নৈৰ পলসৰ সৈতে মিলি গৈছিল। ৰোমান মহিলাসকলে সেই পলস মাটি ব্যৱহাৰ কৰিছিল অনায়াসে শৰীৰ পৰিষ্কাৰ আৰু উজ্জ্বল কৰিবলৈ। ইয়াৰ পিছত দিন বাগৰিল।\n১৮৮৯ চনৰ পিয়েৰছ চাবোনৰ এক বিজ্ঞআপন\n১৯২২ চনৰ এখন আলোচনীত পালম'লিভ চাবোনৰ এক বিজ্ঞাপন\nঅষ্টম শতিকাত ইটালি, স্পেইন, ফ্ৰান্স আৰু জাৰ্মানী চাবোন নিৰ্মাতা হিচাবে বিখ্যাত হৈ উঠিল। ১২শতিকাত ব্ৰিটেইনত চাবোন নিৰ্মাণ আৰম্ভ হ'ল। ১৬শতিকাত ইউৰোপ আৰু আমেৰিকাত চাবোনৰ প্ৰচলন আৰম্ভ হ'ল। ১৭৮৯ চনত প্ৰথম পাৰদৰ্শী Transp চাবোন লণ্ডনত নিৰ্মাণ হ'ল। ১৮৭৯ চনত প্ৰক্টাৰ এণ্ড গেম্বল কোম্পানীয়ে হাতি দাঁতৰ নিচিনা বগাচাবোন তৈয়াৰ কৰি উলিয়ালে। ১৮৯৫ চনত ব্ৰিটিছ লিভাৰ কোম্পানীয়ে “লাইফবয়” নামেৰে চাবোন বজাৰত মেলি দিলে। ইয়াৰ মাজতে ১৮৬৫ চনত ৱিলিয়াম চেফাৰ্ড নামৰ এজন ব্যক্তিয়ে জুলিয়া চাবোন উলিয়াৰ বাবে পেটেণ্ট সত্ত্ব লাভ কৰে। আমাৰ চিনাকি “কলগেট” টুথপেষ্ট ১৮৭৭ চনত বজাৰলৈ আহে। সেই একে কোম্পানীয়ে ১৮৯৮ চনত পাম তেল আৰু অলিভ তেলক মিলাই বনোৱা “পালমোলিভ” চাবোনৰ উৎপাদন আৰম্ভ কৰে। জাৰ্মানীৰ প্ৰক্টাৰ এণ্ড গেম্বল কোম্পানীয়ে ১৯১৬ চনত "কাচকেড" নামেৰে চিনথেটিক ডিটাৰজেণ্ট বনাবলৈ লয়। ১৯৩০ চনত আমেৰিকাই ঘৰুৱা ব্যৱহাৰৰ উপযোগী ডিটাৰেণ্ট চাবোন বনাবলৈ ধৰে। দ্বিতীয় শতিকাত বিখ্যাত গ্ৰীক চিকিৎসক গেলনে মানৱ জাতিক চাবোনৰ উপযোগিতা সম্পৰ্কে অৱগত কৰায়। পোনতে মহঙা হোৱা বাবে ইয়াৰ ব্যৱহাৰ ধনীবৰ্গৰ মাজতে সীমিত আছিল যদিও কালক্ৰমত ই সুলভ মূল্যৰ হৈ পৰাত বিশ্বৰ সৰ্বত্ৰে সকলো শ্ৰেনীৰ লোকৰ জীৱনৰ এৰাব নোৱৰা সাৰথি হৈ পৰিল।\nৰসায়ন শাস্ত্ৰৰ মতে চাবোন হ'ল এবিধ ফেটি এচিডৰ নিমখ। বনস্পতি বা জন্তুৰ চৰ্বিৰ তেল হ'ল এবিধ ট্ৰাইগ্লিচাৰাইড (৩বিধ ফেটি এচিড আৰু এটা গ্লিচাৰলৰ মিশ্ৰণ)। ইয়াক যেতিয়া খাৰুৱা (এলকেলি) পদাৰ্থৰে (সাধাৰণতঃ ছ'ডিয়াম/পটাছিয়াম হাইড্ৰক্সাইড) -অৰ বিক্ৰিয়া কৰোৱা হয় (Saponification - চোপনিফিকেচন ক্ৰিয়া বোলে)- ফেটি এচিডে এলকেলিৰ লগ লাগি চাবোন ৰ সৃষ্টি কৰে। বাইপ্ৰডাক্ট হিচাবে ওলায় গ্লিচাৰিন।\nচাবোনৰ কাৰ্য[সম্পাদনা কৰক]\nচাবোনত জীৱানুসমূহ বা আন মলিয়ন তত্ত্বসমূহ লাগি আমাৰ শৰীৰৰ পৰা আতৰ হয়। এই ক্ৰিয়াক চাৰফেক্টেণ্ট ক্ৰিয়া (Surfactant action) বোলে।\n↑ Willcox, Michael (2000). "Soap". In Hilda Butler. Poucher's Perfumes, Cosmetics and Soaps (10th সম্পাদনা). প্ৰকাশক Dordrecht: Kluwer Academic Publishers. পৃষ্ঠা. 453. ISBN 0-7514-0479-9. http://books.google.com/books?id=4HI8dGHgeIQC&pg=PA453. "The earliest recorded evidence of the production of soap-like materials dates back to around 2800 BCE in ancient Babylon."\n↑ Noted in Martin Levey (1958). "Gypsum, salt and soda in ancient Mesopotamian chemical technology". Isis খণ্ড 49 (3): 336–342 (341). doi:10.1086/348678.\n↑ "Colgate-Palmolive Company History: Creating Bright Smiles for 200 Years". Colgate-Palmolive Company. http://www.colgate.com/app/Colgate/US/Corp/History/1806.cvsp। আহৰণ কৰা হৈছে: 17 October 2012.\n↑ 5.0 5.1 Cavitch, Susan Miller. The Natural Soap Book. Storey Publishing, 1994 ISBN 0-88266-888-9.\nৱিকিমিডিয়া কমন্সত চাবোন সম্পৰ্কীয় মিডিয়া ফাইল আছে।\nSoap History American Cleaning Institute (formerly The Soap and Detergent Association)\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=চাবোন&oldid=234835"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ০২ জুন, ২০২০ তাৰিখে ০০:০৫ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


ভাৰাৰ বাবত পোৱা ধন কি কৰে অসম কৃষি বিশ্ববিদ্যালয়ে?\nবোকা-পানীৰে ভৰা খানাপাৰাৰ খেলপথাৰতে হ’ব স্বাধীনতা দিৱসৰ পেৰেড\nগুৱাহাটী , August 13, 2018 10:52 pm\n১৩ আগষ্টৰ পিছবেলালৈকে খানাপাৰা খেলপথাৰৰ অৱস্থা।\nদেশৰ ৭২সংখ্যক স্বাধীনত দিৱস উদযাপনৰ বাবে সাজু হৈছে অসম চৰকাৰ। কামৰূপ মহানগৰ জিলা প্ৰশাসনৰ উদ্যোগত খানাপাৰাৰ পশু চিকিৎসা বিজ্ঞান মহাবিদ্যালয় খেলপথাৰত অনুষ্ঠিত হ’ব স্বাধীনতা দিৱসৰ কেন্দ্ৰীয় কাৰ্যসূচী। দিৱস উপলক্ষে মুখ্য মন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালে উত্তোলন কৰিব ত্ৰিৰংগ পতাকা।\nৰাষ্ট্ৰীয় পতাকা উত্তোলনৰ পাছতে আৰক্ষী, এন চি চি, স্কাউট এণ্ড গাইড আদিয়ে কদম খোজেৰে (march-past) আভিবাদন জনাব মুখ্যমন্ত্ৰী, ভি আই পি, ভি ভি আই পিৰ লগতে উপস্থিত ৰাইজক। ইয়াৰ উপৰি সেইদিনা খানাপাৰাৰ খেলপথাৰত পৰিৱেশিত হ’ব বিভিন্ন লোক নৃত্য আৰু সাংস্কৃতিক কাৰ্যসূচী।\nকিন্তু এইখিনিতে এটা প্ৰশ্ন উত্থাপন হৈছে, -এই কাৰ্যসূচীসমূহৰ বাবে কিমান সুবিধাজনক হৈ আছে খানাপাৰাৰ এসময়ৰ গুৱাহাটীৰ আটাইতকৈ উৎকৃষ্ট খেলপথাৰখন।\n১৫ আগষ্টৰ পতাকা উত্তোলনৰ সময়লৈ মাজত মাত্ৰ কেইটামান ঘণ্টাহে বাকী থকা অৱস্থাত বোকা-পানীৰে এক কদৰ্যময় অৱস্থাত আছে খেলপথাৰখন।\nমন কৰিব লগীয়া যে এটাৰ পাছত আনটো চৰকাৰী আৰু ৰাজনৈতিক কাৰ্যসূচী অনুষ্ঠিত কৰি খেলপথাৰখন ধ্বংস কৰা বুলি অসম কৃষি বিশ্ববিদ্যালয় কৰ্তৃপক্ষই অভিযোগ কৰি আহিছে। খেলপথাৰখনৰ বৰ্তমানৰ কৰ্দয্য ৰূপটোৱে কথাটোৰ সত্যতা প্ৰতিপন্ন কৰে।\nকিন্তু আৰ টি আই আৱেদন কৰি পোৱা তথ্যই কয় যে বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ কৰ্তৃপক্ষই খেলপথাৰখন ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ দিয়াৰ বিনিময়ত লাভ কৰি আহিছে বৃহৎ অংকৰ ধন। ভাৰাৰ বাবত যোৱা তিনিটা বছৰত লাভ কৰিছে ২০ লাখতকৈ অধিক ধন। কিন্তু সেই টকা খেলপথাৰখন মেৰামতি আৰু খেলা-ধূলাৰ অনুকূল কৰাত ব্যৱহাৰ নকৰি বিশ্ববিদ্যালয় কৰ্তৃপক্ষই ইয়াৰ দায় আনলৈ ঠেলাটোতো ৰহস্যৰ গোন্ধ আছে। বিশ্ববিদ্যালয় কৰ্তৃপক্ষই কি কৰিছে ইমান মোটা অংকৰ ধন?\nআনহাতে স্বাধীনতা দিৱসৰ প্ৰাকক্ষণত খেলপথাৰখনৰ এই শোচনীয় অৱস্থা সম্পৰ্কত কামৰূপ মহানগৰ জিলাৰ উপায়ুক্ত বীৰেন্দ্ৰ মিট্টালে কয়, “যোৱা নিশা হোৱা ডাঙৰ বৰষুণৰ বাবে খেলপথাৰখনত এইদৰে বোকা হৈছে। এইটো এটা প্ৰাকৃতিক পৰিঘটনা, ইয়াত কাৰো হাত নাই। আমি গড়কাপ্তানী বিভাগৰ লগত কথা পাতিছো। কাৰ্যসূচীসমূহ যাতে সুচাৰুৰূপে অনুষ্ঠিত কৰিব পাৰি, তাৰ বাবে খেলপথাৰখন সাজু কৰি তুলিবলৈ গড়কাপ্তানী বিভাগে কাম কৰি আছে।”\nএই খিনিতে মন কৰিব লগীয়া যে নিজৰ তত্ত্বাৱধানত থকা খেলপথাৰখন ভাৰালৈ দিয়াৰ লগতে ভাৰাত লোৱা পক্ষটোক মেৰামতি আৰু তদাৰকীৰ বাবে এৰি দিয়াটো নিঃসন্দেহে চিন্তনীয়। ভাৰাৰ বাবত পোৱা ধনেৰে খেলপথাৰখনৰ মেৰামতি আৰু ক্ৰীড়াৰ অনুকূল কৰি ৰখাটো আচলতে বিশ্ববিদ্যালয়ৰে দায়িত্ব।\nউল্লেখযোগ্য যে যোৱা দুদিনমানৰ বৰষুণৰ বাবেই নহয়, দীৰ্ঘদিন ধৰি এইদৰে কদৰ্যময় অৱস্থাতে আছে খানাপাৰাৰ পশু চিকিৎসা বিজ্ঞান মহাবিদ্যালয় খেলপথাৰখন। খেলপথাৰখনৰ দুৰৱস্থা সন্দৰ্ভত আৰ টি আই আৱেদনৰ উত্তৰ দি মহাবিদ্যালয়খনৰ ছাত্ৰ কল্যাণ সঞ্চালক ড০ ৰঞ্জিত নেওগে বিভিন্ন ৰাজনৈতিক সভা-সমিতি পাতি অহা বিজেপিক জগৰীয়া কৰিছিল।\nআৰ টি আই যোগে পোৱা তথ্যৰ ভিত্তিত খেলপথাৰখনৰ অৱস্থাৰ বিষয়ে নৰ্থ ইষ্ট নাও-ত ধাৰাবাহিকভাৱে অনুসন্ধানমূলক বাতৰি প্ৰকাশিত হৈছিল।


xukhdukh.com December 09, 2016 goodnews, ভাল খবৰ,\n১. অসমত অচিৰেই ঘোষিত হব জনসংখ্যা নীতি। দুটা সন্তানৰ অধিক সন্তান থকা লোকসকলক চৰকাৰী সা-সুবিধাৰ পৰা বঞ্চিত কৰাৰ ব্যৱস্থা কৰা হব বুলি বিত্তমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই ঘোষণা কৰিছে। প্ৰতিটো বিধানসভা সমষ্টিতে ছোৱালী মহাবিদ্যালয় স্থাপন কৰাৰ লগতে পাঠ্যপুথিতো জনসংখ্যা নিয়ন্ত্ৰণৰ পাঠ থাকিব আৰু সংখ্যাধিক সন্তানৰ পিতৃ-মাতৃক পঞ্চায়ত নিৰ্বাচনতো প্ৰতিদ্বন্দিতা কৰিবলৈ নিদিয়াৰ বাবে নীতি তৈয়াৰ কৰা হব বুলিও প্ৰকাশ পাইছে।\n২. মুছলিম পাৰ্ছনেল বৰ্ড সংবধিনাত উৰ্ধতন নহয় বুলি স্পষ্ট কৰি দিলে এলাহাবাদ উচ্চ ন্যায়ালয়ে। তিনি তালাকক অসাংবিধানিক আখ্যা দি ইয়াৰ যোগেদি মুছলিম মহিলা সকলৰ অধিকাৰ হৰণ কৰা হৈছে বুলিও ন্যায়ালয়ে মত প্ৰকাশ কৰিছে। অৱশ্যে এই সিদ্ধান্তৰ বিৰুদ্ধে বহু সংগঠনে উচ্চতম ন্যায়ালয়লৈ যাব বুলিও বাতৰি প্ৰকাশ পাইছে।\n৩. অসমত নাগৰিকপঞ্জী উন্নীতকৰণৰ বাবে মডেলিটি সংশোধনৰ বাবে অসম চৰকাৰে উচ্চতম ন্যায়ালয়ত আবেদন জনাব বুলি প্ৰকাশ কৰিছে ৰাজ্যৰ শিক্ষা ও বিত্ত মন্ত্ৰীয়ে। অসম বা ভাৰতত ধাৰাবাহিক ভাৱে বাস কৰাৰ তথ্য থাকিলেহে নাম অন্তৰ্ভুক্তকৰণৰ বাবে ব্যৱস্থা লোৱা হব বুলিও বাতৰি প্ৰকাশ পাইছে।\n৪. অহা ২০১৭বৰ্ষৰ পৰাই নামৰূপৰ গেছ ভিত্তিক বিদ্যুত প্ৰকল্প আৰু বঙাইগাঁৱৰ তাপ বিদ্যুত প্ৰকল্পত উতপাদন আৰম্ভ হব বুলি সুখবৰ লোকসভাত প্ৰকাশ কৰিলে কেন্দ্ৰীয় শক্তিমন্ত্ৰীয়ে।\n৫. গুৱাহাটীৰ সৰুসজাইত কালিৰে পৰা আৰম্ভ হৈছে প্ৰম এলিট(ছিনিয়ৰ) পুৰুষ ৰাষ্ট্ৰীয়া বক্সিং চেম্পিয়নশ্বিপ। উদ্বোধনী অনুষ্ঠানত অংশ লয় প্ৰাক্তন কেন্দ্ৰীয় খেলমন্ত্ৰী তথা ৰাজ্যৰ মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোনোৱালে।\n৬. অসমৰ শিক্ষা বিভাগে চৰকাৰী মাদ্ৰাছা সমূহক শুকুৰবাৰৰ পৰিবৰ্তে দেওবাৰে বন্ধ ৰাখিবলৈ আনুষ্ঠানিক নিৰ্দেশনা জাৰি কৰিছে।\n৭. গুৱাহাটীত আৰ এন বৰুৱা-প্ৰতিভা বৰুৱা সোঁৱৰণী জীৱনজোৰা বঁটা গ্ৰহণ কৰে দৈনিক অসম কাকতৰ সম্পাদক ৰাধিকা মোহন ভাগৱতীয়ে। ভাষণ প্ৰসংগত তেখেতে যুৱ প্ৰজন্মৰ সাংবাদিকৰ প্ৰমূ্ল্যৰ অৱক্ষয় ঘটা বুলিও মন্তব্য কৰে।\n৮. কাজিৰঙাৰ আয়’ৰা ৰিজৰ্টত ৩-১১ ডিচেম্বৰলৈ অনুষ্ঠিত হৈছে চিল্ক এণ্ড ডাই ফেষ্টিভেল। বাঁহ, বেত, হস্ত-শিল্পকে ধৰি বিভিন্ন সামগ্ৰীৰ বিক্ৰী মেলা, থলুৱা শিল্পীৰ শিল্প প্ৰদৰ্শনী, সাংস্কৃতিক কাৰ্যসূচী আদিৰে প্ৰথমবাৰৰ বাবে অনুষ্ঠিত এই মেলাই পৰ্যটক সকলক আপ্লুত কৰিছে।\n৯. অসমত এতিয়াৰে পৰা কৃষি সঁজুলি বিচাৰি মন্ত্ৰী বিধায়কৰ কাষ চপাৰ প্ৰয়োজন নাই বুলি মন্তব্য কৰিছে কৃষিমন্ত্ৰী অতুল বৰাই। অহা ১৩-১৮ ডিচেম্বৰলৈ কৃষক শিবিৰ অনুষ্ঠিত কৰি টেক্টৰ, পাৱাৰ টিলাৰ আদি বিতৰণ কৰিবলৈ পদক্ষেপ লোৱাৰো সুখবৰ প্ৰকাশ পাইছে।\n১০. একাদশ যোৰহাট গ্ৰন্থমেলা ৫-১৫ ডিচেম্বৰ পৰ্যন্ত আয়োজিত হৈছে। বিমুদ্ৰাকৰণৰ ফলত হোৱা নগদ ধনৰ নাচনিৰ মাজতো কিন্তু গ্ৰন্থপ্ৰেমীৰ উমাল সঁহাৰিয়ে বিক্ৰেতা সকলক সুখী কৰিছে। আজি সন্ধিয়া কৰুণাধৰ বৰুৱা সোঁৱৰণী সাংস্কৃতিক সন্ধিয়াৰো আয়োজন কৰা হৈছে।


১. আবকাৰী বিভাগৰ অকৰ্মণ্যতাৰ বিপৰীতে নিচাযুক্ত দ্ৰব্যৰ বিৰুদ্ধে অভিযান তীব্ৰ কৰিছে নগাঁৱৰ আৰক্ষী অধীক্ষকে ৷\n২. উত্তৰাখণ্ডৰ দেৱভূমিৰ পুনৰ নিৰ্মাণৰ বাবে বিশ্ববেংকৰ পৰা ২৫০০ কোটি টকাৰ ঋণ লোৱাৰ সিদ্ধান্তৰ কথা ঘোষণা কৰিলে কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী জয়ৰাম ৰমেশে ৷\n৩. ফেচবুকত ছোনিয়া গান্ধীৰ নগ্ন মৰফ ফটো আপলোড কৰা জলন্ধৰৰ বিজেপি নেতাৰ বিৰুদ্ধে ৰুজু হ’ল গোচৰ৷\n৪. শিক্ষাৰ্থীৰ ভিচা লাভ কৰি ব্ৰিটেইনত উপস্থিত হ’ল পাকিস্তানৰ আন এগৰাকী সাহসী কিশোৰীঃ অভিশপ্ত দিনটোত একেলগে গুলীবিদ্ধ হোৱাৰ পাছত অৱশেষত সখী ছাজিয়াক লগ পালে মালালা ইউছুফজাইয়ে ৷\n৫. অহা ২০১৪চনৰ ১জানুৱাৰীত শৰৎ সিংহ দেৱৰ জন্ম শত-বাৰ্ষিকী পালনৰ আয়োজনঃ গণনায়কজনৰ জীৱনৰ বৰ্ণাঢ্য জীৱনক লৈ প্ৰকাশিত হব লগা প্ৰমূল্য গ্ৰন্থখন সম্পাদনা কৰিব অজিত কুমাৰ ভূঞা, জ্যোতিপ্ৰসাদ শইকীয়া, উদয়াদিত্য ভৰালী আৰু হাইদৰ হুছেইন দেৱে ৷ ৰাইজক গ্ৰন্থখন সমৃদ্ধ কৰিবলৈ আয়োজকে জনালে আহ্বান ৷\n৬. দেশ ৰক্ষাৰ ৰণথলী স্বৰূপ কামৰূপৰ দলিবাৰীত স্থাপিত হ’ল পণ্ডিত ঠানু-নগেন্দ্ৰ সংগীত মহাবিদ্যালয়ঃ উদ্বোধন কৰে মহীয়সী শিল্পী সুদক্ষিণা শৰ্মাই ৷\n৭. চলিত মাহত পাকিস্তানে ১১জন কাৰাবন্দীক মুকলি কৰি দিব বুলি কৰিলে ঘোষণাঃ বৈদেশিক পৰিক্ৰমা বিভাগে লৈছে উদ্যোগ ৷\n৮. প্ৰথমখন চুটি ছবি "হৰেণৰ টিকাটো"ৰে জীৱন ৰায় মেম’ৰিয়েল শ্ৰেষ্ঠ চুটি ছবি বঁটা লাভ কৰা যুৱ পৰিচালক পংকজ কলিতাৰ নৱ-নিৰ্মিত চুটি ছবি "কৰ্তব্য" বেংগেলুৰুৰ ইণ্ডিয়ান ইণ্ডিপেণ্ডেণ্ট ফিল্ম ফেষ্টিভেললৈ নিৰ্বাচিত হোৱাৰ সুখবৰ ৷\n৯. বাইহাটাত ঢলি পৰা গজৰাজৰ শুশ্ৰূষাত ব্যস্ত হ’ল শ শয়ে লোকঃ ৬০ বছৰীয়া পোহনীয়া হাতীটোৰ মোহত অঞ্চলবাসী মিয়ম্ৰান হৈ পৰাৰ বাতৰি ৷\n১০. তেজপুৰৰ বান থিয়েটাৰত আয়োজিত হৈছে মাহজোৰা শিশু নাট কৰ্মশালাঃ দুকুৰি শিশুৱে কৰিছে অংশগ্ৰহণ ৷\n১. ঝাৰখণ্ডত এছপি সহ সাত আৰক্ষীক হত্যা কৰিলে মাওবাদীয়েঃ প্ৰায় ১০০কেডাৰে বেৰি আক্ৰমণ কৰিলে কনভয়ত৷\n২. অট’চালকৰ হাতত নিৰ্মম হত্যাঃ ডিফুৰ ৰাজপথত ঝংকাৰ শইকীয়াৰ হত্যাৰ প্ৰতিবাদত হাজাৰ হাজাৰ লোক, আৰক্ষীয়ে গুলী চলালে শূণ্যলৈ ৷\n৩. আভ্যন্তৰীণ কন্দলত খণ্ড-বিখণ্ড অগপঃ সংকট মোচন সভালৈ আহিল মাত্ৰ পাঁচখন জিলাৰ সভাপতি-সম্পাদক ৷\n৪. কাজিৰঙাত পনৰ গঁড় নিধনৰ চিন্তাজনক খবৰ ৷\n৫. গুৱাহাটী আৱৰ্ত ভৱন চৌহদত কৃষক মুক্তিৰ বিক্ষোভঃ বিদ্যুত মাচুল বৃদ্ধিৰ ৰাজহুৱা শুনানিত অচলাৱস্থা ৷\n৬. বানৰ বাবে সাজুঃ ৰাজ্যৰ ১৩০খন নৈৰ ৩৬৭৩ কিল’মিটাৰ মথাউৰি ছিগো ছিগো, ভগৱানেই ভৰসা ৷\n৭. ৩৬৫দিনত ২৯০টা প্ৰতিবাদী কাৰ্যসূচী, ৩০০সংগঠনৰ ধন-দাবী, বিধ্বস্ত আইন শৃংখলাক দোহাই দি ২০০কোটি টকাৰ লোকচান ঘোষণা কৰি বিতৰ্কলৈ আহিল অইলৰ অধ্যক্ষ ৷\n৮. থেলাচেমিয়া চচাইটিয়ে দিলে তথ্যঃ দূষিত তেজ লৈ তিনিগৰাকী ৰোগীৰ মৃত্যুৰ বাতৰি ৷\n৯. আজি গুৱাহাটীত বিজেপিৰ সভাপতি ৰাজনাথ সিঙঃ দলত্যাগী অগপ নেতাৰ বিজেপিত যোগদানৰ প্ৰৱল সম্ভাৱনা ৷\n১০. মাজৰাতি গীতানগৰ থানাত উপস্থিত জুবিন গাৰ্গঃ গ্ৰেপ্তাৰৰ পাছত জামিনত মুক্তি ৷


বিগত ২৪ ঘণ্টাত Coronaক পৰাস্ত কৰিলে দেশৰ ২.৩১ লাখ লোকে– News18 assam\nবিগত ২৪ ঘণ্টাত Coronaক পৰাস্ত কৰিলে দেশৰ ২.৩১ লাখ লোকে, বিপৰীতে আক্ৰান্ত হ'ল ১.৩৩ লাখ...\nশেহতীয়া ২৪ ঘণ্টাত দেশত ১ লাখ ৩৩ হাজাৰ ৪৮ জন লোক ক'ৰোনা ভাইৰাছত আক্ৰান্ত হৈছে। মঙলবাৰৰ দিনটোত দেশখনত ৩,২০৪ জন লোকে প্ৰাণ হেৰুৱায়।\nদেশত ক'ৰোনা ভাইৰাছৰ দ্বিতীয় ঢৌ (Coronavirus Second Wave) লাহে লাহে যেন শাম কাটিবলৈ লৈছে। শেহতীয়া ২৪ ঘণ্টাত দেশত ১ লাখ ৩৩ হাজাৰ ৪৮ জন লোক ক'ৰোনা ভাইৰাছত আক্ৰান্ত হৈছে। মঙলবাৰৰ দিনটোত দেশখনত ৩,২০৪ জন লোকে প্ৰাণ হেৰুৱায়।\nযোৱা ২৪ ঘণ্টাত ভাৰতত আক্ৰান্ত ২ লাখ ৩১ হাজাৰ ২৭৭ জন লোক সুস্থ হৈছে। মঙলবাৰে সৰ্বাধিক ৩৫ হাজাৰ ৯শ ৪৯জন লোক মহাৰাষ্ট্ৰত সুস্থ হৈ উঠে। তামিলনাডুত ৩১,৬৮৩ জন, কৰ্ণাটকত ২৯,২৭১ জন আৰু কেৰালাত ২৪,১১৭ জন লোক বিগত ২৪ ঘণ্টাত সুস্থ হৈ উঠে।\nস্বাস্থ্য মন্ত্ৰালয়ৰ মতে দেশত এতিয়ালৈ সৰ্বমুঠ ২.৮৩ কোটি লোক ক'ৰোনা ভাইৰাছত আক্ৰান্ত হৈছে। এই ভাইৰাছে ৩.৩৫ লাখ লোকৰ প্ৰাণ কাঢ়িছে। এই পৰ্যন্ত দেশৰ ২.৪১ কোটি লোক ক'ৰোনাৰ পৰা আৰোগ্য লাভ কৰিছে। দেশত এতিয়া ক'ৰোনাৰ এক্টিভ কেছ আছে ১৭.৮৯ লাখ ।\nFirst published: June 02, 2021, 09:28 IST\nCorona Virus In IndiaCovid 2nd WaveIndia Covid 19\nAkhil Gogoi: ধুবুৰীত আজমলক মৌলবাদী আখ্যা দি উৎখাতৰ আহ্বান অখিল গগৈৰ\nIndian Railways: অসম অভিমুখে অহা এই ৰে'লখন ৰে'লৱেই ৩০ জুনলৈকে বাতিল কৰিছে, ইয়াৰ মুখ্য কাৰণ জানক ...\nAssam Flood: ৰাজ্যত উদ্বেগজনক পৰিস্থিতি ! জলপ্ৰলয়ত সাধাৰণ মানুহৰ দুৰ্দশা, ২৯ খন জিলাত ২ সহস্ৰাধিক গাঁও পানীৰ তলত ...\nপ্ৰদেশ কংগ্ৰেছৰ সভাপতি হ'লেই ৰাজীৱ ভৱনৰ পইচা মাৰে ! এনে বহু উদাহৰণ পূৰ্বৰ পৰাই আছে: মন্ত্ৰী পীয়ুষ হাজৰিকা


সাহিত্য অকাদেমি বঁটা, ২০১৮ - এক চাক্ষুষ অভিজ্ঞতাৰ দিনলিপি: মৃণাল কুমাৰ মিশ্ৰ - মণিকূট\nHomeপ্ৰৱন্ধ বিতানসাহিত্য অকাদেমি বঁটা, ২০১৮ – এক চাক্ষুষ অভিজ্ঞতাৰ দিনলিপি: মৃণাল কুমাৰ মিশ্ৰ\nFebruary 15, 2019 rdcpb প্ৰৱন্ধ বিতান 2\n“Sahitya Academy is the bridge that connects all the languages and literature of India.”\nহয়, সাহিত্য অকাদেমি এনে এক স্বতন্ত্ৰ অনুষ্ঠান যিয়ে ভাৰতৰ প্ৰতিটো সংবিধান স্বীকৃত ভাষাৰ মাজত এক যোগসূত্ৰ হৈ কাম কৰি আহিছে। প্ৰতিটো ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ সাহিত্যৰ সুবাস দেশৰ বিভিন্ন ভাষাৰ মাজলৈ বোৱাই নিবলৈ সাহিত্য অকাদেমি দায়বদ্ধ। এই উদ্দেশ্যে প্ৰতিবছৰে প্ৰতিটো ভাষাৰ মাজৰ পৰা শ্ৰেষ্ঠ সাহিত্য আৰু সাহিত্যিক জনক বিচাৰি উলিয়াই বঁটা প্ৰদান কৰি আহিছে সাহিত্য অকাদেমিয়ে। ২০১৮ বৰ্ষৰ অকাদেমি বঁটাসমূহ ঘোষণা কৰা হৈছিল যোৱা ডিচেম্বৰ মাহত আৰু এই বঁটাসমূহ বিতৰণ কৰা হৈছিল যোৱা ২৮ জানুৱাৰীৰ পৰা ২ ফেব্ৰুৱাৰীলৈ দিল্লীৰ সাহিত্য অকাদেমিৰ চৌহদত অনুষ্ঠিত হোৱা এক সাহিত্য উৎসৱৰ মাজত। তুলসীৰ লগত কলপটুৱাৰ মুক্তিৰ দৰে এই বঁটা প্ৰদান অনুষ্ঠানত উপস্থিত থকাৰ এক বিৰল সুবিধা পাইছিলোঁ মই। অসমীয়া ভাষাৰ বাবে এইবাৰ(২০১৮ চনৰ) সাহিত্য অকাদেমি বঁটাপ্ৰাপক সনন্ত তাঁতিদেৱৰ লগত উক্ত সাহিত্য উৎসৱৰ দুটা দিন সম্পূৰ্ণ ৰূপে উপভোগ কৰাৰ সূৱৰ্ণ সুযোগ হেৰুৱাব নোখোজিলোঁ আৰু তাৰ বিনিময়ত মোৰ অভিজ্ঞতাৰ ভৰালত সঁচাকৈয়ে কিছু মূল্যবান অভিজ্ঞতা সংযোজন কৰিব পাৰিলোঁ। সেই অভিজ্ঞতাৰেই কিছু অংশ এতিয়া আপোনালোকৰ ওচৰলৈ আগবঢ়াব বিচাৰিছোঁ । এই দুদিনৰ মোৰ অভিজ্ঞতাৰ চাক্ষুষ বিৱৰণলৈ যোৱাৰ আগতে আহকচোন সাহিত্য অকাদেমিৰ ভিতৰ চোতালত এভুমুকি মাৰি লৈ ইয়াৰ বিভিন্ন বঁটাসমূহৰ বিষয়ে অলপ জানি লওঁ, লগতে এইবছৰৰ বিভিন্ন ভাষাৰ বঁটাপ্ৰাপক সকলৰ চমু বিৱৰণীৰ মাজলৈও জুমি চাওঁ।\n১৯৫৪ চনৰ ১২ মাৰ্চত স্থাপিত ‘সাহিত্য অকাদেমি’ ভাৰত চৰকাৰৰ সাংস্কৃতিক পৰিক্ৰমা মন্ত্ৰণালয়ৰ অন্তৰ্গত এক স্বতন্ত্ৰ অনুষ্ঠান। মুখ্য উদ্দেশ্য – ভাৰতবৰ্ষৰ বিভিন্ন ভাষাসমূহৰ সাহিত্য সম্ভাৰৰ উপযুক্ত প্ৰসাৰ আৰু উদ্গণিমূলক প্ৰচাৰত সহায় কৰা। সাহিত্য অকাদেমিৰ স্মাৰক চিহ্নৰ তলত উল্লেখ থকা ” ভাষা অনেক। দেশ এক ।” বাক্যশাৰীয়ে ইয়াৰ যথাৰ্থতাকে প্ৰতিপন্ন কৰে।\nনতুন দিল্লীৰ ফিৰোজ শ্বাহ ৰোডৰ দূৰদৰ্শনৰ মুখ্য কাৰ্য্যালয় ‘মাণ্ডি হাউচ’ৰ সম্মুখৰ এক বহল আটকধুনীয়া চৌহদৰ মাজত অৱস্থিত ‘ৰবীন্দ্ৰ ভৱন’ হ’ল সাহিত্য অকাদেমি, সংগীত নাটক অকাদেমি আৰু ললিত কলা অকাদেমিৰ সামূহিক মুখ্য কাৰ্য্যালয়। ইয়াৰ উপৰিও তিনিটা মাণ্ডলিক কাৰ্য্যালয় ক্ৰমে কোলকাতা, মুম্বাই, আৰু বাঙ্গালোৰত আছে।\nঅকাদেমি চৌহদৰ ভিতৰতেই কেবাটাও পূৰ্ণাঙ্গ প্ৰেক্ষাগৃহ, এটা বৃহৎ পুথিভঁৰাল, আলোচনা চক্ৰ গৃহ, ইত্যাদি সকলোবোৰেই উপযুক্ত ভাবে পঢ়ুৱৈ, শ্ৰোতা, দৰ্শকৰ প্ৰয়োজন সাপেক্ষে ব্যৱহাৰৰ বাবে ৰখা হৈছে।\nমুঠতে ভাৰতৰ বিভিন্ন ভাষাৰ সৃষ্টিশীল সাহিত্যৰ উপযুক্ত প্ৰসাৰৰ বাবে সাহিত্য অকাদেমি আজি নিজেই এজোপা বটবৃক্ষৰ ৰূপত ফলে-ফুলে জাতিষ্কাৰ হৈ অনেক ভাষাৰ বিশাল ভাৰতীয় সাহিত্যৰ আৰু উন্নতিৰ পথত উল্লেখযোগ্য বৰঙণি যোগাবলৈ সক্ষম হৈছে। বিভিন্ন ভাষাৰ মাজৰ অন্তৰায় আতৰাই অনুবাদ সাহিত্যৰ মাজেৰে সঁচাকৈয়ে সাহিত্য অকাদেমিয়ে ভাৰতৰ দৰে বিশাল দেশখনক ‘অনক্যৰ মাজত ঐক্য’ মহামন্ত্ৰৰ এক মুখ্য হোতাৰ ভূমিকা পালন কৰিছে। ইয়াৰ বাবে সাহিত্য অকাদেমি নিশ্চয়কৈ সাধুবাদৰ পাত্ৰ।\n১৯৫৫ চনৰ পৰা ২৪টা ভাৰতীয় ভাষাৰ সৃষ্টিশীল সাহিত্যৰ বাবে প্ৰতি বছৰে সাহিত্য অকাদেমি মূল বঁটা দি অহা হৈছে। ইয়াৰ বাবে প্ৰতিজন বঁটাপ্ৰাপকলৈ আগবঢ়োৱা হয় এক লাখ টকাৰ মাননী, সাহিত্য অকাদেমি স্মাৰক আৰু এখন অংগবস্ত্ৰ। সাহিত্য অকাদেমি বঁটাৰ স্মাৰকটোৰ নক্মা প্ৰস্তুত কৰিছিল প্ৰখ্যাত সাহিত্যিক তথা আন্তৰ্জাতিক খ্যাতিসম্পন্ন চিত্ৰপৰিচালক সত্যজিত ৰয়দেৱে। ইয়াৰ উপৰিও ৩৫ বছৰৰ অনুৰ্ধ যুৱ সাহিত্যিক সকলক উদগনি যোগাবলৈ ‘সাহিত্য অকাদেমি যুৱ পুৰষ্কাৰ’ প্ৰতিবছৰেই প্ৰতিটো স্বীকৃত ভাষাত একোজনলৈ আগবঢ়োৱা হয় যাৰ মূল্য পঞ্চাশ হাজাৰ টকা। শিশু সাহিত্যৰ উন্নয়নৰ বাবেও সাহিত্য অকাদেমিয়ে প্ৰতি বছৰে দি আহিছে ‘সাহিত্য অকাদেমি বাল সাহিত্য পুৰষ্কাৰ’ , প্ৰতিটো ভাষাতেই একোজনলৈ। ইয়াৰ মূল্যও পঞ্চাশ হাজাৰ টকা। সাহিত্য অকাদেমিৰ আন এক মুখ্য উদ্দেশ্য হৈছে অনুবাদ সাহিত্যক উদগনি যোগোৱা। সেই উদ্দেশ্যে প্ৰতিবছৰে প্ৰতিটো ভাষাত এজনলৈ আগবঢ়োৱা হয় ‘ সাহিত্য অকাদেমি অনুবাদ পুৰষ্কাৰ’ । ইয়াৰ মূল্যও পঞ্চাশ হাজাৰ টকা, স্মাৰক আৰু অংগবস্ত্ৰ সহিতে। এই সমূহ বঁটাৰ উপৰিও , প্ৰতিবছৰে ভাৰতবৰ্ষৰ চাৰিটা মূল মণ্ডলৰ পৰা সাধাৰণতে এজনকৈ লোকক ‘সাহিত্য অকাদেমি ভাষা সন্মান’ নামৰ বিশেষ বঁটা এটা প্ৰদান কৰা হয়। উত্তৰ, দক্ষিণ, পূৱ আৰু পশ্চিম মণ্ডলৰ পৰা অতি বিশিষ্ট একোজন সাহিত্যিক এই ভাষা সন্মানৰ বাবে নিৰ্বাচিত কৰা হয়। মূলতঃ স্বীকৃত ২৪ টা ভাষাৰ বাহিৰৰ অন্যান্য ভাষাৰ মাজৰ পৰা এই বঁটাৰ বাবে প্ৰতিটো মণ্ডলৰ পৰা বিশিষ্ট সাহিত্যিক সকলক নিৰ্বাচন কৰা হয়। সংবিধান স্বীকৃত ২৪টা ভাষাৰ বাহিৰৰ ভাষাসমূহৰ উৎকৃষ্ট সাহিত্য কৃতি তথা শাস্ত্ৰীয় আৰু মধ্যযুগীয় সাহিত্যৰ প্ৰসাৰৰ বাবে এই ভাষা সন্মান প্ৰদান কৰা হয়, য’ত থাকে এক লাখ টকাৰ চেক, স্মাৰক আৰু অংগবস্ত্ৰ।\nএই সকলোবোৰৰ ওপৰত, সাহিত্য অকাদেমিৰ সৰ্বোচ্চ সন্মান, সাহিত্য অকাদেমি মহত্তৰ সদস্য ( ফেলোশ্বীপ) পদ যঁচা হয় কেইজনমান অতি বিশিষ্ট সাহিত্যিকক প্ৰতিবছৰেই। এই পদ কোনো নিৰ্দিষ্ট ভাষাৰ বাবে সীমাবদ্ধ নাথাকে, যি কোনো স্বীকৃত ভাষাৰ মাজৰ পৰা এই সকল সদস্যক সাহিত্য অকাদেমিৰ সাধাৰণ সভাই বাচনি কৰি লয়। এজন লেখকৰ প্ৰতি সাহিত্য অকাদেমিয়ে প্ৰদান কৰা সৰ্বোচ্চ সন্মান হৈছে এই সদস্য পদ। এই বছৰ আমাৰ অসমীয়াৰ গৌৰৱ, প্ৰখ্যাত সাহিত্যিক, প্ৰাক্তন ৰাজ্যসভাৰ সদস্য শ্ৰীযুত নগেন শইকীয়া দেৱক এই সদস্য পদ প্ৰদান কৰা হয়। তেখেতৰ লগতেই এই সন্মান লাভ কৰা আন তিনি গৰাকী ব্যক্তি হ’ল – প্ৰতিষ্ঠিত ইংৰাজী কবি জয়ন্ত মহাপাত্ৰ , প্ৰতিষ্ঠিত ডোগৰী ভাষাৰ কবি পদ্মা সচদেৱ, আৰু হিন্দী ভাষাৰ স্বনামধন্য কবি বিশ্বনাথ প্ৰতাপ তিৱাৰী।\nএইদৰে প্ৰায় প্ৰতিটো ভাৰতীয় ভাষাৰ বাবে বিভিন্ন সৰ্বোচ্চ বঁটা-বাহন প্ৰদান কৰি লগতে এই সমূহ ভাষাৰ সৰ্বোকৃষ্টখিনি আন ভাষাৰ মাজলৈ অনুবাদৰ জৰিয়তে আগবঢ়াই দি সাহিত্য অকাদেমিয়ে ভাৰতীয় সাহিত্য জগতৰ উন্নয়নৰ দিশত প্ৰভূত অৰিহণা যোগাই আহিছে। সাহিত্য অকাদেমিৰ বৰ্তমানৰ মুখ্য পদাধিকাৰ সকল হ’ল –\nসভাপতি : ডঃ চন্দ্ৰশেখৰ কাম্বাৰ\nউপ সভাপতি : শ্ৰী মাধৱ কৌশিক\nসম্পাদক : ডঃ কে শ্ৰীনিবাস ৰাও।\n১৯৫৫ চনৰ পৰা সাহিত্য অকাদেমি বঁটা প্ৰদান আৰম্ভ হোৱাৰ পৰা এইবাৰ ২০১৮ চনৰ বঁটা প্ৰদানলৈ বিভিন্ন যোগ্যজনে বিভিন্ন ভাষাত এই বঁটা লাভ কৰি আহিছে। অসমীয়া ভাষাও ইয়াৰ ব্যতিক্ৰম নহয়। ১৯৫৫ চনৰ প্ৰথম সাহিত্য অকাদেমি বঁটা, অসমীয়া ভাষাৰ বাবে লাভ কৰিছিল প্ৰথিতযশা কবি, সাহিত্যিক, লেখক স্বৰ্গীয় যতীন্দ্ৰ নাথ দুৱৰা দেৱে তেখেতৰ “বনফুল’ নামৰ কাব্যপুথিখনৰ বাবে। ইয়াৰ পাছত ১৯৫৬ চনৰ পৰা একাদিক্ৰমে ১৯৫৯ চনলৈ অসমীয়া ভাষাৰ বাবে সাহিত্য অকাদেমি বঁটা প্ৰদান কৰা হোৱা নাছিল। তাৰ পাছতো ১৯৬২ আৰু১৯৬৩ চন, ১৯৬৫, ১৯৭১, ১৯৭৩, আৰু ২০১৩ চনত এই বঁটা অসমীয়া ভাষাৰ বাবে প্ৰদান কৰা হোৱা নাছিল। এই সুযোগতে ১৯৫৫ চনৰ পৰা ২০১৮ চনলৈ অসমীয়া ভাষাৰ বাবে লাভ কৰা সাহিত্য অকাদেমি বঁটা প্ৰাপক সকলৰ নাম উল্লেখ কৰাৰ লোভ সামৰিব নোৱাৰিলো।\nবছৰ কিতাপৰ নাম বঁটা প্ৰাপক\n——– —————— ——————-\n১৯৫৫ বনফুল – যতীন্দ্ৰ নাথ দুৱৰা\n১৯৬০ কংগ্ৰেছৰ কাঁচিয়লি ৰ’দত — বেণুধৰ শৰ্মা\n১৯৬১ ইয়াৰুইঙ্গম – বীৰেন্দ্ৰ কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য্য\n১৯৬৪ অসমৰ লোক সংস্কৃতিৰ – বিৰিঞ্চি কুমাৰ বৰুৱা\n১৯৬৬ বেদনাৰ উল্কা – অম্বিকাগিৰী ৰায়চৌধুৰী\n১৯৬৭ আধুনিক গল্প সাহিত্য – ত্ৰৈলোক্য গোস্বামী\n১৯৬৮ অলকানন্দা – নলিনী বালা দেৱী\n১৯৬৯ মঞ্চলেখা – অতুল চন্দ্ৰ হাজৰিকা\n১৯৭০ মহাত্মাৰ পৰা ৰূপকোঁৱৰলৈ – লক্ষ্মীনাথ ফুকন\n১৯৭২ অঘৰী আত্মাৰ কাহিনী – চৈয়দ আব্দুল মালিক\n১৯৭৪ গোলাম – সৌৰভ কুমাৰ চলিহা\n১৯৭৫ ককাদেউতাৰ হাড় – নৱকান্ত বৰুৱা\n১৯৭৬ শৃংখল – ভৱেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া\n১৯৭৭ বকুল বনৰ কবিতা – আনন্দ চন্দ্ৰ বৰুৱা\n১৯৭৮ পিতা পুত্ৰ – হোমেন বৰগোহাঞি\n১৯৭৯ সোণালী জাহাজ – ভবেন বৰুৱা\n১৯৮০ পৃথিৱীৰ অসুখ – যোগেশ দাস\n১৯৮১ কবিতা – নীলমণি ফুকন\n১৯৮২ মামৰে ধৰা তৰোৱাল – মামণি ৰয়ছম আৰু দুখন উপন্যাস। গোস্বামী\n১৯৮৩ সুদীৰ্ঘ দিন আৰু ঋতু – নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ\n১৯৮৪ জঙ্গম – দেৱেন্দ্ৰ নাথ আচাৰ্য্য\n১৯৮৫ –কৃষ্ণ কান্ত সন্দিকৈৰ — কৃষ্ণ কান্ত সন্দিকৈ ৰছনা সম্ভাৰ\n১৯৮৬ – বেণুধৰ শৰ্মা – তীৰ্থ নাথ শ‌ৰ্মা\n১৯৮৭ – আন এজন – হৰেকৃষ্ণ ডেকা\n১৯৮৮ – পাতাল ভৈৰৱী – লক্ষ্মীনন্দন বৰা\n১৯৮৯ – অসমীয়া জাতীয় জীৱনত – হীৰেন গোহাঁই মহাপুৰুষীয়া পৰম্পৰা\n১৯৯০ – স্নেহ দেৱীৰ একুকী গল্প – স্নেহ দেৱী\n১৯৯১ – ব্ৰহ্মপুত্ৰ ইত্যাদি পদ্য – অজিত বৰুৱা\n১৯৯২ – শইচৰ পথাৰ মানুহ – হীৰেন ভট্টাচাৰ্য্য\n১৯৯৩ – মোৰ যে কিমান হেঁপাহ – কেশৱ মহন্ত\n১৯৯৪ – মধুপুৰ বহুদূৰ – শীলভদ্ৰ(ৰেৱতি মোহন দত্ত চৌধুৰী)\n১৯৯৫ – মহাৰথী – চন্দ্ৰ প্ৰসাদ শইকীয়া\n১৯৯৬ – অভিযাত্ৰী – নিৰুপমা বৰগোহাঞি\n১৯৯৭ – আন্ধাৰত নিজৰ মুখ – নগেন শইকীয়া\n১৯৯৮ – আশীৰ্বাদৰ ৰং – অৰুণ শৰ্মা\n১৯৯৯ – বিপন্ন সময় – মেদিনী চৌধুৰী\n২০০০ – বাঘে টাপুৰ ৰাতি – অপূৰ্ব শৰ্মা\n২০০১ – এধানি মাহীৰ হাঁহি – মহিম বৰা\n২০০২ – মহৎ ঐতিহ্য – নলিনী ধৰ ভট্টাচাৰ্য্য\n২০০৩ – অনেক মানুহ অনেক ঠাই – বিৰেশ্বৰ বৰুৱা আৰু নিৰ্জনতা\n২০০৪ – মানুহ অনুকূলে – হীৰেন্দ্ৰ নাথ দত্ত\n২০০৫ – মৌন ওঠ মুখৰ হৃদয় – য়েছে দৰ্জি ঠংছি\n২০০৬ – চেনেহ জৰিৰ গাঠি – অতুলানন্দ গোস্বামী\n২০০৭ – শান্তনু কূলনন্দন – পূৰৱী বৰমূদৈ\n২০০৮ – দেওলাংখুই – ৰীতা চৌধুৰী\n২০০৯ – কথা ৰত্নাকৰ – ধ্ৰুৱজ্যোতি বৰা\n২০১০ – অসমীয়া ৰামায়ণি সাহিত্য : – কেশদা মহন্ত কথাবস্তুৰ আতিগুৰি\n২০১১ – এই অনুৰাগী এই উদাস – কবীন ফুকন\n২০১২ – পাটকাইৰ ইপাৰে মোৰ দেশ – চন্দনা গোস্বামী\n২০১৩ – ধূলিয়ৰি ভৰিৰ সাঁচ – ৰবীন্দ্ৰ চৰকাৰ\n২০১৪ – মৰিয়ম আষ্টিন – অৰূপা পটঙ্গীয়া কলিতা অথবা হীৰা বৰুৱা\n২০১৫ – আকাশৰ চাবি আৰু – কূল শইকীয়া অন্যান্য গল্প\n২০১৬ – মেঘমালাৰ ভ্ৰমণ – জ্ঞান পূজাৰী\n২০১৭ – মৰিয়াহোলা – জয়ন্ত মাধৱ বৰা\n২০১৮ – কাইলৈৰ দিনটো আমাৰ হ’ব – সনন্ত তাঁতি\nআৰম্ভণিৰে পৰা এইবাৰলৈ মানে ২০১৮ চনলৈ অসমীয়া ভাষাৰ সাহিত্য অকাদেমি বঁটাৰ বিষয়ে জনাৰ পাছত এইবাৰ আগবাঢ়িব বিচাৰিছোঁ এইবছৰৰ সাহিত্য অকাদেমি মূল বঁটা পোৱা লেখকসকলৰ বিষয়ে এক চমু পৰিচিতিৰ মাজলৈ। সৰ্বমুঠ ২৪ টা ভাষাৰ বাবে এই বঁটাসমূহ ঘোষণা কৰা হৈছিল, যিসকলৰ চমু বিৱৰণ একাদিক্ৰমে তলত দিয়া হ’ল।\nঅসমীয়া ভাষাৰ বাবে কবি সনন্ত তাঁতিদেৱক তেখেতৰ কবিতা পুথি “কাইলৈৰ দিনটো আমাৰ হ’ব” নামৰ গ্ৰন্থ খনৰ বাবে এই সন্মান যচা হৈছে।\nবঙালী ভাষাৰ বাবে কাহিনীকাৰ সঞ্জীৱ চট্টোপাধ্যায়ক ” শ্ৰীকৃষ্ণেৰ শেষ কটা দিন” নামৰ গদ্য পুথিখনৰ বাবে এই বঁটা প্ৰদান কৰা হয়।\nবড়ো ভাষাৰ বাবে লেখক ঋতুৰাজ বসুমতাৰীদেৱক তেখেতৰ চুটি গল্পৰ সংকলন “দংছে লামা” ৰ বাবে এই সন্মান যচা হয়। ২৩টা চুটিগল্পৰ সংগ্ৰহ “দংছে লামা”ৰ মাজেৰেই লেখকে বড়ো সমাজৰ বিভিন্ন দিশ সুন্দৰকৈ প্ৰতিফলিত কৰি দেখুৱাইছে। প্ৰধানকৈ বড়োসকলৰ গ্ৰাম্য জীৱন আৰু বড়োসকলৰ জাতীয় পুনৰোথ্থানৰ কাহিনীৰ ভেটিত ৰচনা কৰা গল্পসমূহে লেখকৰ ৰচনাশৈলীৰ অভিনৱত্ব দাবী কৰিব পাৰে।\nডোগৰী ভাষাৰ বাবে প্ৰখ্যাত লেখক, কবি তথা সম্পাদক ইন্দৰজীত কেসৰৰ উপন্যাস “ভাগীৰথ”ৰ বাবে সাহিত্য অকাদেমি বঁটা প্ৰদান কৰা হয়। সমসাময়িক সমাজত পৰিলক্ষিত হোৱা প্ৰায় প্ৰতিটো দিশেই “ভাগীৰথ”ৰ মাজত সুন্দৰ ভাবে প্ৰতিফলিত কৰিব পাৰিছে লেখকে। সেয়েহে এই উপন্যাসখন লেখকৰ ডোগৰী ভাষালৈ মহত্বপূৰ্ণ অৱদান ৰূপে বিবেচনা কৰা হয়।\nইংৰাজী ভাষাত এইবাৰ সাহিত্য অকাদেমি বঁটা প্ৰদান কৰা হয় প্ৰখ্যাত ইংৰাজী লেখক আনিছ চেলিমৰ উপন্যাস “দি ব্লাইন্দ লেডিজ ডিচেন্দেচ্ছ্” ৰ বাবে। দক্ষিণ ভাৰতৰ এটা সৰু মুছলমান পৰিয়ালৰ অৱক্ষয়ৰ কাহিনীৰে চিত্ৰিত এই উপন্যাসখন ভাৰতৰ ইংৰাজী সাহিত্যৰ এখন উল্লেখযোগ্য উপন্যাস বুলি গণ্য কৰা হয়।\nগুজৰাটী ভাষাৰ সাহিত্য অকাদেমি বঁটা প্ৰদান কৰা হয় প্ৰখ্যাত লেখিকা, সাংবাদিক, সমালোচক তথা অনুবাদক শ্বৰিফা কাছামভাই ভিজালিৱালাৰ প্ৰৱন্ধ সংকলন “বিভাজননী ব্যাথা”লৈ। স্বৰাজোত্তৰ ভাৰত বিভাজনৰ ওপৰত ৰচিত উপন্যাস আৰু চিনেমাৰ সমালোচনামূলক প্ৰৱন্ধ সমূহৰ সংকলন ‘বিভাজননী ব্যাথা’ নিশ্চিত ভাবে গুজৰাটী ভাষালৈ এক উল্লেখযোগ্য অৱদান বুলি বিবেচিত হৈছে।\nহিন্দী ভাষাৰ বাবে এইবাৰ অকাদেমি বঁটা প্ৰদান কৰা হয় প্ৰখ্যাত হিন্দী লেখিকা চিত্ৰা মূদগলৰ উপন্যাস ” পোষ্ট বক্স নং ২০৩, নালা সোপাৰা” ৰ বাবে। সমাজত তৃতীয় লিঙ্গৰ তথা নুপুংসক সকলৰ অৱস্থাক ভেটি কৰি লেখি উলিওৱা এই উপন্যাসখন হিন্দী সাহিত্যলৈ লেখিকাৰ এক উৎকৃষ্ট অৱদান।\nকানাড়া ভাষাত এইবাৰ সাহিত্য অকাদেমি বঁটাৰ বাবে বিবেচিত হয় সাহিত্যিক সমালোচক কে. জি. নাগৰাজপ্পাৰ প্ৰৱন্ধ সংকলন “অনুশ্ৰেণী যজমনিকে”। সমালোচনাত্মক সাহিত্যৰ উৎকৃষ্ট নিদৰ্শন এই প্ৰৱন্ধ সংকলনখন।\nকাশ্মীৰী ভাষাৰ ১৮টা চুটি গল্পৰ সংকলন “আখ”ৰ বাবে মুষ্টাক আহমদ মুষ্টাকলৈ আগবঢ়োৱা হয় কাশ্মীৰী ভাষাৰ সাহিত্য অকাদেমি বঁটা। ১৯৯০ চনৰ পিছৰ অশান্ত কাশ্মীৰৰ আৰ্থ-সামাজিক তথা পৰিৱেশৰ সম্যক ধাৰণা এই গল্পসমূহৰ মাজত লেখকে সুন্দৰকৈ দাঙি ধৰিবলৈ সক্ষম হৈছে।\nকোঙ্কনী কবিতাৰ পুথি “চিত্ৰলিপি”ৰ বাবে প্ৰখ্যাত কোঙ্কনী কবি তথা অনুবাদক পৰেশ নৰেন্দ্ৰ কামতলৈ আগবঢ়োৱা হয় এইবাৰৰ সাহিত্য অকাদেমি বঁটা। জীৱনৰ অন্তহীন যাত্ৰাক প্ৰতিবিম্বিত কৰি লেখা এক বিশেষ তথা নশৈলীৰ কবিতাসমূৰ বাবে চিত্ৰলিপি হৈ উঠিছে কবিতাৰ এক অনন্য শিল্প।\nমৈথেলী ভাষাৰ চুটিগল্পৰ সংকলন “পৰিনীতা”ৰ বাবে সাহিত্য অকাদেমি বঁটা আগবঢ়োৱা হয়, মৈথেলী ভাষাৰ প্ৰখ্যাত গল্পকাৰ শ্ৰীমতি বীণা ঠাকুৰলৈ। সমাজৰ আৰ্থিকভাবে দূৰ্বল শ্ৰেণীক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি লেখা এই গল্পসমূহৰ মাজেৰে লেখিকাই বৰ ধুনীয়াকৈ মৈথেলী সমাজৰ বিভিন্ন দিশৰ সন্ধান পঢ়ুৱৈক দিবলৈ সক্ষম হৈছে।\nমালায়ালম ভাষাত ৰচিত কবিতা পুথি “গুৰুপৌৰ্ণমি”ৰ বাবে প্ৰখ্যাত মালায়লম কবি, নাট্যকাৰ তথা চিত্ৰনাট্য লেখক এস্ ৰমেশন নায়াৰলৈ আগবঢ়োৱা হৈছে এইবাৰৰ মালায়লম ভাষাৰ সাহিত্য অকাদেমি বঁটা। বিংশ শতিকাৰ কেৰালাৰ মহান সমাজ সংস্কাৰক শ্ৰীনাৰায়ন গুৰুৰ জীৱন দৰ্শনৰ আধাৰত মহাকাব্যৰ ৰূপত ৰচিত এই কবিতাসমূৰ সৃষ্টি সঁচাকৈয়ে অনন্য।\nমণিপুৰী ভাষাৰ প্ৰখ্যাত চুটিগল্পৰ লেখক বুধিচন্দ্ৰ হেস্নাম্বাৰ চুটিগল্পৰ সংকলন “ৱামখেইগি ৱাংমাদা” ই লাভ কৰে মণিপুৰী ভাষাৰ বাবে সাহিত্য অকাদেমি বঁটা।\nমাৰাঠী ভাষাৰ বিখ্যাত কবি, সমালোচক মধুকৰ সুদাম পাটিলে তেখেতৰ সমালোচনামূলক সাহিত্যৰ পুথি “সৰ্জনপ্ৰেৰনা আনি কবিত্বশোধ”ৰ বাবে এইবাৰৰ সাহিত্য অকাদেমি বঁটা লাভ কৰে।\nনেপালী ভাষাৰ চুটিগল্পৰ পুথি ” কিন ৰৈৱো উপমা”ৰ লেখক নেপালী ভাষাৰ প্ৰথিতযশা কবি লোকনাথ উপাধ্যায় ছাপাগাইয়ে এইবছৰৰ নেপালী ভাষাৰ সাহিত্য অকাদেমি বঁটা লাভ কৰে।\nওড়িয়া সাহিত্যৰ বাবে এইবছৰ ওড়িয়া লেখক দশৰথী দাসৰ গ্ৰন্থ ” প্ৰসঙ্গ পুৰুণা ভাৱনা নুৱা” নামৰ প্ৰৱন্ধ সংকলনখন বাচনি কৰা হয়, সাহিত্য অকাদেমি বঁটাৰ বাবে।\nপাঞ্জাৱী ভাষাৰ কাব্য গ্ৰন্থ “কোনে দা সূৰজ” নামৰ গ্ৰন্থৰ লেখক কবি সাহিত্যিক মোহনজিত সিংহক এইবছৰ পাঞ্জাৱী ভাষাৰ সাহিত্য অকাদেমি বঁটা প্ৰদান কৰা হয়।\nৰাজস্থানী ভাষাৰ কবি ৰাজেশ কুমাৰ ব্যাসদেৱৰ কবিতা পুথি ” কবিতা দেৱৈ দীথ” বাচনি কৰা হয় এইবছৰৰ ৰাজস্থানী ভাষাৰ সাহিত্য অকাদেমি বঁটাৰ বাবে।\nসংস্কৃত ভাষাত ৰচিত কাব্যগ্ৰন্থ “মম জননী”ৰ ৰচক ৰমাকান্ত শুক্লা দেৱক এইবছৰৰ সংস্কৃত ভাষাৰ বাবে সাহিত্য অকাদেমি বঁটা প্ৰদান কৰা হয়।\nসন্থালী ভাষাত এইবছৰৰ সাহিত্য অকাদেমি বঁটা প্ৰদান কৰা হয় কবি শ্যাম বেসৰা জীউইৰাৰেক, তেখেতৰ উপন্যাস” মাড়োম” ৰ বাবে।\nসিন্ধ্ৰী ভাষাৰ সাহিত্য অকাদেমি বঁটা প্ৰদান কৰা হয়, কবি খিমান ইউ মূলানীৰ কাব্য গ্ৰন্থ “জীয়া মেই টাণ্ডা”ৰ বাবে।\nতামিল ভাষাৰ প্ৰখ্যাত লেখক এচ ৰামাকৃষ্ণনৰ উপন্যাস ” সঞ্চাৰম”ৰ বাবে এইবছৰৰ তামিল ভাষাৰ সাহিত্য অকাদেমি বঁটা ঘোষণা কৰা হয়।\nতেলেগু ভাষাৰ গল্পকাৰ কোলাকালুৰী এনোখক তেখেতৰ সমালোচনামূলক গ্ৰন্থ ” বিমৰ্ষিণী” ৰ বাবে সাহিত্য অকাদেমি বঁটা প্ৰদান কৰা হয়।\nউৰ্দু সাহিত্যৰ প্ৰখ্যাত কাহিনী লেখক ৰহমান আব্বাচৰ উৰ্দু উপন্যাস “ৰোহজিন” বাচনি কৰা হয় এইবছৰৰ উৰ্দু ভাষাৰ সাহিত্য অকাদেমি বঁটাৰ বাবে। শিশুৰ মানসিক অস্থিৰতাক ভেটি কৰি গঢ়ি উঠিছে এই উপন্যাসৰ কাহিনী ভাগ।\nএইদৰে ভাৰতবৰ্ষৰ স্বীকৃত ২৪ টা বিভিন্ন ভাষাৰ ২৪ জন শ্ৰেষ্ঠ লেখক সাহিত্যিক বিচাৰি উলিয়াই সাহিত্য অকাদেমিয়ে ২০১৮ বৰ্ষৰ সাহিত্য অকাদেমি বঁটা প্ৰাপকসকলৰ নাম ঘোষণা কৰিছিল যোৱা ডিচেম্বৰ মাহত আৰু এই বছৰৰ ২৮ জানুৱাৰীৰ পৰা ২ ফেব্ৰুৱাৰীলৈ সাহিত্য অকাদেমিৰ নিজস্ব চৌহদত আয়োজন কৰা সাহিত্যোৎসৱ ২০১৯ ত এই বঁটাসমূহ প্ৰদান কৰিছিল। মোৰেই সৌভাগ্য যে, উক্ত সাহিত্য উৎসৱৰ মূল দুটা দিনত মই উপস্থিত থাকি কিছু বিৰল চাক্ষুষ অভিজ্ঞতা লভাৰ সূৱৰ্ণ সুযোগ পাইছিলোঁ। সঁচাকৈয়ে অনুমান কৰকচোন, সমগ্ৰ ভাৰতবৰ্ষৰ সকলো ভাষাৰ বিদগ্ধ আৰু প্ৰখ্যাত লেখকসকল একেলগে একেটি চৌহদৰ মাজত সমবেত হৈছে, ইজনে সিজনৰ মনৰ বতৰা লৈছে, একেলগে খোৱা-বোৱা কৰিছে আৰু আমি দৰ্শকসকলে তেখেত সকলক ওচৰৰ পৰা লগ পাই ভাৱ বিনিময় কৰাৰ অপূৰ্ব সুযোগ পাইছোঁ- কিমান যে উৎসাহজনক আৰু মনত ৰাখিবলগীয়া কথা নহয়নে ? ২৯ জানুৱাৰীত দিনৰ ভাগত অনুষ্ঠিত হৈছিল বঁটাপ্ৰাপক সকলৰ লগত সংবাদ মাধ্যমৰ অন্তৰঙ্গ আলাপ। প্ৰতিজনেই নিজৰ নিজৰ ক্ষেত্ৰত একোজন বিদগ্ধ পণ্ডিত। সংবাদ মাধ্যমৰ লোকসকলৰ বিভিন্ন প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিওতে তেখেতসকলৰ প্ৰতিভাৰ বিৱৰণ দেখি শুনি আচৰিত হৈ পৰিবলৈ বাধ্য হৈছিলোঁ। তেনেসকল প্ৰখ্যাত লোকৰ মাজত অসমৰ এইবাৰৰ বঁটা বিজয়ী সনন্ত তাঁতিদেৱ, বড়ো ভাষাৰ বঁটাবিজয়ী ঋতুৰাজ বসুমতাৰীদেৱ, মণিপুৰৰ বঁটাপ্ৰাপক বুধিচন্দ্ৰ হেইস্নাম্বা আদি আমাৰ ঘৰৰ ওচৰৰ সাহিত্যসেৱী সকলক দেখা পাই, তেখেতসকলৰ অভিজ্ঞতাৰ বুজ লৱলৈ পাই যথেষ্ট সুখ অনুভৱ কৰিছিলোঁ। উত্তৰ পূৱৰ সাহিত্য ভাৰতবৰ্ষৰ মূল সাহিত্যৰ লগতযে সমানে ফেৰ মাৰিবলৈ সক্ষম, তাকে দেখি, শুনি মানসিক শান্তি লাভ কৰিছিলো।\nদুপৰীয়াৰ মধ্যাহ্ন ভোজনৰ সময়ত লগ পাইছিলোঁ প্ৰথিতযশা সাহিত্যিক সকলক নিচেই ওচৰৰ পৰা। য়েছে দৰ্জি ঠংছিদেৱক একেবাৰেই কাষতে লগ পাই দুআষাৰ কথা পতাৰ লোভ সামৰিব পৰা নাছিলোঁ। আচৰিত হৈ লক্ষ্য কৰিছিলোঁ, তেখেতসকলো দেখোন মাটিৰেই মানুহ। লেখক আৰু পঢ়ূৱৈৰ মাজত কতো বিচাৰি নাপালোঁ ব্যৱধানৰ দেৱাল।\nএকেদৰেই আবেলি সাহিত্য অকাদেমিৰ ফালৰ পৰা আয়োজন কৰা হৈছিল এখন বৃহৎ চাহমেলৰ, মুকলি আকাশৰ তলত। সকলো কৰ্মকৰ্তা, বঁটাপ্ৰাপক সকল, তেওলোকৰ পৰিয়ালবৰ্গ, অকাদেমিৰ হিতৈষি সদস্য সকল, পূৰ্বৱৰ্তী বছৰবোৰৰ বঁটাপ্ৰাপক সকল, আৰু পঢ়ুৱৈ দৰ্শকসকলক একেলগে চাহমেলৰ মজিয়াত লগ পোৱাৰ এনে অভিজ্ঞতা সঁচাকৈয়ে বিৰল। ফটোৰ সহায় লৈ ইয়াৰে কিছুমান মুহূৰ্তৰ স্মৃতি ৰাখি থ’লো আৰু কিছু অংশ আপোনালোকলৈও আগবঢ়ালো।\nএই চাহমেলৰ মাজতেই বড়ো ভাষাৰ অকাদেমি বঁটা বিজেতা ঋতুৰাজ বসুমতাৰীদেৱক কাষতেই লগ পাই তেখেতৰ কিতাপখনৰ বিষয়ে দুষাৰমান জানিবলৈ ইচ্ছা কৰিছিলোঁ। সঁচাকৈয়ে মাটিৰ মানুহ বসুমতাৰীদেৱ। বৰ সৰল ভাবে কোৱা তেখেতৰ কিতাপখনৰ কথাখিনিয়ে অন্তৰ চুইছিল।\nসন্ধিয়া ৫-৩০ বজাৰ পৰা কামানি হলত(সাহিত্য অকাদেমিৰ চৌহদৰ ওচৰত) সাহিত্য অকাদেমি বঁটা প্ৰদানৰ মূল অনুষ্ঠান আৰম্ভ হ’ল। ২৪টা ভাষাৰ বঁটা বিজয়ীসকলক মঞ্চত একাদিক্ৰমে অসমীয়া ভাষাৰ পৰা উৰ্দু ভাষালৈ সুন্দৰ ভাবে বহাৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছিল।\nসাহিত্য অকাদেমিৰ সভাপতি ডঃ চন্দ্ৰশেখৰ কাম্বাৰৰ সভাপতিত্বত অনুষ্ঠিত বঁটা বিতৰণী সভা আৰম্ভ হয় এটি উদ্বোধনী সংগীতেৰে। ইয়াৰ পাছতেই অকাদেমিৰ সম্পাদক ডঃ কে শ্ৰীনিবাসা ৰাওৱে এক চমু আদৰণি ভাষণত এইবাৰৰ অনুষ্ঠানৰ মুখ্য অতিথি প্ৰখ্যাত ওড়িয়া সাহিত্যিক অধ্যাপক মনোজ দাস আৰু বিশিষ্ট অতিথি শ্ৰীলংকাৰ প্ৰখ্যাত লেখক সান্থাম আইথুৰাইক আদৰণি জনায়। ডঃ ৰাওৱে লগতে সাহিত্য অকাদেমিৰ যোৱা ৬৫ বছৰীয়া সফলতা যাত্ৰাৰ অংশীদাৰ হোৱা প্ৰতিজন লেখক সাহিত্যিকলৈ তেখেতসকলৰ নিৰৱিচ্ছিন্ন সহযোগিতাৰ বাবে ধন্যবাদ জ্ঞাপন কৰে। নিজৰ ভাষণত অধ্যাপক মনোজ দাসদেৱে সাহিত্য অকাদেমিৰ মঞ্চক ভূয়সী প্ৰশংসা কৰে, য’ত বিভিন্নতাৰ মাজত ঐক্য প্ৰতিফলন কৰা ভিন্ন ভিন্ন ২৪ টা ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠসকলক একত্ৰিত কৰিছে। তেখেতে ইয়াকো উল্লেখ কৰে যে পৃথিৱীৰ কোনো দেশতেই এনেকুৱা সাহিত্য উৎসৱ নাই য’ত বিভিন্ন ভাষাত সাহিত্য চৰ্চা কৰা ২৪ জন শ্ৰেষ্ঠ লেখকে একেখন মঞ্চতেই আসন গ্ৰহণ কৰে। ইয়াৰ পাছতেই অকাদেমিৰ সম্পাদক শ্ৰীনিবাস ৰাওৱে এজন এজনকৈ বঁটা প্ৰাপক সকলৰ প্ৰশস্তি পত্ৰ পাঠ কৰি যায় আৰু সভাপতি চন্দ্ৰশেখৰ কাম্বাৰ ডাঙৰীয়াই সকলোকে বঁটা সমূহ প্ৰদান কৰি যায়। প্ৰথমজন বঁটা গ্ৰহণকাৰী আছিল এইবাৰৰ বঁটা বিজয়ী কবি সনন্ত তাঁতিদেৱ। স্বাভাৱিকতেই মনটো আনন্দেৰে ভৰি পৰিল মুখ্যতঃ দুটা কাৰণত। প্ৰথম মই তেখেতৰ কবিতাৰ অন্ধ অনুৰাগী আৰু তেখেত মোৰ প্ৰতিৱেশী। ইয়াৰ পাছতেই ক্ৰমান্বয়ে বঙালী, বড়ো আদি ২৪ টা ভাষাৰ বঁটা প্ৰাপক সকলক বঁটাসমূহ প্ৰদান কৰা হয়। বঁটা প্ৰদানৰ এই জাকতজিলিকা অনুষ্ঠানৰ চাক্ষুষ বিৱৰণ ভাষাৰে বৰ্ণনা কৰা কঠিন। সেয়েহে মোবাইল কেমেৰাৰে বাণীবদ্ধ কৰা কেইটামান ভিডিও তলত আগবঢ়ালোঁ।\nবঁটা প্ৰদান -সনন্ত তাঁতিদেৱ\nবঁটা প্ৰদান – ঋতুৰাজ বসুমতাৰীদেৱ\nবঁটা প্ৰদান -মণিপুৰী লেখক বুধিচন্দ্ৰ হেস্নাম্বা\nএনেদৰেই ২৯ জানুৱাৰীত অনুষ্ঠিত ২০১৮ চনৰ সাহিত্য অকাদেমি বঁটা প্ৰদান অনুষ্ঠানৰ মূল সভাখনৰ সমাপ্তি হয় আৰু শলাগৰ শৰাই আগবঢ়াই অকাদেমিৰ উপসভাপতি মাধৱ কৌশিক ডাঙৰীয়াই। গোটেই অনুষ্ঠানটোত উপস্থিত থাকি , জীৱনৰ বাবে এক বিৰল অভিজ্ঞতা সঞ্চয় কৰি ওলাই আহিছিলোঁ সাহিত্য অকাদেমিৰ চৌহদৰ পৰা। সন্তুষ্টিৰে ভৰি পৰিছিল মন। বাহিৰত জানুৱাৰী মাহৰ দিল্লীৰ শীতল পৰিৱেশে দেহ শীতল কৰি তুলিলেও মন কিন্তু যথেষ্ট উমাল হৈ আছিল, দেশৰ বিভিন্ন ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ সাহিত্যিক সকলৰ উমাল সান্নিধ্যৰ বাবে।\nOctober 17, 2018 rdcpb প্ৰৱন্ধ বিতান 1\n34 34Shares Post Views: 106 চিন্তাশীল জীৱৰ ৰূপেৰে অধিষ্ঠিত মানৱ প্ৰজাতিয়ে সুদীৰ্ঘ কালৰ বিচিত্ৰ অভিজ্ঞতা আৰু অনুভৱৰ আধাৰত বৌদ্ধিক জগতখন ক্ৰমশঃ উজলাই আনিছে হয় , কিন্তু এই অভিজ্ঞতা আৰু অনুভৱবোৰ সকলো ব্যক্তিৰ মন-মগজু-হৃদয়-বিবেকক লৈ সাধাৰণিকৰণ কৰিব [More..]\nমতাপুং মাগুৰী বিল: প্ৰীতিৰেখা গোঁহাই\n182 182Shares Post Views: 421 মতাপুং মাগুৰী বিল চাৰিওফালে এটা সুন্দৰ পৰিৱেশ, এখন মুকলি বিশাল আকাশ, হৃদয় শাত পেলোৱা এজাক মৃদু বতাহ । যেনিয়ে চকু যায়, চাৰিওফালে মাথো সেউজীয়া আৰু সেউজীয়া … এই সেউজীয়াৰ মাজতে আছে [More..]\n11 11Shares Post Views: 76 মানৱীয় প্ৰমূল্যবোধৰ বিকাশ আৰু পৰিশীলিত জীৱনবোধেৰে সংপৃক্ত এজাক মানুহ আৰু এখন সাংস্কৃতিক সমাজৰ কাঠামো নির্মাণৰ অভিযানত এগৰাকী পাকৈত যোদ্ধাৰ দৰে অহৰহ নিজকে নিয়োজিত কৰি ৰখা তেনেই সাধাৰণ, সহজ সৰল, উদাৰচিতীয়া8, অতি [More..]\nঅতিশয় আনন্দিত হৈছো । বৰ সুন্দৰ ।\n475 475Shares 18Shares\n44 44Shares 18Shares\n216 216Sharesবেহেলা: অৰিন্দম শইকীয়া, দশম শ্ৰেণী আৰু তবলা: অৰিজিৎ শইকীয়া, ষষ্ঠ শ্ৰেণী, আৰ্মী পাব্লিক স্কুল, ডিনজান, ডিব্ৰুগড়৷ 18Shares\nhttps://m.facebook.com/story.php?story_fbid=2235075576520331&id=100000537303650 [এই শিতানত প্ৰকাশিত লেখাসমূহ সম্পাদনা কৰা নহয়] 18Shares


পৰিবৰ্তনৰ বা বলিছে আজিৰ বতাহত| | ChandubiNews\nHomeপ্ৰবন্ধপৰিবৰ্তনৰ বা বলিছে আজিৰ বতাহত|\nপৰিবৰ্তনৰ বা বলিছে আজিৰ বতাহত|\nশিক্ষা জীৱনৰে অংগ। জন্মৰ ঠিক পিচ মুহুৰ্তৰ পৰাই মানৱ শিশুৱে জীৱনৰ পৰাই শিক্ষা আহৰণ কৰিবলৈ লয়। ক্ৰমাগত ভাৱে যেতিয়া শিশুটি ডাঙৰ-দীঘল হ’বলৈ ধৰে– তেতিয়াই আৰম্ভ হয় জীৱন অাৰু জগত সম্বন্ধে জীৱন যোৰা জ্ঞানৰ অন্বেষণ। জীৱন অাৰু জগতক জানিবলৈ বুজিবলৈ প্ৰয়োজন হয় প্ৰণালীবদ্ধ শিক্ষাৰ। আমাৰ সমুখত যিখন বাস্তৱ জগত ৰৈ আছে, সেইখনেই এখন বৃহৎ গ্ৰন্থ। মাথোঁ আমি পঢ়িব লাগে। লাগে অধ্যয়ন কৰিব। দেখি শুনি শিকি ঠেকি বুজি মানুহে জ্ঞান অাহৰণ কৰে। চকু কাণ নাক আদি জ্ঞানেন্দ্ৰিয় সমূহ জগত দৰ্শনৰ দুৱাৰ খিৰিকি। এই দুৱাৰ খিৰিকিবোৰৰ যোগেদি বাহ্যিক জগতৰ পৰা অহৰহ আমাৰ মন মগজুলৈ জ্ঞানৰ পোহৰ সোমাই আহে।\nবৰ্তমানৰ বাস্তৱ জগতখন বৰ অসু্স্থ। কোনেও ক’তো সুখ–শান্তিত থাকিব পৰা নাই। মানুহৰ দৰে বসবাস কৰিব পৰা নাই। আজিৰ মানুহ অনবৰতে আতংকিত হৈ থাকে। থাকে সন্ত্ৰাসিত হৈ। য’তে ত’তে অঘটন– বোমা বিস্ফোৰণ, হত্যা, অপহৰণ লুণ্ঠন আদি অমানৱীয় কাৰ্যবোৰ অহনি্ৰশে অবিৰত ভাৱে চলিয়েই অাছে। বৰ কদৰ্য ৰূপ। আমি এনে এখন সমাজত কাম কৰিবলগীয়া হৈছে– য’ত কেইটামান টকাৰ বিনিময়ত নিস্পাপ শিশুক অপহৰণ কৰি নি হত্যা কৰা হয়। চাৰিওফালে এতিয়া মৰাশৰ গোন্ধ। বৰ আসুৰিক হ’ল মানুহৰ সমাজখন। গোষ্ঠীয়ে গোষ্ঠীয়ে কাজিয়া, ধৰ্মই ধৰ্মই হিংসা-হিংসি, ভায়েকে-ভায়েকে কাটাকটি মৰা-মৰি। জীৱনৰ নিৰাপত্তা নাই ক’তো! বহুতেই আকৌ টকাৰ পিছে পিছে দৌৰিছে। আনহাতে ভয়ংকৰ নিবনুৱা সমস্যা– বানপানী সমস্যা অত্যাৱশ্যকীয় বয়বস্তুৰ মূল্যবৃদ্ধিৰ সমস্যা– আদি এশ-এবুৰি সমস্যাৰে জৰ্জৰিত আজিৰ মানুহ। অন্যায়-অনীতি-দুৰ্নীতিয়ে এফালৰ পৰা গ্ৰাস কৰিছে আমাৰ দেশ। মদ, ভাং, ড্ৰাগচ, জুৱাৰ পূৰ্ণ পয়োভৰ চাৰিওফালে। উগ্ৰপন্থীৰ দপ্‌দপনি– দিনদুপৰতে চোৰ-ডকাইতৰ টিঘিল-ঘিলনি নিত্য-নৈমিত্তিক ঘটনা হৈ পৰিছে। কিন্তু কিয় এনেকুৱা হয় ? এইগোটেই ঘটনাবোৰ কাৰ্যকৰণ সম্পৰ্কৰে সম্পৰ্কিত হৈ আছে। কোনো ঘটনা অাকস্মিক ভাবে নঘটে। প্ৰতিটো ঘটনাৰ অাঁৰত একো-একোটাকাৰণ নিহিত হৈ থাকে।\n“অৰ্থনীতিৰ ওপৰত ভিত্তি কৰিয়েই ৰাজনীতিৰ জন্ম হয় অাৰু ৰাজনীতিৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি সংস্কৃতি নিৰ্মাণ হয়।” আমাৰ দেশৰ অৰ্থনীতি বৰ্তমান দেউলীয়া, অৰ্থনীতি দেউলীয়া হ’লে ৰাজনীতি ভ্ৰষ্ট হ’বলৈ বাধ্য। সেয়েহে এতিয়া সংস্কৃতিৰ নামত দুস্কৃতিৰ ব্যাপক প্ৰচলন হৈছে দশোদিশে। টি ভিৰ যোগেদি বা অন্যান্য সংবাদ মাধ্যমৰ যোগেদি যিবোৰ অৰ্দ্ধনগ্ন অাৰু যৌনগন্ধী অসামাজিক কাৰ্যসূচী পৰিবেশন কৰি থকা হৈছে তাৰ পৰাই কোমল মনৰ ল’ৰা-ছোৱালীহঁতৰ মনত এক বিকৃত ৰুচিবোধৰ জন্ম হয় অাৰু বিকৃত ৰুচিবোধে কেতিয়াও সুস্থ-মানসিকতাৰ জন্ম দিব নোৱাৰে।\nসেই কাৰণেই বৰ্তমান সমাজত বিশৃংখল পৰিবেশে বিৰাজ কৰিছে। সৌ তাহানিতে জ্যোতি প্ৰসাদে কোৱা কথাষাৰ মনলৈ অাহিছে– “যি কথাই, যি কামে, যি চিন্তাই, মানুহক সুন্দৰ কৰে, মানুহৰ জীৱন সুন্দৰ কৰে, মানুহক বৰ্বৰ প্ৰাকৃতিক অৱস্থাৰ পৰা তুলি নি দিব্য প্ৰকৃতি দিয়ে, এই পৃথিৱীখন ধুনীয়া কৰি মানুহৰ জীৱনৰ সম্পূৰ্ণ অানন্দ পাবলৈ বাট দেখুৱাই দিয়ে, সেই কথাই, সেই কামেই, সেই চিন্তাই হৈছে সংস্কৃতি।” সমাজৰ বয়োজেষ্ঠ সকলে প্ৰায়েই কোৱা শুনা যায়– “আজি-কালিৰ ল’ৰা-ছোৱালীবোৰ জাহান্নামে গ’ল। গুৰু-গোঁসাই নমনা হ’ল। মোবাইল ফোনে ল’ৰা-ছোৱালীৰ জীৱন ধ্বংস কৰিলে। ক্লাছ চেভেনৰ ল’ৰাই হাতত তুলি লয় মদৰ বটল। অপৈনত বয়সতেই জধে-মধে ৰাষ্টাই ঘাটে বাইক চলাই অঘটন ঘটায়েই আছে।” কথাবোৰ দেখাত সঁচা যেন লাগিলেও দৰাচলতে, ল’ৰা-ছোৱালীহঁতৰ দোষ নাই। দোষ মাথোঁ পৰিবেশৰহে। অৰ্থাৎ সামাজিক অৱস্থাৰ। আমাৰ ল’ৰা-ছোৱালীহঁতে ঘৰৰ পৰা ওলায়েই ৰাষ্টাত পৰি থকা প্লাষ্টিকৰ মদৰ ঠোঙাৰ ওপৰেৰে খোজ কাঢ়িব লগা হয়। চাৰিঅালিৰ দোকানত জুৱা খেলি থকা মানুহবোৰলৈ সিহঁতৰ চকু যায়। গাঁৱে গাঁৱে মদৰ দোকান খুলিবলৈ চৰকাৰে অনুমতি দিয়া দোকানবোৰত মদ বিক্ৰী কৰি থকা দোকানী অাৰু মদ খাই থকা মানুহবোৰক সিহঁতে স্কুল-কলেজলৈ অহা-যোৱা কৰোঁতে প্ৰত্যক্ষ কৰে। ক্ৰমশঃ সিহঁতৰ মনবোৰো সেইবোৰৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হয়।\nএনে প্ৰতিকুল অৱস্থাৰ মাজতো আমাৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰী সকলে যথেষ্ট কষ্ট কৰি পঢ়া-শুনা কৰি বছৰে বছৰে শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হৈ ভাল ফল দেখুৱাবলৈ সক্ষম হৈছে। এই যে মেট্ৰিক পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হৈ ষ্টাৰ নম্বৰ সহ নাইবা ডিষ্টিংশ্বন নম্বৰ লাভ কৰা কিম্বা প্ৰথম কুৰিটা স্থান দখল কৰা মেধাবী ছাত্ৰ-ছাত্ৰীবোৰ কলেজীয়া জীৱন শেষ কৰি তেওঁলোক পিচলৈ কি হয়গৈ ? তেওঁলোকৰ বহুতেই ডাঙৰ-ডাঙৰ অফিচাৰ হয়। কিছুমানে অাকৌ ডাক্তৰ-ইঞ্জিনিয়াৰ হৈ শেষ পৰ্যায়ত টকা ঘটা একো একোটা যন্ত্ৰত পৰিণত হয়গৈ অাৰু চূড়ান্ত ভাবে ব্যক্তিগত মুনাফা লাভত নিজকে ব্যস্ত ৰাখি বিলাসী জীৱন যাপন কৰে। মাথোঁ এমুঠিমান উচ্চ চেতনা সম্পন্ন মানুহে সমাজৰ হকে চিন্তা-চৰ্চা কৰে। মানৱতাৰ সেৱা কৰে। বৰ্তমান সমাজত ডিগ্ৰীধাৰী মানুহৰ সংখ্যা দিনক দিনে বাঢ়ি গৈ আছে। প্ৰকৃত শিক্ষিত অাৰু গুণী-জ্ঞানী মানুহৰ পৰিমাণ কমি গৈ আছে। আজিৰ দিনৰ শিক্ষিত মানুহ এজনে তেওঁ কিমানটা ডিগ্ৰী লাভ কৰিলে সেইটো ডাঙৰ কথা নহয়, ডাঙৰ কথা হ’ল সমাজলৈ তেওঁৰ অৱদান কিমান! তেওঁ কি কি অৱদান মানৱ সমাজলৈ আগবঢ়ালে সেইটোহে গুৰুত্বপূৰ্ণ আৰু মূল্যৱান কথা। অন্যথা তেওঁ মানুহৰ সংখ্যাহে মাথোঁন– এক দুই তিনি চাৰি। প্ৰচলিত শিক্ষা-ব্যৱস্থাই মানুহক যি শিক্ষাৰে শিক্ষিত কৰি তুলিছে, সেই শিক্ষাৰে মানুহক প্ৰকৃত মানুহ হিচাপে গঢ়ি নোতোলে। সমাজৰ কল্যাণৰ হকে– মানৱ জীৱনৰ মঙ্গলৰ হকে কাম কৰিবলৈ নিশিকায়। শিকায় মাথোঁ ব্যক্তিকেন্দ্ৰিক হ’বলৈ। বৰ্তমানৰ সমাজখনো ব্যক্তিকেন্দ্ৰিক সমাজ। বিগত ইং ২০১১ চনৰ ১৪ অক্টোৱৰৰ “দেওবৰীয়া খবৰ” সংখ্যাটিত ডা0 বি এম হেগড়ে, নামৰ ডাক্তৰ এজনে লিখা “কেনেকৈ একাংশ চিকিৎসকে লুণ্ঠন কৰে ৰোগীক”? নামৰ নিৱন্ধটো পঢ়ি বিস্ময় মানিছিলোঁ। নিন্ধটিত ডা0 বি এম হেগড়ে এজন ডাক্তৰ হৈয়ো কিছুমান ডাক্তৰৰ বিৰুদ্ধে তথ্য সহকাৰে যিবোৰ অমানৱীয় ঘটনা বৰ্ণনা কৰিছে, সেইবোৰ প্ৰতিজন সচেতন ব্যক্তিয়ে জনা উচিত। ডাক্তৰ সকলক সাধাৰণ লোকে অাজিও ভগবানৰ লগত তুলনা কৰে। অথচ, সেই ডাক্তৰ সকলৰ একাংশই ধনৰ লোভত ৰোগীক অবিৰত ভাবে লুণ্ঠন কৰা কাৰ্যক সবিস্তাৰে প্ৰকাশ কৰিছে। পৰীক্ষাগাৰ বা লেবৰেটৰী সমূহৰ লগত ডাক্তৰৰ গোপন বুজাবুজিৰ পৰা আৰম্ভ কৰি নাৰ্ছিংহোমৰ কৰ্তৃপক্ষৰ লগত লাভাংশৰ বুজাবুজি, আই চি ইউৰ লগত কেনেকৈ চলি আছে ৰমৰমীয়া ব্যৱসায়, আনকি মৃতদেহকো চিকিৎসা কৰা ধনৰ টোপোলা আদায় কৰা ইত্যাদি ঘটনাৰ হুবহু বৰ্ণনা দিছে নিৱন্ধটোত। এচাম সৎ চিকিৎসকৰো অভাৱ যে হোৱা নাই এই কথাও ডা0 বি এম হেগড়ে দেৱে ক’বলৈ পাহৰা নাই। উল্লেখ কৰা ভাল হ’ব যে ডা0 বি এম হেগড়ে নিজেও ভাৰতবৰ্ষৰ আগশাৰীৰ এজন সু-চিকিৎসক। তেখেতে কেইবাখনো মেডিকেল কলেজত অধ্যাপক হিচাপে সেৱা আগবঢ়াইছিল। ভাৰত চৰকাৰে পদ্ম ভূষণ সন্মানেৰে সন্মানিত কৰা ডা0 বি এম হেগড়ে আজিৰ সমাজৰ বাবে চিৰনমস্য ব্যক্তি।\nমানৱতাবিহীন নৈতিকতা বিহীন এনে ব্যক্তিকেন্দ্ৰিক সমাজৰ আমি সকলোৱে পৰিবৰ্তন বিচাৰোঁ। শিক্ষা ব্যৱস্থা ৰাষ্ট্ৰ ব্যৱস্থাৰ এটা প্ৰধান অংগ। ৰাষ্ট্ৰৰ চৰিত্ৰ সলনি নোহোৱাকৈ শিক্ষা-নীতিৰো সলনি নহয়। জীৱনমুখী সুস্থ শিক্ষা-নীতিয়েহে আনিব শিক্ষা জগতলৈ পৰিবৰ্তন। পৰিবৰ্তন অৱশ্যম্ভাৱী। সময়ৰ গতিশীলতাই জগত আৰু জীৱনলৈ অানে পৰিবৰ্তন। পিচে, পৰিবৰ্তন এনেয়ে নাহে। পৰিবৰ্তন সাধন কৰে মানুহে। পৃথিবীত একমাত্ৰ মানুহেই প্ৰাণী যিয়ে নিজেও পৰিবৰ্তিত হৈ গৈ থাকে অাৰু আনকো পৰিবৰ্তন কৰিব বিচাৰে। ভাবি ভাল লাগে যে মানুহ নামৰ এই প্ৰাণীটোৱে এদিন পৰ্বতৰ গুহাত বাস কৰিছিল, হাবিয়ে-জংঘলে বিচৰণ কৰি ফুৰিছিল। কাপোৰ পিন্ধিব নজনা, খাদ্য খাব নজনা, ঘৰ সাজিব নজনা এই প্ৰাণীটোৱে পৰিবৰ্তনৰ জখলা বগাই বগাই সময় বাটেৰে আহি আহি আজি জীৱ শ্ৰেষ্ঠ ৰূপত মহাকাশে মহাকাশে বিচৰণ কৰাত ব্যস্ত। ভাল-বেয়া, শুদ্ধ-অশুদ্ধ, ন্যায়-অন্যায় আদি বিচাৰ বিশ্লেষণ কৰিব পৰা বুদ্ধিবৃত্তি গুণটো থকাৰ বাবেই মানুহ জীৱ শ্ৰেষ্ঠ। সেই আদিম মানৱৰ পৰা আজিৰ আধুনিক মানুহলৈ ৰূপান্তৰিত হোৱা মানৱ ইতিহাসৰ যি দীঘলীয়া পৰিক্ৰমা, তাৰ ফলস্বৰূপে জীৱন আৰু জগতলৈ বহুতো অভাৱনীয় পৰিবৰ্তন অাহিল।\nপিচে, পৰিবৰ্তনো দুই ধৰণে হ’ব পাৰে– বেয়া অৱস্থাৰ পৰা ভাল অৱস্থালৈ অাকৌ ভাল অৱস্থাৰ পৰা বেয়া অৱস্থালৈ। অনুভৱ কৰি দুখ লাগে যে বৰ্তমান মানুহৰ সমাজখন এতিয়া বৰ ভয়াবহ– কদৰ্যময়– বৰ অসহনীয়। এনে লাগে যেন এতিয়া মানুহৰ সমাজত “মানুহৰেই” আকাল। মানুহবোৰ দৈত্য-দানৱ হ’ল। এই দৈত্য-দানৱবোৰক নিঃশেষ কৰি মানুহৰ বাসযোগ্য পৃথিৱী এখন প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ হ’লে ছাত্ৰ-ছাত্ৰী, যুৱক-যুৱতী, শিক্ষক-শিক্ষয়িত্ৰী, অভিভাৱক সকলৰ নেতৃত্বত জনসাধাৰণক লগত লৈ বিজ্ঞানসন্মত ভাবে বিচাৰ বিশ্লেষণ কৰি সমাজলৈ শান্তি অনাৰ স্বাৰ্থত, সুস্থ শিক্ষা-নীতিৰ স্বাৰ্থত অাৰু এক মহান মানৱতাৰ স্বাৰ্থত এক ঐতিহাসিক সাংস্কৃতিক বিপ্লৱ গঢ়ি তুলিব লাগিব। আজিৰ সময়ে তাকেই দাবী কৰে।\n(লেখকৰ যোগাযোগ নম্বৰঃ ৯৮৬৪৩৫৩১৩৭)\nPrevious articleৰাভা জনগোষ্ঠীৰ খকচি নৃত্য_১\nNext articleৰাভা জনগোষ্ঠীৰ বগেজাৰী নৃত্যৰ শিল্পী বৃন্দ