05.07.20 Avyakt Bapdada Assame Murli 20.02.86 Om Shanti Madhuban\n“*উৰন্ত কলাৰে সকলোৰে কল্যাণ*”\nআজি বিশেষ ডবল বিদেশী সন্তানসকলক ডবল অভিনন্দন জনাবলৈ আহিছোঁ। প্ৰথমতে - দূৰৈৰ দেশত ভিন্ন ধৰ্মত গৈও ভাৰতৰ সমীপত থকা অনেক আত্মাসকলতকৈ আগতে পিতাক চিনি পালা। পিতাক চিনি পোৱাৰ অৰ্থাৎ নিজৰ ভাগ্য প্ৰাপ্ত কৰাৰ অভিনন্দন আৰু দ্বিতীয়তে - যিদৰে তীব্ৰগতিৰে চিনি পালা সেইদৰে তীব্ৰগতিৰে সেৱাত নিজক ব্ৰতী কৰিলা। গতিকে সেৱাত তীব্ৰগতিৰে আগবাঢ়ি যোৱাৰ বাবে দ্বিতীয়বাৰ অভিনন্দন। সেৱাৰ বৃদ্ধিৰ গতি তীব্ৰ হৈ আছে আৰু আগলৈও ডবল বিদেশী সন্তানসকল বিশেষ কাৰ্যৰ অৰ্থে নিমিত্ত হ’ব লাগিব। ভাৰতৰ নিমিত্ত আদি ৰত্ন বিশেষ আত্মাসকলে স্থাপনাৰ কাৰ্যত বহুত মজবুত ফাউণ্ডেশ্বন (আধাৰ) হৈ কাৰ্য স্থাপনা কৰিলে আৰু ডবল বিদেশী সন্তানসকলে চাৰিওফালে আৱাজ বিয়পোৱাত তীব্ৰগতিৰে সেৱা কৰিলে আৰু কৰি থাকিব। সেইবাবে বাপদাদাই সকলো সন্তানক আহিয়েই, জন্মতেই অতি সোনকালে সেৱাত আগবাঢ়ি যোৱাৰ বিশেষ অভিনন্দন জনাই আছে। কম সময়তে ভিন্ন ভিন্ন দেশত সেৱাৰ বিস্তাৰ কৰিছে, সেইবাবে আৱাজ বিয়পোৱাৰ কাৰ্য সহজে বৃদ্ধি হৈ গৈ আছে। আৰু সদায় ডবল লাইট হৈ ডবল মুকুটধাৰী হোৱাৰ সম্পূৰ্ণ অধিকাৰ প্ৰাপ্ত কৰাৰ তীব্ৰ পুৰুষাৰ্থ অৱশ্যে কৰিব। আজি বিশেষ মিলন উদযাপন কৰিবৰ বাবে আহিছোঁ। বাপদাদাই প্ৰত্যক্ষ কৰি আছে যে সকলোৰে অন্তৰত আনন্দৰ বাদ্য বাজি আছে। সন্তানসকলৰ আনন্দৰ সুৰ, আনন্দৰ গীত বাপদাদাই শুনিবলৈ পায়। স্মৃতি আৰু সেৱাত নিষ্ঠাৰে আগবাঢ়ি গৈ আছা। স্মৃতিও আছে, সেৱাও আছে কিন্তু এতিয়া কি এডিশ্বন (সংযোজন) হ’ব লাগে? হওতে দুয়োটাই আছে কিন্তু সদায় যাতে দুয়োটাৰে বেলেঞ্চ (সন্তুলন) থাকে। এই বেলেঞ্চে নিজক আৰু সেৱাত পিতাৰ ব্লেচিঙৰ (আশীৰ্বাদৰ) অনুভৱী কৰি তোলে। সেৱাৰ উৎসাহ-উদ্দীপনা থাকে। এতিয়া আৰু অধিক সেৱাত স্মৃতি আৰু সেৱাৰ বেলেঞ্চ ৰাখিলে অধিক আৱাজ শক্তিশালী ৰূপত বিশ্বত প্ৰতিধ্বনিত হ’ব। ভাল বিস্তাৰ কৰিছা। বিস্তাৰৰ পাচত কি কৰা হয়? বিস্তাৰৰ লগতে এতিয়া আৰু অধিক সেৱাৰ সাৰ এনেকুৱা বিশেষ আত্মাসকলক নিমিত্ত কৰাব লাগে যিসকল বিশেষ আত্মাই ভাৰতৰ বিশেষ আত্মাসকলক জগাই তুলিব। এতিয়া ভাৰততো সময় অনুসৰি সেৱাৰ ৰূপৰেখা আগবাঢ়ি গৈ আছে। নেতাসকল, ধৰ্মনেতাসকল আৰু লগতে অভিনেতাসকলো সম্পৰ্কত আহি আছে। বাকী কোন থাকি গ’ল? সম্পৰ্কততো আহি আছে, নেতাসকলো আহি আছে কিন্তু বিশেষ ৰাজনেতাসকল তেওঁলোকলৈও সমীপ সম্পৰ্কত অহাৰ সংকল্প উদয় হ’বই লাগিব।\nসকলো ডবল বিদেশী সন্তানসকল উৰন্ত কলাত গৈ আছা নহয়! আৰোহন কলাধাৰীতো নোহোৱা নহয়! উৰন্ত কলাধাৰী হোৱানে? উৰন্ত কলাধাৰী হোৱা অৰ্থাৎ সকলোৰে কল্যাণ হোৱা। যেতিয়া সকলো সন্তানৰ একে ৰসযুক্ত উৰন্ত কলা হৈ যাব তেতিয়া সকলোৰে কল্যাণ অৰ্থাৎ পৰিৱৰ্তনৰ কাৰ্য সম্পন্ন হৈ যাব। এতিয়া উৰন্ত কলা আছে কিন্তু উৰাৰ লগতে ষ্টেজো (ভিন্ন অৱস্থাও) আছে। কেতিয়াবা বহুত ভাল ষ্টেজ আৰু কেতিয়াবা ষ্টেজৰ কাৰণে পুৰুষাৰ্থ কৰাৰ ষ্টেজ হয়। সদায় আৰু মেজৰিটিৰ (সংখ্যাগৰিষ্ঠৰ) উৰন্ত কলা হোৱা অৰ্থাৎ সমাপ্তি হোৱা। এতিয়া সকলো সন্তানে জানে যে উৰন্ত কলাই শ্ৰেষ্ঠ স্থিতি হয়। উৰন্ত কলাই কৰ্মাতীত স্থিতি প্ৰাপ্ত কৰাৰ স্থিতি হয়। উৰন্ত কলাই শৰীৰত থাকিও, শৰীৰৰ পৰা উপৰাম আৰু সদায় পিতা আৰু সেৱাত স্নেহীভাৱৰ স্থিতি হয়। উৰন্ত কলাই বিধাতা আৰু বৰদাতা ষ্টেজৰ স্থিতি হয়। উৰন্ত কলাই চলোঁতে-ফুৰোঁতে ফৰিস্তা বা দেৱতা দুয়োটা ৰূপৰ সাক্ষাৎকাৰ কৰোৱাৰ স্থিতি হয়।\nউৰন্ত কলা সকলো আত্মাক ভিক্ষাৰী স্বভাৱৰ পৰা মুক্ত কৰি পিতাৰ উত্তৰাধিকাৰৰ অধিকাৰী কৰি তোলোঁতা হয়। সকলো আত্মাই অনুভৱ কৰিব যে আমাৰ সকলো আত্মাৰ ইষ্ট দেৱ বা ইষ্ট দেৱী বা নিমিত্ত হোৱা যিসকল অনেক দেৱতা আছে, সকলো এই ধৰণীত অৱতৰিত হৈ গৈছে। সত্যযুগততো সকলো সংগতিত থাকিব কিন্তু এই সময়ত যিসকল আত্মা আছে সকলোৰে তোমালোক সৎগতি দাতা হোৱা। যিদৰে যিকোনো ড্ৰামা যেতিয়া সমাপ্ত হয় তেতিয়া অন্তত সকলো এক্টৰ (ভাৱৰীয়া) ষ্টেজত সন্মুখত আহে। গতিকে এতিয়া কল্পৰ ড্ৰামা সমাপ্ত হোৱাৰ সময় আহি আছে। গোটেই বিশ্বৰ আত্মাসকলৰ সপোনতে হওঁক, এক চেকেণ্ডৰ ৰেঙণিৰেই হওঁক প্ৰত্যক্ষতাৰ চাৰিওফালৰ আৱাজৰ দ্বাৰা এইটো নিশ্চয় সাক্ষাৎকাৰ হ'ব যে এই ড্ৰামাৰ হিৰ’ পাৰ্টধাৰীসকল (মুখ্য ভাৱৰীয়াসকল) ষ্টেজত প্ৰত্যক্ষ হৈ গ'ল। ধৰণীৰ তৰা, ধৰণীত প্ৰত্যক্ষ হৈ গ'ল। সকলোৱে নিজৰ নিজৰ ইষ্ট দেৱক প্ৰাপ্ত কৰি বহুত আনন্দিত হ'ব। আশ্ৰয় (সহায়) পাব। ডবল বিদেশীসকলো ইষ্ট দেৱ, ইষ্ট দেৱীৰ মাজত আছা নহয়! নে গ’ল্ডেন জুবিলীৰ হোৱা? তোমালোকো তাত আছা নে প্ৰত্যক্ষ কৰোঁতা হোৱা? যিদৰে এতিয়া গ'ল্ডেন জুবিলীৰ দৃশ্য দেখিলা। এয়াতো এক ৰমণীয় ভূমিকা পালন কৰিলা। কিন্তু যেতিয়া ফাইনেল (চূড়ান্ত) দৃশ্য হ’ব তাততো তোমালোক সাক্ষাৎকাৰ কৰাঁওতা হ’বা নে প্ৰত্যক্ষ কৰোঁতা হ'বা? কি হ'বা? হিৰ’ এক্টৰ হোৱা নহয় জানো। এতিয়া ইমাৰ্জ (মনত উদয়) কৰা সেই দৃশ্য কেনেকুৱা হ’ব। এইটো অন্তিম দৃশ্যৰ কাৰণে এতিয়াৰ পৰা ত্ৰিকালদৰ্শী হৈ প্ৰত্যক্ষ কৰা যে কেনেকুৱা সুন্দৰ দৃশ্য হ’ব আৰু কিমান সুন্দৰ আমি হ'ম! সুসজ্জিত দিব্য গুণমূৰ্ত ফৰিস্তা তথা দেৱতা, ইয়াৰ বাবে এতিয়াৰ পৰা নিজে সদায় ফৰিস্তা স্বৰূপ স্থিতিৰ অভ্যাস কৰি আগবাঢ়ি যোৱা। যি চাৰিটা বিশেষ চাবজেক্ট (বিষয়) আছে - জ্ঞানমূৰ্ত, নিৰন্তৰ স্মৃতি মূৰ্ত, সকলো দিব্যগুণ মূৰ্ত, এটা দিব্য গুণৰো যদি অভাৱ হয় তেন্তে 16 কলা সম্পন্ন বুলি কোৱা নহ'ব। 16 কলা, সৰ্ব (গুণ) আৰু সম্পূৰ্ণ (নিৰ্বিকাৰী) এই তিনিওৰে মহিমা আছে। সৰ্বগুণ সম্পন্ন বুলি কোৱা, সম্পূৰ্ণ নিৰ্বিকাৰী বুলি কোৱা আৰু 16 কলা সম্পন্ন বুলি কোৱা। তিনিওটা বিশেষত্বৰে প্ৰয়োজন। 16 কলা অৰ্থাৎ সম্পন্নও হ’ব লাগে, সম্পূৰ্ণও হ’ব লাগে আৰু সৰ্বও (সৰ্ব গুণো) লাগে। গতিকে এইটো চেক (পৰীক্ষা) কৰা। শুনাইছিলোঁ নহয় যে এইটো বছৰ বহুকালৰ হিচাপত জমা কৰাৰ বাবে হয় পাচত বহুকালৰ হিচাপ সমাপ্ত হৈ যাব তেতিয়া অলপ সময় বুলি কোৱা হ’ব, বহুকাল নহয়। বহুকালৰ পুৰুষাৰ্থৰ লাইনত (শাৰীত) আহি যোৱা। তেতিয়াহে বহুকালৰ ৰাজ্য-ভাগ্য প্ৰাপ্ত কৰাৰ অধিকাৰী হ’বাগৈ। দুই চাৰিটা জন্মও কম হ’লে তেতিয়াও বহুকালত গণনা নহ’ব। প্ৰথম জন্ম হওঁক আৰু প্ৰথম প্ৰকৃতিৰ শ্ৰেষ্ঠ সুখ হওঁক। ৱান-ৱান-ৱান (এক-এক-এক) হওঁক। সকলোতে ৱান হওঁক। তাৰ কাৰণে কি কৰিব লাগিব? সেৱাও নাম্বাৰ ৱান, স্থিতিও নাম্বাৰ ৱান তেতিয়াহে ৱান-ৱান-ৱানত আহিবা নহয় জানো! গতিকে সত্যযুগৰ আদিত আহোঁতা নাম্বাৰ ৱান আত্মাৰ সৈতে ভূমিকা পালন কৰোঁতা আৰু নাম্বাৰ ৱান জন্মত ভূমিকা পালন কৰোঁতা। গতিকে চনো (বছৰো) তোমালোকে আৰম্ভ কৰিবা। প্ৰথমতে জন্ম লওঁতাসকলেহে প্ৰথম তাৰিখ, প্ৰথম মাহ, প্ৰথম বছৰ আৰম্ভ কৰিব। তেন্তে ডবল বিদেশী নাম্বৰ ৱানত আহিবা নহয়! বাৰু – ফৰিস্তা স্বৰূপৰ ড্ৰেচ (পোচাক) পিন্ধিব জানা নহয়! এয়া চিকমিকাই থকা ড্ৰেচ হয়। এইটো স্মৃতি আৰু স্বৰূপ হোৱা অৰ্থাৎ ফৰিস্তা ড্ৰেচ ধাৰণ কৰা। চিকমিকাই থকা বস্তুৱে দূৰৈৰ পৰাই আকৰ্ষণ কৰে। গতিকে এই ফৰিস্তা ড্ৰেচ অৰ্থাৎ ফৰিস্তা স্বৰূপে দূৰ-দূৰণিলৈকে আত্মাসকলক আকৰ্ষিত কৰিব। বাৰু!\nআজি ইউ.কে.ৰ টাৰ্ণ হয়। ইউ. কে. নিবাসীসকলৰ বিশেষত্ব কি? লণ্ডনক সত্যযুগতো ৰাজধানী বনাবা নে কেৱল ভ্ৰমণৰ স্থান বনাবা? হওতেতো ইউনাইটেড কিংডম নহয় জানো! তাতো কিংডম বনাবা নে কেৱল কিংচ (ৰজাসকল) গৈ পৰিক্ৰমা কৰিবা? তথাপিও যি নাম, কিংদম বুলি কয়। গতিকে এই সময়ত সেৱাৰ কিংডমতো হয়েই। গোটেই বিদেশৰ সেৱাৰ ৰাজধানীতো নিমিত্ত হয়েই। কিংডম নামতো ঠিকে আছে নহয়! সকলোকে ইউনাইটেড (একত্ৰিত) কৰোঁতা কিংডম হয়। সকলো আত্মাক পিতাৰ সৈতে সাক্ষাৎ কৰোৱাৰ ৰাজধানী হয়। ইউ. কে. নিবাসীসকলক বাপদাদাই কয় – ‘অ’.কে.’ হৈ থাকোঁতা। ইউ. কে. অৰ্থাৎ ‘অ’.কে’. হৈ থাকোঁতা। যেতিয়াই কাৰোবাক সোধা হয় তেতিয়াই ‘অ’.কে.’, এনেকৈ কোৱা নহয়। এনেকৈতো নোকোৱা যে হয় ঠিকেই কৈছে। দীঘলীয়া উশাহ লৈ কয় – ‘হয়’। আৰু যেতিয়া ঠিকে থাকে তেতিয়া কয় “হয় অ’.কে.”। ‘অ’.কে.’ বুলি কোৱাত পাৰ্থক্য থাকে। গতিকে সংগমযুগৰ ৰাজধানী, সেৱাৰ ৰাজধানী য’ৰ পৰা ৰাজ্য সত্ত্বা অৰ্থাৎ ৰ’য়েল ফেমিলীৰ (অভিজাত পৰিয়ালৰ) আত্মাসকল তৈয়াৰ হোৱাৰ প্ৰেৰণা চাৰিওফালে বিয়পে। গতিকে ৰাজধানীত ৰাজ্য অধিকাৰী কৰি তোলাৰ ৰাজ্য-স্থানতো হ’ল নহয় সেইবাবে বাপদাদাই প্ৰতিখন দেশৰ বিশেষত্বক বিশেষ ৰূপত স্মৰণ কৰে আৰু বিশেষত্বৰে সদায় আগবঢ়ায়। বাপদাদাই দুৰ্বলতাবোৰক নাচায়, কেৱল ইংগিত দিয়ে। “বহুত ভাল ভাল” বুলি কওঁতে কওঁতে বহুত ভাল হৈ যায়। “দুৰ্বল হোৱা দুৰ্বল হোৱা” বুলি ক’লে তেতিয়া দুৰ্বল হৈ যায়। এফালেতো প্ৰথমৰ পৰাই দুৰ্বল, আনফালে যদি কোনোবাই কৈ দিয়ে তেন্তে অচেতন (নিৰুৎসাহিত) হৈ যায়। যিমানেই অচেতন নহওঁক কিয় তেওঁলোকক শ্ৰেষ্ঠ স্মৃতিৰ, বিশেষত্বসমূহৰ স্মৃতিৰ সঞ্জীৱনী ঔষধ খুওৱা তেতিয়া অচেতনৰ পৰা চেতন হৈ যাব। সঞ্জিৱনী ঔষধ সকলোৰে ওচৰত আছে নহয়। গতিকে বিশেষত্বসমূহৰ স্বৰূপৰ দৰ্পণ তেওঁলোকৰ সন্মুখত ৰাখা কিয়নো প্ৰত্যেক ব্ৰাহ্মণ আত্মা বিশেষ হয়। কোটিৰ মাজত কোনোবা নহয় জানো। তেন্তে বিশেষ নহ’ল জানো! কেৱল সেই সময়ত নিজৰ বিশেষত্বক পাহৰি যায়। তেওঁলোকক স্মৃতি সোঁৱৰাই দিলে বিশেষ আত্মা হৈয়েই যাব। আৰু যিমান বিশেষত্বৰ বৰ্ণনা কৰিবা সিমানেই তেওঁৰ নিজেই নিজৰ দুৰ্বলতা আৰু বেছি স্পষ্টকৈ অনুভৱ হ’ব। তোমালোকে কৰোৱাৰ প্ৰয়োজন নাথাকিব। যদি তোমালোকে কাৰোবাক দুৰ্বলতাৰ বিষয়ে শুনোৱা তেন্তে লুকুৱাব। মানি নল’ব, মই এনেকুৱা নহওঁ। তোমালোকে বিশেষত্বসমূহ শুনোৱা। যেতিয়ালৈকে দুৰ্বলতা নিজে অনুভৱ নকৰে তেতিয়ালৈকে পৰিৱৰ্তন কৰিব নোৱাৰে। লাগিলে তোমালোকে 50 বছৰেই পৰিশ্ৰম কৰি নাথাকা কিয় সেইবাবে এই সঞ্জীৱনী ঔষধেৰে অচেতনজনকো চেতন কৰি উৰি গৈ থাকা আৰু উৰুৱাই গৈ থাকা। এয়াই ইউ. কে.ৰ সকলে কৰে নহয় জানো। বাৰু!\nলণ্ডনৰ পৰা আন আন স্থানলৈ কিমান গৈছে। ভাৰতৰ পৰাতো গৈছে, লণ্ডনৰ পৰা কিমান গৈছে? অষ্ট্ৰেলিয়াৰ পৰা কিমান গৈছে? অষ্ট্ৰেলিয়ায়ো বৃদ্ধি কৰিছে আৰু ক’ত ক’ত গ’লা? জ্ঞান গংগাসকল যিমান দূৰলৈ বৈ যায় সিমান ভাল। ইউ. কে., অষ্ট্ৰেলিয়া, আমেৰিকা, ইউৰোপত কিমান চেণ্টাৰ (সেৱাকেন্দ্ৰ) আছে? (সকলোৱে নিজৰ নিজৰ সংখ্যা শুনালে)\nতাৰমানেতো বৃদ্ধি প্ৰাপ্ত কৰি আছা। এতিয়া কোনো বিশেষ স্থান বাকী আছে নেকি? (বহুত আছে) বাৰু, তাৰ প্লেনো (পৰিকল্পনাও) কৰি আছা নহয়। বিদেশৰ এইটো লিফ্‌ট আছে যে বহুত সহজে চেণ্টাৰ খুলিব পাৰা। লৌকিক সেৱাও কৰিব পাৰা আৰু অলৌকিক সেৱাৰো নিমিত্ত হ’ব পাৰা। ভাৰতত তথাপিও নিমন্ত্ৰণৰ আধাৰত চেণ্টাৰ স্থাপনা হোৱাৰ বিশেষত্ব আছে কিন্তু বিদেশত নিজেই নিজক নিমন্ত্ৰণ দিয়ে। নিমন্ত্ৰণ দিওঁতাও নিজেই আৰু উপস্থিত হওঁতাও নিজেই গতিকে এয়াও সেৱাত সহজে বৃদ্ধি হোৱাৰ এক প্ৰকাৰৰ লিফ্‌ট প্ৰাপ্ত হৈছে। য’লৈকে যোৱা দুই তিনিজন মিলি তাত স্থাপনাৰ নিমিত্ত হ’ব পাৰা আৰু হৈ থাকিবা। এয়া ড্ৰামা অনুসৰি গিফ্‌ট (উপহাৰ) বুলিয়ে কোৱা বা লিফ্‌ট বুলিয়ে কোৱা, প্ৰাপ্ত হৈছে কিয়নো অলপ সময়ৰ ভিতৰতে সেৱা সমাপ্ত কৰিব লাগিব সেয়েহে গতি তীব্ৰ হওঁক তেতিয়াহে সময়ত সমাপ্ত হ’ব পাৰিব। ভাৰতৰ বিধি আৰু বিদেশৰ বিধিৰ মাজত পাৰ্থক্য আছে সেইবাবে বিদেশত শীঘ্ৰতাৰে বৃদ্ধি হৈ আছে আৰু হৈ থাকিব। এদিনতে বহুত চেণ্টাৰ খুলিব পাৰা। চাৰিওফালৰ বিদেশত নিমিত্ত হোৱা বিদেশীসকলৰ সেৱাৰ চাঞ্চ (সুযোগ) সহজ হয়। ভাৰতৰ সকলক চোৱা ভিচাও বহুত কষ্টেৰে পায়। গতিকে এইটো চাঞ্চ হয়, তাত থকাসকলহে তাৰ সেৱাৰ নিমিত্ত হয় সেইবাবে সেৱাৰ চাঞ্চ আছে। যিদৰে লাষ্টত (শেষত) আহিও ফাৰ্ষ্টত (প্ৰথমত) যোৱাৰ চাঞ্চ আছে সেইদৰে ফাষ্টত (তীব্ৰ গতিৰে) সেৱা কৰাৰ চাঞ্চো প্ৰাপ্ত হৈছে সেইবাবে আপত্তি নাথাকিব যে আমি পাচত আহিলোঁ। পাচত অহাসকলৰ ফাষ্টত (তীব্ৰ গতিৰে) যোৱাৰ বিশেষ চাঞ্চো আছে সেইবাবে প্ৰত্যেকে সেৱাধাৰী হয়। সকলো সেৱাধাৰী হোৱা নে চেণ্টাৰত থকাসকল সেৱাধাৰী হয়? য’তেই নাথাকা সেৱাৰ অবিহনে শান্তি পাব নোৱাৰা। সেৱাই শান্তিৰ নিদ্ৰা হয়। এনেকৈ কয় নহয় যে শান্তিৰে শোৱা এয়াই জীৱন। সেৱাকে শান্তিৰ নিদ্ৰা বুলি কোৱা বা শোৱা বুলি কোৱা। যদি সেৱা নাই তেন্তে শান্তিৰ নিদ্ৰাও নাই। শুনালোঁ নহয়, সেৱা কেৱল বাণীৰ নহয়, প্ৰতিটো চেকেণ্ডত সেৱা। প্ৰতিটো সংকল্পত সেৱা আছে। কোনেও এনেকৈ ক’ব নোৱাৰে - ভাৰতবাসীয়ে হওঁক বা বিদেশত থকা কোনো ব্ৰাহ্মণে হওঁক এনেকৈ ক’ব নোৱাৰে যে সেৱাৰ চাঞ্চ নাই। বেমাৰ হ’লে তেতিয়াও মনেৰে সেৱা, বায়ুমণ্ডল গঢ়ি তোলাৰ সেৱা, ভায়ব্ৰেশ্বন (প্ৰকম্পন) বিয়পোৱাৰ সেৱাতো কৰিবই পাৰে। যি প্ৰকাৰৰ সেৱাই নকৰা কিন্তু সেৱাতেই থাকিব লাগে। সেৱাই জীৱন হয়। ব্ৰাহ্মণৰ অৰ্থই হ’ল সেৱাধাৰী। বাৰু!\nসদায় “উৰন্ত কলা সকলোৰে কল্যাণ” এইটো স্থিতিত স্থিত থাকোঁতা, সদায় নিজক ফৰিস্তা অনুভৱ কৰোঁতা, সদায় বিশ্বৰ আগত ইষ্ট দেৱ ৰূপত প্ৰত্যক্ষ হওঁতা, দেৱ আত্মাসকল, সদায় নিজক বিশেষ আত্মা বুলি বুজি আনকো বিশেষত্বৰ অনুভৱ কৰাওঁতা, বিশেষ আত্মাসকলৰ প্ৰতি বাপদাদাৰ স্নেহপূৰ্ণ স্মৰণ আৰু নমস্কাৰ।\nপাৰ্টিসকলৰ প্ৰতি:- সদায় নিজক কৰ্মযোগী বুলি অনুভৱ কৰানে! কৰ্মযোগী জীৱন অৰ্থাৎ প্ৰতিটো কাৰ্য কৰোঁতে সদায় স্মৃতিৰ যাত্ৰাত থকা। এইটো শ্ৰেষ্ঠ কাৰ্য শ্ৰেষ্ঠ পিতাৰ সন্তানসকলেহে কৰে আৰু সদায় সফল হয়। তোমালোক সকলো কৰ্মযোগী আত্মা হোৱা নহয় জানো। কৰ্ম কৰি থাকি উপৰাম (অনাসক্ত) আৰু স্নেহী সদায় এইটো অভ্যাসেৰে নিজক আগবঢ়াই লৈ যাব লাগে। নিজৰ লগতে বিশ্বৰ দ্বায়িত্ব সকলোৰে ওপৰত আছে। কিন্তু এই সকলোবোৰ স্থূল সাধন হয়। কৰ্মযোগী জীৱনৰ দ্বাৰা আগবাঢ়ি গৈ থাকা আৰু আগবঢ়াই লৈ গৈ থাকা। এইটো জীৱনেই অতি প্ৰিয় জীৱন। সেৱাও হওঁক আৰু আনন্দিত হৈও থাকা। দুয়োটা একেলগে ঠিকে আছে নহয়। গ’ল্ডেন জুবিলীতো (সোণালী জয়ন্তীতো) সকলোৰে হয়। গ’ল্ডেন অৰ্থাৎ সতোপ্ৰধান স্থিতিত স্থিত হৈ থাকোঁতা। গতিকে সদায় নিজক এইটো শ্ৰেষ্ঠ স্থিতিৰ দ্বাৰা আগবঢ়াই লৈ গৈ থাকা। সকলোৱে সেৱা ভালদৰে কৰিলা নহয়! সেৱাৰ চাঞ্চো (সুযোগো) এতিয়াই পোৱা যায় পাচত এই চাঞ্চ সমাপ্ত হৈ যায়। গতিকে সদায় সেৱাত আগবাঢ়ি গৈ থাকা। ভাল বাৰু!\nপিতাৰ ছত্ৰছায়াৰ অনুভৱৰ দ্বাৰা বিঘ্ন বিনাশকৰ ডিগ্ৰী লওঁতা অনুভৱী মূৰ্ত হোৱা\nয’ত পিতা লগত আছে ত’ত কোনেও একো কৰিব নোৱাৰে। এই সান্নিধ্যৰ অনুভৱেই ছত্ৰছায়া হৈ যায়। বাপদাদাই সন্তানসকলক সদায় ৰক্ষা কৰেই। পেপাৰ (পৰিস্থিতি) আহে তোমালোকক অনুভৱী কৰি তুলিবলৈ সেইবাবে সদায় বুজিব লাগে যে এই পেপাৰ ক্লাচ আগবঢ়াবৰ (ওপৰৰ শ্ৰেণীলৈ নিবৰ) কাৰণে আহিছে। ইয়াৰ দ্বাৰাই চিৰকালৰ বাবে বিঘ্ন বিনাশকৰ ডিগ্ৰী আৰু অনুভৱী মূৰ্ত হোৱাৰ বৰদান পাই যাবা। এতিয়া কোনোবাই যদিও অলপ হুলস্থুল কৰে বা বিঘিনি আনেও সেয়াও ধীৰে ধীৰে শান্ত হৈ যাব।\nযিসকল সময়ত সহযোগী হয় তেওঁলোকৰ একৰ বিপৰীতে পদমগুণ ফল প্ৰাপ্ত হৈ যায়।


সম্পাদকীয়: আজিজুল হক | সৃষ্টিৰ জিলিঙনি\n← নেতাজীৰ মৃত্যু দুৰ্ঘটনা নহয়, হত্যা! – নিতুপন কুমাৰ ডেকা\nআকৌ এটা বিদ্ৰোহ হব – কুলদীপ ফুকন →\nPosted on মে 10, 2016, in সম্পাদকীয়. Bookmark the permalink.\tমন্তব্য দিয়ক.


কিছুমান কথা : ভেস্পাৰ শব্দৰ জোৰ\nআমাৰ ঘৰত এখন ছেকেণ্ড হেণ্ড এল এম এল ভেস্পা আছিল । প্ৰথম ভেস্পাখন আমাৰ ঘৰলৈ আহোতে মই তৃতীয় শ্ৰেণী মানত পঢ়ো । দীঘল পদূলিটোৰে দেউতাই গাওঁৰে অতুলদাৰ ভেস্পাখন চলাই আহিছে , অতুলদা পিছপিনে বহি আহিছে । পিছত চাহ-পানী খাই অতুলদা গ’ল, আমি ইমান মন কৰা নাই । পিছদিনা ৰাতিপুৱা উঠি দেখি ভেস্পাখন চোতালৰ এচুকত, ভাবিলো কিবা কাৰণত অতুলদাই নিয়া নাই , ৰাতিলৈ মানে নিব চাগে । আবেলি স্কুলৰ পৰা আহি কিবাকিবি খেলি আছিলো , চোতালত স্কুটাৰখন নাই , গম পালো আমি ভবাটোৱেই হয়। গধূলি সময়ত দেউতা আকৌ ভেস্পাখনত উঠি অফিছৰ পৰা আহি হাজিৰ । এনেকুৱাকৈ আৰু দুদিনমান যাওঁতেহে বুজিলো এতিয়া সেইখন আমাৰ হ’ল ।\nকথাটো বুজাৰ পিছত আমাৰ কি ফূৰ্ত্তি , ভেস্পাখনৰ ওচৰৰ পৰা আমাক অতঁৰাই অনাটো মাৰ বাবে এটা ডাঙৰ কাম হ’ল । তাৰ পিছত কিমান বছৰ যে সেইখন আমাৰ একমাত্ৰ সংঙ্গী হ’ল । বৃত্তি পৰীক্ষা দিবলৈ যাব লাগে , ভেস্পাতহে যাম । পেহীৰ ঘৰলৈ যাম , ভেস্পা নহ’লে নেযাও । আমাৰ কোবত মা আৰু দেউতা অকলে ভেস্পাত উঠা খুব কমেই হৈছিল চাগৈ । তথাপিতো হঠাত কেতিয়াবা সেই সুযোগ নোলোৱা নহয় ।\nএবাৰ দেউতা অফিছ যোৱাৰ সময়ত খবৰ আহিল , কিবা এটা বিশেষ কামত আইতাই দুয়োকে মাতি পঠিয়াইছে , এতিয়াই যাব লাগে । আইতাৰ ঘৰলৈ দুমাইল মান বাট , তিনিখন মান গাওঁ পাৰ হৈ যাব লাগে । ৰাস্তাৰ দুয়োকাষৰ প্ৰায়বোৰ মানুহেই চিনাকী । আমাক স্কুললৈ দৌৰাদৌৰিকৈ পঠিয়াই দি মাক পিছফালে বহুৱাই দেউতাই ভেস্পা ষ্টাৰ্ট দিলে । মায়ে এহাতেৰে পিছফালৰ হেণ্ডেলডালত যোৰকৈ খামুছি ধৰি আনখন হাতেৰে আইতালৈ বুলি লোৱা গাখীৰৰ বটল, এখন এৰী চাদৰ , ঘৰৰ কলডিল আদি এসোপা বস্তুৰে ভৰ্ত্তি বেগটো কোনোমতে থিতাপি লগাইছে ।\n“অ হ’লনে ? ” বুলি সোধা প্ৰশ্নটোৰ উত্তৰলৈ বাট নেচাই দেউতাই এক নম্বৰ গীয়েৰ লগাই ক্লাচ এৰিলেই । গাওঁৰ মাজৰ ৰাস্তা , খলা –বমা , নতুনকৈ দিয়া শিলগুটিৰে ভৰা । যিমানেই আগবাঢ়িছে সিমানেই ভেস্পাৰ অঙ্গ-প্ৰত্যঙ্গবোৰৰ মাতবোৰ বেছিকৈ ওলাইছে । দেউতাই কিবা কিবি কৈ আছে , কি কৈছে মায়ে ভালকৈ শুনা নাই । মায়ে কিবা কৈছে যদি দেউতায়ো সেইটো সঠিককৈ শুনা নাই । মুঠতে কিবা এটা অনুমানত দুয়ো গৈ আছে । গাওঁৰ ৰাস্তা ইমানেই বেয়া আৰু দেউতাই ইমানেই লাহে লাহে চলোৱা অভ্যাস আছে যে কেতিয়াবা আকৌ চাইকেল চলাই যোৱা কোনোবা এজনক যদি দেউতাই লগ পাই “অ’ শৰ্মা , অলপ ঘৰৰ পৰা আহো ” বুলি কৈ আগবাঢ়ে , দহমিনিট মান পিছত আকৌ সেই একেজন চাইকেল চলাই অহা শৰ্মাই দেউতাক অভাৰটেক কৰি , “ডেকা দা, আহি থাকক পিছে ” বুলি পাৰ হৈ যোৱা নজিৰ আছে ।\nপ্ৰথম গাওঁখন পাৰ হোৱাৰ পিছতেই , এখন কাঠৰ দলং আছে । প্ৰায়েই দলংখন বাৰিষাৰ পানীয়ে উটুৱাই নিয়ে আৰু মুল দলংখনৰ কাষেদি ৰাইজে নিজৰ সুবিধাৰ্থে এখন বাঁহৰ দলং বনায় লয় । সেই বাঁহৰ কামিৰে বনোৱা দলংখনৰ ওপৰেদি মটৰ চাইকেল আৰু স্কুটাৰ চলাই যোৱা মানা, আৰোহীবিলাক ইপাৰে নামি খোজাকাঢ়ি পাৰ হৈ সিপাৰে আকৌ স্কুটাৰত উঠে । সেইমৰ্মে মা নামিল , দেউতাই ভেস্পাখন ঠেলি নি পাৰ কৰিলে ।\nদুটামান কিকৰ পিছত ভেস্পা ষ্টাৰ্ট হ’ল । “অ’ হ’লনে ?” মায়ে উত্তৰ দিলে নে নাই , দিলে যদি শুনিলেনে নাই এইবোৰলৈ বাট নেচাই দেউতাই নিজৰ অনুমান মতে এক নম্বৰ গীয়েৰ লগাই ক্লাচ এৰিলে । আকৌ আগৰ দেউতাই কিবা কিবি কৈ গৈছে । শিলগুটিৰ ৰাস্তা , ফটফটীয়া ভেস্পাৰ আৱাজত একো কথাই ভালকৈ শুনা নাপয় । মাজে মাজে আকৌ মাৰ কিবা কথাত দেউতাই অনুমানতে হা না কৈ গ’ল । ৰাস্তাৰে পাৰ হৈ যাওঁতে বহুকেইজন শৰ্মা , নাথ , বৰুৱাক পাছ পেলাই থৈ গ’ল , কোনোবাই আকৌ দেউতাক পাছ পেলাই থৈ গ’ল । দেউতাই তেওঁলোকৰ কাৰোবাক ডিঙিটো ভাঁজ কৰি ইঙ্গিত দিলে , কাৰোবাক আকৌ খবৰ সুধিলে ।\nআইতাহতৰ গাওঁ পোৱাৰ আগৰ পথাৰ খনত আকৌ এইবাৰ ওখ পুল এটা আধা ভঙা হৈ পৰি আছে । অঘোষিত নিয়ম মতে সেইখনো ভেস্পা ঠেলি ঠেলি পাৰ হ’ব লাগিব । দেউতাই ভেস্পা ৰখালে , ঠেলিবলৈ জোৰ দিবলৈ পিছফালৰ হেণ্ডেলডালত ধৰিবলৈ ওভটি চাওতেহে দেখিলে , মা ওচৰত কিয় দূৰ দূৰলৈ কোনো দেখা দেখি নাই । দেউতাৰ বুকুখন ধিপিংকৈ মাৰিলে, “ মানুহজনী ক’ত ৰৈ আহিল । মনেশ্বৰৰ ঘৰৰ আগৰ দ গাতটোত পৰিলে নেকি বাৰু ? নে ল’ প্ৰেছাৰে পালে ? দলং পাৰ হৈ তো ঠিকেই কথা পাতি আছিল । হে প্ৰভু , বচাবা আৰু । ”\nদেউতাই ভেস্পাখন ঘুৰাই ষ্টাৰ্ট দি মাক বিচাৰি ওভতি আহে মানে মায়ে ইতিমধ্যে প্ৰথম গাওঁৰ কাঠৰ দলংখনৰ পৰা খোজকাঢ়ি খোজকাঢ়ি আহি আছে । অফিছ , স্কুলৰ সময়ত মানুহজনক বা ল’ৰাটোক আগবঢ়াই দিবলৈ পদূলিলৈ ওলাই অহা কিমান শৰ্মানী , মাষ্টৰণী বাইদেঊ , বৰুৱানীৰ “বাইদেউ ঘৰলৈ যায় হ’বলা । আপোনালোকৰ মানুহজনক যে অলপ আগতে অকলে যোৱা দেখিলো ? ” জাতীয় একেধৰণৰ প্ৰশ্নই মাক বৰ লাজত পেলাইছিল সেইটো আমি বহু বছৰ পিছতহে উদ্ধাৰ কৰিছিলো । হয়তো , এতিয়া শৰ্মানীক নো কেনেকৈ কয় , ভেস্পাৰ খনৰ শব্দৰ কোবত মায়ে দেউতাক “ মই উঠাই নাই “ বুলি কোৱা কথাষাৰ যে মানুহ জনে শুনাই নাপলে আৰু মানুহ্জনীক নোতোলাকৈয়েই গুছি গ’ল ।\nPosted by Hiranya at 10:11 AM


ক'ৰনা ভাইৰাছৰ সংক্ৰমণৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত দেশৰ সকলোঁ হোটেল, ৰেস্তোৰাঁ আৰু ৰিজৰ্ট ১৫ অক্টোবৰ লৈকে বন্ধ থাকিব নেকি? - Factcrescendo Assamese\nApril 9, 2020 April 9, 2020 Manjori BorkotokyLeaveaComment on ক’ৰনা ভাইৰাছৰ সংক্ৰমণৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত দেশৰ সকলোঁ হোটেল, ৰেস্তোৰাঁ আৰু ৰিজৰ্ট ১৫ অক্টোবৰ লৈকে বন্ধ থাকিব নেকি?\nচীন দেশৰ ৱুহান নামৰ ঠাইখনৰ পৰা সংক্ৰমিত হোৱা ক’ৰনা ভাইৰাছ ৰোগে ধীৰে ধীৰে বিশ্বৰ বিভিন্ন দেশলৈ বিয়পি পৰিছে । এই বীজাণুৰ আক্ৰমণৰ ফলত চীনত তিনিহেজাৰতকৈ অধিকৰ মৃত্যু হৈছে আৰু হাজাৰ হাজাৰ মানুহ আক্ৰান্ত হৈছে । সমগ্ৰ বিশ্বতে এতিয়ালৈকে মুঠ ৮৮ হাজাৰতকৈও অধিক মানুহৰ এই ভাইৰাছৰ আক্ৰমণৰ ফলত মৃত্যু হৈছে আৰু ১৫ লাখ মান মানুহ আক্রান্ত হৈ আছে ।\nবিশ্বৰ আন দেশৰ লগতে ভাৰতলৈও ক’ৰনা ভাইৰাছ ধীৰে ধীৰে বিয়পিব ধৰিছে আৰু ভাৰতত এতিয়ালৈকে পাঁচহেজাৰতকৈ অধিক ৰোগী চিনাক্ত হৈছে আৰু ১৬৬ জনৰ মৃত্যু হৈছে । অসমতো ২৮জন ৰোগী ইতিমধ্যে চিনাক্ত হৈছে ।\nভাৰতত ইতিমধ্যে ২১ দিনৰ লক ডাউন ঘোষণা কৰা হৈছে আৰু অত্যাৱশ্যকীয় সেৱাৰ বাহিৰে সকলোকে এই লক ডাউন মানি চলিবলৈ কঠোৰ ভাবে নিৰ্দেশ চৰকাৰে দিছে । এই লক ডাউন ১৪ এপ্ৰিল তাৰিখে অন্ত পৰিব । এই সময়তে হোৱাটচ এপ্প আৰু ফেচবুকত লক ডাউন সম্পৰ্কীয় বিভিন্ন মেছেজ/ফটো আদি বহুল ভাৱে শ্বেয়াৰ হৈছে আৰু অসমো এই ক্ষেত্ৰত পিছ পৰি থকা নাই ।\nএনে এখন ফটো হোৱাটচ এপ্পৰ যোগেদি অসমত ভাইৰেল হৈছে য’ত দাবী কৰা হৈছে যে এইখন ভাৰতৰ পৰ্য্যটন মন্ত্ৰালয়ৰ এক জাননী বা নিৰ্দেশ হয় আৰু ইয়াৰ দ্বাৰা ঘোষণা কৰা হৈছে যে ক’ৰনা ভাইৰাছৰ সংক্ৰমণৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত দেশৰ সকলোঁ হোটেল, ৰেস্তোৰাঁ আৰু ৰিজৰ্ট অক্টোবৰ ১৫, ২০২০ তাৰিখলৈকে বন্ধ ৰাখিবলৈ চৰকাৰৰ ফালৰ পৰা নিৰ্দেশ দিয়া হৈছে । যদি কোনোবাই এই নিৰ্দেশ নামানে তেন্তে তেওঁৰ ওপৰত বিহিত ব্যৱস্থা লোৱা হব বুলিও ইয়াত উল্লেখ আছে ।\nসঁচাকৈ ভাৰত চৰকাৰে এনে নিৰ্দেশ বা জাননী প্ৰকাশ কৰিছে নেকি? সত্য কি? জানোঁ আহক ।\nপ্ৰথমে আমি এই বিষয়ে কিছুমান সাধাৰণ কীৱৰ্ডছ ব্যৱহাৰ কৰি অনলাইন চাৰ্ছ কৰিলোঁ আৰু এই বিষয়ে ভাৰতৰ প্ৰেছ ইনফৰ্মেশ্বন ব্যুৰো চমুকৈ পিআইবি’ৰ ‘ফেক্ট চেক’ টুইটাৰ হেণ্ডেলটোৰ পৰা এক স্পষ্টীকৰণ টুইট প্ৰকাশ হোৱা আমাৰ দৃষ্টিগোচৰ হ’ল । তেওঁলোকে লিখিছে যে হোটেল/ৰেস্তোৰাঁ ১৫ অক্টোবৰ, ২০২০ তাৰিখলৈকে বন্ধ থাকিব বুলি ভাইৰেল হোৱা মিছা জাননীখনৰ পৰা সাৱধান হওঁক । উক্ত জাননীখন ভুৱা হয় আৰু পৰ্য্যটন মন্ত্ৰালয়ে এই নিৰ্দেশ দিয়া নাই বুলি তেওঁলোকে লগতে লিখিছে ।\nইয়াৰ বাদেও আমি যেতিয়া উক্ত জাননীখন ভালদৰে লক্ষ্য কৰিলোঁ আমি দেখিলোঁ যে জাননীখনৰ লিখনিত বহুতো ভুল আছে আৰু প্ৰকৃত চৰকাৰী জাননীত কেতিয়াও ইমানবোৰ ভুল থাকিব নোৱাৰে ।\nআমি গুগল চাৰ্ছ কৰি এই বিষয়ে কোনো মূলসুঁতিৰ নিউজ গোষ্ঠীৰ ৱেবচাইটত হোটেল/ৰেস্তোৰাঁ ১৫ অক্টোবৰ, ২০২০ তাৰিখলৈকে বন্ধ থাকিব বুলি বাতৰি নেদেখিলোঁ । আমি বৰঞ্চ উক্ত ভুৱা জাননীখনৰ বিষয়েহে বাতৰি দেখা পালোঁ ।\nউক্ত ভাইৰেল জাননীখন ভুৱা হয় আৰু চৰকাৰে এনে কোনো নিৰ্দেশনা প্ৰকাশ কৰা নাই । হোটেল/ৰেস্তোৰাঁ ১৫ অক্টোবৰ, ২০২০ তাৰিখলৈকে বন্ধ থাকিব বুলি প্ৰচাৰ কৰি জনসাধাৰণক বিশেষকৈ এই উদ্যোগটোৰ লগত জড়িত থকা ব্যক্তি আৰু পৰিয়ালৰ মাজত অনাহকত আতংক বিয়পোৱা হৈছে ।\nTitle:ক’ৰনা ভাইৰাছৰ সংক্ৰমণৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত দেশৰ সকলোঁ হোটেল, ৰেস্তোৰাঁ আৰু ৰিজৰ্ট ১৫ অক্টোবৰ লৈকে বন্ধ থাকিব নেকি?\nTagged CoronavirusHotels IndiaIndia TourismMinistry of TourismResort IndiaTourism


Saturday, 06 March 2021 01:29 PM\nমাটি স্বাস্থ্য কাৰ্ড (SHC) হৈছে কৃষি আৰু কৃষক কল্যাণ মন্ত্ৰালয়ৰ অধীনত কৃষি আৰু সহযোগিতা বিভাগৰ দ্বাৰা প্ৰচাৰিত ভাৰত চৰকাৰৰ এক আঁচনি। ইয়াক সকলো ৰাজ্য আৰু কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল চৰকাৰৰ কৃষি বিভাগৰ জৰিয়তে ৰূপায়ণ কৰা হৈছে। SHC হৈছে প্ৰতিজন কৃষকক মাটীয়ে ধৰি ৰখা পুষ্টিৰ স্থিতি প্ৰদান কৰা আৰু সাৰৰ পৰিমাণ আৰু প্ৰয়োজনীয় মাটিসংশোধনৰ বিষয়ে তেওঁক পৰামৰ্শ দিয়া, যি দীঘলীয়া সময়ত মাটিৰ স্বাস্থ্য বজাই ৰখাৰ বাবে প্ৰযোজ্য হ'ব লাগে।\nমাটিৰ স্বাস্থ্য কাৰ্ড কি? (What isaSoil Health Card?)\nSHG হৈছে এক চৰকাৰী প্ৰতিবেদন অনুসৰি এজন কৃষকক তেওঁৰ প্ৰতিটো ধাৰণৰ বাবে হস্তান্তৰ কৰা হ'ব। ইয়াত 12 টা স্থিতিমাপকৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁৰ মাটিৰ স্থিতি থাকিব, সেইসমূহ হৈছে N,P,K (মেক্ৰো-পুষ্টি) ; S (গৌণ- পুষ্টি) ; Zn, Fe, Cu, Mn, Bo (মাইক্ৰ - পুষ্টি) ; আৰু pH, EC, অ'চি (শাৰীৰিক স্থিতিমাপ)। ইয়াৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি, SHC য়ে ফাৰ্মৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় সাৰ পৰামৰ্শ আৰু মাটি সংশোধনো সূচিত কৰিব।\nএজন কৃষকে কেনেকৈ SHC ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে? (How canafarmer useaSHC?)\nকাৰ্ডখনত কৃষকৰ ধাৰণৰ মাটিৰ পুষ্টিৰ স্থিতিৰ ওপৰত আধাৰিত কৰি এটা পৰামৰ্শ থাকিব। ই প্ৰয়োজনীয় বিভিন্ন পুষ্টিৰ পৰিমাণৰ ওপৰত পৰামৰ্শ দেখুৱাব। তদুপৰি, ই কৃষকক সাৰ আৰু তেওঁ প্ৰয়োগ কৰিব লগা সেইবোৰৰ পৰিমাণ, আৰু তেওঁ গ্ৰহণ কৰা মাটিৰ সংশোধনৰ বিষয়ে পৰামৰ্শ দিব, যাতে অনুকূল উৎপাদন লাভ কৰিব পাৰে।\nআৰু পঢ়ক- স্কোৱাচৰ কৃষি পদ্ধতি সম্পর্কে জানো আহক (how to grow squash in assam Know here krishi jagran)\nকৃষকজনে প্ৰতি বছৰে আৰু প্ৰতিটো শস্যৰ বাবে এটা কাৰ্ড পাব নেকি? (Will the farmer getacard every year and for every)\nইয়াক2বছৰৰ চক্ৰত এবাৰ উপলব্ধ কৰা হ'ব, যিয়ে সেই নিৰ্দিষ্ট সময়ৰ বাবে কৃষকৰ ধাৰণৰ মাটিৰ স্বাস্থ্যৰ স্থিতি সূচিত কৰিব।2বছৰৰ পৰৱৰ্তী চক্ৰত দিয়া SHC য়ে সেই পৰৱৰ্তী সময়ৰ বাবে মাটিৰ স্বাস্থ্যৰ পৰিৱৰ্তনবোৰ লিপিৱদ্ধ কৰিবলৈ সক্ষম হ'ব।\nনমুনা সংগ্রহৰ নিয়মবোৰ কি? (What are the norms of sampling?)\nজিপিএছ সঁজুলি আৰু ৰাজহ মানচিত্ৰৰ সহায়ত জলসিঞ্চন কৰা এলেকাত 2.5 হেক্টৰ আৰু বৰষুণ-নিৰ্ভৰ কৰা এলেকাত 10 হেক্টৰ নীতিগতভাৱে মাটিৰ নমুনা লোৱা হ'ব।\nমাটিৰ নমুনা কোনে সংগ্রহ কৰিব? (Who will draw the soil sample?)\nৰাজ্য চৰকাৰে তেওঁলোকৰ কৃষি বিভাগৰ কৰ্মচাৰীৰ জৰিয়তে বা কর্তৃত্বশালী যিকোনো সংস্থাৰ কৰ্মচাৰীৰ জৰিয়তে নমুনা সংগ্ৰহ কৰিব। এইক্ষেত্রত ৰাজ্য চৰকাৰে স্থানীয় কৃষি/বিজ্ঞান মহাবিদ্যালয়ৰ শিক্ষাৰ্থীসকলক অন্তৰ্ভুক্ত কৰিব পাৰে।\nমাটিৰ নমুনাৰ বাবে আদৰ্শ সময় কিমান?\nমাটিৰ নমুনা সাধাৰণতে বছৰত দুবাৰ, ক্ৰমান্বিত ৰবি আৰু খৰিফ শস্য সংগ্ৰহ কৰাৰ পিছত বা যেতিয়া খেতিডৰাত কোনো শস্য নাথাকে।\nকৃষকৰ ক্ষেত্ৰৰ পৰা মাটিৰ নমুনা কেনেকৈ সংগ্ৰহ কৰা হ'ব? (How will soil samples be collected fromafarmer’s field?)\nমাটিৰ নমুনা "V" আকৃতিত মাটি কাটি 15-20 চেমি গভীৰতাৰ পৰা প্ৰশিক্ষিত ব্যক্তি এজনে সংগ্ৰহ কৰিব। ইয়াক চাৰিকোণ আৰু ক্ষেত্ৰৰ কেন্দ্ৰৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰা হ'ব আৰু ভালদৰে মিহলি কৰা হ'ব আৰু ইয়াৰ এটা অংশ নমুনা হিচাপে লোৱা হ'ব। ছাঁ থকা এলেকাবোৰ পৰিহাৰ কৰা হ'ব। বাছনি কৰা নমুনাটো বেগত ভৰাই আৰু কোড কৰা হ'ব। তাৰ পিছত ইয়াক বিশ্লেষণৰ বাবে মাটি পৰীক্ষা পৰীক্ষাগাৰলৈ স্থানান্তৰ কৰা হ'ব।\nমাটি পৰীক্ষা গৱেষণাগাৰ কি? (What isasoil test laboratory?)\nএইটো প্ৰশ্ন নম্বৰ2ৰ উত্তৰত সূচিত কৰা অনুসৰি 12 টা স্থিতিমাপৰ বাবে মাটিৰ নমুনা পৰীক্ষা কৰাৰ এটা সুবিধা। এই সুবিধাটো স্থিৰ বা ঘুৰি -ফুৰা হ'ব পাৰে বা ই দূৰৱৰ্তী অঞ্চলত ব্যৱহাৰ কৰিব পৰা পোৰ্টেবল হ'ব পাৰে।\nমাটিৰ নমুনা কোন আৰু ক'ত পৰীক্ষা কৰা হ'ব? (Who and Where will the soil sample be tested?)\nমাটিৰ নমুনা নিম্নলিখিত ধৰণে সকলো সন্মত 12 টা স্থিতিমাপৰ বাবে অনুমোদিত মানদণ্ড অনুসৰি পৰীক্ষা কৰা হ'ব:\n1. কৃষি বিভাগৰ মালিকানাধীন STLত আৰু তেওঁলোকৰ নিজৰ কৰ্মচাৰীৰ দ্বাৰা।\n2. কৃষি বিভাগৰ মালিকানাধীন STLত কিন্ত কর্তৃত্বশালী যিকোনো সংস্থাৰ কৰ্মচাৰীৰ দ্বাৰা।\n3. কর্তৃত্বশালী যিকোনো সংস্থা আৰু তেওঁলোকৰ কৰ্মচাৰীৰ দ্বাৰা মালিকানাধীন STL বোৰত।\n4. KVK আৰু SAUকে ধৰি ICARৰ প্ৰতিষ্ঠানত।\n5. বিজ্ঞান মহাবিদ্যালয়/বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰীক্ষাগাৰত\nআপোনাৰ নিকটতম মাটি পৰীক্ষা গৱেষণাগাৰ চিনাক্ত কৰিবলৈ, ইয়াত ক্লিক কৰক\nপ্ৰতি নমুনাত পৰিশোধ কিমান? (What is the payment per sample?)\nপ্ৰতি মাটিৰ নমুনাত 190 টকা ৰাজ্য চৰকাৰক প্ৰদান কৰা হয়। ই মাটিৰ নমুনা সংগ্ৰহৰ ব্যয়, ইয়াৰ পৰীক্ষা, উৎপাদন আৰু কৃষকক মাটিৰ স্বাস্থ্য কাৰ্ড বিতৰণ ৰখাৰ ব্যয় সামৰি লৈছে।\nউৎস : মাটিস্বাস্থ্য কাৰ্ড আঁচনি\nSoil Health Card SHC assam How to get Soil Health Card What is SHC


জীৱনৰ অৰ্থ কি?\nপ্রশ্ন: জীৱনৰ অৰ্থ কি?\nউত্তৰ: জীৱনৰ অৰ্থ কি? জীৱনত মই কেনেকৈ উদ্দেশ্য, পৰিপূৰ্ণতা আৰু তৃপ্ততা পাব পাৰোঁ? স্থায়ীহিচাপে দৰকাৰী কিবা ৰাখি যাব পৰা কৰিবলৈ মোৰ সম্ভাৱনীয়তা আছেনে? বহুতো মনুহে এই দৰকাৰী প্ৰশ্নবিলাক কেতিয়াও এৰি দিয়া নাই। তেওঁলোকে বিগত বছৰবোৰলৈ চাই আচৰিত হয় যে কিয় তেওঁলোকে সম্পৰ্কৰ পৰা পিছলি গৈছে আৰু কিয় ইমান উদাসীন অনুভৱ কৰে যদিও তেওঁলোকে কি কৰিবলৈ লৈছিল তাত কৃতকাৰ্যতা লভিব পাৰে। এজন নামজ্বলা বেচবল খেলুৱৈক সুধা হৈছিল যে তেওঁ যেতিয়া প্ৰথমে বেচবল খেলিবলৈ লৈছিল তেওঁ কি হ’বলৈ ইচ্ছা কৰিছিল। তেওঁ উত্তৰ দিছিল, “মই ইচ্ছা কৰোঁ যদি কোনোৱে মোক ক’লেহেঁতেন যে একেবাৰে ওপৰ পোৱাৰ পিছত, তাত একো নাথাকে।” ভালেমান বছৰ অবাবত অনুসৰণ কৰাৰ পিছত বহুতে তেওঁলোকৰ আসাৰতাহে প্ৰকাশ কৰে।\nআমাৰ আনৱতাদৰদী সমাজত, বহুতো লোকে উদ্দেশ্য অনুসন্ধান কৰে, ভাবে যে তাত তেওঁলোকৰ জীৱনৰ অৰ্থ বিচাৰি পাব। এই অনুসৰণবিলাকৰ ভিতৰত থাকিব পাৰে ব্যৱসায়ত কৃতকাৰ্যতা, সম্পত্তি, সু-সম্পৰ্ক, যৌন, ৰং-ধেমালি আৰু আনৰ হিত কৰা। মানুহে সম্পত্তি, সম্বন্ধ, আৰু ভোগবিলাসত মত্তহৈ সেই লক্ষ্যবিলাকত উপনীত হৈয়ো ভিতৰত যে একোৰে পূৰাব নোৱাৰা কিবা উদং বা খালী অনুভৱ কৰে।\nবাইবেলৰ পুস্তক উপদেশকৰ লেখকে সেইয়া অনুভৱ কৰি বৰ্ণনা কৰিছে, “অসাৰৰ অসাৰ, অসাৰৰ অসাৰ, সকলোৱেই অসাৰ”(উপদেশক ১:২)। ৰজা চলোমন, উপদেশক লেখকৰ অসীম সম্পত্তি আছিল, তেওঁ আৰু আমাৰ সময়ৰ সকলোতকৈ অধিক জ্ঞান, শ শ ভাৰ্যা, দেশবিলাকৰ মজত লোভনীয় ৰাজকাৰেং আৰু বাগিছা, উত্তম আহাৰ আৰু মদ তথা পাব পৰা সকলোধৰণৰ আমোদ-প্ৰমোদ অনুসৰণ কৰিছিল। আৰু তেওঁ এবাৰ কৈছিল যে মনে বিচৰা সকলো, তেওঁ অনুসৰণ কৰিব পাৰে। তথাপি তেওঁ সাৰাংশত কৈছে “সূৰ্যৰ তলত” অমি জীৱনত জীয়াই থাকি পোৱা যিবিলাক আমি চকুৰে দেখোঁ আৰু অভিজ্ঞতাৰে অভুভৱ কৰোঁ অৰ্থহীন! কিয় তেনে এটা শূন্য? কিয়নো আমি ইয়াত এতিয়া যি অভিজ্ঞতা পাওঁ তাৰ উপৰি আন কিহবাৰ বাবে ঈশ্বৰে আমাক সৃষ্টি কৰিছিল। চলোমনে ঈশ্বৰক কৈছিল, “তেওঁবিলাকৰ হৃদয়ত অনন্ত কালো ৰাখিছে….”(উপদেশক ৩:১১)। আমি আমাৰ হৃদয়ত জানো যে “ইয়াত আৰু এতিয়া” সকলো নাই।\nবইবেলৰ প্ৰথম পুস্তক অদিপুস্তকত আমি পাওঁ যে ঈশ্বৰে মানুহক নিজৰ প্ৰতিমূৰ্তিৰে সৃষ্টি কৰিছিল(আদিপুস্তক ১:২৬)। তাৰমানে আমি আন যিকোনোতকৈ ঈশ্বৰৰ নিচিনাহে(জীৱন থকা আন যিকোনোতকৈ)। আমি এইটোও পাওঁ যে মানুহ পাপত পতিত হোৱাৰ আগেয়ে পাপৰ অভিশাপ ভূমিত পৰিল, এইবিলাক সত্য:(১) ঈশ্বৰে মানুহক সামাজিক প্ৰাণী কৰিলে(আদিপুস্তক ২:১৮-২৫); (২) ঈশ্বৰে মানুহক কৰ্ম দিলে(আদিপুস্তক ২:১৫);(৩) মানুহৰ সৈতে ঈশ্বৰৰ সহভাগিতা আছিল(আদিপুস্তক ৩:৮), আৰু (৪) ঈশ্বৰে মানুহক পৃথিৱীৰ ওপৰত অধিকাৰ চলাবলৈ দিছিল(আদিপুস্তক ১:২৬)। এইবিলাকৰ তাৎপৰ্য কি? ঈশ্বৰে এইবিলাকৰ প্ৰতিটোৰে আমাৰ জীৱনত পৰিপূৰ্ণতা আনিবৰ বাবে ইচ্ছা কৰিছিল(বিশেষকৈ মনুহৰ লগত ঈশ্বৰৰ সহভাগিতা) যিটো মানুহ পাপত পতিত হোৱাত বিপদ আহিল আৰু পৰিণতিত পৃথিৱীত অভিশাপ পৰিল(আদিপুস্তক ৩)।\nবাইবেলৰ শেষ পুস্তক প্ৰকাশিত বাক্য, ঈশ্বৰে প্ৰকাশ কৰিছে যে তেওঁ বৰ্তমান প্ৰথিৱী আৰু অকাশমণ্ডল ধ্বংস কৰিব আৰু নতুন প্ৰথিৱী আৰু নতুন আকাশমণ্ডল সৃষ্টি কৰিব। সেই সময়ত, তেওঁ পৰিত্ৰাণপ্ৰাপ্ত সকলোৰে লগত সহভাগিতা ৰক্ষা কৰিব, আৰু পৰিত্ৰাণ নোপোৱাসকলক অযোগ্য বিচাৰ কৰি অগ্নিৰ সৰোবৰলৈ নিক্ষেপ কৰিব(প্ৰকাশিত বাক্য ২০:১১-১৫)। পাপৰ অভিশাপ দূৰ হ’ব আৰু পাপ, শোক, ৰোগ, মৃত্যু, বেদনা আদি কেতিয়াও নথাকিব(প্ৰকাশিত বাক্য ২১:৭)। তেতিয়া, ঈশ্বৰে তেওঁৰ লগত সহভাগিতাত থাকিবৰ বাবে সৃষ্টি কৰা যি আমি ঈশ্বৰে যোগ্য জ্ঞান কৰা সকলৰসহ ঈশ্বৰৰ সম্পূৰ্ণ আৰু অনন্ত সহভাগিতাত থাকিম। এতিয়া যিকোনো আৰু সকলো পাবলৈ বিচৰা মানে ঈশ্বৰৰ পৰা অনন্ত কালৰ বাবে মৃত্যু বা পৃথক হোৱা যিটো সকলোতকৈ অসাৰ হ’ব। কিন্তু ঈশ্বৰে এটা উপায় দিলে, কেৱল অনন্ত আশীৰ্বাদ সম্ভৱেই নহয়(লূক ২৩:৪৩), কিন্তু পৃথিৱীতো সন্তুষ্ট আৰু অৰ্থপূৰ্ণ জীৱন যাপন কৰিবৰ বাবে। কেনেকৈ এই অনন্ত আশীৰ্বাদ “পৃথিৱীত স্বৰ্গ” পাব পাৰি?\nযীচু খ্ৰীষ্টৰ যোগেদি জীৱনৰ অৰ্থ ৰক্ষিত\nবৰ্তমান আৰু অনন্তত জীৱনৰ প্ৰকৃত অৰ্থ পোৱা যায় আদম আৰু হৱা পাপত পতিত হোৱাত হেৰাই যোৱা ঈশ্বৰৰ সহিত সম্বন্ধ পুনৰুদ্ধাৰত। আজি, ঈশ্বৰৰ লগত সেই সম্বন্ধ সম্ভৱ হয় কেৱল তেওঁৰ পুত্ৰ যীচু খ্ৰীষ্টৰ যোগেদি (পাঁচনিৰ কৰ্ম ৪:১২; যোহন ১৪:৬; যোহন ১:১২)। অনন্ত জীৱন লাভ কৰে যেতিয়া কোনোৱে তেওঁৰ পাপৰ পৰা মনপালটাই(ইয়াত আৰু থাকিব নিবিচাৰে কিন্তু খ্ৰীষ্টই জীৱনটো পৰিৱৰ্তন কৰি নতুন হোৱাটো বিচাৰে) আৰু যীচু খ্ৰীষ্টক ত্ৰাণকৰ্তা বুলি বিশ্বাস কৰি চলে(এই দৰকাৰী কথাটো আধিক জানিবৰ বাবে চাওক “আনন্ত জীৱনৰ পৰিকল্পনা কি?)।\nজীৱনৰ প্ৰকৃত অৰ্থ কেৱল যীচুক এজন ত্ৰাণকৰ্তাহিচাপে বিচাৰি পোৱাতে নাথাকে(এয়ো এটা আচৰিত যদিও)। বৰং, জীৱনৰ প্ৰকৃত অৰ্থ তাত যেতিয়া সেইজনে যীচু খ্ৰীষ্টক তেওঁৰ শিষ্যহিচাপে চলি যায়, তেওঁৰ বিষয়ে শিক্ষা লয়, তেওঁৰ লগত বাক্য অৰ্থাৎ বাইবেল অধ্যয়নত সময় কটায়, তেওঁৰ লগত প্ৰাৰ্থনাৰে যোগাযোগ ৰাখে আৰু তেওঁৰ আদেশৰ বাধ্য হৈ চলে। যদি আপুনি এজন অবিশ্বাসী(বা কিজানি নতুন বিশ্বাসী) আপুনি নিজকে কব, “সেইটো বৰ উদ্দীপক নহয় বা মোক পূৰ্ণ নকৰে!” কিন্তু অনুগ্ৰহ কৰি আৰু অলপ পঢ়ক। যীচুৱে এইকেইটা উক্তি কৰিছিল:\n“হে পৰিশ্ৰান্ত আৰু ভাৰাক্ৰান্ত লোকসকল, মোৰ ওচৰলৈ আহাঁ, মই তোমলোকক জিৰণি দিম। মই নম্ৰ আৰু কোমল চিত্তৰ মানুহ; এই হেতুকে তোমলোকৰ ওপৰত মোৰ যুৱলি লোৱা, আৰু মোৰ পৰা শিক্ষা লোৱা; তাতে তোমালোকে নিজৰ নিজৰ মনত জিৰণি পাবা, কিয়নো মোৰ যুৱলি সুসহ্য, আৰু ভাৰো লঘু”(মথি ১১:২৮-৩০)। “মই হ’লে, তেওঁবিলাকে যেন জীৱন পায়, আৰু তাকেই যেন প্ৰচুৰকৈ পায়, এই নিমিত্তে আহিলো”(যোহন ১০:১০(খ)। “কোনোৱে যদি মোৰ পাছত আহিবলৈ ইচ্ছা কৰে, তেন্তে তেওঁ নিজকে দমন কৰক, আৰু নিজৰ ক্ৰুচ তুলি লি, মোৰ পছে পাছে আহক। কিয়নো যি কোনোৱে নিজৰ প্ৰাণ ৰক্ষা কৰিব খোজে, তেওঁ তাক হেৰুৱাব; কিন্তু যি কোনোৱে মোৰ নিমিত্তে নিজৰ প্ৰাণ হেৰুৱায়, তেওঁ তাক পাব”(মথি ১৬:২৪-২৫)।\nএই পদবিলাকে কৈছে যে আমাৰ এটা মনোনয়ন আছে। আমি আমাৰ নিজৰ জীৱন নিজে পৰিচালনা কৰিব বিচাৰোঁ যিটোৰ পৰিণতি অসাৰ জীৱন বা আমি ঈশ্বৰক মনোনীত কৰি আমাৰ জীৱনত সকলো হৃদয়েৰে তেওঁৰ ইচ্ছাত চলিবলৈ দিয়াৰ ফলত জীৱনৰ পৰিপূৰ্ণতা লভি আমাৰ মনৰ কামনা পূৰহৈ সন্তুষ্টি আৰু তৃপ্ততা লভিব পাৰোঁ। তেনে হ’ব পাৰে কিয়নো আমাৰ সৃষ্টকৰ্তাই আমাক প্ৰেম কৰে আৰু আমাৰ বাবে উত্তমতা বিচাৰে(সেইবুলি সহজে চলি যোৱা জীৱন নহয়, কিন্তু অতি পৰিপূৰ্ণতাৰ)\nযদি আপুনি এজন খেল ভাল পোৱা লোক আৰু বৃত্তিধাৰী খেল খেলিবৰ বাবে সিদ্ধান্ত লয়, আপুনি কিছু টকা খৰচ কৰি ষ্টেডিয়ামৰ ওপৰৰ শাৰীত “নাক-বোৱা” পতি পাব পাৰে বা আপুনি আৰু অধিক টকা ব্যয় কৰি ওপৰত হ’ব পাৰে আৰু এতিয়া কাৰ্যৰ বাবে যুগুত। খ্ৰীষ্টিয়ান জীৱন তেনেকুৱা। প্ৰথমে ঈশ্বৰে কাম কৰা চাই সকলো হৃদয়েৰে খ্ৰীষ্টৰ শিষ্য যিজনে সঁচাকৈ নিজৰ জীৱন নিজে চলোৱা বন্ধ কৰি তেওঁ ঈশ্বৰৰ পৰিকল্পনা বিচাৰিব পাৰে। তেওঁলোকৰ মূল্য দিয়া আছে(খ্ৰীষ্ট আৰু তেওঁৰ ইচ্ছালৈ সম্পূৰ্ণ সমৰ্পণ); তেওঁলোকে জীৱনৰ সম্পূৰ্ণতা পায় আৰু তেওঁলোকে বিনা অনুশোচনাই সৃষ্টিকৰ্তা ঈশ্বৰ আৰু অনুগামীসকলৰ মুখামুখি হ’ব পাৰে। আপুনিও মূল্যটো দিলেনে? আপুনি ইচ্ছা কৰেনে? যদি হয়, জীৱনৰ অৰ্থ আৰু উদ্দেশ্য বিচাৰি আপুনি পুনৰ হাবাথুৰি খাব নালাগিব।


এইকেইটা লক্ষণে দেখা দিছে নেকি? ভুগিব পাৰে থাইৰয়ডৰ সমস্যাত.. জানি লওক আজিয়েই know-about-your-thyroid-gland-doctrors-advice– News18 Assam\nUpdated:January 27, 2021, 9:53 PM IST\nথাইৰয়ড– এটি সাধাৰণ গ্ৰন্থি যি এক বিশাল প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে\nLast Updated: January 27, 2021, 9:53 PM IST\nজীৱনৰ সৰু সৰু কথাবোৰেই ডাঙৰ পাৰ্থক্যৰ সৃষ্টি কৰে। তেনে এটি উদাহৰণ আমাৰ থাইৰয়ড গ্ৰন্থি। ই হৈছে পখিলা আকৃতিৰ এক অংগ, যি নিৰ্দিষ্ট পৰিমাণৰ থাইৰয়ড হৰম’ন প্ৰস্তুত কৰাৰ বাবে দায়বদ্ধ, যি অনেক শাৰীৰিক কাৰ্য নিয়ন্ত্ৰণ কৰে। যিকোনো ভাৰসাম্যহীনতাৰ ফলত আমাৰ শৰীৰত একাধিক লক্ষণ পৰিস্ফুট হ'ব পাৰে।1 এই হৰম’নবোৰৰ অত্যধিক উৎপাদনৰ ফলত হাইপাৰথাইৰয়ডিজম আৰু কম উৎপাদনৰ ফলত হাইপোথাইৰয়ডিজম ঘটে।\nহাইপোথাইৰয়ডিজমৰ ঘটনা ভাৰতত অতি সাধাৰণ। ক’বলৈ গ’লে, ১১ শতাংশ প্ৰাপ্তবয়স্ক ব্যক্তি হাইপোথাইৰয়ডিজমত ভোগে আৰু ৪ শতাংশ ছাব-ক্লিনিকেল হাইপোথাইৰয়ডিজমত ভোগে। অলপ গভীৰতালৈ গৈ আৰু হাইপোথাইৰয়ডিজমৰ বিষয়ে বিতংভাৱে বুজি লওঁ আহক:\nআগতে উল্লেখ কৰা মতে, থাইৰয়ড গ্ৰন্থিয়ে পৰ্যাপ্ত থাইৰয়ড হৰম’ন সৃষ্টি নকৰিলে এইটো ঘটে। ইয়াৰ ফলত আমাৰ বিপাক প্ৰক্ৰিয়াকে ধৰি ভালেমান শাৰীৰিক কাৰ্য লেহেমীয়া হয়।\nছাব-ক্লিনিকেল হাইপোথাইৰয়ডিজমত, তেজত থাইৰয়ড হৰম’নৰ পৰিমাণ প্ৰয়োজনীয় স্বাভাৱিক পৰিসৰতকৈ সামান্য কম হয়। হাইপাৰথাইৰয়ডিজমৰ দৰে, ই দৃশ্যমান লক্ষণ হিচাপে নিজকে প্ৰকট নকৰে। এনে ক্ষেত্ৰত, ব্যক্তি এজনে তেওঁৰ এই অৱস্থাৰ বিষয়ে নাজানিবও পাৰে।\nহাইপোথাইৰয়ডিজমৰ স্বাভাৱিক লক্ষণসমূহঃ\nসাধাৰণতে মানুহে হাইপোথাইৰয়ডিজমৰ লক্ষণবোৰ আন ৰোগৰ লক্ষণ বুলি ভুল কৰে। অৱশ্যে, আমি বুজিব লাগিব যে এই লক্ষণবোৰ ক্ৰমান্বয়ে বিকশিত হয়, কেতিয়াবা কেইবা বছৰ সময় লাগিব পাৰে। হাইপোথাইৰয়ডিজমৰ কিছুমান সঁচৰাচৰ চিহ্ন আৰু লক্ষণ হৈছে ভাগৰ লগা, ওজন বৃদ্ধি, দুখ অনুভৱ কৰা বা বিষণ্ণ হোৱা, গধুৰ আৰু /বা অধিক সঘনাই ঋতুস্ৰাৱ, বন্ধাত্য, যৌনতাৰ অক্ষমতা, বেছিকৈ চুলি সৰা, অধিক টোপনিৰ প্ৰয়োজন হোৱা ইত্যাদি।2\nমহিলাৰ ক্ষেত্ৰত হাইপোথাইৰয়ডিজম হোৱাৰ সম্ভাৱনা অধিক\nমহিলাৰ ক্ষেত্ৰত হাইপোথাইৰয়ডিজম হোৱাৰ সম্ভাৱনা অধিক, আৰু পুৰুষৰ তুলনাত মহিলাৰ এইবোৰ হোৱাৰ সম্ভাৱনা ৫ৰ পৰা ১০ গুণ অধিক। প্ৰকৃততে, ই হৈছে সৰ্বাধিক দ্বিতীয় সাধাৰণ এণ্ড’ক্ৰাইন বিকাৰ (গ্ৰন্থিৰ সৈতে সম্পৰ্কিত বিকাৰ) যি প্ৰজনন কৰিব পৰা বয়সৰ মহিলাসকলক প্ৰভাৱিত কৰে। কিন্তু কেৱল এয়াই নহয়। ই সকলো বয়সৰ মহিলাকে প্ৰভাৱিত কৰিব পাৰে! আৰু বৰ্ধিত বয়স, গৰ্ভধাৰণ, পষ্টপাৰ্টাম আৰু ৰজোনিবৃত্তিৰ সৈতে মহিলাৰ হাইপোথাইৰয়ডিজম বিকশিত হোৱাৰ সম্ভাৱনা বৃদ্ধি হয়।\nসকলো বয়সৰ মহিলাৰে বিপদাশংকা থাকে\nহাইপোথাইৰয়ডিজম/ ছাবক্লিনিকেল হাইপোথাইৰয়ডিজমৰ ফলত মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত কেইবাটাও জটিলতা সৃষ্টি হ’ব পাৰে। অন্যান্য স্বাস্থ্য সমস্যাৰ উপৰিও, ই তেওঁলোকৰ প্ৰজননৰ কাৰ্য প্ৰভাৱিত কৰিব পাৰে। মহিলাৰ বয়স আৰু জীৱনৰ স্তৰৰ ওপৰত ভিত্তি কৰিও জটিলতাৰ তীব্ৰতাৰ তাৰতম্য হ'ব পাৰে।\nকেইবাটাও অধ্যয়নত, নিম্নলিখিত ফলাফলবোৰ প্ৰকাশ কৰা হৈছিল:\nকিশোৰী ছোৱালীৰ ক্ষেত্ৰত, ইয়াৰ ফলত যৌৱনপ্ৰাপ্তি বিলম্বিত হ'ব পাৰে বা স্তন আৰু জননেন্দ্ৰিয়ৰ বিকাশ অসম্পূৰ্ণ হ'ব পাৰে।\nকমবয়সীয়া মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত, ইয়াৰ ফলত ৭২.৫ শতাংশৰো অধিক মহিলাৰ অত্যধিক/ দীঘলীয়া ৰক্তক্ষৰণ হয়, আৰু বহুতে অনিয়মীয়া ঋতুস্ৰাৱৰ অভিজ্ঞতা লাভ কৰে, আৰু লগতে ব্রণ, চেহেৰাত নোম, ডায়েবেটিচৰ বিপদাশংকা বৃদ্ধি পায়।\nপ্ৰাপ্তবয়স্ক মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত, ইয়াৰ ফলত ১০ গৰাকী মহিলাৰ ভিতৰত ৩ গৰাকী মহিলাৰ বন্ধ্যাত্বৰ সমস্যা হ’ব পাৰে। যদি আপুনি গৰ্ভৱতী, ইয়াৰ ফলত গৰ্ভপাত, অকালতে জন্ম আৰু ইন্ট্ৰাইউটেৰিন মৃত্যু ঘটিব পাৰে। ১৩ শতাংশৰো অধিক গৰ্ভৱতী মহিলা হাইপোথাইৰয়ডিজমত আক্ৰান্ত হয়।\nইয়াৰ ফলত ৮৬ শতাংশ বৃদ্ধ মহিলাৰ ডায়বেটিচৰ বৰ্ধিত বিপদাশংকা থাকে, ৬০ শতাংশৰ ৰক্তচাপ বৃদ্ধি পায়, আৰু ৩৩ শতাংশ ৰোগীৰ তেজত লিপিড বৃদ্ধি পায়।\nএইবোৰৰ উপৰিও, হাইপোথাইৰয়ডিজম ধৰা পৰা ৬০ শতাংশৰো অধিক ব্যক্তিৰ ডিপ্ৰেচনৰ লক্ষণ দেখা গৈছিল।\nসেয়েহে, সমগ্ৰ বিশ্ব জুৰি চিকিৎসা সংস্থা আৰু নিৰ্দেশনাসমূহৰ দ্বাৰা অনুমোদিত কৰা হৈছে যে হাইপোথাইৰয়ডিজম চিনাক্ত আৰু ব্যৱস্থাপনা কৰিবলৈ থাইৰয়ড ফাংচনৰ (থাইৰয়ড হৰম’নৰ স্তৰ) সঠিক আৰু সময়মতে পৰীক্ষা/ স্ক্ৰীণিং কৰাটো প্ৰয়োজনীয়।\nকাক স্ক্ৰীণ কৰা উচিত:\n৩৫ বছৰীয়া মহিলা আৰু তাৰ পিছত প্ৰতি ৫ বছৰৰ মূৰে মূৰে\nবন্ধ্যাত্বৰ বাবে চিকিৎসাৰ কথা বিবেচনা কৰি থকা সকলো মহিলাই\nআটাইবোৰ গৰ্ভৱতী মহিলা\nৰজোনিবৃত্তিৰ বয়সৰ মহিলা আৰু ৰজোনিবৃত্তি হোৱা মহিলা\nডায়েবেটিক আৰু উচ্চ ৰক্তচাপৰ ৰোগী\nচিকিৎসা আৰম্ভ কৰাৰ আগতে লিপিডৰ বিকাৰ (তেজত চৰ্বি) থকা ৰোগী\nহাইপোথাইৰয়ডিজমৰ লক্ষণবোৰ ধ্ৰুৱক বা নিৰ্দিষ্ট নহয়। কিন্তু যদি সময়মতে চিকিৎসা কৰা নহয়, লক্ষণবোৰৰ অধিক অৱনতি হ'ব পাৰে আৰু অধিক জটিলতা সৃষ্টি কৰিব পাৰে।সেয়েহে প্ৰতিগৰাকী মহিলাৰ বাবে যিকোনো সন্দেহৰ ক্ষেত্ৰত এটি সাধাৰণ তেজ পৰীক্ষাৰ সহায়ত নিজকে পৰীক্ষা কৰাটো অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ হৈ পৰে। - ড০ মানস পি বৰুৱা, এম বি বিএছ, এম ডি।\nভাল খবৰটো হৈছে যে, এই অৱস্থাটো চিকিৎসাৰ সহায়ত নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব পাৰি। যদি আপুনি আপোনাৰ থাইৰয়ডৰ সমস্যা থকাৰ বিষয়ে সন্দেহ কৰে, তেন্তে অতি ততালিকে আপোনাৰ চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\n** This is in partnership with Abbott India, written by Dr Manash P Baruah, MBBS, MD - Medicine, FACE, DM - Endocrinology, ExcelCare Hospitals, Guwahati, Assam.\nথাইৰয়ড– এটি সাধাৰণ গ্ৰন্থি যি এক বিশাল প্ৰভাৱ পেলাব পাৰেজীৱনৰ সৰু সৰু কথাবোৰেই ডাঙৰ পাৰ্থক্যৰ সৃষ্টি কৰে। তেনে এটি উদাহৰণ আমাৰ থাইৰয়ড গ্ৰন্থি। ই হৈছে পখিলা আকৃতিৰ এক অংগ যি নিৰ্দিষ্ট পৰিমাণৰ থাইৰয়ড হৰম’ন প্ৰস্তুত কৰাৰ বাবে দায়বদ্ধ, যি অনেক শাৰীৰিক কাৰ্য নিয়ন্ত্ৰণ কৰে। যিকোনো ভাৰসাম্যহীনতাৰ ফলত আমাৰ শৰীৰত একাধিক লক্ষণ পৰিস্ফুট হ'ব পাৰে।1 এই হৰম’নবোৰৰ অত্যধিক উৎপাদনৰ ফলত হাইপাৰথাইৰয়ডিজম আৰু কম উৎপাদনৰ ফলত হাইপোথাইৰয়ডিজম ঘটে।\nহাইপোথাইৰয়ডিজমৰ ঘটনা ভাৰতত অতি সাধাৰণ। ক’বলৈ গ’লে, 11% প্ৰাপ্তবয়স্ক ব্যক্তি হাইপোথাইৰয়ডিজমত ভোগে আৰু 8% ছাব-ক্লিনিকেল হাইপোথাইৰয়ডিজমত4 ভোগে\nঅলপ গভীৰতালৈ গৈ আৰু হাইপোথাইৰয়ডিজমৰ বিষয়ে বিতংভাৱে বুজি লওঁ আহক:\nআগতে উল্লেখ কৰা মতে, থাইৰয়ড গ্ৰন্থিয়ে পৰ্যাপ্ত থাইৰয়ড হৰম’ন সৃষ্টি নকৰিলে এইটো ঘটে। ইয়াৰ ফলত আমাৰ বিপাক প্ৰক্ৰিয়াকে ধৰি ভালেমান শাৰীৰিক কাৰ্য লেহেমীয়া হয়।2\nছাব-ক্লিনিকেল হাইপোথাইৰয়ডিজমত, তেজত থাইৰয়ড হৰম’নৰ পৰিমাণ প্ৰয়োজনীয় স্বাভাৱিক পৰিসৰতকৈ সামান্য কম হয়। হাইপাৰথাইৰয়ডিজমৰ দৰে, ই দৃশ্যমান লক্ষণ হিচাপে নিজকে প্ৰকট নকৰে। এনে ক্ষেত্ৰত, ব্যক্তি এজনে তেওঁৰ এই অৱস্থাৰ বিষয়ে নাজানিবও পাৰে। 3\nহাইপোথাইৰয়ডিজমৰ স্বাভাৱিক লক্ষণসমূহ\nসাধাৰণতে মানুহে হাইপোথাইৰয়ডিজমৰ লক্ষণবোৰ আন ৰোগৰ লক্ষণ বুলি ভুল কৰে। অৱশ্যে, আমি বুজিব লাগিব যে এই লক্ষণবোৰ ক্ৰমান্বয়ে বিকশিত হয়, কেতিয়াবা কেইবাবছৰ সময় লাগিব পাৰে। হাইপোথাইৰয়ডিজমৰ কিছুমান সচৰাচৰ চিহ্ন আৰু লক্ষণ হৈছে ভাগৰ লগা, ওজন বৃদ্ধি, দুখ অনুভৱ কৰা বা বিষণ্ণ হোৱা, গধুৰ আৰু /বা অধিক সঘনাই ঋতুস্ৰাৱ, বন্ধাত্য, যৌনতাৰ অক্ষমতা, বেছিকৈ চুলি সৰা, অধিক টোপনিৰ প্ৰয়োজন হোৱা ইত্যাদি।2,5\nএই কথাটো সঁচা যে মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত হাইপোথাইৰয়ডিজম হোৱাৰ সম্ভাৱনা অধিক, আৰু পুৰুষৰ তুলনাত মহিলাৰ এইবোৰ হোৱাৰ সম্ভাৱনা 5ৰ পৰা 10 গুণ অধিক। প্ৰকৃততে, ই হৈছে সৰ্বাধিক দ্বিতীয় সাধাৰণ এণ্ড’ক্ৰাইন বিকাৰ (গ্ৰন্থিৰ সৈতে সম্পৰ্কিত বিকাৰ) যি প্ৰজনন কৰিব পৰা বয়সৰ মহিলাসকলক প্ৰভাৱিত কৰে। কিন্তু কেৱল এয়াই নহয়। ই সকলো বয়সৰ মহিলাকে প্ৰভাৱিত কৰিব পাৰে! আৰু বৰ্ধিত বয়স, গৰ্ভধাৰণ, পষ্টপাৰ্টাম আৰু ৰজোনিবৃত্তিৰ সৈতে মহিলাৰ হাইপোথাইৰয়ডিজম বিকশিত হোৱাৰ সম্ভাৱনা বৃদ্ধি হয়।\nহাইপোথাইৰয়ডিজম/ ছাবক্লিনিকেল হাইপোথাইৰয়ডিজমৰ ফলত মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত কেইবাটাও জটিলতা সৃষ্টি হ’ব পাৰে। অন্যান্য স্বাস্থ্য সমস্যাৰ উপৰিও, ই তেওঁলোকৰ প্ৰজননৰ কাৰ্য প্ৰভাৱিত কৰিব পাৰে। মহিলাৰ বয়স আৰু জীৱনৰ স্তৰৰ ওপৰত ভিত্তি কৰিও জটিলতাৰ তীব্ৰতাৰ তাৰতম্য হ'ব পাৰে।3,5,6a,7,8,9,10\n- কিশোৰী ছোৱালীৰ ক্ষেত্ৰত, ইয়াৰ ফলত যৌৱনপ্ৰাপ্তি বিলম্বিত হ'ব পাৰে বা স্তন আৰু জননেন্দ্ৰিয়ৰ বিকাশ অসম্পূৰ্ণ হ'ব পাৰে।\n- কমবয়সীয়া মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত, ইয়াৰ ফলত 72.5% ৰো অধিক মহিলাৰ অত্যধিক/ দীঘলীয়া ৰক্তক্ষৰণ হয়, আৰু বহুতে অনিয়মীয়া ঋতুস্ৰাৱৰ অভিজ্ঞতা লাভ কৰে, আৰু লগতে ব্রণ, চেহেৰাত নোম, ডায়েবেটিচৰ বিপদাশংকা বৃদ্ধি পায়।\nপ্ৰাপ্তবয়স্ক মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত, ইয়াৰ ফলত 10 গৰাকী মহিলাৰ ভিতৰত3গৰাকী মহিলাৰ বন্ধ্যাত্বৰ সমস্যা হ’ব পাৰে। যদি আপুনি গৰ্ভৱতী, ইয়াৰ ফলত গৰ্ভপাত, অকালতে জন্ম আৰু ইন্ট্ৰাইউটেৰিন মৃত্যু ঘটিব পাৰে। 13% ৰো অধিক গৰ্ভৱতী মহিলা হাইপোথাইৰয়ডিজমত আক্ৰান্ত হয়।\n- ইয়াৰ ফলত 86% বৃদ্ধ মহিলাৰ ডায়বেটিচৰ বৰ্ধিত বিপদাশংকা থাকে, 60%ৰ ৰক্তচাপ বৃদ্ধি পায়, আৰু 33% ৰোগীৰ তেজত লিপিড বৃদ্ধি পায়।\n- এইবোৰৰ উপৰিও, হাইপোথাইৰয়ডিজম ধৰা পৰা 60% ৰো অধিক ব্যক্তিৰ ডিপ্ৰেচনৰ লক্ষণ দেখা গৈছিল।\nসেয়েহে, সমগ্ৰ বিশ্ব জুৰি চিকিৎসা সংস্থা আৰু নিৰ্দেশনাসমূহৰ দ্বাৰা অনুমোদিত কৰা হৈছে যে হাইপোথাইৰয়ডিজম চিনাক্ত আৰু ব্যৱস্থাপনা কৰিবলৈ থাইৰয়ড ফাংচনৰ (থাইৰয়ড হৰম’নৰ স্তৰ) সঠিক আৰু সময়মতে পৰীক্ষা/ স্ক্ৰীণিং কৰাটো প্ৰয়োজনীয়। 5,6,18,19,20,21,22\n35 বছৰীয়া মহিলা আৰু তাৰ পিছত প্ৰতি5বছৰৰ মূৰে মূৰে\nহাইপোথাইৰয়ডিজমৰ লক্ষণবোৰ ধ্ৰুৱক বা নিৰ্দিষ্ট নহয়। কিন্তু যদি সময়মতে চিকিৎসা কৰা নহয়, লক্ষণবোৰৰ অধিক অৱনতি হ'ব পাৰে আৰু অধিক জটিলতা সৃষ্টি কৰিব পাৰে।25 সেয়েহে প্ৰতিগৰাকী মহিলাৰ বাবে যিকোনো সন্দেহৰ ক্ষেত্ৰত এটি সাধাৰণ তেজ পৰীক্ষাৰ সহায়ত নিজকে পৰীক্ষা কৰাটো অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ হৈ পৰে।7 - ড০ (চিকিৎসকৰ নাম)\nভাল খবৰটো হৈছে যে এই অৱস্থাটো চিকিৎসাৰ সহায়ত নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব পাৰি। যদি আপুনি আপোনাৰ থাইৰয়ডৰ সমস্যা থকাৰ বিষয়ে সন্দেহ কৰে, তেন্তে অতি ততালিকে আপোনাৰ চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nGuwahati thyroid epidemiology study: High prevalence of primary hypothyroidism among the adult population of Guwahati city.\n2.Manash P Baruah1, Sarojini Duttachoudhury2, Mihir Saikia3, Uma K Saikia4, Sonali B Bhuyan5, Ananya Bhowmick1, Anup K Barman6, Abha R Bora7, Murchana Barkakoti8\n3 Senior Consultant Endoc\n27. Prevalence of hypothyroidism in adults: An epidemiological study in eight cities of India.Ambika Gopalakrishnan Unnikrishnan, Sanjay Kalra and Neeraj Tewar.\nFirst published: January 27, 2021, 9:03 PM IST


কানহাইয়াক লৈ দেশত মোডীৰ বিৰুদ্ধে শক্তিশালী আন্দোলনৰ লক্ষ্য নেকি কংগ্ৰেছৰ ?– News18 assam\nমোডীৰ বিৰুদ্ধে ৰাহুলৰ যুৱ ব্ৰিগেদত অন্তৰ্ভূক্ত হ'ব বাওপন্থী নেতা কানহাইয়া কুমাৰ ? কংগ্ৰেছত যোগদান কৰিব নেকি বাওপন্থী নেতাগৰাকী ?\nজেএনইউ(JNU) ছাত্ৰ ইউনিয়নৰ অধ্যক্ষৰ পৰা সক্ৰিয় ৰাজনীতিলৈ অহা বাওপন্থী নেতাক কংগ্ৰেছলৈ আদৰাৰ প্ৰস্তুতি চলাইছে দলটোৰ নেতৃবৰ্গই। ২০১৯ চনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে বেগুশৰাই লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা চিপিআইৰ প্ৰাৰ্থী হিচাপে প্ৰতিদ্বন্দিতা আগবঢ়াই বিজেপি প্ৰাৰ্থী গিৰিৰাজ সিঙৰ হাতত ৪লাখৰো অধিক ভোটত পৰাজিত হৈছিল কানহাইয়া কুমাৰ (Kanhaiya Kumar)।\nLast Updated : September 17, 2021, 08:23 IST\nবাকপটু আৰু জনপ্ৰিয় বাওপন্থী নেতাগৰাকীৰ সৈতে ইতিমধ্যে কেইবালানিও বৈঠকত মিলিত হৈছে কংগ্ৰেছৰ যুৱৰাজ ৰাহুল গান্ধী। কানহাইয়াৰ লগতে নিৰ্দলীয় বিধায়ক জিগ্নেশ মেৱানীকো কংগ্ৰেছত যোগদান কৰোৱাৰ প্ৰস্তুতি চলাইছে দলটোৰ নেতৃবৰ্গই। কংগ্ৰেছৰ যুৱনেতা হাৰ্দিক পেটেল, জিগ্নেশ মেৱানী আৰু কানহাইয়া কুমাৰক লৈ এক শক্তিশালী যুৱ ব্ৰিগেডৰ সপোন দেখিছে ৰাহুল গান্ধীয়ে। ২০২৪ত বিজেপিক শাসনৰ গাদীৰ পৰা ওফৰাবলৈ ৰাহুল গান্ধীৰ মূল শক্তি হ'ব এই যুৱ ব্ৰিগেদ।\nঅৱশ্যে বৰ্তমানলৈকে কানহাইয়া কুমাৰে কংগ্ৰেছত যোগদান কৰা নাই যদিও কংগ্ৰেছৰ এক সূত্ৰৰ মতে, কানহাইয়াৰ সৈতে আলোচনা প্ৰায় শেষ পৰ্যায়ত আৰু শীঘ্ৰেই তেঁও চিপিএম ত্যাগ কৰি কংগ্ৰেছত যোগদান কৰিব। যোগদানৰ পিছতে কানহাইয়াক কংগ্ৰেছৰ ৰাষ্ট্ৰীয় নেতা ৰূপে দেখা যাব আৰু ২৪ৰ লোকসভা নিৰ্বাচনৰ পূৰ্বে কানহাইয়াই মোডী বিৰোধী প্ৰচাৰ তীব্ৰতৰ কৰি দলটোক পুনৰ ক্ষমতালৈ আনিব বুলি কংগ্ৰেছৰ ৰাষ্ট্ৰীয় নেতৃত্ব আশাবাদী।\nFirst published: September 17, 2021, 08:23 IST


অৰ্জুন বঁটা বিজয়ী ভোগেশ্বৰ বৰুৱাদেৱৰ লগত এখন্তেক\nআজিকালি পৰিয়ালৰ সদস্যসকলৰ জন্মদিন পালন এক গতানুগতিক অনুষ্ঠান হৈ পৰিছে । কিন্তু সমূহীয়াভাৱে এজন ব্যক্তিৰ জন্মদিন উদযাপন কৰা অসম তথা ভাৰতৰ প্ৰেক্ষাপটত এক বিৰল ঘটনা । তেনে এক উজ্জ্বল নিদৰ্শন অসমৰ গৌৰৱ অৰ্জুন ভোগেশ্বৰ বৰুৱাদেৱৰ জন্মদিন ৩ ছেপ্টেম্বৰৰ দিনটো অসমত 'অভিৰুচি দিৱস' হিচাপে পালন কৰি অহা হৈছে। তেখেতৰ সাক্ষাৎকাৰ এটি ল'বলৈ সুযোগ পাই নিজকে সৌভাগ্যশালী অনুভৱ কৰিছোঁ। তেখেতৰ সৈতে লোৱা সাক্ষাৎকাৰটো পাঠকবৃন্দলৈ আগবঢ়ালোঁ -------------\nজ্ঞানম্ ------ প্ৰথমে আপোনাক ওপজা দিনৰ আন্তৰিক শুভকামনা জনালোঁ। আপুনি সুস্থ হৈ থাকক, আপোনাৰ দীৰ্ঘায়ু কামনা কৰিলোঁ।\n১৯৬৬ চনত বেংকক এচিয়ান গেমছ্ত ৮০০ মিটাৰ দৌৰি সোণৰ পদক বুটলি আপুনি দেশলৈ গৌৰৱ কঢ়িয়াই আনিছিল । ক্ৰীড়াৰ ক্ষেত্ৰখনত প্ৰথম যাত্ৰাৰ আৰম্ভণি কিদৰে হৈছিল, সেই বিষয়ে কিছু কথা জনাব ।\nভোগেশ্বৰ বৰুৱা ------ নমস্কাৰ । শৈক্ষিক গোট জ্ঞানমলৈ শুভকামনা জ্ঞাপন কৰিলোঁ । ১৯৬০ চনত ভাৰতীয় সৈন্যবাহিনীৰ চাকৰিত অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ চেকেন্দ্ৰাবাদত যোৱাৰ পিছত মোৰ খেলৰ পৰিক্ৰমা আৰম্ভ হৈছিল । প্ৰথমতে মই বক্সিং আৰু ফুটবল খেলত মনোনিৱেশ কৰিছিলোঁ । ফুটবল খেলত পাৰদৰ্শিতাৰ কাৰণেই আমাৰ দলত স্থান পাইছিলোঁ । দলৰ হৈ দিল্লীত অনুষ্ঠিত ফুটবল প্ৰতিযোগিতা এখনত ভাগ ল'বলৈ গৈছিলোঁ ১৯৬২ চনত । তাত দুই-তিনিদিন অনুশীলন কৰাৰ পিছত খেল প্ৰতিযোগিতাখন বাতিল হৈছিল । ভাৰত- চীন যুদ্ধৰ ৰণডংকা বাজিছিল । বৰ হতাশা হৈছিল মনত । ফুটবল খেলুৱৈ হিচাপে সফলতা লাভ কৰাৰ আশা তাতেই সমাপ্ত হৈছিল । ১৯৬০ চনৰ পৰা বিভিন্ন বক্সিং প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰিছিলোঁ যদিও মনটো আছিল ফুটবল খেলতহে । শিৱসাগৰৰ জয়সাগৰত সৰুৰে পৰা ৰবাবটেঙাৰ বল খেলি ডাঙৰ-দীঘল হৈছিলোঁ । ফুটবল বলিয়া সৰুৰে পৰাই আছিলোঁ , কিন্তু গাঁৱত উপযুক্ত সুবিধা তথা প্ৰশিক্ষণৰ অভাৱত সফল হ'ব পৰা নাছিলোঁ । ১৯৬২ চনত ফুটবলত সফল হোৱাৰ মনৰ ইচ্ছা পূৰ্ণ নোহোৱাত ভাঙি পৰিছিলোঁ । কেইদিনমানৰ পিছত বিভাগীয় খেল প্ৰতিযোগিতাৰ কাৰণে দৌৰৰ অনুশীলন কৰিছিলোঁ । ৪০০ মিটাৰ দৌৰত ভাল ফলাফল দেখুৱাই ১৯৬৪ চনত অনুষ্ঠিত হ'বলগীয়া অলিম্পিক খেলৰ ট্ৰায়েল দিবলৈ গৈছিলোঁ । কিন্তু তেতিয়া মিলখা সিং 'ষ্টাৰ' খেলুৱৈ । ১০০ মিটাৰ, ২০০ মিটাৰত তেওঁ প্ৰতিনিধিত্ব কৰিব। ৪০০ মিটাৰত তেওঁ হিটতহে দৌৰিব, ফাইনেল নহয় । মোৰ অলিম্পিকৰ আশা নিৰ্বাপিত হ'ল ট্ৰায়েল নিদিয়াকৈ । তাৰ পিছত সহকৰ্মী এগৰাকীৰ উপদেশমৰ্মে ৮০০ মিটাৰত মনোনিৱেশ কৰি এচিয়ান গেমছৰ আগতে বাংগালোৰত অনুষ্ঠিত হোৱা প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰি ৰাষ্ট্ৰীয় অভিলেখ গঢ়ি প্ৰথম হৈছিলোঁ । অৱশ্যে তেতিয়া মই ৰাজস্থানৰ হৈ খেলত অংশগ্ৰহণ কৰিছিলোঁ । তাৰ পাছত বেংকক এচিয়ান গেমছত অংশগ্ৰহণ , এতিয়া সেইয়া ইতিহাস।\nজ্ঞানমৰ প্ৰশ্ন------ আমি জানিব পাৰিছোঁ যে, আপুনি অসম চৰকাৰে মনোনয়ন কৰা পদ্মশ্ৰী বঁটা প্ৰত্যাখ্যান কৰিছিল। ইয়াৰ কাৰণ কি আছিল ?\nভোগেশ্বৰ বৰুৱা------ ৰাজ্য এখনৰ খেলুৱৈ, সাহিত্যিক, বিশিষ্ট ব্যক্তিক পদ্মশ্ৰী বঁটাৰ কাৰণে মনোনীত কৰি পদ্মশ্ৰী বঁটা দিব পৰাটো ৰাজ্য চৰকাৰ এখনৰ কৃতিত্ব । আজিৰ পৰা ৪-৫ বছৰমান আগতে ক্ৰীড়া প্ৰাধিকৰণৰ তৰফৰ পৰা ৰাজ্য চৰকাৰৰ জৰিয়তে মোৰ নামটো পদ্মশ্ৰী বঁটাৰ কাৰণে প্ৰেৰণ কৰিব বিছাৰিছিল । কথাটো গম পাই মই তেখেতসকলক মোৰ নামটো নপঠাবলৈ অনুৰোধ জনাইছিলোঁ । লগতে মোক এই বঁটা প্ৰদান কৰিলে মই পোনছাটেই প্ৰত্যাখ্যান কৰিম বুলি কৈছিলোঁ । মোৰ বয়স হৈছে যথেষ্ট । বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত সুনাম অৰ্জন কৰা উঠি অহা প্ৰজন্মক মনোনীত কৰি পদ্মশ্ৰী বঁটা প্ৰদান কৰাৰ ব্যৱস্থা কৰক । তেতিয়াহে ভৱিষ্যতে সেইসকলে পদ্মভূষণ, পদ্মবিভূষণ, ভাৰতৰত্ন বঁটা লাভ কৰি অসমৰ গৌৰৱ বৃদ্ধি কৰিব ।\nজ্ঞানমৰ প্ৰশ্ন------ সকলো সচেতন পিতৃ -মাতৃয়ে সন্তানক ডাক্তৰ, ইঞ্জিনীয়াৰ হোৱাৰ সপোন দেখুৱায়। কিন্তু ক্ৰীড়াৰ ক্ষেত্ৰখনতো সম্ভাৱনা যথেষ্ট আছে । আমাৰ অভিভাৱকসকলৰ ক্ৰীড়াৰ প্ৰতি আগ্ৰহহীনতাৰ কাৰণ কি বুলি ভাৱে ? এইক্ষেত্ৰত আপোনাৰ পৰিয়ালৰ ভূমিকা কেনেকুৱা আছিল ?\nভোগেশ্বৰ বৰুৱা:------ বৰ্তমান সময়ত মই আকৌ ক্ৰীড়াৰ প্ৰতি অভিভাৱকসকল আগ্ৰহী হোৱাহে দেখিছোঁ । আজি গুৱাহাটীৰ লʼৰা-ছোৱালীবোৰক বিদ্যালয়ৰ আগত ৰাতিপুৱা আৰু বিদ্যালয়ৰ পিছত আবেলি অভিভাৱকসকলে বিভিন্ন খেলৰ প্ৰশিক্ষণ দিবলৈ ঢাপলি মেলে । ল'ৰা-ছোৱালীৰ লগতে মাক-দেউতাকসকলো ক্ৰীড়াৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হোৱা দেখা গৈছে । এইক্ষেত্ৰত বিভিন্ন খেলৰ অৰ্থসৰ্বস্ব প্ৰতিযোগিতাসমূহে অভিভাৱক সকলক আগ্ৰহী কৰি তুলিছে । গ্ৰাম্য অঞ্চলত অৱশ্যে এতিয়াও অভিভাৱকসকল ক্ৰীড়াৰ প্ৰতি উদাসীন । আৰ্থিক অৱস্থা তথৈবচ কাৰণে গাঁৱৰ সহজ-সৰল অভিভাৱকসকলে নিজৰ লৰা ছোৱালীক পঢ়াশুনা কৰাই চাকৰিৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত কৰি আহিছে । ইয়াৰ উপৰিও খেলৰ প্ৰশিক্ষণৰ কাৰণে প্ৰয়োজনীয় অৰ্থ যোগান ধৰিব নোৱাৰাটো ক্ৰীড়াৰ প্ৰতি অনীহাৰ এক কাৰণ ।\nজ্ঞানমৰ প্ৰশ্ন------ আমাৰ গ্ৰাম্য অঞ্চলবোৰত বহুতো প্ৰতিভা লুকাই আছে । সেইসকল প্ৰতিভাধৰক উলিয়াই আনিবলৈ কেনেকুৱা পদক্ষেপ লোৱা উচিত ? আপোনাৰ পৰামৰ্শ জানিব বিচাৰিম ।\nভোগেশ্বৰ বৰুৱা------ হয় । আমাৰ গ্ৰাম্য অঞ্চলত যথেষ্ট প্ৰতিভা লুকাই আছে । সিহঁতক নিজৰ খেলবোৰত উন্নতি কৰাবলৈ পঞ্চায়ত পৰ্যায়ৰ পৰাই খেলৰ প্ৰশিক্ষণ, আন্ত: গাঁথনি তথা প্ৰতিযোগিতাৰ ওপৰত চৰকাৰে অধিক গুৰুত্ব দিব লাগিব । এই ক্ষেত্ৰত আমি নিজেই চৰকাৰক বহুবাৰ পৰামৰ্শ দিছোঁ । আজি হাৰিয়ানা, পঞ্জাৱ, মণিপুৰ প্ৰভৃতি ৰাজ্যৰ খেলুৱৈসকল আগবাঢ়ি যোৱাৰ মূল কাৰণ হ'ল সেই ৰাজ্যবোৰে ক্ৰীড়াৰ ক্ষেত্ৰত লোৱা সুপৰিকল্পনা । কিন্তু দেখা যায় যে আমাৰ ৰাজ্য চৰকাৰবোৰে আগৰপৰাই ক্ৰীড়া ক্ষেত্ৰত উপযুক্ত পৰিকল্পনা লোৱা দেখা নগ'ল । উপযুক্ত পৰিকল্পনা অবিহনে গ্ৰাম্য প্ৰতিভাবোৰক বিচাৰি উলিয়াই আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়লৈ নিব পৰাটো সম্ভৱ নহয় ।\nজ্ঞানমৰ প্ৰশ্ন------ প্ৰতিবাৰে অলিম্পিকত আমাৰ দেশে সীমিত প্ৰদৰ্শনহে কৰিবলৈ সক্ষম হৈ আহিছে । আপোনাৰ দৃষ্টিত ইয়াৰ অন্তৰালৰ কাৰণ কি ?\nভোগেশ্বৰ বৰুৱা------কথাটো একেবাৰে সত্য । ১২৫ বছৰীয়া অলিম্পিক ইতিহাসত ভাৰতৰ প্ৰদৰ্শন অতি পুতৌজনক । ইয়াৰ প্ৰধান কাৰণ হ'ল গোটেই ভাৰতবৰ্ষত খেলপথাৰবোৰৰ উপযুক্ত তথা বিজ্ঞানসন্মত আন্ত:গাঁথনিৰ অভাৱ । মই যেতিয়া ১৯৬৬ চনত এচিয়ান গেমছত পদক পাইছিলোঁ , সেই সময়ত অকল দিল্লীতহে ভাল খেলৰ সুবিধা আছিল । তাৰ পিছত বাংগালোৰত অলপ উন্নত সুবিধা আছিল । বিভিন্ন ৰাজ্যত খেলপথাৰবোৰ আছিল যদিও উন্নত মানৰ নাছিল । এতিয়া গুৱাহাটীৰ সৰুসজাইত এথলেটিক্সৰ সুবিধা আছে যদিও বিভিন্ন জিলাৰ অনুন্নত পথাৰত খেলি থকা খেলুৱৈ এজনে সৰুসজাইত কৃতকাৰ্য হোৱাৰ আশা ক্ষীণ । একেখিনি কথা অলিম্পিকৰ প্ৰেক্ষাপটত ঘটে । ভাৰতৰ খেলপথাৰ তথা প্ৰশিক্ষণ এতিয়াও বিশ্বপৰ্যায়ৰ হৈ উঠা নাই । সেয়েহে ভাৰতৰ খেলুৱৈ সকলে বিশ্বৰ অন্য দেশৰ লগত ফেৰমাৰি পদক অৰ্জন কৰা দুৰূহ হৈ পৰে । এইধৰণৰ কথাবোৰৰ কাৰণে ভাৰতৰ অলিম্পিকত প্ৰদৰ্শন পুতৌজনক ।\nজ্ঞানমৰ প্ৰশ্ন------ অলিম্পিক বা আন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ খেলত যেতিয়া আমাৰ দেশৰ বা ৰাজ্যৰ কোনো খেলুৱৈ অৱতীৰ্ণ হয়, সেই সময়ত ৰাইজৰ ফালৰপৰা শুভেচ্ছাৰ অতিবৃষ্টি হোৱা যেন অনুভৱ হয়। তেনে সময়ত খেলুৱৈসকলে কেনেদৰে নিজৰ মানসিক স্থিতি সন্তুলিত কৰি ৰাখি নিজ লক্ষ্যত উপনীত হব ? এইক্ষেত্ৰত আপোনাৰ মতামত জানিব বিচাৰিম ?\nভোগেশ্বৰ বৰুৱা------আমাৰ ভাৰতীয়সকল বেছি আৱেগিক । আৱেগৰ বশৱৰ্তী হৈ আমি কেতিয়াবা এনে কিছুমান পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰোঁ যে সময়ত খেলুৱৈ সকলৰ অতিমাত্ৰা চাপ বৃদ্ধি হয় । এইবাৰ অলিম্পিকত লাভলীনাৰ পদক জয়ৰ কাৰণে অসমৰ গাঁও, নগৰ-চহৰত চাকি জ্বলাই প্ৰাৰ্থনা কৰা দেখা গ'ল। কিন্তু এইদৰে প্ৰাৰ্থনা কৰি কাৰোবাক পদক জয়ত সহায় কৰিব নোৱাৰি । এইধৰণৰ কথাবোৰে চাপহে সৃষ্টি কৰে। মই কিন্তু লাভলীনাৰ পদক পোৱাৰ কাৰণে প্ৰাৰ্থনা কৰা নাই । মই মাথোঁ প্ৰাৰ্থনা কৰিছোঁ তাই যাতে কোনো আঘাত নোপোৱাকৈ ঘৰলৈ উভতি আহিব পাৰে । কাৰণ বক্সিং এক বিপদসংকুল খেল। লাভলীনা সৰু ছোৱালী । তাই বহুদিনলৈকে খেলিব পাৰিব । সেয়েহে তাই আঘাতমুক্ত হৈ থাকক । আজিকালি সামাজিক মাধ্যম আৰু সংবাদ মাধ্যমৰ যোগেদি প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰৰ ফলত খেলুৱৈসকলে যথেষ্ট চাপৰ সন্মুখীন হ'বলগীয়া হয় । এটা ভাল কথা যে আজিকালি খেলুৱৈসকলে খেলৰ প্ৰশিক্ষণ লোৱাৰ উপৰিও মানসিক চাপ প্ৰতিৰোধ কৰিব পৰা অনুশীলন কৰা দেখা যায় । আমাৰ সময়ত সংবাদ মাধ্যমৰপৰা কোনো ধৰণৰ চাপৰ সন্মুখীন হোৱা নাছিলোঁ । এটা কথা, মই বেংকক এচিয়ান গেমছত সোণৰ পদক অৰ্জন কৰা বাতৰি এমাহমান পিছতহে অসমৰ মানুহে গম পাইছিল । এতিয়া আমাৰ সকলোৰে দায়িত্ব যে খেল প্ৰতিযোগিতা এখনত অংশগ্ৰহণ কৰা খেলুৱৈসকলক শুভেচ্ছা জ্ঞাপন কৰাৰ নামত আমি তেওঁলোকৰ মানসিক চাপ যেন বৃদ্ধি নকৰোঁ ।\nজ্ঞানমৰ প্ৰশ্ন------- চাৰ, আপোনাৰ জন্মদিনটো অসম চৰকাৰে ' অভিৰুচি ক্ৰীড়া দিৱস ' হিচাবে পালন কৰি আহিছে। এই দিৱসটোৰ লগত সংগতি ৰাখি নৱ-প্ৰজন্মৰ বাবে বা প্ৰতিভাসম্পন্ন খেলুৱৈৰ বাবে আৰু কিবা কৰিবলগীয়া আছে বুলি আপুনি ভাৱে নেকি ?\nভোগেশ্বৰ বৰুৱা ------ প্ৰতিবছৰে অসম ভিত্তিত এখন দৌৰ (১০০ মিটাৰ, ২০০ মিটাৰ, ৪০০মিটাৰ.....) প্ৰতিযোগিতা অভিৰুচি ক্ৰীড়া দিৱসৰ লগত সংগতি ৰাখি অনুষ্ঠিত কৰিলে দৌৰবিদ উলিয়াই অনাত সুবিধা হ'ব । চৰকাৰে এই বিষয়ত চিন্তা কৰিব পাৰে । ইয়াৰ উপৰিও উচ্চ প্ৰাথমিক বিদ্যালয় পৰ্যায়ৰপৰা প্ৰতিভাসম্পন্ন খেলুৱৈ বাছনি কৰি জলপানিৰ ব্যৱস্থা কৰিব লাগে । চৰকাৰে বিভিন্ন জিলাৰ কৃতী খেলুৱৈসকলৰ লগত উদীয়মান খেলুৱৈসকলৰ অনুশীলনৰ ব্যৱস্থা কৰিলেও ন ন প্ৰতিভাক উলিয়াই আনিব পৰা যাব । শেষত অৱসৰ গ্ৰহণ কৰা খেলুৱৈসকলক বিভিন্ন চৰকাৰী ক্ৰীড়া-সংগঠনৰ মুৰব্বী অথবা পৰিচালনাৰ দায়িত্ব দিলেও ৰাজ্যখনৰ খেলৰ ক্ষেত্ৰখনৰ যথেষ্ট পৰিমাণে উন্নতি সাধন হ'ব বুলি মোৰ বিশ্বাস ।\nজ্ঞানম------ চাৰ , আপুনি আমাক আপোনাৰ বহুমূলীয়া সময়খিনি দি ই-আলোচনী 'জ্ঞানম্'ৰ কাৰণে সাক্ষাৎকাৰটো দিয়া বাবে শৈক্ষিক গোট জ্ঞানম, কামৰূপৰ তৰফৰ পৰা অশেষ ধন্যবাদ জ্ঞাপন কৰিলোঁ । আপুনি সুস্থ- সবল হৈ থাকক , আপুনি দীৰ্ঘায়ু হওঁক , আপুনি নৱ-প্ৰজন্মৰ কাৰণে সদায় আদৰ্শ হৈ থাকক । আগন্তুক দিনত জ্ঞানমৰ মজিয়াত আপোনাক আকৌ লগ পোৱাৰ আশাৰে আজিলৈ বিদায় লৈছোঁ ।\nভোগেশ্বৰ বৰুৱা ------ ভাল লাগিল । ই-আলোচনী 'জ্ঞানম্'ৰ যাত্ৰা চিৰপ্ৰবাহমান হওঁক । শৈক্ষিক গোট জ্ঞানম্ , কামৰূপৰ প্ৰতিটো শুভকামলৈ আন্তৰিক শুভেচ্ছা জ্ঞাপন কৰিলোঁ ।\nসহ: শিক্ষক( বিজ্ঞান)\nপূৱপাৰ মদাৰতলা উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়\n২য় বছৰ১ম সংখ্যা Interview সাক্ষাৎকাৰ


চৰ্চাৰ শীৰ্ষত থকা কোন এই 'ৰকষ্টাৰ' আম্পায়াৰ? - Olympia Sports\nHomeNewsচৰ্চাৰ শীৰ্ষত থকা কোন এই 'ৰকষ্টাৰ' আম্পায়াৰ?\nচৰ্চাৰ শীৰ্ষত থকা কোন এই ‘ৰকষ্টাৰ’ আম্পায়াৰ?\nকালি কলকাতা নাইটৰাইডাৰ্ছ আৰু ছানৰাইজাৰ্ছ হায়দৰাবাদৰ মাজত অনুষ্ঠিত হৈছিল আইপিএলৰ ৩৫ সংখ্যক মেচখন। মেচখনত চুপাৰ অভাৰত কলকাতাই হায়দৰাবাদক পৰাস্ত কৰিবলৈ সক্ষম হয়। অৱশ্যে কালিৰ এই মেচখনক লৈ যিমান চৰ্চা আৰম্ভ হৈছে তাতকৈ বেছি চৰ্চা হৈছে মেচখনৰ এগৰাকী আম্পায়াৰক লৈ হে।\nকালিৰ মেচখনৰ দুগৰাকী আম্পায়াৰৰ ভিতৰত এগৰাকী আম্পায়াৰ আছিল পশ্চিম পাঠক। এই পশ্চিম পাঠকক লৈয়ে এতিয়া সৰ্বত্ৰ চৰ্চা। মেচখনত পশ্চিম পাঠকে দীঘল হেয়াৰ ষ্টাইলেৰে আম্পায়াৰিং কৰিছিল। তেওঁৰ এই হেয়াৰ ষ্টাইল দেখিয়েই আৰম্ভ হৈছে চৰ্চা। কোনো কোনোৱে কবলৈ বিচাৰে বলিউডৰ ব্লকবাষ্টাৰ ছবি ‘ৰকষ্টাৰ’ৰ ৰনবীৰ কাপুৰৰ দৰে লাগিছিল পাঠকক। ইয়াৰ উপৰিও আন একাংশ‌ই আকৌ ভাবিয়েই লৈছিল পশ্চিম পাঠক এগৰাকী মহিলা আম্পায়াৰ।\nPashchim Pathak khatarnak 💀💀💀\n— Ank (@ankmehta45) October 18, 2020\n— Geetika🏏 (@Geetikatuli) October 18, 2020\nউল্লেখ্য যে পশ্চিম পাঠক ভাৰতীয় ক্ৰিকেট নিয়ন্ত্ৰণ ব’ৰ্ড আৰু মুম্বাই ক্ৰিকেট এছ’শ্বিয়েছনৰ এগৰাকী সুদক্ষ আম্পায়াৰ। ইয়াৰ পূৰ্বে তেওঁ ২০১৪ আৰু ১৫ আইপিএলত আম্পায়াৰিং কৰিছিল। আনহাতে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত পাঠকে ২ খন টেষ্ট আৰু ৩ খন এদিনীয়াত আম্পায়াৰিং কৰাৰ অভিজ্ঞতা আহৰণ কৰিছে। তেওঁ ২০০৯ চনতে বিচিচিআইৰ দ্বাৰা আম্পায়াৰ হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰিছিল।\nPrevious articleসকলোৰে অলক্ষিতে শচীন তনয়া কলকাতা নাইটৰাইডাৰ্ছৰ শুভমন গীলৰ পত্নী হ’ল\nNext articleৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ খেলুৱৈয়ে জীয়াই থাকিবলৈ বিক্ৰী কৰিছে ‘হাড়িয়া’\nক্রিকেটৰ ডাকৱৰ্থ লেৱিছ নিয়মৰ অন্যতম স্ৰষ্টা টনী লেৱিছ আৰু নাই


চাহ চেনি চাহিত্য চংবাদ – চাও খুন শিৱ ডেকা – ফটাঢোল\nচাহ চেনি চাহিত্য চংবাদ – চাও খুন শিৱ ডেকা\nনিজৰ চেম্বাৰতে ৰাতিপুৱা দুই ঘণ্টা ক্লায়েন্টৰ নতুন কেচ লোৱাটো উকীল বিজয় মহাৰাজৰ নিত্য কৰ্ম। তাৰপাছতহে তেওঁ বেলেগ কামলৈ মন মেলিব পাৰে। গোটেই অসমতে নাম থকা উকীল হিচাপে তেখেতৰ ক্লায়েন্টৰ সংখ্যাও বেছি। সৰু সৰু ক্লায়েন্টবোৰ আনলৈ ঠেলি ভব্য-গব্য নেতা, বুদ্ধিজীৱী, ঠিকাদাৰ, নামী দালাল বোৰৰ কেচবোৰহে তেখেতে নিজে লয়।\nআজি তেওঁৰ ক্লায়েন্ট সাংবাদিক বন্ধু, লেখক তথা বুদ্ধিজীৱি মনাই। কালিয়েই ফোন কৰি এপইন্টমেণ্ট লৈ থৈছে।\nসময়মতে মনাই আহি পালেহি। তেওঁক দেখি বিজয়ে মোচকুছাত তাও দি বোলে,- “আপোনালোকৰ দৰে গণ্য মান্য লোকৰ কেচ থাকিব পাৰে বুলি ভাবিবই নোৱাৰি ।“\nমনাইঃ “লাজ নিদিব আৰু বুজিছে, কেচ কোনেও দিয়া নাই, মইহে দিম বুলি ভাবিছোঁ।“\nবিজয়ঃ “আৰে, কি কথা কৈছে, মিছামিছি কিয় ঝেঙত সোমাইছে! কাৰ ওপৰত কি কেচ দিব লগা হ’ল?”\nমনাইঃ “আপুনিটো জানেই, সাহিত্য কৰা মানুহ, মাজে মাজে ভিন্ন ধৰ্মী লেখা বিচাৰে পাঠকে। ব্যস্ত জীৱন সদায় চিন্তা কৰিবও নহয় বেলেগকৈ কিবা। সেইবাবে মানুহৰ লগত কথা পাতোঁ। আজি কালি চেনেলৰ টক শ্ব’বোৰত যাবৰ পৰা মানুহৰ লগত য’তে ত’তে বহি কথাও পাতিব নোৱাৰা হলোঁ। প্ৰোগ্ৰা’মৰ ৰেটৰ কথা থাকেতো!“\nবিজয়ঃ “আট্চা, তাতেনো কি হ’ল! মইও বাহিৰত লগ নহওঁ ক্লায়েন্টৰ লগত। আখিৰ ৰেট কা চৱাল হেই।“\nমনাইঃ “মানুহৰ মনবোৰ বুজিবলৈ মই ফেচবুকত মানুহবোৰৰ লগত, মানে বিশেষ কৈ কাৰোবাৰ পত্নী, কাৰোবাৰ ভগ্নী, কাৰোবাৰ প্ৰেমিকাবোৰৰ লগত কথা পাতিব ল’লোঁ। পুৰুষ বিলাকৰ লগত কথা পাতি ভাল নালাগে, ফিলিংগ্চ বোৰ বুজি পোৱা টাইপ যে।“\nবিজয়ঃ ‘তেওঁলোকে কথা পাতে নে, অপুনিহে হাই, হেল্ল কৰি থাকে?”\nমনাইঃ “পাতে পাতে, কিছুমানে টো জীৱনৰ সমস্ত কথা কয়। পুৰণা প্ৰেমিকৰ প্ৰথম চিঠি খনৰ পৰা লাষ্ট চামাৰত যোৱা শ্বিলং ট্ৰিপলৈকে কয়।“\nবিজয়ঃ “কি আচৰিত, কেনেকৈ সোধে এইবোৰ?”\nমনাইঃ “ক’তনো মই পেঘেনিয়াই পেঘেনিয়াই সুধি থাকোঁ! তোমাৰ কথা লিখিম। কোৱা বুলি কলেই …! “\nবিজয়ঃ “আচৰিত! চেনি খাইনে ?” ——- চাহ’ৰ কাপটো আগবঢ়াই দিবলৈ লৈ উকীল মহাৰাজে সুধিলে।\nমনাইঃ “আপুনি জানেই চোন মিঠা মোৰ প্ৰিয়, অকণমান বেছিকৈ দিব। এই চেনি ন’হলে মোৰ নচলে, চাহত চেনি, মিঠা মিঠাই খাই খাই জিভা খন বেয়া হ’ল বুজিছে। মেছেজ ফোন বোৰতো চেনি বিচাৰি ফুৰোঁ, হে হে .. “\nবিজয়ঃ “এইবোৰ দেখিলে শুনিলে নিজৰো চাহিত্যিক হ’বৰ মন যায় হে!”\nমনাইঃ “সেইবোৰেই কাল হ’ল বুজিছে। সুন্দৰী নাৰী এগৰাকীৰ লগত চেনি খোৱা বেছি হৈছিল। অৱশ্যে অকল মইয়ে নহয়, তেৱোঁ সুবিধা বুজি খাইছিল অলপ। এতিয়া তেওঁৰ পতিয়ে সেইবোৰ পাই স্ক্ৰীন শ্ব’ট লৈ মোক সামাজিক ভাৱে শ্বুট কৰাৰ দৰে কৰি ফুৰিছে। তাৰেই কেচ এটা দিওঁ বুলি ভাবিছোঁ।“\nবিজয়ঃ “আপুনি চিন্তা নকৰিব, মই আপোনাৰ কেছ চাম। আপোনাৰ পৰা শিকিব লগা ঢেৰ আছে। আপুনি মাত্ৰ নিজৰ কাম কৰি যাওক।“\nমনাইঃ “আপুনি নাম থকা মানুহ, আপোনাৰ কথাই আশ্বস্ত কৰিলে।“\nবিজয়ঃ “এই লিখা মেলাবোৰ শিকাবচোন অলপ মান, পেপাৰে পত্ৰই নিজৰ নামটো চাবৰ মন যায়।“\nমনাইঃ “কোনে মানা কৰিছে লিখক না, মই পাব্লিশিং কৰাই দিম নহয়।“\nবিজয়ঃ “কিযে কয় আৰু আপুনি, ৰাতিপুৱা চাহ কিহেৰে খালোঁ, দুপৰীয়া পাহৰি যাওঁ, দুপৰীয়া ভাত খালোঁনে নাই ৰাতিলৈ পাহৰি যাওঁ, আকৌ ৰাতি পুৱাৰ চাহকাপ কিহেৰে খাম চিন্তা কৰিব হয়েই।“\nমনাইঃ “বঢ়িয়া, বঢ়িয়া আইদিয়া, এইখিনি কথাকেই কবিতা বনাই লিখক।“\nবিজয়ঃ “নাই নাই, মোৰ দ্বাৰা কবিতা, ন’হব দেই।“\nমনাইঃ “আপুনি কৈ যাব, ধুনীয়া এছিষ্টেণ্ট এগৰাকী পঠাই দিম, তেওঁ টাইপ কৰি নিব।“\nবিজয়ঃ “বাৰু যত্ন কৰি চাম।“\nৰাতিলৈ এছিষ্টেণ্ট আহিল আৰু বিজয় চাৰে দুৰুল খোৱা জিভাৰে কবিতা গাই গ’ল, ধুনীয়া এ্ছিষ্টেণ্টে টাইপ কৰি গ’ল, পিছদিনা বাতৰি কাকতত কবিতাটো প্ৰকাশ হ’ল,-\n#আজি কালি অহাকালি যোৱাকালি\nফু ফু গ’লো\nকি নাখালো ,\n(কাহিনীত উল্লেখিত চৰিত্ৰ সমূহ সম্পূৰ্ণ কাল্পনিক।)\n« বিঢ়াৰ সংসাৰ- প্ৰণীতা গোস্বামী বৰঠাকুৰ\nআপদীয়া পদ্য- ৰুলী ডেকা দত্ত »\nৱাহ….কি মজ্জা লাগিছে….\nবঢ়িয়া৷এনেকুৱা চাহিত্যিক ময়ো হ’ব খোজো৷\nচেনিৰাম সাহিত্যিক। ভাল লাগিল\nমজা মজা শিৱ৷\nYour IP: 2405:204:b10b:8a9f:891a:f63d:3fd3:8d6d


assam-government-office-open-notification– News18 Assam\nকেতিয়াৰ পৰা খুলিব চৰকাৰী কাৰ্যালয়? লগতে আৰু বহু গুৰুত্বপূৰ্ণ খবৰ\nUpdated:April 12, 2020, 8:24 PM IST\nল’ক ডাউনৰ সময়ছোৱাত বন্ধ হৈ আছে চৰকাৰী কাৰ্যালয়সমূহ\nLast Updated: April 12, 2020, 8:24 PM IST\nল’ক ডাউনৰ সময়ছোৱাত বন্ধ হৈ আছে চৰকাৰী কাৰ্যালয়সমূহ ৷ দুই এক অত্যাৱশ্যকীয় সেৱাৰ বাহিৰে তলাবন্ধ আনবোৰ কাৰ্যালয় ৷ কিন্তু শীঘ্ৰেই খুলিব চৰকাৰী কাৰ্যালয় ৷ খোল খাব চাহ বাগিচা সমূহো ৷\nবাগানৰ কৰ্মচাৰীয়ে কামৰ সময়ত মাস্ক পৰিধান কৰাতো বাধ্যতামূলক। বাগানে বাগানে চেনিটাইজাৰ থাকিব লাগিব।পুৱা ৭বজাৰ পৰা ৩ বজালৈ খুলিব চাহ বাগান ৷সোমবাৰৰ পৰাই খুলিব অসমৰ সকলো চাহ বাগান। আনকি বিহুৰ সময়তো খোলা থাকিব চাহবাগান। কিন্তু কিছু নিয়মৰ মাজেৰেহে খুলিব লাগিব চাহ বাগিচা ৷\nকি কি নিয়ম কৰা হৈছে জনালে অসম চৰকাৰৰ ৰাজ্যিক মন্ত্ৰী সঞ্জয় কিষানে-\nসকলো শ্ৰমিক একেলগে আহিব নোৱাৰিব ৷\nশ্ৰমিক সকলক ভাগ কৰা হ'ব দুটা ভাগত ৷ ৫০% শ্ৰমিকহে এবাৰত আহিব পাৰিব ৷\nসামাজিক দূৰত্ব বজাই ৰাখিব লাগিব বাগিচা সমূহে ৷ থাকিব লাগিব ছেনিটাইজেছনৰ ব্যৱস্থা।\nকেতিয়াৰ পৰা খুলিব চৰকাৰী কাৰ্যালয়?\nঠিক একেদৰে অতি সোনকালে খুলিব চৰকাৰী একাংশ কাৰ্যালয় ৷ উন্নয়ণমূলক কাম সম্পূৰ্ণৰূপে স্তব্ধ হৈ পৰাত এই পৰামৰ্শ মন্ত্ৰী পৰিষদৰ ৷\nএই সন্দৰ্ভত মন্ত্ৰী ভৱেশ কলিতাই কয় যে, ‘১৫ এপ্ৰিলৰ পৰা খোলা হ’ব চৰকাৰী কাৰ্যালয় ৷ মানুহে বন্ধ পালন কৰিয়েই আছে ৷ অৱশ্যে বহু কথা কেন্দ্ৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিব ৷ কাৰ্যালয়ত উপস্থিত থাকিবলগীয়া কৰ্মচাৰীৰ সংখ্যা ৫০%হয় নে কমিব,সেইয়া কাইলৈ স্পষ্ট হ’ব। কৰ্মচাৰীৰ উপস্থিতি নিৰ্ভৰ কৰিব কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ ওপৰত ৷ হয়তো গ্ৰেড ৱান আৰু গ্ৰেড টু হে আহিব লাগিব কাৰ্যালয়লৈ।’\nFirst published: April 12, 2020, 8:24 PM IST


Amrita Gogoi:'তোমাৰ বাবেই মোৰ জীৱনটো হৈ পৰিছে ইমান সহজ, ইমান মসৃন'- স্বামী আৰু কন্যাৰ সৈতে ফটো শ্বেয়াৰ কৰি অভিনেত্ৰী অমৃতা গগৈৰ মৰমসনা পোষ্ট!– News18 Assam\nমুখ্যপৃষ্ঠা » ফটো » জীৱন শৈলী» Amrita Gogoi:'তোমাৰ বাবেই মোৰ জীৱনটো হৈ পৰিছে ইমান সহজ, ইমান মসৃন'- স্বামী আৰু কন্যাৰ সৈতে ফটো শ্বেয়াৰ কৰি অভিনেত্ৰী অমৃতা গগৈৰ মৰমসনা পোষ্ট!\nAmrita Gogoi:'তোমাৰ বাবেই মোৰ জীৱনটো হৈ পৰিছে ইমান সহজ, ইমান মসৃন'- স্বামী আৰু কন্যাৰ সৈতে ফটো শ্বেয়াৰ কৰি অভিনেত্ৰী অমৃতা গগৈৰ মৰমসনা পোষ্ট!\nঅমৃতা গগৈৰ এই ফেচবুক পোষ্টে ব্যাপক চৰ্চা লাভ কৰা দেখা গৈছে।\nNews18 Assam | News18 Assam | March 25, 2021, 9:22 PM IST\nজনপ্ৰিয় অভিনেত্ৰী অমৃতা গগৈ প্ৰায়ে চৰ্চাত থাকেয কিছুদিন পূৰ্বে অভিনেত্ৰীগৰাকীয়ে মাতৃত্বৰ গৌৰৱ অৰ্জন কৰিছে। কিন্তু সন্তান জন্ম হোৱাৰ কেইদিন মানৰ পিছৰ পৰাই অভিনেত্ৰীগৰাকী পুনৰ শ্বুটিঙত ব্যস্ত হৈ পৰা দেখুবলৈ পোৱা গৈছে।\nশেহতীয়াকৈ অমৃতা গগৈক একাংশই ছচিয়েল মিডিয়াত লিখিছে যে, 'মাক হোৱাৰ পিছতেই ইমান সোনকালে কামলৈ ঘুৰি অহাটো কেনেদৰে সম্ভৱ হ'ল? মোৰ ইনবক্সত বিভিন্নজনৰ শুভেচ্ছা আশীৰ্বাদৰ লগতে এই প্ৰশ্নটো প্ৰায়েই পাও, প্ৰায়েই পঢ়ো।'\nঅমৃতাই লগতে লিখিছে যে, ইয়াৰ উত্তৰতটো হৈছে ফটোখনত খৰা সেই বিশেষ ব্যক্তিজন।যিজনে মোক মানসিক আৰু শাৰীৰিক ভাৱে ভীষণ শক্তিশালী কৰি প্ৰতিটো দিনৰ বাবে মোক প্ৰস্তুত কৰি তোলে । এইজনেই হৈছে মোৰ "উত্তৰ"\n'তুমি মোক "মই" হৈ থাকিবলৈ দিয়া আজি মোৰ এই জীৱনটো তোমাৰ বাবেই হৈ পৰিছে ইমান সহজ, ইমান মসৃন।'- অসমৰ এগৰাকী অন্যতম জনপ্ৰিয় তথা মোহময়ী অভিনেত্ৰী অমৃতা গগৈয়ে আজি নিজৰ ফেচবুক একাউণ্টত এই কথা প্ৰকাশ কৰে।\nউল্লেখ্য যে, অমৃতা গগৈৰ এই ফেচবুক পোষ্টে ব্যাপক চৰ্চা লাভ কৰা দেখা গৈছে।\n৫ লাখ টকা মূল্যৰ ব্ৰাউন চুগাৰসহ জালত পৰিল ড্ৰাগছ সৰবৰাহকাৰী...


ভাৰতত ১৯৯১ চনত সেই সময়ৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী পি ভি নৰসিংহ ৰাও নেতৃত্বাধীন কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে অৰ্থনৈতিক সংস্কাৰ কাৰ্যসূচী প্ৰৱৰ্তন কৰিছিল। নৰসিংহ ৰাওৰ নেতৃত্ব আৰু বিত্ত মন্ত্ৰী মনমোহন সিংহৰ পৰিকল্পনাত ৰূপায়ণ হোৱা এই সংস্কাৰ কাৰ্যসূচীয়ে ভাৰতৰ অৰ্থনৈতিক ব্যৱস্থাত আমূল পৰিৱৰ্তন আনিবলৈ সক্ষম হয়।\nভাৰতৰ অৰ্থনৈতিক সংস্কাৰ সাধনৰ পটভূমি :\nভাৰত স্বাধীন হোৱাৰ পৰা ১৯৯০-৯১ চনলৈ ভাৰতীয় অৰ্থনীতি আছিল নিয়ন্ত্রিত অর্থনীতি। মিশ্ৰ অর্থনীতি ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰা হৈছিল যদিও ৰাজহুৱা খণ্ডক অধিক কৰ্তৃত্ব প্ৰদান কৰা হৈছিল। ব্যক্তিগত খণ্ড সম্পূর্ণৰূপে চৰকাৰৰ নিয়ন্ত্ৰণত আছিল। চৰকাৰে বিশেষকৈ অনুজ্ঞাপত্ৰ প্ৰদানৰ যোগেদি ব্যক্তিগত খণ্ডক নিয়ন্ত্রণ কৰিছিল। কিন্তু ১৯৯১ চনৰ বছৰটোত ভাৰতৰ অৰ্থনৈতিক অৱস্থা অতি শোচনীয় হৈ পৰিছিল। এনে শোচনীয় পৰিস্থিতি উদ্ভৱ হোৱাৰ মূল কাৰণসমূহ হৈছে -\n১. ৰাজহুৱা খণ্ডৰ দুৰ্বল প্ৰদৰ্শন\n১৯৫১চনৰ পৰা ১৯৯০ চনলৈ এই সুদীৰ্ঘ সময়ছোৱাত ভাৰতত ৰাজহুৱা খণ্ডক অৰ্থনৈতিক উন্নয়নৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা অৰ্পন কৰা হৈছিল।কিন্তু কেইটামান ৰাজহুৱা প্ৰতিষ্ঠানৰ বাহিৰে বাকী সকলো ক্ষেত্ৰত ৰাজহুৱা খণ্ডৰ প্ৰদৰ্শন নিৰাশাজনক আছিল। ৰাজহুৱা খণ্ডৰ উদ্যগসমূহত চৰকাৰী বিনিয়োগৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি কৰা হৈছিল যদিও তেনে ভালেমান উদ্যোগে লোকচান ভৰিব লগা হৈছিল। ১৯৯০ চনৰ মাৰ্চ মাহত ২৪৪ টা ৰাজহুৱা খণ্ডৰ লোকচান ভৰা উদ্যোগৰ ভিতৰত ৫৪ টাই ৰুগ্ন হৈ পৰিছিল। ফলত চৰকাৰী ব্যয় বৃদ্ধিৰ হাৰতকৈ আয় বৃদ্ধি কম হোৱা বাবে বৃহৎ বিত্তীয় ঘাটিয়ে দেখা দিছিল।\nঅত্যাৱশ্যকীয় সামগ্ৰীৰ সীমিত উৎপাদন আৰু মুদ্ৰাৰ যোগান বৃদ্ধি পোৱাৰ ফলত দেশৰ অৰ্থনীতিত মুদ্ৰাস্ফীতিৰ চাপ বৃদ্ধি পাইছিল। ফলত সমাজৰ দুৰ্বল শ্ৰেণীৰ লোক বাৰুকৈ ক্ষতিগ্ৰস্ত হৈছিল।\n৩. বৈদেশিক বাণিজ্যৰ ঘাটি\n১৯৯০-৯১ চনত ভাৰতত বৈদেশিক বাণিজ্যৰ ছবিখন ভয়াবহ হৈ পৰিছিল। অত্যধিক আমদানি শুল্ক আৰোপ কৰা সত্বেও আমদানি বহু পৰিমাণে বৃদ্ধি পাইছিল। আনহাতে, আন্তৰ্জাতিক বজাৰত ভাৰতীয় পণ্যৰ নিম্নমান আৰু অধিক মূল্যৰ বাবে ৰপ্তানি বৃদ্ধি পোৱা নাছিল।\n৪. বৈদেশিক মুদ্ৰাৰ ভাণ্ডাৰ হ্ৰাস\n১৯৯১ চনত ভাৰতত বৈদেশিক মুদ্ৰাৰ ভাণ্ডাৰ একেবাৰে হ্ৰাস পাইছিল। ভাৰতৰ ৰিজাৰ্ভ বেংকত জমা বৈদেশিক বিনিময়যোগ্য মুদ্ৰা কেৱল ১৫ দিনৰ বাবেহে যথেষ্ট আছিল।\nএনে এক আৰ্থিক সংকটৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পাবলৈ ভাৰত চৰকাৰে বিশ্ব বেংক আৰু আন্তৰ্জাতিক মুদ্ৰা নিধিৰ কাষ চাপে । ভাৰত চৰকাৰে এই দুই আন্তৰ্জাতিক সংস্থাৰ পৰা ৭ বিলিয়ন ডলাৰ ঋণ হিচাপে লাভ কৰে। কিন্তু এনে ঋণ প্ৰদানৰ চৰ্ত হিচাপে ভাৰতত উদাৰ আৰু মুক্ত অৰ্থনীতি প্ৰৱৰ্তনৰ প্ৰস্তাৱ আগবঢ়ায়। ভাৰত চৰকাৰে এই প্ৰস্তাৱত সন্মতি প্ৰদান কৰে আৰু নতুন আৰ্থিক নীতি ঘোষণা কৰে যাৰ বাবে অৰ্থনৈতিক ক্ষেত্ৰত বিভিন্ন সংস্কাৰ সাধন কৰে। এই অৰ্থনৈতিক সংস্কাৰ কাৰ্যসূচী উদাৰীকৰণ, ব্যক্তিগতকৰণ, গোলকীকৰণ বা বিশ্বায়নৰ অন্তৰ্গত সাধন কৰা হৈছিল।\nউদাৰীকৰণে দেশৰ আৰ্থিক ব্যৱস্থাৰ ওপৰত ভাৰত চৰকাৰৰ নিয়ন্ত্ৰণ শিথিলকৰণক সূচায়। ১৯৯১ চনৰ পূৰ্বে অনুজ্ঞাপত্ৰ, আমদানি আৰু ৰপ্তানি বাণিজ্য, বৈদেশিক মুদ্ৰাৰ লেনদেন আদিৰ ক্ষেত্ৰত বহুতো বাধা নিষেধ আৰোপ কৰা হৈছিল। ১৯৯১-ৰ সংস্কাৰ কাৰ্যসূচীয়ে দেশত উদাৰীকৰণ প্ৰক্ৰিয়াৰ আৰম্ভণি ঘটায়। এই সংস্কাৰসমূহ হ'ল-\n১. ঔদ্যোগিক অনুজ্ঞাপত্ৰ হ্ৰাস\nনতুন আৰ্থিক নীতিয়ে সুৰা, চিগাৰেট, বিপদযুক্ত ৰাসায়নিক দ্ৰব্য, ঔদ্যোগিক বিস্ফোৰণ, বৈদ্যুতিক সা-সৰঞ্জাম, ঔষধ আদি কেইবিধমান সামগ্ৰীৰ বাহিৰে বাকীবোৰৰ ক্ষেত্ৰত অনুজ্ঞাপত্ৰৰ ব্যৱস্থা উঠাই দিয়ে।\n২. ৰাজহুৱা খণ্ডৰ গুৰুত্ব হ্ৰাস\nঅৰ্থনৈতিক সংস্কাৰ নীতিয়ে ৰাজহুৱা খণ্ডৰ গুৰুত্ব হ্ৰাস কৰে। সম্পূৰ্ণৰূপে ৰাজহুৱা খণ্ডৰ অন্তৰ্গত উদ্যোগৰ পৰিমাণ ১৭-ৰ পৰা তিনিটা উদ্যোগলৈ হ্ৰাস পায়। সেইকেইটা হৈছে প্ৰতিৰক্ষা উৎপাদন, আণৱিক শক্তি আৰু ৰেল পৰিবহণ।\n৩. বিত্তীয় খণ্ডৰ সংস্কাৰ\nবিত্তীয় খণ্ডত ভাৰতৰ ৰিজাৰ্ভ বেংকৰ ভূমিকা হ্ৰাস কৰা হয়। ভাৰতীয় বেংক খণ্ডলৈ বৈদেশিক বেংকৰ আগমনত অনুমতি প্ৰদান কৰা হয়। তদুপৰি বেংকত বৈদেশিক মুদ্ৰা বিনিময়ৰ সীমা ৫১ শতাংশলৈ বৃদ্ধি কৰা হয়।\n৪. বৈদেশিক মুদ্ৰা বিনিময় সংস্কাৰ\nবৈদেশিক মুদ্ৰাৰ ঘাটি দূৰ কৰাৰ উদ্দেশ্যে ভাৰতীয় টকাৰ অৱমূল্যায়ন কৰা হয়। তদুপৰি, চৰকাৰে ভাৰতীয় টকাৰ মূল্য নিয়ন্ত্ৰণমুক্ত কৰাৰ ফলত বিদেশী মুদ্ৰাৰ লগত ভাৰতীয় টকাৰ বিনিময় মূল্য বজাৰ চাহিদা আৰু যোগানৰ দ্বাৰা নিৰ্ধাৰিত হয়।\n৫. বাণিজ্যিক সংস্কাৰ\nনতুন আৰ্থিক নীতিয়ে আমদানি আৰু ৰপ্তানিৰ ওপৰত থকা পৰিমাণাত্মক নিয়ন্ত্ৰণ বহু পৰিমাণে শিথিল কৰে। উদাহৰস্বৰূপে, ২০০১ চনৰ পৰা উৎপাদিত ভোগ্য সামগ্ৰী আৰু কৃষি সামগ্ৰীৰ ক্ষেত্ৰত পৰিমাণাত্মক নিয়ন্ত্ৰণ সম্পূৰ্ণৰূপে বাতিল কৰা হয়। তদুপৰি, আন্তৰ্জাতিক প্ৰতিযোগিতা বৃদ্ধিৰ বাবে ৰপ্তানি শুল্ক বাতিল কৰাৰ লগতে আমদানি শুল্কৰ পৰিমাণ হ্ৰাস কৰা হৈছে।\nব্যক্তিগতকৰণৰ অৰ্থ হৈছে চৰকাৰী নিয়ন্ত্ৰণ আৰু ব্যৱস্থাপনাৰ অধীনত থকা প্ৰতিষ্ঠানসমূহ বেচৰকাৰী খণ্ডলৈ মুকলি কৰি দিয়া।\nব্যক্তিগতকৰণে দেশৰ অৰ্থনৈতিক কামত ব্যক্তিগত খণ্ডৰ ভূমিকা বৃদ্ধি পোৱাকে সূচায়।\nব্যক্তিগতকৰণ দুই ধৰণে কাৰ্যকৰী কৰিব পাৰি :\n১. ৰাজহুৱা খণ্ডৰ প্ৰতিষ্ঠানসমূহৰ মালিকীস্বত্ব আৰু পৰিচালনা ৰাজহুৱা খণ্ডৰ পৰা ব্যক্তিগত খণ্ডলৈ বদলি কৰা।\n২. চৰকাৰী খণ্ডৰ প্ৰতিষ্ঠানৰ অংশপত্ৰ জনসাধাৰণ বা ব্যক্তিগত প্ৰতিষ্ঠানক বিক্ৰী কৰা। এই প্ৰক্ৰিয়াক নিৰ্বিনিয়োজন বুলি জনা যায়।\nগোলকীকৰণ বা বিশ্বায়ন :\nগোলকীকৰণ বা বিশ্বায়নৰ অৰ্থ হৈছে দেশ এখনৰ অৰ্থনীতিৰ সৈতে বিশ্বৰ অন্যান্য দেশৰ অৰ্থনীতিৰ সংযোগ স্থাপন বা সংহতি সাধন কৰা।\nগোলকীকৰণৰ দ্বাৰা ভাৰতীয় অৰ্থনীতিত বহুতো পৰিৱৰ্তন অনা হৈছে। উদাহৰস্বৰূপে,\n১. বিদেশী প্ৰযুক্তিবিদ্যা ভাড়াত অনাৰ ক্ষেত্ৰত বা দেশীয়ভাৱে উদ্ভৱ প্ৰযুক্তি বিদেশত পৰীক্ষণ কৰাৰ ক্ষেত্ৰত কোনো অনুমতিৰ প্ৰয়োজন নাই।\n২. ভাৰতীয় মুদ্ৰাৰ আন্তৰ্জাতিক সমতা ৰক্ষা কৰাৰ বাবে ১৯৯১ চনৰ 'টকা'ৰ ২০ শতাংশ অৱমূল্যায়ান কৰা হয়।\n৩. ভাৰতীয় অৰ্থনীতিৰ বিশ্ব অৰ্থনীতিৰ সৈতে সংযোগ সাধনৰ উদ্দেশ্যে ১৯৯২-৯৩ বৰ্ষৰ কেন্দ্ৰীয় বাজেটত ভাৰতীয় টকা আংশিকভাৱে পৰিৱৰ্তনীয় কৰা হয় আৰু ১৯৯৩-৯৪ বৰ্ষৰ বাজেটত ভাৰতীয় টকা সম্পূৰ্ণ পৰিৱৰ্তনীয় কৰা হয়।\nভাৰতত ১৯৯১ চনৰ অৰ্থনৈতিক সংস্কাৰৰ এক পৰ্যালোচনা :\nভাৰতত অৰ্থনৈতিক সংস্কাৰ সাধন কৰাৰ ফলস্বৰূপে যোগাত্মক আৰু ঋণাত্মক দুয়ো ধৰণৰ প্ৰভাৱ পৰিলক্ষিত হৈছে।\nঅৰ্থনৈতিক সংস্কাৰৰ যোগাত্মক প্ৰভাৱ বা সুফলসমূহৰ ভিতৰত উল্লেখনীয় হৈছে :\n১. মুঠ ঘৰুৱা উৎপাদনল হাৰ বৃদ্ধি হৈছে।\n২. বৈদেশিক বিনিময়যোগ্য মুদ্ৰাৰ যোগান বৃদ্ধি পাইছে।\n৩. মুক্ত অৰ্থনীতি প্ৰৱৰ্তনৰ ফলত প্ৰত্যক্ষ বৈদেশিক বিনিয়োগ বৃদ্ধি পাইছে।\n৪. অৰ্থনৈতিক সংস্কাৰৰ সময়ছোৱাত ৰপ্তানিৰ হাৰ বৃদ্ধি পাইছে।\n৫. মুদ্ৰাস্ফীতি নিয়ন্ত্ৰণ হৈছে। বাৰ্ষিক মুদ্ৰাস্ফীতিৰ হাৰ ১৯৯১-ৰ ১৭ শতাংশৰ পৰা ২০১৫-১৬ বৰ্ষত ৫.৪৮ শতাংশলৈ হ্ৰাস পাইছে।\nঅৰ্থনৈতিক সংস্কাৰৰ ঋণাত্মক প্ৰভাৱ বা কুফলসমূহৰ ভিতৰত উল্লেখনীয় হৈছে :\n১. গোলকীকৰণৰ ফলত উন্নত দেশসমূহ অধিক লাভান্বিত হৈছে, যিহেতু এই দেশসমূহে বিভিন্ন দেশত নিজৰ বজাৰ বঢ়াব পাৰিছে।\n২. ৰপ্তানি বৃদ্ধিত গুৰুত্ব আৰোপ কৰাৰ বাবে নগদ শস্যৰ উৎপাদনেও গুৰুত্ব পাইছে। ফলত খাদ্যশস্য উৎপাদন হ্ৰাস পোৱাত মূল্যবৃদ্ধি হৈছে।\n৩. মুক্ত অৰ্থনীতিত পণ্যৰ প্ৰতি অত্যধিক আসক্তিয়ে ভোগবাদী অৰ্থনীতিৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে যাৰ ফলত নৈতিকতাৰ পতন ঘটিব পাৰে।\n৪. অৰ্থনৈতিক সংস্কাৰ কাৰ্যসূচীত সামাজিক খণ্ড, যেনে, শিক্ষা আৰু স্বাস্থ্য অৱহেলিত হৈছে। এই ক্ষেত্ৰসমূহ অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ, যদিও কোনো গুৰুত্ব দিয়া নহ'ল; যাৰ ফলত শিক্ষা আৰু স্বাস্থ্যৰ উন্নতি পিছ পৰি ৰ'ল।\n৫. অৰ্থনৈতিক সংস্কাৰে উন্নয়ন বৃদ্ধি কৰিলেও কৰ্মসংস্থান বৃদ্ধিৰ ক্ষেত্ৰত বিফল হৈছে। উদাহৰস্বৰূপে, গ্ৰাম্য নিবনুৱাৰ হাৰ ১৯৯৩-৯৪ বৰ্ষত ৫.৬১ শতাংশ হোৱাৰ বিপৰীতে ১৯৯৯-২০০০-ত ৭.২১ শতাংশলৈ বৃদ্ধি পায়।\nসি যি কি নহওক, ভাৰতত অৰ্থনৈতিক সংস্কাৰে যোগাত্মক পৰিৱৰ্তন আনিছে বুলি ক'ব পাৰি। বিংশ শতিকাৰ শেষৰ দশকত দেখা দিয়া অৰ্থনৈতিক সংকটৰ পৰা উদ্ধাৰ তথা বিশ্ব দৰবাৰত ভাৰতীয় অৰ্থনীতিৰ প্ৰতিষ্ঠাপনত অৰ্থনৈতিক সংস্কাৰৰ ভূমিকা সৰ্বোত্তম।


Guwahatitimes.com – Page3– গুৱাহাটী টাইমছ- GuwahatiTimes Media\nমাজুলীৰ সোনাৰিআটীত ৰাসলীলাৰ প্ৰস্তুতি |\nOne arrested with arms and ammunition by Assam Police (Special Operation Team)\nনগাঁৱত অনুপ চেতিয়াৰ বিস্ফোৰক মন্তব্য । চৰকাৰে নাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়ক গৃহীত কৰাৰ যো-জা চলোৱাৰ বাবেই |\nAPSC ত উজ্লিল নগাঁও জাজৰিৰ হিমাদ্ৰী বৰা ।\nআজি আকৌ কৃষক মুক্তি সংগ্ৰাম সমিতিৰ কেন্দ্ৰীয় কাৰ্য্যালয়ত অখিল গগৈৰ সংবাদ মেল।\nনগাঁওত নিৰ্বাচন কেন্দ্ৰীক অভিযোগ- প্ৰতিভিযোগ৷\nCivil Aviation Minister Suresh Prabhu launches upgraded versions of AirSewa 2.0 web portal and Mobile App to make air travel convenient & hassle-free.\n49th International Film Festival of India to begin tomorrow at Panaji in Goa #IFFI2018\nHope Mr Patel hasaspine: Rahul Gandhi tweets attack on PM as RBI board meets.\nAmritsar grenade attack could be ‘terrorist act’, say Punjab police.\nPunjab police said Sunday the grenade attack onareligious congregation on the outskirts of Amritsar city appears to bea“terrorist act”. “It appears to haveaterror angle. Because it is againstagroup (of people) and it is not against any individual. There is no reason to throwahand grenade onagroup […]\nআজি আকৌ কৃষক মুক্তি সংগ্ৰাম সমিতিৰ কেন্দ্ৰীয় কাৰ্য্যালয়ত অখিল গগৈৰ সংবাদ মেল। নাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়ক সন্দৰ্ভত সংবাদমেল সম্বোধন কৰে কৃষক নেতা অখিল গগৈয়ে। “অসমীয়া মানুহৰ শংকা কেবল বাংলাদেশীৰ ওপৰত, কিন্তু বাংলাদেশীৰ নাম কৰ্তন কৰিলে সমাধান নহয় সমস্যাৰ। পাছপ’ৰ্ট সম্পৰ্কীয় বিধি জাননী বাতিল নহ’লে জীয়াই নাথাকিব অসমীয়া জাতি।” এনেধৰণৰ বহু গুৰুত্বপূৰ্ণ মন্তব্য কৰিলে কৃষক নেতা গৰাকীয়ে। […]\nZubeen garg celebrates birthday with fans.\nসমগ্ৰ ৰাজ্যৰ লগতে অভিযোগ প্ৰতিভিযোগেৰে উত্তাল হৈ আছে পঞ্চায়ত নিৰ্বাচনৰ বাবে নগাঁও জিলা ৷ এগৰাকী মহিলাই অগপ দলৰ সভাত অংশগ্ৰহণ নকৰাৰ বাবে ফক্কৰউদ্দিন নামৰ এজন অগপ নেতাই ভাড়াতীয়া গুণ্ডা কাচেম আলিক লগাই প্ৰহাৰ কৰা বুলি অভিযোগ তুলি নগাঁও সদৰ আৰক্ষী চকীত এক গোচৰ তৰে৷অন্যহাতে ড্ৰাগচ্ আসক্ত মহিলা গৰাকীৰ দ্বাৰা কোনো ৰাজনৈতিক ব্যক্তিয়ে আৰু বৰ্তমানৰ এগৰাকী […]\nমৰিগাওঁ বিভিন্ন পঞ্চায়তৰ প্ৰাৰ্থী সকল সাজু হৈছে আগন্তুক পঞ্চায়ত নিৰ্বাচনৰ বাবে।\nমৰিগাওঁ বিভিন্ন পঞ্চায়তৰ প্ৰাৰ্থী সকল সাজু হৈছে আগন্তুক পঞ্চায়ত নিৰ্বাচনৰ বাবে।এই ক্ষেত্ৰত বাদ পৰি ৰোৱা নাই নিৰ্দলীয় প্ৰাৰ্থীও।ৰাইজৰ বিপুল আহ্বান ক্ৰমে মৰিগাওঁ তৰাবড়ী পঞ্চায়তৰ সভানেত্ৰীপদৰ নিৰ্দলীয় প্ৰাৰ্থী ৰেখা দেৱী সাজু পঞ্চায়ত নিৰ্বাচনৰ বাবে ৷ বিজেপিৰ পৰা টিকত বিচাৰিছল যদিওঁ সেয়া ভাগ্যত নঘটিল।বি জে পি ৰ পৰা টিকট নোপোৱাত তেওঁ হাৰ নামানি ৰাইজৰ সহায়ত নিৰ্দলীয় প্ৰাৰ্থী […]


ৰঙালাও গুটি খাব নে পেলাই দিব? - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\nৰঙালাও গুটি খাব নে পেলাই দিব?\nডিজিটেল ডেস্কঃ ৰঙালাও হয়তো আপোনাৰ প্ৰিয় খাদ্য। কিন্তু ৰঙালাওৰ গুটি আপুনি চাগে পেলাই দিয়ে। আজিৰ পৰা নেপেলাব।\nআপুনি যদি জীমলৈ যায় তেন্তে আপোনাক পৰামৰ্শ দিয়া হয় আপুনি যিমান পাৰে প্ৰাকৃতিকভাৱে আহৰণ কৰা সুস্বাস্থ্য খাদ্য খাওক। তেনে খাদ্য বিচাৰি আপুনি হাহাকাৰ কৰিবলগীয়া হয়।\nক’তনো পাব সাৰ নিদিয়া প্ৰাকৃতিকভাৱে উৎপাদন কৰা ফল-মূল, শাক-পাচলি আদি। চিন্তা কৰিব নালাগে আপুনি। আপোনাক তেনে এক খাদ্যৰ সন্ধান দিম আজি। ৰঙালাও যিহেতু আপুনি খাই তেনেহ’লে ৰঙালাওৰ গুটি কেইটা আপুনি পেলাই নিদিব।\nৰঙালাওৰ গুটিয়ে আপোনাক দিব বিচাৰি থকা খাদ্যৰ সন্ধান। ৰঙালাও গুটিত কি আছে? সেয়া প্ৰথমে আপুনি জানি লওঁক।\nৰঙালাওৰ গুটিত থকা উপাদানসমূহৰ ভিতৰত উল্লেখ্যযোগ্য উপাদান হ’ল- জিংক, মেগনেছিয়াম, মেংগানিছ, কপাৰ, কেলছিয়াম আৰু ফচফৰাছ। ইয়াৰ উপৰিও ৰঙালাও গুটিত প্ৰটিন, অমেগা-থ্ৰী ফেটি এচিড, ভিটামিন বি, আৰু ভিটামিন এ-ৰ ভাল উৎস।\n২৮গ্ৰাম ৰঙালাউৰ গুটিয়ে দিব পাৰে আপোনাক ১৫১ কেল’ৰি শক্তি। ইয়াত থকা ফাইবাৰৰ পৰিমাণ হ’ল ১.৭ গ্ৰাম। ৰঙালাও গুটিত থকা মেগনেছিয়ামে আপোনাক হৃদ ৰোগত আক্ৰান্ত হোৱাৰ পৰা ৰক্ষা কৰিব। ৰক্তচাপ নিয়ন্ত্ৰণ কৰাত সহায়ক হ’ব।\nতাতোকৈ ডাঙৰ কথাটো হ’ল ছুগাৰ নিয়ন্ত্ৰণটো ই প্ৰভাৱ পেলায়। তেতিয়া হ’লে আপুনি কওঁক ৰঙালাউৰ গুটি আপুনি খাব নে পেলাই দিব?\nকেৰালাত একেলগে এৰি দিছে ২৪টা নদীবান্ধৰ পানী\nএন আৰ চি প্ৰসংগত বাংলাদেশৰে যোগাযোগ ৰাখিছে ভাৰতে\nশুকুৰবাৰে পেট্ৰ’লৰ মূল্য বৃদ্ধি পোৱাৰ বিপৰীতে হ্ৰাস পালে ডিজেলৰ মূল্য…


ভকতৰ সান্নিধ্যত(- বিদুল বৰুৱা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nভকতৰ সান্নিধ্যত(- বিদুল বৰুৱা)\nআমাৰ দেউতা হাবিতলীয়া ঠাইত চাকৰি কৰা কাৰণে কেইবা বছৰো মই গাঁৱৰ ভকতীয়া সমাজখনত ডাঙৰ দীঘল হৈছিলোঁ। সংসাৰৰ গভীৰ দিশসমূহে আমাক তেতিয়া ঢুকি পোৱা নাছিল।দীঘল নৰা, ফুটুকানিৰ মাজে মাজে লুকা-ভাকু খেলি অথবা পথাৰে পথাৰে ধানৰ লেছেৰি বুটলি, চেঁচোৰ খান্দি,সমনীয়াৰ সতে বন ভোজ খাই বৰ আনন্দ অনুভৱ কৰিছিলোঁ।\nআমাৰ বৰদেউতা পুৱা গধূলি গুৰু সেৱা কৰা এক শৰণীয়া ভকত আছিল।তেতিয়া গাঁওবোৰত বিজুলি বাতি নাছিল।টিপ – চাকি অথবা লেমৰ পোহৰত ৰাতি- ৰাতি চছমা নোহোৱাকৈ ঘোষা- কীর্তন অথবা নামধর্মীয় আলোচনীখন ডাঙৰ ডাঙৰকৈ পঢ়ি থকা আমি শুনিছিলোঁ।\nযিটো জনে শুদ্ধ ভাৱে হৰিত শৰণ লৈয়া\nহৰিক সুহৃদ বুলি আছে।\nহৰিৰ প্রসাদ সিটো বিঘ্নিৰ মূণ্ডত ভৰি\nদিয়া হৰিগুণ গায়া নাচে। (নামঘোষা -৭ )\n(যি অকপটভাৱে হৰিত শৰণ লৈ হৰিক সুহৃদ বা পৰম বন্ধু বুলি ধৰে, সি হৰিৰ কৃপাত সকলো বিপদ সঙ্কটৰ মূৰত ভৰি দি হ’লেও হৰিগুণৰ প্রভাৱতে আনন্দত নৃত্য কৰিব পাৰে। উৎস – নাম- ঘোষামৃত)\nভাদ মাহৰ নিশা ঘোৰ বাৰিষা বতৰতো গাঁৱলীয়া আলিৰ বোকা খচকি-খচকি নামঘৰলৈ বৰদেউতাৰ লগত মই পাছ লৈছিলোঁ। নামঘৰত ভকতসকলৰ বাবে থোৱা কলপাতৰ মিঠাতেল এচলু হাতত সানি চাপৰি বজাই আমি পৰম তৃপ্তি লাভ কৰিছিলোঁ। নামঘৰৰ ভিতৰত হৰিনামৰ কথা, তত্ত্ব কথাবোৰতকৈও বাদ্য শৈলী, নামঘৰৰ ডাঙৰ ডাঙৰ খুটা আৰু চন্দ্রতাপ সংলগ্ন মণিকূটৰ গাম্ভীওর্যইহে আমাৰ শিশুমনক বৰকৈ আকর্ষণ কৰিছিল। নামঘৰৰ সন্মুখত থকা বকুল গছ জোপাত বগাই আমি যিমান উদণ্ডতাৰ পৰিচয় দিছিলো, সেইদৰে বুঢ়া ডাঙৰীয়াৰ অৱস্হিতিৰ সৰল বিশ্বাসে আমি নতশিৰ হৈ শান্ত হৈও পৰিছিলোঁ।জাৰকালি জুহালত অথবা গৰমৰ দিনত চোতালত বহি বৰদেউতাই সংগীসকলৰ সতে বহু সময় ধৰি পতা ধর্মীয় নাইবা নামঘৰ সম্বন্ধীয় কথা বার্তাবোৰ তেওঁলোকৰ মুখলৈ চাই চাই বুজি নাপালেও আমি শুনি আছিলোঁ।আমাৰ মায়েও কীর্তনৰ ঘোষা প্রার্থনা বৰ সুৰ লগাই গাব পাৰিছিল।দেউতাৰ চৰকাৰী আবাস গৃহত বছৰি আয়োজন কৰা ‘নাম কীর্তন ‘ত ভকতসকলক বৰ আদৰেৰে আপ্যায়ন কৰা দেখা পাইছিলোঁ। ভকত সকলৰ বিদায় পৰ্বত কাতৰ মিহলি স্বৰেৰে কৰা প্রার্থনা একান্ত বিস্ময়েৰে মাথো শুনিছিলোঁ।\nবলি নিগদতি যদুপতি ৰাম ৰাম ৰাম ৰাম ৰাম\nকিনো কৃপা মোক কৰিলাহা নাৰায়ণ।\nদেৱৰ দুর্লভ অতিশয় ৰাম ৰাম ৰাম ৰাম ৰাম\nগৃহত থাকিয়া দেখিলো তযু চৰণ। (নামঘোষা- ৬৫৬)\n(বলি ৰজাই বামনৰূপী ভগৱন্তক কৈছে – হে যদুপতি ৰাম ! তুমি কেনে অনুগ্রহ কৰিলা! দেৱতাই আৰধনা কৰিও যাক দৰ্শন পোৱা টান, তেনে নাৰায়ণৰ চৰণ ঘৰত থাকিয়েই দেখা পালো। উৎস- ঘোষামৃত )\nতেতিয়াৰ পৰা ভকতসকলে কীর্তন ভাগৱতৰ সুৰ লগাই গোৱা ঘোষা নামখিনিয়ে আমাক বৰ আকৰ্ষণ কৰিছিল। লাহে লাহে আমিও – ” তুমি চিত্ত বৃত্তি মোৰ/ প্রৱর্তক নাৰায়ণ/ তুমি নাথ মই নাথৱন্ত” বুলি প্রার্থনা কৰিব পৰা হ’লো। স্কুলত পতা তিথি পার্বন আৰু চুবুৰিত পতা জন্মাষ্টমীৰ নামত ভাগ লব পৰা হলোঁ। ধর্মগ্রন্থ সমূহৰ তাত্ত্বিক কথাখিনিয়ে আমাক আকর্ষণ কৰিবলৈ ধৰিলে। লগে লগে, আত্মা-পৰমাত্মা,মায়াময় জগতত জীৱৰ জন্ম মৃত্যুৰ ৰহস্যবাদী দিশটোৰ বিবিধ কৌতুহলে অনবৰত আমাৰ মনক জুমুৰি দি থাকিবলৈ ল’লে। বৈষ্ণৱ সংস্কৃতিৰ অবিচ্ছেদ্য অংগ এই ভকত সমাজক লক্ষ্য কৰি মাধৱদেৱে নামঘোষাৰ ৰচনাসমূহ আগ্রহেৰে পঢ়িবলৈ লৈ এক সুকীয়া আমেজ পোৱা হলোঁ।\nকর্ণপথে ভকতৰ হিয়াত প্রৱেশি হৰি\nদুর্বাসনা হৰে সমস্তয়।\nজলৰ যতেক মল যেহেন শৰত কালে\nস্বভাৱতে নিৰ্মল কৰয়। (নামঘোষা – ১৫ )\n(শৰত কালত পানী নির্ম্মল হোৱাৰ দৰে ভক্তৰ অন্তৰত নামৰূপী ঈশ্বৰ প্রৱেশ হ’লে গোটেই মন পৱিত্র হয়।উৎস- ঘোষামৃত )\nসৰুতে দেখা চুলি দীঘল ভকতসকলৰ দাস্য ভক্তি ৰসত বিলীন হৈ চকুৰ পানীৰে জনতাৰ চৰণ চুই সেৱা কৰা দৃশ্যই মোক আজিও অভিভূত কৰি তোলে।নিয়মানুৱর্তি হৈ লোভ মোহ, ক্রোধ, অহংকাৰ বিলীন কৰি হৃদয় ভক্তি ভাৱেৰে পৱিত্র কৰিলেহে হয়তো এনেধৰণৰ আচৰণ সম্ভৱ। সেয়েহে আজিকালি সংসাৰৰ কোনো এক জটিল সময়ত মাধৱদেৱৰ ভাষাৰ ৰসময়ী ভকতি বিচৰা এগৰাকী নিস্পৃহ ভকতৰ সান্নিধ্য লাভৰ বাবে মোৰ মন ব্যাকুল হৈ উঠে। চহৰৰ নামঘৰত সন্ধিয়া ডবা কোবোৱাৰ মুহূর্তত তাহানিৰ আমাৰ গাৱঁৰ ভকতীয়া সমাজখনলৈ আজিও মনত পৰে।\nশেষত, বৰদেউতাই ভকত সেৱা কৰা সময়ত উচ্চাৰণ কৰা ঘোষাফাঁকিৰে মোৰ এই লেখা সামৰিব বিচাৰিছোঁ।\nজানি নাম পশি্লো শৰণে\nআন গতি নাহিকে মৰণে।\nমোক ৰক্ষা কৰিয়ো চৰণে।(নামঘোষা – ৭১)\n(তোমাৰ নাৰায়ণ নাম অপৰাধ নাশকাৰক। ইয়াকে জানি তোমাৰ নামত শৰণ ললোঁ। মৰণৰ সময়ত তোমাৰ ভিন্ন আনত গতি পাব নোৱাৰে। মোৰ দোষ মার্জ্জনা কৰি হে কৰুণাময় হৰি !তোমাৰ চৰণে মোক ৰাখা। উৎস- ঘোষামৃত)\n← ‘চেনেহ’লৈ একাঁজলি চেনেহেৰে…(- কৌশিক বৰা)\nফটা মুখৰ বাইক (মোৰ মন যায়)-(ঈশান জ্যোতি বৰা) →


Padmanath Gohain Baruah পদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱা Archives - SCIENTIA BOOK SHOP\nHome / Assamese Author অসমীয়া ভাষাৰ সাহিত্যিকসকল / Padmanath Gohain Baruah পদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱাâ€¹Return to Previous Page\nপদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱা (ইংৰাজী: Padmanath Gohainbaruah) (১৮৭১-১৯৪৬) একেধাৰে কবি, ঔপন্যাসিক, নাট্যকাৰ, জীৱনীকাৰ, হাস্যৰসিক, প্ৰৱন্ধকাৰ আৰু সাংবাদিক।\nতেখেত আধুনিক অসমীয়া সাহিত্যক প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ চেষ্টা কৰা ব্যক্তি সকলৰ ভিতৰত অন্যতম ।\nঅসম সাহিত্য সভা আৰু পদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱা\n১৯১৭ চনত অসম সাহিত্য সভাৰ জন্ম হয়। এই সভাৰ প্ৰথম সভাপতি নিৰ্বাচিত হয় পদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱা । ২৬ আৰু ২৭ ডিচেম্বৰত শিৱসাগৰত অনুষ্ঠিত এই সভাত সভাপতিৰ আসনৰ পৰা তেখেতে কৈছিল, “জাতীয় অন্তৰম ভাৱ, চিন্তা, তেজ আৰু প্ৰতিভা বাজ ওলাবলৈ ভাষা আৰু সাহিত্যৰ বাদে সুগম বাট আন নাই। আকৌ ভাষাতকৈ সাহিত্য এখোজ আগ। সেই কাৰণে জাতীয়ত্বৰ চিনাকি দিয়াত জাতীয় সাহিত্য তাতোকৈ এখোজ আগুৱাই যায়। গতিকে মানুহৰ জাতি আৰু ধৰ্ম সাহিত্যৰ ভেঁটি হ’লেও সি সাহিত্যৰ আঁচলত ধৰিহে আগবাঢ়িব পাৰে। সাজ-পাৰ আদিয়েও এই বিষয়ত সাহিত্যক পিছ পেলাই আগবাঢ়িব নোৱাৰে। ১৯১৮ চনত অনুষ্ঠিত হোৱা অসম সাহিত্য সভাৰ বাবে তেখেত সম্পাদক নিৰ্বাচিত হয়। এই সভাত সভাপতি আছিল চন্দ্ৰধৰ বৰুৱা। ১৯৩৩ চনত উত্তৰ লক্ষীমপুৰত অনুষ্ঠিত অসম সাহিত্য সভাত তেখেতক সম্বৰ্ধনা জনোৱা হয়। ১৯০৬ চনত তেখেতক ইংৰাজ চৰকাৰে সাহিত্যিক পেন্সন আগবঢ়ায়।\nAmar Padmanath আমাৰ পদ্মনাথ : দীপক কুমাৰ শৰ্মা (BANALATA)\nAssamese Book Publications অসমীয়া কিতাপ প্ৰকাশন, Banalata Publication, Padmanath Gohain Baruah পদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱা\nআমাৰ পদ্মনাথ : দীপক কুমাৰ শৰ্মাAmar Padmanath Author: Dipak Kumar Sharma Language: Assamese Publisher: Banalata Rs: 25\n25.00Add to cart\nGohainbarua Rachanavali গোহাঞিবৰুৱা ৰচনাৱলী পদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱা প্ৰকাশক : অসম প্ৰকাশন পৰিষদ\nPadmanath Gohain Baruah পদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱা, Publication Board Assam\nগোহাঞিবৰুৱা ৰচনাৱলী পদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱা প্ৰকাশক : অসম প্ৰকাশন পৰিষদ প্ৰথম প্ৰকাশ : 1971 চতুৰ্থ প্ৰকাশ : 2008 Regular Price Rs. 600 Sale Price Rs. 540\n600.00 540.00Add to cart\nJivani Sangrah জীৱনী – সংগ্ৰহ পদ্মনাথ গোহাঞি বৰুৱাৰ দ্বাৰা সম্পাদিত গ্ৰন্থৰ পৰিবৰ্ধিত সংস্কৰণ প্ৰকাশক : অসম প্ৰকাশন পৰিষদ\nজীৱনী - সংগ্ৰহ পদ্মনাথ গোহাঞি বৰুৱাৰ দ্বাৰা সম্পাদিত গ্ৰন্থৰ পৰিবৰ্ধিত সংস্কৰণ প্ৰকাশক : অসম প্ৰকাশন পৰিষদ প্ৰথম প্ৰকাশ : 1969 পঞ্চম প্ৰকাশ : 2007 Regular Price Rs. 120 Sale Price Rs. 108\nAssamese Book Publications অসমীয়া কিতাপ প্ৰকাশন, Autobiography আত্মজীৱনী, Padmanath Gohain Baruah পদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱা\nMor SowaraniAn autobiography of Padmanath GohaiborooahPublished by Laxmi nath Tamuly IAS, Secretary, Publication Board AssamRs. 275\nMor Sowarani মোৰ সোঁৱৰণী পদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱা প্ৰকাশক : অসম প্ৰকাশন পৰিষদ\nমোৰ সোঁৱৰণী পদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱা প্ৰকাশক : অসম প্ৰকাশন পৰিষদ প্ৰথম প্ৰকাশ : 1971 চতুৰ্থ প্ৰকাশ : 2019 Regular Price Rs. 300 Sale Price Rs. 270\nPadmanath Gohain Baruah পদ্মনাথ গোহাঞি বৰুৱা : নিকুমণি হুছেইন প্ৰকাশক : পূৰ্বাঞ্চল প্ৰকাশ\nPadmanath Gohain Baruah পদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱা, Purbanchal Prakash\nপদ্মনাথ গোহাঞি বৰুৱা নিকুমণি হুছেইন প্ৰকাশক : পূৰ্বাঞ্চল প্ৰকাশ প্ৰথম প্ৰকাশ : 2013 মূল্য : 25\nPadmanath Gohainbaruah পদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱা সম্পাদনা : চন্দ্ৰপ্ৰসাদ শইকীয়া প্ৰকাশক : অসম প্ৰকাশন পৰিষদ\nপদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱা সম্পাদনা : চন্দ্ৰপ্ৰসাদ শইকীয়া প্ৰকাশক : অসম প্ৰকাশন পৰিষদ প্ৰথম প্ৰকাশ : 1971 দ্বিতীয় প্ৰকাশ : 2007 Regular Price Rs. 275 Sale Price Rs. 247\n275.00 247.00Add to cart\nSahitya Kandari Padmanath Gohain Baruah সাহিত্য কাণ্ডাৰী পদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱাৰ জীৱন আৰু কৰ্মৰাজিৰ এলানি প্ৰৱন্ধ\nOther Publications, Padmanath Gohain Baruah পদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱা\nBOOK NAME: Sahitya Kandari Padmanath Gohain Baruahসাহিত্য কাণ্ডাৰী পদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱাৰ জীৱন আৰু কৰ্মৰাজিৰ এলানি প্ৰৱন্ধ মুখ্য সম্পাদক ড° শিখামণি কোঁৱৰ সম্পাদক ড° মৌচুমী বৰদলৈ হাজৰিক ড° কানন মেধি ড° অনুপ কুমাৰ ডেকা শ্ৰী বিজু ৰাজখোৱাLANGUAGE: ASSAMESERS. 300\nSrikrishna শ্ৰীকৃষ্ণ : পদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱা (ASSAM BOOK TRUST)\nAssam Book Trust, Assamese Book Publications অসমীয়া কিতাপ প্ৰকাশন, Padmanath Gohain Baruah পদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱা\nSrikrishna শ্ৰীকৃষ্ণ : পদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱা Author: Padmanath Gohain Baruah LANGUAGE: ASSAMESE Publication: Assam Book Trust RS: 150\nTeton Tamuly টেটোন-তামুলি : পদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱা (PUBLICATION BOARD ASSAM)\nAssamese Book Publications অসমীয়া কিতাপ প্ৰকাশন, Padmanath Gohain Baruah পদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱা, Publication Board Assam\nটেটোন-তামুলি : পদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱা\nTeton Tamuly Published by Rajendra Prasad Mazumdar Written by Padmanath Gohain Baruah LANGUAGE: ASSAMESE Publication Board assam RS: 30\nVhanumoti ভানুমতী : পদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱা (ASSAM BOOK TRUST)\nVhanumoti ভানুমতী : পদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱা Author: Padmanath Gohainbaruah LANGUAGE: ASSAMESE Publication: Assam Book Trust RS: 70


চিঠিখন | নীলা চৰাই: অনলাইন অসমীয়া সাহিত্য, কবিতা, গল্প, প্ৰবন্ধ\nApril 14, 2012 সম্পাদক0Comments অৰূপা পটঙ্গীয়া কলিতা, ড. টেমচুলা আও\nমূল (The Letter): ড. টেমচুলা আও\n[ অনুবাদ: অৰূপা পটঙ্গীয়া কলিতা ]\nগোটেই গাঁওখন থমথমীয়া দি আছে। আত্মগোপনকাৰী ধন দাবী কৰোঁতাসকল গাঁৱলৈ আহিল আৰু গুচি গ’লগৈ। লগতে লৈ গ’ল গাঁওবাসীয়ে বৰ কষ্ট কৰি গাঁৱলৈ আহিব খোজা প্ৰথম গাড়ী-মটৰ চলিব পৰা ৰাস্তাটো কাটি পোৱা পইছাকেইটা। গাঁওবাসীয়ে এই কামটো ব’ৰ্ডাৰ ৰোড অৰগেনাইজেশ্যন, চমুকৈ বি আৰ অ’ নামৰ চৰকাৰী বিভাগটোৰ পৰা পাইছিল। বিশেষ প্ৰভাৱ খটুৱাই আৰু অ’ত-ত’ত ধৰা-ধৰি কৰাৰ পাছতহে গাঁওবাসীয়ে কামটো পাইছিল। প্ৰথমতে বি আৰ অ’ই কামটো গাঁওবাসীক দিবই খোজা নাছিল। সংস্থাটোৱে কৈছিল, নিজৰে যথেষ্ট মানুহ আছে। ৰাস্তাৰ মাটি তোলা কামটো নিজৰ মানুহ দিয়ে কৰাব পাৰিব। গাঁওবাসীয়ে নিজৰ যুক্তি আগবঢ়াই কৈছিল যে ৰাস্তাটো তেওঁলোকৰ নিজা মাটিৰ ওপৰেদিয়ে যাব। ৰাস্তা বনাওঁতে সীমা তেওঁলোকে এনেইও চোৱা-চিতা কৰিব লাগিব। নহ’লে ওচৰৰ গাঁওবাসীৰ মাটি ৰাস্তাটোৱে সামৰি ল’ব পাৰে। তেনেকুৱা হ’লে ক’ত কি ঘটে কোনে জানে? অযথা পাকত সোমোৱা হ’ব। অৱশেষত যেনিবা কামটো গাঁওবাসীকে দিয়া হ’লগৈ। তেওঁলোকে নিৰ্দ্ধাৰিত সময়ৰ দুদিন আগতেই কাম শেষ কৰি পেলালে। হাতলৈ অহা পইছাকেইটা কেনেকৈ খৰচ কৰিব আটায়ে ভাবি-গুণি থৈছিল। কোনোৱে ঘৰৰ চালিত টিং লগোৱাকে ঠিক কৰিছিল, কোনোৱে আকৌ খেতিৰ বলধ এহাল কিনিম বুলি দাম-দৰ ঠিক কৰিয়ে থৈছিল। এজনে আকৌ ওচৰচুবুৰীয়াৰ পৰা ধন ধাৰে লৈ ঘৰৰ মজিয়াৰ কাৰণে কাঠৰ তক্তা অলপ কিনিয়ে পেলালে। চিন্তা কৰিবলৈ কিটোনো আছে, বি আৰ অ’-ৰ পইছা আহিয়ে আছে।\nগাঁওবাসীয়ে এটা কথা মাথোন হিচাপত নধৰিলে, সেয়া হৈছে আত্মাগোপনকাৰীহঁতৰ চোৰাংচোৱাৰ জালখনৰ পটুতা। যিদিনাই গাঁওবাসীয়ে পইছাকেইটা পালে, সেইদিনাই গধূলি কিছুমান অচিনাকি মানুহ আহি গাঁৱত সোমালহি। ভয়ত অস্থিৰ হোৱা গাঁৱৰ মানুহখিনিক সিহঁতে গাঁওবুঢ়াৰ ঘৰত গোট খাবলৈ আদেশ দিলে। তাতে সিহঁতে মানুহবোৰৰ ওচৰত দাবী ৰাখিলে। যিখিনি গাঁওবাসীয়ে ৰাস্তাত কাম কৰিছিল, সিহঁতে নামবোৰ এটা এটাকৈ পঢ়ি গ’ল। এজন মানুহ নাই। উপস্থিত নথকাজন হ’ল সেই ওচৰচুবুৰীয়াৰ পৰা টকা ধাৰ কৰি কাঠৰ তক্তা কিনা মানুহজন। তেওঁ ঘৰত তক্তাবোৰ সঠিক জোখত কাটি পচি যোৱা মজিয়াখন মেৰামতি কৰাৰ কামত একান্ত মনে লাগি আছিল। তেওঁক আনি সিহঁতজাকৰ ওচৰত হাজিৰ কৰোৱা হ’ল। সিহঁতৰ কথা নমনা কাৰণে তেওঁক ভালকৈ এখুন্দা দিলে। গাঁওবাসীসকলে পৰিষ্কাৰকৈ বুজি পালে,— ইমান দেহা মাৰি অৰ্জা পইছাকেইটাৰে কৰিম বোলা কাম একোৱেই কৰিব পৰা নহ’বগৈ। ইমানি দিনে তেওঁলোকে ভালকৈ বুজি পাইছে, হাবিত থকা এই দেখিলেই ভয় লগা গুণ্ডাবোৰ ৰাতি ৰাতি গাঁৱলৈ এটা উদ্দেশ্য লৈয়েই আহে, আত্মগোপন কৰি থকা ‘চৰকাৰ’ৰ নাম লৈ ডকাইতি কৰা। সিহঁতক বাধা দিবলৈ চেষ্টা কৰি একো লাভেই নাই। সিহঁতৰ কান্ধত বন্দুক থাকে। কাজিয়া এখন পাতি লোৱা মানে আক্ৰমণ।\nএই ধৰণৰ তথাকথিত ‘জাতীয় কৰ্মী’সকলৰ মুকলি ধনদাবী এই সহজ-সৰল গাঁওবাসীৰ বাবে একো নতুন কথা নহয়। সিহঁতে ইমান সঠিক খবৰ পাই কেনেকৈ আচল সময়ত আহি ওলালহি, তাকে ভাবিহে গাঁওবাসী আচৰিত হৈছিল। বি আৰ অ’-ৰ পৰা প্ৰতিজন শ্ৰমিকে কিমান পইছা পাব, তাৰো একেবাৰে পকা হিচাপ সিহঁতৰ হাতত মজুত আছে। ‘কৰ’ হিচাপত প্ৰতিজনে কিমানকৈ দিব লাগিব, সিহঁতে গাঁওবুঢ়াক আগত ৰাখি মাতি যাবলৈ ধৰিলে। মনত অসীম ঘৃণা আৰু চকুত— পাৰিলে এই জাকক মাৰি পেলোৱাৰ বাসনা লৈ মানুহবোৰে একে একে পইছাখিনি গণি গণি গাঁওবুঢ়াৰ সন্মুখত থৈ যাবলৈ ধৰিলে। এজন মানুহে মাথোন হাতৰ পইছাকেইটা বাৰে বাৰে গন্তি কৰিয়ে আছে, কৰিয়ে আছে। তেওঁ কেইবাবাৰো পইছা গন্তি কৰি উঠি কাওবাও কৰি উঠিল। আণ্ডাৰগ্ৰাউণ্ড পাৰ্টিটোৰ লিডাৰজনক মানুহটোৱে নেৰানেপেৰাকৈ অনুৰোধ কৰিবলৈ লাগিল, কাঠ ব্যৱসায়ীজনৰ ধাৰতো তেওঁ মাৰিবই লাগিব, খোজামতে পইছা দিলে এইবাৰ ফাইনেল পৰীক্ষা দিয়া ল’ৰাটোলৈ পৰীক্ষাৰ ফিজ কেনেকৈ পঠাব? এসপ্তাহৰ ভিতৰতে ল’ৰাটোৱে মাচুল জমা দিবই লাগিব। তেওঁ সিহঁতক দিবলগাখিনি সুদে-মূলে আদায় কৰি দিব, মাত্ৰ এইবাৰলৈ ৰেহাই দিব লাগে। নহ’লে ল’ৰাটো পৰীক্ষাত বহিবই নোৱাৰিব। ঘৈণীয়েকৰ অসুখৰ কাৰণে এই মানুহজনেই আটাইতকৈ কমদিন কাম কৰিছিল, পইছাও আনতকৈ কমকৈ পাইছিল। তেওঁ এই কথাটোকে সিহঁতজাকক বুজাবলৈ চেষ্টা কৰিলে। কথাখিনি মানুহটোৱে পূৰাকৈ ক’বলৈ নাপালেই, ধনদাবী কৰাবোৰৰ এটাই বহী থকা তুলখনৰ পৰা উঠি আহি ৰাইফলৰ কুন্দাৰে তেওঁক মাৰ সোধাবলৈ ধৰিলে— কিহৰ পৰীক্ষাৰ কথা ক’বলৈ আহিছ? কিহৰ মাচুলৰ হিচাপ দিছ? তই নাজান নেকি চৰকাৰৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ কৰিবলৈ গৈ আমি কিমান ত্যাগ কৰিবলগা হৈছে? হাবিৰ মাজত আমি কিমান কষ্ট খাইছোঁ? তই এইটোকে ক’ব খোজ নেকি যে আমি তহঁতৰ পৰা কৰ-কাটল নল’ম এই কাৰণে যে তহঁতৰ ল’ৰাৰ মাচুল দিব লাগে? তহঁতৰ ল’ৰাই পৰীক্ষা দিব, তাৰ পাছত ডাঙৰ বাবু হ’ব, তাৰ পাছত ভাৰত চৰকাৰৰ তলত চাকৰি কৰিব আৰু আমাৰ ওপৰতে আহি শাসন চলাবহি। তাৰবাবে আমি তহঁতক কৰ মাফ দিব লাগে নহয়নে?\n‘ভাৰতীয়’ শব্দটো উচ্চাৰণ কৰোঁতে তাৰ মুখখন বিপদৰ সন্মুখীন হোৱা জন্তুৰ দৰে খঙত বিকৃত হৈ পৰিছিল। বিপদৰে ভৰা পৰিস্থিতিত থাকি অভিজ্ঞ হোৱা গাঁওবুঢ়াই গাঁৱৰ মানুহটোক এফালে আঁতৰাই থ’লে। তেওঁ বুজি পালে সাৱধান নহ’লে এতিয়াই এটা মাৰ্ডাৰ এইখিনিতে হৈ যাব। আঘাতপ্ৰাপ্ত গাওঁবাসীজনৰ পৰা তেওঁ পইছাকেইটা লৈ মানুহটোক দি দিলে। আৰু খং উঠি থকা মানুহটোক তৎক্ষণাৎ যাবলৈ আদেশ দিলে। গাঁওবুঢ়াৰ কথাৰ সুৰত সি বেয়া পোৱা যেন দেখুৱালেও আদেশ মানি ল’লে। গাওঁবুঢ়াই গাঁৱলৈ আৰ্মিৰ পেট্ৰলিং পাৰ্টি আহিলেই কেইবাবাৰো সিহঁতক আগতীয়াকৈ খবৰ দি বিপদৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰিছে।\nঅনাহূত অতিথিখিনি যোৱাৰ পিছত আঘাতপ্ৰাপ্ত মানুহজনক আটায়ে যি পাৰে প্ৰাথমিক চিকিৎসা দিবলৈ চেষ্টা কৰিলে। তেওঁৰ মুখখন ইতিমধ্যে ফুলি উঠিছে, নাকে-মুখে তেজ ওলাইছে। যিমান পাৰে ধুই-পখালি মানুহজনক তেওঁলোকে গাঁৱৰ কম্পাউন্দাৰৰ ওচৰলৈ লৈ গ’ল। কম্পাউন্দাৰে তেওঁক দুটামান পিল দিলে আৰু দুদিনমান জিৰণি ল’বলৈ পৰামৰ্শ দিলে। গাঁওবুঢ়াই মানুহজনৰ অৱস্থা দেখি নিজৰ হাতৰ পৰাই চহৰত পঢ়ি থকা ল’ৰাটোলৈ পঠোৱাৰ বাবে টকা দুটামান দিলে। আপাততঃ বিপদৰ পৰা উদ্ধাৰ পোৱা হ’ল। কিন্তু গাঁওবাসীয়ে গম পালে যে সেই আণ্ডাৰগ্ৰাউণ্ড পাৰ্টিৰ কিছুমান মানুহ গাঁৱৰ ওচৰ-পাজৰে ঘূৰা-পকা কৰি আছে। গাঁওবাসীৰ কাণত ঘুনুক-ঘানাককৈ আহি আন্দোলনৰ এই গুন্ডাবোৰৰ কথা পৰিলহি। ‘আণ্ডাৰগ্ৰাউণ্ড চৰকাৰ’ৰ নামত সহজ-সৰল গাঁওবাসী আৰু চহৰবাসীসকলকো সিহঁতজাকে অত্যাচাৰ কৰি পইছাৰ ডিমাণ্ড দিয়েহি। এই ‘কৰ’ বুলি তুলি নিয়া পইছা সিহঁতে ড্ৰাগছ আৰু মদত খৰচ কৰে। আন কিছুমান কথাও গাঁওবাসীৰ কাণত পৰেহি— এই গুণ্ডাবোৰক সিহঁতৰ ওপৰৱালাই হাত-ভৰি বান্ধি লৈ ওচৰৰ পৰা গুলিয়াই শাস্তি দিয়ে। এই গুণ্ডাবোৰৰ কি হয় তাক লৈ গাঁওবাসীৰ কোনো মূৰৰ কামোৰণি নাই। সিহঁতৰ যি হয় হৈ থাকক। তেওঁলোকে বিধে বিধে আণ্ডাৰগ্ৰাউণ্ড উগ্ৰপন্থীৰ লগত মোকাবিলা কৰিব লাগেই, তদুপৰি আছে ভাৰতীয় সেনা, চৰকাৰী এজেণ্ট। এই গাঁওখনৰ মানুহখিনি শান্ত-শিষ্ট বুলি জনাজাত। তেওঁলোকে ‘আণ্ডাৰগ্ৰাউণ্ড চৰকাৰ’ আৰু বৈধ চৰকাৰ,— সকলোৰে লগত যিমান পাৰে সিমান মিলাই চলিবলৈ চেষ্টা কৰে। মাজে মাজে গাঁৱলৈ চাউল-পাচলি, আন আন কৃষিজাত সামগ্ৰী কিনিবলৈ অহা আৰ্মিৰ মানুহখিনিকো তেওঁলোকে সমীহ কৰি চলে। কিন্তু অলপতে হৈ যোৱা ঘটনাটোৱে সহজ-সৰল মানুহখিনিৰ মনত ক্ষোভৰ সৃষ্টি কৰিলে। দুজন তিনিজন মানুহ লগ লাগিলেই তেওঁলোকে মনৰ দুখ আৰু ক্ষোভবোৰ পাগুলি থকা হ’ল। ঘৰত, পথাৰত, হাবিত য’তেই নাথাকক লাগে তেওঁলোকৰ মনবোৰ দুখ আৰু খঙেৰে তিতা হৈ থাকে। লেতেৰা ৰাজনীতিয়ে নগালেণ্ডক নি নি অৰাজকতাৰ মাজত সুমুৱাই দিছেগৈ। এই ৰাজনীতিৰ বিভিন্ন খেলোৱাৰবোৰে অত বছৰে ৰাজ্যখনৰ যি অৱস্থা কৰিলে, তাকে ভাবি-গুণি গাঁওবাসীৰ মন মৰি যায়। তেওঁলোকক এই ঘটনাবোৰে কম যন্ত্ৰণা আৰু কষ্ট দিছেনে? এক লুকাই থকা শক্তিয়ে পৰিচালনা কৰাদি নি মানুহবোৰক এদিন গাঁওবুঢ়াৰ ঘৰত গোট খুৱালেগৈ। তাতে তেওঁলোকে এক উত্তপ্ত আলোচনা আৰম্ভ কৰিলে। বয়সস্থসকল সাৱধানী আছিল, তেওঁলোকে সংযমী হোৱাৰ কথা কৈছিল। কিন্তু ডেকাচামৰ মতামত অন্য ধৰণৰ আছিল। ডেকাচামৰ মতে যিবোৰ শক্তিয়ে গাঁওবাসীক অসন্মান কৰে, তেওঁলোকক ‘ডকাইতি’ কৰিব খোজে— সকলোৰে বিৰুদ্ধে থিয় দি প্ৰত্যাহ্বান জনোৱা উচিত। মাজনিশালৈকে এই তৰ্ক-বিতৰ্ক চলিল। বয়োজ্যেষ্ঠসকলৰ মতামত ডেকা চামৰ ক্ষোভ আৰু খঙে উটুৱাই লৈ গ’ল। গাঁও পৰিষদে কেইটামান গুৰুত্বপূৰ্ণ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰিলে। তেওঁলোকে কোনো আণ্ডাৰগ্ৰাউণ্ড পাৰ্টিক আৰু ‘কৰ-কাটল’ নোশোধায়, চৰকাৰী আদেশত বিনা পাৰিশ্ৰমিকৰ কাম নকৰে, গাঁৱৰ মানুহে উৎপন্ন কৰা বয়-বস্তু আৰ্মিক বিক্ৰী নকৰে। সিদ্ধান্তকেইটাই ডেকাচামক আনন্দ দিয়া যেন লাগিল। পুৱা কাউৰীয়ে কা কৰোঁতেই সভা ভংগ হ’ল। সভাৰ শেষলৈকে ডাঙৰসকলে ডেকাচামক নভবা-নিচিন্তাকৈ কোনো ধৰণৰ কাজিয়া কৰি ফেপেৰি পাতি নল’বলৈ সকীয়াই থাকিল।\nদেখাত গাঁৱলৈ শান্তি ঘূৰি অহা যেন লাগিলেও এই শান্তি আছিল উপৰুৱাহে। গাঁৱৰ মহিলাসকলৰ মাজত সেই অসহায় মানুহজনৰ অপমানৰ ঘটনাটোৱে গভীৰভাৱে দাগ কাটি গ’ল। নিজৰ নিজৰ পুৰুষসকলক তেওঁলোকে ভিতৰুৱাভাৱে ‘মাইকী’ আখ্যা দি ৰুক্ষভাৱে নানা কথা শুনাবলৈ ধৰিলে। পুৰুষসকলৰ নপুংসতাক লৈ কিছুমান অশ্লীল লোকগীতো শুনাবলৈ নেৰিলে। মতা মানুহখিনিয়ে মূৰ তল কৰি অপমান সহ্য কৰি থাকিল। তেওঁলোকে মৰ্মে মৰ্মে উপলব্ধি কৰিছিল, বহুদিন ধৰি তেওঁলোকক সঁচাকৈয়ে নিবীৰ্য কৰি তোলা হৈছে। দিন-প্ৰতিদিনৰ কৰ্তব্য আৰু বাস্তৱে এই মানসিক, আৱেগিক সমস্যাবোৰ সামৰি পেলালে। গাঁওখন আকৌ শান্ত গতানুগতিকতাৰ মাজত সোমাই পৰিল।\nএই শান্তি বেছিদিন নাথাকিল। আশা নকৰিলেও ঘটিবলগা ঘটনাটো ঘটিয়ে গ’ল।\nঘটনাটো গাঁওবুঢ়াৰ ঘৰ বিচাৰি অহা সশস্ত্ৰ মানুহ এটাৰ ৰূপত গাঁওখনত সোমালহি। বুঢ়ী মানুহজনীয়ে মানুহটোৰ প্ৰশ্ন শুনি ঠাইতে শিলপৰা কপৌ হেন হ’ল। তেওঁৰ নাতিটো অসুস্থ হৈ আছে, তাক পথ্য এবিধ ৰান্ধি দি আহিবলৈ বুলি পুতেকৰ ঘৰলৈ গৈছিল। বুঢ়ী আইতাগৰাকী যদিও দেখাত নিৰীহ, কোনো-কিছুৰ ভূ নথকা যেন লাগে, তেওঁৰ কিন্তু উগ্ৰবাদী আন্দোলনৰ ভৰপক সময়ত গাঁওবাসীক ধৰি নি ৰখা ভাৰতীয় সেনাৰ ‘গ্ৰুপিং জ’ন’বোৰত* থকাৰ অভিজ্ঞতা আছিল। বুঢ়ীয়ে আৰ্মিৰ হাতত গুৰুলা-গুৰুলকৈ কিল খোৱাৰ পৰা কথমপিহে বাচিছিল। বুঢ়ী আইতাৰ গিৰীহঁতক আণ্ডাৰগ্ৰাউণ্ড পাৰ্টিৰ মানুহেই ধৰি নিছিল। ভাৰতীয় সেনাবাহিনীৰ চোৰাংচোৱা আৰু পথ প্ৰদৰ্শক হোৱাৰ অভিযোগ তুলি বুঢ়ীৰ গিৰীয়েকক আণ্ডাৰগ্ৰাউণ্ড পাৰ্টিৰ মানুহবোৰে অপহৰণ কৰি মাৰি পেলালেগৈ। বুঢ়ীয়ে এইকুৰা জ্বলা জুই বুকুত বান্ধি চলি থাকিব লগা হৈছিল। অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ লৈ অহা মানুহটোৰ সৈতে মুখামুখি হোৱাৰ মুহূৰ্তটো যেন নিয়তিয়ে নিৰ্দ্ধাৰণ কৰিহে থৈছিল। গছ-গছনিৰ লগত মিলি যাব পৰা ইউনিফৰ্ম আৰু কোচা-কোচ দাড়িৰে মুখ ঢাক খাই থাকিলেও বুঢ়ীয়ে মানুহটোক ঠিক চিনি পালে। বুঢ়ীৰ গিৰীয়েকক ধৰি নিয়া মানুহকেইটাৰ ভিতৰত এই মানুহটোও আছিল। ওচৰৰ পৰা ভালকৈ নমনাৰ ভাও ধৰি বুঢ়ীয়ে চকুহালি থুপ খুৱাই মানুহটোলৈ চাই যিমান পাৰি সিমান মাতটো শান্ত কৰি মানুহটোক গাঁওবুঢ়াৰ ঘৰৰ ফাললৈ নহয়, ডেকা চামৰ মাজৰ এজন সভ্যৰ ঘৰৰ ফালেহে বাট দেখুৱাই দিলে। বুঢ়ী আকৌ অহা বাটেৰে উভতি পুতেকৰ ঘৰৰ ফালে খোজ ল’লে আৰু গোটেই কথাটো ক’লেগৈ। লগে লগে বুঢ়ীৰ পুতেকে গাৰ গৰম কাপোৰখন পেলাই হাতত দাখন লৈ বন্ধু এজনৰ ঘৰলৈ বাট পোনালে। বুঢ়ীৰ পুতেকে গাঁৱৰ ডেকা দলটোক গোটাবলৈ বুলিয়ে বেগাবেগিকৈ খোজ ল’লে। অচিনাকি বন্দুকধাৰীজন, যিজন গাঁওবাসীৰ চোতালত ৰৈ আছে, তালৈকে সাতজনীয়া ডেকা ল’ৰাৰ দলটো যোৱা দেখা গ’ল। সেই ঘৰখনৰ গৃহস্থজনক উগ্ৰপন্থীজনে বন্দুক দেখুৱাই তৎক্ষণাত আণ্ডাৰগ্ৰাউণ্ড আৰ্মিৰ আদেশক্ৰমে ‘জৰুৰীকালীন কৰ’ শোধাবলৈ দাবী জনালে। তৎক্ষণাৎ এই ‘কৰ’ৰ বাবদ পইছা উলিয়াই নিদিলে উগ্ৰপন্থীজনে ঘৰৰ মানুহক হত্যা কৰাৰ ভাবুকি দিলে। কাৰোৰ পৰা কোনোধৰণৰ আপত্তি নুশুনে বুলিও জনাই দিলে। কথাখিনি ঘৰৰ গৃহস্থক কৈ উঠিছিলহে মাত্ৰ, সি গম পালে গাঁওবাসীয়ে তাক ঘেৰি ধৰিছে। তাৰ হাতত বন্দুক থাকিলেও সি ভীষণ ভয় খালে। তথাপি সাহসী দেখুৱাবলৈ বুলি মানুহখিনিক সুধিলে— তহঁতবোৰ কোন? কিয় এনেকৈ ইয়ালৈ আহিছ?\nডেকা ল’ৰা দলটোত এজন ‘দীঘলঠেঙীয়া’ নামৰ ডেকা আছিল। ডেকাজন ওখ-পাখ আছিল বাবেই এই নামটো পাইছিল। দীঘলঠেঙীয়াই উগ্ৰপন্থীজনক ওলোটাই একেটা প্ৰশ্নকে কৰিলে— আমিহে এইটো প্ৰশ্ন তোক সুধিব লাগে। কথাষাৰ কৈয়ে সি বন্দুক লোৱাটোৰ ফালে চোচা ল’লে। ইমানবোৰ মানুহে তাক ঘেৰি লোৱা দেখি আণ্ডাৰগ্ৰাউণ্ডটোৱে ভয়ত বন্দুকটোকে ফুটাই দিলে। ভাগ্য ভাল, গুলীটো এজন গাঁওবাসীৰ কাষেৰে পাৰ হৈ গ’ল, কাৰো একো নহ’ল। বন্দুকৰ শব্দ শুনি গাঁৱৰ বাকী মানুহবোৰো ঘৰৰ পৰা ওলাই আহিল। মানুহবোৰ প্ৰথমতে ভয়ে ভয়ে সাৱধানে ওলাইছিল। যেতিয়াই খবৰটো বিয়পি গ’ল যে উগ্ৰপন্থী মাত্ৰ এটাহে আছে, নিৰ্ভয়ে মানুহবোৰ সেই গাঁওবাসীজনৰ ঘৰলৈ বুলি আহিবলৈ ধৰিলে। বন্দুক লোৱাটোৱে দেখিলে কথা বিষম, এদল পাহোৱাল মানুহে তাক ঘেৰি ধৰিছে। সি পলাবলৈ বুলি লৰ ধৰিব খুজিছিল, কিন্তু মানুহঘৰৰ এখন দেৱালে তাক বাধা দিলে। কোনেও ধৰিব নোৱাৰিলে মানুহটোক পিটিবলৈ কাৰনো হাতখন আগতে উঠিছিল। তেজেৰে ৰাঙলী হৈ মাটিত অজ্ঞান হৈ পৰি নোযোৱালৈকে মানুহটোক গোটেইবোৰে গুৰুলা-গুৰুলকৈ পিটিয়ে থাকিল। পৰিস্থিতি বেয়াৰ ফালে ঢাল লোৱা দেখি তেজেৰে লুতুৰি-পুতুৰি আঘাতপ্ৰাপ্ত মানুহটো ডেকা কৰ্মীসকলৰ হাততে সঁপি বাকী গাঁৱৰ মানুহবোৰ তাৰ পৰা ফাঁহিছিটিকা দিলে।\nযাৰ ঘৰৰ চোতালত ইমানবোৰ ঘটনা ঘটি গ’ল, সেইজন গৃহস্থই ভয়ত ত্ৰাহি মধুসূদন সুঁৱৰিবলৈ লাগিল। এই ঘটনাবোৰৰ পৰিণাম কি হ’ব ভাবি তেওঁ ডেকা দলটোক উগ্ৰপন্থীৰ অজ্ঞান দেহাটো তেওঁৰ ঘৰৰ পৰা যিমান পাৰে দূৰলৈ লৈ যাবলৈ কাবৌ-কোকালি কৰিবলৈ ধৰিলে। দলপতি দীঘলঠেঙীয়াই লগৰকেইটাক মানুহটোক তুলি ল’বলৈ আদেশ দিলে। দলপতি দীঘলঠেঙীয়াই লগৰবোৰক তেওঁক অনুসৰণ কৰিবলৈ আদেশ দি গাঁৱৰ পৰা আঁতৰি গৈ এটা হাবিতলীয়া বাট ধৰিলে। এই হাবি-জংঘলেৰে ভৰা লুংলুঙীয়া বাটটোৰে গৈ গৈ থিয় গৰাৰ এক সংকীৰ্ণ উপত্যকা পায়গৈ। এই ঠেক উপত্যকাটো ভূতে ধৰা বুলি গাঁৱৰ মানুহে বিশ্বাস কৰে। তাৰ পৰা এটা মানুহৰ তলত পৰি শিলত ঠেকেচা খাই মৃত্যু হৈছিল। লাহে লাহে আন্ধাৰ নামি আহিল। সেই জয়াল ঠাইখিনিলৈ যাবলৈ ল’ৰাকেইটাই আপত্তি দৰ্শালে। কিন্তু দলপতি ডেকাই হাতৰ দাখনেৰে গছ-লতা কাটি কাটি আগবাঢ়িয়ে থাকিল। ওজৰ-আপত্তিৰ মাজেৰেই ল’ৰাকেইটাই বোজাটোৰে সৈতে গৈ গৈ টিলাটোৰ ওপৰৰ ওখ ঠাই এটুকুৰা পালেগৈ।\nতেতিয়াও উশাহ-নিশাহ লৈ থকা মানুহটোক এঠাইত থৈ ল’ৰাকেইটা চাফা ঠাই এটুকুৰাত ভাগৰ পলুৱাবলৈ বুলি বহিল। ওচৰে-পাজৰে পৰি থকা শুকান ডাল-পাত গোটাই সিহঁতে জুই একুৰাও ধৰিলে। জঠৰ হৈ পৰা মানুহটোক কি কৰা হ’ব আৰু তাৰ পাছত কি কৰা হ’ব তাকে লৈহে খেলি-মেলি লাগি আছিল। দলপতি দীঘলঠেঙীয়াকো প্ৰশ্নটো লৈ ভাবি-গুণি থকা দেখা গ’ল। মাটিলৈ একথৰে চাই তেওঁ দেহাটোৰ চাৰিওকাষে ঘূৰিবলৈ লাগিল। তেওঁ ঠিক বুজি পাইছিল দেৰি কৰা মানেই বিপদ চপাই অনা। আটাইকে ওচৰলৈ মাতি দলপতি ডেকাই সুধিলে— মানুহটোক ইয়াতে মৰিবলৈ বুলি পেলাই থৈ যাব নে তললৈ পেলাই দিব? উত্তৰটোত কাৰো দ্বি-মত নাছিল— মানুহটোক তলৰ গৰাটোলৈ দলিয়াই পেলাই দিব লাগে। আৰু বন্দুকটো কি কৰা হ’ব? সেই সম্পৰ্কেও মানুহবোৰ নিশ্চিত আছিল— পেলাই দিব লাগে। মানুহবোৰে সিদ্ধান্তটো বাস্তৱলৈ ৰূপায়িত কৰিব খুজিছিলহে মাত্ৰ, দলপতি ডেকাই চিঞৰ মাৰি উঠিল— ৰবিচোন, আমি চাওঁ মানুহটোনো কোন আছিল? মানুহবোৰে জঠৰ দেহাটো আকৌ মাটিত নমাই থ’লে।\nদীঘলঠেঙীয়া ডেকাই মানুহটোৰ জেপকেইটা খুঁচৰি কেইখনমান টকাৰ নোট, উৱলি যোৱা এখন পৰিচয়-পত্ৰ আৰু কাষৰে ঠাই এখনৰ ঠিকনা লেখা চিঠি এখন পালো। জেপকেইটা খালি কৰাৰ পাছত মানুহকেইটাই দেহাটো দাঙি ধৰিলে। এইটো দেহা এসময়ত জীৱন্ত মানুহৰে শৰীৰ আছিল, এতিয়া তেজেৰ লুতুৰি-পুতুৰি, জঠৰ এক মাংসপিণ্ড। সমূহীয়াকৈ এক, দুই, তিনিলৈকে গণি মানুহটোক চিৰদিনৰ বাবে বিশ্ৰাম ল’বলৈ তললৈ পেলাই দিলে। মানুহটোৰ সৈতে বন্দুকটোও পেলাই দিয়া হ’ল। কামখিনি কৰি ডেকাকেইটা বহি পৰিল। দীঘলঠেঙীয়াই মানুহটোৰ জেপত পোৱা প্ৰতি টুকুৰা কাগজকে পিটিকি পিটিকি পৰীক্ষা কৰিবলৈ ল’লে। টকাকেইটা গণিলে। মুঠতে ৪৯.০০ টকা আছে। পৰিচয় পত্ৰখন পঢ়িব নোৱাৰি। ডাকঘৰৰ চিল-মোহৰ মৰা চিঠিখনৰো অৱস্থা নাই। চিঠিখন পঢ়িবলৈ লৈ ল’ৰাজনৰ মুখখন সলনি হৈ আহিল, কিবা গধুৰ বস্তু এটাই হেঁচি ধৰাদি তাৰ দেহাটো তললৈ দোঁ খাই আহিল। তাৰ মুখৰ এই সলনি লগৰবোৰৰ কাৰো চকুত নপৰিল। সিহঁতবোৰ একেবাৰে ভাগৰুৱা হৈ পৰিছিল, মানসিকভাৱেও সিহঁত দুৰ্বল হৈ পৰিছিল। সিহঁতে দলপতিৰ মুখৰ হঠাৎ সলনি হৈ যোৱা ভাব-গতিৰ একো উমান নাপালে। তেতিয়া অৱশ্যে আন্ধাৰো খৰ-খুজীয়াকৈ নামি আহিছিল। গোটেই দলটো কিবা ধৰণেৰে লেবেজান দিছিল।\nদীঘলঠেঙীয়া প্ৰথমতে উঠি বহিল। সি মৰা মানুহটোৰ জেপত পোৱা আটাইবোৰ কাগজ-পত্ৰ জ্বলি থকা জুইকুৰাত জাপি দিলে। আটাইকেইটাই চাই থাকিল, গোটেই কাগজ-পত্ৰখিনি জ্বলি জুইকুৰাত জাহ গ’ল। সিহঁতৰ এনেকুৱা লাগিল যেন মূৰৰ ওপৰৰ পৰা বোজা একোটাহে নামি পৰিল। তাৰপাছত সিহঁতে নিজৰ মাজতে এটা শপত ল’লে। অচিনাকি বন্দুকধাৰী মানুহটোৰ কি হ’ল, সিহঁতে কেতিয়াও কাকো নকয়। সিহঁতকেইটা আন্ধাৰ ফালি বাঁহ আৰু খাগৰি বনেৰে তৈয়াৰী জোঁৰ একোটা জ্বলাই গাঁওমুখী হ’ল।\nঅচিনাকি বন্দুকধাৰী উগ্ৰপন্থীটোৰ জেপ খুঁচুৰি পোৱা চিঠিখন দীঘলঠেঙীয়াৰ বাবে ওৰেটো জীৱন ধৰি এক একান্ত ব্যক্তিগত দুখ হৈ থাকি গ’ল। তাৰ স্মৃতিশক্তি একেবাৰেই ভাল নহয়; তথাপি চিঠিখনৰ প্ৰতিটো শব্দই তাৰ মনত থাকি গ’ল। সেই চিঠিখন আছিল মৃত মানুহজনৰ পুতেকে দিয়া চিঠি। পুতেকে তাৰ পৰীক্ষাৰ বাবে মাচুলৰ পইছা বিচাৰি দেউতাকলৈ এই চিঠিখন লেখিছিল।«\n* গ্ৰুপিং জ’ন: নগা উগ্ৰপন্থী গাঁৱলৈ অহা বুলি ভাৰতীয় সেনাবাহিনীয়ে যেতিয়াই খবৰ পায়, তেতিয়াই সেই বিশেষ গাঁওখনৰ বিশেষ ব্যক্তিসকলৰ ওচৰ পায়গৈ। উগ্ৰপন্থীক সহায় কৰাৰ অপৰাধত গাঁওবাসীক ধৰি নি আৰ্মিকেম্পত ৰাখি অৱৰ্ণনীয় অত্যাচাৰ চলায়। এই ‘গ্ৰুপিং জ’ন’বোৰ হ’ল আৰ্মিয়ে গাঁওবাসীক অত্যাচাৰ কৰিবলৈ পতা কেম্প।\nড. টেমচুলা আওৰ লেখাই আন্তৰ্জাতিক খ্যাতি বুটলিবলৈ সমৰ্থ হৈছে। তেওঁৰ লেখাত নগা মানুহখিনিৰ জীৱন গাথা সকলো দুখ-সুখ লৈ উঠি আহিছে। নগা মানুহখিনিয়ে দীৰ্ঘদিন ধৰি চলা অশান্তিকে জীৱন বুলি লৈ চলি আছে। জাক জাক ধুমুহা এই সহজ-সৰল মানুহখিনিয়ে মূৰ পাতি লৈ আহিছে। এক সৰ্বগ্ৰাসী বিচ্ছিন্নতাবাদী আন্দোলনে নগা মানুহক এদিনো স্বাভাৱিকভাৱে উশাহ ল’বলৈ দিয়া নাই। এফালে উগ্ৰপন্থীৰ নানানটা উপদ্ৰৱ, আনফালে উগ্ৰপন্থী দমনৰ নামত ভাৰত চৰকাৰে জাপি দিয়া ৰাষ্ট্ৰ-সন্ত্ৰাসৰ চেপাত সাধাৰণ নগা জনসাধাৰণে সীমাহীন যন্ত্ৰণা আৰু দুখ পাইছে। টেমচুলা আও নিজে এই যন্ত্ৰণা আৰু দুখৰ মাজত ডাঙৰ হৈছে, এই দুখ তেওঁ পৰম মমতাৰে হৃদয়ত ধাৰণ কৰিছে। সেয়েহে নগা জনসাধাৰণৰ জীৱনৰ ক্লেশ আৰু দুখ তেওঁৰ লেখাৰ মাজত মৰ্মস্পৰ্শী হৈ উঠিছে। ‘চিঠিখন’ গল্পটোত তেওঁ দেখুৱাইছে উগ্ৰপন্থীৰ সন্ত্ৰাস আৰু ৰাষ্ট্ৰযন্ত্ৰৰ সন্ত্ৰাসৰ মাজত নগা জনগণে কেনে যন্ত্ৰণা ভূগিব লগা হৈছে।\nড. টেমচুলা আও এগৰাকী বিশিষ্ট শিক্ষাবিদ। ১৯৪৫ চনত জন্মলাভ কৰা ড. আৱে গোলাঘাটৰ মিশ্যন গাৰ্লচ হাইস্কুলত পঢ়িছিল। তেওঁ তাহানিতে মেট্ৰিকত অসমীয়া বিষয়ত লেটাৰ মাৰ্ক পাইছিল। তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ইংৰাজী সাহিত্যত এম এ পাছ কৰি ১৯৭৫ চনত মেঘালয়ৰ ‘নেহু বিশ্ববিদ্যালয়’ত যোগদান কৰে। তেওঁ হেনৰি জেমচৰ ওপৰত গৱেষণা কৰি ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯৮৫-৮৬ চনত তেওঁ আমেৰিকাৰ ‘মিনচটা বিশ্ববিদ্যালয়’ত ‘ফুলব্ৰাইট স্কলাৰ’ ৰূপে ৰেড-ইণ্ডিয়ানসকলৰ ওপৰত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ কাম কৰে। তেওঁৰ ‘আও নাগা অৰেল ট্ৰেডিচন’ (Ao Naga Oral Tradition) নামৰ গৱেষণামূলক গ্ৰন্থখনে বিদ্বৎ মহলত সমাদৰ পাইছে। ড. আওৰ পাঁচখন প্ৰকাশিত কবিতা পুথি, দুখন গল্প সংকলন আছে। তেওঁ ইংৰাজী ভাষাতে কেওখন কিতাপ ৰচনা কৰিছে। ‘চিঠিখন’ (The Letter) গল্পটো বাংগালুৰুৰ এখন কলেজৰ পাঠ্যক্ৰমত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে।\nতোমালৈ যেতিয়া মনত পৰা নাছিল...


জাতীয় চৰিত্র অথবা এটা সাধু\nPublished on January 4, 2018 | News Source: সঞ্জীৱ সভাপণ্ডিত\nহঠাৎতাৰ ওচৰলৈ হুকুমটো আহিল৷\nতাৰ এই নতুন ম’বাইল নম্বৰটো কেইজনমান বিশ্বস্ত মানুহৰ– মানে বন্ধু আৰু ব্যৱসায়ৰ সহযোগীৰ বাহিৰে আনে নাজানেই৷\nসেয়ে সি অলপ আচৰিত হ’ল৷ কিন্তু আচৰিত হ’লেও সি চক নাখালে৷ কাৰণ এনেকুৱা কথা তাৰ জীৱনেদি বহুত পাৰ হৈ গৈছে৷ আচলতে আচৰিত হোৱাতকৈ সি অলপ অস্বস্তিতহে পৰিল৷\nকাৰণ তাৰ নাম-ঠিকনা, ফ’ন নম্বৰ এইবোৰৰ সহায়ত সি বহুদিন নিজৰ পৰাই লুকাই আছিল৷ প্রথমতে তাৰ এটা ঘৰত মতা নাম আছিল৷ স্কুলত নাম লগাবলৈ এটা নাম দিছিল৷ লগৰবিলাকে তাক এটা বেলেগ নাম দি মাতিছিল৷ তাৰ পিছত সি এটা বেলেগ নাম লৈছিল৷ সেইবোৰ নাম বহুবাৰ সলনি কৰিছিল– কামৰ খাতিৰত৷\nএই সকলোবোৰৰ অন্তত, তাৰ এটা বেলেগ নাম হৈছিল৷ কিন্তু কিবা কাৰণত সি চোঙো সলাইছিল৷ ফ’নৰ নম্বৰ সলোৱাটো সাধাৰণ কথা হৈ পৰিছিল৷\nতাৰ অস্বস্তিৰ আচল কাৰণ আছিল যে কোনোবাই তাক তাৰ আগৰ বিদ্যাটোৰ কাৰণে যে মনত ৰাখিব সেইটো সি একপ্রকাৰ পাহৰিয়েই গৈছিল৷\nতাৰ হাতত থকা অস্ত্রটো সি কেৱল তাৰ শক্তি আৰু ব্যৱসায়ৰ আহিলা হিচাপেহে ব্যৱহাৰ কৰিছিল৷ বহুত দিনৰ আগতেই তাৰ অস্ত্রপাটৰ পৰা ওলোৱা শব্দ আৰু জুয়ে এজন মানুহক শেষবাৰৰ কাৰণে চুইছিল৷ সেই কাম সি আনৰ নির্দেশত কৰিছিল৷ আৰু বোধকৰোঁ সেইজন তাৰ ১২ নম্বৰ লক্ষ্য আছিল৷\nসি নিজেই পাহৰি যোৱা কাম এটাৰ কথা মনত পেলাই দিওঁতে সেয়ে সি বৰ অস্বস্তি অনুভৱ কৰিছিল৷\nদিনটো তেনেকৈয়ে পাৰ হৈ যোৱাৰ পিছত সি তাৰ গধূলিৰ লগটোৰ ওচৰ চাপিছিল৷\nএগিলাচ-দুগিলাচ তিনি গিলাচ হৈ যোৱাৰ পিছত সি ছোফাখনতে ভৰি তুলি হেলান দিছিল৷ কোনেও তাক ঢুকি নাপাবৰ কাৰণে সি দিনটো এই বিশেষ ম’বাইলটো বন্ধ কৰিয়ে থৈছিল৷\nকিন্তু ববীক সি কথা দি থোৱা আছিল যে আজি ৰাতি তাইৰ লগত সি থাকিবলৈ যাব৷ আগতীয়াকৈ খবৰ নিদিলে তাইক পোৱা নাযায়৷ তাই কৈ থৈছিল যে তাইক খবৰ দিয়াৰ শেষ সময় হ’ল সন্ধিয়া ৭ বজা৷\nএতিয়া ৭ বাজি ৫ মিনিট গ’লেই৷\nসি লৰালৰিকৈ ফ’নটো অন৲ কৰিলে৷ ইফালে আন এটা ফ’নত চফিকাৰ ফ’ন আহি আছিল৷ কোনটো ধৰোঁ কোনটো কৰোঁ বুলি ভাবোঁতেই তাৰ ফ’নটো বাজি উঠিল আৰু অলপ নিচাগ্রস্ততাৰ কাৰণেই বোধকৰোঁ সি ফ’নটো ধৰি দিলে আৰু লগে লগে সিফালৰজনে উষ্মা আৰু বিৰক্তিৰে কৈ উঠিল–\n–দিনটো ফ’নটো কেলেই বন্ধ কৰি থৈছ? আর্জেণ্ট অর্ৰ আছে বুলি কোৱা নাছিলোঁ নেকি ৰাতিপুৱাই?\n–মই সেইবোৰ এৰিলোঁ বুলি জানই দেখোন৷\n–অর্ৰ মানে অর্ৰ৷ এইবোৰৰ ট্রেইনিং লৈছিলি নহয়৷ পাহৰিলি নেকি?\n–মই নোৱাৰিম নেকি৷\n–কোনো ওজৰ-আপত্তি নচলিব৷ কাইলৈৰ ভিতৰত কামটো কৰিব লাগিব৷\n–কাইলৈ মই কোনোপধ্যেই নোৱাৰোঁ৷ মোৰ টেণ্ডাৰ এখন আছে৷\n–পৰহিলৈ মই কলিকতালৈ যাম৷\n– কলিকতাৰ পৰা বেংককলৈ যোৱাৰ কথা৷ তাত ১০ দিনমান থকাৰ কথা৷ পেকেজ টু্যৰ৷ কেঞ্চেল কৰিব নোৱাৰোঁ৷\n–খুব স্ফূতি কৰিছ নহয়\n–কামটো বেলেগ এটাক নিদিয় কে’লেই?\n–মই তোক চিলেক্ট কৰিছোঁ৷ আনৰ কথা নক’বি৷\n–কাক মাৰিব লাগিবনো?\n–সেইটো এতিয়ালৈকে ঠিক কৰা হোৱা নাই৷\n–তেতিয়াহ’লে কোনো কথা নাই৷ আপুনি সিদ্ধান্ত লৈ লওক৷ তাৰ পিছত দেখা যাব৷\nসিফালে ফ’নটো থৈ দিলে৷\nএটা স্বস্তিৰ নিশ্বাস কাঢ়ি সি আৰু এটা পেগ বাকি ল’লে৷ ববীৰ ওচৰলৈ যোৱাটো সি বাদ দিলে৷ চফিকাকো আমনিয়ে লাগিছেগৈ৷\nআচলতে তাৰ কোনো টেণ্ডাৰৰ কাম নাছিল৷ কলিকতা-বেংককৰ প্রগ্রেমো নাছিল৷\nগতিকে সি তাৰ লগত আগতে কাম কৰা দিগন্তক লগ ধৰিলে৷\n–মই আজিকালি ৫ লওঁ এনে কামত৷ –দিগন্তই নির্লিপ্তভাৱে ক’লে৷\n–অলপ কমা৷ সি পইচা নিদিয়ে৷ আগৰ লগ হিচাপে কামটো কৰি দিব লাগিব৷\n–মোৰ সেইবোৰ নাই দেই৷ মই ইমান পৰহিতৈষী নহয়৷ মোৰ কামৰ মূল্য আছে৷ –দিগন্তই গা এৰাবলৈ চেষ্টা কৰিলে৷\nসিতো নিদিয়ে৷ ময়ে দিব লাগিব৷ মোৰ পৰা ইমান ল’বি জানো?\n–চা ভাই, তয়ো এক ধৰণে চলিছ, ময়ো একধৰণে চলিছোঁ৷ আমি এনেকৈয়ে চলিব লাগিব৷ মানুহেতো কেতিয়াও আমাক ভাল মানুহ বুলি নকয়৷ মাল আছে কাৰণে বিহু-পূজা কমিটীত বাব দিয়ে৷ চবকে আমাক use (ব্যৱহাৰ) কৰিবলৈ লাগে৷ সেই কাৰণেই মোৰ আজিকালি ইম’শ্যন নাই৷ এতিয়া যাওঁ৷ মোৰ কাম আছে৷ মোৰ কথাত ৰাজী হ’লে ক’বি৷\nদিগন্তৰ ওচৰত হতাশ হৈ সি আৰু দুটামানৰ ওচৰলৈ গ’ল৷ কিন্তু এতিয়া আৰু সিহঁত কোনেও এইবোৰ কষ্টকৰ কাম কৰিবলৈ ৰাজী নহয়৷ বিজিনেছত টকা লগোৱা আছে– লগত গেং আছে– হিচাপৰ টকা আহি থাকে৷ তাতে ইয়াত ৰিস্ক আছে৷ সেই কাৰণে ল’ৰা-ছোৱালী ৰাজ্যৰ বাহিৰত পঢ়াইছে– বাধ্যত পৰি৷\nআগৰ লগবিলাকৰ চবৰে কথাৰ সুৰ বেলেগ হ’ল৷ চব ব্যস্ত৷ কাঠৰ কাৰবাৰ৷ বালিৰ কাৰবাৰ৷ শিলৰ কাৰবাৰ৷ মাছ-পাণ-ফুল এইবোৰতো আছেই৷ কামেই কাম৷ সমস্যাই সমস্যা৷ আনহাতে, ঘৰ সলাব লাগে৷ বর্তমানৰ ঘৰটো সৰু হৈছে৷ চাৰিখন গাড়ী থ’বলৈকে ঠাই নাই৷ ৰাস্তা এটাৰ ঠিকাৰ কথা লৈ কাজিয়া লাগিল৷ এটা গুলী খাই মৰিল৷ তাক শ্বহীদ বুলি ঘোষণা কৰি শ্রাদ্ধ আদি শেষ কৰা আজি দুদিন হৈছেহে৷\nতাৰ একপ্রকাৰ আমনিয়েই লাগিছিল৷\nকিন্তু এই জাতটোৱেই এনে৷ এবাৰ পিছত লাগিলে নেৰেই৷\nসি ঘৰ আহি পায় মানে গে’টৰ মুখতে আকৌ ফ’নটো বাজিল৷\n–ৰাতিপুৱা ৫ বজাতে মানুহটো খোজকাঢ়িবলৈ যায়৷\n–মই ইমান ৰাতিপুৱাই উঠিব নোৱাৰোঁ৷ ১০ বজালৈকে মই ঘৰৰ পৰা নোলাওঁ৷\n–তেতিয়াহ’লে গধূলি বজাৰৰ পৰা আহেঁাতে...\n–আবেলি ৫ বজাৰ পৰা মই টেনিছ খেলিবলৈ যাওঁ৷\n–তেতিয়াহ’লে সময়টো তই ক৷\n–মোৰ একো ঠিক নাই৷ শনিবাৰ-দেওবাৰে মই একো কাম নকৰোঁ৷ বৃহস্পতিবাৰ গুৰুবাৰ৷ মই শান্ত বাবাৰ ওচৰলৈ যাওঁ৷\n–মহাপুৰুষৰ তিথি বুলি নাজান নেকি?\n–মোৰ খুলশালীৰ আঙঠি পিন্ধোৱা৷ ৰাজস্থানী ল’ৰা৷ অলপ দেখুৱাব পৰা মানুহ মইহে আছোঁ৷ গতিকে মই থাকিব লাগিব৷\n–তেতিয়াহ’লে এইমাহত একো নহ’বই নেকি?\n–মই কি জানো\n–তোক লৈ কি একো প্লেন কৰিবই নোৱাৰিম নেকি?\n–Target ঠিক হ’ল নে নাই?\n–নাই হোৱা৷ কিন্তু হৈ যাব৷ কিন্তু কামটো তয়ে কৰিব লাগিব৷\n–আহ হা৷ মোক এৰি দে না৷\n–তোক এৰিব নোৱাৰোঁ৷ সিফালৰ পৰা– ফ’নটো কাটি দিলে৷\nঅৱশেষত সি জৈন নামৰ এজন ব্যৱসায়ীৰ ওচৰ পালেগৈ৷ তাৰ বিজিনেছৰ কাম চোৱা-চিতা কৰে কেতিয়াবা৷ চৰকাৰী বিষয়া-মন্ত্রী- বিধায়কৰ টকা বিভিন্ন বিজিনেছত খটুৱায়৷ সিবিলাকৰ টকা ইনভেষ্ট কৰে৷ জৈনে ক’লে–\n–ইমান টেনশ্যন ল’ব লগা কিটো আছে? মই মানুহ দি দিম৷ আপুনি নেগ’চিয়েট কৰি ল’ব৷ মই মানুহ দেখা নাই৷ কিন্তু শুনিছোঁ কামত ভাল৷\nসি অলপ সকাহ পালে৷ কথা মতে এজন মানুহক সি লগ ধৰিলে৷ মানুহটোৱে তাক আন এটাৰ ওচৰলৈ লৈ গ’ল৷ সি আকৌ আন এটাৰ ওচৰলৈ লৈ গ’ল৷ কোনেও কথা নকয়৷ কেৱল ইংগিত৷\nমুঠতে তাৰ কামটো হ’ল৷ আচলটোৱে ২ ল’ব৷ বাকীকেইটাই ৫০- ৫০ কমিছন ল’ব৷ আৰু ফাইনেলি জৈনে ১ এটা ল’ব৷\nঅতবিলাকৰ অন্তত দিগন্তৰ অফাৰটোতকৈ তাৰ মাত্র ৫০ হাজাৰ টকাহে সস্তা হ’ল৷ এতিয়া ৪.৫ লাখ সি নিজৰ জেপৰ পৰাই দিব লাগিব৷\nকিন্তু সি ঠিক কৰিলে যে যদি কৰিবলগীয়া হয়, তেন্তে এইটো পন্থাই ভাল৷ যি যায় যাব আৰু৷ পুৰণা সম্পর্কৰ খাতিৰত৷ এতিয়াৰ এই অৱস্থাটো, আগৰ কথাবিলাকৰ কাৰণেইতো হৈছে কৃতজ্ঞতাবোধৰ কথাওতো আছে৷\nএনেকৈ ১০ দিনমান গ’ল৷\nএদিন আকৌ ফ’ন আহিল কামটো কৰিব লাগে৷\nলগে লগে তাৰ মনটোত আশংকাই বাহ ল’লে৷ কিন্তু তাৰ মাজতে তাৰ মনত হঠাৎ এটা বুদ্ধি খেলালে৷\n–মোৰতো হাথিয়াৰ নাই৷ কেনেকৈ কৰিম?\n–তোৰ নিজৰটো কি কৰিলি?\n–সেইটো নাই নহয়৷\n–আগতে ক’ব নোৱাৰিলি৷ এই শেষ মুহূর্তত যে ক’বলৈ আহিছ\n–তহঁতে সেইটো জান বুলিয়েই ভাবিছিলোঁ আকৌ৷\n–বাৰু বাৰু ঠিক আছে৷ তোক কাইলৈ এটা বস্তু দি আহিব৷ কাম কৰি ঘূৰাই দিবি৷\n–হ’ব দে, সি গহীনকৈ কৈ পেলালে৷\nসেইমতে তাক এটা বস্তু এজন মানুহে এখন গাড়ীত আহি পিছদিনা দি গ’লহি৷ তাৰ পিছদিনা সি এজন মানুহৰ ওচৰলৈ গ’ল৷\n–২তকৈ বেছি দিব নোৱাৰি৷\n–নাই ৫ৰ তলত নিদিওঁ৷ চাই লওক না৷ ব্রেণ্ড নিউ৷\n–তেনেহ’লে কি কথা আৰু? ভাল বস্তু ভাল দাম৷ এঘণ্টামান দাম-দৰ কৰাৰ মূৰত, ৫ লাখত AK 47টো বিক্রীৰ বন্দৱস্ত হ’ল৷\n–কিন্তু বস্তুটো জমিদুলৰ ঘৰত পঁহুচাই দিব লাগিব৷\n–তাৰ ঘৰলৈ যাব নোৱাৰোঁ৷ তাক ৰাস্তাত ক’ৰবাত দি দিম৷\n–ঠিক আছে৷ কিন্তু ফিফটি পাৰচেণ্ট এডভান্স লাগিব৷ সেইমতে কামবোৰ হ’ল৷ বস্তুটো সি দুই-এদিনতে দিম বুলি সময় ল’লে৷\nএতিয়া সি সেই হুকুমটোৰ অপেক্ষাত ৰ’ল৷\nএদিন গ’ল৷ দুদিন গ’ল৷ তিনিদিন গ’ল৷\nসি অধৈর্য হৈ পৰিল৷ ওলোটাই ফ’ন কৰিবলৈ তাৰ কোনো উপায় নাই৷ কাৰণ সেইবোৰ ফ’নলৈ ফ’ন কৰিব নোৱাৰি৷\nইফালে এই চিন্তাটোৰ কাৰণে তাৰ অন্য কামবোৰ ঠিকমতে আগবঢ়া নাই৷ ক’তো সি ভালকৈ মন দিব পৰা নাই৷\nইফালে এডভান্স দিয়া মানুহকেইটাই তাক শান্তিৰে থাকিবলৈ দিয়া নাই৷ সিহঁতৰ ফালে উচেছদ চলিব৷ তাৰ মানুহক দিব লাগে বোলে৷\nআনফালে, ই পাতি থৈছে যে কামটো কৰি সি বস্তুটো ইহঁতক দি দিব আৰু দৌৰা-দৌৰিত পৰি গ’ল– পুলিচৰ হাতত পৰিল আদি কিবা এটা কৈ দিব৷\nচব পৰিকল্পনা হৈ আছে৷ মাত্র এটা শব্দৰ বাবে, এটা নামৰ বাবে গোটেই কথাটো ৰৈ আছে৷\nঅৱশেষত এদিন পুৱাতে ফ’নটো আহিল৷\n–কাক? –ই সুধিলে৷\nএইবাৰ মাতটো এটা বেলেগ মানুহৰ৷\n–সি নাই নেকি?\n–আপোনাক নিজে এটা টার্গেট ঠিক কৰি উৰাই দিবলৈ কৈছে৷\n–মই কেনেকে টার্গেট ঠিক কৰিম? সেইটো মোৰ কাম নহয় নহয়৷\n–হুকুম এনেকৈয়ে দিছে৷ মই আপোনাক জনাই দিলোঁ৷\nসি হ’ব বাৰু বুলি সৰুকৈ কৈ ফ’নটো থৈ দিলে৷\nসি ভাবিলে– বাহিৰা মানুহক মাৰিলে ভাৰতীয় সেনা মেলি দিব৷ সেইবিধক মাৰিলে সাম্প্রদায়িক সংঘর্ষ হ’ব৷ তাৰ বিজিনেছ সেইবোৰ ঠাইত চলি আছে৷ গতিকে তাৰ নিজৰে ক্ষতি হ’ব৷ বেষ্ট হ’ব নিজৰ মানুহ মৰা৷ এসপ্তাহৰ কাৰণে ৰাজ্যখন তোলপাৰ লাগি থাকিব৷ কাকো হায়াৰ কৰিব নালাগে৷ কাকো টকা দিব নালাগে৷ এজন ভাল চাই মানুহ মাৰি দিলেই হ’ল৷ ছিম্পল মানুহ৷ কোনো ঝামেলা নাই৷ সেইটো কাম সি নিজে কৰি দিব পাৰিব৷ নিজৰ মানুহ মাৰিলে সন্দেহো আনলৈহে যাব\nফাঁকতে তাৰ টকাকেইটা লাভ হ’ল৷ সি মনে মনে ভাবিলে৷ ভগৱানে এনে সুবিধা সকলোকে নিদিয়ে৷ কেৱল অসমতহে এই সুবিধা আছে৷\nফ’ন : ৯৮৬৪০-৪৪৪৭০\nDifficult to maintain roads during monsoon, says Mizoram Min\nমেৰী কমৰ পদাংকত কাশ্মীৰী তৰুণী\nIndiGo launches FitToFly gym in Nagaland\nকলম্বিয়াৰ ৰাষ্ট্রপতিলৈ শান্তিৰ নোবেল বঁটা\nAsha Parekh regrets not having acted in Ray's 'Kanchanjunga'\nSarbananda Sonowal inaugurates Namami Barak festival\nধর্ম খাদ্য সমকালীন ভাৰতবর্ষ\nমৃণালিনী চাৰাভাই ঃ এটি সমীক্ষা [21 জানুৱাৰীত প্রথম মৃত্যু বার্ষিকীত শ্রদ্ধাঞ্জলি)\nপ্রকাশ পাব এন আৰ চিৰ হাতেলিখা খচৰা\nAll Rights Reserved 2018 © The Janambhumi | Total visits : 2945607