অসমকে ধৰি দেশৰ ৫ খন ৰাজ্যত বিধানসভা নিৰ্বাচনৰ দিন ঘোষণা - SANGBAD PRAHARI\nHome অসম আঞ্চলিক গেলাৰী ভিডিঅ’ সংবাদ অসমকে ধৰি দেশৰ ৫ খন ৰাজ্যত বিধানসভা নিৰ্বাচনৰ দিন ঘোষণা\nঅসমকে ধৰি দেশৰ ৫ খন ৰাজ্যত বিধানসভা নিৰ্বাচনৰ দিন ঘোষণা\nSangbad Prahari February 26, 2021 অসম, আঞ্চলিক, গেলাৰী, ভিডিঅ’ সংবাদ,\nনতুন দিল্লী : অসমকে ধৰি দেশৰ ৫ খন ৰাজ্য ক্ৰমে কেৰালা, পশ্চিমবংগ, তামিলনাডু আৰু পডুচেৰীৰ বিধানসভা নিৰ্বাচনৰ দিন ঘোষণা কৰা হৈছে। নতুন দিল্লীৰ বিজ্ঞান ভৱনত আয়োজিত এখন সংবাদমেলত মুখ্য নিৰ্বাচন আয়ুক্ত সুনিল অৰোৰাই জানিবলৈ দিয়া মতে, অসমত তিনিটা পৰ্যায়ত নিৰ্বাচন অনুষ্ঠিত হ’ব। প্ৰথম পৰ্যায়ত অহা ২৭ মাৰ্চ, দ্বিতীয় পৰ্যায়ত ১ এপ্ৰিল আৰু তৃতীয় পৰ্যায় ৬ এপ্ৰিলত অসমত নিৰ্বাচন অনুষ্ঠিত হ’ব। প্ৰথম পৰ্যায়ত নিৰ্বাচনৰ বাবে ২ মাৰ্চত অধিসূচনা জাৰি কৰিব। এই পৰ্যায়ত প্ৰাৰ্থীয়ে ৯ মাৰ্চলৈকে মনোনয়ন পত্ৰ দাখিল কৰিব পাৰিব। ১০ মাৰ্চত মনোনয়নপত্ৰসমূহ পৰীক্ষা কৰা হ’ব। মনোনয়নপত্ৰ প্ৰত্যাহাৰৰ শেষ তাৰিখ ১২ মাৰ্চ। আনহাতে, ৰাজ্যত দ্বিতীয় পৰ্যায়ৰ নিৰ্বাচনৰ বাবে ৫ মাৰ্চত অধিসূচনা জাৰি কৰা হ’ব। এই পৰ্যায়ত প্ৰাৰ্থীসকলে ১২ মাৰ্চলৈকে মনোনয়নপত্ৰ দাখিল কৰিব পাৰিব। ১৫ মাৰ্চত মনোনয়নপত্ৰসমূহ পৰীক্ষা কৰা হ’ব। মনোনয়নপত্ৰ প্ৰত্যাহাৰৰ শেষ তাৰিখ ১৭ মাৰ্চ। ইপিনে, তৃতীয় পৰ্যায়ৰ নিৰ্বাচনৰ বাবে ১২ মাৰ্চত অধিসূচনা জাৰি কৰা হ’ব। এই পৰ্যায়ৰ নিৰ্বাচনৰ বাবে প্ৰাৰ্থীয়ে ১৯ মাৰ্চলৈকে মনোনয়নপত্ৰ দাখিল কৰিব পাৰিব। ২০ মাৰ্চত মনোনয়নপত্ৰ সমূহ পৰীক্ষা কৰা হ’ব। মনোনয়নসমূহ প্ৰত্যাহাৰৰ শেষ তাৰিখ ২২ মাৰ্চ। প্ৰাৰ্থীসকলে অনলাইনৰ জৰিয়তে মনোনয়নপত্ৰ জমা দিব পাৰিব। অহা ২ মে’ত ভোটগণনাৰ দিন ধাৰ্য কৰা হৈছে।\nউল্লেখযোগ্য যে, কোৱিড-19ৰ পৰিস্থিতিৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি নিৰ্বাচন অনুষ্ঠিত হ’বলগীয়া ৰাজ্যসমূহত ২ লাখ ৭০ হাজাৰটা ভোটকেন্দ্ৰ স্থাপন কৰা হ’ব। ৫ খন ৰাজ্যৰ ৮২৪ টা সমষ্টিত ১৮ কোটি ভোটদাতাই ভোটদান সাব্যস্ত কৰিব। নিৰ্বাচন আয়োগে ঘোষণা কৰা অনুসৰি কোৱিড আক্ৰান্ত আৰু লক্ষণযুক্তসকলৰ বাবে পৃথক ভোটকেন্দ্ৰ স্থাপন কৰা হ’ব। তদুপৰি ভোটদানৰ সময়সীমা ১ ঘণ্টা বৃদ্ধি কৰা হ’ব। ইফালে নিৰ্বাচন আয়োগে নিৰ্বাচনী প্ৰচাৰৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰাৰ্থীসকলক কেতবোৰ নীতি-নিৰ্দেশনা জাৰি কৰিছে। ঘৰে ঘৰে প্ৰচাৰ চলোৱাৰ সময়ত মাত্ৰ ৫ জন লোক যাব পাৰিব।\nTags # অসম # আঞ্চলিক # গেলাৰী # ভিডিঅ’ সংবাদ\nBy Sangbad Prahari - February 26, 2021\nLabels: অসম, আঞ্চলিক, গেলাৰী, ভিডিঅ’ সংবাদ\nNo. 1 Assamese Web Media in North-East India. Maintained & Published by Saiyad Bulbul Jamanur Hoque on behalf of Save Media Solution (A unit of SAVE)\nTweets by Sangbadprahari\nArchive January (4) December (36) November (47) October (79) September (13) August (3) July (1) June (5) March (14) February (30) January (16) December (28) November (57) October (88) September (92) August (49) July (77) June (19) May (2) April (1) March (29) February (141) January (139) December (1) November (2) October (5) September (40) August (64) July (3) June (11) May (23) April (10) March (68) February (66) January (19) December (76) November (52) October (48) September (145) August (156) July (196) June (230) May (249) April (7) May (1) November (3) October (2) September (58) August (7) July (27) June (4) April (1) December (1) November (2) October (17)\nCopyright © SANGBAD PRAHARI maintain by Save Media Solution


জীয়ৰীক বিয়া দিবলৈ চিন্তা নকৰিব! মাত্ৰ ১২১ টকা জমা কৰিলে বিয়াৰ সময়ত লাভ কৰিব ২৭ লাখ টকা|invest-121-rupee-in-lic-kanyadan-policy-get-27-lakh-save-money– News18 Assam\nজীয়ৰীক বিয়া দিবলৈ চিন্তা নকৰিব! মাত্ৰ ১২১ টকা জমা কৰিলে বিয়াৰ সময়ত লাভ কৰিব ২৭ লাখ টকা\nUpdated:September 2, 2020, 3:07 PM IST\nএল আই চিয়ে আৰম্ভ কৰিছে এখন নতুন পলিচী। নাম ৰখা হৈছে- কন্যাদান যোজনা।\nLast Updated: September 2, 2020, 3:07 PM IST\nদেশৰ চৰকাৰী আৰু আটাইতকৈ ডাঙৰ বীমা প্ৰতিষ্ঠান এল আই চি ৬৫ বছৰীয়া হ’ল। ১ ছেপ্তেম্বৰ, ১৯৫৬ত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে ৫ কোটি টকা বিনিয়োগ কৰি এই প্ৰতিষ্ঠানৰ আৰম্ভ কৰিছিল। এই শুভক্ষণত এল আই চিয়ে আৰম্ভ কৰিছে এখন নতুন পলিচী।\nআপুনি কন্যাৰ বিবাহক লৈ চিন্তিত নেকি? এতিয়া এল আই চিয়ে আৰম্ভ কৰিছে কন্যাদান যোজনা। প্ৰতিদিনাই ১২১ টকাৰ হিচাপত মাহে ৩৬০০ টকা প্ৰিমিয়াম দিলে অন্তৰ্ভুক্ত হ’ব এই আঁচনিৰ অধীনত। আঁচনিৰ অধীনত ইয়াতকৈ অধিক প্ৰিমিয়ামো দিব পাৰিব।\nআঁচনিৰ অধীনত প্ৰতিদিনে ১২১ টকাৰ হিচাপত মাহে ৩,৬০০ টকা প্ৰিমিয়াম জমা দিলে ২৫ বছৰত লাভ কৰিব ২৭ লাখ টকা। আৰু যদি পলিচীত অন্তৰ্ভুক্ত হোৱাৰ পিছত মৃত্যুক সাৱটিব লগীয়া হয়, তেন্তে পৰিয়ালে দিব নালাগে প্ৰিমিয়াম আৰু প্ৰতিবছৰে ১ লাখ টকাকৈ লাভ কৰিব। সেইদৰে ২৫ বছৰ সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ পিছত পলিচীৰ নমিনিয়ে ২৭ লাখ টকাও লাভ কৰিব।\nএই পলিচীৰ অংশীদাৰ হ’বলৈ নূন্যতম ৩০ বছৰ আৰু কন্যাৰ বয়স ১ বছৰ হ’ব লাগিব। এই প্লেন ২৫ বছৰৰৰ বাবে। কিন্তু প্ৰিমিয়াম ২২ বছৰ দিব লাগিব।\n-পলিচীৰ মাজতে যদি মৃত্যু হয়, তেন্তে পৰিয়ালে প্ৰিমিয়াম দিব নালাগে। প্ৰতিবছৰে লাভ কৰিব ১ লাখ টকা। সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ পিছত নমিনিয়ে ২৭ লাখ টকা লাভ কৰিব।\nFirst published: September 2, 2020, 3:07 PM IST


পহিলা ডিচেম্বৰতে ৰাইজৰ মূৰত মাধমাৰ চৰকাৰৰ; পুনৰ বৃদ্ধি পালে ৰন্ধন গেছৰ মূল্য\nউজনিমুৱা ৰাজধানী এক্সপ্রেছৰ খুন্দাত দুটাকৈ হাতীৰ কৰুণ মৃত্যু\nবিশ্ব এইডছ দিৱস: ২০২০ চনত প্ৰতি ২ মিনিটত এটাকৈ শিশু এইচ আই ভি সংক্ৰমিতঃ ইউনিচেফ\nআৰক্ষীৰ বাহনৰ খুন্দাত নিহত অমিনেষ হত্যাকাণ্ডৰ মূল অভিযুক্ত ক'লা ল'ৰা\nSearch Result of কিমান সুৰক্ষিত আমাৰ জ্যেষ্ঠ নাগৰিকসকল?\nনিলাম হ'ল এলবাৰ্ট আইনষ্টাইনৰ বিৰল পাণ্ডুলিপি, কিমান কোটি টকা পৰিশোধ কৰিলে ক্ৰেতাই?\nজানিব পৰা মতে, বিজ্ঞানীগৰাকীৰ এই পাণ্ডুলিপিখন পেৰিচৰ এজন ক্ৰেতাই ক্ৰয় কৰিছে।\nবিশ্বৰ আটাইতকৈ বৃহৎ আকাৰৰ আলুটোৰ ওজন কিমান জানেনে?\nউক্ত দম্পতিহালে এই আলুটোৰ নাম 'ডগ' ৰাখিছে\nকিমান সুৰক্ষিত আমাৰ জ্যেষ্ঠ নাগৰিকসকল? (২)\nবৃদ্ধাৱস্থাৰ আৱেগিক, মনঃসামাজিক তথা আন তেনে সমস্যাকলৈ বিশেষ কোনো তথ্য সংগ্ৰহ বা গৱেষণা আজিলৈকে হোৱা নাই। বৃদ্ধাৱস্থাৰ যতন দিয়া(care giving)ৰ ক্ষেত্ৰত চৰকাৰৰ কোনো নীতি বা সাহায্যমূলক হস্তক্ষেপৰ ব্যৱস্থা বা চিন্তা চৰ্চা নাই।\nকিমান সুৰক্ষিত আমাৰ জ্যেষ্ঠ নাগৰিকসকল? (১)\nজীৱিকা, ব্যৱসায় অথবা পঢ়া-শুনা আদি বিভিন্ন কাৰণত যুৱ প্ৰজন্মই নিজা ঠাই এৰি আন ঠাইত থাকিব লগীয়া হয় যাৰ কোনো গত্যন্তৰ নাই। এনেদৰে অকলশৰে থাকিবলগীয়া হোৱা জ্যেষ্ঠসকলৰ সামাজিক সুৰক্ষা কি দৰে সুনিশ্চিত কৰিব পৰা যায় তাক চিন্তা কৰাৰ সময় সমাগত। সমাজ আৰু চৰকাৰ সকলোৱেই এই ক্ষেত্ৰত হাত উজান দিব লাগিব।\nহিমন্ত নে অখিল? কাৰ গ্রহণযোগ্যতা কিমান\n২ কিলো ম'ম'ৰ মূল্য কিমান হ'ব পাৰে জানেনে!\nএই ম'ম'ৰ লগত তিনি প্ৰকাৰৰ চাটনি পৰিৱেশন কৰা হয়\nশ্রমিকৰ মূৰত পৰিল ৭০ কি:গ্ৰাঃ ওজনৰ কলৰ থোকঃ ক্ষতিপূৰণৰ পৰিমাণ কিমান জানেনে?\nদুৰ্ঘটনাটোৰ পিছত তেওঁক চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি কৰিব লগা হৈছিল\nপিঁয়াজৰ সৈতে নেমু খোৱাটো কিমান উপকাৰী! জানক খোৱাৰ সঠিক উপায়\nপাকস্থলীত ভাল বেক্টেৰিয়া বৃদ্ধি কৰে আৰু ৰোগ প্ৰতিৰোধ প্ৰণালী উন্নত কৰে\nগাখীৰ আৰু দৈৰ লগতে এইবোৰ ফল একেলগে খোৱা পৰিহাৰ কৰক, লাভৰ পৰিৱৰ্তে হ'ব পাৰে লোকচান\nকিছুমান খাদ্যৰ সংমিশ্ৰণ স্বাস্থ্যৰ বাবে কিমান ক্ষতিকাৰক হ'ব পাৰে\nড্ৰাগছ এৰি ড্ৰাগছ বিৰোধী অভিযানত যুৱক\nএক সময়ৰ ড্ৰাগছ আসক্ত যুৱকক কৰ্মশালাত অংশ গ্ৰহন কৰি ড্ৰাগছ সেৱনে কিমান ধ্বংসাআত্মক কৰিব পাৰে তাৰ ওপৰত ড্ৰাগছ আসক্ত যুৱকে বৰ্ণনা কৰিলে। ড্ৰাগছ বিৰোধী এই অভিযানত ২ শতাধিক যুৱক যুৱতীয়ে অংশ গ্ৰহন কৰে।\nঅমিতাভ বচ্চনত আৰু অভিষেক বচ্চনৰ উচ্চতা কিমান, নিজ মুখে প্ৰকাশ কৰিলে অভিনেতাজনে\nঅমিতাভৰ উচ্চতাৰ বিষয়ে প্ৰকাশ কৰাত যথেষ্ট ভাল পাইছে\nক'ভিড-১৯ৰ নতুন প্ৰকাৰ ওমাইক্ৰনৰ পৰা সুৰক্ষিত হৈ থাকিবলৈ বিশেষজ্ঞসকলে আগবঢ়োৱা ১০ টা বিশেষ পদক্ষেপ\nভাইৰাছটোৰ নতুন প্ৰকাৰটো বি.১.১.৫২৯ বুলি চিনাক্ত কৰা হৈছিল\nগোৱালপাৰা চিকিৎসালয়ত অগ্নিকাণ্ড; সুৰক্ষিতভাৱে স্থানান্তৰ কৰা হৈছে নৱজাতকক\nনৱজাতককেইটাক সুৰক্ষিতভাৱে অন্য স্থানলৈ স্থানান্তৰিত কৰা হৈছে\nব্লাড চুগাৰ নিয়ন্ত্রণত ৰাখিবলৈ মূলাৰ পাত খোৱাৰ কেইটামান উৎকৃষ্ট উপায়\nবহুতো ৰোগৰ পৰা সুৰক্ষিত হৈ থাকিবলৈ মূলাৰ পাত খোৱাটো অতিকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ\nক'ভিড-১৯ মহামাৰীৰ মাজতেই মণিপুৰত বিয়পিল ডেংগু,সংক্ৰমণ প্ৰতিহত কৰিবলৈ কৰা হৈছে ফগিং\nতেওঁ আৱাসীসকলক সাৱধানতামূলক ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰিবলৈ আৰু মহৰ কামোৰৰ পৰা নিজকে সুৰক্ষিত কৰি ৰাখিবলৈ আহ্বান জনায়।\nকৰ্কট ৰোগী সকলৰ বাবে ক'ভিড প্ৰতিষেধক সুৰক্ষিত আৰু কাৰ্যকৰী\nভইচ নামৰ এটা অধ্যয়নত দেখুওৱা হৈছে যে কৰ্কট ৰোগী যিসকলে ক'ভিড প্ৰতিষেধক গ্ৰহণ কৰিছিল তেওঁলোকক বৰ্তমানৰ সুস্থ হৈ আছিল\nৰাষ্ট্ৰীয় অপৰাধ ৰেকৰ্ড ব্যুৰ'ৰ মতে কলকাতা হৈছে দেশৰ আটাইতকৈ সুৰক্ষিত মহানগৰ\nআন দুখন মহানগৰ - মুম্বাই আৰু বেংগালুৰুত সামগ্ৰিক অপৰাধ ক্ৰমান্বয়ে ৩১৯ আৰু ৪০২ টাহে সংঘটিত হৈছে।\nনিপাহ ভাইৰাছৰ লক্ষণ আৰু ইয়াৰ পৰা নিজকে কিদৰে সুৰক্ষিত কৰি ৰাখিব জানক\nভাৰতত মুঠ পাঁচটা ঘটনা দেখিবলৈ পোৱা গৈছে\nআন্তঃৰাজ্যিক পাৰ প্ৰত্ৰ প্ৰৱৰ্তনৰ দাবীত বৰডুমচাত যুৱ ছাত্ৰ পৰিষদৰ প্ৰতিকৃতি চেক গেট\nপ্ৰায় অৰ্ধ শতাধিক প্ৰতিবাদকাৰীয়ে কেইবাঘণ্টা যোৰা প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰি অসম তথা খিলঞ্জীয়া অসমীয়াৰ সুৰক্ষিত ভৱিষ্যতৰ বাবে শীঘ্ৰে আন্তঃৰাজ্যিক পাৰপত্ৰ ( ইনাৰ লাইন পাৰ্মিট) প্ৰবর্তনৰ ব্যৱস্থা কৰিব দাবী জনায়।\nবিধায়ক আবাসগৃহত চোৰৰ টিঘিলঘিলনি:দিছপুৰৰ বিধায়ক আৱাসত চাইকেল চোৰ\nৰাজ্যৰ ভিতৰতে অতিকৈ সুৰক্ষিত বুলি বিবেচিত ৰাজধানী চৌহদত থকা বিধায়ক আবাসত হ'ব ধৰিছে ইটোৰ পিছত সিটো চুৰি কাণ্ড।\nঅসমত খিলঞ্জীয়া মানুহৰ স্বার্থ সুৰক্ষিত হ’বই লাগিব\nকংগনা ৰাণাৱটে পদ্মশ্রী বঁটা প্ৰদানৰ সময়ত বিচাৰি ফুৰিছিল কৰণ জোহৰক\nতেওঁলোকে আমাৰ পুৰস্কাৰৰ সময় বেলেগকৈ নিৰ্ধাৰিত কৰি ৰাখিছিল\nধেমাজিত কেন্দ্ৰীয়ভাৱে সুধাকণ্ঠ ড° ভূপেন হাজৰিকাৰ স্মৃতি দিৱস পালন\nঅসমৰ বৰণ্য ব্যক্তিসকলক আমাৰ উঠি অহা নৱ-প্ৰজন্মই গুৰুত্ব দিয়াৰ অতি প্ৰয়োজন-পলাশ চাংমাই\nএমুঠি আহাৰৰ বাবে নিজ সন্তানক বিক্ৰী কৰিবলগীয়া হৈছে আফগানিস্তানত\nমোৰ আন সন্তানকেইটা ভোকত আছিল, সেয়েহে আমি আমাৰ নৱজাতক কন্যা সম্তানটিক বিক্ৰী কৰিব লগা হৈছে\nচৰ্দাৰ বল্লভভাই পেটেলৰ ১৪৬ তম জন্ম জয়ন্তী উপলক্ষে দেশৰ জনতাক প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীৰ সম্বোধন\nআজি আমাৰ উদ্যমী সহকৰ্মীসকলে সমগ্ৰ দেশতে একতাৰ বাৰ্তা লৈ আগবাঢ়ি গৈছে।\nতীব্ৰতৰ হ’ব ভেকচিন প্ৰদানৰ কাম:১৫ নৱেম্বৰৰ পৰা গাঁৱে গাঁৱে প্ৰদান কৰা হ’ব ক'ভিডৰ ভেকচিন\nইতিমধ্যে ২ কোটি ৭৬ লাখ লোকক প্ৰথম ড’জ ভেকচিন প্ৰদান কৰা হৈছে।আমাৰ টাৰ্গেট দুই কোটি দহ লাখ আছিল৷আমি টাৰ্গেটৰ ওপৰত গৈছো৷\nপাকিস্তানৰ বাবে বৃহৎ সকাহ,চৌদি আৰৱক ধন্যবাদ জ্ঞাপন কৰিলে পাকিস্তানৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী ইমৰান খানে\nআমাৰ কঠিন সময়ত পাকৰ বাবে সদায় চৌদি আৰৱ আছিল।\nনৱজ্যোত সিং সিদ্ধুৰ নেতৃত্বত বুধবাৰে উত্তৰ প্ৰদেশৰ লখিমপুৰ খেৰীলৈ পদযাত্ৰা যাত্ৰা কৰিব কৃষকে\nবেআইনীভাৱে গ্ৰেপ্তাৰ কৰা আমাৰ নেতাক কৃষকৰ হৈ যুঁজ দিয়াৰ বাবে মুকলি কৰিব লাগিব।\nকদৰ্যময় কোঠাত এনিশা কটালে কংগ্ৰেছ নেত্ৰী প্ৰিয়ংকা গান্ধীয়ে,নিজে দিলে কোঠালী ঝাড়ু\nএয়া হৈছে আমাৰ নেতা যিয়ে কোনো হুলস্থুল নকৰাকৈ ঝাড়ুৰে নিজেই কোঠালী পৰিষ্কাৰ কৰি আছে।\nনৱগঠিত উগ্ৰপন্থী সংগঠন ইউনাইটেড লিবাৰেচন অৱ বড়োলেণ্ডৰ ১২ জন কেডাৰৰ আত্মসমৰ্পণ\nএখন সুন্দৰ অসম গঢ়ি তোলাৰ আমাৰ প্ৰচেষ্টাত যোগদান কৰিবলৈ আমি তেওঁলোকক স্বাগতম জনাইছো।\nৰোহিত শৰ্মাই আই পি এল শিতান সংক্ৰান্তত প্ৰদান কৰিলে এক বিশেষ মন্তব্য\nআমি আমাৰ সামৰ্থ্য অনুসৰি খেলা নাছিলো\nAll Rights Reserved 2021 © The Janambhumi | Total visits : 67369392


ৰাজ্যত লোড শ্বেডিং আৰু বিদ্যুতৰ নাটনিৰ আশংকাক লৈ শক্তিমন্ত্ৰী বিমল বৰাই কি কয়? Bimal Bara said on threat of load shedding and power shortage in the state– News18 assam\nৰাজ্যত লোড শ্বেডিং আৰু বিদ্যুতৰ নাটনিৰ আশংকাক লৈ শক্তিমন্ত্ৰী বিমল বৰাই কি কয়?\nসোমবাৰে ৰাজ্যৰ শক্তিমন্ত্ৰী বিমল বৰাই News18ৰে হোৱা এক আছুতীয়া সাক্ষাৎকাৰত সদৰী কৰে কেতবোৰ কথা\nLast Updated : October 11, 2021, 22:31 IST\nশাৰদীয় দুৰ্গা পূজাৰ বতৰত অন্ধকাৰত ডুব যাব নেকি অসম? দেশৰ শক্তিখণ্ড ভয়ানক বিপৰ্যয়ৰ গ্ৰাসত পৰাৰ আশংকা প্ৰকাশ পাই থকাৰ সময়তে ৰাজ্যৰ শক্তি বিভাগে জাৰি কৰিছে এক জাননী । এই জাননী অনুসৰি দেশৰ তাপ-বিদ্যুৎ প্ৰকল্পসমূহত পৰ্যাপ্ত কয়লাৰ নাটনিৰ বাবে ৰাজ্যৰ বিদ্যুৎ খণ্ডত প্ৰভাৱ পৰাৰ আশংকা আছে ৷\nএই সন্দৰ্ভত জাৰি কৰা জাননীক লৈ গ্ৰাহক ৰাইজৰ মাজত ব্যাপক চৰ্চা চলা দেখা গৈছে ৷ এই বিষয়ক লৈ সোমবাৰে ৰাজ্যৰ শক্তিমন্ত্ৰী বিমল বৰাই সদৰী কৰে কেতবোৰ কথা ৷ News18ৰে হোৱা এক আছুতীয়া সাক্ষাৎকাৰত শক্তিমন্ত্ৰী বিমল বৰাই কয়- “পূজাৰ এই বতৰত ৰাইজে যাতে বিদ্যুৎ সেৱাৰ পৰা বঞ্চিত হ'বলগীয়া নহয়, তাৰ বাবে আমি ইতিমধ্যে ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰিছোঁ ৷ বিদ্যুতৰ নাটনি দেশত বিভিন্ন কাৰণত হৈছে ৷ কিন্তু আমি মুকলি বজাৰৰ পৰা বিদ্যুৎ দহ-বাৰ গুণ বেছি দৰত হ'লেও কিনিছোঁ আৰু গ্ৰাহক ৰাইজক আমি বিদ্যুৎ সেৱাৰ পৰা বঞ্চিত নকৰোঁ ৷ আমি আমাৰ কাম কৰি আছোঁ ৷ ৰাইজে নিশ্চিন্ত মনে পূজা উপভোগ কৰিব পাৰিব ৷ লোড শ্বেডিং এই সময়ছোৱাত নহয় ৷”\nউল্লেখ্য যে সোমবাৰে ৰাজ্যত বিদ্যুৎ খণ্ড অতি সংকটজনক অৱস্থাত থকাৰ কথা জানিবলৈ দি অসম শক্তি বিতৰণ কোম্পানী (Assam Power Distribution Company Limited)ৰ মুখ্য প্ৰবন্ধকে ৰাজ্যত লোড শ্বেডিং হ'ব পাৰে বুলি বিজ্ঞাপনযোগে জাননী প্ৰকাশ কৰিছিল । গতিকে সাৱধানতা তথা মিতব্যয়িতাৰে বিদ্যুৎ খৰচ কৰাৰ বাবেও ৰাইজক আহ্বান জনাইছিল বিভাগটোৱে।\nFirst published: October 11, 2021, 22:31 IST\nAPDCLMinister Bimal BoraPower Ministry


আল্লাউদ্দিন আৰু এটি আচৰিত চাকি - ৱিকিউৎস\nআল্লাউদ্দিন আৰু এটি আচৰিত চাকি\nআল্লাউদ্দিন আৰু এটি আচৰিত চাকি (১৯৩১)\n46291আল্লাউদ্দিন আৰু এটি আচৰিত চাকিআজলীতৰা নেওগ১৯৩১\nএটি আচৰিত চাকি\n'ALLAUDDIN ARU ETI ASARIT SAKI': Children story from Arobian Nights adapted by late Ajaleetara Neog and published by xuwani prakash.\nগুৱাহাটী, শ্বিলং পথ,\nবেটুপাত আৰু অঙ্গসজ্জা : শ্ৰী অতুল বৰুৱা\nমুল্য : ২৫.০০\nমুদ্ৰক : ভবানী গ্ৰাফিক্‌চ্\nৰাজগড় ৰোড, গুৱাহাটী-৭\nশিশুৰাজ্য মৰ্ত্ত্যত স্বৰ্গৰ এখনি উপনিবেশ। আমাৰ দিনেকীয়া সংসাৰৰ লগত এই ৰাজ্যৰ সম্বন্ধ নাই। শৈশৱ বয়সৰ অপঁইতা অৱস্থা নহয়, ই আপুনি পৈণত। শিশুৰাজ্য স্বপ্নৰ অমৰ বৈভৱেৰে গঢ়া। কল্পনা, আদৰ্শ, আনন্দ আদিয়েই এই ৰাজ্যৰ ঘাই সঁজুলি। ফুল, পখিলা, জোনাক, ৰ'দালি, আদি ইয়াৰ ৰাজভক্ত প্ৰজা। এই ৰাজ্যৰ শাসন প্ৰণালীয়েই সুকীয়া। চিন্তাৰ মেঘে ইয়াৰ ওপৰত মুখ ওন্দোলাই নাথাকে, সন্দেহ আশঙ্কাই ইয়াত ছাঁ নেপেলায়, যুক্তিৰ মেৰপাকেও এই ৰাজ্য আবৰি নধৰে। সৃজন, পালন, সংহাৰ এই তিনিও গুণ শিশু ৰাজ্যত আছে; পিছে সৃজন গুণেই সৱাৰো ভিতৰত অতি কাজুৱা।\nশিশু-সাহিত্যও এনে মনোবৃত্তিৰ অনুগামী হ'লেহে সি শিশুৰ আদৰ পায়। আমাৰ কঠোৰ বাস্তৱ ৰাজ্যৰ নিৰস যুক্তি আৰু শুকান চিন্তাতকৈ কল্পনাহে শিশুৰ প্ৰাণৰ বস্তু; পখিলাৰ পাখি লগাই শিশু- কল্পনাই উৰি উৰি মৌ চুহি ফুৰিবলৈহে ভাল পায়, মানুহৰ গহীন খোজৰ লগত খোজ মিলোৱা স্বভাৱ শিশুৰ নহয়। ইয়াৰ উপৰি, যি স্থান আৰু কালৰ সীমাই আমাক সজাৰ চৰাইৰ দৰে বন্দী কৰি থৈছে, শিশু তাত বান্ধ খাই নৰয়। শিশু স্বাধীনচিতীয়া, গতিকে শিশু-প্ৰাণ বতাহ বা আত্মাৰ দৰে সদায় মুকলিমূৰীয়া। যি সাহিত্যই চিটিকা পাতি বনৰ চৰাই ধৰাৰ দৰে শিশুক ধৰি ৰাখিবলৈ বিচাৰে, শিশুৱে তাৰ নিলগতে চাৰি ডেও মাৰি পলায়। লঠামূৰা, আভজা, আপচু বস্তু শিশুৰ মনঃপুত নহয়; সেইবাবে শিশু-সাহিত্য সকলো প্ৰকাৰে সুন্দৰ আৰু সৃজন-মূলক নহ'লে নচলে।\nপূব আৰু পছিমৰ শিশু-সাহিত্যৰ উপযোগী সকলোবোৰ সাধু আৰু উপন্যাস-নৱন্যাসৰ ভিতৰত আৰবীয় উপন্যাসৰ ‘এহেজাৰ এনিশা‘ৰ সাধুবোৰ বৰ প্ৰখ্যাত। তাৰ ভিতৰতো “আলিবাবা”, “সিন্দবাদ্” আৰু “আল্লাউদ্দিন” অতি প্ৰসিদ্ধ। এই প্ৰসিদ্ধিৰ গুৰিত বোধকৰোঁ সাধুকেইটিৰ অপূৰ্ব্ব স্ৰজনমূলক কল্পনা। যুক্তিৰ বিচাৰ বাতিৰ পোহৰত এইবোৰ অসম্ভৱ কথা হৈ ওলাই পৰিব সঁচা, কিন্তু ঠিক এই বাবেই শিশু-হৃদয়ে এনে কথা অতি সহজে গ্ৰহণ কৰে; কিয়নো সেই কল্পনাৰ পিছে পিছে উৰা মাৰিবলৈ তেওঁলোকৰ মনৰ যি ডেউকা আছে, আমাৰ সেই ডেউকা, ভগা। আমাৰ মন যি অতি-গণনা, সন্দেহ, অবিশ্বাস আদিৰে পোত খাই আমাক কদাকাৰ ‘কেলিবান’ৰ ৰূপ দিছে, এইবোৰৰ পৰা মুক্ত থাকি শিশু-প্ৰকৃতিয়ে ‘এৰিয়েল’ৰ দৰে মৌ-মাখি আৰু পখিলাৰ বোকোচাত উঠি মৌ চুহি ফুৰিছে।\nমুঠতে, পৃথিৱী-প্ৰখ্যাত উপন্যাসবোৰৰ সোৱাদ ল’বলৈ অসমীয়া ল'ৰা-ছোৱালীৰ হেপাহ বাঢ়ক, যিমান ওপৰলৈ উধাব পাৰে উধাবলৈ তেওঁলোকে কল্পনাৰ পাখিত বল পাওক, দিব্য শিশুৰাজ্যই যিমানলৈ পাৰে আমাৰ শ্ৰীহীন সংসাৰত প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰি পৃথিৱীত নন্দন বনৰ সৌৰভ বিলাওক,— এনে বিমল আশা-আগ্ৰহৰ উদ্দীপনা লৈ লেখিকাই পুথিখন সদৌ অসমীয়া ৰাইজলৈ অশেষ শ্ৰদ্ধা আৰু সন্তৰ্পণে আগ বঢ়াইছে। এই মনোৰথৰ সিদ্ধি অৱশ্যে নিৰৱধি কাল আৰু বিপুলা পৃথ্বীৰ বিশাল কোলাত।\nফাগুন, ১৮৫৩ শক শ্ৰীডিম্বেশ্বৰ নেওগ\n[ একাষাৰ ] আমাৰ এষাৰ\nশিশু সাহিত্যিকা আজলীতৰা নেওগে তেখেতৰ ছয়ত্ৰিশ বছৰীয়া চমু জীৱন কালত কবিতা, প্ৰবন্ধ, সাধুৰ নানান সম্ভাৰেৰে অসমীয়া সাহিত্যৰ বেদী শুৱনীকৈ সজাই থৈ গৈছে। বিশেষকৈ শিশু সাহিত্যলৈ আগবঢ়োৱা তেখেতৰ অৱদান অনন্য।\n‘আল্লাউদ্দিন আৰু এটি আচৰিত চাকি' পুথিখনৰ প্ৰথম প্ৰকাশ আছিল ১৮৬১ শক। সেই সময়ত বৰ জনপ্ৰিয় হোৱা পুথিখনৰ খুব সম্ভৱ আৰু দুটা তাঙৰণ ওলাইছিল। পলমকৈ হ'লেও এইবাৰ আমি পুনৰ্মুদ্ৰণ কৰি পুথিখনি আগ্ৰহী পঢ়ুৱৈ সমাজলৈ আগবঢ়ায়। পুথিখনৰ বানান আৰু শব্দ গাঁথনি প্ৰথমখনৰ দৰেই ৰাখিছোঁ। নতুনকৈ সংযোজন হৈছে ছবিখিনিহে।\nএই ছবিখিনি শ্ৰীঅতুল বৰুৱাই তেওঁৰ সুনিপুণ তুলিকাৰে আঁকি দিয়া বাবে তেওঁলৈ আমাৰ আন্তৰিক ধন্যবাদ জ্ঞাপন কৰিলোঁ। ভৱানী গ্ৰাফিক্‌চ্’ৰ স্বত্বাধিকাৰী আৰু কৰ্মকৰ্তাসকলৰ সহায়-সহযোগত পুথিখনি কম সময়ৰ ভিতৰতে সুন্দৰকৈ ছপাই উলিওৱা বাবে তেওঁলোকলৈ শলাগ যাচিলোঁ।\nপুথিখনক পূৰ্বৰ দৰেই পঢ়ুৱৈ সমাজে, বিশেষকৈ শিশু আৰু মাতৃসকলে মৰমেৰে আদৰি ল'লে আমি কৃতাৰ্থ হ'ম আৰু তেখেতৰ অন্যান্য পুথিসমূহো প্ৰকাশ কৰিবলৈ প্ৰেৰনা পাম। এই আশাৰেই—\nজীৱনমাধুৰী নেওগ বৰা\nমোৰ জনকতুল্য পৰম পূজনীয়\nশ্ৰীযুত মানিকচন্দ্ৰ নেওগ\nএসময়ত চীন দেশত এটা দুখীয়া দৰ্জ্জি আছিল। কাপোৰ সীয়া কামত সৰহ পইছা নাপাইছিল দেখি সি বৰ দুখত দিন কটাব লগাত পৰিছিল। এইদৰে অৰ্জ্জা ধনেৰে কোনোমতেহে ঘৈণীয়েক, পুতেক আৰু সি নিজে, টোক্ টোক্ টাক্ টাক্ কৈ খাই-মেলি থাকিব পাৰিছিল।\nতাৰ পুতেকৰ নাম আছিল আল্লাউদ্দিন। এনে ল'ৰাটিৰ কাৰণে এইটি নাম বঢ়িয়া নহয় জানো বাৰু? পিছে, ক’বলৈ দুখ লাগে, সি ল’ৰা বৰ বাৰু নহয়। সি সৰুতে মাক-বাপেকৰ দেহ-লাও হৈ উঠিছিল আৰু তাৰ যিহকে মন যায় তাকে কৰিবলৈ মাক-বাপেকে তাক এৰি দিছিল। সেইদেখি সি ডাঙৰ হৈ ধোদৰ পচলা নাম পালে। আপোনাৰ মাক-বাপেকৰ কথা শুনাতকৈ দিনৰ দিনটো আলিবাটত লোকৰ ল'ৰাৰে সৈতে ধিতিঙালি কৰি ফুৰাৰেহে তাৰ ভালকৈ ৰাহি আহিছিল।\nদৰ্জ্জি হ’বলৈ হ'লে বেজীৰে ভালকৈ কাপোৰ সীব জানিব লাগিব। আল্লাউদ্দিনে বাপেকৰ লগত বঢ়িয়াকৈ সীবলৈ শিকিছিল আৰু বাপেকৰ আগত থকাখিনি সময়ত সি সেইবোৰ কাম চকুত লগাকৈ কৰিবও পাৰিছিল। কিন্তু বাপেক যদি এখন্তেকৰ কাৰণেও কেনিবা ওলাই যাবলৈ হ’ল, তাক আৰু কোনে পায়! তৎক্ষণাতে সকলো কাম নেওচা দি কোন টলকত সি ধেমালি কৰিবলৈ লৰ দি আলিবাট ওলাবগৈ, কোনে ক’ব! শিক্ষক যদি এখন্তেকলৈ বাহিৰলৈ ওলাই যায়, পঢ়াশলীয়া ল'ৰা-ছোৱালীৰো ভালেমানে এইদৰে কিতাপ-পত্ৰ সামৰি পুলুংপালাং নকৰেনে বাৰু?\nএনেয়ে সংসাৰৰ মেটমৰা গধূৰ ভাৰখন; তাতে কাম-কাজত হাত উজান [ ১০ ]\n[ ১১ ] দিবলৈ, এখন লাঙনি-পাচনি কৰি দুখ বুজিবলৈ, যি একেটি ল’ৰা আছিল সিও\nসেইবোৰলৈ পিঠি দিয়াত আল্লাউদ্দিনৰ বাপেক দিনক দিনে নিশকতীয়া হৈ আহিল; দেহত ৰোগে বাহ ল'লে। শেহত বেচেৰাই এদিন ঘৈণীয়েক আৰু পুতেকক অনাথ কৰি চিৰকাললৈ চকু মুদিলে। কোনোৱে ভাবিব পাৰে, এতিয়া আল্লাউদ্দিনৰ গালৈ গম আহিব আৰু সি কাম কাজত ভালকৈ মন দি তাৰ মাকৰ পোহপাল দিবলৈ যত্ন কৰিব। পিছে, নহয়; তাৰ মন সেইফালে ঢাল নাখালে। সি সকলোপিনে আগতকৈও একাচি চৰিলহে। এতিয়া বাপেকৰ দাবি-হুকিৰ ভয় নাই যেতিয়া, সি দিনৰে দিনটো ক'ৰবাত ধেমালি কৰি থাকি সাঁজ লাগি ভগাতহে ঘৰ সোমায়হি।\nএদিন সি এইদৰে তাৰ নিচিনা কিছুমান ধিতিঙা ল'ৰাৰ লগত আলিত ধেমালি কৰি আছে, এনেতে এটা অচিনাকি মানুহ সিহঁতৰ কাষ চাপিল। মানুহটোৱে আল্লাউদ্দিনৰ মুখলৈ চাই সুধিলে, ‘তোমাৰ নাম কি হেঁ?” “মোক আল্লাউদ্দিন বুলি মাতে” বুলি সি টপৰাই সমিধান দিলে। অচিনাকি মানুহটোৱে তেতিয়াই বুজিলে ল'ৰাটি বৰ তজবজীয়া আৰু টেঙৰ। তাৰ পাছত সি মুখেৰে একো নামাতি আল্লাউদ্দিনক হাতত ধৰি লগৰ ল'ৰাবোৰৰপৰা আঁতৰাই লৈ গ’ল। এনল কি দুনলমান গৈয়ে মানুহটোৱে ক’লে, “বাৰু, মোক কোৱাচোন, তোমাৰ পিতাৰা দৰ্জ্জি নাছিল জানো?” আল্লাউদ্দিনে উত্তৰ দিলে, “নহ'বনো কিয়? পিছে তেওঁ ঢুকাবৰ আজি ভালেমান দিন হ'ল নহয়!”\nতেতিয়া মানুহটোৱে তাক সাৱটি ধৰি গালত কেইবাটাও চুমা খাই কলে— “বোপা, মই তোমাৰ দদায়েৰা হওঁ। মই দেখিয়ে জানিছোঁ, তুমি মোৰ ককাইৰ পুতেক। নাজানিম নো কেলেই? তুমি জানিবা বাপেৰাৰ মুখখন কাঢ়িহে লৈছাঁ!” তাৰ পাছত মানুহটোৱে আল্লাউদ্দিনৰ হাতত এমুঠি ৰূপ গুজি দি ক'লে— “বোপা, এই ধনখিনি তোমাৰ মাৰাৰ হাতত দি তেওঁক মোৰ সেৱা জনাবা, আৰু তেওঁক ক’বা কাইলৈ মই তেওঁক দেখা কৰিমগৈ। ” [ ১২ ] দদায়েকে দিয়া ধনখিনি লৈ আল্লাউদ্দিন বৰ ৰঙ মনেৰে মাকৰ ওচৰলৈ ফোপাই-জোপাই লৰি আহিল—“আই, আই! মোৰ দদাই এজন আছে নেকি?” “ক'তা বোপাই, তোমাৰ পিতাৰৰ ভায়েক নাছিল বুলিয়েই মই জানো। ” মাকে এনেকৈ কোৱাত আল্লাউদ্দিনে ক'লে, “আই, মই এয়া এতিয়া যি মানুহজনৰ ওচৰৰপৰা লৰি আহিছোঁ, তেওঁ নিজে মোক মোৰ দদাই হয় বুলি কৈছে। মোৰ পিতাদেৱ তেওঁৰ ককায়েক হেনো। যেতিয়া মই তেওঁক মোৰ পিতাদেউ ঢুকুৱাৰ কথা ক'লোঁ, তেওঁ কান্দি পেলালে আৰু মোক চুমা খাই তেওঁ বৰ মৰমেৰে সৈতে তোমালৈ বুলি এই ধনমুঠি দি পঠিয়াইছে। তেওঁ কাইলৈ তোমাক দেখা কৰিবলৈ আহিব। ” “মোৰ বোপাই, সঁচাকৈয়ে তোমাৰ পিতাদেৱেৰাৰ এজন ভায়েক আছে বুলি মই ক'ব নোৱাৰোঁ, সেইদেখি এই মানুহজন তোমাৰ দদায়েৰ হ’বই নোৱাৰে। যদি তোমাৰ পিতাদেৱেৰাৰ ভায়েক থাকিলহেঁতেন, তেওঁ মোক নোকোৱাকৈ নাথাকিলহেঁতেন। ”\nপিছদিনা আল্লাউদ্দিনে বাটত ধেমালি কৰি থাকোতে সেই মানুহটো আকৌ ওলালহি। তাৰ পাছত আল্লাউদ্দিনক চুমা খাই সোণৰ মোহৰ দুটা তাৰ হাতত গুজি দি ক'লে—“এয়া তোমাৰ মাৰাক দিয়াগৈ। তেওঁক ক’বা, মই আজি ৰাতিহে তেওঁক দেখা কৰিবলৈ পাৰিম। মই গধূলি ভাত তোমালোকৰ ঘৰতে খামগৈ, তাৰো যোগাৰ কৰি থবলৈ ক’বা। এতিয়া মোক তোমালোকৰ ঘৰটো দেখুৱাই দিয়াগৈ। ”\nসিহঁত নগৰৰ মাজেদি গ’ল আৰু বাটৰপৰা আল্লাউদ্দিনে মাক থকা ঘৰটো আঙুলিয়াই দেখুৱালে। তাৰ পাছত সি মানুহটোৱে দিয়া মোহৰ দুটা লৈ উধাতু খাই ঘৰলৈ ভিৰাই লৰ দিলে। আল্লাউদ্দিনৰ মাকে এই সকলো কথা শুনি সেই মানুহটোনো কোন হ’ব পাৰে ভাবি বিমোৰত পৰিল। তেওঁ চাকিটো জ্বলাই জুইকুৰা ধৰিলে আৰু গধূলি খোৱা-লোৱা কামত লাগি গ'ল।\nমুনিচুনি বেলিৰ পাছত দুৱাৰত দুটা ঢকা পৰিল। আল্লাউদ্দিনে দুৱাৰখন মেলিলে আৰু সেই মানুহটো কান্ধত এটা পাচি লৈ ভিতৰ সোমাল। সি, ভাত [ ১৩ ] খাই উঠি খাবলৈ, পাচিটো ভাল ভাল ফলেৰে ভৰাই আনিছিল। সি পাচিটো আল্লাউদ্দিনৰ হাতত দিলে আৰু মাকক সেৱা-সম্ভাষণ জনাই ক'লে, ‘দেহি ঐ! মোৰ দৰ্জি ককাইদেউ জীয়াই থাকোতে আগে-পাছে যত বহে, সেই ঠাইতে মোক এতিয়া বহিবলৈ দিয়াচোন?”\nগিৰিয়েক আগেয়ে বহা খাটখনলৈ আঙুলিয়াই দি আল্লাউদ্দিনৰ মাকে তাক তাতে বহিবলৈ ক'লে। মানুহটোৱে তাতে বহি তললৈ মূৰকৈ চকুৰ পানী টুকিবলৈ ধৰিলে। “দেহি ঐ! মোৰ ককাইদেউ, তুমি কলৈ গলা? মোৰ এনে পোৰা কপাল, তুমি ঢুকুৱাৰ আগতে তোমাক এবাৰ চাই ল’বলৈ, তোমাৰ লগত দুষাৰ দুখ-সুখৰ কথা হ’বলৈ মই আহিব নোৱাৰিলোঁ। তাৰ পাছত আল্লাউদ্দিনৰ মাকক, বৌদেও’ বুলি তেওঁৰে সৈতে সি কথা পাতিবলৈ ধৰিলে। সি ক'লে, “মই আজি দুকুৰি বছৰ দেশে-বিদেশে ঘূৰি ফুৰিছোঁ। এতিয়া ভালেমান দেশ ফুৰি ইয়ালৈ আহিছোঁ, সেই কাৰণে তুমি মোক আগেয়ে দেখা নাই। এতিয়া মই ককাইদেউ ঢুকুৱা বুলি শুনি তেওঁৰ ঘৰৰ বা বাতৰি ল’বলৈ আৰু তেওঁৰ ঘৰৰ লাগতিয়াল সকলো দিহা-পোহা কৰিবলৈ আহিছোঁ। ”\nগিৰিয়েকৰ কথা শুনিয়েই তিৰুতাগৰাকীয়ে হুক্‌হুক্‌কৰে কান্দিবলৈ ধৰিলে। তেওঁৰ গিৰিয়েক বৰ মৰমিয়াল আছিল আৰু ল'ৰা- তিৰুতাৰ কাৰণেই হাড়ক মাটি তেজক পানী কৰি ধন ঘটিছিল। এতিয়া তেওঁক অনাথ আৰু নিসহায় বাঁৰী অৱস্থাত এৰি থৈ বপুৰা চিৰকাললৈ আঁতৰিল।\nতেতিয়া মানুহজনে আল্লাউদ্দিনৰ ফালে মুখ ঘূৰাই ক'লে, “তুমি কি কাম কৰা বোপাই?” সি লাজত তলমূৰ হ’ল। মাকে ক'লে, “মই কি কম! ক’বলৈ দুখ লাগে, ই তেনেই আলসুৱা হ'ল; এডোখৰ কুটাও দুডোখৰ নকৰে। পিতাকে তেওঁৰ ব্যৱসায়টোকে ইয়াক শিকাবলৈ কত চেষ্টা কৰিলে; ই একো পধ্যে নিশিকিলে। পিতাক ঢুকুৱাৰে পৰা তাক ভাললৈ আহিবলৈ আৰু পাই-পইছা আৰ্জ্জিবলৈ কত কাকুতি-মিনতি কৰিলোঁ, সি নুশুনে। কেৱল তাৰ বেয়া লগৰীয়াবোৰৰ সৈতে আলিবাটত ধেমালি কৰিয়েই সি দিনটো নিয়ায়। মই তাক [ ১৪ ] ভালেৰে বলে নোৱাৰি আন উপায়েৰেও কৈ চালোঁ, যদি সি ভাললৈ নাহে তেনেহ'লে মোৰ ঘৰৰপৰা ওলাই যক। ” এইবুলি তেওঁ হুক্‌হুক্‌কৰে কান্দিলে। কিয়নো আল্লাউদ্দিন সঁচাকৈয়ে তেওঁৰ এটা গলগ্ৰহ হৈ উঠিছিল।\nমানুহটোৱে আল্লাউদ্দিনক ক'লে, “এইটি সজ কথা নহয়, মোৰ বোপাই! তুমি এতিয়া পেটৰ ভাতমুঠি উলিয়াবলৈ দুই হাতে নাজুৰিলে নহ'ব। যদি তুমি গাৰে দুখ কৰিবলৈ ভাল নোপোৱাঁ, তেনেহলে তোমাক এখন দোকান লৈ দিওঁ। তাত তুমি নানা তৰহৰ বস্তু আৰু বাচকবনীয়া কাপোৰ-কানি ৰাখি বেচিবা। সেইবোৰ বেচি যি লাভ পোৱা তাৰে তুমি নতুন নতুন বস্তু কিনিবা আৰু এইদৰে তুমি সাধু উপায়ে চলিব পাৰিবা। ”\nদদায়েকৰ দিহাত তাৰ মন খালে আৰু সি এখন দোকান চলাবলৈ মান্তি হ’ল। তাকে দেখি মানুহটোৱে ক'লে, বাৰু, তুমি কাইলৈ মোৰ লগত ওলাবা। ধনী সদাগৰবোৰে যেনেকুৱা দামী সাজ পিন্ধে, মই তোমাক তেনেকুৱা এটা সাজ কিনি দিম। ’\nআল্লাউদ্দিনৰ মাকে শেষত ভাবিলে,—এই মানুহটি তেওঁৰ দেওৰেক হয়েই হ’বলা, নহ'লে কিয় তেওঁ আল্লাউদ্দিনৰ হকে ইমানখিনি খৰচ কৰিবলৈ ওলাব? তাতে তেওঁৰ আন স্বাৰ্থই বা আছে কি। বাঁৰীগৰাকীয়ে এই অযাচিত উপকাৰৰ শলাগ ল'লে আৰু তেওঁৰ ঘৰতে গধূলিৰ বাবে মানুহজনক খোৱা- লোৱা কৰিবলৈ দিলে।\nকিন্তু উৰহী গছৰ ওৰটো আছিল ক'ৰবাত। প্ৰকৃততে সেই মানুহটো আল্লাউদ্দিনৰ দদায়েক নাছিল। সি আছিল এটা ধূৰ্ত্ত যাদুকৰ আৰু ভালেখিনি যাদু সি জানিছিল। সেইদেখি স্বৰূপতে আল্লাউদ্দিনৰ পৰিয়ালক সহায় কৰা উদ্দেশ্য তাৰ মনে-ঘৰেও নাছিল। সি বিচাৰিছিল নিজৰ সহায়ৰ কাৰণে আল্লাউদ্দিনক হাত কৰি ল'বলৈ।\nএটা গুহাৰ ভিতৰত এটা আচৰিত চাকি থকাৰ সি ভু পাইছিল। এই [ ১৫ ] চাকিটো পালেই তাৰ সকলো মনোৰথ সিদ্ধ হয়; যি লাগে বোলে তাকে পাব, যি কৰোঁ বোলে তাকে কৰিব পাৰিব। কিন্তু পাক লাগিছিল এটা কথাত, চাকিটো তাক লোকে আনি দিব লাগিব। যদি সি নিজে আনি লয়, তেন্তে সেইটো তাৰ একো কামত নাহিব। সি ভাবি-গুণি থিৰ কৰিছিল, চাকিটো তাক আল্লাউদ্দিনেই আনি দিব পাৰিব। ঠিক এই কাৰণেই সি আল্লাউদ্দিনৰ দদায়েকৰ ভাও জুৰিছিল আৰু সিহঁতৰে সৈতে মিতিৰালি কৰিছিল।\nপিছদিনা যাদুকৰটোৱে আল্লাউদ্দিনক এখন সদাগৰৰ দোকানলৈ লৈ গ'ল আৰু কিছুমান বৰ ধুনীয়া ধুনীয়া কাপোৰ-কানি তাক কিনি দিলে। এনে ধুনীয়া আৰু দামী সাজ পিন্ধিবলৈ পাই আল্লাউদ্দিন গপতে ওফন্দি পৰিছিল। সি তাৰ দদায়েক ৰূপী যাদুকৰৰ নথৈ শলাগ ল’লে আৰু তাৰ কথামতে ধন ঘটি মাকক সুখে ৰাখিব বুলি শপতো খালে।\nযাদুকৰটোৱে তাৰ কথাত আনন্দ পাই ক'লে, “এতিয়া ডাঙৰ সদাগৰৰ সাজ পিন্ধিলা। তেনেহ'লে সদাগৰবোৰে কেনেকৈ কাৰবাৰ কৰে, তাকো দেখি-শুনি শিকিবৰ কাৰণে মই তোমাক সম্প্ৰতি ডাঙৰ দোকান কেখনমানলৈ লৈ যাম?” এইবুলি যাদুকৰটোৱে আল্লাউদ্দিনক ভালেমান দোকানত এনেয়ে ঘূৰাই-পকাই লৈ ফুৰিলে। ৰাতি হ’লত সি আল্লাউদ্দিনক মাকৰ ঘৰত থৈ নিজে কেনিবা গুচি গল।\nগুহাৰ মুখত আল্লাউদ্দিন\nআকৌ পিছদিনা যাদুকৰটো আহিল। আগদিনা এনে জাকজমককৈ সাজ পিন্ধি আল্লাউদ্দিনৰ মনত অতি ৰং লাগিল আৰু সি যাদুকৰটোৰ কাষত বৰ সৈমান হৈ পৰিল। সেইদিনা যাদুকৰটোৱে ক'লে বোলে আৰু নানান ঠাইত তাৰ কাম আছে, আৰু মন কৰিলে আল্লাউদ্দিনেও তেওঁৰ লগত সেই চলতে নানান [ ১৬ ] ঠাই চাই আহিবগৈ পাৰে। আল্লাউদ্দিন উলাহেৰে তাৰ লগত যাবলৈ ওলাল।\nধুনীয়া বাট। দুই কাষে ওখ গছৰ শাৰী। নিৰ্ম্মল সুগন্ধি বতাহ। আল্লাউদ্দিন এইবোৰতে তেনেই ভোল গ’ল। কিমান বাট আহিছে, ক'লৈ আহিছে, একোৱেই তাৰ মনত নপৰিল।\nএইদৰে আল্লাউদ্দিনে মন নকৰাকৈয়ে সিহঁত কেতিয়াবাই নগৰৰ বাহিৰ ওলাল। হাজাৰে হওক, সৰু লৰা; কেতিয়াও ইমান বাট খোজ কঢ়া নাই। শেহত তাক ভোকে-পিয়াহে জুমুৰি দি ধৰিলে। মাকলৈ মনত পৰি তাৰ চকু ঢুলঢুলীয়া হ'ল।\nজেপৰপৰা ধুনীয়া পিঠা এখন উলিয়াই যাদুকৰে আল্লাউদ্দিনৰ হাতত গুজি দি কলে,“আয়ৈ দেহি। তোমাৰ ভোক লাগিছে নহয় নে? হোৱাঁ, এয়া খোৱা। মোৰ চোলাৰ মোনাত আৰু ভালেখিনি ভাল ভাল খোৱাবস্তু আছে; আমি তাকে খাম। ”\nখোৱাৰ লগে লগে যাদুকৰে তেওঁৰ অতি আচৰিত সাধুৰ থুন্ পাকটি মেলিলে। মুখ আৰু পেটৰ সন্তোষতকৈও সাধুবোৰ আল্লাউদ্দিনৰ কাণত এনে মিঠা লাগিছিল যে সি ভাগৰৰ কথা একেবাৰেই পাহৰি পেলালে; আৰু ঘৰ আৰু মাকৰ কথাও তাৰ মনত নপৰা হ'ল।\nএইদৰে দুয়ো দুটি পৰ্ব্বতৰ মাজ ঠাই এডোখৰ পালেহি আৰু যাদুকৰটো তাতে থমকি ৰ’ল। “বাৰু”, সি মাত লগালে, “আমি এইখিনিতে ঘাঁহনিৰ ওপৰত বহি জিৰণি লওঁ দেই? তুমি সৌ শুকান খৰিবোৰ ভাঙি জুই একুৰা ধৰিব পাৰিবানে?”\nমুকলি ঠাইত জুই ধৰা এটা বৰ ধেমালিৰ কথা। আল্লাউদ্দিনৰ মনত সিহঁত ক'ৰবাত বন-ভোজ বা বালি-ভাত খাবলৈ অহা যেন লাগিল। সি বৰ উলাহেৰে শুকান খৰিবোৰ মৰ্‌মৰ্ কৰে ভাঙি মেজি পতাদি দ’ম কৰিলে। দুয়ো তাত জুই লগাই দিলে।\nদপ্‌দপ্ কৰে জ্বলি জুই গছৰ আগৰ সমান ওপৰলৈ উঠিল। গছবোৰৰ মাজত জুই-আঙনিবোৰ জিলিকা দেখি আল্লাউদ্দিন মোহিত হৈ ৰ'ল। কি ডাঙৰ মেজি। [ ১৭ ] ইফালে যাদুকৰটো জুইৰ কাষ চাপি আহি কিহবাৰ গুড়ি কিছুমান জুইত পেলাই মন্ত্ৰ গোৱাৰ দৰে কিবাবোৰ ভোট্-ভোটাবলৈ ধৰিল। আল্লাউদ্দিনে সেইবোৰৰ অৰ্থ একো নুবুজিলে আৰু সি যাদুকৰটোৰ ফাললৈ চাই তধা লাগিল।\nএইদৰে থাকোতেই সিহঁত ঠিয় হৈ থকা ঠাইডোখৰ কঁপিবলৈ ধৰিল। আল্লাউদ্দিন ভয়ত পেপুৱা হ'ল। এনেতে, বজ্ৰ পৰিলে যেনে শব্দ হয়, তেনে এটা ভয়ঙ্কৰ শব্দ শুনি আল্লাউদ্দিন চক্ খাই লৰ মাৰিব খুজিলে।\nহঠাৎ সিহঁতৰ চকুৰ আগতে পৃথিৱীয়ে ফাট মেলিলে। আৰু চাৰিচুকীয়া ডাঙৰ শিল এচটাৰ ওপৰত লোৰ আঙঠি এটা ওলাই পৰিল।\nইফালে বজ্ৰ পৰাৰ নিচিনা শব্দটোত আল্লাউদ্দিন লৰ মাৰিব খোজোঁতেই যাদুকৰটোৱে তাক হাতত ধৰি টান মাৰি আনিলে আৰু এনে এটা কাণতলীয়া চৰ শোধালে যে সি তৎক্ষণাৎ মাটিত পৰি গ'ল।\n“তুমি মোক এইদৰে কিয় মাৰিলা, হোঁ” বুলি আল্লাউদ্দিন খঙত কঁপি উঠিল। “তইনো পলাব খুজিছিলি কিয়? বাৰু, এতিয়াৰ পৰা যদি তই মোৰ কথামতে চল, তেনেহ'লে এনে কথা আৰু আমাৰ মাজত কেতিয়াওঁ হ’বলৈ নাপায়। ’’\n“এতিয়া”, যাদুকৰটোৱে তাৰ গাত মৰমেৰে হাত বুলাই ক'লে, সৌফালে মন কৰা। তোমাৰ চকুৰ আগতে আঙঠিটো আছে। তাৰ তলতে বহুমূলীয়া সম্পত্তি এটা আছে; তাকে আমি দুয়ো সমানে ভাগ বাটি লম। মোৰ কথা নুশুনিলে হ’লে তুমি তাৰ ভাগ নাপাবা! এতিয়া উঠা, সেই লোৰ আঙঠিটোত ধৰি শিলটো তুলি আনা। ”\nসম্পত্তিৰ নাম শুনি আল্লাউদ্দিন উঠি বহিল আৰু তাৰ আধা ভাগ পাবৰ আশাৰে সি আঙঠিটোত ধৰি বল দিলে। দুটামান উচালতে শিলচটা গুহাৰ মুখৰ পৰা এৰাই আহিল।\n“ঠিক, আমাৰ আল্লাউদ্দিন নে কোন? বুলি, যাদুকৰটো ৰঙত জঁপিয়াই উঠিল। “এতিয়া সেই গাতটোৰ ভিতৰলৈ চোৱা; তাত শিলৰ খটখটি কেইটামান [ ১৮ ] দেখিবা। একো ভয় নাই, তুমি সেইপিনেই নামি যোৱা, তাৰ তলি পাবাগৈ। তাত তুমি কেইবাটাও বৰ বৰ কোঠালি পাবাগৈ। তুমি সেই কোঠালিবোৰ পাৰ হৈ যাবা। সাৱধান! চাবা, তোমাৰ চোলাৰ আগ এটাও যেন তাৰ বেৰত নালাগে। লাগিব লাগিলেই তুমি তৎক্ষণাৎ মৰিবা বুলি জানিবা। কোঠালিবোৰ এৰি থৈ তুমি এখন বাৰী পাবাগৈ, আৰু তাত গুটিৰে দোঁ খাই থকা নানান গছ দেখিবা। তাতে তুমি থমক নাখাবা। বাৰীখন এৰি থৈ তুমি আৰু এনে ঠাই পাবাগৈ, তাত এটা চাকি জ্বলি আছে। তুমি পায়েই সেই চাকিটো নুমাই তাৰ তেলখিনি পেলাই দিবা। সেই চাকিটোকে মোৰ গুৰিলৈ আনিব লাগে। ”\nএইবুলি লাহেকৈ সি আল্লাউদিনৰ হাতখনত ধৰি তাৰ নিজ হাতৰ আঙঠিটো আল্লাউদ্দিনৰ আঙুলিত পিন্ধাই দিলে। “এই আঙঠিটোৰ মহৎ গুণ। ইয়াৰ বলতে তুমি সেই আন্ধাৰ কোঠালিবোৰৰ মাজেদি গৈ নিৰ্ব্বিঘ্নে উলটিব পাৰিবা। ”\nযাদুকৰটোৰ কথামতে আল্লাউদ্দিন গুহাটোৰ ভিতৰলৈ নামিল, আৰু সেইদৰে সেই খোটালি আৰু বাৰীখনৰ মাজেদি গৈ সেই চাকিটো জ্বলি থকা পালে। তাৰ কথা মতেই আল্লাউদ্দিনে চাকিটো নুমাই তেলখিনি পেলাই দি লাহেকৈ চোলাৰ মোনাত ভৰাই উলটি আহিল। উলটি আহোঁতে সেই বাৰীখনত তাৰ আকৌ চকু পৰিল। কি বিতোপন গুটিবোৰ তাত লমালমে লাগি আছে! এই বাৰীখনৰ দৰে শুৱনী বস্তু এটা সি জনমত দেখা নাই, আৰু তাৰ গুটিবোৰৰ নিচিনা বস্তু পৃথিৱীত নাই। গতিকে সি যাদুকৰটোৰ হাক নামানি সেইগছবোৰৰ গুটিবোৰ পাৰেমানে ছিঙি আনিলে। সেইবোৰ যে প্ৰকৃততে নানান বহুমূলীয়া হীৰা, মুকুতা আৰু পোৱালহে এইকথা বেচেৰাই বুজিকে পোৱা নাছিল।\nএইবোৰ ভাৰ বান্ধি লৈ সি লৰালৰিকৈ কোঠাবোৰৰ মাজেদি আহি আকৌ ওপৰমুৱা হৈ খটখটিত ভৰি দিলে। ওপৰলৈ চাই দেখে যাদুকৰটো তালৈকে বাট চাই আছে।\n“ইমানপৰ কৰিলা? চাকিটো আনিছা নহয়? ভালে-কুশলে আহিছা?” যাদুকৰটোৰ এইবোৰ কথাৰ মূৰত আল্লাউদ্দিনে অকল “অঁ, আনিছোঁ” ইয়াকেহে [ ১৯ ] ক’বলৈ পালে, যাদুকৰটোৱে তৎ নিদিয়াকৈ তাক ক'লে—‘চাকিটো মোৰ হাতত দিয়া—চাকিটো!”\n“তৎ দিয়াচোন, মই ওপৰ উঠি লওঁ। ” “মোক এতিয়াই দিয়া, এতিয়াই। ” “নিদিওঁ। মোক তোমাৰ কাষলৈ আগেয়ে তুলি নিয়াঁ। মই ওপৰলৈ উঠি লওঁ। ” যাদুকৰটোৱে খঙত একোনাই হৈ দাঁত কামুৰিবলৈ ধৰিলে আৰু ভৰিৰ গোৰোহা মাটিত মাৰি খঙৰ নানান ভাৱ দেখুৱালে। সি পগলাৰ দৰে আকৌ সিহঁতে জ্বলোৱা জুইকুৰাৰ গুৰিলৈ গল আৰু আগৰ বাৰৰ দৰে ভোটভোটাই কিবাবোৰ কৈ জুইত কিহবাৰ গুড়িবোৰ পেলাবলৈ ধৰিলে। যাদুকৰটোৱে তেনে কৰাৰ লগে লগে হঠাৎ সেই প্ৰকাণ্ড শিলছটা ঘূৰি সেই গাতটোৰ মুখত পৰিল আৰু গুহাটোৰ ওপৰত মাটি চাপ খাই তাৰ চিন-চাব একেবাৰে মাৰি পেলালে। আল্লাউদ্দিন সেই গুহাৰ ভিতৰতে চিৰকাললৈ আটক হৈ ৰল। ইফালে যাদুকৰটো ঠিক পগলাৰ দৰে হ’ল। আল্লাউদ্দিনৰপৰা চাকিটো নাপাই তাৰ নিজৰ ওপৰতে খঙ উঠি দাঁত কৰচিবলৈ ধৰিলে। তাৰ পাছত সি ইফালৰপৰা সিফাললৈ লৰি ফুৰি শেষত উলটি সেই নগৰৰ ফালে বাট ললে। তাৰপৰা সি কলৈ গ'ল আৰু কোনেও ক’ব নোৱাৰিলে।\nসি আছিল সুদূৰ আফ্ৰিকা মহাদেশৰ যাদুকৰ! এই দুই পৰ্ব্বতৰ মাজৰ ঠাই ডোখৰত এটা আচৰিত সম্পত্তি থকাৰ কথা সি তাতে ভু পাইছিল আৰু তাকে হাত কৰিবলৈ সি সেইখন দেশৰ পৰা এই এছিয়া মহাদেশৰ ভিতৰৰ চীন দেশৰ এই নগৰ পাইছিলহি। বেচেৰা আল্লাউদ্দিন! সি স্বৰগ-পৰা মানুহটোৰ দৰে সেই ওপৰলৈ উঠা খটখটিত ৰৈ তেনেই থেৰেঙা লাগিল। চাৰিওফালে ঘোপমৰা আন্ধাৰ! তাৰ বৰ ভয় লাগিল। যাদুকৰটোৱেনো বাৰু চাকিটো তেতিয়াই সিমানকৈ খুজিছিল কিয়? চাকিটো পোৱা হ'লে সি বাৰু আল্লাউদ্দিনক ওপৰলৈ উঠিবলৈ দিলেহেঁতেন নে? নাইবা সেই সম্পত্তিৰ ভাগ দিয়াতকৈ চাকিটো তাৰপৰা লৈয়ে আল্লাউদ্দিনক মাৰি পেলোৱাই তাৰ উদ্দেশ্য আছিল। বাৰু, এতিয়া আল্লাউদ্দিনৰ উপায় কি? সি সেই হীৰা-মুকুতাৰ গছ থকা বাৰীখনলৈকে [ ২০ ]\n[ ২১ ] উলটি যাবলৈ কেনে ৰং পালেহেঁতেন! কিন্তু তালৈকো সেই ঠাইবোৰলৈ যোৱা\nবাট মাটিয়ে পুতি পেলালে।\nএইদৰে দুদিন দুৰাতি সি সেই শিলৰ খট্‌খটি্‌ৰ ওপৰতে কটালে। দেহি ঐ! সি এইদৰে খাবলৈ নাপায়ে খীণাই-শুকাই মৰিব। সি আগৰে পৰা ভাল ল’ৰা হোৱা হ'লে, ভালদৰে ঘৰৰ কাম-কাজত মন পুতি লগা হলে, তাৰ এই দশা হয় নে? এইবাৰ যদি সি কেনেবাকৈ এই ঠাইৰপৰা ওলাবলৈ পায়, দুনাই সি আৰু ধিতিঙা হৈ কাল নকটায়।\nকিন্তু এতিয়া ভাবিলে আৰু লাভ কি? তাৰ মাকৰ কথা মনত পৰিল, নগৰত থকা তাৰ ঘৰখনলৈ মনত পৰিল। সি পোনতে চিঞৰি চিঞৰি আৰু পিছত ভাগৰি উচুপি উচুপি কান্দিবলৈ ধৰিলে। সিও কোনো কামৰ নহ’ল। খঙে- ভোকে একো নাই হৈ সি নিজৰ চুলি নিজে আজুৰি নিজৰ হাত দুখন সি মোহাৰিবলৈ ধৰিলে।\nএইদৰে, হাত মোহাৰোঁতে আল্লাউদ্দিনৰ হাতৰ আঙুলিত যাদুকৰটোৱে পিন্ধাই দিয়া আঙঠিটো ঘঁহনি খালে। মুহূৰ্ত্ততে ভয়ঙ্কৰ মানুহ এটা ওলাই ল’ৰাটোক সেৱা জনালে—“কি আদেশ, প্ৰভু?” তাক সেই ঠাইতে দেখি স্বভাৱতে আল্লাউদ্দিনৰ চুলিৰ আগে জীৱ গৈছিল। কিন্তু ভয় কৰাৰ পৰা হানিৰ বাহিৰে লাভ একো নাই দেখি মৰণত শৰণ দি, সি ভয় লুকুৱাই বুকু ডাঠি কলে—“আগেয়ে কচোন বাৰু, তই কোন আৰু তোক কি লাগে। ”\n“মই এই আঙঠিটোৰ দাস। আপোনাৰ হাতত এই আঙঠি আছে। গতিকে মই আপোনাৰ আদেশ পালিবলৈ বাধ্য। আপুনি এই মাত্ৰ মোক মাতিলে, এতিয়া কি আদেশ কওক। ’’\n“বাৰু, এই ঠাইৰপৰা এতিয়াই তেন্তে মোক মোৰ ঘৰলৈ লৈ ব’ল। ”\nকোৱাৰ পাছতে যেন পৃথিৱীখন কঁপিল। আল্লাউদ্দিনে একো তৰ্কিব [ ২২ ] নোৱাৰিলে; কেৱল হঠাৎ সি মুকলি বতাহ আৰু পোহৰ অনুভৱ কৰিলে। অলপ পাছতে চকু মেলি দেখে, সি নিজ ঘৰৰ দুৱাৰ মুখত; আৰু মাকে তাৰ ওপৰত হাঁউলি তাকে শুশ্ৰূষা কৰিছে।\nআল্লাউদ্দিনে চেতনা পাই তাৰ মাকক এই সকলো ঘটনা বিৱৰি জনালে। সি ভাগৰত লালকাল হৈ আহিছিল দেখি পোনেই শোৱা-পাটীত পৰিলগৈ। পিছদিনা বেলি, নোলোৱালৈকে ঢেৰাই-মেৰাই শুলে।\nসাৰ পাই উঠি তাৰ বৰ ভোক লাগিল আৰু মাকক ক'লে—“আই, মোক খাবলৈ কিবা অলপ দিয়াচোন। ” বেচেৰী মাকে কলে—“বোপাই, ঘৰত খুদকণ এটিও নাই। তোক কিটোনো দিওঁ, হোঁ?”\nআল্লাউদ্দিনে ক'লে—“আই, মই যে কালি চাকিটো আনিছিলো তাকে মোক দিয়াচোন। তাকে বেচি পাৰোঁ যদি আমাৰ এতিয়াৰ, দুপৰীয়াৰ, আৰু হয় যদি গধূলিৰ জোখাৰেও খোৱা বস্তু অলপ কিনি আনোগৈ। ”\nআল্লাউদ্দিনৰ মাকে চাকিটো উলিয়াই আনি কলে-“এইটো। অ’ ৰ’বাচোন। চাকিটো তেনেই লেতেৰা হৈ আছে। মই অলপ মচি-কাচি দিওঁ। এইবুলি ফটাকানি এখন লৈ তেওঁ চাকিটোত ঘঁহা এটা মাৰিব খুজিছেহে, কি আচৰিত। এটা ভয়ঙ্কৰ দৈত্য তেওঁৰ আগত ঠিয় হৈ ক'লে—“তোমাক কি লাগে? মই তোমাৰ দাস হ'বলৈ আৰু তোমাৰ আদেশ পালিবলৈ সাজু। এই চাকিটো যাৰে হাতত থাকে মই আৰু মোৰ লগৰীয়া এই চাকিৰ দাসবোৰ তেওঁৰেই বহতীয়া হওঁ। ’’\nদৈত্যটো দেখিয়েই আল্লাউদ্দিনৰ মাক সেই পিনেই মূৰ্চ্ছা গ'ল। গুহাৰ ভিতৰত তেনেকুৱা এটা দৈত্য দেখিছিল কাৰণে আল্লাউদ্দিনে কি কৰা উচিত [ ২৩ ]\n[ ২৪ ] তাক বুজিলে। তেতিয়া সি মাকৰ হাতৰপৰা চাকিটো থাপ মাৰি লৈ দৈত্যটোক\nক'লে—“মোৰ ভোক লাগিছে। কিবা অলপ খাবলৈ মোক আনি দে। ”\nতৎক্ষণাৎ দৈত্যটো গ’ল, আৰু এখনমান তামোল খোৱা সময়ৰ ভিতৰতে নানান তৰহৰ খোৱা বস্তুৰে সজাই বাৰখন ৰূপৰ কাঁহী এখন ডাঙৰ ৰূপৰ কাঁহীত তুলি লৈ আহিল। তাৰ পাছত চীন দেশৰ নিয়ম অনুসৰি এখন দলিচাৰ ওপৰত সেই ডাঙৰ ৰূপৰ কাঁহীখন থৈ সি অদৃশ্য হ’ল।\nআল্লাউদ্দিন আৰু তাৰ মাকে সেইখিনিৰে ভালকৈয়ে আকাল পূৰালে। সিহঁতৰ জোখাৰ আহাৰতকৈ বহুত সৰহ খোৱা বস্তু সেই দৈত্যটোৱে আনি দিছিল কাৰণে মাকে তাৰে কিছুমান দুপৰীয়া আৰু গধূলিলৈ থৈ দিলে।\nপিছদিনা আকৌ সিহঁতৰ খোৱা বস্তু নোহোৱা হ'ল। আল্লাউদ্দিনে ভাবিলে সেই ৰূপৰ কাঁহীবোৰৰে এখন বেচি অলপ খোৱা বস্তু কিনি আনিব। তাৰ চোলাৰ তলত এখন কাঁহী লুকুৱাই লৈ সি ওলাই গ'ল। আলিতে সি এজন ইহুদী সদাগৰ দেখা পাই কলে—“এই ৰূপৰ কাঁহীখন কিনিবানে? মোৰ ভোক লাগিছে। খোৱা বস্তু কিনিবলৈ অলপ ধন হলেই হ'ব। ” ধূৰ্ত্ত সদাগৰটোৱে কলে—‘কিমান দাম লাগে?’ সেইখিনি আছল ৰূপ বুলি নাজানি আল্লাউদ্দিনে ক'লে—“ইয়াৰ দৰ-ভাও মই নাজানো। ” চল পাই ইহুদীটোৱে তাক এটা সোণৰ মোহৰ যাচিলে আৰু আল্লাউদ্দিনে তাকে ৰঙমনে লৈ গুচি আহিল।\nআল্লাউদ্দিনে ঘৰৰ ফালে বেগাই খোজ ল’লে। যাওঁতে কেইটামান ৰুটি কিনি নিলে আৰু বাকী ধনখিনি মাকক দিলেগৈ। এনেকৈয়ে মাক-পুতেক দুয়ো বহুত দিন কটালে আৰু শেষত এখন দুখনকৈ বাৰখন নিভাজ ৰূপৰ কাঁহীৰ আধ্যা পৰিল।\nবাৰখন কাহী বেচি অঁতালত সি ডাঙৰ কাঁহীখন বেচিবলৈ ঠিক কৰিলে। ইহুদীটোৱে এই ডাঙৰ কাঁহীখনৰ বেচ দহোটো সোণৰ মাহৰ দিলে। এইখিনি ধনও যেতিয়া অন্ত হ’ল, সি আকৌ তাৰ বিপদৰ বন্ধু চাকিটোৰ কাষ চাপিব লগা [ ২৫ ] হ’ল।\nসি চাকিটো হাতত লৈ ঠিক আগেয়ে মাকে ঘঁহা ঠাইতে আকৌ ঘঁহিবলৈ ধৰিলে। ততালিকে সেই ভয়ঙ্কৰ দৈত্যটো আহি তাৰ আগত ঠিয় হৈ ক'লে— “তোমাক কি লাগে?” “মোৰ বৰ ভোক লাগিছে। মোক কিবা অলপ আনি দিয়া। ”\nদৈত্যটো অদৃশ্য হ'ল আৰু আগৰ দৰেই এখন ডাঙৰ ৰূপৰ কাঁহীত নানা তৰহৰ খোৱা বস্তুৰে ভৰা বাৰখন ৰূপৰ কাঁহী সঁজাই লৈ অতি সোণকালে উলটি আহিল।\nআটাইখিনি খোৱা বস্তুৰ আধ্যা পেলাই আল্লাউদ্দিনে আগৰ দৰে তাৰ ৰূপৰ কাঁহীবোৰ এখন-এখনকৈ বেচিবলৈ তাৰ আগৰ চিনাকি সদাগৰটোৰ ওচৰলৈ গল।\nসেইপিনে যাওঁতে সদায় সি এটা সোণাৰীৰ দোকানৰ আগেদি যাব লাগে। সোণাৰীটোৱে আল্লাউদ্দিনক প্ৰায়ে চোলাৰ ভিতৰত কিবা এটি সুমুৱাই লৈ সেই ইহুদীটোৰ ঘৰলৈ সুৰুক্ সুৰুক্ অহা-যোৱা কৰা দেখে। সেইদিনা কিবা এটা মন কৰি সোণাৰীটোৱে আল্লাউদ্দিনক মাত লগালে—“আল্লাউদ্দিন, মই তোমাক প্ৰায়ে মোৰ দোকানৰ আগেদি অহা-যোৱা কৰা দেখো। তুমিনো ক’ত কি কৰাগৈ ভাবি নাপাওঁ। মই অনুমান কৰিছো তুমি সেই ইহুদিটোৰ গুৰিত কিবা বেচিবলৈ আনিছা। মোক দেখুওৱা, মই তোমাক উচিত বেচ দিম। তোমাক কেতিয়াও ঠগি নাখাওঁ। ”\nআল্লাউদ্দিনে বেচিবলৈ নিয়া ৰূপৰ কঁহীখন চোলাৰ ভিতৰৰপৰা তাক উলিয়াই দেখুৱালে। সোণাৰীটোৱে কাহীখন লৈ তাৰ তুলাচনীৰে জুখি চালে। তাৰ পিছত আল্লাউদ্দিনক উপযাচি তিনিকুৰি সোণৰ মোহৰ দিলে। তাৰ সজ আৰু সাধু ব্যৱহাৰৰ কাৰণে অন্তৰেৰে আল্লাউদ্দিনে তাৰ শলাগ ল'লে, আৰু তেতিয়াৰপৰা তাৰ কিবা বেচিবলৈ হ'লে সদায় সেই সোণাৰীটোৰ ওচৰলৈ [ ২৬ ] আহিব বুলি সি তাৰ আগত অঙ্গীকাৰ কৰিলে।\nএইদৰেই আল্লাউদ্দিনৰ কিছুমান বছৰ চলিল। চাকিটোৰ যহত সি আৰু তাৰ মাকে ভালকৈ সুখে-সন্তোষে খাব আৰু পিন্ধিবলৈ পোৱা হ’ল। আল্লাউদ্দিন লাহে লাহে ডাঙৰ দোকানী আৰু সদাগৰৰ মহলত জনাজাত হৈ পৰিল। সি দামী কাপোৰ-কানি, সোণ-ৰূপ আৰু হীৰা-মুকুতাৰ বিষয়ে বহুত কথা জনা হ'ল। হীৰা-মুকুতাৰ কাৰবাৰী সদাগৰসকলৰ লগত কথা-বতৰা হৈ সি বুজিলে, সি চাকিটো আনিবলৈ যাওঁতে ফুলনিৰপৰা বুটলি অনা গছৰ গুটিবোৰ সি ভবাৰ দৰে নানা বৰণীয়া কাঁচ নহয়; সেইবোৰ বহুমূলীয়া হীৰা-মুকুতা আৰু সেই বিচিত্ৰ বাখৰ-মুকুতা আদিৰে সি সঁচাকৈয়ে এটা ধনী সদাগৰ।\nএদিন আল্লাউদ্দিন নগৰলৈ আহোঁতে আটাইবোৰ ঘৰ আৰু দোকান- পোহাৰ বন্ধ দেখিলে। তাৰ কাৰণ সুধি সি জানিব পাৰিলে, সম্ৰাটৰ জীয়েক কুঁৱৰী তেতিয়া গা ধুবলৈ গৈছিল।\nকুঁৱৰীক চাবলৈ আল্লাউদ্দিনৰ বৰ হেঁপাহ হ’ল। সেইদেখি সি বাটৰে এটা ঘৰৰ চুকত লুকাই থাকিল। অলপ পৰতে দাস-দাসী আৰু সখীসকলে বেৰি কুঁৱৰীক মাজত লৈ অহা দেখা পালে।\nকুঁৱৰী গৰাকী দেখিবলৈ বৰ ৰূপহী আছিল, তেওঁৰ চকুযুৰি তৰাৰ দৰে আৰু মেঘবৰণীয়া চুলিটাৰি সাপৰ নেজৰ দৰে বৈ যোৱা আছিল। তেওঁৰ সাজ- পাৰো সেইদৰে বহুমূলীয়া আৰু বগলিৰ পাখি যেন বগা।\nতেওঁলোক উলটি গ’লত আল্লাউদ্দিনে লুকাই থকাৰপৰা ওলাই লাহে লাহে ঘৰৰ ফালে খোজ ল'লে। তাৰ মুখ গহীন আৰু বেজাৰমুৱা। এইদৰে থাকি সি কাকো নমতা-নোবোলা দেখি মাকে কলে—“তই ক'লৈ গৈছিলিনো? [ ২৭ ] তোৰ কি হৈছে? তই কেলেই এইদৰে মন মাৰি আছ?”\nসি কলে—“আই, গা ধুই আহোঁতে কুঁৱৰীক মই এতিয়া দেখি আহিলোঁ। তেওঁক মই বিয়া কৰাবলৈ পাব লাগে। ” “কি? কুঁৱৰীক বিয়া কৰাবলৈ লাগে?” এইবুলি মাকে তাৰ কথা হাঁহি উৰুৱাই দিব খুজিলে। মাকে ভাবিলে, পগলা নহ'লে সি এনে কথা সপোনতো ভাবিব নোৱাৰে। আল্লাউদ্দিনে ক'লে, “আই, মই বলিয়া হোৱা নাই; মোৰ জ্ঞান আছে। মই কুঁৱৰীক বিয়া কৰাব খুজিছোঁ। তুমি তেওঁৰ পিতাক সম্ৰাটৰ ওচৰলৈ গৈ কুঁৱৰীক মোলৈ খুজি দিব লাগে। ”\nমাক এইবাৰ বিচুৰ্ত্তি হ’ল। তেওঁ ক'লে, “কি কোৱা, আল্লাউদ্দিন!\nমইনো সম্ৰাটৰ গুৰিলৈ যাব পাৰোঁনে? আৰু মই গ'লেইবা তেওঁ মোক কিয় দেখা কৰিবলৈ দিব? নহয় বোপাই, তুমি পাহৰিছা হ’বলা, সাধু স্বভাৱৰ হ’ল কি হ’ল, তুমি নগৰৰ ভিতৰৰ তেনেই ডাল টোকোনা দৰ্জ্জিৰ ল'ৰা! তোমাৰ ধন- সম্পত্তি নাই। তুমিনো বাৰু কুঁৱৰীক বিয়া কৰাবলৈ সাহ কৰিব পোৱানে? বাৰু, ভাবি চোৱাচোন, সম্ৰাটৰ জীয়েকক ধনী মানুহলৈ বিয়া নিদি তোমালৈ বিয়া দিব নে?”\nআল্লাউদ্দিনে মাত লগালে, “আই, মই নভবা-নিচিন্তাকৈ এই কথা উলিওৱা নাই। মোৰ হাতত জানো সেই আচৰিত চাকিটো আৰু আঙঠিটো নাই? সেই দুটাৰ বলত মই যিহকে লাগে বোলো, তাকে পাম নহয়। তুমি এই বিষয়ে মোক বাধা নিদিবা। আই, তোমাক আৰু এটা গুপ্ত কথা ক’বলৈ আছে। সেই গুহাটোৰ ভিতৰৰ বাগিচাখনৰপৰা অনা গুটিবোৰ কাঁচ নহয়, সেইবোৰ এটা সোণাৰীয়ে বহুত দামী হীৰা-মুকুতা বুলি কৈছে। তুমি আমাৰ চীন দেশীয় থালখন আনাগৈচোন বাৰু। আই, তাতে হীৰা-মুকুতাবোৰ সজাই চাওঁচোন, কেনেকুৱা, হয়। পিছত তুমি এই কাঁহীখনকে সম্ৰাটক উপহাৰ দিবলৈ নিব পাৰিবা। ”\nআল্লাউদ্দিনৰ মাকে চীন দেশীয় কাঁহীখন আনিলে। তাতে দুয়ো হীৰা-মুকুতা, পদ্মৰাগ, পোৱাল আৰু বাখৰবোৰ চকুত লগাকৈ সজালে। এইবোৰ [ ২৮ ] লিৰিকি-বিদাৰি চাই সঁচাকৈয়ে মাকৰ মনত ৰঙ লাগিল আৰু তেওঁ সেই, বহুমূলীয়া বস্তুৰে ভৰা কঁহীখন লৈ পিছদিনা নিজে সম্ৰাটৰ গুৰিলৈ কুঁৱৰীক খুজিবলৈ যাব বুলি আল্লাউদ্দিন জনালে।\nপিছদিনা ৰাতি নৌ-পুৱাওঁতেই আল্লাউদ্দিন উঠি মাকক জগাই দিলে, আৰু সোনকালে উঠি সম্ৰাটক দেখা কৰিবলৈ যাবলৈ ক'লে। মাকেও লৰালৰিকৈ উঠি সেই হীৰা-মুকুতাবোৰ সজাই খোৱা চীনা কাঁহীখন লৈ ৰাজকাৰেঙৰ ফালে ওলাই গ'ল।\nসম্ৰাটে সৱাতকৈ ডাঙৰ কোঠালীটোত তেওঁৰ ৰাজ্যৰ ডাঙৰ বিষয়াসকলৰ সৈতে বহি ৰাজকাৰ্য্যত বৰ মন দি আছিল। তাৰ পাছত কাম সমাধা কৰি ৰজা অন্তঃপুৰলৈ যাবলৈ ওলাল, আৰু বিষয়াসকলো ঘৰঘৰি গ'ল। তাকে দেখি আল্লাউদ্দিনৰ মাকেও কাকো নমতা-নোবোলাকৈয়ে যিদৰে গৈছিল সেইদৰেই উলটি আহিল।\nমাকে ক'লে—“বোপাই মই সম্ৰাটক দেখিলোঁগৈ। কিন্তু তেওঁ লগৰ বিষয়াসকলেৰে কামত মন পুতি থকা দেখি মোৰ বেয়া লাগিল আৰু আমনি কৰিবৰ সত নগ’ল। কাম কৰি সম্ৰাটৰ বৰ ভাগৰ লাগিল হবলা, তেওঁ বেগাবেগিকৈ উঠি ভিতৰলৈ গুচি গ'ল। বাৰু, তুমি ভয় নকৰিবা, মই পাৰিলে কাইলৈকে আকৌ সম্ৰাটক দেখা কৰিমগৈ। কাইলৈ তেওঁৰ ইমান কামৰ ভিৰ নাথাকিব পাৰে। ”\nমাকে সম্ৰাটৰ সৈতে কথা বতৰা হব নোৱৰাত আল্লাউদ্দিনে মনত বৰ দুখ পালে। কিন্তু বেচেৰী হ'লে সেইদৰেই সম্ৰাটৰ ওচৰলৈ পিছদিনা আৰু তাৰ পাছৰ কেইবাদিনো গৈয়ে আছিল।\nএইদৰে ছদিনৰ দিনা সম্ৰাট নিজ অন্তঃপুৰলৈ যাওঁতে তেওঁৰ প্ৰধান মন্ত্ৰীক ক'লে, “মই আজি কেবাদিনো দেখিছোঁ এজনী মানুহে কাপোৰেৰে মেৰিয়াই কিবা টোপোলা এটা লৈ সদায় ইয়ালৈ আহে। যদি তাই এইদৰে আকৌ আহে, [ ২৯ ]\n[ ৩০ ] তেনেহ'লে তাইক মাতিবলৈ নাপাহৰিবা। তাইৰ কি ক'ব লগা আছে মই\nআল্লাউদ্দিনৰ মাক আকৌ আগৰ দৰে আহিলত তেওঁক সম্ৰাটৰ আগলৈ মাতি নিয়া হ’ল। সম্ৰাটে সুধিলে, “তোমাক মই কেবাদিনো ইয়ালৈ অহা দেখিছো, তুমি কি সকামতনো ইয়ালৈ আহাঁ?”\nআল্লাউদ্দিনৰ মাকে সম্ৰাটৰ আগত আঠুকাঢ়ি ক'লে, “মহাৰাজ, মই ইয়ালৈ অহাৰ কাৰণ আৰু মই ক'ব খোজা কথা কবলৈ সাহ কৰা বাবে যি অপৰাধ হয়, তাক নিজগুণে ক্ষমা কৰে যেন। ”\nসম্ৰাটে ক'লে, “বাৰু, তুমি ভয় নকৰিবা। তুমি যিহকে খোজা লাগে, মই দায় নধৰোঁ। তোমাৰ কব লগা কথা নিৰ্ভয়ে ক'ব পাৰা। ”\nএই কথা শুনি বুকু ডাঠ কৰি আল্লাউদ্দিনৰ মাকে তেওঁ অহাৰ কাৰণ সম্ৰাটক জনালে। সম্ৰাটেও তাইৰ সকলো কথা কৈ আঁতালত সম্ৰাটে ক'লে, “তুমি কাপোৰেৰে মেৰিয়াই সেয়া কি আনিছিলা?”\nআল্লাউদ্দিনৰ মাকে থিতাতে টোপোলাটি মেলি হীৰা-মুকুতাবোৰ সজাই সম্ৰাটলৈ অনা সেই চীনা কাহীখন উলিয়াই সম্ৰাটক সেই উপহাৰ গ্ৰহণ কৰিবলৈ মিনতি জনালে।\nবিস্ময়ত সম্ৰাটৰ চকু বহলকৈ মেল খালে। সেই হীৰা মুকুতাবোৰ পোহৰৰ ফালে ধৰি চাই কলে—“কেনে চমৎকাৰ! কেনে ৰমক-জমক!! কেনে মনমোহা!!!”\nসম্ৰাটে সেইবোৰ চাই মুগ্ধ হৈ তেওঁৰ বিষয়াসকলক চাৰিওফালে ঘূৰাই লৈ চাবলৈ দি ক'লে, “চোৱাঁঁহকচোন, এইবোৰ সঁচাকৈয়ে বিতোপন নহয় নে? মোৰ জীৰ কাৰণে এনে উপহাৰেই উপযুক্ত নহয় নে? যিজনে ইমান বহুমূলীয়া বস্তু দি মোৰ জীৰ মোল বুজে, সেইজনলৈ মই তেওঁক বিয়া দিয়া অনুচিত নে?”\nএনেতে তেওঁৰ প্ৰধান মন্ত্ৰীয়ে মাত লগালে, “মহাৰাজ, উপহাৰ সঁচাকৈয়ে [ ৩১ ] মনমোহা। পিছে মোৰ মনেৰে আপুনি যে আল্লাউদ্দিন বোলা মানুহটোলৈ জীয়েকক বিয়া দিব খুজিছে, তাৰ বাবে তিনি মাহ সময় লওক আৰু ইয়াৰ ভিতৰতে কথাটো ভালকৈ তৰকি চাওক; কিয়নো, মানুহটো আপুনি চিনি নাপায়। ”\nপিছে “কথা বা ক'ত? ভেকুৰীৰ তলত। ” ঘাই কথা হৈছে, প্ৰধান মন্ত্ৰী এজন পুতেকে কুঁৱৰীক বিয়া কৰাব খুজিছিল। সেই কাৰণে আল্লাউদ্দিনৰ মাকক কুঁৱৰীৰ হৈ কথা নিদিবলৈ তেওঁ সেই উপায় উলিয়াইছিল।\nসেইদেখি সম্ৰাটে উলটি চাই আল্লাউদ্দিনৰ মাকক ক'লে, “হেৰা মানুহজনী, তুমি এতিয়া ঘৰলৈ যোৱা। তোমাৰ পুতেৰাক কোৱাগৈ তেওঁ যি খুজিছে তাত সন্মত হৈছোঁ। কিন্তু মই মোৰ জীক তিনি মাহলৈ বিয়া নিদিওঁ। এই তিনি মাহৰ মূৰত তুমি মোক আকৌ দেখা কৰিবাহি। ”\nআল্লাউদ্দিনৰ মাকে সম্ৰাটৰ কথাত বৰ সন্তোষ পালে। তেওঁ আল্লাউদ্দিনক এই শুভ বাতৰি দিবলৈ ততাতৈয়াকৈ ঘৰমুৱা হ'ল। মাকৰ কথা শুনি আল্লাউদ্দিন ৰঙত মতলীয়া হ'ল আৰু সি তাৰ মাকক সেৱাৰ উপৰি সেৱা জনালে।\nআল্লাউদ্দিনে এপষ এদিন এপৰলৈ দিন গণি গণি বৰ হেঁপাহেৰে সেই দীঘল তিনিমাহ পাৰ হৈ যাবলৈ বাট চালে যাতে সোনকালে সি সেই কুঁৱৰীক সম্ৰাটৰ কথামতে কন্যাৰূপে দাবী কৰিব পাৰে! এই তিনি মাহৰ দুমাহ পাৰ হৈ গৈছে, এনেতে সেই চাকিটোৰ তেলখিনি ঢুকালত গোলাৰপৰা আৰু অলপ তেল কিনি আনিবলৈ মাক ওলাই গ'ল। তেওঁ বাহিৰ ওলায়েই আলিবাটত জুমে জুমে মানুহবোৰে চিঞৰি-বাখৰি গান গাই ৰঙ-ধেমালি কৰি ফুৰা দেখি কিনো হৈছে বুলি বিচূৰ্ত্তি হ’ল। ঘৰে ঘৰে ফুলে ৰমক-জমক কৰিছে, খিৰিকিয়ে দামী [ ৩২ ] পাটৰ কাপোৰৰ পৰ্দা ওলমিছে, য’তে ত’তে নিচান উৰিব লাগিছে। তেওঁ বাটেদি যোৱা কিছুমান চিনাকি মানুহক সুধিলে বোলে এইবোৰ কৰাৰ অৰ্থ কি?\n“কেলেই, তুমি জানো শুনা নাই? আমাৰ সম্ৰাটৰ জীয়েক বৰ কুঁৱৰীৰ প্ৰধান মন্ত্ৰীৰ পুতেকৰ সৈতে বিয়া। তালৈকে সকলো মানুহে সুন্দৰ সুন্দৰ সাজ- পাৰ পিন্ধি সমদল কৰি সেই ঠাইলৈ গৈছে। ”\nএই কথা শুনা মাত্ৰেই পুতেকক কথাটো ক'বলৈ একে উশাহতে আল্লাউদ্দিন মাক উলটি ঘৰ পালেগৈ—“বোপাই, বোপাই! তোমাক কোনোবাই ঠগিলে। আজি ৰাতিকৈ প্ৰধান মন্ত্ৰীৰ পুতেকৰ লগত কুঁৱৰীৰ বিয়া পাতিছে। ”\nএই কথা শুনি আল্লাউদ্দিনৰ বৰ খং উঠিল। ঘাই বিয়াৰ আগতে সেই ঠাইত এটা ডাঙৰ ভোজ হ'ব বুলি সি জানিছিল। সি তেতিয়া কি কৰিব লাগিব, ততালিকে থিৰ কৰিলে। সি সেই চাকিটো আৰু যিহকে বিচাৰে তাকে আনি দিবলৈ বাধ্য হোৱা সেই দৈত্যটোৰ কথা ভাবিলে। সি ততালিকে চাকিটো তাৰ শোৱা-কোঠালিলৈ নি আগেয়ে ঘঁহা ঠাইত এটা ঘঁহা মাৰিলে।\nততালিকে সেই দৈত্যটো আগত ঠিয় হ’লহি। “মোক কি কৰিবলৈ আদেশ দিয়া? মই তোমাৰ দাস। তোমাৰ আজ্ঞা পালিবলৈ মই সাজু। ” আল্লাউদ্দিনে ক'লে—“শুনা, সম্ৰাটে তেওঁৰ জীয়েকক মোলৈ বিয়া দিব বুলি বাইক্ কৰিছিল। পিছে মই এতিয়া শুনিছোঁ তেওঁ তেওঁৰ জীয়েকক প্ৰধান মন্ত্ৰীৰ পুতেকলৈ বিয়া দিবলৈ ঠিক কৰিলে। তাত আজি গধূলি ভোজ হৈ যোৱাৰ পাছত তেওঁলোক দুইকো ধৰি পোনেই মোৰ ওচৰলৈ আনি দিব লাগে। ” “যি আজ্ঞা” বুলি দৈত্যটো তৎক্ষণাৎ অন্তৰ্ধান হল।\nমাকৰ সৈতে গধূলি খাই-বৈ উঠি আল্লাউদ্দিন তাৰ কোঠালিলৈ সোমাই গ'ল আৰু দৈত্যটোৰ কাৰণে বাট চাই ৰ'ল।\nইফালে সম্ৰাটৰ ঘাই ৰাজ-প্ৰাসাদত হোৱা কুঁৱৰীৰ কন্যা-দানৰ ভোজটো সঁচাকৈয়ে ভোজৰ লগৰ ভোজ। ভোজৰ পাছত প্ৰধান মন্ত্ৰীৰ পুতেক আৰু কুঁৱৰী [ ৩৩ ] ৰাজ-প্ৰাসাদৰ নিজ নিজ কোঠালিলৈ যাব খুজিছে, ঠিক এনে সময়তে এই ভয়ঙ্কৰ দৈত্যটো দুইৰো আগত উপস্থিত। দেখিয়ে দুইৰো চুলিৰ আগে জীৱ গ’ল। দৈত্যই নিমিষতে তাৰ দুই বাহুত দুইকো তুলি লৈ কাৰৰ চকুত নপৰাকৈ যাদুৰ বলেৰে আল্লাউদ্দিনৰ আগত তাৰ নিজ কোঠালিত ঠিয় কৰাই দিলেহি।\nআল্লাউদ্দিনে ক'লে, “দৰাটোক লৈ যা। তাক ৰাতি এঠাইত আটক কৰি ৰাখি পুৱা আকৌ এবাৰ ইয়ালৈ লৈ আহিবি। ” সেই মতেই মন্ত্ৰীৰ পুতেকক লৈ চকুৰ পচাৰতে দৈত্যটো কেনিবা নেদেখা হ’ল।\nতেতিয়া আল্লাউদ্দিনে কুঁৱৰীক অকলে ক'লে, “মোলৈ তুমি ভয় নকৰিবা। মই তোমাক বৰ ভাল পাওঁ। মই তোমাৰ সকলো যতন লম। তোমাৰ পিতাৰে তোমাক মোলৈ বিয়া দিম বুলি বাইক্ কৰিছিল। ”\nৰাতিপুৱালৈ দৈত্যটোৱে দৰাটোক আল্লাউদ্দিনৰ ওচৰলৈ লৈ আহিল। আল্লাউদ্দিনে ক'লে, “প্ৰধান মন্ত্ৰীৰ পুতেক আৰু কুঁৱৰী দুইকো সম্ৰাটৰ ৰাজপ্ৰাসাদত থৈ আহগৈ। ” এইখিনি সময়ত প্ৰধান মন্ত্ৰীৰ পুতেক আৰু কুঁৱৰী কোনেও দৈত্যটো দেখা নাছিল আৰু তেওঁলোকনো ক’ত আছিল তাকো নাজানিছিল। তেওঁলোকে অকল ইয়াকেহে অনুভৱ কৰিব পাৰিছিল যে তেওঁলোকক কোনোবাই ইঠাইৰপৰা সি ঠাইলৈ লৈ ফুৰিছিল।\nপিছদিনা ৰাতিপুৱা খাই-বৈ উঠি সম্ৰাট তেওঁৰ জীয়েকক চাবলৈ আহিল। তেওঁ কুঁৱৰীক মন মাৰি থকা দেখি তেওঁৰনো কি আহুকাল হৈছে বুলি সুধিলে। তাৰ সমিধানত কুঁৱৰীয়ে ক'লে, “মোৰ মৰমৰ পিতাদেৱ, মোৰ এনে ভয়ঙ্কৰ ঘটনা ঘটিছে যে কেনেকৈ কি হৈছে মই একো ক'বই নোৱাৰো। ” তাৰ পাছত সেই ৰাতিৰ সকলো কাহিনী কুঁৱৰীয়ে সম্ৰাটক জনালে।\nসম্ৰাটে তেতিয়া তেওঁৰ প্ৰধান মন্ত্ৰীক মাতি আনি সকলো কথা কোৱাত তেওঁ ক'লে বোলে তেওঁৰ পুতেকৰ তাতোকৈ অঘটন ঘটিছে আৰু সেইবোৰৰ কাৰণ কোনেও ক'ব নোৱাৰে।\n[ ৩৪ ] সম্ৰাটে তেনে গাৰ নোম শিয়ঁৰি উঠা কথা শুনি বিয়া ভাঙি দিলে আৰু বিয়াৰ ভোজ, নাচ-গান, আমোদ-প্ৰমোদ সকলো বন্ধ হব লাগে বুলি জনাই দিলে। ৰাজপ্ৰাসাদত মহা হুলস্থূল লাগিল। কিন্তু আল্লাউদ্দিনৰ বাহিৰে কোনেও তাৰ কাৰণ নাজানিছিল, আৰু সিও কাৰৰ আগত এই ৰহস্য ভেদ নকৰিছিল।\nনিয়মমতে তিনি মাহৰ মূৰ পৰিল; সম্ৰাটৰ কথামতে মাক ৰাজ প্ৰাসাদলৈ গ'ল আৰু সকলোৰে চকু পৰা সেই আগৰ ঠাইতে তেওঁ ঠিয় হ’লগৈ।\nসম্ৰাটে তেওঁক দেখিয়েই তৎক্ষণাৎ চিনি পালে আৰু তেওঁৰ আগলৈ মতাই পঠিয়ালে। গৈয়েই সম্ৰাটৰ ভৰিত দীঘল দি পৰি তেওঁ জনালে, “মহাৰাজ, আপোনাৰ কথামতে মই আজি তিনি মাহৰ মূৰত আহিছোঁ। আপুনি পোলৈ কৰা বাইক্ এতিয়া ৰাখিব লাগে। ”\nসম্ৰাটে প্ৰধান মন্ত্ৰীৰ ফালে চাই সুধিলে, “এতিয়া কি কৰা উচিত?” প্ৰধান মন্ত্ৰীয়ে মিহি মাতেৰে ক'লে—“এই মানুহজনীৰ দুখীয়া সামান্য পুতেক এটালৈ সম্ৰাটৰ জীয়েকক বিয়া দিয়া অনুচিত, আৰু এই মানুহজনীৰ ঘনাই ইয়ালৈ অহাটোও বন্ধ কৰিব লাগিব। তাৰ বাবে আল্লাউদ্দিনে এটা অসম্ভৱ কাম কৰিব লাগে বুলি আদেশ দিয়ক। ”\nসম্ৰাটে এই উপদেশকে সাৰৰাগত কৰি আল্লাউদ্দিনৰ মাকক ক'লে— “হেৰা মানুহজনী, মই মোৰ বাক্য পালন কৰিবই লাগিব, সঁচা। মই মোৰ জীক মোৰ পুতেৰালৈ দিবলৈ সাজু আছে। কিন্তু আগতে মই প্ৰমাণ পাব লাগিব, মোৰ জীক তোমাৰ পুতেৰে ৰাজসুখত ৰাখিব পাৰিব নে নোৱাৰে। যদি তোমাৰ পুতেৰে ভাল কাপোৰ-কানি পিন্ধা দুকুৰি ক'লা দাসৰ হাতত বহুমূলীয়া হীৰা- মুকুতাৰে ভৰা দুকুৰিখন সোণৰ কাঁহী মোৰ জীলৈ আনিব পাৰে, তেহে মোৰ জীক তোমাৰ পুতেৰালৈ বিয়া দিব পাৰিম। এতিয়া তুমি যোৱা, আৰু মই যি কৈছোঁ সকলো পুতেৰাক কোৱাগৈ। ”\nআল্লাউদ্দিনৰ মাক ঘৰলৈ উলটিল। “সম্ৰাটৰ জীয়েকক আল্লাউদ্দিনে বিয়া কৰাব খোজে? ইনো কি অকৰা অ’? সিনো এতিয়া কুঁৱৰীলৈ এনে এটা জোৰনকে কত পায়?” এইবোৰ ভাবি-চিন্তি আহোতে বাটত তেওঁৰ অকলে [ ৩৫ ] অকলেই হাঁহি উঠিছিল।\nঘৰ পাই তেওঁ আল্লাউদ্দিনক সম্ৰাটৰ বাতৰি যোগালে আৰু লগতে এষাৰ বঢ়াই ক'লে—“পাৰানে নোৱাৰা এটা সমিধান তেওঁ সোনকালে বিচাৰিছে। মোৰ মনেৰে তোমাৰ এইবোৰ বস্তুলৈ বাট চাই চাই ৰজাৰ আমনি লাগিব। হীৰা-মুকুতা আৰু সেইবোৰ কঢ়িয়াবলৈ লগা চাৰিকুৰি দাসৰ কথা মই এৰিয়ে দিছোঁ নহয়, দুকুৰিখন সোণৰ কাঁহীকেনো সতকাই ক'ত পাবা?”\n“বাৰু, সেইবোৰ কথা মোলৈ এৰি দিয়া, আই! মই সঁচাকৈয়ে কওঁ, তুমি এই কথাটো যিমান টান বুলি ভাবিছা দৰাচলতে সি সিমান টান নহয়। এইবুলি আল্লাউদ্দিনে তাৰ সৰু কোঠালিটোলৈ গৈ দুৱাৰখন মেলিলে আৰু চাকিটো ঘঁহি দৈত্যটোক মাতি ক'লে, “সম্ৰাটে খোজা আটাইবোৰ বস্তু মোক আনি দে। ”\nসি আদেশ দিবলৈহে পালে, তৎক্ষণাৎ সেই দৈত্যটো গৈ ভাল ভাল কাপোৰ-কানি পিন্ধা দুকুৰি বগা দাসে অনা হীৰা-মুকুতাৰে ভৰা দুকুৰি সোণৰ কঁহী অনা দুকুৰি ক'লা দাসেৰে উলটি আহিল।\nআল্লাউদ্দিনে মাকক তাৰ সুন্দৰ উপহাৰটো দেখুৱাই ক'লে, “আই, অবাবত সময় নকটাবা। তুমি এতিয়া সম্ৰাটৰ ঘৰলৈ বাট দেখুৱাই যাব লাগে। সম্ৰাটৰ কাষ পায়েই তেওঁক তেওঁৰ জীয়েক কুঁৱৰীৰ হৈ মোৰ এই জোৰন গ্ৰহণ কৰিবলৈ ক’বা। ”\nমানুহবোৰে আলিত জুম পাতি সেই সমদল চাইছিল। কাৰণ এনে অভাৱনীয় সমদল তেওঁলোকে আগেয়ে ক’তো দেখা নাছিল। শোভাযাত্ৰা অলপ সময়ৰ ভিতৰতে ৰাজপ্ৰাসাদ পালেহি। সম্ৰাট তেতিয়াও তেওঁৰ সিংহাসনত বহি আছিল। ক’লা দাসবোৰে তেওঁৰ আগত দলিচাৰ ওপৰত এই বহুমূলীয়া বস্তুৰে [ ৩৬ ] ভৰাই থোৱা সোণৰ কাঁহীবোৰ থলে আৰু সিহঁত আঁঠু লৈ বহিল। তেতিয়া বগা দাসবোৰে সেই বিচিত্ৰ হীৰা-মুকুতাৰে সজোৱা সোণৰ কাঁহীবোৰ এখন এখনকৈ উদঙাই সম্ৰাট আৰু সভাসদসকলক দেখুৱালে।\nতাৰ পিছত আল্লাউদ্দিনৰ মাকে লাহেকৈ কেইখোজমান আগবাঢ়ি গৈ সম্ৰাটক জনালে, “মোৰ পোৰে অলপো হেলা নকৰি আপোনাৰ আজ্ঞা পালন কৰিছে আৰু আশা পালিছে মই লগত অনা এই জোৰনটো আপোনাৰ জীয়েকৰ হৈ আপুনি গ্ৰহণ কৰে যেন। ” তেওঁৰ আগত থকা বিচিত্ৰ পোৱাল-বাখৰ আদিৰ জেউতি দেখি তেওঁৰ চকুত চমক লাগিছিল। তেওঁ স্বপ্ন দেখা মানুহৰ দৰে ক'লে, “যোৱাঁ, তুমি এতিয়াই গৈ তোমাৰ পুতেৰাক কোৱাগৈ তেওঁক আদৰিবলৈ মই দুই বাহু মেলি বাট চাই আছোঁ। তেওঁ যিমান সোনকালে আহে, মই সিমান অধিক ৰঙ পাম। ”\nইফালে সম্ৰাটৰ আদেশ মতে তেওঁৰ লগুৱাবোৰে হীৰা-মুকুতাৰে ভৰা সেই সোণৰ কাঁহীবোৰ কুঁৱৰীৰ কোঠালিলৈ লৈ গ'ল আৰু কুঁৱৰীৰে সৈতে তেওঁ সেইবিলাক চাবগৈ বুলি কৈ পঠালে। আল্লাউদ্দিনৰ মাক আনন্দত উত্ৰাৱল হৈ বেগাই ঘৰলৈ গ'ল আৰু পুতেকক সম্ৰাটৰ বাতৰি দিলেগৈ। “মোৰ বোপাই, তোমাৰ ইচ্ছা পূৰণ হৈছে। সম্ৰাটে কুঁৱৰীক তোমালৈ বিয়া দিব। এতিয়া তেওঁ তেওঁৰ ৰাজপ্ৰাসাদত তোমালৈ হেঁপাহেৰে বাট চাই আছে। ”\nআল্লাউদ্দিনৰ মনত আছিল সি সেইদৰে কুঁৱৰীৰ আগত ওলাবলৈ নোৱাৰে। সেই কাৰণে সি আকৌ দৈত্যটো মাতি ক'লে—“দৈত্য, মোক তৎক্ষণাৎ গা-ধোৱা ঘৰলৈ নিয়া আৰু পিন্ধিবলৈ সৱাতো সুন্দৰ ৰাজ-সাজ এটা আনা। ” তাৰ মুখৰপৰা কথা কেইটা সৰি পৰাৰ লগে লগেই সি সুন্দৰ গা ধোৱা ঘৰৰ ডাঙৰ কোঠা এটাত ওলালগৈ। সুন্দৰ বগা ফটিকৰ মজিয়াৰ ওপৰত সুগন্ধি পানীৰে গা ধোৱা হ’লত সি কাপোৰ-পিন্ধা কোঠালৈ গ'ল। চাই থাকোতেই তাৰ গাৰ আগৰ সাজ-পাৰ গুচি তাৰ ঠাইত এটা বিচিত্ৰ ৰাজ-সাজ তাৰ গাত থকা সি দেখা পালে।\n[ ৩৮ ] সাজ পিন্ধাত দৈত্যটোৱে তাক সহায় কৰিছিল। তাৰ পাছত দৈত্যটোৱে\nতাক এটা সুন্দৰ ঘোঁৰাত বহুৱালে আৰু তাৰ দুয়ো কাষে কুৰিটা দাস গা-ৰখীয়া স্বৰূপে দিলে। তাৰ পাছত আল্লাউদ্দিন ৰাজপ্ৰাসাদলৈ ওলাই গ'ল। মাকো সেইদৰে সুন্দৰ সাজ-পাৰ পিন্ধি আৰু তেওঁৰ নিজ শুশ্ৰূষাৰ বাবে এজনী দাসী লগত লৈ পুতেকৰ সৈতে ওলাল। এইদৰে দৰাঘৰীয়া গৈ যেতিয়া ৰাজপ্ৰাসাদ পালেগৈ, আল্লাউদ্দিন নিজতকৈও দামী সাজ-পাৰ পিন্ধা দেখি সম্ৰাটে তবধ মানিলে। তেওঁ তেতিয়া আল্লাউদ্দিনক ৰঙ মনেৰে সাৱটি ধৰিলে, আৰু সি তাক তেনে কৰিব নিদিয়াত দুইহাতে ধৰি তেওঁৰ সিংহাসনৰ এদাঁতিয়ে তাক বহিবলৈ দিলে। জোঁৱায়েকৰ সন্মানৰ কাৰণে পতা ভোজটোৰ পাছত এই বিয়াৰ বন্দবস্ত লিখালিখি কৰি থবলৈ প্ৰধান মন্ত্ৰীক আদেশ দিলে।\nসম্ৰাটৰ ইচ্ছা আছিল, ৰাজপ্ৰাসাদতে তেতিয়াই বিয়া হৈ যাওক। কিন্তু আল্লাউদ্দিনে ক'লে, “দেউতা, আপোনাৰ আদৰ-সাদৰত মই বৰ সন্তোষ পাইছোঁ, আৰু আপোনাৰ সদ্ অভিপ্ৰায় বুজি পাইছোঁ। কিন্তু কুঁৱৰী থাকিবলৈ এটা ঘৰ মই সোনকালে সজাব খুজিছোঁ। সেইদেখি এই ৰাজপ্ৰাসাদত থাকি বিয়া পাতিবৰ মোৰ মন নাই। ”\nএইবুলি আল্লাউদ্দিন ঘৰলৈ উলটিল। সি আকৌ নিজৰ কোঠালিত সোমাই দৈত্যটোক মাতি ক'লে, “দৈত্য, কুঁৱৰী থাকিবলৈ উপযুক্ত এটা অট্টালিকা মোক সাজি দিব লাগে। তাক সুন্দৰ ফটিকেৰে সাজিবি, আৰু বেৰবোৰ সোণেৰে বন্ধাবি। মোক কেনেকুৱাকৈ লাগে তই জানই নহয়? তোৰ ওপৰতে মই সকলো ভাষা কৰিলোঁ; দৈত্য! চাবি, যাতে মোৰ ইচ্ছা-পূৰণ হয়। ”\nপুৰণি চাকিৰ সলনি নতুন চাকি\nপাছদিনা দোকমোকালিতে উঠিয়েই আল্লাউদ্দিনে দৈত্যটোক দেখিলে। দৈত্যটোৱে ক'লে, “কাৰেঙৰ কাম শেষ হ’ল। এতিয়া কাৰেঙ তোমাৰ মনৰ জোখাৰ হৈছেনে নাই হোৱা তুমি নিজে আহি এবাৰ চাই যোৱা ভাল। ”\nনিমিষৰ ভিতৰতে সি তাক নতুন কাৰেঙলৈ লৈ গ'ল। আল্লাউদ্দিনে তাৰ চালে চকু ৰোৱা আহলবহল কোঠালিবোৰ সোমাই চালে। সি তাক কোৱামতেই ঘোঁৰাশাল, ফুলনিবাৰী সকলো ঠিক-ঠাক পালেগৈ। তেতিয়াই সি দৈত্যটোক ক'লে, “তই আটাইবোৰ কাম নিখুঁতকৈ কৰিছ। মই ইয়াত এফেৰাও আঁৰ দেখা নাই। ”\nসেই ৰাতিপুৱাতে ইফালে দুৱৰীবোৰে দুৱাৰ-খিৰিকি মেলিয়েই আগদিনা পুৰণি ফুলনি-বাৰীখন থকা ঠাইডোখৰত এটা বিচিত্ৰ অট্টালিকা দেখি বৰ বিচূৰ্ত্তি হ’ল। চকুৰে যি দেখিলে তাকে লগুৱাবোৰে লৰমাৰি গৈ প্ৰধান মন্ত্ৰীক ক'লেগৈ, মন্ত্ৰীয়ে সম্ৰাটক ক'লেগৈ। সম্ৰাটে ক'লে, “এইটো মোৰ জীৰ কাৰণে আল্লাউদ্দিনে সজোৱা অট্টালিকাটো হ’ব পায়। এৰাতিৰ ভিতৰতে তেওঁ কি কৰিব পাৰে তাকে আমাক দেখুৱাই অবাক কৰিবৰ কাৰণেই হ’বলা এই ধুনীয়া কাৰেঙটো এইদৰে সজাই থৈছে। ”\nসেই ৰাতিয়েই আল্লাউদ্দিনে তাৰ মাকৰ ঘৰ এৰি কুঁৱৰীয়ে সৈতে দৈত্যই সজা নতুন অট্টালিকালৈ আহিল। সি সৌভাগ্যৰ সঙ্কেত স্বৰূপে পোৱা আঙঠিতো আৰু সেই আচৰিত চাকিটো লগত নিবলৈ নাপাহৰিছিল। সি আৰু কুঁৱৰী দুয়ো লগ হৈ বৰ আনন্দ অনুভৱ কৰিলে।\nএই নতুন ঘৰ পাই তাৰ সুন্দৰ মনমোহা বস্তুবোৰ দেখি কুঁৱৰীৰ চকুত চমক লাগিল। তেওঁ আল্লাউদ্দিনক ক'লে, “কোঁৱৰ, ভাবিছিলোঁ মোৰ পিতাদেউৰ অট্টালিকাৰ নিচিনা অনুপম বস্তু পৃথিৱীতে নাই। কিন্তু এই কাৰেঙটোৰ এই [ ৪০ ] কোঠালিটো দেখিয়েই মই বুজিব পাৰিছোঁ মোৰ সেই ধাৰণা ভুল। "\nপিছদিনা সম্ৰাট আৰু তাৰ ঘৈণীয়েকক দেখা কৰিবলৈ আহিল। জুমে জুমে মানুহ বাহিৰত ঠিয় দি সেই বিচিত্ৰ কাৰেঙটো আৰু তাৰ হীৰা-মুকুতা খটোৱা বেৰ, দুৱাৰ, খিৰিকিবোৰ চাই সেইবোৰৰ গুণ বখানিবলৈ ধৰিলে।\nআল্লাউদ্দিন এতিয়া ধনী মানুহ। সি বাটেদি যাওঁতে দুখীয়া মানুহক দুপইছা দান নকৰাকৈ নাযায়। এইবোৰ কাৰণে মানুহে তাক বৰ ভাল পাবলৈ ধৰিলে। সি ভালেমান দিন এইদৰে সুখেৰে কাল কটাইছে। এনেতে এদিন সেই আল্লাউদ্দিনৰ দদায়েক বোলা দুষ্ট যাদুকৰটো নগৰলৈ ফুৰিবলৈ আহিল। সেই সুন্দৰ ঘৰটো দেখি আৰু আল্লাউদ্দিনৰ কাহিনী শুনি তাৰ বুজিবলৈ সৰহ পৰ নালাগিল, যে চাকিটোৰ দৈত্যটোৱেই এই সকলো আচৰিত কাম তাক কৰি দিছিল।\nযাদুকৰটোৱে কুঁৱৰী আৰু তেওঁৰ গিৰিয়েকৰ কথা সুধি-পুছি জানিব পাৰিলে সেইদিনা আল্লাউদ্দিন চিকাৰ কৰিবলৈ গৈছিল, আৰু আঠদিনৰ মূৰতহে ঘূৰি পাবহি। একেলগে সি এইটোও জানি ললে, সেই আচৰিত চাকিটো এই অট্টালিকাৰ ভিতৰতে আছে। গতিকে সি যেনে তেনে উপায়ে এতিয়া সেইটো সৰকাবৰ উপায় চিন্তিলে। সি চাকিটো চুৰ কৰি নিবও পাৰিলেহেঁতেন, কিন্তু চুৰ কৰি নিলে সেইটো তাৰ কোনো কামত নাহিব। কিয়নো আগতে কোৱা আছে যে চাকিটো কোনোবাই তাৰ হাতত তুলি দিব লাগিব।\nসি কি কৰিব, এই বিষয়ে ততালিকে ঠিক কৰিলে। সি এখন দোকানলৈ গৈ তেনেকুৱা বাৰটা চাকি কিনি আনিলে। সি সেইবোৰ এটা পাচিত ভৰাই আল্লাউদ্দিনৰ কাৰেঙৰ আগেদি কান্ধত তুলি লৈ গ'ল। আল্লাউদ্দিনৰ ঘৰৰ আগ পায়ে “পুৰণি চাকিৰ সলনি নতুন চাকি কোনে ল’ব? পুৰণি চাকিৰ সলনি নতুন’—এইবুলি সি চিঞৰিবলৈ ধৰিলে। তাৰ কথা শুনি মানুহবোৰে হাঁহিবলৈ আৰু বিদ্ৰূপ কৰিবলৈ ধৰিলে। মানুহে ভাবিলে এই বুঢ়া মানুহটো নিশ্চয় বলিয়া। নহ'লে ই পুৰণি চাকিৰ সলনি নতুন চাকি দিব কিয়?\n[ ৪২ ] সি কিন্তু সেইদৰে চিঞৰিয়ে ফুৰিবলৈ ধৰিলে। “পুৰণি চাকিৰ সলনি নতুন!\nপুৰণিৰ সলনি নতুন!!” কুঁৱৰীয়ে তাৰ চিঞৰ শুনি লিগিৰী এজনী পঠাই সোধালে সি নো কি বেচিছে। তাই হাঁহি হাঁহি উলটি আহি ক'লে, “আইদেউ, মুৰ্খ বুঢ়া মানুহটোৱে কৈছে সি হেনো পুৰণি চাকিৰ সলনি নতুন চাকি দিব। আমাৰ কাৰেঙৰ ক'ৰবাত এটা পুৰণি চাকি থকা মই ক'ব পাৰোঁ, আৰু সেইটো কোঁঁৱৰ দেউতাৰ কোঠালিত আছে। আপুনি কয় যদি মই সেইটোকে নি ভোদা বুঢ়া মানুহটোৱে তাৰ নতুন চাকি সলায় নে নসলায় মই চাব পাৰোঁ। ”\nকুঁৱৰীয়ে লিগিৰীজনীক ক'লে, “যাচোন বাৰু, পুৰণি চাকিটো আনি দে; আৰু মুৰ্খ মানুহটোক দিবলৈ দাস এটাক ক। ” আচৰিত চাকিটোৰ মহিমা আল্লাউদ্দিনে কুঁৱৰীক কোৱা নাছিল। তেওঁ নাজানিছিল ইয়াৰ মূল্য কিমান? জনা হলে সেইটো তেওঁ কেতিয়াও এৰি নিদিলেহেঁতেন। দাসটোৱে চাকিটো হাতত লৈ লৰি গৈ মানুহটোক ক'লে, “এয়া, এই পুৰণি চাকিটোৰ সলনি মোক নতুন এটা দিয়া। ”\nযাদুকৰটোৱে তৎক্ষণাৎ চিনি পালে যে সেই চাকিটোকে সি ইমান দিনে ইমান কষ্ট খাই বিচাৰি ফুৰিছিল। সি দাসটোৰপৰা চাকিটো থাপ মাৰি নিলে আৰু লগুৱাটোক তাৰ পাচিৰপৰা ভাল চাই এটা নতুন চাকি নিবলৈ ক'লে। সিও তাৰ কথা মতে এটা চাকি লৈ গৈ লিগিৰীজনীৰ হাতত দিলে, আৰু তাই নি কুঁৱৰীক দেখুৱালেগৈ।\nযাদুকৰটো আলিত আৰু সৰহ পৰ নৰল। যাদু কৰা চাকিটো লৈ সি বেগাবেগিকৈ নগৰৰ বাহিৰ ওলাল আৰু এডোখৰ নিৰ্জ্জন ঠাই নোপোৱালৈকে সি কতো অলপো নবহিল। এনেতে সন্ধিয়া লাগিল। সি বুকুৰ কাপোৰৰ তলৰপৰা চাকিটো উলিয়াই লৈ ঘঁহা এটা মাৰিলে। ভয়ঙ্কৰ দৈত্যটো তৎক্ষণাৎ দেখা দি ক'লে “তোমাক কি লাগে? মই তোমাৰ দাস। ”\nযাদুকৰটোৱে ক'লে, “মই তোক আদেশ দিছোঁ, তই নিজে সজা সেই [ ৪৩ ] কাৰেঙটো, তাত থকা সকলো মানুহ আৰু মোক এতিয়াই আফ্ৰিকালৈ লৈ ব’ল। ” দৈত্যটোৱে আৰু লগৰ বহতীয়াবোৰে, কোৱা মাত্ৰে তাৰ আদেশ পালন কৰিলে।\nপিছদিনা নিছেই ৰাতিপুৱাতেই সম্ৰাটে আন কালৰ দৰে তেওঁৰ জীয়েকক চাবৰ কাৰণে আল্লাউদ্দিনৰ ঘৰলৈ গৈ দেখে যে ঘৰটো তাত নাই। সেই ঠাইত বা তাৰ ওচৰত ঘৰটোৰ কোনো চিন-চাবেই নাই।\nইমান ডাঙৰ ঘৰ এটানো এৰাতিৰ ভিতৰতে কেনেকৈ লৰচৰ হ’ব পাৰে, তেওঁ ভাবি নাপালে। সেই কাৰণে তেওঁ প্ৰধান মন্ত্ৰীক মাতি পঠালে। তেৱে কথাটো বুজাই দিব নোৱাৰিলে, সেই দেখি সম্ৰাটে জীয়েকক কেনেকৈ বিচাৰি পাব তাৰ উপায় বিচাৰিলে।\nপ্ৰধান মন্ত্ৰীয়ে আল্লাউদ্দিনক ভাল নাপাইছিল। কাৰণ সি নোহোৱা হলে তেওঁৰ পুতেকে কুঁৱৰীক বিয়া কৰাব পাৰিলেহেঁতেন। সেই কাৰণে তেওঁ সম্ৰাটক ক’লে বোলে তেওঁৰ মনেৰে এই ঘৰটো কেতিয়াও প্ৰকৃত নহয়, এইটো যাদুৰে সজা ঘৰ। তেওঁ আৰু ক'লে, মহাৰাজ মোৰ মনেৰে কুঁৱৰীক উলিয়াই দিব নোৱাৰিলে তৎক্ষণাৎ আল্লাউদ্দিনক বন্দী কৰক।\nআঠ দিনৰ মূৰত আল্লাউদ্দিন চিকাৰৰ পৰা ঘূৰি আহিছিল। সম্ৰাটৰ সৈন্যই আল্লাউদ্দিনক বন্দী কৰি সম্ৰাটৰ আগলৈ আনিলে। কিন্তু আল্লাউদ্দিনৰ কোনো অন্যায় কৰা কথা মনত নপৰিল। তথাপি সম্ৰাটে আগদিনাই তাৰ মূৰ কাটিব লাগে বুলি আদেশ দিলে। তেওঁ প্ৰধান মন্ত্ৰীৰ কথামতে আল্লাউদ্দিনক এটা কথাও ক’বলৈ সুবিধা নিদিলে। সেই নগৰৰ প্ৰজাবোৰক আল্লাউদ্দিনে সদায় উপকাৰ কৰিছিল দেখি মানুহে আল্লাউদ্দিনক বৰ ভাল পাইছিল। এতিয়া আল্লাউদ্দিনৰ মৃত্যুদণ্ড হ'ব বুলি জানি জাকে জাকে মানুহবোৰ আলিলৈ আহিল। আৰু আল্লাউদ্দিনক বন্দী কৰাৰ কাৰণে সম্ৰাটৰ সৈন্যবোৰৰ লগত যুদ্ধ কৰিবলৈ ধৰিলে। সম্ৰাটৰ ভয় লাগিল আৰু আল্লাউদ্দিনক আকৌ মুক্তি দিবলৈ আদেশ দিলে।\n[ ৪৪ ] পোনছাটেই আল্লাউদ্দিনে সম্ৰাটৰ ওচৰলৈ আহি ক'লে, “মহাৰাজ, মই এনে কি অপৰাধ কৰিলোঁ যে আপুনি মোৰ প্ৰতি ইমান নিষ্ঠুৰ ব্যৱহাৰ দেখুৱালে। ”\nসম্ৰাটে ক'লে, “মোক কিয় সুধিছা? এই খিৰিকিয়েদি চাই মোক কোৱাচোন তোমাৰ কাৰেঙটো কলৈ গ'ল। ”\nআল্লাউদ্দিনে খিৰিকিয়েদি চাই দেখে সঁচাকৈয়ে তাৰ ঘৰটো নাই! সি সেইপিনেই থৰ লাগিল আৰু তাৰ মুখত মাত নফুটা হ’ল। কিয়নো সি তেতিয়াও ঘৰলৈ ঘূৰি যোৱা নাছিল আৰু সেইদেখি কত কি হৈছিল একো নাজানিছিল।\nবহুত পৰৰ মূৰত সি ক'লে, “সঁচা, তাত ঘৰটো নাই। পিছে মই সেই বিষয়ে একো নাজানো। এতিয়া মোক দুকুৰি দিন সময় দিবলৈ সন্ত্ৰাটক মিনতি জনাইছোঁ। এই সময়ৰ ভিতৰত যদি মই ঘৰটো বিচাৰি নাপাওঁ, তেন্তে নিজে আপোনাৰ আগত মই মোৰ ডিঙি পাতি দিম। ”\nসম্ৰাটে ক'লে—“বাৰু, তোমাৰ কথাকে সঁচা বুলি ধৰিলোঁ। ”\nযাদুকৰটোৰ শেষ পৰাজয়\nআল্লাউদ্দিন বৰ বেজাৰ মনেৰে ওলাই গ'ল। সি বাটত যাকে লগ পায় তাকে ঘৰটোৰ কথা সুধি তিন দিন সেই নগৰতে অনাই-বনাই ফুৰিলে।\nতিন দিনৰ দিনা সি এখন নৈৰ পাৰ ওলালগৈ, তাতে সি এটা পিচল খাই ধাঁচকৰে পৰি গ'ল। সেই অৱস্থাতে তাৰ হাতত থকা আঙঠিটো ঘঁহনি খালে। তৎক্ষণাৎ তাৰ আগত আঙঠিৰ দাসটো ঠিয় হৈ ক'লে, “মই কি কৰি দিব [ ৪৫ ] লাগিব?” আল্লাউদ্দিনে ক'লে, “মই সজোৱা কাৰেঙটো ক'ত আছে মোক দেখুৱাই দেগৈ আৰু তই পাৰ যদি কাৰেঙটো মোক আগৰ ঠাইলৈ আনি দে। দৈত্যটোৱে ক'লে “তুমি কোৱা সকলো কাম কৰিবৰ মোৰ সাধ্য নাই। চাকিটোৰ দৈত্যটো মোতকৈ অধিক বলৱান। ”\nআল্লাউদ্দিনে ক'লে, “তেনেহলে মই আদেশ দিছোঁ, আঙঠিটোৰ শক্তিৰ বলেৰে তই মোক সেই কাৰেঙটোলৈকে লৈ যা। ” দৈত্যটোৱে তৎক্ষণাৎ তাক সাগৰ পাৰ কৰি আফ্ৰিকালৈ লৈ গ'ল আৰু কুঁৱৰীৰ খিৰিকিৰ তলতে আল্লাউদ্দিনক নমাই থলে।\nআল্লাউদ্দিনে ভিতৰৰ এখন দুৱাৰেদি কাৰেঙ সোমাই কুঁৱৰীক দেখা কৰিলে। ইমান দিনৰ মূৰত গিৰিয়েকক ভালে-কুশলে উলটি অহা লগ পাই কুঁৱৰী আনন্দত অধীৰ। অলপ পৰৰ পাছত আল্লাউদ্দিনে ক'লে, “কোঁঁৱাচোন, কুঁৱৰী আমাৰ শোৱা কুঠৰীৰ পাতছটাত থকা চাকিটো কি হল?”\nকুঁৱৰীয়ে হুমুনিয়াহ কাঢ়ি ক'লে, “দেহি ঐ মই ঠিক ভাবিছিলোঁ বোলো এই সকলোবোৰ বিপদ সেই চাকিটোৰপৰাই হৈছে। ” তেতিয়া তেওঁ ‘পুৰণি চাকিৰ সলনি নতুন চাকি কোনে ল’ব’ বুলি চিঞৰা বুঢ়াটোৰ কথাৰপৰা সকলো কথা আঁতি-গুৰি মাৰি গিৰিয়েকক ক'লে।\nআল্লাউদ্দিনে সুধিলে, “পিছে, চাকিটো এতিয়া ক'ত আছে ক’ব পাৰা জানো?”\n‘এই যাদুকৰটোৱে চাকিটো সদায় তাৰ চোলাৰ মাজত ভৰাই লৈ ফুৰায়। সিদিনা গধূলি তাৰপৰা চাকিটো উলিয়াই সি মোক দেখুৱাইছিল বুলিহে মই এইটো কথা জানিব পাৰিলোঁ। সি এতিয়াও সৌ ওচৰতে থাকি এই কাৰেঙটোলৈ সদায় মন কৰি থাকে। ’\nকুঁৱৰীক তাতে এৰি আল্লাউদ্দিন সেই নগৰৰ ভিতৰলৈ গ'ল। ইফালে সিফালে ঘূৰি-পকি সি শেষত এখন দৰবৰ দোকানত সোমাল। তাতে সি কিবা [ ৪৬ ]\n[ ৪৭ ] গুড়ি অলপমান কিনি লৈ কাৰেঙলৈ উলটি আহিল। সি কুঁৱৰীক ক'লে, “মোৰ\nমৰমৰ কুঁৱৰী, যাদুকৰটোক আজি ৰাতি খাবলৈ মাতা। তাৰে সৈতে বৰ মিতিৰালি কৰা যেন দেখুৱাই তাক তোমাৰ এই বাটিটোৰ মদখিনি পিবলৈ দিবা। সি তোমাৰ কথা পেলাব নোৱাৰিব। তাতে মই গুড়ি অলপ পেলাই থওঁ। সেইখিনি পেটলৈ গ'লেই সেইপিনেই তাৰ টোপনি যাব। তেতিয়া তাৰপৰা চাকিটো সহজে ল’ব পাৰিম। ”\nআল্লাউদ্দিনে কোৱামতে কুঁৱৰীয়ে দিহা কৰিলে। তেওঁ তাক বাটিটোত কেইটোপালমান মদ মিহলাই দিলে। সি সেই বাটি মদ একে-সোহাই শেষ কৰিলে। তাৰ অলপ পাছতে যাদুকৰটো বহা ঠাইতে ঢাল খাই পৰিল আৰু চিৰকাললৈ চকু মুদিলে। কুঁৱৰীয়ে তেতিয়া আল্লাউদ্দিনলৈ বাতৰি পঠিয়ালে। সি আহি কুঁৱৰীক কোঠালিটোৰ পৰা ওলাই আহিবলৈ ক'লে। কুঁৱৰী আৰু লিগিৰীহঁত তাৰপৰা ওলাই আহিলত আল্লাউদ্দিনে যাদুকৰটোৰ কাপোৰবোৰ সোলোকাই চাকিটো উলিয়াই আনিলে। সি চাকিটো ঘঁহিলে আৰু তৎক্ষণাৎ দৈত্যটোৱে দেখা দিলে। সি তাক ক'লে, “এই কাৰেঙটো য'ৰপৰা আনিছিলি, তালৈ লৈ যা। ” সেই মতেই নিমিষৰ ভিতৰত আল্লাউদ্দিন, কুঁৱৰী আৰু লগুৱা-লিগিৰীৰে সৈতে কাৰেঙটো চীন দেশ পালেগৈ, আৰু আগৰ ঠাইত আগৰ দৰে ঠিয় হৈ ৰ’ল।\nপিছ দিনা সম্ৰাটে জীয়েকৰ কথা ভাবি বেজাৰ মনেৰে আগেয়ে কাৰেঙটো থকা ঠাইডোখৰ চাওঁ বুলি খিৰিকিয়েদি ভুমুকিয়াই চাইছিল। তেওঁ দেখি অতিকৈ আচৰিত হ’ল, সেই ধুনীয়া কাৰেঙটি আকৌ আগৰ ঠাইতে ঠিয় হৈ আছে; যেন তাক কোনেও লৰচৰ কৰাই নাই!\nতেওঁৰ আদেশমতে ঘোঁৰাত জীন লগোৱা হ'ল আৰু তেওঁৰ চকুৱে দিয়া বাতৰি সঁচানে মিছা তাক প্ৰমাণ কৰিবলৈ সম্ৰাট সেই ঠাইলৈ গ'ল।\nতেওঁক অহা দেখি আল্লাউদ্দিনে আগবঢ়াই নিলেহি। কুঁৱৰীৰ ওচৰ পাই [ ৪৮ ] সম্ৰাটৰ আনন্দত চকুলো ওলাল। তাৰ পাছত সম্ৰাটক আল্লাউদ্দিনে চাকিটোৰ গোটেই কাহিনীটো ক'লে আৰু তেতিয়াৰ পৰা পাছলৈ চাকিটো অতি সাৱধানে ৰাখিব বুলি জনালে।\nযেতিয়া সেই সম্ৰাটৰ মৃত্যু হ’ল, আল্লাউদ্দিন আৰু কুঁৱৰী তেওঁৰ ৰাজপাটত উঠিল, আৰু অতি সুখে-সন্তোষে তেওঁলোকে বহুত কাল ৰাজ্য ভোগ কৰিলে।\n"https://as.wikisource.org/w/index.php?title=আল্লাউদ্দিন_আৰু_এটি_আচৰিত_চাকি&oldid=94931"ৰ পৰা অনা হৈছে\n১৯৩১ চনৰ সাহিত্যকৰ্ম\nএই পৃষ্ঠাটো শেষবাৰৰ কাৰণে ৩ নৱেম্বৰ ২০২০ তাৰিখে ১৬:৩৮ বজাত সলনি কৰা হৈছিল।


নিচাৰ সাম্রাজ্য | নিয়মীয়া বাৰ্তা\nড্রাগ্ছ, নিচাযুক্ত সামগ্রীবোৰ অসমৰ বাবে মাত্র কেইটামান দশক পূর্বলৈকে আছিল নতুন শব্দ৷ অসমৰ মানুহে ড্রাগ্ছ বুলি ক’লে লেটিন আমেৰিকা আৰু আফ্রিকান দেশসমূহৰ অপৰাধী চক্রবোৰৰ কথাহে জানিবলৈ সক্ষম হৈছিল৷ হেৰ’ইন, কোকেইন, মাৰিজুৱানা আদি ড্রাগ্ছবোৰক লৈ লেটিন আমেৰিকাত জন্ম লৈছিল অপৰাধী চক্রবোৰ৷ আনকি সামুদ্রিক জলদস্যুৰ গোটবোৰো ড্রাগ্ছৰ বেহাক লৈয়ে চলি আহিছে৷ অসমীয়া জনসাধাৰণে ড্রাগ্ছ সন্দর্ভত পূর্বে কোনো ধৰণৰ ধাৰণা কৰিব পৰা নাছিল৷ কিন্তু অতি সংগোপনে অসমৰ বুকুত অপৰাধী চক্রবোৰে গঢ়ি তুলিলে ড্রাগ্ছৰ ৰমৰমীয়া বেহা৷ অসমৰ পৰা যুৱতী সৰবৰাহ হয় অন্য ৰাজ্যলৈ৷ মানৱ সৰবৰাহকাৰী অপৰাধী চক্রও এতিয়া অসমত সক্রিয়৷ কেনেদৰে এই কাম হ’বলৈ পালে? অসমৰ দৰে ৰাজ্য এখনত এনে ভয়াৱহ অপৰাধী চক্রবোৰে কেনেদৰে সাংগঠনিক ভেটি বিস্তাৰ কৰিবলৈ সক্ষম হ’ল সেয়া এক বিচার্যৰ বিষয়৷ তাহানি ব্রিটিছৰ পূর্বৰ অসমত চলিছিল কানিৰ বেহা৷ ‘কানি খোৱা অসমীয়া’ বুলি বহিঃৰাজ্যত অসমীয়া জনসাধাৰণক বিদ্রূপ কৰা হৈছিল আহোমৰ শাসনতে৷ সেই অসম এতিয়া কানিখোৱা নিচাখোৰৰ ৰাজ্য হৈ থকা নাই৷ আজি অসম হৈ পৰিছে এক নিচা সাম্রাজ্য, গুৱাহাটীৰ অন্য নাম হৈ পৰিছে নিচা নগৰ৷ এই নিচা নগৰ গুৱাহাটীতে শেহতীয়াকৈ চলি আছে ড্রাগ্ছবিৰোধী চৰকাৰী অভিযান৷ প্রতিদিনে ড্রাগ্ছৰ বেহাৰ সৈতে জড়িত অপৰাধীক গ্রেপ্তাৰ কৰিছে আৰক্ষীয়ে৷ গুৱাহাটীৰ ন ন অঞ্চলৰ পৰা জব্দ কৰা হৈছে বিভিন্ন নিচাযুক্ত সামগ্রী৷ কল্পনাই কৰিব নোৱাৰি যে গুৱাহাটীৰ বুকুত এনেদৰে ভয়াৱহ মাৰাত্মক বিহৰ ৰমৰমীয়া বাণিজ্য চলি আছে৷ কেনেদৰে আৰক্ষী তথা নিৰাপত্তা বাহিনীৰ তীক্ষ্ণ নজৰত থকা গুৱাহাটীত এই মাৰাত্মক বিহৰ বাণিজ্য চলি আছে সেয়া এক আশ্চর্যৰ বিষয়৷ প্রশাসনৰ অজ্ঞাতে এনেদৰে ড্রাগ্ছৰ ব্যৱসায় গুৱাহাটীৰ বুকুত চলি থকাটো জানো সম্ভৱ?\nলেটিন আমেৰিকান ৰাষ্ট্র কলম্বিয়া, মেক্সিকো, ইকুৱেডৰ আদিত ড্রাগ্ছক লৈয়েই এক আণ্ডাৰ গ্রাউণ্ড বাণিজ্য চলি আছে, যাক নিয়ন্ত্রণ কৰিব পৰা নাই সেই দেশবোৰৰ চৰকাৰে৷ আনকি ড্রাগ্ছৰ সাম্রাজ্যই তেনে দেশবোৰৰ ৰাজনীতিও নিয়ন্ত্রণ কৰি আছে৷ বহু সন্ত্রাসবাদী সংগঠনৰ চালিকা শক্তি হৈছে ড্রাগ্ছৰ ব্যৱসায়৷ আফগানিস্তান তথা মধ্য এছিয়াৰ বহু ৰাষ্ট্রত সন্ত্রাসবাদীয়ে মুকলি ড্রাগ্ছৰ ব্যৱসায় চলাই আছে৷ সেই ড্রাগ্ছৰ ব্যৱসায়ীয়ে আহি ভাৰততো শিপাইছে৷ আনকি মায়া নগৰী মুম্বাইৰ ছবিজগতৰ বহু অভিনেতা তথা কলা–কুশলী এই ড্রাগ্ছৰ ব্যৱসায়ৰ লগত জড়িত বুলি বিভিন্ন সময়ত অভিযোগ উত্থাপন হৈছে৷ আণ্ডাৰ ৱর্ল্ডৰ সৈতে বহু কলা–কুশলীৰ প্রত্যক্ষ যোগাযোগ থকাৰ তথ্য পোহৰলৈ আহিছে৷ কিন্তু অসমত এয়া কেনেদৰে সম্ভৱ হৈছে৷ মূল কথাটোৱেই হৈছে অসমৰ বর্তমানৰ আর্থ–সামাজিক পৰিস্থিতি৷ আজিৰ অপৰাধ সাম্রাজ্যৰ টকবগ অৱস্থাৰ মূল কাৰণ হৈছে ভয়াৱহ কর্মহীনতা৷ জীৱন–জীৱিকাৰ সংগ্রামত হতাশাগ্রস্ত হৈ সহজ ধন ঘটাৰ বাবে বহুতে অপৰাধৰ ক্ষেত্রখনত ভৰি দিছে৷ ইয়াৰ জৰিয়তে আমাৰ ঘৰবোৰলৈ নামি আহিছে অমানিশা৷ প্রতি মুহূর্ততে এক অনিশ্চিত ভৱিষ্যতৰ পথত দৌৰি থকা বহু যুৱক–যুৱতীয়ে বৰবিহৰ জগতখনত ভৰি থ’বলগীয়া হৈছে৷ কেৱল পেটৰ ভাত মুকলি কৰিবলৈ নহয়, সস্তীয়া বিলাসী জীৱন যাপন কৰিবলৈ বহুতে এনে বিহৰ সাম্রাজ্যত ধন ঘটাৰ বাবে নিজকে নিয়োজিত কৰিছে৷ পৰিণতিত প্রতিদিনে সংঘটিত হৈছে ভয়াৱহ অপৰাধ কাণ্ড৷ অবাঞ্ছিত ঘটনাৰ সাক্ষী হ’বলগীয়া হৈছে ৰাজ্যবাসী৷ বহু পৰিয়াললৈ ড্রাগ্ছৰ এই মাৰাত্মক প্রভাৱে নমাই আনিছে বিপর্যয়৷ এই কথাবোৰ অনুধাৱন কৰিব নোৱাৰিলে ড্রাগ্ছৰ সাম্রাজ্য জানো উৎখাত কৰা সম্ভৱ হ’ব? আজিৰ মুহূর্তত এই প্রশ্নটো অতি গুৰুত্বপূর্ণ হিচপে চিহ্ণিত হৈছে৷\nনগাঁৱত কাইলৈৰ পৰা ক’ভাক্সিনৰ দ্বিতীয় পালিঃ উপায়ুক্ত


Food for Anxiety: Covid ৰ ভয়ত সকলো সময়তে আতংকিত হৈ আছে নেকি ? এই খাদ্যবোৰ খাওক, মন ভৰি যাব, হতাশাও দূৰ হ'ব ...– News18 assam\nHome » photogallery » health-well-being »Food for Anxiety: Covid ৰ ভয়ত সকলো সময়তে আতংকিত হৈ আছে নেকি ? এই খাদ্যবোৰ খাওক, মন ভৰি যাব, হতাশাও দূৰ হ'ব ...\nFood for Anxiety: Covid ৰ ভয়ত সকলো সময়তে আতংকিত হৈ আছে নেকি ? এই খাদ্যবোৰ খাওক, মন ভৰি যাব, হতাশাও দূৰ হ'ব ...\nআপোনাৰ আহাৰত কিছুমান খাদ্য ৰাখিব যি আপোনাৰ মন ভৰাই তুলিব (Food for Anxiety)।\n| January 10, 2022, 18:13 IST\nআমাৰ চাৰিওফালে থকা বহুতো লোক মানসিকভাৱে অসুস্থ, কিন্তু কোনেও সেই ৰোগটো অনুভৱ কৰিব নোৱাৰে। যদি তেওঁৰ শাৰীৰিক ৰোগ হয়, ঠিক আছে। কৰোনা ভাইৰাছ ৰ সময়ত অতি সচৰাচৰ হোৱা ৰোগ। কৰোনাৰ সংক্ৰমণ ঘৰে ঘৰে বাঢ়ি আহিছে। এই মুহূৰ্তত, কেৱল পেটৰ বাবে খাদ্য (Food for Anxiety) খাব সেয়া নহয়। সেয়েহে কেৱল ঔষধেই নহয়, খাদ্যাভ্যাসতো গুৰুত্ব দিয়া প্ৰয়োজন। কিছুমান খাদ্য খাব যি আপোনাৰ মন ভৰাই তুলিব। আপোনাক শক্তি দিব, উদ্বেগ হ্ৰাস কৰিব (Food for Anxiety)।\nডালিম শৰীৰৰ বাবে অত্যন্ত উপকাৰী। বিশেষজ্ঞসকলৰ মতে, বেডনাত যথেষ্ট আঁহ থকা ভিটামিন কে, চি আৰু ভিটামিন বি থাকে। বেডনাত আইৰণ, পটাছিয়াম, জিংক আৰু অমেগা-6 ফেটি এচিডৰ দৰে বহুতো খনিজ পদাৰ্থ আছে। শৰীৰটো স্বাস্থ্যৱান কৰি ৰখাত এইবোৰ যথেষ্ট উপকাৰী। বেদনা পুৰুষৰ বাবে শাৰীৰিক দুৰ্বলতা আঁতৰ কৰা, আনকি যৌন ইচ্ছাশক্তি বৃদ্ধি কৰাও লাভজনক। যদি শৰীৰটো ভাল হয়, মনটোও ভাল।\nকাজু আলমণ্ড: কাজু, আলমণ্ড খাবলৈ ভাল পোৱাটো ঠিক আছে। আপোনাৰ মন ভালদৰে ৰাখিবলৈ আপুনি কাজুবাদাম, হেজেল নাট, আখৰোট, আলমণ্ড খাব পাৰে। প্ৰত্যেকটোত যথেষ্ট অমেগা ৩ ফেটি এচিড থাকে। কিন্তু আটাইতকৈ ডাঙৰ লাভালাভ হ'ব আখৰোট খোৱাৰ দ্বাৰা। কাৰণ মগজুক স্বাস্থ্যৱান কৰি ৰাখিবলৈ ইয়াক প্ৰয়োজন। প্ৰতিদিনে আখৰোট খোৱাটোৱে হতাশাৰ প্ৰৱণতা হ্ৰাস কৰিব।\nমুৰ্গীৰ মাংস: কুকুৰাৰ মাংসই হতাশাৰ আশংকাও হ্ৰাস কৰিব পাৰে। বজাৰৰ পৰা ক্ৰয় কৰোঁতে মুৰ্গীৰ ব্ৰেষ্ট কিনিব। ইয়াত যথেষ্ট পৰিমাণৰ ট্ৰিপ্টোফেন থাকে, যি চেৰোটনিন উৎপাদনত সহায় কৰে। ফলস্বৰূপে, টোপনি ভাল আৰু মনটোও ভাল। লগতে যিকোনো ব্যঞ্জন বনাওক আৰু আপুনি বিচৰা খাদ্য খাওক। বহুতো মানুহে এইটো ভাবি সুখী হয় যে কুকুৰা ৰন্ধা হৈছে।\nমাছ: মাছ হৈছে পাকঘৰত অতি স্বাভাৱিক খাদ্য। কিন্তু আপোনাৰ মন ভালদৰে ৰাখিবলৈ, আপুনি চাৰ্টখন ভাঙিব লাগিব। পাতত অলপ তেলেতীয়া মাছ ৰাখিব। আপুনি টুনা, চালমন মাছ খাব পাৰে। এনে মাছত যথেষ্ট পৰিমাণে অমেগা3ফেটি এচিড থাকে, যি ভাল মানসিক স্বাস্থ্য বজাই ৰখাত সহায় কৰে।\nমটৰ: দিনটোৰ কামৰ সময়ত আপোনাৰ মুখত কেইটামান মটৰ ৰাখক। ইয়াত যথেষ্ট পৰিমাণৰ প্ৰ'টিন আৰু আঁহ থাকে। কেঁচা মটৰে ৰক্ত শৰ্কৰাৰ স্তৰ নিয়ন্ত্ৰণ কৰাতো সহায় কৰে। ৰক্ত শৰ্কৰাৰ স্তৰ নিয়ন্ত্ৰণ কৰিলে সঘনাই বিচলিত হোৱা বা মেজাজ সলনি হোৱাৰ দৰে সমস্যা যথেষ্ট হ্ৰাস হয়। আৰু শীতকালত, বজাৰত মটৰ উভৈনদী হয়।\nকাঠফুলা: কাঠফুলা বা মাচৰুম খোৱাৰ আগতে ভাৰতীয়সকলে ঘৰত নকৰিলেও প্ৰায় সকলো ডাঙৰ মল আৰু কেঁচা পাচলিবজাৰত এতিয়া কাঠফুলা উপলব্ধ। ফলস্বৰূপে, কাঠফুলা ক্ৰমান্বয়ে ভাৰতৰ বজাৰত প্ৰৱেশ কৰিছে। এইটো চিকিৎসকসকলৰ বাবে ভাল খবৰ। তেওঁলোকে কয় যে স্নায়ু-ৰোগ প্ৰতিৰোধ কৰাত কাঠফুলা অতি উপকাৰী। যি মানসিক হতাশা আঁতৰাই আনে।


ৰাজনৈতিক বিকল্প!! বিজেপি নেতায়ো কা-বিৰোধীক দিলে সমষ্টি\nৰাজনৈতিক বিকল্প!! চ’চিয়েল মিডিয়াত চৰ্চাত ’২১ৰ চৰকাৰ\nJanuary 2, 2020 9:01 pm\nনাগৰিকত্ব সংশোধনী আইনৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদৰ ফাইল ছবি।\nনাগৰিকত্ব (সংশোধন) আইন ২০১৯-বিৰোধী প্ৰতিবাদৰ মাজতে অসমৰ চ’চিয়েল মিডিয়াত ’২১ৰ “ৰাজনৈতিক বিকল্প” চৰকাৰৰ এক চৰ্চা চলিছে!\nঅসমৰ কা-বিৰোধী বিভিন্ন ৰাজনৈতিক দল-সংগঠনৰ নেতা, শিল্পীৰ অন্তৰ্ভুক্তিৰে এখন সম্ভাৱ্য প্ৰাৰ্থী তালিকাও প্ৰকাশ পাইছে।\nতালিকাখনত ৰাজনীতিৰ ক্ষেত্ৰত “সাপ-নেউল” প্ৰফুল্ল কুমাৰ মহন্ত আৰু তৰুণ গগৈৰো নাম আছে।\nতালিকাখনৰমতে আছুৰ মুখ্য উপদেষ্টা সমুজ্জ্বল কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য্য মুখ্য মন্ত্ৰী পদৰ প্ৰাৰ্থী।\nমুখ্য মন্ত্ৰীৰ প্ৰেছ উপদেষ্টা- অজিত কুমাৰ ভূঞা/ প্ৰশান্ত ৰাজগুৰু, অখিল ৰঞ্জন দত্ত- ৰাজনৈতিক উপদেষ্টা, OSD- ৰাহুল গৌতম শৰ্মা, অৰ্থনৈতিক উপদেষ্টা- মৃণাল তালুকদাৰ, আইনী উপদেষ্টা- অৰূপ বৰবৰা, ৰাজ্যপাল- হীৰেন গোহাঁই, ৰাজ্য সভাৰ সাংসদ- জয়ন্ত বৰুৱা, অখিল গগৈ।\nকা-বিৰোধিতাত সৰৱ জনপ্ৰিয় শিল্পী জুবিন গাৰ্গৰ নাম তালিকাত নাই।\nতালিকাখনৰমতে সমুজ্জ্বল কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য্য যোৰহাট সমষ্টিৰ প্ৰাৰ্থী হ’ব।\nকোৱা হৈছে যে অসমৰ বাকী কিছু সমষ্টিৰ বাবে আৱেদন লৈ থকা হৈছে আৰু যোগ্য বুলি বিবেচিত হ’লে ঘোষণা হ’ব।\nৰাজ্যত এক নতুন আঞ্চলিক দল গঠনক লৈ চৰ্চা চলি থকাৰ পৰতে চ’চিয়েল মিডিয়াত এই তালিকাই ব্যাপক চৰ্চা লাভ কৰিছে।\nবিজেপি নেতাৰ লগতে কা-বিৰোধীয়েও তালিকাখন চ’চিয়েল মিডিয়াত শ্বেয়াৰ কৰা দেখা গৈছে। কোৱা হৈছে যে তালিকাখন হোৱাটছএপযোগে চলিছে।\nএগৰাকী বিজেপি নেতাই কৰা পোষ্টৰ স্ক্ৰীনশ্বট।\nবহু কা-বিৰোধীকে ধৰি বেছিসংখ্যক লোকেই এই সম্ভাৱ্য “বিকল্প”ৰ বিৰোধিতা কৰিছে।\nএগৰাকী শিল্পীয়েও শ্বেয়াৰ কৰা তালিকাখনক লৈ একাংশই সমৰ্থন-বিৰোধিতা একো কৰা নাই, নগণ্যসংখ্যকে সমৰ্থন আৰু গৰিষ্ঠসংখ্যকে বিৰোধিতা কৰিছে।\nকিছুমান কমেণ্ট: “Just like I oppose CAA, i oppose this list too!/ এতিয়াহে বুজিলো আন্দোলনৰ নামত এতিয়া ৰাজনৈতিক দল। বাঃ বাঃ বঢ়িয়া দে/ বান্ধৰক ছনদেছ দি লাভ নাই/ Finally justice should be done….dis would beddream team foranew ASSAM…golden assam/ এইখন ১৫০০ টকীয়াৰ লিষ্ট/ হওক দিয়ক বাংলাদেশী মূলৰ এজন মূখ্যমন্ত্ৰী তালিকাত আছে/ এতিয়া আন্দোলন গুচি ৰাজনৈতিক প্ৰচাৰ হে হৈছে / বহুত ভাল হব..আমাক এনেকুৱা এখন প্রাৰ্থী তালিকাই লাগে” ইত্যাদি।


আমেৰিকাৰ ওপৰত জেনেৰেল কাছিম চোলেমানীৰ হত্যাৰ প্ৰতিশোধ ল’ব ইৰানে! টুইটযোগে সকিয়নী ৰাষ্ট্ৰপতিৰ... - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\nআমেৰিকাৰ ওপৰত জেনেৰেল কাছিম চোলেমানীৰ হত্যাৰ প্ৰতিশোধ ল’ব ইৰানে! টুইটযোগে সকিয়নী ৰাষ্ট্ৰপতিৰ…\nডিজিটেল ডেস্কঃ বাগদাদত শুকুৰবাৰে মাৰ্কিন বায়ু সেনাৰ আক্ৰমণত ইৰানী জেনেৰেল কাছিম চোলেমানী নিহত হোৱাৰ পিছতে তীব্ৰ প্ৰতিক্ৰিয়া ব্যক্ত কৰিছে ইৰানে। ইৰানৰ ৰাষ্ট্ৰপতি হাছান ৰুহানীয়ে টুইটযোগে আমেৰিকাক প্ৰতিশোধৰ সকিয়নী প্ৰদান কৰিছে। ইফালে পৰিস্থিতিৰ অধিক অৱনতি ঘটাত বাগদাদস্থিত মাৰ্কিন দূতাবাসে ইৰাকত থকা আমেৰিকান নাগৰিকসকলক অতি সোনকালে নিজ দেশলৈ উভতি যাবলৈ পৰামৰ্শ প্ৰদান কৰিছে।\nউল্লেখ্য যে, শুকুৰবাৰে ইৰাক-ইৰান সীমান্তৰ সমীপৰ বাগদাদ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিমান বন্দৰত মাৰ্কিন বায়ু সেনাই ৪টাকৈ ৰকেটৰে আক্ৰমণ চলাইছিল। মাৰ্কিন বায়ু সেনাই বিমান বন্দৰত ২ খন বাহনক লক্ষ্য কৰি লৈ আক্ৰমণ চলাইছিল বুলি ইৰানৰ সংবাদ মাধ্যমে সদৰী কৰিছে। এই বাহন দুখনৰ এখনত জেনেৰেল কাছিম চোলেমানীয়ে এজন সতীৰ্থৰ সৈতে যাত্ৰা কৰি থকাৰ সময়তে আক্ৰমণ চলাই মাৰ্কিন সেনাই। আক্ৰমণত আইআৰজিচিৰ প্ৰধান জেনেৰেল কাছিম চোলেমানীৰ লগতে মেজৰ জেনেৰেল আব্দুল ৰহিম মৌছাভি নিহত হয়। মাৰ্কিন ৰাষ্ট্ৰপতি ডোনাল্ড ট্ৰাম্পৰ নিৰ্দেশতেই মাৰ্কিন সেনাই এই আক্ৰমণ সংঘটিত কৰিছিল বুলি ইতিমধ্যে স্বীকাৰ কৰিছে মার্কিন বিদেশসচিব মাইক পম্পেয়ে।\nআমেৰিকান নাগৰিকক সোনকালে ইৰাক এৰিবলৈ পৰামৰ্শ মাৰ্কিন দূতাবাসৰঃ\nবৰ্তমানৰ পৰিস্থিতিৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি বাগদাদত থকা মাৰ্কিন দূতাবাসে শুকুৰবাৰে বিজ্ঞপ্তিযোগে ইৰাকত থকা আমেৰিকান নাগৰিকসকলক সোনকালৈ আমেৰিকালৈ উভতি যাবলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে। তদুপৰি এই সময়ত ইৰাক ভ্ৰমণ বাতিল কৰিবলৈও আহ্বান জনায় দূতাবাসে। লগতে মাৰ্কিন দূতাবাসৰ ওচৰে পাজৰে নাযাবালৈ আৰু দেশৰ সৰু বৰ সকলো খা-খবৰ ৰাখি থাকিবলৈও সকলোকে আহ্বান জনায় মাৰ্কিন দূতাবাসে।\nইফালে আমেৰিকাৰ এয়াৰষ্ট্ৰাইকৰ পিছতে ইৰানে ক্ষোভ ব্যক্তি কৰি আমেৰিকাৰ ওপৰত প্ৰতিশোধমূলক ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰিব বুলি সতৰ্ক কৰি দিছে। ইৰানৰ ৰাষ্ট্ৰপতি হাছান ৰুহানীয়ে এটা টুইটত লিখিছে যে জেনেৰেল কাছিম চোলেমানীয়ে সন্ত্ৰাসবাদীৰ বিৰুদ্ধে যি আক্ৰমণাত্মক পন্থা গ্ৰহণ কৰিছিল, পৰৱৰ্তী সময়তো সেয়া অব্যাহত ৰখা হ’ব। আমেৰিকাই যি ধৰণে স্বাৰ্থসিদ্ধি কৰিছে, তাৰ প্ৰতিশোধ নিশ্চিতভাৱে লোৱা হ’ব বুলিও সকিয়নী প্ৰদান কৰে হাছান ৰুহানীয়ে।\n‘কা’ৰ সমৰ্থনত ৫ জানুৱাৰীৰ পৰা বিজেপিৰ ঘৰে ঘৰে সম্পৰ্ক অভিযান…\n‘কা’ৰ সমৰ্থনত শনিবাৰে খানাপাৰাত বিজেপিৰ জনসভা, উপস্থিত থাকিব জে পি নড্ডা…


বৃদ্ধাশ্ৰমৰ প্ৰয়োজনীয়তা আৰু জ্যেষ্ঠ নাগৰিকৰ স্বাধীনতা -পুলকেশ শৰ্মা - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nSeptember 19, 2019 March 10, 20210Comments\nসময়ৰ সলনিৰ লগে লগে সমাজত প্ৰচলিত কিছু ৰীতি নীতিৰ সাল-সলনি হৈ থাকে৷ কিছুমান প্ৰচলিত চিন্তা বা প্ৰচলিত বিশ্বাস, সময়ৰ লগে লগে সলনি হয় বা হোৱা উচিত৷ ইংৰাজীত যাক Paradigm Shift বুলি কোৱা হয়৷ বিভিন্ন সময়ত বৃদ্ধাশ্ৰমক লৈ নানা নেতিবাচক চিন্তা ধাৰা দূৰদৰ্শন বা বিভিন্ন সময়ত বিভিন্ন লিখক/অলিখকৰ লিখনিত বিশদভাবে একপক্ষীয় আলোচনা হোৱা দেখা গৈছে৷ বুঢ়ী মাতৃৰ চকুপানী দেখুৱাই TRP বুটলাৰ চেষ্টা দূৰদৰ্শন পৰ্দাত এক সুলভ দৃশ্য৷ নাইবা বৃদ্ধাশ্ৰমত বাস কৰি অহা বৃদ্ধ ব্যক্তি সকলৰ আবেগ অনুভূতি সমূহক আহিলা হিচাপে লৈ, কিছুমান ভূৱা সমাজ সংষ্কাৰকৰো উদ্ভৱ হৈছে, যিয়ে বাৰে বাৰে বৃদ্ধাশ্ৰমত থকা আৱাসী খিনিৰ আবেগ অনুভূতিৰ ওপৰত অত্যাচাৰ কৰি আহিছে৷ “পুত্ৰই কিয় এৰি গ’ল? বোৱাৰীয়ে কিয় নাচায়? আপোনাৰ মনত পৰেনে ঘৰখনৰ কথা? “ এইবোৰ প্ৰশ্নবানত সঘনাই আঘাতপ্ৰাপ্ত হোৱা দেখা যায় বৃদ্ধাশ্ৰমৰ আৱাসীখিনি৷ এই ক্ষেত্ৰত এক paradigm shift ৰ প্ৰয়োজনীয়তা আহি পৰিছে৷ নতুনকৈ চিন্তা কৰাৰ সময় আহি পৰিছে৷ যুক্তিপূৰ্ণ ভাবে চোৱাৰ সময় আহি পৰিছে, বৃদ্ধাশ্ৰম আচলতে বুঢ়া পিতৃ-মাতৃৰ বাবে অভিশাপ নে স্বাধীনতা৷\nগঞা বপেকৰ উচ্চশিক্ষিত যুৱকে যেতিয়া মহানগৰীৰ ধনী শহুৰেকৰ অট্টালিকা দেখি মাক-বাপেকক পাহৰি যায়, বা ধনী বোৱাৰীৰ আঙুলিৰ আগত যেতিয়া পুত্ৰ ঘৰ-জোঁৱাই হবলৈ বাধ্য হয়, তেতিয়া বুঢ়া পিতৃ-মাতৃয়ে পুত্ৰ-বোৱাৰীৰ বা জী-জোঁৱাইৰ অনুগ্ৰহ ভিক্ষা কৰি বছৰৰ পিছত বছৰ মৃত্যুৰ বাবে অপেক্ষা কৰাটো আজিৰ দিনত অযুক্তিকৰ৷ বৃদ্ধ মা-দেউতা আমাৰ বাবে খেলৰ পুতলা হোৱা অনুচিত৷ বৃদ্ধাশ্ৰমত নথও বুলি সমাজৰ পৰা বা: বা: লৈ মাক বাপেকক শাৰীৰিক আৰু মানসিক যন্ত্ৰণা দি, পিছলৈ এওলোকেই বৃদ্ধাশ্ৰমৰ বিৰুদ্ধে সমাজ সংস্কাৰকৰ ভূমিকা লোৱাটো গ্ৰহণযোগ্য নহয়৷ জী-জোঁৱাইৰ বা পুত্ৰ-বোৱাৰীৰ অনাদৰ সহ্য কৰাতকৈ বৃদ্ধাশ্ৰমেই শ্ৰেষ্ঠ৷ বৃদ্ধাশ্ৰমৰ নাম শুনিলেই ঘৃণাৰে ওপচাই পেলোৱা এচাম pseudo social লিখক/লেখিকা বা News Channel কেইটাৰ নেতিবাচক বাতৰি পৰিবেশনৰ ফলতেই আজি হয়তো বহুত বুঢ়া পিতৃ-মাতৃ, পুত্ৰ-বোৱাৰীৰ বা পৰিয়ালৰ নানা ককৰ্থনা শুনিও সহ্য কৰি আহিছে, বৃদ্ধাশ্ৰমত আহি বদনাম হোৱাৰ ভয়ত৷ বহু ক্ষেত্ৰত বৃদ্ধাশ্ৰমত গৈ পৰিয়ালতো বদনাম কৰাতকৈ আত্মহত্যাৰ পথ বাচি লোৱাৰ উদাহৰণো আছে৷ কথাবোৰ অলপ যুক্তিপূৰ্ণ ভাবে চালি-জাৰি চালেই বৃদ্ধাশ্ৰমৰ প্ৰয়োজনীয়তা অনুধাৱন কৰিব পাৰি৷\nমানুহৰ ক্ৰমবিকাশৰ লগে লগে সমাজৰো পৰিৱৰ্তন হৈ আহিছে৷ নৱ নৱ প্ৰযুক্তিৰ বহুল ব্যৱহাৰ আৰু পৰিৱৰ্তিত জীৱন শৈলীৰ ফলত মানুহৰ আয়ুস (আচলতে life expectancy) বাঢ়ি গৈছে, আৰু জন্ম দিয়াৰ ক্ষমতা কমি গৈছে বা মানুহে স্ব-ইচ্ছাই জন্ম নিয়ন্ত্ৰন কৰিছে৷ ফলত যৌথ পৰিয়াল নোহোৱা হৈ সমাজত সৰু সৰু পৰিয়াল বা neuclear familyৰ সৃষ্টি হৈছে৷ পৰিয়াল হল একো একোজন জ্যেষ্ঠ ব্যক্তিৰ বাবে সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ অনানুষ্ঠানিক সামাজিক নিৰাপত্তা৷ হয়তো আগতে বুঢ়া পিতৃ-মাতৃৰ দায়িত্ব যৌথ পৰিয়ালত পৰিয়ালৰেই কোনোবা নহয় কোনোবা এজনে নিশ্চয় লৈছিল৷ কিন্তু বৰ্তমান সময়ত পৰিৱৰ্তিত সমাজ ব্যৱস্থাৰ লগত খাপ খুৱাবলৈ গৈ সমাজৰ জ্যেষ্ঠ ব্যক্তি সকলে সমাজিক নিৰাপত্তাহীনতাত ভোগা দেখা গৈছে৷ এয়া অকল ভাৰতবৰ্ষৰ সমস্যা নহয়৷ এই সমস্যা বিশ্বব্যপী৷ বৃদ্ধাশ্ৰম বা Old Age Home ৰ ধাৰণা পশ্চিমীয়া দেশৰ পৰা অহা৷ বিভিন্ন সময়ত যেতিয়া বিভিন্ন কাৰণত সমাজৰ জ্যেষ্ঠ নাগৰিক সকলে পৰিয়ালৰ পৰা সামাজিক নিৰাপত্তা নোপোৱাযেন অনুভৱ হয়, বৃদ্ধাশ্ৰমেই হল তেওঁলোকৰ পছন্দ৷ লাহে লাহে বৃদ্ধাশ্ৰম হৈ পৰিল বৃদ্ধ ব্যক্তিসকলৰ বাবে এক আনুষ্ঠানিক সামাজিক নিৰাপত্তা৷ ভাৰতবৰ্ষত যদিও বৃদ্ধাশ্ৰমৰ ধাৰণা নতুন, পৰাবৰ্তিত সমাজ ব্যৱস্থাৰ বাবেই ইয়াৰ প্ৰয়োজনীয়তা আজিৰ যুগত অপৰিসীম৷ অকল যে নিষ্পেষিত বা নিপীড়িত লোকহে যে বৃদ্ধাশ্ৰমত থাকে তেনে নহয়৷ আজিকালি টকা পইচা থকা মানুহেও বৃদ্ধাশ্ৰমত আবেগিক, মনস্তাত্বিক বা শাৰীৰিক পৰিচৰ্য্যা লাভ কৰাৰ উদ্দেশ্যে থাকিব লৈছে৷ এক সমীক্ষা মতে ১৯৯২ চনত ভাৰতবৰ্ষত থকা বৃদ্ধাশ্ৰমৰ সংখ্যা আছিল ২৮৯, ১৯৯৫ চনত হয়গৈ ৩৫৪ আৰু ২০১০ত ইয়াৰ সংখ্যা ১২০০ৰো অধিক হয়৷ বৰ্ধিত সংখ্যাই ইয়াকে বুজাই যে আন আন দেশৰ দৰে ভাৰতবৰ্ষৰ জ্যেষ্ঠ নাগৰিক সকলেও ইতিমধ্যে সামূহিক জীৱন শৈলী বা institutional living ৰ ধাৰণাখিনি আঁকোৱালি লৈছে৷\nৰাষ্ট্ৰসংঘ আৰু হেল্প এজ ইণ্টাৰনেশ্যনেল ৰ এক যৌথ সমীক্ষাত কোৱা হৈছে যে ২০০০ ৰ পৰা ২০৫০ চনৰ ভিতৰত ভাৰতবৰ্ষৰ জনসংখ্যা ৬০ শতাংশ বঢ়াৰ সম্ভাবনা আছে, আৰু জ্যেষ্ঠ নাগৰিকৰ সংখ্যা বৃদ্ধিৰ হাৰ হবগৈ ৩৬০ শতাংশ৷ ইয়াৰ অৰ্থ হল ২০৫০ চনত জ্যেষ্ঠ নাগৰিকৰ সংখ্যা আজিৰ ১০০ মিলিয়নৰ পৰা হবগৈ ৩২৩ মিলিয়ন, সৰ্বমুঠ জনসংখ্যাৰ প্ৰায় ২০ শতাংশ৷ সেয়ে ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ মতে জ্যেষ্ঠ নাগৰিকক লৈ ভাৰতবৰ্ষই এতিয়াই চিন্তা নকৰিলে পিছলৈ অধিক সমস্যাৰ সৃষ্টি হব পাৰে৷ অসম চৰকাৰৰ ‘প্ৰণাম’ আঁচনিয়ে ইতিমধ্যে বৃদ্ধ পিতৃ-মাতৃক কিছু সকাহ দিছে, কিন্তু এই আঁচনি চৰকাৰী-বেচৰকাৰী-ব্যৱসায়ী সকলো ব্যক্তিৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰযোজ্য হলেহে প্ৰকৃত ফলপ্ৰসূ হব৷\nশেষত দুৰদৰ্শনৰ বিভিন্ন চেনেল আৰু তথাকথিত লিখক-লেখিকা খিনিক এটা অনুৰোধ জনাও যে বৃদ্ধাশ্ৰমত গৈ তাৰ আবাসী জ্যেষ্ঠ নাগৰিকৰ আবেগ বা চকুপানীখিনিৰে TRP বঢ়োৱাৰ চেষ্টা নকৰি বৃদ্ধাশ্ৰমত পোৱা আদৰ-মৰমখিনি ৰাইজক দেখুৱাওক৷ যাতে সামাজিক নিৰাপত্তাহীনতাত ভুগি থকা প্ৰতি গৰাকী বৃদ্ধ পিতৃ-মাতৃ, institutional living ৰ বিষয়ে বুজি পায়, আৰু কাৰো অনুগ্ৰহ ভিক্ষা নকৰাকৈ জীৱনৰ বাকী কেইটা দিন বৃদ্ধাশ্ৰমত লাভ কৰা শাৰীৰিক, মানসিক আৰু আবেগিক পৰিচৰ্য্যাৰ মাজেদি পাৰ কৰিব পাৰে৷ জীৱনৰ বিয়লি বেলাত, প্ৰতিগৰাকী জ্যেষ্ঠ নাগৰিকক সুখী হোৱাৰ স্বাধীনতা দিয়া উচিত৷ শাৰীৰিক অসুস্থতাৰ সময়ত পৰিচৰ্য্যা লাভ কৰিবলৈয়ে হওক, মানসিক প্ৰশান্তিৰ কাৰণেই হওক বা অইন কোনো কাৰণেই হওক বৃদ্ধাশ্ৰম জ্যেষ্ঠ নাগৰিকৰ স্বাধীনতা বা অধিকাৰ হোৱা উচিত৷ বুঢ়া পিতৃ-মাতৃক সিদ্ধান্ত লোৱাৰ অধিকাৰ দিয়া হওক, পৰিয়ালৰ লগত সুখেৰে দিন কটাব পাৰিব নে বৃদ্ধাশ্ৰমত থাকিব বিচাৰিব৷\n← আমাজন আৰু খাণ্ডৱ বন দাহ মুকুলেশ ডেকা\nনাৱিকৰ চুমা আৰু কিছুমান বেবেৰিবাং চিন্তা৷ — জুৰী গোস্বামী →


Naga Peace Talks Thuinglang Muivah present in Delhi Naga Peace Talks: লাগে সুকীয়া পতাকা আৰু সংবিধান! দিল্লীত মুইভাৰ নেতৃত্বত NSCN(IM)ৰ লগতে NNPGsৰ দল– News18 assam\nNaga Peace Talks: লাগে সুকীয়া পতাকা আৰু সংবিধান! দিল্লীত মুইভাৰ নেতৃত্বত NSCN(IM)ৰ লগতে NNPGsৰ দল\nসোমবাৰৰ পৰা আৰম্ভ হ'ব মধ্যস্থতাকাৰী মিশ্ৰৰে আলোচনা\nLast Updated : October 08, 2021, 00:06 IST\nডেৰ বছৰৰ অন্তত নতুন দিল্লীত পুনৰ আৰম্ভ হ'ব থুইংগালেং মুইভা নেতৃত্বাধীন NSCN(IM)ৰ সৈতে ভাৰত চৰকাৰৰ আনুষ্ঠানিক আলোচনা৷ বিগত ২০ ছেপ্টেম্বৰত ডিমাপুৰৰ ছুমুকেডিমাৰ আৰক্ষী ছাউনীত ভাৰত চৰকাৰৰ মধ্যস্থতাকাৰী তথা ইণ্টেলিজেঞ্চ ব্যুৰ'ৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত বিশেষ সঞ্চালক অক্ষয় কুমাৰ মিশ্ৰৰ সৈতে NSCN(IM) নেতৃত্বৰ এক বৈঠক অনুষ্ঠিত হৈ যায় ৷ সেই বৈঠকতে পৰৱৰ্তী আলোচনা নতুন দিল্লীত অনুষ্ঠিত কৰাৰ সিদ্ধান্ত হয় আৰু সেই হিচাপতে NSCN(IM)ৰ নেতৃত্বক নতুন দিল্লীলৈ আমন্ত্ৰণ জনালে মধ্যস্থতাকাৰী মিশ্ৰই ৷\nথুইংগালেং মুইভাৰ নেতৃত্বত নতুন দিল্লীত উপস্থিত হোৱা দলটোত আছে NSCN(IM) অধ্যক্ষ কিউ টুছু, উপাধ্যক্ষ টংমেথ ৱাংনাও, কলেক্টিভ লিডাৰশ্বীপ ভি এছ আটেম, আৰ এইছ ৰাইজিঙকে প্ৰমুখ্যে কৰি প্ৰায় কুৰিজনীয়া দল ৷\nNSCN(IM)ৰ নেতৃত্বৰ লগতে নতুন দিল্লীত পৰৱৰ্তী আলোচনাৰ বাবে বাহৰ পাতিছেগৈ সাতটা বিদ্ৰোহী সংগঠনৰ উমৈহতীয়া গোট NNPGsৰ সম্বন্বয়ৰক্ষী কমিটি ৷ NNPGsৰ সৈতে ২০১৭ত ভাৰত চৰকাৰৰ তদানীন্তন মধ্যস্থতাকাৰী ৰবীন্দ্ৰ নাৰায়ণ ৰবিয়ে স্বাক্ষৰ কৰিছিল এগ্ৰীড পইণ্ট শীৰ্ষক এক চুক্তিৰ ৷ ইয়াৰ বিপৰীতে NSCN(IM)ৰ সৈতে ২০১৫ৰ তিনি আগষ্টত স্বাক্ষৰ কৰিছিল ফ্ৰেমৱৰ্ক এগ্ৰিমেণ্টৰ ৷\nভাৰত চৰকাৰৰ হৈ মধ্যস্থতাকাৰী ৰবিয়ে ২০২০ৰ জানুৱাৰীত NSCN(IM)ক চুক্তিত স্বাক্ষৰ কৰিবলৈ হেঁচা দিছিল ৷ কিন্তু NSCN(IM)য়ে পৃথক পতাকা আৰু পৃথক সংবিধান অবিহনে কোনো কাৰণতে ভাৰত চৰকাৰৰ সৈতে চূড়ান্ত চুক্তিত স্বাক্ষৰ কৰিবলৈ অমান্তি হয় ৷ ফলত মধ্যস্থতাকাৰী ৰবিৰ সৈতে বৃদ্ধি পোৱা মতানৈক্যৰ বাবে ২০২০ৰ পৰা মধ্যস্থতাকাৰী ৰবিৰ সৈতে আলোচনাত বহিবলৈ অমান্তি হয় NSCN(IM) ৷\nFirst published: October 08, 2021, 00:06 IST\nNagalandNSCN (IM)Peace Talk


কংগ্ৰেছৰ গুৱাহাটী লোকসভা সমষ্টিৰ প্ৰাৰ্থী হ’ব সাংসদ কলিতা!\nলোকসভা নিৰ্বাচনত কংগ্ৰেছৰ কোনে ক’ৰ পৰা পাব প্ৰাৰ্থিত্ব?\nগুৱাহাটী , March 14, 2019 6:32 pm\nলোকসভা নিৰ্বাচনৰ দিন ঘোষণা কৰাৰ পাছতে অসমৰ ১৪ টা সমষ্টিৰ ভিতৰত বিশেষভাৱে গুৰুত্বপূৰ্ণ গুৱাহাটী লোকসভা সমষ্টিৰ আসনখনৰ পৰা নিজ দলৰ প্ৰাৰ্থী জিকাই নিবলৈ কংগ্ৰেছ-বিজেপি উভয় পক্ষই প্ৰাৰ্থিত্বকেন্দ্ৰিক চিন্তা চৰ্চা অব্যাহত ৰাখিছে। তাৰ মাজতেই খৱৰ অনুসৰি গুৱাহাটী লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা কংগ্ৰেছৰ প্ৰাৰ্থী হিচাপে অধিক চৰ্চিত হৈছে বৰ্তমান ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ ভুৱনেশ্বৰ কলিতাৰ নাম।\nকংগ্ৰেছৰ কেন্দ্ৰীয় নেতৃত্বই গুৱাহাটী লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা সাংসদ কলিতাই প্ৰতিদ্বন্দিতা কৰাটো বিচাৰিছে। সংবাদমাধ্যমৰ আগত আজি এই কথা সদৰী কৰে সাংসদ ভুৱনেশ্বৰ কলিতাই। অৱশ্যে মঙ্গলদৈ লোকসভা সমষ্টিৰ পৰাও কলিতাই প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰাৰ সম্ভাৱনা নুই কৰিব নোৱাৰি।\nআজি গুৱাহাটীৰ ৰাজীৱ ভৱনত অনুষ্ঠিত হোৱা লোকসভা কেন্দ্ৰিক বৈঠকৰ অন্তত কলিতাই কয়, ‘’দলে ইতিমধ্যে মোক লোকসভা নিৰ্বাচনত গুৱাহাটী অথবা মঙ্গলদৈ সমষ্টিৰ পৰা থিয় হ’বৰ কাৰণে আহ্বান জনাইছে। দলৰ আদেশ মই বহন কৰিব লাগিব। দলে মোক বিবেচিত কৰিলে মই নিৰ্বাচনত অৱতীৰ্ণ হ’ম। মইও কথাটো বিবেচনা কৰি আছো।‘’\nআনহাতে, ইতিমধ্যে ৰাজ্যিক পৰ্য্যায়ত প্ৰাৰ্থী বাছনি প্ৰক্ৰিয়া ইতিমধ্যে শেষ হৈছে যদিও কেন্দ্ৰীয় পৰ্য্যায়ত প্ৰাৰ্থী বাছনি কিছু পৰিমাণে বাকী থকা বুলি সাংসদ গৰাকীয়ে জানিবলৈ দিয়ে।\nইপিনে, দুয়োটা সমষ্টিৰ ভিতৰত যিকোনো এটাতে সাংসদজন অৱতীৰ্ণ হ’বলৈ প্ৰস্তুত বুলিও সদৰী কৰে সাংসদজনে।\n‘’গুৱাহাটী সমষ্টিটো ইতিমধ্যে প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছো আৰু মঙ্গলদৈৰ বাসিন্দা হিচাপে বিধানসভালৈ নিৰ্বাচিত হৈছিলো। গতিকে দুয়োটা সমষ্টিৰ ভিতৰত যিকোনো এটা সমষ্টিৰ পৰা নিৰ্বাচনত অৱতীৰ্ণ হ’ব পাৰিম।‘’ সংবাদ মাধ্যমৰ আগত এইদৰে কয় সাংসদজনে।\nপ্ৰসংগক্ৰমে উল্লেখ কৰিব পাৰি যে, ১৯৮৪, ২০০৮ চনত আৰু ২০১৪ চনৰ ১০ এপ্ৰিলত সাংসদজন অসমৰ পৰা ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল। লগতে ১৯৯৮ চনত গুৱাহাটী লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা সাংসদ হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল। তদুপৰি, ২০০১ চনৰ পৰা ২০০৬ চনলৈ ৰাজ্যৰ গৃহ বিভাগৰ মন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্য্য নিৰ্বাহ কৰিছিল। লগতে তেওঁ অসম প্ৰদেশ কংগ্ৰেছ কমিটিৰ সভাপতি হিচাপে দীৰ্ঘদিন ধৰি কাৰ্য্যনিৰ্বাহ কৰি আছিল।\nআনহাতে, প্ৰদেশ কংগ্ৰেছৰ এক উচ্চস্তৰীয় সুত্ৰৰ তথ্য মতে নগাওঁ লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা প্ৰদ্যুত বৰদলৈ আৰু দুৰ্লভ চমুৱা, কলিয়াবৰৰ পৰা গৌৰৱ গগৈ, যোৰহাটৰ পৰা সুশান্ত বৰগোঁহাই আৰু গায়ত্ৰী সন্দিকৈ, লখিমপুৰৰ পৰা অৰূপ বৰগোঁহাই আৰু জয়প্ৰকাশ দাস, কৰিমগঞ্জৰ পৰা স্বৰূপ দাস, শিলচৰৰ পৰা সুস্মিতা দেব, ডিব্ৰুগড়ৰ পৰা পৱনসিং ঘাটোৱাৰ, ধুবুৰীৰ পৰা আবু তাহেৰ বেপাৰী, বৰপেটাৰ পৰা আব্দুল খালেক, তেজপুৰ সমষ্টিৰ পৰা অৱসৰপ্ৰাপ্ত প্ৰশাসনিক বিষয়া এম জি ভি কে ভানু আৰু টংক বাহাদুৰ ৰায়ৰ নাম প্ৰাৰ্থিত্বৰ দৌৰত আছে।


নগ্ন পংকজ পাঠক! নেতা পত্নীৰে অবৈধ সম্পৰ্ক | News Next One\nFriday, October 19, 2018 Last Update: 11:05 PM\nWednesday 17th of May 2017 09:05 pm | by NNO WEB BUREAU | 0\nডিজিটেল ৰিপ'ৰ্টঃ আকৌ ৰাজ্যবাসীৰ সমুখত নগ্ন হ’ল আচাৰ্য পংকজ পাঠক। একালৰ গাৰ নোম সদৃশ ঘনিষ্ঠ সহযোগী এজনৰ বাবেই ৰাজ্যবাসীৰ সমুখত পুনৰবাৰ উলংগ হ’বলৈ বাধ্য হৈ পৰে পাঠক।\nমৈৰাং সিং নামৰ তেওঁৰ ঘনিষ্ঠ সহযোগীজনে আজি সংবাদ মাধ্যমৰ সমুখত দাবী কৰে যে পংকজ পাঠক এজন সম্পূৰ্ণৰূপে ভণ্ড আচাৰ্য। কেৱল ইমানেই নহয়, মৈৰামে ভুৱা আচাৰ্যজনৰ একাধিক কু-কীৰ্তিৰ কথাও আজি ফাদিল কৰে। এনে কু-কীৰ্তিৰ প্ৰমাণ হিচাপে একালৰ সহযোগীজনে সংবাদ মাধ্যমৰ হাতত কেবাটাও ফোন ৰেকৰ্ডিং তুলি দিয়ে।\nএই ফোন ৰেকৰ্ডিঙে উন্মোচিত কৰিছে পাঠকৰ একাধিক গোপন অধ্যায়। ফোন ৰেকৰ্ডিং কেইটা সংবাদ মাধ্যমৰ হাতত অৰ্পণ কৰি একালৰ সহযোগী মৈৰাঙে ৰাজ্যৰ এগৰাকী শীৰ্ষ ৰাজনৈতিক নেতাৰ পত্নীৰ সৈতে পাঠকৰ গোপন সম্পৰ্ক আছে বুলিও দাবী কৰে।\n♦ পংকজ পাঠকক ভণ্ড আখ্যা একালৰ সহযোগীৰ\n♦ পত্নীৰ পিছত অবৈধ প্ৰেমিকাকো প্ৰতাৰণা পাঠকৰ\nমৈৰাঙে অৰ্পণ কৰা এটা ফোন কল ৰেকৰ্ডিঙৰ এটা মূৰত আছে পংকজ পাঠক আৰু আনটো মূৰত আছে এগৰাকী মহিলা। এই মহিলাগৰাকীক এজন শীৰ্ষ ৰাজনৈতিক নেতাৰ পত্নী বুলি উল্লেখ কৰিছে পাঠকৰ সহযোগী মৈৰাঙে।\nকল ৰেকৰ্ডিঙত শুনিবলৈ পোৱা মতে, পাঠকে মহিলাগৰাকীক প্ৰথমে বাইদেউ বুলি সম্বোধন কৰে। বাইদেউ বুলি সম্বোধন কৰাত মৰমেৰে পাঠকক মৃদু ধমক দিয়ে সিটো মূৰত থকা নাৰী কণ্ঠই। মৰমৰ ধমক শুনি পাঠকেও ছৰী বুলি কৈ কি কাৰণত ভুল হৈ গ’ল তাৰ ব্যাখ্যা আগবঢ়ায়।\nপাঠকঃ অ’ বাইদ’।\nনাৰীকণ্ঠঃ তোৰ মূৰটো। হেৰি নহয়, বাইদেউ বুলি কৈছা যে।\nপাঠকঃ ছৰী। এইটো মোবাইলত নাম্বাৰটো ছেভ নাছিল। চিনি পৱা নাছলো। মই এডভোকেট বাইদ’ বুলি ভাবছুলো।\nনাৰীকণ্ঠঃ অ’ শুনাচোন, হেৰি নহয়.. মানে সিং আছে নেকি ওচৰত?\nপাঠকঃ নাই, নাই।\nনাৰীকণ্ঠঃ হেৰি নহয়, তুমি মোক সিঙৰ লগত সন্দেহ কৰা নেকি? নকৰা নহয়?\nপাঠকঃ নাই, নাই। কি যে কয়...\nনাৰীকণ্ঠঃ অ’ অ’ মোৰ........। আৰু শুনা তুমি নিজকে অকলশৰীয়া বুলি নাভাবিবা হা। মই আছো তোমাৰ লগত। সদায় থাকিম।\nএনেদৰে নেতাৰ আঢ্যৱন্ত পত্নীৰ সৈতে পংকজ পাঠক তেনেই কাষ চাপি গৈছিল বুলি জানিবলৈ দিছে সহযোগী মৈৰাঙে। সহযোগীজনে আৰু কয় যে পত্নীয়ে নিৰ্যাতনৰ অভিযোগ তুলি গোচৰ ৰুজু কৰাৰ পিছত সেয়া উঠাই ল’বলৈ অনুৰোধ কৰিবলৈকো নেতা পত্নীক কাকুতি-মিনতি কৰিছিল পাঠকে।\nফোন কল ৰেকৰ্ডিঙৰ কথা-বতৰাৰ পৰা অনুমান কৰা হৈছে যে বেছ কিছুদিন ধৰি নেতা পত্নী আৰু পংকজ পাঠকৰ সম্পৰ্ক ভালদৰেই আগবাঢ়ি গৈছিল। এটা সময়ত ফোনৰ পৰিৱৰ্তে নেতাপত্নীৰ বেডৰূমতো পংকজ পাঠকৰ অবাধ বিচৰণ চলিছিল বুলি কথোপকথনৰ পৰা একপ্ৰকাৰ ইংগিত পোৱা গৈছে। নেতা পত্নীয়ে পাঠকক ইমানেই ভাল পাই পেলাইছিল যে এসময়ৰ অতি আপোন 'দীপ দা’কো বিশ্বাসঘাতকতা কৰিবলৈ কুণ্ঠাবোধ কৰা নাছিল।\nপিছে পাঠকৰ লুভীয়া স্বভাৱৰ বাবে এই গোপন সম্পৰ্কত ঘূণে ধৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। পত্নীৰ দৰেকৈ পাঠকে গোপন প্ৰেয়সী নেতা পত্নীকো প্ৰতাৰণা কৰিবলৈ লোৱাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিততে সম্পৰ্ক থুনুকা হৈ আহে। পিছত নিজৰ প্ৰেমজনিত দুখৰ বিষয়ে পাঠকৰ সহযোগী মৈৰাঙক ক’বলৈ বাধ্য হৈ পৰে নেতা পত্নী। পাঠকৰ পৰা একপ্ৰকাৰ প্ৰতাৰিত হৈ নেতা পত্নীয়ে মৈৰাঙৰ আগত স্বীকাৰ কৰে যে মানুহ চিনি পোৱাত তেওঁৰ ভুল হৈ গৈছিল।\nনাৰীকণ্ঠঃ বুইছা সিং, দীপ দাৰ টকা-পইছাৰ প্ৰতি একেবাৰে লোভ নাই। কিন্তু মই দীপ দাক দুখ দিছো বাবে চাগৈ মোৰো এনে হ’ল। (কান্দোনত ভাগি পৰে)\nসিংঃ চিন্তা নকৰিব, সব ঠিক হৈ যাব সকলো।\nনাৰীকণ্ঠঃ মানে সেই কাৰণে তোমাক কৈছো যে দেখিবলৈ বেয়া ছোৱালী বিয়া নাপাতিবা। ধুনীয়া ছোৱালী বিয়া পাতিবা।................. ডেকা ল’ৰালৈ বিয়া হোৱাহেতেন, মোৰ লাইফ ভাল হ’লহেতেন ন! (আকৌ কান্দোনত ভাগি পৰে)\nনাৰীকণ্ঠঃ এতিয়া দিয়াচোন মই পিছলৈ এম এল এ হ’ম, কিবা হ’ম। কিন্তু সিতো মোক বিশ্বাঘঘাটকতা কৰিলে। তাক মই মাতষাৰ দিম। হাই হেল্ল’ কৰিম। কিন্তু নেক্সট টাইম তাক ঘৰলৈ মাতিবলৈ মোৰ ভাল লাগিব জানো তুমিয়েই কোৱাচোন। আগৰ বাৰ সি এনে কৰিলে। এতিয়া আকৌ যে তেনে নকৰিব তাৰ কি মানে আছে ন? এতিয়া সন্দেহ হৈ গ’ল যে সি মোৰ সম্পত্তিৰ প্ৰতিও চকু দিছে। কালি সি মোক সুধিছে মোৰ আৰু কি কি গহণা আছে। মই তাক ক’লো, বুইছা। দুই লাখ টকাৰ গামখাৰু এডাল তাক লাগে বোলে। কিন্তু মই সেইপাত নিদিও নিদিওৱেই। দুপাত পাইছিলো। এপাত দীপ দাই দিছিল। আন এপাত ধাম্পাৰ ঘৈণীয়েকক দিছো। ধাম্পা মানে.............। দীপ দাই ইমান মৰমত দিয়াপাত মই তাক নিদিও। সেই যে নিদিও বুলি ক’লো, তেতিয়া সি সোণৰ ইয়েৰিং এযোৰ লৈ গ’ল। কি আচৰিত জানা? সি মোক নিদিও বুলি কোৱাৰ পিছতো বাৰ বাৰ ৰিকুৱেষ্ট কৰিছে। গামখাৰু পাত দিয়া, গামখাৰু পাত দিয়া। ইমান লোভ কৰে নেকি আৰু মানুহে লোকৰ বস্তুলৈ। বাপৰে মই যে এনে মানুহ আৰু দেখা নাই ভাই।\nনাৰীকণ্ঠঃ দিয়াচোন, মই তাক ভাল পাইছিলো। বহুত ভাল পাইছিলো। সি এনে বুলি ভবা নাছিলো। এতিয়া দিয়াচোন তাৰ প্ৰতি মোৰ বেয়া ভাব এটা হৈ গ’ল। হ’ব নহয় কোৱাচোন? তাক ইমান ভাল পাইছিলো। মন গ’লেই বহুত কিবা কিবি দিছিলো। মাকৰ বাবে গহণা দিছো। তাৰ ৰিলেটিভছক গহণা দিছো। আৰু বহুতক দিছো। তাৰ পিছত সি ইয়েৰিং যোৰ মনে মনে লৈ যাব লাগেনে?\nনাৰীকণ্ঠঃ তাকেই। সি মোক কৈছে, তোমাক মই ভৱিষ্যতে ৰাখিম। মোক ৰাখিম বুলি প্ৰমিছ কৰিছে। শিৱ মন্দিৰত শপত খাইছে। কিন্তু এতিয়া গম পাইছো সি যে এটা চোৰ। মৰমক সন্মান দিব নাজানে। সি যে পিছত মোৰ সম্পত্তিবোৰ তাৰ নামত লিখি নল’ব তাৰ কি মানে আছে, কোৱা তুমি সিং।\nনেতা পত্নীৰ সৈতে পংকজ পাঠক এনে সম্পৰ্কৰ কথা পোহৰলৈ অহাৰ লগে লগে হতভম্ব হৈ পৰিছে ৰাজ্যবাসী। বিশেষকৈ সমগ্ৰ ৰাজ্যত থকা পাঠকৰ অসংখ্যা অনুৰাগীয়ে এতিয়া কথাবোৰ নতুনকৈ ভাবিবলৈ বাধ্য হৈ পৰিছে।\nআনহাতে, পাঠকৰ বিৰুদ্ধে এনে ধৰণৰ একাধিক বিস্ফোৰক অভিযোগ উত্থাপন কৰি একালৰ ঘনিষ্ঠ সহযোগী সিঙে আৰু কয় যে ইমানিদনে এজন প্ৰবঞ্চকৰ সৈতে থাকি তেওঁৰ এতিয়া অত্যন্ত লাজ লাগিছে।\n'পাঠক এটা ভণ্ড হয়। সি একো চিকিৎসাৰ কথা নাজানে। তাৰ দুটাই বস্তু। এটা ইউটিউব আৰু আন এটা হৈছে ৰাজীৱ দীক্ষিত এপছ। এই এপছ প্লেষ্ট’ৰত ডাউনলোড কৰি আপুনি মই সকলোৱেই বিধান দিব পাৰিম। এই দুটাত সকলো বিধান পোৱা যায়। আপোনালোকে চালেই গম পাব। পাঠকে এই দুটা চাই লৈ বিধান দি আহিছে। নিজে পাঠকে কাকো একো বিধান নিদিয়ে।’-ঘৰুৱা বনৌষধিৰ নামত পাঠকে ভণ্ডামি চলাই আহিছে বুলি অভিযোগ কৰি এইদৰে কয় মৈৰাঙে।\n'তেওঁ কয় থলুৱা ঘৰুৱা বিধান। থলুৱা ঘৰুৱা বিধান কেনেকৈ হয়? তেওঁ যিবোৰ গছৰ কথা কয় সেইবোৰৰ বেছিভাগেই অসমত পোৱা নাযায়। গতিকে এয়া ঘৰুৱা বিধান হ’বই নোৱাৰে। এয়া ইউটিউব আৰু দীক্ষিত এপছ চাই দিয়া বিধান।’-পাঠকক হান্ড্ৰেড পাৰছেণ্ট ভুৱা আচাৰ্য বুলি দাবী কৰি এইদৰে কয় একালৰ ঘনিষ্ঠ সহযোগীজনে।\n'তেওঁ এক নম্বৰ ভুৱা আৰু ভণ্ড। তেওঁ ক’তো শিক্ষা লোৱা নাই। যদি তেওঁ কৰবাত দীক্ষা লৈছে, আশ্ৰমত শিকিছে প্ৰমাণ দিয়ক। কিবা লিগেল ডকুমেণ্টছ দেখুৱাওক। মই ইমান দিনে থাকি এটা কথাই জানো যে পাঠকৰ এইবোৰ একো নাই। তেওঁ এটা মহা ভণ্ড।’-মুম্বাইত থাকি ফেচবুকত বিধান দিবলৈ আৰম্ভ কৰাৰ সময়ৰে পৰা কোনো ঘটনাৰ পাকচক্ৰত পৰি পাঠকৰ কাম-কাজৰ সৈতে জড়িত হৈ পৰে বুলি উল্লেখ কৰি এইদৰে প্ৰত্যহ্বান জনায় মৈৰাঙে।\nউল্লেখ্য যে, কিছুদিন পূৰ্বে পাঠকৰ বিৰুদ্ধে উত্থাপিত হৈছিল পত্নীক নিৰ্যাতনৰ অভিযোগ। এই সন্দৰ্ভত পত্নীয়ে পাঠকৰ বিৰুদ্ধে সোণাপুৰ থানাত এটি গোচৰো ৰুজু কৰিছিল। পত্নীক নিৰ্যাতনৰ অভিযোগ উত্থাপিত হোৱাৰ পিছতে আচাৰ্য বুলি ক'লেই মনত ভাহি উঠা ছবিখন সলনি কৰিবলৈ বাধ্য হৈ পৰিছিলে তেওঁৰ অধিকাংশ অনুৰাগীয়ে। এইবাৰ নেতা পত্নীৰে এনে গোপন সম্পৰ্ক পোহৰলৈ অহাৰ লগতে একান্তই ঘনিষ্ঠ সহযোগীয়ে তেওঁক ভণ্ড আচাৰ্য আখ্যা দিয়াৰ পিছত অন্ধ অনুৰাগীসকলে বিষয়টোক কি ভাবে লয় সেয়া লক্ষণীয় হ'ব।\nইফালে, ফোন কল ৰেকৰ্ডিঙটোত নাৰীকণ্ঠই উচ্চাৰণ কৰা 'দীপ দা' গৰাকী কোন হ'ব পাৰে সেই লৈয়ো ব্যাপক চৰ্চা হৈছে। বহুতে 'দীপ দা' নামৰ এই নেতাগৰাকী উজনি অসম আৰু মধ্য অসমৰ মাজৰ এটা সন্মানীয় লোকসভা সমষ্টিৰ প্ৰাক্তন সাংসদ আছিল বুলি অনুমান কৰিছে।\nমাজুলীত বিজেপিৰ কেন্দ্ৰীয় কাৰ্যনিবাহক\nত্রিপুৰাত এনআৰচি বিচাৰি উচ্ছতম ন্যায়ালয়ত ‘‘ত্ৰিপুৰা পিপুলছ ফ্ৰন্ট’’\nনায়েৰ আলগাত পাঁচ দিনীয়া হা ডু ডু খেল প্ৰতিযোগিতা শুভ আৰম্ভ\nসদৌ অসম অান্তঃজিলা টাইকোৱানডো প্ৰতিযোগিতাৰ বাবে নলবাৰী জিলা দল ঘোষণা\nকাৰাটেত শোণিতপুৰ জিলাই লাভ কৰিলে শ্ৰেষ্ঠ জিলাৰ খিতাপ\nবিশ্বৰ যোগ ক্ৰীড়া ক্ষেত্ৰত পুনৰ উজলিল অসমৰ কিশোৰী-যুৱতী\nহৰমন প্ৰীতৰ নেতৃত্বত ভাৰতীয় মহিলা টি-২০ বিশ্বকাপৰ দল\n৩-১ গ’লেৰে সদৌ কাৰ্বি আংলং ইণ্টাৰ-চাব পুৰুষ ফুটবল চেম্পিয়নশ্বিপৰ চূড়ান্ত বিজয়ী লাংহীন\nকাৰ্বি আংলঙতো প্ৰধানমন্ত্ৰী জন আৰোগ্য যোজনা কাৰ্ড বিতৰন\nবিশ্বৰ কনিষ্ঠ বিজ্ঞানী হিচাপে স্বীকৃতি লাভ নলবাৰীৰ চিকিৎসকৰ পুত্ৰ কৌস্তৱৰ\nখেৰণিত ২৬ সংখ্যক ৰাষ্ট্ৰীয় শিশু বিজ্ঞান সমাৰোহ


তুমিহীনতাৰ বাস্তৱিকতাৰে.....(- প্রদ্যুত জ্যোতি শইকীয়া) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nপ্ৰথম প্ৰেমৰ প্ৰতাৰণাৰ পাছত তুমি আহিছিলা এজাক মৌচুমী বতাহ হৈ…..কিছুমান ফলিয়াব নোৱাৰা সপোন দেখিছিলো ম‍ই…..অজানিতে…হয়তো তোমাৰ বাবে ….তাৰ বাবেই উঠলি উঠিছিল মোৰ বুকু…..উমাল হৈছিল দিঠক , সপোন সকলো….. কেৱল তোমাৰ বাবে….কেৱল তোমাৰ বাবে……\nএজাক নতুন বৰষুণ\nচিপ চিপ চিপ….\nসন্ধ্যা তৰা জ্বলিল\nটিপ টিপ টিপ টিপ…..\nমৃত জীৱন মোৰ\nআশাৰ শলিতা জ্বলিলে\nবিপ বিপ বিপ বিপ….\nচিপ চিপ চিপ চিপ…..\nদুখবোৰ কেতিয়াও জীৱনৰ পৰা হেৰাই নাযায়……থাকি যায় হিয়াৰ একোণত……. বিলুপ্তপ্ৰায় হৈ…..পাহৰিব খুজিও পাহৰিব নোৱাৰাকৈ…..নিজৰ অজানিতে…… যেন দুখবোৰ জীয়াই থাকে দুখ সোঁৱৰাবৰ বাবে……দুখবোৰ যেন সুখবোৰৰ অজানিতে জীয়াই থাকে সুখ আৰু মিঠা সপোনৰ ওপৰত প্ৰতিশোধ লোৱাৰ বাবে….অজানিতে..কোনেও নজনাকৈয়ে…..\nমনবোৰ চাগৈ এনেকুৱাই\nনুফুলে সুগন্ধি ফুল মোৰ বুকুত….\nসপোন হৈ ৰ’ল মাথোঁ\nআৰু এপাহ খৰিকাজাঁই….\nতথাপিও জীৱনে যেন আশা নেহেৰুৱাই…… মৰি মৰি জীয়াই থাকে সি….. মনবোৰ কিয় এনেকুৱা? ..সুধিব নোৱাৰো কাকো…..কাৰণ মনবোৰ যে এনেকুৱাই….. জীৱন এনেকুৱাই…..আশাবোৰ জীয়াই থাকে সদায়….\nকোনোবা দিনা আহিবা তুমি\nপুৱাৰ ৰ’দ কাঁচলিত উঠি\nৰাঙলী ৰং বুকুত সানি….\nআহিবা তুমি কোনোবা এদিন\nফাগুনৰ পচোৱাত ভাঁহি\nমলয়াৰ কোমলতা সানি….\nকৰিম সঙ্গতিহীন আলাপ\nদুয়ো থকিম জোনাকৰ তলত বহি\nথাকিব কেৱল অলেখ “ফটুৱামি”\nকোনোবা দিনা আহিবা তুমি…\nহৃদয়ে আহ্বান দিলে ৰ’ব নোৱাৰে কোনো……..কিন্তু তাতো জীয়াই থাকে অবিশ্বাসৰ সৰু সৰু মাৰাত্মক বীজবোৰ……দেখা পোৱা নাযায় প্ৰেমৰ উটা বুৰা বানত বিশ্বাসঘাতকতাৰ পানীৰ তলৰ কাঁইটবোৰ…… হৃদয়ে বিচাৰে তোমাকেই….বাৰে বাৰে…অজানিতে….\nতুমি মোৰ বাবে আঁউসীৰ তিৰবিৰ তৰা,\nবুকুৰ মাজত ঠাই দিয়াৰ হেঁপাহ বহু পুৰণি\nমাথোঁ তুমি আগুৱাই আহা\nআকৌ এবাৰ হৃদয় আগবাঢ়ে…….নিজেই নজনাকে…….যেন মৰণফান্দে মৃত্যুক মাতে…….পুৰণি স্মৃতি পাহৰি নতুনত্বক আদৰে…… হিয়াই যেন হিয়াকহে চিনে……নিজৰ অজানিতে….সংগোপনে….ভৰি দিয়ে প্ৰেমজালত…….আকৌ এবাৰ নিজৰ অজানিতে….\nতুমি এজাক বৰষুণ\nমোৰ বুকু ভৰুণ কৰা\nপ্ৰেমাতুৰ বাৰিষাৰ বৰুষুণ…..\nতুমি মোৰ মন আকাশৰ\nচিকমিক তৰাৰ মাজৰ\nতোমাৰ প্ৰতিটো শব্দ\nযেন এটি সুৰ..\nকাণত বাজে অহর্নিশে মোৰ\nৰুণজুন ৰুণজুণ ৰুণজুন ৰুনজুন…\nৰুণজুন সুৰবোৰ আকৌ হেৰাই যায়…….যেন এটা দিবাস্বপ্নহে…….আহিল আৰু গ’ল……কষ্টবোৰে আকৌ সাৰ পাই উঠিল…..দুখবোৰে আকৌ এঙামুৰি দিয়ে…….যেন চিৰ সঙ্গীহে সি মোৰ……..অংগে অংগে…প্ৰতি পলে…..দিঠকে সপোনে………জীৱনজুৰি…..\nতুমি এজাক চেঁচা বতাহ\nতুমি মোৰ উশাহ\nআদিৰ পৰা অন্তলৈ\nতুমিহীন নোহোৱাৰ অগাধ বিশ্বাস….\nতুমি একাঁজলি ফেঁহুজালি\nপুৱাৰ শীতলতা আঁতৰোৱা কুঁৱলি ফালি…\nবিশ্বাসবোৰ শেষ হয়……সপোনবোৰ মৰহি যায়……কোমল কোমল ৰ’দবোৰ কলীয়া ডাৱৰে আৱৰে…… ভৰুণ বৰষুণজাক ৰূপান্তৰিত হয় বিধ্বংসী বানলৈ……উটুৱাই নিয়ে আশাৰ মাজুলী……..তথাপিও…..আশাবোৰ জীয়াই থাকে….. শেষত “জুবিন”দাৰ ভাষাৰে কওঁ…..\n“তুমিহীনতাৰে জীয়াই থাকিবলৈ বৰ কষ্ট হয়”\nতুমি মোৰ বাবে ৰ’দ, বতাহ\nতুমিয়েই উশাহ, নিশ্বাসো তুমিয়েই\nহেৰাই গ’লেই অনামী দুখ এটাই উক দিয়ে..\n“তুমিহীনতাৰে জীয়াই থাকিব নোৱাৰো ”\n“বৰ কষ্ট হয়”\nমাথোঁ তোমাৰ বাবে……\n(কিছু বাস্তৱিক কিন্তু অপ্ৰাসংগিক চিন্তা)\n← অনুভৱৰ স্তৱক: এক এলাৰ্জি ..(- প্রণৱ নাথ )\nবানৰ শেষত আকৌ ধান (-মনোহৰ দত্ত) →\nইয়াত সকলো আছে\nদেওলগা [গীত] (অজয় লাল দত্ত)


Ledronzol in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Ledronzol ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nmember can buy this for ₹1162.8\nLedronzol की जानकारी\nLedronzol ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Ledronzol Benefits & Uses in Assamese- Ledronzol ar laabh aaru byavaharsamuh\nLedronzol ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Ledronzol Dosage & How to Take in Assamese - Ledronzol ar paali aaru xeya kenedore lobo\nLedronzol ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Ledronzol Side Effects in Assamese- Ledronzol ar parshwakriyasamuh\nLedronzol সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Ledronzol Related Warnings in Assamese- Ledronzol xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Ledronzolৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Ledronzol with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Ledronzol ar gurutor kriya-pratikriya\nLedronzol মতভেদসমূহ- Ledronzol Contraindications in Assamese- Ledronzol nishedhsamuh\nLedronzol ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Ledronzol in Assamese- Ledronzol ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Ledronzol ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Ledronzol Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Ledronzol kriya-pratikriya\nLedronzol ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Ledronzol Benefits & Uses in Assamese - Ledronzol ar laabh aaru byavaharsamuh\nLedronzol তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nLedronzol ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Ledronzol Dosage & How to Take in Assamese - Ledronzol ar paali aaru xeya kenedore lobo\nLedronzol-ৰ উপাদানসমূহ - Ledronzol Active Ingredients in Assamese - Ledronzol-ar upadaansamuh\nLedronzol ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Ledronzol Side Effects in Assamese - Ledronzol ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Ledronzol ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nLedronzol সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Ledronzol Related Warnings in Assamese - Ledronzol xonkranta xatarkatabanisamuh\nLedronzol-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nগৰ্ভাবস্থাৰ সময়ত Ledronzolএ মধ্যমীয়া পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া কৰিব পাৰে। আপুনি যদি ইয়াৰ ক্ষতিকৰ প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰে, তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা লগে লগে বন্ধ কৰক, আৰু চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Ledronzol পুনৰাই গ্ৰহণ নকৰিব।\nLedronzol-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nস্তন্যপায়ী মহিলাসকলে Ledronzol ৰ মধ্যমীয়া পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰিব পাৰে। আপুনি যদি কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া লক্ষ্য কৰে লগে লগে Ledronzol গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰে। আপোনাৰ চিকিতসকৰ সৈতে যোগাযোগ কৰক আৰু আপোনাৰ চিকিতসকে সুৰক্ষিত বুলি কোৱাৰ পিছতহে পিছত ব্যৱহাৰ কৰিব।\nবৃক্কত Ledronzol কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nবৃক্ক ৰ বাবে Ledronzol কেতিয়াবাহে ক্ষতিকাৰক।\nযকৃতত Ledronzol কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nকলিজা ৰ ওপৰত Ledronzolৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ বিষয়ে জনা নাযায় কাৰণ এইটো বিষয়ৰ ওপৰত গৱেষনা কৰা হোৱা নাই।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Ledronzol ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nLedronzolএ বৃক্কত ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। আপুনি যদি তেনেকুৱা প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰে তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক আৰু চিকিতসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহে পুনৰ আৰম্ভ কৰক।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Ledronzolৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Ledronzol with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Ledronzol ar gurutor kriya-pratikriya\nLedronzol তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nLedronzol মতভেদসমূহ - Ledronzol Contraindications in Assamese - Ledronzol nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Ledronzol লোৱা অনুচিত যাতে -\nLedronzol ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Ledronzol in Assamese - Ledronzol ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Ledronzol-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nLedronzolৰে অভ্যাস গঠনৰ কোনো কথাৰ প্ৰতিবেদন পোৱা নাই।\nLedronzol আপোনাক টোপনি নলগায় বা তন্দ্ৰাচ্ছন্ন নকৰে। আপুনি মেচিন আদি চলাব পাৰে।\nহয়, কিন্তু Ledronzol লোৱাৰ পূৰ্বে ডাক্তৰৰ সৈতে পৰামৰ্শ লোৱাটো গুৰুত্বপূৰ্ণ।\nনহয়, Ledronzolয়ে কোনোধৰণৰ মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সা কৰিব নোৱাৰে।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Ledronzol ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Ledronzol Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Ledronzol kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Ledronzolৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nখাদ্যৰ সৈতে Ledronzolৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ কোনো তথ্য নাই, এইবিষয়ত গৱেষণাৰ অভাৱৰ হেতু।\nমদ আৰু Ledronzolৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nLedronzolৰ সৈতে মদ্যপানৰ প্ৰভাৱৰ বিষয়ে একো কোৱাটো এতিয়া কঠিন। কিয়নো এইবিষয়ে এতিয়ালৈ একো গৱেষণা হোৱা নাই।\nLedronzol ৰ অনুকল্প - Substitutes for Ledronzol in Assamese\nLedronzol ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Ledronzol Price and Pack Size in Assamese - Ledronzol ar mulya aaru pakor size\nLedronzol Injection ₹1224.0 खरीदें\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Ledronzol লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Ledronzol ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Ledronzol সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Ledronzol ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Ledronzol সেৱন কৰে?


xukhdukh.com December 18, 2013 goodnews,\n১. আজি অম্বিকাগিৰি ৰায়চৌধুৰীৰ জন্ম দিৱসটি পালিত হৈছে চেতনা দিৱস ৰূপেঃ অসম কবি সন্মিলনে কেন্দ্ৰীয়ভাৱে বৰপেটাত আয়োজন কৰিছে এই দিৱসৰ উদযাপন।\nঅম্বিকাগিৰি ৰায় চৌধুৰী\n২. অসমীয়া সাহিত্য সন্মিলনীৰ উদ্যোগত কাইলৈ কেন্দ্ৰীয়ভাৱে গুৱাহাটীৰ উজান বজাৰস্থিত ছহিদ ন্যাস ভৱনত আয়োজন কৰা হৈছে ছৈয়দ আব্দুল মালিক স্মৃতি দিৱসঃ বিয়লি তেখেতৰ জীৱনক লৈ দাৰা আহমেদ পৰিচালিত তথ্যচিত্ৰ প্ৰদৰ্শনৰ লগতে থাকিব "গীতে-মাতে-মালিক" শীৰ্ষক নৃত্য-গীত-কথাৰ অনুষ্ঠান।\n৩. নগাঁও গ্ৰন্থমেলাত অসমৰ জাতীয় সংগীত পৰিবেশন কৰিলে সহস্ৰাধিক শিশুৱেঃ জাতীয় চেতনাৰ বাণীৰে মুখৰিত হ'ল কলঙৰ বাকৰি। গ্ৰন্থমেলাস্থলিতে হোৱা "বিশ্বাসৰ ভুল বাটে আমাৰ সমাজ" শীৰ্ষক আলোচনা চক্ৰত অংশ ললে বীৰুবালা ৰাভায়ো। উন্মোচিত হ'ল কবি অজিত ভৰালীৰ কাব্যগ্ৰন্থ "টেঙেচী ফুলৰ এটা দুপৰীয়া"।\n৪. সাহিত্যৰথীয়ে ১৯১৩চনতে প্ৰকাশ কৰা "জুনুকা"ৰ এহেজাৰ কপি শিশু সকলক বিনামূলীয়াকৈ প্ৰদান কৰে অকণিৰ সাহিত্য সভাইঃ সাহিত্যৰথীৰ ডেৰশ বছৰীয়া জন্ম-জয়ন্তীৰ সতে সংগতি ৰাখি নগাঁও গ্ৰন্থমেলাতে গ্ৰহণ কৰিলে এই পদক্ষেপ।\n৫. অহা ৩১ জানুৱাৰীৰ পৰা গুৱাহাটীত মামণি ৰয়ছম গোস্বামী সোঁৱৰণি গ্ৰন্থ উতসৱঃ অসম সাহিত্য সভাৰ অষ্টম বিশেষ বাৰ্ষিক গুৱাহাটী অধিবেশন উপলক্ষে নেচনেল বুক ট্ৰাষ্টৰ সহযোগত প্ৰায় দুশখন বিপনীৰে ছয়-দিনীয়াকৈ অনুষ্ঠিত কৰাৰ বাবে চলিছে প্ৰস্তুতি।\n৬. নগাঁও প্ৰেছ ক্লাৱত উন্মোচিত হ'ল সাংবাদিক শৈলেন শইকীয়া দুখনকৈ গ্ৰন্থঃ গল্প সংকলন "কুৰুক্ষেত্ৰ হৃদয়" উন্মোচন কৰিলে সাহিত্যিক মহিম বৰাই। উপন্যাস "সেউজী পাতৰ উচুপনি" উন্মোচন কৰিলে লেখিকা নিৰূপমা বৰগোহাঞিয়ে।\n৭. বন্যপ্ৰাণী সুৰক্ষা আইনৰ সংশোধনী কৰি অত্যাধুনিক অস্ত্ৰৰ প্ৰয়োগেৰে কাজিৰঙাৰ বন্য সম্পদৰ সুৰক্ষাৰ চেষ্টা কৰিছে বুলি প্ৰকাশ কৰিলে বন মন্ত্ৰীয়েঃ ৪৩০ বৰ্গ কিলমিটাৰ এলেকাৰ কাজিৰঙাত বন সুৰক্ষা ফৰ্চৰ ৪২৭ গৰাকী আৰু অস্ত্ৰ সম্পন্ন ১২৪জন সুৰক্ষা কৰ্মী নিয়োজিত হৈ থকাৰ তথ্য জনালে বিধান সভাক।\n৮. হেমকোষ প্ৰণেতা হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ জন্মদিনত ইলোৰা বিজ্ঞান মঞ্চ আৰু মধ্য কামৰূপ মহাবিদ্যালয়ৰ উদ্যোগত চেঙাত পালিত হল কুসংস্কাৰ বিৰোধী দিৱসঃ হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ জীৱন দৰ্শন আৰু আধুনিক সমাজত অন্ধ বিশ্বাস বিষয়ত বক্তৃতা প্ৰদান কৰিলে ক্ৰমে নতুন সাহিত্য পৰিষদৰ সভাপতি ডঃ পৰমানন্দ মজুমদাৰে আৰু নিৱন্ধকাৰ, শিক্ষাবিদ ডঃ দীনেশ বৈশ্যই।\n৯. চেন্নাইৰ এপল' হস্পিতেলত আৰম্ভ হ'ল এম আৰ আই চালিত ফিলিপছ কোম্পানীৰ প্ৰযুক্তিৰে এম আৰ হাইফুৰে মহিলাৰ গৰ্ভাশয়ৰ ফাইব্ৰড আঁতৰোৱাৰ নতুন পদ্ধতিঃ এই পদ্ধতিৰ সূচনা কৰা প্ৰথমখন ভাৰতীয় হস্পিতেল ৰূপে ইতিহাসত নিজৰ নাম কৰিলে লিপিবদ্ধ।\n১০. বাগসা জিলাৰ তামুলপুৰ অগ্ৰণী অনুষ্ঠান "শব্দ শংখ"ৰ উদ্যোগত প্ৰকাশ পাব দুমহীয়াকৈ "মনন" নামৰ এখন আলোচনীঃ প্ৰথম সংখ্যাটি কালি হ'ল উন্মোচিত।\n১১. ৰাজ্য সভাৰ পাছত কিছু সংশোধনীৰে লোকসভাতো পাছ হ'ল চৰকাৰী লোকপাল বিলঃ এই লোকপাল মাত্ৰ চল্লিশ শতাংশহে কাৰ্যক্ষম বুলি মন্তব্য কৰিলে আন্না হাজাৰেই।\n১২. বঙাইগাঁও উদীয়মান সাহিত্য সমাজে অনুষ্ঠিত কৰিলে "শীতৰ ৰ'দালিত শব্দৰ কছৰত" শীৰ্ষক এখন বহুভাষিক কবি সন্মিলনঃ ৪০ গৰাকী উদীয়মান কবিয়ে পাছ কৰিলে স্ব-ৰচিত কবিতা।\n১৩. অহা ২০-২২ জানুৱাৰীত ধুবুৰীৰ চাপৰত সদৌ অসম কাবাদী সন্থাৰ উদ্যোগত অনুষ্ঠিত হব ৩৪তম আন্তঃজিলা জুনিয়ৰ কাবাদী প্ৰতিযোগিতাঃ লগতে অনুষ্ঠিত হব তৃতীয় ছিনিয়ৰ পুৰুষ মহিলাৰ আন্তঃজিলা বীচ কাবাদী প্ৰতিযোগিতাৰো। তাৰ বাবে গঠন হ'ল ৪০জনীয়া এক পৰিচালনা সমিতিৰো।\n১৪. দৰং জিলাৰ দেওমৰনৈত নাৰী নিৰ্যাতন বিৰোধী দিৱস উদযাপন কৰিলে ভূড়াৰগড় পঞ্চায়ত মহিলা সমতা ছ'চাইটিয়েঃ খেল-ধেমালিৰ লগতে বাটৰ নাটৰ জৰিয়তেও প্ৰচেষ্টা চলালে সজাগতা বৃদ্ধিৰ।\n১৫. ব্ৰাজিল, ৰাছিয়া, ভাৰত, চীন আৰু দক্ষিণ আফ্ৰিকাত থকা বিশ্ববিদ্যালয় সমূহৰ ১০০খন শ্ৰেষ্ঠ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ তালিকাত স্থান পালে ভাৰতৰ পাঁচখন আই আই টিয়ে।\n১৬. অসমত মুক্ত হত্যা হোৱা বুলি লোকসভাত প্ৰতিবাদ মুখৰ হ'ল বিজেপিৰ আৰু বিপিএফৰ সাংসদ।\n১৭. নলবাৰী ছাত্ৰ সন্থাৰ উদ্যোগত অহা ২০-২৩ ডিচেম্বৰলৈ অনুষ্ঠিত হব প্ৰসন্ন নাৰায়ণ চৌধুৰী সোঁৱৰণি সদৌ অসম একাংক নাট প্ৰতিযোগিতা।


উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চল - Khatang Khabar\nএখন, দুখন নহয়, মুঠ ৬৫খন সোণৰ বিস্কুট জব্দ; প্ৰায় ৫.৭৬ কোটি টকা মূল্যৰ সোণৰ বিস্কুটকেইখন, কাপোৰৰ বেগৰ ভিতৰত ভৰাই আনিছিল বিস্কুটকেইখন\n‘আৰক্ষী মানেই মদ খাব লাগিব; আৰক্ষী মানেই শকত হ’ব লাগিব, এনেকুৱা কথা ক’তো নাই, যিদিনাই আপুনি পিন্ধি থকা পেণ্টটো টান হোৱা বুলি অনুভৱ কৰে, সেইদিনাই শৰীৰ চৰ্চা আৰম্ভ কৰকঃ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা\nচিত্ৰশিল্পী নীলিম মহন্তক (Nilim Mahanta Arrest) গ্ৰেপ্তাৰ; নদী বান্ধ বিৰোধী ‘NO MORE DAMS’ শ্লোগান লিখি গ্ৰেপ্তাৰ হ’ল অসমৰ জনপ্ৰিয় চিত্ৰশিল্পীগৰাকী\n১০ বছৰীয়া কিশোৰীক ধৰ্ষণ কৰা অভিযুক্তৰ দাবী- ‘ছোৱালীজনীৰ তলৰ কাপোৰ খোলা নাছিলো; অন্তৰ্বাসো খোলা নাছিলো, এয়া ধৰ্ষণ নহয়’, এই দাবীত মেঘালয় উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ শুনানি- ‘কাপোৰ নোখোলাকৈ কৰা বলপূৰ্বক কাৰ্যও ধৰ্ষণ’\nমেঘালয় উচ্চ ন্যায়ালয়ে (Meghalaya High Court) এটা গোচৰৰ শুনানি প্ৰদান কৰি কৈছে যে 'কাপোৰ নোখোলাকৈয়ে কৰা বলপূৰ্বক কাৰ্যকো ধৰ্ষণৰ (Rape)...\nবৃহৎ চুৰি চক্ৰ! ১৩খন বাইক, ১৮খন স্কুটী, ২৬টা গেছ চিলিণ্ডাৰ, ১১টা মোবাইল, ৪২টা গাড়ীৰ বেটাৰী, ৩৩৪.৫ কেজি কোপাৰ তাঁৰ আৰু বহুতো বস্তু জব্দ কৰে আৰক্ষীয়ে\nঅৰুণাচল প্ৰদেশৰ (Arunachal Pradesh) ৰাজধানী ইটানগৰত (Itanagar Police) আৰক্ষীৰ জালত পৰিল এটা বৃহৎ চুৰি চক্ৰ। ৰাজধানী আৰক্ষীয়ে অভিযান চলাই এই...\nআলফা(স্বাধীন)ত যোগদান কৰিবলৈ গৈ সেনাৰ জালত পৰিল ৩ যুৱক; আটক ৰাহুল, কিশোৰ আৰু বিকাশ\nভাৰত তথা অসম চৰকাৰৰ সৈতে একপক্ষীয় যুদ্ধবিৰতিত থকা নিষিদ্ধ উগ্ৰপন্থী সংগঠন সংযুক্ত মুক্তি বাহিনী (স্বাধীন) চমুকৈ আলফা (ULFA-I), অসমৰ পৰেশ...\nশোকাৱহ! পাহাৰ খহি ২ যুৱকে সাৱটিলে কৰুণ মৃত্যুক; অৰুণাচল প্ৰদেশত দিন হাজিৰা কৰি পৰিয়ালক চলাই আছিল এই দুই যুৱকে\nলালুকৰ (Laluk) নাদিকা-কাহিপৰাৰ দুই যুৱকৰ পাহাৰ খহি কৰুণ মৃত্যু (2 Youth Death) অৰুণাচলত (Arunachal)। অকাল মৃত্যুত আকোঁৱালি লোৱা যুৱক দুজন...\nআজৱ! দেখিছেনে কেতিয়াবা? ২টা মূৰ আৰু ৪টা চকুৰে জন্ম হোৱা গৰু পোৱালি!\n২টা মূৰ ৪টা চকুৰে সৈতে জন্ম হোৱা এটা গৰু পোৱালি (Cow Infant) কেতিয়াবা দেখিছেনে? বিৰল দৃশ্য, যি দৃশ্য দেখি আচৰিত...\nকৰুণ দুৰ্ঘটনা; ফ’কলেণ্ডেৰে কাম কৰি থাকোতে পাহাৰৰ এটা অংশ খহি পৰি মৃত্যুক সাৱটিলে মিণ্টুল ডেকা নামৰ যুৱকজনে\nনাগালেণ্ডত (Nagaland) কৰ্মৰত ৰঙিয়াৰ (Rangia) যুৱকৰ ভয়ংকৰ দুৰ্ঘটনাত পতিত হৈ মৃত্যু (Death)। নাগালেণ্ডৰ জিৰোত (Zero) সংঘটিত এই ঘটনা। হঠাৎ পাহাৰৰ...\nকি যে হ’ব! নিচাৰ কোবত ধৰিবয়ে নোৱাৰিলে; ভুলতে সুৰা বুলি খাই দিলে এচিড; মৃত্যুক সাৱটিলে ৩জনে\nনতুন বছৰক আদৰাৰ প্ৰস্তুতি চলিছে সমগ্ৰ দেশতে। ইয়াৰ মাজতে বিভিন্ন স্থানৰ পৰা বিভিন্ন ধৰণৰ খবৰ পোহৰলৈ আহি আছে। ত্ৰিপুৰাৰ (Tripura)...\nদুঃখবৰ! ২৪ ডিচেম্বৰ, ২৫ ডিচেম্বৰ আৰু ১ জানুৱাৰীত ড্ৰাই ডে’ (Dry Day) ঘোষণা চৰকাৰৰ\nখ্ৰীষ্টমাছৰ পূৰ্বে ২৪ ডিচেম্বৰ আৰু খ্ৰীষ্টমাছৰ দিনটোত (২৫ ডিচেম্বৰ) আৰু নৱবৰ্ষৰ ১ জানুৱাৰীত ড্ৰাই ডে’ৰ ঘোষণা কৰিছে চৰকাৰে। এই ঘোষণা...\nনাগালেণ্ডত (Nagaland) আছাম ৰাইফলছৰ গুলীত প্ৰাণ হেৰুওৱা ১৫ গৰাকী নিৰীহ লোকৰ আজি শেষকৃত্য সম্পন্ন কৰা হ’ব\nআজি শেষকৃত্য সম্পন্ন কৰা হ'ব নাগালেণ্ডত (Nagaland) আছাম ৰাইফলছৰ (Assam Rifles)গুলীত নিহত লোকসকলৰ। নাগালেণ্ডৰ মুখ্যমন্ত্ৰী (Nagaland CM) নেইফিউ ৰিঅ'ই (Neiphiu...\nউত্তৰ-পূবক দিয়ক পৃথক সময়সূচী; সংসদত দাবী সাংসদ প্ৰদ্যুৎ বৰদলৈৰ (Pradyut Bordoloi)\nলোকসভাত (Loksabha) ব্যক্তিগত সদস্য বিল(Private Member Bill) উত্থাপন সাংসদ (MP) গৰাকীৰ। শুকুৰবাৰে উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ (North East) বাবে লোকসভাত পৃথক সময়-সূচীৰ দাবী...