what is spinal muscular atrophy what causes this disease one injection cost rs 22 crores|Spinal Muscular Atrophy: এটা বেজীৰ দাম ২২কোটি টকা! পেশীৰ এই বিৰল ৰোগত শেহতীয়াকৈ আক্ৰান্ত দেশৰ দুটিকৈ শিশু, জানক সবিশেষ– News18 assam\nSpinal Muscular Atrophy: এটা বেজীৰ দাম ২২কোটি টকা! পেশীৰ এই বিৰল ৰোগত শেহতীয়াকৈ আক্ৰান্ত দেশৰ দুটিকৈ শিশু, জানক সবিশেষ\nৰাজহাড়ৰ পেশীৰ এট্ৰফী লক্ষণবোৰ ইয়াৰ ভিন্ন প্ৰকাৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে, যদিও ইয়াৰ লক্ষণসমূহৰ ভিতৰত আছে হাত আৰু ভৰি দুৰ্বল হোৱা; বহিবলৈ, খোজ কাঢ়িবলৈ আৰু আন যিকোনো চলাচলত অসুবিধা...\nআপুনি জানি আচৰিত হ'ব যে ৰাজহাড় মাংসপেশীৰ এট্ৰফী নামৰ এই বিৰল ৰোগবিধৰ চিকিৎসাৰ বাবে এটা বেজীৰ মূল্য প্ৰায় ২২ কোটি টকা। ইয়াৰ চিকিৎসা ইমানেই ব্যয়বহুল যে সাধাৰণ মানুহে কল্পনাও কৰিব নোৱাৰে। বিগত সময়ত মুম্বাইৰ টিৰা কামতৰ বাবে এই বেজী ক্ৰয় কৰিবলৈ ক্ৰাউড ফাণ্ডিঙৰ জৰিয়তে ধন সংগ্ৰহ কৰা হৈছিল। সম্প্ৰতি গুজৰাটৰ মচিসাগৰতো এনে এক ঘটনাৰ সন্ধান পোৱা গৈছে। এটি তিনিমহীয়া কণমানি ধনৰাজ আক্ৰান্ত হৈছেজ্ঞএই বিৰল ৰোগত। কিন্তু আপুনি এই ৰোগ সম্পৰ্কত কিমানদূৰ অৱগত, ইয়াৰ লক্ষণ আৰু উপলব্ধ চিকিৎসাৰ বিষয়ে জানেনে ?\nপ্ৰথমে জানি লওক কি এই ৰাজহাড়ৰ পেশীৰ এট্ৰফী ৰোগ ?\nএই ৰোগ হৈছে শিশুসকলৰ এক বিৰল ৰোগ। এই ৰোগে পেশী দুৰ্বল কৰাৰ লগতে পেশীৰ চলাতল কঠিন কৰি তোলে। এই ৰোগৰ বাবে শিশুৰ মস্তিষ্কৰ কোষ আৰু ৰাজহাড়ৰ শিৰাবোৰ অচল হৈ পৰিবলৈ লয়। ফলত শিশুটোৰ মস্তিষ্কই পেশীৰ চলাচল নিয়ন্ত্ৰণৰ সংকেত প্ৰেৰণ কৰিবলৈ বন্ধ কৰি দিয়ে। সময়ৰ লগে লগে এই ৰোগ অধিক আক্ৰমণাত্মক হ'বলৈ লয় | বৰ্তমানলৈ এই ৰোগৰ বাবে কিছু সীমিত চিকিৎসাহে উপলব্ধ।\nৰাজহাড়ৰ পেশীৰ এট্ৰফী (এছএমএ)ৰ লক্ষণসমূহ কি কি ?\nৰাজহাড়ৰ পেশীৰ এট্ৰফী লক্ষণবোৰ ইয়াৰ ভিন্ন প্ৰকাৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে, যদিও ইয়াৰ লক্ষণসমূহৰ ভিতৰত আছে হাত আৰু ভৰি দুৰ্বল হোৱা; বহিবলৈ, খোজ কাঢ়িবলৈ আৰু আন যিকোনো চলাচলত অসুবিধা; পেশীৰ চলাচল কৰাত অসুবিধা; হাড় আৰু গাঁঠিত অসুবিধা,বিশেষকৈ মেৰুদণ্ডত; খাদ্য গিলিবলৈ অসুবিধা; উশাহ লোৱাত অসুবিধা আদি।\nএই ৰোগৰ প্ৰকাৰসমূহ এনেধৰণৰ -\nএই বহু প্ৰকাৰৰ আছে যিবোৰ ভিন্ন বয়সত আৰম্ভ হয় । কিছুমান আছে যিয়ে ডাঙৰ সমস্যাৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে ।\nপ্ৰকাৰ ১ – ৬ মাহৰ কম বয়সৰ শিশুৰ ক্ষেত্ৰত এইটো সচৰাচৰ হয়। এই প্ৰকাৰত শিশুৰ ক্ষেত্ৰত কিছুমান অতি তীব্ৰ লক্ষণ দেখা যায় ।\nপ্ৰকাৰ ২ – ৭ ৰ পৰা ১৮ মাহৰ শিশুৰ ক্ষেত্ৰত এইটো সচৰাচৰ হয়। এইটো প্ৰকাৰ ১ৰ তুলনাত অলপ কম বিপদজনক।\nপ্ৰকাৰ ৩ – ১৮ মাহৰ অধিক বয়সৰ শিশুৱে ইয়াত ভুগিব পাৰে আৰু ই অতি তীব্ৰ লক্ষণ সৃষ্টি নকৰে ।\nপ্ৰকাৰ ৪ – ডাঙৰ হোৱা লোকসকলে এই প্ৰকাৰৰ ৰোগত ভোগে আৰু লক্ষণবোৰ অতি মৃদু।\nদৰাচলতে এই ৰোগৰ প্ৰকাৰ ১ত ভুগি থকা শিশুসকল পৰৱৰ্তী এবছৰলৈ জীয়াই থকাৰ আশা খুব কম বুলি ক'ব পাৰি । প্ৰকাৰ ২য়েও শিশুৰ জীৱনৰ প্ৰতি ভাবুকি আনে | কিন্তু প্ৰকাৰ ৩ আৰু ৪য়ে সাধাৰণতে মৃত্যুৰ কাৰণ হৈ নপৰে ।\nৰাজহাড়ৰ পেশীৰ এট্ৰফী নামৰ এই জটিল ৰোগ হোৱাৰ আঁৰৰ কাৰণ কি ?\nএই ৰোগ হৈছে এবিধ বংশগত ৰোগ আৰু তেওঁলোকে ইয়াক তেওঁলোকৰ পিতৃ-মাতৃৰ পৰা লাভ কৰে । যদি আপুনি সন্তানৰ পৰিকল্পনা কৰি আছে, তেন্তে আপুনি কিছুমান কথাত গুৰুত্ব প্ৰদান কৰিব লাগে যেনে -\nআপোনাৰ কোনো এগৰাকী সন্তানৰ এছএমএৰ লক্ষণ আছে নেকি ?\nআপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনো সদস্যৰ এনে লক্ষণ আছে নেকি ?\nআপোনাৰ সংগীৰ পৰিয়ালৰ কোনো সদস্য এনে ৰোগত আক্ৰান্ত নেকি ?\nলগতে গৰ্ভাৱস্থাৰ সময়ত আপুনি এছএমএ পৰীক্ষা কৰিবলৈ যাব পাৰে । গৰ্ভাৱস্থাৰ সময়ত বিশষকৈ দুটা মুখ্য পৰীক্ষা কৰিব পাৰি -\nকোৰিঅ'নিক ভিলাছ চেম্পিং (চিভিএছ), যি গৰ্ভধাৰণৰ ১১ ৰ পৰা ১৪ তম সপ্তাহত এই পৰীক্ষা কৰা হয়। আনটো এমনিওচেণ্টেচিছ, যি পৰীক্ষা গৰ্ভধাৰণৰ ১৫ ৰ পৰা ২০তম সপ্তাহত কৰা হয় । এতিয়ালৈকে উপলব্ধ তথ্যই সূচায় যে এনে পৰীক্ষাৰ ফলত গৰ্ভপাত হোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকে ।\nশিশুটি জন্মহোৱাৰ পাচতো কৰিব পাৰে পৰীক্ষা। যদি আপোনাৰ সন্তানৰ এছএমএৰ লক্ষণ থাকে, তেন্তে আপুনি জেনেটিক তেজ পৰীক্ষাৰ জৰিয়তে ইয়াক নিশ্চিত কৰিব পাৰে।\nইলেক্ট্ৰ'মিওগ্ৰাফী পৰীক্ষা – এই পৰীক্ষাত, পেশীবোৰে কেনেদৰে কাম কৰি আছে জানিবলৈ এটা সূক্ষ্ম বেজী সুমুৱাই দিয়া হয়।\nপেশী বায়োপ্সি – এই পৰীক্ষাত, পেশীৰ এটা সৰু অংশ আহৰণ কৰা হয় আৰু তাৰ পিছত সেইবোৰ পৰীক্ষা কৰা হয়।\nএই ৰোগবিধৰ চিকিৎসাগত দিশসমূহ -\nকিছু বছৰ পূৰ্বলৈ এই ৰোগৰ কোনো চিকিৎসাই নাছিল । কিন্তু বিগত কেইবছৰমান ধৰি চিকিৎসা বিজ্ঞানে এই বিৰল ৰোগবিধৰ চিকিৎসাৰ সন্ধান লাভ কৰিবলৈ সফল হৈছে ।\n২০১৬ চনত, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ খাদ্য আৰু ঔষধ প্ৰশাসনে ইয়াৰ চিকিৎসাৰ বাবে স্পিনৰাজা ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ অনুমতি দিছিল। স্পিনৰাজা হৈছে এবিধ ঔষধ, যিয়ে এই ৰোগৰ লক্ষণবোৰৰ প্ৰক্ৰিয়া লেহেম কৰে, ইয়াক বন্ধ কৰি অৱশেষত ইয়াক আৰোগ্য হোৱাত সহায় কৰে ।\nতাৰ পাচত ঔষধ নিৰ্মাণকাৰী কোম্পানী নোভাৰ্টিছ জিন থেৰাপিছে এই ৰোগৰ টাইপ১ প্ৰকাৰৰ বাবে এটা টীকা বিকশিত কৰে । এই টীকাটো হৈছে জোলগেনস্মা, যি জিন ৰিলেপচমেণ্ট থেৰাপীৰ ওপৰত আধাৰিত । ইংলেণ্ডৰ ৰাষ্ট্ৰীয় স্বাস্থ্য সেৱাই শেহতীয়াকৈ ইয়াক অনুমোদন জনাইছে । এই জোলগেনস্মা হৈছে পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ ব্যয়বহুল টীকা । ইয়াৰ মূল্য প্ৰায় ২ নিযুত ডলাৰ যি প্ৰায় ১৬ কোটি টকা ।\nFirst published: March 12, 2021, 15:42 IST\nCauses and TreatmentDiseaseHealth IssueSpinal Muscular Atrophyকাৰণ আৰু চিকিত্সাৰাজহাড় পেশীৰ এট্ৰফীৰোগস্বাস্থ্যৰ সমস্যা


অসমীয়া উপন্যাসৰ প্ৰস্তুতি পৰ্ব- এক সংক্ষিপ্ত আলোচনা\nউপন্যাস হ’ল বাস্তৱ ঘটনা আধাৰিত কলাত্মক গদ্য সাহিত্য। জীৱনৰ কাৰ্যাৱলী আৰু সময়ৰ যুগসাপেক্ষ পৰিৱৰ্তনক কলাত্মকভাৱে একোখন উপন্যাসৰ কাহিনীৰ পৰিসীমাই বহন কৰে। জাপানৰ লেডী মুৰাচাকি শ্বিকবুৱে একাদশ শতিকাত ৰচনা কৰা The Tale of Genji নামৰ উপন্যাসধৰ্মী ৰচনাখনকেই সাহিত্য সমালোচকসকলে প্ৰথম এই শ্ৰেণীৰ গ্ৰন্থ বুলি অভিহিত কৰিব খোজে। এই অনুসৰি একংবিশ শতিকাৰ আৰম্ভনিতে বিশ্ব সাহিত্যত উপন্যাসৰ বয়স এহেজাৰ বছৰ সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ বিপৰীতে ডেনিয়েল ডিফোৰ ‘ৰবিন্সন ত্ৰুছ’ৰ (১৭১৯ সৃষ্টিৰে ইংৰাজী উপন্যাস সাহিত্যৰ আৰম্ভনি আৰু বংকিমচন্দ্ৰৰ ‘দুৰ্গেশ নন্দিনী’ (১৮৫০ প্ৰকাশৰ লগে লগে বাঙালী সাহিত্যৰ লগতে ভাৰতীয় সাহিত্যত প্ৰকৃত উপন্যাস সৃষ্টিৰ এক নৱজাগৰণৰ সৃষ্টি হয়। বিশ্ব সাহিত্যৰ তুলনাত আমি ক’বলৈ দ্বিধাবোধ নকৰো যে অসমীয়া উপন্যাসে ইতিমধ্যে এশ বছৰহে অতিক্রম কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে। কিন্তু গৌৰৱৰ কথাটো হ’ল ইমান কম সময়ৰ ভিতৰতে অসমীয়া উপন্যাসৰ বিস্তাৰ আৰু উত্তৰণে সকলোৰে দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে। অসমীয়া উপন্যাসৰ ঐতিহ্যই আমাক এক গৌৰৱোজ্জ্বল অধ্যায় সম্বলিত গৰিমাময় অতীতক উপহাৰ দিছে আৰু সেই ঐতিহ্যৰ ভিত্তিত গড়ি উঠিছে সৃষ্টিৰ এক সুস্থ আৰু বলিষ্ঠ বাতাবৰণৰ বৰ্তমান। তদুপৰি আমি ভৱিষ্যতৰ প্ৰতিও আশাবাদী হ’ব পাৰিছোহঁক। অসমীয়া উপন্যাসৰ এই ক্রমবিকাশৰ ইতিহাসৰ এক আৰম্ভনি আছে। যাক ভিত্তি হিচাপে লৈয়ে আৰম্ভ হৈছে অসমীয়া উপন্যাসৰ বৰ্ণিল পৰিক্রমা।অসমীয়া উপন্যাসৰ প্ৰস্তুতি পৰ্ব :উপন্যাস আধুনিক যুগৰ সৃষ্টি আৰু ই সম্পূৰ্ণ বাস্তৱভিত্তিক সাহিত্য। ইয়াৰ আধাৰস্বৰূপ ঘাই উপজীৱ্যই হৈছে মানৱ জীৱন। মানৱ জীৱনৰ বিচিত্ৰ অভিব্যক্তি পৰিকপ্লিত ঘটনাৰ মাজেৰে নিয়াৰিকৈ স্বাভাৱিক গদ্য ৰীতিৰে উপন্যাসত উপস্থাপন কৰা হয়। উপন্যাস সাহিত্যৰ সৃষ্টি পাশ্চাত্যৰ নতুন সভ্যতা আৰু গণচেতনাৰ ফলশ্ৰুতি। মূলতঃ ই ইংৰাজ সমাজৰ গুণগত বিৱৰ্তনৰ দ্বাৰা সাধিত কাল আৰু ঘটনাৰ সামন্বয়িক সৃষ্টি। ইংৰাজী উপন্যাসৰ আৰ্হিত ঊনৈশ শতিকাত ভাৰতীয় উপন্যাসৰ জন্ম হয় বুলি বহুতে ক’ব খুজিলেও পূৰ্বৰে পৰা প্ৰচলিত ভাৰতীয় আখ্যান পৰম্পৰাৰ অৱদানক নুই কৰিব নোৱাৰি। বংগদেশত প্ৰথম আৰম্ভ হোৱা ভাৰতীয় উপন্যাসৰ বীজ অসমীয়া সাহিত্যত ঊনবিংশ শতিকাৰ প্ৰথম ভাগত অংকুৰিত হয়। এইক্ষেত্ৰত মিছনেৰীসকলৰ ভূমিকা অনস্বীকাৰ্য। উপৰ্যুপৰি মানৰ আক্রমণে জুৰুলা কৰি যোৱা অসম মুলুকত ১৮৩৬ চনৰ পৰা বঙালী বিষয়াৰ ষড়যন্ত্ৰত অসমত বাংলা ভাষাৰ প্ৰচলন আছিল অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যৰ বাবে চৰম দুৰৱস্থাৰ বিষয়। এনে প্ৰেক্ষাপটত এটা আমেৰিকান বেষ্টি মিছনেৰী দল অসমত খ্ৰীষ্টান ধৰ্ম প্ৰচাৰৰ উদ্দেশ্যে আহি উপস্থিত হয়। মিছনেৰী দলৰ ড০ নাথান ব্ৰাউন, ড০ মাইলছ ব্ৰনছন, ও. টি. কট্টৰ, এ. এইচ. ডেনফৰ্ফাথ, এম. এছ. হুইটিং প্ৰভৃতিৰ অসম আগমন বিপদাপন্ন অসমীয়া জাতিৰ বাবে আছিল পৰম সৌভাগ্যৰ কথা। এওঁলোকৰ পৌৰোহিত্যত আৰম্ভ হৈছিল অসমীয়া সাহিত্যৰ পুনঃনিমৰ্াণ আৰু পুনৰ গঠনৰ কাল। প্ৰথম অসমীয়া উপন্যাস হিচাপে আমি ‘ভানুমতী’ক আৰু প্ৰথম অসমীয়া সামাজিক উপন্যাস হিচাপে আমি ‘মিৰি জীয়ৰী’ক অভিহিত কৰো। কিন্তু ‘ভানুমতী’ বা ‘মিৰি জীয়ৰী’ৰ ৰচনাৰ আগৰ কালছোৱালৈ যদি আমি লক্ষ্য কৰো তেন্তে সেই কালছোৱাত উপন্যাসৰ ইতিহাস শূন্য বুলি ক’ব নোৱাৰি। এই কালছোৱাক উপন্যাস সাহিত্যৰ উদ্যোগ পৰ্ব বুলি ক’লে ভুল নহ’ব। মোটামুটিভাৱে ‘অৰুণোদই’ৰ আবিৰ্ভাৱৰ পৰা ‘জোনাকী’ৰ আবিৰ্ভাৱলৈকে এই কালছোৱাক আমি অসমীয়া উপন্যাসৰ উদ্যোগ পৰ্ব বুলিব পাৰো। ধৰ্ম প্ৰচাৰৰ উদ্দেশ্যে ৰচিত কিছুমান উপন্যাসধৰ্মী ৰচনাৰ মাধ্যমেৰে শুভাৰম্ভ হৈছিল অসমীয়া উপন্যাসৰ প্ৰস্তুতি পৰ্ব। বেছি মেছনেৰীসকলৰ প্ৰচেষ্টাত ১৮৪৩ চনৰ ১৫ নৱেম্বৰ তাৰিখৰ পৰা শিৱসাগৰত প্ৰেছ স্থাপিত হয়। ১৮৪৬ খ্ৰীষ্টাব্দৰ জানুৱাৰী মাহৰ পৰা তেওঁলোকে এই প্ৰেছৰ পৰা ‘অৰুণোদই’ নামৰ প্ৰথম অসমীয়া মাহেকীয়া কাকতখনৰ প্ৰকাশৰ ব্যৱস্থা কৰে। আধুনিক অসমীয়া কবিতা, গপ্ল, নাটক, প্ৰবন্ধ, আলোচনা আদিৰ উন্মেষ ঘটোৱাৰ লগতে অৰুণোদই কাকতে অসমীয়া উপন্যাসৰ বীজ ৰোপন কৰিছিল। পোন প্ৰথমে অনুদিত উপন্যাসধৰ্মী ৰচনাৰ মাধ্যমেৰে অসমীয়া উপন্যাসৰ প্ৰস্তুতি পৰ্ব আৰম্ভ হয়। এইক্ষেত্ৰত প্ৰথমেই নাম ল’ব লাগিব অৰুণোদইৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সম্পাদক নাথান ব্ৰাউনে ‘জাত্ৰিকৰ জাত্ৰা’ নামেৰে কৰা John Banion ৰ The Piligrim’s Progress ৰ অনুবাদ।৮৫০-৫১ চনৰ সময়ছোৱাত অৰুণোদইৰ পাতত খণ্ড খণ্ডকৈ অনুদিত হোৱা গ্ৰন্থখন পৰৱৰ্তী সময়ত কিতাপ আকাৰে প্ৰকাশিত হয়। The Piligrim’s Progress ত জন বানিয়নে পাপভাৰক্লিষ্ট মানুহ কেনেকৈ মুক্তিপথৰ (Path of Salvation) পথিক হয় আৰু শেষত ভগৱৎ দৰ্শন লাভৰ দ্বাৰা জীৱন ধন্য কৰিব পাৰে তাক ৰূপকৰ মাধ্যমেৰে বৰ্ণনা কৰিছে। নাথান ব্ৰাউনে ৰূপকাত্মক কাহিনীটো কথিত গদ্যত অনুবাদ কৰি দীৰ্ঘাতয়ন গদ্য কাহিনীৰ বা উপন্যাসৰ পথৰ সম্ভেদ দি যায়। অৱশ্যে ‘জাত্ৰিকৰ জাত্ৰা’ত যি গদ্য প্ৰয়োগ কৰা হৈছে সি পৰিমাৰ্জিত কলাত্মক গদ্য নহয় আৰু কিছু পৰিমাণে ইংৰাজী বাক্য ৰীতাশ্ৰয়ী। তদুপৰি কাহিনী সুদৃঢ় বা সুসংবদ্ধ নহয়। এনেবোৰ কাৰণবশতঃ আমি ‘যাত্ৰিকৰ যাত্ৰা’ক এখন সম্পূৰ্ণ উপন্যাস বুলি অভিহিত কৰিব নোৱাৰো।১৮৭৭ চনত এ. কে. গাৰ্ণি চাহাবৰ প্ৰথম অসমীয়া মৌলিক উপন্যাস ‘কামিনীকান্ত’ প্ৰকাশিত হয়। ইয়াৰ মূল উদ্দেশ্য কাহিনীৰ ছলেৰে খ্ৰীষ্টান ধৰ্ম প্ৰচাৰ কৰা আছিল যদিও ‘কামিনীকান্ত’ই অসমীয়া উপন্যাসৰ ভেটিটো নিৰ্মাণ কৰাত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অৰিহণা আগবঢ়ায়। ‘কামিনীকান্ত’ৰ কাহিনীটোৰ চমু বিৱৰণ এনেধৰণৰ কলিকতাৰ কাষৰ গৌৰীপুৰ গাঁৱৰ ৰামজয় বন্দোপাধ্যায়ৰ দুজনী ছোৱালী আৰু এটি ল’ৰা আছিল। ডাঙৰজনী ছোৱালীৰ নাম সৰলা, ল’ৰাটোৰ নাম অম্বিকাচৰণ (বি. এ. পাছ)। সৰলা গাভৰু আৰু বিবাহিতা। ওচৰৰ প্ৰতাপপুৰ গাঁৱৰ ৰামচন্দ্ৰ চট্টোপাধ্যায়ৰ শিক্ষিত পুত্ৰ কামিনীকান্তলৈ সৰলাক বিয়া দিয়া হৈছিল। কামিনীকান্তই খ্ৰীষ্ট ধৰ্মৰ সত্যতা উপলব্ধি কৰি পিতাক আৰু শহুৰেকৰ অনুমতি অবিহনে সেই ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰে। পিতাক ৰামচন্দ্ৰই তাক পুনৰ হিন্দু ধৰ্মলৈ ঘূৰাই অনাৰ প্ৰচেষ্টা কৰিছিল যদিও ব্যৰ্থ হয় আৰু পুতেকৰ লগত সকলো সম্বন্ধ ছেদ কৰে। শহুৰেক ৰামজয়েও চেষ্টা কৰিছিল যদিও তেওঁৱো ব্যৰ্থ হয়। কামিনীকান্তৰ সৈতে বিচ্ছেদৰ যন্ত্ৰণাত সৰলা চকুপানীৰে বাট নেদেখা হ’ল। সৰলাৰ দুখৰ বিষয়ে কামিনীকান্তৰ এজন বন্ধুৱে তেওঁক অৱগত কৰে আৰু তেতিয়া কামিনীকান্তই চিঠিৰ মাধ্যমেৰে সৰলাক খ্ৰীষ্ট ধৰ্মৰ বিষয়ে বুজায়। অৱশেষত সৰলাইও মান্তি হয় আৰু স্বামীৰ পথ অনুসৰণ কৰি খ্ৰীষ্ট ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰে।২ সৰ্বমুঠ পোন্ধৰটা অধ্যায়েৰে সমৃদ্ধ কাহিনীটোত সপ্তম অধ্যায়লৈ কাহিনীৰ গতি কিছু স্বাভাৱিক। বাকী আঠোটা অধ্যায় কেৱল চিঠিৰ আদান-প্ৰদান আৰু খ্ৰীষ্ট ধৰ্ম সম্পৰ্কীয় আলোচনা। ‘কামিনীকান্ত’ পত্ৰোপন্যাস বুলি অভিহিত কৰিব নোৱাৰি যদিও আঠটা অধ্যায়ত পত্ৰৰ যি উপস্থিতি দেখা যায় তাৰ পৰা ‘কামিনীকান্ত’ অসমীয়া পত্ৰোপন্যাসৰ প্ৰথম নিদৰ্শন বুলি অভিহিত কৰিব পাৰি। প্ৰচাৰক মনোবৃত্তিয়ে ‘কামিনীকান্ত’ৰ ৰচনাৰীতি নিৰস কৰি তুলিছে। চৰিত্ৰৰ বিকাশ, ঘটনাৰ পৰিৱৰ্তন ইত্যাদিৰ অনুপস্থিতি পৰিলক্ষিত হয়। এ. কে. গাৰ্ণিৰ প্ৰেৰণাৰে উদ্বুদ্ধ হৈ তেওঁৰ পত্নী মেৰী এফ. লৰেন্সে বাংলা উপন্যাসধৰ্মী ৰচনা ‘ফুলমনি আৰু কৰুণাৰ বিৱৰণ’ পুথিখন ‘ফুলমণি আৰু কৰুণা’ নাম দি অসমীয়ালৈ অনুবাদ কৰে আৰু ১৮৭৭ চনত ইয়াক ছপা ৰূপত প্ৰকাশ কৰে। পুথিখনত খ্ৰীষ্টান ধৰ্মৰ মহত্ব দেখুৱাই বৈবাহিক সম্বন্ধৰ ওপৰত ইয়াৰ প্ৰভাৱ, স্বামীৰ প্ৰতি পত্নীৰ ব্যৱহাৰ আৰু কৰ্তব্য, শিশুৰ নৈতিক শিক্ষাৰ গুৰুত্ব, দৰিদ্ৰ আৰু ৰোগগ্ৰস্ত লোকৰ প্ৰতি সহানুভূতিশীল হোৱাৰ আৱশ্যকতাৰ সম্বন্ধে দাঙি ধৰিছে। কাহিনীটোত স্ত্ৰী চৰিত্ৰৰ প্ৰাধান্য দেখা যায়। পুৰুষ চৰিত্ৰ প্ৰসংগক্রমেহে অৱতাৰণা কৰা হৈছে। ফুলমণি আৰু কৰুণা চৰিত্ৰ দুটা প্ৰধান চৰিত্ৰৰূপে অংকন কৰিছে। ফুলমণি দেশীয় খ্ৰীষ্টিয় মহিলা। তাইৰ সংসাৰৰ আদৰ্শ খ্ৰীষ্টান পৰিবাৰ হিচাপে প্ৰদৰ্শন কৰা হৈছে। ফুলমণিৰ ডাঙৰ জী সুন্দৰীয়ে স্কুল পঢ়া সাং কৰি চহৰৰ ইউৰোপীয় ভদ্ৰলোকৰ ঘৰত আয়াৰ চাকৰি কৰিছিল। প্ৰতিবেশী মাতাল যুৱক মধুৱে সুন্দৰীক বিয়া কৰাব খোজে। কিন্তু এই প্ৰস্তাৱ ফুলমণিয়ে নাকচ কৰিছিল। চহৰত থাকি সুন্দৰীয়ে নিজৰ আত্মমৰ্যাদা সম্বন্ধে সচেতন হয় আৰু নিজস্ব অভিৰুচি মতে চন্দ্ৰকান্ত নামৰ চৰিত্ৰৱান যুৱক এজনৰ লগত বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। মধুৱে সুন্দৰীৰ সমবয়সীয়া ৰাণীৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয় যদিও দুৰ্ভাগ্যবশতঃ কলেৰা ৰোগত আক্রান্ত হৈ মধুৰ মৃত্যু হয়। মধুৰ মৃত্যুৰ পিচত ৰাণীৰ এজনী কন্যা সন্তান জন্ম হয় আৰু তাই বহুত কষ্টৰে জীৱন অতিবাহিত কৰিছিল। এনে পৰিস্থিতিত অৱশেষত এজন মিছনেৰী চাহাবৰ যত্নত নবীন নামৰ এজন যুৱকৰ সৈতে তাইৰ পুনৰ বিবাহ হয় আৰু পৰৱৰ্তী সময়ছোৱাত তাই সুখেৰে জীৱন নিৰ্বাহ কৰে। ৩কৰুণাৰ চৰিত্ৰটো অতি স্পষ্ট ৰূপত লেখিকাই অংকন কৰিছে। কৰুণাৰ চৰিত্ৰৰ গতিশীলতা আৰু পৰিণতি কাহিনীটোত বৰ্ণিত হৈছে। ফুলমণিৰ পৰিচ্ছন্নতা, কৰ্মশীলতা আৰু নৈতিকতাৰ বিপৰীতে কৰুণাক প্ৰদৰ্শন কৰিছে অলস, কৰ্তব্যবিমুখ আৰু কলহপ্ৰিয় নাৰী হিচাপে। স্ত্ৰী চৰিত্ৰপ্ৰধান কাহিনীটোত খ্ৰীষ্ট ধৰ্মৰ শ্ৰেষ্ঠতা প্ৰতিপন্ন কৰাৰ প্ৰয়াস আছে যদিও উৎকট প্ৰচাৰধৰ্মিতাৰ পৰা কাহিনীটো মুক্ত। কিন্তু সন্নিবিষ্ট কাহিনীকেইটাৰ পাৰস্পৰিক সম্পৰ্ক শিথিল।১৮৭৭ চনত এম. ই. লেছলীয়ে কৰা বাংলা ‘এলোকেশী বেশ্যাৰ কথা’ৰ অনুবাদ প্ৰকাশিত হয়। ইয়াত এলোকেশী নামৰ এজনী কুমলীয়া কালতে বিধৱা হোৱা যুৱতীৰ জীৱনৰ বিচিত্ৰ অভিজ্ঞতা প্ৰলোভনত পৰি পদস্খলন, ৰক্ষিতা আৰু পিচত বেশ্যাৰূপে জীৱন যাপন আৰু সৰ্বশেষত উদাৰ খ্ৰীষ্ট ধৰ্মত আশ্ৰয় লৈ পবিত্ৰ জীৱন পথলৈ প্ৰত্যাৱৰ্তনৰ কাহিনী সন্নিবিষ্ট হৈছে। উপন্যাসৰ বাস্তৱতা ইয়াত আছে কিন্তু কাহিনী ৰচনাৰ নতুনত্ব, বৈচিত্ৰ্য আৰু ঘটনা পৰম্পৰাৰ সজীৱ চিত্ৰণ অনুপস্থিত। তদুপৰি মিছনেৰীসকলে বাঁৰীৰ মিত্ৰ, যোচেফৰ বিৱৰণ আদি কেইখনমান উপন্যাসৰ ঠাঁচত পুথি লিখিছিল। মূলতঃ খ্ৰীষ্ট ধৰ্মৰ প্ৰচাৰৰ উদ্দেশ্যে ৰচিত এনেধৰণৰ প্ৰচাৰধৰ্মী কাহিনীসমূহে অসমীয়া উপন্যাসৰ ভেটি স্থাপনত যথেষ্ট সহায় কৰিছিল।অসমীয়া উপন্যাসৰ প্ৰস্তুতি পৰ্বত অসমীয়া লেখকৰ অৱদান :মিছনেৰীসকলৰ সমান্তৰালভাৱে ইংৰাজী শিক্ষাৰে শিক্ষিত কেইজনমান অসমীয়া সাহিত্যিকেও অসমীয়া উপন্যাসৰ প্ৰস্তুতি পৰ্বত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অৰিহণা আগবঢ়াই থৈ গৈছে। ইয়াৰ ভিতৰত হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ ‘বাহিৰে ৰংচং ভিতৰে কোৱাভাতুৰি’ (১৮৭৬, পদ্মাৱতী দেৱী ফুকননীৰ ‘সুধৰ্মাৰ উপাখ্যান’ (১৮৮৪ আৰু কৰুণাভিৰাম বৰুৱাৰ ‘প্ৰমীলা’ (১৮৮৫ অন্যতম। ব্যংগাত্মক চৰিত্ৰ ‘বাহিৰে ৰংচং ভিতৰে কোৱাভাতুৰি’ উপন্যাসধৰ্মী ৰচনাখনত কাহিনী, চৰিত্ৰ, সংলাপ, পৰিবেশ আৰু সংস্কাৰধৰ্মী আদৰ্শ আছে। ইয়াৰ কাহিনীটো লোকজীৱনৰ আধাৰত ৰচিত যদিও উপস্থাপন ৰীতি সম্পূৰ্ণ ব্যংগাত্মক হোৱাৰ কাৰণে ইয়াক প্ৰকৃত উপন্যাস বুলি অভিহিত কৰিব নোৱাৰি। অন্যথা তীব্ৰ ব্যংগাত্মক ঠাঁচ নথকা হ’লে ‘কোৱাভাতুৰী’খনে প্ৰথম অসমীয়া মৌলিক উপন্যাসৰ গৌৰৱ অৰ্জন কৰিব পাৰিলেহেঁতেন। ইয়াত প্ৰাচ্য-পাশ্চাত্যৰ দোমোজাত অসমৰ সত্ৰীয়া সংস্কৃতিৰ অৱক্ষয় আৰু অসমীয়া মানুহৰ বিচিত্ৰ মানসিকতা প্ৰতিফলিত হৈছে। ‘কোৱাভাতুৰী’ৰ গদ্য অসমীয়া গদ্য সাহিত্য বিকাশত এক বিশেষ পদক্ষেপ বুলি ক’ব পাৰি। ১৮৮৪ চনত পদ্মাৱতী দেৱী ফুকননীৰ ‘সুধৰ্মাৰ উপাখ্যান’ প্ৰকাশ হয়। ৪২ পৃষ্ঠাৰ এই পুস্তিকাখনত মানুহৰ কৰ্মফল সম্পৰ্কে বৰ্ণনা কৰা হৈছে। ‘সুধৰ্মাৰ উপাখ্যান’ত অলৌকিকতা নাই যদিও প্ৰাচীন আখ্যানৰ ৰীতি অনুসৰণ কৰা হৈছে। মুনি, মুনিকন্যা, আশ্ৰম, ব্যাধ আদি চৰিত্ৰৰ সমাবেশে কাহিনীটো প্ৰাচীন আখ্যানৰ পৰ্যায়লৈ লৈ গৈছে। সি যি কি নহওঁক অসমীয়া উপন্যাসৰ প্ৰস্তুতি পৰ্বত কাহিনীটোৰ গুৰুত্ব যথেষ্ট পৰিমাণে আছে। ‘আসাম বন্ধু’ৰ প্ৰথম ভাগৰ সপ্তম আৰু অষ্টম সংখ্যাত কৰুণাভিৰাম বৰুৱাই লিখা ‘প্ৰমীলা’ নামৰ এখন উপন্যাস ধাৰাবাহিক হিচাপে প্ৰকাশ হৈছিল। কিন্তু কেৱল দুটা সংখ্যা প্ৰকাশ পোৱা অসম্পূৰ্ণ উপন্যাসখনৰ আৰম্ভনি আকৰ্ষণীয়, প্ৰকাশভংগী সৰল আৰু গদ্যৰীতি পূৰ্বৰবোৰৰ তুলনাত যথেষ্ট উন্নত আছিল। উল্লেখযোগ্য যে, অসমীয়া সাহিত্যত ‘উপন্যাস’ শব্দটো ‘আসাম বন্ধু’ আলোচনীৰ ‘প্ৰমীলা’ৰ প্ৰসংগতে প্ৰথম প্ৰয়োগ কৰা হৈছিল।এনেদৰেই অসমীয়া উপন্যাসৰ প্ৰস্তুতি পৰ্ব আৰম্ভ হৈছিল। পৰৱৰ্তী সময়ছোৱাত ইংৰাজী শিক্ষাৰ বিস্তৃতি কলিকতাৰ প্ৰবাসী অসমীয়া ছাত্ৰসকলৰ অক্লান্ত পৰিশ্ৰম, অসমীয়া ভাষা উন্নতি সাধিনী সভা স্থাপন, ১৮৮৯ চনত ‘জোনাকী’ৰ প্ৰকাশ ইত্যাদি ইতিবাচক ঘটনাসমূহে অসমীয়া ভাষা সাহিত্যৰ লগতে উপন্যাসৰ ক্ষেত্ৰতো এক নৱজাগৰণৰ সৃষ্টি কৰিছিল। আমি সকলো অৱগত১৮৮৯ চনত ‘জোনাকী’ আৰু ১৮৯০ চনত ‘বিজুলী’ৰ প্ৰকাশে অসমীয়া সাহিত্যলৈ এক আমূল পৰিৱৰ্তন আনিছিল। কাহিনী, পটভূমি, চৰিত্ৰ, পৰিবেশ, ৰস, উৎকণ্ঠা, আদৰ্শ আৰু ৰচনাৰীতিৰ দিশৰ পৰা ১৮৯১ চনত ‘বিজুলী’ কাকতত প্ৰকাশিত পদ্মনাথ গোহাঞি বৰুৱাৰ ‘ভানুমতী’ক প্ৰথম অসমীয়া মৌলিক উপন্যাস হিচাপে স্বীকৃতি দিয়া হৈছে। ভানুমতীৰ প্ৰকাশৰ কেইদিনমানৰ পিচতে ‘জোনাকী’ত বেজবৰুৱাৰ ‘পদুমকুঁৱৰী’ প্ৰকাশিত হয়। ১৮৯২ চনত গোহাঞি বৰুৱাৰ ‘লাহৰী’ প্ৰকাশিত হয়। ‘লাহৰী’ গ্ৰন্থাকাৰে প্ৰকাশ পোৱা প্ৰথমখন উপন্যাস। বেজবৰুৱা আৰু গোহাঞি বৰুৱাৰ প্ৰচেষ্টাত শুভাৰম্ভ হোৱা অসমীয়া উপন্যাসৰ ধাৰাটো ৰজনীকান্ত বৰদলৈৰ হাতত এক শক্তিশালী ৰূপ লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। উপন্যাস সম্ৰাট ৰজনীকান্ত বৰদলৈৰ বিশেষত্ব এইয়ে যে ১৯০০ চনত চিগমণ্ড ফ্ৰয়েডৰ বিশ বছৰৰ গৱেষণাৰ ফল The Interpretation of Dreams প্ৰকাশ পাইছিল, তাৰ ছবছৰৰ আগতে সেই সপোনৰ কলাত্মক ব্যৱহাৰেৰে তেওঁৰ প্ৰথম উপন্যাস ‘মিৰি জীয়ৰী’ (১৮৯৪ য়ে অসমীয়া উপন্যাসত নতুন চিন্তাৰ উন্মেষ ঘটাইছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত শৰৎ চন্দ্ৰ গোস্বামী, দৈৱচন্দ্ৰ তালুকদাৰ, দণ্ডীনাথ কলিতা, চন্দ্ৰপ্ৰভা শইকীয়ানী আদিয়ে উপন্যাস ৰচনাৰ ক্ষেত্ৰখনত মনোনিৱেশ কৰিছিল। বিশ্বযুদ্ধৰ পিচত ১৯৪৪ চনত বীণা বৰুৱা (বিৰিঞ্চি কুমাৰ বৰুৱা)ৰ অমৰ সৃষ্টি ‘জীৱনৰ বাটত’ উপন্যাসে অসমীয়া উপন্যাসত এক ইতিবাচক পৰিৱৰ্তনৰ সূচনা কৰে। মুঠৰ ওপৰত এক দীৰ্ঘ সময়ৰ বিৱৰ্তন আৰু ক্রমবিকাশৰ মাধ্যমেৰে অসমীয়া উপন্যাসে সাম্প্ৰতিক প্ৰেক্ষাপটত উপনীত হৈছে। সাম্প্ৰতিক সময়ত অসমীয়া সাহিত্যৰ আটাইতকৈ শক্তিশালী ধাৰা বুলিলে আমি উপন্যাস সাহিত্যক বুজো। অসমীয়া উপন্যাস সাহিত্যৰ সাম্প্ৰতিক এই শক্তিশালী স্থিতি নিৰ্মাণৰ অন্তৰালত অন্তৰ্নিহিত হৈ আছে এই দীৰ্ঘ সময়ৰ ক্রমবিৱৰ্তনৰ ইতিহাস। এইক্ষেত্ৰত অসমীয়া উপন্যাসৰ প্ৰস্তুতি পৰ্ব ১৮৫০-১৮৯১ ৰ ভূমিকাক আমি অস্বীকাৰ কৰিব নোৱাৰো।\n১।ড০ প্ৰদীপ কুমাৰ বৰুৱাঃসাহিত্য সন্দৰ্শন, পৃষ্ঠা : ১৬\n২।সত্যেন্দ্ৰনাথ শৰ্মাঃঅসমীয়া উপন্যাসৰ ভূমিকা, পৃষ্ঠা : ২৪\n৩।উল্লিখিতঃপৃষ্ঠা : ২৫-২৬\n১।ঠাকুৰ, নগেন (সম্পাঃ)ঃএশ বছৰৰ অসমীয়া উপন্যাস, জ্যোতি প্ৰকাশ, দ্বিতীয় প্ৰকাশ, ২০১২\n২।বৰুৱা, প্ৰদীপ কুমাৰঃসাহিত্য সন্দৰ্শন, বনলতা, প্ৰথম প্ৰকাশ, ২০০৯\n৩। শৰ্মা, সত্যেন্দ্ৰনাথঃঅসমীয়া সাহিত্যৰ সমীক্ষাত্মক ইতিবৃত্ত, সৌমাৰ প্ৰকাশ,০১৩অসমীয়া উপন্যাসৰ ভূমিকা, সৌমাৰ প্ৰকাশ, দ্বিতীয় প্ৰকাশ, ২০১০


ডাক্তৰৰ ফীজঃ এটি ব্যক্তিগত অনুভৱ(-টুৱাৰাম দত্ত) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nডাক্তৰৰ চেম্বাৰৰ পৰা ৰোগী আৰু আত্মীয় ওলাই আহিছে। চকুৱে-মুখে অসন্তুষ্টিৰ চাপ স্পষ্ট। মাত্র সাধাৰণ এটা ৰিপোৰ্ট চাই দিছে। বিশেষ একো মন্তব্যও কৰা নাই। সময়ো বেছি নাই লোৱা। কিন্তু সেই সামান্য কামটোৰ বাবদ ফীজ ল’লে নগদ তিনিশ টকা।\n– আৰে এওঁলোক ডাক্তৰ নে ডকাইত? ৰোগী আৰু আত্মীয়ৰ কঠোৰ অভিযোগ।\nএই ধৰণৰ পৰিবেশ বা দৃশ্য আজিকালি সহজলভ্য। আপাত দৃষ্টিত ৰোগীৰ অভিযোগ হয়তো সত্য। মাত্র দহ মিণিট সময়ৰ কাম এটাৰ বাবদ তিনিশ টকা বিচাৰাটো কিমান দূৰ যুক্তিসঙ্গত? এজনে দিনৰ দিন টো হাড়ভঙা পৰিশ্ৰম কৰিও দৈনিক হাজিৰা তিনিশ টকা নাপায়। এজন ৰিক্সাচালক,এজন পাণ-দোকানী,নাপিত, বনুৱা আদিয়ে দৈনিক হাজিৰা কেই টকা পায়? তেনেস্থলত দহ মিণিট সময়ৰ বাবদ তিনিশ টকা! এওঁলোক ডাক্তৰ নহয়, নিশ্চিত ভাবে ডকাইত।\nএয়া সাধাৰণ মানুহৰ মাজত প্রচলিত কিছুমান পাৰ্শ্ব-প্রতিক্রিয়া। আপাত দৃষ্টিত এই ধৰণৰ প্রতিক্রিয়া শুদ্ধ যেন লাগিলেও ইয়াক সুস্থ চিন্তাৰ পৰিচায়ক বুলি কব পৰা নাযায়। হয়তো এনে কিছুমান ভ্রান্ত-ধাৰণাৰ বাবেই অসমত সততে ৰোগী-চিকিৎসকৰ হতাহতিৰ ঘটনা প্রায়ে ঘটে।\nপ্রথম কথা ডাক্তৰ এজনে কাকো দাৱী কৰি বা দূৰ্বলতাৰ সুযোগ লৈ তিনিশ টকা ফীজ লোৱা নাই। তেখেতে ছেম্বাৰত বহিছে আৰু ৰোগীয়ে আগতীয়া এপইণ্টমেণ্ট লৈ দেখুৱাইছে। আমি সকলোৱেই মানুহ। আমাৰ নিজৰ দোষৰ টোপোলাটো পিছ ফালে লৈ আৰু আনৰবোৰ সন্মুখত থৈ তাৰ ওপৰত বিভিন্ন মন্তব্য আগবঢ়াও। আনহাতে ডাক্তৰ সকলো প্রথমে মানুহহে, পিছত হে তেওঁলোক ডাক্তৰ। তেওঁলোকৰ নিজৰ সাংসাৰিক, সামাজিক বা ব্যক্তিগত সা-সুবিধা থাকে। ইয়াক আমি অন্য ধৰণে লব নালাগে। CPA বা Consumer Protection Act ৰ অধীনত চিকিৎসক সকল ব্যৱসায়ী আৰু ৰোগীসকল গ্রাহক হিচাপে গণ্য হয়। গতিকে, আজিকালিৰ দিনত চিকিৎসক সকলে আৱেগিক হৈ কোনো ৰোগৰ চিকিৎসা কৰিব নোৱাৰে। আজিকালি Evidence based medicine ৰ যুগত আৱেগিকতাৰ স্থান নাই। আধুনিক চিকিৎসা শাস্ত্র যিমানেই আগবাঢ়ি গৈছে, সিমানেই চিকিৎসা পদ্ধতি অধিক খৰচী হৈছে। তাতে পুঁজিবাদী সকলো চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ ব্যৱসায়ত নমাৰ পিছত চিকিৎসাক এক সেৱা খণ্ডৰ উদ্যোগৰ পৰ্যায়লৈ লৈ যোৱা হৈছে বুলিলেও ভুল কোৱা নহব। তেনেক্ষেত্রত কোনো বৃত্তিধাৰী লোকৰ পৰামৰ্শ বা ফীজ বা মাচুলৰ কোনো দৰ বা Rate থাকিব নোৱাৰে। পেছাদাৰী লোকৰ গুণমত্তা, সেৱাৰ মান আদিৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি তেখেতৰ মাচুল ধাৰ্য্য কৰিব পাৰে।\nএতিয়া কথা হ’ল ডকাইত নো কোন সকল? আমাৰ দেশত যিকোনো চৰকাৰী কাৰ্য্যালয় এটালৈ যাওঁক। নূন্যতম এহাজাৰ টকা নিদিলে বিভাগীয় সহকাৰীয়ে মূৰ তুলি নাচায় আৰু আপোনাৰ কাগজ পত্র ফাইলত উঠিব নোৱাৰে। এহাজাৰ টকা দিয়াৰ পিছত ফাইল টো অনা-নিয়া কৰিবৰ বাবে বা তামোল খাবৰ বাবে পিয়ন জনক এশ টকা দিব লাগে। এখন তামোলৰ দাম যদি এশ টকা হয় তেনে এইবোৰ মানুহ কি ডকাইত নহয় নেকি? নিজৰ প্রাপ্য বকেয়া ধন কেইটা পাবলৈ কাক কিমান দিব লাগে,আঁচনিৰ কিমান শতাংশ ক’ত কেনেকৈ খৰচ হয় সেয়া সকলোৱে জনা Open secret. যি সকলে নিজৰ প্রাপ্যৰ বাদেও ওপৰোৱাকৈ বিচাৰে, সেইসকলেই ডকাইত।\nকিন্তু বৃত্তিধাৰী লোক এজনে নিজৰ সাধনালদ্ধ জ্ঞানৰ দ্বাৰা উপভোক্তাক পৰামৰ্শ দিবৰ সময়ত লোৱা মাচুল কোনো কাৰণতেই ডকাইতিৰ লগত তুলনা হব নোৱাৰে।\n০১ / ০৩/ ২০১৪\n← প্ৰেচক্ৰিপচন ভাঙনি (-বিকাশ দাস)\nএটি উপকাৰী আৰু প্ৰয়োজনীয় শাৰীৰিক অনুশীলন (-দেৱব্ৰত গগৈ) →


HomeAssam HistoryAhom Kingdom - Rudra Singha - ৰুদ্ৰ সিংহ\nAssam Job Hub October 07, 2020\nৰুদ্ৰ সিংহ (Rudra Singha ): (1696-1714)\n-> ৰুদ্ৰ সিংহই গদাধৰ সিংহৰ দিনত নামৰূপত (Namrup) বন্দী কৰি ৰখা সত্ৰাধিকাৰ সমূহক মোকলাই আনে ।\n-> ৰুদ্ৰ সিংহই আদেশ দিছিল যে - ব্ৰাহ্মণ গোসাই সকলৰ মুখ্য কাৰ্যালয় মাজুলীত (Majuli) থাকিব ।\n-> তেঁও ব্ৰাহ্মণ সত্ৰাধিকাৰ আউনীআটি গোসাইক (Auniati Gosain) নিজৰ ধৰ্মগুৰু হিচাপে লৈছিল ।\n-> তেঁও এটা নিয়ম কৰছিল যে ব্ৰাহ্মণ (Brahmin) সকলক কোনো শুদ্ৰ (Sudra) বা মহন্ত (Mahanta)ই শৰণ দিব নোৱাৰিব ।\n-> ৰুদ্ৰ দিংহই বৈৰাগী (Bairagi) বুলি এটা নতুন খেল (Khel) জন্ম দিয়ে । তেঁওলোকৰ কাম আছিল বিভিন্ন দেশ ঘুৰি সেইবোৰৰ সমাজিক (Social) আৰু সাংস্কৃতিক (Cultural) দিশৰ বৰ্নণা ৰজাৰ আগত দাঙি ধৰা ।\n-> আহোমৰ ৰাজত্ব কালত ৰুদ্ৰ সিংহয়েই প্ৰথম সাত দিনীয়া কাৰ্যসূচীৰে বিহু (Bihu) আয়োজন কৰিছিল ।\n-> ৰুদ্ৰ সিংহৰ ৰাজসভাৰ এজন বিদ্বান আছিল - কবিৰাজ চক্ৰৱৰ্ত্তী (Kaviraj Chakravarty) । তেঁও ৰচনা কৰা এখন বিখ্যাত নাটক হ'ল - শংখচূড় বধ (Sankha - Chuda - Badh) । কবিৰাজ চক্ৰৱৰ্ত্তীয়ে অভিজ্ঞানম শকুন্তলম (Abhijnanam Sakuntalam) আৰু ব্ৰহ্ম বৈৱৰ্ত পুৰাণ (Brahma Vaivarta Puran) আদি অসমীয়ালৈ অনুবাদ কৰে ।\n-> ৰুদ্ৰ সিংহৰ দিনত নিৰ্মিত কেইটামান কীৰ্তি চিহ্ন -\n1.জয়সাগৰ পুখুৰী (Jai Sagar Tank)\n2.কাৰেংঘৰ (Kareng Ghar)\n3. জয়দৌল (Jay doul)\n4. নামদাঙৰ শিলৰ সাঁকো\n(Namdang Stone Bridge)\n-> জীৱনৰ প্ৰথমছোৱাত বৈষ্ণৱ ধৰ্মত দীক্ষা ল'লেও শেষৰফালে ৰুদ্ৰ সিংহ শাক্ত হিন্দু ধৰ্মৰ প্ৰতি আকৃষ্ট হয় । ইয়াৰ বাবে তেঁও বংগৰ পৰা এজন পুৰোহিত মাতি পঠিয়াই যাৰ নাম আছিল কৃষ্ণৰাম ন্যায়বাগিশ (Krishnaram Nyayavagish) । কিন্তু শাক্ত ধৰ্ম লোৱাৰ আগতে ৰুদ্ৰ সিংহৰ মৃত্যু হয় ।\n-> ৰুদ্ৰ সিংহই কৃষ্ণৰাম ন্যায়বাগিশ (Krishnaram Nyayavagish) ক কামাখ্যা মন্দিৰ চোৱা চিতাৰ দ্বায়িত্ব দিব কৈছিল । সেয়ে নীলাচল পাহাৰত থাকিব লোৱা কাৰণে কৃষ্ণৰাম ন্যায়বাগিশক পৰ্বতীয়া গোহাঁই (Parvatiya Gohain) বুলি কোৱা হয় ।\n-> 1714 ত ৰুদ্ৰ সিংহৰ মৃত্যু হয় । ইয়াৰ পিছত ৰজা হয় তেঁওৰ পুত্ৰ শিৱ সিংহ (Shiv Singha)


প্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱা - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nপ্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱা\n২৮ ফেব্ৰুৱাৰী, ১৯৪৪\nদেওডুবী গাওঁ, নিতাইপুখুৰী মৌজা, শিৱসাগৰ জিলা, অসম\n২৪ আগষ্ট, ২০১১ (৬৭ বছৰ)\nজীৱনে মোক কি দিলে\nসাহিত্যঃ দেশী আৰু বিদেশী\nড° উষাৰাণী বৰুৱা (বি. ১৯৭৬)\n১ (মৌচুম বৰুৱা)\nড° প্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱা (ইংৰাজী: Dr Prahlaad Kumar Baruah; ১৯৪৪,২৮ ফেব্ৰুৱাৰী-২০১১,২৪ আগষ্ট) হৈছে অসমৰ এগৰাকী বিশিষ্ট শিক্ষাবিদ, সাহিত্যিক, সমালোচক।  ১৯৪৪ চনৰ ২৮ ফেব্ৰুৱাৰীত শিৱসাগৰ জিলাত জন্মলাভ কৰা বৰুৱা পিছলৈ ১৯৭১ চনৰ পৰা ডিব্ৰুগড়ৰ ৰূপনগৰৰ বাসিন্দা হয়। স্নাতক পৰীক্ষা দিয়েই তিনিখনকৈ শিক্ষানুষ্ঠানত দুবছৰ শিক্ষকতা কৰি পিছত ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ আৰু ডক্টৰেট ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰিছিল। বিদ্যালয়,মহাবিদ্যালয়,বিশ্ববিদ্যালয় সকলো পৰ্যায়ৰ শিক্ষানুষ্ঠানতে শিক্ষকতা কৰা প্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱাই ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ প্ৰাধ্যাপকৰূপে ২০০৭ চনত অৱসৰ গ্ৰহণ কৰিছিল।\nপ্ৰহ্লাদ বৰুৱা এজন প্ৰচাৰবিমুখ ব্যক্তি আছিল। শিক্ষকতাৰ সমান্তৰালকৈ নীৰলে সাহিত্য-চৰ্চা কৰা বৰুৱাই কেইবাখনো আলোচনা-সমালোচনামূলক গ্ৰন্থ, জীৱন-বিষয়ক গ্ৰন্থ, শিশু গ্ৰন্থ আদি ৰচনা কৰি গৈছে। তেওঁ অসম সাহিত্য সভাৰ লগতো জড়িত এজন ব্যক্তি।দেশ, জাতি, সমাজ, ভাষা-সাহিত্যৰ হকে কাম কৰা বৰুৱাই অসম আন্দোলনতো সক্ৰিয় ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছিল। মৃত্যুৰ আগলৈকে সাহিত্য চৰ্চা অব্যাহত ৰখা সাহিত্যিক গৰাকীয়ে অসম ৰাজ্যৰ ভাষা-সাহিত্য আৰু সামাজিক ক্ষেত্ৰত অৱদান যোগাই গৈছে।\n2.1 শিক্ষক জীৱন\n2.2 অসম সাহিত্য সভাৰ বিষয়বাব\n2.3 সাহিত্যিক জীৱন\n5 সাহিত্যিক অৱদান\n6 বিশিষ্ট ব্যক্তিৰ অভিমত\n7 উল্লেখযোগ্য বঁটা আৰু স্বীকৃতি\n7.1 ড° প্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱা সোঁৱৰণী উপশমী সেৱা বঁটা\n১৯৪৪ চনৰ ২৮ ফেব্ৰুৱাৰীত প্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱাই শিৱসাগৰ জিলাৰ নিতাইপুখুৰী মৌজাৰ দেওডুবী গাঁৱত জন্মগ্ৰহণ কৰে।  তেখেতৰ পিতৃৰ নাম বুদুকান্ত বৰুৱা আৰু মাতৃৰ নাম পেচন্দা বৰুৱা।\n৮৬ নং দেওডুবী প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা প্ৰাথমিক শিক্ষা সাং কৰা বৰুৱাই ১৯৬২ চনত নিতাইপুখুৰী হাইস্কুলৰ পৰা হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়।\n১৯৬৮ চনত শিৱসাগৰ কলেজৰ পৰা কলা শাখাত অসমীয়া বিভাগত স্নাতক ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে।ইয়াৰ পিছত মাজত প্ৰায় দুবছৰ শিক্ষকতা কৰি ১৯৭১ চনত ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ত অসমীয়া বিভাগত নাম-ভৰ্তি কৰে। এই ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ১৯৭৩ চনত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰা বৰুৱাই ড° মহেন্দ্ৰ বৰাৰ তত্ত্বাৱধানত ১৯৮৩ চনত পি এইচ ডি ডিগ্ৰী লাভ কৰে।\nশিক্ষক জীৱন[সম্পাদনা কৰক]\n১৯৬৮ চনত শিৱসাগৰ কলেজত বি. এ. ফাইনেল পৰীক্ষা দি অহাদিনাই ওচৰৰ শুকান পুখুৰী এম.ই. স্কুলৰ কৰ্তৃপক্ষই প্ৰধান শিক্ষক হিচাপে যোগদান কৰিবলৈ প্ৰহ্লাদ বৰুৱাক আহ্বান জনায়। ফলস্বৰূপে পিছদিনাই স্কুলখনত বৰুৱাই প্ৰধান শিক্ষক হিচাপে যোগদান কৰে। তাত প্ৰধান শিক্ষকতা কৰি থাকোঁতেই বি.এ. পৰীক্ষাৰ ফলাফল ওলায়। ফলাফলৰ দুমাহমানৰ পাছত,অক্টোবৰ মাহত তেতিয়াৰ নিতাইপুখুৰী হাইস্কুল,বৰ্তমানৰ উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত শিক্ষক হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে। নিতাইপুখুৰী হাইস্কুলত শিক্ষকতা কৰি থাকোঁতেই নিতাইপুখুৰী হেমচন্দ্ৰ দেৱগোস্বামী কলেজৰ কৰ্তৃপক্ষ আৰু নিতাইপুখুৰী হাইস্কুলৰ প্ৰধান শিক্ষক এই দুই পক্ষই আলোচনা কৰি কলেজতো ক্লাছ ল’বলৈ অনুৰোধ কৰে। সেয়ে একে সময়তে বৰুৱাই কলেজতো পাঠদান কৰে। ইয়াৰোপৰি নিতাইপুখুৰী হাইস্কুলৰ ওচৰতে থকা নিতাইপুখুৰী ছোৱালী হাইস্কুলতো সেই একে সময়তে অংশকালীন শিক্ষক হিচাপে পাঠদান কৰে। এইদৰে বি.এ. পাছ কৰিয়ে বৰুৱাই নিতাইপুখুৰী হাইস্কুলত পূৰ্ণপৰ্যায়ৰ শিক্ষক, নিতাইপুখুৰী ছোৱালী হাইস্কুলত আৰু নিতাইপুখুৰী হেমচন্দ্ৰ দেৱগোস্বামী কলেজত অংশকালীন শিক্ষক হিচাপে দুবছৰ চাকৰি কৰে। তাৰ পিছতহে ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ত স্নাতকোত্তৰ শাখাত নাম-ভৰ্তি কৰে।\n১৯৭৩ চনৰ আগষ্ট মাহৰ প্ৰথম ভাগত এম.এ. পৰীক্ষা দি বৰুৱাই লগে লগে ১৮ আগষ্টত নিতাইপুখুৰী হেমচন্দ্ৰ দেৱগোস্বামী কলেজত যোগদান কৰে। তাত চাকৰি কৰি থাকোঁতেই এম.এ. পৰীক্ষাৰ ফলাফল ঘোষণা কৰাত ইউ.জি.চি.ৰ ফেলশ্বিপ লাভ কৰি তেওঁ ১৯৭৪ চনৰ ১৮ আগষ্টত ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগত গৱেষক ছাত্ৰ হিচাপে যোগদান কৰে। গৱেষণাৰ কাম কৰি থকা অৱস্থাতেই তেওঁ এম.এ. মহলাত পাঠদান কৰে। ১৯৭৭ চনত অসমীয়া বিভাগতে অস্থায়ীভাৱে অধ্যাপক ৰূপে নিযুক্তি লাভ কৰে। অসমৰ অস্তিত্ব ৰক্ষাৰ আন্দোলনত সক্ৰিয় ভূমিকা গ্ৰহণ কৰা বাবেই এটা চক্ৰৰ ৰোষৰ বলি হৈ তেওঁ ছয়বছৰ অস্থায়ী অধ্যাপক হিচাপে কটায়। পিছত ১৯৮৩ চনৰ ১ আগষ্টৰ পৰাহে তেওঁৰ স্থায়ী অধ্যাপক হিচাপে নিযুক্তি হয়। ১৯৮৯ চনৰ ১৩ মে’ত বৰুৱাই ৰীডাৰ হিচাপে যোগদান কৰে। ১৯৯৬ চনৰ ২২ নৱেম্বৰত তেওঁ প্ৰাধ্যাপক হয়।২০০৭ চনত তেওঁ অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।\nঅসম সাহিত্য সভাৰ বিষয়বাব[সম্পাদনা কৰক]\nপ্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱা অসম সাহিত্য সভাৰ লগতো জড়িত আছিল। ১৯৬৭ চনত বি এ পাছ কৰাৰ পিছত ১৯৬৯ চনৰ পৰা ১৯৭০ চনলৈকে তেওঁ নিতাইপুখুৰী শাখা সাহিত্য সভাৰ সম্পাদক পদত আছিল। ১৯৮৬ আৰু ১৯৮৭ চনত তেওঁ আছিল ডিব্ৰুগড় সাহিত্য সভাৰ সম্পাদক। তাৰ পিছতে ১৯৮৭ চনৰ পৰা ১৯৮৮ চনলৈকে ডিব্ৰুগড়(ডিব্ৰুগড়-তিনিচুকীয়া অবিভক্ত) জিলা সাহিত্য সভাৰ সভাপতি হৈছিল। ১৯৮৬-৮৭ বৰ্ষ আৰু ২০০১-২০০২ বৰ্ষ, এই দুইবাৰ অসম সাহিত্য সভা পত্ৰিকা সম্পাদক আছিল প্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱা।\nলেখকৰ নিজৰ ভাষাত “মোৰ লেখক জীৱনৰ turning point হিচাপে চতুৰ্থমান শ্ৰেণী আৰু অষ্টমমান শ্ৰেণী বৰ তাৎপৰ্যপূৰ্ণ।“ চতুৰ্থ শ্ৰেণীত থাকোঁতে বৰুৱাই এটা কবিতা লিখিছিল আৰু সেইটো স্কুলৰ সভা এখনত আবৃত্তি কৰোঁতে তেওঁ শিক্ষাগুৰুৰ পৰা প্ৰশংসা লাভ কৰিছিল যিয়ে লিখিব পৰাক লৈ তেওঁৰ আত্মপ্ৰত্যয় জগাইছিল। তাৰ পিছত চতুৰ্থ শ্ৰেণীৰ পৰা সপ্তমমানলৈকে বিশেষ লিখা-মেলা কৰা নাছিল। অষ্টম শ্ৰেণীত এটা গল্প লিখিছিল তেওঁ আৰু তেওঁ পঢ়া শিৱসাগৰ জিলাৰ নিতাইপুখুৰী হাইস্কুলৰ আলোচনী ‘’নিৰ্মালী’’ত গল্পটো প্ৰকাশ হৈছিল। একে বছৰতে ৩টা অংকৰ পূৰ্ণাঙ্গ নাটক এখনো তেওঁ লিখিছিল। সেই নাটকখন গাঁৱত অভিনয়ো হৈ উঠে আৰু দৰ্শকৰ প্ৰভুত সহাঁৰি লাভ কৰে। সেই প্ৰশংসাৰ অনুপ্ৰেৰণাত পিছলৈ বহুকেইখন একাংকিকা নাট, কলেজত পঢ়ি থাকোঁতে বহু কেইখন নাট লিখে। ইয়াৰে প্ৰায়বোৰেই বিভিন্ন প্ৰতিযোগিতাত পুৰস্কৃত হৈছিল। বৰুৱাৰ গদ্যত ছন্দোময় কাব্যৰীতি বিৰাজমান। ল’ৰালি কালৰ পৰাই বৰুৱাই serious গ্ৰন্থবোৰ পঢ়িছিল। অষ্টম,নৱম আৰু দশম মানতে সাংখ্য দৰ্শন, বেদান্ত দৰ্শন আৰু জ্যোতিষ চৰ্চা কৰিবলৈ লৈছিল। তাৰ ফলত কবিতাৰ পৰা আঁতৰি আহি গদ্যৰ জগতত সোমাই পৰে। কিন্তু কবিতা লিখিবলৈ এৰিলেও তেওঁৰ মনৰ মাজৰ কবিজন জীৱন্ত আৰু সক্ৰিয় হৈ থাকিল। যাৰ বাবে পাঠকে তেওঁৰ গদ্যত কাব্যিকতা অনুভৱ কৰে। এই বিষয়ে তেওঁৰ ভাষ্য এনেধৰণৰ, “মই কিন্তু বিশ্বাস কৰোঁ- গদ্য অথবা যিকোনো সাহিত্যতে কাব্যিকতা থাকিবই লাগিব। আৰু বিশ্বাস কৰোঁ – গদ্য সাহিত্য কাব্যৰে এটা ভিন্ন ৰূপ। মই কিন্তু সচেতনভাৱে মোৰ গদ্যক কাব্যিক নকৰোঁ। স্বতঃস্ফূৰ্ত্ভাৱে হয়। মই গদ্য কেৱল মগজুৰে নিলিখোঁ। হৃদয়ানুভূতিৰেও লিখোঁ। আচলতে লিখাৰ পৰত মোৰ মগজু আৰু হৃদয়ৰ মিশ্ৰণ ঘটে। নাই নাই মিশ্ৰণ নঘটে; দ্ৰৱণ ঘটে। এনে কাৰণতে লিখি থাকোঁতে মই ইমানেই আৱেগিক হওঁ যে, লিখি থকাৰ সময়ত মাজে মাজে বুকুখনৰ ভিতৰত ঘোট ঘোটকৈ কঁপে, চকুলো বাগৰি আহে। মোৰ গদ্য কাব্যিক হোৱাৰ ইয়ো এটা কাৰণ হ’ব পাৰে।" বৰুৱাৰ সমগ্ৰ সাহিত্য-সম্ভাৰৰ এক অন্যতম বৈশিষ্ট্য হৈছে গভীৰ আশাবাদ। এই বিষয়ে তেওঁৰ নিজৰ ভাষাত, ”সমস্যা বা সংঘাত জীৱনৰ অনিবাৰ্য সত্য। এতেকে এই সত্যটোক আমি অস্বীকাৰ কৰিব নোৱাৰোঁ। মই ভাবোঁ – সমস্যা বা সংঘাতে জীৱনৰ জড়তা ভাঙে; জীৱন নিঃশেষ কৰিব নোৱাৰে। এনে মনোভাবেৰেই মই আশাৰে জীয়াই আছোঁ। হয়তো এনে কাৰণতে মোৰ লেখাত আশাবাদ প্ৰধান হ’ব পাৰে।" \nপ্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱাই তেওঁৰ জীৱনকালত প্ৰায় ৬০ খনৰো অধিক গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছে। সাহিত্যিকগৰাকীৰ সম্পাদনাত প্ৰকাশিত হৈছিল আৱাহন যুগৰ সাহিত্য,ভক্তি তত্ত্বৰ দৰ্শন, ভাওনা সমীক্ষা, বৰগীত সমীক্ষা, অসমীয়া লোক-সংস্কৃতিকে ধৰি কেইবাখনো গ্ৰন্থ। ইয়াৰ উপৰি মৌলিক চিন্তাপ্ৰসূত কেইবাখনো জীৱন সম্বন্ধীয় অতি জনপ্ৰিয় গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছে। জীৱন সম্বন্ধীয় ৰচনাৰাজিৰ বাবে ৰাজ্যত পৰিচিতি লাভ কৰা সাহিত্যিকগৰাকীয়ে ৰাজ্যৰ প্ৰান্তিক, সাতসৰীকে ধৰি বিভিন্ন আলোচনী আৰু বাতৰি কাকতত জীৱন সম্পৰ্কে প্ৰচুৰ ৰচনা লিখিছে। আবেগ-বৰ্জিত মননশীল চিন্তা পুষ্ট বৃত্তৰে ৰচিত তেখেতৰ গল্পসমূহে অসমীয়া চুটি গল্পৰ নতুন দিশ উন্মোচন কৰিছে বুলি বহুতে কয়। প্ৰায় এহেজাৰ সংখ্যক গল্প, প্ৰবন্ধৰ ৰচক ড° বৰুৱা অসমীয়া চুটি গল্প আৰু উপন্যাসৰ সমালোচক।\n১৯৭৬ চনৰ ২২ নৱেম্বৰত প্ৰহ্লাদ বৰুৱাই উষাৰাণী বৰুৱাৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। তেওঁলোকৰ একমাত্ৰ পুত্ৰ সন্তান শ্ৰী মৌচুম বৰুৱা। ইংৰাজী বিষয়ত সুখ্যাতিৰে শিক্ষা সাং কৰা মৌচুম বৰুৱাই ২০০৮ চনৰ পৰা ডিব্ৰুগড়ৰ ছল্ট ব্ৰুক একাডেমীত শিক্ষকতা কৰি আছে। তাৰ আগতে পাৰিজাত একাডেমীত ২০০৪-০৫ চনত আৰু ডিব্ৰু কলেজত অস্থায়ী শিক্ষকৰূপে ২০০৫ চনৰ পৰা ২০০৮ চনলৈকে শিক্ষকতা কৰিছিল।\nপ্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱা এজন প্ৰচাৰবিমুখ ব্যক্তি হ'লেও ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ পৰা আৰম্ভ কৰি অভিভাৱক-অভিভাৱিকালৈকে সকলোৰে লগত এক বন্ধুসুলভ সম্পৰ্ক বৰ্তাই ৰাখিছিল। লিখা-মেলা কৰা মানুহক ভাল পোৱা বৰুৱাই ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলক প্ৰায়ে উপদেশ দিছিল, "কেৱল পঢ়িলেই নহয়, চিন্তা কৰিবলৈও শিকিবাঁ। জীৱনটোক চাবলৈ শিকিবাঁ আৰু লিখা-মেলাৰ যোগেদি আত্মপৰিচয় দিবলৈ যত্ন কৰিবাঁ।" মানুহক ভাল পোৱা প্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱাৰ ঘৰত আলহী-অতিথিৰ ভীৰ যথেষ্ট বেছি হয়। বৰুৱাৰ পত্নীৰ ভাষ্য অনুসৰি “গভীৰ অধ্যয়নত মনোনিৱেশ কৰি থকা সময়ত কোনোবা অবাঞ্ছিত অতিথি আহিলেও অলপো বিৰক্ত নোহোৱাকৈ আলহীক আন্তৰিকতাৰে আদৰ-সাদৰ কৰি সোধ-পোছ কৰে। সৰু-বৰ, ধনী-দুখীয়া সকলোৰে প্ৰতি সম ব্যৱহাৰ। সকলোৰে প্ৰতি সমান আন্তৰিকতা। “ এবাৰ তেওঁলোকৰ ঘৰলৈ হোমেন বৰগোহাঞি আহি ঘৰত আলহীৰ ভিৰ দেখি আচৰিত হৈ প্ৰহ্লাদ বৰুৱাক কৈছিল,”দিনটোত ইমান মানুহ আহি থাকিলে আপুনি লিখা-মেলা কৰিব কেনেকৈ? আপুনি সপ্তাহটোত এদিন বা দুদিনহে মানুহক লগ দিয়ক। “ সেইবুলি কৈ তেওঁ বৰুৱাৰ একমাত্ৰ পুত্ৰ মৌচুমক কৈছিল,”তুমি এখন ফলক লিখাই আনাঁ। তাত অমুক অমুক বাৰেহে বৰুৱাক লগ কৰিব পাৰিব বুলি লিখি দিবাঁ। “ বৰগোহাঞিৰ কথা শেষ হ’বলৈ নাপাওঁতেই প্ৰহ্লাদ বৰুৱাই প্ৰতিবাদ কৰি কৈছিল,”মই এই কাম কেতিয়াও কৰিব নোৱাৰোঁ। মানুহৰ বাবেই মই লিখোঁ। মানুহেই মোৰ প্ৰেৰণা। মানুহেই মোৰ লেখাৰ সমল। মই মানুহৰ পৰা আঁতৰি থাকিব নোৱাৰোঁ। “\nদেশ, জাতি, সমাজ, ভাষা-সাহিত্যৰ হকে কাম কৰি ঘূৰি ফুৰা বৰুৱাই যৌৱনৰ সময়ত আপোন-পাহৰা হৈ দিন-ৰাতি কাম কৰোঁতে ঘৰ-সংসাৰৰ কথাকো পাহৰে বুলি পত্নী উষাৰাণী বৰুৱাই কয়। অসম আন্দোলনৰ সময়তো দেহে-কেহে কাম কৰিছিল বৰুৱাই। পিছলৈ ঘূৰা-ঘূৰি কমিলেও অধ্যয়ন, অধ্যাপনা আৰু লিখা-মেলাত নিজকে নিয়োজিত কৰি ৰাখিছিল। বন্ধ আৰু আলহী-অতিথি নথকা দিনত প্ৰাত্যহিক কামখিনিৰ বাদে দিনে ১৫/১৬ ঘণ্টাকৈ লিখা-পঢ়াত ব্যস্ত থাকিছিল। স্বাস্থ্যজনিত কাৰণত চিকিৎসকে ৰাতি বেছি সময়লৈকে উজাগৰে নাথাকিবলৈ দিয়া পৰামৰ্শকো তেওঁ নামানিছিল। কিতাপ লিখাৰ পৰত ঘড়ীলৈ নোচোৱা বৰুৱাক বেছিকৈ সকীয়াই থাকিলে পত্নীক কয়,"কাম নকৰি বেছি দিন জীয়াই থকাতকৈ কাম কৰি সোনকালে মৰাই ভাল বুজিছা।" \nবৰুৱাৰ ঘৰটোৰ নাম জ্যোতিবন।'তপোবন' নামৰ পুথিভঁৰাল এটিৰ সৈতে অধ্যয়ন কক্ষটো দুতৰপীয়া। ওপৰৰ মহলাটোৰ নাম'শান্তিবন'। তপোবনত বৰুৱাই ঘণ্টাৰ পাছত ঘণ্টা ধৰি অধ্যয়ন আৰু লিখা-মেলাত জড়িত হৈ থাকে। শান্তিবনত স্থানীয় অথবা ডিব্ৰুগড়লৈ ফুৰিবলৈ অহা গুণী-জ্ঞানী ব্যক্তিক আমন্ত্ৰণ কৰি অনানুষ্ঠানিকভাৱে নানা সৰু-বৰ অনুষ্ঠান পাতে। বৰুৱাৰ প্ৰেৰণাতে তেওঁৰ পত্নী আৰু পুত্ৰইও কলমৰ চৰ্চা কৰিবলৈ ধৰে। পত্নীক লিখিবলৈ সকীয়াই থকা বৰুৱাই এনেদৰে কয়,"তুমি ইমান পঢ়ি মেলিও যদি একো এটা নিলিখা তোমাৰ জ্ঞানবোৰ কৃপণৰ ধনৰ দৰেহে হ'ব।" \n২০১১ চনৰ ২৪ আগষ্টত ৬৭ বছৰ বয়সত প্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱাই শেষ নিশ্বাস ত্যাগ কৰে।দীৰ্ঘদিন ধৰি কৰ্কট ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ থকা বৰুৱাৰ সেইদিনা নিশা প্ৰায় ১০ঃ১০ বজাত ডিব্ৰুগড়ৰ ৰূপনগৰস্থিত বাসভৱনত দেহাৱসান ঘটে।তেওঁৰ অকাল মৃত্যুৰ সময়ত পত্নী উষাৰাণী বৰুৱাই কানৈ মহাবিদ্যালয়ত মুৰব্বী অধ্যাপক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছিল। \nপ্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱাৰ প্ৰথম মৃত্যুবাৰ্ষিকী, ২০১২ চনৰ ২৪ আগষ্ট, মাজুলী মহাবিদ্যালয়ৰ সাহিত্য চ'ৰাৰ উদ্যোগত আৰু মাজুলীৰ সাহিত্যসেৱী সংগঠন ৰামধেনু শাখা সাহিত্য সভা, কমলাবাৰীৰ সহযোগত জীৱনৰ দিন হিচাপে উদযাপিত হয়। আনহাতে একেটা দিনকে বৰবৰুৱা প্ৰেছ ক্লাৱে বৰবৰুৱা জামিৰা মহাবিদ্যালয়ত জীৱন-কলা দিৱস আয়োজন কৰে। এই দিৱসত প্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱাৰ জীৱন-দৰ্শন, সাহিত্য কৃতী আৰু বিশেষকৈ জীৱনবিষয়ক ৰচনাৰাজিৰ সম্পৰ্কত বিস্তৃত আলোচনাৰ ব্যৱস্থা কৰে।\nপ্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱাৰ সাহিত্যৰাজি-\nচিন্তাৰ আভাস (১৯৮৩)\nসাহিত্যঃদেশী আৰু বিদেশী (১৯৮৯)\nঅসমীয়া চুটি গল্পৰ অধ্যয়ন(১৯৯৫)\nআধুনিক অসমীয়া কবিতাৰ গতি-বৈচিত্ৰ্য(২০০০)\nধৰ্ম আৰু দৰ্শন(২০০২)\nধৰ্ম সাহিত্য আৰু সংস্কৃতি(২০০৩)\nঐশ্বৰ্যময় আহোম যুগ(২০০৩)\nআমাক ধৰ্ম লাগেনে(২০০৫)\nজীৱনানন্দ দাশ আৰু নৱকান্ত বৰুৱাৰ কবিতাৰ ভাব আৰু ৰূপ বৈচিত্ৰ্য বিচাৰ(২০০৬)(ডি.এচ.এ.ৰ বিশেষ অৰ্থ সাহায্য আঁচনিৰ অনুসৰি যুগুত কৰা গ্ৰন্থ)\nধৰ্ম দৰ্শন আৰু আধ্যাত্মিকতা(২০০৬)\nঅসমীয়া সংস্কৃতিৰ উদ্ভৱ আৰু ক্ৰমবিকাশ(২০০৭)\nজীৱন বিষয়ক গ্ৰন্থ\nজীৱনে মোক কি দিলে(২০০৩)\nবৰ্ণময় মন বৰ্ণময় জীৱন(২০০৫)\nতথাপি জীয়াই থাকিব লাগিব(২০০৫)\nজীৱনতকৈ মহৎ একো নাই(২০০৫)\nজীৱন আৰু প্ৰেম(২০০৫)\nজীৱন কলা আৰু অন্যান্য(২০০৯)\nমজা লগা সাধু(২০০৫)\nমানুহ কেনেকৈ মহৎ হ’ব পাৰি(২০০৫)\nমহৎ লোকৰ মহৎ কথা(২০০৫)\nপ্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱাৰ গল্প সমগ্ৰ(২০১১)\nআৱাহন যুগৰ অসমীয়া সাহিত্য(১৯৭৪)\nভক্তি তত্ত্ব দৰ্শন(১৯৮৮)\nঅসমীয়া লোক সাহিত্য(২০০১)\nডিম্বধৰ বৰুৱাঃবৰণীয় ব্যক্তিত্ব, মোহনীয় প্ৰতিভা\nস্নাতক আধাৰ পাঠ(সংস্কৃতি খণ্ড, ১৯৮৯)\nঅসম সাহিত্য সভা পত্ৰিকা(৪২শ বছৰ ১ম স্ংখ্যা)\nঅসম সাহিত্য সভা পত্ৰিকা(৪২শ বছৰ ২য় স্ংখ্যা)\nঅসম সাহিত্য সভা পত্ৰিকা(৪২শ বছৰ ৩য় স্ংখ্যা)\nঅসম সাহিত্য সভা পত্ৰিকা(৪২শ বছৰ ৪ৰ্থ স্ংখ্যা)\nঅসম সাহিত্য সভা পত্ৰিকা(৫৭শ বছৰ ১ম স্ংখ্যা)\nঅসম সাহিত্য সভা পত্ৰিকা(৫৭শ বছৰ ২য় স্ংখ্যা)\nডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয় স্নাতকোত্তৰ মহলাৰ আলোচনী(১৯৭২-৭৩)\nনৱ ছাত্ৰাৱাসৰ আলোচনী(১৯৭৩)\nডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ৰূপালী জয়ন্তী স্মৃতি গ্ৰন্থ(১৯৯০)\nবাৰ্তা পখিলী(অতিথি সম্পাদক, ডিব্ৰুগড় বিশেষ সংখ্যা, মাৰ্চ, ২০০৪)\nপ্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱাই ৰচনা কৰা সাহিত্য, সংস্কৃতি, ধৰ্ম, দৰ্শন আৰু বিবিধ বিষয়ক এহেজাৰতকৈ অধিক প্ৰবন্ধ আৰু বহু সংখ্যক গল্প প্ৰকাশ হৈছে।\nবিশিষ্ট ব্যক্তিৰ অভিমত[সম্পাদনা কৰক]\nড° নগেন শইকীয়াই জনসাধাৰণ কাকতত লিখিছিল, "১৯৭১ চনত ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ত অসমীয়াত এম এ পঢ়িবলৈ অহা প্ৰহ্লাদক মই ছাত্ৰ হিচাপে পাওঁতে প্ৰথম দৰ্শনতে তেওঁৰ মাজত অন্যান্য দহজন ছাত্ৰতকৈ ভিন্ন এটি চৰিত্ৰ দেখা পাইছিলো। কথা-বতৰা, ব্যৱহাৰ তথা আচৰণ এই সকলোতে এটা মাৰ্জিত ৰুচি তেওঁৰ মাজত প্ৰকাশিত হৈছিল। তেতিয়াই খবৰ লৈ গম পালো যে শিক্ষকতাৰ অভিজ্ঞতাৰে কিছু পুষ্ট হৈ তেওঁ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰ হ'বলৈ ওলাই আহিছে। বিশ্ববিদ্যালয়ৰ শ্ৰেণীকক্ষতো তেওঁৰ মাজত সেই ডেকা বয়সতে এটি স্বাভাৱিক সৰল গাম্ভীৰ্য লক্ষ্য কৰিছিলো। ... প্ৰহ্লাদ বৰুৱাৰ মাজত এহাতে বৈষ্ণৱ সংস্কৃতি আৰু আনহাতে ঊনবিংশ শতিকাত গঢ় লৈ উঠা অসমীয়া জাতীয় চেতনা এই- দুয়োটাই সমানে সক্ৰিয় হৈ আছিল। সেইবাবে অসম, অসমীয়া ভাষা, সাহিত্য, সংস্কৃতি আৰু জাতীয় জীৱনৰ যিকোনো সমস্যাৰ সময়ত তেওঁ দৃঢ়ভাৱে নিজৰ স্থিতি গ্ৰহণ কৰিছিল। ... শিক্ষক হিচাপেও প্ৰহ্লাদ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ মাজত জনপ্ৰিয় আছিল। যিকোনো বিষয় তেওঁ প্ৰত্যয়েৰে শিক্ষাৰ্থীসকলৰ মনত সাঁচ বহি যোৱাকৈ ক'ব পাৰিছিল বাবেই ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে শিক্ষক হিচাপে তেওঁক ভাল পাইছিল বুলি জানিছিলো।" \nড° প্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱা অতি উচ্চস্তৰৰ বৌদ্ধিক চিন্তা-চৰ্চাৰে সমৃদ্ধ এগৰাকী বিদ্বান আৰু অসাধাৰণ ব্যক্তিত্বসম্পন্ন লোক। – নবীন চন্দ্ৰ লহকৰ\n"প্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱা এগৰাকী আপাত দৃষ্টিত সৰল ব্যক্তি। এই সৰলতাৰ মাজতেই আমি দুগৰাকী প্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱাক বিচাৰি পাওঁ। এগৰাকী প্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱাৰ হৃদয় ফুলৰ দৰেই কোমল; কিন্তু আনগৰাকী প্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱাৰ মানসিক দৃঢ়তা তীখাতকৈও কঠিন যেন লাগে। ইয়েই প্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱাৰ চাৰিত্ৰিক বৈশিষ্ট্য আৰু এই ধাৰাটোৱে সাহিত্য জগতত তেওঁক অনন্য ৰূপত দাঙি ধৰিবলৈ সক্ষম হৈছে। তেওঁৰ এই সৰলতা ন্যায়ৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠিত। এষাৰতে ক’বলৈ গ’লে তেওঁ মানুহক ভাল পায়।" -কনকসেন ডেকা\n"গভীৰ জীৱনবোধেৰে জ্যোতিষ্মান হোৱা বৰুৱাই নিজেও এক পৰিশীলিত, পৰিমাৰ্জিত, ৰুচিশীল আৰু সৌন্দৰ্যপিয়াসী ব্যক্তিগত জীৱন-যাপন কৰিছিল। সেইবাবে দুৰাৰোগ্য ৰোগে জুৰুলা কৰা সময়তো তেওঁ জীৱনটোক সজাই তুলিব জানিছিল। … ড° প্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱা আছিল শিশুৰ দৰেই নিষ্পাপ অন্তৰৰ এগৰাকী অজাতশত্ৰু ব্যক্তি।" -সত্যকাম বৰঠাকুৰ \n"ড° প্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱাৰ কেবাটাও পৰিচয় অসমৰ বৌদ্ধিক জগতত বৰ্তমান। যথা- সাহিত্য সমালোচক প্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱা, গৱেষক প্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱা, গল্পকাৰ প্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱা আৰু জীৱন বিষয়ক গ্ৰন্থৰ গ্ৰন্থাকাৰ প্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱা। কিন্তু ইয়াৰ কোনোটোৱেই আমাৰ বাবে গুৰুত্বপূৰ্ণ কথা নাছিল। সাহিত্য সমালোচক অথবা গল্পকাৰ হিচাপে পৰিচিত ভালেকেইজন ব্যক্তিৰ সান্নিধ্য আমি পাইছো। কোনো আত্মীয়তা অনুভৱ কৰা নাই। প্ৰতিভাধৰ অথবা প্ৰখ্যাত হ’লেই কোনোবা ব্যক্তি কাৰোবাৰ প্ৰিয় ব্যক্তিৰ শাৰীলৈ উঠিব নিশ্চয় নোৱাৰে। সেয়ে প্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱা ছাৰক আমি প্ৰথমেই শ্ৰদ্ধা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিলোঁ এজন মানুহ হিচাপে। তাৰ পিছত এজন সফল শিক্ষক হিচাপে। আন অৰ্থত এজন প্ৰিয় শিক্ষক হিচাপে। সঁচাকৈয়ে প্ৰিয় শিক্ষক। আটাইতকৈ প্ৰিয়।" -অৰবিন্দ ৰাজখোৱা\nউল্লেখযোগ্য বঁটা আৰু স্বীকৃতি[সম্পাদনা কৰক]\nবিশিষ্ট শ্ৰমিক নেতা সৰ্বেশ্বৰ বৰদলৈৰ স্মৃতিত অসম সাহিত্য সভাই প্ৰদান কৰা শ্ৰমিকপ্ৰাণ সৰ্বেশ্বৰ বৰদলৈ বঁটাৰ বাবে ২০০৮ চনত প্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱাক নিৰ্বাচিত কৰা হৈছিল। কিন্তু সসন্মানে প্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱাই এই বঁটা প্ৰত্যাখ্যান কৰিছিল। সাহিত্য সভালৈ দিয়া এখন পত্ৰৰ জৰিয়তে তেওঁ আনুষ্ঠানিকভাৱে বঁটা প্ৰত্যাখ্যানৰ কথা অৱগত কৰে। \nড° প্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱা সোঁৱৰণী উপশমী সেৱা বঁটা[সম্পাদনা কৰক]\n২০১৮ চনৰ পৰা প্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱাৰ পৰিয়ালে তেখেতৰ স্মৃতিত ‘’’ ড° প্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱা সোঁৱৰণী উপশমী সেৱা বঁটা’’’ নামেৰে এটি বঁটা প্ৰদান কৰি আহিছে। ত্যাগ আৰু একাগ্ৰতাৰে কৰ্কট ৰোগৰ চিকিৎসা, সামাজিক সহায়, উপশমী চিকিৎসা আৰু শ্ৰেষ্ঠ স্বেচ্ছাসেৱকৰ ক্ষেত্ৰত অন্যতম অৱদান আগবঢ়োৱা আদি চাৰিটা শিতানত ডিব্ৰুগড়ৰ ‘প্ৰতিশ্ৰুতি’ নামৰ স্বেচ্ছাসেৱী অনুষ্ঠানটোৱে চাৰিটা বঁটা আগবঢ়ায়। ইয়াৰে উপশমী সেৱা বঁটাটি প্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱাৰ সোঁৱৰণত আগবঢ়োৱা হয়। এই বঁটাৰ সৈতে ফুলাম গামোছা, এখন মানপত্ৰ, গলবস্ত্ৰ, ট্ৰফী আৰু প্ৰতিশ্ৰুতিৰ স্মাৰক প্ৰদান কৰা হয়। ২০১৮ চনৰ ১৫ ডিচেম্বৰত ‘প্ৰতিশ্ৰুতি’ৰ বঁটা প্ৰদান অনুষ্ঠানত এই উপশমী চিকিৎসা সেৱা প্ৰকল্পটো উদ্বোধন কৰে অসম চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় আৰু হস্পিটেলৰ তেতিয়াৰ অধ্যক্ষ ডাঃ হিৰণ্য কুমাৰ গোস্বামীয়ে। এই বঁটা লাভ কৰা স্বেচ্ছাসেৱকসকল হৈছে –\n২০১৮ চনত- ড° মিনতি বৰঠাকুৰ ( কটন কলেজৰ দৰ্শন বিভাগৰ প্ৰাক্তন অধ্যাপিকা,লেখিকা আৰু কেন্সাৰ ৰোগ বিজয়িনী)\n২০২০ চনত- হৰিপ্ৰসাদ বৰা (পেলিয়েটিভ কেয়াৰৰ সন্দৰ্ভত অসমৰ প্ৰথমগৰাকী কাৰিকৰী প্ৰশিক্ষণপ্ৰাপ্ত ব্যক্তি তথা গুৱাহাটী পেইন এণ্ড পেলিয়েটিভ কেয়াৰ ছ’চাইটিৰ অতিৰিক্ত সম্পাদক)\n↑ 1.00 1.01 1.02 1.03 1.04 1.05 1.06 1.07 1.08 1.09 1.10 1.11 1.12 মৌচম গগৈ (২০০৬). সোণালী শইচৰ ছেঁই ড° প্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱা. শ্ৰী নৱ কলিতা,কিৰণ প্ৰকাশন.\n↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 2.5 2.6 "সাহিত্যিক-সমালোচক-শিক্ষাবিদ প্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱাৰ শেষকৃত্য সম্পন্ন". অসমীয়া প্ৰতিদিন. ২৬ আগষ্ট,২০১১.\n↑ 3.0 3.1 3.2 3.3 3.4 ড° উষাৰাণী বৰুৱা (২০০৬). সাগৰ সঙ্গমত, সোণালী শইচৰ ছেঁই ড° প্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱা. শ্ৰী নৱ কলিতা,কিৰণ প্ৰকাশন. পৃষ্ঠা. ২৫৩,২৬৭.\n↑ 4.0 4.1 4.2 4.3 4.4 4.5 4.6 4.7 4.8 ড° নগেন শইকীয়া (২৭ আগষ্ট,২০১১). "মোৰ ছাত্ৰ আৰু সহকৰ্মী প্ৰহ্লাদ বৰুৱা". জনসাধাৰণ.\n↑ 5.0 5.1 "গল্পকাৰ, সমালোচক ড° প্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱাৰ পৰলোক". আজিৰ দৈনিক বাতৰি. ২৫ আগষ্ট,২০১১.\n↑ 6.0 6.1 6.2 6.3 6.4 6.5 6.6 "বিশিষ্ট সাহিত্যিক ড° প্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱাৰ মৃত্যু". দৈনিক অসম. ২৬ আগষ্ট,২০১১.\n↑ 7.0 7.1 7.2 7.3 "প্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱাৰ মৃত্যুত শোক". দৈনিক জনমভূমি. ২৭ আগষ্ট,২০১১.\n↑ 8.0 8.1 8.2 "বিশিষ্ট সাহিত্যিক ড° প্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱাৰ দেহাৱসান". খবৰ. ২৫ আগষ্ট,২০১১.\n↑ 9.0 9.1 "ডিব্ৰুগড়ৰ বিশিষ্ট সাহিত্যিক প্ৰহ্লাদ বৰুৱাৰ মৃত্যু". নিয়মীয়া বাৰ্তা. ২৫ আগষ্ট,২০১১.\n↑ 10.0 10.1 10.2 কিৰণময়ী শইকীয়া,উত্তম কুমাৰ বৰুৱা, ed (ফেব্ৰুৱাৰী,২০০১). ডিবৰুৰ সাহিত্য জীৱন. চিন্তাদূত সাহিত্য চ'ৰা.\n↑ "মাজুলী মহাবিদ্যালয়ত প্ৰহ্লাদ বৰুৱাৰ প্ৰথম মৃত্যু তিথি". আজিৰ দৈনিক বাতৰি. ১৭ আগষ্ট,২০১২.\n↑ "মাজূলী মহাবিদ্যালয়ত 'জীৱনৰ দিন'ৰূপে উদ্‌যাপন". নিয়মীয়া বাৰ্তা. ২৫ আগষ্ট,২০১২.\n↑ "প্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱাৰ স্মৃতিত জীৱন-কলা দিৱস". আমাৰ অসম. ২৩ আগষ্ট,২০১২.\n↑ "জীৱন কলা দিৱস পালন". জনসাধাৰণ. ২৬ আগষ্ট,২০১২.\n↑ মৌচম গগৈ (২০০৬). সাহিত্য সম্ভাৰ, সোণালী শইচৰ ছেঁই ড° প্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱা. শ্ৰী নৱ কলিতা,কিৰণ প্ৰকাশন. পৃষ্ঠা. ৩০৬,৩০৭.\n↑ নবীন চন্দ্ৰ লহকৰ (৩ ছেপ্টেম্বৰ,২০১১). "ড° প্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱা,সাহিত্য আৰু চিন্তাধাৰাত এভূমুকি". দৈনিক অগ্ৰদূত.\n↑ ড° সত্যকাম বৰঠাকুৰ (৩ ছেপ্টেম্বৰ,২০১১). "জীৱনক অনুপম শিল্পৰূপে সজাই তোলা ব্যক্তিজন". অসমীয়া প্ৰতিদিন.\n↑ অৰবিন্দ ৰাজখোৱা (৫ ছেপ্টেম্বৰ, ২০০৫). "প্ৰিয় শিক্ষক". দৈনিক জনসাধাৰণ.\n↑ "ড° প্ৰহ্লাদ বৰুৱাই প্ৰত্যাখ্যান কৰিলে বঁটা". আমাৰ অসম. ১৭ এপ্ৰিল,২০০৮.\n↑ "সাহিত্য সভাৰ বঁটা প্ৰত্যাখ্যান ড° প্ৰহ্লাদ কুমাৰ বৰুৱাৰ". জনসাধাৰণ. ১৭ এপ্ৰিল,২০০৮.\n↑ "ডাঃ অমল চন্দ্ৰ কটকী, ড° মিনতি বৰঠাকুৰ, হিম্মৎ চৌধুৰীক 'প্ৰতিশ্ৰুতি'ৰ বঁটা প্ৰদান". আমাৰ অসম. ১৬ ডিচেম্বৰ,২০১৮.\n↑ "হোমেন বৰগোহাঞিসহ ৫ গৰাকী ব্যক্তিলৈ বঁটা". অসমীয়া প্ৰতিদিন. ৬ জানুৱাৰী,২০২০.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=প্ৰহ্লাদ_কুমাৰ_বৰুৱা&oldid=289080"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ৩১ জুলাই, ২০২১ তাৰিখে ১৫:১০ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


#আবিৰ খণ্ড (৫৬) – আবিৰ\n#আবিৰ খণ্ড (৫৬)\nMay 12, 2021 Indranee Sharma\nএখন নতুন ৰুটিন লৈ দিনবোৰ পাৰ হৈছে মোৰ।ককাৰ সৈতে আজি পোন্ধৰ দিন পাৰ হ’ল।ৰাতিপুৱা চাৰে পাঁচ বজাত উঠিবই লাগে।ঘৰ সৰা মচা কৰিবলৈ মানুহ এগৰাকী ছয় বজাত আহে।তেওঁ সেইবোৰ কৰে মানে মই ৰাতিপুৱা আৰু দুপৰীয়াৰ খোৱা যোগাৰ কৰোঁ।ককাই উঠি অলপ তলতে খোজ কাঢ়ি আহেগৈ।মই কেতিয়াবা লগত যাব পাৰোঁ, কেতিয়াবা নোৱাৰোঁ।দুপৰীয়াৰ কাৰণে দাইল ভাত ভাজি বনাই হটকেছত ভৰাই থৈ যাওঁ।যোৱা সপ্তাহত ফ্ৰীজ এটা কিনি আনিলোঁ।একেবাৰে সৰু।ককাই ডাঙৰ এটা কিনিব খুজিছিল কিন্তু ঘৰটো চাই সৰু এটাকে কিনিলোঁ।ফলমূল অলপ সৰহকৈ আনি থওঁ।টি ভি টো কিনোতেও ঢেৰ তৰ্ক বিতৰ্ক।ককাই আয়ুৰ সৈতে গৈ কিনি আনিলে।মোক লগত নিলে বৰ চিকতামি কৰোঁ বুলি ঘৰতে থৈ গ’ল।আনি ফিটিং কৰি আয়ুৰ সৈতে বাহুৱলীও চালে।কাটাপ্পা হেনো দেখিবলৈ দেউতাৰ লগৰ কোনোবা মানুহ এজনৰ নিচিনা।কেতিয়াবা এনেকুৱা লাগে,ককাই যেন বগা বাংলোত কৰিব নোৱাৰা কামবোৰ মন খুলি ইয়াত কৰিব বিচাৰে।সৰু বেলকনিটোৰ এটাকোণ বাছি লৈছে খেতি কৰিবলৈ।ধনীয়া, বিলাহী, পদিনা এইবোৰ।তুলসী এজোপাও ৰুইছে।ইতিমধ্যে দুজন নিজৰ বয়সৰ মানুহৰ লগত চিনাকিও হৈছে।ককাই ধুনীয়াকৈ হিন্দী ইংৰাজী ক’ব পাৰে।মই নিজৰ ফালৰপৰা ফোন এটা কিনি দিলোঁ।এদিনত এটাকৈ app বোৰ ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ শিকাইছোঁ।লাহে লাহে পাৰিছেগৈ।ভাগৰি পৰিলেও ভাল পাইছোঁ এই ব্যস্ততা ।মই ঘূৰি অহা দেৰি হ’লে ককাই টিভিৰ সন্মুখতে বহি পাচলি কাটে।মানা কৰিলেও নুশুনে।কৰিবই।এতিয়া লাগি আছে তৰা নাইবা বাহদূৰক লৈ আনিব।ডাঙৰ ঘৰ এটা ল’ব।কাজিয়াও হয় মোৰ লগত।গপ পাতি মুখ খন ফুলাই থাকে।আকৌ ইউটিবত কিবা এটা হাঁহি উঠা ভিডিঅ’ উলিয়াই ফুচুলাব লগীয়া হয়।চলি আছে এনেকৈ,ধুনীয়া ধুনীয়া অনুভৱ আৰু আদৰুৱা আৱেগেৰে ভৰপূৰ দিনবোৰ।\nমই সুখী,ৰ’দে জানে সেই কথা।\nমই সুখী ,বৰষুণেও শুনে সেই কথা।\nএজন মানুহ অলপ অসুখী,কাৰণ মোৰ সময়বোৰ এখন কটকটীয়া ৰুটিনত বান্ধ খাই পৰিছে।তেওঁৰ বাবে যেন মই অলপো সময় উলিয়াব পৰা নাই।গধূলি মই সুৰেশক কৈ ছয় বজাত ওলাই আহোঁ।সাত বজাৰ মিটিং খন ঘৰৰপৰাই জইন কৰোঁ।এনেও মোৰ বিশেষ ক’বলগীয়া নাথাকে।সুভাষিণী যোৱাৰ পাছত তেওঁৰ কামবোৰ যদিও মই কৰোঁ অমৃতে সেইয়া মনিটৰ কৰে,code review কৰে আৰু কিবা সুধিবলগীয়া হ’লে মিটিঙত তেওঁৱেই সুধে।অনিৰুদ্ধৰ মাত্ৰ দহদিন সময় বাকী আছেগৈ,তাৰ পিছত তেওঁ বেলেগ এটা প্ৰজেক্ট জইন কৰিব।আমাৰ তলৰ ফ্ল’ৰটোতে থাকিব বুলি গম পালোঁ।কিন্তু প্ৰথম এমাহৰ ট্ৰেইনিং তেওঁ হায়দৰাবাদত ল’বগৈ লাগিব।কথাটো তেওঁ মোক শুনাই থাকে, সেইদিনা অলপ কাজিয়াৰ দৰেও হ’ল,কিন্তু মোৰ উপায় নাই।দিনৰ দিনটো অকলে থকা ককাক মই ৰাতি ন দহ বজালৈকে অকলে ৰাখিবলৈ ভাল নাপাওঁ।\nৰাতিও ককাই খুব কথা পাতে মোৰ লগত।সদায় শোৱা দেৰি হয়।ককাৰ পুৰণা দিনৰ কথা,আইতাৰ কথা,ককাৰ ব্যৱসায়ৰ উত্থান পতনৰ কথা, সৱ কয়।কেতিয়াবা মোক ককাৰ ওচৰতে শুবলৈ কয়। আৰু এইবোৰৰ মাজত মোৰ অনিৰুদ্ধৰ লগত কথা পতাই নহয়।\nআজিও অফিচলৈ ওলাই ককাৰ খোৱাৰ যোগাৰ খিনি কৰি খৰধৰকৈ কাপোৰ কেইটা সলাই লওঁ বুলি লৈ দেখোঁ ককাই তলত কাৰোবাৰ লগত কথা পাতি আছে,বটল গ্ৰীণ কালাৰৰ টি ছাৰ্ট আৰু ব্লেক জিনছৰ সৈতে মানুহজন চিনি পাবলৈ মোৰ দিগদাৰ নহ’ল।কিন্তু এই অফিচৰ সময়ত অনিৰুদ্ধই ইয়াত কি কৰি আছে?আজি শুকুৰবাৰ।সেইবাবে চাগে কেজুৱেল পিন্ধি অফিচ আহিছে।কিন্তু ইমান বেছি কেজুৱেল?\nআহ, আৰু ভাবি নাথাকোঁ।\nপিন্ধিবলৈ কাপোৰ ঢেৰ এতিয়া মোৰ।সেইয়াও ককাৰ কাৰণেই হৈছে।ভালকৈ কাপোৰ কানি নিপিন্ধ বুলি কিমান গালি দিলে।পুৰণা চোলা পিন্ধি যোৱা কাৰণে, মদৰুৱা ৰঙৰ কাপোৰ কিনাৰ কাৰণে,সৱ ক’লা ৰঙৰ কাপোৰ গোটোৱা বাবে।যোৱা দেওবাৰে কিনি অনা মেৰুণ কালাৰৰ টপটো আৰু ব্লু জিনছটোকে পিন্ধিলোঁ।এইটো ককাই পছন্দ কৰি কিনি দিয়া।মোৰো ভাল লাগে।জোতাযোৰ পিন্ধি বেগটো লৈ ওলাই আহিলোঁ।\n:এওঁ বোলে এইফালে ক’ৰবাত থাকিলে কালি।লগৰ ল’ৰাৰ লগত।এতিয়া যাওঁতে মোক মাতষাৰ দি গৈছে।ভাল পালো দেই।\nকিমান মিছলীয়া মানুহ অ’।\nবুঢ়া মানুহজনক অজলা পাই ঠগিছে চা।\nমোক দেখি চকুকেইটা টিপিয়াই হাঁহি দিলে।\n:এইটো পিন্ধিলি, ধুনীয়া লাগিছে।মোৰ পছন্দ যে।\nককাই গালখন মোহাৰি দিলে।\n:ককা,এইটো ছাবি, তুমি ভাত খোৱাৰ অলপ আগতে দৈ খিনি ফ্ৰীজৰ পৰা উলিয়াই ৰাখিবা।ঠাণ্ডা কে নাখাবা।\n:হ’ব হ’ব।যা যা। অহ হেৰি নহয়, এওঁক দেওবাৰে ভাতকেইটা ইয়াতে খাবলৈ কৈছোঁ, তোৰ দিগদাৰ হ’ব নেকি?\nঅনিৰুদ্ধৰ মুখলৈ চালোঁ।\nনা কোৱাৰ ইচ্ছা নহ’ল।\nককা আঁতৰি গ’ল।দুয়ো আগবাঢ়িলোঁ, মই ইতিমধ্যে কেব বুক কৰিছিলোঁ।পাঁচ মিনিটত পাবহি।\n:ইমান ৰাতিপুৱাই ইয়াত কি কৰি আছে আপুনি?\n:You are not going to office today.\n: Tell meabetter joke.\n:I miss you Ananya.. can’t you just understand that?\n:মই ছুটি ল’ব নোৱাৰোঁ অনিৰুদ্ধ।আমি দুয়োটাই এনেকৈ ছুটি ল’লে সৱেই কি ভাবিব অফিচত।এনেই কম gossip হৈ আছে নেকি?\nতেওঁ মনে মনে থাকিল।হয়তো বুজিও পালে।\n:okay ,you go.\n:মই অলৰেডি ছুটি ল’লো।আজি এনেই থাকিম।মুভি চাম,গেম খেলিম।You carry on.\nমোৰ উত্তৰলৈ অপেক্ষা নকৰি তেওঁ গাড়ী লৈ আগবাঢ়িল।মোক আৰু একো কোৱাৰ সুযোগেই নিদিলে।\nমুখ খন ফুলি থাকিব এতিয়া।\nকাম অলপ বেছি আছিল আজি।লাঞ্চ কৰা নহ’ল।তিনিটা বজাতহে খাব পাৰিছোঁ।তেওঁলৈ মেছেজ কৰিলোঁ।seen কৰি থৈ দিলে।মনটো বেয়া লাগিল।ডেস্কলৈ আহিও মন নবহিল।পাঁচটা মান বজাত বেগটো লৈ ওলাই আহিলোঁ।টিমৰ সৱ বেডমিণ্টন খেলিবলৈ গৈছে।শুকুৰবাৰে কেতিয়াবা যায় এনেকৈ।ওচৰৰ indoor stadium খনত এঘণ্টা খেলি আহে।আজিও গৈছে।মই সদায় নিচিনাকৈ আজিও নাইযোৱা।সুৰেশক ঘৰৰ পৰা আকৌ connect কৰিম বুলি ওলাই গুচি আহিলোঁ।\nবহুত ভাবি তেওঁলৈ ফোন কৰিলোঁ।\n:Anyway,wana come to my home for tea?\n:No. You come here.\n:What, no way.\n:বেছি অলপ।:তুমি কম নে কি?\n:উফ নহয়।Come here, say sorry, give meahug.After that I will think about the invitation.\n:Okay cool, keep daydreaming.\nফোনটো থৈ কেব বুক কৰিলোঁ, আৰু এবাৰো নভবাকৈ তেওঁৰ ঘৰৰ এড্ৰেচটো ড্ৰপ লকেচনত দি দিলোঁ।বুকুখন ধপধপাই উঠিল।ভয় নহয়, অলপ লাজ।এনেতো নহয় যে, প্ৰথমবাৰৰ বাবে আহিছোঁ তেওঁৰ ঘৰলৈ।কিয় ইমান নাৰ্ভাচ ফিল কৰিছোঁ নাজানো।আধা ঘণ্টাতকৈ বেছি সময় লাগিল।\nতেওঁৰ ঘৰৰ সন্মুখত ৰৈ চিকিউৰিটিক গৈ তেওঁৰ ফ্লেট নম্বৰ কওঁতেই তেওঁ গম পালে।লগে লগেই ফোন বাজিল।\nওপৰলৈ উঠি যাওঁতেও ফোন বাজিয়েই আছে।\nআৰু লিফটখন খুলি প্ৰাণখোলা হাঁহিৰে সৈতে অনিৰুদ্ধকে থিয় হৈ থকা দেখিলোঁ।\n:ককা ৰৈ আছে, ট্ৰেফিক বেছি হ’লে দেৰি হৈ যাব।আপুনি লগ পাব খুজিছিল কাৰণে আহিলোঁ।\n:মই আৰু কিবা এটা কৈছিলোঁ।\nতেওঁ ভিতৰলৈ সোমাই গ’ল।মই দৰ্জা মুখতে ৰৈ আছোঁ।অলপ পিছত কোনোবাই টানি নিয়াৰ দৰে লাগিল।\nআৰু কিবা বুজি পোৱাৰ আগতেই তেওঁৰ ঘৰৰ মেইন দুৱাৰখনত মই নিজকে আউজি থকা পালোঁ।চকুৰ সন্মুখত অনিৰুদ্ধ।এইমাত্ৰ মাৰি অহা body mist ৰ সুগন্ধি উশাহত বিয়পি পৰিছে।\n:I missed you so much.\n:ককা ৰৈ আছে … দেৰি হৈ যাব.. ইমান ট্ৰেফিক..\n:You speak at wrong times..\nওঁঠ দুটা কেতিয়া তেওঁৰ ওঁঠত বন্দী হ’ল ধৰিবই নোৱাৰিলোঁ।\nৰৈ ৰৈ বৈ আহিল আবেগ অভিমান খং মিশ্ৰিত মৰমৰ নৈ।\n:I missed you this much…!\nইয়াতকৈ বেছি কি ক’ব পাৰিম মই?\nঘূৰি আহোঁতে মোৰ গালখন ৰঙা, তেওঁ মোক তলতে নমাই থৈ গুচি গ’ল।ককাই নিজে মাতিছে যেতিয়া এনেকৈ আহি আমনি নকৰে তেওঁ।\n:মই মা পাপাক তোমাৰ কথা কৈছোঁ।\n:সদায় বিয়াৰ কথা কৈ থাকে কাৰণে।\n:তুমি না ক’বা বুলি জানোৱেই যে।সেইকাৰণে কৈছোঁ মাক,এইটো জনমত নহ’বও পাৰে।\nমোৰ কথা খুব ভালকৈ জানে ।\nদুগুণ ভালপোৱা বুকুত উপচাই আঁতৰি গ’ল তেওঁ।\nPrevious Post #আবিৰ খণ্ড (৫৫)\nNext Post #আবিৰ খণ্ড (৫৭)\n8 thoughts on “#আবিৰ খণ্ড (৫৬)”\nRokhi asilu aitur babei☺☺\nIt’s like I am watchingabeautiful movie….❤❤\nKorishmita Borgohain says:\nStory tu bohut bohut val lagise but apekhya koribo logiya hoi.\nSweety T Sarkar says:\nCan’t wait for the next episode 😣\nAll Rounder Dinu says:\n57 tu Pam neki


বিষ্ণু ৰাভা বঁটা (ইংৰাজী: Bishnu Rabha award) অসমীয়া সংস্কৃতিৰ পূজাৰী বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভাৰ স্মৃতিত আগবঢ়োৱা এক সন্মানজনক বঁটা। অসম চৰকাৰ অধীনস্থ সাংস্কৃতিক সঞ্চালকালয়ৰ দ্বাৰা অসমৰ বিভিন্ন ঠাইত কেন্দ্ৰীয়ভাৱে আয়োজিত বিষ্ণু ৰাভা দিৱসত এই বঁটা অসমীয়া সংস্কৃতিলৈ আগবঢ়োৱা বিশিষ্ট অৱদান আগবঢ়োৱা বৰেণ্য ব্যক্তিসকলক প্ৰদান কৰা হয়। এই বঁটাত নগদ ১ লাখ টকা, জাপি, গামোচা, শৰাই আৰু এখন মানপত্ৰ আগবঢ়োৱা হয়।\nবঁটা প্ৰদান অনুষ্ঠিত ঠাই\n৩১ ২০১১ দুৰ্লভা মৰাণ\n৪০ ২০২০ কন্দৰ্প নাথ শৰ্মা, ঝৰ্ণা শইকীয়া ডিব্ৰুগড়\n↑ "CM Sonowal presents Bishnu Rabha Award to Pulak Gogoi, Sailen Saikia". The News Mill. 2017-06-20. https://thenewsmill.com/cm-sonowal-presents-bishnu-rabha-award-pulak-gogoi-sailen-saikia/। আহৰণ কৰা হৈছে: 2019-02-06.\n↑ "Bishnu Rabha award for duo". Telegraph India. https://www.telegraphindia.com/states/north-east/bishnu-rabha-award-for-duo/cid/1452534। আহৰণ কৰা হৈছে: 2019-02-06.\n↑ "২০১৯ বৰ্ষৰ বিষ্ণু ৰাভা বঁটা ঘোষণা". অসমীয়া প্ৰতিদিন. https://www.asomiyapratidin.in/2019-bishnu-rabha-award/। আহৰণ কৰা হৈছে: ২৯ মাৰ্চ ২০২০.\n↑ "কন্দৰ্প নাথ শৰ্মা, ঝৰ্ণা শইকীয়াক বিষ্ণু ৰাভা বঁটা প্ৰদান". জনমভূমি. https://janambhumi.in/VGxSRk1VMVVZejA9/%E0%A6%95%E0%A6%A8%E0%A7%8D%E0%A6%A6%E0%A6%B0%E0%A7%8D%E0%A6%AA-%E0%A6%A8%E0%A6%BE%E0%A6%A5-%E0%A6%B6%E0%A6%B0%E0%A7%8D%E0%A6%AE%E0%A6%BE,-%E0%A6%9D%E0%A6%B0%E0%A7%8D%E0%A6%A3%E0%A6%BE-%E0%A6%B6%E0%A6%87%E0%A6%95%E0%A7%80%E0%A7%9F%E0%A6%BE%E0%A6%95-%E0%A6%AC%E0%A6%BF%E0%A6%B7%E0%A7%8D%E0%A6%A3%E0%A7%81-%E0%A7%B0%E0%A6%BE%E0%A6%AD%E0%A6%BE-%E0%A6%AC%E0%A6%81%E0%A6%9F%E0%A6%BE-%E0%A6%AA%E0%A7%8D%E0%A6%B0%E0%A6%A6%E0%A6%BE%E0%A6%A8.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 25 February 2021.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=বিষ্ণু_ৰাভা_বঁটা&oldid=268303"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ১৯ মাৰ্চ, ২০২১ তাৰিখে ১৯:২৬ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


ভেলেণ্টাইন ডে’ৰ উপহাৰ-প্ৰণীতা গোস্বামী বৰঠাকুৰ – ফটাঢোল\nMarch 1, 2021 গল্প\t11 Comments\nভেলেণ্টাইন ডে’ৰ উপহাৰ-প্ৰণীতা গোস্বামী বৰঠাকুৰ\n: হয়নে হেৰি, শুনিছেনে…?\n: কিনো কাণৰ কাষতে ইমান ডাঙৰকৈ চিঞৰিছা, শুনি আছোঁ কোৱা… ?\nবাতৰি কাকতখনতে চকু দুটা থৈ বৰুৱাই উত্তৰ দিলে।\n: সেয়া, গেঙেৰী মাৰি উঠিলেই নহয়, নকওঁ যাওক…!\nবৰুৱানীয়ে বৰুৱাৰ চাহৰ কাপটো অলপ জোৰকৈয়ে মেজখনত থৈ নিজৰ কাপটো লৈ আগফালৰ বাৰান্দালৈ ওলাই গ’ল।\nবৰুৱা বৰুৱানীৰ সংসাৰত এনেবোৰ নাটক সদা প্ৰচলিত। দিনটোত বিশ-পঁচিশবাৰমান এনেধৰণৰ খুঁত-খাত লাগিয়েই থাকে। এজনৰ অলপ উচ্চস্বৰৰ কথাতে আনজনৰ ঠেহ লাগে। বৰুৱানীৰ ক্ষেত্ৰত এইটো অলপ বেছি হয়। আজি যেনিবা পুৱাৰ চাহকাপৰ সময়তে লাগিল। বৰুৱানীয়ে ভালকৈ ওচৰত বহি কিবা এষাৰ ক’ব খুজিলেই বৰুৱাৰ সেই সময়ত বাতৰি কাকতখন পঢ়াৰ কোবতো বেছি হয়। খচখচকৈ বাতৰি কাকতৰ পৃষ্ঠাবোৰ লুটিয়াই কথা কোৱাৰ মুডটো নাইকিয়া কৰি দিয়ে। তেতিয়াই বৰুৱানীৰ মস্ত খং উঠে। উচাৎ মাৰি তেওঁ বৰুৱাৰ ওচৰৰপৰা উঠি যায়। বৰুৱাই সেইকণ অভিমানৰ সোৱাদ লয়। মুখত মিচিকিয়া হাঁহিলৈ তেওঁ পুনৰ কাকত পঢ়াত মন দিয়ে।\n: আপুনিনো দিনে- ৰাতিয়ে সেইখনত কি পঢ়ে হয়নে…? টিভিৰ এটা বাতৰিও নোচোৱাকৈ নাথাকে, সেইখনো উধৰপৰা মূধলৈকে পঢ়ি থাকে। কি এনে দেশ উদ্ধাৰ কৰিবগৈ হে?\nকেতিয়াবা অতিষ্ঠ হৈ বৰুৱানীয়ে কেই আষাৰমান শুনায়। বৰুৱাৰ নিৰুত্তাপ উত্তৰ–\n: তুমি কি বুজিবা.. ? দেশ কোনফালে গৈছে খবৰ ৰাখিলেহে!\nকেতিয়াবা সৰু সৰু কথাতে ওখনা ওখনিখন অলপ বেছি হয়গৈ৷ সেইদিনা বৰুৱাই আবেলি খোজকাঢ়ি উভতি আহোঁতে বৰুৱানীয়ে ভালপোৱা ধোকলা, জেলেপী আদি লৈ আনে। একেলগে দুয়ো টিভিৰ সমুখত বহি চাহকাপ খায়। সেইদিনালৈ দুয়োৰে মন ভাল হৈ পৰে।\nঅৱসৰ লোৱাৰ পাছৰপৰা তেওঁলোকৰ মাজৰ এই খুঁত-খাতবোৰ যেন বেছি হৈছে। বৰুৱাৰ অমনোযোগী স্বভাৱটোৱে বৰুৱানীক অতিষ্ঠ কৰি তোলে। দিনটোৰ বেছিসময় তেওঁ বাতৰি কাকত পঢ়িয়েই পাৰ কৰে। তাৰ মাজতে নিজৰ নৈমিত্তিক কামবোৰ কৰাৰ উপৰি বৰুৱানীক দুই-এটা কামত সহায় নকৰাও নহয়। এই খুঁত-খাতবোৰৰ মাজতে যেন দুয়ো জীয়াই থকাৰ মাদকতা বিচাৰি পাইছে।\nআজি পুৱাতেই বৰ আগ্ৰহেৰে তেওঁ বৰুৱাক আবেলি ফুৰিবলৈ ওলাই যোৱাৰ কথা ক’ব খুজিছিল। ক’ৰণাৰ সন্ত্ৰাসৰ পাছৰপৰা ভালকৈ ক’তো ওলাই যোৱা হোৱাই নাই। চৰকাৰী ফিল্ডখনত হোৱা মেলাখনলৈকে যাবৰ মন আছিল তেওঁৰ। সেইদিনা ওচৰৰ শইকীয়ানীয়ে ফোনতে কোৱা কথাখিনি শুনাৰ পৰাই বৰুৱানীৰ মনটোৱে লকলকাই আছে। বহুবছৰ এই মেলা-উৎসৱবোৰলৈও যোৱা নাই। এইখন বহুত ডাঙৰ মেলা বোলে! বৰুৱানীয়েও ঘৰুৱা দুই- এপদ বস্তু কিনিব পাৰিলেহেঁতেন! পিচে এতিয়া আৰু গিৰীয়েকক জোৰ নকৰে তেওঁ। পুৱাই মনটো বেয়া কৰি দিলে। পেটতে খঙটো সামৰি তেওঁ পুৱাৰ কামখিনি সামৰি গা-পা ধুই পুৱাৰ জলপান বনাবলৈ পাকঘৰত সোমাল। ডাইনিং টেবুলত দুয়োলৈ ৰুটি-তৰকাৰী আৰু অ’টচ দুবাতি গোটাই বৰুৱানীয়ে গিৰীয়েকক মাতিবলৈ গ’ল। তেতিয়ালৈকে বৰুৱাই একেটা প’জতে কাকতখন পঢ়িয়েই আছে। আন একো নকৈ তেওঁ খোৱাৰ আগৰ ঔষধকেইটা যতনাই বৰুৱানীয়ে বৰুৱাক খোৱা টেবুললৈ মাতি আনিলে। দুয়ো মৌন হৈয়ে খোৱা সামৰিলে। এনেয়ো বৰুৱাই খাওঁতে বৰ কথা নকয়। খোৱা-বোৱাতো বৰ আপত্তি নাই। নিমখ নিদিলেও আপত্তি নকৰাকৈ খাই উঠি যায়। কেতিয়াবা নিমখ বেছি পালেহে ‘আজি কালৈ ইমান মৰম লাগিল দুবাৰ নিমখ দিলা যে’ বুলি প্ৰশ্ন কৰিলেও মীমাংসাও নিজেই কৰি লয় বৰুৱাই— ‘হ’ব দিয়া, এইখন আঞ্জাৰ লগত একেলগে সানি খাবলৈ ভালেই হৈছে৷’\nবৰুৱাৰ এনেবোৰ আচৰণে বৰুৱানীক মোহত পেলায়। কিন্তু কোনোদিনেই মানুহজনে জুতিকৈ ৰন্ধা আঞ্জা এখনৰো ‘বৰ ভাল হৈছে’ বুলি শলাগ লৈ নাপালে। কুটৰি কুটৰি সুধিলেহে ‘অ’ ঠিকেই আছিল’ বুলি সেৰেকা উত্তৰ এটা দিয়ে। তেতিয়াই বৰুৱানীৰ খং উঠে। তেতিয়া ‘তামোলসোপা খাই খাই আপোনাৰ মুখৰ একো জুতি নাইকিয়া হ’ল’ বুলি বৰুৱানীয়ে অভিমান জাহিৰ কৰে।\n: তোমাৰ হাততনো কেতিয়া বেয়া আঞ্জাৰ পাগ উঠিছে?\nবৰুৱাৰ উত্তৰে বৰুৱানীৰ মনত কিমান আলোড়ন তোলে সেয়া বৰুৱাই নাজানে৷\nএইদৰেই বৰুৱাৰ সংসাৰখন আগবাঢ়িছে। বৰুৱাই লক্ষ্য কৰিছে বৰুৱানীৰ ঠেহ-পেচবোৰো যেন সংসাৰৰ দায়িত্ববোৰ কমি অহাৰ পাছতহে বেছি হ’বলৈ ধৰিছে। শহুৰ-শাহু, দেওৰ, দুটি সন্তানৰ আলপৈচান ধৰোতে সৰু সৰু কথাবোৰত লাগিবলৈ তেওঁৰ সময়ো নাছিল। এনেয়ো স্বভাৱটো বৰ লাগি থকা বিধৰো নহয় অৱশ্যে। কিছুমান কথাৰ ভূ তেওঁক নিদিয়াকৈয়ে বৰুৱানীয়ে সমাধা কৰিছিল। দায়িত্বশীল পদবীত থকা বাবেই হয়তো তেওঁক সৰু-সুৰা ঘৰুৱা সমস্যাৰ উমান ল’বলৈ দিয়া নাছিল। এতিয়াহে অকণমানতে তেওঁৰ অভিমান হয়। বৰুৱাই তাৰ উমান নোপোৱা নহয়। কেতিয়াবা নিজে নিজেই ঠিক হয়৷ কেতিয়াবাহে নৱ-বিবাহিতৰ দৰে তেওঁ অভিমান ভাঙিব লগা হয়। উপায়ো নাথাকে, সংসাৰখন যে তেওঁলোকৰে…!\nবৰুৱানীয়েও কথাবোৰ নুবুজা নহয়। কেতিয়াবা নিজৰ ওপৰতে খং উঠে৷ তেওঁ ভাবে, ‘এইটো কথাতনো মই তেওঁক খং কৰিব লাগেনে! মানুহটো তেনেকুৱাই, ঘৰুৱা জঞ্জালৰ মাজত সোমাই নোপোৱা মানুহ, এনেয়ো আনতকৈ অলপ বেছিয়েই চিধা-চাধা।’ এনে ভাৱ আহিলেই বৰুৱানীয়ে নিজক সৈমান কৰি লয় আৰু উৎসাহেৰে নিজৰ কামত লাগে। সেইদিনা তেওঁ বৰুৱাই ভালপোৱা দুই-তিনিখন ব্যঞ্জন জুতি লগাই ৰান্ধে। দুয়ো তৃপ্তিৰে ভাতসাঁজ খায়। মৰম-প্ৰীতিবোৰ যেন এই ভাতসাঁজতে সোমাই থাকে। সেইদিনা আবেলিলৈ চাহকাপৰ লগত খোৱাকৈ বৰুৱাৰ হাততো বৰুৱানীৰ প্ৰিয় কিবা এবিধ আহে। মনবোৰ মুকলি হয়, দিনটো সুখৰ হয়।\n: হেৰা শুনিছানে, মানুকণে ভিডিঅ’ কল কৰিছে আহা৷\nবৰুৱাই বৰুৱানীক উদ্দেশ্যি ক’লে।\nলৰালৰিকৈ বৰুৱানী আগফালৰ ৰূম পালেগৈ। ডাঙৰ ছোৱালী বাসন্তীৰ ছোৱালী মানুকণ। মানুকণ ককাকে মৰমতে মতা নাম। সিহঁত দিল্লীত থাকে। মাজে মাজে বন্ধৰ দিনত এনেকৈ ভিডিঅ’ কল কৰে। বৰুৱা-বৰুৱানী দুয়ো ওচৰ চাপি বহি ল’লে।\n: কি কৰিছা আইতা?\nমানুকণৰ প্ৰশ্ন। কাষতে বাসন্তীও আছে।\n: কিনো কৰিম মাজনী, ব্ৰেকফাষ্ট কৰি এনেয়ে বহি আছিলোঁ।\nআইতাকৰ মৰমসনা উত্তৰ।\n: হেপ্পী ভেলেণ্টাইন ডে’, ককা-আইতা।\nমুনুকণে ফ্লাইং কিছ এটা দি দুয়োকো শুভেচ্ছা জনালে।\n: সেইটোনো আক’ কি ওলাল অ’?\nককাকে ৰসিকতা কৰি ক’লে। সিমূৰে বাসন্তী আৰু মানুকণে ঢেকঢেকাই হাঁহি উঠিল।\n: ইইই ককা, তুমিও যে…., পিচে তুমি কি দিলা আইতাক?\n: কিবা দিবও লাগে নেকি আজি?\n: লাগেতো! তোমালোক ইমান লাভলি কাপল। দিবা গোলাপ এপাহকে৷\nদুয়োফালে হাঁহিবোৰ বাগৰি পৰিল।\nফোনৰ বাৰ্তালাপ সামৰি দুয়ো নিজৰ নিজৰ কামত ব্যস্ত হ’ল। সিহঁতৰ মুখবোৰ দেখিলে এনেই ভাল লাগে, মাত-কথাবোৰ শুনিলেই মনবোৰ ভৰি পৰে। দিনটোলৈ সজীৱ হৈ পৰে দুয়ো। বৰুৱানীয়ে দিনটোৰ বাবে অহা বনকৰা বিমলাক দিহা দিবলৈ বুলি পাকঘৰত সোমাল। তাইৰ হতুৱাই তৰকাৰী পাচলিবোৰ কটাই থয় ৰাতিটোৰ বাবেও। আজি বন-শাক দুডালমানো বোটলাব লাগিব, বৰুৱানীয়ে মনতে ঠিক কৰিলে। মানুকণৰ ফোনটোৱে তেওঁৰ অভিমান কৰ্পূৰৰ দৰে উৰাই দিলে। বৰুৱাৰ বহু কথাই তেওঁৰ পছন্দ নহ’লেও তেওঁ কৰি ভাল নোপোৱা কামবোৰ, যেনে বিছনাৰ আঁঠুৱা তৰা, পুৱা দুৱাৰ-খিড়িকীবোৰ খোলা, গৰম পানীৰ চুইছটো অন কৰা আদি সৰু-সুৰা কামবোৰ সদায়েই বৰুৱাই কৰি আহিছে। ডাক্তৰে তেওঁক বিষৰ বাবে গৰমৰ দিনতো গৰম পানীৰে গা ধুবলৈ দিহা দিছে। সেইকামটোকে তেওঁ গৰমৰ দিনত সদায়েই পাহৰে, সেয়ে বৰুৱাই পুৱাতেই গিজাৰৰ চুইছটো দি থয়। অৱসৰ লোৱাৰ পাছৰপৰা এইটো কামো বৰুৱাৰ ৰুটিনত সোমাল।\nদুপৰীয়া ভাত খাওঁতে বৰুৱানীয়ে পুৱা ক’ব খোজা কথাষাৰ উনুকিয়ালে। বৰুৱাই হা-না একো উত্তৰ নিদিলে, নিৰ্বিকাৰ ভাৱত ভাতকেইটা খোৱাত মনোযোগ দিলে। মনত খেদ এটা থাকিল যদিও বৰুৱানীয়ে পুনৰ কথাষাৰ নোদোহাৰিলে।\nআবেলিলৈ বৰুৱাৰ হাতত এটা ডাঙৰ বাকচ দেখি বৰুৱানী আচৰিত হ’ল।\n: কি আনিলে এইটো?\n: অথনি মানুকণে কৈছিল নহয় তোমাক কিবা দিব লাগে বুলি, এইটোকে আনিলোঁ দিয়া৷\n: ধেত, কিনো কথাবোৰ কৈ থাকে, কিনো আনিলে আক’ পইচা এসোপা খৰছ কৰি?\n: এইটো তোমাৰ ভৰি ধোৱা মেছিন। ইয়াত পানী ভৰাই চুইছ অন কৰিলে পানীখিনি সহ্য কৰিব পৰা গৰম হ’ব আৰু এই বেল্টডাল ভৰিত লগাই ল’লে ভৰিকেইটা কলাফুললৈকে মাছাজ কৰাৰ দৰে কৰিব। তোমালৈ ইয়াতকৈ ভাল গিফ্ট আৰু ভাবি নাপালোঁ।\n: আয়ৈ, কিযে কয়, মানুকণে ক’লে বুলিয়েই …!\n: নহয় হে! বহুদিনৰপৰাই ভাবি আছিলোঁ। দোকান এখনত কৈ থৈছিলোঁ। আহিলে খবৰ দিম বুলি কৈছিল। আজি আহিলত লৈয়েই আহিলোঁ। পুৰা পইচা দিয়াই নাই! গধূলি ভৰিকেইটা ধুবলৈ এলাহ কৰা যে, এতিয়া এলাহ নালাগিব চাগে। বিষটোও আৰাম পাবা। ৰাতি ভাল টোপনিও হ’ব।\n: আজি আপুনিয়েই প্ৰথম ধুই মোক দেখুৱাই দিব। তাৰ পাছতহে মই ব্যৱহাৰ কৰিম। ইমান পইচা খৰছ নকৰা হ’লেও হ’ল হয়, ধুয়েই আছিলোঁ দেখোন!\nবৰুৱানীয়ে আৱেগ মিহলি সুৰেৰে ক’লে।\n: হ’ব দিয়া, আনিলোঁ আৰু। গোলাপ এপাহতকৈ এইটো তোমাৰ কামত আহিব।\n: কিনো কয় হেৰি, কিবা সৰু ল’ৰা-ছোৱালীৰ দৰে কথাবোৰ কৈছে দেখোন? ৰ’ব চাহ দুকাপ বনাই আনোগৈ। খেজুৰৰ কেক এটাও বনাইছিলোঁ।\nবৰুৱাক উদ্দেশ্যি কথাকেইটা কৈ বৰুৱানী পাকঘৰলৈ সোমাই গ’ল।\n« ডেমকেয়াৰণীৰ প্ৰেমত-নীলাঞ্জনা মহন্ত\nঘৰঘৰণি – নীলাক্ষী কাকতী »\nবা বহুত ভাল লাগিল৷\nবৰ ভাল লাগিল পঢ়ি। উমম সময় অনুসৰি উপহাৰৰ মূল্যবোধ।\nমন্ততব্যৰ বাবে অশেষ ধন্যবাদ।\nসঁচা উপহাৰ৷ ভাল লিখিছে৷\nসুন্দৰ সংসাৰ এখনৰ প্ৰতিচ্ছবি ফুটি উঠিল ৷\nবৰ ভাল লাগিল এইটো৷ দেৰি হল পঢ়াত


know-what-you-can-and-can-not-do-after-getting-covid-vaccinated-skd– News18 Assam\nকোভিড ভেকচিন লোৱাৰ পিছত কি কি সাৱধানতা ল’ব লাগে? আপুনি জনাটো অতি প্ৰয়োজন\nUpdated:March 22, 2021, 3:51 PM IST\nকোভিড ভেকচিনে আপোনাক কোৰোণা ভাইৰাছৰ পৰা সম্পূৰ্ণৰূপে সুৰক্ষিত ৰাখিবনে নাই সেইটো এতিয়াও পৰীক্ষা কৰা হোৱা নাই।\nLast Updated: March 22, 2021, 3:51 PM IST\nকোৰোণা ভাইৰাছ প্ৰতিহত কৰিবলৈ দেশত দ্বিতীয় পৰ্যায়ৰ টীকাকৰণৰ কাম চলি আছে যদিও এতিয়াও বহু সংখ্যক লোকক টীকাকৰণ কৰা হোৱা নাই। এই ভেকচিনে মাৰাত্মক ভাইৰাছৰ বিৰুদ্ধে সম্পূৰ্ণ সুৰক্ষা প্ৰদান কৰিব পাৰেনে? তেওঁলোকে আগৰ দৰে তেওঁলোকৰ প্ৰিয়জনক লগ কৰিব পাৰিবনে, মাস্ক অবিহনে ঘৰৰ বাহিৰলৈ যাব পাৰিবনে, দেশ আৰু বিদেশলৈ ভ্ৰমণ কৰিব যাব পাৰিব নেকি? এই ভেকচিনৰ বিষয়ে এনেধৰণৰ বিভিন্ন প্ৰশ্নৰ উদ্ৰেক হৈছে। এই বিভ্ৰান্তিসমূহ দূৰ কৰিবলৈ ৰোগ নিয়ন্ত্ৰণ আৰু প্ৰতিৰোধ কেন্দ্ৰ চমুকৈ চিচিডিৰ দ্বাৰা নতুন নিৰ্দেশনা জাৰি কৰা হৈছে।\nকোভিড ভেকচিনে আপোনাক কোৰোণা ভাইৰাছৰ পৰা সম্পূৰ্ণৰূপে সুৰক্ষিত ৰাখিবনে নাই সেইটো এতিয়াও পৰীক্ষা কৰা হোৱা নাই। বিগত সময়ত, ভেকচিন লোৱাৰ পিছত বিভিন্ন পাৰ্শ্বক্ৰিয়া আৰু প্ৰতিক্ৰিয়া দেখাৰ পিছত ভেকচিনটো কিমান কাৰ্যকৰী সেই বিষয়ে নিশ্চিত হোৱাটো প্ৰয়োজনীয়। অৱশ্যে, ভেকচিনটো লোৱাৰ পিছত, এইটো বিশ্বাস কৰিব পাৰি যে বিশ্ব এক নিৰাপদ ভৱিষ্যতৰ দিশে আগবাঢ়ি আছে, কিয়নো প্ৰতিষেধক লোৱাসকলৰ পাৰ্শ্বক্ৰিয়া আৰু প্ৰতিক্ৰিয়াৰ ঘটনা একেবাৰেই কম।\nযিসকলে টীকাকৰণ কৰিছে, তেওঁলোকৰ আত্মীয়ই ইতিমধ্যে কোভিড ভেকচিন লৈছে, এইসকল লোকৰ সৈতে আপুনি মাস্ক অবিহনে আৰু সামাজিক দূৰত্ব অনুসৰণ নকৰাকৈ একেলগে থাকিব পাৰিব। কিন্তু যদি আপুনি এতিয়াও টিকাকৰণ নকৰা ব্যক্তিক লগ কৰে, আপুনি তেওঁলোকৰ সৈতে সামাজিক দূৰত্ব ৰখাৰ লগতে আপুনি মাস্ক পিন্ধিব লাগিব। কিন্তু যদি আপুনি এজন পজিটিভ ব্যক্তিৰ সংস্পৰ্শলৈ অহাৰ পিছত আপোনাৰ দেহত কোৰোণাৰ লক্ষণবোৰ দেখে, তেন্তে আপুনি কোভিড পৰীক্ষা কৰাৰ লগতে কোৱাৰেণ্টাইনত থাকিব লাগিব।\nচিডিচিৰ মতে, প্ৰতিষেধক দিয়া ব্যক্তিজন ৰেষ্টুৰেণ্ট, বাৰ, জিমৰ দৰে ৰাজহুৱা স্থানত সংক্ৰমিত হোৱাৰ সম্ভাৱনা কম। কিন্তু ইয়াৰ পিছতো, জনবহুল অঞ্চললৈ যোৱা পৰিহাৰ কৰিব লাগে, আৰু যদি যাব লগীয়া হয়, মাস্ক পিন্ধিব লাগিব।\nচিডিচিৰ নিৰ্দেশনা অনুসৰি, কোভিড ভেকচিন লোৱাৰ পিছত ভ্ৰমণ কৰাটো বিপজ্জনক। যিমান সম্ভৱ ভ্ৰমণ নকৰিবলৈ চেষ্টা কৰিব লাগে। অত্যধিক প্ৰয়োজনত মাস্কৰ লগতে অন্যান্য সাৱধানতা অৱলম্বণ কৰি, আপুনি আপোনাৰ এলেকাত আৰু আশে-পাশে চুটি ভ্ৰমণৰ পৰিকল্পনা কৰিব পাৰে। কিন্তু আপোনাক বিদেশ ভ্ৰমণ কৰিবলৈ পৰামৰ্শ দিয়া নহয়।\nচিডিচিৰ মতে, টীকাকৰণ কৰা লোকসকলে ৰাজহুৱা স্থানলৈ যাওঁতে ভালদৰে মাস্ক পিন্ধিব লাগিব। তেওঁলোকক সামাজিক দূৰত্ব অনুসৰণ কৰিবলৈও পৰামৰ্শ দিয়া হৈছে। চিডিচিৰ মতে, প্ৰতিষেধক দিয়া লোকসকলেও ডাঙৰ অনুষ্ঠান আৰু সভালৈ যোৱাটো পৰিহাৰ কৰিব লাগে।\nFirst published: March 12, 2021, 11:55 AM IST


xukhdukh.com May 19, 2014 goodnews,\n১. বিশাল আৰু বৰ্ণাঢ্য আয়োজনেৰে মুম্বাইৰ "নেশনেল চেণ্টাৰ অৱ পাৰফৰ্মিং আৰ্টচ"ত কালি অনুষ্ঠিত হ'ল শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ মুভমেণ্টৰ অনুষ্ঠান। অসমৰ ৰাজ্যপাল জে.বি. পাটনায়ক, দেশৰ প্ৰখ্যাত নৃত্য-বিশেষজ্ঞ সুনীল কোঠাৰী,শংকৰদেৱ মুভমেণ্টৰ ব্ৰেণ্ড এম্বেচাডৰ ভিক্টৰ বেনাৰ্জী, অসম সত্ৰ মহাসভাৰ সভাপতি লীলাকান্ত মহন্ত, অভিনেতা আদিল হুছেইনে দুপৰীয়া অনুষ্ঠিত "বৰ্তমান সময়ত শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ প্ৰাসংগিকতা" শীৰ্ষক আলোচনাত সাৰুৱা ভাষণ প্ৰদান কৰে। ভাস্কৰজ্যোতি মহন্তৰ শংকৰদেৱ সন্দৰ্ভত বাখ্যামূলক ভাষণেৰে আৰম্ভ হোৱা অনুষ্ঠানটোত সামৰণি ভাষণ প্ৰদান কৰে বিশিষ্ট লেখক ডঃ লক্ষ্মীনন্দন বৰাই।\nসন্ধিয়ালৈ আয়োজিত নিশিতা গোস্বামীয়ে আঁত-ধৰা সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠানত সত্ৰীয়া সংস্কৃতি প্ৰদৰ্শনৰ লগতে বৰষাৰাণী বিষয়া আৰু তনভী শৰ্মাৰ অংশগ্ৰহণেৰে "চোৰ ধৰা ঝুমুৰা" মঞ্চস্থ কৰা হয় । অসমৰ গৌৰৱস্বৰূপ সুনীতা ভূঞা খাউণ্ড, কল্পনা পাটোৱাৰী , জুবিন গাৰ্গৰ লগতে গুৰু ৰিউবেন মাছাংবাই সংগীতেৰে সকলোকে আপ্লুত কৰে। বলিউদৰ বিশিষ্ট শিল্পী হৰিহৰণ, অনুপ জলোটা, প্ৰীতম, ললিত পণ্ডিত, কল্পনা লাজমীৰ উপৰিও বলিউদত সফলতা লভা অসমীয়া যতীন শৰ্মা, ধ্ৰুৱজ্যোতি ফুকন, অমৃত প্ৰীতম আৰু দেৱজিত চাংমাইকো সম্বৰ্ধনা জনোৱা হয়। শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ মুভমেণ্টে দিল্লী, বেংগেলুৰুৰ পাছত সফলতাৰে মুম্বাইত মহাপুৰুষজনাৰ জীৱন-কৰ্ম আৰু প্ৰতিভাক উজলাই তোলাৰ কথা ৰাষ্ট্ৰীয় সংবাদ মাধ্যমেও সঠিক ৰূপত তুলি ধৰিছে। অসমৰ শিল্প-সংস্কৃতিক ৰাষ্ট্ৰীয় মঞ্চত তুলি ধৰাৰ বাবে আয়োজক সংস্থা ট্ৰেণ্ড এম এম এছ আৰু নেতৃত্ব বহন কৰা শ্যামকানু মহন্তৰ প্ৰচেষ্টা ৰাজ্যখনৰ বাবেই এক বিশেষ ইতিবাচক খবৰ ৰূপে পৰিগণিত হৈছে।\n২. অহা ২৮মে'ত ঘোষিত হব অসমৰ হাইস্কুল আৰু হাই-মাদ্ৰাছা সমূহৰ শিক্ষান্ত পৰীক্ষাৰ ফলাফল।\n৩. দিল্লীত অসমৰ বাবে গুৰুত্বপূৰ্ণ মন্ত্ৰীত্বৰ দাবী উত্থাপন কৰিবলৈ ৰাওনা হৈছে অসম বিজেপিৰ সভাপতি সৰ্বানন্দ সোনোৱাল। অসমত লাভ কৰা সফলতাৰ পাছত এতিয়া সোনোৱালৰ দিল্লী যাত্ৰাই উত্তৰ-পূৱৰ লগতে ৰাজ্যখনৰ সামগ্ৰিক উন্নয়নৰ বাট তৰাান্বিত কৰিব পৰাকৈ কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ গুৰুত্ব লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হব বুলি ৰাইজে আশা প্ৰকাশ কৰিছে।\n৪. অহা ২৪ মে'ত নগাঁও চহৰৰ কলঙৰ বাকৰি নেহেৰুবালিত অনুষ্ঠিত হব সামাজিক অনুষ্ঠান "সৃষ্টি"ৰ বসন্ত উৎসৱ। এই উৎসৱতে পুৰণিগুদাম কাষৰি গাঁৱৰ শিল্পী মহেন্দ্ৰ বৰাক "কলংপৰীয়া শিল্পী" বঁটাৰে সন্মানিত কৰা হব। গ্ৰামাঞ্চলৰ চহা শিল্পী সকলৰ বিৰল কৰ্মৰাজিক স্বীকৃতি দিয়াৰ বাবেই এই বঁটা সংগঠনটোৱে বিগত ২০০৯চনৰ পৰা প্ৰদান কৰি আহিছে। সংগীত আৰু চিত্ৰশিল্পীৰূপে পৰিচিত বৰাদেৱে নামঘৰ সমূহত অংকন কৰা চিত্ৰসমূহেই তেখেতৰ প্ৰতিভাৰ উজ্জ্বল নিদৰ্শন বুলিও জানিব পৰা গৈছে।\n৫. অসমৰ অগ্ৰণী প্ৰকাশন গোষ্ঠী "ক্ৰান্তিকাল"য়ে বিগত ২০১১ বৰ্ষৰ পৰা প্ৰদান কৰি অহা "ক্ৰান্তিকাল সাহিত্য বঁটা" এই বৰ্ষৰ বাবে কালি নগাঁৱত বিশিষ্ট কবি সনন্ত তাঁতীক প্ৰদান কৰা হয়। পৰ্যটন ভৱনত আয়োজিত এই অনুষ্ঠানত বিশিষ্ট সাহিত্যিক, সমালোচক ডঃ মদন শৰ্মাই এই বঁটা প্ৰদান কৰে।\n৬. ৰাজনৈতিক নেতাৰ আনুষ্ঠানিক শিক্ষাগত অৰ্হতাই সততে বিতৰ্কৰ সৃষ্টি কৰাৰ মাজতে সুখবৰ ৰূপে প্ৰকাশ পাইছে নৱ-নিৰ্বাচিত সাংসদ সকলৰ অৰ্হতাৰ তথ্য। এই তথ্যমতে ষষ্ঠদশ লোকসভাত অতি কমেও ৭৫শতাংশ স্নাতক সাংসদ থাকিব আৰু বিগত বাৰৰ ১৭শতাংশৰ তুলনাত এইবাৰ দহ শতাংশ সাংসদ মাত্ৰ দশম শ্ৰেণী উত্তীৰ্ণহে। ইফালে ডক্টৰেট ডিগ্ৰী থকা সাংসদৰ সংখ্যা বিগত বাৰৰ ৩শতাংশৰ পৰা ৬শতাংশলৈ বৃদ্ধি পাইছে। দশম শ্ৰেণীতকৈ কম পঢ়া সাংসদ বিগতবাৰৰ তিনি শতাংশৰ তুলনাত এইবাৰ তেৰ শতাংশলৈ বৃদ্ধি পাইছে। মুঠ ২৫৩গৰাকী সাংসদৰ বয়স ৫৫বছৰতকৈ বেছি আৰু চল্লিশ বছৰতকৈ কম বয়সৰ সাংসদ মাথো ৭১গৰাকীহে বুলিও জানিব পৰা গৈছে।\n৭. নিৰ্বাচনৰ ফলাফল ঘোষণাৰ দিনা শ্বেয়াৰ মাৰ্কেটত ছেনছেক্সৰ অত্যাধিক উত্থান সন্দৰ্ভত অস্বাভাৱিক কাৰ্যলাপ কৰি বজাৰ নিয়ন্ত্ৰণ কৰা বিষয়ত ত্ৰিশটা কোম্পানীৰ সন্দেহজনক কাৰ্যকলাপ "ছেবি"ৰ দৃষ্টিগোচৰ হোৱা বুলি প্ৰকাশ পাইছে। বজাৰ নিয়্ন্ত্ৰক ছেবিয়ে ইণ্টিগ্ৰেটেড মাৰ্কেট ছাৰ্ভিলেন্স ছিষ্টেমৰ দ্বাৰা অৰ্থনৈতিক অপৰাধমূলক এনে তথ্য লাভ কৰা বুলি সূত্ৰটোৱে প্ৰকাশ কৰিছে।\n৮. ৰাজহুৱা খণ্ডৰ বেংক সমূহত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ নিয়ন্ত্ৰণ কম কৰাৰ বাবে ৰিজাৰ্ভ বেংকৰ এখন সমিতিয়ে পৰামৰ্শ দিছে। চৰকাৰী বেংকত চৰকাৰৰ অংশীদাৰীত্ব কমোৱাৰ লগতে ব্যৱস্থাত অধিক স্বচ্ছতা অনাৰ বাবে চেষ্টা চলাবলৈকো পৰামৰ্শৱলী তৈয়াৰ কৰি নতুন কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ বিবেচনাৰ বাবে আগবঢ়াব বুলি প্ৰকাশ কৰিছে।\n৯. অহা ১৯ আৰু ২০ মে’ ২০১৪ তাৰিখে ডিব্ৰুগড় চহৰৰ হোটেল গাৰ্ডেন ট্ৰিটত অনুষ্ঠিত হব শিক্ষা সম্পৰ্কীয় এক মেলা "দ্য আছাম ট্ৰিবিউন এডু-ফেয়াৰ ২০১৪"। বিভিন্ন শিক্ষানুষ্ঠানৰ প্ৰতিনিধিৰ উপৰিও কেৰিয়াৰ সম্পৰ্কীয় প্ৰশ্নোত্তৰ দিবৰ বাবে কেৰিয়াৰ বিশেষজ্ঞ ডঃ বুলজিৎ বুঢ়াগোহাঁই দেৱো এই অনুষ্ঠানত উপস্থিত থাকিব। উজনি অসমৰ শিক্ষাৰ্থী সকলে নিৰপেক্ষভাৱে কেৰিয়াৰৰ সম্পৰ্কীয় পৰামৰ্শ লাভ কৰিবলৈ তেখেতৰ সতে মুখামুখিকৈ প্ৰশ্ন কৰাৰ সুযোগ লাভ কৰিব পাৰিব।\n১০. কালি তেজপুৰত অনুষ্ঠিত হয় দণ্ডিনাথ কলিতা চতুৰ্থ বাৰ্ষিক স্মাৰক বক্তৃতানুষ্ঠানৰ। এই অনুষ্ঠানত "লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ জাতীয়তাবাদী চিন্তাধাৰা আৰু অসমৰ নৱ-প্ৰজন্ম" শীৰ্ষক বক্তৃতা প্ৰদান কৰে বিশিষ্ট কবি তথা ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যায়ৰ সাহিত্যৰথী লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা আসনৰ অধ্যাপক ডঃ কৰবী ডেকা হাজৰিকাই। এই অনুষ্ঠানতে "দণ্ডিনাথ কলিতা ব্যংগ কবিতা সমগ্ৰ" নামৰ কাব্য সংকলনটিও উন্মোচিত হয়।\nBy xukhdukh.com on May 19, 2014


৫০টা প্ৰশ্ন আৰু ইয়াৰ উত্তৰ, ৰমজান মাহৰ উপলক্ষে – Aim of Life\n১) ৰমজান মাহত ৰোজা ৰখাৰ হুকুম কি?\nউত্তৰ:- সকলো নৰ-নাৰীৰ ওপৰত ফৰজে আইন অৰ্থাৎ বাধ্যতামূলক।\n২) ৰমজান মাহৰ প্ৰথম দহ দিনত কোনটো দোৱা পঢ়া ছুন্নত ?\n= উত্তৰ:- আল্লাহুম্মাৰ হামনা ইয়া আৰহামাৰ্ ৰাহিমিন ।\n৩) ৰমজান মাহৰ দ্বিতীয় দহ দিনত কোনটো দোৱা পঢ়া ছুন্নত ?\nউত্তৰ:- আছতাগ্ ফিৰুল্লাহা ৰাব্বি মিন কুল্লি যানবি ৱা আতুবু ইলাইহি ।\n৪) ৰমজান মাহৰ তৃতীয় দহ দিনত কোনটো দোৱা পঢ়া ছুন্নত ?\n=উত্তৰ:- আল্লাহুম্মা ইন্নাকা আফুউন তুহিব্বুল আফুৱা ফাফুআন্না ।\n৫) ৰোজা ৰখাৰ নিয়ত কি ?\n= উত্তৰ:- নাৱাইতু আন আছুমা গাদাম মিন শ্বাহৰি ৰমাজানাল মুবাৰাকি ফাৰযাল্লাকা, ইয়া আল্লাহু ফাতাকাব্বাল মিন্নি ইন্নাকা আনতাছ ছামিউল আলিম।\n৬) ৰমজান মাহৰ ৰোজা ৰখাৰ নিয়ত কেতিয়া কৰিব লাগে?\nউত্তৰ:- ৰমজান মাহৰ ৰোজা ৰখাৰ নিয়ত ছেহৰীৰ পিছত কৰিব লাগে কিন্তু যদি কোনো ব্যক্তি তেতিয়া নিয়তৰ কথা পাহৰি যায় তেন্তে তেওঁৰ বাবে শ্বৰিয়তত জোহৰৰ নামাজৰ আগলৈকে নিয়ত কৰাৰ সুবিধা দিয়া হৈছে।\n৭) ইফতাৰৰ দোৱা কি ?\n= উত্তৰ:- আল্লাহুম্মা লাকা ছুমতু, ৱা বিকা আমানতু ৱা আলাইকা তাৱাক্কালতু ৱা আ’লা ৰিযক্বিকা আফত্বাৰতু ।\n৮) যদি কোনো ব্যক্তি ছেহৰি কৰোঁতে কৰোঁতে সূর্য উদয় হয় তেন্তে তেওঁৰ ৰোজা হবনে?\n৯) যদি কোনো ব্যক্তি ভুলতে সময় হোৱাৰ আগতেই ইফতাৰ কৰে তেন্তে তেওঁৰ ৰোজা হবনে?\n১০) তাৰাৱী নামাজৰ নিয়ত কি ?\n= উত্তৰ:- নাৱাইতু আন উছাল্লিয়া ল্লিলাহি তাআ’লা, ৰাকাআ’তাই ছালাতিত তাৰাবিহ ছুন্নাতু ৰাছুল্লিলাহি তাআ’লা। মুতাৱাযজ্জিহান ইলা যিহাতিল কা’বাতিশ শ্বাৰিফাতি, আল্লাহু আকবাৰ।\n(** মুক্তাদিসকলে ছুন্নাতু ৰাছুল্লিলাহি তাআ’লা কোৱাৰ পিছত ইক্কতাদাইতু বিহাযাল ইমাম সংযুক্ত কৰি পঢ়িব)\n১১) তাৰাৱী নামাজৰ দোৱা কি ?\nউত্তৰ :- ছুবহানাল মালিকিল কুদ্দুছ ছুবহানা যিল মুলকি ওৱাল মালাকুতি, ছুবহানা যিল ইয্যাতি, ওৱাল আয্মাতি, ওৱাল হাইবাতি, ওৱাল ক্কুদৰাতি, ওৱাল কিবৰিয়াই, ওৱাল যাবাৰুত। ছুবহানাল মালিকিল হাইয়্যিল্লাজি লা-য়ানামু ওৱালা য়ামুতু। ছুব্বুহুন কুদ্দুছুন ৰাব্বুনা ওৱা ৰাব্বুল মালাইকাতি ওৱাৰ ৰুহ। আল্লাহুম্মা আজিৰনা মিনান্নাৰ।\n১২)অসুস্থ ব্যক্তিৰ বাবে ৰোজা ৰখাৰ হুকুম কি?\nউত্তৰ:- যদি ৰোগীয়ে ভয় কৰে যে তেওঁ ৰোজা ৰাখিলে তেওঁৰ অসুস্থতা বৃদ্ধি পাব তেন্তে তেওঁ ৰোজা ভাঙিব পাৰিব কিন্তু ৰোগী অৱস্তাত এৰি যোৱা ৰোজাবোৰ কাজা কৰিব লাগিব ।\n১৩) ভ্ৰমণকাৰীৰ বাবে ৰোজা ৰখা বা ভঙাৰ হুকুম কি?\nউত্তৰ:- ৰোজা ভঙা জায়েয। অৰ্থাৎ ৰমজানত যদি তেওঁ ভ্ৰমণ কৰি আছে আৰু তেওঁ ৰোজাৰ দ্বাৰা আঘাত প্ৰাপ্ত হয় বা নহয়, তেওঁৰ কাৰণে ৰোজা ৰখা ভাল কিন্তু ৰোজা নাৰাখি পিছত কাজা কৰিলে ৰোজা হয় যাব।\n১৪)গৰ্ভৱতী মহিলাৰ বাবে ৰোজা ৰখাৰ হুকুম কি?\nউত্তৰ:- ৰোজা ভঙা জায়েয। অৰ্থাৎ যদি গৰ্ভৱতী মহিলাই ভয় কৰে\nতাইৰ নিজৰ বা তাইৰ পুত্ৰৰ প্রাণহানীৰ বা মাৰাত্মক স্বাস্থ্যহানীৰ ওপৰত তেন্তে তাইৰ বাবে ৰোজা ভঙা জায়েয কিন্তু পিছত কাজা কৰিব লাগিব।\n১৫)দুগ্ধদানকাৰিনী বা নাৰ্চিং\nমাতৃৰ বাবে ৰোজা ৰখাৰ হুকুম কি?\nউত্তৰ:- ৰোজা ভঙা জায়েয। অৰ্থাৎ যদি ৰোজাৰ কাৰণে দুগ্ধ শুকাই যায় আৰু সন্তানৰ কষ্ট হয় তেন্তে তাইৰ বাবে ৰোজা ভঙা জায়েয কিন্তু পিছত কাজা কৰিব লাগিব।\n১৬) এজন ব্যক্তিৰ ওপৰত ৰমজান মাহৰ ৰোজাৰ কাফ্ফাৰা কেতিয়া ওয়াজিব হব?\nউত্তৰ:- কোনো ব্যক্তি যদি ৰমজানৰ ৰোজা ৰাখি দিনত শ্বৰীয়তৰ দৃষ্টিত গ্রহণযোগ্য কোনো কাৰণ নোহোৱাকৈ ইচ্ছাকৃতভাবে পানাহাৰ কৰিলে বা সহবাস কৰিলে বা ঔষধ পান কৰিলে ৰোজা ভাঙি যাব আৰু কাযা ও কাফ্ফাৰা ওৱাজিব হব।\n১৭) ৰোজা ৰাখি বিড়ি, সিগাৰেট বা হুক্কা পান কৰিলে ৰোজা ভাঙিব নেকি?\nউত্তৰ:- ৰোজা ভাঙিব। লগতে কাযা ও কাফ্ফাৰা ওৱাজিব হব।\n১৮) নিজৰ পেলায় দিয়া থুঁ বা বন্ধু বা প্রিয়জন বা স্ত্রীৰ থুঁ খালে ৰোজা ভাঙিব নেকি?\nউত্তৰ:- ৰোজা ভাঙিব। আৰু কাযা ও কাফ্ফাৰা উভয়ে জৰুৰী হব।\n১৯) ৰমজান মাহৰ ৰোজাৰ কাফ্ফাৰা কি?\nউত্তৰ:- এজন গুলাম মুক্ত কৰ। সেয়া সম্ভব নহলে ৬০ টা ৰোজা একেধাৰে ৰাখিব লাগিব। ৬০টা ৰোজা ৰখাৰ সামর্থ নাথাকিলে পূর্ণ খোৰাক খাব পৰাকৈ ৬০ জন ফকীৰ-মিছকীনক বা দুখীয়াসকলক অথবা এজনক ৬০দিনৰ দুই বেলা ভালকৈ খোৱাব লাগিব অথবা ছদকায়ে ফিতৰত যি পৰিমাণ গোম বা তাৰ মূল্য প্রত্যেককে সেই পৰিমাণে দিব লাগিব।\n২০) লোহা, মাটি, পাথৰ ইত্যাদি খালে ৰোজা ভাঙিব নেকি?\nউত্তৰ:-ৰোজা ভাঙিব। (চাওঁক:- ফাতৱায়ে আলমগীৰী)\n২১) দাঁতৰ ফাঁকত বজি থকা খাদ্য খালে ৰোজা ভাঙিব নেকি?\nউত্তৰ:- যদি ছোলাৰ বুটামৰ সমপৰিমান বা অধিক হয় আৰু সেয়া গিলি খাই তেন্তে ৰোজা ভাঙি যাব ।(চাওঁক:- ফাতৱায়ে আলমগীৰী)\n২২)হস্তমৈথুনৰ দ্বাৰা ৰোজাৰ কোনো ক্ষতি হয় নেকি?\nউত্তৰ:- হস্তমৈথুনৰ দ্বাৰা বীর্যপাত হলে ৰোজা ভাঙিব। (চাওঁক:- ৰদ্দুল মুহতাৰ)\n২৩) ৰোজাৱস্থাই বমি কৰিলে ৰোজা ভাঙিব নেকি?\nউত্তৰ:- ইচ্ছাকৃতভাবে মুখ ভৰি বমি কৰিলে ৰোজা ভাঙিব। যদি ইচ্ছাকৃতভাবে নকৰে তেনেহলে ৰোজা নাভাঙে।\n২৪)ছেহৰীৰ পিছত পান চোবাওঁতে চোবাওঁতে টোপনিত গলে ৰোজাৰ কোনো ক্ষতি হব নেকি?\nউত্তৰ:- ছেহৰীৰ পিছত পান চোবাওঁতে চোবাওঁতে টোপনিত গলে এই অবস্থায় ছূবহে- ছাদিক হয় তেন্তে ৰোজা ভাঙিব। (চাওঁক:- ইমাদাদুল ফাতওয়া)\n২৫) ৰোজাৱস্থাত টুথ পাউঢাৰ, মাজন, কয়লা ইত্যাদি ব্যবহাৰ কৰা যাব নেকি?\nউত্তৰ:- মকৰূহ। কিন্তু গলত সোমাই পৰিলে ৰোজা ভাঙিব। (চাওঁক :-ইমদাদুল ফাতওয়া)\n২৬)ৰোজাৱস্থাত গ্লুকোজ জাতীয় ইঞ্জেকশন ল’ব পাৰি নেকি?\n২৭)ৰোজাৱস্থাত অপবিত্র থাকিলে ৰোজাৰ কোনো ক্ষতি হব নেকি?\nউত্তৰ:- মাকৰূহ। ( চাওঁক:- জাৱাহিৰুল ফিকহ)\n২৮)ৰমজানৰ শেষৰ দহ দিনত এতেকাফ কৰাৰ হুকুম কি?\nউত্তৰ:- চুন্নাতে মুৱাক্কাদায়ে কিফায়া।\n২৯)এতেকাফ অবস্থাত চুপ থকা পূৰ্ণৰ কাম নেকি?\n৩০)এতেকাফ কাৰী মুৱায্যিন মছজিদৰ বাহিৰত যায় আযান দিব পাৰিব নেকি?\nউত্তৰ:- পাৰিব,এতেকাফ কাৰী মুৱায্যিনৰ বাবে মছজিদৰ পৰা বাহিৰ হোৱা জায়িয।(চাওঁক:- আলমুহিতুল বুৰহানী)\n৩১)এতেকাফ কাৰীয়ে মছজিদৰ ছাদত যাব পাৰিব নেকি?\nউত্তৰ:- যাব পাৰিব, কাৰণ মছজিদ একতলা হওঁক বা বহুতলা হওঁক ছাদ মসজিদৰ অন্তর্ভূক্ত হব। সেয়েহে এতেকাফ কাৰী মছজিদৰ ছাদত যাব পাৰিব। (চাওঁক:- আল-কাউসাৰ)\n৩২)ছদকাতুল ফিতৰ কাক কোৱা হয়?\nউত্তৰ: ছদকাতুল ফিতৰ বা জাকাতুল ফিতৰ হৈছে ৰোজাদাৰৰ ৰোজাক পৰিষ্কাৰ কৰাৰ মূল উপায়। ফকীৰ- মিচকীন সকলৰ বাবে সাহায্যৰ বাট মুকলি কৰি দিয়া ব্যৱস্থা ।আল্লাহৰ নিয়ামতৰ প্ৰশংসা স্বৰূপ হিচাপে নৈকট্য লাভ কৰা\n৩৩) ছদকাতুল ফিতৰ কাৰ ওপৰত ওয়াজিব হব?\nউত্তৰ:-প্রত্যেক স্বাধীন মুছলমান যাৰ সম্পত্তি শ্বৰিয়তৰ হিচাপে ঘৰৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ বাহিৰে মালিকে নিছাব হয় তাৰ ওপৰত ছদকাতুল ফিতৰ ওৱাজিব বা অপৰিহাৰ্য। অর্থাৎ অত্যাবশ্যকীয় সামগ্রী ব্যবহার্য দ্রব্যাদি, বাসগৃহ ইত্যাদি এৰি ” ৫২.৫ তোলা ৰূপ বা ৭.৫ তোলা সোণৰ সমমূল্য পৰিমান সম্পদ থাকে তেন্তে তাৰ ওপৰত ছদকায়ে ফিতৰ দিয়া ওৱাজিব।\n৩৪) ৰোজা নাৰাখিলে বা ৰাখিব নোৱাৰিলে তাৰ ওপৰত ছদকাতুল ফিতৰ ওয়াজিব হব নেকি?\nউত্তৰ:- ওৱাজিব হব ।\n৩৫)ছদকায়ে ফিতৰ কাৰ কাৰ পক্ষৰ পৰা আদায় কৰা ওৱাজিব?\nউত্তৰ:- ফিতৰ নিজৰ পক্ষৰ পৰা আৰু পিতা হলে নাবালিগ সন্তানৰ পক্ষৰ পৰা দিয়া ওয়াজিব।\n৩৬) ছদকায়ে ফিতৰ কাৰ কাৰ পক্ষৰ পৰা আদায় কৰা ওৱাজিব নহয়?\nউত্তৰ:- বালিগ সন্তান, স্ত্রী, স্বামী, চাকৰ-চাকৰিণী, পিতা-মাতা, প্রমুখ্যৰ পক্ষৰ পৰা দিয়া ওয়াজিব নহয়।\n৩৭)ছদকাতুল ফিতৰ বা জাকাতুল ফিতৰৰ হকদাৰ কোন ?\nউত্তৰ:- আল্লাহ তা’আলাই জাকাতুল ফিতৰক ফকিৰ- মিছকিন তথা দুখীয়া আৰু দৰিদ্ৰ,অসহায় মানুহ , যাত্ৰীসকল আৰু ইয়াৰ কৰ্মচাৰীসকলৰ কাৰনে প্ৰদান কৰিছে।\n৩৮) ছদকাতুল ফিতৰত কি দিব লাগিব?\nউত্তৰ:- ৰছূলুল্লাহ (ছঃ) ছদকাতুল ফিতৰ অপৰিহার্য কৰিছে এক ছা(২কেজি ৪৭ গ্ৰাম) খেজুৰ বা যব অথবা খিচমিচত কিংবা আধা ছা(১কেজি ২৩.৫ গ্ৰাম) ঘেঁহুত । যদি টকা প‌ইচা দিব বিচাৰে তেনেহলে উল্লেখিত পৰিমাণৰ সমতুল্য টকা দিব লাগিব। আৰু এয়াই উত্তম।\n৩৯) ছদকাতুল ফিতৰ কেতিয়া আদায় কৰিব?\nউত্তৰ:- ঈদৰ দিনৰ ফজৰৰ নামাজৰ পৰা আৰম্ভ হয়।\nঈদৰ নামাজ আদায় কৰাৰ আগতেই ছদকাতুল ফিতৰ আদায় কৰা মুছতাহাব। যদি কোনোবাই ঈদৰ দিনৰ আগতেই আদায় কৰে তেনেহলে কোনো সমস্যা নাই।\n৪০) ৰমজান মাহৰ কোন তাৰিখৰ কদৰৰ ৰাতি উদয় হয়?\nউত্তৰ:- ইয়াৰ কোনো নিৰ্দিষ্ট তাৰিখ পোৱা নাযায় কিন্তু এয়া ৰমজান মাহৰ শেষৰ ১০ দিনৰ অযুগ্ম সংখ্যাৰ তাৰিখৰ কোনো এটা তাৰিখত নিৰ্ধাৰিত। অৰ্থাৎ ৰমজান মাহৰ ২১,২৩,২৫,২৭,২৯ যিকোনো এটা ৰাতিত নিৰ্ধাৰিত কৰা হৈছে।\n৪১) চন্দ্ৰদেখা কমিটিৰ ঘোষণা অনুযায়ী ৰোজা ও ঈদ কৰা যাব নেকি?\nউত্তৰ:- ২৯ শ্বাবান বা ৰমজানত যদি আকাশ পৰিস্কাৰ না থাকে তেন্তে নিম্নলিখিত চর্তানুযায়ী চন্দ্ৰ দেখা কমিটিৰ ঘোষণা অনুযায়ী ৰোজা ৰখা, ঈদ কৰা যাব।\nএক:- ঘোষণাৰ দিনটো এনে হব নোৱাৰিৱ যাত মাহৰ হিচাপ ২৮ দিনৰ বা ৩১ দিনৰ হয়।\n*দুই:- চন্দ্ৰ দেখা কমিটিৰ সদস্যদৰ প্রত্যেকেই আলিম হব লাগিব।\n৪২) মুছলমানসকলে ৰমজান মাহৰ চন্দ্ৰৰ খোজ কেতিয়া ল’ব?\nউত্তৰ:- মুছলমানসকলে শ্বাবান মাহৰ ২৯ তাৰিখত ৰমজান মাহৰ চন্দ্ৰ বিচাৰি ওলাব যদি চন্দ্ৰ উদয় হয় তেন্তে তেওঁলোকে আগন্তুক দিনত ৰোজা ৰাখিব।\n৪৩) শ্বাবান মাহৰ ২৯ তাৰিখত যদি মেঘে আৱৰি থাকে তেতিয়া কি কৰিব?\nউত্তৰ:- শ্বাবান মাহৰ ৩০ দিন পূৰ কৰিব আৰু তাৰ পিছৰ দিনা চন্দ্ৰ মেঘৰ কাৰণে দেখা নিদিলেও ৰোজা ৰখা আৰম্ভ কৰিব\n৪৪) ৰোজা ৰাখি ভূলতে পানাহাৰ কৰিলে ৰোজা ভাঙিব নে?\n৪৫) ৰোজা ৰাখি তেল,আতৰ বা ছুৰমা লগালে ৰোজা নাভাঙে?\n৪৬)ৰোজাৰ ফিদইয়া কি?\nউত্তৰ:- ফিদইয়া অর্থ ক্ষতিপূৰণ।\nৰোজা ৰাখিব নোৱাৰিলে বা কাজা আদায় কৰিব নোৱাৰিলে যি ক্ষতিপূৰণ দিয়া হয় তাকে ফিদইয়া বুলে।\n৪৭) ৰোজাৰ ফিদইয়া কেতিয়া ওয়াজিব হব?\nউত্তৰ:- যি সকলৰ ৰোজা ৰখাৰ সমর্থ নাই আৰু পৰৱর্তী সময়তো কাজা কৰাৰ কোনো সম্ভাবনা নাই , এনে ব্যক্তি ৰোজাৰ পৰিবর্তত ফিদইয়া প্রদান কৰিব ।\n৪৮)এটা ৰোজাৰ কাৰণে কমান বাৰ ফিদইয়া ফৰজ হয়?\n৪৯) ফিদইয়াৰ পৰিমাণ কিমান?\nউত্তৰ:- ছদকাতুল ফিতৰ সমতুল্য পৰিমাণ অৰ্থাৎ এক ছা(২কেজি ৪৭ গ্ৰাম) খেজুৰ বা যব অথবা খিচমিচত কিংবা আধা ছা(১কেজি ২৩.৫ গ্ৰাম) ঘেঁহু।\n৫০)শ্ববে কদৰৰ ফজিলত কি?\nউত্তৰ:- শ্ববে কদৰ হৈছে ১০০০ ৰাতি তকৈও উত্তম।এই ৰাতিত সকলো ফেৰিস্তা পৃথিৱীত নাজিল হয়।\nCurrent Affairs, Education April 6, 2022


Cleps in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Cleps ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nCleps ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Cleps Benefits & Uses in Assamese\nCleps ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Cleps Dosage & How to Take in Assamese\nCleps-ৰ উপাদানসমূহ- Cleps Active Ingredients in Assamese\nCleps ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Cleps Side Effects in Assamese\nCleps সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Cleps Related Warnings in Assamese\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Clepsৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Cleps with Other Drugs in Assamese\nCleps মতভেদসমূহ- Cleps Contraindications in Assamese\nCleps ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Cleps in Assamese\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Cleps ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Cleps Interactions with Food and Alcohol in Assamese\nCleps ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Cleps Benefits & Uses in Assamese\nCleps তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nCleps ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Cleps Dosage & How to Take in Assamese\nCleps-ৰ উপাদানসমূহ - Cleps Active Ingredients in Assamese\nCleps ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Cleps Side Effects in Assamese\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Cleps ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nCleps সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Cleps Related Warnings in Assamese\nCleps-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nCleps এ গৰ্ভৱতী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত অপ্ৰয়োজনীয় প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। আপুনি যদি তেনেকুৱা পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰে, Cleps খোৱা লগে লগে বন্ধ কৰক। ইয়াক পুনৰাই ব্যৱহাৰ কৰাৰ পূৰ্বে আপোনাৰ চিকতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nCleps-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nCleps এ স্তন্যপায়ী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত মধ্যমীয়া পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া কৰিব পাৰে। আপুনি যদি ইয়াৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰে, তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক, আৰু আপোনাৰ চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ গ্ৰহণ কৰক। কেৱল আপোনাৰ চিকিতসকে পৰামৰ্শ দিলেহে পুনৰ আৰম্ভ কৰিব।\nবৃক্কত Cleps কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nবৃক্ক ৰ বাবে Cleps কেতিয়াবাহে ক্ষতিকাৰক।\nযকৃতত Cleps কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nClepsৰ কলিজা ৰ ওপৰত পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ কেইটামান ঘটনাহে ৰিপৰ্ট কৰা হৈছে।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Cleps ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nহৃদয় ৰ বাবে Cleps ক্ষতিকাৰক নহয়।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Clepsৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Cleps with Other Drugs in Assamese\nCleps তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nCleps মতভেদসমূহ - Cleps Contraindications in Assamese\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Cleps লোৱা অনুচিত যাতে -\nCleps ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Cleps in Assamese\nএই Cleps-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nহয়, Clepsক আসক্তি হিচাপে জনা যায়। আপোনাৰ ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শতহে এয়া লওক।\nCleps লোৱাৰ পিছত আপোনাৰ টোপনিভাৱ আহিব পাৰে। সেয়ে এনে কাম কৰাটো নিৰাপদ নহয়।\nহয়, আপুনি ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহ Cleps লোৱাটো নিৰাপদ।\nহয়, এই Clepsয়ে মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সা কৰিব পাৰে।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Cleps ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Cleps Interactions with Food and Alcohol in Assamese\nখাদ্য আৰু Clepsৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nআপুনি Cleps সেৱনৰ সময়ত কেতবোৰ খাদ্য সেৱনৰ ফলত দৰৱে কাম কৰাৰ ক্ষেত্ৰত বেছি সময় ল'ব পাৰে। আপুনি ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অনুসৰণ কৰক।\nমদ আৰু Clepsৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nমদৰ সৈতে Cleps সেৱন কৰাটো বিপজ্জনক হ'ব পাৰে।\nक्‍या Cleps के कारण पेट खराब हो सकता है?\nCleps के कारण पेट खराब नहीं होता है। थोड़ा पेट खराब होने पर Cleps के साथ हल्‍का और कम मसालेदार भोजन लें। अगर Cleps लेने के बाद बहुत ज्‍यादा पेट खराब हो रहा है तो डॉक्‍टर से बात करें।\nCleps ৰ অনুকল্প - Substitutes for Cleps in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Cleps লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Cleps ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Cleps সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Cleps ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Cleps সেৱন কৰে?


एक साल में बाइबल - ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন - मई 29\n১ রাজাবলি 5:1-18\n1. যেতিয়া তূৰৰ ৰজা হীৰমে চলোমনক তেওঁৰ পিতৃৰ সলনি ৰজা অভিষেক কৰাৰ কথা শুনিলে, তেতিয়া তেওঁ চলোমনৰ ওচৰলৈ নিজৰ দাসবোৰক পঠিয়াই দিলে; কিয়নো চলোমনৰ পিতৃ দায়ূদৰ সৈতে তূৰৰ ৰজা হীৰমৰ সদায় বন্ধুত্ব আছিল।\n2. তেতিয়া চলোমনে হীৰমলৈ কৈ পঠিয়ালে,\n3. “আপুনি জানে যে, মোৰ পিতৃ দায়ূদে তেওঁৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ নামৰ উদ্দেশে গৃহ নিৰ্ম্মাণ কৰিব নোৱাৰিলে; কিয়নো যেতিয়ালৈকে যিহোৱাই তেওঁৰ শত্ৰুবোৰক ভৰিৰ তল নকৰিলে, তেতিয়ালৈকে তেওঁৰ চাৰিওফালে যুদ্ধ হৈ আছিল।\n4. কিন্তু এতিয়া মোৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাই সকলো ফালে মোক বিশ্ৰাম দিছে৷ এতিয়া কোনো শত্ৰুও নাই আৰু কোনো ধৰণৰ আপদ ঘটা নাই।\n5. গতিকে মই মোৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ নামৰ উদ্দেশ্যে এটি গৃহ সাজিবলৈ মন কৰিছোঁ, মোৰ পিতৃ দায়ূদৰ আগত যিহোৱাই এইদৰে কৈছিল, ‘মই তোমাৰ পদত তোমাৰ যিজন পুত্ৰক সিংহাসনত বহুৱাম, তেৱেঁই মোৰ নামৰ উদ্দেশ্যে গৃহ নিৰ্ম্মাণ কৰিব।’\n6. এই হেতুকে আপুনি এতিয়া আপোনাৰ লোকসকলক মোৰ বাবে লিবানোনৰ পৰা এৰচ কাঠ কাটি আনিবলৈ আজ্ঞা কৰক৷ মোৰ দাসবোৰ আপোনাৰ দাসবোৰৰ লগত যোগদান কৰিব আৰু আপুনি যি ক’ব, সেইদৰেই মই আপোনাৰ দাসবোৰৰ দিবলগীয়া বেচ আপোনাক দিম। কিয়নো আপুনি জানে যে, চীদোনীয়াসকলৰ দৰে কাঠ কাটিব জনা মানুহ আমাৰ মাজত নাই।”\n7. তেতিয়া হীৰমে চলোমনৰ এই কথা শুনি বৰ আনন্দিত হৈ ক’লে, “যিজন সৰ্ব্বশক্তিমান ঈশ্বৰে সেই মহান জাতিৰ ওপৰত ৰাজত্ব কৰিবলৈ দায়ূদক এজন জ্ঞানী পুত্ৰ দান কৰিলে, আজি সেই যিহোৱা ধন্য।”\n8. পাছত হীৰমে চলোমনৰ ওচৰলৈ কৈ পঠিয়ালে, “আপুনি মোলৈ পঠিউৱা বাৰ্তা মই শুনিলোঁ৷ মই এৰচ কাঠ আৰু দেৱদাৰু কাঠৰ বিষয়ে আপোনাৰ মনৰ সকলো বাঞ্ছা সিদ্ধ কৰিম।\n9. মোৰ দাসবোৰে লিবানোনৰ পৰা সেইবোৰ নমাই সাগৰলৈ আনিব আৰু মই ভূৰ বান্ধি সমূদ্ৰপথে আপুনি নিৰ্দেশ দিয়া ঠাইলৈ পঠিয়াই দিম৷ সেই ঠাইত ভূৰ মেলিলে আপুনি সেইবোৰ লৈ যাব৷ আৰু মোৰো বাঞ্ছা সিদ্ধ কৰিবলৈ আপুনি মোৰ লোকসকলৰ বাবে খোৱা বস্তুৰ যোগান ধৰিব৷”\n10. এইদৰে হীৰমে চলোমনৰ মনৰ বাঞ্ছাৰ দৰে সকলো এৰচ আৰু দেৱদাৰু কাঠ দিলে।\n11. চলোমনে হীৰমৰ লোকসকলৰ বাবে আহাৰৰ যোগান ধৰিবলৈ তেওঁক বিশ হাজাৰ কোৰ ঘেঁহু ধান আৰু বিশ কোৰ শুদ্ধ তেল দিলে৷ এইদৰে চলোমনে বছৰে বছৰে হীৰমক দিলে।\n12. যিহোৱাই নিজ প্ৰতিজ্ঞা অনুসাৰে চলোমনক জ্ঞান দিলে৷ হীৰম আৰু চলোমন, দুয়োৰে মাজত এক শান্তিপ্ৰিয় ভাব আছিল আৰু তেওঁলোক দুয়োজনে এটি নিয়ম স্থাপন কৰিছিল।\n13. পাছত চলোমন ৰজাই গোটেই ইস্ৰায়েলৰ মাজৰ পৰা বাধ্যতামূলকভাৱে বন্দী-কাম কৰিবলৈ মানুহ গোটালে; সেই গোট খোৱা লোক ত্ৰিশ হাজাৰ হ’ল।\n14. তেওঁ মাহেকীয়া পালক্ৰমে সিহঁতৰ দহ হাজাৰ লোকক লিবানোনলৈ পঠিয়ায়৷ সিহঁত এমাহ এমাহ লিবানোনত থাকে আৰু দুমাহ নিজ ঠাইত থাকে৷\n15. চলোমনৰ সত্তৰ হাজাৰ ভাৰ বোৱা আৰু আশী হাজাৰ শিল-কটিয়া লোক পৰ্ব্বতত আছিল।\n16. তাৰ বাহিৰেও কাম কৰা লোকসকলক তদাৰক কৰিবলৈ তেওঁলোকৰ ওপৰত চলোমনৰ তিনি হাজাৰ তিনি শ প্ৰধান বিষয়া আছিল।\n17. ৰজাৰ আজ্ঞা অনুসাৰে গৃহৰ ভিত্তিমূল স্থাপন কৰিবলৈ শিলৰ খনিৰ পৰা তেওঁলোকে কটা বৰ বৰ উন্নত প্ৰকাৰৰ শিলবোৰ কাটি আনিছিল।\n18. চলোমন আৰু হীৰমৰ ঘৰ-সজীয়া লোকসকল আৰু গিবলীয়া লোকসকলে সেইবোৰ শিল কাটিলে, আৰু এইদৰে সিহঁতে গৃহ নিৰ্ম্মাণ কৰিবলৈ কাঠ আৰু শিলো যুগুত কৰিলে।\n১ রাজাবলি 6:1-38\n1. ইস্ৰায়েলৰ সন্তান সকলে মিচৰ দেশৰ পৰা ওলাই অহাৰ চাৰিশ আশী বছৰৰ পিছত, চলোমনে ইস্ৰায়েলৰ ওপৰত ৰাজত্ব কৰাৰ চতুৰ্থ বছৰৰ জীব নামেৰে দ্বিতীয় মাহত, চলোমনে যিহোৱাৰ গৃহ নিৰ্ম্মাণ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে।\n2. চলোমন ৰজাই যিহোৱাৰ উদ্দেশ্যে যি গৃহ নিৰ্ম্মাণ কৰিছিল, সেয়ে ষাঠি হাত দীঘল, বিশ হাত বহল আৰু ত্ৰিশ হাত ওখ আছিল।\n3. সেই মন্দিৰ গৃহৰ সন্মুখত থকা বাৰাণ্ডাখন, গৃহৰ বহল অনুসাৰে বিশ হাত দীঘল আৰু গৃহৰ আগত তাৰ গভীৰতা দহ হাত আছিল।\n4. আৰু গৃহৰ কাৰণে চিলিঙি দিয়া খিড়িকি সাজিলে, আৰু ইয়াৰ বাবে গৃহৰ বাহিৰফালটো গৃহৰ ভিতৰতকৈ অতি ঠেক আছিল।\n5. তেওঁ মূখ্য গৃহৰ দেৱালৰ গাতে চাৰিওফালে, অৰ্থাৎ মন্দিৰৰ আৰু অন্তঃস্থানৰ চাৰিওফালে দেৱালৰ গাতে খাপখাপকৈ কোঁঠালিবোৰ নিৰ্ম্মাণ কৰিলে; এইদৰে তেওঁ চাৰিওফালে কাষৰ কোঁঠালিবোৰ সাজিলে৷\n6. তাৰ তলৰ খাপৰ কোঁঠালিবোৰ পাঁচ হাত বহল, মাজৰ খাপৰ কোঁঠালিবোৰ ছয় হাত বহল আৰু ওপৰ খাপৰ কোঁঠালিবোৰ সাত হাত বহলকৈ সাজিলে৷ কিয়নো চতিবোৰ যেন দেৱালত বন্ধ নহয়, সেইবাবে তেওঁ বাহিৰৰ গৃহৰ চাৰিওফালৰ দেৱালবোৰত জখলাৰ দৰে খাপ খাপ কৰিলে।\n7. শিলৰ খনিৰ পৰা অনা শিলেৰে সেই গৃহ নিৰ্মান কৰিছিল; সেয়ে গৃহ নির্মান কৰি থাকোতে কোনো হাতুৰী, বাটলি বা কোনো লোহাৰ অস্ত্রৰ শব্দ শুনা নগ’ল।\n8. মন্দিৰৰ দক্ষিণ দিশৰ পৰা তলৰ মহলাত প্ৰৱেশ কৰা পথ আছিল আৰু লোকসকলে পকোৱা-পকি চিৰিয়েদি মাজৰ মহলালৈ গৈছিল আৰু মাজৰ মহলাৰ পৰা তৃতীয় মহলালৈ উঠিছিল৷\n9. এইদৰে চলোমনে মন্দিৰ সাজিলে, আৰু এই মন্দিৰ সম্পূৰ্ণ কৰিলে; তেওঁ এৰচ কাঠৰ কেঁঞ্চি আৰু তক্তাৰে গৃহ আবৃত কৰিলে।\n10. তেওঁ মন্দিৰৰ কোঁঠালিবোৰৰ সৈতে সংলগ্ন কৰি মন্দিৰৰ চাৰিওফালে ঘৰ সাজিলে, এইবোৰ ওখই প্ৰায় পাঁচ হাত আছিল; এইবোৰ এৰচ কাঠেৰে গৃহৰ সৈতে লগ লগোৱা আছিল।\n11. পাছত চলোমনৰ ওচৰলৈ যিহোৱাৰ বাক্য আহিল, তেওঁ ক’লে,\n12. “তুমি এই গৃহ সাজিছা, ভাল কৰিছা; তুমি যদি মোৰ সকলো বিধি মতে চলা আৰু মোৰ শাসন-প্ৰণালী সিদ্ধ কৰা আৰু মোৰ আটাই আজ্ঞা পালন কৰি সেই মতে কাৰ্য কৰা তেন্তে মই তোমাৰ পিতৃ দায়ূদক যি কৈছিলোঁ, মোৰ সেই প্ৰতিজ্ঞা তোমাৰ পক্ষেও সিদ্ধ কৰিম।\n13. মই ইস্ৰায়েলৰ সন্তান সকলৰ মাজত বসতি কৰিম আৰু মোৰ প্ৰজা ইস্ৰায়েল লোকক ত্যাগ নকৰিম।”\n14. সেয়ে চলোমনে এই গৃহ সাজিলে, আৰু ইয়াক সম্পূৰ্ণ কৰিলে।\n15. তেওঁ গৃহৰ ভিতৰৰ ফালে থকা দেৱালবোৰৰ গাত এৰচ কাঠৰ তক্তা দিলে৷ তেওঁ গৃহৰ ভিতৰৰ মজিয়াৰ পৰা ছটত দেৱাল লগা ঠাইলৈকে ভিতৰফালে সেই কাঠেৰে সেইবোৰ আবৃত কৰিলে আৰু গৃহৰ মজিয়া দেবদাৰু কাঠেৰে ঢাকিলে।\n16. গৃহৰ অন্তঃভাগৰ বিশ হাত জোখৰ ঠাইখন মজিয়াৰ পৰা কেঁঞ্চিলৈকে এৰচ কাঠেৰে সাজিলে৷ এইদৰে তেওঁ ভিতৰ ভাগত অন্তঃস্থান অৰ্থাৎ অতি পবিত্ৰ স্থান ৰূপে সেই ঠাই যুগুত কৰিলে।\n17. মন্দিৰৰ মূল অংশ পবিত্ৰ স্থানৰ সন্মুখত আছিল, এই ঠাই দীঘলে প্ৰায় চল্লিশ হাত আছিল।\n18. গৃহৰ ভিতৰ ভাগত এৰচ কাঠ লগোৱা হৈছিল, তাতে লতা জাতীয় গছ আৰু ফুল অংকিত কৰা হৈছিল। ভিতৰ ভাগৰ গোটেই অংশত এৰচ কাঠহে আছিল। তাত কোনো শিলেৰে কৰা কাৰ্য দেখা নগ’ল।\n19. চলোমনে যিহোৱাৰ নিয়ম-চন্দুকটি ৰাখিবলৈ গৃহৰ ভিতৰত অতি পবিত্ৰ-স্থান যুগুত কৰিলে।\n20. সেই অতি পবিত্ৰ-স্থান দীঘলে বিশ হাত, পথালিয়ে বিশ হাত আৰু বিশ হাত ওখ আছিল; আৰু তাত চলোমনে শুদ্ধ সোণৰ পতা মাৰিলে আৰু ধূপবেদীত এৰচ কাঠ লগালে।\n21. এইদৰে চলোমনে গৃহৰ ভিতৰত শুদ্ধ সোণৰ পতা মাৰিলে৷ আৰু অতি পবিত্ৰ-স্থানৰ আগত এফালৰ পৰা আনফাললৈকে সোণৰ শিকলিবোৰ লগালে আৰু তাত সোণৰ পতা মাৰিলে।\n22. তেওঁ গোটেইটো গৃহ সমাপ্ত নোহোৱালৈকে গোটেই গৃহত সোণৰ পতা মাৰিলে৷ অতি পবিত্ৰ-স্থানৰ ওচৰত থকা বেদীতো সম্পূৰ্ণৰূপে সোণৰ পতা মাৰিলে।\n23. তেওঁ অতি পবিত্ৰ-স্থানৰ ভিতৰত দহ হাত ওখ জিত কাঠৰ দুটা কৰূব নিৰ্ম্মাণ কৰিলে।\n24. এটা কৰূবৰ এখন ডেউকা পাঁচ হাত আৰু আনখন ডেউকাও পাঁচ হাত আছিল৷ তাতে এখন ডেউকাৰ আগৰ পৰা আনখন ডেউকাৰ আগলৈকে দহ হাত দূৰত আছিল৷\n25. আৰু দ্বিতীয় কৰূবৰ ডেউকাও দহ হাত আছিল৷ দুয়োটা কৰূব একে জোখৰ আৰু একে আকাৰৰ।\n26. প্ৰথম কৰূব দহ হাত ওখ আছিল আৰু আনটোও দহ হাত ওখ আছিল।\n27. পাছত তেওঁ কৰূব দুটা গৃহৰ আটাইতকৈ ভিতৰৰ কোঠালিত স্থাপন কৰিলে৷ সেই কৰূব দুটাৰ ডেউকা এনেকৈ মেলিলে যে, এটাৰ ডেউকা এখন দেৱাল আৰু আনটোৰ ডেউকা আনখন দেৱাল চুলে৷ গৃহৰ মাজত থকা পবিত্ৰ স্থানত সেই কৰূব দুটাৰ ডেউকাই ইটোৱে সিটোক চুলে।\n28. তাতে চলোমনে কৰূব দুটাত সোণৰ পতা মাৰিলে।\n29. আৰু গৃহটিৰ আটাইবোৰ দেৱালত ভিতৰে আৰু বাহিৰে চাৰিওফালে কৰূব, খাজুৰ গছ আৰু মুকলি হোৱা ফুলৰ ছবি অংকন কৰিলে।\n30. আৰু গৃহৰ মজিয়াত বাহিৰে-ভিতৰে সোণৰ পতা মাৰিলে।\n31. চলোমনে অতি পবিত্ৰ-স্থানৰ প্ৰবেশস্থানত জিত কাঠৰ দুৱাৰ সাজিলে৷ চৌকাঠৰ ওপৰডাল আৰু দুই দাঁতিৰ দুডাল দেৱালৰ পাঁচ ভাগৰ এভাগ আছিল।\n32. এইদৰে জিত কাঠৰ দুখলপা দুৱাৰ সাজিলে আৰু তাৰ ওপৰত কৰূব, খাজুৰ গছ আৰু মুকলি হোৱা ফুলৰ ছবি অংকন কৰিলে, আৰু তাতে তেওঁ সোণৰ পতা কৰি, সেই সোণ কৰূব আৰু খাজুৰ গছত লগালে।\n33. সেইদৰে তেওঁ মন্দিৰৰ প্ৰবেশস্থানৰ কাৰণে দেৱালৰ চাৰি ভাগৰ এভাগত জিত কাঠ থকা চৌকাঠৰ দুই দাঁতিৰ দুডাল কৰিলে\n34. আৰু দেবদাৰু কাঠৰ দুখলপীয়া দুৱাৰ কৰিলে৷ এখন পাত ঘুৰাব পৰা দুচলা তক্তা আৰু আন খলপাতো ঘূৰাব পৰা দুচলা তক্তা আছিল৷\n35. তাতে কৰূব, খাজুৰ গছ আৰু মুকলি হোৱা ফুলৰ ছবি অংকন কৰিলে, আৰু সোণৰ পতা কৰি, সেই সোণ কটা-কামত লগালে।\n36. পাছত তেওঁ তিনি শাৰী কটা-শিল দি আৰু এশাৰী চাৰি সিৰীয়া এৰচ কাঠেৰে ভিতৰ-চোতাল সাজিলে।\n37. চতুৰ্থ বছৰৰ জীব মাহত যিহোৱাৰ গৃহৰ ভিত্তিমূল স্থাপন কৰা হ’ল।\n38. আৰু একাদশ বছৰৰ বূল নামেৰে অষ্টম মাহত নিৰূপিত আকাৰ অনুসাৰে সকলো অংশতেই গৃহ নিৰ্ম্মাণ কৰি শেষ কৰা হ’ল। এইদৰে মন্দিৰ নির্মান কৰোঁতে চলোমনৰ সাত বছৰ লাগিল।\n21. কিন্তু ঈশ্বৰে নিজ শত্ৰুবোৰৰ মূৰ চূৰ্ণ কৰিব, যিসকলে কুপথত চলি থাকে, চুলিৰে পূর্ণ হৈ থকা সেই সকলো লোকৰ মূৰৰ লাউখোলা তেওঁ গুড়ি কৰিব।\n22. প্ৰভুৱে ক’লে, “মই বাচান দেশৰ পৰা তেওঁলোকক লৈ আনিম; সমুদ্রৰ গভীৰ তলৰ পৰা তেওঁলোকক তুলি আনিম,\n23. যাতে শত্রুবোৰৰ তেজত তুমি তোমাৰ ভৰি জুবুৰিয়াব পাৰা, আৰু তোমাৰ কুকুৰবোৰৰ জিভাই যেন তাক ইচ্ছা মতে চেলেকি নিজৰ ভাগ পাব পাৰে।”\n24. হে ঈশ্বৰ, লোকসকলে তোমাৰ আড়ম্বৰপূর্ণ যাত্রা দেখিছে; পবিত্ৰ স্থানলৈ যোৱা মোৰ ঈশ্বৰ, মোৰ ৰজাৰ যাত্রা দেখিছে।\n25. আগত গায়নসকল গৈছে, শেষত গৈছে বাদ্যযন্ত্রৰ বায়নসকল, খঞ্জৰী বজোৱা ছোৱালীবোৰ তেওঁলোকৰ মাজত গৈছে।\n26. তোমালোকে বৃহৎ সমাজবোৰৰ মাজত ঈশ্বৰৰ ধন্যবাদ কৰা; হে ইস্ৰায়েল-ভুমুকৰ পৰা ওলোৱা বংশধৰসকল, যিহোৱাৰ ধন্যবাদ কৰা।\n27. তেওঁলোকৰ মাজৰ সকলোতকৈ সৰু বিন্যামীন, যাৰ হাতত ৰাজদণ্ড আছে, সৌৱা, তেওঁৰ বংশ গৈছে; সৌৱা যিহূদাৰ নেতাসকল আৰু তেওঁলোকৰ মন্ত্ৰীসকল, সৌৱা জবূলূনৰ নেতাসকল আৰু নপ্তালীৰ নেতাসকল তাত আছে।\n13. যেতিয়া কোনো এজনে উপকাৰৰ সলনি অপকাৰ কৰে, তেতিয়া অপকাৰে তেওঁৰ ঘৰ পৰিত্যাগ নকৰে।\n14. বিবাদৰ আৰম্ভণি কোনো এজনে পানী চাৰিওফালে এৰি দিয়াৰ দৰে; এই হেতুকে দন্দ্ব-কাজিয়া নোহোৱাৰ আগতেই বিবাদৰ পৰা আঁতৰি থাকা।\n15. যি জনে দুষ্টক নিৰ্দোষী কৰে, আৰু ধাৰ্মিকক দোষী কৰে, তেওঁলোক দুয়ো সমানে যিহোৱাৰ ঘিণলগীয়া।\n24. তেনেতে ইহুদী সকলে তেওঁক আগুৰি ধৰি ক’লে, “আৰু কিমান কাল তুমি আমাক সন্দেহৰ দোমোজাত ৰাখিবা? তুমিয়ে যদি খ্ৰীষ্ট হোৱা, তেনেহলে আমাক স্পষ্টকৈ কোৱা।”\n25. যীচুৱে উত্তৰ দিলে, “মই আপোনালোকক ক’লো, কিন্তু আপোনালোকেতো বিশ্বাসেই নকৰে; মোৰ পিতৃৰ নামেৰে মই যি সকলো কৰ্ম কৰিছোঁ, সেইবোৰেই মোৰ বিষয়ে সাক্ষ্য দিছে।\n26. তথাপি আপোনালোকে বিশ্বাস নকৰে; কাৰণ আপোনালোক মোৰ মেৰৰ জাকৰ মাজৰ নহয়।\n27. মোৰ মেৰবোৰে হ’লে মোৰ মাত শুনে। মই সেই সকলক জানো, আৰু সেই সকল মোৰ পাছে পাছে আহে;\n28. মই সেই সকলক অনন্ত জীৱন দিওঁ; তাতে তেওঁলোক কোনো কালে বিনষ্ট নহ’ব, আৰু কোনেও মোৰ হাতৰ পৰা তেওঁলোকক কাঢ়ি নল’ব।\n29. মোৰ পিতৃ, যি জনে তেওঁলোকক মোক দিলে, তেওঁ সবাতোকৈ মহান; সেই পিতৃৰ হাতৰ পৰা তেওঁলোকক কোনেও কাঢ়ি ল’ব নোৱাৰে।\n30. মই আৰু পিতৃ এক।”\n31. তেতিয়া ইহুদী সকলে তেওঁক মাৰিবলৈ আকৌ শিল তুলি ল’লে।\n32. যীচুৱে তেওঁলোকক উত্তৰ দিলে, “পিতৃৰ পৰা অনেক ভাল কৰ্ম কৰি মই আপোনালোকক দেখুৱালোঁ; সেইবোৰৰ কোন কৰ্মৰ কাৰণে আপোনালোকে মোক শিল দলিয়াই মাৰিব বিছাৰিছে?”\n33. ইহুদী সকলে তেওঁক উত্তৰ দিলে, “ভাল কৰ্মৰ কাৰণে আমি তোমাক শিল দলিয়াই মাৰিব বিচৰা নাই, কিন্তু তুমি মানুহ হৈয়ো, নিজকে ঈশ্বৰ বুলি ঈশ্বৰক নিন্দা কৰিছা, সেই কাৰণেহে বিচাৰিছোঁ।”\n34. যীচুৱে তেওঁলোকক উত্তৰ দিলে, “আপোনালোকৰ বিধান-শাস্ত্ৰত জানো এইদৰে লিখা নাই ‘মই ক’লো, “তোমালোক ঈশ্বৰবোৰ?”’\n35. যি সকল লোকলৈ ঈশ্বৰৰ বাক্য আহিছিল, সেই লোক সকলক তেওঁ যদি ঈশ্বৰ বুলি ক’লে (ধৰ্মশাস্ত্ৰৰ বচন অলৰ, এই বচন কেতিয়াও ভংগ নহয়)।\n36. তেনেহলে যি জনক পিতৃয়ে পবিত্র কৰিলে আৰু জগতলৈ পঠালে, তেওঁক আপোনালোকে কিয় কয়, ‘তুমি ঈশ্বৰ নিন্দা কৰিছা’ বুলি; কাৰণ মই ক’লো যে, ‘মই ঈশ্বৰৰ পুত্ৰ’?\n37. মোৰ পিতৃৰ কার্য যদি মই নকৰোঁ, তেনেহলে মোক বিশ্বাস নকৰিব;\n38. কিন্তু যদি কৰোঁ, মোক বিশ্বাস নকৰিলেও, অন্তত: সেই কার্যক বিশ্বাস কৰক, যাতে আপোনালোকে জানিব পাৰে আৰু বুজিব পাৰে যে পিতৃ মোত আছে আৰু মই পিতৃত আছোঁ।”\n39. তেতিয়া তেওঁলোকে আকৌ যীচুক ধৰিবলৈ উপায় বিচাৰিলে; কিন্তু তেওঁ তেওঁলোকৰ হাতৰ পৰা ওলাই গ’ল।\n40. পাছত যৰ্দ্দনৰ সিপাৰত য’ত যোহনে প্রথমতে বাপ্তিস্ম দিছিল, যীচু সেই ঠাইলৈ পুণৰ গ’ল আৰু তাতে থকিল।\n41. তাতে অনেক লোক যীচুৰ ওচৰলৈ আহিল আৰু কোৱা-কুই কৰিবলৈ ধৰিলে “যোহনে একো আচৰিত চিন নকৰিব পাৰে সঁচা, কিন্তু এই লোকৰ বিষয়ে তেওঁ যি যি কথা কৈছিল, সেই সকলোৱেই সত্য।”\n42. আৰু সেই ঠাইত অনেকে যীচুক বিশ্বাস কৰিলে।


পত্নীৰ সন্দেহী স্বভাৱৰ বাবে জীবনটো অসহ্যকৰ হৈ পৰিছিল । কেতিয়াবা খঙত ডিভোৰ্চৰ কথা ভাবো যদিও তাই যে মোক নেৰে সেইটোও জানো । চব কথাতে তাইৰ মতে চলিব লাগে । ছিগাৰেট খাব নোৱাৰি, মদ খালে বেয়া পাই, কোনোবা মাইকী মানুহ মাতিলে বা চোৱা দেখিলে দোৰ্ঘোৰ কাজিয়া কৰে । অশান্তিত পাগল হৈ গৈছিলো । কৰোবালৈ গ’লেও দিনটোত কমেও দহ-পোন্ধৰবাৰ ফোন কৰে, মইও কৰিব লাগে । বেলেগ কোনো মাইকীৰ লগত একো সম্পৰ্ক নাথাকিলেও ইমান সন্দেহ কৰে যাৰে তাৰে লগত ।কেতিয়াবা ভাবো কৰোবাত গৈ ৰেন্দী চুদিম নে’কি ! কিন্তু ..ভয় লাগে ..মাইকীয়ে গম পালে খাই দিব কলিজা… হে’ড অফিচৰ ট্ৰেইনিঙ এটালৈ মাতিছিল । জেগাটো ঘৈনীৰ ঘৰুৱা চহৰখনতে। তাই নিজৰ অফিচৰ ছুটি নাপায় কাৰণে যাব নোৱাৰে । মই হোটেলত থাকি মদ-ছিগাৰেট খাই মস্তি কৰিম বুলি ভাবিছিলো । কিন্তু মাইকীৰ কাঢ়া নিৰ্দেশ । সিহঁতৰ ঘৰত থাকিব লাগিব । তাত অকল শাহুমাহে থাকে । বুঢ়ীৰ লগত থাকিলে মদ খাব নোৱাৰিম বুলি মনটো বেয়া লাগি গৈছিল । কিন্তু উপায় নাই ..ঘৈনীৰ অৰ্ডাৰ মানিবই লাগিব । যোৱাৰ আগদিনা হেপাঁহ পলুৱাই চুদাই মোক লেংতা কৰি মোৰ বাৰি আৰু তপিনাত জেতুকাৰে তাইৰ নাম আৰু কিবা কিবি লিখি দিলে যাতে মই বেলেগৰ আগত লেংতা হ’বলৈ লাজ কৰো । নিজৰ ওপৰতে ধিক্কাৰ উপজিছিল ।এসপ্তাহৰ ট্ৰেইনিঙ । মই আগদিনাৰ নাইট চুপাৰত গৈ ৰাতিপুৱা সিহঁতৰ ঘৰ পালোগৈ । শাহুআই বৰ মৰমিয়াল । কথা বতৰাও ভাল লগা ।বিধৱা, পচপন্ন বছৰ মান হৈছে । বগা, শকত ধুনীয়া মানুহজনী দেখিলেই শ্ৰদ্ধা ওপজে ।মই মা বুলি মাতো। তেওঁও একমাত্ৰ জোৱাঁয়েক হিচাপে মোক বিৰাট মৰম কৰে । চাহ-তাহ খাই তিনিঘণ্টা মান শুই ট্ৰেইনিঙলৈ ওলাই গ’লো সন্ধিয়া ঘুৰি আহিম বুলি ।কিন্তু মানুহ এজন ঢুকোৱা কাৰণে দেৰটামান বজাতে অফিচ ছুটি দি ট্ৰেইনিঙ শেষ কৰিলে । মই ছিগাৰেট চাহ খাই অলপ দেৰি কলিগ কেইজনমানৰ লগত আড্ডা মাৰিলো । গৰম দিন। দুপৰীয়া বেলেগ কলৈনো যাম । সিহঁত যোৱাৰ পাছত শশুৰবাৰীলৈ উভতি অহাৰ বাহিৰে একো কাম নাছিল । আগৰাতি বাচত ভালকৈ শুব নোৱাৰাত অলপ অলপ টোপনিও ধৰিছিল । ঘৰ আহি পাই কলিং বেল বজাই গম পালো কাৰেণ্ট নাই ।বেল নাবাজিল । দুৱাৰখন থেলি দিওঁতে খোল খাই গ’ল । মা বুলি মাতোতেও একো সহাৰি নাপালো । ভিতৰত শুই আছে ছাগৈ । জোতাযোৰ ড্ৰয়িং ৰুমতে খুলি দুৱাৰখন ভালকৈ বন্ধ কৰি মোক শুবলৈ দিয়া ৰুমৰ ফালে আগবাঢ়িলো । মাৰ ৰুমত বিৰাট জোৰত ইনভাৰ্টাৰত ফেনখন ঘুৰি থকাৰ শব্দ শুনিলো । মই ৰুমলৈ গৈ কাপোৰ খুলি পায়জামা এটা পিন্ধি দুইটা ৰুমৰ মাজত থকা বাথৰুমটোলৈ গৈ দেখিলো শাহুমাৰ ৰুমৰ ফালৰ দৰ্জাখন খোলা আছে ।বন্ধ কৰিবলৈ ধৰোতে ডাঙৰ ৰুমটোৰ সিফালৰ চুকত থকা বিচনাখনত মাক শুই থকা দেখিলো…. অহ..গড …গৰমত মাত্ৰ বগা পেটিকোট এটা আৰু ক’লা স্লিভলেচ ব্লাউজ এটা পিন্ধি তেখেত শুই আছে…পেটিকোতটো আঠুৰ ওপৰলৈকে দাঙ খাই বগা শকত উৰুহাল লোভলগাকৈ ওলাই আছে । বাপৰে…মাক এনেকুৱা ৰুপত কেতিয়াও দেখা নাছিলো..এই বয়সতো ইমান আবেদনময়ী হৈ আছে…মসৃণ বগা মেদ যুক্ত পেট, উদং বাহু আৰু হাতীৰ শুৰহেন শুদা ভৰি আৰু উৰু হাল দেখি মোৰ বাৰি দাঙ খাই গ’ল ।মাই গড…জীয়েক মানে মোৰ ঘৈণীতকৈ বহুত বেছি ধুনীয়া শাহুৰ ভিতৰৰ দেহাটো । হঠাৎ তেওঁ টোপনিতে লৰচৰ কৰা দেখি মই লুকাই পৰিলো । বুকু ঢপঢপ কৰিছিল মই চাই থকা গম পাই বুলি । কিন্তু অলপদেৰিৰ পাছত উঠাৰ একো উম ঘাম নোপোৱাত আকৌ জুমি চালো… অহ…ন’…এইবাৰ তেখেতে মোৰ ফালে পিঠি দি শুইছে…উই..মা…পেণ্টিসহ প্ৰকান্ড তপিনাহাল ওলাই আছে….কি চেক্সী মৰম লগা পেণ্টি এটা পিন্ধিছে…এই বয়সতো শাহু আইয়ে ইমান ধুনীয়া পেণ্টি পিন্ধে..আৰু মোৰ মাইকীক কি চাবা…নিজে চাকৰি কৰিও ফুটপাঠৰ ফাল্টু পেণ্টি কিনি পিন্ধে…শাহুৰ পোকৰ আৰু পেণ্টি চাই চাই বাৰিদাল হাতেদি মোহাৰি আছিলো…ইমান মজা লাগিছিল ….দহ-পোন্ধৰ মিনিট মান চোৱাৰ পাছত তেওঁ সাৰ পোৱা যেন লগাত দৌৰাদৌৰিকৈ আহি বিচনাত শুলোহি…মাৰ কথা ভাবি ভাবি বিচনাত বাৰিডাল ঘহাঁই শুই পৰিলো । সাৰ পাওঁতে সন্ধিয়া লাগিবৰ হৈছিল । তেওঁক মাত লগালোগৈ… পৰিপাটিকৈ ধুনীয়া শাড়ী এখন পিন্ধি থকা মানুহজনীক দেখি দুপৰীয়া দেখা দৃশ্যবোৰ সপোন সপোন লাগিল…এক অজান আবেগত মনটো ভৰি পৰিল… এনেকুৱা মানুহ এজনীক পোৱা হয়.. নিবিড় ভাবে মন আৰু দেহৰ কথাবোৰ শ্বেয়াৰ কৰিবলৈ । মায়ে চাহ দিলে…দুয়ো একেলগে খালো..মই কৰোবালৈ ওলাই যাম নে’কি সোধাত ক’লো..আপোনাৰ ছোৱালী ..যি হে..ক’ৰবালৈ ওলাই গ’লেও সন্দেহ কৰে…কাজিয়া কৰে.. মাই হাহিঁ হাহিঁ ক’লে…ঘৈনীয়েক বিলাক তেনেকুৱা হয়েই…এইকেইদিন তুমি যিমান পাৰা ফুৰ্তি কৰি লোৱা…মই তাইক একো নকওঁ বাৰু… ঘৈনীৰ কথা ওলোৱাত মই মাকৰ আগত ইমচনেল হৈ চব কৈ দিলো.. যাৰে তাৰে লগত সন্দেহ কৰি মোক বিৰাট মানসিক অশান্তি দিয়ে বুলি, কেতিয়াবা এটা দুটা চিগাৰেট বা দুই এপেগ ড্ৰিংকচ কৰিবও নিদিয়ে … তাইক বুজাব বুলি কৈ ক’লো..নহ’লে কেতিয়াবা ডিভোৰ্চৰ কথা ভাবিব লাগিব…মোৰ চকুপানী ওলাই গৈছিল..খঙ আৰু দুখত.. মাকে মোৰ ওচৰলৈ আহি ধেইত..এইটো কি ল’ৰা..অ’..ছোৱালীৰ নিচিনাকৈ কান্দিছে ..বুলি কৈ কাষত বহি লৈ চকুপানী মচি দিলে…মই আবেগত তেওঁৰ কোমল কিন্তু বিশাল বগা বাহুটোত মুখ গুজি উচুপি আছিলো…তেওঁ …ধেৎ..নাপায়..নাকান্দিবা.. মই ডাংকাটিজনীক ক’ম ৰ’বা..ইমান ভাল মোৰ জোৱাঁইটোক অত্যাচাৰ নকৰিবলৈ…আৰু শুনা..এই কেইদিন ইয়াত পূৰা ডেকা ল’ৰাৰ নিচিনাকৈ এনজয় কৰি থাকা…মই একো বেয়া নাপাওঁ….ছোৱালীৰ নিচিনাকৈ কন্দা বন্ধ কৰি ল’ৰাৰ নিচিনাকৈ ওলাই গৈ যি খোৱা লৈ আহাঁগৈ….ঘৰতে খাবা..বাহিৰত খাব নালাগে.. উস্….ইমান ভাল এই মানুহজনী…এনেকুৱা এজনী মানুহ মোৰ পত্নী হোৱা হয়… মাৰ কাষলতি তলৰ ঘাম আৰু পাউডাৰ মিহলি গোন্ধটোৱে মনটো ভৰাই তুলিছিল…দুপৰীয়া দেখা তেখেতৰ দেহৰ অন্তৰ্ভাগৰ কথা মনত পৰি বাৰিডাল যেন সাৰ পাই উঠিছিলজল্দি ঘুৰি আহিলো ..মাই বেলেগ এখন পিংক শাড়ী আৰু স্লিভলেচ ব্লাউজ পিন্ধি টিভি চাই আছিল…মোকো তালৈকে মাতি খোৱা বস্তুবোৰ লৈ গৈ পাকঘৰত থৈ গ্লাছ দুটা আৰু চিকেন টিক্কাখিনি লৈ আহি ক’লে ..চুমিয়ে ফোন কৰিছিল..মই তুমি অলপ আগতে আহি গাধুবলৈ সোমাইছা বুলি ক’লো…মই তাইক ফোন লগাই এনেই এসোপা মিছা কথা ক’লো… ট্ৰেইনিঙত এগাল এচাইনমেন্ট দিছে বুলি …তাই ক’লে…ভালেই হৈছে..বিজি থাকিব পাৰিবা .. আৰু এইকেইদিন পাৰিলে মাক অলপ হেল্প কৰি দিবা….অলপ দেৰি কথা পাতি মাকক দিলো.. মনে মনে ভাবিলো ..দেখা যাওক মাৰৰ লগত কি কি কৰিব পাৰি..পৰা হয়তো তোৰ সতিনী বনাই দিলো হয়…. ফোনটো থৈ মা বেডৰুমৰ কোমল চোফাখনৰ এমূৰে হেলান দি বহিল…মই সৰু টিপয় খনত গ্লাছ দুটা থৈ বিয়েৰ ঢালিলো…মই ক’লে…মই বেছি খাব নোৱাৰো কিন্তু..যাস্ট তোমাক কম্পেনী দিম…মই কাৰ্পেটতে বহি পৰিলো..তেওঁৰ ভৰিৰ ওচৰত…তেওঁ গ্লাচ এটা হাতত লৈ ক’লে..একদম চিক্ৰেট…কিন্তু দেই…মই ক’লো…চিয়েৰচ..তু মাই ডিয়েৰ এডৰেবল শাশুমা… মই আধা গিলাচ একে শোহাই খাই টিক্কা এটা চোবোৱাত লাগিলো…তেওঁ লাহে লাহে খাই আছিল….মই চিকেন এটুকুৰা আগবঢ়াই দিলো… মই বাকীখিনি বিয়েৰ শেষ কৰি চিগাৰেট এটা জলাব পাৰিম নেকি সোধাত তেওঁ গিলাচৰ বাকীখিনি মুখত ঢালি মুখখন বিকটাই ক’লে.. জলোৱা..জলোৱা…ন ফৰ্মেলিটি….তেওঁৰ অলপ অলপ নিচা লাগিছিল …ক’লে… মোক ফ্ৰেইন্ড বুলি ভাবি লোৱা….মই চিগাৰেট জলাই ক’লো..গাৰ্ল ফ্ৰেইন্ড… তেওঁ যাঃ..এইটো বুলি কৈ মোৰ পিঠিত লাহেকৈ ভৰিৰে ঠেলি দিলে..মই ভৰিটো কোচত লৈ কোমলকৈ সাৱটি ধৰি মসৃণ তলুৱাখন মোহাৰি দি ক’লো… মা ..আপুনি এই বয়সতো ইমান ধুনিয়াকৈ নিজকে মেন্টেইন কৰি ৰাখিছে…আৰু আপোনাৰ ছোৱালীৰ গেৰোৱা কি চাব..গাত লাগিলে চাল চিঙি যোৱা যেন লাগে… মাই…ক’লে…বাদ দিয়া এতিয়া তাইৰ কথা…ঐ তুমি ছাগৈ মোক বহুত বেয়া বুলি ভাবিছা ন… শাহু হৈ তোমাৰ লগত মদ খাইছো… মই ক’লো..ধেৎ ..মা..কিয় তেনেকৈ কৈছে…বহুত দিনৰ মূৰত মনে মিলা মানুহৰ লগত এনেকৈ একেলগে বহি কিমান ভাল লাগিছে কেনেকৈ বুজাম… কথা পাতি পাতি মই আকৌ গ্লাচ দুটা ভৰ্তি কৰিলো…মোক আচৰিত কৰি তেওঁ মোৰ আধাখোৱা চিগাৰেটতো খুজি দুহোপ মান মাৰিলে..কাহঁ উঠি গ’ল তেওঁৰ… ক’লে..কেনেকৈ খোৱা এই ধোৱাঁ সোপা… পিছৰ গ্লাচ খাই থাকোতে তেওঁৰ ভালকৈয়ে নিচা লাগিল…মই ভৰি দুটা আলফুলকৈ মোহাৰি আছিলো…তেওঁ আতৰাব খুজি ক’লে..ইসসস্..কি ভৰি চুই আছা নাপায়..চাওঁ এৰা…মই ভৰিদুটা কোচৰ পৰা আতৰাই মুখলৈ আনি আলফুলকৈ চুমা খাই দিওঁতে তেওঁ চিঞৰি উঠিল…ধেৎ নাপায় নাপায়…প্লিজ এৰি দিয়ানা বুলি কৈ ভৰি দুটা জোকাৰি দিলে…মই অলপ টানকৈহে ধৰি ল’লো..মই তলত বহি থকাত শাৰী আৰু পেটিকোটৰ ভিতৰেদি দুইটা ভৰিৰ উৰুলৈকে দেখি আছিলো..বগা ধুনিয়া ভৰিহালৰ শকত কলাফুল দুটা মিহি নোমেৰে আবৰা…আহ…বাৰি টনটনাই গৈছিল…এটা ভৰি কোচত লৈ আনটো ভৰিৰ তলুৱাখন আলফুলকৈ চেলেকাত লাগিলো….মাৰ ভৰিৰ বুঢ়া আঙুলিটো চুপি দিওঁতে তেওঁ কিবা হৈ পৰিল…বাকী কেইটা আঙুলিও এটা এটা কৈ চুপি দিলো…আনটো ভৰিৰ তলত মোৰ বাৰিদাল ফুলি উঠিছিল..তেওঁ জানা নাজানা ভাবেৰে ভৰিটো তাত ঘঁহাই আছিল লাহে লাহে….সিটো ভৰি দাঙি থকাত ভিতৰৰ ধুনীয়া ক’লা লেচ লগোৱা ক্ৰিম ৰঙৰ পেণ্টিতো দেখা পাই আছিলো..বগা শকত উৰুহালৰ লগতে মঙহাল তপিনাৰ এছোৱা ইমান ধুনীয়া লাগিছিল… মই জুমি চাই থকাত ..দুষ্ট কি চাইছা বুলি শাৰীখনদি ঢাকি ধৰিলে মই তৃতীয় গ্লাচ বাকীবলৈ ধৰোতে তেওঁ প্ৰথমতে নাখাওঁ বুলি কৈছিল যদিও আধা ল’লে…মই আৰু এটা চিগাৰেট জলাই এটা হাত শাৰীৰ ভিতৰত সুমুৱাই কলাফুলদুটা মোহাৰি দি ক’লো…কিনো ইমান লাজ…মই অথনি ইয়াতকৈও বেছিকৈ দেখিছিলো…আপুনি ইমান ধুনীয়া ধুনীয়া ইনাৰ ওৱেৰবোৰ পিন্ধে..ইমান ভাল চইছ আপোনাৰ… মা অলপ ইমচনেল হৈ গ’ল…প্ৰশংসা শুনি…মোৰ বাৰিদালত তেওঁ তলুৱাখনেদি অলপ জোৰেৰে মোহাৰি দি ক’লে…নাপায় অ’…এইবোৰ কথা ক’ব..মই তোমাৰ শাহু… মই তেওঁৰ ভৰিৰ তলুৱাখন মুখত ঘঁহাই ঘঁহাই চেলেকি চেলেকি ক’লো.. বাদ দিয়ক না সেইবোৰ সমন্ধ এতিয়া …প্লিজ…এতিয়া মনে যি কয় তাকে কৰক…. বিয়েৰ আৰু চিগাৰেট শেষ কৰি মই তেওঁৰ পেটিকোটৰ ভিতৰত মুখ খন সুমুৱাই দিলো… আস… তেওঁ ভৰিদুটা দাঙি মোৰ কান্ধত উঠাই দিলে…কাপোৰৰ ওপৰৰ পৰা মোৰ মুৰটোত হাত ফুৰাই আছিল… অ’..মা ইমান ধুনীয়া পৃথিৱী খন…মুখখন মাখন কোমল উৰুদুটাৰ মাজত গুজি দিওঁতে মাৰ শৰীৰৰ গোপন সুৰভিয়ে মনটো ভৰাই তুলিলে….বিশাল উৰুহালৰ মাজত যোনীৰবেদী খন আৱৰি ধুনীয়া পেণ্টিতো যেন উজ্জল হৈ জিলিকি উঠিছিল… মুখখন একেবাৰে ওচৰলৈ নি পেণ্টিতোত গুজি দিওঁতে দেখিলো যোনীৰ নোমবোৰ দুইকাষেদি বাহিৰলৈ ওলাই আছে …ঘাম আৰু যোনীৰ গোপন সুৰভিয়ে দেহ মন উতলা কৰি তুলিছিল… মাৰো লাজ সংকোচ কমিছিল…ভৰি এটা মোৰ পায়জামাৰ ভিতৰত ভৰাই বাৰিদাল আঙুলিৰে চেপি ধৰি তলুৱাখনেদি মোহাৰি দি আছিল….মই পেন্টি তো একাষৰীয়া কৰি মাৰ যোনীখনত মুখখন লগাই দিলো….আস ইমান উমাল, ইমান ৰসাল.. সকলো বান্ধ চিঙি গৈছিল…উৰুহালেৰে মোৰ মুৰটো চেপা মাৰি ধৰি মুখখন হেচি ধৰিছিল ৰসৰে চপচপীয়া হৈ থকা যোনীখনত…. আস\n(Visited 3,398 times,2visits today)\nলেপৰ তলত বৌক নাংগঠি কৰি পেলালো :: Assamese New Sex Story\n2 thoughts on “শাহুআইৰ যোনীখনত মুখখন হেচি ধৰিছিলো ( শাহু আইৰ বগা কোমল পোকৰ ) :: Assamese New Sex Story”


Residential Airpark: এখন চহৰ, য’ত প্ৰতিজন নাগৰিকৰে আছে এখনকৈ ব্যক্তিগত প্লেন– News18 Assam\nResidential Airpark: এখন চহৰ, য’ত প্ৰতিজন নাগৰিকৰে আছে এখনকৈ ব্যক্তিগত প্লেন\nDream Job: এইটো চাকৰিত বিচনাত শুই থকাটোৱেই কাম ! বছৰত ২৫ লাখ টকা দৰমহা, শুবলৈও কোম্পানীয়ে ঘৰতেই দি যাব গাদী\nবাংলাদেশত দুজন হিন্দু নাগৰিকক হত্যা : দুৰ্গা পূজাৰ সাম্প্ৰদায়িক সংঘৰ্ষত এতিয়ালৈ মৃত্যু ৬জনৰ\n১৩ বছৰীয়া পুত্ৰই ডিঅ'ড্ৰেণ্টেৰে উৰুৱাই দিলে ঘৰ, নিমিষতে বিলাসী ফ্লেটত জুইৰ লেলিহান শিখা...\nBangladesh Violence: বাংলাদেশত হিন্দু মন্দিৰত পুনৰ আক্ৰমণ, দুৰ্গাৰ পিছত এইবাৰ ইস্কনত আক্ৰমণ, ভক্তৰ অৱস্থা সংকটজনক\n»Residential Airpark: এখন চহৰ, য’ত প্ৰতিজন নাগৰিকৰে আছে এখনকৈ ব্যক্তিগত প্লেন\nUpdated:September 20, 2021, 8:43 AM IST\nকেমেৰন পাৰ্কক চহৰ হিচাপে মান্যতা নিদিলেও ইয়াক ফ্লাই ইন ৰেছিডেন্সিয়েল কমিউনিটী হিচাপে স্বীকৃতি প্ৰদান কৰিছে।\nLast Updated: September 20, 2021, 8:43 AM IST\nশুনি আপোনাৰ আচৰিত যেন লাগিছে যদিও এয়াই বাস্তৱ। কাৰণ বিশ্বৰ বুকুত এনে এখন চহৰ আছে যাৰ বেলেগে কোনো পথ অথবা গলি নাই। চহৰখনৰ একমাত্ৰ পথটোৱে এটা দীঘল বিমান অৱতৰন কৰাৰ ৰানৱে। চহৰখনক দুটা ভাগত ভাগ কৰি ১০০ ফুট বহল পথ এটাত গাড়ী আৰু বিমান একে লগে চলাচল কৰা সাধাৰণ ঘটনা।\nএই আচৰিত চহৰখনৰ নাম কেমেৰন পাৰ্ক। আমেৰিকাৰ কেলিফৰ্ণিয়াৰ এইখন চহৰত যিসকল লোকে বসবাস কৰে তেওঁলোকে প্ৰতিদিনে কাৰ্যালয়ৰ পৰা আৰম্ভ কৰি সকলো কাম কৰিবলৈ বিমানেৰে যাত্ৰা কৰে। আনকি সপ্তাহৰ অন্তত বন্ধৰ দিনত ফুৰিবলৈ বিমানেৰে ওলাই যায়।\nচৰকাৰী তথ্য মতে, কেমেৰন পাৰ্কক চহৰ হিচাপে মান্যতা নিদিলেও ইয়াক ফ্লাই ইন ৰেছিডেন্সিয়েল কমিউনিটী হিচাপে স্বীকৃতি প্ৰদান কৰিছে।\nদ্বিতীয় বিশ্ব যুদ্ধৰ পিছত আমেৰিকাৰ বহু বিমান চলাচলৰ ৰানৱে’ আথবা এয়াৰ ষ্ট্ৰিপ পৰিত্যক্ত হৈ পৰিছিল। একে সময়তে অৱসৰপ্ৰাপ্ত বিমান চালক ( Pilot) ৰ সংখ্যাও বৃদ্ধি পাবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। সেই সংখ্যা ১৯৩৯ চনত ৩৪ হাজাৰ আছিল যদিও ১৯৪৬ চনলৈ বিমান চালকৰ (pilot)সংখ্যা চাৰি লাখ অতিক্ৰম কৰিছিল।\nতাৰ বাবেই আমেৰিকাৰ চৰকাৰে যুদ্ধত অংশগ্ৰহণ কৰা পাইলটসকলৰ বাবে ফ্লাই ইন ৰেছিডেন্সিয়েল কমিউনিটী গঢ়ি তুলিবলৈ উদ্যোগ গ্ৰহণ কৰে। আমেৰিকাৰ অসামৰিক বিমান পৰিবহন সন্থাই যুদ্ধৰ পিছত পৰিত্যক্ত বিমানবোৰতে একো একোজন পাইলটক বসবাস কৰিবলৈ দিয়াৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰে।\n১৯৬৬ চনত সেই সিদ্ধান্তৰ পিছত আমেৰিকাৰ কেমেৰন পাৰ্ক এয়াৰপ’ৰ্ট স্থাপিত হয়। প্ৰথমে ইয়াৰ নাম কেমেৰন পাৰ্ক এয়াৰপোৰ্ট আছিল যদিও পিছত ইয়াৰ নাম সলনি কৰি কেমেৰন পাৰ্ক এয়াৰপাৰ্ক কৰা হয়। এই চহৰখনৰ প্ৰতিটো পৰিয়ালৰ কোনোবা নহয় কোনোবাজন সদস্য এসময়ত বিমান চালক হিচাপে কৰ্মৰত আছিল। বিশ্বত এনে ধৰণৰ ফ্লাই ইন কমিউনিটীৰ সংখ্যা হৈছে মুঠ ৬৪০টা। ইয়াৰ ভিতৰত ৬১০ টাই বৰ্তমানে আমেৰিকাত অৱস্থিত আছে।\nবিশ্বৰ আন আন চহৰত গাড়ী–মটৰ যিদৰে চলে এই চহৰত বিমান তেনেদৰেই চলাচল কৰে। চহৰখনৰ প্ৰতিজন নাগৰিকৰ ঘৰত গাড়ীৰ গেৰেজৰ দৰে বিমান ৰখাৰ হেংগাৰ আছে। আনকি চহৰখনৰ পথৰ নাম বোয়িং ৰোড। বিশ্বৰ আন আন প্ৰান্তত পুৰণি গাড়ীৰ প্ৰদৰ্শনীৰ দৰে এই চহৰত প্লেনৰ প্ৰদৰ্শনী হয় প্ৰতি বছৰে। চহৰখনত মুঠ ১২৪টা পৰিয়ালে বসবাস কৰে আৰু প্ৰতিটো পৰিয়ালৰে ব্যক্তিগত বিমান অৰ্থাৎ প্লেন আছে।\nFirst published: September 20, 2021, 8:43 AM IST\nবেচেলৰ, কিন্তু ছিংগল নহয়! ভাৰতীয় ক্ৰিকেটাৰৰ সুন্দৰী প্ৰেমিকাসকল\nCSKৰ তাৰকা খেলুৱৈসকলৰ পত্নী আৰু প্ৰেমিকাসকলে কি কৰে জানেনে...\nFuchka: ফুচকা দেখিলেই জিভাৰ পানী পৰে! কিন্তু দশমীৰ দিনাই কাল হ'ল ফুচকা!\nআজি অসমীয়া জাতিৰ প্ৰাণৰ উৎসৱ কাতি বিহু ! পুৱাৰে পৰাই কঙালী বিহুক লৈ সীমাহীন ব্যস্ততা চহা কৃষক ৰাইজৰ...\nঅসম ৰক্তাক্ত কৰাৰ ব্লুপ্ৰিণ্ট আইএছআই–অল কায়দাৰ, টাৰ্গেট ৰে’ল ষ্টেচন–বাছ আস্থান–ধৰ্মীয় অনুষ্ঠান\n২০১৮ চনতে হোজাইত কূটাঘাতৰ পৰিকল্পনা ৰচিছিল হিজবুল-ই-মুজাহিদিনীয়ে, লামডিং ৰে’ল ষ্টেচন আৰু হোজাইৰ গীতাশ্ৰমত কৰিছিল বোমা বিস্ফোৰণৰ পৰিকল্পনা\n২১ অক্টোবৰত অসমৰ প্ৰতিখন জিলাতে ব্যাপক প্ৰতিবাদী কাৰ্যসূচী ৰূপায়ণ কৰিব কংগ্ৰেছে, উপ–নিৰ্বাচন অনুষ্ঠিত হ’বলগা পাঁচটা সমষ্টিতো সাব্যস্ত কৰিব প্ৰতিবাদ\nআজি অসমীয়া জাতিৰ প্ৰাণৰ উৎসৱ কাতি বিহু !\nঅসম ৰক্তাক্ত কৰাৰ ব্লুপ্ৰিণ্ট আইএছআই–অল কায়দাৰ\n২০১৮ চনতে হোজাইত কূটাঘাতৰ পৰিকল্পনা ৰচিছিল হিজবুল-ই-মুজাহিদিনীয়ে\n২১ অক্টোবৰত অসমৰ প্ৰতিখন জিলাতে কংগ্ৰেছৰ প্ৰতিবাদী কাৰ্যসূচী\nশিলচৰ ৰে'ল ষ্টেচনত মচি পেলোৱা হ'ল অসমীয়া ভাষাৰ ফলক


চেলুনত চুলি কাটিব ! চৰকাৰৰ ইয়াতো নির্দেশনা | Asom Live 24\nচেলুনত চুলি কাটিব ! চৰকাৰৰ ইয়াতো নির্দেশনা\nin ক'ভিড-১৯, ভাৰত\nঅসম লাইভ ২৪ ডিজিটেল ডেস্কঃ লকডাউন৷ গৃহবন্দী৷ বন্ধ দোকান-বজাৰ৷ বন্দ্বিত্বৰ জীৱনে বঢ়াইছে চুলি৷ অনেকৰে দাঢ়ি-মোচে ভোবোকাৰ ৰূপ লৈছে৷ দিন গৈ আছে৷ সেয়েহে পৰিস্থিতিত পৰি ঠায়ে ঠায়ে খোলা হৈছে বজাৰ-সমাৰ৷ খুলিছে চেলুন৷ দীর্ঘদিনৰ পাছত খোলাৰ বাবে দীঘলীয়া শাৰী দেখা গৈছে বহু চেলুনত৷\nচুলি কাটিবলৈও এতিয়াৰ পৰা প্ৰদৰ্শন কৰিব লাগিব আধাৰ কাৰ্ড, ঘটনা তামিলনাডুৰ\nচৰকাৰৰ চিন্তা ইয়াতেই৷ বিশেষজ্ঞই সকীয়াই দিছে স্বাস্থ্যবিধি নামানিলে চেলুনৰ পৰাই ভয়ংকৰ সংক্ৰমণ ঘটিব পাৰে৷ বিশেষজ্ঞৰ এই সকীয়নিৰ পাছতেই বিশেষভাৱ তৎপৰ হৈছে তামিলনাডু চৰকাৰ৷\nচৰকাৰী বিজ্ঞপ্তিত সেয়েহে কোৱা হৈছে চুলি কাটিবলৈ গ’লে আধাৰ কার্ড বাধ্যতামূলক৷ একেদৰে চেলুনৰ মালিকসকলকো নির্দেশ দিয়া হৈছে চুলি-দাঢ়ি কাটিবলৈ যোৱা গ্ৰাহকৰ নাম, ফোন নম্বৰ আৰু আধাৰ কার্ডৰ নম্বৰ লিখি ৰাখিবলৈ৷ নির্দেশ অমান্য হ’লে চেলুনৰ মালিকৰ বিৰুদ্ধে ব্যৱস্থা ল’ব চৰকাৰে৷\n‘মাচুল নিদিলেও সম্ভৱ শিক্ষাগ্ৰহণ’\nনির্গত তেল-গেছৰ বাবে তিনিচুকীয়াৰ বাঘজানত ভয়াৱহ পৰিস্থিতি