হীৰেন ভট্টাচাৰ্য এক চমু জীৱনী - অসমীয়া ৱেবছাইট\nA Assamese Website For General Knowledge, Science And Technology, Assamese Literature,Culture, Job, History, Agriculture Etc in Assamese language এই ৱেবছাইটত সাধাৰণ জ্ঞান, বিজ্ঞান আৰু তথ্যপ্ৰযুক্তি, সংস্কৃতি, নিয়োগ, বুৰঞ্জী, কৃষি আদি বিষয় অন্তভুৰ্ক্ত কৰা হৈছে ৷\nStudy Bright Education\n_ইতিহাসত আজিৰ দিনটো\n_বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তি?\nহীৰেন ভট্টাচাৰ্য এক চমু জীৱনী\nNitupon Borgohain July 04, 2020 অসম বিশেষ ,5Comments\nএই কবিৰ আৰু একো নাই।\nএটাই মাথোঁ কামিজ\nতাৰো ছিগো-ছিগো চিলাই।\nপ্ৰেম নিশ্চয় এনেকুৱাই\nআৱৰণ খুলি হৃদয় জুৰায়”\n- কবি হীৰেন ভট্টাচাৰ্য (ভোগালী ১৯৭১ )\n"সুগন্ধি পখিলা" ৰ কবি ৰূপে খ্যাত হীৰেন ভট্টাচাৰ্য অসমীয়া কবিতাৰ এক প্ৰসিদ্ধ নাম ৷ হীৰুদা নামে পৰিচিত হীৰেন ভট্টাচাৰ্যৰ কবিতা অসমীয়া কবিতাপ্ৰেমী খুবেই জনপ্ৰিয় ৷ এই লেখাত তেখেতৰ এক চমু জীৱনী আগবঢ়োৱা হৈছে।\nজন্ম আৰু শৈশৱ\nকবি হীৰেন ভট্টাচাৰ্য জন্ম হয় ১৯৩২ চনৰ ২৮ জুলাইত অসমৰ যোৰহাটত। তেখেতৰ পিতৃ স্বৰ্গীয় তীৰ্থনাথ ভট্টাচাৰ্য আৰু মাতৃ স্বৰ্গীয়া স্নেহলতা ভট্টাচাৰ্য। দেউতাকৰ চাকৰি সূত্ৰে অসমৰ ইমূৰৰপৰা সিমূৰলৈ ঘূৰি ফুৰিব লগা হোৱাত তেওঁৰ স্কুল সলাব লগীয়া হৈছিল । তেওঁ তেখেতে স্কুলীয়া জীৱন আৰম্ভ কৰে ডিব্ৰুগড়ৰ গ্ৰেহাম বজাৰ এম.ই. স্কুলৰ পৰা আৰু সমাপ্ত কৰে তেজপুৰৰ পৰা । ১৯৪৫ চনত গুৱাহাটীৰ কটন কলেজিয়েট স্কুলৰপৰা তেওঁ হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। তাৰ পাছত বি. বৰুৱা কলেজত নামভৰ্তি কৰে ৷\n১৯৬৪ চনত হীৰেন ভট্টাচাৰ্য বোৰ্কালৈ যায় আৰু তাত এখন স্কুলত শিক্ষকতা কৰে ৷ এবছৰ শিক্ষকতা কৰা পাছত তাৰ পৰা উভতি আহে ৷ ইয়াৰ পাছত কিছুদিন কাপোৰৰ দোকান এখনত ছেলছমেনৰ চাকৰিও কৰিছিল।\nতেওঁৰ প্ৰথম কবিতা প্ৰকাশ পায় ১৯৫৭ চনত ৷ তেখেতৰ প্ৰথম কবিতা পুথি মোৰ দেশ মোৰ প্ৰেমৰ কবিতা' প্ৰকাশ হয় ১৯৭২ চনত ৷ তেখেতৰ মুঠ ১৩খন অসমীয়া ভাষাত কবিতা পুথি প্ৰকাশ পাইছে আৰু লগতে বঙালী ভাষাত ২ খনকৈ কবিতা পুথি অনুদিত হৈছে।\nতেখেতৰ উল্লেখযোগ্য সাহিত্যকৰ্ম সমুহ হৈছে --\nতোমাৰ গান (১৯৭২)\nবিভিন্ন দিনৰ কবিতা (১৯৭৪)\nকবিতাৰ ৰ'দ (১৯৭৬)\nসুগন্ধি পখিলা (১৯৮১)\nশইচৰ পথাৰ মানুহ(১৯৯১\nমোৰ প্ৰিয় বৰ্ণমালা\nভালপোৱাৰ বোকা মাটি ৷\nজোনাকী-মনঃ অনুষঙ্‍গ ৷\nহীৰেন ভট্টাচাৰ্যৰ বাছকবনীয়া কবিতা, ২০০৩ ৷\nবটা আৰু সন্মান\n(১)"বিভিন্ন দিনৰ কবিতা" গ্ৰন্থৰ বাবে ১৯৭৬ অসম সাহিত্য সভাৰ ৰঘুনাথ চৌধাৰী বঁটা লাভ ৷\n(২) সুগন্ধি পখিলা' গ্ৰন্থৰ বাবে ১৯৮৫ 'অসম সাহিত্য সভাৰ বিষ্ণু ৰাভা বঁটা লাভ ৷\n(৩) 'সুগন্ধি পখিলা' গ্ৰন্থৰ বাবে ১৯৮৭ চনত চোভিয়েট দেশ নেহেৰু বটাঁ লাভ ৷\n(৪) শইচৰ পথাৰ মানুহ' গ্ৰন্থৰ বাবে ১৯৯২ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ ৷\n(৫) শইচৰ পথাৰ মানুহ' গ্ৰন্থৰ বাবে ১৯৯৩ চনত ভাৰতীয় ভাষা পৰিষদৰ 'বজালিনী বঁটা লাভ\n(৬) ২০০০ চনত 'অসম উপত্যকা সাহিত্য বঁটা' লাভ ৷\n(৭) ২০১০ অসম চৰকাৰৰ গণেশ গগৈ বঁটা ৷\n২০১২ চনৰ চাৰি জুলাই তাৰিখে হীৰেন ভট্টাচাৰ্যই গুৱাহাটীৰ দিশপুৰ চিকিৎসালয়ত অন্তিম নিশ্বাস ত্যাগ কৰে।\nBy Nitupon Borgohain at July 04, 2020\nTags: অসম বিশেষ\nকল্পজ্যোতি বৰগোহাঁই July 6, 2020 at 7:54 PM\nNitupon Borgohain July 7, 2020 at 5:08 PM\nKalpajyoti Borgohain July 16, 2020 at 8:13 AM\nUnknown July 26, 2021 at 9:04 PM\nসংকলন খন কি\nUnknown November 28, 2021 at 8:22 PM\nতেখেতৰ কবিতাবিলাক ভাল লাগে\nদৈনিক আপডেট পাবলৈ আমাৰ Whatsapp Groupত জইন হব পাৰে\nসাঁথৰ সাঁথৰ সমুহ হৈছে অসমীয়া জনজীৱন তথা অসমীয়া সংস্কৃতিৰ এক আপুৰুগীয়া সম্পদ ৷ এইবিলাক পুৰণি কালৰ পৰা মানুহৰ মুখে মুখে ...\nঅসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ কিছু তথ্য\nঅসমীয়া বোলছবিৰ কিছু তথ্য (১) প্ৰথমখন অসমীয়া বোলছবি নাম কি আছিল ? উত্তৰ : জয়মতী ৷ (২) জয়মতী কোনে কিমান চনত নিৰ্মাণ কৰিছিল ? ...\nএশ এবিধ শাকৰ তালিকা\nএশ এবিধ শাকৰ তালিকা অসমত প্ৰচলিত নিয়ম অনুসৰি বহাগ বিহুত ১০১ এবিধ শাক ৰান্ধি খোৱা হয় ৷ গতিকে, ১০১টা শাক ৰান্ধিবলৈ প্ৰথমে শা...\nহীৰেন ভট্টাচাৰ্য এক চমু জীৱনী “তুমিটো জানাই এই কবিৰ আৰু একো নাই। এটাই মাথোঁ কামিজ তাৰো ছিগো-ছিগো চিলাই। প্ৰেম নিশ্চয় এন...\nকোনো কোডিংৰ সহায় নোলোৱাকৈ কেনেকৈ Android এপ বনাব ৷ how to createaandroid app without coding\nকোনো কোডিংৰ সহায় নোলোৱাকৈ কেনেকৈ Android এপ বনাব ৷ how to createaandroid app without coding Android হৈছে বৰ্তমান আটাইতকৈ জনপ্ৰিয়...\nSEBA HSLC 2020 ৰিজাল্ট সমুহ অনলাইনত কেনেকৈ চাব ৷ How to Check SEBA HSLC 2020 Result Online\nSEBA HSLC 2020 ৰিজাল্ট সমুহ অনলাইনত কেনেকৈ চাব ৷ How to Check SEBA HSLC 2020 Result Online আজি ঘোষণা পুৱা ৯ বজাত ঘোষণা কৰা হব হ...\nAssamdigital. Powered by Blogger.\nA Website For General Knowledge,\nScienceAnd Technology, Assamese\nLiterature,Culture, Job, History,\nAgriculture Etc .\nএই ৱেবছাইটত সাধাৰণ জ্ঞান, বিজ্ঞান আৰু\nতথ্যপ্ৰযুক্তি, সংস্কৃতি, নিয়োগ, বুৰঞ্জী,\nকৃষি আদি বিষয় অন্তভুৰ্ক্ত কৰা হৈছে ৷\nআপুনিও উপৰোক্ত বিষয়ত আপোনাৰ লেখা\nএই চাইটত প্ৰকাশ কৰিব পাৰে ৷আপোনাৰ\nলেখা এই বেবচাইটত প্ৰকাশ কৰা হব ৷\nলেখা দিয়াৰ ঠিকনা\nঅসম বিশেষ (6)\nইতিহাসত আজিৰ দিনটো (165)\nউল্লেখযোগ্য দিৱস সমুহ (17)\nখেল জগত (2)\nবিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তি (5)\nভৌগোলিক বিবৰণ (2)\nসাহিত্য আৰু সংস্কৃতি (2)\nPuhor bisari jau পোহৰ বিচাৰি যাওঁ\nঅসমীয়া স্বৰবৰ্ণ আৰু ব্যঞ্জনবৰ্ণ - *অসমীয়া স্বৰবৰ্ণ* অ আ ই ঈ উ ঊ ঋ এ ঐ ও ঔ *অসমীয়া ব্যঞ্জনবৰ্ণ* ক খ গ ঘ ঙ চ ছ জ ঝ ঞ ট ঠ ড ঢ ণ ত থ দ ধ ন প ফ ব ভ ...\nCrafted with by TemplatesYard | Copyright © 2020 www.assamdigital.in


ICC Cricket World Cup 2019 ত পুনৰ খেলপথাৰত দেখা যাব শচীনক |cricket-england-vs-south-africa-sachin-tendulkar-to-make-his-commentary-debut-in-the-icc-cricket-world-cup– News18 Assam\nICC Cricket World Cup 2019 ত পুনৰ খেলপথাৰত দেখা যাব শচীনক !\nভাৰতীয় ক্ৰিকেট দলৰ জাৰ্চীক লৈ প্ৰশ্ন কংগ্ৰেছ– সমাজবাদী পাৰ্টীৰ, ICC এ দিলে প্ৰত্যুত্তৰ\nICC World Cup 2019: আজি ৱেষ্ট ইণ্ডিজৰ বিৰুদ্ধে সৰ্বশক্তিৰে অৱতীৰ্ণ হ’ব ভাৰত!\nশচীন টেণ্ডুলকাৰক কিয় ট্ৰ’ল কৰিলে ধোনীৰ অনুৰাগীয়ে? ক্ৰিকেট প্ৰেমীৰ ক্ষোভ\nষ্টাৰ স্পৰ্টচৰ কমেণ্টী পেনেলত আছে শচীন টেণ্ডুলকাৰৰ নাম। প্ৰাক্তন অধিনায়ক সৌৰভ গাংগুলী, বিৰেন্দ্ৰ সেহৱাগ, হৰৱজন সিঙেও বিশ্বকাপ ২০১৯ ত কৰিব কমেণ্টী।\nUpdated:May 30, 2019, 11:30 AM IST\nUpdated: May 30, 2019, 11:30 AM IST\nআজিৰ পৰা আৰম্ভ হ’ব বিশ্বকাপ ক্ৰিকেট প্ৰতিযোগিতা। বিশ্বকাপ ২০১৯ ৰ প্ৰথম মেচত আজি মুখামুখি হ’ব ইংলেণ্ড আৰু দক্ষিণ আফ্ৰিকা ।\nএইবাৰ বিশ্বকাপ ক্ৰিকেট প্ৰতিযোগিতা ভাৰতৰ ক্ৰিকেট অনুৰাগীৰ বাবে অত্যন্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ বিবেচিত হৈছে। তথ্য অনুসৰি এইবাৰ বিশ্বকাপতে প্ৰথমবাৰৰ বাবে ভাৰতীয় ক্ৰিকেটৰ ভগৱান শচীন টেণ্ডুলকাৰে আৰম্ভ কৰিব অন্য এক ইনিংছ !\nখবৰ অনুসৰি শচীন টেণ্ডুলকাৰক আজি দক্ষিণ আফ্ৰিকা আৰু ইংলেণ্ডৰ বিৰুদ্ধে হ’বলগীয়া বিশ্বকাপৰ প্ৰথমখন মেচত কমেণ্টী কৰা দেখা যাব। ষ্টাৰ স্পৰ্টচৰ কমেন্টী পেনেলত নাম থকা শচীন ইতিমধ্যে উপস্থিত হৈছে লণ্ডনত।\nবিশ্বকাপত সৰ্বাধিক ৰাণ কৰাৰ অভিলেখ আছে শচীনৰ নামত। শচীনে বিশ্বকাপত মুঠ ২,২৭৮ ৰাণ সংগ্ৰহ কৰিছিল। বিশ্বকাপত শচীনৰ নামত আছে মুঠ ১৫ টা অৰ্ধশতক আৰু ৬ টা শতক। ২০০৩ চনৰ বিশ্বকাপত শচীনে ১১ খন মেচত ভাগলৈ ৬৭৩ ৰাণ সংগ্ৰহ কৰি সৃষ্টি কৰিছিল অভিলেখ।\nএইবাৰ বিশ্বকাপত শচীনৰ উপৰিও ভাৰতীয় ক্ৰিকেটৰ বহুকেইগৰাকী বিশিষ্ট খেলুৱৈক কমেণ্টী কৰা দেখিবলৈ পোৱা যাব। বিশ্বকাপ ২০১৯ ৰ কমেণ্টী পেনেলত আছে সৌৰভ গাংগুলী, বীৰেন্দ্ৰ সেহৱাগ, হৰবজন সিং, ভিভিএচ লক্ষ্মণৰৰ দৰে ভাৰতীয় খেলুৱৈৰ নাম।\nভাৰতে ৫ জুন তাৰিখে দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ বিৰুদ্ধে বিশ্বকাপত নিজৰ অভিযান আৰম্ভ কৰিব।\nজে’লৰ ভিতৰত কয়দীৰ সুৰাৰ পাৰ্টী, হাতত পিষ্টল লৈ উঠিছে ফটো


নীলপৱন-দীপালী: ভালপোৱাৰ সৈতে এটা আবেলি – প্ৰথম খবৰ\nHome/ সাহিত্য/ নিবন্ধ/নীলপৱন-দীপালী: ভালপোৱাৰ সৈতে এটা আবেলি\nনীলপৱন-দীপালী: ভালপোৱাৰ সৈতে এটা আবেলি\nযি বাটেৰে আহিছা সেই বাটেৰে উভতি যাবা?\n(শ্ৰদ্ধাৰ বৰেণ্য শিল্পীযুগল নীলপৱন বৰুৱা ছাৰ আৰু দীপালী বৰঠাকুৰ বাইদেউৰ সৈতে এটি জীপাল আবেলি)\nসম্ভ্ৰান্ত অঞ্চলটোৰ সকলোবিলাক আবাসেই কংক্ৰিটৰ অট্টালিকা। তাৰ মাজতে ঘৰ ঘৰ যেন লগা ঘৰ এটা। ঘৰ নহয়, ঠিক যেন এখনি আশ্ৰম! দীঘলীয়া পদূলিটোৱে হাত বাউলি মাতে বাটৰুৱাক, “আহা, এখন্তেক জীৰাই যোৱা”।\nলোহাৰ সৰু জপনাখন খুলিয়েই চকুত পৰে কাঠৰ চাংঘৰটো। বুকুত যেন বৈ আছে সি, এসোপা জীয়া স্মৃতি। আবেলিৰ ৰ’দ জাকত গা টঙাই থকা মেকুৰী তিনিটাই অৱজ্ঞাৰে চালে আমালৈ। ছাৰে আমাক ভিতৰলৈকে মাতি পঠিয়ালে। তাৰ পিছৰ সময়খিনিত কিমানযে কথা! পুৰণি ঘৰখনৰ কথা, মানুহবোৰ কংক্ৰিট হোৱাৰ কথা, ছবিৰ কথা, গানৰ কথা! ছাৰে কথাবোৰ অলপ পাহৰে বাইদেৱে মৰমৰ ধমক লগায়, “কি যা টা কথা কয়!” মাজতে গীতাশ্ৰীয়ে গাই উঠে “চেনাই মই যাওঁ দেই”। হাঁহি আৰু খুহুতিয়া কথাত জীপাল হৈ পৰে নিৰ্জন আবেলিটো।\nছাৰে কাঁহে, ধঁপাতৰ বিড়ি এটা ওঁঠৰ মাজত নজ্বলোৱাকৈ লৈ থাকে বহুপৰ। কৈ থাকে “মোক ধঁপাতে একো অপকাৰ নকৰে”। বাইদেৱে ঘপহকৈ কৈ উঠে গীতাশ্ৰীক, কোনোবা মল্লিকাৰ দৰে লগাৰ কথা। মই বাইদেউক অদ্ভুত আৱেগ এটাত চুই চাওঁ, কিমান মৰম পালে মৃত্যুমূখী মানুহ এগৰাকী জী উঠিব পাৰে বাৰু জীৱন পিয়াসী হৈ! কথাৰ মাজতে ছাৰে বাইদেউক উৰি থকা কম্বলখন ঠিক কৰি থাকে, ভালপোৱাবোৰ উৰি থাকে আমাৰ চৌপাশে সুগন্ধি হৈ।\nগুচি নাহিলেও যদি হ’ল হয় সেই শান্তি আশ্ৰমৰ পৰা! কি আৱেগ সোমাই আছিল বাৰু ছাৰৰ কথাষাৰত, “তোমালোক আমাৰ লগতে থাকা!”\nযাবলৈ উঠি বাইদেউৰপৰা বিদায় লওঁতে কি আছিল সেইহাল চকুত? যি আকুলতা সানি কৈ উঠিছিল, “অহাৰ বাটেৰেই উভতি যাবা!”\nমোৰ কান্ধত ভৰ দি ছাৰে আমাক আগবঢ়াই দিবলৈ আহিছিল, লাখুটিডাল তেতিয়া খিৰিকীৰ গ্ৰীলত ওলমি আছিল। গীতাশ্ৰীয়ে চকি এখন আনি ৰ’দ ল’ব পৰাকৈ বহুৱাই দিছিল তেওঁক। আগবাঢ়িব নোখোজা ভৰিকেইখন চোঁচৰাই আমি আহিব ওলালোঁ। মনত আমাৰ হেজাৰ অনুভৱৰ হেঁচা।\nছাৰে হোপা বিড়িটোৰ ধোঁৱাবোৰে কুণ্ডলী পকাই আকাশ অভিমুখী যাত্ৰা কৰিছে নিৰৱে, নিস্তব্ধে। মেকুৰীকেইটা ছাৰৰ ভৰিত গা লগাই উম লোৱাত ব্যস্ত।\nআমি উভতি আহিলোঁ, যোৱাৰ বাটেৰে।\n(কাজল প্ৰিয়া, নামটো ভাল লাগিছিল ছাৰৰ, কেইবাবাৰো আওৰাই আছিল মুখৰ ভিতৰতে)\nভেলেণ্টাইন ডে’ৰ আগত চকু টিপ মৰা ছোৱালীৰ ভিডিঅ’ভাইৰেল,কোন এই প্ৰিয়া প্ৰকাশ ৱেৰিয়াৰ!\nমেৰিকমৰ পিছত বলিউডলৈ এইবাৰ শ্বিলং চেম্বাৰ কয়ৰ\nথলুৱা স্বাস্থ্যসন্মত সুৰাৰে ৰাজ্যত কমিব মৃত্যুৰ হাৰ: আবকাৰী মন্ত্ৰী\nসোণাৰিত বিদ্যুৎ বিভাগৰ গাফিলতিত প্ৰাণ গল এজনৰ\nখেৰণিত হাতী-মানুহৰ সংঘাতত ক্ষতিগ্ৰস্ত হোৱা পৰিয়ালৰ মাজত চেক বিতৰণ


দেৱকান্ত সন্দিকৈ: জীৱন-জগতৰ এক আদৰ্শ প্ৰেমিক – ফটাঢোল\nঅন্ধবিশ্বাসৰ জুইয়ে শেহতীয়াকৈ অসমখন ছানি ধৰাৰ সময়তেই মনত পৰিছিল দেৱকান্ত সন্দিকৈ ছাৰলৈ। ছাৰৰ আদৰ্শক সদায়ে প্ৰণিপাত কৰা মইজনীয়ে ছাৰৰ ফোন নম্বৰ সংগ্ৰহ কৰি শংকামিহলি আবেগেৰে ছাৰলৈ ফোন লগালো।সুদূৰ গুৰগাঁৱলৈ ফুৰিবলৈ যোৱা ছাৰে কিন্তু অপ্ৰত্যাশিতভাৱে ভাল সঁহাৰি জনালে। যিহেতু ছাৰক চাক্ষুসভাৱে লগ পোৱাটো সম্ভৱ নহ’ল গতিকে ফোনযোগে এই সাক্ষাৎকাৰ লোৱাৰ ব্যৱস্থা কৰা হ’ল।\nছাৰৰ দৰে স্পষ্টবাদী তথা যুক্তিত আপোচবিহীন ব্যক্তিত্বৰ সান্নিধ্যলৈ অহাটো ফটা-ঢোলৰ বাবে এক মাইলৰ খুঁটি। ছাৰৰ সতে কথা পতাৰ আগতে ছাৰৰ কিতাপসমূহ পুনৰবাৰৰ বাবে লুটিয়াই বগৰাই চাইছিলো। সাক্ষাৎকাৰৰ বাবে সাজু হ’বলৈ ছাৰৰ লিখনিৰ ভিতৰত যিমানেই সোমাই গ’লো,স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে মুখখন মেল খাই গৈছিল,যেন ফেচবুকৰ “ৱাও” ৰিয়েকচনটোহে।\nসন্দিকৈদেৱৰ কৰ্মৰাজি আৰু ‘ফটাঢোল’ আলোচনীৰ কিছু জিজ্ঞাসা:\n১)ফটাঢোল: এক চিন্তাকৰ্ষক ব্যক্তিত্ব হিচাপে অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যত আলোকপাত কৰা সন্দিকৈ ছাৰৰ সাহিত্যৰ কৰ্মৰাজি বিশেষকৈ যুক্তিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল। ঈশ্বৰ, অলৌকিকতা, অন্ধবিশ্বাস, সৌন্দৰ্য, সংস্কৃতি, জীৱন , সমাজ আদি বিভিন্ন বিষয়ত নিজৰ চিন্তাসূত্ৰত তেখেতে বহুমাত্ৰিক পৰ্যবেক্ষণ তথা বিশ্লেষণ অব্যাহত ৰাখি জটিলতৰ কথাবোৰকো সৰল ৰূপত উপস্থাপন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে। অতি শক্তিশালী চিন্তা-প্ৰৱাহেৰে যুক্তিৰ সত্যতা প্ৰতিপন্ন কৰিব পৰাটো তেখেতৰ অন্যতম দক্ষতা। ৰমণীয় অনুভৱ, চিন্তা-শিল্প, জীৱনৰ প্ৰথম পাঠ, ককা আৰু নাতিৰ আধুনিক সংলাপ,ঈশ্বৰহীন পৃথিৱীৰ সপোন, জীৱনৰ সুখ-দুখ, এটা সামাজিক বিজ্ঞাপন, মানৱতাৰ সাধনা, পুৱাই দুৱাৰ খুলি দেখা পৃথিৱীখন, জীৱনটো আমি মাথোঁ এবাৰেই পাওঁ – ইত্যাদি অলেখ গদ্যসংকলনেৰে অসমীয়া ভাষা-সাহিত্য টনকিয়াল কৰা প্ৰতিভাশালী আৰু জনপ্ৰিয় লেখকগৰাকীৰ এটা মৌখিক সাক্ষাৎকাৰ ল’বলৈ পাই অনলাইন-আলোচনী ‘ফটাঢোল’ অতিশয় সুখী আৰু আনন্দিত হৈছে৷ ছাৰ, গোটৰ তৰফৰ পৰা আপোনাক নমস্কাৰ জনালোঁ।\n•দেৱকান্ত সন্দিকৈ ছাৰ: নমস্কাৰ।\n২) ফটাঢোলঃ প্ৰতিটো বিষয়ৰ ওপৰত আপোনাৰ যুক্তিনিষ্ঠ তথা বৈজ্ঞানিক বিশ্লেষণ দেখিলে বিজ্ঞান আপোনাৰ প্ৰিয় বিষয় আছিল যেন লাগে। আনহাতে সমাজৰ বিভিন্ন পৰিঘটনাৰ ওপৰত সূক্ষ্ম বিশ্লেষণ দাঙি ধৰি দেখিলে আপোনাক সমাজবিজ্ঞানৰ ছাত্ৰ আছিল যেন লাগে। আনহাতে আপোনাৰ লিখাৰ যি কায়দা তথা শব্দৰ লুটি-বাগৰেৰে যুক্তি প্ৰতিষ্ঠাৰ যি সাহস, সেই ফালৰ পৰা চাবলৈ গ’লে আপোনাক ভাষা- সাহিত্যৰ ছাত্ৰ যেন লাগে। সেই কথা আপোনাৰ মুখেৰে জানিব বিচাৰিম।\n•দেৱকান্ত সন্দিকৈ ছাৰ:মই সমাজবিজ্ঞান বা ভাষা সাহিত্যৰ ছাত্ৰ নাছিলো৷বিজ্ঞানৰ ছাত্ৰ আছিলো যদিও বিজ্ঞান বিষয়ৰ কথাও বিশেষ কিবা জানো বুলি দাবী কৰিব নোৱাৰো৷সমাজৰ ঘটনা পৰিঘটনাবোৰ পৰ্যবেক্ষণ কৰিবলৈ সমাজবিজ্ঞানৰ ছাত্ৰ হোৱাৰ প্ৰয়োজন নাই৷আচলতে সমাজত বাস কৰা প্ৰতিজন ব্যক্তিয়েই সমাজৰ পৰ্যবেক্ষক৷জীৱনত,সমাজত বা প্ৰকৃতি জগতত ঘটি থকা ঘটনাবোৰৰ প্ৰকৃত কাৰণ জানিবলৈ বিচৰাটোৱেই বৈজ্ঞানিক মানসিকতাৰ পৰিচায়ক৷কিন্তু মানুহৰ বোধশক্তিৰ সীমাবদ্ধতাৰ কাৰণে আমি বহুত ঘটনাৰ প্ৰকৃত কাৰণ জানিবলৈ সক্ষম নহওঁ৷আৰু ঘটনাৰ কাৰণ জানিব নোৱাৰিলেই সৰহভাগ মানুহে অবৈজ্ঞানিক,অযুক্তিকৰ তথা কাল্পনিক কথাৰ আশ্ৰয় লয়৷আমি নজনা কথাবোৰক ভৱিষ্যতে জনাৰ সম্ভাৱনাৰ মাজত ৰাখি “নজনা কথা”ৰ ভঁড়ালত থৈ দিলেই হ’ল।কিন্তু আমি জনা কথাবোৰৰ নাম দিওঁ জ্ঞান(বা বিজ্ঞান) আৰু নজনা কথাবোৰৰ নাম “ঈশ্বৰ”!!!\n৩) ফটাঢোলঃ বিহুৰ লগত সংগতি ৰাখি আপোনাক এষাৰ প্ৰশ্ন কৰিবলৈ বিচাৰিছো। “ৰঙালী বিহুও পৰিৱৰ্তনশীল” শীৰ্ষক প্ৰৱন্ধটিত আপুনি উল্লেখ কৰিছে যে, “অসমীয়াৰ বিহু বুলি যদি গাঁৱৰ লেৰেলা-চেপেটা গৰুক গা-ধুওৱা দৃশ্য, গাঁৱৰ দীনহীন জধলা পোছাক –পৰিচ্ছদৰ কৃষক-যুৱকৰ বিহু, গাঁৱৰ বিহুতলীৰ পদুমী, বকুলী, সেউতী, মালতীহঁতৰ স্বাভাৱিক সহজ সৰল বিহুনাচ দূৰদৰ্শনত দেখুওৱা হয়, আমি সকলোৱে লাজ পাম, কিন্তু যদি নগৰ চহৰৰ চকু চাট মৰা ৰূপৰ হাজাৰটকীয়া পোছাক অলংকাৰ পৰিহিতা কোনোবা উদ্ধতবক্ষা, নিতম্বা জুলী, ৰুবী, ববী, বৰ্ণালীৰ বহু অনুশীলিত বিহু নৃত্য দূৰদৰ্শনতৰ জাতীয় কাৰ্যক্ৰমত দেখুওৱা হয়, আমাৰ বুকু গৰ্বত ওফন্দি পৰে। অথচ নগৰলৈ গৈ আমাৰ সংস্কৃতি চুৱা হৈছে বুলি আমিবোৰেই সমালোচনা কৰো”।\nএফালে আমি দুখ কৰোঁ আমাৰ নৃত্যই যথাযোগ্য স্বীকৃতি নোপোৱা বুলি, আনফালে বিহু নৃত্যত নতুন ভংগীমা সংযোজন হলে আমিবোৰেই আপত্তি কৰোঁ। সংবাদ মাধ্যমৰ পৰা সমাজ মাধ্যমলৈকে এই লৈ তৰ্ক-বিতৰ্কৰ ওৰ নপৰে। আমি নতুনক আদৰিবলৈ নিবিচাৰোঁ নে পুৰণিক খামুচি ৰাখিব বিচাৰো ? অথচ সমাজবিদে কৈ গৈছে, সমাজ পৰিৱৰ্তনশীল।\n•দেৱকান্ত সন্দিকৈ ছাৰ: আমি পুৰণিক খামুচি ধৰি থাকিবলৈ তেতিয়ালৈকে বিচাৰো যেতিয়ালৈকে আমি নতুন কিবা এটা উদ্ভাৱন কৰি ল’ব নোৱাৰো। নতুন চোলা এটা কিনিবলৈ সক্ষম নোহোৱালৈকে আমি পুৰণিটোক টাপলি মাৰি হলেও পিন্ধি থাকোঁ বা পিন্ধি থাকিবলৈ বাধ্য হওঁ। সংস্কৃতিৰ ক্ষেত্ৰতো একে কথা। নতুন উদ্ভাৱনৰ লগে লগে সংস্কৃতিয়েও নতুন বা পৰিৱৰ্তিত ৰূপ গ্ৰহণ কৰে।মই সদায় পৰিৱৰ্তন আৰু নতুনত্বত বিশ্বাসী।\nৰঙালী বিহুৰ প্ৰধান উপাদান বিহুনাম, বিহুনাচ, ঢোল-পেঁপা-গগণা বাদন, হুঁচৰি-এইবিলাকত যিসকল প্ৰতিভাৱান ডেকা-গাভৰুৱে নতুনত্ব যোগ দিব পাৰিছে, সেইসকলে বিহুক সেই নতুন ধৰণেৰেই চৰ্চা কৰিছে। যিসকল পুৰণি মনৰ সৃষ্টি-প্ৰতিভাহীন ব্যক্তি, তেওঁলোকে নতুনক সহ্য কৰিব নোৱাৰি সংস্কৃতি ৰক্ষাৰ নামত পুৰণিকে খামুচি থকাৰ পক্ষত থিয় দিছে। কিন্তু সদায় নতুনৰ জয় হয়, পৰিৱৰ্তনশীলতাৰ জয় হয়।\n৪) ফটাঢোলঃ ঈশ্বৰ সম্পৰ্কে আপুনি বহুত কথা লিখিছে। সততাক আমি ঈশ্বৰৰ অস্তিত্বৰ লগত লেটি-পেটি কৰি পেলাইছো। ঈশ্বৰ থাকিলে সৎ হ’ম নহ’লে সৎ নহ’ম-এনেকুৱা এটা ধাৰণা ব্যক্তি আৰু সমাজৰ বাবে অতি ক্ষতিকাৰক বুলি আপুনি ঈশ্বৰ সম্পৰ্কে কোনো এক লিখনিত উল্লেখ কৰিছে। আনে নভৱা এনে এখন ঈশ্বৰহীন পৃথিৱীৰ সপোন দেখিবলৈ আপোনাক কিহে উৎসাহ জন্মাইছিল ?\n•দেৱকান্ত সন্দিকৈ ছাৰ: মানুহ সৎ হোৱাৰ লগত ঈশ্বৰৰ কোনো সম্পৰ্ক থকা উচিতেই নহয়৷ ঈশ্বৰৰ অস্তিত্বত বিশ্বাস থকাজন সৎ, নথকাজন অসৎ-এইটো এটা ভয়ংকৰ মিথ্যাচাৰ৷বৰং সৰহ ক্ষেত্ৰতে তাৰ বিপৰীতটো সত্য। ইয়াৰ প্ৰমাণ পাবলৈ আমি বেছি কষ্ট কৰিবই নালাগে৷জীৱন-জগত সৃষ্টিৰ কাৰণ এটা নিশ্চয় আছে৷যিটো আমি আমাৰ বোধশক্তিৰ সীমাবদ্ধতাৰ বাবে নাজানো৷কিন্তু যিটো অৰ্থত আৰু উদ্দেশ্যত ঈশ্বৰ নামৰ সত্ত্বাৰ অস্তিত্বত বিশ্বাস কৰি মানুহে দৈনন্দিন জীৱনত লাভৱান হ’বলৈ চেষ্টা কৰে, সেই ঈশ্বৰৰ কোনো অস্তিত্ব নাই৷এই সম্পৰ্কে আমি শতকৰা এশভাগ নিশ্চিত৷হয়, মই এখন ঈশ্বৰহীন পৃথিৱীৰ সপোন দেখো,য’ত ঈশ্বৰৰ নামত চলি থকা ভুৱা আৰু প্ৰতাৰণামূলক ব্যৱসায়বোৰ নাথাকিব।\n৫)ফটাঢোলঃ ছাৰ, অভিধানিক অৰ্থত ধৰ্ম মানে জীৱন যাপনৰ এক প্ৰণালী। আপোনাৰে উক্তি টানি আনিছো, “পানীৰ ধৰ্ম যিদৰে ওখৰ পৰা চাপৰলৈ বৈ যায়, জীৱনৰ ধৰ্মও তেনেকৈ জন্মৰ পৰা মৃত্যুলৈ জীয়াই থকা”।\nঅথচ আজিৰ পৃথিৱীখনত ধৰ্মই নিতৌ নতুন ৰূপত আত্মপ্ৰকাশ কৰি আছে। ধৰ্মই মানুহক দলীয় ভাগত বিভক্ত কৰিছে, সৰু সৰু দলবোৰ একত্ৰিত কৰাৰ বিপৰীতে সামগ্ৰিকভাৱে সমাজখনক বিভাজন কৰিছে। ধৰ্মৰ আচৰণসমূহত লাগি থাকোতে আমি মানৱতাৰ প্ৰয়োজনীয় কথাবোৰৰ ফালে চকু দিবলৈ আহৰি পোৱা নাই। প্ৰকৃততে ধৰ্মৰ এয়ে লক্ষ্য আছিলনে ?\n•দেৱকান্ত সন্দিকৈ ছাৰ: ধৰ্মৰ ব্যৱসায় চলি থাকিবলৈকে বিজ্ঞাপন হিচাপে ধৰ্মৰ প্ৰকৃত উদ্দেশ্য মানৱতা সেৱা বুলি আওৰাই থকা হয়৷যদি সভ্যতাৰ আৰম্ভণিতে ঈশ্বৰৰ ভয় দেখুৱাই মানুহক সৎ আৰু সভ্য হ’বলৈ চেষ্টা কৰা হৈছিল, সেই চেষ্টা যে সফল নহ’ল বা কেতিযাও নহয়,আমাৰ সমাজ বাস্তৱতাই তাৰ প্ৰমাণ৷এই ভুল প্ৰচেষ্টাটোৱে এনেকুৱা ৰূপ ল’লে যে,এতিয়া হত্যাকাৰীজনেও হত্যা কৰাৰ আগত ঈশ্বৰৰ নাম লোৱা দেখা যায়৷ধৰ্ম একতাৰ বান্ধোন নহয়৷ই মানুহৰ মাজত বিভেদৰহে কাৰণ৷সুন্দৰ, সুখী, যুক্তিপূৰ্ণ,প্ৰেমময় তথা মানৱীয় আচৰণপূৰ্ণ জীৱন যাপন কৰিবলৈকে আমি ঈশ্বৰবিশ্বাস আৰু ধৰ্ম ত্যাগ কৰিব লাগিব৷\n৬)ফটাঢোলঃ অন্ধবিশ্বাস আৰু আধ্যাত্মিকতাৰ মাজত এক সম্পৰ্ক আছে বুলি আপুনি ক’ব বিচাৰেনেকি ?\n•দেৱকান্ত সন্দিকৈ ছাৰ: অন্ধবিশ্বাস আৰু আধ্যাত্মিকতা বেলেগ বস্তু নহয়। আধ্যাত্মিকতাই অন্ধবিশ্বাস। সমালোচনাৰ সন্মূখীন হ’লেহে আধ্যাত্মিকতাবাদীয়ে মিছাকৈ কয় যে,“আধ্যাত্মিকতাই দয়া কৰুণা, প্ৰেম, ভাতৃত্ব, অহিংস, সহিষ্ণুতা, ক্ষমা, সহানুভূতি আদি মানৱীয় গুণবোৰ প্ৰতিফলিত কৰে”। কিন্তু এইবোৰ এজন মানুহৰ গাত অৱশ্যেই থাকিবলগা স্বাভাৱিক মানৱীয় গুণ বা বৈশিষ্ট্য বা মানৱতা।বাস্তৱিকতে আধ্যাত্মিকতাৰ চৰ্চাৰ বিষয় তথাকঠিত আত্মা পৰমাত্মা, অলৌকিকতা তথা কাল্পনিক এখন অদৃশ্য জগত।\n৭) ফটাঢোলঃ আপোনাৰ অন্যতম বিষয় হৈছে প্ৰেম আৰু জীৱন। ‘ৰমণীয় অনুভৱ’ত আপুনি বাৰে বাৰে জীৱনৰ প্ৰেমত পৰাৰ আকাংখা ব্যক্ত কৰিছে। বাৰে বাৰে আপুনি পৃথিৱীৰ প্ৰেমত পৰাৰ ইচ্ছা ব্যক্ত কৰিছে। বাৰে বাৰে আপুনি ‘তোমাৰ’প্ৰেমত পৰিম বুলি ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰিছে। এই ‘তুমি’গৰাকীক আপুনি ক’ত কেতিয়াকৈ প্ৰথম লগ পাইছিল জানিব পাৰিম নেকি ?\n•দেৱকান্ত সন্দিকৈ ছাৰ: হয়।প্ৰেমেই জীৱন বা জীৱনৰ সাৰাংশটোৱে হ’ল প্ৰেম।জীৱন জগতৰ প্ৰতি প্ৰেম-ভালপোৱা-আকৰ্ষণ আৰু মোহ শেষ হোৱাজনে আত্মহননৰ পথ বাচি ল’ব পাৰে। প্ৰেম মানে কেৱল ডেকা গাভৰুৰ মাজৰ যৌৱনসুলভ আকৰ্ষণ বুলি সংকীৰ্ণ অৰ্থত বুজিলে নহ’ব।প্ৰকৃতি জগতৰ যিফালে চকু দিওঁ,সকলোতে কেৱল ভাললগা বা ভালপোৱাৰ উপাদানেই নাথাকেনে?আমি ভালপাওঁ বা প্ৰেম কৰোঁ বাবেই পৃথিৱীখন ইমান মোহনীয় হৈ উঠা নাইনে?\nমই নিজকে সদায় সৌন্দৰ্যবিলাসী, প্ৰেমবিলাসী বা জীৱনবিলাসী ব্যক্তিৰূপে পৰিচয় দিবলৈ ভাল পাওঁ। উল্লেখিত “তুমি” এটা কাল্পনিক সৰ্বনাম। এই সৰ্বনামে সৰ্বতুমিকে সামৰে। বিশেষ “তুমি” এদিন আছিল, যি আজি “মই”ত বিলীন হৈ গ’ল।\n৮) ফটাঢোলঃ সাহিত্য ৰচনাৰ প্ৰতি কেনেকৈ আৰু কিদৰে আকৰ্ষিত হ’ল ? জীৱনত পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে কেতিয়া আৰু কি লিখিছিল?\n•দেৱকান্ত সন্দিকৈ ছাৰ: জীৱনত মোৰ প্ৰথম প্ৰকাশিত ৰচনা এখন চিঠি আৰু তাৰ দুসপ্তাহমানৰ পিছতে এটা প্ৰবন্ধ হোমেন বৰগোহাঞি সম্পাদিত “সাপ্তাহিক নীলাচল”ত,১৯৭৩ চনত। জীৱন আৰু সমাজৰ বাস্তৱতালৈ চকু দি থাকোতে এদিন লিখিবলৈ মন গ’ল।তেনেকৈয়ে এদিন আৰম্ভ কৰিলো।\n৯) ফটাঢোলঃ আপোনাৰ শৈশৱৰ বিষয়ে ক’ব নেকি ? শিশুকালত পিতৃ-মাতৃৰ শাসন কেনেকুৱা আছিল ? যিহেতু আপুনি ডিকমৰ সেউজ পৰিবেশত ডাঙৰ দীঘল হৈছিল, আপোনাৰ মনটোত ই নিশ্চয়কৈ এক যোগাত্মক প্ৰভাৱ পেলাইছে। শৈশৱৰ স্মৰণীয় কোনো ঘটনাৰ বিষয়ে ক’ব নেকি ?\n•দেৱকান্ত সন্দিকৈ ছাৰ: মোৰ শৈশৱ গ্ৰাম্য জীৱনত লগৰীয়াৰ সৈতে মুক্তমনেৰে খেলি ফুৰা এটা সহজ শৈশৱ।অতি গতানুগতিক তথা সাধাৰণ।মা-দেউতাৰ একমাত্ৰ পুত্ৰসন্তান হিচাপে বৰ বেছিকৈ মৰম পাই আলসুৱা হ’লো।হয়,ডিকম অঞ্চলৰ আমাৰ গাঁওৰ তেতিয়াৰ সেউজ পৰিবেশে সঁচাকৈয়ে মোৰ জীৱনত এটা যোগাত্মক প্ৰভাৱ পেলাইছিল। হাবিয়ে-বননিয়ে বনৰীয়া ফলমূল বিচাৰি খোৱা, বৰশী টোপোৱা,ৰবাব টেঙাৰে বল খেলা আদি বিচিত্ৰ অভিজ্ঞতাৰে মোৰ শৈশৱ পূৰ্ণ হৈ আছে।\n১০) ফটাঢোলঃ আপুনি বিবেকক গুৰুত্ব দিয়ে। আপোনাৰ লিখনিত মানৱতাৰ প্ৰতি এক গভীৰ আস্থা দেখা যায়। এনেধৰণৰ চিন্তাধাৰাক গঢ় দিবলৈ হ’লে আপোনাৰ কৈশোৰ কালছোৱা এক সুস্থ পৰিবেশত ডাঙৰ হোৱাটো নিতান্তই প্ৰয়োজন। সেই সুস্থ পৰিবেশৰ বিষয়ে চমু পৰিচয় বিচাৰিম।\n•দেৱকান্ত সন্দিকৈ ছাৰ: শৈশৱ কৈশোৰত আই, দেউতা আৰু বাইদেউহঁতৰ মৰম চেনেহৰ উমে জীৱনৰ প্ৰতি এটা সুস্থ দৃষ্টিভংগী গঢ় দিয়াত সহায় কৰিছিল বুলি অৱশ্যেই ক’ব পাৰোঁ। সহজ সৰল গ্ৰাম্য পৰিবেশত কোনোধৰণৰ জটিলতাৰ সন্মূখীন হোৱাৰ কথা মনত নপৰে।সপ্তম শ্ৰেণীত থাকোতেই দেউতাৰ মৃত্যু হৈছিল।মোৰ পিতৃসম দদাইদেৱে তাৰ পিছৰ পৰা মোৰ পঢ়া-শুনাৰ সমস্ত দায়িত্ব লৈ মোৰ নিজৰ ভৰিত নিজে থিয় হ’ব পৰা অৱস্থা এটাত উপনীত কৰাইছিল। মোৰ দদাইদেউৰ দৰে ব্যক্তি আজিৰ দিনত বিৰল।বিবেক, মানৱতা, পৰোপকাৰ আদি গুণবোৰ আমাৰ মাজৰ পৰা হেৰাই যোৱা বুলি আমি তেতিয়া আক্ষেপ কৰিবলগা নহৈছিল।\n১১) ফটাঢোলঃ আপুনি জ্যোতিষবিদ্যাৰ ভিত্তিটোৱেই চূড়ান্ত ভণ্ডামি বুলি লিখিছে। অথচ জ্যোতিষীবিদ এজনৰ দৰেই বতৰবিজ্ঞানী এজনেও বতৰৰ বতৰা দিবলৈ যাওঁতে সম্ভাৱনাৰ কথাহে ব্যক্ত কৰে, যেনে ধৰক, অমুক অঞ্চলত ঘূৰ্ণী বতাহৰ সম্ভাৱনা আছে নতুবা অহা তিনিদিনলৈ বৰষুণৰ সম্ভাৱনা নাই। এই ‘সম্ভাৱনা’ শব্দটো বতৰ বিজ্ঞান কেন্দ্ৰত কিয় প্ৰযোজ্য ?\n•দেৱকান্ত সন্দিকৈ ছাৰ: বতৰ বিজ্ঞানৰ ‘সম্ভাৱনা’ আৰু জ্যোতিষবিদ্যাৰ ‘সম্ভাৱনা’ একে নহয়।আকাশত দেখা ডাৱৰখিনিৰ পৰা বৰষুণ হ’বও পাৰে, নহবও পাৰে।কিন্তু বৰষুণ হ’বলৈ ডাৱৰ লাগিবই।আকাশত মেঘ জমা হোৱাৰ বতৰ বৈজ্ঞানিক কাৰণ উদ্ভৱ হ’লে বতৰ বিজ্ঞানীয়ে বৰষুণৰ সম্ভাৱনাৰ বিষয়ে আগজাননী দিয়ে।কিন্তু আকাশৰ গ্ৰহ-নক্ষত্ৰৰ কোনো এটা বিশেষ অৱস্থানৰ পৰা পৃথিৱীৰ মানুহ এজনৰ জীৱনত কি হ’ব, এই কথা জনাৰ কোনো ভিত্তি নাই।এই বিষয়ে কোনো গৱেষণাও হোৱা নাই। তথাকথিত ঋষি-মুনিয়ে আৱিষ্কাৰ কৰা কথা হিচাপে এইবোৰ মানুহে বিশ্বাস কৰি আহিছে। জ্যোতিষীয়ে মানৱ জীৱনৰ ‘সম্ভাৱনা’ৰ কথা ক’ব পৰাকৈ গ্ৰহ-নক্ষত্ৰৰ অৱস্থানবোৰ গঢ় লৈ নুঠে-যেনেকৈ বেলি ওলোৱা, অস্ত যোৱা, দিন ৰাতি হোৱা, চন্দ্ৰ-গ্ৰহণ, সূৰ্য-গ্ৰহণ হোৱা আদিবোৰ সাধাৰণ প্ৰাকৃতিক ঘটনা, তেনেকৈ গ্ৰহ-নক্ষত্ৰৰ অৱস্থানো মহাকাশৰ স্বাভাৱিক সাধাৰণ ঘটনা। এইবোৰ অৱস্থানে পৃথিৱীৰ মানুহ এজনৰ বিবাহৰ সম্ভাৱনা বা চাকৰিৰ সম্ভাৱনাৰ কথা কেনেকৈ ক’ব? জ্যোতিষবিদ্যাৰ সম্ভাৱনা কেৱল প্ৰতাৰণা।ই এক প্ৰতাৰণাৰে জীৱিকা।\n১২)ফটাঢোল: আপুনি “চিন্তা আৰু যুক্তি” শীৰ্ষক এটা প্ৰৱন্ধত লিখিছিল -‘যুক্তি,সত্য আৰু বিজ্ঞান-এই তিনি অভিন্ন বন্ধুৰ লগত আমিও বন্ধুত্ব স্থাপন কৰি ল’ব পাৰিলে আমাৰ দৈনন্দিন জীৱন যাত্ৰা মসৃণ,সুচল,আৰামদায়ক তথা সুখৰ হ’বই।’….এই কথাষাৰ গ্ৰহণ কৰি ল’বলৈ কষ্ট হয়। কাৰণ আমাৰ সমাজত যুক্তিবাদী,সত্যবাদী আৰু বৈজ্ঞানিক চিন্তাসম্পন্ন মানুহ এজনেহে সঘনাই বাধা,উপলুঙা,মানসিক আৰু কেতিয়াবা শাৰীৰিক আক্ৰমণৰ সন্মুখীন হয়। আপুনি প্ৰৱন্ধত গেলিলিওৰ প্ৰসংগ টানি আনিছে। আপুনি জানেই- সত্যক আৱিষ্কাৰ কৰাৰ কাৰণে কিদৰে গেলিলিৱো অসহনীয় সামাজিক ভৎসৰ্নাৰ মুখামুখি হৈছিল। সত্য আৰু যুক্তিক দমন কৰাৰ অমানৱীয় দুৰাকাংক্ষাটো এতিয়াও সমাজৰ পৰা অৱলুপ্তি ঘটা নাই। ‘বৃহস্পতিবাৰে চুলি কাটিব নাপায়’-কিয় নাপায় ?ইয়াৰ এটা যথোপযুক্ত উত্তৰ বিচাৰি যোৱা শিশুটোক পিতৃ-মাতৃয়ে দাবি-ধমকহে দিয়ে।তেনে এটি শিশুৱে ভৱিষ্যতে ডাঙৰ হৈ বৈজ্ঞানিক চিন্তাসম্পন্ন হ’লেও তেওঁ অতিক্ৰম কৰি অহা পথছোৱা অত্যন্ত প্ৰত্যাহ্বানজনক আৰু শ্বাসৰুদ্ধকাৰীহে হ’ব। দৈনন্দিন জীৱনত ‘নাপায়’ বোলা মানুহৰ সংখ্যাটোৰ বিৰুদ্ধে তেওঁৰ অকলশৰীয়া যুক্তিবাদী,সত্যবাদী মনটোৱে অনবৰতে যুঁজ দিব লাগিব।আপোনাৰ দৃষ্টিত-এই যুঁজাৰু মানসিকতাই ‘সুচল,আৰামদায়ক,মসৃণ,সুখী জীৱন’ৰ সমাৰ্থক নেকি ?\n•দেৱকান্ত সন্দিকৈ ছাৰ: হয়, মই এতিয়াই বিশ্বাস কৰো যে, যুক্তি সত্য আৰু বিজ্ঞানৰ আশ্ৰয় লব পাৰিলে জীৱনযাত্ৰা সুখদায়ক হ’বই।আৰু মই নিজে সেইমতে জীৱনটো পৰিচালিত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰি বহু পৰিমাণে সফল হৈছো।আৰু যদি যুক্তিৰে আমাৰ সামৰ্থই ঢুকি পোৱাকৈ জীৱনৰ প্ৰয়োজনীয় কি,অপ্ৰয়োজনীয় কি বিচাৰি ল’ব জানো তেতিয়া কোনেও নোপোৱাৰ অশান্তিত ভূগিব লগা নহয়। প্ৰকৃততে এজনৰ সামৰ্থৰ লগত এজনৰ আকাংখাৰ যুক্তিপূৰ্ণ সামঞ্জস্য নথকাৰ পৰাই সকলো সমস্যা আৰু অশান্তিৰ উদ্ভৱ হয়, আনহাতে আমাৰ প্ৰচলিত সমাজব্যৱস্থাত এই কথাও সঁচা যে বহু সামৰ্থৱানেও নিজৰ যোগ্যতা অনুসৰি নোপোৱাৰ ক্ষোভ আৰু বেদনাত ভূগি থাকিবলগা হয়।আমি মিছা কথা কৈ চলিব নোৱাৰো।মিছাৰে অৰ্জা সফলতাৰ আনন্দ ক্ষন্তেকীয়া।গতিকে ‘সত্য’ সুখী জীৱনৰ এটা অপৰিহাৰ্য উপাদান।আৰু বিজ্ঞানৰ কথা ক’বই নালাগে।বিনা বিজ্ঞানে আমি একঘন্টাও অতিবাহিত কৰিব নোৱাৰো।গতিকে মই দৈনন্দিন জীৱনৰ সুখ-আনন্দৰ বাবে যুক্তি, সত্যৰ আৰু বিজ্ঞানৰ অপৰিহাৰ্যতা আজিও মানো।\nতুমি ঠিকেই কৈছা,যুক্তি অনুশীলন,সত্যানুসন্ধান আৰু বিজ্ঞান সাধনাৰ পথ কিন্তু বৰ মসৃণ, আৰামদায়ক আৰু সুখৰ নহয়।এই পথত অযুক্তি, মিথ্যাচাৰ আৰু অবিজ্ঞানৰ সহজ “সামাজিক ফল” ভোগ কৰি থকাসকলৰ ফালৰ পৰা প্ৰচণ্ড বাধা পোৱা যায়।সভ্যতাৰ ইতিহাস এনেকুৱা বাধাবোৰ অতিক্ৰম কৰাৰ ইতিহাস।যুক্তি তথা সত্য প্ৰতিষ্ঠা আৰু বৈজ্ঞানিক পৰিবেশ ৰচনাৰ বাবে অলেখ মহৎ লোকে ত্যাগ কৰাৰ ইতিহাস।\nহয়।যুদ্ধৰ পিছত শান্তি আহে। গতিকে যুঁজ কৰি প্ৰতিষ্ঠা কৰা যুক্তি সত্যৰ আৰু বিজ্ঞানৰ পৰিবেশৰ পৰাও শেষত গৈ সুখ শান্তি আৰু আনন্দও পোৱা যায়।\n১৩) ফটাঢোলঃ বতৰ বিজ্ঞান কেন্দ্ৰৰ সঞ্চালক হিচাপে আপুনি চাগৈ ঘৰৰ ভিতৰৰ ‘বতৰৰ বতৰা’ও আগতীয়াকৈ নিৰ্ধাৰণ কৰিব পাৰে ? পূৰ্বনিৰ্ধাৰণে হয়তো আপোনাক সংকটজনক পৰিস্থিতিত পৰাৰ পৰা বচাই দিয়ে ? এইবিষয়ে দুটি ৰসাল উদাহৰণ ?\n•দেৱকান্ত সন্দিকৈ ছাৰ: ‘ঘৰৰ ভিতৰৰ বতৰৰ বতৰা’ জানিবলৈ মোৰ মৰমৰ পত্নীৰ মুখখনেই নিৰ্ভৰযোগ্য বেৰোমিটাৰ অথবা থাৰ্মোমিটাৰ। কেতিয়া উত্তাপ বাঢ়িব, কেতিয়া হেঁচা(প্ৰেছাৰ) বাঢ়িব বা কমিব, সন্তোষ-অসন্তোষ-আনন্দ-তৃপ্তিৰ বতাহ কোনদিশে বলিব-পত্নীৰ মুখখনতে সকলো লিখা থাকে। কেতিয়াবা প্ৰচণ্ড বিজুলী ঢেৰেকনিৰ ভয় নোখোৱাও নহয়…………\n১৪) ফটাঢোলঃ অসমীয়া সমাজত আপোনাৰ দৰে যুক্তিবাদী লেখকৰ সংখ্যা কম। বৈজ্ঞানিক ধ্যান ধাৰণাত অসম আৰু বাকী অঞ্চলৰ তুলনাত্মক বিশ্লেষণ আপোনাৰ বাবে কেনেধৰণৰ ?\n•দেৱকান্ত সন্দিকৈ ছাৰ: চিন্তাহীনতা আৰু কাল্পনিক কথাৰ ওপৰত প্ৰশ্নহীন বিশ্বাসে বহুত উচ্চশিক্ষিত মানুহৰো মন-মগজু এনেকৈ কলুষিত কৰি ৰাখিছে যে যুক্তিৰ প্ৰৱেশ তাত নিষিদ্ধ।মহাভাৰতৰ দিনৰ ইন্টাৰনেট থকাৰ কথা বা প্লাষ্টিক চাৰ্জাৰী থকাৰ কথা এইসকল শিক্ষিত লোকেই মনে-প্ৰাণে বিশ্বাস কৰে।কিন্তু অতি আশাপ্ৰদৰ কথা যে, আজিৰ নৱপ্ৰজন্মই এনেকুৱা চিন্তা-চৰ্চা ত্যাগ কৰি যুক্তি আৰু বিজ্ঞানৰ পথত অগ্ৰসৰ হৈছে। ধীৰ গতিৰে হলেও সমাজত যুক্তিবাদী লোকৰ সংখ্যা বাঢ়িছে। বিপৰীতে আমাৰ বৰ্তমানৰ ৰাজনৈতিক ব্যৱস্থাটোৱে যুক্তি আৰু বিজ্ঞানতকৈ অন্ধবিশ্বাস আৰু যুক্তিহীন পৰম্পৰাক অধিক গুৰুত্ব দিয়া পৰিলক্ষিত হৈছে। কিন্তু তেওঁলোকৰ অবাঞ্চনীয় কথা-কাণ্ডক সকলোৱে একেমুখে প্ৰতিবাদ কৰিবলৈ লোৱা কাৰ্যই জনসাধাৰণৰ মাজত যুক্তি-সচেতনতা বৃদ্ধি হোৱাকে প্ৰমাণ কৰিছে।\n১৫) ফটাঢোলঃ লিখা-মেলাৰ বাহিৰেও আপুনি কেনেধৰণৰ কামবোৰ কৰি নিৰ্ভেজাল আনন্দ আৰু অকৃত্ৰিম সুখ লাভ কৰে?\n•দেৱকান্ত সন্দিকৈ ছাৰ: মই খুব বেছি একো নকৰো, কৰাৰ ক্ষমতাও নাই।এলাহৰ ক্ষেত্ৰত মই এজন আদৰ্শ অসমীয়া।সোৰোপালি মোৰ জন্মস্বত্ব অধিকাৰ। কিন্তু যি সামান্য কৰোঁ, আন্তৰিকতাৰে কৰোঁ। আৰু তাৰ পৰা আনন্দ আহৰণ কৰিব পৰাকৈ কৰোঁ। পুৱা কেতিয়াবা দুকাপ চাহ কৰি একাপ মই খাওঁ, একাপ পত্নীক দিওঁ। পত্নীয়ে চাহকাপ খুব ভাল হোৱা বুলি কয়,কেতিয়াবা ৰান্ধো,পৰিস্কাৰ কৰো,মেচিনে ধোৱা কাপোৰ ভালকৈ পৰিস্কাৰ নহয় যেন লাগে,নিজৰ চোলাটোৰ কলাৰৰ মলি খচি গুচাই ধোৱাৰ আনন্দই বেলেগ।শাক-পাচলিৰ পৰা মাছ-মাংসলৈকে সকলো বস্তু নিজে বজাৰৰ পৰা কিনো।মোৰ কোনো বস্তুৰে সৰহকৈ নাই।কিন্তু সকলো বস্তুৱেই অকণমান হলেও আছে।তোমালোকে ভবাৰ দৰে মোৰ জ্ঞান-বুদ্ধিও সৰহকৈ নাই। কিন্তু সংসাৰত কাম চলি যাব পৰাকৈ আছে। সেয়েহে মই অকৃত্ৰিমভাৱে সুখী আৰু নিৰ্ভেজালভাৱে আনন্দিত।\n১৬) ফটাঢোলঃ প্ৰত্যেকৰে মানসপটত কোনো এজন প্ৰিয় ব্যক্তিৰ সাঁচ বহা দেখা যায়, যাৰ চিন্তাধাৰাই আজীৱন দিকনিৰ্ণায়ক ৰূপে ধৰা দিয়ে। আপোনাৰ জীৱনত তেনে কোনো ব্যক্তিৰ প্ৰভাৱ আছেনেকি ?\n•দেৱকান্ত সন্দিকৈ ছাৰ: আছে, দুগৰাকী স্বানামধন্য ব্যক্তিৰ প্ৰভাৱ মোৰ জীৱনত আছে। শ্ৰীযুত হোমেন বৰগোহাঞিদেৱ আৰু প্ৰয়াত ড০ ভৱেন্দ্ৰনাথ শইকীয়া ছাৰ।দুয়োগৰাকী ব্যক্তিৰ যুক্তিনিষ্ঠতা আৰু গদ্যৰ সৰলতা তথা স্পষ্টতাই মোক প্ৰভাৱিত কৰি আহিছে।\n১৭) ফটাঢোলঃ অসমত পাঠকৰ সংখ্যা কমিছে বুলি কোৱা হয়। কিতাপৰ সংখ্যা বাঢ়িছে, লেখকৰ সংখ্যাও বাঢ়িছে, কিন্তু লেখকে যেন উচিত স্বীকৃতি পোৱা নাই। সমান্তৰালভাৱে বৌদ্ধিক সমাজত কিছুমান অপপ্ৰচাৰো হোৱা দেখা যায়, যিবোৰে জনমানসত লেখকৰ মানদণ্ড তললৈ নমায়। এই বিষয়ে আপোনাৰ অভিমত কেনে ধৰণৰ ?\n•দেৱকান্ত সন্দিকৈ ছাৰ: অসমত পাঠকৰ সংখ্যা অসমীয়া শিক্ষিত জনসংখ্যাৰ অনুপাতে নাবাঢ়িলেও একেবাৰে কমি যোৱা বুলিও ক’ব নোৱাৰি। নাবাঢ়িলেও নকমিলেও অন্তত একেই আছে,কাৰণ পঢ়িবলৈ ভালপোৱাজনে কেতিয়াও পঢ়িবলৈ নেৰে।মানুহে সকলো বস্তুৰে ভালখিনিহে গ্ৰহণ কৰে।ভাল খাদ্য,ভাল পোছাক,ভাল গান,ভাল চিনেমা ভালপোৱাৰ দৰে ভাল কিতাপো মানুহে নপঢ়াকৈ নাথাকে।সকলো সময়তে কেৱল পাঠককে দোষ দি নাথাকি লেখকসকলেও আত্মসমালোচনা কৰা উচিত।ইন্টাৰনেট,স্মাৰ্টফোনৰ যুগত পাঠকক পঢ়িবলৈ বাধ্য কৰিব পৰাকৈ আমিনো কিমান ভাল লিখিব পাৰিছো সেই কথাও ভবা উচিত।ভাল লেখাই স্বীকৃতি নোপোৱাকৈ থাকিব বুলি মই নাভাবো।\n১৮) ফটাঢোলঃ নতুন প্ৰজন্মৰ লিখকসকললৈ আপোনাৰ দুআষাৰ ক’বনেকি ?\n•দেৱকান্ত সন্দিকৈ ছাৰ: সকলো কথা যুক্তিপূৰ্ণভাৱে ভাৱক,কওক আৰু লিখক। ধৰ্ম,ঈশ্বৰবিশ্বাস,আধ্যাত্মিকতাকে আদি কৰি সকলো ধৰণৰ অন্ধবিশ্বাস, কুসংস্কাৰ ত্যাগ কৰি বিশুদ্ধ মানৱতাবাদৰ আশ্ৰয় লওক।\n১৯)ফটাঢোল: চচিয়েল মেডিয়া সম্পৰ্কে আপোনাৰ মতামত কেনেধৰণৰ ?\n•দেৱকান্ত সন্দিকৈ ছাৰ: চচিয়েল মেডিয়াই জনমত গঠন কৰি অসাধ্য সাধন কৰিব পাৰে।ন্যস্ত স্বাৰ্থৰ মিথ্যাচাৰ আৰু জনবিৰোধী কৰ্মবোৰ উদঙাই জনসাধাৰণক সজাগ সচেতন কৰে।কিন্তু আমি সাৱধান হ’ব লাগিব যে, চচিয়েল মেডিয়াক ন্যস্ত স্বাৰ্থইও নিজৰ উদ্দেশ্য পূৰণৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে।সকলো বস্তুৰে ভাল-বেয়া বা সুব্যৱহাৰ,কুব্যৱহাৰ আছে। চচিয়েল মেডিয়াৰো আছে।আমি সুব্যৱহাৰত গুৰুত্ব দিব লাগিব।\n২০)ফটাঢোল: এই যে অনলাইন আলোচনী এখনৰ বাবে কিছু সংখ্যক যুৱক-যুৱতীয়ে নিস্বাৰ্থভাৱে কাম কৰি আছে, তেওঁলোকৰ বাবে আপোনাৰ বহুমূলীয়া পৰামৰ্শ বিচাৰিম।\n•দেৱকান্ত সন্দিকৈ ছাৰ: তুমি যে কৈছা,“কিছু সংখ্যক যুৱক-যুৱতীয়ে নিস্বাৰ্থভাৱে কাম কৰি আছে”,এই কথাটোৱেই আজিৰ দৰে দুঃসময়ৰ এটা অতি যোগাত্মক খবৰ। তেওঁলোকৰ দৰে যুৱক-যুৱতীয়ে অনবৰতে সুচিন্তা, সুসৃষ্টিত ব্ৰতী হৈ আছে।তেওঁলোকেই আমাৰ ভৱিষ্যতটো উপযুক্তভাৱে গঢ়িব।মই এজন অতি আশাবাদী ব্যক্তি।লগতে জীৱন-জগতৰ উগ্ৰ প্ৰেমিক।“সমাজখন ৰসাতলে গ’ল” বুলি অনবৰতে আক্ষেপ কৰি থকা ব্যক্তিসকলক মই বৰ বেয়া পাওঁ। তোমালোকৰ দৰে নতুন চিন্তা কৰিব পৰা বুদ্ধিমান, পৰিশ্ৰমী যুৱক-যুৱতীসকলেই আমাৰ ভৱিষ্যতৰ ভৰসা।\n২১)ফটাঢোল: ফটাঢোলৰ তৰফৰ পৰা আপোনাক ধন্যবাদ জ্ঞাপন কৰিলোঁ।\n•দেৱকান্ত সন্দিকৈ ছাৰ: তোমালোকলৈও আন্তৰিক ধন্যবাদ।\n« সম্পাদকীয় – মৌচুমী বৰি\nএই সংখ্যাৰ আঁৰৰ কথা – মৌচুমী বৰি »\nছাৰৰ মহান ব্যক্তিত্বৰ সৈতে পৰিচিত হ’বলৈ পাই অশেষ গৌৰৱ অনুভৱ কৰিছো ।\nচাৰৰ বিষয়ে জানিবলৈ পাই খুব ভাল লাগিল।\nবিশ নম্বৰ প্ৰশ্নটোৰ উত্তৰটোৱে উৎসাহ দিলে, অনুপ্ৰাণিত হ’লো\nবৰ ভাল লাগিল। ঈশ্বৰ, ধৰ্ম, অন্ধবিশ্বাসৰ বিষয়ে আগ বঢ়োৱা যুক্তি সমূহৰ সৈতে সম্পূৰ্ণ একমত।\nসন্দিকৈ ছাৰৰ বক্তব্যত যুক্তি নিষ্ঠতা,ঈশ্বৰ সম্পর্কে সবল বিচাৰ,ভৱিষ্যত প্ৰজন্মৰ প্ৰতি প্ৰবল আত্মবিশ্বাস,গোটেই খিনিয়েই মন মগজু ভৰাই তুলিলে।\nভাল লাগিল বহুত। ৰমনীয় অনুভৱ হৈছে। ব্যক্তিগত ভাবে” অন্ধবিশ্বাস আৰু আধ্যাত্মিকতা একে ” এইটো মই মানি লোৱা নাই\nভাল লাগিল সাক্ষাৎকাৰটি পঢ়ি।\nচাৰৰ কথাবোৰ ভাল লাগে৷ নিচেই কম বয়সতে পঢ়া চাৰৰ “ঈশ্বৰহীন পৃথিৱীৰ সপোনে” মোৰ জীৱনত আজি পৰ্যন্ত প্ৰভাৱ পেলাই আহিছে৷ আজি আৰু ভালকৈ কিছুমান কথা জানিলোঁ৷ চাৰলৈ কৃতজ্ঞতা৷\nসাক্ষাৎকাৰটিৰ বাবে অশেষ ধন্যবাদ ৷ ছাৰৰ যুক্তিআশ্ৰিত চিন্তাধাৰাই সকলোকে কিছুমান কথা নতুনকৈ ভাবিবলৈ বাট দেখুৱাব ৷ তেখেতৰ এই কথাখিনিয়ে মন ছুই গ’ল-“….সমাজৰ ঘটনা পৰিঘটনাবোৰ পৰ্যবেক্ষণ কৰিবলৈ সমাজবিজ্ঞানৰ ছাত্ৰ হোৱাৰ প্ৰয়োজন নাই৷আচলতে সমাজত বাস কৰা প্ৰতিজন ব্যক্তিয়েই সমাজৰ পৰ্যবেক্ষক৷জীৱনত,সমাজত বা প্ৰকৃতি জগতত ঘটি থকা ঘটনাবোৰৰ প্ৰকৃত কাৰণ জানিবলৈ বিচৰাটোৱেই বৈজ্ঞানিক মানসিকতাৰ পৰিচায়ক৷”\nছাৰ,আপোনাৰ দীৰ্ঘায়ু কামনা কৰিছোঁ ৷ অনাগত সময়তো এইদৰেই আপুনি যুক্তিবাদী কলমৰ জোৰেৰে নতুন চামক বাট দেখুৱাই যাওক-এই আশাৰে…


গুৱাহাটী পৌৰ নিগমে মুকলিতে পেলায় ১২ লাখ জনতাৰ শৌচ!\nদীপৰ বিললৈ নামি আহিছে চৰম বিপৰ্যয়\nby কল্পজ্যোতি শইকীয়া, জাহ্নৱী বৰুৱা,গুৱাহাটী\nগুৱাহাটী পৌৰ নিগমৰ অবিবেচক কাণ্ডৰ বাবেই দীপৰ বিললৈ নামি আহিছে চৰম বিপৰ্যয়।\nনৰ্থ ইষ্ট নাওৱে চলোৱা অনুসন্ধানত পোহৰলৈ আহিছে গুৱাহাটী পৌৰ নিগমে কৰি অহা এটা ভয়ংকৰ কামৰ কথা। প্ৰধান মন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীৰ স্বচ্ছ ভাৰতৰ প্ৰকৃত নমুনা পোহৰলৈ আহিছে।\nগুৱাহাটী পৌৰ নিগমৰ মল-মূত্ৰ কঢ়িওৱা বাহনে কিদৰে মানুহৰ মুকলি স্থানত মল-মুত্ৰ পেলাই আহিছে সেয়া নেদেখিলে বিশ্বাসেই কৰা টান।\nগুৱাহাটী মহানগৰীৰ প্ৰায় ১২ লাখ জনতাই ত্যাগ কৰা মল পেলোৱা হয় মুকলি স্থানত।\nমহানগৰবাসীৰ বহু শৌচালয়ৰ টেংকি পৰিপূৰ্ণ হ’লে গুৱাহাটী পৌৰ নিগমৰ বাহনকেইখনৰ জৰিয়তে চাফা কৰি লৈ অনা হয় মল-মূত্ৰসমূহ।\nবন্যপ্ৰাণী আৰু পক্ষী সংৰক্ষণৰ ক্ষেত্ৰত যথেষ্ট গুৰুত্ব থকা দীপৰ বিলক ২০০২ চনতে ৰামচাৰ অঞ্চল হিচাপে ঘোষণা কৰা হৈছিল। ৪০.১৪ বৰ্গ কি:মি: আগুৰি থকা এই দীপৰ বিললৈ কিছুমান কাৰকে এতিয়া চৰম বিপৰ্যয় নমাই আনিছে।\nআপোনালোকে দীপৰ বিলৰ মাছ খায় নেকি?\nনৰ্থ ইষ্ট নাওৱে চলোৱা এই অনুসন্ধানমূলক প্ৰতিবেদনৰ পাছত আপোনালোকে দীপৰ বিলৰ মাছ খাবলৈ হয়তো ঘিণ কৰিব পাৰে। পশ্চিম বৰাগাওঁ ডাম্পিঙ গ্ৰাউণ্ডৰ প্ৰৱেশদ্বাৰৰ সন্মুখতে মানুহৰ মল মূত্ৰ কঢ়িয়াই অনা গুৱাহাটী পৌৰ নিগমৰ বাহনখনে পেলায় মানুহৰ মল মূত্ৰ সমূহ। মল-মূত্ৰ পেলাবলৈ তিনিটাকৈ টেংকি আছে যদিও এই বাহনখনে মুকলি স্থানতে পেলায় মানুহে ত্যাগ কৰা মল-মূত্ৰ। বেক্টেৰিয়াৰে ভৰপুৰ এই মল-মূত্ৰ বৈ গৈ দীপৰ বিলৰ পানীৰ সৈতে মিহলি হয়। ফলত দীপৰ বিলৰ পানী প্ৰদুষিত হোৱাৰ লগতে বিষক্ৰিয়াৰ ফলত বহু মাছো মৃত্যুমুখত পৰিছে। এনে বিষাক্ত মাছ যদি অজানিতে কোনো লোকে ভক্ষণ কৰে তেন্তে তেঁৱো বিভিন্ন বেমাৰ- আজাৰত আক্ৰান্ত হ’ব পাৰে।\nইপিনে, এই ডাম্পিঙ গ্ৰাউণ্ডত থকা মানুহৰ শৌচ জমা কৰা বৃহৎ আকাৰৰ তিনিটাকৈ টেংকি কি অৱস্থাত আছে সেয়া দেখিলেও বহুতৰে চকু থৰ লাগিব।\nকেতিয়াবা এই টেংকিত মানুহৰ মল-মূত্ৰ পেলাই যদিও টেংকিত থকা বৃহৎ ফুটাৰে সেয়া পুনৰ বাহিৰলৈকে ওলাই আহে। বিজ্ঞানসন্মতভাৱে নিৰ্মাণ কৰা হোৱা নাই এইকেইটা টেংকি। টেংকি কেইটাৰ বিভিন্ন স্থানত ফাঁট মেলাও দেখিবলৈ পোৱা গৈছে। অসুৰক্ষিত অৱস্থাত থকা এই টেংকিৰ পৰাই জনতাৰ জীৱনৰ লগতে ৰামচাৰ অঞ্চল হিচাপে পৰিচিত দীপৰ বিল আৰ্দ্ৰভূমিলৈ নামি আহিছে অশনি সংকেত।\nইপিনে, গুৱাহাটী পৌৰ নিগমৰ এনেবোৰ কাণ্ডৰ বিষয়ে বনমন্ত্ৰী পৰিমল শুক্লবৈদ্য অৱগত নহয় বুলি আমাৰ সাংবাদিকক জনায়। লগতে যদিহে এনেধৰণৰ কাম গুৱাহাটী পৌৰ নিগমৰ কৰ্মচাৰীয়ে কৰি আহিছে তেনেহলে তেওঁ অতি সোনকালে এই ক্ষেত্ৰত গুৱাহাটী পৌৰ নিগম কৰ্তৃপক্ষ তথা বন বিভাগৰ সৈতে কথা পাতিব বুলি তেওঁ উল্লেখ কৰে।\nসঁচাকৈয়ে এই বিষয়ে অৱগত নহয় নে বনমন্ত্ৰী পৰিমল শুক্লবৈদ্য?এই প্ৰশ্নৰ অৱতাৰণা এইবাবেই হৈছে…. কিয়নো ২০১৯ চনতে বনমন্ত্ৰী পৰিমল শুক্লবৈদ্যই দীপৰ বিল বিষাক্ত জলাশয়লৈ ৰূপান্তৰিত হোৱা বুলি উল্লেখ কৰিছিল। লগতে দীপৰ বিলৰ মাছ খালে বেমাৰ হৈ মানুহৰ মৃত্যু হ’ব বুলি তেওঁ উল্লেখ কৰিছিল। আনকি দীপৰ বিলৰ পাৰত এঘন্টা ৰ’লেই মানুহৰ মৃত্যু নিশ্চিত বুলি তেওঁ দাবী কৰিছিল।\nদীপৰ বিলৰ পানী প্ৰদূষিত হোৱাৰ মূল কাৰণ মুকলিতে পেলোৱা মানুহৰ মল-মূত্ৰ তথা পশ্চিম বৰাগাঁওৰ বৃহৎ জাৱৰৰ দ’ম নহয় নে? তেনেক্ষেত্ৰত বনমন্ত্ৰীগৰাকীয়ে এই বিষয়ত জ্ঞাত হৈয়ো অজ্ঞাত হৈ থকাৰ ভাও জুৰিছে কিয়?\nএইখিনিতে উল্লেখ কৰিব লাগিব যে, এনেকুৱা এখন ছেফটি টেংক বাহনে প্ৰতিদিনে এবাৰত ৩০০ ঘনফুটকৈও অধিক মল মূত্ৰ সংগ্ৰহ কৰে। আৰু প্ৰতিদিনে ১০ বাৰ কৈ মল মূত্ৰ সমূহ দীপৰ বিলৰ কাষৰ উক্ত স্থানত পেলায়গৈ। অৰ্থাৎ ৩০০ কৈ হলে প্ৰতিদিনে ৩০০০ ঘনফুট হাজাৰতকৈও অধিক পৰিমাণৰ মল মূত্ৰ পেলায়গৈ দীপৰ বিলৰ কাষৰ উক্ত অঞ্চলত। গুৱাহাটী পৌৰ নিগমৰ অধীনত এনেধৰণৰ বাহন ৮ খন আছে যদিও বৰ্তমান ৫ খনহে কাৰ্য্যক্ষম হৈ আছে।\nইপিনে, আমি এই সন্দৰ্ভত যোগাযোগ কৰিছিলো গুৱাহাটী পৌৰ নিগমৰ অন্তৰ্গত যানশালা বিভাগৰ সৈতে। যানশালা বিভাগৰ তত্বাবধায়কে আমাক জনোৱা অনুসৰি পশ্চিম বৰাগাঁওৰ ডাম্পিঙ গ্ৰাউণ্ডৰ সমীপত থকা চাৰিটাকৈ টেংকিত মল-মূত্ৰ পেলোৱা ।\nকিন্তু নৰ্থ ইষ্ট নাওৰ সাংবাদিকে চলোৱা অনুসন্ধানত পোহৰলৈ আহিছে বিষয়াগৰাকীয়ে কৰা মন্তব্যৰ এখন ওলোটা ছবিহে।\nঅতি সোনকালে দীপৰ বিলৰ ৰক্ষণাবেক্ষণৰ বিষয়ত গুৰুত্ব দিয়ক চৰকাৰে।অন্যথা দীপৰ বিললৈ অধিক পৰ্যটক অনাৰ চৰকাৰৰ যি সপোন সেয়া সপোন হৈয়ে ৰ’ব।\nএই সন্দৰ্ভত বেচৰকাৰী সংগঠন আৰণক্যৰ সভাপতি বিভৱ তালুকদাৰে আমাৰ সাংবাদিকৰ আগত কয় যে “যদিহে মানুহৰ মল- মূত্ৰ সমূহ এনেকৈ মুকলি ঠাইত পেলোৱা হৈছে তেনেহলে এয়া গৰ্হিত কাম হৈছে। এনেদৰে মুকলি ঠাইত মল-মূত্ৰ পেলোৱা কাৰ্যই চৰকাৰৰ স্বচ্ছ ভাৰত আন্দোলনক ভেঙুচালি কৰিছে বুলিও তেওঁ মন্তব্য কৰে।\nতেওঁ অতি শীঘ্ৰে এই বিষয়টো সন্দৰ্ভত ব্যৱস্থা লব লাগে বুলিও কয়।\nবনমন্ত্ৰী মহোদয় ,গুৱাহাটী পৌৰ নিগমৰ আয়ুক্ত দেৱাশীষ শৰ্মা—সময় থাকোতে জনতাৰ জীৱনৰ লগত হেতালি খেলা তথা পৰিৱেশ বিনষ্টকাৰী এনেবোৰ কাণ্ডৰ বিৰুদ্ধে ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰক। এয়া সচেতন ৰাইজৰ দাবী।


বজালীৰ শব্দকোষ ১ঃ ডঃ জয়ন্ত কুমাৰ শৰ্মা - মণিকূট\nHomeবজালীৰ শব্দকোষবজালীৰ শব্দকোষ ১ঃ ডঃ জয়ন্ত কুমাৰ শৰ্মা\nAugust 15, 2018 rdcpb বজালীৰ শব্দকোষ 1\nকামৰূপী আঞ্চলিক উপভাষাটোৰ অন্তৰ্ভুক্ত বজালী অঞ্চলত প্ৰচলিত স্থানীয় উপভাষাটোৰ এক সুকীয়া বৈশিষ্ট্য আছে। বজালী অঞ্চলটো পশ্চিমে বৰপেটা আৰু পূৱে নলবাৰী অঞ্চলটোৰ মাজত অবস্থিত। সামাজিক, সাংস্কৃতিক, অৰ্থনৈতিক আদি কাৰণত বজালী অঞ্চলৰ লোকে বৰপেটা আৰু নলবাৰী উভয় অঞ্চলৰ লোকৰ লগত সঘনাই মিলামিচা আৰু ভাৱ বিনিময় কৰিবলগীয়া হোৱাত উভয় অঞ্চলৰ কথিত ভাষাৰ প্ৰভাৱ বজালী অঞ্চলৰ লোকৰ কথিত ভাষাত পৰাটো নিতান্তই স্বাভাৱিক। ফলস্বৰূপে বজালীৰ কথিত ভাষাটোৱে এক সুকীয়া গঢ় লৈ বিস্তাৰ লাভ কৰিছে। এই শিতানৰ কাৰণে ধীৰেন্দ্ৰনাথ তালুকদাৰদেৱৰ পাঠশালা সাহিত্য সভাই প্ৰকাশ কৰা “বজালীৰ শব্দকোষ” গ্ৰন্থৰ বিশেষ সহায় লোৱা হৈছে। লগতে কমলা দেৱীৰ বজালীত প্ৰচলিত শব্দৰ আন এখন শব্দকোষ “বজালীৰ শব্দকোষ”ৰো বহু সহায় লোৱা হৈছে। পাছৰখন শব্দকোষৰ বৈশিষ্ট্য হল এই যে তাত শব্দসমূহৰ অসমীয়াৰ লগতে ইংৰাজী অৰ্থও দিয়া হৈছে।\nঅইচ্ : এইফালে আহ (কুকুৰক মতা মাত)।\nযেনে – কালু, অইচ্ অইচ্।\nঅইল : উলিয়া, বাহিৰ কৰ।\nযেনে – সি লতাটু বাকচৰ পেৰে অইলেছি।\nঅইলে দি : উলিয়া, বাহিৰ কৰ (কিন্তু সামান্য জোৰ কৰাৰ কাৰণে)।\nযেনে – ৰমেনে উপাই নাপে টাকাখিনি পকেটৰ পেৰে অইলে দিলাক।\nঅক্ ণি : ওকণি।\nযেনে – হে বাই, তোৰ দেখু বহু অক্ ণি হৈছি এ।\nঅক্ ণি চা : ওকণি বিচৰা।\nযেনে – আহে মাই, তোৰ অলপ অক্ ণি চাই দেউং আহ।\nঅক্ত : মুখৰ ভিতৰতে চোবাই থাক।\nযেনে – অই হৰি, কি অক্তে আছা, গিলি নেদা কিও?\nঅক্ত : জোৰকৈ খুৱাই দিয়া।\nযেনে – মৰ চলি নাখ, তোক আজি অক্তম।\nঅক্তা : মুখত দিলে মুখ বেয়া লগা। উগ্ৰ তিতা।\nযেনে – বাপ্পা ঐ, চিৰতা সেই কি অক্তা তিতা এ।\nঅক্তি : ওকালি, বমি।\nযেনে – আৰ খাবা নৰুদে, অক্তি আইহব ইতা মোৰ।\nঅক্ ৰা : একো নুবুজা, মূৰ্খ।\nযেনে – চলিটু মহা অক্ ৰা এ।\nঅক্ ৰা কুব : অবুজন হোৱা, কাৰো একো শুনিব নোখোজা হোৱা।\nযেনে – বাপাহেৰে, অক্ ৰা নুকুববিয়ে।\nঅক্ ল : বঁতিয়াই দিয়া, মুখৰ পৰা উলিয়াই দিয়া।\nযেনে – হে মাই কি হৈছি এ? হে, একো হনাই দে, মুখত কিবা সুমইছিল হেংপাও, চলিটুই অক্ লইছি ।\nঅক্ লে দি : বঁতিয়াই উলিয়াই দিয়া, মুখৰ পৰা উলিয়াই দিয়া।\nযেনে – মুখত কি সুমইছি? হে অক্ লে দি।\nঅক্ লে ফেল : মুখৰ পৰা উলিয়াই পেলোৱা।\nযেনে – মুখত কি সুমইছি? হে অক্ লে ফেলে দি।\nঅক্ লি আহ্ : বমি বমি ভাব হোৱা।\nযেনে – গুখিনি দেখাৰ পেৰে মোৰ কিবা অক্ লি আহি আছে ।\nঅকাটান : নকটা, ধাৰ নোহোৱা (দা, কটাৰী আদিৰ ক্ষেত্ৰত), কামৰ অযোগ্য।\nযেনে – ই বৰ অকাটান চলি এ।\nঅকাঠী : আওকাঠী, মূল্যবান নোহোৱা (গছৰ ক্ষেত্ৰত)।\nযেনে – মিস্ত্ৰীহে, মোক অকাঠী কাঠৰ দুখেন পীৰা বানে দিবাছু।\nঅক-পক/অকা-পকা : বেঁকা- বেঁকি, অকোৱা-পকোৱা।\nযেনে – ৰাস্তাটু বৰ অক-পক দেখুহে।\nঅখইটা : আমনি কৰা।\nযেনে – পৰেশৰ জীয়টু মহা অখইটা দেখু এ।\nঅখট : দুষ্ট, আমনি কৰা।\nযেনে – তই এটা বৰ অখট চলি এ।\nঅখটি : আমনি।\nযেনে – তেইত্তেৰপে ইয়াৰ অখটি গুচা দেখা নাই।\nঅখটি কৰ্ : আমনি কৰা।\nযেনে – ঐ আপী, অখটি নকৰবি আৰ।\nঅখ্ ৰা-মখ্ ৰা : ওখোৰা-মোখোৰা।\nযেনে – ও আই, ৰাস্তাটু কি অখ্ ৰা-মখ্ ৰা এ, চাইকেল চলবা নৰি।\nঅখুদ : ঔষধ।\nযেনে – বাপাহেৰে চইলটুৰ মস্ত জ্বৰ, অলপ অখুদ লৈ আহ।\nজন গন মনঃ হিৰণজিৎ দাস\nবজালীৰ শব্দকোষত ইংৰাজী শব্দৰো সংমিশ্ৰণ ঘটোৱাহেঁতেন সোণত সুৱগা চৰিলে হৈ |\nৰূপম দাস, শিলচৰ


Dexagee in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Dexagee ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nDexagee की जानकारी\nDexagee ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Dexagee Benefits & Uses in Assamese- Dexagee ar laabh aaru byavaharsamuh\nDexagee ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Dexagee Dosage & How to Take in Assamese - Dexagee ar paali aaru xeya kenedore lobo\nDexagee ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Dexagee Side Effects in Assamese- Dexagee ar parshwakriyasamuh\nDexagee সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Dexagee Related Warnings in Assamese- Dexagee xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Dexageeৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Dexagee with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Dexagee ar gurutor kriya-pratikriya\nDexagee মতভেদসমূহ- Dexagee Contraindications in Assamese- Dexagee nishedhsamuh\nDexagee ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Dexagee in Assamese- Dexagee ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Dexagee ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Dexagee Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Dexagee kriya-pratikriya\nDexagee ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Dexagee Benefits & Uses in Assamese - Dexagee ar laabh aaru byavaharsamuh\nDexagee তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nDexagee ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Dexagee Dosage & How to Take in Assamese - Dexagee ar paali aaru xeya kenedore lobo\nDexagee-ৰ উপাদানসমূহ - Dexagee Active Ingredients in Assamese - Dexagee-ar upadaansamuh\nDexagee ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Dexagee Side Effects in Assamese - Dexagee ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Dexagee ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nDexagee সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Dexagee Related Warnings in Assamese - Dexagee xonkranta xatarkatabanisamuh\nDexagee-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nগৰ্ভৱতী মহিলাসকলে Dexagee লোৱাৰ পূৰ্বে চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ লোৱা উচিত। আপুনিও যদি সেয়া নকৰে তেন্তে আপোনাৰ দেহত ইয়াৰ গম্ভীৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া হব।\nDexagee-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nDexagee গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত স্তন্যপায়ী মহিলাসকলে গম্ভীৰ সমস্যাত ভূগিব পাৰে। গতিকে প্ৰথমে আপোনাৰ চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ নোলোৱাকৈ এই ঔষধটো গ্ৰহণ নকৰিব, নহলে এইটো আপোনাৰ বাবে বিপদজনক হব পাৰে।\nবৃক্কত Dexagee কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nDexageeএ বৃক্কত ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। আপুনি যদি তেনেকুৱা প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰে তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক আৰু চিকিতসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহে পুনৰ আৰম্ভ কৰক।\nযকৃতত Dexagee কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nDexagee গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত আপোনাৰ কলিজা ত পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰিব পাৰে। যদি এয়া হয় তেন্তে ইয়াৰ ব্যৱহাৰ বন্ধ কৰিব। আপোনাৰ চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ লওক আৰু তেখেতে কোৱা অনুসৰি কৰক।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Dexagee ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nDexageeএ আপোনাৰ হৃদয় ৰ ক্ষেত্ৰত সুতীব্ৰ প্ৰভাৱ দেখুৱাব পাৰে, গতিকে আপোনাৰ চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ নোহোৱাকৈ গ্ৰহণ নকৰিব।।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Dexageeৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Dexagee with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Dexagee ar gurutor kriya-pratikriya\nDexagee তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nDexagee মতভেদসমূহ - Dexagee Contraindications in Assamese - Dexagee nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Dexagee লোৱা অনুচিত যাতে -\nDexagee ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Dexagee in Assamese - Dexagee ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Dexagee-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Dexageeয়ে অভ্যাসৰ সৃষ্টি নকৰে।\nDexagee য়ে তন্দ্ৰাভাৱ বা টোপনিৰ উন্মেষ নঘটায়, সেয়ে আপনি বাহন চলাব পাৰে বা মেচিন আদি অপৰেট কৰিব পাৰে।\nহয়, কিন্তু আপুনি ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অনুসাৰেহে Dexagee লোৱা উচিত।\nDexagee য়ে মানসিক বিসংগতিৰ চিকিত্সা কৰাত বা নিৰাময় কৰাত অক্ষম।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Dexagee ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Dexagee Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Dexagee kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Dexageeৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nগৱেষণাৰ অভাৱত, Dexagee আৰু দৰৱে কেনেদৰে প্ৰভাৱ পেলাব তাৰ বিষয়ে কোৱাটো টান।\nমদ আৰু Dexageeৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nDexagee আৰু মদৰ প্ৰতিক্ৰিয়া সন্দৰ্ভত এতিয়ালৈ কোনো তথ্য উপলব্ধ নহয় কিয়নো এই বিষয়ত এতিয়ালৈ গৱেষণা হোৱা নাই।\nDexagee ৰ অনুকল্প - Substitutes for Dexagee in Assamese\nDexagee ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Dexagee Price and Pack Size in Assamese - Dexagee ar mulya aaru pakor size\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Dexagee লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Dexagee ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Dexagee সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Dexagee ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Dexagee সেৱন কৰে?


মেৰা কৰৱা চৌথ কা ব্ৰত (হিন্দী) মূল লিখক: পণ্ডিত বেদপ্ৰকাশ শাস্ত্ৰী অনুবাদ: চাহিন জাফ্ৰি – ফটাঢোল\nNovember 1, 2018 অনুবাদ\t17 Comments\nমেৰা কৰৱা চৌথ কা ব্ৰত (হিন্দী) মূল লিখক: পণ্ডিত বেদপ্ৰকাশ শাস্ত্ৰী অনুবাদ: চাহিন জাফ্ৰি\nমোৰ ‘কৰৱা চৌথ’ৰ ব্ৰত\nভাৰতীয় সংস্কৃতিত ব্ৰত-উপবাসৰ অত্যন্ত মহত্বপূৰ্ণ স্থান আছে। বহু নাৰী-পুৰুষ আৰু শিশুৱেও ব্ৰত-উপবাস পালন কৰে। কিন্তু ব্ৰত ৰখাত যেন পুৰুষতকৈ মহিলাসকলৰ হে অধিকাৰ অথবা ইচ্ছা দুয়োটাই বেছি যেন বোধ হয়। প্ৰায় প্ৰতিটো ব্ৰতৰে কিবা নহয় কিবা এটা উদ্দেশ্য থাকেই। অধিকাংশ ব্ৰত ৰখাৰ সুযোগ মহিলা সকলৰ বাবে হোৱাৰ কাৰণে, তেওঁলোকৰেই উদ্দেশ্য পূৰ্ণ হয় আৰু পুৰুষ সকল তাৰ পৰা বঞ্চিত হৈ ৰয়। পুৰুষ সকল ব্ৰত ৰখাৰ পৰা বিৰত থাকিবলগীয়া হোৱাত, তেওঁলোকে হয়তো নিজেই নাজানে যে কোনটো ব্ৰতৰ জৰিয়তে তেওঁলোকৰ বিৰুদ্ধে ষড়যন্ত্ৰ ৰচা হৈছে..।\nএতিয়া যদি আমি কৰৱা চৌথৰ ব্ৰতলৈকে চাওঁ, দেখিম যে – এতিয়ালৈকে মই ইয়াকে ভাবি আছিলোঁ যে, মহিলা সকলে এই ব্ৰত অতি নিষ্ঠা আৰু অকপট্ ভাৱেৰে পালন কৰে, কিন্তু মোৰ সেই ভ্ৰমটো সেইদিনাই ভাগিল, সিদিনা মই এঠাইত এইদৰে পঢ়িলোঁ যে – “এবাৰ এহাল পতি-পত্নীয়ে পূজা কৰিবলৈ মন্দিৰলৈ গ’ল। পত্নীয়ে ভগৱানৰ আগত কৰযোৰে শিৰনত কৰি এইদৰে প্ৰাৰ্থনা কৰিবলৈ ধৰিলে – “হে ভগৱান! হে দয়াৰ সাগৰ প্ৰভু! হে পৰম কৃপালু! তুমি মোৰ আয়ুস খিনিও তেওঁকেই দি দিয়া।”\nকথাষাৰ শুনাৰ পাছত সন্দেহৰ বশৱৰ্তী হোৱা স্বামীয়ে খঙেৰে এইবুলি ওলোটাই ক’লে যে – “নালাগে নালাগে প্ৰভু, তেওঁৰ প্ৰাৰ্থনা কেতিয়াও নুশুনিবা। তেওঁ বহুত চালাক-চতুৰ মহিলা, সেয়ে তেওঁৰ আয়ুস মোক দিবলৈ খুজিছে, কাৰণ যদি তেওঁৰ আয়ুস মই পাওঁ, তেনেহ’লে মই সোনকালেই বৃদ্ধ হৈ পৰিম আৰু তেওঁ নৱ-যুৱতী হৈ থাকিব। তেওঁৰ মনত নিশ্চয় কপট আছে। তেওঁৰ প্ৰাৰ্থনা কোনো কাৰণতেই স্বীকাৰ নকৰিবা প্ৰভু, নহলে সকলো খেলিমেলি হৈ যাব।\nএইটো পঢ়ি মই সঁচাকৈ চিন্তাত পৰি গ’লোঁ। কেনেবাকৈ মোৰ পত্নীয়েও এই কৰৱা চৌথ ৰ ব্ৰত ৰখাৰ ফলতেই মোৰ মূৰৰ চুলি কেইডাল শুকুলা হৈ পৰা নাইতো? অকালতে চোন মোৰ দাঁত কেইটাও সৰিবলৈ ধৰিছে আৰু ছালখনো শোঁতোৰা পৰিবলৈ ধৰিছে..। মোৰ এতিয়া এনে ভাৱ হ’বলৈ ধৰিছে যে, ঈশ্বৰে সঁচাকৈয়ে মোৰ শ্ৰীমতীৰ প্ৰাৰ্থনা শুনা নাইতো? যাৰ বাবে তেওঁৰ আয়ুস মোৰ গাত লাগিল আৰু বয়সৰ আগেয়েই মই বৃদ্ধ হ’ব ধৰিলোঁ..!!\nইয়াৰ আগলৈকে মই এয়া সময়ৰ পৰিৱৰ্তন বুলিয়েই ভাবি আছিলোঁ; এদিন নহয় এদিন আমি সকলোৱেই বৃদ্ধ হ’ব লাগিব, কিন্তু সেইহাল পতি-পত্নীৰ প্ৰাৰ্থনা শুনাৰ পাছত মোৰ ধাৰণা সলনি হ’বলৈ ধৰিলে .. অন্ততঃ সেইটো বিষয়ত মই গভীৰ ভাৱে বিচাৰ বিবেচনা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলোঁ আৰু ইয়াৰ পৰা বচাৰ উপায় চিন্তিবলৈ ধৰিলোঁ। যিহেতু মহাত্মা বুঢ়াই ও দুঃখ ৰ পৰা বাচিবলৈ উপায় বিচাৰি লৈছি৷\n“প্ৰয়োজনেই আৱিষ্কাৰৰ মূল”। উক্ত কথাষাৰক সৰোগত কৰিয়েই মই কামত লাগিবলৈ ধৰিলোঁ।অৱশেষত কষ্টই ফল ধৰিলে। এই সমস্যাৰ এটাই সমাধান ওলাল যে – এতিয়াৰ পৰা ময়ো ‘কৰৱা চৌথ’ৰ ব্ৰত ৰাখিম আৰু এইদৰে মোৰ বয়স মোৰ পত্নীক দি দিম আৰু দুয়োৰে বয়সৰ অনুপাত সমান সমান হৈ থাকিব।\nঘৰলৈ গৈ মই শ্ৰীমতীৰ আগত এই প্ৰস্তাব দাঙি ধৰিলোঁ। কথাষাৰ শুনা মাত্ৰকে তেওঁ আচৰিত হৈ এইবুলি ক’বলৈ ধৰিলে- “এইটোতো মহিলা সকলৰ হে ব্ৰত, পুৰুষৰ নহয়। তুমি কেনেদৰে ৰাখিবা? এই ব্ৰত অকল মহিলাইহে ৰাখে।”\nমই ক’লোঁ― এতিয়া আৰু নাৰীৰ প্ৰতিপত্তি নচলিব।কিয়নো নাৰীয়ে কৰৱা চৌথ ৰ ব্ৰত ৰাখি স্বামী-স্ত্ৰী ৰ বয়সৰ সন্তুলনত খেলিমেলি কৰি দিয়ে। এই ব্ৰতৰ ফলস্বৰূপে স্ত্ৰী সকলৰ বয়সৰ সীমা কম হৈ পৰিব আৰু পুৰুষৰ আয়ুস দীঘল হৈ পৰিব। তেনে হোৱাৰ লগে লগে গৃহস্থীৰ গাড়ীখনৰ দুয়োটা চকা সমান হৈ নাথাকিব। এটা চকা যদি আগতেই সুলকি পৰে, তেন্তে গাড়ীখন দেখোন সোলোক -ঢোলোক হৈ চলাই বন্ধ হৈ পৰিব..।\nঅতএব কৰৱা চৌথৰ পূৰ্বৰ সংজ্ঞা মতে , ময়ো ব্ৰতৰ প্ৰাৰম্ভিক কৰ্মখিনি কৰিলোঁ। সাধাৰণতে মহিলা সকলে দিনতে ব্ৰত ৰাখে যদিও মোৰ সুবিধা অনুযায়ী মই ৰাতিহে ব্ৰত ৰাখিবলৈ স্থিৰ কৰিলোঁ। ইয়াৰ অৱশ্যে দুটা সুবিধাজনক কাৰণ আছিল, এটা – শুই থকাৰ ফলত ব্ৰতৰ সময়খিনি সুন্দৰভাৱে পাৰ হৈ যাব আৰু দ্বিতীয়তে – ভোকে লঘোনে থকাৰ কষ্টও অনুভৱ নহ’ব। এনেয়ো দিন-ৰাতি ত বিভক্ত হৈ থকা ২৪ ঘণ্টাৰ সময়খিনিক হে বাস্তৱত ‘দিন’ বুলি কোৱা যায়। ব্ৰত টো দিনত ৰখা হওঁক বা ৰাতিয়েই তাতেনো কাৰ কি আহে যায়? বৰঞ্চ ৰাতি ব্ৰত ৰখাটো অধিক বুদ্ধিমানৰহে কাম..।\nমোৰ ব্ৰতৰ আৰম্ভণি যিহেতু চন্দ্ৰোদয়ৰ পৰাহে হোৱাৰ কথা, সেয়ে তাৰ আগেয়েই ঠিক মতে খাই -বৈ মই গপচ হৈ ললোঁ। চন্দ্ৰ দেৱতাকো সেইদিনা অলপ উদাৰ যেন লাগিল, সোনকালেই দেখা দিলে সিদিনা। এতিয়া মোৰ ব্ৰত আৰম্ভ হৈ গ’ল..। চন্দ্ৰ দৰ্শনৰ পাছৰ কিছু সময় দূৰদৰ্শনটোৰ সন্মুখত অতিবাহিত হ’ল আৰু কিছু সময় ইফালে-সিফালে আড্ডা মাৰি থাকোঁতে পাৰ হ’ল। এনেদৰেই নিশা দহ বাজিল। এতিয়া মই আৰামত শুই পৰিলোঁ। মহিলা সকলেও চোন দিনত শুইয়েই কটায়, সেয়ে শুই যোৱাটো ময়ো দোষ বুলি নাভাবিলোঁ।\nপুৱা সূৰ্যোদয়ৰ আগতেই মই সাৰ পালোঁ। প্ৰাতঃ কৰ্ম আদিৰ পাছত স্নান কৰি আজৰি হৈ ললোঁ। এইখিনি কৰোঁতেই সূৰ্যদেৱো উদয় হ’ল। সূৰ্য দেৱক জল আদি দি প্ৰণাম জনাই ক’লোঁ যে ― “হে দেৱাদিদেৱ সূৰ্য ভগৱান! কৃপানিধন! মোৰ আয়ুস মোৰ পত্নীক দি দিয়ক।” এইদৰে প্ৰাৰ্থনা কৰাৰ পাছত মই মোৰ ব্ৰত ভাঙিলোঁ।\nইফালে, পুৱতি নিশা “সৰগী”(কৰৱাচৌথৰ বিশেষ আহাৰ) খাই মোৰ পত্নীয়েও ব্ৰত আৰম্ভ কৰি দিলে। সন্ধিয়া চন্দ্ৰোদয় হোৱাৰ সময়ত পূজা- অধ্য দি উঠি তেওঁ প্ৰাৰ্থনা কৰিলে ― “হে চন্দ্ৰ দেৱতা ! মোৰ আয়ুস মোৰ স্বামীৰ লগত যোগ হওঁক..।” কিন্তু এতিয়া মোৰ মনত অসীম শান্তি আছিল; কিয়নো এইবাৰ আয়ুস পৰস্পৰৰ মাজত সলনা-সলনিহে হৈছে, ফলত দুয়োৰে আয়ুসৰ সন্তুলন একেই থাকিব..।\nআমি সকলোৱেই যদি এনে ভাৱ মনত ৰাখি এনেদৰেই ব্ৰত ৰাখোঁ, তেন্তে কিজানিবা দুয়োৰে আয়ুসৰ বিষম্যতা দূৰ হৈ সামঞ্জস্য স্থাপন হ’ব। নৱ-যুৱক আৰু বিবাহ যোগ্য পুৰুষ সকলেও কৰৱা চৌথৰ ব্ৰত ৰাখিব লাগে, কিয়নো তেওঁলোকৰ সাম্ভাব্য জীৱনসংগিনী/কন্যা গৰাকীয়েওতো সেই ব্ৰত পালন কৰে..। কথা এষাৰ প্ৰচলিত আছে যে – বিধাতাই আগতেই ঠিক কৰি থয় কাৰ বিবাহ কাৰ লগত হ’ব লগা আছে। অতএব সতৰ্কতাৰ বাবেও নৱ-যুৱক সকলে এই ব্ৰতত নিয়োজিত হ’ব লাগে।\nআশা কৰোঁ যে– সকলো পুৰুষ তথা নৱ যুৱকে মোৰ উক্ত কৰ্মৰাজিৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত হৈ পুৰুষ-একতাৰ পৰিচয় দিয়ে যেন। কিন্তু তাৰ অৰ্থ এইটো নহয় যে – মহিলা সকলৰ দৰে আপোনালোকেও হাতত খাৰু পিন্ধি ঘৰত বহি থাকিব লাগিব। এই ব্ৰতৰ উদ্দেশ্য হ’ল– নিজকে সোনকালে বৃদ্ধ হোৱাৰ পৰা ৰক্ষা কৰা, নিজে মহিলা হৈ যোৱা নহয়..।\nপুৰুষৰ একতাৰ জয় হওঁক– এইটো অতিকৈ আনন্দৰ কথা যে, মোৰ ব্ৰতৰ প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰ হ’বলৈ ধৰিছে।পুৰুষৰ ব্ৰত আন্দোলনৰ প্ৰয়াস আগবাঢ়িব ধৰিছে।\n« ৰামজীচাচা আৰু কলডিলৰ ভাজি – ৰঞ্জু শৰ্মা\nশ্বপিং এপৰ ধেমেলীয়া পদ্য – জুলী বৰা »\nখুব ভাল লাগিছে। বৰ ধুনীয়া অনুবাদ।\nবহুত বহুত ধন্যবাদ 😊\nমজা লাগিল। কৰৱা চৌথৰ ষড়যন্ত্ৰ আজিহে বুজিলো\nহাঃ হাঃ আজি হে গম পালে মানে..!ধন্যবাদ জনালোঁ।\nপঢ়ি বৰ ভাল লাগিল …\nধুনীয়া অনুবাদ, ভাল লাগিল।\nভাল লাগিল চাহিন। এলাহবোৰ অলপ দুৰ কৰি ৰেগুলাৰ লিখিব লোৱা, এইবাৰ একো লিখা নাপামেই বুলি ভাবিছিলো গৈ শেষত\nহাঃ হাঃ…. অকল এলাহেই নহয় দাদা, ব্যক্তিগত ভাবে ব্যস্ততাও আছিল.! লিখিম বাৰু..ধন্যবাদ।\nচাহিন,সুন্দৰ অনুবাদ৷ ভাল লাগিল৷\nএইটো বহুত ভাল লাগিল পঢ়ি।\nYour IP: 192.151.152.98


তিতা-মিঠা: চিৰসজীৱ কিছু মূহুৰ্ত\nবাইক চলোৱাৰ মজা!\nমই এতিয়াও প্ৰায়ে কওঁ, কলেজত পাৰ কৰা দিনবোৰৰ কাহিনীবোৰ যদি লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰোঁ, ভাল কিতাপ এখন হৈ পৰিব। কিতাপ নহ'লেই যেনিবা, ব্লগৰ মাধ্যমেৰেই আপোনালোকলৈ আগবঢ়ইছো আৰু এটি সচাঁ কাহিনী।\nবহুত দূৰ-দূৰ ঠাইলৈ গৈ টিউশ্যন কৰিব লাগে বুলি পতিয়ন নিয়াই মা-দেউতাৰ পৰা ছুজুকি ফিয়েৰ' এখন লৈছিলো। কলেজত থকা দিনৰ কথা। ২০০৩ চনত গোলাঘাট দেৱৰাজ ৰয় মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক পাছ কৰিলো। ছাৰহঁ‌তে আশা কৰাধৰনে ফলাফল নোহোৱা বাবে পদ্মেশ্বৰ গগৈ ছাৰে খুব গালি পাৰিলে। বাইক চলাই চলাই ঘূৰি ফুৰিলে ক'ত ৰিজাল্ট ভাল হ'ব। গগৈ ছাৰ আৰু বিদ্যাধৰ বৰঠাকুৰ ছাৰে পৰামৰ্শ দিলে, DoEACC নামৰ কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ অধীনস্থ অনুষ্ঠানটোৱে Bioinformatics নামৰ নতুন পাঠ্যক্ৰম এটা আৰম্ভ কৰিছে। সেইটো পঢ়িলে ভৱিষ্যতলৈ ভাল হ'ব। তেজপুৰস্থিত DoEACC অত তেনেকুৱা পাঠ্যক্ৰম আছে।\nছাৰহঁ‌তৰ পৰামৰ্শমতেই DoEACC অৰ প্ৰপত্ৰ জমা দিবলৈ বাইকত তেজপুৰ গৈ কামবোৰ শেষ কৰি গোলাঘাটৰ দিশে উভতি আহি আছো। মোৰ লগত জীমণি নামৰ বন্ধু এজন। মাজতে বোকাখাটত ৰৈ আমাৰ কলেজৰ দলৰ আন্তঃকলেজ ক্ৰিকেট খেল উপভোগ কৰিলো, নুমলীগঢ় ধাবাত ৰুটী-মাংস খালো। তেতিয়ালৈ আন্ধাৰ হৈছিল আৰু।ৰুটী খাই বাইক ষ্টাৰ্ট কৰি দেখোঁ, পিছচকাটো চেপেটা হৈ আছে। তাতে দোকান এখনত যেনেতেনে চকাটো বনাই দিলে যদিও দোকানীজনে জনাই দিলে যে টিউব সলাব লাগিব, গোলাঘাট গৈ নেপামগৈ। ওচৰে পাজৰে টিউবৰ দোকানো নাই। সেয়ে ভগৱানৰ নাম লৈ ফুলস্পীডত বাইক দবাই দিলো।\nসাধাৰনতে বাইকৰ এক্সেলেটৰ ধৰিবলৈ পালে বেলেগ একো কথাই চিন্তা নকৰোঁ। সেইদিনাও তেনেকৈ আহি আহি নুমলীগঢ় শোধনাগাৰ পাৰ হৈছো মাথো, বাইকখন কপিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। ছেঃ আকৌ পাংচাৰ। এতিয়াতো ওচৰে-পাজৰে পাংচাৰ মৰা দোকানো নাই। লাহেকৈ জীমণি আৰু মই বাইক ঠেলিবলৈ আৰম্ভ কৰিলো। তেতিয়া সন্ধিয়া ৭ টামান বাজিছে। ২০০৩ চনত তেতিয়া ম'বাইলো অহা নাই। পিচিঅ' এটাৰ পৰা জীমণিৰ ঘৰলৈ লেণ্ডলাইনতে ফোন এটা লগালো। কিন্তু মাকৰ বাহিৰে কাকো নেপালো। জীমণিৰ মাককে আমাৰ অৱস্থাটো জনালো। কোনো সহায় পোৱাৰ আশা নেদেখি পুনৰ বাইক ঠেলিবলৈ ধৰিলো।\nআন্ধাৰৰ মাজে মাজে বাইক ঠেলি ঠেলি দৈগ্ৰোং দলং পাৰ হলো। পহৰাৰত আৰক্ষীদুজনক টোপনিয়াই থকাও দেখিলো। ভাগৰত আৰু ভোকত বোকাখাটৰ পৰা কিনা পেৰাখিনিয়ে খাই খাই শেষ কৰিলো। মাজতে পাংচাৰ মৰা দোকান এখন পালো যদিও দোকানীয়ে নিজৰ অসমৰ্থতাৰ কথা জনালে। সেয়ে পুনৰ বাইক ঠেলিবলৈ আৰম্ভ কৰিলো। ইতিমধ্যে ৰাতি ৯ বাজি গৈছে। অভিজ্ঞতা থকাজনেহে পাংচাৰ বাইক ঠেলাৰ মজাটো বুজে।তেনেদৰে গৈ গৈ মৰঙী পালোগৈ। তেনেকুৱাতে বিপৰীত দিশৰ পৰা অহা অটো এখন আমাক দেখি ৰৈ দিলে। দেখিলো আমাৰ বন্ধু ৩ জন গোলাঘাটৰ পৰা আমাক নিবলৈ আহিছে। কি যে শান্তি পালো। বাইকখন মৰঙীতে মানুহ এঘৰত থৈ অটোত গোলাঘাট অভিমুখে ৰাওনা হলো।\nসেইয়া এটা ডাঙৰ অভিজ্ঞতা। সেইদিনা কেই কিলোমিটাৰ বাইক ঠেলিলো জানেনে?? ১৪ কিঃমিঃ!!!\nবাইক চলোৱাৰ মজা সেইদিনা ভালদৰে উপলব্ধি কৰিলো। পিছদিনা বাইকখন অনাৰ পিছত মোৰ প্ৰথম কামটো আছিল, ফুটপাম্পসহ পাংচাৰ ৰিপেয়াৰিং কিট এটা কিনি বাইকত তিৰপালৰ বেগ এটাত ওলমোৱা!!\nPosted by Dr. Pankaj Chetia at 09:35 1 comment:\nপোন-প্ৰথমেই কৈ থওঁ, মই কোনো সাহিত্যিক নহয়, বা অসমীয়া ভাষাৰ কোনো বিশেষজ্ঞও নহয়। মনত যি আহিছে, তাকেই লিখিছো। ভুল-ভ্ৰান্তি দেখিলে মন্তব্য দিব।\nজীৱনটো আধাছোৱা খুব ফূৰ্তি কৰিয়ে কটালো। মাজে মাজে কেতিয়াবা পস্তাবলগীয়াও হয়। কেতিয়াবা ভাবোঁ, যিটো সময়ত ভালদৰে পঢ়া-শুনা কৰিব লাগিছিলে, সেই সময়ত ফুৰ্তি বেছি কৰিলো। সেই দিনবোৰটো আৰু এতিয়া শুধৰাবগৈ নোৱাৰো। কিন্তু এতিয়া পস্তালেও, সেই দিনবোৰৰ কিছু মূহুৰ্ত সদায় মনত থাকি যাব।\nসেয়া কলেজীয়া জীৱনৰ কথা। বোধ হয় ২০০১-০২ চনৰ কথা। তেতিয়া মই গোলাঘাটৰ দেৱৰাজ ৰয় মহাবিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰ। লৰাই ভালদৰে পঢ়া-শুনা কৰিব বুলি মা-দেউতাই সাজি দিয়া গোলাঘাট নগৰৰ ঘৰটোতে থাকি পঢ়ো। ডাঙৰ ঘৰ। ঘৰৰ এটা অংশ ভাড়াত দি, বাকী অংশত মই নিজে থাকো। পঢ়া-শুনাতকৈ বেছি আদ্দা মাৰিয়েই বেছি সময় পাৰ হৈছিল। গোলাঘাট নগৰৰ অন্নপূৰ্ণা হোটেলত আৰু গোলাঘাট নগৰ সমিতিৰ কাৰ্য্যালয়ৰ সমুখত কেতিয়াবা ৰাতি ১০-১১ বজালৈ আদ্দা বহিছিল। (আদ্দাত আদ্দা মৰাৰ বাহিৰে সাংঘাতিক বেয়া কাম এটা নহৈছিল)।\nআৰু এটা আদ্দা আছিল, হক ছাৰৰ মেছত। গোলাঘাট মিশ্যন কম্পাউণ্ডত আছিল চিৰাজুল হক ছাৰৰ মেছ। আগতে ছাৰ তাতে থাকিছিল যদিও, পিছলৈ ছাৰে টেনপুৰত ঘৰ লৈছিল। ছাৰে তেতিয়া দিনত তাত পদাৰ্থবিজ্ঞানৰ টিউশ্যন লৈছিল, আৰু ৰাতি টেনপুৰৰ ঘৰলৈ গুছি গৈছিল। মালিক নথকা মেছত ৰাতি আদ্দা মৰাৰ মজাই বেলেগ।\nতেনেকুৱা এটা ৰাতি, আদ্দা মাৰি আহি ৰাতি ১১ মান বজাত ঘৰ সোমাইছোহি। বাহিৰত ক'ৰবাত ভাত-পানী খাই আহিছিলো, সেয়ে সেইদিনা ৰন্ধা-বঢ়াৰ ঝামেলা নাছিল। ঘৰত সোমাই বিছনাত বাগৰ দি, ৱাকমেনত গান শুনি শুনি বাগৰ দিছো। (তেতিয়া লেপটপ, আই-পড বা ম'বাইল নাছিল)।\nতেনেকে কেতিয়া টোপনি আহিলে গম নাপাওঁ।\nহঠাৎ কিবা মাত এটা শুনি সাৰ পালো। ভালদৰে কাণ পাতি শুনিলো... "টুক টুক টুক"।\nকোনোবাই মোৰ খিৰিকিত টোকৰ মাৰিছে। ভাবিলো, জেঠী চাগে!\nতেনেতে আকৌ শুনিলো, আগতকৈ অলপ ডাঙৰ টোকৰ, "টুক টুক টুক"।\nতেতিয়া মই ভিতৰৰ পৰা মাত দিলো, "কোন????"\nকোনো উত্তৰ নাই!!!! মই আকৌ মাত দিলো, "কোন বে?????" (তেতিয়া 'বে'টো খুব চলিছিলে)\nতেনেতে বাহিৰৰ পৰা মাত আহিল, "অ' পংকজ!"। এটা নাৰীকণ্ঠ!!\nঘড়ীটো চালো, প্ৰায় ১ বাজি ২০ মিনিট গৈছে। ভাবিলো, এই ৰাতিখন কোন ওলালেহি!!!\nতেনেতে আকৌ মাত আহিল, "অ' পংকজ, দুৱাৰখন খোলাছোন"।\nসেইকেইদিনত আমি কুং-ফু শিকি অলপ বেছি সাহসিয়াল হৈ আছিলো। মই হাতত পেন্সিল টৰ্চটো লৈ লাহেকৈ দুৱাৰখন খুলিলো। দেখিলো, কোনো নাই। টৰ্চটো জ্বলাই বাহিৰলৈ ওলাই আহিলো। দেখোঁ, মোৰ খিৰিকিৰ কাষতে মহিলা এগৰাকী। চিনি নেপালো। কলা ৰঙৰ স্কাৰ্ফ এখন মেৰিয়াই ৰৈ আছে।\nমই সুধিলো, "কি হ'ল?? কি লাগে??"\nআকৌ সুধিলো, "কি হ'ল নকয় কেলৈ???" অলপ চিঞৰি কলো।\nমহিলাই উত্তৰ দিলে, "তুমি ভয় খাইছা!!"\nমোৰ খং উঠিলে, কলো, "কি আবোল-তাবোল বকি আছে? কি লাগে নকয় কেলৈ???"\nআকৌ একেই উত্তৰ, "নাই তুমি ভয় খাইছা!!" সেইষাৰ কৈয়েই মোৰ চকুৰ সমুখতে মহিলাগৰাকী নাইকিয়া হৈ গ'ল!! মই একো পাত্তাই নাপালো। মহিলাগৰাকী হঠাৎ কেনেকে অদৃশ্য হৈ গ'ল!!!\nতেতিয়া মোৰ গাটো অলপ সিৰসিৰাই উঠিলে। মই লাহেকৈ ভিতৰলৈ সোমাই আহিলো। আৰু দুৱাৰখন জপাই দিলো।\nতাৰ পিছতহে মোৰ অলপ ভয় ভাব আহিছে। ভাবিলো, বস্তুটো কি আছিল!! হঠাৎ এনেকে মানুহ এজনী নাইকিয়া হৈ যাব পাৰেনে???\nএতিয়া অকলে অকলে কৰোঁ কি??? পাকঘৰত গৈ সৰিয়হৰ টেমাৰ পৰা সৰিয়হ লৈ গোটেই ঘৰত চটিয়াব ধৰিলো। চটিয়াই চটিয়াই আধা কিলো সৰিয়হ শেষ!! কিন্তু, মনৰ পৰা যে ভূতৰ ভয় নাযায়। হাতত ডাঙৰ দা খন ললো। দাখন লৈয়েই বিছনাত বাগৰ দিলো। টোপনিনো আহে ক'ত!! শীতৰ দিনত মই গৰমত থাকিব পৰা নাই। এনেকুৱা ঘামিছো!! কম্বল আঁতৰাই হাতত দা লৈ, লাইট জ্বলাই শুবলৈ চেষ্টা কৰি কৰি এটা উজাগৰী নিশা পাৰ হ'ল।\nৰহস্য, ৰহস্য হৈয়ে থাকি গ'ল!!! ভূত, ভূত হৈয়ে থাকি গ'ল....\nভূতৰ সৈতে কিন্তু সেইটো মোৰ প্ৰথম সাক্ষাৎ নাছিল। মোৰেই কিবা গ্ৰহ-নক্ষত্ৰৰ দোষ আছে নে কি নেজানো, কিন্তু সৰুৰে পৰা ইতিমধ্যে ভূতৰ সৈতে ৩-৪ বাৰ সাক্ষাৎ হৈছে। আৰু সকলোৱে হেনো ভূত নেদেখে!!!\nএই কাহিনীটো কাৰ্বি আংলং জিলাৰ খটখটীৰ (বোকাজান), মোৰ জন্মস্থানৰ। তেতিয়া মই ২য় বা ৩য় শ্ৰেণীত আছিলো। আমি ঘৰৰ পৰা প্ৰায় ৫ কি: মি: মান আতঁৰৰ এখন বিদ্যালয়ত পঢ়িছিলো।\nডাঙৰ মামাৰ সৰু ছোৱালীজনী, গীতু প্ৰায় মোৰ সমবয়সীয়া। আমি একেবাৰে নলে-গলে লগা বন্ধু আছিলো। মামা বিদ্যুৎ পৰিষদৰ কৰ্মচাৰী আছিল আৰু আমাৰ প্ৰাথমিক বিদ্যালয় মামাৰ কাৰ্য্যালয়ৰ ওচৰতে আছিল। বিদ্যালয় ছুটীৰ পিছত সাধাৰণতে মামাই আমাক মামাৰ ঘৰত স্কুটাৰেৰে থৈ যায়হি। মামাৰ ঘৰত আমি সদায় খুব খেলা-ধূলা কৰোঁ, ঝুলনা খেলোঁ, পথাৰত খোকা-চেপা চাবলৈ যাওঁ। আৰু গধুলি মা বা দেউতাই আহি মোক ঘৰলৈ লৈ যায়হি। মামাৰ ঘৰৰ পৰা আমাৰ ঘৰলৈ ১ কি: মি: মান হ’ব।\nসেই তেনেকুৱা এটা দিনৰে কথা। মামাৰ ঘৰত আবেলি খেলি আছিলো। মোৰ মন গ’ল পথাৰত গৈ খোকা চাবলৈ। সেইদিনা গীতু কিবা কাৰণে মোৰ লগত যোৱা নাছিল।\nমামাহঁতৰ ঘৰৰ পিছফালৰ বাহঁনিখন পাৰ হৈ বিশাল পথাৰখন। তেতিয়া প্ৰায় বিয়লি ২ মান বাজিছে। মামাহঁতৰ ঘৰৰ বাকী মানুহবোৰে ভাত খাই অলপ ককাঁল পোনাই আছিল। মই অকলে গৈ পথাৰখন পালোগৈ।\nএটা এটাকে খোকাবোৰ চাই চাই গৈ আছো, আৰু যি এটা-দুটা মাছ পাইছো, বনগুটি এডালত ওলোমাই লৈছো। তেনেকেই পথাৰৰ আলিয়ে আলিয়ে আগবাঢ়ি গৈ আছো।\nহঠাতে দেখিলো, সিফালৰ পৰা লৰা এটা আহি আছে। লৰাটো মই চিনি পাওঁ। নামটো নৱদ্বীপ। বয়সত মোতকৈ ৪-৫ বছৰ ডাঙৰ যদিও আমি একেলগে কেতিয়াবা ফুটবল খেলোঁ। সি আমাৰ মা-দেউতাহঁতৰ বিদ্যালয়তে পঢ়ে।\nতাক দেখি মই শুধিলো, “ঐ, ক’ত গৈছিলি?? এইফালে ক’ৰ পৰা আহি আছ??”\nসি অলপ দেৰী মোলৈ চালে। তাৰ পিছত কোনো উত্তৰ নিদি মোক গতা মাৰি পথাৰৰ বোকাত পেলাই দিলে। মই লৰালৰিকে উঠি, কান্দি কান্দি পথাৰৰ পৰা দৌৰিবলৈ ধৰিলো। নৱদ্বীপ সিফালেদি আৰু পথাৰৰ মাজলৈ গ’লগৈ। মই আৰু মামাৰ ঘৰলৈ নগৈ, এটা চমু বাটেৰে নিজৰ ঘৰলৈ বুলি লৰ দিলো।\nঘৰ পাবলৈ অকণমান বাকী থাকোতে দেখিছো, নৱদ্বীপ সিফালৰ পৰা আহি আছে। মই আচৰিত হলো। সি ইয়াত কেনেকে পালেহি!! মই যিটো চমু ৰাস্তাৰে ঘৰ আহিলো, মোতকৈ আগতে সি সেই ঠাই পোৱাৰ কোনো উপায় নাই!!\nতেনেতে নৱদ্বীপে মোক শুধিছে, “সেই আপু, কি হ’ল?? গাত বোকা কেনেকে লাগিলে??”\nমই একো উত্তৰ নিদি দৌৰি ঘৰ সোমালোহি।\nমা-দেউতাক যেতিয়া কথাটো কলো, মা-দেউতাই নৱদ্বীপক ঘৰলৈ মতাই আনিলে। সিও কলে যে সিটো বেলেগ এফালৰ পৰাহে আহি আছিল, সিটো পথাৰলৈ যোৱাৰ কোনো প্ৰ্শ্নই নুঠে!!\nচাবলৈ গ’লে, তাৰ কথাটোও শুদ্ধ!! মোৰ মা-দেউতাৰে ছাত্ৰ নৱদ্বীপ। আৰু মইও জানো, মা-দেউতাৰ কোনো ছাত্ৰৰে মোক গতা মৰাৰ সাহ নহয়। কাৰণ মোৰ দেউতা সেই বিদ্যালয়ৰ প্ৰধান শিক্ষক। আৰু পথাৰৰ পৰা সি কোনোপধ্যেই মোতকৈ আগতে পাবহি নোৱাৰে।\nকিন্তু এইটোও সচাঁ যে, মই যাক দেখিছিলো, সি নৱদ্বীপে আছিল।\nআজিও মই কথাটো চিন্তা কৰোঁ আৰু কোনো ওৰ নেপাওঁ। অৱশেষত মই ইয়াকো ভূতৰে নাম দিলো!!!\nএই ঘটনাৰ প্ৰায় ২২ বছৰ হ’ল। বহুত বছৰ পিছত এইবাৰ ঘৰৰ ওচৰত বিহু সন্মিলন চোৱাৰ সুযোগ পালো। আজি-কালি প্ৰায়ে ঘৰৰ পৰা আতঁৰত থাকো কাৰণে আত্মীয়-স্বজন বাদ দি, খটখটীৰ বেছিভাগ মানুহেই মোক চিনি নেপায়। তাতে বিহু চাব যাওঁতে লগ পালো নৱদ্বীপৰ ভায়েক প্ৰদীপক। সি প্ৰায় মোৰ লগৰে আছিল। কথাই কথাই তাক শুধিলো, নৱদ্বীপৰ খবৰ। সি ক’লে, নৱদ্বীপ ২ বছৰ মান আগতে কিবা অসুখ হৈ ঢুকালে!!!\nPosted by Dr. Pankaj Chetia at 11:39 1 comment:


অসমীয়া ভাষা আমি কিমান শুদ্ধকৈ লিখিব জানো? - লক্ষেশ্বৰ হাজৰিকা - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nআজি আন কিছুমান লিখোঁতে সততে ভুল হোৱা শব্দৰ আলোচনা আগবঢ়াব খুজিছোঁ।\nমুখ্য, মূখ্য; মুখ, মূখ; মুৰ, মূৰঃ\nআমাৰ বহু সংখ্যক লোকে মুখ্য, মুখ আৰু মূৰ শব্দ কেইটা শুদ্ধকৈ লিখিব নাজানে। বহুতে মুখ্যটো মূখ্য লিখে, মুখটো মূখ আৰু মূৰটো মুৰ লিখে। মানে য’তে যি মন যায় উ-কাৰ বা ঊ-কাৰ বহুৱাই দিয়ে। মুখ্য মানে-প্ৰধান, শ্ৰেষ্ঠ( Principal; chief)। যেনে- মুখ্য মন্ত্ৰী, মুখ্য কাৰ্যবাহী অভিযন্তা, মুখ্য চিকিৎসা বিষয়া আদি।\nমুখ মানে-১) আহাৰ খোৱা আৰু মাত ওলোৱা দুৱাৰ বা বাট( the mouth); ২) মানুহৰ মূৰৰ আগফাল; আনন( the face); ৩) প্ৰৱেশ-পথ( an entrance); ৪) মোহনা( the mouth ofariver)। মুখৰ পৰা বিভিন্ন শব্দ আহিছে। যেনে- মুখা(amask); মুখিয়াল; মুখামুখি; মুখাল; মুখৰ ইত্যাদি।\nমূৰ মানে-১) শিৰ; দেহৰ চকু, কাণ, নাক, মুখ আৰু মস্তিষ্ক ধাৰণ কৰা অংশ( the head); ২) থিয় বস্তুৰ ওপৰভাগ( the top); ৩) আগ বা গুৰি( an end); ৪) সীমা(alimit) ইত্যাদি। এই মূৰৰ পৰাও বহুত শব্দ আহিছে। যেনে-মূৰামূৰি; মূৰিঘণ্ট; মূৰ-ঘূৰণি ইত্যাদি। গতিকে এইবিলাক লিখোঁতেও সাৱধান হ’ব লাগে।মূৰ-ঘূৰণিৰ সলনি মুৰ-ঘুৰণি; মূৰামূৰিৰ ঠাইত মুৰামুৰি লিখিলে হ’ব জানো?\nমুৰ শব্দটোৰ এটা বেলেগ অৰ্থ আছে। মুৰ হ’ল এটা অসুৰৰ নাম যাক শ্ৰীকৃষ্ণই বধ কৰিছিল। সেয়ে শ্ৰীকৃষ্ণৰ আন এটা নাম মুৰাৰু বা মুৰাৰি।\nশান্তনা, সান্তনা, সান্ত্বনা, শান্ত্বনাঃ\nএই শব্দটো লিখোঁতেও বহুতে ভুল কৰে। নিজৰ ইচ্ছামতে কোনোবাই শান্তনা, কোনোৱে সান্তনা, কোনোৱে শান্ত্বনা লিখে। কিন্তু আচল ৰূপটো হ’ল-সান্ত্বনা। সান্ত্বনা মানে-প্ৰবোধ; বুজনি( consolation; solace)। আধুনিক অসমীয়া শব্দকোষত অৱশ্যে শান্ত্বনা শব্দটোও দিছে। কিন্তু গ্ৰহণযোগ্য শব্দটো সান্ত্বনা।\nক্ৰটি, ত্ৰুতি, ত্ৰুটি, ত্ৰুটীঃ\nএই শব্দটো বহুতৰে ভুল হয়। ইয়াৰ শুদ্ধ ৰূপ দুটা- ত্ৰুটি বা ত্ৰুটী। অৰ্থ-১) ন্যূনতা( deficiency); ২) অংগহীনতা; দোষ, আসোঁৱাহ বা খুঁত( fault); ৩) স্খলন( deviation from the right)। বিভিন্নজনে এই শব্দটো ক্ৰতি, ক্ৰটি আদি লিখে যিবিলাক ভুল। আমি কওঁ কিবা ভুল-ত্ৰুটি হ’লে ক্ষমা কৰিব।\nউৰ্ধ, উৰ্দ্ধ, ঊৰ্ধ্বঃ\nঊৰ্ধ্ব মানে-১) ওপৰৰ দিশ বা ঠাই( the upward direction or space);২) উচ্চতা( height; altitude); বিণঃ ওখ; উচ্চ( high; tall); ওপৰৰ( upper)। কিন্তু বহুতে এইটো উৰ্ধ, উৰ্দ্ধ আদি লিখে যিবিলাক ভুল। ঊৰ্ধ্ব শব্দৰ পৰা ঊৰ্ধ্বতন, ঊৰ্ধ্বশ্বাস, ঊৰ্ধ্বগতি, ঊৰ্ধ্বগামী আদি শব্দবোৰ আহিছে। ঊৰ্ধ্বস্থ মানে-ওপৰত থকা। বহুতে ঊৰ্ধ্বতন শব্দটো ভুলকৈ উৰ্ধ্বতন, ঊৰ্ধ্বতম, উৰ্ধতন আদি লিখে। সেইদৰে ঊৰ্ধ্বশ্বাস( ঘনাই লোৱা উশাহ) শব্দটো উৰ্ধশ্বাস, উৰ্ধ্বশ্বাস আদি লিখে যিবিলাক ভুল।\nউভত, উভট, ওভট, ওভত, উভটি, ওভতি, উভতি আদিঃ\nওভত মানে ঘূৰি আহ; ওলট( to turn back)। বিণঃ অশ্লীল( ওভত মাত- obscene)। উভতি মানে-১)এবিধ মাছ ধৰা সঁ‌জুলি; ২) আমনি; বিপৰীত আচৰণ; অতপালি( annoyance); ৩) উলটি বা পিছলৈ ঘূৰি( turning back)। বহুতে এই শব্দ দুটা উভত, উভট আৰু উভটি, ওভতি আদি লিখে যিবিলাক ভুল। ইয়াৰ পৰা ওভতা-উভতি আহিছে। এইটো উভটা-উভটি নহয়। সেইদৰে ওলটা-উলটি শুদ্ধ। উলটা-ওলটি অশুদ্ধ।\nওপৰোক্ত, উপৰোক্ত, উপৰুক্তঃ\nএই শব্দটোও বহুতে ভুল কৰে। ওপৰ শব্দৰ পৰা অহা বুলি বহুতে ওপৰোক্ত লিখে। উপৰুক্তও ভুল প্ৰয়োগ। আচল শব্দটো হৈছে- উপৰোক্ত। ইয়াৰ অৰ্থ- ওপৰত কৈ অহা; আগেয়ে কৈ অহা( above- mentioned)। উপৰোক্ত শব্দটো উপৰ্যুক্ত শব্দৰে আন এটা ৰূপ। ওপৰ শব্দৰ পৰা ওপৰা-উপৰি আহিছে। ইয়াৰ অৰ্থ-এটাৰ ওপৰত আনটো। কিছুমানে এইটো ভুলকৈ উপৰা-উপৰি লিখে।\n← আজি তোৰ জন্ম দিন – ড: ৰূপাঞ্জলি চৌধুৰী\nবান সাহায্য – সুকুমাৰ →\nঅংক জংক পংক (দিপাংকৰ ভাগৱতী)


নকল পুৰাণ -(দেৱীকা ফুকন) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nনতুনকৈ হাইস্কুল গৈছোঁ। হাইস্কুল যোৱা মানে ডাঙৰ হৈছো। নতুন নতুন বান্ধৱী, নতুন নতুন কথা । কেৱল নতুনেই নহয়, কিছুমান আজৱ কাণ্ডও দেখিছোঁ। পৰীক্ষা চলি আছে স্কুলত। এইসময়ত প্রস্বাৱগাৰলৈ গ’লে অদ্ভূত কাণ্ড কিছুমান দেখোঁ। যিবোৰ কিতাপ গোটেই বছৰটো টেবুলত স্থান দিওঁ; নিতৌ সন্ধিয়া ধূপ জ্বলাই চিয়ঁৰি প্রাৰ্থনা গাই যিবোৰ পূজা কৰোঁ, সেই কিতাপবোৰ দেখোন চিৰিলা-চিৰিলকৈ ফালি কোনোবাই স্কুলৰ প্রস্বাৱগাৰত পেলাই থৈছে ! লগতে পৰি আছে বজাৰলৈ দেউতাই নিয়া দীঘল দীঘল লিষ্টবোৰৰ দৰে কিছুমান কাগজ। তাত লিখা আখৰবোৰ যে একেবাৰে পৰুৱাৰ দৰে । মায়ে মোক গালি পাৰে, মোৰ আখৰবোৰ যে কি বাঙ্ ফলা। কেতিয়াকৈ জানো মোৰ আখৰবোৰো ইমান সৰু সৰু কৰিব পাৰিম।\nএই দীঘল লিষ্টবোৰ যি লিখিছে, সিহঁতৰ চাগে আজি খুউব চকু বিষাইছে।\nহাইস্কুল পাছ কৰি নতুন কলেজৰ উচ্চতৰ মাধ্যমিক শ্রেণীত নাম লগালোঁ। নতুন পৰিবেশ। নতুন ৰুটিন। পৰীক্ষাৰ সময় আহিল। ঈশ্বৰৰ নাম লৈ লিখা আৰম্ভ কৰিছোঁ যদিও মনপুতি লিখিব পৰা নাই। কাষৰ গৰাকীয়ে মুগাৰ মেখেলা খমখমোৱাই বাৰেপতি ডেক্সখন লৰাই আছে। এনেকুৱাত লোকৰ যে অশান্তি হয়, বুজি নাপাই এইবোৰে। “নলৰাবাচোন” বুলি কওঁ ভাবি কাষৰ গৰাকীলৈ মূৰ তুলি চাই দেখোঁ, এইয়া কি ! মেখেলাৰ জাপে জাপে সেই হাইস্কুলৰ দিনত স্কুলৰ প্রস্বাৱগাৰত পৰি ৰোৱা লিষ্টবোৰ। তেখেত লিখাত ব্যস্ত। মোৰ তেখেতক দেখি হাত-ভৰি চেঁচা হৈ পৰিল। কলম নচলা হ’ল।অলপ পিছত হুচ্ আহিল যে, ফাইনেল বেল দিবলৈ বেছি পৰ নাই। কাষৰ গৰাকীক ইনভিজিলেটৰে দুবাৰমান কাষৰ পৰা চাই একো নোকোৱাগৈ গুচি গ’ল। হয়তো ভাবিলে- পাছ্ কৰক আৰু যেনে তেনে। বহী জমা দি ঈশ্বৰক প্রাৰ্থনা কৰিলোঁ-“কাইলৈ এইগৰাকীক সুমতি দিবা প্রভূ।“\nচেহ্, মোৰ এটা প্রশ্ন থাকিয়ে আহিল, তাইৰ নকল কৰাৰ পন্থা চাই থাকোতে।\nস্নাতক শিক্ষা ল’বলৈ মহানগৰী পালোহি। ইয়াত সেইবিধৰ পয়োভৰ কম। মেধাৱীসকলেহে ইয়াত স্থান পায়। আৰু, তেওঁলোকৰ নকল কৰাৰ প্রয়োজনেই বা কি ! কিন্তু , মোৰ ধাৰণা ভুল প্রমাণিত হ’ল। স্নাতক চূড়ান্ত পৰীক্ষাত অন্য বিভাগৰ এজন ল’ৰাক নকল কৰাৰ অপৰাধত পৰীক্ষাগৃহৰপৰা বহিষ্কাৰ কৰা হ’ল।\nআচৰিত লাগিল- ল’ৰাজন সেই বিভাগৰ আটাইতকৈ নম্র আৰু নিৰ্জু প্রকৃতিৰ আছিল।\nদুমাহমানৰ আগতে কলেজ এখনলৈ ৰাষ্ট্রীয় পৰ্যায়ৰ আলোচনা চক্রত গৱেষণা পত্র পাঠ কৰিবলৈ গৈছিলো। মোৰ পাল আহিবলৈ আৰু অলপ সময় আছে। হঠাৎে পিছপিনৰপৰা এগৰাকীয়ে-‘অ’ই কি খবৰ তোৰ’ বুলি পিঠিত হাত দিলেহি। অচিনাকী কলেজখনত কোননো ‘তই’ বুলি মাত লগোৱা চিনাকী ওলালহি বুলি আচৰিত হৈ পিছলৈ ঘূৰি চাই দেখো বিশ্ববিদ্যালয়ৰ এসময়ৰ সহপাঠী। বহু বছৰৰ মূৰত লগ পাই দুয়োৰে কথা আৰম্ভ। তাই বৰ্তমান সেইখন কলেজতে অধ্যাপনাৰত। মোৰ চাকৰি হোৱা নাই শুনি দুখ প্রকাশ কৰিলে। লগতে দিলে বহুত উপদেশ-কিতাপ লিখ, জাৰ্নেলত লিখ, পি এইচ্ ডি’ত কৈ এম্ ফিল্ কৰ—ইত্যাদি , ইত্যাদি। ঘৰলৈ উভটাৰ বাটত পুৰণা কথাবোৰ মনত পৰিল। পৰীক্ষাৰ পোন্ধৰ মিনিটতমান আগতে পৰীক্ষাগৃহৰ তলা খুলিছিল চকীদাৰে। নিজৰ ৰোলনাম্বাৰটো বিচাৰি বহি লৈ লগৰ দুজনীমানে ধুম্-ধাম্ স্কেচ্ পেনেৰে ডেক্সত লিখিছিল সম্ভাৱ্য(?) প্রশ্নৰ উত্তৰ।\nসিহঁতৰ মাজত আজি লগ পাই অহা সেই অধ্যাপিকা লগৰীয়াজনীও আছিল।\nআজি কলেজ এখনত সহকাৰী অধ্যাপিকা পদৰ সাক্ষাৎকাৰ আছে। যাৱতীয় নথি-পত্র লৈ কলেজ অভিমুখে যাত্রা কৰিলোঁ। ইতিমধ্যেই পঁচিশজনমান প্রাৰ্থী কলেজত উপস্থিত হৈছিল। এওঁলোকৰ প্রায়বোৰেই চিনাকী হৈ পৰিছে। সাক্ষাৎকাৰবোৰতে লগ পোৱা হয়। যদিও সাক্ষাৎকাৰ, তথাপি আজিকালি কোনো মৌখিক সাক্ষাৎকাৰ লোৱা নহয়। তাৰসলনি মাৰ্কছিটৰ নাম্বাৰে প্রাধান্য পায়। গতিকে, পূৰ্বৰ সাক্ষাৎকাৰবোৰৰ দৰে আজিকালি প্রাৰ্থীসকলৰ মুখত উদ্বিগ্নতা দেখিবলৈ পোৱা নাযায়। সকলোৱে হাঁহিমুখে কথা পাতি আছো। এনেতে এগৰাকী প্রাৰ্থীয়ে বুকুত ফাইল এটা সাৱটি সকলো বহি থকা কোঠালৈ সোমাই আহিল। চিনাকী চিনাকী লাগিল। ক’ত জানো দেখিছিলো! মোক চাই মাত লগালে- “ ভালনে?” “ভাল” বুলি উত্তৰ দিলোঁ যদিও মনত পৰা নাই ক’ত পাইছিলো। সাক্ষাৎকাৰ দি ওলাই আহোঁতে আকৌ তাইৰ মুখামুখি হওঁ। এতিয়া তাইৰ পাল। লগৰজনীক সুধিলোঁ-“চিনি পাইছ নেকি কোন হয়?” তাই ক’লে- “আমাৰ বিভাগৰে, ফাইনেলত নকল কৰি ধৰা পৰিছিল। ফাইনেল ইয়েৰ কাৰণে পৰীক্ষাগৃহৰ পৰা বহিষ্কাৰ নকৰিলে।“\nআজি আকৌ ভগৱানক অনুৰোধ জনালোঁ- “তাই নকল কৰি গোটোৱা ফাৰ্ষ্ট ক্লাছ্ আৰু আমাৰ ফাৰ্ষ্ট ক্লাছবোৰৰ মাজত বিভেদ এটা ৰাখিবা প্রভু!”\n← “টোকোৰা বাহৰ সোণৰ বেজী”-অৰূপা পটঙ্গীয়া কলিতাৰ এখন সুখপাঠ্য উপন্যাস ( -চন্দামিতা দেৱী )\nকথোপকথন ৪ (-ভাস্কৰ জ্যোতি হাজৰিকা) →