ফটা পোষ্টাৰ নিকলা হিৰো–ডলী তালুকদাৰ – ফটাঢোল\nFebruary 1, 2019 চিনেমা চিনেমা\tOne comment\nফটা পোষ্টাৰ নিকলা হিৰো–ডলী তালুকদাৰ\nৰাজশ্ৰী ক্ৰিয়েচনৰ নিৱেদন\nমৰিলেহে তোমাক পাহৰিম\nকাহিনী, চিত্ৰনাট্য, পৰিচালনা, সংলাপ, সহকাৰী প্ৰযোজনা, কন্ঠ ডলী তালুকদাৰ।\nসহকাৰী পৰিচালক মাধুৰ্য্য গোস্বামী।\nসঙ্গীত পৰিচালনা, কণ্ঠ হেমন্ত কাকতি (৩০ টাৰো অধিক পুৰস্কাৰেৰে সন্মানিত)\nকাষ্টিং ডিৰেক্টৰ দেৱজিত শইকীয়া\nএকচন দিম্পল কলিতা\nচাউণ্ড অনুৰূপ মহন্ত\nএডিটৰ ভাস্কৰ দাস\nস্পট বয় হিতেশ বি বৰুৱা\nস্পট গাৰ্ল মিতালি চহৰীয়া\nকষ্টিউম ৰীতা শইকীয়া\nকৰিঅ’গ্ৰাফী পল্লৱী কলিতা\nসহকাৰী কৰিঅ’গ্ৰাফী উৎপলা শইকীয়া\nলাইট অনুৰূপ মহন্ত\nখাদ্য যোগান জিতু শৰ্মা\nষ্টাণ্ট মেন অশোক হুজুৰী\nমেকআপ পূৰ্ণময়ী মেধি\nসহকাৰী জিতা ফুকন\nহেয়াৰ ষ্টাইলিষ্ট কাজল প্ৰিয়া\nকেমেৰা ভাস্কৰ বৰডেকা\nমুখ্য অভিনয়ত :- অভিজিত কলিতা, ৰামানুজ জি, সঞ্জীৱ মজুমদাৰ, ৰিণ্টুমণি দত্ত, সোমেশ্বৰ শইকীয়া, ভবেন মহন্ত, সদানন্দ ভূঞা, দিপাঙ্কৰ চৌধুৰী, টবিবাৰ ৰহমান,\nঅভিনেত্ৰী :- কাবেৰী মহন্ত, কংকনা মহন্ত, নীলাক্ষী কাকতি, চবিনা ইয়াছমিন, ৰিমঝিম বৰঠাকুৰ, কমলা দাস, পৰিস্মীতা বৰদলৈ, চাহিন জাফ্ৰি\nগ্লেমাৰ গাৰ্ল তৃষ্ণা টি ভূঞা\nঅতিথি শিল্পী সৌৰভ শৰ্মা, অঞ্জন সাধনিদাৰ, বিজয় মহন্ত।\n(অফস্ক্ৰীন:- পৰিচালিকা ডলী তালুকদাৰ, প্ৰযোজিকা ৰাজশ্ৰী শৰ্মা আৰু সঙ্গীত পৰিচালক হেমন্ত কাকতি, দেৱজিত শইকীয়া আৰু মেকআপ আৰ্টিষ্ট পুৰ্ণময়ী আৰু জিতা ফুকন বহি আছে প্ৰযোজকৰ ভেনত।\nৰাজশ্ৰী :- তালুকদাৰ বাইদেউ আপোনাৰ ওপৰত বিশ্বাস ৰাখি মই আপোনাৰ চিনেমা প্ৰযোজনা কৰিব ওলাইছোঁ। এনেয়ে আপুনিতো চিনেমাৰ ৰিভিউ লিখা মানুহহে। গতিকে ফিলিম চুপাৰ হিট হোৱাতো বিচাৰোঁ মই।\nডলী :- শৰ্মানী আপুনি মোৰ ওপৰত ভৰষা ৰাখক। চিনেমাৰ ৰিভিউতে মই কিমান মিৰ্চ মছলা ঢালি লিখোঁ গতিকে চিনেমাৰ কাহিনী সৰু কথা।\nকাকতি :- শৰ্মানী আৰু তালুকদাৰনী মোক কাহিনীটো কওঁক। সেইমতে গান বনাম।\nডলী:- কাহিনী ৰহস্য, ৰোমাঞ্চ, হিংসা, একচনেৰে ভৰপুৰ।\nৰাজশ্ৰী :- মই বহুত খৰচ কৰিবলৈ ওলাইছোঁ এই চিনেমাখনত। বিহুটো গৈছেহে। অলপ টানাটানিও হৈ আছে তথাপিও পইচা লগাইছোঁ গতিকে চালি জাৰি পইচা খৰচ কৰিব লাগিব।\nডলী :- হ’ব শৰ্মানী, ময়ো খৰচ কৰিছোঁ নাপাহৰিব। ময়ো সহকাৰী প্ৰযোজক চিনেমাৰ।\nশইকীয়া :- চিন্তা নকৰিব মেডাম। মই যি কেইজন এক্টৰ আনিছোঁ তেওঁলোকে অলৰেডি চাকৰি কৰা মানুহ। পাৰ্ট টাইম হিচাপেহে আহিছে চিনেমাত কাম কৰিবলৈ। so বেছি পইচাৰ ডিমাণ্ড নাই। মিলাই দিলেই হ’ল। খানাটো মজবুতকৈ দিলে হ’ল daily.\nডলী :- ঔখে মি. শইকীয়া। আপোনাৰ ওপৰত সম্পুৰ্ণ দায়িত্ব দিছোঁ আৰু ভৰষা কৰিছোঁ। যাতে ভাল অভিনেতা-অভিনেত্ৰী নিৰ্বাচন কৰে।\nৰাজশ্ৰী :- কাকতি দা মিউজিক ৰেডী হ’লনে?\nকাকতি :- মই তালুকদৰানীৰ লগত আলোচনা কৰিছোঁ। গান কোনোবা গীতিকাৰৰ পৰা আনিলে পইচা লাগিল, গায়কক গোৱালে পইচা লাগিল। সেইকাৰণে পুৰণি গীতকে টেপ ৰেকৰ্ডাৰত বজাই দিম। চিন্তা নকৰিব হিট হিট গান লগাই দিম।\nৰাজশ্ৰী আৰু ডলী (একেলগে) পুৰ্ণময়ী আৰু ফুকননী আপোনালোকে বেছি দামী মেকআপ নিদিব অলপ কম দামী মেকআপ দিলেও হ’ব। ধুনীয়াই সকলো।\nদুয়োগৰাকী মেকআপ মেনে :- হ’ব মেডাম বুলি ভেনৰ বাহিৰলৈ ওলাই আহে।\nস্পট গাৰ্ল মিতালি সোমাই আহি :- মেডাম শ্বট ৰেডি হৈছে। আপোনাৰ এছিচটেণ্ট মাধুৰ্য্যও আহিছে ডলী মেডাম।\n(আটাইকেইজনে ভেনৰ বাহিৰলৈ আহে ।)\nএটা চহকী ঘৰৰ সমুখ ভাগ। দুটা পুখুৰী আৰু মাজেৰে পদুলিটো যিটোৰে ঘৰলৈ সোমাই যোৱা হয়। পদুলিৰ দুয়োপাৰে নাহৰ গছ। নাহৰৰ প্ৰতিবিম্ব পুখুৰীৰ পানীত পৰিছে। ছোৱালী এজনী বহি আছে পুখুৰীৰ পাৰত। ভৰি দুখন পানীত জুবুৰিয়াই আছে। তাই আলিবাটৰ ফালে পিছমুখ দি আছে।\nএনেতে কেমেৰা ঘুৰিব আৰু চাইকেলৰ চকাত নিবদ্ধ হ’ব।(হিৰোৰ প্ৰবেশ, অভিজিত কলিতা। ফিল্মী নাম সোনেশ্বৰ) চকা ঘুৰি থাকিব। ক্লোজ আপত দেখোৱা হ’ব। দুখন ভৰি হাৱাই চেন্দেল পিন্ধা। এপাত ফিটা ৰঙা আৰু আনপাত নীলা। কেমেৰা লাহে লাহে ভৰিৰ পৰা দেহলৈ য’ত ৰঙা চোলা এটা পিন্ধা দেখা যাব আৰু তাৰপিছত মুখলৈ নিব কেমেৰা। প্ৰথমে চকুযুৰি দেখুওৱা হ’ব। দুটি ৰোমাণ্টিক চকু তাৰ পিছত প্ৰথমে মোচ একোচা আৰু তাৰ পিছত মোচৰ তলেৰে হাঁহি এটি ফুটি ওলাব। তাৰ পিছত সম্পুৰ্ণ মুখখন। আৰু পুখুৰীৰ পাৰৰ ফালে চাব আৰু গীত এটি বাজিব তেওঁ লিপ্চ মিলাব।\n“ও পেদেল মাৰি মাৰি মাৰি ও ভন্তি চাইকেল চলাই যাওঁ। পদুলি এৰি এৰি ও ভন্তি তোমাৰে ঘৰ পাওঁ।”\nলগে লগে ছোৱালীজনীয়ে ঘুৰি চাব। (হিৰোইন, এই ৰোলটো কৰিব কাবেৰী মহন্তই। ফিল্মী নাম জিলাপী)। প্ৰথমে দুটি আইশ্বেদো ডাঠকৈ লগোৱা চকু আৰু তাৰপিছত টিকটিকিয়া ৰঙা লিপষ্টিক লগোৱা ওঁঠ দেখোৱা হ’ব ক্লোজআপত। মিচিকিয়া হাঁহি এটি ওলাব।\nজিলাপী আগবাঢ়ি আহিবলৈ খুজিব পুখুৰীৰ পাৰৰ বেৰাখনৰ ওচৰলৈ আৰু সোনেশ্বৰে চাইকেলৰ পৰা নামি আহি চোলাৰ পকেটৰ পৰা কিবা উলিয়াব খোজে তেনেতে হিৰোইনৰ ভনীয়েকৰ প্ৰবেশ। (এই ৰ’লটো কৰিব চাহিন জাফ্ৰিয়ে। ফিল্মী নাম আংগুৰ)\nআংগুৰ :- বাইদেউ তোক মায়ে মাতিছে। কি কৰি আছ পুখুৰীৰ পাৰত? গধূলি হ’বলৈ হ’ল। আহ।\nতেনেতে কেমেৰা এবাৰ সোনেশ্বৰ আৰু এবাৰ জিলাপীক দেখাব। দুয়োৰে মন দুটা বিষণ্ণ দেখা যাব।\nকেমেৰা আংগুৰৰ ফালে ঘুৰিব আৰু ডায়েলগ দিব।\nডায়েলগ :- কোন সেইটো পুখুৰীৰ সিটো পাৰত?\nলগে লগে হিৰোই তৰা নৰা চিঙি চাইকেলত উঠি পলাব।\nএটা সুউচ্চ অট্টালিকা দেখুওৱা হ’ব। তাৰ পিছত এটা অভিজাত দ্ৰয়িং ৰুম। চোফাত বহি থাকিব এগৰাকী সম্ভ্ৰান্ত মহিলা। পিন্ধনত চেলোৱাৰ কামিজ। তেওঁৰ মুখ বাতৰি কাকত এখনৰ আঁ‌ৰ হৈ থাকিব। এনে লাগিব যেন বাতৰি কাকতখন পঢ়ি আছে। কিন্তু যেতিয়া দেখা যাব ক্লোজ আপত তেওঁ কাজু এবাটি লৈ খায় আছে।(এই ৰ’লটো কৰিছে কংকনা মহন্তই। ফিল্মী নাম মিচেছ বৰুৱা) তেনেতে ওপৰৰ পৰা নামি আহিব তেওঁৰ জীয়ৰী। পিন্ধনত টাইট ফিটিং ব্লেক জিন্চ, ব্লেক চাৰ্ট, ভৰিত বুট, চকুত চানগ্লাছ। চুলিখিনি পনীটেইল বন্ধা। (এই ৰ’লটো কৰিব চবিনা ইয়াছমীনে। ফিল্মী নাম জুহি)। হাতৰ ঘড়ীৰ ফিটা ডাল লগাই লগাই তেওঁ মাকৰ ওচৰলৈ আহিব। ডায়েলগ বুলি কোৱাৰ লগে লগে জুহিৰ ফালে কেমেৰা আৰু লাইট পৰিব।\nজুহি :- হাই মম। গুদ ইভনিং। কি কৰি আছা?\nমিছেচ বৰুৱা :- (কাজুৰ বাটিটো লুকুৱাই) হাই বেবী, ক’ৰবালৈ যোৱা নেকি?\nজুহি :- য়েচ মম, তোমাক কৈছিলোঁ দেখোন আজি মোৰ ফ্ৰেণ্ড ৰিমীৰ বাৰ্থ দে। তাত যাওঁ। ফুল নাইট পাৰ্টি হ’ব। ডিজে, ডান্স, ড্ৰিংকচ এভৰিথিং।\nমিছেচ বৰুৱা :- ঔকে যোৱা। কিন্তু দেৰি নকৰিবা। ৰাতিপুৱা হোৱাৰ আগেয়ে আহি পাবা কিন্তু। নহ’লে তুমি জানাই পোহৰ হোৱালৈ থাকিলে পাপাই কিমান বেয়া পায়।\nজুহি :- মম দ’ন্ত ৱৰী। মই তিনিটামান বজাত আহি পাম। ৰাতিপুৱালৈ নাথাকো। বাই বাই মম।\nহাতত গাড়ীৰ চাবিটো ঘুৰাই ঘুৰাই নাচি নাচি জুহি বাহিৰলৈ ওলাই যায়। বাহিৰত গাড়ী ষ্টাৰ্ট কৰা শুনা যাব। ভিতৰত মি. বৰুৱাৰ প্ৰবেশ। পিন্ধনত চুট টাই , ভৰিত দামী জোতা। (এই ৰ’লটো কৰিব ভবেন মহন্তই)\nমি. বৰুৱাই হাই চুইট হাৰ্ট বুলি কৈ মিছেচ বৰুৱাৰ কপালত চুমা এটা খাব। তাৰপিছত ইফালে-সিফালে চাই পুনৰ ডায়েলগ দিব। কেমেৰাই তেওঁক ক্লোজ আপত দেখাব আৰু তেওঁ লগে লগে ক’ব হানী হোৱেৰ ইজ মাই প্ৰিন্সেছ।\nমিছেচ বৰুৱা :- পাৰ্টিলৈ গৈছে হানী।\nমি.বৰুৱা :- সোনকালে আহিব কৈছানে আৰু লগত গাৰ্ড গৈছেনে নাই।\nমিছেচ বৰুৱা :- ইয়া বেবী। টেনচন নল’বা। ফাগুনা আৰু ৰবাৰ্ট গৈছে।\nতেনেতে কেমেৰা ঘুৰে আৰু ফাগুনা আহে।\nনদীৰ পাৰৰ দৃশ্য অফস্ক্ৰীন\nবালিৰ ওপৰত বহি আছে হিৰো (অভিজিত কলিতা) আৰু হিৰোইন (কাবেৰী মহন্ত)। পিছফালে জুনিয়ৰ আৰ্টিষ্টবোৰ। চাৰিওফালে গছৰ ডাল পুতি দিয়া হৈছে অলপ হাবিৰ চিন দেখাব। ক’ৰিঅগ্ৰাফাৰ পল্লবী কলিতাই জিলাপী আৰু সোনেশ্বৰক নৃত্যটো কেনেকৈ কৰিব কৈ থাকে।\nপল্লবী :- (কাবেৰী মহন্তক চাই) আপুনি মিউজিক ষ্টাৰ্ট হোৱাৰ লগে লগে ইফালৰ পৰা দৌৰি আহিব শ্লো মোচনত মেম। আৰু তাৰপিছত অভিজিতদা আপুনি সিফালৰ পৰা দৌৰি আহিব আৰু হিৰোইনক দাঙি দিব আৰু ঘুৰাই দিব। হিৰোইনে খিলখিলাই হাঁহিব। আৰু লগে লগে নৃত্য আৰম্ভ কৰিব গানৰ তালে তালে। শেষত হাতত ধৰি দুয়ো দৌৰি দৌৰি ঘৰ পাব।\nহিৰো হিৰোইন (একেলগে) ওকে।\nনাউ লাইট, কেমেৰা একচন\nমিউজিক ষ্টাৰ্ট হিৰোইন দৌৰিছে ……হিৰোও দৌৰি আহিছে …..হিৰোইনক দাঙিছে …লগে লগে কাট কাট।\n(অফস্ক্ৰীন)# পৰিচালিকা ডলীয়ে টুপিটো জোৰত খুলি অলপ খঙেৰে অভিজিত আপুনি কি কৰিলে। আপুনি হিৰোইনক দাঙিব লাগে কিন্তু কৰিঅ’গ্ৰাফাৰক কিয় দাঙিছে। (পল্লবীৰ ফালে চাই) আৰু তুমি কিয় আহিছা চিনৰ মাজত। (কাবেৰী মহন্তক চাই) আৰু আপুনি হিৰোৰ ফালে দৌৰিব দিছিলোঁ।\nহিৰোইনে সেমেনা সেমেনি কৰি মইতো মিউজিকৰ তালে তালে গৈছিলোঁ দৌৰি কিন্তু হিৰোই মোৰ ফালে নাচালেই চিধা কৰিঅ’গ্ৰাফাৰৰ ওচৰলৈ দৌৰ দিছে। so মই কি কৰিম?\nক’ৰিঅ’গ্ৰাফাৰ :- য়েছ মেম, মই তলকিবই নোৱাৰিলোঁ কোন পলকত আহি অভিজিত চাৰে মোক কোলাত তুলি আই মীন দাঙি দিলে।\nএনেতে প্ৰডিউচাৰ ৰাজশ্ৰী শৰ্মা আহে আৰু কয় হ’ব সোনকাল কৰক। আধাবেলা গ’লেই। আজিয়েই গানটোৰ শ্বুটিং কমপ্লিট হ’ব লাগিব। মোৰ পইচাৰ কথা আছে। দুদিন খৰচ কৰিব নোৱাৰো।\nডলী :- মোৰো পইচা লাগিছে। মইহে জানো কেনেকৈ মেনেজ কৰিছোঁ। ১৫ দিনৰ ভিতৰত শ্বুটিং শেষ কৰিব লাগিব। (হিৰোৰ ফালে চাই) অলপ মন দিয়ক কামত।\nহিৰোই হাঁহি মাৰি চৰী চৰী ভুলতে মিছটেক হৈ গ’ল। এইবুলি দূৰত বহি থকা কাষ্টিং ডিৰেক্টৰ শইকীয়াৰ ফালে চাই চকু টিপিয়াই দিয়ে।\nবেকগ্ৰাউণ্ডত গান বাজে।\n“যদি সৰো মই বকুল ফুলে হৈ, ৰাখিম ধৰি মই নিয়ৰকণা হৈ, আমি দুয়ো যাওঁ মিলন মালা হৈ”।\nহিৰো হিৰোইনে বিভিন্ন প’জ দি নাচে।\nশ্বট ৩ সমাপ্ত।\nএটি ডিস্ক’থেকৰ ভিতৰৰ চিন। ৰঙা, নীলা, সেউজীয়া লাইট জ্বলি থাকিব কম পোহৰৰ। পাৰ্টি চলি থাকিব।আধুনিক সাজেৰে ডেকা গাভৰু বহুতো। হাতে হাতে থাকিব ৰঙীন পানীয়ৰ গ্লাচ। লাউদ মিউজিক আৰু তাৰ তালে তালে নাচি থাকিব শৰীৰ। কেমেৰা ঘুৰিব। দেখা যাব ডিস্ক’ৰ ভিতৰৰ বাৰ। তাত বহি থাকিব কৰীনা (ৰিমঝিম), দীপিকা (নীলাক্ষী) আৰু অৰ্জুন (ৰিণ্টুমণি দত্ত)। তিনিওৰে হাতত ৰঙীন পানীয়ৰ গ্লাচ। ক্লোজ আপত অৰ্জুনৰ মুখখন দেখুওৱা হ’ব আৰু অলপ খং আৰু দুখ মিহলি দেখা যাব চকুত। ঘপকৈ তেওঁ গ্লাচৰ পানীয়খিনি কোট কোটকৈ পি খাব। আৰু ৱেইটাৰক ক’ব ওৱান ম’ৰ ড্ৰিংকচ প্লীজ। লগে লগে দীপিকাৰ ডাইলগ\n“ওহ প্লীজ ষ্টপ ইট অৰ্জুন। অলৰেডী তুমি আঠটা পেগ ল’লা আৰু কিমান লোৱা।”\nকৰীনাৰ ডায়েলগ আহিব।\n“ইয়া, তুমি আজি ইমান বেছি ড্ৰিংকচ লৈছা। কি হৈছে? আমি তোমাৰ কাষত আছোঁ তুমি এটেনচনে দিয়া নাই। ব’লা ডান্স কৰোঁ। এইবুলি অৰ্জুনৰ হাতত ধৰে আৰু অৰ্জুনে হাতখন আচাৰ মাৰি দিয়ে। কৰীনাই খঙেৰে চায়। ক্লোজ আপত এবাৰ কৰীনাৰ মুখখন এবাৰ দীপিকাৰ মুখখন দেখাব আচৰিত হোৱাৰ আৰু কৰীনাই হুহ বুলি গুছি যাব আৰু অকলে অকলে নাচিব ধৰিব।\nএইবাৰ দীপিকা অৰ্জুনৰ কাষলৈ আহিব আৰু তেওঁৰ হাতখন তুলি ল’ব। ডায়েলগ বুলি কোৱাৰ লগে লগে হোৱাট হেপেন্দ? টেল মি? ৰিণ্টু মনি দত্ত মানে অৰ্জুনে একো নকয় ডান্স ফ্লোৰৰ ফালে চাব। লগে লগে কেমেৰা সেইফালে ঘুৰিব আৰু ফ্লাছ পৰিব দুজনৰ গাত। ক্লোজ আপত দেখা যাব জুহি (চবিনা ইয়াছমীন) আৰু ৰৱাৰ্টে (সঞ্জীৱ মজুমদাৰ) ডান্স কৰি থাকিব।বেকগ্ৰাউণ্ডত বাজি থাকিব আখ মাৰে ও লড়কী আখ মাৰে। তেনেতে গ্লেমাৰ গাৰ্ল তৃষ্ণা টি ভূঞাৰ প্ৰবেশ (ফিল্মী নাম ৰিমী)। লাইট তেওঁৰ ওপৰত পৰিব। পিন্ধনত শ্লিভলেচ লং গাউন। ভৰিত হাই হিল, ডিঙিত ডাইমণ্ডৰ নেকলেচ (নকলী)। একচন বুলি কোৱাৰ লগে তেওঁ মডেলৰ দৰে আহিব লয়লাস খোজেৰে আৰু দীপিকা, কৰীনাই দৌৰি সাৱতি হেপ্পী বাৰ্থদে মাই দিয়েৰ ফ্ৰেণ্ড বুলি ক’ব। লগে লগে ৰিমীয়ে ক’ব হোৱেৰ ইজ মাই বেষ্ট ফ্ৰেণ্ড? তেনেতে পিছফালৰ পৰা ৰিমীৰ চকুত জুহিয়ে ধৰিব আৰু হেপ্পী বাৰ্থদে বুলি চিঞৰি দিব। কেক কাটিব আৰু জুহিয়ে কেক ৰিমীক খুৱাই দিয়াৰ সলনি ৰবাৰ্টক খুৱাই দিব। সকলোৰে মুখত কৌতুহল দেখা যাব। আৰু দূৰত অৰ্জুনে হাতেৰে গ্লাচটো জোৰকৈ মজিয়াত মাৰি দিব। কেমেৰাই অৰ্জুন আৰু এবাৰ সকলোকে দেখাব।\nশ্বট ৪ সমাপ্ত\nশ্বট ৫ আৰম্ভ হৈছে\nপাহাৰীয়া ঠাই। তলত নদী। ওপৰত শিল আৰু গছ গছনিৰে ভৰা সুন্দৰ ঠাই। এই চিনটোত হিৰোইন জিলাপীয়ে হিৰো সোনেশ্বৰক লগ ধৰিবলৈ আহিব। শিল এটাৰ ওপৰত বহি থাকিব আৰু গীত এটি গুণগুণাব।\nহিৰোৰ অহাত দেৰি হ’ব আৰু তেনেতে জিপেৰে ভিলেইনৰ প্ৰবেশ ঘটিব (এই ৰ’লটো কৰিব অলকেশ ভাগৱতীয়ে)। তেওঁ পাহাৰৰ চোৰাং কাঠৰ ব্যৱসায় কৰে আৰু জহামলবোৰ চিকাৰ কৰি বিদেশত চাপ্লাই কৰে।\nসহকাৰী পৰিচালক মাধুৰ্য্যই একচন বুলি কোৱাৰ লগে লগে হিৰোইন কাবেৰীয়ে গান গাই দৌৰি আহোঁ‌তে জিপৰ আগত পৰি যায়। ভাগৱতী নামি আহে জিপৰ পৰা (ফিল্মী নাম ৰকী, এওঁ জুহিৰ ককায়েক) জিলাপীয় ভয়তে মুখখন দুই হাতেৰে ঢাকি বহি যায়।\nৰকীয়ে ধমকীৰ সুৰত কয়, “হেই ইউ গাঁৱলীয়া ছোৱালী ভালকৈ চাব নোৱাৰা।” জিলাপীয়ে তলমূৰকৈ থাকে। ৰকীয়ে আকৌ কয়, “গুচ মোৰ গাড়ীৰ আগৰ পৰা।”\nএইবাৰ জিলাপীয়ে হাত আঁ‌তৰাই দিয়ে মুখৰ পৰা আৰু লাহে লাহে মুখখন ঘূৰাই ৰকীলৈ চাই আৰু থিয় হয়।\nৰকীৰ মোবাইলত কাৰোবাৰ ফোন আহে তেনেতে জীলাপীক দেখি থৰ লাগি যায় আৰু ফোনত কয়, “আই উইল কল ইউ লেটাৰ” বুলি কৈ অস্ফুট স্বৰেৰে কৈ উঠে “হোৱাট আ বিউতি” বুলি কৈ জিলাপীৰ হাতত ধৰিব খোজে আৰু জিলাপীয়ে ঠেলা মাৰি ৰকীক দৌৰি পলায়। ৰকীয়ে পিছে পিছে হাঁহি জিপখন চলাই যায়। জিলাপী দৌৰি আহি কিহবাত খুন্দা খায়। লগে লগে কেমেৰাই দেখুৱাই খুন্দা খোৱাজন সোনেশ্বৰ।জিলাপীয়ে সোনেশ্বৰক সাৱতি ধৰে।\nসোনেশ্বৰ :- কি হ’ল জিলু?\nএইবুলি জিলাপীৰ মুখখন দুয়ো হাতেৰে দাঙি ধৰে। জিলাপীয়ে আঙুলিয়াই ৰকীৰ জিপখন দেখুৱাই।\nইতিমধ্যে ৰকী ওচৰ আহি পায় আৰু সোনেশ্বৰে বাট আগচি ধৰে।\nৰকী :- চামনে চে হত। ইউ গৱাৰ।\nসোনেশ্বৰ :- আগতে তই নামি আহ। আমাৰ গাঁৱৰ ছোৱালীৰ হাতত ধৰ? ইমান সাহস তোৰ? আকৌ যদি কৰ নহয় কথা বেয়া হ’ব কৈ দিছোঁ।\nৰকী :- (গৰজী উঠি) কি কৈছ চিনি পোৱা নাই মই কোন? মোক কথা বেয়াকৈ ক’বলৈ আহিছ? মই তহঁতৰ গাঁৱৰ একমাত্ৰ কাঠৰ মিলৰ মালিকৰ ল’ৰা। গোটেই গাওঁখনেই মোৰ মিলত কাম কৰি খাই আছে। চবকে ভিখাৰী বনাই দিম কামৰ পৰা উলিয়াই।\nসোনেশ্বৰে খঙেৰে কি ক’লি বুলি ৰকীৰ নাকত এটা প্ৰচন্দ ঘোচা মাৰে আৰু ৰকীয়েও ওলোটাই এটা ঘোচা মাৰে। দুয়োৰে মাজৰ ফাইটিং দেখি জিলাপীয়ে জোৰকৈ চিঞৰি বেহুচ হৈ যায় । তেনেতে বাইকত ৰবাৰ্ট আৰু ফাগুনা আহে আৰু দুয়ো সোনেশ্বৰ আৰু ৰকীক টানি এৰুৱাই দিয়ে । আৰু ৰকীক কাণৰ ওচৰত ৰবাৰ্টে কিবা কয়। ৰকীয়ে সোনেশ্বৰক চাই ল’ম তোক বুলি জিপেৰে ধোঁ‌ৱা উৰোৱাই গুছি যায়। পিছে পিছে বাইকত ৰবাৰ্ট আৰু ফাগুনা যায়। সোনেশ্বৰে খঙত চাওঁতে ফাগুনাই জোকোৱাৰ চলেৰে সোনেশ্বৰক ফ্লায়িং কিছ এটা দি উকি মাৰি যায়। এইবাৰ কেমেৰা জিলাপীৰ ফালে ঘূৰে। সোনেশ্বৰে আলফুলে তাইক দাঙি লয়।\nলাহে লাহে বেলি দুবাৰ দৃশ্য দেখুওৱা হয়।\nশ্বট ৫ম সমাপ্ত\nশ্বট ৬ আৰম্ভ\nঅফস্ক্ৰীনত মাধুৰ্য্যই কংকনা মহন্ত আৰু চবিনা ইয়াছমীনক স্ক্ৰীপ্ত বুজাই আছে। আনফালে প্ৰযোজিকা ৰাজশ্ৰীয়ে কেলকূলেটৰত কিবা কিবি হিচাপ কৰি আছে। তেওঁৰ সন্মুখত এজাপ কাগজ। ভালকৈ চালে বুজা যায় বিল কিবাহৰ। কাষতে কাকতিয়ে গীটাৰখন লৈ বজাই আছে আৰু সঞ্জীব মজুমদাৰে summer of sixty nine গানটো গাই আছে। টবিবাৰে এবাৰ মজুমদাৰক এবাৰ কাকতিক চায়। কাকতিক হঠাৎ ক’লে টবিবাৰে “গীটাৰখান আমাৰ দোঁতাৰাৰ দৰে দেখি ন দাদা। খালি অলাপ বহল হবো।” মজুমদাৰে গান বন্ধ কৰি এবাৰ টবিবাৰ আৰু এবাৰ কাকতিক চাই হা হা কৈ হাঁহিত বাগৰি পৰে।\nৰাজশ্ৰীয়ে কেঁৰাকৈ চায়। এনেতে পিছফালৰ পৰা কাষ্টিং ডিৰেক্টৰ শইকীয়াই মাত দিয়ে- “ঐ গীটাৰ আৰু দোঁতাৰা দুইটা বেলেগ বুইছ?”\nএনেতে পৰিচালিকা ডলী সোমাই আহে আৰু ৰাজশ্ৰীৰ ওচৰত যায় আৰু কাণত ফুচ ফুচাই কিবা কৈ ঘড়ী দেখুৱাই। কাষতে বহি থাকা মহন্তই কংকনা মহন্তক কয়, “হেৰা কাজু দুটা দিয়াহে। কিমান বহি থাকিম আৰু? অথনিৰে মেকআপ লৈ বহি আছোঁ মেকআপ শুকাই গ’ল বুইছা। হেৰি নহয় তালুকদাৰনী মেডাম; আমাৰ ভাগৱতীৰ খবৰ নাই দেখোন? ইমান খতি কৰে শ্বুটিং। তেওঁৰ যোৱা দুদিন ধৰি শ্বুটিঙলৈ আহি ৰাতিপুৱা মেকআপ কৰি আবেলি ঘৰত গৈছোঁ। এনেকৈ ভাল নালাগে। যোৱা কালি পেক আপ হোৱাৰ পিছত আহিছে। শ্বুটিঙলৈ আহিলেও মোবাইলটো টিপি থাকিব চাৰিবাৰমানৰ মূৰত শ্বট দিব।”\nডলী :- কি ক’ম আৰু মই আজিও পেক আপে হ’ব যেন পাইছোঁ। মাধুৰ্য্য তুমি জুহি, মিচেছ বৰুৱা, মি.বৰুৱাৰ চিনটো ৰেডী কৰা।\nমাধুৰ্য্য ওকে মেডাম\nলাইট, কেমেৰা, একচন\nমিছেচ বৰুৱা :- বেবী তুমি আজিকালি সকলো সময়তে ৰবাৰ্টক লগত লৈ ফুৰা যে? মনত ৰাখিবা সি কেৱল তোমাৰ দেউতাৰাৰ এজন কৰ্মচাৰীহে। নিজৰ ষ্টেটাচ পাহৰি নাযাবা।\nজুহি :- মা এইয়া সকলো মিছা। ৰবাৰ্ট মোৰ বডি গাৰ্ড গতিকে মোৰ লগত সি থাকিবই ন?\nমিছেচ বৰুৱা :- সেইবুলি কি ৰেষ্টুৰেণ্টত একেলগে একেখন থালতে খাবা নেকি? তুমি বোলে সিদিনা তাক চামুচেৰে নুডলচ্ খুৱাই দিছিলা। তাৰ পিছত আইচক্ৰীম।\nজুহি :- হোৱাট? কোনে তোমাক ক’লে এইবোৰ?\n“অৰ্জুনে” পিছফালৰ পৰা এটা গহীন কিন্তু কঠোৰ মাত আহে। কেমেৰা ঘূৰে আৰু মি. বৰুৱাক দেখুওৱা হয়। চকু দুটা খঙত ৰঙা।\nজুহি :- পাপা সি মিছা মাতিছে? মই মই মানে …\nঠাচ্ কৈ চৰ এটা জুহিৰ গালত পৰে।\nমিছেচ বৰুৱা ভয়ত কপি যায় । আৰু এটা চৰ দিব খোজোতে তেওঁ বৰুৱাৰ হাতখন থাপ মাৰি ধৰে। “ন’ ন’ গাভৰু ছোৱালীজনীক তুমি নামাৰিবা। মানুহে শুনিলে কি হ’ব?”\nবৰুৱা :- চুপ থাকা। তোমাৰ বাবে আজি এইবোৰ হ’ব পালে। ইয়াকে কৈ বৰুৱা গপ গপাই ওলাই যায়।\nজুহিয়ে উচুপি থাকে আৰু বৰুৱানী ওলাই যায়।\nকোঠাটো এন্ধাৰ হৈ যায়।\nবৰুৱানী আৰু ৰবাৰ্টৰ মাজৰ চিন। কাষত ফাগুনা থাকিব।\nমিছেচ বৰুৱা :- ৰবাৰ্ট মই এইবোৰ কি শুনিছোঁ? তুমি ইমান সাহ কেনেকে পালা? বাওনা হৈ চন্দ্ৰলৈ হাত মেলিলা।\nৰবাৰ্ট :- কোনে ক’লে মই বাওনা মেডাম। দস্তুৰমত মই ৫.৮” ওখ।\nবৰুৱানী:- (চিঞৰি) ৰবাৰ্ট, ধেমালি নকৰিবা। মৰম কৰিলেও পাহৰি নাযাবা তুমি এইখন ঘৰৰ লগুৱাহে।\nৰবাৰ্ট :- ভালকৈ ভাবি চাওঁক মেডাম লগুৱা কোন আছিল আৰু মালিক কোন হ’ল। পাহৰা নাই মই একো। আৰু আপুনিও মনত ৰখাতো ভাল। আপোনাৰ ছোৱালীক ভাল পাওঁ মই। আৰু এটা কথা আজি আপোনাৰ ল’ৰা মোৰ বাবেই মুকলি আকাশৰ তলত আছে। নহ’লে আজি জেলত শিল ভাঙি থাকিব লাগিল হেতেন।\nবৰুৱানী :- ৰবাৰ্ট।\nৰবাৰ্ট :- নিচিঞৰিব। চিঞৰিলে বিপদ আ-পো- না-ৰ।\nৰবাৰ্ট খৰ খোজেৰে ওলায় যায়।\nবৰুৱানী চোফাত বহি পৰে মূৰত হাত দি।\nবেক গ্ৰাউণ্ডত একেলগে কেবাজোৰো তবলা বাজে।\nকেমেৰা টাবিবাৰৰ ফালে আহে। লাহে লাহে টাবিবাৰ বৰুৱানীৰ ওচৰলৈ আহে। একচন বুলি কোৱাৰ লগে লগে\nফাগুনা : মেডাম কথাটো ভাল নহ’ল নেকি? ৰবাৰ্ট মানুহজন কিন্তু অলপ …কথা আধৰুৱা হয়, জুহিৰ প্ৰবেশ।\nঅফস্ক্ৰীনত সহকাৰী ক’ৰিঅ’গ্ৰাফাৰ উৎপলাই হিৰোইনক ডান্স শিকাই আছে। বাইদেউ এই প’জটো আপুনি চাইকেলৰ চকাত পাম দিয়ে যে তেনেকৈ কৰিব।\nকাবেৰী হ’ব বুলি প্ৰেকটিছ কৰে। আৰু হিৰোই এখন হাত কঁ‌কালত দি আনখন হাতেৰে ইনক্লাব জিন্দাবাদ কৰাৰ দৰে কৰিব। পল্লবী কলিতাই দেখাই দিয়ে। “প্ৰেকটিছ কৰক।”\nহিৰো অভিজিত কলিতাই পল্লবীক “বুজা নাই তুমি ভালকে মোৰ হাতত ধৰি দেখুৱাই দিয়া না প্লীজ।”\nকাষত থকা উৎপলা আৰু কাবেৰীয়ে চকু টিপিয়াই দিয়ে।\nপল্লবী:- মই নোৱাৰো দেই। আপুনি কিবা ইমান লাগি থাকে মোৰ পিছত।\nঅভিজিত :- ক’তনো লাগিলো (মৰমেৰে)\nপল্লবী:- না বাবা। ডিৰেক্টৰ আৰু প্ৰডিউচাৰে দেখিলে মোৰ খলিজা খাব।\nঅভিজিত:- কি খাব?\nপল্লবী:- খলিজা ও আই মীন দিল। মই ১বছৰ ঘৰত বহি থকাৰ পিছত কাম পাইছোঁ। তাৰোপৰি নেক্সট ফিলিমখনত শৰ্মা মেডামে মোক হিৰোইন ল’ম কৈছেতো। so মই এই সুযোগটো হেৰাব নোৱাৰো।\nঅভিজিত কলিতা :- খলিজা মানে কলিজা ৰাইট। হা হা।\n(পল্লবীয়ে খঙেৰে চাই)\n“চৰী চৰী ডিয়েৰ। আৰে শৰ্মানীয়ে তোমাক কি চান্স দিব? মই তোমাক মোৰ লাইফৰ হিৰোইন বনাম পাৰ্মানেণ্টলি।”\nপল্লবী :- হোৱাট? মই বুজা নাই?\nঅভিজিত :- মই তোমাক ভাল পাই পেলাইছোঁ। আই লাভ ইউ ।\nপল্লবী :- মই ভাবিব লাগিব ।\nএনেতে পৰিচালিকা আৰু প্ৰযোজিকা আহে । দুয়োকে দেখি অভিজিত কলিতা ছাটিৰ তললৈ আহে আৰু পল্লবীয়ে নৃত্য বুজোৱাৰ এক্টিং কৰে।\nপ্ৰযোজিকাই আহিয়ে হিৰোক দম দিয়ে মাধুৰ্য্যক, “ইমান দেৰি শ্বুটিং হোৱা নাই যে আৰু তালুকদাৰনি বাইদেউ ক’ত?”\nডলীয়ে পিছফালৰ পৰা মাতে- মই ছোৱালীজনীৰ স্কুলত ফিজ দিব গৈছিলোঁ। মাধুৰ্য্যক গানটো শ্বুটিং কৰিব ক’লো কিয় কৰা নাই।\nমাধুৰ্য্য :- বাইদেউ, আপ্নালোকে মোক গালি পাইল্লি কি হ’ব দক। মই মাতি মাতি ভাগ্ৰি গেছু। হিৰো আৰু নাচৰ মাস্তৰনী লাইন মাৰি থাকে।\nৰাজশ্ৰী আৰু ডলী(একেলগে) কোনজনী?\nমাধুৰ্য্য :- পল্লবী\nৰাজশ্ৰী :- ডলী বা শ্বট ৰেডি কৰক। আজি ইমান নচুৱাম নহয় প্ৰেম বাহিৰ কৰিম।\nশ্বট ৰেডি, টেক ১\nগান বাজিব ..” ফুলে ফুলে পৰি ভোমোৰা বোৰে গুন গুনায় মোকে শুনায় ….\nকিনো শুনায় কিনো ক’লে গুন গুনায় …….আই লাভ ইউ ….\nগান গাই নাচি থাকোঁ‌তে হিৰোইনৰ দেউতাক আহিব। তেওঁ পিন্ধনত ধুতি, পাঞ্জাবী কুৰ্তা আৰু ডিঙিত পাটৰ গামোছা থাকিব। হাতত এডাল পহুৰ শিঙৰ নাল থকা লাখুটি। তেখেতক দেখিলেই ভয়ৰ লগতে শ্ৰদ্ধা ভাব আহে (এই ৰ’লটো কৰিব সোমেশ্বৰ শইকীয়া চাৰে)\nতেখেত পাহাৰতলী গাৱঁৰ গাওঁবুঢ়া আৰু জিলাপীৰ দেউতাক। কেমেৰাত তেওঁৰ ভৰিৰ পৰা মূৰলৈ দেখুওৱাব আৰু গহীন গম্ভীৰ খোজেৰে আহিব।\nসোনেশ্বৰ আৰু জিলাপীয়ে গান গাই থাকোঁ‌তে জিলাপীক সোণেশ্বৰে বুকুৰ মাজলৈ চপাই আনিবলৈ খুজিব আৰু তেতিয়াই জিলাপীৰ হাতখনত ধৰা দেখা যাব ক্লোজ আপত আৰু টানি লৈ যাব। হিৰোইনে আচৰিত হৈ চাব আৰু চিঞৰি দিব দেউতা আ আ।\nগাওঁবুঢ়া :- মোৰ ছোৱালী হৈ এইদৰে এটা ভিকহুৰ লগত নিৰ্লজ্জৰ দৰে নাচি আছ পথাৰত। লাজ লগা নাই? খালি খালি মোৰ সকলো মান সন্মান ধূলি কৰি দিলি।\nজিলাপী:- দেউতা সোনেশ্বৰ ভিকহু নহয়। সি পঢ়া শুনা ল’ৰা।\nগাওঁবুঢ়া :- চুপ। মোৰ আগত তই লোকৰ হৈ ওকালতি কৰিব আহ। ব’ল ঘৰলৈ আজিৰ পৰা তোৰ ঘৰৰ পৰা বাহিৰলৈ ওলোৱা বন্ধ।\nসোনেশ্বৰ :- দেউতা ৰ’ব। জিলাপীয়ে কি ভুল কৰিলে যে আপুনি তাইক গৃহবন্দী কৰিব?\nগাওঁবুঢ়া :- মনে মনে থাক। মোৰ ঘৰত কাম কৰা হালোৱাৰ পুতেকৰ ইমান সাহস যে সি মোৰ লগত এই ধৰ্মকান্ত গাওঁবুঢ়াৰ লগত তৰ্ক কৰে?\nসোনেশ্বৰ :- অ’ মই হালোৱাৰ ল’ৰা কিন্তু মোৰ দেউতাই মোক উপযুক্ত কৰিছে। মই বি.এ. পাছ ল’ৰা । অতি সোনকালে মোৰ চাকৰি হ’ব। আৰু চাকৰি নহ’লেও খুৱাব পাৰিম আপোনাৰ জীক।\nগাওঁবুঢ়া :- চুপ। মোৰ ছোৱালীক খুৱাই যাৰ কাৰণে গোটেই গাঁৱৰ মানুহে লঘোনত মৰিব লাগিব। তই লিডাৰ ওলাইছ কাঠ মিলৰ। তোৰ উচটনিত গোটেই কৰ্মচাৰীয়ে প্ৰতিবাদ কৰিছে মালিকৰ বিৰুদ্ধে। আৰু মালিকে মিল বন্ধ কৰিব ওলাইছে। গতিকে আজিৰ পৰা মোৰ ছোৱালীৰ লগত হলিগলি নকৰিবি।\nগাওঁবুঢ়াই জিলাপীক লৈ যায় আৰু সোনেশ্বৰে কৰুণ ভাবে চাই থাকে। তেনেতে ৰকীয়ে জিপ লৈ আহে আৰু গাওঁবুঢ়া আৰু জিলাপীক বহুৱাই লৈ যায়।\nসোনেশ্বৰে সকলো বুজি পালে। জিলাপীয়ে পিছফালে চাই যায়। জিপৰ ধোঁ‌ৱাত একো নেদেখা হয়।\nসোনেশ্বৰ মাটিত বহি পৰে। গান বাজে “হঠাতে হেৰাল কেনিনো মোৰ চোতালৰে জোনাক”।\nছাতিৰ তলত শৰ্মানী, তালুকদাৰনী, কাকতি, দিম্পল কলিতা আৰু হুজুৰী একেলগে। জিতু শৰ্মাৰ লগত তৰ্ক ৰাজশ্ৰীৰ।\nৰাজশ্ৰী :- ইমান বিল কেনেকে আহিলহে?\nজিতু শৰ্মা :- ইয়ো মেডাম, মই মিছা ক’ম নেকিহে ? আপোনাৰ ষ্টানমেনজনে দিনৌ দহটা কণী আৰু ৫খন পৰাঠা খাই ব্ৰেকফাষ্টত। আজি মাংসও খাইছে ৰুটিৰ লগত চাৰি বাতি। কিবা বোলে হিৰোৰ লগত ফাইটিং কৰোঁ‌তে গছৰ পৰা জপিয়াই পৰিব ভিলেইনে।\nতালুকদাৰনী:- ভাল বকাসুৰটো আনি দিলে দেৱজিত দাই।\nকাকতি :-হ’ব। শুনা পালে সাংঘাতিক হ’ব। হেৰি হা ৰাজশ্ৰী মইও ৫০০০০ লগাইছোঁ চিনেমাত। মোৰ লাভটো চাবা।\nএনেতে ৰাজশ্ৰীয়ে ফোন লগাই- হেল্ল ‘ দেৱজিতদা সোনকালে আহক। আপুনি এইটো কি বকাসুৰ জাপি দিলে আমাক?\nসিফালৰ পৰা শইকীয়া :- কিয় কি হ’লনো? তোমালোকৰ মানে কমপ্লেইনে শেষ নহয়? কম খৰচতে এক্টৰ লাগে।\nৰাজশ্ৰী :- কি কম খৰচ? ৫০০০ত ষ্টান মেন আনিছোঁ কিন্তু ১৫০০০ টকাৰ খানা খাইছে তিনি দিনত কিবা কৰক?\nশইকীয়া :- অ’কে ৰ’বা। মই কিবা কৰি আছোঁ। ১৫ মিনিটত গৈ আছোঁ।\n১৫ মিনিটৰ পিছত শইকীয়াৰ বাইকৰ পিছফালে সুন্দৰী যুৱতী এগৰাকী।\nযুৱতীয়ে এক জাপ মাৰি নামে। শইকীয়াই ৰাজশ্ৰীক চিনাকি কৰি দিয়ে এইয়া ডায়েটিচিয়ান বিস্মিতা শৰ্মা। মোৰ হব’লগীয়া জনী।\nকাকতিয়ে “হাই বেবী” বুলি কয় শইকীয়াই চোৱাৰ লগে লগে “ভন্তি আহা বহা।”\nশইকীয়া :- দেখিলা?\nৰাজশ্ৰী : কি দেখিলোঁ? আৰু এজনী হিৰোইন আনিছে। আগৰকেইটাকে পইচা দিব পৰা নাই।\nশইকীয়া :- নহয় ও এই সকলোকে খোৱা কমাই দিব চাবা।\nএনেতে দিম্পল আহে:- ধৈ জুই ওলাই গৈছে। এই হুজুৰীৰ ইমান ভোক লাগে। ইফালে হিৰো আৰু ভিলেইন কাৰো দেখা দেখি নাই।\nহঠাত ডলী আহি কান্দিব ধৰে। আৰু কান্দি কান্দি কাকতিক কয়। লগত পিছে পিছে মাধুৰ্য্যই কৈ আহি থাকে “বাই নাকেইন্দবি। কিবা এটা কৰিম ৰহ।”\nসকলোৱে আচৰিত। হেমন্ত কাকতি আগবাঢ়ি গৈ “ডলী কি হ’ল? কিয় কান্দিছা? তুমি কান্দিলে মই বৰ দুখ পাও” বুলি কাকতিও কান্দিবলৈ ধৰিলে।\nলগে লগে শইকীয়াইও মইও দুখ পাও ক’ব ওলাইছিল কিন্তু বিস্মিতা শৰ্মাই হু বুলি কোৱাৰ লগে লগে মানে বেয়া লাগে ডিৰেক্টৰে কান্দিলে বুলি লাহেকৈ কৈ থ’লে।\nলগে লগে ডলী শইকীয়াৰ ওচৰত ঢোৰা সাঁপৰ দৰে ফোপাই খেদি আহিল আৰু কি বেয়া লাগে, দুনীয়াৰ পাৰ্ট টাইমত এক্টিং কৰা সোপাক লৈ আহিছে। ভালকে মন নিদিয়ে। জানেনে সেই অলকেশ ভাগৱতী আজি এসপ্তাহ আহা নাই শ্বুটিঙত আৰু আজি মোক মেছেজ দিছে বোলে গুলী মাৰি বুকু ফুটাওক কিন্তু মই নাযাওঁ শ্বুটিঙত। মোৰ এলাহ লাগিছে। মই ৰেষ্ট ল’ম। মাধুৰ্য্যই পাঁচ বাৰ গ’ল ঘৰত মাতিব বিচনাৰ পৰা নুঠিলে।\nউ উ উ উ ….লগে ৰাজশ্ৰীও ভে ভে ভে ভে মোৰ পইচা কি হ’ব।\nডলীয়ে ৰ’বাহে আচল কথাটো কোৱাই নাই। আমাৰ হিৰোও নাই আৰু ক’ৰিঅ’গ্ৰাফাৰো নাই।\nকাকতি আৰু শইকীয়া :- কোনজনী?\nডলী :- পল্লবী কলিতা। ভে ভে ভে।\nমাধুৰ্য্য :- মই জানিছিলোৱেই। তাহুন দুয়ো যি কিবা খিছিৰি বানে আছিল।\nশইকীয়া :- হিৰো নোহোৱাৰ লগত কি কানেকচন পল্লবীৰ?\nডলী:- মেছেজ চাওক। কালি ৰাতিয়েই দিছিল। মই ওচৰৰ ঘৰত সত্য নাৰায়ন পূজা খাব গৈছিলোঁ। আহি শুই থাকিলোঁ। পুৱাহে চালোঁ।\nকাকতিয়ে ডলীৰ হাতৰ পৰা মোবাইলটো নি মেছেজটো ডাঙৰকৈ পঢ়ে।\n“প্ৰযোজিকা আৰু পৰিচালিকা বাইদেউ আপোনালোকৰ কাৰণে দুখৰ কিন্তু মোৰ কাৰণে সুখৰ খবৰ যে মই পল্লবীক লৈ আনিলোঁ চিৰদিনৰ কাৰণে। আমাৰ ঘৰৰ মানুহে যাতে বিচাৰি নাপায় লগতে আপোনালোকেও সেই কাৰণে আমি আন্দামান নিকোবৰত একেবাৰে হনিমুনলৈয়ে আহিছোঁ। বেয়া নাপাব।”\nমেছেজ শুনি ৰাজশ্ৰীৰ মূৰত পানী ঢালিলে এক বটল। “মোৰ পইচা কি হ’ব। মই কিয় ডলীবাৰ চিনেমা প্ৰডিউচ কৰিলোঁ।” লগে লগে ডলীয়ে কান্দিবলৈ ধৰিলে আৰু “কাকতিদা মোৰ কি হ’ব? মোকো মোৰ মতাই খেদিব। মই তেওঁৰ গাড়ীখন বন্ধকত থৈ পাচ লাখ টকা আনি চিনেমাত লগাইছোঁ। ভাবিছিলোঁ ১৫ দিনত শ্বটিং শেষ কৰিম ২০ দিনত এডিটিং কৰিম আৰু ২১ দিনত ৰিলিজ দি ২৫ দিনত লাভৰ পইচাৰে গাড়ী খন মোকলাই আনিম।\nকাকতি আৰু শইকীয়া :- তুমি কেনেকে বন্ধকত দিলা? গীৰিয়েৰে ঠেং ভাঙা নাই?\nৰাজশ্ৰী :- ও ভিনদেউ এমাহৰ কাৰণে বাহিৰত গৈছে। মইয়ে বুদ্ধিটো দিছিলোঁ উ উ উ ।\nশইকীয়া :- আইদিয়া। আমি এটা কাম কৰো। একতা কাপুৰৰ দৰে কৰিম। যিখিনি অভিজিত আৰু অলকেশে কৰিলে সেইখিনিও থাকিব। খালি দুয়োৰে এক্সিডেণ্ট হ’ব আৰু প্লাষ্টিক চাৰ্জাৰী কৰি দিম।\n২০ বছৰ পিছত দেখাম। কাকতি দাই অভিজিত দাৰ ৰ’লটো কৰিব আৰু ৰামানুজ দাই অলকেশ দাৰ ৰ’ল কৰিব।\nলগে লগে কাকতিয়ে :-মই যি ৰ’ল কৰিব লাগে মই কি ২০ বছৰ ডাঙৰ নেকি অভিজিতত কৈ? নকৰো মই। ইহ খালি মোক বুঢ়া কৰাৰ তালত থাকে।\nৰাজশ্ৰী :- প্লীজ\nকাকতি : নহয় হে মই এক / দেৰ বছৰ মানহে ডাঙৰ হম।\nডলী :- প্লীজ কাকতি দা, আপোনাৰ বাহিৰে মই কাকো ভৰষা নকৰো। বচাওক না মোক।\nকাকতি :- ঔখে, অনলী ফৰ ইউ।\nতেনেতে কাবেৰী মহন্ত:- মই বুঢ়ীৰ ৰ’ল নকৰো দেই। মোকো ৰিপ্লেছ কৰক।\nৰাজশ্ৰী :- হব। কমলা মাহীক দিম।\nশইকীয়াই ইতিমধ্যে ৰামানুজ জিক ৰাজী কৰালে।\nশইকীয়া :-অলপ ফিজ বেছি দিব লাগিব। বয়সীয়াল ৰ’ল যে। কিন্তু তেওঁ জিন্চ, টুপি আৰু বিটলচ শ্বু পিন্ধিব বোলে।\nসকলোৱে একেলগে হব।\nৰাজশ্ৰী :- মাধুৰ্য্য লাষ্ট শ্বট ৰেডি কৰা।\nজিলাপীয়ে কান্দি থাকিব। এনেতে বেৰৰ ফুটাৰে কোনোবাই চিঠি এখন সুমুৱাই দিব। চিঠিখন পঢ়িব তাই। ক্লোজ আপত জিলাপীৰ মুখখন জিলিকি উঠিব। মুখত কান্দোতে শুকাই যোৱা চকুপানীৰ চিন। কিন্তু চিঠিখন পঢ়াৰ পিছত জিলাপীৰ মুখত হাঁহি ফুটি উঠিব। এইবাৰ কেমেৰা দুৱাৰখনৰ ফালে ঘুৰিব আৰু লাইট পৰিব। জিলাপীয়ে দুৱাৰ খোলে আৰু লগে লগে গোটেই মুখতে কাপোৰ ঢকা মানুহ এজন সোমাই আহে। জিলাপীয়ে ভয় খাই পিছুৱাই যায়।আগন্তুকে ভয় নকৰিবলৈ হাতেৰে ঈঙ্গিত দিয়ে। তেওঁ মুখৰ কাপোৰখন আঁ‌তৰাই দিয়ে। জিলাপীয়ে দেখে সোনেশ্বৰৰ সখীয়েক পলু (এই ৰ’লটো কৰিব বিজয় মহন্তই)।\nজিলাপী :- পলুদা তুমি?\nপলু :- জিলাপী ব’লা সোনকালে। সোনাই ৰৈ আছে। তোমাৰ দেউতাই ৰকীৰ লগত বিয়া ঠিক কৰিছে। ৰকীয়ে তোমাক বিয়া কৰাই তোমাৰ দেউতাৰ সকলো সম্পত্তি দখল কৰিব আৰু এই গাঁৱত সি চোৰাং ব্যৱসায় আৰম্ভ কৰিব।\nজিলাপী :- নাই ই কেতিয়াও হ’ব নোৱাৰে। দেউতা ইমান নিষ্ঠুৰ নহয়। তেওঁ কেতিয়াও এজন চোৰাং ব্যৱসায়ীক নিজৰ ঘৰত ঠাই নিদিয়ে।\nপলু :- তোমাৰ দেউতাক ৰকীয়ে মিঠা কথাৰে ভোল নিয়াইছে। গতিকে তুমি হাজাৰ মিনতি কৰিলেও নুশুনে।\nজিলাপী :- কিন্তু …\nপলু :- কোনো কিন্তু নাই। ব’লা এইয়ে শেষ সুযোগ।\nজিলাপী আৰু পলু ওলাই যায় সাৱধানে। গাঁৱৰ বাহিৰত ৰৈ থাকে সোনেশ্বৰ। মুখখন ঢাকি থোৱা অৱস্থাত আছে (এই চৰিত্ৰটি হেমন্ত কাকতিয়ে কৰিব)।\nজিলাপী ওচৰ চপাৰ লগে লগে সোনেশ্বৰে হাতত ধৰি আগতে ৰেডি কৰি থোৱা এম্বেছাদৰখনত বহে আৰু পলুৱে চলাই লৈ যায়।\nমি.বৰুৱাৰ ঘৰ। আন্ধাৰ কোঠালি এটাৰ পৰা গোপনে ছাঁ এটা ওলায়। হাতত কিবা এটা গধুৰ বস্তু। লাহে লাহে ছাঁ মুৰ্তিটো গেটৰ ফালে আগুৱাই যায়।\nগেটত পুনৰ ছাঁ এটা দেখা যায়। তেনেতে গাড়ী এখন ৰখায়। গাড়ীৰ লাইটৰ পোহৰত দেখা যায় সেই ছাঁ দুটি আন কোনো নহয়। জুহি আৰু ৰবাৰ্টহে।\nদুয়ো গাড়ীখনত বহে আৰু পলাই যায়। কিছুদূৰ যোৱাৰ পিছত ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পাৰত গাড়ী ৰয়।\nজুহি- ৰবাৰ্ট তোমাৰ কাৰণে মই মা -পাপা সকলোকে এৰি আহিছোঁ। আজিৰ পৰা মই তোমাৰ। আৰু এই বেগটোত মই ৫০ লাখ টকা আৰু ২৫ তোলা সোন আনিছোঁ। ব’লা আজিৰ পৰা আমি এটি নতুন জীৱন আৰম্ভ কৰিম।\nৰবাৰ্ট :- জুহি তুমি কিমান ভুল কৰিলা নাজানা। তোমাৰ লগত মই জীৱন কটাম? তুমি কেনেকে ভাবিলা হাঃ হাঃ হাঃ।\nজুহি:- তই বিশ্বাসঘাটকতা কৰিলি মোৰ লগত। মই ঘিন কৰো তোক। এইবুলি ৰবাৰ্টক মাৰিব আহে।\nলগে লগে ৰবাৰ্টে জুহিক ডিঙিত চেপি মাৰি পানীত পেলাই দিয়ে। তাৰ পিছত ঘৰত আহি বৰুৱা বৰৱানীক কয় যে সোনেশ্বৰে জুহিক মাৰি পেলালে। বৰুৱানীৰ লগে লগে হৃদযন্ত্ৰ ক্ৰিয়া বন্ধ হৈ যায়। ভিতৰৰ পৰা ৰকী ওলায় যায়।\nইয়াত ৰকীক পিছফালটো দেখুওৱা হয়। এই ৰ’লটো কৰে ৰামানুজ জিয়ে।\nৰকী যোৱাৰ লগে লগে আন্ধাৰ কৰি দিয়া হয় কোঠা।\nইতিমধ্যে জিলাপী আৰু সোনেশ্বৰ পলাই যোৱা এবছৰ হৈ গৈছে। পাহাৰতলী গাঁৱত দিনে দিনে ৰকী আৰু ৰবাৰ্টৰ অতপালি বাঢ়ি গৈছে। গোটেই গাঁৱৰ জহামালবোৰ চিকাৰ কৰি শেষ কৰি দিছে। কিয়নো জহামলৰ ছাল আৰু তেলৰ বিদেশত বহুত আদৰ। ঠিক তেনেকৈ এদিন ৰকীয়ে গম পালে যে বামুন ভেকুলীৰ মাংসও বিদেশত বহুত আদৰ। তেতিয়া গাঁৱৰে টিংখং(এই ৰ’লটো কৰিব সৌৰভ শৰ্মাই) বুলি ল’ৰা এজনক হাত কৰি বামুন ভেকুলীৰো স্মাগলিং কৰিবলৈ ল’লে। গোটেই গাঁৱতে তিনিমাহৰ ভিতৰতে খৰাং আৰম্ভ হৈ গ’ল। কিয়নো বৰষুণ মাতিবলৈ গাঁৱত একেবাৰে ভেকুলী নাইকিয়া হৈ গ’ল। গোটেই গাঁৱৰ খাল, বিল, পথাৰৰ ভেকুলী শেষ হৈ গৈছিল। গছবোৰো মানুহৰ বাৰীৰ পৰা নাইকীয়া হৈছিল। ৰবাৰ্ট আৰু ৰকীয়ে কঁ‌ঠাল গছবোৰ চুৰ কৰি নি ফাৰ্নিচাৰ বনাই চেগুন কাঠৰ বুলি চহৰত ডাঙৰ শ্বো ৰুম খুলি বেছিবলৈ লয়।\nএই সকলোবোৰ কাম ৰাহুল বৰুৱা নামৰ ল’ৰা এজনে কৰিছিল যিয়ে মি. বৰুৱাৰ ভতিজা বুলি পৰিচয় দিয়ে।\nইফালে ৰকী কাৰ এক্সিদেণ্টত ঢুকোৱা বুলি সকলোৰে মাজত প্ৰচাৰ হয়। আৰু সেইকাৰণে অকলশৰীয়া বৰুৱাই ভতিজাকক তেওঁৰ সমস্ত ব্যৱসায় চাবলৈ মাতি আনে আমেৰিকাৰ পৰা। যিটো ৰবাৰ্টে কেতিয়াও ভাল পোৱা নাছিল। সেয়েহে সি জুহি আৰু ৰকীক আঁ‌তৰোৱাৰ দৰে ৰাহুলকো আতৰাবলৈ প্লেন কৰি ৰাহুলৰ জিগ্ৰী দোস্ত হৈছিল।\nআৰু এই ৰাহুল আন কোনো নহয় ৰকীহে। বৰুৱাই বহুত বুদ্ধি কৰি ৰকীৰ মুখখন প্লাষ্টিক চাৰ্জাৰী কৰি ৰাহুল বুলি পৰিচয় দি ৰাখে। কিয়নো ৰকীয়ে সোনেশ্বৰক হত্যা কৰে ভনীয়েকক হত্যা কৰাৰ প্ৰতিশোধ স্বৰূপে। যাৰ বাবে পুলিচৰ পৰা হাত সাৰিবলৈ আৰু পুতেকক বচাবলৈ এনেকুৱা কৰে।\n*আগৰ ৰকী যিহেতু ৰিপ্লেচ হ’ল সেয়েহে ইয়াত কাহিনীটো বহুত মাথা খটুৱাই পৰিচালিকা ডলী আৰু প্ৰযোজিকা ৰাজশ্ৰীয়ে ভাবি উলিয়াইছে। তেওঁলোকক সহায় কৰিছে মাষ্টাৰ মাইন্দ কাকতি আৰু শইকীয়াই। লগতে অলপ আইদিয়া দিছে মাধুৰ্য্য আৰু দিম্পল কলিতাই। ৰকীক এক্সিদেণ্ট কৰাওঁতে গাড়ীখন ঠেলি(ভঙা গাড়ী) তলত পেলাই দিয়াত সহায় কৰিছে ষ্টান মেন হুজুৰীয়ে। অৱশ্যে সেইদিনা জিতু শৰ্মাৰ দোকানত যিমান মন যায় সিমান মাংস পৰাঠা হুজুৰীক খাবলৈ দিয়া হৈছে।\nজিলাপী আৰু সোনেশ্বৰ পলাই যোৱা দেৰ বছৰ হৈ গ’ল। লাহে লাহে গাওঁবুঢ়াই নিজৰ ভুল বুজি পালে আৰু অনুতপ্ত হ’ল। তেওঁ সদায় জিলাপীক মনত কৰি কান্দে। ইফালে ৰাহুলৰ লগত বডী গাৰ্ড হৈ গাঁৱলৈ আহোঁ‌তে গাওঁবুঢ়াৰ সৰু জীয়েক আংগুৰে প্ৰেমত পৰি ফাগুনাৰ লগত পলাই যায়। আচলতে ৰকী ওৰফে ৰাহুলৰ পৰা বচাবলৈহে ফাগুনাই আংগুৰক লৈ যায় পত্নী কৰি। ফাগুনাৰো ৰাহুলৰ কাম ভাল নলগা হৈছিল। নিজৰ ভুল বুজি পাইছিল। বৰুৱানীৰ পিছত তাক মৰম কৰা কোনো নাছিল। দিনে দিনে ৰাহুলৰ অতপালি বাঢ়িছিল। সি জুলীৰ ফ্ৰেণ্ড কৰীনাক বিয়া কৰাইছিল আৰু বহুত অত্যাচাৰ কৰিছিল। যিদিনা ফাগুনাই বাধা দিছিল কৰীনাক ৰাহুলে পিটোতে ফাগুনাই বাধা দিয়াত ৰাহুলে ফাগুনাক ঘৰৰ পৰা উলিয়াই দিয়ে।\nলগে লগে ফাগুনাই ভুল শুধৰনিৰ বাবে পাহাৰতলী গাঁৱত আহি সকলো কথা গাওঁবুঢ়াক কয় আৰু আংগুৰক বিয়া কৰাই ক’ৰবালৈ যাম কয়।\nগাওঁবুঢ়াৰ ঘৰ। আংগুৰে চোতাল সাৰি আছে আৰু গাওঁবুঢ়াই বহি বাতৰি শুনি আছে ৰেডিঅ’ত।\nফাগুনাক দেখি আংগুৰে চক খায় আৰু গাওঁবুঢ়া গৰজি উঠে। (ক্লোজআপত গাওঁবুঢ়াৰ খঙত ৰঙা পৰা মুখ, আংগুৰৰ ভয়ত শেতা পৰা মুখ আৰু ফাগুনাৰ অনুতপ্ত মুখ দেখুওৱা হয়)\nগাওঁবুঢ়া :-কিয় আহিছ মোৰ চোতালত? গোটেই গাওঁখন শেষ কৰি দিলি মোৰ। এটাও জহামাল, ভেকুলী নোহোৱা কৰি এইবাৰ কি চিকাৰ কৰিবলৈ আহিছ? গাঁৱৰ এন্দুৰকেইটা নে মেকুৰীকেইটা?\nফাগুনা :- দেউতা, মই একো কৰিব অহা নাই ! মই আপোনাক এটা সত্য কথা ক’ব আৰু বচাব আহিছোঁ।\nগাওঁবুঢ়া :- হুহ চুপ থাক। মোক বচাব আহিছ? আৰু কি স…\nফাগুনা :-মই আপোনাৰ ছোৱালীক বিয়া কৰাব খোজো।\nগাওঁবুঢ়া :- কি তোৰ ইমান সাহস মোৰ ছোৱালীক বিয়া কৰাব আহ? তোক মই (লাঠিৰে মাৰিব যায়, তেতিয়াই আংগুৰে থাপ মাৰি ধৰে)\nআংগুৰ :- দেউতা ৰ’ব। মইও ভাল পাওঁ ফাগুনাক। আজি আপুনি ৰকীৰ আচল ৰূপ বুজি পাইছে বাবে খং উঠিছে কিন্তু এদিন আপোনাৰ ভুলৰ বাবেই বাইদেউ আঁ‌তৰি গ’ল আমাৰ পৰা।\nগাওঁবুঢ়া :- আংগুৰ তই মোক এনেকৈ ক’লি?\nআংগুৰ :- হয় দেউতা। ৰকীৰ চোৰাং ব্যৱসায়ৰ কথা সোনেশ্বৰ ককাইদেউৱে গম পাইছিল। কাঠৰ মিলত সেইবোৰ কৰি থকা দেখিছিল আৰু তেওঁ গাঁৱৰ সকলোকে বুজাইছিল। ৰকী্য়ে জানিব পাৰি আপোনাক ফুচুলায় যাতে ব্যৱসায় বঢ়াব পাৰে আৰু আমাৰ মাটিবোৰ ল’ব পাৰে সেইকাৰণে সোনেশ্বৰ ককাইক বেয়া মানুহ সজাই বাইদেউক বিয়া পাতিব ওলাইছিল।\nগাওঁবুঢ়া :- তই কেনেকে জানিলি?\nআংগুৰ:- মোক সকলো ফাগুনাই কৈছে। আৰু বাইদেউ জীয়াই আছে। এটি কেচুঁৱা হৈছে। দুমাহ হৈছে কিন্তু ….\nগাওঁবুঢ়া :- কিন্তু কি?\n“সোনেশ্বৰ আৰু নাই আমাৰ মাজত .. ” ফাগুনাৰ ডায়েলগ।\nবেকগ্ৰাউণ্ডত কৰুণ বাঁহীৰ সুৰ বাজে।\nগাওঁবুঢ়া মূৰত ধৰি বহি যায়।\nডলী আৰু ৰাজশ্ৰী বহি আছে। পিছফালে কাকতিদাই হাৰমনিয়ামত সুৰ তুলি আছে। মাধুৰ্য্যই গান গাই আছে মানে চিঞৰি আছে। স্পট বয় হিতেশে কেটলিৰ পৰা চাহ বাকী আছে। স্পট গাৰ্ল মিতালি, মেকআপমেন জিতা ফুকনে জলফাই খাই বহি আছে। পুৰ্নময়ীয়ে গাওঁবুঢ়া, কাবেৰী মহন্ত, চাহিন আৰু ফাগুনাক মেকআপ দি আছে। মাজে মাজে জিতালৈ কেৰাহিকৈ চাই আছে।\nৰাজশ্ৰী :- ডলী বা কাহিনীটো বঢ়িয়া হ’ল হে।\nডলী:- ৰিভিউ লিখা মানুহ মই। কি ভাবিছা? এক মিনিটত দহটা কথা লিখি দিয়া মানুহ মই।\nদূৰত টবিবাৰে :- পুৰ্নবাই বগা কৰি দিবা দ্যা মোক।\nপুৰ্নময়ী:- যেনাই ৰং লৈ জন্মিছা সেনাই হে হ’বি।\nগাওঁবুঢ়া, আংগুৰ, ফাগুনাক দেখা যাব এটা জুপুৰি ঘৰৰ সন্মুখত। জিলাপী বুলি মাতিব গাওঁবুঢ়াই কেইবাবাৰো। এজনী খীণ, দুৰ্বল তিৰোতা ওলাই আহিব কোলাত কেঁ‌চুৱা। পিন্ধনত মলিয়ন ৰঙা শাৰী আৰু কঁ‌পালত ফোঁ‌ট। আংগুৰ আৰু গাওঁবুঢ়াই দুয়োৰে মুখলৈ চাব। ফাগুনাই ক’ব সোনেশ্বৰ নোহোৱা কথাটো জিলাপীয়ে মানি লোৱা নাই।\nগাওঁবুঢ়াক দেখি দেউতা বুলি জোৰেৰে সাৱতি ধৰে আৰু ডায়েলগ দিয়ে\nজিলাপী:- মোৰ সোনেশ্বৰ আহিব। মোৰ সোনেশ্বৰ আহিব। এইবুলি বেহুচ হয়।\nকেঁ‌চুৱাটো আংগুৰৰ হাতত দিয়ে ফাগুনাই। জিলাপীক ভিতৰলৈ লৈ যায়।\nকেমেৰাত এবাৰ আংগুৰ, এবাৰ কেঁ‌চুৱাটোক দেখা যায়।\nএখন হস্পিতাল দেখা যায়। কাষত ডাক্তৰৰ কোৱাৰ্টাৰ। কোৱাৰ্টাৰৰ বাৰান্দাত দেখা যায় এজন মানুহে লাখুটিত ভৰ দি খোজ কাঢ়ি আছে। কাষত বহি আছে এজন ৫৫ বছৰীয়া পুৰুষ ডাঃ অমল বৰা (অঞ্জন সাধনিদাৰ)আৰু এজনী মহিলা ডাঃ বিনা বৰা (ডাঃ বৰাৰ পত্নী, ৰ’লটো\nকৰিব মেকআপ আৰ্টিষ্ট জিতা ফুকনে)\nডাঃ বৰা :- আৰু চিন্তা নাই দোস্ত। তুমি অতি সোনকালে লাখুটিৰ সহায় নোহোৱাকৈ খোজ কাঢ়িব পাৰিবা ।\nডাঃ বিনা :- মোৰ ভাইয়ে সোনকালে ভাল হৈ তেওঁ পোৱা পুৰস্কাৰ আনিব যাব লাগিব।\nলগে লগে কেমেৰা সেই ব্যক্তিজনৰ ফালে ঘূৰিব, লাইট পৰিব তেওঁৰ মুখত দেখা যাব হেমন্ত কাকতিক। ফিল্মি নাম ৰমেন কাকতি।\nৰমেন:- আপোনালোক দুয়োকে কি বুলি ধন্যবাদ দিম। মোৰ পুনৰ জনম আপোনালোক দুয়োৰে বাবে হ’ল। কিন্তু মই যদি মোৰ পৰিচয় ঘূৰাই পালোহেঁ‌তেন।\nডাঃ বৰা:- নিশ্চয় পাবা বন্ধু।\nৰমেন :- কেতিয়া পাম ডাঃ। ২৬ বছৰ পাৰ হৈ গ’ল। আৰু বা কিমান দিন আছে জীৱনৰ? কোন মই, মোৰ পৰিয়াল ক’ত একো নাজানো।\nবিনা :- হতাশ নহ’ব দাদা। আমিও আপোনাৰ পৰিয়ালৰে। নিজৰ ভাই বুলি মানো। সম্পূৰ্ণ এবছৰ ক’মাত থকাৰ পিছত আপুনি হুচত আহিছিল। তাৰপিছত দুমাহ মাতিব পৰা নাছিল। মই যেতিয়া দাদা বুলি ক’লো আপুনি ভণ্টী বুলি মাতিছিল।\nডাঃ বৰা :- হয়। তুমি বেহুচ অৱস্থাত কেৱল জিলাপী আৰু পৰি বুলি কেইবাবাৰো মাতিছিলা।\nৰমেন :- জিলাপী …পৰি ..। নাজানো প্ৰায়ে সপোনত এখন মুখ আৰু এটা কেঁ‌চুৱাৰ ফটো দেখা পাওঁ।\nএনেতে ডাঃ বৰাৰ ফোন আহে। তেওঁ অ’ পঠিয়াই দিয়া মোৰ ঘৰলৈ। পত্নীক উদ্দেশ্যি কয় — নতুন ডাঃ এজনী আহিছে। কোৱাৰ্টাৰ নোপোৱালৈ আমাৰ ঘৰত থাকিব।\nএনেতে ধুনীয়া ছোৱালী এজনী আহে বয়স ২৫ মান হ’ব। ৰমেন কাকতিয়ে ৰ’ লাগি চাই থাকে যেন ক’ৰবাত দেখিছে।\nছোৱালী জনীয়ে পৰিচয় দিয়ে নমস্কাৰ মই ডাঃ সোনা\nইয়াত অৰ্জুনৰ ঘৰ দেখাব। ভিতৰত অৰ্জুন বহি থাকিব (ৰিণ্টুমণি দত্ত, তেওঁৰ মুৰত পকা চুলিৰ উইগ আৰু মুখত পকা মোচ একোছা). এনেতে চাহ একাপ লৈ তেওঁৰ পত্নী দীপিকা আহিব (নীলাক্ষী কাকতি, পিন্ধনত এটা হাউচ কোট। চুলিৰ সমুখত ৰূপালি ৰং দিয়া হয়, অলপ শকত দেখা যাব আগতকৈ)\nদীপিকা :- চাহ খোৱা।\nঅৰ্জুন :- নাই নালাগে\nদীপিকা :- কি হ’ল? পুৱাৰ পৰা একো খোৱা নাই তুমি?\nঅৰ্জুন :- আজি তাইৰ তিথি? তুমি নাজানা নেকি?\nদীপিকা :- তুমি আজিও পাহৰা নাই ন তাইক? তেনেহ’লে মোৰ লগত সংসাৰ কৰাৰ কি প্ৰয়োজন আছিল?\nঅৰ্জুন :- মোৰ কাৰণে তুমিহে পাগল আছিলা? মইতো সকলো কৈছিলোঁ যে মই কেতিয়াও জুলীক নাপাহৰো। যিদিনা মৰিম সিদিনাহে পাহৰিম।\nদীপিকা :- মই ভাবিছিলোঁ মোৰ মৰম, ভালপোৱাই\nতোমাক সকলো পাহৰাব। মোৰে ভুল।\nঅৰ্জুনে একো নোকোৱাকৈ ভিতৰলৈ গুছি যায়। তেনেতে ফোন বাজে। নীলাক্ষীয়ে ধৰিব। মুখখন উজ্জ্বল হৈ যায়। বেকগ্ৰাউণ্ডত গীটাৰ বাজে। নীলাক্ষীয়ে চিঞৰিব।\nদীপিকা :- হেৰা শুনিছা ! বাবা আহি আছে মাহীয়েকৰ লগত।\n“আহি আছে নহয় মম ডাৰলিং আহি পালো।” পিছফালৰ পৰা ডায়েলগ। কেমেৰা, লাইট একেলগে ঘূৰিব। এজন ওখ পাখ ধুনীয়া ল’ৰা দেখা যাব (নৱাগত দিপাঙ্কৰ চৌধুৰী)। এবাৰ নীলাক্ষীৰ মুখ এবাৰ দিপাঙ্কৰৰ মুখ দেখুওৱা হ’ব।\nফিল্মী নাম হ’ব দিপাঙ্কৰৰ চানি।\nসহকাৰী পৰিচালক মাধুৰ্য্যই একচন ক’ব লগে লগে\nচানি :- মম মই আহিলোঁ। ডেড ক’ত?\nঅৰ্জুন ওলাই আহিব আৰু পুতেকক সাৱতি ধৰে।\nঅৰ্জুন:- মই আহো, মিটিং আছে।\nচানি:- ডেডৰ আজিও টাইম নাই মোৰ বাবে।\nএনেতে কেমেৰা ঘূৰিব। ৰিমঝিমৰ প্ৰবেশ।\nচানি :-মাহী আহা।\nদীপিকা :- তই ইমান দেৰি কৰিলি যে।\nকৰীনা :- দেৰি নহয় ! ৰাহুল বৰুৱাক শেষ কথা কৈ আহিছোঁ যে মই পাবলগীয়া বাকী পইচাখিনি যাতে সোনকালে দিয়ে।\nদীপিকা :- বহুত দুখ দিলে সি তোক। ভাল কৰিলি কেচ দিলি। আৰু কেচ খেলোতে তাৰ গোটেই সম্পত্তি শেষ।জিকিলি যে তই কেচত।\nকৰীনা :- আধা ধন তাৰ ৰবাৰ্টে কৰিছে। আৰু কিয় নিজিকিম ক? উকীল কোন? এই চহৰৰ নং ১ উকীল আপোনাৰ পতিদেৱ।\nচানি :- বহুত কথা হ’ল। কিবা খাব দিয়া আৰু গুদ নিউজ শুনা।\nদীপিকা :- কি?\nচানি :- মই চাকৰি পালোঁ। ডাঃ অমল বৰাৰ হস্পিতালত মোৰ চাকৰি হ’ল।\nদীপিকা আৰু কৰীনাই দুয়ো চানিক মৰমেৰে সাৱতি লয়।\nডাঃ বৰাৰ ঘৰৰ এটা ৰুম। বেৰত এখন ফটো। ৰমেন কাকতি সোমাই আহে । কোঠাটো চাৰিওফালে চাই ফটোখন দেখি চিঞৰি দিয়ে জি-লা-পী। লগে লগে ৰমেন বেহুচ হয়। চকু মেলি চাই দেখে যে ডাঃ মেঘা বহি আছে। কাষত বৰা আৰু বৰানী।\nমেঘা :- আংকল আপুনি মোৰ মাৰ নামটো কেনেকে জানে?\nৰমেন :- কি? মা\nমেঘা :- হয়\nৰমেন :- মোৰ পত্নী সেইজনী। ম- মই সোনেশ্বৰ।\nমেঘা :- হয় হয়। মোৰ দেউতাৰ নাম সোনেশ্বৰে হয়। কিন্তু তেওঁতো কেতিয়াবাই ….আৰু আপোনাৰ চেহেৰাৰ মিল নাই যে?\nলগে লগে ডাঃ বৰাই সকলো খুলি ক’লে। কেনেকৈ নদীৰ পাৰত পালে বেহুচ অৱস্থাত, মুখখন থেতালি আছিল সেই বাবে চাৰ্জাৰি কৰিলে। আৰু ফটো একপি দিলে পাচপোৰ্ট চাইজৰ জিলাপী আৰু সোনেশ্বৰৰ জইন থকা। যি কপি বন্ধন বেংকৰ লোন লওঁ‌তে উঠিছিল। মানিবেগত পোৱা। লগতে কেঁ‌চুৱাৰ ফটো একপি। মেঘাই সেইয়া মাক আৰু নিজৰ ফটো বুলি চিনাক্ত কৰিলে।\nচানি আৰু মেঘাৰ মাজত প্ৰেম হয়। ইজনে সিজনক ভাল পোৱা প্ৰকাশ কৰে। গান এটাও দিয়া যায় ৰোমান্তিক।\n“নীলা নীলা দুচকুতে কোন আহে আহে”\nগান গায় গায় শেষত ডায়েলগ\nচানি :- মই ঘৰত কৈছোঁ তোমাৰ কথা। মা, মাহী আৰু ডেড আহিব সোনকালে।\nমেঘা :- তুমি কেইদিনমান ৰখা। মোৰ মা, ককা, মাহী, মহা আহি আছে। তেতিয়া মাতিবা।\nচানি :- ওকে বেবী\nমেঘা :- যাওঁ ব’লা বাবু\nডলী আৰু ৰাজশ্ৰীৰ মাজত কাজিয়া।\nডলী :- তুমি যে পইচা খৰচ হোৱাৰ কথা কৈ থাকা শৰ্মানী, মই কি খৰচ কৰা নাই?\nৰাজশ্ৰী :- মই কেতিয়া মানা কৰিলো নাই দিয়া বুলি; কাহিনী দীঘল হৈছে সোনকালে শেষ কৰক কৈছোঁ। যিমান দিন শ্বুটিং হ’ব সিমান খৰচ।\nডলী:- তেতিয়া হ’লে লাষ্ট চিন কৰোঁ। আৰু হিট নহ’লে মোৰ গাত দোষ নাই। আৰু ৫ লাখ দিবা মোক গাড়ীখন মোকলাম।\n“মাধুৰ্য্য লাষ্ট শ্বট ৰেডি কৰ।”\nডলী যায়। ৰাজশ্ৰীয়ে কয় এইবিলাকৰ লগতো কাম কৰে। কাণত ধৰিছোঁ ভুলতো মই প্ৰডিউছ নকৰো ডলী তালুকদাৰৰ চিনেমা পিছলৈ।\nআজি চিনেমাৰ শেষ শ্বুটিং।\nদুয়োটা পৰিয়াল আহিব। জিলাপীৰ ৰ’ল কৰিব কমলা দাসে। গাওঁবুঢ়াক অলপ বেছি বুঢ়া দেখা হ’ব। ফাগুনা পেটুলা হ’ব আৰু আংগুৰৰ কোলাত এটা আৰু পাঁচটা কাষে কাষে ল’ৰা ছোৱালী থাকিব। ল’ৰা ছোৱালীকেইটা ৰাজশ্ৰীৰ দুজনী ছোৱালী, পুৰ্নময়ীৰ ল’ৰা দুটা, ডলীৰ ছোৱালীজনী আৰু নীলাক্ষীৰ ল’ৰাটো হ’ব। সিহঁতে ফাগুনা আৰু আংগুৰৰ সন্তানৰ ৰ’ল কৰিব।\nঅৰ্জ্জুনক যেতিয়া সোনেশ্বৰৰ লগত পৰিচয় কৰি দিয়া হয় সোনেশ্বৰ খঙত কঁ‌পি উঠে। আৰু মাৰিবলৈ খেদি যায়।\nৰমেন/ সোনেশ্বৰ:- তোৰ কাৰণে মই ২৬ বছৰ বনবাস কটালোঁ। মোৰ ছোৱালী আৰু পত্নী নিঠৰুৱা হ’ল। হত্যাকাৰী।\nঅৰ্জুন:- মোক হত্যাকাৰী কোৱাৰ আগত নিজে কি? জুলীক কিয় হত্যা কৰিছিলা?\nৰমেন:- কোন জুলী? আৰু মই কাক হত্যা কৰিছিলোঁ? আপুনিহে মোক হত্যা কৰিছিল।\nঅৰ্জ্জুন :- মই কেতিয়া হত্যা কৰিলোঁ?\nৰমেন:- কিয় ৰকীৰ লগত?\nঅৰ্জ্জুন :- মই হত্যা কৰা নাই? মই ৰকীৰ কথামতে গৈছিলোঁ। কিন্তু তোমাক ৰকীয়ে ঠেলা মাৰি দিছিল। মই বচাবহে বিচাৰিছিলোঁ।\nঅৰ্জুন :- আৰু তোমাক পেলাই সি মোক এৰি থৈ গুছি আহে। পিছত গম পাও সি নিজৰ জিপখন জ্বলাই এক্সিডেণ্টত মৰা এক্টিং কৰে।\nৰমেন:- কোনে ক’লে?\nকৰীনা :- মই ! মই ৰকীৰ সকলো জানো। তাৰ পত্নী আছিলোঁ এসময়ত। কিন্তু সি পাপৰ শাস্তি পালে। সকলো হেৰুৱাই আজি সি তাৰেই কৰ্মচাৰী ৰবাৰ্টৰ মিলত সাধাৰণ বনুৱা হিচাপে কাম কৰে। আপোনাৰ পৰিয়ালক মই সুৰক্ষিত কৰি ৰাখিছোঁ। মোৰ স্বামীৰ প্ৰায়শ্চিত্ত হিচাপে।\nতেনেতে মেঘাই দেউতা চোৱা বুলি কয়। হেমন্ত কাকতি ঘূৰে কমলা দাস সহিত সকলোবোৰ থাকে।\nক্লোজ আপত কমলা দাস ওৰফে জিলাপী।\nতেওঁক বয়সীয়াল জিলাপী কৰিলেও মেকআপেৰে সৌন্দৰ্য্য ফুটাই তোলা হৈছে।\nইফালৰ পৰা জিলাপী আৰু সিফালৰ পৰা সোনেশ্বৰ আহে আৰু ডায়েলগ আৰম্ভ\nসোনেশ্বৰ :- জিলাপী !\nজিলাপী:- তুমি ক’ত আছিলা। সকলোৱে কয় মোক তুমি নাই। কিন্তু মই কাৰো কথা শুনা নাছিলোঁ।\nএনেতে গাওঁবুঢ়াই ক্ষমা বিচাৰে।\nঅৰ্জ্জুনেও ক্ষমা বিচাৰে আৰু চানিৰ কাৰণে মেঘাৰ হাত খোজে।\nডাঃ বৰা আৰু বৰানী আহে।\nজিলাপীয়ে ধন্যবাদ দিয়ে। ডাঃ বৰাই কয়, “আপোনাৰ নাম সদায় মনত ৰাখিছে। সকলো পাহৰিলেও আপোনাক পাহৰা নাই।”\nজিলাপীয়ে সোনেশ্বৰক মৰমেৰে চায় আৰু সেৱা এটি কৰে। সোনেশ্বৰে এফালে জিলাপী আৰু আনফালে মেঘাক সাৱতি ধৰে।\nজিলাপী:- মোক পাহৰা নাছিলা!\nসোনেশ্বৰ :- কৈছিলোঁনে সদায় ” মৰিলেহে তোমাক পাহৰিম।”\nসকলোৱে হাঁহি দিয়ে।\nচিনেমাৰ শেষত নামবোৰ দিয়া হয় আৰু ইয়াত চাক্সেচ পাৰ্টি দেখুওৱা হয়। গ্লেমাৰ গাৰ্ল তৃষ্ণা টি ভূঞাই ” টন টনা না না তন্দুৰী নাইট ” গানটোত নৃত্য কৰে। সকলো শিল্পীকে পাৰ্টিলৈ অহা দেখা যায়। আনকি অভিজিত কলিতা আৰু পল্লবী কলিতাই ৰঙা পাটৰ কাপোৰ আৰু সেন্দুৰেৰ ফোঁটেৰে সজ্জিত হৈ আহে। শেষত ডলী তালুকদাৰ আৰু ৰাজশ্ৰী শৰ্মাক টম টমৰ পৰা নামি অহা দেখা যায়।\n« এক অনাকাংক্ষিত পৰীক্ষাৰ ইটো-সিটো – খনিন্দ্র ভূষণ মহন্ত\nমিচিকিয়া হাঁহিটি – মিৰাজুল ৰছিদ »\nআৰ্কাইভ Select Month January 2022 December 2021 November 2021 October 2021 September 2021 August 2021 July 2021 June 2021 May 2021 April 2021 March 2021 February 2021 January 2021 December 2020 November 2020 October 2020 September 2020 August 2020 July 2020 June 2020 May 2020 April 2020 March 2020 February 2020 December 2019 November 2019 October 2019 September 2019 August 2019 July 2019 June 2019 May 2019 April 2019 March 2019 February 2019 January 2019 December 2018 November 2018 October 2018 September 2018 August 2018 July 2018 June 2018 May 2018 April 2018 March 2018 February 2018 January 2018 December 2017 November 2017 October 2017 September 2017 August 2017 July 2017


Class3Environment Chapter 18 আজৰি সময়ৰ ব্যৱহাৰ » Dev Library\nClass3Environment Chapter 18 আজৰি সময়ৰ ব্যৱহাৰ, SEBA Chapter 18 আজৰি সময়ৰ ব্যৱহাৰ Class3Environment Study Question Answer to each chapter is provided in the list of SEBA so that you can easily browse through different chapters and select needs one. Assam Board Class3পৰিৱেশ অধ্যয়ন Question Answer can be of great value to excel in the examination.\nআজৰি সময়ৰ ব্যৱহাৰ\n(ক) আজৰি সময়ত তোমালোকে পঢ়া এখন কিতাপৰ নাম লিখা।\nউত্তৰ : ‘বুঢ়ী আইৰ সাধু।\n(খ) তুমি ভালপোৱা দুটা খেলৰ নাম লিখা।\nউত্তৰ : ফুটবল আৰু কাবাডি ৷\n(গ) তুমি জনা অসমৰ এগৰাকী খেলুৱৈৰ নাম আৰু তেওঁ খেলা খেলৰ নাম লিখা।\nউত্তৰ : খেলুৱৈ কৃষ্ণ দাস। তেওঁ খেলা খেলখন হ’ল—ক্রিকেট।\n(ঘ) তুমি জনা এখন শিশু আলোচনীৰ নাম লিখা।\nউত্তৰ : শিশু আলোচনী—‘মৌচাক’।\n(ঙ) তুমি খেলা কিছুমান খেলৰ নাম লিখা।\nউত্তৰ : মই খেলা খেল হ’ল—মাৰ্বল, ফুটবল, ক্রিকেট, কেৰম, লুডু, কাবাড়ি আদি।\nপ্রশ্ন ২। শুদ্ধ উত্তৰটোত ‘✓’ চিন দিয়াঃ\n(ক) আজৰি সময়ত কৰা কামে মনত আনন্দ দিয়ে।\n(খ) আজৰি সময়ত কৰা ভ্রমণৰ যোগেদি বহুত কথা শিকিব পাৰি।\n(গ) পুথিভঁৰালৰ পৰা কিতাপ আনি ঘৰত পঢ়িব নোৱাৰি।\nপ্রশ্ন ৩। খালী ঠাই পূৰ কৰা :\n(ক) সময় ––––ধন।\nউত্তৰ : সময় অমূল্য ধন।\n(খ) সময়বোৰ অবাবত ––––কৰিব নালাগে।\nউত্তৰ : সময়বোৰ অবাবত নষ্ট কৰিব নালাগে।\n(গ) বাতৰি কাকত পঢ়ি বহুত ––––জানিব পাৰি।\nউত্তৰ : বাতৰি কাকত পঢ়ি বহুত কথা জানিব পাৰি।\n(ঘ) নিজৰ ভাগৰ কামখিনি কৰি উঠাৰ পাচত যি সময় পোৱা যায় সেয়াই হ’ল ––––৷\nউত্তৰ : নিজৰ ভাগৰ কামখিনি কৰি উঠাৰ পাচত যি সময় পোৱা যায় সেয়াই হ’ল আজৰি সময়।\nপ্রশ্ন ৪। বাতৰি কাকত, আলোচনী আদি পঢ়িলে কি কি লাভ হয় লিখা ৷\nউত্তৰ : বাতৰি কাকত পঢ়িলে অভিজ্ঞতা বাঢ়ে বাতৰি কাকত পঢ়িলে নিজৰ ঠাইৰ লগতে দেশ-বিদেশৰ বিভিন্ন ঘটনাৰ বিষয়ে জানিব পাৰি। ইয়াৰ উপৰি বাতৰি কাকত আৰু আলোচনীত থকা গল্প, প্রবন্ধ, সাধুকথা পঢ়িব পাৰি আৰু বুৰঞ্জী, ভূগোল আদিৰ বিষয়ে জানিব পাৰি।\nপ্রশ্ন ৫। যোৱা বছৰ স্কুলৰ বার্ষিক খেল-ধেমালিত তুমি কি কি প্রতিযোগিতাত অংশ গ্রহণ কৰিছিল লিখা।\nউত্তৰ : মই দৌৰ, লং জাম্প, মনোযোগী থেল প্রতিযোগিতাত অংশ গ্ৰহণ কৰিছিলোঁ।\nপ্রশ্ন ৬। দলত আলোচনা কৰি তলত দিয়া বিষয় কেইটাক লৈ দুটাকৈ বাক্য লিখা।\n(গ) বাতৰি কাকত।\nউত্তৰ : (ক) পুথিভঁৰাল : পুথিভঁৰালত বিভিন্ন ধৰণৰ কিতাপ আলোচনী আদি থাকে। বিদ্যালয়, মহাবিদ্যালয়ৰ উপৰিও ৰাজহুৱা পুথিভঁৰাল আছে।\n(খ) খেল-ধেমালি : খেল-ধেমালিয়ে মনত আনন্দ দিয়ে। খেল ধেমালি কৰিলে স্বাস্থ্য ভালে থাকে।\n(গ) বাতৰি কাকত : বাতৰি কাকত পঢ়িলে বহুতো নজনা কথা জানিব পাৰি। বাতৰি কাকত পঢ়িলে নিজৰ দেশৰ লগতে বিভিন্ন দেশৰ ঘটনাবোৰৰ বিষয়ে জানিব পাৰি।\nপ্রশ্ন ১। খালী ঠাই পূৰ কৰা :\n(ক) আজৰি সময়ত কৰা কামে মনত ––––দিয়ে।\nউত্তৰ : আজৰি সময়ত কৰা কামে মনত আনন্দ দিয়ে।\n(খ) কিতাপ আলোচনী আদি পঢ়িলে বহুতো ––––জানিব পাৰি।\nউত্তৰ : কিতাপ আলোচনী আদি পঢ়িলে বহুতো নতুন কথা জানিব পাৰি।\n(গ) সময় অমূল্য ––––৷\n(ঘ) খেলা-ধেমালি কৰিলে শৰীৰ ––––হয়।\nউত্তৰ : খেলা-ধেমালি কৰিলে শরীর সুস্থ-সবল হয়।\n(ঙ) খেল খেলোতে লগত মিলা-প্রীতি বাঢ়ে।\nউত্তৰ : খেল খেলোঁতে লগৰীয়া সকলৰ লগত মিলা-প্রীতি বাঢ়ে।\n(চ) ঘৰত নাথাকিলে ––––পৰা কিতাপ আলোচনী আনি পঢ়িব পাৰি।\nউত্তৰ : ঘৰত নাথাকিলে পুথিভঁৰালৰ পৰা কিতাপ আলোচনী আনি পঢ়িব পাৰি।\nপ্রশ্ন ২। আজৰি সময় কাক বোলে ?\nউত্তৰ : নিজৰ ভাগৰ কামখিনি কৰি উঠাৰ পাচত যি সময় পোৱা যায় তাকে আজৰি সময় বোলে।\nপ্রশ্ন ৩। ৰেডিঅ’ত শিশুসকলৰ কাৰণে প্ৰচাৰ কৰা দুটা অনুষ্ঠানৰ নাম লিখা।\nউত্তৰ : ‘অকণিৰ মেল’ আৰু ‘চেমনীয়াৰ চৰা’।\nপ্রশ্ন ৪। টেলিভিছনত শিশুসকলৰ কাৰণে উপযোগী এটা অনুষ্ঠানৰ নাম লিখা।\nউত্তৰ : টেলিভিছনৰ ‘কুইজ’ নামৰ অনুষ্ঠান শিশুসকলৰ কাৰণে উপযোগী এটা অনুষ্ঠান।\nপ্রশ্ন ৫। আজৰি সময়ত তোমালোকে কি কি কৰি ভাল পোৱা।\nউত্তৰ : আজৰি সময়ত আমি মা-দেউতাকক সহায় কৰি দিও। নিজব বয়বস্তুবোৰ পৰিপার্টি কৰি থওঁ। গছপুলি ৰোপণ কৰোঁ। ফুলনি বাগিছাৰ যত্ন লোৱা আদি কামবোৰ আজৰি সময়ত কৰি ভাল পাওঁ।\nপ্রশ্ন ৬। তুমি জনা দুখন অসমীয়া বাতৰি কাকতৰ নাম লিখা।\nউত্তৰ : ‘দৈনিক অসম’ আৰু ‘অসমীয়া খবৰ’।\nপ্রশ্ন ৭। বর্তমান সময়ত খেলা দুবিধ খেলৰ নাম লিখা।\nউত্তৰ : বৰ্তমান সময়ত খেলা দুবিধ খেল হল ―টেনিছ, ফুটবল।\nপ্রশ্ন ৮। খেলাধূলা কৰিলে আমাৰ কি ধৰণৰ উপকাৰ হয় লিখা।\nউত্তৰ : খেলাধূলা কৰিলে মনত আনন্দ পোৱা যায়। শৰীৰ সুস্থ সবল হয়। খেলধূলা কৰিলে লগৰীয়া সকলৰ লগত মিলা প্রীতি বাঢ়ে ৷\nপ্রশ্ন ৯। আজৰি সময়ত কেনেধৰণৰ কিতাপ পঢ়া উচিত ?\nউত্তৰ : আজৰি সময়ত সাধুকথা, দেশফুৰাৰ কাহিনী, (ভ্রমণ কাহিনী) আৰু শিশু আলোচনী পঢ়া উচিত।\nপ্রশ্ন ১০। কোনবোৰ কামে নতুন নতুন সৃষ্টিৰ গুণটো বঢ়াই তোলে ?\nউত্তৰ : কুমাৰ মাটি অথবা পুটিনেৰে পুতলা-মূৰ্ত্তি আৰু অন্যান্য সামগ্ৰী গঢ় দি নতুন সৃষ্টিৰ গুণটো বঢ়াই তোলে।


07.02.20 Morning Assame Murli Om Shanti BapDada Madhuban\n"মৰমৰ সন্তানসকল – তোমালোকে পিতাই যি শুনায় তাকেই শুনিবা, আসুৰি কথা নুশুনিবা, নক'বা, হিয়েৰ ন' ইভিল (বেয়া নুশুনিবা), চি ন' ইভিল (বেয়া নাচাবা)....”\nতোমালোক সন্তানসকলৰ কোনটো নিশ্চয় পিতাৰ দ্বাৰাহে হৈছে?\nপিতাই তোমালোকক নিশ্চয় কৰাইছে যে মই তোমালোকৰ পিতা হওঁ, শিক্ষকো হওঁ, সৎগুৰুও হওঁ, তোমালোকে এইটো স্মৃতিত থাকিবৰ কাৰণে পুৰুষাৰ্থ কৰা। কিন্তু মায়াই তোমালোকক এইটোৱেই পাহৰাই দিয়ে। অজ্ঞান কালততো মায়াৰ কথা নাই।\nকোনটো কথাৰ চাৰ্ট (খতিয়ন) ৰাখিবৰ কাৰণে বিশাল বুদ্ধিৰ প্ৰয়োজন?\nনিজক আত্মা বুলি বুজি পিতাক কিমান সময় স্মৰণ কৰিলোঁ – ইয়াৰ চাৰ্ট ৰখাৰ বাবে বহুত বিশাল বুদ্ধিৰ প্ৰয়োজন। দেহী-অভিমানী হৈ পিতাক স্মৰণ কৰা তেতিয়া বিকৰ্ম বিনাশ হ'ব।\nষ্টুডেণ্ট (বিদ্যাৰ্থী)সকলে এইটো বুজি পাইছে যে শিক্ষক আহিছে। এয়াতো সন্তানসকলে জানে তেওঁ পিতাও হয়, শিক্ষকো হয় আৰু চুপ্ৰীম (পৰম, সৰ্বোচ্চ) সৎগুৰুও হয়। সন্তানসকলৰ স্মৃতিত আছে কিন্তু পুৰুষাৰ্থৰ ক্ৰম অনুসৰি। কায়দাই (বিধিয়ে, নিয়মে) কয় - যেতিয়া এবাৰ জানি গ'ল যে শিক্ষক হয় অথবা এওঁ পিতা হয়, গুৰু হয় তেন্তে তেওঁক পাহৰিব নোৱাৰে।কিন্তু ইয়াত মায়াই পাহৰাই দিয়ে। অজ্ঞান কালত মায়াই কেতিয়াও নাপাহৰায়। সন্তানে কেতিয়াও পাহৰিব নোৱাৰে যে এওঁ আমাৰ পিতা হয়, এওঁৰ এইটো অক্যুপেশ্বন (পেছা, কৰ্তব্য)। সন্তানসকল অনন্দিত হৈ থাকে যে আমি পিতাৰ ধনৰ মালিক হওঁ। যদিও নিজেও পঢ়ে কিন্তুপিতাকৰ প্ৰপাৰ্টী (সম্পত্তি)তো পায় নহয় জানো। ইয়াত তোমালোক সন্তানসকলেও পঢ়া আৰু পিতাৰ সম্পত্তিও তোমালোকে পোৱা। তোমালোকে ৰাজযোগ শিকি আছা। পিতাৰ দ্বাৰা এইটো নিশ্চয় হৈ যায় - আমি পিতাৰ হওঁ, পিতাইহে সৎগতিৰ ৰাস্তা দেখুৱাই আছে সেইকাৰণে তেওঁ সৎগুৰুও হয়। এই কথাবোৰ পাহৰিব নালাগে। পিতাই যি শুনায়সেয়াই শুনিব লাগে। এয়া যি বান্দৰৰ পুতলা দেখুৱায় - হিয়েৰ ন’ ইভিল (বেয়া নুশুনিবা), চি ন’ ইভিল (বেয়া নাচাবা)….. এয়া হৈছে মনুষ্যৰ কথা। পিতাই কয় - আসুৰি কথা নক'বা, নুশুনিবা, নাচাবা। হিয়ৰ ন’ ইভিল….. এয়া আগতে বান্দৰৰ উদাহৰণ দি বনাইছিল। এতিয়াতো মনুষ্যৰ বনায়। তোমালোকৰ ওচৰত নলিনী ভগ্নীয়ে প্ৰদৰ্শন কৰোৱা চিত্ৰ আছে। গতিকে তোমালোকে পিতাৰ গ্লানিৰ কথা নুশুনিবা। পিতাই কয় - মোৰ কিমান গ্লানি কৰে। তোমালোকে জানা - কৃষ্ণৰ ভক্তৰ আগত ধূপ জ্বলালে তেতিয়া ৰামৰ ভক্তই নাক বন্ধ কৰি লয়। এজনে আনজনৰ সুবাসো ভাল নাপায়। পৰস্পৰ যেনিবা শত্ৰু হৈ যায়। এতিয়া তোমালোক হ’লা ৰাম বংশী। গোটেই সৃষ্টিখন হৈছে ৰাৱণ বংশী। ইয়াত ধূপৰতো কথা নাই। তোমালোকে জানা যে পিতাক সৰ্বব্যাপি বুলি কোৱাৰ বাবে কি গতি হৈছে! পাথৰ শিলগুটি সকলতে আছে বুলি কোৱাৰ বাবে পাথৰ বুদ্ধি হৈ গৈছে। গতিকে বেহদৰ পিতাই তোমালোকক যি উত্তৰাধিকাৰ দিয়ে, তেওঁৰ কিমান গ্লানি কৰে। জ্ঞানতো কাৰোৰেই নাই। সেয়া জ্ঞান ৰত্ন নহয়, পাথৰহে। এতিয়া তোমালোকে পিতাক স্মৰণ কৰিব লাগে। পিতাই কয় - মই যি হওঁ, যেনেকুৱা হওঁ, যথাৰ্থ ৰীতি মোক কোনেও নাজানে। সন্তানসকলৰ মাজতো ক্ৰমানুসৰি হয়। পিতাক যথাৰ্থ ৰীতিৰে স্মৰণ কৰিব লাগে। তেৱোঁ এটি সূক্ষ্ম বিন্দু হয়, তাতে সকলো পাৰ্ট (ভূমিকা) ভৰি আছে। পিতাক যথাৰ্থৰীতি জানি স্মৰণ কৰিব লাগে, নিজক আত্মা বুলি বুজিব লাগে। যদিও আমি সন্তান হওঁ কিন্তু এনেকুৱা নহয় যে পিতাৰ আত্মা ডাঙৰ, আমাৰ সৰু। নহয়, যদিও পিতা ন’লেজ্‌ফুল (জ্ঞানপূৰ্ণ) কিন্তু আত্মা কোনো ডাঙৰ হ'ব নোৱাৰে। তোমালোক আত্মাসকলতো জ্ঞান আছে কিন্তু ক্ৰমানুসৰি। স্কুলতো ক্ৰমানুসৰিউত্তীৰ্ণ নহয় জানো। শূণ্য নম্বৰ কোনেও নাপায়। কিবা নহয় কিবা নম্বৰ লৈ লয়। পিতাই কয় - মই তোমালোকক এয়া যি জ্ঞান শুনাও, এয়া প্ৰায়ঃ লোপ হৈ যায়। তথাপিও চিত্ৰ আছে, শাস্ত্ৰও ৰচি থোৱা আছে। পিতাই তোমালোক আত্মাসকলক কয় – হিয়েৰ ন’ ইভিল..... এই আসুৰি জগতখনত কি চাবলগীয়া আছে। এই ছিঃ-ছিঃ সৃষ্টিৰ পৰা দৃষ্টি আঁতৰাই দিব লাগে। এতিয়া আত্মাৰ স্মৃতি জাগিছে, এইখন হ’ল পুৰণি সৃষ্টি। ইয়াৰ লগত কি কানেক্‌শ্বন (সম্পৰ্ক) ৰাখিব লাগে। আত্মাৰ স্মৃতি জাগিছে যে এইখন সৃষ্টিক দেখিও চাব নালাগে। নিজৰ শান্তিধাম আৰু সুখধামক স্মৰণ কৰিব লাগে। আত্মাই জ্ঞানৰ তৃতীয় নেত্ৰ লাভ কৰিছে সেয়েহে এয়া সোঁৱৰণ কৰি থাকিব লাগে। ভক্তি মাৰ্গতো ৰাতিপুৱা উঠি মালা জপে। ৰাতিপুৱাৰ সময়খিনিক উত্তম বুলি ভাবে। ব্ৰাহ্মণসকলৰ মুহূৰ্ত। ব্ৰহ্মা ভোজনৰো মহিমা আছে। ব্ৰহ্ম ভোজন নহয়, ব্ৰহ্মা ভোজন। তোমালোককো ব্ৰহ্মাকুমাৰীৰ সলনি ব্ৰহ্মকুমাৰী বুলি কৈ দিয়ে, বুজি নাপায়। ব্ৰহ্মাৰ সন্তানতো ব্ৰহ্মাকুমাৰ-কুমাৰী হ'ব নহয় জানো। ব্ৰহ্মতো হৈছে তত্ত্ব, নিবাস কৰা স্থান, তাৰ কি মহিমা হ’ব। পিতাই সন্তানসকলক আপত্তি দৰ্শায় - সন্তানসকল, তোমালোকে এফালেতো পূজা কৰা, আনফালে আকৌ সকলোৰে গ্লানি কৰা। গ্লানি কৰি কৰি তমোপ্ৰধান হৈ গ’লা। তমোপ্ৰধানো হ'বই লাগিব, চক্ৰ ৰিপিট (পুনৰাবৃত্তি) হ'ব। যেতিয়া কোনো ডাঙৰ মানুহ আহে তেতিয়া তেওঁক চক্ৰৰ বিষয়ে নিশ্চয় বুজাব লাগে। এই চক্ৰ5হাজাৰ বছৰৰ হয়, ইয়াৰ ওপৰত বহুত মনোযোগ দিব লাগে। ৰাতিৰ পাছত দিন নিশ্চয় হ’ব। এনেকুৱা হ’ব নোৱাৰে যে ৰাতিৰ পাছত দিন নহ’ব। কলিযুগৰ পাছত সত্যযুগ নিশ্চয় আহিব। এই ৱল্ডৰ হিষ্ট্ৰী-জ’গ্ৰাফী (বিশ্বৰ ইতিহাস-ভূগোল) ৰিপিট হয়।\nসেয়েহে পিতাই বুজায় - মৰমৰ সন্তানসকল, নিজকে আত্মা বুলি বুজা, আত্মাইহে সকলো কৰে, ভূমিকা পালন কৰে। এইটো কোনেও নাজানে যে যদি আমি পাৰ্টধাৰী হওঁ তেন্তে নাটকৰ আদি-মধ্য-অন্তক নিশ্চয় জানিব লাগে। ৱল্ডৰ হিষ্ট্ৰী-জ’গ্ৰাফী পুনৰাবৃত্তি হয় তেন্তে নাটকেই নহ’ল জানো। ছেকেণ্ডৰ পাছত ছেকেণ্ড সেয়াই পুনৰাবৃত্তি হ’ব যি পাষ্ট (অতীত) হৈ গৈছে। এই কথাবোৰ আন কোনেও বুজিব নোৱাৰে। কম বুদ্ধিৰ লোকসকল সদায় অকৃতকাৰ্যই হয় তেনেক্ষেত্ৰত শিক্ষকে কি কৰিব পাৰে! শিক্ষকক জানো ক’ব যে কৃপা বা আশীৰ্বাদ কৰক। এয়াও পঢ়াই হয়।এই গীতা পাঠশালাত স্বয়ং ভগৱানে ৰাজযোগ শিকায়। কলিযুগ সলনি হৈ সত্যযুগ নিশ্চয় হ’ব লাগে। ড্ৰামা অনুসৰি পিতাও আহিব লাগে। পিতাই কয় - মই কল্পই কল্পই সত্যযুগত আহোঁ, অন্য কোনোবাই ক’ব পাৰিব জানো যে মই সৃষ্টিৰ আদি-মধ্য-অন্তৰ জ্ঞান শুনাবলৈ আহিছোঁ। নিজকে শিৱোহম্ (ময়েই শিৱ) বুলি কয়, তাৰ পৰা কি হ'ল! শিৱবাবাতো পঢ়াবলৈকে আহে, সহজ ৰাজযোগ শিকাবলৈ। কোনো সাধু-সন্ত আদিক শিৱ ভগৱান বুলি ক'ব নোৱাৰি। এনেকৈতো বহুতে কয় - মই কৃষ্ণ, আমি লক্ষ্মী-নাৰায়ণ। এতিয়া ক'ত সেই শ্ৰীকৃষ্ণ সত্যযুগৰ ৰাজকুমাৰ আৰু ক'ত এয়া কলিযুগৰ পতিত। এনেকৈ জানো ক'ব যে তেওঁৰ গাত ভগৱান আছে। তোমালোকে মন্দিৰত গৈ সুধিব পাৰা - এওঁতো সত্যযুগত ৰাজ্য কৰিছিল আকৌ ক'লৈ গ'ল? সত্যযুগৰ পাছত নিশ্চয় ত্ৰেতা, দ্বাপৰ, কলিযুগ আহিল। সত্যযুগত সূৰ্যবংশী ৰাজ্য আছিল, ত্ৰেতাত চন্দ্ৰবংশী..... এই গোটেই জ্ঞান তোমালোক সন্তানসকলৰ বুদ্ধিত আছে। ইমানবিলাক ব্ৰহ্মাকুমাৰ-কুমাৰী আছে, নিশ্চয় প্ৰজাপিতাও থাকিব। আকৌ ব্ৰহ্মাৰ দ্বাৰা মনুষ্য সৃষ্টিৰ ৰচনা কৰে। ব্ৰহ্মাক ক্ৰিয়েটৰ (স্ৰষ্টা) বুলি কোৱা নহয়। তেওঁ আকৌ হৈছে গড্ ফাদাৰ (ঈশ্বৰ পিতা)। কেনেকৈ ৰচনা কৰে, সেয়াতো পিতাই সন্মুখতে বহি বুজায়, এই শাস্ত্ৰবিলাকতো পাছত ৰচনা কৰা হৈছে। যেনেকৈ ক্ৰাইষ্ট (যীশুখ্ৰীষ্ট) আহি বুজালে, তেওঁৰ বাইবেল ৰচনা হ'ল। পাছত বহি গায়ন কৰে। সকলোৰে সৎগতি দাতা, সকলোৰে লিবাৰেটৰ (মুক্তিদাতা), পতিত-পাৱন বুলি এজন পিতাৰে গায়ন কৰা হৈছে, তেওঁক স্মৰণ কৰে যে গড্ ফাদাৰ দয়া কৰা। ফাদাৰ এজনেই হয়। এওঁ হ'ল গোটেই ৱৰ্ল্ডৰ ফাদাৰ (বিশ্বৰ পিতা)। মনুষ্যই নাজানে যে সকলো দুখৰ পৰা লিবাৰেট (মুক্ত) কৰোঁতাজন কোন? এতিয়া সৃষ্টিও পুৰণি, মনুষ্যও পুৰণি তমোপ্ৰধান। এইখন হৈছেই আইৰণ এজেড ৱৰ্ল্ড (লৌহযুগী সৃষ্টি)। গ’ল্ডেন এজ্ (স্বৰ্ণিম যুগ) আছিল, আকৌ নিশ্চয় হ'ব। এই বিনাশ হৈ যাব, ৱৰ্ল্ড ৱাৰ (বিশ্বযুদ্ধ) হ'ব, অনেক প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগো হয়। সময়তো এয়াই। মনুষ্য সৃষ্টি কিমান বৃদ্ধি হৈ গৈছে।\nতোমালোকেতো কৈ থাকা - ভগৱান আহিছে। তোমালোক সন্তানসকলে সকলোকে চেলেঞ্জ কৰা (প্ৰত্যাহ্বান জনোৱা) যে ব্ৰহ্মাৰ দ্বাৰা এক আদি সনাতন দেৱী-দেৱতা ধৰ্মৰ প্ৰতিষ্ঠা হৈ আছে। ড্ৰামা অনুসৰি সকলোৱে শুনি থাকে। দৈৱীগুণো ধাৰণ কৰে। তোমালোকে জানা আমাৰ কোনো গুণ নাছিল। এক নম্বৰৰ অৱগুণ হৈছে - কাম বিকাৰ, যিয়ে কিমান হায়ৰাণ কৰে। মায়াৰ মুষ্টিযুদ্ধ চলে। নিবিচাৰিলেও মায়াৰ ধুমুহাই বগৰাই দিয়ে। আইৰণ এজ্ নহয় জানো। মুখ ক’লা (অপবিত্ৰ) কৰি দিয়ে। শ্যাম বৰণীয়া মুখ বুলি কোৱা নহ’ব। কৃষ্ণৰ কাৰণে দেখুৱায় যে সৰ্পই দংশিলে তেতিয়া শ্যাম বৰণীয়া হৈ গ'ল। সন্মান ৰক্ষাৰ বাবে শ্যাম বৰণীয়া বুলি ক'লে। ক'লা মুখ দেখুৱালে সন্মান হানি হ'ব। সেইবাবে দূৰৈৰ দেশ, নিৰাকাৰ দেশৰ পৰা ট্ৰেভেলাৰ (পথিক) আহে। আইৰণ এজেড্ সৃষ্টি, ক’লা শৰীৰত আহি তেওঁকো বগা কৰি তোলে। এতিয়া পিতাই কয় - তোমালোক আকৌ সতোপ্ৰধান হ'ব লাগিব। মোক স্মৰণ কৰা তেতিয়া বিকৰ্ম বিনাশ হ’ব আৰু তোমালোক বিষ্ণুপুৰীৰ মালিক হৈ যাবাগৈ। এই জ্ঞানৰ কথাবোৰ বুজিব লাগে। বাবা ৰূপো (জ্ঞানীও) হয় আৰু বসন্তও (যোগীও) হয়। তেজোময় (শক্তিশালী) বিন্দু ৰূপ হয়। তেওঁৰ জ্ঞানো আছে। নাম ৰূপৰ পৰা উপৰামতোনহয়। তেওঁৰ ৰূপ কি, এয়া জগতে নাজানে। পিতাই তোমালোকক বুজায়, মোকো আত্মা বুলি কয়, কেৱল চুপ্ৰিম (পৰম) আত্মা। পৰম আত্মা গতিকে মিলি পৰমাত্মা হৈ যায়। পিতাও হয়, শিক্ষকো হয়। ন’লেজ্‌ফুল বুলি কয়। তেওঁলোকে ভাবে ন’লেজ্‌ফুল অৰ্থাৎ সকলোৰে অন্তৰক জানোঁতা। যদি পৰমাত্মা সৰ্বব্যাপি হয় তেনেহ’লেতো সকলোৱে ন’লেজ্‌ফুল হৈ গ'ল। তেন্তে সেই এজনকহে কিয় ন’লেজ্‌ফুল বুলি কয়? মনুষ্যৰ বুদ্ধি কিমান তুচ্ছ (হীন)। জ্ঞানৰ কথাবোৰ একেবাৰে নুবুজে। পিতাই বহি জ্ঞান আৰু ভক্তিৰ পাৰ্থক্য বুজায় - প্ৰথমতে হ'ল জ্ঞান দিন সত্যযুগ-ত্ৰেতা, আকৌ দ্বাপৰ-কলিযুগ ৰাতি। জ্ঞানেৰে সৎগতি হয়। এই ৰাজযোগৰ জ্ঞান হঠযোগীয়ে বুজাব নোৱাৰে। গৃহস্থীয়েও বুজাব নোৱাৰে কিয়নো অপবিত্র হয়। এতিয়া ৰাজযোগ কোনে শিকাব? যিয়ে কয় – মামেকম্ (মনে মনে কেৱল মোক) স্মৰণ কৰা তেতিয়া বিকৰ্ম বিনাশ হ'ব। নিবৃত্তি মাৰ্গৰ ধৰ্মই বেলেগ, তেওঁলোকে প্ৰবৃত্তি মাৰ্গৰ জ্ঞান কেনেকৈ শুনাব। ইয়াত সকলোৱে কয় – গড্ ফাদাৰ ইজ্ ট্ৰুথ (ঈশ্বৰ পিতা হৈছে সত্য)। পিতাহে সত্য শুনাওঁতা হয়। আত্মাৰ বাবাৰ স্মৃতি আহিছে সেয়েহে আমি পিতাক স্মৰণ কৰোঁ যে আহি নৰৰ পৰা নাৰায়ণ হোৱাৰ সত্য কথা শুনোৱা। এয়া তোমালোকক সত্য নাৰয়ণৰ কথা নুশুনাও জানো। আগতে তোমালোকে মিছা কথা শুনিছিলা। এতিয়া তোমালোকে সত্য কথা শুনা। মিছা কথা শুনি-শুনি কোনো নাৰায়ণতো হ'ব নোৱাৰে তেন্তে সেয়া সত্য নাৰায়ণৰ কথা কেনেকৈ হ'ব পাৰে? মনুষ্যই কাকো নৰৰ পৰা নাৰায়ণ কৰিব নোৱাৰে। পিতাহে আহি স্বৰ্গৰ মালিক কৰি তোলে। পিতা আহেও ভাৰতলৈকে। কিন্তু কেতিয়া আহে, এইটো বুজি নাপায়। শিৱ-শংকৰক মিহলি কৰি কাহিনী ৰচনা কৰি দিলে। শিৱ পুৰাণো আছে। গীতাখন কৃষ্ণৰ (বাণী) বুলি কয়, তেনেহ’লেতো শিৱ পুৰাণ ডাঙৰ হৈ গ'ল। বাস্তৱত জ্ঞানতো গীতাতহে আছে। ভগৱানুবাচ (ভগৱানে কয়) - মনমনাভৱ। এই শব্দটি গীতাৰ বাহিৰে অন্য কোনো শাস্ত্ৰত থাকিবই নোৱাৰে। গায়নো কৰা হয় যে সৰ্ব শাস্ত্ৰৰ শিৰোমণি গীতা। শ্ৰেষ্ঠ মত হৈছেই ভগৱানৰ। পোন প্ৰথমে এইটো শুনাব লাগে যে আমি কওঁ কিছু বছৰৰ ভিতৰত নতুন শ্ৰেষ্ঠাচাৰী সৃষ্টি স্থাপন হৈ যাব। এতিয়া হৈছে ভ্ৰষ্টাচাৰী সৃষ্টি। শ্ৰেষ্ঠাচাৰী সৃষ্টিত কিমান কম মনুষ্য হ’ব। এতিয়াতো কিমান অনেক মনুষ্য আছে। তাৰ বাবে বিনাশ সন্মুখত থিয় হৈ আছে। পিতাই ৰাজযোগ শিকাই আছে। উত্তৰাধিকাৰ পিতাৰ পৰা পোৱা যায়। বিচাৰেও পিতাৰ পৰাই। কাৰোবাৰ ধন বেছি হ’লে, সন্তান হ’লে তেতিয়া ক’ব যে ভগৱানে দিলে। গতিকে ভগৱান এজন নহ'ল জানো তেনেহ’লে সকলোতে ভগৱান কেনেকৈ থাকিব পাৰে? এতিয়া আত্মাসকলক পিতাই কয় - মোক স্মৰণ কৰা। আত্মাই কয় - আমাক পৰমাত্মাই জ্ঞান দিছে যি জ্ঞান আমি আকৌ ভাইসকলক দিওঁ। নিজকে আত্মা বুলি বুজি পিতাক কিমান সময় স্মৰণ কৰিলা, ইয়াৰ চাৰ্ট (খতিয়ন) ৰাখিবলৈ বিশাল বুদ্ধিৰ প্ৰয়োজন। দেহী-অভিমানী হৈ পিতাক স্মৰণ কৰিব লাগে তেতিয়া বিকৰ্ম বিনাশ হ’ব। জ্ঞানতো অতি সহজ, বাকী আত্মা বুলি বুজি পিতাক স্মৰণ কৰি নিজৰ উন্নতি কৰিব লাগে। এই চাৰ্ট কোনোবা বিৰলাইহে (তেনেই কম সংখ্যকে) ৰাখে। দেহী-অভিমানী হৈ পিতাৰ স্মৃতিত থাকিলে কেতিয়াও কাকো দুখ নিদিব। পিতা আহেই সুখ দিবলৈ গতিকে সন্তানসকলেও সকলোকে সুখ দিয়া উচিত। কেতিয়াও কাকো দুখ দিব নালাগে। পিতাৰ স্মৃতিৰে সকলো ভূত পলাই যাব, বহুত গুপ্ত পৰিশ্ৰম কৰিবলগীয়া হয়। ভাল বাৰু!\n(1) এই আসুৰী ছিঃ-ছিঃ সৃষ্টিৰ পৰা নিজৰ দৃষ্টি আঁতৰাই ৰাখিব লাগে। এইখন পুৰণি সৃষ্টি, ইয়াৰ লগত কোনো সম্পৰ্ক ৰাখিব নালাগে, ইয়াক দেখিও চাব লাগে।\n(2) এই বেহদৰ (অসীমৰ) নাটকত আমি পাৰ্টধাৰী (ভাৱৰীয়া) হওঁ, এইখন চেকেণ্ডৰ পাছত চেকেণ্ড ৰিপিট (পুনৰাবৃত্তি) হৈ থাকে, যি অতীত হৈ গ'ল সেয়া আকৌ ৰিপিট হ'ব... এইটো স্মৃতিত ৰাখি প্ৰতিটো কথাত পাছ (উত্তীৰ্ণ) হ'ব লাগে। বিশালবুদ্ধিৰ হ'ব লাগে।\nশ্ৰেষ্ঠ বৃত্তিৰ দ্বাৰা বৃত্তিৰ পৰিৱৰ্তন কৰোঁতা সৰ্বদা সিদ্ধি স্বৰূপ হোৱা\nসিদ্ধি স্বৰূপ হ'বৰ বাবে বৃত্তিৰ দ্বাৰা বৃত্তিৰ, সংকল্পৰ দ্বাৰা সংকল্পৰ পৰিৱৰ্তন কৰাৰ কাৰ্য কৰা, ইয়াৰ ৰিচাৰ্চ (গৱেষণা) কৰা। যেতিয়া এইটো সেৱাত বিজী (ব্যস্ত) হৈ যাবা তেতিয়া এই সূক্ষ্ম সেৱাই স্বতঃ অনেক দুৰ্বলতা অতিক্ৰম কৰাই দিব। এতিয়া ইয়াৰ পৰিকল্পনা কৰা তেতিয়া জিজ্ঞাসুৰ সংখ্যাও বেছি বাঢ়িব,উপাৰ্জনো বহুত বাঢ়িব, ঘৰো পাই যাবা - সকলো সিদ্ধি সহজেই হৈ যাব। এইটো বিধিয়ে সিদ্ধি (সফলতা) স্বৰূপ কৰি তুলিব।\nসময়ক সফল কৰি গৈ থাকা তেতিয়া সময়ৰ প্ৰতাৰণাৰ পৰা বাচি যাবা।


২৪ ঘণ্টাৰ বাবে মুখ্যমন্ত্ৰীয়েহৈ ১৯ বছৰীয়া সৃষ্টিয়ে কি কি কাম কৰিলে ? - Dainandin Barta- দৈনন্দিন বাৰ্তা\n২৪ ঘণ্টাৰ বাবে মুখ্যমন্ত্ৰীয়েহৈ ১৯ বছৰীয়া সৃষ্টিয়ে কি কি কাম কৰিলে ?\nআয়ুৰ্মেদ হেলথ কেয়াৰৰ উদ্যোগত খানামুখত স্বাস্থ্য পৰীক্ষা শিবিৰ\nমৰাণ প্ৰেছ ক্লাৱৰ এই মাহৰ অতিথি বিশিষ্ট শ্ৰমিক নেতা চিন্তাৰাম চাহুক অভিন্দন\nৰঙিয়াৰ ৩১নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ সংযোগী পিতাম্বৰ হাটবজালী পথৰ দুৰৱস্থা\nবেঙেনাবাৰী অঞ্চলৰ শিঙিবিল গাওঁত বিনামূলীয়া চকু চিকিৎসা শিবিৰ আৰু চশমা বিতৰণ\n“শ্ৰদ্ধা আৰু ভক্তিভাৱেৰে ৰাইজক সেৱা কৰিলে ৰাইজৰ আস্থাভাজন হ’ব পাৰি ”: বিধায়ক বিমল বড়া\nতামুলপুৰত ভাৰতীয় সেনাৰ বিনামূলীয়া পশু চিকিৎসা শিৱিৰ\nবিধান সভা নিৰ্বাচন সন্দৰ্ভত শীৰ্ষ বিষয়াৰে নাজিৰা মহকুমা প্ৰশাসনৰ আলোচনা\nBy দৈনন্দিন বাৰ্তা\t Last updated Jan 25, 2021\nঅনিল কাপুৰৰ নায়ক(২০০১) ছবি খনৰ কথা হয়তো আপোনাৰ মনত আছে ! ছবিখনত মাত্ৰ ২৪ ঘণ্টাৰ বাবে মুখ্যমন্ত্ৰীৰ আসনত বহিছিল অনিল কাপুৰ। কিন্তু এইবাৰ চিনেমাত নহয়, সঁচাকৈয়ে সংঘটিত হ’ল তেনে এক ঘটনা। ২৪ জানুৱাৰীত এদিনৰ বাবে উত্তৰাখণ্ডৰ মুখ্যমন্ত্ৰীৰ আসনত বহিল হৰিদ্বাৰৰ বাসিন্দা সৃষ্টি গোস্বামী। আৰু মুখ্যমন্ত্ৰীৰ আসনত বহি সৃষ্টিয়ে কৰি দেখুৱালে বহুকেইটা কাম। আনকি ভবিষ্যতে ৰাজনীতিলৈ অহাৰ হেঁপাহ আছে বুলিও জনাই সৃষ্টি গোস্বামীয়ে।\n২৪ ঘণ্টাৰ বাবে মুখ্যমন্ত্ৰী হৈ বৈঠক অনুষ্ঠিত কৰি শিশু অপৰাধ নিঃশেষ কৰাৰ বাবে আৰক্ষী বাহিনীক আহ্বান জনালে সৃষ্টিয়ে। মহিলাসকলে যাতে সুৰক্ষিত ভাবে থাকিব পাৰে তাৰ ব্যৱস্থা ল’বলৈ জনালে আহ্বান সৃষ্টিৰ। আহ্বান জনালে ঘৰুৱা হিংসা ৰোধ কৰিবলৈ। লগতে কিদৰে নিবনুৱা সমস্যা সমাধানৰ দিশত আগবাঢ়িব পাৰে, সেই সম্পৰ্কতো কৰিলে বিশদ আলোচনা ।\nমুখ্যমন্ত্ৰীৰ আসনত বহা সৃষ্টি গোস্বামী পি এছ এম পিজি কলেজৰ বিএছচি কৃষিৰ ছাত্ৰী। বিধানসভাত ভিভিন্ন বিভাগৰ সমীক্ষা বৈঠকত ভাগ লৈ এদিনৰ মুখ্যমন্ত্ৰী সৃষ্টি গোস্বামীয়ে কয় যে, ‘কন্য়া সন্তানে শিক্ষানুষ্ঠাবলৈ অহা যোৱা কৰোতে বিভিন্ন সমস্যাৰ সন্মুখীন হৈ আহিছে।নিৰাপত্তাহীনতাত ভুগিছে। গতিকে এই ক্ষেত্ৰত উচিত পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিব লাগে।’\nবঙাইগাঁৱত আছুই দাহ কৰিলে নাগৰিকত্ব সংশোধনী আইনৰ প্ৰতিলিপি\nলংকাত কালচাৰ্চ আৰ্ট একাডেমিৰ সৌজন্যত চিত্ৰাংকন আৰু ৰংগুলী অংকন প্ৰতিযোগিতা\nকোনটো সমষ্টিত কোন পৰ্যায়ত হ’ব অসম বিধানসভা নিৰ্বাচনৰ ভোটগ্ৰহণ\nমৰাণ প্ৰেছ ক্লাৱৰ এই মাহৰ অতিথি বিশিষ্ট শ্ৰমিক নেতা চিন্তাৰাম চাহুক…\nবেঙেনাবাৰী অঞ্চলৰ শিঙিবিল গাওঁত বিনামূলীয়া চকু চিকিৎসা শিবিৰ আৰু চশমা…\n“শ্ৰদ্ধা আৰু ভক্তিভাৱেৰে ৰাইজক সেৱা কৰিলে ৰাইজৰ আস্থাভাজন হ’ব পাৰি ”:…


নাৰ্চিংত কেৰিয়াৰ - Career Opportunities in Nursing\nByKangkan J Borah Posted on June 08, 2021\nনাৰ্চিংত কেৰিয়াৰ হৈছে এক মহৎ আৰু সৎ কৰ্মক্ষেত্ৰ যি মানৱ সেৱাৰ দৰে পবিত্ৰ বৃত্তিৰ লগত জড়িত। ই কেৱল ভাল টকায়ে নহয়, ৰোগীক সেৱা কৰাৰ সন্তুষ্টিও প্ৰদান কৰে।\nনাৰ্চিং সম্পৰ্কে কি ক'ব পাৰি! এইটো ইমান মহৎ আৰু সৎ জীৱিকা। যদিও নাৰ্চিং এটা পুৰণি বৃত্তি, কিংবদন্তি ইংৰাজ নাৰ্ছ ফ্লৰেন্স নাইটিংগেলৰ দ্বাৰা কৰা কামৰ পিছত নাৰ্চিংএ জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰিছিল। দয়াৰ এইজনী দূতক আধুনিক নাৰ্চিংৰ প্ৰতিষ্ঠাপক হিচাপেও সমগ্ৰ বিশ্বতে জনা যায়।\nনাৰ্চিংত সকলো ধৰণৰ শাৰীৰিক আৰু মানসিক ৰোগত আক্ৰান্ত ৰোগীৰ যত্ন লোৱা অন্তৰ্ভুক্ত হৈ থাকে। নাৰ্চসকলে নিৰন্তৰএই ৰোগীসকলৰ অৱস্থা নিৰীক্ষণ কৰিব লাগে আৰু নিয়মীয়া ব্যৱধানত নিৰ্ধাৰিত ঔষধ প্ৰদান কৰিব লাগে। তেওঁলোকে চিকিৎসা বিশেষজ্ঞসকলক সহায় কৰে আৰু অপাৰেচন থিয়েটাৰ আৰু নিদানিক পৰীক্ষাগাৰত চিকিৎসা সঁজুলি স্থাপনত সহায় কৰে। তদুপৰি, নাৰ্চে এনে লোকসকলক সহায় আগবঢ়ায় যিসকলে কোনো বা আন কাৰণত স্বাভাৱিক জীৱন যাপন কৰিবলৈ অক্ষম বা ৰোগৰ পৰা আৰোগ্য হৈ আছে। এই সাধাৰণ কাৰ্যকলাপৰ বাহিৰে, নাৰ্চে এক নিৰ্দিষ্ট ক্ষেত্ৰত বিশেষজ্ঞতা প্ৰাপ্ত কৰিব পাৰে যেনে ধাত্ৰী, হৃদযন্ত্ৰৰ যত্ন, নিবিড় যত্ন, অৰ্থোপেডিক, শিশু ৰোগ ইত্যাদি। নাৰ্চসকলে ঔষধৰ ক্ষেত্ৰত শেহতীয়া প্ৰযুক্তিগত বিকাশৰ সৈতেও সম্পৰ্ক ৰাখিব লাগে।\nনাৰ্চিংয়ে কেৱল ৰোগীৰ যত্ন লোৱাই নহয়, যোগ্য নাৰ্ছসকলৰ বাবে অন্যান্য সুযোগবোৰৰ ভিতৰত আছে শিক্ষকতা, প্ৰশাসন, আৰু গৱেষণাৰ চাকৰি। এই বৃত্তিটোৰ এটা আকৰ্ষণীয় দিশ হ'ল যে নাৰ্চসকলৰ অধিকাংশই মহিলা। অৱশ্যে, পলমকৈ, পুৰুষসকলেও বৃত্তিটোৰ প্ৰতি আগ্ৰহ দেখুৱাইছে।\nলগতে পঢ়ক: এম.বি.বি.এছ.ৰ পিছৰ কেৰিয়াৰ - What career option to choose after MBBS?\nনাৰ্চসকল নিবনুৱা হৈ নাথাকে। তেওঁলোকে সহজে ব্যক্তিগত আৰু চৰকাৰৰ দ্বাৰা পৰিচালিত চিকিৎসালয়, নাৰ্চিং হোম, অনাথ আশ্ৰম, বৃদ্ধাশ্ৰম, উদ্যোগ, চেনাটোৰিয়াম আৰু সশস্ত্ৰ বাহিনীত চাকৰি লাভ কৰে। তেওঁলোকে ইণ্ডিয়ান ৰেডক্ৰছ চ'চাইটি, ইণ্ডিয়ান নাৰ্চিং কাউন্সিল, ৰাজ্যিক নাৰ্চিং কাউন্সিল আৰু অন্যান্য বিভিন্ন নাৰ্চিং প্ৰতিষ্ঠানতো নিযুক্তি বিচাৰিব পাৰে। আনকি এএনএম পাঠ্যক্ৰম সম্পূৰ্ণ কৰা নাৰ্চসকলেও প্ৰাথমিক স্বাস্থ্য সেৱা কেন্দ্ৰবোৰত প্ৰাথমিক স্বাস্থ্য কৰ্মী আৰু ধাই হিচাপে কাম কৰিবলৈ পায়, যিবোৰ সমগ্ৰ দেশত বিয়পি আছে।\nনাৰ্চে চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় আৰু নাৰ্চিং বিদ্যালয়সমূহত প্ৰশাসনিক আৰু শিক্ষকতাৰ পদগ্ৰহণ কৰিব পাৰে। উদ্যোগী ব্যক্তিসকলে তেওঁলোকৰ নিজা নাৰ্চিং ব্যুৰো আৰম্ভ কৰিব পাৰে বা আনকি তেওঁলোকৰ নিজৰ চৰ্তাৱলী আৰু নিয়মাৱলী অনুসৰি কাম কৰিব পাৰে।\nঘৰুৱা খণ্ডত এই অগণন সুযোগসমূহৰ উপৰিও, আন্তৰ্জাতিক নাৰ্চিং প্ৰমাণপত্ৰ অৰ্জন কৰা আৰু নিৰ্ধাৰিত প্ৰব্ৰজনৰ চৰ্ত পূৰণ কৰা নাৰ্চসকলে সাধাৰণতে বিদেশৰ সেউজীয়া ঘাঁহনিলৈ যায়।\nবিভিন্ন ভূমিকা, বিভিন্ন নাম\nনাৰ্চৰ প্ৰাথমিক ভূমিকা হৈছে চিকিৎসাৰ প্ৰয়োজন হোৱা লোকসকলক যত্ন আৰু চিকিৎসা সহায় প্ৰদান কৰা। অৱশ্যে, কাৰ্যক্ষমতা অনুসৰি, এই ভূমিকাবোৰ নিম্নলিখিত ধৰণে শ্ৰেণীবদ্ধ কৰিব পাৰি:\nসাধাৰণ নাৰ্চ (General Nurses)\nচিকিৎসালয়, নাৰ্চিং হোম আৰু চিকিৎসা প্ৰতিষ্ঠানত কাম কৰা নাৰ্চসকল। তেওঁলোকৰ প্ৰাথমিক কাম হৈছে ৰোগীৰ যত্ন লোৱা, চিকিৎসকসকলক সহায় কৰা আৰু প্ৰশাসনিক দায়িত্ব পালন কৰা।\nযিসকল নাৰ্চৰ বিশেষত্ব হৈছে প্ৰসৱৰ সময়ত প্ৰত্যাশিত মাতৃৰ যত্ন লোৱা আৰু সহায় প্ৰদান কৰা।\nস্বাস্থ্য কৰ্মী (Health Workers)\nগ্ৰাম্য অঞ্চলত বাস কৰা লোকসকলক চিকিৎসা সাহায্য প্ৰদান কৰা নাৰ্চসকল।\nঅধিক শ্ৰেণীবিভাজন তেওঁলোকৰ বিশেষজ্ঞতাৰ ক্ষেত্ৰযেনে অৰ্থোপেডিক নাৰ্চিং, অংক'লজী নাৰ্চিং, কাৰ্ডিঅ'থোৰাচিক নাৰ্চিং, চাইকিয়াট্ৰি নাৰ্চিং, ক্ৰিটিকেল কেয়াৰ নাৰ্চিং আদিৰ ওপৰত আধাৰিত কৰি হয়।\nউচ্চাকাংক্ষী নাৰ্চসকলে বিভিন্ন স্তৰত এই বৃত্তিত প্ৰৱেশ কৰিব পাৰে। আপুনি অক্সিলিয়াৰী নাৰ্ছ মিডৱাইফ/ হেল্থ ৱৰ্কাৰ (এএনএম) পাঠ্যক্ৰমত নামভৰ্তি কৰিব পাৰে। এই ডিপ্লোমা পাঠ্যক্ৰমৰ ম্যাদ হৈছে ডেৰ বছৰ আৰু দশম শ্ৰেণী সম্পূৰ্ণ কৰাৰ পিছত ইয়াত যোগদান কৰিব পাৰি। তাৰ পিছত আছে জেনেৰেল নাৰ্চিং এণ্ড মিডৱাইফাৰী (জিএনএম) কাৰ্যসূচী। জি.এন.এম. হৈছে চাৰে তিনি বছৰীয়া ডিপ্লোমা পাঠ্যক্ৰম। এই কাৰ্যসূচীৰ বাবে যোগ্যতাৰ চৰ্ত হৈছে জীৱবিজ্ঞান (Biology), ৰসায়ন বিজ্ঞান (Chemistry) আৰু পদাৰ্থ বিজ্ঞান (Physics)ৰ সৈতে দ্বাদশ শ্ৰেণী, যাৰ মুঠ 40% নম্বৰ আছে।\nএ.এন.এম. আৰু জি.এন.এম.-ৰ উপৰিও, আপুনি আপোনাৰ স্কুলীয়া শিক্ষাৰ বাবে সমগ্ৰ দেশৰ বিভিন্ন মহাবিদ্যালয় আৰু নাৰ্চিং বিদ্যালয়ত বি.এছ.চি. নাৰ্চিং (Basic)ৰ বাবে আবেদন কৰিব পাৰে। এই কাৰ্যসূচীৰ বাবে যোগ্যতাৰ চৰ্ত হৈছে জীৱবিজ্ঞান, ৰসায়ন বিজ্ঞান, ইংৰাজী আৰু পদাৰ্থ বিজ্ঞানত 45% মুঠ আৰু নিম্নতম 17 বছৰ বয়সৰ সৈতে 10+2. B.Sc নাৰ্চিং (Post Basic) কাৰ্যসূচীৰ বাবে, প্ৰাৰ্থীসকলে হয় দুবছৰীয়া নিয়মীয়া বা তিনি বছৰৰ দূৰত্ব-শিক্ষণ বিকল্প এটা বাছনি কৰিব পাৰে। নিয়মীয়া কাৰ্যসূচীৰ বাবে মৌলিক অৰ্হতা হৈছে 10+2 আৰু জিএনএম আনহাতে দূৰত্ব শিক্ষণ কাৰ্যসূচীৰ বাবে ই হৈছে 10+2 + জিএনএম আৰু লগতে দুবছৰৰ কামৰ অভিজ্ঞতা। মৌলিক-পৰৱৰ্তী পাঠ্যক্ৰমটো এক উন্নত অৰ্হতা বুলি গণ্য কৰা হয়।\nভাৰতীয় সশস্ত্ৰ বাহিনীয়ে ১৭ ৰ পৰা ২৪ বছৰ বয়সৰ অবিবাহিত মহিলাসকলক বিএছচি নাৰ্চিং কাৰ্যসূচীত ভৰ্তি কৰে। ইয়াত পুনৰ, প্ৰাথমিক অৰ্হতা হৈছে জীৱবিজ্ঞান, ৰসায়ন বিজ্ঞান, ইংৰাজী আৰু পদাৰ্থ বিজ্ঞানত 45% মুঠৰ সৈতে 10+2। লগতে, প্ৰাৰ্থীসকল চিকিৎসাগতভাৱে সুস্থ হ'ব লাগিব আৰু লিখিত পৰীক্ষা এটা পৰিষ্কাৰ কৰিব লাগিব। নিৰ্বাচিত প্ৰাৰ্থীসকলে সশস্ত্ৰ বাহিনীৰ সেৱা কৰিবলৈ পাঁচ বছৰীয়া বণ্ড স্বাক্ষৰ কৰিব লাগিব।\nযিকোনো চিকিৎসা প্ৰতিষ্ঠানত নাৰ্ছ হিচাপে চাকৰি প্ৰাপ্ত কৰাৰ বাবে জিএনএম বা বিএছচি ভাল। প্ৰতিখন ৰাজ্যৰ নিজা সংগঠন আছে যিয়ে প্ৰমাণিত নাৰ্ছসকলক পঞ্জীয়ন কৰে। এবাৰ প্ৰাৰ্থীসকলে অৰ্হতা প্ৰাপ্ত কৰাৰ পিছত তেওঁলোকে নিজ নিজ ৰাজ্যৰ নাৰ্ছ পৰিষদত পঞ্জীয়ন কৰিব পাৰে। এইটোৱে তেওঁলোকক চাকৰি এটা প্ৰাপ্ত কৰিবলৈ যোগ্য কৰি তোলে।\nআগতীয়াকৈ আৰম্ভ কৰক\nযদি আপুনি নাৰ্চিংক আপোনাৰ বৃত্তি হিচাপে ল'বলৈ আগ্ৰহী, তেনেহ'লে আপুনি এএনএম কাৰ্যসূচীৰ বাবে আবেদন কৰি দশম শ্ৰেণী উত্তীৰ্ণ হোৱাৰ ঠিক পিছতে আৰম্ভ কৰিব পাৰে। অন্যথা, আপুনি জিএনএম বা বিএছচি কাৰ্যসূচীত আপোনাৰ স্কুলীয়া শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰাৰ পিছত প্ৰৱেশ কৰিব পাৰে।\nএইটো মোৰ বাবে সঠিক কেৰিয়াৰ নেকি?\nযিসকলে মানৱ সেৱা কৰিব বিচাৰে তেওঁলোকৰ বাবে নাৰ্চিং এক আদৰ্শ কাম। যদি আপুনি সহানুভূতিশীল, আৰু আপোনাৰ ৰোগী আৰু দুৰ্বল লোকক সেৱা কৰিবলৈ অপৰিসীম ইচ্ছাশক্তি আৰু আত্মা আছে আৰু চাপ পূৰ্ণ পৰিস্থিতিত দীঘলীয়া সময় কাম কৰিবলৈ ইচ্ছুক তেনেহ'লে এয়া আপোনাৰ বাবে সঠিক বৃত্তি। এই বৃত্তিৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় অন্যান্য বিশেষত্ববোৰৰ ভিতৰত আছে বিভিন্ন পৰিস্থিতি নিয়ন্ত্ৰণ কৰাৰ সামৰ্থ্য আৰু নতুন প্ৰযুক্তিৰ সৈতে খাপ খোৱাৰ ইচ্ছা।\nইয়াৰ বাবে মোৰ কি খৰচ হ'ব?\nনাৰ্চিং বিদ্যালয়সমূহত অধ্যয়নৰ ব্যয় প্ৰতিষ্ঠান ভেদে পৃথক হয়। চৰকাৰী মালিকানাধীন আৰু সাহায্যপ্ৰাপ্ত নাৰ্চিং মহাবিদ্যালয়বোৰে ব্যক্তিগত মালিকানাধীন মহাবিদ্যালয়ৰ তুলনাত ৰাজসাহায্যপ্ৰাপ্ত হাৰত শিক্ষা প্ৰদান কৰে। বি.এছ.চি. পাঠ্যক্ৰমৰ বাবে ব্যক্তিগত নাৰ্চিং বিদ্যালয়ৰ মাচুল বছৰি 50,000 টকাৰ পৰা 1,80,000 টকাৰ ভিতৰত পৃথক হ'ব পাৰে। একেধৰণে, ব্যক্তিগত প্ৰতিষ্ঠান এটাত জিএনএম পাঠ্যক্ৰমৰ ব্যয় প্ৰতি বছৰে 45,000 টকাৰ পৰা 1,40,000 টকাৰ ভিতৰত হ'ব পাৰে।\nলগতে পঢ়ক: How to buildacareer in Mass Communication? - গণ যোগাযোগত কেৰিয়াৰ\nবিভিন্ন প্ৰতিষ্ঠানে যোগ্য শিক্ষাৰ্থীসকলক যোগ্যতা-আধাৰিত বৃত্তি প্ৰদান কৰে। বৃত্তিৰ পৰিমাণ আৰু ম্যাদ এটা নাৰ্চিং প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা আন এটালৈ পৃথক হয়।\nএই বৃত্তিত নতুন নাৰ্ছসকলে প্ৰায়ে মাহিলী দৰমহা উপাৰ্জন কৰে যি 7,000 টকাৰ পৰা 17,000 টকাৰ ভিতৰত হয়। মধ্য-স্তৰৰ স্থিতিয়ে 18,000 টকাৰ পৰা 37,000 টকাৰ ভিতৰত যিকোনো স্থানত দৰমহাৰ পেকেট এটা প্ৰাপ্ত কৰিব পাৰে। উচ্চ অভিজ্ঞ নাৰ্চে আনকি প্ৰতি মাহে 48,000 ৰ পৰা 72,000 টকাৰ বেণ্ডত দৰমহা পাব পাৰে।\nবিদেশত উচ্চ দক্ষ নাৰ্ছৰ যথেষ্ট চাহিদা আছে। দৰাচলতে, ভাৰত বিদেশলৈ নাৰ্ছৰ সৰ্ববৃহৎ প্ৰদানকাৰী হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰিছে। বিদেশত ডাঙৰ ধন আৰু উন্নত জীৱন ধাৰণৰ প্ৰলোভনে প্ৰায়ে ভাৰতৰ অভিজ্ঞ নাৰ্চসকলক আকৰ্ষিত কৰে। ঘৰুৱা খণ্ডত নাৰ্ছৰ অভাৱৰ এটা মুখ্য কাৰণ হ'ল তেওঁলোকৰ বিদেশলৈ উৰণ।\nস্বাস্থ্য সেৱাৰ ওপৰত বৰ্ধিত মনোযোগৰ সৈতে, নাৰ্ছসকলৰ বাবে চাকৰিৰ সম্ভাৱনা আগতকৈ অধিক উজ্জ্বল দেখা গৈছে। অধিকসংখ্যক চিকিৎসালয়, নাৰ্চিং হোম আৰু চিকিৎসা প্ৰতিষ্ঠান স্থাপন কৰা হৈছে। চৰকাৰে ইয়াৰ ফালৰ পৰা দেশৰ নাৰ্চিং খণ্ডক গতি প্ৰদান কৰিবলৈ কঠোৰ প্ৰচেষ্টা চলাই আছে। শেহতীয়া উন্নয়ন অনুসৰি, চৰকাৰে প্ৰতিটোত 130 খনতকৈও অধিক এএনএম আৰু জিএনএম বিদ্যালয় স্থাপন কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰিছে। লগতে, বিভিন্ন ৰাজ্যত ৰাজ্যিক নাৰ্চিং পৰিষদ আৰু নাৰ্চিং কোষ শক্তিশালী কৰাৰ পৰিকল্পনা আছে। তদুপৰি, এই পৰিকল্পনাবোৰৰ ভিতৰত আছে সমগ্ৰ দেশতে নতুন নাৰ্চিং মহাবিদ্যালয় স্থাপন কৰা।\nচৰকাৰে বিশেষ চিকিৎসালয়সমূহক এই প্ৰতিষ্ঠানবোৰৰ সংশ্লিষ্ট স্নাতক কাৰ্যসূচী স্থাপনৰ পূৰ্বচর্ত নোহোৱাকৈ M.Sc নাৰ্চিং কাৰ্যসূচী আৰম্ভ কৰিবলৈ অনুমতি দিছে। নাৰ্চিং স্কুলত নামভৰ্তিৰ নিয়মবোৰো শিথিল কৰা হৈছে যাতে বিবাহিত মহিলাসকলেও বিভিন্ন নাৰ্চিং কাৰ্যসূচীত নামভৰ্তি কৰিব পাৰে।\nজনসংখ্যাৰ দ্ৰুত বৃদ্ধিৰ লগতে উন্নত স্বাস্থ্যসেৱা সুবিধাৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ সৈতে, দেশত নাৰ্ছসকলৰ এক অন্তহীন চাহিদা আছে। অৱশ্যে, এই ক্ৰমান্বয়ে বাঢ়ি অহা চাহিদা পূৰণ কৰাত নাৰ্ছসকলৰ যোগান যথেষ্ট কম হয়।\nশেহতীয়া অধ্যয়ন অনুসৰি, নাৰ্চিং পৰিষদত প্ৰায় 10.3 লাখ নাৰ্চ পঞ্জীভুক্ত আছে। অৱশ্যে, এই নাৰ্ছসকলৰ মাত্ৰ4লাখ সক্ৰিয়ভাৱে সেৱাত আছে। তেওঁলোকৰ বেছিভাগে অৱসৰ, বিবাহ আৰু প্ৰব্ৰজনৰ বাবে সেৱা ত্যাগ কৰিছে। এই পৰিপ্ৰেক্ষিতত, চাহিদা আৰু যোগানৰ এক বৃহৎ ব্যৱধান আছে।\nCareer Job Medical Nursing\nআই.আই.টি. গুৱাহাটী প্লেচমেণ্ট 2021 – সৰ্বাধিক পেকেজ বাৰ্ষিক 70 লাখ\nCopyright © Quick Careers | Blogger Templates


03.06.22 Morning Assame Murli Om Shanti BapDada Madhuban\n“মৰমৰ সন্তানসকল – এয়া হৈছে কবৰস্থান আৰু পৰিস্তানৰ খেল, এই সময়ত কবৰস্থান আকৌ পৰিস্তান হ’ব - তোমালোকে এই কবৰস্থানৰ প্ৰতি অন্তৰৰ আকৰ্ষণ ৰাখিব নালাগে”\nমনুষ্যই কোনটো এটা কথা জানি গ’লে তেতিয়া সকলো সংশয় দূৰ হৈ যাব?\nপিতা কোন হয়, তেওঁ কেনেকৈ আহে - এইটো কথা জানি গ’লে তেতিয়া সকলো সংশয় দূৰ হৈ যাব। যেতিয়ালৈকে পিতাক নাজানে তেতিয়ালৈকে সংশয় দূৰ হ’ব নোৱাৰে। নিশ্চয় বুদ্ধিৰ হ’লে বিজয় মালাত আহি যাব কিন্তু এটি এটি কথাত চেকেণ্ডত পূৰা নিশ্চয় জন্মা উচিত।\nছোড় ভী দে আকাশ চিংহাসন...... (এৰি দিয়ক আকাশ সিংহাসন......)\nপিতাই বহি সন্তানসকলক বুজায়। এয়া হৈছে বেহদৰ আত্মিক পিতা। সকলো আত্মাই ৰূপতো নিশ্চয় সলনি কৰে। নিৰাকাৰৰ পৰা সাকাৰত কৰ্মক্ষেত্ৰত ভূমিকা পালন কৰিবলৈ আহে। সন্তানসকলে কয় - বাবা আপুনিও আমাৰ দৰে ৰূপ সলাওক। নিশ্চয় সাকাৰ ৰূপ ধাৰণ কৰিহে জ্ঞান দিব নহয় জানো। মনুষ্যৰেই ৰূপ ল’ব! সন্তানসকলেও জানে আমি নিৰাকাৰ পাছত সাকাৰ হওঁ। যথাযথ হয়ো এনেকুৱাই। সেইখন হৈছে নিৰাকাৰী সৃষ্টি। এয়া পিতাই বহি শুনায়। কয় - তোমালোকে নিজৰ 84 জন্মৰ কাহিনী নাজানা। মই এওঁৰ শৰীৰত প্ৰৱেশ কৰি এওঁক বুজাই আছোঁ, এওঁতো নাজানে। কৃষ্ণতো সত্যযুগৰ ৰাজকুমাৰ, এওঁ আহিবলগীয়া হয় পতিত সৃষ্টিলৈ, পতিত শৰীৰত। কৃষ্ণ বগা (পৱিত্ৰ) আছিল, আকৌ ক’লা (অপৱিত্ৰ) কেনেকৈ হ’ল? এইটো কোনেও নাজানে। এনেকৈ কয় যে সৰ্পই দংশন কৰিলে। বাস্তৱত এয়া হৈছে5বিকাৰৰ কথা। কাম চিতাত বহিলে ক’লা হৈ যায়। শ্যাম-সুন্দৰ বুলি কৃষ্ণকে কয়। মোৰতো শৰীৰেই নাই - যিটো বগা বা ক’লা হ’ব। মইতো চিৰ পৱিত্ৰ হওঁ। মই কল্পই কল্পই সংগমত আহোঁ, যেতিয়া কলিযুগৰ অন্ত আৰু সত্যযুগৰ আদি হয়। ময়েই আহি স্বৰ্গৰ স্থাপনা কৰিব লাগে। সত্যযুগ হৈছে সুখধাম। কলিযুগ হৈছে দুখধাম। এই সময়ত মনুষ্য মাত্ৰেই সকলো পতিত। সত্যযুগৰ লক্ষ্মী-নাৰায়ণ, মহাৰজা-মহাৰাণীৰ প্ৰশাসনক ভ্ৰষ্টাচাৰী বুলিতো কোৱা নহ’ব। ইয়াত সকলো হৈছে পতিত। ভাৰত স্বৰ্গ আছিল তেতিয়া দেৱী-দেৱতাসকলৰ ৰাজ্য আছিল। সম্পূৰ্ণ পাৱন, শ্ৰেষ্ঠাচাৰী আছিল। ভ্ৰষ্টাচাৰীয়ে শ্ৰেষ্ঠাচাৰীসকলক পূজা কৰে। সন্ন্যাসী পৱিত্ৰ হয় গতিকে অপৱিত্ৰসকলে তেওঁলোকৰ আগত মূৰ দোৱায়। সন্ন্যাসীসকলক গৃহস্থীসকলে অনুসৰণতো একোৱে নকৰে, মাত্ৰ কৈ দিয়ে মই অমুক সন্ন্যাসীৰ অনুগামী। সেয়াও যেতিয়া অনুসৰণ কৰিব তেতিয়াহে হ’ব। তোমালোকো সন্ন্যাসী হৈ যোৱা তেতিয়া অনুগামী বুলি কোৱা হ’ব, গৃহস্থী অনুগামী হয় কিন্তু তেওঁলোক পৱিত্ৰতো নহয়। সন্ন্যাসীসকলেও তেওঁলোকক নুবুজায় আৰু তেওঁলোকে নিজেও নুবুজে যে আমিতো অনুসৰণ নকৰোঁ। ইয়াততো মাতা-পিতাক পূৰা অনুসৰণ কৰিব লাগে। গায়ন কৰা হয় – মাতা-পিতাক অনুসৰণ কৰা, অন্য সকলোৰে সংগৰ পৰা বুদ্ধিযোগ আঁতৰাব থাকে, সকলো দেহধাৰীৰ পৰা আঁতৰাই মোৰ অৰ্থাৎ একমাত্ৰ পিতাৰ সৈতে লগোৱা তেতিয়া পিতাৰ ওচৰত আহি উপস্থিত হৈ যাবা, আকৌ সত্যযুগত আহি যাবা। তোমালোক হৈছা ‘অলৰাউণ্ডাৰ’ (আদিৰ পৰা অন্তলৈকে ভূমিকা পালন কৰোঁতা)। 84 জন্ম লোৱা। আদিৰ পৰা অন্তলৈকে। অন্তৰ পৰা আদিলৈকে তোমালোকে জানা আমাৰ ‘অলৰাউণ্ড’ ভূমিকা চলে। অন্য ধৰ্মাৱলম্বীসকলৰ আদিৰ পৰা অন্তলৈকে ভূমিকা নচলে। আদি সনাতন হয়েই এক দেৱী-দেৱতা ধৰ্ম। প্ৰথমে সূৰ্যবংশী আছিল।\nএতিয়া তোমালোকে জানা যে আমি আদিৰ পৰা অন্তলৈকে (অলৰাউণ্ড) 84 জন্মৰ পৰিক্ৰমা লগাওঁ। পাছত অহাসকলতো ‘অলৰাউণ্ডাৰ’ হ’ব নোৱাৰে। এয়া বোধশক্তিৰ কথা। পিতাৰ বাহিৰে কোনেও বুজাব নোৱাৰে। পোন-প্ৰথমে হয়েই দৈৱী ধৰ্ম। আধাকল্প সূৰ্যবংশী, চন্দ্ৰবংশী ৰাজ্য চলে। এতিয়াতো এইটো বহুত সৰু যুগ, ইয়াকে সংগম বুলি কয়, কুম্ভ বুলিও কয়। তেওঁকেই স্মৰণ কৰে - হে পৰমপিতা পৰমাত্মা আহি আমাক পতিতসকলক পাৱন কৰি তোলক। পিতাক সাক্ষাৎ কৰিবলৈ কিমান হাবাথুৰি খাই ফুৰে। যজ্ঞ-তপ, দান-পুণ্য আদি কৰি থাকে। লাভ একোৱেই নহয়। এতিয়া তোমালোক হাবাথুৰি খোৱাৰ পৰা মুক্ত হৈ গ’লা। সেয়া হৈছে ভক্তি কাণ্ড। এয়া হৈছে জ্ঞান কাণ্ড। ভক্তিমাৰ্গ আধাকল্প চলে। এয়া হৈছে জ্ঞানমাৰ্গ। এই সময়ত তোমালোকক পুৰণি সৃষ্টিৰ প্ৰতি বৈৰাগ্য জন্মায় সেইবাবে এয়া হৈছে তোমালোকৰ বেহদৰ বৈৰাগ্য কিয়নো তোমালোকে জানা এই গোটেই সৃষ্টি এতিয়া কবৰস্থান হ’ব। এই সময়ত কবৰস্থান আকৌ পৰিস্তান হ’ব। এয়া হৈছে কবৰস্থান, পৰিস্তানৰ খেল। পিতাই পৰিস্তান স্থাপন কৰে, যাক স্মৰণ কৰে। ৰাৱণক কোনেও স্মৰণ নকৰে। মুখ্য এটা কথা বুজিলে সকলো সংশয় দূৰ হৈ যাব, যেতিয়ালৈকে প্ৰথমতে পিতাক নাজানে তেতিয়ালৈকে সংশয় বুদ্ধিৰে হৈ থাকিব। সংশয় বুদ্ধি বিনশ্যন্তী... যথাযথ তেওঁ আমাৰ অৰ্থাৎ সকলো আত্মাৰ পিতা, তেৱেঁই বেহদৰ উত্তৰাধিকাৰ দিয়ে। নিশ্চয়েৰেহে বিজয় মালাত গঁথা যাব পাৰে। এটি এটি শব্দৰ প্ৰতি চেকেণ্ডত নিশ্চয় জন্মিব লাগে। বাবাই কয় - তেন্তে পূৰা নিশ্চয় জন্মিব নালাগে জানো। পিতা বুলি নিৰাকাৰক কোৱা হয়। এনেয়েতো গান্ধীকো বাপুজী বুলি কৈছিল। কিন্তু ইয়াততো বিশ্বৰ বাপুজী লাগে নহয় জানো। তেওঁতো হয়েই বিশ্বৰ ঈশ্বৰ পিতা (গড্ ফাদাৰ)। বিশ্বৰ ঈশ্বৰ পিতা তেওঁতো বহুত ডাঙৰ হ’ল নহয় জানো। তেওঁৰ পৰা বিশ্বৰ বাদশ্বাহী পোৱা যায়। ব্ৰহ্মাৰ দ্বাৰা বিষ্ণুৰ ৰাজ্য স্থাপনা হয়। তোমালোকে জানা আমিয়েই বিশ্বৰ মালিক আছিলোঁ। আমিয়েই দেৱী-দেৱতা আছিলোঁ, আকৌ চন্দ্ৰবংশী, বৈশ্যবংশী, শূদ্ৰবংশী হ’লোঁ। এই সকলোবোৰ কথা তোমালোক সন্তানসকলেহে বুজি পোৱা। পিতাই কয়ো - মোৰ এই জ্ঞান যজ্ঞত বিঘিনি বহুত আহিব। এয়া হ’ল ৰুদ্ৰ জ্ঞান যজ্ঞ, ইয়াৰ পৰা বিনাশৰ অগ্নি প্ৰজ্বলিত হয়। ইয়াত গোটেই পুৰণি সৃষ্টি নাশ হৈ এক দেৱতা ধৰ্মৰ প্ৰতিষ্ঠা হৈ যাব। তোমালোকক বুজাওঁতাজন হৈছে পিতা, তেওঁ সত্য কয়, নৰৰ পৰা নাৰায়ণ হোৱাৰ সত্য কথা শুনায়। এই কথাবোৰ তোমালোকে এতিয়াহে শুনা। এয়া কোনো পৰম্পৰাগতভাৱে নচলে।\nএতিয়া পিতাই কয় তোমালোকে 84 জন্ম পূৰা কৰিছা। এতিয়া আকৌ নতুন সৃষ্টিত তোমালোকৰ ৰাজ্য হ’ব। এয়া হ’ল ৰাজযোগৰ জ্ঞান। সহজ ৰাজযোগৰ জ্ঞান একমাত্ৰ পৰমপিতা পৰমাত্মাৰহে আছে, যাক প্ৰাচীন ভাৰতৰ ৰাজযোগ বুলি কয়। যথাযথ কলিযুগক সত্যযুগ কৰি তুলিছিল। বিনাশো আৰম্ভ হৈছিল, ক্ষেপণাস্ত্ৰৰে কথা। সত্যযুগ ত্ৰেতাততো কোনো যুদ্ধ নহয়, পাছত আৰম্ভ হয়। এয়া ক্ষেপণাস্ত্ৰৰ শেষ যুদ্ধ। আগতে তৰোৱালেৰে যুদ্ধ কৰিছিল, তাৰপাছত বন্দুক বাৰুদ ব্যৱহাৰ কৰিলে। তাৰপাছত আকৌ তোপ (হিলৈ) উলিয়ালে, এতিয়া বোমা উলিয়াইছে, নহ’লেনো গোটেই বিশ্বৰ বিনাশ কেনেকৈ হ’ব। আকৌ তাৰ লগত প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগো আছে। মুষলধাৰ বৰষুণ, দুৰ্ভিক্ষ এয়া হৈছে প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগ। ধৰি লোৱা ভূমিকম্প হয়, তাক প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগ বুলি কোৱা হয়। এই ক্ষেত্ৰত কোনোবাই কি কৰিব পাৰে। কোনোবাই যদি নিজৰ বীমাও কৰাইছে তেন্তে কোনে আৰু কাক দিব। সকলো মৰি যাব, কোনেও একোৱেই নাপাব। এতিয়া তোমালোকে আকৌ বীমা কৰাব লাগে পিতাৰ ওচৰত। বীমা ভক্তিতো কৰে, কিন্তু তাৰ বিনিময়ত আধাকল্পৰ কাৰণে পায়। এয়াতো তোমালোকে পোনপটীয়াকৈ বীমা কৰোৱা। কোনোবাই যদি সকলোবোৰ বীমা কৰায় তেওঁ বাদশ্বাহী পাই যাব। যেনেকৈ বাবাই (ব্ৰহ্মা বাবাই) নিজৰ কথা কয় – সকলো দি দিলোঁ। বাবাৰ ওচৰত সম্পূৰ্ণ বীমা কৰাই ল’লে সেয়েহে সম্পূৰ্ণ বাদশ্বাহী পায়। বাকীতো এই সৃষ্টিয়েই নাশ হৈ যায়। এয়া হ’ল মৃত্যুলোক। কাৰোবাৰ ধূলিত পোত যাব, কাৰোবাৰ ৰজাই খাব… যেতিয়া ক’ৰবাত জুই লাগে বা কিবা আপদ হয় তেতিয়া চোৰে লুটপাট কৰে। এয়া সময়েই হৈছে অন্তিমৰ। সেয়েহে এতিয়া পিতাক স্মৰণ কৰিব লাগে। সহায় কৰিব লাগে।\nএই সময়ত সকলো পতিত, তেওঁলোকে পাৱন সৃষ্টি স্থাপনা কৰিব নোৱাৰে। এইটোতো পিতাৰহে কাম। পিতাকহে আহ্বান কৰে, নিৰাকাৰী সৃষ্টিৰ পৰা আহক, আহি ৰূপ ধাৰণ কৰক। সেয়েহে পিতাই কয় - মই সাকাৰত আহিছোঁ, ৰূপ ধাৰণ কৰিছোঁ। কিন্তু সদায় এওঁৰ শৰীৰত থাকিব নোৱাৰোঁ। আৰোহীয়ে জানো গোটেই দিন আৰোহন কৰি থাকে। বলধত আৰোহন কৰা দেখুৱায়। ভাগ্যশালী ৰথ মনুষ্যৰ দেখুৱায়। এতিয়া এইটো শুদ্ধ নে সেইটো। গোশালা দেখুৱায় নহয়। গোমুখো দেখুৱায়। বলধত আৰোহন আকৌ গোমুখেৰে জ্ঞান দিয়ে। এয়া জ্ঞান অমৃত ওলায়। অৰ্থ আছে নহয়। গোমুখৰ মন্দিৰো আছে। বহুত লোক যায় সেয়েহে ভাবে গোমুখৰ পৰা অমৃত নিগৰে। সেয়া গৈ পান কৰিব লাগে। 700 ছিৰি আছে। সকলোতকৈ ডাঙৰ গোমুখতো এওঁ (ব্ৰহ্মা) হয়। অমৰনাথলৈ কিমান পৰিশ্ৰম কৰি যায়। তাত একোৱেই নাই। সকলো ঠগবাজি, এনেকৈ দেখুৱায় যে শঙ্কৰে পাৰ্ৱতীক কথা শুনালে। এতিয়া পাৰ্ৱতীৰ জানো দুৰ্গতি হ’ল যে তেওঁক বহি কথা শুনালে? মনুষ্যই মন্দিৰ আদি নিৰ্মাণ কৰাত কিমান খৰচ কৰে। পিতাই কয় - খৰচ কৰি কৰি তোমালোকে সকলো পইচা হেৰুৱাই পেলালা। তোমালোক কিমান চহকী আছিলা। এতিয়া কঙাল হৈ গ’লা পুনৰ মই আহি চহকী কৰি তোলোঁ। তোমালোকে জানা পিতাৰ পৰা আমি উত্তৰাধিকাৰ ল’বলৈ আহিছোঁ। তোমালোক সন্তানসকলক দি আছোঁ। ভাৰত হৈছে পৰমপিতা পৰমাত্মাৰ জন্মভূমি। গতিকে সকলোতকৈ শ্ৰেষ্ঠ তীৰ্থ নহ’ল জানো। আকৌ সকলো পতিতক পাৱনো পিতায়ে কৰি তোলে। গীতাত পিতাৰ নাম থকাহেঁতেন সকলো ইয়ালৈ আহি ফুল অৰ্পণ কৰিলেহেঁতেন। পিতাৰ বাহিৰে সকলোকে সৎগতি কোনো দিব পাৰে। ভাৰতেই সকলোতকৈ শ্ৰেষ্ঠ তীৰ্থ, কিন্তু কোনেও গম নাপায়। নহ’লেতো যেনেকৈ পিতাৰ মহিমা অপৰমঅপাৰ তেনেকৈ ভাৰতৰো মহিমা আছে। নৰক আৰু স্বৰ্গ ভাৰত হয়। অপৰমঅপাৰ মহিমা স্বৰ্গৰেই আছে। অপৰমঅপাৰ নিন্দা আকৌ নৰকৰ কৰিব।\nতোমালোক সন্তানসকল সত্যখণ্ডৰ মালিক হোৱা। ইয়ালৈ বাবাৰ পৰা বেহদৰ উত্তৰাধিকাৰ ল’বলৈ আহিছা। পিতাই কয় – ‘মনমনাভৱ’ আৰু সকলোৰে পৰা বুদ্ধিৰ যোগসূত্ৰ ছিঙি মামেকম্ স্মৰণ কৰা। স্মৃতিৰেহে পৱিত্ৰ হ’বা। জ্ঞানৰ দ্বাৰা উত্তৰাধিকাৰ ল’ব লাগে, জীৱনমুক্তিৰ উত্তৰাধিকাৰতো সকলোৱে পায় কিন্তু স্বৰ্গৰ উত্তৰাধিকাৰ ৰাজযোগ শিকাসকলেহে পায়। সৎগতিতো সকলোৰে হ’বই নহয় জানো, সকলোকে উভতাই লৈ যাব। পিতাই কয় - মই কালৰো কাল। মহাকালৰো মন্দিৰ আছে। পিতাই বুজাইছে অন্তিম সময়ত প্ৰত্যক্ষতা হ’ব তেতিয়া বুজিব যে যথাযথ এওঁলোকক শুনাওঁতাজন বেহদৰ পিতাই হয়। কথা (কাহিনী) শুনাওঁতাই যদি এতিয়া কয় যে গীতাৰ ভগৱান কৃষ্ণ নহয়, শিৱহে তেতিয়া সকলোৱে ক’ব এওঁৰো বি.কে.ৰ ভূত লম্ভিছে সেয়েহে এতিয়া এওঁলোকৰ সময় হোৱা নাই। শেষৰ ফালে মানিব। এতিয়া যদি মানি লয় তেনেহ’লেতো তেওঁলোকৰ সকলো গ্ৰাহকেই গুচি যাব। ভাল বাৰু!\n(1) অন্য সকলোৰে সংগ এৰি মাতা-পিতাক পূৰা পূৰা অনুসৰণ কৰিব লাগে। এই পুৰণি সৃষ্টিৰ প্ৰতি বেহদৰ বৈৰাগী হৈ ইয়াক পাহৰি যাব লাগে।\n(2) এয়া অন্তিম সময়, সকলো অন্ত হোৱাৰ পূৰ্বে নিজৰ ওচৰত যিখিনি আছে, সেয়া বীমা কৰি ভৱিষ্যতে সম্পূৰ্ণ বাদশ্বাহী ল’ব লাগে।\nব্ৰাহ্মণ জীৱনত সদায় আনন্দৰ খোৰাক (পথ্য) খাওঁতা আৰু খুৱাওঁতা শ্ৰেষ্ঠ ভাগ্যৱান হোৱা\nবিশ্বৰ মালিকৰ আমি বালক তথা মালিক হওঁ - এইটো ঈশ্বৰীয় নিচা আৰু আনন্দত থাকা। বাঃ! মোৰ শ্ৰেষ্ঠ ভাগ্য অৰ্থাৎ নচিব। এই আনন্দৰ ঝুলনাত সদায় ঝুলি থাকা। সদায় সৌভাগ্যশালীও হোৱা আৰু সদায় আনন্দৰ খোৰাক খোৱা আৰু আনকো খুউওৱা। আনকো আনন্দৰ মহাদান দি সৌভাগ্যশালী কৰি তোলা। তোমালোকৰ জীৱনেই আনন্দময় হয়। আনন্দত থকা মানেই জীয়াই থকা। এয়াই ব্ৰাহ্মণ জীৱনৰ শ্ৰেষ্ঠ বৰদান।\nসকলো পৰিস্থিতিত সহনশীল হোৱা তেতিয়া আনন্দৰ অনুভৱ কৰি থাকিবা।\n(1) আমাৰ এই ঈশ্বৰীয় জ্ঞান নিজৰ বুদ্ধিৰ পৰা উদয় হোৱা নাই, এয়া কোনো নিজৰ জ্ঞান অথবা কল্পনাও নহয় অথবা সংকল্পও নহয় কিন্তু এই জ্ঞান গোটেই সৃষ্টিৰ যিজন ৰচয়িতা হয় তেওঁৰ পৰা শুনা জ্ঞান। আৰু লগতে শুনি অনুভৱ আৰু বিবেকত যি অনা হয় সেয়া বাস্তৱত তোমালোকক শুনাই আছে। যদি নিজৰ বিবেকৰ কথা হ’লহেঁতেন তেন্তে কেৱল নিজৰ মাজতে চলিলহেঁতেন কিন্তু এয়াতো পৰমাত্মাৰ দ্বাৰা শুনি বিবেকেৰে অনুভৱ কৰি ধাৰণা কৰা হয়। যি কথা ধাৰণ কৰা হয় সেয়া নিশ্চয় যেতিয়া বিবেক আৰু অনুভৱত আহে তেতিয়াহে নিজৰ বুলি মানি লোৱা হয়। এইটো কথাও এওঁৰ দ্বাৰা আমি জানিছোঁ। তেন্তে পৰমাত্মাৰ ৰচনা কি? পৰমাত্মা কোন? বাকী কোনো নিজৰ সংকল্পৰ কথা নহয়, যদি হ’লহেঁতেন তেন্তে নিজৰ মনতে উদয় হ’লহেঁতেন, এয়া নিজৰ সংকল্প সেয়েহে আমাৰ স্বয়ং পৰমাত্মাৰ দ্বাৰা যি মুখ্য ধাৰণাযোগ্য জ্ঞানৰ সাৰ প্ৰাপ্ত হৈছে সেয়া হৈছে মুখ্যতঃ যোগযুক্ত হোৱা কিন্তু যোগযুক্ত হোৱাৰ পূৰ্বে জ্ঞানৰ প্ৰয়োজন। যোগযুক্ত হ’বলৈ প্ৰথমে জ্ঞান লাগে বুলি কিয় কয়? প্ৰথমে ভাবা, বুজা আৰু পাছত যোগযুক্ত হোৱা… সদায় এনেকৈ কোৱা হয় প্ৰথমে জ্ঞান লাগে, নহ’লেতো বিপৰীত কৰ্ম হ’ব সেয়েহে প্ৰথমতে জ্ঞানৰ প্ৰয়োজন। জ্ঞান হৈছে এক উচ্চ অৱস্থা যাক জানিবৰ বাবে বুদ্ধিৰ প্ৰয়োজন কাৰণ উচ্চতকৈও উচ্চ পৰমাত্মাই আমাক পঢ়ায়।\n(2) এই ঈশ্বৰীয় জ্ঞানে এফালে ছিঙে আনফালে যোৰা লগায়। একমাত্ৰ পৰমাত্মাৰ সংগ লোৱা, যিটো শুদ্ধ সম্বন্ধেৰে আমাৰ জ্ঞানৰ ছিৰি আগবাঢ়িব কিয়নো এই সময়ত আত্মা কৰ্মবন্ধনৰ বশীভূত হৈ গৈছে। সেয়া আদিতে কৰ্মবন্ধন ৰহিত আছিল, আৰু পাছত কৰ্মবন্ধনত আহিল আৰু এতিয়া পুনৰাই তাক নিজৰ কৰ্মবন্ধনৰ পৰা মুক্ত কৰিব লাগে। এতিয়া নিজৰ কৰ্মৰো বন্ধন থাকিব নালাগে আৰু কৰ্ম কৰাতো নিজৰ হাতত ৰাখিব লাগে অৰ্থাৎ কৰ্মৰ ওপৰত নিয়ন্ত্ৰণ থাকিব লাগে তেতিয়াহে কৰ্মবন্ধনৰ সৃষ্টি নহ’ব, ইয়াকেই জীৱনমুক্তি বুলি কোৱা হয়। নহ’লেতো কৰ্মবন্ধনত, চক্ৰত আহিলে সদাকালৰ কাৰণে জীৱনমুক্তি প্ৰাপ্ত নহ’ব। এতিয়াতো আত্মাৰ পৰা শক্তি নোহোৱা হৈ গ’ল আৰু আত্মাৰ নিয়ন্ত্ৰণ নোহোৱাকৈ কৰ্ম হৈ আছে কিন্তু কৰ্ম আত্মাৰ দ্বাৰা হ’ব লাগে আৰু আত্মাত শক্তি জগ্ৰত হ’ব লাগে আৰু কৰ্মক এনেকুৱা স্থিতিলৈ আনিব লাগে যাতে কৰ্মৰ বন্ধন নাথাকে, নহ’লেতো মনুষ্য দুখ-সুখৰ মেৰপাকত আহি যায়, কিয়নো কৰ্মই তেওঁলোকক টনা-আজোঁৰা কৰি থাকে, আত্মাই শক্তি আহৰণ কৰে যাতে কৰ্মৰ বন্ধনত নাহে, এয়া হৈছে ফলাফল। এই কথাবোৰ ধাৰণ কৰিলে সহজ হৈ যাব, এই ক্লাচটিৰ উদ্দেশ্য এইটোৱেই। বাকী আমি কোনো বেদ শাস্ত্ৰ পঢ়ি ডিগ্ৰী আহৰণ কৰিব নালাগে, তাৰ সলনি এই ঈশ্বৰীয় জ্ঞানৰ দ্বাৰা নিজেই নিজৰ জীৱন গঢ়িব লাগে যাৰ কাৰণে ঈশ্বৰৰ পৰা সেই শক্তি আহৰণ কৰিব লাগে। ভাল বাৰু – ওঁম্ শান্তি।


এদিনত ৯৫ হাজাৰ ! দেশত কৰোনা সংক্ৰমণৰ নতুন ৰেকৰ্ড | নতুন সময়\nHome বিশ্লেষণঃ স্বাস্থ্যঃ এদিনত ৯৫ হাজাৰ ! দেশত কৰোনা সংক্ৰমণৰ নতুন ৰেকৰ্ড\nকেন্দ্রীয় স্বাস্থ্য মন্ত্রালয়ৰ পৰিসংখ্যা অনুসৰি, যোৱা ২৪ ঘণ্টাত দেশত ৯৫ হাজাৰ ৭৩৫ জন নতুনকৈ কোভিডত আক্রান্ত হৈছে। এই সময়ছোৱাত আমেৰিকা আৰু ব্রাজিলত নতুন আক্রান্তৰ সংখ্যা যথাক্রমে ৩২ হাজাৰ ৯২৯ আৰু ৮৯ হাজাৰ ৭০৬ জন। আমেৰিকাত দৈনিক সংক্রমণত নিয়ন্ত্রণে আহিলেও, বিগত তিনি ধৰি ব্রাজিলত পুনৰ বাঢ়িছে। ৮৯ হাজাৰ বৃদ্ধি ব্রাজিলত এই পৰ্যন্ত সর্বোচ্চ। অৱশ্যে ভাৰতৰ সংক্রমণ বৃদ্ধি এই দুয়োখন দেশতকৈ বেছি। এই ধাৰা বিগত প্রায় এটা মাহ ধৰি অব্যাহত আছে।\nপ্ৰায় ৯৫ হাজাৰ বৃদ্ধিৰ ফলত দেশত বৰ্তমান মুঠ আক্রান্তৰ সংখ্যা ৪৪ লাখ ৬৫ হাজাৰ ৮৬৩ জন। প্রথম স্থানত থকা আমেৰিকাত এই সংখ্যা ৬৩ লাখ ৫৯ হাজাৰ আৰু তৃতীয় স্থানত থকা ব্রাজিলত মুঠ আক্রান্ত ৪৩ লাখ ৭০ হাজাৰ।\nইফালে যোৱা ২৪ ঘণ্টাত মহাৰাষ্ট্রত ২৩ হাজাৰ, অন্ধ্রপ্রদেশত ১০ হাজাৰ আৰু কর্নাটকত ৯ হাজাৰ ৫৪০ জন নতুনকৈ সংক্ৰমিত হৈছে। উত্তৰ প্রদেশতো দৈনিক আক্রান্ত বিগত কেইবা দিনো ধৰি চাৰে ছয় হাজাৰ অতিক্ৰম কৰি গৈছে। দৈনিক সংক্রমণত নতুনকৈ চিন্তা বাঢ়িছে দেশৰ ৰাজধানী দিল্লীত। জুলাইয়ৰ শেষ আৰু আগষ্টত ৰাজ্যখনত দৈনিক সংক্রমণ কমি এক হাজাৰৰ ঘৰলৈ নামিছিল। যোৱা কেইদিনত সেয়া পুনৰ বাঢ়িছে। ২৪ ঘণ্টাত নতুন সংক্রমণ ৪ হাজাৰ অতিক্ৰম কৰিলে। পশ্চিমবঙ্গ আৰু বিহাৰত নতুন সংক্রমণ একেই হাৰত থাকিলেও তেলেঙ্গানা, অসম, ওড়িশাত দৈনিক নতুন সংক্রমণে চকু কপালত উঠাইছে। কেৰালা, হাৰিয়ানা, পঞ্জাব, ঝাড়খণ্ড ছত্তীশগড়তো আক্রান্ত উল্লেখযোগ্য হাৰত বাঢ়িছে।\nদৈনিক সংক্রমণৰ উপৰি দৈনিক মৃত্যুতো অন্যান্য দেশতকৈ আগত ভাৰত। মুঠ মৃত্যুৰ হিচাবত বিশ্বৰ তৃতীয় স্থানত থাকিলেও, প্রথম আৰু দ্বিতীয় স্থানত থকা আমেৰিকা আৰু ব্রাজিলৰ তুলনাত ভাৰতত মুঠ মৃত্যু বহুখিনি কম। অৱশ্যে সেই দেশসমূহৰ তুলনাত ভাৰতত মৃত্যুৰ হাৰো বহু কম। কেন্দ্রীয় স্বাস্থ্য মন্ত্রালয়ৰ পৰিসংখ্যা অনুসৰি, যোৱা ২৪ ঘণ্টাত কৰোনাৰ ফলত মৃত্যু হৈছে ১ হাজাৰ ১৭২ জনৰ। ইয়াকে লৈ দেশত মুঠ ৭৫ হাজাৰ ৬২ জনৰ প্রাণ কাঢ়িলে কৰোনা ভাইৰাছে। ইয়াৰ ভিতৰত মহাৰাষ্ট্রতেই মৃত্যু হৈছে ২৭ হাজাৰ ৭৮৭ জন। দ্বিতীয় স্থানত থকা তামিলনাডুত ৮ হাজাৰ অতিক্ৰম কৰাৰ বিপৰীতে তৃতীয় স্থানত থকা কর্নাটকত মৃত্যুৰ সংখ্যা ৬ হাজাৰ ৮০৮। দেশৰ ৰাজধানীত এই সংখ্যা ৪ হাজাৰ ৬৩৮। অন্ধ্রপ্রদেশ (৪,৬৩৪), উত্তৰ প্রদেশ (৪,১১২), পশ্চিমবঙ্গ (৩,৭৩০) আৰু গুজৰাট (৩,১৪৯) মৃত্যু তালিকাত ওপৰৰ ফালে আছে। পঞ্জাবত মুঠ মৃত্যুৱে আজি ২ হাজাৰ অতিক্ৰম কৰিছে। মধ্যপ্রদেশ (১,৬৪০), ৰাজস্থানত (১,১৭৮) মুঠ মৃত্যু বৃদ্ধি পাই আছে। ইয়াৰ পিছত তালিকাত আছে তেলেঙ্গানা, হাৰিয়ানা, জম্মু-কাশ্মীৰ, বিহাৰ, ওড়িশা, ঝাড়খণ্ড, ছত্তীশগড়, উত্তৰাখণ্ড, গোৱা, পুডুচেৰী আৰু ত্রিপুৰাৰ দৰে ৰাজ্যবোৰ।\nআক্রান্ত আৰু মৃত্যুৰ সংখ্যাৰ মাজতেই আশাৰ কিৰণ কোভিড ৰোগী সুস্থ হৈ উঠাটো। এই পর্যন্ত দেশত মুঠ ৩৪ লাখ ৭১ হাজাৰ ৭৮৩ জন কৰোনাৰ কবলৰ পৰা মুক্ত হৈছে। অর্থাৎ দেশত মুঠ আক্রান্তৰ ৭৭.৭৪ শতাংশই সুস্থ হৈছে। যোৱা ২৪ ঘণ্টাত দেশত সুস্থ হৈছে ৭২ হাজাৰ ৯৩৯ জন।\nআনহাতে, যোৱা ২৪ ঘণ্টাত দেশৰ সংক্রমণ হাৰ ৮.৪৭ শতাংশ। এই সময়ছোৱাত দেশত পৰীক্ষা হৈছে ১১ লক্ষ ২৯ হাজাৰ ৭৫৬ জনৰ।\nকোভিডত আক্রান্ত আৰু মৃত্যু দুয়োখন তালিকাতেই আৰম্ভণিৰ পৰা শীর্ষত আছে মহাৰাষ্ট্র। ৰাজ্যখনত মুঠ আক্রান্ত ৯ লাখ ৬৭ হাজাৰ। দ্বিতীয় স্থানত থকা অন্ধ্রপ্রদেশত মুঠ আক্রান্ত আজি ৫ লাখ ২৭ হাজাৰ। তামিলনাডুত ৪ লাখ ৮০ হাজাৰ। কর্নাটকত মুঠ সংক্রমিত ৪ লাখ ২১ হাজাৰ। উত্তৰ প্রদেশত ২ লাখ ৮৫ হাজাৰ। দিল্লীত ২ লাখ অতিক্ৰম কৰিছে। পশ্চিমবঙ্গত ১ লাখ ৯০ হাজাৰ, বিহাৰত ১ লাখ ৫২ হাজাৰ আৰু তেলেঙ্গানাত ১ লাখ ৫০ হাজাৰ। অসম আৰু ওড়িশাত মুঠ আক্রান্ত ১ লাখ ৩৫ হাজাৰ আৰু ১ লাখ ৩৩ হাজাৰ।\nPrevious articleঅৱশেষত ভাৰতীয় বায়ুসেনাত অন্তর্ভুক্ত ৰাফেল যুদ্ধ বিমান\nNext articleঅকালতে বুঢ়া হ’ব খোজে নেকি? তেনেহ’লে এৰাই চলক এই ধৰণৰ খাদ্যাভ্যাস


আত্মহত্যাৰ ঘটনাত পুৰুষৰ সংখ্যা কিয় বেছি? – Probhati.com\nআত্মহত্যাৰ ঘটনাত পুৰুষৰ সংখ্যা কিয় বেছি?\nSeptember 11, 2021 by প্ৰভাতী নিউজ\nপুৰুষসকল মহিলাতকৈ বেছি অসন্তুষ্ট, আত্মহত্যাৰ পৰিসংখ্যাই আপোনাৰ ইন্দ্ৰিয় উৰুৱাই দিব। মহিলাৰ তুলনাত পুৰুষৰ আত্মহত্যাৰ ঘটনা বৃদ্ধি পাইছে। হতাশাৰ বাবে আত্মহত্যাৰ ঘটনা বৃদ্ধি পাইছে।বিশ্ব আত্মহত্যা প্ৰতিৰোধ দিৱস 10 ছেপ্টেম্বৰত উদযাপন কৰা হয়। বাৰ্ষিক আত্মহত্যাৰ পৰিসংখ্যা অতি আচৰিত।\nলাখ লাখ মানুহে হতাশাৰ সন্মুখীন হৈছে সমাজৰ পৰা দ্বিতীয় হাৰৰ অভিজ্ঞতা, সহানুভূতি বা সমাজৰ সৈতে যুঁজ দিয়াৰ জেদ ই হওঁক, মহিলাসকলে হৃদয় আৰু মনৰে শক্তিশালী ৰূপত প্ৰকাশ কৰে । কিন্তু পুৰুষে সেইটো কৰিব নোৱাৰে।\nপৰিয়ালৰ মুৰব্বী, পৰিয়ালৰ ভেটি আৰু কামৰ ক্ষেত্ৰত মানুহজনক শীৰ্ষস্থান প্ৰাপ্ত বুলি গণ্য কৰা হয়। কিন্তু বাস্তৱটো হ’ল যে তেওঁ বোজা আৰু পৰাজিত।”এজন পুৰুষ হওক – কান্দিব নালাগে'”-\nএতিয়া এনে চিন্তাধাৰা সলনি হোৱা প্ৰয়োজন। সকলোৰে সন্মুখত শক্তিশালী দৃষ্টিৰে চাই দুৰ্বলতা লুকুৱাবলৈ চেষ্টা কৰি থকাৰ সময়ত, মনৰ বোজা বৃদ্ধিৰ ফলাফল আজিআত্মহত্যাৰ পৰিসংখ্যাত স্পষ্টভাৱে দেখা গৈছে।\nপুৰুষে মহিলাতকৈ বেছি আত্মহত্যা কৰে। এটা পৰিসংখ্যা অনুসৰি, গড়ে এক লাখ পুৰুষৰ ভিতৰত 12 জনে আত্মহত্যা কৰে, আনহাতে বছৰি এক লাখ মহিলাৰ ভিতৰত5গৰাকীয়ে আত্মহত্যা কৰে।\nভাৰতৰ পৰিস্থিতি বেলেগ নহয়। ভাৰতত, মুঠ আত্মহত্যাৰ ঘটনাৰ 70% পুৰুষৰ দ্বাৰা আৰু প্ৰায় 30% মহিলাৰ দ্বাৰা প্ৰতিবেদিত হয়। 2019 চনত, বিশ্বত 7,00,000 লোকে আত্মহত্যা কৰিছিল, আৰু সেই7লাখৰ ভিতৰত, 1.5 নিযুত কেৱল ভাৰতৰ আছিল। ধৰি লওঁক যে ৰাষ্ট্ৰীয় অপৰাধ ৰেকৰ্ড ব্যুৰোয়ে ভাৰতত আত্মহত্যাৰ পৰিসংখ্যা লিপিবদ্ধ কৰিছে।পৰিসংখ্যাবোৰ যোৱা বছৰ ছেপ্টেম্বৰ ২০২০ ত প্ৰকাশ কৰা হৈছিল। ইয়াৰ মতে, ভাৰতত মুঠ মৃত্যুৰ 10.4% প্ৰতি বছৰে হয়। অৰ্থাৎ প্ৰতিদিনে প্ৰায় 381 জন লোকৰ মৃত্যু হৈছে।\n2019 চনত, ভাৰতত 140,000 লোকে আত্মহত্যা কৰিছিল, যাৰ ভিতৰত 93,000 বা প্ৰায় 67%, 18-45 বছৰ বয়সৰ ভিতৰত আছিল। আত্মহত্যাৰ কাৰণবোৰ লৈ, ই স্পষ্টভাৱে দেখুৱায় যে সম্পৰ্কৰ মাজৰ সূক্ষ্মতাবোৰে মানুহক হত্যা কৰি আছে। সম্পৰ্কৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা হতাশা আৰু হতাশাৰ ফলত উদ্ভৱ হোৱা একাকীত্ব। এইটো সেই গোলকধাঁধা যাৰ পৰা বহুলোকে বাহিৰ লৈ যাবলৈ কঠিন অনুভৱ কৰে আৰু এই কঠিন সময়তমানুহে আত্মহত্যা কৰে।\nএটা পৰিসংখ্যা অনুসৰি, 34% লোক পাৰিবাৰিক বিভেদৰ ফলত মৃত্যুমুখত পৰে, আনহাতে 7% লোকে বিবাহৰ সমস্যাৰ বাবে আত্মহত্যা কৰে। যদিও 7% যুৱক-যুৱতী মানসিক ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ মৃত্যুমুখত পৰে, 5.6% সুৰা বা ড্ৰাগৰ আসক্তিৰ ফলত মৃত্যু বৰণ কৰে, আৰু 5% লোকে ভাবে যে প্ৰেমৰ সম্পৰ্কত হত্যা কৰাটো হৈছে অন্তিম বিকল্প।\nবিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ মতে, হতাশা হৈছে আত্মহত্যাৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ কাৰণ। পৃথিৱীৰ ৩০০ নিযুত লোক হতাশাত ভুগি আছে আৰু প্ৰায় ২৫০ নিযুত লোক চাপ বা উদ্বেগত ভুগি আছে। বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ মতে, প্ৰতি 100 জনৰ ভিতৰত 1 জনৰ মৃত্যু আত্মহত্যাৰ ফলত হয়।ইমানবোৰ মৃত্যু যুদ্ধত নহয়, এইচ.আই.ভি. এইডছৰ দৰে বিপদজনক ৰোগৰ পৰা নহয়, কিন্তু বিশ্বজুৰি মেলেৰিয়াৰ ফলত হয় যিমান আত্মহত্যাৰ দৰে।যদি আমি 15 ৰ পৰা 29 বছৰ বয়সৰ যুৱক-যুৱতীৰ মৃত্যুৰ কাৰণবোৰ চাওঁ, তেন্তে এই বয়সৰ যুৱক-যুৱতীসকলৰ মাজত আত্মহত্যা হৈছে মৃত্যুৰ চতুৰ্থ কাৰণ বুলি বুজিপোৱা সহজ। যদি পথ দুৰ্ঘটনাত সৰ্বাধিক সংখ্যক মৃত্যু হয় তেন্তে এই বয়সৰ লোকসকলৰ মৃত্যুৰ দ্বিতীয় সৰ্ববৃহৎ কাৰণ হৈছে যক্ষ্মা। ইয়াৰ পিছত ‘পাৰস্পৰিক হিংসা’ তৃতীয় সৰ্বাধিক মৃত্যু হিচাপে হয়।\nযদি আপুনি ধনী আৰু ভাবিছে যে ধনে সুখ আনে, আপুনি আজিও জানিব লাগিব যে বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ পৰিসংখ্যা অনুসৰি, উচ্চ উপাৰ্জনৰ দেশবোৰত পুৰুষৰ আত্মহত্যাৰ হাৰ অধিক। অৱশ্যে মহিলাসকলৰ ক্ষেত্ৰত এনে নহয়। যদিও দৰিদ্ৰ দেশবোৰৰ পৰিস্থিতি একেবাৰে বিপৰীত। দৰিদ্ৰ দেশবোৰত, মহিলাৰ আত্মহত্যাৰ হাৰ পুৰুষতকৈ অধিক।এই সকলোবোৰৰ মাজত ভাল খবৰটো হ’ল যে বিশ্বজুৰি আত্মহত্যাৰ সংখ্যা হ্ৰাস পাইছে।\nবিশ্বব্যাপী, যোৱা 20 বছৰত আত্মহত্যাৰ ঘটনা 36% হ্ৰাস পাইছে। অৱশ্যে, ইয়াৰ মাজতে, আমেৰিকা যুক্তৰাজ্য 17% বৃদ্ধি পাইছে। জাপানে কৰোনেলত সৰ্বাধিক সংখ্যক আত্মহত্যাৰ ঘটনা বৃদ্ধি পাইছিল।\nযদি এজন ব্যক্তিয়ে হঠাতে আত্মহত্যা কৰাৰ কথা ক’বলৈ আৰম্ভ কৰে, ইয়াক গুৰুত্বসহকাৰে লওঁক।\nআপোনাৰ ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰক, অমীমাংসিত লেনদেননিষ্পত্তি কৰক, বা কাৰোবাক কওঁক, ইয়াক এটা চিহ্ন বুলি বিবেচনা কৰক।হঠাতে কোনোবাই বৰ অসন্তুষ্ট হ’বলৈ ধৰিলে, কথাটোৰ মেজাজ সলনি হ’ল।কথা কোৱা বন্ধ কৰক, অৰ্থাৎ শান্ত হওক।\nগতিকে বুজিব যে এনে এজন ব্যক্তিক সহায়ৰ আৱশ্যক। এনে পৰিস্থিতিত, কাৰোবাৰ বাবে সদায়ে তেওঁৰ চাৰিওফালে থকাটো আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ। যদি তেওঁৰ মানসিক ৰোগ আছে, তেওঁৰ চিকিৎসা কৰক আৰু মনত ৰাখিব যে ভিতৰৰ শব্দ ভাল, অলপ হেঁচা দিয়াভাল। সেয়েহে কথা পাতি থাকক, বন্ধু বনাওক, অকলশৰীয়া নহওঁক আৰু সুখী হওঁক।\nকোহলিয়ে হেৰুৱাব নেকি অধিনায়কৰ পদ?\nঅসমত কেতিয়া হ’ব টুইন টানেল


ফেচবুকত ফেচমাক্স! কৰ'না ভাইৰাছ ৰোধ কৰিবলৈ কি কৰিছে জুকাৰবাৰ্গে? | News Next One\nবা-বাতৰিৰ বাবে এতিয়া আৰু মানুহে বাতৰি কাকত আৰু টিভিৰ ওপৰত কমেইহে নিৰ্ভৰ কৰে। সমগ্ৰ বিশ্বৰে অধিকাংশ লোকৰ বাবে এতিয়া ফেচবুকেই হৈছে খবৰ লাভৰ প্ৰধান মাধ্যম।\nসম্প্ৰতি ভাৰতৰ লগতে বিশ্বৰ ভিন্ন প্ৰান্তৰ ৭৬খন দেশে কৰ’না ভাইৰাছৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিবলগীয়া হৈছে। এই পৰ্যন্ত বিশ্বত কৰ’না ভাইৰাছ 'কোবিড-১৯’ত অতি কমেও ৯৩হাজাৰ লোক আক্ৰান্ত হোৱাতো নিশ্চিত কৰা হৈছে আৰু ইয়াৰে ২৯৮৪ জন লোকে প্ৰাণ হেৰুৱাইছে। এনে পৰিপ্ৰেক্ষিতত বিশ্ববাসীৰ খবৰ লাভৰ অন্যতম মাধ্যম হিচাপে পৰিগণিত হৈ পৰা ছ’চিয়েল নেটৱৰ্কিং ছাইট ফেচবুকৰ সমুখতো আহি পৰিছে প্ৰত্যাহ্বান। বিশেষকৈ সত্য আৰু প্ৰকৃত খবৰ দিবৰ বাবে পূৰ্বতকৈও অধিক কষ্ট আৰু গুৰুত্ব প্ৰদান কৰিবলৈ বাধ্য হৈ পৰিছে ফেচবুক।\nপ্ৰতিষ্ঠাপক মাৰ্ক জুকাৰবাৰ্গে সদৰী কৰা মতে ইয়াৰ বাবে ফেচবুকে স্বাস্থ্য বিশেষজ্ঞসকলৰ সৈতে দিনে-নিশাই কাম কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে। তেওঁ জনাইছে, 'আমি সকলোৱে কৰ’নাক লৈ শুদ্ধ আৰু প্ৰকৃত তথ্য লাভ কৰাতো নিশ্চিত কৰিবলৈ চেষ্টা অব্যাহত ৰাখিছো।’\nজুকাৰবাৰ্গে জনাইছে যে যেতিয়াই ফেচবুকত কোনো ইউজাৰে কৰ’না ভাইৰাছ শব্দটো ছাৰ্চ কৰে তেতিয়াই ইউজাৰগৰাকীয়ে এটা মেছেজ লাভ কৰে। সেই মেছেজটোত ক্লিক কৰিলেই উক্ত মেছেজটোৱে ইউজাৰজনক অধিক তথ্য জনাবৰ বাবে বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থা অথবা স্থানীয় স্বাস্থ্য বিভাগৰ ৱেবছাইটলৈ লৈ যায়।\nইয়াৰ লগতে কৰ’না ভাইৰাছ সম্পৰ্কে বিশ্ববাসীক সতৰ্ক কৰাৰ বাবে বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাই প্ৰদান কৰা বিজ্ঞাপনসমূহ বিনামূলীয়াকৈ প্ৰকাশৰো ব্যৱস্থা কৰিছে ফেচবুকে। বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ লগতে কৰ’না ভাইৰাছ নিৰ্মূল কৰিবলৈ চেষ্টা অব্যাহত ৰখা আন কেবাটাও সংস্থাৰ বিজ্ঞাপনো বিনামূলীয়াকৈ প্ৰকাশ কৰিবলৈ দিছে মাৰ্ক জুকাৰবাৰ্গৰ প্ৰতিষ্ঠানটোৱে।\nজুকৰাবাৰ্গে আৰু কয় যে ছ’চিয়েল মিডিয়াত কৰ’না ভাইৰাছ সম্পৰ্কে একাংশ লোকে পোষ্ট কৰি অহা ভুল আৰু বিভ্ৰান্তিকৰ তথ্য সমূহ নাইকিয়া কৰিবলৈকো চেষ্টা চলাই আছে ফেচবুকে। 'সকলোৱে নিজৰ নিজৰ অনুভৱ ছ’চিয়েল মিডিয়াত ব্যক্ত কৰাৰ অধিকাৰ আছে। কিন্তু ভুল তথ্য আৰু উৰাবাতৰিসমূহ আতৰাই থকা হৈছে। লগতে যিবোৰ কোম্পানীয়ে এই দুৰ্যোগৰ সুযোগ লৈ মুনাফা লাভৰ বাবে উঠি-পৰি লাগিছে সেই কোম্পানীবোৰকো ব্লেকলিষ্টেড কৰি থকাৰ কাম চলি আছে। বিশেষকৈ কৰ’না ভাইৰাছ সম্পূৰ্ণকৈ নিৰাময়ৰ দাবীৰে সামগ্ৰী তথা ঔষধ আদি বিক্ৰী কৰা কোম্পানীবোৰক চিনাক্ত কৰি লগে লগে ব্লক কৰা হৈছে।’-নিউয়ৰ্ক টাইমছ আৰু বিবিচিৰ সাংবাদিকৰ আগত এইদৰে কয় ছ’চিয়েল মিডিয়াৰ একছত্ৰী সম্ৰাটগৰাকীয়ে।\nআনহাতে ফেচবুক গ্ৰুপ তথা একাংশ প্ৰতিষ্ঠিত সংবাদ মাধ্যমৰ পেজৰ বিৰুদ্ধেও ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰিবলৈ যো-জা চলোৱাৰ কথাও সদৰী কৰিছে জুকাৰবাৰ্গে। তেওঁ কয় যে ফেচবুক গ্ৰুপসমূহৰ পৰা কৰ’না ভাইৰাছক লৈ প্ৰচাৰ হোৱা উৰাবাতৰি দূৰ কৰাৰ ক্ষেত্ৰত যথেষ্ট সমস্যাই দেখা দিছে। 'ষ্টপ ৫জি ইউ কে নামৰ এটা গ্ৰুপত বহুতে কৰ’না ভাইৰাছক লৈ উৰাবাতৰি বিয়পাই থকা দেখা গৈছে। এটা পোষ্টত কোনোৱে লিখিছে যে ব্ৰেগজিটৰ পৰা দৃষ্টি আতৰ কৰিবলৈ একাংশ লোকে কৰ’না ভাইৰাছক লৈ উৰাবাতৰি বিয়পাই আছে। গ্ৰুপটোত এজন ইউজাৰে ইউটিউবৰ ভিডিঅৰ লিংক পোষ্ট কৰি কৰ’না ভাইৰাছকৈ বিভ্ৰান্তিকৰ তথ্য প্ৰচাৰ কৰিছে। সেয়ে ফেচবুকে ইয়াৰ বিৰুদ্ধে যুঁজখন আগুৱাই নিবলৈ আন প্লেটফৰ্মবোৰৰ সৈতেও নিৰ্ভৰ কৰি কাম আগুৱাই নি আছে।’-জুকাৰবাৰ্গৰ মন্তব্য।\nএনে ভিডিঅ’ৰ প্ৰচাৰ ৰোধ কৰিবলৈ ইউটিউবৰ সৈতে ফেচবুকৰ সঘন যোগাযোগ অব্যাহত আছে বুলিও জনাই জুকাৰবাৰ্গে। 'কিছুদিন পূৰ্বে মই নিজেই এটা ভুল তথ্য সম্বলিত ভিডিঅ’ৰ কথা ইউটিউব কৰ্তৃপক্ষক জনাইছো। এই ভিডিঅ’টোত এজন লোকে কৰ’না ভাইৰাছ নিৰ্মূল কৰিব বুলি দাবী কৰি ৰাছিয়ান পেনড্ৰাইভ বিক্ৰীৰ অপচেষ্টা চলোৱা দেখা গৈছে। পিছত ভিডিঅ’টোৱে ইউটিউবৰ নিয়ম উলংঘা কৰিছে বুলি অৱগত হৈ সেয়া ব্লক কৰি দিয়ে।’-ইউটিউবৰ সৈতে কিদৰে সমিলমিলেৰ কৰ’না ভাইৰাছক লৈ একাংশ লোকে বিয়পোৱা অপপ্ৰচাৰ ৰোধ কৰিবলৈ চেষ্টা অব্যাহত ৰাখিছে সেই সম্পৰ্কে উল্লেখ কৰি এইদৰে কয় ফেচবুকৰ হৰ্তা-কৰ্তা-বিধাতাগৰাকীয়ে।\nফেচমাক্সৰ বিৰুদ্ধে ফেচবুক\nফেচবুকত বিগত কিছুদিন ধৰি দেখা গৈছে কেবাটাও ফেচমাক্সৰ বিজ্ঞাপন। কৰ’না ভাইৰাছক লৈ সমগ্ৰ বিশ্বতে দেখা দিয়া আতংকক মূলধন হিচাপে লৈ এতিয়া ধন ঘটাৰ প্ৰতিযোগিতাত নামি পৰিছে একাংশ কোম্পানী। ইয়াৰ বাবে উক্ত কোম্পানীসমূহে বাছি লৈছে ফেচমাক্সক। এই ফেচমাক্সক লৈ ফেচবুকত কোম্পানীসমূহে এৰি দিছে একাধিক মিছা আৰু অকল্পনীয় তথ্য।\nজুকাৰবাৰ্গে জনোৱা মতে কৰ’না ভাইৰাছক বাধা দিব পাৰে বুলি দাবী কৰি কোম্পানীসমূহে সাধাৰণ ফেচমাক্সকে বিক্ৰী কৰিছে কেবাগুণ বেছি দৰত। 'এটা কোম্পানীয়ে ফেচমাক্সৰ দাম নিৰ্ধাৰণ কৰিছে ২৯.৯৫ ডলাৰ। তেওঁলোকে দাবী কৰিছে যে এই ফেচমাক্সে কৰ’না ভাইৰাছ অতি সহজে ৰোধ কৰিব পাৰে কিয়নো তাত সংলগ্ন হৈ আছে আধুনিক কাৰ্বন ফিল্টাৰ। আন কেবাটাও বিজ্ঞাপনত তেনেধৰণৰ একাধিক দাবীৰে ৬৫-১০০ ডলাৰ পৰ্যন্ত ফেচমাক্স বিক্ৰী কৰা হৈছে।’-এনেধৰণৰ কোম্পানীসমূহৰ বিজ্ঞাপন বন্ধ কৰি শীঘ্ৰেই ব্লেকলিষ্টেড কৰাৰ কথা উল্লেখ কৰি জানিবলৈ দিছে জুকাৰবাৰ্গে।\nফেচবুকৰ প্ৰতিষ্ঠাপকগৰাকীয়ে আৰু কয় যে ইউজাৰৰ গোপনীয়তাৰ প্ৰতি সন্মান জনাই অহা বাবেই একাংশ লোকে ইয়াৰে সুযোগ গ্ৰহণ কৰি উৰাবাতৰি বিয়পাই আহিছে। অৱশ্যে এইক্ষেত্ৰত কেবাটাও গ্ৰুপৰ এডমিন আৰু মডাৰেটৰসকলে উৰাবাতৰিৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দি অহাৰ কথাও সদৰী কৰে জুকাৰবাৰ্গে। তেওঁ কয়, 'কেবাটাও গ্ৰুপ কেৱল মিছা আৰু উৰাবাতৰি বিয়পোৱাৰ বাবেই সৃষ্টি কৰা হৈছে। এয়া আমাৰ দৃষ্টিগোচৰ হৈছে। তেনে গ্ৰুপ আৰু পেজবোৰলৈ আমি মেছেজ প্ৰেৰণ কৰিছো। যিকোনো মুহূৰ্ততে সেইবোৰ বন্ধ কৰি দিয়াৰ কথাও আমি চিন্তা কৰি আছে।’\nতেওঁ আৰু কয় যে দিনে দিনে প্ৰতিজন লোকৰে ছ’চিয়েল মিডিয়াৰ প্ৰতি বিশ্বাস নাইকিয়া হৈ পৰিছে। তৃতীয় ব্যক্তিয়ে ব্যক্তিগত তথ্য হাইজেক কৰাৰ আশংকাতে এনে হৈছে বুলিও উল্লেখ কৰে ফেচবুকৰ প্ৰতিষ্ঠাপকগৰাকীয়ে। 'সকলোৱে গোপনীয়তা বৰ্তাই ৰাখিব বিচাৰে। ভৱিষ্যতে সকলোৱে ছ’চিয়েল মিডিয়াৰ জৰিয়তে এই ভৰসাৰে নিজৰ তথ্য ভাগ-বতৰা তথা ভাৱৰ আদান-প্ৰদান কৰিবলৈ আগ্ৰহী যে কোনো তৃতীয় ব্যক্তিয়ে সেয়া যাতে কোনোপধ্যেই জানিব নোৱাৰে। ইয়াৰ বাবে সকলোতে হোৱাটছএপৰ দৰে এণ্ড টু এণ্ড এনক্ৰিপশ্যন ব্যৱস্থা কৰাতো প্ৰয়োজনীয়। আৰম্ভণিৰে পৰা আমি এণ্ড টু এণ্ড এনক্ৰিপশ্যন আৰু ইউজাৰৰ গোপনীয়তাক অগ্ৰাধিকাৰ দি আহিছো। কিন্তু ইয়াৰে সুযোগ লৈ একাংশ লোকে উৰাবাতৰি বিয়পোৱাৰ বিৰুদ্ধে কষ্টকৰ হ’লেও আমি যুঁজ চলাই নিছো আৰু চলাই যাম।’-জুকাৰবাৰ্গৰ তাৎপৰ্যপূৰ্ণ মন্তব্য।


অসমীয়া মানসিকতাত কৰ’না\nPublished on July 28, 2020 | News Source: ময়ূৰ বৰা\nকৰ’না শব্দটো ইয়াত ৰূপক হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিছোঁ৷ এটা নেতিবাচক ৰূপক৷ উৎসাহিত হ’লোঁ ২০ জুলাইৰ ‘দৈনিক জনমভূমি’ত প্রকাশিত বিশিষ্ট পণ্ডিত ড০ নগেন শইকীয়াৰ সুলিখিত নিবন্ধটো পঢ়ি৷ জাতিৰ সংকটৰ সময়ত নিৰৱচিছন্নভাৱে আৰু যুক্তিপূর্ণভাৱে আমাক সকীয়াই থকা আজিৰ অসমৰ অন্যতম গুৰুত্বপূর্ণ চিন্তাবিদজনেই হৈছে ড০ নগেন শইকীয়া৷\nচৰকাৰৰ বিয়াগোম বিয়াগোম নেতাই তেখেতক ব্যক্তিগতভাৱে সন্মান কৰা দেখুৱায় যদিও তেখেতৰ বহুতো সজ পৰামর্শ কৌশলেৰে আওকাণ কৰি অহা অসমৰ ৰাইজে দেখি আহিছে৷ চৰকাৰক তাৰ বাবে সমালোচনাও কৰা হৈছে৷ কিন্তু প্রজাঘৰৰ (বিভিন্ন দল-সংগঠন আৰু সচেতন জনতাৰ কথা কৈছোঁ) মানুহেনো আজি তেখেতৰ সুপৰামর্শ কি মাত্রাত গ্রহণ কৰিছে, সেইটোও এটা অস্বস্তিকৰ প্রশ্ন৷\nমানুহজন কিন্তু স্তব্ধ হোৱা নাই৷ থমকি ৰোৱা নাই তেখেতৰ কলম, ৰুদ্ধ হোৱা নাই তেখেতৰ কণ্ঠ৷ আমি সভা-সমিতিত তেখেতক সন্মান জনাইছোঁ ঠিকেই, কিন্তু সেই সন্মানৰ মূল্য কিমান যদিহে আমি তেখেতৰ কথাবোৰ কামত খটুৱাবলৈ আন্তৰিকতাৰে প্রয়াস নকৰোঁ৷ অসমীয়াৰ দৰে এটা মধুৰ আৰু সমৃদ্ধিশালী ভাষাৰ নিয়মৰ জেওৰা-জপনা ভাঙি আমি যি পৰিৱেশৰ জন্ম দিছোঁ, তাৰ বিৰুদ্ধে তেখেতে তেখেতৰ স্বভাৱসুলভ মৃদুতাৰে ৰুচিশীলভাৱে ‘প্রতিবাদ’ কৰিছে৷\nমাতৃভাষাৰ গৰিমাক চূৰমাৰ কৰা অপ-প্রয়াসৰ বিৰুদ্ধে এয়া তেখেতৰ ‘প্রতিবাদ’ বুলিয়েই ভাবোঁ৷ এইখিনি কথাক অসম আৰু অসমীয়াক ভাল পোৱা সকলো মানুহেই নির্দ্বিধাই মানি ল’ব বুলি মই জানো৷ ময়ো একমত এই ক্ষেত্রত৷ কলেজীয়া শিক্ষা দিল্লীত লোৱা বুলি আৰু চাকৰি সূত্রে লক্ষ্নৌ, চণ্ডীগড় আৰু পুনে আদি চহৰত থকা সত্ত্বেও মই মোৰ ব্যক্তিগত জীৱনত ভাষাটোক যিমান পাৰি শুদ্ধকৈ ক’বলৈ বা লিখিবলৈ চেষ্টা কৰি আহিছোঁ৷\nঅসমীয়া কওঁতে অনাহকতে বিদেশী ভাষাৰ শব্দ সুমুৱাবলৈ চেষ্টা নকৰোঁ৷ মই জানো তাৰ পাছতো মই উজুটি খাইছোঁ আৰু ভৱিষ্যতলৈকো খাম৷ কিন্তু নিজক শুধৰোৱাৰ যি নিষ্ঠাপূর্ণ প্রচেষ্টা তাক কাহানিও যতি পৰিবলৈ নিদিওঁ বুলি মই বদ্ধপৰিকৰ৷ মই বিচাৰোঁ টেলিভিছনৰ পর্ৰ সন্মুখতে হওক বা অন্যান্য সামাজিক মাধ্যমৰ জৰিয়তে কথা কোৱাৰ সুযোগ লাভ কৰা প্রতিজন ব্যক্তিয়েই এই কথাটোত মনোযোগী হওক৷ আমাৰ সন্মিলিত প্রয়াসেহে এই ক্ষেত্রত কিছু আশাৰ ৰেঙনি কঢ়িয়াবলৈ সক্ষম হ’ব৷\nমই অৱশ্যে ড০ শইকীয়াই তেখেতৰ নিবন্ধটোৰ শেহৰফালে উল্লেখ কৰা এটা বিষয়লৈহে মূলতঃ পাঠক ৰাইজৰ দৃষ্টি আকর্ষণ কৰিব বিচাৰিছোঁ৷ ‘কা’ আন্দোলনৰ প্রসংগ টানি তেখেতে কৈছে কিদৰে কেৱল ৰাজপথৰ আন্দোলনে ভাষাক সুৰক্ষিত কৰিব নোৱাৰে৷ ওপৰৰ বাক্যটোত ‘কেৱল’ শব্দটো যথেষ্ট তাৎপর্যপূর্ণ৷ আমি দেখিছোঁ বিগত কেইবাটাও দশকত তেখেতে অসমৰ বিভিন্ন আন্দোলনৰ ন্যায্যতাৰ বিষয়ে যুক্তিসিদ্ধভাৱে নিজৰ বক্তব্য আগ বঢ়াইছে৷\nমই নিজেও বিভিন্ন আন্দোলনৰ কাৰণ আৰু পটভূমি ব্যাখ্যা-বিশ্লেষণ কৰোঁতে প্রায় একে সিদ্ধান্তৰ দিশেই গতি কৰিছোঁ৷ প্রাক৲স্বাধীনতা কালৰ প্রব্রজন আৰু স্বৰাজোত্তৰ কালৰ অবাধ বিদেশীৰ অনুপ্রৱেশে আমাৰ অস্তিত্বক যিদৰে প্রত্যাহবান জনাইছে, সেয়া ভাৰতৰ আন কোনো প্রদেশতে দৃষ্টিগোচৰ নহয়৷\nখিলঞ্জীয়া মানুহৰ অস্তিত্বৰ কথাটোক ভেঙুচালি কৰি কোনোবা এটা সর্বভাৰতীয় দলে যদি এটা বিশেষ ধর্মৰ সন্দেহযুক্ত নাগৰিকৰ দ্বাৰা নিজৰ ভোটবেংক সৃষ্টি কৰিছে, আন এটা দলে আকৌ পূর্বৰ দুর্দিন আঁতৰাই পেলোৱাৰ প্রতিশ্রুতি দি শাসনৰ বাঘজৰী হাতত লৈছে আৰু হাতত লৈয়েই সকলো প্রতিশ্রুতি ধোঁৱাচাঙত তুলিছে৷\nস্বাধীনতাৰ দিন ধৰি এনে প্রতাৰণা-বঞ্চনা অসমৰ খিলঞ্জীয়া মানুহৰ চিৰলগৰী হৈ পৰিছে৷ ইয়াৰ ফলত বিভিন্ন গণতান্ত্রিক আন্দোলন হোৱাৰ লগতে উগ্রপন্থী সমস্যায়ো সময়ে সময়ে গা কৰি উঠিছে৷ বহু আন্দোলন ইয়াৰ ঘোষিত লক্ষ্য আৰু ঈপ্সিত ফলাফলৰ পৰা আজি বহু যোজন আঁতৰত৷ পৰিস্থিতিৰ দাবীতেই হওক বা অন্যান্য কিছু কাৰণৰ বাবেই হওক, যোৱা তিনিটামান দশকত সমগ্র ব্রহ্মপুত্র উপত্যকাতে যথেষ্টসংখ্যক নতুন দল-সংগঠনৰ জন্ম হৈছে৷\nতাৰে কিছুসংখ্যক দল-সংগঠন সময়ৰ দাবীত সৃষ্টি হোৱা বুলি ধৰি ল’লেও সকলোৰে ক্ষেত্রত তেনেদৰে ক’ব নোৱাৰি৷ পাঠক ৰাইজে নিজেই উপলব্ধি কৰিব পাৰিব আপোনাৰ জিলাখনৰ কোনকেইটা দল-সংগঠন প্রয়োজনীয় আৰু কোনকেইটা সংগঠন কেৱল নেতা সৃষ্টি বা চান্দা আহৰণৰ উদ্দেশ্যেই সমর্পিত৷ সাতে-পাঁচে মিলি অসমীয়া মধ্যবিত্তৰ মাজৰ একাংশই আজিকালি আন্দোলন বুলি ক’লেই সাত জাঁপ মাৰে৷\nতেওঁলোকৰ মাজৰ এচামে আকৌ সামাজিক মাধ্যমত সকলো সংগঠনৰ নেতা-কর্মীকে টানি আনি সমালোচনা কৰে৷ গঠনমূলক সমালোচনাত কাৰো আপত্তি থাকিব নোৱাৰে৷ মই নিজেও সদৌ অসম ছাত্র সন্থাই হওক বা অসম জাতীয়তাবাদী যুৱ-ছাত্র পৰিষদেই হওক বা কৃষক মুক্তি সংগ্রাম সমিতিয়েই হওক সকলোকে বিভিন্ন সময়ত সমালোচনা কৰিছোঁ৷ কিন্তু আমি সকলোৱে প্রাণভৰি ভাল পোৱা অসম নামৰ এই ভূখণ্ডটোত খিলঞ্জীয়া মানুহৰ সন্মানজনক স্থিতি সুৰক্ষিত কৰিবৰ বাবে কিছু গণতান্ত্রিক আন্দোলন প্রয়োজনীয়৷\nইয়াৰ অন্যথা আমাৰ স্বাভিমান, আমাৰ গৰিমা থানবান হ’বলৈ বেছিদিন নালাগিব৷ এইটো হ’ল অসমৰ জনজীৱনৰ প্রথম সত্য৷ এই সত্যটোক তুলি ধৰিবলৈ কেৱল এটা কথাই যথেষ্ট৷ গংগা নদীৰ ওপৰত সাতখন দলং থকাৰ সময়তো ব্রহ্মপুত্র নদীৰ ওপৰত এখনো দলং নাছিল৷ উল্লেখযোগ্য যে ১৯৬২ চনতহে (অর্থাৎ স্বাধীনতাৰ পোন্ধৰ বছৰ পাছত) শৰাইঘাট দলং মুকলি কৰা হয়৷\nতদুপৰি শোধনাগাৰ, ভাষা, মাধ্যম, বিদেশী বহিষ্কৰণ আদি বিষয়ক লৈ খিলঞ্জীয়া লোকে আন্দোলন কৰিব লগীয়া হৈছে৷ এনে কিছু আন্দোলনে সফলতাৰ মুখ দেখা নাই বাবে একাংশ চহৰ নিৱাসী অসমীয়া মধ্যবিত্তই আন্দোলন বুলি ক’লেই বিৰোধিতা আৰম্ভ কৰে বুলি মই পূর্বতে উল্লেখ কৰিছোঁ৷\nউক্ত কথাটোৰ লগত অসমৰ জনজীৱনৰ দ্বিতীয় সত্যটো আওপকীয়াভাৱে জড়িত৷ বহু বৃহৎ দল-সংগঠনৰ একাংশ নেতা আৰু কর্মী শ্ল’গানধর্মী বক্তব্য আৰু প্রতীকধর্মী পদক্ষেপৰ চক্রবেহুৰ পৰা মুক্ত হ’ব পৰা নাই৷ তেওঁলোকৰ মুখত আখৈ ফুটাদি ফুটে কেৱল অসমৰ প্রৱঞ্চনাৰ গাথা৷ ইয়াৰ বিৰুদ্ধে জোৰদাৰ আন্দোলন কৰাৰ হুংকাৰো তেওঁলোকে প্রায়ে দিয়ে৷ টেলিভিছনৰ জনপ্রিয়তাৰ বাবে আজি অসমৰ গাঁৱে-ভূঞে থকা বহু সচেতন লোকে পূর্বানুমান কৰিব পাৰে কোন নেতাই কি কথা ক’ব৷\nসেই সচেতন লোকসকলো এই আন্দোলনমুখী বাক৲ধাৰাৰ যান্ত্রিকতাত যেন কিছু বিৰক্তহ্ল লগতে এচাম চহৰীয়া মধ্যবিত্ততো আছেই, যাৰ বিষয়ে মই আগতে কৈছোঁ৷ দুয়োটা কাৰকৰ সন্মিলিত প্রভাৱত বহু ক্ষেত্রত অসমৰ আন্দোলনবোৰৰ ন্যায্যতাৰ কথাটোও বিবর্ণ হৈ পৰিছে৷ আনহে নালাগে, আজি ছাত্র সন্থাৰ দৰে গুৰুত্বপূর্ণ আৰু জনপ্রিয় সংগঠনৰ বিৰুদ্ধেও ৰাজনৈতিক নেতাই যিকোনো মন্তব্য আগ বঢ়াব পৰা হ’ল৷\nইয়াৰ আঁৰৰ কাৰণটোকেই মই অসমীয়া মানসিকতাৰ কৰ’না বুলি অভিহিত কৰিব খোজোঁ৷ কৰ’না বেমাৰৰ বিষাণুৱে আজি যিমানসংখ্যক অসমীয়াক আক্রান্ত কৰিছে, তাতকৈ হাজাৰগুণ বেছিকৈ আমি আক্রান্ত হৈছোঁ সেই দুর্বলতাটোৰ দ্বাৰাহে৷ আমি বুলি এইবাবে কৈছোঁ, কিয়নো সংগঠনৰ নেতা-কর্মীকেই দোষীৰ কাঠগড়াত উঠালে ভুল হ’ব৷ সচেতন বুলি দাবী কৰা আমাৰ সমাজখনৰ বহুসংখ্যক লোকো সেইটো বিষাণুৰ দ্বাৰা বেয়াকৈ আক্রান্ত৷ আক্রান্ত বাবেই জাতিটোৱে আজি ৰাজপথৰ আন্দোলনৰ কথাকে বেছিকৈ কয়৷ যিটো কথা ড০ শইকীয়াই তেখেতৰ লেখাটোত উল্লেখ কৰিছে৷\nস্পষ্টকৈ ক’বলৈ হ’লে অসমীয়া মানসিকতাৰ মূল কেৰোণ নাইবা কৰ’না হৈছে সাংস্কৃতিক চেতনাশূন্য৷ এটা জাতি যদি সামগ্রিকভাৱে চেতনাশূন্য হয়, তেনেহ’লে সেইটো জাতিৰ প্রতিটো অর্থনৈতিক আৰু ৰাজনৈতিক দাবী পূর্ণ কৰিলেও জাতিটো মুজুৰা পৰিয়েই থাকিব৷ অসমীয়াৰ ক্ষেত্রত মই এইটো শংকাই বেছিকৈ কৰোঁ৷ ধৰা হওক, আমাৰ সকলোবোৰ দাবী কেন্দ্রীয় আৰু ৰাজ্য চৰকাৰে মানি ল’লে৷\nইয়ে আমাক সর্বতোকালীন সুৰক্ষিত কৰি ৰাখিব পাৰিবনে? পাৰিবনে আমাৰ চিৰ উজ্জ্বল স্বাভিমানৰ সমলবোৰক জিলিকায় ৰাখিবলৈ? যদি জাতিটোৰ অধিকাংশ মানুহেই বৈষয়িক জীৱনৰ দৌৰৰ পৰা নিজৰ সাহিত্য-সংস্কৃতিলৈ সময় উলিয়াব নোৱাৰে, তেনেহ’লে সকলোবোৰ কথা অৰণ্যৰোদনত পৰিণত নহ’বনে?\nআমাৰ কথাৰ দ্বাৰা যুক্তিসংগত আন্দোলনৰ ন্যায্যতাক নস্যাৎ কৰিব বিচৰা নাই৷ ক’ব বিচাৰিছোঁ যে প্রয়োজনত কৰা ৰাজপথৰ আন্দোলনক শক্তিশালী কৰিবলৈকে আমাৰ মাজত এটা বৌদ্ধিক আৰু সাংস্কৃতিক আন্দোলন লাগে৷ ইয়াৰ বাবে অপ্রয়োজনীয় হৈ-চৈ নালাগে৷\nনালাগে বহু টকা-পইচা৷ মনটো লাগে আৰু মনলৈ অহা চিন্তাটোৰ লগত নিজৰ ভাষা, সাহিত্য আৰু সংস্কৃতিৰ কথাবোৰ গভীৰভাৱে সংপৃক্ত হৈ থাকিব লাগে৷ সামাজিক মাধ্যমৰ ক্রমবর্ধমান জনপ্রিয়তাৰ সময়ত আধুনিক প্রযুক্তিবিদ্যাই দান কৰা ডিজিটেল উপাদানবোৰক ব্যৱহাৰ কৰি আমি নতুন প্রজন্মৰ সন্মুখত বহুবোৰ কথাৰ ভাণ্ডাৰ মুকলি কৰিব পাৰোঁ৷\nসাম্প্রতিক সময়ত কোলাৰটো এৰি বোকাৰটো লোৱাৰ মানসিকতাৰ বাবে অসমীয়া মানুহক বহুতে সমালোচনা কৰে৷ নিজৰ উৎসৱ-পার্বণ বাদ দি টেলিভিছনৰ হিন্দী ছিৰিয়েলত দেখা বহু উৎসৱক (ধনতেৰাছ, কৰৱা সঠ, সংগীত-মেহেন্দি আদি) আমি আঁকোৱালি লৈ নিজৰ দৈন্যৰ পৰিচয় দিলোঁ৷ এই অন্তহীন অনুকৰণপ্রিয়তাৰ মূল কাৰণো হৈছে আমাৰ সাংস্কৃতিকভাৱে চেতনাবিহীন অৱস্থাটো৷ এইটো বেমাৰ কৰ’নাতকৈও ভয়ংকৰ৷ ই বহু অসমীয়া মানুহৰ ভিতৰৰ স্বাভিমানী মনটো কুৰুকি কুৰুকি বিনষ্ট কৰিলে৷\nঅসমীয়া মানসিকতাত দৃষ্টিকটুভাৱে পৰিষ্কাৰ হৈ পৰা এইবিধ বিষাণুয়ে ইতিমধ্যে বহু ক্ষতি কৰিলে৷ আনহে নালাগে, আমাৰ ন্যায্য আন্দোলনৰ সন্মুখতো প্রশ্নবোধক চিহুৰ অৱতাৰণা কৰিলে৷ অদূৰ ভৱিষ্যতে কৰ’না বেমাৰৰ হয়তো ভেক৲চিন ওলাব৷ অসমীয়াৰ বেমাৰৰ কিন্তু ভেক৲চিন নোলায়৷\nকিন্তু হতাশ হ’ব লগীয়া একো নাই৷ বেমাৰ ভাল কৰিব পৰা ঔষধো আমাৰ লগতে আছে৷ প্রতিজন অসমীয়াই মন দৃঢ় কৰি দৈনিক এঘণ্টা সময় সকলো বাদ দি গ্রন্থ বা কিতাপ-আলোচনীত মনোনিৱেশ কৰক৷ সেইটো অভ্যাসে আপোনাক কেইমাহমানৰ ভিতৰতে গভীৰভাৱে আত্মবিশ্বাসী কৰি তুলিব৷ আৰু ভাবকচোন, জাতিটোৰ প্রতিজন সচেতন লোক আত্মবিশ্বাসী হৈ উঠিলে সেই জাতিটোক চেতনাশূন্য বুলি কোনোবাই প্রমাণ কৰিব পাৰিবনে?\nকৰ’নাৰ ভয়ত যি সময়ত বিশ্বৰ বহু লোকৰ দৰে আমিও বেছিকৈ নিজৰ ঘৰৰ মাজতে আবদ্ধ হৈ আছোঁ, সেই সময়তে গ্রন্থৰ জগতখনক নূ্যনতম এঘণ্টা সময় দিবলৈ আমি পণ ল’ব নোৱাৰোঁনে? যদি পাৰোঁ তেনেহ’লে ভৱিষ্যৎ ইতিহাস লিখাৰ সময়ত অসমীয়া মানসিকতাৰ কৰ’নাৰ কথাটো ক’ৰবাত হয়তো পাদটীকাৰ দৰেহে থাকিব৷ কিন্তু তাকে নকৰিলে ভৱিষ্যৎ ইতিহাসবিদে\nঅসমীয়াৰ দুর্ভাগ্যৰ কাৰণ বিচাৰ কৰিলে সকলোতে পাব কেৱল পৰিশ্রমবিমুখ আৰু অধ্যয়নবিমুখ কৰ’নাৰ বিষাণু৷\nআমাৰ ভৱিষ্যৎ আমাৰ হাততেই৷ গতিকে আহক, আমি নিজৰ সতি-সন্ততি বা পাছৰ প্রজন্মৰ সকলোৰে বাবে এটা পণ লওঁ৷\nAll Rights Reserved 2020 © The Janambhumi | Total visits : 24597106


health-benefits-of-broccoli– News18 assam\nব্ৰকলিৰ আছে মহৌষধী গুণ...ব্ৰকলিৰ বহু কেইটা গুণাগুণ\nবহু কেইটা মাৰাত্মক ৰোগৰ প্ৰতিকাৰক ৰূপেও চিহ্নিত হৈছে ব্ৰকলি\nLast Updated : March 05, 2020, 15:11 IST\nসেউজীয়া পাঁচলিৰ ভিতৰত ব্ৰকলিৰ আছে বহু কেইটা মহৌষধী গুণ। বৰ্তমান বহুতে ব্ৰকলিক নিজৰ নিয়মিত খাদ্যৰ তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছে। বহু কেইটা মাৰাত্মক ৰোগৰ প্ৰতিকাৰক ৰূপেও চিহ্নিত হৈছে ব্ৰকলি।\nব্ৰকলিৰ মহৌষধী গুণ\n১. কৰ্কট ৰোগ প্ৰতিৰোধক– মৰাত্মক কৰ্কট ৰোগ প্ৰতিৰোধ কৰে ব্ৰকলিয়ে। কেন্সাৰ চেল গ্ৰুথ হোৱাত বাধা প্ৰধান কৰে ব্ৰকলিয়ে। দেহত কৰ্কট ৰোগ সৃষ্টিৰ অন্যতম কাৰক এচট্ৰ’জেন কম কৰাৰ গুণ আছে ব্ৰকলিৰ। স্তন কৰ্কট আৰু জৰায়ুৰ কৰ্কট ৰোগ প্ৰতিৰোধৰ বাবে অতি উপযোগী ব্ৰকলি।\n২.থাইৰয়ডৰ সমস্যা নিয়ন্ত্ৰণ কৰে–যদি আপুনি এই সমস্যাৰ পৰা আঁতৰি থাকিব খোজে তেন্তে নিয়মীয়াভাৱে গ্ৰহণ কৰক ব্ৰকলি। কাৰণ ব্ৰকলিত আয়দিন আৰু ফাইবাৰৰ মাত্ৰা অধিক থাকে। যিয়ে আপোনাক থাইৰয়ডৰ ৰোগৰ পৰা আঁতৰত ৰাখিব আৰু সুস্বাস্থ্যবান কৰি ৰখাত সহায় কৰিব।\n৩. কলেষ্টেৰ’লৰ পৰিমাণ হ্ৰাস কৰে– ব্ৰকলিত আয়দিন আৰু ফাইবাৰৰ মাত্ৰা অধিক থাকে। যি তেজত কলেষ্টেৰ’লৰ পৰিমাণ নিয়ন্ত্ৰণ কৰে।\n৪. এলাৰ্জিৰ লগতে সংক্ৰমণ প্ৰতিৰোধৰ বাবেও উপযোগী ব্ৰক’লি। ব্ৰক’লিত Omega3 Fatty Acid থাকে। লগতে হৃদ ৰোগ নিৰাময়ৰ বাবেও প্ৰয়োজনীয় ব্ৰ’কলি\n৫. হাড় মজবুত কৰাত সহায় কৰে– ব্ৰক’লিত কেলছিয়াম, ভিটামিন k থাকে। লগতে ব্ৰক’লিত মেগনেছিয়াম, জিংক, Phosphorous থাকে।\n৬. হৃদৰোগৰ বাবেও উপযোগী ব্ৰকলি।\n৭. চকু ভালে ৰখাতো সহায় কৰে ব্ৰ’কলিয়ে।\n৮. চাল ভালে ৰাখে। ভিটামিন C, ক’পাৰ, জিংক অত্যাধিক পৰিমাণে থাকে ব্ৰক’লিত।\n৯. ব্ৰক’লি এণ্টি এজিং– ব্ৰক’লিত ভিটামিন C থাকে। যি বয়সৰ চাপ বহুখিনি নিয়ন্ত্ৰণ কৰে। শৰীৰত Fine Line, Wrinkles, বিভিন্ন চৰ্ম জনিত সমস্যা ৰোধৰ বাবে উপযোগী ব্ৰ’কলিৰ।\nFirst published: March 05, 2020, 15:07 IST