বাগিচাৰ শ্ৰমিক আইনৰ প্ৰয়োগ : — বিকাশপেডিয়া\nমূল পৃষ্ঠা / কৃষি / চাহ খেতি / অসমৰ চাহ শ্ৰমিকৰ ঐতিহাসিক প্ৰেক্ষাপট(কিশোৰ কুমাৰ কলিতা) / বাগিচাৰ শ্ৰমিক আইনৰ প্ৰয়োগ :\nবাগিচাৰ শ্ৰমিক আইনৰ প্ৰয়োগৰ বিষয়ে লিখা হৈছে ।\nবাগিচা শ্ৰমিক আইনৰ উপবন্ধ অনুযায়ী ৰাজ্য চৰকাৰসমূহে এই আইনখনৰ উপবন্ধ সমূহ বা কিছুমান নিৰ্দিষ্ট উপবন্ধৰ ক্ষেত্ৰত যথাযথ নিয়ম প্ৰণয়ন কৰি বাগানত কৰ্মৰত শ্ৰমিকৰ কল্যাণ সাধন কৰিব। অসমৰ চাহ বাগিচাত কাম কৰি থকা লক্ষ লক্ষ বনুৱাৰ বাবে অসমৰ ৰাজ্য চৰকাৰে যথাসম্ভৱ নিয়ম প্ৰনয়ন কৰিছে যদিও সেই নিয়মবোৰ কিমানদূৰ কাৰ্যকৰী কৰা হৈছে সেই সন্দৰ্ভত ভালেমান প্ৰশ্নৰ আৱতাৰনা ঘটিছে। এতিয়া এই আইনখন অসমত কিমানদূৰ ফলপ্ৰসূ হৈছে তালৈ আহিছোঁ।\nদেখা গৈছে যে ২৯১৪ চনৰ অসমৰ মুঠ ৭৯২ খন চাহ বাগিচাক এই আইনখনে সামৰি লৈছিল।\nবিভিন্ন ৰাজ্যৰ এক পৰিসংখ্যা দাঙি ধৰা হৈছে -\nPlantation labour Actৰ অধীনত প্ৰণয়িত নিয়ম কেতিয়াৰ পৰা কাৰ্যকৰী হৈছে\nআইনখনে সামৰি লোৱা বাগিচা\nআন্দমান নিকোবৰ দ্বীপপুঞ্জ\nউৎস: Report on the working of the Plantation labour Act 1951, for the year 2014\nঅসমৰ চাহ বাগিচাত ২০১৪ চনৰ ভিতৰত সৰ্বোচ্চ সংখ্যক বনুৱা(৫,৩২,৭৮৭) নিয়োজিত হৈছিল যি সৰ্বভাৰতীয় মুঠ চাহ বাগানৰ বনুৱাৰ ৭০.৪৯%। ইয়াৰ পিছতে স্থান আছিল পশ্চিমবংগৰ(১,১২,৫১৯) অৰ্থাৎ মুঠ চাহ বনুৱাৰ ১১,৪৯%। তামিলনাডু(৪৯,৩৫৫ জন), কেৰালা(৩৯,১৫৫), ত্ৰিপুৰা(৯,৮৩৬) আৰু কৰ্ণাটক ৰাজ্যই(৯,৩২০) ইয়াৰ পিছত ক্ৰমাগতভাৱে স্থান লাভ কৰিছিল।\n২০১৪ চনৰ ভিতৰত প্ৰবিৱৰণ(returns)দাখিল কৰা চাহ বাগিচাত দৈনিক গড় হিচাপত শ্ৰমিক নিয়োগ-\nপুৰুষ-মহিলা মিলি সৰ্বমুঠ\nTea Garden of Assa: A Report on Plantation Labour Act 1951, under 100 days Action Plan শীৰ্ষক এক প্ৰতিবেদনত নিম্নোক্ত অনুভৱবোৰ ব্যক্ত কৰা হৈছিল-\n১. অসমৰ পঞ্জীয়নভূক্ত চাহ বাগিচাবোৰত বাগিচা পৰিচালনা সমিতিয়ে ২,২৭,১৯৫ টা ঘৰ বাগিচা বনুৱাৰ বাবে দিছে। এতিয়াও বনুৱাক লগা ঘৰৰ পৰিমাণ ৪২,৪৫৩ টা কমি আছে। বাগিচা শ্ৰমিক আইনৰ ১৫ নং অনুচ্ছেদ অনুযায়ী ইয়াক এক উলংঘন বুলি ক’ব পাৰি।\n২. বাগিচা পৰিচালনা সমিতিয়ে ১,৮৯,৩৩৮ টা শৌচালয়ৰ সুবিধা কৰি দিছে আৰু বাগানৰ শ্ৰমিকৰ বাবে ৭৯,০০৯ টা পানীৰ পইন্টৰ ব্যৱস্থা কৰি দিছে। এই সংখ্যা প্ৰয়োজনীয় শৌচালয়তকৈ ৮,০৩২ টা কম আৰু পানীৰ পইন্ট ৫,৫২১ টা কম। ইয়ে বাগিচা শ্ৰমিক আইনৰ ৯ আৰু ৮ নং অনুচ্ছেদ উলংঘন কৰিছে।\n৩. অসমৰ পঞ্জীয়নকৃত চাহ বাগানত ৪৩৪ খন হাস্পতাল, ৩৯১ জন চিকিৎসক আৰু ৭৫১ জন ফাৰ্মাচিষ্ট আছে। পঞ্জীয়নভুক্ত বাগানত লগাতকৈ এই সংখ্যা হাস্পতালৰ ক্ষেত্ৰত ৬৩, চিকিৎসকৰ ক্ষেত্ৰত ১২৬ আৰু ফাৰ্মাচিষ্টৰ ক্ষেত্ৰত ৩৭৯ জন কম। ইয়ে আইনখনৰ ১০ নং অনুচ্ছেদ ভংগ কৰিছে।\n৪. অসমৰ পঞ্জীয়নভুক্ত চাহ বাগিচাবোৰত ১২১৮ খন শিশু যতন কেন্দ্ৰ আছে। অসমৰ মুঠ ৬১ খন চাহ বাগানত কোনো ধৰণৰ শিশু যতন কেন্দ্ৰৰ ব্যৱস্থা নাই যিয়ে শ্ৰমিক আইনৰ ১২ নং অনুচ্ছেদ ভংগ কৰিছে।\n(উৎস: Tea Gardens of Assam, A Report on Plantations Labour Act, 1951 under 100 days Action Plan আৰু www.cec-india.org/event -detail.php?event_id=19)\n২০১৪ চনৰ উল্লিখিত প্ৰতিবেদন অনুযায়ী ২০১৪ চনত অসমৰ ৭৯২(৬২১ খন বাগিচাই প্ৰতিৱৰণ দাখিল কৰিছিল)খন বাগিচাত থকা পানীৰ টেপৰ সংখ্যা আছিল ৯২,৭৫৫ টা যি প্ৰয়োজন অনুপাতে নাছিল। ইয়াৰ বিপৰীতে কৰ্ণাটক, তামিলনাডু আৰু আন্দামান আৰু নিকোবৰ দ্বীপপুঞ্জৰ দৰে ঠাইত যথাযথ পানীৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছিল বুলি প্ৰতিবেদনখনত কোৱা হৈছে।\nকনাৰ্জাৰভেন্সিৰ ব্যৱস্থা -\nউল্লিখিত ২৯১৪ চনৰ প্ৰতিবেদন অনুযায়ী অসমৰ বাগানত বাস কৰা চাহ বনুৱাৰ বাবে লগা শৌচালয়ৰ সংখ্যা আছিল ২,৮৮,৩৭৩ টা। ইয়াৰ বিপৰীতে অসমৰ বাগানসমূহত বাগিচা কৰ্তৃপক্ষই ব্যৱস্থা কৰি দিয়া শৌচালয়ৰ সংখ্যা হৈছে ২,০২,৬৬৩। তামিলনাডুৰ দৰে ৰাজ্যত বনুৱাৰ ঘৰে প্ৰতি শৌচালয়ৰ ব্যৱস্থা কৰি দিয়াৰ লগতে বাগানৰ প্ৰতি পঞ্চাশ হেক্টৰ বা তাৰ অংশ বিশেষত শৌচালয়ৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছে। আন্দামান আৰু নিকোবৰ দ্বীপপুঞ্জত মহিলা আৰু পুৰুষৰ বাবে সুকীয়ায়াকৈ শৌচালয় তথা মূত্ৰালয়ৰ ব্যৱস্থা যথাযথভাৱে কৰা হৈছে।\nস্বাস্থ্যৰ সুবিধা -\nএই প্ৰতিবেদন অনুযায়ী অসমৰ ৫৫৫ খন বাগিচাৰ হাস্পতালত থকা সুবিধাবোৰ এনেধৰণৰ- (২০১৪ চনত):\nডিছপেনছ্যাৰী: ৬১৮টা ডিছপেনছ্যাৰীত ১১৬১ খন বিছনা(detention beds)\nঅৰ্হতাসম্পন্ন চিকিৎসক: ৪০৩\nপৰিদৰ্শনকাৰী চিকিৎসক(Visiting Doctors): ৩৯০\nঅৰ্হতাসম্পন্ন ফাৰ্মাচিষ্ট: ৬৬২\nঅৰ্হতাসম্পন্ন নাৰ্ছ: ৬৫৮\nঅৰ্হতাসম্পন্ন ধাত্ৰী: ৬১৬\nঅৰ্হতাসম্পন্ন নাৰ্ছ তথা ধাত্ৰী: ৫৯৩\nপ্ৰশিক্ষণপ্ৰাপ্ত নাৰ্ছিং এটেণ্ডেন্ট: ৭৯৭\nপ্ৰশিক্ষণপ্ৰাপ্ত স্বাস্থ্য সহায়ক: ৫৯৯\nএই প্ৰতিবেদনে অসমৰ চাহ বাগিচাৰ স্বাস্থ্যসেৱা সন্তোষজনক বুলি উল্লেখ কৰিছিল।\nশিক্ষাৰ সুবিধা -\nঅসমৰ ৭৯২ খন চাহ বাগানত ১০৭১ খন প্ৰাথমিক বিদ্যালয় গৃহ তথা শিক্ষক সহিত আছে(২০১৪ প্ৰতিবেদন মতে)। শিৱসাগৰ, গোলাঘাট, যোৰহাট, কৰিমগঞ্জ, হাইলাকান্দি আদি জিলাৰ অন্তৰ্গত প্ৰাথমিক বিদ্যালয়সমূহ প্ৰাদেশিকীকৰণ কৰা হৈছে।\nঘৰৰ সুবিধা -\nএই প্ৰতিবেদন অনুযায়ী চাহ বাগানত কাম কৰা বনুৱাৰ যিসকলে থকাৰ সা-সুবিধা পাব লাগে তাৰে ৭৬.৬১ শতাংশ বনুৱাই এই সুবিধা লাভ কৰিছে। উত্তৰাখণ্ড আৰু কৰ্ণাটকৰ সকলো বনুৱাক ঘৰৰ সুবিধা দিয়াৰ(যিসকলে ঘৰ পাবলৈ অৰ্হতাসম্পন্ন) বিপৰীতে তামিলনাডুত ৯৭.৯৬ শতাংশক, অসমত ৯৬.২৩ শতাংশক আৰু ত্ৰিপুৰাত ৮৩.৬৩ শতাংশক ঘৰ প্ৰদান কৰিছে। এই ঘৰৰ অৱস্থা, তাত প্ৰদান কৰিছে। এই ঘৰৰ অৱস্থা, তাত প্ৰদান কৰিবলগীয়া সা-সুবিধাবোৰ দিয়া হৈছে নে নাই বিষয়ে প্ৰতিবেদনখনত অৱশ্যে উল্লেখ কৰা হোৱা নাই।\n২০১৪ চনত অসমৰ চাহ বনুৱাক প্ৰদান কৰা ঘৰৰ সবিশেষ -\nপ্ৰবিৱৰণ জমা দিয়া বাগানৰ সংখ্যা\nঘৰ পাবলৈ যোগ্য বনুৱাৰ সংখ্যা\nঘৰৰ ব্যৱস্থা কৰা বনুৱাৰ সংখ্যা\nঘৰৰ ব্যৱস্থা কৰিবলৈ বাকী থকা বনুৱাৰ সংখ্যা\nমূল আইনখন অনুযায়ী যিবোৰ বাগানৰ ১৫০ গৰাকী বনুৱাই কাম কৰে তাত কেন্টিনৰ ব্যৱস্থা কৰিব লাগে। অসমৰ ৭৯২ খন বাগানৰ ভিতৰত ৩৯০ খন বাগানত ১৫০ জন বা ততোধিক বনুৱা থকা বুলি ২০১৪ৰ প্ৰতিবেদনত উল্লেখ কৰা হৈছে। ইয়াৰে ৩২৪ খনত কেন্টিনৰ ব্যৱস্থা আছে।\nঅসমৰ বাগানৰ শিশু যতন কেন্দ্ৰৰ সবিশেষ, ২০১৪ চন -\nসামৰি লোৱা বাগানৰ সংখ্যা\nপ্ৰবিৱৰণ জমা দিয়া বাগান\n১৫০জন বা ততোধিক মহিলা বনুৱা থকা বাগান\nশিশু যতন কেন্দ্ৰ থকা বাগানৰ সংখ্যা\nশিশু যতন কেন্দ্ৰৰ সংখ্যা\n২ বছৰৰ আৰু তাৰ তলৰ শিশু\n২ বছৰৰ ওপৰৰ শিশু\nবেমাৰ ভাত্তা পোৱাৰ সবিশেষ, ২০১৪ -\nবেমাৰৰ ভাত্তা বিচৰা শ্ৰমিক\nবেমাৰৰ ভাত্তা পোৱা শ্ৰমিক\nপ্ৰসূতি সম্পৰ্কীয় পোৱা লাভালাভ, ২০১৪ -\nসামৰি লোৱা বাগিচা\nপ্ৰবিৱৰণ জমা দিয়া বাগিচা\nপ্ৰবিৱৰণ জমা দিয়া বাগানৰ মহিলা শ্ৰমিকৰ সংখ্যা\nকমেও ১৫০ দিন কাম কৰা মহিলা শ্ৰমিকৰ সংখ্যা\nপ্ৰসূতিৰ সুবিধা দাবী কৰা মহিলাৰ সংখ্যা\nপ্ৰদান কৰা অৰ্থ\nউল্লিখিত ২৯১৪ চনৰ প্ৰতিবেদনৰ পৰা আমি অসমৰ বাগানবোৰত আইনখন কিমান পৰ্যায়লৈ প্ৰয়োগ কৰা হৈছে তাৰ এক থূলমূল আভাস ল’ব পাৰো। আইনখনৰ কিছুমান উপবন্ধৰ বিসয়ত ৰাজ্য চৰকাৰে সুনিৰ্দিষ্ট নিয়ম(যেনে প্ৰসূতিজনিত সা-সুবিধা প্ৰদান) প্ৰণয়ন নকৰাৰ সৰ্বাধিক ফল ভুগিব লগা হৈছে বাগানৰ মহিলা শ্ৰমিক সকলে। দুৰ্ভাগ্যৰ কথা যে গোটেই আইনখন প্ৰণয়নৰ দিশত পৰিদৰ্শক বা মুখ্য পৰিদৰ্শকৰ ভূমিকা তেনেই পুতৌজনক। আইনখনত উপবন্ধ প্ৰণয়ন নকৰা তথা বিধি ভংগৰ বাবে পৰিদৰ্শন, অভিযোগ দাখিল আৰু দোষী সাব্যস্তকৰণ(conviction)ৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছে যদিও এই প্ৰক্ৰিয়া এতিয়াও অসমত ফলপ্ৰসূ হৈ উঠা নাই। ২০১৪ চনত অসমৰ ৬২২ টা পৰিদৰ্শনৰ বিপৰীতে ৩৩ টা অভিযোগ দাখিল কৰা হৈছিল। এই প্ৰক্ৰিয়াত মাথোঁ ৪০০০ টকাহে জৰিমনা বিহা হৈছিল। বাগিচা শ্ৰমিক আইন, ১৯৫১ৰ সুফল প্ৰয়োগ তথা আইনখনৰ কাৰ্যকাৰিতাৰ বাবে ইয়াক বিস্তৃতভাৱে আলোচনা কৰাটো প্ৰয়োজনীয়। তদুপৰি সাম্প্ৰতিক সময়ৰ লগত সংগতি ৰাখি আইন তথা নিয়মাৱলীত সংশোধনী অনাটোও হয়তো জৰুৰী হৈ পৰিছে। অসমৰ বাগানত কৰ্মৰম লক্ষ লক্ষ লোকৰ প্ৰকৃত অৰ্থত কল্যাণ সাধিবলৈ হ’লে এনে পদক্ষেপ লোৱাটো অতীব প্ৰয়োজনীয়।\nউৎস: অসমৰ চাহ শ্ৰমিক্ৰ ঐতিহাসিক প্ৰেক্ষাপট(কিশোৰ কুমাৰ কলিতা)\nহৰেন কুৰ্মী Apr 10, 2020 08:22 PM\nপ্ৰথম এটা বুজি পোৱা নাই ২৯১৪চনত অসমৰ ৭৯২খন বাগিছা আইনত সামৰি লোৱাৰ কথা কিন্তু বৰ্তমান 2020 হৈছে হে


উদিত নাৰায়ণ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n(Udit Narayanৰ পৰা পুনঃনিৰ্দেশিত)\nউদিত নাৰায়ণ ঝা\n১ ডিচেম্বৰ, ১৯৫৫ (৬৫ বছৰ)\nবৈসী, বিহাৰ, ভাৰত\n১৯৮০ – বৰ্তমান\nৰঞ্জনা নাৰায়ণ ঝা (বি. ১৯৮৪)\nদীপা নাৰায়ণ ঝা (বি. ১৯৮৫)\nআদিত্য নাৰায়ণ (son)\n*শ্ৰেষ্ঠ পুৰুষ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা\nশ্ৰেষ্ঠ পুৰুষ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পীৰ আইফা বঁটা\nশ্ৰেষ্ঠ পুৰুষ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা\nউদিত নাৰায়ণ (ইংৰাজী: Udit Narayan; (জন্ম: ১ ডিচেম্বৰ ১৯৫৫) এগৰাকী ভাৰতীয় নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী৷ যাৰ গীতবোৰ মূলতঃ হিন্দী ভাষাৰ বলীউডৰ চলচ্চিত্ৰত প্ৰদৰ্শিত হৈছে। তেওঁ ভাৰত আৰু নেপালৰ এগৰাকী প্ৰখ্যাত গায়ক হিচাপে পৰিচিত। তেওঁ তেলেগু, কন্নড়, তামিল, গুজৰাটী, মালয়ালম, ওড়িয়া, নেপালী, ভোজপুৰী, পাঞ্জাৱী, অসমীয়া, বঙালীকে ধৰি বিভিন্ন ভাষাত গীত গাইছে। তেওঁ চাৰিটাকৈ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা (তাৰ ভিতৰত গায়ক হিচাপে ৩টা, ২০০১ চনত ২টা গানৰ বাবে আৰু ২০০২ চনত ১টা গানৰ বাবে আৰু ২০০৫ চনত প্ৰযোজক হিচাপে ১টা) আৰু ২০টা মনোনয়নৰ লগতে ৫টা ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিছে। ১৯৮০ চনত তেওঁ বলীউড প্লেবেকত আত্মপ্ৰকাশ কৰাৰ পিছতো যথেষ্ট সংগ্ৰাম কৰিবলগীয়া হৈছিল।\n3.1 অন্যান্য কণ্ঠশিল্পীৰ সৈতে\n১৯৫৫ চনত মৈথিল ব্ৰাহ্মণ পৰিবাৰত উদিত নাৰায়ণ ঝাৰ জন্ম হৈছিল৷ তেওঁৰ পিতৃ হৰেকৃষ্ণ ঝা নেপালী আৰু মাতৃ ভুৱনেশ্বৰী ঝাৰ এগৰাকী ভাৰতীয় আছিল। ২০০৯ চনত যেতিয়া উদিত নাৰায়ণক ভাৰতৰ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী বঁটা প্ৰদান কৰা হয়, তেতিয়া তেওঁক নেপালত জন্মগ্ৰহণ কৰা বুলি ভাৰতীয় নাগৰিকত্বৰ ওপৰত প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰা বাতৰি পোৱা গৈছিল। অৱশ্যে, উদিত নাৰায়ণে সেই প্ৰতিবেদনবোৰক "সম্পূৰ্ণ মিছা" বুলি কৈ তেওঁৰ জন্ম বিহাৰৰ সুপৌল জিলাৰ বৈসী গাঁৱত তেওঁৰ মাকৰ ঘৰত জন্ম হোৱা বুলি কয়। পদ্মশ্ৰী বঁটা গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত তেওঁ নেপালত সমালোচনাৰ সন্মুখীন হৈছিল, তেতিয়া তেওঁ নেপালী দৈনিক কান্তিপুৰক কৈছিল যে তেওঁ “নেপালৰ যদিও তেওঁৰ মাতৃৰ ঘৰ বিহাৰত আছিল।” ২০১৭ চনত ভাৰতীয় আলোচনী আউটলুকৰ সৈতে হোৱা এক সাক্ষাৎকাৰত তেওঁ স্পষ্টকৈ জনায় যে, তেওঁৰ জন্ম বৈসীত হৈছিল আৰু তেওঁৰ দেউতাক হৰেকৃষ্ণ নেপালৰ সগৰমাথা অঞ্চলৰ সপ্তৰী জিলাৰ ভাৰদহৰ বাসিন্দা আছিল। ২০১৮ চনৰ ছেপ্টেম্বৰত বিহাৰ ঝাৰখণ্ড এছ'চিয়েশ্যন অফ নৰ্থ আমেৰিকাৰ দ্বাৰা অনুষ্ঠিত হোৱা এক অনুষ্ঠানত উদিত নাৰায়ণে নিজকে বিহাৰী হিচাপে পৰিচয় দিয়ে।\nতেওঁ ভাৰতৰ বিহাৰৰ সুপৌলৰ কুনাউলিৰ জগেশ্বৰ হাইস্কুলত অধ্যয়ন কৰিছিল, য'ত তেওঁ এছএছচি সমাপ্ত কৰিছিল আৰু পিছত নেপালৰ কাঠমাণ্ডুৰ ৰত্ন ৰাজ্য লক্ষ্মী কেম্পাচৰ (Ratna Rajya Lakshmi Campus) পৰা মধ্যৱৰ্তী ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। তেওঁৰ দেউতাক হৰেকৃষ্ণ ঝা এগৰাকী খেতিয়ক আছিল আৰু মাতৃ ভুৱনেশ্বৰী দেৱী এগৰাকী লোক কণ্ঠশিল্পী আছিল, যিয়ে উদিত নাৰায়ণৰ সংগীত কৰ্মৰাজীত উৎসাহ যোগাইছিল৷\n২০০৬ চনত ৰঞ্জনা নাৰায়ণে নাৰায়ণৰ প্ৰথম পত্নী বুলি কৰা দাবীক উদিত নাৰায়ণে অস্বীকাৰ কৰিছিল যদিও পিছত তেওঁক উদিত নাৰায়ণে পত্নী হিচাপে গ্ৰহণ কৰিছিল৷ উদিত নাৰায়ণে প্ৰথমে ৰঞ্জনা নাৰায়ণ ঝাৰ সৈতে আৰু পিছত দীপা নাৰায়ণ ঝাৰ সৈতে দুবাৰ বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হয়৷ ৰঞ্জনা নাৰায়ণৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হোৱাৰ পিছত তেওঁ দীপা নাৰায়ণৰ সৈতে সম্পৰ্ক স্থাপন কৰে আৰু ১৯৮৫ চনত বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়৷ দীপা নাৰায়ণৰ সৈতে তেওঁৰ এগৰাকী পুত্ৰ সন্তানৰ জন্ম হয় - আদিত্য নাৰায়ণ, যি এগৰাকী নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী।\nঅন্যান্য কণ্ঠশিল্পীৰ সৈতে[সম্পাদনা কৰক]\nউদিত নাৰায়ণে সংগীত কেৰিয়াৰ ১৯৮০ চনত আৰম্ভ কৰে আৰু ৯০ ৰ দশকত বিকশিত হয়। উল্লেখযোগ্য মহিলা নেপথ্য কণ্ঠশিল্পীৰ লগতে সকলো প্ৰজন্মৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পীৰ সৈতে তেওঁ সহযোগিতা কৰিবলৈ সৌভাগ্য পাইছিল। জনপ্ৰিয় কণ্ঠশিল্পী মহম্মদ ৰফিৰ সৈতে উদিত নাৰায়ণে সংগীত জগতত আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল আৰু তাৰ পিছত ৮০ৰ দশকত কিশোৰ কুমাৰ, অমিত কুমাৰ, সুৰেশ ৱাডকৰ, মোহম্মদ আজিজ আৰু আন আন কণ্ঠশিল্পীৰ গীত গাৱলৈ সুযোগ পাইছিল। তেওঁ বেছিভাগ গীত পুৰুষ কণ্ঠশিল্পী কুমাৰ চানু আৰু অভিজিৎৰ সৈতে গাইছে। তেওঁৰ নিৰ্বাচিত আৰু উল্লেখযোগ্য কিছুমান গীত তলত দিয়া হ’ল-\nসহঃ কণ্ঠশিল্পী/ (অন্যান্য সংস্কৰণ)\n"মিল গয়া" ঊনিশ-বিশ (১৯৮০) মহম্মদ ৰফি আৰু উষা মংগেশকাৰ\n"জীৱন কা দিন" বাড়ে দিলৱালা (১৯৮৩) লতা মংগেশকাৰ আৰু কিশোৰ কুমাৰ (Other Version)\n"অ বিন্দিয়া তুম হমসে কেহ দো প্যাৰ হে" কেহদো প্যাৰ হে (১৯৮৩) কিশোৰ কুমাৰ আৰু সুৰেশ ৱাডকৰ\n"লোগ জাহা পৰ ৰহতে হে" প্যাৰ কা মন্দিৰ (1988) মোহম্মদ আজীজ, সুৰেশ ৱাডকৰ আৰু কবিতা কৃষ্ণমূৰ্তি\n"অয়ে অয়ে" ত্ৰিদেৱ (১৯৮৯) অমিত কুমাৰ আৰু মোহম্মদ আজীজ\n"এক দুসৰে সে কৰতে হে প্যাৰ হম" হম (১৯৯১) সুদেশ ভোঁচলে আৰু মোহম্মদ আজীজ\n"ইলু ইলু" সদাগৰ (১৯৯১) মনোহৰ উদাস, সুকিন্দৰ সিং আৰু কবিতা কৃষ্ণমূৰ্তি\nদিৱানো কী মাস্তনা কী ডাঞ্চৰ (১৯৯১) এছ. পি. বালসুব্ৰমনিয়ম আৰু কবিতা কৃষ্ণমূৰ্তি\n"দিল লে গয়ী তেৰী বিনদিয়া" বিশ্বআত্মা (১৯৯২) অমিত কুমাৰ, স্বপ্না মুখাৰ্জী আৰু মোহম্মদ আজীজ\n"সাত সুমন্দৰ পাৰ (Part-II)" বিশ্বআত্মা (১৯৯২) সাধনা স্বৰগম আৰু জুলী মুখাৰ্জী\n"দিৱান দিল দিৱান " কভী হা কভী না (১৯৯৪) অমিত কুমাৰ\n"মে খিলাড়ী তু অনাড়ী" মে খিলাড়ী তু অনাড়ী (১৯৯৪) অভিজিৎ আৰু অনু মালিক\n"য়ে বন্ধন তো" কৰণ অৰ্জুন (১৯৯৫) কুমাৰ চানু আৰু অলকা য়াগনিক\n"ৰাম জানে" ৰাম জানে (১৯৯৫) চনু নিগম আৰু অলকা য়াগনিক\nভেৰী গুড ভেৰী বেড ত্ৰিমূৰ্তি (১৯৯৫) বিনোদ ৰাথোৰ\n"চলমা পে দিল আ গয়া" (Part 1) চলমা পে দিল আ গয়া (১৯৯৭) আশা ভোঁচলে আৰু অমিত কুমাৰ : কুমাৰ চানু(Part II)\n"কই জানে কই না জানে" ঔৰ প্যাৰ হো গয়া (১৯৯৭) নুশৰত ফাতেহ আলি খান আৰু অনুৰাধা পৰৱাল\n"নিন্দ চুৰাই মেৰী " ইস্ক (১৯৯৭) কুমাৰ চানু, কবিতা কৃষ্ণমূৰ্তি আৰু অলকা য়াগনিক\n"মিঃ লোবা লোবা" (আখিয়া তু মিলা লে) অভিজিৎ, সুদেশ ভোঁচলে, কবিতা কৃষ্ণমূৰ্তি আৰু পূৰ্ণিমা\n"হম সাথ সাথ হে" হম সাথ সাথ হে (১৯৯৯) কুমাৰ চানু, অনুৰাধা পৰৱাল, হৰিহৰণ, কবিতা কৃষ্ণমূৰ্তি আৰু অলকা য়াগনিক\n"মহাৰে হিৱদা (Mhare Hiwda)" হম সাথ সাথ হে (১৯৯৯) হৰিহৰণ, অনুৰাধা পৰৱাল, কুমাৰ চানু, কবিতা কৃষ্ণমূৰ্তি আৰু অলকা য়াগনিক\n"সুনোজী দুলহান" হম সাথ সাথ হে (১৯৯৯) ৰূপ কুমাৰ ৰাথোৰ, চনু নিগম, কবিতা কৃষ্ণমূৰ্তি আৰু প্ৰতিমা ৰাও\n"দিললাগী দিললাগী" দিললাগী (১৯৯৯) অভিজিৎ, চনু নিগম, সুকিন্দৰ সিং, শংকৰ মহাদেৱান, চান, কবিতা কৃষ্ণমূৰ্তি, অলকা য়াগনিক, যোশপিন্দৰ নাৰুলা আৰু মহালক্ষ্মী আয়াৰ\n"মেলা দিলো কা (Part II)" মেলা (২০০০) অভিজিৎ, চনু নিগম, অলকা য়াগনিক, সাধনা স্বৰগম, হেমা চাৰদেশাই, মনচুৰ/(Part I) ৰূপ কুমাৰ ৰাথোৰ, শংকৰ মহাদেৱান, যোশপিন্দৰ নাৰুলা, নিতিন মুকেশ আৰু আনমোল\n"দিল নে য়ে কহা হে দিল সে" ধড়কন (২০০০) অলকা য়াগনিক আৰু কুমাৰ চানু\n"ঘানা ঘানা" লগান (২০০১) সুকিন্দৰ সিং, অলকা য়াগনিক, শংকৰ মহাদেৱান আৰু চান\nমিটৱা লগান (২০০১) সুকিন্দৰ সিং, অলকা য়াগনিক আৰু শ্ৰীনিৱাশ\n"মে কাহী ভী ৰাহু" এলঅচি কাৰ্গিল (২০০৩) হৰিহৰণ, ৰূপ কুমাৰ ৰাথোৰ, চনু নিগম আৰু সুকিন্দৰ সিং\n"এইসা দেশ হে মেৰা" বীৰ-জৰা (২০০৪) লতা মংগেশকাৰ আৰু গুৰদাস মন\n"য়ুহি চালা চল" স্বদেশ (২০০৪) কৈলাশ খেৰ আৰু হৰিহৰণ\n"দিৱানগী দিৱানগী" ওঁম শান্তি ওঁম (২০০৭) চান, শ্ৰেয়া ঘোষাল, আৰু সুনীধি চৌহান\n"ৰাধা" ষ্টুডেণ্ট অৱ দ্য ইয়াৰ (২০১২) শ্ৰেয়া ঘোষাল আৰু বিশাল দেদলানী\n"অপনা বোম্বে টকিজ" বোম্বে টকিজ (২০১৩) কুমাৰ চানু, অলকা য়াগনিক, অভিজিৎ, সাধনা স্বৰগম, এছ. পি. বালসুব্ৰমনিয়ম, কবিতা কৃষ্ণমূৰ্তি, চান, সুনীধি চৌহান, কেকে, শ্ৰেয়া ঘোষাল, সুকিন্দৰ সিং, শিল্পা ৰাও, মোহিত চৌহান আৰু চনু নিগম\n↑ 1.0 1.1 "Aditya bakesacake for father Udit Narayan on birthday". Mid-Day.3December 2015. http://www.mid-day.com/articles/aditya-bakes-a-cake-for-father-udit-narayan-on-birthday/16736163.\n↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 "Singer Udit Narayan accosted by 'first' wife". Daily News and Analysis. 21 April 2006. http://www.dnaindia.com/india/report-singer-udit-narayan-accosted-by-first-wife-1025327. উদ্ধৃতি ত্ৰুটি: Invalid <ref> tag; name "firstwifecaseref1" defined multiple times with different content\n↑ 3.0 3.1 3.2 "Sa Re Ga Ma Pa L'il Champs' Aditya Narayan: Today people know me by my name". 10 March 2017. http://www.hindustantimes.com/bollywood/sa-re-ga-ma-pa-l-il-champs-host-sa-re-ga-ma-pa-l-il-champs-aditya-narayan-today-people-know-me-by-my-name/story-1gH4kJrnmRyEXrFEHb7DYJ.html.\n↑ 4.0 4.1 বঁটা আৰু মনোনয়ন\n↑ 5.0 5.1 5.2 "Udit Narayan meets 'first wife' Ranjana". http://www.timesofindia.com/india/Udit-Narayan-meets-first-wife-Ranjana/articleshow/1694218.cms.\n↑ "Indian Celebrities Who Married Their Mistresses". 26 October 2015. http://www.indiatimes.com/entertainment/celebs/indian-celebrities-who-married-their-mistresses-277600-32.html.\n↑ Sahay, Anand Mohan (28 June 2006). "Udit Narayan wants compromise with first wife". Rediff. https://www.rediff.com/movies/2006/jun/28udit.htm.\n↑ "Udit Narayan: Latest News, Videos and Udit Narayan Photos - Times of India". https://timesofindia.indiatimes.com/topic/udit-narayan.\n↑ "Udit Narayan National award". https://www.filmibeat.com/amphtml/bollywood/features/2018/happy-birthday-udit-narayan-six-best-songs-of-the-prince-of-playback-singing-279998.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 26 October 2018.\n↑ Shaw, Shri Ram (5 July 2020). "Exclusive – Udit Narayan on completing 40 years in Bollywood: Bitterness of struggle makes success sweeter" (en ভাষাত). Asianet News Network Pvt Ltd. https://newsable.asianetnews.com/entertainment/exclusive-udit-narayan-on-completing-40-years-in-bollywood-bitterness-of-struggle-makes-success-sweeter-qd00cc.\n↑ 11.0 11.1 Udit Narayan (8 May 2017). "Song Of Life Diary". Outlook. https://www.outlookindia.com/magazine/story/song-of-life-diary/298795.\n↑ "Getting Padma Shriadream come true". Hindustan Times. 28 January 2009. https://www.hindustantimes.com/music/getting-padma-shri-a-dream-come-true/story-yiohUwVr91LVN8cLJ8GR3H.html. "'They say I was born in Nepal, but that's completely false. I was born inavillage called Baisi on the Supaul district of Bihar in 1955 at my maternal grandparents' home,' Udit had said inarecent interview with IANS."\n↑ "Artistes have no borders, Udit Narayan tells Nepal". The Times of India. 27 January 2009. https://timesofindia.indiatimes.com/world/south-asia/Artistes-have-no-borders-Udit-Narayan-tells-Nepal/articleshow/4037648.cms.\n↑ "Bihar Jharkhand Association of North America Honors Singer Udit Narayan". PatnaDaily. 8 September 2018. https://www.patnadaily.com/index.php/news/13809-bihar-jharkhand-association-of-north-america-honors-singer-udit-narayan.html.\n↑ "Udit Narayan on iTunes". ITunes. https://itunes.apple.com/in/artist/udit-narayan/id18485031। আহৰণ কৰা হৈছে:2March 2021.\n↑ Sharma, Devesh (23 July 2016). "Udit Narayan looks back at his career with affection". Filmfare. http://www.filmfare.com/interviews/udit-narayan-looks-back-at-his-career-with-affection-14692.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 13 June 2017.\n↑ "Tale of two wives". http://www.timesofindia.com/city/kolkata/Tale-of-two-wives/articleshow/1833057.cms.\nৱিকিমিডিয়া কমন্সত উদিত নাৰায়ণ সম্পৰ্কীয় মিডিয়া ফাইল আছে।\nউদিত নাৰায়ণ সম্পৰ্কে ইণ্টাৰনেট মুভি ডাটাবেছত থকা তথ্য।\nফেইচবুকত উদিত নাৰায়ণ\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=উদিত_নাৰায়ণ&oldid=290796"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ১৩ আগষ্ট, ২০২১ তাৰিখে ০৭:৩৮ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


নীলা খামৰ চিঠি - ভিম্পামনি পাঠক\nপ্ৰথমে মোৰ হিয়াৰ প্ৰতিটো কোণৰ পৰাই অজস্ৰ মৰম তোলৈ ৷আশা কৰোঁ কুশলে আছ !নেদেখা জনৰ ওচৰত হাতযোৰ কৰি তোৰ চিৰ মংগল কামনা কৰোঁ৷ প্ৰতিটো স্তৰে স্তৰে মানুহৰ জীয়া মনৰ ভাৱনাবোৰ ভাগি আহিছে ৷চলি থকা ভয়ংকৰ কোলাহলবোৰে এইবাৰৰ ৰঙালীক আদৰিব নিদিলেও বাহিৰৰ অচিনাকী বেয়া ছাঁ-বোৰৰ ওচৰলৈ নাযাবি তই৷ বৰ বেয়াকৈ ঘেৰিছে সেইবোৰে ৷ তোলৈ আজি খুউব মনত পৰিছে অ'৷ নিচেই কাষতে চেনেহৰ বিহুটি আহিছেহি ,দেহা-মন ৰজনজনোৱাৰ বিপৰীতে ভয়-চিন্তাৰ বেদনাবোৰে খুলি খুলি খাইছেহি ৷কত দিন হ’ল তোক লগ নোপোৱা ৷৬মাহ হৈ গ’ল তই কৰ্মৰত জীৱনটোত আৱদ্ধ হৈ গ'লি ৷তোৰ মনত আছেনে যোৱাবাৰ যে দুয়ো মিলি কপৌফুল এজোপা ৰুইছিলো তাত দুডালকৈ ফুল মেলি জীপাল হৈ উঠিছে ৷ কিন্তু সময়ে এইবাৰ সকলোকে ব্যৰ্থ কৰি পেলালে৷ কুলিৱেও যেন দুচকু তিয়াইছে ,মাতটোও যেন কঁপি কঁপি উঠিছে তাৰ ৷ ভিতৰৰ খিৰিকীখন এতিয়াও খুলি তোৰ চাইকেলৰ ৰিঙৰ শব্দৰ অপেক্ষা কৰো জানানে! চিনেমাৰ দৰে যেতিয়া তই চাইকেলত বহুৱাই গোটেই সেউজীয়াবোৰক উপভোগ কৰাইছিলি বিশ্বাস কৰ মই সমস্ত সুখ কাষতে পাইছিলোঁ ৷জীৱনটোক জীপাল কৰিব খোজোঁ তোৰ প্ৰতিটো প্ৰদৰ্শিত পথত ৷গোটেই মৰম,ভালপোৱাৰ জোৱাৰবোৰ উজাৰি তোৰ সপোনৰ সৈতে বিলীন হ’ব খোজোঁ ৷নিস্তব্ধতাৰ ৰাতি উজাগৰী নিশাত তোৰ গুণগুণোৱা বিহু গীতৰ কলি মনত আকৌ এবাৰ সজীৱ কৰোঁ ৷৬বছৰৰ অতিক্ৰমী যাত্ৰাৰ এক স্থিৰতাৰ অন্তত সপোন গঢ়িব বিচাৰো তোৰ স’তে ৷বৰ্তমানৰ নমাই অনা বেয়া চাপবোৰে মনৰ বহুখিনি সুস্থিৰতাক বিনষ্ট কৰিবলৈ অপ্ৰাণ চেষ্টা চলাইছে অ' ৷তথাপিও হাৰ মনা নাই ধুন ,নেদেখাজনৰ ওচৰত সঁপি দিছোঁ সমস্ত,তয়ো সাৱধানে নিজকে সযতনে ৰাখিবি ৷তোলৈ মোৰ খুব ভয় লাগে জান !তই যে নিজৰ যত্ন অকণমানো বিচাৰ নকৰোঁ ৷অন্ততঃ মোৰ বাবেই নিজকে চম্ভালিবি ৷\nশেষত আকৌ অযুত মৰম হেপাঁহৰ হাতৰ লিখনিৰ মাজতে লুকাই পঠাইছোঁ৷ যেন মৰম,আন্তৰিকতাৰ মাজত বেয়া চাপবোৰৰ প্ৰভাৱ পৰিব নোৱাৰে ৷আৰু যোৱা সময়ত কাণ চপাই থোৱা কথাবিলাক নাপাহৰিবি ৷আৰু ঐ ধুন তই জোকোৱা এই পোৱালীয়ে এইবাৰ তোলৈ খুব হেঁপাহেৰে একেবাৰে ডাঙৰ ডাঙৰ বুটা বচা গামোচা বৈ থৈছোঁ বুজিলি! বহু কম সময়ৰ বিৰতিত তোক লগ পোৱাৰ আশাৰে-\nতোৰ অতিকৈ আলসুৱা\nTags: ডিম্পামনি পাঠক নীলা খামৰ চিঠি


Adical in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী\nShelcal Hd 12 Tablet (4 प्रकार उपलब्ध) Calcimax Forte Tablet (1 प्रकार उपलब्ध) Arachitol (1 प्रकार उपलब्ध) Gen D3 (3 प्रकार उपलब्ध) Uprise D3 (3 प्रकार उपलब्ध) Vitanova (1 प्रकार उपलब्ध) Fosavance (1 प्रकार उपलब्ध) Atorsave D (1 प्रकार उपलब्ध) Storvas D (1 प्रकार उपलब्ध)\nAdical के सारे विकल्प देखें\nAdical की जानकारी\nAdical ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Adical Benefits & Uses in Assamese- Adical ar laabh aaru byavaharsamuh\nAdical ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Adical Dosage & How to Take in Assamese - Adical ar paali aaru xeya kenedore lobo\nAdical ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Adical Side Effects in Assamese- Adical ar parshwakriyasamuh\nAdical সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Adical Related Warnings in Assamese- Adical xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Adicalৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Adical with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Adical ar gurutor kriya-pratikriya\nAdical মতভেদসমূহ- Adical Contraindications in Assamese- Adical nishedhsamuh\nAdical ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Adical in Assamese- Adical ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Adical ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Adical Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Adical kriya-pratikriya\nAdical ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Adical Benefits & Uses in Assamese - Adical ar laabh aaru byavaharsamuh\nAdical তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nAdical ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Adical Dosage & How to Take in Assamese - Adical ar paali aaru xeya kenedore lobo\nAdical-ৰ উপাদানসমূহ - Adical Active Ingredients in Assamese - Adical-ar upadaansamuh\nAdical ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Adical Side Effects in Assamese - Adical ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Adical ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nAdical সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Adical Related Warnings in Assamese - Adical xonkranta xatarkatabanisamuh\nAdical-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nAdical-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nবৃক্কত Adical কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nযকৃতত Adical কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Adical ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Adicalৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Adical with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Adical ar gurutor kriya-pratikriya\nAdical তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nAdical মতভেদসমূহ - Adical Contraindications in Assamese - Adical nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Adical লোৱা অনুচিত যাতে -\nAdical ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Adical in Assamese - Adical ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Adical-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Adical ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Adical Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Adical kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Adicalৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nমদ আৰু Adicalৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া


অসম চৰকাৰৰ জলপৰিবহণ বিভাগত মুকলি ২২৫ টা পদ । অৰ্হতা অষ্টম মানৰ পৰা । কিদৰে আবেদন কৰিব চাওক । ASSAM GOVT INLAND WATER TRANSPORT JOBS 2020 - Dimpu Baruah\nHome 10th Pass 12th PASS JOB 8th Pass Job ASSAM ASSAM GOV JOB অসম চৰকাৰৰ জলপৰিবহণ বিভাগত মুকলি ২২৫ টা পদ । অৰ্হতা অষ্টম মানৰ পৰা । কিদৰে আবেদন কৰিব চাওক । ASSAM GOVT INLAND WATER TRANSPORT JOBS 2020\nঅসম চৰকাৰৰ জলপৰিবহণ বিভাগত মুকলি ২২৫ টা পদ । অৰ্হতা অষ্টম মানৰ পৰা । কিদৰে আবেদন কৰিব চাওক । ASSAM GOVT INLAND WATER TRANSPORT JOBS 2020\nDATA ONE July 16, 2020 10th Pass, 12th PASS JOB, 8th Pass Job, ASSAM, ASSAM GOV JOB,\nসুখৱৰ । অৱশেষত অসম চৰকাৰৰ জলপৰিবহণ বিভাগত মুকলি ২২৫ টা বিভিন্ন পদৰ চাকৰিৰ বাবে আবেদন প্ৰক্ৰিয়া মুকলি হৈছে । কত কিদৰে কেনেকৈ আবেদন কৰিব সকলোবোৰ আজি আমি আমাৰ এই লিখনিৰ জৰিয়তে জনাম । গতিকে সকলোবোৰ সম্পূৰ্ণকৈ পঢ়ক ।\nAssam Inland Water transport Job 2020\n২০ জুলাই, ২০২০ ।\nখালী হোৱা পদৰ সবিশেষ-\nআমি জনাইছো যে অসম চৰকাৰৰ জলপৰিবহণ বিভাগত বিভিন্ন পদত চাকৰি উলাইছে । সেইপদসমূহৰ সবিশেষ তলত দাঙি ধৰা হ'ল -\n১. গ্ৰেড ফৰ(জিলা পৰ্যায়ত)\nখালী পদৰ সংখ্যা- ৩০ টা\nদৰমহা- ১২,০০০ টকাৰ পৰা ৪৯,০০০ টকা লগতে গ্ৰেড পে ৩৯০০ টকা\nশিক্ষাগত অৰ্হতা- অষ্টম মান পাছ । ( দশমমান বা অন্য়ান্য়সকলেো আবেদন কৰিব পাৰিব । )\nবয়স- ১৮ৰ পৰা ৩৮ বছৰ পৰ্যন্ত (এছচি/এছটিৰ বাবে ৫ বছৰ আৰু অবিচিৰ বাবে ৩ বছৰ ৰেহাই)\n২. এনফৰ্চমেন্ট চেকাৰ (জিলা পৰ্যায়ত)\nখালী পদৰ সংখ্যা- ৪৮ টা\nদৰমহা- ১৪,০০০ টকাৰ পৰা ৪৯,০০০ টকা লগতে গ্ৰেড পে ৫৬০০ টকা\nশিক্ষাগত অৰ্হতা- মেট্ৰিক পাছ ।\nলগতে পঢ়ক- আকৌ মুকলি কভিড-১৯ চেন্টাৰত চাকৰি । অৰ্হতা- অষ্টম মানৰ পৰা ।\n৩.এছিছটেন্ট এনফৰ্চমেন্ট ইনচপেক্টৰ (জিলা পৰ্যায়ত)\nদৰমহা-১৪,০০০ টকাৰ পৰা ৪৯,০০০ টকা লগতে গ্ৰেড পে ৬২০০ টকা\nশিক্ষাগত অৰ্হতা- হায়াৰ ছেকেণ্ডেৰী পাছ ।\n৪.জুনিয়ৰ এছিটেন্ট (জিলা পৰ্যায়ত)\nখালী পদৰ সংখ্যা- ৫৬ টা\nদৰমহা- ১৪,০০০ টকাৰ পৰা ৪৯,০০০ টকা লগতে গ্ৰেড পে ৬২০০ টকা\nশিক্ষাগত অৰ্হতা- যিকোনো গ্ৰেডুৱেট লগতে কম্পিউটাৰ ডিপ্লমা ।\n৫.জুনিয়ৰ এছিটেন্ট (ৰাজ্যিক পৰ্যায়ত)\nখালী পদৰ সংখ্যা- ৮ টা\nনোট- ইয়াৰোপৰিও ডাইৰেক্টৰেট অফ ইনলেন্ড ৱাটাৰ ট্ৰেনচপৰ্ট বিভাগৰ অন্তৰ্গত প্ৰায় ৫০ টা পদ মুকলি হৈছে । সবিশেষ তলত দিয়া বিজ্ঞাপনত গৈ পঢ়ি লব পাৰে ।\nকিদৰে বাচনি কৰা হব -\nআবেদনকাৰী প্ৰাৰ্থীসকলক লিখিত পৰীক্ষাৰ যোগেদি বাচনি কৰা হব ।\nইচ্ছুক প্ৰাৰ্থীসকলে অনলাইন আবেদন কৰিব লাগিব । অনলাইন আবেদনৰ বাবে ফটো , চহি আৰু শিক্ষাগত প্ৰমাণপত্ৰৰ প্ৰয়োজন হব । অনলাইন আবেদনৰ লিংক তলত দিয়া হৈছে ।\n৮ আগষ্ট, ২০২০\nআবেদন ফৰ্মৰ বাবে ক্লিক কৰক - ইয়াত\nTags # 10th Pass # 12th PASS JOB # 8th Pass Job # ASSAM # ASSAM GOV JOB\nWritten by DATA ONE at July 16, 2020\nLabels: 10th Pass, 12th PASS JOB, 8th Pass Job, ASSAM, ASSAM GOV JOB\nUnknown July 17, 2020 at 12:32 AM\nApply option is not show


সাৱধান! কইনাৰ ৰূপত ঘৰত সোমাব পাৰে ডকাইত! ৬জন ব্যক্তিৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈ এগৰাকী মহিলাই চলাইছিল লুটপাত– News18 Assam\nসাৱধান! কইনাৰ ৰূপত ঘৰত সোমাব পাৰে ডকাইত! ৬জন ব্যক্তিৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈ এগৰাকী মহিলাই চলাইছিল লুটপাত\n»সাৱধান! কইনাৰ ৰূপত ঘৰত সোমাব পাৰে ডকাইত! ৬জন ব্যক্তিৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈ এগৰাকী মহিলাই চলাইছিল লুটপাত\nUpdated:December 18, 2019, 6:08 PM IST\nপ্ৰথমে বিবাহ, তাৰ পিছতে লুটপাত! এবাৰ দুবাৰ নহয় মুঠ ৬বাৰ\nLast Updated: December 18, 2019, 6:08 PM IST\nপ্ৰথমে বিবাহ, তাৰ পিছতে লুটপাত! এবাৰ দুবাৰ নহয় মুঠ ৬বাৰ। অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ আৰক্ষীৰ জালত পৰিছে এগৰাকী মহিলা। ৬জনকৈ যুৱকৰ সৈতে বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হৈ আটাইকেইজনৰে ধন সম্পত্তিৰ লগতে প্ৰয়োজনীয় নথি পত্ৰ চোৰ কৰি পলায়ন কৰিছিল মহিলাগৰাকীয়ে।\nসমগ্ৰ ঘটনাটো পোহৰলৈ আনে ভুমিৰেড্ডী ৰামকৃষ্ণ ৰেড্ডী নামৰ এগৰাকী ব্যক্তিয়ে। মহিলাগৰাকীয়ে প্ৰথমে প্ৰমৰ জালত পেলাই লোকজনৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। পিছত লোকজনৰ বহু মূল্যবান সামগ্ৰী চোৰ কৰি পলাই যায়। পিছত ৰামকৃষ্ণ ৰেড্ডীয়ে সমগ্ৰ ঘটনা আৰক্ষীক অৱগত কৰাৰ পিছত সোমবাৰে আৰক্ষীয়ে গ্ৰেপ্তাৰ কৰে মহিলাগৰাকীক। আৰক্ষীৰ জেৰাত মহিলাগৰাকীয়ে স্বীকাৰ কৰে যে, মুঠ ৬জন লোকক তেনেদৰে বিবাহৰ নামত প্ৰতাৰণা কৰিছিল মহিলাগৰাকীয়ে।\nFirst published: December 18, 2019, 6:08 PM IST


কাতি বিহু পাতক, কানাডা-আমেৰিকাৰ পৰা চিন্তা ‘তুলসী পুলি’ৰ - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\nঅসমীয়া প্ৰতিদিন ৰ দ্বাৰা\t Oct 16, 2018 ত শেষ সম্পাদনা কৰা হৈছে\n‘তুলসীৰ তলে তলে মৃগপহু চৰে, তাকে দেখি ৰামচন্দ্ৰই শৰধনু ধৰে’- শৈশৱৰ ভাল লগা দিনৰ স্মৃতি ৰোমন্থন কৰাৰ সুযোগ দিয়ে এই শাৰী কেইটাই। পুৱাৰে পৰাই ব্যস্ততা। চোতালৰ এচুকত থাপনা সাজি তাত তুলসী পুলি এটা ৰুই সন্ধিয়ালৈ আমাৰ সৰু ল’ৰা-ছোৱালীবোৰৰ অপেক্ষা। থাপনাৰ চাৰিটা কোণত চাৰিটা খুঁটি পুতি ফুলেৰে তুলসীৰ তল সজাই তোলা প্ৰতিযোগিতা চলিছিল চুবুৰীটোৰ আন ল’ৰা-ছোৱালীবোৰৰ সৈতে। বাৰীত থকা জবা, পাতবাহাৰ, কদম ফুলৰে সজা মালা আঁৰি দিছিলো তাত।\nথাপনাৰ চাৰি চুকত পুতি দিয়া হৈছিল কলপুলি। তাৰপাছত সেই তুলসী পুতি থোৱা স্থান সাৰি-মচি চাফা কৰি সন্ধিয়া হোৱাৰ লগে লগেই আৰম্ভ হৈছিল কাতি বিহুৰ মূল পৰ্ব। ঘৰৰ জ্যেষ্ঠজনে যতাই দিয়া চাকি-বন্তি জ্বলাই ওচৰৰ ল’ৰা-ছোৱালীবোৰৰ সৈতে কাতি বিহুৰ আনন্দত বুৰ গৈছিলো। কঙালী হ’লেও আমাৰ বাবে কাতি বিহু আছিল ভোগালী সদৃশ। পথাৰত আকাশবন্তি জ্বলোৱাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ঘৰে ঘৰে গৈ কাতি বিহুৰ এই উদযাপনৰ সৈতে চামিল হোৱা সেই দিনবোৰ এতিয়া নষ্টালজীয়া।\nঅসমীয়া সমাজত কাতি বিহুৰ এই পৰম্পৰা হঠাৎ এলাগী হৈ পৰিল। কাতি বিহুৰ কথা মানুহে পাহৰিবলৈ ধৰিলে। আনকি অসমৰ জাতীয় উৎসৱ অৰ্থাৎ বিহু তিনিটা বুলিও এদিন চৰকাৰে পাহৰি কাতি বিহু বন্ধ প্ৰত্যাহাৰ কৰিলে। সমাজ জীৱনৰ পৰা এনেদৰেই লাহে লাহে মচ খাই পৰিছিল এই বিহু। বাহিৰৰ আন উৎসৱে আহি আমাৰ মাজত প্ৰসাৰ লাভ কৰিলে। কিন্তু নিজৰ জাতীয় এই বিহুটি অনাদৰ কৰাৰ প্ৰতিযোগিতাত আমি নামি পৰিলো। এক অৰ্থত অসমীয়া সমাজ জীৱনৰ এই পৰম্পৰা ধৰি ৰখাত ব্যৰ্থ হ’লো আমি। এনে মানসিকতাৰ লোকো ওলাল যে, কাতি বিহুৰ পৰম্পৰা ৰক্ষা কৰাতো কাৰোবাৰ বাবে ফেশ্বন আৰু আন কাৰোবাৰ বাবে হৈ পৰিল দৰিদ্ৰ লোকৰ এক উৎসৱ।\nকাতি বিহুক লৈ এই অনীহা আৰু অৱহেলাৰ মাজতে হঠাৎ আহিল এটা ভাল খবৰ। মহানগৰীত বহুতে কাতি বিহু পাতিব বিচাৰে। তেওঁলোকৰ বাবে ডাঙৰ সমস্যা হয় এটা তুলসী পুলি যোগাৰ কৰাতো। এইবাৰ ১৮ অক্টোবৰত কাতি বিহু। সেই বিহু উদযাপন কৰিবলৈ যদি কাৰোবাক তুলসী পুলিৰ প্ৰয়োজন হয়, তেনেহ’লে গুৱাহাটীত চিন্তাৰ কাৰণ নাই। কোনো বজাৰত গৈ কিনিব নালাগে কাতি বিহুৰ বাবে তুলসী পুলি। ১৮ অক্টোবৰৰ দিনা জু-ৰোড তিনিআলিৰ নামঘৰৰ প্ৰাগংনত পুৱা ১০ বজাৰ পৰা বিনামূল্যে কাতি বিহু পাতিব বিচৰা লোকসকলে সংগ্ৰহ কৰিব পাৰিব তুলসী পুলি।\nএই চিন্তা কৰিছে ‘অসমৰ শিপা’ নামৰ এক সংগঠনে। তেওঁলোকে কাতি বিহুৰ দিনা দিনৰ ভাগত মহানগৰীৰ সহস্ৰাধিক লোকক বিনামূলীয়াকৈ তুলসী পুলি বিতৰণৰ এক কাৰ্যসূচী হাতত লৈছে। এয়া এক আশাৰ আৰম্ভণি। লক্ষণীয় কথাটো হ’ল- গুৱাহাটীত মুকুট লোচন কলিতা, প্ৰাঞ্জল বৰাৰ নেতৃত্বত এই অনুষ্ঠান ৰূপায়ন হ’ব। কিন্তু ইয়াৰ আঁৰৰ মানুহ দুগৰাকী প্ৰবাসী অসমীয়া। তেওঁলোক ক্ৰমে আমেৰিকাত থকা বয়িং অভিযন্তা আৰতী বৰুৱা আৰু কানাডাত থকা আন এগৰাকী অসমীয়া অভিযন্তা অভিশ্ৰুতি দত্ত। তেওঁলোক দুয়োৰে চিন্তা-চেতনাৰ ফচল এই কাৰ্যসূচী।\nকাতি বিহু শেষ হ’ব দিব নোৱাৰি। ইয়াক আকৌ অসমীয়া সমাজ জীৱনলৈ লৈ অহাৰ বাবে এয়া এক আৰম্ভণি। কাতি বিহু আৰু তুলসীৰ সম্পৰ্ক বহু পুৰণি কালৰ পৰাই। কাতি বিহুৰ দিনা ঘৰে ঘৰে অসমীয়া মানুহে তুলসী পূজা কৰে। এই পূজা কিয় কৰা হয় তাক লৈ এক কাহিনী আছে। কাহিনীটোৰ মতে ৰজা ধৰ্মধ্বজৰ এদিন এজনী কন্যা সন্তানৰ জন্ম হ’ল। লাহে লাহে তাই ডাঙৰ হ’ল। দেখাত ৰজা ধৰ্মধ্বজৰ কন্যা তিনি ভূৱনৰ ভিতৰতে ৰূপৱতী। তেওঁৰ সমান গুণ কাৰোৰে নাই। সেয়েহে ৰজাই কন্যাৰ নাম থৈছিল তুলসী।\nতুলসী আছিল কৃষ্ণৰ ভক্ত। এগৰাকী সতী। দনু বংশৰ দৈত্যপতি শংখচূড়ৰ লগত বিয়া হৈছিল তুলসীৰ। এফালে পত্নী তুলসী কৃষ্ণ ভক্ত, আনফালে শংখচূড় মহা শক্তিশালী দৈত্য। দৈত্য হ’লেও শংখচূড়ো কৃষ্ণৰ ভক্ত আছিল। এদিন শংখচূড়া স্বৰ্গ অধিকাৰ কৰি ইন্দ্ৰক খেদি পঠালে। তেতিয়াই দেৱতাসকলে শংখচূড়ক বধ কৰিবৰ বাবে নাৰায়ণৰ সহায় বিচাৰিছিল। নাৰায়ণে তেওঁৰ ভক্তক নিজ হাতে হত্যা নকৰে বুলি কৈ মহাদেৱ শিৱক শংখচূড়ক বধ কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিলে।\nশংখচূড়ৰ হাতত আছিল নাৰায়ণে দিয়া কৱচ। লগতে নাৰায়ণে মহাদেৱক এয়াও ক’লে- যেতিয়ালৈকে তেওঁৰ পত্নী তুলসীৰ সতীত্ব নাশ নহয়, তেতিয়ালৈকে শংখচূড় বধ সম্ভৱ নহ’ব। মহাদেৱক যুদ্ধলৈ পঠাই নাৰায়ণে শংখচূড়ৰ ৰূপ লৈ তুলসীৰ সতীত্ব হৰণ কৰিলে। যুদ্ধত শংখচূড়ৰ মৃত্যু হ’ল। কিন্তু নাৰায়ণো তুলসীৰ আগত ধৰা পৰি গ’ল।\nতেতিয়া তুলসীয়ে নাৰায়ণক প্ৰশ্ন কৰিলে- স্বামী-স্ত্ৰী আমি দুয়ো তোমাক পূজা কৰো। কিন্তু তুমি এই চালনাৰে মোৰ সতীত্ব কিয় হৰিলা? নাৰায়ণে উত্তৰ দিলে- তোমাৰ স্বামী অহংকাৰী আৰু অত্যাচাৰী হৈ পৰিছিল। সেয়েহে জগতৰ কল্যাণ সাধিবৰ বাবে তোমাৰ স্বামীক বধ কৰাৰ প্ৰয়োজন হৈ পৰিছিল। তুমি দুখ নকৰি নিজৰ দেহ ত্যাগ কৰা। মই বৰ দিছো তুমি বৃক্ষৰূপ ধৰি তুলসী নামেৰে জন্ম ল’বা। তোমাৰ পাত ব্যৱহাৰ নকৰাকৈ কোনো পূজা নহ’ব আজিৰ পৰা আৰু তোমাৰ পাতেৰে পূজা কৰিলেহে সেই পূজা সম্পূৰ্ণ হ’ব।\nতাৰপাছত তুলসীয়ে দেহ ত্যাগ কৰিলে আৰু তুলসীৰ গছ জন্ম হ’ল। তাৰ পাছৰ পৰাই তুলসী হিন্দু সকলৰ বাবে পূজ্য আৰু সকলো পূজাতে তুলসী গছৰ পাত ব্যৱহাৰ কৰা হ’ল।\nতুলসী গছৰ জন্মৰ কাহিনী এয়া। বৈজ্ঞানিক দৃষ্টিভংগীৰেও এই তুলসী গছৰ পাত সৰ্বগুণাকৰ। ইয়াৰ ঔষধি গুণৰ বাবেই ঘৰৰ চৌহদত এজোপা তুলসী ৰোৱা আৰু তাত চাকি-বন্তি জ্বলোৱাতো বহুতৰ ঘৰত অভ্যাস। মানুহৰ জনবিশ্বাস আছে- তুলসী গছ ঘৰৰ চৌহদত থাকিলে অপায়-অমংগল নহয়। জ্যেষ্ঠজনে কয়- তুলসী গছ উত্তৰ-পূব দিশত ৰাখিব লাগে। আনকি বাস্ত্ৰ শাস্ত্ৰ অনুসৰি তুলসীৰ পুলি তাবত ৰুই এই দুই দিশত বহু লোকে আজিও ৰাখে। তুলসীৰ পাত কেৱল এটা পূজা নালাগে। সেয়া হ’ল শিৱপূজাত তুলসী পাত ব্যৱহাৰ নহয়।\nকিয়নো শিৱই তুলসীৰ স্বামীক শংখচূড়ক হত্যা কৰা বুলি থকা বুলি জনবিশ্বাস থকাৰ বাবেই শিৱপূজা তুলসী অবিহনেই হয়। গ্ৰাম্য সমাজত তুলসীৰ পাত সাধাৰণতে মানুহে দেওবাৰ বা একাদশীৰ দিনা নিছিগে। তুলসী গছ শুকাই গ’লে সেই ঠাইতে শুকাবলৈ নিদি বহু লোকে ইয়াক নদী বা পুখুৰীত বিসৰ্জন দিয়ে। তুলসী গছক স্ত্ৰী হিচাপে আজিও জনবিশ্বাস কৰা হয়। সেয়েহে কোনো কাইট জাতীয় গছৰ কাষত তুলসী পুলি ৰোৱা নহয়। ইফালে তুলসী গছ হ’ল অক্সিজেনৰ ভাণ্ডাৰ। সন্ধিয়া সময়ত চোতালত থকা তুলসী জোপাই বিশুদ্ধ অক্সিজেন যোগান ধৰে। কোনো কোনোৱে কয়- ভাইৰাছ সংক্ৰমণৰ পৰা হাত সাৰিবলৈ নিয়মীত তুলসীৰ পাত খাব লাগে। তুলসী পাত খোৱাৰো নিয়ম আছে। তুলসীৰ পাত চোবাই নাখায়। তাৰো বৈঞ্জানিক ভিত্তি আছে।\nসেই তুলসীৰ সৈতে জাতীয় জীৱনৰ এই উৎসৱ কাতি বিহুৰ সম্পৰ্ক অভিন্ন। এফালে পৰম্পৰা, আনফালে তুলসী গছে বায়ু বিশুদ্ধকৰণৰ লগতে ইয়াৰ ঔষধি গুণে আমাক প্ৰতি মুহূৰ্ততে সহায় কৰে। কাতি বিহুৰ দিনা তুলসীৰ বন্দনাৰে গোৱা হয় নাম- ‘তুলসী তুলসী অ’ আই তুলসী\nতুমি গোবিন্দৰ প্ৰিয়া\nতোমাক পূজিঁছো আই অ’ তুলসী\nশান্তি অকণি দিয়া।’\nকাতি বিহুৰ মূল উপাদান তুলসীৰ এই ঔষধী গুণৰ বাবে ব্যৱহাৰ দিনকদিনে বৃদ্ধি পাইছে। তুলসীৰ বৈজ্ঞানিক নাম হ’ল- Ocimum Sanctum। ইয়াৰ গোত্ৰ Labiataee। আয়ুবেদতো আছে তুলসীৰ কথা। তুলসী গছ য’ত থাকে, তাত মহ আৰু মাখি নাথাকে। কাহ আৰু চৰ্দিৰ বাবেও তুলসীক ঔষধ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।\nতুলসীক লৈও আমাৰ কথা-বতৰাত যথেষ্ঠ ফকৰা যোজনা আছে। যেনে- ‘তুলসীৰ লগত কলপটুৱাৰ মুক্তি’, ‘ধোৱা তুলসীৰ পাত’, ‘‘পূজিব লাগে তুলসীৰ তলত/ পূজিলে কি হ’ব সিজুৰ গুৰিত’ ইত্যাদি। স্বাভাৱিক পৰিৱেশতে কোনো আদৰ-যতন নোলোৱাকৈয়ে জী উঠা সাধাৰণ বুলি ভবা তুলসী পুলি এটা বৰ অসাধাৰণ। আমাৰ এনে এক পৰম্পৰা আছে যে, কোনো লোকৰ মৃত্যু হোৱাৰ পাছত শ্মশানলৈ নিয়া সময়ত তুলসীৰ তলত শেষ শয়নৰ ব্যৱস্থা কৰা হয়। তুলসীৰ পুলি আনি মৃতদেহৰ কাষত ৰোৱা হয়।\nমৃতকৰ পিণ্ড দিয়া, শুভ কামলৈ যাওঁতে তুলসীৰ মালা পিন্ধা- এইবোৰ যদিও বিশ্বাস, তাৰ সৈতে যুক্তিগত বৈজ্ঞানিক মহত্ব লুকাই আছে। সাধাৰণতে চাৰিবিধ তুলসী পোৱা যায়। সেই কেইবিধ হ’ল-\n১. ক’লীয়া তুলসী (Ocimum Sactum)\n২. ৰাম তুলসী (Ocimum Gratissimum)\n৩. দুলাল তুলসী (Ocimum Cariophy Latum)\n৪. গৰখীয়া তুলসী (Anysomcles Indica)\nবহুতে ঘৰৰ চৌপাশৰ সোন্দৰ্য বৰ্ধনৰ বাবে যথেষ্ট ধন ব্যয় কৰি ফুলৰ টাবত মূল্যবান ফুল পুলি ৰোৱে। এই ফুল পুলিবোৰৰ আদৰ-যতনৰ নামত যথেষ্ট সময় ব্যয় কৰে। আনকি এনে লোকো আছে, ফুলৰ সেই পুলি ৰূবলৈ চৌহদত থকা তুলসী জোপাকে উভালি পেলায়। কিন্তু ফুলত চখ থকা সেই লোকসকলে নাজানে তেওঁলোকে মূল্যবান বুলি ভবা বহু ফুলৰ পুলিতকৈ এই তুলসী জোপা হাজাৰ গুণে মূল্যবান আৰু স্বাস্থ্যৰ প্ৰতি লাগতিয়াল।\nপুৰাণতো তুলসীৰ কথা আছে। পুৰাণত সেই কথা লিখা আছে এইদৰে-\n‘তুলসী কাননষ্ণৈৱ গৃহে যস্যাৱতিষ্ঠতি৷\nতদগৃহং তীর্থভূতং হি নায়ান্তি যম কিংকৰাঃ৷৷\nতুলসী গন্ধমাদয় যত্র গচছতি মাৰুতঃ৷\nদিশো দিশশ্চ পূত্যসুঃ ভূত গ্রাসাংশতু বিধান৷’\nসেই তুলসীৰ কথা ডাকৰ বচনতো উল্লেখ আছে। তুলসীৰ ঔষধী গুণৰ কথা ডাকে কৈ গৈছে এইদৰে-\n‘ক’লীয়া তুলসী বেলৰ পাত৷\nমুঠাৰ সহিতে বাট পটাত৷৷\nতপত কৰিয়া জননী খাইব৷\nতেৱেসে নাড়ীয়ে দৃঢ়ক পাইব৷৷’\nএয়াই তুলসী। এই গছৰ তলতেই শুদ্ধ অন্তৰেৰে গোৱা হয় এক পবিত্ৰ মন্ত্ৰ-\nতুলসী দর্শনে পুণ্যং\nছায়ায়া সর্বতি থানং\nতুলসী ভো নমো নমঃ৷’\nঠাই বিশেষে তুলসীৰ বৰ্ণনা ভিন্ন। একাংশৰ মতে আকৌ তুলসী হ’ল বিষ্ণুৰ ভাৰ্যা লক্ষ্মীৰ আন এক নাম। সম্পদ আৰু ঐশ্বৰ্যৰ অধিকাৰী। বাৰমাহী গীতত সেয়ে আছে-\nগোৰে জ্বলে চাতি\nওপৰৰ ধৰম বজাই\nলগাই থৈছে কাতি৷’\nকৃষিজীৱী লোকসকলে হয়তো সেয়ে লক্ষ্মীৰূপত তুলসীক পূজা কৰে। কাতি বিহুৰ সময়ত সেউজীয়া পথাৰত চাকি-বন্তি জ্বলোৱা হয়। প্ৰকৃতাৰ্থত লখিমীক এইদৰে পূজা-অৰ্চনা কৰাৰ পৰম্পৰা পূৰ্বৰ পৰাই চলি আহিছে। কুঁহিয়াৰ পেৰা গীততো আছে তুলসীৰ উল্লেখ-\n‘ক’লা ক’লা তুলসীৰে ক’লা ক’লা পাত্র এ\nআতা ক’লা পিতা ক’লা ক’লীয়াৰে জাত\nএকেদৰে বিভিন্ন জাতি-জনগোষ্ঠীৰ লোকসকলৰ মাজতো তুলসীৰ ব্যৱহাৰ আৰু তেওঁলোকৰ জনজীৱনত ইয়াৰ প্ৰভাৱ নুই কৰিব নোৱাৰি। চাহ জনগোষ্ঠীৰ লোকসকলে এক বিশেষ গীত গায়। সেয়া হ’ল জাহলী। সেই গীতত তুলসীৰ বৰ্ণনা আছে এনেদৰে-\n‘খজ খজতে, পছা পুছতে হ’\nআহিৰাকে ধৰা কাতি দুৰাৰে\nঅহিৰকে আমগনামে তুলসী কা পিণ্ডা হ’\nওপৰত উড়ে ৰাজহাঁসাৰে৷’\nআমি কেৱল কাতি বিহুত তুলসীক মনত পেলাও। কিন্তু সেই জনবিশ্বাসৰ মাজেৰে তুলসী গছৰ গুণ এতিয়াও বৈজ্ঞানিক দৃষ্টিভংগীৰে গ্ৰাম্য জীৱনৰ মাজলৈ যোৱা নাই। তুলসী গছৰ সৈতে কাতি বিহুৰ সময়ত এই সম্পৰ্কই আমাক পুৰণি কালৰ পৰাই ইয়াৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ আভাস দি গৈছিল। কিন্তু আমি সেই পৰম্পৰাক বাদ দি এক অৰ্থত আমাৰ পুৰণিকলীয়া এক যুক্তিগত আৰু বৈজ্ঞানিক ভিত্তি থকা পৰম্পৰাক অৱহেলা কৰিলো। ইয়াৰ ফল হয়তো আমি কল্পনাই কৰিব পৰা নাই আজিও।\nজাতীয় জীৱনত কাতি বিহুৰ প্ৰাসংগিকতা বহুতৰ বাবে শেষ হৈছে। কিন্তু এনে পৰম্পৰা আমাক বৰ্তমান সময়ত প্ৰয়োজনহে হৈছিল। চৌদিশে এতিয়া প্ৰদূষণ। শুদ্ধ আৰু নিৰ্মল বায়ু ক’তো পাবলৈ নাই। যান-বাহন, কল-কাৰখানাৰ ধোঁৱাই আমাৰ চৌদিশ চানি ধৰিছে। এইবোৰৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পাবলৈ, বিশুদ্ধ বায়ু সেৱন কৰিবলৈ তুলসী পুলি ৰোৱা এক বিপ্লৱৰ প্ৰয়োজন এতিয়া। ক’ব নোৱাৰাকৈয়ে অসমীয়া সমাজ জীৱনত সৈতে সেই বিপ্লৱৰ যোগসূত্ৰ আছিল।\nকিন্তু তাক অবজ্ঞা কৰাৰ পাছত পৰম্পৰাৰ দোহাই দি কোনোবাই কাতি বিহুৰ দিনা তুলসী পুলি বিতৰণৰ যি প্ৰচেষ্টা হাতত লৈছে সেয়া সঁচাই প্ৰশংসনীয়। এই পৰম্পৰাক পুনৰ সজীৱ কৰি আহক আমি ৰোপন কৰো তুলসী পুলি, পাতো আকৌ কাতি বিহু, আনন্দ মনেৰে গাও আকৌ এবাৰ সেই গীত- ‘তুলসীৰ তলে তলে মৃগ পহু চৰে, তাকে দেখি ৰামচন্দ্ৰই শৰ ধনু ধৰে।’\nবিধায়ক শিলাদিত্যৰ বিৰুদ্ধে এজাহাৰ দাখিল এবিএমছুৰ


আঞ্চলিকতাবাদৰ চৰিত্র আৰু বুদ্ধিজীৱীৰ ভাওনা - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nAugust 14, 2013 March 10, 20212Comments\nপঙ্কজ ঠাকুৰীয়া :\nআঞ্চলিকতাবাদ কি ? আঞ্চলিকতাবাদৰ কেৰোণ ক ‘ত ? আঞ্চলিকতাবাদৰ ৰাষ্ট্রীয় পুঁজিবাদী চৰিত্রৰ লগত সানমিহলি আৰু দ্বিতীয় ধাৰাৰ লগত আঞ্চলিকতাবাদৰ প্রার্থক্য কি ? আঞ্চলিকতাবাদৰ সীমাবদ্ধতা ক ‘ত ? আঞ্চলিক উন্নতিৰ ধ্বজা উৰুৱাবলৈ আঞ্চলিকতাবাদেই একমাত্র বিকল্পনে ? এই প্রশ্নসমূহৰ উত্তৰ বা আলোচনা নোহোৱাকে কেবল প্রফুল্ল মহন্তক আঁতৰাই দলটোৰ নাম সলনি কৰিলেই সকলো অসমীয়াই দৌৰি আহি আকৌ দলটোক হিয়াৰ আমঠু কৰি তুলিব বুলি ক ‘ব খোজা বুদ্ধিজীৱী কেইজনৰ বৌদ্ধিক সুবিধাবাদক নাহাঁহি নোৱাৰি। এয়া বৌদ্ধিক দীনতা নে বুদ্ধিজীৱীৰ সুবিধাবাদৰ নমুনা ?\nঅসমত আঞ্চলিকতাবাদক সেইদিনাই কবৰ দিয়া হৈছিল যিদিনা আঞ্চলিকতাবাদৰ সীমাবদ্ধতাক আওকাণ কৰি ৰাষ্ট্রীয়তাবাদৰ সুৰত অগপই কোৰাচ জুৰিছিল। ৰাষ্ট্রীয়তাবাদ আৰু আঞ্চলিকতাবাদৰ মতাদর্শীয় সংঘাটক আঁতৰাই কেৱল সুবিধাবাদী হৈ ক্ষমতাকেন্দ্ৰিক ৰাজনীতিয়ে ভোটৰ বজাৰ দখল কৰাৰ পৰাই আঞ্চলিকতাবাদ শেষ হৈছিল। তেওঁলোকে সুবিধাবাদৰ কোৰাচ জুৰিছিল, মহন্তই একক গীত পৰিৱেশন কৰা নাছিল। গতিকে কি সাংঘাটিক যুক্তিত মহন্তক আঁতৰাই আঞ্চলিকতাবাদক বচাব পাৰি। ডেকা-ডেকেৰীৰ শক্তিয়ে আঞ্চলিক ৰাজনীতিৰ চালিকা শক্তি। কিন্তু যিদৰে অগপই দুয়োবিধকে আওকাণ কৰিলে সেইদৰে তৰুণ গগৈৰ দৰে বেঙাৰ ভাও ধৰা শিয়ান ৰাজনীতিবিদজনে দুয়োটাকে গুৰুত্ব দিলে। হায়ৰে অসমৰ বুদ্ধিজীৱী ! সাহিত্য সভাৰ মঞ্চত মহন্তৰ লগত জাতি উদ্ধাৰৰ মন্ত্র মতা লোকে আজি মহন্তক আঁতৰালেই সকলো উদ্ধাৰৰ কথা কয়। অখিল গগৈ, সমুজ্বল ভট্টাচার্য কোনোৱে বচাব নোৱাৰে আঞ্চলিকতাবাদক যদিহে মতাদর্শ স্পষ্ট নহয়। আনহাতে আঞ্চলিকতাবাদৰ বড়ি খাই পেট গেৰেলা হোৱা অগপক দেখি জনজাতীয় আঞ্চলিকতাবাদো হিলদল ভাঙি আগবাঢ়ি আহিল। উৎসাহ যোগালে ৰাষ্ট্রই (ৰাষ্ট্রীয়তাবাদে) যাতে শতৰুক ভাঙিচিঙি আপাত ধর্মনিৰপেক্ষতাৰ ডোলদাল পিন্ধাই ভোট বেংকৰ ভাতেৰে গেৰেলা হৈ থাকিব পাৰে। আনহাতে জনগোষ্ঠীয় আঞ্চলিকতাবাদেও সমানে প্রতিযোগিতা কৰিছে গেৰেলা হ ‘বলৈ। গেৰেলাহঁতক খোৱাৰ জোগাৰ দিওঁতে ৰাইজৰ তলি উদং হ ‘ল। গতিকে আকৌ ৰাইজে গেৰেলা সন্থাৰ সন্মিলিত ঠগন খাবনে তেওঁলোকক মষিমূৰ কৰি মতাদর্শৰ ভিত্তিত আঞ্চলিকতাবাদক জীয়াই তুলিব সেয়া ৰাইজে চিন্তা কৰক। আদর্শবিহীন আঞ্চলিকতাবাদ নিপাতে যাওক আৰু মতাদর্শ আৰু উপযুক্ত কার্যপন্থাৰ ভিত্তিত গঢ়ি উঠক আঞ্চলিকতাবাদ। মই ব্যক্তিগতভাবে তাকেই বিশ্বাস কৰোঁ।\nসুৰজিৎ নেওগ :\nমোৰ আঞ্চলিকতাবাদ, জাতীয়তাবাদ, ৰাষ্ট্রীয়তাবাদ, ধৰ্মনিৰপেক্ষতাবাদ, এই শব্দবোৰৰ অৰ্থ বুজোঁতে সদায় খেলিমেলি লাগে। অভিধান চাই যিটো বুজোঁ, কাৰ্য্যক্ষেত্রত ভিন ভিন অৰ্থ ওলায় দেখোন; তাকো স্থান, কাল, পাত্র ভেদে !! লগতে বুদ্ধিজীৱিৰ প্ৰ্কৃত সংজ্ঞাটো আজিও বিচাৰি চলাথ কৰি ফুৰিছোঁ !!\nউৎপল শৰ্মা :\nঅসমৰ ভৌগোলিক অৱস্থান আৰু স্বাধীনোত্তৰকালৰ ইতিহাস লক্ষ্য কৰিলে দেখা যায় যে অসমত আঞ্চলিকতাবাদৰ কোনো বিকল্প নাই। কিন্তু নব্বৈৰ দশকত অসমীয়া ৰাইজৰ আঞ্চলিকতাবাদী ৰাজনীতিৰ প্রতি যিদৰে মোহভংগ হ’ল সি সমগ্র অসমতে জাতীয়তাবাদৰ মেৰুদণ্ড ভাঙি পেলালে। অৰাজনৈতিক দিশত আছুয়ে অসমীয়া জাতীয়তাবাদৰ ধ্বজা উৰুৱাই ৰাখিলে যদিও ৰাজনীতিৰ পথাৰত বিধ্বস্ত হ’ল অসমীয়া জাতীয়তাবাদ। প্রতিবাৰেই আত্মসমালোচনাৰে পৰিৱর্তনৰ শ্লোগান লৈ নির্বাচনত প্রতিদ্বন্দিতা আগবঢ়াইছে যদিও ৰাইজ যেন আশ্বস্ত হ’ব পৰা নাই। আচৰিত কথাটো হ’ল আঞ্চলিকতাবাদী ৰাজনীতিৰ নেতৃত্বই যেন পাহৰি পেলাইছে যে আঞ্চলিকতাবাদ এটা সুঁতিহে, অস্তিত্বৰ পূর্ণ বিকাশৰ বাবে এই সুঁতি গৈ কোনো এক নদীত মিলিবই লাগিব। আৰু যিহেতু ভাৰতবর্ষত মূল ৰাষ্ট্রীয়তাবাদী দল দুটাৰ স্থিতি স্পষ্ট, গতিকে অসমতো মূল আঞ্চলিক দলটোৱে ভৱিষ্যতৰ সমীকৰণ স্পষ্ট কৰি আগবঢ়া উচিত যেন বোধ হয়। সকলোকে সাঙুৰি বোকা চটিয়াই থাকিলে ৰাইজ বিভ্রান্তহে হ’ব।\nআচলতে আঞ্চলিকতাবাদ আৰু জাতীয়তাবাদক একেলগে বহু ক্ষেত্রত সামৰিব পাৰি। আঞ্চলিকতাবাদক ড° হীৰেন গোঁহাই ছাৰে ছদ্মবেশী জাতীয়তাবাদ বুলি কৈছে। বৃহত্তৰ অসমীয়া জাতীয়তাবাদক সুস্থৰূপত উপস্থাপনৰ বাবে আঞ্চলিকতাবাদৰ প্রয়োজন কোনেও নুই কৰিব নোৱাৰে। কিন্তু ৰাজনীতিত ওচৰৰ লাভ কিছুমান বিচাৰিব গৈ যেতিয়া দূৰদর্শী সিদ্ধান্তক আওকাণ কৰা হয় আৰু জাতীয়তাবাদৰ নামত আপাতত উগ্রজাতীয়তাবাদী আদর্শৰ সুৰুঙাবোৰৰ ৰাইজৰ আগত স্পষ্ট হৈ পৰে তেতিয়া নিজকে প্রাসংগিক কৰি ৰখাৰ বাবে ৰাষ্ট্রীয়তাবাদৰ লগত আপোচ কৰিব আঞ্চলিকতাবাদ আগবাঢ়ে। অতি ৰাষ্ট্র (state) অর্থাৎ ৰাষ্ট্রসর্বস্ৱ ধাৰণাই (ৰাষ্ট্রীয়তাবাদ) ভৌগোলিক বিভিন্নতাক আওকাণ কৰি জাহ যোৱা (Assimilation) একক নীতিৰে জাপি দিয়া ব্যৱস্থাৰ লগত সহমর্মিতা প্রদর্শনেই আঞ্চলিকতাবাদৰ প্রথম ভুল। নীতি, আদর্শ, আৰু পৰিকাঠামোৰ উচিত সংজ্ঞা অবিহনে কেৱল উগ্রজাতীয়তাবাদকে সামৰি জনসাধাৰণৰ জাতীয় চেতনাৰ লগত খেলিব গ’লে যি উগ্রজাতীয়তাবাদী ধাৰণাৰে জন্ম হৈছিল সেয়াও অপ্রাসংগিক হৈ পৰে। গতিকে আঞ্চলিকতাবাদৰ প্রধান ভেঁটি হৈছে আদর্শ আৰু সুস্থ জাতীয়তাবাদ। এই দুই ক্ষেত্রত আপোচ কৰিলে সুবিধাবাদ এনেকৈ সোমাই পৰিব যে নিজৰ অস্তিত্বৰ বাবে ৰাষ্ট্রীয়তাবাদৰ লগত একাকাৰ হৈ পৰিব। গতিকে সমস্যাটোৰ আশে পাশে আলোচনা নকৰি গুৰিতে কি আছে আলোচনা কৰাটো যুগুত হ’ব। “গতিকে অসমতো মূল আঞ্চলিক দলটোৱে ভৱিষ্যতৰ সমীকৰণ স্পষ্ট কৰি আগবঢ়া উচিত যেন বোধ হয়।” উৎপল শৰ্মাৰ এই কথাখিনি ভাল লাগিল। কিন্তু জাতীয়তাবাদী শ্লোগানৰ বাহিৰে দলটৌৰ কোনোধৰণৰ জাতীয়তাবাদী চৰিত্র দেখা নগ’ল বৰঞ্চ আপোচৰ ৰাজনীতি আৰম্ভ কৰিলে। দ্বিতীয় চৰকাৰখনে আটাইতকৈ বেছি কৰিলে। আনহাতে আলফা আৰু বড়ো উগ্রজাতীয়তাবাদৰ লগতে অন্যান্য সশস্ত্র সমস্যা (বিপ্লৱী নহয়) সম্পর্কত ওলোটাহে কৰিলে। বিনিয়োগ আৰু বিকেন্দ্রীকৰণ যি দুটা শব্দই দেশ তোলপাৰ লগাইছে সেই সম্পর্কে তেওঁলোক নিমাত। আন্দোলনকাৰীসকলে মূলত গাঁও অঞ্চলৰ পৰা আটাইতকৈ বেছি সমর্থন পাইছিল। কিন্তু গ্রাম্য স্বৰাজৰ বাবে তেওঁলোকৰ কোনো ধাৰণা নাই। ডেকাশক্তিকো (মূলত আছু) তেওঁলোকৰ লগত ৰাখিব নোৱাৰিলে। আনহাতে আন্দোলনৰ সময়তে কমিউনিষ্ট শব্দেৰে সকলোকে সাঙুৰি বড়োসকলক ‘অসমীয়া (?)’ জাতীয়তাবাদৰ পৰা পৃথক কৰিলে। কিন্তু অস্তিত্ব ৰক্ষাৰ বাবে সুবিধাবাদী চৰিত্রক আঁকোৱালি লৈ আকৌ কমিউনিষ্টসকলৰ লগতে উঠা বহাই নহয় বুকুৰ কুটুম কৰিলে। ভুলৰ শুধৰণি নে সুবিধাবাদ আছিল। গতিকে এই সকলোবোৰ সম্পর্কে নিজৰ মত স্পষ্ট কৰক দলটোৱে। জাতীয়তাবাদক সুস্থৰূপত প্রতিষ্ঠিত কৰিব পৰা নেতাৰ সৃষ্টিতকৈ নিজৰ জাতীয়তাবাদৰ ধাৰণা স্পষ্ট কৰি আগবাঢ়ক। তেহে সুস্থ জাতীয়তাবাদী দললৈ আহিব।\nদীপজ্যোতি ভূঞা :\nবুদ্ধিজীৱিসকলৰ দৰে মোৰ বিশেষ জ্ঞান নাই, সাধাৰণ মগজুটোৱে ইয়াকেই ভাবিবলৈ বাধ্য কৰালে যে আঞ্চলিকতাবাদ বা জাতীয়্তাবাদ জীয়াই ৰাখিবলৈ পৃথকভাৱে এটি আঞ্চলিক দলৰ প্ৰয়োজন নাই। উৎপল শৰ্মা ডাঙৰীয়াই কোৱাৰ দৰে জাতীয়াতাবাদ আৰু আঞ্চলিতাবাদ মিলিজুলিয়েই ৰাষ্ট্ৰীয়তাবাদৰ সৃষ্টি হৈছে। এটা জাতি/অঞ্চলক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি সেই জাতি/অঞ্চলটোৰ উন্নতি আৰু সুৰক্ষাৰ হেতুকে কাম কৰি যোৱাই হ’ল জাতীয়তাবাদ/আঞ্চলিকতাবাদৰ আদৰ্শ। আৰু সেই প্ৰতিনিধিজন ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্য্যায়ৰ নেতা হোৱাটো শুভলক্ষণ হয়নে নহয় সেই কথা বুজি পাবলৈ অসুবিধাৰ সৃষ্টি কৰি এই বুদ্ধিজীৱিসকলে ৰাইজক বিমোৰত হে পেলাইছে। আঞ্চলিকতাবাদ/জাতীয়াতাবাদৰ নামত তেওঁলোকে নতুন নতুন পৰিভাষাৰ সৃষ্টি কৰি খিচিৰি পগাইছে যেনহে বোধ হয় !\nমূল অসমীয়া সুঁতিৰ পৰা জনগোষ্ঠী সমূহ আঁতৰি গৈ নিজৰ সুকীয়া পৰিচয়ৰ সৈতে জীয়াই থাকিব খোজাৰ যি প্রৱণতা আৰম্ভ হৈছে তাৰ মূলতেই হৈছে অগপই আৰম্ভ কৰা ভাষিক আঞ্চলিকতাবাদ। অসমৰ দৰে ভিন্ন জাতি-জনগোষ্ঠী-ধর্মাৱলম্বী লোকৰ মহামিলন ক্ষেত্রত আঞ্চলিকতাবাদ ভৌগোলিক পৰিসীমাৰ ভিত্তিত ঠন ধৰি উঠিব লাগিব। কেৱল অসমীয়া ভাষাভাষীসকলক লৈ নিজৰ ৰাজনৈতিক সংগ্রাম খন আগবঢ়াই নিব খোজাৰ বাবেই অগপৰ শাসন কালত অসমৰ থলুৱা জনগোষ্ঠী সমূহে নিজৰ অস্তিত্বৰ পূর্ণবিকাশৰ সুবিধা পোৱা নাই বুলি অভিযোগ কৰি সুকীয়া সুকীয়া দাবী লৈ আন্দোলন আৰম্ভ কৰিবলৈ বাধ্য হ’ল। দলটোৱেও বি.টি.এ.ডি প্রমুখ্যে আন আন জনজাতি অধ্যুষিত অঞ্চলসমূহৰ লগতে বৰাক উপত্যকাত নিজৰ ভেঁটি গঢ়িব নোৱাৰিলে কাহানিও।\nউৎপল শৰ্মা দাদা, পৃথক বড়ো ৰাজ্যৰ দবী ১৯৮৭ চনত উপেনদ্রনাথ ব্রহ্মৰ নেতৃত্বত উঠিছিল, Mising Bane Kcbang ভাঙি Mising Mimag kcbang গঢ়ি উঠিছিল ১৯৯৩ চনত, ডিমা হাছাও শ্বায়ত্ব শাসিত পৰিষদ ১৯৭০ চনত গঢ়ি উঠিছিল। গতিকে আপোনাৰ শেষৰ মন্তব্যটো অলপ বুজাত অসুবিধা হৈছে। অলপ দীঘলীয়াকে বুজাই কওকচোন।\nকথাখিনি মোৰ বাবে এতিয়াও স্পষ্ট নহ’ল। আঞ্চলিকতাবাদ আৰু জাতীয়তাবাদ কেৱল আমাক মানে অসমীয়া (অসমৰ) মানুহকহে দৰকাৰ নেকি ? যদি হয়, তেন্তে কিয় ? ভৌগোলিক কাৰণত নে মানসিক কাৰণত ? নে আমাৰ নপুংসক নেতাবোৰৰ (তথাকথিত) অকৰ্মণ্যতাৰ বাবে ? আমি দেখোন প্ৰায়ে ৰাজহুৱাকৈ আঁওৰাই থাকোঁ যে আমি (অসম) ভাৰতবৰ্ষৰ অবিচ্ছেদ্য অংগ, অৰ্থাৎ আমাৰ আৰু দেশৰ আন অংশৰ জনসাধাৰণৰ মাজত কোনো পাৰ্থক্য (সাংস্কৃতিক বাদ দি) নাই। যদি তেনে হয় (মানে আমি বিচ্ছিন্নতাবাদী নহওঁ), তেন্তে ভাৰতবৰ্ষৰ আন আন ৰাজ্য, অঞ্চলবোৰতো আঞ্চলিকতাবাদ আৰু জাতীয়তাবাদৰ পয়োভৰ থাকিব লাগে। তেনে কিবা আছে নেকি ? বেছি দূৰলৈ নগৈ আমাৰ চুবুৰীয়া ৬ খন ৰাজ্যতে তেনে একো ইংগিত দেখা নাই। জম্মু-কাশ্মীৰক বাদ দি আমাৰ দেশৰ আন অঞ্চলবোৰত আঞ্চলিকতাবাদ আৰু জাতীয়তাবাদৰ বাবে ইমান হুলস্থূল শুনা যেন নালাগে দেখোন। এসময়ত মহাৰাষ্ট্রত বহুবছৰ থাকোঁতে তাৰ আঞ্চলিকতাবাদী আৰু জাতীয়তাবাদী দল ‘শিৱসেনা’ৰ উশৃংখল, উদ্ভৎ কৰ্মকাণ্ডবোৰ এজন বহিৰাগত হিচাপে অতি ওচৰৰ পৰা লক্ষ্য কৰিছিলোঁ। আমাৰ ইয়াৰ আঞ্চলিকতাবাদী আৰু জাতীয়তাবাদী বুলি দাবী কৰা তথাকথিত কিছু দল-সংগঠনৰ দাদাগিৰীৰ দৰেই ! এতিয়া কথা হ’ল, অসম বা অসমীয়াৰ বাবে যদি আঞ্চলিকতাবাদ আৰু জাতীয়তাবাদৰ বাহিৰে গত্যন্তৰ নাই তেন্তে দেশৰ আন আন ৰাজ্য বা অঞ্চলৰ লোকৰ বাবেও একেই অৱস্থা হ’ব। কিন্তু কাৰ্যক্ষেত্রত তেনে কিবা ইংগিত আছে নেকি ? যদি আছে তেন্তে দেশৰ দুই প্ৰধান ৰাষ্ট্রবাদী ৰাজনৈতিক দলৰ বিকল্প দেখোন আন ক’তো নাই। আমাৰ অসমতো যোৱা ১২ বছৰে একেই অৱস্থা। কথাবোৰ যিমানে ভাবোঁ সিমানেই মোৰ খেলিমেলি বাঢ়ি যায়। আমাৰ বাবে এতিয়া আঞ্চলিকতাবাদ/জাতীয়তাবাদ বনাম ৰাষ্ট্রবাদ (বা যি বুলিয়েই নকওঁ) ইমান প্রাসংগিক নহয় নেকি যিমান দৰকাৰী আৰু প্ৰাসংগিক স্বদেশীৰ দল বনাম বিদেশীৰ দল কথাটোহে !\nৰাজীৱ ৰঞ্জন :\nমই এই কথাটোকে ইমান দিনে ভাবি একো উলিয়াব পৰা নাছিলোঁ সুৰজিৎদা। এই যে অগপ আমাৰ নিজৰ দল জাতীয় ধাৰণাটো, সেইটোৰ অৰ্থ আজিলৈ বুজি নাপালোঁ। মানে বাকী ৰাষ্ট্ৰীয় দলকেইটাৰ, কংগ্ৰেছেই হওক বিজেপিয়েই হওক, এইবোৰৰ অসমত থকা নেতা-সদস্যসকল অগপৰ নেতা-সদস্য সকলৰ নিচিনা ‘সম্পূৰ্ণ অসমীয়া’ নহয় নেকি ? বাকী দলসমূহত থকা নেতা-সদস্যসকলে চৰকাৰ গঠন কৰাৰ পাছত বেলেগ কোনোবা ৰাজ্যৰ উন্নতিৰ বাবেহে কাম কৰিব নেকি ? সৰু মূৰ মোৰ, চিন্তাও সৰু, কথাবোৰ বুজিয়েই নাপাওঁ।\nমোৰ প্রায়ে আৰু এটা কথাত খোকোজা লাগে, আঞ্চলিকতাবাদ, জাতীয়তাবাদ আদি শব্দবোৰ কিছু ধুৰন্ধৰ লোকে (ৰাজনীতিক, ছাত্রনেতা, ব্যৱসায়ী, আমোলা) বিভিন্ন শ্লোগান আকাৰে স্থান, কাল, পাত্র অনুসৰি ব্যৱহাৰ কৰি আমাৰ (অসমীয়াৰ) শ্লোগানসৰ্বস্ৱ, আবেগসৰ্বস্ৱ জাতীয় সত্বাক সদায় উদ্বেলিত কৰি থাকে যাতে সান্দহ খোৱা বালি তল নপৰে।\nভৌগোলিক, সাংস্কৃতিক, সামাজিক সকলো ক্ষেত্রতে বিচিত্র দেশ এখনত একক নীতিৰে শাসন কৰাটো সম্ভৱ হ’ব জানো ? ভাৰত ৰাষ্ট্রৰ ধাৰণাটোত গণতন্ত্রতকৈ সামান্তবাদী ধাৰণাই ছদ্মবেশত দমন কৰে। দিল্লীত নির্ধাৰিত ধাৰণা একোটাক ৰাজ্যৰ মত নোলোৱাকৈ সকলো ৰাজ্যৰ ওপৰত জাপি দিয়া হয়। অর্থাৎ ৰাষ্ট্রীয় ধাৰণাটোৰে ‘বিচিত্রতাৰ মাজত একতা’ জাতীয় কথাৰে একতাৰ নামত সকলো নেতাকে বিনা বাক্যৰে সদনৰ বাহিৰে ভিতৰে হুইপ জাৰি কৰিব পাৰে। আনহাতে ভাৰতৰ দৰে বিশাল ৰাষ্ট্র এখনত এখন ৰাজ্যৰ স্থানীয় সমস্যা সম্পর্কে অইন ৰাজ্য এখনৰ বাদেই চুবুৰীয়া ৰাজ্য এখনৰো সম্যক ধাৰণা আছে বুলি আশা কৰাটো ভুল হ’ব। আনহাতে ৰাষ্ট্রীয় দলসমূহৰ চৰকাৰে দিল্লীৰ নীতিৰ বিৰোধিতা কৰা কঠিন। উদাহৰণ হিচাপে খুচুৰা ক্ষেত্রত বিদেশী বিনিয়োগ বা খাদ্য প্রাধীকৰণ আইনখনৰ ওপৰত কোনো ৰাজ্যৰ মত নোলোৱাকৈ চৰকাৰ আগবাঢ়িল। কংগ্রেছী ৰাজ্য চৰকাৰ এখনেও বিৰোধিতা কৰিব নোৱাৰে। কিন্তু গোটেই কথাখিনি প্রয়োগ হ’ব ৰাজ্যত। গতিকে আঞ্চলিকতাবাদী দলসমূহৰ প্রাসংগিকতা তাতেই। আনহাতে বহু আঞ্চলিক দলেই নিজৰ অঞ্চলৰ ভিত্তিত ৰাষ্ট্রীয় নীতি নির্ধাৰণৰ বাবে কেন্দ্রীয় চৰকাৰক বাধ্য কৰিছে। বর্তমান ভাৰতত দেখা পোৱা এনে কথা কিছুমান সহজকে তুলি ধৰিছোঁ :\n১) এন.দি.এ চৰকাৰৰ দিনত চন্দ্রবাবু নাইডুয়ে কাহ এটা মাৰিলে দিল্লীত কম্বল ল’বলগীয়া হৈছিল।\n২) তৃণমূল কংগ্রেছে কংগ্রেছক উৰাই-ঘূৰাই নচুৱালে আৰু মনৰ ইচ্ছামতে কলিকতাৰ বাবে সৰকালে।\n৩) লালুপ্রসাদেটো বিহাৰৰ গাঁৱে ভূয়েঁ ৰেল চলালে।\n৪) দি.এম.কে-ই মন্ত্রীৰ দাম-দৰ কৰি আঙুলিৰ মূৰত নচুৱালে।\nএচ.পি, বি.এচ.পি, জে.এম.এম, ডি.এম.কে, এ.আই.ডি.এম.কে, টি.ডি.পি, আকালি দল, জে.ডি.ইউ, আৰ.জে.ডি, তৃণমূল কংগ্রেছ, এম.এন.এচ, শিৱসেনা আদি আঞ্চলিকতাবাদী বা অঞ্চলতে সীমাবদ্ধ দলসমূহৰ ভাৰত ৰাষ্ট্রৰ ৰাজনীতিত প্রভূত্ব সদায়ে দেখা যায়। ভাৰত ৰাষ্ট্রৰ এই সমতাৰ ওপৰত বহু ক্ষেত্রত আঘাত হোৱাও দেখা যায়, যেনে শ্রীলংকাৰ তামিলৰ ক্ষেত্রত তামিলনাডুৰ দলসমূহে তেওঁলোকৰ দাবী অনুসৰি ৰাষ্ট্রীয় নীতি নির্ধাৰণ কৰিবলৈ চৰকাৰক বাধ্য কৰোৱাৰ সময়ত।\nএতিয়া আমাৰ অসমৰ দৰে ৰাজ্যত তেনে ভাৰতীয়ত্বৰ ধাৰণাৰে শাসন কৰিবলৈ গ’লে, পৰিণাম স্বৰূপে ৰাষ্ট্রীয় নেতাৰ কথামতে বাংলাদেশী শৰণার্থীক আঁকোৱালি ল’ব লগীয়া কৰিব। উদ্দীপ তালুকদাৰে কোৱাৰ দৰে ( বেলেগ পোষ্ট এটাত ) অগপ মানেই আঞ্চলিকতাবাদ নহয়। অগপ আঞ্চলিকতাবাদ নামৰ কিতাপখনৰ পৃষ্ঠা এটাহে। উদয়াচল আন্দোলন বা গৌৰীশংকৰ ভট্টাচার্য আদিয়ে বহুত আগতেই আঞ্চলিকতাবাদী ভাবধাৰা দাঙি ধৰিছিল। এন টি ৰামাৰাৱ, চন্দ্রবাবু নাইডু, জয়াললিতা, লালুপ্রসাদ আদিয়ে আঞ্চলিক শক্তিৰ যোগেদি নিজৰ ৰাজ্যৰ উন্নতিৰ বাবে কেন্দ্রক পদক্ষেপ ল’বলৈ বাধ্য কৰিছিল। আমাৰ ক্ষেত্রত অগপ হাৰি গ’ল বুলি আঞ্চলিকতাবাদ শেষ নহয়। আঞ্চলিকতাবাদৰ প্রাসংগিকতা ভাৰতত (বিশেষকৈ) সদায় থাকিব।\n১৯৮৭ চনত অগপৰ চৰকাৰেই আছিল যেতিয়া ‘ডিভাইড আসাম ফিফটি-ফিফটি’ শ্ল’গানেৰ বড়ো সকলৰ সংগ্রাম আৰম্ভ হৈছিল। মই ক’ব খুজিছোঁ যে অগপৰ আঞ্চলিকতাবাদী ধাৰণা আৰু ৰাজনৈতিক কার্যাৱলীয়ে কেৱল সেইসকল অসমীয়া মানুহকহে চুই গৈছিল যি কেৱল অসমীয়া ভাষাহে কয়। বড়ো-কার্বি-ডিমাচা আদি স্বকীয় ভাষা থকা জাতি-জনগোষ্ঠী সমূহৰ মাজত প্রভাৱ বিস্তাৰ কৰাত অগপ বিফল হৈছিল আৰু ইয়েই অসমত আঞ্চলিকতাবাদ বিকশিত হোৱাৰ পথত প্রধান হেঙাৰ ৰূপে ধৰা দিছিল। অসমৰ আঞ্চলিকতাবাদক কেৱল তথাকথিত উচ্চজাতিৰ ৰাজনৈতিক সংগ্রাম বুলি গণ্য কৰিয়েই ক্ষুদ্র ক্ষুদ্র জাতি-জনগোষ্ঠীবোৰ মূল সুঁতিৰ পৰা আঁতৰি গৈ ‘আমি অসমীয়া নহয়’ বুলি পৰোক্ষভাৱে ঘোষণা কৰাৰ প্রৱণতাই গা কৰি উঠিল। আঞ্চলিকতাবাদ যদি সুসংগঠিত ৰূপত অসমত গঢ় দিবলৈ হয় তেন্তে সমগ্র অসমৰ ভৌগোলিক পৰিসীমাক সামৰি সংগ্রামখন আগবঢ়াব লাগিব, জাতিগত বা ভাষিক আঞ্চলিকতাবাদ অসমত বেছি দিন টিকি থাকিব নোৱাৰে।\nমাননীয় উৎপল শর্মা ডাঙৰীয়া, (তেতিয়াৰ/এতিয়াৰ) আছুও ইয়াৰ বাবেই সমানে জগৰীয়া বুলি বহুত ঠাইত পঢ়িব পাইছোঁ। মই জানো আপুনি আছুৰ সদস্য (ভুল হ’ব পাৰে) গতিকে আপোনাৰ পৰা নির্মোহভাবে বিশ্লেষণ আশা কৰিলোঁ। যদি জগৰীয়া হয় তেনে এই বিষয়ে আছুৱে কি ব্যৱস্থা লৈছে জনাব নেকি ?\nভুল কৰা নাই দিয়ক, মই ‘আছু’ৰ সদস্য হয়। অৱশ্যে মই ইয়াত যি লিখোঁ বা লিখিছোঁ তাৰ বাবে মই ব্যক্তিগতভাবেহে দায়বদ্ধ। আপুনি যি সুধিছে তাৰ উত্তৰ মই আছুৰ প্রতিনিধি হিচাপে নহয়, এই গোটৰ এজন সাধাৰণ সদস্য হিচাপেহে দিব চেষ্টা কৰিছোঁ। মই আঞ্চলিক ৰাজনীতিৰ ওপৰত আলোকপাত কৰি কথা খিনি লিখি আছিলোঁ, আপুনি অৰাজনৈতিক প্রেক্ষাপটৰ কথা সুধিছে। এই বিষয়ে বহল আলোচনা কৰিবলৈ কেৱল অসম আন্দোলনৰ সময় ছোৱা চালেই নহ’ব। ‘৬০ ৰ দশকৰ ভাষা আন্দোলনৰ ইতিহাস চালি-জাৰি চাব লাগিব। কেৰোণটো তেতিয়াৰেই, হয়তো তাৰো পূর্বৰ। কিন্তু উল্লেখ কৰি থোৱা ভাল হ’ব যে বর্তমান বা অসম আন্দোলনৰ সময়ৰ পৰা আছু বুলিলে ৰাইজে যিটো জাতীয় সংগঠনক বুজে সেই সংগঠনৰ সংবিধানখন ১৯৬৭ চনতেই গৃহীত হোৱা।\nচাপৰিলে মেঘ আঁতৰি নাযায়। আপুনি কোৱা বিষয়টোক লৈ আছুক সমালোচনা কৰা আমিও দেখিছোঁ। কিন্তু বর্তমান এই সমালোচনা উদ্দেশ্য প্রণোদিত। আগৰ নেতৃত্বই কি ব্যৱস্থা লৈছিল সেয়া মোৰ জ্ঞাত নহয়, কিন্তু বর্তমানৰ ‘আছু’ অসমৰ প্রতিটো জাতি-জনগোষ্ঠী-ধর্মাৱলম্বী লোকৰ বিশ্বাসভাজন। ২৬ টা সংগঠনে এক গোটহৈ একেখন মঞ্চৰ তলত সংগ্রাম অব্যাহত ৰাখিছোঁ। বড়ো-কার্বি-ৰাভা-মিছিং-তিৱা আদি সকলো জনগোষ্টীয় সংগঠনে আছুৰ ওপৰত আস্থা পোষণ কৰি একেলগে আগবাঢ়িছে। গতিকে এতিয়াও আছুক এই প্রসংগত সমালোচনা কৰাটো পৰিকল্পনাবদ্ধভাবে বদনাম কৰাৰ কৌশলহে এচামৰ।\nসুৰজিৎ নেওগ, ক্ষমা কৰিব, আপোনাৰ কথা খিনি কালি পঢ়িবলৈ থাকি গ’ল, গতিকে সেইবিষয়ে একো লিখা নহ’ল। আজি পঢ়িলোঁ, লিখিব মন গৈছে, কিন্তু ঘড়ীটোৱে লগ দিয়া নাই। আপুনি এটা যথেষ্ট স্পর্শকাতৰ আৰু তাৎপর্যপূর্ণ কথাৰ অৱতাৰণা কৰিছে। দুর্ভাগ্যবশত: মই কিছুদিনৰ বাবে ফেচবুকৰ পৰা আঁতৰি থাকিম। যেতিয়াই ঘূৰি আহোঁ এই প’ষ্টটো বিচাৰি আপোনাৰ সৈতে কথা হ’ম। আপোনাৰ বক্তব্যৰ পৰা আঞ্চলিকতাবাদ তথা অসমীয়া জাতীয়তাবাদ সম্পর্কে আপোনাৰ ধাৰণা কিছু ফুটি উঠিছে, মোৰ স্বাভাৱিকতেই দ্বিমত আছে। গতিকে আপোনাৰ সৈতে কথা হৈ ভাল লাগিব বুলি আশা ৰাখিলোঁ। নজানোটো শিকিম, ক’বলগীয়া খিনি ক’ম। যিহেতু আলোচনাটো নির্মোহ-নিৰপেক্ষ হ’ব লাগিব, গতিকে কিছু দীঘলীয়া হোৱাটো স্বাভাৱিক। সেয়ে পুনৰ লগ পোৱাৰ প্রতিশ্রুতিৰে কিছুদিনৰ বাবে বিৰতি মাগিছোঁ। ধন্যবাদ।\nপংকজ ঠাকুৰীয়া ডাঙৰীয়া, আঞ্চলিকতাবাদৰ ওপৰত আপুনি দাঙি ধৰা তথ্যখিনিৰ নিশ্চয় প্ৰাসংগিকতা আছে । কিন্তু অন্য ৰাজ্যৰ তুলনাত অসমত জাতি-জনগোষ্ঠীৰ পয়োভৰ বেছি । এই বিষয়ত উৎপল শৰ্মা ডাঙৰীয়াৰ মন্তব্যখিনিও উল্লেখনীয় । কেইদিনমানৰ পূৰ্বে সুৰজিত নেওগ ডাঙৰীয়াই এই সম্পৰ্কে অন্য এটি প’ষ্টত মতামত আগবঢ়াইছিল । গতিকে সকলোখিনি চালি-জাৰি চালে জাতি,ধৰ্ম,বৰ্ণ নিৰ্বিশেষে অসমত এক আঞ্চলিক শক্তি গঠনৰ প্ৰাসংগিকতা কিমান দূৰ সম্ভৱ সেইয়া নিশ্চয় সময়ে ক’ব । মোৰ বোধেৰে এই আঞ্চলিকতাবাদৰ প্ৰাসংগিকতাই আগন্তুক বিধান সভা নিৰ্বাচনত শাসকীয় দলটোকেই লাভান্ৱিত কৰিব ।\nআচলতে ইছ্যু ভিত্তিত আঞ্চলিকতাবাদ গঢ়ি উঠাৰ সলনি আবেগিক শ্লোগানেৰে গঢ়ি উঠা বাবেই ইমান সোনকালে ইয়াৰ পতন আৰম্ভ হ’ল । আমাৰ মাজত আঞ্চলিকতাবাদৰ প্রাসংগিকতা সদায় আছিল আৰু থাকিব বিশেষকৈ। সেয়েহে আঞ্চলিকতাবাদ, ৰাষ্ট্রীয়তাবাদ, জাতীয়তাবাদ আদি শব্দ সম্পর্কে উচিত ব্যাখ্যা নিদিয়াকৈ আঞ্চলিকতাবাদ আগবাঢ়িব নোৱাৰে। যদি আগবাঢ়ে তেন্তে সি সুবিধাবাদ হ’ব আৰু সুৰজিৎ নেওগ ডাঙৰীয়াই কোৱাৰ দৰে কিছুমান ধুৰন্ধৰে সেই সমূহৰ সুবিধা ল’ব । আমাৰ আঞ্চলিকতাবাদৰ ধাৰণাটোৰ গুৰিতে কেৰোণ আছিল । গতিকে পুনৰ যদি তাকেই মেৰামতি কৰিবলৈ চেষ্টা কৰা যায় তেন্তে আকৌ একেই দশা হ’ব । অসমৰ আঞ্চলিকতাবাদৰ ভেঁটি জাতি,ধর্ম,জনগোষ্ঠীভিত্তিক নহৈ যেতিয়া শ্রেণীভিত্তিক হ’ব তেতিয়াই সি এটা শক্তিশালী বিকল্প হৈ দেখা দিব ।\nপুনৰ ঘূৰি আহিছোঁ। আপোনাৰ কথাখিনি এটা এটা কৈ বিশ্লেষণ কৰিবলৈ যত্ন কৰিম।\n“আঞ্চলিকতাবাদ আৰু জাতীয়তাবাদ কেৱল আমাক মানে অসমীয়া (অসমৰ) মানুহৰহে দৰকাৰ নেকি ? যদি হয়, তেন্তে কিয় ? ভৌগোলিক কাৰণত নে মানসিক কাৰণত ? নে আমাৰ নপুংসক নেতাবোৰৰ (তথাকথিত) অকৰ্মণ্যতাৰ বাবে ?”\n– জাতীয়তাবাদ প্রতিটো জাতিৰ মেৰুদণ্ড। আঞ্চলিকতাবাদৰ লগত বহুত সাদৃশ্য আছে যদিও একেবাৰে প্রতিশব্দ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিব নোৱাৰোঁ। জাতীয়তাবাদ প্রতিটো সভ্য জাতিৰ সম্পদ। আনহাতে আঞ্চলিকতাবাদৰ প্রয়োজন ঠাই এডোখৰৰ ভৌগোলিক অৱস্থান আৰু সমাজ-ৰাজনৈতিক ইতিহাসৰ ওপৰত নির্ভৰ কৰে। অসমৰ দৰে মূল ভাৰতীয় ভূ-খণ্ডৰ পৰা কিছু বিচ্ছিন্ন ঠাই এডোখৰত বাস কৰা মানুহখিনিৰ মাজত কিছু গাঢ় আত্মীয়তা থকাটো বাস্তৱসন্মত প্রয়োজন আৰু ই আঞ্চলিকতাবাদৰ জন্ম দিয়ে। ভৌগোলিক বিচ্ছিন্নতাই কিছু ক্ষেত্রত মানসিক বিচ্ছিন্নতাৰো সৃষ্টি নকৰা নহয়। আজিৰ বিশ্বায়নৰ যুগতো যেতিয়া পঞ্জাৱৰ বিধানসভাত বর্ধিত কুকুৰৰ সংখ্যা হ্রাস কৰিবলৈ “কুকুৰভক্ষণকাৰীৰ”(!) ঠাই উত্তৰ-পূৱত ‘চালান’ দিয়াৰ কথা কয় তেন্তে কাৰনো গা নজ্বলিব ! যদি ভাৰত-পাক সীমান্ত তিনি বছৰত ছীল কৰে আৰু ভাৰত-বাংলা সীমান্ত ছীল কৰোঁতে আঠাইছ বছৰো পর্যাপ্ত নহয় তেন্তে মানসিক বিভাজন নাহিবই বা কিয় ! বর্তমানৰ নেতাৰ কথা বাদ দিয়ক, গোপীনাথ বৰদলৈ অথবা হেম বৰুৱাক প্রকৃত নেতা নহয় বুলিব পাৰিব নেকি ? কিন্তু এই নেতাদ্বয়েও আঞ্চলিকতাবাদ তথা জাতীয়তাবাদৰ সৱল উপস্থাপনৰে অসমক ৰক্ষা কৰিছিল। গোপীনাথ বৰদলৈ নোহোৱা হ’লে অসম আজি পূৱ-পাকিস্তানৰ অংশ হ’ল হয়। হেম বৰুৱাৰ সিংহনাদ গর্জনত অসমক চীনৰ হাতত এৰি দিয়াৰ পৰা বিৰত থাকিল তদানীন্তন ৰাষ্ট্রীয় নেতাসকল। তেখেতসকলৰ এই অতুলনীয় ভূমিকা আঞ্চলিকতাবাদৰেই এটা বিকশিত ৰূপ আছিল।\n“আমি দেখোন প্ৰায়ে ৰাজহুৱাকৈ আঁওৰাই থাকোঁ যে আমি (অসম) ভাৰতবৰ্ষৰ অবিচ্ছেদ্য অংগ, অৰ্থাৎ আমাৰ আৰু দেশৰ আন অংশৰ জনসাধাৰণৰ মাজত কোনো পাৰ্থক্য (সাংস্কৃতিক বাদ দি) নাই। যদি তেনে হয় (মানে আমি বিচ্ছিন্নতাবাদী নহওঁ), তেন্তে ভাৰতবৰ্ষৰ আন আন ৰাজ্য, অঞ্চলবোৰতো আঞ্চলিকতাবাদ আৰু জাতীয়তাবাদৰ পয়োভৰ থাকিব লাগে। তেনে কিবা আছে নেকি ? বেছি দূৰলৈ নগৈ আমাৰ চুবুৰীয়া ৬ খন ৰাজ্যতে তেনে একো ইংগিত দেখা নাই। জম্মু-কাশ্মীৰক বাদ দি আমাৰ দেশৰ আন অঞ্চলবোৰত আঞ্চলিকতাবাদ আৰু জাতীয়তাবাদৰ বাবে ইমান হুলস্থুল শুনা যেন নালাগে দেখোন”\n– আমি কেৱল ৰাজহুৱাকৈ আঁওৰাই নাথাকোঁ, আমি প্রমাণ কৰি দিওঁ যে আমি ভাৰতৰ অংগৰাজ্য। স্বাধীনতা আন্দোলনৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা এই যাত্রা ভাৰত-চীন যুদ্ধৰ মাজেৰে পাৰ হৈ শেহতীয়া আন্নাৰ আন্দোলনলৈকে চলি আছে। প্রতিক্ষণত আমি এই সংগ্রামসমূহৰ মাজেদি “এক ভাৰতীয়” মানসিকতাৰ পৰিচয় দিছোঁ ! কিন্তু স্বীকৃতি পাইছোঁনে ? মোক বুজাই দিব নেকি ভগত সিং আৰু কুশল কোঁৱৰৰ মাতৃপ্রেম কোনখিনিত পৃথক ? লক্ষ্মীবাঈ আৰু মূলাগাভৰুৰ সংগ্রামৰ তফাৎ কি ? লাচিত কোনখিনিত শিৱাজীৰ লগত হাৰিব ? কিন্তু ভাৰতীয় ইতিহাসত এখেতসকলে সম-মর্যাদা পাইছে নে ? এই পার্থক্যবোৰৰ মূলতে কি ? যদি ভৌগোলিক বিচ্ছিন্নতাই হয় তেন্তেটো আঞ্চলিকতাবাদ অবিহনে আমাৰ অস্তিত্বই সুৰক্ষিত নহয়। আপুনি কিহৰ ভিত্তিত আন ৰাজ্যত আঞ্চলিকতাবাদ নাই বুলি ক’লে বুজি নাপালোঁ। কেৱল নামটোৰ আগত “অল ইণ্ডিয়া” লিখি ল’’লেই ৰাষ্ট্রবাদী হৈ নাযায়। টি.এম.চি., এচ.পি., বি.এচ.পি. এই সকলোবোৰেই আঞ্চলিকতবাদৰে ধ্বজা ধৰি আছে।\nনিজৰ অঞ্চলৰ কথা চিন্তা কৰাটোৱেই আঞ্চলিকতাবাদ। বহল অর্থত ৰাষ্ট্রীয়তাবাদো এক আঞ্চলিকতাবাদেই। ঘৰখনৰ উন্নতি কৰিব পাৰিছোঁ বুলি যদি মনে ধৰে তেন্তে চুবুৰীটোৰ কামত ধৰক। নৰেন্দ্রমোদীৰ গুজৰাট প্রীতি, মমতাদিদিৰ বেংগল প্রীতি, নীতিশ কুমাৰৰ বিহাৰ প্রীতি এই সকলোবোৰ ৰাষ্ট্রীয়তাবাদৰ বোর্খাৰে ঢাকিবলৈ বৃথা চেষ্টা কৰা একো একোটা তীব্র আঞ্চলিকতাবাদী শৰীৰ।\nদেৱব্ৰত গগৈ : “নৰেন্দ্রমোদীৰ গুজৰাট প্রীতি, মমতা দিদিৰ বেংগল প্রীতি, নীতিশ কুমাৰৰ বিহাৰ প্রীতি এই সকলোবোৰ ৰাষ্ট্রীয়তাবাদৰ বোর্খাৰে ঢাকিবলৈ বৃথা চেষ্টা কৰা একো একোটা তীব্র আঞ্চলিকতাবাদী শৰীৰ” ……………… এইখিনি অপ্ৰিয় সত্য। কিন্ত এইখিনি কথা আমাৰে কিছুমানে মানিবলৈ বেয়া পাব। আটাইতকৈ আমোদজনক কথা হ’ল এই তিনিওজন ব্যক্তিয়েই ২০১৪ চনৰ লোকসভা নিৰ্বাচনৰ প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ প্ৰবল দাবীদাৰ, কেনেবাকৈ তেওঁলোক প্ৰধানমন্ত্ৰী হ’বলৈ হ’লে ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী হ’বনে ভাৰতৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হ’ব তাক লৈ সন্দেহ আছে। কিন্ত দুৰ্ভাগ্যজনকভাবে বহুতেই এইসকলক ৰাষ্ট্ৰীয় নেতা বুলি প্ৰক্ষেপ কৰে আৰু আমি আঞ্চলিকতাবাদৰ কথা ক’লে আমাক ঠেক গণ্ডীৰ মাজত থকা বুলি উপলুঙা কৰে।\n← সেই পখিলাটোৰ সাধু (প্ৰশান্ত কুমাৰ বৰা)\nঅসমীয়া সাহিত্যৰ বুৰঞ্জী (৭) – (মৃণাল জ্যোতি গোস্বামী) →\nৰাষ্ট্ৰীয়তাবাদ নহয় ,আঞ্চলিকতাবাদেহে অসমৰ স্বাৰ্থ সুৰক্ষিত কৰিব।সচাকৈয়ে নে বাৰু?\nৰাষ্ট্ৰীয়তাবাদ নহয়,আঞ্চলিকতাবাদেহে অসমৰ স্বাৰ্থ সুৰক্ষিত কৰিব।সচাই নে বাৰু??


হাঁপানি বা এজমা ৰোগ : — বিকাশপেডিয়া\nমূল পৃষ্ঠা / স্বাস্থ্য / ৰোগসমূহ / হাঁপানি বা এজমা ৰোগ :\nহাঁপানি বা এজমা ৰোগৰ বিষয়ে লিখা হৈছে ।\nচিকিৎসা জগতত হাঁপানি বা এজমা ৰোগ সচৰাচৰ হোৱা শ্বাসতন্ত্ৰৰ ৰোগৰ ভিতৰত এক জটিল আৰু সমস্যাবহুল বুলি ক’ব পাৰি। আমি উশাহ লওঁতে নাক আৰু শ্বাসনলীৰে বায়ু(Inspired Air) হাওঁফাওঁ কোষলৈ গতি কৰে আৰু সেই ঠাইত বায়ুৰ চাপৰ পাৰ্থক্যৰ বাবে তেজৰ পৰা পৰা এঙাৰ গেছ(Carbondioxide) বায়ু কোষলৈ আৰু তাৰ পৰা অম্লজান গেছ তেজলৈ গতি কৰে। সাধাৰণতে আমি বায়ুমণ্ডলৰ পৰা অক্সিজেন গেছ তেজলৈ গতি কৰে। সাধাৰণতে আমি বায়ুমণ্ডলৰ পৰা অক্সিজেন ২০.৯৪%, কাৰ্বনডাইঅক্সাইড ০.০৪%, নাইট্ৰ’জেন ৭৯.০২%, আহৰণ কৰো বাবে উশাহ-নিশাহ লোৱাত কোনো কষ্ট অনুভৱ নকৰো। কিন্তু উক্ত ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়াত কিবা কাৰণত ব্যাঘাত জন্মিলে তেজত এঙাৰ গেছৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি পায় আৰু ফলত ব্যক্তিয়ে উশাহ লোৱাত কষ্ট অনুভৱ কৰে। ইয়াৰ মূল কাৰণ হৈছে হাওঁফাওঁলৈ যোৱা নলীপথৰ ভিতৰৰ আৱৰণখন উখহি পথ ঠেক হৈ পৰে। ৰোগীয়ে জোৰেৰে উশাহ ল’বলৈ চেষ্টা কৰিলেও ওলাই আহিবলগীয়া বতাহখিনি ওলাই অহাত বাধা পৰে। ফলত ৰোগীৰ ডিঙিৰ পৰা চেঁ চেঁ শব্দ বাহিৰ হয় আৰু ফলত থকা লোকেও শুনিবলৈ পায়। তেতিয়া ৰোগীয়ে হাঁপানি ৰোগত ভোগা বুলি ধাৰণা কৰিব পাৰি।\nএই ৰোগৰ বিশেষজ্ঞ টি. জে. এইছ, ক্লাৰ্ক আৰু এছ, গোডফ্ৰৰ মতে হাঁপানি হৈছে- “Asthma isadisease characterised by wide variations over short periods of time in resistance of flow in intrapulmonary airways” ।\nহাঁপানি হোৱাৰ কাৰণসমূহ -\nহাঁপানি হোৱাৰ প্ৰধান কাৰণসমূহ হৈছে ব্যক্তিজনৰ বিশেষ কোনো উদ্বেগ, উত্তেজনা, ভয় আৰু কিছুমান এলাৰ্জিজনিত প্ৰক্ৰিয়া। এই ৰোগ শিশু কালতেই বেছিকৈ হয় যদিও কেতিয়াবা বয়সস্থ লোকৰো বেছি হয় যদিও কেতিয়াবা বয়সস্থ লোকৰো হ’ব পাৰে। ঘৰৰ ধূলি-মাকতি, ফুলৰ ৰেণু, কয়লাৰ গুড়ি আৰু ধোঁৱা, গৰু, ঘোঁৰা, মেকুৰী আদি জন্তুৰ নোম, কুঁৱলী, ধপাত, কপাহ, ঊলৰ আঁহৰ গোন্ধ আৰু বিভিন্ন গেছ শৰীৰত সোমাই এই ৰোগৰ সূচনা কৰে। কিছুমান খাদ্য যেনে- কণী, গাখীৰ, মিছামাছ, বিলাহী, বেঙেনা আদি বস্তু খালেও এনে ৰোগ হ’ব পাৰে, শ্বাসতন্ত্ৰত সঘনাই বীজাণুৱে আক্ৰমণ কৰিলেও পাছলৈ হাঁপানি ৰোগত ভুগিব পাৰে। ব্যক্তিগতভাৱে বিশেষ কোনো বস্তু শৰীৰৰ প্ৰতি বিৰোধ অৱস্থা হোৱাকে ইংৰাজীত ‘এলাৰ্জি’ বুলি কোৱা হয়। এই এলাৰ্জি শব্দটো পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে এজন শিশু বিশেষজ্ঞ ‘ক্লিমেন্স ভন পিৰ্কুৱোটে’ ১৯০৬ চনত ব্যৱহাৰ কৰিছিল। এলাৰ্জি শব্দটো গ্ৰীক শব্দ Alloergon পৰা লোৱা হৈছে। এলো(Allo)ৰ অৰ্থ হ’ল বেলেগ বা সুকীয়া আৰু এৰ্গন(Ergon)ৰ অৰ্থ হৈছে কাম-কাজ বা কাৰ্যকলাপ। এলাৰ্জি নামৰ এই সুকীয়া প্ৰতিক্ৰিয়া কিয় হয়, তাৰ, কাৰণ এতিয়াও বৰ স্পষ্টকৈ ঠাৱৰ কৰিব পৰা হোৱা নাই। হিপোক্ৰেটিছ, ৰোমান দাৰ্শনিক লুক্ৰেচিয়াছ, চিকিৎসক গেলেনেও তেওঁলোকৰ লিখনিসমূহত এই অস্বাভাৱিক প্ৰতিক্ৰিয়াৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰিছিল যদিও এই ৰোগ কিয় হয় তাক ব্যাখ্যা কৰিবপৰা নাছিল।\nকেতিয়াবা শ্বাসনলীত অস্বাভাৱিক এটা শিহৰণ জাগি উঠে, যাৰ বাবে হাঁপানি ৰোগে দেখা দিয়ে। কিছুমান ঔষধেও পাৰ্শ্বক্ৰিয়া কৰি কাৰোবাৰ শৰীৰত এই ৰোগৰ লক্ষণ আনিব পাৰে। ঠাই আৰু পৰিৱেশ সলনি অনুযায়ী ইয়াৰ কাৰণ হ’ব পাৰে। বীজাণুৰ দ্বাৰা আক্ৰান্ত হৈ টনচিলৰ ৰোগ, চাইনাচাটিছৰ আৰু ব্ৰংকাইটিছত ভুগিলেও আৰু কেতিয়াবা অতিপাত পৰিশ্ৰমেও হাঁপানি ৰোগ বৃদ্ধি কৰেগ।\nআজিকালি মানসিক চাপৰ কাৰণেও এই ৰোগ বৃদ্ধি হোৱা দেখা যায়। চিকিৎসকৰ মতে শতকৰা ৪০ ভাগ লোক মানসিক অশান্তিৰ বাবে হাঁপানিত আক্ৰান্ত আদিয়ে প্ৰত্যক্ষ বা পৰোক্ষভাৱে শ্বাসনলীত প্ৰভাৱ পেলাই হাঁপানি ৰোগ সহজে সৃষ্টি কৰিব পাৰে। বংশগতভাৱেও হাঁপানি ৰোগ বিয়পাটো সৰ্বজনবিদিত। পিতৃ-মাতৃৰ গাত থকা ৰোগ কেতিয়াবা নাতি-নাতিনীৰ শৰীৰতো দেখা দিব পাৰে।\nহাঁপানিৰ লক্ষণসমূহ -\nএই ৰোগৰ লক্ষণসমূহ অতি স্পষ্ট আৰু সাধাৰণ মানুহেও ধৰিব পাৰে। ৰোগ পুৰণি হ’লে ৰোগীয়ে নিজেই ইয়াৰ লক্ষণসমূহ আগতীয়াকৈ গম পায় আৰু সেইমতে নিজেই ব্যৱস্থা লয়। উশাহ লোৱাত কষ্ট পোৱাটোৱেই সৰ্বপ্ৰধম আগজাননী। বুকুখন হেঁচা মাৰি ধৰা, উশাহ জোৰেৰে ল’বলৈ চেষ্টা কৰা, শৰীৰত ঘাম ওলোৱা, অস্থিৰতা ইত্যাদি প্ৰথমে আৰম্ভ হয়। উশাহ লওঁতে সোঁ-সোঁৱনি শব্দ হয়, বহি থাকিলে কিছু আৰাম পায়। ৰোগীয়ে আনৰ সহায় লৈ ওচৰৰ চিকিৎসকৰ সহায় বিচাৰে।\nচিকিৎসা পদ্ধতি -\nহাঁপানি ৰোগৰ চিকিৎসা ঘৰতে হওক বা হস্পিটেলতে হওক, ইয়াৰ চিকিৎসা অতি জটিল আৰু সমস্যাবহুল। হাঁপানি ৰোগৰ চৰিত্ৰও বহুৰূপী, তেনেক্ষেত্ৰত ইয়াৰ ফল্প্ৰসূ চিকিৎসাৰ আঁত ধৰাও সহজ নহয়। শৰীৰৰ এই অসহনীয় অৱস্থা উপশম ঘটাবলৈ হ’লে ঘৰতে চিকিৎসা নকৰি ৰোগীক বিশেষজ্ঞৰ দ্বাৰা হস্পিটেলত চিকিৎসা কৰাটো দৰকাৰ। ৰোগ উপশম ঘটাবলৈ ‘এড্ৰিনেলিন, এন্টি এলাৰ্জি ঔষধ, অক্সিজেন, এন্টিবায়’টিক, ষ্টেৰয়ড’ আদিৰো দৰকাৰ হ’ব পাৰে যদিও সেয়া সদায়েই সাময়িক প্ৰতিৰোধৰ ব্যৱস্থাহে। এই ৰোগত বেছিদিন ভুগিলে আৰু সময়মতে চিকিৎসা নকৰিলে হাওঁফাওঁৰ ৰোগত ভুগি হৃদপিণ্ডত চাপ পৰি হাঁপানিৰ লগতে বিভিন্ন জটিল ৰোগত ৰোগী আক্ৰান্ত হোৱা দেখা যায়।\nপ্ৰতিৰোধৰ উপায় -\nযিহেতু এই ৰোগৰ কোনো চিৰস্থায়ী চিকিৎসা ব্যৱস্থা নাই, গতিকে প্ৰতিৰোধেই ইয়াৰ প্ৰকৃত উপায়। হাঁপানি প্ৰতিৰোধৰ কাৰণে সুখ-দুখ, পাৰিবাৰিক সমস্যা, বতৰৰ তাৰতম্য আদি সকলো অৱস্থাতেই এক সমতাযুক্ত পৰিৱেশ আৰু মনোভাব গঢ়ি তোলা উচিত। ধূলি-মাকতি, কলকাৰখানাৰ পৰা পোলোৱা ধোঁৱা, গোন্ধ, ফুলৰ ৰেণু, চিগাৰেটৰ ধোঁৱা, চেঁচা বতাহ, সুগন্ধি স্প্ৰে, নোম থকা জন্তু, বতৰ পৰিৱৰ্তন আদিৰ পৰা আঁতৰত থকা দৰকাৰ। তেনে ব্যক্তিয়ে যিবোৰ খাদ্যৰ পৰা তেনে ৰোগ উদ্ভৱ হোৱা যেন অনুভৱ কৰে বা হোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকে, সেইবাৰ বৰ্জন কৰা উচিত। ডিঙিৰ বিষ, পানীলগা, জ্বৰ-কাহ হ’লে চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ লৈ চিকিৎসা কৰিব লাগে। চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ মতে হাওঁফাওঁৰ ব্যায়াম(Breathing exercise) উপকাৰী। ঘৰৰ পৰিৱেশ পৰিষ্কাৰ আৰু সেমেকা নোহোৱাকৈ ৰাখিব লাগে। শোৱা কোঠাত চেঁচা বতাহ, ধোঁৱা আদি নহাকৈ ৰাখিব পাৰিলে ৰোগীয়ে আৰামদায়কভাৱে থাকিব পাৰে। বৰ্তমান হাঁপানি ৰোগৰ প্ৰতিষেধক বেজি উদ্ভাৱন হৈছে যদিও ই এতিয়াও ফলপ্ৰসূ হোৱাগৈ নাই। যিহেতু ব্যক্তি বিশেষে হাঁপানি ৰোগৰ কাৰণসমূহ বেলেগ বেলেগ, গতিকে ফলদায়ক ঔষধ তৈয়াৰ কৰাও সহজ নহয়। গতিকে ৰোগীয়ে ৰোগ আক্ৰমণৰ সময়ত খোৱা আহাৰ, পৰিৱেশ, বতৰৰ তাৰতম্য আদিৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি ইয়াৰ কাৰনসমূহ উলিয়াই নিজে সাৱধানতা অৱলম্বন কৰি লাগে। মুখেৰে খোৱা ঔষধৰ উপৰি মাজে সময়ে মুখেৰে উশাহৰ লগত শুহি লোৱা ঔষধ, ‘পাম্প ইনহেলাৰ’(Pump inhaler) ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ চিকিৎসকসকলে পৰামৰ্শ দিছে। ৰোগীৰ বাবে এই পদ্ধতি বেছি দ্ৰুত, সুৰক্ষিত, ফলদায়ক, আৰামদায়ক আৰু যেতিয়াই দৰকাৰ হয় তেতিয়াই ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে। গতিকে সতৰ্কতা আৰু প্ৰতিৰোধেই হাঁপানি ৰোগৰ প্ৰকৃত চিকিৎসা। লুই পাষ্টুৰে(Louis Pasteur) কৈছিল “When meditating overadisease I never think of findingaremedy for it but, insteadameans of preventing it” ।\nলেখক: ডাঃ ধ্ৰুৱজ্যোতি দাস(স্বাস্থ্য আৰু দীৰ্ঘজীৱন)\nশেহতীয়া উন্নীতকৰণ: Apr 05, 2020


চুলাই খোৱাৰ প্ৰতিযোগিতা! ৩ মিনিটত ৩ বটল চুলাই খাই মৃত্যুক সাৱটিলে এজন যুৱকে lakhimpur-illegal-wine-drinking-competition-1st-prize-holder-dies-after-drink-3-bottles-in-just-three-minutes-tvsanjib– News18 assam\nচুলাই খোৱাৰ প্ৰতিযোগিতা! ৩ মিনিটত ৩ বটল চুলাই খাই মৃত্যুক সাৱটিলে এজন যুৱকে\nকোনে কিমান সময়ত কেই বটল চুলাই খাব পাৰিব, বাজি লাগিল ৫০০ টকাৰ !\nকোনে কিমান সময়ত কেই বটল চুলাই খাব পাৰিব, বাজি লাগিল ৫০০ টকাৰ ! লখিমপুৰৰ বিহপুৰীয়াৰ বদতিত কেইজনমান যুৱকে পাতিলে এই আজৱ প্ৰতিযোগিতা। আৱশ্যে নিজে খাবলগীয়া চুলাইৰ দাম ভৰিব লাগিব নিজে ৷\nপ্ৰতিযোগিতা আৰম্ভ হোৱাৰ মাত্ৰ তিনি মিনিটৰ ভিতৰত প্ৰবিত্ৰ কামান নামৰ যুৱকজনে খাই শেষ কৰিলে তিনি বটলকৈ চুলাই ৷ কিন্তু বিজয়ী ঘোষণা হোৱাৰ লগে লগে মাটিত ঢলি পৰে যুৱকজন। কিছু সময়ৰ পিছতে শেষ নিশ্বাস ত্যাগ কৰে পবিত্ৰই।\nএই ঘটনাৰ খবৰ বিয়পি পৰাৰ লগে লগে সৰৱ হৈ পৰিল মিচিং জাতীয় সংগঠন সমূহ ৷ এফালৰ পৰা চুলাই ঘাটি উচ্ছেদ কৰাৰ অভিযান চলালে অঞ্চলটোৰ সচেতন যুৱক সকলে ৷ TMPK, TMMK ৰ উদ্যোগত অঞ্চলটোত বহু দিনৰ পৰা অবাধে চলি থকা চুলাই ভাটি আৰু জুৱাৰ আড্ডাৰস্থলী আৰক্ষীয়ে উচ্ছেদ কৰে।\nউল্লেখ্য যে, আৰক্ষী প্ৰশাসনে কঠোৰ ভাবে নিষিদ্ধ কৰা চুলাই এই অঞ্চলটোত কেনেকৈ মুক্ত ভাবে চলি আছিল সেয়া ৰহস্যজনক ৷\nFirst published: October 02, 2021, 17:37 IST\nDeath NewsIllegal WineLakhimpur


টোল বন্ধ : শিক্ষা মন্ত্রীৰ ঘোষণাত মাজুলীৰ সত্রসমূহত ক্ষোভৰ উদগিৰণ - SANGBAD PRAHARI\nHome আঞ্চলিক ধৰ্ম-দৰ্শন টোল বন্ধ : শিক্ষা মন্ত্রীৰ ঘোষণাত মাজুলীৰ সত্রসমূহত ক্ষোভৰ উদগিৰণ\nটোল বন্ধ : শিক্ষা মন্ত্রীৰ ঘোষণাত মাজুলীৰ সত্রসমূহত ক্ষোভৰ উদগিৰণ\nSangbad Prahari February 18, 2020 আঞ্চলিক, ধৰ্ম-দৰ্শন,\nএখন-দুখন নহয়, অসমৰ সত্রসমূহৰ প্রাণকেন্দ্র স্বৰূপ মাজুলীৰ সকলো সত্রৰ অধিকাৰ, ডেকা অধিকাৰ আৰু ভকত সকলোৱে মন্ত্রী হিমন্ত বিশ্ব শর্মাই সংস্কৃত টোল বন্ধ কৰা হ’ব বুলি কৰা ঘোষণাত ক্ষুব্ধ হৈ উঠিছে৷ এনে অদূৰদর্শী তথা হঠকাৰী সিদ্ধান্তৰ বিৰুদ্ধে প্রতিবাদী কার্যসূচী হাতত লোৱাৰো হুংকাৰ দিছে দুই-এখন সত্রই৷ ‘অসমীয়া ভাষাৰ মূল মাতৃগৰাকীয়েই হ’ল সংস্কৃত ভাষা, সেই ভাষাটোক অৱজ্ঞা কৰি নিজৰ মাতৃগৰাকীকেই অৱজ্ঞা কৰিছে মন্ত্রী হিমন্ত বিশ্ব শর্মাই৷’... সংস্কৃত টোল বন্ধ কৰি দিয়াৰ ঘোষণাৰ সন্দর্ভত সত্রৰ অধিকাৰ-ভকতসকলৰ প্রতিক্রিয়া মাজুলীৰ সত্রসমূহ ভ্রমণ কৰি সাক্ষাৎ গ্রহণ কৰিবলৈ যোৱা জ্যেষ্ঠ সাংবাদিক শৰত চন্দ্র নেওগৰ আগত এই কথা ব্যক্ত কৰে শ্রীশ্রীআউনীআটী সত্রৰ ডেকা অধিকাৰ দেৱানন্দ দেৱগোস্বামীয়ে৷ সত্রাধিকাৰগৰাকীৰ অনুপস্থিতিত ডেকা সত্রাধিকাৰগৰাকীয়ে একে আষাৰে কয় যে সংস্কৃত টোল ধর্মীয় শিক্ষানুষ্ঠান নহয়, ভাষা-ব্যাকৰণৰহে শিক্ষানুষ্ঠান৷ এই কথা এজন শিক্ষা মন্ত্রী হৈ নজনাটো দুর্ভাগ্যজনক৷\nগড়মূৰ সত্রৰ অধিকাৰ পৰমানন্দ দেৱগোস্বামীয়েও মন্ত্রীৰ এনে সিদ্ধান্ত আমি মানি ল’ব নোৱাৰোঁ বুলি কোৱাৰ সময়তে সত্রৰ আন এজন ভকত ৰবীন শর্মাই অতি ক্ষোভেৰে বাণীবদ্ধ ৰূপত প্রকাশ কৰি ক’লে– সংস্কৃত ভাষা হ’ল দেৱভাষা৷ অসমীয়া ভাষাৰো মূল গুৰি ভাষা৷ সেই ভাষাক অপমান কৰাৰ অধিকাৰ মন্ত্রী হিমন্ত বিশ্ব শর্মাক কোনে দিলে? সংস্কৃত টোল তেওঁৰ জন্মৰ আগৰ, তেনে টোল চৰকাৰৰ কোনো সিদ্ধান্ত নোহোৱাকৈ কেবিনেটে সিদ্ধান্ত নোলোৱাকৈ তেওঁ কেনেকৈ ক’ব পাৰিলে? আমি ইয়াৰ তীব্র বিৰোধিতা কৰিছোঁ৷’\nউল্লেখযোগ্য যে সকলোবোৰ সত্রত সংস্কৃত টোল নাই যদিও পূর্বে সাক্ষাৎ গ্রহণ কৰা কালত আউনীআটী সত্রৰ ডেকা অধিকাৰগৰাকীয়ে তেওঁৰ সত্রত থকা টোলখন দেখুৱাই কৈছিল যে তেওঁৰ সত্রখন এতিয়াও নিয়মীয়াকৈ চলি আছে, ৪জন শিক্ষকে শিক্ষার্থীসকলক নিয়মীয়াকৈ পাঠদান কৰি আছে৷ এইখন টোলক আৰু উন্নত কৰি তোলাটোতহে গুৰুত্ব দিব লাগিছিল৷ তাৰ সলনি বন্ধ কৰি দিবলৈ ঘোষণা কৰাটোহে দুর্ভাগ্যজনক৷ মাজুলীৰ আন এখন উল্লেখযোগ্য সত্র হ’ল চামগুৰি সত্র– যাক সকলোৱে মুখা সত্র বুলিও ক’ব খোজে৷ সেইখন সত্রৰ ডেকা অধিকাৰ তিলক গোস্বামীক লগ ধৰি এই বিষয়ত প্রতিক্রিয়া জানিব বিচৰাত ক’লে যে বর্তমান সংস্কৃত ভাষাটো অধিক উন্নত কৰাৰ কথা কৈ ওলোটাই নিম্ন খাপৰ এই টোলবিলাকো বন্ধ কৰি দিয়াৰ সিদ্ধান্ত এটা হঠকাৰী সিদ্ধান্ত৷ আমি দাবী জনাওঁ যে মন্ত্রী হিমন্ত বিশ্ব শর্মাই কৰা এই ঘোষণা অচিৰেই প্রত্যাহাৰ কৰিব লাগে৷ প্রসংগক্রমে তেওঁ এই কথাও অতি ক্ষোভেৰে কয় যে ২০১৮ চনৰ গণতন্ত্র দিৱসত দিল্লীত এই সত্রৰ পৰা অসমক প্রতিনিধিত্ব কৰি মুখাশিল্প প্রদর্শন কৰি দ্বিতীয় পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছিল৷ কিন্তু আমি আচৰিত হ’লোঁ যে সেই পুৰস্কাৰটোও আমাক অসম চৰকাৰে নিদিলে, নিজে ৰাখি থৈ দিলে৷ এইখন চৰকাৰৰ পৰা আৰু কি ভাল কামৰ আশা কৰিম? তাৰ পাছত নতুন কমলাবাৰী সত্রলৈ গৈও একে প্রতিক্রিয়া পোৱা গ’ল৷ সেইখন সত্রৰ আনহে নালাগে ভকতসকলেই গর্জি উঠিল মন্ত্রী হিমন্ত বিশ্ব শর্মাৰ বিৰুদ্ধে৷ ‘আমি মন্ত্রীজনৰ এনে সিদ্ধান্তৰ তীব্র বিৰোধিতা কৰিছোঁ৷’– সকলোৱে একেমুখে প্রতিবাদ কৰি ক’লে৷\nBy Sangbad Prahari - February 18, 2020


Bhutanese author-journalist to interact with Guwahati scribes - Worldnews.com\nGuwahati: Thimphu based author-journalist Gopilal Acharya will interact with Guwahati scribes on Friday (21 December 2018), where the young writer is expected to speak on various socio-political and cultural issues of Bhutan. Author of Bhutanese Folk Tales, Dancing to Death, WithaStone in My Heart etc will address the\nMuslim family looks after Shiva Temple in North Guwahati\nENTERED BHUTAN JUST FOR CHEAP PETROL | GUWAHATI TO TAWANG\nNight life in Guwahati is changing; havealook\nGuwahati Book Fair ends today, sellers disappointed\nথাৰ্টি ফাষ্টৰ নিশা বাৰ ৰেষ্টুৰেণ্টৰ ওপৰত চোকা দৃষ্টি || Raid at Guwahati BARs on 31st night\nসমন্বয়ৰ বাৰ্তা বহন কৰা এটা বিশেষ মন্দিৰ। উত্তৰ গুৱাহাটীত আছে এই শিৱ মন্দিৰটো। ৫০০ বছৰীয়া শিৱ মন্দিৰটো চোৱা-চিতা কৰে এটা ইছলাম ধৰ্মাৱলম্বী পৰিয়ালে। পুৱা-গধুলি ধূপ-চাকি জ্বলাই প্ৰাৰ্থনা কৰে ইছলামধৰ্মী এটা পৰিয়ালে। হিন্দু-মুছলমানৰ মিলনৰ থলী হৈ পৰিছে এই মন্দিৰটো। Like the official facebook page of News Live: https://www.facebook.com/newslivetvofficial/ Follow News Live on twitter: https://twitter.com/NewsLiveGhy Connect to our instagram account: https://www.instagram.com/newsliveghy/ Visit our website for all news updates: https://newslivetv.com/...\nTHIS VIDEO WE RIDE FROM GUWAHATI TO DIRANG, AND ALSO WE ENTERED BHUTAN JUST FOR CHEAP PETROL NEAR BORDER. My Instagram: https://www.instagram.com/lifestealer_ajinkya/ Rahulvlogs - https//www.instagram.com/rahulvlogs_youtube/?hl=en Rahulvlogs - https://www.youtube.com/channel/UCorwadF_r39c3T3jixIULSA Amit Rao Instagram https://www.instagram.com/amiitrao Amit Rao YouTube https://www.youtube.com/c/amitrao Hope you like this video!!! please LIKE COMMENT & SHARE THIS VLOG. Let me know in comments if you have anything to say. SUBSCRIBE if you haven\_'t yet, I make videos every week....\nথাৰ্টি ফাষ্টৰ নিশা বাৰ ৰেষ্টুৰেণ্টৰ ওপৰত চোকা দৃষ্টি ৰাখিলে আৰক্ষী প্ৰশাসনে। নিশা বাৰ বজাৰ পিছত সুৰা বিক্ৰী কৰাৰ ক্ষেত্ৰত কঠোৰ নিষধাজ্ঞা জাৰী কৰি বাৰ-ৰেষ্টুৰেণ্টত নিশা ১২ বজাৰ লগে লগে চলিল অভিযান। আৰক্ষী, আৱকাৰী বিভাগৰ এই অভিযানকালত ৪ খনকৈ বাৰ ৰেষ্টুৰেণ্টে নীতি-নিয়ম ভংগ কৰাক লৈ ব্যৱস্থা গ্ৰহণৰ দিশে আগবাঢ়িছে আৱকাৰী বিভাগ।...\nসমন্বয়ৰ বাৰ্তা বহন কৰা এটা বিশেষ মন্দিৰ। উত্তৰ গুৱাহাটীত আছে এই শিৱ মন্দিৰটো। ৫০০ বছৰীয়া শিৱ মন্দিৰটো চোৱা-চিতা কৰে এটা ইছলাম ধৰ্মাৱলম্বী পৰিয়ালে। পুৱা-গধুলি ধূপ-চাকি জ্বলাই প্ৰাৰ্থনা কৰে ইছলামধৰ্মী এটা পৰিয়ালে। হিন্দু-মুছলমানৰ মিলনৰ থলী হৈ পৰিছে এই মন্দিৰটো। Like the official facebook page of\nTHIS VIDEO WE RIDE FROM GUWAHATI TO DIRANG, AND ALSO WE ENTERED BHUTAN JUST FOR CHEAP PETROL NEAR BORDER. My Instagram: https://www.instagram.com/lifestealer_ajinkya/ Rahulvlogs - https//www.instagram.com/rahulvlogs_youtube/?hl=en Rahulvlogs - https://www.youtube.com/channel/UCorwadF_r39c3T3jixIU\nথাৰ্টি ফাষ্টৰ নিশা বাৰ ৰেষ্টুৰেণ্টৰ ওপৰত চোকা দৃষ্টি ৰাখিলে আৰক্ষী প্ৰশাসনে। নিশা বাৰ বজাৰ পিছত সুৰা বিক্ৰী কৰাৰ ক্ষেত্ৰত কঠোৰ নিষধাজ্ঞা জাৰী কৰি বাৰ-ৰেষ্টুৰেণ্টত নিশা ১২ বজাৰ লগে লগে চলিল অভিযান। আৰক্ষী, আৱকাৰী বিভাগৰ এই অভিযানকালত ৪ খনকৈ বাৰ ৰেষ্টুৰেণ্টে নীতি-নিয়ম ভংগ কৰাক লৈ ব্যৱস্থা গ্ৰহণৰ দিশে


অভি নীল হত্যাকাণ্ডৰ নতুন মোৰ, সাক্ষীক দিছে মৃত্যুৰ ভাবুকি!|nil-abhi-murder-case-now-facing-new-problem– News18 Assam\nঅভি নীল হত্যাকাণ্ডৰ নতুন মোৰ, সাক্ষীক দিছে মৃত্যুৰ ভাবুকি!\nসমগ্ৰ গোচৰ বিপথে পৰিচালিত হোৱাৰ আশংকা নুই কৰা নাই অভি নীলৰ অধিবক্তা বিজন মহাজনে !\nUpdated:August 6, 2019, 5:34 PM IST\nঅগ্নিভ গগৈ, গুৱাহাটী : দেশ জোকাৰি যোৱা অভি নীল হত্যাকাণ্ডৰ গোচৰৰ সাক্ষীক দিয়া হৈছে হত্যাৰ ভাবুকি । এই সন্দৰ্ভত অভি নীল ৰ দুয়োজন পিতৃয়ে পুনৰ দকমকা আৰক্ষী থানাত চাৰিজনকৈ লোকৰ বিৰুদ্ধে গোচৰ ৰুজু কৰিছে ।\nইতিমধ্যে অভি নীল হত্যাকাণ্ডৰ গোচৰত তিনিজনকৈ সাক্ষীয়ে আদালতত সাক্ষ্য সলনি কৰি সমগ্ৰ গোচৰটো বিপথে পৰিচালনা কৰিবলৈ চেষ্টা কৰাৰ মাজতে আন এক চাঞ্চল্যকৰ তথ্য পোহৰলৈ আহিছে । অভি নীল হত্যাকাণ্ডৰ গোচৰত মুঠ ৭৫জন সাক্ষী আছে আৰু এই সাক্ষী সকলক ভয় ভাবুকি আনকি হত্যা কৰাৰ ভাবুকি দিয়া হৈছে । এই সন্দৰ্ভত দকমকা আৰক্ষী থানাত এক গোচৰ ৰুজু কৰিছে অভি নীলৰ পিতৃয়ে । তেওঁলোকে অভিযোগ দাখিল কৰা মতে পানবাৰী অঞ্চলত অনুষ্ঠিত এখন সভাত চাৰিজনকৈ লোকে সাক্ষী আৰু তেওঁলোকৰ পৰিয়ালক আদালতত ভাষ্য সলাবৰ বাবে ভাবুকি দিছে । এজাহাৰত অভি নীলৰ পিতৃয়ে আৰকৈ ইংতি কাথাৰ ,চাৰলংকী ইংতি, বাবুছিং ইংতি ,বিষ্ণুৰাম খাকলাৰী\nনামৰ চাৰিজন লোকে সাক্ষীক দাবী ধমকি আনকি মৃত্যুৰ ভাবুকি দিছে বুলি উল্লেখ কৰিছে ।\nইফালে আদালতত সাক্ষ্য সলনি কৰা তিনিজন লোকক হস্তাইল ঘোষণা কৰিছে আদালতে । তেওঁলোকৰ বিৰুদ্ধে সাক্ষ্য সলনিৰ গোচৰ ৰুজু কৰিছে আৰক্ষীয়ে । তাৰ মাজতে পুনৰ এই অভিযোগে সমগ্ৰ গোচৰ বিপথে পৰিচালিত হোৱাৰ আশংকা নুই কৰা নাই অভি নীলৰ অধিবক্তা বিজন মহাজনে । মন কৰিবলগীয়া যে অভি নীল হত্যাকাণ্ডৰ গোচৰত জামিন বিচাৰি ৪৮জন অভিযুক্তই দাখিল কৰা আবেদন এতিয়াও গুৱাহাটী উচ্চ ন্যায়ালয়ত বিচৰাধীন ।


মনীষ নাৰৱাল - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nমনীষ নাৰৱাল (ইংৰাজী: Manish Narwal; জন্ম ১৭ অক্টোবৰ ২০০১) এজন ভাৰতীয় পেৰা পিষ্টল শ্বুটাৰ। তেওঁ ২০২১ চনত জাপানৰ টকিঅ'ত অনুষ্ঠিত ২০২০ গ্ৰীষ্মকালীন পেৰালিম্পিকত শ্বুটিং প্ৰতিযোগিতাৰ মিশ্ৰিত পি৪ ৫০ মিটাৰ পিষ্টল এছএইচ১ শাখাত স্বৰ্ণ পদক অৰ্জন কৰে। ২০২০ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক অৰ্জুন বঁটা প্ৰদান কৰে।\nনাৰৱালে ২০১৬ চনত হাৰিয়ানাৰ ফৰিদাবাদত পিষ্টল শ্বুটিং আৰম্ভ কৰিছিল। ২০১৯ চনৰ বিশ্ব চেম্পিয়নশ্বিপত তেওঁ ব্ৰঞ্জ পদক লাভ কৰে। ২০২১ চনৰ পেৰা শ্বুটিং বিশ্বকাপত পি৪ মিশ্ৰিত ৫০ মিটাৰ পিষ্টল এছএইচ১ ইভেণ্টত ২২৯.১ পইণ্টেৰে বিশ্ব অভিলেখ গঢ়ি স্বৰ্ণ পদক অৰ্জন কৰে। তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিযোগিতাত স্বৰ্ণ, ৰূপ আৰু ব্ৰঞ্জৰ পদককে ধৰি কেইবাটাও পদক জিকিছে।\nতেওঁ ২০২১ চনত জাপানৰ টকিঅ'ত অনুষ্ঠিত ২০২০ গ্ৰীষ্মকালীন পেৰালিম্পিকত ভাৰতীয় দলক প্ৰতিনিধিত্ব অংশগ্ৰহণৰ বাবে যোগ্যতা অৰ্জন কৰিছিল। প্ৰতিযোগিতাখনত তেওঁ দুটা ইভেণ্টত অংশ লৈছিল: পুৰুষৰ পি১ ১০ মিটাৰ এয়াৰ পিষ্টল এছএইচ১ আৰু মিশ্ৰিত পি৪ ৫০ মিটাৰ পিষ্টল এছএইচ১। ১০ মিটাৰৰ শাখাত তেওঁ সপ্তম স্থান লাভ কৰে। ৫০ মিটাৰৰ শাখাত ২১৮.২ পইণ্টেৰে তেওঁ স্বৰ্ণ পদক অৰ্জন কৰে। একেটা ইভেণ্টতে ভাৰতৰ সিংৰাজ আধানাই ২১৬.৭ পইণ্টেৰে ৰূপৰ পদক অৰ্জন কৰে।\nভাৰত চৰকাৰৰ দ্বাৰা ২০২০ অৰ্জুন বঁটা\n↑ 1.0 1.1 "Tokyo Paralympics: India's Manish Narwal bags gold, Singhraj Adhana wins silver in shooting" (en ভাষাত). Zee News. 2021-09-04. https://zeenews.india.com/other-sports/tokyo-paralympics-indias-manish-narwal-bags-gold-singhraj-adhana-wins-silver-in-shooting-2391123.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 2021-09-04.\n↑ 2.0 2.1 "National Sports Awards 2020 announced" (Press release). Press Information Bureau, India. 21 August 2020. https://pib.gov.in/PressReleseDetailm.aspx?PRID=1647633। আহৰণ কৰা হৈছে: 21 September 2020.\n↑ 3.0 3.1 "Manish Narwal sets new world record at Para Shooting World Cup". International Olympic Committee News. https://olympics.com/en/news/manish-narwal-sets-new-world-record-at-para-shooting-world-cup.\n↑ "Al Ain 2021: Narwal sets world record as Reinaldo spoils host’s golden hopes". Para Olympic. https://www.paralympic.org/news/al-ain-2021-narwal-sets-world-record-reinaldo-spoils-host-s-golden-hopes.\n↑ "Para Sports: Manish Narwal targets all Senior and Junior world records by 2020". The Bridge News. https://thebridge.in/featured/para-sports-manish-narwal-targets-all-senior-junior-world-records-by-2020/.\n↑ "Tokyo Paralympics: Singhraj Adhana Takes Bronze in 10m Air Pistol Final" (en ভাষাত). TheQuint. https://www.thequint.com/sports/olympic-sports/tokyo-paralympics-singhraj-adhana-takes-bronze-in-10m-air-pistol-final। আহৰণ কৰা হৈছে: 2021-08-31.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=মনীষ_নাৰৱাল&oldid=309589"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ২৬ ডিচেম্বৰ, ২০২১ তাৰিখে ১৮:০৬ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


কি, ক’ত, কেনেকৈ ইত্যাদি – অত্ৰেয়ী গোস্বামী – ফটাঢোল\nSeptember 1, 2019 প্ৰবন্ধ\tOne comment\nকি, ক’ত, কেনেকৈ ইত্যাদি – অত্ৰেয়ী গোস্বামী\nসময় বৰ দ্ৰুতগতিত সলনি হৈছে৷ সেই সলনি আমি মানি লৈছোঁ‌৷ মানি নোলোৱা মানেই হাজাৰ খোজ পিছুৱাই অৱস্থান কৰা৷ পৰিৱৰ্তিত সময়ৰ সৈতে নিজকে খাপ খুৱাই সমান্তৰাল গতিত অগ্ৰসৰ হ’ব পৰাটো এটা কলা৷ অন্ততঃ আজিৰ যুগৰ এক সুন্দৰ কলা৷ আমি সম্পূৰ্ণৰূপে সেই কলা আহৰণ কৰিব নোৱাৰো বা নাই পৰা৷ আমাৰ এটা ভেঁটি আছে৷ সেই ভেঁটিৰ ইটা-বালি-চিমেণ্টৰ সৈতে খাপ নোখোৱা সামগ্ৰীৰ ব্যৱহাৰে আমাক আমুৱায়৷ আমি ভেঁটি খহাব নোৱাৰো। আমি ভেঁটি খহোৱাৰ চূড়ান্ত প্ৰতিবাদ কৰোঁ৷ কাৰণ আমি আমাৰ শিপাডাল সেই ভেঁটিতেই গুজি থ’লো৷ আমি আমাক উঘালি পেলাব নোৱাৰো৷ আমি থিয় হৈ থাকিবৰ বাবে সেই ভেঁটিটো লাগিবই৷ আমাক ঠিয় কৰাই ৰাখিবৰ বাবে সেই শিপাডাল তাতেই থাকিব লাগিব৷ ইমানখিনি পাতনিৰ পিছত আমি নিশ্চিত ভাবে ক’ব পাৰোঁ যে নতুনক আদৰি ল’লেও আমি পুৰণিক বাদ দিব নোৱাৰোঁ, দিব নালাগে৷ এই সময়ে কিন্তু আমাক বিপাঙত পেলাইছে৷ কি ল’ম, কি নল’ম? কি ধৰিম কি এৰিম? দোধোৰমোধোৰ৷ এনেকুৱা অৱস্থাত আমাৰ এৰা-ধৰাবোৰ সঠিক নহয়৷ কিঞ্চিত হ’লেও খোকোজা ৰৈ যায়৷\nপ্ৰথম কথা, আমি কি ল’ম? ধৰা হ’ল, এটি তিনি বছৰীয়া সন্তানৰ পিতৃ-মাতৃ৷ সন্তানৰ ভৱিষ্যতৰ খাটিৰত তেওঁলোকে এই কিটোৰ সৈতে বাৰুকৈয়ে যুঁজিবলগীয়া হয়৷ ভাল বুলি আগবঢ়াই দিয়াৰ পিছত ভাল হ’লে ভালেই, খাল হ’লে? কোনে ৰিক্স ল’ব? সন্তানৰ সকলো দায়িত্ব পিতৃ-মাতৃৰ৷ গতিকে ভেঁটি গঢ়াৰ সুবিধাকণ সঠিক স্থানত কৰোৱাব নোৱাৰিলে জীৱনলৈ আক্ষেপ ৰৈ যাব৷ কি কৰিব? কি সুধিব? কি পঢ়ুৱাব? ভাষা কি হ’ব? এনেকুৱা অনেক প্ৰশ্নই জুৰুলা কৰে আজিকালিৰ অভিভাৱকসকলক৷ আগৰ দিন নাই আৰু৷ মাত ফুটিল কি নুফুটিল ঢাৰি এখন লৈ ধুলিয়ে বালিয়ে স্কুলৰ মজিয়াত পাখি কলমৰ চিঞাহী গালেমুখে সানিবলৈ৷ ঘৰত ডাঙৰ এটা থাকিলে আৰু সহজ৷ কোনে কেতিয়া স্কুললৈ গৈ এল.পি পাছ কৰে মাক- বাপেকৰ হিচাপেই নাথাকে৷ এতিয়া পিছে ৰামো নাই, অযোধ্যাও নাই৷ চাৰি বছৰ হ’ল কি নহওতেই সন্তানৰ আনুষ্ঠানিক শিক্ষা আৰম্ভ হ’ব লাগিব৷ কিন্তু সেই শিক্ষাৰ মাধ্যম কি হ’ব?কিয় হয় এই প্ৰশ্নটো? এই প্ৰশ্নটো উত্থাপন নোহোৱাকৈ কিয় মাতৃভাষাক অগ্ৰাধিকাৰ দিয়া নহয়? আমি সকলোৱে নিৰ্বিবাদে নিজ মাতৃক আগস্থান দিওঁ৷ শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত মাকজনীক পিছুৱাই থওঁ৷ কিয়? কিয়?কিয়? অৰণ্যৰোদন!\nএই সময় তীব্ৰ প্ৰতিযোগিতাৰ৷ এই প্ৰতিযোগিতাৰ দৌৰত সকলোৱে প্ৰথম হ’ব বিচাৰে৷ আচৰিত কথা আজিকালি কোনেও খোজ কাঢ়িবলৈ মনেই নকৰে৷ সকলোৱে কেৱল দৌৰে আৰু দৌৰে৷ লক্ষ্যৰ দিশে অথবা লক্ষ্যহীন ভাবে৷ প্ৰত্যেক পিতৃ-মাতৃয়ে বিচাৰে নিজৰ সন্তান এই দৌৰত পিছ পৰি নৰওক৷ ফৰফৰাই ইংৰাজী ক’ব পৰা হওক৷ অসমীয়া কেৱল ঘৰুৱা ভাষা৷ যেনেকৈ ঘৰুৱা সাজেৰে আমি ফুৰিবলৈ নাযাওঁ ঠিক তেনেকৈ অসমীয়া ভাষাটো আমি ঘৰতে থৈ যাওঁ৷ বাহিৰ ওলালেই ইংৰাজীৰ ফুলজাৰি জ্বলাওঁ৷ ঘৰৰ ভিতৰত খাটি অসমীয়া গালিৰে দাঁত কৰচি থকা কেইটায়ো গেটৰ বাহিৰ হ’লেই ইংৰাজীতহে খং কৰে৷ হয়, ইংৰাজী মান্য ভাষা৷ এই ভাষাটোৰ সাংঘাতিক গাম্ভীৰ্যতা আছে৷ সেইবুলি অসমীয়াৰ নাই নেকি? এতিয়া কথা হ’ল, “মোৰ আইক ভাল পাওঁ বুলিলে জানো আনৰ আইক বেয়া পোৱাটো বুজাব?”\nমুঠতে সন্তানৰ আনুষ্ঠানিক শিক্ষা আৰম্ভ কৰিবলৈ যাওঁতেই উদয় হয় প্ৰথমটো “কি।” কি পঢ়িব? অসমীয়া নে ইংৰাজী? তাতোকৈয়ো আগতে যেতিয়া শিশু এটিৰ থুনুক থানাককৈ মাত ফুটে তেতিয়াই ভাষাৰ প্ৰশ্নটো আহে? কি শিকাব? নমস্কাৰ বুলি ক’বনে হেল্ল’ অথবা হাই বুলি ক’ব? “হলৌ উঠিল টকৌ গছত” নে “জনী জনী ইয়েচ পাপা?” আম নে মেংগ’, গৰু নে কাও?আটাইতকৈ ডাঙৰ কথা মজিয়া ক’ব নে ফ্ল’ৰ? বেৰ নে ৱাল? উঃ! বৰ আহুকলীয়া কথাবোৰ৷ ক’ব নেকি ডেডী? নে দেৱ->দেৱতা->দেউতাই ভাল? এই প্ৰশ্নবোৰৰ যথাযথ উত্তৰ কোনে দিব? প্ৰতিটো উত্তৰ শুদ্ধ হ’বনে? বহুক্ষেত্ৰত পৰিস্থিতিৰ সৈতে ভাৰসাম্য ৰক্ষা কৰিও উত্তৰ একোটা নিৰ্বাচন কৰা হয়৷\nকেনেকুৱা পৰিস্থিতি? য’ত মাকৰ সৈতে সমতুল্য ৰক্ষা কৰিব নোৱাৰি৷ আচৰিত! ধৰা হ’ল, পিতৃ -মাতৃ দুয়ো কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ চাকৰিয়াল৷ গতিকে বদলি হ’লেও যাতে সন্তানৰ অসুবিধা নহয় সেই কথাই প্ৰাধান্য লাভ কৰে৷ তাৰ বাবে কেন্দ্ৰীয় বিদ্যালয় সুন্দৰ উপায়৷ ভাৰতৰ প্ৰায় প্ৰতিখন ৰাজ্যতে কেন্দ্ৰীবিদ্যালয়সমূহ উপলব্ধ৷ এই পৰিস্থিতি আৰু সুবিধা-অসুবিধাৰ অজুহাতত অসমীয়া ভাষাটো হেৰাই যাব নেকি?\nদ্বিতীয়তে আহিব ক’ত পঢ়ুৱাব সন্তানক? কেনেকৈ বাচনি কৰিব ভাল স্কুল, ভাল ব’ৰ্ড, ভাল শিক্ষক অথবা পদ্ধতিগত শিক্ষাৰ মনোগ্ৰাহী উপায়? ক’ৰবাত সকলো ভাল অভিজ্ঞ শিক্ষকৰ অভাৱ৷ ক’ৰবাত আকৌ শিশুৰ ওপৰত জাপি দিয়া হয় অত্যাধিক বোজা৷ ক’ৰবাত আকৌ স্কুলৰ ভিতৰখন কেলেংকাৰী৷ মুঠতে এশ এটা কাৰণ৷ ইয়াৰ মাজতো অনেক ভাবনা-চিন্তাৰ অন্তত (যিটো অত্যন্ত প্ৰয়োজনীয় আজিকালি) যেনিবা কোনোবাই অসমীয়া মাধ্যমৰ চৰকাৰী স্কুল এখনকেই ভাল হ’ব বুলি ঠিক কৰিলে৷ তাতো লাগিব কেণা৷ ইমানবোৰ প্ৰাইভেট স্কুল থাকোঁ‌তে আজিকালি কোনোবাই চৰকাৰী স্কুলত পঢ়ুৱাই নেকি? তাতে সেইবোৰত ঠেলাৱালা, ৰিক্সাৱলা, দৰ্জীৰ পৰা মুচিলৈকে (কেইটানো অসমীয়া মুচি আছে?) সকলোৰে ল’ৰা-ছোৱালীয়ে পঢ়ে (বাধ্যত পৰি হ’লেও।) এয়া মধ্যবিত্তীয় ধাৰণা৷ বোলে হাতত নাই কণটো, বৰসবাহলৈ মনটো৷\nসৌ সিদিনাৰ এটা অভিজ্ঞতা৷ মানুহগৰাকীয়ে ‘ক’ৰ তিনিটা চুকেই চিনি নাপায়৷ আমাৰ কণমানিজনীৰ কেইবছৰ হ’ল সুধিলে৷ মই বোলো আঢ়ৈ বছৰ (তেতিয়াও হোৱা নাই৷ এমাহমান বাকী।) মানুহগৰাকীয়ে বৰ আচৰিত হ’ল আৰু মোক ক’লে, “তাইক ডনবস্ক’তে দি দিবা বুজিছা?” লগতে ইংৰাজী স্কুলত পঢ়িলে হোৱা সুবিধাবোৰ ইমান সাৱলীলভাবে কৈ গ’ল যে মই ভেবা লাগি তেওঁৰ মুখলৈ চাই থাকিলোঁ‌৷ সেইখিনি সময়তে যেনিবা জীয়ৰীয়ে মোক উদ্ধাৰ কৰিলেহি বোলে “মা, হাতীত উঠি পানীৰাম ঘৰলৈ যায় নে ফুৰিবলৈ যায়?” তাইক ওচৰ চপাই ক’লো, ফুৰিবলৈ যায়৷ আকৌ ঘৰলৈ উভতি আহে৷ তেতিয়া মনটো হ’লে মোৰ বৰ মুকলি মুকলি লাগিছিল৷\nইয়াৰ পিছত আহিল “কেনেকৈ।” কেনেকৈ শিকাব?কেনেকৈ বুজাব? লাহে লাহে সকলো দেখোন নিজৰ সাধ্যৰ বাহিৰলৈ গৈ আছে৷ মাকে বুজালে নুবুজে৷ দেউতাকৰ সময় নাই বুলিবই পাৰি৷ ককা-আইতাৰ লগত খেলেহে৷ পঢ়ে নেকি? চিন্তাত ডুব যায় মাক৷ উপায় কি? আছে৷ সকলোতে উপায় আছে৷ এইবাৰ টিউশ্যন৷ ভাজা এতিয়া লোকৰ তেলেৰে পিঠা৷\nএইবিধ আজিকালি Status maintain কৰিব পৰা বৰ সহজ আহিলা৷ সাপো মৰে, লাঠীও নাভাগে৷\nআমাক লাগে সহজ পদ্ধতি৷ আমি বিচাৰোঁ চৰ্ট কাট৷ আমি এলেহুৱা৷ আমি যান্ত্ৰিক৷ আমি কম্পিউটাৰ যুগৰ মানুহ৷ আমি কষ্ট কিয় কৰিম? এতিয়া ক্ল’নৰ জড়িয়তে পৃথিৱীত কঁপনি তোলা সময়৷ এনেকুৱা সময়ত আমি পুৰণিকলীয়া কথাবোৰ মনত পেলালে দহে ফিচিঙা-ফিচিং কৰিব৷ সেইবুলিয়েই জানো “বোপা ককাৰ সজটো” এৰি দিব পাৰি? ওঁহো নোৱাৰি৷ এৰিবও নালাগে৷\nশিশু এটি জন্ম হোৱাৰ পাছতেই মাক-দেউতাকৰ মনলৈ ভাব আহে “কেনেকৈ ডাঙৰ কৰিম? পাৰিমনে?” পাৰে৷ সকলোৱেই সকলো পৰা হৈ যায়৷ প্ৰত্যেক নৱজাতকৰ প্ৰতিজন পিতৃ-মাতৃৰ মনত অনেক প্ৰশ্ন থাকে৷ কি, ক’ত, কেনেকৈ, কিয় ইত্যাদি৷ এই প্ৰশ্নবোৰে সহজতে লগ এৰা নিদিয়ে৷\nদুবছৰ বয়সৰ পৰা শিশুৱে অনুসৰণ কৰিবলৈ শিকে৷ আনে কোৱাটো, আনে কৰাটো সহজেই কৰি পেলায়৷ এই বয়সত সিহঁতে ভাল-বেয়া একো বুজি নাপায়৷ কিছুমান শিশুৱে অধিক মৰম লাগিলে বা বৰ ফূৰ্তি লাগিলে সেই ভাবটো প্ৰকাশ কৰিবলৈ ওচৰতে থকাজনক কামুৰি দিয়ে৷ বহুতে আকৌ খং উঠিলেও কৰে৷ এনেকুৱা বদ অভ্যাসবোৰে বিশেষকৈ মাতৃগৰাকীক বিবুদ্ধিত পেলায়৷ এই বয়সৰ শিশুক মৰিয়াব নোৱাৰি, খং কৰিলেও হিতে বিপৰীত হোৱাৰ আশংকাহে বেছি হয়৷ এনে ক্ষেত্ৰত পৰিয়ালৰ সকলোৰে সহযোগত মাকে বৰ কৌশলেৰে এই অভ্যাস এৰুৱাব লাগিব৷ সময় লাগিব৷ গতিকে ধৈৰ্য্য লাগিবই৷\nছাইল্ড চাইক’লজিৰ মতে এটি শিশুৱে পাঁচ বছৰ বয়সলৈকে অতি সহজেই যিকোনো কথা, কাম, বা বিষয় আয়ত্ত কৰিব পাৰে৷ এই সময়চোৱাত যিকোনো ভাষা শিকিবলৈ বৰ সহজ হয় সিহঁতৰ বাবে৷ শিশু এটিয়ে পাঁচ বছৰ বয়সলৈকে যদি শুদ্ধ ৰূপত মাতৃ ভাষাটো শিকিব পাৰে (যিটো নিশিকাকৈয়ে হয়) তেনে শিশুৱে জীৱনৰ বাকী সময়চোৱাত অতি সহজেই অন্য ভাষা শিকিব পাৰে৷\nইংৰাজী ভাষাৰ প্ৰয়োজনীয়তা নুই কৰিব নোৱাৰি৷ ইংৰাজী শব্দবোৰ সিহঁতে অতি সহজেই নিজৰ অধীনলৈ আনিব পাৰে৷ মুঠতে মাধ্যম কেতিয়াও শিক্ষাৰ হেঙাৰ হ’ব নোৱাৰে৷ শিশু এটিৰ ক্ষেত্ৰত সিদ্ধান্ত লোৱাৰ সময়ত মাক-দেউতাকৰ খোকোজাবোৰ দেখিলে সিহঁতৰো আত্মবিশ্বাস কমি যায়৷ সৰুৰে পৰাই আত্মনিৰ্ভৰশীল হ’বলৈ শিকাব লাগে৷ সৰুতেই টিউশ্যনৰ প্ৰভাৱে শিশু এটিক পৰনিৰ্ভৰশীলহে কৰি তোলে৷ শেষত ক’ব পাৰি যে সকলো প্ৰাকৃতিক ভাবে হোৱা ভাল৷ অপ্ৰাকৃতিক কথাবোৰ অপকাৰী৷ প্ৰকৃতিৰ বিৰুদ্ধাচৰণ কৰি কোনেও আজিলৈকে “বৰ মানুহৰ বৰ কথা” সিজাব পৰা নাই।\n« ৰসডণ্ডা – নিংকু নিশা নেওগ\nশকত হোৱাৰ হেপাঁহ আৰু এটা আধৰুৱা সপোন – সুকুমাৰ গোস্বামী »\n“সৰুতেই টিউশ্যনৰ প্ৰভাৱে শিশু এটিক পৰনিৰ্ভৰশীলহে কৰি তোলে ৷” একেবাৰে সঁচা কথা ৷ কিন্তু অভিভাৱক সকল কম জানো ৷ দেখাক দেখি দুই বছৰীয়া শিশুকো টিউচন দিয়া দেখিছো ৷


'একে একে কিমান? ২য়ে ২য়ে? চাৰিয়ে চাৰিয়ে কিমান? নাজানিলে বহীত লিখি যাবি দেই'-গুণোৎসৱৰ প্ৰথম দিনটোত শিক্ষকৰ ৰূপত মুখ্যমন্ত্ৰী school-gunutsav-start-cm-himanta-biswa-sarma-interacted-with-students-of-sipajhar-hb– News18 assam\n'একে একে কিমান? ২য়ে ২য়ে? চাৰিয়ে চাৰিয়ে কিমান? নাজানিলে বহীত লিখি যাবি দেই'-গুণোৎসৱৰ প্ৰথম দিনটোত শিক্ষকৰ ৰূপত মুখ্যমন্ত্ৰী\nআজি ছিপাঝাৰত এগৰাকী শিক্ষকৰ ৰূপত দেখা গ’ল মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাক। কিছু সময়ৰ বাবে কণ কণ ছাত্ৰ–ছাত্ৰীক পাঠদান কৰে মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে।\nLast Updated : May 11, 2022, 19:55 IST\nআজি ছিপাঝাৰত এগৰাকী শিক্ষকৰ ৰূপত দেখা গ’ল মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাক। কিছু সময়ৰ বাবে কণ কণ ছাত্ৰ–ছাত্ৰীৰ সৈতে মত বিনিময় কৰে মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে। ছিপাঝাৰৰ ঘোৰাবান্ধা জুনিয়ৰ বেছিক স্কুল আৰু বি জে গাৰ্লছ জুনিয়ৰ বেছিক স্কুলত গুণোৎসৱত অংশগ্ৰহণ কৰে মুখ্যমন্ত্ৰীগৰাকীয়ে।\nমুখ্যমন্ত্ৰীয়ে কণ কণ শিক্ষাৰ্থীৰ নেওতাৰ জ্ঞানৰ পৰীক্ষা কৰে। লগতে দেশৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী কোন, শিক্ষামন্ত্ৰী কোন, অসমৰ শিক্ষামন্ত্ৰী কোন আদি নানা ধৰণৰ প্ৰশ্ন সোধে। মুখ্যমন্ত্ৰীক কাষতে পাই আনন্দত আত্মহাৰা হৈ পৰে শিক্ষাৰ্থীসকলে। ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক বিভিন্ন প্ৰশ্ন সোধাৰ সমান্তৰালকৈ শিক্ষকসকলকো বহুকেইটা গুৰুত্বপূৰ্ণ পৰামৰ্শ দিয়ে মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই।\nA beautiful day to start with young students at Sipajhar, Darrang.#Gunotsav2022 pic.twitter.com/MGPztFKd4X\n— Himanta Biswa Sarma (@himantabiswa) May 11, 2022\nপাঠদানৰ পিছত ছাত্ৰ–ছাত্ৰীসকলক মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে কয়, এইখন স্কুলৰ সকলো ছাত্ৰ–ছাত্ৰী স্মাৰ্ট। তহঁতি ভালকৈ পঢ়িবি দেই। মা-দেউতাহঁতে বহুত কষ্ট কৰিছে তহঁতৰ বাবে। অহা ৪ বছৰত বিদ্যালয়সমূহৰ সমস্যা কমি আহিব। গুণোৎসৱক লৈ ভুল ধাৰণা ৰাখিব নালাগে।’’\nFirst published: May 11, 2022, 19:55 IST\nAssam GovernmentGunotsavHimanta Biswa Sarma


মলাইকা অৰোৰাই শ্বেয়াৰ কৰিলে ফটো, অৰ্জুন কাপুৰে খুজিলে ক্ৰেডিট|bollywood-arjun-kapoor-ask-for-photo-credit-malaika-arora-picture-during-new-york-vacation– News18 Assam\nমলাইকা অৰোৰাই শ্বেয়াৰ কৰিলে ফটো, অৰ্জুন কাপুৰে খুজিলে ক্ৰেডিট\nমলাইকা অৰোৰাই শ্বেয়াৰ কৰা এখন ফটোত কি কমেণ্ট কৰিলে অৰ্জুন কাপুৰে?\nUpdated:June 29, 2019, 4:40 PM IST\nUpdated: June 29, 2019, 4:40 PM IST\nবিগত কিছুদিন ধৰি নিউয়ৰ্কত বন্ধ পালন কৰি আছে অৰ্জুন কাপুৰ আৰু মলাইকা অৰোৰাই। অৰ্জুন কাপুৰে নিজৰ জন্মদিনতে এই পৰিকল্পনা কৰিছে। ২৫ জুনত অৰ্জুন কাপুৰৰ জন্মদিনটোত মলাইকাই দুয়োৰে এখন বিশেষ ফটো আপলোড কৰিছিল। ফটোখনৰ সৈতে এটা মেছেজ লিখি অৰ্জুন কাপুৰৰ প্ৰতি থকা প্ৰেম প্ৰকাশ কৰিছিল অভিনেত্ৰীগৰাকীয়ে। ভেকেচনৰ অৰ্জুন আৰু মলাইকাৰ প্ৰতিখন ফটো প্ৰত্যক্ষ কৰি উমান কৰিব পাৰি যে দুয়োৰে মাজত গঢ়ি উঠিছে এটা সুন্দৰ সম্বন্ধ।\nমলাইকাই কিছুদিন পূৰ্বে এখন কালাৰফুল আৰু বিন্দাছ ফটো শ্বেয়াৰ কৰিছে। ফটোখনৰ কেপচনত মলাইকাই লিখিছে যে '#pride #onlylove #pride🌈 #pridenyc' । ফটোখন শ্বেয়াৰ কৰাৰ পিছতে প্ৰথমটো কমেণ্ট আছিল অৰ্জুন কাপুৰৰ। কমেণ্টত তেওঁ লিখিছে ‘ফটো ক্ৰেডিট ??’। কমেণ্টৰ দ্বাৰাই বুজিব পাৰি যে মলাইকাৰ এই আকৰ্ষণীয় ফটোখন অৰ্জুন কাপুৰে তুলিছে।\nকেৱল এইফটোখনতেই নহয়, মলাইকাই শ্বেয়াৰ কৰা প্ৰতিখন ফটোতে অৰ্জুন কাপুৰে কমেণ্ট কৰা দেখা যায়। তেওঁলোকৰ এই কেমেষ্ট্ৰী অনুৰাগীয়ে যথেষ্ট পচন্দ কৰে। এই কাৰণতেই মলাইকাৰ এই ফটোখনো যথেষ্ট ভাইৰেল হৈছে ছচিয়েল মিডিয়াত।\nপূৰ্বেই অৰ্জুন কাপুৰে মলাইকাৰ সৈতে থকা সম্বন্ধৰ কথা স্বীকাৰ কৰিছে যদিও বিবাহৰ কথা নাকচ কৰিছে দুয়োজনে। অৰ্জুন কাপুৰে ক’লে যে মিডিয়াই তেওঁলোকৰ সম্বন্ধক সন্মান দিছে যাৰ বাবে তেওঁলোকে এই সম্বন্ধৰ কথা লুকাই থোৱা নাই।


মধুমেহ ৰোগৰ চিকিৎসা : — Vikaspedia\nৰোগৰ বিষয়ে ৰোগীয়ে কিয় জনা উচিত ?\nমধুমেহ ৰোগত আহাৰ -\nৰোগীক আহাৰৰ পৰামৰ্শ দিয়াৰ সময়ত তলত উল্লেখ কৰা কথাকেইটা মনত ৰখা উচিত –\nকেলৰিৰ আৱশ্যকতা কিমান ?\nৰোগ নিয়ন্ত্ৰণত দৰৱ -\nইনছুলিনৰ দ্বাৰা মধুমেহ ৰোগৰ চিকিৎসা -\nমধুমেহ ৰোগ বা ডায়েবেটিচ মানুহৰ শৰীৰৰ বিপাকীয় ক্ৰিয়াজনিত এবিধ গুৰুতৰ ব্যাধি, য’ত তেজত থকা শৰ্কৰাৰ পৰিমাণ স্বাভাৱিক পৰিমাণতকৈ বহু দিনলৈ ঊৰ্ধ্বত থাকে । এইবিধ ব্যাধিয়ে সকলো বয়সৰে নাৰী আৰু পুৰুষক সমানে আক্ৰান্ত কৰে । আগতে এই ৰোগৰ প্ৰকোপ কিছু পৰিমাণে নিয়ন্ত্ৰিত হৈ আছিল যদিও যোৱা কেইটামান দশকত এই ৰোগে বিশ্বৰ এক বুজন সংখ্যক লোকক আক্ৰান্ত কৰি এক অভাৱনীয় সংকটৰ সৃষ্টি কৰিছে ।\nমধুমেহ ৰোগ হ’ল এবিধ দীৰ্ঘদিনীয়া ভুগি থকা ৰোগ । এই ৰোগ সম্পূৰ্ণৰুপে নিৰাময় কৰিব পৰা কোনো দৰব এতিয়ালৈ ওলোৱা নাই । ৰোগৰ চিকিৎসাৰ লক্ষ্য হ’ল- তেজত শৰ্কৰাৰ পৰিমাণ নিয়ন্ত্ৰণত ৰখা আৰু জটিলতা নোহোৱাকৈ ৰখাৰ চেষ্টা কৰা । ইয়াৰ বাবে আৱশ্যক নিয়ন্ত্ৰিত আহাৰ, নিয়মিত ব্যায়াম, মেদবহুলতা নিয়ন্ত্ৰণ আৰু আৱশ্যকতা অনুযায়ী দৰবৰ ব্যৱহাৰ । ৰোগৰ বিষয়ে সম্যক জ্ঞান আহৰণ কৰি চিকিৎসা পদ্ধতিত নিজকে সম্পূৰ্ণৰুপে জড়িত কৰাটো অতি আৱশ্যক । যিহেতু তেজত শৰ্কৰাৰ পৰিমাণ নিয়ন্ত্ৰিত কৰি ৰখাৰ ওপৰতে জটিলতা হোৱা-নোহোৱাৰ কথা জড়িত থাকে, পৰাপক্ষত গ্লাইক’চিলেটেড হিম’গ্লবিনৰ (Hba lc) পৰিমাণ ৬.৫% তে ৰাখিবলৈ চেষ্টা কৰা উচিত । তদুপৰি যিবিলাক আনুষংগিক স্বাস্থ্যজনিত সমস্যাই এই ৰোগৰ ওপৰত বিৰুপ প্ৰভাৱ পেলায়, যেনে- ধূমপান কৰা, ব্যায়াম নকৰি এলেহুৱা জীৱন-যাপন কৰা, মাত্ৰাধিক চৰ্বিজাতীয় খাদ্য খোৱা বাবে তেজত কলেষ্টৰেলৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি হোৱা আৰু অনিয়ন্ত্ৰিত উচ্চ ৰক্তচাপ আদিৰ কাৰণে যথাবিহিত ব্যৱস্থা লোৱা উচিত ।\nমধুমেহ ৰোগ সম্পূৰ্ণৰুপে আৰোগ্য হোৱা ৰোগ নহয় । ৰোগীয়ে ওৰে জীৱন এই ৰোগৰ লগত সহঅৱস্থান কৰিবলগীয়া হয় । সেয়েহে এই ৰোগৰ কাৰণ, লক্ষণসমূহ, ৰোগ নিৰ্ণয়ৰ উপায়সমূহ, ৰোগৰ চিকিৎসাৰ ধৰণ, ইয়াৰ উপসৰ্গসমূহ, দৰবৰ গুণ আৰু পাৰ্শ্বক্ৰিয়া আদিৰ বিষয়ে ৰোগীৰ সম্যক জ্ঞান থকাটো বাঞ্চনীয় । তেজত শৰ্কৰাৰ পৰিমাণ হঠাতে কি কাৰণত কমি যায় আৰু কমি গ’লে কি লক্ষণ হয়, এই বিষয়ে ৰোগীয়ে বিশেষভাৱে জনা উচিত, কিয়নো এনে পৰিস্থিতিত ৰোগী বা ৰোগীৰ আত্মীয়ই তৎকালীনভাৱে ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰাটো আৱশ্যক । নহ’লে ৰোগীৰ অৱস্থাই সাংঘাতিক ৰুপ ল’ব পাৰে । ঠিক তেনেদৰে তেজত শৰ্কৰাৰ পৰিমাণ অত্যধিক পৰিমাণে বাঢ়ি যোৱাৰ কাৰণ আৰু তাৰ পৰা হ’ব পৰা সম্ভাব্য সমস্যাসমূহৰ বিষয়েও সম্যক জ্ঞান থকাটো আৱশ্যক ।\nমধুমেহ ৰোগৰ চিকিৎসাত খোৱা খাদ্য বা আহাৰে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰে । নিয়ন্ত্ৰিত আহাৰ গ্ৰহণ নকৰিলে তেজত শৰ্কৰাৰ পৰিমাণ নিয়ন্ত্ৰণ কৰা সম্ভৱ নহয় । সেয়েহে প্ৰতিজন ৰোগীয়ে কি খোৱা উচিত আৰু কি খোৱা অনুচিত সেই বিষয়ে জনা অতি আৱশ্যক । আনহাতে, যিবিলাক কাৰকে, যেনে- মেদবহুলতা, আলসতা, ধূমপান কৰা, অনিয়ন্ত্ৰিত আহাৰ আৰু অনিয়মিত দৰব সেৱন আদিয়ে মধুমেহ ৰোগৰ জটিলতা সৃষ্টি কৰাত সহায় কৰে সেইবোৰ কাৰকৰ বিষয়ে সম্যক জ্ঞানৰো প্ৰয়োজন ।\nমধুমেহ ৰোগীয়ে কিছুমান পৰিস্থিতিত নিজৰ ৰোগ নিজে নিয়ন্ত্ৰণত ৰাখিবলৈ জনা উচিত । উদাহৰণস্বৰুপে যেতিয়া তেওঁ কিছুদিনৰ বাবে বাহিৰলৈ ফুৰিবলৈ যায়, বা বাহিৰত থাকিবলগীয়া হয়, সদায় পৰামৰ্শ লোৱা চিকিৎসকক তাত পোৱা সম্ভৱ নহয় আৰু হয়তো পৰিয়ালৰ কোনো লোকো সহায় কৰিবলৈ লগত নাথাকিব পাৰে । এনে পৰিস্থিতিত তেওঁ যদি ইনছুলিন বেজী লৈ থাকে, ইয়াৰ বিষয়ে তেওঁৰ সম্যক জ্ঞান থকা উচিত । ইনছুলিন বেজী লোৱাৰ নিয়ম, বেজী লোৱাৰ সময় আৰু ইয়াৰ পৰা হ’ব পৰা বিভিন্ন জটিলতাৰ বিষয়ে জনা আৱশ্যক । তদুপৰি জটিলতাৰ উদ্ভৱ হ’লে কি কৰা উচিত, সেই বিষয়েও জনা আৱশ্যক ।\nএই কথাটো প্ৰতিজন মধুমেহ ৰোগীয়ে মনত ৰখা উচিত যে যিসকল ৰোগী নিজৰ ৰোগৰ বিষয়ে উদাসীন হয়, তেওঁলোকে এই ৰোগৰ জটিলতাত বেছিকৈ ভোগে ।\nনিয়ন্ত্ৰিত আহাৰে মধুমেহ ৰোগৰ চিকিৎসাত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰে । সুনিয়ন্ত্ৰিত আৰু গ্ৰহণযোগ্য আহাৰে তলত উল্লেখ কৰা উদ্দেশ্যসমূহ পূৰণ কৰে :-\n১) দৈনন্দিন কামৰ বাবে আৱশ্যকীয় শক্তিৰ যোগান ধৰে ।\n২) ৰোগীৰ বয়স, লিংগ আৰু উচ্চতা অনুপাতে ওজন নিয়ন্ত্ৰণত ৰাখে ।\n৩) ৰোগীয়ে পাবলগীয়া শক্তি বা কেলৰি (Calorie) উপযুক্ত সময়ত আৰু নিৰ্ধাৰিত সময়ৰ মূৰে মূৰে পোৱাৰ ব্যৱস্থা কৰে, যাতে তেজত শৰ্কৰাৰ পৰিমাণ নিৰ্দিষ্ট জোখত ৰাখিব পাৰি ।\n৪) তেজত চৰ্বিজাতীয় পদাৰ্থৰ পৰিমাণ নিয়ন্ত্ৰণত ৰাখে, যাতে হৃদপিণ্ড আৰু ৰক্তবাহী নলীসমূহৰ ৰোগ কমাব পাৰি ।\n১) শৰীৰৰ বাবে আৱশ্যকীয় শক্তি বা কেলৰি যোগান ধৰা হয় ।\n২) আহাৰত আৱশ্যকীয় উপাদানসমূহ যেনে- শৰ্কৰা, মাংসসাৰ, চৰ্বি আদি পৰ্যাপ্ত পৰিমাণে থাকে ।\n৩) দিনটোৰ বিভিন্ন সময়ৰ আহাৰত প্ৰয়োজন অনুযায়ী কেলৰি ভগাই দিয়া হয় ।\nএজন শাৰীৰিক পৰিশ্ৰম নকৰা, ৬০ কিল’গ্ৰাম ওজনৰ ব্যক্তিক প্ৰতিদিনে সামগ্ৰিকভাৱে ২০০০ কেলৰি (শক্তি) আৱশ্যক । পিছে কঠোৰ পৰিশ্ৰম কৰা এজকে ধৰণৰ ব্যক্তিক প্ৰায় ৩৫০০ কেলৰিৰ আৱশ্যক হয় । মধুমেহ ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰতো ইমানখিনি কেলৰিৰ প্ৰয়োজন খাদ্যৰ দ্বাৰা পূৰাব লাগে । আমি সকলোৱে জানো যে এক গ্ৰাম শৰ্কৰা জাতীয় আৰু এক গ্ৰাম মাংসসাৰ জাতীয় খাদ্যই আমাক চাৰি কেলৰি শক্তি যোগান ধৰে । আনহাতে, একগ্ৰাম চৰ্বি জাতীয় খাদ্যই ন কেলৰি শক্তি যোগায় ।\nযদিও মধুমেহ ৰোগত শৰ্কৰা জাতীয় খাদ্য, ইনছুলিনৰ অভাৱৰ বাবে শৰীৰে ভালদৰে ব্যৱহাৰ কৰিব নোৱাৰে, তথাপি এনে ৰোগীয়েও সুষম আহাৰ গ্ৰহণ কৰাৰ স্বাৰ্থত শতকৰা ৫৫ ৰ পৰা ৬০ ভাগ কেলৰি শৰ্কৰা জাতীয় খাদ্যৰ পৰাই আহৰণ কৰা উচিত । পিছে যিবিলাক শৰ্কৰা জাতীয় খাদ্য অতি সোনকালে হজম হৈ তেজত সোমাই আৰু পেছাবত ওলাই যায়, যেনে- চেনি, মৌ, কে’ক, পেষ্ট্ৰী আদি, সেইবোৰত ইনছুলিনে কাম কৰিবলৈ সুবিধাই নাপায় । ফলত এনেবোৰ খাদ্য শৰীৰে ব্যৱহাৰ কৰিব নোৱাৰে আৰু অবাবতে নষ্ট হয় । সেয়েহে মধুমেহ ৰোগীয়ে এনে শৰ্কৰা পৰিহাৰ কৰা উচিত । আনহাতে ফল-মূলত থকা শৰ্কৰা লাহে লাহে হজম হয় আৰু সেয়েহে ইনছুলিনে ইয়াৰ ওপৰত কাম কৰিব পাৰে । সেয়েহে মধুমেহ ৰোগীয়ে সদায় কম পৰিমাণে ফল খোৱা উচ ইত । পোন্ধৰৰ পৰা বিশ শতাংশ কেলৰি মাংসসাৰ জাতীয় খাদ্যৰ পৰা আহৰণ কৰিব লাগে । মাছ, মাংস, কণী, চিজ, শুকান বিন আদিত যথেষ্ট পৰিমাণে মাংসসাৰ থাকে । এনে খাদ্য ৰোগীয়ে খোৱা উচিত । চৰ্বিজাতীয় খাদ্য বেছিকৈ খালে মানুহ শকত হয় আৰু কলেষ্টৰেলৰ পৰিমাণো বাঢ়ে । আনহাতে, আমাৰ শৰীৰৰ অংগসমূহক ঢাকি ৰাখিবলৈ আৰু অভাৱৰ সময়ত কেলৰি আৰু শক্তি যোগাবলৈ কিছু চৰ্বিৰ প্ৰয়োজন অনস্বীকাৰ্য । সেয়েহে ৩০ শতাংশ প্ৰয়োজনীয় কেলৰি চৰ্বিৰ পৰা আহৰণ কৰাটো প্ৰয়োজনীয় ।\nওপৰৰ কথাখিনিৰ পৰা বুজা যায় যে ৰোগীজনৰ দেহৰ গঠন, ওজন আৰু কামৰ ধৰণৰ কথা বিবেচনা কৰি তেওঁৰ দৈনন্দিন কেলৰিৰ প্ৰয়োজনীয়তা নিৰ্ধাৰণ কৰি ল’ব লাগে । সেইখিনি কেলৰি খাদ্যৰ আটাইবোৰ উপাদান থকাকৈ তেওঁৰ দৈনন্দিন খাদ্যৰ তালিকাত প্ৰস্তুত কৰি ল’ব লাগে । মধুমেহ ৰোগীৰ কেলৰিৰ প্ৰয়োজনীয়তা তেওঁৰ কামৰ ধৰণ, শৰীৰৰ গঠন আৰু ওজন ভেদে বেলেগ বেলেগ হ’ব । এজন প্ৰাপ্তবয়স্ক আৰু স্বাভাৱিক গঠনৰ আৰু বেছি শাৰীৰিক পৰিশ্ৰম নকৰা লোকক দৈনিক প্ৰতি কিল’গ্ৰামত ২৫ বা ৩০ কেলৰি থকা খাদ্য দিয়া উচিত । মানুহজন শকত হ’লে প্ৰতি কিল’গ্ৰাম শৰীৰৰ ওজনত ২০-২৫ কেলৰি খাদ্য পোৱা উচিত । আনহাতে, ক্ষীণকায় ব্যক্তি অথবা গৰ্ভৱতী মাত্ৰিক প্ৰতি কিল’গ্ৰামত ৩৫ কেলৰি থকা খাদ্যৰ প্ৰয়োজন । বিভিন্ন ওজন আৰু গঠনৰ ব্যক্তিৰ বাবে কেলৰি অনুসাৰে সম্ভাব্য খাদ্যৰ তালিকাখনত দিয়া হ’ল ।\nউল্লেখ কৰা খাদ্যৰ তালিকা দুখন মাত্ৰ এক নীতিগত পৰামৰ্শহে । ৰোগীৰ বয়স, ৰোগৰ মাত্ৰা আদি ভেদে এই তালিকা কিছু সালসলনিৰ প্ৰয়োজনীয়তা নুই কৰিব নোৱাৰি ।\nমধুমেহ ৰোগত ব্যৱহৃত দৰববোৰে তেজত শৰ্কৰাৰ পৰিমাণ নিয়ন্ত্ৰিত কৰি ৰোগ নিৰাময়ৰ চেষ্টা কৰে । এই ৰোগ নিয়ন্ত্ৰণত দুই ধৰণৰ দৰৱ ব্যৱহাৰ কৰা হয়-\n১) ইনছুলিন বেজী\n২) মুখেৰে খাব পৰা টেবলেট । কোন ৰোগীক কেনে ধৰণৰ দৰব ব্যৱহাৰ কৰিব লাগিব তাৰো নীতি-নিৰ্দেশনা আছে ।\nপ্ৰথম প্ৰকাৰৰ মধুমেহ ৰোগ (Type IDM) সাধাৰণতে কিশোৰ অৱস্থাতে আৰম্ভ হয় আৰু এই জাতীয় ৰোগত ইনছুলিন বেজীৰ বাহিৰে অইন দৰবে কাম নকৰে । আনহাতে, দ্বিতীয় প্ৰকৰাৰ মধুমেহ ৰোগত (Type IIDM) খাব পৰা টেবলেটহে সাধাৰণতে দিয়া হয় ।\nতলত উল্লেখ কৰা পৰিস্থিতিতহে মধুমেহ ৰোগীক টেবলেট খাবলৈ দিয়া হয় ।\nযেতিয়া তেজত শৰ্কৰাৰ পৰিমাণ বৰ বেছি বৃদ্ধি হোৱা নাই, অথচ কেৱল আহাৰ নিয়ন্ত্ৰণ কৰিও সুফল পোৱা হোৱা নাই ।\nচল্লিছ বছৰ বয়সৰ পাছত আৰম্ভ হোৱা মধুমেহ ৰোগী ।\nযিসকল ৰোগীৰ কিট’ছিছ নামৰ ভয়াৱহ জটিলতা হোৱা সম্ভাৱনা নাথাকে ।\nযিসকল ৰোগীয়ে ইতিমধ্যে দৈনিক ৪০ ইউনিটতকৈ কম ইনছুলিন বেজী লৈ আছে আৰু কোনো ধৰনৰ জটিলতা দেখা দিয়া নাই ।\nতলত উল্লেখ কৰা পৰিস্থিতিত মুখেৰে টেবলেট খাবলৈ নিদি ইনছুলিন বেজীহে দিয়া উচিত-\nইনছুলিন ডিপেণ্ডেণ্ট ৰোগীৰ যদি কিট’ছিছ নামৰ ভয়াৱহ জটিলতা হোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকে ।\nযিসকল ৰোগীৰ হঠাতে জটিলতাই দেখা দিয়ে ।\nৰোগীয়ে যদি জ্বৰত ভোগে ।\nৰোগীয়ে যদি অস্ত্ৰোপচাৰ কৰিবলগীয়া হয় ।\nৰোগীৰ যদি ইতিমধ্যে বেয়াকৈ বৃক্ক বা যকৃৎ বিকল হৈছে ।\nমুখেৰে খাবলৈ দিয়া দৰব কেইবা প্ৰকাৰৰো আছে । এই দৰববোৰে অগ্ন্যাশয় গ্ৰন্থিৰ পৰা ইনছুলিন নিৰ্গত হোৱাত সহায় কৰে আৰু নিৰ্গত হোৱা ইনছুলিনে ইয়াৰ কাম সঠিকভাৱে কৰাত সহায় কৰে । এই লেখা যিহেতু সৰ্বসাধাৰণ লোকৰ বাবে লিখা হৈছে, ইয়াত এই দৰবোৰৰ নাম- গুণাগুণ আদি বিশদভাৱে উল্লেখ কৰিব খোজা নাই । মধুমেহ ৰোগীয়ে বিজ্ঞ চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ অনুসৰিহে এইবোৰ দৰৱ ব্যৱহাৰ কৰিব । কিন্তু দৰৱ ব্যৱহাৰ কৰি থকা ৰোগীয়ে এইবোৰৰ বিষয়ে তলত উল্লেখ কৰা কথাবোৰ জনা উচিত ।\nদৰব খালে বুলিয়ে আহাৰ নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব নালাগে বুলি কেতিয়াও নাভাবিব ।\nমধুমেহ ৰোগৰ টেবলেটবোৰ খাই তেজত শৰ্কৰাৰ পৰিমাণ নিয়ন্ত্ৰণ হ’ল বুলিয়েই ৰোগীয়ে নিজে দৰব বন্ধ কৰি দিয়া উচিত নহয় । চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ অনুযায়ীহে এনে কৰা উচিত ।\nকিছুমান দৰবৰ লগত মধুমেহ ৰোগৰ দৰবে ভালদৰে কাম নকৰে । সেয়েহে অইন ৰোগৰ বাবে নতুনকৈ দৰব খাবলৈ দিলে চিকিৎসকক এই বিষয়ে অৱগত কৰা উচিত ।\nমধুমেহ ৰোগৰ এই দৰববোৰে বহুদিনলৈ একেধৰণে কাম কৰি নাথাকিবও পাৰে । সেয়েহে ৰোগীয়ে মাজে মাজে চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ লৈ দৰবৰ সালসলনি ঘটাবলগীয়া হ’ব পাৰে ।\nকিছুমান এনে দৰবে পেটৰ অসুখ, এলাৰ্জি আদি উপসৰ্গৰ পেটৰ অসুখ, এলাৰ্জি আদি উপসৰ্গৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে । তেনেহ’লে লগে লগে চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ লোৱা উচিত ।\nইনছুলিন হ’ল মধুমেহ ৰোগত শৰ্কৰা নিয়ন্ত্ৰণ কৰাৰ এক প্ৰত্যক্ষ আৰু নিশ্চিত উপায় । ই হ’ল এবিধ হৰমোন । ইনছুলিন প্ৰ’টিন জাতীয় হোৱা বাবে ইয়াক কেৱল বেজীৰেহে দিব পাৰি, খাব নোৱাৰি । এই বেজী সাধাৰণতে ছালৰ ঠিক তলতে অতি সূক্ষ্ম বেজীৰে সুমুৱাই দিয়া হয় । বেজীটো অতি সৰু হোৱা বাবে আৰু ছালৰ ঠিক তলতে দিয়া বাবে এই বেজী লওঁতে বিষ অনুভৱ নহয় । কিন্তু যেতিয়া ইনছুলিনৰ কাম খৰতকীয়া কৰাৰ আৱশ্যক হয়, তেতিয়া ইয়াক পেশীৰ মাজত (Intramuscular) বা সিৰাত পোনে পোনে (Intravenous) সুমুৱাই দিয়া হয় ।\nতলত উল্লেখ কৰা পৰিস্থিতিতহে ইনছুলিন বেজী দিয়া হয়-\nমধুমেহ ৰোগত আক্ৰান্ত পোন্ধৰ বছৰৰ তলৰ কিশোৰ আৰু শিশু ।\nমধুমেহ ৰোগত আক্ৰান্ত অতি ক্ষীণকায় লোক ।\nযিসকল ৰোগী ডায়েবেটিক কিট’ছিছত (Diabetic Ketosis) ভোগাৰ সম্ভাৱনা থাকে ।\nযিসকল ৰোগী দীঘলীয়াকৈ জ্বৰত ভোগে ।\nযিসকল ৰোগীয়ে গৰ্ভধাৰণ কৰে ।\nযিসকল ৰোগীক অস্ত্ৰোপচাৰ কৰিবলগীয়া হয় ।\nডায়েবেটিক ক’মা (Diabetic Coma) নামৰ মাৰাত্মক জটিলতাত ভোগা ৰোগী আৰু\nযিসকল ৰোগীৰ অন্য কোনো উপায়েৰে শৰ্কৰা নিয়ন্ত্ৰণলৈ আনিব পৰা হয়, তেওঁলোকক ইনছুলিন বেজী দিবলগীয়া হয় ।\nইনছুলিন বেজী সাধাৰণতে ভাত বা জলপান খোৱাৰ আধা ঘণ্টামান আগতে দিব লাগে । বেজী লোৱাৰ পাছত কিন্তু ভাত-জলপান নোখোৱাকৈ থকা উচিত নহয় । দৰব হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা ইনছুলিন কেইবাপ্ৰকাৰৰো আছে । ৰোগীক চিকিৎসা কৰা চিকিৎসকেহে কোন ধৰণৰ ইনছুলিন, কিমান পৰিমাণে দিব লাগিব তাক নিৰ্ধাৰণ কৰি দিয়ে । ৰোগীয়ে নিৰ্ধাৰিত পৰিমাণৰ দৰব সময় মতে লোৱাটো অপৰিহাৰ্য । ইনছুলিন বেজী লৈ থকা ৰোগীৰ তেজত খালী পেটত প্ৰতি এশ মি:লি:ত ১২০ মি:গ্ৰামৰ তলত আৰু খোৱাৰ পাছত প্ৰতি এশ মি:লি:ত ১৮০ মি:গ্ৰামৰ তলত শৰ্কৰা (Blood Glucose) থাকিলে, দৰবে উচিত কাম কৰা বুলি ক’ব পাৰি । তেনে নহ’লে চিকিৎসকে ইনছুলিনৰ পৰিমাণ বঢ়া-টুটা কৰি হ’লেও তেজত শৰ্কৰাৰ পৰিমাণ নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে । সেয়েহে ইনছুলিন বেজী লৈ থকা ৰোগীয়ে নিয়মিত সময়ত তেজত শৰ্কৰাৰ পৰিমাণ থিকে আছে নে নাই পৰীক্ষা কৰা উচিত ।\nইনছুলিন বেজী যিহেতু খোৱাৰ আগতে ল’ব লাগে আৰু দিনটোত দুই-তিনিবাৰকৈ ল’ব লাগে, এই বেজী ৰোগীয়ে নিজে ল’ব পাৰিলে সুবিধা হয় । ৰোগীয়ে বিজ্ঞ লোকৰ পৰা বেজী লোৱাৰ কিটিপ যিমান পাৰি সোনকালে শিকি লোৱা উচিত । ছালৰ তলত দিব লগা বেজীটো ল’বলৈ বিশেষ সমস্যাও নাই । বেজী ল’বলৈ সাধাৰণতে পেটৰ সমুখৰ ছালৰ তল বা উৰুৰ ছালৰ তল- এই দুই ঠায়েই সুবিধাজনক । এই ঠাই দুডোখৰ নিজে ঢুকি পোৱাতো একো অসুবিধা নাই ।\nইনছুলিন বেজী লৈ থকা ৰোগীয়ে তলত উল্লেখ কৰা সাৱধানতা মানি চলা উচিত-\nআহাৰ খোৱাৰ সময় নিয়মীয়া হোৱা উচিত ।\nনিজৰ দৈনন্দিন কৰ্ম পদ্ধতিৰ বিশেষ সালসলনি হ’লে চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ লৈ ইনছুলিনৰ পৰিমাণ সালসলনি কৰিব লগীয়া হ’ব পাৰে ।\nশৰীৰত কোনো ধৰণৰ সংক্ৰমণ বা কোনো আঘাতপ্ৰাপ্ত হ’লে ইনছুলিনৰ পৰিমাণ সালসলনি কৰিব লগীয়া হ’ব পাৰে ।\nহঠাতে তেজৰ শৰ্কৰাৰ পৰিমান কমি গ’লে ৰোগীয়ে ওচৰতে পোৱাকৈ চেনি বা গ্লুকোজ ৰাখি থ’ব লাগে । ৰোগীয়ে শৰ্কৰাৰ পৰিমাণ কমিলে কেনে ধৰনৰ লক্ষণ হয় সেই বিষয়েও ভালদৰে জনা উচিত ।\nনিয়মিত তেজ পৰীক্ষাত মধুমেহ ৰোগ থকা বুলি গম পালে কি কৰিব ?\nপ্ৰথমবাৰৰ বাবে তেজত শৰ্কৰাৰ পৰিমাণ বেছি থকা বুলি জানিলে চিন্তা নকৰিব । যদি আপুনি গ্লুকোমিটাৰ নামৰ সহজে কৰিব পৰা যন্ত্ৰটোৰে তেজ পৰীক্ষা কৰাইছিলে আৰু যদি সেই সময়ত আপুনি খালী পেটত নাছিল, তেতিয়া হ’লে পৰীক্ষাগাৰত নিয়মীয়া তেজ পৰীক্ষা খালী পেটত আৰু ভাত খোৱাৰ দুঘণ্টা পাছত পুনৰ কৰি চোৱা উচিত । তেতিয়াও যদি তেজত শৰ্কৰাৰ পৰিমাণ বেছি থাকে, চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ লওক । এনে ক্ষেত্ৰত চিকিৎসকে ৰোগীক প্ৰথমে আহাৰ নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে । লগতে শকত মানুহক ওজন কঅমবলৈ আৰু ব্যায়াম কৰিবলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে । আহাৰত চেনিজাতীয় খাদ্য আঁতৰাই আহযুক্ত শাক-পাচলিৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি কৰা, ভাত, ৰুটী আদিৰ পৰিমাণ কম কৰা, নিয়মিত ৰুপে খোজ কঢ়া আৰু লগতে অন্যান্য ব্যায়াম কৰা- এনে ব্যৱস্থাবোৰ নিষ্ঠাৰে এমাহ বা দুমাহ কৰিলে সাধাৰণতে শৰ্কৰাৰ পৰিমাণ কমি আহে । যদি তেজ পৰীক্ষাত খালী পেটত শৰ্কৰাৰ পৰিমাণ ১২০ মি:গ্ৰামতকৈ কম থাকে তেতিয়াহ’লে নিয়ন্ত্ৰিত আহাৰ আৰু খোজ কঢ়া- এই চিকিৎসা চলি থাকিবলৈ দিব । কেৱল প্ৰতি এমাহ বা ডেৰ মাহৰ মূৰত তেজ পৰীক্ষা কৰি থাকিবলৈ নাপাহৰিব । যদি এই চিকিৎসাত তেজত শৰ্কৰাৰ পৰিমাণ কমি নাযায়, তেতিয়াহ’লে চিকিৎসকে খোৱা দৰব (টেবলেট) দিব পাৰে । যদি টেবলেট খোৱাৰ পাছতো শৰ্কৰাৰ পৰিমাণ নকমে তেতিয়াহে ইনছুলিন বেজী সদায় লৈ থাকিব লগীয়া নহয় । যদি চিকিৎসকে দেখে যে ইনছুলিনৰ পৰিমাণ কমাই দিলেও তেজত শৰ্কৰাৰ পৰিমাণ নিয়ন্ত্ৰণত থাকে, তেতিয়াহ’লে তেনে ৰোগীক পুনৰ টেবলেট দিব পৰা হ’ব ।\nখাদ্যৰ তালিকা :-\n১২০০ কেলৰি থকা খাদ্য তালিকা (কিছু শকত বা ওজন কমাবলৈ বিচৰা ৰোগীৰ বাবে)\nগাখীৰ (চেনিবিহীন ১৫০ মি:মি ) একাপ পাউৰুটি (বা সৰু পিঠা বা ইডলি) এখন চাহ বা কফি (চেনিবিহীন ) একাপ\nসিজোৱা কণী এটা বাকীবোৰ নিৰামিষৰ দৰে\nচেনিবিহীন চাহ বা কফি একাপ বা নেমুপানী বা গাখীৰ এগিলাচ\nনিৰামিষৰ দৰে একে\nআটাৰ ৰুটি দুখন বা ভাত ৫০ গ্ৰাম (একাপ) শাক-পাচলি ১২০ গ্ৰাম (একাপ) দৈ ১২০ গ্ৰাম (একাপ) পনীৰ ২৫ গ্ৰাম\nপনীৰ নাথাকিব, বাকী সকলো একে\nচেনিবিহীন চাহ একাপ ফল (মধ্যমীয়া আকাৰৰ-১০০ গ্ৰাম) এটা অথবা নিমখীয়া বিস্কুট তিনিখন\nআটাৰ ৰুটি এখন বা ভাত আধা কাপ শাক-পাচলি ১২০ গ্ৰাম (একাপ) দাইল ৩০ গ্ৰাম (একাপতকৈ কম) কোনো ধৰণৰ মিঠা বস্তু খোৱা নিষেধ\nমাছ বা মাংস -১০০ গ্ৰাম বাকী সকলো একেই\n২০০০ কেলৰি থকা খাদ্য স্বাভাৱিক ওজনৰ বেছি পৰিশ্ৰম নকৰা লোকৰ বাবে)\nগাখীৰ (চেনিবিহীন ১৫০ মি:মি ) একাপ পাউৰুটি (বা সৰু পিঠা বা ইডলি)তিনিখন মাখন (১০ গ্ৰাম)বা দুই চামুচ চাহ বা কফি (চেনিবিহীন ) একাপ\nচেনিবিহীন চাহ বা কফি নিমখীয়া বিস্কুট চাৰিখন\nআটাৰ ৰুটি চাৰিখন বা ভাত ১০০ গ্ৰাম (দুকাপ) শাক-পাচলি ২০০ গ্ৰাম (ডেৰকাপ) দৈ ১২০ গ্ৰাম (একাপ) পনীৰ ২৫ গ্ৰাম\nচেনিবিহীন গাখীৰ একাপ ফল (মধ্যমীয়া আকাৰৰ-১০০ গ্ৰাম) এটা চিৰা অথবা পাউৰুটী তিনিখন\nআটাৰ ৰুটি চাৰিখন বা ভাত দুই কাপ শাক-পাচলি ১২০ গ্ৰাম (একাপ) দাইল ৬০ গ্ৰাম (একাপতকৈ কম) কোনো ধৰণৰ মিঠা বস্তু খোৱা নিষেধ\nলেখক :- ডা: ভূপেন্দ্ৰ নাথ শৰ্মা