জীৱন পৰিক্ৰমা-হিৰুমা শইকীয়া\nজীৱনৰ শ্বাশ্বত কিন্তু ভাবিবলগীয়া...\nসময়ৰ কালচক্ৰত জীৱনটো বোৱতী সুঁতিৰ পৰা ক্ৰমান্বয়ে হেৰাই যোৱা যেন বোধগম্য হয় । লাহে লাহে দিন বাগৰি যোৱাৰ লগে লগে বয়সও ভটি‍য়াবলৈ ধৰে ।তেতিয়া অতীতৰ ল'ৰালি , কৈশোৰৰ , যৌৱনৰ , আদ বয়সৰ বুজাব নোৱাৰা মধুৰ স্মৃতিয়ে কেতিয়াবা বৰকৈ ৰিঙিয়ায় । ল'ৰালিৰ সেই সজীৱ মধুময় দিনবোৰ - য'ত মা-দেউতাৰ ছত্ৰছাঁয়াত থাকি আনন্দৰ মাজেৰে অতিবাহিত কৰি এৰি অহা এনাজৰীডাল ।\nএটা সময় আছিল সপোন ৰাজ্যত বিচৰণ কৰি ৰঙীণ ডেউকা কোবাই আতুৰত থকা চৰাইৰ দৰেই মুকলি আকাশত উৰি উৰি...কি যে মাদকতাৰে ভৰা সেই দিন‍বোৰ । কিছুমান সুখ-দুখ , আশা-নিৰাশাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি বোৰ এতিয়া চাকনৈয়াত । বয়স পাৰ হোৱাৰ লগে লগে লাহে লাহে শৰীৰটো অৱস , অলসতাপূৰ্ণ হৈ পৰে। মায়া-মোহত বন্দী হৈ ৰথৰ চকৰিটো পাৰেমানে ঘূৰালোঁ । সময় থাকোঁতে‌ই সকলোৰে লগত সদভাবেৰে সু-সম্বন্ধবোৰ বজাই ৰাখিব লাগিব বুলি ভাবিছোঁ ।পৰিশ্ৰমেৰে অৰ্জা ধন-সম্পত্তি বৃদ্ধকালত ভোগ কৰিব নোৱাৰা অৱস্থা হ'ব । সেই সময়ত ধন-বিট ক'লৈ যাব ঠিকেই নাই । জীৱনটো টকাৰে গঢ়িব বা সম্বন্ধ গঢ় দিব নোৱাৰি । কেতিয়াবা ভয় হয় বৃদ্ধ অৱস্থাত দেহাটোৰ আলৈ-আথানি হ'ব নেকি ? শেষ অৱস্থাত বৃদ্ধাশ্ৰমতেই আশ্ৰয় ল'ব লাগিব নেকি ?হৃদয়ত উপলব্ধি কৰি মৰমৰ বান্ধোনেৰে বান্ধি ৰাখিবলৈ যত্ন কৰিলেও ভুল বুজাবুজি হ'ব নেকি ভাবি দেখোন পাৰেই নাপাওঁ । সেয়ে কবি যতীন্দ্ৰ নাথ দুৱৰাদেৱে লিখিছিল - "আজিয়েই দিয়া কাইলৈ কিয় ? কোনে জানে মোৰ কালি কি হ'ব ?\nTags: অনুভৱ হিৰুমা শইকীয়া


কোষ্ঠকাঠিন্যতা (constipation) এটি ৰোগ নে? — বিকাশপেডিয়া\nমূল পৃষ্ঠা / স্বাস্থ্য / ৰোগসমূহ / কোষ্ঠকাঠিন্যতা (constipation) এটি ৰোগ নে?\nকোষ্ঠকাঠিন্যতা (constipation) এটি ৰোগ নে?সেই বিষয়ে লিখা হৈছে ।\nকিছুমান স্বাস্থ্য সমস্যা প্ৰত্যক্ষ ভাবে আমাৰ জীৱনশৈলী আৰু খাদ্যাভাসৰ লগত জড়িত। এই সমস্যাবিলাকৰ ভিতৰত কোষ্ঠকাঠিন্যতাও এটা। আমাৰ শৰীৰৰ বেছিভাগ বেমাৰ আমাৰ পেটৰ পৰাই আৰম্ভ হয় আৰু আমি যিবিলাক খাদ্য সেৱন কৰো তাৰ প্ৰত্যক্ষ প্ৰভাৱ আমাৰ স্বাস্থ্যৰ ওপৰত পৰে। কিন্তু আমি বেছিভাগ মানুহে এই কথাতো ভাবি নাচায় যিহকে পাওঁ তিহকে খায় ফুৰো। বৰ্তমান আমাৰ সমাজত প্ৰাশ্চাত্য সভ্যতাৰ প্ৰভাৱ বাৰুকৈয়ে পৰা দেখা গৈছে আৰু ইয়াৰ সকলোতকৈ অধিক তথা ভয়ানক প্ৰভাৱ পৰিছে আমাৰ খাদ্যাভাসৰ ওপৰত। আজিকালি আমি বেছিভাগ লোকেই বাহিৰত খাদ্য খোৱা পছন্দ কৰো আৰু ৰেষ্টোৰেণ্ট, হোটেল ইত্যাদিত গৈ আমাৰ অৰ্ডাৰ হয় বাৰজাৰ, পিজ্জা, চাওমিন, ফ্ৰেন্চ ফ্ৰাই ইত্যাদি। যিহেতু এই খাদ্যবোৰ অধিক কেলৰিযুক্ত হয় আৰু আঁহযুক্ত নহয় ফলত এই খাদ্য নিয়মিত ৰূপে সেৱনৰ ফলত শৰীৰত বিভিন্ন ধৰণৰ ৰোগ তথা সমস্যা হোৱা দেখা যায়।\nকোষ্ঠকাঠিন্যতাৰ বিষয়ে সকলোৱে জ্ঞাত। কোষ্ঠকাঠিন্যতা মানে পায়খানা টান হোৱা বা সচৰাচৰ কৰা মলত্যাগতকৈ কম মলত্যাগ কৰা। সকলো মানুহে নিজৰ জীৱন কালত কেতিয়াবা নহয় কেতিয়াবা এই সমস্যাটোৰ মুখামুখি সন্মুখীন হয়। প্ৰত্যেক মানুহৰে এবাৰ মলত্যাগ কৰাৰ পৰা অন্য এবাৰ মলত্যাগ কৰাৰ মাজৰ সময়ৰ ব্যৱধান বেলেগ বেলেগ। ই সাধাৰণতে দৈনিক তিনিবাৰৰ পৰা সপ্তাহত তিনিবাৰ পৰ্যন্ত হব পাৰে। সাধাৰণতে ভাৰতীয় মানুহে দৈনিক মলত্যাগ কৰে। আনহাতে ইউৰোপীয় মানুহৰ সপ্তাহত তিনিবাৰ মলত্যাগ কৰাতো এটা স্বাভাৱিক অৱস্থা।\nযদিও কোষ্ঠকাঠিন্যতা এটা সুকীয়া বেমাৰ নহয় অন্য বেমাৰৰ ফলত লক্ষণ হিচাপে দেখা দিয়ে কিন্তু বৰ্তমান সময়ত ই এটা সচৰাচৰ দেখা পোৱা বেমাৰৰ ৰূপ লৈছে। প্ৰত্যেক দুজন মানুহৰ ভিতৰত এজনৰ এই সমস্যাটো আজিকালি দেখা পোৱা যায়।\nকোষ্ঠকাঠিন্যতাৰ লক্ষন –\nতলত দিয়া লক্ষণসমূহ থাকিব পাৰে-\n*কমকৈ পায়খানা হোৱা।\n*মলত্যাগ কৰিবলৈ কষ্ট হোৱা বা খুব জোৰ লগাব লগা হোৱা।\n*টান বা অতি কম পৰিমানৰ পায়খানা।\n*এনেকুৱা অনুভৱ হোৱা যে মলত্যাগৰ পিছতো পেট সম্পূৰ্ণৰূপে খালি হৈ যোৱা নাই।\n*পেট ফুলি যোৱা আৰু পেটৰ বিষ।\nকোষ্ঠকাঠিন্যতাৰ কাৰণক মূলতঃ দুই ভাগত ভাগ কৰা হৈছে-\n১)যান্ত্ৰিক বা mechanical আৰু\n২)ক্ৰিয়াত্মক বা functional\n*যান্ত্ৰিক কাৰণৰ ভিতৰত পাচন নলী বা মলবাহী নলীত হোৱা কোনো বাধাগ্ৰস্ততাৰ ফলত হোৱা কোষ্ঠকাঠিন্যতাক বুজা যায়। এনে বাধাগ্ৰস্ততা বহুতো কাৰণত হব পাৰে মলবাহী নলীৰ ৰাস্তাত থকা anal sphincter muscle ত হোৱা কোনো বাধাগ্ৰস্ততা, অন্ত্ৰত হোৱা যক্ষ্মা ৰোগ, অন্ত্ৰত হোৱা কোনো কৰ্কট ৰোগৰ ফলত হোৱা কোনো বৃদ্ধি (growth), পাইলচ্ বা অৰ্শৰোগৰ ফলতো পায়খানাৰ ৰাস্তা ফুলি উঠি পায়খানা হোৱাত বাধা হব পাৰে।\n*ক্ৰিয়াত্মক কাৰণৰ ভিতৰত তলত কেইটামান উল্লেখ কৰা হ'ল –\n*খাদ্যাভাসৰ পৰিবৰ্তন বা নিজৰ দৈনন্দিন কাৰ্য্যকলাপৰ পৰিবৰ্তন।\n*পৰ্যাপ্ত পানী আৰু আঁহজাতীয় খাদ্য সেৱন নকৰা।\n*যথেষ্ট পৰিমাণে গাখীৰ আৰু গাখীৰৰ পৰা তৈয়াৰী খাদ্য সেৱন কৰা।\n*শাৰীৰিক সক্ৰিয়তাৰ অভাৱ।\n*পায়খানাৰ গতি ৰোধ কৰা।\n*জুলাপ (laxative) সৃষ্টিকাৰী ঔষধৰ অধিক প্ৰয়োগ।\n*কিছুমান ঔষধৰ সেৱনৰ ফলত (বিশেষকৈ বিষ নিবাৰক ঔষধ অপিঅইডছ, নাৰ্কটিক, আইৰণৰ বড়ি, মানসিক বেমাৰৰ কিছুমান ঔষধ ইত্যাদি)।\n*কেলচিয়াম আৰু এলুমিনিয়াম যুক্ত এন্টাচিড (antacid) বা এচিডিটি নিবাৰক ঔষধৰ অধিক প্ৰয়োগ।\n*অত্যধিক গেছ উৎপন্নকাৰী খাদ্য সেৱন।\n*Irritable bowel syndrome।\n*পাচনতন্ত্ৰৰ মাংসপেশী বা স্নায়ুৰ সমস্যা।\n*কিছুমান স্নায়ুৰোগ যেনে-পাৰ্কিনচন, Multiple sclerosis।\n*বৃদ্ধাৱস্থা ।বৃদ্ধাৱস্থাত অন্ত্ৰৰ ভিতৰত থকা শ্লেষ্মাৱৰন শুকাই যায় যাৰ ফলত পায়খানা ওলাই অহাত অসুবিধা হয়।\nকোষ্ঠকাঠিন্যতা নিৰুপনৰ মাপকাঠী –\nএজন মানুহৰ কোষ্ঠকাঠিন্যতা নিৰ্ণয় কৰিবলৈ সাধাৰণতে তলত দিয়া লক্ষণ বা স্বৰ্ত সমূহ প্ৰযোজ্য হোৱাতো দৰকাৰ। তলৰ লক্ষণ সমূহৰ দুটা বা ততোধিক লক্ষণ অতি কমেও তিনি মাহ ধৰি উপস্থিত থাকিলে সেই মানুহ জনৰ কোষ্ঠকাঠিন্যতা হোৱা বুলি ধৰা হয়।\n*স্বাভাৱিক মলত্যাগৰ সময়ত দিব লগা জোৰ বা হেচাতকৈ অতি কমেও ২৫ % বেছি জোৰ দিব লগীয়া হোৱা।\n*স্বাভাৱিক পায়খানাতকৈ অতিকমেও ২৫% টান পায়খানা হোৱা।\n*মলত্যাগ কৰাৰ পিছতো অতি কমেও ২৫% পায়খানা ৰৈ যোৱাৰ নিচিনা অনুভৱ হোৱা।\n*সপ্তাহত তিনি বাৰতকৈ কম পায়খানা হোৱা।\n*অতি কমেও ২৫% পায়খানা মলবাহী নলীত বাধাপ্ৰাপ্ত হৈ অৱৰুদ্ধ হৈ থকা।\nবহু ক্ষেত্ৰত কোষ্ঠকাঠিন্যতা তলত দিয়া নিয়মবোৰৰ পালনৰ দ্বাৰা প্ৰতিৰোধ কৰিব পৰা যায়-\n*সদায় সমতুল্য আহাৰ গ্ৰহণ কৰিব লাগে। লগতে আঁহযুক্ত খাদ্য বেছিকৈ সেৱন কৰিব লাগে। যেনে- ফলমূল, শাক পাচলি, মাহজাতীয় শস্য ইত্যাদি।\n*পৰ্যাপ্ত কুহুমীয়া গৰম পানী সেৱন কৰিব লাগে।\n*কেফেইনযুক্ত খাদ্য পৰিহাৰ কৰিব লাগে।\n*ময়দাৰ দ্বাৰা বনোৱা খাদ্য, বেকাৰীৰ খাদ্য, পেকেটৰ খাদ্য, বাহী খাদ্য, অধিক পৰিমাণৰ গাখীৰৰ দ্বাৰা বনোৱা খাদ্য সেৱন কৰিব নালাগে ।\n*দৈনিক ব্যায়াম কৰা উচিত।\n*যেতিয়াই মলত্যাগৰ প্ৰবৃত্তি আহে মলত্যাগ কৰিব লাগে।\n*বজাৰত উপলব্ধ কিছুমান বিৰেচক বা জুলাপ উৎপন্নকাৰী ঔষধ চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ নহোৱাকৈ অধিক দিন খোৱা অনুচিত।\nআয়ুৰ্বেদিক দৃষ্টভংগী -\nআয়ুৰ্বেদত কোষ্ঠকাঠিন্যতা মূখ্যতঃ দুটা কাৰণত হোৱা বুলি কোৱা হৈছে। অগ্নিবল বা হজম শক্তি কমি যোৱাৰ ফলত আৰু যিকোনো কাৰণত অন্ত্ৰত বায়ু প্ৰকূপিত হোৱাৰ ফলত। আমাৰ শৰীৰৰ অগ্নিবল বা হজম শক্তি কমি যায় মূখ্যতঃ চাৰিটা অনিয়মৰ ফলত। যেনে - সথিক গুনাগুন সম্পন্ন খাদ্য নখোৱাৰ ফলত। আজিৰ মানুহে প্ৰাকৃতিক বা জৈৱিক খাদ্য খাবলৈ পাহৰি গৈছে । তাৰ পৰিবৰ্তে সংশ্লেষিত ৰাসায়নিক পদাৰ্থযুক্ত খাদ্য সেৱন কৰাৰ ফলত হজম শক্তিৰ বাধাগ্ৰস্ততা হয়।দ্বিতীয়তে খাদ্য যদি সঠিক পৰিমানত খোৱা নাযায় ইও হজম শক্তিৰ হানি বিঘিনি ঘটায়। যদি কোনো খাদ্যবস্তু খুব সোৱাদযুক্ত হয় তেন্তে তাক পাৰ্য্যমানে খাবলৈ চেষ্টা কৰো আৰু খাদ্যবস্তু সোৱাদযুক্ত নহ'লে শৰীৰৰ প্ৰয়োজন অনুপাতেও সেৱন নকৰো যাৰ ফলত হজম শক্তিৰ হানি হয়। তৃতীয়তে খাদ্যৰ মিশ্ৰণ বা একেলগে খোৱা খাদ্যৰ প্ৰকাৰৰ ওপৰতো হজম শক্তি হানি বা বৰ্দ্ধন নিৰ্ভৰ কৰে। যেনে- গৰিষ্ঠ ভোজন কৰি উঠিয়েই শীতল পানীয় সেৱন কৰা, কোনো আমিষ খাদ্য খাই উঠি গাখীৰৰ সেৱন কৰা, বিয়া আদি পাৰ্টীবোৰত ২০-৩০ ধৰণৰ খাদ্য একেলগে সেৱন কৰা ইত্যাদি কাৰণত আমাৰ হজম শক্তি কমি যায় কাৰণ এনেকুৱা খাদ্যৰ মিশ্ৰণক মাৰাত্মক মিশ্ৰণ বা killing combination বুলি কোৱা হয়। চতুৰ্থতে আমি সথিক সময়ত খাদ্য গ্ৰহণ নকৰিলেও আমাৰ হজম শক্তিত প্ৰভাৱ পৰে। আজিৰ এই ব্যস্ততাপূৰ্ণ জীৱনত মানুহে সময় অনুযায়ী খাদ্য খোৱাৰ অভ্যাস নহোৱা হৈ গৈছে। কিন্তু আমাৰ শৰীৰৰ পাচন তন্ত্ৰৰ পৰা এটা নিৰ্দিষ্ট সময়ৰ অন্তৰালত এটা জৈৱিক ঘড়ীৰ নিচিনা পাচক ৰস সমূহ ক্ষৰণ হয় আৰু ফলত এটা নিৰ্দিষ্ট সময়ৰ অন্তৰালত আমাৰ ভোক লাগে আৰু তেতিয়াই আমি খাদ্য খোৱা উচিত। যদি সেই নিৰ্দিষ্ট সময়ত আমি খাদ্য সেৱন নকৰো নিঃসৰিত পাচক ৰস তথা হাইড্ৰক্লৰিক এচিডৰ প্ৰভাৱত পাকস্থলীৰ শ্লেষ্মাৱৰন আক্ৰান্ত হৈ গেষ্ট্ৰাইটিচৰ সৃষ্টি হয়।\nখাদ্য খোৱাৰ এই অনিয়মিতাৰ বাবে অকল যে কোষ্ঠকাঠিন্যতাৰ সৃষ্ট হব তেনে নহয় আমাৰ শৰীৰৰ প্ৰায়ভাগ বেমাৰ ইয়াৰ পৰাই সৃষ্টি হয়।\nইয়াৰ উপৰিও অশুদ্ধ জীৱনশৈলী তথা বাত প্ৰকোপক আহাৰৰ বাবে আমাৰ অন্ত্ৰত বায়ু প্ৰকূপিত হৈও কোষ্ঠকাঠিন্যতাৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে।\nযিহেতু কোষ্ঠকাঠিন্যতা এটা নিজেই বেমাৰ নহয় ই অন্য বেমাৰৰ এটা লক্ষণ হিচাপেহে দেখা দিয়ে। গতিকে যিটো বেমাৰৰ বাবে ইয়াৰ সৃষ্টি হৈছে সেই বেমাৰৰ চিকিৎসা কৰা উচিত। তথাপি কিছুমান ক্ষেত্ৰত লক্ষণ অনুযায়ী কিছুমান ঔষধ প্ৰয়োগ কৰা হয়।\nযেনে- অভয়াৰিষ্ট, কুমাৰীআসৱ, অবিপত্তিকৰ চূৰ্ণ, অভয়া চূৰ্ণ, হৰিতকী চূৰ্ণ, স্বাদিষ্ট বিৰেচন চূৰ্ণ, ত্ৰিফলা চূৰ্ণ তথা ৰস, এলোভেৰা ৰস, ইচবগোল, পঞ্চসকাৰ চূৰ্ণ, এৰণ্ড তেল ইত্যাদি ।কিন্তু এই সকলোবোৰ ঔষধ চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ অনুসৰি সেৱন কৰা উচিত।\nলেখক: ডাঃ মুকুল শৰ্মা (আয়ুৰ্বেদাচাৰ্য্য),


National Health Fair of Divyangs is being organized in Jorhat and Guwahati on April5and April7| বিশেষভাৱে সক্ষম লোকসকলৰ বাবে আছে এটি গুৰুত্বপূৰ্ণ খবৰ! ৫ আৰু ৭ এপ্ৰিলত যোৰহাট আৰু গুৱাহাটীত বিশেষ আয়োজন– News18 assam\nবিশেষভাৱে সক্ষম লোকসকলৰ বাবে আছে এটি গুৰুত্বপূৰ্ণ খবৰ! ৫ আৰু ৭ এপ্ৰিলত যোৰহাট আৰু গুৱাহাটীত বিশেষ আয়োজন\nকেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ স্বাৱলম্বন নামৰ পৰ্টেলটোত অসমৰ মাত্ৰ 1 লাখ 12 হাজাৰ দিব্যাঙ্গ লোকৰ নামহে পঞ্জীয়ন হৈ আছে । 23 বিধ বিভিন্ন ধৰণৰ অক্ষমতা থকা ব্যক্তিয়ে চৰকাৰৰ পৰা এই কাৰ্ড লাভ কৰে ।\nLast Updated : April 05, 2022, 21:13 IST\nক'ভিড–১৯ পৰিস্থিতিৰ ভয়াৱহতাৰ সময়ত দিব্যাংগসকল মূলসুঁতিৰ পৰা আঁতৰি এক অকলশৰীয়া পৰিৱেশৰ মাজত সোমাই পৰিব লগা হৈছিল। ক'ভিড পৰিস্থিতি (Covid-19 situation) শাম কটাৰ পিছত দিব্যাংগসকলৰ শাৰীৰিক আৰু মানসিক বিকাশৰ লগতে প্ৰতিভা বিকাশৰ বাবে স্পেচিয়েল অলিম্পিক ভাৰতে "খেললৈ প্ৰত্যাৱৰ্তন" নামেৰে এক বিশেষ অভিযান আৰম্ভ কৰিছে দেশজুৰি।\nআজাদী কা অমৃত মহোৎসৱৰ (Azadi Ka Amrit Mahotsav) সৈতে সামঞ্জস্য ৰাখি চৰকাৰৰ সমাজ কল্যাণ বিভাগ (Social Welfare Department) আৰু স্পেচিয়েল অলিম্পিক ভাৰতে অসমত ৫ এপ্ৰিল আৰু ৭ এপ্ৰিলত ক্ৰমে যোৰহাট আৰু গুৱাহাটীত (Guwahati) আয়োজন কৰিছে দিব্যাংগসকলৰ ৰাষ্ট্ৰীয় স্বাস্থ্য মেলাৰ। এই অনুষ্ঠানত দিব্যাংগসকলক ক্ৰীড়াৰ ক্ষেত্ৰখনত আগবাঢ়ি যাবলৈ এখন প্লেটফৰ্ম দিয়াৰ প্ৰয়াস কৰা হৈছে ।\nদিব্যাংগসকলৰ এই ৰাষ্ট্ৰীয় স্বাস্থ্য মেলাত অংশগ্ৰহণ কৰা দিব্যাংগসকলৰ স্বাস্থ্য পৰীক্ষা কৰি তেওঁলোকক ইউনিক ডিজেবিলিটি কাৰ্ড প্ৰদানৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছে, যাৰ জৰিয়তে বিশেষভাৱে সক্ষম (specially abled) লোকসকলে বহু সা-সুবিধা লাভ কৰিব পাৰে । কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ স্বাৱলম্বন নামৰ পৰ্টেলটোত অসমৰ মাত্ৰ ১ লাখ ১২ হাজাৰ দিব্যাংগ লোকৰ নামহে পঞ্জীয়ন হৈ আছে।\n২৩ বিধ বিভিন্ন ধৰণৰ অক্ষমতা থকা ব্যক্তিয়ে চৰকাৰৰ পৰা এই কাৰ্ড লাভ কৰে । আনহাতে এই মেলাত দিব্যাংগসকলৰ পঞ্জীয়নৰ লগতে তেওঁলোকক ক্ৰীড়াৰ ক্ষেত্ৰখনত আগবঢ়াই নিবলৈও বিশেষ পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰা হৈছে। ষ্টেডিয়ামসমূহত দিব্যাংগসকলৰ অনুশীলনৰ বাবেও বিশেষ ব্যৱস্থা কৰাৰ বিষয়ে চিন্তা -চৰ্চা কৰা হৈছে বুলি যোৰহাটৰ অনুষ্ঠানত উপস্থিত থকা মন্ত্ৰী অজন্তা নেওগে জানিবলৈ দিয়ে।\n"যোৰহাটৰ (Jorhat) পিছত অহা ৭ এপ্ৰিলত গুৱাহাটীৰ সৰুসজাইত ক্ৰীড়া প্ৰকল্পত এই অনুষ্ঠান অনুষ্ঠিত হ'ব । বিশেষভাৱে সক্ষম যুৱক-যুৱতীসকলৰ স্বাস্থ্য পৰীক্ষা কৰাৰ লগতে তেওঁলোকৰ নাম পঞ্জীয়ন কৰি বিশেষকৈ ক্ৰীড়াৰ ক্ষেত্ৰখনত জড়িত হ'বলৈ তেওঁলোকক এখন প্লেটফৰ্ম দিয়াৰ চেষ্টা কৰা হৈছে । ইয়াৰ বাবে বিশেষভাৱে সক্ষম লোকসকলে তেওঁলোকৰ নাম পঞ্জীয়ন কৰি ইউডিআইডি কাৰ্ড সংগ্ৰহ কৰাটো অতিকৈ প্ৰয়োজনীয় । এওঁলোকৰ বাবে ষ্টেডিয়ামসমূহত বিশেষ ব্যৱস্থা ৰাখিবলৈ মই চৰকাৰক বিষয়টো অৱগত কৰিম।"– মন্ত্ৰী অজন্তা নেওগে (Minister Ajanta Neog) এনেদৰে কয় ।\nএই স্বাস্থ্যমেলাত দিব্যাংগসকলৰ স্বাস্থ্য আৰু দাঁতৰ পৰীক্ষা শিবিৰ , ক'ভিড ১৯ৰ ভেকচিন প্ৰদান , ইউ ডি আই ডি কাৰ্ডৰ পঞ্জীয়নৰ লগতে বিভিন্ন সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান অনুষ্ঠিত হয় । উল্লেখ্য অহা ৭ এপ্ৰিলত সমগ্ৰ দেশতে একেলগে দিব্যাংগসকলে অন দ্য স্পট জগিং শিতানত গীনিজ ৱৰ্ল্ড ৰেকৰ্ডছত নিজৰ নাম অন্তৰ্ভুক্ত কৰাৰ চেষ্টা কৰিব।\nFirst published: April 05, 2022, 21:13 IST


congress-meeting-on-rajya-sabha-ticket-tv-balen-aks– News18 Assam\nৰাজ্যসভাৰ নিৰ্বাচনত কাক টিকট দিব কংগ্ৰেছে? টিকটক লৈ দলে বান্ধি দিলে চৰ্ত\nUpdated:February 26, 2020, 11:24 AM IST\nকংগ্ৰেছৰ হাতত মাথোঁ ২৩টা ভোট৷ সেয়ে তৃতীয়খন আসনত জয়ী হ’ব লাগিলে কোনো দলৰ সৈতে মিত্ৰতা নিশ্চিত\nৰাজ্যত খালী হৈছে ৰাজ্যসভাৰ ৩খন আসন৷ ৩খন আসনৰ দুখনত শাসকীয় দল বিজেপিৰ জয় প্ৰায় নিশ্চিত৷ পিছে, তৃতীয় আসনখন কোনে দখল কৰিব? তাৰ বাবে আৰম্ভ হৈছে অংক৷ বিৰোধী কংগ্ৰেছেও তৃতীয়খন আসনখনক লৈ আৰম্ভ কৰিছে তৎপৰতা৷ যাৰ বাবে মঙলবাৰে অসম বিধানসভাৰ বিধায়িনী দলৰ কক্ষত অনুষ্ঠিত হয় এক গুৰুত্বপূৰ্ণ বৈঠক৷ অৱশ্যে বিৰোধী দলপতি দেৱব্ৰত শইকীয়াৰ স্পষ্ট মত, CAA বিৰোধী শক্তিৰ নেতাক ৰাজ্যসভালৈ পঠাব৷ যদিওবা কংগ্ৰেছৰ হাতত নাই পৰ্যাপ্ত আসন৷\nকংগ্ৰেছৰ হাতত মাথোঁ ২৩টা ভোট৷ সেয়ে তৃতীয়খন আসনত জয়ী হ’ব লাগিলে কোনো দলৰ সৈতে মিত্ৰতা নিশ্চিত৷ এইক্ষেত্ৰত AIUDFৰ সতে মিত্ৰতা হ’ব নেকি বুলি কৰা প্ৰশ্নৰ উত্তৰত দেৱব্ৰত শইকীয়াৰ মন্তব্য – AIUDFৰ পৰা মিত্ৰতাৰ প্ৰস্তাৱ পালে দলৰ মজিয়াত গ্ৰহণ কৰিব সিদ্ধান্ত৷ কংগ্ৰেছৰ এনে মন্তব্যৰ পাছত AIUDF–এ প্ৰস্তাৱ আগবঢ়াবনে নাই সেয়া হ’ব লক্ষণীয়৷ ইপিনে মঙলবাৰৰ বিধায়িনী দলৰ বৈঠকতে আলোচনা হয় ২ মাৰ্চ পৰা অনুষ্ঠিত হ’বলগা বাজেট অধিবেশন প্ৰসংগও৷ কংগ্ৰেছৰ বিধায়িনী দলৰ বৈঠক উপস্থিত আছিল দেৱব্ৰত শইকীয়া, ৰকিবুল হুছেইন, অজন্তা নেওগকে ধৰি কেইবাগৰাকীও বিধায়ক।


অনুভৱৰ বৰষুণ: জোনবাই ,তোমাক মই বেয়া পাওঁ\nজোনবাই ,তোমাক মই বেয়া পাওঁ\n-আইতা,তোমাকো বাৰু তোমাৰ আইতাই এনেদৰেই আমনি কৰিছিল নেকি ?\nকাপোৰে সাজি লোৱা পুতলা আকাৰৰ কাপোৰ কেইটুকুৰাক লিৰিকি বিদাৰি পখিলাই আইতাক সুধিলে । পখিলাৰ প্ৰশ্নটো বুজিব নোৱাৰি আইতাকে অলপ সময় তভক মাৰি ৰ’ল । আৰু যেতিয়া বুজিব পাৰিলে সোলা মুখখনত হাঁহি এটা বিৰিঙি উঠিল । পখিলাৰ ৰঙা পৰি থকা গালখনত চুমা এটা দি ক’লে\n-কৰিছিলতো । আইতাক বোৰৰ এইটো কামেই জা’ন ।\nআইতাকৰ উত্তৰটো শুনি পখিলা একেবাৰে সুখী নহ’ল । হ’ব বা কিয় ? দস্তুৰমত পখিলাৰ খঙ উঠিবৰে কথা । সেই স্কুলৰ পৰা অহাৰ পাছৰে পৰাই আইতাকে তাইক পহৰা দি আছে । এইটো কেৱল আজিৰ কথা হোৱা হ’লে কোনো কথাই নাছিল ,পিছে সদায় হয় । মাক বাপেকে স্কুললৈ পঢ়াবলৈ যোৱাৰ সময়ত তাইকো স্কুললৈ লগত লৈ যায় । কিন্তু স্কুলত এবেলামান থকাৰ পাছতেই তাইৰ টোপনি ধৰে । কেইবাদিনো স্কুলৰ বেঞ্চতে শুই পৰিছে । গতিকে তাইক অলপ মান জুপুকিয়াই থকা যেন দেখিলেই মাকে ঘৰত থৈ যায়হি । নহ’লে স্কুলত মাককে আমনি কৰিব যে । ভাগ্য স্কুলখন ঘৰৰ একেবাৰে কাষত । পখিলাই পিছে এই স্কুল যোৱা কামটো বৰ ভাল নাপায় । মাকহে লৈ যায় । তাই ঘৰত থাকিয়েই ভাল পাই । ঘৰত যে তাইৰ কিমান কাম থাকে । কিন্তু এই আইতাকজনীৰ পৰা একোৱেই শান্তিৰে কৰিব নোৱাৰি । এইটো নকৰিবি ,সেইটো নকৰিবি ,মুঠতে আইতাক জনী অনবৰতে তাইৰ পাছে পাছে থাকিব । আৰু তাইক কেৱল আমনি কৰি থাকিব ।\nশান্তি নাই ,একেবাৰে শান্তি নাই –পখিলা ভোৰভোৰাই উঠিল । খঙ উঠিলে তাই এই বাক্য শাৰীয়েই কয় । আইতাকৰ মুখত শুনিছে । আইতাকে কেতিয়াবা বাপেকক বকিলে এনেকৈ কয় । সেইবাবেই তাইও মন গলে কয় । পিছে এই শান্তি জনীনো ক’ৰ কোন তাকহে নাজানে ।\n-পখিলা ,মোৰ সোনজনী ভাত কেইটামান খাই ল’বা আহা ।\nআইতাক অলপ সময় আঁতৰি যোৱাত পখিলাই নিজৰ ওমলা চৰুত জুই দিবলৈ লৈছিলহে ওলালহি নহয় মাকজনী । স্কুলৰ পৰা আহিল চাগৈ । পখিলাৰ খঙ দেখি লেনিয়াই মাতিছে নিশ্চয় ।\n-হে হৰি ! মা চাওকহিচোন । এইজনীয়ে লংকাকাণ্ড কৰিবচোন !!\nমাকৰ চিঞৰ শুনি আইতাকো লৰা-ঢপৰাকৈ ওলালহি । পখিলাৰ কাণ্ড দেখা পাই তেওঁ ইছ আছ কৰি উঠিল ।\n-মই ধান খিনি লৰাই দিবলৈ যাওঁতে এই এইবোৰ সৰকালে বুজিছা বোৱাৰী ।\nআইতাকে ৰ’দ দি থোৱা ধানখিনি দেখুৱাই ক’লে ।\nমাকে ক’ৰবাৰ পৰা চিৰিপনি এচাৰি এডাল লৈ পখিলাৰ আঙুলিতে লাহেকৈ দুচাট দি অলপ ধমক দিলে\n-আজিৰ পৰা এনেকুৱা কাম কৰিবি নে ?\nমাকক উত্তৰ দিয়াতকৈ মুখখন যিমান পাৰি সিমান ডাঙৰকৈ মেলি পখিলা কান্দি কান্দি আইতাকৰ বুকুত সোমালগৈ । এই সময়ত আইতাৰ কোলাতকৈ নিৰাপদ ঠাই একো নাই । আইতাকে মাকৰ কাষৰ পৰা তাইক আঁতৰাই লৈ গ’ল । পখিলাই আইতাকৰ কোলাত সোমাই বহু দেৰি উচুপি থাকিল ।\n-মাৰক আজি মই ভালকৈ এসেকা দিম ৰহ । বাপেৰে আহক চোন । লগাই দিম নহয় চব কথা । তই নাকান্দিবি ।\nমাকক কোনোবাই মৰাৰ কথা আন সময় কোৱা হ’লে পখিলা দপদপাই উঠিলহেঁতেন । পিছে এই সময়ত বেয়া পোৱা নাই । কিয় বেয়া পাব বা ? তাই কি ইমান ডাঙৰ কামটো কৰিছিল ? মাথো পাকঘৰৰ পৰা চাকি এটা আৰু জুইশলা এটা আনিছিল । আৰু গোহালিত সাজি লোৱা তাই নিজৰ পাকঘৰৰ কনমানী চৌকাটোত কেৰাচিন ঢালি জুই লগাবলৈ চেষ্টা কৰিছিল । মাকে দেখোন সদায় নিজৰ চৌকাত তেনেকৈ জুই জ্বলাই । তেতিয়া কিবা মাকক কোনোবাই মাৰে নেকি ?\nপখিলা আকৌ উচুপি উঠিল । তাকে দেখি আইতাকে তাইক মূৰত মোহাৰি মোহাৰি কলে-উৱা ,আমাৰ জোনবাই জনী ,এনেকৈ কান্দি থাকিলে মানুহে শুনিলে বেয়া বুলি ক’ব নহয় । তাতে আজিকালি সোপাধৰাবোৰেও হেনো কান্দি থকা ল’ৰা ছোৱালী বিচাৰি ফুৰে ।\nসোপাধৰাৰ নাম শুনিয়েই পখিলা চুপ হৈ গ’ল । সোপাধৰালৈ তাই খুব ভয় লাগে । আইতাকে কৈছে নহয় কেইবাটাও দুষ্ট ল’ৰা ছোৱালীক সোপাধৰাই বোলে হাবিলৈ লৈ গ’ল ! মাকহঁতে হেনো বিচাৰিয়েই নাপালে !\nপখিলাক শান্ত হোৱা যেন দেখি আইতাকে তাইক জুহাললৈ লৈ গ’ল । মাকে ভাত বাঢ়ি ৰৈ আছিল । ভাত খাবৰ সময়ত ছোৱালীজনীক তেনেকৈ কন্দুৱাই তেওঁৰো ভাল লগা নাছিল । হাত দুখন মেলি তেওঁ পখিলাক মাতিলে । পখিলাই পোন্দোৱাকৈ মাকলৈ চালে । ঠেহত মুখখন ফুলি উঠিল । তথাপি মাকৰ কোলালৈ গ’ল । দুবাৰ মান উচুপিও উঠিল ।\n-নাপায় নহয় কান্দিব । তুমি বেয়া কাম কৰিছিলা বাবেহে মই মাৰিছিলোঁ । আজিৰ পৰা তেনে কাম নকৰিবা দেই ।\n“আয়ৈ মাকজনী যে ইমান ভাল ! “ মাকৰ অলপ মৰমতে পখিলাৰ দুখবোৰ উটি ভাহি নাইকিয়া হৈ পৰিল । তাই চাগৈ সঁচাই কিবা বেয়া কামেই কৰিছিল । মাকৰ ডিঙিতে সাবট মাৰি ধৰি নকৰো বুলি মুৰটো দুবাৰ মান জোকাৰিলে ।\n-ভাত কেইটা খাই লোৱা আক ।\nভাতৰ কাঁহীলৈ চকু যোৱাৰ লগে লগে পখিলাৰ মনটো আকৌ বেয়া লাগি গ’ল । তিতা কেৰেলা ! ওৱাক ! ইমান বেয়া খাবলৈ । মাকৰ ডিঙিত ধৰি তাই আকৌ থেনথেনাই উঠিল ।\nকাষতে বহি ভাত খাবলৈ লোৱা আইতাকে চাগৈ কিবা এটা বুজি পালে । তেওঁ পখিলাৰ কনমানী কেঞা আঙুলিটো চুই ক’লে\n-তিতা কেৰেলা খালে তোৰ যে এই কেঞা আঙুলিটো,এইটো দীঘল হৈ যাব । বুজিলি নে আঁকৰী জনী ?\nকথা শুনি পখিলাৰ চকু ডাঙৰ হৈ গ’ল ।\n-সঁচানে আইতা ??\n-সঁচাতোন । নহয় যদি মাৰক সোধ । আমাৰ কেঞা আঙুলিবোৰ সেইবাবেইতো ইমান ডাঙৰ হ’ল ।\nআইতাকে যে ইমান কথা জানে অ’ । আইতাক নোহোৱা হ’লে পখিলা চাগৈ আজিৰ সমান ওখই নহ’লহেঁতেন । পাকঘৰৰ টেমা থোৱা তক্তাখন আজিকালি তাই ঢুকি পাই । পাই মানে কেইবাখনো পীৰা জোৰা দি বিস্কুটৰ টেমাটো ,চেনিৰ টেমাটো আনিবগৈ পাৰে । তথাপিও তাই বহুত ওখ হ’ল ।তাৰ বাবে তাই কমতি ঔষধ খাইছেনে । তাইৰ জ্বৰ কাঁহ হ’লে যিবোৰ ঔষধ খাই সেইবোৰে বোলে আচলতে তাইক ওখহে কৰিব । মাক আঁকৰীয়েই গমেই নাপায় । আইতাকেহে জানে । আৰু এই কেঞা আঙুলিটো ,এইটো যে বাকী কেইটাকৈ কেনেকৈ ইমান সৰু হৈ থাকিল জানো পাই ! তাৰ বাবে যে তাইৰ কিমান দুখ ! যদি তিতা খালে এইটো ডাঙৰ হয় ,তাই খাব । মুঠতে কেঞা আঙুলিটো বাকী কেইটা আঙুলিৰ সমানেই দীঘল হ’ব লাগে ।\nপখিলাই লগে লগে ভাতৰ পাতত বহিল গৈ । চকু কাণ মুদি তিতা কেৰেলাৰ ভাজিৰে ভাত খাবলৈ লাগিল । তাকে দেখি মাকে আইতাকলৈ চাই মিচিক-মাচাককৈ হাঁহি থাকিল ।\nএখন দেশত এজন ৰজা আছিল । ৰজা জনৰ তিনিজনী পত্নী আছিল ...\n-আইতা,এখন দেশত কিবা এজন হে ৰজা থাকে নেকি ?\nগধূলি বেলিকা চোতালত পাটি পাৰি আইতাকে পখিলাক সাধু কৈ আছিল । তাইও মুখ মেলি সাধু শুনি আছিল ।\n-তই এনেকৈ প্ৰশ্ন কৰি থাকিলে মই কেনেকৈ সাধুটো শেষ কৰিম বাৰু ?\nপখিলাই সাধুটোৰ মাজতে মাত মতা দেখি আইতাকে ভেকাহি মাৰি ক’লে । তাই সদায় এনেদৰে সাধুৰ মাজত আবোল-তাবোল প্ৰশ্ন কৰি থাকে । উত্তৰ দি দি আইতাক জনী ভাগৰি যায় ।\n-আইতা,মোৰ বোলে দৌতি এজনো আছিল ? তেওঁনো বাৰু কলৈ গ’ল ?\nসাধুৰ মাজত দৌতিকজন আকৌ ক’ৰপৰা ওলালহি ! আইতাকে অলপ আচৰিত হৈয়ে সুধিলে\n-তোক কোনে দৌতিৰ কথা ক’লে হয়নে ?\n-নকলে যেনিবা মই নাজানিম হে । তুমিযে বিয়া হৈছিলা সেইজন দৌতিৰ কথা সুধিছোঁ ।\n-এনে কিবা সৰবজান । মাৰে ক’ব পাই ।\nআইতাকে পখিলাক জোকাওঁ বুলি ভাবিয়েই পুনৰ ভেকাহি এটা মাৰিলে ।\n-হ’ব দিয়া মায়েই ক’লে । এতিয়া কোৱা দৌতি কলৈ গ’ল ? আমাৰ ঘৰলৈ নাহে কিয় ?\nপখিলাই বশ্যতা স্বীকাৰ কৰিলে ।\n-তই জন্ম হোৱাৰ আগতেই দৌতিয়ে সৌ জোনবাইৰ কাষলৈ গুছি গ’ল । তাৰ পৰা কোনেও আহিব নোৱাৰে ।\n-কিয় ? তোমালোকে চাগৈ মোক গালি পৰা দি গালি পাৰিছিলা ? তেতিয়াহলে ময়ো কেতিয়াবা তালৈকে গুছি যাম চাবা ।\nপখিলাৰ সৰল কথাষাৰ শুনি আইতাকে আবেগেৰ তাই সাবটি ধৰিলে\n-আমাৰ জোনবাই জনী ,তই তালৈ গ’লে আমি কেনেকৈ ইয়াত থাকিম । দৌতিক জোনবাই মাতিছিল বাবেহে গ’ল । এনেয়ে কোনেৱে তালৈ নাযায় নহয় । এতিয়া সেইবোৰ বাদ দে সাধু শুন ,এখন দেশত এজন...\nআইতাকৰ সাধুটো শেষ হোৱাৰ আগতেই পখিলা টোপনিত ঢলি পৰিল ।\nশান্তি নাই ,শান্তি নাই –পখিলাই বকি বকি ঘৰৰ ইফালে সিফালে ঘুৰি ফুৰিল । যোৱা দুদিন ঘৰখনত ইমান যে মানুহ আছে অ’ তাইৰ ওমলিবলৈকে অসুবিধা হৈছে । যেনিয়েই যায় মানুহ । ইটোৱে তাইক ধৰিব ,চুমা এটা খাব । কিবা সুধিব । এনেই চুমা খালে তাইৰ বেয়া নালাগে কিন্তু সেই মুখত দাড়ি থকা কেইজনে খালে বৰ খঙ উঠে । ইমান ফুটে । বাৰু, সেইটোও ডাঙৰ কথা নহয় । ডাঙৰ কথা এইটো যে যোৱা কেইদিনমান তাই আইতাক লগ পোৱা নাই । আইতাক তাইৰ ৰখীয়া হৈ থকাৰ বাবে যদিও খঙ উঠে ,তাইৰ পুতলা সজা, ওমলা ঠাই ডোখৰ ঠিক কৰি দিয়া, সাধু কৈ কৈ তাই টোপনি যোৱাত আইতাকেইতো সহায় কৰে । ক’বলৈ গলে আইতাক নহ’লে পখিলাৰ একো কাম নহয় । আইতাক জনীহে জানো কলৈ গ’ল ! দুদিনমানৰ আগত মাকে কৈছিল আইতাকৰ বোলে কিবা অসুখ হৈছে । তাইটো সদায় আইতাকৰ লগতেই শুৱে । সেইকেইদিন তাইক মাকে নিজৰ লগত শুৱাইছিল । পখিলাই মাকহঁত নথকা অৱস্থাত আইতাকৰ ৰুমলৈ গৈছিল । আইতাক জনী বিচনাতেই শুই আছিল । তাইৰ কিবা হ’লে আইতাকে যেনেকৈ তাইৰ কপালখন চুই চাই তেনেকৈয়ে তাই আইতাকৰ কপালখন চুই চাইছিল ।\n-ইছ ! আইতা তোমাৰ জ্বৰ হৈছে ।\nআইতাকে শেঁতা হাঁহি এটাৰে পখিলালৈ চাইছিল ।\n-মই সাধু এটা কম তুমি ভাল হৈ যাবা বুজিছা ।\nআইতাকে আকৌ হাঁহিছিল । সেই হাঁহিত স্বৰ্গীয় সুখ আছিল ।\nপখিলাই সাধু কৈছিল । আইতাকে ও আ নকৰাকৈ শুনি গৈছিল । কেইদিন মান এনেকৈয়ে গ’ল । অঘটনটো ঘটিল কালি । ৰাতিপুৱা শুই উঠিয়েই পখিলাই দেখিলে ঘৰখন মানুহে ভৰি পৰিছে । দূৰৈত থকা পেহীয়েকহঁত ৰাতিনো কেতিয়া আহিল তাই গমেই নাপালে । গোটেই মানুহবোৰে য’তে ততে বহি হুৰা-হুৰে কান্দিছে । আঁতৰত বেৰ এখনত আঁউজি মাককো কান্দি থকা দেখিলে । পখিলাই একো বুজিব নোৱাৰিলে । কোনে বা কাক গালি পাৰিলে ?? কোনে কাক মাৰিলে ? দেউতাকেও চোন কান্দিছে ! মাক-দেউতাকক কন্দা দেখি পখিলাৰ মনটো এনেই বেয়া লাগি গ’ল । তাইও উচুপি উচুপি মাকৰ কোলাত সোমাল গৈ । এসময়ত মাকৰ লগতেই বাহিৰলৈ গৈ দেখিলে বগা কাপোৰ এখন মূৰে গাৰে লৈ কোনোবা এজন চোতালত শুই আছে । অলপ পাছত দদায়েকহঁতে চাঙী এখনত তেওঁক দাঙি লৈ গ'ল । তাকে দেখি মাক,পেহীয়েকহঁতে আকৌ ৰাউচি জুৰি কান্দিবলৈ লাগিল । পখিলাই একো বুজিব নোৱাৰি ইফালে সিফালে চালে । কোনেওচোন তাইক একো নকয় । আইতাকেই তাই কি হৈছে ক’ব পাৰিব । আইতাকক বিচাৰি তাই তেওঁৰ শোৱা কোঠালৈ গ’ল । শোৱা কোঠাটোত সোমাই পখিলা তভক মাৰি ৰ’ল ,আইতাক তাত নাই চোন ! আইতাক কলৈ গ’ল ।\nসন্ধিয়া হৈ আহিল । বাৰাণ্ডাতে বহি পখিলাৰ দেউতাকে দদায়েকহঁতৰ সৈতে কিবা ভোজ ভাতৰ কথা পাতি আছে । পখিলা অলপ আঁতৰতে পেহীয়েক এজনীৰ কোঁচত বহি আছে । তাইৰ মন মেজাজ একেবাৰে বেয়া । এইখিনি সময় তাইৰ সাধু শুনা সময় । আৰু আইতাকজনী নাই যি নায়েই । মাককো আইতাকৰ কথা সুধিবলৈ ভালকৈ লগেই পোৱা নাই । কেৱল কামেই কৰি আছে । মুখখন বোন্দা কৰি তাই বহি থাকিল ।\nঅলপ সময় কথা পতাৰ পাছত দদায়েকহঁত নিজৰ ঘৰলৈ গুছি গ’ল । দেউতাকক অকলশৰে বহি থকা দেখি পখিলা পেহীয়েকৰ কোঁচৰ পৰা দেউতাকৰ ওচৰলৈ আগবাঢ়িল । এইয়াই সুযোগ । দেউতাককেই তাই আইতাকৰ কথা সুধিব । আইতাকে তাইক নোকোৱাকৈ ক’ৰবাত ফুৰিবলৈওতো যাব পাৰে ।\n-কোৱা পখিলা ।\nদেউতাকে পখিলাক কোলাত বহুৱাই মৰমেৰে সুধিলে ।\n-দেতা,আইতা বাৰু কলৈ গ’ল ? মোৰ যে ইম্মান অসুবিধা হৈছে জানা ।\nপখিলাৰ প্ৰশ্নটো শুনি দেউতাক অলপ থতমত খাই গ’ল । তেওঁ এতিয়া কি ক’ব !\n-দেতা,আইতাক সোনকালে ঘুৰি আহিবলৈ কোৱা না । কলৈ নো গ’ল তেওঁ ?\n-পখিলা,আইতা জোনবাইৰ তালৈ গুছি গ’ল ।\nদেউতাকে কি ক’ব কি নক’ব ভাবি বহুত জুখি মাখি উত্তৰ দিলে ।\n-আইতাই কোৱা সৌ জোনবাইজনীৰ ওচৰলৈ !!??\nদেউতাকৰ কথা শুনি পখিলাই ভয়ে ভয়ে সুধিলে ।\nদেউতাকে নাজানে আইতাকে পখিলাক জোনবাইৰ কথা কি কৈছিল । তথাপি তাইৰ মন সলাবলৈকে ক’লে\n-ও ও । আইতাই কোৱা জোনবাইজনীৰ ওচৰলৈকে ।\nএইবাৰ দেউতাকৰ উত্তৰ শুনি পখিলাৰ খঙ আৰু দুখবোৰ চকুপানীৰ ৰূপ লৈ পাৰ ভাঙি উলাই আহিল । তাই দেউতাক জোৰেৰে খামোচি ধৰিলে । তাৰ পাছত উচুপি উচুপিয়েই তাই আকাশলৈ চাই ক’লে-জোনবাই মই তোমাক বেয়া পাওঁ । বহুত বহুত বেয়া পাওঁ ।\nPosted by মাধুৰীমা at 23:00\nমোক যদি তুমি কন্দুৱাব পাৰা\nমোক যদি তুমি কন্দুৱাব পাৰা তাতেই বুজি পাবা তোমাক যে মই ভাল পাওঁ সেয়া প্ৰকৃততে সঁচা তোমাক ভাল নাপালে জানো তোমাৰ কথাই চুব পাৰে মোক । ...\nবিশ্লেষণঃ ৰাজনীতিৰ এই ধুমুহাজাক! :: অজয় লাল দত্ত - সাধাৰণ নিৰ্বাচনৰ ৰূপত বিশ্বৰ বৃহততম গণতন্ত্ৰত এতিয়া ৰাজনীতিৰ পচোৱা। এই সময়ৰ ৰাজনীতিত আকৌ ভিন্ন ধৰণৰ ৰাজনীতিৰ ধূলি বতাহৰ ভিৰ চৰিছে। যাৰ ফলত দেশৰ জনসাধাৰণে ...


সদস্য বাৰ্তা:178.239.50.146 - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nআপুনি ইচ্ছা কৰিলে পঞ্জীভূক্ত নোহোৱাকৈয়ো কাম কৰি যাব পাৰে, কিন্তু বহুসংখ্যক সদস্যই আশা কৰে যে আপুনি এটা একাউণ্ট সৃষ্টি কৰক। একাউন্ট খুলিবৰ বাবে কোনো মাছুলৰ প্ৰয়োজন নাই আৰু কোনো ব্যক্তিগত তথ্যও দিয়াৰ দৰকাৰ নাই। কিন্তু একাউণ্ট খোলাৰ পাছত আপুনি আৰু কিছুমান সুবিধা উপভোগ কৰিব সক্ষম হ’ব, যেনে: প্ৰবন্ধ সৄষ্টি, চিত্ৰ আপল’ড, অৰ্ধসুৰক্ষিত পৃষ্ঠা সম্পাদন, স্থানান্তৰ আদি। একাউণ্ট এটা সৃষ্টিৰ পাছত আপুনি লাভ কৰা সুবিধাসমূহৰ বিষয়ে বিতংকৈ চাবৰ বাবে অনুগ্ৰহ কৰি একাউন্ট কিয় লাগে? পৃষ্ঠাখন পঢ়ক। আনহাতে যদি আপুনি সদস্যনাম অবিহনে সম্পাদনা কাৰ্য অব্যহত ৰাখে তেনে, আপোনাৰ "আইপি ঠিকনা"টোৱেই (178.239.50.146) আপোনাৰ পৰিচিতি ৰূপে চিহ্নিত হ’ব।\nবিষ্ণু শইকীয়া⇒✉ 15:48,7ফেব্ৰুৱাৰী 2013 (UTC)\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=সদস্য_বাৰ্তা:178.239.50.146&oldid=114645"ৰ পৰা অনা হৈছে\nশেষ সম্পাদনা কৰা হৈছে7February 2013 তাৰিখে 15:48 বজাত\nএই পৃষ্ঠাখন ০৭ ফেব্ৰুৱাৰী, ২০১৩ তাৰিখে ২১:১৮ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।\nআন একো উল্লেখ নাথাকিলে এই বিষয়বস্তু CC BY-SA 3.0 ৰ আওতাত উপলব্ধ। এই পৃষ্ঠাটোৰ সংক্ষিপ্ত ইউ.আৰ.এল. : https://as.wikipedia.org/?curid=33052।


লিচু এনচেফেলাইটিচ – সম্ভাৱনা আৰু সাৱধানতা — Vikaspedia\nএতিয়া নানা তৰহৰ ৰসাল ফলৰ বতৰ। এই বতৰৰ ফলবোৰৰ ভিতৰত এক অন্যতম ফল হৈছে, লিচু। কঁঠালৰ নিচিনা খহুৱা বাকলিৰ তৰপটোৰ ভিতৰৰ মঙহাল ৰসাল মাখনকণৰ সোৱাদ, যিয়ে এবাৰ মুখত দিছে, তেওঁ হয়তো পাহৰিব নোৱাৰিব! দুৰ্ভাগ্যক্ৰমে ট্ৰেফিক চিগনেলত বা অইন ঠাইত বাটৰ কাষত ৰৈ থকা চলন্ত বেপাৰীৰ পৰা লিচু কিনি খোৱাৰ সময়ত মুখ বিকট খাই যোৱা অভিজ্ঞতা হোৱা সকলেও হয়তো তেওঁলোকৰ অভিজ্ঞতা পাহৰিব নোৱাৰে। আৰু লিচু ব্যৱহাৰিকভাৱে নেদেখা/নোপোৱা সকলৰ বাবে “প্ৰাণ লিচি …. হয়ে যাক লিচুগিরি” বোলাবিধৰ নিচিনাবোৰ আছেই নহয় …. !\nএনচেফেলাইটিচ (Encephalitis, এনকেফেলাইটিচ বুলিও কোৱা হয় ) নামৰ ৰোগটোৰ কথা শুনিছে নহয়? ই হৈছে একপ্ৰকাৰৰ মস্তিষ্কৰ প্ৰদাহ (মস্তিষ্ক জ্বৰ)। ইয়াত আক্ৰান্ত হ’লে মস্তিষ্কৰ কোষসমুহ ফুলি উঠি নষ্ট হ’বলৈ ধৰে৷ পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত মস্তিষ্কৰ ভিতৰত ৰক্তক্ষৰণ হয়। ই বহু পৰিমাণে ঘাতক, প্ৰাণহানিৰ হাৰ যথেষ্ট বেছি। ইয়াৰ চকুত পৰিব পৰা বাহ্যিক লক্ষণ হিচাপে তীব্ৰ জ্বৰ, বমি, জিকাৰ খাই উঠা আদি দেখা যায় যদিও অন্যান্য আনুসংগিক লক্ষণ সমূহ আক্ৰান্ত লোকৰ বয়স আৰু ৰোগ প্ৰতিৰোধ অৱস্থা ভেদে যথেষ্ট বহল হ’ব পাৰে। সাধাৰণতে অসমত দেখা দিয়া এনচেফেলাইটিচ, পশুৰ পৰা মানুহলৈ সঞ্চাৰিত হ’ব পৰা কেইবিধমান ভাইৰাচৰ সংক্ৰমণৰ ফলত হোৱা ৰোগ। অৱশ্যে ভেঁকুৰ নাইবা অন্য পৰজীৱীৰ সংক্ৰমণৰ ফলতো মস্তিষ্ক জ্বৰ হ’ব পাৰে। অসমত সততে হোৱা এনচেফেলাইটিচৰ ভিতৰত জাপানী এনচেফেলাইটিছেই বেছি বুলি পূৰ্বানুমান কৰা হয় যদিও অন্য প্ৰকাৰৰ এনচেফেলাইটিচৰ সম্ভাৱনাও নুই কৰিব নোৱাৰি (মূলতঃ তথ্য আৰু বিস্তৃত অধ্যয়ণৰ উপলব্ধতাৰ অভাৱ)। জাপানী এনচেফেলাইটিচৰ ভাইৰাচক কিউলেক্স জাতৰ মহে সিহঁতৰ পশুধামৰ পৰা মানৱধামলৈ বিস্তাৰণ ঘটায়, মানুহৰ পৰা মানুহলৈ সাধাৰণতে সংক্ৰমণ হোৱাৰ কথা জনা নাযায়। বিভিন্ন কাৰকৰ বাবে হ’ব পৰা মস্তিষ্কৰ জ্বৰৰ সামূহিক নামহে এনচেফেলাইটিচ, ৰোগৰ উপসৰ্গ আৰু লক্ষণবোৰৰ মাজত মিল থকা যেন হ’লেও কাৰকৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি নিদান প্ৰণালী বেলেগ বেলেগ হ’ব পাৰে। জাপানী এনচেফেলাইটিচৰ প্ৰতিকাৰ হিচাপে মহৰ প্ৰাদুভাৰ্ৱ হ্ৰাস কৰা, পশুধন (বিশেষকৈ গাহৰি আৰু ঘোঁৰা) নিবাস মানুহ থকা ঘৰৰ পৰা নিলগাই সজা আৰু সিহঁতকো মহৰ আক্ৰমণৰ পৰা বচাই ৰখাৰ ব্যৱস্থা কৰা আদি পদক্ষেপ লোৱা হয়। এইবোৰ যথেষ্ট ফলপ্ৰসূ বুলি প্ৰমাণিত হৈছে। তদুপৰি আজিকালি এনচেফেলাইটিছৰ টীকাও উপলব্ধ। (এই বিষয়ে বহলাই পঢ়িবলৈ অনুগ্ৰহ কৰি তলত দিয়া প্ৰসংগ সূত্ৰ  আৰু তাত উল্লেখিত আনুষংগিক সংযোগসমূহ অনুসৰণ কৰে যেন।)\nযোৱা নব্বৈৰ দশকৰ শেহৰ ফালৰ পৰা ভিয়েটনাম, চীন আদিত কোনো বিশেষ বাখ্যা নথকাকৈ লিচুৰ বতৰত (মে’-জুলাই), শিশুৰ মাজত এনচেফেলাইটিচৰ ঘটনা বৃদ্ধি পোৱাটো নজৰলৈ আহে। পিছলৈ পেৰিচৰ পাষ্ট্যুৰ ইন্সটিটিউট (Institut Pasteur)ৰ এদল গৱেষকৰ নেতৃত্বৰ এক গৱেষণাত ভিয়েটনামৰ এক লিচু উৎপাদন প্ৰধান অঞ্চলত লিচুৰ উৎপাদন আৰু শিশুৰ মাজত মস্তিষ্ক জ্বৰৰ ঘটনাৰ মাজত পাৰিসাংখ্যিকভাৱে তাৎপৰ্যপূৰ্ণ পাৰস্পৰিক সম্পৰ্কৰ কথা প্ৰকাশ পায় । লিচুৰ উৎপাদন উল্লেখযোগ্যভাৱে বৃদ্ধি পোৱাৰ লগত সামঞ্জস্য ৰাখি ২০১১ চনত বিহাৰ ৰাজ্যৰ মুজ্জাফৰপুৰ আৰু ইয়াৰ চুবুৰীয়া জিলা কেইখনমানতো শিশুৰ মাজত এনচেফেলাইটিচৰ প্ৰাদুভাৰ্ৱ লক্ষ্য কৰা হৈছিল। এইবছৰ (২০১৪) পশ্চিম বংগৰ ফলমূল তথা অন্যান্য কৃষিজাত সামগ্ৰীৰ উৎপাদনৰ বাবে নাম থকা মালদহ জিলাত (মালদহী আমৰ বাবে বিখ্যাত) লিচুৰ উৎপাদন প্ৰচুৰ পৰিমাণে হৈছে। প্ৰায় সমান্তৰালভাৱে এই অঞ্চলত (৮ জুন, ২০১৪ তাৰিখলৈকে) মস্তিষ্ক জ্বৰত ভুগি আঠটি শিশুৰ প্ৰাণহানি হোৱা আৰু অতি কমেও ছয়টি শিশু আক্ৰান্ত হৈ থকা বুলি বাতৰি প্ৰকাশ পাইছে । সংবাদ মাধ্যমত চিকিৎসকৰ উদ্ধৃতি দি ওলোৱা বাতৰিত এয়া ”লিচু এনচেফেলাইটিচ” বুলি কোৱা হৈছে।\nলিচু এনচেফেলাইটিচ নামটো শুনি লিচু প্ৰেম বাদ দিবলৈ সাত জাঁপ মাৰিব লগীয়া অৱস্থা এতিয়ালৈকে হোৱা নাই। এই ৰোগ এতিয়ালৈকে লিচু উৎপাদন প্ৰধান অঞ্চলবোৰৰ বাহিৰত হোৱাৰ ঘটনাৰ কথা জনা যোৱা নাই। কিন্তু লিচু উৎপাদনৰ লগত জড়িত থকা এই মস্তিষ্ক জ্বৰৰ কাৰণ সমূহো এতিয়ালৈকে স্পষ্ট নহয়। অসম, বিহাৰ আদিকে ধৰি ভাৰতৰ অনেক ৰাজ্যতে প্ৰাদুৰ্ভাৱ থকা জাপানী এনচেফেলাইটিচৰ ৰোগ বিস্তাৰণ প্ৰণালীৰ বিষয়ে যি দৰে জনা গৈছে, লিচু জনিত এনচেফেলাইটিচৰ বিষয়ে জানিব পৰা হোৱা নাই। ভিয়েটনামৰ পৰিঘটনাটো এতিয়ালৈকে চিনাক্ত নোহোৱা এক অজ্ঞাত ভাইৰাচৰ দ্বাৰা হোৱা বুলি ধাৰণা লোৱা হৈছে যদিও তাৰো নিশ্চিতি হোৱা নাই। ২০১১ চনৰ বিহাৰৰ ঘটনাটোৰ বিষয়েও গ্ৰহণযোগ্য একো সিদ্ধান্ত হোৱা নাই। প্ৰথম অৱস্থাত মুজ্জাফৰপুৰৰ ৰোগ বিধক জাপানী এনচেফেলাইটিচ বুলিয়েই ভবা হৈছিল যদিও পৰৱৰ্তী সময়ত বিতং অধ্যয়ণত জাপানী এনচেফেলাইটিচৰ উপস্থিতি নঞাৰ্থক বুলি পৰিগণিত হয় ।\nপৰৱৰ্তী সময়ত প্ৰকাশিত সম্ভাৱ্য কাৰকৰ বিষয়ে দুখন গৱেষণা পত্ৰই দুটা বেলেগ, বেলেগ সম্ভাৱ্য বাখ্যা দাঙি ধৰিছে আৰু দুয়োটাই প্ৰমাণিত হ’বলৈ বাকী। প্ৰথমটো অধ্যয়ণে বাদুলি জাতীয় প্ৰাণী এই ৰোগৰ উৎস হোৱাৰ সম্ভাৱনা থকাৰ কথা উল্লেখ কৰিছে । লিচুৰ বতৰত বাদুলিৰ উৎপাত অতিশয় বৃদ্ধি পায় আৰু ফলাহাৰী বাদুলিৰ দেহত এনচেফেলাইটিচ সৃষ্টি কৰিব পৰা বিষাণুৰ উপস্থিতিৰ কথা জনা যায় [৬,৭]। বীজাণুবাহী বাদুলিয়ে মুখ দিয়া তলসৰা ফল খাই বিহাৰৰ শিশুবোৰ আক্ৰান্ত হোৱাৰ সম্ভাৱনা নুই কৰিব নোৱাৰি। বিহাৰৰ লিচু এনচেফেলাইটিচৰ ঘটনাৰ কেইবাবছৰো আগতেই (২০০১-২০০৭) ভাৰতৰ চুবুৰীয়া দেশ বাংলাদেশত তাল গুৰ পগাবলৈ তাল ৰস সংগ্ৰহৰ বাবে পতা টেকেলিত বাদুলিয়ে জুঠা কৰা তাল ৰসৰ পৰা মানুহৰ গালৈ এনচেফেলাইটিচ সংক্ৰমিত হোৱাৰ ঘটনাৰ অধ্যয়ণ হৈছে [৮-১০]। বাংলাদেশত ধৰা পৰা এইবিধ এনচেফেলাইটিচৰ কাৰক ১৯৯৯ চনত মালয়েছিয়াৰ নিপাহ (Nipah) নামৰ ঠাইৰ পৰা চিনাক্ত হোৱা এনচেফেলাইটিচ ভাইৰাচ, যাৰ নাম দিয়া হৈছিল, নিপাহ ভাইৰাচ (Nipah virus)। নিপাহ ভাইৰাচৰ বাবে বাংলাদেশৰ পৰা বেছি দূৰ নোহোৱা ভাৰতৰ শিলিগুৰি অঞ্চলতো মানুহ মস্তিষ্ক জ্বৰত আক্ৰান্ত হোৱাৰ তথ্য আছে । নিপাহ ভাইৰাচ এনচেফেলাইটিচৰ সংক্ৰমণ মানুহৰ পৰা মানুহলৈও বিস্তাৰিত হ’ব পাৰে [১২,১৩], যিটো সাধাৰণতে ভাৰতত প্ৰাদুৰ্ভাৱ থকা জাপানী এনচেফেলাইটিচ আদিৰ ক্ষেত্ৰত দেখা নাযায়।\n২০১১ চনৰ বিহাৰৰ লিচু এনচেফেলাইটিচৰ দ্বিতীয় সম্ভাৱ্য কাৰণ হিচাপে শেহতীয়াকৈ কেঁচা লিচুত থকা এবিধ বিহ জাতীয় পদাৰ্থ (toxin)ৰ কথা কোৱা হৈছে । এই বিহ জাতীয় পদাৰ্থবিধ কেঁচা লিচুত শৰ্কৰা পুষ্টিহীনতাত ভোগা শিশুক ৰোগগ্ৰস্ত কৰিব পৰা পৰিমাণত মজুত থাকে। পকা অৱস্থাত পিছে ইয়াৰ পৰিমাণ হ্ৰাস পায়। কেৱল লিচুতেই নহয়, লিচু (বৈ. নাম Litchi sinensis)ৰ সমগোত্ৰীয় আন এবিধ ফল (আকী, ackee, বৈ. নাম. Blighia sapida)ৰ পৰাও পশ্চিম ভাৰতীয় দ্বীপপুঞ্জৰ জামাইকাত ১৫ বছৰৰ তলৰ শিশু-কিশোৰৰ এনচেফেলাইটিচ সদৃশ জামাইকা বমি ৰোগ [Jamaican vomiting sickness (JVS) বা toxic hypoglycaemic syndrome] হয়। শৰীৰত শৰ্কৰাৰ পৰিমাণ কম থকা অৱস্থাত (বিশেষকৈ শৰ্কৰা পুষ্টিহীনতাত ভোগা নাইবা ৰাতি পুৱাই একো নোখোৱা অৱস্থাত) নপকা এনে জাতীয় ফলত থকা বিহে মস্তিষ্কৰ প্ৰদাহৰ লেখীয়া উপসৰ্গ ঘটাব পাৰে। মুজ্জাফৰপুৰৰ ঘটনাটো লগত সেই অঞ্চলৰ সামগ্ৰিক আৰ্থ-সামাজিক আৰু পৰিপৌষ্টিক কাৰণ সমূহৰ লগতে ঘটনাৰ শীৰ্ষ সময় (পুৱাৰ ভাগ) আদি মিলাই চালে শৰ্কৰা-পৰিপুষ্টিহীনতাত ভোগা নিম্নবৰ্গৰ লোকৰ লৰা-ছোৱালীয়ে উৎপাদন উভৈনদী হৈ পৰা ভালদৰে নপকা লিচু একেবাৰে খালী পেটতে ৰাতিপুৱাই খাই ইয়াৰ বিষক্ৰিয়াত ভোগাৰ সম্ভাৱণা নুই কৰিব নোৱাৰি। কেঁচা লিচু বিষক্ৰিয়াৰ সম্ভাৱনাৰ প্ৰস্তাৱ দিয়া গৱেষক সকলে বিহাৰ চৰকাৰলৈ প্ৰকল্প (hypothesis)টো পৰীক্ষণীয় হোৱা হেতুকে এই বছৰৰ লিচুৰ বতৰতে তাৰ সত্যাপনৰ প্ৰস্তাৱ দিছে বুলি জনা গৈছে। বিহাৰ চৰকাৰৰ সঁহাৰি নাইবা এই প্ৰস্তাৱৰ পৰৱৰ্তী পদক্ষেপৰ কথা এতিয়াই জানিব পৰা হোৱা নাই।\nঅসমৰ ফালে এতিয়ালৈকে এই ৰোগ ধৰা পৰাৰ খবৰ নাই যদিও সাৱধান হোৱাই ভাল। মুজ্জাফৰপুৰৰ ঘটনাটোৰ কাৰক যি বুলিয়েই সত্যাপিত নহওক কিয়। সম্ভাৱ্য দুয়োটা কাৰণৰ এটাও দলিয়াই পেলাব পৰা বিধৰ নহয়। বাংলাদেশত ধৰা পৰা নিপাহ ভাইৰাচ এনচেফেলাইটিচ ভাৰতৰ শিলিগুৰি অঞ্চলত কেইবাবছৰো আগতেই ধৰা পৰিছিল। এতিয়াৰ মালদহ জিলাও বাংলাদেশৰ লগত লাগিয়ে আছে। গতিকে মালদহৰ সাম্প্ৰতিক এনচেফেলাইটিচ প্ৰাদুৰ্ভাৱৰ লগত বাংলাদেশ আৰু শিলিগুৰিৰ ঘটনাৰ সম্পৰ্ক থকাৰ সম্ভাৱনা পূৰামাত্ৰাই আছে। অসমলৈও বৰ এটা দূৰ নহয়। মালয়েছিয়াৰ পৰা যদি বাংলাদেশলৈ আহিব পাৰে তেন্তে অসম নাইবা ভাৰতৰ অইন অঞ্চললৈও ই বিস্তাৰিত হ’ব পাৰে।\nলিচু এনচেফেলাইটিচৰ পৰা আঁতৰি থাকিবলৈ প্ৰাথমিক সাৱধানতা হিচাপে, বাদুলিয়ে চেলেকা/কামোৰ মৰা তলসৰা ফল খোৱাৰ পৰা আঁতৰি থাকক। কেৱল তলসৰা লিচু বুলিয়েই নহয়, বাৰীৰ কলথোকাৰ যি কেইটা কলত বাদুলিয়ে মুখ দিয়াৰ চিন দেখিছে (দাঁতৰ দাগ দেখিবই) সেইকেইটা যিমান মোক খা, মোক খা কৈ পকি থাকিলেও নাখাব। আন ফলৰ ক্ষেত্ৰটো একেই কথা। লিচু বজাৰৰ পৰা কিনিলে থোকত লাগি নথকা কেইটা পৰাপক্ষত নিকিনিব। থোকত থাকিলেও বাদুলি বা চৰায়ে খোৱাৰ চিন থকা ফল নিকিনিব। সুদা পেটতে ফলমূল (বিশেষকৈ ল’ৰা-ছোৱালীয়ে) নোখোৱাই ভাল। ”খালী পেটে জল, ভৰা পেটে ফল” জাতীয় কথা এষাৰ নাই জানো? এনেয়েও প্ৰতিৰোধ নিৰাময়তকৈ ভাল যিহেতু সাৱধান হৈ প্ৰতিৰোধ কৰোঁ আহক।\nপ্ৰসংগ সূত্ৰ: ( বৈদ্যুতিন তথ্য আহৰণৰ তাৰিখ, ৮ জুন ২০১৪, মধ্য ইউৰোপীয় গ্ৰীষ্মকালীন মান সময় ১৫:৩০-১৬:৩০)\n অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াত এনচেফেলাইটিচ বিষয়ক নিবন্ধ ( http://as.wikipedia.org/wiki/Encephalitis)\n Paireau, Juliette, et al. “Litchi–associated Acute Encephalitis in Children, Northern Vietnam, 2004–2009.” Emerging infectious diseases 18.11 (2012): 1817\n Sampath, Pavitra “West Bengal litchi virus – kills eight childern, leaves six more in serious condition”, The Health Site, June 8, 2014 ( http://goo.gl/a5adYm )\n Dinesh, D. S., et al. “Possible factors causing Acute Encephalitis Syndrome outbreak in Bihar, India.” Int. J. Curr. Microbiol. App. Sci 2.12 (2013): 531-538.\n Cui, Jie, et al. “Detection of Japanese encephalitis virus antibodies in bats in southern China.” American Journal of Tropical Medicine and Hygiene 78.6 (2008): 1007-1011.\n Fraser, Graeme C., et al. “Encephalitis caused byaLyssavirus in fruit bats in Australia.” Emerging infectious diseases 2.4 (1996): 327.\n Hsu, Vincent P., et al. “Nipah virus encephalitis reemergence, Bangladesh.” Emerging infectious diseases 10.12 (2004).\n Luby, Stephen P., et al. “Foodborne transmission of Nipah virus, Bangladesh.” Emerging infectious diseases 12.12 (2006): 1888.\n Luby, Stephen P., et al. “Recurrent zoonotic transmission of Nipah virus into humans, Bangladesh, 2001–2007.” Emerging infectious diseases 15.8 (2009): 1229.\n Chadha, Mandeep S., et al. “Nipah virus-associated encephalitis outbreak, Siliguri, India.” Emerging infectious diseases 12.2 (2006).\n Gurley, Emily S., et al. “Person-to-person transmission of Nipah virus inaBangladeshi community.” Emerging infectious diseases 13.7 (2007).\n Homaira, Nusrat, et al. “Nipah virus outbreak with person-to-person transmission inadistrict of Bangladesh, 2007.” Epidemiology and infection 138.11 (2010): 1630-1636.\n John, T. Jacob and Das Mukul, “Acute encephalitis syndrome in children in Muzaffarpur: hypothesis of toxic origin”, Current Science, Vol 106, No 9, 10 May 2014\nলিখক: ভগৎ লাল দত্ত।


সম্পাদনা মেজ - The Cross Current\nএতিয়াৰে পৰা মুড়ি,পিঠাগুড়ি, গুড় আৰু পাপৰতো লাগিল জিএছটিৰ মোহৰ\nকোন ১৪৪ জন বিৰোধী সাংসদৰ সমষ্টিত চকু পৰিছে বিজেপিৰ?\nনুপুৰ শৰ্মাৰ সমৰ্থনকাৰীক হত্যা কৰি ভাইৰেল কৰিলে ভিডিঅ’\nমুখ্যমন্ত্ৰীৰ মতে বানৰ লগত মোকাবিলা কৰিবলৈ কেন্দ্ৰই অসমক…\nআছুৰ আপোচকামী পথ আৰু বসন্ত ডেকাৰ সকীয়নি\nThe CrossCurrent\t Jun 16, 2022 0\nপ্ৰত্যাহ্বানৰ তিনিটা বছৰ অতিক্ৰমি আমি কি ক’ব বিচাৰো ?\nহৰ্ছ ট্ৰেডিঙ আচলতে কি ?\nনিৰ্বাচিত কলম বিশেষ কলম\nবিৰোধীয়ে যুঁজিছে আৰ এছ এছৰ ছায়াৰ সৈতে\nThe CrossCurrent\t Mar 11, 2022\nকোৱা হয় ২০১৩ ৰ মুজাফ্ফৰনগৰৰ সাম্প্ৰদায়িক সংঘৰ্ষই ২০১৪ ৰ লোকসভা নিৰ্বাচনত উত্তৰ প্ৰদেশত বিজেপিৰ বিজয় উজু কৰি তুলিছিল ৷ মোদীৰ অপাৰ জনপ্ৰিয়তাই ২০১৭ ত উত্তৰ প্ৰদেশত শাসনলৈ আনিছিল বিজেপিক ৷ পুলৱামা – বালাকোটে ২০১৯ ৰ লোকসভা নিৰ্বাচনৰ বিজয় অধিক…\nজাতৰ বেলি মাৰ গ’ল নেকি ?\nযোগী আদিত্যনাথ আকৌ এবাৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হ’ল , অখিলেশ যাদৱ আকৌ এবাৰ পৰাজিত হ’ল ৷ পৰাজিত হ’ল আৰু এজন নেতা ৷ তেওৰ নাম জয়ন্ত চৌধুৰী৷ ৰাষ্ট্ৰীয় লোক দলৰ নেতা ৷ ভাৰতৰ প্ৰাক্তন প্ৰধানমন্ত্ৰী , জাতসকলৰ অবিসম্বাদী নেতা চৌধুৰী চৰণ সিঙৰ নাতি ৷ জন্ম ১৯৭৮…\nসমাজবাদৰ ৰাজনীতিৰ দিন উকলিল নেকি ?\nটিপু চুলতান বন গয়া ৷ টিপু যেতিয়া প্ৰথম স্কুললৈ যায় , তেতিয়া তাৰ কোনো আনুষ্ঠানিক নাম নাছিল ৷ পৰিয়ালৰ হিচাপ কিতাপ ৰাখোতা তিৱাৰীৰ হাতত ধৰি খোজ দিছিল ওচৰৰে এখন নাৰ্ছাৰী স্কুলত ৷ কিন্তু টিপু নামেৰে নামভৰ্তি কৰাত অসুবিধা হ’ল ৷ স্কুলৰ পৰা…\nThe CrossCurrent\t Dec 17, 2021\nঅৰূপ কলিতা অপ্ৰত্যাশিতভাৱে মেডিয়াৰ কেনভাছৰ পৰা অনুসন্ধানমূলক সাংবাদিকতাৰ ধাৰণা অদৃশ্য হৈ পৰিছে ৷- এইদৰে আক্ষেপ কৰিছে দেশৰ সৰ্বোচ্চ ন্যায়ালয়ৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ এন ভি ৰমানাই ৷ এখন গ্ৰন্থ উন্মোচনী সভাত ভাগ লৈ বৃহস্পতিবাৰে উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ…\nউচ্চতম ন্যায়ালয়ে খাৰিজ কৰা ধাৰাত ‘দ্য ক্ৰছকাৰেন্ট’ৰ বিৰুদ্ধে গোচৰ কিয় ?\nThe CrossCurrent\t Aug 7, 2021\nঅসমীয়া ডিজিটেল সংবাদ মাধ্যম ‘দ্য ক্ৰছকাৰেন্ট’ৰ বিৰুদ্ধে শুকুৰবাৰে দিছপুৰ থানাত এখন এজাহাৰ দাখিল কৰিছে অসম চৰকাৰৰ তথ্য আৰু জনসংযোগ বিভাগৰ সঞ্চালকে ৷ অতি আশ্চৰ্যজনকভাৱে সঞ্চালকগৰাকীয়ে উচ্চতম ন্যায়ালয়ে ইতিমধ্যে খাৰিজ কৰা তথ্য – প্ৰযুক্তি আইনৰ…\nধাৰা একেই গ্ৰেপ্তাৰ হ’ল জুবেৰ নহ’ল কিয় নুপুৰ শর্মা?\nএসময়ত মনমোহন সিঙক সোধা প্ৰশ্নৰ উত্তৰ আজি নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে নিজেই দিবনে?


শিশুক যি কথা শিকোৱা উচিত নহয় : — বিকাশপেডিয়া\nমূল পৃষ্ঠা / শিক্ষা / সমলৰ যোগসূত্ৰসমূহ / শিশুক যি কথা শিকোৱা উচিত নহয় :\nশিশু এটিক আমি জ্ঞাতে বা অজ্ঞাতে প্ৰায় প্ৰতি মুহূৰ্ততে বহু কথাই শিকাই থাকো । আমি শিকোৱা এই কথাবোৰৰ ভিতৰৰে সকলো কথা কিন্তু শিশু এটিক শিকোৱা উচিত নহয় । কিয়নো, এই নিশিকাবলগীয়া কথাবোৰে শিশু এটিৰ ভৱিষৎ জীৱনত সাংঘাতিক ধৰণেৰে নেতিবাচক প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে । আজি এই লেখাৰ জৰিয়তে মই শিশুক নিশিকাবলগীয়া এনে বহুতো কথাৰ কিছু কথা অভিভাৱসকলক ক’ব খুজিছো ।\nপ্ৰিয় অভিভাৱকসকল , আপোনালোকৰ শিশু সন্তানটি মজিয়াত যেতিয়া পৰি যায়, ক’ৰবাত খুন্দা খাই আঘাত পাই যেতিয়া চিঞৰি কান্দি উঠে, তেতিয়া শিশুটিক নিচুকাবলৈ আপোনালোকে বাৰু কি কৰে ? মই ব্যক্তিগতভাৱে আজিলৈকে শিশুৰ ক্ষেত্ৰত এনেকুৱা যিমানবোৰ পৰিস্থিতি প্ৰত্যক্ষ কৰিছো, তেনেকুৱা পৰিস্থিতিবোৰত বোধকৰো নিৰানব্বৈ শতাংশ অভিভাৱকেই বা শিশুটিৰ আশে-পাশে থকা ব্যক্তিসকলে শিশুটিক নিচুকাবলৈ এক বিশেষ পদ্ধতি অৱলম্বন কৰা মন কৰিছো । তেওঁলোকে শিশুটিয়ে পৰি যোৱা মজিয়াখনৰ ঠাইডোখৰ, খুন্দা খোৱা দৰ্জাখন, খুঁটা আদিত ভৰিৰে বা হাতেৰে জোৰেৰে পিটি বা মাৰি দেখুৱাই শিশুটিক নিচুকাবলৈ ধৰে । তেওঁলোক সকলোৱে প্ৰায় একেধৰণেৰে কয়- ইমান দুষ্ট মজিয়াখন (দৰ্জাখন, খুঁটাটো, বেৰখন), আমাৰ অমুকক পেলাই দিবলৈ আহিছে মই মজিয়াখনক মাৰি দিছো দেই । তুমি নাকান্দিবা । মজিয়াখনক মই দুখ পোৱাই দিলো দেই ইত্যাদি । বহুতে আকৌ এখোপ ওপৰলৈ গৈ নিচুকায়-আমাৰ অমুকক বা আমাৰ ঘৰৰ ল’ৰাটোক/ ছোৱালীজনীক পেলাই দুখ পোৱাই দিবলৈ আহিছে । ইমান সাহস এই মজিয়াখনৰ । চাওঁ আহাচোন আমি মাৰি দিওঁ বুলি অভিভাৱকে নিজেতো ধাপ ধাপকৈ মাৰেই, লগতে শিশুটিকো মাৰি দিবলৈ উৎসাহ দিয়াৰ লগতে সহায়ো কৰি দিয়ে । কিন্তু এনে পৰিস্থিতিবোৰ শিশু এটিক নিচুকাবলৈ আমি যি এই পদ্ধতি প্ৰয়োগ কৰিছো এয়া বাৰু কিমান উপযুক্ত পদ্ধতি হৈছে । আপোনালোক অভিভাৱকসকলে কেতিয়াবা ভাবি চাইছেনে ?\nএকে আষাৰে ক’বলৈ গ’লে ওপৰত উল্লেখ কৰা এই পৰিস্থিতিবোৰত আমি শিশু এটিক নিচুকাবলৈ প্ৰয়োগ কৰা এই পদ্ধতি কেৱল অনুপযুক্তই নহয়, ই ক্ষতিকাৰকো । শিশু এটিয়ে যেতিয়া পৰি বা খুন্দা খাই দুখ পাই কান্দে, তেতিয়া আমি শিশুটিক নিশ্চিতভাৱে নিচুকাবই লাগিব । কিন্তু শিশু এটিক নিচুকাবলৈ গৈ আনক জগৰীয়া কৰি বা আনক দোষ জাপি দি শিশুটিক ভাল বুলি কৈ নিচুকোৱা পদ্ধতিটো কিন্তু কেতিয়াও শুদ্ধ নহয় । শিশুটিক নিচুকাবলৈ শিশুটিয়ে পৰি যোৱা বা খুন্দা খোৱা ঠাইখিনিক মাৰি দি বা শিশুটিকো মাৰি দিবলৈ শিকোৱাৰ অৰ্থ এইটোৱেই যে শিশু টি পৰা বা খুন্দা খোৱাৰ কাৰণে ঠাইখিনিহে জগৰীয়া বা দায়বদ্ধ । কিন্তু প্ৰকৃততে মজিয়াখন বা দৰ্জাখন জানো জগৰীয়া ? শিশুটিয়ে হয়তো খুব জোৰেৰে দৌৰি অহাৰ বাবে মজিয়াখনত সাৱধানেৰে খোজ নকঢ়াৰ বাবে ইত্যাদি বিভিন্ন কাৰণতহে যে শিশুটি পৰিছে সেই কথাটোহে আমি শিশুটিক বুজোৱা উচিত । অৰ্থাৎ শিশুটি পৰাৰ বাবে মজিয়াখন বা খুন্দা খোৱাৰ বাবে বেৰখন বা দৰ্জাখন যে প্ৰকৃততে জগৰীয়া নহয়, সেই যি বাস্তৱ সত্য কথা, সেই কথাও শিশুটিৰ চকুত শুদ্ধকৈ দাঙি ধৰি শিশুটিক সেই সত্য উপলব্ধি কৰাব পাৰিলেহে শিশুটিয়ে বুজিব পাৰিব সি/ তাই আচলতে কিয়নো পৰিল । তদুপৰি নিজৰ প্ৰতিটো কৰ্মৰ বাবে যে আমি নিজেহে দায়বদ্ধ এই কথাটো আমি শিশুক শিকাবলৈ চেষ্টা কৰা উচিত । পৰি যোৱা, খুন্দা খোৱা আদিৰ বাবে ঠাইখিনি বা আন কাৰোবাক জগৰীয়া কৰিবলৈ শিকালে শিশু এটিয়ে নিজৰ কামবোৰৰ বাবে আনক সদায় দোষ জাপি দিবলৈ শিকিবলৈ ল’ব আৰু দোষ জাপি দি সেই দোষৰ শাস্তিও দিবলৈ চেষ্টাহে কৰিব । আমি যে মজিয়াখন বা দৰ্জাখন মাৰি দেখুৱাইছো ইয়াৰ অৰ্থ এইটোও যে দোষ কৰাজনক শাস্তি দিবলৈ মাৰপিট কৰাও দৰকাৰ । শিশুক শিকোৱা এনে কথাই শিশুৰ মনত আক্ৰোশৰো জন্ম দিব পাৰে । শিশুক নিজৰ দোষৰ বাবে দায়বদ্ধ হ’বলৈ শিকাব নোৱাৰিলে কোনো পৰিস্থিতিত লগ-বন্ধু বা আন কোনোবাই যদি সিহঁতৰ দোষ আঙুলিয়াই দিয়ে, তেন্তে তৎক্ষণাৎ সিহঁত হতাশ হৈ পৰিব পাৰে । তদুপৰি শিশু এটিক নিজৰ নেতিবাচক কোনো কামৰ বাবে আনক দোষ জাপি দিবলৈ শিকালে ই শিশুটিৰ কেৱল এক অভ্যাস গঠন হোৱাই নহয়, এই অভ্যাসৰ ফলত ভৱিষ্যতে জীৱনত বাস্তৱৰ লগত মুখামুখি হৈ চলিবলৈ যাওঁতে শিশু এটিয়ে প্ৰতিটো মূহূৰ্ততে উজুটি খাবলগীয়া হোৱাৰ সম্ভাৱনাই বেছি হয় ।\nঘৰৰ পৰিচাৰিকাসকলক কাম কৰা মানুহ বুলি বাৰে বাৰে দোহাৰি থাকি কথা কোৱা আমাৰ সৰ্বাধিকসংখ্যক অভিভাৱকৰে এটা অভ্যাস । আমাৰ শিশু সন্তানবোৰেও অভিভাৱসকলক অনুকৰণ কৰি অৱজ্ঞাৰে কয়- কাম কৰা মানুহ । কিন্তু ঘৰৰ বিভিন্ন কামত আমি নিয়োগ কৰা এই মানুহবোৰক কাম কৰা মানুহ বুলি ক’বলৈ শিশু এটিক কেতিয়াও শিকোৱাটো উচিত নহয় । প্ৰতিজন মানুহক দিবলগীয়া উচিত সন্মান দিবলৈ শিশুক সৰুৰে পৰা অভিভাৱকসকলে শিকোৱা উচিত । শিশুটিক সৰুৰে পৰা এই কথা বুজিবলৈ সমৰ্থ কৰি তোলা উচিত যে পৃথিৱীৰ প্ৰতিজন মানুহেই আচলতে কাম কৰা মানুহ । কাম প্ৰত্যেকেই কৰে । কাম নকৰিলে কোনো মানুহেই এই পৃথিৱীত জীয়াই থকাটো সম্ভৱপৰ নহয় । মাত্ৰ প্ৰত্যেকৰে কৰা কামবোৰ বেলেগ বেলেগ । শিশুটিৰ পিতৃ-মাতৃয়ে যেনেদৰে কাম কৰিবলৈ কোনো অফিচ, স্কুল বা কলেজ আদিলৈ যায়, ঠিক একেদৰে সিহঁতৰ ঘৰৰ কামবোৰ কৰি দিবৰ বাবে সেই কামলৈ পৰিচাৰিকা বা পৰিচালকজন আহে । পৃথিৱীৰ প্ৰতিজন মানুহেই যে নিজৰ নিজৰ ঠাইত ডাঙৰ মানুহ আৰু প্ৰত্যেকৰে যে সমান গুৰুত্ব আছে এই কথা শিশুক হৃদয়ংগম কৰিবলৈ শিকাই বুজাব পাৰি যে যদি সিহঁতৰ পৰিচালিকাগৰাকী ঘৰলৈ নাহে, তেন্তে ঘৰখনৰ বিভিন্ন কথা আৰু কামবোৰত যি বেমেজালি হ’ব সেই বেমেজালিবোৰনো কোনে চম্ভালিব ? যিহেতু প্ৰতিজন মানুহেই ইজনে সিজনৰ বাবে গুৰুত্বপূৰ্ণ, গতিকে কোনেও কাকো অৱজ্ঞা কৰা উচিত নহয় । যদি আমি অভিভাৱসকলে এই শিক্ষা নিজেও নলওঁ আৰু শিশুকো সৰুতেই নিশিকাওঁ, তেন্তে আমাৰ সন্তানসকলে কেতিয়াও পৃথিৱীখনৰ সকলোকে সমান চকুৰে চাবলৈ নিশিকিব । কিন্তু পৃথিৱীৰ সকলোকে সমান দৃষ্টিৰে চোৱাৰ যি শিক্ষা সেই শিক্ষাৰ অবিহনে কেতিয়াও শিশুৰ সুস্থ মানসিক বিকাশ সম্ভৱপৰ নহয় ।\nদেখা যায়, শিশু এটি ডাঙৰ হৈ অহাৰ লগে লগে বহু অভিভাৱকে শিশুক শিকায় যে আমাৰ ঘৰৰ তুমিহে আচল মালিক, এইটো তোমাৰহে ঘৰ, তোমাৰ কাৰণেহে বান্ধিছো, তোমাৰহে গাড়ী ইত্যাদি এনেধৰণৰ বহু কথা । কিন্তু শিশুক জীৱনৰ কিছুমান কথাত কেৱল মই মোৰ এনেদৰে ভাবিবলৈ শিকোৱাটো এটা ডাঙৰ্ত ভুল কথা । কাৰণ এনেদৰে শিকালে শিশুটিয়ে প্ৰতিটো কথাতে নিজকে সৰ্বেসৰ্বা বুলি ভাবিবলৈ আৰম্ভ কৰে । ঘৰখনত কেৱল সি/ তাইহে সকলোতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ বুলি অনুভৱ কৰিবলৈ লৈ পিছলৈ এনে সন্তানে মাক-দেউতাকক নমনা হৈ পৰাৰ উপৰি সিহঁতৰ এক দমনমূলক স্বভাৱ গঠন হোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকে । পিছত সিহঁত ডাঙৰ হৈ স্কুল, কলেজ বা ঘৰৰ বাহিৰৰ কোনো পৰিৱেশত ক’ৰবাত গুৰুত্ব নাপালে এনে সন্তান হৈ পৰিব পাৰে হতাশ, বিমৰ্ষ নাইবা খঙাল ধৰণৰ । গতিকে কিছুমান কথাত সৰুৰে পৰা কেৱল ‘মই’ ‘মোৰ’ শব্দৰ বিপৰীতে ‘আমাৰ’ শব্দটো শিকাবলৈ বিশেষভাৱে যত্ন কৰা উচিত । শিশুক শিকোৱা উচিত আমি সকলো মিলি থকা এই ঘৰখন আমাৰ । আমাৰ এই ঘৰখনত প্ৰত্যেকৰে সমান অধিকাৰ আৰু গুৰুত্ব আছে । শিশুক কেতিয়াও অমূকৰ ঘৰলৈ যাওঁ, মোৰ ঘৰলৈ আহিবা, তোমাৰ ঘৰলৈ যাম আদিৰ দৰে বাক্য শিকাব নালাগে । তাৰ ঠাইত শিকাব লাগে অমুকহঁতৰ ঘৰ, আমাৰ ঘৰ, তোমালোকৰ ঘৰ ইত্যাদি । শিশুটিয়ে ভাল পোৱা কিবা এটা খোৱা বস্তু ৰন্ধাৰ দিনাও এই কথা স্পষ্টকৈ বুজাই দিয়া উচিত যে শিশুটিয়ে সেই খাদ্য ভাল পালেও ঘৰৰ প্ৰতিজন সদস্যৰ ৰুচিৰ প্ৰতি গুৰুত্ব ৰাখিহে সেই খাদ্য ৰন্ধা হৈছে । গতিকে কথাটো এনেকুৱা নহয় যে তুলসীৰ লগত কলপটুৱাৰ মুক্তি হৈহে ঘৰৰ বাকীসকলে সেই খাদ্য খাবলৈ পাইছে । এইখিনিতে আৰু এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ কথা কৈ থোৱা উচিত হ’ব যে শিশুক ঘৰৰ মালিক, গাড়ীখনৰ মালিক বা শিশুটিৰ বাবেহে ঘৰটো বনাইছে আদিৰ দৰে বাক্য কৈ শিশুটিক ঘৰ, গাড়ী আদিৰ মালিক বনাবলৈ প্ৰকৃততে শিশুটি অভিভাৱসকলৰ সন্তান হোৱাৰ বাহিৰে সেই বয়সত শিশুটিৰ আৰু জানো কিবা অৰিহণা থাকে ? আমি হয়তো ক’ব পাৰো যে শিশুটি অংশীদাৰ । কিন্তু শিশুটিক অভিভাৱসকল জীয়াই থকালৈহে সেই ঘৰৰ মালিক বুলি ভাবিবলৈ দিয়াটো এক ভুল কথা । কাৰণ বৰ্তমান সময়ত অভিভাৱসকল জীয়াই থাকোতেই সন্তান মালিক হৈ পৰি অভিভাৱকক ঘৰৰ পৰা উলিয়াই দিয়া বা অৱহেলা কৰাৰ দৰে ঘটনাৰ ক্ষেত্ৰত শিশুক সৰুতে শিকোৱা এনে ভুল কথাও কিন্তু এক কাৰণ হ’ব পাৰে । গতিকে সন্তানক সদায় নিজৰ সঠিক স্থানতে ৰখা উচিত । শিশু অৱস্থাতে সন্তানক প্ৰয়োজনতকৈ বেছি মূৰত তুলি ল’লে পিছত হাজাৰ চেষ্টা কৰিও কিন্তু অভিভাৱসকলে সন্তানক মূৰৰ পৰা নমোৱাটো সম্ভৱপৰ নহ’ব ।\nএনেধৰণে অভিভাৱকো মই প্ৰত্যক্ষ কৰিছি যি নিজৰ তিনি-চাৰিটা সন্তানৰ এটাক ভাত বা কিবা খাদ্য সোনকালে খুৱাবলৈ উপায় হিচাপে কয়- আহা খাই লোৱাহি, বাঁহত / দাদাহঁতে তোমাৰখিনি খাই দিবহি এতিয়া । তুমি খাই দিয়া, আমি সিহঁতক নিদিওঁ দেই । সিহঁতে আমি দিম বুলি ভাবিছে, কিয়নো দিম সিহঁতক ? আমাৰ মাইনাকহে দিম ন ইত্যাদি । এনে কথা শুনি শিশুটিয়ে হয়তো অতি কম সময়ৰ ভিতৰতে খোৱা বস্তুখিনি শেষ কৰিছে । কিন্তু আমি শিকোৱা এনে কথাই যে শিশুটিৰ মনত কেনেকৈ এক ভয়াৱহ নেতিবাচক মনোভাবৰ জন্ম দিব পাৰে সেয়া হয়তো আমি কল্পনাও কৰিব নোৱাৰো । কাৰণ শিশুটিয়ে মাক বা দেউতাকৰ এনে কথা ভাবিবলৈ ল’ব যে তাক/ তাইক গোটেইকেইটা ল’ৰা-ছোৱালীতকৈ মাক-দেউতাকে বেছি ভাল পায় । সেই কাৰণেহে শিশুটিৰ কথা মাক-দেউতাকে তেনেকৈ চিন্তা কৰিছে । তদুপৰি শিশুটিয়ে লাহে লাহে ভাবিবলৈ ল’ব কেৱল নিজৰ কথা আৰু নিজৰ কথা । ভাবিব কেৱল মোৰ পেটটোহে ভৰক । তেনে শিশু লাহে লাহে আত্মকেন্দ্ৰিক হ’বলৈ ল’ব । প্ৰতি মূহূৰ্তত নিজৰ বাই-ভনী, ভাই-ককাই বা লগ-বন্ধুতকৈ কেনেকৈ মই ভালৰ ভালটো খাওঁ, ভালৰ ভাল বস্তুটো ল’ব পাৰো সেই চিন্তানে থাকিব । আনকি এনে শিশুৱে সহোদৰৰ প্ৰতি অনুভৱ কৰিবলগীয়া যি মৰম, চেনেহ বা টান সেইবোৰো মনত মজবুতকৈ গঠন কৰিবলৈ অপাৰগ হোৱাৰ সম্ভাৱনাই বেছি হয় ।\nআকৌ শিশুক যেতিয়া অভিভাৱকসকলে ভাত বা আন কিবা খাদ্য খুৱায় তেতিয়া বহুতো অভিভাৱকে কয় যে এগৰাহ মোৰ কাৰণে, এগৰাহ দেউতাৰ কাৰণে খোৱা, আমাক যদি ভাল পোৱা তেন্তে খাই দিয়া বা তুমি খালেহে কিন্তু আমি তোমাক ভাল পাম, মৰম কৰিম ইত্যাদি । আন বহু কথাতো, যেনে- নপঢ়িলে আমি বেয়া পাম ইত্যাদি কথাও কোৱা শুনা যায় । দেখাত খুব সৰু যেন লগা এই কথায়ো কিন্তু শিশুৰ সঠিক মানসিক বিকাশত বাধা দিয়ে । আমি সদায় শিশুটিক বাস্তৱ কথাবোৰ শিকাবলৈ চেষ্টা কৰা উচিত । শিশুক খুৱাওঁতে হওক, পঢ়াওঁতে হওক এই কথা কেতিয়াও শিকোৱা উচিত নহয় যে শিশুটিয়ে ভালদৰে খালে বা পঢ়িলেহে বা আন কিবা কৰিলেহে আমি ভাল পাম । শিশুটিক এই কথা বুজিবলৈ দিয়া উচিত যে নিজৰ সন্তান যেতিয়া আমি শিশুটিক সদায় ভাল পাওঁ । কিন্তু শিশুটিক খাবলৈ বা পঢ়িবলৈ কোৱা হৈছে কাৰণ জীয়াই থাকিবৰ আমাৰ বাবে এইবোৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ কাম । নাখালে মানুহৰ বৃদ্ধি নোহোৱাকে ধৰি নাখালে হ’ব পৰা স্বাস্থ্যৰ ক্ষতি, আকৌ নপঢ়িলে হ’ব পৰা ক্ষতি আদিৰ বিষয়ে শিশুৰ মনত সঠিকভাৱে স্পষ্ট ছবি এখন দাঙি ধৰাহে উচিত । তদুপৰি এই কথাও শিশুটিক বুজোৱা উচিত যে শিশুটিয়ে যে কাৰো কাৰণে নাই খোৱা বা খোৱাৰ দৰকাৰ নাই । শিশুটিয়ে খাইছে সম্পূৰ্ণৰুপে নিজৰ বাবে । পঢ়িছেও নিজৰ বাবে । মাথোঁ শিশুক কোৱা উচিত শিশুটিয়ে সৰুৰে পৰা ভালদৰে পুষ্টিকৰ খাদ্য খাই দেহৰ সুস্থ বিকাশ সাধন কৰি নিজৰ সমৰ্থতাৰে ভালদৰে পঢ়া-শুনা কৰিব পাৰিলেহে নিজৰ লগতে সমাজৰো উপকাৰ হ’ব । শিশুটি সকলো দিশতে ক্ষতিগ্ৰস্ত হৈ থকা মানেই সমাজৰো ক্ষতি । কিন্তু শিশুটিক ভাত এগৰাহ খাবলৈও বা পঢ়িবলৈও যদি সেয়া অভিভাৱকৰ বাবেহে কৰিবলৈ কোৱা হয়, তেন্তে সেই শিশুৱে ভৱিষ্যতে নিজৰ বাবেতো কিবা এটা কৰিবলৈ নিশিকিবই আৰু নিজৰ বাবে যে কিবা কৰিব লাগে সেই ধাৰণাৰে ডাঙৰ নোহোৱা শিশুৱে ভৱিষ্যতে আনৰ বাবে কিবা কৰাৰ কথা ভৱাটো হ’ব এক অমূলক কথা । তদুপৰি এনে শিশুৱে নিজৰ মন নগ’লেও বহু সময়ত কেৱল মাক-দেউতাকক ভাল লগাবৰ বাবেহে কিছুমান কাম কৰিবলৈ শিকিব । কিন্তু যি কথাই অভিভাৱকৰ লগতে শিশুটিৰো ক্ষতি কৰিব । প্ৰকৃততে শিশুক আমি বহু কথাই শিকোৱা উচিত নহয় । কিন্তু আমাৰ সজাগতা আৰু সচেতনাৰ অভাৱৰ বাবেই আমি নিশিকাবলগীয়া এই কথাবোৰ শিশুক শিকাই থাকো । আশা কৰিছো, এই লেখাৰ জৰিয়তে পাঠকসকল নিশ্চয় কিছু হ’লেও উপকৃত হ’ব ।\nলেখিকা :- জয়শ্ৰী বুঢ়াগোহাঁই


এংকৰ ৱাট - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nমূল ভৱনৰ সমুখভাগ\nচিয়েম ৰিপ, কম্বোডিয়া\nসমুদ্ৰপৃষ্ঠৰ পৰা উচ্চতা\n65 মিটাৰ (213 ফুট)\nসূৰ্যবৰ্মণ দ্বিতীয় (আৰম্ভণি)\nদ্বাদশ শতিকাৰ প্ৰথমভাগ\nক্ষ্মেৰ স্থাপত্য (এংকৰ ৱাট শৈলী)\nএংকৰ ৱাট (ইংৰাজী: Angkor Wat) বা আক্ষৰিক অৰ্থত "মন্দিৰৰ নগৰ") হৈছে কম্বোডিয়াত অৱস্থিত এক ধৰ্মীয় স্থাপত্য আৰু ই মাটিকালিৰ জোখেৰে পৃথিৱীৰ সৰ্ববৃহৎ মন্দিৰ চৌহদ। ইয়াৰ মুঠ মাটিকালি ৪০২ একৰ (১.৬২৬ বৰ্গ কি:মি:)। এই মন্দিৰটো দ্বাদশ শতিকাৰ প্ৰথমভাগত ৰজা দ্বিতীয় সূৰ্যবৰ্মনে সেই সময়ৰ ক্ষ্মেৰ সাম্ৰাজ্যৰ ৰাজধানী যশোধাৰাপুৰ অৰ্থাৎ সাম্প্ৰতিক কালৰ এংকৰত ৰাজ্যিক মন্দিৰ হিচাপে নিৰ্মাণ কৰাইছিল। আৰম্ভণিতে ক্ষ্মেৰ ৰজা দ্বিতীয় সূৰ্যবৰ্মণৰ ব্যক্তিগত উপাসনা গৃহ হিচাপে নিৰ্মাণ কৰা বিষ্ণুৰ এই মন্দিৰটো দ্বাদশ শতিকাৰ শেষৰফাললৈ এক বৌদ্ধ মন্দিৰলৈ ৰূপান্তৰিত হয়।\nসবাতোকৈ সংৰক্ষিত মন্দিৰ হোৱাৰ বাবে স্থাপন কালৰেপৰা বৰ্তমানলৈকে ধৰ্মীয় কেন্দ্ৰস্থল হিচাপে পৰিগণিত হৈ থকা এইটোৱেই একমাত্ৰ মন্দিৰ। এংকৰ ৱাটক ক্ষ্মেৰ স্থাপত্যৰ সৰ্বোৎকৃষ্ট নিদৰ্শন বুলি কোৱা হয়। ই কম্বোডিয়াকে ধৰি সমগ্ৰ বিশ্বৰে গুৰুত্বপূৰ্ণ বৌদ্ধ তীৰ্থস্থানসমূহৰ অন্যতম। ইয়াক কম্বোডিয়াৰ জাতীয় চিহ্নসমূহৰ মাজত স্থান দিয়া হয় আৰু দেশখনৰ ৰাষ্ট্ৰীয় পতাকাতো ইয়াক অংকন কৰা হয়। এংকৰ ৱাট কম্বোডিয়া প্ৰধান পৰ্যটন স্থল। কম্বোডিয়াক এক বৌদ্ধধৰ্মীয় দেশ হিচাপে গঢ় দিয়াত এংকৰ ৱাটৰ অন্যতম ভূমিকা আছে।\nএংকৰ ৱাটৰ স্থাপত্যত দুটা প্ৰধান বৈশিষ্ট্য দেখা যায়। সেয়া হৈছে শৃংগ-শৈলী বা টেম্পল মাউনণ্টেইন আৰু 'পাৰ্শীয়-পদপথ বা গেলেৰী। ই হিন্দু আৰু বৌদ্ধ ধৰ্মবিশ্বাসৰ দেৱতাৰ নিবাসস্থান মেৰু পৰ্বতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। ই প্ৰায় ৫ কিলোমিটাৰ দৈৰ্ঘ্যৰ এটা খাৱৈ ৩.৬ কিলোমিটাৰ দৈৰ্ঘ্যৰ দেৱালেৰে আগুৰা। মন্দিৰটোত তিনিটা চতুৰ্ভুজাকাৰ পাৰ্শ্বীয় পদপথ বা গেলেৰী আছে। এইকেইটা এটাৰ ওপৰত আনটো অৱস্থিত। মন্দিৰৰ মাজভাগত পঞ্চবৃক্ষ (ইংৰাজী: quincunx) সজ্জাত পাঁ‌চটা স্তম্ভ আছে। মন্দিৰৰ বেৰত খোদিত শৈলভাস্কৰ্য আৰু অনন্য স্থাপত্যশৈলীৰ বাবে এংকৰ ৱাট প্ৰসিদ্ধ। ১৯৯২ চনত এংকৰ ৱাটক ইউনেস্ক'ৰ বিশ্ব ঐতিহ্যবাহী স্থানৰ মৰ্যাদা প্ৰদান কৰা হয়।\n2.2 বৌদ্ধধৰ্মৰ প্ৰভাৱ\n2.3 আধুনিক কাল\n3.1 ক্ষেত্ৰ আৰু নক্সা\n3.2 শৈলী আৰু অলংকৰণ\n4 বৰ্তমানৰ অৱস্থা\nক্ষ্মেৰ ভাষাত এংকৰ ৱাট (বা নকৰ ৱাট) শব্দদ্বয়ৰ অৰ্থ হৈছে মন্দিৰৰ নগৰ। এংকৰৰ সমাৰ্থক নকৰ শব্দটো সংস্কৃত বা পালি ভাষাৰ নগৰ শব্দৰ পৰা আহিছে। ক্ষ্মেৰ ভাষাত ৱাটৰ অৰ্থ মন্দিৰ চৌহদ। সংস্কৃত বা পালি ভাষাত ৱাট (vāṭa) মানে সংলগ্ন।\nমন্দিৰটোৰ প্ৰাচীন নাম আছিল ব্ৰহ বিষ্ণু লোক (বৰাহ বিষ্ণু লোক) বা বৰম বিষ্ণু লোক (পৰম বিষ্ণুলোক) আৰু এয়া আছিল মন্দিৰটোৰ নিৰ্মাতা ৰজাগৰাকীয়ে মৰণোত্তৰভাৱে লাভ কৰা নাম।\nএংকৰ ৱাটৰ নিৰ্মাতা ৰজা দ্বিতীয় সূৰ্যবৰ্মন\nআখ্যানমতে, দেৱৰাজ ইন্দ্ৰই তেওঁৰ পুত্ৰ প্ৰেচা কেট মিলিৰ বাবে এক প্ৰাসাদ হিচাপে এংকৰ ৱাট নিৰ্মাণৰ আদেশ দিছিল। ত্ৰয়োদশ শতিকাৰ চীনা পৰিব্ৰাজক ঝও ডেগুৱানৰ মতে বহুলোকে বিশ্বাস কৰিছিল যে কোনো দৈৱ শিল্পীয়ে এই মন্দিৰটো একেৰাতিৰ ভিতৰতে সজাইছিল।\nমন্দিৰটোৰ প্ৰাথমিক নক্সা আৰু নিৰ্মাণকাৰ্য ৰজা দ্বিতীয় সূৰ্যবৰ্মনৰ ৰাজত্বকালত (১১১৩-১১৫০ চন) দ্বাদশ শতিকাৰ প্ৰথমভাগতে আৰম্ভ হয়। পূৰ্বৰ ৰজাসকলৰ শৈৱ পৰম্পৰা ভংগ কৰি এই মন্দিৰটো বিষ্ণুৰ নামত উছৰ্গা কৰা হয়। ইয়াক ৰজাৰ ৰাজ্যিক মন্দিৰ আৰু ৰাজধানী চহৰ হিচাপে নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। কোনোধৰণৰ আধাৰশিলাৰ অভাৱ আৰু কোনো সমসাময়িক ৰচনাতে মন্দিৰটোৰ বিষয়ে উল্লেখ নথকাৰ বাবে ইয়াৰ প্ৰকৃত নাম জনা নাযায় যদিও পূজ্য দেৱতাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি এংকৰ ৱাট ব্ৰহ বিষ্ণুলোক বা বৰাহ বিষ্ণুলোক নামেৰে পৰিচিত হোৱা বুলি ধাৰণা কৰা হয়। ৰজা দ্বিতীয় সূৰ্যনাৰায়ণৰ মৃত্যুৰ পিছতেই মন্দিৰ নিৰ্মাণৰ কাম স্তব্ধ হৈ পৰা যেন অনুমান হয়। ইয়াৰে কিছু শিলাংকণৰ কাম আধৰুৱা হৈ ৰয়। ব্ৰহ বিষ্ণুলোক বা পৰম বিষ্ণুলোকৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে বিষ্ণুলোককৈ গমন কৰা ৰজা যি প্ৰয়াত দ্বিতীয় সূৰ্যবৰ্মনৰ কথাকে সূচাইছে।\nবৌদ্ধধৰ্মৰ প্ৰভাৱ[সম্পাদনা কৰক]\nদ্বিতীয় সূৰ্যবৰ্মনৰ মৃত্যুৰ প্ৰায় ২৭ বছৰৰ পিছত, ১১৭৭ চনত ক্ষ্মেৰসকলৰ শত্ৰু চম্পসকলে এংকৰ অধিকাৰ কৰে। সপ্তম জয়বৰ্মন ৰাজপাটত উঠে। তেওঁ এংকৰ ৱাটৰ উত্তৰ দিশত এংকৰ থ'ম আৰু বায়ন নামেৰে নতুন ৰাজধানী আৰু বৌদ্ধধৰ্মৰ প্ৰতি উৎসৰ্গিত ৰাজ্যিক মন্দিৰ সাজে। সেয়ে এংকৰ ৱাটতো ধীৰে ধীৰে বৌদ্ধধৰ্মৰ প্ৰভাৱ পৰে আৰু হিন্দু ভাস্কৰ্যসমূহ বৌদ্ধ কলাৰ প্ৰতিস্থাপন কৰা হয়।\n১৯০০ চনৰ এংকৰ ৱাটৰ হস্তী সমদল\nদ্বাদশ শতিকাৰ শেষৰভাগলৈ এংকৰ ৱাট হিন্দু মন্দিৰৰ পৰা বৌদ্ধ উপাসনা স্থলীলৈ পৰিৱৰ্তিত হয়। অন্য এংকৰ মন্দিৰসমূহৰ সৈতে এংকৰ ৱাটৰ পাৰ্থক্য এয়াই যে ১৬ শতিকাৰ পিছত ইয়াক বহু পৰিমাণে উপেক্ষা কৰা হ'লেও ই কেতিয়াও সম্পূৰ্ণৰূপে পৰিত্যক্ত হোৱা নাছিল। ১৭ শতিকাত এংকৰ ক্ষেত্ৰস্মূহত উদ্ধাৰ হোৱা ১৪ খন নথিয়ে থলুৱা ক্ষ্মেৰ লোকসকলৰ আশে-পাশে জাপানী বৌদ্ধসকলে নিবাস স্থাপন কৰাৰ প্ৰমাণ দাঙি ধৰে। সেই সময়ত জাপানী অভ্যাগতসকলে এই ঠাইক ভাৰতৰ মগধত অৱস্থিত গৌতম বুদ্ধৰ জেতবন বুলি ভাবিছিল। এই নথিসমূহত ১৬৩২ চনত উকণ্ডায়ু কাজুফুচাই এংকৰ ৱাটত ক্ষ্মেৰ নৱবৰ্ষ পালন কৰাৰ কথা পোৱা যায়।\nআধুনিক কাল[সম্পাদনা কৰক]\n১৫৮৬ চনমানলৈ বিভিন্ন ভ্ৰমণকাৰীৰ যোগে এংকৰ ৱাট ইউৰোপীয় দেশসমূহৰ দৃষ্টিগোচৰলৈ আহে আৰু ১৮৬৩ চনৰ ১১ আগষ্টত ফ্ৰান্সে কম্বোডিয়াক নইজঅৰ সুৰক্ষাত থকা ৰাষ্ট্ৰ বা প্ৰটেক্ট'ৰেট হিচাপে অধিগ্ৰহণ কৰে। ইয়াৰ লগে লগে এংকৰৰ ভগ্নাৱশেষসমূহ নিজৰ নিয়ন্ত্ৰণলৈ আনিবৰ বাবে ছিয়ামলৈ আগ্ৰাসন চলাতাৎক্ষণিকভাৱে কম্বোডিয়ায়ো ১৩৫১(বা ১৪৩১) চনৰ পৰা ছিয়ামিজসকলৰ (থাই)দখলত থকা নিজৰ ভূমি দাবী কৰিবলৈ লয়।\nবিংশ শতাব্দীত এংকৰ ৱাটৰ উল্লেখযোগ্য পুনৰনিৰ্মাণ কাৰ্য সংঘটিত হয়।\n১৯৫৩ চনৰ ৯ নৱেম্বৰত কম্বোডিয়াই ফ্ৰান্সৰপৰা স্বাধীনতা লাভ কৰে আৰু তেতিয়াৰেপৰাই এংকৰ ৱাটৰ নিয়ন্ত্ৰণ লাভ কৰে। ইয়াৰ পিছত ১৯৯২ চনত এংকৰ ৱাটে ইউনেস্কোৰ বিশ্ব ঐতিহ্যবাহী স্থানৰ মৰ্যাদা লাভ কৰে।\nক্ষেত্ৰ আৰু নক্সা[সম্পাদনা কৰক]\nবিহংগম দৃষ্টিৰে এংকৰ ৱাট\nএংকৰ ৱাটক ক্ষ্মেৰ স্থাপত্যৰ উৎকৃষ্ট নিদৰ্শন বুলি গণ্য কৰা হয়। মন্দিৰটোত শৃংগ-শৈলী বা টেম্পল মাউনণ্টেইন আৰু 'পাৰ্শীয়-পদপথ বা গেলেৰীৰ সংমিশ্ৰণ দেখিবলৈ পোৱা যায়। ইয়াৰোপৰি মন্দিৰৰ চূড়াসমূহৰ অৱস্থিতি আৰু বিশেষ একো একোটা স্থানৰপৰা দেখা পোৱা সূৰ্যোদয়ৰ প্ৰতি লক্ষ্য কৰি জ্যোতিৰ্বিদ্যাৰ ফালৰপৰাও মন্দিৰটোৰ বিশেষত্ব থাকিব পাৰে বুলি ধাৰণা কৰা হৈছে। এংকৰ ৱাটৰ শৃংগ শৈলীয়ে দেৱতাসকলৰ আৱাস অৰ্থাৎ মেৰু পৰ্বতকে সূচায়। পঞ্চবৃক্ষ সজ্জাৰে সজ্জিত মন্দিৰৰ পাঁ‌চটা স্তম্ভই মেৰু পৰ্বতৰ পাঁ‌চটা স্তম্ভক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। চাৰিওফালৰ দেৱাল আৰু খাৱৈয়ে চৌপাশৰ পৰ্বতমালা আৰু সমুদ্ৰক সূচায়। মন্দিৰৰ ওপৰ অংশলৈ সাধাৰণ লোকৰ প্ৰৱেশৰ অনুমতি নাই।\nকেন্দ্ৰীয় স্থাপত্যৰ নক্সা।\nমন্দিৰৰ মূল চূড়াটো মহাবিষুৱৰ দিনাৰ পুৱাৰ সূৰ্যৰ সৈতে বিন্যাসত আবদ্ধ। অন্যান্য ক্ষ্মেৰ মন্দিৰ পূবমুৱা হোৱাৰ পৰিৱৰ্তে এংকৰ ৱাট পশ্চিমমুৱাকৈ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। সেয়ে কোনো কোনো পণ্ডিতে ক'ব খোজে যে সূৰ্যবৰ্মনে এই মন্দিৰটো অন্তিম সংস্কাৰৰ উদ্দেশ্যেৰেহে সাজিছিল। অৱশ্যে অন্যান্য পণ্ডিতে মত প্ৰকাশ কৰে যে এংকৰৰ আন বহুকেইটা মন্দিৰ পশ্চিমমুৱা আৰু সম্ভৱতঃ এংকৰ ৱাট যিহেতু বিষ্ণুৰ প্ৰতি উৎসৰ্গিত আৰু তেওঁ পশ্চিম দিশৰ সৈতে জড়িত দেৱতা সেয়ে মন্দিৰসমূহ পশ্চিমমুৱাকৈ সজা হৈছিল।\nশৈলী আৰু অলংকৰণ[সম্পাদনা কৰক]\nপাৰ্শ্বীয় দৃষ্টিৰে এংকৰ ৱাট\nএংকৰ ৱাটক ধ্ৰুপদী ক্ষ্মেৰ স্থাপত্যশৈলী—এংকৰ ৱাট শৈলীৰ ঘাই উদাহৰণ হিচাপে গণ্য কৰা হয়। দ্বাদশ শতিকালৈকে ক্ষ্মেৰ স্থপতিবিদসকল ভৱন নিৰ্মাণৰ সামগ্ৰী হিচাপে ইটা বা লেটেৰাইটতকৈ বলুকা পাথৰ অৰ্থাৎ ছেণ্ডষ্ট'নৰ ব্যৱহাৰ কৰাত নিপুণ হৈ উঠে। মন্দিৰৰ চকুৰে দেখা পোৱা অংশসমূহ বলুকা পাথৰেৰে আৰু বৰ্হিভাগ্ৰ দেৱাল তথা লোকচক্ষুৰ আঁ‌ৰৰ অংশসমূহ লেটেৰাইটেৰে নিৰ্মিত। গাঁ‌থনিত ব্যৱহাৰ হোৱা সামগ্ৰী চিনাক্ত হোৱা নাই যদিও এয়া সম্ভৱতঃ ধূনা আৰু গলোৱা চূণশিল ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।\nসজ্জাসমূহৰ ভিতৰত শংকুগোলক (ইংৰাজী: Ogive), পদুম ফুলৰ পাহিৰ আকৃতিৰ চূড়া, বহলীকৃত অহা-যোৱাৰ পথ, যোগ চিনৰ দৰে ছাঁ‌দ আদি উল্লেখযোগ্য। অলংকৰণৰ উপকৰণসমূহৰ ভিতৰত অপ্সৰা, দেৱতা আৰু শৈলচিত্ৰৰ লগতে ত্ৰিভুজাকৃতিৰ মূধচত মালা আৰু বৰ্ণনাত্মক দৃশ্য আদিয়েই প্ৰধান। অন্য আলংকৰিক উপাদান যেনে সোণপানী চৰোৱা সামগ্ৰী, মূৰ্ত্তি আদি লুটপাটৰ ফলত হেৰাই যায়।\nবৰ্তমানৰ অৱস্থা[সম্পাদনা কৰক]\nপ্ৰাকৃতিক আৰু মানৱসৃষ্ট উভয় কাৰণতে এংকৰ ৱাটৰ বিস্তৰ ক্ষতি সাধন হয়। ১৯০৮ চনত কনজাৰভেছন দিএংকৰ নামৰ সংস্থাৰ সহায়ত মন্দিৰটোৰ পুনৰনিৰ্মাণৰ কাম আৰম্ভ হয়। ইয়াৰ আগলৈকে মন্দিৰৰ মূলতঃ পুনৰুদ্ধাৰ কাৰ্যহে চলিছিল। ১৯৭০ চনলৈকে এই পুনৰনিৰ্মাণ কাৰ্য চলি থাকে আৰু ষাঠিৰ দশকতেই বিস্তৃত ৰূপত পুনৰনিৰ্মাণ কাৰ্য সম্পাদন কৰা হয়। ইয়াৰ পিছতে কিছুবছৰ এই কাম স্থগিত থাকে আৰু ১৯৭৫ চনত উক্ত সংস্থাটো ভংগ হয়। ১৯৮৬ চনৰ পৰা ১৯৯২ চনলৈ ভাৰতীয় পুৰাতত্ত্ব বিভাগে মন্দিৰৰ পুনৰনিৰ্মাণৰ কাম হাতত লয়। ইয়াৰ পিছতে বিভিন্ন ৰাসায়নিক আৰু চিমেণ্টে শিলসমূহৰ ক্ষতি কৰা বুলি বিতৰ্কৰ সূত্ৰপাত ঘটে।\nএংকৰ ৱাটৰ সীমাত অৱস্থিত খাৱৈ\nদেৱালত খোদিত দেৱতাৰ মূৰ্ত্তি\nনাগ আৰু পহৰাদাৰ সিংহ\nঅভ্যন্তৰভাগত মূধচৰ ফুলৰ নক্সা\n১৯৯২ চনত এংকৰ ৱাটে ইউনেস্ক'ৰ বিশ্ব ঐতিহ্যবাহী স্থান হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰে। Zoning of the area was set up to protect the Angkor site in 1994, ১৯৯৫ চনত এংকৰৰ সুৰক্ষাৰ বাবে অপ্সৰা (APSARA) নামৰ এক প্ৰশাসনীয় সংস্থাৰ স্থাপন কৰা হয় আৰু ১৯৯৬ চনত কম্বোডিয়াৰ ঐতিহ্য সংৰক্ষণ কৰাৰ বাবে এখন আইন গৃহীত কৰা হয়। \nফ্ৰান্স, চীন, জাপান, জাৰ্মানী আদি দেশে এংকৰ ৱাটৰ সংৰক্ষণৰ বাবে বৰঙণি আগবঢ়াই আহিছে।\n↑ Editors, History com. "Angkor Wat" (en ভাষাত). History.com. https://www.history.com/topics/landmarks/angkor-wat। আহৰণ কৰা হৈছে:5April 2021.\n↑ 2.0 2.1 Cambodian-English Dictionary by Robert K. Headley, Kylin Chhor, Lam Kheng Lim, Lim Hak Kheang, and Chen Chun (1977, Catholic University Press)\n↑ Society, National Geographic (1 March 2013). "Angkor Wat" (en ভাষাত). National Geographic Society. http://www.nationalgeographic.org/photo/angkor-wat-cambodia-990/। আহৰণ কৰা হৈছে: 23 April 2020.\n↑ "Largest religious structure". Guinness World Records. http://www.guinnessworldrecords.com/world-records/largest-religious-structure/। আহৰণ কৰা হৈছে: 29 April 2016.\n↑ Higham, C. (2014). Early Mainland Southeast Asia. প্ৰকাশক Bangkok: River Books Co., Ltd.. পৃষ্ঠা. 372, 378–379. ISBN 978-616-7339-44-3.\n↑ Atlas of the World's Religions. Oxford university press. পৃষ্ঠা. 93.\n↑ 7.0 7.1 7.2 Ashley M. Richter (8 September 2009). "Recycling Monuments: The Hinduism/Buddhism Switch at Angkor". CyArk. http://www.cyark.org/news/recycling-monuments-the-hinduismbuddhism-switch-at-angkor। আহৰণ কৰা হৈছে:7June 2015.\n↑ 8.0 8.1 "Angkor Wat". www.apsaraauthority.gov.kh. http://www.apsaraauthority.gov.kh/?page=detail&menu1=218&menu2=745&menu3=746&ctype=article&id=746&lg=en। আহৰণ কৰা হৈছে:7February 2021.\n↑ "Angkor Wat | Description, Location, History, Restoration, & Facts" (en ভাষাত). Encyclopedia Britannica. https://www.britannica.com/topic/Angkor-Wat। আহৰণ কৰা হৈছে: 19 January 2021.\n↑ "Government : Cambodia". CIA World Factbook. https://www.cia.gov/the-world-factbook/countries/cambodia/.\n↑ "Cambodia's Angkor Wat Breaking Records for Visitors Again | News from Tourism Cambodia". Tourism of Cambodia. http://www.tourismcambodia.com/news/localnews/8637/cambodias-angkor-wat-breaking-records-for-visitors-again.htm.\n↑ Jarus, Owen (5 April 2018). "Angkor Wat: History of Ancient Temple". Live Science (Purch). https://www.livescience.com/23841-angkor-wat.html.\n↑ Khmer dictionary adopted from Khmer dictionary of Buddhist institute of Cambodia, p. 1424, pub. 2007\n↑ 15.0 15.1 Falser, Michael (16 December 2019) (en ভাষাত). Angkor Wat – A Transcultural History of Heritage: Volume 1: Angkor in France. From Plaster Casts to Exhibition Pavilions. Volume 2: Angkor in Cambodia. From Jungle Find to Global Icon. Walter de Gruyter GmbH & Co KG. পৃষ্ঠা. 12. ISBN 978-3-11-033584-2. https://books.google.com/books?id=wjrEDwAAQBAJ&q=Vrah+Visnuloka+Parama+Visnuloka&pg=PA12.\n↑ "Angkor Wat". www.apsaraauthority.gov.kh. http://www.apsaraauthority.gov.kh/?page=detail&menu1=218&menu2=745&menu3=746&ctype=article&id=746&lg=en। আহৰণ কৰা হৈছে:7February 2021.\n↑ J. Hackin; Clayment Huart; Raymonde Linossier; Raymonde Linossier; H. de Wilman Grabowska; Charles-Henri Marchal; Henri Maspero; Serge Eliseev (1932). Asiatic Mythology:A Detailed Description and Explanation of the Mythologies of All the Great Nations of Asia. পৃষ্ঠা. 194. ISBN 978-81-206-0920-4. https://books.google.com/books?id=HAZrFhvqnTkC.\n↑ daguan Zhou (2007). A Record of Cambodia: The Land and Its People. Translated by Peter Harris. Silkworm Books.\n↑ "Angkor Wat, 1113–1150". The Huntington Archive of Buddhist and Related Art. College of the Arts, The Ohio State University. http://huntingtonarchive.osu.edu/seasia/angkor.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 27 April 2008.\n↑ Coedès, George (1968). Walter F. Vella. ed. The Indianized States of Southeast Asia. trans.Susan Brown Cowing. University of Hawaii Press. পৃষ্ঠা. 164. ISBN 978-0-8248-0368-1.\n↑ "Angkor Wat | Description, Location, History, Restoration, & Facts". Encyclopedia Britannica. https://www.britannica.com/topic/Angkor-Wat। আহৰণ কৰা হৈছে:7February 2021.\n↑ Masako Fukawa; Stan Fukawa (6 November 2014). "Japanese Diaspora – Cambodia". Discover Nikkei. http://www.discovernikkei.org/en/journal/2014/11/6/japanese-diaspora-cambodia/। আহৰণ কৰা হৈছে: 18 October 2015.\n↑ Abdoul-Carime Nasir. "Au-dela du plan Japonais du XVII siècle d'Angkor Vat, (A XVII century Japanese map of Angkor Wat)" (fr ভাষাত). Bulletin de l'AEFEK. http://aefek.free.fr/iso_album/carteangkor_jetavana.pdf। আহৰণ কৰা হৈছে: 18 October 2015.\n↑ "History of Cambodia, Post-Angkor Era (1431 – present day)". Cambodia Travel. http://www.cambodia-travel.com/khmer/post-angkor.htm। আহৰণ কৰা হৈছে: 18 October 2015.\n↑ Brief Presentation by Venerable Vodano Sophan Seng Archived 23 August 2006 at the Wayback Machine\n↑ Penny Edwards (2007).Cambodge: The Cultivation ofaNation, 1860–1945 আই.এচ.বি.এন. 978-0-8248-2923-0\n↑ Glaize p. 59.\n↑ Falser, Michael: Clearing the Path towards Civilization – 150 Years of "Saving Angkor". In: Michael Falser (ed.) Cultural Heritage as Civilizing Mission. From Decay to Recovery. Springer: Heidelberg, New York, pp. 279–346.\n↑ Fleming, Stuart (1985). "Science Scope: The City of Angkor Wat: A Royal Observatory on Life?". Archaeology খণ্ড 38 (1): 62–72.\n↑ 32.0 32.1 Freeman and Jacques p. 48.\n↑ "How countries around the world celebrate the spring equinox" (en-CA ভাষাত). www.msn.com. https://www.msn.com/en-ca/news/world/how-countries-around-the-world-celebrate-the-spring-equinox/ss-BBKsKZB#image=20। আহৰণ কৰা হৈছে:4October 2018.\n↑ "Ankgor Wat, Cambodia". www.art-and-archaeology.com. http://www.art-and-archaeology.com/seasia/angkorwat/awsite.html। আহৰণ কৰা হৈছে:4October 2018.\n↑ Coedès, George (1968). Walter F. Vella. ed. The Indianized States of Southeast Asia. trans.Susan Brown Cowing. University of Hawaii Press. পৃষ্ঠা. 162. ISBN 978-0-8248-0368-1.\n↑ ১২৯৫ চনত তৈমূৰ খানে প্ৰেৰণ কৰা কূটনৈতিক দূত ঝও দা গুৱানে জনাইছিল যে ৰাজ্যৰ মূৰব্বীজনক এটা স্তম্ভত সমাধি দিয়া হৈছিল আৰু তেওঁ এংকৰ ৱাটক এক সমাধি মন্দিৰ বুলি অভিহিত কৰিছিল।\n↑ "Considerations for the Conservation and Presentation of the. Historic City of Angkor". World Monuments Fund. পৃষ্ঠা: 65. http://www.wmf.org/sites/default/files/wmf_publication/Considerations_for_the_Conservation_and_Preservation_of_the_Historic_City_of_Angkor_Report_I.pdf.\n↑ "The Siem Reap Centre, Cambodia". EFEO. http://www.efeo.fr/base.php?code=217.\n↑ "The Modern Period: The creation of the Angkor Conservation". APSARA Authority. http://www.autoriteapsara.org/en/angkor/history/conservation.html.\n↑ Cambodia. Lonely Planet. 2010. পৃষ্ঠা. 157. ISBN 978-1-74179-457-1. https://books.google.com/books?id=5UTelRMB4BAC&pg=PA157.\n↑ Kapila D. Silva, ed (2013). Asian Heritage Management: Contexts, Concerns, and Prospects. Routledge. পৃষ্ঠা. 220–221. ISBN 978-0-415-52054-6. https://books.google.com/books?id=UWKTmJ8iR84C&pg=PA220.\n↑ "Activities Abroad#Cambodia". Archaeological Survey of India. http://asi.nic.in/asi_abroad.asp.\n↑ Phillip Shenon (21 June 1992). "Washing Buddha's Face". New York Times. https://www.nytimes.com/1992/06/21/magazine/washing-buddha-s-face.html.\n↑ Kapila D. Silva, ed (2013). Asian Heritage Management: Contexts, Concerns, and Prospects. Routledge. পৃষ্ঠা. 223. ISBN 978-0-415-52054-6. https://books.google.com/books?id=3ofDt_8kyYcC&pg=PA223.\n↑ Michael Falser, ed (2015). Cultural Heritage as Civilizing Mission: From Decay to Recovery. Springer International. পৃষ্ঠা. 253. ISBN 978-3-319-13638-7. https://books.google.com/books?id=zIMECAAAQBAJ&pg=PA253.\n↑ Albert Mumma; Susan Smith (2012). Poverty Alleviation and Environmental Law. ElgarOnline. পৃষ্ঠা. 290. ISBN 978-1-78100-329-9. https://books.google.com/books?id=1miIRLRaLEoC&pg=PA290.\n↑ "Royal Decree establishing Protected Cultural Zones". APSARA. http://www.autoriteapsara.org/en/apsara/about_apsara/legal_texts/decree3.html.\n↑ Yorke M. Rowan; Uzi Baram (2004). Marketing Heritage: Archaeology and the Consumption of the Past. AltaMira Press. পৃষ্ঠা. 123. ISBN 978-0-7591-0342-9. https://books.google.com/books?id=1W6BWEWdJWQC&pg=PA123.\n↑ Hing Thoraxy. "Achievement of "APSARA". http://www.lideekhmer.org.kh/publication_roundtable5.htm.\n↑ German Apsara Conservation Project Archived5February 2005 at the Wayback Machine, Conservation, Risk Map, p. 2.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=এংকৰ_ৱাট&oldid=277642"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ১৭ মে’, ২০২১ তাৰিখে ১০:২৩ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


অটল অমৃত অভিযান, উপ-ৰাষ্ট্ৰপতিৰ উদ্বেগ আৰু অসমৰ স্বাস্থ্য খণ্ডৰ দুৰাৱস্থা\nঅটল অমৃত অভিযান, উপ-ৰাষ্ট্ৰপতিৰ উদ্বেগ আৰু অসমৰ স্বাস্থ্য খণ্ডৰ দুৰৱস্থা\nঅসম চৰকাৰে প্ৰবৰ্তন কৰা নগদবিহীন বীমা আঁচনি ‘অটল অমৃত অভিযান’ৰ শুভাৰম্ভ কৰি উপ-ৰাষ্ট্ৰপতি ভেংকায়া নাইডুৱে কেবাটাও বিশেষ তাৎপৰ্যপূৰ্ণ মন্তব্য কৰিছে।\nঅসম চৰকাৰৰ এই অভিলাসী আঁচনিক প্ৰশংসা কৰাৰ লগতে সামগ্ৰিকভাৱে অসমৰ স্বাস্থ্য খণ্ডৰ অৱস্থাক লৈ উদ্বেগ প্ৰকাশ কৰে উপ-ৰাষ্ট্ৰপতিগৰাকীয়ে। মুখ্য মন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱাল আৰু স্বাস্থ্য মন্ত্ৰী ড০ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ সন্মুখতে ভেংকায়া নাইডুৱে অসমত নৱজাতক আৰু প্ৰসূতিৰ মৃত্যুৰ উচ্চ হাৰক লৈ চিন্তিত বুলি প্ৰকাৰন্তৰে কয়।\nদেশৰ ভিতৰতে ব্যতিক্ৰম এই বীমা আঁচনিৰ শুভাৰম্ভ অনুষ্ঠানত দেশৰ উপ-ৰাষ্ট্ৰপতিগৰাকীৰ মন্তব্য অসম চৰকাৰ তথা বিশেষকৈ স্বাস্থ্য মন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই মৰ্মে মৰ্মে উপলব্ধি কৰা উচিত।\nস্বাস্থ্য মন্ত্ৰীগৰাকীয়ে স্বাস্থ্য খণ্ডত বৈপ্লৱিক পৰিৱৰ্তন অনা বুলি সদায় দাবী কৰি আহিছে। চমক সৃষ্টি কৰা আঁচনি গ্ৰহণ কৰিছে ইটোৰ পিছত সিটো। পূৰ্বৰ কংগ্ৰেছ চৰকাৰৰ দিনতো স্বাস্থ্য মন্ত্ৰীৰ দায়িত্বত আছিল হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই। এতিয়াও বিজেপি চৰকাৰৰ স্বাস্থ্য মন্ত্ৰীৰ দায়িত্ব পালন কৰিছে তেওঁ। কিন্তু উপ-ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে উদ্বেগ প্ৰকাশ কৰাৰ দৰে সঁচাকৈয়ে অসমৰ স্বাস্থ্য খণ্ডৰ অৱস্থা যথেষ্ট পুতৌজনক।বিশেষকৈ চৰকাৰী স্বাস্থ্য খণ্ডৰ দুৰৱস্থাই সৰ্বসাধাৰণ লোকৰ জীৱনলৈ অমানিশা মাতি আনিছে।\nঅসমৰ স্বাস্থ্য খণ্ডৰ বৰ্তমান অৱস্থা কেনেকুৱা তাক যিকোনো লোকে ৰাজ্যৰ যিকোনো ঠাইলৈ গ’লেই বুজিব পাৰিব। ক্ষেত্ৰ ভিত্তিক অধ্যয়নৰ প্ৰয়োজনেই নাই। আমি সাংবাদিক হিচাপে দিনটো সৰহ ভাগ খবৰ পাওঁ চৰকাৰী চিকিৎসালয়ৰ দুৰাৱস্থা, চিকিৎসালয়ত চিকিৎসক-চিকিৎসা কৰ্মীৰ অভাৱ, ঔষধৰ নাটনিকে ধৰি আন আন আন্তঃগাথনি নথকাৰ বিষয়ে।\nগ্ৰামাঞ্চলৰ চিকিৎসালয়ৰ পৰা আৰম্ভ কৰি জিলা সদৰত থকা অসামৰিক চিকিৎসালয় লৈকে সকলোতে একেই পৰিস্থিতি। অতি ভিতৰুৱা অঞ্চলত চিকিৎসা সেৱাৰ নামত চলিছে প্ৰহসন। চিকিৎসকৰ অভাৱত চতুৰ্থ বৰ্গৰ স্বাস্থ্য কৰ্মীয়ে চিকিৎসালয় চলোৱাৰ বহু উদাহৰণ আছে। গাঁও অঞ্চলত এতিয়াও পৰ্যাপ্ত চিকিৎসক নাই। গাঁৱৰ চিকিৎসালয়ত নিযুক্ত চিকিৎসকে চিকিৎসালয়লৈ নোযোৱাকৈয়ে থাকে।\nচিকিৎসকৰ সংখ্যা কম হোৱাতো আমাৰ ৰাজ্যখনৰ বাবে বিশেষ সমস্যাৰ কাৰণ হৈ পৰিছে।\nকিন্তু প্ৰশ্ন হয়- চৰকাৰী চিকিৎসকক দায়িত্ব পালন কৰিবলৈ কিয় উৰ্ধতম মহলে বাধ্য কৰাব নোৱাৰে। স্বাস্থ্যমন্ত্ৰীয়ে সভাই-সমিতিয়ে কৰ্তব্যত গাফিলতি কৰা চিকিৎসকৰ বিৰুদ্ধে কঠোৰ ব্যৱস্থা ল’ব বুলি সকীয়াই থাকে। বাস্তৱত তাৰ ওলোটা ছবিহে দেখিবলৈ পোৱা গৈছে।\nবহু অঞ্চলত চিকিৎসকৰ অনিয়মীয়া উপস্থিতিৰ বিৰুদ্ধে বিভাগীয় কৰ্তৃপক্ষক স্থানীয় ৰাইজে অভিযোগ দিয়াৰ সত্ত্বেও কোনো সুফল নাপায়। প্ৰশ্ন হয় যে- কিয় চিকিৎসকে নিজৰ দায়িত্ব পালন কৰিব নিবিচাৰে। তেওঁলোকক দায়িত্ব পালনৰ বাবে উদ্বুদ্ধ কৰিব পৰা নাই কিয় চৰকাৰে?\nস্বাস্থ্য মন্ত্ৰীগৰাকীয়ে চিকিৎসকৰ পৰা আৰম্ভ কৰি চতুৰ্থ বৰ্গৰ স্বাস্থ্য কৰ্মীৰ মাজত কাম কৰাৰ এক উদ্বীপনাময় পৰিৱেশ গঢ়িব পাৰিব লাগিছিল। কেৱল ভয়, ভাবুকিৰে কৰ্মচাৰীক কামত মনোনিবেশ কৰাব নোৱাৰে। সেই কথা চৰকাৰে উপলব্ধি কৰিব লাগিব। স্বাস্থ্য মন্ত্ৰী ড০ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ বিৰুদ্ধে স্বাস্থ্য বিভাগৰ লোকৰ পৰা এই অভিযোগেই শুনা যায়।\nঅসম চৰকাৰে স্বাস্থ্য খণ্ডত গ্ৰহণ কৰা বিভিন্ন আঁচনিসমূহ কিমান কাৰ্যকৰী হৈছে তাৰ সঠিক মূল্যায়নৰ দৰকাৰ। কেবাটাও জটিল ৰোগত আক্ৰান্ত ৰোগীক অৰ্থ সাহায্য আগবঢ়োৱা আঁচনিৰ বাহিৰে আন আঁচনিসমূহ এক প্ৰকাৰ সম্পূৰ্ণ বিফল হৈছে। কিছুমান আঁচনি এক প্ৰকাৰ অচল হৈ পৰিছে। কিন্তু এইবোৰলৈ ভ্ৰূক্ষেপ নাই স্বাস্থ্য মন্ত্ৰীৰ। নতুন নতুন আঁচনি ঘোষণা কৰি কেৱল চমকহে সৃষ্টি কৰাত ব্যস্ত তেওঁ।\nৰাষ্ট্ৰীয় সমীক্ষাত প্ৰকাশ পোৱা তথ্যক স্বাস্থ্যমন্ত্ৰীগৰাকীয়ে কিদৰে গ্ৰহণ কৰিব? দেশত প্ৰতি এহাজাৰ নৱজাতকৰ ভিতৰত মৃত্যুৰ হাৰ ৩৭ শতাংশ হোৱাৰ বিপৰীতে অসমত এই হাৰ ৪৪ শতাংশ। প্ৰসূতিৰ মৃত্যুৰ হাৰ অসমত ১ লাখৰ ভিতৰত ৩০০। আনহাতে ৰাষ্ট্ৰীয় স্তৰত এই হাৰ ১৫৭। এই তথ্যই দেখুৱাইছে ভয়াৱহ ছবিখন। এই হাৰ হ্ৰাস কৰাৰ বাবে কি ব্যৱস্থা লোৱা হৈছেনে?\nগৰ্ভৱতী মহিলাক সন্তান প্ৰসৱৰ বাবে ঠেলা, গৰু গাড়ীত হাস্পতাললৈ নিবলগীয়া হোৱা ঠাই অসমত বহুত আছে। নিতৌ সেই খবৰ সংবাদমাধ্যমত প্ৰকাশ পাই থাকে। অসম চৰকাৰে চৰকাৰী চিকিৎসা খণ্ডত বিশেষভাৱে মনোনিবেশ কৰা উচিত। কাৰণ ৰাজ্যখনৰ গৰিষ্ঠ সংখ্যক লোকৰ আশাৰ থলী চৰকাৰী চিকিৎসালয়। চৰকাৰী চিকিৎসা খণ্ডৰ এশ এবুৰি সমস্যা দূৰ কৰিব লাগিব।\nনতুনকৈ প্ৰৱৰ্তন কৰা স্বাস্থ্য বীমা আঁচনিয়ে ৰাজ্যৰ দৰিদ্ৰ সীমাৰেখাৰ তলৰ আৰু দৰিদ্ৰ সীমাৰেখাৰ ওপৰৰ গৰিষ্ঠ সংখ্যক লোকক সামৰি ল’ব। এই বীমা আঁচনি সঠিকভাৱে ৰূপায়ন কৰিব পাৰিলে সকলো লোকেই সকাহ পাব। আৰু অসম চৰকাৰ স্বাস্থ্য বীমাৰ ক্ষেত্ৰত দেশৰ ভিতৰতে বাটকটীয়া হ’ব। ‘অটল অমৃত অভিযান’ৰ স্বাস্থ্য বীমাক যিকোনো লোকেই প্ৰশংসা কৰিব। তাক সমালোচনা কৰাৰ প্ৰশ্ন নাহে।\nকিন্তু ৰাজ্যৰ স্বাস্থ্য খণ্ডৰ দুখ লগা অৱস্থাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিততহে ইয়াৰ কাৰ্যকৰীকৰণক লৈ স্বাভাৱিকতে সন্দেহ ওপজে। সেই সন্দেহ অমূলক হ’লেই ভাল। তাৰ নিশ্চয়তা দিব পাৰিবনে চৰকাৰে? মুখ্য মন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱাল আৰু স্বাস্থ্য মন্ত্ৰী ড০ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই শক্তিশালী অসমৰ কথা কৈ থাকে। কিন্তু, স্বাস্থ্যহে এটা জাতিৰ মূল ধন। দুৰ্বল স্বাস্থ্যৰ মানুহৰ এখন ৰাজ্য কেতিয়াও শক্তিশালী হ’ব নোৱাৰে। দেশৰ উপ-ৰাষ্ট্ৰপতিগৰাকীয়ে কোৱা কথা হৃদয়ংগম কৰিব পাৰিবনে স্বাস্থ্য মন্ত্ৰী ড০ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই?


Class 12 Sociology Chapter 15 সামাজিক আন্দোলন »\nClass 12 Sociology Chapter 15 সামাজিক আন্দোলন The answer to each chapter is provided in the list so that you can easily browse throughout different chapter Assam Board HS Class 12 Sociology Chapter 15 সামাজিক আন্দোলন and select needs one.\nAlso, you can read the SCERT book online in these sections Solutions by Expert Teachers as per SCERT (CBSE) Book guidelines. These solutions are part of SCERT All Subject Solutions. Here we have given Assam Board Class 12 Sociology Chapter 15 সামাজিক আন্দোলন Solutions for All Subject, You can practice these here…\nপাঠ্যপুথি অনুশীলনীৰ প্রশ্নোত্তৰ\nপ্রশ্ন ১। সামাজিক আন্দোলন মানে কি ?\nউত্তৰঃ যেতিয়া কোনাে এখন সমাজৰ জনসাধাৰণ , সমাজৰ প্রচলিত সামাজিক পৰিস্থিতিত অসন্তুষ্ট হয় আৰু তেওঁলােকে ইয়াৰ এটা পৰিবৰ্তন আনিব বিচাৰে , তেতিয়াই সামাজিক আন্দোলন আহি পৰে । সামাজিক আন্দোলন সদায়ে এটা আদৰ্শৰ ওপৰত আৰম্ভ হয় । কেতিয়াবা সামাজিক আন্দোলন উদ্ভব হয় কোনে পৰিবৰ্তনৰ বিৰােধীতাৰ বাবে । আগৰ কালত সমাজ শাস্ত্রবিদসকলে ভাবিছিল যে সামাজিক আন্দোলন এনে এক প্রচেষ্টা যাৰ দ্বাৰা সমাজত এক পৰিবৰ্তন আনিব বিচৰা হয় ; কিন্তু আধুনিক সমাজতত্ত্ববিদসকলে ভাবে যে আন্দোলনে হয় , সামাজিক পৰিবর্তন আনে নাইবা পৰিবর্তন বন্ধ কৰে ।\nসেই ফাৰণে বিভিন্ন চিন্তাবিদৰ অভিমত । ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি , আমি কব পাৰাে যে সামাজিক আন্দোলন হ’ল সমাজৰ সদস্য সকলৰ এক সমূহীয়া আচৰণ , যাৰ উদ্দেশ্য হল— হয় প্রচলিত সংস্কৃতি আৰু সামাজিক সংগঠনৰ পৰিবর্তন নাইবা তাৰ বিৰােধীতা কৰা । সেইকাৰণে সামাজিক আন্দোলনক এক সামূহিক প্রচেষ্টা বা সামাজিক প্রতিক্রিয়া বুলিয়ে কব পাৰি ।\n( ক ) নাৰী আন্দোলন ,( খ ) দলিত জনজাতীয় আন্দোলন ।\nউত্তৰঃ ( ক ) নাৰী আন্দোলন :- প্রাচীন কালৰে পৰা ভাৰতীয় সমাজত নাৰী সম্পর্কীয় বহুতাে কুপ্রথা প্রচলিত হৈ আহিছে । এনে কিছুমান কাৰণতে ভাৰতত কুৰিশতিকাৰ আৰম্ভণীৰে পৰা ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আঞ্চলিক পর্যায়ত বহুতাে নাৰী সংগঠন গঢ়লৈ উঠিছে । সেইবােৰৰ ভিতৰত ভাৰতীয় নাৰী সংস্থা ১৯১৭ চনত , সদৌ ভাৰত নাৰী অধিবেশন ১৯২৬ চনত ভাৰতৰ বাষ্ট্রীয় নাৰী পৰিষদ ১৯২৫ চনত গঢ়ি উঠিছিল । কিছুমান সংস্থা সংকীর্ণ উদ্দেশ্যেৰে গঠন হ’লেও পাচলৈ তেওঁলােকৰ দৃষ্টিভংগীৰ পৰিবৰ্তন হৈছিল । ভাৰতীয় নাৰীসকলে যদিও সীমিত উদ্দেশ্য লৈ গঠিত হৈছিল পাছলৈ প্ৰায়বােৰ নাৰী সংস্থাই পুৰুষৰ লগতে স্বাধীনতা সংগ্রামতাে অৰিহণা যােগাইছিল ।\nসাধাৰণ ভাবে ধৰিলােৱা হয় যে মধ্যবিত্ত শ্ৰেণীৰ শিক্ষিত মহিলাসকলেহে সামাজিক আন্দোলনত জড়িত হয় । কিন্তু আমি মন কৰিব লাগিব যে মহিলাসকলেও স্বাধীনতা সংগ্রামত অংশগ্রহণ কৰিছে । তেওঁলােকে পুৰুষৰ লগতে জনজাতীয় আন্দোলনতাে যােগদান কৰিছিল । আমি উদাহৰণ স্বৰূপে কব পাৰাে যে বংগদেশৰ তেভাগা আন্দোলন , তেলেংগানা সশস্ত্র সংগ্রাম , সেই সময়ৰ নিজামৰ শাসনত , মহাৰাষ্ট্রৰ ওৱালি জনজাতিৰ বিপ্লৱ আদি বিশেষ ভাবে উল্লেখনীয় । সাধাৰণতে ১৯৪৭ চনৰ আগতে নাৰী আন্দোলনবােৰ কোনো নির্দিষ্ট বিষয়ৰ ওপৰতহৈ গঢ়ি উঠিছিল আৰু প্ৰায়বােৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ লগত জড়িত আছিল ।\nকিন্তু ১৯৪৭ চনৰ পাছত নাৰীবাদী আন্দোলনবােৰ জাতীয়তা ৰাষ্ট্ৰীয় গঠনৰ লগত জড়িত আছিল । ১৯৭০ দশকৰ পাছত ভাৰতত নাৰী আন্দোলন পুনৰ আৰম্ভ হৈছিল । বহুতে এই আন্দোলনকনাৰী আন্দোলন দ্বিতীয় পর্যায় বুলি কব খােজে । ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ পাচত , স্বাৱলম্বী নাৰী আন্দোলনৰ বিকাশ ঘটে । আৰু ৰাজনৈতিক দলৰ পৰা স্বতন্ত্র ভাবে পৰিচালনা হয় । এইটো অনুভব কৰিছিল যে ৰাজনৈতিক দলে নাৱীক সদায়ে এফলীয়া কৰি ৰাখে ।\nসাংগঠনিক পৰিবৰ্তনৰ আৰু প্ৰকৃতৰ পৰিবৰ্তনৰ বাহিৰে নতুন বিষয়বােৰ আলােকিত হৈছিল নতুন আন্দোলনবােৰত যেনে নাৰীৰ বিৰুদ্ধে অত্যাচাৰ , বলাৎকাৰ , বহুতাে সমদল , আৰম্ভ কৰা হৈছিল তাৰ পূৰৱর্তি কালত এই কুপ্রথাবােৰৰ বিৰুদ্ধে । এনেবােৰ কাৰণতে বর্তমান সন্তানৰ নামৰ লগত বাপেকৰ নামৰ লগতে স্ত্রীৰ ( মাকৰ ) নামে লিখা হয় । ইয়াৰ উপৰিও আন গুৰুত্বপূৰ্ণ বৈধ পৰিবৰ্তন কৰা হৈছে একমাত্র নাৰীৰ আন্দোলনৰ বাবেই । নিয়ােগ নীতি , ভূমিৰ অধিকাৰ , লগতে যৌতুক আৰু যৌন অত্যাচাৰৰ বিৰুদ্ধেও সংগ্রাম চলাই আহিছে ।\n( খ ) দলিত জনজাতীয় আন্দোলন :- বিভিন্ন জনজাতীয় গােটবােৰে উমৈহতীয়া কিছুমান বিষয়ক লৈ সমগ্র দেশতে বিয়পি পৰিছে । কিন্তু তেওঁলােক প্রত্যেকেই প্রত্যেকৰ পৰা পৃথক পৃথক । কিছুমান জনজাতীয় আন্দোলন মধ্য ভাৰতৰ কিছুমান জনজাতীয় অঞ্চলত গঢ়ি উঠিছিল । তাৰ ভিতৰত চানথাল , ওঁৰাণ্ড , হাে , মুণ্ডা আদি প্রধান আছিল । ঝাৰখণ্ডৰ জনজাতীয় অঞ্চলৰ বাৰে প্রধান অঞ্চল আছিল ।\n২০০০ চনত দক্ষিণ বিহাৰৰ পৰা ঝাৰখণ্ড ৰাজ্যখন সৃষ্টি কৰা হৈছিল । এই ৰাজ্যখন গঠন কৰিবলৈ এই অঞ্চলৰ জনজাতিবােৰে প্রায় একশ বছৰ যুজিব আন্দোলন কৰিব লগা হৈছিল । সেইসময়ৰ প্ৰতাপী , ত্যাগী জননেতা বিছামুণ্ডাৰ নেতৃত্বত সেই অঞ্চলৰ জনজাতীয় জাতিবােৰ ঐক্যবদ্ধ আৰুসজাগ হৈ প্রথমে এই আন্দোলন ব্রিটিছৰ বিৰুদ্ধে আৰু পাচলৈ স্বাধীন চৰকাৰৰ লগত সংঘাট হৈছিল । বিছা এই আন্দোলন কেন্দ্রবিন্দু আছিল । তেওঁৰ মৃত্যুৰ পাছত তেওঁক লৈ বহুতাে গীত – মাত, গল্প – কাহিনী ঝাৰখণ্ডত প্ৰচলিত হৈছিল । ঝাৰখণ্ডত বিছাৰ স্মৃতিত এতিয়াও বহুতাে লিখনী প্রচলন হৈ আছে ।\nসেই অঞ্চলত খ্রীষ্টান মিছাৰীসকলৰ শিক্ষা – দীক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত যথেষ্ট অৰিহণা আছে । দক্ষিণ বিহাৰৰ শিক্ষিত জনজাতীয় লােক সকলে বিৰ্ছাৰ মুক্তিকামী সংগ্ৰামৰ বিষয়ে নানা গৱেষণা , কাহিনী , গল্প লিখি উলিয়াইছে । তেওঁলােকে সেই অঞ্চলৰ জনজাতীয় প্রচলিত প্রথা , নীতি নিয়ম , সংস্কৃতি সম্পর্কে বহুতাে লিখিত সাহিত্য , গল্প প্রবন্ধ চৰ্চা কৰিছে । এনে কাৰণতে এক ঐক্যবদ্ধ জনগােষ্ঠীয় সচেতনতাৰ সৃষ্টি কৰি নিজকে ঝাৰখণ্ডী বুলি পৰিচয় প্রতিপন্ন কৰিব পাৰিছে ।\nঝাৰখণ্ডত শিক্ষিত আদিবাসীসকলে বর্তমান চৰকাৰী চাকৰী – বাকৰিত নিযুক্তি পাইছে । আৰু মধ্যবিত্ত শ্রেণীৰ জনজাতীয় বুদ্ধিজীবিসকলৰ মাজত বর্তমান নিজকে নেতৃত্ব দিবপৰা লােক ওলাই আহিছে । এই লােকসকলেই তেওঁলােকৰ বাবে যে এখন সুকীয়া ৰাজ্য লাগে তাক দাবী আকাৰে প্রতিষ্ঠিত কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল । তাকে তেওঁলােকে ভাৰত চৰকাৰৰ ওচৰত এনেকি বিদেশতাে লবিকৰি তাক কার্যকৰি কৰিছিল । দক্ষিণ বিহাৰ অঞ্চলৰ জনজাতীয় লােকসকলৰ সেই অঞ্চলত থকা দিক্ষু সকলৰ বিৰুদ্ধে এক উমৈহতীয়া ঘৃণা আছে ।\nকাৰণ এই দিক্ষুসকলেই ( বহিৰাগত বেপাৰী , টকা ধাৰ দিয়া সূতখােৰ জাতি ) তেওঁলােকক শােষণ কৰি সকলাে সা – সম্পদ কাঢ়িলৈ স্থানীয় লােকসকলক সর্বশ্রান্ত কৰিছে । এই খনিজ প্রধান অঞ্চলটোত , উদ্যোগিক উন্নয়নৰ সকলাে মুনাফা এই দিসকলে হস্তগত কৰিছে । এনেকি বহুতাে অধিবাসীক সেই অঞ্চলৰ পৰা উচ্ছেদ কৰি তেওঁলােকৰ সকলাে সা – সম্পদ এই দি শ্রেণীটোৱে আত্মসাৎ কৰিছিল ।\nমুঠতে জনজাতিসকলে বহু দিনীয়া অভিজ্ঞতাৰ পৰা বুজিব পাৰিছিল যে তেওঁলােক বঞ্ছিত হৈছে , অন্যায় ভাবে তেওঁলােক শােষিত হৈ আহিছে এই ভাবধাৰাই ঐক্যবদ্ধ সংগ্রাম পথ বিচাৰি লৈছিল । তেওঁলােকৰ ঐক্যবদ্ধ, দৃঢ়তা আৰু প্ৰতিজ্ঞা অৱশেষত ঝাৰখণ্ড ৰাজ্যৰ প্রতিষ্ঠাই এটা নতুন পৰিচয় দিছে ।\nপ্রশ্ন ৩। ভাৰতবৰ্ষত পুৰণি সামাজিক আন্দোলন আৰু নতুন সামাজিক আন্দোলনৰ মাজত পার্থক্য নির্ণয় কৰাটো যথেষ্ট কঠিন কাম । এই বিষয়ে আলােচনা কৰা । নাইবা , সামাজিক আন্দোলনৰ প্ৰকাৰবােৰ আলােচনা কৰা ।\nউত্তৰঃ ভাৰতবৰ্ষত বহুতাে সামাজিক আন্দোলন গঢ়ি উঠিছে— “ কৃষক, নাৰী , শ্রমিক , আদিবাসী , দলিত আৰু অন্যান্য বৃহুতাে সামাজিক আন্দোলন সকলাে শাসকৰ বিৰুদ্ধে চলি আছে । এতিয়া আমি এই সামাজিক আন্দোলনবােৰক নতুন সামাজিক আন্দোলন বুলি কব পাৰিনে ? এই আন্দোলন সংক্রান্তত গেইল অভেড় ( Gail Omved ) নামৰ এগৰাকী মহিলাই লেখা গ্রন্থ এখনত ( Reinventing Revolution ) লিখিছে যে সামাজিক অসমতা আৰু সম্পদৰ অসমান বিতৰণ ব্যৱস্থাৰ বাবেই এই সামাজিক আন্দোলনবােৰ হয় । এই ক্ষেত্ৰত –\n( ১ ) কৃষক আন্দোলনবােৰ হয়— কৃষিৰ উৎপাদিত সামগ্রীৰ উচিত মূল্যৰ পৰা বঞ্ছিত হােৱা বাবে ।\n( ২ ) আনহাতে দলিতসকলে আন্দোলন কৰে উচ্চজাতৰ ভূস্বামীৰ অন্যায় অত্যাচাৰৰ বাবে , ধন ধাৰলৈ দিয়া সুদখােৰৰ অত্যাচাৰ শোষণৰ পৰা মুক্তি পাবলৈ আন্দোলন কৰে ।\n( ৩ ) নাৰীসকলে আন্দোলন কৰে আদিম অৱস্থাৰে পৰা পাই অহা পুৰুষৰ অত্যাচাৰ , উৎপীৰণ , সম অধিকাৰৰ পৰা পুৰুযে , সমাজে কৰি অহা হীন , নিম্ন বুলি কৰা ব্যৱহাৰৰ পৰা মুক্তি পাবলৈ । সমাজৰ সম্পত্তি , পুৰুষৰ লগত সমান ব্যৱহাৰৰ অধিকাৰ পােৱাৰ বাবে সংগঠিত হৈ ওলাই অহাৰ অধিকাৰৰ বাবে , মুক্তি পােৱাৰ বাবে নাৰীক প্রভেদ বুলি জ্ঞান কৰা অন্যায় ।\nএই একে সময়তে এই নতুন সামাজিক আন্দোলনবােৰ কেৱল অর্থনৈতিক অসমতাৰ , দৰে পুৰণি কিছুমান কাৰণৰ বাবেই সৃষ্টি হােৱা নাছিল নাইবা সামাজিক শ্রেণী বিভাজনৰ বাবেও হােৱা নাছিল । এই নতুন সামাজিক আন্দোলন সৃষ্টিত আজি যুগৰ ৰাজনীতি , সাংস্কৃতিক উদ্দেগ , আশা – আকাংক্ষাবােৰও জড়িত হৈ থাকে । এই আন্দোলনবােৰত কোনাে ধৰণৰ শ্রেণী ভিত্তিক অসমতা বিচাৰি পােৱা নাজায় । কাৰণ এনে আন্দোলন সকলাে শ্রেণীৰে লােক জড়িত হৈ থাকে । উদাহৰণস্বৰূপে নগৰৰ নাৰী আন্দোলনত উচ্চ , নিচ , ধনী বা মধ্যবিত্ত বুলি কোনাে শ্রেণী বিভাজন নাথাকে দৰিদ্ৰ , শ্রমজীবি , কৃষি জীৱি সকলােলােক থাকে । আনহাতে পৃথক ৰাজ্যৰ বাবেক আন্দোলনতাে কোনাে বিশেষ শ্রেণীবা জাতিৰ আন্দোলনহয় , এই আন্দোলনাে সকলােৰে আন্দোলন । এই সামাজিক আন্দোলনত কোনাে সামাজিক বৈষম্য নাথাকে ।\nপ্রশ্ন ৪। প্ৰায়বােৰ পাৰিপাৰ্শ্বিক আন্দোলনেই বেছিভাগ সময়তে অর্থনৈতিক দিশ আৰু পৰিচয় বিষয়ক দিশ সাঙুৰি লয় । এই সম্পর্কে আলােচনা কৰা । নাইবা , পৰিৱেশ তান্ত্রিক আন্দোলন বুলিলে কি বুজা ? নাইবা , পৰিৱেশ তান্ত্রিক আন্দোলনৰ অৰ্থ লিখা ।\nউত্তৰঃ আধুনিক যুগত আটাইতকৈ বেছি গুৰুত্ব প্রদান কৰা বিষয়টো হ’ল উন্নয়ন । আজি বহু দশকৰ আগৰে পৰা জনসাধাৰণে লক্ষ্য কৰি আহিছে যে মানুহে প্রাকৃতিক সম্পদসমূহ অনিয়ন্ত্রিত ভাবে ব্যৱহাৰ কৰি আহিছে । আৰু উন্নয়নৰ নমুনাই নতুন নতুন প্রয়ােজনৰ সৃষ্টিহে কৰিছে । মুঠতে প্রাকৃতিক সম্পদসমূহৰ অত্যাধিক ভাবে ব্যৱহাৰ কৰি দেশত উন্নয়ন কৰিব বিচৰা হৈছে । যাৰ বাবে বহু প্রাকৃতিক সম্পদ ধ্বংসৰ দিশলৈ আগহে বাঢ়ি গৈ আছে আৰু পৰিবেশৰ অৱনতি সাধন কৰিছে । আৰু পৰিবেশৰ অৱনতিৰ লগতে সামাজিক দিশতাে বিৰূপ প্রভাব পেলাইছে ।\nযেনে বৃহৎ নদী বান্ধৰ পৰা যিদৰে বিদ্যুৎ উৎপাদনে উদ্যোগিক উন্নয়ন কৰিছে সেইদৰে হাজাৰ হাজাৰ লােকক ভূমিহীন কৰি দুখীয়া দৰিদ্ৰত পৰিণত কৰিছে । বানপানীত বছৰে বছৰে ক্ষতি সাধন কৰিছে । বহু লােকক স্থানান্তৰ কৰিব লগা হৈছে । জীৱন নির্বাহৰ পথ হেৰুৱাব লগা হৈছে । উদ্যোগবােৰৰ পৰা প্রাকৃতিক পৰিবেশ বিঘ্নিত হৈছে , প্ৰদূষণৰ সৃষ্টি হৈছে । এনেবােৰ উন্নয়নমূলক কার্যহ পৰিবেশ নষ্ট কৰি , প্ৰদূষণ সাধন কৰি , সমাজ জীৱনত বিৰূপ । প্রভাব পেলাই সমাজত এক অশান্তিৰ পৰিবেশ সৃষ্টি কৰিছে । তাৰ ফলত সমাজত বিভিন্ন সমাজিক আন্দোলন গঢ়ি উঠিছে ।\nপাৰিপাৰ্শ্বিক পৰিবেশ বিনষ্ট কৰাৰ বাবে যিবােৰ আন্দোলন গঢ়লৈ উঠে তাক পাৰিপার্শ্বিক আন্দোলন বােলে । এই আন্দোলনৰ লক্ষ্য হ’ল পৰিবেশত সৃষ্টি হােৱা বিভিন্ন সমস্যাৰােধ কৰা । এই খিনিতে আমি এটা পাৰিপাৰ্শ্বিক আন্দোলন উদাহৰণ দিব লাগিব । হিমালয়ৰ পাদ দেশৰ গ্ৰাম্যাঅঞ্চলত বসবাস কৰা লােকে পাদদেশত থকা মূল্যবান অ ‘ আৰু ৰ’দ’দ্রেণড্রন নামৰ গছ দুবিধক ৰক্ষা কৰিবলৈ এক আন্দোলন কৰিছিল । কিয়নাে এই অৰণ্যখনৰ ওপৰতে সেই অঞ্চলৰ গাঁওবােৰে জীৱন ধাৰণ কৰিছিল । কিন্তু চৰকাৰৰ বনবিভাগে এই গছবোৰ কাটিবলৈ ঠিকাদাৰ সকল ঠিকা দিছিল তাৰ ফলত অৰণ্যভূমি লাহে লাহে মুকলি হৈ পৰিছিল । গ্রাম্য অঞ্চলৰ ৰাইজৰ প্রয়ােজনীয় সামগ্ৰীৰ অভাব ঘটিল , লাহে লাহে মানুহৰ জীৱন বিপন্ন হৈ পৰিল । চৰকাৰ আৰু ৰাইজৰ মাজত এক সংঘাত সৃষ্টি হ’ল । এফালে জীৱন ধাৰণ অর্থনীতি ৰক্ষাৰ বিৰুদ্ধে চৰকাৰৰ মুনাফা আহৰণৰ অর্থনীতি । কিন্তু অৱশেষত বহু সংখ্যক মহিলাকে ধৰি গাঁৱৰ ৰাইজ আগবাঢ়ি আহি গছবােৰ ৰক্ষা কৰিবলৈ গছবােৰ প্রত্যেকেই সাৱটি ধৰি ৰাখিছিল । এইদৰে চিপকো আন্দোলনে চৰকাৰৰ গছকটা আঁচনি বিফল কৰি পৰিৱেশ ৰক্ষা কৰিছিল ।\nপ্রশ্ন ৫। কৃষক আন্দোলন আৰু নব্য কৃষক আন্দোলনৰ মাজৰ পার্থক্য বিচাৰ কৰা ।\nউত্তৰঃ সামাজিক আন্দোলনৰ ভিতৰত কৃষক আন্দোলনবােৰ অন্যতম । এই আন্দোলনবােৰ প্রাক – ঔপনিবেশ কালৰ পৰাই আৰম্ভ হৈছিল । এই আন্দোলনবােৰৰ কাৰণ বা উদ্দেশ্য একে নাছিল— কিছুমান নির্দিষ্ট অভিযােগৰ বাবে , নীল খেতিৰ বিৰুদ্ধে , কৰ মুক্ত কৰা , বন নীতিৰ বিপক্ষে , অর্থনৈতিক শােষণৰ পৰা মুক্ত কৰা । স্বাধীনতাৰ সময়ৰ টেভাগা আন্দোলন ( ১৯৪৬ ) আৰু টেলেংগানা আন্দোলন ( ১৯৫১ ) । দেশ স্বাধীনতাৰ পাচৰ গুৰুত্বপূর্ণ আন্দোলন দুটা হ’ল— নক্সাল সংগ্রাম ( ১৯৬৭ ) আৰু নব্য কৃষক আন্দোলন । কৃষকসকলৰ মুখ্য সমস্যাটো হ’ল ভূমি সমস্যা । কৃষকৰ বেছিভাগ আন্দোলন ভূমি বিষয়ক এই সমস্যাবােৰ আছিল । এনেধৰণৰ জমিদাবী উচ্ছেদ আন্দোলন ; ভূমি সংস্কাৰ আন্দোলন , কৃষকৰ শােষণ মুক্ত কৰা আন্দোলন ; মাটিৰ ৰাজহ বৃদ্ধি ৰােধ আন্দোলন ; মাটি পৰিমাণৰ সীমা নিৰ্দ্ধাৰণ আইন আন্দোলন । এই প্রায় সকলােবােৰ আন্দোলন আছিল , ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ আগতে হােৱা আন্দোলন ।\nকিন্তু ভাৰতৰ নতুন কৃষক আন্দোলন আৰম্ভ হৈছিল ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ পাচত । এই আন্দোলনৰ মূল বিষয় বা উদ্দেশ্য আছিল অলপ বেলেগ — কৃষি কার্যত দিয়া চাবছিদিবােৰ আতৰ নকৰা ; কৃষকৰ কল্যাণ সাধন কৰা , তেওঁলােকে ঋণবােৰৰ পৰা ৰেহাই দিয়া ; কৃষিৰ উৎপাদিত সামগ্রীত অধিক মূল্য দিয়া । সামগ্রীবােৰৰ বজাৰ দৰ বেছি কৰা । এইদৰেই পুৰণা কৃষক আন্দোলন আৰু নতুন কৃষক আন্দোলনৰ কিছুমান পার্থক্য বিচাৰি পােৱা যায় ।\nপ্রশ্ন ১। সামাজিক সংস্কাৰ আন্দোলন কি ?\nউত্তৰঃ যেতিয়া সমাজত প্ৰচলিত হৈ থকা কুসংস্কাৰ আৰু কুপ্রথাবােৰ আঁতৰােৱাৰ বাবে আন্দোলন আৰম্ভ হয় তাকে সামাজ সংস্কাৰ আন্দোলন বােলে । যেনে – কৃষক আন্দোলন ।\nপ্রশ্ন ২। ভাৰতৰ জনজাতীয় আন্দোলন কিয় আৰম্ভ হৈছিল ?\nউত্তৰঃ জনজাতীয় গােষ্ঠীৰ সংস্কৃতি ৰক্ষণাবেক্ষণৰ বাবে জনজাতীয় আন্দোলন আৰম্ভ হৈছিল যাতে তেওঁলােকৰ সংস্কৃতি আন সংস্কৃতিৰ লগত মিশ্রিত নহয় ।\nপ্রশ্ন ৩। ভাৰতত দুজন সমাজ সংস্কাৰকৰ নাম লিখা ।\nউত্তৰঃ বিখ্যাত সমাজ সংস্কাৰক দুজন হ’ল–\n( ১ ) ৰাজা ৰামমােহন ৰায় ( ১৭৭৪-১৮৩৩ খ্রীঃ পূঃ ) । আৰু\n( ২ ) জ্যোতি ৰাও গােবিন্দ ৰাও ফুলে । ( ১৮২৭-১৮৯০ খ্রীঃ পূঃ ) ।\nপ্রশ্ন ৪। ৰাজনৈতিক আন্দোলন কি ?\nউত্তৰঃ ৰাজনৈতিক পৰিৱৰ্তন বা শাসন সম্পর্কীয় পৰিবৰ্তনৰ বাবে চৰকাৰৰ বিৰুদ্ধে কৰা আন্দোলনকে ৰাজনৈতিক আন্দোলন বােলে ।\nপ্রশ্ন ৫। সমাজ কল্যাণ কি ?\nউত্তৰঃ সকলাে সংগঠিত সামাজিক প্রচেষ্টাকে সমাজ কল্যাণৰ ভিতৰত ধৰিব পাৰি যাৰ সহায়ত সমাজৰ সকলাে সদস্য উপকৃত হয় ।\nপ্রশ্ন ৬। সমাজ সংস্কাৰ কি ?\nউত্তৰঃ যেতিয়া সমাজৰ কোনাে বুদ্ধিজীৱী লােকে সমাজত প্ৰচলিত হৈ থকা কু – সংস্কাৰ বা কু – প্রথাৰ বিৰুদ্ধে কোনাে আন্দোলন আৰম্ভ কৰে আৰু তাক আঁতৰাব বিচাৰে তাকে সমাজ সংস্কাৰ বােলে ।\nপ্রশ্ন ৭। স্বাধীনতাৰ আগতে কৃষক আন্দোলন কিয় হৈছিল ?\nউত্তৰঃ ভাৰতৰ কৃষক আন্দোলনৰ প্রকৃতি বেলেগ বেলেগ হ’লেও ভাৰতৰ সকলাে কৃষক আন্দোলনৰ প্ৰধান কাৰণ আছিল — কৃষকৰ অর্থনৈতিক শােষণ আঁতৰােৱাৰ দাবী ।\nপ্রশ্ন ৮। দলিত কোন ?\nউত্তৰঃ ভাৰতৰ দলিতসকল সমাজৰ আটাইতকৈ নিম্নস্তৰৰ লােক । তেওঁলােক প্রাচীন কালৰে পৰা শােষণৰ বিৰুদ্ধে থকা অধিকাৰৰ পৰা বঞ্চিত হৈ আহিছে তেওঁলােকৰ জীৱন দুখ – কষ্ট , অসন্মান , অবজ্ঞা আৰু দৰিদ্ৰতাৰে ভৰপূৰ ।\nপ্রশ্ন ৯। সাংস্কৃতিক আন্দোলন কি ?\nউত্তৰঃ যি আন্দোলনে নিজৰ সংস্কৃতিক ৰক্ষণাবেক্ষণ দিবলৈ প্রচেষ্টা কৰে আৰু তাকেই মূল লক্ষ্য বুলি গণ্য কৰে তাকে সাংস্কৃতিক আন্দোলন বােলে ।\nপ্রশ্ন ১০। কি কাৰণত পৰিবেশ আন্দোলন গঢ়ি উঠে ?\nউত্তৰঃ সমাজত উন্নয়নৰ নামত মানুহে প্রাকৃতিক পৰিৱেশৰ অত্যাধিক অনিষ্ট সাধন কৰি আহিছে । যেনে – বনাঞ্চল ধ্বংস , গছ – গছনি কাটি বনাঞ্চল মুকলি কৰা , পাহাৰ – পর্বত কাটি বিদ্যুৎ প্রকল্প নির্মাণ , ঘৰ – দুৱাৰ নিৰ্মাণ কৰি পৰিৱেশ বিনষ্ট কৰিছে । এনে পৰিৱেশ ধ্বংসকাৰী কৰ্মৰ বিৰুদ্ধে গঢ়ি উঠা আন্দোলনকে পৰিৱেশ আন্দোলন বােলে । ওপৰত উল্লেখ কৰা কাৰণতে পৰিৱেশ আন্দোলন গঢ়ি উঠে ।\nপ্রশ্ন ১১। দলিত শব্দৰ উদ্ভাৱক ড° আম্বেদকাৰ । ( হয় নে নহয় লিখা )\nপ্রশ্ন ১২। ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ আগতে হােৱা দুটা কৃষক আন্দোলন উল্লেখ কৰা ।\nউত্তৰঃ আন্দোলন দুটা হ’ল—\n( ১ ) নীল বা বংগ বিপ্লৱ ( ১৮৫৯ এ . ডি ) ।\n( ২ ) চম্পাবন আন্দোলন ( ১৯১৭-১৮ এ . ডি ) ।\nপ্রশ্ন ১৩। দলিত সকলে কিয় আন্দোলন কৰে ?\nউত্তৰঃ দলিতসকলে নিজকে বঞ্চিত লাঞ্ছিত , উৎপীড়িত বুলি গণ্য কৰে । একে মানৱ জাতিৰ সন্মান পাবলৈ বা স্বীকৃতি পাবলৈ আন্দোলন কৰে । অস্পৃশ্যতা নিষিদ্ধ কৰিবলৈ নাগৰিকৰ মর্যাদা পাবলৈ আন্দোলন কৰে ।\nপ্রশ্ন ১৪। তলত উল্লেখ কৰা আন্দোলন দুটাৰ কোনটো কি আন্দোলন উল্লেখ কৰা ।\n( ক ) টেলেংগানা সংগ্রাম ( খ ) টেভাগা আন্দোলন । ( গ ) চিপকো আন্দোলন ( ঘ ) নক্সাল আন্দোলন ।\nউত্তৰঃ ( ক ) সুকীয়া ৰাজ্যৰ দাবী আন্দোলন\n( খ ) কৃষক আন্দোলন ।\n( গ ) পৰিৱেশ আন্দোলন ।\n( ঘ ) বিপ্লৱী আন্দোলন ।\nপ্রশ্ন ১৫। তলত দিয়াবােৰ প্রত্যেকৰে একোটা উদাহৰণ দিয়া ।\n( ক ) কৃষক আন্দোলন ( খ ) জনজাতীয় আন্দোলন ( গ ) নাৰী আন্দোলন ( ঘ ) ৰাজনৈতিক আন্দোলন ( ঙ ) পৰিৱেশ আন্দোলন ।\nউত্তৰঃ ( ক ) কৃষক আন্দোলন— বংগদেশৰ নীল আন্দোলন ।\n( খ ) জনজাতীয় আন্দোলন— চিপকো আন্দোলন\n( গ ) নাৰী আন্দোলন–যৌতুক বিৰােধী আন্দোলন\n( ঘ ) ৰাজনৈতিক আন্দোলন— ফৰাচী বিপ্লব ।\n( ঙ ) পৰিৱেশ আন্দোলন —চিপকো আন্দোলন ।\nপ্রশ্ন ১৬। কেতিয়া কত হৈছিল লিখা ।\n( ক ) চিপকো আন্দোলন ( খ ) উলগুলান আন্দোলন ।\nউত্তৰঃ ( ক ) চিপকো আন্দোলন উত্তৰাখণ্ডত ১৯৭০ চনত হৈছিল । ই এক পাৰিপাৰ্শ্বিক আন্দোলন আছিল ।\n( খ ) বর্তমান ঝাৰখণ্ডৰ জনজাতীয় আন্দোলন এই আন্দোলন ব্রিটিছৰ দিনৰ পৰা আৰম্ভ হৈ ২০০০ চনত শেষ হৈ সুকীয়া ৰাজ্য গঠন হয় ।\nপ্রশ্ন ১৭। দুটা নাৰী সংগঠনৰ নাম লিখা ।\n( ক ) ” The Women’s India Association ” ( ১৯২৬ )\n( খ ) ” National Council For Women’s in India ” ( ১৯২৫ )\nপ্রশ্ন ১৮। নক্সালবাদী আন্দোলন প্রথমে ক’ত হৈছিল ?\nউত্তৰঃ বংগদেশৰ নক্সালবাৰীত ১৯৬৭ চনত ।\nপ্রশ্ন ১৯। ঝাৰখণ্ডৰ সামাজিক আন্দোলনৰ নেতা কোন আছিল ?\nউত্তৰঃ জননেতা বিছা মুণ্ডা ।\nপ্রশ্ন ২০। ঝাৰখণ্ডৰ সামাজিক নেতা কোন আছিল ?\nউত্তৰঃ বিছা মুণ্ডা ।\nপ্রশ্ন ২১। সামাজিক আন্দোলনৰ দুটা বৈশিষ্ট্য লিখ ।\nউত্তৰঃ ( ১ ) সামাজিক আন্দোলনৰ কাৰণ আর্থিক সমস্যাৰ লগত জড়িত ।\n( ২ ) ভূমি অধিকাৰ সম্পৰ্কৰ লগত জড়িত থাকে ।\n( ৩ ) জীৱিকা বা কর্ম সংস্থাপনৰ লগত সম্পর্কিত হয় ।


ডলী ক্ৰিয়েচনৰ নৱম নিবেদন- ছবি: মৰমী ভাৰাতীয়া- ডলী তালুকদাৰ – ফটাঢোল\nJuly 1, 2020 চিনেমা চিনেমা\t17 Comments\nডলী ক্ৰিয়েচনৰ নৱম নিবেদন- ছবি: মৰমী ভাৰাতীয়া- ডলী তালুকদাৰ\nপৰিচালনা, প্ৰযোজনা, কাহিনী, চিত্ৰনাট্য, সংলাপ, সংগীত ডলী তালুকদাৰ\nস্পট বয়: পোণাকণ\nঅভিনয়ত: সুকুমাৰ গোস্বামী, বিকাশ দত্ত, জয়ন্ত দাস, দেৱজিত শৰ্মা, পূৰবী বৰুৱা, ভাস্কৰজ্যোতি দাস, হিমাংশু ৰাজখোৱা, কমলা দাস, বিজয় মহন্ত, প্ৰণীতা গোস্বামী বৰঠাকুৰ, ডলী তালুকদাৰ।\nসুকুমাৰ গোস্বামী: দিনেশ দাস(ভাৰাঘৰৰ মালিক)\nজয়ন্ত দাস: মহেশ কলিতা(চুবুৰীয়া কলিতাৰ)\nদেৱজিত শৰ্মা: কৃষ্ণ\nভাস্কৰজ্যোতি দাস: কুন্তল মহাজন\nবিকাশ দত্ত: জ্যোতিশ\nহিমাংশু ৰাজখোৱা: ৰাজেশ দোকানী\nবিজয় মহন্ত: মহেশ কলিতাৰ ঘৰৰ ভাৰাতীয়া বাব্লু\nকমলা দাস: দিনেশ দাসৰ ডাঙৰ বায়েক (জিকিমিকি)\nপ্ৰণীতা গোস্বামী বৰঠাকুৰ:\nদিনেশ দাসৰ সৰু বায়েক(চিকিমিকি)\nপূৰবী বৰুৱা: মহেশ কলিতাৰ পত্নী(কৰুণা)\nডলী তালুকদাৰ: দিনেশ দাসৰ সৰু ভনীয়েক(ৰেখা)\nগুৱাহাটীৰ আই.এচ.বি.টি দেখুৱাব। হঠাতে ডিগবৈৰ বাচ এখন ৰখিবহি।\nবাচৰ ওপৰৰ পৰা ঢপকৈ বেগ এটা পৰিব আৰু তেনেতে ল’ৰা এজনে বাচৰ পৰা নামি বেগটো ল’ব।\nক্ল’জআপত ল’ৰাজনৰ মুখখন দেখাব।\nদাঁড়িৰে ভোবোকাৰ, চকুত চছমা, মধ্যমীয়া ওখ ল’ৰা এজন। পিন্ধনত জিন্স, ভৰিত স্নীপাৰ আৰু ৰঙা টি চাৰ্ট।\n(এই চৰিত্ৰটো কৰিব বিকাশ দত্তই, নাম জ্যোতিশ)। লগে লগে ডায়লগ দিব…\nজ্যোতিশ: ঐ কৃষ্ণ নাম আকৌ? গুৱাহাটী আহি পালোঁহি। বাচতে থাকিবি নেকি?\nলগে লগে কেমেৰাই বাচৰ ভিতৰত দেখুৱাব। এজন ল’ৰাই ছিটৰ তলত কিবা বিচাৰি থাকিব। কৃষ্ণৰ মাত শুনি ঘূৰি চাব আৰু ক’ব, “পাই গ’লোঁ”।\nতেওঁ দৌৰি নামি আহিব, কান্ধত বেগ এটা ওলমি থাকিব। এই চৰিত্ৰটো কৰিব দেৱজিত শৰ্মাই, নাম কৃষ্ণ।\nজ্যোতিশ: কি কৰি আছিলি ভিতৰত? দেৰী হৈছে যে নাজান? নে বাচৰ ভিতৰতে থকাৰ মন আছিল তোৰ?\nকৃষ্ণ: নহয় অ’। ছেণ্ডেল এপাট পিছৰ ছিটৰ তলত সোমাই গৈছিল। তাকে বিচাৰিলোঁ। পালোঁ অৱশেষত। এইবুলি ভৰিত দেখুৱাই।\nলগে লগে কৃষ্ণ ষ্টপ হয় আৰু জ্যোতিশে হাঁহিত বাগৰি যায়।\nজ্যোতিশ: তই গুৱাহাটীলৈ এপাত হাৱাই ছেণ্ডেল আৰু এপাত চামৰাৰ ছেণ্ডেল পিন্ধি আহিছ নেকি? গুৱাহাটীৰ মানুহে চক খাব।\nকৃষ্ণ: কন্দনামুৱা হৈ, নহয় ঐ! চাগৈ পিছত বহি থকাজনে মোৰ এপাত ছেণ্ডেল পিন্ধি গ’ল। ছেহঃ এনেকৈনো গম নাপাইনে লোকৰ ছেণ্ডেল বুলি!\nজ্যোতিশ: তই চিনি পাইছিলি? গপচত পিন্ধি আহি পাই গ’লোঁ বুলি চিঞৰিছিলি? এতিয়া ব’ল এনেকে। কালি চাকৰিত জইন কৰিবই লাগিব। কোম্পানীৰ কথা। ই ৰাজেশৰ ঘৰটো বা ক’ত?\nকৃষ্ণ: তাৰ বহুত ডাঙৰ দোকান আছে বোলে? দোকানলৈয়ে যাওঁ ব’ল। কিবা নাম কৈছিল। অ’ “তেৰেনাম ষ্টোৰ”।\nব’ল ব’ল কিন্তু তাৰ আগতে সেই ফুটপাথৰ ওপৰত থকা দোকানৰ পৰা ছেণ্ডেল এযোৰ কিনি লওঁ। ইচ ইমান দামী ছেণ্ডেল যোৰ হেৰাল।\nপাঞ্জাবাৰী এলেকা, “তেৰেনাম ষ্টোৰ”।\nবিস্কুট, ভূজিয়া, চকলেট আদিৰ লগতে ক’ল্ড ড্ৰিংক, ফ্ৰুটি আদি সজাই থোৱা আছে। ভিতৰত চাউল, ডালি, আলু, পিয়াঁজ আদি বস্তাত সজোৱা আছে। সমুখত সৰুকৈ পাণ দোকান এখনো আছে। এজন হিপ্পী কাট চুলিৰ ল’ৰাই গান শুনি পান বনাই থাকিব। লগতে হেডফোন এটা কাণত লগাই ফুল ভলিউমত গান শুনি গানৰ তালে তালে নাচি নাচি পাণ বনাই থাকিব। মাজে মাজে গাবও গানৰ এটা দুটা কলি। এই ৰ’লটো কৰিব হিমাংশু ৰাজখোৱাই, নাম ৰাজেশ।\nএনেতে এজন পেটুৱা মানুহ আহিব দোকানলৈ। পিন্ধনত নীলা হাফপেণ্ট, নীলা টি চাৰ্ট আৰু ভৰিত ৰাবাৰৰ ছেণ্ডেল। মূৰত গামোছা এখন বান্ধি আহিছে।\nক্ল’জআপত মুখখন দেখুৱাই তেওঁক লগে লগে ডাইৰেক্টৰে ‘স্মাইল’ বুলি কোৱাৰ লগে লগে হাঁহি দিয়ে আৰু তেওঁৰ তামোল খাই ৰঙা চেকা লগা দাঁত কেইটা জিলিকি উঠে।\nএই ৰ’লটো কৰিব বিজয় মহন্তই, চৰিত্ৰ বাব্লু। লগে লগে ডায়লগ আহিব।\nকেমেৰা হিমাংশু ওৰফে ৰাজেশৰ ফালে ঘূৰে আৰু ৰাজেশে দেখি বাব্লুক মুখখন বিকটাই দিব।\nবাব্লুক গুৰুত্ব নিদি তলমুৰকৈ পাণত খয়েৰ লগাই থাকে।\nবাব্লু: হাই ৰাজেশ, মই বাব্লু ওষ্টাড। নামটো শুনা হোগা?\nৰাজেশ: নাই শুনা।\nবাব্লু: ৱ’ ৰিয়েলি? তবতো দেখা হোগা হমে? হু..উ…হু\nৰাজেশ: দেখাও নাই।\nবাব্লু: তবটো নিউজ পেপাৰ মে পঢ়া হোগা? হু..উ..হু\nৰাজেশ: নাই পঢ়া\nবাব্লু: তবটো টিভি মে দেখা হোগা…. হু.. উ..হু\nৰাজেশ: কিয় মাথা খাইছে মোৰ? কি হ’ল কওক। আৰু বেবাইছে কিয়?\nবাব্লু: ডোণ্ট ইনচাল্ট! ইট ইজ মাই ইষ্টাইল।\nৰাজেশ: কিবা লাগিব নেকি আপোনাক? আৰু লাগিলেও নিদিওঁ আগৰ ধাৰ নামাৰাকৈ।\nবাব্লু: এহ..কিয় নিদিবা। দিবই লাগিব আৰু দিয়াই মোক।\nৰাজেশ: আগতে আগৰ বাকী মাৰক।\nবাব্লু: কি ভাবাহে? নিদিম নেকি? দিয়া আলু এপোৱা, পিয়াঁজ এশ গ্ৰাম, মচুৰ ডালি এপোৱা।\nৰাজেশে বিৰক্তিৰে মুখতে ভোৰভোৰালে, এপোৱা, এশ গ্ৰামতকৈ কোনোদিন আগনাবাঢ়িলে এইজনে।\nৰাজেশ: লওক। আৰু আগৰ বাকী মিলাই আজিৰে সৈতে ছশ টকা হৈছে।\nবাব্লুৱে দুহেজাৰ টকাৰ নোটখন দিয়ে। আৰু কয় বাকীখিনি দিয়া ঘূৰায়।\nৰাজেশে লগে লগে জকজকাই উঠে।\nৰাজেশ: এই ৰাতিপুৱাই বহনি হোৱাই নাই! আপুনি দুহেজাৰ টকা দিছে যে? মই চৈধ্যশ টকা কেনেকে দিওঁ। সদাই ৰাতিপুৱা আপুনি দুহেজাৰ টকা লৈ আহে যে?\nবাব্লু: তোমাৰ কেচ বক্সৰ পৰা আকৌ। কিহৰ দোকানীহে খুছৰাই দিব নোৱাৰা যদি? নাই যদি কাম এটা কৰা। পিছতকৈ ল’বা, মই যাওঁগৈ বুইছা! অফিছলৈ দেৰী হৈছে।\nৰাজেশে কিবা ক’বলৈ বিচাৰে এনেতে তিনিজন ল’ৰা সোমাই আহিব। ল’ৰা তিনিজন কৃষ্ণ, জ্যোতিশ আৰু এজন শকত ল’ৰা। এনেতে ৰাজেশে দেখা পাই আৰু মাতে। বাব্লুৱে সিহঁতক দেখি মুখখন ঘূৰাই দিয়ে।\nৰাজেশৰ দোকান “তেৰেনাম ষ্টোৰ” ৰ চাইনবোৰ্ড দেখুওৱা হ’ব পুনৰ। ৰাজেশে দোকানৰ ভিতৰৰ পৰা ওলাই আহিব। দুৱাৰ মুখত বাব্লু থাকিব থিয় হৈ। ৰাজেশে ক’ব চাওঁ গুচক আৰু বাব্লুৱে পইচাখিনি বিচাৰিব। ৰাজেশে ক’ব খুচুৰা নাই, পিছত আহিব। বাব্লু নাযায় আৰু পিছমুখ দি ৰখি থাকে।\nৰাজেশ: কৃষ্ণ,জ্যোতিশ তহঁত? তহঁতে এমাহ আগতে অহা কথা আছিল দেখোন? মই দুদিন ঘৰতো ফোন কৰিছো তহঁতৰ। তহঁতে গুৱাহাটী অহা বুলি কৈছে এমাহ আগতে।\nকৃষ্ণ: এ নক’বি! আহি পাইছিলোঁৱে এইখন ঠাই। মানুহ এজনক সুধিলোঁ ইমান ভুল ঠিকনা দিছে। তিনিদিন ঘূৰি গৈছোঁ। কাকো চিনিও নাপাওঁ ভালকৈ। ভগ্য এই দাদাজনক পালোঁ বুলিহে। তেখেতে আমাক ৰাখিলে এইকেইদিন লগত। ইফালে ভাৰাঘৰো পোৱা নাই বিচাৰি।\nএইবুলি লগত অহা শকত ল’ৰা জনক দেখুৱাই দিয়ে। ল’ৰাজনে মূৰত এটা টুপী আৰু চকুত চানগ্লাচ পিন্ধি থাকে। “নমস্তে ভাইয়া” বুলি তেওঁ কয়। এই ৰ’লটো কৰিব ভাস্কৰজ্যোতি দাসে, চৰিত্ৰ কুন্তল মহাজন।\nৰাজেশ: কোনে ভুলকৈ ক’লে?\nজ্যোতিশ: এজন শকতকৈ, পেটুৱা মানুহে। খুউব তামোল খায়। দাঁত কেইটা ৰঙা হৈ থাকে।\nকুন্তল: হা ভইয়া, উচ দিন হামকো অগৰ না মিলতা তো ইন দৌনোকা মুস্কিল হো জাতা। দো সপ্তাহ চে হোটেলত থাকি, খাই চাৰা পইচা খটম হো গয়া। ভাৰাঘৰ ভি নহি মিলা। পইচা খটম তো হমাৰা দুকান কে বাৰাণ্ডাত বহি আছিল তো, মোৰ বেয়া লাগি কিনে মোৰ ৰূমত লৈ গ’লোঁ।\nলগে লগে ৰাজেশে বাব্লুক চায়।\nৰাজেশ: আপুনি যোৱা নাই? আপোনাৰ বোলে অফিচ আছে আকৌ।\nবাব্লু: মোৰ পইচাখিনি ঘূৰাই দিয়া।\nৰাজেশ: ইমানখিনি নাই লগত। পোন্ধৰশ আছে। সেইখিনি গোটেই আপোনাকে দিলে মোৰ দিগদাৰ হ’ব। খুচুৰা লাগে ন মোকো।\nএনেতে জ্যোতিশে বাব্লুৰ মুখখন দেখি চিঞৰি উঠে।\nজ্যোতিশ: এইজন মানুহে তিনিদিন আমাক ঘূৰাইছে তোৰ দোকান বিচাৰোঁতে। আমাৰ লগত গোটেই দিন ঘূৰিছে।\nকৃষ্ণ: হয়তো এখেতেই সেইজন। পাঞ্জাবাৰীৰে নি চচল হৈ ডাউনটাউন উলিয়াইছে। গোটেই দিন ঘূৰাই আমাৰ পৰা চাহ, তামোল, ভাত সব খাইছে আৰু বাচৰ ভাৰাও খুজি নিছে।\nজ্যোতিশ: এদিন নহয় তিনিদিনকৈ আমাক ঘূৰাইছে। অথচ এইটো ৰাস্তাৰেই আমাক কেইবাবাৰো ঘূৰাইছে তিনিদিন ধৰি।\nৰাজেশ: কি মানুহ হে আপুনি? মোৰ দোকান চিনি নাপায়? এনেকৈ ঠগায়নে মানুহক?\nবাব্লু: নাই মানে অলপ গুৱাহাটীখন মইও ফুৰিলোঁ।\nকুন্তল: ক্যা গুহাটী ফুৰিলোঁ বোলতা হাই। গুহাটী দেখা নাই নেকি পেহলে?এইচা কোই কৰতা হেই ক্যা। আমিতো নাপাৰিম এইচা কৰিব। বেচাৰো কা ক্যা হাল হুৱা। এক মহীনা বিট গয়া কোই ভাৰাঘৰ ভি নহি মিলা।\nকৃষ্ণ: মানুহবোৰে কিয় টান পাই বা ডেকা ল’ৰাক ভাৰা দিবলৈ ঘৰত গাভৰু ছোৱালী থাকিলে?\nকুন্তল: হামি ডেকা ল’ৰাক ভাৰা নিদিম বোলতা হাই চভি। হাৰে ডেকা ল’ৰা কি ভালু আছে নেকি যে খাই পেলাব। কিতনা মুস্কিল হৈছে দোনো জনৰ? মোৰ ভি ৰূম মে জাগা নহী হে।\nৰাজেশ: ব’লচোন মোৰ দোকানৰ মালিকৰ ঘৰত ৰূম এটা আছে। সোধোঁগৈ আহ। এই বাব্লু ওষ্টাডো থাকে তাতে।\nবাব্লু: এহ…সেই বুঢ়াই ভাৰা দিলেহে। ঘৈণীয়েকজনী বৰ ধুনীয়া যে ভয় খাই ডেকা ল’ৰাক ভাৰা দিবলৈ। তাতে ঘৈণীয়েকে কৈ থাকে মোক আপোনাৰ জীয়েক যেনহে দেখি বুলি।\nহ’লেও সোধাত আপত্তি নাই দিয়কচোন এই বুলি ৰাজেশে কয়।\nদিনেশ দাসৰ ঘৰ দেখাব। বাৰাণ্ডাত দুজনী বয়সীয়া কিন্তু গাভৰু ছোৱালীৰ দৰে সাজি কাঁচি থকা দুজনী মহিলা বহি থাকিব। এজনীয়ে জিন্স পেণ্ট আৰু চাৰ্ট পিন্ধিব আৰু আন গৰাকীয়ে লং স্কাৰ্ট আৰু টপ পিন্ধিব। দুয়োজনীৰে মূৰত হেনা লগোৱা থাকিব। এই চৰিত্ৰ দুটা কৰিব কমলা দাস আৰু প্ৰণীতা গোস্বামীয়ে।\nচৰিত্ৰৰ নাম জিকিমিকি(কমলা দাস)\nচিকিমিকি(প্ৰণীতা গোস্বামী বৰঠাকুৰ)\nএনেতে ভিতৰৰ পৰা সৰু ভনীয়েকে ৰেখাই বায়েকহঁতক খঙত মাতি ওলাই আহিব। এই চৰিত্ৰটো কৰিব ডলী তালুকদাৰে।\nৰেখা: বাই বাই। ক’ত মৰিলে এই দুটা। ওলাই আহি বাৰাণ্ডাত দেখি ৰৈ দিব।\nলগে লগে ডাঙৰ বায়েক জিকিমিকিয়ে ভেঁকাহি মাৰি উঠিব।\nজিকিমিকি: কি হ’ল এ। কিয়ো এংকে টেটু ফালি মচ্চা। কালা হনাই আমি।\nচিকিমিকি: হৈ দে গটাই! এই গটাই নাউমানতে শিয়ালে হোৱা দিয়া হান কৰে। নকাহ কিয়ো ইতা কি হ’ল?\nৰেখা: এনে বেটি আজেলী দুটা? নাজ্না দেখাবা আইচা? মোৰ জিন্স আৰু স্কাৰ্ট তুহুন দুয়ো কিও পিন্ধানু? লাজ নালগে দুয়োৰে? চুইজাৰ পিন্ধবা নৰা দুয়ো। কায়ো নাচোই তুহাক ইতা?\nজিকিমিকি: কি কায়ো নাচোই? ইতাও আমি হাঁহি মাৰি দিলি বেহুচ হোৱা মানুহ আছে। এহ এনে গটে সুন্দৰীটো? আমি তাইৰ কাপুৰ পিন্ধলি ঢিলা হোৱে?\nচিকিমিকি: বিয়া নহ গাভৰু আপী কেটাই স্কাৰ্ট, লংপেন্ট নিপিন্ধি কি পিন্ধিমে।\nৰেখা: হুহ তহঁতৰ লগোত কথা পাতা আৰু ঘোঁৰাক ঘাঁহ খুৱ একে কথা। ঘোঁৰাইও খাৱেই থাইকপো আৰু তহঁতেও বকি থাইকপি। আজিৰ পৰা খবৰদাৰ মোৰ কাপুৰ পিন্ধলি কৈ দিছু।\nজিকিমিকি: যাহ বেটি লেকচাৰ নেইদবি।\nএনেতে গেট খোলাৰ শব্দত তিনিওজনীয়ে ডিঙি মেলি চায়। তিনিজন ল’ৰাৰ লগত ৰাজেশক দেখি ৰেখাই অলপ লাজকৈ মিচিকিয়া হাঁহি মাৰে।\nজিকিমিকিয়ে ভেঁকাহি মাৰি উঠে কিয় হাঁহিব লাগে বুলি। বাৰাণ্ডালৈ কৃষ্ণ, জ্যোতিশ আৰু ৰাজেশ উঠি আহে। ৰাজেশে কিবা কোৱাৰ আগতে ৰেখাই মাত দিয়ে।\nৰেখা: কিবা কাম আছিল ৰাজেশ দা?\nৰাজেশ: অ’ তোমালোকৰ ভাৰাঘৰ খালী থকা গম পালোঁ। সেয়েহে আহিলোঁ।\nচিকিমিকি: কিন্তু তোমাৰ দেখোন আছে ভাৰাঘৰ?\nৰাজেশ: মোক নালাগে। মোৰ বন্ধু দুজনক লাগে। এইয়া কৃষ্ণ আৰু জ্যোতিশ।\nচিকিমিকি: আমি ডেকা ল’ৰাক নেদু ভাৰা।\nৰাজেশ: ইহঁত বহুত ভাল ল’ৰা। মই গেৰাণ্টি লৈছোঁ।\nজিকিমিকি: হ’লেও নেদু দিয়া। তিনটাকে গাভৰু আপী আছোঁ নহয় দেখিছাই।\nকৃষ্ণ আৰু জ্যোতিশে আচৰিত হৈ জিকিমিকি আৰু চিকিমিকিক চায়।\nলাহেকৈ কৃষ্ণই জ্যোতিশক কয়\n“সৰুজনীৰে বিয়াৰ বয়স পাৰ হওঁ হওঁ হৈছে আৰু এই দুজনী ক’ৰ পৰা গাভৰু ওলাল” বুলি কৈ খুক খুকাই হাঁহে।\nৰেখা: চাব দেচোন এবাৰ ৰূমটো। আপোনালোকে চাওক দাদা। আহক মই তলা খুলি দিম।\nৰাজেশে বেঁকা হাঁহি মাৰে।\nএনেতে দিনেশ দাস আহি পাই আৰু বায়েকহঁতক সোধে কোন আহিছে? ডাঙৰ বায়েকে ভাৰাতীয়া বুলি কয়।\nতিনিও চোতালত ৰৈ থাকে। কৃষ্ণ, জ্যোতিশ আগে আগে আহে আৰু পাছে পাছে ৰাজেশ আৰু ৰেখা আহে হাঁহি হাঁহি কথা পাতি। চোতাল পোৱাৰ লগে লগে দুয়ো গহীণ হয়।\nজ্যোতিশে জিকিমিকিক উদ্দেশ্যি কয়\n“আণ্টি আমাৰ পচন্দ হৈছে ৰূমটো? ভাৰা কিমান?” আমি কালিয়েই আহি যাম।\nজিকিমিকি: কাক আণ্টি কবা আইচা এ? বিয়াই হ’নাই আমাৰ? নেদু ভাৰা যাহ।\nচিকিমিকিয়েও সমানে চিঞৰে অ’ নেদু ভাৰা যাহ। দিনেশ দাসে বায়েকহঁতক কিবা ক’ব খোজোঁতেই দুয়ো ভিতৰলৈ যায়। ৰেখাই মুখখন ফুলাই ৰৈ থাকে।\nদিনেশ: বাইদেউহঁতৰো সমান অংশ আছে নহয়! গতিকে মই অকলে ডিচিছন ল’ব নোৱাৰোঁ। বেয়া নাপাবা।\nভিতৰলৈ সোমাই যায় তেওঁ আৰু ৰেখাই বাৰাণ্ডাৰ খুটাত ধৰি থাকে।\nতিনিওজন ওলাই যায়।\nৰাজেশৰ দোকান। দোকানত কৃষ্ণ, জ্যোতিশ, কুন্তল বহি থাকিব। চিন্তাত থাকে আটাইকেইজনে। ৰাজেশে পাণ দিয়ে সবকে খাবলৈ।\nকুন্তল: ৰাজেশ ভইয়া, পাণ মে থোৰা জ্যাদা কথ্থা লগাব লাগে। জৰ্দা ভি অলপ বেছি লাগে। তেতিয়া খাই কিনে বেছি মজা লাগে।\nৰাজেশ: এইটো অসমীয়া জৰ্দা পাণ হয়। কমকে থাকে সব বস্তু।\nকৃষ্ণ: কি কৰোঁ অ’। ভাৰাঘৰ নাপালে কি হ’ব? কিমান দিন তহঁত দুজনৰ লগত থাকিম।\nজ্যোতিশ: মহেশ কলিতাৰ ঘৰটো ঠিক হৈছিলে কিন্তু সেই বাব্লু বোলাটোৱে সব পয়মাল কৰিলে। কি দৰকাৰ আছিল ঘৈণীয়েকক ধুনীয়া ক’বলৈ? বৰ পেকপেকাব পাৰে।\nকুন্তল: মই ভালকে গম নাপালোঁ। আখিৰ ক্যা হুৱা থা উচদিন। মইতো আমাৰ দেচৰ আদমী এজন পালোঁ ঘৰত সোমাব লওঁতে তো কথা পাতিলোঁ। লেকিন থোৰী দেৰ বাদ আপনালোক ভাগি ভাগি আহিল। জানিবা নাপাৰিলোঁ মামলাটো কি হ’ল?\nৰাজেশ: কি হ’বনো? মহেশ কলিতাৰ ঘৈণীজনী লাহি পাহি ধুনীয়া। ই বাব্লুৱে অলপ তেল মাৰি থাকে মালিকণী বুলি। ফলত মাছ, মাংস ৰান্ধিলে মাজে মাজে পায়।\nকুন্তল: তো? থোৰা চা তো মখ্খন লগাবই না?\nৰাজেশ: এহ.. মখ্খন নলগাই নহয়? চিধা কয়, বাইদেউ আপুনি বৰ ধুনীয়া, গাভৰু হৈ আছে, আকৌ এবাৰ বিয়া দিব পৰা হৈ আছে। ছোৱালী মেট্ৰিক দিব যেন নালাগেই। দাদাহে বুঢ়া হৈছে। আপোনাক জীয়েক যেন লাগে।\nআটাইকেইজনে হাঁহে। ৰাজেশে কয়, এদিন মালিকে শুনিলে নহয়! বাকী ভাৰাতীয়া কেইজনেও মালিকণী ধুনীয়া আৰু কম বয়সীয়া কৈছিল বাব্লুৰ পাল্লাত পৰি। তেতিয়াৰ পৰা মালিক কাঢ়া হ’ল আৰু ল’ৰা ভাৰা নিদিয়ে। বাব্লুৰো আঞ্জাৰ বাতি মু্ধা মৰিল।\nগতিকে সেইদিনা বাব্লুৱে ইহঁতক ভাৰা ঘৰ দেখুৱাব নিয়াত খং উঠিল।\nৰাজেশে কৈ থকাৰ মাজতে ফ্লেচবেকলৈ যায়…\nবাব্লু, কৃষ্ণ, জ্যোতিশ, ৰাজেশ, মহেশ কলিতাৰ ঘৰলৈ যায়। কলিং বেল টিপাত ঘৈণীয়েক ওলাই আহে। এই চৰিত্ৰটো কৰিব পূৰবী বৰুৱাই, চৰিত্ৰ কৰুণা।\nবাবলু: বাইদেউ ভালনে? ইচ আজি একদম কৰীণা কাপুৰ যেন লাগিছে। ভাত বনাই আছে হ’ব পায়? কি বনাইছেনো?\nকৰুণা: ইচ, তুমিও যে? ক’ত কৰীণা আৰু ক’ত মই। তথাপি থেংক ইউ হা। হঠাত, এওঁলোক কোন? ও ৰাজেশো দেখোন? আহা ভিতৰলৈ। বহা।\nবাব্লু: ভাৰাঘৰটো চাব আহিছে এওঁলোকে। তলাটো খুলি দিয়কচোন?\nকৰুণা: এওঁক মাতোঁ ৰ’বা। (ভিতৰৰ ফালে চাই) হেৰা শুনিছা? ইফালে আহাচোন। ভাৰা বিচাৰি আহিছে।\nভিতৰৰ পৰা কোনোবা এজন আহে ছেণ্ডেল চোঁচৰাই। পৰ্দা ফালি সোমাই আহে মহেশ কলিতা। পিন্ধনত পখৰা লুংগী এখন আৰু এটা হাফ চাৰ্ট। আহিয়েই ঘৈণীয়েকক বেঁকাকৈ চাই আৰু এবাৰ ল’ৰা কেইজনক। এই চৰিত্ৰটো কৰিব জয়ন্ত দাসে।\nমহেশ কলিতা: কি হ’ল? (ঘৈণীয়েকক চাই) তুমি কি কৰি আছা ইয়াত?\nকৰুণা: নহয় মানে! এওঁলোকে ভাৰা বিচাৰি আহিছে। বাব্লুৱে আনিছে। দি দিয়া ৰূমটো এনেই পৰি আছে।\nমহেশ: বাব্লুৱে আনিছে বাবে ভাৰা দিম নেকি?\nৰাজেশ: নহয়, মইহে আনিছোঁ ইহঁতক।\nমহেশ: তাতে কি হ’ল? মই ডেকা ল’ৰাক ভাৰা নিদিওঁ। এজনক দি পস্তাইছো। বাব্লুক চাই কেঁৰাকৈ।\nকৃষ্ণ: খুৃৰা, আমাক বৰ দৰকাৰ ভাৰা ঘৰটো। আমি চাকৰি কৰোঁ। মাহে মাহে ভাৰা দিব পাৰিম।\nলগে লগে মহেশ কলিতা গৰজি উঠে।\nমহেশ: কাক খুৰা মাতিছা? মোক খুৰা আৰু মানুহজনীক বাইদেউ মাতিছা। সব শুনি আছিলোঁ মই ভিতৰৰ পৰা।\nকৰুণা: কিনো হ’ল খুৰা ক’লে? মই বাইদেউ মাতিব পৰা হৈ আছোঁ বাবেহে মাতিছে। তোমাক সন্মান কৰিছে আকৌ।\nমহেশ: চুপ থাকা। মই ডেকা ল’ৰাক ভাৰা নিদিওঁ। যোৱাগৈ এতিয়া।\nবাব্লুৱে কিবা ক’ব খোজাত মহেশ কলিতাই চিঞৰি উঠে—\nওলালিনে সব? আৰু বাব্লু তই যত কূটৰ ঘাই।\nসকলো ফ্লেছবেকৰ পৰা উভতি আহে। হাঁহিত সকলোৱে বাগৰি পৰে।\nকুন্তল: লেকিন কথাটো অলপ চিৰিয়াছ আছে। এনেকে কিটনা দিন লোকৰ ঘৰত থাকিব।\nকৃষ্ণ: কথাটো ঠিক কৈছা।\nকুন্তলে কিবা ভাবে আৰু কয় একটা আইদিয়া আছে। এইবুলি সকলোৰে কাণৰ কাষত কয়।\nদিনেশ দাসৰ ঘৰ। স্কুটাৰ চলাই সোমাই আহে দাসে। চোতালত স্কুটাৰ ৰখাই বাৰাণ্ডাত কলিং বেল টিপে। ৰেখাই দৰ্জা খুলি দিয়ে। দ্ৰয়িং ৰূমত বহি বায়েকহঁতে টিভি চাই আছে। দিনেশ দাসে দুটা মিঠাইৰ টোপোলা হাতত দিয়ে ডাঙৰ বায়েকৰ।\nজিকিমিকি: ক’ত পালি ইমান মিঠাই?\nদিনেশ: লগৰ চলিৰ পুতাকে মেট্ৰিক পাছ কচ্চি তাকে খাই আইহলু। তহঁতক লেগি দি পঠেছি।\nচিকিমিকি: কি? তোৰ লগৰ চলিৰ পুতাকে মেট্ৰিক পাছ কল্লাকে?\nদিনেশ: ৰখি থাইকপো নেকি কোনবাই? মই বিয়া নাপাতলু বুলি বেলেগেও নাপাতিবোনা কিবা?\nজিকিমিকি: হলিও তোৰ লগৰ ল’ৰাৰ পুতাকে মেট্ৰিক পাছ কৰাৰ বয়স হ’নাই দে। কুৱালাতে বিয়া কচ্চি হাম্পাই।\nদিনেশ: তুহুন দুয়োৰে লগৰ গেলাৰ চলি বি.এ. পাছ কৰি চাক্ৰি কৰি আছে।\nৰেখা: আৰু মোৰ লগোৰ পূৰ্ণাময়ীৰ ডাঙাৰ পুতাকে ক্লাছ ছিক্স পাইছি এইবাৰ।\nচিকিমিকি: মনে মনে থাক সৰু। যাহ, ভাত কেটা বনোগে। মুখ খান বৰ লাউপাত, কচুপাত হৈছি তোৰ।\nএনেতে কলিং বেলৰ শব্দত সকলোৱে ঘূৰি চায়। দিনেশে বাহিৰলৈ ওলাই গৈ দুজনী অপৰূপা ছোৱালী দেখি থৰ লাগি চাই থাকে। বায়েক জিকিমিকি ওলাই যায়।\nজিকিমিকি: কাক লাগে ভণ্টি?\n১ম ছোৱালী: বা, আপোনালোককে বিচাৰিছোঁ? মানে ভাৰা ঘৰ লাগিছিল?\nচিকিমিকি আৰু ৰেখা আহে ওলাই। চিকিমিকিয়ে সোধে কি হ’ল বুলি?\n২য় ছোৱালী: এক্সুৱেলী, আমি মানে এইবাৰ ইউনিভাৰ্চিটিত এডমিচন লৈছোঁ। লগতে পাৰ্ট টাইম জবো কৰোঁ। so, ভাৰা ঘৰ বিচাৰি আহিছোঁ বাহিৰত টু লেট বোৰ্ডখন দেখি।\nজিকিমিকি: আমি তেনেকে গাভৰু ছোৱালীৰ ৰিস্ক ল’ব নোৱাৰোঁ নহয় ভণ্টি। তুমালোকে বেলেগত য্য।\nদুয়োজনী ছোৱালীয়ে একেলগে “প্লীজ না নক’ব। চুবুৰীৰ সকলোৱে আপোনালোকতকৈ ভাল মানুহ নাই বুলি কৈছে। আমি বিশ্বাস কৰিব নোৱাৰোঁ কাকো।”\nদিনেশ: বাইদেউ, ভণ্টি দুজনী ভাল যেন লাগিছে। থাকক দে। এনেও আপা চলি নাৰখু। তহঁতে গাভৰু আপী কেটা থাকাটে। ভণ্টি তোমালোকৰ ৰূম পাক্কা। কালিৰ পে থাইকপা পাইৰবা।\nদুয়ো একেলগে থেংকিউ দাদা।\nদিনেশ: পিচে, তোমালোকৰ নাম দুটা?\nদুয়ো থতমত খাই আৰু দুয়োৰে মুখলৈ চায়।\n১ম জনী: মোৰ নাম কৃষ্ণা\n২ য় জনী: মোৰ নাম জ্যোতিকা।\nদিনেশ: বৰ ধুনীয়া নাম। মোৰ নাম দিনেশ।\nদুয়ো বাই বুলি কৈ বেগাবেগীকৈ আহে।\nকৃষ্ণাই কুঁৱাৰ পাৰত কাপোৰ ধুই থাকে। দিনেশে ভিতৰৰ পৰা দেখি ওলাই আহে। কৃষ্ণাই লাহেকৈ হাঁহে।\nদিনেশ: কুঁৱাৰ পৰা পানী তুলিছা যে? মটৰ চলোৱা আকৌ।\nকৃষ্ণা: কাৰেণ্ট নাই। কালি বাইদেউহঁতে পানী নুতুলিলে চাগৈ।\nদিনেশ: অহ পাহৰিলে চাগে। বয়স হৈছে যে?\nকৃষ্ণাই হাঁহে। দিনেশে কুঁৱাৰ পৰা পানী তুলি দিয়ে।\nদিনেশ: তোমাৰ হাঁহিটো ইমান ধুনীয়া। হাঁহিলে মুকুতা সৰে। ঘৰত বিয়াৰ কথা ভাবিছে নেকি?\nকৃষ্ণা: নাই, এতিয়াই ভাবা নাই।\nদিনেশ: ভাবিব দিবাচোন? মোৰ তোমাক বৰ ভাল লাগে হা।\nকৃষ্ণাই লৰালৰিকৈ কাপোৰ ধুই ৰূমলৈ আহে। আহি দেখে বাব্লু বহি আছে। বাব্লুৱে কৃষ্ণাক দেখি হাঁহি মাৰে আৰু টোপোলা এটা দেখুৱাই কয়\nবাব্লু: ৰসগোল্লা আনিছোঁ। খোৱাহি দেই। তোমাৰ বান্ধবীক খুৱাই দিব খুজিলোঁ কিন্তু নাখালে জানা?\nজ্যোতিকা: মই ৰসগোল্লা ভাল নাপাওঁ। আৰু আপুনি যাওক। মালিকে দেখিলে বিশেষকৈ বাইদেউহঁতে দেখিলে গালি দিব।\nবাব্লু: ইস, কি গালি দিব? দুজনী ফুল কুমলীয়া ছোৱালী অকলে থাকে খবৰহে লৈছোঁ কিবা? আৰু ডেকা ল’ৰা এজন হৈ খবৰ নকৰিম নেকি কিবা?\nজ্যোতিকা: হ’লেও নাহিব। আমি ভাল নাপাওঁ। তাতে আজিকালি আপোনালোকৰ মালিকজন মহেশ কলিতা নে কি সেইজনেও লগ পালে নিজে আগধৰি মাতে। আৰু ইয়ালৈ মালিকৰ তাত কিবা কিবি বিচৰাৰ চলেৰে আহে। আৰু আমাৰ ৰূমৰ ফালে জুমি জুমি চায়।\nবাব্লু: কি খুৰাদেউৱে মাতে। ৰহ, বুঢ়াক দিম মজা। মই থাকোতে কোনে তোমাক চাব আহে? ঘৈণীয়েকক লগাম। তুমি চিন্তা নকৰিবা। কিবা অসুবিধা হ’লে মোক ক’বা দেই ধুনু।\nকৃষ্ণাই চৰচৰনী খাই গোল্লা খাওঁতে আৰু জ্যোতিকাই মুখখন ঘূৰাই দিয়ে। বাব্লু যায়।\nকৃষ্ণা আৰু জ্যোতিকাই কপালত চপৰিয়াই।\nৰেখাই বাৰাণ্ডাত কিতাপ এখন পঢ়ি থাকে। এনেতে মহেশ কলিতাৰ ঘৈণীয়েক কৰুণা সোমাই আহে। ৰেখাই হাঁহি মাৰি মাতে ভিতৰলৈ।\nকৰুণা: মই বহিবলৈ অহা নাই। কথা এটাহে ক’বলৈ আহিছোঁ।\nৰেখা: কি কথা বৌ?\nকৰুণা: তোমালোকৰ ভাৰাঘৰৰ ছোৱালী কেইজনীক অলপ নজৰ দিবা। মোৰ মানুহজনক ফুচুলাই থাকে দেখিলে। আনকি বাব্লুও সিহঁতৰ পিছত পৰিছে আজিকালি। আৰু ৰাজেশ বোলা দোকানীজনৰ তাতো বৰকৈ যাই ইহঁতে।\nৰেখা: কি? ৰাজেশৰ তাতো যায়?\nকৰুণা: তোমালোকৰ দাদাৰাও বৰ কথা পাতে। মই বেলকণিৰ পৰা দেখিছোঁ নহয়। বাব্লুৱে কৈছে কৃষ্ণা বোলাজনীক বোলে চিনেমা দেখাবও নিছে। লগত ৰাজেশো আছিল আৰু সেই জ্যোতিকা নে কি তায়ো আছিল।\nমই যাওঁ। কথাখিনি ক’লোঁ।\nপাকঘৰত জিকিমিকি আৰু চিকিমিকিয়ে ভাত বনাই থাকে। ৰেখাই ধুমুহাৰ দৰে গৈ বহে ওচৰত।\nচিকিমিকি: কি হ’লে? গটাই গাল দুখান লাল পৰি আইছি?\nৰেখা: মৰমী ভাৰাতীয়াৰ বাবে। বৰ গুণ গাইছলি নহয় চাইৰোফালে ৰৈ বৈ গেছি।\nজিকিমিকি: ক’ৰ কি কবা আহা। আপীচলিৰ বদনাম গাবা নাপ্পে।\nৰেখা: মই গাবা খুজা নাই। মহেশ কইলতাৰ ঘৈণ্নাকে গাইছি আহি। আৰু আমাৰ দাদা আৰু তাহাঁত তাতে থাকা বাব্লুই বোলে প্ৰেমোত পচ্চি দুয়োৰে।\nজিকিমিকি আৰু চিকিমিকি একেলগে কি?\nৰেখা: অ’! আৰু ৰাজেশ দোকানীৰ লগতো ভাল দুয়োৰে। তুহুন দুয়োহে কাকো পটাবা নল্লি আৰু তুহাৰ কাৰণে মইও ৰবা লাগা হৈছি। নহলি ৰাজেশক মোৰ ভালে লাগে। তাহুন দুয়ো আহিয়ে সবকে পাগ্লা কৈচ্চি।\nএনেতে দিনেশ দাস সোমাই আহে আৰু ভাত খোজে।\nজিকিমিকি: ভাত খাবি ৰহ! আগতে কৌ কি হৈছি এগ্লাখান?\nদিনেশ: কি হ’ল?\nচিকিমিকি: তই বোলে ভাৰাঘৰৰ কৃষ্ণা নামৰ আপীটুক লাইন মাৰা? হৈনা কথাটু?\nদিনেশ: লাইন নামাৰু। ভাল পাঙ আৰু বিয়া কৰাম। তহঁতে বাধা নেদিবি।\nদিনেশ ওলাই যায়। বায়েকহঁতে চাই থাকে। বেক গ্ৰাউণ্ডত কৰুণ সুৰ এটি বাজে।\nৰাজেশৰ দোকান। ভিতৰত কৃষ্ণ, জ্যোতিশ, কুন্তল আৰু ৰাজেশ বহি থাকে। দোকানখনৰ আধা দৰ্জা বন্ধ।\nকৃষ্ণ: খবৰটো পাক্কা নে?\nৰাজেশ: ষোল অনা পাক্কা।\nজ্যোতিশ: মই তেতিয়াই মানা কৰিছিলোঁ। কোনেও নুশুন। এতিয়া পা মজাটো।\nৰাজেশ: কি কৰিবি এতিয়া? বাব্লুৱে মাকহঁতক আনিব গৈছে যোৰহাটলৈ।\nকুন্তল: অব ক্যা কৰেগা? মামলাটো গম্ভীৰ হৈ গ’ল।\nজ্যোতিশ: মনে মনে থাকক। আপোনাৰে আইডিয়া আছিল এইবোৰ। আমাক ছোৱালী সজাই ভাৰাঘৰ ল’বলৈ কোৱা। কৃষ্ণৰ পৰা কৃষ্ণা আৰু জ্যোতিশৰ পৰা জ্যোতিকা বনোৱা।পাউদাৰ, লিপষ্টিক সানি আচল ৰূপ পাহৰি গৈছোঁ।\nকৃষ্ণ: ছোৱালীৰ দৰে খোজ কাঢ়ি, কথা পাতি আজিকালি তেনেকুৱা ল’ৰাৰ চাল চলন, মাত কথা পাহৰি গৈছোঁ। তাতে দিনেশে বিয়াৰ প্ৰস্তাব দিছে আৰু অমৰীশ পুৰী বায়েক কেইজনীয়েও মত দিছে।\nজ্যোতিশ: মোক বাব্লুৱে ইমান লিপষ্টিক, কাজল উপহাৰ দিছে। মই দোকানে দিব পাৰিম।\nৰাজেশ: হুহ, সব মোৰ দোকানৰ পৰা বাকী কৰি নিছে। এটকাও দিয়া নাই।\nকুন্তল: লেকীন অব ক্যা কৰেগা? কিবা একটা কৰিবই লাগিব না।\nকৃষ্ণ আৰু জ্যোতিশে একেলগে\n“কিবা কৰিম মানে আজিয়ে পলাম ঘৰ এৰি। নাথাকোঁ গুৱাহাটীত। ঘৰত গৈ খেতি কৰিম”\n।।।।।।।।।।।।। সমাপ্ত ।।।।।।।।।।।।\n« এণ্টি-ক্লাইমেক্স- ঈশান জ্যোতি বৰা\nশপত- চম্পক শৰ্মা »\n😂😂😂 মজা চিনেমা\nহাঁ হাঁ ৷ কি টুইস্ত!\nএইখন চুপাৰ ডুপাৰ হিট ফিলিম।\nবঢ়িয়া ।এজ অলৱেজ\nমই মোৰ মানুহজনক বেয়া পাইছো। ইমান ধুনীয়া মানুহজনী থাকোতে লোকক লাইন মাৰিবলৈ যায়।\nহা হা। পাগল হম হাঁ‌হি হাঁ‌হি\nমজ্জা হৈছে৷ চুপাৰহিট৷