Home ARTICLE DIPANKAR MALLA BARUAH দীপাংকৰ মল্ল বৰুৱা প্ৰৱন্ধ পৰ্যালোচনা\nxukhdukh.com February 15, 2015 ARTICLE, DIPANKAR MALLA BARUAH, দীপাংকৰ মল্ল বৰুৱা, প্ৰৱন্ধ,\nবিদেশী বহিস্কাৰৰ অলীক কল্পনা বনাম অসম চুক্তি\n১৯৭৯ চনৰ পৰা ১৯৮৫ চনলৈ অসমৰ পৰা অবৈধ বিদেশী নাগৰিকৰ বহিষ্কৰণৰ দাবীত হোৱা ব্যাপক গণ জাগৰণ তথা অসম আন্দোলনৰ ফচল হ’ল ১৯৮৫ চনত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰ আৰু আন্দোলনৰ নেতৃবৰ্গৰ মাজত সম্পাদিত হোৱা ঐতিহাসিক অসম চুক্তি। শত সহস্ৰ জনতাৰ ছবছৰীয়া সংগ্ৰাম আৰু ৮৫৫ জন শ্বহীদৰ জীৱন দানৰ বিনিময়ত লাভ কৰা অসম চুক্তি নি:সন্দেহে অসমৰ জনতাৰ বাবে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ দলিল। অসমৰ সংগ্ৰামী জনগণে আশা কৰিছিল যে এই অসম চুক্তিৰ আধাৰত অবৈধ ভাৱে বসবাস কৰি থকা সকলো বিদেশীকে অসমৰ পৰা বহিষ্কাৰ কৰা হ’ব আৰু খিলঞ্জীয়া মানুহে নিজৰ মাটিতে অস্তিত্ব হেৰুওৱাৰ আশংকা নিৰ্মূল হ’ব।\nঅসম চুক্তি স্বাক্ষৰ হোৱাৰ প্ৰায় ৩০ বছৰ পাৰ হৈ গ’ল। এইখন চুক্তিৰ আধাৰত এতিয়ালৈ অসমৰ পৰা কিমান জন বিদেশী চিনাক্ত কৰিব পৰা গ’ল, কিমান জনক বহিষ্কাৰ কৰিব পৰা গ’ল সেই বিষয়ে অসমৰ ৰাইজক নতুনকৈ কোৱাৰ প্ৰয়োজন নাই। তিনি দশক জুৰি নোহোৱা অসাধ্য সাধন কৰিবলৈ অসম চুক্তি ভৱিষ্যতে সমৰ্থ হয় নে নহয় সেই বিষয়েও এতিয়া প্ৰশ্ন উত্থাপিত হৈছে। অসমীয়াত এষাৰ কথা আছে “যি মূলা বাঢ়িব, তাৰ দুপাততে চিন”। শুনিবলৈ বেয়া যদিও এই কথা সত্য যে, অসমৰ পৰা বিদেশী নাগৰিক বহিষ্কাৰ কৰাৰ লক্ষ্যৰে সম্পাদিত হোৱা অসম চুক্তিয়ে এতিয়ালৈকে ইপ্সিত ফলাফল লাভ কৰা নাই। অলপতে ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টীৰ নেতা সুব্ৰমনিয়াম স্বামীয়ে অসম চুক্তি যথেষ্ট পুৰণি আৰু অসম চুক্তিৰ পৰ্যালোচনাৰ প্ৰয়োজন বুলি কৰা মন্তব্যই ৰাজ্যখনত আলোড়নৰো সৃষ্টি কৰিছিল। ৰাইজেও কথাবোৰ নিশ্চয়কৈ নকৈ বিশ্লেষণ কৰা প্ৰয়োজন আছে।\n১৯৮৫ চনৰ ১৫ আগষ্ট তাৰিখে পুৱতি নিশা তদানীন্তন প্ৰধান মন্ত্ৰী ৰাজীৱ গান্ধীৰ উপস্থিতিত এইখন চুক্তি স্বাক্ষৰিত হৈছিল। সেইদিনা পুৱতি নিশা তন্দ্ৰালস অৱস্থাত নেতা সকলে জৰুৰী ভাৱে অসম চুক্তি স্বাক্ষৰ কৰিছিল কাৰণ ৰাজীৱ গান্ধীয়ে অসম চুক্তিক ১৯৮৫ চনৰ স্বাধীনতা দিৱসত প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ দেশবাসীলৈ উপহাৰ স্বৰূপে আগবঢ়াব বিচাৰিছিল। কি পৰিস্থিতিত, কেনে মানসিক চাপৰ বাবে আন্দোলনৰ নেতা সকলে দীৰ্ঘ সময় জুৰি বিৰোধিতা কৰি অহা অথচ ১৯৮০ চনতে ইন্দিৰা গান্ধীয়ে প্ৰস্তাৱ কৰা ১৯৭১ চনৰ ২৪ মাৰ্চ তাৰিখটো বিদেশী নাগৰিক বহিষ্কৰণৰ ভিত্তি দিৱস হিচাপে গ্ৰহণ কৰিলে সেয়া আজিও সাঁথৰ হৈয়েই থাকিল। অপ্ৰিয় হ’লেও এই কথা সত্য যে ১৯৮০ চনতে ইন্দিৰা গান্ধীয়ে আগবঢ়োৱা ১৯৭১ চন ভিত্তিবৰ্ষৰ প্ৰস্তাৱটো মানি লোৱা হ’লে ৮৫৫ জন শ্বহীদৰ বলিদান আৰু দীৰ্ঘ সময় জুৰি অসমৰ অৰ্থনীতি আৰু জনজীৱন প্ৰভাৱিত কৰা আবেগ সৰ্বস্ব অসম আন্দোলনটোৰ প্ৰয়োজন নহ’ল হেতেন। এয়া অসম আন্দোলনৰ পোষ্টমৰ্টেমত উজলি উঠা অপ্ৰিয় সত্য কথা!\nযিকোনো দেশতে বিদেশী নাগৰিকৰ উপস্থিতি আৰু তেনে নাগৰিকৰ সংখ্যা বৃদ্ধি এক গুৰুতৰ সমস্যা। তেনে নাগৰিকৰ বহিষ্কৰণৰ বাবে প্ৰতিখন দেশতে আইনী ব্যৱস্থা থাকে। ভাৰতীয় সংবিধানৰ ষষ্ঠ অনুচ্ছেদ অনুসৰি ১৯৪৮ চনৰ ১৯ জুলাইৰ পিছত ভাৰতলৈ অহা ব্যক্তি সকল বিদেশী। ১৯৫০ চনত সম্পাদিত নেহেৰু লিয়াকৎ চুক্তি অনুসৰি ১৯৫০ চনৰ ৩১ ডিছেম্বৰলৈ পাকিস্তানৰ পৰা অহা লোকসকলক ভাৰতত সংস্থাপিত কৰিবলৈ ভাৰত চৰকাৰ সন্মত হৈছিল। সেয়েহে ১৯৫১ চনক ভিত্তিবৰ্ষ হিচাপে ধৰি ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিক পঞ্জী প্ৰস্তুত কৰা হৈছিল। এনে ব্যৱস্থা সমগ্ৰ দেশজুৰি প্ৰযোজ্য থকাৰ পিছতো অসম চুক্তিয়ে সুকীয়াকৈ কেৱল অসমৰ বাবে প্ৰযোজ্য হোৱাকৈ বিদেশী নাগৰিকৰ নতুন সংজ্ঞা নিৰ্ধাৰণ কৰিলে।\nআমোদজনক কথা যে, বিদেশী বহিষ্কাৰ কৰাৰ বাবে হোৱা আন্দোলনটোৰ পৰিণতিত হোৱা অসম চুক্তিয়ে সংবিধান বহিৰ্ভূত ভাৱে ১৯৫১ চনৰ পৰা ১৯৭১ চনলৈ প্ৰায় কুৰি বছৰৰ ভিতৰত অসমত প্ৰৱেশ কৰা সকলো বিদেশী নাগৰিককে অসমত স্থায়ীভাৱে বসবাস কৰিবলৈ অনুজ্ঞা প্ৰদান কৰিলে। ইয়াৰ ফলস্বৰূপে ১৯৭১ চনৰ ২৪ মাৰ্চলৈ অবৈধ ভাৱে আহি অসমত থাকিবলৈ লোৱা লাখ লাখ মানুহ ৰাতিটোৰ ভিতৰতে স্বদেশী হৈ পৰিল।\nউল্লেখ্য যে ১৯৭১ চনত ভাৰতে বাংলাদেশ যুদ্ধত জড়িত হৈ পৰিছিল আৰু পাকিস্তানৰ হাতৰ পৰা পূব পাকিস্তান আজুৰি আনি বাংলাদেশ নামৰ এখন নতুন ৰাষ্ট্ৰ প্ৰতিস্থা কৰাত মুখ্য ভূমিকা লৈছিল। বাংলাদেশ গঠন হোৱাৰ পিছতে ভাৰতৰ প্ৰধান মন্ত্ৰী ইন্দিৰা গান্ধী আৰু স্বাধীন বাংলাদেশৰ জনক শ্বেখ মুজিবুৰ ৰহমানে ২৫ বছৰৰ বাবে এখন বন্ধুত্বৰ চুক্তি কৰিছিল। এই চুক্তি অনুসৰি ১৯৭১ চনৰ ২৫ মাৰ্চ তাৰিখৰ আগতে ভাৰতত অবৈধ ভাৱে প্ৰৱেশ কৰা লোক সকলক বাংলাদেশে ওভতাই লবলৈ অস্বীকাৰ কৰিলে। শ্বেখ মুজিবুৰ ৰহমানৰ যুক্তি আছিল যে উক্ত তাৰিখৰ আগতে সেই ভূখণ্ড পূব-পাকিস্তান বুলিহে জনাজাত আছিল। ভাৰতীয় সংবিধান আৰু নাগৰিকত্ব আইনৰ পৰিপন্থী এই ইন্দিৰা মুজিব চুক্তিৰ পিছত ১৯৭১ চনৰ আগতে পূব-পাকিস্তানৰ পৰা আহি ভাৰতত থিতাপি লোৱা অবৈধ নাগৰিক সকলক ওভতাই পঠিওৱাৰ বাট বন্ধ হৈ পৰিল। আচলতে ইন্দিৰা মুজিব চুক্তিৰ মৰ্যাদা অক্ষুন্ন ৰাখিবলৈ ১৯৭১ চনক ভিত্তিবৰ্ষ হিচাপে লৈ নাগৰিকত্ব আইনৰ সংশোধন কৰাটো জৰুৰী হৈ পৰিছিল। অসম চুক্তিৰ সুবিধা লৈ আৰু সংসদত পূৰ্ণ সংখ্যাগৰিষ্ঠতাৰ সুযোগ গ্ৰহণ কৰি ৰাজীৱ গান্ধী চৰকাৰে ১৯৮৬ চনত নাগৰিকত্ব আইনৰ সংশোধন কৰি নতুন দফা সন্নিৱিষ্ট কৰিলে যাতে ১৯৭১ চনলৈ পূব পাকিস্তানৰ পৰা অসমলৈ অহা লোক সকল এই দেশৰ বৈধ নাগৰিক হৈ পৰে।\n১৯৭১ চনক ভিত্তিবৰ্ষ হিচাপে লৈ অবৈধ বিদেশী নাগৰিকৰ ভোটাৰ তালিকাৰ পৰা নাম কৰ্তন আৰু বহিষ্কৰণ অসম চুক্তিৰ মূল বিষয়বস্তু। কিন্তু বিদেশী চিনাক্তকৰণ আৰু বহিষ্কৰণৰ বাবে কেনে ধৰণৰ সুপৰিকল্পিত আৰু ফলপ্ৰসূ ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰা হ’ব, বিদেশী বুলি চিনাক্ত হোৱা সকলৰ ভাৰতত জন্ম হোৱা সতি সন্ততি সকলৰ কি হ’ব, ভাৰতীয়ৰ সৈতে বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হোৱা সকলক কি কৰা হ’ব আদি জটিল সমস্যা সমুহৰ বিষয়ে চুক্তিখনত উল্লেখ নাই। অবৈধ নাগৰিক প্ৰত্যাৰ্পণৰ বাবে বাংলাদেশৰ লগত এখন দ্বিপাক্ষিক চুক্তিৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ কথাও অসম চুক্তিত উল্লেখ নাই।\nঅসম চুক্তি স্বাক্ষৰিত হোৱাৰ আগতে ১৯৮৩ চনত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে অতি কৌশলগত ভাৱে সমগ্ৰ দেশৰ ভিতৰত কেৱল অসমত প্ৰযোজ্য হোৱাকৈ আই.এম.ডি.টি আইনখন জাপি দিছিল। এই আইনখনে বিদেশী নাগৰিকৰ চিনাক্তকৰণ প্ৰক্ৰিয়াটোকে অতি জটিল কৰি পেলাইছিল। ২০০৫ চনত উচ্চতম ন্যায়ালয়ে অসাংবিধানিক বুলি নাকচ কৰা বিদেশী নাগৰিকৰ সুৰক্ষা কবচ বুলি বিবেচিত হোৱা এই আইনখন সুদীৰ্ঘ ২২ বছৰ কাল অসমত বলবৎ হৈ আছিল। এই ক’লা আইনখন বাতিল কৰাটো অসম চুক্তি স্বাক্ষৰ কৰাৰ পূৰ্বচৰ্ত হোৱাটো উচিত আছিল। কিন্তু পৰিতাপৰ কথা যে এই আইনখনে আনিব পৰা অসুবিধাবোৰ কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে বিবেচনা কৰি চাব বুলি অসম চুক্তিত থকা এটা বাক্যতে আন্দোলনৰ নেতৃত্ব সন্তুষ্ট থাকিল। কোৱা বাহুল্য যে, আই এম ডি টি আইন খনে সৃষ্টি কৰা সমস্যাৰ বাবেই অসম চুক্তিৰ পিছতে আন্দোলনৰ নেতৃত্ব বহন কৰা সকলেই অসম গণ পৰিষদ চৰকাৰ গঠন কৰিলে যদিও বিদেশী চিনাক্তকৰণ আৰু ভোটাৰ তালিকাৰ পৰা নাম কৰ্তনৰ প্ৰক্ৰিয়াটো জটিল হৈ পৰিল। অৱশেষত উচ্চতম ন্যায়ালয়ে এই বিতৰ্কিত আইনখন বাতিল কৰাত পুনৰ বিদেশী বহিস্কাৰক লৈ অসমবাসীয়ে আশাৰ ৰেঙণি দেখিবলৈ পাইছে।\nঅসম চুক্তিৰ অন্যতম গুৰুত্বপূৰ্ণ দফা হ’ল ছয় নং দফা। এই দফাটোত অসমীয়া মানুহৰ ভাষিক, সাংস্কৃতিক আৰু সামাজিক বৈশিষ্ট অক্ষুন্ন ৰাখিবলৈ তেওঁলোকক সাংবিধানিক, ন্যায়িক আৰু প্ৰশাসনিক ৰক্ষাকবচ প্ৰদান কৰাৰ কথা কোৱা হৈছে। মন কৰিবলগীয়া কথা এয়ে যে অসম চুক্তিত আজিৰ সময়ত বহুল ভাৱে ব্যৱহৃত "খিলঞ্জীয়া" শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰা হোৱা নাই, খিলঞ্জীয়া মানুহৰ ৰাজনৈতিক ৰক্ষাকবচৰ কথাও কোৱা হোৱা নাই। অসমীয়া বুলি অসম চুক্তিয়ে কেৱল অসমীয়া ভাষা কোৱা মানুহখিনি বুজাইছে নে অসমত থকা বিভিন্ন ভাষা সংস্কৃতিৰ খিলঞ্জীয়া লোক সকলক বুজাইছে সেয়াও স্পষ্ট নহয়।\nঅতি কৌশলগত ভাৱে প্ৰস্তুত কৰা এই দফাটোত সন্নিবিষ্ট ৰক্ষাকবচৰ বিষয়টো আজিপৰ্যন্ত কেন্দ্ৰ বা ৰাজ্য চৰকাৰে কেতিয়াও গুৰুত্ব সহকাৰে লোৱা নাই। উল্লেখ্য যে ভাৰতীয় সংবিধানৰ অনুচ্ছেদ ১৪ ৰ পৰা ১৮ লৈকে ভাৰতৰ যিকোনো ঠাইত বাস কৰা প্ৰতিজন ভাৰতীয় নাগৰিককে জাতি, ধৰ্ম, বৰ্ণ নিৰ্বিশেষে সমান সুবিধা আৰু অধিকাৰ প্ৰদান কৰা হৈছে। ভাৰতীয় সংবিধান অনুসৰি এজন ভাৰতীয় নাগৰিকে ভাৰতৰ যিকোনো অঞ্চলতে বাস কৰিব পাৰে আৰু আন এজন ভাৰতীয়ৰ দৰে সমান সুবিধা দাবী কৰিব পাৰে। তেনে স্থলত অসম চুক্তিত উল্লেখ থাকিলেও ভাৰতৰ সংবিধানৰ মূল ধাৰণাৰ বিপৰীতে গৈ অসমত বাস কৰা অসমীয়া মানুহক সাংবিধানিক ৰক্ষাকৱচ প্ৰদান কৰাটো বা এখন ৰাজ্যত বাস কৰা এটা জনগোষ্ঠীলৈ বিশেষ সুবিধা আগবঢ়োৱাটো সৰ্ব-ভাৰতীয় দৃষ্টিভংগীৰে কিমান গ্ৰহণযোগ্য হব, সেয়া এক সন্দেহৰ বিষয়। এনে ৰক্ষাকৱচৰ বাবে সংবিধান সংশোধন কৰাৰ প্ৰয়োজন হ’ব। কেৱল অসমীয়া ভাষীক এনে সুবিধা প্ৰদান কৰিলে অসমতে বাস কৰা অন্য জনগোষ্ঠী সমুহ জাঙুৰ খাই নুঠিবনে? অসমীয়াক এনে ৰক্ষাকৱচ দিলে বিভিন্ন ৰাজ্যতো বিভিন্ন জনগোষ্ঠীয়ে একে ধৰণৰ ৰক্ষাকৱচ দাবী নকৰিবনে? কৰ্ম সূত্ৰে অন্যান্য ৰাজ্যৰ বাস কৰা অথচ অসমত ৰক্ষাকৱচ লাভ কৰা অসমীয়া সকল সেইবোৰ ৰাজ্যত বৈষম্যৰ বলি নহবনে?\nঅসম চুক্তি অনুসৰি অসমত আই আই টি স্থাপন হ’ল, কেন্দ্ৰীয় বিশ্ববিদ্যালয় স্থাপন হ’ল, নুমলীগড় শোধনাগাৰ স্থাপন হ’ল, গেছ ক্ৰেকাৰ স্থাপন হ’বলৈ গৈ আছে। কোৱা বাহুল্য যে অসমৰ শিক্ষা আৰু অৰ্থনীতিত অসম চুক্তিৰ এই ফচল সমুহে যথেষ্ট ইতিবাচক প্ৰভাৱ পেলাইছে। কিন্তু এটা কথা মনত ৰাখিব লাগিব যে অসমৰ ৰাইজে কেতিয়াও বিশ্ববিদ্যালয় বা শোধনাগাৰ বিচাৰি অসম আন্দোলন কৰা নাছিল। বিদেশী বিতাড়নৰ মুল প্ৰসংগটোকে তৰলীকৃত কৰিবলৈ হয়তো এনেবোৰ উপঢৌকনৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছিল। চৰকাৰে অসম চুক্তিৰ এই আভুৱা ভৰা তৰল দফা সমুহ আংশিক ভাৱে ৰূপায়িত কৰিয়েই অসম চুক্তি ৰূপায়নৰ সন্তুষ্টি লাভ কৰিছে।\nমন কৰিলে দেখা যায় যে বাংলাদেশ সীমান্ত ছীল কৰিবলৈ আৰু সীমান্তত চোকা পহৰাৰ ব্যৱস্থা কৰাৰ বাবে অসম চুক্তিৰ ৯ নং দফাত থকা নিৰ্দেশাৱলী পালন কৰিবলৈ চৰকাৰে কেতিয়াও আন্তৰিকতা প্ৰদৰ্শন কৰা নাই। সেয়ে মাত্ৰ ২৬৮ কিল’মিটাৰ দৈৰ্ঘ্যৰ ভাৰত বাংলাদেশ সীমান্তৰে আজিও অবৈধ ভাৱে মানুহ আৰু পশুৰ সৰবৰাহ হৈ আছে। পঞ্জাৱত ভাৰত পাকিস্তান সীমান্ত মাত্ৰ তিনি বছৰতে ছীল কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা ভাৰত চৰকাৰে ভাৰত বাংলাদেশ সীমান্ত অসম চুক্তিৰ তিনি দশক পাৰ হৈ যোৱাৰ পিছতো ছীল কৰিবলৈ সমৰ্থ হোৱা নাই। এয়া চৰকাৰৰ চূড়ান্ত সদিচ্ছা হীনতাৰ পৰিচায়ক। ভাৰত বাংলাদেশ সীমান্তত থকা ঘন বসতি আৰু অনেক নদী, জলাশয় আৰু পাহাৰৰ জটিল ভৌগলিক পৰিস্থিতিৰ বাবে কাঁইটীয়া তাৰৰ বেৰ দি সীমান্ত সম্পূৰ্ণ ছীল কৰাটো বা সীমান্তত পথ নিৰ্মাণ কৰাটো প্ৰত্যাহ্বানপূৰ্ণ হ’ব পাৰে, কিন্তু অসম্ভৱ নিশ্চয় নহয়।\nঅত্যাধিক বৰষুণ হোৱা এই অঞ্চলটোত পৰম্পৰাগত কাঁইটীয়া বেৰ সুবিধাজনক নহ’ব পাৰে। প্ৰয়োজন হ’লে সীমান্ত ছীল কৰিবলৈ আধুনিক প্ৰযুক্তি আৰু মজবুত বেৰ নিৰ্মান শৈলী ব্যৱহাৰ কৰাৰ অৱকাশ আছে। পহৰাৰ বাবেও অধিক সংখ্যক সীমা সুৰক্ষা বাহিনীৰ লোকক মকৰল কৰাৰ প্ৰয়োজন আছে। এনেবোৰ কাম হ’বলৈ হ’লে কেন্দ্ৰীয় বাজেটত সীমা সুৰক্ষা ব্যৱস্থাৰ বাবে এক টনকিয়াল পৰিমানৰ ধনৰ আৱণ্টন হ’ব লাগিব। কিন্তু আজিকোপতি এই বিষয়ত ৰাজ্য কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে গুৰুত্ব আৰোপ কৰা নাই।\nঅসমৰ বিদেশী নাগৰিকৰ সমস্যাটো মুলত: বাংলাদেশৰ পৰা হোৱা প্ৰৱজনৰ সমস্যা। চুবুৰীয়া ৰাষ্ট্ৰ নেপাল বা ভূটানৰ পৰাও প্ৰৱজন হৈছে যদিও সেই প্ৰৱজনক লৈ সমস্যাৰ সৃষ্টি হোৱা বুলি সাধাৰণ মানুহে অনুভৱ কৰা নাই। অসমৰ পৰা বাংলাদেশী নাগৰিকক বহিষ্কাৰ কৰিবলৈ আটাইতকৈ প্ৰয়োজনীয় কথা হ’ল, অনতিপলমে বাংলাদেশ চৰকাৰৰ লগত ভাৰত চৰকাৰে অবৈধ নাগৰিক প্ৰত্যাৰ্পনৰ চুক্তি সম্পাদিত কৰিব লাগে। এনে এখন চুক্তিৰ অভাৱত বাংলাদেশে ভাৰতৰ পৰা অবৈধ বাংলাদেশী বুলি বহিষ্কাৰ কৰা লোক সকলক পুনৰ গ্ৰহণ কৰিব বুলি আশা কৰিব নোৱাৰি। অসমত এতিয়ালৈকে এক দীঘলীয়া চিনাক্তকৰণ প্ৰক্ৰিয়াৰে যিসকল লোক বিদেশী বুলি চিহ্নিত হৈছে, তেওঁলোকক সীমান্তলৈ লৈ গৈ সীমা পাৰ কৰি থৈ অহা হয় যদিও বাংলাদেশ ৰাইফলছে তেওঁলোকৰ একাংশক পুনৰ ভাৰতলৈ খেদি পঠিয়ায়। ফলত বিদেশী বহিষ্কৰনৰ এই সমগ্ৰ প্ৰক্ৰিয়াটোৱেই এক ভেকোভাওনাত পৰিনত হৈছে।\nতদুপৰি জনবহুলতাৰ সমস্যাৰে জৰ্জৰিত বাংলাদেশে কোনো চুক্তি নোহোৱাকৈ ভাৰতৰ পৰা বহিষ্কাৰ কৰা মানুহৰ বোজা গ্ৰহণ কৰিবলৈ সন্মত হ’ব বুলি আশা কৰা অনুচিত। ম্যানমাৰৰ পৰা বিতাড়িত কৰা ৰহিঙ্গীয়া মুছলমান সকলক বাংলাদেশে গ্ৰহণ কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰি আহিছে। এনে পৰিস্থিতিত এতিয়ালৈ অসম চুক্তিৰ আধাৰত বিদেশী চিনাক্তকৰন আৰু বহিষ্কৰণ প্ৰক্ৰিয়াটো কেৱল এখন নাটকৰ বাহিৰে আন একো হোৱা নাই আৰু অদূৰ ভৱিষ্যতেও কোনো পৰিবৰ্তন হোৱাৰ আশা নাই।\nঅসমৰ পৰা বিদেশী নাগৰিকৰ বহিষ্কৰণৰ বিষয়টোৰ ৰাজনৈতিক পাক -ঘূৰণিত পৰি এতিয়া নাজল নাথল অৱস্থা হৈছে। ১৯৭১ চনৰ ২৪ মাৰ্চৰ পৰা এতিয়ালৈ চাৰি দশকৰো অধিক সময় পাৰ হৈ গ’ল। এই দীঘলীয়া সময়চোৱাত কিমান মানুহ অসমত প্ৰৱেশ কৰিলে, কিমান অবৈধ অনুপ্ৰৱেশকাৰীয়ে চৰকাৰী ৰেচন কাৰ্ড লাভ কৰিলে, কিমানে ভোটাধিকাৰ পালে, কিমানে ইয়াতেই বৈবাহিক সম্বন্ধ কৰিলে, কিমানৰ ল’ৰা ছোৱালী হৈ চৰকাৰী চাকৰিয়াল হ’ল, তাৰ কোনো হিচাপ নাই। ভাৰত চৰকাৰে সংশোধন কৰা নাগৰিকত্ব আইন অনুসৰি অনুপ্ৰৱেশকাৰীৰ ২০০৩ চনলৈ ভাৰতত জন্ম হোৱা সতি সন্ততি সকল ভাৰতীয় নাগৰিক। গতিকে ল’ৰা ছোৱালীহঁতক ভাৰতত থাকিবলৈ দি মাক দেউতাকক বহিষ্কাৰ কৰাৰ দৰে অবান্তৰ ঘটনা সম্ভৱ হ’বনে? অবৈধ অনুপ্ৰৱেশ কাৰী হ’লেও ইমান দিনে এক সামাজিক বান্ধোনত বান্ধ খাই পৰা, চৰকাৰী অনুগ্ৰহতে স্থাৱৰ বা অস্থাৱৰ সম্পত্তি আহৰন কৰা লোক সকলক কেৱল এখন চুক্তিৰ আলমত জোৰ জুলুম নকৰাকৈ বা মানৱ অধিকাৰ খৰ্ব নকৰাকৈ অসমৰ পৰা বাহিৰ কৰি দিব পৰা যাবনে? এচাম মানুহক বল প্ৰয়োগ কৰি বহিষ্কাৰ কৰা কাৰ্যই তীব্ৰ গণৰোষ আৰু যুদ্ধ সদৃশ পৰিৱেশৰ সৃষ্টি নকৰিবনে? বাংলাদেশী মুছলমান সকল আক্ৰমণৰ বলি হোৱা বুলি সমগ্ৰ ইছলাম বিশ্ব খড়্গহস্ত হৈ পৰাৰো আশংকা আছে।\nঅসম চুক্তিৰ আধাৰত অসমৰ পৰা বিদেশী বহিষ্কাৰ এতিয়া এক অলীক সপোন স্বৰূপ হৈ পৰিছে। এই অলীক সপোনকে বাৰে বাৰে দেখুৱাই অসমৰ কেইটামান তথাকথিত জাতীয়তাবাদী সংগঠনে মানুহক বিভ্ৰান্ত কৰি নিজৰ স্বাৰ্থ সিদ্ধি কৰি আহিছে। অসম চুক্তিক সাৰোগত কৰিয়ই এচামে জাতীয়তাবাদী ৰাজনীতি কৰিছে, এচামে সংখ্যালঘুৰ ৰাজনীতি কৰিছে আৰু এচামে সাম্প্ৰদায়িকতাৰ ৰাজনীতি কৰিছে। কিন্তু অসমৰ ৰাইজৰ দীৰ্ঘদিনীয়া সংগ্ৰামৰ ফলশ্ৰুতিত জন্ম হোৱা অসম চুক্তিৰ অন্তৰ্নিহিত অনুভূতি হৃদয়ঙ্গম কৰি ব্যাপক বাংলাদেশী প্ৰৱজনৰ ফলত অসমত বাস কৰা থলুৱা, খিলঞ্জীয়া মানুহৰ অস্তিত্ব হেৰুওৱাৰ আশংকা কোনেও যেন অনুধাৱন কৰা নাই। অসম চুক্তিয়ে অসমৰ সংগ্ৰামী, খিলঞ্জীয়া মানুহৰ মনত এনে আশাৰ সঞ্চাৰ কৰিছিল যে এই চুক্তিখনে তেওঁলোকক নিজৰ ভূমিতে নিজৰ অধিকাৰ হেৰুওৱাৰ আশংকা নিৰ্মূল কৰিব। কিন্তু প্ৰায় তিনি দশক পাৰ হৈ যোৱাৰ পিছতো অসম চুক্তিয়ে এই আশংকা নিৰ্মুল কৰিব পাৰিব বুলি মানুহক আশ্বস্ত কৰিব পৰা নাই। অসম আন্দোলনত জড়িত হৈ বহুতো ত্যাগ আৰু বলিদান দিয়া মানুহৰ মনতো অসম চুক্তিৰ প্ৰাসংগিকতাৰ বিষয়ে প্ৰশ্ন উত্থাপিত হৈছে। অকল সুব্ৰমনিয়াম স্বামীয়ে কোৱাৰ বাবেই নহয়, স্ব-অৱলোকনৰ বাবেও অসমৰ মানুহে প্ৰায় ত্ৰিশ বছৰ পুৰণি অসম চুক্তিখন মুকলি মনেৰে আকৌ এবাৰ পৰ্যালোচনা কৰি চোৱাটো আৱশ্যকীয় হৈ পৰিছে।\nলেখক দুলীয়াজানত কৰ্মৰত এগৰাকী অভিযন্তা, ফোন: ৯৪৩৫০৩৯৮২০\nTags # ARTICLE # DIPANKAR MALLA BARUAH # দীপাংকৰ মল্ল বৰুৱা # প্ৰৱন্ধ\nBy xukhdukh.com on February 15, 2015\nLabels: ARTICLE, DIPANKAR MALLA BARUAH, দীপাংকৰ মল্ল বৰুৱা, প্ৰৱন্ধ\nnice one....really analyzes the issue fromaclear perspective


ৰাছিয়া-ইউক্ৰেইন যুদ্ধ : ভাৰতত কি কি সামগ্ৰীৰ মূল্যবৃদ্ধি হ’ব? | Asom Live 24\nৰাছিয়াৰ ইউক্ৰেইন আক্ৰমণে তৃতীয়টো সপ্তাহত প্ৰৱেশ কৰিছে৷ যুদ্ধ আৰু দীঘলীয়া হোৱাৰ সম্ভাৱনাই দেখা দিছে৷ যুদ্ধই তিনিটা সপ্তাহ স্পৰ্শ কৰাৰ পিছত আৰু দীঘলীয়া হ’লে বিশ্ব অৰ্থনীতিত বিৰূপ প্ৰভাৱ পৰাই নহয় অধিক বিপৰ্যয় সন্মুখীন হ’ব বুলি ধাৰণা কৰা হৈছে৷\nবিশেষকৈ যুদ্ধ বিধ্বস্ত ইউক্ৰেইনে বিভিন্ন ৰাষ্ট্ৰলৈ প্ৰেৰণ কৰা কেঁচা সামগ্ৰী ৰপ্তানি বন্ধ কৰাৰ ফলতে এই আশংকাই দেখা দিছে৷ ইয়াৰ ফলত বিশ্বৰ লগতে ভাৰতত কি কি সামগ্ৰীৰ আৰু মূল্যবৃদ্ধি ঘটাৰ সম্ভাৱনা আছে?\nৰাছিয়া আৰু ইউক্ৰেইন হৈছে বিশ্বৰ সৰ্বাধিক ভোজ্য তেল(edible oil) ৰপ্তানিকাৰী দেশ৷ দুয়ো দেশৰ মাজৰ যুদ্ধই বিশ্বৰ ভোজ্য তেলৰ বজাৰত নাটনিৰ সৃষ্টি কৰিব৷ যাৰ ফলত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বজাৰত ইয়াৰ মূল্য বৃদ্ধি ঘটিব৷ ভাৰতে ইউক্ৰেইনৰ পৰা ৭০ শতাংশ সূৰজমুখী ফুলৰ পৰা উৎপাদিত ভোজ্য তেল আমদানি কৰে৷\nযুদ্ধৰ ফলত বিশ্বৰ অন্যান্য দেশৰ লগতে ভাৰততো শস্যৰ বীজৰ মূল্যবৃদ্ধি হোৱাৰ সম্ভাৱনা আছে৷ ৰাছিয়া আৰু ইউক্ৰেইনে বিশ্বৰ বিভিন্ন দেশলৈ ২৯ শতাংশ শস্যৰ বীজ আমদানি কৰে৷ এই দুয়োখন দেশকে ইউৰোপৰ ‘শস্য বীজৰ ভঁৰাল’ বুলি জনা যায়৷ ইউক্ৰেইনৰ প্ৰায়বোৰ কৃষি ক্ষেত্ৰকে ৰাছিয়াৰ বোমা বৰ্ষণে প্ৰায় ধ্বংসস্তূপত পৰিণত কৰিছে৷ যুদ্ধৰ বাবে দুয়োখন দেশে শস্যৰ বীজ ৰপ্তানি কৰা বন্ধ কৰাৰ ফলত বিশ্বত শস্যৰ বীজৰ মূল্য অভাৱনীয় হাৰত বৃদ্ধি হ’ব বুলি আশংকা কৰা হৈছে৷\nইউক্ৰেইন হৈছে বিশ্বৰ অন্যতম বৃহৎ খাদ্য শস্য ৰপ্তানি কৰা দেশ৷ ইউক্ৰেইনে পথ, জল পথ আৰু আকাশী পথেৰে বিশ্বজুৰি খাদ্য শস্যৰ ৰপ্তানি কৰে৷ যুদ্ধৰ ফলত ইউক্ৰেইনে খাদ্য শস্যৰ ৰপ্তানি কৰিব নোৱাৰিলে বিশ্ব জুৰি খাদ্য শস্যৰ অভাৱনীয় মূল্যবৃদ্ধি ঘটিব৷\nধাতু জাতীয় সামগ্ৰীঃ\nৰাছিয়া হৈছে বিশ্বৰ সৰ্বাধিক ধাতু জাতীয় সামগ্ৰী ৰপ্তানি কৰা দেশ৷ বিশেষকৈ সোণ, নিকেল, প্লেটিনিয়াম আৰু পাল্লাডিয়াম আদি ধাতু জাতীয় সম্পদ ৰাছিয়াই বিশ্বৰ বিভিন্ন দেশলৈ ৰপ্তানি কৰে৷ ৰাছিয়াৰ ওপৰত বিভিন্ন দেশে বাণিজ্যিক আৰু অৰ্থনৈতিক প্ৰতিবন্ধকতা আৰোপ কৰাৰ ফলত বিশ্বৰ বজাৰত ইয়াৰ নাটনি হোৱাটো নিশ্চিত৷ ইয়াৰ ফলত এই ধাতু জাতীয় সামগ্ৰীসমূহৰ মূল্য বৃদ্ধি ঘটাৰ আশংকা কৰা হৈছে৷\nইফালে লণ্ডন মেটেল এক্সচেঞ্জত এক টন নিকেলৰ মূল্য ১ লাখ মাৰ্কিন ড’লাৰলৈ বৃদ্ধি হৈছে৷ যুদ্ধৰ পৰিপ্ৰেক্ষিততে এই মূল্য বৃদ্ধি ঘটিছে৷ ইয়াৰ মূল্য আৰু বৃদ্ধি ঘটাৰ সম্ভাৱনা আছে৷\nলগতে পঢ়ক ৰাছিয়াৰ আক্ৰমণত নিহত ইউক্ৰেইনৰ যুৱ সাংসদৰ সাংবাদিক প্ৰেমিকা\nখাৰুৱা তেল আৰু পেট্ৰ’লজাত সামগ্ৰীঃ\nআনহাতে যুদ্ধ ব্যস্ত থকা দুয়োখন দেশেই বিশ্বৰ বিভিন্ন দেশলৈ খাৰুৱা তেল আৰু পেট্ৰ’লজাত সামগ্ৰীৰ ৰপ্তানি কৰে৷ ইফালে ভাৰত হৈছে চীনৰ পিছতে ইয়াৰ বিশ্বৰ তৃতীয় বৃহৎ গ্ৰাহক৷ ভাৰতে ৪০ শতাংশৰো অধিক খাৰুৱা তেল আৰু পেট্ৰ’লজাত সামগ্ৰী আমদানি কৰে৷ ইয়াৰ ফলত ভাৰতত পেট্ৰ’ল আৰু ডিজেলৰ মূল্য বৃদ্ধি হোৱাৰ আশংকা কৰা হৈছে৷\nঅৱশ্যে শেহতীয়াকৈ প্ৰকাশ পাইছে যে ভাৰতে ৰাছিয়াৰ প্ৰতি নৰম স্থিতি গ্ৰহণ কৰি ৰাছিয়াৰ পৰা ৰেহাই মূল্যত খাৰুৱা তেল ক্ৰয় কৰিছে৷ বৃহস্পতিবাৰে বৈদেশিক মন্ত্ৰালয়ৰ মুখপাত্ৰ অৰিন্দম বাগছিয়ে এই কথা প্ৰকাশ কৰিছে৷\nTags: asom live 24assam ka tazza khabarassam liev 24asxom live 24axom live 24 digitalbest news channel in assamBest news channel of assamBest News Portal in AssamRussia Ukraine War\nমহানগৰীৰ মহিলাৰ ব্যক্তিগত মুহূৰ্তৰ ভিডিঅ’ ভাইৰেল কৰি জেইল হাজোতলৈ গ’ল এক যুৱক


নাগৰিকত্ব সংশোধনী আইনক লৈ মেঘালয়ৰ ৰাজ্যপালৰ বিতৰ্কিত মন্তব্য- ‘যদি এই আইন নিবিচাৰে তেন্তে উত্তৰ কোৰিয়ালৈ যাওঁক’ - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\nনাগৰিকত্ব সংশোধনী আইনক লৈ মেঘালয়ৰ ৰাজ্যপালৰ বিতৰ্কিত মন্তব্য- ‘যদি এই আইন নিবিচাৰে তেন্তে উত্তৰ কোৰিয়ালৈ যাওঁক’\nডিজিটেল ডেস্কঃ নাগৰিকত্ব সংশোধীন আইনৰ বিৰুদ্ধে অসমৰ লগতে উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলত প্ৰতিবাদ অব্যাহত আছে। তাৰ মাজতে এই আইন খনৰ প্ৰতি সমৰ্থন জনাই এইবাৰ বিতৰ্কৰ মাজত সোমাই পৰিল মেঘালয়ৰ ৰাজ্যপাল তথাগত ৰায়ে।\nশুকুৰবাৰে তেওঁ এক টুইটত পৰোক্ষভাৱে নাগৰিকত্ব আইনৰ সমৰ্থন জনায়। টুইটত তেওঁ কয় যে যিসকলে বিভাজনকাৰী গণতন্ত্ৰ নিবিচাৰে, তেনে লোকসকল উত্তৰ কোৰিয়ালৈ গুছি যাওক। ৰাজ্যপাল তথাগত ৰায়ৰ এনে বিতৰ্কিত টিপ্পনীৰ পিছতে প্ৰতিক্ৰিয়া ব্যক্ত কৰিছে বিভিন্ন জনে।\nৰাজ্যপাল গৰাকীয়ে টুইটত লিখিছে, ‘বৰ্তমানৰ বিবাদমান পৰিস্থিতিত দুটা কথা কেতিয়াও পাহৰি যোৱা অনুচিত- ১. দেশক এসময়ত ধৰ্মৰ নামত বিভাজিত কৰা হৈছিল। ২. গণতন্ত্ৰ নিশ্চিত ৰূপত বহুমাতৃক। যদি আপুনি এয়া নিবিচাৰে, তেন্তে উত্তৰ কোৰিয়ালৈ গুছি যাওক।’\nদক্ষিণ নেপালত বিস্ফোৰণ, আৰক্ষী বিষয়াসহ নিহত ৩\nদিল্লীত কংগ্ৰেছৰ ‘ভাৰত বচাও’ সমাবেশঃ ভাষণত কি ক’লে প্ৰিয়ংকা গান্ধীয়ে…


'ভোট বিচাৰি কিয় বিজেপি নেতৃবৃন্দ ধুবুৰী আৰু বৰপেটালৈ গৈছে?' | NewsASN\n'ভোট বিচাৰি কিয় বিজেপি নেতৃবৃন্দ ধুবুৰী আৰু বৰপেটালৈ গৈছে?'\nতৃতীয় পৰ্যায়ৰ লোকসভাৰ নিৰ্বাচনৰ ব্যাপক তৎপৰতা চলি থকাৰ সময়তে প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী তৰুণ গগৈয়ে এখন সংবাদমেল সম্বোধন কৰি বিজেপি চৰকাৰক তীব্ৰ সমালোচনা কৰে।গুৱাহাটীৰ দিছপুৰৰ হোটেল ৰিভেৰিত এক সংবাদমেল সম্বোধন কৰি কয়-'এই নিৰ্বাচন আমাৰ বাবে অগ্নিপৰীক্ষা তথা অস্তিত্ব ৰক্ষাৰ যুদ্ধ।২০১৪ চনটো আছিল মোডীৰ জয়যাত্ৰাৰ দিন।কিন্তু ২০১৯ চনটো হ'ব মোডীৰ স্মশানযাত্ৰাৰ দিন।কাৰণ,২০১৪ চনত মোডীয়ে যি জনপ্ৰিয়তা পাইছিল,আজি সেই জনপ্ৰিয়তা নাই।'বিজেপিয়ে ধনবল প্ৰয়োগ কৰি নিৰ্বাচনত জয়ী হ'বলৈ বিচাৰিছে বুলি সংবাদমেলত গুৰুতৰ অভিযোগ উথাপন কৰে গগৈয়ে।\nবিজেপিক সমালোচনা কৰি গগৈয়ে কয় যে কিছুদিনৰ পূৰ্বে হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা আৰু ৰঞ্জিত দাসে বৰপেটা আৰু ধুবুৰীবাসীক অপমান কৰি কৈছিল যে ধুবুৰী আৰু বৰপেটালৈ গ'লে পাকিস্তানলৈ যোৱাৰ দৰে লাগে।কিন্তু সেই হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা আৰু ৰঞ্জিত দাসে এতিয়া ভোট বিচাৰি কিয় ধুবুৰী আৰু বৰপেটাবাসীৰ ওচৰলৈ গৈছে বুলি প্ৰশ্ন কৰে।\nআজিৰ সংবাদমেলত মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালক তীব্ৰ সমালোচনা কৰি তৰুণ গগৈয়ে কয় যে বিজেপি দলে এতিয়া ধৰ্মৰ নামত ৰাজনীতি কৰিছে। বিজেপিয়ে সদায় মুছলমানৰ বিৰুদ্ধে কথা কয়। কিন্তু এতিয়া নিৰ্বাচনৰ বাবে মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে কয় মুছলমানে বিজেপিক ভোট নিদিলে আল্লাই মাফ নকৰিব ।


কলিতা সকল হৈছে অসমৰ এক প্ৰাচীন আৰু খিলঞ্জীয়া জাতি।\n৫০ লাখ (আনুমানিক)\n বহু পুৰণি কালৰে পৰা কলিতা ৰাজ্যৰ অস্তিত্বৰ কথা জনা যায়। ১৫-১৬ শতিকাত কলিতা ৰাজ্যৰ থকাৰ প্ৰমাণ আছে।\nসামাজিক জীৱনসম্পাদনা কৰক\nকলিতা সকল মূলতঃ কৃষিজীৱি যদিও আহোম ৰাজত্বৰ সময়ত তেওঁলোকে সৈনিক, সেনাপতি, প্ৰশাসক, ৰাজদূত আৰু বিচাৰক হিচাপে নিজৰ সামৰ্থ্য দেখুৱাবলৈ সক্ষম হৈছিল। কলিতা সকলৰ বৰ-কলিতা ঠালটো আচলতে ক্ষত্ৰিয় শাখাত পৰে।\nকিছুমান লেখতল'বলগীয়া কলিতা উপাধিসমূহ হৈছে লহকৰ, মহন্ত, বৰ্মন, বৰদলৈ, ভূঞা, চলিহা, চৌধুৰী, ডেকা, দাস, দত্ত, কাকতি, বৰকাকতী, ঠাকুৰীয়া, মেধি, তালুকদাৰ, খাটনিয়াৰ, তহবিলদাৰ ইত্যাদি। কলিতা সকলে শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ দ্বাৰা প্ৰচাৰিত এক শৰণ নাম ধৰ্ম আকোঁৱালি লৈছে। বৰ্তমান ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাৰ প্ৰায় প্ৰত্যেকটো মহকুমাতে এই জনগোষ্ঠী পোৱা যায়। অসম তথা উত্তৰ পূৰ্বঞ্চল বিভিন্ন জাতি জনগোষ্ঠীৰ সমন্বয়ৰ থলী। অসম নামৰ ভূ-খণ্ড আদিতে কামৰূপ, প্ৰাগজ্যোতিষপূৰ আদি বেলেগ বেলেগ নামৰ বিভিন্ন সময়ত পৰিচিত আছিল আৰু ইয়াৰ চাৰিসীমাও বৰ্তমানৰ দৰে নাছিল। বিভিন্ন সময়ত ইয়াৰ পৰিসীমা ভিন ভিন আছিল। কেতিয়াবা যদি ইয়াৰ বিস্তৃতি বহু প্ৰসাৰীত হৈছিল, আন কেতিয়াবা আকৌ ই বহুপৰিমাণে সংকুচিত হৈছে। কলিতাসকল ( বিজু সেনাপতি 7002014452ৰ লিখনিৰ পৰা সংগ্ৰহ)হৈছে অসম, বিশেষকৈ ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাৰ প্ৰাচীনতম আৰু সৰ্ববৃহৎ জনগোষ্ঠী। প্ৰখ্যাত বুৰঞ্জীবিদ পদ্মনাথ গোঁহাঞিবৰুৱাদেৱে তেখেতৰ ‘অসম বুৰঞ্জী’ত এই কথা স্পষ্ট কৰি গৈছে যে কলিতাসকল অসমৰ আটাইতকৈ পুৰণীকলীয়া আদিবাসী, নৰক, ভগদত্ত আৰু ৰজাসকল কলিতাসকলৰ আদিপুৰুষ আছিল। ৰাজমোহন নাথৰ ‘The Background of Assamese Culture’ ত উল্লেখ কৰা অনুসৰি ২৪ জন নৰকৰ ভিতৰত প্ৰথম নৰকৰ সময় আছিল খী. পূ. ২২০০ ৰ পৰা খী. পূ. ২১৬৯। দ্বিতীয়ৰ পৰা তৃবিংশতিতম নৰকৰ সময় আছিল খী: পূ: ২১৬৯ৰ পৰা খী: পূ: ১৫০৯। শেষৰজন নৰকৰ সময় আছিল খী: পূ: ১৫০৯ ৰ পৰা খী: পূ: ১৪৪৯ আৰু তেওঁৰেই পুতেক আছিল ভগদত্ত। বুৰঞ্জীয়ে ঢুকী নোপোৱা কালতে অসমত কলিতাসকলে নিজৰ সভ্যতা সংস্কৃতি গঢ়ি তুলিছিল। পৰৰ্ৱতি সময়ত বিভিন্ন ঠাইৰ পৰা অহা বহুসংখ্যক লোক কলিতাসকলৰ অন্তৰ্ভুক্ত হৈছিল। সেইবাবেই কলিতা সকলৰ ইতিবৃত্ত সম্পৰ্কে বহু ভিন ভিন মতামত পোৱা যায়। কিন্তু প্ৰকৃত সত্যটো হ’ল কলিতা সকল এই ভূ-খণ্ডৰ চাবেক বাসিন্দা। বিভিন্ন উত্সৰ পৰা অহা তথ্যসমূহো শুদ্ধ। কাৰণ বেদ উপনিষদৰ কালৰে পৰা প্ৰভুত্ত থকা কলিতা সভ্যতাত বেলেগ বেলেগ সময়ত আহি সংযোজিত হোৱা লোকসকলক লৈ বৃহত্তৰ কলিতা জনগোষ্ঠী গঠিত হৈছে। ভাৰবৰ্ষলৈ আৰ্য্যসকল অহাৰ বহু পূৰ্বেই অহা আলপাইন সকলেই হৈছে কলিতা সকলৰ নৃ-গোষ্ঠীয় পৰিচয়। ইয়াৰ পাছতো অনেক সময়ত বিভিন্ন দিশৰ পৰা এনেক লোক আহি ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাৰ আলপাইন মূলীয় কলিতাসকলৰ লগত বিলিন হৈছে। কুলুতাচ সকলৰ এটা ঠালো কলিতা সকলৰ অন্তৰ্ভুক্ত হৈছিল। কৌনজৰ পৰা অহা কিছু লোক আৰু ইয়াৰ বহু পূৰ্বেই হিমালয়ৰ পাদদেশত থকা লোকসকলৰ বহু লোক বৃহত্তৰ কলিতা সকলৰ এক অংশৰ পূৰ্বপুৰুষ বুলিব পাৰি। কলিতা লোকসকলৰ মাজত গভীৰ অধ্যয়ন কৰিলে দেখা যায় যে এই লোকসকলৰ জাতি, জনগোষ্ঠী উভয়ৰে লক্ষণ বিৰাজমান। সেইবাবে বিজ্ঞান ভিত্তিক বিশ্লেষণেৰে কলিতা এক জাতি নে জনগোষ্ঠী একেষাৰতে কৈ দিয়া কঠিন। পণ্ডিত ড॰ বাণীকান্ত কাকতীদেৱে কলিতা এক জাতি বুলি অভিহিত কৰিলেও কলিতাসকলৰ মাজত দেখা পোৱা বহু উপাদানৰ ভিত্তিত কলিতা এক জনগোষ্ঠী বুলি কোৱাটোহে বেছি সমিচিন হ’ব। এই জনগোষ্ঠীৰ অন্তৰ্গত বিভিন্ন সম্প্ৰদায় আছে। তাৰ ভিতৰত কমাৰ কলিতা, কুমাৰ কলিতা, সৰু কলিতা, বৰ কলিতা,কেওট কলিতা,নট কলিতা, সুত কলিতা, কঁহাৰ কলিতা, নাপিত কলিতা, ধুবী কলিতা, সোনাৰী কলিতা, কাড়ী কলিতা, হালৈ কলিতা, জালৈ কলিতা, শালৈ কলিতা,মালী কলিতা আদিবোৰেই প্ৰধান। ইয়াৰ উপৰিও কলিতা জনগোষ্ঠীৰ লোকসকলে বিভিন্ন সময়ত বিভিন্ন বৃত্তি বা কৰ্মত মনোনিবেশ কৰাৰ কাৰণে তেওঁলোকক ভিন ভিন নামেৰে জনা গৈছিল। বহুসময়ত তেনে কাম আৰু দায়িত্বৰ ওপৰতে ভিত্তি কৰি ভিন ভিন উপাধিও লাভ কৰিছিল। বৰ্তমানো ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাত বসবাস কৰা কলিতা সকলে প্ৰায় ৯৩টা উপাধি ব্যৱহাৰ কৰে। ইয়াৰ ভিতৰত সেনাপতি, ভূঞা, বৰুৱা, মহন্ত, শইকীয়া, কাকতি, দত্ত, পাগবন্ধা, কলিতা, দাস, তামূলী, বৰা, খাৰঘৰীয়া, বাৰিক, পাঠক, চৌধৰী, খাতনিয়াৰ, লহকৰ, তালুকদাৰ, হাজৰিকা, নেওগ, পাটগিৰি, পোদ্দাৰ, অধিকাৰী, বড়া, ঠাকুৰীয়া, বৰ্মন, ডেকা, দিহিদাৰ, মেধী, পাটোৱাৰী, হুন্দুৰী, বৈৰাগী, মালী, স্বজন, তাঁতি, সাউদ, বেজবৰুৱা, বাঢ়ৈ, বাণিয়া, কুমাৰ, জৰামূৰীয়া, দুলীয়া, বনিক, কায়স্থ, চহৰীয়া, বৈশ্য, কেওত, যোগী, নাথ, সুৰী, তেলী, ভকত, হাড়ী, বৰদলৈ, ধনদিয়া, গায়ন, বায়ন, ৰাজখোৱা, ফুকন, দেউৰী, নামতিয়াল, সূত্ৰধাৰ, ভৰালী, পুৰকায়স্থ, ডাকোৱা আদিয়েই প্ৰধান। অৱাশ্যে ইয়াৰ বহু উপাধি কলিতাসকলৰ বাহিৰেও আন আন জনগোষ্ঠীৰ লোকেও ব্যৱহাৰ কৰা দেখা যায়। কলিতাসকল এই ভূ-খণ্ডৰ সৰ্বকালৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ জনগোষ্ঠী হিচাপে পৰিচিত হৈ আহিছে। এওলোক যুগ যুগ ধৰি অতি প্ৰভাৱশালী আছিল আৰু কলিতা সভ্যতা আছিল স্বত্ৰন্ত্ৰ আৰু স্বয়ংসম্পূৰ্ণ। সমাজ ব্যৱস্থা এটা সম্পূৰ্ণ হ’বৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় সকলো কাম এওঁলোকে নিজেই কৰিব পাৰিছিল আৰু সমাজৰ প্ৰায় সকলোধৰণৰ কামতে এওঁলোকে মনোনিবেশ কৰিছিল। কিন্তু, সুবিধাবাদী তথাকথিত উচ্ছবংশীয় লোকৰ পৰোচনা আৰু চক্ৰান্ত্ৰত পৰি কলিতাসকলৰ মাজতেই বহু শ্ৰেণীবিভাগ আৰু উচ্চ নিচ্চৰ ভেদাভেদ আহিল। এনেকুৱা ভেদাভেদ আৰু বহু ঐতিহাসিক অন্যায়ৰ কবলত পৰি কলিতাসকলৰ মাজত কিছু সম্প্ৰদায় বিভাজিত হ’ল। কেৱল কামৰ ভাগ হিচাপে বেলেগ বেলেগ বৃত্তি গ্ৰহণ কৰি জীৱিকা নিৰ্বাস কৰাৰ আচিলাতে কলিতাসকলক ভিন ভিন সম্প্ৰদায়ত বিভক্ত কৰা হ’ল। এঁওলোকৰ কিছুমান আকৌ ভাৰতীয় সংবিধানৰ জাতিভিত্তিক সংৰক্ষণ ব্যৱস্থাৰ আওঁতাত অন্যান্য পিছপৰা শ্ৰেণীৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰি পুনৰ বিভাজনৰ ফাঁট বহল কৰাৰ ষড়যন্ত্ৰ কৰা হ’ল। কিন্তু একে জীৱনশৈলিৰ গৰিষ্ঠ সংখ্যক কলিতা লোক সাধাৰণ জাতিৰ আঁওতাত থাকি গ’ল। যাৰ ফলত নিজ জনগোষ্ঠীৰ মাজতে এটা স্পষ্ট বিভেদ আনিবলৈ ষড়যন্ত্ৰকাৰিসকল সক্ষম হ’ল আৰু এসময়ত আটাইতকৈ প্ৰভাৱশালী জনগোষ্ঠীৰূপে পৰিচিত কলিতাসকল ভাৰতবৰ্ষৰ স্বাধীনতাৰ পাছত ক্ৰমে ক্ৰমে সকলো দিশৰ পৰাই পিছপৰি আহিল। বৰ্তমান অসমত কলিতাসকল হ’লগৈ আটাইতকৈ পিছপৰা জনগোষ্ঠীসমূহৰ অন্যতম। আজিৰ তাৰিখত বৰ কলিতা আৰু সৰু কলিতাৰ প্ৰভেদ বৰ বিশেষ নাই বুলিব পাৰি কিন্তু কুমাৰ কলিতা, সুত কলিতা, শালৈ কলিতা, হাৰী কলিতা আদি লোকসকল এটা গোট আন এটাৰ পৰা ইমানেই আঁতৰি যোৱা পৰিলক্ষিত হৈছে যে বহুক্ষেত্ৰত এটা গোটে আন এটা গোটৰ লগত একে জনগোষ্ঠীৰ বুলি পৰিচয় দিবলৈও শংকা কৰে। এনে হোৱাৰ ফলত ঐতিহ্যময় কলিতা সভ্যতাটোৰ প্ৰতিয়েই তীব্ৰ সংকট আহি পৰিছে আৰু জনগোষ্ঠীটোৰ সমূহীয়া সমস্যাসমূহ সমাধানৰ বাবে পথ মূকলী কৰাৰ ক্ষেত্ৰত ডাঙৰ প্ৰত্যাহবান আহি পৰিছে। কলিতা সভ্যতা হৈছে নিজস্ব্ৰ ভাষা সাহিত্য, কৃষ্টি-সংস্কৃতি, ঐতিহ্য পৰম্পৰাৰে সম্পূৰ্ণ সভ্যতা। কলিতাসকল মূলত কৃষিজীৱি আছিল আৰু ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাৰ সকলোধৰণৰ খাদ্যশস্যৰ উত্পাদক আছিল এঁওলোক। খেতিৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় সঁজুলিসমূহ এঁওলোকে নিজেই তৈয়াৰ কৰি লৈছিল। লোকসংস্কৃতিৰ ক্ষেত্ৰখনটো কলিতাসকল চহকী আছিল। কলিতাসকলৰ নিজা লোকবাদ্য, লোকনৃত্য, লোকাচাৰ, খাদ্যভাষ,খেল ধেমালী, গৃহ নিৰ্মাণ প্ৰণালী, লোকবিশ্বাস আৰু পৰম্পৰা আছে। ভথেলী আৰু ম’হোহো উত্সৱ হৈছে কলিতাসকলৰ দুটা উল্লেখযোগ্য উত্সৱ। ইয়াৰ উপৰিও এঁলোকৰ মাজত নিদিষ্ট কিছুমান পূজা-পাতল আৰু ধৰ্মীয় বিশ্বাস আছে। জয়পুৰীয়া কলিতা সমাজত থকা কালীপূজা ইয়াৰ এক উত্কৃষ্ট উদাহৰণ। ইয়াৰ উপৰিও কলিতা সকলৰ মাজত থকা ভূত-প্ৰেত আৰু বেজালী বিশ্বাস, আশিৰ্বাদ,গালি, শাও-শপনী, শপত, পাপ আৰু পায়াচিত্ৰৰ বিশ্বাস, জন্ম-মৃত্যু সম্বন্ধীয় বিশ্বাস আদিবোৰ অতি বিস্ময়কৰ আৰু এই সমূহৰ ওপৰত গৱেষণাৰ যথেষ্ট থল আছে। কলিতা সকলৰ নিজস্ব্ৰ এক জুপুৰী ঘৰৰ আৰ্হি আছিল। বাঁহ,কাঠ্,বেত, ইকৰা, খাগৰী, খেৰ আদিৰে ঘৰ সজা কামটো এঁওলোক পাকৈত। মৃৎ শিল্প আৰু নৌকা শিল্পত ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাত এঁওলোক অনবদ্য। ঘৰৰ বাৰীৰ চাৰিওফালে চাৰিতা খাল খান্দি ঢাপ মাৰি লোৱাতো কলিতাসকলৰ নিয়ম। ইয়াৰ উপৰিও কলিতাসকলৰ গোহালী, ভঁৰালঘৰ, ঢেকীশাল, বৰঘৰ, ৰান্ধানীশাল আৰু জুইশাল পতাৰ নিদিষ্ট নিয়ম আৰু পৰম্পৰা আছে। বহুক্ষেত্ৰত ডাকৰ বচনো পালন কৰা দেখা যায়। ‘ পূৱে হাঁহ, পশ্চিমে বাঁহ, উত্তৰে চৰু, দক্ষিণে গৰু’ আদিবোৰ আজিপৰ্য্যন্ত পালন কৰি থকা দেখা যায়। এনেবোৰ নীতি নিয়ম সকলো সম্প্ৰদায় আৰু বৃত্তিৰ লগত জড়িত কলিতাসকলৰ মাজতে দেখা যায়। ইয়াকো সংমিশ্ৰিত জনগোষ্ঠীটোৰ ঐক্যবন্ধনৰ এক আহিলা হিচাপে ল’ব পাৰি। বৃহত্তৰ কলিতা সম্প্ৰদায়ৰ অন্তৰ্গত সকলো কলিতাই নিজৰ মাজত ষড়যন্ত্ৰ আৰু পৰোচনামূলকভাৱে সুমুৱাই দিয়া ভেদাভেদবোৰ পাহৰি পুনৰ একত্ৰিত হৈ থিয় দিয়াৰ সময় আহি পৰিছে। এনে কৰিলে কলিতাসকলৰ উমৈহতীয়া সমস্যাসমূহ সমাধানৰ বাট সুচল হ’ব আৰু ঐতিহ্যময় কলিতা সভ্যতায়ো পুনৰ প্ৰাণ পাই উঠি সমগ্ৰ বিশ্বৰ এক জাকতজিলিকা সভ্যতালৈ পৰিণত হ’ব। এই সংমিশ্ৰিত জনগোষ্ঠীটো হৈ ৰঁওক সমগ্ৰ বিশ্ববাসীৰ বাবে এক আদৰ্শ।\nকলিতা জনগোষ্ঠীৰ কেইজনমান বিখ্যাত ব্যক্তিসম্পাদনা কৰক\nশ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ,জগত গুৰু\nমাধৱদেৱ, বৈষ্ণৱ ধৰ্ম প্ৰচাৰক\nমহেন্দ্ৰ মোহন চৌধুৰী, অসমৰ প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=কলিতা_জনগোষ্ঠী&oldid=268434"ৰ পৰা অনা হৈছে\nLast edited on 20 March 2021, at 04:36\nআন একো উল্লেখ নাথাকিলে এই বিষয়বস্তু CC BY-SA 3.0 ৰ আওতাত উপলব্ধ। এই পৃষ্ঠাটোৰ সংক্ষিপ্ত ইউ.আৰ.এল. : https://as.wikipedia.org/?curid=41227।\nএই পৃষ্ঠাখন ২০ মাৰ্চ, ২০২১ তাৰিখে ১০:০৬ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


সৰু ল’ৰাটো - Jeevan Britta\nPublished May 19, 20209:57 am\nUpdatedJuly 17, 20202:51 pm\nPosted by BIKASH KALITA on May 19, 2020. Updated: July 17, 20202:51 pm\nএখন স্কুলত এটা সৰু ল’ৰাই পঢ়িছিল৷ সি ফুটবল খেলি খুব ভাল পাইছিল আৰু সদায় খেলৰ প্ৰেকটিচ কৰিছিল৷ ইমান প্ৰেকটিচ কৰাৰ পিছতো কিন্তু স্কুলৰ ফুটবল টিমটোত সি ঠাই পোৱা নাছিল৷ কিন্তু সেইবুলি সি কোনোদিনে প্ৰেকটিচ নকৰাকৈ থকা নাছিল৷ সি সদায় প্ৰেকটিচ কৰিবলৈ আহিলে তাৰ লগত তাৰ দেউতাক আহে৷ তাৰ প্ৰেকটিচ শেষ নোহোৱালৈকে তাৰ দেউতাক সদায় বহি থাকে আৰু তেওঁ সদায় একেটা ছিটতে বহে৷\nশেষৰ বছৰটো আহিল আৰু ফুটবল ছিজন আহিল৷ টিমৰ চিলেকচনৰ সময় আহিল আৰু সকলোৱে পূর্ণদ্যোমে প্ৰেকটিচত লাগিল৷ চিলেকচনলৈ আৰু মেচলৈ আৰু মাত্ৰ চাৰি দিন বাকী আছিল আৰু প্ৰস্তুতি তুংগত আছিল৷ তেনেতে হঠাতে ল’ৰাটো প্ৰেকটিচলৈ অহা বন্ধা কৰিলে৷ কোচেও তাৰ কাৰণ নাজানিলে৷\nচিলেকচনৰ দিনা ৰাতিপুৱা চিলেকচন হোৱাৰ কথা আৰু মেচখন হোৱাৰ কথা আবেলি৷ হঠাতে ৰাতিপুৱা ল’ৰাটো আহি ওলাল আৰু নিজৰ বাবে টিমটোত এটা স্থান বিচাৰি কোচক অনুৰোধ কৰিলে৷ ফুটবলৰ কোচে তাক ক’লে- “চোৱা আমাৰ তোমাতকৈ ভাল খেলুৱৈ আছে আৰু তাতে তুমি এইকেইদিন প্ৰেকটিচলৈও অহা নাই৷ তোমাক মই কেনেকৈ টিমত ল’ব পাৰোঁ?’’\nকিন্তু ল’ৰাটোৱে অনুৰোফ কৰিয়েই থাকিল৷ সি মাত্ৰ কোচৰ ভৰিত ধৰিবলৈহে বাকী৷ এনেদৰে অনুৰোধ কৰা কোচজনে কেতিয়াও দেখা নাছিল৷ অৱশেষত উপায় নাপাই তেও’ ক‘লে- ’‘ঠিক আছে, মোৰ নিজৰ চিন্তাৰ বিপৰীতে গৈ মই তোমাক এটা সুবিধা দিব ওলাইছোঁ৷ কিন্তু মাত্ৰ হাফ টাইমলৈকেহে৷ তাৰ ভিতৰতে তুমি তোমাৰ খেলৰ প্ৰমাণ দেখুৱাব লাগিব৷ আৰু চোৱা গোটেই স্কুলখনৰ সন্মানৰ প্ৰশ্ন ইয়াৰ লগত জড়িত হৈ আছে৷”\nকোচক ধন্যবাদ জনাই ল’ৰাটো গ’লগৈ৷ সেইদিনাৰ খেলত ল’ৰাটোৱে অবিশ্বাস্য খেল প্ৰদর্শন কৰিলে আৰু তাৰ ভৰিত পৰা প্ৰতিটো বলেই গ’ললৈ ৰূপান্তৰিত কৰিলে৷ খেলত ল’ৰাটোৰ টিমটোত অনায়াসে জিকিল তাৰ গ’লবোৰৰ বাবে অঅৰু সি মেন অব দা মেটছ সন্মানো পালে৷\nখেলৰ শেষত কোচে তাক মাতি ক’লে- ’‘মই তোমাৰ বিষয়ে ইমান ভুল ধাৰণা লৈ আছিলোঁ৷ তুমি ইমান ভাল কেনেকৈ খেলিলা? কিহে তোমাক অনুপ্ৰেৰণা যোগাইছিল?”\nল’ৰাটোৱে ক’লে- “মোৰ দেউতাই মোৰ খেল চাই আছিল৷”\n“ক’ত আছে তোমাৰ দেউতা? মই তোমাৰ দেউতাক সদায় তোমাৰ লগত প্ৰেকটিচলৈ অহা দেখো কিন্তু আজিতো মই তেওঁক দেখা নাই৷”\n“ছাৰ, আপুনি কথাটো নাজানে৷ মোৰ দেউতা অন্ধ৷ তেওঁ সদায় মোৰ লগত আঢে একমাত্ৰ মোক উৎসাহ দিবৰ বাবে৷ চাৰিদিন আগতে তেওঁ ঢুকাল৷ আৰু তেওঁ আজি প্ৰথম বাৰৰ বাবে মোৰ খেল চাই আছিল তাৰ পৰা৷”- এইবুলি ল’ৰাটোৱে আকাশৰ ফালে আঙুলিয়াই দেখুৱালে৷ তাৰ চকুত চকুপানী আছিল৷\n“আৰু সেই কথাটোৱে মোক মটিভেট কৰিছিল আজি ইমান ভাল খেলিবলৈ৷”\nএটা ভেকুলীৰ কাহিনী\nPrevious Post আজি জীয়াই থাকো আহক\nNext Postনিজকে কিদৰে অনুপ্ৰেৰণা যোগাই থাকিব


fireworks-in-wuhan-as-checkpoints-are-taken-down-other-cities-in-china– News18 Assam\nকোৰোণাত সৰ্বাধিক আক্ৰান্ত চীনৰ য়ুহান চহৰত কিয় ফুটাইছে ফটকা? কিহৰ আনন্দ?\nUpdated:March 23, 2020, 8:31 AM IST\nতিনিদিন ধৰি কোৰোণাত কোনো লোক আক্ৰান্ত হোৱা নাই বুলি কোৱা কথাষাৰ সহজভাৱে লোৱা নাই অঞ্চলটোৰ একাংশ নাগৰিকে।\nLast Updated: March 23, 2020, 8:31 AM IST\nকোৰোণা ভাইৰাছৰ আৰম্ভণি চীনৰ য়ুহান চহৰৰ পৰা হৈছিল। সেইবাবে এই ভাইৰাছক য়ুহান ভাইৰাছ নামো দিয়া হৈছে। কিন্তু এতিয়া এই চহৰখনত জনসাধাৰণে ফটকা ফুটাইছে, আনন্দ প্ৰকাশ কৰিছে, কিন্তু কিয়?\nআচলতে বিগত তিনিদিনত এই চহৰখনত নতুনকৈ কোনো লোক কোৰোণাত আক্ৰান্ত হোৱা নাই। প্ৰায় তিনি মাহলৈ কোৰোণাৰ আতংকত জীয়াই থকা জনসাধাৰণে এতিয়া আনন্দ প্ৰকাশ কৰাৰ সুযোগ পাইছে। প্ৰায় তিনি মাহ ধৰি লকডাউন আছিল য়ুহান চহৰ। প্ৰশাসনে নিৰ্দেশ দিছে যে একাংশ চেক পইণ্ট খুলি দিয়া হওক। কিন্তু এই নিষেধাজ্ঞা কেৱল চহৰখনৰ ভিতৰতহে প্ৰত্যাহাৰ কৰা হৈছে। চহৰৰ বাহিৰলৈ যোৱাৰ ক্ষেত্ৰত এতিয়াও আছে নিষেধাজ্ঞা। প্ৰশাসনৰ মতে, কোৰোণাক লৈ য়ুহান আটাইতকৈ সংবেদনশীল অঞ্চল আৰু আগন্তুক মাহতো চেষ্টা কৰা হ’ব যাতে এই ভাইৰাছ বাহিৰলৈ নিবিয়পে।\nআনহাতে, তিনিদিন ধৰি কোৰোণাত কোনো লোক আক্ৰান্ত হোৱা নাই বুলি কোৱা কথাষাৰ সহজভাৱে লোৱা নাই অঞ্চলটোৰ একাংশ নাগৰিকে। চীনৰ ছাউথ চাইনা মৰ্ণিং পোষ্টৰ মতে, চহৰৰ সকলো লোকে বিশ্বাস কৰিব পৰা নাই যে তিনিদিন ধৰি কোৰোণাত কোনো নতুনকৈ আক্ৰান্ত হোৱা নাই। জনসাধাৰণৰ মতে চৰকাৰে তথ্য লুকুৱাইছে।


man-looted-when-he-was-going-for-morning-walk-in-nagaon-tv-nilutpal-skd– News18 assam\nনগাঁৱৰ এই পথত প্ৰাতঃভ্ৰমণলৈ যাওঁতে সাৱধান হওক, আপুনিও হ’ব পাৰে টাৰ্গেট!\nঘটনা সংক্ৰান্তত তেওঁৰ পুত্ৰই নগাঁৱৰ ইটাচালী আৰক্ষী চকীত এজাহাৰ দাখিল কৰিছে।\nLast Updated : October 03, 2021, 16:49 IST\nৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথত প্ৰাতঃভ্ৰমণ কৰাটো কিমান সুৰক্ষিত! নগাঁৱত শেহতীয়াভাৱে সংঘটিত এক ঘটনাই যেন সেই কথাই প্ৰমাণ কৰিছে। জানিব পৰা মতে, নগাঁও বাইপাছত আজি পুৱাই সংঘটিত হয় এক লোমহৰ্ষক ডকাইতি কাণ্ড। নগাঁৱৰ ভোটাইগাঁৱৰ মহেন্দ্ৰ কাকতি নামৰ এগৰাকী বিশেষভাৱে সক্ষম ব্যক্তিয়ে পুৱাই স্কুটী লৈ নগাঁও বাইপাছৰে গৈ থকা অৱস্থাত বাইকত অহা দুজনীয়া ডকাইতৰ দলে তেওঁক আগভেটি ধৰে। তাৰ পিছতে তেওঁক গবা মাৰি ধৰি নিচাজাতীয় দ্ৰব্য খুৱাই নগদ ধন আৰু মোবাইল ফোন কাঢ়ি লৈ যায়।\nআনহাতে, নিচাজাতীয় দ্ৰব্য সেৱন কৰাৰ ফলত গুৰুতৰ ভাৱে অসুস্থ হৈ পৰা মহেন্দ্ৰ কাকতি নামৰ ব্যক্তিগৰাকী বহুসময় ধৰি ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ কাষতে সংজ্ঞাহীন হৈ পৰি ৰয়। কিছুসময় পিছত স্থানীয় লোকে লোকজনক উদ্ধাৰ কৰি পৰিয়ালৰ লোকক খবৰ দিয়াত পৰিয়ালৰ লোকে আহি তেওঁক নগাঁও ভোগেশ্বৰী ফুকননী অসামৰিক চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি কৰে।\nবৰ্তমান মহেন্দ্ৰ কাকতি নগাঁও অসামৰিক চিকিৎসালয়ত চিকিৎসাধীন অৱস্থাত আছে। ইতিমধ্যে ঘটনা সংক্ৰান্তত তেওঁৰ পুত্ৰই নগাঁৱৰ ইটাচালী আৰক্ষী চকীত এজাহাৰ দাখিল কৰিছে।\nডকাইতৰ আক্ৰমণত আহত মহেন্দ্ৰ কাকতিৰ পুত্ৰ ৰূপম কাকতিয়ে সংবাদ মাধ্যমক জনোৱা অনুসৰি, চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ অনুসৰি তেওঁৰ পিতৃয়ে সদায় প্ৰাতঃভ্ৰমণলৈ তিনিচকীয়া স্কুটীখনেৰে ওলাই যায়। আজি পুৱা বহু দেৰিলৈকে পিতৃ ঘৰলৈ ঘূৰি নহাত তেওঁলোক চিন্তিত হৈ পৰিছিল। পিছত উৰিয়াগাঁৱৰ ৰাইজে তেওঁৰ পিতৃৰ বিষয়ে খবৰ দিয়াত তেওঁলোকে অচেতন অৱস্থাত পিতৃক উদ্ধাৰ কৰে। বৰ্তমানেও তেঁওৰ পিতৃ গুৰুত্বৰভাৱে অসুস্থ অৱস্থাতে আছে।\nFirst published: October 03, 2021, 16:49 IST


Azirox 500 Mg Tablet in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী\nAzirox 500 Mg Tablet - ₹52 (₹65, 20% छूट)\nAzirox 500 Mg Tablet ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Azirox 500 Mg Tablet Price and Pack Size in Assamese - Azirox 500 Mg Tablet ar mulya aaru pakor size\nAzirox 500 Mg Tablet की जानकारी\nAzirox 500 Mg Tablet ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Azirox 500 Mg Tablet Benefits & Uses in Assamese- Azirox 500 Mg Tablet ar laabh aaru byavaharsamuh\nAzirox 500 Mg Tablet ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Azirox 500 Mg Tablet Dosage & How to Take in Assamese - Azirox 500 Mg Tablet ar paali aaru xeya kenedore lobo\nAzirox 500 Mg Tablet ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Azirox 500 Mg Tablet Side Effects in Assamese- Azirox 500 Mg Tablet ar parshwakriyasamuh\nAzirox 500 Mg Tablet সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Azirox 500 Mg Tablet Related Warnings in Assamese- Azirox 500 Mg Tablet xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Azirox 500 Mg Tabletৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Azirox 500 Mg Tablet with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Azirox 500 Mg Tablet ar gurutor kriya-pratikriya\nAzirox 500 Mg Tablet মতভেদসমূহ- Azirox 500 Mg Tablet Contraindications in Assamese- Azirox 500 Mg Tablet nishedhsamuh\nAzirox 500 Mg Tablet ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Azirox 500 Mg Tablet in Assamese- Azirox 500 Mg Tablet ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Azirox 500 Mg Tablet ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Azirox 500 Mg Tablet Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Azirox 500 Mg Tablet kriya-pratikriya\nAzirox 500 Mg Tablet ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Azirox 500 Mg Tablet Benefits & Uses in Assamese - Azirox 500 Mg Tablet ar laabh aaru byavaharsamuh\nAzirox 500 Mg Tablet তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nAzirox 500 Mg Tablet ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Azirox 500 Mg Tablet Dosage & How to Take in Assamese - Azirox 500 Mg Tablet ar paali aaru xeya kenedore lobo\nAzirox 500 Mg Tablet-ৰ উপাদানসমূহ - Azirox 500 Mg Tablet Active Ingredients in Assamese - Azirox 500 Mg Tablet-ar upadaansamuh\nAzirox 500 Mg Tablet ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Azirox 500 Mg Tablet Side Effects in Assamese - Azirox 500 Mg Tablet ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Azirox 500 Mg Tablet ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nAzirox 500 Mg Tablet সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Azirox 500 Mg Tablet Related Warnings in Assamese - Azirox 500 Mg Tablet xonkranta xatarkatabanisamuh\nAzirox 500 Mg Tablet-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nAzirox (Micro Labs) গৰ্ভৱতী মহিলাৰ বাবে সুৰক্ষিত।\nAzirox 500 Mg Tablet-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nAzirox (Micro Labs) ৰ স্তন্যপায়ী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া নাই।\nবৃক্কত Azirox 500 Mg Tablet কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nAzirox (Micro Labs)ৰ বৃক্ক ৰ ওপৰত মৃদু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া আছে।\nযকৃতত Azirox 500 Mg Tablet কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nAzirox (Micro Labs)ৰ কলিজা ৰ ওপৰত মৃদু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া আছে।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Azirox 500 Mg Tablet ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nAzirox (Micro Labs)এ হৃদয়ত ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। আপুনি যদি তেনেকুৱা প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰে তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক আৰু চিকিতসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহে পুনৰ আৰম্ভ কৰক।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Azirox 500 Mg Tabletৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Azirox 500 Mg Tablet with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Azirox 500 Mg Tablet ar gurutor kriya-pratikriya\nAzirox 500 Mg Tablet তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nAzirox 500 Mg Tablet মতভেদসমূহ - Azirox 500 Mg Tablet Contraindications in Assamese - Azirox 500 Mg Tablet nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Azirox 500 Mg Tablet লোৱা অনুচিত যাতে -\nAzirox 500 Mg Tablet ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Azirox 500 Mg Tablet in Assamese - Azirox 500 Mg Tablet ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Azirox 500 Mg Tablet-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Azirox (Micro Labs)য়ে অভ্যাসৰ সৃষ্টি নকৰে।\nহয়, আপুনি Azirox (Micro Labs) লোৱাৰ পিছত বাহন অথবা গধুৰ মেচিন অপাৰেট কৰিব পাৰে যিহেতু ই কোনোধৰণৰ তন্দ্ৰাভাৱৰ সৃষ্টি নকৰে।\nহয়, কিন্তু আপুনি ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অনুসাৰেহে Azirox (Micro Labs) লোৱা উচিত।\nনহয়, মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত Azirox (Micro Labs) ব্যৱহৃত নহয়।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Azirox 500 Mg Tablet ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Azirox 500 Mg Tablet Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Azirox 500 Mg Tablet kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Azirox 500 Mg Tabletৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nআপনি খাদ্যৰ সৈতে Azirox (Micro Labs) ল'ব পাৰে।\nমদ আৰু Azirox 500 Mg Tabletৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nগৱেষণাৰ অভাৱত, Azirox (Micro Labs) লোৱাৰ সময়ত মদ্যাপন কৰা সম্পৰ্কত একো ক'ব পৰা নাযায়।\nAzirox 500 Mg Tablet ৰ অনুকল্প - Substitutes for Azirox 500 Mg Tablet in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Azirox 500 Mg Tablet লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Azirox 500 Mg Tablet ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Azirox 500 Mg Tablet সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Azirox 500 Mg Tablet ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Azirox 500 Mg Tablet সেৱন কৰে?


Niketan Class5Science Chapter3প্রাথমিক চিকিৎসা » Dev Library\nNiketan Class5Science Chapter3প্রাথমিক চিকিৎসা\nNiketan Class5Science Chapter3প্রাথমিক চিকিৎসা is the answer to each chapter is provided in the list so that you can easily browse throughout different chapters Shankardev Shishu Niketan Class5Science Chapter3প্রাথমিক চিকিৎসা and select need one.\nAlso, you can read the Assam Board book online in these sections Solutions by Expert Teachers as per SCERT (CBSE) Book guidelines. These solutions are part of Shankardev Sishu Niketan All Subject Solutions. Here we have given Assam Board Shankardev Vidya Niketan Class5Science Chapter3প্রাথমিক চিকিৎসা Solutions for All Subjects, You can practice these here.\n১। তোমাৰ বন্ধু জনে খেলি থাকোতে দুখ পালে তুমি কি কৰিবা ?\nউঃ কোনোবাই দুখ পালে দুখ পোৱা ঠাইখিনি পৰিষ্কাৰ পানীৰে ধুব লাগে। তাৰ পাছত এনটিচেপটিক মলম সানি ঘা টুকুৰা ধুলি বালিৰ পৰা আঁতৰাই পৰিষ্কাৰকৈ ৰাখিব লাগে।\n২। প্রাথমিক চিকিৎসাৰ বাকচত থকা যি কোনো সামগ্ৰীৰ নাম কোৱা।\nউঃ কপাহ , বেণ্ডেজ , এনটিচেপটিক মলম।\n৩। পাকঘৰত কাম কৰোতে আমি কিয় নাইলন কাপোৰৰ পৰিবৰ্তে কপাহী কাপোৰ পিন্ধিব লাগে ?\nউঃ পাকঘৰত যিহেতু জুইৰ ব্যৱহাৰ বেছি সেয়েহে তাত গৰম বেছি অনুভৱ হয়। কপাহী কাপোৰে গাৰ ঘামবোৰ শুহি লয় যিটো নাইলন কাপোৰে নলয়। তাৰো পৰি নাইলন কাপোৰ পিন্ধি থাকিলে আকস্মিক ভাৱে জুই লাগিলে নাইলনৰ কাপোৰবোৰ গাত লাগি ধৰে যিটো শৰীৰৰ বাবে অতি বিপদজনক। সেয়েহে আমি পাক ঘৰত কাম কৰিলে কপাহী কাপোৰ পিন্ধিব লাগে।\n৪। নাকেদি তেজ ওলোৱা ব্যক্তিক কি ধৰেণ প্ৰাথমিক চিকিৎসা আগবঢ়াব লাগে ?\nউঃ (ক) নাকেদি তেজ ওলোৱা ব্যক্তিজনক শৰীৰতকৈ মূৰটো বেছি তললৈ হেলনীয়াকৈ কৰি ওপৰমুৱাকৈ শুৱাই দিব লাগে।\n(খ) ৰোগীৰ মূৰত ঠাণ্ডা পানী ঢালি দিব লাগে।\n(গ) নাকৰ ওপৰত ঠাণ্ডা পতি লগাব লাগে।\n৫। ৰিতুৱে পৰি আঘাত পাওঁতে ৰুবিয়ে যদি প্রাথমিক চিকিৎসা নকৰিলেহেঁতেন কি হ’লহেতেন বাৰু ?\nউঃ ৰিতুৱে পৰি আঘাত পাওঁতে ৰুবিয়ে প্রাথমিক চিকিৎসা নকৰিলে। আঘাত গুৰুতৰ হ’লহেতেন।\n১। গাত গৰম পানী পৰিলে কি কৰা উচিত ?\nউঃ গাত গৰম পানী পৰিলে সেই ঠাইখিনিত বৰফ অথবা ঠাণ্ডা পানী লগাই থাকিব লাগে।\n২। প্রাথমিক চিকিৎসাৰ প্রয়োজনীয়তা কি ?\nউঃ আমাৰ দৈনন্দিন জীৱনত প্রাথমিক চিকিৎসাৰ অতি প্রয়োজন। আমি কেতিয়াবা হঠাৎ দুখ পাব পাৰো।যেনে- কৰবাত পৰি দুখ পাব পাৰো , কেতিয়াবা হাত- ভৰি কাটিলেও আমি দুখ পাওঁ। এনেদৰে অঘটনহৈ দুখ পালে আমি কিছুমান প্রাথমিক চিকিৎসা কৰো। দুখ পোৱাৰ লগে লগে সেই ঠাই খিনি পৰিষ্কাৰ পানীৰে ধুই মলম লগাই দিওঁ। এইবোৰ কৰিলে দুখ পোৱা মানুহজনে সোনকালে আৰোগ্য লাভ কৰাৰ সম্ভাৱনা থাকে। এনেবোৰ কাৰণতেই প্রাথমিক চিকিৎসাবৰ প্রয়োজনীয়।\n৩। বাটত হোৱা দুৰ্ঘটনাৰ কাৰণবোৰ কি কি ?\nউ : বাট – পথত অন্যমনস্ক হৈ খোজ কাঢ়িলে ৰাস্তাত ট্রেফিক নিয়মবোৰ মানি নচলিলে বা ৰাস্তা পাৰ হওঁতে দুয়োফালে যান বাহন চাই নললে বাট পথত বিভিন্ন দুর্ঘটনা হ’ব পাৰে।\n৪। তলত দিয়া দুর্ঘটনাবোৰ হ’লে কেনে ধৰণৰ প্ৰাথমিক চিকিৎসা গ্ৰহণ কৰিব লাগে ?\n(ক) কাৰোবাৰ হাতত গৰম তেল পৰিলে –\nউঃ আকস্মিকভাৱে কাৰোবাৰ হাতত গৰম তেল পৰিলে পোৰা অংশত ঠাণ্ডা পানী ঢালি দিব লাগে। পোৰণি অনুভৱ নোহোৱালৈকে পানী ঢালি থাকিব লাগে।\n(খ) কোনো লোকৰ নাকেদি তেজ ওলায় –\nউঃ কোনো লোকৰ নাকেদি তেজ ওলালে তেজ ওলোৱা ব্যক্তিজনক শৰীৰতকৈ মূৰটো বেছি তললৈ হেলনীয়া কৰি ওপৰমুৱাকৈ শুৱাই দিব লাগে। ৰোগীৰ মূৰত ঠাণ্ডা পানী ঢালিব লাগে।\n(গ) কোনো লোকক মৌ – মাখি বা বৰলে বিন্ধে –\nউ: কোনো লোকক মৌ – মাখি বা বৰলে বিন্ধিলে এটুকুৰা বৰফ বা ঠাণ্ডা পানী বিন্ধা ঠাই টুকুৰাত লগাই দিব লাগে। নেমু ৰস বা এম’নিয়া লগাই দিলেও বিষ কিছু পৰিমাণে কমি আহে।\n৫। শুদ্ধ উত্তৰটো বিচাৰি তাৰ বিপৰীতে ( √ ) চিন দিয়া।\n(অ) কোনো ব্যক্তিয়ে পিন্ধি থকা কাপোৰত জুই লাগিলে আমি তৎক্ষণাত –\n(ক) লোকজনক কম্বলেৰে মেৰিয়াই ধৰিব লাগে।\n(খ) লোকজনক কপাহী কাপোৰেৰে মেৰিয়াই দিব লাগে।\n(গ) লোকজনক মজিয়াত বগৰাই দিব লাগে।\n(ঘ) লোকজনক চিকিৎসকৰ ওচৰলৈ লৈ যাব লাগে।\nউ : (গ)লোকজনক মজিয়াত বগৰাই দিব লাগে।\n(আ) খেলি থাকোতে আঘাত পালে আমি –\n(ক) আঘাত পোৱাৰ কাৰণ সুধিব লাগে।\n(খ) চিকিৎসকৰ লগত যোগাযোগ কৰিব লাগে।\n(গ) আঘাত পোৱা জনক খং কৰিব লাগে।\n(ঘ) প্রাথমিক চিকিৎসা দিব লাগে।\nউ : (ঘ) প্রাথমিক চিকিৎসা দিব লাগে।


অন্য এক পৃথিৱী-১৪ — মাধুৰীমা ঘৰফলীয়া | Xahitya.Org\nঅন্য এক পৃথিৱী-১৪ — মাধুৰীমা ঘৰফলীয়া\nমিমোৰ কথা শুনি গোটেইকেইটাৰ চকু কপালত উঠিল৷\n-তেন্তে আমি কেনেকৈ পলাম?\n-পপী পলোৱাৰ কথা কিয় ভাবিছ জন্তবোৰেতো আমাক বেয়া ব্যৱহাৰ কৰা নাই৷ তাতে এইখন পৃথিৱী বা অক্ৰাম নহয়৷ ক’ত কেতিয়া কি ভয়ংকৰ বিপদে খাপ পিতি ৰৈ থাকিব ঠিক নাই৷ তাতোকৈ ইয়াৰ বিষয়ে অলপ জানি শুনি লৈ লাহে ধীৰে সেইবোৰ কথা ভাবিম৷\n-অভিয়ে ঠিকেই কৈছে পপী৷ যিখন ঠাইৰ জন্তুবোৰেও আমাৰ দৰে কথা ক’ব পাৰে সেইখন ঠাইত আমাৰ বাবে আৰু কি আচৰিত পৰিবেশে ৰৈ থাকিব কোনে জানে৷ তাতোকৈ ইয়াতে ৰৈ সিহঁতৰ পৰা অলপ কিবা জানিবলৈ চেষ্টা কৰা ভাল৷\nআলোচনা-বিলোচনা কৰি থকাৰ মাজতে কেতিয়ানো সিহঁতি টোপনি গ’ল ধৰিবই নোৱাৰিলে৷ হয়তো সিহঁতি খোৱা খাদ্যবস্তুখিনিৰ মাজত কিবা নিচাজাতীয় বস্তুও আছিল যাৰ বাবে ইমান ক’ব নোৱাৰাকৈ সিহঁত টোপনিত ঢলি পৰিল৷ এতিয়া দৰজাত খটককৈ শব্দটো হোৱাৰ পাছতহে সিহঁতৰ টোপনি ভাগিল৷ সমুখত প্ৰথমে লগপোৱা বান্দৰটো ৰৈ আছিল৷\n-সাৰ পালে? বেলি ওলাল৷ সেই তাতে ফলৰ ৰস অলপ আছে খাই লওক৷ গাটো সতেজ লাগিব৷\nঅভিহঁতে বান্দৰটোৱে আঙুলিয়াই দেখুৱাৰ ফালে চালে মাটিৰে বনোৱা ধুনীয়া গিলাচকেইটামানত সিহঁতৰ বাবে ফলৰ ৰস সজাই থোৱা হৈছে৷ কাষতে আৰু কিছুমান ফল মূল৷ মূৰটো কিবা গধুৰ গধুৰ লাগি থকাৰ বাবে সিহঁত এটা এটাকৈ গৈ কোঠাটোৰ গাতে লাগি থকা গা-ধোৱা ঘৰটোত সোমালগৈ৷ প্ৰথমবাৰ যেতিয়া সিহঁতি এই গা-ধোৱা কোঠাতো দেখিছিল আচৰিত হৈ গৈছিল! কোঠাটোৰ এখন বেৰেদি জিৰ জিৰকৈ পানী বৈ আছিল আৰু সেই পানীবোৰ সৰু নলা এটাৰে কেনিবা ওলাই গৈছিল৷ সেই নলাটোৰ তলৰফালে বিশেষ কায়দা কৰি আনকি প্ৰাতঃকৰ্মখিনি কৰিব পৰাকৈও বৰ ধুনীয়া ব্যৱস্থা কৰি থৈছিল৷ যেন এটা বন্য বিলাসী গাধোৱা ঘৰ এনে লাগিছিল! এই জন্তুবোৰৰ যে জ্ঞানৰ ভঁৰালটো পৃথিৱীৰ জন্তুবোৰতকৈ বহুত আগবঢ়া সেইয়া সেই গা ধোৱা কোঠাটোৱেই প্ৰমাণ কৰি দিছিল৷\nগা ধোৱা কোঠাৰ পৰা ওলাই ফলৰ ৰসৰ গিলাচটো হাতত লৈ অভি বান্দৰটোৰ সমুখত বহিলগৈ৷\n-আপুনি বেলি ওলাল বুলি কৈছিল যে আমি এটা ৰাতি পাৰ কৰিলোঁ নেকি?\n-ও৷ এতিয়া পুৱা সাতটা বাজিছে৷\n-আপোনালোকে সময় চাবও জানে?\n-জানোতো৷ যদি যুগককাই কোৱা কথাবোৰ সঁচা হয় আমি তোমালোকে জনা সকলোবোৰ জানো৷\n-আচৰিত! এই যুগককানো কোন?\n-যুগককা আমাৰ সকলোতকৈ বয়সীয়াল জুৰুকীজন৷\n-জুৰুকা মানে জুৰুকাত বাস কৰা প্ৰতিটো জীৱকে জুৰুকী বুলি কোৱা হয়৷\n-তেন্তে আপুনিও জুৰুকীহে মানে আমাৰ পৃথিৱীত কোৱাৰ দৰে বান্দৰ নহয় ..\nঅভিয়ে ভয়ে ভয়ে সুধিলে৷ কোনে জানে বান্দৰ বুলি কোৱাৰ লগে লগে যদি খং কৰে৷\n-নহয় নহয়৷ জুৰুকী আমাৰ প্ৰধান পৰিচয় কিন্তু বান্দৰটো মোৰ উপাধি৷\n-উপাধি! আপোনালোকৰ উপাধিও আছে!\n-উৱা উপাধি নাথাকিলে আমি কোনজন জুৰুকী কি বংশৰ সমুখত নেদেখিলেচোন গমেই নাপাম৷ এতিয়া মোৰ নাম হৈছে অৰ্হি বান্দৰ আৰু অথনি যে তোমালোকে লগ পাইছিল সেইয়া মহেন ভালুক৷ আমাৰ পৰিচয়টো তেনেকৈয়ে দিয়া হয়৷ তোমালোকে পিছে কেনেকৈ দিয়া?\n-মোৰ নাম অভি৷\n-অভি মানুহ! তোমালোক মানুহ নোহোৱা জানো?\n-অ’ মানুহ হয়৷ কিন্তু আপোনালোকৰ দৰে আমি পিছত মানুহ শব্দটো নলগাও৷ আমাৰ মানুহৰ মাজতে ভাগ ভাগ আছে৷ যেনেকৈ মই অভি শইকীয়া, সৌজনী পপী শৰ্মা, তেওঁৰ নাম অমূল্য বৰুৱা!\n-কিন্তু তোমালোক দেখোন দেখিবলৈ একেই! তেন্তে উপাধিবোৰ কিয় বেলেগ বেলেগ?\nঅহি বান্দৰৰ প্ৰশ্নটোৰ উত্তৰ বিচাৰোতে অভি অলপ সময় লাগিল৷\n-আমাৰ মানুহবোৰ দেখাত একেই হলেও কিছুমান সামাজিক পৰম্পৰাৰ বাবে নিজকে কিছুমান উপাধিৰ মাজেৰে ভাগ কৰি ল’লে৷ আপোনালোক জন্তুবোৰৰ মাজত..\nজন্তু শব্দটো কৈয়ে অভি ৰৈ গ’ল৷ তাকে দেখিয়ে অহিয়ে কৌতূহলৰে সুধিলে\n-ৰৈ গলা কিয়?\n-আপোনালোকক জন্তু বুলি কলে বেয়া পায় নেকি?\n-কিয় বেয়া পাম৷ তোমালোকক মানুহ বুলি কলে জানো বেয়া পোৱা৷\nঅভিয়ে আকৌ কিবা এটা ক’বলৈ লৈছিলহে তেনেতে মহেন আৰু তাৰ লগৰ ভালুক দুটা সোমাই আহিল৷ সিহঁতি পানীৰে ভৰ্তি ডাঙৰ কাঠৰ বাচন এটা আনি কোঠাটোত ৰাখিলে৷ বাচনটো দেখি অৰ্হী জঁপিয়াই উঠিল৷\n-যুগককা আহিব নেকি?\nতাৰপাছৰ সময়খিনি বৰ ব্যস্ততাৰে পাৰ হৈ গ’ল৷ কোনোবাই কিবা কিবি ফল-মূল আৰু ঘাঁহ জাতীয় বন আনিলে৷ আন কোনোবাই বহিবলৈ সুবিধা হোৱাকৈ দুটামান বহল শিল গোটালে৷ সিহঁতৰ কাণ্ডবোৰ দেখি অভিহঁতেও উৎকণ্ঠাৰে যুগককা বোলাজনলৈ ৰৈ থাকিল৷ অভিহঁতে ইতিমধ্যে বুজি উঠিছিল যে এই যুগককা বোলাজনৰ ওপৰতেই সিহঁতৰ এইখন পৃথিৱীৰ দিনবোৰ নিৰ্ভৰ কৰিব৷\nঅভিহঁতে বৰ বেছি সময় ৰ’ব লগা নহ’ল৷ ডাঙৰ বান্দৰ দুটামানে ভাৰ বৈ অনা চাঙী দুখনৰ ওপৰত বহি যুগককা আৰু তেওঁৰ প্ৰতি পলৰ সংগী নাতিটো কোঠাটোত সোমালহি৷ অভিহঁতে দেখিলে আগদিনা অৰ্হীহঁতক আদেশ দি যোৱা শহাটোও যুগককা বোলাজনৰ লগত বহি আছিল৷ কোঠাত সোমোৱাৰ লগে লগে শহাটোৱে যুগককাৰ কাণে কাণে কিবা এটা কলে তাৰ পাছত বান্দৰকেইটালৈ চাই কিবা এটা ইংগিত দিয়াত বান্দৰকেইটাই চাঙীখন অভিহঁতৰ কাষলৈ লৈ গ’ল৷ যুগককাই প্ৰথমে পপীলৈ চালে৷ তেওঁৰ মুখখন অলপ লৰচৰ হ’ল৷ তাৰ পাছত বৰুৱা আৰু মিমোৰ গাটো গোন্ধ লৈ ডাঙৰকৈ উশাহ এটা ল’লে৷ একেবাৰে শেষতহে অভিৰ মুখা-মুখি হ’ল৷ অভিক দেখিয়েই যুগককাৰ গাটো থক-থককৈ কঁপিবলৈ ধৰিলে৷ ফুটা নুফুটা মাতেৰে তেওঁ শহাটোক কিবা এটা কলে৷ শহাটোৱে লগা-লগ বান্দৰকেইটাক ইংগিত দি পানী থকা কাঠৰ বাচনটোৰ কাষলৈ চাঙীখন নিবলৈ কলে৷ চাঙীখন তাৰ কাষ পোৱাৰ লগে লগে যুগককা পানীলৈ নামি গ’ল৷ সকলোৱে মাথোঁ ভেবা লাগি চাই থাকিল আৰু অভিহঁত …পৃথিৱীৰ গোটেই আশ্চৰ্য্যখিনি মুখত লৈ সিহঁতি কাঠৰ বাচনটোলৈ চাই ৰ’ল৷ কাঠৰ বাচনটোৰ ভিতৰত সোমাই পৰা যুগককা নামৰ কাছটোলৈ চাই থাকিল৷ ইতিমধ্যে যুগককাৰ নাতিটোও বাচনটোত সোমাই গৈছিল৷ অলপ সময় কাৰো মাত নাই৷ তেনেতে নাতিটো পানীৰ পৰা ওলাই আহিল৷\n-নাজানো ককাৰ কি হৈছে তেওঁ অলপ এওঁলোকৰ সৈতে ইয়াতে থাকিম বুলি কৈছে৷\nনাতিটো যুগককাৰ হৈ কথাখিনি বাকীসকলক জনালে৷\n-সেইষাৰ কথা মোকো কৈছিল ৰিং৷\nঅভিহঁতে গম পালে নাতিটোৰ নাম তাৰমানে ৰিং৷\n-কিন্তু ইয়াত থাকিলে তেওঁৰ অসুবিধা নহ’বনে টুপুখুৰা?\nঅভিহঁতৰ ডিঙিবোৰ এইবাৰ শহাটোৰ ফালে ঘূৰিল৷ টুপু মানে শহাটোৰ নাম! পপীৰ মুখত চিন-নিচিন হাঁহি এটা বিৰিঙি উঠিল৷\n-সেইবিলাক তুমি চিন্তা নকৰিবা ৰিং৷ আমি সকলো বন্দোৱস্ত কৰি দিম৷ যুগককাই বয়সৰ বাবে কথাবোৰ পাহৰি যোৱা বেমাৰটো নোহোৱা হলে আমি এইবোৰ কথা ভাবিবই লগা নহ’লহেঁতেন৷ আমি ককাৰ বাবে সকলোখিনি সুবিধা ইয়াতে কৰি দিম মাত্ৰ তুমি প্ৰতি ক্ষণে ককাৰ লগত থাকা৷ তেওঁ যেতিয়াই যি মনত পেলাই কয় সেইখিনি গুৰুত্ব দি শুনি আমাক জনাবা৷\nৰিঙে মূৰ লৰাই টুপুৰ কথাবোৰ সন্মতি জনালে৷ টুপুৱে এইবাৰ অভিহঁতৰ ফালে চালে৷\n-তোমালোকৰ বাবে কথাবোৰ বৰ আচৰিত লাগিছে ন৷\n-লাগিছে৷ কাৰণ আমাৰ তাত মানুহৰ বাহিৰে বেলেগ জীৱ-জন্তুৱে কথা নকয় কিন্তু আপোনালোকৰ ইয়াত দেখোন সকলোৱে কয়?\n-নাই নাই আমাৰ ইয়াতো সকলোৱে কথা নকয়৷ যিসকলৰ জিভাবোৰ কথা কোৱাৰ বাবে উপযোগী সিহঁতেহে কথা ক’ব পাৰে৷ মানুহ থকা হলে কলেহেঁতেন নাই নাজানো৷\n-আপোনালোকৰ ইয়াত মানুহ নাই? তেন্তে আপোনালোকে ইমান ধুনীয়াকৈ কথা ক’বলৈ কেনেকৈ শিকিলে তাকো আমি পৃথিৱীত ব্যৱহাৰ কৰা ভাষাটো!\n-আমাৰ জুৰুকীসকলৰ মাজত মানুহ নাই কিন্তু আমাৰ পূৰ্ব পুৰুষসকলৰ মতে পৃথিৱীৰ পৰা তোমালোকৰ দৰেই অহা মানুহে আমাক কথা ক’বলৈ শিকাইছিল!\n-মানুহে? তেন্তে সেই মানুহবোৰ ক’ত গ’ল? তেওঁলোকৰ বংশধৰ নাই নে?\n-নাই তেওঁলোকৰ কোনো সন্তান নাছিল৷ সেইবাবেই বংশধৰো নাথাকিল৷\n-কিমান দিনৰ আগৰ কথা এইবোৰ!\n-যুগককাই কোৱা মতে একেবাৰে শেষৰ মানুহৰ দলটো অহাৰ সময় ১৫০ বছৰ হ’ল৷\n-ডেৰশ বছৰ! একেবাৰে শেষৰ মানে?\n-আমাৰ পূৰ্বপুৰুষসকলৰ মতে প্ৰায় এটা নিৰ্দিষ্ট সময়ৰ মূৰে মূৰে পৃথিৱীবাসী আহি আমাৰ জুৰুকীবাসীৰ কল্যাণ কৰেহি!\nকল্যাণ কৰেহি শব্দটো শুনাৰ লগে লগে অভিহঁতে বুজি পালে অতসময়ে এই জন্তুবোৰে সিহঁতক লৈ কিয় ইমান উৎকণ্ঠিত হৈ আছিল৷ কিন্তু কি কল্যাণ কৰি গ’ল সেইবিষয়ে জানিবলৈ বৰ মন গৈছিল যদিও টুপু শহাৰ কাণে কাণে কোনোবাই কিবা এষাৰ কোৱাত শহাটো উত্তেজিত হৈ কোঠাটোৰ পৰা ওলাই গ’ল৷ শহাটোৰ লগে লগে বাকী জন্তুবোৰো ওলাই গ’ল৷ মাথোঁ মুখত শংকা এসোপা লৈ অৰ্হী আৰু কাঠৰ বাচনটোৰ পানীৰ মাজত সোমাই যুগককা আৰু ৰিং থাকি গ’ল৷\nশিক্ষকতা জীৱনৰ কিছু অনুভৱ—৬ (নিবেদিতা বৰি)


গালো বালো সকলো আলু (উজ্জ্বল ফুকন) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nগালো বালো সকলো আলু (উজ্জ্বল ফুকন)\n“চাহকাপৰ ৰং একেই আছে। কিন্তু জীৱনৰ ৰংবোৰহে হঠাত সলনি হ’ল।” ৰাজে হাতত থকা চাহ কাপলৈ চাই ভাবিলে।\nভৰি কেইটা মুঢ়াটোত ৰাখি বাতৰি কাকতখন হাতত লৈ চিন্তা কৰি থকা ভাৱ দেখুৱাই সি মাজে মাজে চাহকাপত শোহা মাৰি আছে। বিয়াৰ তাৰিখটো নঙলা জপিউৱা দি জাপ মাৰি পাৰ হৈ অহাৰ পিছৰে পৰা দায়িত্ব হঠাতে বাঢি যোৱা যেন পাইছে সি।\nআজিকালি কিছুমান গধুৰ বাক্য মনত ৰাখি থৈছে সি। ল’ৰাৰ পৰা পুৰুষ হোৱাৰ পিছত গহীন হ’ব লাগে বোলে। গধুৰ গহীন আলোচনাবোৰত সি সততে প্রয়োগ কৰা কিছুমান বাক্য(?) হ’ল ‘নৈতিক অধঃপতন’ ‘চিন্তাশক্তি লোপ’ ‘নিকৃষ্ট মনোবৃত্তি’ ‘বিত্তীয় লাভালাভ’ ‘ৰাজনৈতিক সংঘাত’ ইত্যাদি। মেছিৰ পাছবোৰৰ দৰে নাছি ফুৰা মনটো হঠাতে এনেকৈ ৰাজ-নৈতিক মেৰপাকত বান্ধ খাই পৰিব বুলি সি কেতিয়াও ভবা নাছিল। সমস্যাটো হৈছে হঠাতে অবিবাহিত গ্রুপটোৰ পৰা ওলাই আহি বিবাহিত সমাজত মিলিব লগা হোৱাটো। কেনেকৈ সংসাৰ চলাব পাৰি? কি কি সমস্যা হ’ব? লং টাৰ্ম বেনিফিটৰ কাৰণে ক’ত ইনভেষ্ট কৰিব লাগে এইবোৰ শুনি শুনি এৰি অহা দিনবোৰ কিমান চিন্তামুক্ত আছিল সি ভাবি থাকিল।\n“পেজ ৩ চা। কি মূৰটো চাই আছ প্রথম পৃষ্ঠাত।” হঠাত বেয়া ৰাজটোৱে মাত লগালে ভিতৰৰ পৰা।\n“নৈতিক অধঃপতন হব তোৰ। তই এতিয়া ৰাজ-নৈতিক জ্ঞান থকা ব্যক্তি হব লাগিব। প্রথম পৃষ্ঠা ভালকৈ বুজিহে বেলেগ পৃষ্ঠালৈ যাবি।” ভাল ৰাজেও বুজাব ধৰিলে।\n“এতিয়াও ছোৱালী চাবলৈ এৰা নাই” বাতৰিকাকতৰ প্রথম পৃষ্ঠাৰ চুক এটাত জিলিকি থকা শাৰীৰ বিজ্ঞাপনৰ মডেল এজনীলৈ আঙুলিয়াই ৰিয়াই ক’লে।\n“ক’ত ছোৱালী চোৱা দেখিলা হে? কাইলৈ ভাৰত বন্ধ হ’ব নে নহয় তাকে চাই আছোঁ।” ৰাজে খঙত ক’লে।\n“বন্ধ লৈ ইমান কি ভাবিব লাগে। কাইলৈ নহয় যদি বেলেগ এদিন হ’ব। বন্ধৰনো কি আকাল। দহটা পাবত গজা সংগঠনে বিছটা বন্ধ দিব।” ৰিয়াই গহীনত কলে।\n“অসম বন্ধ নহয়। এইটো ভাৰত বন্ধ। আৰু তুমি অসমত নাই এতিয়া যেতিয়াই তেতিয়াই বন্ধ পাবলৈ। পাহৰি নাযাবা।” ৰাজে ৰিয়াক খোঁচ এটা মাৰি ক’লে।\nহঠাত চকুকেইটা চলচলীয়া হৈ আহিল ৰিয়াৰ। হয়তো মাকলৈ মনত পৰিল।\n“শেষ..কিয় যে ওলাল এই শব্দকেইটা মুখৰপৰা। এই ফটা মুখখনৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰা প্রভু।” ৰাজে জিভাখন কামূৰি মনৰ ভিতৰতে ভোৰভোৰালে।\n“এইখন লোৱা। আৰু লৈ আহিবা সকলো। একো পাহৰি নাযাবা। বন্ধ হ’লে দোকান খোলা নাথাকিবও পাৰে কাইলৈ।” ৰিয়াই বজাৰৰ লিষ্টখন ৰাজৰ হাতত গুজি দিলে।\n‘চাহপাত চেনি হালধি .. পিয়াঁজ আলু’ ৰাজে ওপৰে ওপৰে লিষ্টখনত চকু ফুৰালে। “ঠিক আছে। অফিছৰপৰা আহোঁতে লৈ আহিম।” কথাটো কৈ ৰাজ অফিছৰ বাবে সাজু হবলৈ উঠি গ’ল।\nলেপটপৰ বেগটোতে থেছি থেছি বজাৰ কৰা বেগটো ভৰাই দিলে ৰিয়াই। ৰাজে কেৰাহিকৈ চাই ভাবিলে ‘জীৱনটোৱে বেয়াকৈ ইউ(U) টাৰ্ণ ল’লে।’\nৰিয়াক যিমান পাৰে মৰম লগাকৈ হাঁহি এটা উপহাৰ দি লেপটপটো কান্ধত লৈ অফিছলৈ ওলাই গ’ল ৰাজ। লাষ্ট এনেকৈ সি কেতিয়া হাঁহিছিল ঠিক মনত পেলাব নোৱাৰিলে।\n“আজি আকৌ মেনেজাৰৰ লগত হাইকৰ মিটিং হব পাৰে। কি লীলা দেখুৱাই বা সেইজনীয়ে।” ৰঙা লাইট জ্বলি থকা চিগনেল এটাত বাইকখন ৰখাই ভাবিলে ৰাজে।\nকাষতে ধুনীয়া ছোৱালী এজনী বেলেগ এখন বাইকৰ পিছপিনে বহি আছে। সেঁওতাত বহুদেৰি চালেহে ৰে’ড চিগনেলটো দেখা পায়। তাইৰ ফালে কেৰাহিকৈ চাওঁতে চালকে পোন্দোৱাকৈ চালে ৰাজলৈ। বিয়াৰ আগতে হোৱা হ’লে তাক খং উঠাবলৈ বিভিন্ন অজুহাত উলিয়াই কেইবাবাৰো চালে হয়। কিন্তু এতিয়া সি তাৰ চাৱনিৰ অৰ্থ বুজি পায়। মনে মনে সি ক’লে ‘আমি একেখন নাৱৰে যাত্রী।’\n“টিটিটইইইইইইট টিটিটিইইইইট” পিছপিনৰ পৰা এটাই হৰ্ণ বজাই উৰুৱাই নিয়া যেন কৰোঁতেহে ৰাজে দেখিলে যে চিগনেলটো খুলিছে।\nঅফিছ পাই কাম আৰম্ভ কৰাৰ অলপ পিছতেই মেনেজাৰে মাত লগালে “Raj, are you free? Can we haveaone to one meeting now?”\n“Sure” ৰাজে সঁহাৰি দি ভাবিলে ‘হাইকৰ মিটিঙলৈ মাতিলে না বুলি জানো কোনোবাই কয়।’\nঅলপ সময়ৰ পিছত মেনেজাৰ আৰু ৰাজ মিটিং ৰূমত মুখামুখিকৈ বহিল। গোটেই বছৰটো ৰৈ থাকে ৰাজ এই সময়খিনিৰ কাৰণে।\n“Okay, you didasplendid job this year. I got great feedback from client about your work. Thank you. But as you know company is not doing well” মেনেজাৰে কৈ গ’ল।\n“why are you talking about company. It’s notaone to one with the company. It’s one to one with me. Discuss how I performed last year and on the basis of that you have to give me the hike. Let me know if I am wrong in any point” ৰাজে ক’লে।\n” That’s fine but hike depends on company’s performance as well. I don’t say you will not get hike. You will get but it may be minimal.” মেনেজাৰে কলে।\n“okay. What is the price of potato per kg in the market today”- ৰাজে মেনেজাৰক সুধিলে।\n“that is none of my business. I am not concerned of all these. Why are you asking me?” মেনেজাৰে সুধিলে।\n“you should not care for all these because you do not belong to middle class. Your servant may be aware of all these. Ask me about the price of potato?” ৰাজে ক’লে।\n“Now what does that mean? So you want me to leave all my work and increase my general knowledge on potato. Okay, you tell me the price of potato today.”\nমেনেজাৰে অলপ খঙেৰে ক’লে।\n“34 per kg. Now tell me what was the price of potato last year?” ৰাজে আকৌ সুধিলে।\n“I don’t know and I don’t care” মেনেজাৰে কলে।\n“15-20 Rs per kg” ৰাজে ক’লে।\n“okay. Now what is the point?” মেনেজাৰে সুধিলে।\n“Potato got hike of 40 to 50% and after doing all that ‘splendid work’ in your words I will getaminimal hike. in other words I am not evenapotato, right?” ৰাজে উত্তৰ দিলে।\n“I will talk to you later”- মেনেজাৰে তালৈ নোচোৱাকৈ উত্তৰ দি উঠি গ’ল।\nৰাজে অকলে বহি মুখ টিপি হাঁহি থাকিল। সিও জানে হাইক ভুলতো এইবাৰ নিদিয়ে। কিন্তু তথাপি ডাইলগ দুটামান দি চালে যদি হয় হওক কিবা এটা।\n“মই কি আলুও নহয় নেকি?” ৰাজে অসমীয়াতে কৈ হাঁহিলে।\nকথাটো কৈ তাৰ দেউতাকলৈ মনত পৰিল। দেউতাকে প্রায়ে কয় “আলুৰ নিচিনা হবলৈ চেষ্টা কৰিবি যাতে নিজস্বতা নেহেৰুওৱাকৈ সকলোৰে লগত মিলি যাব পাৰ।”\nআজি তাৰ চিঞৰি চিঞৰি ক’ব মন গৈছে “দেউতা মই আলু হব নোৱাৰিলোঁ।”\nহাইকৰ নামত ঘূৰণীয়া আলু এটা লৈ সি ঘৰলৈ উভটিল।\nদুৱাৰখন খুলিয়েই ৰিয়াই সুধিলে “আলু আনিলা নে?”\nতাইৰ হাতত থকা আঙ্কল চিপ্‌ছৰ পেকেটটোলৈ চাই সি ক’বও নোৱাৰা হ’ল মোকে খোৱা বুলি কাৰণ হাইকে বুজাই দিলে যে আজিৰ তাৰিখত আলু তাতকৈ বহুত ওপৰত।\n“নাই পাহৰিলোঁ।” ৰাজে লাহেকৈ ক’লে।\n“গালো বালো খুলাকটি তাল”- ৰিয়াই ক’লে।\n“আজি গালো বালো সকলো আলুহে” ৰাজে মনৰ ভিতৰতে উত্তৰ দিলে।\n( লেখাটোৰ কিছু অংশত ইংৰাজী ব্যৱহাৰ কৰিবলগীয়া হৈছে পৰিবেশ তথা পৰিস্থিতিৰ খাতিৰত, তাৰ বাবে দুঃখিত।)\n← দৰা ধৰা (প্ৰতিভূ দত্ত)\nজোনাক যেন মধুৰ সেই সোঁৱৰণী (মিতালী ডেকা) →\nBhall lagil . sundor hoise .


গ্ৰন্থ আলোচনা -দিপশিখা ৰাজকোঁৱৰ\nনমস্কাৰ মই এইকেইদিন পঢ়া এখন ধৰ্মমূলক গ্ৰন্থৰ ওপৰত এক আলোচনা কৰিবলৈ আগবাঢ়িছোঁ।যিখন গ্ৰন্থৰ লেখক মহেন্দ্ৰ বৰা। যিখন গ্ৰন্থই অতীতৰ পৰা বহু সমাদৰ লাভ কৰি আহিছে। যিখন গ্ৰন্থ অধ্যয়ন কৰিলে আমি মহাভাৰতৰ মূল কাহিনীৰ বিষয়ে অৱগত হ'ব পাৰোঁ।যিখনত প্ৰকাশিত হৈছে সাৰ্বভৌম সত্য উপলব্ধিৰ যুগৰ পথ,বিধৃত হৈছে পৰম পুৰুষৰ ৰহস্য কথা আৰু ব্যাখ্যাত হৈছে ব্ৰহ্মাত্মাৰ তত্বকথা। গ্ৰন্থখনৰ নাম হৈছে "গীতা"।\nএই গ্ৰন্থখন অধ্যয়ন কৰি মোৰ বৰ ভাল লাগিল। পৰম সত্তাৰ সার্থক বন্দনাত গাম্ভীৰ্যপূৰ্ণ প্ৰকাশৰ গীতা এনে এক প্ৰমাণ যাক মিলটনৰ উৎকৃষ্টতায়ো ঢুকি পোৱা নাই। ছালৰ্চ উইলকিনচে ইংৰাজী ভাষালৈ ভাঙি উলিওৱা দা ভাগৱত গীতাখনৰ মুখবন্ধত ঠিক এনেদৰেই গীতা সম্পৰ্কে উচ্ছাসিত প্ৰশংসা কৰিছিল পৰাধীন ভাৰতৰ প্ৰথম বৰলাট ৱাৰেণ হেষ্টিংছে।\nতাজমহল যেনেকৈ ভাৰতীয় শিল্প প্ৰতিভাৰ এক অতুলনীয় নিদৰ্শন।গীতাও ঠিক তেনেদৰে ভাৰতীয় চিন্তা গৰিমাৰ এক অনন্য কীৰ্তি। গীতাৰ ভাৱসম্পদ আৰু কাব্য সৌন্দৰ্য্যৰ সংস্পৰ্শলৈ আহি সম্ৰাট ছাহজাহানৰ জেষ্ঠ পুত্ৰ দাৰা শিবকোই ইয়াৰ প্ৰশংসা কৰি কৈছিল -- গীতা স্বৰ্গীয় আনন্দৰ অফুৰন্ত উৎস। গীতাই মুঠতে মুকলি কৰি দিছে ইহলোক আৰু পৰলোকৰ শ্ৰেষ্ঠতম আৰু নিগূঢ়তম সত্যৰ দুৱাৰ। গীতাৰ ওপৰত বিভিন্ন লোকে বিভিন্ন মত দিছে। তাৰ ভিতৰত ইংৰাজী কবি চি. এচ ইলিয়ট, এডৱিন আৰ্ণলডৰ মতে গীতাখনেই দ্বিতীয় মহত্বম গ্ৰন্থ আৰু জাৰ্মান দাৰ্শনিক ৱিলিয়াম ফন হামবোল্ডৰ মতে গীতা আমি জনা যিকোনো ভাষাৰেই সুন্দৰতম আৰু সম্ভৱতঃ একমাত্ৰ প্ৰকৃতাৰ্থৰ দাৰ্শনিক সংগীত।\nগীতাৰ বহুবোৰ শ্লোক ভাৰতীয় মানুহৰ নিত্যদিনৰ ব্যৱহৃত প্ৰৱচনৰ লগত সালসলনি হৈ গৈছে। এই গ্ৰন্থখনৰ বিস্ময়কৰ জনপ্ৰিয়তাৰ বিষয়ে সুবিখ্যাত দাৰ্শনিক ৰাধাকৃষ্ণণে তাহানিকালতে কৈছিল- এইখন কোনো বিশেষৰূপে শৰণাগতৰ কাৰণে মাথোন তেওঁলোকেই বুজি পাব পৰাকৈ লিখা গূহ্য শাস্ত্ৰ নহয় ,বৰং এনেকুৱা এখন জনপ্ৰিয় কাব্যগ্ৰন্থ যিখনে আনকি বহু আৰু বিচিত্ৰৰ ৰাজ্যত উদ্দেশ্যহীনভাৱে ঘূৰি ফুৰাজনকো সহায় কৰে।\nগীতাৰ মমাৰ্থ হয়তো অতি কঠিন আৰু গ্ৰন্থিবহুল । কিন্তু বিছিন্নৰূপত ইয়াৰ সৰহভাগ শ্লোকৰেই ধ্বনিময় স্পন্দন অতি সুললিত আৰু সাধাৰণ অৰ্থ অতি প্ৰাঞ্জল। গীতাৰ মৰ্মবাণী বুজি পাবলৈ সংবেদনশীলতাৰ প্ৰয়োজন বেছি। গীতা আৰু মহাভাৰতৰ পৰস্পৰ সংপৃক্ত ৰূপৰ আনটো দিশ উদঙাই ধৰিছে। সমগ্ৰ মহাভাৰতৰ টীকাকাৰ নীলকণ্ঠ সুৰীয়ে এইদৰে-\n"ভাৰতে সৰ্ববেদাৰ্থো ভাৰতাৰ্থশ্চ কৃৎসনশং\nগীতায়ামন্তি তেনয়ং সৰ্বশাস্ত্ৰময়ী গীতা"\nগীতাৰ নাট্যৰূপ পৰিকল্পনাত সংলাপৰ বিনিময় ঘটিছে ঘাইকৈ দুটি চৰিত্ৰৰ মাজত,গুৰুৰূপে শ্ৰীকৃষ্ণ আৰু শিষ্যৰূপে অৰ্জুন। গীতাৰ ভাৱসম্পদ গঢ় লৈ উঠিছে দুটা উপাদানেৰে; নীতিধৰ্ম আৰু বিশ্বতত্ব । গীতাৰ মতে ভক্তৰ প্ৰকাৰ চাৰিটা-- আৰ্ত , অৰ্থাৰ্থী জিজ্ঞাসু আৰু জ্ঞানী।\nগীতাখনৰ ২৩ নম্বৰ পৃষ্ঠাত উল্লেখ আছে যে, কিছুমানে ঈশ্বৰক স্মৰণ কৰে মাথোন বিপদকালত,কিছুমানে যাগ যজ্ঞ কৰে ইটো সিটো বিশেষ ফলৰ আকাংক্ষা কৰি, কিছুমানে ঈশ্বৰৰ অন্বেষণ কৰে বিশুদ্ধ জ্ঞানৰ লিপ্সাৰে , আৰু কিছুমানে ঈশ্বৰৰ ভজনা কৰে মাথোন ভক্তিৰেই, অনুপ্ৰেৰণাৰে ।গীতাই গভীৰ উদাৰতাৰে সকলোকে আশ্বাস দিছে।\nগীতাখনত বিষাদযোগ, সাংখ্য যোগ, কৰ্মযোগ, জ্ঞানযোগ আদি ভাগ ভাগ কৰি শ্লোকৰ আকাৰে প্ৰকাশ কৰিছে।তাৰ ভিতৰত মোৰ পঢ়ি ভাল লগা কেইটামান অধ্যায়ৰ শ্লোক আপোনালোকৰ আগত দাঙি ধৰিব বিচাৰিছোঁ।\n১) পুৰণি সাজটো ফাটি ছিটি গ'লে মানুহে যিদৰে সেইটো সলাই পিন্ধে নতুন এসাঁজ। আত্মায়ো সিদৰে জীৱনৰ ঘাটে ঘাটে দেহটো উৱলি গ'লে আকৌ বিচাৰি লয় কেঁচা এটা শৰীৰৰ সাঁচ।\nইয়াৰ অৰ্থ এয়েই যে আমি মানু্হ ৰূপে এই পৃথিৱীত জন্ম লাভ কৰোঁ। নিৰ্দিষ্ট সময়ৰ অন্তত আমাৰ মৃত্যু হ'লে আমাৰ শৰীৰৰ পৰা আত্মা ওলাই যাব। এইটো কোনো অসত্য নহয়। সেয়েহে আমি এবাৰ পোৱা সুযোগতে সৎ কৰ্ম কৰি সফল হোৱাৰ চেষ্টা কৰিব লাগে।\n২/ দুখতো নহয় আকুল অধীৰ,সুখতো নহয় আৰু আকলুৱা।কতো নাই অনুৰাগ,ভয় ভীতি ,খঙৰ ভমক,তেনেজন লোকতে পোৱা যায় স্থিতপজ্ঞ মুনিলব্ধ প্ৰজ্ঞাৰ চমক।\nইয়াৰ অৰ্থ এয়েই যে যিজনে সুখতো অধিক ৰং ৰহইচ কৰি নাথাকে,দুখতো অতি দুখ মনেৰে নাথাকে, অহংকাৰ নকৰে,ভয় নকৰে,খং নকৰে,সেইজন ঋষিৰ তূল্য।\n৩/অসংযমী মানুহৰ জ্ঞান বুদ্ধি তেনেই উৰুঙা।সিবোৰৰ ভাৱনাও জ্বলি নুঠে প্ৰেৰণাৰ কোনো আভাসেৰে।ভাৱনাৰ ঘটিলে নাটনি শান্তিৰো নাটনি ঘটে। শান্তিহীন জীৱনত আছে জানো কোনো সুখ জিলিঙনি।\nইয়াৰ অৰ্থ এয়েই যে যি মানুহৰ সংযমৰ অভাৱ ,তেনে লোকৰ জ্ঞানো তাকৰ আৰু তেওঁলোকৰ ভাৱনাবোৰো ক্ষন্তেকীয়া। প্ৰেৰণাহীন জীৱন। আৰু যেতিয়া ভাৱনাৰ নাটনি হয় তেওঁলোকৰ জীৱনত শান্তি নোহোৱা হৈ পৰে। আৰু যদি জীৱনত শান্তিয়েই নাথাকে তেনেহলে সুখ জানো থাকিব।\n৪/ সকলো মানুহে যাক ভাৱে নিশা বুলি গভীৰ অন্ধকাৰ।সংযমী জ্ঞানীয়ে তাকেই আদৰি লয় পোহৰ ফেহুজালি বুলি। অন্যবোৰে যেতিয়া আনন্দ কৰে উজাগৰে থাকি শুই থাকে তেতিয়াই সাধকৰ মন নিশাৰ নিহালি টানি।\nইয়াৰ অৰ্থ এয়েই যে কিছুমান মানুহে আন্ধাৰ হোৱাৰ লগে লগে শুৱাৰ কথা চিন্তা কৰে। কিন্তু জ্ঞানীলোকে কেতিয়াও সময় নষ্ট নকৰে। তেওঁলোকে আন্ধাৰ পোহৰ চিন নাই কেৱল চিন্তাত বিভোৰ হৈ থাকে নতুন উৎঘাটনৰ।আৰু যেতিয়া কিছুলোকে সময় অপব্যয় কৰি আনন্দত মতলীয়া হৈ থাকে।তেতিয়াহে তেওঁলোকে কিছু সময় বিশ্ৰাম কৰে।\n৫/ জীৱনৰ ভোগৰ চৰুটো যদি কাৰোবাৰ তেনেই উপচি পৰে।বিষয়ৰ সতে বাসনাৰ ঘাট সংযোজন।ভোগ সুখ হ'ব পাৰে সিজনৰ বাবে দুখৰেই মুকলি দুৱাৰ। জ্ঞানীজনে নেপায় বিচাৰি একোকে কাৰণ তাত আনন্দ লভাৰ।এই আছে ,এই নাই ,লাহ দিয়া গধুলি বেলিটো যেনিবা পুৱা।\nইয়াৰ অৰ্থ এয়েই যে জীৱনত যদি আমি অধিক সুবিধা পাওঁ, তেন্তে জীৱনটো কি আৰু কেনেকৈ জীৱনটো ভালকৈ উপভোগ কৰিবলৈ নিশিকোৱেই । কিন্তু যিজন লোক জ্ঞানী তেওঁ কেৱল সুখৰ মাজত সীমাবদ্ধ হৈ থাকিব নিবিচাৰে বা থাকিবলৈ নাপায়। তেওঁলোকে জীৱনত নানা ঘাত- প্ৰতিবন্ধকতা নেওচিব লগা হয়। জীৱনটো বৰ ক্ষন্তেকীয়া আজি আছে,কাইলৈ নাই। সেয়েহে জীৱনত সুখ দুখ দুয়োটাই পাব লাগে আৰু ক্ষন্তেকীয়া মনুষ্য জীৱনটোত অহংকাৰ , গৰ্ব ,কৰি লাভ নাই বুলি মই গীতাখন অধ্যয়ন কৰি জ্ঞাত হ'ব পাৰিছোঁ।\nগীতাখনৰ ভাঙনিত আৰু বহুতো শ্লোক আছে। মই চমুকৈ মোৰ ভাললগা কেইটামান শ্লোক আপোনালোকৰ আগত দাঙি ধৰিবলৈ চেষ্টা কৰিলোঁ।গীতাখনৰ ৰেঙনিত ২৪১ পৃষ্ঠাত উল্লেখ কৰিছে যে- কৌতুহলী প্ৰশ্ন আৰু আত্মিক অভিজ্ঞতাৰ অবিহনে কেৱল গুৰুৰ মুখৰ পৰা শুনিয়েই তত্বজ্ঞান পাব নোৱাৰি।এই সন্দৰ্ভত ৰাধাকৃষ্ণণে মহাভাৰতৰ এই শ্লোকটোৰ উদ্ধৃতি দিছে।\nযস্য নাস্তি নিত্য প্ৰজ্ঞা কেৱলংজু বহূশ্ৰুত ন স জানাতি শাস্ত্ৰৰ্থ : দাৰ্ব সুতৰসান ইব।।আৰু এনেদৰে ব্যাখ্যা কৰিছে ঃHe who has no personal knowledge but has heard of many things cannot understand the meaning of scriptures even as spon has no idea of the taste of the soup.\nশেষত মই শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ কীৰ্তন ঘোষাত থকা এটি বাণীৰে সামৰিছোঁ।\n" কুকুৰ শৃগাল গদৰ্ভ চণ্ডালৰো আত্মা ৰাম। জানিয়া সবাকো কৰি কৰাহা প্ৰণাম।"


সপ্তম শ্ৰেণীৰ পাঠ্যক্ৰমত সন্নিৱিষ্ট হ'ল প্ৰিন্সি গগৈৰ পৰিচয়! কোন এই প্ৰিন্সি গগৈ - NE FOCUS\nসপ্তম শ্ৰেণীৰ পাঠ্যক্ৰমত সন্নিৱিষ্ট হ’ল প্ৰিন্সি গগৈৰ পৰিচয়! কোন এই প্ৰিন্সি গগৈ\nচেষ্টাৰ অসাধ্য একো নাই।মনত সাহস আৰু উদ্যম থাকিলে অসম্ভৱ যেন লগা সকলো সম্ভৱ হৈ উঠে।আপ্ত বাক্যশাৰীক আখৰে আখৰে প্ৰমান কৰি দেখুৱালে শিৱসাগৰ সোণাৰিৰ প্ৰিন্সি গগৈ নামৰ যুৱতী গৰাকীয়ে ।শাৰিৰীক অক্ষমতাৰ বাধাক নেওচি এই বিশেষভাৱে সক্ষম যুৱতী গৰাকীয়ে স্বাৱলম্বী হৈ জীৱন যাপন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে।সেয়েহে সপ্তম শ্ৰেণীৰ পাঠ্যক্ৰমত প্ৰিন্সি গগৈৰ পৰিচয় লিপিবদ্ধ হৈছে। এই সফলতাৰ বাবে অলপতে সোণাৰিস্থিত এখন বিদ্যালয়ে তেখেতক সম্বৰ্ধনা জ্ঞাপন কৰে।উল্লেখযোগ্য যে প্ৰিন্সি গগৈক লৈ এখন তথ্য চিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰিছে।অচিৰেই তথ্য চিত্ৰখন দৰ্শকৰ মাজলৈ আগবঢ়াব।এই মন্তব্য প্ৰিন্সি গগৈৰ।আশা আৰু উদ্যমেৰে জীৱন জিনা এই গৰাকী সংগ্ৰামী যুৱতীক সফলতাৰ বাবে এন ই ফ’কাচ ডট কমৰ ফালৰ পৰা জনালো অলেখ অভিনন্দন । সংগীতা শইকীয়া।\nPrevPrevious২২ জানুৱাৰীত খেলো ইণ্ডিয়াৰ সামৰণি অনুষ্ঠান\nNextমনোৰঞ্জন কলিতাৰ প্ৰবন্ধ সংকলন ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ আয়ুস আৰু অন্যান্য উন্মোচনNext


১. "শান্তিপূৰ্ণ জংগী আন্দোলনৰ হাতপুথি" নামৰ এখনি বৃহৎ গ্ৰন্থ লিখি উলিয়াইছে বিখ্যাত নেতা কৃষকান্ত গগৈয়ে। আন্দোলনৰ পূৰ্ণ্য তীৰ্থ স্বৰূপ আমাৰ ৰাজ্যখনৰ নৱ-প্ৰজন্মইও গ্ৰন্থখন আদৰি লব বুলি আশা প্ৰকাশ কৰিছে। প্ৰতিবাদকাৰীয়ে হাত কাটি লোৱা, দেহত জুই লগাই লোৱা আদি নিয়ন্ত্ৰণ কৰি কেনেকৈ শান্তিপূৰ্ণভাৱে জংগী আন্দোলন গঢ়ি তুলিব পাৰি তাৰেই বাখ্যা গ্ৰন্থখনিত আগবঢ়োৱা হৈছে বুলি জানিব পৰা গৈছে।\n২. অপহৰণকাৰীৰ কৱলৰ পৰা এজন অপহৃত অধ্যক্ষই পলায়ন কৰিবলৈ সক্ষম হোৱাৰ কাহিনীটো এতিয়া শিক্ষা বিভাগে প্ৰেৰণামূলক কাহিনীৰূপে পাঠ্যপুথিত অন্তৰ্ভুক্ত কৰিব বুলিও খবৰ শুনিবলৈ পোৱা গৈছে। কেনেকৈ শিক্ষা আধাতে এৰি জংঘলত বন্দুক লৈ সোমোৱা সকলৰ জাল, নিজৰ পঢ়াশুনা, অধ্যয়নৰ পৰা সমৃদ্ধ হোৱা জ্ঞানেৰে এজন শিক্ষাবিদে ফালি থৈ আহিল তাক প্ৰচাৰ কৰাটো অতিশয় প্ৰয়োজন বুলিও সদৌ অসম শিক্ষাবিদ সন্থাই মত প্ৰকাশ কৰিছে। পঢ়া-শুনা কৰে যি, অজ্ঞানীক ঠগে সি, বুলিও টেগলাইন প্ৰৱৰ্তন কৰিবলৈকো সন্থাই দাবী তুলিছে বুলি জানিব পৰা গৈছে।\n৩. "লাকী নম্বৰ ১০৫" নামৰ এখনি ৰহস্যধৰ্মী চিনেমা ছাগলীয়া গেট কৰ্মচাৰী সন্থাই নিৰ্মাণ কৰা বুলি জানিব পৰা গৈছে। পৃষ্ঠপোষক তাদেৰ বেপাৰীৰ আত্মজীৱনীমূলক ছবিখনত কেনেকৈ ৱে-ব্ৰীজ, টোলগেট আৰু টেক্সি বাই-পাছ ৰোড বনাই প্ৰতিদিনে ২০লাখতকৈ অধিক ধন আৰ্জন কৰিব পাৰি, তেনে এক বিশাল সফলতাৰ কাহিনীকে এই ছবিৰে তুলি ধৰিবলৈ চেষ্টা কৰা হৈছে বুলি পৰিচালক ছিণ্ডিকেট চৰকাৰে প্ৰকাশ কৰিছে।\n৪. গ্ৰহ-গতি বেয়া হ'লে কেনেকৈ বেয়া দিনে লগ নেৰে তাকেই পুনৰ বাৰ প্ৰমাণিত হৈছে। খিচিৰিৰ দোকান এৰি দাম্ভিকতা মৰা জালুক শৰ্মাৰ ক্ষেত্ৰতে ঘটা অন্য এক বাতৰিয়ে সেই কথাই তুলি ধৰিছে। তেখেতে মুকলি কৰা সাৰদাময় বিস্কুট ফেক্টৰীৰো চাউল উকলাৰ বাবে তাকো এনফৰ্ছমেণ্টমেণ্ট ডাইক্টেৰটে সাঙুৰি জব্দ কৰা বুলি বাতৰি প্ৰকাশ পাইছে। এতিয়া শৰ্মাদাৰ সম্পত্তিৰ পাহাৰতো এই বিভাগৰ চকু নপৰিবৰ বাবে তাবিজ লবলৈকো শুভাকাংখীয়ে দাদালৈ টুইট কৰা পৰিলক্ষিত হৈছে।\n৫. জলসিঞ্চনত তিনি হাজাৰ কোটি টকাৰ বৃহৎ কেলেংকাৰী সাধি বিভাগটোৰ অসমীয়া ধনলোভী বিষয়া সন্থাই এক নতুন অভিলেখ সৃষ্টি কৰিছে। কাৰ্বি পাহাৰৰ এহেজাৰ কোটিৰ কেলেংকাৰীৰ পাছত এই সফলতাই অসমলৈ গৌৰৱ কঢ়িয়াই আনিছে। এতিয়া খেতি-বাতি বিভাগেও সেই অভিলেখ ভাঙিবলৈ বুলি দুৰ্নীতিৰ বীজ ৰোপন কৰিবলৈ যো-জা কৰাৰ খবৰো প্ৰকাশ পাইছে।\n৬. ""হুইপ হুইপ হুইপ" নামৰ এখনি নাটক প্ৰযোজনা কৰিবলৈ ওলাইছে কইনাধৰা প্ৰডাকচন। বিষমবাদী প্ৰডাকচনৰ "হিপ হিপ হুৰেই" নামৰ নাটখনিৰ বিফলতাৰ পাছত অতি উৎসাহেৰে এই নাটকখনি প্ৰযোজনা সংস্থাটোৱে মঞ্চস্থ কৰিবলৈ আগবাঢ়িছে বুলি জানিব পৰা গৈছে। ইয়াৰ দ্বাৰা অসমৰ শ্ৰেষ্ঠ ৰাজনৈতিক নাটৰ প্ৰডাকচন হাউচৰূপে ৰসাল গগৈৰ মালিকাধীন প্ৰডাকচনটোৱে শ্ৰেষ্ঠত্ব প্ৰতিপন্ন কৰিব বুলিও খবৰ আহিছে।\n৭. নগাঁৱৰ পৰিবহন বিষয়াৰ কাৰ্যালয়ত দালাল দপদপনিক লৈ বাতৰি প্ৰকাশ কৰাত এতিয়া সৃষ্টি হৈছে প্ৰতিক্ৰিয়াৰ। ৰাজ্যৰ প্ৰায়বোৰ পৰিবহন বিষয়াৰ কাৰ্যালয়তে দালাল সকলে ৰাইজৰ সুকলমে সেৱা আগবঢ়াই স্বাৱলম্বী হৈ থকাৰ পাছতো মাত্ৰ নগাঁৱৰ দালাল সকলৰ সেৱাকহে বাতৰি কাকতত স্থান দিয়াত সদৌ অসম পৰিবহন দালাল সন্থাই ক্ষোভ প্ৰকাশ কৰিছে। বাতৰি পৰিবেশনৰ আগতে অলপ আগতীয়া হোম-ৱৰ্ক কৰিবলৈকো সাংবাদিকজনক তেওঁলোকে পৰামৰ্শ প্ৰদান কৰিছে।\n৮. পাঞ্জাবাৰীৰ পাহাৰত অতি খৰকৈ সন্দেহযুক্ত নাগৰিকৰ গাঁও গঢ় লৈ উঠাৰ বাতৰি পোৱা গৈছে আৰু লগতে তাত ৰাজনৈতিক নেতাৰ পৃষ্ঠপোষকতাত বিজুলী সংযোগ প্ৰদান কৰাৰো বাতৰি প্ৰকাশ পাইছে। আচলতে সন্দেহযুক্ত সকলক সন্দেহমুক্ত কৰিবৰ বাবে কাগজ-পত্ৰ পাবলৈ সহায়ক কৰাৰ বাবেহে মানৱীয়তাৰ খাতিৰত এই বিজুলী সংযোগ খৰখেদাকৈ দিয়া হৈছে। এতিয়া সেই মানৱ-দৰদী পৃষ্ঠপোষক জনৰ নাম বাতৰি কাকতত প্ৰকাশ কৰিবলৈকো সচেতন মহলে দাবী তুলিছে।\n৯. গুৱাহাটীত পুনৰ কালি বৰষুণ হোৱাত মাত্ৰ আধা ঘণ্টাৰ ভিতৰতে বিস্তীৰ্ণ অঞ্চল ডুব যোৱাৰ লগতে তীব্ৰ যান-জঁটৰ সৃষ্টি হোৱাত ৰসাল গগৈয়ে সন্তোষ প্ৰকাশ কৰিছে। উচ্ছেদ অভিযানৰ আগতে দহ মিনিটতে পানী হৈ যোৱা ঠাইত এতিয়া সুদীৰ্ঘ ত্ৰিশ মিনিট অৰ্থাৎ তিনিশ শতাংশ বেছি সময়ৰ পাছতহে পানী জমা হোৱা বুলি প্ৰকাশ কৰি উচ্ছেদ অভিযানৰ সফলতা দাবী কৰিছে। অনাগত দিনত ইয়াক অন্ততঃ এঘণ্টালৈ বৃদ্ধি কৰিব বুলিও তেখেতে দৃঢ়তা প্ৰকাশ কৰা বুলিও জানিব পৰা গৈছে।\n১০. মায়ঙত তিনি গভাইত চোৰক আটক কৰাত সদৌ অসম ক্ষুদ্ৰ চোৰ সংঘই তীব্ৰ প্ৰতিক্ৰিয়া প্ৰকাশ কৰিছে। তাত চিকা মাৰি হাত গোন্ধোৱা বুলি সমালোচনা কৰি ডাঙৰ চোৰ ধৰিবৰ বাবে দিছপুৰৰ ফালে চকু দিবলৈকো সন্থাই লালটুপি সকললৈ প্ৰত্যাহ্বান জনাইছে।


সাক্ষাৎকাৰ – কেনী বসুমতাৰী – ফটাঢোল\nকেনী বসুমতাৰীৰ বিষয়ে\nকেনী দেউৰী বসুমতাৰী আজি অসমীয়া বোলছবি জগতৰ এক পৰিচিত নাম। বলিউডৰ কেইবাখনো কথাছবিত সৰু সৰু চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি পৰ্দাত ভুমুকি মৰা কেনী বসুমতাৰীয়ে জনমানসত প্ৰতিস্থা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয় তেওঁৰ ২০১৩ চনত মুক্তি প্ৰাপ্ত অসমীয়া চলচিত্ৰ “লোকেল কুংফু”ৰ জৰিয়তে। অসমৰ বোলছবি জগতৰ মৃতপ্ৰায় অৱস্থাত “লোকেল কুংফু”য়ে দৰ্শকলৈ এক আশাৰ ৰেঙণি কঢ়িয়াই আনে। অতি কম বাজেটৰ এই চলচিত্ৰখনৰ সুন্দৰ পৰিচালনা তথা সুন্দৰ অভিনয়েৰে ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্য্যায়তো সকলোৰে দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিবলৈ কেনী সক্ষম হয়।\nকেনী দেউৰী বসুমতাৰীৰ জন্ম গুৱাহাটীত। সৰুৰে পৰা সমৰকলাৰ প্ৰশিক্ষণ লোৱা কেনীয়ে লখিমপুৰ, তেজপুৰ তথা গুৱাহাটীৰ পৰা প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি উঠি দিল্লীত অৱস্থিত ভাৰতীয় প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠানত (IIT) কাৰিকৰী শিক্ষাৰ বাবে ভৰি দিয়ে। কিন্তু নিয়তিয়ে কেনীক আন দিশে হাত বাউল দি মাতি আছিল।\nসৰুতেই কুংফুৰ প্ৰশিক্ষণ লোৱা কেনীয়ে লখিমপুৰ, তেজপুৰ তথা গুৱাহাটীৰ পৰা প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি ভাৰতীয় প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিস্থান, দিল্লীত ইঞ্জিনিয়াৰিং পাঠ্যক্ৰমত যোগদান কৰে যদিও সেই শিক্ষা আধাতে সামৰি তেওঁ গুৱাহাটীৰ এটা আঞ্চলিক টেলিভিছন চেনেলত তিনিবছৰ ধৰি বাতৰি পৰিবেশক হিচাপে কাম কৰে৷ তাৰপিছত তেওঁ সেই কাম ত্যাগ কৰি অভিনয় কৰাৰ হাবিয়াসেৰে মুম্বাইলৈ যায়। 2009 চনত মুম্বাইত মহিন্দ্রা গ্ৰুপে আয়োজন কৰা এক স্ক্ৰীপ্ট ৰাইটিং কৰ্মশালাত ভাগ লয়। তাতে তেওঁ অঞ্জুম ৰাজাবলি, অনুৰাগ কাশ্যপ আৰু শ্ৰীৰাম ৰাঘৱনৰ দৰে লোকৰ পৰা বহু কথা শিকাৰ সুযোগ পায়। সেই কৰ্মশালাৰ এক প্ৰতিযোগিতাত তেওঁৰ চিত্ৰনাট্য “এক প্লেট কুংফু” প্ৰথম ছটাস্থানলৈ নিৰ্বাচিত হয় যদিও শেষ ৰাউণ্ডত প্ৰথম তিনিটা স্থানৰ বাবে বিবেচিত নহল। প্ৰথম তিনিটা স্থানৰ বাবে বিবেচিত হ’লে হিন্দী বোলছবিত তেওঁৰ কাহিনীয়ে সুযোগ লাভ কৰা সুবিধা পালেহেঁতেন৷\nতাৰ পাছত মুম্বাইত ‘ছটা এডভাৰটাইজ’ আৰু ‘চেনেল ভি’ৰ হাস্য-ব্যংগ অনুষ্ঠান বলিউড ননচেনচেক্স (Bollywood Nonsensex) তথা স্কেচ্ছ কমেডি শ্ব’ জয় হিন্দত কাম কৰাৰ সুযোগ লাভ কৰে। এই সময়তে তেওঁ কেইবাখনো হিন্দী বোলছবি অভিনয় কৰিবলৈ সুবিধা পায়। চাহিদ কাপুৰ আৰু ইলিয়ানা দিক্ৰুজ অভিনীত “ফটা পোষ্টাৰ নিকলা হিৰো” বোলছবি খনত কেনীয়ে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকাত অভিনয় কৰে। “মেৰী কম” বোলছবি খনত জিমি নামৰ চৰিত্ৰটোত অভিনয় কৰাৰ সুযোগ পায়। ছবিখনৰ পৰিচালক ৰজনী বসুমতাৰীয়ে “মেৰীকম” বোলছবিখনৰ প্ৰিয়ংকা চোপ্ৰাৰ মাকৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। তাৰোপৰি ৰাগ (২০১৪) নামৰ চুপাৰহিট অসমীয়া চিনেমাখনৰো এটি বিশেষ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি কেনীয়ে ৰাইজৰ ভূয়সী প্ৰশংসা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। দিবাকৰ বেনাৰ্জীৰ ‘ছাংঘাই'(Shanghai) নামৰ হিন্দী চলচ্চিত্ৰত পুলিচ অফিচাৰৰ ভুমিকাত (২০১৩) কেনীয়ে অভিনয় কৰিছিল।\nকেনী দেউৰী বসুমতাৰীয়ে ‘75 Crazy People’ নামৰ ৪৯ মিনিটৰ এখন তথ্যচিত্ৰত সহযোগী সম্পাদনাৰ সুযোগ পায়৷ ভাতৃ ট’নী বসুমতাৰীৰ সৈতে মিলি তেওঁ ব্ৰহ্মপুত্ৰ নামৰ অসমীয়া আৰু হিন্দী গীতৰ এটা মৃদু ৰ’ক (soft rock) এলবামৰ বাবে গীতৰ ৰচনা আৰু সুৰাৰোপ কৰে।\nতাৰ মাজতে ২০১১ চনত তেওঁৰ প্ৰথমখন ইংৰাজী উপন্যাস চকলেট গীটাৰ ম’ম’জ (Chocolate Guitar Momos)ৰ উন্মোচন হৈ যায়৷\nইমান খিনিৰ পাছত তেওঁ নিজে কিবা কৰাৰ মানসেৰে পুনৰ অসমলৈ ঘূৰি আহে। ২০১৩ চনত কেনীয়ে নুন্যতম বাজেটেৰে লোকেল কুংফু নামৰ এখন সমৰ কলা (মাৰ্চিয়েল আৰ্ট) সন্নিবিষ্ট হাস্যমধুৰ অসমীয়া-হিন্দী চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰে৷ এই চলচ্চিত্ৰখনে ২০১৩ চনৰ ২৭ চেপ্টেম্বৰত মুক্তি লাভ কৰে৷ মাত্ৰ ৯৫,০০০ টকাৰ বাজেটত কেনন ৫৫০ডি কেমেৰাৰে নিৰ্মাণ কৰা এই চলচ্চিত্ৰখনে সমালোচকৰ উচ্চ প্ৰশংসা লাভ কৰাৰ লগতে দৰ্শকৰো ভাল সঁহাৰি লাভ কৰে। অতি কম টকাৰে আৰম্ভ কৰা এই চিনেমাখন বাণিজ্যিকভাবে সফল হোৱাৰ লগতে ২০১৩ চনত ‘ফিল্ম ফেয়াৰ এৱাৰ্ড’ত ‘বেষ্ট ফিচাৰ ফিল্ম ফৰ ইষ্টাৰ্ণ ৰেজিয়ন’ ( Best feature film in Filmfare Awards for the Eastern Region in 2013) হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়।\nমুম্বাইৰ স্ক্ৰীপ্ট লিখা কৰ্মশালাত “এক প্লেট কুংফু”য়ে বিশেষ সমাদৰ লাভ কৰিবলৈ অপাৰগ হোৱাৰ সময়তে কেনীয়ে বুজি পাইছিল যে কোনোবাই তেওঁক সোণালী সুযোগ হাতত তুলি দিব বুলি ৰৈ থকা ভুল হব। সমৰ কলাৰ ওপৰত চলচিত্ৰ বনাবলৈ ঠিক কৰি কেনী পুনৰ অসমলৈ ঘূৰি আহে। মাকে হাতত তুলি দিয়া এক লাখ টকা লৈ তেওঁ ভাবিছিল নূন্যতম খৰচত চিনেমাখন নিৰ্মান কৰাৰ কথা চিন্তা কৰিছিল৷ সেইখিনি সময়ত তেওঁৰ হাতত সম্বল হিচাপে আছিল সমৰকলা শিকা তেওঁৰ বন্ধুবৰ্গ। কেনীয়ে বুজি উঠিছিল যে সমৰকলায়েই এটা বিষয় যি সঠিক ৰূপত আজিলৈকে চলচ্চিত্ৰত ব্যৱহাৰ হোৱা নাই। কিন্তু ভাৰতত কেৱল সমৰ কলাৰ ভিত্তিত বনোৱা বোলছবি এখন চলাটো অসম্ভৱ। গতিকে তাত কেনীয়ে অলপ কমেডী যোগ দিয়াৰ যত্ন কৰিলে। মুম্বাইত থকা সময়খিনিত ‘চেনেল ভি’ত কৰা ‘বলিউড ননচেনচেক্স’ আৰু ‘অনলাইন কমেডী শ্ব’ জয়-হিন্দ ত কৰা অভিনয়ৰ অভিজ্ঞতাই চলচিত্ৰখনত কমেডীখিনি সঠিক ভাবে ফুটাই তোলাত সহায় কৰে। প্ৰথমতে তেওঁলোকে অনুমান কৰিছিল লোকেল কুংফুয়ে জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিব, কিন্তু ইমান জনপ্ৰিয় হ’ব বুলিও অনুমান কৰিব পৰা নাছিল। যদিও প্ৰথমে বোলছবিখন কেৱল ইণ্টাৰনেটত মুক্তি দিয়াৰ কথা আছিল, কিন্তু বন্ধুবৰ্গ আৰু শুভাকাংক্ষীৰ সহায়ত পাছত চিনেমা ঘৰতো মুক্তিৰ সিদ্ধান্ত লোৱা হয়।\nদেশৰ আটাইতকৈ বৃহৎ চিনেমা শৃংখল “পিভিআৰ চিনেমা”ৰ স্বাধীন উদ্যম “পিভিআৰ ডাইৰেক্টৰচ ৰেয়াৰ” শিতানত দেশৰ নিৰ্বাচিত চহৰত প্ৰদৰ্শিত হয় লোকেল কুংফু৷ উল্লেখযোগ্য যে জাহ্নু বৰুৱাৰ ছবি “বান্ধোন”য়েই এইদৰে অসমৰ বাহিৰত মুক্তি পোৱা প্ৰথমখন অসমীয়া ছবি৷ তাৰ পাছতে প্ৰতিভাশালী যুৱ পৰিচালক কেনীৰ এই ছবিখনে ‘পিভিআৰ ৰেয়াৰ’ যোগে অসমৰ বাহিৰত দেশৰ বিভিন্ন মহানগৰত মুক্তি লাভ কৰে ৷ অতি কম বাজেটত নিৰ্মিত কেনীৰ এই ছবিখন অসমীয়া ছবি উদ্যোগৰ বাবেই এক আদৰ্শ বা অনুকৰণীয় হৈ থাকিব।\nছবিখনৰ কাহিনী সহজ সৰল তথা ঘৰুৱা। প্ৰতিটো চৰিত্ৰই কাহিনীটো ইমান সুন্দৰকৈ উত্থাপন কৰিছে যেন সকলোবোৰ সন্মুখত ঘটি আছে। ছবিখনত অতিৰঞ্জিত বুলিব পৰা একোৱেই নাই। সচৰাচৰ ঘৰৰ চাৰিওফালে ঘটি থকা ঘটনা কিছুমানকে ইয়াত দেখুওৱা হৈছে। আনবোৰ চলচ্চিত্ৰৰ দৰে লিখিত ভাষাত সংলাপ দিবলৈ যত্ন কৰা নাই। ছবিখনৰ প্ৰায়বোৰ দৃশ্যই দৰ্শকক হাঁহিৰ খোৰাক দিয়াত সফল হৈছে। লগতে শেষৰ ‘একচন ছিকুৱেঞ্চ’কেইটাই ছবিখনক আৰু উচ্চ স্তৰলৈ আগবঢ়াই নিছে বুলি ক’লে নিশ্চয়কৈ বঢ়াই কোৱা নহয়।\nইয়াৰ পাছত প্ৰায় চাৰি বছৰৰ বিৰতিৰ অন্তত যোৱা ১৯ এপ্ৰিলত মুক্তি পায় অসমীয়া আৰু হিন্দী দুয়োটা ভাষাত চিত্ৰায়িত হোৱা লোকেল কুংফুৰ ছিকুৱেল ‘লোকেল কুংফু-২৷ কেনী বসুমতাৰী পৰিচালিত এই চলচিত্ৰখন যুগান্তকাৰী নাট্যকাৰ শ্বেক্সপীয়েৰৰ “দ্যা কমেডী অব ইৰ’ৰছ” নাটকৰ আধাৰত নিৰ্মাণ কৰা হৈছে৷ লোকেল কুংফুৰ সাফল্যৰ পিছতেই দৰ্শকে ছিকুৱেলৰ বাবে অপেক্ষা কৰি আছিল। আজিকালি অসমত ক্ৰাউড ফাণ্ডিঙৰ চলচিত্ৰসমুহে যথেষ্ট গুৰত্ব লাভ কৰিছে৷ ইয়াৰে এক জলন্ত উদাহৰণ “লোকেল কংফু 2″। ছ’চিয়েল মিডিয়াযোগে পোষ্ট প্ৰডাকচনৰ সহায় বিচৰাৰ পিছতেই অতি কম দিনতে প্ৰায় ৮ লক্ষাধিক টকা ক্ৰাউড ফাণ্ডিঙৰ জৰিয়তে চলচিত্ৰখনে পাবলৈ সমৰ্থ হৈছিল৷ পূৰ্বৰ লোকেল কংফুৰ দৰে এই চিকুৱেল খনেও অসমৰ লগতে সমগ্ৰ ভাৰততে যথেষ্ট সমাদৰ লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়।\nকেনী বসুমতাৰীৰ পৰা অসমৰ ৰাইজে আগলৈও এনেধৰণৰ সৰ্বাংগসুন্দৰ, হাস্য-ব্যংগ তথা ব্যতিক্ৰমী চলচিত্ৰ পাব বুলি আশা কৰিব পাৰি। অসমীয়া বোলছবি জগতক সমগ্ৰ ভাৰত তথা বিশ্ব দৰবাৰত চিনাকি কৰাব পৰাকৈ উচ্চ মানদণ্ডৰ বোলছবি উপহাৰ দিবলৈ অসমৰ চলচ্চিত্ৰপ্ৰেমী ৰাইজৰ পৰা উৎসাহ তথা সহযোগ কামনা কৰা হল। শেষত সমূহ অসমবাসী ৰাইজৰ হৈ ফটাঢোল গোটৰ পৰা আমি কেনী দেউৰী বসুমতাৰীৰ এক সুন্দৰ ভৱিষ্যত কামনা কৰিলোঁ।\nকেনী বসুমতাৰীৰ সৈতে সাক্ষাৎকাৰ\nফটাঢোল – কিশোৰ কেনীৰ বিষয়ে আমাৰ পঢ়ুৱৈক অলপ জানিবলৈ দিব নেকি?\nকেনীঃ– কিশোৰ কাললৈ মনত পৰিলে একেবাৰে নষ্টালজিক হৈ যাওঁ‌৷ অলপ দুখো লাগে। সেই দিনবোৰত আমাৰ ওপৰত এটাই দ্বায়িত্ব আছিল – পৰীক্ষাত ভাল নম্বৰ পাব লাগে। মই গুৱাহাটী, তেজপুৰ আৰু লক্ষীমপুৰত ডাঙৰ দীঘল হৈছো। সৰুতে বেছি ভাগ সময় কিতাপ আৰু কমিকছ পঢ়িয়েই কটালো। তেজপুৰ আৰু লক্ষীমপুৰত থকা সময়চোৱাত প্ৰায় প্ৰতিটো আবেলি ফুটবল আৰু ক্ৰিকেট খেলো। সেই সময়ত অৱশ্যে এটা কাম মোৰ বৰ প্ৰিয় আছিল৷ খুব চাইকেল চলাও৷ যলৈকে নহওক চাইকেলতেই অহা-যোৱা কৰো।\nসৰু কালতেই টিংকল, টিনটিন, এষ্টাৰিক্স, পি জি উডহাউচ পঢ়ি মোৰ মনত সম্ভৱ তেতিয়াই এটা ‘কমিক’ অনুভৱৰ ভেটি এটা তৈয়াৰ হৈছিল। এসময়ত হাইস্কুল পালোগৈ৷ সেই সময়ত আনৰ দৰেই মোকো ৰোমান্তিক বতাহে চুইছিল৷ ক্লাছ নাইনত মোৰ ক্লাছৰেই ছোৱালী এজনীৰ প্ৰেমত পৰিলো। প্ৰেমত পৰিলেই নহ’ব, প্ৰেম চলাই যাবলৈ টকাৰো দৰকাৰ৷ পিছে সেই সময়তে কম বাজেটৰ, ম’বাইল-বিহীন ৰোমান্স এটা চলাবলৈ বহুত চেষ্টা কৰিলো, কিন্তু মেট্ৰিকৰ ৰিজাল্ট দিয়াৰ পিছত তাই মোক নাকচ কৰিলে।\nকটন কলেজত হায়াৰ চেকেণ্ডেৰীৰ এডমিচন ল’লো, ভাগ্যক্ৰমে তাত প্ৰেমিকা এজনী পালো। সেইখিনি সময়তে প্ৰেমৰ আন এটা ৰূপত চিনেমাৰ পোক এটাও মুৰত সোমাইছিল৷ প্ৰত্যেক শুক্ৰবাৰে ৰাতিপুৱাৰ প্ৰথম ক্লাছটো কৰিয়েই চিনেমা হ’ললৈ দৌৰো। পিছে পঢ়া-শুনাও মোটামুটিকৈ চলাই নিছিলো৷ পঢ়া-শুনাক অৱহেলা কৰা নাছিলো বাবেই হয়তো মেট্ৰিক আৰু হায়াৰ চেকেণ্ডেৰী দুইটাতে একেবাৰে সমান মাৰ্কচ পালো – ৮০.4%। থুলমুলকৈ এয়াই মোৰ শৈশৱ আৰু কৈশোৰৰ কথা।\nফটাঢোল– এখন আগশাৰীৰ অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা শিক্ষা আধাতে সামৰি ওলাই অহাৰ সময়ত আপোনাৰ মনত ভবিষ্যতক লৈ কেনেকুৱা পৰিকল্পনা আছিল ?\nকেনী– শিক্ষা আধাতেই সামৰিলো বুলি ক’ব নোৱাৰি, কাৰণ বেকলগ ইমানেই বাঢ়ি গৈছিল যে হয়তো আৰু শিক্ষা শেষ কৰিবলৈ আৰু চাৰিবছৰ মানেই লাগিলহেঁতেন। ইমানেই মানসিক ভাবে ভাগি পৰিছিলো যে চতুৰ্থ বছৰত মই এটাও ক্লাছ নকৰিলো৷ মোৰ ওপৰত একাডেমিক প্ৰেচাৰ দিনে দিনে বাঢ়ি গৈছিল আৰু ইমান কষ্ট কৰি তিনি-চাৰি বছৰ লোকচান কৰিবলৈ মোৰ তিলমাত্ৰও মন নাছিল ৷ নিজৰ মনোকষ্ট আৰু বেছিকৈ বঢ়াই লোৱাতকৈ মই ভাবিলো “Cut your losses and run”। সেই সময়ত বিশেষ পৰিকল্পনা একো নাছিল, কিন্তু ভাগ্যক্ৰমে NE TV’ত ইংৰাজী নিউজ ৰিডাৰৰ চাকৰি এটা পালো আৰু পিছৰ তিনি বছৰ সেয়াই কৰিলো।\nফটাঢোলঃ– অসমীয়া চিনেমাৰ সাম্প্ৰতিক দুৰৱস্থাৰ সময়তো আপুনি “লোকেল কুংফু”ৰ যোগেদি এখন সম্পূৰ্ণৰূপে ব্যতিক্ৰমী আৰু কম বাজেটৰ কথাছবি দৰ্শকক আগবঢ়োৱাৰ সাহসী পদক্ষেপ হাতত ল’লে। কথাছবিখনৰ মুক্তিৰ আগেয়ে ইয়াৰ সফলতা-বিফলতাক লৈ আপোনাৰ মনত কেনেকুৱা ধাৰণা আছিল, অলপ বিশদভাৱে ক’ব নেকি?\nকেনীঃ– কম বাজেটৰ কথাটোৱেই আমাৰ বাবে বাধা আছিল৷ টকা পইছাৰ অসুবিধা হোৱাৰেই কথা, কিয়নো মোৰ মা-দেউতাৰ কোনো গুটখা ফেক্টৰী নাছিল! (হাঁহি) পিছে ৰিলিজ দিয়াৰ সময়ত আমি আশাবাদী আছিলো যে মানুহে কথাছবিখন আকোঁ‌ৱালি ল’বই। কিন্তু ৰিলিজ দিয়াৰ লগে লগে আমাৰ সন্মুখত দুটা ডাঙৰ বাধা আহি পৰিল। প্ৰথমটো হ’ল, আমাৰ মানুহৰ সাধাৰণ ধাৰণা যে অসমীয়া চিনেমাৰ গুণগত মানদণ্ড উন্নত নহয়, যাৰ বাবে “লোকেল কুংফু”ৰ প্ৰথম কেইদিনমান চিনেমা হ’লত মানুহৰ সংখ্যা খুব কম আছিল। অৱশ্যে লাহে লাহে দৰ্শকৰ সংখ্যা বাঢ়িল আৰু এটা দেওবাৰে আমি গুৱাহাটীৰ গ’ল্ড চিনেমাত এটা হাউচফুল শ্ব’ পালো। কিন্তু সমান্তৰাল ভাবে দ্বিতীয় বাধাটো আহি গ’ল, বুধবাৰে – ৰণবীৰ কাপুৰৰ বেচৰম। নিৰ্দ্ধাৰিত দিনতকৈ দুদিন আগতে, বুধবাৰে ৰিলিজ দিয়া হ’ল ৰণবীৰ কাপুৰৰ চিনেমা বেচৰম আৰু লগে লগে আমাৰ চিনেমা প্ৰেক্ষাগৃহৰ পৰা আতঁ‌ৰাই দিয়া হ’ল। কিন্তু আমাৰ চিনেমাখনৰ পাইৰেটেড ভাৰ্চন বজাৰত আহি যোৱাৰ লগে লগে সেইখনে ইমান জনপ্ৰিয়তা আৰ্জন কৰিলে, সেইটো আমি কেতিয়াও কল্পনাও কৰা নাছিলো।\nফটাঢোলঃ– অসমীয়া চিনেমাৰ সাম্প্ৰতিক দুৰৱস্থাৰ মূলতঃ কাৰণ সমূহ কি বুলি ভাবে? ইয়াৰ উন্নয়নৰ বাবে চৰকাৰে কেনেধৰণৰ হস্তক্ষেপ কৰাটো বাঞ্চনীয় বুলি ভাবে?\nকেনীঃ– মূলতঃ কাৰণ তিনিটা বুলি ভাবো।\n১) অসমীয়া চিনেমাৰ সামগ্ৰিকভাৱে গুণগত মানদণ্ড হ্ৰাস পাইছে।\n২) অসমত চিনেমা হ’লৰ সংখ্যা অতি কম, যাৰ ফলত চিনেমা এখন হাউচফুল হ’লেও মুঠ ৰাজহ বেছি নাহে। বলিউডৰ চিনেমা এখনে ১০০০-৩০০০ স্ক্ৰীনৰ পৰা আয় কৰে, য’ত অসমীয়া চিনেমাৰ আয় মাত্ৰ ১৫-২০ টামান হ’লৰ পৰাহে আহে।\n৩) উন্নত মানদণ্ডৰ চিনেমাৰ প্ৰতি ৰাইজৰ সচেতনতা।\nকেৰেলা আৰু তামিলনাডুৰ উদাহৰণৰ পৰা আমি শিকিব পাৰো। সেইফালে বহুতো মিনিপ্লেক্স আৰম্ভ হৈছে আৰু সেই মিনিপ্লেক্সবোৰত টিকটৰ মুল্যৰ ওপৰত “কেপ” এটা থাকে, সৰ্বোচ্চ ১০০-১২০ টকা। ফলস্বৰূপে সাধাৰণ মানুহেও পৰিয়ালৰ সৈতে সঘনাই চিনেমা চাব পাৰে। সেয়ে প্ৰায়ে ৭০-৮০% দৰ্শকেৰে চিনেমাহল ভৰ্তি থাকে। পুৰণি চিনেমা হলবোৰৰ মেৰামতি আৰু নতুনকৈ চিনেমা-হল খোলাৰ বাবে অসম চৰকাৰেও নতুন আঁ‌চনি লৈছে৷ নিশ্চয়কৈ এয়া এক ধনাত্মক কথা। মোৰ অনুৰোধ, সৰু ডাঙৰ সকলো জিলাতে মিনিপ্লেক্স খোলাৰ প্ৰচেষ্টা হ’ব লাগে আৰু যদি কোনো অসমীয়া চিনেমাই ভাল দৰ্শক পায় (যেনে ধৰক প্ৰথম সপ্তাহত ৫০% হাউচফুল), তেন্তে বলিউডৰ চিনেমাৰ প্ৰেচাৰত অসমীয়া চিনেমা এখন আতঁ‌ৰাই দিব নোৱাৰাকৈ কঠোৰ নিয়ম-কানুন হ’ব লাগে।\nফটাঢোলঃ– অভিনয় আৰু পৰিচালনাৰ লগতে আপুনি “চক’লেট,গীটাৰ মম’জ” কিতাপখনৰ যোগেদি এজন লেখক হিচাপেও আত্মপ্ৰকাশ কৰিছে। কিতাপখনৰ বিষয়ে আৰু লেখক কেনীৰ বিষয়ে আমাৰ পঢ়ুৱৈক দুআষাৰ জনাব নেকি?\nকেনীঃ– “চক’লেট গীটাৰ মম’জ” এখন মিউজিকেল ৰোমাণ্টিক কমেডী, প্ৰথমে মই এখন ল’ বাজেট চিনেমা স্ক্ৰীপ্ট হিচাপে লিখিছিলো। কিন্তু মুম্বাইত স্ক্ৰীপ্ট লিখাটো কোনো ডাঙৰ কথা নহয়- হাজাৰ হাজাৰ স্ক্ৰীপ্ট পৰি আছে। সেইয়ে মই ভাবিলো উপন্যাস আকাৰত লিখিলে বেছি ভাল হ’ব। সেইখন উপন্যাস হিচাপতে প্ৰকাশ কৰিলো, প্ৰথম প্ৰকাশৰ ৫০০০ কপি বিক্ৰীও হ’ল।\nপৰৱৰ্তী উপন্যাস লিখাও আৰম্ভ কৰিছিলো। কিন্তু যদিহে আপোনাৰ PR বাজেট নাথাকে, তেন্তে কিতাপ এখন বেষ্ট-চেলাৰ হোৱাৰ আশা খুব কম। খুব ভাল কিতাপ কেইখনমান, যেনে সিদ্ধাৰ্থ শৰ্মাৰ “The Grasshopper’s run”, কৌশিক বৰুৱাৰ “Windhorse”-আদিয়ে সমালোচকৰ খুব ভাল সঁ‌হাৰি পালে, কিন্তু বজাৰত আশানুৰূপ সঁ‌হাৰি নাপালে। কিন্তু বহু মধ্যমীয়া শৈলীৰ লেখক, যাৰ কিতাপৰ মাৰ্কেটিঙৰ নামত খৰচ কৰিবলৈ যথেষ্ট পইছা থাকে, সেইবোৰ বেষ্ট-চেলাৰ হৈ যায়।\nফটাঢোলঃ– আপোনাৰ বৰ্তমান চলি থকা কামবোৰৰ বিষয়ে আমাক অলপ আভাস দিব নেকি?\nকেনীঃ– এই ইণ্টাৰভিউটো প্ৰকাশ হোৱালৈ “ৰাগ-দেশ” নামৰ হিন্দী চিনেমাখন থিয়েটাৰত ৰিলিজ হ’ব। “ৰাগ-দেশ” চিনেমাখন “পান সিং তোমৰ”, “গেংচ অৱ ৱাছিপুৰ” খ্যাত পৰিচালক টিমাংশু ঢুলিয়াৰ দ্বাৰা নিৰ্দেশিত চিনেমা৷ এই চিনেমাখন নেতাজী সুভাষ চন্দ্ৰ বসুৰ ইণ্ডিয়ান নেচনেল আৰ্মিৰ তিনিজন অফিচাৰৰ ৰেড ফ’ৰ্টত হোৱা বিচাৰৰ ভিত্তিত নিৰ্মিত। চিনেমাখনত মই নেতাজীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছো। কেইটামান বিশেষ ফ্লেছ-বেকত মোক দেখা পাব। মুখ্য অভিনেতা কেইজন হৈছে- কুণাল কাপুৰ, অমিত চাঢ, মোহিত মাৰৱাহ আৰু মৃদুলা মুৰাৰী।\nটিমাংশু ঢুলীয়াৰ পৰৱৰ্তী চিনেমা “য়াৰা”ত এটা মুখ্য ভূমিকাত বিদ্যুত জমৱাল, অমিত চাঢ আৰু বিজয় বাৰ্মাৰ সৈতেও মই আছো। “য়াৰা” চিনেমাখন এই বছৰৰে ছয় অক্টোবৰত ছবিগৃহলৈ আহিব।\nইয়াৰ বাদে ‘ৱেব চিৰিজ’ এখন বনাবলৈ মুম্বাইত আলোচনা চলাই আছো, কিন্তু এতিয়ালৈকে বিশেষ একো ফাইনেল হোৱা নাই। অসমীয়া চিনেমা এখন বনোৱাৰো তীব্ৰ এটা ইচ্ছা আছে, কিন্তু লোকেল কুংফু-১ আৰু লোকেল কুংফু-২ দুয়োখনৰে বাজেট এতিয়ালৈ ৰিক’ভাৰী হোৱা নাই। এই দুখনত ক্ৰাউড ফাণ্ডিং আৰু স্পনচ’ৰৰ ফাণ্ডিং নোপোৱা হ’লে বহুত ডাঙৰ লোকচান হ’লহেঁতেন।\nফটাঢোলঃ– আপোনাৰ এই বহুমুলীয়া সময়খিনি আমাক দিয়া বাবে আমি নথৈ আনন্দিত আৰু কৃতজ্ঞ। শেষত আমাৰ ফেচবুকীয়া ব্যংগ গোট ফটা-ঢোল আৰু ই-আলোচনীখনৰ পঢ়ুৱৈসকলক উদ্দেশ্যি কিবা বাৰ্তা দিব বিচাৰে নেকি?\nকেনীঃ– আপোনালোক সকলোলৈ অশেষ ধন্যবাদ, পঢ়া-শুনাৰ স্পিৰিটটো জীয়াই ৰখাৰ বাবে। যি সমাজৰ মানুহে –লেখা-পঢ়া নকৰে, সেই সমাজৰ পতন নিশ্চিত। ধন্যবাদ৷\n« মণিকুন্তল – গীতাশ্ৰী কলিতা\nআপদীয়া প্ৰেমপত্ৰ – বিজয় মহন্ত »\nমোৰ অন্যতম প্ৰিয় লোকসকলৰ এজন কেনী বসুমতাৰী। তেওৰ বিষয়ে জানিব পাৰি বৰ ভাল লাগিল। কেনী আৰু ফটাঢোল দুয়োলৈকে অভিনন্দন আৰু শুভকামনা থাকিল!\nমোৰ ভাললগা মানুহবোৰৰ অন্যতম।ভাল লাগিল।\nWe proud of you keni sir\nপ্ৰিয় মানুহগৰাকীৰ মুখেৰে বহুকথাই জানিলোঁ


বিগ বাজাৰ : মনালিচা শইকীয়া – enajori\nবিগ বাজাৰ : মনালিচা শইকীয়া\nএনেদৰেই বিষণ্ন দিনবোৰৰ দবা কঢ়িয়াই গৈ থকা ৰে’লগাড়ীখন হঠাতে ৰৈ দিছিলহি৷স্মৃতিৰ সাজেৰে পুৰঠ দেখাইছিল দিনবোৰক৷এদিন এটা দবাৰ পৰা নামি আহিল এখন শুকুৰবৰীয়া বজাৰ৷দীঘলীয়া গতিপথত এটাত ক্ষন্তেক ৰৈ সিহঁতে চাই পঠিয়ায় শুকুৰবৰীয়া ছাইৰঙী সন্ধিয়াটোলৈ৷বিস্ফোৰিত পোহৰৰ ৰেখাৰ দৰে জিলিকি উঠিছে শিলগুটিয়া এটা বাট,বিশাল শাখা-প্ৰশাখাৰে স্থিতি মজবুত কৰা এজোপা প্ৰকাণ্ড আঁহত,সেই আঁহতৰ শিপাত নলীয়া কটাৰীৰে ঘপিয়াই থকা সৌটো বুধুৱা…৷বজাৰলৈ আহ-যাহ কৰি থকা মানুহবোৰৰ চিনেমাৰ ফ্লেশ্ববেকৰ দৰে শ্লথ গতি৷ভাগ্যে,গছে কথা ক’ব নোৱাৰে৷নহ’লে বুধুৱাৰ নলীয়া কটাৰীৰ ঘাপত গছেও কেঁকাই উঠিলহেঁতেন!শুকুৰবাৰৰ গধূলি মানেই উলাহ৷ঝুনঝুন পায়েল,ঝিনঝিন কাঁচৰ খাৰু,মুড়িৰ লাৰু,শুকান বুট ভজা আৰু বতাহ কঁপি যোৱাকৈ খিলখিল হাঁহিৰ বন্যা৷\nএক আদিম মতলীয়া গোন্ধে আহিব লগীয়া নিশাটোক বন্য কৰাৰ প্ৰয়াস কৰে৷ঘৰ্মাক্ত শৰীৰ,ধঁপাত,বিড়ি আৰু সুগন্ধি পাউডাৰৰ মিশ্ৰিত গোন্ধ!বুধুৱাৰ মাকৰ তপত কেৰাহীত শুকান বুট ভজা৷মৰলীয়া গছৰ এটোপালকৈ বান্ধি দিয়ে৷দাম দহ পইচা৷\nবুধুৱাই কেৰাচিনৰ চাকিটো দাঙি ধৰিছে৷বহি থকা বস্তাখনৰ মুখখন মেলি খুচুৰা পইচা ভৰাইছে মাকে৷\nশুকান বুট চোবাই গুচি যায় লয়লাস নিপুণ ভাস্কৰ্যবোৰ৷\nক’লী মেমৰ কাহিনীত সিহঁত অভ্যস্ত৷\nসিহঁতে জানে,ক’লা চামৰাৰ তলেৰে প্ৰবাহিত সিহঁতৰ উত্তপ্ত তেজেৰে বগা চাহাবহঁতৰ ক্ষুধাৰ পিয়লা ভৰে৷কোনে জানে,চাহাবৰ দৃষ্টিয়ে কেতিয়া যাঠী এপাটৰ দৰে কাক শানি ধৰিব৷\nচাহাবৰ গাড়ীৰ মাত শুনিলেন বুকুত যেন মাদলহে বাজে৷\nবজাৰখনৰ গাতে লাগি থকা বাঁহৰ চকুৱাখনৰ শিপাৰে ট-টকৈ জিলিকি ৰয় তাইৰ দুচকু৷ঠিক ৰাতিৰ তৰাৰ দৰে৷\nএমুঠন কলিজা৷নতুনকৈ বাঢ়িবলৈ ধৰা কবিপুলিবোৰৰ দৰে তায়ো বাঢ়িছে৷সিপাৰৰ ব্যস্ত পৃথিৱীখনক চুব নোৱাৰি ছট্‌ফটাই থাকে তাইৰ কণমানি আত্মা৷বাবু লাইনৰ পৰা গৈ লেবাৰ লাইনত ভৰি থ’বগৈ নোৱাৰে৷মগজুত তাইৰ বিভেদৰ পাঠ!\nএৰা,সেইকণ বয়সত শ্ৰমিক কন্যা হ’ব নোৱৰাৰ যাতনাৰে দুখী আছিল তাই৷ভাল নালাগে ‘বাবু লাইন’ৰ পকীঘৰৰ বেৰা৷সুশোভিত ফুলনি,বন্দী জীৱন৷চকুৱাখৰ সিপাৰৰ মুকলি পৃথিৱীখনলৈ তধা লাগি চাই থাকে,ভেলেঙীৰ দৰে৷ভেলেঙীয়েইতো তাই৷চালে চায়েই থাকে৷মিশ্ৰিত কোলাহল,খাৰু মণিৰ ঝনঝননি,বান্দৰৰ নাচ,ডম্বৰুৰ আৱাজ!\nৰাইজক চালাম দে৷\nথিয় হৈ দে৷\nহাত তালি…হাত তালি৷ৰাইজ হাত তালি দিয়ক৷\nগিৰ্জনি মৰা হাঁহি৷কোনোবাই এটা ওলকবি দলিয়াই দিছে৷এখন ‘কুকিজ’ বিস্কুট৷দোকানীৰ সৈতে ছোৱালীহঁতে মুখ চুপতি মাৰিছে৷\n“মাগ’ এত্‌না দাম৷হাম্‌ৰা বস্তু নাই কিনব হ’…৷টুকুন্‌টা কম কৰ্ দে৷তবে হ’লে কিনে পাৰব৷”\nতেলত ভজা ফুলৰি৷খুৰ্মা,জিলাপীৰ গোন্ধ৷\nপৰা হ’লে!দুহাত ভৰাই একোছা ৰঙীন খাৰু পিন্ধিবলৈ পোৱা হ’লে৷মৰলীয়া পাতত বন্ধা শুকান বুট দুটামান কটৰ কটৰকৈ চোবাবলৈ পোৱা হ’লে!কঁপি থকা চাকৰি পোহৰত মুখবোৰ যেন একো একোখন ছবিহে!\nপাছত,তাই ক’ৰবাত এটা টোকাৰী গীত শুনিছিল৷বোধহয় কোনোবা মন্দিৰৰ প্ৰাংগণত৷নতুবা অৱনী দাইটিৰ মুখত৷\n‘কেলৈ আহিলোঁ ময়াৰ বজাৰলৈ৷\nজাৰত গধূলি হ’ল\nতেল নাই,শলা নাই,বন্তি জ্বলা নাই\nঅধমৰ গতি হ’ল…৷’\nজীৱনৰ অৰ্থহীনতাক চিঞৰি চিঞৰি জনাব খোজা প্ৰাণকাতৰ সেই সুৰ ক’ৰবাত যেন বাজি থাকিল৷তাই কল্পনাত সাজি উলিয়াইছিল এখন মায়াৰ বজাৰ৷দীঘল বগা চোলা আৰু মেলা চুলিৰে মায়াই গধূলিৰ বজাৰত সোমাইছে…৷সকলো মায়াৱী হৈ উঠিছে৷অসহায় বাটৰুৱাই বাট বিচাৰি ঘুৰ্মুটিয়াই ফুৰিছে৷ঠিক পৰীৰ সাধুবোৰৰ দৰে এখন মায়াৰ বজাৰ!\nক’ত আছে সেই বজাৰ!কোন সেই বাটৰুৱা?মায়াৰ বজাৰত ভৰি দি যি বাট হেৰুৱাই পেলালে!তাইতো দেখিছিল ৰঙাগড়া বাগিছাখনহে৷দেখিছিল এজাক মানুহৰ উন্মাদনা!\nনিজৰ মাজতে স্ফূ্ৰ্তি কৰে৷চিঞৰ-বাখৰ কৰে৷গীত গায়৷কান্দে৷\nবহু বছৰৰ পাছত অৰ্থনীতিৰ ছাত্ৰী হৈ থাকোঁতে বজাৰৰ সংজ্ঞা পঢ়িছিল তাই৷এখন বিশাল বজাৰৰ কথা৷মূল্যৰ বিনিময়ত সামগ্ৰীৰ বিনিময় হোৱা বজাৰখনৰ সৈতে কি এক তফাৎ আছিল সেই শুকুৰবৰীয়া বজাৰখনৰ!\nকলেজত ক্লাছৰ পাছত তাই তাক কৈছিল শৈশৱৰ সেই শুকুৰবৰীয়া বজাৰখনৰ কথা৷চকুৱাৰ এই পাৰে চাই থকা তাইৰ নিজৰ কথা৷সি তাৰ ক্ষীণ-মীন শৰীৰটো জাৰি-জোকাৰি এটা গতলৈ আনি লয়৷তাৰ পাছত তাৰ স্বভাৱসুলভ ভংগীমাৰে কৈ যায়, ‘তুমি কোৱাচোন,কি কি বিনিময় হৈছিল সেইখন বজাৰত?কেৱল মূল্যৰ বিনিময়ত বস্তু?নহয়,তাত আৰু বহু কিবাকিবি বিনিময় হৈছিল৷বিনিময় হৈছিল হাঁহি৷ভালপোৱা৷তুমি হয়তো নেদেখিলো৷তাত দুচকুৰ সলাজ চাৱনিৰে সৈতে বিনিময় হৈছিল প্ৰেম৷হৃদয়ৰ বাৰ্তা…৷’\n‘বা: !বা !দোস্তি৷অৰ্থনীতি এৰি একেবাৰে ইংৰাজী সাহিত্যত ধৰিলা যে!’ সিহঁতে গিৰ্জনি পাৰি হাঁহিছিল৷সিওঁ হাঁহিছিল,ওঁঠ দুখন সামান্য বেঁকা কৰি৷তাৰ পাছত ছিগাৰেটৰ ধোঁৱাবোৰ কুণ্ডলী পকাই বাজ কৰিছিল৷তাইলৈ চাই কৈছিল, ‘সেই যে তোমাৰ অৱনী খুড়াই গাইছিল ‘মায়াৰ বজাৰলৈ কেলৈ আহিলে’ বুলি…৷সেই মায়াৰ বজাৰত ইতিমধ্যেতুমিভৰি থৈছা সোণপাহি…৷’\nআ:!কি যে একন আৱেগত কেতিয়াবা কিবাকিবি এসোপামান তাই গাই পায় আৰু সি নাম দিয়ে তাইক ‘সোণপাহি’ ‘ফুলপাহি’…৷বিভিন্ন ভংগীমাত,য’তে-ত’তে তাইক এই নামবোৰেৰে মাতি দিয়ে সি৷\nআৰু সঁচাকৈয়ে তাই এক শ্লথ গতিৰে সোমাই পৰিল এখন মায়াৰ বজাৰত৷চৌপাশে প্ৰহেলিকা৷চমকনি৷দলে দলে আহিব ধৰিছে স্বপ্নৰ সদাগৰ৷প্ৰত্যেকেই মেলি ধৰিছে নিজ নিজ বেহা৷এজনে চিঞৰিছে, ‘ আহা,তোমাক উৰিবলৈ শিকাম৷তোমাৰ দুখন পাখি গজিব৷পৰীৰ দৰে মহাকাশত উৰি ফুৰিবা৷মৰ্ত্যৰ মানুহক দিবাহি স্বৰ্গৰ বতৰা৷আঁহা…৷আমি তোমালোকৰ বাবেই আহিছোঁ৷ এই বেহা লৈ আহিছোঁ৷’\nদৌৰি গৈছে ৰাণী,চম্পাহঁত৷খামুচি ধৰিছে সদাগৰৰ হাত৷সিহঁতৰ মুখত হিন্দী চিনেমাৰ গীতৰ কলি৷\n‘অ’ মেৰী স্বপনো কি সদাগৰ,মুঝে এইচি জাগা লে যাওঁ…৷’\nসদাগৰৰ পৰামৰ্শ মতে গঢ়ি পেলাইছে ক্ষীণাংগী কৰি নিজক৷দুভৰিত খাপ খাই পৰিছে ওখ হিল৷হাঁহিবলৈ শিকিছে৷মেক্‌অ’ভাৰ শিকিছে৷পৃথিৱীখন চাবলৈ শিকিছে…৷Fly high Airlines-ৰ দুখন পাখিৰে সাগৰ,মহাসাগৰৰ ওপৰেৰে উৰি উৰি মজা লৈছে ডাৱৰৰ৷ওপৰৰ পৰা ক্ষুদ্ৰ হৈ পৰা সিহঁতৰ সৰু চহৰখনতকৈ পৃথিৱীখন বহু ডাঙৰ যেন লাগে সিহঁতৰ৷\nসদাগৰে কয়, ‘সহজ নহয় পৰী হোৱাটো৷তোমাৰ বৰ জোখ সঠিক হ’ব লাগিব৷আবেদনময়ী হৈ উঠিব লাগিব৷বজাৰত মেদবহুলতাৰ কদৰ নাই৷ওজন কমোৱা৷’\nওজন কমাবা?কিমান কমাবা?দুমাহত দহ কেজি?সঠিক জোখত গঢ়িব বিচাৰা শৰীৰ?আন এক বেহা মেলি অন্য এক সদাগৰৰ আহ্বান, ‘দুমাহত কমি যাব দহ কেজি৷আমাৰ কাষলৈ আঁহা৷মাত্ৰ ত্ৰিশ হাজাৰ টকা খৰচ…৷’\nবয়ল খোৱা,এক্সাৰচাইজ কৰা৷ন’ জাংক ফুড…৷ছাইড এফেক্ট নাই৷শ্লিম হোৱাৰ ঔষধ খোৱা৷সহজ নহয়৷শৰীৰ গঢ়া সহজ নহয়৷শৰীৰেই আটাইতকৈ দামী এতিয়া৷মিছ ইণ্ডিয়া নোহোৱা?মিছ ব্ৰহ্মপুত্ৰ!মিছ লুইত…!শৰীৰক সুখী কৰিলেই সুখী হ’ব তোমাৰ আত্মা৷টানি নিব খোজে তাইক সদাগৰহঁতে৷\n‘কথা পাতিব বিচাৰিছা?গোটেই ৰাতি মৰুভূমিৰ মাজ,সাগৰৰ বুকুত থাকিও কথা পাতিব বিচৰা যদি আমাৰ কোম্পানীৰ ম’বাইল কানেকশ্যন লোৱা…৷অ’ফাৰ আছে৷চুমা খোৱা,প্ৰেমালাপ কৰা…৷’ এশ কোটি গ্ৰাহকৰ বিশাল বজাৰ৷বিগ বজাৰ৷মেটমৰা ভাৰৰ বোজা লৈ দলে দলে সদাগৰ৷দুৱাৰমুখতে বজাৰ বহিছে৷ফিট হৈ উঠা দেহবল্লবীৰে যেন মেডোনাৰ দৰে চমকি উঠে!ব্ৰিটনি স্পেয়াৰ্ছৰ দৰে চুলিৰ বন্যা…৷\nদলে দলে আগুৱাই আহে সদাগৰহঁত৷give and take…৷’\nএই শৰীৰ সজাই থ’বৰ বাবে নহয়৷ঘন্টা দৰত তুমি মূল্য পাবা৷যদি পূৰণ কৰিব পাৰা বন্য ক্ষুধা৷তাই দেখে গুচি গৈছে বহুতো৷ক’ৰবাত যেন মেজিক ঘটি যায়৷চমৎকাৰ ঘটি যায়৷বাপুৰাম বৰাৰ ফ’নটো বাজি উঠে কঠীয়াতলী গাঁৱত৷\n‘দেউতা,নতুন কাম এটা পাইছোঁ৷’\n‘কি কাম মাজনী?’\n‘কি কাম কৰিব লাগিব তই?’\n‘টুৰত থাকিব লাগিব৷গাড়ী ঘৰ দিছে৷পইচাও বহুত৷মোৰ কাৰণে আৰু ভাবিব নালাগে৷’\nচমৎকাৰ!তাই শুনা পায় শুকুৰবৰীয়া বজাৰখনৰ বান্দৰ নচোৱা গীতৰ ৰি-মেক!নতুন বাজনাৰ লহৰত বাজি উঠে সেই সুৰ…৷\nডুগ্ ডুগ্ ডুগ্\nকদমীহঁতে নাচি থাকে৷নাচি থাকে৷নাচি নাচি কদমীহঁতে বজাৰত সোমাই পৰে বৃহৎ এই মেলাত৷বেচা-কিনা৷ক্ৰেতা-বিক্ৰেতা৷উথপথপ…৷দৌৰাদৌৰি৷টনা-আজোঁৰা৷নাই কি?\nজীৱন গঢ়াৰ সদাগৰ!\nউৰিবলৈ শিকোৱা সদাগৰ৷শৰীৰ গঢ়া সদাগৰ!\nকেৰিয়াৰ গঢ়া সদাগৰ!গেৰান্টি আছে তেওঁলোকৰ৷নহ’লে পইচা ৱাপস!\nতেন্তে দেৰি কিয়?এই দৌৰাদৌৰিত সৌ সিদিনা ৰাজেশ খনিকৰে আত্মহত্যা কৰিলে হালোৱা গৰু দুটা বেচাৰ দুখত৷পুতেকে পইচা বিচাৰি হুলস্থুল কৰিছিল৷তাক এখন বাইক লাগে৷অতিষ্ঠ হৈ বেচি দিলে হালৰ গৰু৷নিজেও ওলমি দিলে গোহালিতে৷তেওঁ নিচিনিছিল বিগ বজাৰ৷ৰাজমাইৰ বজাৰখনেই তেওঁৰ জীৱনত দেখা সৰ্ববৃহৎ বজাৰখন আছিল!\nআলাউদ্দিনৰ চাকিয়ে পোহৰাই তুলিছে পৃথিৱী৷য’তে-ত’তে আলাউদ্দিনৰ জিনটো৷ ‘হুকুম কৰক আকা…’\nআকাই হুকুম কৰি গৈছে ৷জিনে ভৰাই তুলিছে আকাৰ ঐশ্বৰ্যৰ ভঁৰাল৷তাকে চাই হাঁহি দিলে চকুৱাৰ আঁৰ হৈ পৰা এজনীয়ে৷ভেলেঙীৰ দৰে তাইৰ দুচকু৷ৰ’দৰ ৰং শুহি আকাশে গঢ়ি দিয়া ৰামধেনুৰ বাটেৰে পাৰ হৈ যায় এজাক পৰী৷হাতে হাতে সিহঁতৰো আলাউদ্দিনৰ চাকি৷\n‘তোমাৰ ছাল যদি হাইৱে’ কৰিবলৈ বিচাৰিছা,ছানস্ক্ৰীণ সানা৷ওফৰি পৰিব সূৰ্য দেৱতা৷তুমি হৈ উঠিবা ইহঁতৰ দৰে…৷’\nপিছে পিছে বিপাশা বসু৷কৰীনা কাপুৰহঁতক দেখি হাঁহি উঠি গ’ল তাইৰ৷\n‘এয়া পিন্ধা,এনেকৈ পিন্ধা,এনেকৈ খোৱা….এইবোৰ খোৱা,এইবোৰ খোৱা…৷\nবাট দেখুৱাবলৈ মই আছোঁ৷Follow me…৷’\nকি আচৰিত!Follow me বুলি আগত থকা লীডাৰগৰাকীৰ পাছত শাৰী পাতি হাজাৰ Follower৷ বিগ বজাৰত তেওঁলোক উথ্‌পথপ লগাইছে৷\nচিধা চুলি কাৰ্ল কৰিছে৷কাৰ্ল চুলি চিধা কৰিছে৷\nগ’ল্ড ফেচিয়েল,থাই মাচাজ কৰিছে৷\nডিস্ক’ত নাচিছে…৷ড্ৰিংকছ কৰিছে৷\nমায়াৰ বজাৰত সঁচাকৈয়ে গধূলি হ’ল সিহঁতৰ৷তেল,শলা একো নাই৷কি গতি হ’ব এতিয়া তাইৰ…৷ বজাৰতে বাট হেৰাব খোজে…৷মনত পৰে শুকুৰবৰীয়া বজাৰখনলৈ৷কি কৈছিল বাগানৰ সেই বজাৰখনত বিনিময় হৈছিল আৰু বহু কিবাকিবি৷সজল দুচকু,হৃদয়ৰ বাৰ্তা…প্ৰেম সকলো…৷য’ত কোনো মূল্য নিৰূপিত হোৱা নাছিল৷এয়েনে সেই অৱনী খুড়াই গোৱা মায়াৰ বজাৰ!বাট হেৰুৱাৰ ভয়ত কাতৰ হৈ তাই খামুচি ধৰে তাৰ হাত এখন৷সি এপলক চায় তাইলৈ…৷তাৰ পাছত হাঁহি মাৰি কয়, ‘ফুলপাহি,যদি হৃদয় বিচাৰিছা,ব’লা বাহিৰ হওঁ এই বিগ বজাৰৰ পৰা…৷ইতিমধ্যে বহুত দেৰি হ’ল৷বাট বিচাৰি লওঁ আহাঁ…৷’