অৰ্ধ নাৰী - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nজুবেদাৰ যেতিয়া বিয়া হয় তাইৰ তেতিয়া পঁচিশ বছৰ বয়স। তাইৰ মাক–দেউতাকৰ ১৭ বছৰতে তাইক বিয়া দিয়াৰ ইচ্ছা আছিল। কিন্তু মনৰ মতন কোনো সম্বন্ধ অহা নাছিল। যেতিয়াই তাইৰ বিয়াৰ কথা প্ৰায় ঠিক হয়, তেতিয়াই কিবা নহয় কিবা সমস্যা আহি পৰে। ফলত তাই ইমান দিন বিবাহপাশত আৱদ্ধ হ’ব পৰা নাছিল। যেতিয়া জুবেদাই পঁচিশ বছৰত ভৰি দিলে তাইৰ দেউতাকে এজন অকলশৰীয়া ব্যক্তিৰ সতে তাইৰ বিয়াখন প্ৰায় ঠিক কৰি পেলালে।\nজুবেদা আছিল মাক–দেউতাকৰ একান্ত বাধ্য ছোৱালী। তাই নিজেই মাক–দেউতাকৰ এই সিদ্ধান্ত মানি ললে বাবে বিয়াখনো সুকলমে হৈ গ’ল আৰু জুবেদা পতিগৃহলৈ গুছি গ’ল।\nতাইৰ স্বামীৰ নাম আছিল ইলমুদ্দিন। খুব শান্ত আৰু সৎ প্ৰকৃতিৰ মানুহ, আৰু পতি হিচাপে কিদৰে প্ৰেম কৰিব লাগে সেইটো তেওঁ জানে। জুবেদাৰ সুখ–দুখৰ প্ৰতিটো খবৰ তেওঁ ৰাখে। প্ৰতি মাহেই জুবেদা এবাৰকৈ মাক–দেউতাকৰ ওচৰলৈ যায়। এবাৰ যেতিয়া তাই মাকৰ ঘৰলৈ গ’ল মূল দৰজাত ভৰিখন ৰাখিবলৈ নৌ পাওঁতেই তাই ঘৰৰ ভিতৰত কান্দোনৰ শব্দ শুনিবলৈ পালে। ঘৰৰ ভিতৰলৈ সোমাই গৈয়েই তাই গম পালে যে তাইৰ দেউতাকৰ হৃদৰোগত আক্ৰান্ত হৈ হঠাত মৃত্যু ঘটিছে।\nজুবেদাৰ মাক এতিয়া ঘৰত অকলেই থাকে। ঘৰত বনকৰা মানুহৰ বাদে আন কোনো নাছিল। সেইবাবে তাই স্বামীক ক’লে যদি তেওঁ অনুমতি দিয়ে তেতিয়া হ’লে নিজৰ মাকক তাই লৈ আনিব। ইলমুদ্দিনে জুবেদাক ক’লে,\n: ইয়াত অনুমতি লোৱাৰ কি কথা আছে? এইটো তোমাৰ নিজৰ ঘৰ, তোমাৰ মা মোৰো মা। ঘৰলৈ গৈ তেখেতক লৈ আনা। তেওঁৰ বস্তু–বাহনি অনাৰ ব্যৱস্থা মই কৰি দিম।\nজুবেদাই শুনি খুব সুখী হ’ল। তাইৰ ঘৰটোও বেচ ডাঙৰ। দুই তিনিটা কোঠালী এনেয়ে খালি হৈ পৰি আছিল। তাই টাঙ্গাত গৈ মাকক লৈ আনিলে।\nএদিন তাইৰ মাকে তাইক ক’লে,\n: মই ইয়ালৈ অহা দহ মাহৰ ওপৰ হ‘লহি। এতিয়ালৈকে এটা পইচাও খৰচ হোৱা নাই। তোৰ দেউতাই দহ হাজাৰ টকা আৰু বহুত গহনা থৈ গৈছে।\nজুবেদাই চৌকাত পাতল পাতলকৈ ৰুটি সেকি আছিল। তাই ক’লে –\n: মা, তুমি কি কৈছা!\n: মই সকলোখিনি ইলমুদ্দিনকেই দি দিলোঁহেঁতেন, কিন্তু কিয় নাজানো মোৰ ইচ্ছা হৈছে তোৰ ল’ৰা–ছোৱালী এটা হ’লে তাকেই আশীৰ্বাদ হিচাপে সকলো দি দিম ।\nজুবেদাৰ মাকৰ মনলৈ এটা কথাই বাৰে বাৰে আহি থাকিবলৈ ল’লে তাইৰ কিয় ল’ৰা–ছোৱালী এটা হোৱা নাই। বিয়াৰতো প্ৰায় দুবছৰ পাৰ হৈ গ’ল। কিন্তু এতিয়ালৈকে ল’ৰা–ছোৱালী হোৱাৰ কোনো লক্ষণেই চকুত পৰা নাই।\nজুবেদাৰ মাকে তাইক ডাক্তৰৰ ওচৰলৈ লৈ গ’ল। কত ধৰণৰ বড়ি কত ধৰণৰ ঔষধ তাইক খুৱালে। কিন্তু তথাপিও একো লাভ নহ’ল।\nঅৱশেষত জুবেদাক তেওঁ পীৰ ফকীৰবোৰৰ ওচৰলৈ লৈ গ’ল। বহু ধৰণে শুশ্ৰূষা কৰিলে। বহুত তাবিজ পিন্ধালে। কিন্তু তেওঁৰ মনৰ আশা পূৰণ নহ’ল।\nএইবোৰ ইটো সিটো কৰি কৰি জুবেদাৰ এসময়ত এইবোৰৰ ওপৰত বিতৃষ্ণা জন্মিল। এদিন তাই ভীষণ বিৰক্ত হৈ মাকক ক’লে,\n: মা, এইবোৰ লৈ আৰু মূৰ নঘমাবা, ল’ৰা–ছোৱালী ন’হলে নাই।\nতাইৰ মাকে মুখ ভেঙুচাই ক’লে–\n: তই নাজান, এজনী ছোৱালীৰ কিয় সন্তান হোৱা দৰকাৰ। তোৰ মূৰটো কি বেয়া হৈ গৈছে? সন্তান এটা ঘৰলৈ আহিলে মানুহৰ জীৱন বাগিছা সুশোভিত হৈ পৰে। তেতিয়া …\nজুবেদাই চৌকাৰ পৰা উঠাই ফুলকা ৰুটি এখন বাচন এটাত ৰাখি ক’লে,\n: মা কেঁচুৱা যদি নহয় মই কি কৰিব পাৰোঁ? এইটো কি মোৰ অপৰাধ?\nতাইৰ বৃদ্ধা মাকে ক’লে,\n: এই দোষ কাৰো নহয়। …কেৱল আল্লাৰ মেহেৰবাণীৰ প্ৰয়োজন।\nজুবেদাই খোদাতাল্লাৰ কেৱল সেৱা যত্নই কৰা নাছিল। তেওঁৰ ওচৰত হাজাৰবাৰ প্ৰাৰ্থনাও কৰিছিল। খোদাই যেন কৃপা কৰি তাইৰ কোলাত সন্তান এটি দিয়ে। কিন্তু তাই কৰা ইমানবোৰ প্ৰাৰ্থনাৰ কোনো ফল নধৰিলে।\nতাইৰ মাকে প্ৰতিদিনেই যেতিয়া তাইৰ সতে সন্তান জন্মৰ বিষয়ে কথা পাতে, তেতিয়া তাইৰ মনত ভাৱ হয় তাই যেন এখন অনুৰ্বৰ পথাৰ, যিখন পথাৰত কেতিয়াও কোনো গছ–গছনি অঙ্কুৰিত নহয়। ৰাতি জুবেদাই কিছুমান অদ্ভুত সপোন দেখে। প্ৰতিটো সপোনৰ দৃশ্যবোৰ অৰ্থহীন আৰু খেলিমেলি। ….কেতিয়াবা দেখে তাই কোনোজন মানৱহীন মৰুভূমিত অকলে থিয় হৈ আছে। তাইৰ কোলাত এটা হৃষ্ট–পুষ্ট শিশু। তাই সেই শিশুটোক এনেধৰণে শূণ্যলৈ দলি মাৰি দিলে যে শিশুটি আকাশৰ বুকুত ক’ৰবাত হেৰাই গ’ল।\nকেতিয়াবা তাই সপোন দেখে, তাই এনেকুৱা এখন বিছনাত শুই আছে যিখন বিছনা কণ কণ শিশুৰ জীৱন্ত আৰু স্পন্দিত মাংসৰে তৈয়াৰ কৰা। এই ধৰণৰ সপোনবোৰ দেখি দেখি তাইৰ চিন্তা ভাৱনাৰ ভাৰসম্য হেৰুৱাই পেলালে। যেতিয়া তাই বহি থাকে সকলো সময়তে কেৱল তাইৰ কাণত সৰু ল’ৰা–ছোৱালীৰ কান্দোনৰ মাত ভাঁহি থাকে। এদিন তাই মাকক সুধিলে–\n: কাৰ কেঁচুৱাই ইমান কান্দিছে মা?\nতাইৰ মাকে কাণ থিয় কান্দোনৰ শব্দ শুনাৰ চেষ্টা কৰিলে। কিন্তু কোনো ধৰণৰ শব্দ শুনা নাপাই তাইক ক’লে\n: ক’তা? কোনো কেঁচুৱাইতো কন্দা নাই।\n: নাই মা কান্দিছে। কান্দি কান্দি লেবেজান হৈ গৈছে।\nতাইৰ মাকে তাইক ক’লে,\n: হয় মই কাণেৰে কম শুনা হৈছোঁ আৰু নহ’লে তোৰ কাণত কিবা এটা হৈছে।\nজুবেদাই আৰু একো কথা নবঢ়াই নিশ্চুপ হৈ পৰিল। কিন্তু বহুত সময় ধৰি কোনো নৱজাত শিশুৰ অবিৰাম কন্দাৰ শব্দ তাইৰ কাণত বাজি থাকিল। বহুসময়ত তাইৰ মনত ভাব হ’য় যেন তাইৰ বুকুৰ পৰা গাখীৰ টোপাটোপে পৰিছে। কিন্তু তাইৰ এই অনুভৱ তাই মাকৰ আগত ব্যক্ত নকৰিলে। যেতিয়া তাই নিজৰ শোৱা কোঠালৈ বিশ্ৰাম কৰিবলৈ গ’ল, তাই ব্লাউজটো খুলি তাইৰ বুকুৰ ফালে চালে। তাই দেখিলে তাইৰ স্তন যুগল যেন গাখীৰেৰে টনটনাই আছে।\nতাই সদায়েই শিশুৰ কান্দোনৰ শব্দ শুনে। কিন্তু তাই বুজিব পাৰিলে এইবোৰ তাইৰ মনৰ ভুল। সকলো সময়তেই তাইৰ মূৰত যেন হাতুৰীৰ কোব পৰে তাই ভাবি থাকে, কিয় তাইৰ ল’ৰা–ছোৱালী হোৱা নাই!\nতাই নিজকে ভীষণ অকলশৰীয়া অনুভৱ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। এই ধৰণৰ একাকিত্ব যিকোনো বিবাহিত মহিলাৰ জীৱনলৈ অহাটো একো অস্বাভাৱিক নহয়।\nতাই আজিকালি সকলো সময়তে উদাস হৈ থাকে। চুবুৰীয়াৰ ল’ৰা–ছোৱালীবোৰে হুলস্থূল কৰিলে তাইৰ কাণখন যেন ফাটি পৰে। ইচ্ছা হয় বাহিৰলৈ গৈ সিহঁতৰ যেন ডিঙি চেপি মাৰি পেলাব। কিন্তু তাইৰ পতি ইলমুদ্দিনৰ সন্তানৰ বাবে কোনো চিন্তা ভাৱনা নাছিল। তেওঁৰ কাপোৰৰ ব্যৱসায় দিনক দিনে ৰমৰমীয়া হৈ পৰিছিল। তেওঁৰ মাহিলী আয় আগতকৈ দুগুণ হৈ পৰিছিল। তেওঁৰ এই দুগুণ আয় বৃদ্ধিয়ে জুবেদাৰ মনলৈ একো স্ফূৰ্তিৰ ভাৱ আনিব পৰা নাছিল। তাইৰ স্বামীয়ে তাইৰ হাতত টকাৰ বাণ্ডিল দিলে তাই সেই টকাখিনি মোনাত ভৰাই গুন গুণকৈ নিচুকনি গীত গাই, তাৰপিছত কোনো কাল্পনিক দোলনাত টকাখিনি ৰাখি দোলাই থাকে।\nএদিন ইলমুদ্দিনে দেখিলে তেওঁ পত্নীক যিখিনি টকা ৰাখিবলৈ দিছিল সেইখিনি গাখীৰ গৰম কৰা বাচনটোৰ মাজত ভৰাই থোৱা আছে। তেওঁ আচৰিত হ’ল, টকাখিনি গাখীৰৰ বাচনটোৰ মাজত কোনে ভৰালে? তেওঁ জুবেদাক সুধিলে\n: এই টকাখিনি চচপেনৰ মাজত কোনে ভৰালে?\nজুবেদাই উত্তৰ দিলে–\n: বাবাটো খুব দুষ্ট হৈছে। এই বদমাছি সিয়েই কৰিছে হ’বলা।\nইলমুদ্দিন আচৰিত হ’ল। তেওঁ ক’লে\n: ইয়াত বাচ্চা তাচ্চা ক’তনো দেখা পালা?\nজুবেদা তাইৰ স্বামীতকৈ আৰু বেচি আচৰিত হ’ল,\n: আমাৰ ঘৰত কি বাচ্চা নাই? তুমি এইবোৰ কি কথা কৈছা? বাবাটো এইমাত্ৰ স্কুলৰ পৰা আহিব। সি আহিলেই সুধিম এই দুষ্টামি কোনে কৰিছে?\nইলমুদ্দিনে গম পালে যে তেওঁৰ ঘৈণীয়েকৰ মূৰৰ গোলমাল হৈছে।তেওঁৰ মনে মনে খুব বেয়া লাগিল। কিন্ত কিদৰে তাইৰ চিকিৎসা কৰিব তাকো ভাবি নেপালে। তেওঁ বন্ধু–বান্ধবৰ সতে পৰামৰ্শ কৰিলে। কোনোৱে উপদেশ দিলে পত্নীক পগলা ফাটেকলৈ পঠাবৰ বাবে। কিন্তু এই পৰামৰ্শ তেওঁৰ বাবে হৃদয়হীন যেন ভাৱ হ’ল। তেওঁ দোকানলৈ অহা–যোৱা কৰা বন্ধ কৰিলে। সকলো সময় ঘৰতে থাকি জুবেদাৰ চোৱা চিতা কৰাত লাগিল যাতে তাই কোনো ভয়ঙ্কৰ কাণ্ড ঘটাব নোৱাৰে।\nইলমুদ্দিন সকলো সময়তে ঘৰত থকাৰ ফলত জুবেদাৰ অৱস্থাৰ কিছু উন্নত হ’ল। কিন্তু ব্যৱসায় কোনে চলাইছে ভাবি তাইৰ ভীষণ চিন্তা হবলৈ ধৰিলে। তাই নিজৰ স্বামীক কেইবাবাৰো সুধিলে–\n: তুমি দোকানলৈ যোৱা নাই কিয়?\nইলমুদ্দিনে খুব মৰমেৰে জুবেদাক ক’লে,\n: কাম কৰি কৰি ভাগৰি পৰিছোঁ, সেইবাবে কেইদিনমান আৰাম কৰিছোঁ।\n: কিন্তু দোকানৰ ভাৰ যাৰ ওপৰত দিছা তেওঁ বিশ্বাসীনে?\n: অ খুব বিশ্বাসী। প্ৰতিটো পইচাৰ হিচাপ দিয়ে। তুমি একো চিন্তা নকৰিবা।\nজুবেদাই বেচ চিন্তিত স্বৰেৰে ক’লে,\n: মই চিন্তা নকৰিম কিয়? সন্তানৰ মাক মই, নিজৰ বাবে কোনো চিন্তা নকৰো, কিন্তু সন্তানৰ বাবেতো চিন্তা হ’বই….যদি তোমাৰ কৰ্মচাৰীজনে টকা নিদি পলাই যায় তেতিয়া বাবাটোৰ কি…।\nইলমুদ্দিনৰ চকুদুটা চলচলীয়া হৈ উঠিল।\n: জুবেদা তাৰ কথা নাভাবিবা। তাৰ ৰক্ষাকৰ্তা স্বয়ং আল্লা। মোৰ কৰ্মচাৰীজনো খুব বিশ্বাসী।\n: মোৰ কিয় চিন্তা নহ’ব…সন্তানৰ বাবে মাকে চিন্তা নকৰিলে আৰু কোনে কৰিব?\nইলমুদ্দিনৰ খুব চিন্তা হ’ল, তেওঁ কি কৰিব বুজিব পৰা নাছিল। ….\nজুবেদাই পুৰা দিনটো তাইৰ কল্পনাৰ সন্তানটোৰ বাবে কাপোৰ–কানি চিলাই কৰে, চুৱেটাৰ গোঠে। বহুবাৰ তাই নিজৰ পতিৰ হতুৱাই বিভিন্ন জোখৰ বহুতো চেণ্ডেল কিনাই আনিছে। প্ৰতিমাহে এবাৰ হ’লেও তাই নিজেই সেই চেণ্ডেলবোৰ পালিছ কৰে। ইলমুদ্দিনে তাইৰ সকলো কাম চাই থাকে। তেওঁৰ হৃদয়খন কান্দোনত ভাঙি পৰে। তেওঁ মনে মনে ভাবে, তেওঁ নিজে যি পাপ কৰিছে এতিয়া সেই পাপৰ প্ৰায়শ্চিত্ত কৰিছে। কিন্তু কি সেই পাপ? তেওঁ নিজেই সেই পাপৰ কথা ভাবি উলিয়াব নোৱাৰে। এদিন ইলমুদ্দিনৰ এজন বন্ধুৰ সতে দেখা হ’ল। তেওঁক খুব চিন্তিত যেন লাগিছিল। তেওঁৰ সেই উদ্বিগ্নতাৰ কাৰণ জানিবলৈ বিচৰাত তেওঁ ক’লে যে এজনী ছোৱালীৰ সতে তেওঁৰ প্ৰেম আছে। ছোৱালীজনী মাক হ’বলৈ ওলাইছে। গৰ্ভপাতৰ সকলো ব্যৱস্থা কৰা হৈ গৈছে। কিন্তু এতিয়াও কৰা হোৱা নাই। ইলমুদ্দিনে তেওঁক ক’লে –\n: গৰ্ভপাত নকৰিবি, কেঁচুৱাটোৰ জন্ম হ’বলৈ দে।\nতেওঁৰ বন্ধুজনে ক’লে, যিটো কেঁচুৱাৰ জন্ম হ’ব তাৰ প্ৰতি তেওঁলোকৰ কোনো মৰম নাই।\n: কেঁচুৱাটো লৈ মই কি কৰিম?\n: কেঁচুৱাটো মোক দি দিবি।\nকেঁচুৱাটো জন্ম হ’বলৈ আৰু কিছুদিন বাকী আছিল। সেই সময়খিনি ইলমুদ্দিনে কামত লগালে। তওঁ জুবেদাৰ মনত বিশ্বাস জগাবলৈ সক্ষম হ’ল যে তাই গৰ্ভৱতী। দুমাহমানৰ ভিতৰতে তাইৰ কেঁচুৱা জন্ম হ’ব।\nতেওঁৰ বন্ধুৰ প্ৰেমিকাৰ এটা পুত্ৰ সন্তান জন্ম হ’ল। জুবেদা যেতিয়া শুই আছিল ইলমুদ্দিনে তাইৰ কাষত কেঁচুৱাটো শুৱাই দিলে। তাৰ পিছত জুবেদাক জগাই দি ক’লে–\n: জুবেদা, কিমান দেৰি এনেকৈ বেহুছ হৈ পৰি থাকিবা, এইটো চোৱা, তোমাৰ বুকুৰ কাষত কোন শুই আছে?\nজুবেদাই তাইৰ কাষত এটা সুন্দৰ শিশু দেখিলে। কেঁচুৱাটোৱে হাত ভৰি জোকাৰি আছিল। জুবেদাৰ খুব ভাল লাগিল।\n: এই কেঁচুৱাটো কেতিয়া হ’ল?\nইলমুদ্দিনে ক’লে: ৰাতিপুৱা সাত বজাত।\n: বাঃ, মই গমেই পোৱা নাছিলোঁ। মই চাগে প্ৰসৱ বেদনাত অজ্ঞান হৈ পৰিছিলোঁ।\nপিছদিনা ইলমুদ্দিনে দোকানলৈ যোৱাৰ আগতে জুবেদাক চাবলৈ গ’ল। দেখিলে তেওঁৰ স্ত্ৰীৰ গোটেই গাতে তেজ। তাইৰ হাতত এখন চোকা চুৰি। চুৰিখন লৈ তাই নিজৰ স্তনটো কাটিছে। ইলমুদ্দিনে তাইৰ হাতৰ পৰা একে আজোৰে চুৰিখন কাঢ়ি আনিলে।\n: এয়া কি কৰিছা?\nজুবেদাই তাইৰ কাষত শুই থকা কেঁচুৱাটোৰ ফালে চাই ক’লে–\n: ই গোটেই ৰাতি কান্দিছে। মোৰ স্তনৰ পৰা গাখীৰ ওলোৱা নাই। সেইকাৰণে…..।\nইয়াতকৈ তাই আৰু এটা শব্দও বেচিকৈ ক’ব নোৱাৰিলে। তেজত ডুবি থকা এটা আঙুলি তাই কেঁচুৱাটোৰ মুখত দিলে আৰু চিৰদিনৰ বাবে এই সংসাৰ ত্যাগ কৰি গুছি গ’ল।


বিশ্বনাথৰ এনকাউণ্টাৰ ঘটনাকলৈ ৰাইজৰ সন্দেহ! সঁচাকৈ আৰক্ষীয়ে মুখ আৰু চকুত ক'লা কাপোৰ বান্ধি অজ্ঞাত স্থানলৈ নিছিল নেকি ড্ৰাগছ ব্যৱসায়ী শিৱাক? biswanath-chariali-encounter-case-accused-siva-bhuyan-s-allegation-against-police-tvtusher-hb– News18 assam\nবিশ্বনাথৰ এনকাউণ্টাৰ ঘটনাকলৈ ৰাইজৰ সন্দেহ! সঁচাকৈ আৰক্ষীয়ে মুখ আৰু চকুত ক'লা কাপোৰ বান্ধি অজ্ঞাত স্থানলৈ নিছিল নেকি ড্ৰাগছ ব্যৱসায়ী শিৱাক?\nআৰক্ষীৰ গুলীত গুলীবিদ্ধ হৈছে বিশ্বনাথ চাৰিআলিৰ বুঢ়িগাঙৰ শিৱা ভূঞা নামৰ ড্ৰাগছ ব্যৱসায়ীটো। শুকুৰবাৰে আৰক্ষীয়ে আটক কৰিছিল শিৱা ভূঞাক।\nLast Updated : January 08, 2022, 14:27 IST\nড্ৰাগছ ব্যৱসায়ীৰ বিৰুদ্ধে অভিযান অব্যাহত ৰাখিছে বিশ্বনাথ আৰক্ষীয়ে ৷ শেহতীয়াকৈ ড্ৰাগছ ব্যৱসায়ৰ লগত জড়িত কেইবাগৰাকীও যুৱকক গ্ৰেপ্তাৰ কৰিছে আৰক্ষীয়ে ৷ আৰক্ষীয়ে আমবাৰীৰ পৰা ড্ৰাগছৰ সৈতে গ্ৰেপ্তাৰ কৰা পংকজ গুপ্তা নামৰ ড্ৰাগছ ব্যৱসায়ীজনে আৰক্ষীৰ দুৰ্বলতাৰ সুযোগ গ্ৰহণ কৰি থানাৰ পৰা পলায়ন কৰাৰ পিছতে শুকুৰবাৰে বিশ্বনাথত পুনৰ সংঘটিত হয় আন এক এনকাউণ্টাৰৰ ঘটনা।\nআৰক্ষীৰ গুলীত গুলীবিদ্ধ হৈছে বিশ্বনাথ চাৰিআলিৰ বুঢ়িগাঙৰ শিৱা ভূঞা নামৰ ড্ৰাগছ ব্যৱসায়ীটো। শুকুৰবাৰে আৰক্ষীয়ে আটক কৰিছিল শিৱা ভূঞাক। বিশ্বনাথ চাৰিআলিৰ পেটুলীবাৰীৰ সমীপত সংঘটিত হৈছে এই এনকাউণ্টাৰৰ ঘটনা।\nইতিমধ্যে শিৱাক উন্নত চিকিৎসাৰ বাবে বিশ্বনাথ অসামৰিক চিকিৎসালয়ৰ পৰা তেজপুৰ মেডিকেল কলেজলৈ স্থানান্তৰ কৰা হৈছে। নিশা ড্ৰাগছৰ ঘাটি বিচাৰি যাওতেই এই ঘটনা সংঘটিত হৈছে বুলি আৰক্ষীৰ সূত্ৰত প্ৰকাশ পাইছে ৷\nআনহাতে শিৱা ভূঞাই আৰক্ষীৰ বিৰুদ্ধে প্ৰকাশ কৰিছে বিস্ফোৰক অভিযোগ। অভিযোগ অনুসৰি, নিশা চকু আৰু মুখত ক'লা কাপোৰ বান্ধি শিৱাক লৈ যোৱা হৈছিল এক অজ্ঞাত স্থানলৈ ৷ চাৰিজন ব্যক্তিয়ে হেঁচা মাৰি ধৰি গুলীয়াইছিল শিৱাৰ ভৰিত ৷ পলাতক পংকজ গুপ্তাৰ সন্ধান বিচাৰি আৰক্ষী গৈছিল শিৱাৰ ঘৰলৈ ৷ সেই সময়ত ঘৰত উপস্থিত নথকা শিৱাই নিজেই আহি উপস্থিত হৈছিল বিশ্বনাথ চাৰিআলি আৰক্ষী থানাত ৷ তাৰ পাছতেই নাটকীয়ভাৱে হৈছিল এই এনকাউণ্টাৰৰ ঘটনা ৷\nউল্লেখ্য যে, পংকজ গুপ্তা নামৰ যুৱকজন এতিয়াও পলাতক অৱস্থাত আছে ৷ ড্ৰাগছৰ সৈতে হাতে লোটে গ্ৰেপ্তাৰ কৰা পংকজক ল'কআপৰ পৰিৱৰ্তে ৰখা হৈছিল থানাৰ এটা কোঠাত ৷ সুবিধা পাই পংকজে পলায়ন কৰিলে থানাৰ পৰা ৷ ঘটনা সন্দৰ্ভত প্ৰাণৱজ্যোতি বৰা নামৰ কনিষ্ঠবলজনক নিলম্বন কৰিয়েই আৰক্ষীয়ে দায়িত্ব সামৰিছে ৷ ইফালে আৰক্ষীৰ ব্যৰ্থতাৰ সুযোগ গ্ৰহণ কৰি থানাৰ পৰা ড্ৰাগছ বেপাৰী পলোৱাৰ এই ঘটনা তল পেলাবৰ বাবেই নাটকীয়ভাৱে এই এনকাউণ্টাৰ ঘটনা সংঘটিত কৰা হৈছে বুলি ৰাইজে সন্দেহ প্ৰকাশ কৰিছে৷ এতিয়া কোন সঁচা কোন মিছা সেয়া সময়েহে স্পষ্ট হ'ব।\nFirst published: January 08, 2022, 14:27 IST\nAssam PoliceBiswanath CharialiEncounter


লুটি বাগৰ নামাৰিবা বন্ধু - Prangon\nলুটি বাগৰ মৰা সংস্কৃতিটো আমাৰ অসমত যথেষ্ট পুৰণি। উনবিংশ শতিকাত অসমত বঙালী ভাষাক ৰাজ্য ভাষা হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰাত প্ৰতিবাদৰ জোৱাৰ উঠিছিল সৰ্বস্তৰৰ। এই সৰ্বস্তৰৰ মাজৰে এটা স্তৰ আছিল চহৰীয়া ‘কালা সাহেব’ৰ। ‘কালা সাহেব’ বুলি ক’লে আজিৰ দিনত আঢ্যবন্ত চৰকাৰী চাকৰিয়ালজনক বুজোৱা হ’ব। সাধাৰণজনৰ প্ৰতিবাদৰ সুৰৰ সৈতে প্ৰথমতে এই চাহাবে নিজৰ সুৰ মিলালে। পিছত যেতিয়া দেখা গ’ল যে বেছিকৈ ৰাগ আলাপন কৰি থাকিলে চাকৰি যোৱাৰ ভয় বা বৃটিছৰ ৰোষত পৰা ভয়, তেতিয়া এই চাহাবে নিজৰ সুৰ সলনি কৰি চৰকাৰী সুৰত নিজৰ সুৰ মিলাবলৈ আৰম্ভ কৰি দিলে। এই কথাখিনি কিয় ক’লো সেইটো লেখাটো পঢ়ি গৈ থাকিলে গম পাব।\nযিমান দূৰলৈ বুজি পাইছো অথবা যিমান জীৱনে শিকাইছে সিমানৰ পৰা ইমানেই বুজিছো যে দুখীয়া মানুহে টোপনিতহে কেৱল বাগৰ সলায়। আচল জীৱনত বাগৰ সলোৱাত পাকৈত ভাল বেংক বেলেঞ্চ থকা মানুহবোৰ, নিজৰ সুবিধা অনুযায়ী। আজিকালি পেপাৰ মেলিলেই, টি.ভি খুলিলেই দেখোঁ চাৰিওফালে মাছেই মাছ। মাছ মানে ইলুটি-সিলুটি কৰি চাটি-ফুটি কৰি থকা মাছ। কথাৰ কোনো ঠিক নোহোৱা মাছ, দলৰ কোনো ঠিক নোহোৱা মাছ, আদৰ্শৰ কোনো ঠিক নোহোৱা মাছ, ৰাইজেই মোৰ প্ৰথম আৰু শেষ আশ্ৰয় বুলি ৰাইজৰ সমুখতেই টিপিককৈ বাগৰ মাৰি দিয়া মাছ। এই মাছখিনিক ‘বদমাছ’ বুলি নকৈ আন কিবা নাম দিব পৰা যায় যদি জনাব।\nকেইদিনমান আগতে দেখিলো ‘নায়ক’ এজনক খলনায়ক হোৱাৰ মুকলি কিছু দৃশ্য। মানে যিদৰে চিনেমা এখন মুকলি হোৱাৰ আগলৈ বহু অভিনেতা শান্ত শিষ্ট ‘বাল্মীকি’ হৈ থাকে ঠিক সেইদৰে চিনেমাখন চলি যোৱাৰ পাছত বহু মানে মহাদুষ্ট ‘ৰত্নাকৰ’ হৈ নপৰে বুলিও ক’ব নোৱাৰি। এই ‘নায়ক’ৰ কাম-কাজৰ অলপ আগতে ‘পৰিবৰ্তন’ৰ ‘মতলীয়া বতাহ’ত উৰি ‘বিপ্লৱ পথলৈ আগুৱাম’ বুলি এজন সাজু হ’ল। পিছে তেওঁ ‘ৰণৰ তেজী ঘোঁৰা’ত উঠাৰ আগতে ‘কথা ক’লো, শিকিলো, দেখিলো, জানিলো’ বুলি এবাৰ ক’বলৈ যে পাহৰিলে সেইয়া নিশ্চিত। কিছুদিন আগতে গম পালো যে বিদ্যাৰ সাগৰত উটি ভাহি বহুতৰে অহাবছৰ ৰাজনীতিৰ বাবু হ’বলৈ মন। এতিয়া মন মেলিছেই যেতিয়া কিনো কৰিবা সৰুধন?\nঅ’ ইয়েছ ইয়েছ ‘শিল পি’ বোলা এটা বস্তু নাই জানো আমাৰ অসমত? মানে যাৰ শিল পি খাব পৰাৰ শকতি আছে সেইজনেই ‘শিল পি’। বাহিৰৰ দেশত বা বাহিৰা ৰাজ্যত ৰাইজে স্বীকৃতি দিয়ে সাধাৰণতে ‘শিল পি’ এজনক। আমাৰ মানুহবোৰে যিহেতু ‘স্বয়ং সেৱা’ত বিশ্বাস কৰি আহিছে লাহে লাহে সেইকাৰণে নিজেই নিজক ‘শিল পি’ অভিধা এটা দি লয়, ৰাইজে কওক বা নকওক হে হে। যোৱাবছৰ আন্দোলনৰ সময়ত এনে বহু ‘শিল পি’য়ে যিধৰণৰ প্ৰতিশ্ৰুতি কিছুমান দিছিল মই ভাবিলো কিজানি অহাবছৰ একেবাৰে শাসক পক্ষক অল আউট কৰিহে এৰিব। কিন্তু খা কলিজা, উইকেট লোৱা দূৰৰ কথা এতিয়া ইটো টীমত নিজৰ স্থান এটা পাবলৈ মেচ ফিক্সিং কৰি থকা নিচিনাহে লাগিছে!\nঅসম আন্দোলনৰ পাছত অসমীয়া মানুহে ঠগ খালে। মানুহে সময়ত পাহৰি গ’ল। তাৰপাছত ‘হাঁহি হাঁহি’ অসমৰ সকলো সমস্যা সমাধান কৰি দিম বুলি ওলোৱা এজন মানুহৰ ওচৰত ৰাইজ শৰণাপন্ন হ’ল। সেইবাৰো ঠগন নাখালে বুলি ক’ব নোৱাৰি। তাৰপাছত ভকত সদৃশ মানুহ এজনৰ মুখলৈ চাই হাত উজান কৰি মানুহে ‘হাত’খনক খেদিলে। সেই ভকত সদৃশ মানুহজনেই অসমীয়াক শকত পৰিমাণৰ আঘাত কিছুমান যে দিব কোনে ভাবিছিল? ইমানৰ পাছতো ৰাইজৰ আস্থা এজন মানুহৰ ওপৰত আছিল। এতিয়াও হয়তো আছে। অসমৰ ইতিহাসত কোনো মানুহকেই ইমানবাৰ অসমীয়াই ক্ষমা কৰা নাই যিমান তেখেতক কৰিছে। এই কথাবোৰ যদি সময়ত বুজি নাপায় তেতিয়াহ’লে কিবাকিবি নকৰিবলৈ বন্ধুক আহ্বান নজনালেও হয়।\nBhavana Barman September 1, 2020 At 3:21 pm\nভাল লাগিল পঢ়ি ????????\nWazid Alam Choudhury September 4, 2020 At 8:59 am\nK sarma September 10, 2020 At 7:57 pm


নিয়ন্ত্ৰণ আৰু সমন্বয়(Control And Coordination) | বিজ্ঞান ৷ দশম শ্ৰেণী ৷অসমীয়া\nনিয়ন্ত্ৰণ আৰু সমন্বয়\nJune 6, 2020 July 30, 2020 AdminNCERT Solutions- অসমীয়া মাধ্যম, বিজ্ঞান- দশম শ্ৰেণীclass 10, class x, control and coordination, ncert, solution, অধ্যায় ৭, অসমীয়া মাধ্যম, দশম শ্ৰেণী, নিয়ন্ত্ৰণ আৰু সমন্বয়\nইয়াত অসমীয়া মাধ্যমৰ, বিজ্ঞান বিষয়ৰ, প্ৰশ্নৰ উত্তৰ সমূহ দিয়া হৈছে ৷ দশম শ্ৰেণীৰ, অধ্যায়-৭, নিয়ন্ত্ৰণ আৰু সমন্বয়(Control And Coordination) পাঠটিত থকা প্ৰশ্নৰ উত্তৰ সমূহ ইয়াত পাব ৷\nউত্তৰ- প্ৰতীপ ক্ৰিয়া আৰু খোজ কঢ়াৰ মাজৰ পাৰ্থক্য সমূহ তলত উল্লেখ কৰা হ’ল-\ni) প্ৰতীপ ক্ৰিয়া হ’ল শৰীৰৰ এটা অনৈচ্ছিক স্বতঃসফূৰ্ত খৰতকীয়া প্ৰতিক্ৰিয়া৷ i)খোজ কঢ়াটো এটা ঐচ্ছিক প্ৰক্ৰিয়া৷\nii) ইয়াক ইচ্ছা অনুসৰি নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব নোৱাৰি৷ ii) ইয়াক ইচ্ছা অনুসৰি নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব পাৰি৷\niii)ই অকল স্নায়ু ৰজ্জুৰ দ্বাৰা নিয়ন্ত্ৰিত হয়৷ iii)ই কেন্দ্ৰীয় স্নায়ুতন্ত্ৰৰ দ্বাৰা নিয়ন্ত্ৰিত হয়৷\niv)এক ছেকেণ্ডতকৈ কম সময়ত সংঘটিত হয়৷ iv) এই ক্ষেত্ৰত অধিক সময়ৰ প্ৰয়োজন হয়৷\nউত্তৰ- নিউৰনে আমাৰ দেহত বাৰ্তা বা স্নায়ু সংবেদন প্ৰেৰণ কৰে৷ এটা স্নায়ু কোষৰ এক্সনৰ প্ৰান্তীয় শাখাত বৈদ্যুতিক প্ৰেৰণাৰ পৰা কিছুমান ৰাসায়নিক পদাৰ্থ মুক্ত হয়৷ এই ৰাসায়নিক পদাৰ্থবোৰ এটা স্নায়ুকোষৰ এক্সন আৰু ইয়াৰ নিকটৱৰ্তী কোষৰ ডেনড্ৰাইটৰ মাজৰ সংযোগী পথ বা চাইনেপ্ছৰ মাজেদি পাৰ হৈ আনটো স্নায়ুকোষলৈ প্ৰেৰিত হয়৷ এনে ধৰনে আমাৰ দেহত স্নায়ু সংবেদন প্ৰেৰণ হ্য়৷\nউত্তৰ- মগজুৰ চেৰিবেলাম আংশই দেহ লৰচৰ আৰু সমতা ৰক্ষা কৰাত অংশ লয় ৷\nউত্তৰ- আমাৰ শৰীৰত বিভিন্ন সংগ্ৰাহী ইন্দ্ৰিয় থাকে৷ যেতিয়া ধূপকাঠি এডাল জ্বলে তেতিয়া তাৰ পৰা ওলোৱা গোন্ধ আমাৰ নাকত থকা ঘ্ৰাণ সংগ্ৰাহী ইন্দ্ৰিয়ই সংগ্ৰহ কৰি বৈদ্যুতিক প্ৰেৰণা হিচাপে স্নায়ুকোষৰ জৰিয়তে মস্তিস্কৰ নিৰ্দিষ্ট স্হানলৈ প্ৰেৰণ কৰে৷ উক্ত স্হানত বাৰ্তাটো বিশ্লেষণ হয়৷ এইদৰে আমি ধূপকাঠিৰ গোন্ধ লওঁ৷\nউত্তৰ- প্ৰতীপ ক্ৰিয়া স্নায়ুৰজ্জুত থকা প্ৰতীপ ধনুৰ দ্বাৰা সংঘটিত হয়৷ মস্তিস্ক আৰু স্নায়ুৰজ্জু লগ লাগি কেন্দ্ৰীয় স্নায়ুতন্ত্ৰ গঠন হয়৷ মগজুৰ চিন্তা শক্তি অবিহনে প্ৰতীপ ধনুৰ বিকাশ নহয়৷\nনিয়ন্ত্ৰণ আৰু সমন্বয় প্ৰশ্নাৱলী, Page No- 122\n1. উদ্ভিদৰ সঞ্জীৱনী পদাৰ্থ বিলাক কি কি ?\nউত্তৰ- উদ্ভিদৰ সঞ্জীৱনী পদাৰ্থ বিলাক হ’ল অক্সিন, জিবাৰেলিন, চাইট’কাইনিন আৰু এবচাইচিচ্ এছিড ৷\n2. নিলাজী বনৰ পাতৰ চলন পৰিঘটনাটো কাণ্ডৰ কুমলীয়া আগৰ পোহৰৰ দিশত গতি কৰা পৰিঘটনাটোৰ মাজত কি পাৰ্থক্য আছে?\nউত্তৰ- নিলাজী বনৰ পাতৰ চলন পৰিঘটনাটোত বিকাশ বা বৃদ্ধি জড়িত নহয়৷ কোষত থকা পানীৰ তাৰতম্যৰ যোগেদি কোষবিলাকৰ আকাৰ সাল-সলনি হৈ পাতৰ চলন পৰিঘটনাটো সংঘটিত হয়৷\nআনহাতে, কাণ্ডৰ কুমলীয়া আগৰ পোহৰৰ দিশত গতি কৰা পৰিঘটনাটো বিকাশ বা বৃদ্ধিৰ লগত জড়িত৷ কাণ্ডৰ আগৰ যি অংশত পোহৰ পৰে সেই অংশত অক্সিন নামৰ এবিধ সঞ্জীৱনী পদাৰ্থৰ সংশ্লেষণ হয়৷ ইয়ে কোষৰ আকাৰ ডাঙৰ আৰু দীঘল কৰে ৷ এইদৰে কাণ্ডৰ কুমলীয়া আগৰ বৃদ্ধি হৈ পোহৰৰ দিশত গতি কৰে৷\n3. উদ্ভিদৰ বৃদ্ধিত অৰিহনা যোগোৱা এবিধ সঞ্জীৱনী পদাৰ্থৰ উদাহৰণ দিয়া ৷\nউত্তৰ- উদ্ভিদৰ বৃদ্ধিত অৰিহনা যোগোৱা এবিধ সঞ্জীৱনী পদাৰ্থৰ উদাহৰণ হ’ল অক্সিন৷\n4. কোনো এক আধাৰত চাৰিওপাশে আকৰ্ষৰ বৃদ্ধিত অক্সিনে কেনেকৈ সহায় কৰে ?\nউত্তৰ- উদ্ভিদৰ আকৰ্ষবিলাকে স্পৰ্শৰ প্ৰতি সহাৰি দিয়ে৷ যেতিয়া এইবিলাকে কোনো এক আধাৰত স্পৰ্শ কৰে তেতিয়া আধাৰত লাগি থকা আকৰ্ষৰ অংশটো খৰকৈ বৃদ্ধি নহয়৷ কিন্তু আকৰ্ষত লাগি নথকা অংশ অক্সিনৰ সংশ্লেষণৰ ফলত খৰকৈ বৃদ্ধি হয়৷ ইয়াৰ ফলত আকৰ্ষডাল আধাৰত পাক খাই ওপৰলৈ বগাই যাব পাৰে৷\n1. প্ৰাণী দেহৰ ৰাসায়নিক সমন্বয় কেনেকৈ সংঘটিত হয়?\nউত্তৰ- প্ৰাণী দেহৰ ৰাসায়নিক সমন্বয় প্ৰাণী হৰমনৰ দ্বাৰা সংঘটিত হয় ৷ প্ৰাণী হৰমনবোৰ বিনিন্ন অন্তঃস্ৰাৱী গ্ৰন্হিৰ পৰা নিঃসৰণ হয় ৷ এই হৰমনবোৰে নলীবিহীন গ্ৰন্হিৰ পৰা নিঃসৰণ হয় বাবে পোনে পোনে তেজৰ লগত মিহলি হৈ নিৰ্দিষ্ট কৰ্যকৰী লক্ষ্য অংগলৈ প্ৰবাহিত হয় আৰু দেহৰ নিয়ন্ত্ৰণ আৰু সমন্বয় ৰক্ষা কৰে৷\nউত্তৰ- আমাৰ দেহত থাইৰক্সিন হৰম’ন সংশ্লেষণৰ বাবে আয়ডিন অতি লাগতিয়াল পদাৰ্থ৷ আমাৰ খাদ্যত আয়ডিনৰ পৰিমাণ হ্ৰাস হ’লে গৰল ৰোগ হোৱা সম্ভৱনা থাকে৷ সেয়েহে আমি আয়ডিন পুষ্ট লৱণ খোৱাটো আৱশ্যক ৷\n3. আমাৰ দেহৰ তেজত এড্ৰিনেলিনৰ নিঃসৰন ঘটিলে দেহত কেনে প্ৰতিক্ৰিয়া হয়?\nউত্তৰ- আমাৰ দেহৰ তেজত এড্ৰিনেলিনৰ নিঃসৰন ঘটিলে ই নিৰ্দিষ্ট কাৰ্যকৰী লক্ষ্য অংগত ক্ৰিয়া কৰে৷ ইয়াৰ ভিতৰত হৃদযন্ত্ৰও অন্তৰ্ভুক্ত৷ ইয়াৰ ফলত আমাৰ হৃদযন্ত্ৰৰ ধপ্ ধপনি বাঢ়ি যায় ফলত পেশীসমূহত অক্সিজেনৰ যোগান বৃদ্ধি হয়৷ ধমনীবোৰক আগুৰি থকা পেশিবোৰৰ সংকোচনৰ ফলত পাচন তন্ত্ৰ আৰু ছালত তেজৰ প্ৰবাহ কমি যা্য়৷ ইয়াৰ কাৰণে কংকাল পেশীলৈ তেজ প্ৰবাহিত হয়৷ মধ্যচ্ছদা আৰু কামিহাড়ৰ পেশী সংকোচনৰ ফলত শ্বাস-প্ৰশ্বাসৰ হাৰ বৃদ্ধি পায়৷ এই সকলোবিলাক সহাৰি একেলগ হৈ কোনো এটা কাৰ্য সম্পাদন হয়৷\n4. কিছুমান ডায়েবেটিচ ৰোগীক ইনচুলিনৰ বেজী দিয়া হয় কিয়?\nউত্তৰ- ডায়েবেটিচ ৰোগীৰ অগ্নাশয়ে যথোপযুক্ত ইনচুলিন নিঃসৰণ কৰিব নোৱাৰে৷ ইনচুলিনৰ পৰিমান কম হ’লে তেজত গ্লুক’জৰ পৰিমাণ যথেষ্ট বাঢ়ি যায়৷ সে্য়েহে কিছুমান ডায়েবেটিচ ৰোগীক ইনচুলিনৰ বেজী দিয়া হয়\n4. আমাৰ দেহত গ্ৰাহক অংগৰ কাম কি? গ্ৰাহক অংগই যথোপযুক্তভাৱে কাম নকৰিলে কেনে পৰিস্হিতি হ’ব ভাবাচোন ৷ ইয়াৰ ফলত কি সমস্যা হ’ব পাৰে ?\nউত্তৰ- বাহ্যিক পৰিবেশৰ সকলো বাৰ্তা বা উত্তেজনাসমূহ অনুভৱ কৰিবলৈ আমাৰ দেহত এবিধ বিষেশ কোষ থাকে৷ ইয়াক সংবেদী স্নায়ুকোষ বোলে৷ এনেধৰণৰ সংগ্ৰাহী বিলাক আমাৰ দেহৰ সংবেদনশীল অংগ বা গ্ৰাহক অংগ যেনে, অন্তকৰ্ণ, নাক, জিভা আদিত থাকে৷ গ্ৰাহক অংগসমূহে স্নায়ুকোষৰ সহায়ত পৰিবেশৰ সকলো বাৰ্তা বা উত্তেজনাসমূহ গ্ৰহণ কৰি মস্তিস্কলৈ প্ৰেৰণ কৰে৷\n5. নিউৰন গঠনৰ এটা চিত্ৰ আঁকা৷ ইয়াৰ কাৰ্য বৰ্ণনা কৰা ৷\nস্নায়ুকোষবোৰ কোষদেহ আৰু স্নায়ু প্ৰবৰ্ধৰে গঠিত৷ স্নায়ু প্ৰবৰ্ধ দুই প্ৰকাৰৰ- এক্সন আৰু ডেনড্ৰাইট৷ ডেনড্ৰাইটবোৰে নিকটবৰ্তী কোষৰ পৰা স্নায়ু বাৰ্তা বা উদ্দীপনা সংগ্ৰহ কৰে৷ স্নায়ুকোষৰ ক্ষুদ্ৰ স্নায়ু ফাঁকেৰে এবিধ ৰাসায়নিক পদাৰ্থৰ জৰিয়তে বৈদ্যুতিক প্ৰেৰণা সৃষ্টি কৰে৷ এই বৈদ্যুতিক প্ৰেৰণা ডেনড্ৰাইটৰ পৰা দেহকোষলৈ আৰু পাছত এক্সনৰ মাজেদি ইয়াৰ শেষ প্ৰান্তত আন এতা স্নায়ুকোষলৈ প্ৰেৰণ কৰে৷ এক্সনৰ প্ৰন্তীয় শাখাত বৈদ্যুতিক প্ৰেৰণাৰ পৰা কিছুমান ৰাসায়নিক পদাৰ্থ মুক্ত হয়৷ এই ৰাসায়নিক পদাৰ্থবোৰ এটা স্নায়ুকোষৰ এক্সন আৰু ইয়াৰ নিকটবৰ্তী কোষৰ ডেনড্ৰাইটৰ মাজৰ সংযোগী পথ বা ছাইনেপ্ছৰ মাজেদি পাৰ হৈ আনটো স্নায়ু কোষলৈ প্ৰেৰিত হয়৷ এনে ধৰণেই আমাৰ দেহত স্নায়ু সংবেদন প্ৰেৰণ হয়৷\n6. উদ্ভিদৰ দ্বীপ্তিকাল প্ৰতিক্ৰিয়া কেনেকৈ সংঘটিত হয় ?\nউত্তৰ- বৃদ্ধি আৰু বিকশ হৈ থকা উদ্ভিদৰ চলনৰ দিশ পৰিবেশৰ কিছুমান কাৰক যেনে –পোহৰ, মধ্যাকৰ্ষনিক বল আদিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে৷ উদ্ভিদৰ দ্বীপ্তিকাল প্ৰতিক্ৰিয়া দুই ধৰণে সংঘটিত হোৱা দেখা যায়৷ উদ্ভিদৰ কাণ্ডৰ অগ্ৰ অংশ পোহৰৰ দিশত ধাবিত হয় আনহাতে শিপা পোহৰৰ বিপৰিত দিশত ধাবিত হয়৷\n7. স্নায়ুৰজ্জুত আঘাত হ’লে কেনে বাৰ্তাত ব্যাঘাট জন্মে?\nউত্তৰ- স্নায়ুৰজ্জুৰ আঘাতে প্ৰতীপ ক্ৰিয়া আৰু অনৈচ্ছিক কাৰ্যৰ সংকেতত ব্যাঘাট জন্মায়৷\nউত্তৰ- উদ্ভিদে বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ সঞ্জীৱনী পদাৰ্থৰ দ্বাৰা ৰাসায়নিক সমন্বয় সংঘটিত কৰে৷ উদ্ভিদৰ এবিধ সঞ্জীৱনী পদাৰ্থ অক্সিনে কোষৰ আকাৰ ডাঙৰ আৰু দীঘল হোৱাত সহায় কৰে৷ ইয়াৰ ফলত উদ্ভিদৰ কাণ্ডৰ বৃদ্ধি ঘটে৷ উদ্ভিদৰ আন এবিধ সঞ্জীৱনী পদাৰ্থ জিবাৰেলিনে অক্সিনৰ নিচিনাকৈ কাণ্ডৰ বৃদ্ধি হোৱাত সহায় কৰে৷ সেইদৰে চাইট’কাইনিনে কোষ বিভাজনত সহায় কৰে৷ এবচাইচিচ্ এছিড নামৰ সঞ্জীৱনী পদাৰ্থবিধে উদ্ভিদৰ বৃদ্ধিত বাধা দিয়ে৷ এইবিধ সঞ্জীৱনী পদাৰ্থৰ প্ৰভাবতেই গছৰ পাত সৰি পৰে৷\n10. ঐচ্ছিক ক্ৰিয়া আৰু প্ৰতীপ ক্ৰিয়াৰ মাজত পাৰ্থক্য কেনেকৈ উলিয়াবা?\nউত্তৰ- ঐচ্ছিক ক্ৰিয়া আৰু প্ৰতীপ ক্ৰিয়াৰপাৰ্থক্যসমূহ তলত উল্লেখ কৰা হ’ল-\ni) ঐচ্ছিক ক্ৰিয়া হ’ল ইচ্ছা অনুসৰি নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব পৰা ক্ৰিয়া৷ i) প্ৰতীপ ক্ৰিয়া হ’ল শৰীৰৰ এটা অনৈচ্ছিক স্বতঃসফূৰ্ত খৰতকীয়া প্ৰতিক্ৰিয়া৷\nii) ই কেন্দ্ৰীয় স্নায়ুতন্ত্ৰৰ দ্বাৰা নিয়ন্ত্ৰিত হয়৷ ii) ই অকল স্নায়ু ৰজ্জুৰ দ্বাৰা নিয়ন্ত্ৰিত হয়৷\niii) এই ক্ষেত্ৰত অধিক সময়ৰ প্ৰয়োজন হয়৷ iii) এক ছেকেণ্ডতকৈ কম সময়ত সংঘটিত হয়\niv) এইবোৰ মগজুৰ চিন্তা শক্তিৰ দ্বাৰা সংঘটিত হয়৷ iv) এইবোৰ বাহ্যিক উদ্দীপকৰ দ্বাৰা সংঘটিত হয়৷\n11. প্ৰাণীৰ নিয়ন্ত্ৰণ আৰু সমন্বয়ৰ স্নায়ুতন্ত্ৰৰ আৰু হৰম’নৰ ক্ৰিয়াৰ মাজত তুলনামূলক আলোকপাত কৰা৷\nউত্তৰ- প্ৰাণীৰ নিয়ন্ত্ৰণ আৰু সমন্বয়ৰ স্নায়ুতন্ত্ৰৰ আৰু হৰম’নৰ ক্ৰিয়াৰ মাজৰ পাৰ্থক্য সমূহ তলত উল্লেখ কৰা হ’ল-\ni) স্নায়ুতন্ত্ৰ স্নায়ুকোষেৰে গঠিত৷ i)হৰম’নৰ ক্ৰিয়াৰ তন্ত্ৰ অন্তঃস্ৰাৱী গ্ৰন্হিৰে গঠিত৷\nii) ইয়াত বৈদ্যুতিক প্ৰেৰণাৰ দ্বাৰা বাৰ্তা প্ৰেৰণ হয়৷ ii)ইয়াত হৰম’নৰ দ্বাৰা বাৰ্তা প্ৰেৰণ হয়৷\niii)স্নায়ুকলাৰ মাজেদি বাৰ্তা প্ৰেৰণ হয়৷ iii) তেজত হৰম’ন মিহলি হৈ বাৰ্তা প্ৰেৰণ হয়৷\niv) বাৰ্তা আতি ক্ষিপ্ৰতাৰে গতি কৰে৷ iv) বাৰ্তা ধীৰ গতিৰে প্ৰবাহ হ্য়৷\nv) ইয়াৰ প্ৰভাৱ খুইব কম সময়ৰ বাবে পৰিলক্ষিত হয়৷ v) ইয়াৰ প্ৰভাৱ তুলনামূলক ভাৱে বেছি সময়ৰ বাবে পৰিলক্ষিত হয়৷\nউত্তৰ- নিলাজী বনৰ পাতৰ চলনৰ লগত আমাৰ ভৰিৰ চলনৰ আচৰণৰ মাজৰ পাৰ্থক্য সমূহ তলত উল্লেখ কৰা হ’ল-\nনিলাজী বনৰ পাতৰ চলন\nআমাৰ ভৰিৰ চলন\ni) নিলাজী বনৰ পাতৰ চলন হ’ল বাহ্যিক উত্তেজনাৰ প্ৰতি সহাৰি৷ i) আমাৰ ভৰিৰ চলন কোনো উত্তিজনাৰ ফল নহয়৷\nii)পানীৰ পৰিমানৰ উপৰত ভিত্তি কৰি উদ্ভিদ কোষে ইয়াৰ আকৃতিৰ পৰিৱৰ্ত্তন কৰে৷ ii) ই এটা ঐচ্ছিক প্ৰক্ৰিয়া যি মস্তিস্কৰ দ্বাৰা নিয়ন্ত্ৰণ হয়৷\niii) ইয়াত কোনো ধৰণৰ স্নায়ু জড়িত নহয়৷ iii) ইয়াত স্নায়ু জড়িত হৈ থাকে ৷\nঅধ্যায় ১- ৰাসায়নিক বিক্ৰিয়া আৰু সমীকৰণ\nঅধ্যায় ২- এছিড, ক্ষাৰক আৰু লৱণ\nঅধ্যায়- ৯,বংশগতি আৰু ক্ৰমবিকাশ\nঅধ্যায় ১১ – মানুহৰ চকু আৰু বাৰেবৰণীয়া পৃথিৱী\nPrevious Previous post: ৰাসায়নিক বিক্ৰিয়া আৰু সমীকৰণ\nNext Next post: মানুহৰ চকু আৰু বাৰেবৰণীয়া পৃথিৱী\n15 Replies to “নিয়ন্ত্ৰণ আৰু সমন্বয়”\nPingback: বিদ্যুত | Electricity | দশম শ্ৰেণী ৷ class x | অসমীয়া ৷ Assamese ৷


বিষয়- বৰ্তমান আৰু ভৱিষ্যতৰ সেতু৷ -শিখাৱলী হাজৰিকা বসুমতাৰী - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nমই এটি ল’ৰা সন্তানৰ মাতৃ৷\nসেইবাবেই বুকুখন মাজে মাজে কঁপি উঠিছে এইকেইদিন৷\nভৱিষ্যতে বা কি হ’ব সি?\nমোৰ কোষৰ সন্মান ৰাখিব পাৰিবনে নাইবা সি?\nএতিয়া মুঠেই সৰু৷ পঢ়াশালিৰ দুৱাৰদলিত ভৰি থোৱাগৈয়ে নাই এথোন৷\nতাৰ জন্মৰ আগৰেই পৰাই মই ঠিক কৰি থৈছিলো যে তাক/তাইক যিমান পাৰো সহজ-সৰলকৈ বেছি আধুনিকতাৰ প্ৰভাৱ নপৰাকৈ ডাঙৰ কৰিম৷ তথাকথিত ভাষাত “গাৱঁলীয়া”৷ এশ শতাংশ নোৱাৰিলেও মই মোৰ প্ৰচেষ্টা অব্যাহত ৰাখিছোঁ৷\nআমি এই ক্ষেত্ৰত সৌভাগ্যৱান যে আজিও দুখন টাউনৰ আশে-পাশে থাকিও ঘৰত এই পৰিবেশ পাইছোঁ৷\nআমি এটি যৌথ পৰিয়াল৷\nআমি দুয়ো, ককাক-আইতাক, দদায়েক-খুৰীয়েক, ঘৰুৱা সহায়কাৰী এজন বৰ্তাক৷\nকণমানিৰ চৰিত্ৰ গঠনত সকলোৰেই ভূমিকা আছে৷\nদিনটো তাৰ ভাল লগা কাম আৰু দুষ্টামি কৰিয়েই কটায়৷\nআৰম্ভণি হয় সম্পূৰ্ণ খাটি অসমীয়া জলপানৰে৷\nতাৰ পিছত ককাকৰ লগত শাকনি বাৰীত কাম কৰা, নৈলে যোৱা, পথাৰলৈ যোৱা, আমলখি শিলিখা বুটলি ফুৰা, ঢকুৱা গাড়ীত টিকা চুচঁৰা দিয়া, চিলা বনোৱা, কুকুৰৰ পিঠিত উঠি সিহঁতক আমনি কৰা, হাঁহ কুকুৰাক চাউল দিয়া, হাঁহ পোৱালিক দিবলৈ কেচুঁ বিচৰা আদি কৰি মুঠতে অলেখ অযুত কাম৷ তাৰ মাজতে টিভি অকণো চাব লাগে নহয়৷\n২৪ঘণ্টাই নাটেই আৰু লাগেহে!\nইয়াৰ মাজত কণমানিৰ দুটি প্ৰিয় কাম হৈছে “বাঁহী” আৰু “ছবি অঁকা”৷\nবাঁহী লৈ ওমলে (যিহেতু বজাব পৰা হোৱাই নাই) আৰু ছবি তাৰ নিজৰ কল্পনা মতে আঁক-বাঁক কৰে৷ (যিহেতু মই আ্ঙুলিত ধৰি একো শিকোৱা নাই আজিলৈ মাত্ৰ তাৰ আব্দাৰ মতে কিবাকিবিখন আঁকি দিওঁ৷)\nকি যে মই!\nইমান সময়ে মূল বিষয়ৰ পৰা আতঁৰিয়েই আহিলো৷ মাক যে৷ হয়েই এনেকুৱা৷\nইমানবোৰৰ মাজতো তাৰ চৰিত্ৰ গঠনৰ এটা দিশত মই সদায় মন দিওঁ৷ সেইয়া হৈছে লিংগসমানতা আৰু নাৰীৰ সন্মান৷\nহয় ঠিকেই কৈছো মই৷\nআচৰিত হৈছে চাগৈ ইমান সৰুৰে পৰাই?\nকিন্তু ঘৰখনেই কঠীয়াতলি৷\nদেউতাক ককাক আৰু দদায়েকক অনুকৰণ কৰি কিছুমান প্ৰাৰম্ভিক লক্ষণ তাৰ চৰিত্ৰত ইতিমধ্যেই ফুটি উঠিছে৷\nআমাক কিছুমান কাম কৰি দিবলৈ সি আগ্ৰহ কৰে৷\nআইতাকক গধুৰ বস্তু ডাঙিবলৈ মানা কৰে৷\nআমাৰ ঘৰৰ পৰিবেশৰ বাবেই সি ঘৰুৱা কামত লিংগবৈষম্যতা বুজি নাপায়৷ মই ভাত ৰান্ধিলে দেউতাকে বাচন ধুৱে৷ দদায়েকে চোতাল সাৰিলে খুৰীয়েকে বেলেগ কিবা এটাত ধৰে৷ ককাকৰ দৰে গা ধুই নিজৰ সৰু কাপোৰ কেইটা নিজে ধুবলৈ লাগে আজিকালি৷\nসেইখিনিত মোৰ শিকাবলগীয়া একোয়েই নাই৷\nতাৰ কাণসমনীয়া ছোৱালী আহিলে কি কৰিব লাগে নালাগে বুজাই দিওঁ৷ সি বুজে৷ চকলেটৰ টুকুৰা এটা আগতে তাইক দিব তাৰ পিছত নিজে খাব৷ বহা বুলি কণমানি চকী এখনো নি দিব৷\nএতিয়া এইখিনিয়েই যথেষ্ট৷\nমই তাক কোনোদিনেই কোৱা নাই “তোমাক নমোয়ে দিলে হস্পিতেলৰ পৰা আনিলো“ আদি৷ বুজাই দিওঁ সি বুজি পাব পৰাকৈ “তুমি অকণমান কাটিলে কিমান কান্দা আৰু মই পেটটো ইয়াৰ পৰা ইয়ালৈ কাটি ডাক্তৰে জন্ম দিয়ালে বুলি৷ “ সি চিলাইটোতে চুমা এটাও দিয়ে৷\nমুঠতে মই বিচাৰোঁ আজি, কাইলৈ আৰু অনন্তকাললৈ সি নাৰীক সন্মান কৰিব পৰাকৈ বুজন হওক৷ কোনোদিন যাতে কোনো নাৰীয়েই তাৰ ব্যৱহাৰত, তাৰ চকুৰ চাৱনিত অস্বস্তিত নপৰক৷ ৷\nকোনো নাৰীয়ে সংকোচ নকৰাকৈ বিপদত সহায় বিচাৰিব পৰাকৈ সি সৎ হওক৷\nমোৰ বাবে এইয়াই সমাজসেৱা৷\nভৱিষ্যৎ মই নাজানো৷\nকিন্তু বৰ্তমান মোৰ হাতত৷\nমই ভীষণ আশাবাদী৷\n(এইয়া মোৰ একান্ত ব্যক্তিগত চিন্তাধাৰা৷ কোনেও বিতৰ্কৰ শাৰীলৈ নিনিয়ে যেন৷ )\n← ফুকনৰ জীয়েকে লাজ পালে- অংকিতা ফুকন\nবসুন্ধৰা: এটা গল্পৰ ট্ৰেইলাৰ—নিৰ্মালি সন্দিকৈ →\nজীৱনৰ মধুৰতম সময় -ৰানা গগৈ


জীৱনৰ ৰং- ৰূপম ঠাকুৰীয়া – ফটাঢোল\nজীৱনৰ ৰং- ৰূপম ঠাকুৰীয়া\nমানুহজনীৰ লগত প্ৰেম হোৱাৰ কেইমাহমান পিছৰ ঘটনা। এদিন মনতে ভাবিলোঁ মানুহজনীক ‘চাৰপ্ৰাইজ’ এটা দিওঁ। হঠাতে এদিন একো খবৰ নিদিয়াকৈ ঘৰ গৈ ওলাওঁ। যৌৱনৰ প্ৰেম। যিকোনো সিদ্ধান্ত ল’ব পৰাকৈ ডেকা তেজৰ পিৰপিৰণি। সেইমতে মামাক (মামা এজনে এ.এছ.টি.চিত কাম কৰে) গাড়ীৰ টিকট এটা কৰিবলৈ দিলোঁ শুকুৰবাৰে ৰাতি যাব পৰাকৈ। শনিবাৰ আৰু ৰবিবাৰ বন্ধ মিলাই ল’লোঁ। মানুজনীক ক’লোঁ যে শুক্ৰবাৰে আমাৰ সম্বন্ধীয় বাইদেউ এজনীৰ বিয়া আছে। মই তাত ব্যস্ত থাকিম। আৰু সেয়ে সিদিনা গধূলিৰ পৰা পিছদিনা ৰাতি পুৱালৈকে ফোন কৰিব নালাগে।\nসেইমতে শুক্ৰবাৰে ৰাতি পল্টনবজাৰত এ.এছ.টি.চিৰ চুপাৰত উঠিলোঁ। ৰাতিপুৱা তিনিবাজি পঞ্চল্লিচ মিনিটত গাড়ী গৈ চহৰৰ মাজ মজিয়াত ৰখালে। মানুহবোৰ ব্যস্ত হ’ল। মই নিজৰ ঠাইতে বহি থাকিলোঁ। বাকীবোৰক নামি ল’বলৈ দিলোঁ। মোৰ এনেয়ো লৰালৰি নাই। যিমানেই পলম হয় সিমানেই ভাল। এই ৰাতিখন মই এনেয়ো ক’তো যাব নোৱাৰোঁ। পোহৰ হোৱালৈ ৰ’বই লাগিব।\n: দাদা নানামে নেকি?\nহেন্দিমেনজনৰ কথা শুনি মই উঠিলোঁ। বাহিৰত নামি ঠাণ্ডাটো বেছি অনুভৱ হ’ল। গাড়ীৰ মানুহবোৰ আগৰে পৰা ৰৈ থকা বাইক, কাৰ আদিত উঠি লাহে লাহে তাৰ পৰা নোহোৱা হ’বলৈ ধৰিলে। দুই এজন ৰৈছে। ঘৰৰ কোনোবা নিবলৈ আহিব চাগে। মই অলপ আগবাঢ়ি গৈ সন্মুখখন পোহৰ হৈ থকা দোকান এখনৰ বাৰান্দাত ৰ’লোঁ আৰু ভালকৈ পোহৰ হোৱালৈ তাতেই ৰোৱাৰ সিদ্ধান্ত ল’লোঁ। অলপ ইফালে সিফাল কৰি বেগটোৰ ওপৰত বহি পৰিলোঁ। ফোনটো উলিয়াই চালোঁ দুটা মিছ্দ কল। মানুহজনীৰ সোনকালে উঠা অভ্যাস। ফোন আহিবই অলপ দেৰিকৈ। ফোন ধৰিলে বেয়া কথা হ’ব। মোৰ আজিৰ বৃহৎ উদ্দেশ্য সফল নহ’ব। কাৰণ মই আজি ‘ছাৰপ্ৰাইজ’ দিয়া কথা। ইমান দূৰৰ পৰা হঠাতে আহি আগত থিয় দিলে কেনে অবস্থা হ’ব ভাবিয়ে পুলকিত হৈ আছোঁ। ফোনৰ চুইটচ অফ কৰি ল’লোঁ। সাত মিনিট মান যোৱাৰ পিছত তিনিজনমান ল’ৰা আহিল। প্ৰায় একেলগেই এখন টাটা ডি আই আহি মোৰ পৰা অলপ আঁতৰত ৰ’লহি। দুজন ল’ৰা নামি আহিল। গাড়ীৰ পিছফালৰ পৰা বাতৰি কাকতৰ আঁটি কেইটামান দোকানখনৰ বাৰান্দালৈ দলিয়াই দিলে। এজন ল’ৰা ওচৰ চাপি আহি সুধিলে,\n: দাদা, কেনি যাব আপুনি?\n: দেৰগাঁৱৰ পিনে যাম।\nআচল ঠাইডোখৰৰ নাম নকলো তাক।\n: সাত বজাৰ আগত দেৰগাঁৱৰ গাড়ী নেপায় আপুনি। এইখনতে গুচি যক।\nএইবুলি ল’ৰাজনে বাতৰিকাকত নমোৱা ল’ৰাজনক ক’লে,\n: এখেতক দেৰগাঁৱলৈ লৈ যা অ’। বাচলৈ ৰৈ থাকিলে এখেতৰ বহুত পলম হ’ব।\nগাড়ীৰ ল’ৰাজনে মোৰ পিনে চাই চিঞৰিলে,\n: কোঁৱৰদা, এখেতক নিব পাৰিম নি? দেৰগাঁও যাব।\nগাড়ীৰ ভিতৰৰ পৰা ড্ৰাইভাৰজনৰ চিঞৰ,\n: এশ টকা দিয়েনে সোধ। দিয়ে যদি লৈ আন।\nমই অলপো পলম নকৰি “দিম ব’লা” বুলি কৈ গাড়ীৰ কাষ পালোঁ। ড্ৰাইভাৰৰ কাষত ল’ৰাজন বহিলগৈ। মোকো ইংগিত দিয়াত ময়ো বহি লৈ দৰ্জাখন মাৰিবলৈ লওঁতেই সাউতকৈ আৰু এজন ভীমকায় ল’ৰা আহি মোক ঠেলি বহি লৈ দৰ্জাখন মাৰি দিলে। গাড়ীৰ ইঞ্জিন আগৰে পৰাই চলি আছিল। ল’ৰাজন বহা মাত্ৰেই গাড়ীৰ চকা ঘূৰিল। বেগটোৰে সৈতে মোৰ অৱস্থা কাহিল হ’ল। মই ক’লোঁ,\n: এনেকৈ চাৰিজন কেনেকৈ যাম?\nকোনেও গুৰুত্ব নিদিলে মোৰ কথাটোত। গোটেইকেইজনক ভালকৈ চালোঁ। মোৰ সোঁকাষে বহাজন আকাৰে আকৃতিয়ে প্ৰায় মোৰ নিচিনাই হ’ব। বাকী দুজনক দেখিলে এনেকুৱা লাগে যেন সিহঁতে টিভিত দেখুওৱাৰ দৰে ডামবেলৰ সলনি চিলিণ্ডাৰ লৈহে ব্যায়াম কৰে। মোৰ বাঁওকাষে বহাজনৰ মূৰত চুলি নাই। যেন গোটেইখিনি চুলি খুৰাই দাঢ়িখিনিত যোগ কৰি লৈছে। দাঢ়ি গৈ বুকুত লাগো লাগো অৱস্থা।\n: অই হাতী পেকেট দে৷\nকোনোফালে নোচোৱাকৈ ড্ৰাইভাৰে চিঞৰিলে। মোৰ বাঁওকাষে বহা ল’ৰাজনে পকেট খেপিয়ালে। বুজিলোঁ ইয়াৰ নাম হাতী। হাতীয়ে পকেটৰ পৰা পেকেট উলিয়াওঁতে তাৰ কিলাকুটিৰে মোৰ কাষলতিৰ তলত দিলে এটা প্ৰচণ্ড খুন্দা। নিজক চম্ভালি হাতীৰ মুখলৈ চালোঁ। একো অভিব্যক্তি নাই তাৰ মুখত। দুটা পেকেট উলিয়াই সি মোৰ কাষৰজনক দি ক’লে,\n: পোৱালি, মিহলাই কোঁৱৰদাক দে।\nবুজিলোঁ মোৰ সোঁকাষৰজনৰ নাম পোৱালি। তাৰমানে ইহঁতে মোকো পোৱালি বুলিয়ে ভাবিছে? মূৰটো অলপ গৰম গৰম অনুভৱ কৰিলোঁ। মই অলপ গা-চা লৰাই বহিলোঁ। সিহঁতক বুজাই দিব খুজিলোঁ যে মই আচলতে পোৱালি নহয়, এক প্ৰকাৰ সৰুসুৰা দাদায়ে।\nপেকেটৰ বস্তুখিনি মুখত ভৰাই ড্ৰাইভাৰে সুধিলে,\n: আপুনি ক’ৰ পৰা আহিছে?\nমই অলপ ভাবি ক’লোঁ,\n: জখলাবন্ধাৰ পৰা।\n: আপোনাৰ কথা শুনিলে আপোনাকতো ইয়াৰ যেন নালাগে।\nড্ৰাইভাৰৰ কথাত মই সচকিত হ’লোঁ।\n: মই আচলতে গুৱাহাটীত থাকোঁ। আজি জখলাবন্ধাৰ পৰা আহিছোঁঁ৷\nবুলি কৈ ড্ৰাইভাৰলৈ চালোঁ। মুখৰ একো পৰিৱৰ্তন নাই। মোৰ লাহে লাহে চিন্তা বাঢ়িল। ভাবিলোঁ ইহঁতৰ একো বেলেগ উদ্দেশ্যে নাইতো! মই ইয়াৰ মেইন ৰাস্তাটোৰ বাহিৰে আন ৰাস্তা-ঘাট একো ভালকৈ চিনি নাপাওঁ। লগত খুব বেছি পইচা নাই যদিও কাঢ়ি ল’বলৈ সেইখিনি যথেষ্ট। যদি ইহঁতে মোক কিবা জোৰ-জবৰদস্তি কৰে মই গাড়ীৰ ভিতৰত একো কৰিব নোৱাৰোঁ ইহঁতক। বাহিৰত হ’লে অন্তত তৰা-নৰা চিঙি দৌৰিলোঁ হয়। ইফালে ফোনটোও বন্ধ। এতিয়া উলিওৱাৰো একো উপায়ো নাই। কিবা বিপদ হ’লে কালৈকো ফোন এটাও কৰিব নোৱাৰম। ভাবি থাকোঁতেই দেখিলোঁ হাতীয়ে সন্মুখলৈ হাওলি ডেচবৰ্ডৰ বক্স খুলিছে। হাতীয়ে বাৰু বক্সত থোৱা কিবা মাৰণাস্ত্ৰ বিচাৰিছে নেকি? মোৰ মূৰটো আচন্দ্ৰাই কৰিলে। হাতীয়ে যিমানেই বিচাৰিলে সিমানেই মোৰ ভয় বাঢ়িল। কেইমুহূৰ্তমানৰ মূৰত দেখিলোঁ হাতীয়ে দিয়াচেলাইৰ বক্স এটা আৰু চিগাৰেট এটা উলিয়াই আনিছে। মই সেপ ঢুকিলোঁ। সন্মুখলৈ চালোঁ। মই নামিবলৈ আৰু বেছি সময় নাই। মই ভাবিলোঁ, মই দেৰগাঁও যাম বুলিয়েই ভাবি থাকক ইহঁতে। মই মোৰ গন্তব্য ঠাই পোৱাৰ লগে লগে গাড়ী ৰখাব দিম আৰু পটককে নামি যাম। মই নিজকে সাহস দি ইহঁতৰ গতি বিধি লক্ষ্য কৰি গৈ থাকিলোঁ মনে মনে। ঠিক হাবিতলীয়া ঠাই এডোখৰ পোৱাৰ লগে লগে ড্ৰাইভাৰে পোৱালিৰ পিনে চাই আদেশৰ সুৰত ক’লে,\n: লৈ ল।\nমই ভাবিলোঁ এইটোৱেই চাগে ইহঁতৰ শেষ সংকেত। এতিয়াহে চাগে ইহঁতে আচল ৰূপ দেখুৱাব। মোৰ নিজৰ ওপৰত খং উঠিবলৈ ধৰিলে। কিহে পাইছিল মোক ইহঁতৰ লগত আহিবলৈ। তাতে ৰৈ থাকিব লাগিছিল। অলপ পলমহে হ’লহেঁতেন আৰু খুব বেছি ঠাণ্ডাত অলপ কষ্ট পালোহেঁতেন। তাতকৈতো বেলেগ একো ন’হলহেঁতেন। এতিয়া এই তিনিটাৰ পাল্লাত পৰি কি হয় ঠিক নাই। আজি বাৰটোও শনিবাৰ৷ ভাল শনি লম্ভিলে মোক আজি।\n: দাদা ভাড়াটো দিয়ক।\nপোৱালিৰ আঙুলিৰ খোচত মোৰ সম্বিত ঘূৰি আহিল। কৃষ্ণ কৃষ্ণ! ওপৰৰ পকেটৰ পৰা মই এশ টকীয়া নোট এখন পোৱালিৰ হাতত গুজি দিলোঁ। মনটো অলপ পাতল লাগিল। গোটেইকেইজনৰ মুখলৈ চালোঁ এবাৰ। নাই একোতো ভয়লগা মুখৰ নহয় ইহঁত! মই মিছাকৈয়ে ভয় খাই আছোঁ নেকি বাৰু! পিচমুহূৰ্ততে সন্মুখত মোৰ পৰিচিত চাৰিআলিটো দেখি প্ৰায় এক প্ৰকাৰ চিঞৰিয়েই দিলোঁ,\n: গাড়ী ৰখোৱা। ৰখোৱা। মই পালোহি।\nড্ৰাইভাৰে গাড়ী ৰখালে। কাৰো পিনে নাচাই একেকোবে গাড়ীৰ পৰা নামি আহিলোঁ। হাত দুখন মেলি দীঘলকৈ উশাহ এটা ল’লোঁ। যাত্ৰাৰ সকলো অৱসাদ যেন মুহূৰ্ততে আঁতৰি গ’ল। পোহৰ হ’বলৈ আৰু বেছি সময় নাই। এতিয়া প্ৰায় দুই কিলোমিটাৰ খোজ কাঢ়িব লাগিব। মূল পথৰ পৰা উপপথটোত ভৰি থওঁতেই চিনাকি চিনাকি গোন্ধ এটা নাকত লাগিল। বিভিন্ন ভাৱত বিভোৰ হৈ আগবাঢ়ি গ’লোঁ লাহে লাহে। ওখোৰা মোখৰা ৰাস্তা। মাজে মাজে পানীৰ ডোঙা বান্ধিছে। ৰাতি বৰষুণ দিছে চগে। হঠাৎ মনত পৰিল মানুহজনীয়ে কোৱা এষাৰ কথা। এইকেইদিন হেনো গাঁওখনত চোৰৰ উৎপাত বাঢ়িছে আৰু সেয়ে গাঁৱৰ মানুহে পহৰা দিয়া কৰিছে। ফলত ৰাতি অহা স্থানীয় দুজনমানেও ভুলতে কোব খাইছে পহৰাদাৰৰ হাতত। তেন্তে মই কোন কুটা? মনটো আকৌ খেলিমেলি লাগিল। ভাবিলোঁ পহৰাদাৰে পালে আজি হাড়ো ভাঙিব আৰু মোৰ ইজ্জটো যাব। হায় হায় কিহে পাইছিল মোক এই ফাল্টু ‘চাৰপ্ৰাইজ’ৰ কথা ভাবিবলৈ। সম্ভাব্য বিপদৰ কথা ভাবি বেগাই খোজ দিবলৈ ধৰিলোঁ। কিছুদূৰ যোৱাৰ পিছত পোহৰ হ’বলৈ ধৰিলে লাহে লাহে। আৰু তেনেকুৱা বিপদ নহয় বুলি বিশ্বাস আনি মুক্ত মনেৰে খোজ ল’লোঁ।\nদূৰৈৰ পৰা দেখিলোঁ দেউতাকে মৰণা মাৰি আছে। মাকে ওখোনেৰে ধানৰ মুঠিবোৰ লৰাই আছে। ল’ৰাই গাইকেইজনীক গোহালিৰ পৰা বাহিৰলৈ উলিয়াইছে, ছোৱালীয়ে চোতাল সাৰি আছে। চহা গাঁৱলীয়া জীৱনৰ কি যে এক চকু জুৰ পৰা দৃশ্য। শীতৰ নিয়ৰ সিক্ত সেই ৰাতিপুৱাৰ কথা মই কেতিয়াও নাপাহৰোঁ। জপনা মুখত শব্দ শুনি সকলোৱে ঘূৰি চাই মোক দেখি আচৰিত পালে। কোনোবাই মুখত হাত দি ঘৰৰ ভিতৰলৈ দৌৰিলে। মই পোনে পোনে দেউতাকৰ ওচৰলৈ গ’লোঁ (ইম্প্ৰেচনৰ কথা আছে)। মোৰ ফালে নোচোৱাকৈয়ে দেউতাকে ক’লে,\n: ইমান পুৱাই যে। টাউনৰ পৰা এইখিনি কেনেকে আহিলা?\nমই পেপাৰৰ গাড়ীত অহা বুলি ক’লোঁ। ভিতৰলৈ গৈ হাত ভৰি ধুই লোৱা যোৱা বুলি কোৱাত মই ভিতৰলৈ খোজ ল’লোঁ। ঘূৰি চাই দেখোঁ মাকো মোৰ পিছে পিছে আহিছে (উপায় নাই আৰু। অলপ বুজিব লাগে। ইমান দূৰৰ পৰা আহিছোঁ!)\nদুপৰীয়া ভাত খাই দেউতাকে টিভি চাইছে। মাক আৰু ছোৱালীক ক’লোঁ মই দেউতাকক কথা এটা কম আজি। মাকে কি কথা সুধিলে। গম পাব নহয় বুলি কৈ থ’লোঁ। ছোৱালীয়ে বুজি পাই মোক একাষৰীয়াকৈ মাতি নি ক’লে,\n: আজি প্লিজ ক’ব নালাগে। দুদিনমান যাওক।\n: আজি নহয়, মই এতিয়াই কম।\n: হালোৱা এচাৰিদাল দেখিছা নহয়? সেইদাল চিঙিব তোমাৰ পিঠিত। আমাকো সুদাই নেৰে। দেউতাৰ খঙ চাব খুজিছা নেকি?\n: বাৰু দেখা যাওকচোন কি হয়। মই কিন্তু কমেই।\n: শুনা, যদি সব ঠিকে থাকে তেন্তে তোমাক মই এটা ভাল বস্তু দিম৷ (মনতে, দিবা আকৌ..কিমান যে কি আশা কৰি আহিছোঁ ঐ ইমান দূৰৰ পৰা) আৰু যদি কিবা গণ্ডগোল হয় মই তোমাৰ পক্ষত নাথাকোঁ লগতে মই একো নাজানো বুলিহে কম।\nমোৰ অলপ চিন্তা হ’ল। কি কৰা যায়? যি হয় হ’ব। মই কমেই। ঠিক কৰিলোঁ। ভগবানৰ নাম লৈ গহীন খোজকেইটামান দি টিভি ৰূম পালোঁ। গহীনাই মাতিলোঁ,\n: খুড়া, বাতৰি চাইছে?\nএকো উত্তৰ নাহিল। ভাবিছে ছাগে নিধকটোৱে মই বাতৰি চাই থকা যদি দেখিছেই তেন্তে সোধে বা কিয়? কাষৰ চকীখনত বহিলোঁ। ঘৰৰ বাকী সদস্য বৃন্দই পৰ্দাৰ আঁৰত ভিৰ কৰিছে। বুকুৰ ঢপঢপনিটো অলপ বঢ়া যেন পাইছোঁ,\n: খুড়া, মানে মই….\nতেওঁ টিভিৰ পৰা চকু নোতোলাকৈ মোৰ ফালে হাতখন দাঙি মোক ইংগিত কৰিলে ৰ’বলৈ। অলপ লাজ পালোঁ। ভয়ো লাগি আহিবলৈ ধৰিলে। জ্যোতিষিয়ে যেনেকৈ হাত চাই তেনেকৈ সোঁহাতৰ তলুৱাখন চাই তলমূৰ কৰি বহি থাকিলোঁ।\n: ভাত খালা?\nতেওঁৰ মাতটোত উচপ খাই উঠিলোঁ। যিমান পাৰি নিজক লুকুৱাবলৈ চেষ্টা কৰি ক’লোঁ,\nআৰু অলপ সময় নিৰৱতা। একো উপায় নেদেখি মই মাত দিলোঁ,\n: খুড়া …\nমানুহজনে মোৰ পিনে ঘূৰি বহি ল’লে বাপেকে। ত ত কৈ চকু দুটা মেলি মোলৈ চালে। মই উঠি লৰ মাৰিম যেন লাগিল। চম্ভালিলোঁ।\n: মানে…খুড়া…মই… এটা… মানে… কথা….\n: অ’ ৰূপম তুমি মানে কথা কওঁতে অলপ খোনোৱা। প্ৰথমদিনা গম পোৱা নাছিলোঁ।\n: নহয় মানে ডিঙিত কিবা এটা লাগি ধৰা যেন লাগিছে। ৰ’ব অকণ পানী খাই আহোঁ।\nএকেকোবে ঘৰৰ পিছফাল পালোঁ। উস্ ভগৱান! দীঘল দীঘলকৈ উশাহ কেইটামান ল’লোঁ। আজি চাগে বুঢ়াই মোক নেৰিব। জিভা তিভা শুকাই গৈছে। ফিল্টাৰটোৰ পৰা পানী অলপ মুখত ভৰাই চকুদুটা মোহাৰি ল’লোঁ। কাষতে বলধদুটা বান্ধি থোৱা আছিল। ইফালে-সিফালে চালোঁ। বাপ ৰ আছে। ভলুকাৰ এচাৰিদাল ইয়াতেই আছে। ভাবিলোঁ এচাৰি বিচৰালৈকে অন্তত অলপ সময় পাম। মৰণত শৰণ দি পুনৰ টিভি ৰূম পালোঁ। এইবাৰহে খা বাপেকে। টিভি চলি আছে কিন্তু টিভি ৰূম খালী। বুঢ়া নাই। চাল্লা কিহৰ পাল্লাত পৰিলোঁ আজি। মই যামগৈহে এতিয়া। নাথাকো আৰু।\nকাষৰ ৰূমৰ পৰা বুঢ়াৰ মাতটো শুনি থিতাতে সাৱধান হ’লোঁ।\n: অঁ খুড়া। মই ইয়াত আছোঁ৷\n: তুমি কিবা ক’ব বিচাৰিছিলা। ক’ব পাৰা।\n: অ’ হয় হয়৷\nবুলি মই দৰ্জাখনৰ কাষ চাপিলোঁ। দেখিলোঁ তেৰাই ওপৰমুৱাকৈ বিচনাত পৰি আছে। সাহস বোলা বস্তুটো আহিল অলপ। মনক বুজালোঁ এইখিনিয়েই উত্তম সময়। ৰিক্স এতিয়া বহুত কম।\n: মানে খুড়া এটা কথা ক’ব লগা আছিল।\n: সেইটো কেতিয়াবাই বুজি পালোঁ। কিন্তু কথাটো কি?\nতেজ গৰমহৈ গ’ল। আৰু তিৰস্কাৰ সহিব নোৱাৰি। পৰ্দাৰ ফাঁকেৰে মুখখন সুমুৱাই একে উশাহতে কৈ পেলালোঁ,\n: আপোনাৰ ছোৱালীক মই ভালপাওঁ আৰু আপুনি অনুমতি দিলে বিয়া কৰাব খোজোঁ।\nএকো উত্তৰ নাই। বুঢ়া একেজাপে উঠি আহিব নেকি এতিয়া? নাই অহা নাই। বুঢ়াৰ মুখৰ পিনে চাইছোঁ হে চাইছোঁ একো ধৰিব পৰা নাই। বাগৰ সলাই বুঢ়াই নৰমভাবে ক’লে,\n: মই চিন্তা কৰি চাম।\nবুজি পালোঁ যে বৰ্তমান লাভ নহ’লেও ভবিষ্যতলৈ লচত নাথাকোঁ। বিৰাট বোজা এটা আঁতৰিল। কেৰাহিকৈ আনখন পৰ্দাৰ আঁৰৰ জীৱকেইটালৈ চালোঁ। মোৰ ৰিয়েকচন চাবলৈ ৰৈ আছে। মই যুদ্ধ জয়ৰ ভাৱত বুকু ফিন্দাই পুৰুষৰ খোজেৰে সিহঁতৰ বিপৰীত দিশেৰে ঘৰৰ সন্মুখলৈ ওলাই আহিলোঁঁ৷\n« ইংৰাজী চাৰ-নীলাক্ষী কাকতি\nকেণ্ডেল লাইট ডিনাৰ-হিমাংশু ৰাজখোৱা »\nএক্কে উশাহে পঢ়িলো । ভাল লাগি গৈছিল হে খতমেই হৈ থাকিল দেখোন । কৰবাত ক্ৰমশ শব্দটো পাওঁ নেকি বিচাৰি ফুৰিছো । পোৱা নাই যদিও পিছৰ খিনিৰ আশাত ৰৈ থাকিলো ।\nধন্যবাদ । লিখিম বাৰু ।😊😊


মেমৰি কাৰ্ডৰ বিষয়ে জানো আহক — Vikaspedia\nতিনি ধৰণৰ মেমৰি কাৰ্ড থাকে। SD,SDHC আৰু SDXC.\nমেমৰি কাৰ্ডৰ স্পীড:\nকাৰ্ডৰ স্পীড কেনেকৈ জানিব:\nমেমৰি কাৰ্ডৰ সুৰক্ষা:\nঅন্য কিছু কথা:\nমেমৰি কাৰ্ডৰ ব্যৱহাৰক লৈ বহু বাৰ এক খেলি-মেলি পৰিস্থিতিৰ মূখামূখি হ’ব লগীয়া হয়। এই নিচেই সৰু টুকুৰাটোৰ মায়াজালত আজি সমগ্ৰ বিশ্ব মন্ত্ৰমূগ্ধ।আহক তেন্তে আজি কিছু ভালকৈ ইয়াৰ বিষয়ে জানো।\nFlash Memory Card বা Solid state flash memory Data storage আদি নামেৰে জনা যোৱা মেমৰি কাৰ্ড Digital content অক একেলগ কৰি জমা ৰাখিবলৈ ব্যৱহাৰ হোৱা এক Electronic Device বা কৌশল বুলি কব পাৰি।আজিকালি ইয়াৰ ব্যৱহাৰ: মোবাইল ফোন,ডিজিটেল কেমেৰা,মিউজিক প্লেয়াৰ,ভিডিঅ গেমচ্ ৰ দৰে বহু ধৰণৰ ইলেকট্ৰনিক উপকৰণত ব্যৱহাৰ হবলৈ ধৰিছে। ইয়াত জমা কৰা (store) খবৰ মোহাৰি পেলাব পাৰি,আকৌ পুনৰ সোমোৱাব পাৰি,ইয়াত প্ৰয়োজনীয় সাল-সলনিও কৰিব পাৰি।কম্পিউটাৰ,লেপটপ ইত্যাদিত সংযোগ হব পৰা pen drive অতকৈ এই মেমৰি কাৰ্ড; আকাৰ,প্ৰকাৰ ইত্যাদিত বেলেগ হয়।যি ডিভাইছত ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰা হয় তাত ইয়াক সংযূক্ত কৰিবৰ বাবে আগতেই এটা খাজঁ বনোৱা থাকে। ট্যেকনিকৰ পৃথিৱীত ইয়াক Non-Volatile SD Card বুলি কোৱা হয়। SD ৰ অৰ্থ হৈছে Secure Digital আৰু Non-Volatile অৰ অৰ্থ হৈছে যে, ইয়াক নিজৰ মূখস্থ বিদ্যাৰ বাবে কোনো বাহিৰা শক্তিৰ(power) ৰ সোতঁৰ প্ৰয়োজন নাই। কিয়নো কোনো power flowing নোহোৱাকৈও ইয়াত memory অটুট থাকে।\n(1) SD: ইয়াক মেমৰি কাৰ্ডৰ প্ৰথম পুৰুষ বুলি কব পাৰি।ইয়াৰ ডাঠ অংশ 2.1 মিঃমিঃ হয় আৰু ইয়াৰ অধিকতম মেমৰি ক্ষমতা2GB থাকে।এনেধৰণৰ কাৰ্ড তিনিধৰণৰ আকাৰত উপলব্ধ হয়।প্ৰথম হল মূল SD,যি নিজৰ বাবে বনোৱা খাজঁত ফিট হৈ যায়।অন্য দুবিধ অপেক্ষাকৃত ভাবে সৰু আকাৰৰ হয়।যাক miniSD, microSD বুলি কয়।ইহঁতক এটা এডাপ্তৰৰ সহায়ত সম্বন্ধিত খাজঁত লগোৱা হয়। সাধাৰণতে SD কাৰ্ড ব্যক্তিগত কম্পিউটাৰ,ডিজিটেল কেমেৰা বা এনে ধৰণৰ ডাঙৰ আকাৰৰ ইলেকট্ৰনিক ডিভাইছত ব্যৱহাৰ কৰা হয়,যিদৰে miniSD, microSD কাৰ্ড মোবাইল,টেবলেটৰ দৰে সৰু ডিভাইছত ব্যৱহাৰ কৰা হয়।\n(2) SDHC: দ্বিতীয় প্ৰজন্মৰ এই মেমৰি কাৰ্ড আহে ২০০৬ চনত।SDHC ৰ অৰ্থ হল Secure Digital Capacity কাৰ্ড।আকাৰত ই SD কাৰ্ডৰ সমানেই,কিন্ত্ত ইয়াৰ ক্ষমতা 4GB ৰ পৰা 32GB লৈকে হয়।এই বিধৰ সৰু আকাৰৰ কাৰ্ডকো miniSD, microSD বুলি কয়।\n(3) SDXC: মেমৰি কাৰ্ডৰ তৃত্বীয় প্ৰজন্মৰ এই কাৰ্ড ২০০৯ চনত আহে। SDXC ৰ অৰ্থ হৈছে, Secure Digital extended capacity।ইয়াৰ ক্ষমতা 48GB ৰ পৰা 2TB হয়।ব্যৱহাৰিক অৰ্থত এতিয়ালৈকে 128GB ক্ষমতা সম্পন্ন কাৰ্ড হে সাধাৰণ মানুহৰ বাবে উপলব্ধ হৈছে।ইয়াৰ সৰু আকাৰক microSD বুলিয়েই কোৱা হয়।অৱশ্যে এতিয়া ইয়াৰ UHS(Ultra High Speed Bus) আৰু SDIO(Secure Digital Input Output) সংস্কৰণো উপলব্ধ হৈছে।UHS 1 আৰু UHS3ফৰ্মেটৰ মেমৰি কাৰ্ডো বজাৰলৈ আহিছে।\nমেমৰি কাৰ্ডৰ স্পীড বোলা কথাটো এক সংবেদনশীল বিষয়।ইয়াক এই কথাৰে জুখিব পাৰি যে মেমৰি কাৰ্ডত কিমান স্পীডত এখন ফটোৰ নিচিনা এক ডিজিটেল খবৰ (digital information) ভৰাব(store) পাৰি বা বিচাৰি উলিয়াব পাৰি।বহু বাৰ আপুনিও হয়তো লক্ষ্য কৰিছে যে,কোনোবা এখন ফটো উলিয়াওঁতে আপোনাৰ বহু সময় লৈছে,ব্যস্ত হৈ থকাৰ সংকেত দি আছে বা কোনো ভিডিঅ’ চাওঁতে বাৰে বাৰে বাধাপ্ৰাপ্ত হৈছে।আচলতে মেমৰি কাৰ্ড যূক্ত সকলো ডিভাইছ এক বিশেষ স্পীড-কাৰ্ডৰ বাবে বনোৱা হয়।যদি সেই ডিভাইছত কম স্পীড সম্পন্ন মেমৰি কাৰ্ড সংযূক্ত কৰা হয় তেতিয়া এই পৰিণাম পোৱা যায়।বহু মানুহে এই ক্ষেত্ৰত কোনো ধ্যান নিদিয়ে,বা এই বিষয়ত জ্ঞান নথকাৰ বাবে নিজৰ মোমাইল বা কম্পিউটাৰ আদিৰ বাবে তাৰ resolution অৰ লগত খাপঁ খোৱাকৈ মেমৰি কাৰ্ড সংযূক্ত নকৰি যি কোনো ক্ষমতা সম্পন্ন কাৰ্ড ব্যৱহাৰ কৰে।যদি ডিভাইছ 16GB ক্ষমতা লৈকে বনোৱা হৈছে,মানুহে তাত 8GB,4GB কাৰ্ড ভৰাই দিয়ে,কিন্ত্ত কাৰ্ডৰ ক্ষমতাৰ কথাটোলৈ ধ্যান নিদিয়ে। পিচৰ বাৰ যদি আপুনি কেমেৰাটোৰে ফটো লোৱাৰ পিচত তাক ষ্টৰ কৰোতে অধিক সময় লয় বা ‘কেমকাৰ্ডাৰে’ কোনো ভিডিঅ’ তোলোৰ সময়ত ঠিকমতে কাম নাই কৰা নাই,তেতিয়া হলে আগতে চাই লওঁক যে মেমৰি-কাৰ্ডৰ স্পীড আপোনাৰ সৰঞ্জামটোৰ মতে মিলিছে নে নাই।মেমৰি কাৰ্ডৰ class2আটাইতকৈ লেহেম আৰু class 10 কাৰ্ড সকলোতকৈ বেচি স্পীড হয়। যদি আপোনাৰ কেমেৰা স্পীড class 4,তেতিয়া হলে class4সম্পন্ন মেমৰি কাৰ্ডেই ব্যৱহাৰ কৰক।আপোনাৰ ডিভাইছত অটাইতকৈ বেচি স্পীড-মেমৰি কাৰ্ড সোমোৱালেও কোনো ফল নাপাব,যদিহে সেই স্পীডৰ সূবিধা আপোনাত ডিভাইছত উপলব্ধ নহয়।সেয়ে সকলো মিলাই মেমৰি কাৰ্ড কিনক:নহলে অসূবিধা পোৱাৰ লগতে বেচি ক্ষমতা সম্পন্ন মেমৰি কাৰ্ড কিনি মিছাতে অধিক ধন ভৰিব।\nহব পাৰে আপোনাৰ কাৰ্ডত MB/Sec. অত লিখা আছে।যদি নাই,তেন্তে কাৰ্ডৰ গতিৰ খবৰ কাৰ্ডৰ ওপৰত বনোৱা চিহ্নৰ পৰাও জানিব পাৰে।কাৰ্ডৰ ওপৰত এটা অৰ্ধবৃত্তত যদি2লিখা আছে ,তাৰ অৰ্থ তেতিয়া হলে ক্লাছ2শ্ৰেণীৰ কাৰ্ড,য’ত আপুনি 2MB/Sec. অৰ স্পীড পাব।এইদৰে 4,6,10 লিখাৰ অৰ্থ হৈছে ক্লাচ 4, ক্লাচ 6, ক্লাচ 10 শ্ৰেণীৰ কাৰ্ড, য’ত আপুনি কমতকৈ কম 4,6 আৰু 10 MB/Sec. স্পীড লাভ কৰিব পাৰিব।U ৰ নিচিনা চিহ্নৰ ভিতৰত যদি 1 বা3লিখা আছে তেন্তে আপুনি 10 বা 30 MB/sec. স্পীড পোৱাৰ আশা কৰিব পাৰে।\nআমি কেতিয়াবা ভুলতে,বা কোনোয়ে আপোনাৰ device টো পিতিকা-পিতিকি কৰি থাকোতে মেমৰি কাৰ্ডৰ পৰা গান,ফটো বা কোনো ডাটা delete কৰি দিওঁ বা delete হৈ যায়;যেতিয়া ভুলটো বুজিব পাৰো,তেতিয়া বহু দেৰি হৈ যায়।এনে পৰিস্থিতিৰ পৰা উদ্ধাৰৰ অৰ্থে বহু আধুনিক software পোৱা যায়, যাৰ সহায়ত বিশেষ code বা password ব্যৱহাৰ কৰি delete কৰা ডাটাক ঘূৰাই আনিব পাৰি। যি কোনো অবাঞ্ছিত ভূলৰ বাবে এক সহজ উপায় আছে।কিছুমান কাৰ্ডত মেমৰি কাৰ্ডৰ একেবাৰে তলৰ অংশত lock and unlock কৰিব পৰা এক কৌশল সংযূক্ত কৰা হয়। ব্যৱহাৰ নোহোৱা সময়ত আপোনাৰ কেমেৰা বা অন্য যি কোনো device অত সংযূক্ত থকা মেমৰি কাৰ্ডখন lock mood অত ৰাখিলে তেনে পৰিস্থিতিৰ পৰা পৰিত্ৰান পোৱা যায়।\n• মেমৰি কাৰ্ডে কেতিয়াবা দিগদাৰি দিলে বৰ সমস্যাত পৰা হয়।ইয়াৰ বাবে SD Card Recovery Tool ৰ দৰে software পোৱা যায়।\n• মেমৰি কাৰ্ডৰ পৰা ডাটা delete হৈ গলে তাক পুনৰ উদ্ধাৰৰ বাবে undelete 360,Recuva ৰ দৰে বিভিন্ন ধৰণৰ software উপলব্ধ।\n• বিভিন্ন ধৰণৰ প্ৰয়োগ/trick অৰ বাবে Memory Card Tools, Memory Card Manager অৰ ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি।


বিকিৰণ বিহীন পৃথিৱীৰ কল্পনা - Prangon\nড০ লক্ষ্যজ্যোতি বৰঠাকুৰ\nকিছুদিনৰ আগতে ফুৰিবলৈ বুলি মামাৰ ঘৰলৈ গৈছিলো।তামোল কাটি কাটি মোৰ লগত কথা পাতি থকা আইতাই কথাৰ মাজতে যথেষ্ট ক্ষোভত কলে “ঘৰৰ বাৰীখনত ইমানবোৰ তামোল গছ থকাৰ পিছতো এতিয়া বাপুতিসাহোন তামোল খনো কিনিহে খাব লগা হৈছে। ঔষধত দিবলেও তামোল এটা নালাগিলে”।\nতেখেতৰ ক্ষোভৰ কাৰণনো কি বুজ লোৱাৰ আগতেই ভিতৰৰ পৰা মামী ওলাই আহি আৰম্ভ কৰিলে “নকবা আৰু বুইছা । ইমান মানা কৰাৰ পিছতো তোমাৰ মোমায়েৰাই মোবাইলৰ টাৱাৰটো বাৰীৰ চুকতে বহুৱালে। এতিয়া এই টাৱাৰৰ পৰা ওলোৱা বিকিৰণৰ ফলত বাৰীত তামোল নাৰিকল আদিতো নলগা হলেই, মানুহ কেইটাৰ স্বাস্থ্যক লৈয়ো চিন্তা হবলৈ ধৰিছে”।\n“মোবাইল টাৱাৰৰ পৰা নিৰ্গত হোৱা বিকিৰণে আমাৰ অপকাৰে কৰে বুলি তোমাক কোনে কলে মামী?’’ মই সুধিলো।\n“এইবোৰ কথা আজিকালি সকলোৱেই জানে। টেলিভিশ্বন, বাতৰিকাকত, সামাজিক মাধ্যম আদিটো এনেধৰণৰ খবৰ বিভিন্ন সময়ত প্ৰচাৰ হয়।কেতিয়াবা এনেকুৱা লাগে এইবোৰ সকলো বাদ দি ল’ৰা-ছোৱালী দুটাক লৈ একেবাৰে বিকিৰণ বিহীন কোনোবা ঠাইলৈ গুচি যাম”।\nমোবাইলৰ টাৱাৰৰ পৰা নিৰ্গত হোৱা বিকিৰণে মানুহ তথা আন আন জীৱ প্ৰ্জাতিৰ বিভিন্ন ক্ষতিসাধন কৰে, আজিৰ এই ঔদ্যোগীকৰণৰ দিনত মানুহৰ শৰীৰটো নিতৌ বিভিন্ন ক্ষতিকাৰক ৰশ্মিৰ দ্বাৰা আক্ৰান্ত হয়, নিউক্লীয়েৰ পাৱাৰ প্লাণ্ট (Nuclear Power Plant)ৰ ওচৰৰ অঞ্চল সমূহ মুঠেই বাসোপযোগী নহয় ইত্যাদি ধাৰণা মামী আৰু আইতাৰ দৰে আন বহুতো মানুহৰ আছে।কিন্তু এইধৰণৰ কথা সমূহৰ কিবা বৈজ্ঞানিক ভিত্তি আছেনে?\nমামীক উদ্দেশ্যি কলো “বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডত এনেকুৱা কোনো স্থান নাই যি সকলো ধৰণৰ বিকিৰণৰ পৰা সম্পূৰ্ণ ভাৱে মুক্ত।বিকিৰণ সকলোতে আছে, ই প্ৰ্কৃতিৰ এক এৰাব নোৱাৰা অংগ।আকাশ, বতাহ, মাটি সকলোতে ই আছে”।তেওঁ আচৰিত হৈ মোৰ চকুলে চালে, “কেৱল মোবাইলৰ টাৱাৰ বা নিউক্লীয়েৰ পাৱাৰ প্লাণ্টৰ ওচৰে-পাজৰেহে বিকিৰণ পোৱা যায় সেয়া মুঠেই নহয়; আমি খোৱা খাদ্য, পানী, বাস কৰা ঘৰ আদি সকলোতেই বিকিৰণ আছে। আনহে নালাগে আমাৰ দেহৰ ভিতৰতো বিকিৰণৰ উপস্থিতি পোৱা যায়”।মুখেৰে একে নকলেও মামীয়ে আগ্ৰহেৰে মোৰ কথা খিনি শুনিলে।\nতেওঁৰ চকুত আগ্ৰ্হ দেখি মই আকৌ আৰম্ভ কৰিলো “ সূৰ্য্ই আমাক পোহৰ দিয়ে, শক্তি দিয়ে; সূৰ্য আছে বাবেই পৃথিৱীত জীৱ আছে। কিন্তু তুমি জানানে সূৰ্যয়ো বিভিন্ন বিকিৰণ নিৰ্গত কৰে? অতিবেঙুনী, অৱলোহিত আদি বিদ্যুত-চুম্বকীয় তৰ্ংগ সমূহ সূৰ্যৰ ৰশ্মিৰ অবিচ্ছেদ্য অংগ।যেতিয়ালৈকে সুৰ্যই পোহৰ দি থাকিব তেতিয়ালৈকে এই বিকিৰণ সমূহো পৃথিৱীৰ পৰিবেশত থাকিব। গতিকে নিজেই ভাবাচোন বিকিৰণ মুক্ত ঠাই বিছাৰি তুমি যাবা কলৈ”।\nমামীয়ে চকুৰ পলক নেপেলোৱাকৈ মোৰ কথা শুনিছে, চকুত অপাৰ আগ্ৰ্হ আৰু কৌতুহল। ময়ো আগ্ৰ্হী শ্ৰোতা পাই দুগুণ উৎসাহেৰে কবলৈ ধৰিলো “ পৃথিৱীত উপলব্ধ সকলো বস্তু পৰমাণুৰ দ্বাৰা গঠিত।মানুহ, চৰাই, জীৱ-জন্তু আদিৰ পৰা আৰম্ভ কৰি, কাঠ, শিল, বালি, ধাতু, স্ফটিক আদি নিৰ্জীৱ বস্তু পৰ্যন্ত সকলোবোৰেই পৰমাণুৰ দ্বাৰা গঠিত।পৰমাণু সমূহ লগলাগি বিভিন্ন মৌল গঠন কৰে। এই মৌল সমূহৰ মাজত বিভিন্ন ধৰণৰ জৈৱিক তথা অজৈৱিক প্ৰ্ক্ৰিয়া ঘটি থাকে। এই প্ৰ্ক্ৰিয়া সমূহত বহুত সময়ত শক্তিৰ উৎপন্ন হয় আৰু মৌল সমূহে এই শক্তিক বিকিৰণ হিচাপে পৰিবেশলৈ এৰি দিয়ে। মৌলৰ ধৰ্ম অনুযায়ী নিৰ্গমণ কৰা বিকিৰণৰ তাৰাতম্য অৱশ্যেই ঘটে।সেয়ে কিছুমান পদাৰ্থৰ পৰা নিৰ্গত হোৱা বিকিৰণৰ পৰিমাণ বেছি, আন কিছুমানৰ কম।ইয়াৰ উপৰিও আমাৰ প্ৰ্কৃতিত এনেকুৱা বহুতো মৌল আছে যি সমূহে তেজস্ক্ৰিয়তা দেখুৱায়।”\n“তেজস্ক্ৰিয়তা মানে?” মামীয়ে সুধিলে।\n“আগতেই কৈছো যে প্ৰ্কৃতিত উপলব্ধ সকলো বস্তুয়েই পৰমাণুৰ দ্বাৰা গঠিত। এই পৰমাণু সমূহ আকৌ ইলেকট্ৰন, প্ৰটন আৰু নিউট্ৰন নামৰ তিনিবিধ প্ৰাথমিক কণাৰ দ্বাৰা গঠিত। ইয়াৰে প্ৰ্টন সমূহ হ’ল ধণাত্মক আধান যুক্ত আৰু ইলেকট্ৰন সমূহ ঋণাত্মক আধান যুক্ত। নিউট্ৰন সমূহ আকৌ প্ৰশম কণা, অৰ্থাৎ ইহঁতৰ কোনো আধান নাথাকে। একেবাৰে সহজ অৰ্থত কবলৈ হ’লে পৰমাণুৰ কেন্দ্ৰত প্ৰ্টন আৰু নিউট্ৰন সমূহ একেলগে থুপ খাই পৰমাণুৰ নিউক্লিয়াছ গঠন কৰে আৰু এই নিউক্লিয়াছৰ চাৰিওফালে ইলেকট্ৰন সমূহে পৰিভ্ৰমণ কৰি থাকে।সাধাৰণতে নিউক্লিয়াছত থকা প্ৰ্টন আৰু নিউট্ৰনৰ সংখ্যা সমান হয়। কিন্তু প্ৰকৃতিত এনেকুৱা বহুত মৌল আছে যাৰ নিউক্লিয়াছত থকা নিউট্ৰনৰ সংখ্যা প্ৰট্ৰনতকৈ বেছি। এনে ধৰণৰ নিউক্লিয়াছ সমূহৰ সুস্থিৰতা কম হয় আৰু এনে অসুস্থিৰ নিউক্লিয়াছ সমূহৰ পৰা বিদুৎ-চুম্বকীয় বিকিৰণৰ লগতে α, β আদি কণিকাৰ নিৰ্গমণ হৈ থাকে। এনেধৰণৰ মৌল সমূহক তেজস্ক্ৰিয় মৌল বোলা হয়। এনেধৰণৰ তেজস্ক্ৰিয় মৌল গছ, শিল, মাটি, পানী আদি সকলোতে থাকে আৰু এইবোৰৰ পৰা অহৰহ বিকিৰণ ঘটিয়েই থাকে”।\n“আমাৰ দেহৰ ভিতৰতে ট্ৰিচিয়াম, কাৰ্ৱন-১৪, পটেচিয়াম-৪০ আদি তেজস্ক্ৰিয় মৌল থাকে।এই মৌল সমূহ আমি খোৱা আহাৰ, পানী বা উশাহত লোৱা বতাহ আদিৰ মাধ্যমেৰে আমাৰ দেহত প্ৰৱেশ কৰে। ইয়াৰ উপৰিও ৰেডন নামৰ আন এবিধ তেজস্ক্ৰিয় গেছক আমি দৈনন্দিন জীৱনত সদায়েই লগ পাই থাকো। ৰেডন গেছৰ নিৰ্গমণ পৃথিৱীৰ পৃষ্ঠভাগৰ পৰা হয়।ঘৰ বনাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা বালি, শিল, চিমেণ্ট আদিতো ৰেডন গেছ থাকে। গতিকে নিশ্ছয় সহজেই অনুমান কৰিব পাৰিছা যে পৃথিৱীৰ সকলো জীৱই এই প্ৰাকৃতিক ভাৱে ঘটি থকা তেজস্ক্ৰিয় বিকিৰণ বিলাকৰ সদায় মুখামুখি হৈ থাকে।ইয়াৰ উপৰিও আমাৰ পৃথিৱীৰ পৰিবেশলৈ বৰ্হিবিশ্বৰ পৰা আন আন মহাজাগতিক ৰশ্মি (cosmic ray) অহৰহ আহিয়েই থাকে”।\nমোৰ কথাত মামী কিছু পৰিমাণে আশ্বস্ত হৈছিল যদিও ডাৱৰ সম্পূৰ্ণ ৰূপে তেতিয়াও আতৰা নাছিল।\n“তাৰমানে তুমি কব খুজিছা যে মোবাইল টাৱাৰটো দুৰৰে কথা, নিউক্লিয়েৰ পাৱাৰ প্লাণ্টৰ ওচৰত থাকিলেও মানুহৰ একো ক্ষতি নহয়”।\n“মই ক’ব খুজিছো নিউক্লিয়েৰ পাৱাৰ প্লাণ্টৰ ওচৰত থকা ব্যক্তি এজনৰ দেহত সোমোৱা বিকিৰণৰ পৰিমাণ প্লাণ্টৰ পৰা দূৰত থকা ব্যক্তি এজনৰ দেহত সোমোৱা বিকিৰণতকৈ খুব বেছি নহয়। কেৰেলাৰ দক্ষিণ ফালৰ সাগৰীয় অঞ্চল সমূহত যথেষ্ট পৰিমাণৰ তেজস্ক্ৰিয় মৌল আছে। সেইবাবে এই অঞ্চল সমূহত নিৰ্গমণ ঘটা বিকিৰণৰ পৰিমাণ আমাৰ দেশৰ “গড় বিকিৰণ” ৰ পৰিমাণতকৈ প্ৰায় ছয়গুণ মান বেছি।এই পৰিমাণ ভাৰতবৰ্ষৰ যিকোনো নিউক্লিয়েৰ পাৱাৰ প্লাণ্টৰ ওচৰ-পাজৰৰ অঞ্চলতকৈ নিশ্চিত ভাৱে বহুত বেছি”।\n“বিকিৰণৰ পৰিমাণক ছিভাৰ্ট (sievert) নামৰ এককৰ দ্বাৰা জোখা হয়।যদি ধৰি লোৱা হয় যে এই পৃথিৱীত কোনো মানৱসৃষ্ট বিকিৰণৰ উৎস নাই, তেতিয়াও আমাৰ দেহত বিভিন্ন প্ৰাকৃতিক উৎসৰ পৰা এক বুজন পৰিমাণৰ বিকিৰণৰ প্ৰৱেশ ঘটে। এই পৃথিৱীত বাস কৰাৰ সুবাদতে আমি বছৰি প্ৰায় ২৪০০ মাইক্ৰছিভাৰ্ট (2400 microsievert/year) পৰিমাণৰ প্ৰাকৃতিক বিকিৰণৰ মুখামুখি হ’ব লগা হয়। কেৰেলা আদি সাগৰীয় অঞ্চল সমূহত এই মাত্ৰা ইয়াতকৈয়ো বেছি। বিমান যাত্ৰা কৰাৰ সময়তো আমি কিছু বেছি পৰিমাণৰ বিকিৰণৰ মুখামুখি হও। ৮ ঘণ্টাৰ বিমান যাত্ৰাত এজন ব্যক্তিৰ দেহত প্ৰায় ২০০ মাইক্ৰছিভাৰ্ট প্ৰৱেশ কৰে।”\n“এই সকলো বিলাক প্ৰাকৃতিক বিকিৰণৰ উপৰিও আমি আজিকালি বিভিন্ন ধৰণৰ মানৱ-সৃষ্ট কৃত্ৰিম বিকিৰণৰ মুখামুখি হৈ থাকো।সাধাৰণ বুকুৰ X-Ray এখন কৰাওতেই আমাৰ দেহত প্ৰায় ৫০ মাইক্ৰছিভাৰ্ট পৰিমাণৰ বিকিৰণ প্ৰ্ৱেশ কৰে। যদি এজন ব্যক্তিৰ এবাৰ মাত্ৰ CT-Scan কৰা হয়, তেওঁ প্ৰায় ৬০০০ মাইক্ৰছিভাৰ্ট পৰিমাণৰ বিকিৰণৰ দ্বাৰা আক্ৰান্ত হয়।সকলোতকৈ মজাৰ কথাটো হ’ল ভাৰত চৰকাৰৰ “আণৱিক শক্তি নিয়ন্ত্ৰণ বৰ্ড”(Atomic Energy Regulatory Board) ৰ মতে এজন ব্যক্তিৰ দেহটো এবছৰত ১০০০ মাইক্ৰছিভাৰ্ট (1000 microsievert/year) পৰিমাণতকৈ বেছি বিকিৰণৰ দ্বাৰা আক্ৰান্ত হোৱা অনুচিত।ইয়াৰ অৰ্থ তেনেহলে এইটো নেকি যে CT-Scan কৰালে এজন ৰোগীৰ দেহৰ সাংঘাতিক ক্ষতিসাধন হয়? আচলতে “আণৱিক শক্তি নিয়ন্ত্ৰণ বৰ্ডে” ইচ্ছাকৃত ভাৱে আমাৰ দেহে গ্ৰহণ কৰিব পৰা বিকিৰণৰ সৰ্বাধিক মানটো যথেষ্ট কমাই নিৰূপণ কৰিছে। প্ৰ্কৃতাৰ্থত মানৱ দেহে ইয়াতকৈ বহু বেছি বিকিৰণ সহ্য কৰিব পাৰে আৰু সেইবাবেই CT-Scan আদিয়ে ৰোগী এজনৰ দেহৰ ক্ষতি সাধিব নোৱাৰে।ইয়াৰ উপৰিও এনেধৰণৰ বিকিৰণ সমূহে তাৎক্ষণিক ভাৱে দেহৰ অপকাৰ নকৰে। অৰ্থাৎ বন্দুকৰ গুলি এটাৰ দৰে বিকিৰিত ৰশ্মি এডালে দেহত প্ৰ্ৱেশ কৰাৰ লগে লগে আমাৰ শৰীৰটোক ফালি চিৰি পেলাব নোৱাৰে।গতিকে দেহত বেছি পৰিমাণৰ বিকিৰণ প্ৰ্ৱেশ কৰিলেও ইয়াৰ পৰা হ’ব পৰা বেয়া প্ৰ্ভাৱ সমূহক প্ৰ্শমিত কৰিবলৈ আমাৰ দেহটোৱে যথেষ্ট সময় পায়”। মামীৰ চকুত কিছু প্ৰ্ত্যয়ৰ চিন দেখা পালো।\n“মোবাইল টাৱাৰটো বাদেই দিয়া তুমি যদি ভাৰতৰ নিউক্লীয়েৰ পাৱাৰ প্লাণ্ট এটাৰ ওচৰতো বাস কৰা, তেতিয়াও তোমাৰ দেহত প্ৰ্তি বছৰত মাত্ৰ ০.০০১ মাইক্ৰছিভাৰ্ট পৰিমাণৰ বেছি বিকিৰণহে প্ৰ্ৱেশ কৰিব। অৱশ্যে এনে প্লাণ্ট বিলাকত নিউক্লীয়েৰ শক্তি উৎপাদন কৰি থকা সময়ত নিৰ্গমণ হোৱা বিকিৰণৰ মান কিছু বৃদ্ধি হয় কিন্তু এই বিকিৰণ যাতে বাহিৰলৈ নাহে তাৰবাবে সকলো ধৰণৰ ব্যৱস্থা লোৱা হয়। নিউক্লীয়েৰ শক্তি উৎপন্ন হোৱা ৰিয়েক্টৰ(Reactors)সমূহৰ বেৰবোৰ অন্যন্ত শক্তিশালী আৰু সুৰক্ষিত। ইয়াৰ উপৰিও যিকোনো নিউক্লীয়েৰ পাৱাৰ প্লাণ্টৰ ১.৬ কি.মি. ব্যাসাৰ্ধৰ ভিতৰৰ এলেকাতো “সুৰক্ষিত অঞ্চল” বুলি গণ্য কৰা হয় আৰু এই এলকাত মানুহৰ বসতি নিষিদ্ধ। এই “সুৰক্ষিত অঞ্চল” ত কিন্তু বিভিন্ন চৰাই, জন্তু আদি কোনো অসুবিধা নোহোৱাকে বাস কৰে। ইমানৰ পিছতো জনসাধাৰণৰ সুৰক্ষাৰ কথা ভাবিয়েই নিউক্লীয়েৰ পাৱাৰ প্লাণ্ট সমূহে ইয়াৰ ৩০ কি.মি. ব্যাসাৰ্ধৰ ভিতৰৰ অঞ্চলটোৰ মাটি, পানী, বায়ু, খাদ্য-বস্তু, অণুজীৱ আদিৰ নমুনা নিয়মিত ভাৱে সংগ্ৰহ কৰি “বিকিৰণ বিশেষজ্ঞ”(Radiation Expert)ৰ দ্বাৰা পৰীক্ষা কৰাই কোনো ধৰণৰ অনাকাংক্ষিত ঘটনা যাতে নঘটে তাৰ প্ৰ্তি সচেতন হৈ থাকে।”।\n“তেনেহলে মোবাইল টাৱাৰ সমূহৰ পৰা অপকাৰী বিকিৰণ ওলাই বুলি টিভি, সামাজিক মাধ্যম আদিত কিয় প্ৰ্চাৰ হয়”? ইয়াৰ বিৰোদ্ধে জনা-বুজা ব্যক্তি আদিয়ে কিয় মাত নামাতে?”\n“এনেধৰণৰ ভিত্তিহীন বা-বাতৰি আমাৰ দেশত একেবাৰে সাধাৰণ কথা। মোবাইলৰ বিকিৰণে আমাৰ দেহত ঘটাব পৰা অপকাৰিতা সম্পৰ্কে সমগ্ৰ বিশ্বৰ লগতে আমাৰ দেশতো বৈজ্ঞানিক সকলে অধ্যয়ন কৰিছে। ভাৰতীয় চিকিৎসা গৱেষণা সংস্থাই (Indian Council of Medical Research) এই সম্পৰ্কে অধ্যয়ন কৰিবলৈ বিভিন্ন প্ৰ্তিষ্ঠানক কেইবাটাও প্ৰ্কল্প প্ৰদান কৰিছিল। এই অধ্যয়ন সমূহে মোবাইলৰ বিকিৰণে আমাৰ অপকাৰ কৰে বুলিয়েই মতপোষণ কৰিছে। কিন্তু এই সমূহ ফলাফল কিছু ভূৱা পত্ৰিকতহে প্ৰ্কাশ হৈছে আৰু আন্তৰাষ্ট্ৰীয় স্তৰত এইবোৰৰ কোনো গুৰুত্ব নাই। আনকি মোৱাইলৰ বিকিৰণৰ বাবে পইতাচোৰাৰ দেহত বিৰূপ প্ৰ্ভাৱ পৰে বুলি ২০১৭ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহৰ “Current Science” নামৰ পত্ৰিকা খনত প্ৰ্কাশ পোৱা এটি লেখাৰ বৈজ্ঞানিক ভিত্তি যথেষ্ট দুৰ্বল আৰু সন্দেহজনক বুলি দাবী কৰি আমেৰিকাৰ Texas Health Science Centre ৰ বিজ্ঞানী ড০ বিজয়লক্ষ্মীৰ এটি লেখা একে খন পত্ৰিকাতে ২০১৮ চনৰ এপ্ৰিল মাহত প্ৰ্কাশ পায়।ভাৰতীয় চিকিৎসা গৱেষণা সংস্থাৰ মতেও তেওঁলোকে কৰা অধ্যয়নত মোবাইলৰ পৰা নিৰ্গমন হোৱা বিকিৰণে জীৱ সমূহৰ কিবা ক্ষতি সাধন কৰে বুলি নিশ্চিত ফলাফল পোৱা নাই। কিন্তু এনেধৰণৰ অপপ্ৰ্চাৰ বিভিন্ন মাধ্যমৰ জৰিয়তে চলিয়েই আছে। আজি কিছুদিনৰ আগতে মুক্তি পোৱা ৰজনীকান্তৰ চিনেমা ২.০ তো মোবাইল ফোনৰ বাবেই পক্ষীকুল ধ্বংস পোৱা বুলি দেখুওৱা হৈছে। প্ৰ্কৃততে কিন্তু এনেধৰণৰ কথা সমূহ নিত্যান্তই কল্পনাপ্ৰসূত; আজিৰ তাৰিখত ইয়াৰ যথাযোগ্য বৈজ্ঞানিক ভিত্তি নাই”।\n“মামী তুমি জনানে বাৰু বিকিৰণক চিকিৎসা, কৃষি আদি ক্ষেত্ৰত বহুল ভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা হয়”।\n“কেঞ্চাৰ বেমাৰৰ চিকিৎসাত ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰা নহয় জানো”?\n“হয়, কেঞ্চাৰ ৰোগীক দিয়া ৰেডিয়থেৰাপী নামৰ চিকিৎসা বিধত বিকিৰণ বহুল ভাবে ব্যৱহাৰ হয়। তাৰোপৰি X-Ray, CT-Scan আদি পদ্ধতিবোৰে বহুতো জটিল ৰোগ প্ৰাৰম্ভিক অৱস্থাতে চিনাক্ত কৰি কিমান মানুহৰ প্ৰাণ ৰক্ষা কৰিছে ভাবাচোন? ইয়াৰ উপৰিও কৃষি ক্ষেত্ৰতো বিকিৰণ প্ৰয়োগ কৰি সুফল পোৱা যায়।বিকিৰণে উন্নত জাতৰ বীজ প্ৰ্স্তুত কৰাত সহায় কৰাৰ লগতে ইয়াৰ ব্যৱহাৰে শস্যৰ উৎপাদনো বৃদ্ধি কৰে।ইয়াক খাদ্য স্ংৰক্ষণতো আজিকালি ব্যৱহাৰ কৰা হয়। বিকিৰণ প্ৰয়োগ কৰি পিয়াঁজ, আলু আদিক বেছি দিন বেয়া নোহোৱাকৈ ৰাখিব পাৰি।বিকিৰণে খাদ্য দ্ৰৱত অণুজীৱ সৃষ্টিতো বাধা দিয়ে।সেইবাবে মছলা আদিৰ সংৰক্ষণতো ইয়াক বহুল ভাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। পৰিবেশ পৰিচ্ছন্ন কৰি ৰখাৰ ক্ষেত্ৰ্তো বিকিৰণে সহায় কৰে।ছালফাৰ ডাই অক্সাইড, নাইট্ৰ্জেন ডাই অক্সাইড আদি পৰিবেশ বিনিষ্টকাৰী গেছ কিছুমানৰ বিভংগণৰ বাবে বিকিৰণৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।তুমি জানি হয়তো ভাল পাবা যে আজিকালিৰ ননষ্টিক(non-stick)বাচন বৰ্তন বোৰত খোৱা বস্তু লাগি নধৰিবৰ বাবে β-বিকিৰণৰ প্ৰয়োগ কৰা হয়।এনেধৰণৰ আৰু বহুতো ক্ষেত্ৰত বিকিৰণ ব্যৱহাৰ কৰা হয়”।\n“তাৰমানে তোমাৰ মতে এই মোবাইল টাৱাৰটোৱে আমাৰ একো ক্ষতি নকৰে”।\n“ক্ষতি কৰিব বুলি ক’ব পৰাকৈ অন্ততঃ আজিৰ তাৰিখত আমাৰ হাতত কোনো সঠিক বৈজ্ঞানিক তথ্য আৰু প্ৰমাণ নাই”।\n“আজি তোমাৰ পৰা বহুত নজনা কথা জানিলো দিয়া। বহুত ডাঙৰ চিন্তা এটাৰ পৰা মুক্তি পালো। তোমাক বহুত বহুত ধন্যবাদ”।\n“অকল ধন্যবাদেৰে ন’হব। ইমান সময় কথাকৈ মোৰ ডিঙি শুকাই গৈছে। আৰু একাপ চাহ খুৱাব লাগিব”।\nআহা আহা বুলি কৈ মামী হাহিঁ হাহিঁ ভিতৰলৈ সোমাই গ’ল।\nআইতাক কলো “ ভালকে তামোল এখন কাটক আইতা। চাহ কাপ খাই আহি আছো”।\nআইতায়ো সোলা হাহিঁতো মাৰি ক’লে “ হ’ব বোপাই হ’ব। তই চাহকণ খাই আহগে যা”।\nময়ো চাহৰ আশাত ভিতৰলৈ সোমাই গ’লো।


ভাৰতৰ লৌহ মানৱ চৰ্দাৰ বল্লভভাই পেটেলক সুঁৱৰি-ৰাষ্ট্ৰীয় একতা দিৱস – Pratham Khabar\nঘৰ/ভাৰত/ভাৰতৰ লৌহ মানৱ চৰ্দাৰ বল্লভভাই পেটেলক সুঁৱৰি-ৰাষ্ট্ৰীয় একতা দিৱস\nভাৰতৰ লৌহ মানৱ চৰ্দাৰ বল্লভভাই পেটেলক সুঁৱৰি-ৰাষ্ট্ৰীয় একতা দিৱস\n২০১৮ চনত পেটেলৰ জন্মবাৰ্ষিকীৰ দিনটোত, লৌহ মানৱক সন্মান দিয়াৰ উদ্দেশ্যে দেশৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে গুজৰাটত উদ্বোধন কৰে ১৮২ মি. উচ্চতাৰ বল্লভভাই পেটেলৰ মূৰ্তি। এই মূৰ্তিটোক 'Statue of Unity'বুলি জনা যায়।\n0 136 1 মিনিট পঢ়া\nআজি ৰাষ্ট্ৰীয় একতা দিৱস। প্ৰতিবৰ্ষৰ ৩১ অক্টোবৰ তাৰিখে পালন কৰা হয় এই দিৱস। ভাৰতৰ লৌহ মানৱ চৰ্দাৰ বল্লভভাই পেটেলৰ জন্মবাৰ্ষিকীৰ দিনটোত সমগ্ৰ দেশজুৰি পালন কৰা হয় ৰাষ্ট্ৰীয় একতা দিৱস।\nভাৰতৰ একত্ৰীকৰণত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছিল বল্লভভাই পেটেলে। ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ এজন সদস্য আছিল পেটেল। বল্লভভাই পেটেলে স্বাধীনতা আন্দোলনত ব্ৰিটিছৰ শাসনৰ বিৰুদ্ধে সাহসিকতাৰে যুঁজ দিছিল।\nভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ ক্ষেত্ৰত এই মহান ব্যক্তিজনৰ অৱদানক সুঁৱৰি গৃহমন্ত্ৰী অমিত শ্বাহে ২০১৪ চনত ঘোষণা কৰিছিল চৰ্দাৰ বল্লভভাই পেটেলৰ জন্মদিনটো ৰাষ্ট্ৰীয় একতা দিৱস হিচাপে পালন কৰাৰ কথা। সেই অনুযায়ী ২০১৪ চনৰ পৰা প্ৰতিবছৰৰ ৩১ অক্টোবৰ তাৰিখটো ৰাষ্ট্ৰীয় একতা দিৱস হিচাপে পালন কৰা হয়।\n২০১৮ চনত পেটেলৰ জন্মবাৰ্ষিকীৰ দিনটোত, লৌহ মানৱক সন্মান দিয়াৰ উদ্দেশ্যে দেশৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে গুজৰাটত উদ্বোধন কৰে ১৮২ মি. উচ্চতাৰ বল্লভভাই পেটেলৰ মূৰ্তি। এই মূৰ্তিটোক ‘Statue of Unity’বুলি জনা যায়।\nপেটেলৰ জন্মদিনটোত ভাৰতৰ ইতিহাসলৈ চৰ্দাৰ বল্লভভাই পেটেলৰ অৱদানৰ বিষয়ে সকলোৰে মাজত সজাগতা বৃদ্ধিৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়া হয়।\nINDIA National Unity Day Sardar Vallabhbhai Patel


সুবাস : September 2017\nশাৰদীৰাণীৰ পৰশত প্ৰকৃতি জীপাল হোৱা দেখি মনটোৱে আকৌ ৰিঙিয়াই মাতে...এজাক আৱতৰিয়া বৰষুণত তিটিব খোজে। বুজিও বুজিব নোখোজে, অশান্ত! শেৱালি শেৱালি কোমল পৰশ বোৰে হিয়া খন থুকুছি যায়। মনত পৰে !\nতোমাৰো চাগৈ মনত পৰে ,নপৰেনে? বুজিবৰ ওচৰ চাপিও শ যোজন দূৰৈৰ পৰা চাই ৰও মুক্ত আকাশত উৰি ৰোৱা আপোনভোলা এটি বাউলি বিহংগ।নিসংগ! কব খোজা কথা সামৰি উভতাৰ সময়ৰ দুই চকুৰ ইতিহাস ৰুমাল কেইখনে সাঁচি ৰাখিছিল সংগোপনে। বাউলি চুলিৰে লগ পোৱা প্ৰতিটো দিন মোৰ বাবে এতিয়াও কেইপল মানৰ আবেলিৰ দৰেই সজীৱ। পুৱাৰ শেৱালি পাহিৰ দৰেই ফটফটীয়া।\nতোমাৰ দুচকুৰ আঁৰে আঁৰে মই এখন অৰণ্য আবিষ্কাৰ কৰিছিলোঁ । যত মোৰ অবাধ বিচৰণ । এবাৰ দেখাৰ আশাত তোমাক। কেতিয়াও সাহস হোৱা নাছিল তোমাৰ গভীৰ দুচকুৰ গভীৰ সাগৰত জোবোৰা মাৰিবলৈ।\nনিজক বিচাৰিবলৈ বহু সময় লাগিল জানা !নহলে চাগে ইমান পৰৰ প্ৰয়োজন শূণ্য আছিল।কিন্তু কি কৰিবা জীৱন সেইদিনাৰ পৰাহে আৰম্ভ কৰিলোঁ যিদিনা কাৰোবাৰ কাষত নিজৰ উপস্থিতি অনুভৱ কৰিছিলোঁ ।\nনিশব্দ নিশাবোৰক সুধি সুধি ভাগৰি পৰা বহু সময়ৰ অন্তৰ ফল তোমাৰ ফোনৰ আনটো মোৰৰ শব্দহীনতা। চকুৰ পতাত ওলমি ৰোৱা মোৰ ভাৱনাত অংকিত নাম এটি ।\nদিব্য জ্যোতি ভূঞা


কৃতজ্ঞতা প্ৰকাশৰ অভ্যাস কৰক - দিবাকৰ বৰদলৈ - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nকৃতজ্ঞতা প্ৰকাশৰ অভ্যাস কৰক – দিবাকৰ বৰদলৈ\nআপোনাৰ উপকাৰত অহা কাম এটা যেতিয়া কোনোৱে কৰে তেতিয়া যি গৰাকী ব্যক্তিয়ে আপোনাৰ উপকাৰ সাধে তেওঁক অতি কমেও আপুনি ‘ধন্যবাদ’ এটা কয় বা যাচে নিশ্চয়! আপুনি শেষবাৰৰ বাবে কেতিয়া ‘ধন্যবাদ’ যাচিছিলে মনত আছেনে ? মনত পেলাওঁকচোন ।\n‘ধন্যবাদ’ হ’ল কৃতজ্ঞতা জনোৱাৰ এটা ধৰণ। ধন্যবাদ মানে- কেৱল ক’ব বা জনাব লাগে বুলিয়েই কোৱা বা জনোৱা ধন্যবাদৰ কথা কোৱা নাই। ধন্যবাদ যাচিব লাগিব আপুনি অন্তৰৰ পৰা। ধন্যবাদটোত প্ৰকাশ পাব লাগিব যে ব্যক্তিজনে কৰা উপকাৰটো আপুনি মৰ্যাদাসহকাৰে গ্ৰহণ কৰিছে। ধন্যবাদটোৰ দ্বাৰা উপকাৰটোক মূল্য দিব লাগিব। আৰু উপকাৰটোক ‘উপহাৰ’ হিচাপে গ্ৰহণ কৰি উপকাৰীৰ সদিচ্ছাক মান্যতা দিব আৰু প্ৰশংসা কৰিব লাগিব।তেতিয়াহে প্ৰকৃত কৃতজ্ঞতা প্ৰকাশ পাব। অৰ্থাৎ আন মানুহে আপোনাৰ উপকাৰ কৰিলে যেতিয়া আপুনি উপকাৰটো গ্ৰহণ কৰি উপকাৰীক আন্তৰিক মৰ্যাদা আৰু প্ৰশংসা কৰে তেতিয়া আপোনাৰ মনত যি আৱেগৰ প্ৰকাশ পাই সেয়াই কৃতজ্ঞতা।\nইয়াত ‘উপহাৰ’ বুলি কোৱা কাৰণটো হ’ল- উপহাৰ আমি উপাৰ্জন নকৰোঁ, উপহাৰ মানে ধাৰ বা ঋণ নহয় কিয়নো পৰিশোধ কৰিব নালাগে আৰু উপহাৰ আমাৰ অধিকাৰ নহয়- আমি দাবী কৰিব নোৱাৰো।\nকৃতজ্ঞতা কেৱল উপকাৰ কৰা ব্যক্তিজনকহে জনাব লাগিব তেনে কোনো কথা নাই। আপুনি কৃতজ্ঞ হোৱা যিকোনো কাম বা কথাৰ বাবে কৃতজ্ঞতা জনাব পাৰে। আপুনি যে পুৱা সোঁ-শৰীৰে সাৰ পালে তাৰ বাবে ঈশ্বৰক কৃতজ্ঞতা জনাব পাৰে । কোনো বিপদ বিঘিনি নোহোৱাকে দিনটো পাৰ হোৱাৰ বাবেও কৃতজ্ঞতা জনাব পাৰে। সুন্দৰ চিনেমা এখন উপভোগ কৰাৰ সুযোগ দিয়াৰ কাৰণে টিভিটোক বা টিভি ছেনেলটোকো কৃতজ্ঞতা জনাব পাৰে।আপুনি কৃতজ্ঞতা জনাব পাৰে আপোনাৰ হাতত থকা মোবাইল ফোনটোক, যাৰ জৰিয়তে আপুনি আপোনাৰ আপোন মানুহবোৰৰ খবৰ-খাতি ল’ব পাৰিছে।\nএতিয়া প্ৰশ্ন হ’ল আমি কৃতজ্ঞতা কিয় জনাব লাগে? কৃতজ্ঞতাই আমাক কেনেধৰণে উপকৃত কৰে? কৃতজ্ঞতা হ’ল এটা ইতিবাচক আৱেগ(Positive Emotion)।ইতিবাচক মনোবিজ্ঞান (Positive Psychology)ৰ প্ৰবক্তাসকলে গৱেষণাৰ জৰিয়তে প্ৰমাণ কৰিছে যে কৃতজ্ঞমনৰ মানুহবোৰ অকৃতজ্ঞমনৰ মানুহবোৰতকৈ অধিক মনোযোগী, দৃঢ়মনা, প্ৰাণৱন্ত, উৎসাহী, সহায়কাৰী, আগ্ৰহী, আনন্দমনৰ আৰু আশাবাদী হয়।\nমনোবৈজ্ঞানিক, সামাজিক আৰু শাৰীৰিক ক্ষেত্ৰত কৃতজ্ঞতাই আমাক বিভিন্ন প্ৰকাৰে উপকৃত কৰে। সুস্বাস্থ্য আৰু সুখৰ ক্ষেত্ৰত কৃতজ্ঞতাৰ প্ৰভাৱ সম্পৰ্কে হোৱা বিভিন্ন পৰীক্ষা-নিৰীক্ষাই প্ৰমান কৰিছে যে-\n•কৃতজ্ঞতাই উদ্বেগ, বিমৰ্ষতা আদি হ্ৰাস কৰে৷\n•কৃতজ্ঞতাই শৰীৰত অতিৰিক্ত চৰ্বি জমা হোৱাত বাধা দিয়ে৷\n•কৃতজ্ঞতাই আশাহত মানুহক আশাবাদী কৰি তোলে৷\n•কৃতজ্ঞতাই ভাল টোপনি হোৱাত সহায় কৰে৷\n•আৱেগিক আৰু মানসিকভাবে সবল হোৱাত কৃতজ্ঞতাই সহায় কৰে৷\n•কৃতজ্ঞতাই সৃষ্টিশীলতা বঢ়াই তোলাৰ লগতে শৈক্ষিক দিশতো উন্নতি সাধে৷\nকৃতজ্ঞতাই আমাৰ মনটোৰ বাবে সাৰ (Fertilizer) হিচাপে কাম কৰে। ই আমাৰ প্ৰায় প্ৰতিটো ক্ষেত্ৰৰ অভিজ্ঞতাসমূহৰ মাজত সংযোগ ঘটাই মনৰ কাৰ্যদক্ষতা উন্নত কৰে। স্নায়ুবিজ্ঞানী ৰিক হেনছনে (Rick Hanson) কৈছে যে আমাৰ মনে যেনেদৰে ভাবে ঠিক তেনেদৰেই আমাৰ মগজুটোৱে আকৃতি লয়। যদি আপোনাৰ মনটো অনবৰতে চিন্তা, বিষাদ, বিৰক্তিত ডুব গৈ থাকে তেন্তে আপোনাৰ মগজুটোৱে স্নায়ৱিকভাবে খং, উদ্বেগ, আৰু বিমৰ্ষৰ আকৃতি ল’ব। অৰ্থাৎ আপোনাৰ মগজুটোৱে অনবৰত খং কৰিবলৈ জানিব, উদ্বেগ আৰু বিমৰ্ষই আপোনাক হেঁচি ৰাখিব। আপোনাৰ মগজুটোক ধন্যবাদ দিবলৈ কওঁক আৰু তেতিয়া ই যিবোৰ বস্তু/কথা/কামৰ বাবে কৃতজ্ঞ হ’ব লাগে তেনেবোৰ বস্তু/কথা/কামৰ সন্ধান কৰিব আৰু কৃতজ্ঞতাৰ আকৃতি ল’বলৈ আৰম্ভ কৰিব। আমি কৰা প্ৰতিটো চিন্তাই আমাৰ মগজু জালিকাসমূহৰ মাজত সংযোগ ঘটাই। আমি যিমানে পুনৰাবৃত্তি কৰিম সিমানে সংযোগবোৰ সবল হ’ব। অৰ্থাৎ আমাৰ মনৰ মাজেৰে প্ৰৱাহিত প্ৰতিটো চিন্তা আমাৰ মগজুত খোদিত হৈ ৰয়। আমাৰ এটা শুভ চিন্তাই আমাৰ মগজুটোক এনেদৰে সলাই দিব পাৰে যে আমি দীৰ্ঘ দিনৰ বাবে প্ৰকৃততে সুখী হৈ থাকিব পাৰোঁ।\nকৃতজ্ঞতাৰ প্ৰভাৱ সম্পৰ্কে ‘The ARC Model of Gratitude’ এ আৰু অধিক স্পষ্টকৈ বুজাই দিয়ে। ইয়াত A-মানে Amplify(বৃদ্ধি কৰে), R-মানে Rescue (উদ্ধাৰ কৰে), আৰু C-মানে Connect (সংযোগ কৰে)। কিন্তু কেনেকৈ ?\n১)কৃতজ্ঞতাই ভাল দিশবোৰ বৃদ্ধি কৰে-\nনিজৰ ক্ষেত্ৰতে হওঁক বা আনৰ ক্ষেত্ৰতে হওঁক, কৃতজ্ঞতাই ভাল দিশবোৰ বৃদ্ধি কৰে। আপোনাক সহায় কৰোঁতাজনক আপুনি জনোৱা কৃতজ্ঞতাই তেওঁক আনন্দিত কৰিব আৰু আপোনাৰ দৰে আনকো সহায় কৰিবলৈ উৎসাহিত হ’ব। ঠিক সেইদৰে তেওঁৰ সহায়ৰ জৰিয়তে উপকৃত হৈ আনকো সহায় কৰিবলৈ আপুনি আগবাঢ়িব।\n২)কৃতজ্ঞতাই মানুহক উদ্ধাৰ কৰে-\nদৈনিক ঘটি থকা, দেখি থকা কিছুমান নেতিবাচক ঘটনাই আমাৰ সুখ হৰণ কৰে।বাতৰি কাকতখন মেলিলেই হত্যা-ধৰ্ষণ বাতৰিয়ে আমাক কোঙা কৰি পেলায়। টিভিটো খুলিলেই হত্যা-হিংসা, লুণ্ঠন, ঠগ-প্ৰবঞ্চনা, চিঞৰ-বাখৰে আমাৰ মন-মগজু নেতিবাচক ভাবধাৰাৰে ভৰাই তোলে। এই সমগ্ৰ নেতিবাচক বাতাৱৰণৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰিব পৰা উৎকৃষ্ট অস্ত্ৰ হৈছে কৃতজ্ঞতা। কৃতজ্ঞতাই আমাক নেতিবাচক শব্দ-বৰ্ণ-তৰংগৰ মাজৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰি শান্তি আৰু সুখৰ বেদীত প্ৰতিষ্ঠা কৰিব পাৰে। এই সময়ত সমগ্ৰ বিশ্বত কৰ’না ভাইৰাছৰ বিভীষিকাই আতংক সৃষ্টি কৰিছে। আপুনি চিন্তিত হৈছে, যদি আপোনাৰো ক’ভিদ-19 ৰোগ হয় আপোনাৰো মৃত্যু হ’ব নেকি! কিন্তু তেনেকৈ নাভাবি অন্য ধৰণেও ভাবিব পাৰি। ভাবকচোন- কৰ’নাৰ বিভীষিকাৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ আমাৰ চৰকাৰে লক ডাউনৰ ঘোষণা কৰিছে। তাৰমানে আপুনি সুৰক্ষিত। চৰকাৰৰ এই কাৰ্যক অন্তৰৰ পৰা কৃতজ্ঞতা জনাওঁক। দেখিব আপোনাৰ মনটোৱে শান্তি অনুভৱ কৰিছে।\n৩)কৃতজ্ঞতাই সংযোগ স্থাপন কৰে-\nকৃতজ্ঞতাই এজনে আনজনৰ লগত সম্পৰ্ক স্থাপনত সহায় কৰে। কৃতজ্ঞতাই আমাৰ সম্পৰ্কবোৰ মজবুত কৰে। কৃতজ্ঞতা অবিহনে মানুহৰ মাজৰ সম্পৰ্কবোৰ ঠুনুকা হয়। কৃতজ্ঞতাই সম্পৰ্ক এটাক আটি আটি বান্ধে, দীৰ্ঘস্থায়ী কৰে। আপুনি মোক জনোৱা ধন্যবাদটোৱে আপোনাৰ আৰু মোৰ মাজৰ সম্পৰ্কটো আৰু অলপ কটকটীয়া কৰিব।\nএতিয়া কথা হ’ল আপুনি কৃতজ্ঞমনৰ অধিকাৰী নোহোৱালৈকে কৃতজ্ঞতাৰ সুফলবোৰ নাপাব। গতিকে আপুনি কৃতজ্ঞমনৰ অধিকাৰী হ’বই লাগিব। তাৰ বাবে তলৰ ক্ৰিয়া-কলাপসমূহৰ অভ্যাস কৰক।\n১)কৃতজ্ঞতা জাৰ্নাল ৰাখক-\nএখন আকৰ্ষণীয় নোটবুক লওঁক- এইখনেই হ’ব আপোনাৰ কৃতজ্ঞতা জাৰ্নাল।সদায় নোৱাৰিলে সপ্তাহৰ কোনো এটা নিৰ্দিষ্ট দিনত ১০-১৫ মিনিটৰ বাবে আপোনাৰ ভাল লগা স্থানত বহক। তাৰপাছত বিগত সপ্তাহটোৰ সেইবোৰ কথা আপোনাৰ জাৰ্নালত লিখক যিবোৰৰ প্ৰতি আপুনি কৃতজ্ঞ। আপুনি লিখা কথাবোৰ সৰু নে ডাঙৰ বিবেচনা নকৰিব। ৰাতি শুই থাকোঁতে শুনা বসন্তৰ প্ৰথম কুলিৰ মাতটিৰ কথাও আপোনাৰ জাৰ্নালত লিখি ৰাখিব পাৰে।\nএইদৰে এসপ্তাহ-দুসপ্তাহ কৰি কেইমাহমান পাৰ হৈ যোৱাৰ পাছত দেখিব আপোনাৰ দৃষ্টিভংগী নেতিবাচক দিশৰ পৰা ইতিবাচক দিশলৈ ধাৱমান হৈছে।আৰু ইয়ে আপোনাৰ সুখৰ উৎস হিচাপে কাম কৰিব।\n২) ধন্যবাদ কাৰ্ড বা ধন্যবাদ পত্ৰ লিখক-\nযি গৰাকী ব্যক্তিয়ে আপোনাৰ উপকাৰ সাধিছে তেওঁক কৃতজ্ঞতা জনাই ধন্যবাদ কাৰ্ড বা পত্ৰ লিখক। এটা কথা মনত ৰাখিব উপকাৰৰ সৰু-বৰ নাই। ধন্যবাদ পত্ৰ/কাৰ্ডখন এনেকৈ লিখিব যাতে, যালৈ লিখিছে তেওঁ গম পায় আপুনি তেওঁ কৰা কামটোক লৈ কৃতজ্ঞ। আপুনি পত্ৰ/কাৰ্ডখন নিৰ্দিষ্ট ব্যক্তিজনলৈ পঠাব লাগিব বুলি কোনো কথা নাই।\nআপুনি কৃতজ্ঞহোৱা যিকোনো কথা বা কামক উদ্দেশ্যিও ধন্যবাদ কাৰ্ড/পত্ৰ লিখিব পাৰে।\n৩)দিনৰ অন্তত তিনিটা ভাল কাম-\nদিনটোৰ শেষত তিনিটা ভাল কামৰ কথা ভাবক। পাৰিলে লিখি ৰাখিবলৈ ব্যৱস্থা কৰক। কামৰ সৰু-বৰ নাচাব। আপুনি এই কাম কেইটাৰ সম্পৰ্কে আনৰলগত আলোচনা কৰিব পাৰে।গৱেষণাই প্ৰমাণ কৰিছে যে এই ক্ৰিয়া-কলাপটো প্ৰতিদিনে কেইসপ্তাহমানৰ বাবে কৰিলে আপোনাৰ সুখানুভূতি দীৰ্ঘস্থায়ী হোৱাত সহায় কৰে। ৰ’ব, উদাহৰণ এটা দিছোঁ- আজি দিনটোৰ শেষত তিনিটা ভাল কাম-\nক) পুৱা ৫ বজাত শোৱাৰ পৰা উঠিলোঁ (সাধাৰণতে ৭ বজাত উঠোঁ)।\nখ) কাপোৰ-কানিবোৰ নিজে ধোলোঁ ( সাধাৰণতে ধোবাক দিওঁ)।\nগ) আজি মোবাইল ফোনটো চোৱা নাই ( সাধাৰণতে শুই উঠিয়েই ফনটো হাতত লওঁ)।\n৪) কি ভাল হ’ল ?\nমনোবৈজ্ঞানিকসকলে মত প্ৰকাশ কৰিছে যে মানৱ মগজুৱে প্ৰথমেই জীৱনৰ নেতিবাচক দিশটোহে প্ৰাধান্য দিয়ে। গতিকে ইতিবাচক মন এটা গঢ় দিবলৈ তেওঁলোকে www বা ‘what went well’ বা ‘কি ভাল হ’ল ?’- এই ক্ৰিয়া-কলাপটো অভ্যাস কৰিবলৈ কৈছে। যেতিয়া কোনো এটা পৰিকল্পনা বিফল হয় তেতিয়া প্ৰথমেই ‘কি বা ক’ত ভুল হ’ল’ বুলিহে মনলৈ আহে । ভুলৰ লগতে ক’ৰবাত যে ভালো হৈ থাকে সেই কথা ভাবি নাপাওঁ। সেয়ে এনে ক্ষেত্ৰত ‘কি ভুল হ’ল’ নাভাবি ‘কি ভাল হ’ল’ ভবাটোহে যুগুত হ’ব। আৰু লগতে নিজকে প্ৰশ্ন কৰিব- তাৰ পৰা কি শিকিলে, পৰৱৰ্তী সময়ত কি কৰিব পাৰিব ইত্যাদি।\n৫) আপোনাৰ মোবাইল ফোনটো ব্যৱহাৰ কৰক-\nবৰ্তমান সময়ত কৃতজ্ঞতা প্ৰকাশ কৰিবলৈ আপোনাৰ হাতত থকা মোবাইল ফোনটোও এটা উৎকৃষ্ট মাধ্যম । WhatsApp, Facebook, Twitter, e-mail – আদিৰ জৰিয়তে কৃতজ্ঞতা প্ৰকাশৰ অভ্যাস গঢ়ি তোলক।\nআপোনাৰ সন্তানকো এই ক্ৰিয়া-কলাপকেইটা অভ্যাস কৰাওঁক আৰু কৃতজ্ঞমনৰ অধিকাৰী কৰি তোলক।অৱশ্যে কৃতজ্ঞতাৰ আন্ধাৰ দিশ এটাও আছে। যদি আপুনি ভাবিছে আপোনাৰ প্ৰতি উপকাৰ কৰাজনক উপকাৰৰ প্ৰতিদান দিব লাগিব বা বিনিময় দিব লাগিব তেন্তে আপুনি কৃতজ্ঞতা অনুভৱ কৰা নাই। আপুনি ‘ধৰুৱা’ অনুভৱহে কৰিছে। কৃতজ্ঞতাই আনন্দ প্ৰদান কৰে। আনহাতে ধৰুৱা অনুভৱে মনোকষ্ট দিয়ে। অৰ্থাৎ কৃতজ্ঞতা ‘দিয়া-লোৱা’ ব্যৱস্থা নহয়। Barbara Fredrickson- ৰ ভাষাত ‘Gratitude is not mindless manners or tit-for-tat reciprocity (You scratch my back, I’ll scratch yours)’। কৃতজ্ঞতা অন্তৰৰ পৰা জাগ্ৰত হ’ব লাগিব।\n← পদপথত ৰূপান্তৰৰ গদ্য – পাৰ্থ জ্যোতি বৰুৱা\nপোষ্ট কোভিড বহাগ ― ৰঞ্জু শৰ্মা →\nকনফুচিয়াচ, বুদ্ধ আৰু এজাক কুকুৰ -(ৰক্তিম গোস্ৱামী)


তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয় - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n১৯৯৪ চনত তেজপুৰৰ নপামত স্থাপিত হয় তেজপুৰ কেন্দ্ৰীয় বিশ্ববিদ্যালয়। বৰ্তমান বিশ্ববিদ্যালয়খনত ১৫টা বিভাগেৰে প্ৰায় ২৫০০ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি আছে। শেহতীয়াকৈ বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ উপাচাৰ্যৰূপে বিনোদ কুমাৰ জৈনক নিযুক্তি দিয়া হৈছে। গৱেষণাৰ দিশত বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ ভাৰতৰ কেন্দ্ৰীয় বিশ্ববিদ্যালয়সমূহৰ ভিতৰত এক বিশেষ সুনাম আছে। বিশ্ববিদ্যালয় সংগীতৰ কথা আৰু সুৰ ড০ ভূপেন হাজৰিকাৰ।\nविज्ञानं यज्ञं तनुते (সংস্কৃত)\nবিনোদ কুমাৰ জৈন\nতেজপুৰ, অসম, ভাৰত\n26°42′3″N 92°49′49″E / 26.70083°N 92.83028°E / 26.70083; 92.83028স্থানাংক: 26°42′3″N 92°49′49″E / 26.70083°N 92.83028°E / 26.70083; 92.83028\nনপাম ২৪২ একৰ (০.৯৮ বৰ্গ কি.মি.)\n2 যাতায়াত ব্যবস্থা\n3 পাঠ্যক্ৰম আৰু অন্তৰ্গত বিদ্যাপীঠসমূহ\n3.1 অভিযান্ত্ৰিক বিদ্যাপীঠ\n3.2 মানবীয়তা আৰু সমাজ বিজ্ঞান বিদ্যাপীঠ\n3.3 ব্যৱস্থাপনা বিজ্ঞান বিদ্যাপীঠ\n3.4 বিজ্ঞান আৰু কাৰিকৰী বিদ্যাপীঠ\n4 বিশ্ববিদ্যালয়ত থকা সুবিধা সমূহ\n4.1 কেন্দ্ৰীয় গ্ৰন্থাগাৰ\n4.2 ছাত্ৰাবাস সমূহ\n4.3 ছাত্ৰীনিবাস সমূহ\n5 বিশ্ববিদ্যালয় সংগীত\nতেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ দশম সমাবৰ্তনত অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী তৰুন গগৈ, ৰাজ্যপাল, কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী কপিল ছিবাল আৰু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উপাচাৰ্য ১০ ফেব্ৰুৱাৰী ২০১২,\n১৯৯৪ চনত তেজপুৰৰ নপামত স্থাপিত হয় তেজপুৰ কেন্দ্ৰীয় বিশ্ববিদ্যালয়। ইয়াক অসম চুক্তিৰ এটি পৰিণাম বুলিও কোৱা হয়।\nযাতায়াত ব্যবস্থাসম্পাদনা কৰক\nমূল প্ৰশাসনিক ভৱন\nএক শৈক্ষিক গৃহ\nতেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয় তেজপুৰ চহৰৰ পৰা ১৫ কি.মি পূবে নপামত অৱস্থিত। তেজপুৰ অসমৰ ৰাজধানী গুৱাহাটীৰ পৰা বাচেৰে প্ৰায় চাৰি ঘণ্টা আৰু বায়ুপথেৰে প্ৰায় 3৫ মিনিটৰ দূৰত্বত অৱস্থিত। ইয়াৰ নিকটতম অসামৰিক বিমানকোঠ শালনি প্ৰায় (8) কি.মি. দূৰত্বত। তেজপুৰলৈ অসমৰ যিকোনো স্থানৰ পৰা বাচ আৰু অন্যান্য বাহনৰ সূচল যোগাযোগ ব্যবস্থাও আছে। স্থানীয়ভাবে তেজপুৰ চহৰত অট'ৰিস্কা আৰু ৰিস্কাৰ সহায়ত কম খৰচতে ভ্ৰমণ কৰিব পাৰি। নপামলৈ তেজপুৰ চহৰৰ চৰকাৰী বাছ আস্থানৰ পৰা চলা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বাছৰ সহায়তো যাতায়ত কৰিব পাৰি। আৰু লগতে তেজপুৰ চহৰৰ পৰা ক্ৰমে দোলাবাৰী-পাঁচমাইল হৈ চলাচল কৰা অট'ৰিস্কাৰ সহায়তো নপামলৈ যাতায়ত কৰিব পাৰি।\nপাঠ্যক্ৰম আৰু অন্তৰ্গত বিদ্যাপীঠসমূহসম্পাদনা কৰক\nতেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ত নামভৰ্ত্তি কৰিবলৈ এটি সৰ্বভাৰতীয় পৰ্য্যায়ত এটা বাছনি পৰীক্ষাত উৰ্ত্তিন হোৱাতো বাঞ্ছনীয়।\nস্নাতক পৰ্যায়ৰ পাঠ্যক্ৰম সমূহ:\nঅভিযান্ত্ৰিক বিষয়ত চাৰিবছৰীয়া পাঠ্যক্ৰম\nপাঁচ বছৰীয়া সন্মিলিত স্নাতকোত্তৰ পাঠ্যক্ৰম\nস্নাতকোত্তৰ পৰ্যায়ৰ পাঠ্যক্ৰম সমূহ:\nকলা বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ দুবছৰীয়া পাঠ্যক্ৰম\nপ্ৰায়োগিক আৰু গতানুগতিক বিজ্ঞান বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ দুবছৰীয়া পাঠ্যক্ৰম\nদু বছৰীয়া এম.বি.এ পাঠ্যক্ৰম\nউল্লেখযোগ্য যে "কম্পিউটেছনেল চিচ‍ম’ল’জী" বিষয়ত এম.টেক ডিগ্ৰী প্ৰদান কৰা ই ভাৰতৰ একমাত্ৰ বিশ্ববিদ্যালয়। স্নাতকোত্তৰ পৰ্যায়ৰ পাছত বিশ্ববিদ্যালয়ত বিভিন্ন বিভাগত গৱেষণাৰ বাবে আবেদন কৰিব পাৰি।\nতেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বিভিন্ন বিভাগ সমূহ কেইখন মান বিদ্যালয়ত বিভক্ত কৰা হৈছে। সেই বিদ্যালয় কেইখন হৈছে-\nমানবীয়তা আৰু সমাজ বিজ্ঞান বিদ্যাপীঠ\nব্যৱস্থাপনা বিজ্ঞান বিদ্যাপীঠ\nবিজ্ঞান আৰু কাৰিকৰী বিদ্যাপীঠ\nতেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গণসংযোগ আৰু সাংবাদিকতা বিভাগৰ ভৱন\nঅভিযান্ত্ৰিক বিদ্যাপীঠসম্পাদনা কৰক\nএই বিদ্যাপীঠৰ অন্তৰ্গত বিভাগ সমূহ:\nসংগণক বিজ্ঞান আৰু অভিযান্ত্ৰিক বিভাগ\nঅসামৰিক অভিযান্ত্ৰিক বিভাগ\nঅণুবিদ্যুত আৰু যোগাযোগীকৰন অভিযান্ত্ৰিক বিভাগ\nখাদ্য অভিযান্ত্ৰিক আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যা বিভাগ\nযান্ত্ৰিক অভিযান্ত্ৰিক বিভাগ\nতড়িৎ অভিযান্ত্ৰিক বিভাগ\nমানবীয়তা আৰু সমাজ বিজ্ঞান বিদ্যাপীঠসম্পাদনা কৰক\nসংস্কৃতি অধ্যয়ন বিভাগ\nবিদেশী ভাষা বিভাগ\nগণসংযোগ আৰু সাংবাদিকতা বিভাগ\nসমাজ কৰ্ম বিভাগ\nব্যৱস্থাপনা বিজ্ঞান বিদ্যাপীঠসম্পাদনা কৰক\nবাণিজ্য প্ৰশাসন বিভাগ\nদুৰ্যোগ ব্যৱস্থাপনা কেন্দ্ৰ\nবিজ্ঞান আৰু কাৰিকৰী বিদ্যাপীঠসম্পাদনা কৰক\nৰাসায়নিক বিজ্ঞান বিভাগ\nপ্ৰাকৃতিক বিজ্ঞান বিভাগ\nঔষধ শিল্প বিভাগ\nগাণিতিক বিজ্ঞান বিভাগ\nআণৱিক বিজ্ঞান আৰু জৈৱ প্ৰযুক্তি বিভাগ\nবিশ্ববিদ্যালয়ত থকা সুবিধা সমূহসম্পাদনা কৰক\nছাত্ৰাবাস আৰু ছাত্ৰীনিবাস, পুথিভৰাল, কম্পিউটাৰ চেণ্টাৰ, wi-fi আৰু LANৰ সুবিধা, বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা চহৰলৈ আৰু চহৰৰ পৰা বিশ্ববিদ্যালয়লৈ নিৰ্দিষ্ট সময়ৰ অন্তৰে অন্তৰে বাছৰ সুবিধা, আভ্যন্তৰীন খেলা-ধুলাৰ বাবে অত্যাধুনিক আভ্যন্তৰীন ক্ৰীড়াগৃহ, অত্যাধুনিক ব্যামাগাৰ, দিবা-নৈশ খেলৰ বাবে "ফ্লাদ লাইট"ৰ ব্যৱস্থা থকা খেল পথাৰ, খোৱা-বোৱাৰ সুব্যৱস্থা থকা অত্যাধুনিক ভোজনগৃহ, মনোৰঞ্জন তথা সাংস্কৃতিক উৎকৰ্ষ সাধনৰ অৰ্থে অত্যাধুনিক প্ৰেক্ষাগৃহ (কলাগুৰু বিষ্ণু প্ৰসাদ ৰাভা প্ৰেক্ষাগৃহ), প্ৰয়োজনীয় প্ৰায় সকলো সামগ্ৰীৰ বাবে বজাৰগৃহ, সকলোৱে ব্যৱহাৰ কৰিব পৰা অত্যাধুনিক অতিথিগৃহ, স্বাস্থ্য কেন্দ্ৰ ইত্যাদি।\nকেন্দ্ৰীয় গ্ৰন্থাগাৰসম্পাদনা কৰক\nতেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কেন্দ্ৰীয় গ্ৰন্থাগাৰটি ১৯৯৪ চনত বিশ্ববিদ্যালয়খন স্থাপন হোৱাৰ সময়তে স্থাপন হয়। বৰ্তামান প্ৰায় 1,13,106খন (5 নবেম্বৰ 2018ৰ তথ্য) বিভিন্ন বিষয়ৰ প্ৰকাশিত কিতাপ/আন লিখা গ্ৰন্থাগাৰটিত আছে, ৯৩৯খন জাৰ্নেল (১৬২খন অফলাইন আৰু ৭৭৮খন অনলাইন) পুথিভঁৰালত ঊপলব্ধ। UGC-Infonetৰ যোগেদিও প্ৰায় ৭১৬৭খন ই-জাৰ্নেল ইয়াত পোৱা যায়। তদুপৰি INDEST-AICTEৰ এটা ডেটাবেচ আৰু বিভিন্ন দৃশ্য শ্ৰাব্য মাধ্যমৰ ই-কিতাপ পুথিভঁৰালটোত পোৱা যায়। \nছাত্ৰাবাস সমূহসম্পাদনা কৰক\nকাঞ্চনজংঘা পুৰুষ আবাস\nচৰাইদেউ ছাত্ৰাবাস- আহোম সাম্ৰাজ্যৰ ইতিহাসত পোৱা এটা নাম। পূৰ্বতে ইয়াৰ নাম আছিল "চৰাইদেউ ছাত্ৰ নিবাস"।\nনীলাচল ছাত্ৰাবাস- গুৱাহাটীৰ নীলাচল পাহাৰৰ নামৰ লগত ৰজিতা খুৱা ৰখা হৈছে এই নাম।\nকাঞ্চনজংঘা ছাত্ৰাবাস- পৃথিৱীৰ তৃতীয় সুউচ্চ পৰ্বতমালাৰ নামৰ লগত ৰজিতা খুৱাই ৰখিছে এই নাম।\nপাটকাই ছাত্ৰাবাস- পাটকাই পৰ্বতৰ লগত ৰজিতা খুৱাই ৰখিছে এই নাম, এই পৰ্বত পাৰ হৈ আহোম সকলে অসমত প্ৰবেশ কৰিছিল।\nশৰাইঘাট চি.ভি.ৰমণ ছাত্ৰাবাস- [গবেষণা পণ্ডিত পুৰুষ আবাস বুলিও জনাজাত] শৰাইঘাট দলং আৰু বিজ্ঞানী ৰমণৰ লগত ৰজিতা খুৱাই ৰাখিছে এই নাম।\nছাত্ৰীনিবাস সমূহসম্পাদনা কৰক\nবৰদৈচিলা মহিলা আবাস- বৰদৈচিলা (পঁচোৱা)ৰ নামৰ লগত ৰজিতা খুৱাই ৰখা হৈছে। পূৰ্বতে ইয়াৰ নাম আছিল "বৰদৈচিলা ছাত্ৰী নিবাস"।\nধনশিৰি মহিলা আবাস- ধনশিৰি উপনৈৰ নামৰ লগত ৰজিতা খুৱাই ৰখা হৈছে।\nপ্ৰাগজ্যোতিকা মহিলা আবাস- অসমৰ পুৰনি নাম প্ৰাগজ্যোতিষপুৰৰ লগত ৰজিতা খুৱাই ৰখা হৈছে এই নাম।\nসোৱণশিৰি মহিলা আবাস- সোৱণশিৰি উপনৈৰ লগত ৰজিতা খুৱাই এই নাম ৰখা হৈছে।\nকপিলি মহিলা আবাস- কপিলি উপনৈৰ লগত ৰজিতা খুৱাই এই নাম ৰখা হৈছে।\nপবিতৰা মেডাম কুৰী মহিলা আৱাস- (গৱেষক ছাত্ৰী আৱাস)। পবিতৰা অভয়াৰণ্য আৰু বিজ্ঞানী মেডাম কুৰীৰ লগত ৰজিতা খুৱাই ৰখা হৈছে এই নাম।\nবিশ্ববিদ্যালয় সংগীতসম্পাদনা কৰক\nতেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয় "বিশ্ববিদ্যালয় সংগীতটো" ৰচনা তথা সুৰ কৰিছিল ড॰ ভূপেন হাজৰিকা দেৱে ১৯৯৪ চনত। এই গীতটিত তেখেতে সুন্দৰ ভাৱে তেজপুৰ চহৰ আৰু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰতি থকা আশাৰ বিষয়ে বৰ্ণনা আছে।\nতেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয় সংগীত\nঅগ্নিগড়ৰ স্থাপত্য, কলীয়াভোমোৰাৰ সেতু নিৰ্মাণ\nসেহি স্থানতে বিৰাজিছে তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয় |\nভূ-গৰ্ভৰ পৰা গ্ৰহ নক্ষত্ৰত গণনাৰে কৰোঁ বিচৰণ\nবিজ্ঞান-জোঁৱাৰৰ অগ্ৰগতিক আহুতিৰে কৰোঁ ৰূপায়ণ\nআয়ত্ত কৰি কলা-কৌশল\nকৰি যাঁও দিক্-নিৰ্ণয়\nমানৱতাবাদৰ ধ্যানৰ প্ৰতীক তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়\nবৰলুইত বৈ যায় কাষেদি আমাৰ\nসেই শক্তিৰে উজলাম দুটি পাৰ\nসোপান বগাম তীব্ৰ গতিৰে\nপ্ৰযুক্তিবিদ্যাৰে হৈ নিৰ্ভয়\nজীৱন যুঁজত বিজ্ঞান সাৰথি তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়\n↑ তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয় সংগীত\n↑ Achievements of Assam Accord\n↑ পুথিভঁৰাল, তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়\nপাটকাই পুৰুষ আবাস\nৱিকিমিডিয়া কমন্সত তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয় সম্পৰ্কীয় মিডিয়া ফাইল আছে।\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=তেজপুৰ_বিশ্ববিদ্যালয়&oldid=249128"ৰ পৰা অনা হৈছে\nশেষ সম্পাদনা কৰা হৈছে 13 October 2020 তাৰিখে 04:38 বজাত\nএই পৃষ্ঠাখন ১৩ অক্টোবৰ, ২০২০ তাৰিখে ১০:০৮ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।\nআন একো উল্লেখ নাথাকিলে এই বিষয়বস্তু CC BY-SA 3.0 ৰ আওতাত উপলব্ধ। এই পৃষ্ঠাটোৰ সংক্ষিপ্ত ইউ.আৰ.এল. : https://as.wikipedia.org/?curid=4253।


"সুখ, দুখ, প্ৰেম আৰু অন্যান্য"-(ভাৱানুবাদ:দিগন্ত কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nএটি সৰু দ্বীপত সুখ, দুখ, প্ৰেম, ঐশ্বৰ্য, গৌৰৱ আদি আটাইকেইটা অনুভূতিয়ে একেলগে বাস কৰিছিল। হঠাতে এদিন সিহঁতে গম পালে অচিৰেই দ্বীপটোক সমুদ্ৰৰ পানীয়ে ডুবাই পেলাব আৰু দ্বীপটো সমুদ্ৰত জাহ যাব। সিহঁতৰ হাঁহাকাৰ লাগিল। সকলোৱে আন দ্বীপলৈ যাবলৈ নাও সজাত লাগি গ’ল। সিহঁতৰ দৌৰা-দৌৰি লাগিল। ‘প্ৰেম’ নামৰ অনুভূতিটোৱে ভাবিলে শেষ মূহুৰ্তলৈ বাট চোৱা যাওঁক কি হয়। প্ৰেমৰ বাহিৰে সকলোৰে নাও সঁজা হৈ গ’ল আৰু সেই নাৱত উঠি আন দ্বীপলৈ যাবলৈ সাজু হ’ল। ইতিমধ্যে পানীয়ে দ্বীপটোৰ আধাতকৈও বেচি বুৰাই পেলালে। তেতিয়া উপায়হীন প্ৰেমে আন অনুভূতিৰ ওচৰত সহায় ভিক্ষাৰ বাবে আগবাঢ়ি গ’ল।\nএখন ডাঙৰ নাৱত উঠি যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিছে ঐশ্বৰ্য। প্ৰেমে সুধিলে, ‘বন্ধু, মোকো তোমাৰ লগত নাৱত লৈ যাব পাৰিবানে? ঐশ্বৰ্যই ক’লে, ‘মোৰ নাও, সোণ-ৰূপৰ অলংকাৰেৰে ভৰ্তি হৈ আছে। তোমাৰ বাবে ঠাই নাই। বেয়া নাপাবা’।\nদুখ গৈ আছিল আন এখন নাৱত উঠি। প্ৰেমে দৌৰি গৈ দুখৰ নাৱৰ ওচৰ পালে। দুখে ক’লে প্ৰেমক, ‘‘বন্ধু, মই বৰ দুখী… মোৰ নিজৰে অৱস্থা তথৈবচ… তোমাক কেনেকৈ নিওঁ বাৰু?’’ এনেতে পাৰ হৈ গ’ল সুখ। প্ৰেমে সহায়ৰ বাবে সুখক চিঞঁৰি মাতিলে কিন্তু সুখ ইমানেই সুখী আছিল যে প্ৰেমৰ চিঞৰ শুনাই নাপালে।\nগুৰু-গম্ভীৰকৈ আন এখন নাৱত উঠি গৈ আছে গৰ্ব(গৌৰৱ)। এইবাৰ প্ৰেমে গৰ্বক অনুৰোধ কৰিলে তাকো গৰ্বৰ নাৱত উঠাই লৈ যাবলৈ।‘’মই তোমাক মোৰ নাৱত উঠিব দিব নোৱাৰিম। তুমি ইতিমধ্যে পানীত তিতি গৈছা। তোমাক নিলে মোৰ নাৱখন দেখিবলৈ অশুৱনি হ’ব পাৰে।’’\nহঠাতে এখন নাৱ আহি প্ৰেমৰ ওচৰত ৰ’ল। কোনোবাই মাতিলে, ‘‘আহা প্ৰেম, মই তোমাক লৈ যাম।’’ প্ৰেম খৰধৰকৈ নাৱত উঠিল। গৈ গৈ তেওঁলোক এটি শুকান দ্বীপত উপস্থিত হ’ল। প্ৰেমক তাত নমাই তেওঁ তাৰপৰা আঁতৰি গ’ল। প্ৰেমৰ ইমানেই ফুৰ্তি লাগিল যে প্ৰেমে তেওঁ আচলতে কোন সুধিবই পাহৰি গ’ল। বেয়া লাগিল প্ৰেমৰ৷\nসি ‘জ্ঞান’ক সুধিলে-‘‘মোক ইয়ালৈ লৈ অনাজন কোন আছিল, যিয়ে ইমান ডাঙৰ সহায় এটা কৰিলে?” ‘‘সময়’’ – জ্ঞানে উত্তৰ দিলে।‘‘সময়? কিন্তু সময়ে মোক কিয় সহায় কৰিলে??’’ হাঁহি মাৰি জ্ঞানে ক’লে, ‘প্ৰেম কিমান মূল্যবান সেয়া অকল সময়েহে বুজি পাবলৈ সমৰ্থ হয়। প্ৰেম-মৰম-স্নেহ যে অমূল্য সেয়া সময়েহে সকলোকে শিকাব পাৰে।’\nএইবাবেই শ্ৰেষ্ঠতম সেই সম্পৰ্ক, যাৰ নাম…


एक साल में बाइबल - ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন - जून 6\n১ রাজাবলি 21:1-29\n1. তাৰ পাছত এনে ঘটনা ঘটিল যে, যিজ্ৰিয়েলীয়া নাবোতৰ এখন দ্ৰাক্ষাবাৰী আছিল; আৰু সেই দ্রাক্ষাবাৰী যিজ্ৰিয়েলত চমৰিয়াৰ ৰজা আহাবৰ ৰাজ গৃহৰ ওচৰতে আছিল।\n2. আহাবে নাবোতক ক’লে, “তোমাৰ দ্ৰাক্ষাবাৰীখন মোক দিয়া, মই তাক শাকৰ বাৰী কৰিম, কাৰণ সেয়ে মোৰ ঘৰৰ ওচৰতে আছে; মই তাৰ সলনি তোমাক তাতকৈ উত্তম আন এখন দ্ৰাক্ষাবাৰী দিম, বা যদি তুমি ইচ্ছা কৰা তেনেহলে তাৰ যি ৰূপ হ’ব, তাৰ মূল্যও তোমাক দিম।”\n3. তেতিয়া নাবোতে আহাবক ক’লে, “মই যে মোৰ পৈতৃক সম্পত্তি আপোনাক দিম, যিহোৱাই সেই বিষয়ে নিষেধ কৰক।”\n4. তেতিয়া আহাবে খঙীয়াল আৰু অসন্তুষ্ট হৈ নিজ ৰাজ-গৃহলৈ ঘূৰি আহিল; কিয়নো যিজ্ৰিয়েলীয়া নাবোতে তেওঁক এই কথাষাৰেৰে উত্তৰ দিছিল বোলে, “মই মোৰ পৈতৃক সম্পত্তি আপোনাক নিদিওঁ।” তেওঁ নিজ শয্যাত বাগৰ দি, মুখ ঘূৰাই, অনাহাৰে থাকিল।\n5. তেতিয়া তেওঁৰ পত্নী ঈজেবলে তেওঁৰ ওচৰলৈ আহি তেওঁক ক’লে, “তুমি যে আহাৰ গ্ৰহন কৰা নাই, তোমাৰ মনত এনে কি বেজাৰ আছে?”\n6. এনেতে ৰজাই তেওঁক ক’লে, “মই যিজ্ৰিয়েলীয়া নাবোতক কৈছিলোঁ, ‘তোমাৰ দ্ৰাক্ষাবাৰীখন মোলৈ বিক্ৰী কৰি দিয়া, বা তুমি যদি সন্তুষ্ট হোৱা তেনেহলে তাৰ সলনি মই তোমাক আন এখন দ্ৰাক্ষাবাৰীও দিম।’ তেতিয়া তেওঁ মোক উত্তৰ দি ক’লে, ‘মই মোৰ দ্ৰাক্ষাবাৰী আপোনাক নিদিওঁ’।”\n7. তেতিয়া তেওঁৰ পত্নী ঈজেবলে তেওঁক ক’লে, “তুমিয়েই জানো এতিয়াও ইস্ৰায়েলৰ ওপৰত ৰাজত্ৱ নকৰা? উঠা আৰু ভোজন কৰা; তোমাৰ মন আনন্দিত হওঁক। যিজ্ৰিয়েলীয়া নাবোতৰ দ্ৰাক্ষাবাৰী মই তোমাৰ কৰিম।”\n8. পাছত ঈজেবলে আহাবৰ নামেৰে পত্ৰ লিখি তেওঁৰ মোহৰেৰে মোহৰ মাৰি, নাবোতৰ নগৰত বাস কৰা বৃদ্ধ লোকসকললৈ, তেওঁৰ সৈতে সভাত বহা প্ৰধান লোকসকল আৰু তেওঁৰ ওচৰ-চুবুৰীয়া সকলৰ ওচৰলৈ সেই পত্ৰবোৰ পঠিয়াই দিলে।\n9. তাই পত্ৰবোৰত এই কথা লিখিছিল, “তোমালোকে উপবাস প্ৰচাৰ কৰা; আৰু লোকসকলৰ মাজত নাবোতক ওখ পদত ঠাই দিয়া;\n10. তেওঁৰ লগত দুজন অসৎ লোককো ঠাই দিয়া যেন সেই দুজন লোকে তেওঁৰ অহিতে সাক্ষ্য দি কয় বোলে, ‘তুমি ঈশ্বৰক আৰু ৰজাক শাও দিলা’।” তাৰ পাছত তোমালোকে তেওঁক বাহিৰলৈ উলিয়াই আনি তেওঁক শিল দলিয়াই বধ কৰা।\n11. তেতিয়া নাবোতৰ নগৰৰ লোকসকলে, অৰ্থাৎ সেই নগৰবাসী বৃদ্ধ আৰু প্ৰধান লোকসকলে, ঈজেবলে তেওঁলোকলৈ পত্রবোৰত লিখি পঠিওৱাৰ দৰে, সেই লোকসকলে পত্ৰত লিখা আজ্ঞা অনুসাৰে কাৰ্য কৰিলে।\n12. তেওঁলোকে উপবাস প্ৰচাৰ কৰি লোকসকলৰ মাজত নাবোতক তেওঁলোকৰ ওপৰত ওখ পদত ঠাই দিলে।\n13. আৰু সেই অসৎ লোক দুজনে প্রৱেশ কৰি তেওঁৰ আগত বহিল। তেতিয়া সেই লোক দুজনে নাবোতৰ বিৰুদ্ধে লোকসকলৰ আগত এই সাক্ষ্য দি ক’লে বোলে, “নাবোতে ঈশ্বৰক আৰু ৰজাকো শাও দিলে।” তেতিয়া লোকসকলে তেওঁক নগৰৰ বাহিৰলৈ উলিয়াই আনিলে, আৰু শিল দলিয়াই তেওঁক বধ কৰিলে।\n14. তাৰ পাছত সেই বৃদ্ধ লোকসকলে ঈজেবলৰ ওচৰলৈ মানুহ পঠিয়াই কোৱালে বোলে, “নাবোতলৈ শিল দলিওৱাত, তেওঁৰ মৃত্যু হ’ল।”\n15. তেতিয়া নাবোতলৈ শিল দলিওৱাত, তেওঁৰ মৃত্যু হোৱাৰ কথা শুনা মাত্রকে ঈজেবলে আহাবক ক’লে, “উঠা, যিজ্ৰিয়েলীয়া নাবোতে যি দ্ৰাক্ষাবাৰী তোমাক বিক্রী কৰিবলৈ অসন্মত আছিল, তাক অধিকাৰ কৰাগৈ; কিয়নো নাবোত জীয়াই থকা নাই, তেওঁৰ মৃত্যু হ’ল।\n16. যেতিয়া আহাবে নাবোতৰ মৃত্যু হোৱাৰ কথা শুনিলে তেতিয়া তেওঁ উঠি যিজ্ৰিয়েলীয়া নাবোতৰ দ্ৰাক্ষাবাৰীখন অধিকাৰ কৰিবলৈ নামি গ’ল।\n17. সেই সময়ত তিচবীয়া এলিয়াৰ ওচৰলৈ যিহোৱাৰ এই বাক্য আহিল বোলে,\n18. “উঠা, চমৰিয়া-নিবাসী ইস্ৰায়েলৰ ৰজা আহাবৰ লগত সাক্ষ্য কৰিবলৈ যোৱা। তেওঁ নাবোতৰ দ্ৰাক্ষাবাৰীত আছে; তেওঁ তাক অধিকাৰ কৰিবলৈ সেই ঠাইলৈ গ’ল।\n19. তুমি তেওঁৰ আগত এই কথা ক’বা, যিহোৱাই এই কথা কৈছে, ‘তুমি নৰ-বধ কৰি উত্তৰাধীকাৰ লৈছা নে?’ আৰু তুমি তেওঁক ক’বা, যিহোৱাই এই কথা কৈছে, ‘যি ঠাইত কুকুৰবোৰে নাবোতৰ তেজ চেলেকি খালে, সেই ঠাইতে কুকুৰবোৰে তোমাৰো তেজ চেলেকি খাব। হয়, তোমাৰো তেজ চেলেকি খাব’।”\n20. তেতিয়া আহাবে এলিয়াক কলে, “হে মোৰ শত্ৰু, তুমি মোক বিচাৰি পালা নে?” তেতিয়া তেওঁ ক’লে, “হয়, মই তোমাক বিচাৰি পালোঁ, কিয়নো যিহোৱাৰ দৃষ্টিত যি পাপ, তুমি তাকে কৰিবলৈ নিজকে বেচি দিলা।\n21. যিহোৱাই তোমাক এই কথা কৈছে: মই তোমালৈ অমঙ্গল ঘটাম আৰু তোমাক সম্পূৰ্ণৰূপে ধংস কৰিম আৰু তোমাৰ সম্বন্ধীয়া প্ৰতিজন পুৰুষক বা ইস্ৰায়েলৰ মাজত বন্দী বা মুক্ত অৱস্থাত থকা দুয়োকে উচ্ছন্ন কৰিম।\n22. আৰু যি অসন্তোসজনক কাৰ্যবোৰেৰে তুমি মোৰ ক্রোধ উত্তেজিত কৰিলা আৰু ইস্ৰায়েলক পাপ কৰোৱালা, সেই কাৰণে মই তোমাৰ বংশ, নবাটৰ পুত্র যাৰবিয়ামৰ বংশ আৰু অহিয়াৰ পুত্র বাচাৰ বংশৰ দৰে কৰিম।’\n23. আৰু যিহোৱাই ঈজেবলৰ বিষয়েও কৈছে বোলে, ‘যিজ্ৰিয়েলৰ গড়ৰ কাষত ঈজেবলক কুকুৰবোৰে খাব।’\n24. আহাবৰ বংশৰ যি জন লোকৰ যেতিয়া নগৰত মৃত্যু হ’ব- তেওঁক কুকুৰবোৰে খাব। আৰু যি জন লোকৰ নগৰৰ বাহিৰত মৃত্যু হ’ব, তেওঁক আকাশৰ চৰাইবোৰে খাব।”\n25. কিন্তু যি জনক নিজ পত্নী ঈজেবলে উত্তেজিত কৰাই যিহোৱাৰ দৃষ্টিত কু-আচৰণ কৰিবলৈ নিজকে বেচিলে, সেই আহাবৰ দৰে কোনো এজন লোক নাছিল।\n26. আৰু যিহোৱাই যি ইমোৰীয়াসকলক ইস্ৰায়েলৰ সন্তান সকলৰ সন্মুখৰ পৰা দূৰ কৰিলে, তেওঁলোকৰ সকলো কৰ্মৰ দৰে, তেওঁ প্ৰতিমাবোৰৰ পাছত চলোঁতা হৈ অতিশয় ঘিণলগীয়া কাৰ্য কৰিলে।\n27. যেতিয়া আহাবে এইবোৰ কথা শুনিলে, তেতিয়া তেওঁ নিজৰ কাপোৰ ফালিলে আৰু গাত চট কাপোৰ পিন্ধি লঘোন দিলে আৰু চটত শয়ন কৰি অতি দুখী হ’ল।\n28. পাছত তিচবীয়া এলিয়াৰ ওচৰলৈ যিহোৱাৰ এই বাক্য আহিল বোলে,\n29. “আহাবে মোৰ দৃষ্টিত কেনেকৈ নিজকে নম্ৰ কৰিছে, সেই বিষয়ে তুমি দেখিছা নে? কিয়নো তেওঁ মোৰ আগত নিজকে নম্ৰ কৰিলে, এই হেতুকে মই তেওঁৰ আয়ুসৰ কালত সেই অমঙ্গল নঘটাম, কিন্তু তেওঁৰ পুত্রৰ দিনত তেওঁৰ বংশলৈ সেই অমঙ্গল ঘটাম।”\n১ রাজাবলি 22:1-53\n1. পাছত তিনি বছৰলৈকে অৰাম আৰু ইস্ৰায়েলে যুদ্ধ নকৰাকৈ ক্ষান্ত হৈ থাকিল।\n2. তেতিয়া সেই তৃতীয় বছৰত যিহূদাৰ ৰজা যিহোচাফটে ইস্ৰায়েলৰ ৰজাৰ ওচৰলৈ নামি আহিল।\n3. সেই সময়ত ইস্ৰায়েলৰ ৰজাই নিজ দাসবোৰক ক’লে, “ৰামোৎ-গিলিয়দত যে আমাৰ অধিকাৰ আছে, সেই বিষয়ে তোমালোকে জানা নে? তেনেহলে তাক আমি ৰজা অৰামৰ হাতৰ পৰা লৈ আমাৰ অধীন কৰিবলৈ সেই বিষয়ে কিয় একোকে কৰা নাই?”\n4. তেতিয়া তেওঁ যিহোচাফটক ক’লে, “আপুনি মোৰ লগত যুদ্ধ কৰিবলৈ ৰামোৎ-গিলিয়দলৈ যাব নে?” তেতিয়া যিহোচাফটে ইস্ৰায়েলৰ ৰজাক ক’লে, “আপুনি যেনে, মইয়ো তেনে; মোৰ প্ৰজা যেনে, আপোনাৰ প্ৰজাও তেনে আৰু মোৰ ঘোঁৰাবোৰ যেনে, আপোনাৰ ঘোঁৰাবোৰো তেনে।”\n5. যিহোচাফটে ইস্ৰায়েলৰ ৰজাৰ আগত পুনৰায় ক’লে, “মই বিনয় কৰোঁ, যিহোৱাৰ বাক্য কি, সেই বিষয়ে প্রথমে বিচাৰ কৰক।”\n6. তেতিয়া ইস্ৰায়েলৰ ৰজাই ভাববাদীসকলক অৰ্থাৎ প্ৰায় চাৰিশ লোকক গোটাই তেওঁলোকক সুধিলে, “মই ৰামোৎ-গিলিয়দৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ কৰিবলৈ যাম নে, নে ক্ষান্ত হ’ম?” তেতিয়া তেওঁলোকে ক’লে, “যাওঁক, কিয়নো প্ৰভুৱে মহাৰাজৰ হাতত তাক সমৰ্পণ কৰিব।”\n7. তেতিয়া যিহোচাফটে ক’লে, “আমাক পৰামৰ্শ দিবলৈ যিহোৱাৰ আন কোনো ভাববাদী ইয়াত আৰু আছে নে?”\n8. এনেতে ইস্ৰায়েলৰ ৰজাই যিহোচাফটক ক’লে, “এনে এজন আৰু ভাববাদী আছে যাৰ দ্বাৰাই আমি যিহোৱাৰ সহায়ৰ বাবে পৰামৰ্শ লব পাৰোঁ; তেওঁ যিম্লাৰ পুত্র মীখায়া, কিন্তু মই তেওঁক ঘিণ কৰোঁ, কিয়নো তেওঁ মোৰ বিষয়ে মঙ্গলৰ ভাববাণী প্ৰচাৰ নকৰে, কেৱল অমঙ্গলহে প্ৰচাৰ কৰে।” তেতিয়া যিহোচাফটে ক’লে, “মহাৰাজে যেন সেই ধৰণে কথা নকওঁক।”\n9. তেতিয়া ইস্ৰায়েলৰ ৰজাই নিজৰ এজন বিষয়া মাতি তেওঁক আজ্ঞা দি ক’লে, “যিম্লাৰ পুত্ৰ মীখায়াক এতিয়াই লৈ আহা।”\n10. সেই সময়ত ইস্ৰায়েলৰ ৰজা আহাব আৰু যিহূদাৰ ৰজা যিহোচাফটে ৰাজবস্ত্ৰ পিন্ধি, চমৰিয়াৰ প্ৰবেশ স্থানৰ ওচৰৰ এখন মুকলি ঠাইত নিজ নিজ সিংহাসনত বহি আছিল; আৰু আটাই ভাববাদীসকলে তেওঁলোকৰ আগত ভাববাণী প্ৰচাৰ কৰি আছিল।\n11. বিশেষকৈ কনানাৰ পুত্ৰ চিদিকিয়াই নিজৰ কাৰণে লোহাৰ শিং এজোৰ সাজি লৈ ক’লে, “যিহোৱাই এইদৰে কৈছে: ‘ইয়াৰ দ্বাৰাই তুমি অৰামীয়াসকলক সম্পূৰ্ণৰূপে সংহাৰ নকৰালৈকে তেওঁলোকক ইয়াৰে খুচি থাকিবা’।”\n12. তেতিয়া আন আন ভাববাদীসকলেও সেইদৰেই ভাববাণী প্ৰচাৰ কৰি ক’লে, “আপুনি ৰামোৎ-গিলিয়দলৈ আটক কৰক; তাতে আপুনি কৃতকাৰ্য্য হ’ব; কিয়নো যিহোৱাই তাক মহাৰাজৰ হাতত শোধাই দিব।”\n13. পাছত যি জন লোকে মীখায়াক মাতিবলৈ গৈছিল, তেওঁ গৈ তেওঁক ক’লে, “চোৱা, ভাববাদীসকলে একে মুখেৰে ৰজাৰ আগত মঙ্গলৰ কথা কৈছে। মই বিনয় কৰোঁ, তোমাৰ বাক্যও তেওঁলোকৰ এজনৰ বাক্যৰ দৰে হৈ তুমিও যেন মঙ্গলৰ বাক্য প্ৰচাৰ কৰা।”\n14. তাতে মীখায়াই ক’লে, “যিহোৱাৰ জীৱনৰ শপত, যিহোৱাই মোক যিদৰে ক’ব, মই সেইদৰেহে ক’ম।”\n15. পাছত যেতিয়া তেওঁ ৰজাৰ ওচৰলৈ আহিল, ৰজাই তেওঁক সুধিলে, “হে মীখায়া আমি ৰামোৎ-গিলিয়দলৈ যুদ্ধ কৰিবলৈ যাম নে, নে ক্ষান্ত হ’ম?” তেতিয়া তেওঁ ক’লে, “যাওঁক, আপুনি কৃতকাৰ্য্য হ’ব আৰু যিহোৱাই তাক মহাৰাজৰ হাতত সমৰ্পণ কৰিব।”\n16. তেতিয়া ৰজাই তেওঁক ক’লে, “তুমি যিহোৱাৰ নামেৰে মোক কেৱল সত্য বাক্য ক’বলৈ, মই তোমাক কিমানবাৰ শপত খুৱাম?”\n17. তেতিয়া তেওঁ ক’লে, “মই সমুদায় ইস্ৰায়েলক ৰখীয়া নোহোৱা মেৰ-ছাগৰ জাকৰ দৰে পৰ্বতবোৰৰ ওপৰত ছিন্ন-ভিন্ন হৈ থকা দেখিলোঁ আৰু যিহোৱাই ক’লে, ‘এইবোৰৰ ৰখীয়া নাই; তেওঁলোক প্ৰতিজনে যেন নিজ নিজ ঘৰলৈ শান্তিৰে উলটি যাওঁক’।”\n18. তেতিয়া ইস্ৰায়েলৰ ৰজাই যিহোচাফটক ক’লে, “তেওঁ মোৰ বিষয়ে মঙ্গলৰ ভাববাণী প্ৰচাৰ নকৰি কেৱল অমঙ্গলহে প্ৰচাৰ কৰিব, সেই বিষয়ে জানো মই পুৰ্ব্বেই আপোনাৰ আগত কোৱা নাই?”\n19. মীখায়াই পুনৰায় ক’লে, “বাৰু, তুমি যিহোৱাৰ বাক্য শুনা: মই যিহোৱাক নিজ সিংহাসনত বহি থকা দেখিলোঁ; সোঁফালে আৰু বাওঁফালে তেওঁৰ ওচৰত স্বৰ্গৰ সকলো বাহিনী থিয় হৈ আছিল।\n20. তাৰ পাছত যিহোৱাই ক’লে, ‘আহাবক গৈ ৰামোৎ-গিলিয়দত পতিত হ’বৰ কাৰণে কোনে তেওঁক উত্তেজিত কৰিব?’ তেতিয়া এজনে একেভাবে আৰু আনজনে আন ভাবে উত্তৰ দিবলৈ ধৰিলে।\n21. তেতিয়া এক আত্মাই ওলাই আহি যিহোৱাৰ সাক্ষাতে থিয় হৈ ক’লে, ‘মইয়ে তেওঁক উত্তেজিত কৰাম।’\n22. তেতিয়া যিহোৱাই ক’লে, ‘কেনেকৈ?’ তেওঁ ক’লে, ‘মই গৈ আটাই ভাববাদীসকলৰ মুখত মিছা কওঁতা আত্মা হ’ম।’ তেতিয়া যিহোৱাই ক’লে, ‘হয়, তুমি তেওঁক উত্তেজিত কৰিবা আৰু কৃতকাৰ্য্যও হ’বা। এতিয়া ওলাই যোৱা আৰু সেইদৰে কৰা।’\n23. এই হেতুকে চোৱা, যিহোৱাই তোমাৰ এই সকলো ভাববাদীসকলৰ মুখত মিছা কওঁতা এক আত্মা দিলে আৰু যিহোৱাই তোমাৰ বিষয়ে অমঙ্গলৰ কথাও ক’লে।”\n24. তেতিয়া কনানাৰ পুত্র চিদিকিয়াই ওচৰলৈ আহি মীখায়াৰ গালত চৰ মাৰি ক’লে, “তোমাৰ লগত কথা ক’বৰ কাৰণে যিহোৱাৰ আত্মা মোৰ পৰা তোমালৈ কোন পথেদি গ’ল?”\n25. তেতিয়া মীখায়াই ক’লে, “চোৱা, যি দিনা নিজকে লুকাবৰ কাৰণে ভিতৰ-কোঠালিলৈ সোমাই যাবা, সেই দিনাই তুমি সেই বিষয়ে জানিবা।”\n26. তাৰ পাছত ইস্ৰায়েলৰ ৰজাই আজ্ঞা কৰিলে, “মীখায়াক ধৰি নগৰৰ অধ্যক্ষ অমোনৰ আৰু মোৰ পুত্র ৰাজকোঁৱৰ যোৱাচৰ ওচৰলৈ লৈ যোৱা।\n27. তেতিয়া তেওঁক ক’বা, ‘ৰজাই এইদৰে কৈছে, এইজনক বন্দীশালত বন্ধ কৰি থোৱা আৰু মই শান্তিৰে উলটি নহালৈকে, তেওঁক খাবৰ কাৰণে অতি কম পৰিমাণে পিঠা আৰু পানী দিবা’।”\n28. তেতিয়া মীখায়াই ক’লে, “তুমি যদি কোনো ৰূপে শান্তিৰে উভটি আহাঁ, তেন্তে যিহোৱাই মোৰ মুখে এই বাক্য কোৱা নাই।” তেওঁ পুনৰায় ক’লে, “হে জাতি সমূহ, এই বিষয়ে সকলোৱে শুনক।”\n29. তাৰ পাছত ইস্ৰায়েলৰ ৰজা আৰু যিহূদাৰ ৰজা যিহোচাফটে ৰামোৎ-গিলিয়দলৈ উঠি গ’ল।\n30. ইস্ৰায়েলৰ ৰজাই যিহোচাফটক ক’লে, “মই অন্য বেশ ধৰি যুদ্ধত সোমাম, কিন্তু আপুনি হ’লে আপোনাৰ ৰাজ-বস্ত্ৰ পিন্ধি থাকিব লাগিব।” এনেতে ইস্ৰায়েলৰ ৰজাই আন বেশ ধৰি যুদ্ধত সোমাল।\n31. কিন্তু অৰামৰ ৰজাই নিজৰ ৰথৰ বত্ৰিশ জন অধ্যক্ষক এই আজ্ঞা দিছিল, বোলে, “তোমালোকে ইস্ৰায়েলৰ ৰজাৰ বাহিৰে সৰু কি বৰ আন কাৰো লগত যুদ্ধ নকৰিবা।\n32. এনেতে ৰথৰ অধ্যক্ষসকলে যেতিয়া যিহোচাফটক দেখিলে, তেতিয়া, “অৱশ্যে এওঁৱেই ইস্ৰায়েলৰ ৰজা,” এই বুলি কৈ তেওঁৰ লগত যুদ্ধ কৰিবলৈ এফলীয়া হৈ গ’ল; তাতে যিহোচাফটে আটাহ পাৰিবলৈ ধৰিলে।\n33. তেতিয়া ৰথৰ অধ্যক্ষসকলে তেওঁক ইস্ৰায়েলৰ ৰজা নহয় বুলি জানি, তেওঁৰ পাছত খেদিবলৈ এৰিলে।\n34. কিন্তু কোনো এজন লোকে আন এজন লোকক মাৰিবলৈ ধনুৰ জোঁৰ টানি দৈৱক্ৰমে ইস্ৰায়েলৰ ৰজাৰ কবচ আৰু উদৰ ৰক্ষাৰ জোৰাতে কাঁড় মাৰিলে। তেতিয়া আহাবে নিজৰ সাৰথিক ক’লে, “ৰথখন ঘূৰাই সৈন্যৰ মাজৰ পৰা মোক উলিয়াই লৈ যোৱা কিয়নো মই বৰকৈ আঘাতপ্রাপ্ত হ’লো।”\n35. সেই দিনা বৰকৈ যুদ্ধ হ’ল আৰু অৰামীয়াসকলৰ আগত ৰজাক থিয়কৈ ৰখাই হ’ল; কিন্তু গধূলিৰ সময়ত তেওঁৰ মৃত্যু হ’ল; তেওঁৰ ঘাৰ তেজ বৈ ৰথৰ তললৈ পৰিল।\n36. তাৰ পাছত সূর্য মাৰ যোৱা সময়ত সৈন্য সমূহৰ মাজত সকলো ফালে এই কথা চিঞঁৰি কোৱা হ’ল, “প্ৰতিজনে নিজ নিজ নগৰ আৰু নিজ দেশলৈ গুচি যাওঁক।”\n37. এইদৰে ৰজা আহাবৰ মৃত্যু হ’ল; তেওঁক চমৰিয়ালৈ অনা হ’ল আৰু লোকসকলে চমৰিয়াত তেওঁক মৈদাম দিলে।।\n38. পাছত লোকসকলে চমৰিয়াৰ পুখুৰীৰ পাৰত তেওঁৰ ৰথ ধুই থাকোতে, যিহোৱাৰ বাক্য অনুসাৰে, কুকুৰবোৰে তেওঁৰ সেই তেজ চেলেকি খালে; এইটোৱেই সেই ঠাই, য’ত বেশ্যাবোৰে গা ধুইছিল।\n39. আহাবৰ অৱশিষ্ট বৃত্তান্তৰ বিষয়ে, তেওঁৰ সকলো কাৰ্য, তেওঁ নিৰ্ম্মাণ কৰা হাতী দাঁতৰ গৃহৰ আৰু তেওঁ সজা আটাই নগৰবোৰৰ কথা জানো ইস্ৰায়েলৰ ইতিহাস পুস্তকখনত লিখা নাই?\n40. এইদৰে আহাব নিজ পূৰ্ব-পুৰুষসকলৰ লগত নিদ্ৰিত হোৱাত, তেওঁৰ পুত্ৰ অহজিয়া তেওঁৰ পদত ৰজা হ’ল।\n41. তেতিয়া ইস্ৰায়েলৰ ৰজা আহাবৰ ৰাজত্বৰ চতুৰ্থ বছৰত, আচাৰ পুত্ৰ যিহোচাফটে যিহূদাৰ ওপৰত ৰাজত্ৱ কৰিবলৈ ধৰিলে।\n42. যিহোচাফটে পঁয়ত্ৰিশ বছৰ বয়সত ৰাজত্ৱ কৰিবলৈ ধৰিলে। তেওঁ যিৰূচালেমত পঁচিশ বছৰ ৰাজত্ৱ কৰিছিল। তেওঁৰ মাতৃ চিলহীৰ জীয়েক অজুবা আছিল।\n43. যিহোচাফটে নিজ পিতৃ আচাৰ পথত চলিলে; তেওঁ সেইবোৰৰ পৰা নুঘূৰি, যিহোৱাৰ সাক্ষাতে সদাচৰণ কৰিলে। তথাপি পবিত্র ঠাইবোৰ গুচুউৱা হোৱা নাছিল; লোকসকলে তেতিয়াও সেই পবিত্ৰ ঠাইবোৰত বলিদান কৰিছিল আৰু ধূপ জ্বলাইছিল।\n44. ইস্ৰায়েলৰ ৰজাৰ লগত যিহোচাফট মিলেৰে আছিল।\n45. যিহোচাফটৰ অৱশিষ্ট বৃত্তান্তৰ বিষয়ে, তেওঁ সিদ্ধ কৰা পৰাক্ৰম আৰু তেওঁ কৰা যুদ্ধৰ কথাৰ বিষয়ে জানো যিহূদাৰ ৰজাসকলৰ ইতিহাস পুস্তকখনত লিখা নাই?\n46. তেওঁৰ পিতৃ আচাৰ ৰাজত্ৱৰ কালত যি নট লোকসকল অৱশিষ্ট আছিল, তেওঁ সেই লোকসকলক দেশৰ পৰা দূৰ কৰিলে।\n47. সেই কালত ইদোমৰ ৰজা নাছিল; এজন প্ৰতিনিধিয়ে ৰাজ্য শাসন কৰিছিল।\n48. পাছত যিহোচাফটে সোণৰ কাৰণে ওফীৰলৈ যাবলৈ জাহাজ সাজিলে; কিন্তু সেই জাহাজবোৰ যাব নোৱাৰিলে, কিয়নো ইচিয়োন-গেবৰত সেই জাহাজবোৰ ভাগি থাকিল।\n49. তেতিয়া আহাবৰ পুত্ৰ অহজিয়াই যিহোচাফটক ক’লে, “আপোনাৰ দাসবোৰৰ সৈতে মোৰ দাসবোৰ জাহাজত যাওঁক।” কিন্তু যিহোচাফট সেই কথালৈ মান্তি নহ’ল।\n50. পাছত যিহোচাফট তেওঁৰ ওপৰ পিতৃসকলৰ লগত নিদ্ৰিত হ’ল আৰু তেওঁৰ ওপৰ-পিতৃ দায়ুদৰ নগৰত, তেওঁৰ ওপৰ-পিতৃসকলৰ লগত তেওঁক মৈদাম দিয়া হ’ল। তেতিয়া তেওঁৰ পুত্ৰ যিহোৰাম তেওঁৰ পদত ৰজা হ’ল।\n51. যিহূদাৰ যিহোচাফট ৰজাৰ ৰাজত্ৱৰ সপ্তদশ বছৰত আহাবৰ পুত্ৰ অহজিয়াই চমৰিয়াত ইস্ৰায়েলৰ ওপৰত ৰাজত্ৱ কৰিবলৈ ধৰিলে। তেওঁ ইস্ৰায়েলৰ ওপৰত দুবছৰ ৰাজত্ব কৰিছিল।\n52. তেওঁ যিহোৱাৰ সাক্ষাতে কু-আচৰণ কৰিলে আৰু তেওঁ নিজ পিতৃ-মাতৃৰ পথত আৰু নবাটৰ পুত্র যাৰবিয়ামে যিদৰে ইস্ৰায়েলক পাপত লিপ্ত কৰাইছিল, সেই পথতে চলিলে।\n53. তেওঁ ইস্ৰায়েলৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ ক্রোধ উত্তেজিত কৰিবলৈ, তেওঁৰ পিতৃৰ সকলো কাৰ্যৰ দৰেই বালক সেৱা কৰিলে, আৰু তাক পূজাও কৰিলে।\n1. হে যিহোৱা, মই তোমাতেই আশ্ৰয় লৈছোঁ; মোক কেতিয়াও অপমানিত হবলৈ নিদিবা।\n2. তোমাৰ ধাৰ্মিকতাৰ গুণেৰে মোক উদ্ধাৰ কৰা; মোলৈ কাণ পাতা আৰু মোক ৰক্ষা কৰা।\n3. মোৰ অৰ্থে তুমি এনে বসতিৰ শিলা হোৱা, যি শিলালৈ মই যেন নিতৌ যাব পাৰোঁ; তুমি মোক ৰক্ষা কৰিবলৈ এটা আজ্ঞা দিলা, কিয়নো মোৰ অৰ্থে তুমি শিলা আৰু মোৰ দুর্গ।\n4. হে মোৰ ঈশ্বৰ, দুষ্টলোকৰ হাতৰ পৰা মোক উদ্ধাৰ কৰা, অধৰ্মি আৰু নিষ্ঠুৰ জনৰ হাতৰ পৰা মোক মুক্ত কৰা।\n5. কিয়নো, হে প্ৰভু যিহোৱা, তুমি মোৰ আশা; সৰু কালৰে পৰা তুমি মোৰ বিশ্বাসভূমি।\n6. গৰ্ভৰে পৰা মই তোমাতেই নিৰ্ভৰ কৰিছোঁ; মোক মাতৃৰ গৰ্ভৰ পৰা উলিওৱা জনা তুমিয়েই; মই নিতৌ তোমাৰেই প্ৰশংসা কৰিম।\n7. মই অনেকলোকৰ দৃষ্টিত এটি উদাহৰণৰ বিষয় যেন হৈছোঁ; কিন্তু তুমি মোৰ দৃঢ় আশ্ৰয় স্থান।\n8. মোৰ মুখ তোমাৰ প্ৰশংসাৰেই পৰিপূৰ্ণ হ’ব, আৰু ওৰে দিনটো তোমাৰ গৌৰৱ ভৰি থাকিব।\n3. যেতিয়া দুষ্ট লোক আহে, তেওঁৰ লগত অপমানো আহে; আৰু অপমানৰ লগত নিন্দাও আহে।\n4. মানুহৰ মুখৰ কথা গভীৰ জলৰ দৰে; প্রজ্ঞাৰ ভুমুক বৈ থকা জুৰিৰ নিচিনা।\n5. দুষ্ট লোকলৈ পক্ষপাত হোৱা ভাল নহয়, আৰু ন্যায় কৰা সকলৰ বিচাৰ অগ্রাহ্য কৰা ভাল নহয়।\n1. “ময়েই প্ৰকৃত দ্ৰাক্ষালতা; মোৰ পিতৃ খেতিয়ক\n2. গুচাই পেলায় আৰু যি যি ডালত গুটি ধৰে; সেইবোৰ ডালত পুনৰ অধিক গুটি ধৰিবলৈ তেওঁ পৰিষ্কাৰ কৰি দিয়ে।\n3. মই তোমালোকক কোৱা শিক্ষাৰ যোগেদি তোমালোক এতিয়া পৰিষ্কৃত হৈছা।\n4. তোমালোক মোত সংযুক্ত হৈ থাকা, ময়ো তোমালোকৰ সৈতে সংযুক্ত হৈ থাকিম। দ্ৰাক্ষালতাত লাগি নাথাকিলে, ডালত যেনেকৈ গুটি ধৰিব নোৱাৰে, তেনেকৈ মোৰ লগত নাথাকিলে, তোমালোকে ফলবন্ত হব নোৱাৰিবা।\n5. ময়েই দ্ৰাক্ষালতা, তোমালোক ডাল; যি জন মোৰ লগত থাকে আৰু ময়ো যি জনত থাকোঁ, সেই জন বহু ফলৱান হয়; কিয়নো মোৰ বাহিৰে তোমালোকে একো কৰিব নোৱাৰা।\n6. কোনোৱে যদি মোৰ লগত নাথাকে, তেনেহ’লে তেওঁক শুকান ডালৰ দৰে বাহিৰলৈ পেলোৱাত, সি শুকাই যায় আৰু সেইবোৰ গোটাই জুইত পেলাই দিয়া হয়, তাতে সেইবোৰ পোৰা যায়।\n7. তোমালোক যদি মোত থাকা আৰু মোৰ শিক্ষাও যদি তোমালোকত থাকে, তেনেহ’লে যি ইচ্ছা কৰা, তাকে খোজা, সেয়াই তোমালোকলৈ কৰা হব।\n8. ইয়াতে মোৰ পিতৃ মহিমান্বিত হয়, তোমালোকে অধিক ফল ধৰি নিজকে প্ৰমাণ কৰা যে, তোমালোক মোৰ প্ৰকৃত শিষ্য।\n9. পিতৃয়ে যেনেকৈ মোক প্ৰেম কৰিলে, ময়ো তোমালোকক তেনেকৈ প্ৰেম কৰিলোঁ; তোমালোকে মোৰ প্ৰেমতে থাকা।\n10. যদি মোৰ আজ্ঞা পালন কৰা, তেনেহলে, মই যেনেকৈ পিতৃৰ আজ্ঞা পালন কৰি, তেওঁৰ প্ৰেমত থাকোঁ; তোমালোকো তেনেকৈ তেওঁৰ প্ৰেমতে থাকিবা।\n11. মোৰ আনন্দ তোমালোকত যেন থাকে আৰু তোমালোকৰ আনন্দ যেন সম্পূৰ্ণ হয়, এই কাৰণে তোমালোকক এইবোৰ কথা মই ক’লোঁ।\n12. এই মোৰ আজ্ঞা, মই যেনেকৈ তোমালোকক প্ৰেম কৰিলোঁ, তেনেকৈ তোমালোকেও পৰস্পৰে প্ৰেম কৰিবা।\n13. বন্ধুৰ বাবে নিজৰ প্ৰাণ দিয়াৰ দৰে শ্ৰেষ্ঠ প্ৰেম আন ক’তো নাই।\n14. তোমালোকক মই যি যি আজ্ঞা দিওঁ, সেইবোৰ যদি পালন কৰা, তেনেহলে তোমালোক মোৰ বন্ধু।\n15. এতিয়াৰ পৰা মই তোমালোকক দাস বুলি নকওঁ, কিয়নো প্ৰভুৱে যি কৰে দাসে সেই বিষয়ে নাজানে। মই তোমালোকক বন্ধু বুলি কওঁ, কিয়নো মোৰ পিতৃৰ পৰা যি যি শুনিলোঁ; সেই বিষয়বোৰ তোমালোকক জনালোঁ।\n16. তোমালোকে যে মোক মনোনীত কৰিলা এনে নহয়, মইহে তোমালোকক মনোনীত কৰিলোঁ; আৰু তোমালোক যেন ফলৱন্ত হোৱা, তাতে তোমালোকৰ ফল যেন স্থায়ী হয়। মোৰ নামেৰে পিতৃৰ আগত যি খুজিবা, সেয়াই তেওঁ তোমালোকক দিব, এই কাৰণে তোমালোকক নিযুক্ত কৰিলোঁ।\n17. মই তোমালোকক এইবোৰ আজ্ঞা দিছোঁ, তোমালোকে পৰস্পৰে ইজনে সিজনক প্ৰেম কৰিবা।\n18. জগতে যদি তোমালোকক ঘৃণা কৰে, তেনেহলে জানিব লাগে যে তোমালোকক ঘৃণা কৰাৰ পূর্বে মোকেই ঘৃণা কৰিলে।\n19. তোমালোক জগতৰ হোৱা হ’লে, জগতে তোমালোকক নিজৰ লোকৰ দৰে প্ৰেম কৰিলেহেঁতেন; কিন্তু তোমালোক জগতৰ নোহোৱা। মই তোমালোকক জগতৰ মাজৰ পৰা মনোনীত কৰিলোঁ, এই কাৰণে জগতে তোমালোকক ঘৃণা কৰে।\n20. মই তোমালোকক যি শিক্ষা দিলোঁ সেই বিষয়ে সোঁৱৰণ কৰা, ‘এজন দাস তেওঁৰ গৰাকীতকৈ ডাঙৰ নহয়৷’ তেওঁলোকে যদি মোক তাড়না কৰিলে, তেনেহলে তোমালোককো তাড়না কৰিব; মোৰ বাক্য যদি পালন কৰে, তেনেহলে তোমালোকৰ বাক্যও পালন কৰিব।\n21. কিন্তু যি জনে মোক পঠিয়ালে, তেওঁক তেওঁলোকে নজনাৰ কাৰণে, মোৰ নামৰ কাৰণে তোমালোকক এইদৰে কৰিব।\n22. মই আহি তেওঁলোকক কথা নোকোৱা হ’লে, তেওঁলোকৰ পাপ নহ’লহেঁতেন; কিন্তু এতিয়া পাপৰ বিষয়ে আপত্তি দৰ্শাবলৈ তেওঁলোকৰ কোনো উপায় নাই।\n23. যি জনে মোক ঘৃণা, সেই জনে মোৰ পিতৃকো ঘৃণা কৰে।\n24. যি কর্ম আন কোনোৱে কেতিয়াও কৰা নাই, মই তেওঁলোকৰ মাজত তেনে কৰ্ম নকৰা হ’লে, তেওঁলোকৰ পাপ নহলহেঁতেন; কিন্তু এতিয়া মোক আৰু মোৰ পিতৃৰ কর্মবোৰক তেওঁলোকে দেখিলে, তথাপি তেওঁলোকে আমাক ঘৃণা কৰিলে।\n25. বিধান-শাস্ত্ৰৰ এই বাক্য পূর্ণ হবলৈ, এই সকলো ঘটিল; যেনেদৰে তেওঁলোকৰ শাস্ত্রত লিখা আছে, ‘কোনো কাৰণ নোহোৱাতো তেওঁলোকে মোক ঘৃণা কৰিলে’।\n26. কিন্তু পিতৃৰ পৰা ওলোৱা সেই সহায়কর্তা আহিব, সেই অগ্রসৰ হোৱা সত্যৰ আত্মাক মই যেতিয়া তোমালোকলৈ পঠাম, তেতিয়া তেওঁ মোৰ বিষয়ে সাক্ষ্য দিব।\n27. তোমালোক আদিৰে পৰা মোৰ লগত থকাৰ কাৰণে, তোমালোকেও সাক্ষ্য দিবা।”


ক’ত হেৰাল বাবা আলী ?\nHOME/ STATE/ DHUBRI/ESTABLISHED BUSINESSMAN OF DHUBURI IS MISSING\nPublished on: Sep 6, 2021, 10:45 PM IST\nযোৱা চাৰি ছেপ্টেম্বৰৰ পুৱা প্ৰাতঃ ভ্ৰমণৰ বাবে ঘৰৰ পৰা ওলাই যোৱাৰ পৰাই সন্ধানহীন হৈ আছে ধুবুৰীৰ বাবৰ আলী নামৰ এগৰাকী প্ৰতিষ্ঠিত ব্যৱসায়ী । ব্যৱসায় সূত্ৰে কাৰোৰে লগত শত্ৰুতা নোহোৱা আলীৰ সন্ধানহীনতাৰ আঁৰত কি ৰহস্য লুকাই আছে ? সবিশেষ জানিবলৈ পঢ়ক এই প্ৰতিবেদন ৷\nধুবুৰী,6ছেপ্টেম্বৰ : যোৱা তিনি দিনে সন্ধানহীন হৈ আছে ধুবুৰীৰ এগৰাকী প্ৰতিষ্ঠিত ব্যৱসায়ী । ব্যৱসায়ী জনৰ কোনো শুংসূত্ৰ লাভ কৰা নাই আৰক্ষীয়েও । সম্প্ৰতি পৰিয়ালে সন্দেহ কৰা মতে, ব্যৱসায়ী গৰাকীক অপহৰণৰ কৰা হৈছে । উল্লেখযোগ্য যে, যোৱা চাৰি ছেপ্টেম্বৰৰ পুৱা প্ৰাতঃ ভ্ৰমণৰ বাবে ঘৰৰ পৰা ওলাই যোৱাৰ পৰাই সন্ধানহীন হৈ আছে ধুবুৰীৰ বাবৰ আলী নামৰ প্ৰতিষ্ঠিত ব্যৱসায়ী গৰাকী । সন্ধানহীনতাৰ তিনিদিন উকলিল যদিওঁ লোকজনৰ কোনো শুংসূত্ৰ লাভ কৰা নাই ধুবুৰী আৰক্ষীয়ে । ইপিনে, বাবৰ আলী হঠাৎ সন্ধানহীন হোৱাৰ পিছত পৰিয়ালৰ লোকে ৰাজ্যৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ লগতে চুবুৰীয়া ৰাজ্য পশ্চিমবংগতো বিচাৰ খোচাৰ কৰিছে যদিও কোনো তথ্য লাভ কৰা নাই ৷ ফলত কোনোবা দুস্কৃতিকাৰীয়ে আলীক অপহৰণ কৰিছে বুলি এতিয়া সন্দেহ প্ৰকাশ কৰিছে পৰিয়ালৰ লোকে ।\nআনহাতে, পৰিয়ালৰ লোকে অপহৰণ হোৱা বুলি দাবী কৰিলেও আজি তিনিদিনে কোনেও ধনদাবী কৰি ফোন কৰা নাই পৰিয়ালক । যাৰ ফলত অধিক চিন্তিত হৈ পৰিছে পৰিয়ালটো ।\nউল্লেখ্য যে, ধুবুৰী চহৰৰ ৯ নং ৱাৰ্ডৰ বিদ্যাপাৰা অঞ্চলৰ বাসিন্দা বাবৰ আলীৰ ধুবুৰী চহৰতে এখন ইছলামিক সামগ্ৰী আৰু কিতাপৰ দোকান আছে । ইয়াৰোপৰি বাংলাদেশৰ সৈতে ইমপৰ্ট এক্সপোৰ্টৰো ব্যৱসায় কৰে আলীয়ে । পৰিয়ালৰ মতে, ব্যৱসায় সূত্ৰে কাৰো লগত শত্ৰুতা নাই আলীৰ ৷ ইফালে, যদি কোনোবাই বাবৰ আলীক অপহৰণ কৰিছে, তেন্তে তেওঁক সুস্থ শৰীৰে উভতাই দিবলৈ বিনম্ৰতাৰে আবেদন জনায় আলীৰ পুত্রই । আনকি যদি বাবৰ আলীয়ে নিজেও কোনো ঠাইত আত্মগোপন কৰি আছে, তেন্তে দেউতাকক ঘৰলৈ উভতি আহিবলৈকো এতিয়া কাতৰ আহ্বান জনাইছে তেওঁৰ পুত্ৰই ।\nলগতে পঢ়ক : জিলাই জিলাই বৃহৎ নদীবান্ধ বিৰোধী প্ৰতিবাদ AJYCP ৰ


চেমচাং গেলেক্সী Note9512GB Price in India, Full Specifications & Features - 24th October 2021 | Digit\nচেমচাং গেলেক্সী Note9512GB Price in India: ₹ 46,990 (onwards) Available at3Store\nCurrent Best Price of চেমচাং গেলেক্সী Note9512GB is ₹ 46990\nচেমচাং গেলেক্সী Note9512GB Specs\nম'ডেল : Samsung\tGalaxy Note 9\nৰঙসমূহ : Metallic copper, Alpine White, Lavender purple, Ocean blue, Midnight black\nপ্ৰডাক্টৰ নাম : Samsung\tGalaxy Note 9\nপিক্সেল ডেনচিটি (PPI) : 516\nসৰ্বাধিক ভিডিঅ' ৰিজ'লিউশন (পিক্সেলত) : 2160p@60fps\nচেমচাং গেলেক্সী Note9512GB Brief Description\nচেমচাং গেলেক্সী Note9512GB Smartphone প্ৰতি ইঞ্চি 516 -ৰ এটা পিক্সেল ঘনত্বত 1440 x 2960 পিক্সেল ৰিজ’লিউশ্বনৰ সৈতে 6.4 -ইঞ্চি Super AMOLED -ৰ সৈতে আহে৷ ফোনটো 2.7 GHz Octa ক’ৰ প্ৰচেশ্বৰৰ দ্বাৰা সক্ষমিত আৰু ইয়াত 8 GB ৰেম আছে৷ চেমচাং গেলেক্সী Note9512GB Android 8.1 OS-ত চলে৷\nচেমচাং গেলেক্সী Note9512GB Smartphone August 2018 -ত মুকলি কৰা হৈছে৷\nফোনটো Samsung Exynos9Octa 8895 প্ৰচেশ্বৰৰ দ্বাৰা সক্ষমিত৷\nচেমচাং গেলেক্সী Note9512GB -ৰ সংযোগ ক্ষমতা বিকল্পসমূহৰ লগত অন্তৰ্ভুক্ত হৈ থাকে: ,GPS,Wifi,HotSpot,NFC,Bluetooth,\nচেমচাং গেলেক্সী Note9512GB -ৰ কেমেৰাটোত এইবিলাক অন্তৰ্ভুক্ত হৈ থাকে: Auto Focus,Face Detection,HDR,Panorama Mode,Geo-tagging,Touch Focus,Digital Zoom,Video Recording\nচেমচাং গেলেক্সী Note9512GB Price in India updated on 9th Apr 2019\nচেমচাং গেলেক্সী Note9512GB Price In India Starts From Rs. 46990 The best price of চেমচাং গেলেক্সী Note9512GB is Rs. 46990 on Amazon, which is 6% less than the cost of চেমচাং গেলেক্সী Note9512GB on Flipkart Rs.49999.This Mobile Phones is expected to be available in 128GB,512GB variant(s).


চেটি চান্দ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nঝুলেলাল, সিন্ধী হিন্দুসকলৰ ইষ্ট দেৱতা\nসিন্ধী হিন্দু ধৰ্মালম্বী সকল\nসিন্ধী নৱবৰ্ষ, মেলা, ৰাজহুৱা ভোজ, শোভাযাত্ৰা, নৃত্য-গীত\nমেষ সংক্ৰান্তি, উগাদি, গুড়ি পড়ৱা\nচেটি চান্দ (ইংৰাজী: Cheti Chand) ভাৰত আৰু পাকিস্তানৰ হিন্দু সিন্ধী সকলে পালন কৰা উৎসৱ। এই উৎসৱে সিন্ধী হিন্দুসকলৰ বাবে চন্দ্ৰ হিন্দু নৱবৰ্ষৰ আৰম্ভণি চিহ্নিত কৰে। এই উৎসৱৰ তাৰিখ চন্দ্ৰসৌৰ হিন্দু কেলেণ্ডাৰৰ চন্দ্ৰমাহৰ ওপৰত আধাৰিত। চেটি চান্দ সিন্ধী সকলৰ নৱবৰ্ষৰ দিন। সিন্ধি মাহ চেটৰ (চৈত্ৰ) প্ৰথম দিনা এই উৎসৱ পালন কৰা হয়। ই সাধাৰণতে গ্ৰেগৰীয়ান দিনপঞ্জীৰ মাৰ্চৰ শেষ ভাগত বা এপ্ৰিলৰ আৰম্ভণিত পৰে। চেটি চান্দৰ দিনা মহাৰাষ্ট্ৰৰ গুড়ি পড়ৱা আৰু দক্ষিণ ভাৰতত উগাদি পালন কৰা হয়।\nচেটি চান্দ উৎসৱে বসন্ত আৰু শস্যৰ আগমন চিহ্নিত কৰে। ১০০৭ চনত এই দিনতে সিন্ধী সম্প্ৰদায়সকলৰ ইষ্ট দেৱতা উদেৰোলাল না ঝুলেলালৰ জন্ম হৈছিল। সেইময়ত সিন্ধী সকলে সিন্ধু নদীৰ পাৰৰ হিন্দু দেৱতা বৰুণ দেৱক তেওঁলোকক অত্যাচাৰী মুছলমান শাসক মিৰ্খশ্বাহৰ উৎপীড়নৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ প্ৰাৰ্থনা কৰিছিল। বৰুণ দেৱে এজন যোদ্ধা আৰু বৃদ্ধ ব্যক্তিলৈ ৰূপান্তৰিত হৈছিল আৰু মিৰ্খশ্বাহক গৰিহণা দি বুজাইছিল যে মুছলমান আৰু হিন্দুসকলে একে ধৰ্মীয় স্বাধীনতাৰ যোগ্য। তেওঁ ঝুলেলাল হিচাপে দুয়ো ধৰ্মৰে সিন্ধী লোকসকলৰ মাজত জনপ্ৰিয় হৈ পৰিছিল। চুফী মুছলিম অনুসৰণকাৰীসকলৰ ভিতৰত ঝুলেলালক "খাজা খিজিৰ" বা "শ্বেখ তাহিত" বুলি কোৱা হয়। কিংবদন্তি অনুসৰি সিন্ধী সকলে নতুন বছৰটো উধেৰোলালৰ জন্মদিন হিচাপে উদযাপন কৰে।\nচেটি চান্দ উদযাপন পৰম্পৰা সম্ভৱতঃ দৰিয়াপন্থী সকলৰ মাজত আৰম্ভ হৈছিল। ব্ৰিটিছ ঔপনিবেশিক শাসন কালত উদেৰোলাল আৰু জিন্দাপীৰত (পাকিস্তানৰ হায়দৰাবাদৰ ওচৰত) মুখ্য বাৰ্ষিক মেলা অনুষ্ঠিত হৈছিল।\nসমসাময়িক সময়ত সিন্ধী সম্প্ৰদায়ে চেটি চান্দ উৎসৱ মুখ্য মেলা, ৰাজহুৱা ভোজ, ঝুলেলাল আৰু অন্যান্য হিন্দু দেৱতাৰ ঝাল্কীৰ সৈতে শোভাযাত্ৰা আৰু সামাজিক নৃত্যৰ সৈতে উদযাপন কৰা হয়। এই দিনটোতে বহুতো সিন্ধী লোকে ঝুলেলালৰ প্ৰতিনিধিত্ব কৰা বাহাৰানা চাহিবক ওচৰৰ নদী বা হ্ৰদলৈ লৈ যায়। বাহৰানা চাহিবে হৈছে জৌত বা তেলৰ চাকি, মিচিৰি, ফোটা বা ইলাচী, ফল আৰু আখা থাকে। পিছফালে পানীৰে পূৰ্ণ এটা কলহ আৰু ইয়াত এটা নাৰিকল, কাপোৰ, ফুল আৰু পাতৰে সৈতে মাংগলিক কলহ সজোৱা হয়। ইয়াত পূজ্য ঝুলেলাল দেৱতাৰ এটা মূৰ্তি প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। চেটি চান্দ ভাৰত আৰু পাকিস্তানৰ সিন্ধী হিন্দুসকলৰ এক মুখ্য উৎসৱ আৰু ইয়াক বিশ্বৰ হিন্দু সিন্ধী প্ৰবাসী সকলেও উদযাপন কৰে।\nচেটি চান্দত ঝুলেলালৰ পূজা-অৰ্চনা কৰা হয় আৰু টেহৰী (মিঠা ভাত) আৰু শাই ভাজা (দাইলত দিয়া পালেং শাক) প্ৰস্তুত কৰা হয়।\n↑ "2021 - Sindhi / Hindu Calendar". www.jhulelal.com. https://www.jhulelal.com/calendar/2021.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 2021-02-27.\n↑ S. Ramey (2008). Hindu, Sufi, or Sikh: Contested Practices and Identifications of Sindhi Hindus in India and Beyond. Palgrave Macmillan. পৃষ্ঠা. 125–127. ISBN 978-0-230-61622-6. https://books.google.com/books?id=Bv2ADAAAQBAJ.\n↑ "Sindhi : Sindhi Festivals: Festival Calendar 2018 : List Sindhi Festivals | The Sindhu World" (en-US ভাষাত). thesindhuworld.com. http://thesindhuworld.com/sindhi-festivals/। আহৰণ কৰা হৈছে: 2018-02-22.\n↑ 4.0 4.1 4.2 4.3 4.4 4.5 Mark-Anthony Falzon (2004). Cosmopolitan Connections: The Sindhi Diaspora, 1860–2000. BRILL. পৃষ্ঠা. 60-63. ISBN 90-04-14008-5. https://books.google.com/books?id=ljbS-I5Y8WMC&pg=PA62.\n↑ 5.0 5.1 5.2 5.3 S. Ramey (2008). Hindu, Sufi, or Sikh: Contested Practices and Identifications of Sindhi Hindus in India and Beyond. Palgrave Macmillan. পৃষ্ঠা. 8, 36. ISBN 978-0-230-61622-6. https://books.google.com/books?id=Bv2ADAAAQBAJ.\n↑ 6.0 6.1 Mark-Anthony Falzon (2004). Cosmopolitan Connections: The Sindhi Diaspora, 1860–2000. BRILL. পৃষ্ঠা. 58-60. ISBN 90-04-14008-5. https://books.google.com/books?id=ljbS-I5Y8WMC&pg=PA59.\n↑ 7.0 7.1 P. Pratap Kumar (2014). Contemporary Hinduism. Routledge. পৃষ্ঠা. 120–124. ISBN 978-1-317-54636-8. https://books.google.com/books?id=7Wd_BAAAQBAJ&pg=PA120.\n↑ Mark-Anthony Falzon (2004). Cosmopolitan Connections: The Sindhi Diaspora, 1860–2000. BRILL. পৃষ্ঠা. 60. ISBN 90-04-14008-5. https://books.google.com/books?id=ljbS-I5Y8WMC&pg=PA62.\nসিন্ধুনগৰত চেটি চান্দ উৎসৱ\nচেটি চান্দ উপলক্ষে তৈয়াৰ পৰা পাৰম্পৰিক টেহৰী বা মিঠা ভাতৰ ৰন্ধন প্ৰণালী\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=চেটি_চান্দ&oldid=267702"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ১৪ মাৰ্চ, ২০২১ তাৰিখে ১৩:০৯ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।