৩৭ কোটি টকা দাবী, প্ৰিয়ংকাৰ বিয়াত ভিনিহিয়েকৰ জেপ উদং কৰিব খুলশালী পৰিনীতিয়ে!\nগুৱাহাটী , October 18, 2018 5:10 pm\nপ্ৰিয়ংকা আৰু পৰিনীতি চ’প্ৰা। ছবি- ফে’চবুকৰ।\nএমেৰিকান গায়ক নিক জ’নাছৰ সৈতে অসম পৰ্য্যটনৰ ব্ৰেণ্ড এম্বেছেদৰ প্ৰিয়ংকা চ’প্ৰাৰ বিয়াৰ বাতৰি ওলোৱাৰ সময়তে বলিউদৰ বতাহত উৰিছে কইনাৰ ভনীয়েক পৰিনীতিয়ে ভাবী ভিনিহিয়েকক কৰা মৰমৰ দাবীৰ আন এক খবৰ।\nবলিউদ হাংগামা-ৰ বাতৰি অনুসৰি বায়েকৰ বিয়াত দৰা নিকৰ পৰা ৩৭ কোটি টকা দাবী কৰিছে ইশকজাদে-খ্যাত অভিনেত্ৰী পৰিনীতি চ’প্ৰাই।\nতেওঁলোকৰ বিয়াৰ পৰম্পৰাগত ‘জোতা চুৰি’ (জুতা চ্চুৰানা) পৰ্বত ভিনিহিয়েকৰ পৰা এই বৃ্হৎ পৰিমাণৰ ধন সৰকোৱাৰ পৰিকল্পনা কৰিছে খুলশালী পৰিনীতিয়ে। এই পৰম্পৰাত দৰাৰ জোতা লুকুৱাই পুনৰ ধনৰ বিনিময়ত জোতাজোৰ ঘূৰাই দিয়া হয়।\n“মই পৰহি ৰাতি নিকক লগ কৰিছিলো। মই ক’লো ৫ মিলিয়ন ডলাৰ লাগিব, তেতিয়া তেওঁ ক’লে মই তোমাক ১০ ডলাৰ দিম। মইতো ধেৰ পইচা ল’ম, কাৰণ মই হ’ব লাগিব তেওঁৰ প্ৰিয়তম খুলশালী,” পৰিনীতিৰ উদ্ধৃতিৰে এই বাতৰি বলিউদ হাংগামা-ৰ।\nলগতে পঢ়ক– ডিচেম্বৰত বিয়া প্ৰিয়ংকাৰ!\nবলিউদি গুজৱ মতে পৰিনীতি প্ৰিয়ংকা আৰু নিকৰ খুবেই ঘনিষ্ঠ আৰু প্ৰথমৰে পৰাই দুয়োৰে প্ৰেমৰ সাক্ষী।\nপ্ৰিয়ংকাৰ সৈতে বিবাহ চূড়ান্ত কৰাৰ বাবে নিক ভাৰতলৈ অহাৰ সময়তো তেওঁলোকৰ সৈতে গোৱালৈ গৈছিল পৰিনীতি।


1 চমূ 22 - ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন (IRV) আচামিচ - 2019\n1 চমূ 22\n1তাৰ পাছত দায়ূদে সেই ঠাই এৰিলে আৰু অদুল্লম নামেৰে এটা গুহাত আশ্ৰয় ল’লে; যেতিয়া তেওঁৰ ককায়েকসকলে আৰু পিতৃ-বংশৰ লোকসকলে এইকথা শুনিলে, তেতিয়া তেওঁলোক তেওঁৰ ওচৰলৈ গ’ল।\n2প্ৰতিজন দুখ পোৱা ব্যক্তি, প্ৰতিজন ধৰুৱা ব্যক্তি আৰু প্ৰতিজন বেজাৰত থকা ব্যক্তি তেওঁৰ ওচৰত গোট খালে। তাতে দায়ুদ তেওঁলোকৰ অধিপতি হ’ল; এই দৰে প্ৰায় চাৰি শ লোক তেওঁৰ সঙ্গী হ’ল।\n3দায়ূদে তাৰ পৰা মোৱাবৰ মিস্পালৈ গ’ল। তেওঁ মোৱাবৰ ৰজাক ক’লে, “বিনয় কৰোঁ, ঈশ্বৰে মোলৈ কি কৰিব, তাক জ্ঞাত নহওঁমানে, মোৰ পিতৃ-মাতৃক আপোনাৰ লগত থাকিবলৈ দিয়ক।”\n4তেওঁ তেওঁলোকক মোৱাবৰ ৰজাৰ লগত ৰাখিলে, আৰু যেতিয়ালৈকে দায়ুদ তেওঁৰ দুৰ্গত থাকিল, তেতিয়ালৈকে তেওঁলোক ৰজাৰ লগত থাকিল।\n5পাছে গাদ ভাববাদীয়ে দায়ূদক ক’লে, “তুমি তোমাৰ দুৰ্গত নাথাকিবা, এই ঠাই ত্যাগ কৰি যিহূদা দেশলৈ যোৱা।” সেয়ে দায়ূদে সেই ঠাই ত্যাগ কৰি হেৰৎ অৰণ্যলৈ গ’ল।\n6চৌলে শুনিলে যে, দায়ূদক তেওঁৰ লগৰ লোকসকলৰ সৈতে পোৱা গ’ল। সেই সময়ত চৌলে হাতত যাঠি লৈ গিবিয়াত ঝাওঁ গছৰ তলত বহি আছিল, আৰু তেওঁৰ চাৰিওফালে তেওঁৰ দাসবোৰ থিয় হৈ আছিল।\n7তাতে চৌলে চাৰিওফালে থিয় হৈ থকা তেওঁৰ দাসবোৰক ক’লে, “বিন্যামীনৰ লোকসকল শুনা! যিচয়ৰ পুত্ৰই তোমালোকৰ প্ৰতিজনকে শস্যক্ষেত্ৰ আৰু দ্ৰাক্ষাবাৰী দিব নে? আৰু তোমালোক সকলোকে সহস্ৰপতি ও শতপতিৰ পাতিব নে?\n8তাৰ পৰিবৰ্তে তোমালোক সকলোৱে মোৰ বিৰুদ্ধে চক্ৰান্ত কৰিছাহঁক, যেতিয়া মোৰ পুত্ৰৰ সৈতে যিচয়ৰ পুত্ৰই চুক্তি কৰিছিল তেতিয়া কোনেও মোৰ আগত এই কথা প্ৰকাশ কৰা নাছিল। মোৰ পুত্ৰক মোৰ দাস দায়ূদে মোৰ বিৰুদ্ধে উদগোৱাৰ কথা জানি আৰু আজিৰ দৰে খাপ দি লুকাই থকা কথা জানিও তোমালোক কোনেও মোৰ কাৰণে দুখিত হোৱা নাই।”\n9তাৰ পাছত চৌলৰ দাসবোৰৰ ওচৰত থিয় হৈ থকা ইদোমীয়া দোৱেগে উত্তৰ দিলে, “মই নোবত যিচয়ৰ পুত্ৰক অহীটুবৰ পুত্ৰ অহীমেলকৰ ওচৰলৈ অহা দেখিছিলোঁ।”\n10অহীমেলকে যিহোৱাৰ আগত প্ৰাৰ্থনা কৰিলে যাতে তেওঁক সহায় কৰে, আৰু তেওঁ তেওঁক যোগান ধৰিলে, আৰু পলেষ্টীয়া গলিয়াথৰ তৰোৱালো তেওঁক দিলে।\n11তাৰ পাছত ৰজাই মানুহ পঠাই অহীটুবৰ পুত্ৰ অহীমেলক পুৰোহিতক আৰু তেওঁৰ পিতৃ-বংশক, অৰ্থাৎ নোবত থকা পুৰোহিতসকলক মতি পঠালে। তেওঁলোক সকলোৱেই ৰজাৰ ওচৰলৈ আহিল,\n12চৌলে ক’লে, “অহীটুবৰ পুত্ৰ শুনা।” তেওঁ উত্তৰ দিলে, “প্ৰভু, মই ইয়াতে আছোঁ।”\n13চৌলে তেওঁক ক’লে, “তুমি আৰু যিচয়ৰ পুত্ৰ মোৰ বিৰুদ্ধে কিয় চক্ৰান্ত কৰিছা, যাৰ বাবে তুমি তেওঁক পিঠা আৰু তৰোৱাল দিছা, আৰু ঈশ্বৰৰ ওচৰত তেওঁৰ সহায়ৰ কাৰণে প্ৰার্থনা কৰিছা, যাতে তেওঁ মোৰ বিৰুদ্ধে উঠে, আজি লুকাই থকাৰ দৰেই তেওঁ গোপন ঠাইত আছিল।\n14তাৰ পাছত অহীমেলকে ৰজাক উত্তৰ দি ক’লে, “আপোনাৰ দাসবোৰৰ মাজত দায়ূদৰ দৰে বিশ্বাসী কোন? যিজন ৰজাৰ জোঁৱাই, আৰু আপোনাৰ দেহৰক্ষী, আপোনাৰ গৃহৰ এজন সন্মানীয় লোক।”\n15আজি প্ৰথমবাৰ মই তেওঁৰ কাৰণে ঈশ্বৰৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা কৰিছোঁ নেকি? সেয়ে মোৰ পৰা দূৰ হওক! মহাৰাজ, আপোনাৰ এই দাসক আৰু মোৰ সকলো পিতৃ-বংশক দোষ নিদিব; কিয়নো আপোনাৰ দাসে এই বিষয়ে কোনো কথাই গম পোৱা নাছিল।”\n16ৰজাই উত্তৰ দি ক’লে, “অহীমেলক, তুমি আৰু তোমাৰ পিতৃ-বংশ সকলোৰে নিশ্চয় মৃত্যু হ’ব।”\n17ৰজাই তেওঁৰ চাৰিও ফালে থকা ৰখীয়া সকলক ক’লে, “তহঁতে ঘূৰি গৈ যিহোৱাৰ পুৰোহিত সকলক বধ কৰ। কাৰণ তেওঁলোকো দায়ূদৰ সহায়কাৰী, আৰু তেওঁ পলোৱাৰ কথা তেওঁলোকে জানিও মোক নজনালে।” কিন্তু যিহোৱাৰ পুৰোহিতসকলক আক্ৰমণ কৰিবৰ অৰ্থে ৰজাৰ দাসবোৰ সন্মত নহ’ল।\n18তাৰ পাছত ৰজাই দোৱেগক ক’লে, “ঘূৰি গৈ পুৰোহিতসকলক বধ কৰা।” সেয়ে ইদোমীয়া দোৱেগে পুৰোহিতসকলক আক্ৰমণ কৰি সেই দিনা শণ সূতাৰ এফোদ বস্ত্ৰ পিন্ধা পঁচাশী জনক বধ কৰিলে।\n19তেওঁ তৰোৱালৰ ধাৰেৰে পুৰোহিতসকলৰ নোব নগৰ আঘাত কৰি, পুৰুষ, তিৰোতা, ল’ৰা, আৰু পিয়াহ খোৱা কেঁচুৱা, আৰু গৰু, গাধ, মেৰ-ছাগ আদি সকলোকে তৰোৱালৰ ধাৰেৰে সংহাৰ কৰিলে।\n20সেই সময়ত অহীটুবৰ পুত্ৰ অহীমেলকৰ এজন পুত্ৰ কেৱল ৰক্ষা পৰিল; তেওঁৰ নাম অবিয়াথৰ; তেওঁ দায়ূদৰ ওচৰলৈ পলাই গ’ল।\n21চৌলে যিহোৱাৰ পুৰোহিতসকলক বধ কৰা কথা অবিয়াথৰে দায়ূদক ক’লে,\n22তাতে দায়ূদে অবিয়াথৰক ক’লে, “ইদোমীয়া দোৱেগ সেই ঠাইত থকাতে মই সেই দিনা বুজিছিলোঁ, যে, সি অৱশ্যে চৌলক সম্বাদ দিব; ময়েই তোমাৰ পিতৃ-বংশৰ সকলো ব্যক্তিৰ বধৰ কাৰণ হ’লো।\n23তুমি মোৰ লগত থাকা, ভয় নকৰিবা; কিয়নো যি জনে মোৰ প্ৰাণ ৰক্ষা কৰিলে সেই জনে তোমাৰো কৰিব। কাৰণ মোৰ লগত তুমি নিৰ্ভয়ে থাকিবা।\n< 1 চমূ 21\n1 চমূ 23 >


বিয়া খোৱাৰ মজা-অসীম বৰা | Xahitya.Org\nবিয়া বুলি ক’লেই সকলোৰে মন ৰাইজাই কৰে৷ কি পিন্ধি যাব? কাৰ লগত চিনাকি হ’ব ইত্যাদি ইত্যাদি৷\nঅমুকাৰ হ’লে সেইবোৰৰ প্ৰতি বৰ মন কাণ সৰুৰ পৰাই নায়৷ অমুকাৰ ধান্দা খোৱা বোৱাত হে থাকে৷\nবিয়া মাতিবলৈ আহোতেই “খানা কি খুৱাবি” বুলি সাধাৰণতে সোধোৱেই৷ চেঙেলীয়া বয়সত অচিনাকি নমতা বিয়া খোৱাৰো অভিজ্ঞতা বহুতেই আছে৷ আচলতে মোৰ মতে মাত কথানো কি? খোৱা বোৱাহে মেইন৷\nকৰ্মসূত্ৰে আহি নতুন ঠাইত ভৰি দিয়াৰ ছমাহমান হৈছেহে৷ এনেতে নতুনকৈ চিনাকি হোৱা বন্ধু এজনে বিয়াৰ কাৰ্ড এখন দি ককায়েকৰ বিয়ালৈ নিমন্ত্ৰণ জনালে৷ বন্ধু মানে নলেগলে লগা বন্ধুও নহয়৷ পাণ দোকানৰ সন্মূখত আড্ডা দি থাকোতে চিনাকি হোৱা খন্তেকীয়া বন্ধু৷ তথাপি কাৰ্ডখন পায় ভাল লাগিল৷ অন্ততঃ জীৱনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে বঙালী মানুহৰ বিয়া খাবলৈ পাম৷ ( বেণ্ড পাৰ্টি বজোৱা বঙালীমানুহৰ বিয়া বোৰ দেখি খাবলৈ বহুদিনৰ পৰায় তীব্ৰ আশা এটা আছিলেই গতিকে আৰু……)৷\nকাৰ্ডখন আনি ভাৰাঘৰৰ দুৱাৰৰমুখত গজাল এটাতে ওলোমাই থলো৷ কিজানি তাৰিখটো পাহৰি যাওঁ৷ যদিওৱা পাহৰাৰ সম্ভাৱনা পইণ্ট জিৰো জিৰো ৱান পাৰ্চেণ্ট হে আছিল ( তথাপি সেইকন ৰিস্ক লোৱাৰ নো কি প্ৰয়োজন)৷\nনিৰ্দিষ্ট দিনা সন্ধিয়া আন এটা বন্ধুৰ লগত ওলালো৷\nগিফ্টৰ দোকান এখনৰ পৰা প্ৰেজেণ্ট এটা ল’লো৷ নকলেও হব প্ৰেজেণ্টটো অন্ততঃ অমুকাই লোকচান ভৰি নিকিনে৷ কিছু সময়ৰ পাছতেই বিবাহ ভৱনত হাজিৰ৷ বন্ধুৱে গেটৰ মুখতে সকলোকে আঁদৰিছে৷ আমাকো মাত এষাৰ দি ভিতৰত বহিবলৈ ক’লে৷ গৈ গ্ৰাউণ্ড ফ্লৰতে বহিলোগৈ৷ য’ত দৰা-কইনা ধুনীয়াকৈ ফুলেৰে সজোৱা সিংহাসন টাইপৰ চকী এখনত বহি আছো৷ আৰু কোনো কোনোৱে গৈ প্ৰেজেণ্ট দিছে৷ চেলফি লৈছে৷\nআমি কাকো চিনি নাপাওঁ৷ গতিকে দুয়োটাই নিজৰ মাজতে মোবাইল টিপি টিপি কথা পাতি আছো৷ এনেতে আগফালৰ পৰা কোট – চ্যুট পিন্ধা অফিচাৰ টাইপৰ মানুহ এজনে মাত লগালে “ভালনে চাৰ, কেতিয়া আহিলে?\nড্ৰেচ পোচাকত কিবা অফিচাৰ যেন লগা মানুহজনক খপজপকৈ উত্তৰ দিলো“ ভালেই, এই জাষ্ট আহিলো৷ আপোনাৰ ভালনে চাৰ৷”\nমানুহজন আঁতৰি গ’লত চিন্তা কৰি লগৰটোক “ক’ত বা লগ পাইছিলো মানুহজনক৷ কোন অফিচত কৰে বাৰু?”\nলগৰটোৱে খঙেৰে উত্তৰ দিলে “ধেৎ চালা, সেইটো শ্যামলৰ দোকানৰ ওচৰৰ চানা বেপাৰীটো নহয়৷ আমি যে চাকনা বনাই আনো”\n“অ’টো এইটো সেই চানা বেপাৰীটোহে৷”\nতাৰ পাছত প্ৰেজেণ্টটো দৰা-কইনাক এতিয়াই দিওঁ নে পাছত লগৰটোৰ হাতত দিওঁ তাকে ভাবি থাকোতেই বগা চোলা, ক’লা পেণ্ট, টাই পিন্ধা, “কেটাৰিং পাৰ্টীৰ” ল’ৰা এটা আহি ক’লে৷ চাৰ ওপৰলৈ আহক খানা খাই লওকহি আহক৷”\nওহঃ ৰক্ষা৷ এতিয়াহে আচল জেগাত আহিছে৷ ততাতৈয়াকৈ প্ৰেজেণ্টটো জেকেটৰ ভিতৰত সুমুৱাই চিৰিয়েদি প্ৰথম মহলা পালোগৈ৷ ওপৰ পাওতেই মলমলীয়া মচলাৰ গোন্ধ নাকত লাগিল৷\nবেচিনত হাত ধুই আওহতীয়া চুকৰ টেবুল এখনত বহিলো৷ অলপ লাজৰো কথা আছে৷ তাৰ পাছত ডিচ পাৰি গ’ল এটাই৷ পাছে পাছে ভাত দিলেহি আন এটাই৷ আইঐ যিকেইটাহে ভাত দিছে, মাথা টিঙিছ কৰি গ’ল৷ বোলো “ঐ ভাইটি একেবাৰে দি যোৱা আকৌ বাৰে বাৰে দিব নালাগে।”\nঅলপ বিৰক্তিৰ হাঁহি এটা মাৰি তিনিবাৰ মানত ডিচখন ফুল কৰি গ’ল৷ এটাই দাইল অলপো দি গ’ল৷\nতাৰ পাছত আহিল ৰঙালাও, পটল, আলু, বিন ভাজি৷ কমাই দিবি বুলি ক’লো৷\nনেক্সট মটৰ-পনিৰ৷ ধেইত বিয়াত মটৰ পনিৰ খাম নেকি? নালাগে বুলিলো৷ নিদিলে৷\nএইবাৰ আহিল মুৰিঘণ্টা( নে মুৰিগন্দা? ) বোলা বিধ৷ টেষ্ট কৰো বুলি অলপ ললো৷\nশুভ কামত বিলম্ব নকৰি আৰম্ভ কৰি দিলো৷ কেইগৰাহমান গিলাৰ পাছত চালো মাছ, মঙহ কিবা আহিছে নেকি?\nনাই৷ অহাৰ লক্ষণো নাই চোন৷ বিলনীয়া কেইটাই ভাজি, দালি, ভাত লৈহে ঘূৰি ফুৰিছে৷\nলগৰটোক চিগনেলত সুধিলো“ “ঐ হাড় – কাইট নাহিবই নেকি?”\n“মুৰিঘণ্টা দিছে যেতিয়া মাছ আহিব” – তাৰ বিশেষজ্ঞৰ দৰে উত্তৰ৷\nখায় আছো, খায় আছো এই শেষ হবলৈ দুগৰাহ মান থাকোতেই দেখিলো বাতি আহিছে৷ ৰৈ দিলো৷ মাছৰ জোল৷ সিহঁতৰ মতে ফিচ -কাৰী৷\nহব অন্ততঃ কাইটটো আহিল৷ ঘপাঘপ ভাত কেইটাৰ লগত জোলকণ সানি মাছকণ খাই, দীঘলীয়া উগাৰ এটা মাৰি বেচিন পালোগৈ৷ হাত মূখ ধুই আহোতে দেখিলো মাসংৰ বাতি, পায়স ৰসগোল্লাৰ বাতি আহিছে৷\nটিঙিছকৈ খঙতো উঠি আহিল৷ খুৱাব মন নাথাকিলে খুৱাব নালাগে এইবোৰ কিহৰ ধাপ্পাবাজী৷ মানুহ খায় উঠাৰ পাছত মাংস৷\nমনতে ভোৰভোৰাই জেপৰ পৰা ৰজনীগন্ধা ৰপেকেট এটা উলিয়াই মিলাই মিলাই ডাইৰেক্ট বাহিৰ পালোহি৷ ৰজনীকন মূখত সুমোৱাই বাইকত বহোতেই দৰাৰ ভায়েকৰ মাত, “যোৱাই নেকি, খুৱাবোৱা হ’লনে?”\n“খালো খালো এই ইমাৰজেঞ্চি ফোন এটা আহিছে, সেয়ে যাব লাগে” — বুলি কৈয়ে বাইক ষ্টাৰ্ট কৰি ৰূম পালোহি৷\nঅ’ পাহৰিছিলোৱেই৷ জেকেটৰ ভিতৰত উভটাই অনা প্ৰেজেণ্টটো সযতনে ড্ৰয়াৰৰ ভিতৰত ভৰাই থলো, ভৱিষ্যতে কামত আহিব বুলি৷ অৱশ্যে চাৰিবছৰ হ’ল সেইটো তেনেকৈয়ে সোমাই আছে৷\nমই গোটোৱা অভিজ্ঞতা কেইটামান (দীপা ডেকা)\nতামিলনাডুৰ এখন সৰু চহৰত মোৰ অভিযান আৰু অভিজ্ঞতা (নীলাঞ্জন গোহাঁই)


ৰেৱতী ফুকনৰ ‘মৃত্যু’ সন্দৰ্ভত কি মন্তব্য পুত্ৰ কৌশিকৰ?\nৰেৱতী ফুকনৰ ‘মৃত্যু’: কি মন্তব্য পুত্ৰ কৌশিকৰ?\nNovember 20, 2018 10:01 pm\nনিৰুদ্দিষ্ট হৈ থকা ৰেৱতী ফুকন ফাইল ফটো\nআলফা (স্বাঃ)ৰ মুখ্য সেনাধ্যক্ষ পৰেশ বৰুৱাৰ বাল্য বন্ধু তথা আলফাৰ সৈতে ভাৰত চৰকাৰৰ আলোচনাৰ উদ্যোগ লোৱা ৰেৱতী ফুকনৰ ‘মৃত্যু হৈছে’ বুলি অসমৰ এটা টি ভি চেনেলে সম্প্ৰচাৰ কৰা বাতৰি সন্দৰ্ভত মুখ খুলিছে ফুকনৰ পুত্ৰ কৌশিক ফুকনে।\nফুকনৰ ‘মৃত্যু’ হোৱা বুলি দাবী কৰা চেনেলটোৱে এই সন্দৰ্ভত কোনো নিশ্চিত ‘তথ্য’ যোগান ধৰিব পৰা নাই বুলি নৰ্থ ইষ্ট নাও-ত মন্তব্য কৰিছে কৌশিক ফুকনে।\n“কালি বাতৰি সম্প্ৰচাৰ কৰা সাংবাদিকজনৰ সৈতে কথা পতা হ’ল, তেওঁ মোক একো তথ্য দিব নোৱাৰিলে,” ফুকনৰ মৃত্যুৰ ‘সন্দেহ’ৰ পৰিৱৰ্তে ‘সঁচা’ বুলি চেনেলটোৱে সম্প্ৰচাৰ কৰাতো ‘উচিত’ হোৱা নাই বুলি মত প্ৰকাশ কৰি নৰ্থ ইষ্ট নাও-ত এই মন্তব্য কৌশিকৰ।\nফুকনে লগতে জনাই যে আৰক্ষীকে ধৰি বিভিন্ন সংস্থাসমূহে বাতৰিটোৰ সত্যতা এতিয়ালৈকে স্বীকাৰ কৰা নাই। কিন্তু অসম আৰক্ষীয়ে এই সন্দৰ্ভত ‘শীঘ্ৰে’ এক স্পষ্টীকৰণ দিয়াৰ আশ্বাস প্ৰদান কৰিছে।\n“কালি বাতৰিটো সম্প্ৰচাৰিত হোৱাৰ পাছত মই আৰক্ষী তথা বিভিন্ন এজেন্সিৰ সৈতে কথা পাতি আছো। কিন্তু তেওঁলোকৰ হাতত সম্পূৰ্ণ একো তথ্য নাই। অসম আৰক্ষীয়ে আশ্বাস দিছে যে তেওঁ ক’ত আছে অতি সোনকালে এটা স্পষ্টীকৰণ দিব,” জনালে কৌশিকে।\nআনহাতে আলফা (স্বাঃ)ৰ মুখ্য সেনাধ্যক্ষ পৰেশ বৰুৱাই তেওঁলোকৰ পৰিয়ালৰ ‘খা-খবৰ’ লয় যদিও দেউতাকৰ ‘মৃত্যু’ সন্দৰ্ভত বৰুৱাই আজিলৈকে একো জনোৱা নাই বুলি সদৰী কৰে ৰেৱতী ফুকনৰ পুত্ৰই।\nযোৱা ২২ এপ্ৰিলৰ পৰা সন্ধানহীন হৈ থকা এসময়ৰ পি চি জি-ৰ সদস্যজন হত্যাৰ বলি হোৱা বুলি\nপ্ৰাক্তন মুখ্য মন্ত্ৰী তৰুণ গগৈকে ধৰি বিভিন্নজনে আশংকা প্ৰকাশ কৰি আহিছে।


হাজং সকল Class 10 - অসমীয়া বৈচিত্রময় অসম - Sebahslc.In\nপাঠ হাজং সকল\nহাজং সকল Class 10\n১। হাজংসকল কোন জনগােষ্ঠীৰ লােক?\nউঃ নৃতত্ববিদসকলৰঅনুসৰি হাজংসকল হৈছে ইণ্ডো-মংগােলীয় জনগােষ্ঠীৰ লােক ।\n2। হাজংসকলক পার্বত্য স্বায়ত্তশাসিত জিলাসমূহত কেতিয়া অনুসূচিত জনজাতি হিচাপে স্বীকৃতি দিছিল?\nউঃ ভাৰতীয় সংবিধানৰ ১৯৫০ চনৰ আইন অনুসৰি হাজংসকল পাবত্য স্বায়ত্তশাসিত জিলাৰ অনুসূচিত জনজাতি হিচাপে স্বীকৃতি প্রদান কৰা হয়।\n৩। বর্তমান হাজংসকল অসমৰ প্ৰধানতঃ কোন কোন জিলত বসবাস কৰি আছে?\nউঃ হাজংসকলে বৰ্তমান অসমৰ গােৱালপাৰা, ধুবুৰী,বাক্সা, ওদালগুৰি,কামৰূপ,চিৰাং, দৰং,লক্ষীমপুৰ, ধেমাজী, নগাঁও আদি জিলাত বাস কৰে।\n৪। হাজংসকলৰ মূল জীৱিকা কি?\nউঃ হাজংসকলৰ প্ৰধান জীৱিকা হৈছে কৃষি।\n৫। বাস্তুদেও পূজা কেতিয়া অনুষ্ঠিত কৰে?\nউঃ বাস্তুদেৱৰ পূজা ব’হাগ মাহত কৰা হয়।\n৬। হাজং সমাজত কাছৰি ঘৰৰ তাৎপর্য কি?\nউঃ হাজংসকলৰ কাছৰি ঘৰ হৈছে বাটচ’ৰা ঘৰৰ দৰে। প্ৰকৃততে ই আছিল ডেকাচাং। গাঁৱৰ অবিবাহিত ডেকাসকলে এই ঘৰত নিশা শুইছিল। আনকি গাঁৱলৈ অহা পুৰুষ আলহী-অতিথিও এই ঘৰতে ৰাতি কটাব পাৰিছিল। এটা সময়ত গাঁৱৰ মুৰব্বী বা প্রতিপত্তিশীল লােকৰ ঘৰ-হাউলিতহে কাছৰি ঘৰ আছিল।\nRelated Post: সােনােৱাল কছাৰীসকল Class 10\n(ক) মেঘালয়ৰ কোন কোন ঠাইত হাজং লােকসকলৰ বসতি অধিক?\nউঃ পশ্চিম আৰু দক্ষিণ গাৰাে পাহাৰ জিলা আৰু খাচীয়া পাহাৰ জিলাৰ সমতল অঞ্চলত।\n(খ) হাজংসকলে কেতিয়া ভৈয়ামীয়া জনজাতি হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰে।\nউঃ ভাৰতীয় সংবিধান সংশােধিত “অনুসূচিত জাতি তথা জনজাতি নির্দেশ অধিনিয়ম ২০০২”ৰ অধীনত হাজংসকলে ভৈয়ামীয়া জনজাতি হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰে।\n(গ) হাজংসকলৰ পূৰ্বপুৰুষৰ নাম কি আছিল?\n(ঘ) হাজংসকলে গাঁৱৰ প্ৰধানজনক কি বুলি কয় ?\n(ঙ) হাজংসকলৰ গৃহদেৱতাৰ নাম কি?\nউঃ বাস্তু বা বাইচ ।\n(চ) হাজং মহিলাসকলে পাৰম্পৰিক কাপোৰ ববলৈ ব্যৱহাৰ কৰাবাঁহৰ যতনবিধৰ নাম কি?\n(ছ) হাজং ভাষাটো কোনটো ভাষা পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত?\nউঃ হাজং ভাষাটো তিব্বত-বর্মীয় ভাষা পৰিয়ালৰ বড়াে শাখাৰ অন্তৰ্গত।\n(জ) বর্তমানৰ হাজং ভাষাটোৰ ওপৰত নামনি অসমৰ কোন দুটা ভাষাৰ প্ৰভাৱ দেখা পায়?\nউঃ কামৰূপীয়া আৰু গােৱালপৰীয়া উপভাষাৰ।\n(ক) হাজং শব্দটোৰ উৎপত্তি সম্পর্কে লিখা।\nউঃ হাজং শব্দটোৰ উৎপত্তি সম্পর্কে কেইবাটাও মত প্রচলিত আছে। এটা মত অনুসৰি ‘হাজং’ নামৰ ভূখণ্ডৰ পৰা প্রব্রজিত কাৰণে এই জনগােষ্ঠীৰ নাম হাজং হৈছে। অইন এটা মত অনুসৰি, এই জনগােষ্ঠীৰ পূৰ্বপুৰুষ ‘ হাজো’ৰ জন হিচাপে তেওঁলােক হাজং নামে পৰিচিত। তৃতীয় এটা মত অনুসৰি ‘হাজং’ শব্দটো গাৰাে সকলেহে দিয়া নাম। গাৰাে ভাষাত ‘হা’ মানে মাটি আৰু ‘জং’ মানে পােক। হাজং গােষ্ঠীৰ লােকে সমতলৰ মাটিত বােকা-পানীৰে লুতুৰি-পুতুৰি হৈ খেতিকার্যত জড়িত হৈ থকা দেখি গাৰােসকলে হাজং নাম দিছিল বুলি মত প্রচলিত।\n(খ) হাজংসকল প্ৰথম অৱস্থাত সামাজিকভাৱে কি কি ছয়টা ভাগত বিভক্ত আছিল?\nউঃ হাজংসকল প্ৰথম অৱস্থাত সামাজিকভাৱে হাৰাং পাৰিয়া, ভজালু পাহাৰীয়া, মাণিক পাহাৰীয়া, টেপৰ পাহাৰীয়া,সাতদল পাহাৰীয়া আৰু মাঞ্জী পাৰীয়া নামৰ এই ছয়টা ভাগত বিভক্ত আছিল\n(গ) হাজংসকলে যিকোনাে সামাজিক বাদ-বিবাদ কেনেদৰে মীমাংসা কৰে?\nউঃ হাজংসকলৰ সমাজত যিকোনাে বাদ-বিবাদ হলে প্রথমতে গাঁও-গিয়াতিৰ মুৰব্বীয়ে মীমাংসা কৰে। যদি তেওঁ নােৱাৰে, তেন্তে পাঁচ গিয়াতিৰ মুৰব্বীসকলে মেল পাতি সমাধান কৰে। অধিক জটিল সমস্যা সমাধান কৰিবলৈ জোৱাৰ বা চাকলাৰ মুৰব্বীসকলে মেল পাতি কৰে।\n(ঘ) হাজংসকলৰ গৃহ নির্মাণ পদ্ধতিৰ বিষয়ে চমুকৈ লিখা।\nউঃ হাজংসকলৰ ঘৰ বাৰী মুকলিমূৰীয়া। তেওঁলােকে খেতি পথাৰৰ পৰা দূৰৈত ওখ ঠাই ঘৰ সজাৰ বাবে বাছি লয়। সোঁমাজত এখন চোতাল ৰাখি তাৰ চাৰিওফালে ঘৰ সাজে। সাধাৰণতে হাজংসকলৰ ঘৰৰ আৰ্হি হ’ল – এটা মাইজৈ ঘৰ (বৰঘৰ), এটা চাংঘৰ (ভৰাল), এটা আখলি ঘৰ (ৰান্ধনি ঘৰ), এটা গুলি ঘৰ (গোহালি) আৰু আগচোতালত থাকে এটা কাছৰি ঘৰ। ঘৰৰ চোতালৰ পূৰ দিশত থাকে বাস্তু আৰু কানীদেওৰ থান। বৈষ্ণৱপন্থী হাজংসকলৰ চোতালত আকৌ থাকে হৰিঘৰ আৰু তুলসীৰ থান।\n(ঙ) হাজং মহিলাসকলৰ পাৰদৰ্শিতা সম্পর্কে চমুকৈ লিখা।\nউঃ হাজং মহিলাসকল পুৰুষৰ দৰেই আগৰণুৱা । তেওঁলােক পাকৈত দাৱনী, ৰােৱনী, মাছুৱৈ আৰু কর্মঠ গৃহিণী ।তেওঁলােক শিপিনীও। হাজং শিপিনীয়ে নানাৰঙী সূতাৰে নিজৰ কাৰণে পৰম্পৰাগত পােছক ‘ৰাঙা পাটিন’ আৰু পুৰুষসকলৰ কাৰণে ‘ভেঝা কাপুৰ’, ফুলা আগৰুণ, পাছৰা, ফুলা কাণপেছ আদি ঘৰতে বৈ উলিয়ায়। সামাজিক উৎসৱ-অনুষ্ঠানতাে হাজং গাবুৰ, আয়ৰক আৰু বয়ােবৃদ্ধাৰ পাৰদর্শিতা দেখা যায় ।\n(চ) হাজং মহিলাসকলে পৰিধান কৰা কিছুমান আ- অলংকাৰৰ নাম লিখা।\nউঃ হাজং মহিলাসকলে পৰিধান কৰা কিছুমান আ-অলংকাৰৰ নাম হ’ল -বাহুত কাটাবাজু, ভৰিত বাক, গুঞ্জৰী, ঠেংপাতা, কাণত কৰমফুল, নাকত নলছ, নাকফুল, ডিঙিত চিকিছৰা, হাৰমালা, হাছলী, হাতত বয়লা, শাঁকা (শঙ্খ) আৰু আঙুলিত আঙঠি ।\n(ছ) হাজংসকলৰ পৰম্পৰাগত সাজপাৰৰ বিষয়ে চমুকৈ লিখা।\nউঃ হাজংসকলৰ পৰম্পৰাগত সাজ-পাৰসমূহ নিজস্ব বৈশিষ্ট্যসমৃদ্ধ। পুৰুষ আৰু মহিলাৰ পোছাকৰ পার্থক্য আছে।হাজংপুৰুষৰ সাজপাৰ অতি সাধাৰণ। তেওঁলােকে কঁকালত পিন্ধে বগা,নীলা অথবা পখৰা ৰঙৰ ভেঝানিংটি’। গাত পিন্ধে বুকছলি।শীতকালি ডিঙিত ফুলৈ কানপেছ আৰু আওলান ব্যৱহাৰ কৰে। মহিলাসকলে পৰিধান কৰে নানাৰঙী কাৰু-কার্যখচিত ‘ৰাঙা পাটিন’।\n(জ) হাজংসকলে কি কি উৎসব-পার্বণ পালন কৰে চমুকৈ লিখা।\nউঃ হাজংসকল মূলতঃ কৃষিজীৱী হােৱা হেতুকে হাজংসকলে কৃষিৰ সৈতে জড়িত কিছুমান লােকাচাৰ পালন কৰে। তাৰ ভিতৰত গুচি পুতা, আগ আনা, নয়া খােৱা, কাতি গাছা, শইচ চপােৱা আৰু মাঘ বিহুত চিৰা-পিঠা খােৱা, সঙৰাণি বা ৰঙালী বিহুত গৰুক গা ধুওৱা, খেতিত ব্যৱহৃত সঁজুলি ধুই-পখালি চোতালত বন্তি জ্বলােৱা আদি প্রধান। তদুপৰি তেওঁলােকে ব’হাগত বাস্তু পূজা, আহাৰত সাতােৱাৰ চুৱা মানা, শাওণত বৰত’,শৰতত যাত্রা-পূজা, ভুই মাগা, চ’ৰমাগা উৎসৱ, কাতি পূজা, পুহ মাহত পথাৰত ভালুক মাগা, ধান চপােৱাৰ পাছত থংবৈমাগা, পুষণৈ আদিও পালন কৰে।\n(ঝ) হাজংসকলৰ ধর্মীয় আচাৰ-অনুষ্ঠানৰ বিষয়ে চমুকৈ লিখা।\nউঃ ধর্মীয় আচৰণৰ দিশেৰে হাজংসকল দুটা শ্ৰেণীত বিভক্ত।(ক) হাজং শাক্ত আৰু (খ) হাজং খাটল (বৈষ্ণৱ)। পৰম্পৰাগত ধর্মীয় আচৰণ মানি লােৱাসকল হাজং শাক্ত আৰু বৈষ্ণৱ পন্থা গ্রহণ কৰাসকল হাজং বৈষ্ণৱ। শাক্তসকলে মাছ-মঙহ, ঘৰুৱা মদ আদি খায় আৰু বৈষ্ণৱ আচৰণত বিশ্বাসী খাটলসকল। বৈষ্ণৱীসকলে শালগ্রাম বিগ্রহক বিষ্ণু মানি পূজা কৰে আৰু জন্মাষ্টমী, ৰাধাষ্টমী, ৰাসযাত্রা, দৌলযাত্রা আদি পালন কৰে। নাম কীর্তননা কৰে।\nমূলতঃ হিন্দু ধর্মাৱলম্বী হ’লেও পৰম্পৰাগতভাৱে হাজংসকলৰ মূল দেৱতা হৈছে বাস্তুদেও। ব’হাগ মাহত তেওঁলােকে বাস্তুদেওৰ পূজা কৰে।\n(ঞ) হাজংসকলৰ পৰম্পৰাগত নৃত্যগীতৰ বিষয়ে চমুকৈ লিখা।\nউঃ হাজংসকলৰ পৰম্পৰাগত নৃত্য-গীতৰ ভিতৰত লেৱাটানা, জাখামাৰা, ভাঙা নাওকা, দেৱী যুদ্ধ আদি জনপ্রিয় আৰু পুৰণি। ডেকাসকলে এই নৃত্য-গীত কৰোঁতে ঢাকী, দোতােৰা, বাঁহী, তাল আদি বাদ্য ব্যৱহাৰ কৰে।\n(ট) হাজংসকলৰ খাদ্য সম্ভাৰৰ বিষয়ে চমুকৈ লিখা।\nউঃ হাজংসকল মুখ্যতঃ আমিযাহাৰী। মাছ, মঙহ, ঘৰুৱা মদ তেওঁলােকে খায়।তদুপৰি বাঁহগাজ, কচু, আলু, কচুৰ পাত আৰু থােৰা, হিদুল, শাক-পাতৰ শকুতা, কাছ-ডৰাু-মাছাং, লেবা শাক, বিচি ভাত, বুকনি ভাত, ডিংপােৰা তেওঁলােকৰ প্রিয় আহাৰ।\nCategories দশম শ্ৰেণীৰ বৈচিত্র্যময় অসম, অসমীয়া Class 10 Tags Class 10 Assamese Post navigation\n1 thought on “হাজং সকল Class 10 – অসমীয়া বৈচিত্রময় অসম”


husband-assaulted-by-his-first-wife-on-his-3rd-wedding-reception-party– News18 Assam\nবাৰে বাৰে বিয়া পতাৰ ফল! স্বামীৰ তৃতীয় বিবাহত প্ৰথম পত্নীৰ ৰুদ্রমূৰ্তি, প্ৰহাৰ কৰাৰ লগতে ফালিলে গাৰ কাপোৰ\nUpdated:February 13, 2020, 1:00 PM IST\nতৃতীয় বাৰলৈ বিয়া পাতি অভ্যৰ্থনা অনুষ্ঠানলৈ প্ৰথমা পত্নীক নিমন্ত্ৰণ জনাই কৰিলে মৰসাহ!\nLast Updated: February 13, 2020, 1:00 PM IST\nমানুহৰ মন হে, কাক ক’ত কেতিয়া ভাল লাগি যায় কোনে জানে! এজন বিবাহিত ব্যক্তিৰ লগত যেন বাৰে বেৰে মিলিছে এই কথা। কিন্তু সকলোবোৰ কামৰে এটা সীমা থাকে!\nতৃতীয় বাৰলৈ বিয়া পাতিছে এজন ব্যক্তিয়ে। আনকি নিজৰ তৃতীয় বিবাহলৈ প্ৰথমা পত্নীত নিমন্ত্ৰণ জনাই মৰসাহো কৰিছে ব্যক্তিজনে। কোন পত্নীয়ে সহিব পাৰিব স্বামীয়ে অন্য যুৱতীৰ সৈতে আকৌ বিয়া কৰোৱা। গতিকে বিয়াঘৰত সকলোৰে মুখৰ আগত দৰাক প্ৰথমা পত্নীয়ে টানি চোচৰাই আনি প্ৰহাৰ কৰাৰ লগতে পিন্ধি থকা কাপোৰ ফালি পেলালে।\nব্যক্তিজনৰ নাম আছিফ ৰফিক। ২০১৪ চনত মাদিহা নামৰ এগৰাকী যুৱতীৰ সৈতে বিবাহ পাশত আবদ্ধ হৈছিল ৰফিক। সংসাৰ কিছু দিন ভালদৰেই চলি আছিল। কিন্তু হঠাৎ আছিফ ৰফিকৰ মন গ’ল দ্বিতীয় বিবাহ কৰিবলৈ। বিশ্ববিদ্যালয়ত কৰ্মৰত এগৰাকী যুৱতীৰ সৈতে প্ৰথমা পত্নীক নজনোৱাকৈয়ে আকৌ বিয়া কৰাই আছিফ ৰফিকে। কিন্তু পিছত পত্নীয়ে আপত্তি কৰাত মাদিহাৰ ওচৰত ক্ষমা খুজি শপত খাই ভৱিষ্যতে এনে ভুল নকৰে বুলি কয় আছিফে।\nদুজনীকে ঘৈণী থকাৰ পিছতো আকৌ এবাৰ বিয়া কৰোৱাৰ মন মেলিলে আছিফ ৰফিকে। আনকি তৃতীয় বিবাহলৈ প্ৰথমা পত্নী মাদিহাক আমন্ত্ৰণো জনালে। কিন্তু তাতে লাগিল অথন্তৰ। বিয়া ঘৰত মানুহৰ মাজতে খঙত অগ্নিশৰ্মা হৈ বিয়াৰ মণ্ডপৰ পৰা স্বামীক চোচৰাই আনি প্ৰহাৰ কৰাৰ লগতে গাৰ কাপোৰ খালি পেলায়। পিছত উপস্থিত লোকে কোনো মতে আছিফক প্ৰথমা পত্নীৰ হাতৰ পৰা ৰক্ষা কৰি আৰক্ষীক খবৰ দিয়ে। আৰক্ষী উপস্থিত হৈ আছিফ ৰফিকক থানালৈ লয় যায়।\nঘটনা সন্দৰ্ভত মাদিহাই কয় যে, তেওঁক নজনোৱাকৈ ৰফিকে জিন্নাহ বিশ্ববিদ্যালয়ত কৰ্মৰত এগৰাকী মহিলাৰ সৈতে দ্বিতীয় বাৰৰ কাৰণে বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হৈছিল। পিছত মাদিহাৰ ওচৰত ক্ষমা খুজি শপত খাইছিল যে, ভৱিষ্যতে আৰু এনে ভুল আছিফে নকৰে।\nঘটনাৰ সন্দৰ্ভত আছিফে কয় যে তেওঁ ইতিমধ্যে প্ৰথমা পত্নীৰ সৈতে বিবাহ বিচ্ছেদ কৰিছে। গতিকে নতুনকৈ বিয়া কৰাবলৈ তেওঁ কাৰোবাৰ পৰা অনুমতি ল’ব লাগিব বুলি নাভাবে। ৰফিকে আনকি কয় যে, ‘এইটো মোৰ কথা, মই কেইজনী বিয়া কৰাও।’\nঘটনাটো সংঘটিত হৈছে পাকিস্তানৰ কৰাছীত।\nFirst published: February 13, 2020, 1:00 PM IST\nবিমানযোগে গুৱাহাটীলৈ অনা হ’ল সেনা বিষয়া মায়ংক বৰাৰ নশ্বৰদেহ\n‘এতিয়াহে বুজিছো, মোৰ TRP আছে কাৰণেই মোৰ কথা বাৰে বাৰে চৰ্চিত হয়’


সৈনিকৰ দুৰ্গা পূজা~গল্প-সুস্মিতা দেৱী\nby©AdminPosted at Thursday, December 17, 2020\nআজি নৱমী পূজা!! হাজাৰ হাজাৰ মানুহৰ ভিৰ!! পূজা চোৱাৰ হেঁপাহ!! কাৰোবাৰ পূজা চোৱাৰ চখ,দেৱীৰ আশীষ লোৱাৰ ইচ্ছা, কাৰোবাৰ লগৰ লগৰীয়াৰ লগত একেলগে ফুৰাৰ চখ!! কাৰোবাৰ আকৌ মনৰ মানুহজন আৰু মানুহজনীৰ লগত হাতত হাত ধৰি পূজাৰ চলেৰে কিছু মধুৰ স্মৃতি গঢ়াৰ চখ!! কোনোবা দম্পতিয়ে দৈনন্দিন দায়িত্বৰ পৰা আঁতৰি পূজাৰ জৰিয়তে পতি বা পত্নীৰ সৈতে একান্তই ব্যক্তিগতভাবে মনৰ কথা পাতে,, দেৱী মাৰ আশীৰ্বাদ লয়!!\nমণ্ডপৰ কাষত ৰৈ থকা চাৰি জন চি.আৰ.পি.এফ ৰ জোৱানৰ ভিতৰত তেত্রিশ বছৰীয়া ৰিতুল যেন এখন বেলেগ পৃথিৱীত বিচৰণ কৰি আছে।। তেওঁক দেখি আন তিনি জন জোৱানেও দুচকুৰে হাঁহি আশ্বাস দিছে।। বুকুত এক অদ্ভূত কঁপনি আছে আজি ৰিতুলৰ।। ভাবি থাকোতেই ৰিতুলৰ মনটো আজিৰ পৰা সাত বছৰৰ আগৰ দিনলৈ উৰি গ'ল-----\nদিল্লী ৰ এখন ভিতৰুৱা গাওঁ ভেলি।। চফল ডেকা ৰিতুল আৰু উনৈশ বছৰীয়া চঞ্চল গাভৰু সন্তোষী দুয়ো প্ৰেমৰ নাঁওত ডুবি হাবু ডুবু খাইছে।। এই প্ৰেম স্কুলীয়া দিনত হাফ পেডেল মাৰি মাৰি চাইকেলৰ টিলিং বজায় ৰিতুলে সন্তোষীক জোকোৱা দিনৰে।। চাইকেলৰ কেৰিয়াৰত বহাই হেলিকপ্টাৰৰ স্পীডত উৰুৱাই নিয়া দিনৰে এই ভালপোৱা।।\nসন্তোষী হ'ল ধনী মৌজাদাৰৰ একমাত্র জীয়ৰী আৰু ৰিতুল আছিল গাঁৱৰ মূৰৰ গেলামাল দোকানী মুকেশৰ পুতেক।। সৰুতে যদিও ল'ৰা ধেমালি বুলি মৌজাদাৰে আওকাণ কৰিছিল, পিছলৈ কিন্তু সন্তোষীৰ ওপৰত তীক্ষ্ণ নজৰ ৰাখিবলৈ ল'লে।।\nৰিতুলৰ চাকৰিটোলৈকে যেন দুয়ো অপেক্ষাত আছিল।।দুবছৰৰ পিছত এমাহৰ বাবে ছুটিত আহিছে ৰিতুল।। প্ৰেমিক চৰাই হালৰ চকুত টোপনি নাই আনন্দত।।\nএই যে ভোকেই নালাগে,,শুব নোৱাৰে,,,অনবৰতে ওঁঠত এটি লাজকুৰীয়া হাঁহি উলমি থাকে,,, ৰাতিটো পুৱালেই সন্তোষীৰ প্ৰিয়জন আহি পাব।। চকুহালো যেন অধৈর্য হৈ পৰিছে ৰিতুলক চাবলৈ।।সন্তোষীৰ মনটোৱে কৈ উঠিছে "উফ্,,,,,, এই সময়ে যে বৰ দীঘল।। "\nপ্ৰিয়জনৰ সান্নিধ্যত এটা মাহ যে কেনেকৈ পাৰ হ'ল দুয়ো গমেই নাপালে।। দুৰ্গা পূজা আৰম্ভ হৈছে।। দশমী পূজাৰ দিনাই গমন কৰিব লাগিব ৰিতুল দেশৰ গন্তব্য স্থানলৈ।। আজি নৱমী।। নৈ পাৰত থিয় হৈছে দুয়ো।। মন গধুৰ সন্তোষীৰ।। আৰু ৰিতুলৰ?? এই মূহুৰ্ততে যেন নিজৰ কৰি ল'ব তাৰ মৰমৰ প্ৰেয়সী সন্তুক!! আঁকি দিব যেন সন্তুৰ সেওঁতা ফালি নিজৰ নামৰ সেন্দুৰীয়া আলি।। এক হৈ পৰিব দুটি দেহ।। হিয়া উজাৰি মৰম বিয়পাই দিব তাৰ উশাহক।।\nসজল দুচকুৰে কাতৰ অনুৰোধ কৰিছে তাই ৰিতুলক।। ক'ব খুজিছে "নাযাবা না তুমি।। " ৰিতুলৰ বুকুত সোমাই হুকহুকাই কান্দি উঠিছে সন্তোষীয়ে।। আগতকৈ ও জোৰত সাৱট ধৰিছে ৰিতুলে তাৰ উশাহক।।সন্তোষীৰ চকুলোৱে তাৰ চাৰ্টৰ বুকুৰ অংশ তিয়াইছে।। সেই চকুলো ৰিতুলৰ বুকুৰ ভিতৰলৈ শিপাইছে।। দুৰ্বল হৈ পৰিছে তাৰ মন।। তথাপি সি পিছুৱাই আহিব নোৱাৰে।। এতিয়া ৰিতুল এজন দেশৰ সৈনিক।। দেশ মাতৃৰ সুৰক্ষাৰ হেতু উচৰ্গা কৰিছে নিজৰ জীৱন।। দায়িত্বৰ পৰা পলায়ন কৰিব নোৱাৰে সি।।\nশেষ বাৰৰ বাবে দুয়ো ওলাই গৈছে নৱমী পূজা চাব একেলগে।। এতিয়া পিছে তাহানিৰ ব্ৰেক নোহোৱা চাইকেল খনত নহয়,, নতুনকৈ ৰিতুলে লোৱা ৰঙা ৰঙৰ চুপাৰ ষ্প্লেণ্ডাৰ বাইক খনতহে।। সেৱা কৰিব বহিছে দুয়ো দেৱী মাৰ সন্মুখত।। দুচকু জপাই হাতযোৰ কৰি প্ৰিয়জনৰ আশু-আৰোগ্য আৰু দীৰ্ঘায়ু কামনা কৰিছে সন্তোষীয়ে।। প্ৰাৰ্থনা কৰি থকা সন্তোষীক হেেঁপাহ পলুৱাই চাইছে তাইৰ প্ৰিয়জনে।। অজানিতে তাইৰ দুপাত্তাখন মূৰলৈকে তুলি দিছে ৰিতুলে।। কিমান যে মৰম লাগিছে সি উপহাৰ দিয়া গোলাপী চুৰিদাৰযোৰেৰে তাৰ মৰমী জনীক।।\nলাহে লাহে ৰিতুলৰ হাত খনে সন্তোষীৰ হাত স্পৰ্শ কৰিছে।। ইমান মানুহৰ মাজত লাজতে মুচকচ যোৱাৰ উপক্রম সন্তোষীৰ।। এইবাৰ মুঠি মাৰি ধৰিছে ৰিতুলে তাইৰ হাতখন।। চপাই আনিছে আৰু কাষলৈ।। ওঁঠেৰে এটি লাজকুৰীয়া হাঁহি বিয়পি পৰিছে সন্তোষীৰ।। আঁতৰিব খোজোতেই ৰাস্তাৰ খালত পৰিব ধৰাত হঠাৎ কঁকালত এহাতেৰে খামুচি টানি আনিছে পুনৰ ৰিতুলে তাইক নিজৰ দিশে।। জিকাৰ খাই উঠিছে সন্তোষী।। ৰিতুলে থুতৰিত ধৰি তুলি ধৰিব খুজিছে সন্তোষীৰ অপেশ্বৰী যেন ধুনীয়া মুখনি।। চকুত চকু পৰাত পুনৰ শিঁহৰিত হৈ দুচকু নমাই আনে সন্তোষীয়ে।। লাজ লাজ ভাৱ এটাই আৱৰি ধৰে তাইক।।\nদুটা বেলুন কিনি দিছে ৰিতুলে সন্তোষীক।। হাতত অলপ খাৰু, ডিঙিত এডাল ধুনীয়া মনি আৰু কাণত এজোৰ দীঘল ফুলি পিন্ধাই দিছে সি।। সজাই পেলাইছে তাৰ উশাহটোক।। প্ৰিয়জনৰ উপহাৰ বোৰ সন্তোষ মনেৰে গ্ৰহণ কৰিছে সন্তোষীয়ে।।ৰিতুলৰ মৰম ভৰা স্পৰ্শত ক্ষন্তেকৰ বাবে পাহৰি গৈছে সন্তোষীয়ে ৰিতুলৰ বিদায়ৰ কথা।। উপভোগ কৰিছে দুয়ো সেই সময়।। বুকুত সাঁচি লৈছে প্ৰিয়জনৰ মৰম।।\nকথাবোৰ ভাবি থাকোঁতেই ৰিতুলৰ ফ'নটো বাজি উঠাত অতীতৰ পৰা বাস্তৱলৈ ঘূৰি আহে সি। । হয়।। তাৰ গৰ্ভৱতী পত্নী সন্তু হাস্পাতালত আছে।। সেই যে তেতিয়া পূজা চাবলৈ গৈছিল তাৰ পিছত আৰু দুয়ো একেলগে পূজা চাব পোৱা নাই।। দেশৰ সৈনিকৰ নো ক'ত প্ৰেমিকা, পত্নীৰ লগত পূজা চোৱাৰ সৌভাগ্য আছে!!\nযেতিয়া সি কাশ্মীৰত চাকৰি জইন কৰিবলৈ গৈছিল তেতিয়া সকলো গম পাই মাক দেউতাকে তাইৰ ওপৰত অকথ্য নিৰ্যাতন চলাইছিল।। মাৰ ধৰ , গালি শপনিৰ কোবত থাকিব নোৱাৰি সন্তোষীয়ে চিঠি লিখিলে ৰিতুললৈ।।আৰু তাৰ অপেক্ষাত দিন ৰাতি কান্দি কান্দি পাৰ কৰিছিল।। চিঠিখন তাৰ ওচৰ পোৱালৈ এমাহ বেছি দিন লাগিছিল।। পুনৰ দহ দিনৰ ছুটি লৈ ৰিতুল সন্তুৰ ঘৰলৈ আহিছিল।। ইতিমধ্যে দেউতাকে তাইৰ বিয়া ঠিক কৰি পেলাইছিল।। পাগলৰ দৰে হৈ পৰিছিল সি।। চিঠি পঠিওৱাৰ পিছতো ইমান দেৰিকৈ অহা বাবে অভিমানে ঘৰ সাজিছিল সন্তুৰ বুকুত।। উপায়হীন হৈ পৰিছিল দুয়ো।। দেউতাকে সন্তুক বাহিৰলৈ ওলোৱা বন্ধ কৰি দিছিল বিয়ালৈকে।। অৱশেষত বিয়াৰ দিনাই কইনাৰ সাজত পলুৱাই আনিছিল ৰিতুলে তাৰ প্ৰেয়সীক।। সন্তোষীক ঘৰৰ পৰা চিৰদিনৰ বাবে ত্যাগ কৰিলে।। আমাক গাঁৱৰ পৰা বহিস্কাৰ কৰা হ'ল।। লৈ আনিলে মাক - দেউতাক আৰু সন্তুক তাৰ ওচৰলৈ।।\nসন্তুৰ ফ'নৰ পৰা ভিডিঅ' ক'ল আহিছে।। দুচকু জপাই দুৰ্গাক আৰাধনা কৰি সি ৰিচিভ কৰিছে।।\nসিফালে চিন্তাক্লিষ্ট তাৰ মাক ৰৈ আছে।।\n: বহু অপৰেচন থিয়েটৰ মে হে বেটা।। ৱৌ বহত ৰৌ ৰহি হে।।\nমাকৰ কঁপা কঁপা মাতত ৰিতুলৰো বুকু কঁপি উঠে।। কাণত পৰে তাৰ মানুহজনীৰ চিঞৰ।। উফ্,,,,,,তাই কুশলে থাকক।। এতিয়া যদি সি তাইৰ কাষত থাকিব পাৰিলেহেতেন।। তাইৰ সাহস হৈ থিয় দিব পৰা হ'লে এইসময়ত।। কেতিয়াবা নিজকে অপৰাধী যেন লাগে পৰিয়ালৰ ওচৰত।। টকাকেইটা পঠিওৱাৰ বাদে আন কিবা সহায় কৰিব পাৰে জানো সি ঘৰখনৰ বাবে?? বিধৱা মাকজনীৰ বাবে?? আৰু না তাৰ মৰমৰ পত্নীজনীৰ কাৰণে।। এতিয়া ইমান এটা সন্তুৰ কষ্টৰ সময়তো সি তাইৰ কাষত নাই।।দেশবাসীৰ প্ৰতি থকা দায়িত্বয়ে বান্ধি ৰাখিলে তাক।।\n: এ সন্তু,,,, সন্তু,,, তুঝে কোচ নেহি হৌগা সন্তু।। তু দৰ মত।। দেখ্ মে মাতা ৰাণী কে চামনে খৰাহো।। ৱৌ তুঝে ভৰ ভৰকে আশীৰ্বাদ দে ৰহে হে।। তুঝে কোচ্ নেহি\nহৌগা মেৰে সন্তু।। তু দৰ মত,, তু দৰ মত।। মে হুনা!!\nদুহাত যোৰ কৰি কাঁতৰ প্ৰাৰ্থনা জনাই ৰিতুলে দেৱী মাৰ আগত ।। কঁপনি উঠিছে গাত।। অনুভৱ কৰিছে এই মুহূর্তত তাৰ সন্তুৱে পোৱা কষ্ট।। আহ্,,,,,,, হে দেৱী মা,, মোৰ সন্তুক শক্তি দিয়া ,, দেৱী মা শক্তি দিয়া।।\nতাক দেখি লগৰ তিনিজনেও হাতযোৰ কৰে দেৱীৰ আগত।।\nতেনেতে মাকৰ চিঞৰ কাণত পৰাত হাতত থকা ফ'নটো চাই ৰিতুলে\n: এ বেটা,,, বহুকৌ বেটী হোৱা হে।। য়ে দেখ ঘৰমে লক্ষ্মী আইহে বেটা লক্ষ্মী।\nদুচকুৰে ধাৰাষাৰে লোতক বৈ আহে ৰিতুলৰ।।তাৰ সন্তুৱে হাঁহিছে।। সৌৱা দেৱী মায়ে তাইক সুস্থ কৰি ৰাখিলে।। লাহে লাহে তাৰ চকু আইতাকৰ হাতত থকা ঘৰৰ লখিমী তথা তাৰ আৰু সন্তুৰ ভালপোৱাৰ প্ৰথমটো চিন কণমানিজনীলৈ যায়।। কপাহৰ দৰে বগা, নোডোকা চেহেৰাৰ মৰম লগা এইজনী কণমানি সন্তু।। চকুলো বাধা দিব নোৱাৰে কোনেও।।\nলগৰ সৈনিককেইজনেও সন্তুষ্টিৰ হাঁহি মাৰে ৰিতুললৈ চায়।।\nৰিতুলে তাৰ কণমানিজনীৰ উজ্জ্বল চকুহাললৈ চায়।। কিবা এটা ভাবি পুনৰ মণ্ডপৰ দুৰ্গা মাৰ চকু জুৰিলৈ চায়।। ভাঁহি উঠে কাণত ----\n✍ সুস্মিতা দেৱী।\nLabels#গল্প, #সুস্মিতা দেৱী


বোকাজানত আজিৰ পৰা আৰম্ভ বি.আৰ. মমিন প্ৰাইজ মণি মহিলা ফুটবল প্ৰতিযোগিতা | নিয়মীয়া বাৰ্তা\nনিয়মীয়া বাৰ্তা, ২০ ফেব্ৰুৱাৰীঃ পাহাৰীয়া জিলা কাৰ্বি আংলংৰ যুৱক যুৱতীসকলক ক্ৰীড়াৰ ক্ষেত্ৰত আগুৱাই নিবৰ বাবে বোকাজানৰ বিধায়ক ডাঃ নোমল মমিনে বিভিন্ন সময়ত উদ্যোগ গ্ৰহণ কৰি আহিছে। এইবাৰো বিধায়কজনে বোকাজানৰ বালিপথাৰ উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ খেলপথাৰত সমষ্টিটোৰ যুৱতীসকলক খেলৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত কৰিবৰ বাবে তেওঁৰ স্বৰ্গীয় পিতৃ বি.আৰ. মমিনৰ নামত এখন মহিলা ফুটবল খেলৰ আয়োজন কৰিছে। এই প্ৰতিযোগিতাখনৰ বিজয়ী দলটোৱে নগদ এক লাখ টকা লাভ কৰাৰ লগতে বিজিত দলটোৱে পাব পঞ্চাশ হাজাৰ টকা।লগতে থাকিব অন্যান্য বহু পুৰস্কাৰ।\nমুঠ ষোল্লটা মহিলা দলে অংশগ্ৰহণ কৰা প্ৰতিযোগিতাখনিৰ আজিৰ প্ৰথমখন খেল অনুষ্ঠিত হয় মহখুটি আৰু সাংজাংলাংছ মহিলা দলৰ মাজত।খেলখনত মহখুটি দলে সাংজাংলাংছ দলক 2-0 গলত পৰাজিত কৰে। খেলৰ আৰম্ভণিতে স্বৰ্গীয় বি.আৰ. মমিনৰ পত্নী (87)৮৭ বছৰীয়া পত্নী সুশিলা মমিনে কিক অফ কৰি খেলুৱৈসকলক উৎসাহিত কৰে। আজিৰ আৰম্ভণি খেলখনত অতিথি হিচাপে উপস্থিত থাকে বোকাজানৰ বিধায়ক ডাঃ নোমল মমিন, কাৰ্বি আংলং স্বায়ত্ব পৰিষদৰ কাৰ্যবাহী সদস্য জগত সিং ইংতি, পৰিষদীয় সদস্য মুকুট মহন্ত, বাপুৰাম কিচকু আদি উপস্থিত থাকে।


দিল্লী আজি খোলা থাকিল ! – NewsFile Online (Oxomiya)\nHome / Agriculture / দিল্লী আজি খোলা থাকিল !\nদিল্লী আজি খোলা থাকিল !\nদিল্লীৰ শস্য আৰু খাদ্যৰ বজাৰত প্ৰভাৱ নপৰিল বন্ধৰ\nনতুন দিল্লী, ৮ ডিচেম্বৰ- কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ নতুন কৃষি আইনৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদকাৰী কৃষক সকলে আজি জনোৱা ভাৰত বন্ধৰ প্ৰভাৱ দিল্লীৰ কৃষিজাত সামগ্ৰীৰ বজাৰৰ ওপৰত বিশেষ প্ৰভাৱ পৰা দেখা নগ’ল।\nদিল্লীৰ খাৰি বাউলী অঞ্চলত আজি অন্য দিনৰ দৰে খাদ্য, শস্য,মছলাৰ দোকানবোৰ খোলা থাকে। উল্লেখযোগ্য যে খাৰি বাউলী উত্তৰ ভাৰতৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ শস্য তথা কৃষিজাত সামগ্ৰীৰ বজাৰ। তাৰোপৰি দিল্লীৰ আন বজাৰো সচৰাচৰ চলাৰ দৰেই আজি খোলা থাকে। খাৰি বাউলীৰ বাহিৰেও দিল্লীৰ অন্যান্য অংশৰ বজাৰ সমূহ যেনে গ্ৰেইন মাৰ্কেট ,সদৰ বজাৰ ,চাউৰী বজাৰ,চান্দনী চ’ক, লাজপট ৰায় বজাৰ আৰু ভাইৰাগৰ বজাৰো সম্পূৰ্ণ ৰূপে খোলা থাকে।\nআনহাতে, দিল্লীৰ মুখ্যমন্ত্ৰী অৰবিন্দ কেজৰিৱালে যদিও সকলো শ্ৰেণীৰ লোকক আজি বন্ধৰ প্ৰতি সমৰ্থন জনাবলৈ আহ্বান জনাইছিল, এই বন্ধৰ বিশেষ প্ৰভাৱ দিল্লীত দেখা নগ’ল। খাৰি বাউলীৰ শস্য আৰু মছলাৰ এজন ব্যবসায়ীয়ে কয় যে তেওঁলোকৰ সংগঠনৰ দ্বাৰা আজি সকলো দোকান বন্ধ কৰিবলৈ কোনো ধৰণৰ অনুৰোধ অহা নাছিল।\nতাৰোপৰি কোনো সংগঠনৰ দ্বাৰা দোকান বা বজাৰ বন্ধ ৰাখিবলৈ কোনো জাননী দিয়া হোৱা নাছিল বুলিও ব্যৱসায়ী জনে ব্যক্ত কৰে। অনাজ মাণ্ডীৰ এজন ব্যৱসায়ী তেজপাল আৰোৰাই কয় যে তেওঁলোকৰ কোনো স্থানীয় সংগঠনৰ নেতাই আজি ভাৰত বন্ধ সফল কৰিবলৈ কোনো যোগাযোগ কৰা নাছিল।\nতাৰোপৰি আজিৰ ভাৰত বন্ধ কোনেনো আহ্বান কৰিছে সেই বিষয়ে তেওঁলোকক জনোৱা নাছিল বুলি ব্যৱসায়ী জনে কয়। সেইবাবে আন দিনৰ দৰে দোকান খোলা ৰখা হৈছে বুলি তেওঁ জানিবলৈ দিয়ে।\nউল্লেখযোগ্য যে দিল্লীৰ এই অঞ্চলৰ সকলো দোকানেই কৃষক তথা কৃষকৰ দ্বাৰা উৎপাদিত সামগ্ৰীৰ ব্যৱসায়ৰ ওপৰতেই নিৰ্ভৰশীল । উদাহৰণ স্বৰূপে খাৰি বাউলীত বিভিন্ন কৃষিজাত সামগ্ৰী ,দুগ্ধজাত সামগ্ৰী ,তৈলজাত সামগ্ৰীৰ এক বৃহৎ বজাৰ আছে।\nপ্ৰত্যেক দিনেই এই অঞ্চলৰ পৰা দেশৰ বিভিন্ন অঞ্চললৈ শস্য, তথা মছলাৰ ৮০-১০০ ট্ৰাক প্ৰেৰণ কৰা হয়। তাৰোপৰি নতুন দিল্লীৰ বৃহৎ ঔষধৰ বজাৰ ভাগীৰথ পেলেছতটো আজিৰ বন্ধৰ প্ৰভাৱ নপৰিল।\nএই অঞ্চলত থকা কেইবা শ দোকান আজি সম্পূৰ্ণৰূপে খোলা থাকে। আনহাতে, এছিয়াৰ সৰ্ববৃহৎ ইলেকট্ৰনিক বজাৰ লাজপট ৰায় মাৰ্কেটো আজি সম্পূৰ্ণৰূপে খোলা থাকে। (IANS)


দেউৰীসকল Class 10 - দশম শ্ৰেণীৰ বৈচিত্র্যময় অসম দেউৰীসকল - Sebahslc.In\nপাঠ বৈচিত্র্যময় অসম দেউৰীসকল\nদেউৰীসকল Class 10\n১। দেউৰীসকলৰ আদিম বাসস্থান ক’ত আছিল?\nউঃ দেউৰীসকলে উত্তৰ-পূব দিশেৰে অসমত প্ৰৱেশ কৰি ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উজনি অঞ্চলত, অর্থাৎ বর্তমান অৰুণাচল প্রদেশৰ লােহিত জিলাৰ জৈদাম পাহাৰৰ আশে-পাশে বসতি স্থাপন কৰিছিল। সেয়েহে, এই অঞ্চলটোকে তেওঁলােকৰ আদিম বাসস্থান হিচাপে গণ্য কৰিব পাৰি।\n২। দেউৰীসকলে সামাজিকভাবে কেইটা আৰু কি কি খেলত বিভক্ত উল্লেখ কৰা।\nউঃ দেউৰীসকলে সামাজিকভাৱে চাৰিটা খেলত বিভক্ত। এইকেইটা হ’ল— ডিবঙীয়া, টেঙাপনীয়া, বৰগঞা আৰু পাটৰগঞা।\n৩। শদিয়াৰ পৰা প্ৰব্ৰজন হৈ আহি দেউৰীসকল প্ৰথমতে অসমৰ কোনকেইখন জিলাত বাস কৰিবলৈ লৈছিল? বর্তমান অসমৰ কেইখন জিলাত তেওঁলােকে বসবাস কৰি আছে?\nউঃ শদিয়াৰ পৰা প্ৰব্ৰজন হৈ আহি দেউৰীসকল প্ৰথমতে অবিভক্ত শিৱসাগৰ জিলাৰ মাজুলী আৰু লখিমপুৰ জিলাৰ ডিব্ৰুংনদীৰ পাৰত বাস কৰিবলৈ লৈছিল। বর্তমান দেউৰীসকলে উজনি অসমৰ আঠখন জিলা— তিনিচুকীয়া, ডিব্ৰুগড়, শিৱসাগৰ, যােৰহাট, মাজুলী, ধেমাজি, লক্ষীমপুৰ আৰু বিশ্বনাথ চাৰিআলিত বসবাস কৰি আছে\n৪। দেউৰীসকলে নিজকে কি বুলি চিনাকি দিয়ে?\nউঃ দেউৰীসকলে নিজকে “জিম’চণায়া”হিচাপে চিনাকি দিয়ে।\n৫। দেউৰী ভাষা তিব্বত-বর্মী ভাষাগােষ্ঠীৰ কোনটো ভাষা পৰিয়ালত অন্তর্ভুক্ত? কিমান চনত দেউৰী ভাষাক অসম চৰকাৰে চৰকাৰীভাবে স্বীকৃতি প্রদান কৰে?\nউঃ দেউৰী ভাষাটো মূলতঃ চীনা-তিব্বতীয় ভাষাগােষ্ঠীৰ তিব্বত বর্মী ভাষা পৰিয়ালৰ বড়াে শাখাৰ অন্তৰ্গত। অসম চৰকাৰে ২০০৫ চনৰ ২৮ জানুৱাৰীত দেউৰী ভাষাক চৰকাৰীভাৱে স্বীকৃতি প্রদান কৰে।\n৬। দেউৰীসকলে পালন কৰি অহা তেওঁলােকৰ চাৰিটা উৎসৱৰ নাম উল্লেখ কৰা।\nউঃ দেউৰীসকলে পালন কৰি অহা তেওঁলােকৰ চাৰিটা উৎসৱ হৈছে—কৃষিভিত্তিক উৎসৱ বিবা বচু গিবা মেচ্ছু (বসন্ত কালক স্বাগতম জনােৱা উৎসৱ), বিহু উৎসৱ- চিগাদাগাৰেবা বিচু, বিচু দাবেবা মেছু আৰু মিদি দেৰুবা মেচ্ছু (ৰাজ কেবাং)।\n৭। দেউৰীসকল কি ধৰ্মৰ বিশ্বাসী?\nউঃ দেউৰীসকল কুন্দি ধৰ্মৰ বিশ্বাসী।\nদশম শ্ৰেণীৰ বৈচিত্র্যময় অসম দেউৰীসকল\n(ক) ভীমবৰ দেউৰীঃ জনগােষ্ঠীয় পৰিয়ালত জন্মলাভ কৰিও অসমৰ বৃহত্তৰ স্বার্থ ৰক্ষাৰ বাবে অহৰহ যত্নপৰ থকা এগৰাকী ব্যক্তি আছিল ভীমবৰ দেউৰী। সকলাে জনগােষ্ঠীৰ ৰাজনৈতিক আৰু সামাজিক প্রতিষ্ঠাৰ বাবে উঠিপৰি লাগিছিল বাবে অসমৰ প্ৰথমজনা মুখ্যমন্ত্রী গােপীনাথ বৰদলৈয়ে জননেতা’ আখ্যা দিছিল।\n১৯০৩ চনত শিৱসাগৰৰ বৰগঞা, দেউৰী গাঁৱত জন্ম দেউৰীয়ে ১৯১৩ চনত প্রাথমিক বিদ্যালয়ৰ শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত শিৱসাগৰ মহকুমাৰ ভিতৰতেই প্রথম স্থান অধিকাৰ কৰিছিল। পাছলৈ কটন মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক হৈ কলকাতাৰ প্রেচিডেন্সি কলেজলৈ যায় স্নাতকোত্তৰ শিক্ষাৰ বাবে। আর্থিক অনাটনে তেওঁক স্নাতকোত্তৰ শেষ কৰাত বাধা দিলে কিন্তু ১৯৩২ চনত তেওঁ অসম অসামৰিক সেৱাৰ পৰীক্ষাত উত্তীর্ণ হয়। অৱশ্যে অসামৰিক সেৱাত মনােনিৱেশ নকৰি তেওঁ ওকালতিহে কৰে।\nভৈয়ামৰ অনগ্ৰসৰ জনগােষ্ঠীসমূহক একগােট কৰাৰ উদ্দেশ্যেৰে তেওঁ ১৯৩৩ চনত ট্রাইবেল লীগৰ জন্ম দিয়ে। দুবছৰ পাছত ট্রাইবেল লীগৰ দাবীৰ ভিত্তিতে\nঅসম বিধানসভাত ভৈয়াম জনজাতিৰ বাবে সংৰক্ষিত হয় ৪ খন আসন। ১৯৩৯ আৰু ১৯৪৬ চনত ভীমবৰ দেউৰী মনােনীত হয় অসম বিধান পৰিষদৰ সদস্য হিচাপে।\n১৯৪৫ চনত ভীমবৰ দেউৰীৰ নেতৃত্বত গঠন হয় অন্য এক সংগঠন ‘আচাম ট্রাইবছ এণ্ড ৰেছেচ ফেডাৰেচন’। ১৯৪৭ চনত গােপীনাথ বৰদলৈ মন্ত্রীসভাত বন\nআৰু শ্ৰম বিভাগৰ মন্ত্রী নিযুক্ত কৰা হয় দেউৰীক। তেতিয়াই তেওঁ অসমক পাকিস্তানত চামিলনৰ সপক্ষে যুক্তি দাঙি ধৰে ভাইৰয় লর্ড ওডেলৰ সন্মুখত।\nজনগােষ্ঠীয় সমাজত থাকিও অসমৰ জনসাধাৰণৰ সামাজিক ৰাজনৈতিক উত্থানৰ কাৰণে দেউৰীয়ে অহোপুৰুষাৰ্থ কৰিছিল। দেশত বহিৰাগত প্ৰব্ৰজনত বাধা, প্রাকৃতিক সম্পদৰ ৰক্ষা, পিছপৰা জাতি-জনগােষ্ঠীৰ সংৰক্ষণৰ ব্যৱস্থা,ৰাজ্যসমূহক শক্তিশালী কৰিবলৈ কেন্দ্ৰৰ পৰা অধিক ক্ষমতা হস্তান্তৰ, স্বায়ত্ত শাসন, বিধান পৰিষদ গঠন, জন গােষ্ঠীসমূহৰ বাবে অর্থনৈতিক সমতা স্থাপন আদি নীতি আছিল তেওঁৰ উদ্ভাৱন যাৰ দ্বাৰা তেওঁৰ বিচক্ষণতা প্রকাশ পাইছিল। এইগৰাকী বৰেণ্য ব্যক্তিয়ে ১৯৪৭ চনৰ ৩০ নৱেম্বৰত মাত্র ৪৪ বছৰ বয়সতে মৃত্যুবৰণ কৰে।\n(খ) ৰাধাকান্ত দেউৰীঃ দেউৰী তথা অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যৰ এগৰাকী সাহিত্যিক হৈছে ৰাধাকান্ত দেউৰী। ১৯৩১ চনত লক্ষীমপুৰ জিলাৰ বাঁহগড়া দেউৰী গাঁৱত জন্মা ৰাধাকান্ত দেউৰীৰ ঘৰুৱা আর্থিক অৱস্থা সিমান ভাল নাছিল। সেয়ে গাঁৱৰ মানুহৰ সহযােগতে প্রাথমিক শিক্ষা আৰম্ভ কৰে। পাছলৈ যােৰহাটৰ জে বি কলেজৰ স্নাতক দেউৰীয়ে ক্রমে শদিয়া আৰু লক্ষীমপুৰত চৰকাৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত শিক্ষকতা কৰিবলৈ লয়। ছাত্ৰাৱস্থাতে সাহিত্যচর্চা আৰম্ভ কৰা দেউৰীৰ বিভিন্ন লেখা ভিন ভিন আলােচনী, কাগজ-পত্ৰ আদিত প্ৰকাশ পাইছে। তেওঁ লিখি থৈ যােৱা অমূল্য গ্রন্থসমূহ হ’ল দেউৰী চ্ছু বিব (দেউৰী অভিধান), ‘চ্চিবা জিমষ্ঠায়া চ্ছ বিব (আধুনিক দেউৰী শব্দকোষ) দুখন। ইয়াৰে দ্বিতীয়খন কেৱল দেউৰী ভাষাৰে নহয়, অসমীয়া আৰু ইংৰাজী ভাষাও আছে অর্থাৎ ত্রি-ভাষিক। এই গ্রন্থখন দেউৰী ভাষাৰ পূৰ্ণাংগ অভিধান। তদুপৰি আন এক সংযােজন হৈছে‘ ‘দেউৰী শব্দ সম্ভাৰ‘। ৰাধাকান্ত দেউৰীয়ে সাহিত্য চর্চা দেউৰী ভাষাত কৰিলেও অৱদান কিন্তু অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যলৈকে আছিল।\n(গ) বৰ্গৰাম দেউৰীঃ বৰ্গৰাম দেউৰী আছিল মুখ্যতঃ এগৰাকী ৰাজনীতিক। ৰাজনীতিৰ জৰিয়তেই তেওঁ আর্থ-সামাজিক উন্নয়নৰ কামতাে জড়িত হৈছিল।\nলক্ষীমপুৰ জিলাৰ বিহপুৰীয়াৰ বাহগড়া দেউৰী গাঁৱত ১৯৩৮ চনত বৰ্গৰাম দেউৰীয়ে জন্মলাভ কৰে। জন্মস্থানতে প্রাথমিক শিক্ষা গ্রহণ কৰা দেউৰীয়ে পাছলৈ যােৰহাটৰ জে বি মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্রী লয়। গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ সম্পূর্ণ কৰা দেউৰীয়ে বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্গত আইন মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা আইনৰ স্নাতকো লাভ কৰে। তদুপৰি পঞ্জাব বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা হােমিওপেথিকৰ স্নাতকো হৈ সােণৰ মেডেল লাভ কৰে।\nস্নাতকোত্তৰ শিক্ষাগ্রহণৰ সময়তে দেউৰীয়ে শিক্ষকতা কৰিছিল কামৰূপ একাডেমীত। তাৰ পাছত ওকালতি কৰিবলৈ লয় লক্ষীমপুৰত। মাজতে ওকালতি বাদ দি মণিপুৰত প্রধক্তাৰ চাকৰি কৰিছিল যদিও ভাল নলগাত উভতি আহি পুনৰ ওকালতিত ধৰে। সামাজিক বা ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰৰ কাম পােনপটীয়াভাৱে আৰম্ভ হয় ১৯৭১ চনত। সেই বৰ্ষত দেউৰী সন্মিলনৰ সভাত তেওঁ সভাপতি নির্বাচিত হয় পৰৱৰ্তী বৰ্ষৰ বাবে। পাছলৈ ১৯৮৩ আৰু ১৯৯১ চনত তেওঁ অসম বিধানসভালৈ বিধায়ক হিচাপে নির্বাচিত হয় বিহপুৰীয়া সমষ্টিৰ পৰা। ১৯৯১ চনত তেওঁ অসম চৰকাৰৰ ভৈয়াম জনজাতি আৰু অন্যান্য পিছপৰা শ্রেণীকল্যাণ বিভাগৰ লগতে ৰেচম আৰু হস্ততাত আৰু বয়ন বিভাগৰ কেবিনেট মন্ত্রী হিচাপে কার্যনির্বাহ কৰে। মন্ত্ৰী হৈ থকা অৱস্থাত তেওঁ দেউৰী জনজাতিৰ অর্থনৈতিক আৰু সামাজিক উন্নতিৰ বাবে দেউৰী স্বায়ত্তশাসিত পৰিষদ গঠনত আগভাগ লয়। দেউৰী ভাষাক চৰকাৰী স্বীকৃতিকৰণ দিয়াটো তেওঁৰ যথেষ্ট অৰিহণা আছে। এইগৰাকী ব্যক্তি ২০০৪ চনত হৃদৰােগত আক্ৰান্ত হৈ মৃত্যুবৰণ কৰে।\n(ঘ) শ্রী চন্দ্রসিং দেউৰীঃ শ্রী চন্দ্ৰসিং দেউৰী হৈছে এগৰাকী লােক-শিল্পী, খেলুৱৈ আৰু লেখক। যােৰহাটৰ উপৰ দেউৰী গাঁৱত ১৯২৭ চনত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল। জন্মস্থানতে প্রাথমিক শিক্ষা সম্পূর্ণ কৰা দেউৰীয়ে শ্বিলং কলেজৰ পৰা আই. এ পৰীক্ষাত উত্তীর্ণ হয়। তেওঁ শিক্ষা জীৱনৰ সিমানতে ইতি পেলায়।\n১৯৫৫ চনত ভাৰত চৰকাৰৰ অধীনৰ অনুসূচীত জাতি আৰু জনজাতি বিভাগৰ তৃতীয় বৰ্গৰ কৰ্মচাৰী হিচাপে যােগ দিয়া দেউৰীয়ে ১৯৮৮ চনত একে বিভাগৰে অধীক্ষক হিচাপে চাকৰি জীৱনৰ পৰা অৱসৰ লয়।\nতেওঁ এগৰাকী লােক-শিল্পীও। আকাশবাণী গুৱাহাটী কেন্দ্ৰত তেওঁ দেউৰী লােকগীত পৰিৱেশন কৰিছিল। ১৯৫৯ চনত তেওঁৰ নেতৃত্বতে দিল্লীত অনুষ্ঠিত গণৰাজ্য দিৱসত দেউৰী লােক-গীত আৰু লােক নৃত্য পৰিৱেশন কৰা হৈছিল। দেউৰী এগৰাকী লেখকো। এতিয়ালৈকে প্রকাশিত তেওঁৰ গ্ৰন্থসমূহ হ’ল— ‘আৰাও, ‘আৰ্চিয়ইবা’, ‘আমিৰিয়া ইবা’, ‘বিচু’, ‘হিচৰি’ আৰু দেউৰী জনজীৱন’।\n(ক) দেউৰীসকল কোন প্রজাতিৰ অন্তৰ্গত জনগােষ্ঠী?\nউঃ দেউৰীসকল মংগােলীয় প্রজাতিৰ অন্তৰ্গত জনগােষ্ঠী।\n(খ) দেউৰীসকলে কোন দিশৰ পৰা অসমলৈ প্ৰব্ৰজন কৰিছিল?\nউঃ উত্তৰ-পূৱ দিশৰ পৰা অসমলৈ প্ৰব্ৰজন কৰিছিল।\n(গ) দেউৰীসকলৰ উপাস্য দেবতাজনৰ নাম কি?\nউঃ দেউৰীসকলৰ উপাস্য দেৱতাজনৰনাম কুন্দিমামা।\n(ঘ) দেউৰী ভাষাটোৱে কেতিয়া চৰকাৰী ভাষা হিচাপে মান্যতা লাভ কৰিছিল?\nউঃ ২০০৫ চনৰ ২৮ জানুৱাৰীত দেউৰী ভাষাটোৱে চৰকাৰী ভাষা হিচাপে মান্যতা লাভ কৰিছিল।\n(ঙ) ট্রাইবেল লীগৰ প্ৰতিষ্ঠাপক কোন আছিল?\nউঃ ভীমবৰ দেউৰী আছিল ট্রাইবেল লীগৰ প্ৰতিষ্ঠাপক।\n(চ) ভীমবৰ দেউৰীৰ পত্নীৰ নাম কি আছিল?\nউঃ ভীমবৰ দেউৰীৰ পত্নীৰ নাম কমলাৱতী ব্ৰহ্ম।\n(ছ) ভীমবৰ দেউৰীক কোনে “জননেতা” আখ্যা প্রদান কৰিছিল ?\nউঃ গােপীনাথ বৰদলৈয়ে ভীমবৰ দেউৰীক “জননেতা”আখ্যা দিছিল।\n(জ) “দেউৰী জনজীৱন” নামৰ গ্ৰন্থখনৰ ৰচক কোন?\nউঃ “দেউৰী জনজীৱন” নামৰ গ্ৰন্থখনৰ ৰচক শ্রী চন্দ্র সিংহ দেউৰী।\nদেউৰীসকল Class 10 Question Answer\n২। চমু প্রশ্নোত্তৰ :\n(ক) বর্তমান অসমৰ কোন কোন ঠাইত দেউৰী জনগােষ্ঠীৰ লােকে বাস কৰা দেখা যায় ?\nউঃ বর্তমান অসমৰ তিনিচুকীয়া, ডিব্ৰুগড়, শিৱসাগৰ, যােৰহাট, মাজুলী, ধেমাজী, লক্ষীমপুৰ আৰু বিশ্বনাথ চাৰিআলি জিলাত দেউৰী জনগােষ্ঠীৰ লােকে বাস কৰা দেখা যায়।\n(খ) কুন্দিমামাৰ অর্থ কি? দেউৰীসকলে উপাস্য দেৱতা কুন্দিমামাক কি বুলি বিশ্বাস কৰে?,\nউঃ কুন্দিমামাৰ “কুন্দি’শব্দৰ অৰ্থ হৈছে পৰম পুৰুষ পৰমেশ্বৰ আৰু “মামা”শব্দটোৱে প্রকৃতিক বুজায়। দেউৰীসকলে তেওঁলােকৰ উপাস্য দেৱতা কুন্দিমামাক বিশ্ব ব্ৰহ্মাণ্ডৰ সৃষ্টিকর্তা তথা পালনকর্তা বুলি বিশ্বাস কৰে।\n(গ) কেতিয়া আৰু কি উদ্দেশ্যৰে ট্ৰাইবেল লীগ গঠন কৰা হৈছিল ?\nউঃ দেউৰী, সােণােৱাল, কছাৰী, মটক, মিছিং, বড়াে, তিৱা, ৰাভা আদি পিছপৰা জনগােষ্ঠীসমূহক একগােট কৰি ৰখাৰ উদ্দেশ্যেৰে ১৯৩৩ চনৰ ১৭ এপ্রিলত ট্রাইবেল লীগ গঠন কৰা হৈছিল।\n(ঘ) ভীমবৰ দেউৰীৰ ৰাজনৈতিক তথা সামাজিক অৱদান সম্পর্কে চমুকৈ লিখা।\nউঃ জনগােষ্ঠীয় সমাজত জন্মলাভ কৰিও অসমৰ বৃহত্তৰ স্বাৰ্থৰক্ষাৰ বাবে অহৰহ যত্নপৰ থকা এগৰাকী ব্যক্তি আছিল ভীমবৰ দেউৰী। জাতীয় সত্তাৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ বাবে দেউৰীয়ে উঠি পৰি লাগিছিল। ভৈয়ামৰ অনগ্রসৰ জনগােষ্ঠীসমূহক একগােট কৰাৰ উদ্দেশ্যেৰে তেওঁ ১৯৩৩ চনত ট্রাইবেল লীগৰ জন্ম দিয়ে। দুবছৰ পাছত ট্রাইবেল লীগৰ দাবীৰ ভিত্তিতে অসম বিধানসভাত ভৈয়াম জনজাতিৰ বাবে সংৰক্ষিত হয় ৪ খন আসন। ১৯৩৯ আৰু ১৯৪৬ চনত ভীমবৰ দেউৰী মনােনীত হয় অসম বিধান পৰিষদৰ সদস্য হিচাপে।\n১৯৪৫ চনত ভীমবৰ দেউৰীৰ নেতৃত্বত গঠন হয় অন্য এক সংগঠন ‘আচাম ট্রাইবছ এণ্ড ৰেছেচ ফেডাৰেচন। ১৯৪৭ চনত গােপীনাথ বৰদলৈ মন্ত্রীসভাত বন\nআৰু শ্ৰম বিভাগৰ মন্ত্রী নিযুক্ত কৰা হয় দেউৰীক। তেতিয়াই তেওঁ অসমক পাকিস্তানত চামিলনকৰাৰ সপক্ষে যুক্তি দাঙি ধৰে ভাইৰয় লর্ড ওৱাডেলৰ সন্মুখত। জনগােষ্ঠীয় সমাজত থাকিও অসমৰ জনসাধাৰণৰ সামাজিক-ৰাজনৈতিক উত্থানৰ কাৰণে দেউৰীয়ে অহােপুৰুষাৰ্থ কৰিছিল। দেশত বহিৰাগত প্রব্রজনত বাধা, প্রাকৃতিক সম্পদৰ ৰক্ষা, পিছপৰা জাতি-জনগােষ্ঠীৰ সংৰক্ষণৰ ব্যৱস্থা,ৰাজ্যসমূহক শক্তিশালী কৰিবলৈ কেন্দ্ৰৰ পৰা অধিক ক্ষমতা হস্তান্তৰ, স্বায়ত্ত শাসন, বিধান পৰিষদ গঠন, জনগােষ্ঠীসমূহৰ বাবে অর্থনৈতিক সমতা স্থাপন আদি নীতি আছিল তেওঁৰ উদ্ভাৱন যাৰ দ্বাৰা তেওঁৰ বিচক্ষণতা প্রকাশ পাইছিল।\n(ঙ) ৰাধাকান্ত দেউৰী কোন আছিল? তেওঁৰ সাহিত্যিক অৱদান সম্পর্কে চমুকৈ লিখা।\nউঃ ৰাধাকান্ত দেউৰী আছিল এগৰাকী সাহিত্যিক তথা ভাষা-সংস্কৃতিৰ এগৰাকী গৱেষক পণ্ডিত।\nছাত্ৰাৱস্থাতে সাহিত্যচর্চা আৰম্ভ কৰা দেউৰীৰ বিভিন্ন লেখা ভিন ভিন আলােচনী, কাগজ-পত্ৰ আদিত প্রকাশ পাইছে। তেওঁ লিখি থৈ যােৱা অমূল্য গ্রন্থসমূহ হ’ল- ॥দেউৰী চ্চু বিব (দেউৰী অভিধান), ‘চ্চিবা জিমচায়া চ্চু বিব (আধুনিক দেউৰী শব্দকোষ) দুখন। ইয়াৰে দ্বিতীয়খন কেৱল দেউৰী ভাষাৰে নহয়, অসমীয়া আৰু ইংৰাজী ভাষাও আছে অর্থাৎ ত্রি-ভাষিক। এই গ্রন্থখন দেউৰী ভাষাৰ পূৰ্ণাংগ অভিধান। তদুপৰি আন এক সংযােজন হৈছে‘দেউৰী শব্দ সম্ভাৰ।\nৰাধাকান্ত দেউৰীয়ে সাহিত্য চর্চা দেউৰী ভাষাত কৰিলেও অৱদান কিন্তু অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যলৈকো আছিল।\nদেউৰীসকলে সামাজিকভাবে কেইটা আৰু কি কি খেলত বিভক্ত উল্লেখ কৰা।\nদেউৰীসকল কোন প্রজাতিৰ অন্তৰ্গত জনগােষ্ঠী?\nদেউৰীসকল কি ধৰ্মৰ বিশ্বাসী?\nCategories দশম শ্ৰেণীৰ বৈচিত্র্যময় অসম Post navigation\nমই অসমীয়া দশম শ্ৰেণী Question Answer\n1 thought on “দেউৰীসকল Class 10 – দশম শ্ৰেণীৰ বৈচিত্র্যময় অসম দেউৰীসকল”\nPingback: Class 10 Assamese Question Answer - দশম শ্ৰেণীৰ অসমীয়া প্ৰশ্ন উত্তৰ - NECHRI.ORG


জমাখৰচ (মূল: মনোজ বসু; অনুবাদ: বৰ্ণালী বৰুৱা দাস) - মুক্ত চিন্তা\nজমাখৰচ (মূল: মনোজ বসু; অনুবাদ: বৰ্ণালী বৰুৱা দাস)\nসৰু জীয়াৰীৰ বিয়াৰ ৰাতি ৰসময় ডাঙৰীয়া হঠাৎ ঢুকাই থাকিল। হোম পোৰা, সম্প্ৰদান দিয়া ইত্যাদি হৈ গৈছিল, সেয়ে ৰক্ষা। হঠাৎ কি হ’ল, কোনো ডাক্তৰেও ধৰিব নোৱাৰিলে।\nমৃতদেহ জ্বলাই, জুইত হাত-ভৰি সেকি, নিমপাত চোবাই, লোহা চুই পাছদিনা দুপৰীয়া তেওঁলোকৰ চ’ৰাঘৰত বহিছোঁ। সদ্যবিধৱা যোগমায়া দেৱীয়ে ফেঁকুৰি ফেঁকুৰি কান্দিবলৈ ধৰিলে। সম্পৰ্কত তেওঁ মোৰ বাইদেউ। গিৰীয়েক ৰসময়ৰ কিমান যে গুণ গালে! তাৰ পাছত আঁচলেৰে চকু মচি ক’লে, চোৱাচোন ধাৰ-বাকী কি ক’ত দিব-পাবলগা আছে? সমস্ত জমাখৰচ ৰাখিছিল তেওঁ। মই চকুৰে ভালকৈ নমনো, তুমিয়েই চাই দিয়াচোন ভালকৈ!\nচকুৰে ভালকৈ মনিব পাৰিলেও তেওঁ পঢ়িব নোৱাৰে। আখৰ চিনি নাপায়, সেইটো মই জানো। কিন্তু, কি বিপুল কাণ্ড কৰি থৈ গৈছে ৰসময় ডাঙৰীয়াই! পকা-বন্ধা ডাঙৰ ডাঙৰ বহীৰে প্ৰকাণ্ড এটা আলমাৰি ভৰা। প্ৰথম জীৱনৰপৰা প্ৰতিটো দিনৰ প্ৰত্যেকটো পা-পইচাৰ হিচাপ থৈ গৈছে। কোন মালিক ক’ত আছে, তেওঁৰ ওচৰত দিব পৰাকৈ পাই পাইকৈ হিচাপ সাজু। পাবলগা টকাৰ সন্ধান নাপালো, কিন্তু ৰসময় ডাঙৰীয়া কি ৰোগত মৰিল, সেইটো যেন ধৰোঁ ধৰোঁ কৰি পেলালো। জমাখৰচৰপৰা ৰোগৰ নিদান-নিৰ্ণয়! অ’ৰ-ত’ৰপৰা কেইটামান হিচাপ তুলি দিছোঁ, আপোনালোকেও চাওকচোন—\nডাঙৰ ছোৱালী কুন্তীয়ে ছবি আঁকিব। সেই বাবদ শিক্ষকৰ বাবে বিজ্ঞাপন দিয়া হয় – ৪ টকা\nকুন্তীৰ চাবোন, গোন্ধ-তেল, স্ন’-ক্ৰিম-পাউদাৰ আৰু ছেণ্ডেল ইত্যাদি – ১৩ টকা ৬ অনা\n১২ জেঠ –\nচাহ এক পাউণ্ড – ২ টকা\nবিস্কুট এক টিন – ২ টকা ১০ অনা\nমাখন এক বাটি – ২ টকা ১২ অনা\nময়দা আঢ়ৈ সেৰ – ১ টকা ১২ অনা\nঘিঁউ ১ পোৱা – ৪ টকা ১২ অনা\nচিত্ৰলেখাৰ মাষ্টৰৰ এমাহৰ দৰমহা – ২৫ টকা\nচিত্ৰলেখা আৰু মাষ্টৰ মহাশয়ৰ চিনেমাৰ টিকট – ২ টকা আঠ অনা\nসেই বাবদ টেক্সি ভাড়া ইত্যাদি – ৩ টকা ৭ অনা\n( কুন্তীৰ নাম চিত্ৰলেখা হ’ল হ’বলা!! ছবি আঁকে সেইকাৰণে?)\n৪ শাওণ –\nচিত্ৰলেখাৰ দৰা ঘৰৰ মানুহে বিয়া বন্দবস্ত কৰিবলৈ অহাৰ খৰচ – ২০ টকা ৭ অনা\nশুভবিবাহৰ নিমন্ত্ৰণী পত্ৰৰ ছপা খৰচ – ৪ টকা ৮ অনা\n২২ শাওণ –\nশুভবিবাহৰ মুঠ খৰচ (খাদ্য নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে নিমন্ত্ৰিতসকলক বাদাম ভজা খুওৱা হৈছিল) – ১২৭ টকা ৯ অনা\n২৪ শাওণ –\nমাজু ছোৱালী খুন্তীয়ে গান শিকিব। সেই বাবদ গানৰ স্কুলত নামভৰ্তিৰ খৰচ – ২৫ টকা।\nহাৰমোনিয়াম – ৬৫ টকা\n(বিয়াৰ হুলস্থূল শাম কাটোঁতে-নাকাটোঁতেই ! অকাৰণে সময় খৰচ ৰসময়ৰ সহ্য নহয়।)\n১৫ ভাদ –\nগানৰ মাষ্টৰসকলক ঘৰলৈ কৰা নিমন্ত্ৰণ আৰু জলসা আদিৰ খৰচ – ৫০ টকা ৬ অনা\n১৬ ভাদ –\nগীতিলেখাৰ বাবে চেতাৰ কিনাৰ খৰচ – ১০২ টকা\n(খুন্তী হৈ গ’ল গীতিলেখা! ৰসময় ৰসিক আছিল নিঃসন্দেহে।)\n১৯ ভাদ –\nচেতাৰ শিক্ষকৰ চাহ-তামোলৰ বাবে মাকৰ ওচৰত জমা থোৱা হয় – ৩ টকা ৮ অনা\nতেখেতৰ চিগাৰেট আদিৰ বাবে গীতিলেখাৰ ওচৰত জমা ৰখা হয় – ৫ টকা\n৩০ ভাদ –\nসুৰঞ্জনৰ দেউতাকৰ ওচৰলৈ যোৱা বাছ ভাড়া – ৩ অনা ১০ পইচা\nটিঞ্চাৰ আয়’ডিন, বেণ্ডেজ ইত্যাদি – ১৪ অনা\nঘূৰি আহিবলৈ টেক্সি – ৩ টকা\n( বিয়াৰ প্ৰস্তাৱ দিবলৈ গৈ এই দুৰ্গতি? কি সৰ্বনাশ!)\n২ কাতি –\nসুৰঞ্জন আৰু গীতিলেখাৰ পৰিণয়ত ৰেজিষ্ট্ৰেচন ফীজ আৰু অন্যান্য – ৩৩ টকা ৭ অনা\n(শেষ ৰক্ষা যে হ’ল, সেয়ে বহুত!)\n৩ কাতি –\nখেঁদীৰ ঘৰুৱা শিক্ষকৰ বাবে বিজ্ঞাপন – ৪ টকা\nখেঁদীৰ ছেণ্ডেল, চাবোন, পাউদাৰ-স্ন’ ইত্যাদি ছেলটেক্সসহ – ১৮ টকা ৭ অনা ১০ পইচা\nকিতাপ-বহী – ১২ টকা ১৩ অনা\n১৭ আঘোণ –\nঘৰুৱা শিক্ষকৰ নৱেম্বৰৰ ফীজ – ২৫ টকা\nমঞ্জুশ্ৰী আৰু মাষ্টৰৰ চিনেমাৰ টিকট – ২ টকা ৮ অনা\nসেই বাবদ টেক্সি ভাড়া আৰু অন্যান্য – ৩ টকা ১০ অনা\n১৯ পুহ –\nমাষ্টৰৰ ডিচেম্বৰৰ ফীজ – ২৫ টকা\nএক পাউন্ড চাহ – ২ টকা ৮ অনা\nবিস্কুট এক টিন – ৩ টকা ১৪ অনা\nমাখন এক বাটি – ৪ টকা\nময়দা – ২ টকা ৮ অনা\nজানুৱাৰি মাহৰ বাবে মাষ্টৰৰ মিঠাই আদিৰ বাবে মাকৰ ওচৰত জমা ৰখা হয় – ১৫ টকা\n২২ মাঘ –\nমাষ্টৰৰ জানুৱাৰিৰ ফীজ – ২৬ টকা\n২০ ফাগুন --\nমাষ্টৰৰ ফেব্ৰুৱাৰিৰ ফীজ – ২৫ টকা\n৩০ কাতি --\nমাৰ্চৰপৰা আগষ্টলৈকে সুদসহ মাষ্টৰৰ পিতৃ শ্ৰী নকুল চন্দ্ৰ ধাড়াৰ ওচৰত পৰিশোধ – ২২৭ টকা\n(মুঠ আঠ মাহৰ ফীজ লৈ গ’ল, গালত চৰ মাৰি! উস্!)\n৩ আঘোণ --\nখেঁদীৰ দৰা ঘৰৰ মানুহে বিয়া বন্দবস্ত কৰিবলৈ অহাৰ খৰচ – ২৩ টকা ৭ অনা\nবৰপণ, মাৰাফৎ শ্ৰী নকুল চন্দ্ৰ ধাড়া – ৩০০১ টকা\n(আৰু মঞ্জুশ্ৰী নহয়, পুনশ্চ খেঁদী)\n৭ আঘোণ ---\nঘৰ বন্ধকৰ দলিল সম্পাদনৰ খৰচ মুঠ – ৩৩৫ টকা ৮ অনা\n২১ আঘোণ ---\nখেঁদীৰ বিয়াৰ গহনাৰ মূল্য পৰিশোধ, মাৰাফৎ শ্ৰী ঋষিভূষণ মালাকাৰ – ১৭১০৮ টকা\nশ্ৰীমতী খেঁদীৰ বিয়াৰ তাৰিখ ২৪ আঘোণ। ৰসময় ডাঙৰীয়াই সেই ৰাতিয়েই দেহত্যাগ কৰে। বিয়াৰ আনুষংগিক খৰচ-পাতি জমাখৰচৰ বহীত তেওঁ লিখি থৈ যাব নোৱাৰিলে।\nঅনুবাদিকাৰ টোকা : মনোজ বসুৰ এই গল্পটোৰ সময়ত ১০০ পইচাত এটকাৰ যুগ আৰম্ভ হোৱা নাছিল। নয়া পইচাৰ যুগৰ গল্পটোৰ হিচাপবোৰ সেয়েহে তেনেকৈয়ে ৰখা হ’ল। গল্পটোৰ ফৰ্মটোৱে আগ্ৰহী পাঠকক এক অদ্ভূত সোৱাদ দিব। পঢ়ি চাওকচোন!\nNo Comments : "জমাখৰচ (মূল: মনোজ বসু; অনুবাদ: বৰ্ণালী বৰুৱা দাস)"


Gold Price Today: সুখবৰ! সোণ–ৰূপ সস্তা, জানক আজি ১০ গ্ৰাম সোণৰ দাম কিমান?|gold-price-today-big-fall-silver-also-drop-check-18-nov-gold-rate-td– News18 assam\nGold Price Today: সুখবৰ! সোণ–ৰূপ সস্তা, জানক আজি ১০ গ্ৰাম সোণৰ দাম কিমান?\nGold-Silver Price Today- সোণ–ৰূপৰ মূল্যৰ ক্ষেত্ৰত আজি বৃহস্পতিবাৰে অৱনমন দেখা গৈছে। মাল্টি কম’ডিটিজ এক্সচেঞ্জত (MCX) সোণ ৮২ টকা সস্তা হৈছে। আনহাতে ৰূপৰ মূল্যও (Silver price today) হ্ৰাস পাইছে। আজি ৰূপৰ দাম ২৬৫টকা কমা দেখা যায়। ৰূপ ০.৪০ শতাংশ সস্তা হৈ ৬৬,৩৬০ ত ট্ৰেড কৰি আছে।\nLast Updated : November 18, 2021, 11:45 IST\nনতুন দিল্লীঃ Gold-Silver Price Today- সোণ–ৰূপৰ মূল্য আজি বৃহস্পতিবাৰে আকৌ কমা দেখা গৈছে। মাল্টি কম’ডিটিজ এক্সচেঞ্জত (MCX) সোণ ৮২ টকা সস্তা হৈছে অৰ্থাৎ ০.১৭ শতাংশ হ্ৰাস পাই আজি সোণ (Gold price) পুৱা ৯.০২ বজাত প্ৰতি দহ গ্ৰামত ৪৯,২১০ টকাত ব্যৱসায় কৰি আছে। আনহাতে ৰূপৰ মূল্যও হ্ৰাস পাইছে (Silver price today) আজি। ৰূপৰ শেহতীয়া মূল্যৰ ক্ষেত্ৰত ২৬৫ টকা হ্ৰাস হৈছে। ৰূপ ০.৪০ শতাংশ সস্তা হৈ ৬৬,২৬০ টকা প্ৰতি কিলোগ্ৰামত ট্ৰেড কৰি আছে।\nমিচড কলেৰে জানক সোণৰ দামঃ\nঘৰতে বহি আপুনি সোণ–ৰূপৰ দাম জানিব পাৰে। ইয়াৰ কাৰণে আপুনি মাত্ৰ ৮৯৫৫৬৬৪৪৩৩ত মিচড কল দিয়ক। মেচেজত আপুনি গম পাব শেহতীয়া ৰেট।\nসোণৰ বিশুদ্ধতা কেনেকৈ ধৰিবঃ\nচৰকাৰে এটা এপ বনাইছে যিটোৰ নাম ‘BIS Care app’। এই এপৰ সহায়ক গ্ৰাহকে (Consumer) সোণৰ (Gold) বিশুদ্ধতা (Purity) পৰীক্ষা কৰাৰ লগতে ইয়াৰ সৈতে জৰিত যিকোনো অভিযোগ দাখিল কৰিব পাৰে।\nএই এপত (App) যদি সামগ্ৰীৰ লাইচেন্স, ৰেজিষ্ট্ৰেশ্যন আৰু হলমাৰ্ক ভুল পোৱা যায় তেনেহ’লে গ্ৰাহকে লগে লগে ইয়াৰ অভিযোগ সংশ্লিষ্ট বিভাগত দাখিল কৰিব পাৰে।


xukhdukh.com June 23, 2014 goodnews,\n১. কাৰ্বি আংলং জিলাৰ সাংবাদিকতাৰ ক্ষেত্ৰখনৰ বাটকটীয়া জ্যেষ্ঠ সাংবাদিক নগেন বৰালৈ কাৰ্বি আংলং স্বায়ত্তশাসিত পৰিষদে "ছেমছন ছিং ইংতি বঁটা" আগবঢ়োৱাৰ সুখবৰ। পৰিষদৰ ৬৩তম প্ৰতিষ্ঠা দিৱসত আজি বৰাদেৱক জিলাখনৰ এই সৰ্বোচ্চ বঁটাটি প্ৰদান কৰা হব।\n২. উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ বহু ভাষাৰ সাহিত্য অনুষ্ঠান সপ্তষি গোষ্ঠীৰ বাৰ্ষিক অধিবেশনত কালি "কুসুমবালা গগৈ সোঁৱৰণী বঁটা" লখিমপুৰ কলেজৰ অৰ্থনীতি বিভাগৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত মুৰব্বী অধ্যাপিকা ডঃ বন্তি গগৈ হাওবৰাক আৰু "কৃষ্ণ গগৈ সোঁৱৰণী বঁটা" লেখক-সাংবাদিক ৰিপুঞ্জয় গগৈক প্ৰদান কৰা হয়। গুৱাহাটীৰ পেঞ্চনাৰ ভৱনত অনুষ্ঠিত ২৯বছৰীয়া অনুষ্ঠানটোৰ অধিবেশন খনতে দিলীপ মহন্ত, হৰেশ্বৰ বৰুৱা, হৰপ্ৰিয়া বাৰুকিয়াল বৰগোহাঞিক সম্বৰ্ধনা জনোৱা হয়। লগতে সাংবাদিকতাৰ ক্ষেত্ৰলৈ বৰঙণি যোগোৱা মনোৰঞ্জন বড়ি, নৱজিত ভাগৱতী, পৰস্মিতা কৌশিক আৰু শ্ৰুতি জৈনকো সম্বৰ্ধনা জনায়। লগতে কবি সন্মিলন, সাংস্কৃতিক শোভাযাত্ৰা আদি অনুষ্ঠানো আয়োজিত হোৱাৰ সুখবৰ।\n৩. অসম গ্ৰামীণ বেংকৰ উদ্যোগত গুাৱাহাটীৰ চানমাৰিস্থ গ্ৰামীণ স্বনিয়োজন প্ৰশিক্ষণ প্ৰতিষ্ঠানত একৈশ দিনীয়াকৈ অায়োজন কৰা মহিলাৰ পোছাক ৰূপাংকৰ প্ৰশিক্ষণৰ সফলভাৱে সামৰণি পৰিছে। সশক্তিকৰণৰ এনে প্ৰশংসনীয় কাৰ্যসূচীৰে নিৱনুৱা সমস্যা দূৰ কৰাৰ বাবে বেংকটোৱে গ্ৰহণ কৰা পদক্ষেপক সচেতন মহলে শলাগ লৈছে।\n৪. কালি গুৱাহাটীৰ প্ৰেছ ক্লাৱত উন্মোচিত হ'ল বিশিষ্ট গৱেষক, অধ্যাপক জীৱন চন্দ্ৰ শৰ্মাৰ "প্ৰাচীন অসমীয়া শব্দকোষ" নামৰ অভিধানখন। নৱ-প্ৰজন্মক পুৰণি ভাষা-সাহিত্য অধ্যয়ন কৰিবলৈ আহ্বান জনাই অভিধানখন উদ্বোধন কিৰলে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ অধ্যাপক ডঃ কনক চন্দ্ৰ চহৰীয়াই।\n৫. অসম প্ৰদেশ কংগ্ৰেছ কমিটিৰ সাংগঠনক নিৰ্বাচন অহা ২০১৫চনৰ ৫জুলাইত অনুষ্ঠিত হব। এই কথা ঘোষণা কৰি নিখিল ভাৰত কংগ্ৰেছ কমিটিৰ সাধাৰণ সম্পাদক জনাৰ্দন দ্বিবেদীয়ে নিৰ্বাচনী সূচী প্ৰেৰণ কৰিছে। চলিত বৰ্ষৰ ৩১ ডিচেম্বৰলৈকে সেই উদ্দেশ্যে সদস্য ভৰ্তিৰ অন্ত পেলোৱাৰ পাছতে ১ এপ্ৰিলত প্ৰাথমিক, ১৫মে'ত ব্লক, ৭জুনত জিলা কংগ্ৰেছৰ নিৰ্বাচন পৰ্যায়ক্ৰমে অনুষ্ঠিত কৰি ৫জুলাই প্ৰদেশ কংগ্ৰেছৰ নিৰ্বাচন অনুষ্ঠিত কৰা হব।\n৬. দেশৰ পৰা অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ ৰপ্তানিৰ বাবে বিশেষ নীতি গ্ৰহণ আৰু বন্ধুত্বপূৰ্ণ দেশলৈ ভাৰতীয় প্ৰতিৰক্ষা গৱেষণা উন্নয়ন প্ৰতিষ্ঠানে বিকাশ কৰা প্ৰতিৰক্ষা সামগ্ৰী বিক্ৰীৰ ক্ষেত্ৰত "এক খিৰিকিযুক্ত অনুমোদন ব্যৱস্থা" কৰিলে ডি.আৰ.ডি.অ'ই যুঁজাৰু বিমান, ক্ষেপনাস্ত্ৰকে ধৰি সামগ্ৰী ৰপ্তানি কৰিবলৈ সক্ষম বুলি প্ৰকাশ কৰিলে সংস্থাটোৰ মুৰব্বী অবিনাশ চন্দ্ৰই। ভাৰতীয় অস্ত্ৰৰ সক্ষমতা আৰু মূল্য চীনৰ প্ৰতিৰক্ষা সামগ্ৰীতকৈ উন্নত আৰু সস্তা বুলিও তেখেতে প্ৰকাশ কৰিছে।\n৭. এইবাৰ ৰোজ ভেলীৰ বিৰুদ্ধে কঠোৰ স্থিতি গ্ৰহণ কৰিছে "ছেবি"য়ে। অহা তিনি মাহৰ ভিতৰতে অসমকে ধৰি দেশৰ বিভিন্ন ৰাজ্যৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰা কমেও ২০১৬কোটি টকা বিনিয়োগকাৰীক ঘূৰাই দিবলৈ নিৰ্দেশ জাৰি কৰা বুলি সংবাদ শিৰোনামা প্ৰকাশিত হৈছে।\n৮. দৰঙৰ দলগাঁও শাখা সাহিত্য সভাৰ কবিতা সংকলন "দুৱৰি" যোৱা ২০জুনত বিষ্ণু ৰাভা দিৱসৰ লগত সংগতি ৰাখি উন্মোচন কৰা হয়। দলগাঁও জাতীয় বিদ্যালয়ত অনুষ্ঠিত সভাতে সংকলনখনি উন্মোচিত হয়।\n৯. ইণ্টাৰনেট যোগে অনলাইন শ্বপিঙৰ ক্ষেত্ৰখনত বিশ্বৰ ভিতৰতে তৃতীয় স্থানত উপনীত হৈছে ভাৰত। ভাৰতৰ সৰ্বাধিক জনপ্ৰিয় এনে অনলাইন পৰ্টেল "ফ্লিপকাৰ্ট"য়ে দেশত ব্যৱসায়িক পৰিসৰ বৃদ্ধিৰ বাবে বৰ্তমানৰ ১৩হাজাৰ কৰ্মচাৰীৰ সৈতে দেশজুৰি দেশ ৩০খন নগৰত আৰু ১২ হাজাৰ কৰ্মচাৰী নিযোগ কৰিব বুলি প্ৰকাশ কৰিছে।\n১০. গুৱাহাটীত অনাথ শিশুৰ শিক্ষা, স্বাস্থ্যৰ যতন লৈ প্ৰশংসনীয় কাম কৰি থকা "পৰশ" নামৰ অনুষ্ঠানে এটা দশক পূৰ কৰিবলৈ ওলাইছে। ৪২টাকৈ অনাথ শিশুক আশ্ৰয়দান কৰি শিক্ষা সুনিশ্চিত কৰাৰ লগতে সংগঠনটোৱে আৰ্থিক ভাৱে দুৰ্বল ছাত্ৰ ছাত্ৰী সকলৈকো আৰ্থিক অনুদান প্ৰদান কৰাৰ কাৰ্যসূচীও হাতত লোৱাৰ সুখবৰ পোৱা গৈছে।\nBy xukhdukh.com on June 23, 2014


ৰাজ্যসভাত বিত্ত মন্ত্ৰীৰ ভাষণৰ সময়ত শুই থাকিল ২জন সাংসদ, ইয়াকে লৈ টুইটাৰত আকৰ্ষণীয় Memes\nসূত্ৰ অনুসৰি দক্ষতা উন্নয়ন মন্ত্ৰী মহেন্দ্ৰ নাথ পাণ্ডে তেতিয়ালৈ শুই থাকিল যেতিয়ালৈ পাছফালৰ পৰা কোনোবাএজনে জগাই দিয়া নাছিল\nUpdated: 28-Nov-19 @ 17:58\nবুধবাৰে ৰাজ্যসভাত বিত্ত মন্ত্ৰী নিৰ্মলা সীতাৰমণে বৰ্দ্ধিত মূল্য সন্দৰ্ভত ভাষণত ক’লে যে ইয়াত হ্ৰাস পাইছে কিন্তু ইয়াৰ অৰ্থ এইটো নহয় যে মন্দাৱস্থা হৈছে। তেওঁৰ এই ভাষণ ৰাজ্যসভাত উপস্থিত কেইজনমান লোকে যথেষ্ট পছন্দ নকৰিলে বাবে তেওঁলোকে পাছফালে শুয়ে থাকিল। সূত্ৰ অনুসৰি দক্ষতা উন্নয়ন মন্ত্ৰী মহেন্দ্ৰ নাথ পাণ্ডে তেতিয়ালৈ শুই থাকিল যেতিয়ালৈ পাছফালৰ পৰা কোনোবাএজনে জগাই দিয়া নাছিল। ইফালে বিত্ত ৰাজ্য মন্ত্ৰী অনুৰাগ ঠাকুৰো মাজে মাজে পৰিল টোপনিৰ জালত।\nইয়াৰ কিছু সময়ৰ পিছতে টুইটাৰত বহু লোকে ৰাজ্যসভাত শুই থকা সাংসদগৰাকীৰ ওপৰত নিৰ্মাণ কৰি উলিয়ালে Memes। এজন ইউজাৰে লিখিলে, ‘নিৰ্মলা জী পাৰ্লিয়ামেণ্টত আপোনাৰ ভাষণ ইমান আকৰ্ষণীয় হৈছে যে আপোনাৰ লগত থকা মন্ত্ৰী শুয়ে গৈছে। বৃদ্ধিৰ দৰ হ্ৰাস হৈছে কিন্তু মন্দাৱস্থা হোৱা নাই। আন এজনে লিখিলে, ‘বৃদ্ধি দৰ শুই আছে।’\nInteresting debate on the economy in Parliament today. pic.twitter.com/gyRnxXnkrR\n— Manu Pubby (@manupubby) November 27, 2019\nGrowth is sleeping . pic.twitter.com/W8TZnRn93F\n— kumar animesh (@kumaranimeshadd) November 28, 2019\nWho is this guy #sleeping while our #finance minister @nsitharaman is trying so hard to explain away the wrong definition of twin balance sheet to the country from @rajyasabhatv #IndiaEconomy @PMOIndia #Pastmybedtime pic.twitter.com/atGE34F5OQ\n— Rajdeep (@RajdeepB) November 27, 2019\nNot only economy she even made ministers fall asleep? pic.twitter.com/mQWbnZEemU\n— Nенr_wно ™ (@Nehr_who) November 27, 2019\n28-Nov-19 @ 17:54


সুবৰ্ণ সুযোগ! মোদী চৰকাৰৰ এই আঁচনিত বিনিয়োগ কৰি প্ৰতিমাহে লাভ কৰক ৫,০০০ কৈ টকা! start-investment-here-get-5000-rupee-every-month-if-you-are-of-18-years-and-above-atal-pension-yojana-modi-government-best-scheme-gh– News18 Assam\nসুবৰ্ণ সুযোগ! মোদী চৰকাৰৰ এই আঁচনিত বিনিয়োগ কৰি প্ৰতিমাহে লাভ কৰক ৫,০০০ কৈ টকা!\nUpdated:April 9, 2021, 6:04 PM IST\nযদি আপোনাৰ বয়স ১৮ বছৰ আৰু এতিয়ালৈকে আপোনাৰ ভৱিষ্যতৰ বাবে কোনো পৰিকল্পনা নাই, তেন্তে এই সুযোগ আপোনাৰ বাবে অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ।\nLast Updated: April 9, 2021, 6:04 PM IST\nযদি আপোনাৰ বয়স ১৮ বছৰ আৰু এতিয়ালৈকে আপোনাৰ ভৱিষ্যতৰ বাবে কোনো পৰিকল্পনা নাই, তেন্তে এই সুযোগ আপোনাৰ বাবে অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ। আজি আমি আপোনাক এখন চৰকাৰী আঁচনিৰ (Modi Government Scheme) বিষয়ে ক'বলৈ ওলাইছো। যাৰ অধীনত আপুনি অতি কম টকা বিনিয়োগ কৰি ৬০ বছৰ বয়সৰ পিছত প্ৰতি মাহে ৫,০০০ টকা বা বছৰি ৬০,০০০ টকা লাভ কৰিব পাৰিব।\nঅটল পেঞ্চন যোজনা (Atal Pension Yojana) হৈছে নিম্ন উপাৰ্জনকাৰী লোকসকলৰ বাবে মোদী চৰকাৰৰ জনপ্ৰিয় পেঞ্চন আঁচনি। যি স্থিৰ উপাৰ্জনৰ নিশ্চয়তা দিয়ে। এই আঁচনিৰ অধীনত ১৮ বছৰৰ ওপৰৰ লোকে ধন বিনিয়োগ কৰিব পাৰে। ইয়াৰ বাবে মাহিলী, ত্ৰৈমাসিক বা অৰ্ধ-বাৰ্ষিক বিনিয়োগৰ সুবিধা প্ৰদান কৰা একাউণ্ট খোলাৰ প্ৰয়োজন। আঁচনিখনে বছৰি সৰ্বাধিক ৬০,০০০ টকা বা প্ৰতি মাহে ৫,০০০ টকা পেঞ্চনৰ নিশ্চয়তা দিয়ে।\nপ্ৰতি মাহে ৫,০০০ টকা কেনেদৰে পাব:\nযদি আপুনি ১৮ বছৰ বয়সত অটল পেঞ্চন আঁচনিত ধন বিনিয়োগ কৰে আৰু মাহে ৫,০০০ টকা বা বছৰি ৬০,০০০ টকাৰ মাহিলী পেঞ্চনৰ বাবে একাউণ্ট খোলে, তাৰ বাবে আপুনি প্ৰতি মাহে ২১০ টকাকৈ জমা কৰিব লাগিব।\nকম বয়সতে যোগদান কৰাৰ লাভালাভ:\nযদি আপুনি ১৮ বছৰ বয়সত ত্ৰৈমাসিক ভিত্তিত এই পেন্সন আঁচনিত অংশ লয়, তেন্তে আপোনাৰ মুঠ বিনিয়োগ ১.০৫ লাখ টকা হ'ব। আনহাতে, যদি আপুনি ৩৫ বছৰ বয়সত যোগদান কৰে, আপুনি তিনিমহীয়া আঁচনিৰ বাবে প্ৰতি ৩ মাহত ২,৬৮৮ টকা জমা কৰিব লাগিব।\nএই আঁচনিৰ লাভ:\nআপোনাৰ মুঠ বিনিয়োগ হ'ব মাত্ৰ ১.০৫ লাখ টকা। আনহাতে আপোনাৰ একাউণ্টে আপোনাৰ বাকী জীৱনৰ বাবে মাহিলী ৫,০০০ টকাকৈ লাভ কৰি থাকিব।\nআঁচনিখনৰ অন্যান্য লাভালাভসমূহ:\n>> আঁচনিখন ৰাষ্ট্ৰীয় পেঞ্চন আঁচনি (National Pension Scheme)ৰ জৰিয়তে পেঞ্চন পুঁজি নিয়ামক আৰু উন্নয়ন কৰ্তৃপক্ষৰ দ্বাৰা পৰিচালিত হৈ আছে।\n>> তথ্য প্ৰযুক্তিৰ 80 CCDধাৰাৰ অধীনত কৰ ৰেহাইৰ সুবিধাও লাভ কৰিব।\n>> এজন সদস্যৰ নামত কেৱল এটা একাউণ্ট খোলা হ'ব।\n>> বহুতো বেংকত এই একাউণ্ট খোলাৰ সুবিধা আছে।\n>> আৰম্ভণিৰ প্ৰথম ৫ বছৰ চৰকাৰে অৱদান আগবঢ়াব।\n>> যদি এজন সদস্যৰ ৬০ বছৰৰ পূৰ্বে বা পিছত মৃত্যু হয়, পেঞ্চনৰ পৰিমাণ পত্নীয়ে লাভ কৰিব।\n>> যদি সদস্য আৰু পত্নী দুয়োজনৰ মৃত্যু হয়, চৰকাৰে মনোনীত ব্যক্তিক পেঞ্চন দিব।\nFirst published: April 9, 2021, 6:02 PM IST


বৰ্তমান সময়ত নৱ- প্ৰজন্মৰ বাবে নেটৱৰ্ক মাৰ্কেটিঙৰ আৱশ্যকতা- চিন্ময় ডেকা\nবিজ্ঞান প্রযুক্তি অগ্রগতিৰ লগে লগে বৰ্তমান সময়ত দ্ৰুত গতিত স্মার্ট ফোনৰ ব্যাপকতা দেখা গৈছে । সমাজত পুৰুষ- মহিলা উভয়ে লগতে যুৱপ্ৰজন্মৰ ক্ষেত্ৰত বেছিকৈয়ে পৰিলক্ষিত হৈছে ।স্মার্ট ফোনৰ আৱিৰ্ভাৱে সমগ্ৰ বিশ্ব খনক এখন গোলকীয় গাঁৱলৈ ৰূপান্তৰিত কৰিছে। ঘৰৰ পিৰালিত বহিয়েই নিতৌ সমগ্ৰ প্ৰয়োজনীয় সা-সৰঞ্জাম, বস্তু, সম্পদ ক্ৰয় কৰি উপভোগ কৰা সম্ভৱপৰ হৈছে। বিশেষকৈ ফ্লিপকাৰ্ট,আমাজান আৰু বহু ধৰণৰ এপ স্মার্ট ফোনত সহজলভ্য। উল্লেখযোগ্য যে, ইয়াত কোনো ধৰণৰ ভয়াৱহতাৰ কাৰণ নাথাকে। সাম্প্রতিক সময়ত লাখ-লাখ টকাৰ লেন-দেন স্মার্টফোন এপ পে'টিয়েম, গুগল পে' ৰ দ্বাৰা ক'ম সময়ৰ ব্যৱধানত কৰা হয়। লগতে সকলো ধৰণৰ যাৱতীয় কাৰ্যাৱলী নিমিষতে কৰিবলৈ বিজ্ঞান-প্ৰযুক্তিৰ আবিৰ্ভাৱে সহজলভ্য কৰি তুলিবলৈ সক্ষম হৈছে। এই ক্ষেত্ৰত যুৱপ্ৰজন্মৰ অৱদান উল্লেখনীয়।\nসাম্প্ৰতিক সময়ত ইণ্টাৰনেট তথা স্মার্ট ফোনৰ জৰিয়তে\nযুৱপ্ৰজন্ম‌ই ডাইৰেক্ট চেলিং, নেটৱর্ক মাৰ্কেটিং কৰি বহু যুৱক-যুৱতীয়ে স্বাৱলম্বী হ'বলৈ সক্ষম হৈছে। ইন্টাৰনেটৰ দ্ৰুত আগ্ৰাসনৰ বাবে নৱ-প্রজন্মই সুন্দৰ ব্যৱসায় কৰিবলৈ সমর্থৱান হ'ব পাৰিছে, লগতে সমাজৰ দহ জন প্ৰতি আদৰ্শ হোৱা পৰিলক্ষিত হৈছে। ফলস্বৰূপে ডাইৰেক্ট চেলিং মাৰকেটিং যুৱ প্ৰজন্মৰ বাবে সঠিক প্লেটফৰ্ম হ'বলৈ পথ-প্ৰশস্ত হৈছে। কিয়নো ভাৰতবৰ্ষ এখন জনবহুল দেশ! য'ত ১০০ কোটিতকৈ অধিক লোকে বসবাস কৰে। শিক্ষিত নিবনুৱাৰ সংখ্যা দ্ৰুত গতিত বৃদ্ধি পাই আহিছে । যাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত চৰকাৰী চাকৰিৰ পৰিমাণ অৱনমিত হোৱা দেখা গৈছে। শিক্ষিতৰ হাৰ বেছি হোৱাৰ পিছতো নিবনুৱাৰ সমস্যাই গা কৰি উঠিছে সমগ্ৰ বিশ্বত। সেয়ে নৱ-প্রজন্মৰ বাবে নেটৱর্ক মাৰ্কেতিং অতিকে জৰুৰী । সমগ্ৰ বিশ্বত নিতৌ\nজনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ পৰিপেক্ষিতত ৰোজগাৰ কমি আহিছে! আজিৰ দিনত অধিকাংশ কাম মেচিনেই কৰে! য'ত নৱ প্ৰজন্মই পঢ়া শুনা কৰি চাকৰি লব লাগিছিল! তাত Technology স্থান দখল কৰিছে!যাৰ ফলত অধিকাংশ শিক্ষিত লোক নিবনুৱা সমস্যাৰ চিকাৰ হৈছে! বৰ্তমান ভাৰতবৰ্ষত নিবনুৱা সমস্যাই ব্যাপকভাৱে গা কৰি উঠিছে।\nভাৰতবৰ্ষত আৰু এক জলন্ত সমস্যা নৱ প্ৰজন্ম।আজিও অধিকাংশ লৰা-ছোৱালী নিজৰ অভিভাৱকৰ মতেই জীৱন নিৰ্বাহ কৰি আছে! নিজেই নিজৰ ভৰিত থিয় হব নিবিচাৰে। প্ৰত্যেক বছৰে লাখ-লাখ লৰা-ছোৱালী ডিগ্ৰী লাভ কৰে! কিন্তু কৰ্ম সংস্থাপনহীন।\nএকমাত্ৰ ডাইৰেক্ট চেলিং নতুবা নেটৱৰ্ক মাৰ্কেটিংৰ দ্বাৰা নৱ প্ৰজন্মৰ আৰ্থিক স্থিতি অধিক শক্তিশালী কৰিব পাৰিব!য'ত যোগ্যতাৰ প্ৰয়োজন নাই! মাথোঁ প্ৰয়োজন আগ্ৰহ,ইচ্ছা,আৰু কৰ্মৰ।ফলশ্রুতিত জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ প্ৰভাৱ নপৰে। নেটৱর্ক মাৰ্কেটিংৰ জগতখনত সকলোৱে সমানে সুযোগ পায় আৰু নতুন ৰূপত পৰিচয় দিবলৈ সক্ষম হয়।


About Ancient Assam in Assamese - assamintro.com\nAbout Ancient Assam in Assamese\nঅসমৰ প্রাচীন নাম\nকামৰূপ নামৰ উৎপত্তি\nঅসম বুৰঞ্জীৰ চমু আভাস\n‘ অসম আন্দোলন’\nপ্ৰাগজ্যোতিষপুৰ আৰু কামৰূপ\nপ্ৰাগজোতিষপুৰ নামৰ উৎপত্তি প্রাচীন চীনৰ ছাওথিয়াছ নামৰ প্ৰব্ৰজনকাৰী জাতিৰ এটা অংশই এই ঠাইলৈ আহি বসবাস কৰাৰ পাছত ‘ প্রাগঝুথিছ ’ নামেৰে জনাজাত হয় আৰু তেওঁলোকৰ নামানুসাৰেই এই ভূখণ্ডৰ নামো প্রাগজ্যোতিষ হয়গৈ । ডঃ বাণীকান্ত কাকতিৰ মতে অষ্ট্ৰিক ভাষাৰ শব্দ ‘ প্ৰাগজ্যোতিষ’ৰ অর্থ বিস্তীর্ণ পাহাৰীয়া অঞ্চল । কোনো কোনো পণ্ডিতে ইয়াক প্ৰাচ্যৰ জ্যোতিষ চর্চাৰ কেন্দ্র বুলি উল্লেখ কৰিছে । প্রাচীন প্রাগজ্যোতিষপুৰৰ সীমা পশ্চিমে কৰোৱা নদী ( বর্তমানৰ বাংলাদেশত ) আৰু দক্ষিণে বংগোপসাগৰলৈকেবিস্তৃত আছিল ৷ ইয়াৰ ৰাজধানী ‘ প্রাগজ্যোতিষপুৰ ( পূবৰ পোহৰৰ নগৰ ) আছিল ” আজিৰ গুৱাহাটী বা তাৰ দাঁতি কাষৰীয়া অঞ্চল ।\nপৌৰাণিক কাহিনী অনুসৰি ঘোৰ তপস্যাত মগ্ন মহাদেৱৰ তপস্যা ভংগৰ অপৰাধত হিন্দুৰ প্ৰেমৰ দেৱতা কামদেৱ শাপত ভষ্মীভূত হয় আৰু কামদেৱৰ পত্নী ৰতিদেৱীৰ প্রার্থনাত কামদেৱে . পুনৰ জনম ( ৰূপ ) লাভ কৰে । কামদেৱে পুনৰ ৰূপ পোৱা বাবেই এই অঞ্চলৰ নাম হয়গৈ কামৰূপ । ডঃ বাণীকান্ত কাকতিৰ মতে কামৰূপ শব্দটো চাওতালী ভাষাৰ নিম্নখাপৰ দেৱতা বুজোৱা কামৰু ’ বা কামৰুট ’ শব্দৰ পৰা উৎপত্তি হ’ব পাৰে । কামাখ্যা মন্দিৰৰ চাৰিওফালে ৪৫০ মাইল ( ১০০ যোজন ) জুৰি কামৰূপ ৰাজ্য বিয়পি আছিল । বৰ্তমানৰ অসম , বাংলাদেশ আৰু ভূটান এই কামৰূপ ৰাজ্যৰ অন্তৰ্গত আছিল About Ancient Assam in Assamese\nঅসম বুৰঞ্জী অধ্যয়নৰ বাবে প্রাচীন সাহিত্য , বৌদ্ধ শাস্ত্র , অন্যান্য অসমীয়া ইতিহাস , বৈদেশিক বিৱৰণ , প্রত্নতাত্ত্বিক নিদর্শন আদিয়েই ঘাই সমল । প্রাচীন কালত অসম প্ৰাগজ্যোতিষ আৰু কামৰূপ নামেৰে প্রসিদ্ধ আছিল । প্রাগজ্যোতিষৰ সীমা পশ্চিমে কৰতোৱা নদী ( বর্তমান বাংলাদেশত ) আৰু দক্ষিণে বংগোপসাগৰলৈকে বিস্তৃত থকাৰ কথা জনা যায় । সেইদৰে প্রাচীন কামৰূপ ৰাজ্য কামাখ্যা মন্দিৰৰ চাৰিওফালে ৪৫০ মাইল ( ১০০ যোজন ) জুৰি বিস্তৃত আছিল । সম্ভৱতঃ বাংলাদেশ , অসম আৰু ভূটান প্রাচীন কামৰূপ ৰাজ্যৰ অন্তৰ্গত আছিল । প্রাচীন কামৰূপ ৰাজ্য চাৰিটা ভাগত বিভক্ত আছিল ? কৰতোৱা নদীৰ পৰা পূবে স্বর্ণকোষ বা সোণকোষ নদীলৈকে ৰত্নপীঠ , সোণকোষৰ পৰা ৰূপহী নদীলৈকে কামপীঠ , ৰূপহীৰ পৰা ভৰলী নদীলৈকে স্বর্ণপীঠ আৰু ভৰলীৰ পৰা দিকৰাই বা ডিঙলৈ সৌমাৰপীঠ ।\nবিভিন্ন উৎসৰ পৰা আজিলৈকে পোৱা সম্ভেদমতে মহীৰংগ দানৱেই প্রাচীন অসমৰ প্ৰথ ৰজা । মহীৰংগ দানৱৰ পাছত তেওঁৰ বংশৰে ( দানৱ বংশ ) ক্রমে হটকাসুৰ , সম্বৰাসুৰ আৰু ৰত্নাসুৰ নামেৰে তিনিজন ৰজাই ৰাজত্ব কৰে\nদানৱ বংশৰ পাছত ঘটকাসুৰ সিংহাসনত বহে আৰু এক নতুন বংশৰ পাতনি মেলে । ঘটকাসুৰক বধ কৰি নৰকাসুৰ প্ৰাগজ্যোতিষৰ ৰজা হয় । শ্রীকৃষ্ণৰ হাতত নৰকাসুৰৰ মৃত্যু হয় আৰু তাৰ পাছত নৰকাসুৰৰ পুত্ৰ ভগদত্ত ৰাজপাটত উঠে । ধার্মিক , মহাপ্রতাপী ভগদত্তৰ কথা মহাভাৰততে উল্লেখ আছে । তেওঁ কুৰুক্ষেত্ৰ ৰণত পাণ্ডৱৰ বিৰুদ্ধে কৌৰৱৰ পক্ষ লৈ আঠ দিন মহাপৰাক্ৰমেৰে যুদ্ধ কৰি শেষত অৰ্জুনৰ হাতত মৃত্যুবৰণ কৰে । নৰকাসুৰ – ভগদত্তৰ পাছত তেওঁলোকৰ বংশই ১৯ পুৰুষলৈকে প্ৰাগজ্যোতিষত ৰাজত্ব কৰাৰ কথা পোৱা যায় ।\nপ্রাচীন কালত প্রাগজ্যোতিষ ৰাজ্যৰ বাহিৰেও অসমত ডবকা ( নগাঁও ) , কদলি ( নগাঁও ) , মণিপুৰ , হিড়িম্বা আৰু ত্ৰিপুৰা নামৰ কেইখনমান ৰাজ্য থকাৰ কথা জনা যায় । অসম বুৰঞ্জীত উল্লেখ থকা আন এজন পৌৰাণিক ৰজা হ’ল কুণ্ডিল্য বা বিদর্ভ ৰাজ্যৰ ৰজা ভীষ্মক সেইদৰে নৰকাসুৰৰ সমসাময়িক আন এজন ৰজা আছিল শোণিতপুৰৰ বানৰজা ।\nপ্রথম শতিকাৰ পৰা দেৱেশ্বৰ , ধর্মপাল , ৰামচন্দ্র , আৰিমত্ত , জোঙালবলহু , শংকৰ , পদ্মনাৰায়ণ , চন্দ্ৰনাৰায়ণ আদি কেইবাজনো ৰজাই এই ভূখণ্ড শাসন কৰিছিল ।\nকামৰূপত বর্মন বংশ প্রতিষ্ঠাৰ পৰা পুৰণি কামৰূপ ৰাজ্যৰ প্ৰকৃত ৰাজনৈতিক বুৰঞ্জী আৰম্ভ হয় । প্রাচীন কামৰূপ ৰাজ্যৰ যিসকল ৰজাৰ বিষয়ে নির্ভৰযোগ্য ঐতিহাসিক সমল পোৱা গৈছে , তেওঁলোকৰ ভিতৰত পুষ্যবর্মনেই ( ৩৫০-৩৮০খ্রীঃ ) প্রথম আৰু সেয়ে তেওঁক অসমৰ প্রথম ঐতিহাসিক ৰজা বোলা হয় । পুষ্যবৰ্মনৰ পাছত ক্রমে সমুদ্রবর্মন ( আনুমানিক ৩৮০ ৪০৫/৪১০ খ্রঃ ) , বলবর্মন ( আনুমানিক ৪০৫-৪২০ খ্রঃ ) , কল্যাণ বর্মন ( ৪২০-৪৪০ ) , গণপতি বর্মন ( ৪৪০-৪৫০ ) , মহেন্দ্র বর্মন ( ৪৫০-৪৮৫ ) , নাৰায়ণ বর্মন ( ৪৮৫-৫১০ ) , ভূতি বর্মন ( ৫১০-৫৫০ ) , চন্দ্রমুখ বর্মন ( ৫৫০-৫৬৫ ) , স্থিত বর্মন ( ৫৬৫-৫৮৫ ) , সুস্থিত বর্মন ( ৫৮৫-৫৯৩ ) আৰু সুপ্রতিষ্ঠিত বর্মনে ( ৫৯৩-৫৯৪ ) কামৰূপ শাসন কৰাৰ পাছত সুপ্রতিষ্ঠিত বর্মনৰ দ্বিতীয় পুত্র ভাস্কৰ বৰ্মন ( ৫৯৪-৬৫০ ) কামৰূপৰ ৰজা হয় । ভাস্কৰ বৰ্মনেই বর্মন বংশৰ শ্ৰেষ্ঠ নৃপতি । ভাস্কৰ বৰ্মনৰ দিনতে ৬৪০ খ্রীষ্টাব্দত চীনা পৰিব্রাজক হিউ – এন – ছাং কামৰূপলৈ আহে আৰু তেওঁৰ গ্ৰন্থ “ চি – ইউ – কি’ত কামৰূপৰ বিষয়ে এটি বহুমূলীয়া টোকা লিপিবদ্ধ কৰে । সিংহাসনত আৰোহণ কৰিয়েই ভাস্কৰ বৰ্মনে নতুন চন ভাস্কৰাব্দ ’ বা ‘ কামৰূপী চন ’ প্ৰৱর্তন কৰে । ভাস্কৰ বৰ্মন আছিল অবিবাহিত আৰু সেয়ে তেওঁ কুমাৰ ভাস্কৰ বৰ্মন বুলি জনাজাত । অবিবাহিত আৰু নিঃসন্তান হোৱা বাবে ভাস্কৰ বৰ্মনৰ মৃত্যুৰ লগে লগে ( আনুমানিক ৬৫০ খ্রীঃ ) বর্মন বংশৰ ইতি পৰে ।\nভাস্কৰ বৰ্মনৰ উত্তৰাধিকাৰী নথকাত কামৰূপৰ সিংহাসন লৈ যুঁজ – বাগৰ আৰম্ভ হয় আৰু অৱশেষত শালস্তম্ভ নামৰ এজন বিষয়াই কামৰূপৰ সিংহাসন অধিকাৰ কৰে আৰু নিজৰ নাম অনুসৰি শালস্তম্ভ ’ নামেৰে এটি নতুন ৰাজবংশ প্রতিষ্ঠা কৰে । শালস্তম্ভৰ পাছত এই বংশৰ কুৰিজন ৰজাই কামৰূপত ৰাজত্ব কৰে আৰু ইয়াৰ শেষ ৰজাজনৰ নাম আছিল ত্যাগসিংহ ( আনুমানিক ৯৭০-৯৯০ খ্রীঃ ) ।\nত্যাগসিংহ অপুত্ৰক হোৱাত শালস্তম্ভ বংশৰে ব্ৰহ্মপাল ( আঃ ৯৯০-১০১০ ) কামৰূপৰ ৰজা হয় আৰু পালবংশৰ পাতনি মেলে । ইয়াৰ পাছত ক্ৰমে ৰত্নপাল ( আঃ ১০১০-১০৪০ , ইন্দ্রপাল ( ১০৪০-১০৬৫ ) , গোপাল ( ১০৬৫-১০৮০ ) , হর্ষপাল ( ১০৮০-১০৯৫ ) আৰু ধর্মপাল ( ১০৯৫-১১২০ ) কামৰূপৰ ৰজা হয় । ৰজা হৈ ধর্মপালে কামৰূপৰ ৰাজধানী প্ৰাগজ্যোতিষপুৰৰ পৰা কামৰূপনগৰলৈ তুলি নিয়ে । বৰ্তমানৰ উত্তৰ গুৱাহাটীয়েই সম্ভৱতঃ তেতিয়াৰ কামৰূপ নগৰ আছিল । ধর্মপালৰ মৃত্যুত তেওঁৰ পুত্র জয়পাল ( ১১২০-১১৩৮ ) কামৰূপৰ ৰজা হয় আৰু জয়পালৰ মৃত্যুতেই পাল বংশৰ যৱনিকা পৰে ।\nইয়াৰ পাছত ভিংগদেৱ ( ১১৩৮-১১৫০ ) , বৈদ্যদেৱ , ৰায়ৰীদেৱ , উদয়কর্ণ , বল্লভদেৱ , পৃথু , আৰু সন্ধ্যা ( ১২৫০-১২৭০ ) নামৰ কেইবাজনো ৰজাই কামৰূপত ৰাজত্ব কৰিছিল । সন্ধ্যাই মোগল আক্রমণৰ পৰা ৰক্ষা পাবলৈ কামৰূপৰ ৰাজধানী কামৰূপ নগৰৰ পৰা পশ্চিমৰ কমতাপুৰলৈ তুলি নিয়ে । তেতিয়াৰ পৰাই এই ৰাজ্যৰ নাম কমতা বা কামৰূপ – কমতা হ’ল আৰু ইয়াৰ অধিপতি বা ৰজাক বোলা হ’ল কমতেশ্বৰ বা কামেশ্বৰ ।\nসন্ধ্যাৰ পাছত সিন্ধুবায় ( ১২৭০-১২৮৫ ) , ৰূপনাৰায়ণ ( ১২৮৫-১৩০০ ) , সিংহধ্বজ ( ১৩০০ ১৩০৫ ) , প্রতাপধ্বজ ( ১৩০৫-১৩২৫ ) , ধর্মনাৰায়ণ ( ১৩২৫-১৩৩০ ) , দুর্লভনাৰায়ণ ( ১৩৩০ ১৩৫০ ) আৰু ইন্দ্ৰনাৰায়ণ ( ১৩৫০-১৩৬৫ ) কমতাৰ ৰজা হয় । সম্ভৱতঃ ইন্দ্ৰনাৰায়ণেই এই বংশৰ শেষ ৰজা আছিল ।\nচতুর্দশ শতিকাৰ শেষৰফালে আৰিমত্ত নামৰ এজন ৰজাই গৌড় ( পূর্বৰ কমতা ৰাজ্যৰ উত্তৰ অঞ্চল ) শাসন কৰিছিল । আৰিমত্তৰ পাছত ৰত্নসিংহ , শ্ৰতৰংগ আৰু মৃগাংক নামৰ তিনিজন ৰজাই গৌড় শাসন কৰে । মৃগাংকৰ পাছত ভূঞাসকলৰ নীলধ্বজ নামৰ এজন ভূঞাই গৌড়ৰ সিংহাসন দখল কৰি কমতাত এক নতুন ৰাজবংশৰ পাতনি মেলে । ইয়েই খেন , বা খান বা শেন বংশ । পঞ্চদশ শতিকাৰ শেষৰ ফালে মোগলসকলৰ আক্ৰমণত কমতা ৰাজ্য ধ্বংস হয় আৰু লগে লগে খেনবংশী ৰাজত্বৰৰ ওৰ পৰে । মোগলৰ এই আক্রমণৰ বাবে অহা । বহু মুছলমান কামৰূপত ৰৈ যায় আৰু সম্ভৱতঃ এওঁলোকেই অসমৰ প্রথম মুছলমান অধিবাসী । ও\nত্রয়োদশ শতিকাৰ প্রথমার্ধত আহোমসকলে শিৱসাগৰৰ দক্ষিণ – পূর্ব কোণত ৰাজ্য পতাৰ সময়ত আহোমৰাজ্যৰ নিচেই কাষত ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উত্তৰপাৰে সোৱণশিৰী আৰু দক্ষিণপাৰে দিচাং নৈৰ পূবে থকা প্রায় সমগ্র ভূখণ্ড চুতীয়া ৰাজ্যৰ অন্তৰ্গত আছিল । চুতীয়া জনশ্রুতি মতে আনুমানিক ১১৮৯ চনত চুতীয়া ৰাজ্য বীৰপালে পোনতে শদিয়াত চুতীয়া ৰাজ্য স্থাপন কৰিছিল । বীৰপালৰ পিছত ১০ জন চুতীয়া ৰজাই ৰাজত্ব কৰে ৷ ইয়াৰে অষ্টম ৰজা বীৰনাৰায়ণ বা ধৰ্মৰজাৰ পুত্ৰৰ নাম আছিল সাধক নাৰায়ণ আৰু কন্যাৰ নাম আছিল সাধনী । বৃদ্ধ বয়সত ৰজা বীৰনাৰায়ণে তেওঁৰ জোঁৱায়েক নিতাইক নাবালক সাধক নাৰায়ণক চোৱা – চিতা কৰাৰ ভাৰ দিয়ে । ৰজা হৈ নিয়ে নীতিপাল বা নিত্যপাল নাম লয় । পাছলৈ তেওঁ অনীতিপৰায়ণ হোৱাত ৰাজ্যত বিশৃংখলতাই দেখা দিয়ে । সেই সুযোগতে আহোম ৰজা চুহুংমুং বা দিহিঙীয়া ৰজাই চুতীয়া ৰাজ্য অধিকাৰ কৰে । এই যুদ্ধতে নীতিপালে পত্নী সাধনী সহিতে আত্মহত্যা কৰে ।\nচুতীয়া ৰাজ্যৰ পশ্চিমে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দুয়োপাৰে কামৰূপ – কমতাৰ পূবত ভূঞাসকলে সৰু সৰু ৰাজ্য পাতি বাস কৰিছিল । ভূঞাসকলৰ আগত ‘ বাৰ শব্দটো থকা সম্পৰ্কত বুৰঞ্জীবিদ এডৱার্ড গেইটে অনুমান কৰিছে , ভাৰতৰ এই অঞ্চলৰ ৰজাসকলে বাৰজন উপদেষ্টা বা শাসনকর্তা নিয়োগ কৰিছিল । গতিকে বাৰ সংখ্যাটো সম্মানসূচক অর্থত ব্যৱহাৰ কৰা হয় ।\nৰজা নোহোৱাকৈ যিসকলে নিজ ভুজবলেৰে ৰাজ্য শাসন কৰিছিল তেওঁলোকক ভূঞা বোলা হৈছিল । প্রত্যেকজন ভূঞাই নিজ নিজ ৰাজ্যৰ ভিতৰত আন আন ভূঞাৰ পৰা স্বাধীন আছিল । কিন্তু ‘ উমৈহতীয়া শত্ৰুৰ বিৰুদ্ধে তেওঁলোকে একগোট হৈ থিয় দিছিল । শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ এই বাৰভূঞাসকলৰে এজন সুযোগ্য বংশধৰ । মোগলসকলে কমতাপুৰ দখল কৰাৰ পাছত বাৰভূঞাসকলে কমতাপুৰৰ শাসনকর্তা ডানিয়েলক বধ কৰে । কামৰূপৰ হাজো আৰু তাৰ ওচৰে – পাজৰে ৰৈ যোৱা মোগল আক্রমণকাৰীৰ অনুগামীসকলৰে গিয়াচুদ্দিন আউলিয়া নামৰ এজন সাধু মানুহে হাজোত এটা মছজিদ সজায় আৰু তেওঁৰ মৃত্যুৰ পাছত তেওঁক তাতে কবৰ দিয়া হয় । এয়ে বর্তমানৰ পোৱামক্কা ।\nমোগলৰ হাতত ধ্বংসপ্রাপ্ত কমতা ৰাজ্যতেই ষষ্ঠদশ শতিকাৰ আগভাগত কোচ বংশীয় বিশ্ব সিংহই ( ১৫১৫-১৫৪০ ) কোচ ৰাজ্য প্রতিষ্ঠা কৰি কোচবিহাৰত কোচ ৰাজ্যৰ ৰাজধানী পাতে । বিশ্বসিংহৰ পাছত তেওঁৰ পুত্ৰ মল্লদেৱে নৰনাৰায়ণ নাম লৈ সিংহাসনত উঠে আৰু তেওঁৰ ভায়েক শুক্লধ্বজক সেনাপতি পাতে । এই শুক্লধ্বজেই অসম বুৰঞ্জীত চিলাৰায় নামেৰে বিখ্যাত । নৰনাৰায়ণৰ মৃত্যুৰ ( ১৫৮৪ ) পাছত লক্ষীনাৰায়ণ কোচবিহাৰৰ ৰজা হয় যদিও সমসাময়িকভাৱে তেওঁলোকৰ ঘৰুৱা কন্দলৰ সৃষ্টি হয় । ইয়াৰ পৰিণতিত ১৬১৫ চনত কোচ ৰাজ্য বা কামৰূপ মোগলৰ অধীন হয় ।\nত্রয়োদশ শতিকাৰ আগভাগতে দিখৌৰ পৰা কলঙলৈকে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দুয়োপাৰে এখন কছাৰী ৰাজ্য আছিল । পঞ্চদশ শতিকাৰ শেষৰ ফালে আহোমৰ ৰাজ্য বিস্তাৰৰ ফলত কছাৰীসকলে তেওঁলোকৰ ৰাজধানী হিড়িম্বাপুৰ ( বর্তমানৰ ডিমাপুৰ ) সহ ৰাজ্যৰ বহু অংশ আহোমক এৰি দিবলগীয়া হয় । ইয়াৰ পাছত কছাৰীসকলে পুনৰ নিজৰ ৰাজ্য উদ্ধাৰ কৰিছিল যদিও স্থায়ী নহ’ল । ১৮৩০ চনত কছাৰী ৰাজত্বৰ বেলি মাৰ যায় ।\nজয়ন্তীয়া পাহাৰ আৰু তাৰ দক্ষিণে সমতলৰ কিছু অঞ্চল জয়ন্তীয়া ৰাজ্যৰ অন্তৰ্গত আছিল । মাতৃপ্রধান জয়ন্তীয়াসকলে আহোমৰ লগত বৈবাহিক সম্বন্ধ স্থাপন কৰিছিল আৰু যুদ্ধৰ সময়ত আহোমৰ হৈ মোগলৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিছিল । পৰ্বতৰায় নামৰ জয়ন্তীয়া ৰজা এজনে আনুমানিক পঞ্চদশ শতিকাত প্রতিষ্ঠা কৰা জয়ন্তীয়া ৰাজ্য ষষ্ঠদশ শতিকাত চিলাৰায়ে আক্রমণ কৰি জয়ন্তীয়া ৰজাক বধ কৰি ৰাজ্যখন কোচৰকতলীয়া কৰে । ইয়াৰ পাছত ধনমাণিক নামৰ এজন জয়ন্তীয়া ৰজাই ( আনুমানিক সপ্তদশ শতিকাৰ আৰম্ভণিত ) আহোমৰ লগ লাগি জয়ন্তীয়া ৰাজ্য উদ্ধাৰ কৰে । ধনমাণিকৰ পাছত ক্রমে যশমাণিক , বশমাণিক , সুন্দৰৰায় , চোট পর্বতৰায় , যশোমত্ত ৰায় , মানসিংহ , প্রতাপসিংহ , বিজয় নাৰায়ণ আদি কেইবাজনো ৰজাই জয়ন্তীয়া ৰাজ্যত ৰাজত্ব কৰে । বিজয় নাৰায়ণৰ পিচতেই আহোম ৰাজ্যৰ লগত জয়ন্তীয়া ৰাজ্য ইংৰাজৰ হাতলৈ যায় About Ancient Assam in Assamese\nআহোম ৰাজত্ব অসম বুৰঞ্জীৰ এক অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ আৰু উল্লেখযোগ্য অধ্যায় । বিভিন্ন জাতি জনজাতিৰ কন্দলৰ ফলত ভাগ ভাগ হৈ প্রাচীন কামৰূপৰ কেন্দ্রীয় শক্তি দুর্বল হৈ পৰা\nসময়তে ত্রয়োদশ শতিকাৰ আগভাগত উজনি ব্রহ্মদেশৰ মাওলুংৰাজ্যৰ ৰাজকোঁৱৰ চুকাফাৰ নেতৃত্বত এটি দল আহি পাটকাইত উপস্থিত হয়হি । প্রায় ১৩ বছৰ কাল পাটকাইৰ আশে পাশে অনাই – বনাই ফুৰাৰ পাছত ১২২৮ চনত চুকাফা নগাৰাজ্যৰ সীমাত সোমায়হি । চুকাফাই লগত কেইবাজনো পাৰিষদ , প্রায় ৯০০০ মুনিহ – তিৰোতা , ল’ৰা – ছোৱালী আৰু ভালেমান অস্ত্র – শস্ত্র আনিছিল বুলি জনা যায় । লাহে লাহে চুকাফা আগুৱাই আহি দিচাং নৈৰ কাষৰ নামৰূপ পায়হি । তাৰ পাছত তেওঁ ৰাজধানী পাতিবৰ বাবে দিহিং , টিপাম , শলগুৰি , অভয়াপুৰী , হাবং , লিগিৰা গাঁও , শিমলুগুৰি আদি কেইবাখনো ঠাই নির্বাচন কৰিছিল যদিও বানপানীবা আন আন অসুবিধাৰ বাবে ক’ততা স্থায়ী ৰাজধানী পাতিব নোৱাৰিলে । অৱশেষত খেতিৰ উপযোগী ভূভাগ আৰু বানপানীৰ পৰা মুক্ত শিৱসাগৰ জিলাৰ চৰাইদেউতেই ১২৫৩ চনত তেওঁ স্থায়ীকৈ আহোম ৰাজ্যৰ ৰাজধানী পাতে । এনেদৰে অসমত ছশ বছৰীয়া আৰু সমগ্র ব্রহ্মপুত্র উপত্যকা জোৰা আহোম সাম্রাজ্যৰ ভেটি প্রতিষ্ঠা হ’ল । চুকাফাৰ ৰাজ্য স্থাপনৰ সময়তে দিখৌ আৰু দিচাং নৈৰ মাজ অংশত বসবাস কৰা মৰাণ আৰু বৰাহীসকলৰ ৰাজ্য আহোম ৰাজ্যৰ অন্তর্ভুক্ত হয় । ১২৬৮ চনত চুকাফা স্বর্গী হয় ।\nচুকাফাৰ মৃত্যুৰ পাছত ক্রমে চুচেওফা ( ১২৬৮-১২৮১ ) , চুবিনফা ( ১২৮১-১২৯৩ ) , চুখাংফা ( ১২৯৩-১৩৩২ ) , চুখ্রাংফা ( ১৩৩২-১৩৬৪ ) , চুতুফা ( ১৩৬৪-১৩৭৬ ) , তাওখামটি ( ১৩৮০ ১৩৮৯ ) , চুদাংফা বা বামুণী কোঁৱৰ ( ১৩৯৭-১৪০৭ ) আহোম ৰাজসিংহাসনত উঠে । বামুণী কেঁৱৰেই প্রথম হিন্দুৰ আচাৰ – নীতি গ্রহণ কৰিছিল আৰু প্ৰথমবাৰৰ বাবে শিঙৰি ঘৰত উঠাৰ প্রথা প্রচলন কৰিছিল । এৱেই আহোমৰ ৰাজধানী চৰাইদেউৰ পৰা তুলি আনি শিৱসাগৰৰ পৰা ১০ মাইল দূৰৰ দিহিঙৰ পাৰৰ চৰগুৱাত স্থাপন কৰে ।\nচুদাংফা বা বামুণী কোঁৱৰৰ পাছত ক্রমে চুজাংফা ( ১৪০৭-১৪২২ ) , চুফাফা ( ১৪২২ ১৪৩৯ ) , চুচেনা ( ১৪৩৯-১৪৮৮ ) , চুহানফা ( ১৪৮৮-১৪৯৩ ) , চুপিম্ফা ( ১৪৯৩-১৪৯৭ ) আৰু চুহুংমুং বা স্বৰ্গনাৰায়ণ ( ১৪৯৭-১৫৩৯ ) আহোমৰ ৰজা হয় । স্বৰ্গনাৰায়ণে আহোমৰ ৰাজধানী চাৰগুৱাৰ পৰা দিহিঙৰ পাৰৰ বকতালৈ তুলি আনে । এইজনা স্বৰ্গদেউৰ দিনতে প্রথম লোকপিয়ল কৰা হৈছিল । স্বৰ্গদেউ স্বৰ্গনাৰায়ণেই আহোমসকলৰ পূৰ্বৰ ‘ আইজোতা ’ অব্দৰ পৰিৱৰ্তে হিন্দুৰ শকাব্দ ’ গ্রহণ আৰু প্রচলন কৰে । তদুপৰি এইজনা স্বৰ্গদেৱেই অসমীয়া ভাষাত প্ৰথম বুৰঞ্জী লিখোৱাইছিল ।\nএওঁৰ পাছত চুক্লেমুং ( ১৫৩৯-১৫৫২ ) আহোম ৰাজপাটত উঠে । এওঁ বকতাৰ পৰা আহোম ৰাজধানী গড়গাঁৱলৈ তুলি আনে আৰু সেইবাবে তেওঁক গড়গঞা ৰজাও বোলা হয় । এইজনা স্বৰ্গদেৱে গড়গাঁও পুখুৰী খন্দোৱায় আৰু নগা আলি বন্ধোৱায় । চুক্লেংমুঙৰ পাছত ক্ৰমে চুখামফা বা খোৰাৰজা ( ১৫৫২-১৬০৩ ) , চুচেনফা বা প্রতাপ সিংহ বা বুদ্ধি স্বৰ্গনাৰায়ণ ( ১৬০৩-১৬৪১ ) আহোম স্বৰ্গদেউ হয় । অসম বুৰঞ্জীৰ এক বিচক্ষণ চৰিত্ৰ সুদক্ষ মোমাই তামুলী বৰবৰুৱা স্বৰ্গদেউ প্রতাপ সিংহৰ প্ৰথম বৰবৰুৱা আছিল ।\nপ্রতাপ সিংহই পাইক প্ৰথাৰ সৃষ্টি কৰি প্রতি হাজাৰ , শ আৰু কুৰি পাইক গোটৰ ওপৰত ক্রমে হাজৰিকা , শইকীয়া , বৰা আদি পদৰ সৃষ্টি কৰিছিল । প্রতাপ সিংহৰ পাছত চুৰামফা বা ভগা ৰজা ( ১৬৪১-১৬৪৪ ) , চুটিনফা বা নৰীয়া ৰজা বা কেঁকোৰা ৰজা ( ১৬৪৪-১৬৪৮ ) আৰু চুলা বা জয়ধ্বজ সিংহ ( ১৬৪৮-১৬৬৩ ) আহোম ৰাজপাটত উঠে । এওঁৰ দিনতে সোণকোষ নদী পর্যন্ত আহোম সাম্রাজ্য সম্প্রসাৰিত হোৱাৰ লগতে প্রায় সমগ্র ব্রহ্মপুত্র উপত্যকা আহোম ৰাজ্যৰ অন্তর্ভুক্ত হয় । জয়ধ্বজ সিংহৰ দিনতে মোগলে মিৰজুমলাৰ নেতৃতৃত ১৬৬২ চনত অসম আক্ৰমণ কৰি আহোমৰ ৰাজধানী গড়গাঁও অধিকাৰ কৰে । এই আক্রমণৰ বাবে জয়ধ্বজ সিংহ গড়গাঁও এৰি পলাই যায় । সেইবাবে তেওঁক ভগনীয়া ৰজাও বোলা হয় । ইয়াৰ পাছত মোগল আৰু আহোমৰ মাজত এক সন্ধি হয় আৰু সেই সন্ধিমতে ব্রহ্মপুত্ৰৰ উত্তৰপাৰে ভৰলী নদী আৰু দক্ষিণে কলং নদীলৈকে আহোম ৰাজ্যৰ সীমাৰেখা নির্ধাৰিত হয় । ইয়াৰ উপৰি সেই সন্ধিমতে আহোম ৰজাই মোগলক যুদ্ধৰ ক্ষতিপূৰণ হিচাপে নগদ ধন দিয়াৰ লগতে ৰজাৰ জীয়াৰী ৰমণী গাভৰুক মোগলৰ হেৰেমলৈ পঠিয়াবলগীয়া হ’ল ।\nজয়ধ্বজ সিংহৰ পাছত চুপুংমং বা চক্ৰধ্বজ সিংহ ( ১৬৬৩-১৬৬৯ ) আহোমৰ ৰজা হয় । স্বাধীনতাপ্রিয় এইজনা স্বৰ্গদেৱে সমৰকুশল সেনাপতি লাচিত বৰফুকন আৰু সুচতুৰ ৰাজনীতিজ্ঞ আতন বুঢ়াগোহাঁইৰ সহযোগত মোগলৰ ওপৰত আক্ৰমণ কৰে । ১৬৭১ চনত পাণ্ডুৰ ওচৰৰ শৰাইঘাটত আহোম আৰু মোগলৰ তয়াময়া ৰণ লাগে । এই ৰণত মোগলৰ সেনাপতি আছিল ৰামসিংহ আৰু আহোমৰ সেনাপতি আছিল লাচিত বৰফুকন । ইতিহাসপ্রসিদ্ধ এই ৰণ অসম বুৰঞ্জীত শৰাইঘাটৰ ৰণ নামেৰে প্ৰখ্যাত । এই ৰণত মোগলৰ শোচনীয়ভাৱে পৰাজয় হয় আৰু ইয়াৰ পাছত পশ্চিমৰ মানাহ নদীয়েই মোগল আৰু আহোমৰ সীমা ৰূপে নির্ধাৰিত হয় । ১৮২৬ চনত ইংৰাজে অসম অধিকাৰ নকৰা পর্যন্ত মানাহ নদীয়েই অসমৰ পশ্চিম সীমা আছিল ।\nচক্ৰধ্বজ সিংহৰ পাছত চুতিনফা বা উদয়াদিত্য ( ১৬৬৯-১৬৭৩ ) আৰু চুক্লাংফা বা ৰামধ্বজ সিংহ ( ১৬৭৩-১৬৭৫ ) আহোম ৰাজপাটত উঠে । ৰাজধ্বজৰ পাছত কেইবাবাৰো ৰজা ভঙা পতা হয় যদিও সেই সময়ত ৰাজ্যৰশাসনভাৰ ঘাইকৈ পৰিচালনা কৰিছিল আতন বুঢ়াগোহাঁয়ে । ৰাজ্য শাসনৰ ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা সুচিন্তিত দিহা – পৰামৰ্শ আৰু অনুপম ৰাজভুক্তিৰ বাবে আতন বুঢ়াগোহাঁইৰ নাম অসম বুৰঞ্জীত বিশেষভাৱে উল্লেখযোগ্য ।\nইয়াৰ পাছত চুলিফা বা ৰত্নধ্বজ সিংহ ( ১৬৭৯-১৬৮১ ) আহোম ৰাজপাটত উঠে । নিচেই কম বয়সতে ৰজা হোৱা বাবে এওঁক ল’ৰা ৰজা বোলা হৈছিল । সেই সময়ত অসমৰ বৰফুকন আছিল লালুকসোলা বৰফুকন । অতি ক্ষমতালোভী আৰু স্বার্থপৰ ৰাজবিষয়াৰূপে কুখ্যাত লালুকসোলা ল’ৰা ৰজাৰ দিনত ৰাজ্যৰ উঠি ৰজা বহি ৰজা হৈ পৰিছিল আৰু তেওঁ ৰজা হ’ব পৰা সকলো ফৈদৰ আহোম ৰাজকোৱৰৰে হয় অংগক্ষত , নহয় সিসকলক বধ কৰোৱাইছিল । কিন্তু লালুকসোলাৰ এই সন্ত্রাসৰপৰা তুংখুঙীয়া ফৈদৰ গদাপাণি পলাই সাৰে । গদাপাণি ক’ত পলাই আছেগৈ , তাৰ সন্ধান কৰাৰ নামত লালুকসোলাই গদাপাণিৰ পত্নী জয়মতীক ধৰাই আনি অমানুষিক শাস্তি দিয়ে আৰু ফলত জয়মতীৰ মৃত্যু হয় । দেশ আৰু স্বামীৰ বাবে সেই অবর্ণনীয় শাস্তি ভোগ কৰি জয়মতীয়ে মৃত্যু বৰণ কৰিলে যদিও দুৰাচাৰী লালুকসোলাক স্বামীৰ সন্ধান নিদিলে । জয়মতীৰ সেই দেশপ্রেম , স্বামী ভক্তি , মনোবল আৰু সহনশীলতা আজিও প্ৰতিগৰাকী নাৰীৰ বাবে আদর্শনীয় আৰু অসমীয়া জাতিৰ বাবে অক্ষয় গৌৰৱ ।\nজয়মতীৰ মৃত্যু আৰু লালুকসসালাৰ ক্রমাগতভাৱে বাঢ়ি অহা অত্যাচাৰত অতিষ্ঠ হৈ তেওঁৰে গা – ৰখীয়া ভোটাই ডেকাই ১৬৮০ চনত লালুকসোলাক হত্যা কৰে । লালুকসোলাৰ মৃত্যুৰ লগে লগে আহোম সাম্রাজ্যত চলি অহা অনীতি , অত্যাচাৰ আৰু সন্ত্রাসবো ওৰ পৰে ।\nইয়াৰ পাছত গদাপাণিয়ে আহোমৰ নিয়মমতে চুপাতফা আৰু হিন্দুমতে গদাধৰ সিংহ , ( ১৬৮১-১৬৯৬ ) নাম লৈ ৰাজপাটত উঠে । এওঁৰ দিনতে ১৬৯৪ চনত ব্ৰহ্মপুত্র নদীৰ মাজত উমানন্দ দেৱালয় নির্মাণ হয় ।\nগদাধৰ সিংহৰ পাছত তেওঁৰ জ্যেষ্ঠ পুত্র লাই বা চুক্রামফা বা ৰুদ্ৰসিংহ ( ১৬৯৬-১৭১৪ ) আহোমৰ ৰজা হয় । ৰুদ্ৰসিংহকেই আহোমসকলৰ শ্ৰেষ্ঠ নৃপতিৰ আখ্যা দিয়া হয় । তেওঁ ৰংপুৰত নতুন ৰাজধানী পাতিছিল । তদুপৰি মাতৃ জয়মতীৰ পৱিত্ৰ স্মৃতিত নিৰ্মাণ কৰা জয়দৌল আৰু জয়সাগৰ পুখুৰী , কাৰেংঘৰ , নামডাঙৰ শিলৰ সাঁকো , খৰিকটীয়া আলি , মেটেকাৰ আলি আদিও তেওঁৰে কীর্তি।ৰুদ্ৰসিংহয়েই অসমীয়া বিহু – সংস্কৃতিক ৰাজকীয় মর্যাদা দিছিল । ৰুদ্ৰসিংহৰ দিনতে আহোমৰ পশ্চিম সীমা পূর্বৰ মাহৰ পৰা কৰোৱা নদীলৈকে সম্প্রসাৰিত হৈছিল ।\nৰুদ্ৰসিংহৰ পাছত চুতাফা বা শিৱসিংহ ( ১৭১৪-১৭৪৪ ) আহোম ৰাজপাটত উঠে । এওঁৰ দিনতে শিৱসাগৰৰ ধাই আলি , গৌৰীসাগৰ পুখুৰী , শিৱসাগৰ পুখুৰী , শিৱদৌল আদি নির্মিত হয় আৰু হস্তিবিদ্যার্ণৱ’কে ধৰি কেইবাখনো গ্রন্থ ৰচিত হয় আৰু আনকেইবাখনো গ্রন্থ সংস্কৃতৰ পৰা অসমীয়ালৈ ভাঙনি কৰা হয় । এইজনা স্বৰ্গদেৱৰ দিনতে ইতিহাসপ্রসিদ্ধ মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহৰৰ বীজ অংকুৰিত হৈছিল আৰু সিয়েই পৰৱৰ্তী কালত আহোম ৰাজত্বৰ পতনৰো অন্যতম কাৰণ হৈছিলগৈ ।\nইয়াৰ পাছত চুনেনফা বা প্রমত্ত সিংহ ( ১৭৪৪-১৭৫১ ) আহোম ৰাজপাটত উঠে । স্বৰ্গদেউ ৰুদ্ৰসিংহই কাঠ – বাঁহেৰে আৰম্ভ কৰি যোৱা ৰংঘৰৰ ঠাইতেই প্রমত্ত সিংহই বৰ্তমানৰ পকী ৰংঘৰ নির্মাণ কৰে । গড়গাঁৱৰ সিংহদুৱাৰ , গুৱাহাটীৰ শুক্লেশ্বৰ আৰু ৰুদ্ৰেশ্বৰ মন্দিৰো এইজনা ৰজায়েই নির্মাণ কৰে ।\nপ্রমত্ত সিংহৰ পাছত ক্ৰমে ৰাজেশ্বৰ সিংহ ( ১৭৫১-১৭৬৯ ) আৰু লক্ষীসিংহ ( ১৭৬৯ ১৭৮০ ) আহোম ৰাজপাটত উঠে । ৰাজেশ্বৰ সিংহৰ দিনতেই আহোম ৰাজ্যৰ পতনৰ বীজ ৰোপিত হৈছিল আৰুইয়েই পৰৱৰ্তী কালত বটবৃক্ষৰ ৰূপ লৈ আহোম ৰাজত্বৰ পতন ঘটাইছিল । লক্ষীসিংহৰ দিনতে ১৭৬৯ চনত মোৱামৰীয়াসকলৈ আহোমৰ বিৰুদ্ধে বিদ্রোহ ঘোষণা কৰি ৰংপুৰ অধিকাৰ কৰে ।\nলক্ষীসিংহৰ পাছত গৌৰীনাথ সিংহ ( ১৭৮০-১৭৯৫ ) আহােম ৰাজপাটত বহে । এওঁৰ দিনতাে একাধিকবাৰ মােৱামৰীয়াসকলে বিদ্রোহ কৰি আহােম শক্তিক দুর্বল কৰি পেলালে । ইয়াৰ পাছত গৌৰীনাথ সিংহই ইংৰাজৰ সহায় বিচাৰে আৰু ইংৰাজৰ সহায়ত পুনৰ ৰাজ্যভাৰ গ্ৰহণ কৰে । আহােম স্বৰ্গদেউসকলৰ ভিতৰত গৌৰীনাথ সিংহই সকলােতকৈ অযােগ্য , অত্যাচাৰী , অকর্মণ্য , দুর্বল আৰু ভীৰু ৰজা আছিল । তেওঁৰ দিনত জনসাধাৰণৰ দুখ – দুর্গতিৰ সীমা নােহােৱা হৈছিল । গৌৰীনাথ সিংহই ১৭৯৪ চনত আহােম ৰাজধানী ৰংপুৰৰ পৰা যােৰহাটলৈ তুলি আনে ।\nগৌৰীনাথ সিংহৰ মৃত্যুৰ পাছত ক্রমে কমলেশ্বৰ সিংহ ( ১৭৯৫-১৮১০ ) আৰু চন্দ্রকান্ত সিংহ ( ১৮১০-১৮১৮ ) আহােমৰ ৰজা হয় । চন্দ্রকান্ত সিংহৰ দিনতে মানে প্রথমবাৰৰ বাবে অসম আক্ৰমণ কৰে । ইয়াৰ পাছত পুৰন্দৰ সিংহ ( ১৮১৮-১৮১৯ ) আহােমৰ ৰজা হয় । এওঁৰ ৰাজত্বকালত ১৮১৯ চনত মানে দ্বিতীয়বাৰ অসম আক্ৰমণ কৰে । পুৰন্দৰ সিংহৰ পাছত চন্দ্রকান্ত সিংহ পুনৰ আহােম ৰাজপাটত বহিছিল যদিও সেই সময়ছােৱাত চন্দ্রকান্তৰ নামত মানেহে অসমত ৰাজত্ব কৰিছিল । ১৮২০ চনমানত মানববাৰে অসম এৰি যােৱাত চন্দ্রকান্তই মানসেনাৰ অধীনত্ব দলিয়াই পেলােৱাৰ যাে – জা কৰিলে । সেই খবৰ পাই ১৮২১ চনৰ মার্চ মাহত মানে তৃতীয়বাৰৰ বাবে অসম আক্ৰমণ কৰে আৰু আহােম ৰাজ্য দখল কৰি যােগেশ্বৰ সিংহক আহােমৰ ৰজা পাতে ।\n১৮১৯ চনৰ পৰা ১৮২৪ চনলৈকে মানে অসমত শাসন চলােৱাৰ নামত প্ৰজাৰ ওপৰত অবর্ণনীয় অত্যাচাৰ চলাইছিল । অবাধ লুণ্ঠনৰ লালসাত মানে অসমত উপদ্ৰৱ কৰি সমগ্র ৰাজ্যখনকেই ছাৰখাৰ কৰি পেলাইছিল । এই সময়ছােৱাত নৃশংসভাৱে নৰহত্যা কৰি , সা সম্পত্তি লুট কৰি , গাঁৱৰ পিছত গাঁও ধ্বংস কৰি , মুনিহ – তিৰােতা , ল’ৰা – ছােৱালী , ডেকা – বুঢ়া ‘ নির্বিচাৰে সকলােৰে ওপৰত অকথ্য অত্যাচাৰ চলাই মানে অসমত এক চৰম দুঃশাসন চলাইছিল । ইয়াৰ ফলত সমগ্ৰ অসমেই ধ্বংস হৈ যায় আৰু সমাজ – ব্যৱস্থাও ভাগি চুৰমাৰহয় । বহু শতিকা ধৰি ক্ৰমান্বয়ে গঢ়ি উঠা সামাজিক ব্যৱস্থাৰৰ ভেটি চুচুৰ্ম হৈ যায় । মানৰ এই অত্যাচাৰ আৰু সন্ত্রাস আজিও অসমবাসীয়ে মানৰ দিন ’ বুলি শংকাৰে সোঁৱৰে ।\nঅৱশেষত আহােমৰ অনুৰােধক্রমে ১৮২৪ চনত ইংৰাজে মানক দমন কৰিবৰ বাবে মানৰ লগত যুঁজ দিয়ে আৰু এই যুঁজত ইংৰাজে জয়লাভ কৰে । ইয়াৰ পিচৰ কেইবাখনাে যুদ্ধত ইংৰাজৰ উন্নত অস্ত্র – শস্ত্ৰ আৰু ৰণকৌশলৰ আগত মানসেনা সম্পূর্ণভাৱে পৰাভূত হয়।অৱশেষত ১৮২৬ চনৰ ২৪ ফেব্ৰুৱাৰীত ব্রহ্মদেশৰ ইয়াণ্ডাবুত ইংৰাজৰ লগত মানে সন্ধি কৰে আৰু এই সন্ধিৰ চৰ্তমতে অসম ইংৰাজৰ হাতলৈ যায় । যিবােৰ ৰাজ্যক লৈ ইংৰাজ – অধিকৃত ভাৰত গঠিত হৈছিল তাৰ ভিতৰত সর্বশেষ ৰাজ্য আছিল অসম । এনেদৰেই চুকাফাই অসীম সাহস আৰু বীৰত্বৰে প্ৰতিষ্ঠা কৰা ছশবছৰীয়া আহােম ৰাজত্বৰ লগতে অসমৰাে স্বাধীনতাৰ বেলি মাৰ যায় আৰু ১৮২৬ চনৰ পৰা অসম ইংৰাজৰ অধীন হ’বলগীয়া হয় About Ancient Assam in Assamese\nঅসমৰ অর্থনৈতিক , সামাজিক আৰু ৰাজনৈতিক অৱস্থা অতি শােচনীয় হৈ পৰা অৱস্থাত ইংৰাজসকল অসমলৈ অহাত অসমীয়া মানুহে পােনতে তেওঁলােকক অসমৰ ত্রাণকর্তা বুলি ভাবিছিল আৰু আদৰি লৈছিল । কিন্তু লাহে লাহে ইংৰাজ নিজেই অসমৰ অধিকাৰী হৈ পৰিল । ফলত অসমৰ জনসাধাৰণৰ মাজত ইংৰাজবিৰােধী মনােভাবে গা কৰি উঠিল ৷ এনে পৰিস্থিতিতে ১৮২৮ চনত আহােম আমােলা ধনঞ্জয় বৰগােহাঁই আৰু ৰাজবংশধৰ গােমধৰ কোৱৰৰ নেতৃত্বত ইংৰাজৰ বিৰুদ্ধে প্রথম বিদ্রোহ হয় । কিন্তু এই বিদ্রোহ সফল নহ’ল ।\nইয়াৰ পাছত ১৮৩০ চনতে ইংৰাজৰ বিৰুদ্ধে এক বিদ্ৰোহৰ সূচনা হৈছিল যদিও সেই বিদ্রোহে সফল নহ’ল । ১৮৩৮ চনত ইংৰাজে সমগ্ৰ অসমখনকেই তেওঁলােকৰ স্থায়ী দখলুলৈ আনিলে ।\n১৮৫৭ চনত সমগ্ৰ ভাৰতব্যাপি জুলি উঠা প্রথম স্বাধীনতা যুঁজৰ দাবানলে অসমকো স্পর্শ কৰেহি । সেই বিপ্লৱেৰে স্বাধীনতা আনিবলৈ চেষ্টা কৰা মণিৰাম দেৱান আৰু পিয়লি বৰুৱাই ১৮৫৮ চনৰ ২৬ ফ্রেব্রুৱাৰীত যােৰহাটত ফঁাচীকাঠত মৃত্যুবৰণ কৰে ।\nএনেদৰেই ক্রমে অসমত স্বাধীনতা সংগ্রামে তীব্ৰতৰ ৰূপত আত্মপ্রকাশ কৰিবলৈ ধৰে । ১৯১৯-২৯ চনত গান্ধীজীৰ নেতৃত্বত চলা অসহযােগ আন্দোলনতাে অসমে যােগদান কৰে ।\n১৯৪২ চনত সমগ্ৰ ভাৰতব্যাপি আৰম্ভ হ’ল ঐতিহাসিক ভাৰত ত্যাগ আন্দোলন । ‘৪২ ৰ গণ বিপ্লৱ নামেৰে খ্যাত এই আন্দোলনে অসমতাে তীব্ৰ ৰূপ ধাৰণ কৰিলে আৰু গােপীনাথ বৰদলৈ , সিদ্ধিনাথ শর্মা , মহম্মদ তৈয়বুল্লা , ফকৰুদ্দিন আলি আহমেদ , বিষ্ণুৰাম মেধি , দেৱেশ্বৰ শর্মা প্রভৃতি নেতাসকলক গ্রেপ্তাৰ কৰা হ’ল । এই আন্দোলনতে গহপুৰ থানাত পতাকা উত্তোলনৰ বাবে যাওঁতে কনকলতা , মুকুন্দ কাকতিৰ পুলিচৰ গুলীত মৃত্যু হয় ।\nঠায়ে ঠায়ে এই আন্দোলনে হিংসাত্মক ৰূপাে লয় । বেল লাইন সংযােগবিহীন কৰা , ডাকঘৰ , পুলিচ থানা ধ্বংস কৰাৰ দৰে কার্য সংঘটিত হয় । সৰুপথাৰৰ ৰে’ল দুর্ঘটনাৰ বাবে অভিযুক্ত কৰি কুশল কোঁৱৰক ফাঁচী দিয়া হয় । এই সংগ্রামতে ভােগেশ্বৰী ফুকননী , লক্ষীৰাম হাজৰিকা , ঠগীৰাম সুত , ৰাউতা কছাৰী , মদন বর্মন আদিয়ে পুলিচৰ গুলীত প্রাণাহুতি দিয়ে । তদুপৰি প্রায় ৩০,৫০০ লােকে কাৰাবৰণ কৰে ।\n১৯৪৫ চনত দ্বিতীয় মহাসমৰৰ অন্ত পৰাত ইংলেণ্ডত ক্লিমেণ্ট এটলিৰ নেতৃত্বত শ্রমিক দলে মন্ত্রীসভা গঠন কৰে । ১৯৪৬ চনত কেবিনেট মিছন ( Cabinet Mission ) আহি ভাৰতীয় স্বাধীনতা আন্দোলনৰ নেতাসকলৰ লগত আলোচনা কৰি ভাৰতৰ পৰা ইংৰাজ শাসন অপসাৰণ কৰা হ’ব বুলি সিদ্ধান্ত কৰিলে । সেই অনুসৰি এক অহিংস অসহযোগ অথচ শক্তিশালী সংগ্ৰামৰ জৰিয়তে ভাৰতৰ লগতে অসমেও ১৯৪৭ চনৰ ১৫ আগষ্টত স্বাধীনতা লাভ কৰিলে । ১৯৪৬ চনৰ আৰম্ভণিতে ভাৰতৰ আন ঠাইৰ লগতে অসমতো নির্বাচন হৈছিল । এই নির্বাচনত কংগ্ৰেছে জয়লাভ কৰি অসমত প্রথম মন্ত্রীসভা গঠন কৰে । স্বাধীন অসমৰ প্রথম মুখ্যমন্ত্রী আছিল লোকপ্রিয় গোপীনাথ বৰদলৈ ।১৯৫০ চনত গোপীনাথ বৰদলৈৰ মৃত্যু হোৱাত বিষ্ণুৰাম মেধি আৰু তাৰ পাছত ক্রমে বিমলাপ্রসাদ চলিহা , মহেন্দ্র মোহন চৌধুৰী আৰু শৰৎ চন্দ্র সিংহ অসমৰ মুখ্যমন্ত্রী হয় । ১৯৭৮ চনত অসমত প্ৰথমখন অকংগ্ৰেছী মন্ত্রীসভা গঠন হয় । সেইবাৰ অসমৰ মুখ্যমন্ত্রী হয় জনতা দলৰ গোলাপ বৰবৰা । ইয়াৰ পাছত ১৯৭৯ চনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে অসমত ৰাষ্ট্ৰপতিৰ শাসন বলবৎ কৰা হয় । ও অসম আন্দোলন । সমসাময়িক সময়ছোৱাতে ১৯৭৯ চনত অসমৰ পৰা বিদেশী নাগৰিকৰ বহিষ্কাৰৰ দাবীত সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থাৰ নেতৃত্বত সমগ্ৰ অসম জুৰি এক অভূতপূর্ব গণ আন্দোলনে গা কৰি উঠে ।\nৰূপে প্রসিদ্ধ এই আন্দোলনত গণ সংগ্রাম পৰিষদ , কৰ্মচাৰী পৰিষদ , বিভিন্ন মহিলা সংগঠনেও যােগদান কৰিলে । কেইবাশ লােক এই আন্দোলনত শহীদ হয় আৰু অসংখ্য লােকে কাৰাবৰণ কৰে । অৱশেষত ১৯৮৫ চনৰ ১৫ আগষ্টৰ পুৱতি নিশা তৎকালীন প্রধান মন্ত্রী ৰাজীৱ গান্ধীৰ নেতৃত্বাধীন কেন্দ্রীয় চৰকাৰৰ লগত সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থাৰ নেতৃবৃন্দৰ এখন চুক্তি স্বাক্ষৰিত হয় ।\nএই সময়ছােৱাতে ১৯৮৩ চনত হােৱা এক নির্বাচন যােগে কংগ্রেছ ( ই ) দলৰ হিতেশ্বৰ শ‍ইকীয়াৰ । ত্বত অসমত মন্ত্রীসভা গঠন হয় । ১৯৮৫ চনত সম্পাদিত ‘ অসম চুক্তি’ৰ । পাছত শইকীয়া মন্ত্রীসভা ভংগ হয় আৰু সেই বছৰৰে ডিচেম্বৰ মাহত অনুষ্ঠিত সাধাৰণ নির্বাচনত অসম আন্দোলনৰ নেতৃবৃন্দই গঠন কৰা আঞ্চলিক দল অসম গণ পৰিষদে সংখ্যাগৰিষ্ঠতা লাভ কৰি অসমত প্ৰথমবাৰৰ বাবে এখন আঞ্চলিক দলৰ চৰকাৰ গঠন কৰে । প্রফুল্ল কুমাৰ মহন্ত অসমৰ মুখ্যমন্ত্রী হয় । ১৯৯০ চনত মহন্ত চৰকাৰৰ পাঁচবছৰ । সম্পূর্ণ হ’বলৈ এমাহ থাকোতে মহত্ত চৰকাৰ ভংগ কৰি কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে অসমত ৰাষ্ট্রপতি শাসন প্ৰৱর্তন কৰে ।\nইয়াৰ পাছত ১৯৯১ চনত অনুষ্ঠিত সাধাৰণ নিৰ্বাচনত কংগ্ৰেছ ( ই ) দলে জয়লাভ কৰে আৰু হিতেশ্বৰ শইকীয়াৰ নেতৃত্বত অসমত নতুন চৰকাৰ গঠন হয় । ১৯৯৬ চনৰ ২২ এপ্রিলত হিতেশ্বৰ শইকীয়াৰ মৃত্যু হােৱাত কেইদিনমানৰ বাবে ভূমিধৰ বৰ্মনে অসমৰ অস্থায়ী মুখ্যমন্ত্ৰীৰূপে কার্যনির্বাহ কৰে । সেই বছৰতে অনুষ্ঠিত নির্বাচনত অসম গণ পৰিষদ দলে জয়লাভ কৰে আৰু ১৯৯৬ চনৰ ১৫ মে’ত প্রফুল্ল কুমাৰ মহন্ত নেতৃত্বাধীন চৰকাৰ গঠন হয় । ইয়াৰ পাছত ২০০১ চনৰ মে ‘ মাহত অনুষ্ঠিত সাধাৰণ নিৰ্বাচনত প্ৰফুল্ল কুমাৰ মহন্ত নেতৃত্বাধীন অসম গণ পৰিষদ দলৰ শােচনীয় পৰাজয় হয় আৰু কংগ্রেছ ( ই ) দলে ৰাজ্যখনৰ শাসনভাৰ গ্ৰহণ কৰে । তৰুণ গগৈ হয় অসমৰ নতুন মুখ্যমন্ত্রী । ২০০৬ চনৰ এপ্রিল মাহত অনুষ্ঠিত বিধানসভা নির্বাচনতাে তৰুণ গগৈ নেতৃত্বাধীন কংগ্ৰেছ ( ই ) দলে সর্বাধিক ৫৮ খন আসন লাভ কৰি বি পি পি এফৰ সহযােগত অসমত এখন নতুন মন্ত্রীসভা গঠন কৰে।তৰুণ গগৈ একেৰাহেদ্বিতীয়বাৰৰ বাবে হয় অসমৰ মুখ্যমন্ত্রী । স্বাধীনতাৰ পাছত এইখনেই অসমৰ প্রথম মৰ্চা চৰকাৰ । একেদৰে ২০১১ চনত অনুষ্ঠিত নির্বাচনত কংগ্ৰেছ ( ই ) দলে ৭৮ খন আসন লাভ কৰি একক সংখ্যাগৰিষ্ঠ দলৰূপে পৰিগণিত হয় আৰু অসমত পুনৰ চৰকাৰ গঠন কৰে । তৰুণ গগৈ একেৰাহে তৃতীয়বাৰৰ বাবে অসমৰ মুখ্য মন্ত্রী হয়।বর্তমানলৈকে এই দলৰ চৰকাৰেই অসমত শাসনভাৰ চলাই আছে ।\nSantanu Kausik Baruah and Pritima Kausik Baruah “Natun Janane” (Enlargen & Revised 17th Edition)


দানিয়েল9- पवित्र बाइबिल [ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন] - (দানি 9)\nমাদিয়া বংশৰ অহচবেৰোচৰ পুত্ৰ দাৰিয়াবচক কলদীয়া ৰাজ্যৰ ওপৰত ৰজা পতা হৈছিল।\nদাৰিয়াবচৰ ৰাজত্ব কালৰ প্ৰথম বছৰত মই দানিয়েলে, ভাববাদী যিৰিমিয়ালৈ অহা যিহোৱাৰ বাক্য থকা পুথি পঢ়িছিলো। মই পঢ়ি জানিব পাৰিছিলো যে, ইয়াত সত্তৰ বছৰলৈকে যিৰূচালেম ত্যাগ কৰা সমাপ্ত কৰা হ’ব।\nতেতিয়া মই লঘোন দি, চট কাপোৰ পিন্ধি, ছাঁইত বহি, অনুৰোধ আৰু প্ৰাৰ্থনাৰে প্ৰভু ঈশ্বৰৰ অনুগ্ৰহ বিচাৰিবলৈ মই তেওঁলৈ মুখ কৰিলোঁ।\nমই মোৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ আগত প্ৰাৰ্থনা কৰিলোঁ, আৰু পাপ স্বীকাৰ কৰি কলোঁ, “হে প্ৰভু আবেদন কৰোঁ, আপুনি মহান আৰু অসাধাৰণ, আপোনাক ভাল পোৱা আৰু আপোনাৰ আজ্ঞা পালন কৰা সকললৈ আপুনি বিশ্ৱাসযোগ্য নিয়ম স্থিৰ কৰা ঈশ্বৰ,\nআমি পাপ কৰিলোঁ, অসৎ কাৰ্য, দুষ্কৰ্ম, আৰু বিদ্ৰোহ আচৰণ কৰিলোঁ, আৰু তোমাৰ আজ্ঞা আৰু বিধান ত্যাগ কৰিলোঁ;\nআপোনাৰ দাস যি ভাববাদীসকলে আমাৰ ৰজা, মুখ্যলোক, পূৰ্বপুৰুষ, আৰু দেশৰ সকলো লোকক আপোনাৰ নামেৰে কথা কৈছিল, আমি তেওঁলোকৰ কথা শুনা নাছিলোঁ।\nহে প্ৰভু ধৰ্মিকতা আপোনাৰেই; যিহূদাৰ লোক, যিৰূচালেম নিবাসী, আৰু সকলো ইস্রায়েল লোকৰ আজি মুখ বিবৰ্ণ হৈছে। আপোনাৰ বিৰুদ্ধে কৰা বিশ্বাসঘাতৰ বাবে আপোনাৰ দ্বাৰাই কৰা সকলো দেশত ছিন্ন-ভিন্ন হোৱা, ওচৰত থকা আৰু দূৰত থকা সকলো ইস্ৰায়েলী লোকসকলৰ মুখ বিবৰ্ণ হৈছে।\nহে প্ৰভু, আমাৰ ৰজাসকল, মুখ্য লোকসকল, আৰু আমাৰ পূৰ্বপুৰুষসকলৰ মুখ বিবৰ্ণ হৈছে; কাৰণ আমি আপোনাৰ বিৰুদ্ধে পাপ কৰিলোঁ।\nআমি তেওঁৰ বিৰুদ্ধে কৰা বিদ্ৰোহৰ বাবে দয়া আৰু ক্ষমা আমাৰ প্ৰভু ঈশ্বৰৰেই আছে;\nআমাৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ বাক্য আমি শুনা নাই, আৰু তেওঁৰ দাস ভাববাদীসকলৰ দ্বাৰাই আমাক দিয়া বিধানবোৰো মানি চলা নাই।\nইস্ৰায়েলী লোকসকলে আপোনাৰ বিধান লঙ্ঘন কৰিলে, আৰু বিপথগামী হৈ আপোনাৰ কথা মানি চলিবলৈ অমান্তি হ’ল। ঈশ্বৰৰ দাস মোচিৰ বিধানত লিখা শাও আৰু শপত আমাৰ ওপৰত অধিক পৰিমাণে ফলিয়ালে; কাৰণ আমি তেওঁৰ বিৰুদ্ধে পাপ কৰিলোঁ।\nযিহোৱাই আমাৰ আৰু আমাৰ শাসকসকলৰ বিৰুদ্ধে কোৱা কথা সিদ্ধ কৰিলে, আৰু আমাৰ ওপৰত মহা দুৰ্যোগ আনিলে। কিয়নো যিৰূচালেমলৈ যেনে কৰা হ’ল, গোটেই আকাশ মণ্ডলৰ তলত থকা কোনো ঠাইলৈ তেনে কৰা হোৱা নাই।\nমোচিৰ বিধানত লিখাৰ দৰে, সকলো দুৰ্যোগ আমাৰ ওপৰত আহিল, তথাপি আমি নিজৰ অপৰাধৰ পৰা মন পালটন কৰি আপোনাৰ সত্যতালৈ মনোযোগ দি, আমাৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ পৰা অনুগ্ৰহ পাবলৈ প্ৰাৰ্থনা কৰা নাই।\nসেই কাৰণে যিহোৱাই হাতত ধৰি দুৰ্যোগবোৰ আমাৰ ওপৰলৈ আনিলে; কাৰণ আমাৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাই কৰা সকলো কাৰ্য ধর্মময়, তথাপি আমি তেওঁৰ কথা মানি চলা নাই।\nএতিয়া হে আমাৰ প্ৰভু ঈশ্বৰ, মিচৰ দেশৰ পৰা নিজৰ লোকসকলক পৰাক্রমী হাতেৰে উলিয়াই আনিলে, আজিলৈকে আপোনাৰ নাম কীৰ্ত্তিমন্ত কৰি ৰাখিলে। কিন্তু আমি এতিয়াও পাপ, আৰু দুষ্কৰ্ম কৰি আছোঁ।\nহে প্ৰভু, বিনয় কৰোঁ, আপুনি কৰা সকলো ধাৰ্মিকতাৰ কাৰণে আপোনাৰ নগৰ যিৰূচালেমৰ পৰা, আপোনাৰ পবিত্ৰ পৰ্ব্বতৰ পৰা আপোনাৰ খং আৰু ক্ৰোধ আঁতৰাওক। আমাৰ পাপ আৰু আমাৰ পূৰ্বপুৰুষসকলৰ অপৰাধৰ কাৰণে, যিৰূচালেম আৰু আপোনাৰ লোক, আমাৰ চাৰিওফালে থকা সকলোৰে বাবে ঘৃণাৰ পাত্র হৈছে।\nএতেকে হে আমাৰ ঈশ্বৰ, আপোনাৰ এই দাসৰ প্ৰাৰ্থনা আৰু অনুগ্রহৰ বাবে কৰা মিনতি শুনক, আপোনাৰ অভিপ্রায়ৰ বাবে, ধ্বংস হোৱা আপোনাৰ পবিত্র স্থানলৈ আপোনাৰ মুখ উজ্জ্বল কৰক।\nহে মোৰ ঈশ্বৰ, কাণ পাতক; চকু মেলি আমাক চাওক; আমি উচ্ছন্ন হ’লো, আপোনাৰ নামেৰে প্ৰখ্যাত নগৰখনলৈ দৃষ্টি কৰক। আমাৰ ধাৰ্মিকতাৰ কাৰণে নহয়, কিন্তু আপোনাৰ অধিক অনুগ্ৰহৰ কাৰণেহে, আমি আপোনাৰ সহায় পাবলৈ বিনয় কৰিছোঁ।\nহে প্ৰভু, শুনক! হে প্ৰভু, ক্ষমা কৰক! হে প্ৰভু মনোযোগ দিয়ক, আৰু কাৰ্য কৰক! হে মোৰ ঈশ্বৰ, আপোনাৰ অভিপ্রায়ৰ বাবে পলম নকৰিব। আপোনাৰ নগৰ আৰু লোকসকলে আপোনাৰ নামেৰে মাতি আছে।”\nএইদৰে যি সময়ত মই কথা কৈ মোৰ পাপ আৰু মোৰ ইস্ৰায়েলী লোকসকলৰ পাপ স্বীকাৰ কৰি আছিলোঁ, আৰু ঈশ্বৰৰ পবিত্ৰ পৰ্ব্বতৰ হৈ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ আগত মোৰ অনুৰোধ কৰি আছিলোঁ,\nতেওঁ মোক বিবেচনা শক্তি দিলে, আৰু মোক ক’লে, “হে দানিয়েল, তোমাক বিবেচনা শক্তি আৰু অন্তৰ্দৃষ্টি দিবলৈ মই আহিলোঁ।\nযেতিয়া তুমি অনুগ্রহৰ বাবে বিনয় কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিলা, তেতিয়াই আজ্ঞা দিয়া হৈছিল, আৰু মই তাক তোমাৰ আগত ক’বলৈ আহিলোঁ, কাৰণ তুমি অতি প্ৰিয়। সেই কাৰণে কথাটো বিবেচনা কৰা, আৰু দৰ্শনৰ কথাবোৰ বুজা।\nঅধৰ্ম শেষ কৰিবলৈ, পাপৰ অন্ত কৰিবলৈ, পাপৰ প্ৰায়শ্চিত কৰিবলৈ, চিৰস্থায়ী ধাৰ্মিকতা আনিবলৈ, দৰ্শন আৰু ভাববাণী ক’বলৈ, আৰু মহাপবিত্ৰ স্থান অভিষেক কৰিবলৈ, তোমাৰ লোক আৰু তোমাৰ পবিত্র স্থান ৰ বাবে সত্তৰ সপ্তাহ নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছে।\nসেয়ে জানি লোৱা আৰু বুজি লোৱা যে, যিৰূচালেম পুনৰ নিৰ্মাণ কৰাৰ আজ্ঞা পোৱাৰ পৰা আৰু অভিষেক কৰা শাসনকৰ্ত্তাজন অহালৈকে সাত সপ্তাহ আৰু বাষষ্ঠি সপ্তাহলৈকে হ’ব। যন্ত্রনাৰ সময়ৰ স্বত্তেও গড়েৰে সৈতে যিৰূচালেমৰ ৰাস্তা পুনৰ নিৰ্মাণ কৰা হ’ব।\nবাষষ্টি সপ্তাহৰ পাছত, অভিষিক্ত লোকসকলক উচ্ছন্ন কৰা হ’ব, আৰু কোনো নাথাকিব। আহিব লগা শাসনকৰ্ত্তাৰ সৈন্যই নগৰখন আৰু ধৰ্মধাম ধ্বংস কৰিব। জলপ্লাৱনৰ দ্বাৰাই সেইজন শেষ হ’ব, আৰু শেষলৈকে সেই ঠাইত যুদ্ধ হ’ব; আজ্ঞাৰ দ্বাৰাই জনশূন্যতা নিৰূপিত কৰা হৈছে।


পাকিস্তানৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদ: তালিবানে গুলীয়ালে প্ৰতিবাদী মহিলাক -\nHomeআন্তঃৰাষ্ট্ৰীয়পাকিস্তানৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদ: তালিবানে গুলীয়ালে প্ৰতিবাদী মহিলাক\nপাকিস্তানৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদ: তালিবানে গুলীয়ালে প্ৰতিবাদী মহিলাক\nডিজিটেল ডেস্কঃ তালিবানৰ উত্থানত পাকিস্তানৰ সহায়ৰ হাত থকাৰ কথা এতিয়া আৰু কাৰো বাবেই অজানা কথা নহয়। আফগানিস্তান্ত তালিবানৰ চৰকাৰ গঠনৰ ক্ষেত্ৰতো এনেকি আগভাগ লৈ আছে পাকিস্তানে। কাবুলত চৰকাৰ গঠনৰ প্ৰাক:ক্ষণত তালিবানী নেতৃত্বৰ সৈতে ঘনাই আলোচনাত বহিছে আই এছ আইৰ মুৰব্বী ফইজ আহমেদ। পাঞ্জশ্বিৰ দখল কৰি আফগানিস্তানত নিজৰ একচত্ৰী সাম্ৰাজ্য প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ বাবে ব্যগ্ৰ হৈ থকা তালিবানী শাসকক সহায়ৰ হাত আগবঢ়াই পাকিস্তানী বায়ু সেনাই পাঞ্জশ্বিৰত বোমা বৰ্ষণ কৰাৰ অভিযোগো উত্থাপিত হৈছে।\nএই কথাবোৰ বিশ্বই জানিছে। শান্তিপ্ৰিয় আফগানসকলে জানো জনা নাই? জানিছে, জনাটোৱেই স্বাভাৱিক। আৰু সেইবাবেই এতিয়া তালিবানৰ বিৰুদ্ধে আৰম্ভ হোৱা আফগান জনতাৰ প্ৰতিবাদে সামৰি লৈছে পাকিস্তানকো।\nমঙলবাৰে ৭০ জনীয়া মহিলাৰ এনে এক প্ৰতিবাদী দল সমবেত হয় কাবুলস্থিত পাকিস্তানী দূতাবাসৰ সন্মুখত। তেওঁলোকে দূতাবাসৰ সন্মুখভাগ উত্তাল কৰি তোলে পাকিস্তান বিৰোধী শ্লোগানেৰে। কিন্তু নিজৰ ত্ৰাণকৰ্তা পাকিস্তানৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদৰ এই ধ্বনি কিদৰে সহ্য কৰি তালিবানী শাসকে!\nপাকিস্তান বিদ্বেষী এইসকল মহিলাক ছত্ৰভংগ দিয়াবলৈ তালিবানী যোদ্ধাই গুলীচালনা কৰিলে শূণ্যলৈ। ইয়াৰ পিছতে তালিবানী প্ৰবক্তাই আগবঢ়ালে স্পষ্ট ঘোষণা- – – “আমাৰ শাসনৰ বিৰুদ্ধে মাত মতা যিকোনো শক্তিকে অতি কঠোৰভাৱে আঘাত কৰা হ’ব”। উল্লেখ্য যে দুদিন পূৰ্বে তালিবানীয়ে প্ৰতিবাদকাৰী মহিলাক প্ৰহাৰ কৰি মূৰ ফালি পেলাইছিল। যি নহওঁক, আফগনিস্তানৰ ভূমিত পাকিস্তান বিদ্বেষী যিকোনো কণ্ঠক ৰোধ কৰিবলৈ তৎপৰ হৈ উঠা তালিবানীৰ বন্দুকৰ গৰ্জনে তালিবান আৰু পাকিস্তানৰ দৃঢ় মিত্ৰতাৰ সম্পৰ্ককে প্ৰকট কৰে বুলি সহজে বুজিব পাৰি।\nPrevious articleনিজ পিতৃকে জেললৈ পঠিয়ালে মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে\nNext article১৬ বছৰ পাছত হিমন্তৰ সৈতে আছুৰ বৈঠক ! বিষয় কি ?