Bactum in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Bactum ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nBactum ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Bactum Price and Pack Size in Assamese - Bactum ar mulya aaru pakor size\nBactum की जानकारी\nBactum ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Bactum Benefits & Uses in Assamese- Bactum ar laabh aaru byavaharsamuh\nBactum ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Bactum Dosage & How to Take in Assamese - Bactum ar paali aaru xeya kenedore lobo\nBactum ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Bactum Side Effects in Assamese- Bactum ar parshwakriyasamuh\nBactum সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Bactum Related Warnings in Assamese- Bactum xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Bactumৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Bactum with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Bactum ar gurutor kriya-pratikriya\nBactum মতভেদসমূহ- Bactum Contraindications in Assamese- Bactum nishedhsamuh\nBactum ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Bactum in Assamese- Bactum ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Bactum ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Bactum Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Bactum kriya-pratikriya\nBactum ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Bactum Benefits & Uses in Assamese - Bactum ar laabh aaru byavaharsamuh\nBactum তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nBactum ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Bactum Dosage & How to Take in Assamese - Bactum ar paali aaru xeya kenedore lobo\nBactum-ৰ উপাদানসমূহ - Bactum Active Ingredients in Assamese - Bactum-ar upadaansamuh\nBactum ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Bactum Side Effects in Assamese - Bactum ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Bactum ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nBactum সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Bactum Related Warnings in Assamese - Bactum xonkranta xatarkatabanisamuh\nBactum-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nগৰ্ভৱতী মহিলাই Bactum পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ কখা চিন্তা নকৰাকৈ গ্ৰহণ কৰিব পাৰে।\nBactum-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nBactum এ স্তনপান কৰোৱাৰ সময়ত কোনো ক্ষতিকৰ প্ৰভাব নেপেলায়।\nবৃক্কত Bactum কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nBactumৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াই কেতিয়াবাহে বৃক্ক ক প্ৰভাবিত কৰে।\nযকৃতত Bactum কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nকলিজা ৰ বাবে Bactum সম্পূৰ্ণৰূপে সুৰক্ষিত।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Bactum ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nBactumৰ ব্যৱহাৰে হৃদয় ৰ ওপৰত কোনো ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱ নেপেলায়।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Bactumৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Bactum with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Bactum ar gurutor kriya-pratikriya\nBactum তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nBactum মতভেদসমূহ - Bactum Contraindications in Assamese - Bactum nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Bactum লোৱা অনুচিত যাতে -\nBactum ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Bactum in Assamese - Bactum ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Bactum-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nBactumৰে অভ্যাস গঠনৰ কোনো কথাৰ প্ৰতিবেদন পোৱা নাই।\nBactum লোৱাৰ পিছত আপোনাৰ টোপনিভাৱ আহিব পাৰে। সেয়ে এনে কাম কৰাটো নিৰাপদ নহয়।\nহয়, কিন্তু ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ মতেহে Bactum লওক।\nBactum য়ে মানসিক বিসংগতিৰ চিকিত্সা কৰাত বা নিৰাময় কৰাত অক্ষম।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Bactum ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Bactum Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Bactum kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Bactumৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nখাদ্যৰ সৈতে Bactum লোৱাটো স্বাভাৱিক।\nমদ আৰু Bactumৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nএই বিষয়ত এতিয়ালৈ কোনো গৱেষণা হোৱা নাই। সেয়ে Bactumৰ সৈতে মদ্যাপন কৰাৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰভাৱক লৈ এতিয়ালৈ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ বিষয়ে জনা হোৱা নাই।\nBactum ৰ অনুকল্প - Substitutes for Bactum in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Bactum লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Bactum ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Bactum সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Bactum ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Bactum সেৱন কৰে?


কৰ্ণম মালেশ্বৰী - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nকৰ্ণম মালেশ্বৰী (জন্ম ১ জুন ১৯৭৫) এগৰাকী ভাৰতীয় ভাৰোত্তলক। তেওঁ ২০০০ চনত অষ্ট্ৰেলিয়াৰ ছিডনীত অনুষ্ঠিত হোৱা অলিম্পিক খেলৰ ৬৯ কেজি শাখাৰ ভাৰোত্তলনত ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰিছিল। তেওঁ অলিম্পিকত পদক লাভ কৰা প্ৰথম গৰাকী ভাৰতীয় মহিলা। অলিম্পিক, বিশ্ব চেম্পিয়নশ্বিপ, এছিয়ান গেমছ আদিত পদক লাভ কৰা কৰ্ণম মালেশ্বৰীক ভাৰত চৰকাৰে ১৯৯৫ চনত ক্ৰীড়া জগতৰ সৰ্বোচ্চ সন্মান ৰাজীৱ গান্ধী খেলৰত্ন বঁটা প্ৰদান কৰিছিল। ১৯৯৯ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।\n১ জুন, ১৯৭৫ (৪৫ বছৰ)\nআমাডালাভালাছা, অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ, ভাৰত\n২০০০ ছিডনী ৬৯ কেজি\n১৯৯৩ মেলবৰ্ণ ৫৪ কেজি\n১৯৯৪ ইষ্টানবুল ৫৪ কেজি\n১৯৯৫ গুৱাংঝু ৫৪ কেজি\n১৯৯৬ গুৱাংঝু ৫৪ কেজি\n১৯৯৪ হিৰোশ্বিমা ৫৪ কেজি\n১৯৯৮ বেংকক ৬৩ কেজি\n↑ 1.0 1.1 Malleswari lifts Indian Olympic hopes – ‘I’m enjoying my preparation forasecond medal... I’m very hopeful’. The Telegraph (8 July 2004)\n↑ List of Rajiv Gandhi Khel Ratna Awardees. sportsauthorityofindia.nic.in\n↑ "Karnam Malleswari: The woman who liftedanation" (en ভাষাত). The Hindu. http://www.thehindu.com/sport/other-sports/Karnam-Malleswari-The-woman-who-lifted-a-nation/article14504833.ece.\n↑ BISWAS, SOUTIK (2000-10-02). "Bronze Woman". outlookindia. https://www.outlookindia.com/magazine/story/bronze-woman/210135.\n↑ Ganguly, Meenakshi (27 December 2000) Conversations: 'I Did What I Could For My Country'. Time\n↑ "Blast from the Past: When India madeabreakthrough with its weightlifting champion in the Olympics". 2016-06-15. https://www.sportskeeda.com/weight-lifting/blast-from-the-past-karnam-malleswari-made-an-actual-breakthrough-with-its-weightlifting-daughter-olympics.\n↑ "Inspiring Women - Karnam Malleswari" (en-US ভাষাত). Women's Web: For Women Who Do. http://www.womensweb.in/articles/inspiring-woman-karnam-malleswari/.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=কৰ্ণম_মালেশ্বৰী&oldid=193795"ৰ পৰা অনা হৈছে\nLast edited on4April 2019, at 09:28\nআন একো উল্লেখ নাথাকিলে এই বিষয়বস্তু CC BY-SA 3.0 ৰ আওতাত উপলব্ধ। এই পৃষ্ঠাটোৰ সংক্ষিপ্ত ইউ.আৰ.এল. : https://as.wikipedia.org/?curid=50840।\nএই পৃষ্ঠাখন ০৪ এপ্ৰিল, ২০১৯ তাৰিখে ১৪:৫৮ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


৪৭ বছৰ ৪ মাহ ৭ দিনত অসমত প্ৰৱেশ কৰাসকলৰ সংখ্যাটো কি কম হ’ব নেকি?\nএন আৰ চিক ঝেমেলা বুলি ভবাসকল ক’ত? সোমোৱা ২.৯০ কোটিতো নাই, বাদপৰা ৪০ লাখতো নাই এওঁলোক\nকথাটো আচৰিত যেন লাগিলেও সঁচা। এন আৰ চিৰ পৰা নাম বাদ পৰাৰ শংকাত ৰাজ্যৰ সকলো প্ৰান্তৰ লোক উৎকণ্ঠিত হৈ থাকিলেও, বাদ পৰাসকলৰ ভৱিষ্যতক লৈ দেশ তোলপাৰ লাগিলেও কিছুমান মানুহ ইচ্ছা কৰিয়ে এই প্ৰক্ৰিয়াৰ পৰা আঁতৰি থাকিল বা আছে। এওঁলোকৰ কোনো দৌৰাদৌৰি নাই দেশৰ নাগৰিক হোৱাৰ প্ৰক্ৰিয়াত ভাগ লোৱাৰ বাবে। এওঁলোক এন আৰ চিত সোমোৱা ২.৯০ কোটিতো নাই, বাদ পৰা ৪০ লাখতো নাই। কিন্তু এওঁলোকৰ সংখ্যাও নিশ্চয় কম নহ’ব।\n৩০ জুলাইৰ এন আৰ চিৰ চূড়ান্ত খচৰাৰ পৰা মুঠ ৪০,০৭,৭০৭ আৱেদনকাৰী বাদ পৰিছে বুলি ইতিপূৰ্বে আমি গম পালো। কিন্তু এইসকল হ’ল ১৯৭১ চনৰ ২৪ মাৰ্চৰ ভিতৰত অসমত থকা বা সেইসকলৰ বংশধৰ বুলি নথি-পত্ৰ দি আৱেদন কৰা লোক। কিন্তু ১৯৭১-ৰ ২৪ মাৰ্চৰ মাজনিশাৰ পিছৰ পৰা ২০১৮ চনৰ ৩০ জুলাইলৈকে, এই ৪৭ বছৰ ৪ মাহ ৭ দিনত অসমত প্ৰৱেশ কৰাসকলৰ সংখ্যাটো কি কম হ’ব নেকি (তেওঁলোক হিন্দু-মুচলমান যিয়েই নহওক)?\nকিন্তু এইসকলৰ হিচাপ পোৱা যাব কেনেকৈ? এন আৰ চিৰ মূল উদ্দেশ্য আছিল এইসকলৰ বোজাৰ পৰা অসমক সকাহ দিয়াহে।\nকিন্তু তেওঁলোকেতো আৱেদনেই কৰা নাই। দুই একে আৱেদন কৰিব পাৰে যদিও সৰহ সংখ্যকেই আৱেদন কৰা নাই বুলি এইবাবেই ধৰিব পাৰি যে তেওঁলোকে আৱেদন কৰিলে হিতে বিপৰীত হোৱাৰ সম্ভাৱনা সম্পৰ্কে সচেতন নোহোৱাকৈ থকা নাই। অৰ্থাৎ মিছা নথি-পত্ৰেৰে আৱেদন কৰি বিপদত পৰাৰ সম্ভাৱনা বঢ়াই লোৱাতকৈ নকৰাই ভাল বুলি আঁতৰি থকাৰহে অধিক সম্ভাৱনা আছে।\nগতিকে চূড়ান্ত খচৰাৰ পৰা বাদপৰা এই ৪০ লাখকে বিদেশী বুলি গণ্য কৰি জালত পৰিছে বুলি ভবাটো ‘ভুল অংক’ৰ উত্তৰক লৈ ফূৰ্তি কৰাৰ দৰে কথা হ’ব। এইখিনিৰ বেছিভাগেই থলুৱা লোক বা ৭১-ৰ পূৰ্বে অসমলৈ অহা লোক। এইসকলৰ বহুতৰ হাতত হয়তো উপযুক্ত নথি-পত্ৰ আছে (কিছু সংখ্যকৰ সংৰক্ষণ অনভ্যাসৰ বাবে নাথাকিব পাৰে) আৰু তেওঁলোকে পৰৱৰ্তী প্ৰক্ৰিয়াবোৰত সফল হ’ব বুলি ধৰি ল’ব পাৰি। শুনামতে বহু সংখ্যক জনগোষ্ঠীয় লোকো আছে বাদপৰা সকলৰ ভিতৰত। বিবাহিত মহিলা আছে (অগ্ৰহণযোগ্য নথি দিয়া), অন্য ৰাজ্যত চাকৰি কৰি থকা অসমীয়া মানুহ আছে।\nকিন্তু আমাৰ ডাঙৰ প্ৰশ্ন হ’ল ইচ্ছা কৰিয়েই এই ফান্দত ভৰি নিদিয়া লোকসকলৰ হিচাপ কেনেকৈ উলিয়াব চৰকাৰে? এইসকল সক্ৰিয় ৰাজনীতি, ভোটদানৰ অধিকাৰ, চৰকাৰী সা-সুবিধাৰ পৰা বঞ্চিত হৈ থাকিব ঠিকেই, কিন্তু তেওঁলোক এই ভূখণ্ডৰ সকলো সম্পদৰ সমান ভাগিয়াৰ হৈয়ে নাথাকিবনে? ইয়াৰ উপৰি বিদেশী সমস্যাটো সমাধান হ’ল বুলি ধৰি দুদিনমান তাপ মাৰি থকা আন্দোলনকাৰী নেতা, ৰাজনীতিক, ৰাজনৈতিক বিশ্লেষক, বিতৰ্ক কৰোঁতা -সকলোৱে পুনৰ হৈ-চৈ কৰাৰ সুৰুঙা ৰৈ যোৱা নাইনে?\nগতিকে এন আৰ চি উন্নীতকৰণ প্ৰক্ৰিয়াটো আৰম্ভ কৰাৰ পূৰ্বে সীমান্ত সম্পূৰ্ণ কটকটীয়াকৈ ছীল কৰা দৰকাৰ আছিল। তাৰ পিছত নিৰ্ধাৰিত সময়সীমা (৭১ চনৰ ২৪ মাৰ্চ) ধৰি নিদিয়াকৈ সৰ্বাধিক পুৰণি লিগেচি ডাটাৰে আৱেদন কৰিবলৈ দিয়া উচিত আছিল। সেই আৱেদনকাৰীৰ পৰা চৰকাৰে নিৰ্ধাৰিত সময়সীমা (৭১ চনৰ ২৪ মাৰ্চ)ৰ ভিতৰত থকাসকলক অসমৰ বৈধ বাসিন্দা বা অসমত থকা বৈধ ভাৰতীয় নাগৰিক ঘোষণা কৰিব লাগিছিল। তেতিয়া বাকীসকলক চিনাক্ত কৰাৰ কামটো সহজ হৈ পৰিল হেঁতেন।


অসমীয়া কাব্য সাহিত্যত পাশ্চাত্যৰ প্ৰভাৱ -(অঞ্জনা তামুলী) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nঅসমীয়া কাব্য সাহিত্যত পাশ্চাত্যৰ প্ৰভাৱ -(অঞ্জনা তামুলী)\n– অঞ্জনা তামুলী\nআধুনিক যুগৰ অসমীয়া সাহিত্য প্ৰাচ্য আৰু পাশ্চাত্যৰ মিলনৰ ফল। আধুনিক যুগৰ আৰম্ভণিতে অসমীয়া লিখকসকল পশ্চিমীয়া শিক্ষাৰ যোগেদি পাশ্চাত্য কাব্য সাহিত্যৰ সংস্পৰ্শলৈ আহে। এই সংস্পৰ্শৰ উদ্ভৱ হোৱা বাতাবৰণে অসমীয়া কবি-সাহিত্যিকৰ দৃষ্টিভঙ্গীৰ আমূল পৰিবৰ্তন সাধে। কীটচে চেপমেনকৃত অনুবাদৰ সহায়ত হোমাৰৰ কাব্য পঢ়ি আত্মহাৰা হোৱাৰ দৰে অসমৰ নতুন লেখকসকলো পশ্চিমীয়া কাব্য সাহিত্যৰ ৰূপ দেখি আত্মহাৰা হৈছিল।\nঊনবিংশ শতাব্দীৰ শেষাৰ্ধত চাৰিশ বছৰমান ধৰি সক্ৰিয় হৈ থকা আদৰ্শৰ লগত খাপ খুৱাই কাব্য/সাহিত্য ৰচনা কৰা সম্ভৱ নাছিল। ইংৰাজসকলৰ প্ৰাধান্য বিস্তাৰৰ লগে লগে অসমৰ সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক জীৱনত মধ্যযুগৰ অৱসান ঘটে। এই সময়চোৱাত পাশ্চাত্য সাহিত্যৰ যি ব্যাপক প্ৰভাৱ লক্ষ্য কৰা যায়, তাৰ তুলনা ইংলেণ্ডৰ ৰেনেছা সাহিত্যৰ লগতহে সম্ভৱ। এই বিস্তৃত প্ৰভাৱে সমগ্ৰ ভাৰততে এক নতুন যুগৰ সৃষ্টি কৰিলে। এয়েই ভাৰতীয় সাহিত্যৰ নৱজাগৰণ। পাশ্চাত্য প্ৰভাৱে অসমীয়া সাহিত্যতো মধ্য যুগৰ অৱসান ঘটাই নৱজাগৰণৰ সৃষ্টি কৰিলে। নৱজাগৰণৰ প্ৰধান বৈশিষ্ট হ‘ল – সাহিত্যত ধৰ্ম নিৰপেক্ষতাৰ প্ৰৱৰ্তন। পাশ্চাত্যৰ প্ৰভাৱতে ধৰ্ম নিৰপেক্ষ বিষয়বস্তুক অৱলম্বন কৰি কবিতা, নাটক, উপন্যাস আদি ৰচিত হ’বলৈ ধৰিলে আৰু আমাৰ সাহিত্যত মানৱকেন্দ্ৰিক সমস্যাসমূহ বিশ্লেষিত হ’বলৈ ধৰিলে।\nআধুনিক কবিসকলে বিশ্লেষণ কৰা অভিনৱ বিষয়বস্তুৰ ভিতৰত প্ৰেমো এটা। মধ্যযুগৰ কবিসকলে মানৱ প্ৰেমৰ মহিমা দেখুৱাবলৈ যত্ন কৰা নাছিল। মানৱ প্ৰেমৰ মহিমা প্ৰদৰ্শনৰ ক্ষেত্ৰত অসমীয়া কবিসকল সম্পূৰ্ণৰূপে বিদেশী প্ৰভাৱৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল।\nনতুন যুগৰ আৰম্ভণিতে জোনাকী যুগত বিস্ময়জনকভাবে অসমীয়া সাহিত্যত নিটোল সৌন্দৰ্য্য সম্বলিত নতুন গীতি-কবিতাৰ সৃষ্টি সম্ভৱ হ’ল। জোনাকী যুগৰ সকলো কবিয়ে পালগ্ৰাভৰ অনবদ্য সংকলন ‘গোল্ডেন ট্ৰেজাৰি’ পঢ়িছিল। এই যুগৰ কবিসকলে ঘাইকৈ এলিজাবেথান যুগৰ লিৰিকবোৰৰ দ্বাৰা মোহাচ্ছন্ন হৈছিল। এই লিৰিকসমূহৰ সহজ গীতিধৰ্মিতাই তেওঁলোকক আকৰ্ষণ কৰিছিল। নতুন কবিসকলে এলিজাবেথান চনেটকাৰসকলৰ বাহিৰেও হেৰিক, কেম্পিয়ন, ডাৰ্লি, মাৰ্ভেল আদি কবিৰ সুৰসাগৰত অবগাহন কৰিছিল। এই কবিসকলৰ ক্ষেত্ৰত নিয়াতকৈ দিয়াৰ প্ৰৱণতাহে অধিকভাৱে অনুভূত হৈছিল। সংগীতমুখৰ এলিজাবেথান যুগৰ কবিসকলৰ ওপৰত অধিক দৃষ্টি নিক্ষেপ কৰাৰ ফলত জোনাকী যুগৰ কবিসকলৰ প্ৰতিভা সম্যকভাৱে স্ফুৰণ হোৱা দেখিবলৈ পোৱা যায়।\nচন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালা, হেমচন্দ্ৰ গোস্বামী আৰু লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা তিনিওজনাই কমসংখ্যক হ‘লেও উচ্চমানৰ লিৰিক ৰচনা কৰিবলৈ সমৰ্থ হৈছিল। বেজবৰুৱাদেৱৰ প্ৰেমৰ কবিতাত এলিজাবেথান যুগৰ গীতিময়তা ধ্বনিত হৈছে। এই কবিতাবোৰৰ অন্তৰ্নিহিত সৌন্দৰ্য্যই পৰবৰ্তী ৰোমাণ্টিক কবিসকলৰ মধুৰ অস্থিৰতাক ব্যঞ্জিত নকৰে। চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালাদেৱৰ ‘নিয়ৰ’ কবিতাৰ মৌলিকতাও অনস্বীকাৰ্য। কীটচে গাইছিল- ‘A thing of beauty isajoy forever.’ চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালাদেৱৰ বাবেও ‘সুন্দৰৰ আৰাধনা জীৱনৰ খেল’। ৰুছোঁৰ- ‘Man was born free, but he is everywhere in chains’- এই বাণীটোক পশ্চিমৰ ৰোমাণ্টিক সাহিত্যৰ শ্লোগান হিচাপে ভাবিব পাৰি। ৰোমান্টিচিজিমৰ পুনৰুদ্ধাৰৰ দিনকেইটা সামগ্ৰিক বিপ্লৱৰ দিন। ৱৰ্ডচৱৰ্থৰ চৰে চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালায়ো মানুহৰ বন্দনা কৰিছিল। নলিনীবালা দেৱীৰ ‘দুখীয়াৰ ভগাপঁজা, একোখনি তীৰ্থ তাত, একোখনি শান্তিৰ সৰগ’ সাধাৰণ মানুহৰ জীৱনৰ আদৰ্শাত্মক ৰূপৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠিত। প্ৰকৃতিৰ প্ৰতি নিবিড় ভালপোৱা জোনাকী যুগৰ ৰোমাণ্টিচিজমৰ চৰিত্ৰগত সুৰ। বেজবৰুৱাৰ ‘বসন্ত’ কবিতাটো পঢ়িলে ৱৰ্ডচৱৰ্থৰ ‘Lines written in Early Spring’ কবিতাটোৰ লগত মিল থকা যেন লাগে। ‘যুতি ফুলজুপি নিশাহ এৰিলে’ শাৰীটোৱে ৱৰ্ডচৱৰ্থৰ – ‘And ‘tis my faith that every flower/ Enjoys the air it breathes.’— পংক্তি দুটালৈ মনত পেলায়। অথচ কিমান সতেজ ! মুঠেও কিন্তু ধাৰ কৰা নহয়। এয়া কবিসকলৰ হৃদয়ৰ অন্তৰংগতাৰহে নমুনা।\nৰোমাণ্টিক কবিসকলে অহৰহ সৌন্দৰ্য্যৰ অনুধাৱন কৰে, যিয়ে মানুহৰ মন অতীন্দ্ৰিয় অভিজ্ঞতাৰ ফালে লৈ যাব পাৰে। অম্বিকাগিৰি ৰায়চৌধুৰীৰ ‘তুমি’ কবিতাত ইন্দ্ৰিয়গত সৌন্দৰ্য্যৰ যোগেদি সত্তাৰ যি উপলব্ধি, সিয়ে এই শ্ৰেণীৰ আত্মিক অনুধাৱনৰ মহিমাকে প্ৰচাৰ কৰিছে। ৰত্নকান্ত বৰকাকতিৰ প্ৰেমৰ কবিতাত পোৱা ইন্দ্ৰিয়গ্ৰাহ্য আৰু ইন্দ্ৰীয়াতীত সৌন্দৰ্য্যৰ সমাহাৰেও ৰবীন্দ্ৰনাথৰ কবিতাৰ মাজেৰে নিগৰি অহা পাশ্চাত্যৰ সুৰটোৰ কথাকে সকিয়ায়। দুৰ্গেশ্বৰ শৰ্মাই শ্বেক্সপীয়েৰৰ গীতৰ আধাৰত লিখা ‘জলকুঁৱৰী’ অসমীয়া আধিভৌতিক কবিতাৰ অন্যতম উদাহৰণ- ‘কোনে ফুৰে শেহ নিশা নৈ পাৰে পাৰে’। পশ্চিমীয়া ৰোমাণ্টিচিজমৰ প্ৰভাৱতে বিংশ শতাব্দীৰ অসমীয়া কবিতাত কল্পনাৰ অভূতপূৰ্ব আলোড়নৰ সৃষ্টি হয়। অতীন্দ্ৰীয়বাদ ইংৰাজী ৰমন্যাসবাদৰ এটি বিশিষ্ট দিশ! ৱৰ্ডচৱৰ্থ আৰু শ্বেলীৰ কবিতাত তাৰ নিদৰ্শন আছে। অসমীয়া ৰোমাণ্টিক কবিতাত এই ক্ষেত্ৰত প্ৰাচ্য আৰু পাশ্চাত্যৰ সমন্বয় পৰিলক্ষিত হয়। ৰঘুনাথ চৌধুৰীয়ে লিখিছে- ‘ৰিণিকি ৰিণিকি সুৰ এটি আহে, জানো ক’ৰবাৰ পৰা’। নলিনীবালা দেৱীৰ ‘পৰমতৃষ্ণা’ কবিতাত পাওঁ- ‘প্ৰতিধ্বনি দূৰ সুদূৰৰ/ ৰূপতৃষ্ণা চিৰসুন্দৰৰ।’\nনীলমণি ফুকনেও ‘সুন্দৰ ক‘ত’ তাক বিচাৰি হাবাথুৰি খাইছে। যোগীৰাজ বসুৰ ভাষাত “যতীন্দ্ৰনাথ দুৱৰায়ো তেওঁৰ শেষৰ কবিতাবোৰত সসীম আৰু অসীমৰ পূ্জাত বহিছে।“ এই ধৰণৰ ‘মিষ্টিচিজম’ত আন নহ’লেও ৱৰ্ডচৱৰ্থৰ অৱদান নাই বুলি ক’ব নোৱাৰি। যতীন্দ্ৰনাথ দুৱৰাই লিখিছে-\n‘দূৰত গৰজে শুনা অনন্ত সাগৰ\nপৰ্বত প্ৰমাণ ঢৌ তুলি,\nবাহু তোলা মৰণৰ শেষ আলিঙ্গনে\nচিন চাব নাৰাখে সমূলি।’ (অতীতক নাযাবা পাহৰি)\n—-এই শাৰীকেইটাত ৱৰ্ডচৱৰ্থৰড ‘অ’ড অন ইম্মৰ্টেলিটিৰ’ প্ৰভাৱ পৰা দেখা যায়।\n‘Our souls have sight of that immortal Sea\nWhich brought us hither…………\nAnd hear the mighty waters rolling for ever more.’\n‘আছিল সাদৰী মোৰ ভৰলুৰ সিপাৰে\nকাৰো মাত নুশুনা দেশত\nনাই কোনো শলাগনি দিয়ে মৰমেৰে\nনাই কোনো পৰে প্ৰণয়ত।’\nলক্ষ্মীনাথ ফুকনৰ কবিতাত শেষ ভিক্তৰিয়ান ৰোমাণ্টিচিজমৰ অস্তৰাগৰ ৰেঙণি পৰিলক্ষিত হয়। তেওঁৰ ‘সাক্ষী’ আৰু ‘প্ৰতীক্ষা’ কবিতাত টেনিচনৰ Come into the Garden, Maud কবিতাৰ সাঁচ মনোমোহাকৈ পৰিছে; অথচ, প্ৰতিক্ষিত ব্যক্তিৰ দৰেই তাৰ উপস্থিতি লুকাভাকু খেলাধৰণৰ-\n‘এতিয়াও দুবৰি ডৰাত\nপৰি আছে চৰণৰ চাব\nএতিয়াও পখিলা শাৰীৰ\nকিবা এটি আমোলন ভাব।’\nবিংশ শতাব্দীৰ পঞ্চম দশকটো আধুনিক অসমীয়া সাহিত্যৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ দশক। সেই দশকত পচোৱা গুটিবোৰে পিছত দশকবোৰত গজালি মেলিছে। হেম বৰুৱা, আব্দুল মালিক, ভবানন্দ দত্ত, ড° মহেশ্বৰ নেওগ, অমূল্য বৰুৱা, কেশৱ মহন্ত, অজিত বৰুৱা, চক্ৰেশ্বৰ ভট্টাচাৰ্য্য আদি কবিয়ে মুক্তক ছন্দত কবিতা লিখিবলৈ লয়। লাহে লাহে এই কবিসকল মাৰ্ক্সীয় আৰু এলিটীয়— এই দুই ধাৰাত বিভক্ত হয়। মাৰ্ক্সীয় বাস্তৱতা পশ্চিমৰ অৱদান, কিন্তু এই সময়ৰ মাৰ্ক্সবাদী অসমীয়া লিখকসকল সমকালীন, দৰিদ্ৰ সমাজৰ জীৱনৰ দুখবোধৰ প্ৰতি ইমান সচেতন যে তেওঁলোক ঘাইকৈ চতুৰ্থ দশকৰ ইংৰাজ বাওঁপন্থীসকলৰ প্ৰভাৱৰ পৰা মুক্ত। ভবানন্দ দত্ত আৰু অমূল্য বৰুৱা প্ৰমুখ্যে প্ৰগতিশীল কবিসকলৰ কবিতাত শোষিত আৰু বঞ্চিত শ্ৰমিক-কৃষকৰ প্ৰতিবাদৰ সুৰ ধ্বনিত হৈছে।\nএই দশকৰ কবিসকলৰ কবিতাত জাপানী আৰু চীনা চিত্ৰকল্পবাদী কবিতাৰ ছাপ আছে। এওঁলোকৰ কবিতা ‘ইমেজিষ্ট’সকলৰ দ্বাৰা বেচিকৈ প্ৰভাৱাম্বিত হৈছিল। হাইকু টাইপৰ কবিতাৰ প্ৰভাৱ নবকান্ত বৰুৱা, হীৰেন ভট্টাচাৰ্য্য , নীলমণি ফুকন আৰু নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈৰ ওপৰত পৰিছে বুলিব পাৰি। হেম বৰুৱাৰ চিত্ৰকল্পত প্ৰাচ্য আৰু প্ৰতীচ্যৰ চিত্ৰকল্পবাদ সংমিশ্ৰিত হৈ আছে। তেওঁৰ কবিতাত ‘ৰোমাণ্টিক বাস্তৱতাৰ ঐতিহ্য’ সমানে সক্ৰিয় হৈ আছে। মুঠতে আধুনিক অসমীয়া কবিতাত পাশ্চত্যৰ প্ৰভাৱ বাৰুকৈয়ে পৰিলক্ষিত হৈছে। এই প্ৰভাৱে আমাৰ সাহিত্যৰ অলপো ক্ষতি কৰা দেখা পোৱা নাযায়; বৰঞ্চ কবিতাৰ ক্ষেত্ৰখনক চহকী কৰা বুলিয়ে পতিয়ন যাব পাৰি।\n(সহায়ক গ্ৰন্থ: উপেন্দ্ৰ নাথ শৰ্মাৰ ‘কবিতাৰ ভাষা আৰু অন্যান্য প্ৰৱন্ধ’)\n← ৰমন্যাসিক কবি ৰঘুনাথ চৌধাৰী -(ভবিতা দাস)\nকবিতা আৰু শিশু মনস্তত্ত্ব -(অনুপমা বৰগোহাঁই) →\nঅসমীয়াৰ অস্তিত্ব ৰক্ষা আৰু এটা প্রবন্ধৰ আঁত ধৰি…(অভিনিবেশ শৰ্মা)


হাঁহ-কুকুৰাৰ জাত আৰু ইয়াৰ উপলব্ধতা — বিকাশপেডিয়া\nমূল পৃষ্ঠা / কৃষি / পশু পালন / হাঁহ-কুকুৰা পালন / হাঁহ-কুকুৰাৰ জাত আৰু ইয়াৰ উপলব্ধতা\nইয়াত অন্যান্য থলুৱা হাঁহ-কুকুৰাৰ জাত আৰু ইয়াৰ উপলব্ধতাৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হৈছে।\nব্ৰীডচ ফ্ৰম চেন্ট্ৰেল এভিয়ান ইন্সটিটিউট, ইটানগৰ\nকেৰি নির্ভীক (অছিল ক্রচ)\n• অছিলৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হ’ল আছল আৰু বিশুদ্ধ। কলহপ্রিয়তা, প্ৰচুৰ প্ৰাণশক্তিযুক্ত, ৰাজকীয় ভঙ্গি আৰু একেধাৰে কাজিয়া কৰা স্বভাৱ আৰু গুণৰ বাবে ই পৰিচিত। এই বংশটোক অছিল নাম দিয়াৰ কাৰণ হ’ল ইহঁতৰ সহজাত কাজিয়া কৰা স্বভাৱ আৰু গুণ।\n• অন্ধ্র প্রদেশ হ’ল এই মূল্যৱান জাতৰ ঘৰ। এই জাতৰ সকলোতকৈ ভাল নমুনা পোৱাটো এতিয়া দুর্লভ যদিও, কুকুৰা পুহি ভালপোৱা বা দেশজুৰি কুকুৰা যুঁজৰ খেল দেখুওৱা ব্যক্তিৰ ওচৰত পোৱা যাব পাৰে।\n• অছিল আঁকাৰত বৃহৎ, ডাঙৰ, ৰাজকীয় আৰু মর্যাদাৱান চেহাৰাৰ।\n• মতা কুকুৰাৰ ওজন সাধাৰণতে ৩ ৰ পৰা ৪ কিলোগ্ৰাম আৰু মাইকী কুকুৰাৰ ২ ৰ পৰা ৩ কিলোগ্ৰাম।\n• যৌন পূর্ণবয়ষ্কতাৰ বয়স (দিন) ১৯৬ দিন\n• বার্ষিক কণী উৎপাদন (সংখ্যা) ৯২\n• ৪০ তম সপ্তাহ বয়সত পাৰা কণীৰ ওজন ৫০ (গ্রাম)\nকেৰি ছামা(কাডাকানাথ ক্ৰ’চ):\n• এই কুকুৰাৰ মাংস ক’লা ৰঙৰ হয় বাবে ইয়াৰ থলুৱা নাম “কালামাসি”৷মধ্য প্রদেশৰ ঝাবুয়া, ধৰ জিলা, ৰাজস্থান আৰু গুজৰাটৰ পার্শ্ববর্তী জিলাৰ ৮০০ বর্গ কি.মি ক্ষেত্ৰ জুৰা স্থানডোখৰক এই জাতি কুকুৰাৰ বাসস্থান হিচাপে গণ্য কৰা হয়৷\n• এই জাতৰ চৰাই আদিবাসী সকলে লালন-পালন কৰে৷ এই চৰাইটোক পবিত্ৰ বুলি গণ্য কৰা হয় সেয়ে দেৱালীৰ সময়ত ইহঁতক দেৱীৰ ওচৰত উচৰ্গা কৰা হয়৷\n• এদিনীয়া পোৱালিৰ গাৰ ৰঙ নীলাৰ পৰা ক’লা হয় আৰু পিঠিত গাঢ় আঁচল কটা থাকে৷ ইয়াৰ মাংসৰ ৰঙ ক’লা আৰু দেখাত বিৰক্তিকৰ হ’লেও ইয়াৰ ঔষধিগুণ আৰু সোৱাদৰ বাবে গুৰুত্বপূৰ্ণ৷\n• এই আদিবাসীসকলে কাদাকানাথৰ তেজ কঠিন ৰোগৰ চিকিৎসাৰ বাবে ব্যবহাৰ কৰে আৰু ইয়াৰ মাংস কাম-উদ্দীপক হিচাবে ব্যবহাৰ কৰে৷\n• ইয়াৰ কণী আৰু মাংস, প্র’টিন (২৫.৪৭% মাংস) আৰু আয়ৰনেৰে ভৰপুৰ৷\n• ২০তম সপ্তাহত ওজন ৯২০ গ্রাম।\n• যৌন পূর্ণবয়ষ্কতাত বয়স ১৮০ দিন\n• বার্ষিক কণী উৎপাদন ১০৫ সংখ্যা।\n• ৪০তম সপ্তাহত ওজন ৪৯ গ্রাম।\n• জনন উৰ্ব্বৰতাৰ হাৰ ৫৫ শতাংশ।\n• কণী ফুটুৱা হাৰ FES ৫২ শতাংশ।\nহীতকাৰি (নেকেড নেক ক্ৰ’চ):\n• নেকেড নেক আঁকাৰত ডাঙৰ আৰু ইহঁতৰ ডিঙি দীঘল নলাকাৰ৷ ইহঁতৰ নামে ইঙ্গিত দিয়াৰ দৰে ইহঁতৰ ডিঙিত কোনো পাখি নাথাকে কেৱল ডিঙিৰ তল অংশৰ ওচৰত অলপ পাখি থাকে৷\n• মতা কুকুৰা বিশেষকৈ যৌন পূর্ণবয়ষ্কতা ফালে গতি কৰাৰ লগে লগে পাখিহীন ছাল ৰঙচুৱা হ’বলৈ ধৰে৷\n• কেৰলাৰ ত্রিবান্দ্ৰম জিলাত এই জাতীয় চৰাইৰ বাসস্থান৷\n• ২০তম সপ্তাহত শৰীৰৰ ওজন ১০০৫ গ্রাম\n• যৌন পূর্ণবয়ষ্কতাৰ বয়স ২০১ দিন\n• বার্ষিক কণী উৎপাদন ৯৯ টা\n• ৪০তম সপ্তাহে কণীৰ ওজন ৫৪ গ্রাম\n• জনন উৰ্ব্বৰতাৰ হাৰ ৬৬ শতাংশ।\n• কণী ফুটুৱা হাৰ ৭১ শতাংশ।\nউপকাৰী (ফ্রিজেল ক্ৰ’চ):\n• থলুৱা চৰাইৰজাতৰ পৰা বিকশিত কৰা এইবিধ মুক্তভাৱে চৰি-ফুৰি খোৱা চৰাই দেখাত থলুৱা কুকুৰাৰ লগত একেই যদিও থলুৱা চৰাইৰ তুলনাত ইহঁতৰ অধিক প্রতিৰোধক্ষমতা, গ্রীষ্মমণ্ডলৰ লগত ভাল মিলি যোৱাৰ ক্ষমতা, অসাধাৰণ বৃদ্ধি আৰু প্রজনন ক্ষমতা সম্পন্ন৷\n• এই জাতৰ কুকুৰা ঘৰৰ পিছফালে পালন কৰিব পৰা যায়৷\n• চৰিটা বিভিন্ন কৃষি জলবায়ুত খাপ খাব পৰাকৈ চাৰি ধৰণৰ চৰাই আছে৷\n১. কাদাকান্থ × দেলহাম ৰেড\n২. অছিল × দেলহাম ৰেড\n৩. নেকেড নেক × দেলহাম ৰেড\n৪. ফ্রিজিল × দেলহাম ৰেড\n• যৌন পূর্ণবয়ষ্কতাৰ বয়স ১৭০-১৮০ দিন।\n• বার্ষিক কণী উৎপাদন ১৬৫-১৮০ টা। কণীৰ আঁকাৰ ৫২-৫৫ গ্রাম ।\n• কণীৰ ৰঙ মুগা\n• কণীৰ মান অত্যন্ত ভাল অভ্যন্তৰীণ মানদণ্ডৰ\n• বৰ্ত্তিথকাৰ ক্ষমতা ৯৫ শতাংশৰ ওপৰত\n• চলনশীলতা সক্ৰিয় আৰু ভাল জাবৰ খোচৰা স্বভাৱৰ\nকণী দিয়া কুকুৰা\nকেৰি প্ৰিয়া কণীদিয়া কুকুৰা:\nকেৰি ছুনালী লেয়াৰ (গ’ল্ডেন ৯২):\n• প্ৰথম কণী দিয়াৰ বয়স – ১৭ ৰ পৰা ১৮ সপ্তাহ\n• ১৫০ দিনতে ৫০ শতাংশ উৎপাদন\n• ২৬ ৰ পৰা ২৮ সপ্তাহত সৰ্ব্বোচ্চ উৎপাদন\n• বাঢ়ন্ত চৰাইৰ বৰ্ত্তি থকাৰ ক্ষমতা ৯৬ শতাংশ আৰু কণীদিয়া কুকুৰাৰ ক্ষেত্ৰত ৯৪ শতাংশ\n• কণী দিয়াৰ সৰ্ব্বোচ্চ সময়কালত কণী উৎপাদন ৯২ শতাংশ।\n• কুকুৰাই কণী দিয়াৰ উপযুক্ত সময়কাল ৭২ সপ্তাহ আৰু সৰ্ব্বাধিক কণী ২৭০ তকৈ অধিক\n• কণীৰ আঁকাৰ মধ্যমীয়া।\n• কণীৰ ওজন ৫৪ গ্ৰাম।\n• প্ৰথম কণী দিয়াৰ বয়স ১৮ ৰ পৰা ১৯ সপ্তাহ\n• ১৫০ দিনতে ৫০ শতাংশ উৎপাদন।\n• ২৬ ৰ পৰা ২৮ সপ্তাহত সৰ্ব্বোচ্চ উৎপাদন।\n• বাঢ়ন্ত চৰাইৰ বৰ্ত্তি থকাৰ ক্ষমতা ৯৬ শতাংশ আৰু কণী দিয়া কুকুৰাৰ ক্ষেত্ৰত ৯৪ শতাংশ\n• কণী দিয়াৰ সৰ্ব্বোচ্চ সময়কালত কণী উৎপাদন ৯০ শতাংশ।\n• কুকুৰাই কণী দিয়াৰ উপযুক্ত সময়কাল ৭২ সপ্তাহ আৰু সৰ্ব্বাধিক কণী ২৬৫ তকৈও অধিক\n• কণীৰ ওজন ৫৪ গ্ৰাম\n• মজলীয়া আঁকাৰৰ দুই উদ্দেশ্যৰ চৰাই।\n• দানাৰ পৰিৱৰ্ত্তিত কৰাত পাৰ্গত– দানাত হোৱা খৰচৰ বিপৰিতে উত্তম লাভ।\n• অন্যান্য জাতৰ তুলনাত অধিক সক্ষম – কণী দিয়াৰ সময়কালত নিম্ন মৃত্যুৰ হাৰ\n• আঠ সপ্তাহত গাৰ ওজন ১৭০০ ৰ পৰা ১৮০০ গ্ৰাম\n• যৌন পূৰ্ণ বয়স্কতা ১৫৫ ৰ পৰা ১৬০ দিনত\n• বছৰি কণী উৎপাদন- ১৯০-২০০\nব্যৱসায়িক মাংসজাত কুকুৰা\nকেৰিব্ৰু- বিশাল (কেৰিব্ৰু – ৯১):\n• এদিনীয়া পোৱালিৰ ওজন ৪৩ গ্ৰাম\n• ছয় সপ্তাহত ওজনঃ ১৬৫০ – ১৭০০ গ্ৰাম\n• সাত সপ্তাহত ওজন: ২১০০ ৰ পৰা ২২০০ গ্ৰাম\n• উপলব্দ মাংসৰ শতকৰা হাৰ: ৭৫ শতাংশ\n• বৰ্ত্তি থকাৰ ক্ষমতাৰ হাৰ : ৯৭-৯৮ শতাংশ\n• ছয় সপ্তাহত দানা মাংসলৈ পৰিৱৰ্ত্তিত কৰিব পৰাৰ অনুপাত: ১.৯ ৰ পৰা ২.২০\nকেৰি ৰেইনব্ৰ’ (বি – ৭৭):\n• এদিনীয়া পোৱালিৰ ওজন ৪১ গ্ৰাম\n• ছয় সপ্তাহত ওজনঃ ১৩০০ গ্ৰাম\n• সাত সপ্তাহত ওজন : ১৬০০ গ্ৰাম\n• উপলব্দ মাংসৰ শতকৰা হাৰ: ৭৩শতাংশ\n• বৰ্ত্তি থকাৰ ক্ষমতাৰ হাৰ : ৯৮-৯৯শতাংশ\n• ছয় সপ্তাহত দানা মাংসলৈ পৰিৱৰ্ত্তিত কৰিব পৰাৰ অনুপাত : ২.৩\nকেৰিব্ৰ’ ধনৰাজা (ৰঙ-চঙীয়া):\n• এদিনীয়া পোৱালিৰ ওজনঃ ৪৬ গ্ৰাম\n• ছয় সপ্তাহত ওজনঃ ১৬০০ ৰ পৰা ১৬৫০ গ্ৰাম\n• সাত সপ্তাহত ওজন : ২০০০ ৰ পৰা ২১৫০ গ্ৰাম\n• উপলব্ধ মাংসৰ শতকৰা হাৰ : ৭৩ শতাংশ\n• ছয় সপ্তাহত দানা মাংসলৈ পৰিৱৰ্ত্তিত কৰিব পৰাৰ অনুপাত: ১.৯ ৰ পৰা ২.১০\nকেৰিব্ৰ’-মৃত্যুঞ্ঝয় (কেৰি নেকেড নেক):\n• এদিনীয়া পোৱালিৰ ওজনঃ ৪২ গ্ৰাম\n• ছয় সপ্তাহত ওজনঃ ১৬৫০ ৰ পৰা ১৭০০ গ্ৰাম\n• উপলব্ধ মাংসৰ শতকৰা হাৰ : ৭৭ শতাংশ\n• ছয় সপ্তাহত দানা মাংসলৈ পৰিৱৰ্ত্তিত কৰিব পৰাৰ অনুপাত:১.৯ ৰ পৰা ২.১০\nঅন্যান্য থলুৱা হাঁহ-কুকুৰাৰ জাত\nঅন্ধ্র প্রদেশ আৰু মধ্য প্রদেশ\nগুজৰাট আৰু মহাৰাষ্ট্র\nমেঘালয় আৰু ত্রিপুৰা\nঅন্ধ্র প্রদেশ আৰু কর্নাটক\nআন্দামান আৰু নিকোবাৰ\nপাঞ্জাব আৰু হৰিয়াণা\nবিশ্বজিত লাহন Jan 17, 2018 07:27 PM\nউন্নতজাতৰ হাহঁৰ পোৱালি কত পাম জনাব নেকি?\nউদীপ্ত ডেকা Dec 27, 2017 08:10 AM\nমোৰ ঘৰ মৰিগাও জিলাত । উন্নত জাতৰ হাহৰ পোৱালি কত পাম জানিব পাৰিম নেকি ?\nসনদীপ ধৰ May 24, 2017 12:41 AM\nসহৰ-ডুমডুমা, জিলা-তিনসুকিয়া (অসম)\nঅনিন্দিতা স্বৰ্ণকাৰ Jan 25, 2017 08:31 PM\nঅসমৰ ক'ত খাকী কেম্বেল হাঁহৰ পোৱালি পাম বাৰু?\nঅৰুণ গগৈ(ধেমাজি) May 12, 2016 09:01 AM\nবুহুত ভাল হৈছে\nফটিক কোঁৱৰ (ধেমাজি) Dec 13, 2015 07:31 PM\nবহুত ভাল হৈছে । মই প্ৰকাশ কৰিব নোৱাৰো । কত কেনেদৰে যোগাযোগ কৰিলে পুহিবলৈ পাম এই কুকুৰা।\nশেহতীয়া উন্নীতকৰণ: Aug 24, 2019


Joh6| AsmULB | STEP | ইয়াৰ পাছত যীচু গালীল সাগৰৰ সিপাৰলৈ গ’ল। এই সাগৰক তিবিৰিয়া সাগৰো কোৱা হয়।\n1ইয়াৰ পাছত যীচু গালীল সাগৰৰ সিপাৰলৈ গ’ল। এই সাগৰক তিবিৰিয়া সাগৰো কোৱা হয়। 2তেতিয়া বহু মানুহৰ এটা দল যীচুৰ পাছে পাছে গ’ল, কাৰণ যীচুৱে ৰোগী সকললৈ যি যি কৰিছিল, সেই সকলো আচৰিত কার্যৰ চিনবোৰ তেওঁলোকে দেখা পাইছিল। 3পাছত যীচু আৰু তেওঁৰ শিষ্য সকল পাহাৰৰ ওপৰলৈ উঠি গৈ বহিল।\n4সেই সময়ত ইহুদী সকলৰ নিস্তাৰ-পৰ্ব্বৰ দিন ওচৰ চাপি আহিছিল। 5যীচুৱে ওপৰৰ ফালে চাই দেখিলে যে এক বৃহৎ মানুহৰ দল তেওঁৰ ওচৰলৈ আহি আছে। তেতিয়া তেওঁ ফিলিপক সুধিলে, “এওঁলোকক খোৱাবৰ কাৰণে আমি ক’ৰ পৰা পিঠা কিনিবলৈ পাম?” 6ফিলিপক পৰীক্ষা কৰিবলৈকে যীচুৱে এইকথা ক’লে, কাৰণ যীচুৱে কি কৰিব তাক তেওঁ নিজে জানিছিল।\n7ফিলিপে উত্তৰ দিলে, “এওঁলোক প্রত্যেকে যদি অলপকৈয়ো পায়, তথাপি দুশ আধলি(দীনাৰ)ৰ পিঠা কিনিলেও যথেষ্ট নহ’ব।” 8যীচুৰ শিষ্য সকলৰ মাজত এজনৰ নাম আছিল আন্দ্রিয়। তেওঁ চিমোন পিতৰৰ ভায়েক। তেওঁ যীচুক ক’লে, 9“ইয়াত এজন সৰু ল’ৰা আছে আৰু তেওঁৰ ওচৰত পাঁচোটা যৱৰ পিঠা আৰু দুটা সৰু মাছ আছে; কিন্তু ইমান মানুহৰ মাজত তাৰে কি হ’ব?”\n10যীচুৱে ক’লে, “লোক সকলক বহিবলৈ দিয়া।” সেই ঠাইতে ভালেমান ঘাঁহ আছিল। তেতিয়া সকলো লোক তাৰ ওপৰতে বহিল। তাত পুৰুষৰ সংখ্যাই প্রায় পাঁচ হাজাৰ আছিল। 11তাৰ পাছত যীচুৱে সেই পিঠাকেইখন লৈ ঈশ্বৰক ধন্যবাদ দি বহি থকা সকলৰ মাজত ভগাই দিলে। তেনেদৰে তেওঁ পাছত মাছো ভগাই দিলে। যেয়ে যিমান বিচাৰিলে সিমানকৈ পালে।\n12তেনেকৈ তেওঁলোক পৰিতৃপ্ত হোৱাৰ পাছত যীচুৱে শিষ্য সকলক ক’লে, “যি টুকুৰাবোৰ বাকী থাকিল, তাৰ একোৱেই যেন নষ্ট নহয়; সেইবোৰ একেলগে গোটাই লোৱা।”\n13তেতিয়া শিষ্য সকলে সেইবোৰ গোটালে আৰু লোক সকলে খোৱাৰ পাছত সেই পাঁচোটা যৱৰ পিঠাৰ যি টুকুৰাবোৰ বাকী থাকিল, সেইবোৰ গোটাই তেওঁলোকে বাৰটা পাচি পূৰ কৰিলে। 14যীচুৰ এই আচৰিত কার্য দেখি লোক সকলে কবলৈ ধৰিলে, “জগতলৈ যি জন ভাৱবাদী অহাৰ কথা আছে, এওঁ নিশ্চয়ে সেই ভাৱবাদী।”\n15যেতিয়া যীচুৱে বুজিলে যে লোক সকলে তেওঁক জোৰ কৰি তেওঁলোকৰ ৰজা পাতিবৰ কাৰণে ধৰি নিবলৈ উদ্যত হৈছে; তেতিয়া তেওঁ আতৰি অকলে সেই পাহাৰলৈ পুণৰ উঠি গ’ল।\nযীচুৱে পানীৰ ওপৰত খোজ কঢ়া\n16যেতিয়া সন্ধ্যা নামি আহিল, যীচুৰ শিষ্য সকল সাগৰৰ তীৰলৈ নামি গ’ল। 17তেওঁলোকে গৈ এখন নাৱত উঠিল আৰু কফৰনাহূম নগৰৰ ফালে সাগৰ পাৰ হৈ যাবলৈ ধৰিলে। ইতিমধ্যে আন্ধাৰ হৈ গৈছিল, কিন্তু যীচু তেতিয়াও তেওঁলোকৰ ওচৰ আহি নাপালে। 18বৰ জোৰেৰে বতাহ বলাত সাগৰত ঢৌ উঠিছিল।\n19শিষ্য সকলে নাও বাই প্রায় পাঁচ ছয় কিলোমিটাৰমান যোৱাৰ পাছত দেখিলে, যীচু সাগৰৰ ওপৰেদি খোজ কাঢ়ি নাৱঁৰ ওচৰলৈ আহি আছে। তাকে দেখি তেওঁলোকে অতিশয় ভয় খালে। 20তেতিয়া যীচুৱে তেওঁলোকক ক’লে, “এয়া মইহে! ভয় নকৰিবা।”\n21শিষ্য সকলে যীচুক নাৱত তুলি লবলৈ বিচাৰিলে আৰু তেওঁলোক যি ঠাইলৈ গৈ আছিল, নাও খন তেতিয়াই সেই ঠাই পালেগৈ।\n22পিছদিনা খনৰ কথা। যি সকল লোক সাগৰৰ আন পাৰত থিয় হৈ আছিল, তেওঁলোকে দেখিছিল যে কেৱল মাত্র এখন নাৱৰ বাহিৰে সেই ঠাইত আন এখনো নাও নাছিল আৰু যীচু তেওঁৰ শিষ্য সকলৰ সৈতে তাত নুঠিল, অকল শিষ্য সকলহে আতৰি গৈছিল। 23কিন্তু, প্রভুৱে ধন্যবাদ দিয়াৰ পাছত লোক সকলে যি ঠাইত পিঠা খাইছিল, সেই ঠাইৰ ওচৰতে তিবিৰিয়াৰ পৰা অহা কিছুমান নাও আছিল।\n24সেয়ে, লোক সকলে যেতিয়া জানিলে যে যীচু আৰু তেওঁৰ শিষ্য সকল সেই ঠাইত নাই, তেতিয়া তেওঁলোকে সেই নাওবোৰত উঠি যীচুক বিচাৰি কফৰনাহূমলৈ গ’ল।\n25সাগৰৰ সিটো পাৰত তেওঁলোকে যীচুক দেখা পাই ক’লে, “ৰব্বি, আপুনি ইয়ালৈ কেতিয়া আহিল?”\n26যীচুৱে তেওঁলোকক উত্তৰ দি ক’লে, “মই আপোনালোকক অতি সত্যৰূপে কওঁ, আপোনালোকে আচৰিত চিন দেখিছে কাৰণে নহয়, বৰং পিঠা খাই তৃপ্ত হোৱাৰ কাৰণেহে মোক বিচাৰিছে। 27ক্ষয়ণীয় আহাৰৰ কাৰণে শ্ৰম কৰিবলৈ এৰক; কিন্তু অনন্ত জীৱনলৈকে যি আহাৰ থাকে তাৰ কাৰণে শ্ৰম কৰক। সেই আহাৰ মানুহৰ পুত্ৰই আপোনালোকক দিব; কিয়নো পিতৃ ঈশ্বৰে তেওঁৰ ওপৰত নিজৰ মোহৰ মাৰিলে।”\n28লোক সকলে তেওঁক সুধিলে, “তেনেহলে ঈশ্বৰৰ কৰ্ম কৰিবলৈ আমি কি কৰিব লাগে?” 29যীচুৱে উত্তৰ দিলে, “ঈশ্বৰে যি জনক পঠালে, আপোনালোকে তেওঁত বিশ্বাস কৰাই হৈছে ঈশ্বৰৰ মনোনীত কৰ্ম।”\n30তেতিয়া তেওঁলোকে তেওঁক সুধিলে, “আমি দেখি বিশ্বাস কৰিবলৈ আপুনি কি এনে কার্য কৰি আচৰিত চিন দেখুৱাব? আপুনি কি কৰ্ম কৰিব? 31আমাৰ পূর্বপুৰুষ সকলে মৰুপ্রান্তত মান্না খাইছিল; যেনেকৈ শাস্ত্রত লিখা আছে, ‘তেওঁ তেওঁলোকক খাবলৈ স্বৰ্গৰ পৰা ৰুটি দিলে’।” ▼\n▼6:31 গীত 78:24\n32যীচুৱে তেওঁলোকক ক’লে, “মই আপোনালোকক সচাঁকৈয়ে কওঁ, স্বর্গৰ পৰা সেই ৰুটি মোচিয়ে আপোনালোকক দিয়া নাছিল, কিন্তু মোৰ পিতৃয়েহে আপোনালোকক স্বৰ্গৰ পৰা প্রকৃত ৰুটি দিয়ে 33কিয়নো স্বৰ্গৰ পৰা নামি আহি যিহে জগতক জীৱন দান কৰে, সেয়ে ঈশ্বৰে দিয়া ৰুটি।” 34লোক সকলে ক’লে, “তেন্তে প্ৰভু, সেই ৰুটি আমাক সকলো সময়তে দিয়ক।”\n35যীচুৱে তেওঁ তেওঁলোকক ক’লে, “জীৱন দিওঁতা আহাৰ ময়েই; যি জন মোৰ ওচৰলৈ আহে, তেওঁৰ কেতিয়াও ভোক নালাগিব; আৰু যি জনে মোত বিশ্বাস কৰে, তেওঁৰ কেতিয়াও পিয়াহ নালাগিব। 36মই আপোনালোকক কৈছোয়ে যে, আপোনালোকে মোক দেখিছে, কিন্তু আপোনালোকে বিশ্বাস নকৰে। 37পিতৃয়ে মোক যি সকলক দিছে, তেওঁলোক সকলোৱেই মোৰ ওচৰলৈ আহিব; আৰু মোৰ ওচৰলৈ অহা জনক মই কেতিয়াও বাহিৰ কৰি নিদিম।\n38কিয়নো মই মোৰ নিজৰ ইচ্ছা পূৰ কৰিবলৈ স্বর্গৰ পৰা নামি অহা নাই, কিন্তু মোক পঠোৱা জনৰ ইচ্ছা পূৰ কৰিবলৈহে নামি আহিছোঁ। 39মোক পঠোৱা জনৰ ইচ্ছা এই যে, তেওঁ মোক যি সকলক দিলে, তেওঁলোকৰ এজনকো যেন মই নেহেৰুৱাও, কিন্তু শেষৰ দিনা তেওঁলোক সকলোকে যেন মই উঠাও। 40মোৰ পিতৃৰ ইচ্ছা এই- যি কোনোৱে পুত্ৰক দেখি তেওঁত বিশ্বাস কৰে, তেওঁ যেন অনন্ত জীৱন পায়; আৰু শেষৰ দিনা মই তেওঁক তুলিম।”\n41পাছত ইহুদী নেতা সকলে যীচুৰ বিষয়ে ভোৰভোৰনি আৰম্ভ কৰিলে; যিহেতু তেওঁ কৈছিল, “স্বৰ্গৰ পৰা নমা আহাৰ ময়েই;” 42সেই নেতা সকলে কৈছিল, “এওঁ যোচেফৰ পুতেক যীচু, যাৰ বাপেক-মাকক আমি জানো, সেইজনেই নহয়নে? তেন্তে ‘মই স্বৰ্গৰ পৰা নামি আহিছোঁ’ এই কথা এতিয়া তেওঁ কেনেকৈ কৈছে?”\n43যীচুৱে তেওঁলোকক উত্তৰ দি ক’লে,“আপোনালোকে নিজৰ মাজত সেই ভোৰভোৰনি বন্ধ কৰক। 44যি জনে মোক পঠাইছে, সেই পিতৃয়ে চপাই নললে, কোনেও মোৰ ওচৰলৈ আহিব নোৱাৰে; আৰু মই শেষৰ দিনা তেওঁক তুলিম। 45ভাববাদী সকলৰ পুস্তকত এইবুলি লিখা আছে, “তেওঁলোক সকলোৱে ঈশ্বৰৰ পৰা শিক্ষা লাভ কৰিব।” ▼\n▼6:45 যিচয়া 54:13\nযি জনে পিতৃৰ পৰা শুনি শিক্ষা পাইছে, তেৱেঁই মোৰ ওচৰলৈ আহে।\n46কোনোৱে যে পিতৃক দেখিলে, এনে নহয়, কেৱল যি জন ঈশ্বৰৰ পৰা হয়, তেৱেঁই পিতৃক দেখিলে। 47মই সচাঁকৈয়ে কৈছো, যি জনে বিশ্বাস কৰে, সেই জনৰ অনন্ত জীৱন আছে।\n48জীৱন দিওঁতা আহাৰ ময়েই। 49আপোনালোকৰ পিতৃপুৰুষ সকলে মৰুপ্রান্তত মান্না খাইছিল আৰু তেওঁলোক মৰিল৷\n50স্বর্গৰ পৰা নামি অহা আহাৰ এয়ে; যি মানুহে ইয়াক খায়, তেওঁ পুনৰ নমৰে। 51স্বৰ্গৰ পৰা নমা জীৱনময় আহাৰ ময়েই। যদি কোনোৱে এই আহাৰ খায়, তেন্তে তেওঁ চিৰকাল জীব; আৰু জগতৰ জীৱনৰ কাৰণে মই যি আহাৰ দিম, সেয়ে মোৰ মাংস ▼\n▼6:51 অৰ্থাৎ জীৱন, শৰীৰ\n52এই কথাত ইহুদী সকল খঙত জ্বলি উঠি পৰস্পৰে বাকযুদ্ধত লিপ্ত হৈ ক’লে, “কেনেকৈ এই মানুহ জনে তেওঁৰ দেহৰ মাংস আমাক খাবলৈ দিব পাৰে?” 53যীচুৱে তেওঁলোকক ক’লে, “সচাঁকৈয়ে মই আপোনালোকক কওঁ, মানুহৰ পুত্ৰৰ মাংস নাখালে আৰু তেওঁৰ তেজ পান নকৰিলে, আপোনালোকৰ ভিতৰত জীৱন নাই।\n54যি কোনোৱে মোৰ মাংস খায়, আৰু মোৰ তেজ পান কৰে, তেওঁৰ অনন্ত জীৱন আছে; আৰু শেষৰ দিনা মই তেওঁক তুলিম। 55কিয়নো মোৰ মাংসই প্রকৃত ভক্ষ্য আৰু মোৰ তেজেই প্রকৃত পানীয়। 56যি জনে মোৰ মাংস খায় আৰু মোৰ তেজ পান কৰে, সেইজন মোত থাকে, ময়ো তেওঁত থাকোঁ।\n57যেনেকৈ জীৱিত পিতৃয়ে মোক পঠালে আৰু পিতৃৰ কাৰণে মই জীৱিত আছো, তেনেকৈ যি কোনোৱে মোক ভোজন কৰে, তেৱোঁ মোৰ দ্বাৰাই জীয়াই থাকিব। 58স্বৰ্গৰ পৰা নমা আহাৰ এয়েই। পিতৃপুৰুষ সকলে যেনেকৈ খায়ো মৰিল, তাৰ নিচিনা নহয়; যি জনে এই আহাৰ খায়, সেই জন চিৰকাল জীৱ।” 59এই সকলো কথা যীচুৱে কফৰনাহূমত উপদেশ দিয়াৰ সময়ত নাম-ঘৰত ক’লে।\n60যীচুৰ শিষ্য সকলৰ মাজৰ অনেকে এই কথা শুনি ক’লে, “ই বৰ কঠিন শিক্ষা; কোনে ইয়াক গ্রহণ কৰিব পাৰে?” 61যীচুৱে নিজৰ মনতে জানিব পাৰিছিল যে তেওঁৰ শিষ্য সকলে এই বিষয়ত বু বু বা বা কৰি আছে; সেয়ে তেওঁ শিষ্য সকলক সুধিলে, “এই কথাত তোমালোকে মনত বিঘিনি পাইছা নেকি?\n62মানুহৰ পুত্ৰক যেতিয়া উর্দ্ধত তেওঁৰ আগৰ থকা ঠাইলৈ উঠা দেখিবা, তেতিয়া তোমালোকে কি ক’বা? 63আত্মাইহে জীৱন দিয়ে। মাংস একো উপকাৰত নাহে; মই তোমালোকক যিবোৰ কথা কৈছোঁ, সেই কথাই আত্মা আৰু জীৱন।\n64কিন্তু তোমালোকৰ মাজত এনে কিছুমান আছে, যি সকলে বিশ্বাস নকৰে।” কিয়নো যীচুৱে আদিৰে পৰা জানিছিল, কোনে কোনে বিশ্বাস নকৰে আৰু কোনে তেওঁক শত্ৰুৰ হাতত শোধাই দিব। 65তেওঁ পুনৰ ক’লে, “এই কাৰণে মই তোমালোকক কৈছিলোঁ যে, পিতৃয়ে ইচ্ছা নকৰিলে কোনেও মোৰ ওচৰলৈ আহিব নোৱাৰে।”\n66ইয়াৰ পাছতে তেওঁৰ শিষ্য সকলৰ মাজৰ অনেক উলটি গ’ল; তেওঁৰ লগত পুনৰ অহা যোৱা নকৰিলে। 67যীচুৱে তেতিয়া সেই বাৰ জন পাঁচনিক ক’লে, “তোমালোকেও যাবলৈ ইচ্ছা কৰানে?” 68চিমোন পিতৰে তেওঁক উত্তৰ দিলে, “প্ৰভু, আমি কাৰ ওচৰলৈ যাম? অনন্ত জীৱনৰ কথা আপোনাৰ ওচৰতহে আছে। 69আমি বিশ্বাস কৰিছোঁ আৰু জানিছোঁ যে আপুনিয়েই ঈশ্বৰৰ পবিত্ৰ জন।”\n70যীচুৱে তেওঁলোকক ক’লে, “মই তোমালোক বাৰ জনক মনোনীত কৰা নাই নে? কিন্তু তোমালোকৰ মাজতো এজন দিয়াবল(চয়তান) আছে।” ইয়াত ঈষ্কৰিয়োতীয়া চিমোনৰ পুত্ৰ যিহূদাৰ বিষয়ে কৈছিল; কিয়নো যদিও তেওঁ বাৰ জনৰ মাজৰ এজন আছিল, তথাপি তেৱেঁ পাছত যীচুক শত্ৰুৰ হাতত শোধাই দিছিল।


কিৰেণ ৰিজিজু - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nনতুন দিল্লীত অনুষ্ঠিত "ইণ্ডিয়া ডিজাষ্টাৰ ৰেচপঞ্চ ছামিট"ত কিৰেণ ৰিজিজু\nক্ৰীড়া আৰু যুৱকল্যাণ ৰাজ্যিক মন্ত্ৰী (স্বতন্ত্ৰ)\nৰাজ্যবৰ্ধন সিং ৰাথোৰ\nসংখ্যালঘু পৰিক্ৰমা ৰাজ্যিক মন্ত্ৰী\nগৃহ ৰাজ্যিক মন্ত্ৰী\n২৬ মে' ২০১৪ - ৩০ মে' ২০১৯\nঅৰুণাচল পশ্চিম লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা লোকসভাৰ সাংসদ\n১৬ মই' ২০১৪\n১৯ নৱেম্বৰ ১৯৭১\nনাফ্ৰা, পশ্চিম কামেং জিলা, অৰুণাচল প্ৰদেশ, ভাৰত\nLotus BJP|25px ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টি\nজৰাম ৰীনা ৰিজিজু\n৯, কৃষ্ণ মেনন মাৰ্গ, নতুন দিল্লী - ১১০০১১\nকিৰেণ ৰিজিজু (জন্ম ১৯ নৱেম্বৰ ১৯৭১) এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনৈতিক নেতা আৰু অধিবক্তা। তেওঁ ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ সদস্য। তেওঁ লোকসভাত পশ্চিম অৰুণাচল লোকসভা সমষ্টিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। তেওঁ প্ৰথম মোদী কেবিনেটত গৃহ ৰাজ্যিক মন্ত্ৰী আছিল। তেওঁ দ্বিতীয় মোদী কেবিনেটতো স্থান লাভ কৰে। তেওঁ বৰ্তমান ভাৰতৰ ক্ৰীড়া আৰু যুৱকল্যাণ বিভাগৰ স্বতন্ত্ৰ ৰাজ্যিক মন্ত্ৰী আৰু সংখ্যালঘু পৰিক্ৰমা বিভাগৰ ৰাজ্যিক মন্ত্ৰী।\n১৯৭১ চনৰ ১৯ নৱেম্বৰ তাৰিখে অৰুণাচল প্ৰদেশৰ পশ্চিম কামেং জিলাৰ নাফ্ৰাৰ ওচৰৰ নাখুত কিৰেণ ৰিজিজুৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ ৰিনচিন খাৰু আৰু মাতৃ চিৰায় ৰিজিজু। তেওঁৰ পিতৃ প্ৰথম অৰুণাচল বিধানসভাৰ অস্থায়ী অধ্যক্ষ আছিল আৰু বিধানসভাৰ সদস্য সকলক শপত বাক্য পাঠ কৰাইছিল।\nতেওঁ ছাত্ৰ অৱস্থাৰ পৰায়ে বিভিন্ন সমাজ সেৱামূলক কামৰ লগত জড়িত হৈছিল। ইয়াৰ লগতে তেওঁ বিভিন্ন সামাজিক আন্দোলনৰ নেতৃত্ব দিছিল আৰু এগৰাকী ছাত্ৰ নেতা হিচাপে নিজকে প্ৰতিষ্ঠিত কৰিছিল। যুৱ আৰু সাংস্কৃতিক দলৰ সদস্য হিচাপে তেওঁ ১৯৮৭ চনত ছোভিয়েট সংঘত অনুষ্ঠিত ভাৰত মহোৎসৱত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ বিদ্যালয় আৰু মহাবিদ্যালয়ত পঢ়ি থকা কালছোৱাত শ্ৰেষ্ঠ খেলুৱৈৰ খিতাপ দখল কৰিছিল আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰীড়া মহোৎসৱত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।\nতেওঁ দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনৰ হংসৰাজ কলেজৰ পৰা কলা শাখাৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। তাৰপিছত তেওঁ দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰে ফেকাল্টি অফ ল'ৰ পৰা আইনৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।\nকিৰেণ ৰিজিজুক উত্তৰ-পূৱ ভাৰতত ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ মুখ হিচাপে গণ্য কৰা হয়। ২০০০ চনৰ পৰা ২০০৫ চনলৈ তেওঁ ২৯ বছৰ বয়সতে খাদী আৰু গ্ৰামদ্যোগ আয়োগৰ সদস্য হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। তেওঁ অৰুণাচল প্ৰদেশৰ আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় নেতা। তেওঁ প্ৰায়ে নিৰাপত্তা আৰু আৰ্থ-সামাজিক বিষয়ৰ প্ৰবন্ধ লিখে।\n২০০৪ চনৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচনত তেওঁ পশ্চিম অৰুণাচল লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা ১৪তম লোকসভালৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল। ২০০৯ চনৰ লোকসভা নিৰ্বাচনত তেওঁ মাত্ৰ ১৩১৪ টা ভোটৰ ব্যৱধানত পৰাস্ত হৈছিল।\n২০১৪ চনৰ লোকসভা নিৰ্বাচনত তেওঁ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ টাকাম সঞ্জয়ক ৪৩,৭৩৮ ভোটৰ ব্যৱধানত পৰাস্ত কৰি ১৬তম লোকসভালৈ নিৰ্বাচিত হয়। ইয়াৰ পিছত তেওঁ নৰেন্দ্ৰ মোদীৰ ৪৫ জনীয়া প্ৰথম মন্ত্ৰীসভাত ৰাজ্যিক গৃহ মন্ত্ৰীৰ দপ্তৰ লাভ কৰিছিল।\n২০১৯ চনৰ লোকসভা নিৰ্বাচনত তেওঁ তৃতীয়বাৰৰ বাবে পশ্চিম অৰুণাচল সমষ্টিৰ পৰা ১৭তম লোকসভালৈ নিৰ্বাচিত হয়। তাৰপিছত তেওঁ মোদীৰ দ্বিতীয় মন্ত্ৰীসভাত ভাৰতৰ ক্ৰীড়া আৰু যুৱকল্যাণ বিভাগৰ স্বতন্ত্ৰ ৰাজ্যিক মন্ত্ৰী আৰু সংখ্যালঘু পৰিক্ৰমা বিভাগৰ ৰাজ্যিক মন্ত্ৰীৰ দপ্তৰ লাভ কৰে।\nকিৰেণ ৰিজিজুয়ে ২০০৪ চনত জৰাম ৰীনা ৰিজিজুৰ লগত বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। তেওঁ দিল্লীৰ লেডী শ্ৰী ৰাম কলেজৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল আৰু অৰুণাচল বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা সোণৰ পদক লাভ কৰিছিল। তেওঁ বৰ্তমান ইটানগৰৰ ডেৰা নাটুং কলেজত ইতিহাস বিভাগৰ সহযোগী অধ্যাপক।\n↑ "Kiren Rijiju,ayouth leader from Arunachal Pradesh". Ibn Live. 26 May 2014. http://ibnlive.in.com/news/kiren-rijiju-a-youth-leader-from-arunachal-pradesh/474566-80.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 8 June 2014.\n↑ "KIREN RIJIJU BIOGRAPHY AND 2014 ELECTION RESULT". Compare Infobase Limited. http://www.elections.in/political-leaders/kiren-rijiju.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 8 June 2014.\n↑ 3.0 3.1 "Fourteenth Lok Sabha: Members Bioprofile". Lok Sabha. http://164.100.47.132/LssNew/members/former_Biography.aspx?mpsno=3972। আহৰণ কৰা হৈছে: 28 May 2014.\n↑ "BJP's Rijiju defeats sitting MP Sanjoy in Arunachal West seat". Business Standard. Press Trust of India. 17 May 2014. http://www.business-standard.com/article/pti-stories/bjp-s-rijiju-defeats-sitting-mp-sanjoy-in-arunachal-west-seat-114051700198_1.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 19 May 2014.\n↑ "Constituencywise-All Candidates". ECI. http://eciresults.nic.in/ConstituencywiseS021.htm। আহৰণ কৰা হৈছে: 23 May 2014.\n↑ "GENERAL ELECTION TO LOK SABHA TRENDS & RESULT 2014". ELECTION COMMISSION OF INDIA. 17 May 2014. http://eciresults.nic.in/ConstituencywiseS021.htm। আহৰণ কৰা হৈছে: 8 June 2014.\n↑ "Kiren Rijiju one of the 45 ministers in Modi's Team". Arunachal Chakma News. 26 May 2014. http://www.archakmanews.com/entries/cities/kiren-rijiju-one-of-the-45-ministers-in-modi-s-team। আহৰণ কৰা হৈছে: 8 June 2014.\n↑ "Rijiju offered CM position". http://economictimes.indiatimes.com/news/politics-and-nation/declined-arunachal-pradesh-chief-ministers-post-kiren-rijiju/articleshow/51256041.cms.\nভাৰতৰ সংসদৰ ৱেবচাইটত জীৱনী\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=কিৰেণ_ৰিজিজু&oldid=198115"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ২৩ জুন, ২০১৯ তাৰিখে ২২:৩১ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


নাৰী আলোচনাৰ নতুন বিষয় – অসমী গগৈ – ফটাঢোল\nMarch 1, 2019 প্ৰবন্ধ\tLeaveacomment\nনাৰী আলোচনাৰ নতুন বিষয় – অসমী গগৈ\nন+অৰি=নাৰী৷ অৰ্থাৎ যাৰ কোনো শত্ৰু নাই৷ গতিকে এই নাৰীওনো আলোচনাৰ এটা বিষয় হ’ব পাৰেনে? পাৰে৷ নিশ্চয় পাৰে৷ বৰ্তমানৰ আলোচনা সমালোচনাৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয়৷ আড্ডাই বোলা হওক বা আলোচনা বা আলোচনা চক্ৰই হওক, সাহিত্যতেই হওক, সুকুমাৰ কলাতেই হওক নাৰী এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয়৷ জন্মৰে পৰা মাতৃ, ভগ্নী, কন্যা, বধূ আদি ভিন্ন ৰূপত জীৱনৰ প্ৰতি পদক্ষেপতে তেওঁলোকৰ সহায় সহযোগ নিস্বাৰ্থ ত্যাগ, শ্ৰম, যন্ত্ৰণা, অভাৱ অভিযোগ আদিও আমি একাধাৰে দেখি আহিছো৷ আমাৰ জীৱনত, সমাজ জীৱনত তাৰ বিনিময়ত আমি কেনে স্থান সন্মান আদি দি আহিছে সেয়া নিশ্চয় আমিয়েই ভাবিবলগা কথা৷\nব্যক্তিগত জীৱনত ঘৰত থাকি পঢ়া-শুনা কৰা কালছোৱাত এনেকুৱা এটা দিনৰ কথা মনত নপৰে যিদিনা পঢ়া টেবুলৰ কাষত মা উপস্থিত নাই! কেতিয়াবা কিবা আলোচনী কেতিয়াবা পাচলি কেইটামান, কেতিয়াবা উল-শলা, কেতিয়াবা বেজী-গুলি লৈ হ’লেও মা কাষতে বহি আছিল৷ দিনজোৰা পৰিশ্ৰমৰ অন্তত জিৰণি বিচৰা যাৰ দেহাটো কেতিয়াবা কাষৰ বিছনাত কাটি হৈ পৰিছিল৷ যথেষ্ট ন’হলেও তেতিয়া আমি বুজন ছোৱালী আছিলো৷ আনকি শৈশৱতো আমি ককাতকৈ আইতা দুগৰাকীৰ পাছে পাছে ফুৰিবলৈহে বেছি ভাল পাইছিলো৷ লাগিলে সেয়া সাধু শুনাৰ লোভতেই হওক বা হাতৰ মুঠিত লুকুৱাই অনা খেজুৰ, বগৰী, আমলখি, লেটেকু, পনিয়ল যাৰ লোভতেই নহওক কিয়৷ অৱশ্যে দুয়োটা পৰিয়ালৰ ডাঙৰ নাতিনী হোৱা বাবে লগত লৈ ফুৰাৰ হেঁপাহ দুয়োগৰাকীৰে অধিক আছিল৷ সৰু কালৰ সেই সহজাত হেঁপাহেই পাছৰ কালত মোৰ চিন্তাৰ বিষয় হৈছিল৷ বুজন হৈ তেওঁলোকৰ মানসিক অৱস্থাৰ বুজ ল’বলৈ মনটো চটফটাই উঠিছিল৷ কিন্তু সেই ইচ্ছাক আধৰুৱা কৰি এগৰাকী আইতা (দেউতাৰ মাক) আঁতৰি গৈছিল৷ আনগৰাকী আইতাৰ সৈতে একাত্মতা গঢ়ি উমান লৈছিলো তেওঁৰ মনৰ৷ যিহেতু আইতা আমি নেদেখা নজনা যুগটোৰ প্ৰতিনিধি, যেতিয়া তেওঁলোকৰ স্কুললৈ যোৱাৰ, মুকলিকৈ ফুৰাৰ স্বাধীনতা নাছিল৷ আনকি বিবাহৰ দৰে জীৱনৰ চূড়ান্ত সিদ্ধান্ততো আনৰ ইচ্ছাত সন্মতি জনাবলগা হৈছিল৷ পিতৃ-ভাতৃৰ আদেশ নিৰ্দ্দেশত এটা যন্ত্ৰলৈ সলনি হ’বলগা হৈছিল৷ লাগিলে সেইজন পূৰ্বে বিবাহিতই হওক বা চাৰি পাঁচটা সন্তানৰ পিতৃয়ে হওক বা নিজৰ ভগ্নীৰ পতিয়ে নহঁওক কিয়৷ সেই যুগত কাৰোৱে স্বামীৰ চকুলৈ চাই, স্বামীৰ কথাৰ ওপৰত কথা কোৱাৰ সাহস নাছিল৷ আইতাও তাৰ ব্যতিক্ৰম নাছিল৷ এতিয়া সেইজনী আইতাই মই স্বামীক নাম কাঢ়ি তুমি বুলি কৰা সম্বোধনত ইছ ইচাই উঠে- “ছি! ছি! নাপায় মাতু, নাপায়৷ গিৰিয়েকক নাম কাঢ়ি মাতিব নাপায়৷ আয়ুস টুটে, পাপ হয়৷” (কিন্তু আইতাহঁতেতো এনে পাপ কৰা নাছিল তেন্তে আজি সুদীৰ্ঘ দিন বৈধব্যৰ যন্ত্ৰণা কিয়?) হয় তাহানিকালৰ আইতাজনীয়ে ইয়াতকৈ বেলেগকৈ আৰু কি ভাবিব৷ হাতৰ কাষতে নূন্যতম প্ৰয়োজনীয় বস্তুৰ যোগান ধৰি এক প্ৰকাৰ তেওঁলোকক ঘৰৰ চাৰিবেৰৰ মাজত বন্দী কৰি ৰখা হৈছিল যাতে সীমাৰ বাহিৰলৈ ওলাবলৈ পাই তেওঁলোকৰ মনৰ সীমনা বৃদ্ধি হ’ব নোৱাৰে৷ মুকলি আকাশত উৰিবৰ বাবে প্ৰয়োজন হোৱা পাখি দুখন সেইকালৰ নাৰীৰ হয় উভালি পেলোৱা হৈছিল নহয় কাটি পেলোৱা হৈছিল৷ আৰু শিক্ষা-দীক্ষাৰ কথা নকলোৱেইবা৷ তেতিয়া ল’ৰাৰ লগত একেলগে শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিবলৈ যোৱাটো হাতৰ তলুৱাত নোম গজাৰ দৰে কথা আছিল৷ সন্তান জন্ম দি লালন পালন কৰা স্বামী তথা পৰিয়াল পৰিজনৰ আলপৈচান ধৰা, সকলো দায়দোষ নতশিৰে মানি লোৱা, আনৰ সন্তুষ্টিতেই আত্মসন্তুষ্টি লাভ কৰাটোৱেই আছিল সেই যুগৰ নাৰীৰ জীৱন বৃত্ত৷ বৃত্তৰ পৰিধি ভঙাৰ সাহস ক্ষমতা যাৰ নাছিল৷\nকিন্তু ইয়াৰ পাছৰচাম আজিৰ আধুনিক নাৰী৷ আৰু তেওঁলোকৰ জীৱন জীৱন ধাৰণৰ মান, স্থিতি, স্বাধীনতা, সংগ্ৰাম এইবিলাকো আলোচনাৰ একো একোটা বিষয়৷ তাহানিৰ দিনত খৰি-খেৰ, খেতি-খেলাৰ দৰেই আজিৰ আধুনিক নাৰীয়ে কি কৰা নাই৷ তেতিয়া যেনেদৰে নাৰীক শোষণ কৰা হৈছিল আজি একবিংশ শতিকাতো কৰা হয়৷ একেই আছে সকলো, মাথোন পদ্ধতি সলনি হৈছে৷ আমাৰ সমাজত আজিও এনে নাৰী আছে যি নিজে নজনাকৈয়ে দিনৰ পাছত দিন শোষিত হৈছে৷ ঘৰৰ ভিতৰত আধুনিক বৈজ্ঞানিক সভ্যতাৰ সকলোবিলাক অত্যাধুনিক সা-সুবিধা মজুত, ফোনৰ নম্বৰ টিপিলেই ঘৰৰ ভিতৰত সকলো বস্তু হাজিৰ, প্ৰয়োজনীয় বস্তু বিচাৰি ঘৰৰ বাহিৰলৈ যোৱাৰ প্ৰয়োজনেই নাই, তেওঁ হয়তো নিজৰ সৌভাগ্যক লৈ গৌৰৱ কৰে৷ আনৰ ঈৰ্ষাৰ জন্মাৰ কথা ভাবে (কিন্তু তেওঁ যে দুখলগাকৈ জীৱনৰ প্ৰকৃত সোৱাদৰ পৰা বঞ্চিত)৷ কিন্তু প্ৰকৃততে তেওঁৰ অৱস্থাতে গৌৰৱ কৰিবলগীয়া নে ঈৰ্ষা কৰিবলগীয়া নে পুতৌ কৰিবলগীয়া! আন এগৰাকী কৰ্মজীৱী মহিলা৷ ঢলপুৱাতে পাটি এৰি পুৱাৰ চাহ জলপান, ভাতপানী, ল’ৰা-ছোৱালীৰ টিফিন , সাজপোছাক ভাগে ভাগে সজাই, গৰু গাই থাকিলে গোহালি চোতাল অতাই স্বামীৰ গাধোৱা মুখধোৱা পানী কাপোৰ-কানি, চাহ জলপান যতনাই ধুই পখালি আজৰি হৈ নাকে মুখে দুগৰাহ গুজি দিনৰ দিনটো মূৰ ঘমাই ঘূৰি আহিও সেই একেখন ৰুটিনেই৷ তাৰ মাজতে বেমাৰ-আজাৰ, আলহী-দুলহী আদি আছেই৷ তেওঁ ইমানখিনি কৰিবই লাগিব৷ দেহা বা মন টানক বা নাটানক, তেওঁ যিহেতু নাৰী৷\nআকৌ এই যে আজিৰ গ্লেমাৰৰ যুগত ফেশ্যন বা মডেলিঙৰ বাবে অৰ্ধনগ্ন পোছাক, কাকো গণ্য নকৰা মই বৰ মনোভাব এইবিলাকে নাৰীক ক’লৈ লৈ গৈছে সেয়াও চিন্তা কৰিবলগীয়া বিষয় হৈ পৰিছে৷ ফেশ্বন বা মডেলিঙৰ নামত নিজকে জাহিৰ কৰিবলৈ লৈ তেওঁলোক যে একোটা পণ্য সামগ্ৰীত পৰিণত হৈছে সেয়াও ভাবিব লগা কথা৷ এনে এচাম তথাকথিত আধুনিক নাৰীৰ বাবে আন এচাম কেনেদৰে শোষণ শাসন বা ধৰ্ষণ আদিৰ দৰে ঘটনাৰ বলি হ’ব লগা হৈছে৷ ছয় সাত বছৰীয়া শিশুৰ পৰা পঞ্চাশ বছৰীয়া নাৰীও আজি পুৰুষৰ কামুক লোলুপ দৃষ্টিৰ পৰা সাৰি যাব পৰা নাই৷ কিয় এনে হৈছে? মানুহ হিচাপে, নাৰী হিচাপে পাবলগা নূন্যতম সম্মান, শ্ৰদ্ধা, ভক্তিৰ পৰা নাৰী আজি কিয় বঞ্চিত হৈছে৷ ৰাজপথত প্ৰসৱ যন্ত্ৰণাত চটফটাই থকা নাৰী গৰাকীলৈ কাৰো সহায়ৰ হাত কিয় আগবাঢ়ি যোৱা নাই? হাড়কপোৱা জাৰত উদং গাৰে কোলাত ভায়েকক লৈ ভিক্ষা মাগি ফুৰা ছোৱালীজনী, সদা প্ৰস্ফুটিত যৌৱনক মানুহৰ লোলুপ দৃষ্টিৰ পৰা বচাবলৈ ফটা ফ্ৰকটো ইফালে সিফালে টানি বেচিকৈ ফালি পেলোৱা কিশোৰীজনীক আপোন বুলি ভাবিব পৰা কোনো এজনো কিয় ওলোৱা নাই? গাড়ী মটৰত মানুহৰ ঠেলা হেঁচাত অস্বস্তিত ভোগা ছোৱালীজনীক সকাহ দিবলৈ কিয়নো কোনো আগবাঢ়ি অহা নাই৷ দেহ বেচি জীৱন কটাবলৈ সিহঁত বাধ্য হ’ল নে স্ব-ইচ্ছাত ইত্যাদিবিলাক কথা আজি ভাবিবলগীয়া আলোচনা কৰি ইয়াক ৰোধ কৰাৰ সময় সমাগত৷ ৷ এই সকলোবিলাক নাৰীয়ে সমাজত সন্মুখীন হোৱা সমস্যাৰ কিছু অংশহে৷ এতিয়া চোৱা যাওক এই সমস্যা বিলাকৰ উদ্ভৱৰ দিশলৈ৷ ইয়াৰ কাৰণ সম্পৰ্কে ব্যক্তিগতভাৱে মই ভাবো যে নাৰী নিজৰ শক্তি সম্পৰ্কে জ্ঞাত নহয়৷ নিজকে নাৰী বুলি নাভাবি সমাজৰ এক অপৰিহাৰ্য অংগ মানৱ শক্তি বুলি ভাবিব লাগিব৷ নাৰীৰো যে নিজস্ব এটা মন আছে, সত্ত্বা আছে বুলি ভাবিব পাৰিব লাগিব৷ মনৰ দৃঢ়তা অটুট ৰাখিব পাৰিব লাগিব৷ আৰু এই দৃঢ়তা তেওঁ দৈনন্দিন জীৱনৰ প্ৰতিখোজ, সমাজৰ প্ৰতি খোজৰ পৰাই গোটাব লাগিব৷ এই ক্ষেত্ৰত আৰু মনত ৰখা উচিত হ’ব যে আত্ম সন্মানবোধ সকলোৰে আছে, থকা উচিত কথাষাৰ৷ জীৱন বাটত পোৱা প্ৰতিটো ঠেকাই তেওঁৰ বাবে প্ৰেৰণাৰ একোটা উৎসৰূপে গ্ৰহণ কৰিব পাৰিব লাগিব৷ অৱশ্যে এইখিনিতে এটা কথা উল্লেখ কৰাটো উচিত হ’ব বুলি ভাবো যে আধুনিক শিক্ষা প্ৰসাৰে বৰ্তমানৰ নাৰীসকলক যথেষ্ট আত্মসচেতন কৰি তুলিছে৷ কিন্তু এই সচেতনতা মাথোন এচাম নাৰীৰ মাজতে সীমাবদ্ধ আছে৷ আগবাঢ়ি যোৱা চাম গৈয়েই আছে আৰু আনচাম একেদৰেই আছে৷ পুথিগত শিক্ষাই যে নাৰীৰ এই অৱস্থাৰ উন্নতি সাধন কৰিব নোৱাৰে সিও সঁচা কথা৷ আৰু এটা কথা, হকে বিহকে পুৰুষৰ সৈতে খোজ মিলাবলৈ যোৱা মানেই যে নাৰীৰ প্ৰকৃত উন্নতি বুলিও ভাবিব নোৱাৰি৷ এই ক্ষেত্ৰত আমি নিজৰ শাৰীৰিক আৰু মানসিক সামৰ্থ্যৰ কথাও মনত ৰাখিব লাগিব৷ সামৰ্থ্যৰ কথা কওঁতে এইখিনিতে নাৰীৰ আৰ্থিক স্বাধীনতাৰ কথা আহি পৰিছে৷ নাৰীৰ স্বাৱলম্বীতাক সমৰ্থন কৰো৷ কিন্তু তাৰ বাবে যিকোনো পদ্ধতিৰ সহায় লোৱাটোও আমি সমৰ্থন নকৰে৷ ঘৰ-সংসাৰৰ প্ৰতি থকা দায়িত্ব পালন কৰি সৎ পথত থাকি নিজৰ ঘৰখনক আৰ্থিক সকাহ দিয়াৰ লগতে নিজৰো এটা চিনাকি গঢ়ি তোলাতোহে আটায়ে বিচাৰে৷\nআমি আৰু বিশ্বাস কৰো নাৰীৰ কল্যাণময়ী আৰু সমতাময়ী পৰিচয়ত৷ লগতে এগৰাকী নাৰীৰ চৰিত্ৰিক দৃঢ়তাই তেওঁৰ সন্তানকো সেইপথেৰে আগুৱাই নিব পাৰিব বুলিও আমি বিশ্বাস কৰো৷\nআমাৰ আলোচনাই ঢুকি পোৱাৰ বাহিৰতো নাৰী সম্পৰ্কীয় আৰু বহুতো সমস্যা বা দিশ আছে৷ যাৰ সম্পৰ্কে চিন্তা চৰ্চা কৰাৰ ফলস্বৰূপে জন্ম হৈছিল প্ৰায় অষ্টাদশ শতিকাতে নাৰীবাদী ধ্যান ধাৰণাৰ৷ আৰু আজি নাৰী গৱেষণাৰ বিষয়বস্তু হৈছে৷ পাশ্চাত্যৰ লগতে আমাৰ দেশৰ বিদ্যালয়, মহাবিদ্যালয়, বিশ্ববিদ্যালয় আদিত এই সম্পৰ্কীয় অধ্যয়নৰ স্বতন্ত্ৰ শাখা গঢ় লৈ উঠিছে৷ উদাহৰণ স্বৰূপে মুম্বাইৰ এচ. এন. ডি. টি. মহিলা বিশ্ববিদ্যালয়, তামিলনাডুৰ মাদাৰ টেৰেছা বিশ্ববিদ্যালয়, দিল্লীৰ চেণ্টাৰ ফ’ৰ উইমেনছ ডেভেলপমেণ্ট ষ্টাডি ইত্যাদি অনেক সৰু বৰ প্ৰতিষ্ঠান৷ আমাৰ অসমৰ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উইমেন ষ্টাডি চেণ্টাৰ ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ Documentation Centre for Womens Studies আদিৰ কথা উল্লেখ কৰিব পাৰি৷ আমি ভাবো নাৰীয়ে আলোচনাৰ বিষয় হিচাবে যথেষ্ট গুৰুত্ব লাভ কৰিলে সমাজৰ আধা অংশ দখল কৰি থকা নাৰী সমস্যাৰ সমাধান অৱশ্যম্ভাৱী৷\n« বয়স ইজ জাষ্ট এ নাম্বাৰ – ৰিমঝিম বৰঠাকুৰ\nহিন্দী ভাষাৰ পয়মাল – পৰীশ‍্যামলী ভূঞা »


বিশ্বাসঘাতক – মাধুৰীমা ঘৰফলীয়া – ফটাঢোল\nগা শাঁত পেলাব পৰাকৈ বতাহ এজাক বলি আছিল৷ ৰুমাল এখনেৰে মুখখন মচি হাফলুটোত ভাল চাই জেগা এটুকুৰা বিচাৰি তাই বহি ল’লে৷ এইয়া তাইৰ আজৰি সময়৷ অকণমান বিলাস কৰা সময়৷ ঘামেৰে শৰীৰটো চপচপীয়া হৈ গৈছিল আৰু নহ’বনো কিয় যিহে গধুৰ বস্তুটো নি ঘৰত থৈ আহিব লগা হৈছিল৷ হাতখনলৈ চালে এতিয়াও ক’লা পৰি আছে৷ ৰুমালখনেৰে হাতখনো মচি কঁকালত মেৰিয়াই থোৱা পেটিডালৰ পৰা বিস্কুট অকণমান উলিয়ালে৷ বিস্কুটকণ দেখিয়েই লেলাউটিবোৰ নিয়ম নমনা গৰু ম’হৰ দৰে ওলাই আহি গাটো তিয়াই পেলালে৷ তাই লাহেকৈ বিস্কুট টুকুৰাৰ পৰা কনমানী এটুকুৰা এৰুৱাই মুখত ভৰালে৷\nআস্৷ কি সুন্দৰ সোৱাদ! জিঙলৈ মনে মনে ধন্যবাদ জনালে৷ সিয়েই পুৱা খবৰ দিছিল বৰুৱানীৰ পাকঘৰৰ বিস্কুটৰ টেমাটোৰ পৰা তেওঁৰ অসুৰ পুতেকটোৱে বিস্কুট দুখনমান চুৰ কৰি নিওঁতে টেমাটোৰ মুখনিখন বন্ধ কৰিবলৈ পাহৰিলে৷ তাৰ পাছত আৰু কিহে পাই৷ সিহঁতৰ গোটেই গাঁওখন গৈ বিস্কুটৰ টেমাত সোমাল৷ যিমান পাৰে বিস্কুট সংগ্ৰহ কৰি গাঁৱৰ ভঁৰালত জমা কৰিলেহি৷ তাই তাৰে পৰা অকণমান চান কাঢ়ি নিজৰ পেটিডালত ভৰাই থলে৷ এতিয়া সুবিধা বুজি সেইকণৰ সোৱাদ লৈছে৷\nকোনোবাই তাইক মতা যেন শুনি বিস্কুট টুকুৰা লৰালৰিকৈ লুকুৱাই ইফালে সিফালে চালে৷\n-ঐ মিঙু মই এইফালে আছোঁ চা৷\nতাই সমুখলৈ চালে৷ শিলিখা ডাল এটাতে দিঙু বহি আছিল৷ সি তাইক হাত বাউল দি মাতিলে৷ তাক দেখি মিঙুৰ কঁপাল কোচ খাই আহিল৷ এইডালৰ পৰা উপায় নাই যতে যায় ততে লম্ভেহি!\n-ঐ তই যে পাতত বহি আছ? যিহে বতাহ মাৰিছে পাতে-চাতে উৰি ক’ৰবাত পৰিবিগৈ৷\nলৰচৰ কৰিবলৈ মন নকৰা মিঙুৱে দিঙুৰ কথাষাৰ শুনি ভয় খালে৷ হয়তোন এবাৰ তাই এনেকৈ পাতত বহি আৰাম কৰি থাকোঁতে বতাহে নি ক’ৰবাত পোৱাইছিলগৈ৷ ভাগ্য চুবুৰিৰ মেকুৰীটো তাই উৰি যোৱা ফালে ফুৰিবলৈ গৈছিল৷ তাৰ পিঠিতে উঠি ঘৰ পালেহি৷ নহলেযে কোনোবাদিনা তাই ঘৰৰ মুখ দেখিলেহেতেন সন্দেহ৷\nমন নোযোৱা স্বত্বেও তাই দিঙু বহি থকা ফালে উঠি গ’ল৷ এনে নহয় যে দিঙুৰ কাষত থাকি তাইৰ বেয়া লাগে৷ সৌ এমাহমানৰ আগলৈকে তাই আৰু দিঙু সদায় দুপৰীয়া এনেকৈ একেলগে সময় কটাইছিল৷ দুয়োটাই মনে মনে চান কাঢ়ি অনা খাদ্যবোৰ ভাগ কৰি খাইছিল৷ হাঁহিছিল, খেলিছিল মুঠতে আনন্দত আত্মহাৰা হৈ ফুৰিছিল৷ কিন্তু সিদিনা দিঙুৱে তাইক প্ৰেমৰ প্ৰস্তাৱ দিয়াৰ পাছৰে পৰা তাই তাৰ পৰা আঁতৰি থাকিবলৈ লৈছে৷ তাইৰ দৰে সম্ভ্ৰান্ত ঘৰৰ গাভৰু এজনীয়ে দিঙুৰ দৰে ডেকা এটাক বন্ধু বুলি আঁকোৱালি ল’ব পাৰে কিন্তু জীৱন সংগী! ওহো হ’বই নোৱাৰে৷\n-তই দেখোন আজিকালি মোক পাত্তা নিদিয়া হলি?\nদিঙুৱে মিঙুক কাষত বহা দেখি লাহেকৈ সুধিলে৷\n-এনেই৷ সময় নোপোৱা হলো আজিকালি৷ তাতে ৰাণীমাই এইকেইদিন কামৰ বোজা বঢ়াই দিছে৷\n-কি হ’ল কেঁকাই উঠিলি যে?\nমিঙুৱে আচৰিত হৈ দিঙুৰ ফালে চালে৷ সি নিজৰ কঁকালটো মোহৰি মোহাৰি ক’লে\n-আজি পুৱাই তিনিজনী পঁইতাচুৰুণী টানিব লগা হ’ল অ’৷\n-অ’ তাৰ মানে আজি তহঁতৰ বজাৰ ভাল৷\n-আমাৰ দৰে পমুৱা পৰুৱাৰ কিনো ভাল বেয়া থাকিব অ’৷\nদিঙুৱে কথাষাৰ কওঁতে পমুৱা শব্দটোত বেছিকৈ জোৰ দিয়া যেন লাগিল৷ তাই মুখখন বিপৰীত ফালে ঘূৰাই দিলে৷\nপমুৱা শব্দটো সিদিনা তাইয়ে তাক সোঁৱৰাই দিছিল, যিদিনা সি তাইক প্ৰেমৰ প্ৰস্তাৱ দিছিল৷\n-দিঙু তোক বন্ধু বুলি ভাবি ইমানদিনে মুকলি মনেৰে সময় কটাইছিলোঁ আৰু তই মনে মনে সেইবোৰ ভাবি আছিলি? তই জাননে তহঁতৰ দৰে পমুৱা পৰুৱাৰ লগত আমাৰ দৰে সম্ভ্ৰান্ত পৰুৱাই কোনোদিনে সম্পৰ্ক নাৰাখে৷ মই তথাপি ৰাখিছিলোঁ কিন্তু তই তাতো সুবিধা ল’ব খুজিছ! ইমান সাহস!\nমিঙুৱে কঠোৰ ভাৱে কোৱা কথাবোৰ শুনি দিঙু কোঁচ-মোচ খাই ৰৈ আছিল৷ সেইদিন ধৰি সি তাইক মাত লগোৱা নাছিল৷ আজিহে সাহস কৰিছে৷\nদিঙুৱে নিজৰ পেটিডালৰ পৰা চেনি এটা উলিয়াই চেলেকি চেলেকি শব্দটো উচ্চাৰণ কৰিলে৷\n-তই জাননে মিঙু সকলোৱে পমুৱা হওঁ বুলিয়েই হ’বলৈ নাযায়৷ বানপানীত নিজৰ ঘৰখন, নিজৰ ঠাইখন হেৰুৱাই আমি পমুৱা হ’বলৈ বাধ্য হলো৷ নহ’লে আমাৰো নিজৰ ঠাইত এখন ঘৰ আছিল৷\nবানপানীয়ে সেইবাৰ বহু ঠাই বুৰাই পেলাইছিল৷ আমাৰ পৰিয়ালটোৱে ওখ হাফলু এটাত আশ্ৰয় লৈছিলোঁগৈ৷ কিন্তু বেছি সময় নালাগিল সেই হাফলুটোও পানীত ডুব গ’ল৷ পানীৰ সোঁতত টলং ভটং কৰি থকা কাঠৰ টুকুৰা এটাত আমি আশ্ৰয় ল’লোঁ৷ ইতিমধ্যে আমাৰ কেইবাজনো উটি গলেই৷ বাকীসকলে চিঞৰ-বাখৰ কৰি ইজনে সিজনক সাৱটি ধৰি কাঠটুকুৰাত উঠি থাকিলোঁ আৰু তেনেতেই ঘটনাটো ঘটিল!\nদিঙুৱে কোনোদিনে নিজৰ পুৰণি ঘৰৰ কথা কোৱা নাছিল৷ মিঙুৱেও সি দুখ পাব বুলি সোধা নাছিল৷ কিন্তু আজি সি নিজেই বকলা মেলাত তাই কৌতূহলি হৈ উঠিল৷\nদিঙুৱে হাতত লৈ থকা চেনিৰ টুকুৰাটোত চেলেক এটা মাৰি পুনৰ ক’বলৈ ধৰিলে\n-আমি ত্ৰাহি মধুসূদন কৰি থাকোঁতেই জেঠী এটা আহি আমি উঠি থকা কাঠটুকুৰাত উঠিলহি!\n-কি কোৱা হে! !\n-মাজতে মাত নামাতিবিচোন৷ অ’ জেঠীটো উঠা দেখি আমি সকলোৱে তাৰ পেটত সোমাম বুলি জীৱনৰ আশা এৰি দিছিলোঁ৷ কিন্তু আচৰিত কথা সি আমাক একো নকৰিলে৷ মাত্ৰ নিজেও মৰিম তাকো মাৰিম বুলি তাৰ গাত উঠি আক্ৰমণ কৰিবলৈ যোৱা আমাৰ ভাই-ককাই দুজনমানহে তাক সাপ এটা টপককৈ খাই পেলাওঁতে লগতে পেটলৈ গ’লগৈ৷\nদিঙুৰ শেষৰ কথাকেইটা শুনি মিঙুৱে পেট বিষাই যোৱাকৈ হাঁহিলে৷ তাইক হাঁহি থকা দেখি সেইফালেই ফুৰিবলৈ যোৱা আমৰলি এজনীয়ে ভেকাহি মাৰিলে\n-বৰকৈ দাঁত ওলাইছেচোন৷ বেছি হাঁহিত বিঘিণি থাকে দেই৷\n-বাই তই নিজৰ কথা চিন্তা কৰ৷ আহোমৰ বাঁহনিত ঘৰ সাজিছ৷ বিহুলৈ আৰু বেছি দিন নাই৷\nদিঙুৰ উত্তৰ শুনি আমৰলিজনীয়ে মুখ ফুলাই আঁতৰি গ’ল৷ এইফালে হাঁহি হাঁহি মিঙুৰ অৱস্থা নাই৷ তাই যেতিয়া স্বাভাৱিক হ’ল কোনোবা এজনীক কেঁকাই-কেঁকাই সিহঁতৰ ফালে আহি থকা দেখিলে৷ তাই সেইফালে সিমান গুৰুত্ব নিদি দিঙুলৈ চাই ক’লে-\n-মই সিদিনা তোক বৰ বেয়াকৈ ক’লোঁ অ’ দিঙু৷ আচলতে মোৰ ঘৰত বিয়া ঠিক কৰিছে৷ গাঁৱৰে ডেকা৷ আমাৰ পৰুৱাবোৰৰ দেখোন সাধাৰণতে গাঁৱৰ ডেকাৰ লগতেই বিয়া হয়৷ স্বভাৱ চৰিত্ৰ আৰু বংশ পৰিয়ালৰ কথাও তেতিয়া ভালকৈ জানিব পাৰি৷ তাৰ নাম জিং৷ তই চিনি পাবি চাগে৷ তাৰ লগত বিয়া ঠিক নকৰা হলে মই তোৰ কথা…\nমিঙুৱে আবেগেৰে কিবা এটা ক’বলৈ লৈও আধাতে ৰৈ গ’ল৷ কাৰণ দিঙুৱে তেতিয়া তাইৰ কথাত গুৰুত্ব দি থকা নাছিল৷ তাৰ চকু সিহঁতৰ কাষলৈ কেঁকাই-কেঁকাই আহি থকা পৰুৱাজনীৰ ওপৰত৷ মিঙুৰ চকুৰে জুই ওলাও যেন হ’ল তেতিয়া যেতিয়া দিঙুৱে কাষ চাপি অহা পৰুৱাজনীক সাৱটি ধৰিলে৷ সিহঁত দুয়োটাই অলপ সময় ইটোৱে সিটোলৈ চাই থাকিল যেন তাত মিঙুৰ কোনো অস্তিত্বই নাই৷ অলপ সময়ৰ পাছত কিবা এটা বুজি পোৱাৰ দৰে দিঙুৱে মিঙুলৈ চালে –\n-মিঙু এইজনী মোৰ ভাৱী পত্নী ৰিং৷ তাইও তহঁতৰ দৰে সম্ভ্ৰান্ত পৰিয়ালৰে৷\n-কিন্তু তাইৰ এনে অৱস্থা কোনে কৰিলে?\nমিঙুৱে ৰিঙৰ যতে-ততে আঘাত লগা দেহাটোৰ ফালে চাই আচৰিত হৈ সুধিলে৷\n-তোক আচল কথাবোৰ কৈ দিওঁ আৰু মিঙু৷ শেষ সময়তনো এইবোৰ কথা লুকুৱাই কি লাভ৷\n-ও শেষ সময়৷ আচলতে তোক অথনি কোৱাৰ দৰে মই আজি কোনো পঁইতাচোৰা কঢ়িয়াই ফুৰা নাছিলোঁ৷ আজি পুৱাই আমি দুটা এইফালে ফুৰিবলৈ ওলাই আহিছিলোঁ৷ কিন্তু বিধিৰ বিপাক হঠাতে এটা জেঠীয়ে আমাক আক্ৰমণ কৰিলে৷ মই বহুত যুঁজ বাগৰ কৰি নিজকে তাৰ হাতৰ পৰা মুক্ত কৰিলোঁ যদিও ৰিঙ তাৰ কৱলত সোমাই থাকিল৷ মই বহুত কাকূতি মিনতি কৰাৰ পাছত জেঠীটোৱে চৰ্ত দিলে যে মই তিনিটা পৰুৱা তাৰ খাদ্য হিচাপে আনি দিলে সি ৰিঙক এৰি দিব৷ তাৰ কথাত মান্তি হৈ মই পগলাৰ দৰে ইফালে-সিফালে ঘূৰি ফুৰিলোঁ৷ তেনেতে তোৰ হ’ব লগা সংগী জিঙক দেখিলোঁ৷ লগৰ এটাৰ সৈতে হাঁহি খিকিন্দালি কৰি মই ৰৈ থকা ফালে আহি আছিল৷ গতিকে মই সুবিধাটো ল’লো৷\n-জিং! জিঙক তই কি কৰিলি?\n-তাক কলো ৰিঙৰ ওপৰত মাটিৰ লদা এটা পৰি গৈছে আৰু সেইটো আঁতৰাবলৈ সিহঁতৰ সহায়ৰ প্ৰয়োজন৷ সিহঁত দুটাই একো নাভাবি মোৰ পাছে পাছে আহি জেঠীটো ৰৈ থকা ঠাই পালেগৈ আৰু মোৰ ইংগিত পাই জেঠীটোৱে দুয়োটাকে গিলি থলে৷\nদিঙুৰ কথা শুনি মিঙুৱে পাগলীৰ দৰে তাক মাৰিবলৈ খেদি আহিল –\n-ইমান ভাল সকলোৰে উপকাৰ কৰি ফুৰা জিঙে তোৰ কোনটো পানী খোৱা পুখুৰীত বিহ ঢালিছিল! !\nদিঙুৱে মিঙুৰ হাত দুখনক খামোচ মাৰি ধৰি ঠাত্তাৰ সুৰত কলে-\n-ভাল, উপকাৰী! সেই আঁৰ ঘৰে তাৰ ঘৰে পদূলি শুঙি ফুৰা দগাবাজটো তোৰ হব লগা গিৰিয়েৰ আছিল বাবে তাক ভাল দেখিছিলি? তাৰ আচল চৰিত্ৰ আমি জানো বুজিছ৷ আমাৰ পমুৱা মানুহখিনিৰ ওপৰত সি কিমান দাদাগিৰি খটাইছিল আমিহে জানো৷ গতিকে আজি সুবিধা পাই তাক বধি থ’লোঁ৷\n-তোৰ এই কাণ্ডটোৰ কথা যেতিয়া মই আমাৰ গাঁৱত ক’মগৈ তই বাচি থাকিব পাৰিবি বুলি ভাবিছ নেকি?\nমিঙুৰ কথা শুনি দিঙু হাঁহিত ফাটি পৰিল৷\n-তই মোক অঁকৰা বুলি ভাবিছ নেকি মিঙু৷ ইমানবোৰ কথা জনাৰ পাছত তোক সহজে এৰি দিম বুলি ভাবিছ? পাহৰিলি নেকি মই জেঠীটোৱে তিনিটা পৰুৱা খোজাৰ কথা কৈছিলোঁ আৰু এতিয়া জেঠীটোৱে ৰিঙকো এৰি দিলে৷ তাৰ অৰ্থ এইটোৱে হ’ল যে মই তৃতীয় পৰুৱাটোও তাৰ বাবে বিচাৰি দিলোঁ৷\n-মানে আৰু কি তোক সৌ পাতখিলাত বহি থকা দেখিয়েই মোৰ মনটো ভাল লাগি গৈছিল৷ কাৰণ মই বিচাৰি থকা তৃতীয়টো পৰুৱাটো নিজে নিজে আহি ধৰা দিছেহি৷ চা তোৰ পাছফালে চা৷ তোৰ যমদূত ৰৈ আছে৷\nদিঙুৰ কথা শুনি মিঙুৱে ভয়ে ভয়ে পাছফালে চালে৷ সঁচাই তাইৰ একেবাৰে কাষতে দৈত্যহেন জেঠী এটাই চকু জিলিকাই ৰৈ আছিল৷\n-মোৰ বন্ধুত্বৰ তই এইয়াহে প্ৰতিদান দিলি! এইয়াই আছিল তোৰ ভালপোৱা?\nভয় আৰু আক্ৰোশত মিঙুৰ মুখখন আৰু ক’লা পৰি আহিল৷\n-মোৰ ভালপোৱা সেইদিনাই শেষ হৈ গৈছিল মিঙু যিদিনা তই মোক পমুৱা বুলি উপহাস কৰিছিলি৷ এতিয়া বিদায়৷\nমিঙুৱে চকু দুটা মুদি দিলে৷\nশব্দটোৰ লগতে মিঙুৰ বুকুখনো ধক কৰি উঠিল৷ এটা পল তাৰ পাছত তাই চকু দুটা মেলিলে৷ কিন্তু এইয়া কি! তাইচোন জেঠীৰ পেটত নাই! তাই জীয়াই আছে৷ তাই সমুখলৈ চালে৷ শিল পৰা কপৌৰ দৰে ৰিং অকলে ঠিয় হৈ আছে৷ চাও নাচাওকৈ তাই পাছফালে চালে, জেঠীটোৱে বকি বকি আঁতৰি গৈছিল\n-তাক আগতেই কৈছিলোঁ বোলো পৰুৱা আনিলে পালোৱান আনিবি৷ দুটা ঠিকেই আনিলে কিন্তু শেষৰটো আনিছে ডায়েটিং কৰি কৰি বতাহে উৰাই নিব পৰা এজনী৷ এনে অৱস্থাত তাক নাখাই কিয় মই বেলেগক খাম! বিশ্বাসঘাতক!■■\n« আমাৰ এওঁ – -দ্বিজেন তামুলী\nদ্যা অ’পেন উইণ্ড’ – মেঘালী দিহিঙ্গীয়া »\nঅপূৰ্ব। কি সুন্দৰ উপস্থাপন।\nকিছু আমেজ পালো পঢ়ি।\nআশা কৰো আৰু পঢ়িবলৈ পাম\nসুন্দৰ । তোমাৰ লিখনি পঢ়াৰ আমেজেই বেলেগ ।\nবহু ভাল লাগিল দেই পঢ়ি ৷\nএইমাত্ৰ ছোৱালীক এইটো সাধুৰ দৰে ক’লো। বৰ ভাল পালে।\nশুনি সুখী হলোঁ ককাইদেউ\nগল্পটো সচাকে ধুনীয়া লিখিছা মাধুৰীমা! হৰ ভাল লাগিছিল পঢ়ি! লিখি থাকিবা!\nফচঙ সদৃশ গল্প ,পঢ়ি ভাল পালো।\nফচঙ সদৃশ গল্প , পঢ়ি ভাল লাগিল । ধন্যবাদ


এটি কবিতা - সুব্ৰতা গোস্বামী - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nএটি কবিতা – সুব্ৰতা গোস্বামী\nএঙামুৰি ভাঙি তাই বিছনাখনত বহি পৰিল৷ ওচৰতে থকা চচ্মাযোৰ পিন্ধি ল’লে৷ তাইৰ মেলি থকা চুলিবোৰ কঁকাললৈ বৈ পৰে৷ দেখিবলৈ অপৰূপা নহ’লেও তাইৰ কিবা এটা মোহনীয়তা আছে৷ পোহৰে তাইলৈ আগবঢ়াই দিয়া কাগজখন এইবাৰ তাই হাতত তুলি ল’লে৷ পোহৰৰ লগত জোনাকীৰ সম্পৰ্ক বহু বছৰ পুৰণি৷ কেতিয়াবা যদি তাই বন্ধু, কেতিয়াবা প্ৰেয়সী; কেতিয়াবা যদি তাৰ সৈতে কাজিয়া কৰি দুদিনলৈ নমতাকৈ কটাইছে, কেতিয়াবা আকৌ ভাগৰুৱা, চিন্তাক্লিষ্ট পোহৰক তাই আলফুলে নিজৰ মাজত সামৰি লৈছে৷ পোহৰক পোহৰাবলৈ তাই সদায়ে তাৰ জীৱনৰ জোনাকী৷\nখুব মন দি তাই পঢ়ি গৈছে৷ প্ৰতিটো শব্দ, শব্দ নহৈ যেন সেয়া আইনাহে… য’ত তাই দেখা পাই পোহৰৰ মনটো৷ তাই বুজাৰ চেষ্টা কৰে তাৰ ভিতৰৰ মানুহটোক৷ মাকে নিজৰ সন্তানক কৰাৰ লেখীয়া তাইও আদৰ কৰে তাৰ প্ৰত্যেকটো সৃষ্টিকে৷ কবিতাবোৰে কথা কয়, যি কথা সি মুখেৰে ক’ব নোৱাৰে কাহানিও৷ তাইৰ বিশ্বাস, পোহৰৰ পোহৰতে যে উজলি উঠে জোনাকী৷\nকাগজখিলাৰপৰা মূৰটো তুলি তাই তালৈ চালে এবাৰ৷ ওচৰতে বহি সি তাইৰ চুলিবোৰ হাতেৰে চুই আছিল অতপৰে৷\n-কেৱল ভাল? আৰু একো নাই?\nহঠাৎ মুখ গোমোঠাই বিছনাৰপৰা উঠি গ’ল জোনাকী৷ মেলি থকা চুলিকোছা ৰাবাৰ বেণ্ড এডালেৰে বান্ধি তাই বাথৰুমত সোমাল৷ সি পিছে পিছে আহি আছিল যদিও তাই দৰ্জাখন জোৰকৈ জপোৱা শব্দত সি পিছুৱাই গ’ল৷ তাৰ প্ৰতিটো কবিতাৰে প্ৰথম পাঠক, সমালোচক তাৰ পত্নী জোনাকী৷ কিন্তুু আজি তাইৰ ব্যৱহাৰত তাৰ মনটোও জঁয় পৰি গ’ল৷ হাতত লৈ থকা কবিতাটো সি কিছুপৰ হাততে লৈ থাকিল৷\nবাথৰুমৰ দৰ্জা খোলাৰ শব্দত সি এইবাৰ সেইপিনে চালে৷ কবিতাৰ কাগজখিলা টেবুলখনত থৈ সি পাকঘৰত সোমাল৷ তাই গেছত চাহৰ বাবে পানীখিনি বহাই দিছে৷\n-কি হ’ল তোমাৰ?\n-কিবাটো হৈছে৷ তেনেদৰে জগাই দিয়া বাবে বেয়া পাইছা?\nতাই একো নামাতিলে৷ পানীখিনি উতলিব ধৰিছে চচ্ পেনটোৰ৷ চাহপাতৰ ৰঙ পাই পানীখিনিৰ বৰণ সলনি হৈ ৰঙচুৱা হৈ পৰিছে৷ গাখীৰ দিলত আকৌ সলনি হৈ পাতল হৈছে ৰঙটো৷ দুয়ো নিশ্চুপ হৈ ৰৈ আছে৷ মৌনতাৰ অৱসান ঘটাই পোহৰে ক’লে,\n-তুমি একো নক’লে মই কেনেকৈ জানিম!\nসৰু ল’ৰাৰ দৰেকৈ সি কৈ উঠিল৷\nতাই একো নামাতি গেছটো অফ্ কৰি চাহ বাকিব লওঁতেই সি হাঁহাকাৰ কৰি তাইক বাধা দি উঠিল৷\n-কি হৈছে নো?\nখং উঠিছে জোনাকীৰ সেয়া সি বুজিলে৷\n-তুমি চাহত চেনি দিয়া নাই৷\nকথাষাৰ কৈয়ে পাকঘৰৰপৰা ওলাই আহিল পোহৰ৷\nকিছুপৰ পিছত চাহ লৈ জোনাকী কোঠাত সোমাল৷ বিছনাত আউজি বহি কিতাপ পঢ়িবলৈ বহিছে সি৷\nএকো নামাতি সি কিতাপৰ পাততে চকু দি থাকিল৷\nহঠাৎ জানো কি হ’ল, সৰু ছোৱালীৰ লেখীয়া তাই উচুপি উঠিল এইবাৰ৷\nঅবাক হৈ পোহৰে তাইলৈ চালে৷ কিতাপখন মুহূৰ্ততে জপাই থৈ সি তাইৰ ওচৰত বহি ল’লে৷\nমৰমেৰে তাইৰ হাত এখন নিজৰ হাতৰ মাজত লৈ লাহেকৈ সুধিলে,\n‘কি হৈছে তোমাৰ? মোৰ ক’ত ভুল হ’ল কোৱাচোন? ’\nকিছুপৰ মৌন হৈ থাকি তাই মাত দিলে,\n‘কাৰ কথা লিখিছা? কোন তৰালী? ’\nদুষ্টালিৰ হাঁহি এটি তাৰ ওঁঠৰ কোণত জিলিকি উঠিল তৎক্ষণাত৷\n-হাঁহিছা? নকোৱা কিয়?\n-হয় আৰু কোনোবা৷ কিনো কৰিবা জানি?\n-কৰিম কিবা৷ কোৱা বুলিছো কোৱা৷ ইছ্! তৰালীৰ পোহৰে পোহৰাব লাগে? কিন্তুু তৰাৰ নিজৰ পোহৰ নাথাকে৷\nএইবাৰ সি সশব্দে হাঁহি দিলে৷ চাহৰ কাপত এটা সোহা মাৰি তাইক জোকোৱাৰ লোভকণ সামৰিব নোৱাৰি সি কৈ উঠিল,\n‘তুমি কিন্তুু ভাল সমালোচক হ’ব পাৰিবা দেই৷ ভাল এনালাইজ কৰিছা কথাটো৷ ’\nতাইৰ খঙ, অভিমানে চুলিৰ আগ পালেহি৷ একো নকৈ তাই বিছনাৰপৰা উঠিব ধৰোতেই সি থাপ্ মাৰি তাইৰ হাত এখনত ধৰিলে আৰু জোৰকৈ বিছনাখনত বহুৱাই দিলে৷\n-তুমি কিয় অবুজন হৈছা?\nতাইৰ উচুপনি কমি আহিছিল ক্ৰমাৎ৷\n-মই বেলেগ কাক লৈ লিখিম কোৱা? এইবোৰ কল্পনাহে!\n-মোক লৈ চোন একো নিলিখা৷\nতাই থেনথেনাই উঠিল\n-ক’ত লিখিছা কোৱা?\nতাইৰ চকু পানী মচি দি সি ক’লে,\n‘তোমাক লৈ বেলেগকৈ কি লিখিম! তুমিয়েতো মোৰ জীৱনৰ জীৱন্ত কবিতা৷ মোক পোহৰাই তোলা মোৰ জীৱনৰ জোনাকী৷ ’\nপাৰ-পানী কৌশিক দাস


"হিমন্ত এটা পেইড গায়ক, এফালে এটা কেছে’ট বজায়, সিফালে আন এটা কেছে’ট বজায়"\nলক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ আত্মাক যদি শান্তি দিব বিচাৰে মুখ্য মন্ত্ৰীয়ে “কেব”ৰ বিৰোধিতা কৰক : তৰুণ গগৈ\nসংবাদমেলত প্ৰাক্তন মুখ্য মন্ত্ৰী তৰুণ গগৈ। ১৫ অক্টোবৰত।\n“অসমৰ জাতীয় জীৱনত মহাসংকট আহিছে আৰু তৎসত্ত্বেও বিজেপি চৰকাৰ নিদ্ৰাত আছে। আজিৰ এই পৰিস্থিতিৰ বাবে ৰাজ্য চৰকাৰ সম্পূৰ্ণ দায়ী”, সংবাদমেল দি এই অভিযোগ কৰিলে প্ৰাক্তন মুখ্য মন্ত্ৰী তৰুণ গগৈয়ে।\nপ্ৰাক্তন মুখ্য মন্ত্ৰীজনে ১৫ অক্টোবৰত মিনিষ্টাৰ কলনিস্থিত চৰকাৰী আৱাসত সংবাদমেল সম্বোধন কৰে।\nতেওঁ জাতি মাটিৰ কথা কোৱা চৰকাৰখনে ক্ষমতা পাই সকলো বিসৰ্জন দিছে বুলি অভিযোগ কৰি কয় যে সোণোৱাল, হিমন্ত আৰু চন্দ্রমোহন পাটোৱাৰীয়ে অসম ধ্বংসযজ্ঞৰ পূজাৰীৰ ভূমিকা লৈছে। তেওঁলোকৰ সেই যজ্ঞত অগপৰ সভাপতি অতুল বৰা আৰু কেশৱ মহন্তই ঘিউ ঢালিছে।\nচৰকাৰে সাহিত্যৰথী লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ জন্মদিনক গুৰুত্বহীন ধৰণে পাতিলে বুলি অভিযোগ কৰি গগৈয়ে কয়, “বেজবৰুৱাৰ জন্মদিন যেনেদৰে আয়োজন কৰিব লাগিছিল তেনেদৰে একোৱেই নকৰিলে ৰাজ্য চৰকাৰখনে”।\n“সোণোৱালে কৈছিল “লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ অসমীয়াৰ প্ৰতি প্ৰাসংগিকতা বেছি” কিন্তু সেয়া হ’বলৈ হ’লে মুখ্য মন্ত্ৰীয়ে “কেব” বিৰোধিতা কৰিব লাগিব। লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ আত্মাক যদি শান্তি দিব বিচাৰে তেনেহ’লে মুখ্য মন্ত্ৰীয়ে “কেব”ৰ বিৰোধিতা কৰক। অসমৰ স্বাৰ্থত যদি মুখ্য মন্ত্ৰীয়ে মাত নামাতে তেনেহ’লে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰ বা অমিত শ্বাহক দোষ দি লাভ নাই” গগৈৰ মন্তব্য। তেওঁ মুখ্য মন্ত্ৰী, হিমন্ত আৰু অতুল বৰা এতিয়া নিমাতী কইনা বুলি কটাক্ষ কৰে।\nঅগপৰ প্ৰতি প্ৰাক্তন মুখ্য মন্ত্ৰীজনৰ প্ৰশ্ন, “কালিৰ প্ৰতিষ্ঠা দিৱসত কিয় “কেব”ৰ বিৰুদ্ধে মাত নামাতিলে? তেওঁলোক নামতহে আঞ্চলিকতাবাদী দল হৈ আছে। নুমলীগড় তেল শোধনাগাৰক লৈ অগপ নিমাত, বিমান বন্দৰক লৈও তেওঁলোক নিমাত”।\nইপিনে মুখ্য মন্ত্ৰীয়ে নুমলীগড় শোধনাগাৰৰ ব্যক্তিগতকৰণ হোৱাৰ কথা নাজানো বুলি কোৱা প্ৰসংগত গগৈয়ে কয়, “কিন্তু কালি তেওঁ চিঠি দিছে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰক। তেওঁ অসমৰ মানুহক আভুৱা ভাঁৰিছে। অসমীয়া ভাষা-কলা-সংস্কৃতিলৈ মহা সংকট আহিছে। তেওঁলোকে সকলো ব্যক্তিগতকৰণ কৰিব বিচাৰিছে”।\nগগৈয়ে লগতে কয়, বিমুদ্ৰাকৰণ আৰু জি এছ টিয়ে ভাৰতৰ অৰ্থনীতি বিপদাপন্ন কৰিছে এই কথা নোবেল বঁটা বিজয়ী অভিজিত বেনাৰ্জীয়েও কৈছে। কেন্দ্ৰ চৰকাৰৰ ভঁৰালত সকলো ফালৰ পৰাই অভাৱে দেখা দিছে।\nৰাজ্য চৰকাৰৰ শিক্ষা নীতিক সমালোচনা কৰি গগৈৰ মন্তব্য, “বিদ্যালয়, কলেজবোৰত শিক্ষকৰ পদ খালী আছে, কিন্তু বিজেপি চৰকাৰে গুণোৎসৱ পতাতহে গুৰুত্ব দিছে”।\nপুৰণি সতীৰ্থ হিমন্তৰ প্ৰসংগ টানি আনি গগৈয়ে সোণোৱালক কটাক্ষ কৰি কয়, “আমি ভ্ৰষ্টাচাৰৰ সদাগৰ আছিলোঁ বুলি সোণোৱালে আমাক গালি পাৰি আছে। কিন্তু আমাৰ পৰা সদাগৰ হিমন্ত আৰু গৌতম ৰয় দুয়োজনকে বিজেপিয়ে লৈ গ’ল।”\nউপ-নিৰ্বাচনত বিজেপিৰ ধন ব্যয়ক লৈ গগৈৰ প্ৰশ্ন, “২খন হেলিকপ্টাৰ লৈ তেওঁলোকে ঘূৰি ফুৰি উপ-নিৰ্বাচনৰ প্ৰচাৰ চলাই আছে। হেলিকপ্টাৰ উৰুওৱা সেই ধন ক’লা নে বগা ধন”?\nহিমন্তকো তীব্ৰ কটাক্ষ কৰে গগৈয়ে, “হিমন্ত এটা পেইড গায়ক। হিমন্তই এফালে এটা কেছে’ট বজায়, সিফালে আন এটা কেছে’ট বজায়। সংখ্যালঘু অসমত বেছি নে গুজৰাটত বেছি সেয়া হিমন্তক সোধক। হিমন্তই কংগ্ৰেছত থাকোতে গুজৰাটৰ নলাৰে মুছলমানৰ তেজ বয় বুলি কৈছিল।”\nতেজপুৰ ডিটেনশ্যন কেম্পত বন্দী হৈ থকা অৱস্থাত মৃত্যু হোৱা হিন্দু বাঙালী দুলাল পালৰ মৃত্যুৰ বাবে বিজেপি চৰকাৰখনক দোষাৰোপ কৰে গগৈয়ে।\n“দুলাল পলৰ মৃত্যুৰ বাবে কোন দায়ী? তেওঁ ভাৰতীয় নাগৰিক। ভাৰতীয় নাগৰিকসকলক এন আৰ চিৰ পৰা বাদ পেলাই ভবিষ্যৎ কোনে অন্ধকাৰ কৰিছে? তেওঁলোকক কোনে ডিটেনশ্যন কেম্পলৈ পঠাইছে?” গগৈৰ প্ৰশ্ন।\nতেওঁ ৰাজ্যৰ বিজেপি চৰকাৰখনক লৈ আশাবাদী নহয় বুলি জানিবলৈ দি কয়, “তেওঁলোকে অমিত শ্বাহ আৰু মোডীৰ আগত সঁচা কথা ক’বলৈ ভয় কৰে। তেওঁলোকে সকলোকে ঠগিলে।”


FACT CHECK: ইণ্ডোনেছিয়াৰ এই লোকজনে নিজৰ ঘৰৰ ওপৰত সৰি পৰা উল্কাপিণ্ড বিক্ৰী কৰি ১.৮ মিলিয়ন ডলাৰ উপাৰ্জন কৰা নাই! - Factcrescendo Assamese\nশেহতীয়াভাৱে ইণ্ডোনেছিয়াৰ এজন কফিন নিৰ্মাতাৰ ঘৰৰ মুধচত সৰি পৰা এটা উল্কাপিণ্ডৰ কাহিনীয়ে বাতৰিৰ শিৰোনাম দখল কৰা দেখা গৈছে আৰু সেই ঘটনাটোক লৈ কৰা পোষ্টেৰে ছ’চিয়েল মিডিয়া ভৰি পৰিছে। পোষ্টবোৰত বুজাব খোজা হৈছে যে সেই উল্কাপিণ্ডটোৰ মূল্য কেইবামিলিয়ন ডলাৰ আৰু ঘটনাটোৱে লোকজনৰ জীৱনেই সলনি কৰি পেলাইছে।\nদাবী কৰা হৈছে যে ১.৮মিলিয়ন ডলাৰ(ভাৰতীয় টকাৰ মূল্যত কেইবা কোটি টকা হব) মূল্যৰ হ’ব পিণ্ডটো, যিটোৱে মানুহজনক ৰাতিটোৰ ভিতৰতেই মিলিয়নিয়াৰ বনাই পেলালে।\nঅসমতো ভাইৰেল হৈ পৰা অনুৰূপ পোষ্ট কিছুমান এনেধৰণৰ:\nIshan Newsএ এটা খবৰ তেওঁলোকৰ অফিচিয়েল ফেচবুক পেজত “আকাশৰ পৰা সৰি পৰা উল্কাপিণ্ডই নিশাটোৰ ভিতৰতে কোটিপতি কৰিলে কাক?” বুলি শিৰোনাম দি ২০ নৱেম্বৰ, ২০২০ত ৰাতিপুৱা ৯:০১ বজাত প্ৰকাশ কৰিছে।\nOriginal Link-Facebook | Archived Link\nউক্ত পোষ্টটোত বৰ্তমানলৈকে ২৭ টা কমেণ্ট, ৫১০ টা ৰিয়েকচন আৰু ১২৪ টা শ্বেয়াৰ আছে ।\nTIME8 Axom নামৰ ফেচবুক পেজটোৱেও ১৮ নৱেম্বৰ, ২০২০ত সন্ধ্যা ৫:৩৯ বজাত “ভগৱানে যেতিয়া দিয়ে হৃদয় খুলি দিয়ে; আকাশৰ পৰা এনেকুৱা বস্তু পৰিল নিশাতে হৈ পৰিল কোটিপতি” শিৰোনামেৰে এটা পোষ্ট প্ৰকাশ কৰিছে।\nOriginal Link, Article- Time8 | Archived Link\nউক্ত পোষ্টটোত বৰ্তমানলৈকে ২৪৬ টা কমেণ্ট, ১৪০০০ টা ৰিয়েকচন আৰু ৩১৩ টা শ্বেয়াৰ আছে ।\nফেক্ট ক্ৰেছেণ্ডোৱে জানিব পাৰিলে যে দাবীটো আংশিকভাৱেহে সত্য। উল্কাপিণ্ডটো আচলতে মিলিয়ন ডলাৰ মূল্যৰ নহয়। আহক সত্যতা জানি লওঁ।\nসত্যতা নিৰূপন পদ্ধতি :\nপ্ৰথমে আমি এটা গুগল ছাৰ্চ কৰি চালো আৰু “N. Sumatra man disappointed after selling million-dollar space rock for Rp 200m” শিৰোনামেৰে ২০২০ চনৰ ২০ নৱেম্বৰত জাকাৰ্টা নিউজে প্ৰকাশ কৰা বাতৰি এটা পালো।\nOriginal Link- The Jakarta Post | Archived Link\nবাতৰিটো মতে জচোৱা হুটাগুলাং নামৰ লোকজনে তেওঁৰ ঘৰৰ মুধচত সৰি পৰা উল্কাপিণ্ডটো ১৪,০০০ ডলাৰত (ভাৰতীয় টকাৰ মূল্যত ১০ লাখ মান টকা) বিক্ৰী কৰিছিল আৰু পিছত গম পালে যে সেইটোৰ মূল্য প্ৰকৃততে তাৰ ১০০গুণ বেছি অৰ্থাৎ ১.৮৫ মিলিয়ন ডলাৰ হব পাৰে। হুটাগুলাঙে কৈছে যে আমেৰিকাৰ সংবাদ মাধ্যমে তেওঁক হঠাৎ মিলিয়নিয়াৰ হৈ পৰা বুলি প্ৰকাশ কৰাৰ পৰিৱৰ্তে আচলতে তেওঁ আমেৰিকাৰ উল্কা বিশেষজ্ঞ জেয়াৰ্ড কলিন্সৰ ওচৰত উল্কাপিণ্ডটো তাৰ প্ৰকৃত মূল্যৰতকৈ বহু কম মূল্যত বিক্ৰী কৰি ‘প্ৰৱঞ্চিত’ হে হৈছে।\nআমি তদুপৰি The Indonesian meteorite which didn’t sell for for 1.8m” শিৰোনামেৰে ২০২০চনৰ ২১ নৱেম্বৰত বিবিচিত প্ৰকাশিত এটা বাতৰিও পালো। য’ত প্ৰকাশ কৰা হৈছে এই পিণ্ডটো ইয়াৰ প্ৰকৃত মূল্যতকৈ বহুত কম মূল্যত বিক্ৰী কৰা হৈছে।\nOriginal Link- BBC News | Archived Link\n“A coffin maker says he feel ‘cheated’ after sellingameteorite that smashed through his roof for $14,000,but the price was probably fair” শিৰোনামেৰে ২০২০ চনৰ ২২ নৱেম্বৰত দ্য ইনচাইডাৰে প্ৰকাশ কৰা বাতৰি এটায়ো অশ্বীকাৰ কৰিছে যে তেওঁ সেইটো মিলিয়ন ডলাৰতকৈ অধিক মূল্যত বিক্ৰী কৰিছে। Original Link- Insider | Archived Link\nআগষ্টৰ প্ৰাৰম্ভতে সুমাত্ৰাৰ জচোৱা হুটাগুলাঙ নামৰ কফিন বিক্ৰেতা এজনে এটা শব্দ শুনিছিল আৰু কেই চেকেণ্ডমান পিছতেই এটা বস্তু তেওঁ ঘৰৰ ওপৰত সৰি পৰিছিল।\nজচোৱাই দেখিলে যে সেই কঠিন বস্তুটোৱে এনেকুৱা গতিত সোমাই আহিছে যে সেইটোৱে ধাতুৰে নিৰ্মিত মুধচ ফালি মজিয়াৰ ১৫ চেন্টিমিটাৰ ভিতৰলৈ সোমাই গৈছে। তাৰ পিছতে সেই শিলৰ দৰে বস্তুটো,যাৰ ওজন প্ৰায় ২কেজি, তেওঁ খান্দি উলিয়ায়। তেওঁ উলাহতে তাৰ ফটো তুলি ফেচবুকত দিলে আৰু সেই খবৰ তেওঁ ঘৰ সুমাত্ৰ,ইণ্ডোনেছিয়াৰ পৰিধি ভাঙি দূৰ সুদুৰলৈ বিয়পি পৰিল। জচোৱাই উল্লেখ কৰিলে যে সেই শিলৰ টুকুৰাটো ক্ৰয় কৰিবলৈ সংগ্ৰাহকসকল আগ্ৰহী হ’লে যোগাযোগ কৰক।\nতাৰ পিছতে একাংশ সংগ্ৰাহকে ইণ্ডোনেছিয়াত বাস কৰা আমেৰিকাৰ সংগ্ৰাহক জেয়াৰ্ড কলিন্সে এইক্ষেত্ৰত কিবা সহায় কৰিব পাৰে নেকি জানিব বিচাৰিলে।\nতেওঁ,সুমাত্ৰালৈ গৈ জচোৱা লগ ধৰি শিলৰ টুকুৰাটো পৰীক্ষা কৰি তাৰ প্ৰকৃততা জানি ল’লে আৰু সেইটো উচিৰভাৱে সংৰক্ষণৰ ব্যৱস্থা কৰিলে।\nদৰদামৰ ক্ষেত্ৰত জচোৱাৰ সৈতে একমত হোৱাৰ পিছতেই সেইটো জেয়াৰ্ডক বিক্ৰী কৰা হয় বুলি বিবিচিত প্ৰকাশ।\nউল্কাপিণ্ডটো ৪.৫বিলিয়ন বছৰ পুৰণি আৰু ইংলণ্ডৰ কাকত মেট্ৰোৰ মতে CM1/2 carbonaceous Chordrite নামৰ দুৰ্লভ প্ৰজাতিৰ।\nOriginal Link- Metro | Archived Link\nনিজৰ ঘৰৰ মুধচত আকাশৰ পৰা সৰি পৰা উল্কাপিণ্ড বিক্ৰী কৰি সুমাত্ৰাৰ লোকজনে মিলিয়ন ডলাৰ উপাৰ্জন কৰা নাছিল, তেওঁ কেৱল ১৪০০০ডলাৰ হে পাইছিল, যি ভাৰতীয় টকাৰ মূল্যত ১০ লাখ মান টকা হব ।\nTitle:ইণ্ডোনেছিয়াৰ এই লোকজনে নিজৰ ঘৰৰ ওপৰত সৰি পৰা উল্কাপিণ্ড বিক্ৰী কৰি ১.৮ মিলিয়ন ডলাৰ উপাৰ্জন কৰা নাই!\nNovember 26, 2019 Manjori Borkotoky\nএইজন বাহৰেইনৰ ৰজা আৰু তেওঁৰ ৰবট বদিগাৰ্ড নহয়!\nAugust 19, 2020 August 19, 2020 Manjori Borkotoky


চেন্ট্ৰেল গৰ্ভমেন্টৰ চাকৰি । খালী হৈছে ৪৬৪ টা পদ । কিদৰে আবেদন কৰিব জানিবলৈ ক্লিক কৰক । BECIL JOB 2020 - Dimpu Baruah\nHome CENTRAL GOV চেন্ট্ৰেল গৰ্ভমেন্টৰ চাকৰি । খালী হৈছে ৪৬৪ টা পদ । কিদৰে আবেদন কৰিব জানিবলৈ ক্লিক কৰক । BECIL JOB 2020\nচেন্ট্ৰেল গৰ্ভমেন্টৰ চাকৰি । খালী হৈছে ৪৬৪ টা পদ । কিদৰে আবেদন কৰিব জানিবলৈ ক্লিক কৰক । BECIL JOB 2020\nDATA ONE June 01, 2020 CENTRAL GOV,\nBECIL(Broadcast Engineering Consultants India Limited (BECIL)) য়ে শেহতীয়াকৈ এক বিজ্ঞাপন দি ৪৬৪ টা MTS পদৰ বাবে চাকৰি আবেদন বিচাৰিছে । কত কিদৰে কেনেকৈ আবেদন কৰিব পাৰি সেই বিষয়ে সবিশেষ জানিবলৈ আমাৰ এই লিখনিটো সম্পূৰ্ণকৈ পঢ়ক ।\nঅফলাইন (ডাকৰ জৰিয়তে)\nষ্টাফ খালী পদৰ সংখ্যা -\nজেনেৰেল আৰু অবিচি- ৫০০ টকা\nঅন্যান্য- ৩০০ টকা\nইচ্ছুক প্ৰাৰ্থীসকলে অফলাইন আবেদন কৰিব পাৰিব । প্ৰাৰ্থীসকলে অফলাইন আবেদনৰ বাবে তলত দিয়া আবেদন ফৰ্মখন ডাউনলোড কৰি ফৰ্মফিলাপ কৰি তলত দিয়া নথিসমূহৰ সৈতে নিম্নোক্ত ঠিকনাত পঠিয়াব লাগিব ।\n১. সকলো শিক্ষাগত অৰ্হতাৰ নথিপত্ৰৰ জেৰক্স ।\n২. ৱৰ্ক একস্পিৰিয়েন্সৰ জেৰক্স ।\n৩. ২ টা পাছপৰ্ট চাইজ ফটো ।\n৪. পান কাৰ্ডৰ জেৰক্স\n৫. আধাৰ কাৰ্ডৰ জেৰক্স\nলগতে পঢ়ক- অসম চৰকাৰৰ ৫০ টা ড্ৰাইভাৰ পদৰ চাকৰি মুকলি ।\nএপ্লিকেচন ফৰ্ম ডাউনলোড কৰিবলৈ ক্লিক কৰক - Click Here\nWritten by DATA ONE at June 01, 2020


"কেবৰ জৰিয়তে অসমৰ হিন্দু বাঙালীক বদনামী নকৰিব", সাৰা অসম বাঙালী ঐক্য মঞ্চ\n“অসমত “কেব”ৰ প্ৰয়োজনীয়তা নাই”, “কেব”ৰ বিৰুদ্ধে আন্দোলনৰ হুংকাৰেৰে সাৰা অসম বাঙালী ঐক্য মঞ্চ\nএইখন “কেব” নে “কাব”? নে চাহখোৱা “কাপ”? নাগৰিকত্ব বিধেয়ক সন্দৰ্ভত সাৰা অসম বাঙালী ঐক্য মঞ্চৰ প্ৰশ্ন চৰকাৰক\nদিচপুৰ প্ৰেছক্লাবত সাৰা অসম বাঙালী ঐক্য মঞ্চৰ সংবাদমেল। ১৯ অক্টোবৰত।\nবিজেপিৰ ইটোৰ পিছত সিটো প্ৰতিশ্ৰুতিৰ সাৰশূন্যতাত মোহভংগ ঘটা অসমৰ বাঙালী লোকসকলৰ সংগঠন সাৰা অসম বাঙালী ঐক্য মঞ্চই আজি মুকলিকৈ বিষোদগাৰ প্ৰকাশ কৰিছে বিজেপি নেতৃত্বাধীন চৰকাৰখনৰ বিৰুদ্ধে।\nঅবৈধ হিন্দু বাঙালীক ভাৰতৰ নাগৰিকত্ব দিবলৈ বুলি বিজেপিয়ে হাতত লোৱা নাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়কখনৰ প্ৰয়োজনীয়তা আৰু কাৰ্য্যকাৰিতা সম্পৰ্কেও প্ৰশ্ন তোলে সংগঠনটোৱে। “কেব আহিলে হিন্দু বাঙালীৰ অসুবিধা নাইকিয়া হ’ব বুলি চৰকাৰে কৈ আছে। আমি স্পষ্টকৈ জানিব বিচাৰিছো এই কেবখন প্ৰকৃততে কি? “কেব”খন “কাব” নে চাহ খোৱা “কাপ” এতিয়ালৈকে আমি বুজি পোৱা নাই।”\nকেবৰ জৰিয়তে অসমৰ হিন্দু বাঙালীক বদনামী নকৰিবলৈও বিজেপি আৰু চৰকাৰক আহ্বান সংগঠনটোৰ।\n“আমি স্বাধীনতাৰ পূৰ্বৰ পৰা অসমত আছো। ১৯১৮ চনৰ নথি-পত্ৰও আছে”, আজি গুৱাহাটী প্ৰেছ ক্লাবত দিয়া সংবাদমেলত সংগঠনটোৰ উপ-সভাপতি পিণ্টু সৰকাৰে কয়।\nএইখন কেব আনি প্ৰকৃত হিন্দু বাঙালীক যাতে বাংলাদেশী নসজায় তাৰ বাবে চৰকাৰক সকীয়াই দি নেতাজনে কয়, “কেব আনি হিন্দু বাঙালীক সংস্থাপন দিব বুলি কৈছে। আমাক নতুনকৈ কি সংস্থাপন দিব? আমি ১৯১৮ চনৰে মানুহ। আমি কেৱল অসমৰে নহয়, অখণ্ড ভাৰতৰ স্থায়ী বাসিন্দা।”\nকেব সম্পৰ্কে স্পষ্টীকৰণ নিদিলে ব্যাপক গণ আন্দোলনৰো হুংকাৰ দিয়ে সংগঠনটোৰ উপ সভাপতিগৰাকীয়ে।\nতেওঁ কয়, “কেবৰ জৰিয়তে আমাক কি ৰক্ষাকৱচ দিব সেইটো স্পষ্ট কৰিবলৈ চৰকাৰক আহ্বান জনাইছো। অন্যথা কেবৰ বিৰুদ্ধে গণ আন্দোলন গঢ়ি তুলিম।”\nতেওঁ আৰু কয়, “এন আৰ চিৰ আৰম্ভণিৰে পৰা কোৱা হৈছিল ১৯৭১ চনৰ আগৰ নথি-পত্ৰ জমা দিলেই ভাৰতীয় নাগৰিক হ’ব। কিন্তু এতিয়া ১৯৭১ বাদেই ১৯১৮ চনৰ নথি থকাৰ পাছতো বহু লোকক ডিটেনশ্যন কেম্পত ভৰাই থৈছে তথা এন আৰ চিৰ পৰা নাম কাটি থৈ দিছে।”\nহিন্দু বাঙালীৰ ওপৰত অ-মানৱীয় অত্যাচাৰ চলাই গ’লে এসময়ত পৰিস্থিতি ভয়ানক হ’ব পাৰে বুলি ইংগিত দি তেওঁ হুমকি দি কয়, “যেনেদৰে আমি মিলি-জুলি এদিন চৰকাৰ বনাইছিলো, ঠিক তেনেকৈ সকলো মিলি চৰকাৰ ভাঙিবলৈয়ো বেছি সময় নালাগিব।”\nসংবাদমেলত উপস্থিত থকা সংগঠনটোৰ সাধাৰণ সম্পাদক শান্তনু মুখাৰ্জীয়ে বৰ্তমানৰ প্ৰেক্ষাপটত অসমত কেবৰ একেবাৰে প্ৰয়োজনীয়তা নাই বুলি মন্তব্য কৰে।\n“অতি স্পষ্ট কথা বৰ্তমান সময়ত অসমত কেবৰ কোনো প্ৰয়োজনীয়তা নাই। ইয়াত থকা হিন্দু বাঙালীসকল প্ৰকৃত ভাৰতীয় হোৱাৰ বাবে তেওঁলোকে এনআৰচিত আবেদন কৰিছে। এনআৰচিৰ পৰা বাদ পৰা ১৯ লাখ লোকৰ কোনোবাৰ বাপেকৰ নাম এনআৰচিত সোমাইছে যদিও পুতেকৰ নাম বাদ পৰিছে। সেয়েহে আমি অনুভৱ কৰিছো কেবৰ কোনো প্ৰয়োজনীয়তা অসমত নাই।”, মুখাৰ্জীৰ মন্তব্য।\nমুখাৰ্জীয়ে হিন্দু বাঙালীসকলৰ প্ৰতি চৰকাৰৰ অৱহেলাৰ অভিযোগ কৰি কয়, যোৱা ১৩ অক্টোবৰত দুলাল পাল নামৰ লোকজন জি এম চি এইচ্ছত ঢুকাল। তেওঁৰ মৃতদেহৰ সৎকাৰৰ কোনা ব্যৱস্থা নহ’ল। ১৪ অক্টোবৰত সেইজন ব্যক্তিৰ মৰণোত্তৰ পৰীক্ষা কৰা হৈছিল।\nমুখাৰ্জীৰ চৰকাৰলৈ প্ৰশ্ন, “যিগৰাকী ব্যক্তি ডায়েবেটিছ আৰু কিডনিৰ বেমাৰৰ বাবে ১৪-১৫ দিন জি এম চি এইচ্ছত চিকিৎসাধীন হৈ আছিল সেইগৰাকী ব্যক্তিৰ মৃত্যুৰ পিছত কিয় মৰণোত্তৰ পৰীক্ষা কৰা হ’ল? মৰণোত্তৰ পৰীক্ষা সাধাৰণতে কাৰ কৰা হয়?”\nঘটনাটোত ৰহস্যৰ গোন্ধ বিচাৰি পোৱা বুলি জানিবলৈ দি মুখাৰ্জীয়ে ইয়াক মানৱতাৰ হত্যা আখ্যা দিয়ে।\nএয়া মানৱতাৰ হত্যা। ডিটেনশ্যন কেম্পৰ পৰা জি এম চি এইচ্ছলৈ চিকিৎসা কৰিবলৈ অনা ৰোগীক সাক্ষাৎ কৰিবলৈ আত্মীয়-স্বজন, সংগঠনৰ সদস্য দূৰৰে কথা, সাংবাদিককো অনুমতি নিদিয়ে। এজন দাগী অপৰাধী আচামীকো আত্মীয় গ’লে সাক্ষাৎ কৰিবলৈ দিয়া হয়।”, মুখাৰ্জীয়ে কয়।\nতেওঁ ডিটেনশ্যন কেম্পৰ বন্দী হৈ মৃত্যুক সাৱটি লোৱা দুলাল পালৰ ১৯৬৫ চনৰ মাটি ক্ৰয় কৰা নথি আছিল বুলি দাবী কৰে।\nডিটেনশ্যন কেম্পত থকা ৯৯.৫ শতাংশ হিন্দু বাঙালীয়েই প্ৰকৃত ভাৰতীয় বুলি দাবী সংগঠনটোৰ সাধাৰণ সম্পাদকগৰাকীৰ।\nআনহাতে, এই চৰকাৰৰ গৃহ মন্ত্ৰী তথা গৃহ বিভাগ সম্পূৰ্ণ ব্যৰ্থ হৈছে বুলি দাবী কৰি তেওঁ গৃহ মন্ত্ৰীৰ দায়িত্বৰ পৰা সৰ্বানন্দ সোণোৱালক অব্যাহতি ল’বলৈ দাবী উত্থাপন কৰে।\nএই চৰকাৰৰ দিনত হিন্দু বাঙালীসকলে পূৰ্বৰ চৰকাৰৰ দিনতকৈ বেছি কষ্ট পাইছে বুলি দাবী মুখাৰ্জীৰ।


ফলাফল শূণ্য-জ্যোতিৰূপা কোঁৱৰ খাটনিয়াৰ – ফটাঢোল\nFebruary 1, 2021 লটিঘটি\t2 Comments\nফলাফল শূণ্য-জ্যোতিৰূপা কোঁৱৰ খাটনিয়াৰ\nগৰম ভাতৰ টিলাটোত সোঁহাতখনেৰে জে চি বিৰ দৰে গাঁত এটা খান্দিবলৈ লওঁতেই মোৰ চকু বিনন্দৰ ওপৰত পৰিল৷ বিলনীয়াই খিচিৰি কৰি পেলাব নোৱাৰাকৈ ভাতৰ মাজত কুঁৱা এটা খান্দি খান্দিয়ে তালৈ চাই পঠিয়ালোঁ মই৷ ভিতৰৰপৰা উগাৰ এটাও বহিৰ হ’ব নোৱাৰাকৈ এমুখ তামোল-পাণ ভৰাই পিক্ উৎপাদন কৰা কামত ব্ৰতী হৈ থকাৰ মাজে মাজে কাষতে বহা মানুহজনক কিবাকিবি কৈও আছে সি৷ মানুহজনে তেজপীয়া যেন তাৰ মুখেৰে নিগৰা কথাবোৰ সঁচাকৈয়ে বুজি পাইছে নে এনেই মূৰ দুপিয়াই আছে তাত মোৰ সন্দেহ আছে৷ ভাতকেইটা সুকলমে খাদ্যনলী পাৰ হৈ নিজৰ জেগা পোৱালৈ যাতে সি মোক নেদেখে তাৰ উপায় হিচাপে বাওঁহাতেৰে কপালত ৰুমালখনেৰে ধৰি মোৰ ভকুৱা মাছ যেন মূৰটো যিমান পাৰোঁ লুকুৱাবলৈ চেষ্টা কৰিলোঁ৷ মোক যাতে ভাত খাই থকা পৰত সি কোনোপধ্যেই নেদেখে তাকে বাৰে বাৰে কামনা কৰিলোঁ – নহ’লে ভাতৰ পাতৰপৰা আধাতে উঠি তাৰ পাছ ল’ব লগা হ’লে বিয়া ঘৰত মোৰ কোনো সন্মানেই নৰ’ব৷ এনেও তাৰ পাছ ল’বলৈ গৈ ভালেকেইবাৰ সন্মানৰ শ্ৰাদ্ধ কৰি থৈছোঁ৷\nদুদিনমানৰ আগৰ কথা৷ বজাৰ তিনিআলিত তিনিকোণীয়া কাগজৰ টুপিটো ওলোটাই ধৰি ফুচকা খাই আছিল সি, কাষত তেনেকুৱা টুপি ধৰি লৈ আৰু দুজনী চিত্ পখিলা৷ মই হাতখন দাঙি তাৰ ওচৰলৈ গৈ নাপালোঁৱেই, আলু, টেঙাপানী ভৰোৱা মূৰ ভঙা বলটো গোটে গোটে গিলি সি মাৰিলে লৰ তাৰপৰা৷ মই তাৰ পাছ ল’ম বুলি ভাবোঁতেই চিলনীৰ দৰে থপিয়াই ধৰিলে ফুচকাৱালাজনে – বোলে\n“আপোনাৰ কাৰণেই মোৰ এশটা ফুচকা খোৱা গ্ৰাহকজন পলাল, দিয়ক আপুনিয়েই পইচা৷ চিনাকি মানুহ পিছত তেওঁৰপৰা লৈ ল’ব”৷\nচকু-নাকৰ পানী বহিৰ কৰি দিব পৰা জলকীয়া মছলা সনা তাৰ হাতখনৰ ভয়ত নে বিনন্দৰ প্ৰতি থকা বিশ্বাসৰ বাবে নাজানোঁ, মই তাৰপৰা পাবলগীয়া টকাত আৰু পঞ্চাশ টকা যোগ কৰি ল’লোঁ৷ ঠাইডোখৰৰপৰা আঁতৰি আহিবৰ পৰত আলু টেঙা দিয়া মূৰ ভঙা বল খাই থকা দুজনীৰ খুকখুক হাঁহিত মোৰ মূৰটোকে ফুচকাৱালাই কুৰুককৈ ভাঙি দিয়া যেন লাগিল৷\nসেই অপমানৰ ম্যাদ শেষ নহওঁতেই আৰু অপমান গোটাবলৈ তিলমানো মন নাই মোৰ৷ আচৰিত লাগে মোৰ বাবেই বিনন্দ ওকণী হৈ পৰিছে৷ আচৰিত হওঁ মই – মোক দেখাৰ লগে লগে ওকণীটোৰ দৰে তৰা নৰা চিগি আশেপাশে থকা সকলোকে গতিয়াই ঠেলি হ’লেও সি মোৰ বিপৰীত দিশলৈ ঢপলিয়ায়৷ ফোফোৱাই সি যেনেকৈ গতি কৰে সেয়া কিমান অশ্বশক্তিৰ হ’ব মই বিজ্ঞানত ঋণাত্মক নম্বৰ পোৱা মানুহটোৱে শূলত দিম বুলিলেও গণনা কৰিব নোৱাৰিম৷ এতেকে সি যাতে তাৰ অশ্বশক্তি আজি প্ৰদৰ্শন কৰিব নোৱাৰে তাৰ বাবে মূৰে কপালে হাত দি তাক নজৰ দি থাকিলোঁ মই৷ আজি তাক ধৰাৰ সুযোগ কোনো কাৰণতে হেৰুৱাব নিবিচাৰোঁ মই৷ এনেকুৱা নহয় যে বিনন্দক মই অইন ঠাইত লগ ধৰিব নোৱাৰোঁ, পাৰোঁ, নিশ্চয় পাৰোঁ৷ কিন্তু দুদিনমানৰপৰা সি যেনেকৈ ওকণী লৰ দিয়া হৈছে তাক লগ পোৱাটোৱেই টান হৈ পৰিছে৷ অৱশ্যে মই তাক ঘৰলৈ গৈও লগ ধৰিব পাৰোঁ৷ কিন্তু সমস্যা হ’ল বিনন্দৰ বায়েক বিনীতা৷ বিনীতা হ’ল নিলাক্ষীৰ সখী আৰু নিলাক্ষী হ’ল মাকনৰ ভনীয়েক, যাৰ সৈতে মই জীৱনৰ বাকীচোৱা সময় ভগাই ল’বলৈ সপোন দেখিছোঁ৷ আৰু সেই সপোন যদি কিবাকৈ ৰাজমোহিনী টাবিজৰ বলত দিঠক হয় কাইলৈ মোক বিনন্দই নক’বনে –\n“ভিনীহি ইমান চিকটা, দুটামান টকাৰ বাবে মানুহক কাছ কামোৰ দিব পাৰে৷”\nমাকনৰ আগত কমখন লাজ পামনে মই! লাজ পোৱা নোপোৱাক লৈ অৱশ্যে ইমান মূৰ নঘমাওঁ আজিকালি৷ খোজে প্ৰতি অপমান পায়ে থাকোঁ – আজি যদি পেটুলা, কাইলৈ বোলে টপা৷ অইন এদিন বোলে হাতী, গড় ইত্যাদি, মুঠতে মোৰ স্বাস্থ্যৱান শৰীৰটো অভয়াৰণ্যৰ অতিকায় জীৱবোৰৰ একো একোটা অৱতাৰ৷ লাজ যে অকল বাহিৰৰ মানুহে দিয়ে তেনেকুৱাও নহয় – ঘৰতো মোৰ বাবে সেয়া উভৈনদী৷ এতিয়া দেউতাৰ আগত যাতে লাজ নাপাওঁ তাৰ ব্যৱস্থা কৰিবলৈহে বিনন্দক লগ পোৱাতো মোৰ বাবে জৰুৰী হৈ পৰিছে৷ দিনে ৰাতিয়ে মোক লাজৰ আলপিনেৰে খুচি থকা দেউতাক তেওঁৰপৰা লোৱা পইচা দুগুণ সূতত উভতাই দি ভেচভেচীয়া কৰি দিয়া দিনটোলৈ বাট চাই আছোঁ মই৷\n“কিবা লাগিব নেকি? কি ভাবি আছে ভাত খাওক।”\nবিলনীয়া ল’ৰাটোৰ মাততহে দেউতাৰ টেমি যেন হৈ পৰা মুখখন চকুৰ আঁতৰ হ’ল৷ এটাও ভাত নুচুৱা থালখন একাষৰীয়া কৈ থৈ ইমানপৰে এনেই টেবুলত খেপিয়াই ফুৰি ইতিমধ্যে যে আৰু অকণমান অপমান গোটাই ল’লোঁ কাষৰপৰা অহা খিকখিক হাঁহিকেইটাৰপৰা ঠিকেই অনুমান কৰিলোঁ৷ খপজপকৈ ‘অঁ অঁ’ বুলি ভাতৰ থালখন টানি গোগ্ৰাসে গিলিবলৈ লওঁতেই লাগিল জঁট৷ লাজে অপমানে ধোঁৱাকোৱা হৈ পৰা মোৰ দৃষ্টিৰ কৃপাত বেঙেনা ভজাৰ ঠাইত মাছৰ ফিছাটোকে মুখত সুমোৱাই লাগি গ’লো চোবোৱাত৷ সৰু সৰু আলপিনহে যেন গলিয়াই আছোঁ – না উলিয়াই দিব পাৰিছোঁ না গিলিব৷ যাহ, যি হয় হ’ব বুলি ভাবি কপালত লগাই থোৱা ৰুমালখনৰে মুখখন ঢাকি হাত ধুৱা ঠাইলৈ ফোফোৱাই গতি কৰিলোঁ৷ ঘুকটি ঘুকটি মুখৰপৰা কাঁইটসোপা বাহিৰ কৰাৰ পিছত ঘূৰি আহি আঁৰ চকুৰে বিনন্দলৈ চাই হতাশ হৈ পৰিলোঁ মই৷ বিনন্দ আগৰ ঠাইতে বহি আছে – লগত বিনীতা, নিলাক্ষী আৰু মোৰ ৰাজমোহিনী তাবিজৰ লক্ষ্য মাকন৷ মাকনৰ কাষতে, তাইৰ হাতত মৰমেৰে চিকুটি চিকুটি বহি আছে এটা অচিনাকি ল’ৰা৷\nবিয়াৰ ভাত আৰু খোৱা নহ’ল৷ খালী মন আৰু খালী পেটেৰে ঘৰলৈ বাট ল’লোঁ মই৷ ৰুমালখন পেলাই দি অহাৰ পিছত খালী হৈ পৰা পকেটটোত হাত ভৰাই বিনন্দই ঘূৰাই দিম দিম বুলি কৈ থকা টকাখিনিৰ কথাকে ভাবিলোঁ৷ সুতৰ সৈতে মূল লগ লাগি কিমান হ’ব সেই অংকটো কৰিবলৈ মোৰ খালী মগজুত ইমান জোৰ দিলোঁ যে তিনি আফাল খাইহে বুজি পালোঁ – ফলাফল শূন্য৷\n« ব্ৰেক-আপ-হিমাদ্ৰি বি গোস্বামী\nখোপা খোলা অভিযান-প্ৰান্তৰ ভাগৱতী »


প্ৰত্যাশা: দূৰবীক্ষণৰ লেন্সত অসম, অসমীয়া ইত্যাদি...\nস্বাধীনতাৰ ষাঠি বছৰৰ পিছটো এই কথা ভাবি দুখ লাগে যে আজিও অসমৰ বাহিৰত শিক্ষিত দুই এজন ব্যক্তিয়ে সোঁধে “গুৱাহাটী” ক'ত? অসমত সমতল ঠাই আছেনে? নে অসম পাহাৰ-পৰ্বতৰে আগুৰা অঞ্চল৷ ভাৰতবৰ্ষ স্বাধীন হোৱা অত বছৰ হ’ল, এসময়ৰ সাতভণী বিভাজন হৈ একো একোখন সুকীয়া ৰাজ্য হোৱাৰো ক’ত বছৰ হ’ল অথচ আজিও মানুহে সোঁধে শ্বিলং, দাৰ্জিলিং অসমৰ ক’ত? অসমৰ সকলো মানুহ খ্ৰীষ্টান নেকি? এয়া সাধাৰণ মানুহৰ পৰা আৰম্ভ কৰি শিক্ষিত মানুহলৈকে সকলোৰে প্ৰশ্ন৷ অসমৰ বাহিৰৰ ৰাজ্যত বা বিভিন্ন দেশত থাকি আজি এচাম অসমীয়া ব্যক্তিয়ে একোটা অনুষ্ঠানৰ দৰেই অসমীয়া জাতিটোৰ বাবে বহুত কিবাকিবি কৰি আছে৷ কিন্তু অসমৰ ভিতৰতে সেই সকলো কাম কৰিবৰ বাবে আজি এটা সুষ্ঠ পৰিবেশৰ অভাৱ৷ এবাৰ মই বৰ্তমান থকা ঠাই মধ্যপ্ৰদেশৰ ইন্দোৰৰ পৰা ঘৰলৈ যাবলৈ ৰে’ল ষ্টেচনত ৰৈ থাকোতে লগৰ যাত্ৰী এজনে প্ৰশ্ন কৰিছিল ক’ত যাব? মই “অসম” বুলি কোৱাৰ লগে লগে তেওঁ ভয় খাই মোৰ মুখলৈ চাই আছিল৷ মোৰ বুজিবলৈ বাকি নাছিল যে তেওঁৰ মনত অসম কিমান ভয়ঙ্কৰ এখন ৰাজ্য৷ ৰাজ্যখনক আগুৱাই নিয়াৰ ক্ষেত্ৰত জনসাধাৰণৰ দ্বাৰা সৃষ্ট কোনোবা নেতাই হওক বা আন দল-সংগঠনৰ নেতাই হওক সকলোৱেই এবাৰ নিজৰ মুখখন নিস্বাৰ্থৰ আইনাত চাই অসমৰ স্থবিৰতাৰ কাৰণবোৰ বিশ্লেষণ কৰক৷ নেতাগিৰীৰ পোচাকি সাজযোৰ সলাই এজন সাধাৰণ ব্যক্তিহৈ প্ৰত্যেকজন সাধাৰণ ব্যক্তিৰ মনত সৃষ্টি হোৱা প্ৰশ্নবোৰৰ উত্তৰ ভাবক৷ কিন্তু এই কাম কোনেও কৰিব নোৱাৰে, কাৰণ নিকৃষ্ট ৰাজনীতিৰ অন্ধ ক্ষমতাত উদবাউল হৈ থকা সকলো ৰাজনৈতিক ব্যক্তিৰ কাৰণেই এইবোৰ কথাৰ কোনো মূল্য নাই আৰু প্ৰকৃত জাতীয়তাবোধৰ অবিহনে ই কেতিয়াও হৈ উঠিব নোৱাৰে৷\nনিজৰ ৰাজ্যখনৰ ভিতৰত থাকি যি কথা অনুভৱ কৰিব পৰা নাছিলো, তাক আজি অনুভৱ কৰিছোঁ৷ আমি কিমান পিছলৈ গৈ আছোঁ৷ সকলো ফালেই অস্থিৰতা, দলাদলি, স্বাৰ্থপৰতাই গোটেই অসমখনকে আজি স্থবিৰ কৰি তুলিছে৷ ৰাজনৈতিক সদিচ্ছাৰ অভাৱত শিক্ষা, স্বাস্থ্য, অৰ্থনীতি, সকলোফালে উন্নতিত বাধাৰ সৃষ্টি হৈছে৷ মাজে মাজে দুই এটা চমক লগোৱা উন্নতি আৰু প্ৰতিশ্ৰুতিয়ে ৰাইজক আভুৱাভৰুৱাৰ বাদে আন সামূহিক উন্নতি আজিও আনিব পৰা নাই৷ যি উন্নতি আৰু প্ৰগতিয়ে অসমক বাহিৰত নিজৰ পৰিচয় দিব পাৰে৷ ভাবিলে আচৰিত লাগে অসমত সামান্য ৰাজহুৱা কামটোৰ পৰা আৰম্ভ কৰি বৃহত কামলৈকে দুৰ্নীতি নোহোৱাকৈ নাথাকে৷ সকলো দুৰ্নীতিয়ে স্পষ্ট আৰু সৰ্বজনবিদিত৷ অসমৰ মন্ত্ৰী আমোলাসকলে সততে ৰাইজৰ টকা খৰছ কৰি অসমৰ উন্নতি কৰিবলৈ দেশ-বিদেশ ভ্ৰমণ কৰি আহে, অথচ এই কথা কোনো দিনেই জানিব নোৱাৰি যে প্ৰকৃততে তেওঁলোকে কি ‘সোণৰ সোলেং’টো আনিবলৈ গৈছিল৷ অথচ অসমৰ গাতে লাগি থকা অন্যান্য বহু ৰাজ্যই শিক্ষা, অৰ্থনীতি আদিৰ ক্ষেত্ৰত চকুৰ আগতে উন্নতি কৰি আছে৷ ক’ৰবাত কিবা এটা গণ্ডগোল আছে৷ হয়টো অৰ্থ, ক্ষমতাই মানুহক বিবেকহীন কৰি তুলিছে নহয় মানুহৰ মনৰ মাজত জাতীয় চেতনাৰ বিলোপ ঘতিছে৷ সকলোফালেই মাথো কৃত্ৰিম, বাহ্যিক উন্নতিৰ ফুলজাৰি৷ কিবা এটা হোৱাৰ আশাত, কিবা এটা পোৱাৰ আশাত ৰাজনৈতিক নেতাৰ পিছত দৌৰি থকা আধুনিক যুৱকসকলৰ মুখতো প্ৰচণ্ড ক্ষোভ আৰু হতাশাৰ মাজত লুকাই আছে সেই একেই কৃত্ৰিম হাঁহি আৰু আনন্দ৷ কিন্তু নিৰ্বাচনৰ পিছত কাৰোবাৰ জীৱনলৈ সেই আনন্দ, ফূৰ্তি ঘূৰি আহিছেনে? মাথো সুবিধাবাদী এচাম ব্যক্তিয়ে ক্ষমতাৰ অপব্যৱহাৰে নিজৰ জীৱনটো সুন্দৰ কৰি চলাই আছে৷ কিমান দিন, কিমান দিন আমি এই একেই নাটকৰ অভিনয় চাই থাকিম? কিমান দৌৰি থাকিম ভুৱা, অৰ্থহীন কিছুমান কামৰ পিছে পিছে৷ এটা পৰিবৰ্তনৰ প্ৰয়োজন৷ নতুন স্বাৰ্থহীন শক্তিৰ প্ৰয়োজন৷ এবাৰ, মাথো এবাৰ প্ৰয়োজন সেই প্ৰকৃত জাতীয়তাবোধৰ চেতনা৷ যি চেতনাই জাতিটোক আগবঢ়াই নিব পাৰে৷\nআজি অসমৰ ভাল খবৰ (যদিও অসমত এতিয়া ভাল খবৰ কমেই থাকে) অসমৰ বাহিৰৰ বাতৰি কাকতত দেখা পোৱা নাযায়৷ হত্যা, বোমা-বাৰুদৰ সংবাদে অসমৰ প্ৰতি বাহিৰৰ ব্যক্তিৰ মনত বেয়া ইমেজ প্ৰতিফলিত হৈ উঠিছে৷ কোনো বাহিৰৰ ৰাজ্যৰ পৰা যোৱা কোনো বিশেষ অনুষ্ঠানৰ প্ৰতিনিধিসকলক যদি আমি অসমৰ বিষয়ে এটা ভাল ইমেজ দেখুৱাব নোৱাৰো তেন্তে আমি কেতিয়াও অসমৰ বিষয়ে বাহিৰত এটা ভাল ইমেজ আশা কৰিব নোৱাৰোঁ৷ এই ক্ষেত্ৰত অসমৰ সংবাদ পত্ৰসমূহৰো গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা আছে৷ কিন্তু সংবাদপত্ৰসমূহে কৰিব কি? প্ৰকৃত সত্য সংবাদ প্ৰকাশ কৰাৰ পিছতো জনসাধাৰণ সজাগ হ’ব পৰা নাই৷ জনসাধাৰণ কিয় সজাগ হ’ব পৰা নাই? সংবাদপত্ৰ এখন কিনি পঢ়াৰ পিছতো, নিউজ চেনেল এটাত সকলো দেখাৰ পিছতো কিয় তেওঁলোকে বিশ্বাস কৰিবলৈ বাধ্য নহয়? কোনো এজন মন্ত্ৰীৰ দুৰ্নীতি, নাগৰিকত্ব, শিক্ষা, অপৰাধ আদিৰ বিষয়ে একেটা সংবাদকে যদি দহখন সংবাদপত্ৰই একেদৰেই প্ৰকাশ কৰে তেন্তে জনসাধাৰণে এক উমৈহতীয়া ৰায় গ্ৰহণ কৰি তেওঁক কিয় পদচ্যুত কৰিব নোৱাৰে৷ দলীয় স্বাৰ্থ, ব্যক্তি স্বাৰ্থৰ ঠেক গণ্ডীৰ মাজত মানুহে আৰু কিমান নিজক ফাকি দিব, নিজকে নিজে প্ৰতাৰণা কৰিব৷ আজি এচাম অশিক্ষিত, অৰ্দ্ধশিক্ষিত, পৰিচয়হীন, থানাত নাম পঞ্জীয়নভুক্ত অপৰাধীয়েই আমাৰ নেতা৷ লাখ-লাখ উচ্চ শিক্ষিত, জ্ঞানী সমাজপ্ৰিয় জনসাধাৰণৰ প্ৰতিনিধি৷ কোনে পঠাইছে তেওঁলোকক সেই আসনলৈ? আমি৷ গতিকে আমিয়েই আমাৰ আজিৰ অৱস্থাৰ বাবে জগৰীয়া, আমিয়েই আমাক, আমাৰ সন্তানক এখন অন্ধকাৰ সমাজৰ মুখলৈ থেলি নি আছোঁ৷ সেইবাবেই আমি নিজকে ফাকি দিবলৈ তেওঁলোকৰ অপৰাধবোৰৰ ওপৰত প্ৰিয় নেতাৰ প্ৰলেপ লগাই, এটাই আনটোক বিৰোধী দলৰ পৰিকল্পনা বুলি জাতিটোৰ উন্নতিত কুঠাৰঘাট মাৰিছোঁ৷ সকলো কথা কেৱল ব্যক্তিস্বাৰ্থৰ গণ্ডিৰ মাজত ভৰাই লক্ষ্য কৰিলেও কেতিয়াও শুভফল আশা কৰিব নোৱাৰি৷ কাৰণ অসমত এই কথা প্ৰায়েই লক্ষ্য কৰা দেখা যায় যে ৰাজনৈতিক দলসমূহৰ পৰা আৰম্ভ কৰি অন্যান্য অৰাজনৈতিক দলসমূহৰো প্ৰধান লক্ষ্য হৈ পৰে সামূহিক উন্নতিৰ চৰ্ত আগত ৰাখি সেই চৰ্তৰ মাজেদি নিজৰ ব্যক্তিস্বাৰ্থ পূৰণ কৰা৷ যাৰ ফলত ব্যক্তি স্বাৰ্থৰ উৰ্দ্ধত ৰাজহুৱা কামটো প্ৰায়েই এলাগি হৈ পৰে৷ এতিয়া এনেদৰেই এলাগি হৈ পৰা অনেক কামেই অসমৰ স্থবিৰতাৰ মূল কাৰণ৷ প্ৰগতিৰ প্ৰধান হেঙাৰ৷ (লিখাৰ সময় মে' মাহ 2009)৷ ( প্ৰকাশিত)৷\nPosted by Anjal at 1:44 AM


ফুলৰে মেলাতে (প্ৰাঞ্জল শৰ্মা বশিষ্ঠ) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nআটোম-টোকাৰিকৈ ৰখা এটা সৰু ঘৰ৷ সন্মুখত এখন ফুলনি৷\nতাত বিধে বিধে ফুল৷ ফুলবোৰৰ পৰা মন মতলীয়া কৰা সুৰভি ভাহি আহে৷\nকত মানুহে এনেকৈ সপোন দেখে! কিন্তু কিমানৰনো এনে সপোন বাস্তৱ হয় ?\nএনে সপোন ময়ো দেখোঁ৷ মই জানো— মোৰ সপোন ফলিয়াব৷ মই মোটামুটিভাৱে ভাল চাকৰি এটাকে পালোঁ৷ পদোন্নতিৰ সম্ভাৱনা আছে৷ তেতিয়া বিষয়া হ’মগৈ৷ গতিকে এদিনাখন মোৰো নিজাকৈ ঘৰ-বাৰী হ’ব৷ তেতিয়া ফুলনি এখন নপতাকৈ থাকিমনে ?\nকিন্তু সপোনৰ এই অন্বেষণে মোক যে বাৰুকৈ শিকাব, বুজাব, সেইকথা মই কেতিয়াবা ভাবিছিলোঁনে বাৰু?\nমই ভাৰাঘৰত থাকোঁ৷ দুটা কোঠা৷ সোঁকাষৰ কোঠাটোৰ সন্মুখৰ অংশটো ছান কাঢ়ি বাৰাণ্ডাখনে থিত লৈছে৷ বাৰাণ্ডাত বহি সন্মুখৰ ৰাস্তাটোৰ মানুহ-দুনুহ চাবলৈ ভাল৷ গাত বতাহো লাগে৷ বৰ ভাল লাগে৷\nবাৰাণ্ডাখনত বহি থাকোঁতে মানুহৰ বাহিৰেও আৰু কত বস্তুই মন টানি নিয়ে! তৰা ভৰা আকাশ, জোনাক, বহু দূৰৈৰ পৰা ভাহি অহা ফুলৰ সুৰভি, জিলিৰ মাত, আৰু কত কি! এইবোৰকে বুকুত লৈ বহি থাকোঁ৷ তেনেকৈ বহি থাকোঁতে দূৰণিৰ আপোন গাওঁখনলৈ মনটো প্ৰায়ে উৰি যায়৷ গাওঁখনৰ আলি-পদূলি, ঘৰ-দুৱাৰ, সকলো চকুৰ আগত ভাহি উঠে৷ মাই তুলসীতলত চাকি দিয়া পৰত ইয়াৰ পৰাই সেৱা এটা কৰোঁ৷ দেউতাই মুকলি আকাশৰ তলত নলীয়া দৈৰ ঢাৰি পাৰি বহি ৰেডিঅ’ত কৃষিজগত শুনাৰ পৰত ময়ো ৰেডিঅ’টো হাতত তুলি লওঁ৷ কেতিয়াবা ঘৰলৈ গুচি যাবলৈকে মন যায়৷\nএনেকৈ বহোঁতে বহোঁতে বাৰাণ্ডাখনলৈ মোৰ মায়া উপজিল৷ পুৱা বাতৰিকাকতখন বাৰাণ্ডাতে পঢ়োঁ৷ বন্ধৰ দিনত আবেলি বাৰাণ্ডাতে কিতাপ এখন মেলি লওঁ৷ ভাৰাঘৰৰ মালিকৰ সৰু ছোৱালীজনীৰ লগত তাতে বহি লুডু খেলোঁ৷\nএই মায়াৰ কাৰণেই নেকি, ভাৰাঘৰৰ বাৰাণ্ডা— এই ভাবটো আঁতৰিল৷ বাৰাণ্ডাখন সজোৱাৰ কথা মনলৈ আহিল৷ বজাৰৰ পৰা কেইটামান টাব লৈ আহিলোঁ৷ তাত ফুলগছৰ পুলি ৰুলোঁ৷ বাৰাণ্ডাখনে এনেদৰে মোক সপোনৰ সৰু ঘৰটোৰ সহজ, সৰু সংস্কৰণ এটা দেখিবলৈ সুবিধা কৰি দিলে৷ মোৰতো সন্মুখৰ মাটিখিনিতো ফুলগছৰ পুলি ৰুই দিবৰ মন গৈছিল৷ পিছে কেনেকৈ দিওঁ ? ভাৰাঘৰৰ মালিকে তাত বেঙেনাৰ খেতি কৰিছে৷ সেয়ে বাৰাণ্ডাখনতে নানাবিধ ফুল ফুলাবলৈ যত্ন কৰিলোঁ৷ হয়, মোৰ এই বয়সটো ফুল ফুলোৱাৰেই বয়স৷ সকলো মানুহে ফুলৰ কথা ভাবিবলৈ এৰি এদিন বেঙেনাৰ কথা ভাবিব লগাত পৰে৷ মোৰ তেনে দিন নাহক— ভগৱানক ইয়াকে খাটিলোঁ৷\nপুৱা-গধূলি ফুলগছকেইজোপাত পানী দিয়া, কেতিয়াবা গুৰিৰ মাটিখিনি খুচৰি দিয়া— এইবোৰ কাম আগ্ৰহেৰে কৰিলোঁ৷ গছকেইজোপা ঠন ধৰি উঠিল৷ বৰ আনন্দ পালোঁ৷\nপ্ৰথমবাৰৰ বাবে ফুলগছকেইজোপাৰ প্ৰশংসা কৰিলে— স্নিগ্ধাই৷\nমোৰ জীৱনত নাটকীয়ভাৱে প্ৰৱেশ কৰিছিল তাই৷ এদিন বৰষুণ দিছিল৷ হঠাতে আহিছিল বৰষুণজাক৷ মুষলধাৰে৷ মোৰ বাৰাণ্ডাত তাই আশ্ৰয় লৈছিলহি৷ অকলে৷ মই তাইক ভিতৰলৈ মাতিব খুজিছিলোঁ৷ কিন্তু মোৰ সংকোচ হ’ল৷ মই সেই সহৃদয়তা দেখুৱাব নোৱাৰিলোঁ৷ তথাপি গা-মূৰ মচিবলৈ গামোচা এখন দিলোঁ৷ এবাৰ বৰষুণজাক অলপ কমিল৷ তাই যাবলৈ ওলাল৷ মই তাইক ছাতি এটা দিলোঁ৷ কৃতজ্ঞতা যাচি তাই গ’লগৈ৷\nছোৱালীজনী চকুৰ চিনাকি আছিল৷ পুৱা চাৰে-আঠমান বজাত সৰু ল’ৰা এটাক স্কুললৈ লৈ যায়৷ অলপ সময়ৰ পাছত ঘূৰি আহে৷ সিদিনা ওভতনি বাটতে বৰষুণে পাইছিল৷\nপিছদিনা পুৱা ছাতিটো ঘূৰাই দিবলৈ আহোঁতে তাই ফুলগছকেইজোপাৰ প্ৰশংসা কৰিলে৷ যতনকৈ তোলা গছকেইজোপাই তাইক আগদিনাই মুগ্ধ কৰিছিল৷\nছোৱালীজনীৰ লগত বাৰাণ্ডাতে কথা পাতিলোঁ৷ নাম-ধাম জানিলোঁ৷ কথা পাতি ভাল লাগিল৷ ভদ্ৰ৷ অমায়িক৷ ৰসবোধ আছে৷ বাৰাণ্ডাখনক মই মনে মনে ধন্যবাদ দিলোঁ৷ বাৰাণ্ডাই কিমানক আমাৰ ওচৰলৈ মাতি আনে!\nতাৰ পাছতো তাই বাটেৰে গৈছে৷ দুই-এদিন বজাৰত, বাছ-ষ্টপতো লগ পাইছোঁ৷ কথা-বতৰা হৈছোঁ৷ দুয়ো হাঁহিছোঁ৷\nএদিন হঠাতে মোৰ বাৰাণ্ডালৈ আহি, দুৱাৰত টুকুৰিয়াই মাতি তাই মোক সুধিলে,— ‘মোক এপাহ ফুল দিবনে ? এই গোলাপজোপা যেতিয়া ফুলিব, প্ৰথম কলিটো মোক দিবনে ?’\nমই দিয়াৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিলোঁ৷ তাই গ’লগৈ৷ পাছতহে ভাবিলোঁ— তাই বাৰু কিয় তেনেকৈ কলে ? তাই বাৰু মোক কিবা ইংগিতহে দি গ’ল নেকি? ‘মোক এপাহ ফুল দিবনে?’ — গাভৰু ছোৱালী এজনীয়ে ডেকা ল’ৰা এজনক এনেকৈ সুধিলে তাৰ পৰা এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ অৰ্থ উলিয়াব পাৰি৷ তাতে তাই গোলাপৰ কলি খুজিছে! ৰঙা গোলাপৰ! তেনে কিবা কথাই বুজাব খুজিছে নেকি তাই ? হ’ব পাৰে৷ কথাটো মোৰ বেয়া নালাগিল৷ স্নিগ্ধা দেখিবলৈ ধুনীয়া৷ তাইৰ এটা ব্যক্তিত্বও আছে৷ কথাখিনি কওঁতে তাইৰ মুখখন ৰঙা পৰি গোলাপ এপাহৰ দৰেই হৈ উঠিছিল৷ ফুলৰ মুখত ফুল!\nস্নিগ্ধাৰ মুখখনে মোক কামৰ ফাঁকে-ফাঁকে আমনি কৰিবলৈ ল’লে৷ লাহে লাহে মই অনুভৱ কৰিলোঁ— মোৰ মনৰ হেঁপাহ নামৰ ডালটোৱে এটা কলি মেলিছে৷ এই যেন মেল খাব! মই সুখী হৈ উঠিলোঁ৷ লাহে লাহে মোৰ মনৰ মাজত নানা বৰণৰ, নানা সুৰভিৰ অলেখ ফুল ফুলি উঠিল৷ সুন্দৰে যেন কেৱল ফুলাৰেই মন্ত্ৰ মাতিবলৈ ল’লে! মই সুখী আৰু সন্তুষ্ট হৈ উঠিলোঁ৷ মোৰ টাবত ফুল ফুলা নাছিল সঁচা, কিন্তু মনৰ মাজত ফুলি উঠা সেই ৰাশি ৰাশি ফুল, পখীৰ কুজনৰ দৰে নৈ:শব্দতো সশব্দ তাইৰ মাত, তাইৰ ফুলৰ দৰে মেল খাই উঠা হাঁহিটো— এইবোৰে মোৰ মনৰ মাজত দোলা দিবলৈ ল’লে৷ মই সুখী, সন্তুষ্ট আৰু সম্পূৰ্ণ হৈ উঠিলোঁ৷\nএদিন পুৱা গে’টৰ ওচৰলৈ আহি স্নিগ্ধাই মোক সুধিলে,— ‘কি হ’ল ? ফুল ফুলা নাই এতিয়াও ? নুফুলিব নেকি ?’\nবুকুৰ মাজৰ ফুলবোৰৰ কথা তাইক কেনেকৈ কওঁ ? মই টাবকেইটালৈ এনেয়ে এবাৰ চালোঁ৷ গোলাপজোপা ফুলাৰ ওপৰতে মোৰ সমস্তখিনি নিৰ্ভৰ কৰিছে৷ ‘ফুলিব ফুলিব! কিয় নুফুলিব ?’— মোৰ বুকু ফাটি ওলাল৷ মই চাগৈ নিজকে অভয় দিলোঁ৷\nএদিন দেখিলোঁ— কণমানি কলি এটাই গোলাপজোপাৰ পাতৰ মাজেৰে ভুমুকি মাৰিছে৷ উশাহ বন্ধ হৈ মই যেন মৰি যাম! কথাটো স্নিগ্ধাক তেতিয়াই নক’বলৈ স্থিৰ কৰিলোঁ৷ কলিটোৱে পাহি মেলক, তেতিয়া তাইক মাতি আনি দেখুৱাম৷ তাই আচৰিত হৈ যাব৷ এই কল্পনাই মোৰ মন-মগজু ভৰাই ৰাখিলে৷ তাৰ পাছত মোৰ মনত কি যে উদ্বিগ্নতা, সেইকথা বাৰু কেনেকৈ কওঁ ?\nঅৱশেষত আকাংক্ষিত দিনটো আহিল৷ মই অস্থিৰ হৈ পৰিছিলোঁ৷ চাৰে-আঠ কেতিয়া বাজিব ? আজি তাই নাহে যদি ?\nতাই স্কুললৈ যাওঁতে নহয়, স্কুলৰ পৰা অকলে ঘূৰি আহোঁতে মই মাত দিলোঁ,— ‘স্নিগ্ধা, এইফালে আহিবানে বাৰু ?’\nতাই আহিল আৰু বলিয়াৰ দৰে হ’ল৷ মই ফুলপাহ ছিঙিব খুজিলোঁ৷ কিন্তু মোক আচৰিত কৰি দি তাই চিয়ঁৰি উঠিল,— ‘কি কৰে ? কি কৰে ?’\nমই বিবুদ্ধিত পৰিলোঁ৷ নিছিঙাকৈ ফুলপাহ তাইক কেনেকৈ দিওঁ ?\n‘এতিয়া নালাগে৷ মই আবেলি আহিম দিয়ক৷ তেতিয়া ছিঙি দিব৷’\nকিয় ? আবেলিহে কিয় ? এতিয়া কিয় নহয় ? মই মূঢ়ৰ দৰে ভেবা লাগি চাই ৰ’লোঁ৷\nফুলৰ মুখত আকৌ ফুল ফুলি উঠিল৷ ক’লে,— ‘আপুনি নাজানে৷ মোক গোলাপৰ সতেজ কলি এটা লাগে৷ এতিয়াই ছিঙিলে কলিটো লেৰেলি নাযাব জানো ? তেওঁ আবেলিহে আহিব!’\n(পূৰ্বে প্ৰকাশিত৷ ৰচনা কাল: ২০০৩)\n← প্ৰেয়সীৰ স্বপ্ন (পংকজ জ্যোতি মহন্ত)\nসহোদৰ (অমিতাভ মহন্ত) →\nদিকহাৰা টাটুঃ পৰী পাৰবীন\nসুন্দৰ । বহু বহু ভাল লাগিল ।


Explained: কোভিডৰ টিকা লোৱাটো বাধ্যতামূলক নেকি? যদি আপুনি ভেকচিন গ্ৰহণ কৰা নাই, জানি লওক এইকেইটা গুৰুত্বপূৰ্ণ কথা...– News18 Assam\n»Explained: কোভিডৰ টিকা লোৱাটো বাধ্যতামূলক নেকি? যদি আপুনি ভেকচিন গ্ৰহণ কৰা নাই, জানি লওক এইকেইটা গুৰুত্বপূৰ্ণ কথা...\nUpdated:June 15, 2021, 1:50 PM IST\nকোৰোনা ভেকচিন ল'বলৈ সকলোকে বিশেষভাৱে পৰামৰ্শ দিয়া হয়, কিয়নো ইয়ে আপোনাক ভাইৰাছৰ বিৰুদ্ধে যুঁজিবলৈ শক্তি প্ৰদান কৰিব।\nLast Updated: June 15, 2021, 1:50 PM IST\n২০২০ বৰ্ষত মহামাৰী কোৰোণাৰ সংহাৰে বিশ্বজুৰি এক অভাৱনীয় পৰিস্থিতিৰ সৃষ্টি কৰাৰ পাছতে ইয়াৰ ভেকচিন নিৰ্মাণক লৈ উঠিপৰি লাগিছিল চিকিৎসা বিজ্ঞান। তাৰ ফলতেই বিশ্বৰ আন দেশসমূহৰ দৰেই ২০২১ৰ আৰম্ভণিতে ভাৰততো আৰম্ভ হৈছিল কোৰোণাৰ টিকাকৰণ। সম্প্ৰতি দ্বিতীয় ঢৌৰ কবলত পৰা ভৰতত কোভিশ্বিল্ড আৰু কোভাক্সিনেৰে দ্ৰুতগতিত চলি আছে টীকাকৰণ অভিযান। এনে পৰিস্থিতিত ভেকচিন গ্ৰহণৰ কৰাৰ পূৰ্বেই ভেকচিনৰ ড'জ সম্পৰ্কীয় সকলো কথা জানি লওক আপুনিও।\n১. টিকাগ্ৰহণ কৰাটো বাধ্যতামূলকনে?\n-কোনো চিকিৎসা বা টিকাকৰণ কেতিয়াও বাধ্যতামূলক নহয়। এয়া লোৱাটো সম্পূৰ্ণৰূপে আপোনাৰ সিদ্ধান্তৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। যদিও ইয়াক ল'বলৈ সকলোকে বিশেষভাৱে পৰামৰ্শ দিয়া হয়, কিয়নো ইয়ে আপোনাক ভাইৰাছৰ বিৰুদ্ধে যুঁজিবলৈ শক্তি প্ৰদান কৰিব।\n২. কোনে ভেকচিন গ্ৰহণ কৰিব পাৰে?\n-১৮ বছৰৰ অধিক বয়সৰ সকলোৱে ভেকচিন গ্ৰহণ কৰিব পাৰে। যদিও সম্প্ৰতি ২ বছৰৰ পৰা ১৮ বছৰ বয়সৰ জনসংখ্যালৈও ইয়াৰ পৰীক্ষণ চলি আছে।\n-গৰ্ভৱতী আৰু স্তনপান কৰাই থকা মহিলাৰ বাবে ভেকচিনৰ সুৰক্ষা এতিয়াও প্ৰতিষ্ঠিত হোৱা নাই।\n-ডায়েবেটিচ, উচ্চ ৰক্ত চাপ, কৰ্কট ৰোগ, হৃদৰোগ, বৃক্কৰ ৰোগ, যকৃতৰ ৰোগ, থাইৰয়ড ৰোগ, ইমিউনোচাপ্ৰেছিভ ৰোগৰ দৰে যিকোনো ৰোগ থকা ব্যক্তিসকলে ভেকচিন গ্ৰহণ কৰা উচিত। কিয়নো তেওঁলোকৰ মাজত কোভিডত আক্ৰান্ত হোৱাৰ সম্ভাৱনা বেছি থাকে। তেওঁলোকেও টিকাকৰণৰ সময়ত তেওঁলোকৰ ৰোগ আৰু তেওঁলোকে গ্ৰহণ কৰি থকা ঔষধৰ বিষয়ে অৱগত কৰিব লাগে।\n৩. কোনে ভেকচিন ল'ব নোৱাৰে?\n-ঔষধ বা ভেকচিনৰ প্ৰতি এলাৰ্জী থকা ব্যক্তিয়ে টিকাকৰণৰ স্থানত স্বাস্থ্য সেৱা কৰ্মীক এই কথা জনাব লাগে।\n-ভেকচিনৰ প্ৰথম পালিত এলাৰ্জী অনুভৱ কৰিলে দ্বিতীয় পালি গ্ৰহণ কৰিব নালাগে।\n-তীব্ৰ কাহ, চৰ্দি, জ্বৰ আদিত ভুগি থকা ব্যক্তিসকলে ভেকচিন ল'ব নালাগে । সুস্থ হৈ উঠাৰ পিছতহে লোৱা উচিত।\n-থ্ৰম্বোচাইটোপেনিয়াৰ দৰে ৰোগ বা এণ্টিকো এগুলেণ্টৰ দৰে ঔষধ গ্ৰহণ কৰি থকা ব্যক্তিসকলে টিকাকৰণৰ স্থানত স্বাস্থ্য সেৱা কৰ্মীক এই কথা জনোৱা উচিত।\n৪. কোনটো ভেকচিন অধিক ভাল?\n-কোনো ভেকচিনেই এটাতকৈ আনটো শ্ৰেষ্ঠ নহয়। দুয়োটা ভেকচিনৰ কাৰ্যকাৰিতা আৰু সুৰক্ষা প্ৰায় একেই ।\n–এগৰাকী ব্যক্তিয়ে দুটা বেলেগ বেলেগ ড'জ গ্ৰহণ কৰিব পাৰিবনে?\n-এগৰাকী ব্যক্তিয়ে দুটা পৃথক ভেকছিনৰ ড'জ ল'ব নোৱাৰে বা নালাগে।\n–টিকাকৰণৰ পিছত গাড়ী চলোৱা বা আন কাম কৰিব পাৰিনে?\n-টিকাকৰণৰ পিছত এইক্ষেত্ৰত কোনো বাধা নাই বা ইয়াৰ প্ৰভাৱো নাই ।\n৫. ভেকচিনৰ দুয়োটা ড'জ গ্ৰহণ কৰাটো প্ৰয়োজনীয় নেকি?\n-ভেকচিনৰ এটা ড'জ গ্ৰহণ কৰাসকলৰ তুলনাত দুটা ড'জ গ্ৰহণ কৰাসকলৰ মাজত সংক্ৰমণৰ সম্ভাৱনা কম থাকে।\n৬. দুটা ড'জৰ মাজৰ ব্যৱধান কিমান হোৱা উচিত?\n-কোভিশ্বিল্ডৰ ক্ষেত্ৰত দুটা ড'জৰ মাজৰ ব্যৱধান ১২ সপ্তাহৰ পৰা ১৬ সপ্তাহ হোৱা উচিত আৰু কোভাক্সিনৰ ক্ষেত্ৰত ২৮ দিন ।\n৭. ভেকচিনৰ প্ৰথম আৰু দ্বিতীয়টো ড'জ গ্ৰহণৰ পিছত শৰীৰত কি পৰিৱৰ্তন হয় ?\n-ভেকচিনে কোভিডৰ সৈতে যুঁজিবলৈ প্ৰয়োজনীয় এণ্টিবডী প্ৰস্তুত কৰিব। এই এণ্টিবডীবোৰৰ ঘনত্ব দ্বিতীয় পালিৰ পিছত অধিক হয় আৰু সেয়েহে সংক্ৰমণ হোৱাৰ সম্ভাৱনা কম হয় বা সংক্ৰমণ হ'লেও ই গুৰুতৰ পৰ্যায়ত উপনীত নহ'ব।\n-ড'জ গ্ৰহণৰ পিছতেই একাংশই ভাগৰুৱা অনুভৱ কৰা, জ্বৰ, মূৰৰ বিষ, ভোক হ্ৰাস, মূৰ ঘূৰোৱা, বমি, পেটত বিষ আদিৰ দৰে মৃদু পাৰ্শ্বক্ৰিয়া অনুভৱ কৰিব পাৰে। এই পাৰ্শ্বক্ৰিয়াবোৰ মৃদু আৰু পেৰাচিটামলৰ দৰে ঔষধ গ্ৰহণ কৰি হ্ৰাস কৰিব পাৰি আৰু ইয়াক লৈ চিন্তা কৰাৰ কোনো কাৰণ নাই ।\n৮. সম্পূৰ্ণ টিকাকৰণৰ পাছতো মাস্ক পিন্ধিব লাগেনে ?\n-যিহেতু কোনো ভেকচিনেই কোভিড ভাইৰাছৰ বিৰুদ্ধে ১০০% সুৰক্ষা প্ৰদান নকৰে। সেয়েহে মুখ আৰু নাক ঢাকি ৰখা মাস্ক, সামাজিক দূৰত্ব, হাত পৰিষ্কাৰ কৰাৰ লগতে কৰমৰ্দন আৰু আলিংগনৰ পৰা আঁতৰি থকা উচিত।\n৯. ধূমপান আৰু সুৰাপান কৰা লোকসকলৰ বাবে ভেকচিন লোৱাত কোনো সমস্যা আছে নেকি?\n-নাই। ধূমপান কৰা আৰু সুৰাপান কৰাসকলেও ভেকচিন গ্ৰহণ কৰিব পাৰে। ইয়াৰ সৈতে জড়িত বিপদ বা শংকাৰ কোনো তথ্য নাই । কিন্তু এয়া পৰামৰ্শ দিয়া হয় যে ধূমপান আৰু সুৰা সেৱন বন্ধ কৰিব লাগে, কিয়নো ইয়ে ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা হ্ৰাস কৰে আৰু সংক্ৰমণৰ সম্ভাৱনা বৃদ্ধি কৰিব পাৰে। ধূমপান আৰু সুৰা যিকোনো ধৰণে স্বাস্থ্যৰ বাবে ভাল নহয়, সেয়েহে ইয়াক এৰাই চলা ভাল।\nFirst published: June 12, 2021, 7:13 PM IST


Search Result of Zimbabwe cyclone\nঅপমানজনক পৰাজয়ৰ সৈতে ১৭ বছৰীয়া আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় কেৰিয়াৰৰ পৰা বিদায় ল'বলগীয়া হৈছিল এইগৰাকী ক্ৰিকেটাৰে\nএই খেলখন খেলুৱৈগৰাকীৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় কেৰিয়াৰৰ অন্তিমখন খেল আছিল\nCOVID-19: BCCI cancels India's tours to Sri Lanka, Zimbabwe\nMany dead after cyclone hits Mozambique, Zimbabwe\nAt least 48 people have been killed in Mozambique and 39 in neighbouring Zimbabwe after tropical cyclone Idai tore through the two southern African countries, officials and media said on Sunday.\nIndia, Zimbabwe sings6pacts as Naidu meets Prez Mnangagwa, VP\nIndia and Zimbabwe on Saturday signed six signed agreements, including on mining, Information and communications technology (ICT), visa waiver and traditional medicine as Vice President Venkaiah Naidu met Zimbabwe President Emmerson Mnangagwa and his deputy Kembo Mohadi and held wide-ranging talks in Harare.\nMnangagwa elected Zimbabwe president: Official result\nZimbabwe President Emmerson Mnangagwa,aformer ally of Robert Mugabe, narrowly won the country's landmark election, results showed today, in an outcome set to fuel fraud allegations as security forces patrolled the streets to prevent protests.\nZimbabwe's President Emmerson Mnangagwa survivedablast ataruling ZANU-PF party rally on Sunday, while one of his vice-presidents and two other party officials were wounded.\nEmmerson Mnangagwa was sworn in as Zimbabwe's president today, marking the final chapter ofapolitical drama that toppled his predecessor Robert Mugabe afteramilitary takeover.\nMnangagwa says post-Mugabe era is 'full democracy'\nZimbabwe's incoming president Emmerson Mnangagwa told adoring crowds in Harare that they were witnessing "unfolding full democracy" as he returned to take power after Robert Mugabe stepped down after 37 years in power.\nসাৱধান! আহি আছে 'জাৱাদ' ধুমুহা; ১০৭ খন ৰে'ল কৰা হৈছে বাতিল\nপূব উপকূলীয় ৰাজ্যসমূহত এন ডি আৰ এফৰ ৪৬ টা দল মোতায়েন কৰা হৈছে\nঘূৰ্ণীবতাহ য়াছৰ প্ৰভাৱ নিৰীক্ষণৰ বাবে প্ৰধানমন্ত্ৰী মোডীৰ উৰিষ্যা, পশ্চিমবংগ ভ্ৰমণ\nপ্ৰায় ১ নিযুতৰো অধিক লোকক স্থানান্তৰ কৰা হৈছিল\nৰে'লৱেই ২৪ ঘণ্টাত পৰিবহন কৰিলে ৯৬৯ টন তৰল অক্সিজেন\nঅসমত ১৬০ টন তৰল অক্সিজেন প্ৰেৰণ কৰা হৈছে\nEAC gets ready for quick response to cyclone turmoil\nEastern Air Command has mobilised its assets for quick response due to the damage and destruction caused by severe cyclonic storm Yaas\n'য়াছ'ৰ ফলত আগন্তুক দিনত প্ৰৱল বৰষুণৰ সম্ভাৱনা: ভাৰতীয় বতৰ বিজ্ঞান বিভাগ\n২৪ মে'ৰ পৰা ২৯ মে'ৰ পৰ্যন্ত ২৫ খন ৰে'ল বাতিল কৰা হৈছে\nঘূৰ্ণীবতাহ য়াছৰ বাবে অমিত শ্বাহৰ উচ্চ পৰ্যায়ৰ প্ৰস্তুতি আৰু পৰ্যালোচনা বৈঠক\nয়াছে' প'ৰ্ট ব্লেয়াৰত প্ৰায় ঘন্টাত ৬০০ কিলোমিটাৰ পৰ্যন্ত গতিবেগ লৈছে\n২৪ ঘণ্টাৰ ভিতৰত উৰিষ্যা,পশ্চিমবংগ আৰু উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলত হ'ব ধাৰাসাৰ বৰষুণ\nআহি আছে ঘূর্ণীবতাহ 'য়াছ'\nঘূর্ণীবতাহ 'য়াছ'ৰ বাবে উৰিষ্যালৈ অসমৰ পৰা প্ৰেৰণ আঠটা ৰাষ্ট্ৰীয় দুৰ্যোগ ব্যৱস্থাপনা বাহিনী\n২৪ ঘণ্টাত আহিব ভয়ংকৰ ঘূর্ণীবতাহ।\nIAF PREPARES FOR CYCLONE YAAS\n'টৌক্টি'ৰ পিছত এইবাৰ আহিব ঘূর্ণীবতাহ 'য়াছ',অসম আৰু মেঘালয় হ'ব প্ৰভাৱান্বিত\nক'ভিড,ভূমিকম্প,ঘূর্ণীবতাহে কৰিছে জুৰুলা,২৫ মে'ৰ পৰা প্ৰভাৱ পৰিব য়াছৰ ।\nঘূর্ণীবতাহ 'টৌক্টী’ৰ ফলত দুৰ্ঘটনাগ্ৰস্থ হোৱা জাহাজৰ সন্ধানহীন ৩৪,মৃত্যু ৩৯\nমুম্বাই আৰক্ষীয়ে চলাব তদন্ত ।\nকেনেকৈ হ'ল ঘূৰ্ণী বতাহৰ নাম ‘টৌক্টী’,ম্যানমাৰৰ লগত ইয়াৰ কি সম্পৰ্ক?\nক'ভিডৰ সময়ৰ এই ভয়ংকৰ ঘূর্ণীবতাহে সকলোকে অস্বস্তিত পেলাইছে ।\nAll Rights Reserved 2021 © The Janambhumi | Total visits : 67667990


প্ৰতিভা পাটিল - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nপ্ৰতিভা দেৱীসিং পাটিল (জন্ম ১৯ ডিচেম্বৰ ১৯৩৪) এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ। ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ সদস্য পাটিল ভাৰতৰ প্ৰথমগৰাকী আৰু আজিৰ দিনলৈ একমাত্ৰ মহিলা ৰাষ্ট্ৰপতি। পাটিলে ২০০৭ চনৰ পৰা ২০১২ চনলৈ ভাৰতবৰ্ষৰ দ্বাদশ ৰাষ্ট্ৰপতিৰূপে কাৰ্য্যভাৰ পালন কৰিছিল। ইয়াৰ পূৰ্বে ২০০৪ চনৰ পৰা ২০০৭ চনলৈ এখেতে ৰাজস্থানৰ ৰাজ্যপালৰ দায়িত্ব পালন কৰিছিল।\nপ্ৰতিভা দেৱীসিং পাটিল\nদ্বাদশ ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি\n২৫ জুলাই, ২০০৭ – ২৫ জুলাই, ২০১২\nমহম্মদ হামীদ আনছাৰী\n৮ নৱেম্বৰ ২০০৪ – ২৩ জুন ২০০৭\nআখলাকুৰ ৰহমান কিডৱাই\n১৮ নৱেম্বৰ ১৯৮৬-৫ নৱেম্বৰ ১৯৮৮\nএম. এম. জেকব\n১৯ ডিচেম্বৰ, ১৯৩৪\nনাদগাঁও, ব'ম্বে প্ৰেচিডেন্সি, ব্ৰিটিছ শাসনাধীন ভাৰত\n(এতিয়া মহাৰাষ্ট্ৰৰ অন্তৰ্গত, ভাৰত)\nদেৱীসিং ৰানসিং শ্বেখাৱট (১৯৬৫–বৰ্তমান)\nসাৱিত্ৰীবাই ফুলে' পুনে বিশ্ববিদ্যালয়\n2 ৰাজনৈতিক কেৰিয়াৰ\n4 দায়িত্বভাৰ পালন কৰা পদসমূহ\nপ্ৰতিভা দেৱীসিং পাটিল নাৰায়ণ ৰাও পাটিলৰ জীয়ৰী। তেওঁৰ জন্ম হৈছিল ১৯৩৪ চনৰ ১৯ ডিচেম্বৰত, মহাৰাষ্ট্ৰৰ জলগাঁও জিলাৰ নাদগাঁও নামৰ গাঁৱত। তেওঁ জলগাঁৱৰ আৰ. আৰ. বিদ্যালয়ৰ পৰা স্কুলীয়া শিক্ষা লাভ কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত জলগাঁওস্থিত মুলজি জেঠা কলেজৰ (সেইসময়ত পুনে বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্গত) পৰা তেওঁ ৰাজনীতি বিজ্ঞান আৰু অৰ্থনীতি বিজ্ঞান বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। পৰৱৰ্তী সময়ত পাটিলে মুম্বাই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনস্থ গভৰ্নমেন্ট ল কলেজ, মুম্বাইৰ পৰা আইন বিষয়তো স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ইয়াৰ পিছত তেওঁ জলগাঁও জিলা আদালতত আইনী বিষয়াৰূপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰে। ভাৰতীয় মহিলাৰ জীৱনধাৰণৰ মান উন্নীতকৰণ আদিৰ দৰে ভালেমান সামাজিক বিষয়তো তেওঁ কিছু হাত আগবঢ়াইছিল।\n১৯৬৫ চনৰ ৭ জুলাইত দেৱীসিং ৰাণসিং শ্বেখাৱটৰ সৈতে প্ৰতিভা পাটিল বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। তেওঁলোকৰ এহাল ল'ৰা-ছোৱালীৰ জন্ম হয়। পুত্ৰ ৰাওচাহেব শ্বেখাৱটো এগৰাকী ৰাজনৈতিক নেতা।\nৰাজনৈতিক কেৰিয়াৰসম্পাদনা কৰক\n১৯৬২ চনত ২৭ বছৰ বয়সত জলগাঁও সমষ্টিৰ পৰা পাটিল মহাৰাষ্ট্ৰ বিধানসভালৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল। ইয়াৰ পিছত মুক্তাইনগৰ সমষ্টিৰ (পূৰ্বে এডলাবাদ নামেৰে জনা গৈছিল) পৰা ১৯৬৭ ৰ পৰা ১৯৮৫ চনৰ ভিতৰত ক্ৰমাগতভাৱে চাৰিবাৰকৈ বিধানসভালৈ নিৰ্বাচিত হয়। ১৯৮৫-১৯৯০ কালছোৱাত পাটিল ৰাজ্যসভাৰ সাংসদৰ পদ লাভ কৰে। ১৯৯১ চনত অনুষ্ঠিত দশম লোকসভা নিৰ্বাচনত তেওঁ অমৰাৱতী সমষ্টিৰ পৰা লোকসভাৰ সাংসদৰূপে নিৰ্বাচিত হয়। সেই দশকৰে পৰৱৰ্তী অংশত পাটিলে কিছুদিনৰ বাবে ৰাজনীতিৰ পৰা অব্যাহতি লয়।\n২০০৪ চনৰ ৮ নৱেম্বৰত তেখেত ৰাজস্থানৰ ২৪তম ৰাজ্যপালৰূপে মনোনীত হৈছিল। পাটিল ৰাজস্থানৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা ৰাজ্যপাল।\nসংযুক্ত প্ৰগতিশীল মৰ্চা চমুকৈ ইউ. পি. এ.ৰ ৰাষ্ট্ৰপতি পদৰ প্ৰাৰ্থীৰূপে ২০০৭ চনৰ ১৪ জুনত প্ৰতিভা পাটিলৰ নাম ঘোষণা কৰা হৈছিল। বাওপন্থী সহযোগী দলসমূহে প্ৰাক্তন গৃহমন্ত্ৰী শিৱৰাজ পাটিল আৰু কৰণ সিঙক প্ৰাৰ্থীত্ব দিবলৈ অমান্তি হোৱাত বিকল্প প্ৰাৰ্থী হিচাপেহে পাটিলৰ নাম প্ৰস্তাৱ কৰা হৈছিল। দীৰ্ঘদিন ধৰি পাটিল ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ আৰু নেহৰু-গান্ধী পৰিয়ালৰ বিশ্বাসী আৰু অনুগত ব্যক্তিৰূপে পৰিগণিত হৈ আহিছিল। হয়তো এইটো কাৰণতো ছোনিয়া গান্ধীয়ে তেওঁক ৰাষ্ট্ৰপতি পদৰ প্ৰাৰ্থীৰূপে বাছনি কৰিবলৈ সিদ্ধান্ত লৈছিল।\n২০০৭ চনৰ ১৯ জুলাইত অনুষ্ঠিত ৰাষ্ট্ৰপতি পদৰ নিৰ্বাচনত প্ৰতিভা পাটিলে জয় লাভ কৰে। তেওঁ প্ৰায় দুই-তৃতীয়াংশ ভোট লাভ কৰে আৰু ২০০৭ চনৰ ২৫ জুলাইত ভাৰতবৰ্ষৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা ৰাষ্ট্ৰপতিৰূপে কাৰ্য্যভাৰ গ্ৰহণ কৰে।\nপ্ৰতিভা পাটিলে ভাৰতবৰ্ষৰ ৰাষ্ট্ৰপতিৰূপে দায়িত্বভাৰ লোৱাৰ কালছোৱাত ভালেমান বিতৰ্কৰ সূচনা হৈছিল। তেওঁ নিজৰ কাৰ্য্যকালছোৱাত মৃত্যদণ্ডৰে দণ্ডিত অভিলেখসংখ্যক ৩৫ গৰাকীকৈ অপৰাধীৰ শাস্তি লাঘৱ কৰিছিল।\nনিজৰ কাৰ্য্যকালছোৱাত পাটিলে বিদেশ ভ্ৰমণৰ নামত যথেষ্ট ধন ব্যয় কৰা বুলিও সমালোচিত হৈছিল। সেইসময়লৈ ভাৰতৰ সকলো ৰাষ্ট্ৰপতিতকৈ পাটিলেই সৰ্বাধিকসংখ্যক বিদেশ ভ্ৰমণ কৰিছিল।\nদায়িত্বভাৰ পালন কৰা পদসমূহসম্পাদনা কৰক\nপ্ৰতিভা পাটিলে নিজৰ কৰ্মজীৱনত বিভিন্ন পদত অধীস্থিত হৈছিল। সেইসমূহ হৈছে:\n১৯৬৭-৭২ Deputy Minister, Public Health, Prohibition, Tourism, Housing & Parliamentary Affairs, Government of Maharashtra\n১৯৭২-৭৪ Cabinet Minister, Social Welfare, Government of Maharashtra\n১৯৭৪-৭৫ Cabinet Minister, Public Health & Social Welfare, Government of Maharashtra\n১৯৭৫-৭৬ Cabinet Minister, Prohibition, Rehabilitation and Cultural Affairs, Government of Maharashtra\n১৯৭৭-৭৮ কেবিনেট মন্ত্ৰী, শিক্ষা, মহাৰাষ্ট্ৰ চৰকাৰ\n১৯৭৯-৮০ বিৰোধী দলৰ নেত্ৰী, মহাৰাষ্ট্ৰ বিধানসভা\n১৯৮২-৮৫ Cabinet Minister, Urban Development and Housing, Government of Maharashtra\n১৯৮৩-৮৫ Cabinet Minister, Civil Supplies and Social Welfare, Government of Maharashtra\n১৯৮৬-৮৮ উপাধ্যক্ষ, ৰাজ্যসভা\n১৯৮৬-৮৮ Chairman, Committee of Privileges, Rajya Sabha; Member, Business Advisory Committee, Rajya Sabha\n১৯৯১-৯৬ Chairman, House Committee, Lok Sabha\n৮ নৱেম্বৰ ২০০৪– ২৩ জুন ২০০৭ ৰাজস্থানৰ ৰাজ্যপাল\n২৫ জুলাই ২০০৭ – ২৫ জুলাই ২০১২ ভাৰতবৰ্ষৰ ৰাষ্ট্ৰপতি\nThakurdesai, Prerana; Sahgal, Priya (9 July 2007). "Embarrassing Choice: Scandals and mud-slinging have turned the presidential polls into an unseemly affair". India Today. http://indiatoday.intoday.in/story/patil-the-outstanding-choice-for-presidentship/1/155553.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 2016-01-11.\n↑ "Smt. Pratibha Devisingh Patil". National Informatics Centre. Archived from the original on 2018-09-19. https://web.archive.org/web/20180919123602/http://pratibhapatil.nic.in/profile.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 2019-02-02.\n↑ Reals, Tucker (21 July 2007). "India's First Woman President Elected". http://www.cbsnews.com/news/indias-first-woman-president-elected/। আহৰণ কৰা হৈছে: 2015-07-30.\n↑ "Ex Governor of Rajasthan". Rajasthan Legislative Assembly Secretariate. Archived from the original on 2013-08-04. https://web.archive.org/web/20130804130808/http://rajassembly.nic.in/PratibhaPatil.htm। আহৰণ কৰা হৈছে: 2012-06-26.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=প্ৰতিভা_পাটিল&oldid=218010"ৰ পৰা অনা হৈছে\nLast edited on 31 March 2020, at 02:52\nআন একো উল্লেখ নাথাকিলে এই বিষয়বস্তু CC BY-SA 3.0 ৰ আওতাত উপলব্ধ। এই পৃষ্ঠাটোৰ সংক্ষিপ্ত ইউ.আৰ.এল. : https://as.wikipedia.org/?curid=49973।\nএই পৃষ্ঠাখন ৩১ মাৰ্চ, ২০২০ তাৰিখে ০৮:২২ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।