Kochombokondoko - ☼ BaruaBd ☼\n৪৫১. তেন সমযেন বুদ্ধো ভগৰা কোসম্বিযং ৰিহরতি ঘোসিতারামে। তেন খো পন সমযেন অঞ্ঞতরো ভিক্খু আপত্তিং আপন্নো হোতি। সো তস্সা আপত্তিযা আপত্তিদিট্ঠি [আপত্তিদিট্ঠী (সী॰)] হোতি; অঞ্ঞে ভিক্খূ তস্সা আপত্তিযা অনাপত্তিদিট্ঠিনো হোন্তি। সো অপরেন সমযেন তস্সা আপত্তিযা অনা পত্তিদিট্ঠি হোতি; অঞ্ঞে ভিক্খূ তস্সা আপত্তিযা আপত্তিদিট্ঠিনো হোন্তি। অথ খো তে ভিক্খূ তং ভিক্খুং এতদৰোচুং – ‘‘আপত্তিং ত্ৰং, আৰুসো, আপন্নো, পস্সসেতং আপত্তি’’ন্তি? ‘‘নত্থি মে, আৰুসো, আপত্তি যমহং পস্সেয্য’’ন্তি। অথ খো তে ভিক্খূ সামগ্গিং লভিত্ৰা তং ভিক্খুং আপত্তিযা অদস্সনে উক্খিপিংসু। সো চ ভিক্খু বহুস্সুতো হোতি আগতাগমো ধম্মধরো ৰিনযধরো মাতিকাধরো পণ্ডিতো ব্যত্তো মেধাৰী লজ্জী কুক্কুচ্চকো সিক্খাকামো। অথ খো সো ভিক্খু সন্দিট্ঠে সম্ভত্তে ভিক্খূ উপসঙ্কমিত্ৰা এতদৰোচ – ‘‘অনাপত্তি এসা, আৰুসো, নেসা আপত্তি। অনাপন্নোম্হি, নম্হি আপন্নো। অনুক্খিত্তোম্হি, নম্হি উক্খিত্তো। অধম্মিকেনম্হি কম্মেন উক্খিত্তো কুপ্পেন অট্ঠানারহেন। হোথ মে আযস্মন্তো ধম্মতো ৰিনযতো পক্খা’’তি। অলভি খো সো ভিক্খু সন্দিট্ঠে সম্ভত্তে ভিক্খূ পক্খে। জানপদানম্পি সন্দিট্ঠানং সম্ভত্তানং ভিক্খূনং সন্তিকে দূতং পাহেসি – অনাপত্তি এসা, আৰুসো, নেসা আপত্তি। অনাপন্নোম্হি, নম্হি আপন্নো। অনুক্খিত্তোম্হি, নম্হি উক্খিত্তো। অধম্মিকেনম্হি কম্মেন উক্খিত্তো কুপ্পেন অট্ঠানারহেন। হোন্তু মে আযস্মন্তো ধম্মতো ৰিনযতো পক্খা’’তি। অলভি খো সো ভিক্খু জানপদেপি সন্দিট্ঠে সম্ভত্তে ভিক্খূ পক্খে। অথ খো তে উক্খিত্তানুৰত্তকা ভিক্খূ যেন উক্খেপকা ভিক্খূ তেনুপসঙ্কমিংসু, উপসঙ্কমিত্ৰা উক্খেপকে ভিক্খূ এতদৰোচুং – ‘‘অনাপত্তি এসা, আৰুসো, নেসা আপত্তি। অনাপন্নো এসো ভিক্খু, নেসো ভিক্খু আপন্নো। অনুক্খিত্তো এসো ভিক্খু, নেসো ভিক্খু উক্খিত্তো । অধম্মিকেন কম্মেন উক্খিত্তো কুপ্পেন অট্ঠানারহেনা’’তি। এৰং ৰুত্তে উক্খেপকা ভিক্খূ উক্খিত্তানুৰত্তকে ভিক্খূ এতদৰোচুং – ‘‘আপত্তি এসা আৰুসো, নেসা অনাপত্তি। আপন্নো এসো ভিক্খু, নেসো ভিক্খু অনাপন্নো। উক্খিত্তো এসো ভিক্খু, নেসো ভিক্খু অনুক্খিত্তো। ধম্মিকেন কম্মেন উক্খিত্তো অকুপ্পেন ঠানারহেন। মা খো তুম্হে আযস্মন্তো এতং উক্খিত্তকং ভিক্খুং অনুৰত্তিত্থ অনুপরিৰারেথা’’তি। এৰম্পি খো তে উক্খিত্তানুৰত্তকা ভিক্খূ উক্খেপকেহি ভিক্খূহি ৰুচ্চমানা তথেৰ তং উক্খিত্তকং ভিক্খুং অনুৰত্তিংসু অনুপরিৰারেসুং।\n৪৫২. অথ খো অঞ্ঞতরো ভিক্খু যেন ভগৰা তেনুপসঙ্কমি, উপসঙ্কমিত্ৰা ভগৰন্তং অভিৰাদেত্ৰা একমন্তং নিসীদি। একমন্তং নিসিন্নো খো সো ভিক্খু ভগৰন্তং এতদৰোচ – ‘‘ইধ, ভন্তে, অঞ্ঞতরো ভিক্খু আপত্তিং আপন্নো অহোসি। সো তস্সা আপত্তিযা আপত্তিদিট্ঠি অহোসি, অঞ্ঞে ভিক্খূ তস্সা আপত্তিযা অনাপত্তিদিট্ঠিনো অহেসুং। সো অপরেন সমযেন তস্সা আপত্তিযা অনাপত্তিদিট্ঠি অহোসি, অঞ্ঞে ভিক্খূ তস্সা আপত্তিযা আপত্তিদিট্ঠিনো অহেসুং। অথ খো তে, ভন্তে, ভিক্খূ তং ভিক্খুং এতদৰোচুং – ‘আপত্তিং ত্ৰং, আৰুসো, আপন্নো, পস্সসেতং আপত্তি’ন্তি? ‘‘নত্থি মে, আৰুসো, আপত্তি যমহং পস্সেয্য’’ন্তি। অথ খো তে, ভন্তে, ভিক্খূ সামগ্গিং লভিত্ৰা তং ভিক্খুং আপত্তিযা অদস্সনে উক্খিপিংসু। সো চ, ভন্তে, ভিক্খু বহুস্সুতো আগতাগমো ধম্মধরো ৰিনযধরো মাতিকাধরো পণ্ডিতো ব্যত্তো মেধাৰী লজ্জী কুক্কুচ্চকো সিক্খাকামো। অথ খো সো, ভন্তে, ভিক্খু সন্দিট্ঠে সম্ভত্তে ভিক্খূ উপসঙ্কমিত্ৰা এতদৰোচ – ‘অনাপত্তি এসা, আৰুসো; নেসা আপত্তি। অনাপন্নোম্হি, নম্হি আপন্নো। অনুক্খিত্তোম্হি, নম্হি উক্খিত্তো। অধম্মিকেনম্হি কম্মেন উক্খিত্তো কুপ্পেন অট্ঠানারহেন। হোথ মে আযস্মন্তো ধম্মতো ৰিনযতো পক্খা’তি। অলভি খো সো, ভন্তে, ভিক্খু সন্দিট্ঠে সম্ভত্তে ভিক্খূ পক্খে। জানপদানম্পি সন্দিট্ঠানং সম্ভত্তানং ভিক্খূনং সন্তিকে দূতং পাহেসি – ‘অনাপত্তি এসা, আৰুসো; নেসা আপত্তি। অনাপন্নোম্হি, নম্হি আপন্নো। অনুক্খিত্তোম্হি, নম্হি উক্খিত্তো। অধম্মিকেনম্হি কম্মেন উক্খিত্তো কুপ্পেন অট্ঠানারহেন। হোন্তু মে আযস্মন্তো ধম্মতো ৰিনযতো পক্খা’তি। অলভি খো সো, ভন্তে, ভিক্খু জানপদেপি সন্দিট্ঠে সম্ভত্তে ভিক্খূ পক্খে। অথ খো তে, ভন্তে, উক্খিত্তানুৰত্তকা ভিক্খূ যেন উক্খেপকা ভিক্খূ তেনুপসঙ্কমিংসু, উপসঙ্কমিত্ৰা উক্খেপকে ভিক্খূ এতদৰোচুং – ‘অনাপত্তি এসা, আৰুসো; নেসা আপত্তি। অনাপন্নো এসো ভিক্খু, নেসো ভিক্খু আপন্নো। অনুক্খিত্তো এসো ভিক্খু, নেসো ভিক্খু উক্খিত্তো। অধম্মিকেন কম্মেন উক্খিত্তো কুপ্পেন অট্ঠানারহেনা’তি। এৰং ৰুত্তে তে, ভন্তে, উক্খেপকা ভিক্খূ উক্খিত্তানুৰত্তকে ভিক্খূ এতদৰোচুং – ‘আপত্তি এসা, আৰুসো; নেসা অনাপত্তি। আপন্নো এসো ভিক্খু, নেসো ভিক্খু অনাপন্নো। উক্খিত্তো এসো ভিক্খু, নেসো ভিক্খু অনুক্খিত্তো। ধম্মিকেন কম্মেন উক্খিত্তো অকুপ্পেন ঠানারহেন। মা খো তুম্হে আযস্মন্তো এতং উক্খিত্তকং ভিক্খুং অনুৰত্তিত্থ অনুপরিৰারেথা’তি। এৰম্পি খো তে, ভন্তে, উক্খিত্তানুৰত্তকা ভিক্খূ উক্খেপকেহি ভিক্খূহি ৰুচ্চমানা তথেৰ তং উক্খিত্তকং ভিক্খুং অনুৰত্তন্তি অনুপরিৰারেন্তী’’তি।\n৪৫৩. অথ খো ভগৰা ‘ভিন্নো ভিক্খুসঙ্ঘো, ভিন্নো ভিক্খুসঙ্ঘো’তি – উট্ঠাযাসনা যেন উক্খেপকা ভিক্খূ তেনুপসঙ্কমি, উপসঙ্কমিত্ৰা পঞ্ঞত্তে আসনে নিসীদি, নিসজ্জ খো ভগৰা উক্খেপকে ভিক্খূ এতদৰোচ – ‘‘মা খো তুম্হে, ভিক্খৰে, ‘পটিভাতি নো, পটিভাতি নো’তি যস্মিং ৰা তস্মিং ৰা ভিক্খুং উক্খিপিতব্বং মঞ্ঞিত্থ’’।\n‘‘ইধ পন, ভিক্খৰে, ভিক্খু আপত্তিং আপন্নো হোতি। সো তস্সা আপত্তিযা অনাপত্তিদিট্ঠি হোতি, অঞ্ঞে ভিক্খূ তস্সা আপত্তিযা আপত্তিদিট্ঠিনো হোন্তি । তে চে, ভিক্খৰে, ভিক্খূ তং ভিক্খুং এৰং জানন্তি – ‘অযং খো আযস্মা বহুস্সুতো আগতাগমো ধম্মধরো ৰিনযধরো মাতিকাধরো পণ্ডিতো ব্যত্তো মেধাৰী লজ্জী কুক্কুচ্চকো সিক্খাকামো। সচে মযং ইমং ভিক্খুং আপত্তিযা অদস্সনে উক্খিপিস্সাম, ন মযং ইমিনা ভিক্খুনা সদ্ধিং উপোসথং করিস্সাম, ৰিনা ইমিনা ভিক্খুনা উপোসথং করিস্সাম, ভৰিস্সতি সঙ্ঘস্স ততোনিদানং ভণ্ডনং কলহো ৰিগ্গহো ৰিৰাদো সঙ্ঘভেদো সঙ্ঘরাজি সঙ্ঘৰৰত্থানং সঙ্ঘনানাকরণ’ন্তি, ভেদগরুকেহি, ভিক্খৰে, ভিক্খূহি ন সো ভিক্খু আপত্তিযা অদস্সনে উক্খিপিতব্বো।\n‘‘ইধ পন, ভিক্খৰে, ভিক্খু আপত্তিং আপন্নো হোতি। সো তস্সা আপত্তিযা অনাপত্তিদিট্ঠি হোতি, অঞ্ঞে ভিক্খূ তস্সা আপত্তিযা আপত্তিদিট্ঠিনো হোন্তি। তে চে, ভিক্খৰে, ভিক্খূ তং ভিক্খুং এৰং জানন্তি – ‘অযং খো আযস্মা বহুস্সুতো আগতাগমো ধম্মধরো ৰিনযধরো মাতিকাধরো পণ্ডিতো ব্যত্তো মেধাৰী লজ্জী কুক্কুচ্চকো সিক্খাকামো। সচে মযং ইমং ভিক্খুং আপত্তিযা অদস্সনে উক্খিপিস্সাম, ন মযং ইমিনা ভিক্খুনা সদ্ধিং পৰারেস্সাম, ৰিনা ইমিনা ভিক্খুনা পৰারেস্সাম। ন মযং ইমিনা ভিক্খুনা সদ্ধিং সঙ্ঘকম্মং করিস্সাম, ৰিনা ইমিনা ভিক্খুনা সঙ্ঘকম্মং করিস্সাম। ন মযং ইমিনা ভিক্খুনা সদ্ধিং আসনে নিসীদিস্সাম, ৰিনা ইমিনা ভিক্খুনা আসনে নিসীদিস্সাম। ন মযং ইমিনা ভিক্খুনা সদ্ধিং যাগুপানে নিসীদিস্সাম, ৰিনা ইমিনা ভিক্খুনা যাগুপানে নিসীদিস্সাম । ন মযং ইমিনা ভিক্খুনা সদ্ধিং ভত্তগ্গে নিসীদিস্সাম, ৰিনা ইমিনা ভিক্খুনা ভত্তগ্গে নিসীদিস্সাম। ন মযং ইমিনা ভিক্খুনা সদ্ধিং একচ্ছন্নে ৰসিস্সাম, ৰিনা ইমিনা ভিক্খুনা একচ্ছন্নে ৰসিস্সাম। ন মযং ইমিনা ভিক্খুনা সদ্ধিং যথাৰুড্ঢং অভিৰাদনং পচ্চুট্ঠানং অঞ্জলিকম্মং সামীচিকম্মং করিস্সাম, ৰিনা ইমিনা ভিক্খুনা যথাৰুড্ঢং অভিৰাদনং পচ্চুট্ঠানং অঞ্জলিকম্মং সামীচিকম্মং করিস্সাম। ভৰিস্সতি সঙ্ঘস্স ততোনিদানং ভণ্ডনং কলহো ৰিগ্গহো ৰিৰাদো সঙ্ঘভেদো সঙ্ঘরাজি সঙ্ঘৰৰত্থানং সঙ্ঘনানাকরণ’ন্তি, ভেদগরুকেহি, ভিক্খৰে, ভিক্খূহি ন সো ভিক্খু আপত্তিযা অদস্সনে উক্খিপিতব্বো’’তি।\n৪৫৪. অথ খো ভগৰা উক্খেপকানং ভিক্খূনং এতমত্থং ভাসিত্ৰা উট্ঠাযাসনা যেন উক্খিত্তানুৰত্তকা ভিক্খূ তেনুপসঙ্কমি, উপসঙ্কমিত্ৰা পঞ্ঞত্তে আসনে নিসীদি, নিসজ্জ খো ভগৰা উক্খিত্তানুৰত্তকে ভিক্খূ এতদৰোচ – ‘‘মা খো তুম্হে, ভিক্খৰে, আপত্তিং আপজ্জিত্ৰা ‘নাম্হ আপন্না, নাম্হ আপন্না’তি আপত্তিং ন পটিকাতব্বং মঞ্ঞিত্থ’’।\n‘‘ইধ পন, ভিক্খৰে, ভিক্খু আপত্তিং আপন্নো হোতি। সো তস্সা আপত্তিযা অনাপত্তিদিট্ঠি হোতি, অঞ্ঞে ভিক্খূ তস্সা আপত্তিযা আপত্তিদিট্ঠিনো হোন্তি। সো চে, ভিক্খৰে, ভিক্খু তে ভিক্খূ এৰং জানাতি – ‘ইমে খো আযস্মন্তো[আযস্মন্তা (ক॰)] বহুস্সুতা আগতাগমা ধম্মধরা ৰিনযধরা মাতিকাধরা পণ্ডিতা ব্যত্তা মেধাৰিনো লজ্জিনো কুক্কুচ্চকা সিক্খাকামা, নালং মমং ৰা কারণা অঞ্ঞেসং ৰা কারণা ছন্দা দোসা মোহা ভযা অগতিং গন্তুং। সচে মং ইমে ভিক্খূ আপত্তিযা অদস্সনে উক্খিপিস্সন্তি , ন মযা সদ্ধিং উপোসথং করিস্সন্তি, ৰিনা মযা উপোসথং করিস্সন্তি, ভৰিস্সতি সঙ্ঘস্স ততোনিদানং ভণ্ডনং কলহো ৰিগ্গহো ৰিৰাদো সঙ্ঘভেদো সঙ্ঘরাজি সঙ্ঘৰৰত্থানং সঙ্ঘনানাকরণ’ন্তি, ভেদগরুকেন, ভিক্খৰে, ভিক্খুনা পরেসম্পি সদ্ধায সা আপত্তি দেসেতব্বা।\n‘‘ইধ পন, ভিক্খৰে, ভিক্খু আপত্তিং আপন্নো হোতি। সো তস্সা আপত্তিযা অনাপত্তিদিট্ঠি হোতি, অঞ্ঞে ভিক্খূ তস্সা আপত্তিযা আপত্তিদিট্ঠিনো হোন্তি। সো চে, ভিক্খৰে, ভিক্খু তে ভিক্খূ এৰং জানাতি – ‘ইমে খো আযস্মন্তো বহুস্সুতা আগতাগমা ধম্মধরা ৰিনযধরা মাতিকাধরা পণ্ডিতা ব্যত্তা মেধাৰিনো লজ্জিনো কুক্কুচ্চকা সিক্খাকামা, নালং মমং ৰা কারণা অঞ্ঞেসং ৰা কারণা ছন্দা দোসা মোহা ভযা অগতিং গন্তুং। সচে মং ইমে ভিক্খূ আপত্তিযা অদস্সনে উক্খিপিস্সন্তি, ন মযা সদ্ধিং পৰারেস্সন্তি , ৰিনা মযা পৰারেস্সন্তি। ন মযা সদ্ধিং সঙ্ঘকম্মং করিস্সন্তি, ৰিনা মযা সঙ্ঘকম্মং করিস্সন্তি। ন মযা সদ্ধিং আসনে নিসীদিস্সন্তি, ৰিনা মযা আসনে নিসীদিস্সন্তি। ন মযা সদ্ধিং যাগুপানে নিসীদিস্সন্তি, ৰিনা মযা যাগুপানে নিসীদিস্সন্তি। ন মযা সদ্ধিং ভত্তগ্গে নিসীদিস্সন্তি ৰিনা মযা ভত্তগ্গে নিসীদিস্সন্তি। ন মযা সদ্ধিং একচ্ছন্নে ৰসিস্সন্তি, ৰিনা মযা একচ্ছন্নে ৰসিস্সন্তি। ন মযা সদ্ধিং যথাৰুড্ঢং অভিৰাদনং পচ্চুট্ঠানং অঞ্জলিকম্মং সামীচিকম্মং করিস্সন্তি, ৰিনা মযা যথাৰুড্ঢং অভিৰাদনং পচ্চুট্ঠানং অঞ্জলিকম্মং সামীচিকম্মং করিস্সন্তি, ভৰিস্সতি সঙ্ঘস্স ততোনিদানং ভণ্ডনং কলহো ৰিগ্গহো ৰিৰাদো সঙ্ঘভেদো সঙ্ঘরাজি সঙ্ঘৰৰত্থানং সঙ্ঘনানাকরণ’ন্তি , ভেদগরুকেন, ভিক্খৰে, ভিক্খুনা পরেসম্পি সদ্ধায সা আপত্তি দেসেতব্বা’’তি। অথ খো ভগৰা উক্খিত্তানুৰত্তকানং ভিক্খূনং এতমত্থং ভাসিত্ৰা উট্ঠাযাসনা পক্কামি।\n৪৫৫. তেন খো পন সমযেন উক্খিত্তানুৰত্তকা ভিক্খূ তত্থেৰ অন্তোসীমায উপোসথং করোন্তি, সঙ্ঘকম্মং করোন্তি। উক্খেপকা পন ভিক্খূ নিস্সীমং গন্ত্ৰা উপোসথং করোন্তি, সঙ্ঘকম্মং করোন্তি। অথ খো অঞ্ঞতরো উক্খেপকো ভিক্খু যেন ভগৰা তেনুপসঙ্কমি, উপসঙ্কমিত্ৰা ভগৰন্তং অভিৰাদেত্ৰা একমন্তং নিসীদি। একমন্তং নিসিন্নো খো সো ভিক্খু ভগৰন্তং এতদৰোচ – ‘‘তে, ভন্তে, উক্খিত্তানুৰত্তকা ভিক্খূ তত্থেৰ অন্তোসীমায উপোসথং করোন্তি, সঙ্ঘকম্মং করোন্তি। মযং পন উক্খেপকা ভিক্খূ নিস্সীমং গন্ত্ৰা উপোসথং করোম, সঙ্ঘকম্মং করোমা’’তি। ‘‘তে চে, ভিক্খু, উক্খিত্তানুৰত্তকা ভিক্খূ তত্থেৰ অন্তোসীমায উপোসথং করিস্সন্তি, সঙ্ঘকম্মং করিস্সন্তি, যথা মযা ঞত্তি চ অনুস্সাৰনা চ পঞ্ঞত্তা, তেসং তানি কম্মানি ধম্মিকানি কম্মানি ভৰিস্স’’ন্তি অকুপ্পানি ঠানারহানি। তুম্হে চে, ভিক্খু, উক্খেপকা ভিক্খূ তত্থেৰ অন্তোসীমায উপোসথং করিস্সথ, সঙ্ঘকম্মং করিস্সথ, যথা মযা ঞত্তি চ অনুস্সাৰনা চ পঞ্ঞত্তা, তুম্হাকম্পি তানি কম্মানি ধম্মিকানি কম্মানি ভৰিস্সন্তি অকুপ্পানি ঠানারহানি। তং কিস্স হেতু? নানাসংৰাসকা এতে [তে (স্যা॰)] ভিক্খূ [ভিক্খু (সী॰ স্যা॰)] তুম্হেহি, তুম্হে চ তেহি নানাসংৰাসকা।\n‘‘দ্ৰেমা, ভিক্খু, নানাসংৰাসকভূমিযো – অত্তনা ৰা অত্তানং নানাসংৰাসকং করোতি, সমগ্গো ৰা নং সঙ্ঘো উক্খিপতি অদস্সনে ৰা অপ্পটিকম্মে ৰা অপ্পটিনিস্সগ্গে ৰা। ইমা খো, ভিক্খু, দ্ৰে নানাসংৰাসকভূমিযো। দ্ৰেমা, ভিক্খু, সমানসংৰাসকভূমিযো – অত্তনা ৰা অত্তানং সমানসংৰাসং করোতি, সমগ্গো ৰা নং সঙ্ঘো উক্খিত্তং ওসারেতি অদস্সনে ৰা অপ্পটিকম্মে ৰা অপ্পটিনিস্সগ্গে ৰা। ইমা খো, ভিক্খু, দ্ৰে সমানসংৰাসকভূমিযো’’তি।\n৪৫৬. তেন খো পন সমযেন ভিক্খূ ভত্তগ্গে অন্তরঘরে ভণ্ডনজাতা কলহজাতা ৰিৰাদাপন্না অঞ্ঞমঞ্ঞং অননুলোমিকং কাযকম্মং ৰচীকম্মং উপদংসেন্তি, হত্থপরামাসং করোন্তি। মনুস্সা উজ্ঝাযন্তি খিয্যন্তি ৰিপাচেন্তি – ‘‘কথঞ্হি নাম সমণা সক্যপুত্তিযা ভত্তগ্গে অন্তরঘরে ভণ্ডনজাতা কলহজাতা ৰিৰাদাপন্না অঞ্ঞমঞ্ঞং অননুলোমিকং কাযকম্মং ৰচীকম্মং উপদংসেস্সন্তি, হত্থপরামাসং করিস্সন্তী’’তি। অস্সোসুং খো ভিক্খূ তেসং মনুস্সানং উজ্ঝাযন্তানং খিয্যন্তানং ৰিপাচেন্তানং। যে তে ভিক্খূ অপ্পিচ্ছা তে উজ্ঝাযন্তি খিয্যন্তি ৰিপাচেন্তি – ‘‘কথঞ্হি নাম ভিক্খূ ভত্তগ্গে অন্তরঘরে ভণ্ডনজাতা কলহজাতা ৰিৰাদাপন্না অঞ্ঞমঞ্ঞং অননুলোমিকং কাযকম্মং ৰচীকম্মং উপদংসেস্সন্তি , হত্থপরামাসং করিস্সন্তী’’তি। অথ খো তে ভিক্খূ ভগৰতো এতমত্থং আরোচেসুং…পে॰… ‘‘সচ্চং কির, ভিক্খৰে, ভিক্খূ ভত্তগ্গে অন্তরঘরে ভণ্ডনজাতা…পে॰… হত্থপরামাসং করোন্তী’’তি? ‘‘সচ্চং, ভগৰা’’তি। ৰিগরহি বুদ্ধো ভগৰা…পে॰… ৰিগরহিত্ৰা ধম্মিং কথং কত্ৰা ভিক্খূ আমন্তেসি – ‘‘ভিন্নে, ভিক্খৰে, সঙ্ঘে অধম্মিযাযমানে [অধম্মিযমানে (সী॰ স্যা॰ কত্থচি) অধম্মীযমানে (ক॰)] অসম্মোদিকায ৰত্তমানায [-‘‘অসম্মোদিকাৰত্তমানায’’ ইতি অট্ঠকথাযং সংৰণ্ণেতব্বপাঠো] ‘এত্তাৰতা ন অঞ্ঞমঞ্ঞং অননুলোমিকং কাযকম্মং ৰচীকম্মং উপদংসেস্সাম, হত্থপরামাসং করিস্সামা’তি আসনে নিসীদিতব্বং। ভিন্নে, ভিক্খৰে, সঙ্ঘে ধম্মিযাযমানে সম্মোদিকায ৰত্তমানায আসনন্তরিকায নিসীদিতব্ব’’ন্তি।\n৪৫৭. [ম॰ নি॰ ৩.২৩৬ থোকং ৰিসদিসং] তেন খো পন সমযেন ভিক্খূ সঙ্ঘমজ্ঝে ভণ্ডনজাতা কলহজাতা ৰিৰাদাপন্না অঞ্ঞমঞ্ঞং মুখসত্তীহি ৰিতুদন্তা ৰিহরন্তি। তে ন সক্কোন্তি তং অধিকরণং ৰূপসমেতুং। অথ খো অঞ্ঞতরো ভিক্খু যেন ভগৰা তেনুপসঙ্কমি, উপসঙ্কমিত্ৰা ভগৰন্তং অভিৰাদেত্ৰা একমন্তং অট্ঠাসি। একমন্তং ঠিতো খো সো ভিক্খু ভগৰন্তং এতদৰোচ – ‘‘ইধ, ভন্তে, ভিক্খূ সঙ্ঘমজ্ঝে ভণ্ডনজাতা কলহজাতা ৰিৰাদাপন্না অঞ্ঞমঞ্ঞং মুখসত্তীহি ৰিতুদন্তা ৰিহরন্তি। তে ন সক্কোন্তি তং অধিকরণং ৰূপসমেতুং। সাধু, ভন্তে, ভগৰা যেন তে ভিক্খূ তেনুপসঙ্কমতু অনুকম্পং উপাদাযা’’তি। অধিৰাসেসি ভগৰা তুণ্হীভাৰেন। অথ খো ভগৰা যেন তে ভিক্খূ তেনুপসঙ্কমি, উপসঙ্কমিত্ৰা পঞ্ঞত্তে আসনে নিসীদি, নিসজ্জ খো ভগৰা তে ভিক্খূ এতদৰোচ – ‘‘অলং, ভিক্খৰে, মা ভণ্ডনং মা কলহং মা ৰিগ্গহং মা ৰিৰাদ’’ন্তি। এৰং ৰুত্তে অঞ্ঞতরো অধম্মৰাদী ভিক্খু ভগৰন্তং এতদৰোচ – ‘‘আগমেতু, ভন্তে, ভগৰা ধম্মস্সামী; অপ্পোস্সুক্কো, ভন্তে, ভগৰা দিট্ঠধম্মসুখৰিহারমনুযুত্তো ৰিহরতু। মযমেতেন ভণ্ডনেন কলহেন ৰিগ্গহেন ৰিৰাদেন পঞ্ঞাযিস্সামা’’তি। দুতিযম্পি খো ভগৰা তে ভিক্খূ এতদৰোচ – ‘‘অলং, ভিক্খৰে, মা ভণ্ডনং মা কলহং মা ৰিগ্গহং মা ৰিৰাদ’’ন্তি। দুতিযম্পি খো সো অধম্মৰাদী ভিক্খু ভগৰন্তং এতদৰোচ – ‘‘আগমেতু , ভন্তে, ভগৰা ধম্মস্সামী; অপ্পোস্সুক্কো, ভন্তে , ভগৰা দিট্ঠধম্মসুখৰিহারমনুযুত্তো ৰিহরতু। মযমেতেন ভণ্ডনেন কলহেন ৰিগ্গহেন ৰিৰাদেন পঞ্ঞাযিস্সামা’’তি।\n৪৫৮. অথ খো ভগৰা ভিক্খূ আমন্তেসি – ‘‘ভূতপুব্বং, ভিক্খৰে, বারাণসিযং [ৰজিরবুদ্ধিটীকা ওলোকেতব্বা] ব্রহ্মদত্তো নাম কাসিরাজা অহোসি অড্ঢো মহদ্ধনো মহাভোগো মহব্বলো মহাৰাহনো মহাৰিজিতো পরিপুণ্ণকোসকোট্ঠাগারো। দীঘীতি নাম কোসলরাজা অহোসি দলিদ্দো অপ্পধনো অপ্পভোগো অপ্পবলো অপ্পৰাহনো অপ্পৰিজিতো অপরিপুণ্ণকোসকোট্ঠাগারো। অথ খো, ভিক্খৰে, ব্রহ্মদত্তো কাসিরাজা চতুরঙ্গিনিং সেনং সন্নয্হিত্ৰা দীঘীতিং কোসলরাজানং অব্ভুয্যাসি। অস্সোসি খো, ভিক্খৰে, দীঘীতি কোসলরাজা – ‘‘ব্রহ্মদত্তো কির কাসিরাজা চতুরঙ্গিনিং সেনং সন্নয্হিত্ৰা মমং অব্ভুয্যাতো’’তি। অথ খো, ভিক্খৰে, দীঘীতিস্স কোসলরঞ্ঞো এতদহোসি – ‘‘ব্রহ্মদত্তো খো কাসিরাজা অড্ঢো মহদ্ধনো মহাভোগো মহব্বলো মহাৰাহনো মহাৰিজিতো পরিপুণ্ণকোসকোট্ঠাগারো, অহং পনম্হি দলিদ্দো অপ্পধনো অপ্পভোগো অপ্পবলো অপ্পৰাহনো অপ্পৰিজিতো অপরিপুণ্ণকোসকোট্ঠাগারো, নাহং পটিবলো ব্রহ্মদত্তেন কাসিরঞ্ঞা একসঙ্ঘাতম্পি সহিতুং। যংনূনাহং পটিকচ্চেৰ নগরম্হা নিপ্পতেয্য’’ন্তি।\nঅথ খো, ভিক্খৰে, দীঘীতি কোসলরাজা মহেসিং আদায পটিকচ্চেৰ নগরম্হা নিপ্পতি। অথ খো, ভিক্খৰে, ব্রহ্মদত্তো কাসিরাজা দীঘীতিস্স কোসলরঞ্ঞো বলঞ্চ ৰাহনঞ্চ জনপদঞ্চ কোসঞ্চ কোট্ঠাগারঞ্চ অভিৰিজিয অজ্ঝাৰসতি। অথ খো, ভিক্খৰে, দীঘীতি কোসলরাজা সপজাপতিকো যেন ৰারাণসী তেন পক্কামি। অনুপুব্বেন যেন বারাণসী তদৰসরি। তত্র সুদং, ভিক্খৰে, দীঘীতি কোসলরাজা সপজাপতিকো বারাণসিযং অঞ্ঞতরস্মিং পচ্চন্তিমে ওকাসে কুম্ভকারনিৰেসনে অঞ্ঞাতকৰেসেন পরিব্বাজকচ্ছন্নেন পটিৰসতি। অথ খো, ভিক্খৰে, দীঘীতিস্স কোসলরঞ্ঞো মহেসী নচিরস্সেৰ গব্ভিনী অহোসি। তস্সা এৰরূপো দোহল়ো উপ্পন্নো হোতি – ‘‘ইচ্ছতি সূরিযস্স উগ্গমনকালে চতুরঙ্গিনিং সেনং সন্নদ্ধং ৰম্মিকং সুভূমে ঠিতং পস্সিতুং , খগ্গানঞ্চ ধোৰনং পাতুং’’। অথ খো, ভিক্খৰে, দীঘীতিস্স কোসলরঞ্ঞো মহেসী দীঘীতিং কোসলরাজানং এতদৰোচ – ‘‘গব্ভিনীম্হি, দেৰ। তস্সা মে এৰরূপো দোহল়ো উপ্পন্নো – ইচ্ছামি সূরিযস্স উগ্গমনকালে চতুরঙ্গিনিং সেনং সন্নদ্ধং ৰম্মিকং [ৰম্মিতং (সী॰)] সুভূমে ঠিতং পস্সিতুং, খগ্গানঞ্চ ধোৰনং পাতু’’ন্তি। ‘‘কুতো, দেৰি, অম্হাকং দুগ্গতানং চতুরঙ্গিনী সেনা সন্নদ্ধা ৰম্মিকা সুভূমে ঠিতা, খগ্গানঞ্চ ধোৰনং পাতু’’ন্তি [খগ্গানঞ্চ ধোৰনন্তি (সী॰ স্যা॰)] ‘‘সচাহং, দেৰ, ন লভিস্সামি, মরিস্সামী’’তি।\n৪৫৯. তেন খো পন সমযেন, ব্রহ্মদত্তস্স কাসিরঞ্ঞো পুরোহিতো ব্রাহ্মণো দীঘীতিস্স কোসলরঞ্ঞো সহাযো হোতি । অথ খো, ভিক্খৰে, দীঘীতি কোসলরাজা যেন ব্রহ্মদত্তস্স কাসিরঞ্ঞো পুরোহিতো ব্রাহ্মণো তেনুপসঙ্কমি, উপসঙ্কমিত্ৰা ব্রহ্মদত্তস্স কাসিরঞ্ঞো পুরোহিতং ব্রাহ্মণং এতদৰোচ – ‘‘সখী তে, সম্ম, গব্ভিনী। তস্সা এৰরূপো দোহল়ো উপ্পন্নো – ইচ্ছতি সূরিযস্স উগ্গমনকালে চতুরঙ্গিনিং সেনং সন্নদ্ধং ৰম্মিকং সুভূমে ঠিতং পস্সিতুং, খগ্গানঞ্চ ধোৰনং পাতু’’ন্তি। ‘‘তেন হি, দেৰ, মযম্পি দেৰিং পস্সামা’’তি। অথ খো, ভিক্খৰে, দীঘীতিস্স কোসলরঞ্ঞো মহেসী যেন ব্রহ্মদত্তস্স কাসিরঞ্ঞো পুরোহিতো ব্রাহ্মণো তেনুপসঙ্কমি। অদ্দসা খো, ভিক্খৰে, ব্রহ্মদত্তস্স কাসিরঞ্ঞো পুরোহিতো ব্রাহ্মণো দীঘীতিস্স কোসলরঞ্ঞো মহেসিং দূরতোৰ আগচ্ছন্তিং, দিস্ৰান উট্ঠাযাসনা একংসং উত্তরাসঙ্গং করিত্ৰা যেন দীঘীতিস্স কোসলরঞ্ঞো মহেসী তেনঞ্জলিং পণামেত্ৰা তিক্খত্তুং উদানং উদানেসি – ‘‘কোসলরাজা ৰত ভো কুচ্ছিগতো, কোসলরাজা ৰত ভো কুচ্ছিগতো’’তি। অত্তমনা [অৰিমনা (সী॰ স্যা॰ কত্থচি], দেৰি, হোহি। লচ্ছসি সূরিযস্স উগ্গমনকালে চতুরঙ্গিনিং সেনং সন্নদ্ধং ৰম্মিকং সুভূমে ঠিতং পস্সিতুং, খগ্গানঞ্চ ধোৰনং পাতুন্তি।\nঅথ খো, ভিক্খৰে, ব্রহ্মদত্তস্স কাসিরঞ্ঞো পুরোহিতো ব্রাহ্মণো যেন ব্রহ্মদত্তো কাসিরাজা তেনুপসঙ্কমি, উপসঙ্কমিত্ৰা ব্রহ্মদত্তং কাসিরাজানং এতদৰোচ – ‘‘তথা, দেৰ, নিমিত্তানি দিস্সন্তি, স্ৰে সূরিযুগ্গমনকালে চতুরঙ্গিনী সেনা সন্নদ্ধা ৰম্মিকা সুভূমে তিট্ঠতু, খগ্গা চ ধোৰিযন্তূ’’তি। অথ খো, ভিক্খৰে, ব্রহ্মদত্তো কাসিরাজা মনুস্সে আণাপেসি – ‘‘যথা, ভণে, পুরোহিতো ব্রাহ্মণো আহ তথা করোথা’’তি। অলভি খো, ভিক্খৰে, দীঘীতিস্স কোসলরঞ্ঞো মহেসী সূরিযস্স উগ্গমনকালে চতুরঙ্গিনিং সেনং সন্নদ্ধং ৰম্মিকং সুভূমে ঠিতং পস্সিতুং, খগ্গানঞ্চ ধোৰনং পাতুং। অথ খো, ভিক্খৰে, দীঘীতিস্স কোসলরঞ্ঞো মহেসী তস্স গব্ভস্স পরিপাকমন্ৰায পুত্তং ৰিজাযি। তস্স দীঘাৰূতি নামং অকংসু। অথ খো, ভিক্খৰে, দীঘাৰু কুমারো নচিরস্সেৰ ৰিঞ্ঞুতং পাপুণি। অথ খো, ভিক্খৰে, দীঘীতিস্স কোসলরঞ্ঞো এতদহোসি – ‘‘অযং খো ব্রহ্মদত্তো কাসিরাজা বহুনো অম্হাকং অনত্থস্স কারকো, ইমিনা অম্হাকং বলঞ্চ ৰাহনঞ্চ জনপদো চ কোসো চ কোট্ঠাগারঞ্চ অচ্ছিন্নং, সচাযং অম্হে জানিস্সতি, সব্বেৰ তযো ঘাতাপেস্সতি, যংনূনাহং দীঘাৰুং কুমারং বহিনগরে ৰাসেয্য’’ন্তি। অথ খো ভিক্খৰে দীঘীতি কোসলরাজা দীঘাৰুং কুমারং বহিনগরে ৰাসেসি। অথ খো ভিক্খৰে দীঘাৰু কুমারো বহিনগরে পটিৰসন্তো নচিরস্সেৰ সব্বসিপ্পানি সিক্খি।\n৪৬০. তেন খো পন সমযেন দীঘীতিস্স কোসলরঞ্ঞো কপ্পকো ব্রহ্মদত্তে কাসিরঞ্ঞে পটিৰসতি। অদ্দসা খো, ভিক্খৰে, দীঘীতিস্স কোসলরঞ্ঞো কপ্পকো দীঘীতিং কোসলরাজানং সপজাপতিকং বারাণসিযং অঞ্ঞতরস্মিং পচ্চন্তিমে ওকাসে কুম্ভকারনিৰেসনে অঞ্ঞাতকৰেসেন পরিব্বাজকচ্ছন্নেন পটিৰসন্তং, দিস্ৰান যেন ব্রহ্মদত্তো কাসিরাজা তেনুপসঙ্কমি, উপসঙ্কমিত্ৰা ব্রহ্মদত্তং কাসিরাজানং এতদৰোচ – ‘‘দীঘীতি, দেৰ, কোসলরাজা সপজাপতিকো বারাণসিযং অঞ্ঞতরস্মিং পচ্চন্তিমে ওকাসে কুম্ভকারনিৰেসনে অঞ্ঞাতকৰেসেন পরিব্বাজকচ্ছন্নেন পটিৰসতী’’তি। অথ খো, ভিক্খৰে, ব্রহ্মদত্তো কাসিরাজা মনুস্সে আণাপেসি – ‘‘তেন হি, ভণে, দীঘীতিং কোসলরাজানং সপজাপতিকং আনেথা’’তি। ‘‘এৰং, দেৰা’’তি খো, ভিক্খৰে, তে মনুস্সা ব্রহ্মদত্তস্স কাসিরঞ্ঞো পটিস্সুত্ৰা দীঘীতিং কোসলরাজানং সপজাপতিকং আনেসুং। অথ খো, ভিক্খৰে, ব্রহ্মদত্তো কাসিরাজা মনুস্সে আণাপেসি – ‘‘তেন হি, ভণে, দীঘীতিং কোসলরাজানং সপজাপতিকং দল়্হায রজ্জুযা পচ্ছাবাহং গাল়্হবন্ধনং বন্ধিত্ৰা খুরমুণ্ডং করিত্ৰা খরস্সরেন পণৰেন রথিকায রথিকং সিঙ্ঘাটকেন সিঙ্ঘাটকং পরিনেত্ৰা দক্খিণেন দ্ৰারেন নিক্খামেত্ৰা দক্খিণতো নগরস্স চতুধা ছিন্দিত্ৰা চতুদ্দিসা বিলানি নিক্খিপথা’’তি। ‘‘এৰং, দেৰা’’তি খো, ভিক্খৰে, তে মনুস্সা ব্রহ্মদত্তস্স কাসিরঞ্ঞো পটিস্সুত্ৰা দীঘীতিং কোসলরাজানং সপজাপতিকং দল়্হায রজ্জুযা পচ্ছাবাহং গাল়্হবন্ধনং বন্ধিত্ৰা খুরমুণ্ডং করিত্ৰা খরস্সরেন পণৰেন রথিকায রথিকং সিঙ্ঘাটকেন সিঙ্ঘাটকং পরিনেন্তি।\nঅথ খো, ভিক্খৰে, দীঘাৰুস্স কুমারস্স এতদহোসি – ‘‘চিরংদিট্ঠা খো মে মাতাপিতরো। যংনূনাহং মাতাপিতরো পস্সেয্য’’ন্তি। অথ খো, ভিক্খৰে, দীঘাৰু কুমারো বারাণসিং পৰিসিত্ৰা অদ্দস মাতাপিতরো দল়্হায রজ্জুযা পচ্ছাবাহং গাল়্হবন্ধনং বন্ধিত্ৰা খুরমুণ্ডং করিত্ৰা খরস্সরেন পণৰেন রথিকায রথিকং সিঙ্ঘাটকেন সিঙ্ঘাটকং পরিনেন্তে, দিস্ৰান যেন মাতাপিতরো তেনুপসঙ্কমি। অদ্দসা খো, ভিক্খৰে, দীঘীতি কোসলরাজা দীঘাৰুং কুমারং দূরতোৰ আগচ্ছন্তং; দিস্ৰান দীঘাৰুং কুমারং এতদৰোচ – ‘‘মা খো ত্ৰং, তাত দীঘাৰু, দীঘং পস্স, মা রস্সং। ন হি, তাত দীঘাৰু, ৰেরেন ৰেরা সম্মন্তি; অৰেরেন হি, তাত দীঘাৰু, ৰেরা সম্মন্তী’’তি। এৰং ৰুত্তে, ভিক্খৰে, তে মনুস্সা দীঘীতিং কোসলরাজানং এতদৰোচুং – ‘‘উম্মত্তকো অযং দীঘীতি কোসলরাজা ৰিপ্পলপতি। কো ইমস্স দীঘাৰু? কং অযং এৰমাহ – ‘মা খো ত্ৰং, তাত দীঘাৰু, দীঘং পস্স, মা রস্সং। ন হি, তাত দীঘাৰু, ৰেরেন ৰেরা সম্মন্তি; অৰেরেন হি, তাত দীঘাৰু, ৰেরা সম্মন্তী’’তি। ‘‘নাহং, ভণে, উম্মত্তকো ৰিপ্পলপামি, অপি চ যো ৰিঞ্ঞূ সো ৰিভাৰেস্সতী’’তি। দুতিযম্পি খো, ভিক্খৰে…পে॰… ততিযম্পি খো, ভিক্খৰে, দীঘীতি কোসলরাজা দীঘাৰুং কুমারং এতদৰোচ – ‘‘মা খো ত্ৰং, তাত দীঘাৰু, দীঘং পস্স, মা রস্সং। ন হি, তাত দীঘাৰু, ৰেরেন ৰেরা সম্মন্তি; অৰেরেন হি, তাত দীঘাৰু, ৰেরা সম্মন্তী’’তি। ততিযম্পি খো, ভিক্খৰে, তে মনুস্সা দীঘীতিং কোসলরাজানং এতদৰোচুং – ‘‘উম্মত্তকো অযং দীঘীতি কোসলরাজা ৰিপ্পলপতি। কো ইমস্স দীঘাৰু ? কং অযং এৰমাহ – মা খো ত্ৰং, তাত দীঘাৰু, দীঘং পস্স, মা রস্সং। ন হি, তাত দীঘাৰু, ৰেরেন ৰেরা সম্মন্তি; অৰেরেন হি, তাত দীঘাৰু, ৰেরা সম্মন্তী’’তি। ‘‘নাহং, ভণে, উম্মত্তকো ৰিপ্পলপামি, অপি চ যো ৰিঞ্ঞূ সো ৰিভাৰেস্সতী’’তি। অথ খো, ভিক্খৰে, তে মনুস্সা দীঘীতিং কোসলরাজানং সপজাপতিকং রথিকায রথিকং সিঙ্ঘাটকেন সিঙ্ঘাটকং পরিনেত্ৰা দক্খিণেন দ্ৰারেন নিক্খামেত্ৰা দক্খিণতো নগরস্স চতুধা ছিন্দিত্ৰা চতুদ্দিসা বিলানি নিক্খিপিত্ৰা গুম্বং ঠপেত্ৰা পক্কমিংসু। অথ খো, ভিক্খৰে, দীঘাৰু কুমারো বারাণসিং পৰিসিত্ৰা সুরং নীহরিত্ৰা গুম্বিযে পাযেসি। যদা তে মত্তা অহেসুং পতিতা, অথ কট্ঠানি সংকড্ঢিত্ৰা চিতকং করিত্ৰা মাতাপিতূনং সরীরং চিতকং আরোপেত্ৰা অগ্গিং দত্ৰা পঞ্জলিকো তিক্খত্তুং চিতকং পদক্খিণং অকাসি।\n৪৬১. তেন খো পন সমযেন ব্রহ্মদত্তো কাসিরাজা উপরিপাসাদৰরগতো হোতি। অদ্দসা খো, ভিক্খৰে, ব্রহ্মদত্তো কাসিরাজা দীঘাৰুং কুমারং পঞ্জলিকং তিক্খত্তুং চিতকং পদক্খিণং করোন্তং, দিস্ৰানস্স এতদহোসি – ‘‘নিস্সংসযং খো সো মনুস্সো দীঘীতিস্স কোসলরঞ্ঞো ঞাতি ৰা সালোহিতো ৰা, অহো মে অনত্থতো, ন হি নাম মে কোচি আরোচেস্সতী’’তি। অথ খো, ভিক্খৰে, দীঘাৰু কুমারো অরঞ্ঞং গন্ত্ৰা যাৰদত্থং কন্দিত্ৰা রোদিত্ৰা খপ্পং [বপ্পং (সী॰ স্যা॰)] পুঞ্ছিত্ৰা বারাণসিং পৰিসিত্ৰা অন্তেপুরস্স সামন্তা হত্থিসালং গন্ত্ৰা হত্থাচরিযং এতদৰোচ – ‘‘ইচ্ছামহং, আচরিয, সিপ্পং সিক্খিতু’’ন্তি। ‘‘তেন হি, ভণে মাণৰক, সিক্খস্সূ’’তি। অথ খো, ভিক্খৰে, দীঘাৰু কুমারো রত্তিযা পচ্চূসসমযং পচ্চুট্ঠায হত্থিসালাযং মঞ্জুনা সরেন গাযি, ৰীণঞ্চ ৰাদেসি। অস্সোসি খো, ভিক্খৰে, ব্রহ্মদত্তো কাসিরাজা রত্তিযা পচ্চূসসমযং পচ্চুট্ঠায হত্থিসালাযং মঞ্জুনা সরেন গীতং ৰীণঞ্চ ৰাদিতং, সুত্ৰান মনুস্সে পুচ্ছি – ‘‘কো, ভণে, রত্তিযা পচ্চূসসমযংপচ্চুট্ঠায হত্থিসালাযং মঞ্জুনা সরেন গাযি, ৰীণঞ্চ ৰাদেসী’’তি? ‘‘অমুকস্স, দেৰ, হত্থাচরিযস্স অন্তেৰাসী মাণৰকো রত্তিযা পচ্চূসসমযং পচ্চুট্ঠায হত্থিসালাযং মঞ্জুনা সরেন গাযি, ৰীণঞ্চ ৰাদেসী’’তি। ‘‘তেন হি, ভণে, তং মাণৰকং আনেথা’’তি। ‘‘এৰং, দেৰা’’তি খো, ভিক্খৰে, তে মনুস্সা ব্রহ্মদত্তস্স কাসিরঞ্ঞো পটিস্সুত্ৰা দীঘাৰুং কুমারং আনেসুং। ‘‘ত্ৰং ভণে মাণৰক, রত্তিযা পচ্চূসসমযং পচ্চুট্ঠায হত্থিসালাযং মঞ্জুনা সরেন গাযি, ৰীণঞ্চ ৰাদেসী’’তি? ‘‘এৰং, দেৰা’’তি। ‘‘তেন হি ত্ৰং, ভণে মাণৰক, গাযস্সু, ৰীণঞ্চ ৰাদেহী’’তি। ‘‘এৰং, দেৰা’’তি খো, ভিক্খৰে, দীঘাৰু কুমারো ব্রহ্মদত্তস্স কাসিরঞ্ঞো পটিস্সুত্ৰা আরাধাপেক্খো মঞ্জুনা সরেন গাযি , ৰীণঞ্চ ৰাদেসি। ‘‘ত্ৰং, ভণে মাণৰক, মং উপট্ঠহা’’তি। ‘‘এৰং, দেৰা’’তি খো, ভিক্খৰে, দীঘাৰু কুমারো ব্রহ্মদত্তস্স কাসিরঞ্ঞো পচ্চস্সোসি। অথ খো, ভিক্খৰে, দীঘাৰু কুমারো ব্রহ্মদত্তস্স কাসিরঞ্ঞো পুব্বুট্ঠাযী অহোসি পচ্ছানিপাতী কিঙ্কারপটিস্সাৰী মনাপচারী পিযৰাদী। অথ খো, ভিক্খৰে, ব্রহ্মদত্তো কাসিরাজা দীঘাৰুং কুমারং নচিরস্সেৰ অব্ভন্তরিমে ৰিস্সাসিকট্ঠানে ঠপেসি।\n৪৬২. অথ খো, ভিক্খৰে, ব্রহ্মদত্তো কাসিরাজা দীঘাৰুং কুমারং এতদৰোচ – ‘‘তেন হি, ভণে মাণৰক, রথং যোজেহি, মিগৰং গমিস্সামা’’তি। ‘‘এৰং, দেৰা’’তি খো, ভিক্খৰে, দীঘাৰু কুমারো ব্রহ্মদত্তস্স কাসিরঞ্ঞো পটিস্সুত্ৰা রথং যোজেত্ৰা ব্রহ্মদত্তং কাসিরাজানং এতদৰোচ – ‘‘যুত্তো খো তে, দেৰ, রথো, যস্স দানি কালং মঞ্ঞসী’’তি। অথ খো, ভিক্খৰে, ব্রহ্মদত্তো কাসিরাজা রথং অভিরুহি। দীঘাৰু কুমারো রথং পেসেসি। তথা তথা রথং পেসেসি যথা যথা অঞ্ঞেনেৰ সেনা অগমাসি অঞ্ঞেনেৰ রথো। অথ খো, ভিক্খৰে, ব্রহ্মদত্তো কাসিরাজা দূরং গন্ত্ৰা দীঘাৰুং কুমারং এতদৰোচ – ‘‘তেন হি, ভণে মাণৰক, রথং মুঞ্চস্সু, কিলন্তোম্হি, নিপজ্জিস্সামী’’তি। ‘‘এৰং, দেৰা’’তি খো, ভিক্খৰে, দীঘাৰু কুমারো ব্রহ্মদত্তস্স কাসিরঞ্ঞো পটিস্সুত্ৰা রথং মুঞ্চিত্ৰা পথৰিযং পল্লঙ্কেন নিসীদি। অথ খো, ভিক্খৰে, ব্রহ্মদত্তো কাসিরাজা দীঘাৰুস্স কুমারস্স উচ্ছঙ্গে সীসং কত্ৰা সেয্যং কপ্পেসি। তস্স কিলন্তস্স মুহুত্তকেনেৰ নিদ্দা ওক্কমি। অথ খো, ভিক্খৰে, দীঘাৰুস্স কুমারস্স এতদহোসি – ‘‘অযং খো ব্রহ্মদত্তো কাসিরাজা বহুনো অম্হাকং অনত্থস্স কারকো। ইমিনা অম্হাকং বলঞ্চ ৰাহনঞ্চ জনপদো চ কোসো চ কোট্ঠাগারঞ্চ অচ্ছিন্নং। ইমিনা চ মে মাতাপিতরো হতা। অযং খ্ৰস্স কালো যোহং ৰেরং অপ্পেয্য’’ন্তি কোসিযা খগ্গং নিব্বাহি। অথ খো, ভিক্খৰে, দীঘাৰুস্স কুমারস্স এতদহোসি – ‘‘পিতা খো মং মরণকালে অৰচ ‘মা খো ত্ৰং, তাত দীঘাৰু, দীঘং পস্স, মা রস্সং। ন হি, তাত দীঘাৰু, ৰেরেন ৰেরা সম্মন্তি; অৰেরেন হি, তাত দীঘাৰু, ৰেরা সম্মন্তী’তি। ন খো মেতং পতিরূপং , য্ৰাহং পিতুৰচনং অতিক্কমেয্য’’ন্তি কোসিযা খগ্গং পৰেসেসি। দুতিযম্পি খো, ভিক্খৰে, দীঘাৰুস্স কুমারস্স এতদহোসি – ‘‘অযং খো ব্রহ্মদত্তো কাসিরাজা বহুনো অম্হাকং অনত্থস্স কারকো, ইমিনো অম্হাকং বলঞ্চ ৰাহনঞ্চ জনপদো চ কোসো চ কোট্ঠাগারঞ্চ অচ্ছিন্নং, ইমিনা চ মে মাতাপিতরো হতা, অযং খ্ৰস্স কালো যোহং ৰেরং অপ্পেয্য’’ন্তি কোসিযা খগ্গং নিব্বাহি। দুতিযম্পি খো, ভিক্খৰে, দীঘাৰুস্স কুমারস্স এতদহোসি – ‘‘পিতা খো মং মরণকালে অৰচ ‘মা খো ত্ৰং তাত দীঘাৰু, দীঘং পস্স, মা রস্সং, ন হি তাত দীঘাৰু ৰেরেন ৰেরা সম্মন্তি; অৰেরেন হি, তাত দীঘাৰু, ৰেরা সম্মন্তী’তি। ন খো মেতং পতিরূপং, য্ৰাহং পিতুৰচনং অতিক্কমেয্য’’ন্তি। পুনদেৰ কোসিযা খগ্গং পৰেসেসি। ততিযম্পি খো, ভিক্খৰে, দীঘাৰুস্স কুমারস্স এতদহোসি – ‘‘অযং খো ব্রহ্মদত্তো কাসিরাজা বহুনো অম্হাকং অনত্থস্স কারকো। ইমিনা অম্হাকং বলঞ্চ ৰাহনঞ্চ জনপদো চ কোসো চ কোট্ঠাগারঞ্চ অচ্ছিন্নং। ইমিনা চ মে মাতাপিতরো হতা। অযং খ্ৰস্স কালো যোহং ৰেরং অপ্পেয্য’’ন্তি কোসিযা খগ্গং নিব্বাহি। ততিযম্পি খো, ভিক্খৰে, দীঘাৰুস্স কুমারস্স এতদহোসি – ‘‘পিতা খো মং মরণকালে অৰচ ‘মা খো ত্ৰং, তাত দীঘাৰু, দীঘং পস্স, মা রস্সং। ন হি, তাত দীঘাৰু, ৰেরেন ৰেরা সম্মন্তি; অৰেরেন হি, তাত দীঘাৰু, ৰেরা সম্মন্তী’তি। ন খো মেতং পতিরূপং, য্ৰাহং পিতুৰচনং অতিক্কমেয্য’’’ন্তি পুনদেৰ কোসিযা খগ্গং পৰেসেসি। অথ খো, ভিক্খৰে, ব্রহ্মদত্তো কাসিরাজা ভীতো উব্বিগ্গো উস্সঙ্কী উত্রস্তো সহসা ৰুট্ঠাসি। অথ খো, ভিক্খৰে, দীঘাৰু কুমারো ব্রহ্মদত্তং কাসিরাজানং এতদৰোচ – ‘‘কিস্স ত্ৰং , দেৰ, ভীতো উব্বিগ্গো উস্সঙ্কী উত্রস্তো সহসা ৰুট্ঠাসী’’তি? ইধ মং, ভণে মাণৰক, দীঘীতিস্স কোসলরঞ্ঞো পুত্তো দীঘাৰু কুমারো সুপিনন্তেন খগ্গেন পরিপাতেসি। তেনাহং ভীতো উব্বিগ্গো উস্সঙ্কী উত্রস্তো সহসা ৰুট্ঠাসিন্তি। অথ খো, ভিক্খৰে, দীঘাৰু কুমারো ৰামেন হত্থেন ব্রহ্মদত্তস্স কাসিরঞ্ঞো সীসং পরামসিত্ৰা দক্খিণেন হত্থেন খগ্গং নিব্বাহেত্ৰা ব্রহ্মদত্তং কাসিরাজানং এতদৰোচ – ‘‘অহং খো সো, দেৰ, দীঘীতিস্স কোসলরঞ্ঞো পুত্তো দীঘাৰু কুমারো। বহুনো ত্ৰং অম্হাকং অনত্থস্স কারকো। তযা অম্হাকং বলঞ্চ ৰাহনঞ্চ জনপদো চ কোসো চ কোট্ঠাগারঞ্চ অচ্ছিন্নং। তযা চ মে মাতাপিতরো হতা। অযং খ্ৰস্স কালো য্ৰাহং ৰেরং অপ্পেয্য’’ন্তি। অথ খো, ভিক্খৰে, ব্রহ্মদত্তো কাসিরাজা দীঘাৰুস্স কুমারস্স পাদেসু সিরসা নিপতিত্ৰা দীঘাৰুং কুমারং এতদৰোচ – ‘‘জীৰিতং মে, তাত দীঘাৰু, দেহি। জীৰিতং মে, তাত দীঘাৰু, দেহী’’তি। ‘‘ক্যাহং উস্সহামি দেৰস্স জীৰিতং দাতুং ? দেৰো খো মে জীৰিতং দদেয্যা’’তি। ‘‘তেন হি, তাত দীঘাৰু, ত্ৰঞ্চেৰ মে জীৰিতং দেহি, অহঞ্চ তে জীৰিতং দম্মী’’তি। অথ খো, ভিক্খৰে, ব্রহ্মদত্তো চ কাসিরাজা দীঘাৰু চ কুমারো অঞ্ঞমঞ্ঞস্স জীৰিতং অদংসু, পাণিঞ্চ অগ্গহেসুং, সপথঞ্চ অকংসু অদ্দূভায [অদ্রূভায, অদুব্ভায (ক॰)]।\nঅথ খো, ভিক্খৰে, ব্রহ্মদত্তো কাসিরাজা দীঘাৰুং কুমারং এতদৰোচ – ‘‘তেন হি, তাত দীঘাৰু, রথং যোজেহি , গমিস্সামা’’তি। ‘‘এৰং, দেৰা’’তি খো, ভিক্খৰে, দীঘাৰু কুমারো ব্রহ্মদত্তস্স কাসিরঞ্ঞো পটিস্সুত্ৰা রথং যোজেত্ৰা ব্রহ্মদত্তং কাসিরাজানং এতদৰোচ – ‘‘যুত্তো খো তে, দেৰ, রথো, যস্স দানি কালং মঞ্ঞসী’’তি। অথ খো, ভিক্খৰে, ব্রহ্মদত্তো কাসিরাজা রথং অভিরুহি। দীঘাৰু কুমারো রথং পেসেসি। তথা তথা রথং পেসেসি যথা যথা নচিরস্সেৰ সেনায সমাগঞ্ছি। অথ খো, ভিক্খৰে, ব্রহ্মদত্তো কাসিরাজা বারাণসিং পৰিসিত্ৰা অমচ্চে পারিসজ্জে সন্নিপাতাপেত্ৰা এতদৰোচ – ‘‘সচে, ভণে, দীঘীতিস্স কোসলরঞ্ঞো পুত্তং দীঘাৰুং কুমারং পস্সেয্যাথ, কিন্তি নং করেয্যাথা’’তি? একচ্চে এৰমাহংসু – ‘‘মযং, দেৰ, হত্থে ছিন্দেয্যাম। মযং, দেৰ, পাদে ছিন্দেয্যাম। মযং, দেৰ, হত্থপাদে ছিন্দেয্যাম। মযং, দেৰ, কণ্ণে ছিন্দেয্যাম। মযং, দেৰ, নাসং ছিন্দেয্যাম। মযং, দেৰ, কণ্ণনাসং ছিন্দেয্যাম। মযং, দেৰ, সীসং ছিন্দেয্যামা’’তি। ‘‘অযং খো, ভণে, দীঘীতিস্স কোসলরঞ্ঞো পুত্তো দীঘাৰু কুমারো। নাযং লব্ভা কিঞ্চি কাতুং। ইমিনা চ মে জীৰিতং দিন্নং, মযা চ ইমস্স জীৰিতং দিন্ন’’ন্তি।\n৪৬৩. অথ খো, ভিক্খৰে, ব্রহ্মদত্তো কাসিরাজা দীঘাৰুং কুমারং এতদৰোচ – ‘‘যং খো তে, তাত দীঘাৰু, পিতা মরণকালে অৰচ ‘মা খো ত্ৰং, তাত দীঘাৰু, দীঘং পস্স, মা রস্সং। ন হি, তাত দীঘাৰু, ৰেরেন ৰেরা সম্মন্তি; অৰেরেন হি, তাত দীঘাৰু, ৰেরা সম্মন্তী’তি, কিং তে পিতা সন্ধায অৰচা’’তি? ‘‘যং খো মে , দেৰ, পিতা মরণকালে অৰচ ‘মা দীঘ’ন্তি মা চিরং ৰেরং অকাসীতি। ইমং খো মে, দেৰ, পিতা মরণকালে অৰচ মা দীঘন্তি। যং খো মে, দেৰ, পিতা মরণকালে অৰচ ‘মা রস্স’ন্তি মা খিপ্পং মিত্তেহি ভিজ্জিত্থা’’তি। ইমং খো মে, দেৰ, পিতা মরণকালে অৰচ মা রস্সন্তি। যং খো মে, দেৰ, পিতা মরণকালে অৰচ ‘‘ন হি, তাত দীঘাৰু, ৰেরেন ৰেরা সম্মন্তি, অৰেরেন হি, তাত দীঘাৰু, ৰেরা সম্মন্তী’’তি দেৰেন মে মাতাপিতরো হতাতি। সচাহং দেৰং জীৰিতা ৰোরোপেয্যং, যে দেৰস্স অত্থকামা তে মং জীৰিতা ৰোরোপেয্যুং, যে মে অত্থকামা তে তে জীৰিতা ৰোরোপেয্যুং – এৰং তং ৰেরং ৰেরেন ন ৰূপসমেয্য। ইদানি চ পন মে দেৰেন জীৰিতং দিন্নং, মযা চ দেৰস্স জীৰিতং দিন্নং। এৰং তং ৰেরং অৰেরেন ৰূপসন্তং। ইমং খো মে, দেৰ, পিতা মরণকালে অৰচ – ন হি, তাত দীঘাৰু, ৰেরেন ৰেরা সম্মন্তি; অৰেরেন হি , তাত দীঘাৰু, ৰেরা সম্মন্তী’’তি। অথ খো, ভিক্খৰে, ব্রহ্মদত্তো কাসিরাজা – ‘‘অচ্ছরিযং ৰত ভো! অব্ভুতং ৰত ভো! যাৰ পণ্ডিতো অযং দীঘাৰু কুমারো, যত্র হি নাম পিতুনো সংখিত্তেন ভাসিতস্স ৰিত্থারেন অত্থং আজানিস্সতী’’তি পেত্তিকং বলঞ্চ ৰাহনঞ্চ জনপদঞ্চ কোসঞ্চ কোট্ঠাগারঞ্চ পটিপাদেসি, ধীতরঞ্চ অদাসি। তেসঞ্হি নাম, ভিক্খৰে, রাজূনং আদিন্নদণ্ডানং আদিন্নসত্থানং এৰরূপং খন্তিসোরচ্চং ভৰিস্সতি। ইধ খো পন তং, ভিক্খৰে , সোভেথ যং তুম্হে এৰং স্ৰাক্খাতে ধম্মৰিনযে পব্বজিতা সমানা খমা চ ভৰেয্যাথ সোরতা চাতি? ততিযম্পি খো ভগৰা তে ভিক্খূ এতদৰোচ – ‘‘অলং, ভিক্খৰে, মা ভণ্ডনং মা কলহং মা ৰিগ্গহং মা ৰিৰাদ’’ন্তি। ততিযম্পি খো সো অধম্মৰাদী ভিক্খু ভগৰন্তং এতদৰোচ – ‘‘আগমেতু, ভন্তে, ভগৰা ধম্মস্সামী; অপ্পোস্সুক্কো, ভন্তে, ভগৰা দিট্ঠধম্মসুখৰিহারমনুযুত্তো ৰিহরতু। মযমেতেন ভণ্ডনেন কলহেন ৰিগ্গহেন ৰিৰাদেন পঞ্ঞাযিস্সামা’’তি। অথ খো ভগৰা – পরিযাদিন্নরূপা খো ইমে মোঘপুরিসা, নযিমে সুকরা সঞ্ঞাপেতুন্তি – উট্ঠাযাসনা পক্কামি।\nদীঘাৰুভাণৰারো নিট্ঠিতো পঠমো।\n৪৬৪. [ম॰ নি॰ ৩.২৩৬] অথ খো ভগৰা পুব্বণ্হসমযং নিৰাসেত্ৰা পত্তচীৰরমাদায কোসম্বিং পিণ্ডায পাৰিসি। কোসম্বিযং পিণ্ডায চরিত্ৰা পচ্ছাভত্তং পিণ্ডপাতপটিক্কন্তো সেনাসনং সংসামেত্ৰা পত্তচীৰরমাদায সঙ্ঘমজ্ঝে ঠিতকোৰ ইমা গাথাযো অভাসি –\n[ম॰ নি॰ ৩.২৩৭] ‘‘পুথুসদ্দো সমজনো, ন বালো কোচি মঞ্ঞথ।\nসঙ্ঘস্মিং ভিজ্জমানস্মিং, নাঞ্ঞং ভিয্যো অমঞ্ঞরুং॥\n[ম॰ নি॰ ৩.২৩৭] ‘‘পরিমুট্ঠা পণ্ডিতাভাসা, ৰাচাগোচরভাণিনো।\nযাৰিচ্ছন্তি মুখাযামং, যেন নীতা ন তং ৰিদূ॥\n[ম॰ নি॰ ৩.২৩৭] ‘‘অক্কোচ্ছি মং অৰধি মং, অজিনি মং অহাসি মে।\nযে চ তং উপনয্হন্তি, ৰেরং তেসং ন সম্মতি॥\nযে চ তং নুপনয্হন্তি, ৰেরং তেসূপসম্মতি॥\n[ম॰ নি॰ ৩.২৩৭] ‘‘ন হি ৰেরেন ৰেরানি, সম্মন্তীধ কুদাচনং।\nঅৰেরেন চ সম্মন্তি, এসধম্মো সনন্তনো॥\n[ম॰ নি॰ ৩.২৩৭] ‘‘পরে চ ন ৰিজানন্তি, মযমেত্থ যমামসে।\nযে চ তত্থ ৰিজানন্তি, ততো সম্মন্তি মেধগা॥\n[ম॰ নি॰ ৩.২৩৭] ‘‘অট্ঠিচ্ছিন্না পাণহরা, গৰাস্সধনহারিনো।\nরট্ঠং ৰিলুম্পমানানং, তেসম্পি হোতি সঙ্গতি॥\n‘‘কস্মা তুম্হাক নো সিযা।\n[ম॰ নি॰ ৩.২৩৭] ‘‘সচে লভেথ নিপকং সহাযং।\nসদ্ধিংচরং সাধুৰিহারি ধীরং।\nঅভিভুয্য সব্বানি পরিস্সযানি।\nচরেয্য তেনত্তমনো সতীমা॥\n[ম॰ নি॰ ৩.২৩৭] ‘‘নো চে লভেথ নিপকং সহাযং।\nসদ্ধিং চরং সাধুৰিহারি ধীরং।\nরাজাৰ রট্ঠং ৰিজিতং পহায।\nএকো চরে মাতঙ্গরঞ্ঞেৰ নাগো॥\n[ম॰ নি॰ ৩.২৩৭] ‘‘একস্স চরিতং সেয্যো।\nনত্থি বালে সহাযতা।\nএকো চরে ন চ পাপানি কযিরা।\nঅপ্পোস্সুক্কো মাতঙ্গরঞ্ঞেৰ নাগো’’তি॥\n৪৬৫. অথ খো ভগৰা সঙ্ঘমজ্ঝে ঠিতকোৰ ইমা গাথাযো ভাসিত্ৰা যেন বালকলোণকগামো [বালকলোণকারগামো (সী॰ স্যা॰)] তেনুপসঙ্কমি। তেন খো পন সমযেন আযস্মা ভগু বালকলোণকগামে ৰিহরতি। অদ্দসা খো আযস্মা ভগু ভগৰন্তং দূরতোৰ আগচ্ছন্তং, দিস্ৰান আসনং পঞ্ঞপেসি, পাদোদকং পাদপীঠং পাদকথলিকং উপনিক্খিপি, পচ্চুগ্গন্ত্ৰা পত্তচীৰরং পটিগ্গহেসি। নিসীদি ভগৰা পঞ্ঞত্তে আসনে, নিসজ্জ খো ভগৰা পাদে পক্খালেসি। আযস্মাপি খো ভগু ভগৰন্তং অভিৰাদেত্ৰা একমন্তং নিসীদি। একমন্তং নিসিন্নং খো আযস্মন্তং ভগুং ভগৰা এতদৰোচ – ‘‘কচ্চি, ভিক্খু, খমনীযং; কচ্চি যাপনীযং, কচ্চি পিণ্ডকেন ন কিলমসী’’তি? ‘‘খমনীযং, ভগৰা, যাপনীযং, ভগৰা; ন চাহং, ভন্তে, পিণ্ডকেন কিলমামী’’তি। অথ খো ভগৰা আযস্মন্তং ভগুং ধম্মিযা কথায সন্দস্সেত্ৰা সমাদপেত্ৰা সমুত্তেজেত্ৰা সম্পহংসেত্ৰা উট্ঠাযাসনা যেন পাচীনৰংসদাযো তেনুপসঙ্কমি।\n৪৬৬. [ম॰ নি॰ ১.৩২৫ আদযো পস্সিতব্বং] তেন খো পন সমযেন আযস্মা চ অনুরুদ্ধো আযস্মা চ নন্দিযো আযস্মা চ কিমিলো [কিম্বিলো (সী॰ স্যা॰)] পাচীনৰংসদাযে ৰিহরন্তি। অদ্দসা খো দাযপালো ভগৰন্তং দূরতোৰ আগচ্ছন্তং, দিস্ৰান ভগৰন্তং এতদৰোচ – ‘‘মা, সমণ, এতং দাযং পাৰিসি। সন্তেত্থ তযো কুলপুত্তা অত্তকামরূপা ৰিহরন্তি। মা তেসং অফাসুমকাসী’’তি। অস্সোসি খো আযস্মা অনুরুদ্ধো দাযপালস্স ভগৰতা সদ্ধিং মন্তযমানস্স, সুত্ৰান দাযপালং এতদৰোচ – ‘‘মাৰুসো, দাযপাল, ভগৰন্তং ৰারেসি । সত্থা নো ভগৰা অনুপ্পত্তো’’তি। অথ খো আযস্মা অনুরুদ্ধো যেনাযস্মা চ নন্দিযো আযস্মা চ কিমিলো তেনুপসঙ্কমি, উপসঙ্কমিত্ৰা আযস্মন্তঞ্চ নন্দিযং আযস্মন্তঞ্চ কিমিলং এতদৰোচ – ‘‘অভিক্কমথাযস্মন্তো অভিক্কমথাযস্মন্তো, সত্থা নো ভগৰা অনুপ্পত্তো’’তি। অথ খো আযস্মা চ অনুরুদ্ধো আযস্মা চ নন্দিযো আযস্মা চ কিমিলো ভগৰন্তং পচ্চুগ্গন্ত্ৰা একো ভগৰতো পত্তচীৰরং পটিগ্গহেসি, একো আসনং পঞ্ঞপেসি, একো পাদোদকং পাদপীঠং পাদকথলিকং উপনিক্খিপি। নিসীদি ভগৰা পঞ্ঞত্তে আসনে , নিসজ্জ খো ভগৰা পাদে পক্খালেসি। তেপি খো আযস্মন্তো ভগৰন্তং অভিৰাদেত্ৰা একমন্তং নিসীদিংসু। একমন্তং নিসিন্নং খো আযস্মন্তং অনুরুদ্ধং ভগৰা এতদৰোচ – ‘‘কচ্চি ৰো, অনুরুদ্ধা, খমনীযং, কচ্চি যাপনীযং; কচ্চি পিণ্ডকেন ন কিলমথা’’তি? ‘‘খমনীযং ভগৰা, যাপনীযং ভগৰা; ন চ মযং, ভন্তে, পিণ্ডকেন কিলমামা’’তি।\n‘‘কচ্চি পন ৰো অনুরুদ্ধা সমগ্গা সম্মোদমানা অৰিৰদমানা খীরোদকীভূতা অঞ্ঞমঞ্ঞং পিযচক্খূহি সম্পস্সন্তা ৰিহরথা’’তি? ‘‘তগ্ঘ মযং, ভন্তে, সমগ্গা সম্মোদমানা অৰিৰদমানা খীরোদকীভূতা অঞ্ঞমঞ্ঞং পিযচক্খূহি সম্পস্সন্তা ৰিহরামা’’তি। ‘‘যথা কথং পন তুম্হে, অনুরুদ্ধা, সমগ্গা সম্মোদমানা অৰিৰদমানা খীরোদকীভূতা অঞ্ঞমঞ্ঞং পিযচক্খূহি সম্পস্সন্তা ৰিহরথা’’তি? ‘‘ইধ ময্হং, ভন্তে, এৰং হোতি – ‘লাভা ৰত মে, সুলদ্ধং ৰত মে, যোহং এৰরূপেহি সব্রহ্মচারীহি সদ্ধিং ৰিহরামী’’’তি। তস্স ময্হং, ভন্তে, ইমেসু আযস্মন্তেসু মেত্তং কাযকম্মং পচ্চুপট্ঠিতং আৰি চেৰ রহো চ; মেত্তং ৰচীকম্মং… মেত্তং মনোকম্মং পচ্চুপট্ঠিতং আৰি চেৰ রহো চ। তস্স ময্হং, ভন্তে, এৰং হোতি – ‘‘‘যংনূনাহং সকং চিত্তং নিক্খিপিত্ৰা ইমেসংযেৰ আযস্মন্তানং চিত্তস্স ৰসেন ৰত্তেয্য’ন্তি। সো খো অহং, ভন্তে, সকং চিত্তং নিক্খিপিত্ৰা ইমেসংযেৰ আযস্মন্তানং চিত্তস্স ৰসেন ৰত্তামি। নানা হি খো নো, ভন্তে, কাযা, একঞ্চ পন মঞ্ঞে চিত্ত’’ন্তি।\nআযস্মাপি খো নন্দিযো…পে॰… আযস্মাপি খো কিমিলো ভগৰন্তং এতদৰোচ – ‘‘ময্হম্পি খো, ভন্তে, এৰং হোতি – ‘লাভা ৰত মে, সুলদ্ধং ৰত মে, যোহং এৰরূপেহি সব্রহ্মচারীহি সদ্ধিং ৰিহরামী’তি। তস্স ময্হং, ভন্তে, ইমেসু আযস্মন্তেসু মেত্তং কাযকম্মং পচ্চুপট্ঠিতং আৰি চেৰ রহো চ; মেত্তং ৰচীকম্মং মেত্তং মনোকম্মং পচ্চুপট্ঠিতং আৰি চেৰ রহো চ। তস্স ময্হং, ভন্তে, এৰং হোতি ‘যংনূনাহং সকং চিত্তং নিক্খিপিত্ৰা ইমেসংযেৰ আযস্মন্তানং চিত্তস্স ৰসেন ৰত্তেয্য’ন্তি। সো খো অহং, ভন্তে, সকং চিত্তং নিক্খিপিত্ৰা ইমেসংযেৰ আযস্মন্তানং চিত্তস্স ৰসেন ৰত্তামি। নানা হি খো নো, ভন্তে, কাযা, একঞ্চ পন মঞ্ঞে চিত্তন্তি। এৰং খো মযং, ভন্তে, সমগ্গা সম্মোদমানা অৰিৰদমানা খীরোদকীভূতা অঞ্ঞমঞ্ঞং পিযচক্খূহি সম্পস্সন্তা ৰিহরামা’’তি।\n‘‘কচ্চি পন ৰো, অনুরুদ্ধা, অপ্পমত্তা আতাপিনো পহিতত্তা ৰিহরথা’’তি? ‘‘তগ্ঘ মযং, ভন্তে, অপ্পমত্তা আতাপিনো পহিতত্তা ৰিহরামা’’তি। ‘‘যথা কথং পন তুম্হে, অনুরুদ্ধা, অপ্পমত্তা আতাপিনো পহিতত্তা ৰিহরথা’’তি? ‘‘ইধ, ভন্তে, অম্হাকং যো পঠমং গামতো পিণ্ডায পটিক্কমতি সো আসনং পঞ্ঞপেতি, পাদোদকং পাদপীঠং পাদকথলিকং উপনিক্খিপতি, অৰক্কারপাতিং ধোৰিত্ৰা উপট্ঠাপেতি, পানীযং পরিভোজনীযং উপট্ঠাপেতি। যো পচ্ছা গামতো পিণ্ডায পটিক্কমতি, সচে হোতি ভুত্তাৰসেসো, সচে আকঙ্খতি ভুঞ্জতি, নো চে আকঙ্খতি অপ্পহরিতে ৰা ছড্ডেতি। অপ্পাণকে ৰা উদকে ওপিলাপেতি। সো আসনং উদ্ধরতি , পাদোদকং পাদপীঠং পাদকথলিকং পটিসামেতি, অৰক্কারপাতিং ধোৰিত্ৰা পটিসামেতি, পানীযং পরিভোজনীযং পটিসামেতি, ভত্তগ্গং সম্মজ্জতি। যো পস্সতি পানীযঘটং ৰা পরিভোজনীযঘটং ৰা ৰচ্চঘটং ৰা রিত্তং তুচ্ছং সো উপট্ঠাপেতি। সচস্স হোতি অৰিসয্হং, হত্থৰিকারেন দুতিযং আমন্তেত্ৰা হত্থৰিলঙ্ঘকেন উপট্ঠাপেম, ন ত্ৰেৰ মযং, ভন্তে, তপ্পচ্চযা ৰাচং ভিন্দাম। পঞ্চাহিকং খো পন মযং, ভন্তে, সব্বরত্তিং ধম্মিযা কথায সন্নিসীদাম। এৰং খো মযং, ভন্তে, অপ্পমত্তা আতাপিনো পহিতত্তা ৰিহরামা’’তি।\n৪৬৭. [উদা॰ ৩৫ আদযো থোকং ৰিসদিসং] অথ খো ভগৰা আযস্মন্তঞ্চ অনুরুদ্ধং আযস্মন্তঞ্চ নন্দিযং আযস্মন্তঞ্চ কিমিলং ধম্মিযা কথায সন্দস্সেত্ৰা সমাদপেত্ৰা সমুত্তেজেত্ৰা সম্পহংসেত্ৰা উট্ঠাযাসনা যেন পালিলেয্যকং [পারিলেয্যকং (সী॰ স্যা॰)] তেন চারিকং পক্কামি। অনুপুব্বেন চারিকং চরমানো যেন পালিলেয্যকং তদৰসরি। তত্র সুদং ভগৰা পালিলেয্যকে ৰিহরতি রক্খিতৰনসণ্ডে ভদ্দসালমূলে। অথ খো ভগৰতো রহোগতস্স পটিসল্লীনস্স এৰং চেতসো পরিৰিতক্কো উদপাদি – ‘‘অহং খো পুব্বে আকিণ্ণো ন ফাসু ৰিহাসিং তেহি কোসম্বকেহি [কোসব্ভিকেহি (স্যা॰)] ভিক্খূহি ভণ্ডনকারকেহি কলহকারকেহি ৰিৰাদকারকেহি ভস্সকারকেহি সঙ্ঘে অধিকরণকারকেহি। সোম্হি এতরহি একো অদুতিযো সুখং ফাসু ৰিহরামি অঞ্ঞত্রেৰ তেহি কোসম্বকেহি ভিক্খূহি ভণ্ডনকারকেহি কলহকারকেহি ৰিৰাদকারকেহি ভস্সকারকেহি সঙ্ঘে অধিকরণকারকেহী’’তি।\nঅঞ্ঞতরোপি খো হত্থিনাগো আকিণ্ণো ৰিহরতি হত্থীহি হত্থিনীহি হত্থিকল়ভেহি হত্থিচ্ছাপেহি, ছিন্নগ্গানি চেৰ তিণানি খাদতি, ওভগ্গোভগ্গঞ্চস্স সাখাভঙ্গং খাদন্তি, আৰিলানি চ পানীযানি পিৰতি, ওগাহা চস্স ওতিণ্ণস্স হত্থিনিযো কাযং উপনিঘংসন্তিযো গচ্ছন্তি। অথ খো তস্স হত্থিনাগস্স এতদহোসি – ‘‘অহং খো আকিণ্ণো ৰিহরামি হত্থীহি হত্থিনীহি হত্থিকল়ভেহি হত্থিচ্ছাপেহি, ছিন্নগ্গানি চেৰ তিণানি খাদামি, ওভগ্গোভগ্গঞ্চ মে সাখাভঙ্গং খাদন্তি, আৰিলানি চ পানীযানি পিৰামি, ওগাহা চ মে ওতিণ্ণস্স হত্থিনিযো কাযং উপনিঘংসন্তিযো গচ্ছন্তি। যংনূনাহং একোৰ গণস্মা ৰূপকট্ঠো ৰিহরেয্য’’ন্তি। অথ খো সো হত্থিনাগো যূথা অপক্কম্ম যেন পালিলেয্যকং রক্খিতৰনসণ্ডো ভদ্দসালমূলং যেন ভগৰা তেনুপসঙ্কমি, উপসঙ্কমিত্ৰা সোণ্ডায ভগৰতো পানীযং পরিভোজনীযং উপট্ঠাপেতি, অপ্পহরিতঞ্চ করোতি। অথ খো তস্স হত্থিনাগস্স এতদহোসি – ‘‘অহং খো পুব্বে আকিণ্ণো ন ফাসু ৰিহাসিং হত্থীহি হত্থিনীহি হত্থিকল়ভেহি হত্থিচ্ছাপেহি, ছিন্নগ্গানি চেৰ তিণানি খাদিং, ওভগ্গোভগ্গঞ্চ মে সাখাভঙ্গং খাদিংসু, আৰিলানি চ পানীযানি অপাযিং ওগাহা চ মে ওতিণ্ণস্স [ওগাহঞ্চস্স ওতিণ্ণস্স (স্যা॰), ওগাহা চস্স উত্তিণ্ণস্স (সী॰)] হত্থিনিযো কাযং উপনিঘংসন্তিযো অগমংসু। সোম্হি এতরহি একো অদুতিযো সুখং ফাসু ৰিহরামি অঞ্ঞত্রেৰ হত্থীহি হত্থিনীহি হত্থিকল়ভেহি হত্থিচ্ছাপেহী’’তি।\nঅথ খো ভগৰা অত্তনো চ পৰিৰেকং ৰিদিত্ৰা তস্স চ হত্থিনাগস্স চেতসা চেতোপরিৰিতক্কমঞ্ঞায তাযং ৰেলাযং ইমং উদানং উদানেসি –\n[উদা॰ ৩৫] ‘‘এতং [এৰং (ক॰)] নাগস্স নাগেন, ঈসাদন্তস্স হত্থিনো।\nসমেতি চিত্তং চিত্তেন, যদেকো রমতী ৰনে’’তি॥\nঅথ খো ভগৰা পালিলেয্যকে যথাভিরন্তং ৰিহরিত্ৰা যেন সাৰত্থি তেন চারিকং পক্কামি। অনুপুব্বেন চারিকং চরমানো যেন সাৰত্থি তদৰসরি। তত্র সুদং ভগৰা সাৰত্থিযং ৰিহরতি জেতৰনে অনাথপিণ্ডিকস্স আরামে। অথ খো কোসম্বকা উপাসকা – ‘‘ইমে খো অয্যা কোসম্বকা ভিক্খূ বহুনো অম্হাকং অনত্থস্স কারকা । ইমেহি উব্বাল়্হো ভগৰা পক্কন্তো। হন্দ মযং অয্যে কোসম্বকে ভিক্খূ নেৰ অভিৰাদেয্যাম, ন পচ্চুট্ঠেয্যাম, ন অঞ্জলিকম্মং সামীচিকম্মং করেয্যাম, ন সক্করেয্যাম, ন গরুং করেয্যাম, ন মানেয্যাম, ন ভজেয্যাম, ন পূজেয্যাম, উপগতানম্পি পিণ্ডকং ন দজ্জেয্যাম – এৰং ইমে অম্হেহি অসক্করিযমানা অগরুকরিযমানা অমানিযমানা অভজিযমানা অপূজিযমানা অসক্কারপকতা পক্কমিস্সন্তি ৰা ৰিব্ভমিস্সন্তি ৰা ভগৰন্তং ৰা পসাদেস্সন্তী’’তি। অথ খো কোসম্বকা উপাসকা কোসম্বকে ভিক্খূ নেৰ অভিৰাদেসুং, ন পচ্চুট্ঠেসুং, ন অঞ্জলিকম্মং সামীচিকম্মং অকংসু, ন সক্করিংসু, ন গরুং করিংসু, ন মানেসুং, ন ভজেসুং ন পূজেসুং, উপগতানম্পি পিণ্ডকং ন অদংসু। অথ খো কোসম্বকা ভিক্খূ কোসম্বকেহি উপাসকেহি অসক্করিযমানা অগরুকরিযমানা অমানিযমানা অভজিযমানা অপূজিযমানা অসক্কারপকতা এৰমাহংসু – ‘‘হন্দ মযং, আৰুসো, সাৰত্থিং গন্ত্ৰা ভগৰতো সন্তিকে ইমং অধিকরণং ৰূপসমেয্যামা’’তি।\n৪৬৮. অথ খো কোসম্বকা ভিক্খূ সেনাসনং সংসামেত্ৰা পত্তচীৰরমাদায যেন সাৰত্থি তেনুপসঙ্কমিংসু। অস্সোসি খো আযস্মা সারিপুত্তো – ‘‘তে কির কোসম্বকা ভিক্খূ ভণ্ডনকারকা কলহকারকা ৰিৰাদকারকা ভস্সকারকা সঙ্ঘে অধিকরণকারকা সাৰত্থিং আগচ্ছন্তী’’তি। অথ খো আযস্মা সারিপুত্তো যেন ভগৰা তেনুপসঙ্কমি, উপসঙ্কমিত্ৰা ভগৰন্তং অভিৰাদেত্ৰা একমন্তং নিসীদি। একমন্তং নিসিন্নো খো আযস্মা সারিপুত্তো ভগৰন্তং এতদৰোচ – ‘‘তে কির, ভন্তে, কোসম্বকা ভিক্খূ ভণ্ডনকারকা কলহকারকা ৰিৰাদকারকা ভস্সকারকা সঙ্ঘে অধিকরণকারকা সাৰত্থিং আগচ্ছন্তি। কথাহং, ভন্তে, তেসু ভিক্খূসু পটিপজ্জামী’’তি? ‘‘তেন হি ত্ৰং, সারিপুত্ত, যথা ধম্মো তথা তিট্ঠাহী’’তি। ‘‘কথাহং, ভন্তে, জানেয্যং ধম্মং ৰা অধম্মং ৰা’’তি?\nঅট্ঠারসহি খো, সারিপুত্ত, ৰত্থূহি অধম্মৰাদী জানিতব্বো। ইধ, সারিপুত্ত, ভিক্খু অধম্মং ধম্মোতি দীপেতি, ধম্মং অধম্মোতি দীপেতি; অৰিনযং ৰিনযোতি দীপেতি, ৰিনযং অৰিনযোতি দীপেতি; অভাসিতং অলপিতং তথাগতেন ভাসিতং লপিতং তথাগতেনাতি দীপেতি, ভাসিতং লপিতং তথাগতেন অভাসিতং অলপিতং তথাগতেনাতি দীপেতি; অনাচিণ্ণং তথাগতেন আচিণ্ণং তথাগতেনাতি দীপেতি, আচিণ্ণং তথাগতেন অনাচিণ্ণং তথাগতেনাতি দীপেতি; অপঞ্ঞত্তং তথাগতেন পঞ্ঞত্তং তথাগতেনাতি দীপেতি, পঞ্ঞত্তং তথাগতেন অপঞ্ঞত্তং তথাগতেনাতি দীপেতি; অনাপত্তিং আপত্তীতি দীপেতি, আপত্তিং অনাপত্তীতি দীপেতি; লহুকং আপত্তিং গরুকা আপত্তীতি দীপেতি, গরুকং আপত্তিং লহুকা আপত্তীতি দীপেতি; সাৰসেসং আপত্তিং অনৰসেসা আপত্তীতি দীপেতি, অনৰসেসং আপত্তিং সাৰসেসা আপত্তীতি দীপেতি; দুট্ঠুল্লং আপত্তিং অদুট্ঠুল্লা আপত্তীতি দীপেতি, অদুট্ঠুল্লং আপত্তিং দুট্ঠুল্লা আপত্তীতি দীপেতি – ইমেহি খো, সারিপুত্ত, অট্ঠারসহি ৰত্থূহি অধম্মৰাদী জানিতব্বো।\nঅট্ঠারসহি চ খো, সারিপুত্ত, ৰত্থূহি ধম্মৰাদী জানিতব্বো। ইধ, সারিপুত্ত, ভিক্খু অধম্মং অধম্মোতি দীপেতি, ধম্মং ধম্মোতি দীপেতি; অৰিনযং অৰিনযোতি দীপেতি, ৰিনযং ৰিনযোতি দীপেতি; অভাসিতং অলপিতং তথাগতেনঅভাসিতং অলপিতং তথাগতেনাতি দীপেতি, ভাসিতং লপিতং তথাগতেন ভাসিতং লপিতং তথাগতেনাতি দীপেতি; অনাচিণ্ণং তথাগতেন অনাচিণ্ণং তথাগতেনাতি দীপেতি, আচিণ্ণং তথাগতেন আচিণ্ণং তথাগতেনাতি দীপেতি; অপঞ্ঞত্তং তথাগতেন অপঞ্ঞত্তং তথাগতেনাতি দীপেতি, পঞ্ঞত্তং তথাগতেন পঞ্ঞত্তং তথাগতেনাতি দীপেতি ; অনাপত্তিং অনাপত্তীতি দীপেতি, আপত্তিং আপত্তীতি দীপেতি; লহুকং আপত্তিং লহুকা আপত্তীতি দীপেতি, গরুকং আপত্তিং গরুকা আপত্তীতি দীপেতি; সাৰসেসং আপত্তিং সাৰসেসা আপত্তীতি দীপেতি, অনৰসেসং আপত্তিং অনৰসেসা আপত্তীতি দীপেতি; দুট্ঠুল্লং আপত্তিং দুট্ঠুল্লা আপত্তীতি দীপেতি, অদুট্ঠুল্লং আপত্তিং অদুট্ঠুল্লা আপত্তীতি দীপেতি – ইমেহি খো, সারিপুত্ত, অট্ঠারসহি ৰত্থূহি ধম্মৰাদী জানিতব্বোতি।\n৪৬৯. অস্সোসি খো আযস্মা মহামোগ্গল্লানো…পে॰… অস্সোসি খো আযস্মা মহাকস্সপো… অস্সোসি খো আযস্মা মহাকচ্চানো… অস্সোসি খো আযস্মা মহাকোট্ঠিকো … অস্সোসি খো আযস্মা মহাকপ্পিনো… অস্সোসি খো আযস্মা মহাচুন্দো… অস্সোসি খো আযস্মা অনুরুদ্ধো… অস্সোসি খো আযস্মা রেৰতো … অস্সোসি খো আযস্মা উপালি… অস্সোসি খো আযস্মা আনন্দো… অস্সোসি খো আযস্মা রাহুলো – ‘‘তে কির কোসম্বকা ভিক্খূ ভণ্ডনকারকা কলহকারকা ৰিৰাদকারকা ভস্সকারকা সঙ্ঘে অধিকরণকারকা সাৰত্থিং আগচ্ছন্তী’’তি। অথ খো আযস্মা রাহুলো যেন ভগৰা তেনুপসঙ্কমি, উপসঙ্কমিত্ৰা ভগৰন্তং অভিৰাদেত্ৰা একমন্তং নিসীদি। একমন্তং নিসিন্নো খো আযস্মা রাহুলো ভগৰন্তং এতদৰোচ – ‘‘তে কির, ভন্তে, কোসম্বকা ভিক্খূ ভণ্ডনকারকা কলহকারকা ৰিৰাদকারকা ভস্সকারকা সঙ্ঘে অধিকরণকারকা সাৰত্থিং আগচ্ছন্তি। কথাহং, ভন্তে, তেসু ভিক্খূসু পটিপজ্জামী’’তি? ‘‘তেন হি ত্ৰং, রাহুল, যথা ধম্মো তথা তিট্ঠাহী’’তি। ‘‘কথাহং, ভন্তে, জানেয্যং ধম্মং ৰা অধম্মং ৰা’’তি?\nঅট্ঠারসহি খো, রাহুল, ৰত্থূহি অধম্মৰাদী জানিতব্বো। ইধ, রাহুল, ভিক্খু অধম্মং ধম্মোতি দীপেতি, ধম্মং অধম্মোতি দীপেতি; অৰিনযং ৰিনযোতি দীপেতি, ৰিনযং অৰিনযোতি দীপেতি; অভাসিতং অলপিতং তথাগতেন ভাসিতং লপিতং তথাগতেনাতি দীপেতি, ভাসিতং লপিতং তথাগতেন অভাসিতং অলপিতং তথাগতেনাতি দীপেতি; অনাচিণ্ণং তথাগতেন আচিণ্ণং তথাগতেনাতি দীপেতি, আচিণ্ণং তথাগতেন অনাচিণ্ণং তথাগতেনাতি দীপেতি; অপঞ্ঞত্তং তথাগতেন পঞ্ঞত্তং তথাগতেনাতি দীপেতি, পঞ্ঞত্তং তথাগতেন অপঞ্ঞত্তং তথাগতেনাতি দীপেতি; অনাপত্তিং আপত্তীতি দীপেতি, আপত্তিং অনাপত্তীতি দীপেতি; লহুকং আপত্তিং গরুকা আপত্তীতি দীপেতি, গরুকং আপত্তিং লহুকা আপত্তীতি দীপেতি; সাৰসেসং আপত্তিং অনৰসেসা আপত্তীতি দীপেতি, অনৰসেসং আপত্তিং সাৰসেসা আপত্তীতি দীপেতি; দুট্ঠুল্লং আপত্তিং অদুট্ঠুল্লা আপত্তীতি দীপেতি, অদুট্ঠুল্লং আপত্তিং দুট্ঠুল্লা আপত্তীতি দীপেতি – ইমেহি খো, রাহুল, অট্ঠারসহি ৰত্থূহি অধম্মৰাদী জানিতব্বো।\nঅট্ঠারসহি চ খো, রাহুল, ৰত্থূহি ধম্মৰাদী জানিতব্বো। ইধ, রাহুল, ভিক্খু অধম্মং অধম্মোতি দীপেতি, ধম্মং ধম্মোতি দীপেতি; অৰিনযং অৰিনযোতি দীপেতি, ৰিনযং ৰিনযোতি দীপেতি; অভাসিতং অলপিতং তথাগতেন অভাসিতং অলপিতং তথাগতেনাতি দীপেতি, ভাসিতং লপিতং তথাগতেন ভাসিতং লপিতং তথাগতেনাতি দীপেতি; অনাচিণ্ণং তথাগতেন অনাচিণ্ণং তথাগতেনাতি দীপেতি, আচিণ্ণং তথাগতেন আচিণ্ণং তথাগতেনাতি দীপেতি; অপঞ্ঞত্তং তথাগতেন অপঞ্ঞত্তং তথাগতেনাতি দীপেতি, পঞ্ঞত্তং তথাগতেন পঞ্ঞত্তং তথাগতেনাতি দীপেতি; অনাপত্তিং অনাপত্তীতি দীপেতি, আপত্তিং আপত্তীতি দীপেতি; লহুকং আপত্তিং লহুকা আপত্তীতি দীপেতি, গরুকং আপত্তিং গরুকা আপত্তীতি দীপেতি; সাৰসেসং আপত্তিং সাৰসেসা আপত্তীতি দীপেতি, অনৰসেসং আপত্তিং অনৰসেসা আপত্তীতি দীপেতি; দুট্ঠুল্লং আপত্তিং দুট্ঠুল্লা আপত্তীতি দীপেতি, অদুট্ঠুল্লং আপত্তিং অদুট্ঠুল্লা আপত্তীতি দীপেতি – ইমেহি খো, রাহুল, অট্ঠারসহি ৰত্থূহি ধম্মৰাদী জানিতব্বোতি।\n৪৭০. অস্সোসি খো মহাপজাপতি [মহাপজাপতী (সী॰ স্যা॰)] গোতমী – ‘‘তে কির কোসম্বকা ভিক্খূ ভণ্ডনকারকা কলহকারকা ৰিৰাদকারকা ভস্সকারকা সঙ্ঘে অধিকরণকারকা সাৰত্থিং আগচ্ছন্তী’’তি। অথ খো মহাপজাপতি গোতমী যেন ভগৰা তেনুপসঙ্কমি, উপসঙ্কমিত্ৰা ভগৰন্তং অভিৰাদেত্ৰা একমন্তং অট্ঠাসি। একমন্তং ঠিতা খো মহাপজাপতি গোতমী ভগৰন্তং এতদৰোচ – ‘‘তে কির, ভন্তে, কোসম্বকা ভিক্খূ ভণ্ডনকারকা কলহকারকা ৰিৰাদকারকা ভস্সকারকা সঙ্ঘে অধিকরণকারকা সাৰত্থিং আগচ্ছন্তি। কথাহং, ভন্তে, তেসু ভিক্খূসু পটিপজ্জামী’’তি? ‘‘তেন হি ত্ৰং, গোতমি, উভযত্থ ধম্মং সুণ। উভযত্থ ধম্মং সুত্ৰা যে তত্থ ভিক্খূ ধম্মৰাদিনো তেসং দিট্ঠিঞ্চ খন্তিঞ্চ রুচিঞ্চ আদাযঞ্চ রোচেহি। যঞ্চ কিঞ্চি ভিক্খুনিসঙ্ঘেন ভিক্খুসঙ্ঘতো পচ্চাসীসিতব্বং সব্বং তং ধম্মৰাদিতোৰ পচ্চাসীসিতব্ব’’ন্তি।\n৪৭১. অস্সোসি খো অনাথপিণ্ডিকো গহপতি – ‘‘তে কির কোসম্বকা ভিক্খূ ভণ্ডনকারকা কলহকারকা ৰিৰাদকারকা ভস্সকারকা সঙ্ঘে অধিকরণকারকা সাৰত্থিং আগচ্ছন্তী’’তি। অথ খো অনাথপিণ্ডিকো গহপতি যেন ভগৰা তেনুপসঙ্কমি, উপসঙ্কমিত্ৰা ভগৰন্তং অভিৰাদেত্ৰা একমন্তং নিসীদি। একমন্তং নিসিন্নো খো অনাথপিণ্ডিকো গহপতি ভগৰন্তং এতদৰোচ – ‘‘তে কির, ভন্তে, কোসম্বকা ভিক্খূ ভণ্ডনকারকা কলহকারকা ৰিৰাদকারকা ভস্সকারকা সঙ্ঘে অধিকরণকারকা সাৰত্থিং আগচ্ছন্তি। কথাহং, ভন্তে, তেসু ভিক্খূসু পটিপজ্জামী’’তি? ‘‘তেন হি ত্ৰং, গহপতি, উভযত্থ দানং দেহি। উভযত্থ দানং দত্ৰা উভযত্থ ধম্মং সুণ। উভযত্থ ধম্মং সুত্ৰা যে তত্থ ভিক্খূ ধম্মৰাদিনো তেসং দিট্ঠিঞ্চ খন্তিঞ্চ রুচিঞ্চ আদাযঞ্চ রোচেহী’’তি।\n৪৭২. অস্সোসি খো ৰিসাখা মিগারমাতা – ‘‘তে কির কোসম্বকা ভিক্খূ ভণ্ডনকারকা কলহকারকা ৰিৰাদকারকা ভস্সকারকা সঙ্ঘে অধিকরণকারকা সাৰত্থিং আগচ্ছন্তী’’তি । অথ খো ৰিসাখা মিগারমাতা যেন ভগৰা তেনুপসঙ্কমি, উপসঙ্কমিত্ৰা ভগৰন্তং অভিৰাদেত্ৰা একমন্তং নিসীদি। একমন্তং নিসিন্না খো ৰিসাখা মিগারমাতা ভগৰন্তং এতদৰোচ – ‘‘তে কির, ভন্তে, কোসম্বকা ভিক্খূ ভণ্ডনকারকা কলহকারকা ৰিৰাদকারকা ভস্সকারকা সঙ্ঘে অধিকরণকারকা সাৰত্থিং আগচ্ছন্তি। কথাহং, ভন্তে, তেসু ভিক্খূসু পটিপজ্জামী’’তি? ‘‘তেন হি ত্ৰং, ৰিসাখে, উভযত্থ দানং দেহি। উভযত্থ দানং দত্ৰা উভযত্থ ধম্মং সুণ। উভযত্থ ধম্মং সুত্ৰা যে তত্থ ভিক্খূ ধম্মৰাদিনো তেসং দিট্ঠিঞ্চ খন্তিঞ্চ রুচিঞ্চ আদাযঞ্চ রোচেহী’’তি।\n৪৭৩. অথ খো কোসম্বকা ভিক্খূ অনুপুব্বেন যেন সাৰত্থি তদৰসরুং। অথ খো আযস্মা সারিপুত্তো যেন ভগৰা তেনুপসঙ্কমি, উপসঙ্কমিত্ৰা ভগৰন্তং অভিৰাদেত্ৰা একমন্তং নিসীদি। একমন্তং নিসিন্নো খো আযস্মা সারিপুত্তো ভগৰন্তং এতদৰোচ – ‘‘তে কির, ভন্তে, কোসম্বকা ভিক্খূ ভণ্ডনকারকা কলহকারকা ৰিৰাদকারকা ভস্সকারকা সঙ্ঘে অধিকরণকারকা সাৰত্থিং অনুপ্পত্তা। কথং নু খো, ভন্তে, তেসু ভিক্খূসু সেনাসনে [সেনাসনেসু (ক॰), সেনাসনং (স্যা॰)]পটিপজ্জিতব্ব’’ন্তি? ‘‘তেন হি, সারিপুত্ত, ৰিৰিত্তং সেনাসনং দাতব্ব’’ন্তি। ‘‘সচে পন, ভন্তে, ৰিৰিত্তং ন হোতি, কথং পটিপজ্জিতব্ব’’ন্তি? ‘‘তেন হি, সারিপুত্ত, ৰিৰিত্তং কত্ৰাপি দাতব্বং, ন ত্ৰেৰাহং, সারিপুত্ত, কেনচি পরিযাযেন ৰুড্ঢতরস্স ভিক্খুনো সেনাসনং পটিবাহিতব্বন্তি ৰদামি। যো পটিবাহেয্য, আপত্তি দুক্কটস্সা’’তি।\n‘‘আমিসে পন, ভন্তে, কথং পটিপজ্জিতব্ব’’ন্তি? ‘‘আমিসং খো, সারিপুত্ত, সব্বেসং সমকং ভাজেতব্ব’’ন্তি।\n৪৭৪. অথ খো তস্স উক্খিত্তকস্স ভিক্খুনো ধম্মঞ্চ ৰিনযঞ্চ পচ্চৰেক্খন্তস্স এতদহোসি – ‘‘আপত্তি এসা, নেসা অনাপত্তি। আপন্নোম্হি, নম্হি অনাপন্নো। উক্খিত্তোম্হি, নম্হি অনুক্খিত্তো। ধম্মিকেনম্হি কম্মেন উক্খিত্তো অকুপ্পেন ঠানারহেনা’’তি। অথ খো সো উক্খিত্তকো ভিক্খু যেন উক্খিত্তানুৰত্তকা ভিক্খূ তেনুপসঙ্কমি, উপসঙ্কমিত্ৰা উক্খিত্তানুৰত্তকে ভিক্খূ এতদৰোচ – ‘‘আপত্তি এসা, আৰুসো; নেসা অনাপত্তি। আপন্নোম্হি, নম্হি অনাপন্নো। উক্খিত্তোম্হি, নম্হি অনুক্খিত্তো। ধম্মিকেনম্হি কম্মেন উক্খিত্তো অকুপ্পেন ঠানারহেন। এথ মং আযস্মন্তো ওসারেথা’’তি। অথ খো তে উক্খিত্তানুৰত্তকা ভিক্খূ তং উক্খিত্তকং ভিক্খুং আদায যেন ভগৰা তেনুপসঙ্কমিংসু, উপসঙ্কমিত্ৰা ভগৰন্তং অভিৰাদেত্ৰা একমন্তং নিসীদিংসু। একমন্তং নিসিন্না খো তে ভিক্খূ ভগৰন্তং এতদৰোচুং – ‘‘অযং, ভন্তে, উক্খিত্তকো ভিক্খু এৰমাহ – ‘আপত্তি এসা , আৰুসো; নেসা অনাপত্তি। আপন্নোম্হি, নম্হি অনাপন্নো। উক্খিত্তোম্হি, নম্হি অনুক্খিত্তো। ধম্মিকেনম্হি কম্মেন উক্খিত্তো অকুপ্পেন ঠানারহেন। এথ মং আযস্মন্তো ওসারেথা’তি। কথং নু খো, ভন্তে, পটিপজ্জিতব্ব’’ন্তি? ‘‘আপত্তি এসা, ভিক্খৰে; নেসা অনাপত্তি। আপন্নো এসো ভিক্খু, নেসো ভিক্খু অনাপন্নো। উক্খিত্তো এসো ভিক্খু, নেসো ভিক্খু অনুক্খিত্তো । ধম্মিকেন কম্মেন উক্খিত্তো অকুপ্পেন ঠানারহেন। যতো চ খো সো, ভিক্খৰে, ভিক্খু আপন্নো চ উক্খিত্তো চ পস্সতি চ, তেন হি, ভিক্খৰে, তং ভিক্খুং ওসারেথা’’তি।\n৪৭৫. অথ খো তে উক্খিত্তানুৰত্তকা ভিক্খূ তং উক্খিত্তকং ভিক্খুং ওসারেত্ৰা যেন উক্খেপকা ভিক্খূ তেনুপসঙ্কমিংসু, উপসঙ্কমিত্ৰা উক্খেপকে ভিক্খূ এতদৰোচুং – ‘‘যস্মিং, আৰুসো, ৰত্থুস্মিং অহোসি সঙ্ঘস্স ভণ্ডনং কলহো ৰিগ্গহো ৰিৰাদো সঙ্ঘভেদো সঙ্ঘরাজি সঙ্ঘৰৰত্থানং সঙ্ঘনানাকরণং , সো এসো ভিক্খু আপন্নো চ উক্খিত্তো চ পস্সি [পস্সী (ইতিপি)] চ ওসারিতো চ। হন্দ মযং, আৰুসো, তস্স ৰত্থুস্স ৰূপসমায সঙ্ঘসামগ্গিং করোমা’’তি।\nঅথ খো তে উক্খেপকা ভিক্খূ যেন ভগৰা তেনুপসঙ্কমিংসু, উপসঙ্কমিত্ৰা ভগৰন্তং অভিৰাদেত্ৰা একমন্তং নিসীদিংসু। একমন্তং নিসিন্না খো তে ভিক্খূ ভগৰন্তং এতদৰোচুং – ‘‘তে, ভন্তে, উক্খিত্তানুৰত্তকা ভিক্খূ এৰমাহংসু – ‘যস্মিং, আৰুসো, ৰত্থুস্মিং অহোসি সঙ্ঘস্স ভণ্ডনং কলহো ৰিগ্গহো ৰিৰাদো সঙ্ঘভেদো সঙ্ঘরাজি সঙ্ঘৰৰত্থানং সঙ্ঘনানাকরণং, সো এসো ভিক্খু আপন্নো চ উক্খিত্তো চ পস্সি চ ওসারিতো চ। হন্দ মযং, আৰুসো, তস্স ৰত্থুস্স ৰূপসমায সঙ্ঘসামগ্গিং করোমা’তি। কথং নু খো, ভন্তে, পটিপজ্জিতব্ব’’ন্তি? যতো চ খো সো, ভিক্খৰে, ভিক্খু আপন্নো চ উক্খিত্তো চ পস্সি চ ওসারিতো চ, তেন হি, ভিক্খৰে, সঙ্ঘো তস্স ৰত্থুস্স ৰূপসমায সঙ্ঘসামগ্গিং করোতু। এৰঞ্চ পন, ভিক্খৰে, কাতব্বা। সব্বেহেৰ একজ্ঝং সন্নিপতিতব্বং গিলানেহি চ অগিলানেহি চ। ন কেহিচি ছন্দো দাতব্বো। সন্নিপতিত্ৰা ব্যত্তেন ভিক্খুনা পটিবলেন সঙ্ঘো ঞাপেতব্বো –\n‘‘সুণাতু মে, ভন্তে, সঙ্ঘো। যস্মিং ৰত্থুস্মিং অহোসি সঙ্ঘস্স ভণ্ডনং কলহো ৰিগ্গহো ৰিৰাদো সঙ্ঘভেদো সঙ্ঘরাজি সঙ্ঘৰৰত্থানং সঙ্ঘনানাকরণং, সো এসো ভিক্খু আপন্নো চ উক্খিত্তো চ পস্সি চ ওসারিতো চ। যদি সঙ্ঘস্স পত্তকল্লং, সঙ্ঘো তস্স ৰত্থুস্স ৰূপসমায সঙ্ঘসামগ্গিং করেয্য। এসা ঞত্তি।\n‘‘সুণাতু মে, ভন্তে, সঙ্ঘো। যস্মিং ৰত্থুস্মিং অহোসি সঙ্ঘস্স ভণ্ডনং কলহো ৰিগ্গহো ৰিৰাদো সঙ্ঘভেদো সঙ্ঘরাজি সঙ্ঘৰৰত্থানং সঙ্ঘনানাকরণং, সো এসো ভিক্খু আপন্নো চ উক্খিত্তো চ পস্সি চ ওসারিতো চ। সঙ্ঘো তস্স ৰত্থুস্স ৰূপসমায সঙ্ঘসামগ্গিং করোতি। যস্সাযস্মতো খমতি তস্স ৰত্থুস্স ৰূপসমায সঙ্ঘসামগ্গিযা করণং, সো তুণ্হস্স, যস্স নক্খমতি সো ভাসেয্য।\n‘‘কতা সঙ্ঘেন তস্স ৰত্থুস্স ৰূপসমায সঙ্ঘসামগ্গী। নিহতো সঙ্ঘভেদো, নিহতা সঙ্ঘরাজি, নিহতং সঙ্ঘৰৰত্থানং, নিহতং সঙ্ঘনানাকরণং। খমতি সঙ্ঘস্স, তস্মা তুণ্হী, এৰমেতং ধারযামী’’তি।\nতাৰদেৰ উপোসথো কাতব্বো, পাতিমোক্খং উদ্দিসিতব্বন্তি।\n৪৭৬. অথ খো আযস্মা উপালি যেন ভগৰা তেনুপসঙ্কমি, উপসঙ্কমিত্ৰা ভগৰন্তং অভিৰাদেত্ৰা একমন্তং নিসীদি। একমন্তং নিসিন্নো খো আযস্মা উপালি ভগৰন্তং এতদৰোচ – ‘‘যস্মিং, ভন্তে, ৰত্থুস্মিং হোতি সঙ্ঘস্স ভণ্ডনং কলহো ৰিগ্গহো ৰিৰাদো সঙ্ঘভেদো সঙ্ঘরাজি সঙ্ঘৰৰত্থানং সঙ্ঘনানাকরণং, সঙ্ঘো তং ৰত্থুং অৰিনিচ্ছিনিত্ৰা অমূলা মূলং গন্ত্ৰা সঙ্ঘসামগ্গিং করোতি, ধম্মিকা নু খো সা, ভন্তে, সঙ্ঘসামগ্গী’’তি? ‘‘যস্মিং , উপালি, ৰত্থুস্মিং হোতি সঙ্ঘস্স ভণ্ডনং কলহো ৰিগ্গহো ৰিৰাদো সঙ্ঘভেদো সঙ্ঘরাজি সঙ্ঘৰৰত্থানং সঙ্ঘনানাকরণং, সঙ্ঘো তং ৰত্থুং অৰিনিচ্ছিনিত্ৰা অমূলা মূলং গন্ত্ৰা সঙ্ঘসামগ্গিং করোতি, অধম্মিকা সা, উপালি, সঙ্ঘসামগ্গী’’তি।\n‘‘যস্মিং পন, ভন্তে, ৰত্থুস্মিং হোতি সঙ্ঘস্স ভণ্ডনং কলহো ৰিগ্গহো ৰিৰাদো সঙ্ঘভেদো সঙ্ঘরাজি সঙ্ঘৰৰত্থানং সঙ্ঘনানাকরণং, সঙ্ঘো তং ৰত্থুং ৰিনিচ্ছিনিত্ৰা মূলা মূলং গন্ত্ৰা সঙ্ঘসামগ্গিং করোতি, ধম্মিকা নু খো সা, ভন্তে, সঙ্ঘসামগ্গী’’তি? ‘‘যস্মিং, উপালি, ৰত্থুস্মিং হোতি সঙ্ঘস্স ভণ্ডনং কলহো ৰিগ্গহো ৰিৰাদো সঙ্ঘভেদো সঙ্ঘরাজি সঙ্ঘৰৰত্থানং সঙ্ঘনানাকরণং, সঙ্ঘো তং ৰত্থুং ৰিনিচ্ছিনিত্ৰা মূলা মূলং গন্ত্ৰা সঙ্ঘসামগ্গিং করোতি, ধম্মিকা সা, উপালি, সঙ্ঘসামগ্গী’’তি।\n‘‘কতি নু খো, ভন্তে, সঙ্ঘসামগ্গিযো’’তি? ‘‘দ্ৰেমা, উপালি, সঙ্ঘসামগ্গিযো – অত্থুপালি, সঙ্ঘসামগ্গী অত্থাপেতা ব্যঞ্জনুপেতা; অত্থুপালি, সঙ্ঘসামগ্গী অত্থুপেতা চ ব্যঞ্জনুপেতা চ। কতমা চ, উপালি, সঙ্ঘসামগ্গী অত্থাপেতা ব্যঞ্জনুপেতা? যস্মিং, উপালি, ৰত্থুস্মিং হোতি সঙ্ঘস্স ভণ্ডনং কলহো ৰিগ্গহো ৰিৰাদো সঙ্ঘভেদো সঙ্ঘরাজি সঙ্ঘৰৰত্থানং সঙ্ঘনানাকরণং, সঙ্ঘো তং ৰত্থুং অৰিনিচ্ছিনিত্ৰা অমূলা মূলং গন্ত্ৰা সঙ্ঘসামগ্গিং করোতি, অযং ৰুচ্চতি, উপালি, সঙ্ঘসামগ্গী অত্থাপেতা ব্যঞ্জনুপেতা। কতমা চ, উপালি, সঙ্ঘসামগ্গী অত্থুপেতা চ ব্যঞ্জনুপেতা চ? যস্মিং, উপালি, ৰত্থুস্মিং হোতি সঙ্ঘস্স ভণ্ডনং কলহো ৰিগ্গহো ৰিৰাদো সঙ্ঘভেদো সঙ্ঘরাজি সঙ্ঘৰৰত্থানং সঙ্ঘনানাকরণং, সঙ্ঘো তং ৰত্থুং ৰিনিচ্ছিনিত্ৰা মূলা মূলং গন্ত্ৰা সঙ্ঘসামগ্গিং করোতি, অযং ৰুচ্চতি, উপালি, সঙ্ঘসামগ্গী অত্থুপেতা চ ব্যঞ্জনুপেতা চ। ইমা খো, উপালি, দ্ৰে সঙ্ঘসামগ্গিযো’’তি।\n৪৭৭. অথ খো আযস্মা উপালি উট্ঠাযাসনা একংসং উত্তরাসঙ্গং করিত্ৰা যেন ভগৰা তেনঞ্জলিং পণামেত্ৰা ভগৰন্তং গাথায অজ্ঝভাসি –\n‘‘সঙ্ঘস্স কিচ্চেসু চ মন্তনাসু চ।\nঅত্থেসু জাতেসু ৰিনিচ্ছযেসু চ।\nকথংপকারোধ নরো মহত্থিকো।\nভিক্খু কথং হোতিধ পগ্গহারহোতি॥\n‘‘অনানুৰজ্জো পঠমেন সীলতো।\nপচ্চত্থিকা নূপৰদন্তি ধম্মতো।\nন হিস্স তং হোতি ৰদেয্যু যেন নং॥\n‘‘সো তাদিসো সীলৰিসুদ্ধিযা ঠিতো।\nৰিসারদো হোতি ৰিসয্হ ভাসতি।\nনচ্ছম্ভতি পরিসগতো ন ৰেধতি।\nঅত্থং ন হাপেতি অনুয্যুতং ভণং॥\n‘‘তথেৰ পঞ্হং পরিসাসু পুচ্ছিতো।\nন চেৰ পজ্ঝাযতি ন মঙ্কু হোতি।\nসো কালাগতং ব্যাকরণারহং ৰচো।\nরঞ্জেতি ৰিঞ্ঞূপরিসং ৰিচক্খণো॥\n‘‘সগারৰো ৰুড্ঢতরেসু ভিক্খুসু।\nআচেরকম্হি চ সকে ৰিসারদো।\nঅলং পমেতুং পগুণো কথেতৰে।\n‘‘পচ্চত্থিকা যেন ৰজন্তি নিগ্গহং।\nমহাজনো সঞ্ঞপনঞ্চ গচ্ছতি।\nসকঞ্চ আদাযমযং ন রিঞ্চতি।\nৰিযাকরং [সো ব্যাকরং (সী॰), ৰেয্যাকরং (স্যা॰)] পঞ্হমনূপঘাতিকং॥\n‘‘দূতেয্যকম্মেসু অলং সমুগ্গহো।\nসঙ্ঘস্স কিচ্চেসু চ আহু নং যথা।\nকরং ৰচো ভিক্খুগণেন পেসিতো।\nঅহং করোমীতি ন তেন মঞ্ঞতি॥\n‘‘আপজ্জতি যাৰতকেসু ৰত্থুসু।\nআপত্তিযা হোতি যথা চ ৰুট্ঠিতি।\nএতে ৰিভঙ্গা উভযস্স স্ৰাগতা।\nআপত্তি ৰুট্ঠানপদস্স কোৰিদো॥\n‘‘নিস্সারণং গচ্ছতি যানি চাচরং।\nনিস্সারিতো হোতি যথা চ ৰত্তনা [ৰত্থুনা (সী॰ স্যা॰)]।\nওসারণং তংৰুসিতস্স জন্তুনো।\nএতম্পি জানাতি ৰিভঙ্গকোৰিদো॥\nনৰেসু থেরেসু চ মজ্ঝিমেসু চ।\nসো তাদিসো ভিক্খু ইধ পগ্গহারহো’’তি॥\nকোসম্বিযং জিনৰরো, ৰিৰাদাপত্তিদস্সনে।\nনুক্খিপেয্য যস্মিং তস্মিং, সদ্ধাযাপত্তি দেসযে॥\nঅন্তোসীমাযং তত্থেৰ, বালকঞ্চেৰ ৰংসদা।\nপালিলেয্যা চ সাৰত্থি, সারিপুত্তো চ কোলিতো॥\nমহাকস্সপকচ্চানা, কোট্ঠিকো কপ্পিনেন চ।\nমহাচুন্দো চ অনুরুদ্ধো, রেৰতো উপালি চুভো॥\nআনন্দো রাহুলো চেৰ, গোতমীনাথপিণ্ডিকো।\nসেনাসনং ৰিৰিত্তঞ্চ, আমিসং সমকম্পি চ॥\nন কেহি ছন্দো দাতব্বো, উপালিপরিপুচ্ছিতো।\nঅনানুৰজ্জো সীলেন, সামগ্গী জিনসাসনেতি॥


एक साल में बाइबल - ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন - फरवरी 1\n1. যিহোৱাই মোচিৰ সৈতে কথা পাতি ক’লে,\n2. “ইস্ৰায়েলৰ লোক সকলৰ মানুহৰেই হওক বা পশুৰেই হওক, সকলো প্ৰথম গৰ্ভফল মোৰ উদ্দেশে উৎসৰ্গ কৰা। প্ৰথমে জন্মা সকলো মোৰেই।”\n3. মোচিয়ে লোকসকলক ক’লে, “তোমালোকে বন্দী-ঘৰস্বৰূপ মিচৰৰ পৰা ওলাই অহা এই দিন সোঁৱৰণ কৰিবা; কাৰণ যিহোৱাই তেওঁৰ বাহু-বলেৰে আপোনালোকক সেই ঠাইৰ পৰা উলিয়াই আনিলে। খমীৰ দিয়া পিঠা আৰু ভোজন কৰা নহব।\n4. আবীব মাহৰ এই দিনাই তোমালোক মিচৰ দেশৰ পৰা বাহিৰ হৈ আহিলা।\n5. কনানীয়া, হিত্তীয়া, ইমোৰীয়া, হিব্বীয়া আৰু যিবুচীয়া লোকসকলৰ যি দেশ তোমালোকক দিবলৈ, যিহোৱাই তোমালোকৰ পূৰ্বপুৰুষ সকলৰ আগত প্রতিজ্ঞা কৰিছিল, সেই গাখীৰ আৰু মৌ বৈ থকা দেশত, যেতিয়া তেওঁ তোমালোকক সুমুৱাব, তেতিয়া তোমালোকে এই মাহত যিহোৱাৰ উদ্দেশ্যে আৰাধনাৰ কাৰ্য কৰিবা।\n6. সাত দিনলৈকে খমীৰ নিদিয়া পিঠা ভোজন কৰিবা; আৰু সপ্তম দিনটো যিহোৱাৰ উদ্দেশ্যে উৎসৱৰ দিন হ’ব।\n7. সেই সাত দিন নিশ্চয়কৈ খমীৰ নিদিয়া পিঠা ভোজন কৰিব লাগিব; তোমালোকৰ মাজত খমীৰ দিয়া কোনো পিঠা যাতে দেখা পোৱা নাযাওক। এনেকি তোমালোকৰ চাৰিও সীমাৰ ভিতৰতো খমীৰ দেখা পোৱা নাযাওক।\n8. সেই দিনা তোমালোকে আপোনালোকৰ সন্তান সকলক ক’বা, ‘যেতিয়া মিচৰৰ পৰা আমি ওলাই আহিলোঁ, তেতিয়া যিহোৱাই আমাৰ বাবে যি কৰিছিল, সেই কাৰ্যৰ কাৰণে এইদৰে কৰা হৈছে।’\n9. এয়ে উদ্ধাৰ সোঁৱৰণৰ বাবে তোমালোকৰ হাত আৰু কপালত থাকক। যিহোৱাৰ ব্যৱস্থা তোমালোকৰ কথাত থাকক, কিয়নো তোমালোকৰ হাত, আৰু কপালত এই মুক্তি সোঁৱৰণীয় হৈ থাকিব। কিয়নো যিহোৱাই বাহুবলেৰে মিচৰৰ পৰা তোমালোকক বাহিৰ কৰি আনিলে।\n10. এই হেতুকে তোমালোকে প্রত্যেক বছৰে এই সময়ত, এই বিধি পালন কৰিবা।\n11. যিহোৱাই তোমাক আৰু তোমালোকৰ পূৰ্বপুৰুষ সকলক দিয়া প্রতিজ্ঞা অনুসাৰে, যেতিয়া তোমাক কনানীয়া সকলৰ দেশত আনি সোমুৱাব,\n12. তেতিয়া তোমালোকৰ প্রত্যেকৰে প্রথমে জন্ম হোৱা সন্তান আৰু তোমালোকৰ জীৱ জন্তুৰ প্রথমে জন্মা পশু যিহোৱাৰ উদ্দেশ্যে পৃথক কৰিবা। প্রথমে জন্মা সকলো পুৰুষ আৰু মতাপশু যিহোৱাৰ হ’ব।\n13. প্রত্যেক প্রথমে জন্মা গাধ এটা মেৰ-ছাগ পোৱালি দি মুক্ত কৰিব। যদি মুক্ত নকৰে, তেন্তে তাৰ ডিঙি ভাঙিব; কিন্তু তোমালোকৰ পুত্রসকলৰ মাজত প্রথমে জন্মা পুত্ৰ তোমালোকে নিশ্চয় কিনি মুক্ত কৰিব লাগিব।”\n14. পাছত তোমালোকৰ পুত্ৰই যেতিয়া ‘ইয়াৰ অৰ্থ কি’ বুলি সুধিব?’ তেতিয়া তুমি তাক ক’বা যে, “যিহোৱাই বাহুবলেৰে মিচৰৰ বন্দী ঘৰৰ পৰা আমাক উলিয়াই আনিলে।\n15. যেতিয়া ফৰৌণে আমাক এৰি দিবলৈ মন কঠিন কৰিলে, তেতিয়া যিহোৱাই মিচৰ দেশত, মানুহৰ প্ৰথমে জন্মা পুত্র আৰু পশুৰ প্ৰথমে জগা মতাপশু সকলোকে বধ কৰিলে। এই হেতুকে, মই পশুবোৰৰ প্রথমে জন্মা মতা পশু যিহোৱাৰ উদ্দেশ্যে বলিদান কৰোঁ; সেই বাবে মই মোৰ প্ৰথমে জন্মা পুত্ৰক কিনি লৈ মুক্ত কৰোঁ।’\n16. এয়ে তোমালোকৰ হাত, আৰু কপালত সোঁৱৰণী স্বৰূপে থাকিব। কিয়নো যিহোৱাই বাহুবলেৰে আমাক মিচৰৰ পৰা বাহিৰ কৰি আনিলে।”\n17. ফৰৌণে যেতিয়া লোকসকলক যাবলৈ এৰি দিলে, তেতিয়া পলেষ্টীয়াসকলৰ দেশেৰে বাট চমু আছিল যদিও, ঈশ্বৰে তেওঁলোকক সেই বাটেদি নিনিলে। কিয়নো ঈশ্বৰে ক’লে, “হয়তো যুদ্ধৰ সন্মুখিন হ’লে লোকসকলে মন সলনি কৰি মিচৰলৈ উভটি যাব।”\n18. সেয়ে ঈশ্বৰে লোকসকলক মৰুভুমিৰ মাজেৰে চূফ সাগৰলৈকে লৈ গ’ল। ইস্ৰায়েলী লোক সকলে যুদ্ধৰ বাবে সুসজ্জিত হৈ মিচৰ দেশৰ পৰা ওলাই গ’ল।\n19. মোচিয়ে যোচেফৰ অস্থিকো নিজৰ লগত ল’লে; কিয়নো যোচেফে ইস্ৰায়েলী লোকসকলক শপত খুৱাই কৈছিল, “ঈশ্বৰে আপোনালোকক নিশ্চয় উদ্ধাৰ কৰিব আৰু আপোনালোকে তেতিয়া মোৰ অস্থিক আপোনালোকৰ লগত লৈ যাব।”\n20. ইস্রায়েলী লোকসকলে চুক্কোতৰ পৰা যাত্ৰা কৰি, মৰুপ্রান্তৰ দাঁতিত থকা এথমত তম্বু তৰিলে।\n21. তেওঁলোকে দিনে-ৰাতিয়ে যাত্রা কৰিবলৈ যিহোৱাই দিনত তেওঁলোকক মেঘ-স্তম্ভ, আৰু ৰাতি পোহৰ দিবলৈ অগ্নি-স্তম্ভৰে তেওঁলোকৰ আগে আগে গৈছিল।\n22. যিহোৱাই লোকসকলৰ আগৰ পৰা দিনত মেঘ-স্তম্ভ, আৰু ৰাতি অগ্নিস্তম্ভ আঁতৰ নকৰিলে।\n1. তাৰ পাছত যিহোৱাই মোচিক ক’লে:\n2. “ইস্ৰায়েলী লোক সকলক কোৱা যে, তেওঁলোক ঘূৰি বাল-চফোনৰ সন্মুখত, মিগদোল আৰু সাগৰৰ মাজত, পী-হহীৰোতৰ আগত তম্বু তৰিব। তোমালোকে পী-হহীৰতৰ বিপৰীতে থকা সাগৰৰ দাঁতিত তম্বু তৰিবা।\n3. ফৰৌণে ইস্ৰায়েলী লোকসকলৰ বিষয়ে এই দৰে ক’ব, ‘তেওঁলোকে দেশৰ মাজত বিচৰণ কৰি ফুৰিছে, আৰু তেওঁলোক মৰুভূমিত আৱদ্ধ হৈ আছে।’\n4. মই ফৰৌণৰ মন কঠিন কৰিম; আৰু তেওঁ তেওঁলোকৰ পাছে পাছে খেদি আহিব। মই ফৰৌণৰ আৰু তেওঁৰ সকলো সৈন্য সমূহৰ বাবে গৌৰৱান্বিত হ’ম। মিচৰীয়া সকলে জানিব যে, মই যিহোৱা।” সেয়ে ইস্রায়েলী লোক সকলে তেওঁলোকক নিৰ্দেশ দিয়াৰ দৰে তম্বু তৰিলে।\n5. ইস্রায়েলী লোকসকল পলাই গ’ল বুলি মিচৰৰ ৰজাক জনোৱাৰ পাছত ফৰৌণ আৰু তেওঁৰ দাসবোৰৰ মন ইস্ৰায়েলী লোকসকলৰ বিৰুদ্ধে হ’ল। তেওঁলোকে ক’লে, “আমাৰ বন্দীকামৰ পৰা ইস্ৰায়েলী লোকসকলক এৰি দি আমি কি কাম কৰিলোঁ?”\n6. তেতিয়া ফৌৰণে নিজৰ ৰথ সাজু কৰিলে, আৰু নিজৰ সৈন্য সকলক তেওঁৰ লগত ল’লে।\n7. তেওঁ মনোনীত ছশ ৰথ, আৰু মিচৰৰ আন সকলো ৰথ, আৰু সেই সকলোবোৰৰ ওপৰত নিযুক্ত সেনাপতি সকলকো ল’লে।\n8. যিহোৱাই মিচৰৰ ৰজা ফৰৌণৰ মন কঠিন কৰিলে, তাতে তেওঁ ইস্ৰায়েলী লোকসকলৰ পাছে পাছে খেদি গ’ল। তেতিয়া ইস্ৰায়েলী লোকসকলে যিহোৱাৰ জয়ধ্বনি কৰি ওলাই গৈছিল।\n9. কিন্তু মিচৰীয়া লোক সকলে ঘোঁৰা, ৰথ, অশ্বাৰোহী, আৰু সৈন্যৰ সৈতে তেওঁলোকৰ পাছে পাছে খেদি গ’ল। বাল-চফোনৰ সন্মুখত পী-হহীৰোতৰ ওচৰৰ সাগৰৰ দাঁতিত ইস্রায়েলী লোকসকলে তম্বু তৰি থকা ঠাইত, তেওঁলোকে আগচি ধৰিলে।\n10. ফৰৌণ যেতিয়া ওচৰ চাপি আহিল, তেতিয়া ইস্ৰায়েলী লোকসকলে তেওঁলোকক চাই আচৰিত হ’ল। তেওঁলোকৰ পাছে পাছে মিচৰীয়া সকল আহি আছিল; তাতে ইস্ৰায়েলী লোকসকলে অতিশয় ভয় কৰি যিহোৱাৰ আগত কাতৰোক্তি কৰিলে।\n11. তেওঁলোকে মোচিক ক’লে, “মিচৰত মৈদাম নাই নে যে, আমি মৰুভূমিত মৰিবলৈ, আপুনি আমাক ইয়ালৈ আনিলে? আপুনি আমাক মিচৰৰ পৰা উলিয়াই আনি, আমালৈ কিয় এনেকুৱা ব্যৱহাৰ কৰিছে?\n12. আমি মিচৰতে আপোনাক এই কথা কোৱা নাছিলোঁ নে? আমি আপোনাক কৈছিলোঁ, ‘আমাক মিচৰীয়া সকলৰ বন্দীকাম কৰিবলৈ অকলে এৰি দিয়ক? কিয়নো মৰুভূমিত মৰাতকৈ মিচৰীয়া সকলৰ বন্দীকাম কৰাই আমাৰ পক্ষে ভাল আছিল।’”\n13. মোচিয়ে লোকসকলক ক’লে, “ভয় নকৰি। নিৰৱে থাকা; আৰু চাওক, যিহোৱাই আজি তোমালোকলৈ পৰিত্ৰাণৰ কাৰ্য সিদ্ধ কৰিব। কাৰণ যি মিচৰীয়া সকলক আজি তোমালোকে দেখিছা, তেওঁলোকক পুনৰ কেতিয়াও নেদেখিবা।\n14. যিহোৱাই তোমালোকৰ বাবে যুদ্ধ কৰিব; আৰু আপোনালোক কেৱল নিৰৱে থাকা।”\n15. তাৰ পাছত যিহোৱাই মোচিক ক’লে, “তুমি মোলৈ কিয় কাতৰোক্তি কৰিছা? ইস্ৰায়েলী লোকসকলক আগুৱাই যাবলৈ কোৱা।\n16. তুমি তোমাৰ লাখুটি তুলি, সাগৰৰ ওপৰলৈ তোমাৰ হাত মেলা, আৰু সাগৰক দুভাগ কৰা; তাতে ইস্ৰায়েলী লোকসকলে সাগৰৰ মাজেৰে শুকান বাটেদি যাব পাৰিব।\n17. চোৱা মই মিচৰীয়া সকলৰ মন কঠিন কৰিম; তাতে তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ পাছে পাছে যাব। মই ফৰৌণ, তেওঁৰ সকলো ৰথ ও অশ্বাৰোহী আৰু সৈন্য সকলৰ দ্বাৰাই গৌৰৱান্বিত হ’ম।\n18. তেতিয়া ফৰৌণ, তেওঁৰ ৰথ, আৰু অশ্বাৰোহী সকলৰ দ্বাৰাই মই গৌৰৱান্বিত হ’লে, ময়েই যে যিহোৱা, এই কথা মিচৰীয়া সকলে জানিব।”\n19. ঈশ্বৰৰ যি দূত ইস্ৰায়েলী লোকসকলৰ আগে আগে গৈছিল, তেওঁ তেওঁলোকৰ আগৰ পৰা আঁতৰি পাছফাললৈ গ’ল। মেঘ-স্তম্ভ তেওঁলোকৰ আগৰ পৰা আঁতৰি গৈ তেওঁলোকৰ পাছফালে স্থিৰ হ’ল।\n20. মেঘ-স্তম্ভ মিচৰীয়া সৈন্য সকল আৰু ইস্ৰায়েলী লোকসকলৰ তম্বুৰ মাজলৈ আহিল। সেয়ে মিচৰীয়া লোকসকলৰ বাবে অন্ধকাৰময় মেঘ হ’ল, কিন্তু ইস্রায়েলী লোকসকলৰ বাবে ৰাতি পোহৰ দিওঁতা হ’ল। তাতে ওৰে ৰাতি ইদলে সিদলৰ ওচৰ চাপিব নোৱাৰিলে।\n21. মোচিয়ে সাগৰৰ ওপৰত তেওঁৰ হাত মেলিলে। যিহোৱাই সেই গোটেই নিশা পূব ফালৰ প্ৰবল বতাহেৰে সাগৰ হোঁহোকাই নি, তাক শুকান ভূমি কৰিলে। এইদৰে পানী দুভাগ কৰা হ’ল।\n22. তেতিয়া ইস্ৰায়েলী লোকসকল শুকান বাটেদি সাগৰৰ মাজেলৈ গ’ল। তেওঁলোকৰ সোঁফালে আৰু বাওঁফালে জল সমূহ তেওঁলোকলৈ দেৱাল স্বৰূপ হ’ল।\n23. মিচৰীয়া সকলে তেওঁলোকক খেদি গ’ল। ফৰৌণৰ সকলো ঘোঁৰা, ৰথ, আৰু অশ্বাৰোহী বিলাক তেওঁলোকৰ পাছে পাছে সাগৰৰ মাজলৈ সোমাই গ’ল।\n24. কিন্তু দোকমোকালীতে যিহোৱাই অগ্নিস্তম্ভ আৰু মেঘ-স্তম্ভৰ মাজৰ পৰা মিচৰীয়া সৈন্য সকললৈ চাই, মিচৰীয়া সৈন্য সকলক ব্যাকুল কৰিলে।\n25. যিহোৱাই তেওঁলোকৰ ৰথৰ চকা সোলোকালে, আৰু অশ্বাৰোহী বিলাকে অতি কষ্টেৰে ৰথ চলালে। সেয়ে মিচৰীয়া সকলে ক’লে, “আহাঁ, আমি ইস্ৰায়েলৰ সন্মুখৰ পৰা পলাওহঁক; কিয়নো যিহোৱাই তেওঁলোকৰ ফলীয়া হৈ, আমাৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ কৰিছে।”\n26. তাৰ পাছত যিহোৱাই মোচিক ক’লে, “মিচৰীয়া সকল, তেওঁলোকৰ ৰথ আৰু অশ্বাৰোহী বিলাকৰ ওপৰলৈ যেন পুনৰায় জল সমূহ আহিব, তাৰ বাবে তুমি সাগৰৰ ওপৰলৈ তোমাৰ হাত মেলা।”\n27. সেয়ে মোচিয়ে সাগৰৰ ওপৰলৈ হাত মেলিলে, আৰু যেতিয়া ৰাতিপুৱা হ’ল, তেতিয়া সাগৰ পুনৰ স্বাভাৱিক ৰূপত আহিল। মিচৰীয়া সকলে সাগৰলৈ সোমাই যাওঁতে, যিহোৱাই মিচৰীয়া সকলক সাগৰৰ মাজত পেলালে।\n28. জল সমূহ উভটি আহি ফৌৰণৰ ৰথ, অশ্বাৰোহী আৰু তেওঁলোকৰ পাছে পাছে সাগৰত সোমোৱা ফৰৌণৰ সকলো সৈন্য পানীয়ে ঢাকি ধৰিলে। তাতে তেওঁলোকৰ কোনো জীয়াই নাথাকিল।\n29. ইস্ৰায়েলী লোকসকল সাগৰৰ মাজেদি শুকান বাটেৰে গ’ল; আৰু তেওঁলোকৰ সোঁফালে আৰু বাওঁফালে জল সমূহ তেওঁলোকলৈ দেৱাল স্বৰূপ হ’ল।\n30. এইদৰে সেই দিনা যিহোৱাই মিচৰীয়া সকলৰ হাতৰ পৰা ইস্ৰায়েলক পৰিত্ৰাণ কৰিলে। ইস্ৰায়েলী লোকসকলে মিচৰীয়া সকলৰ মৃতদেহ সাগৰৰ তীৰত পৰি থকা দেখিলে।\n31. ইস্ৰায়েলী লোক সকলে যেতিয়া মিচৰীয়া সকলৰ বিৰুদ্ধে যিহোৱাৰ মহা পৰাক্রম দেখিলে, তেতিয়া তেওঁলোকে যিহোৱাৰ গৌৰৱ কৰিলে,আৰু তেওঁলোকে যিহোৱা আৰু তেওঁৰ দাস মোচিক বিশ্বাস কৰিলে।\n13. যিহোৱাই নিজেও আকাশত গৰ্জ্জন কৰিলে; সৰ্ব্বোপৰি জনাৰ মাত শুনা গ’ল ।\n14. তেওঁ কাঁড় মাৰি শত্রুবোৰক থানবান কৰিলে, আৰু বজ্ৰ বর্ষণৰ দ্বাৰা তেওঁলোকক ব্যাকুল কৰিলে।\n15. হে যিহোৱা, তোমাৰ ধমক আৰু তোমাৰ নাকৰ নিশ্বাসৰ প্রভাৱত সাগৰৰ তলি দেখা গ’ল; পৃথিবীৰ মূলবোৰ অনাবৃত হ’ল।\n16. তেওঁ ওপৰৰ পৰা হাত আগবঢ়াই মোক ধৰিলে, মহাজল সমূহৰ পৰা মোক তুলি আনিলে।\n17. মোৰ শক্তিশালী শত্রুবোৰৰ পৰা তেওঁ মোক উদ্ধাৰ কৰিলে, যি সকলে মোক ঘৃণা কৰে, তেওঁলোকৰ হাতৰ পৰাও মোক উদ্ধাৰ কৰিলে; তেওঁলোক মোতকৈ অতিশয় শক্তিশালী আছিল।\n18. বিপদৰ কালত তেওঁলোকে মোক আক্ৰমণ কৰিছিল, কিন্তু যিহোৱাই মোক ধৰি ৰাখিলে।\n19. তেওঁ মোক এক বহল ঠাইলৈ উলিয়াই আনিলে; তেওঁ মোক উদ্ধাৰ কৰিলে, কাৰণ তেওঁ মোৰ ওপৰত সন্তুষ্ট আছিল।\n6. হে এলেহুৱা লোক, পৰুৱালৈ দৃষ্টি কৰা, সিহঁতৰ কাৰ্যলৈ চাই জ্ঞানী হোৱা।\n7. সিহঁতৰ কোনো অধিপতি, কাৰ্যধ্যক্ষ, বা শাসনকৰ্ত্তা নাই,\n8. তথাপি সিহঁতে জহকালৰ আহাৰ গোটায়, আৰু শস্য দোৱাৰ সময়ত আহাৰ চপায়।\n9. হে এলেহুৱা, তুমি কিমান কাল শুই থাকিবা? আৰু কেতিয়া টোপনিৰ পৰা উঠিবা?\n10. “আৰু অলপ শুই থাকো, আৰু অলপ টোপনিয়াও, আৰু অলপ জিৰণী লবলৈ হাত সাৱটো”-\n11. তেতিয়া তোমাৰ দৰিদ্ৰতা ডকাইতৰ দৰে, আৰু তোমাৰ প্রয়োজনীতা সুসজ্জিত ৰণুৱাৰ দৰে আহিব।\n1. যীচু আৰু তেওঁৰ শিষ্য সকল যিৰূচালেমৰ ওচৰৰ জৈতুন পৰ্বতৰ বৈৎফগী গাওঁলৈ আহিল, তেতিয়া যীচুৱে দুজন শিষ্যক এই কথা কৈ পঠিয়ালে,\n2. “তোমালোক সন্মুখৰ গাওঁখন লৈ যোৱা; তাতে বান্ধি থোৱা গাধ এজনী পোৱালিয়ে সৈতে পাবা; সেই দুটা মোৰ বাবে খুলি আনাগৈ।\n3. যদি তোমালোকক কোনোবাই কিবা কয়, তেনেহলে তোমালোকে কবা, ‘প্ৰভুৰ এই দুটাৰ প্ৰয়োজন আছে, তাতে তেওঁ লগে লগেই তোমাক দি পঠাব’।”\n4. যি বচন ভাববাদীৰ দ্বাৰাই কোৱা হৈছিল, এইটো সম্পূর্ণ হওক,\n5. “তোমালোকে চিয়োন-জীয়ৰীক কোৱা, চোৱা, তোমাৰ ৰজা তোমাৰ ওচৰলৈ আহিছে, তেওঁ নম্ৰ হৈ, গাধৰ ওপৰত বহি, অৰ্থাৎ গাধ পোৱালিৰ ওপৰত উঠি৷”\n6. সেই বচন সিদ্ধ হবলৈ এয়ে ঘটিল; তেতিয়া শিষ্য সকল গ’ল আৰু যীচুৱে দিয়া আদেশ অনুসৰি কৰিলে,\n7. গাধজনী আৰু পোৱালিটো আনিলে, আৰু সিহঁতৰ পিঠিত তেওঁলোকৰ কাপোৰ পাৰি দিলে; তাৰ পাছত তেওঁ তাৰ ওপৰত বহিল।\n8. তেতিয়া লোক সকলৰ অধিক ভাগে নিজৰ নিজৰ কাপোৰ বাটত পাৰি দিলে; আৰু কিছুমান লোকে গছৰ ডালবোৰকে কাটি আনি বাটত পাৰি দিলে;\n9. আৰু তেওঁৰ আগে-পাছে যোৱা লোক সকলে ৰিঙিয়াই ক’লে, “হোচানা! হোচানা! দায়ুদৰ বংশৰ সন্তান৷ যি জন প্ৰভুৰ নামেৰে আহিছে, তেওঁ ধন্য; উৰ্দ্ধলোকত জয়ধ্বনি হওক!”\n10. যেতিয়া যীচু যিৰূচালেমত প্ৰৱেশ কৰিলে, তেতিয়া লোক সকলে পুণৰ উৎফুল্লিত হৈ কব ধৰিলে “এই জন কোন?”\n11. তাতে লোক সকলে ক’লে, “এওঁ গালীল প্ৰদেশৰ নাচৰতৰ পৰা অহা ভাৱবাদী যীচু।”\n12. পাছত যীচু ঈশ্বৰৰ মন্দিৰত সোমাল, তাত যি সকলে মন্দিৰৰ ভিতৰত বেচা-কিনা কৰে, তেওঁলোকক বাহিৰ কৰিলে আৰু ধন সলোৱা সকলৰ মেজ আৰু কপৌ বেচাবোৰৰ আসনবোৰ লুটিয়াই পেলালে।\n13. যীচুৱে তেওঁলোকক ক’লে, “এইটো লিখা আছে, ‘মোৰ ঘৰ প্ৰাৰ্থনাৰ ঘৰ কোৱা হ’ব’, কিন্তু তোমালোকে তাক ডকাইতৰ গুহা কৰিছা।”\n14. তেতিয়া অন্ধ আৰু খোৰা সকল সেই মন্দিৰলৈ আহিল আৰু যীচুৱে তেওঁলোকক সুস্থ কৰিলে।\n15. কিন্তু প্ৰধান পুৰোহিত আৰু বিধানৰ অধ্যাপক সকলে তেওঁ কৰা আচৰিত কৰ্মবোৰ দেখি আৰু যেতিয়া ল’ৰাবোৰে মন্দিৰত চিঞৰি “জয়! জয়! দায়ুদৰ বংশৰ সন্তান”, বুলি কোৱা শুনিলে, তেতিয়া তেওঁলোক ক্ষোভিত হ’ল৷\n16. তেতিয়া তেওঁলোকে যীচুক ক’লে, “লোক সকলে কি কৈছে তুমি শুনিছা নে?” যীচুৱে তেওঁলোকক ক’লে, “হয়! আপোনালোকে কেতিয়াও পঢ়া নাই নে, ‘তুমি শিশু আৰু কেচুৱাবোৰৰ মুখৰ পৰা স্তুতি সস্পূৰ্ণ কৰিলা’?”\n17. পাছত তেওঁ তেওঁলোকক এৰি নগৰৰ পৰা ওলাই বৈথনিয়া গাঁৱলৈ গ’ল আৰু ৰাতিতো তাতেই থাকিল।\n18. ৰাতিপুৱা নগৰলৈ ঘূৰি আহোতে তেওঁৰ ভোক লাগিল৷\n19. এনেতে বাটৰ কাষত এজোপা ডিমৰু গছ দেখা পালে আৰু তেওঁ ওচৰলৈ গ’ল, কিন্তু পাতৰ বাহিৰে একো নোপোৱাত, তেওঁ ক’লে, “এতিয়াৰ পৰা এই গছত কোনো কালে ফল নধৰক”। লগে লগেই সেই ডিমৰু জোপা শুকাই গ’ল৷\n20. যেতিয়া শিষ্য সকলে সেই গছজোপাৰ অৱস্থা দেখা পালে, তেতিয়া তেওঁলোকে বিস্ময় মানি ক’লে, “এই ডিমৰু গছজোপা অকস্মাৎ কেনেকৈ শুকাই গ’ল?”\n21. যীচুৱে উত্তৰ দি তেওঁলোকক ক’লে, “মই তোমালোকক সঁচাকৈ কওঁ, তোমালোকে যদি সন্দেহ নকৰি বিশ্বাস কৰা, তেনেহলে কেৱল ডিমৰু গছকে এইদৰে কৰিব পাৰিবা এনে নহয়; কিন্তু এই পৰ্বতটোক যদি কোৱা, ইয়াৰ পৰা উঠি সাগৰত পৰ গৈ, তেতিয়া সিওঁ হ’ব।\n22. তোমালোকে প্ৰাৰ্থনাৰে বিশ্বাস কৰি যি যি খোজা সকলোকে পাবা।”


দস্তাৱেজ (ভাস্কৰজ্যোতি দাস) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\n“দস্তাৱেজ”- মোৰ নতুন উপন্যাসখনৰ নাম সদ্যহতে এইটোকে ৰাখিছোঁ। ভেন্সাৰ কলেজখনত যোগ দিয়াৰেপৰা এটা সপোন পুহি ৰাখিছিলো। আচলতে এই সপোনটো ইউনিভাৰ্চিটিত থাকোতেই দেখিছিলো। তেতিয়া লভিতালৈ দিয়া প্ৰেমৰ চিঠিবোৰৰ প্ৰতিখনেই চিঠি নহৈ হৈছিলগৈ একো একোটা প্ৰেমৰ গল্প। অন্তত: লগৰবোৰে তেনেদৰেই ভাবিছিল। উজ্বল, ৰাজীৱ, দিগন্ত বা জ্যোতিহঁতৰ এইবোৰ কথাত মুৰ মাৰিবলৈ সময় নাছিল। আচলতে প্ৰয়োজনো নাছিল চাগৈ। হ’লেও সিহঁতকেইটা মোৰ কথাকান্ডবোৰৰ ওচৰে পাজৰে থকা একো একোজন সহযাত্ৰী। মোৰ নাম এটাও দিছিল সিহঁতে। সেই চদ্মনামেৰেই উপন্যাসখন লিখি আছো। এইখন উপন্যাসৰ বিষয়বস্তু কিন্তু প্ৰেম নহয়। দীনতাৰ দস্তাৱেজেই “দস্তাৱেজৰ” মুল বিষয়। চৰিত্ৰৰ তাগিদাত ক’ৰবাত চুকে কোণে প্ৰেম, ভালপোৱাবোৰ সিঁচৰিত হৈ আছে যদিও এইবোৰ গৌণ। প্ৰথমে পুৱতি নামেৰে এখন উপন্যাস লিখিছিলো। লিখিছিলো নকৈ ঠিক লিখাৰ কথা ভাবি আগবাঢ়িছিলো বুলি ক’লে চাগৈ বেছি শুদ্ধ হ’ব। আগৰ বিষয়বোৰ কল্পনাৰ আছিল, মিঠা আছিল, ৰঙীন আছিল। এতিয়াৰ চিন্তাবোৰ শুকান, বাস্তৱ আৰু যেন কিবাধৰণেৰে নিৰস।\nকঁঠালতলৰ মুহিকান্ত মিৰি কলেজৰ বুৰঞ্জী বিভাগত মোৰ বাদে ওচৰৰে হৰকান্ত শৰ্মাৰ ডাঙৰ পুতেক অনিৰ্বাণহে আছে। হৰকান্ত মানুহটো কথাই-বতৰাই ভালেই। পুজা পাতল কৰিয়েই তিনিওটা সন্তানকে মানুহ কৰাইছে। সন্তান হিচাবে দ্বিতীয়তে মালিনী আৰু শেষৰ ল’ৰাটো মৃদুল বৰুৱাৰ দোকানৰ মেনেজাৰ। অংকত ভাল আছিল বাবেই হয়টো তাক বৰুৱাই নিজৰ দোকানৰ সেই বিশেষ দায়িত্ব দিছে। মানুহে হৰকান্তৰ দৰে বৰুৱাকো ভেজাল বুলি কয় যেতিয়া কিবা এটা কাৰণ থাকিব পাৰে। আচলতে মানুহক কিবা ধৰণেৰে ভাবি লোৱাটো আজিকালি এটা সাধাৰণ কথা। কঁঠালতল চাৰিআলিৰ দোকান কেইখনৰ সকলোতকৈ ডাঙৰখন এই মৃদুল বৰুৱাৰে। বৰুৱাৰ দোকানত চাউল, ডাইলৰ পৰা আৰম্ভ কৰি পাউডাৰ, ষ্ন’ লৈকে সকলোবোৰ পোৱা যায়। কাজেই মানুহৰ ভিৰ। বৰুৱা জলসিঞ্চন বিভাগৰ মহৰি। মাহটোত এদিনমান অফিচলৈ যায় চাগে। সি চৰকাৰী চাকৰি কৰে বুলি জনা মানুহ কঁঠালতলত নাই বুলিলেও ভুল নহ’ব। দোকানীৰ পৰিচয়টোৰে সি তাৰ পাঁচজনীয়া পৰিয়ালটোক সুন্দৰভাৱে পোহপাল দি আছে। কঁঠালতলৰ সকলোতকৈ ৰেইচ্ মানুহ এই বৰুৱা।\nইংৰাজী বিভাগৰ অঞ্জলি বাইদেৱে মাজে মধ্যে সোধে- গীতাৰ্থ, বিয়াখন পাতিব লাগিছিল নহয়। মই কিবা-কিবি কৈ কথাটো এৰাই চলো। মানুহৰ জীৱনত এটা লক্ষ্য থাকিব লাগে। তেতিয়া লক্ষ্যভ্ৰস্ত হৈও ভাল লাগে কিবাধৰণেৰে। মোৰ কিন্তু জীৱনৰ লক্ষ্য বুলিবলৈ একো নাই। এইবোৰ কথাৰ চিন্তা ইউনিভাৰ্চিটিতে কৰিছিলো যদিও তাতেই এৰিলো।\nপ্ৰতাপ দাই মালিনীৰ কথাষাৰ কোৱাৰ পাচৰেপৰা মনটোও বৰ এটা ভাল লাগি থকা নাই। একালত মনটোৱে আঁকোৱালি লোৱা লভিতাজনীৰ ঠাই পুৰ কৰিবলৈ হৰকান্তৰ জীয়েক মালিনী সঠিক নহ’বও পাৰে। নাই নহয়, কেতিয়াও নহয়। সেয়া মই ভালদৰে জানো। মোৰ হৃদয় ভাড়াঘৰ নহয় যে কোনোবা সোমাল, ওলাল। আকৌ কোনোবা সোমাল। প্ৰতাপ দাই বয়সৰ কথা বাৰে বাৰে কৈ থাকে। বয়সতো মৃণাল, অঞ্জল বা জ্যোতিহঁতৰো হৈছে। কিন্তু তাতো প্ৰাৰ্থক্য এটা আছে। সিহঁত কেইটাই এম.ফিল, পি.এইচ.ডি কৰি ৰেগুলাৰ। আৰু মই ভেন্সাৰ কলেজখনৰ মেনেজিং কমিটিৰ কৃপাত চলা এজন শিক্ষক। মাহটো ভালদৰে তৰাব নোৱাৰা এজন মানুহ মাথোঁ। প্ৰতাপ দাই ক’লে বুলিয়েই এইবোৰ কথা তেনেধৰণেৰে ভাবিব নোৱাৰি।\nসেইদিনা গধুলি মই মোৰ উপন্যাসখনৰ মুল চৰিত্ৰ অৰ্থাত বৰুৱাৰ দোকানৰ আগত পৰি থকা ভিক্ষাৰীটোৰ ওচৰতে বাইকখন ৰাখি তাক ভালদৰে নিৰীক্ষণ কৰি আছো। ওচৰৰে পাৰ হৈ যোৱা দুই চাৰিজনে দুটকা-চাৰিটকা দলিয়াই গৈছে। এনেধৰণেৰে পইচা দলিয়াই যোৱা মানুহৰ উদ্দেশ্য দুটা থাকে। হয়তো পুতৌ কৰা অথবা পুণ্য অৰ্জন কৰা। মোৰো এটা স্বাৰ্থ আছে। মোৰ উপন্যাসৰ প্লটটোত আজি ভালেমান দিনৰ পৰা এই ভিক্ষাৰীটোক লৈ ভালদৰে ঘুৰি ফুৰিছো। সেই বুলিয়েই তাক সদায় পইচা দি থাকিব নোৱাৰি। সপ্তাহটোত দুদিন দহ টকাকৈ দিও। সি তাৰ এসাঁজকৈ ভাত তাৰে মোকলায়। মোৰ এই ক্ষেত্ৰত বেচি চিন্তা কৰিবলগীয়া একো নাই। মুঠতে সময়মতে উপন্যাসখন শেষ কৰিব পাৰিলেই হ’ল।\nএনেতে জ্যোতিয়ে ফ’ন কৰি সুধিলে- গীত, ক’ত আছা?\n“ক’তনো থাকিবা আৰু। অলপ বাহিৰৰ হাৱা-পানী লও বুলি ওলাই আহিলো। পিচে তুমি ক’ত?”- উত্তৰ দিয়াৰ লগতে প্ৰশ্নটো সুধিলো।\n“দোষ্টি, তোমাৰ তালৈকে গৈ আছো”- জ্যোতিৰ উত্তৰটো শুনি ভাল লাগিল। দুবছৰমানৰ পাছত আজি জ্যোতিক লগ পাম।\nসি আকৌ সুধিলে- “তোমাৰ তাত থাকিবলৈ সুবিধা হ’বনে?”\nমই জনালোঁ- “আৰে, কেলেই নহ’ব। দুটা ৰূমৰ নতুন ভাড়াঘৰ। বিচনা এখন যদিও ডাঙৰেই। এডজাষ্ট কৰি ল’ম দিয়া”\n“প্ৰতাপ দা আছেনে? আগৰ নাম্বাৰটোত লগাই চাইছো। নট এগজিষ্ট বুলি কৈ আছে”- সি আকৌ সুধিলে।\nমই উত্তৰবোৰ দি গ’লো- আছে আছে। আহি যোৱা সোনকালে।\nযোৱাবাৰ আহোতে প্ৰতাপ দা আৰু জ্যোতিয়ে মোক জুৰ জুলুম কৰি খুওৱা সুৰাৰ বটলটো স্বচ্ছ হৈ পৰি থকা দৃশ্যটো মনলৈ আহিল। লগতে মনত পৰিল জ্যোতি চেন্টিভৰা কথাবোৰ। মনে মনে হাঁহি উঠি গ’ল। বেছি পলম নকৰি তিনিপোৱামান জোখৰ এটা মুৰ্গী, আদা, নহৰু আৰু এটা মছলাৰ পেকেট লৈ নিজৰ কোঠা পালোহি। মাংসখিনি ৰান্ধি থাকোতেই জ্যোতি আহি সোমালহি। তাক দেখি প্ৰায় আচৰিত হৈয়ে সুধিলো- “আৰে, তুমি দেখুন ফুলি কিবা ৰূপ ল’লা হে বন্ধু”\nউত্তৰত সি হাঁহি এটা মাৰি ক’লে-“এলাহে ফুলাইছে” তাৰ উত্তৰটো শুনি এনেয়ে হাঁহি এটা জিলিকালো।\nতাৰ কথামতে মাংসখিনি ৰান্ধি উঠিয়েই প্ৰতাপ দাৰ ঘৰলৈ বাট বুলিলো। তাক ক’লো- ব’লা খোজ কাঢ়িয়েই যাওঁ। উত্তৰ আহিল-“নেলাগে দিয়া। বাইকতেই যাওঁ। এইবাৰ তাৰ পেটটোলৈ চাই হাঁহি এটা মাৰিলো” দুয়োটা পাঁচ মিনিটমানৰ ভিতৰতে গৈ প্ৰতাপদাৰ ওচৰ পালোগৈ। প্ৰতাপ দাই ডায়েৰী এখনত কিবাকিবি লিখি আছে। ৰিপ’ৰ্টাৰ মানুহ। আখলমুখীতাৰ ফালৰ পৰা অহা টকাকেইটাৰে চলি থকা এটা জীৱ। বিয়া পাতিছিল। এজনী ছোৱালীও আছিল। এতিয়া বেলেগে থাকে। ঘটনাটো কি সেয়া সুধিলেই প্ৰতাপদাৰ মনটো বেয়া লাগি যায়। যিদিনাই প্ৰতাপ দাক ঘৰ-সংসাৰৰ বিষয়ে সোধা হয় সেইদিনাই এজন সুৰাপায়ী আৰু মদাহীৰ প্ৰাৰ্থক্যটো সহজেই অনুমান কৰিব পাৰো। আজিকালি সেই কাৰণেই প্ৰতাপ দাক এইবোৰ কথা সোধা নহয়। জ্যোতিয়েও নুসোধে। আচলতে কোনেও নুসোধে। কঁঠালতলৰ বৌদ্ধিক জগতখনৰ এক পৰিচিত নাম এই প্ৰতাপ দা। কেইজনমান মানুহৰ লগতে বন্ধুত্ব। বাকীবোৰ তেওঁ কাম কৰা বাতৰিকাকত কেইখনৰ একো একোটা সাম্ভাব্য খবৰহে মাথোঁ।\nসেইদিনাও এইবোৰ চলিল। জ্যোতিয়ে মোৰ বিয়াৰ প্ৰসংগটো টানি আলোচনা আৰম্ভ কৰিলে। প্ৰতাপ দাই হৰকান্ত শৰ্মাৰ জীয়েক মালিনীৰ প্ৰসংগটোৰে আঁত ধৰিলে-“যোৱাবাৰ কলেজৰ সৰস্বতী পুজাৰ সময়ত দুয়োটাই কথা পাতি থাকোতে ফ’ট’ এখন তুলি থৈছিলো। এইখন চোৱা” জ্যোতিয়ে ফ’ট’খন চাই প্ৰতাপ দাক প্ৰশ্ন কৰিলে- “প্ৰতাপ দা, ছোৱালীজনীৰ বয়স কিমান হৈছে?”\n“উনত্ৰিশ-ত্ৰিশমান হৈছে। হৰকান্তই জীয়েকৰ কাৰণে ল’ৰা বিচাৰি দিনটো ইখনৰ পাচত সিখনকৈ কোষ্ঠি মিলায়। কিন্তু নিমিলেহে নিমিলেহে। সিদিনা বুঢ়াক ক’লো যে এই জাত পাত কোষ্ঠি বাদ দি চিন্তা কৰে যদি ভাল ল’ৰা দুই-এটা ওলাব। সি বুঢ়াই টলকা মাৰি চালে। একো নক’লে। তাকে চাই ভাবিলো যে হয়তো মই কোৱা ধৰণেৰে চিন্তা কৰিছে তেওঁ। মুখেৰে মাত নিদিলে আকৌ কথাবোৰ আন্দাজতে থাকে নহয়”- প্ৰতাপ দাই কথাখিনি শেষ কৰি গিলাচটোৰ পৰা এসোহা টানিলে।\nএইবাৰ জ্যোতিয়ে কথাখিনি আগবঢ়ালে। আগবঢ়ালে বুলি নকৈ মোক বুজনি দিয়াৰ চেষ্টা কৰিলে বুলিলে ভাল হ’ব- “চা গীত, ছোৱালীজনী মই ভালেই দেখিলো। কথাবোৰক অলপ গতি দিব পাৰিলে ভাল হ’ব” মাউৰা ল’ৰাক এনেকুৱা বুজনি দিলে সেয়া পৰামৰ্শ কম, পুতৌ বেছি যেন লাগে। মোৰো তেনেকুৱাই লাগিল যদিও মনোযোগ দি শুনিলো। কথাটো চাগে ইহঁতে বৰ এটা বেয়াও কোৱা নাই। অহা কালিলৈ গধুলি এবাৰ হৰকান্তৰ ঘৰলৈ যোৱাৰ কথা দুয়ো ক’লে আৰু মই যাম বুলিয়েই সন্মতি দিলো। জ্যোতিয়ে ষ্ফুৰ্টিতে উকি এটা মাৰিলে। মই হাঁহিলো। প্ৰতাপ দা ফ’নত কাৰোবাৰ লগত কথা পতাত ব্যস্ত।\nঘৰ আহি পাওঁতে এঘাৰটামানেই বাজিল। মই ততাতৈয়াকৈ ভাতকেইটাৰ দিহা কৰিলোঁ। জ্যোতিয়ে গান এটা গুনগুনাই আছে। ই এনেকুৱাত গান গায়। অভ্যাসটো ইউনিভাচটিতেই মন কৰিছিলো। ছাত্ৰৰ পৰা শিক্ষক হ’লহি। স্বভাৱটো কিন্তু নগ’ল। ভাতকেইটা সিজাৰ পাচত তাক খাবলৈ মাতিলো। দুয়োটা বহি খাবলৈ আৰম্ভ কৰিলোঁ। অলপ সময়ৰ পাচতে এটা ডাঙৰ শব্দ আৰু এটা বিকট চিয়ঁৰ প্ৰায় একে সময়তে কাণত পৰিল। আধাখোৱা ভাতৰ থালকেইখন তেনেকৈয়ে এৰি খৰখেদাকৈ হাতখন ধুই দুয়োটাই শব্দটো অনুকৰণ কৰিলোঁ।\nসমুখৰ দৃশ্যটো দেখি মনত কিবা এটা ভয় সোমাল। এখন চাহপাতৰ বস্তা কঢ়িয়াই অনা গাড়ী। গাড়ীখন নিয়ন্ত্ৰনহীন হৈ ফুটপাথত থকা বৰুৱাৰ দোকানৰ সমুখৰ নিমখৰ বস্তাকেইটা আৰু তাৰ কাষতে শুই থকা ভিক্ষাৰীটোক মহতিয়াই নিয়ন্ত্ৰণহীন হৈ ৰাস্তাৰ একাষত পৰি আছে। দুই এজন মানুহ হাতত টৰ্চ লৈ আহিল। ভিক্ষাৰীটোৰ ওচৰলৈ ততাতৈয়াকৈ দৌৰিলো। এখন ভৰিৰ লগতে বুকুৰ এফাল ট্ৰাকৰ চকাই বৰ বেয়াকৈ চেঁপিছে। মুখৰ ওপৰত বালিজান বাগিচাৰ চাহপাতৰ বস্তা এটা পৰি আছে। সি আঁতৰাব পৰা অৱস্থাত নাই। মই পলম নকৰি তাৰ মুখৰ ওপৰৰ পৰা চাহপাতৰ বস্তাটো আঁতৰালো। মুখেদি হলকে হলকে তেজ ওলাই আছে। জ্যোতি গাড়ীচালকৰ সন্ধানত যোৱাযেন লাগিল। মই চিঞৰি চিঞৰি ক’লো-“এই মানুহজন জীয়াই আছে। আপোনালোক কোনোবা এজন আহকচোন। কিবা কৰি হস্পিতাললৈ লৈ যোৱাৰ দিহা কৰোঁ” ওচৰৰ টৰ্চ লৈ অহা মানুহবোৰৰ কাৰো মোৰ কথালৈ মন দিয়াৰ আহৰি নাই। সকলো চাহপাতৰ বস্তা কঢ়িওৱাত ব্যস্ত। মানুহৰ এনে আচৰণ দেখি চিঞৰি দিওযেন লাগিছিল। কিছুসময়ৰ পাচতে প্ৰায় একে সময়তে প্ৰতাপ দা আৰু ওচৰৰ থানাৰ চাব-ইন্সপেক্টৰ এজন আৰু চাৰিজনমান কনিষ্টবল ওলালহি। তাৰে এজন কনিষ্টবলে মৃতপ্ৰায় মানুহজনৰ নাকৰ ওচৰত হাতখন কিছুসময় ৰাখি চাব ইন্সপেক্টৰজনক উদ্দেশ্যি ক’লে- “চাৰ, নাই। গ’ল” কথাষাৰে মোক কম্পিত কৰি গ’ল। মোৰ অস্থিৰ অৱস্থাটো দেখি প্ৰতাপ দাই মোৰ পিঠিত হাত এখন থলেহি। প্ৰতাপ দায়ো চাগে মোৰ উপন্যাসৰ মুল চৰিত্ৰটোৰ এনে পৰিসমাপ্তিৰ কথা কল্পনা কৰা নাছিল। পুলিচ অহাৰ কথা গম পাই হাতত টৰ্চ লৈ অহা মানুহবোৰ ক’ৰবাত নাইকীয়া হৈ গ’ল। চাব ইন্সপেক্টৰজনে ম’বাইলযোগে কাৰোবাৰে কথা পাতিলে আৰু ডায়েৰীখন উলিয়াই লৈ আমাক সোধা প্ৰশ্নবোৰৰ উত্তৰবোৰ টুকিবলৈ ধৰিলে।\nকিছুপৰৰ পাচতে কৰ্পচ ভেন এখন ঠিক দুৰ্ঘটনাগ্ৰস্ত গাড়ীখনৰ পিচফালে থিয় হ’ল। ভেনখনৰ লাইটৰ পোহৰত চাহপাতৰ গাড়ীখনৰ চকাত লাগি থকা তেজৰ ৰঙা-ক’লা ৰঙটো জিলিকি উঠিল। ভেনখনৰ পৰা এখন ডাঙৰ পলিথিন লৈ দুজনমান মানুহ নামি আহিল। সম্ভৱত চৰকাৰী চুইপাৰ। শৱটো পলিথিনখনত তুলিলে। হাতেৰে বুতলিব নোৱাৰাখিনিৰ বাবে এখন বেলচা লৈ আন এটা কাষতে থিয় হৈ আছে। সেইখিনি চাবলৈ মোৰ ধৈৰ্য্য তেতিয়ালৈ শেষ। পলম নকৰি জ্যোতিক লগত লৈ নিজৰ কোঠালৈ বুলি আগবাঢ়িলো। প্ৰতাপ দা পুলিচ বিষয়াজনৰ লগত কথা পাতি কিবাকিবি লিখাত ব্যস্ত। সম্ভৱত: কাইলৈৰ বাতৰি কাকতৰ আঞ্চলিক পৃষ্ঠাৰ শিৰোনাম এয়েই হ’ব। আমি দুয়োটা ঘৰলৈ আহি বাঢ়ি থোৱা ভাতৰ থালকেইখনৰ ওচৰত ৰ’লো যদিও একোতে হাত দিব নোৱাৰিলো। থালকেইখন চাফ কৰি দুয়োটাই শোৱাৰ চেষ্টা কৰিলো। অলপ সময়ৰ পাচতে জ্যোতিৰ টোপনি আহিল যদিও মই শুব নোৱাৰিলো। ঘটনাটোৰ ছবিবোৰে নিশাটোৰ বাকী সময়বোৰত বাৰুকৈয়ে আমনি কৰিলে।\nৰাতিপুৱা জ্যোতি সোনকালেই গ’লগৈ। ময়ো গা-পা ধুই কলেজলৈ ওলালো। বৰুৱাৰ দোকানৰ আগত বৰুৱাই ল’ৰা দুটামান লগত লে পানী ঢালি ঠাইখন চাফ কৰাত ব্যস্ত। থানাত সোমোৱাই থোৱা চাহপাতৰ গাড়ীখনৰ ফালে চকু গ’ল। মনটো পুৱাতেই আকৌ অস্থিৰ হৈ পৰিল। আবেলি প্ৰতাপ দাই চাৰিআলিত লগ পাই সুধিলে- গীত, কালি গধুলি মোৰ ঘৰত কথাটো যে পাতিছিলো-মনত আছেনে? মই একো নোকোৱা দেখি প্ৰতাপ দাই ক’লে- আজি সাতমান বজাতে ওলাবা। ময়ো- “বাৰু আহিব” জাতীয় কিবা এষাৰ কৈ প্ৰতাপ দাক বিদাই জনালোঁ।\nপ্ৰায় সাতবাজি দহ মিনিটমান যোৱাত দুয়ো গৈ হৰকান্ত শৰ্মাৰ ঘৰ পালোগৈ। অনিৰ্বাণ ঘৰত নাই। সৰু কোঠাটোত থকা চ’ফাটোত দুয়ো ওচৰা ওচৰিকৈ বহি পৰিলো। হৰকান্তই দুৰ্গাপুজা সম্বন্ধীয় দুই চাৰিষাৰ কথা পাতি থকাৰ মাজতে মালিনীয়ে হাতত চাহ তিনিকাপ লৈ কোঠাটোত প্ৰৱেশ কৰিলে। আগতে কেৱল সৰস্বতী পুজাত লগ পোৱা মালিনীক লেম্পৰ পোহৰত দেখি ভালেই লাগিল। আচলতে ইয়ালৈ অহাৰেপৰা তাইক সেই দৃষ্টিত আজিয়েই প্ৰথম চাইছো। চাহ কেইকাপ ৰাখি হাঁহি এটা মাৰি তাই ভিতৰলৈ সোমাই গ’ল।\nচাহকাপত এসোহা মাৰাৰ পাচত কাষতে তিনিটা বস্তা পৰি থকা দেখি চকু তাত নিবদ্ধ কৰিলো। বালিজান টি.ষ্টেটৰ চাহপাত। নিজৰ চকুকে বিস্বাস কৰিবলৈ টান লাগিল। মোৰ মাজত থকা উপন্যাস লিখি থকা মানুহটোৰ গাত থকা তেজ নামৰ চিঞাহীবোৰ ক্ৰমাত শুকাই আহিবলৈ ধৰিলে। তাত আৰু বহি থকাৰ ধৈৰ্য্য নাথাকিল। জৰুৰী কাম এটাৰ আজুহাত দেখুৱাই অলপো পলম নকৰি কোঠাটোৰ পৰা ওলাই আহিলো। প্ৰতাপ দাৰ বাবে মোৰ এই ব্যৱহাৰত আচৰিত হোৱাৰ বাদে হয়তো সেই মুহূত কৰিবলগীয়া একো নাছিল।\nএইখন উপন্যাসো লিখা ন’হ’ল। হয়তো ইউনিভাৰ্চিটিত লিখা চিঠিবোৰৰ দৰে এইখন উপন্যাসো এটা গল্পহে হ’ল। এটা নতুন গল্প। নাম- “দস্তাৱেজ”!\n← বাৰিষাৰ বৰষুণ (মিতালী গোস্বামী)\n“ইমান ইমান পানী – এক অনুভৱ” (প্ৰদ্যুতজ্যোতি শইকীয়া) →\nবৰুৱাৰ সংসাৰ (অনামিকা বৰুৱা)


লিমাৰিক অথবা আপদীয়া পদ্য – সত্যেন্দ্ৰ বৰদলৈ – ফটাঢোল\nলিমাৰিক অথবা আপদীয়া পদ্য – সত্যেন্দ্ৰ বৰদলৈ\nঅসমীয়া সাহিত্যত সম্প্ৰতি “আপদীয়া পদ্য” নামেৰে পৰিচিত যদিও “লিমাৰিক” নামেৰেও সকলোৰে চিনাকি এই পাঁচ শৰীয়া ব্যংগ কবিতাবিধৰ উৎপত্তি আয়াৰলেণ্ডৰ লিমাৰিক চহৰ বুলি অনুমান কৰা হয়৷ এটা সূত্ৰ অনুসৰি আইৰিছ সৈন্য সকলে সপ্তদশ শতিকাত ফৰাছী যুদ্ধৰ পৰা স্বদেশলৈ ঘূৰি আহোঁতে “ Will you come up to Limerick ” বুলি এবিধ ধেমেলীয়া গীত গাই আহিছিল৷ ইয়াৰ পৰাই লিমাৰিক নামৰ পাঁচ শৰীয়া কবিতাবিধৰ জন্ম হোৱাবুলি বহুতে ক’ব বিচাৰে৷ আন এটা সূত্ৰই আকৌ পুৰণি ইংলেণ্ডৰ ক্লাব ঘৰ সমূহত সময় কটাবলৈ এবিধ ধেমেলীয়া গীতৰ প্ৰচলন থকাৰ পৰাই লিমাৰিকৰ উৎপত্তি হোৱা বুলি মত আগ বঢ়াইছে৷ কোনো কোনোৱে আয়াৰলেণ্ডৰ শিশু ওমলা ঘৰতহে লিমাৰিকৰ জন্ম হোৱা বুলি ক’ব বিচাৰে৷ ওমলা ঘৰত বুঢ়ী আইতাকে একোটা গীত গাই শিশুবোৰক নিচুকাই থাকোঁতে গীতৰ একোটা স্তৱকৰ শেষ হ’লে “ Will you come up, come up to Limerick ” বুলি গাইছিল৷ ইয়াৰ পৰাই লিমাৰিকৰ জন্ম হোৱা বুলি অনেকে ক’ব বিচাৰে৷ কোনোৰ মতে আকৌ লিমাৰিক হৈছে অষ্টাদশ শতিকাত আয়াৰলেণ্ডৰ মিআগ ( Maigue ) কবি সকলে ৰচনা কৰা এবিধ খুহুতীয়া কবিতা৷ উৎস যিয়েই নহওক, লিমাৰিক যে আয়াৰলেণ্ডত উৎপত্তি হৈছিল, আৰু আয়াৰলেণ্ডৰ “লিমাৰিক” চহৰৰ নামৰ পৰাই কবিতাবিধে এই নাম পাইছে, সেয়া নিশ্চিত৷\nকোনো কোনোৱে ১৭১৯ খ্ৰীঃ ত প্ৰকাশিত Mother Goose Melodies for Children নামৰ নাৰ্ছাৰী ৰাইমছ্ ( ল’ৰা ওমলোৱা গীত )ৰ ৰূপৰ আৰ্হিত এই চুটি ৰচনাবিধৰ জন্ম বুলি ক’ব খোজে৷ ১৮২১ খ্ৰীঃ ত প্ৰকাশিত History of Sixteen Wonderful Women আৰু ১৮২২ খ্ৰী ঃ ত প্ৰকাশিত Adventures of Fifteen Gentlemen ত লিমাৰিক পোৱা যায়৷ কিন্তু লিমাৰিকে একপ্ৰকাৰ কাব্য (? ) সৃষ্টি স্বৰূপে প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰে Edward Lear ৰ হাতত৷ ১৮৪৬ খ্ৰীঃ ত প্ৰকাশিত তেওঁৰ A Book of Nonsense এনে ৰচনাৰ সংকলন৷ তেওঁ আকৌ আইৰিছ সৈন্যসকলে গোৱা গীততকৈয়ো There was an old man of Tobago এই শাৰীটোৰে আৰম্ভ হোৱা ল’ৰা ওমলোৱা গীত এটাৰ ৰূপৰ আৰ্হিত লিমাৰিক ৰচনাৰ ধাৰণা লাভ কৰা বুলি দাবী কৰে৷ ( ড° নগেন শইকীয়া ) তেওঁৰ A Book of Nonsense ৰ আৰম্ভণিতে থকা লিমাৰিকটি এনে ধৰণৰ, —–\nপুথি খনৰ প্ৰথম লিমাৰিকটো ঃ\nWho said, “ It is just as I feared;\nলিমাৰিক এবিধ ব্যংগাত্মক ৰচনা৷ শ্ৰেষ্ঠ লিমাৰিকবোৰত প্ৰায়ে অশ্লীলতা পৰিলক্ষিত হয়৷ ব্যুৎপত্তি বিচাৰত ইয়াৰ মূলতে আছে লঘু ভাৱৰ, হাস্য ৰসাত্মক এবিধ চুটি কবিতা৷ মূলতঃ নিৰ্দোষ হাস্য ৰস প্ৰদান কৰাটোৱেই লিমাৰিকৰ উদ্দেশ্য হ’লেও বৰ্তমান ই ইমানতে সীমাবদ্ধ হৈ নাথাকি সমালোচনাৰ একপ্ৰকাৰ মাধ্যম হৈ পৰিছে৷ গতিশীলতা ইয়াৰ আন এক বৈশিষ্ট্য্য স্বৰূপ৷\nএকোটা লিমাৰিক পাঁচটা শাৰীৰে সম্পূৰ্ণ হয়৷ তাৰে প্ৰথম, দ্বিতীয় আৰু পঞ্চম শাৰী কেইটা ত্ৰিমাত্ৰিক আৰু মাজৰ তৃতীয় আৰু চতুৰ্থ শাৰী দুটা দ্বিমাত্ৰিক আৰু বাকী শাৰী তিনিটাতকৈ এটা পৰ্ব কম থাকে৷ সেয়ে এই দুশাৰী বাকী শাৰী কেইটাতকৈ চুটি৷ চৰণ সমূহৰ মিলৰ গাঁথনি হ’ল, ক ক খ খ ক৷\nইয়াৰ অন্যান্য বৈশিষ্ট্য্য সমূহ এনে ধৰণৰ ঃ\n(ক) এটা স্তৱকেৰেই একোটা কবিতা সম্পূৰ্ণ হয়৷ এটা ভাব এটা স্তৱকতে শেষ হয়৷ বিহুগীতৰ কলি বা ওমৰ খায়ামৰ ৰুবায় বোৰৰ দৰে৷ এটা স্তৱকৰ লগত আন এটা স্তৱকৰ কোনো সম্পৰ্ক নাই৷\n(খ) শেষ চৰণটো আধাদুখৰীয়াকৈ, সম্পূৰ্ণ নহয়, প্ৰথম চৰণটোৰ হুবহু পুনৰাবৃত্তি৷\n(গ) আৰম্ভণিটো সাধু কথাৰ লেখীয়া৷ কৃত্ৰিম গম্ভীৰ, সেয়ে শেষ চৰণত ৰসৰ গাগৰি গোটেইটো উবুৰিয়াই দিয়াৰ দৰে লাগে৷ ( ড° মহেন্দ্ৰ বৰা )\nওপৰৰ খ নিয়মটো আজি কালিৰ লিমাৰিকত দেখা পোৱা নাযায়৷\nঅসমীয়া ভাষাত ড° মহেশ্বৰ নেওগে “মোৰ নাম মহেশ্বৰ, মই হেনো প্ৰফেছৰ” বুলি এটা লিমাৰিক লিখিছিল৷ লিমাৰিকক প্ৰথমে সকলোৰে সন্মুখত চিনাকি কৰাই দিয়ে ড° মহেন্দ্ৰ বৰাই ১৯৭০ চনত প্ৰকাশিত তেখেতৰ “এই নদীয়েদি” নামৰ কবিতা পুথিখনত পৰিশিষ্ট হিচাপে সংযোগ কৰা কেইটামান লিমাৰিকৰ জৰিয়তে৷ তেখেতৰ সুন্দৰ লিমাৰিকৰ উদাহৰণ, —\nমুটিয়াই সুধিলেহি লাগে নেকি খৈণী৷\nজীয়েকলে’ লাগে হেনো ভাল এটি পাত্ৰ\nচলি যায় হয় যদি এম. এ.ৰ ছাত্ৰ\nতেখেতৰ পিছত অনেক কবিয়ে লিমাৰিকৰ ৰচনাত হাত দিয়ে৷ বিশেষকৈ ‘প্ৰান্তিক ’ ৰ পাতত ড° প্ৰবীণ শইকীয়াই ‘আপদীয়া পদ্য’ নামেৰে নিয়মীয়াকৈ লিমাৰিক লিখি নতুন লেখকক লিমাৰিক লিখিবলৈ উৎসাহিত কৰিছিল৷ বৰ্তমান ‘লিমাৰিক ’ আৰু ‘আপদীয়া পদ্য ’ — দুয়োটা নামেৰে আমাৰ ভাষাত অনেকে এই ধৰণৰ কবিতা লিখি অসমীয়া লিমাৰিকৰ ভঁৰাল সমৃদ্ধ কৰি তুলিছে৷\nসাম্প্ৰতিক কালৰ দুটামান লিমাৰিকৰ উদাহৰণ ঃ\nমহৰীক চিঞৰিলে — ‘কবিৰাজ মাত ’\nতেওঁৰ আকৌ অথন্তৰ খৰ খহু গাত৷\nনামজ্বলা বিজ্ঞানী তেওঁ মিষ্টাৰ পি চাইকীয়া\nগ্ৰহৰত্ন পিন্ধিবলৈ ঠাই আৰু নাইকিয়া\nতালুত পৰিল জেঠী কিচ্ছেনত নাইপিয়া৷\nদূৰেদি আঁতৰি যায়\n« আহক, লো’ন লৈ লওক লো’ন (মুল হিন্দী – সঞ্জয় পুৰোহিত), ভাবানুবাদ – ৰিণ্টুমনি দত্ত\nমোৰ ফটা প্ৰেম – পঞ্চী প্ৰিয়া দাস »\nতথ্যসমৃদ্ধ লিখনি, উপকৃত হ’লোঁ।\nসুন্দৰ লিখনি ৷ তথ্যসমৃদ্ধ লিখনিটোৱে লিমাৰিকৰ প্ৰতি এই অভাজনৰ আগ্ৰহ বৃদ্ধি কৰালে ৷


বিবেকানন্দৰ দেৱী দৰ্শন । অথৰ্ৱণ গোস্বামী | নীলা চৰাই: অনলাইন অসমীয়া সাহিত্য, কবিতা, গল্প, প্ৰবন্ধ\nOctober 29, 2018 October 30, 2018 অথৰ্ৱণ গোস্বামী0Comments অথৰ্ৱণ গোস্বামী, স্বামী বিবেকানন্দ, হিন্দুধৰ্ম\nনৰেন্দ্রনাথ দত্ত দেৱী-উপাসক নাছিল, পৌগণ্ড কালৰে পৰা আধ্যাত্মিক দিশত আসক্ত নৰেন্দ্রনাথে দুৰ্গা-কালী আদিৰ পূজাক সমৰ্থন নকৰিছিল, তেওঁ নিজে লিখিছে— “How I Used To Hate Kali And Her Ways! That Was The Ground Of My Six Years’ Fight That I would Not Accept Her!” মুঠৰ ওপৰত, মূৰ্তি পূজাকে আদি কৰি আন সকলো দিশলৈ দৃষ্টিপাত কৰি দেৱীৰ প্রতি তেওঁৰ আছিল এক হেয় জ্ঞান। ১৮৮৪ চনত পিতৃ বিশ্বনাথ দত্তৰ মৃত্যু হোৱাত তেওঁলোকৰ পৰিয়ালটিলৈ নামি আহে দুৰ্যোগ, অৰ্থনৈতিক সমস্যাৰে জৰ্জৰিত পৰিয়ালৰ সকলো দায়িত্ব নৰেন্দ্রই ল’বলৈ বাধ্য হ’ল। কিন্তু, প্রতিটো খোজতেই দুৰ্ভাগ্যই তেওঁৰ লগ নেৰিলে,— “I was dying of starvation. Barefooted I went from office to office and was refused everywhere. I learnt by experience what human compassion is. This was my first contact with realities of life; and I discovered it had no room for the weak, the poor, the deserted.”\nএনেকৈয়ে নিৰাশাত ভুঞ্জা নৰেন্দ্র দক্ষিণেশ্বৰলৈ গৈছিল, ৰামকৃষ্ণ পৰমহংসৰ ব্যক্তিত্বই তেওঁক বাৰুকৈয়ে আকৰ্ষণ কৰিছিল, সেই মানুহজনৰ মুখৰ অনাসক্ত হাঁহিটোতে যেন জীৱনমুক্তিৰ সকলো ব্যাখ্যা সমাহিত হৈ আছিল। প্রথমবাৰ যেতিয়া তেওঁ ৰামকৃষ্ণক লগ পাইছিল, তেতিয়া পৰমহংসদেৱে সুধিছিল,— তুমি যদি মোৰ কালী মাক স্বীকাৰেই নকৰা, তেন্তে ইয়ালৈ কিয় আহিছা? নৰেন্দ্রনাথে তাৰ প্রত্যুত্তৰ এনেকৈ দিছিল— মই আপোনাক চাবলৈহে আহিছোঁ, কাৰণ মই আপোনাৰ সান্নিধ্য ভাল পাওঁ।\nএদিনাখন নৰেন্দ্রই ৰামকৃষ্ণ পৰমহংসক নিজৰ সমস্যাৰাজিৰ কথা কৈ, দেৱীক তাৰ সমাধানৰ বাবে প্রাৰ্থনা কৰিবলৈ কৈছিল। তেওঁ ভাবিছিল, কিজানিবা ৰামকৃষ্ণদেৱে দেৱীৰ ওচৰত প্রাৰ্থনা কৰিলে কষ্টবোৰৰ উপশম ঘটেই! ৰামকৃষ্ণদেৱৰ দেৱী উপাসনা কেৱল মূৰ্তিপূজাতেই সীমাবদ্ধ নাছিল, তেওঁ সৰ্বভূতত দেৱীক দেখা পাইছিল, জীৱ মাত্রেই ব্রহ্মক দেখা পোৱা ৰামকৃষ্ণই সকলো ধৰ্মৰ মতকেই শুদ্ধ বুলি স্বীকাৰ কৰি কৈছিল,— ‘যত মত তত পথ’। প্রাণী মাত্রেই ঈশ্বৰৰ অস্তিত্বৰ সন্ধান পোৱা পৰমহংসদেৱে নিজৰ ব্রাহ্মণত্বৰ অভিমান খণ্ডন কৰি দক্ষিণেশ্বৰৰ কোনো এজন শূদ্রৰ চৰণ পখালি নিজৰ মূৰৰ চুলিৰে মোহাৰি জাত-পাতৰ সকলো সন্ধি ভাঙি আদৰ্শ দেখুৱাইছিল। আন নালাগে, এবাৰ তেওঁ মৃন্ময় মূৰ্তিৰ পূজা নকৰি মন্দিৰৰ আসনত নিজ পত্নী সাৰদা দেৱীক বহুৱাই চিন্ময় স্বৰূপা দেৱী বুলি উপাসনা কৰিলে। দৰাচলতে পত্নীক দাসী বুলি গণ্য কৰা সকলৰ প্রতি এয়া এক বিৰল প্ৰত্যাহ্বান আছিল।\nযি কি নহওক, নৰেন্দ্রনাথৰ কথাবোৰ শুনি ৰামকৃষ্ণদেৱে কৈছিল,— তুমি নিজেই প্রাৰ্থনা নকৰা কিয়? দেৱীয়েই পৰম জ্ঞান; তেওঁ পৰব্রহ্মৰ মহাশক্তি, সেই শক্তিৰ দ্বাৰাই চৰাচৰ জগতৰ সৃজন হৈছে। ৰামকৃষ্ণদেৱৰ প্রেৰণাত নৰেন্দ্রই দক্ষিণেশ্বৰী মন্দিৰলৈ প্রাৰ্থনা কৰিবলৈ গ’ল, তেতিয়া ৰাতি ন বাজিছিল। ভৱতাৰিণী দেৱীৰ বিগ্রহৰ সন্মুখত আঁঠু লোৱা মাত্রেই নৰেন্দ্রনাথে এক বিচিত্র অনু্ভূতি লভিলে, এক পৰমানন্দই তেওঁক আৱৰি পেলালে, তেওঁ পাহৰি পেলালে তেওঁৰ প্রাৰ্থনাৰ উদ্দেশ্য। ৰামকৃষ্ণই দেৱী উপলব্ধিৰ ঠিক তেনে এটি বিৱৰণেই দিছিল, তেওঁ কৈছিল,— যেতিয়া দেৱী জাগৃত হৈছিল, তেতিয়া আন একো চিন্তা তেওঁৰ মনলৈ অহা নাছিল। মন্দিৰৰ প্রতিমা, ঘট, উপাচাৰ সকলো চৈতন্য শক্তিৰ দ্যোতনত সমাহিত হৈ পৰিছিল। আন একোৰে অস্তিত্ব নাছিল, কেৱল আছিল চৈতন্যৰ সেই আৱৰণ। নৰেন্দ্রনাথেও অনুভৱ কৰিলে তেনে এক প্রেমাভক্তিৰ আবেগ।\nমন্দিৰৰ বাহিৰ হৈ তেওঁ ৰামকৃষ্ণক দেখা পালে, ৰামকৃষ্ণই সুধিলে— যি লাগে, সেয়া দেৱীক বিচাৰিলা নে? নৰেন্দ্রই গম পালে যে তেওঁ সাংসাৰিক দোমোজাৰ উপশমৰ বিষয়ে দেৱীক প্রাৰ্থনা কৰিবলৈয়ে পাহাৰিলে। পুনৰ তেওঁ মন্দিৰলৈ গ’ল, আকৌ সেই একে অনুভূতি, কি বিচিত্র লীলা! তেওঁ প্রাৰ্থনা কৰিলে— হে’ মাতৃ, মোক জ্ঞান দিয়া, বৈৰাগ্য দিয়া, নিৰ্বোধ দৃষ্টিপাত হওক।\nপুনৰবাৰ ৰামকৃষ্ণৰ ওচৰলৈ আহিল নৰেন্দ্র। এইবাৰ ব্যংগাত্মক সুৰত পৰমহংসদেৱে তেওঁক পাৰ্থিৱ সুখ বিচাৰি শেষবাৰৰ বাবে মন্দিৰলৈ যাবলৈ ক’লে। মন্দিৰৰ ভিতৰত প্রৱেশ কৰি প্রাৰ্থনা কৰিব খোজা নৰেন্দ্র লজ্জিত হৈ পৰিল; কি স্বাৰ্থজনিত কাৰণত তেওঁ ঈশ্বৰৰ ওচৰলৈ আহিছে।এয়া জানো ভক্তি? প্রেমাশ্রু নিৰ্গত কৰি তেওঁ দেৱীক ভক্তিৰ বাবে কাকূতি কৰিলে।\nনৰেন্দ্রৰ ভাব দেখি প্রসন্ন হোৱা পৰমহংসদেৱে নৰেন্দ্রৰ পৰিয়ালটি যাৱৎজীৱন দুৰ্যোগৰ পৰা মুক্ত হ’ব বুলি আশিস দিলে। এনেকৈ আৰম্ভ হ’ল নৰেন্দ্রনাথ দত্তৰ আধ্যাত্মিক যাত্রা, পৰবৰ্তী কালত এই নৰেন্দ্রই হয়গৈ স্বামী বিবেকানন্দ। কালীৰ সন্দৰ্ভত তেওঁ পাছলৈ এনেকৈ ক’লে— I Had to accept Her at last!… আকৌ— The sea calm is absolute; the same sea in waves is the divine mother, she is time, space & causation. Mother is the same as Brahma and has two natures; the conditioned and unconditioned. As the former, she is God, nature and soul. As the later, she is unknown and unknowable. (Inspired Talks, My Master And Other Writings, Swami Vivekananda)\n← বেদৰ পৰিচয়\nভোচ্চু উঠি গেল →


গাত শেষ টোপাল তেজ থকালৈকে যুঁজ দিম, বিটিচি চুক্তি ভংগ হ'ব লাগিব : নৱ শৰণীয়া\nগাত শেষ টোপাল তেজ থকালৈকে যুঁজ দিম, বিটিচি চুক্তি ভংগ হ’ব লাগিব : নৱ শৰণীয়া\n“অবড়োৰ ওপৰত আৰু যদি আক্ৰমণ হয় তেন্তে আদালতত দুষ্কৃতিকাৰীক থিয় কৰাম”\nগুৱাহাটী , April 19, 2019 3:46 pm\nনৱ কুমাৰ শৰণীয়া। ফাইল ছবি।\n‘’মোৰ দিনত অসমক আৰু ভাগ ভাগ কৰিবলৈ দিয়া নহ’ব। গাত শেষ টোপাল তেজ থকালৈকে যুঁজ দিম। পৃথক বড়েলেণ্ড নালাগে, বিটিচি চুক্তি ভংগ হ’ব লাগিব।‘’ এই মন্তব্য কোকৰাঝাৰ সমষ্টিৰ সাংসদ নৱ কুমাৰ শৰণীয়াৰ।\nআজি দিচপুৰ প্ৰেছ ক্লাবত এক সংবাদ মেলত কোকৰাঝাৰ সমষ্টিৰ সাংসদ তথা এইবাৰ লোকসভা নিৰ্বাচনত সমষ্টিটোৰ নিৰ্দলীয় প্ৰাৰ্থী নৱ কুমাৰ শৰণীয়াই উদাত্তভাৱে কয়,‘’ কংগ্ৰেছেও এতিয়া বিটিচিত মুছলমানক লৈ ৰাজনীতি কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে। নৱ শৰণীয়াই জাতি ধৰ্মৰ নামত ৰাজনীতি নকৰে। নৱ শৰণীয়াই ৰাইজক লগত লৈ যুঁজ কৰে। নৱ শৰণীয়াৰ নিজা এজেণ্ডা নাই, ৰাইজেই মোৰ এজেণ্ডা। নৱ শৰণীয়া একতাৰ প্ৰতীক। এই যুঁজ মোৰ যুঁজ নহয়,কোকৰাঝাৰ সমষ্টিৰ যুঁজ, অসমবাসীৰ যুঁজ।‘’\nতেওঁ এইবাৰ নিৰ্বাচনত তেওঁৰ স্থিতি সম্পৰ্কত কয়, ‘’২০১৪ চনত জাতি ধৰ্ম বৰ্ণ নিৰ্বিশেষে ভোটদান কৰিছিল।মাত্ৰ এটা জাতিয়ে ভোট দিয়া নাছিল। কোকৰাঝাৰ সমষ্টিত নৱ কুমাৰ শৰণীয়াৰ পক্ষত পূৰ্বতকৈয়ো বেছিকৈ ভোট আহিব। ৬০ শতাংশ ভোট মোৰ ফালে আহিব। প্ৰায় ৫ লাখ ভোট মই আশা কৰিছো।‘’\nবিটিচি সন্দৰ্ভত নিজৰ মন্তব্য প্ৰকাশ কৰি সাংসদগৰাকীয়ে কয়, ‘’বিটিচি চুক্তিয়েই বড়োলেণ্ড বিভাজনৰ আধাৰশিলা। সন্ত্ৰাসবাদৰ আঁঠু লৈ বিটিচি চুক্তি কৰিলে। বিটিচি চুক্তিখন পুনৰীক্ষণ কৰিব লাগে। বিটিচিত বড়ো আছে মাত্ৰ ২০ শতাংশ, বাকী অবড়ো আছে ৮০ শতাংশ।‘’\nনিৰ্দলীয় সাংসদগৰাকীয়ে বড়োলেণ্ডত তেওঁৰ স্থিতি সদম্ভে ঘোষণা কৰি কয়, ‘’নৱ শৰণীয়াই নাটকবাজী ভাল নাপায়। বড়ো-অবড়োক লৈয়ো ৰাজনীতি নকৰে। ২০২০ত বড়োলেণ্ডত বড়ো-অবড়ো ৰাজনীতি নাথাকিব। কাউন্সিলত আপোনালোকে হাগ্ৰামাক দেখা নাপাব, বিটিচি প্ৰধান হৈ নাথাকিব হাগ্ৰামা।‘’\nশৰণীয়াই লগতে হাগ্ৰামাক প্ৰত্যাহ্বান জনাই কয়, ‘’বিপিএফৰ হাগ্ৰামাই কৈছে যে তেওঁলোকক ভোট নিদিলে অবড়োক মাটিৰ পট্টা দিয়া নহয়। বিটিচি ৰাইজক জনাইছো হাগ্ৰামাৰ বাপেকেই আহক লাগিলে, অবড়োৰ গাত আঁচোৰ পৰিলে বা হাত দিলে তেওঁলোকক থাইলেণ্ড আৰু ব্ৰহ্মদেশলৈ পঠিয়াই দিয়া হ’ব। লাফিকুল ইছলাম অথবা মনোজ দাসৰ হত্যাকাৰী সাৰি যাব পাৰে, কিন্তু আৰু যদি অবড়োৰ ওপৰত আৰু আক্ৰমণ হয় তেন্তে আদালতত দুস্কৃতিকাৰীক থিয় কৰাম।‘’\nইপিনে, য়ুপিপিএল তেওঁৰ বাবে কোনো ফেক্টৰ নহয় বুলি উল্লেখ কৰি শৰণীয়াই কয় যে তেওঁলোকে আঢ়ৈ লাখ ভোট পাব, প্ৰমিলাই পঞ্চাশ হাজাৰ পাব। য়ুপিপিএলে গাওঁৰ মানুহক গৈ ধমকি দিছে তেওঁলোকক ভোট দিবলৈ। শৰণীয়াই নিশা সেই গাওঁসমূহত পহৰা দিবৰ বাবে ৰাইজক আহ্বান জনায়।\nআনহাতে, কংগ্ৰেছ প্ৰাৰ্থী শব্দ ৰাভাক কটাক্ষ কৰি শৰণীয়াই কয়, ‘’শব্দ ৰাভাৰ কথাৰ কোনো মূল্য নাই। তেওঁৰ ইনকামিং আছে, আউটগয়িং নাই। শব্দ ৰাভাই কি কাম কৰিছে? কি চাই ভোট দিব? কংগ্ৰেছে নিৰ্বাচন খেলিবলৈ মাত্ৰ ৬০ লাখ টকা দিছে ৰাভাক। তেওঁৰ মণ্ডলক দিবলৈকে পইচা নাই।‘’\nনাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়ক সন্দৰ্ভত নিজৰ বক্তব্য প্ৰকাশ কৰি সাংসদ শৰণীয়াই কয়,’’কেব হৈছে ললীপপ। কেবক লৈ ৰাজনৈতিক যুঁজ হ’ব পাৰে, কিন্তু মৰা-কটা যুঁজ কৰাৰ প্ৰয়েজন নাই। কেবৰ বিৰুদ্ধে মোৰ পূৰ্বৰ স্থিতিয়েই আছে।‘’\nবদৰুদ্দিন আজমল সন্দৰ্ভতো প্ৰতিক্ৰিয়া প্ৰকাশ কৰি শৰণীয়াই কয়,’’আজমল চাহাব আগৰ দৰে নহয়, তেওঁ আগতে আল্লা বা ভগবান আছিল, এতিয়া আজমল ভগৱান নহয়। তেওঁৰ আসনখন পাবও পাৰে নাপাবও পাৰে।‘’\nকংগ্ৰেছৰ স্থিতি সম্পৰ্কত নিজৰ মন্তব্য প্ৰকাশ কৰি নৱ শৰণীয়াই কয় যে কোকৰাঝাৰক আগতে গগৈয়ে ঠগিছিল এতিয়া ৰিপুন বৰাই ঠগিছে। ৰিপুন বৰাই আমাক গালি পাৰিছে এই কাৰণে যে মোক গালি পাৰিলে হাগ্ৰামাই তেওঁক ভাল পাব পাৰে।\nতদুপৰি, বিটিচি অঞ্চলত যাতে কোনো অপ্ৰীতিকৰ পৰিস্থিতিৰ সৃষ্টি নহয় তাৰ বাবে বিটিচি প্ৰশাসনক অধিক সজাগ হ’বলৈ শৰণীয়াই আহ্বান জনায়।\nআনহাতে, ২৪ টাতকৈয়ো অধিক অৰাজনৈতিক সংগঠনৰ সমৰ্থন থকাৰ কথা উল্লেখ কৰি শৰণীয়াই কোনোৱে যাতে ইভিএমৰ দুৰ্ব্যৱহাৰ নকৰে, তাৰ বাবে সকলোকে সাৱধান কৰি দি কয়,’’ অসমৰ হকে কাম কৰিবলৈ আলফাত গৈছিলো। পইচাৰ কথা নাভাবো, পইচাৰ দৰকাৰ নাই।‘’\nতদুপৰি, তেওঁ কয়, ‘’বন্দুকৰ গুলিলৈ তেওঁ ভয় কৰা নাছিল আৰু কুকুৰৰ ভুক ভুকনিকো শৰণীয়াই ভয় নকৰে।‘’


আমি কেতিয়া জীয়াই থাকোঁ | নিয়মীয়া বাৰ্তা\nমোৰ চিন্তা আৰু আদর্শৰ ওপৰত যিজন মানুহৰ প্রভাৱ মই অতি গভীৰভাৱে অনুভৱ কৰোঁ তেওঁ হ’ল হেনৰী ডেভিদ থৰো৷ তেওঁৰ বিষয়ে মই এখন দীঘল ৰচনাও লিখিছোঁ৷ সেইখনেই বোধহয় থৰোৰ বিষয়ে অসমীয়া ভাষাত লিখা একমাত্র ৰচনা৷ অৱশ্যে মোৰ চিন্তা আৰু আদর্শৰ ওপৰত থৰোৰ প্রভাৱেই সর্বাধিক বুলি ক’লোঁ যদিও সেই কথাটোৰ এটা শুধৰণি দিয়াৰো প্রয়োজন আছে৷ তেওঁৰ জীৱনৰ আদর্শক মই নিজৰ জীৱনত প্রয়োগ কৰিব পাৰিছোঁ বুলি কেতিয়াও দাবী কৰিব নোৱাৰোঁ৷ মানুহৰ জীৱনত আদর্শৰ প্রভাৱ সম্পর্কে এজন পণ্ডিতে (চি এছ ক্লার্ক?) এটা বৰ সুন্দৰ কথা কৈছিল৷ তেওঁ কৈছিল– ‘মহৎ আদর্শবোৰক আকাশৰ তৰাবোৰৰ লগত তুলনা কৰিব পাৰি৷ আমি সেই তৰাবোৰক কেতিয়াও স্পর্শ কৰিব নোৱাৰোঁ কিন্তু কম্পাছ আৱিষ্কাৰ হোৱাৰ আগতে সমুদ্রগামী জাহাজৰ নাবিকে যেনেকৈ আকাশৰ তৰাবোৰ চায়েই দিক্নির্ণয় কৰিছিল, ঠিক তেনেকৈ মহৎ আদর্শবোৰক আমি নিজৰ জীৱনত প্রয়োগ কৰিব নোৱাৰিলেও সেই আদর্শবোৰক স্মৰণ কৰিও আমি জীৱনৰ শুদ্ধ পথ নির্ণয় কৰিব পাৰোঁ৷’\nহেনৰী ডেভিদ থৰোৰ বহুতো গভীৰ ভাবোদ্দীপক উক্তিক মই বীজমন্ত্রৰ দৰে মনে মনে আওৰাই থাকোঁ৷ কিন্তু বয়স দ্রুতগতিৰে বঢ়াৰ লগে লগে তেওঁৰ এটা বিশেষ উক্তি মোৰ মনলৈ সঘনাই আহিব ধৰিছে৷\nমাত্র ৪৫ বছৰ বয়সত থৰোৰ মৃত্যু হৈছিল৷ তেওঁ জীৱনৰ কেইবাটাও বছৰ অতিবাহিত কৰিছিল বনবাসী হিচাপে– যিটো অভিজ্ঞতাৰ বিৱৰণ তেওঁ লিপিবদ্ধ কৰি থৈ গৈছে ‘ৱাল্ডেন’ Walden) নামৰ অমৰ গ্রন্থখনত৷ কিতাপখনৰ এঠাইত তেওঁ লিখিছে– ‘এজোপা গছৰ লগত মোৰ পূর্ব–নির্দিষ্ট সাক্ষাৎ ৰক্ষা কৰিবলৈ মই কেতিয়াবা গভীৰ বৰফাবৃত আঠ–দহ মাইল বাটো খোজকাঢ়ি যাওঁ৷’\nএদিন থৰোৱে ডিচেম্বৰ মাহৰ হাড়–কঁপোৱা জাৰত জেকা মাটিত পিঠি পেলাই শুই এজোপা উঘালি পৰা গছৰ আঙঠিবোৰ গন্তি কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল৷ (এই ঘটনা ঘটিছিল তেওঁ ৱাল্ডেনৰ পৰা ঘূৰি অহাৰ কেইবাবছৰ পিছত)৷ খুব বেছি ঠাণ্ডা লাগি তেওঁ বেমাৰত পৰিল৷ তেওঁ গোটেই জীৱন যক্ষ্মাৰোগৰ বীজাণু শৰীৰত কঢ়িয়াই লৈ ফুৰিছিল৷ এইবাৰ বেমাৰৰ সুযোগ লৈ চিৰসংগী যক্ষ্মাই তেওঁক ভালকৈয়ে আক্রমণ কৰিলে, আৰু কেইদিনমানৰ ভিতৰতে তেওঁৰ মৃত্যু হ’ল৷\nমৃত্যুৰ কেইদিনমান নে কেইমাহমানৰ আগতে থৰোৱে নিজকে প্রশ্ন কৰিছিল– ‘মোৰ দেখোন মৰিবৰে সময় হ’ল কিন্তু মইনো জীয়াই আছিলোঁ কেতিয়া?’\nএটা মর্মঘাতী প্রশ্ণ, কিন্তু খুব কম মানুহেইহে নিজকে এই প্রশ্ণটো কৰে৷ ড০ ঝিভাগোৰ বিশ্ববিখ্যাত লেখক বৰিছ পাষ্টেৰনাকে বোধহয় কৰিছিল সেই কাৰণে তেওঁ লিখিছিল– ‘আমি জীৱনটো যাপন কৰিবলৈ কেৱল প্রস্তুতিহে চলাই থাকোঁ, কিন্তু প্রকৃততে কেতিয়াও জীৱনটো যাপন নকৰোঁ৷’\nথৰোৰ পৰা শিকনি লৈ মই যোৱা কেইবাবছৰ ধৰি নিজকে এই প্রশ্ন কৰি আহিছোঁ– ‘মোৰ দেখোন মৰিবৰে সময় হ’ল কিন্তু মইনো জীয়াই আছিলোঁ কেতিয়া?’\nএই প্রশ্ণৰ সদুত্তৰ পাবলৈ হ’লে আমি তাৰ আগতে আন এটা প্রশ্ন কৰিব লাগিব– প্রকৃত অর্থত জীয়াই থকা মানে আমি কি বুজোঁ?\nথৰোৱে কৈছিল– ‘আমাৰ জীৱন ক্ষয় হৈ থাকে তিলে তিলে, কাৰণ আমি বহু অলাগতিয়াল কথা আৰু কামত ব্যস্ত হৈ থাকোঁ৷ জীৱনটো যিমান পাৰা সৰল কৰা, সৰল কৰা…৷’\nমই নিজে ভাবোঁ যে জীৱন সম্পর্কে বৰিছ পাস্তেৰনাকে কোৱা কথাটো আৰু বেছি গুৰুত্বপূর্ণঃ আমি জীৱনটো যাপন কৰিবলৈ কেৱল প্রস্তুতিহে চলাই থাকোঁ, কিন্তু প্রকৃততে জীৱনটো কেতিয়াও যাপন নকৰোঁ৷\n‘মইনো জীয়াই আছিলোঁ কেতিয়া?’ –মই নিজকে এই প্রশ্ণটো যোৱা কিছুদিন ধৰি অবিৰামভাৱে কৰি আছোঁ, কিন্তু মই পোৱা উত্তৰবোৰ লিখাৰ আগতে তাৰ বিষয়ে আৰু কিছু দকৈ চিন্তা কৰাৰ প্রয়োজন আছে বুলি অনুভৱ কৰিছোঁ৷\nৰুক্মিণী নগৰত যুৱতীক যৌন নির্যাতনঃ অভিযুক্তক লপাথপা ৰাইজৰ


Biodexone in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Biodexone ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nBiodexone की जानकारी\nBiodexone ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Biodexone Benefits & Uses in Assamese- Biodexone ar laabh aaru byavaharsamuh\nBiodexone ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Biodexone Dosage & How to Take in Assamese - Biodexone ar paali aaru xeya kenedore lobo\nBiodexone ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Biodexone Side Effects in Assamese- Biodexone ar parshwakriyasamuh\nBiodexone সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Biodexone Related Warnings in Assamese- Biodexone xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Biodexoneৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Biodexone with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Biodexone ar gurutor kriya-pratikriya\nBiodexone মতভেদসমূহ- Biodexone Contraindications in Assamese- Biodexone nishedhsamuh\nBiodexone ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Biodexone in Assamese- Biodexone ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Biodexone ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Biodexone Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Biodexone kriya-pratikriya\nBiodexone ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Biodexone Benefits & Uses in Assamese - Biodexone ar laabh aaru byavaharsamuh\nBiodexone তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nBiodexone ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Biodexone Dosage & How to Take in Assamese - Biodexone ar paali aaru xeya kenedore lobo\nBiodexone-ৰ উপাদানসমূহ - Biodexone Active Ingredients in Assamese - Biodexone-ar upadaansamuh\nBiodexone ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Biodexone Side Effects in Assamese - Biodexone ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Biodexone ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nBiodexone সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Biodexone Related Warnings in Assamese - Biodexone xonkranta xatarkatabanisamuh\nBiodexone-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nযিবোৰ গৰ্ভৱতী মহিলাই চিকিতসকৰ পৰা কেনেকে ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে তাৰ পৰামৰ্শ লোৱাৰ পূৰ্বেই Biodexone লব বিচাৰে। আপুনিও যদি সেয়া নকৰে তেন্তে আপোনাৰ স্বাস্থ্যত ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱ পেলাব।\nBiodexone-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nস্তন্যপায়ী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত Biodexone এ গম্ভীৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া কৰিব পাৰে, গতিকে এই ঔষধটো চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ নোহোৱাকৈ ব্যৱহাৰ নকৰিব।\nবৃক্কত Biodexone কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nBiodexone গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত আপোনাৰ বৃক্ক ত পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰিব পাৰে। যদি এয়া হয় তেন্তে ইয়াৰ ব্যৱহাৰ বন্ধ কৰিব। আপোনাৰ চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ লওক আৰু তেখেতে কোৱা অনুসৰি কৰক।\nযকৃতত Biodexone কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nBiodexone গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত আপোনাৰ কলিজা ত পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰিব পাৰে। যদি এয়া হয় তেন্তে ইয়াৰ ব্যৱহাৰ বন্ধ কৰিব। আপোনাৰ চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ লওক আৰু তেখেতে কোৱা অনুসৰি কৰক।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Biodexone ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nBiodexoneৰ ব্যৱহাৰ হৃদয় ৰ বাবে ক্ষতিকৰ হব পাৰে। চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ অবিহনে গ্ৰহণ নকৰিব।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Biodexoneৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Biodexone with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Biodexone ar gurutor kriya-pratikriya\nBiodexone তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nBiodexone মতভেদসমূহ - Biodexone Contraindications in Assamese - Biodexone nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Biodexone লোৱা অনুচিত যাতে -\nBiodexone ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Biodexone in Assamese - Biodexone ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Biodexone-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, আপনি Biodexoneৰ প্ৰতি আসক্ত নহয়।\nহয়, আপুনি Biodexone লোৱাৰ পিছত বাহন অথবা গধুৰ মেচিন অপাৰেট কৰিব পাৰে যিহেতু ই কোনোধৰণৰ তন্দ্ৰাভাৱৰ সৃষ্টি নকৰে।\nহয়, কিন্তু Biodexone লোৱাৰ পূৰ্বে ডাক্তৰৰ সৈতে পৰামৰ্শ লোৱাটো গুৰুত্বপূৰ্ণ।\nনহয়, Biodexoneয়ে কোনোধৰণৰ মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সা কৰিব নোৱাৰে।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Biodexone ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Biodexone Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Biodexone kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Biodexoneৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nBiodexone আৰু খাদ্যৰ প্ৰভাৱৰ ওপৰত কোনো তথ্য নাই কিয়নো এয়া এতিয়ালৈ বৈজ্ঞানিক ভাৱে গৱেষণা কৰা হোৱা নাই।\nমদ আৰু Biodexoneৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nগৱেষণাৰ অভাৱত, Biodexone লোৱাৰ সময়ত মদ্যাপন কৰা সম্পৰ্কত একো ক'ব পৰা নাযায়।\nBiodexone ৰ অনুকল্প - Substitutes for Biodexone in Assamese\nBiodexone ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Biodexone Price and Pack Size in Assamese - Biodexone ar mulya aaru pakor size\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Biodexone লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Biodexone ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Biodexone সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Biodexone ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Biodexone সেৱন কৰে?


পুনৰ শৰাইঘাটত আত্মহত্যা! মটৰচাইকেল দলঙতে থৈ অন্তৰ্ধান বাহনৰ গৰাকী -\nHomeআঞ্চলিকপুনৰ শৰাইঘাটত আত্মহত্যা! মটৰচাইকেল দলঙতে থৈ অন্তৰ্ধান বাহনৰ গৰাকী\nপুনৰ শৰাইঘাটত আত্মহত্যা!\nPrevious articleগ্ৰাহকক ৰামঠগন: ডাকযোগে পঠিওৱা সামগ্ৰী সলনি হয় আধা বাটতে!\nNext articleগহপুৰৰ টকৌবাৰীত যক্ষ্মা ৰোগৰ ভয়াৱহ ৰূপ, ইজনৰ পাছত সিজন আক্ৰান্ত


Fixed Deposite: ব্যক্তিগত বেংকবোৰে ৩ বছৰীয়া FD ত ৭% লৈকে সুত আগবঢ়ায়, জানি লওক কি বেংকত কিমান সুত পাব...– News18 assam\nHome » photogallery » nation »Fixed Deposite: ব্যক্তিগত বেংকবোৰে ৩ বছৰীয়া FD ত ৭% লৈকে সুত আগবঢ়ায়, জানি লওক কি বেংকত কিমান সুত পাব...\nFixed Deposite: ব্যক্তিগত বেংকবোৰে ৩ বছৰীয়া FD ত ৭% লৈকে সুত আগবঢ়ায়, জানি লওক কি বেংকত কিমান সুত পাব...\nফিক্সড ডিপজিট (Fixed Deposits) হৈছে সকলো প্ৰকাৰৰ সঞ্চয় আঁচনিত (Savings Schemes) মানুহৰ আটাইতকৈ পছন্দৰ বিনিয়োগ বিকল্প। জ্যেষ্ঠ নাগৰিকসকলৰ মাজত ফিক্সড ডিপজিটত বিনিয়োগ কৰাটো যথেষ্ট জনপ্ৰিয়।\n| November 06, 2021, 08:51 IST\nফিক্সড ডিপজিট (Fixed Deposits) হৈছে সকলো প্ৰকাৰৰ সঞ্চয় আঁচনিত (Savings Schemes) মানুহৰ আটাইতকৈ পছন্দৰ বিনিয়োগ বিকল্প। সঞ্চয় কৰাৰ এই ধৰণটো সকলো বয়সৰ মানুহে ভাল পায়। জ্যেষ্ঠ নাগৰিকসকলৰ মাজত ফিক্সড ডিপজিটত বিনিয়োগ কৰাটো যথেষ্ট জনপ্ৰিয়। কাৰণ তেওঁলোকে ভাল সুত পোৱাৰ লগতে উপাৰ্জন পাব বুলি আশা কৰে।\nRBI-এ প্ৰায় ১ বছৰত ইয়াৰ ৰেপো ৰেট ৪ শতাংশত বজাই ৰাখিছে, যাৰ ফলত বেছিভাগ বেঙ্কে এফ.ডি.-ৰ সুতৰ হাৰ হ্ৰাস কৰিছে। সুতৰ হাৰ হ্ৰাস হোৱা স্বত্বেও, বহুতো সৰু ব্যক্তিগত বেঙ্কে জ্যেষ্ঠ নাগৰিকসকলক ৩ বছৰীয়া এফডিৰ ওপৰত ৭ শতাংশলৈকে সূত আগবঢ়াইছে। আমি শীৰ্ষ ৫ টা বেংকৰ এখন তালিকা প্ৰদান কৰিছো যিয়ে জ্যেষ্ঠ নাগৰিকসকলক ৩ বছৰৰ এফডিৰ ওপৰত সৰ্বাধিক সুত প্ৰদান কৰে।\n১. Yes Bank Yes বেঙ্কে ৩ বছৰীয়া এফডিত জ্যেষ্ঠ নাগৰিকসকলক ৭ শতাংশ সুত আগবঢ়াইছে। এই বেংকে ব্যক্তিগত বেংকসমূহত সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ সুত আগবঢ়াইছে। যদি এই সূতৰ হাৰত এফডিত ১ লাখ টকা যোগ কৰা হয়, আপুনি ৩ বছৰৰ পিছত ১.২৩ লাখ টকা পাব।\n২. RBL Bank আৰ.বি.এল. বেঙ্কে ৩ বছৰীয়া এফ.ডি.-ত জ্যেষ্ঠ নাগৰিকসকলক ৬.৮ শতাংশ সুত আগবঢ়াইছে। যদি আজি আৰবিএল বেঙ্কত এজন জ্যেষ্ঠ চিটিজেনে ১ লাখ টকা এফডিত ৰাখে, আপুনি ৩ বছৰৰ পিছত ১.২২ লাখ টকা পাব।\n৩. IndusInd Bank বেঙ্কে ৩ বছৰীয়া এফডিত জ্যেষ্ঠ নাগৰিকসকলক ৬.৫ শতাংশ সুত আগবঢ়াইছে। যদি এজন জ্যেষ্ঠ চিটিজেনে আজি IndusInd বেঙ্কৰ এফডিত ১ লাখ টকা ৰাখে, আপুনি ৩ বছৰৰ পিছত ১.২১ লাখ টকা পাব। আপুনি ইয়াত মিনিমাম ১০ হাজাৰ টকা বিনিয়োগ কৰিব লাগিব।\n৪. DCB Bank ৩ বছৰীয়া এফডিত জ্যেষ্ঠ নাগৰিকসকলক ৬.৪৫ শতাংশ সুত পৰিশোধ কৰা। যদি এজন জ্যেষ্ঠ চিটিজেনে আজি ডিচিবি বেংকৰ এফডিত ১ লাখ টকা ৰাখে, তেন্তে তেওঁ ৩ বছৰৰ পিছত ১.২১ লাখ টকা লাভ কৰিব। আপুনি ইয়াত মিনিমাম ১০ হাজাৰ টকা বিনিয়োগ কৰিব লাগিব।\n৫. IDFC First Bank ৩ বছৰীয়া এফ.ডি.-ত জ্যেষ্ঠ নাগৰিকসকলক ৬.২৫ শতাংশ সুত পৰিশোধ কৰা হয়। যদি এজন জ্যেষ্ঠ জ্যেষ্ঠ নাগৰিকে আজি IDFC বেংকৰ এটা এফডিত ১ লাখ টকা ৰাখে, তেন্তে তেওঁ ৩ বছৰৰ পিছত ১.২০ লাখ টকা লাভ কৰিব।


সুবাস : মোৰ ঘৰ ইপাৰত তোৰ ঘৰ সিপাৰত\n“মোৰ ঘৰ ইপাৰত তোৰ ঘৰ সিপাৰত মাজতে বোঁৱতী নৈ” পাপনদাৰ এই ভাল লগা গীতটো আগতে কিমানবাৰ যে শুনিছিলো ৷ কিন্তু এতিয়া এই গীতটো শুনিলে মোৰ মনটো বিষাদৰ ডাৱৰেহে আগুৰি ধৰে ৷ অতীতত যে এই গীতটোয়ে মোৰ প্ৰিয় আছিল ৷ কাৰণ গীতটোযে আমাৰ লগত মিলি পৰিছিল ৷ গীতটোৰ দৰেই মোৰ ঘৰ ইপাৰত তোমাৰ ঘৰ সিপাৰত মাজতে বোঁৱতী নৈ ৷ এৰা, মই হ’লো যোৰহাটৰ, তুমি মাজুলীৰ আৰু আমাৰ মাজেদি বৈ গৈছে বোঁৱতী নৈ মহাবাহু ব্ৰক্ষ্মপুত্ৰ ৷\nবোঁৱতী নৈ য়ে কোনদিনা ক’ৰ পাৰ ভাঙি উটোৱাই নিয়ে, তাৰ জানো অনুমান কৰিব পাৰি ??? আমাৰ ক্ষেত্ৰতো সেইয়াই জানো হোৱা নাই !!! বোঁৱতী নৈ খনে পাৰ ভাঙি আমাৰ প্ৰেমকো ঠান-বান কৰি থৈ গ’ল ৷ আমাৰ প্ৰেম মোৰ বাবে এতিয়া মাথো সোঁৱৰণীৰ এখিলা পাতত ৷ তুমিতো মোক পাহৰিয়েই গ’লা ৷ কিন্তু মই তোমাক পাহৰা নাই, মই নাপাহৰো ৷ তুমি দিয়া বিষাদৰ যন্ত্ৰণাবোৰ যিমানেই মোৰ মনত পৰে, তেতিয়া তাতকৈও বেছিকৈ মইয়ো নিজকে কঠোৰ কৰো, তোমাৰ পৰা আঁতৰি থাকিবলৈ ৷ পাৰিছো হয়, আজি এবছৰে তোমাৰ অবিহনে নিজকে গঢ় দিছো, সময়ৰ সোঁতত মিলি গৈছো মই ৷ এতিয়া আৰু তোমাৰ স্বাৰ্থপৰ প্ৰেমৰ প্ৰয়োজন মোৰ নাই ৷ আজি তোমাৰ অবিহনে মই বহুত সুখী ৷ কাৰণ তুমি আঁতৰি যোৱাৰ পাছৰ পৰা, মই নিজকে চিনি পাবলৈ শিকিছো ৷ আকৌ নিবিচাৰো তোমাৰ স্বাৰ্থপৰ প্ৰেম ৷\nতথাপিও কিয় নাযানো !!! তোমাক এবাৰ চাবলৈ মোৰ মনটোৱে কেতিয়াবা হাহাকাৰ কৰি উঠে ৷ যিদিনা গ’ম পাইছিলো প্ৰায়ে তুমি যোৰহাট আহি থাকা আৰু কেতিয়াবা তুমি মোক দেখিপোৱা ৷ তাৰ পাছৰ পৰাই কলেজলৈ অহা-যোৱা কৰোতে সদায় গীতাৰ্থী পইন্ট, ডি.চি.বি. ৰোড আৰু আপনা বজাৰৰ ওচৰত তোমাক বিচাৰি মোৰ চকুৱে ইফাল-সিফাল কৰে ৷ মই তোমাৰ দৰে প্ৰৱঞ্চক, খেলুৱৈ জনক মাত্ৰ এবাৰ চাবহে বিচাৰো, কেতিয়াও তোমাৰ হ’ব নিবিচাৰো ৷ মই জানো তুমি মোক এতিয়া আঁতৰৰ পৰাহে চোৱা ৷ মোৰ সন্মুখত ধৰা দিয়াৰ সাহস তুমি কেতিয়াবাই হেৰুৱাই পেলালা ৷\nতুমি আঁতৰি যোৱাৰ পাছত বহুত বাৰ কান্দিলো মই ৷ কিন্তু সেই বিশেষ দিনটোৰ পৰা তোমাৰ বাবে মই নকন্দা হ’লো ৷ শেষ হৈ গ’ল তোমাৰ বাবে মোৰ দুচকুত থকা চকুপানীবোৰ ৷ মোক এৰি যোৱাৰ ৮ মাহ মানৰ পাছত, এদিন হঠাৎ মোক ফোন কৰি তুমি যে তোমাৰ ভুলবোৰ স্বীকাৰ কৰিছিলা ৷ তোমাৰ নতুন প্ৰেমিকাই কেনেদৰে তোমাক ঠগিলে তাৰ বৰ্ণনা কৰিছিলা। সেইদিনা তোমাৰ কথা শুনি মোৰ পুতৌ জাগিছিল তোমাৰ প্ৰতি ৷ তোমাক মই কিদৰে ক্ষমা কৰিম কোৱা ??? তোমাক ক্ষমা কৰিবলৈ মই যে কেতিয়াও পাহৰি যাব নোৱাৰো, তুমি মোক এৰি যাবৰ পৰত কোৱা কথাবোৰ, মোক দিয়া গালি আৰু অপমানবোৰ ৷ আজি মোৰ এই হৃদয়ত তোমাৰ বাবে ঠাই নাই ৷ যোৱা, তুমি বিচৰা ধৰণৰ কোনোবা প্ৰেমিকাৰ ওচৰত হিয়া দিয়া নিয়া কৰাগৈ। এই ভাঙিযোৱা আইনাখন মই আকৌ যোৰা দিব নোৱাৰো ৷ কাৰণ এবাৰ ভঙাৰ পাছত যোৰা দিলেই সেই আইনা কেতিয়াও আগৰ দৰে নহয় ৷ সুখী হোৱা তুমি তোমাৰ মনৰ জুখেৰে ৷ উভতি নাহিবা তুমি এই ভগ্ন হৃদয়ৰ পঁজালে ৷\nMainee hazarika 24 September 2017 at 00:56\n,, ভাল লাগিল তুমাৰ অনুভৱ পঢ়ি ।