যাত্রাপুস্তক 8 - पवित्र बाइबिल [ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন] - (যাত্রা 8)\nতাৰ পাছত যিহোৱাই মোচিক ক’লে, “তুমি ফৰৌণৰ ওচৰলৈ গৈ তেওঁক কোৱা যে, ‘যিহোৱাই এইদৰে কৈছে: মোৰ আৰধনা কৰিবৰ অৰ্থে মোৰ লোকসকলক যাবলৈ দিয়া।\nতুমি যদি তেওঁলোকক যাবলৈ দিয়াত অমান্তি হোৱা, তেনেহ’লে মই তোমাৰ দেশৰ সকলো ঠাইত ভেকুলীৰে উপদ্ৰৱ কৰিম।\nনদী ভেকুলীৰে পৰিপূৰ্ণ হ’ব; সেইবোৰ উঠি তোমাৰ ঘৰত, শোৱা কোঁঠালিত, বিচনাত, আৰু তোমাৰ দাসসকলৰ ঘৰতো সোমাব। এনেকি তোমাৰ লোকসকলৰ গাৰ ওপৰত উঠিব, তোমাৰ তন্দুৰ আৰু তোমাৰ আটা খচা পাত্ৰতো সোমাব।\nভেকুলীয়ে তোমাক, তোমাৰ লোকসকলক, আৰু তোমাৰ দাসসকলক আক্রমণ কৰিব’।”\nযিহোৱাই মোচিক ক’লে, “তুমি হাৰোণক কোৱা, ‘নদী, নিজৰা আৰু বিলৰ ওপৰলৈ তুমি তোমাৰ হাত দাঙি লাখুটিৰে প্রহাৰ কৰি মিচৰ দেশৰ ওপৰলৈ ভেকুলীবোৰ তুলি আনা’।”\nতেতিয়া হাৰোণে মিচৰ দেশৰ সকলো পানীৰ ওপৰত নিজৰ হাত মেলিলে, আৰু ভেকুলীবোৰ উঠি আহি, গোটেই মিচৰ দেশখনক চানি ধৰিলে।\nকিন্তু শাস্ত্ৰজ্ঞসকলেও নিজৰ নিজৰ মায়াকৰ্মেৰে সেইদৰেই কৰিলে, আৰু মিচৰ দেশৰ ওপৰলৈ ভেকুলীবোৰ তুলি আনিলে।\nতেতিয়া ফৰৌণে মোচি আৰু হাৰোণক মাতি ক’লে, “যিহোৱাই যেন মোৰ আৰু মোৰ লোকসকলৰ পৰা ভেকুলীবোৰ আঁতৰাই নিয়ে, তাৰ বাবে তেওঁৰ আগত প্ৰাৰ্থনা কৰক। তাৰ পাছত মই যিহোৱাৰ উদ্দেশ্যে বলিদান কৰিবলৈ ইস্রায়েলী লোকসকলক যাবলৈ দিম।”\nতেতিয়া মোচিয়ে ফৰৌণক ক’লে, “ভেকুলীবোৰ আপোনাৰ দাস আৰু আপোনাৰ ঘৰবোৰৰ পৰা নাইকিয়া হৈ কেৱল যেন নদীতহে থাকে, সেইবাবে আপোনাৰ লোকসকলৰ অৰ্থে প্রাৰ্থনা কৰি ক’বৰ বাবে আপুনি নিৰূপিত সময়ৰ সুযোগ পাইছে।”\nতেতিয়া ফৰৌণে তেওঁক ক’লে, “কাইলৈ।” মোচিয়ে তেওঁৰ কথা শুনি ক’লে, “আমাৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ তুল্য কোনো নাই, ইয়াক যেন আপুনি জানিব পাৰে, সেই বাবে আপুনি কোৱাৰ দৰেই হওক।\nভেকুলীবোৰ আপোনাৰ, আপোনাৰ ঘৰ, দাস, আৰু লোকসকলৰ পৰাও গুচি যাব। সেইবোৰ কেৱল নদীতহে থাকিব।”\nমোচি আৰু হাৰোণ ৰজা ফৰৌণৰ সন্মুখৰ পৰা আঁতৰি গ’ল। পাছত ফৰৌণৰ বিৰুদ্ধে যিহোৱাই অনা ভেকুলীবোৰৰ কাৰণে মোচিয়ে যিহোৱাৰ আগত কাতৰোক্তি কৰিলে।\nতাতে যিহোৱাই মোচিৰ নিবেদন শুনিলে; আৰু ঘৰ, চোতাল, আৰু পথাৰবোৰত ভেকুলীবোৰ মৰিল।\nতেতিয়া লোকসকলে সেইবোৰ গোটাই দ’ম দ’ম কৰিলে; আৰু গোটেই দেশ দুৰ্গন্ধময় হ’ল।\nকিন্তু ফৰৌণে ভেকুলীৰ উপদ্রৱৰ পৰা সকাহ পোৱা দেখি, যিহোৱাই কোৱাৰ দৰে, ফৰৌণে পুনৰ নিজৰ মন কঠিন কৰি মোচি আৰু হাৰোণৰ কথা নুশুনিলে।\nযিহোৱাই মোচিক ক’লে, “হাৰোণক কোৱা যে, ‘গোটেই মিচৰ দেশত পৃথিৱীৰ ধূলি ওকণী হ’বৰ বাবে তুমি নিজৰ লাখুটি দাঙি ধুলিত প্ৰহাৰ কৰা’।”\nতেতিয়া তেওঁলোকে সেইদৰে কৰিলে; হাৰোণে নিজৰ লাখুটি লৈ, হাত দাঙি দেশৰ ধুলিত প্ৰহাৰ কৰিলে, আৰু মানুহ আৰু পশুবোৰতো ওকণী হ’ল। গোটেই মিচৰ দেশৰ ধুলিবোৰ ওকণী হ’ল।\nশাস্ত্ৰজ্ঞসকলেও নিজৰ নিজৰ মায়াকৰ্মেৰে সেইদৰেই ওকণী উৎপন্ন কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল, কিন্তু তেওঁলোকে কৰিব নোৱাৰিলে। দেশত মানুহ আৰু পশুবোৰতো ওকণী হ’ল।\nতেতিয়া শাস্ত্ৰজ্ঞসকলে ফৰৌণক ক’লে, “এই কৰ্ম, ঈশ্বৰৰ আঙুলিৰ দ্বাৰাই কৰা কৰ্ম।” কিন্তু যিহোৱাই কোৱাৰ দৰে, ফৰৌণৰ মন পুনৰ কঠিন হ’ল, সেয়ে তেওঁ তেওঁলোকৰ কথা শুনিবলৈ অমান্তি হ’ল।\nযিহোৱাই মোচিক ক’লে, “তুমি ৰাতিপুৱাতে উঠি গৈ ফৰৌণে পানীৰ ওচৰলৈ যোৱাৰ সময়ত তুমি তেওঁৰ সন্মুখত থিয় হৈ ক’বা, যিহোৱাই এইদৰে কৈছে: ‘মোৰ আৰধনা কৰিবৰ অৰ্থে মোৰ লোকসকলক যাব দিয়া।\nকিন্তু যদি মোৰ লোকসকলক যাব নিদিয়া, তেনেহ’লে মই তোমাৰ, তোমাৰ দাসসকলৰ, লোকসকলৰ আৰু ঘৰবোৰৰ ভিতৰলৈকে জাকে জাকে ডাঁহ পঠাম; তেতিয়া মিচৰীয়াসকলৰ ঘৰ, এনেকি তেওঁলোকে বাস কৰা ভূমিও ডাঁহৰ জাকেৰে পৰিপূৰ্ণ হ’ব।\nকিন্তু সেই দিনা গোচন দেশত বাস কৰা মোৰ লোকসকলৰ বাবে মই বেলেগ ব্যৱস্থা কৰিম। সেয়ে গোচন দেশত কোনো ডাঁহৰ জাক নহ’ব। পৃথিৱীৰ মাজত ময়েই যে যিহোৱা, এই কথা জানিবৰ বাবে এই সকলো ঘটিব।\nএইদৰে মোৰ লোকসকলৰ, আৰু তোমাৰ লোকসকলৰ মাজত মই প্ৰভেদ জন্মাম। মোৰ পৰাক্রমৰ কাৰ্য কাইলৈ সম্পন্ন হ’ব’।”\nতেতিয়া ফৰৌণে মোচি আৰু হাৰোণক মাতি আনি ক’লে, “তোমালোকে আমাৰ দেশতে তোমালোকৰ ঈশ্বৰৰ উদ্দেশ্যে বলিদান কৰা।”\nমোচিয়ে ক’লে, “সেইদৰে কৰাটো আমাৰ বাবে উচিত নহয়; কাৰণ আমি আমাৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ উদ্দেশ্যে কৰা বলিদান মিচৰীয়াসকলৰ বাবে ঘৃণনীয়। সেয়ে মিচৰীয়াসকলৰ সাক্ষাতে তেওঁলোকৰ ঘৃণনীয় বলিদান কৰিলে তেওঁলোকে আমাক শিল দলিয়াই নামাৰিব নে?\nনহয়! আমাৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাই আমাক আজ্ঞা দিয়াৰ দৰে, তেওঁৰ উদ্দেশ্যে বলিদান কৰিবৰ অৰ্থে, আমাক তিনিদিনৰ বাট মৰুভূমিৰ মাজেৰে যাবলৈ দিয়ক।”\nতাৰ পাছত ফৰৌণে ক’লে, “মৰুভূমিত তোমালোকৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ উদ্দেশ্যে বলিদান কৰিবৰ অৰ্থে, মই তোমালোকক যাবলৈ অনুমতি দিছোঁ। কিন্তু তোমালোক বহুত দূৰলৈ নাযাবা। তোমালোকে মোৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰা।”\nতেতিয়া মোচিয়ে ক’লে, “মই আপোনাৰ ওচৰৰ পৰা যোৱাৰ পাছতে যিহোৱাৰ আগত প্ৰাৰ্থনা কৰিম; যাতে ফৰৌণ, আৰু আপোনাৰ দাসসকল, আৰু লোকসকলক কাইলৈ ডাঁহৰ জাকবোৰে যেন এৰি গুচি যায়। কেৱল যিহোৱাৰ উদ্দেশ্যে বলিদান কৰিবৰ অৰ্থে ইস্রায়েলী লোকসকলক যাবলৈ দিয়াত আপুনি যেন পুনৰ প্ৰবঞ্চনা নকৰে।”\nতাৰ পাছত মোচিয়ে ফৰৌণৰ ওচৰৰ পৰা ওলাই গৈ, যিহোৱাৰ আগত প্ৰাৰ্থনা কৰিলে।\nতেতিয়া যিহোৱাই মোচিয়ে কোৱাৰ দৰে কৰিলে: তেওঁ ফৰৌণ, তেওঁৰ দাসসকল, আৰু লোকসকলৰ পৰা ডাঁহৰ জাকবোৰ আতৰাই পঠালে। তাতে এটিও অবশিষ্ট নাথাকিল।\nতথাপিও ফৰৌণে সেইবাৰো মন কঠিন কৰিলে, আৰু তেওঁ লোকসকলক যাবলৈ এৰি নিদিলে।


উমেশ যাদৱ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nউমেশকুমাৰ তিলক যাদৱ (মাৰাঠী: उमेश टिळक यादव, জন্ম ২৫ অক্টোবৰ ১৯৮৭) এজন ভাৰতীয় ক্ৰিকেটাৰ। ঘৰুৱা ক্ৰিকেটত তেওঁ বিদৰ্ভৰ হৈ খেলে। সোঁহতীয়া বেগী বলাৰ যাদৱে ২০০৮ চনৰপৰা বিদৰ্ভ দলৰ হৈ খেলি আহিছে আৰু এই দলৰপৰা ভাৰতীয় জাতীয় টেষ্ট ক্ৰিকেট দলত স্থান পোৱা প্ৰথম খেলুৱৈ। ২০১০ চনৰ মে'ত জিম্বাবৱেৰ বিৰুদ্ধে এদিনীয়া ক্ৰিকেটত তেওঁৰ অভিষেক ঘটে। একে বছৰৰে নৱেম্বৰ মাহত ৱেষ্ট ইণ্ডিজৰ বিৰুদ্ধে তেওঁৰ টেষ্ট অভিষেক ঘটে। 'গেম্‌ছ আনলিমিটেড' নামৰ কোম্পানীটোৱে তেওঁৰ পেছাদাৰী কেৰিয়াৰ পৰিচালনা কৰে। তেওঁ বৰ্তমান ভাৰতীয় দলৰ আটাইতকৈ বেগী বলাৰ আৰু তেওঁৰ সৰ্বোচ্চ বেগ ১৫৪.৮ কিলোমিটাৰ প্ৰতি ঘণ্টা।\n২০১২ চনত যাদৱ\nউমেশকুমাৰ তিলক যাদৱ\n২৫ অক্টোবৰ, ১৯৮৭ (৩৪ বছৰ)\nনাগপুৰ, মহাৰাষ্ট্ৰ, ভাৰত\n5 ফুট 11 ইঞ্চি (1.8 মিটাৰ)\nটেষ্ট অভিষেক (মুঠ খেল ২৭২)\n৬ নৱেম্বৰ ২০১১ বনাম ৱেষ্ট ইণ্ডিজ\n১৫ নৱেম্বৰ ২০১২ বনাম ইংলেণ্ড\nODI অভিষেক (মুঠ খেল ১৮৪)\n২৮ মে' ২০১০ বনাম জিম্বাবৱে\n১৪ মাৰ্চ ২০১৫ v জিম্বাবৱে\nOnly T20I (মুঠ খেল ৪২)\n৭ আগষ্ট ২০১২ বনাম শ্ৰীলংকা\n২০১০-২০১৩ দেল্হি ডেয়াৰডেভিল্‌ছ\n২০১৪-বৰ্তমান কলকাতা নাইট ৰাইডাৰ্ছ\n১২ ৪৪ ৩৫ ৫৬\n৭৯ ৪৪ ২৩২ ১৪৬\n৭.৯০ ১৪.৬৬ ১০.৫৪ ১৪.৬০\n৩০ ১৭ ৩৪ ৩০\n২,১৯৬ ২,০১১ ৬,০১৯ ২,৭০৩\n৪৩ ৫৫ ১১৯ ৬৬\n৩৬.৯৩ ৩৫.০৩ ২৮.৮৫ ৩৯.১০\nএক ইনিংছত ৫টা উইকেট\n১ ০ ৭ ১\n৫/৯৩ ৪/৫৩ ৭/৭৪ ৫/২৬\n৩/– ১১/– ১৬/– ১২/–\nউৎস: ক্ৰিকইনফ', ৬ মাৰ্চ ২০১৫\n2 কেৰিয়াৰৰ আৰম্ভণি\n3 ইণ্ডিয়ান প্ৰীমিয়াৰ লীগ\nযাদৱৰ দেউতাক উত্তৰ প্ৰদেশৰ দেওৰিয়া জিলাৰ এজন কয়লা খনিৰ শ্ৰমিক আছিল। মহাৰাষ্ট্ৰৰ নাগপুৰ জিলাৰ এখন শ্ৰমিক গাঁৱত যাদৱ ডাঙৰ-দীঘল হয়। পেছাদাৰী ক্ৰিকেট খেলাৰ পূৰ্বে যাদৱে সেনাবাহিনী আৰু আৰক্ষী সেৱাত ভৰ্তি হ'বলৈ চেষ্টা কৰি ব্যৰ্থ হৈছিল। ২০১৩ চনৰ ২৯ মে'ত দিল্লীৰ ফেশ্বন ডিজাইনাৰ তানিয়া ৱাধৱাৰ লগত বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়।\nকেৰিয়াৰৰ আৰম্ভণিসম্পাদনা কৰক\nটেনিছ বল ক্ৰিকেট খেলা যাদৱে চামৰাৰ বলেৰে অনুশীলন আৰম্ভ কৰে আৰু সোনকালেই ঘৰুৱা ক্ৰিকেটৰ ২০০৭-০৮ বৰ্ষৰ ৰঞ্জি ট্ৰফীৰ প্লেট লীগত তেওঁ তুলনামূলকভাৱে দুৰ্বল বিদৰ্ভ দলত স্থান পায়। বিদৰ্ভ দলৰ অধিনায়ক প্ৰীতম গান্ধীয়ে যাদৱক সহায় কৰে আৰু এক টুৱেণ্টি২০ প্ৰতিযোগিতাত 'এয়াৰ ইণ্ডিয়া' দলত যাদৱক স্থান দিয়ায়। ২০০৮ চনৰ ৩ নৱেম্বৰত ৰঞ্জি ট্ৰফীত বিদৰ্ভ দলৰ হৈ মধ্য প্ৰদেশৰ বিৰুদ্ধে যাদৱৰ প্ৰথম শ্ৰেণী ক্ৰিকেটত অভিষেক ঘটে।\nইণ্ডিয়ান প্ৰীমিয়াৰ লীগসম্পাদনা কৰক\n২০০৮ চনত দেল্হি ডেয়াৰডেভিল্‌ছ দলে তেওঁক $৩০,০০০ ত ক্ৰয় কৰে। ২০১০ চনৰ আই পি এলত যাদৱৰ অভিষেক ঘটে আৰু সেইবাৰ তেওঁ ৬খন খেলত ৩০.৬৬ গড়ে ৬টা উইকেট দখল কৰে। ২০১৪ চনত তেওঁ কলকাতা নাইট ৰাইডাৰ্ছ দললৈ আহে।\n↑ Monga, Sidharth (21 January 2012), Yadav stands tall amid the rubble, ESPNcricinfo, http://www.espncricinfo.com/australia-v-india-2011/content/current/story/550366.html, r কৰা হৈছে: 21 January 2012\n↑ "Umesh Yadav to tie knot with Delhi girl Tanya". Times of India. 16 April 2013. http://articles.timesofindia.indiatimes.com/2013-04-16/off-the-field/38585152_1_delhi-daredevils-umesh-yadav-t20। আহৰণ কৰা হৈছে: 17 April 2013.\n↑ Purohit, Abhishek (8 June 2012), The fast track from Khaparkheda, ESPNcricinfo, http://www.espncricinfo.com/magazine/content/story/567657.html, r কৰা হৈছে: 8 June 2012\n↑ Madhya Pradesh v Vidarbha: Ranji Trophy 2008/09 (Plate Group B), CricketArchive, http://cricketarchive.com/Archive/Scorecards/188/188424.html, r কৰা হৈছে: 2012-01-23\n↑ Ramakrishnan, Madhusudhan (10 January 2011), The big gainers and losers, ESPNcricinfo, http://www.espncricinfo.com/indian-premier-league-2011/content/story/496202.html, r কৰা হৈছে: 22 May 2012\n↑ Bowling in Indian Premier League 2009/10 (ordered by wickets), CricketArchive, http://cricketarchive.com/Archive/Events/IND/Indian_Premier_League_2009-10/Bowling_by_Wickets.html, r কৰা হৈছে: 22 May 2012\n↑ Batting and fielding in Indian Premier League 2009/10 (ordered by average), CricketArchive, http://cricketarchive.com/Archive/Events/IND/Indian_Premier_League_2009-10/Batting_by_Average.html, r কৰা হৈছে: 22 May 2012\nক্ৰিকেট আৰ্কাইভ প্ৰফাইল\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=উমেশ_যাদৱ&oldid=235494"ৰ পৰা অনা হৈছে\nশেষ সম্পাদনা কৰা হৈছে4June 2020 তাৰিখে 10:24 বজাত\nএই পৃষ্ঠাখন ০৪ জুন, ২০২০ তাৰিখে ১৫:৫৪ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।\nআন একো উল্লেখ নাথাকিলে এই বিষয়বস্তু CC BY-SA 3.0 ৰ আওতাত উপলব্ধ। এই পৃষ্ঠাটোৰ সংক্ষিপ্ত ইউ.আৰ.এল. : https://as.wikipedia.org/?curid=38980।


ফিল্ম ফেয়াৰ এৱাৰ্ড উপভোগ কৰাৰ মন নেকি? ন্যূনতম ১০ হাজাৰৰ পৰা ৩ লাখ টকা পৰ্যন্ত হ’ব টিকটৰ মূল্য়!|filmfare-ticket-prices-could-go-upto-to-3-lakh– News18 Assam\nফিল্ম ফেয়াৰ এৱাৰ্ড উপভোগ কৰাৰ মন নেকি? ন্যূনতম ১০ হাজাৰৰ পৰা ৩ লাখ টকা পৰ্যন্ত হ’ব টিকটৰ মূল্য!\nUpdated:November 26, 2019, 4:33 PM IST\n১৫ ফেব্ৰুৱাৰীত গুৱাহাটীত অনুষ্ঠিত হ’ব বলীউদৰ সৰ্ববৃহৎ এৱাৰ্ড শ্ব’ ফিল্ম ফেয়াৰ। এদিনৰ বাবে হ’লেও বলীউদৰ ৰথী মহাৰথীয়ে ভৰি পৰিব গুৱাহাটী মহানগৰী\nLast Updated: November 26, 2019, 4:33 PM IST\n১৫ ফেব্ৰুৱাৰীত গুৱাহাটীত অনুষ্ঠিত হ’ব বলীউদৰ সৰ্ববৃহৎ এৱাৰ্ড শ্ব’ ফিল্ম ফেয়াৰ। এদিনৰ বাবে হ’লেও বলীউদৰ ৰথী-মহাৰথীৰে ভৰি পৰিব গুৱাহাটী মহানগৰী।ইতিমধ্যে ৰাজ্য চৰকাৰেও Times of India গ্ৰুপৰ সৈতে ফিল্ম ফেয়াৰ অনুষ্ঠিত কৰিবলৈ আনুষ্ঠানিক চুক্তি সম্পন্ন কৰিলে। চিনেমাৰ প্ৰিয় তাৰকাক ওচৰৰ পৰা চোৱাৰ হেঁপাহত এতিয়া অধীৰ আগ্ৰহেৰে অপেক্ষা কৰি আছে বিভিন্ন জনে। কিন্তু তাৰ মাজতে প্ৰশ্ন উঠিছে ফিল্ম ফেয়াৰ চাবৰ বাবে কিমান হ’ব টিকটৰ মূল্য?\nচলিত বৰ্ষত মুম্বাইত অনুষ্ঠিত হৈছিল ফিল্ম ফেয়াৰ এৱাৰ্ড। অনুষ্ঠান উপভোগ কৰিবলৈ কৰ্তৃপক্ষই টিকটৰ মূল্য নিৰ্ধাৰণ কৰিছিল ১০ হাজাৰ টকাৰ পৰা ৩ লাখ টকা পৰ্যন্ত। প্ৰিয় তাৰকাৰ বাবে সংৰক্ষিত আসনৰ কাষতে থকা আসনত টিকটৰ মূল্য আছিল ৩ লাখ টকা। সেইদৰে ৭০ হাজাৰ, ১০ হাজাৰ টকাৰ যি টিকট আছিল, সেই আসনৰ স্থান আছিল মঞ্চৰ পৰা বহু দূৰত।


বৰুৱাৰ বিয়া- সঞ্জীৱ কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য – ফটাঢোল\nবৰুৱাৰ বিয়া- সঞ্জীৱ কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য\nবৰুৱাৰ কথা মনত আছে নে বাৰু, সেই যে বিয়াখন পাতিবৰ বাবে ছোৱালী এজনী বিচাৰি পোৱা নাছিল ইমান দিনে। অৱশেষত ছোৱালী এজনী বিচাৰি পালে বৰুৱাই।\nৰ’ব, আগৰ দুবাৰ বিয়া ভগা কাৰণ দুটাও মনত পেলাই দিওঁ। প্ৰথমবাৰ ছোৱালীঘৰৰ মানুহে মনে মনে বৰুৱাই কাম কৰা কনষ্ট্ৰাকচন কোম্পানীটোত অনুসন্ধান কৰিবলৈ গ’ল। প্ৰকাণ্ড বালিৰ দ’ম এটাত নিজৰ আঁঠুলৈকে পুতি লৈ লেবাৰবোৰৰ কামৰ তদাৰক কৰি আছিল বৰুৱা মহাশয়ে। নিজৰ খুটা দুটা ভালদৰে পুতি নল’লে ভূমিকম্প আহিলে বাগৰি পৰাৰ সম্ভাৱনা অধিক বোলে। সন্ধিয়াতে সোমৰসৰ নিচাত ডুবি লেবাৰৰ আগত মাটিত বাগৰি পৰিলে নিজৰ মান ইজ্জত বৰবাদ হোৱাৰ ভয়ত বালিৰ দমত আঁঠুলৈকে নিজক পুতি লয় সদায়। প্ৰথমখন বিয়া কেঞ্চেল।\nদ্বিতীয়বাৰ ছোৱালী দেখুৱাব লৈ গৈছিলোঁ চাহ বাগানৰ মালিকৰ ঘৰলৈ। চাহাবী মালিকে ভাবী জোঁৱায়েকক প্ৰেষ্টিজিয়াছ ইভিনিঙ গ্লাছ (Peg) এটা ল’বলৈ জোৰ কৰিলে। প্ৰথমতে অলপ লাজ কৰি দেখুৱালেও আধাঘণ্টাৰ ভিতৰত শহুৰেকৰ ষ্টক খালি কৰিহে মনত শান্তি পালে বৰুৱাই। ফলাফল কেঞ্চেল, চাহাবে নিজৰ ছোৱালীক আবিয়ৈ কৰি ৰাখিব তথাপিও এই জাতৰ মদাহীৰ লগত বিয়া নিদিয়ে বোলে।\nঅৱশেষত বহুতো বিচাৰ খোচাৰ কৰাৰ পিছত বৰুৱাৰ বাবে পাত্ৰী এগৰাকী পোৱা গ’ল। গুৱাহাটীৰ দাতিকাষৰীয়া গাঁও এখনত ঘৰ, পাত্ৰীৰ ককায়েক বৰুৱাৰ লগত একেলগে চাকৰি কৰে আৰু মাজে মাজে বৰুৱাৰ সন্ধিয়াৰ অনুষ্ঠানৰ পৰামৰ্শদাতা হিচাবে কাম কৰাৰ অভিজ্ঞতা আছে। দুয়োঘৰৰ পূৰ্ণ সন্মতিত অৱশেষত বৰুৱাৰ বিয়াৰ দিন আনুষ্ঠানিকভাবে ঘোষণা কৰা হ’ল।\nবিয়াৰ দিনা অথিতি অভ্যৰ্থনাৰ গুৰু দায়িত্ব মোৰ ওপৰতেই পৰিল। অভ্যৰ্থনা মানে বৰুৱাৰ লগত ৰাতি দৰাঘৰীয়া হিচাবে যাবলগীয়া বিশেষ মানুহখিনিৰহে দায়িত্ব মোৰ ওপৰত, বাকী অভ্যৰ্থনা বৰুৱাৰ মাক বাপেকে চম্ভালি ল’ব।\nএই গুৰু দায়িত্বভাৰ নলওঁ বুলি কৈছিলোঁ যদিও জোৰ জবৰদস্তি মোৰ ওপৰতেই ন্যস্ত কৰিলে বৰুৱাই। “দিনত ৰন্ধা মাংস আৰু মাছ থাকিবই, তুমি মোৰ লগত যাবলগীয়াকেইজনৰ পানীটুপিৰ ব্যৱস্থাটো কৰি দিলেই হ’ব সন্ধিয়া, দিনত তোমাক একো কাম নিদিওঁ”, আদেশৰ সুৰতেই কথাখিনি কৈ বৰুৱাই মোৰ পকেটত টকা পাঁচহেজাৰ গুজি দিছিল।\nবিয়াৰ দিনাখন সন্ধিয়া আঠমান বজাত ‘কাৰবাৰ’ আৰম্ভ কৰিলোঁ, মানে মোৰ কাৰখনতে বাৰখন মেলি দিলোঁ বৰুৱাৰ বন্ধুসকলৰ বাবে। প্ৰায় ত্ৰিশজনমানে ডিঙিলৈকে চেনিটাইজ কৰিলে, কেইজনমানে কোকাকোলাৰ বটলত মিস্ক কৰিও ল’লে ৰাস্তাত ডিঙিটো শুকাই যোৱাৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পাবলৈ। বৰুৱাৰ সখাজনে সাজি কাছি ওলাই মোৰ পৰা ভডকাৰ ফুল এটা লৈ গ’ল, দৰাধৰাজনে সকলোৰে লগত পানীটুপি ধৰিব নোৱাৰে, বৰুৱাৰ ফালৰপৰা কিবা প্ৰট’কল দিয়া আছে হেনো।\nমোৰ দায়িত্বৰ প্ৰথম অধ্যায় শেষ কৰি নিশা দহবজাত বৰযাত্ৰীৰ লগত আমি আটাইবোৰ ৰাওনা হ’লোঁ কইনা ঘৰলৈ। বহুকেইখন গাড়ীৰ চালক কোন হ’ব সেইটো নিৰ্দ্ধাৰণ কৰোতেও অলপ সময় খৰচ হ’ল। পানীটুপি ধৰাৰ পিচত সকলোৰে গাড়ী চলোৱা আত্মবিশ্বাস এভাৰেষ্টত আৰোহণ কৰে, কাজেই এটকীয়া মুদ্ৰা টছ কৰি হ’লেও গাড়ীচালক কোন হ’ব সেইটো নিৰ্ণয় কৰিবলগীয়াও হ’ল।\nবৰুৱা জাতত উচ্চ আৰু হ’বলগীয়া কইনা জনজাতি সম্প্ৰদায়ৰ, দুয়োঘৰৰ সন্মতিতে বিয়াখন হৈছে। বৰুৱাৰ লগত দৰাঘৰীয়া হিচাবে যোৱা চেনিটাইজ পাৰ্টিটোৰ বৰ আনন্দ এইটো কথাত। ডিঙিলৈকে চেনিটাইজ কৰি আৱেগিক হৈ যোৱা বন্ধুসকলে বৰুৱাক প্ৰায় মহাত্মাৰ শাৰীতেই ৰাখিছে কিয়নো বৰুৱা আৰু তেওঁৰ ঘৰখনে সমাজৰ পুৰণিকলীয়া অসবৰ্ণ বিবাহৰ বাধা আতৰাই আধুনিক মনৰ পৰিচয় দিছে। বৰুৱাক প্ৰশংসা কৰাৰ এইটো কাৰণ দ্বিতীয়হে, প্ৰথম কাৰণটো হ’ল গাহৰি, কিয়নো ৰাতি দৰাঘৰীয়াক অপ্যায়ন কৰিবলৈ গাহৰি মাংসৰ বিধে বিধে ব্যঞ্জন আছে।\nবৰুৱা তথা তেওঁৰ পৰিয়ালৰ প্ৰশংসাৰ মাজে মাজে মোকো দুই এজন উদাৰচিত্ত চেনিটাইজড বন্ধুৱে প্ৰশংসা কৰিছে যিহেতু মোৰ যহতে সকলোৱে কাৰ আৰু বাৰত বহি নিজৰ নিজৰ ডিঙিটো চেনিটাইজড কৰাৰ সুবিধা পাইছে। বৰুৱাৰ এই অসবৰ্ণ বিবাহত এজন ব্ৰাহ্মণ ল’ৰা হিচাবে মই আগভাগ লোৱাত সকলোৱে বৰুৱাৰ পৰিয়াল তথা মোৰ প্ৰশংসাত পঞ্চমুখ। ময়ো মিচিক মাচাক হাঁহিৰে আটাইকে যেন মৌনভাবেই ক’ব বিচাৰিছোঁ যে মোৰ বা বৰুৱাৰ পৰিয়ালতকৈও ছোৱালীঘৰ বেছি প্ৰশংসনীয়, বৰুৱাৰ জাতৰ মদাহীক জানি বুজি নিজৰ ছোৱালী আগবঢ়াইছে মানে সেই মানুহঘৰো কমখন উদাৰ আৰু সাহসী হ’ব নালাগিব।\nঅৱশেষত নিশা এঘাৰমান বজাত আমি ছোৱালীঘৰত উপস্থিত হ’লোঁ, নাচি বাগি মহিলাবোৰে দৰা আদৰি ভিতৰলৈ লৈ গ’ল। মানুহবোৰৰ খোৱা লোৱাৰ দিশটো চাবলৈ মই আতৰি গ’লোঁ বৰুৱা হোমৰ গুৰিত বহাৰ পিছত। বৰুৱা আৰু তেওঁৰ সখাজন হোমৰ গুৰিত বহিল, লগত দুয়োপক্ষৰ পুৰোহিত আৰু ছোৱালীৰ বাপেক। বৰুৱাৰ বায়েক, ভাগিন, ভিনিহীয়েক জাতীয় কেইজনমানো বহিল বৰুৱাৰ ওচৰতে। ভিতৰলৈ গৈ আমাৰ লগত যোৱা চেনিটাইজ পাৰ্টিটোৰ খোৱা লোৱাৰ বুজ ল’লোঁ, বেছিভাগেই বিলাতী চেনিটাইজাৰ শেষ হোৱাত স্থানীয় চেনিটাইজাৰ ব্যৱহাৰ কৰি ডিঙিটো চেনিটাইজ কৰি আছে, লগত খৰিকা দিয়া গাহৰি। প্ৰায় এঘণ্টামান সময় আদৰ অাপ্যায়ন কৰি মই আৰু ছোৱালীৰ ভায়েক মিলি আটাইকেইজনক ভাতৰ পাত বহুৱাবলৈ সক্ষম হ’লোঁ। চেনিটাইজ পাৰ্টিটো বিদায় দি মই নিজেও অলপমান ভাত খাবলৈ বহিলোঁ।\nমাজতে বৰুৱাৰ মোমায়েক আহি মোৰ ফালে কেৰাহিকৈ চাই গ’ল, এইখন বিয়াত তেওঁৰ মুঠেও সন্মতি নাছিল। তেওঁৰ মতে বিষ্ণুৰ বৰাহ অৱতাৰ ভক্ষণ কৰা আৰু সাতটামান মাৰ্ডাৰ কৰা সমান দোষ। মোমায়েকৰ চাৱনিয়ে মোক কৈ গৈছে, “বেটা, মেইন কালপ্ৰিট তয়েই, মোৰ ভাগিনজনৰ জীৱন বৰবাদ কৰিলি তই”।\nভাত খাই থকাৰ মাজতেই মানুহবোৰৰ লৰা ধপৰা দেখি আধা খোৱাকৈয়েই উঠি আহিলোঁ ক’ত কি হ’ল বুলি। হোমৰ গুৰিত আহি দেখিলোঁ ছোৱালীজনীক ঘৰৰ ভিতৰৰ পৰা হোমৰ গুৰিলৈ দাঙি লৈ আহিছে কিন্তু হোমৰ গুৰিত বৰুৱা নাই। সৰুপানী চুবলৈ যাওঁ বুলি বৰুৱা আৰু সখাজন হোমৰ গুৰিৰ পৰা উঠি যাবৰ দহমিনিট হ’ল কিন্তু উভতি অহা নাই।\nমানুহবোৰৰ মাজত হুৱাদুৱা লাগিছে বোলে দৰা পলাল হোমৰ গুৰিৰ পৰা। বৰুৱাৰ মামাকৰ আকৌ এবাৰ বেকা চাৱনি মোলৈ, “বেটা,মোৰ ভাগিনটোক ফচালি তই”। ছোৱালীৰ ভায়েকে গাড়ী লৈ খেদি গৈছে বোলে দৰা পলোৱা গাড়ীৰ পিছে পিছে।\nহোমৰ গুৰিত বৰুৱাক বহিবলৈ দিয়া ওখ পীৰাখনৰ কাষত দুই লিটাৰৰ পানীৰ বটল এটাত অলপমান পানী নোখোৱাকৈ পৰি আছিল, আধা খোৱা অৱস্থাত ভাতৰ পাতৰ পৰা উঠি অহা বাবে ভোকটোৱেও আমনি কৰি আছিল মোক, অলপ পানীকে খোৱা যাওক বুলি সেইটো বটলৰ পৰাই এঢোক পানী গলাধকৰণ কৰিলোঁ, ডিঙিটো চেকচেকাই গ’ল। মোৰ আৰু বুজিবলৈ বাকী নাথাকিল যে বৰুৱা হোমৰ গুৰিৰ পৰা পলোৱা নাই। সন্ধিয়া সখাজনে খাব নোৱাৰাৰ প্ৰট’কল দেখুৱাই মোৰ পৰা লৈ অহা ভডকাৰ ফুল বটলটো এই পানীৰ বটলটোতে সোমাই আছে। লঘোণীয়া পেটৰ দৰা আৰু সখাই ইমানখিনি চেনিটাইজ কৰাৰ পিছত আৰু পলাবলৈ শক্তি নাথাকে, সৰুপানী চুবলৈ যাওঁতে ক’ৰবাত পৰি আছে দুয়োটা।\nপলোৱা দৰাক পিছে পিছে খেদি যোৱা ভায়েকটোক কথাখিনি কৈ ওভতাই আনিলোঁ আৰু বিয়াঘৰত উপস্থিত মানুহবোৰক ক’লোঁ যে দৰা লঘোণে থাকি দিনৰ পৰা অলপ দুৰ্বল হৈ আছে, গতিকে সৰুপানী চুবলৈ গৈ ক’ৰবাত পৰি থাকিবও পাৰে, সকলোৱে বিচাৰ খোচাৰ কৰোঁ আহক ঘৰৰ পিছফালৰ জেগাবোৰত।\nবৰুৱাৰ মোমায়েক মোৰ লগতেই আহিল, ঘৰৰ পিচফালৰ বস্তিখন বিচাৰি চলাথ কৰিলে মানুহবোৰে কিন্তু ক’তো নেদেখিলে বৰুৱা আৰু সখাজনক। মই আৰু ছোৱালীৰ ভায়েকে তেনেতে গাহৰিৰ মাতৰ শব্দৰ দৰে শব্দ শুনিলোঁ ধানখেৰৰ চাংখনৰ ওচৰত। বৰুৱাৰ মোমায়েকে গাহৰিৰ শব্দ শুনি আকৌ এবাৰ বেঁকাকৈ চালে মোৰ ফালে, “বেটা, আমি গাহৰি পোহা মানুহক আমাৰ খেলৰ পৰা আঁতৰাই ৰাখো আৰু তই মোৰ ভাগিনজনক ইয়াত আনি ফচালি”।\nএকছেকেণ্ড সময় পলম নকৰি ধানখেৰৰ চাংখনৰ ওপৰলৈ উঠি গৈ দেখো বৰুৱা আৰু সখা নাক বজাই শুই আছে খেৰৰ মাজত, কাষত খৰিকা দিয়া গাহৰি কেইটুকুৰামান। ছোৱালীৰ ভায়েক আৰু মই মিলি দুয়োজনৰে চকুৱে মুখে পানী মাৰি সুস্থ কৰি তুলিলোঁ। দহমিনিটমান পিছত বৰুৱা আহি পুনৰ হোমৰ গুৰিত বহিল।\nএইবাৰ বৰুৱাৰ পিছফালে বহি থকা মোমায়েকৰ ফালে মই চালোঁ, মানুহজনে তলমূৰ কৰিলে। ওচৰলৈ গ’লোঁ তেখেতৰ, কাণে কাণে ফুচফুচাই ক’লোঁ,\n“গাহৰি বহুত ওপৰৰ মাল, আপোনাৰ এই ভাগিনজন গাহৰিতকৈও অধম, পাৰে যদি আজিৰ পিছত অলপ চিধা হ’বলৈ শিকাওক, মোমায়েক হিচাবে আপোনাৰো দায়িত্ব আছে। জীৱনটো গাহৰিৰ পিচত লাগি থকাতকৈ যদি আপোনাৰ ভাগিনজনৰ লগত লাগি থাকিলে হয়, আজি দৰা গৈ ধানখেৰৰ চাং নাপালে হয়”।\n« বেংগন কা ভাৰ্তা-জয়ন্ত গগৈ\nছেমিনাৰ-ৰঞ্জিত কুমাৰ শৰ্মা »\nবিৰাট ভাল লাগিল৷\nবহুত হাহিলো । ভাল লাগিল ।\nমজা লাগিল সঞ্জীৱ ।\nৰসাল। বৰ ভাল পালোঁ।\nবঢ়িয়া লাগিল হে ভট্ট। মোৰ নিজৰ বিয়াৰ কথা মনত পৰি গ’ল। অৱশ্যে মই ভডকা কোৱাৰ্টাৰ এটা হে মিক্স কৰি নিছিলো। ন’হলে মোৰো চাগে বৰুৱাৰ নিচিনাই অৱস্থা হ’লে হয়\nকি কয়হে,নিজৰ বিয়াৰ দিনাও এৰা নাছিল মানে।\nহে কিচন! কি কাৰবাৰ হে?? সত্য ঘটনা নে?\nঅৱশেষত বৰুৱাৰ সংসাৰ পাতি দি হে এৰিলা। মজা লাগিল তিনিওটা খণ্ড।


Home/উত্তৰ-পূৱ/অসম/সদৌ বৰ্মন মান্দাই ছাত্ৰ সন্থাৰ সাধাৰণ সম্পাদক পদুম বৰ্মনৰ ঘৰত দুৰ্বৃত্তৰ আক্ৰমণ\nখৈৰাবাৰী আৰক্ষী থানাত এজাৰ দাখিল\nসংবাদদাতা টংলা : সদৌ বৰ্মন মান্দাই ছাত্ৰ সন্থাৰ সাধাৰণ সম্পাদক পদুম বৰ্মনৰ ঘৰত প্ৰায় ২০-২৫ জনীয়া এটা দুৰ্বৃত্তৰ দলে আক্ৰমণ কৰে৷ ওদালগুৰি জিলাৰ খৈৰাবাৰী শিঙিমাৰী গাঁৱৰ বৰ্মন মান্দাই ছাত্ৰ সন্থাৰ বিষয়ববীয়া জনৰ নিজ বাসগৃহত যোৱা ৩ জুন বৃহস্পতিবাৰে বিয়লি প্ৰায় ৬ মান বজাত চলিছিল দুৰ্বৃত্তৰ আক্ৰমণ৷ সন্ধিয়া ঘৰৰ পৰিয়ালৰ সৈতে বহি থকা অৱস্থাত হঠাৎ দুৰ্বৃত্তৰ দলটো আহি বৰ্মন মান্দাই ছাত্ৰ সন্থাৰ সাধাৰণ সম্পাদক পদুম বৰ্মনক অশ্লীল শব্দ প্ৰয়োগ কৰি দাবী ধমকি দিবলৈ আৰম্ভ কৰে গুণ্ডাবাহিনীৰ দলটোৱে৷ পদুম বৰ্মনক বচাবলৈ বৰ্মনৰ পিতৃ আৰু মাতৃয়ে\nআগুৱাই আহোঁতে তেওঁলোকেও আঘাত প্ৰাপ্ত হয়৷ দুৰ্বৃত্ত দলটোৰ কেইজনমান যুৱকে চোতালত থকা চকী-টেবুল আদি ভাঙি নষ্ট কৰে৷ সংশ্লিষ্ট ঘটনাৰ পৰা কথমপি প্ৰাণ ৰক্ষা কৰি বৰ্মনে ৰান্ধনী ঘৰত সোমায় যদিও ঘৰটো ভাঙিবলৈ আৰম্ভ কৰে দুৰ্বৃত্তৰ দলটোৱে৷ ঘৰ ভাঙি থকা পৰ্যায়ত পৰিয়ালৰ এগৰাকী মহিলাই মোবাইলেৰে ভিডিঅ কৰি থকা দেখি দুৰ্বৃত্তৰ দলটোৰ এজনে মোবাইল কাঢ়িবলৈ চেষ্টা কৰে৷ পদুম বৰ্মনে খৈৰাবাৰী আৰক্ষী থানাৰ ভাৰপ্ৰাপ্ত বিষয়াক বৰ্মনে ফোন কৰি ঘটনাৰ সম্ভেদ দিয়াত ভাৰপ্ৰাপ্ত বিষয়া জনে ঘটনাস্থলীত উপস্থিত হৈ যদিও ইতিমধ্যে গুণ্ডা বাহিনীৰ দলটো\nবৰ্মন মান্দাই ছাত্ৰ সন্থাৰ বিষয়ববীয়া জনক মৃত্যুৰ ভাবুকি দি ঘটনাস্থলীৰ পৰা পলায়ন কৰে৷ এই ঘটনা সন্দৰ্ভত সদৌ বৰ্মন ছাত্ৰ সন্থাৰ সাধাৰণ সম্পাদক পদুম বৰ্মনে খৈৰাবাৰী আৰক্ষী থানাত এজাহাৰ দাখিল কৰে৷ গুণ্ডাবাহিনী দলটোৰ আক্ৰমণত আঘাত প্ৰাপ্ত হয় পদুম বৰ্মন আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালৰ লোক৷ প্ৰশ্ন হয় কেনেকৈ ছাত্ৰ সংগঠনৰ এজন বিষয়ববীয়াক এনেদৰে নিজ বাসগৃহত আক্ৰমণ কৰি মৃত্যুৰ ভাবুকি দিয়াৰ সাহস ক’ত পালে? কি কাৰণত ছাত্ৰ সংগঠনৰ নেতা জনক এনেদৰে আক্ৰমণ কৰা হল? সংশ্লিষ্ট ঘটনাটোৰ সন্দৰ্ভত আৰক্ষী প্ৰশাসনে কি পদক্ষেপ লব সেয়াহে হ’ব লক্ষণীয়৷


কোণ্ডাপল্লী খেলনা - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nবিজয়ৱাড়াৰ এখন ঘৰত কোণ্ডাপল্লী পুতলা\nকোমল কাঠ যেনে টেল্লা পোনিকীৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা পুতলা\nকোণ্ডাপল্লী, কৃষ্ণা জিলা, অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ\nকোণ্ডাপল্লী খেলনা (ইংৰাজী: Kondapalli Toys) ভাৰতৰ অন্ধ্ৰ প্ৰদেশৰ বিজয়ৱাড়াৰ ওচৰৰ কৃষ্ণা জিলাৰ এখন গাওঁ কোণ্ডাপল্লীত কাঠৰে তৈয়াৰ কৰা খেলনাৰ প্ৰকাৰ। কোণ্ডাপল্লীৰ বুম্মলা কলনী বা খেলনাৰ কলনীত এই শিল্প চৰ্চা কৰা হয়। সামগ্ৰীৰ ভৌগোলিক স্বীকৃতি (পঞ্জীয়ন আৰু সুৰক্ষা) আইন, ১৯৯৯ অনুসৰি অন্ধ্ৰ প্ৰদেশৰ পৰা ভৌগোলিক স্বীকৃতি প্ৰাপ্ত হস্তশিল্প হিচাপে পঞ্জীয়ন কৰা হৈছে। সংক্ৰান্তি আৰু নৱৰাত্ৰি উৎসৱৰ সময়ত এই পুতলাবোৰ ঘৰবোৰত একত্ৰিত কৰা বিভিন্ন খেলনাৰ ভিতৰত অন্যতম আৰু ইয়াক বুম্মলা কোলুভু বুলি উল্লেখ কৰা হয়।\nকোণ্ডাপল্লী খেলনা এক প্ৰকাৰৰ ৪০০ বছৰ পুৰণি হস্তশিল্প। খেলনা তৈয়াৰ কৰা শিল্পীসকলক আৰ্যক্ষত্ৰিয় বুলি কোৱা হয়। ব্ৰহ্মাণ্ড পুৰাণত তেওঁলোকৰ উল্লেখ পোৱা যায়। তেওঁলোক ষোড়শ শতিকাত ৰাজস্থানৰ পৰা কোণ্ডাপল্লীলৈ প্ৰব্ৰজন কৰিছিল আৰু ভগৱান শিৱৰ দ্বাৰা কলা আৰু শিল্পৰ দক্ষতাৰে সমৃদ্ধ ঋষি মুক্তিঋষিৰ পৰা তেওঁলোকৰ উৎপত্তি বুলি দাবী কৰে।\nহায়দৰাবাদৰ শিল্পৰামমত প্ৰদৰ্শিত কাঠৰ শিল্প\nকোণ্ডাপল্লী খেলনাবোৰ কোমল কাঠৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা হয়। স্থানীয়ভাৱে ইয়াক টেল্লা পোনিকী বুলি কোৱা হয়। এই উদ্ভিদ ওচৰৰ কোণ্ডাপল্লী পাহাৰত পোৱা যায়। খেলনাৰ প্ৰতিটো অংশ পৃথকে কাৰুকাৰ্য খচিত কৰা হয়। তাৰ পিছত মাক্কু নামৰ কাঠৰ গুৰি আৰু তেঁতেলী গুটিৰ পিটিকা কৰি টুকুৰা সমূহ জোৰা লগাবলৈ আঠা হিচাপে ব্যবহাৰ কৰা হয়। তাৰপিছত কলাকৃতি সমূহ শেষৰ পৰ্যায়ত উপনীত কৰা হয়। ইয়াৰ পিছৰ পদক্ষেপত তেল আৰু পানী-ৰং বা পাচলিৰ ৰং আৰু এনামেল ৰঙৰ সৈতে ৰং পুতলাৰ বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি প্ৰয়োগ কৰা হয়। শিল্পীসকলে মুখ্যতঃ ধৰ্মীয় আকৃতি, দেৱ-দেৱী, জন্তু, চৰাই, গৰুগাড়ী, গ্ৰাম্য জীৱনৰ উপাদান ইত্যাদি প্ৰস্তুত কৰে। আটাইতকৈ উল্লেখযোগ্য খেলনাৰ ভিতৰত দশৱতাৰ, নৃত্যৰত পুতলা অন্যতম।\nপ্ৰাচীন কালত শাসকসকলৰ পৰা এই কলায়ে পৃষ্ঠপোষকতা লাভ ৰখা কৰিছিল। যদিও বৰ্তমান সময়ত লাভৰ অভাৱ, খেলনা উৎপাদন কৰিবলৈ সময় লোৱা, পশ্চিমীয়া কলাৰ প্ৰভাৱ আৰু যুৱ প্ৰজন্মক এই কলাৰ প্ৰতি উৎসাহিত নকৰাৰ বাবে ইয়াৰ গুৰুত্ব ক্ৰমে হ্ৰাস পাইছে। লেপাক্ষী আৰু লেংক' ইনষ্টিটিউট অফ জেনেৰেল ইউমেৰনেটিয়েল ট্ৰাষ্টে পুতলা তৈয়াৰ কৰাৰ কলা জীয়াই ৰাখিবলৈ কিছুমান উদ্যোগ হাতত লৈছে। সামগ্ৰীৰ ভৌগোলিক স্বীকৃতি (পঞ্জীয়ন আৰু সুৰক্ষা) আইন, ১৯৯৯ অনুসৰি অন্ধ্ৰ প্ৰদেশৰ পৰা ২০১৬ চনত ভৌগোলিক স্বীকৃতি প্ৰাপ্ত হস্তশিল্প হিচাপে পঞ্জীয়ন কৰা হৈছে। ইয়াৰ ফলত শিল্পবিধৰ বিপনন আৰু বাণিজ্যৰ ক্ষেত্ৰত কিছু সহায় হব বুলি আশা কৰা হৈছে।\n↑ 1.0 1.1 1.2 Guhan, V (21 June 2003). "Creative Kondapally". The Hindu. Archived from the original on 27 January 2016. https://web.archive.org/web/20160127053030/http://www.thehindu.com/thehindu/yw/2003/06/21/stories/2003062100470300.htm। আহৰণ কৰা হৈছে: 27 January 2016.\n↑ 2.0 2.1 "Toying with heritage: No heir to Kondapalli's amazing art – Times of India". The Times of India (Kondapalli (Krishna)). 19 May 2015. http://timesofindia.indiatimes.com/city/hyderabad/Toying-with-heritage-No-heir-to-Kondapallis-amazing-art/articleshow/47336094.cms। আহৰণ কৰা হৈছে: 27 January 2016.\n↑ "Registration Details of Geographical Indications" (PDF). http://www.ipindia.nic.in/writereaddata/Portal/Images/pdf/Registered_GI_01_04_19.pdf। আহৰণ কৰা হৈছে: 14 May 2019.\n↑ "Geographical Indication". The Hans India. 23 January 2016. http://www.thehansindia.com/posts/index/Hans/2016-01-23/Geographical-Indication/201919। আহৰণ কৰা হৈছে: 27 January 2016.\n↑ "News Archives: The Hindu". www.hindu.com. 12 January 2011. Archived from the original on 26 June 2014. https://web.archive.org/web/20140626104254/http://www.hindu.com/2011/01/12/stories/2011011261670200.htm। আহৰণ কৰা হৈছে: 27 January 2016.\n↑ 6.0 6.1 Chandaraju, Aruna (27 January 2016). "Playing safe with local craft". Deccan Herald. http://www.deccanherald.com/content/64394/playing-safe-local-craft.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 27 January 2016.\n↑ Banu, Saira (6 September 2009). "Treasure in traditional toys" (en-IN ভাষাত). The Hindu. http://www.thehindu.com/features/kids/treasure-in-traditional-toys/article15906.ece। আহৰণ কৰা হৈছে: 27 January 2016.\n↑ Devalla, Rani (23 January 2016). "Kalamkari saris inanew combination" (en-IN ভাষাত). The Hindu (Visakhapatnam). http://www.thehindu.com/news/cities/Visakhapatnam/kalamkari-saris-in-a-new-combination/article8143354.ece। আহৰণ কৰা হৈছে: 27 January 2016.\n↑ Chaudhury, Swaati (11 January 2014). "Tales that Kondapalli toys narrate". Deccan Herald. https://www.deccanherald.com/content/379894/tales-kondapalli-toys-narrate.html। আহৰণ কৰা হৈছে:2August 2018.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=কোণ্ডাপল্লী_খেলনা&oldid=264910"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ২৬ ফেব্ৰুৱাৰী, ২০২১ তাৰিখে ০৫:৩৫ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


ধূমপান – Mahabahoo\nHome/Assam News & Articles/ধূমপান\nডা. মনোজ কুমাৰ গোস্বামী ।\nবহুতে হয়তো মোক বেয়া পাব, সেয়েহে প্ৰথমতে ক্ষমা ভিক্ষা কৰি আজি ধূমপানৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিবলৈ ওলাইছোঁ\nধূমপান অন্যান্য নিচাৰ নিচিনাই এক ধৰনৰ নিচা। ই সমগ্ৰ পৃথিবীত সর্বাধিক প্রচলিত এটি মাৰাত্মক নিচা। মানুহে যিকোনো নিচাতেই এবাৰ অভ্যস্ত হৈ পৰিলে তাক সহজে ত্যাগ কৰিব নোৱাৰা হয় । সেয়েহে ধূমপানকাৰীয়ে মাদকাসক্ত সকলৰ নিচিনা ক্রমাগত ধূমপান কৰি যায়। যিয়ে ধূমপান কৰে তেওঁ যদি দৰিদ্ৰতাৰ কাৰণে দুমুঠি অন্ন জোগাৰ কৰিব নোৱাৰিলেও এটি বিড়ি বা এটুকুৰা চিগাৰেটৰ বাবে পাগল হৈ যায়। এবেলা ভাত নোখোৱাকৈ থাকিব পাৰিব কিন্তু ধূমপান নকৰাকৈ থাকিব নোৱাৰে । আমি দেখা পাওঁ ভিক্ষাৰী কিছুমান, অন্যৰ খোৱা চিগাৰেট বিড়িৰ শেষাংশ সংগ্রহ কৰি তাতে পুনৰ অগ্নি সংযোগ কৰি তৃপ্তিৰ টান দিয়ে। এই নিচাই ব্যক্তি আৰু সমাজ জীবনত অশুভ ফল লৈ আহে । কম বয়সীয়া ল’ৰা-ছোৱালী প্ৰধানতঃ কৌতুহলৰ বশবর্তী হৈয়েই প্ৰথম অৱস্থাত ধূমপান কৰে। আৰু প্রাপ্তবয়স্কসকলে স্মাটনেচ, আভিজাত্য আৰু সামাজিকতা বজাই ৰাখিবলৈ অথবা অন্যক দেখাদেখি এই মৰণ ব্যাধি অভ্যাস গঢ়ি তোলে । ধূমপান ব্যক্তি, সমাজ আৰু জাতিৰ বাবে এক জীবন্ত অভিশাপ।\nএতিয়া কথা হ’ল যিয়ে নিয়মিত ধূমপান কৰে তেওলোকে হয়তো নিম্নলিখিত কেইটামান পইণ্টকেই ধূমপানৰ ইতিবাচক দিশ বুলি ভাবিব পাৰে।\n১। কিছুমান ধূমপায়ী আছে যিয়ে চিগাৰেট টানাৰ পিছত চিগাৰেটৰ অবশিষ্ট অংশটোৰ জুই নুনুমুৱাকৈয়ে য’তে ত’তে পেলাই দিয়ে যাৰ ফলস্বৰূপে অসাবধানতা বশতঃ ঘটি যায় মাৰাত্মক অগ্নিকাণ্ড। এনেকুৱা অগ্নিকাণ্ডৰ ফলত আমাৰ দেশৰ কোটি কোটি টকাৰ সম্পদ নষ্ট হৈছে ।\n২। ধৰা হ’ল এজন লোকে যদি পাচ টকা দামৰ চিগাৰেট প্ৰতিদিনে ১০টা কৈ টানে তেনেহলে দেখা যায় প্রতিদিন পঞ্চাশ টকা পকেটৰ পৰা ওলাই গৈছে । এই হিচাপে দেখা যায় যে, এজন মানুহৰ মাহে ১৫০০ টকা আৰু বছৰি ১৮,০০০ টকা পকেটৰ পৰা খৰছ হৈছে । ই এক সম্ভাব্য হিচাপ, ধূমপায়ীৰ ধৰণ ভেদে ই কম বেছি হব পাৰে । এতিয়া এই হিচাপক যদি আৰু আগলৈ লৈ যোৱা হয় ,তেতিয়াহলে দেখা পোৱা যায় যদি আমাৰ দেশৰ শতকৰা ৩০% লোকে ধূমপান কৰে, তেন্তে দেখা যাব যে, ১২০কোটি মানুহৰ মাজত ৩৬ কোটি লোকে ধূমপান কৰে। এতিয়া মোৰ হিচাপ অনুসৰি এজন মানুহে যদি দৈনিক ধূমপানৰ বাবে ৫০ টকা খৰচ কৰে তেনেহলে দৈনিক ৩৬ কোটি মানুহে খৰচ কৰি আছে ১৮০০০০০০০০০/- (এহেজাৰ আঠশ কোটি) টকা । আৰু ইমান টকা যদি দৈনিক ধোঁৱা হৈ উৰি গৈ আছে তেন্তে সেয়া যুগৰ পাছত যুগ কিমান হৈছে হিচাপ কৰকচোন ?\n২। য’তে ত’তে চিগাৰেটৰ শেষাংশ আৰু পোৰা অংশ পেলোৱাৰ ফলত পৰিবেশ নষ্ট হয়।\n# ধূমপান কেনেকৈ এৰিব?\nআৰু এটা সৰু উপায় দিও – কেতিয়াও একেলগে বেছি চিগাৰেট কিনি লগত নাৰাখিব, এটা চিগাৰেট লগত ৰাখক, টানিব মন গলে অলপ পিছত খাম বুলি মনটো সংযত কৰি সময় পাৰ কৰিছিল থাকক। দেখিব দিনটোত চিগাৰেটৰ সংখ্যা কমি গৈছে।\nপ্ৰিয় পাঠক, মন কৰিলে মানুহে নোৱাৰা কাম একো নাই। ধূমপান নামৰ এই অশুভ শক্তিটোক সমুলঞ্চে শেষ কৰিবলৈ আজিয়েই পণ লও আহক।


পৃষ্ঠা:Subject Of Examination In The Assamese Language.djvu/৫৬ - ৱিকিউৎস\nপৃষ্ঠা:Subject Of Examination In The Assamese Language.djvu/৫৬\nনিয়মে জীৱবিলাকৰ মাজত তাৰতম্য ঘটাৰ দ্বাৰাই সিহতৰ এক ডাঙ্গৰ উপকাৰ সধা হব লাগিছে। যিমান প্ৰভেদ বাঢ়িছে সিমান জীৱবিলাক নতুন নতুন জাতিত বিভক্ত হৈছে, সিমান সেইবাবে জীৱনৰক্ষাৰ কাৰণে কৰা যুজৰ তেজ কমিছে, কাৰণ একে ৰকমৰ জীৱৰপৰা প্ৰভেদ ঘটি নানাবিধ জীৱৰ সৃষ্টি হোৱাৰপৰা সিহতৰ সংখ্যা কমি সিহঁতৰ মাজত প্ৰতিদ্বন্দিতা লঘু হৈছে। প্ৰকৃতিৰ ই এক আচৰিত কৌশল!\nআমি আগেয়ে জীৱশ্ৰেণীক এডাল জখলাৰে তুলনা কৰিছোঁ। এতিয়া আকৌ কওঁ যে জীবসমূহক ঘাইকৈ এডাল ভাঙ্গৰ গছেৰে ভালকৈ তুলনা কৰিব পাৰি। গছডাল মাটিৰপৰা ওপৰলৈ উঠাতে একেডাল ডাঙ্গৰ গুৰি হৈ থাকে, তাৰ ওপৰৰ পৰা বেলেগ বেলেগ ডাল বিভক্ত হয়। গছডালৰ সতে থাকোতে বহুত পোখা ওলায়, কিন্তু সেই এটাইবিলাক নেবাঢ়ে। কিছুমান ৰস নোহোৱা হৈ সৰি পৰে, কিছুমানহে বাঢ়ি ডাল-দীঘল হয়। সিহতৰ পৰা সেই দৰে আৰু বহুত সৰু ভাল হয়, তাৰে কিছুমান মৰে। মৰা ডালবিলাক ভাগি পৰি মাটিত পোত খাই থাকে। আমি জীৱবিলাকৰ যি ক্ৰমিক অভিব্যক্তি দেখুৱালোঁ সিও ঠিক এনেকুৱাই।\nবহুতে এই অভিব্যক্তিবাদৰ প্ৰতিবাদ কৰি কয় যে যদি দৰাচলতে সকলো প্ৰকাৰৰ প্ৰাণ মূলতে একেটা উৎত্তিৰপৰা জন্মিছে, তেনেহলে আমি জীৱশ্ৰেণীক এনে অঙ্গহীন দেখোঁ কিয়? যদি পৰিবৰ্তনৰ সোঁতত জীৱবিলাকৰ বহুত জাতিৰ লোপ পোৱাৰ বাবে তেনে অঙ্গহীন হৈছে তেনেহলে ভূগৰ্ভত সেই এটাইবোৰ হেৰোৱা অঙ্গৰ চিন দেখা নযায় কিয়? কিন্তু অলপ ভাবি চালেই বুজিব পাৰি যে আচলত ভীগৰ্ভতত্বৰ এতিয়াও উন্নতি হোৱা নাই। ভূগৰ্ভৰ আৰু কত কি আছে এতিয়াও আমি জানিব পৰা নাই। আৰু এটা কথা; অঙ্গ বিলাক একে সময়তে হীন হোৱা নাই, সেই বাবে একে ঠাইতে সিহঁতৰ চিন পোয়া টান। মাটিৰ তলৰপৰা এটাইবিলাক লুপ্ত হোৱা জীৱৰ চিন বিচাৰি উলিয়াবলৈ আৰু কতযুগ লাগিব আৰু কোনে কব পাৰে? আকৌ এটা ঘাই আপত্তি এই যে যদি একেটা মূল জীৱৰপৰা সকলো জীৱৰ সৃষ্টি হৈছে তেনে হলে বিস্তীৰ্ণ সাগৰ আৰু অভেদ্য পৰ্ব্বতমালাৰ দ্বাৰাই পৃথক হোৱা পৃথিবীৰ বেলেগ বেলেগ অংশ প্ৰায় একে ৰকমৰ জীৱ কৰ পৰা হল। এইটো ভাবিব\n"https://as.wikisource.org/w/index.php?title=পৃষ্ঠা:Subject_Of_Examination_In_The_Assamese_Language.djvu/৫৬&oldid=107488"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাটো শেষবাৰৰ কাৰণে ২৩ নৱেম্বৰ ২০২০ তাৰিখে ২০:০৫ বজাত সলনি কৰা হৈছিল।


'দুৰ্গা' নামৰ উৎপত্তি | নীলা চৰাই: অনলাইন অসমীয়া সাহিত্য, কবিতা, গল্প, প্ৰবন্ধ\nOctober 18, 2012 October 25, 2017 বিপুলচন্দ্ৰ ভট্টাচাৰ্য0Comments দুৰ্গাপূজা, বিধুভূষণ গাৰ্গ\nশক্তিকেন্দ্ৰিক দেশ ভাৰতবৰ্ষ। এই শক্তি শক্তিমানৰ লগত অভেদ। পৰমব্ৰহ্ম আৰু পৰাশক্তি অভিন্ন আৰু অব্যয়। কেৱল হিন্দু ধৰ্মতে নহয়, বৌদ্ধ আৰু জৈন ধৰ্মতো শক্তিক বিবিধ ৰূপত পূজা কৰা হয়। শিখগুৰু গোবিন্দসিংহও চণ্ডীৰ উপাসক আছিল। ভাৰতৰ পৰ্বতবাসী আৰু অৰণ্যবাসীসকলেও প্ৰকৃতিক উপলক্ষ্য কৰি মাতৃদেৱীৰ উপাসনা কৰিছিল। ভাৰতৰ বাহিৰেও মেক্সিকোত মাতৃদেৱীৰ উপাসনা হয়। প্ৰাচীন জাৰ্মানসকলেও ‘নেৰ্থাস’ নামৰ মাতৃক পৃথিৱীৰ বন্দনা কৰিছিল। প্ৰাচীন গ্ৰীচত ‘ৰহী’ নামৰ দেৱী ধৰিত্ৰীক পূজা কৰিছিল। ৰোমৰ ‘সিবিলী’ দেৱীও মূলতঃ পৃথিৱী।\nভাৰত তথা অসমত শৰৎকালত দুৰ্গা নামৰে আৰু চ’ত-বহাগত বাসন্তী নামেৰে দেৱীৰ পূজা কৰা হয়।\nশৰৎ কালে মহাপূজা ক্ৰিয়তে যা চ বাৰ্ষিকী।\nতস্যা মমৈতনমাত্ম্যং শ্ৰত্বা ভক্তি সমন্বিতঃ।।\nসৰ্ব্ববাধা বিনিৰ্মুক্তো ধন ধান্য সুতান্বিতাঃ।\nমনুষো মৎপ্ৰসাদেন ভৱিষ্যতি ন সংশয়।।\nদেৱী দুৰ্গাৰ প্ৰকৃত স্বৰূপ কি? তেওঁ কেতিয়াৰ পৰা দুৰ্গাৰূপে পৃথিৱীত অধিষ্ঠিতা হ’ল? এই প্ৰশ্নৰ উত্তৰ বহু পূৰ্বে দেৱী মাহাত্ম্যত স্পষ্ট ভাষাত প্ৰকাশিত হৈছে—\nতত্ৰৈৱ চ বধিষ্যামি দুৰ্গমাখ্য মহাসুৰম্।\nদুৰ্গা দেৱীতি বিখ্যাতংতন্মে নাম ভৱিষ্যতি।।\nঅৰ্থাৎ সেই সময়ত দুৰ্গম নামৰ এক মহাসুৰক বিনাশ কৰিম, সেইকাৰণে মানুহে মোক দুৰ্গাদেৱী নামেৰে উচ্চাৰণ কৰিব। এই দুৰ্গম অসুৰ কোন? ‘দেৱী ভাগৱত’ মহাপুৰাণত এই অসুৰ সম্পৰ্কে এক কাহিনী আছে। পুৰণিকালত হিৰণ্যক্ষৰ বংশত ‘ৰুৰু’ নামৰ এক অতি শক্তিশালী অসুৰে জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল, সেই ৰুৰু দানৱৰ পুত্ৰ দুৰ্গম মহাপ্ৰতাপী আৰু বুদ্ধিমান আছিল। ৰুৰুৱে মনে মনে চিন্তা কৰি এই সিদ্ধান্তত উপনীত হ’ল যে ঋষি আৰু ব্ৰাহ্মণসকলে বেদমন্ত্ৰ উচ্চাৰণ কৰি যজ্ঞ কৰে, যজ্ঞৰ আহুতিস্বৰূপ ঘৃত ভক্ষণ কৰি শক্তিশালী হৈ বাৰে বাৰে অসুৰসকলক পৰাস্ত কৰে। এনে চিন্তা কৰি বেদসমূহ নিজৰ হাতলৈ আনিবৰ বাবে হিমালয় পৰ্বতলৈ গৈ ব্ৰহ্মাক তপস্যা কৰাৰ ফলত স্বৰ্গ-মৰ্ত্য-পাতাল কঁপিবলৈ ধৰিলে। ব্ৰহ্মাৰ আসন টল-বল কৰিবলৈ ধৰিলে। ব্ৰহ্মাই শেষত অসুৰক দেখা দি বৰ প্ৰাৰ্থনা কৰিবলৈ ক’লে। অসুৰে ব্ৰহ্মাৰ পৰা বৰ বিচাৰিলে যে তেওঁক বেদ কেইখন লাগে আৰু সমস্ত দেৱতা, ব্ৰাহ্মণ, কবিসকলে যেন বেদমন্ত্ৰ পাহৰি যাওঁক আৰু ব্ৰহ্মাইও যেন আৰু বেদ ৰচনা নকৰে। ব্ৰহ্মাই ‘তথাস্তু’ বুলি বৰ দি বেদ কেইখন অসুৰক দিলে। ব্ৰহ্মাৰ বৰ অনুসৰি ঋষি, ব্ৰাহ্মণসকলে বেদৰ মন্ত্ৰ পাহৰিলে যাগ-যজ্ঞ নোহোৱা হ’ল, দেৱতাসকলৰ খাদ্যাভাৱ হ’লত তেওঁলোক দুৰ্বল হ’ল, যজ্ঞ বন্ধ হোৱাত যজ্ঞ ধূম্ৰই মেঘৰ সৃষ্টিত বাধা দিয়াত বৰষুণ নোহোৱা হ’ল— ফলত দেশত শষ্য নগজা হ’ল। অনাবৃষ্টিৰ ফলত সমুদ্ৰ, নদ-নদী শুকাই গ’ল, পানীৰ অভাৱত পশু-পক্ষীসহ মানুহ মৃত্যু মুখত পৰিল। যিকেইজন জীয়াই আছিল তেওঁলোকে হিমালয়ৰ পাদ দেশলৈ গৈ মহামায়াৰ স্তৱ পাঠ কৰিবলৈ ধৰিলে। আনহাতে দুৰ্বলেন্দ্ৰীয় হোৱা দেৱতাসকলে দুৰ্গম অসুৰৰ ওচৰত পৰাজিত হৈ স্বৰ্গৰাজ্য হেৰুৱালে। দেৱতাসকলেও সামান্য মনুষ্যৰূপে হিমালয়ৰ সুমেৰু পৰ্বতৰ গুহাত আত্মগোপন কৰি আদ্যাশক্তি মহামায়াক আকুল কণ্ঠেৰে মাতিবলৈ ধৰিলে। তেতিয়া দেৱী ভুৱনেশ্বৰীয়ে অনন্ত নেত্ৰযুক্ত, অদ্ভুত ৰূপেৰে দেৱতা মনুষ্যগণক দৰ্শন দিলে— দেৱী নীলবৰ্ণা, চতুৰ্ভূজা, কৌটি সূৰ্যসমপ্ৰভা, দক্ষিণ অধোভূজত শৰমুষ্টি, দক্ষিণ ঊৰ্ধ্বভূজত পদুম ফুল বাওঁ ঊৰ্ধ্বভূজত ক্ষুধা, তৃষ্ণা, ক্লেশ আৰু শান্তিপ্ৰদ অনন্ত ৰসময় পুষ্প, পল্লৱ, ফল-মূল আৰু শাকাদি, বাওঁ অধোভূজত মহাশৰাসন ধাৰণ কৰিছে।\nদেৱীক তেনে ৰূপত দেখি দেৱতা-মানুহ সকলোৱে দেৱীস্তৱ পাঠ কৰাত অনন্ত নেত্ৰৰ পৰা ন-দিন ব্যাপী প্ৰচণ্ড আৰু অনৰ্গল জল বৰ্ষণ কৰি সমস্ত নদ-নদী, সাগৰ-পুখুৰী জলমগ্ন কৰিলে। বাওঁফালৰ ঊৰ্ধ্ব হাতত থকা ফল-মূল, শাকাদি দান কৰি শাকাদিৰ সৃষ্টি কৰিলে আৰু তাৰ দ্বাৰা জীৱকুল ৰক্ষা পৰিল। তেতিয়াই সমস্ত দেৱগণে দেৱী ‘শতাক্ষি’ আৰু ‘শাকম্ভৰী’ৰূপে স্তুতি কৰি দুটি নাম দিলে।\nশাকম্ভৰী শতাক্ষি সা সৈৱ দুৰ্গা প্ৰকীৰ্ত্তিতা।\nউমা গৌৰী সতী চণ্ডী কালিকা সাপি পাৰ্ব্বতী।। (শ্ৰীশ্ৰীচণ্ডী)\nদুৰ্গম অসুৰে এই সংবাদ পাই অত্যন্ত খঙত এক সহস্ৰ অক্ষৌহিণী সৈন্য পঠাই হিমালয় অৱৰোধ কৰি যুদ্ধাস্ত্ৰ বৰ্ষণ কৰিবলৈ ধৰিলে। মহামায়াই নিজ শক্তিৰ প্ৰভাৱত এক জ্যোতিবলয়ৰ দ্বাৰা দেৱ, ঋষি আৰু মানৱগণক ৰক্ষা কৰিলে আৰু নিজে সেই বলয়ৰ পৰা বাহিৰ হৈ দুৰ্গম অসুৰৰ লগত যুদ্ধত প্ৰবৃত্ত হ’ল। এই ভয়ঙ্কৰ যুদ্ধৰ দশম দিনা অসুৰৰ সকলো সেনা শেষ হ’ল। একাদশ দিনা দুৰ্গমৰ লগত মহামায়াৰ যুদ্ধ দ্বিপ্ৰহৰ পৰ্যন্ত চলিল। তেতিয়া দেৱীয়ে একেলগে পঞ্চাশপাত বাণ নিক্ষেপ কৰি অসুৰক বধ কৰি বেদ কেইখন উদ্ধাৰ কৰিলে। দেৱীৰ কৃপাত সকলোৰে পুনৰ বেদমন্ত্ৰ মনত পৰিল। ব্ৰহ্মা, বিষ্ণু, মহেশ্বৰ দেৱতাসকলে দেৱীৰ স্তৱ আৰু স্তোত্ৰ পাঠ কৰি দেৱীক ‘দুৰ্গা’ নামেৰে অভিহিত কৰিলে। এয়ে দুৰ্গা নামৰ উৎপত্তিৰ আখ্যান।«\n← উমা বাইদেউ\nউৎসৱৰ ধামখুমিয়াত হেৰাই যোৱা মূল্যবোধ →


মৃত্যু সঁচাই শিল্প জানো ? - Mahabahu.com\nকেইমাহ মান আগৰ কথা। কলেজৰ ওচৰৰ গাঁওখনত খুব হৈ-হাল্লা হোৱাত মনটো খূ-দুৱাই আছিল উৎস্যুকতাত। মানুহৰ জুমবোৰ, পুলিচ-চিপাহী ভালেমান দেখি অলপ ওলাই চকিদাৰ দাদাজনক সুধিলো ঘটনা কি? তেওঁ সেইখন গাঁৱৰে বাসিন্দা বাবে তেওঁকেই সোধাটো যুগুত বুলি ভাবিলো।\n‘‘দাদা কি হৈছে? কিয় ইমান মানুহ? ইমান কন্দা-কটা কাৰ?…’’\nমোৰ এজাউৰি প্ৰশ্নৰ শেষত তেওঁ নিৰুদ্বেষভাৱে ক’লে, ‘‘গাঁৱত বেয়া মাইকী এজনী আছিল, সকলোকে ঔষধ কৰি ফুৰে, সেয়ে গাঁৱৰ মানুহে মাৰি পেলালে।’’ মোৰ মূৰটো হঠাৎ যেন আচন্দ্ৰাই কৰি উঠিল, মানুহ এগৰাকী হত্যা কৰি পেলোৱাটো কেনেকৈ ইমান সহজ কথা হ’ব পাৰে। জীৱন ইমান মূল্যহীন নে? কিমান কলুষিত মনোবৃত্তি লৈ জীয়াই আছো আমি! যিখন পৃথিৱীত ভাৰতীয় নাৰী মহাকাশত দপদপাই ফুৰিছে, বহুজাতিক কোম্পানী একোটা পৰিচালনা কৰিছে, পুৰুষৰ সমানে সমানে মল্লযুদ্ধত নামিছে সেই একেই দেশতে নাৰীক কোবাই-ঘপিয়াই হত্যা কৰা হৈছে। কাৰণ তাই ডাইনী!\nমুমূৰ্ষ অৱস্থাত পুলিচে গণপ্ৰহাৰৰপৰা উদ্ধাৰ কৰা তেজে তুমৰলি ডাইনীজনী (!) উঠাই আনিলে, ডিঙি কাটি চুলিকোছাত ধৰি ছেদ কৰা ডাইনীৰ (!) মুণ্ড লৈ উত্তাল আনন্দত বলিয়া হৈ পৰা মানুহজাক দেখিলে মোৰ কষ্ট হয় আমি সভ্য দেশৰ নাৰী বুলি ক’বলৈ।\nডাইনী ধাৰণাৰ উৎস যদিও নতুন নহয় তথাপি একবিংশ শতিকাটো ক্ৰমবৰ্ধমান ডাইনী হত্যা, নৰবলিৰ ঘটনা সভ্য সমাজৰ বাবে চৰম লজ্জাজনক। অসমৰ জনজাতি অধ্যুষিত অনগ্ৰসৰ অঞ্চলত যদিও ইয়াৰ প্ৰাদুৰ্ভাৱ বেছি তথাপি গুৱাহাটীৰ তেনেই দাঁতি-কাষৰীয়া অঞ্চলতো এনে কুকাণ্ড কম বুলিব নোৱাৰি। পুতৌজনক স্বাস্থ্যব্যৱস্থা, অন্ধবিশ্বাসৰ দুৰাৰোগ্য শিপা, অশিক্ষা তথা নাৰীৰ প্ৰতি সন্মানবোধৰ অভাৱৰ বাবে ডাইনীৰ দৰে বিভ্ৰান্ত ধাৰণা আমাৰ সমাজত এতিয়াও বিৰাজমান।\nচৰকাৰে উন্নয়নৰ ঢাক-ঢোল যিমানে নবজালেও এই কথা ধুৰুপ যে ভালেসংখ্যক গ্ৰামাঞ্চল উপযুক্ত চিকিৎসাসেৱাৰপৰা বহুযোজন নিলগত। চিকিৎসাৰ ন্যূনতম সুবিধাখিনিৰপৰাও বঞ্চিত এই ঠাইসমূহত মানসিক ৰোগ-সচেতনতা প্ৰায় শূন্য। বিজ্ঞানসন্মত জ্ঞানৰ অভাৱৰ বাবেই তেওঁলোকৰ ওপৰত ৰাজত্ব কৰে সহজলভ্য আচাৰ্য, বেজ, অথবা কোনোবা ফকীৰ বাবাই। এইজাতে বিভিন্ন জন্ম বিসংগতি মানসিক ৰোগ ইত্যাদিক ধৰ্মৰ প্ৰলেপ দি বিকৃত কাহিনী কিছুমান ৰচনা কৰি সৰ্বসাধাৰণ মানুহখিনিক বিপথগামী কৰে। ব্যক্তিগত আখেজ, লোভ ইত্যাদিয়েও কাৰোবাক ডাইনী সজোৱাৰ অন্তৰালত থকাৰ কথা নুই কৰিব নোৱাৰি।\nচিকিৎসাসেৱাৰ লগত শিক্ষাব্যৱস্থাও ভালেমান ঠাইত ভেকো ভাওনাহে মাথোঁ। নাৰীশিক্ষাৰ অমনোযোগিতা চাবলৈ হ’লে চৰাঞ্চল, চাহ জনগোষ্ঠী অধ্যুষিত ঠাইবোৰত অলপ চকু দিলেই গম পোৱা যায়। কিশোৰী-মাতৃৰ সংখ্যা চালেই গম পোৱা যায় শিক্ষাৰ প্ৰতি কিমান আগ্ৰহ জন্মোৱা হৈছে। অৱশ্যে এচাম মানুহৰ শিক্ষাতকৈ জীৱিকা বেছি গুৰুত্বপূৰ্ণ হৈ পৰে। দাৰিদ্ৰ্যতাৰ তলত বাস কৰা এনে পৰিয়ালসমূহৰ বাবে কিতাপতকৈ ভাতৰ মূল্য বেছি বাবেই তেওঁলোকে নিজে নিজেই শিক্ষা বিলাসিতাৰ (!) পৰা আঁতৰি আহে।\nবহুত ঠাইত নাৰীৰ প্ৰতি ন্যূনম সন্মানবোধ নাই মানুহৰ। ছোৱালী সন্তান বোজাস্বৰূপ। পৰিয়ালৰ অমনোযোগিতা, অপুষ্টিৰ গ্ৰাসত জৰাজীৰ্ণ এই অৱহেলিত নাৰীয়েই শৰীৰ, মনৰ ভাৰসাম্য হেৰুৱাই কেতিয়াবা ডাইনী ৰূপ লয়।\nপ্ৰত্যক্ষ ৰূপত ধৰ্ম জড়িত হৈ থকা বাবে জনজাতীয় আৱেগিক সমাজখনত ডাইনী ধাৰণা নিৰ্মূল কৰাটো যথেষ্ট কষ্টসাধ্য হৈ পৰিছে। যদিও কষ্টকৰ তথাপি কিছুমান বিশেষ পদক্ষেপ, যেনে—গাঁওবোৰত উন্নত চিকিৎসা সজাগতা, দৰকাৰ হ’লে ঘৰে ঘৰে গৈ দলবদ্ধভাৱে চিকিৎসা সম্পৰ্কীয় সজাগতা বঢ়োৱা, শিক্ষাৰ প্ৰসাৰ, কুসংস্কাৰ বিৰোধী সজাগতা বৃদ্ধি, লগতে প্ৰিণ্ট তথা টেলিভিছন মেডিয়াৰ সক্ৰিয় সহযোগ অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ। চৰকাৰৰ কৰণীয়ৰ ভিতৰত আন এক উল্লেখযোগ্য কাম হ’ল দোষীক কঠোৰ দৃষ্টান্তমূলক শাস্তি দিয়াৰ লগতে কাৰ্যকৰী হোৱা আইন প্ৰণয়ন কৰা। এই বিষয়ত কাম কৰা সমাজকৰ্মীসকলক আৰ্থিক তথা মানসিকভাৱে উৎসাহ জনোৱাটো আমাৰ নৈতিক কৰ্তব্য। তদুপৰি ভিত্তিহীন অন্ধবিশ্বাস লৈ ফুৰা মানুহক উপযুক্ত শিক্ষা আৰু জ্ঞান যোগান ধৰা কামতো আমি নিজৰ মাজৰপৰাও যিকোনো সময়ত সম্পন্ন কৰিব পাৰো।


ৰূপালীম/ষষ্ঠ অঙ্ক - ৱিকিউৎস\nসময় :- নিশা\n[কোঠাটো দীঘল... বহুদূৰলৈকে গৈছে। তাৰ সিফালে গোটেই দেৱাল ঘূৰি এখন বিৰাট গবাক্ষ। সেইফালেদি বহু-দূৰলৈকে বিস্তৃত সুন্দৰ ফুলনি দেখা গৈছে। ৰাতি জোঠাটোতে গছাই গছাই শ শ প্ৰদীপ জ্বলোৱা হৈছে। মঞ্চৰ সমুখ ভাগত এখন সুন্দৰ পালঙ্ক পতা আছে।মণিমুগ্ধই অতিকৈ শুভ্ৰ শুৱনি সাজ-পাৰ পিন্ধি শয্যাত আৰামকৈ বহি ফটিকা খাব লাগিছে। শয্যাৰ একাষে দহজনীমান ছোৱালীয়ে হাতত বীণা কৰতাল আৰু বাঁহী লৈ ঐক্যতানত বাজনা বজাব লাগিছে। এজনী লিগিৰীয়ে ফটিকা বাকি খুৱাব লাগিছে।]\nমণিমুগ্ধ :- লিগিৰী ! ৰেণথিয়াং...\nৰেণথিয়াং :- প্ৰভু !\nমণিমুগ্ধ :- বন্দীবোৰক প্ৰাণদণ্ডৰ কাৰণে সাজু কৰা হৈছেনে ?\nৰেণথিয়াং :- হয় প্ৰভু। ঘাতকনোৰ সাজু হব ধৰিছে। মাজনিশা এটা এটাকৈ প্ৰাণদণ্ড পোৱা বন্দীবোৰক হত্যা কৰা হব আৰু তাৰ পিছতে বাকী থকা ৰূকমী গাঁওবোৰ সমূলঞ্চে ধ্বংস কৰি ৰূকমী কাৰেংটোতে জুই দিয়া হব।\nমণিমুগ্ধ :- বাৰু। আৰু গাঁও-ভুঁই পুৰিব নালাগে। কাৰেঙো একো নকৰিবি। ৰূপালীমক এই আদেশৰ কথা জনোৱা হৈছে নে নাই।\nৰেণথিয়াং :- হৈছে প্ৰভু !\nমণিমুগ্ধ :- তাই এই বাতৰি কেনেভাৱে গ্ৰহণ কৰিছে ?\nৰেণথিয়াং :- শুনি তাই মূৰ্চ্ছাপ্ৰায়। তাৰ পিছত অবিকল কান্দিব লাগিছে। সেই কান্দোন এতিয়াও মাৰ যোৱা নাই।\nমণিমুগ্ধ :- সুন্দৰ হৈছে। চকুপানীৰ বাৰিষাৰে কোমল হোৱা অন্তৰৰ মাটিত মই চাহ কৰি মোৰ বাসনাৰ কঠীয়া পেলাবৰ উপযুক্ত সময় হৈছে। লৈ আহ ৰূপালীমক... সুন্দৰকৈ সজাই ফুল-চন্দনেৰে।\n[ৰেণথিয়াং ওলাই যায়।মণিমুগ্ধই দীঘলকৈ হুমুনিয়াহপেলাই এঢোকা ফটিকা খাই, দাৰ্শনিক কলা, বিশাৰদৰ সৌন্দৰ্য্যপিপাসু দৃষ্টিৰে চাৰিওফালে চাই লয়, আপোন মনে নিজেই অলপ হাঁহি হাঁহি কয়।]\nমণিমুগ্ধ :- কি সুন্দৰ ৰূপালীম্... কেনে কোমল তাইৰ মাংস-পেশীবোৰ,... কেনে গোলাপৰ পাহিৰ দৰে নিমজ তাইৰ গাৰ ছাল।বিদ্যাধৰীসকল ! বজোৱা... সুন্দৰ সুৱদি বেহাগ.... মোৰ প্ৰাণ বিৰহত ব্যাকুল হৈ পৰক। আকৌ বজোৱা কামোদ... মোৰ বাসনাৰ ৰঙা গোলাপ এপাহ এপাহকৈ ফুলি উঠক। তাৰ তীব্ৰ সুৰভিৰ মাদকতাত মই মতলীয়া হৈ ৰূপালীমক দুগুণ সুন্দৰী দেখোঁ। আৰু মোক আনি দিয়া মিছৰী হাছিছ... তাৰ অলপ সেৱন কৰি... সকলোকে সপোনৰ মায়াবী কোঠালিলৈ লৈ যাওঁ।\n[এজনী লিগিৰীয়ে সৰু টেমাত হাছিছ দিয়ে। মণিমুগ্ধই মুখত লৈ এবাটি ফটিকা হাতত লয়। লাহে লাহে সপোনবলিয়া হৈ আহে। শয্যাত বহি বাদিকাবোৰক ইঙ্গিত দিয়াত সিহঁতে ঝঙ্কাৰি ঝঙ্কাৰি বীণাত মূৰ্চ্ছনা দিবলৈ ধৰে।]\nমণিমুগ্ধ :- বজোৱা, মূৰ্চ্ছনা আৰু মূৰ্চ্ছনাৰ লগে লগে মোৰো ৰূপৰ পিয়াহ তাৰ ছন্দেৰে সমন্বয় ৰাখি বাঢ়ি বাঢ়ি তন্দ্ৰালোকৰ তাৰাগ্ৰামলৈ উঠি যাওক আৰু তাৰা স্বৰৰ দৰে তীব্ৰ হৈ পৰক যাতে ৰূপালীমৰ ৰূপৰ সূক্ষ্মাতিসূক্ষ্ম সৌন্দৰ্য্যও মোৰ অনুভূতিত ধৰা পৰে। ৰূপালীমৰ ৰূপৰ সোৱাদৰ সূক্ষ্মতৰ মৌখিনি যাতে মোৰ ওঁঠে উপলব্ধি কৰিব পাৰে। খাতে মোৰ চুলিৰ আগে, ভৰিৰ আঙুলিৰ নখে, হাড়ৰ ভিতৰত থকা হিমজুৱেও ৰূপালীমৰ ৰূপৰ পৰশত শিয়ঁৰি সুখ পায়। মোক লাগে ৰূপালীমৰ ৰূপৰ পূৰ্ণ উপভোগ.... ৰূপালীম্...\n[এনেতে ৰেণথিয়াংএ ৰূপালীমক লৈ সোমাই আহিল। ৰূপালীম্ ফুল-পাতেৰে সুশোভিতা মানুহৰ হাতত বন্দিনী হোৱা বনদেৱীৰ দৰে ৰ’ লাগি ৰ’ল। ৰূপালীমৰ ৰূপৰ জমকত মণিমুগ্ধ অভিভূত হ’ল। অথিৰ অবিৰ অসংযতভাৱে ৰূপালীমলৈ চাবলৈ ধৰিলে।তাৰ পিচত নিজক সংযত কৰি কঠোৰ হৈ ৰূপালীমৰ ফালে কিছুপৰ একে থৰে চাই থাকি প্ৰশ্ন কৰিলে ]\nমণিমুগ্ধ :- ৰূপালীম্ ! তোমাৰ মায়াব’ আৰু বুঢ়া বাপেৰাক চাবানে ?\nৰূপালীম্ :- [বৰ উদ্বিগ্ন হৈ ] ক’তা ? ক’তা ? মোক নিয়া... টানি নিয়া.... নিয়া... নিয়া...\nমণিমুগ্ধ :- নহয়... তুমি সিবিলাকক চাব নোৱাৰা।\nৰূপালীম্ :- [উত্ৰাৱল হৈ] কিয়... কিয়... কেলৈ ?\nমণিমুগ্ধ :- সিহঁতে মোৰ ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰাৰ বাবে মই সিহঁতৰ প্ৰাণদণ্ডৰ হুকুম দিছোঁ। ৰাতি পুউৱাৰ আগতেই আটাইবোৰকে মাৰি পেলোৱা হ’ব।\n[ৰূপলীমে থৰ লাগি মণিমুগ্ধৰ চকুলৈ চাবলৈ ধৰে। তাৰ পিছত ‘আপু’ বুলি চিঞৰ এটা মাৰি হুক্ হুক্‌কৈ কান্দিবলৈ ধৰে। কান্দি কান্দি মণিমুগ্ধৰ ফালে চুচৰি চুচৰি আহে। বৰ কৰুণভাৱে মণিমুগ্ধক কয়...]\nৰূপালীম্ :- তেনে নকৰিবা। কেলৈ মাৰি পেলোৱাবা ? তোমাক মোৰ বুঢ়া আপুৱে একো কৰা নাই... নামাৰিবা... মায়াব’ বৰ ভাল... আপু বৰ বুঢ়া মানুহ....\nমণিমুগ্ধ :- ৰূপালীম্। তুমি মোক কৈছা, কিন্তু মই কিয় তোমাৰ কথা ৰাখিম ? তুমি মোৰ এটা সামান্য কথাকে ৰাখিবলৈ মান্তি নোহোৱা...\nৰূপালীম্ :- কি... ? কি... ? কি কথা ? কোৱা...।\nমণিমুগ্ধ :- কি কথা ? তোমাৰ এই সোণাময় শৰীৰটো মোক নিজ মনেৰে দান কৰিবলৈ.... তোমাৰ ৰূপ উপভোগ....\n[ৰূপালীমে মণিমুগ্ধৰ ফালে তীব্ৰভাৱে চাবলৈ ধৰে।]\nমণিমুগ্ধ :- বুজিছা ?... যদি এই শৰীৰ মোক দান কৰা, তেতিয়াহলে তোমাৰ মায়াব’ক এৰি দিম...\nৰূপালীম্ :- সঁচাকৈয়ে ? সঁচাকৈয়ে... এৰি দিবা... ? মোৰ... বুঢ়া আপুকো ?\nমণিমুগ্ধ :- সকলোকে... তোমাৰ দেশৰ সকলো মানুহক।\nৰূপালীম্ :- তেনে তাকে কৰা, তাকে কৰা। তুমি মোক যি কৰিবলৈ কোৱা মই তাকে কৰিম। মই তাকে কৰিম। সিহঁতক এৰি দিয়া। সিহঁতক এতিয়াই এৰি দিয়া।\nমণিমুগ্ধ :- সঁচাকৈয়ে কৈছানে ?\nৰূপালীম্ :- সঁচাকৈয়ে... সঁচাকৈয়ে... মই শপত খাইছোঁ। মায়াব’ৰ শপত। সিহঁতক এৰি দিয়া.... এৰি দিয়া।\nমণিমুগ্ধ :- বাৰু, তেন্তে কোনো কথা নাই। সিহঁত সকলোৱে মুক্তি পাব। ৰেণথিয়াং ! যোৱা, বন্দীবোৰক ইয়ালৈ লৈ আহাঁগৈ।\n[ৰেনংইয়াং সাউৎকৈ ওলাই খায়। ৰূপালীমে কি কৰোঁ কি নকৰোঁকৈ তাতে জলকা লাগি ৰৈ থাকে আৰু মণিমুগ্ধই এঢোক দুঢোককৈ ফটিকা পিবলৈ ধৰে।]\nৰেণথিয়াং :- [বাহিৰৰপৰা ] প্ৰভু ! বন্দীসকল উপস্থিত।\nমণিমুগ্ধ :- উপস্থিত কৰাহি।\n[ৰেণথিয়াঙে বন্দী জুনাফা, মায়াব’, ইতিভেনক তালৈ লৈ আহে।]\nৰূপালীম্ :- আপু ! আপু !\n[জুনাফাক সাৱট মাৰি ধৰেগৈ আৰু জুনাফায়ো সাৱটি ধৰি চুমা খায়। ৰূপালীমে জুনাফাৰ বুকুত মূৰটো গুজি সোমাই থাকে।]\nইতিভেন :- কিয় ?\nমণিমুগ্ধ :- [ইতিভেনলৈ কটাক্ষ কৰি ] ৰূপালীমে তোমালোকৰ মুক্তিৰ সলনি মোক নিজৰ দেহা উপহাৰ দিছে।\n[আটাইবিলাক বন্দীয়ে ‘কি ?’ বুলি গৰ্জ্জি উঠে। ]\nজুনাফা :- ৰূপালীম ! সঁচানে ?\nৰূপালীম্ :- [আনন্দেৰে ] সঁচা।\nজুনাফা :- [খঙত ] অসতী !\n[ৰূপালীমক নিজৰ গাৰপৰা আচাৰ মাৰি দূৰলৈ মাৰি পঠিয়ায়। ৰূপালীমে দূৰত উফৰি পৰেগৈ। জুনাফাৰ আচৰণৰ অৰ্থ বুজিব নোৱাৰি ৰূপালীম্ অবাক হৈ থাকে।]\nমণিমুগ্ধ :- ৰেণথিয়াং ! তুৰন্তে এই বন্দীবোৰক ইয়াৰপৰা আঁতৰাই নে।\n[ৰেণথিয়াঙে তিনিওকো আজোৰ মাৰি লৈ যায়। ইতিভেনে আঙুলি দাঙি কিবা কবলৈ প্ৰয়াস পায়, কিন্তু ৰাণথিয়াঙে মুখত হাতেৰে সোপা দি আজুৰি তাৰপৰা লৈ যায়। বন্দীবোৰক তাৰপৰা আঁতৰাই নিয়াৰ পিছতে ৰূপালীম্ উধাতু খাই আহে।]\nৰূপালীম্ :- সিহঁতক ক’লৈ লৈ গ’লগৈ ?\nমণিমুগ্ধ :- এৰি দিবলৈ। সিহঁত সকলোকে আকৌ ঘৰলৈ পঠাই দিব।\nৰূপালীম্ :- তেন্তে আৰু কাকো নামাৰা ?\nমণিমুগ্ধ :- অৱশ্যে নামাৰোঁ। মোৰ কথা এটাৰ বাহিৰে দুটা নহয়।\n[মণিমুগ্ধ ৰূপালীমৰ ফালে উঠি আহিল আৰু ৰূপালীমে মণিমুগ্ধৰ মুখলৈ ভয়ে ভয়ে চাই পাছ হুহকি আঁতৰি গৈ দূৰত থিয় হৈ ৰ’লগৈ। বৰ সশঙ্কিত হৈ আসন্ন কিবা বিপদৰ আশঙ্কাত শেঁতা পৰি গৈছে।মণিমুগ্ধই হাঁহি হাঁহি পাছ হুহকি আহি নিজৰ আসনত বহি, ভালকৈ আউজি ৰূপালীমৰ ফালে ৰ’ লাগি চাবলৈ ধৰে। একেবাৰে তন্ময়... যেনিবা এজন শিল্পীয়ে নিজে গঢ়া মূৰ্ত্তিটোলৈ চাইহে ভোল গৈ আছে।লিগিৰী এজনীয়ে ফটিকা আনি দিয়ে।মণিমুগ্ধই সেইদৰেই অন্যমনস্ক হৈ ৰয় আৰু মন্ত্ৰৰ দৰে নিজৰ মুখলৈ নি ফুলৰ মৌ চোহাদি... চুহি চহি বাটিৰে ফটিকা খাবলৈ ধৰে।ৰূপালীমে শিলামূৰ্ত্তি দৰে নামাতি-নুবুলি নাহাঁহি-নাকান্দি মণিমুগ্ধলৈ ৰ’ লাগি চাই আছিল। তাইৰ মুখত কোনোভাৱেই প্ৰকাশ পোৱা নাছিল। মণিমুগ্ধই লাহে লাহে তাৰপৰা উঠি ৰূপালীমলৈ চাই চাই এবাৰ উঠি সপোনৰ কিবা ছবি ধৰিবলৈ যোৱাদি ৰূপালীমৰ ওচৰলৈ যাব খোজে... আৰু অলপ ৰৈ ৰূপালীমৰ গাত হাত দিব খোজে। ৰূপালীমে জিকাৰ মাৰি উঠে। ৰূপালীমৰ মুখ আৰু বিবৰ্ণ হৈ যায়। মণিমুগ্ধই হাঁহি আকৌ বহেহি আৰু কয়- ]\nমণিমুগ্ধ :- ৰূপালীম্ ! পখিলা নপৰা ফুলৰ পাহিৰ দৰে ভোমোৰাৰ পাখিৰ বা-তেই তুমি শিয়ৰি উঠিছা ?\n[এনেতে লিগিৰীয়ে ফটিকা যাচে। মণিমুগ্ধই আমনি পোৱা যেন হয়।]\nমণিমুগ্ধ :- লিগিৰী ! থৈ দে সকলো যতনাই ইয়াতে, থৈ তহঁত যাগৈ। মোক আৰু সঙ্গীত নালাগে। মই এতিয়া সঙ্গীততকৈও সুৱলা ৰূপালীমৰ মাত শুনিম। সকলোবোৰ বন্তি নুমাই দে।ৰূপালীমৰ ৰূপেই.... মোৰ কোঠা... জোনালীকৈ ৰাখিব। যাগৈ।\n[লাহে লাহে আটাইবিলাক ওলাই যায়। এটা এটাকৈ গছাবোৰ লিগিৰীবিলাকে নুমাই যায়।মাথোঁ এটা গছা ৰূপালীম্ থিয় হৈ থকা ঠাইত জ্বলি থাকে।তাৰ পোহৰে ৰূপালীমক প্ৰতিভাত কৰি ৰাখে। মণিমুগ্ধই ছায়ামূৰ্ত্তিৰ দৰে তাতে বহি থাকে। ভিতৰৰপৰা বীণাৰ মৃদু গুঞ্জন ধ্বনি আহিবলৈ ধৰে।]\nমণিমুগ্ধ :- ৰূপালীম্ ! ৰূপালীম ! মৰ্ম্মৰ মূৰ্ত্তিৰ আঁৰত নিশাৰ জীৱলগা ৰূপ লুকাই নথবা। আন্ধাৰ নিশাৰ হিম-চেঁচা সৰোবৰৰ পানীত স্পন্দন আৰু পুলকবিহীন পদুমৰ দৰে নৰবা।আহাঁ ! তোমাৰ ৰূপৰ লহৰ তুলি তোমাৰ সৌন্দৰ্য্যৰ নিজৰাটি তোমাৰ শুৱলা অমৃতোপম কণ্ঠৰ শুৱদিৰে সানমিহলি কৰি মোৰ ওপৰেদি বোৱাই দি মোক ৰূপৰ ধলেৰে ঢৌৱাই নিয়া। আহাঁ... ৰূপালীম্ !\n[ৰূপালীম্ মণিমুগ্ধৰ ফালে লাহে লাহে আগবাঢ়ি আহে। কিন্তু যন্ত্ৰৰ দৰে বাহ্যিক জ্ঞানশূন্য হৈ আগবাঢ়ি অহাৰ লগে লগে শেঁতা হৈ যাবলৈ ধৰে।এটা ত্ৰাসত ৰূপালীমৰ মুখ বিকৃত হৈ যায়।]\nমণিমুগ্ধ :- ৰূপালীম্ !\nৰূপালীম্ :- [মাতিব নোৱাৰে, ওঠখন মাথোন কঁপে ]\n[মণিমুগ্ধই থৰ লাগি চাই লাহে লাহে উঠি ৰূপালীমৰ ওচৰলৈ যায় আৰু লাহে লাহে ধৰি বহি ৰূপালীমক তীব্ৰভাৱে চায়। ৰূপালীমে সেইদৰে চাই থাকে। এতিয়া ৰূপালীম্ একেবাৰে বিবৰ্ণ... থৰ্ থৰ্ কৰে কঁপিবলৈ ধৰে। ৰূপালীমৰ চকুযোৰ একেবাৰে মৰা মানুহৰ দৰে থৰ হয়। ৰূপালীম্ পৰি যাব ধৰে। মণিমুগ্ধই থাপ মাৰি ৰাখে। মণিমুগ্ধই শয্যাত বহুৱাই দি সতৃষ্ণ নয়নৰে ৰূপালীমলৈ চাই মুগ্ধ হৈ থাকে। এবাৰ হাতখন আগবঢ়াই বুকুৰ কাপোৰখন উদঙাবলৈ আঙুলিৰে কাপোৰখন চুই হাত কোচাই আনে।তাৰ পিছত বহুত পৰ থৰ হৈ চাই পাছ হুহকি তাৰপৰা আহি আসনত বহি থুতৰিত হাত দি ভাবিবলৈ ধৰে। এনেতে হঠাৎ জ্বলি থকা প্ৰদীপটো বতাহৰ ছাটিত নুমাই যায়।কেৱল আনটো খোটালিৰপৰা অহা কোমল পোহৰে কোঠাটো আন্ধাৰ-পোহৰুৱা কৰি থয়। মণিমুগ্ধ স্তব্ধ হৈ বহি থাকে।কিছুপৰৰ পিছত এজনী লিগিৰী আহি থিয় হয়। ]\nমণিমুগ্ধ :- ৰাতি কিমান পৰ ?\nলিগিৰী :- শেষ হ’ল.... পোহৰ হ’ল।\nমণিমুগ্ধ :- [গম্ভীৰ হৈ দাৰ্শনিকতাৰে ] পোহৰ হ’ল... এৰা, পোহৰ হ’ল।\n[কোঠাটোৰপৰা লাহে লাহে উঠি যায়। লিগিৰীজনীয়ে মণিমুগ্ধৰ এনে আচৰণ চাই বিস্ময় মানি থাকে। কোঠাৰ বাহিৰৰপৰা খিৰিকীয়েদি পুৱতিৰ প্ৰথম কিৰণ সোমাই আহিছিল। সেই পূব গগণৰ পোহৰৰ ফালে মণিমুগ্ধ মুখৰ হৈ ৰ’ লাগি চাই আছিল।এটা বিমল আনন্দ অনুভৱ কৰিবলৈ ধৰে। এনেতে ৰূপালীম্ থিয় হয়।]\nমণিমুগ্ধ :- ৰূপালীম্ ! ক্ষমা কৰিবা। যোৱা, তুমি মুক্ত।\n[ৰূপালীম তাৰপৰা লাহে লাহে এখুজি-দুখুজিকৈ ওলাই যায়। বাহিৰৰপৰা দূৰণিৰ বৌদ্ধ ভিক্ষুৰ পুৱতিৰ বন্দনা-গীত শুনা-নুশুনাকৈ উটি আহে।মণিমুগ্ধই গীত শুনি দুৱাৰেদি তলৰ খটখটীয়েদি নামি গুচি যায়গৈ। ]\nচিৰ প্ৰসান্ত বিশ্বপতি।\n"https://as.wikisource.org/w/index.php?title=ৰূপালীম/ষষ্ঠ_অঙ্ক&oldid=6360"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাটো শেষবাৰৰ কাৰণে ২৭ আগষ্ট ২০১৪ তাৰিখে ১৩:৫৬ বজাত সলনি কৰা হৈছিল।


জীৱন সমীক্ষা – মল্লিকা কলিতা(অল-খোৰ, কাটাৰ) | সৃষ্টিৰ জিলিঙনি\n← চিলা – জ্যোতিৰ্ময় দত্ত\nগীতিকবি পাৰ্বতিপ্ৰসাদ বৰুৱাঃ এক অনন্য প্ৰতিভা – প্ৰাণজ্যোতি নাথ →\nজীৱন সমীক্ষা – মল্লিকা কলিতা(অল-খোৰ, কাটাৰ)\nঅজয় ৰাজস্থানৰ কোনো এখন চহৰৰ বাসিন্দা। এজন স্নাতক ডিগ্ৰীধাৰী তথা এটা প্ৰাইভেট কোম্পানীৰ চাকৰিয়াল। কিন্তু ব্যক্তিগত জীৱনত অসুখী। কিবা নহয় কিবা সমস্যাই ঘেৰি থাকিছিল আৰু অজয়ে সেইবোৰকে ভাবি থাকিছিল।\nএবাৰ চহৰখনলৈ আহক এজন ফকীৰ বাবা। তেওঁৰ আছিল উট, মানুহ সমন্বিতে এক বৃহৎ দল। স্বাভাৱিকতে গোটেই চহৰত চৰ্চাৰ কেন্দ্ৰবিন্দু এতিয়া ফকীৰ বাবা। বহুতেই নিজৰ সমস্যা লৈ উপস্থিত হ’লহি বাবাৰ আশ্ৰয়স্থলীত। অজয়ৰো কৰ্ণগোচৰ হ’ল এই বতৰা আৰু বাবাৰ দৰ্শন পাবলৈ ব্যগ্ৰ হ’ল।\nআশাত বন্দী যে মানৱ জীৱন! বন্ধ বাৰ এটাত অজয়ে অনুসন্ধিৎসু মনলৈ পুৱাই উপস্থিত হ’ল বাবাৰ শিবিৰত। অগণন দৰ্শনাৰ্থীৰ ভিৰ অতিক্ৰম কৰি তাৰো নম্বৰ আহিল বহু অপেক্ষাৰ অন্তত। বাবাক সেৱা এটি জনাই ক’বলৈ লাগিল, ‘বাবা, মই নিজৰ জীৱনক লৈ দুখী, সকলো সময়তে সমস্যাই মূৰ দাঙি থাকেহি। কেতিয়াবা অফিচৰ সমস্যা, আকৌ কেতিয়াবা ঘৰত, কোনোদিন নিজৰ শৰীৰক লৈ উদগ্ৰীৱ হৈ পৰোঁ। মোক এনেকুৱা উপায় দিয়ক যাতে জীৱনৰ পৰা সমস্যা পলাই পত্ৰং দিয়ে আৰু মই শান্তিৰ উশাহ ল’ব পাৰোঁ’।\nবাবাই ইষৎ হাঁহিৰে উত্তৰ দিলে, ‘আজি বহুখিনি পলম হ’ল, মই তোমাৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰ কাইলৈ পুৱা দিম। কিন্তু তুমি মোৰ এটি সাধাৰণ কাম কৰিবানে… ?’ ‘নিশ্চয় কৰিম…’ অজয়ে উৎফুল্লিত হৈ ক’লে। ‘আমাৰ শিবিৰত ১০০টা উট আছে, আৰু সিহঁতৰ আলপৈচান ধৰাজন হঠাৎ বেমাৰত পৰিল, মই বিচাৰোঁ আজি ৰাতি তুমি সিহঁতৰ প্ৰতিপাল কৰা।… ‘আৰু যেতিয়া আটাইকেইটা উটে বহি পৰে, তেতিয়া তুমিও শুই পৰিবা, মনত ৰাখিবা ১০০টা উটে বহিলেহে’… এনেকৈ কৈ বাবা আঁতৰি গ’ল নিজৰ টম্বুলৈ।\nপিছদিনা পুৱা বাবাই অজয়ক লগ কৰিলে আৰু সুধিলে, ‘ৰাতি টোপনি ভালদৰেই আহিছিল নে?’ ‘বাবা, মই ৰাতি এখন্তেক টোপনি মাৰিবলৈ নাপালোঁ। মই বহুত চেষ্টা কৰিলোঁ, কিন্তু মই আটাইকেইটা উটক বহাব নোৱাৰিলোঁ, কোনোবাটো নহয় কোনোবাটো উট থিয় দি ৰৈছিল!!’ দুখেৰে অজয়ে ক’লে। ‘মই জানিছিলোঁ, এনেকুৱাই হ’ব… আজিলৈ এনেকুৱা হোৱা নাই যে আটাইকেইটা উট একেলগে বহিছে!’\nবাবাই শান্তভাৱে ক’লে। অজয়ে অসন্তুষ্টিৰে ক’লে, ‘তেনে আপুনি মোক কিয় এনে কৰিবলৈ কৈছিল?’ বাবাই ক’লে, ‘বাচা, কালি ৰাতি তুমি কি অনুভৱ কৰিলা, এয়াই নহয়নে যে যিমানেই চেষ্টা নকৰা কিয় সকলোকেইটা উট একেলগে নবহে ।… তুমি এটাক বহাবলৈ যাবা, দ্বিতীয় এটাই উঠি বহিব’… বাবাই পুনৰ ক’লে, ‘ঠিক একেদৰে এটা সমস্যা সমাধান কৰিবা কিবা কাৰণত দ্বিতীয় এটি থিয় হ’ব… যেতিয়ালৈকে জীৱন আছে এই সমস্যাসমূহো থাকিব… কেতিয়াবা কম, কেতিয়াবা বেছি…’’\n‘তেতিয়াহ’লে আমি কি কৰা উচিত?’ অজয়ে কৌতূহলবশতঃ সুধিলে। ‘এই সমস্যাসমূহৰ সৈতে জীৱনৰ আনন্দ ল’বলৈ শিকা। কালি ৰাতি কি হ’ল, বহুকেইটা উটে ৰাতি দেৰিকৈ নিজে নিজেই বহি পৰিল, কিছু কিছু তোমাৰ প্ৰচেষ্টাত বহি পৰে, কিন্তু বহুকেইটাই তোমাৰ প্ৰচেষ্টা সত্ত্বেও নবহিল…আৰু যেতিয়া তুমি পিছত লক্ষ্য কৰিলা তেতিয়া তুমি গ’ম পালা যে তুমি যোৱাৰ পিছত কিছুমানে নিজেই বহি পৰিল। কিবা বুজিলানে?’ বাবাই বুজাবলৈ চেষ্টা কৰিলে। ‘সমস্যাবিলাকো এনেকুৱাই। কিছুমান নিজে নিজেই শেষ হয়, কিছুমান আমি কৰা প্ৰয়াসত সমাধান ওলায়। কিছুমান তুমি বহুত চেষ্টা কৰিলেও সমাধান নোলায়, এনেকুৱা সমস্যাক সময়ৰ ওপৰত এৰি দিয়া । উচিত সময়ত সেইবোৰ নিজে নিজেই নাইকিয়া হৈ পৰিব’ -বাবাই অজয়ক সৰলতাৰে বুজনি দিলে। ‘…আৰু মই আগতে উনুকিয়াই অহাৰ দৰে, জীৱনত কিছুমান সমস্যা থাকিবই থাকিব।\nকিন্তু ইয়াৰ অৰ্থ এইটো নহয় যে তুমি দিন ৰাতি সেইবোৰকে ভাবি থাকিবা। এনে হোৱাহেঁতেন উট প্ৰতিপালন কৰোঁতাজনে কাহানিও শুবলৈ নাপালেহেঁতেন !!’ ‘সমস্যাসমূহ এটা মূৰে ৰাখা আৰু জীৱনৰ আনন্দ লোৱা। শান্তিৰে টোপনি যোৱা। যেতিয়া সময় আহিব সেইবোৰৰ আপোনা-আপুনি সমিধান ওলাব। বাচা, ঈশ্বৰৰ আশীৰ্বাদসমূহৰ বাবে তেওঁক ধন্যবাদ জনাবলৈ শিকা, দুৰ্দশাবোৰ আপুনিয়ে উপশম হ’ব…’’ ইয়াকে কৈ ফকীৰ বাবাই কথা সামৰিলে।।\nPosted on মাৰ্চ 10, 2016, in গল্প. Bookmark the permalink.\tমন্তব্য দিয়ক.


Amit Shah বিশ্ববিশ্ৰুত শিল্পী, ভাৰত ৰত্ন ড° ভূপেন হাজৰিকাদেৱলৈ জন্ম দিৱসত গভীৰ শ্ৰদ্ধাঞ্জলি জনালোঁ। বহুমুখী প্ৰতিভাধৰ আৰু অনন্য সংগীতজ্ঞ ভূপেনদাই তেখেতৰ হৃদয়স্পৰ্শী গীতৰ মাজেৰে মানৱ সমাজক উদ্বুদ্ধ কৰাৰ লগতে সমন্বয় আৰু বিশ্ব ভাতৃত্ববোধৰ মহান ভাবধাৰাক সুদৃঢ় কৰি থৈ গৈছে। #BhupenHazarika Tributes to Bard of Brahmaputra & pride of India, Bharat Ratna Dr. Bhupen Hazarika ji on his jayanti. Asamusic maestro and multi-faceted personality, Bhupen Da enriched the lives of millions with his music compositions strengthening social harmony and universal brotherhood.\nবিশ্ববিশ্ৰুত শিল্পী, ভাৰত ৰত্ন ড° ভূপেন হাজৰিকাদেৱলৈ জন্ম দিৱসত গভীৰ শ্ৰদ্ধাঞ্জলি জনালোঁ। বহুমুখী প্ৰতিভাধৰ আৰু অনন্য সংগীতজ্ঞ ভূপেনদাই তেখেতৰ হৃদয়স্পৰ্শী গীতৰ মাজেৰে মানৱ সমাজক উদ্বুদ্ধ কৰাৰ লগতে সমন্বয় আৰু বিশ্ব ভাতৃত্ববোধৰ মহান ভাবধাৰাক সুদৃঢ় কৰি থৈ গৈছে। Tributes to Bard of Brahmaputra & pride of India, Bharat Ratna Dr. Bhupen Hazarika ji on his jayanti. Asamusic maestro and multi-faceted personality, Bhupen Da enriched the lives of millions with his music compositions strengthening social harmony and universal brotherhood.\nবিশ্ববিশ্ৰুত শিল্পী, ভাৰত ৰত্ন ড° ভূপেন হাজৰিকাদেৱলৈ জন্ম দিৱসত গভীৰ শ্ৰদ্ধাঞ্জলি জনালোঁ। বহুমুখী প্ৰতিভাধৰ আৰু অনন্য সংগীতজ্ঞ ভূপেনদাই তেখেতৰ হৃদয়স্পৰ্শী গীতৰ মাজেৰে মানৱ সমাজক উদ্বুদ্ধ কৰাৰ লগতে সমন্বয় আৰু বিশ্ব ভাতৃত্ববোধৰ মহান ভাবধাৰাক সুদৃঢ় কৰি থৈ গৈছে।\nTributes to Bard of Brahmaputra & pride of India, Bharat Ratna Dr. Bhupen Hazarika ji on his jayanti. Asamusic maestro and multi-faceted personality, Bhupen Da enriched the lives of millions with his music compositions strengthening social harmony and universal brotherhood.


হাই পৰিমিতা! হাই লুইতপৰীয়া! কিমানদিনলৈ সপোন দেখিবা-দেখুৱাবা! - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\nহাই পৰিমিতা! হাই লুইতপৰীয়া! কিমানদিনলৈ সপোন দেখিবা-দেখুৱাবা!\nBy অসমীয়া প্ৰতিদিন on September 9, 2021\nনিমাতী-কমলাবাৰী ঘাটত বুধবাৰে দুখন ভটভটিৰ মাজত হোৱা সংঘৰ্ষৰ পৰিণতিত শতাধিক যাত্ৰীয়ে যেতিয়া প্ৰাণ বচাবলৈ বাৰিষাৰ ভৰা ব্ৰহ্মপুত্ৰত জাপ দিছিল, চাৰি চকিয়া আৰু দুচকিয়া বৃহৎসংখ্যক বাহন যেতিয়া নৈৰ বুকুত জাহ গৈছিল সেই সময়ৰ দৃশ্য একাংশ লোকৰ মোবাইলে মোবাইলে বন্দী হৈছিল। কথমপি প্ৰাণৰক্ষা পৰা লোকসকলে মোবাইল যোগে কৰা ভিডিঅ’ পিচ মুহূৰ্ততে সংবাদ মাধ্যম আৰু বিভিন্ন লোকলৈ যিসময়ত প্ৰেৰণ কৰিছিল সেই সময়তো দুমহীয়া সন্তানৰ পৰা পৰিমিতাকে ধৰি বহু যুৱতী, মহিলা আৰু যুৱক, বৃদ্ধ, বৃদ্ধাই প্ৰাণ বচাবলৈ লুইতৰ বুকুত মৰণপন যুঁজ দিছিল।\nইয়াৰ মাজৰে একাংশই নিজৰ জীৱন বিপন্ন কৰি এই লোকসকলক উদ্ধাৰৰ বাবে চলাইছিল একেই মৰণপন চেষ্টা। তাৰ মাজতে অকালতে প্ৰাণ হেৰুৱাইছিল পৰিমিতাৰ দৰে যুৱ প্ৰজন্মৰ প্ৰতিভাসম্পন্ন প্ৰবক্তাই। তেওঁৰ প্ৰাণহীন দেহ উদ্ধাৰ হ’ল যদিও এই পৰ্যন্ত উদ্ধাৰ হোৱা নাই ভৰা লুইতৰ বুকুত হেৰাই যোৱা যোৰহাটৰ চিকিৎসক ডাঃ বিক্ৰমজিৎ বৰুৱা আৰু লখিমপুৰৰ যুৱক জান বৰা।\nএই ঘটনাক আলম কৰিয়েই আজি সমগ্ৰ ৰাজ্যত মাজুলীৰ ৰাইজৰ যাতায়তৰ দুৰ্দশা আৰু মাজুলী সংযোগী ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ বুকুৰ বিভিন্ন পাৰ ঘাটত ভটভটিৰে বিপদসংকুল যাত্ৰাৰ বিষয়টোৰ লগতে ২০১৬ চনতে দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে স্বয়ং কেন্দ্ৰীয় পৰিবহন মন্ত্ৰী নিতিন গাদকাৰীয়ে আধাৰশিলা কৰা নিমাতী-কমলাবাৰী দলঙৰ নিৰ্মাণৰ প্ৰসংগক লৈ সমগ্ৰ ৰাজ্য উত্তাল হৈ আছে।\nবিভিন্ন মাধ্যমৰ আলোচনাত নিমাতীঘাটৰ দলঙক লৈ চলা ৰাজনীতি আৰু কমলাবাৰী সংযোগী পাৰঘাটৰ বিপদসংকুল যাত্ৰা সন্দৰ্ভত বহুতে বিশেষজ্ঞ মন্তব্য কৰাৰ সমান্তৰালভাৱে ইয়াকে লৈ দল সংগঠন তথা চৰকাৰ আৰু বিৰোধী ৰাজনীতিকৰ মাজত আক্ৰমণ-প্ৰত্যাক্ৰমনো চলিছে।\nবুধবাৰৰ ঘটনাটো যে মৰ্মান্তিক আৰু বাচিযোৱা লোকসকলক যে ভগৱানেহে বচাইছে এই লৈ কাৰো দ্বিমত নাই। একেদৰে নিমতীঘাট-কমলাবাৰীৰ দলঙেই হওক অথবা মাজুলীৰ ৰাইজৰ জীৱনক লৈ চৰকাৰৰ উদাসীনতা তথা দায়িত্বহীনতা যে অক্ষমনীয় সেই কথাও দোহৰাৰ প্ৰয়োজন নাই।\nকিন্তু এই ঘটনাক আলম কৰিয়েই আন কেতবোৰ বিষয় আলোচনাৰ মাজলৈ অহাটো সময়ৰ দাবী। সামগ্ৰীকভাৱে মাজুলীৰ লগতে ব্ৰহ্মপুত্ৰ আৰু অন্যান্য নৈ পৰীয়া ৰাইজৰ দৈনন্দিন জীৱন-যাতায়তৰ প্ৰসংগ সামগ্ৰীকভাৱে চৰ্চালৈ নাহিলে অথবা পৰিস্থিতিৰ স্থায়ী সমাধানৰ বাবে চৰকাৰে বাস্তৱসন্মত ব্যৱস্থা আন্তৰিকতাৰে গ্ৰহণ নকিৰলে দলং বা পাৰঘাটৰ ৰাজনীতি বিগত দশক সমূহৰ দৰেই অনন্ত কাললৈ চলি থাকিব।\nঅসমত আভ্যন্তৰীন জলপৰিবহন বুলি এটা বিভাগ আছে যিটো বিভাগৰ অধীনত মন্ত্ৰীৰ পৰা শ শ কৰ্মচাৰীলৈ অসংখ্য বিষয়া কৰ্মচাৰীয়ে দৰমহা ভোগ কৰে। ব্ৰহ্মপুত্ৰক ৰাষ্ট্ৰীয় জল পৰিবহনৰ আওতালৈ অনাৰ দায়িত্ব মাজুলীৰে প্ৰাক্তন বিধায়ক, অসমৰ প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী তথা বৰ্তমানৰ কেন্দ্ৰীয় কেবিনেট মন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালে ইতিমধ্যে গ্ৰহণ কৰিছে।\nকিন্তু এইগৰাকী কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী বৰ্তমানৰ মুখ্যমন্ত্ৰী অথবা ৰাজ্যৰ আভ্যন্তৰীন জলপৰিবহন মন্ত্ৰীয়ে সমগ্ৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰত শদিয়াৰ পৰা ধুবুৰীলৈ কিমান পাৰঘাট আছে, এই পাৰঘাটত কিমান সংখ্যক যাত্ৰী ভটভটি চলে, তাৰ ভিতৰত কিমান চৰকাৰী, কিমান বেচৰকাৰী আৰু কিমান অবৈধ তাৰ কোনো হিচাপ নিজানে।\nআনহে নালাগে যিটো দিনত সমগ্ৰ মাজুলীবাসীৰ লগতে ৰাজ্যখনৰ অগণন লোকে কান্দিছে সেই সময়তো এই ঘটনাক লৈ চিঞৰ-বাখৰ কৰা চৰকাৰী মন্ত্ৰী-বিষয়া, বিৰোধী বিধায়ক, নেতা তথা প্ৰবক্তাই মাজুলীত কিমান পাৰঘাট কিমান বৈধ আৰু অবৈধ নাওৱে দৈনিক হাজাৰ হাজাৰ লোকক পাৰাপাৰ কৰে সেই কথাও নাজানে ।\nশুনিলে সকলো আচৰিত হ’ব যে মাজুলীত চৰকাৰৰ দ্বাৰা অনুমোদিত ১০ টা পাৰঘাটত আভ্যন্তৰিন জল পৰিবহন বিভাগৰে অনুমোদন লৈ চলি থকা মুঠ ২৭ খন ফেৰী বুলি কোৱা যন্ত্ৰ চালিত ভটভটি নাৱৰ মাত্ৰ ৫ খনহে চৰকাৰী। ইয়াৰ বাহিৰেও ফুলনি-নিমাতী সংযোগী বগৰীগুৰি, চেলেপ-ধূনাগুৰি, লুহীত-খাবলু, অফলামুখ-নিমাতী, দক্ষিণপাট-নিমাতী, বিহপুৰীয়া সংযোগী বদটি ঘাট, জেঙৰাই-গাগোমুখ, কমলাবাৰী-নিমতী এইকেইটা ঘাটৰ লগতে সৰু সৰু অসংখ্য ঘাট আছে য’ত শতাধিক ভটভটি আৰু হাট নাও অবৈধভাৱে চলাচল কৰে।\nকিছুদিন আগলৈকে মাজুলীৰ পৰা ঢকুৱাখনা সংযোগী খেৰকটিয়া আৰু চাৰিকড়ীয়া ঘাটতো চলাচল কৰিছিল এনে নাও। এই ঘাট দুটাত এসময়ত দলং আছিল, সেই দলং ভাগি যোৱাৰ নতুন দলং নিৰ্মাণৰ ৰাজনীতিৰে আধাৰশিলা আৰু কাঠৰ খুটা পোতা অৱস্থাৰেই বহু বছৰ পাৰ হ’ল। একেদৰে লুহীত-খাবলু, চেলেপ-ধুনাগুৰি ঘাটৰ দলঙৰ ওপৰেৰে এসময়ত মাজুলীৰ পৰা লখিমপুৰ হৈ গুৱাহাটীলৈ বাছ চলিছিল।\nসেয়া অসমৰ দ্ৰুত উন্নয়ন বুলি দাবী কৰা চৰকাৰসমূহৰ আগৰ কথা। এতিয়া ঢকুৱাখনা সংযোগী ঘাট দুটাত দলং হলেও লুহীত খাবলু বা চেলেক-ধুনাগুৰিৰে গাড়ীত উঠি পাৰ হ’ব নোৱাৰি। কমলাবাৰী-নিমাতীঘাটৰ দৰেই অতিকে বিপদসংকুলভাৱে ভটভটিত পাৰাপাৰ হয়। এইবোৰ ঘাটত ভটভটিৰ সলনি দলং নিৰ্মাণৰ ৰাজনীতি বছৰ বছৰ ধৰি চলি আহিছে।\nঅসম চুক্তিৰ পৰৱৰ্তী কালত ইয়াত অগপৰ মুখ্যমন্ত্ৰী, কংগ্ৰেছৰ মুখ্যমন্ত্ৰী, বিজেপিৰ মুখ্যমন্ত্ৰী সকলোৰে মিচা প্ৰতিশ্ৰুতি আৰু দলঙৰ ৰাজনীতি অব্যাহত আছে। আনকি কমলাবাৰী-গড়মূৰ সংযোগী দৰীয়া ঘাটৰ ১০০ ফুটীয়া দলঙখন নিৰ্মাণ কৰিবলৈকো ৪ খন চৰকাৰৰ দিনত ৪ বাৰ আধাৰশিলা স্থাপন কৰা হৈছিল। জুবিনৰ কণ্ঠত মাজুলীৰ এজনী ছোৱালী গীততো এই দৰীয়া ঘাটৰ উল্লেখ আছে যদিও এই ঘাট ব্ৰহ্মপুত্ৰ বানে মাথাউৰি চিঙি সৃষ্টি কৰা এটা অস্থায়ী সুঁতি হে আছিল।\nঅথচ মাজুলী বাসীয়ে ২ দশকৰো অধিক কাল এই দলং খনৰ বাবে কৰা হাহাকাৰক ভ্ৰুকুটি কৰি দিছপুৰৰ শাসকে আধাৰশিলাৰ ৰাজনীতি কৰিছিল। অসমত মাটমৰা-দিছাংমুখ, ঢলা-ছৈখোৱা, ঐৰাম ঘাট-কবু চাপৰিৰ পৰা গুৱাহাটী মহানগৰীৰ কাছাৰী-উত্তৰ গুৱাহাটী ঘাট অথবা গৰৈমাৰী, সোণতলি, বৰপেটা,ধুবুৰীলৈকে থকা অসংখ্য ঘাটত হাজাৰ হাজাৰ বেআইনী নাও। এইবোৰক আইনী বান্ধোনৰে বান্ধি নিষিদ্ধ কৰাৰো সামৰ্থ নাই চৰকাৰৰ। কিয়নো লাখ লাখ মানুহৰ জীৱন-জীৱিকা তথা যাতায়তৰ আন কোনো বিকল্প নাই। চৰকাৰৰ বিকল্প দিয়াৰ সামৰ্থও নাই।\nসকলোৰে চাগে ২০১২ চনৰ এপ্ৰিল মাহত ধুবুৰী ঘাটৰ পৰা পৰা হাটশিঙিমাৰীলৈ ৩ শাতাধিক যাত্ৰীলৈ গৈ থকা অৱস্থাত ফকিৰগঞ্জৰ সমীপত নিয়ন্ত্ৰণ হেৰুৱাই পাৰত খুন্দা মাৰি চিন্ন-ভিন্ন হৈ পৰা নাওখনৰ কাহিনী ৰিণি-ৰিণি মনত আছে। আজিৰ দিনটোত এই কথা চৰ্চালৈ নাহিলেও বহুতৰ মনতে খুন্দিয়াইছে সেই শোকাবহ দুৰ্ঘটনাটোৱে। যিটো ঘটনাত থিতাতে লুইতৰ বুকুত হেৰাই গৈছিল শতাধিক লোক আৰু প্ৰাণহীন ১০৩ জনৰ দেহ পিচত উদ্ধাৰ হলেও নাওখনৰ বহু অংশ বিচাৰি পোৱাই নগ’ল।\nতাৰো আগে এক শোকাৱহ ঘটনা সংঘটিত হৈছিল গুৱাহাটী মহানগৰীৰে কাছাৰী ঘাটত। উত্তৰ গুৱাহাটীৰ পৰা মহানগৰীৰ কছাৰী অভিমুখী ভটভটিখন ঘাট পোৱাৰ প্ৰাকক্ষণত সেই স্থানত ৰৈ থকা এখন নাৱত খুন্দা মাৰি হঠাতে জাহ গৈছিল লুইতৰ বিশাল বক্ষত। যাৰ সন্ধান আজিও নোলাল।\nইয়াৰ পিছত ২০১৮ চনৰ শিক্ষক দিৱসৰ দিনা উত্তৰ গুৱাহাটীৰ ঘাটৰ পৰা ৪০ জন যাত্ৰীলৈ যাত্ৰা আৰম্ভ কৰাৰ পিছতে হঠাৎ নিয়ন্ত্ৰণ হেৰুৱাই অস্বক্লান্তৰ সমীপত জাইকা নামৰ প্ৰতিষ্ঠানটোৱে খোৱা পানী যোগান প্ৰকল্পলৈ পানী উত্তোলনৰ বাবে লুইতৰ বুকুত নিৰ্মাণ কৰা পাইপবাহী দলঙত প্ৰচণ্ড জোৰেৰে খুন্দিয়াইছিল।\nবহুকেইজনে লুইতত জপিয়াইছিল আন একাংশই দলঙৰ খুটাটউলমি থাকি প্ৰাণ বচোৱাৰ চেষ্টা কৰিছিল। তাৰ মাজতে হেৰাই গৈছিল কটনৰ ছাত্ৰীসহ ১০ জনৰো অধিক লোকৰ প্ৰাণ। য’ত কণমানী শিশু এটাই মাকৰ বুকুত সাৱটি ধৰি থকা অৱস্থাতে দুয়োৰে প্ৰাণহীন দেহ উদ্ধাৰ হোৱা ছবি নিশ্চয় স্মৰণৰ চেষ্টা কৰিলে সকলোৰে চকুত ভাঁহি উঠিব।\nএইয়াই হ’ল ব্ৰহ্মপুত্ৰ, পাৰঘাট আৰু প্ৰাণঘাটী ভটভটীৰ লগতে দলঙৰ ৰাজনীতি আৰু দশক দশক জুৰি লুইতৰ বুকুত বিভিন্ন সময়ত জীৱন বচাবলৈ ত্ৰাহিমান ৰোদনৰ অসংখ্য কৰুণ কথা। ধুবুৰীৰ ঘটনাটোৰ পিছতে চৰকাৰে ঘোষণা কৰিছিল শদিয়াৰ পৰা ধুবুৰীলৈ ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ সকলো পাৰঘাট চৰকাৰে কঠোৰভাৱে নিৰীক্ষণ কৰিব আৰু চৰকাৰৰ দ্বাৰা অনুমোদিত নিৰাপদ নাওহে ইয়াত চলিব পাৰিব। সকলো নাৱত লাইফ জেকেট, এয়াৰ বেগ আৰু লাইফ ব’টৰ নিৰ্ধাৰিত ব্যৱস্থা নিশ্চিতভাৱে থাকিব লাগিব। প্ৰতিখন নাও প্ৰতিটো ঘাটত চলি থকা দালাল ৰাজ সম্পূৰ্ণ ৰূপে বন্ধ কৰি আভ্যন্তৰিন জল সম্পদৰ দ্বাৰা নিয়োজিত বিষয়া কৰ্মচাৰী আৰু আৰক্ষীয়ে এয়া তদাৰক কৰিব।\nমাজুলী সংযোগী ঘাট বোৰত অত্যাধুনিক প্ৰযুক্তিৰ চৰকাৰী নাও চলাচলৰ এখন আঁচনি মাজুৰীলে প্ৰতিনিধি হৈ মুখ্যমন্ত্ৰী হোৱা সৰ্বানন্দ সোণোৱালে ঘোষণা কৰিছিল। ইয়াৰ বাবে ১০০ কোটি টকাও ধাৰ্য কৰা হৈছিল। কিন্তু যিদৰে ২০১৬ চনতে আধাৰশিলা স্থাপন কৰা দলঙৰ নিৰ্মাণ নহ’ল সেইদৰে মাজুলীৰ ঘাটবোৰত অত্যাধুনিক নালাগে নিৰাপদ নাৱৰ ব্যৱস্থাও কৰা নহ’ল।\nবুধবাৰৰ ঘটনাটোৰ পিছতো এতিয়া চৰকাৰ-বিৰোধী সকলো মাজুলীলৈ ঢপলিয়াইছে। চৰকাৰৰ মুখ্যমন্ত্ৰী, মন্ত্ৰীয়ে জনতাৰ নিৰাপত্তাৰ বাবে বিভিন্ন আঁচনি ঘোষণা কৰিছে। বিৰোধিয়ে চৰকাৰক দায়িত্বহীন বুলি গালি পাৰিছে। ইয়াত আন্তৰিকতা কিমান তাৰ ব্যাখ্যাৰ প্ৰয়োজন নাই।\nমাজুলীত কিছুদিনৰ পিছতে অনুষ্ঠিত হ’ব উপনিৰ্বাচন। এই নিৰ্বাচনৰ ক্ষেত্ৰটো মূল ইছ্যু হৈ পৰিব নিমাতী কমলাবাৰী ঘাট। এনেদৰেই পাৰ হৈ যাব নিৰ্বাচন। আৰু শদিয়াৰ পৰা ধুবুৰীলৈ থকা অসংখ্য পাৰ ঘাটত বেআইনী ৱনাওবোৰ যিদৰে চলি থাকিব সেইদৰেই ,অনন্ত কাললৈ জ্ঞাতে অজ্ঞাতে সংঘটিত দুৰ্ঘটনা আৰু শোকাবহ মৃত্যু ঘটনাবোৰ ঘটিয়েই থাকিব।\nযেন ৰাজনীতিৰ বাবেই এনে ঘটনা সময়ে সময়ে ঘটি থকা ভাল। তেতিয়াহে পৰিবৰ্তনৰ সপোন দেখিবও পাৰি, দেখুৱাবও পাৰি। নৈৰ বুকত মৰণপন যুঁজ দিয়া মানুহবোৰৰ ছবি বোৰো যেন তেনে সপোনৰ অংশ বিশেষ। ধিক চৰকাৰ, ধিক বিৰোধী ৰাজনীতি, ধিক অৰ্থহীন প্ৰতিবাদ।


ভূমিহীনৰ অস্তিত্ব নাথাকে | Asom Live 24\nভূমিহীনৰ অস্তিত্ব নাথাকে\nপৃথিৱীত এনে এখন দেশ নাই- যিখন দেশৰ ভৌগোলিক অৱস্থিতি নাই। অৰ্থাৎ, দেশৰ অস্তিত্বৰ লগত ভূখণ্ডৰ অস্তিত্বৰ প্ৰশ্ন জড়িত হৈ থাকে। সেইদৰে, পৃথিৱীত এনে কোনো মানুহ নাই যি মানুহৰ থিয় দিবলৈ নিজাকৈ এডোখৰ ভূখণ্ড নাই । সেই ভূখণ্ড লোকৰ বাৰাণ্ডা হওক, বাছ আস্থানৰ চালিখন হওক বা গছৰ তলেই হওক । পৰিচয়ৰ লগত এডোখৰ ভূখণ্ড সদায় লাগি থাকে। যেনে, অমুকজোপা গছৰ তলত থকা মগনীয়াটো ! জাতিৰ ক্ষেত্ৰত কথাষাৰ বহলাই নিব পাৰোঁ- জাতিটোৰ জনসংখ্যা যিখিনি ভৌগোলিক ভূখণ্ডৰ চাৰিসীমাৰ মাজত থাকে সেই ভূখণ্ডৰ লগত জাতিটোৰ অস্তিত্ব জড়িত হৈ থাকে! অসম নামৰ ভূখণ্ডৰ লগত অসমৰ প্ৰতিজন খিলঞ্জীয়া জনসাধাৰণৰ অস্তিত্বৰ প্ৰশ্নটো জড়িত হৈ আছে । এই কথাবোৰ এইবাবেই ওলাইছে- কাৰণ, অসমে ১৯৪৭ৰ পূৰ্বৰে পৰা নিজৰ অস্তিত্বৰ বাবে- অৰ্থাৎ, নিজৰ ভূখণ্ডৰ নিৰাপত্তাৰ বাবে প্ৰতিবাদী সংগ্ৰাম কৰি আহিছে- আজিলৈকে যাৰ অন্ত পৰা নাই । অসমৰ খিলঞ্জীয়া জনসাধাৰণৰ দীৰ্ঘদিনীয়া সমাধান নোহোৱা এটা সমস্যা হ’ল অনুপ্ৰৱেশৰ সমস্যা । অনুপ্ৰৱেশৰ সমস্যাটোৰ লগত জাতিটোৰ ভাষিক-সাংস্কৃতিক আৰু অৰ্থনৈতিক অস্তিত্বৰ সংকটৰ প্ৰশ্ন জড়িত হৈ আছে ।অসমৰ খিলঞ্জীয়া জনসাধাৰণৰ সুৰক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত খিলঞ্জীয়া জনসাধাৰণে সদায়েই কেইটামান কথা স্পষ্ট কৰি আহিছে । যেনে- (১) অসমৰ ভৌগোলিক ভূখণ্ডত অসমৰ খিলঞ্জীয়া জনসাধাৰণৰ অধিকাৰ সুনিশ্চিতকৰণ । (২) অসমৰ ভৌগোলিক চাৰিসীমাৰ ভিতৰত খিলঞ্জীয়া জনসাধাৰণৰ ভাষা-সংস্কৃতি সুৰক্ষিতকৰণ। (৩) অসমৰ সমূহ সম্পদৰ ওপৰত অসমৰ খিলঞ্জীয়া জনসাধাৰণৰ অধিকাৰ সাব্যস্তকৰণ । (৪) অসমৰ খিলঞ্জীয়া জনসাধাৰণৰ বাবে সুকীয়াকৈ ৰাজ্যিক নাগৰিকপঞ্জী (State Register of Citizens = SRC ) প্ৰস্তুতকৰণ ।\nকিন্তু, এইক্ষেত্ৰত দিল্লী আৰু দিছপুৰৰ কোনেও অসমৰ খিলঞ্জীয়া জনসাধাৰণৰ প্ৰাপ্য অধিকাৰ লাভৰ বাবে সঁচা অৰ্থত চিন্তিত হোৱা বুলি ৰাইজ পতিয়ন যোৱা নাই । ২০১৪ চনত নিৰ্বাচনৰ সময়ত দিল্লীৰ ১.০ চৰকাৰখনে অসমৰ সৰ্বসাধাৰণ ৰাইজৰ মন জয় কৰিছিল “জাতি-মাটি-ভেটি” ৰক্ষাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দি ! লগতে বিদেশী নাগৰিকৰ বহিষ্কাৰৰ দৃঢ় সপোন দেখুৱাই ! অসমৰ ৰাইজে পানীত পৰা মানুহৰ দৰে তেনেবোৰ চলাহী কথাত ভোল গৈ ব্যাপক হাৰত নিৰ্বাচনত নিজৰ সমৰ্থন ব্যক্ত কৰি বিজয়ী কৰিলে! ২০১৬ চনত অসমৰ ৰাইজে ভাবিলে যে দিল্লীত যি দলৰ চৰকাৰ থাকে- সেই একে দলৰ চৰকাৰ যদি দিছপুৰত হয় তেনেহ’লে সন্মিলিত শক্তিৰে প্ৰগতি ত্বৰাণ্বিত হ’ব! অসমৰ খিলঞ্জীয়া জনসাধাৰণৰ সমাধান নোহোৱা সমস্যাসমূহৰ সমাধান হোৱাত সুচল হ’ব! কিন্তু, অসমৰ ৰাইজৰ মূৰত বজ্ৰপাত পৰিল সেইদিনাখন যিদিনাখন (১) মাথোন মুখেৰে আশ্বস্ত কৰাৰ বাহিৰে অসম-বাংলাদেশৰ সীমান্ত সম্পূৰ্ণ নিকপকপীয়াকৈ বন্ধ কৰাৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰৱেশৰ চিৰদিনীয়া সমাধানৰ জৰিয়তে সুদীৰ্ঘদিনৰ তিক্ত সংঘাতৰ স্থায়ী নিৰাময়ৰ যাৱতীয় ব্যৱস্থা গ্ৰহণ নকৰি অসমৰ ভূমি (সালসলনি, বুজাবুজি আদি কথাৰে) অৱশেষত বাংলাদেশক হস্তান্তৰ কৰিলে । ২০১৬ চনত নাগৰিকত্ব (সংশোধনী) বিধেয়কৰে বাংলাদেশকে ধৰি কেইখনমান চুবুৰীয়া দেশৰ ধৰ্মীয় সংখ্যালঘুক ভাৰতীয় নাগৰিকত্ব প্ৰদানৰ প্ৰস্তাৱ ল’লে । ২০১৯ ত সংসদত অসমৰ লগতে দেশৰ জনসাধাৰণৰ তীব্র প্ৰতিবাদ সত্ত্বেও সংসদত সংখ্যাৰ জোৰত নাগৰিকত্ব (সংশোধনী) বিধেয়কক আইনত পৰিণত কৰিলে । পৰিণাম স্বৰূপে- (১) অসম চুক্তি-১৯৮৫ তল পৰিল, (২) অসম-বাংলাদেশ সীমান্তত স্থায়ী বেৰৰ কথা তল পৰিল, (৩) সংসদত “কা” গৃহীত কৰি ৩১ ডিচেম্বৰ, ২০১৪লৈ বিদেশী সংস্থাপনৰ বাট মুকলি কৰিলে । অসমৰ লগতে সমগ্ৰ ভাৰতৰ গণতান্ত্ৰিক মনোভাবাপন্ন মানুহে এনে জনমত বিৰোধী কামকাজৰ প্ৰৱল বিৰোধিতা কৰিলে ।\nইতিমধ্যে , ভূতৰ ওপৰত দানহ পৰা দি ক’ৰোনাই ভীতিগ্ৰস্ত কৰা জনজীৱন স্তব্ধ কৰি তুলিলে । বাটে-পথে মানুহ নাই । শাসকীয় দলৰ লোকৰ বাহিৰে বাকী সকলোৰে বাবে চলাচল প্ৰায় নিষিদ্ধ । যিসময়ত ৰাজ্যত ক’ৰোনাৰ বাবে তলাবন্ধ হেতুকে শ্মশানপ্ৰায় অৱস্থা, বানৰ দুৰ্যোগ, মানুহ ভয়তে কঁপি আছে… হেন সময়তে যোৱা ২৯ জুন তাৰিখে অসম চৰকাৰৰ কেবিনেটে হঠাৎ গ্ৰহণ কৰা অধ্যাদেশৰ জৰিয়তে কৃষিভূমি সমন্বিতে ৰাজ্যৰ যিকোনো ভূমি চৰকাৰৰ কাৰো পূৰ্বানুমতি নোলোৱাকৈয়েই ক্ৰয় কৰি ৰাজ্যত উদ্যোগ স্থাপনৰ বাট মুকলি কৰিলে । চৰকাৰৰ এই সিদ্ধান্ত অসমৰ খিলঞ্জীয়া জনসাধাৰণৰ, বিশেষকৈ কৃষকৰ স্বাৰ্থৰ পৰিপন্থী কাৰ্য বুলি অসমৰ ব্যাপক খিলঞ্জীয়া জনসাধাৰণে (নিৰ্বাচনৰ হিচাব অনুসৰি প্ৰায় ৬৫% ই)প্ৰৱল বিৰোধিতা কৰিছে আৰু এতিয়াও বিৰোধিতা অব্যাহত আছে । কাৰণ , অসমৰ ৰাইজে দেখিছে- চৰকাৰৰ ভূমিনীতি সম্পৰ্কীয় এই অধ্যাদেশৰ জৰিয়তে অবাধে যিকোনো মানুহে য’তে ত’তে কৃষিভূমি ক্ৰয় কৰাৰ অধিকাৰ পালে স্বাভাৱিকতে কৃষিভূমি সংকুচিত হ’ব । যাৰ পৰিণামস্বৰূপে কৃষিভিত্তিক উদ্যোগৰ সম্ভাৱনীয়তা হ্ৰাস পাব বা নাইকিয়া হ’ব । ই এক অভাৱনীয় ভয়ংকৰ অৱস্থা ! কৃষিমন্ত্ৰীয়ে খিলঞ্জীয়া লোকক স্বাৱলম্বী হ’বৰ বাবে উৎসাহ যোগোৱা আঁচনিসমূহৰ কি হ’ব ? কিয় চৰকাৰে বহল ভিত্তিত অসমৰ জৈৱ বৈচিত্ৰ্য সন্তুলিত কৰি ৰখাৰ দীৰ্ঘম্যাদী কাৰ্য্যসূচীৰ অন্তৰ্গত কৃষিক কিয় উদ্যোগলৈ ৰূপান্তৰিত কৰাৰ আঁচনি লোৱা নাই ? অসমৰ ৰাইজে বিচাৰিছে- (১) সৰ্বপ্ৰথমে , অসমৰ প্ৰতিটো মৃত বা মৃতপ্ৰায় উদ্যোগ যিকোনো প্ৰকাৰে পুনৰুজ্জীৱিত কৰক । (২) কৃষিভূমি সম্পূৰ্ণ সুৰক্ষিত ৰাখি ব্যাপকভাৱে কৃষিভিত্তিক উদ্যোগ গঢ়ি তোলক । (৩) বাহিৰৰ উদ্যোগীক নহয়, কেৱল খিলঞ্জীয়া অতি ক্ষুদ্ৰ, ক্ষুদ্ৰ আৰু মজলীয়া উদ্যোগীক উৎসাহ দিয়ক । (যিকোনো পৰস্থিতিতে কৃষিভূমি, বেল্ট, ব্লক সুৰক্ষিত ৰাখক।) (৪) ২১ ডিচেম্বৰ, ২০১৯-ৰ খিলঞ্জীয়াৰ ভূমিৰ সুৰক্ষাৰ বাবে বিধানসভাৰ কেবিনেটে গ্ৰহণ কৰা সিদ্ধান্ত কাৰ্যকৰী কৰক । (৫) অসম চুক্তিৰ ৬ নং দফা কাৰ্যকৰী কৰাৰ বাবে বিপ্লৱ কুমাৰ শৰ্মা নেতৃত্বাধীন প্ৰতিবেদন ৰাজহুৱা কৰক । (৬) হৰিশংকৰ ব্ৰহ্মৰ প্ৰতিবেদন ৰাজহুৱা কৰক । (৭) “এডভাণ্টেজ আছাম” ১০০% কাৰ্যকৰী কৰক। (৮)”কা” বাতিল কৰক ।\nভূমিৰ অধিকাৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয় । অম্বিকাগিৰি ৰায়চৌধুৰীয়ে তাহানিতেই কৈছিল- যি জাতিৰ হাতত মাটি আৰু বজাৰ নাথাকে- সেই জাতি নিঃশ্চিহ্ন হৈ যায়। এটা জাতি, জনগোষ্ঠী বা খিলঞ্জীয়া যি নামেৰেই অভিহিত নকৰোঁ কিয়- ভূমিৰ লগতহে সদায় অস্তিত্বৰ প্ৰশ্ন জড়িত হৈ থাকে । কাৰণ, ভূমিহীন সদায় অস্তিত্বহীন উদ্বাস্তু ! পৰিস্থিতি অত্যন্ত জটিল । খিলঞ্জীয়া ৰাইজৰ সচেতনতা আৰু সজাগতাইহে খিলঞ্জীয়া ৰাইজক ৰক্ষা কৰিব ।\nTags: asom live 24shankar saikia\nঅষ্টম মৃত্যু বাৰ্ষিকীত শ্ৰদ্ধাৰে সোঁৱৰণ কবি হীৰেন ভট্টাচাৰ্যক\nলাডাখৰ পাছত চীনৰ ৰঙা চকু আন্দামান নিকোবৰ দ্বীপপুঞ্জ


১৮৬৯ চনত ফ্ৰিডৰিক মিছাৰে প্ৰথম ডিএনএ আহৰণ কৰে আৰু ১৯৫৩ চনত জেমছ ৱাটছনে প্ৰথম ইয়াৰ আনৱিক গঠন চিনাক্ত কৰে। গৱেষণাকাৰী সকলে ইয়াক ভৌতিক নীতি আৰু সূত্ৰ উদ্ভাৱনৰ আনৱিক সঁজুলি হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে, যেনে এৰগ'ডিক সূত্ৰ আৰু স্থিতিস্থাপকতাৰ সূত্ৰ। ইয়াৰ অনন্য ধাতৱ বৈশিষ্ট্যৰ বাবে, ই মাইক্ৰ- আৰু নেন'- ফেব্ৰিকেশ্বনৰ প্ৰতি আগ্ৰহী ধাতৱ বিজ্ঞানী আৰু অভিযন্তা সকলৰ বাবে অতি আকৰ্ষণীয় যৌগ। এই ক্ষেত্ৰত দুটা উল্লেখনীয় অগ্ৰগতি হৈছে ডিএনএ অ'ৰগামি আৰু ডিএনএ আধাৰিত সংকৰ ধাতু।\n↑ Purcell, Adam. "DNA". Basic Biology. http://basicbiology.net/micro/genetics/dna.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=ডি_এন_এ&oldid=300917"ৰ পৰা অনা হৈছে


ঐতিহাসিক থানত মিলিত হ'ল হিন্দু মুছলমান - NE FOCUS\nঐতিহাসিক থানত মিলিত হ’ল হিন্দু মুছলমান\nনগাঁও সদৰৰ পৰা প্ৰায় ২৫ কি. মি. দূৰত কোৱাইকটা এখন ঐতিহাসিক থান (সত্ৰ) ।এই সত্ৰখনৰ উন্নয়নৰ স্বাৰ্থতে সাম্প্ৰদায়িক ভেদা ভেদ পাহৰি আজি একেলগে সমবেত হ’ল হিন্দু – মুছলমান সম্প্ৰদায়ৰ তিনি শতাধিক লোক । জাতি – ধৰ্ম – বৰ্ণ নিৰ্বিশেষে বৃহৎ অসমীয়া জাতি গঠনৰ যি সপোন গুৰুজনাই দেখিছিল তাৰেই এক নিদৰ্শন দাঙি ধৰিলে কোবাইকটা বাসীয়ে । সতী ৰাধিকাৰ জন্মস্থান তথা স্মৃতি বিজৰিত ঐতিহ্যমণ্ডিত কিন্তু সু-পৰিচালনাৰ অভাৱত জৰাজীৰ্ণ হৈ পৰা থান খনৰ সুৰক্ষা আৰু উন্নয়নৰ উদ্দেশ্যেই আজিৰ ৰাজহুৱা সভাখন অনুষ্ঠিত হয়। অঞ্চলটোৰ জেষ্ঠ ভকত মুহিধৰ আতাই সভাপতিত্ব কৰা সভাখনত উপস্থিত থাকি বটদ্ৰৱা থান পৰিচালনা সমিতিৰ সভাপতি দেৱানন্দ দেৱগোস্বামীয়ে কোবাইকটা বাসীয়ে যি সমন্বয়ৰ সেঁতু গঢ়িলে সেয়া সমগ্ৰ বিশ্ব বাসীৰ বাবে এক নিদৰ্শন বুলি মন্তব্য কৰে । জাতি, ধৰ্ম, সম্প্ৰদায়ক লৈ ৰাজ্য খনত ভেদাভেদৰ ৰাজনীতিয়ে গা কৰি উঠাৰ এই সময়ত গুৰুজনাৰ আদৰ্শৰে সম্বন্বয়ৰ সেতু গঢ়িব লাগিব বুলিও তেওঁ মন্তব্য আগবঢ়ায়। সভাত বটদ্ৰৱা থান পৰিচালনা সমিতিৰ সাধাৰণ সম্পাদক ইন্দ্ৰ মোহন বৰুৱা, পশ্চিম নগাঁও জিলা সত্র মহাসভাৰ প্ৰতিনিধি থগিত মহন্ত আদিয়ে ঐতিহাসিক থান(সত্র) খনৰ উন্নয়ন আৰু পৰিচালনাৰ বাবে ৰাজ্য চৰকাৰ, নগাঁও জিলা প্ৰশাসন আৰু স্থানীয় বিধায়িকা আঙুৰলতা ডেকাৰ দৃষ্টিগোচৰ কৰাৰ আহ্বান জনায় আৰু অতি পুৰণি থানখনৰ পূৰ্বৰ পৰম্পৰা আৰু পদ্ধতিৰে চলাই নিয়াৰ বাবে পৰামৰ্শ আগবঢ়ায়। এই সভাতে থানৰ পৰিচালনা আৰু উন্নয়নৰ বাবে যামিনি দাসক সভাপতি আৰু অচ্যুত কুমাৰ দাসক সম্পাদক হিচাবে লৈ এখন সমিতি গঠন কৰা হয়। সভাত ডেকা সত্ৰীয়া অতুল মহন্ত, দিলীপ দেৱগোস্বামী, হাজী ইব্ৰাহীম আলী, হাজী আব্দুল ৰসিদ , গুলজাৰ হুছেইনৰ লগতে তিনিশতাধিক হিন্দু মুছলমানৰ ৰাইজ উপস্থিত থাকে।খবৰ যুগুতালে ৰাহুল দেৱ বৰদলৈয়ে..\nPrevPreviousগৰুৰ পোষ্টাৰ মুকলি\nNextবিমান পৰিবহন সুৰক্ষা সপ্তাহ আৰম্ভNext


Pulse Oximeter প্ৰয়োজনীয়তা- How to use pulse oximeter? in assamese - fitassam\nDr. Firoz U. Ahmed, Medical officer\nCovid care centre, Guwahati\nমই বৰ্তমান Royal Global University Covid Care centre, Guwahati ত এজন চিকিৎসক হিচাপে কৰ্মৰত৷ প্ৰকৃততে মোৰ দৰে বহুজন চিকিৎসকেই বিভিন্ন স্হানৰ পৰা আহি ইয়াত চিকিৎসা সেৱা আগবঢ়াই আছে৷ কভিড আক্ৰান্ত ৰোগীসকলৰ ভিতৰত সামান্যৰ পৰা মধ্যমীয়া লক্ষণ থকা ৰোগীসকলক এই চেন্টাৰত ৰখা হয়৷ আমি তেওঁলোকৰ লক্ষণসমূহ পৰ্যবেক্ষণ কৰি থাকো আৰু তেওঁলোকৰ ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা (immunity) বৃদ্ধি কৰি তুলিবৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় মেডিচিন যেনে Vitamin C, D, B Complex, Zinc ইত্যাদি দিয়া হয়৷ সেইদৰে কোনো ৰোগীৰ অক্সিজেন লোৱাৰ অসুবিধা হলে অক্সিজেন যোগান দিয়া হয়৷\nএই কভিড আক্ৰান্ত ৰোগীসকলৰ লগত দিনে ৰাতিয়ে শুশ্ৰূষা আগবঢ়াই যাওঁতে আৰু কভিড আক্ৰান্ত ৰোগীসকলক নিচেই ওচৰৰপৰা পৰ্যবেক্ষণ কৰিয়ে আজি আপোনালোকৰ আগত “PULSE OXIMETER” প্ৰয়োজনীয়তা সম্পৰ্কে কিছু কথা কব বিচাৰিছো৷\nআপুনালোকে হয়তু বহুতেই Pulse Oximeter নাম ইতিমধ্যে শুনিব পাইছেই৷ কিন্ত্ত… আমি কিমানজনে pulse oximeter ক গুৰুত্বসহকাৰে লৈছো? বহুতেই আকৌ pulse oximeter কেৱল কভিড ৰোগী সকলৰ বাবেহে প্ৰয়োজন বুলিহে ভাবে৷ প্ৰকৃততে pulse oximeter ৰ প্ৰয়োজনীয়তা আৰু ইয়াৰ ব্যৱহাৰ সম্পৰ্কে জানিব চেষ্টা কৰো আঁহক…\nপাল্স অক্সিমিটাৰৰ প্ৰয়োজনীয়তা\nপাল্স অক্সিমিটাৰ-Pulse oximeter ৰ উদ্দেশ্য হ’ল যে আপোনাৰ হাৰ্টে আপোনাৰ শৰীৰৰ মাধ্যমেৰে কিদৰে অক্সিজেন পাম্প কৰিছে তাক পৰীক্ষা কৰা। পাল্স অক্সিমিটাৰ- Pulse oximeter এটি সাধাৰণ ডিভাইচ যি আপোনাৰ ৰক্তত অক্সিজেনৰ পৰিমাণ পৰিমাপ কৰাত ইনফ্ৰাৰড লাইট (infrared light) ব্যৱহাৰ কৰে আৰু মাত্ৰ কিছু চেকেন্ডৰ ভিতৰতে সঠিক ফলাফল দিয়ে। প্ৰথমতে, এয়া জনা প্ৰয়োজন যে ৰক্তত অক্সিজেনৰ পৰিপূৰ্ণতা পৰিমাপ কৰাৰ প্ৰয়োজন কিয়? লোহিত ৰক্ত কোষত উপস্থিত হিমোগ্লোবিনে নিজক অক্সিজেনৰ লগত সংযুক্ত কৰে আৰু শৰীৰৰ বিভিন্ন অংশলৈ ৰক্ত বহন কৰে। ওৱৰ্ল্ড হেলথ অৰ্গানাইজেচন (WHO) Pulse Oximetry Training Manual 2011 অনুসৰি, হিমগ্লোবিনৰ প্ৰতিটো কণায়ে অক্সিজেনৰ4কণিকা পৰ্যন্ত বহন কৰিব পাৰে। যি ব্যক্তিৰ শৰীৰত হিমোগ্লবিনে ৰক্তত উপস্থিত অক্সিজেনৰ4টি কণাক আবদ্ধ কৰিব পাৰে তেওঁলোকৰ দেহত অক্সিজনৰ পৰিপূৰ্ণতা 100 শতাংশ হয়৷ সাধাৰণভাবে, হিমগ্লবিন অক্সিজেনৰ চেচুৰেছন (saturation) 95 শতাংশ বা তাৰ বেছি হোৱা উচিত।\nতথাপি শ্বাসকষ্ট, বুকৰ বিষ বা হাঁপানি, চিওপিডি(COPD) বা কোভিড -১৯ (Covid-19) ৰ দৰে শ্বাসকষ্টজনিত অসুস্থতায়ে ৰক্তত 94 শতাংশৰো কম সংখ্যক অক্সিজেনৰ চেচুৰেশন স্তৰ হ্ৰাস কৰিব পাৰে আৰু এই অৱস্থাক হাইপোক্সিমিয়া(hypoxemia) বোলা হয়। হাইপোক্সিমিয়া ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত কোনো পলম নকৰি তাৎক্ষণিক অক্সিজেন থেৰাপিৰ প্ৰয়োজন হয় যি খুব সহজ আৰু কাৰ্যকৰ ডিভাইচ অক্সিজেন চিলিন্ডাৰ আৰু মাস্কৰ মাধ্যমেৰে দিব পৰা যায়৷\nঅক্সিজেনৰ এই অভাৱত যদি সময় মতে চিকিৎসা কৰা নহয় তেন্তে হাইপোক্সমিয়া advanced stage পাব পাৰে যেতিয়া শৰীৰৰ বিভিন্ন অংশ কাম কৰাৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় অক্সিজন নাপায় আৰু এই অৱস্থাক হাইপোক্সিয়া (hypoxia) বোলা হয়৷ ই এটি মাৰাত্মক অৱস্থা হৈ পৰে আৰু তেতিয়া ৰোগীৰ সাধাৰণ অক্সিজেন থেৰাপিৰ লগতে ভেন্টিলেটৰ বা ECMO মেছিনৰ প্ৰয়োজন হব পাৰে।\nযদি পৰিমাপ 95 শতাংশৰও কম হয় তেন্তে ইয়াৰ অৰ্থ আপুনি অবিলম্বে ডাক্তৰৰ লগত যোগাযোগ কৰা উচিত।\nবৰ্তমান, পাল্স অক্সিমিটাৰ- Pulse oximeter-প্ৰয়োজন কিয়, ইয়াৰ কাৰন হৈছে কোভিড -১৯ (Covid-19) মহামাৰী। আচলতে, কোভিড -19 (Covid-19) ৰোগ হিপি হাইপোক্সিয়া বা নীৰব হাইপোক্সিয়াৰ (happy hypoxia or silent hypoxia) লগত সম্পৰ্কিত। সহজ কথাত হিপি হাইপোক্সিয়া এনে এটি স্হিতি যেতিয়া ৰোগীক বাহ্যিকভাবে শৰীৰত খুব কম স্তৰৰ অক্সিজেনৰ লক্ষণ দেখা নাযায়, কিন্ত্ত দেহৰ অভ্যন্তৰত তাৰ ৰক্ত অক্সিজেনৰ চেচুৰেশনৰ স্তৰ হ্ৰাস পায়। এই সময়ত ৰোগীৰ জৰুৰী যত্ন প্ৰয়োজন। এনে পৰিস্থিতিত যদি ঘৰতেই পাল্স অক্সিমিটাৰ- Pulse oximeter- Pulse oximeter থাকে তেন্তে সময়ে সময়ে অক্সিজেনৰ স্তৰটি পৰীক্ষা কৰি সাৱধান হব পৰা যায়৷\nপাল্স অক্সিমিটাৰৰ – PULSE OXIMETER অন্যান্য প্ৰয়োগ\nপাল্স অক্সিমিটাৰ-Pulse oximeter কেৱল Covid-19 ৰোগীৰ বাবেই নহয় অন্য কিছুমান স্বাস্থ্য ক্ষেত্ৰতো প্ৰয়োজনীয়৷ এই স্বাস্থ্য স্হিতিসমূহৰ ভিতৰত আছে:\n‣ ৰক্তাল্পতা বা এনিমিয়া\nপাল্স অক্সিমিটাৰ- Pulse oximeter ডিভাইচবিধ আঙুলি, ভৰিৰ আঙুলি বা কানত বা শৰীৰৰ যি অংশত প্ৰয়োগ কৰা হয়, সেই অংশত সকলোতকৈ সৰু ৰক্ত ধমনী যাক capillary বা capillaries বোলা হয়, তাত ইনফ্ৰাৰড ৰশ্মি প্ৰেৰণ কৰে আৰু অক্সিজেনৰ দ্বাৰা প্ৰতিহত হৈ উভতি অহা ৰশ্মিক মাপ কৰি, কিছু মাত্ৰ চেকেন্ডৰ ভিতৰত অক্সিজেনৰ চেচুৰেশন সম্পৰ্কে ধাৰণা পাব পৰা যায়। ইয়াৰ লগতে মেছিনটোৱে নাড়িৰ হাৰ(pulse rate) পৰ্যবেক্ষণ কৰিব পাৰে৷\nগৱেষণা পৰা জনা গৈছে যে, শৰীৰ খুব কম অক্সিজেনৰ চেচুৰেশন ৮০ শতাংশৰো কম হলে নাক আৰু কানৰ অংশসমূহ আঙুলি বা ভৰিৰ আঙুলিৰ তুলনাত দ্ৰুতভাৱে ধৰিব পাৰে৷ অৱশ্যে আঙুলি বা ভৰিৰ আঙুলিৰ পৰা লোৱা ৰিডিং সঠিক হিচাবে বিবেচনা কৰা হয়৷\n৯৫ পৰা ১০০ শতাংশৰ মাজৰ ৰিডিং স্বাভাৱিক বুলি বিবেচিত হয়। যদি কোনো ব্যক্তিৰ দীৰ্ঘ সময়ধৰি শ্বাস প্ৰশ্বাসৰ ৰোগ হয় তেন্তে সেই ব্যক্তিৰ বাবে স্বাভাৱিক অক্সিজেনৰ স্তৰ কিছু পৰিমাণে কম হব পাৰে, বিশেষকৈ এনে জটিল পৰিস্থিতিত ইয়াৰ প্ৰয়োজনীয়তা আছে। এনেধৰণৰ পৰিস্থিতিত তেওঁলোকে অক্সিজেন চেচুৰশন স্তৰ সম্পৰ্কে ডাক্তৰৰ লগত পৰামৰ্শ কৰি পাল্স অক্সিমিটাৰ- Pulse oximeter মেছিনবিধ নিজৰ লগত ৰখা উচিত।\nপ্ৰথমতে– মাত্ৰ2শতাংশহেে ইয়াৰ ভুল হোৱাৰ সম্ভাৱনা (margin of error) আৰু\nদ্বিতীয়তে – এই উপকৰণে কাম নকৰিব যদিহে হাতৰ আঙুলিত নেইল পেইন্ট থাকে বা আপনাৰ হাত আৰু ভৰি খুব শীতল হয়।\nঅন্যান্য ক্ষেত্ৰত, পাল্স অক্সিমিটাৰ- Pulse oximeter- Pulse oximeter ব্যৱহাৰ কৰা খুব সহজ আৰু নিৰ্ভৰযোগ্য মেছিন যাৰ মাধ্যমেৰে ৰক্তৰ অক্সিজেনৰ চেচুৰেশন পৰীক্ষা কৰা যায়।\nপাল্স অক্সিমিটাৰ- Pulse oximeter- Pulse oximeter উপকৰনবিধৰ দাম 500 টকাৰপৰা 5000 পৰ্যন্ত হব পাৰে। কিছুমান অক্সিমিটাৰ ব্লুটুথৰ (bluetooth)ৰ দৰে বৈশিষ্ট্যও আছে যি আপোনাৰ ফোনৰ লগত সংযুক্ত থাকে আৰু স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে কাম কৰে।\n“সাৱধানে থাকক, সতৰ্ক থাকক৷”\n← আপোনাৰ কেনেধৰনৰ মুৰৰ বিষ হয়? মুৰৰ বিষ কিয় হয়? Headache types and causes in assamese?\nআপোনাৰ মাংসপেশী দুৰ্বল যেন লাগে নেকি? ঘৰুৱা উপায়েৰে কৰক সমাধান…Muscle weakness in assamese →\nDr. Firoz U. Ahmed\nDr. Firoz U. Ahmed General Practitioner Medical Officer (Ayu), Agia BPHC, Ex- Clinical Associate, Cardiology, GNRC EX-SRF at RARI for Gastrointestinal Disorder, Specially Trained in Childhood Diseases\n20/07/2020 Mitali Saikia 0


হিপ'ক্ৰেটিছ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nকছ নগৰৰ হিপ'ক্ৰেটিছ\nপিটাৰ পল ৰিউবেনছৰদ্বাৰা ১৬৩৮ খ্ৰীষ্টাব্দত তৈয়াৰী খোদন শিল্প , নেছনেল লাইব্ৰেৰী অফ মেডিচিনৰ সৌজন্যত প্ৰাপ্ত.\nহিপ'ক্ৰেটিছ (ইংৰাজী: Hippocrates বা Hippocrates of Cos বা Hippokrates of Kos), (খ্ৰী.পূ. ৪৬০ - খ্ৰী.পূ. ৩৭০) প্ৰাচীন গ্ৰীক চিকিৎসক। এখেতক পাশ্চাত্য চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ জনক বুলি কোৱা হয়। হিপ'ক্ৰেটিছেই চিকিৎসা বিজ্ঞানক দৰ্শন আৰু ধৰ্ম শাস্ত্ৰৰ আয়ত্ত্বৰ বাহিৰলৈ আনি স্বকীয় বৈশিষ্ট্যৰ বিজ্ঞান বুলি চিহ্নিত কৰে। হিপ'ক্ৰটিছৰ অৱদান সমূহৰ বিষয়ে ঘাইকৈ জনা যায় হিপ'ক্ৰটিছৰ কৰ্পাছ (Hippocratic Corpus) লিখনী সমূহৰপৰা। এই লিখনীৰ সংগ্ৰহত বহুকেইজন ব্যক্তিৰ পৰীক্ষা-নিৰীক্ষা আৰু অভিজ্ঞতাৰ ফছল সোমাই আছে। সেয়ে ইয়াৰে কিমানখিনি হিপ'ক্ৰটিছৰ নিজৰ লিখা সেয়া সঠিককৈ জানিব পৰা নাযায়। কিন্তু প্ৰাচীন জগতৰ এজন প্ৰখ্যাত চিকিৎসক হিচাপে হিপ'ক্ৰেটিছক আটায়ে মানি লয়। চিকিৎসা শাস্ত্ৰত প্ৰণালীবদ্ধ অধ্যয়নৰ পাতনি মেলাত হিপ'ক্ৰেটিছৰ ভূমিকা সৰ্বজনগৃহীত। বিগত সময়ৰ জ্ঞানৰ লগত নিজৰ গৱেষণালব্ধ জ্ঞান যোগ দিয়াৰ উপৰিও হিপ'ক্ৰেটিছে চিকিৎসা বৃত্তিক এটা সন্মানীয় পেছা হিচাপে গঢ় দিয়ে। চিকিৎসাক পেছা হিচাপে গ্ৰহণ কৰা সকলে মানি চলিবলগীয়া নীতি-নিয়ম আদি হিপ'ক্ৰেটিছে প্ৰণয়ন কৰা 'চিকিৎসকৰ শপতনামা'ত (Hippocratic Oath) লিখি থৈ গৈছে।\n2 হিপ'ক্ৰেটিছৰ তত্ত্ব\n2.1 'বিশেষ ৰস' (Humorism) আৰু 'সংকট' (Crisis)\n3 চিকিৎসা বিজ্ঞানলৈ হিপ'ক্ৰেটিছৰ প্ৰত্যক্ষ অৱদান\n4 হিপ'ক্ৰেটিছৰ কৰ্পাছ\n4.1 হিপ'ক্ৰেটিছৰ শপত\nঐতিহাসিকৰ মত অনুসৰি হিপ'ক্ৰেটিছৰ জন্ম হৈছিল খ্ৰী.পূ. ৪৬০, গ্ৰীছ দেশৰ কছত (Greek Island of Cos)। চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ প্ৰচলিত গ্ৰীক মতবাদৰ বিপৰীতে যোৱা বাবে তেখেতক বিছ বছৰৰ কাৰাবাসৰ শাস্তি প্ৰদান কৰা হয়। বন্দী অৱস্থাতে তেওঁ লিখি উলিয়াই বিখ্যাত পুথি 'জটিল মানৱ দেহ' (The Complicated Body)। ইয়াৰে বহুতো মতবাদ এতিয়াও সত্য বুলি প্ৰতিপন্ন হৈ আছে। হিপ'ক্ৰটিছৰ জীৱনৰ বিষয়ে লিখা বাকীখিনি কথা অলৌকিকতাৰে ভৰপূৰ। সেয়ে ইয়াক সত্য বুলি মানি লোৱা টান। (see Legends).\nএফিছাছৰ ছ'ৰানাছ, দ্বিতীয় শতিকাৰ এজন প্ৰখ্যাত গ্ৰীক স্ত্ৰীৰোগ বিশাৰদে হিপ'ক্ৰটিছৰ প্ৰথমখন জীৱনৰ প্ৰনয়ন কৰে। খ্ৰীষ্ট পূৰ্ব চতুৰ্থ শতিকাত এৰিষ্টটল লিখনীত, খ্ৰীষ্টাব্দ দশম শতিকাত ছুডা লিখনীত আৰু দ্বাদশ শতিকাত জন ছেছেজ লিখনীত হিপ'ক্ৰটিছৰ বিষয়ে উল্লেখ আছে। ছ'ৰানাছৰ লিখনী অনুসৰি হিপ'ক্ৰেটিছৰ পিতা হিৰাক্লিডাছ এজন চিকিৎসক আৰু মাতৃ প্ৰক্সিটেলা, টিজেনৰ জীয়ৰী। হিপ'ক্ৰটিছৰ দুই পুত্ৰ ক্ৰমে থেছালাছ আৰু ড্ৰেকো আৰু জোঁৱাই পলিবাছ তেখেতৰ ছাত্ৰ আছিল। আন এগৰাকী গ্ৰীক দাৰ্শনিক আৰু বিজ্ঞানী গেলেন মতে পলিবাছেই হিপ'ক্ৰেটিছৰ জ্ঞানৰ প্ৰকৃত উত্তৰাধিকাৰী আছিল।\nছ'ৰানাছৰ লিখনী অনুসৰি হিপ'ক্ৰেটিছে চিকিৎসা বিষয়ক জ্ঞান লাভ কৰিছিল পিতৃ আৰু ককাদেউতাকৰপৰা। হিপ'ক্ৰেটিছৰ আন এজন শিক্ষাগুৰু আছিল হেৰ'ডীকাছ (Herodicus of Selymbria)। সমসাময়িক লেখকৰ মাজত একমাত্ৰ প্লেটো ডায়েলগত হিপ'ক্ৰেটিছৰ উল্লেখ পোৱা যায়। হিপ'ক্ৰেটিছে সমগ্ৰ জীৱন জুৰি চিকিৎসা শাস্ত্ৰৰ অধ্যয়ন আৰু শিক্ষাৰ কামত লাগি থাকে। তেখেতে থেছেলি, থ্ৰেছ আৰু মাৰমাৰা সাগৰ ভ্ৰমণ কৰিছিল বুলি ধাৰণা কৰা হয়। সম্ভৱত: তেখেতৰ মৃত্যু হৈছিল লৰিছা নগৰত ৮৩ বা ৯০ বছৰ বয়সত। কিছুমান লিখনীৰ মতে তেওঁ ১০০ বছৰ পৰ্য্যন্ত জীয়াই আছিল। তেখেতৰ মৃত্যুৰ কাৰণ সম্পৰ্কে নানা মুনিৰ নানা মত।\nৰোগৰ প্ৰাকৃতিক কাৰকৰ অৱস্থিতিৰ বিষয়ে প্ৰথম ধাৰণা হিপ'ক্ৰেটিছেই আগবঢ়ায় বুলি বিবেচনা কৰা হব। তেওঁৰ আগলৈ ৰোগক দেৱ-দেৱীৰ অভিশাপ বা ভূত-পিশাচৰ কাৰ্য্য বুলি ভবা হৈছিল। পাইথাগোৰাছৰ শিস্যসকলে হিপ'ক্ৰেটিছেই প্ৰথম দৰ্শন আৰু নিদান-বিজ্ঞান (মেডিচিন)ৰ মাজত সমন্বয় স্থাপন কৰে বুলি মত আগবঢ়ায়। হিপ'ক্ৰেটিছৰ কোনো লিখনীতে কোনো বেমাৰৰ ক্ষেত্ৰত অলৌকিক প্ৰভাৱৰ উল্লেখ নাই। অৱশ্যে হিপ'ক্ৰেটিছ বিশ্বাস কৰা বহুতো শৰীৰ ৰচনা বিজ্ঞান ( এনাট'মী) বা শৰীৰবৃত্ত বিজ্ঞান (ফিজিঅ'লজী) সম্বন্ধীয় কথা ভুল আছিল। তাৰে অন্যতম আছিল 'বিশেষ ৰস'ৰ ধাৰণা (Humorism). প্ৰাচীন গ্ৰীক চিকিৎসা শাস্ত্ৰ ঘাইকৈ দুটা মতবাদত বিভক্ত আছিল-- নিদিয়ান (knidian) আৰু কো্আন ((Koan)। নিদিয়ান মতবাদত ৰোগৰ নিদানত বেছি গুৰুত্ব আৰোপ কৰা হৈছিল কিন্তু শৰীৰৰ গঠন আৰু কাৰ্য্যপ্ৰণালী সম্বন্ধে পৰ্যাপ্ত জ্ঞানৰ অভাৱত তেওঁলোকে প্ৰায়েই সঠিক নিদান পোৱাত বাধা পাবলগীয়া হৈছিল। আনহাতে কোআন মতবাদত, যাক হিপ'ক্ৰেটিক মতবাদ বুলিও কোৱা হয়, এটা 'সাধাৰণ' (generalized) নিদান দি তাৰ 'সাধাৰণ' চিকিৎসাৰ ওপৰতহে বেছি গুৰুত্ব দিয়া হৈছিল। সেয়ে সৰ্বসাধাৰণৰ মাজত কোআন মতবাদ বেছি জনপ্ৰিয় হৈ পৰিছিল আৰু অধিক সফল হৈছিল।\nবৰ্তমান চিকিৎসা বিজ্ঞানতকৈ হিপ'ক্ৰেটিক মতবাদ যথেষ্ট পৃথক আছিল। আজিকালি সঠিক নিদান আৰু তাৰ বাবে বিশেষ চিকিৎসাৰ ওপৰত বেছি গুৰুত্ব দিয়া হয়। আজিৰ এই প্ৰণালী নিদিয়ান প্ৰথাৰ বেছি ওচৰ চপা। হিপ'ক্ৰেটিছৰ মতবাদ মতে ঔষধতকৈ পথ্যক বেছি গুৰুত্ব দিয়া বাবে বহুতে এই মতবাদৰ সমালোচনা কৰে। .\n'বিশেষ ৰস' (Humorism) আৰু 'সংকট' (Crisis)\n'সংকট' হিপ'ক্ৰেটিছৰ চিকিৎসা তত্ত্বৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ ধাৰণা। ৰোগৰ বিস্তাৰ কালত এটা বিন্দু এনেকুৱা আহে য'ৰপৰা ৰোগটোক আঁতৰাব নোৱাৰি বা ই ৰোগীক মৃত্যুৰ মুখলৈ লৈ যায়, আকৌ ইয়াৰ একেবাৰে বিপৰীত পৰিস্থিতি এটাৰ উদ্ভৱ হয়, যে ৰোগ কমি ৰোগী ভাললৈ আহে। এই বিন্দুটোকে 'সংকট' বোলা হয়। এটা 'সংকট' পাৰ হৈ যোৱাৰ পাছত আকৌ আহিবও পাৰে বা নাহিবও পাৰে। 'সংকট'ৰ সময়খিনিকে 'সংকট কাল' (Critical days) বোলা হয়। এই সংকট কাল প্ৰতিবিধ ৰোগৰ বাবে এটা নিৰ্দিষ্ট সময়ত আহে বুলি ভবা হয়। গ্ৰীক দাৰ্শনিক গেলেনৰ মতে এই মতবাদৰ স্ৰষ্টা আছিল হিপ'ক্ৰেটিছ, কিন্তু এই মতবাদ আগৰপৰাই চলি থকাৰ সম্ভাৱনা নথকা নহয়।\nহিপ'ক্ৰেটিছৰ পীৰাৰ ছবি, গেলেনৰ লিখনীত সন্নিবিষ্ট ছবিৰপৰা\nহিপ'ক্ৰেটিছৰ চিকিৎসা মূলত: "প্ৰাকৃতিক নিৰাময় শক্তি"ক নিজৰ কাম কৰিবলৈ দিয়াৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল আছিল। বিশ্বাস কৰা হৈছিল ৰোগীৰ দেহৰ ভিতৰতে ৰোগ নিৰাময়ৰ সূত্ৰ লুকাই থাকে। ৰোগৰ কাৰণ হৈছে চাৰিবিধ 'বিশেষ ৰস'ৰ (Humour) মাজত হোৱা তাৰতম্য। আমাৰ দেহে নিজেই এই তাৰতম্য সূষম কৰি ল'ব পাৰে। এই কাৰ্য্যৰ বাবে দেহক প্ৰয়োজন জিৰণি আৰু অচলাৱস্থা। এই দুটাক হিপ'ক্ৰেটিছৰ চিকিৎসাত বিশেষ গূৰুত্ব আৰোপ কৰা হৈছিল। হিপ'ক্ৰেটিছৰ চিকিৎসাত ৰোগীক মৰমেৰে ৰখা হৈছিল, আনকি চিকিৎসা বিধিতো ৰোগীয়ে যাতে কষ্ট নাপায় তালৈ লক্ষ্য ৰখা হৈছিল। ৰোগীক চাফ-চিকুনকৈ ৰখাত বিশেষ গুৰুত্ব দিয়া হৈছিল। ৰোগীৰ দেহত শান্তি দিয়া মলম ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।\nঔষধ প্ৰয়োগৰ ক্ষেত্ৰত অতিমাত্ৰা সাৱধানতা অৱলম্বন কৰা হৈছিল। ৰোগীক ভাল কৰাতকৈও বেছি লক্ষ্য ৰখা হৈছিল যাতে ভাল কৰিবলৈ গৈ ৰোগীৰ কোনো অনিষ্ট সাধন কৰা নহয়। অৱশ্যে বিশেষ ক্ষেত্ৰত পৰীক্ষিত ঔষধ প্ৰয়োগ কৰা হৈছিল। হিপ'ক্ৰেটিছৰ পদ্ধতি কিছুমান ৰোগৰ অতি ফলপ্ৰসূ বুলি প্ৰমাণিত হৈছিল। বিশেষকৈ ভগা হাড় জোৰা দিয়াৰ ক্ষেত্ৰত। এই কামৰ বাবে হিপ'ক্ৰেটিছৰ পীৰা আদিৰ দৰে সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।\nহিপ'ক্ৰেটিছৰ পদ্ধতিৰ চালিকা শক্তি আছিল ৰোগৰ নিদানতকৈ চিকিৎসাৰ ওপৰত বেছি জোৰা দিয়াটো। ৰোগ এবিধ কেনেকৈ আগবাঢ়ে সেই বিষয়ে তথ্য আহৰণ কৰাটো এই পদ্ধতিৰ আন এটা উল্লেখযোগ্য সাফল্য।\nকিছুমান ঐতিহাসিক শল্য চিকিৎসাৰ সঁজুলি। বাওঁফালে ফুটা কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা শলা (trephine); সোঁফালে বিভিন্ন আকাৰৰ কটাৰী (scalpels)। হিপ'লক্ৰেটিছৰ চিকিৎসাত এই সঁজুলিবোৰৰ ব্যৱহাৰ আছিল।\nহিপ'ক্ৰেটিছৰ চিকিৎসাত পেছাদাৰীতা, নিয়মানুৱৰ্তীতা আৰু অভ্যাসৰ ওপৰত প্ৰবল গুৰুত্ব দিয়া হৈছিল। হিপ'ক্ৰেটিছৰ লিখিত 'চিকিৎসকৰ বাবে' গ্ৰন্থত চিকিৎসক সকলকক সুবিনস্ত, নীতিশীল, ধীৰ, গম্ভীৰ আৰু সহানুভূতিশীল হ'বলৈ কোৱা হৈছে। পেছাগত দিশতো চিকিৎসক সকলে কাৰ্যক্ষেত্ৰত সঠিক পোহৰ, গুণী সহযোগী, উত্তম বিধৰ সা-সঁজুলিৰে সজ্জিত আছিল। ৰোগীৰ চিকিৎসাৰ সময়ত ৰোগীক উপযুক্ত ভঙ্গীত ৰখা, বেণ্ডেজ আদি সঠিক ভাৱে বন্ধা আদিত বিশেষ গুৰুত্ব দিয়া হৈছিল। হিপ'ক্ৰেটিছে আনকি নিজৰ নখো এটা সঠিক দৈৰ্ঘলৈ ৰাখিছিল।\nৰোগীক চিকিৎসা দিয়াৰ উপৰিও উপযুক্ত পৰ্য্যবেক্ষণ আৰু তাৰ ফলাফল লিপিবদ্ধ কৰাত গুৰুত্ব দিয়া হৈছিল। এই লিখিত নথী যাতে সহজে বুজিব পৰা হয় তালৈও লক্ষ্য ৰখা হৈছিল। যাতে সেই লিখনী ভৱিষ্যতৰ ছাত্ৰক শিকোৱাৰ কামত ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। হপ'ক্ৰেটিছে ৰোগীৰ দেহৰ গঠন, বৰণ, নাড়ীবেগ, জ্বৰ, বিষ, দেহ সঞ্চালন, প্ৰসাৱ আদিৰ বিতং বিৱৰণ লিখি ৰাখিছিল।  ৰোগীৰ পৰিয়াল আৰু থকা পৰিবেশৰ টোকাও লিখি ৰখা হৈছিল। আজিৰ চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ ৰোগী পৰীক্ষা আৰু ৰোগৰ বিৱৰণ লোৱাৰ নিয়ম তেৱেই প্ৰথম প্ৰচলন কৰিছিল। সেইবাবেই তেখেতক "ৰোগ চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ জনক" বুলি কোৱা হয়।\nচিকিৎসা বিজ্ঞানলৈ হিপ'ক্ৰেটিছৰ প্ৰত্যক্ষ অৱদান\nৰোগীৰ আঙুলিত 'ক্লাবিং' (Clubbing); ক্লাবিং প্ৰথমে হিপ'ক্ৰেটিছে বৰ্ণনা কৰিছিল। সেয়ে ইয়াক হিপ'ক্ৰেটিছৰ আঙুলি বুলিও জনা যায়।\nহিপ'ক্ৰেটিছ আৰু তেওঁৰ শিষ্যসকলে কেবাটাও ৰোগৰ বৰ্ণনা দি থৈ গৈছে। আঙুলিত হোৱা 'ক্লাবিং' নামৰ এক পৰিঘটনা প্ৰথমে হিপ'ক্ৰেটিছেই লক্ষ্য কৰি লিপিবদ্ধ কৰিছিল বুলি জনা যায়। এই 'ক্লাবিং' কেবাটাও ৰোগৰ লক্ষণ হিচাপে দেখা দিয়ে। হিপ'ক্ৰেটিছৰ মুখাৱয়ব আন এটা তেনে পৰিঘটনা।\nহিপ'ক্ৰেটিছেই প্ৰথমে ৰোগক তাৎক্ষনিক (Acute), পুৰণি (Chronic), প্ৰচলিত (endemic), মহামাৰী (epidemic) আদি বিশেষ ভাগত ভাগ কৰিছিল। ইয়াৰ বাহিৰেও ৰোগৰ বিস্তাৰৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰচলিত বাঢ়ি অহা (exacerbation), পুনৰ হোৱা (relapse), প্ৰশমন হোৱা ( resolution), সংকট কাল (crisis), প্ৰশমন কাল (convalescence) আদি ধাৰণা প্ৰয়োগ কৰে। বুকুৰ ভিতৰত হোৱা ঘাঁ-ৰ লক্ষণ, শল্য চিকিৎসাৰ পদ্ধতি আৰু কেনেকৈ বিস্তাৰ হয় তাৰ পূৰ্ণ বিৱৰণ হিপ'ক্ৰেটিছে নিৰ্ভুল ভাৱে দিছিল।  বুকুৰ ভিতৰত শল্য চিকিৎসা (Cardiothoracic Surgery) কৰা লিখিত বিৱৰণ থকা শল্য চিকিৎসকো তেঁৱঢই।\nপায়ুৰ ৰোগৰ বিৱৰণ আৰু চিকিৎসাৰ উপায়ো তেওঁলোকে লিপিবদ্ধ কৰিছিল। অৰ্শ ৰোগৰ কাৰক সম্বন্ধীয় ধাৰণাবোৰ অবৈজ্ঞানিক হ'লেও তেওঁলোকে লিখি যোৱা চিকিৎসাবোৰ আছিল শুদ্ধ।\nদ্বাদশ শতিকাত লিপিবদ্ধ হিপ'ক্ৰেটিছৰ শপত। এডাল ক্ৰছৰ আৰ্হিত ইয়াক লিখা হৈছে।\nহিপ'ক্ৰেটিছৰ কৰ্পাছ লিখনী সমূহ গ্ৰীক ভাষাত লিখিত প্ৰথম চিকিৎসা সম্বন্ধীয় লিখনী। এইবোৰ স্বয়ং হিপ'ক্ৰেটিছৰ লিখনী নে বিভিন্ন লেখকৰ লিখনী তাক এতিয়াও নিৰ্ণয় কৰিব পৰা হোৱা নাই। but the volumes were probably produced by his students and followers. বিশেষজ্ঞ সকলৰ মতে এইবোৰ এজন মানুহৰ লিখনী নহয়। কৰ্পাছ লিখনী সমূহে হিপ'ক্ৰেটিছৰ মতবাদ মানি আহিছিল বাবেই সেইবোৰক হয়তো হিপ'ক্ৰেটিছৰ কৰ্পাছ বোলা হৈছিল।\nকৰ্পাছৰ সমূহত কিতাপ, বক্তৃতা, গৱেষণা আৰু দৰ্শন সম্বন্ধীয় লিখনীও মিহলি হৈ আছে। এইবোৰ বিভিন্ন শ্ৰেণীৰ পাঠকৰ বাবে লিখা হৈছিল। কিছুমান কেৱল বিশেষজ্ঞৰ বাবে, আৰু কিছুমান সাধাৰণ পাঠকৰ বাবে। লিখনীবোৰ সংযুক্ত কৰাত কোনো নিয়ম মানি চলা হোৱা নাছিল। কেতিয়াবা আকৌ বিপৰীত মত এটাৰে লেখাৰ আৰম্ভ কৰা হৈছিল। এই লিখনী সমূহৰ মাজতে অতিকে গুৰুত্বপূৰ্ণ 'হিপ'ক্ৰেটিছৰ শপত' (The Hippocratic Oath) লেখাটো্ও পোৱা যায়। ইয়াৰ বাহিৰে 'ৰোগৰ বিস্তাৰ' (The Book of Prognostics); 'তাৎক্ষনিক ৰোগৰ চিকিৎসা' (On Regimen in Acute Diseases); 'ভগা-হাড় জোৰা দিয়াৰ সৰঞ্জাম' (Instruments of Reduction); 'বায়ু, পানী আৰু মাটি' (On Airs, Waters and Places); 'পবিত্ৰ ৰোগৰ বিষয়ে' (On The Sacred Disease) আৰু 'এফ'মেৰিজম' (Aphorisms) এই কেইটা গুৰুত্বপূৰ্ণ লেখা কৰ্পাছৰ মাজত সোমাই আছে।\nহিপ'ক্ৰেটিছৰ শপত চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ চৰ্চা কৰোঁতে পালন কৰিবলগীয়া নৈতিক নিয়মাৱলীৰ (ethics) এক গুৰুত্বপূৰ্ণ দলিল। কিছুমান নতুন বিষৰ অন্তৰ্ভুক্তিয়ে দেখুৱায় যে এইখন সম্পূৰ্ণ ৰূপে হিপ'ক্ৰেটিছৰ লিখিত নহয়। পাছলৈ নতুন অংশবোৰ তাত যোগ দিয়া হৈছিল। বৰ্তমান যুগৰ চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ চৰ্চাতো এই শপতনামাৰ প্ৰাসংগিকতা বিদ্যমান। মূল ৰূপত এই শপতনামা এতিয়া ব্যৱহাৰ কৰা নহয় যদিও, চিকিৎসকৰ সকলৰ নৈতিক দায়িত্ব নিৰ্ধাৰণ কৰাত প্ৰচলিত আইনী ব্যৱস্থাই এই শপতনামাকে আধাৰ হিচাপে লয়। এই বুৎপন্ন শপতনামাক সাৰোগত কৰিয়েই চিকিৎসা শাস্ত্ৰৰ ছাত্ৰই এই বিদ্যাৰ চৰ্চা কৰে।\n↑ http://encarta.msn.com/encyclopedia_761576397/Hippocrates.html Hippocrates], Microsoft Encarta Online Encyclopedia 2006. Microsoft Corporation. Archived 2009-10- 31.\n↑ Strong, W.F.; Cook, John A. (July 2007), "Reviving the Dead Greek Guys", Global Media Journal, Indian Edition, ISSN: 1550-7521, http://www.manipal.edu/gmj/issues/jul07/strong.php [সংযোগবিহীন উৎস]\n↑ 5.0 5.1 Garrison 1966, পৃষ্ঠা 92–93\n↑ Nuland 1988, পৃষ্ঠা 5\n↑ Nuland 1988, পৃষ্ঠা 4\n↑ Nuland 1988, পৃষ্ঠা 7\n↑ Adams 1891, পৃষ্ঠা 19\n↑ 11.0 11.1 11.2 Margotta 1968, পৃষ্ঠা 66\n↑ Jones 1868, পৃষ্ঠা 11\n↑ Nuland 1988, পৃষ্ঠা 8–9\n↑ 14.0 14.1 Garrison 1966, পৃষ্ঠা 93–94\n↑ Margotta 1968, পৃষ্ঠা 67\n↑ Leff & Leff 1956, পৃষ্ঠা 51\n↑ Jones 1868, পৃষ্ঠা 12–13\n↑ Jones 1868, পৃষ্ঠা 46,48,59\n↑ Garrison 1966, পৃষ্ঠা 99\n↑ Margotta 1968, পৃষ্ঠা 73\n↑ 21.0 21.1 Garrison 1966, পৃষ্ঠা 98\n↑ Singer & Underwood 1962, পৃষ্ঠা 35\n↑ 23.0 23.1 23.2 Encyclopedia Britannica 1911 উদ্ধৃতি ত্ৰুটি: Invalid <ref> tag; name "britannica" defined multiple times with different content\n↑ 24.0 24.1 24.2 Garrison 1966, পৃষ্ঠা 97\n↑ Adams 1891, পৃষ্ঠা 17\n↑ Margotta 1968, পৃষ্ঠা 64\n↑ Rutkow 1993, পৃষ্ঠা 24–25\n↑ Margotta 1968, পৃষ্ঠা 68\n↑ Leff & Leff 1956, পৃষ্ঠা 45\n↑ Singer & Underwood 1962, পৃষ্ঠা 40\n↑ Margotta 1968, পৃষ্ঠা 70\n↑ 35.0 35.1 Major 1965\n↑ Jóhannsson 2005, পৃষ্ঠা 11\n↑ Jani 2005, পৃষ্ঠা 24–25\n↑ 38.0 38.1 Singer & Underwood 1962, পৃষ্ঠা 27\n↑ Rutkow, পৃষ্ঠা 23\n↑ Singer & Underwood 1962, পৃষ্ঠা 28\n↑ Jones 1868, পৃষ্ঠা 217\nAdams, Francis (1891), The Genuine Works of Hippocrates, প্ৰকাশক New York: William Wood and Company .\nBoylan, Michael (2006), Hippocrates, Internet Encyclopedia of Philosophy, http://www.iep.utm.edu/h/hippocra.htm, r কৰা হৈছে: September 28, 2006 .\nBritannica Concise Encyclopedia (2006), Soranus of Ephesus, Encyclopædia Britannica, Inc., http://concise.britannica.com/ebc/article-9379121/Soranus-of-Ephesus, r কৰা হৈছে: December 17, 2006 .\nEncyclopedia Britannica (1911), HIPPOCRATES, V13, Encyclopedia Britannica, Inc., p. 519, http://encyclopedia.jrank.org/HIG_HOR/HIPPOCRATES.html, r কৰা হৈছে: October 14, 2006 .\nGarrison, Fielding H. (1966), History of Medicine, প্ৰকাশক Philadelphia: W.B. Saunders Company .\nFishchenko, AIa; Khimich, SD (1986), "Modification of the Hippocratic cap-shaped bandage", Klin Khir খণ্ড 1 (72) . PMID 3959439\nHanson, Ann Ellis (2006), Hippocrates: The "Greek Miracle" in Medicine, Lee T. Pearcy, The Episcopal Academy, Merion, PA 19066, USA, http://www.medicinaantiqua.org.uk/Medant/hippint.htm, r কৰা হৈছে: December 17, 2006\nHippocrates (2006), On the Sacred Disease, Internet Classics Archive: The University of Adelaide Library, archived from the original on September 26, 2007, http://web.archive.org/web/20070926213032/http://etext.library.adelaide.edu.au/mirror/classics.mit.edu/Hippocrates/sacred.html, r কৰা হৈছে: December 17, 2006 .\nInternet Encyclopedia of Philosophy (2006), Democritus, The University of Tennessee at Martin, http://www.iep.utm.edu/d/democrit.htm, r কৰা হৈছে: December 17, 2006 .\nJani, P.G. (2005), "Management of Haemorrhoids: A Personal Experience", East and Central African Journal of Surgery খণ্ড 10 (2): 24–28 .\nJones, W. H. S. (1868), Hippocrates Collected Works I, Cambridge Harvard University Press, http://daedalus.umkc.edu/hippocrates/HippocratesLoeb1/page.ix.php, r কৰা হৈছে: September 28, 2006 .\nLeff, Samuel; Leff, Vera. (1956), From Witchcraft to World Health, প্ৰকাশক London and Southampton: Camelot Press Ltd. .\nMajor, Ralph H. (1965), Classic Descriptions of Disease, প্ৰকাশক Springfield, Illinois .\nMargotta, Roberto (1968), The Story of Medicine, প্ৰকাশক New York: Golden Press .\nMartí-Ibáñez, Félix (1961), A Prelude to Medical History, প্ৰকাশক New York: MD Publications, Inc., Library of Congress ID: 61-11617 .\nNational Library of Medicine (2006), Images from the History of Medicine, National Institutes of Health, http://wwwihm.nlm.nih.gov/ihm/images/B/14/555.jpg, r কৰা হৈছে: December 17, 2006 .\nNational Library of Medicine (2000), Objects of Art: Tree of Hippocrates, National Institutes of Health, http://www.nlm.nih.gov/exhibition/tour/hippocrates.html, r কৰা হৈছে: December 17, 2006 .\nNCEPOD (2004), Scoping our practice, প্ৰকাশক London: National Confidential Enquiry into Patient Outcome and Death, ISBN 0-9539249-3-3 .\nPinault, Jody Robin (1992), Hippocratic Lives and Legends, প্ৰকাশক Leiden: Brill Academic Publishers, ISBN 90-04-09574-8 .\nPlato (2006), Protagoras, Internet Classics Archive: The University of Adelaide Library, http://classics.mit.edu/Plato/protagoras.html, r কৰা হৈছে: December 17, 2006 .\nProject Hippocrates (1995), Project Hippocrates, Center for Medical Robotics and Computer Assisted Surgery, Carnegie Mellon School of Computer Science, http://www.cs.cmu.edu/afs/cs/project/mrcas/www/hippocrates.html, r কৰা হৈছে: December 30, 2006 .\nRutkow, Ira M. (1993), Surgery: An Illustrated History, প্ৰকাশক London and Southampton: Elsevier Science Health Science div, ISBN 0-8016-6078-5 .\nSchwartz, Robert A.; Richards, Gregory M.; Goyal, Supriya (2006), Clubbing of the Nails, WebMD, http://www.emedicine.com/derm/topic780.htm, r কৰা হৈছে: September 28, 2006 .\nShah, J (2002), "Endoscopy through the ages", BJU International (London: Academic Surgical Unit and Department of Urology, Imperial College School of Medicine, St. Mary's Hospital) খণ্ড 89 (7): 645–652, doi:10.1046/j.1464-410X.2002.02726.x, PMID 11966619 .\nSinger, Charles; Underwood, E. Ashworth (1962), A Short History of Medicine, প্ৰকাশক New York and Oxford: Oxford University Press, Library of Congress ID: 62-21080 .\nSmith, William (1870), Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, 2, প্ৰকাশক Boston: Little, Brown, and Company, http://www.ancientlibrary.com/smith-bio/1590.html, r কৰা হৈছে: December 23, 2006\nAdams, Francis (translator)  (1994), Works by Hippocrates, প্ৰকাশক The Internet Classics Archive: Daniel C. Stevenson, Web Atomics © 1994–2000, http://classics.mit.edu/Browse/browse-Hippocrates.html .\nJori, Alberto (1996), Medicinaemedici nell'antica Grecia. Saggio sul 'Perì téchnes' ippocratico, প্ৰকাশক Bologna (Italy): il Mulino .\nKalopothakes, M. D. (1857), An essay on Hippocrates, প্ৰকাশক Philadelphia: King and Baird Printers, http://www.hti.umich.edu/cgi/t/text/pageviewer-idx?c=moa&cc=moa&idno=akk6471.0001.001&frm=frameset&view=image&seq=3 .\nLopez, Francesco (2004), Il pensiero olistico di Ippocrate. Percorsi di ragionamentoetestimonianze. Vol. I, প্ৰকাশক Cosenza (Italy): Edizioni Pubblisfera, ISBN 9788888358352, http://books.google.com/?id=A4fGB7Fzj_UC&printsec=frontcover&dq=il+pensiero+olistico+di+ippocrate#v=onepage&q&f=false .\nName Hippocrates of Kos\nAlternative names Ἱπποκράτης (Greek)\nPlace of death Kos, Greece\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=হিপ%27ক্ৰেটিছ&oldid=237562"ৰ পৰা অনা হৈছে


চান্দনী চ’কত চীনা দম্পত্তিৰ সৈতে ছয়ঘণ্টা – Mahabahoo\nHome/Assam News & Articles/চান্দনী চ’কত চীনা দম্পত্তিৰ সৈতে ছয়ঘণ্টা\nক্ষীৰোদ কুমাৰ শইকীয়া\nমই ভ্ৰমণ প্রিয় …অৱসৰ বিনোদন বা মনোৰঞ্জনৰ বাবে নহলেওঁ কৰ্মৰ তাগিদাত মাহটোৰ সিংহভাগ দিহিঙে-দিপাঙে ঘূৰি ফুৰাই হয়। যিহেতু কৰ্মৰ তাগিদাত পেটৰ দায়ত কৰা ভ্ৰমণ, গতিকে অন্য কাৰ্যৰ বাবে বিশেষ সময় নাথাকে যদিও সময়ৰ টিকনিত খামুচি যি অকণমান সময় পাওঁ সেইকণতে নতুন ঠাই আৰু মানুহৰ বিষয়ে জানিবলৈ চেষ্টা কৰোঁ।\nসিদিনা, হঠাৎ এটা সুযোগ আহিল। কৰ্মস্থল ডেৰাডুনত ৫ দিন কটোৱাৰ পিছত গৃহ অভিমুখী ৰাজধানী এক্সপ্ৰেছ ধৰিবলৈ দিল্লীলৈ আহিলো এদিন আগতীয়াকৈ৷ কাৰণ কৰ্মস্থল হিমগিৰি জী বিশ্ববিদ্যালয় সপ্তাহত শনি আৰু দেওবাৰ দুয়োদিনেই বন্ধ থাকে আৰু মোৰ ট্ৰেইন আছে দেওবাৰে। গতিকে সাতে পাঁচে মিলাই বহু দিনৰ মূৰত এদিন দিল্লীত কটোৱাৰ মানসেৰে শুক্ৰ বাৰে ৰাতি ১২ বজাত ভলভ’ত উঠিলোঁ ডেৰাডুনৰ আন্তঃৰাজ্যিক বাছ আস্থানৰ পৰা।\nৰাতিপুৱা ৪.৩০ বজাত দিল্লীৰ কাশ্মিৰী গেটৰ মহাৰাণা প্ৰতাপ সিংহ আন্তঃৰাজ্যিক বাছআস্থানত নামি অলপ জিৰাই ৭ মান বজাত মেট্ৰ’ৰে যাত্ৰা কৰিলোঁ আগতেই বুক কৰি থোৱা কেৰ’লবাগস্থিত হোটেল দানিছ ৰিজেঞ্চিৰ অভিমুখে।\nপ্ৰায় ৪০ মিনিটৰ অন্তত হোটেল পাই দেখোঁ মই ভুলতে অনলাইনত ৩ ঘণ্টাৰ বাবে ফ্ৰেছআপ ৰুমহে বুকিং কৰিলোঁ৷ কিন্তু মই ৰাতি থকা পৰিকল্পনালৈ আহিছোঁ..অতিৰিক্ত টকা জমা কৰি ৰাতিটোৰ বাবে কোঠাটো ল’লো, কিন্তু মেনেজাৰে ক’লে যে ১২.৩০ বজাৰ পিছতহে ৰুম খালি হ’ব…তেতিয়া মাথো পুৱা ৮ বাজিছে…\nউপায়ন্তৰ হৈ হোটেলৰ ৰাজহুৱা শৌচাগাৰতে প্রাতঃকৰ্ম আৰু স্নানাদি সমাপন কৰি, টালি-টোপোলা হোটেলৰ কাউণ্টাৰত জমা কৰি ওলাই আহিলোঁ৷ লক্ষ্য চান্দনী চৌক, লালকিল্লা আৰু জুম্মা মছজিদ।\nপুনৰ কেৰ’লবাগ মেট্ৰ’ ষ্টেচনৰ পৰা মেট্ৰ’ৰে যাত্ৰা কৰিলোঁ লালকিল্লা অভিমুখে । লালকিল্লালৈ তাৰপৰা পোনপতীয়া মেট্ৰ সংযোগ নাই, মাজতে মেট্ৰ’ সলাব লাগে। ৮.৪০ মানত গৈ লালকিল্লাত প্ৰৱেশৰ বাবে টিকট ঘৰত শাৰী পাতিলোগৈ। টিকটৰ মূল্য ভাৰতীয়ৰ বাবে ৫০ টকা আৰু বিদেশীৰ বাবে ৬০০ টকা। টিকটৰ মূল্য ৫ নে ১০ টকা থাকোতেই শেষবাৰৰ বাবে লালকিল্লালৈ গৈছিলোঁ, সম্ভৱত ২০০৬/২০০৭ চনত। টিকট লৈ প্ৰৱেশ কৰি ইফালে-সিফালে চাই মীনাবজাৰ পাৰ হৈ দেৱান-ই-আমৰ সিংহাসনৰ আগত থিয় হলোগৈ। অনেক দেশী-বিদেশী লোকে সেইস্থানত ভিৰ কৰিছিলহি। ময়ো দুই এখন ফটো আৰু চেলফি তোলাত লাগি গ’লো।\nহঠাৎ মোৰ কাষতে থকা এজন জনজাতীয় মুখাবয়ৰ লোকে মোক মিচিকিয়া হাঁহিৰে সম্ভাষণ জনাই ইংৰাজীতে সুধিলে ইয়াতেই মোগল সম্ৰাট সকল বহিছিল নেকি? মই হয় বুলি কোৱাত পুনৰ সুধিলে তেখেতৰ বেলেগ সভাসদসকল ক’ত বহিছিল? মই মোৰ সীমিত বুৰঞ্জীৰ জ্ঞানেৰে যথাসম্ভৱ এটা থূল-মূল উত্তৰ দিলো আৰু সুধিলোঁ তেখেত ক’ৰ নাগালেণ্ড, মণিপুৰ নে অৰুণাচলৰ? তেওঁৰ উত্তৰ শুনি অলপ আচৰিতো হ’লো আৰু ভালো লাগিল৷ তেখেত আহিছে চুবুৰীয়া দেশ চীনৰপৰা।\nচীন …..মহা চীন…ৰঙা চীন বুলিলেই চকুৰ আগত ভাঁহি উঠে চীনৰ প্ৰাচীৰ, সহস্ৰাব্দ প্ৰাচীন মাটিৰ সৈনিক দলৰ মূৰ্তি, বৈচিত্ৰ্যময় চৈনিক ইতিহাস, আমাৰ উত্তৰ-পূৱৰ বিভিন্ন জনজাতিৰ পূৰ্বপুৰুষৰ আদি বাসভূমি, মাও, tiananmen square, ১৯৬২, দোকলাম, নাস্তিক চীন আদি…\nবহু নজনা কথা আৰু গুজৱৰ সঁচা-মিছা জনাৰ আশাত তেওঁৰ লগত চা-চিনাকি পৰ্বৰে কথা আগবঢ়ালোঁ। তেখেতৰ নাম শ্ৰীযুত ৱাং৷ তেখেতে কিছু দূৰত ফটো লোৱাত ব্যস্ত থকা পত্নীক মাতি চিনাকি কৰাই দিলে নাম শ্ৰীমতী মিয়া। ৱাংৰ বয়স ৩৬ বছৰ আৰু মিয়াৰ ৩৩ বছৰ, তিনিও প্ৰায় সমবয়সীয়া হোৱাৰ বাবেই হওঁক বা একে মানসিকতাৰ হোৱাৰ বাবেই হওঁক আলোচনাই গতি ল’লে। বিষয় ব্যক্তিগত পৰিচয়ৰপৰা আৰম্ভ কৰি ইতিহাস, সমাজ-সংস্কৃতি, ৰাজনীতি, অৰ্থনীতি, ভূগোল ইত্যাদি ইত্যাদি।\nপ্ৰাথমিক পৰিচয়, পা-পৰিয়াল, জীৱিকা আদিৰ পৰ্ব শেষ হোৱাৰ পাছত, লালকিল্লাত ঘূৰা দুটা ঘন্টা বিশেষতঃ দিল্লী, মোগল, লালকিল্লা, তাজমহল আদিৰ ইতিহাসৰ আলোচনতেই পাৰ হৈ গ’ল। লালকিল্লাৰপৰা ওলাই আহোঁতে প্ৰৱেশদ্বাৰতে আৰু এক বিৰল অভিজ্ঞতাৰ সন্মুখীন হ’লো। হঠাৎ প্ৰৱেশদ্বাৰৰ নিৰাপত্তাৰক্ষীজনে মোক আচৰিত কৰি সুধিলে, দাদা ক’ৰ পৰা আহিছে? অসম নে মণিপুৰ? মই ক’লো, ধেমাজিৰ…লগে লগে তেওঁ ক’ল তেখেত লক্ষীমপুৰৰ। ভালে কেইদিনৰ মূৰত এজনৰ লগত মুখ-মুখিকৈ অসমীয়াত কথা পাতিবলৈ পাই মনতো ভাল লাগি গ’ল….প্ৰৱেশদ্বাৰত যিহেতু ৰৈ থকা সম্ভৱ নহয়, গতিকে তেওঁ কেনেদৰে মোক অসমৰ বুলি অনুমান কৰিলে জানিবলৈ নহ’ল।\nলালকিল্লাৰপৰা উলাই ৱাংএ মোক সুধিলে মোৰ ইয়াৰ পিছৰ পৰিকল্পনা কি? মই ক’লো বিশেষ একো নাই প্ৰথমে জুম্মা মছজিদ, চান্দনী চৌক আদিত এপাক মাৰিম তাৰ পিছত কি কৰিম ভাবিম….\nলগে লগে ৱাং আৰু মিয়াই ক’লে তেওঁলোকেও সেই একে উদ্দেশ্যই আহিছে গতিকে অনুৰোধ কৰিলে যে মই যদি বেয়া নাপাওঁ একেলগে যাব লাগে।\nঅকলশৰে ঘূৰি ফুৰাৰ কোনো মজা নাই, তাতে যদি ৱাংহতঁৰ দৰে মনে মিলা লগ পোৱা যায় ভ্ৰমণৰ আনন্দই বেলেগ হয়। গতিকে মই পোনচাটেই সন্মতি দিলোঁ।\nলালকিল্লাৰ পৰা চান্দনী চৌকৰ দিশে যাবলৈ ৰাজপথত ভৰি দিয়াৰ ল’গে ল’গে এজাক ৰিক্সাচালকে আমাৰ ওপৰত মৃতদেহৰ ওপৰত শগুণ পৰাদি জপিয়াই পৰিল। চান্দনী চৌক ২০০ টকাৰ পৰা ৫০০ টকাত ৰিক্সাত ঘূৰোৱাৰ বাবে। ২০০ /৫০০ মিটাৰ পথৰ বাবে ২০০ টকা!!! আচল ভাড়া ৩০/৪০ টকাৰ বেছি নহয়। কিন্তু বিদেশী নাগৰিক দেখি ১০ ৰ পৰা ২০ গুণ পৰ্যন্ত বেছিকৈ ভাড়া বিচাৰিছে। পিছে মোৰ টানি উলিওৱা দিল্লীৱালা উচ্চাৰণৰ হিন্দী শুনি পিছ এৰিলে৷\nএইবাৰ খোজ ল’লো চান্দনী চৌক বজাৰৰ মাজেৰে বিশ্ববিখ্যাত #মছলা_বজাৰ বা #স্পাইছ_মাৰ্কেট লৈ, তাৰপৰা জুম্মা মছজিদ।\nখোজৰ লগে লগে আলোচনাও আগবাঢ়িল। মই যেতিয়া ক’লো, মই অসমৰ আৰু অসম চাহ, গড়ৰ বাবে পৃথিৱী বিখ্যাত, মোক হতাশ কৰি তেওঁলোকে ক’লে যে তেওঁলোকে অসমৰ নাম শুনাই নাই। মিয়াই তেওঁৰ ফোনতো মোৰফালে আগবঢ়াই দি অসমৰ বিষয়ে ইণ্টাৰনেটত সন্ধানৰ বাবে নামটো লিখি দিব দিলে…তাৰ পিছত ডিজিটেল পৃথিৱীত থকা অসম সমন্ধীয় তথ্যসমূহ পঢ়ি দুয়োৰে মাজত তেওঁলোকৰ ভাষাতে আলোচনা কৰি ক’লে, এনে এখন সুন্দৰ ঠাই আছে বুলি তেওঁলোকে আগতে জনা হ’লে ভ্ৰমণসূচীত অসমকো ৰাখিলহেঁতেন।\nঅসমৰ বিষয়ে শুনা নাই বুলি কোৱাৰ বাবে মোক বেয়া নাপাবলৈ ক্ষমা খুজি ৱাংএ ক’বলৈ ধৰিলে …যিহেতু চীনত ভাৰতীয় সংস্কৃতি বা জ্ঞানৰ প্ৰচাৰ তেনেই নগন্য সেয়েহে তেওঁলোকে ভাৰতৰ বিষয়ে বিশেষ একো নাজানে। অৰুণাচল আৰু টাৱাংৰ প্ৰসংগ অনাত ক’লে সেই বিষয়েও তেওঁলোক একেবাৰে অজ্ঞ। লগতে ইয়াকো ক’লে ভাৰতৰ লগত শত্ৰুতা, বিবাদ এইবোৰ কেৱল ৰাজনৈতিক এজেণ্ডা, চীনৰ সৰ্বসাধাৰণ লোকে ভাৰতক শত্ৰু বুলি জ্ঞান নকৰে।\nভাষা, ৰাজনীতি, অৰ্থনীতি আদিৰ বিষয়ে কথা পাতি পাতি #স্পাইছ_মাৰ্কেটৰ মাজেৰে এপাক ঘূৰি জুম্মা মছজিদ পালোহি। জুম্মা মছজিদৰ কাষেৰে অনেক বাৰ গৈছো, কিন্তু প্ৰৱেশ এয়ে প্ৰথম।\nপ্ৰৱেশ কৰিবলৈ গৈ দেখিলোঁ.. দ্বাৰত দুজন লোক৷ এজনে প্ৰৱেশ কৰিব খোজা মহিলাসকলক বোৰখা সদৃশ গাউন জাতীয় পোছাক এটা পিন্ধাই আছে আৰু হাফপেন্ট পিন্ধা পুৰুষসকলক লুঙি জাতীয় এখন কাপোৰ মেৰিয়াই দিছে, আনজনে প্ৰৱেশ মাচুল লৈ আছে। মই প্ৰৱেশ মাচুল কিমান জানিব খোজাত ক’লে “ভাৰতীয়ৰ বাবে বিনামূলীয়া আৰু বিদেশীৰ প্ৰতিজনৰ ৩০০ টকা৷” প্ৰায়বোৰ ভাৰতীয় পৰ্যটনক্ষেত্ৰত একেই নিয়ম, যেনে লালকিল্লাত ভাৰতীয়ৰ প্ৰৱেশ মাচুল ৫০ টকা আৰু বিদেশীৰ ৬০০ টকা।\nৱাং লগত ৬০০ টকাৰ খুচুৰা নাছিল, মোৰ লগতো। প্ৰৱেশ দ্বাৰৰ ৰক্ষকক লাগে খুচুৰা, খুচুৰা বিচাৰোঁতে ৱাংৰ হাতত আমেৰিকান ডলাৰৰ নোট দেখি কয় ১০ ডলাৰৰ নোট দিলেও হব। ১০ ডলাৰ লোৱাৰ পিছত কোনো টকা ঘূৰাই নিদিলে। ১০ আমেৰিকান ডলাৰ ভাৰতীয় ৭৪০ টকা মান হব। দেখ-দেখকৈ ই ঠগবাজী, তাকো ধৰ্মীয় স্থানত!!! মই ভিতৰলৈ গৈ ৱাংক কথাতো ক’লো, তেওঁ পুনৰ খুজিব নিবিচাৰিলে। জুম্মা মছজিদৰপৰা ওলোৱাৰ লগে লগে আকৌ ডলাৰে লগ ল’লে, এইবাৰ এগৰাকী শিশু ভিক্ষাৰীৰৰ ৰূপত। আমাক দেখি ভিক্ষা খোজাত মই জেপত থকা ২ টকাৰ মুদ্ৰা এটা আগবঢ়াই দিয়াত ক’লে এইটো নচলে, মই তেতিয়া ১০ টকাৰ মুদ্ৰা এটা দিয়াত ক’লে এইটো নালাগে ডলাৰ দিয়ক না চাহাব… মই নাই বুলি কোৱা সত্ত্বেও ৱাং, মিয়া আৰু মোৰ পিছে পিছে ভালেখিনি বাট আহি থাকিল। আঁৰ চকুৰে লক্ষ্য কৰি দেখিলোঁ দুজনীমান মালিক জাতীয় মহিলাই কাষে কাষে সিহঁতৰ ওপৰত চকু ৰাখি আহি আছে। অলপ দূৰ আহি ভিক্ষাৰী কনমানি দুজনী উভটি গ’ল। ঘটনাটোৱে মনত বিভিন্ন ধৰণৰ ভাৱৰ বুৰবুৰণি তুলিলে। কিছু লাজৰ, কিছু হতাশাৰ, কিছু অক্ষমতাৰ আৰু কিছু বিষাদৰ ভাৱে আহি বেৰি ধৰিলেহি৷ হায় মোৰ বিকশিত ভাৰতৰ ভৱিষ্যত প্রজন্মৰ শৈশৱ…হায় শিক্ষাৰ অধিকাৰ আইন….. এইবোৰৰ মাজৰপৰা বিদেশী পৰ্যটকসকলে ভাৰতৰ কি ছবি মনত লৈ যাব!!!\nৱাংহঁতে ৫ দিনৰ কাৰণে এখন ইন’ভা গাড়ী ৬ দিনৰ কাৰণে ভাড়াত লৈছিল, আকাশলঙ্ঘী মূল্যত। ২৫০০ আমেৰিকান ডলাৰৰ বিনিময়ত। প্ৰায় ১৫০০০০ ভাৰতীয় টকা। আজি আছিল অন্তিম দিন। ইতিমধ্যেই তেওঁলোকে জয়পুৰ, তাজমহল, বানাৰসী ইত্যাদি ভ্ৰমণ কৰি আহিছিল। আজি অন্তিমদিনত দিল্লী ভ্ৰমণ কৰি পিছদিনা পুৱা ৭.৪০ বজাৰ উৰাজাহাজত চীনলৈ বুলি উৰা মাৰিব। তেওঁলোকে দিনটোৰ বাবে তেওঁলোকৰ লগত ঘূৰিবলৈ অনুৰোধ কৰাত অনিচ্ছাস্বত্বেও মই পিছৰ গন্তব্যস্থান ৰাজঘাটৰ পিছত এৰা-এৰি হম বুলি ক’লো, যিহেতু মোৰ হোটেলৰ কোঠাত এতিয়াও প্ৰৱেশ কৰা হোৱাই নাই, কেনেবাকৈ নাপালে ৰাতিলৈ অসুবিধা হ’ব বাবে।\nএইবাৰ জুম্মা মছদিৰপৰা লালকিল্লাৰ পিছফালে থকা গাড়ীৰ আস্থানলৈ কথাৰ মহলা মাৰি মাৰি খোজ ল’লো। এইবাৰৰ আলোচনা আমাৰ সমাজত নাৰীৰ স্থান, কলেজ-স্কুলত ছাত্ৰীৰ হাৰ। মই ৱাংক সুধিলো যে তেওঁলোকে এইবিষয়ে কি বুলি শুনিছে? মিয়াই আৰম্ভ কৰিলে, তেওঁলোকে শুনিছে যে ভাৰতত অকলশৰীয়া মহিলা পৰ্যটক সুৰক্ষিত নহয়। স্কুল-কলেজত মহিলাৰ হাৰ পুৰুষৰ তুলনাত যথেষ্ট কম। যৌতুক আৰু বহুবিবাহৰ কথাও ক’লে। মই এতিয়া অলপ দোধোৰ-মোধোৰত পৰিলোঁ। মিয়াৰ কথাখিনি মিছা বুলি একেবাৰে উৰাই দিবও নোৱাৰোঁ আৰু সচাঁ বুলিলে দেশৰ বদনাম হয়….. মধ্যম পন্থা অৱলম্বন কৰাই ভাল বুলি ভাবি ক’লো.. ভাৰত এখন বিশাল দেশ..হাজাৰো অধিক ভাষা-দোৱান তথা জাতি-জনগোষ্ঠী আছে। গতিকে কিছু কিছু স্থান যদিও অলপ মহিলাৰ বাবে বিপদজনক বেছিভাগ ঠায়েই নিৰাপদ। উদাহৰণ স্বৰূপে দিল্লী, উত্তৰপ্ৰদেশ, বিহাৰ, মধ্যপ্ৰদেশ আদি ঠাই অকলশৰীয়া মহিলাৰ বাবে কিছু বিপদজনক যদিও বেংগলুৰ, আমাৰ উত্তৰপূবৰ ৰাজ্যসমূহ নিৰাপদ আৰু এই ৰাজ্যসমূহত যৌতুক জাতীয় সমস্যাটো নাই। মেঘালয়ৰ মাতৃপ্ৰধান পৰম্পৰাৰ কথাও ক’লো। লগতে আমাৰ অসমীয়া সমাজত আৰু উত্তৰ-পূবৰ জনজাতীয় সমাজত যে নাৰীৰ স্থান অতি উচ্চ সেইয়াও অলপ বুজাবলৈ চেষ্টা কৰিলোঁ।\nপদপথত শুই থকা দুজন ভিক্ষাৰীক দেখি ৱাংএ ক’লে বহু সময়ৰ সুধিম বুলি ভাৱি আছো কিন্তু সুধা হোৱা নাই..ভাৰতত বাসস্থানৰ সমস্যা আছেনে নাই? কাৰণ চীনত এই সমস্যাই ভয়ংকৰ ৰূপ ধাৰণ কৰিছে।\nএই সম্পৰ্কত মোৰ বিশেষ জ্ঞান নাই। গতিকে মই ক’লো পৰ্যাপ্ত পৰিমাণৰ টকা থাকিলে ই সমস্যা নহয় কিন্তু বৰ্তমান অধিকাংশ ভাৰতীয়ৰে নিজাকৈ ঘৰ এটা কিনাৰ সামৰ্থ্য নাই।\nআহি আহি ৱাংহতঁৰ গাড়ীৰ ওচৰ পালোহি। এইবাৰ গাড়ীত উঠি ৰাওনা হ’লো ৰাজঘাট অভিমুখে… এইবাৰৰ আলোচনা নিজৰ নিজৰ ঠাইৰ বিষয়ে, ঘৰৰ বিষয়ে। ৱাং বেইজিংৰ মিয়া চিচুৱানৰ, বৰ্তমান দুয়ো বেইজিংত থাকে, দুটা সন্তানৰ পিতৃ-মাতৃ। লগতে ময়ো মোৰ বিষয়ে ক’লো।\nএটা শব্দই মোৰ মনত খুন্দিয়াবলৈ ধৰিলে। #চিচুৱান… মোৰ পূৰ্বপুৰুষৰ আদি বাসস্থান। মই এই কথাষাৰ কোৱাত ৱাং আৰু মিয়া অতি আচৰিত আৰু উৎসাহিত হৈ পৰিল। মোৰপৰা এই বিষয়ে অধিক জানিব বিচাৰিলে। যি পাৰো যি জানো বিৱৰি ক’লো। তেওঁলোক অতি উৎসাহিত হ’ল, মিয়াই এখোজ আগুৱাই গৈ ক’লে সেইবাবে আপোনাৰ উত্তৰ-পূবত নাৰীক সন্মান দিয়ে.. ই চীনৰো সংস্কৃতি। পূৰ্বতকৈও এটা আপোন ভাৱ গঢ় লৈ উঠিল।\nৰাজঘাটত প্ৰৱেশ কৰিবলৈ কোনো মাচুল নথকাত ৱাংএ কিয় জানিব বিচৰাত সুৰক্ষাৰ দায়িত্বত থকা বিষয়াজনে কৌতুকেৰে উত্তৰ দিলে এয়া নোটৰ মালিকৰ ঘৰ গতিকে ইয়াত নোট অচল। ৰাজঘাটত এটা অপ্রীতিকৰ তথা লজ্জাজনক ঘটনাৰ সন্মুখীন হ’লো। ২০/২৫ বছৰীয়া যুৱকৰ দল এটাই মিয়াৰ লগত ফটো উঠাৰ নামত টনা-আজোৰা কৰিবলৈ ধৰিলে। প্ৰায় ১০ মিনিট মানৰ চেষ্টাৰ পিছত যুৱকৰ দলটোৰপৰা মুক্ত হৈ খৰধৰকৈ গান্ধীৰ সমাধি দৰ্শন কৰি গাড়ীলৈ ঘূৰিলোঁ। এইবাৰ এৰা-এৰি হোৱাৰ পাল। ৰাজঘাটৰপৰা গাড়ীৰে জনপথ মেট্ৰ’ষ্টেচনত মই নামি পৰিলোঁ ৱাং আৰু মিয়াক বিদায় দি।\nএই খন্তেকীয়া চিনাকীৰ চীনা দম্পতিয়ে মনত সাঁচ বঢ়াই গ’ল। চীনত হোৱাটচএপ / ফেচবুক নিষিদ্ধ। গতিকে ৱাংএ মোৰ ইমেইলৰ ঠিকনা লৈ গৈছে, বেইজিং পালে মেইল পঠিওৱাৰ প্ৰতিশ্ৰুতিৰে, বাট চাই ৰলো চীনা বন্ধুৰ মেইলৰ বাবে আগ্ৰহেৰে।