গীতা গোপীনাথ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nআন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মুদ্ৰা নিধিৰ মুখ্য অৰ্থনীতিবিদ\n১ জানুৱাৰী ২০১৯\n৮ ডিচেম্বৰ, ১৯৭১ (৪৯ বছৰ)\nদিল্লী বিশ্ববিদ্যালয় (বিএ, এমএ)\nৱাশ্বিংটন বিশ্ববিদ্যালয়, চিটল(এমএ)\nপিয়েৰ অলিভাৰ গৌৰীন্সাছ\nগীতা গোপীনাথ (জন্ম ৮ ডিচেম্বৰ ১৯৭১) এগৰাকী ভাৰতীয় আমেৰিকান অৰ্থনীতিবিদ। তেওঁ হাৰ্ভাৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ আন্তৰাষ্ট্ৰীয় অধ্যয়ন আৰু অৰ্থনীতি বিজ্ঞানৰ জন জৱানষ্ট্ৰ আসনৰ অধ্যাপক। ইয়াৰ লগতে তেওঁ নেছনেল ব্যুৰ' অফ ইকনমিক ৰিচাৰ্ছৰ আন্তৰ্জাতিক বিত্ত আৰু সামষ্টিক অৰ্থনীতি কাৰ্যসূচীৰ সহ সঞ্চালক পদত অধিষ্ঠিত হৈ আছে।\nতেওঁ ২০১৮ চনৰ অক্টোবৰ মাহত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মুদ্ৰা নিধিৰ মুখ্য অৰ্থনীতিবিদ হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে। ২০১৯ চনৰ ১ জানুৱাৰীৰ পৰা তেওঁৰ কাৰ্যকাল আৰম্ভ হয়। তেওঁ কেৰালাৰ মুখ্যমন্ত্ৰীৰ অৰ্থনৈতিক উপদেষ্টা হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। তেওঁৰ গৱেষণাৰ মূল বিষয় হ’ল আন্তৰ্জাতিক বিত্ত আৰু সামষ্টিক অৰ্থনীতি।\n1 প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা\nপ্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা[সম্পাদনা কৰক]\n১৯৭১ চনৰ ৮ ডিচেম্বৰ তাৰিখে ভাৰতৰ কলকাতাত গীতা গোপীনাথৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ টিভি গোপীনাথ আৰু মাতৃ ভিচি বিজয়লক্ষ্মী। তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃ দুয়ো কেৰালা ৰাজ্যৰ কান্নুৰৰ অধিবাসী আছিল আৰু গীতা তেওঁলোকৰ দুগৰাকী জীয়েকৰ ভিতৰত সৰু গৰাকী।\nগীতায়ে কৰ্ণাটকৰ মহীশূৰৰ নিৰ্মলা কনভেণ্ট স্কুলত প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। ১৯৯২ চনত তেওঁ দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্গত লেডী শ্ৰী ৰাম কলেজৰ পৰা অৰ্থনীতি বিষয়ত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তাৰপিছত তেওঁ ১৯৯৪ চনত দিল্লী স্কুল অফ ইকনমিক্সৰ পৰা অৰ্থনীতিৰ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ইয়াৰ পিছত তেওঁ উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰলৈ যায়। তাত তেওঁ ১৯৯৬ চনত ৱাশ্বিংটন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা আকৌ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ২০০১ চনত তেওঁ প্ৰিন্সটন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা পিএইছডি লাভ কৰে। প্ৰিন্সটনত ডক্টৰেল গৱেষণা কৰি থাকোঁতে তেওঁ প্ৰিন্সটনছ ৱুদ্ৰ ৱিলছন ফেল'শ্বিপ গৱেষণা বঁটা লাভ কৰিছিল।.\nগীতা গোপীনাথ হাৰ্ভাৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ আন্তৰাষ্ট্ৰীয় অধ্যয়ন আৰু অৰ্থনীতি বিজ্ঞানৰ জন জৱানষ্ট্ৰ আসনৰ অধ্যাপক। ইয়াৰ লগতে তেওঁ নেছনেল ব্যুৰ' অফ ইকনমিক ৰিচাৰ্ছৰ আন্তৰ্জাতিক বিত্ত আৰু সামষ্টিক অৰ্থনীতি কাৰ্যসূচীৰ সহ সঞ্চালক পদত অধিষ্ঠিত হৈ আছে। তেওঁ ফেডাৰেল ৰিজাৰ্ভ বেংক অফ বষ্টনৰ অতিথি বিদ্বান আৰু ফেডাৰেল ৰিজাৰ্ভ বেংক অফ নিউয়ৰ্কৰ অৰ্থনৈতিক উপদেষ্টা পীঠৰ সদস্য। তেওঁ কেৰালাৰ মুখ্যমন্ত্ৰীৰ অৰ্থনৈতিক উপদেষ্টা হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ইয়াৰ লগতে তেওঁ আমেৰিকান ইকনমিক ৰিভিউৰ সহ-সম্পাদক হিচাপে কৰ্মৰত আছে। তেওঁ ৰিভিউ অফ ইকনমিক ষ্টাডিছৰ প্ৰবন্ধ সম্পাদক আৰু হেণ্ডবুক অফ ইণ্টাৰনেছনেল ইকনমিক্সৰ সহ সম্পাদক আছিল। ২০১৮ চনৰ অক্টোবৰ মাহৰ তেওঁ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মুদ্ৰা নিধিৰ মুখ্য অৰ্থনীতিবিদ হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে। আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মুদ্ৰা নিধিৰ পৰিচালক সঞ্চালক ক্ৰিষ্টিন লাগাৰ্ডে তেওঁক আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মুদ্ৰা নিধিৰ গৱেষণা বিভাগৰ অৰ্থনৈতিক উপদেষ্টা আৰু সঞ্চালক হিচাপে নিযুক্ত কৰে।\n২০১৮ চনত তেওঁ আমেৰিকান একাডেমী অফ আৰ্টছ এণ্ড চাইন্সছৰ ফেল' নিৰ্বাচিত হয়। ২০১৭ চনত তেওঁ ৱাশ্বিংটন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বিশিষ্ট প্ৰাপ্তন শিক্ষাৰ্থী বঁটা লাভ কৰিছিল। ২০১৪ চনত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মুদ্ৰা নিধিৰ ৪৫ বয়সৰ অনুৰ্ধ শ্ৰেষ্ঠ ২৫ গৰাকী অৰ্থনীতিবিদৰ তালিকাত তেওঁ স্থান লাভ কৰিছিল। ২০১১ চনৰ ৱৰ্ল্ড ইকনমিক ফৰামে তেওঁক যুৱ গোলকীয় নেতাৰ তালিকালৈ বাছনি কৰিছিল।\nগীতাৰ স্বামী ইকবাল সিং ধালিৱাল মেচেচুটছ ইনষ্টিটিউট অফ টেকনলজিৰ অৰ্থনীতি বিভাগৰ আব্দুল লতিফ জামিল প্ৰভাৰটি এক্সন লেবৰ সঞ্চালক। তেওঁলোকৰ পুত্ৰৰ নাম ৰোহিল।\n↑ "Christine Lagarde Appoints Gita Gopinath as IMF Chief Economist". International Monetary Fund. 1 October 2018. https://www.imf.org/en/News/Articles/2018/10/01/pr18386-christine-lagarde-appoints-gita-gopinath-as-imf-chief-economist। আহৰণ কৰা হৈছে:4October 2018.\n↑ "IMF appoints India-born Gita Gopinath as Chief Economist". The Times of India. 1 October 2018. https://timesofindia.indiatimes.com/business/india-business/imf-appoints-india-born-gita-gopinath-as-chief-economist/articleshow/66034263.cms। আহৰণ কৰা হৈছে:3October 2018.\n↑ 3.0 3.1 "Harvard Economist Gita Gopinath Appointed Chief Economist At International Monetary Fund". Headlines Today. https://headlinestoday.org/international/3314/harvard-economist-gita-gopinath-appointed-chief-economist-at-international-monetary-fund/। আহৰণ কৰা হৈছে:2October 2018.\n↑ "Gita Gopinath joins IMF as its first female Chief Economist". The Economic Times. 8 January 2019. https://economictimes.indiatimes.com/news/economy/finance/gita-gopinath-joins-imf-as-its-first-female-chief-economist/articleshow/67431457.cms। আহৰণ কৰা হৈছে:9January 2019.\n↑ "The Economist: IMF appointsanew chief economist, October 4, 2018.". https://www.economist.com/finance-and-economics/2018/10/04/the-imf-appoints-a-new-chief-economist.\n↑ 6.0 6.1 "10 things to know about Gita Gopinath, the new IMF chief economist". India Today. 1 October 2018. https://www.indiatoday.in/india/story/10-things-to-know-about-harvard-economist-gita-gopinath-the-new-imf-chief-economist-1353666-2018-10-01। আহৰণ কৰা হৈছে:3October 2018.\n↑ 7.0 7.1 "Mysuru elated as Gita Gopinath is IMF's chief economist". TR Sathish Kumar. Deccan Herald.2October 2018. https://www.deccanherald.com/state/mysuru-elated-gita-gopinath-695730.html। আহৰণ কৰা হৈছে:3October 2018.\n↑ "Gita hardworking and focused: Proud father". Lawrence Milton. The Times of India.2October 2018. https://timesofindia.indiatimes.com/city/mysuru/gita-hardworking-and-focused-proud-father/articleshow/66038008.cms। আহৰণ কৰা হৈছে:3October 2018.\n↑ "Harvard economist Gita Gopinath appointed chief economist at IMF". The Economic Times. 1 October 2018. https://economictimes.indiatimes.com/nri/nris-in-news/gita-gopinath-appointed-chief-economist-at-imf/articleshow/66031877.cms। আহৰণ কৰা হৈছে:3October 2018.\nৱিকিমিডিয়া কমন্সত গীতা গোপীনাথ সম্পৰ্কীয় মিডিয়া ফাইল আছে।\nহাৰ্ভাৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ৱেবচাইটত গীতা গোপীনাথৰ প্ৰফাইল\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=গীতা_গোপীনাথ&oldid=240042"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ২৯ জুন, ২০২০ তাৰিখে ২৩:৩৬ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


পাটকাইৰ ইপাৰে মোৰ দেশঃচন্দনা গোস্বামী~গ্ৰন্থ আলোচনা-দিপশিখা ৰাজকোঁৱৰ\nby©AdminPosted at Monday, March 29, 2021\n"Literature is where we are go to explore the highest and lowest places in human society and human spirit where we hope to find not absolute truths,but the truth of the tale ,of imagination and of the heart"\nReality আৰুFiction দুয়োটা সম্পূৰ্ণ বিপৰীতধৰ্মী শব্দ হ'লেও ইটিয়ে সিটিৰ লগত সংগতি ৰাখি হোৱা সংযোজনৰ ফলস্বৰূপে সৃষ্টি হয় এখন ঐতিহাসিক উপন্যাসৰ।\nবুৰঞ্জীত ঘটনাপ্ৰভাৱৰ বিৱৰণীত আমি বিচাৰি নাপাওঁ সেইখিনি সময়ৰ মানুহখিনিৰ অন্তৰৰ বেদনা, দুখ, আনন্দ, অনুভূতি, অনুভৱ, উপলব্ধি একোকে। মাথোঁ হৃদয়হীন তথ্যৰ যোগান ধৰে বুৰঞ্জীয়ে। কিন্তু যেতিয়াই হৃদয়সৰ্বস্ব মানুহৰ আত্মাৰ অনুভূতিয়ে চুই যায় বুৰঞ্জীৰ সেই গতানুগতিক তথ্যক ।তেতিয়াই অতীতৰ একো একোটা চৰিত্ৰই ধৰা দিয়েহি আমাৰ দৰেই একো একোজন অনুভূতিসম্পন্ন তেজ মঙহৰ মানুহ হৈ , যাৰ অনুভূতিয়েই হৈ পৰে ঐতিহাসিক সাহিত্য সৃষ্টিৰ আধাৰ।\nইমানখিনি শুনাৰ পাছত হয়তো আপোনালোকে অনুমান কৰিব পাৰিছে গ্ৰন্থ খন কি? গ্ৰন্থ খন এখন বুৰঞ্জীমূলক গ্ৰন্থ। যিখন গ্ৰন্থ ২০১২চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা প্ৰাপ্ত চন্দনা গোস্বামীৰ'পাটকাইৰ ইপাৰে মোৰ দেশ'! এইখন গ্ৰন্থ বিস্তৃত অধ্যয়ন আৰু উৰ্বৰ মস্তিষ্কৰ চিন্তাপ্ৰসূত সৃষ্টি।এই উপন্যাসখন অসমৰ সাহিত্য জগতলৈ এক স্মৰণীয় অৱদান ।হেৰাই যোৱা অতীত কাহিনীক অনুধাৱন কৰি অতি সুন্দৰকৈ উপস্থাপন কৰা হৈছে এই উপন্যাসখনত। সমগ্ৰ অসম তথা অসমীয়া জাতিৰ বাবেই এই উপন্যাসখনে কঢ়িয়াইছে অতীতৰ আপুৰুগীয়া বাৰ্তা।\n**এই উপন্যাসখন অধ্যয়ন কৰি মই বহুত উপকৃত হ'লো বুলি স্বীকাৰ কৰিছোঁ। কিয়নো এই উপন্যাসখনৰ জৰিয়তে লাভ কৰিলো অতীতৰ বহু ৰহস্য কথা। উপন্যাসখনৰ প্ৰতিটো পৃষ্ঠা অধ্যয়ন কৰোঁতে যেন মই কল্পনা ৰাজ্যতহে বিলীন হৈ যাওঁ। এনে লাগে যেন মই উপন্যাসখন অধ্যয়ন কৰি থকা নাই। সন্মূখত মই তাৰ প্ৰতিচ্ছবিহে দেখি আছোঁ।\nপূৰ্বৰ কামৰূপ ৰাজ্যৰ অৱদান ঘটিছিল ব্ৰক্ষ্মপুত্ৰ উপত্যকাত ভাগ ভাগ হৈ বহু সৰু বৰ স্বাধীন আৰু পৰাধীন ৰাজ্যই মূৰ দাঙি উঠিছিল। এইখিনি সময়তেই এই উপত্যকাৰ দক্ষিণ-পূবৰে আহোমসকলে আহি ব্ৰক্ষ্মপুত্ৰৰ পাৰত ভৰি দিছিলহি । সেইখিনি সময়তে উপত্যকাটিৰ পশ্চিমৰ বংগদেশত আহি থিতাপি লোৱা তুৰ্কী আফগানী নবাব সেনাপতি সকলে উপযুপৰি আক্ৰমণ চলাইছিল এই উপত্যকাত।এই সন্ধিক্ষণৰ মূহুৰ্তত ৰাজনৈতিক অস্থিৰতা , বিদেশী শত্ৰুৰ আক্ৰমণ , পূৰ্বৰ শাসকৰ উত্থান পতনেৰে ব্যতিব্যস্ত হৈ পৰিছিল এই উপত্যকা। কিন্তু সেই সময়তে আগমন হোৱা আহোমসকলৰ উদ্যোগত অসম তথা অসমীয়া জাতি গঠন প্ৰক্ৰিয়াৰ আৰম্ভণি হৈ পূৰ্ণতাও পাইছিল এই দুটি শতিকাৰ ভিতৰত।এই তাৎপৰ্যপূৰ্ণ সময়খিনিৰ প্ৰতিচ্ছবিৰেই মূলতঃ ফুটাই তুলিবলৈ চেষ্টা কৰিছে উপন্যাসখনৰ যোগেদি।\n১৩শতিকাৰ প্ৰাৰম্ভণিতে আহি সোমোৱা আহোমসকলে নিজকে বিলীন কৰিছিল এই উপত্যকাৰ জাতি প্ৰজাতিৰ বুকুত। যি কথা সৰ্বজনবিদিত হৈও যেন কিছু উপেক্ষিত হৈ ৰল সাহিত্যিক মূল্যায়নৰ পৰা আজিকোপতি ।\nসম্পূৰ্ণ বুৰঞ্জীমূলক তথ্যৰ ভিত্তিতেই যোগোৱা হৈছে এই উপন্যাস।\nইতিহাসে ঢুকি নোপোৱা দিনৰ কোনো এক উজ্জল ৰাতিপুৱা। ৰ'দত জিলিকিছিল এক বিস্তীৰ্ণ উৰ্বৰা সেউজ ভূমি। প্ৰকৃতিৰ সকলো উপাদানৰ মুক্ত দানৰ চানেকি আছিল এই ৰহস্যময়ী , লাস্যময়ী উপত্যকা।চৌদিশৰ পৰা আগুৰিছিল সুউচ্চ পৰ্বত পাহাৰ লানিয়ে সেই সুন্দৰ সমতলক ।এই উপত্যকাৰ হাবি বননিৰ মাজত চালি ধৰিছিল বন ময়ূৰে ,অবাধে বিচৰণ কৰিছিল বনৰীয়া হাতীৰ পালে , বনৰীয়া অলেখ পশু - পক্ষীৰ কলকাকলীয়ে মুখৰ কৰিছিল অৰণ্য , আকাশ লংঘা ওখ ওখ গছ - বিৰিখৰ ডাল পাত ফুলে ফলে হৈছিল সুশোভিত।সেউজী ওখোৰা মোখোৰা হাবি বননিৰে কুলু কুলু সুৰে বৈ গৈছিল তটিনী।।\nসদৌশেষত গ্ৰন্থ খন সকলোৱে অধ্যয়ণ কৰিব বুলি আশা ৰাখিলোঁ।\nLabels#গ্ৰন্থালোচনা, #দিপশিখা ৰাজকোঁৱৰ


বহাগৰ উৰুকাত খোৱা ১০১ বিধ শাকৰ পৰম্পৰা আৰু ঔষধী গুণ : — Vikaspedia\nবহাগৰ গৰু বিহুৰ ১০১ বিধ শাকৰ পৰম্পৰা আৰু তাৎপৰ্য -\nভাৰতৰ পূব প্ৰান্তৰ অসম ৰাজ্য ঐতিহ্য আৰু বৈচিত্ৰময় পৰম্পৰাৰে সমৃদ্ধ এখন দেশ। বুৰঞ্জিয়ে ঢুকিপোৱাৰ পূৰ্ব্বৰে পৰাই এই দেশে বৰ্নময় সংস্কৃতি আৰু পৰম্পৰা বহন কৰি আহিছে।\nআৱহমান কালৰে পৰা চলি অহা পৰম্পৰা ৰীতি-নীতি আৰু লোক বিশ্বাস বোৰৰ প্ৰতিটোৱেই সৰ্বসাধাৰণ লোকৰ অজ্ঞাতে বৈজ্ঞানিক দৃষ্টি ভংগীৰে সমৃদ্ধ হৈ আছে।\nপৃথিৱীৰ জৈৱ-বৈচিত্ৰৰে চহকী অঞ্চল সমূহৰ মাজত ভাৰত বৰ্ষৰ উত্তৰ পূৰ্ব্বাঞ্চল অন্যতম। ইয়াৰ পাহাৰে কণ্ডৰে শ শ প্ৰজাতিৰ লতা, গুল্ম উদ্ভিদেৰে পৰিপূৰ্ণ। এই উদ্ভিদবোৰ প্ৰত্যেকেই কিবা নহয় কিবা ঔষধী গুণেৰে পৰিপূৰ্ন।\nবছৰৰ ৬ ঋতুত পাহাৰে ভৈয়ামে গজি উঠা এই উদ্ভিদবোৰ অতিজৰে পৰা মানুহে খাদ্য হিচাপে গ্ৰহন কৰি আহিছে।\nইয়াৰ বহুবিধ লতা, গুল্ম মানুহে যুগ যুগ ধৰি পৰম্পৰা গত ভাৱে বিভিন্ন দুৰাৰোগ্য ৰোগৰ জীৱন দায়ীনী ঔষধী স্বৰুপেও ব্যৱহাৰ কৰি প্ৰান ৰক্ষা কৰি আহিছে।\nবছৰৰ ভিন্ন সময়ত খাদ্য ৰুপে গ্ৰহন কৰা এই উদ্ভিদ সমূহ অসমীয়া মানুহে বহাগ বিহুৰ গৰু বিহুৰ দিনা ১০১ বিধ সংগ্ৰহ কৰি খোৱাটো এটা কৌটি কলিয়া পৰম্পৰা ৰুপে পালন কৰি আহিছে।\nকিন্তু এই ১০১ বিধ শাক-পাচলিয়ে কেৱল মনত তৃপ্তি, জিভাত সোৱাদ দিয়াই নহয় ইয়াতো আছে নিৰ্ভৰ যোগ্য বিজ্ঞান সন্মত যুক্তি।\nএনে শাক-পাচলিয়ে মানুহৰ দেহক সতেজতা প্ৰদান কৰে, বল-শক্তি বৃদ্ধি কৰে আৰু কৰ্ম প্ৰেৰণা যোগায়।\nমানুহৰ দেহত বিভিন্ন ধৰণৰ ৰোগৰ প্ৰতিসেধক ৰোপে কাম কৰে আৰু ৰোগ নিৰাময়তো সহায়ক হয় এই খাদ্য।\nঅসমৰ এই যি কৌটি কলিয়া পৰম্পৰা এনে পৰম্পৰা দেশৰ বেলেগ ৰাজ্যত দেখি্বলৈ পোৱা নাযায়। এনে বিৰল পৰম্পৰাক লৈ আমি অসমীয়াই নিশ্চিত ভাৱে গৌৰৱ কৰিব পাৰো।\nএটা কথা লক্ষ্য কৰিলে দেখা যায় যে, অসমীয়া সংস্কৃতিৰ এই চহকী পৰম্পৰাৰ এই শাক-পাত বোৰৰ বিষয়ে এতিয়াও উপযুক্ত প্ৰণালিবদ্ধ অধ্যয়ন আৰু গৱেষণা হোৱা নাই। ইয়াৰ প্ৰণালীবদ্ধ গৱেষণা আৰু অধ্যয়নৰ যথেষ্ট স্থল আছে।\nআজি এই লেখাটোত বহাগৰ গৰু বিহুৰ দিনা আমি খোৱা কেই বিধ মান উদ্ভিদৰ নাম আৰু ঔষধী গুণৰ থুলমুল আভাস দিবলৈ চোষ্টা কৰা হল।\nEnglish: Bitter gourd: Botanical: Momordica charantia:আইৰন, মেগনেচিয়াম, পতাচিয়াম, ভিটামিন C ৰ উৎস। মধুমেহ নিয়ন্ত্ৰনত সহায় কৰে, কলেষ্ট্ৰৰেল নিয়ন্ত্ৰণ কৰে, চুলি আৰু চালৰ ৰোগ প্ৰতিৰোধ কৰে, লিভাৰৰ বিসংগতি দূৰ কৰে, শৰীৰৰ ছৰ্বি কমায়, ৰোগ প্ৰতিৰোধী ক্ষমতা বৃদ্ধি কৰে।\nEnglish: Drum stick:Botanical:Moringa oleifera: অস্থি মজবুত কৰে, ৰক্তসংশোধন কৰে, ডায়বেটিছ নিয়ন্ত্ৰনত সহায় কৰে, হজমী শক্তি বৃদ্ধি কৰে আৰু যৌন দূৰ্বলতা নাশকৰে।\nEnglish: Elephant Yam / Botanical: Amorpophyllus campanulatus, A.paeoniifolius,A. Bulbefer: কেঁচুমূৰীয়া ভালকৰাত সহায়ক আৰু গ্ৰহণী ৰোগ নাশক।\nEnglish: Arum/Botanical: Colocasai esculenta L : পিত্ত আৰু শোথ ৰোগ নাশক।\nEnglish: Jack fruit: Botanical: Artocarpus heterophyllus : কেঁচুমূৰীয়া আৰু পোৰণী গ্ৰহণী নাশক।\nEnglish: Water spinach: Botanical: Ipomea aquatic Frosk: স্তনত গাখীৰ বৃদ্ধি কৰে, পুৰুষৰ শুক্ৰবৰ্দ্ধক ৰুপে কামকে।\nEnglish: Sprout leaf: Botanical: Bryophyllum pinnatum: প্ৰস্ৰাৱৰ ৰোগ নাশক, বৃক্কৰ পাথৰ নাশক, জণ্ডিচ ৰোগৰ সুপথ্য।\nEnglish: White Yam : Botanical: Dioscornia alata: বলবৰ্ধক। ভিটামিন B6, B1, ফলিক এচিড আৰু c ভিটামিনৰু ভাল উৎস।\nEnglish: Bandicotberry: Botanical:Leea indica: দাঁতৰ ৰোগ, কেন্সাৰ, ডায়বেটিছ, জ্বৰ, খৰ-খজুলি আদি ৰোগ নাশক।\nEnglish: Nut grass : Botanical : Kyllingamonocephala: চালৰ ৰোগ নাশক, ছৰ্বি নাশক,ডায়েৰীয়া নাশক, হজমী শক্তি বৰ্ধক।\nEnglish:papaya/Botanical: Carioca papaya: ই হজম শক্তি বৃদ্ধি কৰে, যকৃত সৱলকৰে, কৰ্কটৰোগ, কুকুৰীকণা নাশক, পেটৰ ঘাঁ শুকুৱাত সহায় কৰে।\nEnglish: Ash gourd: Botanical: Benincasa hispida: ৰক্তক্ষৰণ বন্ধ কৰি ঘাঁ শুকোৱাত সহায় কৰে, হৰমনৰ বিসংগতি দূৰকৰাত সহায় কৰে, শৰীৰৰ উজন হ্ৰাস কৰাত সহায় কৰে।\nEnglish:green amaranth(?) Botanical: Amaranthus viridis: হজম শক্তি বৃদ্ধি কৰে, ভোক বঢ়াই, পিত্ত, কফ, বিষ নাশক।\nEnglish: Milky herb: Botanical: Euphorbia hirta: স্নায়ু ৰোগ, দাঁতৰ ৰোগ, শ্বাস-প্ৰশ্বাস জনিত ৰোগ আৰু কোষ্ঠকাঠিন্য আাদি দূৰ কৰে।\nEnglish: Wild strawberry: Botanical: Fragaria indica: গাউত, আৰ্থাৰাইটিছ, ডায়েৰীয়া,ছালৰ ৰোগ নাশক আৰু দেহৰ ৰোগ প্ৰতিৰোধি ক্ষমতা বৃদ্ধি কাৰক।\nEnglish:Ginge: Botanical: Zingiber officinale: হজমিশক্তি বৃদ্ধি কৰে, কাহ, বমি, বীজাণু নাশক।\nEnglish: Aloe: Botanical: Aloe vera: চালৰ ৰোগ নাশক, পৰিপাক ক্ৰীয়া মজবুত কৰে, ডায়বেটিচ নিয়ন্ত্ৰনত সহায় কৰে, কোষ্ঠকাঠিন্য দূৰকৰাত সহায় কৰে।\nEnglish:? Botanacal: Swertia chirata: মেলেৰিয়া, বহুমূত্ৰ ৰোগ দূৰ কৰে, তেজৰ পৰিস্কাৰ কৰে, চালৰ ৰোগ দুৰ কৰে।\nEnglish: Sorrel: Botanical: Rumex vesicarius: বায়ু ৰোগ নাশক।\nEnglish: Spiny arum: Botanical: Lasia spinosa: হাপানী, ব্ৰংকাইটিছ, বাট বিষ, পেটৰ বিষ নাশক।\nEnglish:China rose: Botanical: Hibiscus rosa-sinensis : চুলিৰ সমস্যা দুৰ কৰে, ৰক্ত শোধন কৰে, ৰক্তস্ৰাৱ আৰু কলেষ্ট্ৰৰেল নিয়ন্ত্ৰন কৰে।\nEnglish: Chilli:Botanical: Capsicum annum: দৃষ্টিশক্তি বৃদ্ধিৰ কাৰক, চাল আৰু চুলি মজবুত কৰে, সংক্ৰমন ৰোধকৰে, ৰক্তস্ৰাব কমাত সহায় কৰে, শ্বেতৰক্তকনিকা বৃদ্ধিৰ কাৰক।\nEnglish: gourd Bottle: Botanical: Lagenaria siceraria: পুষ্টিকৰ, শীত বীৰ্য, শুক্ৰবৰ্দ্ধক।\nEnglish:Black pepper: Botanical: Pepper nigrum: বীজাণু নাশক, গা বিষ নাশক।\nEnglish: Ridge gourd: Botanical: Luffa acutangula: পুষ্টিবৰ্ধক, ইয়াৰ গুটি চাইনাচাইটিচ নাশক।\nEnglish: Pigweed: Botanical: Chenopodium album: ভোক বৃদ্ধিৰ কাৰক, বায়ু, পিত্ত, ক্ৰিমি নাশক।\nEnglish: Wild raspberry: Botanical: Rubus moluccanus: ৰক্তবৰ্দ্ধক।\nEnglish: Licorice: Botanical: Glycyrhiza glabra: অন্তৰ ঘাঁ-শুকোৱাত সহায়ক,হৃদ ৰোগ, কফ, পিত্ত নাশক।\nEnglish: Pickly ivys: Botanical: Similex perfoliata: শক্তিদায়ক।\n৩০)টুবুকী লতা/ টুপুৰী লতা:\nEnglish: Botanical: Stephania elegans: S. Hernaudifolia: কেন্সাৰ নাশক, মহিলাৰ বগাস্ৰাৱত ভাল কামকৰে, ৰোগ প্ৰতিৰোধী ক্ষমতা বৃদ্ধিৰ কাৰক।\nEnglish: Rozella: Botanical: Hibiscus subdariffa: গ্ৰহণী নাশক।\nEnglish: Wood sorrel: Botanical: Oxalis repens: স্মৰণ শক্তি বৃদ্ধিকাৰক, গ্ৰহণী নাশক।\nEnglish: Fern: Botanical: Polypodium spp : পেট পৰিষ্কাৰক, ৰক্তবৰ্দ্ধক, শুক্ৰবৰ্দ্ধক।\nEnglish: Maidenhair creeper: Botanical: Lygodium flexunsum: বাট বিষ নাশক।\nEnglish: ? Botanical: পেলুৰ প্ৰতিষেধক।\nEnglish: Botanical: Phlogacanthus curviflorus: কিমি নাশক, ৰক্তশোধক।\n৩৭)তিতাবাহক/ তিতাকুচি/বগা বাহক:\nEnglish:Malbar nut. Botanical: Justicia adhatoda syn Adatoda vasica: হাঁপানী, ব্ৰংকাইটিছ, ডিঙিৰ বিষ, কাঁফ নাশক।\nEnglish: Cucumber: Botanical: Cucumis sativus : পিত্ত পাথৰি ৰোগ নাশক, চকু উজ্জ্বলতা বৃদ্ধি কৰে।\nEnglish: Basil: Botanical: Ocimum sanctum: কাঁহ, হাঁপানী, কফ নাশক।\nEnglish: Botanical: Alocasia odora: ফিটাপেলু নাশক, কোষ্ঠকাঠিন্য নাশক।\nEnglish:Cowpea :Botanical: Vigna sinensis: পুষ্টি বৰ্ধক।\nEnglish: Sproutleaf: Botanical: Bryophyllum pinnatum: পাথৰী নাশক, প্ৰস্বাৱৰ ৰোগ নাশক।\nEnglish: Dog grass:Botanical: Cynodon dactylon: মাহেকীয়াৰ সমস্যা দুৰ কৰা, শৰীৰৰ ৰোগ প্ৰতিৰোধী ক্ষমতা বৃদ্ধি কৰে। কোষ্ঠবদ্ধতা নাশক।\nEnglish: Botanical: Leucas aspera: বাতশ্লেষ্মা নাশক, হজমী কাৰক, অৰ্শ, শোথৰ সুপথ্য।\nEnglish: Thronapple: Botanicatl: Datura stramonium: ঘাঁ শুকোৱাত সহায় কৰে, হাঁপানী আৰু স্নায়ু ৰোগনাশক।\nEnglish: Coriander Botanical: Coriandrum sativum: ৰক্তহীনতা, চালৰ ৰোগনাশক, হৃদৰোগ নশক, বেক্টেৰিয়া বিজানু নাশক, হজম শক্তি বৰ্ধক।\nEnglish: Curry leaf: Botanical: Murraya koenigii: চকুৰ দৃষ্টিশক্তি বৰ্দ্ধক, পেটৰ বিষ নাশক।\nEnglish: Garlic Botanical: Allium sativum: হজমী শক্তি বৰ্ধক, উচ্চ ৰক্তচাপ নিয়ন্ত্ৰক, হৃদৰোগ নাশক, জীৱনী শক্তি বৰ্ধক।\nEnglish: Sensitive plant: Botanical: Mimosa pudica: ডায়েৰীয়া প্ৰতিৰোধ কৰে, ডাইবেটিছ নিয়ন্ত্ৰন কৰাত সহায় কৰে, অৰ্শ ৰোগ নাশক, এন্টি ফাংগেল।\nEnglish: Blue fox tail: Botanical: Ecbolium linneanum: মাহেকীয়াৰ সমস্যা, বাট বিষ আৰু প্ৰাস্বাৰ সমস্যা দুৰীকাৰক।\nEnglish(?)Botanical: Portulaca grandiflora: এজমা, ডাইবেটিছ, কন্সাৰ নাশক।\nEnglish:Botanical: Clerodendrum colebrookianum: উচ্চ ৰক্তচাপ নিয়ন্ত্ৰিত।\nEnglish: Mulberry:Botanical: Morus alba: ব্লাডচুগাৰ নিয়ন্ত্ৰন কৰে, জাৱনীশক্তি বঢ়ায়।\nEnglish: (?) Botanical: Vitex pentaphylla: চালৰ ৰোগ নাশক, কঁফ নাশক।\nEnglish: Mint: Botanical: Mentha viridis: গাৰ দুৰ্গন্ধ নাশক, ৰক্ত বৃদ্ধি কাৰক, পেটৰ বিষ নাশক, বাধক বেদনা নাশক।\nEnglish: Hog weed : Botanical: Peperomia pellucid: ৰক্তবৃদ্ধি কাৰক, শোথনাশক, ঘাঁ শুকুৱা সহায়ক।\nEnglish: Spinach: Botanical: Spinacea oleracia: ৰক্ত, পিত্ত, বিষ দোষ নাশক, শিশুৰ পয়াঁলগা ৰোগ ভাল কৰে, ছাল নিমজ কৰে।\nEnglish: Garden spinach: Botanical: Talinum triangulare: প্ৰচুৰ ভিটামিনৰ উ ৎস, বল বৰ্ধক।\nEnglish: Onion: Botanical: Allium cepa: মুখৰ আৰু খাদ্যনলীৰ বীজাণুনাশক, ৰক্তবৰ্দ্ধক, যক্ষ্মাৰোগৰ বীজাণু নাশক, শুক্ৰবৰ্দ্ধক।\nEnglish: Malabar nightshade: Botanical: Basella rubra, Basella alba: পুষ্টিকাৰক, কুকুৰীকণা নাশক, এলাৰ্জিত উপকাৰী, স্মৃতি শক্তি বৰ্দ্ধক।\nEnglish:Wild chilli: Botanical: Clematis cadmia: এন্টিচেপ্তিক।\nEnglish:Wildpepper:Botanical: Oldenlandia diffusa, O. Corymbosa : ছালৰ ৰোগ, পেটৰ ৰোগ নাশক।\nEnglish:Sweetleaf: Botanical: Scopuria dulcis : হজমিকাৰক, সুগন্ধিদায়ক, ৰুচিকৰ।\nEnglish: Irish shamrock: Botanical: Oxalis corymbosa: স্মৰণ শক্তি বৃদ্ধিত সহয় কাৰক, গ্ৰহণী নাশক।\nEnglish: Botanical: Pouzolzia zeylanica, P. Indica: ডিচেন্ট্ৰি, ঘাঁ, ফুঁড়া, প্ৰস্বাৱৰ সমস্যাত সহায়ক।\nEnglish: Broom jute Botanical: Sida cordifolia:মূত্ৰাশয় আৰু কিডনীৰ সমস্যা নাশক।\nEnglish: Lipstick champa: Botanical: Magnolia hodgsonii, Talauma hodgsonii: বেক্টেৰিয়া নাশক।\nEnglish: (?) Botanical: Myriactis javanica: ক্ৰিমি নাশক, ছালৰ কমনীয়তা বৰ্দ্ধক, বীৰ্যবৰ্দ্ধক, চকুৰ বাবে উপকাৰী।\nEnglish: Tomato: Botanical:Lycopersicon esculentum: তেজবৰ্দ্ধক, ছাল নিমজ কাৰক।\nEnglish(?): Botanical: Jasticia gendarussa SynGendarussa vulgaris: বিষ নাশক।\nEnglish: Botanical:Polygonum glabrum , P. Orientale: বিষ, বাত বিষ নাশক।\nEnglish: Brinjal: Botanical: Solanum melongena: ৰক্তবৰ্দ্ধক।\nEnglish: Slender Rattan Cane :Botanical: Calamus viminalis, V. Rotang: ক্ৰিমি নাশক, ৰক্তবৰ্দ্ধক।\nEnglish: Brahmi: Botanical: Bacopa monnieri: স্মৰণ শক্তি বৃদ্ধিকাৰক, মৃগী ৰোগ নাশক, মাত পৰিষ্কাৰ কৰে, বায়ু সবল কৰে।\nEnglish: Hemp : Botanical: Cannabis sativa: ভোক লগায়, কামভাৱ জাগৃত কৰে, নিদ্ৰাজনক।\nEnglish: Spine gourd :Botanical:Momordica dioica : পুষ্টিকাৰক।\nEnglish:Botanical: Wedelia chinensis: হৃদয় টনিক, বেক্টেৰিয়া বিজানু নাশক, চুলিৰ সমস্যা নাশক, হজমী শক্তি বৰ্ধক।\n৭৮)ভেঁকুৰি তিতা/তিতা ভেঁকুৰি:\nEnglish: Pickly night shade: Botanical:Solanum indicum: ক্ৰিমি নাশক, তেজ পৰিষ্কাৰক, হাঁইফাই নাশক।\nEnglish: Skunk vine: Botanical: Paederia foetida: শক্তিদায়ক, বাত, গ্ৰহণী নাশক।\nEnglish: Heart leaf: Botanical:Houttuynia cordata: গ্ৰহণী নাশক, জ্বৰ, নিউমোনিয়া ৰোগত উপকাৰী।\nEnglish: Indian madder: Botanical: Rubia cordifolia: বেক্টেৰীয়া প্ৰতিৰোধী, ডাইবেটিচ, কিডনী পাথৰ নাশক, ডিচেন্ট্ৰী প্ৰতিৰোধক।\nEnglish: Guava: Botanical: Psidium guyava: ডায়েৰীয়া, গ্ৰহনী নাশক।\nEnglish: (?) Botanical:Polygonum caespitosum, P. Chinensis: গ্ৰহণী আৰু পেটৰ ৰোগ নাশক।\n৮৪)মৰলীয়া পাত/ফুটুকী বন/ঠোঁটনী শাক/ঠোঠনী শাক:\nEnglish: Chick’s wort: Botanical: Stellaria media: পেট পৰিষ্কাৰক, পেটৰ ঘা, বদহজম, গ্ৰহণী, অনিদ্ৰা নাশক, বুদ্ধিকাৰক, মেদ নিবাৰিত কৰে।\nEnglish: Amarntha: Botanical: Amaranthus gangeticus: স্মৰণ শক্তি বৰ্দ্ধক, শৌচ স্বাভাৱিক কৰে, কৰ্কট ৰোগৰ পথ্য।\nEnglish: Neem: Botanical: Azadirachta indica: তেজ পৰিষ্কাৰক, মেলেৰীয়া, বহুমূত্ৰ ৰোগ নাশক, বীজাণু আৰু কীটাণু নাশ কৰিব পাৰে।\nEnglish: Sessile joyweed: Botanical: Alteranthera sessile: পেটৰ ৰোগৰ কাৰণে উপকাৰী।\nEnglisndh: Long coriander: Botanical: Eryngium foetidum: হজমিকাৰক, সুগন্ধিদায়ক, ৰুচিকৰ।\nEnglish: Asiatic pennywort: Botanical: Centella asiatica: পেটৰ ৰোগ নাশক, স্নায়ুসবল কাৰক।\nEnglish: Andem:Botanical: Hydrocotyl sibthorpiodes: স্মৰণ শক্তি বৰ্দ্ধক, গ্ৰহণী নাশক।\nEnglish: Radish : Botanical: Raphanus sativus: কোষ্ঠকাঠিন্য, ৰক্তচাপ নিয়ন্ত্ৰনৰ কাৰক, কিডনী ৰোগ নাশক, হাঁপানী নাশক।\nEnglish: Pumpkin: Botanical: Cucurbita moschata: চকুৰ দৃষ্টি শক্তি বৰ্দ্ধক, পাতে হাড়, দাঁত মজবুত কৰে, গুটিয়ে শুক্ৰ বৃদ্ধি কৰে।\nEnglish: Cluster mallow Botanical: Malva verticillata: কিডনীষ্টন, হাঁপানী, বংকাইটিচ নাশক, নিদ্ৰাহীনতা, শানমইনা নাশক।\nEnglish: Napa cabbage/Chinese Cabbage? Botanical: Brassica rapa var pekinensis: ৰোগ প্ৰতিৰোধী ক্ষমতা বৃদ্ধি কৰে, কেন্সাৰৰ প্ৰতিৰোধক, হৃদ যন্ত্ৰ শক্তিশালী কৰে, নিম্ন ৰক্তচাপৰ বাবে ভাল।\n৯৫)হাতীখুতৰা/ হাতী চৰিলি/ কাঁটা খুতৰা:\nEnglish: Botanical: Amaranthus spinosu: গ্ৰহণী আৰু বিষ নাশক।\nEnglish: Fenugreek: Botanical: Trigonella foenum-graecum: বহুমূত্ৰ ৰোগ নিয়ন্ত্ৰক, মাজু আইত উপকাৰী।\nEnglish: Night jasmine Botanical: Nyctanthes arbor-tristis: ক্ৰিমি নাশক, জ্বৰ নাশক।\nEnglish: Dolichs bean: Botanical: Dolichos lablab: শুক্ৰকাৰক, বলকাৰক।\nEnglish:Tropical chickweed: Botanical: Drymaria cordata: কফ নাশক, চাইনাচাইটিচত উপকাৰী।\nEnglish: Patchouli: Botanical: Pogostemon benghalensis: গ্ৰহণী, প্ৰসূতি ৰোগ নাশক, গাঁঠিৰ বিষ উপশম কৰে।\nEnglish: Kalmegh or Kalamegha: Botanical: Andrographis paniculata: যকৃত শক্তি দায়ক, মেলেৰীয়া, বহুমূত্ৰ নাশক, ৰক্ত পৰিষ্কাৰক।\nএই লেখাটোট উল্লিখি ভেষজ উদ্ভিদ সমুৰ উপৰিও অসম তথা উত্তৰ পীৰ্ব্বাঞ্চলৰ হাবি-বননি শ শ মূল্যবান বনজ সম্পদেৰে সমৃদ্ধ হৈ আছে।\nডাঃ হৰিকান্ত দাস।


কংগনাই পদ্মশ্ৰী পালে, আপুনি কিয় নাপালে? এই প্ৰশ্নৰ উত্তৰত কি ক'লে চনু সুদে? -\nHomeমনোৰঞ্জনকংগনাই পদ্মশ্ৰী পালে, আপুনি কিয় নাপালে? এই প্ৰশ্নৰ উত্তৰত কি ক'লে চনু...\nকংগনাই পদ্মশ্ৰী পালে, আপুনি কিয় নাপালে? এই প্ৰশ্নৰ উত্তৰত কি ক’লে চনু সুদে?\nনৱেম্বৰ 14, 2021\nকংগনাই পদ্মশ্ৰী পালে, আপুনি কিয় নাপালে? এই প্ৰশ্নৰ উত্তৰত কি ক'লে চনু সুদে?\nডিজিটেল ডেস্কঃ দেশত বৰ্তমান পদ্ম বঁটাক লৈ আলোচনা চলি আছে। বলীউড অভিনেত্ৰী কংগনা ৰাণাৱটক পদ্মশ্ৰী বঁটা প্ৰদান কৰাক লৈ একাংশই তীব্ৰ বিৰোধিতা কৰাৰ লগতে আন একাংশই কৰিছে সমালোচনা। একাংশই উত্থাপন কৰিছিল যে পদ্মশ্ৰী সন্মান কংগনাই নহয় চনু সুদেহে পোৱাৰ যোগ্য। হাজাৰ হাজাৰ লোকক লকডাউনত সহায় কৰি একপ্ৰকাৰ ভগৱানৰ দূতত পৰিণত হৈছিল চনু সুদ। কংগনা ৰাণাৱটে পদ্মশ্ৰী পোৱা আৰু চনুৰ নাম বিবেচনালৈ নহাক লৈ প্ৰশ্ন সোধা হৈছিল অভিনেতাগৰাকীক। চনু সুদে এই বিষয়ত সৰলভাবে নিজৰ মন্তব্য প্ৰকাশ কৰিছিল।\nচনুৱে কৈছিল, তেওঁ কোনো বঁটাৰ বাবে কাম কৰি থকা নাই। তেওঁৰ এটা সেৱামুখী মন আছে যাৰ বাবে তেওঁ মানৱসেৱা কৰি ভালপায়। এতিয়ালৈকে ২২ হাজাৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীকো সহায় কৰা বুলি কথা প্ৰসংগত উল্লেখ কৰে অভিনেতাগৰাকীয়ে। সক্ৰিয় ৰাজনীতিলৈ আহিব নেকি বুলিও সোধা হৈছিল চনু সুদক। সেই সন্দৰ্ভত তেওঁ কৈছিল, “মই এনেকুৱা এক মঞ্চত যোগদান কৰিব বিচাৰোঁ, য’ত ভৰিখন পিছলৈ টানি ধৰা নহয় আৰু কাম কৰিবলৈ সম্পূৰ্ণ স্বাধীনতা প্ৰদান কৰা হয়। এই মঞ্চখন ৰাজনৈতিকো হ’ব পাৰে আৰু অৰাজনৈতিকো হ’ব পাৰে।\nআৰু পঢ়কঃ পৰ্ণগ্ৰাফীৰ পাছত এইবাৰ প্ৰৱঞ্চনা! পুনৰ নতুন গোচৰত জেৰাৰ সন্মুখীন ৰাজ-শিল্পা\nদীৰ্ঘদিন ধৰি চলি থকা কৃষক সমস্যাৰ ওপৰতো মত ব্যক্ত কৰে অভিনেতাগৰাকীয়ে। তেওঁ কয়, ‘মই কৃষকসকলক সমৰ্থন কৰো, তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ প্ৰাপ্য ন্যায় পোৱা উচিত। আজি আমি যি খাই আছো, তেওঁলোকৰ বাবেই খাব পাৰিছোঁ। উল্লেখ্য যে কৃষক আন্দোলনৰ আৰম্ভণিৰ পৰাই চনুৱে তেওঁৰ সমৰ্থন আগবঢ়াই আহিছে। অৱশ্যে তেওঁ কেতিয়াও চৰকাৰৰ বিৰুদ্ধে একো কোৱা নাই।\nকিছুদিন পূৰ্বে চনু সুদৰ ঘৰত আয়কৰ বিভাগে অভিযান চলাইছিল। অভিনেতাজনৰ বিৰুদ্ধে ধন কেলেংকাৰীৰ অভিযোগ উঠিছিল। চনুৱে আয়কৰ বিভাগৰ অভিযানত সম্পূৰ্ণ সহযোগিতা আগবঢ়াইছিল আৰু তেওঁ নিৰ্দোষী প্ৰমাণিত হৈছিল। এই সন্দৰ্ভত চনু সুদে কৈছিল, ”এইবোৰ জীৱনৰ পৰীক্ষা। এইবোৰে মোৰ কামত কোনো প্ৰভাৱ পেলাব নোৱাৰে। মই সদায় মানুহৰ সেৱা কৰি যাম..সেয়াই মোৰ ধৰ্ম।”\nPrevious articleবলাৰক নিৰ্দয় প্ৰহাৰ কৰা সঞ্জুৰ দয়ালু হৃদয়, ফুটবলাৰক দিলে অমূল্য উপহাৰ\nNext articleস্বামী-পুত্ৰৰ অকাল মৃত্যু, দুৰ্ঘটনাত ভাঙিছিল কঁকাল, তথাপি কিদৰে চলিছে শতায়ু পদুমী আইতাৰ সংগ্ৰাম ?\n‘গুজৰাট মডেল’ এতিয়া অচল টকা! নিবনুৱা সমস্যাত কোঙা মোদী-শ্বাহৰ ৰাজ্য\nবিজেপি ভাগৰা নাই, বিধানসভা নিৰ্বাচন পাহৰা নাই! মমতাক ৰুধিবলৈ নতুন গেমপ্লেন


দেশত হাহাকাৰ লগাইছে ক'ৰোনাই! ক'ৰোনাৰ গ্ৰাসত ২৪ ঘণ্টাত ৩.৩২লাখ লোক, ২৫৫৬জনৰ মৃত্যু– News18 Assam\nদেশত হাহাকাৰ লগাইছে ক'ৰোনাই! ক'ৰোনাৰ গ্ৰাসত ২৪ ঘণ্টাত ৩.৩২লাখ লোক, ২৫৫৬জনৰ মৃত্যু\nভেকছিন প্ৰদানৰ ক্ষেত্ৰত বিশ্বব্যাপী বৈষম্যৰ কেনেদৰে সমাধান কৰিব পাৰি\nCOVID-19 টীকাকৰণ: গাওঁ আৰু নগৰাঞ্চলৰ ভিন্নতা\nCovid Vaccine: এতিয়া ২ বছৰৰ অধিক বয়সৰ শিশুৱেও ভেকছিন ল'বলৈ সক্ষম হ'ব ! ভাৰত বায়োটেক ভেকছিনৰ অনুমোদন লাভ...\nChildren Viral Fever: শিশু সন্তানৰ জ্বৰ হৈছে নে কি? এই তিনিটা লক্ষণ দেখিলে পলম নকৰি লৈ যাওক হাস্পতাললৈ, জানক চিকিৎসকে কি কয়?\n»দেশত হাহাকাৰ লগাইছে ক'ৰোনাই! ক'ৰোনাৰ গ্ৰাসত ২৪ ঘণ্টাত ৩.৩২লাখ লোক, ২৫৫৬জনৰ মৃত্যু\nUpdated:April 23, 2021, 9:12 AM IST\nনতুন ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত ভাৰতে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰক অতিক্ৰম কৰিছে। যোৱা ২৪ ঘণ্টাত, ক'ৰোনাই অভিলেখ সংখ্যক ৩,৩২,৩২০ টা আক্ৰান্তৰ ঘটনা নথিভুক্ত কৰিছে।\nLast Updated: April 23, 2021, 9:12 AM IST\nদেশখন অতি কঠিন পৰ্যায়ৰ মাজেৰে গৈ আছে। ক'ৰোনা ভাইৰাছে প্ৰতিদিনে ইয়াৰ অভিলেখ ভংগ কৰি আছে। নতুন ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত ভাৰতে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰক অতিক্ৰম কৰিছে। যোৱা ২৪ ঘণ্টাত, ক'ৰোনাই অভিলেখ সংখ্যক ৩,৩২,৩২০ টা আক্ৰান্তৰ ঘটনা নথিভুক্ত কৰিছে। এতিয়ালৈকে এই সংখ্যাটো এখন দেশত এদিনৰ ভিতৰত পোৱা সৰ্বাধিক সংখ্যক ৰোগী। ইয়াৰ পূৰ্বে, বৃহস্পতিবাৰে ভাৰতত ৩ লাখ ১৫ হাজাৰ ৫৫২ জন লোক সংক্ৰমিত হোৱা দেখা গৈছিল। মৃত্যুৰ ক্ষেত্ৰত, যোৱা দুদিন ধৰি ভয় খোৱাৰ পৰিসংখ্যাও ওলাই আহিছে। বৃহস্পতিবাৰে ২,৫৫৬ জন লোকে মৃত্যুবৰণ কৰে। ব্ৰাজিলৰ পিছত ভাৰত হৈছে বিশ্বৰ একমাত্ৰ দেশ য'ত এদিনত বহুতো মৃত্যু ঘটিছে।\nবৃহস্পতিবাৰে দেশত বৃদ্ধি পোৱা সক্ৰিয় ঘটনাৰ এটা অভিলেখ সংখ্যাও প্ৰকাশ পাইছিল। এদিনত ১ লাখ ৪২ হাজাৰ ৮০ টা সক্ৰিয় ঘটনা বৃদ্ধি পাইছে। এতিয়া সমগ্ৰ দেশত ২৪.২২ লাখ ৰোগী আছে যিয়ে চিকিৎসাধীন হৈ আছে। অৱশ্যে বিগত ২৪ ঘণ্টাত ১.৯২ লাখ লোক সুস্থ হৈছে। কৰোনাই এতিয়ালৈকে দেশৰ ১.৫৯ কোটি লোকক সংক্ৰমিত কৰিছে। এতিয়ালৈকে ভাইৰাছটো অতিক্ৰম কৰাৰ পৰা ১.৩৪ কোটি লোক আৰোগ্য হৈছে। এই ভাইৰাছ সংক্ৰমণৰ ফলত এতিয়ালৈকে ১.৮৪ লাখ লোকে প্ৰাণ হেৰুৱাইছে।\nআঠখন ৰাজ্যত ৭৪.৫ শতাংশ লোকৰ মৃত্যু\nমহাৰাষ্ট্ৰত দেশত ২৪ ঘণ্টাত সৰ্বাধিক ৫৬৮জনৰ মৃত্যু নথিভুক্ত কৰিছে। ইয়াৰ পিছত দিল্লীত ৩০৬ জন, ছত্তীশগড়ত ২০৭ জন, উত্তৰ প্ৰদেশত ১৯৫ জন, গুজৰাটত ১৩৭ জন, কৰ্ণাটকত ১২৩ জন, পঞ্জাৱত ৭৫ জন আৰু মধ্য প্ৰদেশত ৭৫ জন লোকৰ মৃত্যু হয়। এই আঠখন ৰাজ্যত মুঠ ১৬৮৬ জন লোকৰ মৃত্যু হোৱাৰ খবৰ পোৱা গৈছে, যি হৈছে মুঠ মৃত্যুৰ ৭৪.৭৬ শতাংশ।\nFirst published: April 23, 2021, 9:11 AM IST\nগুপ্তাজীৰ দোকানত কি কৰি আছে কেজৰিৱালে! দিল্লীৰ মুখ্যমন্ত্ৰীৰ এইয়া কি ৰূপ!\nমাক যদি আগে আগে জীয়েক পিছে পিছে, Shweta Tiwariৰ ২১ বছৰীয়া কন্যা পলকে ধুমুহা\nGovt Employees: চৰকাৰী কৰ্মচাৰীসকলক কেন্দ্ৰৰ দিপাৱলীৰ উপহাৰ !\nঅসম চিকিৎসা সেৱা সন্থাৰে কেশৱ মহন্তৰ বৈঠক, সংগঠনটোৰ দাবীক লৈ কি ক'লে স্বাস্থ্যমন্ত্ৰীয়ে?\nফেশ্বন ডিজাইনাৰ ৰিতু কুমাৰৰ সৈতে চামিল ৰিলায়েন্স ৰিটেইল, ৫২ শতাংশ অংশীদাৰিত্ব ক্ৰয়\nআকৌ হ'ব নেকি লকডাউন? দুৰ্গাপূজাৰ পিছতে বাঢ়িছে কোভিড আক্ৰান্তৰ সংখ্যা, মুখ্যমন্ত্ৰীৰ জৰুৰী বৈঠক\nকেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী জ্যোতিৰাদিত্যক কি আহ্বান জনালে মুখ্যমন্ত্ৰী ড° হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই?\nঅসম চিকিৎসা সেৱা সন্থাৰে স্বাস্থ্যমন্ত্ৰী কেশৱ মহন্তৰ বৈঠক\nফেশ্বন ডিজাইনাৰ ৰিতু কুমাৰৰ RVLত অংশীদাৰিত্ব ৰিলায়েন্স ৰিটেইলৰ\nআকৌ দিব নেকি লকডাউন? কোৰোনাক্ৰান্তৰ সংখ্যা বৃদ্ধিক লৈ মুখ্যমন্ত্ৰীৰ বৈঠক\nকেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী জ্যোতিৰাদিত্যক কি আহ্বান জনালে অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে?


ঠেলাত ৰোগী কঢ়িওৱাৰ বিৰল দৃশ্য চাবলৈ আহক বিহালী সমষ্টিলৈ, ৰাইজে খতিয়ান লব হিমন্তৰ | News Next One\nMonday, July 22, 2019 Last Update: 9:38 PM\nMonday 29th of January 2018 12:01 pm | by NNO Correspondent | 0\nবিহালীঃ গ্ৰাম্য অঞ্চলৰ শিক্ষকক ঠাট্টা মস্কৰা কৰি কেমেৰাৰ সন্মুখত খতিয়ান লোৱা স্বাস্থ্যমন্ত্ৰীৰ খতিয়ান কোনে লব৷ ৰাজ্যৰ স্বাস্থ্য তথা শিক্ষা মন্ত্ৰীয়ে কেমেৰাৰ সন্মুখত বহুৱাই ঠাট্টা-মস্কৰা কৰি খতিয়ান লোৱাৰ দৰে স্বাস্থ মন্ত্ৰী ড০ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ খতিয়ান লবলৈ সাজু হৈছে ৰাজ্যৰ এটা অঞ্চলৰ লোকে৷\nমন্ত্ৰী ৰঞ্জিত দত্তৰ বিহালী বিধান সভা সমষ্টিৰ ৰাইজে খতিয়ান লবলৈ সাজু হৈছে৷ মন্ত্ৰী দত্তৰ সমষ্টিত ৰাইজে বছৰ বছৰ ধৰি ঠেলাত ৰোগী কঢ়িয়াব লগা হৈছে৷ বৰ বৰ কথা কৈ চমক সৃষ্টি কৰা মন্ত্ৰীসকলৰ বিভাগত এতিয়া চৰম অৰাজকতাই দেখা দিছে৷ ৰাজ্য তথা সমষ্টিৰ উন্নয়নৰ পৰিবৰ্তে কেৱল ৰাজনীতি কৰি ক্ষমতা দখল কৰি ৰখাৰ কুচকাৱাজ চলাই গৈছে মন্ত্ৰী-বিধায়কসকলে৷\nনিৰ্বাচনৰ পূৰ্বে এটা আৰু নিৰ্বাচনৰ পিছত পাভলুটি মাৰি অসমৰ ৰাইজৰ জনমতক উপেক্ষা কৰি কাম কৰি যোৱা চৰকাৰ খনে ৰাইজৰ প্ৰধান সমস্যাসমূহ সমাধান কৰাত গুৰুত্ব আৰোপ নকৰাৰ অভিযোগ উত্থাপিত হৈ আহিছে৷ চৰকাৰ গঠন কৰিয়েই নানান চমক সৃষ্টি কৰিলে যদিও সময়ত সকলো ফুটুকাৰ ফেনত পৰিণত হ’ল৷ গ্ৰাম্য অঞ্চলৰ বাট-পথ, বিশুদ্ধ খোৱাপানী, স্বাস্থ্য, শিক্ষা আদিৰ ক্ষেত্ৰত ৰাইজে আজিও হাহাকাৰ কৰিব লগা হয়৷\nবিশেষকৈ গ্ৰাম্য অঞ্চলৰ লোকে সাধাৰণ ৰোগৰ চিকিৎসাৰ বাবে হাহাকাৰ কৰিব লগা হয়৷ আজিও ৰাজ্যৰ বহু চিকিৎসালয়ত চিকিৎসক, নাৰ্ছ নাই৷ চিকিৎসালয় আছে যদিও চিকিৎসক নাই ৰাজ্যৰ বহু চিকিৎসালয়ত৷ ৰাজ্যৰ স্বাস্থ্য বিভাগৰ উন্নয়নৰ কথা সততে কৈ ফুৰা চৰকাৰ খনৰ স্বাস্থ্য বিভাগটোত ঘটিছে কি? এই কথা নাজানে খোদ স্বাস্থ্য মন্ত্ৰীয়ে৷\nগাঁৱৰ ৰোগীয়ে কেনেদৰে চিকিৎসালয়লৈ আহিব লগা হৈছে সেই কথা খবৰ লবলৈ আহৰি নাই মন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ৷ ৰাজনীতিত ব্যস্ত মন্ত্ৰীৰ বিভাগত এম্বুলেঞ্চৰ অভাৱত এতিয়া মানুহে ঠেলাত ৰোগী কঢ়িয়াব লগা হৈছে৷ স্বাস্থ্য মন্ত্ৰী ড০ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ বিভাগত সৰ্বানন্দ সোণোৱাল নেতৃত্বাধীন বিজেপি, অগপ, বিপিএফ মিত্ৰজোটৰ চৰকাৰেখনে সভা-সমিতিয়ে উন্নয়নৰ ঢাক-ঢোল বজাই আছে যদিও প্ৰকৃততে উন্নয়ন হৈছেনে? এই প্ৰশ্নৰ উত্তৰ ওলাই পৰিব ৰাজ্যৰ স্বাস্থ্য খণ্ডৰ ৰূপ প্ৰত্যক্ষ কৰিলে৷\nএগৰাকী ৰোগীক ঠেলাত নি চিকিৎসা কৰিবলগীয়া হোৱা ঘটনাই আকৌ এবাৰ উদঙালে চৰকাৰৰ উন্নয়নৰ প্ৰকৃত স্বৰূপটো তথা ৰাজ্যৰ উন্নয়নৰ প্ৰকৃত স্বৰূপটো৷ একবিংশ শতিকাৰ তথ্য আৰু প্ৰযুক্তি বিদ্যাৰ দ্ৰুত উন্নয়নৰ সময়তে অসম-অৰুণাচল সীমান্তৰ বিহালীৰ বিহমাৰী অঞ্চলত আজিও ৰাইজে ঠেলাত ৰোগী অনা-নিয়া কৰিব লগা হয়৷ স্বাস্থ্য সেৱাৰ মানদণ্ড উন্নত নোহোৱাৰ ফলত ৰাইজে ব্যাপক সমস্যাত পৰা দেখা যায়৷ অঞ্চলটোৰ জনসাধৰণে আজিও ঠেলাৰে ৰোগীক চিকিৎসালয়লৈ নিব লগা হয়৷ প্ৰায়ে ৰোগীক ঠেলাত অনা নিয়া কৰা দেখা যায়৷\nঠেলাৰে ৰোগীক কঢ়িয়াওৱাৰ বিৰল দৃশ্য প্ৰতিদিনে দেখা পোৱাৰ পিছতো সকলোৱে শুই থাকে৷ সীমান্তৰ নানান সমস্যাৰে যুঁজ দি অহা লোকসকলে ভয়াবহ জীৱন কটাই আহিছে৷ অসম অৰুণাচল সীমান্তৰ বিহমাৰী অঞ্চলটোত আজিও ৰোগীক প্ৰাথমিক চিকিৎসা কৰাৰ বাবে নাই এখন চিকিৎসালয়৷ চৰকাৰে প্ৰাথমিক চিকিৎসালয় স্থাপন কৰিছিল যদিও আজিলৈ চিকিৎসক নিয়ুক্তি নিদিয়াৰ বাবে ৰাইজে স্বাস্থ্য সেৱাৰ পৰা বঞ্চিত হৈছে। ফলত ৰাইজে সাধাৰণ ৰোগ হলে বহু দূৰলৈ ঠেলাত নিব লগা হয় ৰোগীক৷\nপূৰ্বৰ কংগ্ৰেছ চৰকাৰৰ আমোলত এখন প্ৰাথমিক চিকিৎসালয়-আবাসগৃহ নিৰ্মাণ কৰিছিল যদিও চূণ-তেল সানি থলে চিকিৎসালয়খন৷ অঞ্চলটোৰ দূৰ্গম অঞ্চলৰ জনসাধাৰণে আজিও ঠেলাত ৰোগী অনা-নিয়া কৰিব লগা হয়৷ এজাৰ বৰষুণতে ৰাজ্যৰ বাট-পথত গাড়ী-মটৰ চলাচল কৰিব নোৱাৰা অৱস্থাৰ সৃষ্টি হয়৷\nৰাজ্যৰ গ্ৰাম্য অঞ্চলৰ বাট-পথত গাড়ী-মটৰ-চাইকেল চলোৱাটো দুৰৰ কথা খোজকাঢ়িব নোৱাৰা হয়৷ যাৰ বাবে যমৰ-যাতনা ভোগ কৰিব লগা হয় গ্ৰাম্য অঞ্চলৰ লোকে৷ বাৰিষা সময়ছোৱাত গ্ৰাম্য অঞ্চলৰ লোকৰ সাধাৰণ ৰোগ হ'লে সাঙীত নতুবা ঠেলাত চিকিৎসা কৰিব লগা হয় আজিও৷


L500 in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - L500 ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nL500 ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- L500 Benefits & Uses in Assamese- L500 ar laabh aaru byavaharsamuh\nL500 ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- L500 Dosage & How to Take in Assamese - L500 ar paali aaru xeya kenedore lobo\nL500 ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- L500 Side Effects in Assamese- L500 ar parshwakriyasamuh\nL500 সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- L500 Related Warnings in Assamese- L500 xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে L500ৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of L500 with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite L500 ar gurutor kriya-pratikriya\nL500 মতভেদসমূহ- L500 Contraindications in Assamese- L500 nishedhsamuh\nL500 ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about L500 in Assamese- L500 ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে L500 ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- L500 Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite L500 kriya-pratikriya\nL500 ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - L500 Benefits & Uses in Assamese - L500 ar laabh aaru byavaharsamuh\nL500 তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nL500 ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - L500 Dosage & How to Take in Assamese - L500 ar paali aaru xeya kenedore lobo\nL500-ৰ উপাদানসমূহ - L500 Active Ingredients in Assamese - L500-ar upadaansamuh\nL500 ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - L500 Side Effects in Assamese - L500 ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, L500 ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nL500 সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - L500 Related Warnings in Assamese - L500 xonkranta xatarkatabanisamuh\nL500-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nগৰ্ভৱতী মহিলাই L500ৰ পৰা মধ্যমীয়া পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰিব পাৰে। আপুনিও যদি একেই অনুভৱ কৰে তেন্তে ইয়াক বন্ধ কৰক আৰু কেৱল চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ অনুসৰিহে আৰম্ভ কৰিব।\nL500-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nযিবোৰ মহিলাই স্তনপান কৰাই আছে সেইবোৰে L500 গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত গম্ভীৰ ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰিব পাৰে। ইয়াক কেৱল চিকিতসকৰ নিৰীক্ষণত গ্ৰহণ কৰা উচিত নহয়।\nবৃক্কত L500 কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nL500ৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াই কেতিয়াবাহে বৃক্ক ক প্ৰভাবিত কৰে।\nযকৃতত L500 কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nকলিজা ৰ বাবে L500 সম্পূৰ্ণৰূপে সুৰক্ষিত।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত L500 ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nL500ৰ ব্যৱহাৰে হৃদয় ৰ ওপৰত কোনো ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱ নেপেলায়।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে L500ৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of L500 with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite L500 ar gurutor kriya-pratikriya\nL500 তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nL500 মতভেদসমূহ - L500 Contraindications in Assamese - L500 nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে L500 লোৱা অনুচিত যাতে -\nL500 ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about L500 in Assamese - L500 ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই L500-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, L500য়ে অভ্যাসৰ সৃষ্টি নকৰে।\nআপুনি L500 লোৱাৰ পিছত টোপনি ভাৱ অথবা অৱসাদগ্ৰস্ত যেন অনুভৱ কৰিব পাৰে। সেয়ে এয়া এৰাই চলাটো ভাল।\nহয়, চিকিত্সা পৰামৰ্শ অনুসাৰেহে L500 লওক।\nনহয়, L500য়ে কোনোধৰণৰ মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সা কৰিব নোৱাৰে।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে L500 ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - L500 Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite L500 kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু L500ৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nআপুনি L500 সেৱনৰ সময়ত কেতবোৰ খাদ্য সেৱনৰ ফলত দৰৱে কাম কৰাৰ ক্ষেত্ৰত বেছি সময় ল'ব পাৰে। আপুনি ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অনুসৰণ কৰক।\nমদ আৰু L500ৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nএকে সময়তে L500 আৰু মদ্যাপন কৰাটো সামান্য পাৰ্শ্চক্ৰিয়া ঘটাব পাৰে। আপুনি যদি কোনো পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সমুখীন হয়, তেন্তে আপোনাৰ ডাক্তৰৰ সৈতে যোগাযোগ কৰক।\nL500 ৰ অনুকল্প - Substitutes for L500 in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই L500 লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা L500 ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে L500 সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি L500 ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত L500 সেৱন কৰে?


চিত্ৰ:শ্ৰীশ্ৰী গুৰু গুণমালা.djvu - ৱিকিউৎস\nচিত্ৰ:শ্ৰীশ্ৰী গুৰু গুণমালা.djvu\nSize of this JPG preview of this DJVU file: ৩৮৫ × ৬০০ পিক্সেল. আন ৰিজ'লিউশ্যনসমূহ: ১৫৪ × ২৪০ পিক্সেল | ৩০৮ × ৪৮০ পিক্সেল | ৯৬৩ × ১,৫০০ পিক্সেল।\n১ ২ ৩ ৪ ৫ ৬ ৭ ৮ ৯ ১০ ১১ ১২ ১৩ ১৪ ১৫ ১৬ ১৭ ১৮ ১৯ ২০ ২১ ২২ ২৩ ২৪ ২৫ ২৬ ২৭ ২৮ ২৯ ৩০ ৩১ ৩২ ৩৩ ৩৪ ৩৫ ৩৬ ৩৭ ৩৮ ৩৯ ৪০ ৪১ ৪২ ৪৩ ৪৪ ৪৫ ৪৬ ৪৭ ৪৮ ৪৯ ৫০ পৃষ্ঠালৈ যাওক\nমূল ফাইল (৯৬৩ × ১,৫০০ পিক্সেলসমূহ, নথিপত্ৰৰ আকাৰ: ৫.৪৪ MB, MIME ধৰণ: image/vnd.djvu, ৫০ pages)\nশ্ৰীশ্ৰী গুৰু গুণমালা\nমহেশচন্দ্ৰ দেৱ গোস্বামী\nBook Source: Digital Library of India Item 2015.451955\ndc.contributor.author: Abhai, Paramananda\ndc.title: Sri Sri Guru Gunamala Ed. 1st\nPublication date ১৯৫০\nবৰ্তমান ০০:৩৪, ২৭ মে' ২০১৯ ৯৬৩ × ১,৫০০, ৫০ পৃষ্ঠাসমূহ (৫.৪৪ MB) Gitartha.bordoloi Imported from Internet Archive by the IA Upload tool job queue\nপৃষ্ঠা:শ্ৰীশ্ৰী গুৰু গুণমালা.djvu/১\nপৃষ্ঠা:শ্ৰীশ্ৰী গুৰু গুণমালা.djvu/১০\nপৃষ্ঠা:শ্ৰীশ্ৰী গুৰু গুণমালা.djvu/১১\nপৃষ্ঠা:শ্ৰীশ্ৰী গুৰু গুণমালা.djvu/১২\nপৃষ্ঠা:শ্ৰীশ্ৰী গুৰু গুণমালা.djvu/১৩\nপৃষ্ঠা:শ্ৰীশ্ৰী গুৰু গুণমালা.djvu/১৪\nপৃষ্ঠা:শ্ৰীশ্ৰী গুৰু গুণমালা.djvu/১৫\nপৃষ্ঠা:শ্ৰীশ্ৰী গুৰু গুণমালা.djvu/১৬\nপৃষ্ঠা:শ্ৰীশ্ৰী গুৰু গুণমালা.djvu/১৭\nপৃষ্ঠা:শ্ৰীশ্ৰী গুৰু গুণমালা.djvu/১৮\nপৃষ্ঠা:শ্ৰীশ্ৰী গুৰু গুণমালা.djvu/১৯\nপৃষ্ঠা:শ্ৰীশ্ৰী গুৰু গুণমালা.djvu/২\nপৃষ্ঠা:শ্ৰীশ্ৰী গুৰু গুণমালা.djvu/২০\nপৃষ্ঠা:শ্ৰীশ্ৰী গুৰু গুণমালা.djvu/২১\nপৃষ্ঠা:শ্ৰীশ্ৰী গুৰু গুণমালা.djvu/২২\nপৃষ্ঠা:শ্ৰীশ্ৰী গুৰু গুণমালা.djvu/২৩\nপৃষ্ঠা:শ্ৰীশ্ৰী গুৰু গুণমালা.djvu/২৪\nপৃষ্ঠা:শ্ৰীশ্ৰী গুৰু গুণমালা.djvu/২৫\nপৃষ্ঠা:শ্ৰীশ্ৰী গুৰু গুণমালা.djvu/২৬\nপৃষ্ঠা:শ্ৰীশ্ৰী গুৰু গুণমালা.djvu/২৭\nপৃষ্ঠা:শ্ৰীশ্ৰী গুৰু গুণমালা.djvu/২৮\nপৃষ্ঠা:শ্ৰীশ্ৰী গুৰু গুণমালা.djvu/২৯\nপৃষ্ঠা:শ্ৰীশ্ৰী গুৰু গুণমালা.djvu/৩\nপৃষ্ঠা:শ্ৰীশ্ৰী গুৰু গুণমালা.djvu/৩০\nপৃষ্ঠা:শ্ৰীশ্ৰী গুৰু গুণমালা.djvu/৩১\nপৃষ্ঠা:শ্ৰীশ্ৰী গুৰু গুণমালা.djvu/৩২\nপৃষ্ঠা:শ্ৰীশ্ৰী গুৰু গুণমালা.djvu/৩৩\nপৃষ্ঠা:শ্ৰীশ্ৰী গুৰু গুণমালা.djvu/৩৪\nপৃষ্ঠা:শ্ৰীশ্ৰী গুৰু গুণমালা.djvu/৩৫\nপৃষ্ঠা:শ্ৰীশ্ৰী গুৰু গুণমালা.djvu/৩৬\nপৃষ্ঠা:শ্ৰীশ্ৰী গুৰু গুণমালা.djvu/৩৭\nপৃষ্ঠা:শ্ৰীশ্ৰী গুৰু গুণমালা.djvu/৩৮\nপৃষ্ঠা:শ্ৰীশ্ৰী গুৰু গুণমালা.djvu/৩৯\nপৃষ্ঠা:শ্ৰীশ্ৰী গুৰু গুণমালা.djvu/৪\nপৃষ্ঠা:শ্ৰীশ্ৰী গুৰু গুণমালা.djvu/৪০\nপৃষ্ঠা:শ্ৰীশ্ৰী গুৰু গুণমালা.djvu/৪১\nপৃষ্ঠা:শ্ৰীশ্ৰী গুৰু গুণমালা.djvu/৪২\nপৃষ্ঠা:শ্ৰীশ্ৰী গুৰু গুণমালা.djvu/৪৩\nপৃষ্ঠা:শ্ৰীশ্ৰী গুৰু গুণমালা.djvu/৪৪\nপৃষ্ঠা:শ্ৰীশ্ৰী গুৰু গুণমালা.djvu/৪৫\nপৃষ্ঠা:শ্ৰীশ্ৰী গুৰু গুণমালা.djvu/৪৬\nপৃষ্ঠা:শ্ৰীশ্ৰী গুৰু গুণমালা.djvu/৪৭\nপৃষ্ঠা:শ্ৰীশ্ৰী গুৰু গুণমালা.djvu/৪৮\nপৃষ্ঠা:শ্ৰীশ্ৰী গুৰু গুণমালা.djvu/৪৯\nপৃষ্ঠা:শ্ৰীশ্ৰী গুৰু গুণমালা.djvu/৫\nপৃষ্ঠা:শ্ৰীশ্ৰী গুৰু গুণমালা.djvu/৫০\nপৃষ্ঠা:শ্ৰীশ্ৰী গুৰু গুণমালা.djvu/৬\nপৃষ্ঠা:শ্ৰীশ্ৰী গুৰু গুণমালা.djvu/৭\nপৃষ্ঠা:শ্ৰীশ্ৰী গুৰু গুণমালা.djvu/৮\nপৃষ্ঠা:শ্ৰীশ্ৰী গুৰু গুণমালা.djvu/৯\nসূচী:শ্ৰীশ্ৰী গুৰু গুণমালা.djvu\n"https://as.wikisource.org/wiki/চিত্ৰ:শ্ৰীশ্ৰী_গুৰু_গুণমালা.djvu"ৰ পৰা অনা হৈছে


গল্পঃ ক্লান্তিৰ শেষ নাই / বান’ কুড়ছিয়া\nHomeঅনূদিত গল্পগল্পঃ ক্লান্তিৰ শেষ নাই / বান’ কুড়ছিয়া\ntranslatorsassam October 21, 2020\nক্লান্তিৰ শেষ নাই\nমূল: বান’ কুড়ছিয়া\nসেয়া আছিল প্ৰথমবাৰ৷\nতাৰ পাছতো একেটা ঘটনাৰে দুবাৰ পুনৰাবৃত্তি হৈছিল – হবহু এইধৰণে:\nমোৰ বাওঁ ভৰিখন আছিল বাঁহৰ জখলাডালৰ একেবাৰে তলৰ খাপটোত আৰু জেকা মাটিখনৰ ঠিক ছয় ইঞ্চি ওপৰত আছিল সোঁ ভৰিখন৷ ঠিক সেই মূহুৰ্ততে চিলনীয়ে নতুনকৈ ওপজা কুকুৰা পোৱালি থপিয়াই ধৰাৰ দৰে পিছপিনৰ পৰা আহি আম্মাই মোক চুলিত ধৰি টানি আনিলে৷ ভাৰসাম্য হেৰুৱাই কাপোৰৰ টোপোলা এটাৰ দৰে মই সেমেকা মাটিখনতে বাগৰি পৰিলোঁ৷ আম্মাই গতা মাৰিবলগীয়া নহ’লেই৷ ঠিক তাৰ আগে আগে নিজকে কাৰোবাৰ কবলৰ পৰা এৰুৱাই অনা মোৰ গাত বিন্দুমাত্ৰ বল নাছিল৷ সেই মূহুৰ্তত এচাটি গৰম বতাহেও মোক টলং-ভটং কৰিব পাৰিলেহেঁতেন৷ তাতে আকৌ আম্মাই চুলিত ধৰি টানি আনিলে!\n‘ভালে ভালে ক, এই ভৰদুপৰীয়াখন তই ক’ৰ পৰা আহিছ? ক’ত আছিলি, বনৰী? এই মৰ গৰমত মানুহে ছাঁত থাকি তত পোৱা নাই আৰু তই ছাদৰ ওপৰত কি কৰি আছিলি? কি কৰি আছিলি, নাটেশৰী?’\nমই নীৰৱে আছিলোঁ৷\n‘ক, কোন আছে সৌ ওপৰত? তাত ছাঁ বুলিবলৈকো একো নাই৷ চিৰি-কোঠাও নাই৷ তেন্তে তই কিয় তালৈ গৈছিলি? কোনটো পৈয়েৰক লগ কৰিবলৈ গৈছিলি হা? তাক পাব লাগিলে কেঁচাই তেজ খাম৷ ক, তাৰ নামটো ক৷’\nমোৰ আব্বাও শান্ত-শিষ্ট মানুহ আছিল৷ কিন্তু তেওঁৰ বিৰাগ আৰু মৌনতাই আম্মাক ক্ষোভিত কৰিছিল৷ তেওঁ আম্মাক জোকাই ভাল পাইছিল৷ আম্মাৰ প্ৰশ্নবোৰৰ জবাব দিয়াতকৈ তেওঁ নিজৰ ইয়া ডাঙৰ গোঁফকোচাৰ তলেৰে মিচিক-মাচাককৈ হাঁহি থাকিছিল৷ আত্মপক্ষ সমৰ্থনত তেওঁ কেতিয়াও একো নকৈছিল৷ তেওঁৰ মান-মৰ্যাদা আৰু পৰাক্ৰম যেন সেই মৌনতাতে সমাহিত হৈ আছিল৷ আব্বাক গালি-শপনি পাৰি, টেঁটু ফালি চিঞৰি, অবাইচ মাতিও যেতিয়া আম্মা বিফল, তেতিয়া ভাগৰত তেওঁ বেৰত আওঁজাই থোৱা খাটখন টানি আনি তাতে পেট পেলাই পৰি থাকিছিল৷ তেনে মূহুৰ্তত তেওঁৰ মুখমণ্ডলত দেখা পাইছিলোঁ বাহি হৈ যোৱা পাউৰুটিত দেখাৰ দৰে অসংখ্য দাগ৷ আম্মালৈ তেতিয়া মোৰ পুতৌ জন্মিছিল৷\nকিন্তু আব্বা আছিল বেলেগ ধাতুৰে গঢ়া মানুহ৷ আম্মাৰ সৈতে এনেদৰে মুখামুখি হোৱাৰ পাছত নিৰ্লিপ্তভাৱে ঘৰ-ঘৰকৈ আঁচ পৰা আলোৱানখন কান্ধত পেলাই আব্বা ক’ৰবালৈ ওলাই যায়৷ তেওঁৰ ধৰণ-কৰণত থাকে প্ৰতিপক্ষক পৰাস্ত কৰিয়েই ওলাই অহা মল্লযুঁজাৰুৰ বিজয়ী মেজাজ৷ বেচেৰী আম্মা আছিল আব্বা আৰু মোৰ মাজত উফৰি ফুৰা এটা বলৰ দৰে৷ যিটো এখন দেৱালত মূৰ খুন্দিয়াই সিখন দেৱালত ছিটিকি পৰিছিল৷ আম্মাৰ গোটেই জীৱনটো এই এখোজ আগুৱাই দুখোজ পিছুওৱা অৰ্থহীন খেলখনতে অতিবাহিত হ’ল৷ তেওঁ বুজিয়েই নাপালে যে ইয়ে আন একো নকৰিলেও তেওঁক হাড়লৈকে চেপি-খুন্দি পেলাব৷\nনিশা পলমকৈ যেতিয়া আব্বা উভতি আহিছিল, তেতিয়ালৈ সদ্য সন্তানপ্ৰসৱা এগৰাকী মাতৃৰ দৰে আম্মা গভীৰ টোপনিত৷ ময়ে দুৱাৰ খুলি দিওঁ৷ মোৰ মূৰত চেনেহৰ হাত বুলাই আব্বা নিঃশব্দে ভিতৰ সোমাই গৈছিল৷ একো নক’লেও আব্বাৰ মনটো মই বুজি পাইছিলোঁ৷ অথচ আম্মাৰ সেই লেথাৰি নিছিগা বকনিবোৰ, তাৰ এটা শব্দও মই বুজিব নোৱাৰিলোঁ৷\nআব্বা আছিল মৌনতাপ্ৰিয় মানুহ৷ কিন্তু তেওঁৰ সেই মৌনতাতে লুকাই আছিল এক সুপৰিকল্পিত কৌশল৷\nময়ো নীৰৱে থাকিছিলোঁ৷ পিছে আব্বাৰ নিচিনাকৈ নহয়৷ আব্বাৰ মৌনতা আৰু মোৰ মৌনতাৰ মাজত আকাশ-পাতাল প্ৰভেদ৷ তেওঁ আছিল এক সুবিশাল পৰ্বত, যাৰ নামনিত খুন্দা খাই ঢৌবোৰ টোপনিত ঢলি পৰিছিল৷ মোৰ মৌনতা আছিল লাভাসদৃশ৷ ভিতৰি ভিতৰি উতলি থাকে, পুৰণি হয় আৰু নোহোৱা হয়৷\n‘হেৰৌ, একো নকৱ কিয়? বুৰ্বক বাপেৰটোৰ নিচিনাকৈ মনে মনে আছ যে? ঐ কুকুৰণী, মোক এতিয়াই ক কাৰ বিচনা গৰম কৰি আহিলি?’ এনেকুৱা উদগীৰণবোৰৰ কাৰণেইতো আব্বাই কোন কাহানিবাই মৌনতা অৱলম্বনৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল৷ এনেকৈয়ে তেওঁ জবাবদিহি হোৱাৰ পৰা নিজকে মুক্ত কৰিছিল৷ মইনো কি ক’লোহেঁতেন আম্মাক? ক’ৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ক’ত সামৰিলোহেঁতেন?\n‘চাল্লা কুকুৰণী, মহল্লাটোত আমাৰ ছাদখনেই আটাইতকৈ চাপৰ৷ তালৈ অহা-যোৱা কৰোতে কিমানে চাগে তোক দেখিলে? কৈ দে, তই কেই মাহৰ গা-ভাৰী? আমাৰ মান-সন্মান সকলো মাটিত মিলি শেষ হৈ যোৱাৰ আগতেই মই কোনোবা ডাক্তৰ নহ’লে নাৰ্ছ মাতি আনোঁ৷’\nমোৰ দুচকু পানীৰে উপচি পৰিল৷\nকিছুক্ষণ আগতে সিয়ো মোৰ চুলিকোচাত ধৰি একেখিনি কথাই কৈছিল৷ সেই একেখিনি কথাই এইমাত্ৰ তাৰ মুখতো শুনি আহিছো বুলি আম্মাক জানো ক’ব পাৰিলোহেঁতেন?\n‘তই মোক একো নকৱ কিয়? কান্দিছ কিয়? যদি ডাক্তৰৰ ওচৰলৈ নিব লাগে মই পইছা দিম৷’ মই না তাক না আম্মাক কিবা ক’ব পাৰিলোঁ! মই যে কাকো একো ক’ব নোৱাৰিলোঁ৷ সৰুৰে পৰা মোৰ মনত এটা ধাৰণা আছিল যে মোৰ একান্ত অনুভৱখিনি কোনেও বুজি নাপায়৷ বৰং কথাবোৰ ভুলকৈ বুজি সকলো মোৰ শত্ৰুহে হ’বগৈ৷\nতিতা মাটিখনৰ পৰা উঠি আহি মই গা-ধোৱা ঘৰত সোমালোঁ৷\nকিছুপৰলৈকে আম্মাই দুৱাৰখন ঢকিয়াই থাকিল৷ তাৰ পাছত আৰম্ভ হৈ গ’ল গালিবৰ্ষণ৷ অনৰ্গল বকি বকি ভাগৰি পৰা আম্মাই বেৰত আঁউজি বহুপৰলৈকে কান্দি থাকিল৷ তাৰ পাছত তেওঁ আৰম্ভ কৰিলে নিজৰ পুৰণি ‘চাল’৷ চোতালতে পাৰি থোৱা খাটখনত পৰি চিঞৰি চিঞৰি মোৰ জন্মৰ পৰা এতিয়ালৈকে আদ্যোপান্ত উজাৰিবলৈ লাগিল৷ মই আম্মাৰ পেটত থাকোতে তেওঁ কিমান কষ্ট পাইছিল, মোক জন্ম দিয়াৰ সময়ত কেনেকৈ যমৰ যাতনাত ভুগিছিল, কিদৰে মোৰ মাজু আই ওলাওতে উনৈছটা দিন মোক বুকুত সাৱটি ৰাখিছিল ইত্যাদি৷ আন কথাত ক’বলৈ হ’লে তেওঁ ওচৰ-পাজৰৰ সকলোৱে শুনাকৈ অজস্ৰ গোপন কথা ফাদিল কৰি আছিল৷ আম্মাৰ বকবকনি শেষ হয় মানে সন্ধিয়া নামিছিল৷\nমই গা ধোৱা ঘৰৰ পৰা ওলাই অহালৈকে আম্মাৰ সমগ্ৰ খং-ক্ষোভ জামৰিছিল৷ তেওঁ তেতিয়া অবোধ শিশু এটিৰ দৰে টোপনিত৷ তেওঁৰ বাওঁ গালখনত খাটিয়াৰ ৰছীৰ চিন বহি আছিল৷ নিমজোপাত অগণন চৰাই-চিৰিকটিৰ কোৰ্হাল অথচ আম্মাৰ কাণষাৰেই নাই৷ সেইখিনি সময়ত মই কাৰোবাৰ সৈতে পলাই গ’লেও আম্মাই গম নাপালেহেঁতেন৷\nপিছে মই পলাম কাৰ সৈতে? ওপৰৱালাইহে জানে কি ধৰণৰ ছোৱালীবোৰে পলাই যাবলৈ লগৰীয়া পায়? আমাৰ নিচিনা ছোৱালীক পলুৱাই নিবলৈ কোনো নাহে!\nখাটিয়াখনতে মূৰ আঁউজাই মই মনে মনে বহি আছিলোঁ৷ এই দুনীয়াত নিজৰ বুলিবলৈ আম্মাৰ বাহিৰে মোৰ আছে কোন? আব্বাৰো আম্মাৰ অবিহনে কোনো নাই৷ হাজাৰবাৰ আম্মাক এৰি আঁতৰি গ’লেও অৱশেষত তেওঁৰ কাষলৈকে ঘূৰি আহে৷ নাহিবনো কিয়? আব্বাৰ নিচিনা অচল টকা এটাক কোনে আশ্ৰয় দিব? মোৰ আব্বা সমূলি নিষ্কৰ্মা৷ চোবাবলৈ এলাহ কাৰণেই তেওঁ কমকৈ খায়৷ গাত চাবোন সানিবলৈ এলাহ কাৰণেই গা ধুবলৈ নিবিচাৰে৷ জাৰকালি গাত লেপ নোলোৱাকৈ শুই থাকে আৰু জহকালি ঘামত জুৰুলি-জুপুৰি হৈ পৰি থাকে৷ তথাপিও নিজে বিচনীখন নামাৰে৷ আব্বা আছিল টাং গুটি খেলোতে খন্দা গাঁতটোৰ নিচিনা৷ বাৰিষাকালত বৰষুণৰ পানীৰে ভৰি পৰাত বাদে বাকী সময়ছোৱা গাঁতটো মুখ মেলি পৰি থাকে৷\nআম্মাই তেওঁক আজীৱন লগ দিলে৷ আব্বাৰ সৈতে কথা পাতি, ককৰ্থনা কৰি, শাও–শপনি দি, আনকি কেতিয়াবা তেওঁৰ কাৰণে চকুপানী টুকি হ’লেও সংগ দিলে৷\nআব্বা আৰু মই – এই দুখন বেৰত মূৰ খুন্দিয়াই খুন্দিয়াই আম্মা বুঢ়ী হৈ গ’ল৷ এই আধা-মৰা জখমী মানুহজনীক মই কিয়েইবা ক’ব পাৰোঁ? ক’ত আৰম্ভ কৰোঁ আৰু ক’তেইবা সামৰোঁ?\nআমাৰ ঘৰখনত অভাৱনীয়ভাৱে অভাৱ আছিল ধন-সম্পত্তি, মান-সন্মান আৰু মৰম-চেনেহৰ৷ যিবিলাক আছিল জীৱনক উজ্জীৱিত কৰি ৰাখিবলৈ অতিকে প্ৰয়োজনীয়৷ যিকণ আছিল সেয়াও জীয়াই থকাৰ জোখাৰে আছিল৷ তাতকৈ অলপো বেছি নহয়৷ মোৰ তিনি বছৰমান বয়সতে আম্মাই ওচৰৰে কাৰখানা এটাত কাম কৰিবলৈ ল’লে৷ ঘৰত আব্বা আৰু মই৷ নিজস্ব নীৰৱতাত বন্দী দুটি প্রাণী| ওচৰতে থাকিও বহু নিলগ| আব্বা ঘৰত থাকিলে এনে লাগে যেন তেওঁ কেনিবা গ’ল, ঘৰত নাই আৰু নাথাকিলে ভাৱ হয় আব্বা যেন মোৰ নিচেই কাষত!\nখুব কম সময়ৰ বাবে মই স্কুললৈ গৈছিলোঁ৷ খৰচ-পাতিৰ কথা ভাবিয়েই যোৱাতো বন্ধ কৰা হ’ল৷ যি হ’ল ভালেই হল কাৰণ স্কুললৈ গৈ মোৰ অকণো ভাল লগা নাছিল৷ তাত থকা ছোৱালীবোৰ ইমান সুখী দেখাইছিল৷ সিহঁতৰ মাজত কিমান কথা থাকে পাতিবলৈ! আনকি মাষ্টৰে পঢ়াই থাকোতেও সিহঁতে কাগজৰ সৰু সৰু টুকুৰাত কিবাকিবি লিখি ইজনীয়ে সিজনীলৈ পঠিয়াইছিল৷ কাৰো লগত মিলামিচা নকৰো, নিমাতী হৈ থাকো বাবে শ্ৰেণীৰ ছোৱালীবোৰে মোক ঠাট্টা কৰিছিল৷ মই পিছে কেতিয়াও তৰ্ক নকৰিছিলোঁ৷ সিহঁতৰ সেই তজবজীয়া ঠাট্টা-মস্কৰাৰ পৃথিৱীখনত মোৰ কাম নাছিল৷ মই বেছিৰভাগ সময় চুপেচাপে থাকিয়ে ভাল পাইছিলোঁ৷ স্কুল এৰাৰ পাছত মই সঁচা অৰ্থত নাদৰ ভেকুলী হৈ পৰিলোঁ৷ গতানুগতিক ৰাতিপুৱা আৰু গধূলিবোৰ, সেই একেই দৈনন্দিন কাম-কাজ, একেই একঘেয়ামি, য’ত নাথাকে ভিন্নতা, নাথাকে কোনো উৎফুল্লতা৷\nতাৰ পাছত এদিন আব্বা মৰি থাকিল৷\nযি ৰাতি তেওঁ ঘৰ-ঘৰ আঁচ পৰা কম্বলখন গাত লৈছিল, সেইদিনাই নীৰৱতাৰ হলৌচোলা পিন্ধি আব্বা চিৰকাললৈ নীৰৱ হৈ পৰিল৷ আম্মা হতভম্ব হৈ পৰিল৷ তেওঁ না বিলাপ কৰিলে না বেৰত মূৰ খুন্দিয়ালে৷ এডোখৰ শুকান মাটিয়ে পানী শুহি পেলোৱাৰ দৰে আম্মাই সেই শোক শুহি পেলালে৷ আমাৰ দুখৰ সমভাগী হ‘বলৈ কোনো আত্মীয়-স্বজন নাহিল, কোৰাণ-পাঠৰ আয়োজন কৰা নহ’ল, কোনোধৰণৰ আনুষংগিক নীতি-নিয়ম পালন কৰা নহ’ল৷ আব্বাৰ জানাজাৰ বাবে মহল্লাৰ মানুহে মিলি খৰছ বহন কৰিলে৷ তেনে কৰি তেওঁলোকে আম্মাক কিছু সকাহ দিলে৷ আব্বা মৰাৰ তিনিদিন পাছৰ পৰা আম্মা আকৌ কাৰখানালৈ যাবলৈ ধৰিলে৷\nএতিয়া আব্বা অনবৰতে ঘৰত৷\nআব্বাৰ ভয়তে মই কেতিয়াবা ছাদত উঠি থাকোগৈ৷ আমাৰ ছাদত ওখ ৰেলিং নাছিল, পাৰবোৰত কেৱল মাটিৰে চাপৰ ঢিপ দিয়া আছিল৷ ঢিপবোৰত খেৰ জিলিকি আছিল৷ তাত বহি থাকিলে মই আম্মাই ঘৰৰ ওচৰৰ কেঁকুৰিটো ঘূৰিলেই দেখা পাওঁ৷ লগে লগেই মই নামি আহোঁ৷ আমাৰ মহল্লাৰ ভালে কেইজনী ছোৱালীয়ে পাৰ্যমানে মোৰ দৰে নিমাতীজনীৰ মাত ফুটাবলৈ চেষ্টা কৰিছিল৷ পিছে সিহঁত হাৰি গ’ল৷ এতিয়া ছাদৰ সীমাকেইটা মোৰ লগৰীয়া৷ আকাশত উৰি থকা চিলাকেইখন, চুবুৰীটোৰ পাৰজাক আৰু সন্ধিয়া বাহলৈ উভতি অহা কাউৰীৰ জাকবোৰো মোৰ লগৰীয়া৷\nআমাৰ ছাদৰ পৰা তিনিঘৰ পাৰ হৈ যিটো ঘৰ তাৰ ছাদৰ পৰা এদিন কোনোৱাই সুহুঁৰিওৱা শুনিলোঁ৷ সেইয়াযে কাদিৰ মানে ফেৰীৱালা কাদিৰে সুহঁৰিয়াইছে, মই গম পোৱা নাছিলোঁ৷ তাৰ যে পাঁচটাকৈ ল’ৰা-ছোৱালী আছে আৰু গাঁৱৰ ভিতৰতে আটাইতকৈ ৰূপহী তিৰোতাজনীযে তাৰ ঘৈণীয়েক সেইটোওতো মই নাজানিছিলোঁ৷ মহল্লাৰ ভিতৰতে কাদিৰৰ ঘৰটো আটাইতকৈ ওখ আৰু দেখনীয়াৰ, সেইটোহে মোৰ চকুত পৰিছিল৷ খিৰিকীবিলাকত পৰ্দা আৰু দেৱালবোৰত জালিকটা নক্সা আছিল৷ ছাদত থকা কোঠালীটো দেখাত খোলা-মেলা আছিল৷ তাৰ খিৰিকীকেইখনত অলপতে পাতল ফিৰোজা ৰঙ বুলোৱা হৈছে৷\nএই কোঠালীটোৱেই হৈ পৰিল মোৰ প্ৰথম ঘৰ৷ সেই কোঠালীটোতেই কাদিৰে মোক তাৰ ভাণ্ডাৰৰ পৰা অনা ক’কাক’লা খাবলৈ দিছিল৷ সি মোক প্লাষ্টিকৰ ক্লিপ, নকলী সোণৰ কাণফুলি, কাঁচৰ খাৰু আৰু তিৰবিৰাই থকা অকমানি নাকফুল এটাও দিছিল৷ কাদিৰৰ সমস্তখিনিতে ফেৰীৱালাৰ গোন্ধ৷ কম দামত বস্তু কিনাত অভ্যস্ত কাদিৰ৷ সি বাকীত বস্তু নেবেচে৷ কিন্তু কোনো গ্ৰাহককে সি তাৰ দোকানৰ পৰা অসন্তুষ্ট কৰি নপঠিয়ায়৷\nনাজানো, মই আব্বাৰ ভয়তে তালৈ গৈছিলো নেকি৷\nনাজানো, যৌৱনৰ একাকীত্বই কিয় আমাক এনেকুৱা ঠাইবোৰলৈ লৈ যায়৷\nঈশ্বৰেহে জানে মই কিয় তালৈ গৈছিলোঁ৷ উত্তেজনাৰ সন্ধানত নে হেঁপাহ পলুৱাই খাবলৈ আৰু হাঁহিবলৈ নে জীৱনত নোপোৱা কিবা তৃপ্তি আঁজুৰি লোৱাৰ আশাই মোক তালৈ টানি নিছিল – মই নাজানোঁ৷ জৰুৰী নহয় যে সকলো কথাৰে কোনো কাৰণ থাকিবই লাগিব৷ আচলতে মানুহে নিজে নিজেই জীৱনৰ জালত পাক খাই গৈ থাকে৷ চকাত পাক খাই ধৰা ৰেচমী কাপোৰখনৰ দৰে৷ কাদিৰে নিজৰ পৰিয়ালটোক খুব ভাল পাইছিল৷ মাহীয়েক, পেহীয়েক, তেওঁলোকৰ ল’ৰাহঁতৰ কথা কৈ কৈ ভাগৰি নপৰে৷ সি ঘৈণীয়েককো সাংঘাতিক ভাল পাইছিল কিয়নো তাই আছিল পৰিয়ালটোৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অংগ৷ মোক দুবাহুত সুমুৱাই লোৱা নিবিড় মূহুৰ্তবিলাকতো সি ঘৈণীয়েকৰ নাম লৈছিল৷ এটা ভোকাতুৰ মানুহৰদৰে সি মোক মৰম কৰিছিল৷ তাৰ মৰমখিনিত মই হাততে সৰগ ঢুকি পাইছিলোঁ৷\nল’ৰা-ছোৱালীকেইটাৰ কথা ক’বলৈ সি বৰ ভাল পাইছিল৷ পৰিয়ালৰ পৰম্পৰা, মহল্লাত তাৰ সুনাম আৰু সিহঁতৰ সমাজত তাৰ মান-মৰ্যাদাৰ ক্ষেত্ৰত সি বৰ একাচেকা৷ সঁচাকৈ ক’বলৈ হ’লে, কাদিৰে জাকজমকতা চিনি নাপাইছিল৷ তাৰ গোটেই জীৱনটো সামাজিক নীতি-নিয়মৰ মাজত ভাৰসাম্য ৰাখি চলোতেই গ’ল৷ ইমান বছৰ ধৰি সি বস্তু ফেৰি কৰি আছে যে তাৰ নিজৰ জীৱনটো ফেৰীৱালাৰ খালী বাকচ হেন হৈ পৰিল৷ তথাপি সি মই সাজি-কাচি থাকিলে ভাল পাইছিল৷ সি মোলৈ সেইবোৰ বস্তুহে আনে যিবোৰ মোক দি দিলেও তাৰ সন্তানক বঞ্চিত কৰা নহয়৷ সি জুখি-মাখি জীৱনৰ আনন্দ বুটলি ল’বলৈ জানিছিল৷ জুখিমাখি চূণ, কাত্থা আৰু তাৰ লগতে এচিকূট জৰ্দা দি পাণ খাব জনা বুঢ়ীবিলাকৰ নিচিনা আছিল সি৷ তাৰ আবেগ-অনুভূতিৰ জীৱনটোও আছিল পৰিশীলিত৷ তাত নাছিল কোনোধৰণৰ উত্তাল তৰংগ অথবা খামখেয়ালিপনা৷ মোক যিয়েই নিদিয়ক কিয় তাৰ দাম সি লগেলগে আদায় কৰি লৈছিল৷\nঅনৰ্গল পেকপেকাই থকা আম্মাই জানো এইবিলাক বুজি পাব?\nসন্ধিয়া দেৰিকৈ যেতিয়া সাৰ পালে, আম্মাই একেথিৰে মোলৈ কিছুপৰ চাই ৰ’ল৷ মোৰ এনে লাগিল যেন গভীৰ বেদনাত আম্মা বলিয়া হৈ গ’ল৷ পিছ মূহুৰ্ততে মোৰ কান্ধত ঢকিয়াই আম্মাই সুধিলে, “ক, কেইমাহ চলি আছে? ক, বেগেতে মোক ক৷’ কেনেকৈ কওঁ, জমাখৰছত নিপুণ মানুহৰ ওচৰত মাহৰ হিচাব মূল্যহীন! তাত লাভ-লোকচান একোৱেই নাথাকে৷ জীৱনৰ হিচাবখাতাত এনেকুৱা নম্বৰ লিখা আছে যিটো কোনেও পঢ়িব নোৱাৰে৷\n‘তাক আকৌ লগ কৰিবি নেকি? ভালে ভালে মোক ক৷’\nআম্মাই ইমান জোৰেৰে এটা চৰ মাৰিলে যে আম্মাৰ হাতৰ পাঁচোটা আঙুলিৰ চিন মোৰ গালত বহি গ’ল৷ আম্মাক কেনেকৈ কওঁ যে কাদিৰৰ প্ৰতি মোৰ কোনো বিশেষ আকৰ্ষণ নাই৷ সেইটোকে যদি মই ব্যাখ্যা কৰিবলৈ যাওঁ, দুয়ো চাগে মোক মাৰিয়েই পেলাব৷\n‘তাক আকৌ লগ কৰিবলৈ যাবি নেকি? ক, বনৰী৷’\nমই আম্মাৰ ভৰিদুখন সাৱটি ধৰিলোঁ৷ নিজৰ যন্ত্ৰণাক লৈ মই কাতৰ নাছিলোঁ৷ মোৰ কোনো নিজা যন্ত্ৰণা নাছিল৷ কিন্তু আম্মাৰ সেই বিধ্বস্ত ৰূপ মই চাই থাকিব পৰা নাছিলোঁ৷ আম্মাই মোক গুৰুলাগুৰুলকৈ পিটা হ’লে হয়তো মই ইমান অস্বস্তি নাপালোহেঁতেন৷ এতিয়া তেওঁ নিজকে চৰিয়াইছে৷ আম্মাই নিজক শাস্তি দিয়া দেখি মই সহিব পৰা নাই৷ মোৰ ভীষণ কষ্ট হৈছে৷\nকাদিৰক পুনৰ লগ নকৰো বুলি মই হাজাৰবাৰ শপত খালোঁ৷ মই কোৰাণত হাত থৈ শপত খালোঁ৷ তাৰ পাছত আৰু কেতিয়াও মই কাদিৰৰ ঘৰত ভৰি দিয়া নাছিলোঁ৷ কিন্তু আম্মা যিহেতুকে দিনৰ দিনটো কাৰখানাত থাকে, মই নিজৰ প্ৰতিজ্ঞাত অটল হয় নে নহয় সেইটোক লৈ তেওঁ নিশ্চিন্ত নহয়৷ মোৰ প্ৰতিটো চাল-চলনক লৈ আম্মা সন্দিহান হৈ পৰিল৷ মই শুই থাকিলে আম্মাই মনেমনে আহি মোৰ চোলাটো দাঙি চায়৷ মোৰ পেটটো আঙুলিৰে টিপি টিপি মোৰ গৰ্ভত কেনেবাকৈ সন্তান আছে নেকি চায়৷ কেতিয়াবা শেষ নিশালৈ মোৰ মূৰ শিতানত বহি ইনাই বিনাই কান্দে৷\nকাদিৰে দুনাই আৰু হিচাবৰ খাতা নুখুলিলে৷ ময়ো আৰু তাৰ ওচৰলৈ নগ’লোঁ৷ ডুব যোৱা বেপাৰত সময় নষ্ট কৰা মানুহ সি নহয়৷ অত ঘনিষ্ঠতা অত আত্মীয়তাৰ পাছতো আমাৰ সম্পৰ্কটো লাভ-লোকচান অবিহনে শেষ হৈ থাকিল৷ আগৰদৰেই জীৱনটো চলি থাকিল৷ উত্তেজনা অথবা পৰিতৃপ্তি একোৱেই মোক চুব পৰা নাছিল৷ মই মাথো জীয়াই আছিলোঁ৷\nআম্মা এদিন কাৰখানাৰ পৰা আনন্দমনে উভতি আহিল৷ হাতত মিঠাইৰ এটা প্ৰকাণ্ড টোপোলা৷\n‘হাজেৰা, আহ আইজনী! মিঠাই খাহি৷ নিয়তিয়ে তোলৈ চকু মেলি চাইছে… মই বাদামী বাগত তোৰ বিয়া বন্দৱস্ত কৰি আহিছোঁ৷’\nমোৰ হৃদয়ত বাসনাৰ বীজ সিঁচা মানুহটো আছিল কাদিৰ৷ সি ইমান মৰমেৰে ঘৈণীয়েকৰ কথা পাতিছিল৷ কোনোবাই মোৰ কথাও এনেকৈ পাতক বুলি ময়ো বৰ আশা কৰিছিলোঁ৷ কোনোবাদিনা মোক ‘চাবলৈ’ মানুহ আহিব বুলি কল্পনা কৰিছিলোঁ৷ তাৰ পাছত মুকুট পিন্ধি দৰা আহিব৷ তেওঁৰ চিকচিকীয়া জোতাযোৰত চকু থৈ মই এইখন ঘৰৰ পৰা বিদায় ল’ম৷ হাবিখনৰ সিপাৰলৈ গুচি যাবলৈ মোৰ ইচ্ছা জাগিছিল৷\n‘আহ৷ তাতে মুখ গুঁজি পৰি থাকিব নালাগে৷ আল্লাই তোৰ চব ঠিক কৰি পেলাইছে৷ মেনেজাৰ চাহাবৰ ঘৈণীয়েক আজি নিজে মোৰ ওচৰলৈ আহিছিল৷’\n‘তই শুনিছনে, আইজনী? শুনি আছনে মই কি কৈ আছোঁ?’\n‘শুনি আছোঁ আম্মা৷’\n‘তেন্তে তোক কিয় সুখী যেন লগা নাই?’\n‘মই সুখী আম্মা৷’\nআম্মা মোৰ কাষ চাপি আহি গোপন কথা কোৱাৰ দৰে কৈ উঠিল, ‘ল’ৰাটো তেওঁৰ ভাগিন বুলি মেনেজাৰ চাহাবৰ ঘৈণীয়েকে কৈছে৷ সি পঢ়া-শুনা নহয় যদিও পাৰিবাৰিক সম্পত্তিৰ একমাত্ৰ উত্তৰাধিকাৰী৷ আমিতো ‘সম্পত্তি’ শব্দটো মুখত ফুটাবই নাজানোঁ৷ সকলোখিনি তোৰে হ’ব দেচোন৷ মেনেজাৰ চাহাবৰ গাড়ীৰে মই নিজে বাদামী বাগলৈ গৈ আহিছোঁ৷ ঘৰটো চাই আহিছোঁ৷ হালধীয়া ৰঙৰ দুমহলীয়া ঘৰ৷ তাত ফেন আছে, ৰেডিও, টীভী, কাৰ্পেট অৰু চব আছে৷ আহ, মিঠাই খাহি৷ ল’ৰাটো ওপৰমহলাত থাকে৷ ঘৰটো প্ৰকাণ্ড৷ গোটেই জনমটো ৰেচমী কাপোৰ পিন্ধি থাকিবি৷ এই কেঁচা ঘৰটোৰ অসুবিধাখিনি তাত নাপাবি নহয়! সুখী হ৷ কেও কিছু নোহোৱা মানুহক ওপৰৱালাই সহায় কৰে৷’\nঅলপপৰ ৰৈ মই সুধিলোঁ, ‘আৰু তেওঁ… তেওঁ কেনেকুৱা?’\n‘ওমম, মানে চা, ঘৰ দেখিলেই তাত থকা মানুহ কেনেকুৱা গম পোৱা যায়, নহয় জানো? তলখাপৰ মানুহ তেনেকুৱা ঘৰত নাথাকে দেচোন৷’\n‘তেওঁ দেখাত কেনেকুৱা?’\n‘মাকজনীক দেখিতো ল’ৰাটো দেখনিয়াৰেই হ’ব যেন পাওঁ৷ মাক এক্কেবাৰে ধকধকীয়া বগা, দাগ এটাও নাই৷ নাকটো জোঙা৷ হাতৰ মণিবন্ধ খাৰুৰে পোত খাই আছে৷ আৰু হাজেৰা, তোক কৈছোঁ, তেওঁৰ মাত-কথা ইমান মিঠা, “আহক বাইদেউ”, “বহকচোন বাইদেউ”, “কিবা অলপ লওকচোন বাইদেউ”… “কিবা গৰম দিম নে ঠাণ্ডা খাব” আৰু কত কি৷ মোৰ যে তাৰ পৰা আহিবলৈ মনেই যোৱা নাছিল৷ সঁচাই কৈছো জান, হাজেৰা৷’\nমই নিমাতে ৰ’লোঁ৷\n‘শুনচোন, হাজেৰা৷ তেওঁ কোৱামতে তেওঁলোকক মাত্ৰ ল’ৰাটোক আলপৈচান ধৰি তাক সুখত ৰাখিব পৰা ছোৱালী এজনী লাগে৷ তাত বাদে আৰু একো নালাগে৷ তেওঁতো কৈয়েই দিলে, ‘ঈশ্বৰে আমাক বাদ বাকী সকলোখিনি দিছে৷ ধনৰ লোভ থকা হ’লে আমি বহু আগতেই ধনী ঘৰৰ ছোৱালী এজনী পাব পাৰিলোহেঁতেন৷ কিন্তু আমাৰ বিশ্বাস যে দুখীয়া ঘৰৰ ছোৱালীবোৰৰ মাজত আত্ম-সন্মান, মৰম-ভালপোৱা আৰু সততা আছে৷’\nমই মনতে হাঁহিলোঁ৷ বাদামী বাগৰ ভদ্ৰমহিলাগৰাকীয়ে নাজানে যে মাত্ৰ এই তিনিবিধ নাথাকিলেই মানুহ দুখীয়া হয়৷ ধনৰ অভাৱে দৰিদ্ৰ কৰে৷ কিন্তু দৰিদ্ৰতাক লালন-পালন কৰে এই তিনিবিধ গুণৰ অভাৱে৷\n“এয়া ল৷ এইকিটা সঁচাসচি মতিচুড়ৰ লাড্ডু৷’\nসেইদিনা আম্মা আছিল অতিশয় সুখী৷ ৰান্ধি থাকোতে আম্মাই কিবা গুণগুণাই আছিল৷ তাৰ পাছত মহল্লাৰ মানুহক খবৰটো দিবলৈ বুলি ওলাই গ’ল৷ ঘূৰি অহাৰ পৰত আম্মাৰ মুখ উজলি আছিল৷ আম্মাক ইমান সুখী কেতিয়াও দেখা নাছিলোঁ৷ বিয়াৰ দুদিন আগলৈকে হাঁহি-মাতি, গীত গুণগুণাই আম্মা ৰঙীয়াল মানুহজনী হৈয়ে থাকিল৷ বিয়াৰ এদিন আগতে বাদামী বাগৰ পৰা আম্মা শেঁতা পৰি আহিল৷ লগত লৈ আহিল অস্বাভাৱিক নীৰৱতা৷ বেছ কষ্টেৰে কাপোৰ-কানি আৰু গহনা-গাঁঠৰি থকা চুটকেচটো চোতাললৈ টানি আনিলে৷ তাৰ পাছত মোক একো নোকোৱাকৈয়ে আম্মা গা ধোৱা ঘৰত সোমাল৷ আম্মাই মোক একোকে নক’লে৷ মোক কাপোৰ আৰু গহনাখিনিও নেদেখুৱালে৷ সেই ৰাতিৰ পাছৰ পৰা আম্মাই কোনোদিনে একো নক’লে৷\nমাজৰাতি আম্মাৰ উচুপনি শুনি সাৰ পাই গ’লোঁ৷ বাকচটো মেলি কাপোৰবিলাক চাই আম্মাই কান্দি আছিল৷\n‘কি হ’ল আম্মা?’\n‘না: একো নাই৷ তই শুই থাক৷’\n‘তুমি কিয় কান্দিছা?’\nআম্মাই মোক সাৱটি ধৰিলে৷ গালি পাৰিলে, ঠাট্টা আৰু তাচ্ছিল্য কৰিলে আম্মাজনী জীৱিত যেন লাগে৷ কিন্তু যেতিয়া মোক বুকুত সুমুৱাই লয়, তেতিয়া এনে লাগে যেন মানুহজনীৰ শৰীৰত প্ৰাণ নাই৷ আম্মা যেন নিষ্প্ৰাণ৷ মই অলপতে আম্মাক এৰি গুচি যামগৈ কাৰণেই চাগে কান্দিছে বুলি ভাবিলোঁ৷ যদিও মোৰ হৃদয়ত আবেগ-অনুভূতিৰ বাবে কোনো ঠাই নাছিল৷ মিলনৰ আনন্দ কিম্বা বিচ্ছেদৰ বেদনা – মোৰ বাবে অৰ্থহীন৷ বেৰত ওলমি ৰোৱা কেলেণ্ডাৰৰ হিচাবমতে মোৰ জীৱনৰ মাহ-বছৰবোৰ গৈ আছিল৷ বছৰ শেষ হোৱা মানে পুৰণিখনৰ সলনি এখন নতুন কেলেণ্ডাৰ৷\nৰাতিপুৱালৈকে আম্মাৰ কান্দোন চলি থাকিল৷ মোৰ বিয়াৰ দিনা ফেঁহুজালি দিওতেই আম্মাই মোক ক’লে, ‘চা হাজেৰা, আমি ভাগ্যৰ লগত যুঁজিব নোৱাৰোঁ৷ মাইকী মানুহৰ জীৱন ভাগ্যৰ অধীন৷ মোলৈকে চাচোন, তেৰ বছৰ বয়সত বিয়া হৈছিলোঁ৷ মানুহটোৱে মানে তোৰ আব্বাৰে গোটেই জীৱনত এক নয়া পইচা উপাৰ্জন কৰি নাপালে৷ না মোক মোৰ প্ৰাপ্য মৰম-ভালপোৱাখিনি দিলে৷ মই মোৰ কপালক দোষ দিয়া নাছিলোঁ৷ কপাল ভাল হোৱা হ’লে দেখোন মই ৰাজৰাণী হৈ থাকিলোহেঁতেন! তই শুনি আছনে আই? আল্লাই কাৰোবাক যদি ধন-সম্পত্তি দিছে, তেওঁক সন্তান দিয়া নাই৷ কাৰোবাক সন্তান দিছে কিন্তু সেই সন্তান ৰুগীয়া৷ আকাশৰ তৰাৰ দৰে জীৱনৰ দুখ অসংখ্য, গণি শেষ কৰিব নোৱাৰি৷ আমি প্ৰত্যেকেই নিজৰ নিজৰ ভাগৰ যন্ত্ৰণাৰ সৈতে বান্ধ খাই আছোঁ৷’\nকিয় জানো মোৰ ভাৱ হ’ল যে আম্মাই মোৰ পৰা কিবা লুকুৱাইছে৷ আম্মাই মিছা মাতিছে৷ আৰু দুয়োটা কথাই আম্মাৰ স্বভাৱবিৰূদ্ধ৷\n‘আম্মা, আচল কথাটো কি?’\n‘একো নাই৷ প্ৰত্যেকজনী মাকে বিয়া দি উলিয়াই দিবৰ পৰাত জীয়েকক কিবাকিবি দিয়ে৷ তোক যৌতুকত একো দিব নোৱাৰিম, সেইবুলি কি মই তোক দুষাৰ মনৰ কথাও ক’ব নোৱাৰো নেকি?’\nহুকহুকাই কান্দি মই আম্মাক সাৱট মাৰি ধৰিলোঁ৷\n‘জাননে, সদায় কাৰখানালৈ অহা-যোৱা কৰোতে মই ৰাস্তাত ভালেকেইটা মেনহ’ল পাওঁ৷ ৰাতিৰ আন্ধাৰত প্ৰায়ে মানুহ তাত সোমায়৷ হাজেৰা, ভাবি লবি যে ভগৱানে পৃথিৱীৰ য’তে-ত’তে ভিন ভিন জোখ আৰু গভীৰতাত কিছুমান মেনহ’ল পাতি থয়৷ কিমানদিনলৈকে সাৰি থাকিব পাৰিবি? মানুহ মাত্ৰেই ভুল কৰে৷ তাতে জীৱনটো হ’ল দীঘলীয়া আৰু ধূসৰ৷ এটা নহয় এটা গাঁততটো পৰিবই লাগিব!\n‘কথাটো কি তুমি মোক ভাঙি-পাতি নোকোৱা কিয়? কি হৈছেনো?’\n‘একো হোৱা নাই৷ একোতো নাই হোৱা৷ তই এখন নতুন ঘৰলৈ যাবি, নতুন নতুন মানুহ লগ পাবি৷ তোৰ আম্মাৰ তাত নাথাকিব, আমাৰ অভাৱবিলাক তাত নাথাকিব৷ সুখৰ লগতে দুখ সকলোতে থাকে৷ মাকৰ ঘৰৰ সুখ-স্বাচ্ছন্দ্যৰ কথা ভাবি থকা ছোৱালীবোৰ শহুৰেকৰ ঘৰত সুখী হ’ব নোৱাৰে৷\n‘আম্মা, নিৰ্ঘাৎ কোনোবাই তোমাক কিবা কৈছে৷ তুমি কিয় মোক নোকোৱা?’\nআম্মাৰ মুখত মাত নাই৷ আম্মাৰ নীৰৱতা মোৰ আৰু আব্বাৰ নীৰৱতাতকৈ বহুগুণে গভীৰ৷ মোৰ বিয়াৰ দুদিন পাছতে আম্মা মনেমনে গুচি গ’ল৷ আম্মা দুনীয়া এৰি গুচি গ’ল৷ মোৰ শহুৰৰ পৰিয়ালে গুপুতে আম্মাক কবৰ দিলে৷ মোক একোকে নজনালে৷ মই ওপৰা-ওপৰিকৈ দুটা আঘাত পোৱাতো তেওঁলোকে চাগে বিচৰা নাছিল৷\nসেইযে সময়তকৈ আগতে জন্মা কেঁচুৱাবোৰক ইনকুবেটৰত ৰাখি বাহিৰৰ পৃথিৱীৰ সৈতে খাপ খুৱাবলৈ সাজু কৰে, মোৰো দশা একে আছিল৷ শহুৰৰ ঘৰৰ মানুহখিনিয়ে পাৰেমানে মোক সা-সুবিধা, প্ৰাচুৰ্য আৰু তোষামোদৰ মাজত নুৰিয়াই থ’লে যাতে গুড্ডুৰ মুখামুখি হোৱাৰ পূৰ্বেই মই এইবিলাকত অভ্যস্ত হৈ পৰোঁ৷ বিয়ালৈ অহা আলহীবোৰ থকালৈকে মোক কোৱা হ’ল যে গুড্ডুৰ গা বেয়া৷ সেইকাৰণে সি তলৰ মহলাত মাকৰ কোঠাত শুইছে৷ মোৰ প্ৰায়ে খুব ইচ্ছা হৈছিল তললৈ গৈ তাক চাই আহিবলৈ কিন্তু তাকে কৰিবলৈ সাহ গোটাব নোৱাৰিলোঁ৷\nশাহুমা আছিল আম্মাৰ সম্পূৰ্ণ বিপৰীত৷ তেওঁ আছিল দাগ এটাও নথকাকৈ ধকধকীয়া বগা, থোলোকা, শান্ত আৰু অসম্ভৱ ধৈৰ্যশীলা৷ কেতিয়াবাতো মোৰ এনে লাগে যেন তেওঁ এই দুনীয়াৰে প্ৰাণী নহয়৷ তেওঁৰ দুচকুত ইমান যন্ত্ৰণা থুপ খাই আছিল! সেই যন্ত্ৰণা দেখি মই ভয় খাইছিলোঁ৷ আম্মাৰ মৃত্যুৰ পাছত তেওঁৱেই মোৰ হিয়াত ঠাই পাইছিল৷ শাহুমা মনেমনে বহি থকা দেখিলে মই বেজাৰ পাইছিলোঁ৷ যেনেকৈ আম্মাক দেখিলেও পাইছিলোঁ৷\nগুড্ডুক প্ৰথমবাৰলৈ লগ পোৱা ৰাতিৰ কথা৷ সেইদিনা শাহুমা বহুসময় মোৰ ওচৰতে বহি আছিল৷ হাতদুখন মোৰ আঁঠুত থৈ মাজে মাজে আঁঠু দুটা মোহাৰি আছিল৷ কিবা এটা ক’বলৈ আৰম্ভ কৰি আধা কোৱাতে এৰি দি মোৰ মুখলৈ থৰ লাগি চাই ৰৈছিল৷৷\n‘গুড্ডু চাহাবে এতিয়া ভাল পাইছেনে?\n‘সি এতিয়া ঠিকে আছে৷ আজি ৰাতি তোমাৰ ওচৰলৈ আহিব৷’\nনিজৰ স্বামীক দেখা পোৱাৰ মাদকতাই মোৰ বুকুত তোলপাৰ লগালে৷\n‘হাজেৰা, কেতিয়াবা এনেকুৱা হয় যে ছোৱালীবোৰে নিজৰ স্বামীৰ যিটো ৰূপ কল্পনা কৰে বাস্তৱত সেয়া একেবাৰে বেলেগ হৈ যায়৷ পিছে তুমি কথাটো কেনেকৈ গ্ৰহণ কৰা সেইটোহে মূল কথা৷ আমি মাইকী মানুহবোৰে ল’ৰা-ছোৱালীও জন্ম দিওঁ আৰু পৰিয়ালটোও ধৰি ৰাখোঁ৷ পৰিস্থিতি যিয়েই নহওক, মতা মানুহ সদায় বহিৰাগত৷’\nএই প্ৰথম মোৰ মনটো চেবালে৷ তাৰ পাছত ভাবিলো, কিজানি গুড্ডু দেখনিয়াৰ নহয় কাৰণে শাহুমাই মোক এনেকৈ কৈছে৷ আৰু হয়তো সেইকাৰণেই গুড্ডুক এতিয়ালৈকে মোৰ কাষলৈ আহিবলৈ দিয়া নাই৷ শাহুমাই চাগে ধৰিব পৰা নাছিল যে মই ইতিমধ্যে বেছ উদগ্ৰীৱ হৈ পৰিছিলোঁ৷ মোৰ স্বামীক চাবলৈ ব্যাকুল হৈ পৰিছিলোঁ৷\nকোনো কাৰণ নোহোৱাকৈয়ে বহুপৰলৈকে শাহুমা মোৰ ওচৰত বহি থাকিল৷ যাবলৈ উঠি তেওঁ ক’লে, ‘চোৱা হাজেৰা, গুড্ডুৰ চোৱাচিতা কৰিলে আমি তোমাৰ ওচৰত কৃতজ্ঞ হৈ ৰ’ম৷ সি আমাৰ একমাত্ৰ ল’ৰা৷ পাঁচজনী বাই-ভনীৰ একেটা মাথো ভাই৷ তোমাৰ কিবা দৰকাৰ হ’লেই মোক ক’বা৷ মোৰ মানত গুড্ডুতকৈ মূল্যৱান একোৱেই হ’ব নোৱাৰে৷’\nতেওঁ কি বুজাব বিচাৰিছে! মই কথাষাৰৰ অৰ্থ বিচাৰি আছিলোঁ৷\nতেওঁ যেন কথাৰ চলেৰে আৰু চকুলোৰে অন্তৰত দপদপাই জ্বলি থকা জুইকুৰাক শান্ত কৰিবলৈ যত্ন কৰিছিল৷ ‘মোৰ মিতিৰ-কুটুমৰ মাজত ছোৱালীৰ অভাৱ নাছিল৷ কিন্তু মই ইচ্ছাকৃতভাৱে দুখীয়া ঘৰৰ ছোৱালী এজনী বিচাৰিছিলোঁ৷ দুখীয়াৰ অন্তৰতহে সমবেদনা আৰু ভালপোৱা বিচাৰি পোৱা যায়৷ ভালে বেয়াই গুড্ডু এতিয়াৰ পৰা তোমাৰ৷’\nএনেকৈ কৈয়েই খৰখেদাকৈ শাহুমা ওলাই গ’ল৷\nতেওঁ ঠিক কৈছিল৷ গুড্ডু কেৱল মোৰ আছিল৷ কিন্তু দুখৰ কথা এয়ে যে মই কাহানিও গুড্ডুৰ হ’ব নোৱাৰিলোঁ৷ আনকি যিমানখিনি কাদিৰৰ হৈছিলো সিমানকণো হ’ব নোৱাৰিলোঁ!\nৰাতি বহুত দেৰীকৈ গুড্ডু মোৰ কোঠালৈ আহিল৷ প্ৰথমে বাহিৰত কিবা ফুচফুচনি চলিল৷ তাৰ পাছত সি কোঠাত সোমাল৷ সোমায়েই সি মোৰ গাত ওলমি দিলে৷ বাদুলীয়ে যিদৰে গছৰ ডালত ওলমি দিয়ে ঠিক সেইদৰে৷ তাৰ পিছে পিছে শাহুমা আৰু দুজনী জেশাহু৷\n‘আম্মা, মোৰ কইনা…মোৰ পত্নী…মোৰ ধুন ধুন ধুনীয়া কইনা৷’\nশাহুমা আৰু জেশাহুহঁতে তাক লৰালৰিকৈ মোৰ গাৰ পৰা এৰুৱাই নিলে৷\n‘গুড্ডু কি কৰিছা!’\n‘অ’ মোৰ কইনা, চোৱানা! ইহঁতে মোক তোমাৰ ওচৰলৈ আহিবলৈ নিদিছে৷ কৈছে বোলে মোক দেখিলে তুমি পলাই যাবা৷ পলাই যাবা নেকি তুমি? মই ইমান বেয়া নেকি? কোৱানা মোক৷ ৰীডাৰখন আনি তোমাক পঢ়ি শুনামনে? মোৰ ৰীডাৰখন ক’ত? আনি নিদিয়া কিয়? মই মোৰ কইনাক পুথি পঢ়ি শুনাম৷’\nশাহুমাই গুড্ডুক শান্ত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিলে৷ কিন্তু সি কান্দি দিলে, ‘চবেই মোক বেয়া ব্যৱহাৰ কৰে৷ ক’লে কয় বোলে মোৰ ভালৰ কাৰণেহে কৰে৷ ডাঙৰ আপা, মই কিয় মনে মনে থাকিম? তুমি চুপ থাকা আৰু মোক অকলে থাকিবলৈ দিয়া৷ তাই মোৰ কইনা, মই তাইৰ সতে কথা পাতিম… মই কথা পাতিম… পাতিমেই৷’\nসোলোক-ঢোলোক বাঁহৰ খুঁটিত আঁঠুৱা তৰা টান কাম৷ এপিনৰ খুঁটি টান কৰিব খুজিলে আনপিনৰ খুঁটিদুটা স্থানচ্যুত হৈ বিচনাৰ তললৈ বাগৰি পৰে৷ একেধৰণে শাহুমা আৰু জেশাহুহঁতে গুড্ডুক মোৰ আগত সুস্থ দেখুৱাবলৈ কৰা সকলো যতন বিফল হৈ পৰিল৷ অলপ সময়ৰ পাছত তেওঁলোকে হাত দাঙি দিলে৷ তেওঁলোক কোঠাৰ পৰা ওলাই গ’ল৷ ভাবিলে চাগে তেওঁলোক আঁতৰিলে বিপদটোও আঁতৰি যাব৷\nএয়া আৰম্ভণি আছিল৷ মোৰ জীৱনলৈ সন্ত্ৰাসৰ আগমন – তাৰ আৰম্ভণি৷ এজন আধা বলিয়া মানুহৰ সৈতে মোৰ বৈবাহিক জীৱনৰ আৰম্ভণি আছিল এয়া৷ তেতিয়ালৈকে ভাল ভাল বস্তু নোপোৱাকৈয়ে মোৰ জীৱন পাৰ কৰিছিলোঁ৷ গুড্ডু বদ্ধ পাগল হোৱাহেঁতেন চাগে মই লাহ-বিলাহৰ মাজেৰে জীৱনটো অতিবাহিত কৰিলোহেঁতেন৷ তাৰ বলিয়ালিখিনিৰ বাহিৰে সি আছিল এটা ৰোমাণ্টিক মেজাজৰ মানুহ৷ সি অনবৰতে মোক চুই, সাৱটি, চুমা খাই ওমলাই থাকিবলৈ বিচাৰিছিল৷ মই দিনৰ দিনটো তাৰ লগত বিচনাতে পৰি থাকিব লাগে, সি তাকে বিচাৰিছিল৷ পুৱাৰ জলপান খাই থকাৰ পৰা সি মোক চোঁচোৰাই নিব বিচাৰে৷\n‘গুড্ডু, হাজেৰাক খাই ল’বলৈ দিয়া৷’\n‘আম্মা, মই কিবা এটা ভাবিছোঁ৷ একান্ত গোপনীয়৷ সেই্টো মোৰ কোঠাতহে কৰিব পৰা যাব৷’\n‘তাইক অন্ততঃ ট’ষ্টটো শেষ কৰি ল’বলৈ দিয়া৷,’ ডাঙৰ ননদে মাত লগায়৷\nতেতিয়া সি মোৰ গাত গা লগাই কাণতে এনেকুৱা কিবা গোপন কথা এটা কৈ দিয়ে যিটো সকলোৱে শুনা পায়৷ সি শৰীৰৰ কোনো অংগৰ কথা কৈ দিয়ে যিটো সাধাৰণতে সকলোৰে আগত কোৱা নাযায়৷\n‘আহা হাজেৰা৷ ফটাফট আহা৷’\n‘তুমি যোৱা৷ তাই এক মিনিটতে আহি আছে৷’\nতেতিয়া সি মোৰ দুপাট্টাত ধৰি টনাটনি আৰম্ভ কৰি দিয়ে৷ ‘জলদি কৰা৷’\nএবাৰ শোৱনি কোঠাত সোমোৱা মাত্ৰকে মোৰ আপত্তি, কাকূতি–মিনতি একোৱেই নৰজে৷ বান্দৰৰ নিচিনাকৈ মোৰ গায়ে-মূৰে বগাই সি উৰাই-ঘূৰাই চুমা খায়৷ যদিহে পিন্ধি থকা কাপোৰ আৰু গহনা খুলি নিদিও, সি বিকট চিঞৰ মাৰিবলৈ ধৰে৷ সেই মূহুৰ্তবিলাকত সি মোক সম্পুৰ্ণ কাবু কৰি পেলায়৷ তাৰ নিচিনা সোণালী চুলিৰ ল’ৰাটোৱে কান্দি থকা দেখিলে শোকে খুন্দা মাৰি ধৰে৷ মোৰ তেতিয়া তাক কোঁচত ল’বলৈ মন যায়৷\nমই যেন কিবা এক ঘোৰৰ মাজত আছিলোঁ৷ ৰাতি-দিনবোৰ বিভীষিকাময় হৈ পৰিছিল৷ দিনবোৰ ৰ’দঘাই অছিল নে ৰাতিবোৰ এঙেৰুৱা আছিল মই ধৰিব পৰা নাছিলোঁ৷ শাহুমা খুব মৰমীয়াল আছিল৷ মোৰ সুবিধা-অসুবিধাবোৰৰ প্ৰতি নজৰ ৰাখে৷ তেওঁৱে মোক নতুন নতুন সাজ-পোছাক আৰু গহনা কিনি দিয়ে৷ মোক দেখিলে ননদহঁতে লাজ পায়৷ মোক এৰাই চলে৷ অকল শহুৰদেউতাইহে কেতিয়াবা মোক কাষত বহুৱাই লৈ জীৱনৰ অনিশ্চয়তাৰ বিষয়ে কয়৷\nকেতিয়াবা গুড্ডু সম্পূৰ্ণ স্বাভাৱিক হৈ পৰে৷ তেনেকুৱা দিন-বাৰবোৰে মোৰ মনত আশাৰ সঞ্চাৰ কৰে৷ মই অকল্পনীয় কিবা সৌভাগ্যৰ সপোন দেখোঁ৷ তেনেকুৱা দিন-বাৰবোৰত কোনেও ক’ব নোৱাৰে যে সেইটোৱেই সদায় দেখি থকা গুড্ডু৷ মূৰত টুপী আৰু হাতত নামাজৰ পাটীখন লৈ সি মিচিককৈ হাঁহি মোৰ ওচৰলৈ আহে৷ ‘হাজেৰা, মই ইছাৰ নামাজলৈ যাওঁ৷ তুমি খাই-বৈ শুই যাবা দেই৷ মোলৈ ৰৈ থাকিব নালাগে৷’\nপাঁচজনীকৈ বাই-ভনীৰ একমাত্ৰ ভাই, নিজৰ পুতেকটোৰ এনে সুন্দৰ ব্যৱহাৰ দেখি শাহুমাৰ মন উথলি উঠে৷ ‘নিশ্চয় বেটা৷ তাই শুই যাব৷ তুমি চিন্তা নকৰিবা দেই৷ তুমি যোৱা৷ নামাজ পঢ়াগৈ৷’\nউভটি আহি কোঠালৈ অহাৰ আগেয়ে গুড্ডুৱে সকলোকে মাত লগাই আহে৷ বুঢ়া মানুহৰ নিচিনাকৈ সি বহু সময় ধৰি দাঁত মাজে৷ তাৰ পাছত চোফাত বহি হেডলেম্পৰ পোহৰত কিতাপৰ পাত লুটিয়ায়৷ বুজিবলৈ অসুবিধা হোৱা পাতবোৰ লুটিয়ায়৷ নিশা পলমকৈ সি বিচনালৈ আহে৷ আৰু মোলৈ পিঠি দি শুই যায়৷ ভালে ভালে থাকিলে মোৰ সতে তাৰ বিশেষ কাম নাথাকে৷\nভালে থাকিলে সি প্ৰায়ে শহুৰদেউতাৰ লগত কাৰখানালৈ যায়৷ তাৰ পৰা আহি মনেমনে আহাৰ খায়৷ দিনটো কাৰখানাত কি কি হ’ল সেইবিলাক কয়৷ তাৰ পাছত মোক অকণো আমনি নিদিয়াকৈ চিনেমা চাবলৈ গুচি যায়৷\nতেনেকুৱা দিনবিলাকত শাহুমা কমোৱা তুলা হৈ বতাহত উৰি ফুৰে৷\n‘হাজেৰা, আমি সমস্ত সম্পত্তি গুড্ডুৰ নামত কৰি থৈছোঁ৷ এই বঙলাটো, মাটি-বাৰী, কাৰখানালৈকে সকলো গুড্ডুৰ৷ ছোৱালীহঁত বিয়া হৈ এদিন গুচি যাব৷ এই গোটেইবিলাক তোমাৰ আৰু গুড্ডুৰ সম্পত্তি৷\nসেই দিনবিলাক বৰ শান্তিৰ আছিল৷\nভুলতো যদি মানুহৰ আগত গুড্ডুৰ গাত হাতখন লাগিছিল, সি চিঞৰি দিয়ে, ‘আৰে, কি কৰিছা হাজেৰা? দেখা নাই ভণ্টিহঁতে দেখি আছে! সিহঁত ডাঙৰ হৈছে নহয়!’\nপিছে তেনেকুৱা দিনবোৰ আছিল আঙুলিৰ মূৰত গণিব পৰাকৈ দুৰ্লভ৷ কোনো এক পুৱা শুই উঠিয়েই গুড্ডু আগৰদৰে হৈ পৰিছিল৷ সি ভালে থকা দিনকেইটাত ঘৰখনত হাঁহি-খিকিন্দালি চলে৷ ননদকেইজনীৰ বিয়াৰ কথা-বতৰা চলে৷ সপৰিয়ালে চিনেমা হলত মেটিনি শ্ব চাবলৈ যোৱা হয়৷ আত্মীয়-স্বজনক দুপৰীয়া আৰু নিশাৰ সাজলৈ নিমন্ত্ৰণ কৰা হয়৷ সকলোৰে আগত শাহুমাই মোক চিনাকি কৰাই দিয়ে, ‘ভনীহঁত, জানানে এইবিলাক সম্ভৱ হৈছে অকল হাজেৰাৰ যাদুকৰী পৰশত৷ ডাক্তৰে কৰি নোৱৰা কামটো এই কৰিলে৷ গুড্ডু যোৱা দহ বছৰে বেমাৰত ভুগিছে, কিন্তু এতিয়া সি এক্কেবাৰে ভাল হৈ গ’ল৷ হাজেৰাই তাক নতুন জীৱন দিছে৷ তাইয়ে গুড্ডুক এজন পুৰুষৰ ৰূপত গঢ় দিছে৷’\nতেওঁৰ প্ৰশস্তিয়ে মোক অপ্ৰস্তুত কৰে৷ তেওঁ এজনী মাক৷ সেই সুবাদত তেওঁৰ আবেগখিনিও নিভাঁজ৷ কিন্তু ময়োতো এজনী নাৰী যাৰ প্ৰয়োজনখিনি অপূৰ্ণ হৈ ৰৈছিল৷ ফলত বাহিৰত যি দেখুৱাইছিলো বুকুৰ গভীৰত সেয়া অনূভুত হোৱা নাছিল৷\nক্ষমতা থকা হ’লে শাহুমাই চাগে নিজেই গুড্ডুৰ পত্নী হৈ থাকিবলৈ পচন্দ কৰিলেহেঁতেন৷ তেনেকৈ তাক জীৱনৰ কঠিন সত্যৰ পৰা বচাই ৰাখিলেহেঁতেন৷ কেতিয়াবা গুড্ডুৱে বিচনাতে পেচাব কৰি দিলে আনে দেখাৰ আগতেই তেওঁ নিজে খৰধৰকৈ বিচনাচাদৰ ধুই-পখালি, তোচকখন ৰ’দাবলৈ দিয়ে৷ মই গুড্ডুক চোৱা-চিতা কৰাৰ বোজা ল’বলগীয়া নহৈছিল৷ শাহুমাক চাই মই প্ৰায়ে অবাক হওঁ, কি নিপুণতাৰে কোনোবাই আনৰ দুৰ্বলতাখিনি ঢাকি ৰাখিব পাৰে৷ ভাবি অবাক হওঁ, কেনেকৈ কোনোবাই অক্ষমতাখিনিৰ সৈতে আন কাৰোবাক নিৰ্বিবাদে গ্ৰহণ কৰিব পাৰে! কেতিয়াবা কেতিয়াবা এনে লাগিছিল যেন ঈশ্বৰৰ সৃষ্টিৰ দুৰ্বলতা দানৱৰ চকুত নপৰক বুলিয়েই সৃষ্টিকৰ্তাই মৃত্যুৰ পৰ্দাৰে মানুহক আঁৰ কৰি ৰাখে৷\nশাহুমাৰ সমুখত মোৰ অৱস্থিতি মিছা যেন লাগিছিল৷ তেওঁলোকে মোক আথে-বেথে নুৰিয়াই থোৱা সুখ-সুবিধা আৰু বৈভৱ অৰ্থহীন হৈ পৰিছিল৷ মই গুড্ডুৰ অন্তৰত নিজলৈ ঠাই অকণ উলিয়াবলৈ সক্ষম নহ’লোঁ৷ যৎপৰোনাস্তি চেষ্টা কৰি চালোঁ৷ কিন্তু য’ত পূৰাপুৰি মেৰামতিৰ প্ৰয়োজন তাত এটা সামান্য চিলাইৰে কাম নহয় সেইটোহে স্পষ্ট হৈ গৈছিল৷ য’ত মন-প্ৰাণ সঁপি দিয়াৰ প্ৰয়োজন তাত সাময়িক মৰমে একো ফল দিব নোৱাৰে৷\nগুড্ডুৰ কাৰণেই এনে হ’ল নেকি সেইটো ঈশ্বৰেহে জানিব৷\nআম্মাৰ মৃত্যুৰ পাছৰ পৰা মোৰ অন্তৰখন একেবাৰে শূন্য হৈ গ’ল৷ সেই কথাটো ঈশ্বৰে জানে৷\nমোৰ জীৱনৰ গতিপথ যে বেছিদিনলৈ পোন হৈ নাথাকিল সেয়াও কি ঈশ্বৰৰ ইচ্ছাতে হৈছিল নেকি বাৰু? বৰঞ্চ শিলাময় ঠেক, উদং পথবোৰ মোৰ ভাগত পৰিল৷ সেউজ ঘাঁহনিৰ মাজেৰে পাৰ হৈ যোৱা মানুহে কাঁইটত জোঁটপোট খাই ধৰিলেও আনন্দিত অনুভৱ কৰে৷ আঢ্যৱন্ত মানুহবিলাকৰ জীৱনত ডাক্তৰ সদায় থাকে৷ ঠিক যিদৰে থাকে যন্ত্ৰণা আৰু দগদগীয়া ঘাঁবোৰ৷\nদ্বিতীয়বাৰৰ বাবে ঘটনাটো ঘটিল!\nযেতিয়া মোৰ বাওঁ ভৰিখন আছিল একেবাৰে তলৰ চিৰিটোত আৰু মাৰ্বলৰ মজিয়াখনৰ ঠিক ছয় ইঞ্চি ওপৰত আছিল সোঁ ভৰিখন ঠিক তেতিয়াই শাহুমাই পিছপিনৰ পৰা মোক চুলিত ধৰি টানি আনিলে৷ মোৰ নিচিনা অনুশোচনাই দগ্ধ কৰি থকা মানুহজনীৰ থিয়ৈ ৰোৱাৰ শক্তিয়েই বা ক’ত! মোক বগৰাই পেলাবলৈ শাহুমাই ভুকু এটাও মাৰিবলগীয়া নহ’ল৷\n‘ঐ মৰতী, বেগেতে ক, এই ৰাতিখন তই ক’ৰ পৰা আহিছ?’\nগল্ফ খেলৰ বলটোৰ দৰে মোৰ মূৰটোৱে মজিয়াত খুন্দা মাৰিলে৷\n‘ওপৰত না কোঠা আছে না শৌচাগাৰ৷ কি কৰি আছিলি তই ওপৰত? মোক উত্তৰ দে, বনৰী!’\nমোৰ হৃদয়, মগজু আৰু আত্মা শিল হৈ পৰিল৷\n‘মুখ মেল! ক কোনে আমাৰ মান-সন্মানৰ লগত খেল খেলিলে?’\nতিনিমহলালৈ উঠি যোৱা চিৰিটোত বহি শাহুমাই বিননি জুৰিছিল৷ ডিচেম্বৰৰ এই মৰঠাণ্ডাত গাত কম্বল মেৰিয়াই থকাৰ পিছতো চিৰি-কোঠাটোত শহুৰদেউতা ঘামত তিতিছিল৷ শাহুমাক কিদৰে কওঁ যে মই তেওঁৰ মান-সন্মানৰ লগত খেলা নাছিলোঁ৷ মইতো তেওঁৰ মান-সন্মান ৰক্ষা কৰিবলৈহে বিচাৰিছিলোঁ৷ কিন্তু কিছুমান কথা মুখ ফুটাই ক’লে মুঠেও সঁচা যেন নালাগে!\n‘ওপৰত কোন আছিল? কোন সোমাইছে মোৰ ঘৰত? কিবা এটা নকৱ কিয়, খাই পাত ফলাৰ জাত?’\nচেঁচা মজিয়াখনত বাগৰি মই ভাবি নাপালো তেওঁক কি ক’ম৷ ক’ত আৰম্ভ কৰিম আৰু ক’তেইবা সামৰিম? এনেকুৱা পাকলগা কাহিনী তেওঁ জানো বুজিও পাব!\n‘শুন হাজেৰা, হয় মোক তাৰ নাম কৈ দে নহয় তোক এতিয়াই তালাক দিয়াম৷’\nমই শাহুমাক ভাল পাই পেলাইছিলোঁ৷ তেনেস্থলত মই কেনেকৈ শাহুমাক তেওঁৰ নামটো কৈ দিওঁ?\n‘যিমান পাৰো তোৰ সুখত ৰাখিবলৈ চেষ্টা কৰিলো আৰু তই মোক এনেকুৱা প্ৰতিদান দিলি, বজ্জাত ছোৱালী ক’ৰবাৰ!’\n‘ভালে ভালে সৈ কাঢ়৷ চা, আজিলৈকে মই কাৰো গাত হাত তোলা নাই, কিন্তু… মোৰ ধৈৰ্যৰ আৰু পৰীক্ষা নল’বি তই! মোক নামটো ক৷’\nশাহুমাক কেনেকৈ কৈ দিলোহেঁতেন যে তেওঁ মোক দয়া কৰে কাৰণেই মই এনে পাপ কৰিছোঁ…?\nশীতৰ আৰম্ভণিতে এদিন শহুৰদেউতা মোক লগ পাবলৈ আহিছিল৷ সেইদিনা ঘৰৰ বাকী সকলো গুড্ডুক লগত লৈ পীঠস্থান এখনলৈ গৈছিল৷ তেওঁলোকে তাত ভক্তৰ মাজত খোৱাবস্তু বিলাব৷ জ্বৰ উঠাৰ বাবে মই যাব পৰা নাছিলোঁ৷ দুৱাৰত মৃদু এক টোকৰ৷ চৰাইয়ে যে বাট বিচাৰি টুকুৰিয়ায়, তেনেকুৱা মৃদু টোকৰ৷\nভালেমান পৰৰ পাছত এটি দুৰ্বল মাত, ‘হাজেৰা৷’\nদুৱাৰখন খুলি দিলোঁ৷ তেওঁ বাহিৰত ৰৈ আছিল৷\n‘এতিয়া ভাল পাইছানে?’\nমই ঘূৰি দিওঁতেই তেওঁ মোৰ হাতখনত ধৰি লাহেকৈ ক’লে, ‘ডাক্তৰ আহিছিলনে?’\nমোৰ বিচনাৰ গাতে লাগি থকা চোফাখনত বহি লৈ তেওঁ বহুপৰলৈকে ডাক্তৰে দিয়া কাগজখিনি চাই থাকিল৷ হয়তো মোক ক’ব বিচৰা কথাখিনি মনতে আওৰাই আছিল৷ ভাগৰ লগাত মই সিকাতি হ’বলৈ ধৰোতেই তেওঁ গলখেকাৰি এটা মাৰি ক’লে, ‘হাজেৰা, তোমাক কথা এটা ক’বলৈ আছে৷ নাজানো তুমি কিদৰে ল’বা৷’\n‘গুড্ডু মোৰ একমাত্ৰ পুত্ৰসন্তান৷ মোৰ সম্পত্তিৰ একমাত্ৰ উত্তৰাধিকাৰী৷’\n‘ঈশ্বৰে বিচাৰিলে সি ভাল হৈ যাব৷ আম্মি গৈছেই…’\n‘সি কেনেকৈ ভাল হ’ব? আমি আমেৰিকাৰ পৰাও খালী হাতে উভতি আহিলোঁ৷ এটাই উপায় আছে…’\nকি সেইটো? সেইটো কি হ’ব পাৰে? বহুত দেৰিলৈকে মই তেওঁৰ মুখলৈ ৰ লাগি চাই থাকিলোঁ৷ হঠাৎ দেখা পালোঁ, শহুৰদেউতাৰ চকুপানী বৈ আহিছে৷\n‘গুড্ডুৰ যদি এটা সন্তান থাকিলহেঁতেন! তেতিয়া মোৰ মান-সন্মান ৰক্ষা পৰিলহেঁতেন৷ এই ঘৰখনত এজন উত্তৰাধিকাৰী থকাতো জৰুৰী৷’\nপৰিয়ালটোত উত্তৰাধিকাৰী থাকিবই কিয় লাগে মই নাজানিছিলোঁ৷ কিন্তু বৃদ্ধ শহুৰদেউতালৈ মোৰ কৰুণা উপজিল৷\n‘মোক উদ্ধাৰ কৰা৷ মোৰ পৰিয়ালটোৰ সুখ-শান্তি অক্ষুণ্ণ ৰাখা৷ মোৰ পৰিয়ালৰ মান-মৰ্যাদা আৰু সুনাম সকলোবিলাক তোমাৰ হাতত৷’\nতিনিমহলালৈ উঠি যোৱা চিৰিটোত বহি শাহুমাই মোক কৰা উপকাৰৰ হিচাব দি আছিল৷ সেয়া আছিল মই তেওঁৰ পৰিয়ালৰ লগত কটোৱা দিনকেইটাত কৰা উপকাৰৰ হিচাব, যেনে, শ্বপিং মলত বজাৰ কৰা, হোটেলত খানা খোৱা, হলত চিনেমা চোৱা৷ দূৰণিত ক’ৰবাত কুকুৰা এটাই ডাক দিছিল৷ সেই মূহুৰ্তত মোৰ এনে লাগিছিল শাহুমা যেন এটা উফৰি ফুৰা বল৷ নিজৰ বলিয়া পুতেকৰ প্ৰতি থকা অপত্য স্নেহত ঘঁহনি খাই বলটোত ঘাঁ লাগি গৈছে৷ তেওঁক চাই সেই মূহুৰ্তত মোৰ আম্মালৈ মনত পৰিছিল৷\n‘ক, হাজেৰা৷ ঈশ্বৰৰ শপত, মানুহটো কোন তই মোক কৈ দে৷ মোৰ গুড্ডুৰ সুখ-শান্তি কাঢ়ি নিব বিচৰা মানুহটোক মই সুদাই নেৰোঁ৷’\nমই পাপী বুলি সম্ভৱতঃ শাহুমাক কোনোপধ্যেই ক’ব নোৱাৰিলোহেঁতেন৷ কাৰণ মোৰ পাপৰ অংশীদাৰজনেও যে মোৰ মুখ বন্ধ কৰি থৈছিল৷ পৰিয়ালৰ মান ৰাখিবলৈ বুলি দিয়া প্ৰস্তাৱটোত মান্তি হৈ আৰম্ভ কৰা সম্পৰ্কটো মই সন্তানসম্ভৱা হোৱাৰ পাছতো কিয় চলি থাকিল সেইটো মই শাহুমাক কেনেকৈ ব্যাখ্যা কৰিলোহেঁতেন! জীৱনত ঘটি থকা বহু ঘটনা ইতিহাসৰ ঘটনাৰাজিৰ লগত মিলি যায়৷ সেইবিলাক বুজাবলৈ ঢেৰ তত্ত্ব অথবা ব্যাখ্যা পোৱা যায়৷ অথচ সত্যত উপনীত হোৱাতো প্ৰায় দুৰুহ হৈ পৰে৷\n‘হাজেৰা, তোক শেষবাৰৰ কাৰণে সুধিছো আমাৰ সুখৰ সৈতে ধেমালি কৰা মানুহটোৰ নাম কি? ক, তই কৈ দে৷’\nশাহুমা, বেচেৰী শাহুমাজনী পুত্ৰ প্ৰেমত ডুবি আছিল৷ পৃথিৱীৰ পাতনিৰ পৰাই মানুহে এই খেল খেলি আহিছে৷ এইখনেই একমাত্ৰ সঁচাসচি খেল৷ এই সত্য জানো শাহুমাই উপলব্ধি কৰিব পাৰিলেহেঁতেন? মানুহে এই খেলৰ লগত মান-সন্মানৰ কথা লেটিয়াই নিদিয়া হ’লে মানৱ সভ্যতা আজি বহুদূৰ আগুৱাই গ’লহেঁতেন৷ আজিকালি যদিহে কোনোবাই প্ৰচলিত পৰম্পৰা উলংঘা কৰে, তাক মৰ্যাদাৰ নামতে বলি দি দিয়ে৷ ভালপোৱাৰ কোন শতৰুৱে যে এই প্ৰথা আৰম্ভ কৰিছিল আৰু মান-সন্মানৰ সৈতে প্ৰজনন প্ৰক্ৰিয়াক সাঙুৰি দিছিল সেয়া ওপৰৱালাইহে জানিব৷ ঈশ্বৰেহে জানে কোনটো শতিকাত কোন যুগান্তকাৰী চিন্তাবিদে ধৰ্ম, প্ৰেম আৰু মানুহৰ দৈহিক চাহিদাক একেলগ কৰি প্ৰেমৰ সংহিতা নিৰ্ধাৰণ কৰিছিল৷\n‘হাজেৰা, মই অন্তিমবাৰৰ কাৰণে সুধিছো - তোৰ গৰ্ভত কাৰ সন্তান লৈ ফুৰিছ?’\nমোৰ চিঞৰি চিঞৰি সকলোকে ক’বলৈ মন গৈছিল যে এতিয়ালৈকে কোনেও মোৰ গৰ্ভধাৰণক লৈ আনন্দ প্ৰকাশ কৰা নাই৷ তেওঁলোকক লাগে কেৱল সন্তানটোৰ পিতৃ পৰিচয়৷ সন্তানটোৰ নিজস্ব কোনো গুৰুত্ন নাই নেকি? গৰ্ভস্থ সন্তানটো বৈধ বুলি জানিলেহে আনন্দিত হ’ব পাৰি নেকি? তেনে কোনো প্ৰাকৃতিক আইন থকাহেঁতেন নিজৰ অবৈধ সন্তানলৈ কোনো মাকৰ মমতা নাথাকিলহেঁতেন৷\n‘হাজেৰা, কোন সি? মোক বেগেতে ক৷ মই কথা দিছো - তই সৈ কাঢ়ি দিলে তোৰ অবৈধ সন্তানটো মই গ্ৰহণ কৰিম৷ যদি নকৱ…তেন্তে…তেন্তে মই তোক তালাক দিয়াম৷’\nমই ক’বই খুজিছিলো কিন্তু শাহুমালৈ থকা মৰমে মোক বাধা দিলে৷ তেওঁৰ প্ৰতি সহমৰ্মিতা আছিল যাৰ বাবে একে আঘাততে তেওঁৰ পৃথিৱীখন ধ্বংস হ’বলৈ এৰি দিব নোৱাৰিলোঁ৷\nনীৰৱে মই নিজৰ ঘৰলৈ উভতি আহিলোঁ৷\nইয়াত মানে এইখন ঘৰত আব্বাই অনবৰতে মোক সংগ দিছিল৷ দন্দুৰী, মুখ চোকা আম্মা তাত নাছিল৷\nআজি, বাইছ বছৰৰ পাছত ঘটনাটো আকৌ ঘটিল…\nএই লৈ তৃতীয়বাৰলৈ!\nমোৰ সোঁ ভৰিখন আছিল একেবাৰে তলৰ চিৰিটোত আৰু মাটিৰ পৰা ঠিক ছয় ইঞ্চি ওপৰত বাওঁ ভৰিখন থাকোতেই কোনোবাই মোক চুলিত ধৰি টানি আনিলে৷ এনেয়ে চিৰিৰে নামি অহাৰ ভাগৰত ফোঁপাই আছিলো, একেকোবে মাটিত বাগৰি পৰিলোহি৷ মোৰ হনুৰে তেজ এসোঁতা বৈ অহা গম পালোঁ৷\n‘এই ৰাতিখন ক’ৰ পৰা আহিছ? ৰাতিখন ওপৰত তোৰ কি কাম আছিল মোক ক?\nল’ৰা ডাঙৰ কৰিবলৈ এজনী মাকে কিমান কষ্ট সাধিবলগীয়া হয় সেই কথা মোৰ প্ৰাপ্তবয়স্ক ল’ৰাটোক কিদৰে কওঁ?\n‘বেলেগৰ মুখত বহুত কথা শুনি আহিছোঁ৷ আমাৰ ঘৰৰ মালিকৰ লগত তোৰ কি সম্পৰ্ক আছে মোক ক? শ্বেখ চাহাব তোৰ কি হয়? ক!’\nমই কি তাক ক’ব লাগিছিল নেকি যে শ্বেখ চাহাব আমাৰ হিতৈষী৷ অত বছৰে তেওঁ আমাৰ খেয়াল ৰাখি আহিছে৷ আজিলৈকে ঘৰ-ভাৰা বিচৰা নাই৷ এইবোৰৰ ওপৰিও বিভিন্নধৰণে তেওঁ আমাক সহায় কৰি আহিছে৷\n‘মই… মই ভাবিছিলোঁ… তুমি সৰগৰ দেৱী… এজনী হুৰী… মই… মই প্ৰায়ে নিজকে কৈছিলোঁ… একো নাই… আব্বা পগলা হ’লেও… মোৰ আম্মাজনী….’\nতাৰ চকুৰে বৈ আহিছে ধাৰাসাৰ চকুলো৷ সি মোৰ আগত জীৱনত সৰুৰে পৰা নোপোৱাখিনিৰ খতিয়ান দি আছে৷ নিজৰ আৰু পৃথিৱীৰ মাজৰ সংঘাতত সি বিধ্বস্ত৷\n‘ওপৰত কাৰ লগত আছিলি মোক ক৷ শ্বেখ চাহাবৰ লগত তোৰ কি সম্পৰ্ক?’\nপ্ৰথমবাৰলৈ মুখ মেলিলোঁ৷ নীৰৱতাৰ ভয়াল ক্ষেত্ৰৰ পৰা মাতটো ভাঁহি আহিল, ‘বেটা, মোৰতো কাহানিও কাৰো সৈতে কোনো সম্পৰ্ক নাছিল!’\nঠিকেই, মোৰতো কাহানিও কাৰো সৈতে কোনো সম্পৰ্কই নাছিল৷\n(এম. আছাদুদ্দিনৰদ্বাৰা উৰ্দুৰ পৰা ইংৰাজীলৈ অনুদিত গল্পটি সাহিত্য অকাডেমীয়ে প্ৰকাশ কৰা “Short Stories From PAKISTAN” নামৰ সংকলনৰ পৰা লোৱা হৈছে৷)


ওপৰত চিকেন, তলত গো মাংস! নাৰেংগীৰ মাংসৰ দোকানত ৰাইজৰ তালাচী...VIDEO - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\nগুৱাহাটী মহানগৰীত মাছ-মাংসৰ ভাল ব্যৱসায় চলে। বাটে পথে দেখা যায় মাছ-মাংসৰ দোকান। কিন্তু প্ৰশাসনৰ চকুত ধূলি দি একাংশ মাছ মাংসৰ ব্যৱসায়ীয়ে কি কৰে সেয়া দেখিলে বা শুনিলে চকু কঁপালত উঠিব। বুধবাৰে গুৱাহাটী মহানগৰীত কুকুৰা বিক্ৰী কৰা এখন দোকানত একাংশ ৰাইজে চলালে অভিযান। তেওঁলোকৰ অভিযোগ- ওচৰত চিকেন আৰু তলত গো মাংস বিক্ৰী কৰে দোকানীজনে। তাৰপাছত লাগিল হুলস্থূল। এই সন্দৰ্ভত এক প্ৰতিবেদন।\nগুৱাহাটীৰ একাংশ মাংস বিক্ৰেতাৰ কৰ্মকাণ্ডই নিশ্চয় আপোনাক ক্ষোভিত কৰে। অস্বাস্থ্যকৰ পৰিৱেশত বিক্ৰী কৰে মাংস। ল’ব লগা ন্যূনতম পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্নতা, নীতি নিয়ম অমান্য কৰি প্ৰশাসনৰ চকুৰ সন্মুখতে বিক্ৰী কৰে মাংস।\nএইবোৰ কথা পুৰণি। কিন্তু বুধবাৰে মহানগৰীৰ নাৰেংগীৰ এখন মাংসৰ দোকানত হঠাৎ লাগিল হুলস্থূল। মাংস দোকানখনত প্ৰৱেশ কৰি একাংশ লোকে চলালে তালাচী। এই মাংস বিক্ৰেতাগৰাকীৰ বিৰুদ্ধে সেইসকল লোকৰ অভিযোগ আছিল- ওপৰত দেখুৱাই ব্ৰইলাৰ বা কুকুৰা বিক্ৰী কৰিলেও, এই মাংস বিক্ৰেতাজনে গোপনে বিক্ৰী কৰি আহিছে গো মাংস।\nএই বিষয়টোক লৈ নাৰেংগীৰ কলংপাৰ বজাৰত লাগিল গণ্ডগোল। তালাচী চলোৱা একাংশ ৰাইজে মাংস দোকানখনৰ তলৰভাগত লুকুৱাই থোৱা গো মাংসৰ টোপোলাও উদ্ধাৰ কৰা বুলি দাবী কৰে। উত্তেজিত ৰাইজে মাংস দোকানীগৰাকীক তেনে কাম কৰাৰ বাবে জবাবদিহী কৰাৰ উপৰিও আন একাংশই তেওঁক প্ৰহাৰ কৰিবলৈ উদ্যত হয়।\nমাংস কিনোতে মন কৰিব । দোকান একেখনেই ! ওপৰত চিকেন তলত গো মাংস ।\nমাংস কিনোতে মন কৰিব । নাৰেংগীত লাগিল গোলমাল । দোকান একেখনেই ! ওপৰত চিকেন তলত গো মাংস । গুৱাহাটীত এতিয়া এনে মাংসৰ দোকান ।\nAsomiya Pratidin ಅವರಿಂದ ಈ ದಿನದಂದು ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ ಬುಧವಾರ, ಅಕ್ಟೋಬರ್ 21, 2020\nযি সময়ত গো মাংসৰ বিক্ৰীৰ বিৰুদ্ধে একাংশই প্ৰতি সাব্যস্ত কৰিছিল, সেই সময়ত গুৱাহাটী মহানগৰীৰ মাজমজিয়াত মুকলিকৈ কুকুৰা মাংসৰ সৈতে গো মাংস বিক্ৰী কৰা ঘটনাই তীব্ৰ চাঞ্চল্য সৃষ্টি কৰিছে। উল্লেখযোগ্য যে, ইয়াৰ পূৰ্বে বিশ্বনাথৰ বজাৰত তেনে এক ঘটনা সংঘটিত হৈছিল।\nস্থানীয় বজাৰখনত এজন ব্যৱসায়ীক গো মাংস বিক্ৰী কৰাৰ বাবে প্ৰহাৰো কৰিছিল । গুৱাহাটী মহানগৰীত এনে ঘটনা সংঘটিত হোৱাৰ পাছত এতিয়া সন্দেহৰ আৱৰ্তত ৰৈছে এইসকল মাংস বেপাৰী। এই ঘটনা পোহৰলৈ অহাৰ পাছত পৰিস্থিতি যাতে অধিক অৱনতি নহয় তাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি আৰক্ষী আৰু জিলা কৰ্তৃপক্ষই কি ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰে সেয়া হ’ব লক্ষণীয়।\n৩ অভিযুক্তসহ এছ পি সঞ্জিত কৃষ্ণক ন্যায়িক জিম্মালৈ প্ৰেৰণ…\nৰে’ল ইতিহাসত নঘটা এক ঘটনা! হাতী খুন্দিওৱা ৰে’ল ইঞ্জিন জব্দ কৰি উভতালে বন বিভাগে…


বিহু, মঞ্চবিহু আৰু জাতীয় ব্যৱসায় ( ড: ছবি গগৈ ) - বৌদ্ধিক বিচাৰ\nচ’ৰাঘৰ / সমকাল / বিহু, মঞ্চবিহু আৰু জাতীয় ব্যৱসায় ( ড: ছবি গগৈ )\nএপ্ৰিল 30, 2017\tসমকাল কেৱল এটা মন্তব্য 860 দৰ্শন\nবিহু কি আৰু ইয়াৰ পৰম্পৰা কেনে, এই বি্ষয়ে ক’বলগীয়া নতুন কথা কিবা আছেনে নাই চিন্তা কৰিছোঁ ৷ অসম আৰু অসমীয়াৰ জাতীয় উৎসৱ হিচাবে সকলো অসমীয়াৰ প্ৰাণত, তেজত “বিহু”ৰ ধাৰণা আৰু অনুভৱ সোমাই আছে বুলি নভবাৰ যুক্তি বিচাৰি পোৱা নাই ৷ মুখে মুখে সেয়ে আমি উচ্চাৰণ কৰোঁ বিহু আমাৰ হিয়াৰ আমঠু বুলি ৷ বিহু অসমীয়াৰ কলিজা বুলি ৷ বিহু অসমীয়াৰ আয়ুসৰেখা বুলি ভূপেন হাজৰিকাই কৈ যোৱাৰ পাছত আমিও সকলোৱে আওৰাই আহিছোঁ সেই বাণী ৷ কিন্তু, হিয়াৰ অনুভৱ সলনি হয়, আয়ুস কমি যায়, কলিজাও ৰোগগ্ৰস্ত হয় আদি কথাবোৰ যেনেদৰে আমি অস্বীকাৰ কৰিব নোৱাৰোঁ, ঠিক তেনেদৰে যেন বিহুও সলনি হৈছে, বিহুৰ আপোন গৰিমাৰ আয়ুস কমি আহিছে, বিহুৰ কলিজাত ৰোগে বাহ লৈছে জাতীয় ধাৰণাবোৰকো উলাই কৰিব নোৱাৰোঁ ৷ সেইদৰেই সময়, নৈ, জীৱনধাৰা, জীৱনশৈলী আৰু সংস্কৃতিও পৰিৱৰ্তনশীল বোলা কথাষাৰো আমি উলাই কৰিব নোৱাৰোঁ ৷ বিহুও সংস্কৃতি আৰু সেইবাবেই ইয়াৰ মাজলৈ পৰিৱৰ্তন অহাটো স্বাভাৱিক প্ৰক্ৰিয়া ৷ আমি তাক বাধা দি ৰাখিব নোৱাৰোঁ গতিশীলতা আৰু বিকাশৰ স্বাৰ্থতেই ৷ কিন্তু আমি ভাবিব নিশ্চয় পাৰোঁ ৷ ভবাত আমাৰ বাধাও নাই, সীমাবদ্ধতাও নাই ৷ ভবাটো আমাৰ এটা জাতীয় দায়িত্বও ৷ এই কথাটোহে আমি পাহৰি যাওঁ ৷ ভাবিবলৈও আকৌ শিকিব লাগে, শিকাব লাগে, অনুশীলন কৰিব লাগে৷ এক কথাত দিকদৰ্শন ৷ সময়ে সময়ে গৰিমা ৰক্ষাৰ দিকদৰ্শন মানি চলিব লাগে ৷ তেতিয়া সকলো নিয়ন্ত্ৰণত থাকে৷ অন্যথা, সকলোৱেই নিয়ন্ত্ৰণৰ বাহিৰলৈ যোৱাটোও এটা উলাই কৰিব নোৱৰা সত্য ৷ এই সত্যৰ ফলাফল কেতিয়াও ইতিবাচক নহয় ৷\nবিহু এটা জাতীয় উৎসৱ মাথোন হৈ থকা নাই ৷ বিহু এক মাল্টি-কাল্চাৰেল (multi-cultural) ব্যৱসায় হৈ উঠিছে ৷ এই কথা আমি কোনোপধ্যেই নুই কৰিব নোৱাৰোঁ ৷ কেনেকৈ চাওঁ আহক ৷ বিহু আৰু ব্যৱসায়ৰ লগত জড়িত হৈ থকা দিশসমূহ …\nক. পৰম্পৰা: পৰম্পৰাৰ লগত সংযুক্ত হৈ থকাৰ স্বাৰ্থতেই গাঁও, চহৰ, নগৰ সকলোতে বিহুত প্ৰয়োজন হোৱা সামগ্ৰীৰ বজাৰ এখন গঢ় লৈ উঠিছে ৷ এই বজাৰখন গঢ় লৈ উঠাটো একো বেয়া কথা হোৱা নাই ৷ বৰঞ্চ পৰম্পৰাক বিস্তাৰ কৰি ৰখাত বজাৰখনে সহায়হে কৰিছে ৷ আমি মাথোঁ ভাবিব লাগে, কেনেকৈ আমাৰ থলুৱা সামগ্ৰীৰে আৰু থলুৱা ব্যৱসায়ীৰে বজাৰখন সমৃদ্ধ কৰি ৰাখিব পাৰোঁ ৷ এই সমৃদ্ধিয়ে দুটা কামসিদ্ধি কৰিব ৷ এহাতে, পৰম্পৰাক পালন কৰিবলৈ সকলোৰে বাবে সহজ ক্ষেত্ৰ এখন সুগম কৰিব৷ আনহাতে, থলুৱা ব্যৱসায়ীসকলক উৎসৱকালীন আৰ্থিক মুনাফাৰে সচ্ছল কৰাতো ভূমিকা ল”ব ৷ এই সুযোগ যাতে কেৱল থলুৱা ব্যৱসায়ীয়ে লাভ কৰে তাৰ কাৰণে আমি ভাবিব পাৰোঁ ৷ পৰিৱৰ্তিত জীৱনশৈলীৰে বাস কৰা আধুনিক জাতীয় জীৱনত ই এটা ডাঙৰ সমস্যা আৰু গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰসংগ ৷ আমদানিকৃত সামগ্ৰীৰে পৰম্পৰা পালন নকৰাৰ কথা আমি ভাবিব পাৰোঁ ৷ থলুৱা প্ৰকৃতিত থলুৱা সামগ্ৰী, থলুৱা ব্যৱসায়ী, থলুৱা লোকে….পৰিৱৰ্তনৰ মাজতো বিহুৰ আপোন গৰিমাক স্বকীয় বৈশিষ্ট্যৰে সৈতে গতিশীল কৰি ৰাখিব পাৰে ৷ এই ধৰণৰ কথা আমি ভাবিবৰ হ’ল ৷ প্ৰকৃতিত পোৱা সামগ্ৰীখিনিৰ বাহিৰে আন সামগ্ৰী থলুৱাভাৱে যোগানৰ ব্যৱস্থা কৰিবলৈ আহ্বান কৰোঁ আহক ৷ তেনে পৰিৱেশ সৃষ্টিত আমাৰ প্ৰত্যেকৰে দায়িত্ব আছে ৷ চোলা-চুৰীয়াৰপৰা গামোচাখনলৈকে, তিল-নাৰিকলৰপৰা পুখুৰিৰ মাছলৈকে সকলো থলুৱা সামগ্ৰী থলুৱা লোকৰ হাতৰ হওক ৷ তাৰ বাবে এখন উপযুক্ত বজাৰ, উপযুক্ত কাৰিকৰী প্ৰশিক্ষণেৰে উপযুক্ত উৎপাদনকাৰী, জাতীয় আৰু প্ৰশাসনিক আগ্ৰহ, ক্ষুদ্ৰ উদ্যোগ, চৰকাৰী মনোযোগিতা আৰু সকলোতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ জাতীয় চেতনাৰ প্ৰয়োজন ৷ ৰজাৰপৰা প্ৰজালৈকে সকলোৰে ৷ জাতীয় উৎসৱক জাতীয় ব্যৱসায়ৰ লগত জড়িত কৰিব পাৰিলে ভাল ৷ অন্যথা আমদানি এদিন ৰঘুমলা হৈ ছানি ধৰিব ৷ আমি এনেবোৰ কথালৈ আমাৰ জাতীয় উচ্ছল আৱেগৰ ঢল বোৱাব পাৰিলে সকলো পক্ষৰে লাভ৷\nখ .মঞ্চবিহু: মঞ্চ এখন বিহুৰ লগত বিংশ শতিকাৰ ষাঠিৰ দশকতেই সংযুক্ত হ’ল৷ এতিয়া সেই কথা পুৰণি হৈ পৰিল ৷ এটা এৰাব নোৱৰা অংগ হৈ উঠিল ৷ মঞ্চবিহু নালাগে বুলি কোৱাটো বৰ্তমান বিজ্ঞানসন্মত চিন্তা নহয় বুলিয়েই পৰিগণিত হ’ব ৷ এনে এটা পৰ্যায়লৈ অহাৰ পাছত আমি কি কৰিব পাৰোঁ সেয়াহে ভবা উচিত ৷ মঞ্চবিহুত জড়িত হৈ থকা বিভিন্ন উপাদানসমূহ চোৱা যাওক ৷\n• মঞ্চ: আটক ধুনীয়া আৰু সকলো সুবিধা থকা ব্যয়বহুল মঞ্চ এটা আজিকালি মঞ্চবিহুৰ প্ৰাথমিক কথা ৷ ইয়াত যথেষ্ট খৰচ হয় ৷ বিহুৰ বতৰত মঞ্চসজ্জাৰ ঠিকা লোৱাসকলে কষ্ট যেনেকৈ কৰে , তেনেকৈ যথেষ্ট পইচাও লয় ৷এই ঠিকাটো কিমানজন থলুৱা মানুহে লয় , সেই তথ্য আমাৰ হাতত নাই ৷ ইয়াতে দুটা কথা আছে ৷ প্ৰথম কথাটো হ’ল , জাকজমকতাৰ কিমান প্ৰয়োজন বিহুৰ বাবে ? কিমানখন মঞ্চবিহুৰ প্ৰয়োজন ? প্ৰতিখন গাঁও বা প্ৰতিটো চুবুৰিতে মঞ্চবিহু লাগেনে ? আকৌ একেটা অঞ্চলতে বেলেগ বেলেগ গোষ্ঠীয়ে পতা কেইবাখনো মঞ্চবিহুৰ কিবা যুক্তি আছেনে ? এইখিনি কথাতো আমি ভাবিব পাৰোঁ ! এটা অঞ্চলত যদি এখনেই মঞ্চবিহু পতা হয় তেন্তে কি সকলোৱে তাত ভাগ ল’ব নোৱাৰিব নেকি ? প্ৰয়োজন হ’লে পাঁচদিনীয়াকৈ পাতোঁ ৷ তেতিয়া মঞ্চৰ খৰচটো বহুত কমি আহিব ৷ যদি এইটো সম্ভৱ নহয় , তেন্তে দ্বিতীয় কথা্টো ভাবিব লাগিব ৷ সেইটো হ’ল , মঞ্চ সাজিবলৈ থলুৱা লোকক দায়িত্ব দিব লাগে ৷ বহু নিবনুৱা যুৱক আছে , তেওঁলোকে এই উৎসৱকালীন ব্যৱসায়বোৰত জড়িত হৈ সু্ন্দৰকৈ অলপ ধন ঘটি ল’ব পাৰে এই সময়তে ৷ গাঁওবোৰৰ বাঁহ বাৰীবোৰত বাঁহ গছবোৰ কাটি চাহ পুলি লগোৱাৰপৰা বাঁহৰ দাম বহুত বেছি হ’ল ৷ যিকেইখন বাঁহবাৰী আছেগৈ এইকেইখনৰ বাঁহবোৰ কিনি আনিলে বাঁহৰ গৰাকীৰো লাভ হ’ল, লগতে ভালেখিনি লোকৰ উপাৰ্জনৰ বাটো ওলাল ৷ মঞ্চ এখন সাজিবলৈ ভালেকেইজন লোকৰ প্ৰয়োজন হয় ৷ ৰাইজৰ টকা ৰাইজৰ মাজতে খৰচ কৰাৰ এটা ব্যৱস্থা গঢ় লৈ উঠিব পাৰে এনেকৈ ৷ অনা-অসমীয়া ব্যৱসায়ী ঠিকাদাৰক মঞ্চৰ ঠিকা দিয়াৰ সলনি এই কামটো কৰিব পাৰিলে কেইবাটাও পক্ষ লাভৱান হ’ব পাৰে ৷ কাপোৰ, চকী, পোহৰ, শব্দ আদি মঞ্চৰ লগত জড়িত আন উপাদান কেইটাৰো এটা ভাল ব্যৱসা্য এইকেইদিনতে হয় ৷ এইবোৰতো অসমীয়া ব্যৱসায়ীক দায়িত্ব দিয়াটো প্ৰতিখন বিহু কমিটিৰ দায়িত্ব হওক আৰু উদ্যোগী যুৱকসকল আগবাঢ়ি আহক এই বোৰ ব্যৱসায় কৰিবলৈ ৷ তেতিয়াহে মঞ্চবিহুৱে জাতীয় মৰ্যাদা লাভ কৰিব ৷ অন্যথা আন সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান আৰু মঞ্চবিহুৰ মাজত একো প্ৰভেদ নাথাকিব ৷ যদি প্ৰভেদ নাথাকেই তেন্তে তাৰ নামত ইমান টকা বছৰি খৰচ কৰি থকাৰ কোনো যুক্তি নাই ৷\n• প্ৰতিযোগিতা আৰু সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান : মঞ্চবিহুত বিহুৰ বিভিন্ন শাখাৰ প্ৰতিজোগিতাসমূহ আৰু সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠানবোৰ পাতিব লাগে নে নালাগে ? নে কেৱল প্ৰদৰ্ষনীমূলক বিহুহে পাতিব লাগে ? এই বিষয়েও তিনিটা কথা ক’ব লাগিব ৷ প্ৰথমতে, বিহু কমিটিয়ে সামৰি লোৱা অঞ্চলটোৰ সকলোৱে ভাগ লৈ নাচি বাগি গাই মঞ্চখন একান্তভাৱে নিজৰ কৰি থ’ব পাৰে ৷ পইচা দি, কষ্ট কৰি নিজে যদি মঞ্চত এপাক নাচিবলৈকে নাপায়, গাবলৈ নাপায়, তেন্তে এই বিহু কিয় পাতিব লাগে ? নিজৰ উৎসৱ বুলি পাতিলে নিজেই আনন্দ কৰিব লাগে ৷ দ্বিতীয়তে, আনৰ নাচ-গান যদি চাবলৈ মন যায়, তেন্তে প্ৰতিযোগিতা নাপাতি প্ৰদৰ্ষণীমূলকভাৱে আন ঠাইৰ বিহুৱা, নাচনী আৰু আন শিল্পীক মাতিব পাৰি ৷ মাতিলেই এটা মাননী দিবই লাগিব ৷ জাকজমক নকৰাকৈয়ো এনে প্ৰদৰ্ষণীমূলক অনুষ্ঠান আয়োজন কৰিব পাৰে ৷ এসাজ লগেভাগে খাই, এখনকৈ গামোচা পিন্ধাই সন্মান যাচি, অহা-যোৱাৰ খৰচটো দি মাতিলে প্ৰদৰ্ষণ কৰিবলৈ কোনো নাহিবনে ? যদি নাহে, তেতিয়াহে তিনি নম্বৰৰ কথাটোৰ প্ৰয়োগ হ‘ব পাৰে ৷ কি্তু এই মাননী আৰু একোখনকৈ গামোচাৰে সন্মান জনালে যিমান খৰচ হয়, তাতকৈ বহুত বেছি খৰচ বৰ্তমান সকলো বিহু কমিটিয়ে কৰি আছে৷ সেই খৰচ হৈছে প্ৰতিযোগিতা পাতি দিয়া প্ৰাইজমাণিত আৰু বিখ্যাত গায়কক দিবলগীয়া বৃহৎ মাননীত ৷ প্ৰাইজমাণীবোৰে বিহুৱা দলবোৰক ব্যৱসায়ীলৈ পৰিণত কৰিছে ৷ শিল্পীসকলকো ৷ এইটোৱেই তিনি নম্বৰৰ কথা ৷ গায়ক সকলক শুনাৰ আন ব্যৱস্থা থকাৰ পাছতো তেওঁলোকক চাবৰ বাবে আৰু তেওঁলোকৰ গানত নাচি-বাগি আনন্দ কৰিবৰ বাবেই কেইবালাখৰ ঘৰত টকা দি মাতি অনা হয় ৷ লাখৰ ঘৰত পুৰস্কাৰ দি বিহুৱা দলবোৰৰ বিহুৰ প্ৰতি থাকিবলগীয়া জাতীয় ভাবক নোহোৱা কৰি টকাৰ মোহত বন্দী কৰা হৈছে ৷ তাৰ পৰিণাম স্বৰূপে গাঁৱৰ হুঁচৰি বিহুৰ দিনাই গাঁওখনক এৰেহা পেলাই চহৰৰ ধনী ব্যক্তিৰ ঘৰলৈ যোৱাৰ দৰে ঘটনাও ঘটিছে ৷ ইয়াৰ সলনি আন কিবা কৰিব নোৱাৰিনে ? তাতকৈ কম পইচা খৰচ কৰি স্থানীয় উঠি অহা ন শিকাৰুসকলক মাতি আনি মঞ্চখন দিব পাৰি ৷ স্থানীয় শিল্পীসকলক মঞ্চ দিলেও পইচা দিয়াৰ দৃষ্টান্ত বিৰল ৷ অনুষ্ঠান এটা খুজি খুজিহে লোৱাৰ দৃষ্টান্ত হয়তো বহুত ওলাব ! তেনে ব্যৱহাৰেৰে অসমৰ ভৱিষ্যত প্ৰজন্মৰ প্ৰতি বিহু কমিটিবোৰে কিমানখিনি দায়বদ্ধতা পালন কৰিছে ভাবিবলগীয়া কথা ৷ দৰ্শকসকলেও মেগা-ফাংচনৰ তাড়ণাটো এৰিব নোৱাৰিলে এই মঞ্চবিহুৱে এদিন অসমৰ আৰ্থ-সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক দিশত ভয়ংকৰ প্ৰভাৱ পেলাবলৈ গৈ আছে ৷ স্থানীয় বোলা ধাৰণাটোক মঞ্চবিহুত সংলগ্ন কৰি ৰাখিব নোৱাৰিলে মঞ্চবিহুৱে জাতীয় বিকাশৰ ক্ষেত্ৰ এখন কেতিয়াও দিব নোৱাৰে ৷ প্ৰতিযোগিতাই কেৱল বিকাশ সম্ভৱ কৰি তুলিব পাৰিবনে ? সেই প্ৰতিযোগিতাই কাক পুৰস্কৃত কৰে ? পুৰস্কাৰ নোপোৱাসকলৰ গাত বিহু কি নালাগে ? মঞ্চবিহুৰ উদ্দেশ্য কি কেৱল প্ৰতিভাৰ সন্ধান ? মঞ্চখন কি কেৱল দামী শিল্পীৰ বাবে ? নহয় ৷ কেৱল সেয়া হ’ব নোৱাৰে ৷ সেয়াই হ’লে এইখন মঞ্চৰ লগত বিহুৰ কোনো সম্পর্ক নাথাকিব ৷ আমাক মঞ্চবিহুও লাগিব আৰু তাৰদ্বাৰা স্থানীয় বিকাশো লাগিব ৷\n• পৰিৱেশ্যকৰণ : মঞ্চবিহুৰ ইতিবাচক দিশটো হ’ল , সামগ্ৰিকভাৱে বিহুৰ এটা পৰিৱেশ্যধৰ্মী ইউনিফৰ্ম তৈয়াৰ হৈছে ৷ পৰিৱেশ্য কলাৰ অন্তৰ্ভূক্ত কৰি বিহুক আন্ত:ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত উপস্থাপন কৰিবৰ বাবেই এনে ইউনিফৰ্মৰ প্ৰয়োজন আছে ৷ কিন্তু এই ইউনিফৰ্মটো যাতে পাৰম্পৰিক হয় তালৈ চকু ৰখাটোও সমানে গুৰুত্বপূৰ্ণ ৷ বিভিন্ন কৰ্মশালা, বিভিন্ন গোষ্ঠীয়ে পতা প্ৰতিযোগিতাসমূ, বহি:ৰাজ্য আৰু আন্ত:ৰাষ্ট্ৰীয় আমন্ত্ৰণবোৰে বিহুক এটা ইউনিফৰ্মত সোমাবলৈ বাধ্য কৰিছে ৷ এই ইউনিফৰ্মটোৱে কেইবাটাও কথাক সাঙুৰি পেলাইছে ৷ সাজ-পোছাক, বাদ্য, গহণা, প্ৰশিক্ষণ, প্ৰশিক্ষক আদিৰে এখন ভাল বজাৰ(উপাৰ্জন ক্ষেত্ৰ) সৃষ্টি হ’ব পাৰে ৷ এই বজাৰখন অসমীয়া জাতীয় ব্যৱসায়ৰ লগত জড়িত হ‘লে অসমৰ আৰ্থ-সামাজিক দিশটোও কিছু পৰিমাণে আগবাঢ়িব পাৰিব ৷ মাথোঁ সু-পৰিকল্পনাৰ প্ৰয়োজন ৷ বহুসময়ত আমদানিকৃত সামগ্ৰীৰ ব্যৱহাৰ পৰিলক্ষিত হোৱাটোৱে সচেতনতা আৰু পৰিকল্পনাৰ অভাৱকে সূচায় ৷ নাচনীৰ বাবেই এপাহ কপৌ ফুলৰ দাম যদি দেৰশ টকালৈকে উঠিব পাৰে, তেন্তে আমি কিমানজনে কপৌফুলৰ খেতিৰ কথা ভাবিছোঁ ? কেইগৰাকী নাচনীয়ে দেৰশ টকাত কপৌফুল কিনিব ? প্লাষ্টিকৰে লগাব দহ বাৰ টকাত কিনি ! কথাবোৰ এনেকৈও ভাবিব পাৰি চাগৈ ! প্ৰতিখন বিহুৰ মঞ্চৰ কাষত যদি এখন কপৌফুলৰ দোকান বহে আৰু বিশ টকাকৈও দাম নিৰ্ধাৰণ কৰে, তেন্তে কি বেয়া হ’ব নেকি ? তাৰ বাবে কপৌফুলৰ উৎপাদন লাগিব ৷ এই উৎপাদনৰ বাবে কিন্তু ব্যয় তেনেই সামান্য ৷ এতিয় কি হৈ আছে ? হাবিৰ পৰা কপৌ ফুল আনি বজাৰত উলিয়ায় আৰু এঠালত তিনিৰ পৰা পাঁচশ টকালৈকে দাম লয় ৷ এইবোৰ একপ্ৰকাৰৰ সাংস্কৃতিক শোষণ নহয়নে ? বিহুৰ লগত জড়িত ব্যক্তিসকলে এইবোৰো চকু দিলে কিনো ক্ষতি হয় ? কেৱল আৰ্টিষ্টৰ পাছত দৌৰি থকাৰ মাননসিকতা এৰিবৰ হ’ল ৷\n• গামোচা : বিহুত বেছিকৈ প্ৰয়োজন হোৱা সামগ্ৰীসমূহৰ ভিতৰত গামোচাখনো এপদ ৷ স্থানীয় মহিলাসকলে আত্ম-সহায়ক গোটৰ আধীনত বা নিজাববীয়াকৈ গামোচাসমূহ বৈ উলিয়াবলৈ আৰু তেঁওলোকৰপৰা পাৰিশ্ৰমিক দি কিনি ল’বলৈ বিহুকমিটিসমূহে পদক্ষেপ ল’ব পাৰে ৷ দোকানৰ আমদানিকৃত গামোচা ব্যৱহাৰ নকৰি অসমীয়া মানুহে আৰু বিহু কমিটিসমূহে বোৱনীসকলক উৎসাহ আৰু আৰ্থিক সকাহ দিব পাৰে ৷ আগতীয়াকৈ উদযাপনৰ পৰিকল্পনাৰ লগতে এইবোৰৰো পৰিকল্পনা হ’ব পাৰে ৷ গামোচাৰ ইমান চাহিদা আছে বাবেইতো আমদানি হয় ? অসমৰ বিহু সুৰক্ষা সমিটি, বিহু উদযাপন সমিটি, ৰূপালী, সোণালী বৰ্ষ অতিক্ৰম কৰা বিহুমঞ্চবোৰে কিয় আজিলৈকে গামোচাৰ এখন স্থানীয় বজাৰ সৃষ্টি কৰিব পৰা পৰিৱেশ আনিব পৰা নাই ? আমি কিয় সামাজিক অসহযোগ কৰি গামোচাৰ আমদানি নিজে নিজে বন্ধ হ’বলগীয়া এটা অৱস্থাৰ সৃষ্টি কৰিব পৰা নাই ? সকলো কথাৰ বাবে আন্দোলন নালাগে ৷ ব্যৱহাৰ বন্ধ হ’লেই আন্দোলনৰ প্ৰয়োজন নাথাকিব ৷ অসমৰ ইমানবোৰ বিহু কমিটিয়ে কিমান গামোচা অসমীয়া শিপিনীৰপৰা কিনিছে আৰু কিমান আমদানিকৃত গামোচা কিনিছে তাৰ তথ্যও সদ্যহতে আমাৰ হাতত নাই ৷ কিন্তু এইখন এখন ভাল বজাৰ হৈ উঠিব পাৰে ৷\n• শিল্পীৰ ৰোজগাৰ : আটাইতকৈ জটিল প্ৰসংগ এটাই হ’ল বিহুৰ লগত জড়িত হৈ পৰা শিল্পীসকলৰ ৰোজগাৰৰ প্ৰসংগটো ৷ মঞ্চৰ লগত বহু শিল্পীৰ আয়-ব্যয় জড়িত হৈ পৰিছে ৷ এইসকল কিন্তু ব্যৱসায়িক দৃষ্টিভংগীৰ লোক ৷ উৎসৱকালীন মুনাফা আদায় কৰাত এওঁলোকৰ সৰহভাগে এৰাধৰা নকৰে ৷ আমি গাত বিহু লগাই আনন্দ কৰোঁ, তেওঁলোকে গাত বিহু লগাই পইচা উপাৰ্জন কৰে ৷ তাকো বছৰটোলৈ বুলিও বহুতে নিজেই যুক্তি দিয়ে ৷ কাক দুষিব পাৰি ? আমি বিচাৰোঁ বাবে তেওঁলোক আহে ৷ তেওঁলোক আহে বাবে আমি বিচাৰোঁ ৷ এজন গায়কৰ লগত বজাবলৈ অহা বাদক সকলৰ কি হ’ব ? বহুতকে এই মঞ্চবোৰেই জীয়াই ৰাখিছে ৷ এই সত্যটোক আমি আওকাণ কৰি চলিব নোৱাৰোঁ ৷ এনেকৈ গোটোৱা পইচাৰেই বহুতে বছৰটোৰ পৰিকল্পনাবোৰ ৰূপায়ন কৰে, বহুতে ঘৰ চলায় ৷ গতিকে মঞ্চ এখন তেওঁলোকক লাগে, অনুৰাগী দৰ্শক শ্ৰোতা লাগে ৷ ৰোজগাৰৰ বাবেই লাগে ৷ এই শিল্পীসকলেও বাৰু একোখন বিহু কমিটিৰ কথা কিমান ভাবে ? তেওঁলোকে বিচৰা টকা কমিটিবোৰে কাৰ পৰা আনে ? এজন শিল্পীক ছয়-সাত লাখ দিব পৰা অসমীয়া মানুহৰ সঁচাকৈ কেইজনৰ সাধ্য আছে ? যদি নাই , তেন্তে ক’ৰপৰা আৰু কাৰপৰা সংগ্ৰহ কৰে ? সেয়া সকলোৱে জনা এক অপ্ৰিয় সত্য ৷ ইমান দামী আৰু নামী বাদ্য আৰু বাদক লগত নল’লে কি তেওঁলোকে অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰিব নোৱাৰে ? আগতে খগেন মহন্ত, ভূপেন হাজৰিকাই কেৱল হাৰমোনিয়াম আৰু তবলা-গিটাৰ লৈয়ে মঞ্চ উত্তাল কৰি ৰাখিছিল ৷ তেন্তে আজিৰ শিল্পীয়ে কি কণ্ঠতকৈ শব্দৰ মায়াজালহে ৰচে বুলি ভাবিব পাৰি নেকি ? সেই মায়াজালৰ ভেল্কীকে চাবলৈ আমি লক্ষাধিক টকা দি বহি থাকোঁ ? তৰাং কথাৰ গীত-মাতৰ কথা নকলোৱেই বা ! দৰ্শকৰ দাবী মতেই শিল্পীয়ে ৰুচি প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ যদি বাধ্য, তেন্তে এনেধৰণৰ তৰাং গীত-মাতৰ বাবে কি আমি দৰ্শকসকলেই দায়ী নেকি ? যদি দৰ্শক বাধ্য তেওঁলোকে যি গায় তাকে শুনিবলৈ, তেন্তে ইমান পইচা দিয়াৰ কি যুক্তি ? আমি প্ৰত্যেকেই বিকৃতিৰ অংশীদাৰ হৈ পৰা নাইতো ? তাৰ বিপৰীতে স্থানীয় আৰু লোক শিল্পীসকলক উপেক্ষা কৰি অহা বুলি সদায় এটা অভিযোগ শুনা যায় ৷\nএনেবোৰ কথাক নিৰ্মোহভাৱে বিচাৰ-বিশ্লেষণ কৰাৰ সময় সমাগত ৷ বিজ্ঞানসন্মতভৱে সময়, সমাজ, পৰম্পৰা আৰু পৰিৱৰ্তনৰ প্ৰতি সচেতন দৃষ্টি নাৰাখিলে বিভিন্ন বিকৃতিয়ে খোপনি লৈ এদিন বিজতৰীয়া কৰি পেলোৱাৰ ভয় সকলোতে থাকে ৷ অথচ আমি পৰিৱৰ্তনক এৰাই চলিবও নোৱাৰোঁ ৷ সমাধান সূত্ৰ উলিওৱাটোৱেই হ’ল সময়ৰ দাবী ৷ বিহুক যেনেকৈ জাতীয় উৎসৱ বুলি গৌৰৱ কৰোঁ, তেনেকৈ বিহু জাতীয় ব্যৱসায়ৰো গৌৰৱময় ক্ষেত্ৰ হৈ উঠক ৷ বিহুপ্ৰেমী প্ৰতিজন অসমীয়াই নতুনকৈ কথাবোৰ ভাবক ৷\nপূৰ্বৱৰ্তী লেখা আলিফাঃ এক ৰসোত্তীৰ্ণ বাস্তৱবাদী কথাছবি ( ডা: অজিত কুমাৰ পটঙ্গীয়া)\nপৰৱৰ্তী লেখা শিল ভঙা মানুহজন ( অনিতা গগৈ )\nমে 1, 2017 at 9:17 পূর্বাহ্ণ\nইমান সুন্দৰ বিশ্লেষণ, ভাল লাগিল পঢ়ি।


প্ৰবাসী অসমীয়াৰ মনৰ কথা - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nলেখক- দীপজ্যোতি বৰা আৰু মনোজমন কলিতা\nপ্ৰবাস বা প্ৰবাসী বুলি ক’লেই সচৰাচৰ মনলৈ ভিন্ন ছবি ভাহি আহে৷ কাৰোবাৰ কাৰণে প্ৰবাস সপোনৰ প্ৰাপ্তি, কাৰোবাৰ কাৰণে জীৱনৰ বাটৰ একোটা দৰকাৰী খোজ আৰু কাৰোবাৰ কাৰণে জীৱিকাৰ বাধ্যবাধকতা৷ প্ৰবাসীৰো বিভিন্ন শ্ৰেণী আছে৷ কোনোৱে হয়তো বিদেশত গৈ প্ৰতিষ্ঠা আৰু খ্যাতি লাভ কৰিছে, কোনোৱে হয়তো উচ্চশিক্ষাত ব্যস্ত হৈ আছে; আকৌ আন কাৰোবাৰ বাবে হয়তো প্ৰবাস মানে নিজৰ ঘৰত থকা আপোনজনৰ বাবে কৰি থকা সংগ্ৰামৰ নামান্তৰহে মাথোঁ৷ কিন্তু আশা-আকাংক্ষা, হেঁপাহ-হতাশা সকলোৰে থাকে৷ প্ৰবাসী অসমীয়াৰ মনৰ কথা বুলিলে আমি কাক আৰু কিমানক সামৰিম; এই বিষয়ৰো সকলো দিশ সাহিত্যৰ এটা সংখ্যাতে সামৰি লোৱা সহজ নহয়৷\nপ্ৰায় সকলো প্ৰবাসী অসমীয়াৰে নিজৰ জন্মভূমিৰ প্ৰতি টান আছে৷ সকলো প্ৰবাসীৰে নিজৰ আপোন মাটিৰ প্ৰতি, আপোন সংস্কৃতিৰ প্ৰতি এক টান থকা স্বাভাৱিক৷ প্ৰবাসী অসমীয়া ভাৰতৰ ভিতৰতো আছে, বাহিৰতো আছে৷ সেই সকলোৱে প্ৰবাসতো নিজৰ কৃষ্টি-সংস্কৃতি জীয়াই ৰাখিছে, বিপদৰ সময়ত ইজনে সিজনক সহায় কৰিছে আৰু অসমৰ কোনো সমস্যাৰ ক্ষেত্ৰত মাত মাতিছে বা ব্যক্তিগত বা সমূহীয়াভাবে নিজৰ অঞ্চলত কিবা প্ৰকল্পৰ কাৰণে কাম কৰিছে৷ তেনে এক প্ৰচেষ্টাৰে ফচল হৈছে আজিৰ ‘অসমীয়াত কথা-বতৰা’ গোট আৰু ‘সাহিত্য’ আলোচনীখন৷ কেৱল অসমীয়াত কথা-বতৰা বা সাহিত্যই নহয়, অসম আৰু অসমীয়া ভাষাৰ কাৰণে আন বহু প্ৰবাসী লোকে ৱিকিপেডিয়া, ভাষাৰ শিক্ষা আদিৰ ক্ষেত্ৰতো কাম কৰি আছে৷ আজিৰ তাৰিখত দেশৰ ভিতৰত আৰু বাহিৰত যথেষ্ট সংখ্যক অসমীয়া লোক আছে, প্ৰকৃতাৰ্থত ক’বলৈ গ’লে এক অসমীয়া “diaspora”ৰ সৃষ্টি হৈছে৷ এইখিনিতে কেইটামান কথা আমাৰ মনলৈ আহিছে৷\nদেশৰ ভিতৰত থকা প্ৰবাসী অসমীয়া বুলি ক’লে দুটা ভাগ চকুত পৰে – প্ৰথম ভাগ হৈছে উচ্চ-শিক্ষিত, সংগঠিত ক্ষেত্ৰত কৰ্মৰত আৰ্থিকভাবে সবল প্ৰবাসী, আনভাগ হৈছে সচৰাচৰ পিছ পৰা অঞ্চলৰপৰা জীৱিকাৰ তাড়ণাত যোৱা কম শিক্ষিত, আৰ্থিকভাবে দুৰ্বল আৰু অসংগঠিত ক্ষেত্ৰত কৰ্মৰত প্ৰবাসী৷ এই দুইশ্ৰেণীৰ মাজৰ চকুত পৰা ধৰণৰ পাৰ্থক্য বিৰাজমান৷ অসমৰ সমূহীয়া কল্যাণৰ কাৰণে এই দুই শ্ৰেণীৰ মাজত দূৰত্ব দূৰ হোৱাটো দৰকাৰী৷ চৰকাৰীভাবেও দ্বিতীয় পৰ্যায়ৰ লোকসকলৰ বাবে কিবা আঁচনিৰ জৰিয়তে প্ৰশিক্ষণ দিব পাৰিলে বা তেওঁলোকক সংগঠিত কৰি অসমৰ কাৰণে উপকাৰ হোৱাত কামত লগাব পাৰিলে ভাল হ’ব৷ দুয়োশ্ৰেণীৰ লোকেই সমূহীয়া়ভাবে অসমৰ বাহিৰত এক শক্তিশালী সামাজিক আৰু ৰাজনৈতিক গোট হিচাপে অসমক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিব পাৰে৷ সততে কেন্দ্ৰই আওকাণ কৰা বুলি আপত্তি কৰাতকৈ নিজেই নিজৰ গুৰুত্ব বুজি আগবঢ়াটো বৰ্তমান সময়ৰ দাবী৷ ভৱিষ্যতে অসমৰপৰা যোৱা লোকসকলেও প্ৰবাসত নাম কৰা বেহা-বেপাৰ কৰিব, গুৰুত্বপূৰ্ণ কামৰ মাজেৰে নিজকে প্ৰতিষ্ঠা কৰি অসমক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিব পাৰিব বুলি আমি আশাবাদী৷\nএটা কথা মন কৰা যায় যে কেতিয়াবা অসমত বিভিন্ন জাতি-জনগোষ্ঠীৰ মাজত একে মাকৰ সন্তান হোৱা সত্বেও ভাই ভাইৰ মাজত হোৱাৰ দৰে কিছু সংঘাত হয়; যিটো অসমৰ বাহিৰত ইমান চকুত নপৰে৷ বাহিৰত সকলোৱে সাধাৰণতে সমিল মিলেৰে থকা দেখা যায়৷ এই মনোভাব অসমৰ ভিতৰতো প্ৰসাৰ হোৱাটো দৰকাৰী৷ তাৰ বাবে সহানুভূতি, সমমৰ্মিতা আৰু সহনশীলতাৰে সকলোৱে দীক্ষিত হ’ব লাগিব৷ লগতে বাহিৰৰ সমাজখনৰ পৰা শিকিব লগীয়া কথাবোৰ নিজৰ সমাজলৈ আনি চিন্তাৰ পৰিধি বিশাল কৰিব পাৰিব লাগিব৷\nকুৰি শতিকাৰ আৰম্ভণিৰ সময়খিনি মনত পেলালে এই কথা দৃষ্টিগোচৰ হয় যে সেইসময়ৰ প্ৰবাসী অসমীয়াসকলে আমাৰ বৰ্তমানৰ অসমীয়া পৰিচয়টো গঢ় দিয়াত আৰু অসমীয়া সত্বাটোৰ বিকাশত গুৰি ধৰিছিল৷ এশবছৰৰ পিছত আমি আকৌ একেই সময়তে উপনীত হৈছোঁহি৷ বিগত শতিকাৰ সেই প্ৰচেষ্টাৰ দ্বিতীয় ভাগটো কেতিয়াকৈ আৰম্ভ হ’ব? একবিংশ শতিকাৰ অসমীয়া সত্বা নিৰ্মাণ আৰু বিকাশৰ এয়াই উপযুক্ত সময়৷ এই বিষয়ত গভীৰ চিন্তা-চৰ্চা কৰি তাক ৰূপায়ণ কৰাৰ সময় সমাগত৷\nজাতিগঠনৰ প্ৰক্ৰিয়াটো এক বিৰামহীন প্ৰক্ৰিয়া৷ সামজিক ধাৰণা, বা পৰিচয়সমূহৰ বিকাশ আৰু পৰিবৰ্তন ধীৰ গতিৰ হ’লেও ই স্থবিৰ নহয়৷ অসমীয়া সত্ত্বাৰ নিৰ্মাণো তেনে এক প্ৰক্ৰিয়া৷ বহু সময়ত মানুহৰ পৰিচয়ৰ এক আকাংক্ষিত মূল্য থাকে৷ উদাহৰণস্বৰূপে আমেৰিকা বা ইউৰোপলৈ যোৱা এজন ভাৰতীয়ৰ কাৰণে তাৰ নাগৰিকত্ব গ্ৰহণ কৰা আৰু তেওঁলোকৰ মাজৰ এজন হ’বলৈ চেষ্টা কৰাৰ এক প্ৰয়োজন থাকে৷ তাৰ পৰা তেওঁৰ লাভ হয় বা এক প্ৰকাৰৰ উত্থান হয়৷ অসমীয়া পৰিচয়টোৰ তেনে এক মূল্য আছেনে? অসমৰ বিভিন্ন লোকসকলে নিজকে অসমীয়া বুলি চিনাকি দিয়াৰ ক্ষেত্ৰত এনেকুৱা এক মূল্যৰ গুৰুত্ব আছে৷ সকলোকে সামৰি এক সত্ত্বা নিৰ্মাণ কৰিবলৈ হ’লে অসমীয়া পৰিচয়টোও মহাবাহুৰ দৰে শক্তিশালী আৰু বিশাল হ’ব লাগিব৷ সেই পৰ্যায়লৈ উত্তৰণ ঘটোৱাৰ প্ৰচেষ্টাটো বিষয়ে এক সচেতনাত কেতিয়াকৈ আহিব?\nআমি যেতিয়া কিবা এটা কাম আৰম্ভ কৰোঁ তেতিয়া আমি ক’ব নোৱাৰোঁ ই ভৱিষ্যতে ইতিহাস হ’বনে নহয়৷ কোনো ঘটনাৰ ২০-৩০ বছৰ বা তাৰো অধিক সময়ৰ পিছতহে কোনো ঘটনাৰ ঐতিহাসিক গুৰুত্ব বিশ্লেষণ কৰা হয়৷ আমাৰ দৃষ্টিত অনলাইন মাধ্যমত অসমীয়া ভাষাৰ ব্যৱহাৰ কৰাটোও তেনে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ সিদ্ধান্ত বুলি ভাৱিষ্যতে পৰিগণিত হ’ব৷ কিন্তু তাৰ বাদেও বহুত কৰণীয় আছে যিখিনি ইতিমধ্যে আলোচনা কৰা হৈছে৷ অসমবাসীয়েই হওক বা প্ৰবাসী অসমীয়াই হওক অসমৰ ভৱিষ্যতৰ ইতিহাস নিৰ্মাণৰ কাৰণে দূৰদৰ্শী চিন্তাৰে ব্যক্তিগত বা সমূহীয়া প্ৰচেষ্টাৰ বাবে এক সুদৃঢ় মানসিক সংকল্পৰে সংকল্পবদ্ধ হোৱাটো আজিৰ সময়ৰ দাবী৷\nএকাদশ বৰ্ষৰ অষ্টম সংখ্যাটোৰ আঁৰত\n‘সাহিত্য ডট অৰ্গ’ৰ একাদশ বৰ্ষৰ অষ্টম সংখ্যাটিৰ আঁৰত থাকি সহায়-সহযোগিতা আগবঢ়াই যোৱা সকলো সদাশয় ব্যক্তিলৈকে সম্পাদকৰ তৰফৰ পৰা আন্তৰিক ধন্যবাদ আৰু কৃতজ্ঞতা জ্ঞাপন কৰিছোঁ৷\nসাক্ষাৎকাৰ গ্ৰহণৰ সময়ত উপস্থিত থাকি সহায় কৰিলে শ্ৰী উৎপলা কৌৰ, শ্ৰী উজ্জ্বল দীপ্লু গগৈ আৰু শ্ৰী বিকাশ দত্তই।\nলেখাসমূহৰ বৰ্ণাশুদ্ধি নিবাৰণ আৰু সাক্ষাৎকাৰৰ অনুলিখন কৰি সহযোগিতা আগবঢ়ালে, শ্ৰী মণ্টু কুমাৰ বৰঠাকুৰ, ডঃ মৃণাল জ্যোতি গোস্বামী, শ্ৰী উৎপলা কৌৰ, শ্ৰী অভিজিত দত্ত, শ্ৰী মিতালী বৰ্মন, আৰু শ্ৰী উজ্জ্বল দীপ্লু গগৈয়ে৷


নয়নতৰা ফুলৰ গুণ Assamese Health Tips For Assamese | Nayantara Ful - JonakAxom- Assamese Quotes, Blogging , Business Ideas, Tips And Tricks\nনয়নতৰা ফুলৰ গুণ Assamese Health Tips For Assamese | Nayantara Ful\nIn this post you can read Assamese Health Tips for Various Assamese disease by using Nayantara Flower. Read this Axomiya bidhan and share\nবছৰৰ বাৰমাহে ফুলি থকা নয়নতৰা ফুলজুপী আমি প্ৰায় সকলোৱে চিনোহঁক । পদুলিমুখত, টাবত বা ঘৰৰ আশে পাশে অতি কম যতনতে জকমকাই ফুলি থকা ৫টা পাহিৰ সৰু সৰু ফুলৰ গন্ধহীন নয়নতৰাই আমাৰ নয়ন জুৰোৱাই নহয় ই আমাৰ দেহৰ বাবেও যথেস্থ উপকাৰ সাধন কৰে । আয়ুৰ্বেদত ইয়াক জীৱনদায়িনী বনৌষধী বুলি গন্য কৰা হৈছে । এনেকি আধুনিক চিকিত্সা গৱেষক সকলে দুৰাৰোগ্য নানা ৰোগৰ দৰৱ উদ্ভাৱন কৰিব ধৰিছেহি ।\nনয়নতৰা সাধাৰনতে বগা আৰু গুলপীয়া ৰঙৰ দেখা যায় যদিও স্থানভেদে অতি ৰঙা ,পাতল গুলপীয়া ,কমলা আদি কেবাৰঙৰো দেখা যায় ।\nঔষধী আৰু গুণগত মান হিচাৱে বগানয়নতৰা আটাইতকৈ শ্ৰেস্থ্য । দ্বিতীয়তে গুলপীয়া ।\nনয়নতৰাক হিন্দী ভাষাত -সদাবাহাৰ, সদাফুলি, সদা সুলজি , ইংৰাজীত Vinka আদি নামেৰে জনাজাত । বৈজ্ঞানিক নাম- Catharanthus Roseus . ২-৩ফুট ওখ গুল্মজাতীয় উদ্ভিদ । পাত ডিম্বাকৃতি গাঢ় সেউজীয়া ।\nব্যৱহাৰ How to Use Nayantara Flower | Assamese Health Tips\nনয়নতৰাৰ ফুল,ডাল ,পাত শিপা আদি সকলো অংশই ঔষধী হিচাৱে ব্যৱহৃত হয় । অভাৱত শুকান চুৰ্ণ হিচাৱেও ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি ।\n১॥ নয়নতৰা মধুমেহ ৰোগীৰ বাবে প্ৰকৃতিৰ মহৎ দান । ৰাতিপুৱা খালিপেটে ৫টা নয়নতৰা পাত পিহি বা চোবাই খালে এই ৰোগত চুগাৰ (শৰ্কৰা) নিয়ন্ত্ৰনত থাকে । এক ঘন্টা পিচত চাহ বা অইন আহাৰ খাব ।\nঅন্যথা ৫টা ফুল বা পাত এগিলাচ পানীত তিয়াই থৈ ৰাতিপুৱা পানীখিনি খাব পাৰে । বগা জাতৰ নয়নতৰা উত্তম ফলপ্ৰসু । ( ১০ বা ১৫দিনৰ পাচত পৰীক্ষা কৰি চাব আৰু উপসম পালে পাতলাই খাব । )\n২। উচ্চ ৰক্তচ্চাপ নিয়ন্ত্ৰনৰ বাবে নয়নতৰাৰ শিপা উপকাৰী ॥ ইয়াৰ ২-৪ ইঞ্চি শিপা ধুই ৰাতিপুৱা আহাৰ খোৱাৰ এঘন্টা আগত চোবাই ৰসখিনি খাব । দ্ৰুত ফল লাভৰ বাবে নয়নতৰা শিপাৰ লগত সৰ্পগন্ধাৰ শিপা বা চুৰ্ন খাব ( সৰ্পগন্ধা নাপালে আ্য়ুৰ্বেদিক ফাৰ্মাচিত সৰ্পগন্ধা দৰৱ পাব অন্যথা নাপালে কেৱল নয়নতৰা খাব । ১ সপ্তাহৰ পিচত পৰীক্ষা কৰি নিয়ন্ত্ৰন হোৱাযেন পালে পাতলাই খাব ।\n( অইন কোনো দৰৱ ওচৰা ওচৰি সময়ত নাখাব ।আহাৰ নীতি পালন কৰিব )\n৩। কৰ্কত ৰোগৰ বাবে নয়নতৰা অতি হিতকাৰী । কৰ্কত ৰোগত নয়ন তৰাৰ পৰাও ঔষধ /ইন্জেক্ চন আদি বনোৱা হয় । তাৰ বিপৰীতে (মধুমেহ ৰোগত খোৱাৰ নিয়মত ) একেৰাহে দীৰ্ঘদিন খালে আৰাম পায়. খোৱাৰ আগতে চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ লব )\n৪। নয়নতৰাই ৰক্তদোষজনীত বিকাৰ বা তেজৰ দোষত হোৱা ৰোগ দুৰ কৰে আৰু\nৰক্ত শৰ্কৰা ( ব্লাড চুগাৰ) নিয়ন্ত্ৰন কৰে ।\n৫। ঘা , খজুৱতি আদিত পাতৰ ৰস লগালে সোনকালে আৰোগ্য হয় ।\n৬। সন্ধিবাত ৰোগত নয়নতৰা পাতৰ ৰস নিয়মিত খালে উপসম হয় ।\n৫। মৌ মাখি বা কীটপটঙ্গই কামোৰা ঠাইত লগালে বিষ কমে ।\nAlso Read Medical Benefits of Marijuana Assamese People Probably Never Knew\n৬। এলাৰ্জী বা অন্য কাৰনত চাল খজুৱাই ৰঙা পৰিলে বা অধিক ঘামচী হলে নয়নতৰাৰ পাতৰ ৰস ঘহিলে উপসম হয় ।\n৭। ভাঙৰ লৰাছোৱালী কৃমিৰোগত ৩-৪টা পাতৰ ৰস খালিপেটত খুৱালে কৃমি নাশ হয় ।\n৮। সপ্তাহত এদিন নয়নতৰাৰ পাত ৩-৪টা খালে মেধাশক্তি বৃদ্ধি হয় ।\n৯। মহিলাৰ মাহিলি ঋতুশ্ৰাৱৰ সময়ত অধিক ৰক্তক্ষৰন হলে নয়নতৰা পাত ৫টা খালে উপসম হয় ।\n১০॥ নয়নতৰা গছ ঘৰৰ আশেপাশে থাকিলে ইয়াৰ বাতাবৰনে দেহৰ নানা ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা বৃদ্ধি কৰে ।\nকিছু অপকাৰী গুন\n১। মাত্ৰাধিক কেতিয়াও নেখাব ।\n২। অকাৰনত নিৰোগী লোকে সঘনাই নাখাব ।\n৩। গৰ্ভৱতী মহিলা বা অস্ত্ৰোপচাৰ কৰা লোকে নাখাব ।\n৪। কিছু লোকৰ বমিভাৱহবপাৰে । তেনে লোকে ৰাতিপুৱা আহাৰ খোৱাৰ এঘন্টা পিচত খাব ।\n৫। অন্যান্য কোনো জটিল ৰোগ থাকিলে চিকিত্সকৰ বিনা পৰামৰ্শত নাখাব ।\nদেখিলেনে ? আমি বহুতেই ঔষধী বুলি নজনা নয়নতৰা ফুল জোপা আমাৰ বাবে কিমান উপকাৰী । সেয়ে নয়নতৰা ফুল টাবত বা ঘৰৰ আশেপাশে নিশ্চয যতনেৰে ৰুব ।\nশ্ৰী যতীন দাস । / মালয়বাৰী\nকামৰূপ ম ( অসম) ছেপ্তেম্বৰ:২০১৮


পৰীক্ষাবিহীন ফলাফলঃ পুনৰ পৰীক্ষা দি ফলাফল লাভৰ সময়লৈ বিশ্ব বিদ্যালয়ত নামভৰ্তিৰ সময় থাকিবনে? মুখ্যমন্ত্ৰীক প্ৰশ্ন বকোৰ শিক্ষাৰ্থীৰ - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\nপৰীক্ষাবিহীন ফলাফলঃ পুনৰ পৰীক্ষা দি ফলাফল লাভৰ সময়লৈ বিশ্ব বিদ্যালয়ত নামভৰ্তিৰ সময় থাকিবনে? মুখ্যমন্ত্ৰীক প্ৰশ্ন বকোৰ শিক্ষাৰ্থীৰ\nডিজিটেল সংবাদ বকোঃ কামৰূপ জিলাৰ বকোত এগৰাকী শিক্ষাৰ্থীয়ে হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাৰ ফলফলকলৈ সামাজিক মাধ্যমত দিয়া হতাশা জনক এটা পোষ্টক কেন্দ্ৰ কৰি তীব্ৰ চাঞ্চল্যৰ সৃষ্টি কৰিছে ।ঘটনাৰ বিৱৰণী মতে ৪৮নং বকো বিধানসভা সমষ্টিৰ অন্তৰ্গত তাৰাবাৰী আদৰ্শ জাতীয় বিদ্যালয়ৰ মেধাৱী শিক্ষাৰ্থী চৈত্যণ কুমাৰ মেধীয়ে শিক্ষাৰ্থীগৰাকীৰ ফলাফলকলৈ হতাশ হৈছে বুলি পোষ্টটোত উল্লেখ কৰিছে ।\nমেধাৱী শিক্ষাৰ্থী গৰাকীয়ে উল্লেখকৰা মতে ঘোষণা কৰা হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত তেওঁ মাত্ৰ ৬২শতাংশ নম্বৰহে লাভ কৰিছে । অথচ শিক্ষাৰ্থীগৰাকীয়ে নৱম শ্ৰেণীৰ বছৰেকীয়া পৰীক্ষাত ৯৩.২৭ শতাংশ নম্বৰ লাভ কৰিছিল ।একেদৰে প্ৰি-টেষ্ট পৰীক্ষাত ৮৫.৩৩ শতাংশ নম্বৰ লাভ কৰিছিল । তেনেস্হলত মেধাৱী শিক্ষাৰ্থীগৰাকীয়ে হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাৰ ঘোষণা কৰা ফলাফল অনুযায়ী ৬২.৩৩ শতাংশ নম্বৰ লাভ কৰা বিষয়টো কোনো কাৰণতে মানি ল’ব পৰা নাই ।\nকটন বিশ্ববিদ্যালয়ত পঢ়াৰ মন থকা শিক্ষাৰ্থী গৰাকীয়ে শিক্ষা বিভাগে ঘোষণা কৰা মতে পুনৰ পৰীক্ষা দিলে কটন বিশ্ববিদ্যালয়ত নাম ভৰ্তিৰ সময় উকলি নাযাৱ নে বুলি প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰি ৰাজ্যৰ মুখ্যমন্ত্ৰী ড৹হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাক টুইট কৰিছে ।শিক্ষাৰ্থীগৰাকীৰ অভিযোগ মুখ্যমন্ত্ৰী গৰাকীয়ে কেনেধৰণে গ্ৰহণ কৰে সেয়া সময়তহে গম পোৱা যাৱ ।\nনমস্কাৰ মোৰ নাম চৈত্যণ কুমাৰ মেধি । মই এজন দশম শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰ আছিলোঁ । এইবাৰ HSLC পৰীক্ষা নোহোৱাত আমাৰ Class9ৰ বছৰেকীয়া পৰীক্ষা আৰু Pre Test ৰ নম্বৰ ৰ দ্বাৰা মূল্যায়ন কৰা হল । কিন্তু মোৰ ক্ষেত্ৰত এইটো একেবাৰে ফলপ্ৰসূ নহল । @himantabiswa @ranojpeguassam pic.twitter.com/j32bjJx9U5\n— Chaitanya Medhi (@KumerChaityna) July 31, 2021\nচুতুৰ্দশ বিত্তীয় আয়োগৰ পুঁজিৰে বকোত শ্মশান নিৰ্মাণঃ ৰাইজৰ বাবে মুকলি..


সাহিত্যিক বঁটা (চুটিগল্প)\n--- হেল্লো ছাৰ--\n-কোন? এই ৰাতিখন ? গাৰুৰ তলৰ পৰা মোবাইল টো খপ্ জপ্ কৈ ধৰি বৰুৱাই বিৰক্তিৰ সুৰেৰে ক'লে।\n--ছাৰ, মই ইন্দ্ৰ। ইন্দ্ৰ সাংবাদিক। আপোনালৈ এটা শুভ সংবাদ। আপুনি সাহিত্যিক বঁটা এটাৰ বাবে নিৰ্বাচিত হৈছে। আপুনি মোক কাইলৈ ৰাতিপুৱা ১০বজাত লগ ধৰিব, সকলো ক'ম। এতিয়া শুভৰাত্ৰি।\nবৰুৱাই কিবা কোৱাৰ আগতে ইন্দ্ৰই ফোন কাটি দিলে। তেওঁৰ মনতো উগুল থুগুল লাগিল। সাহিত্যিক বঁটা! আনন্দতে তেওঁ ইন্দ্ৰলৈ মনতে কৃতজ্ঞতা এটা জনালে যদিও ইন্দ্ৰক বহু চেষ্টা কৰিও চিনিব নোৱাৰিলে। যাহওক কাইলৈ লগ পালে চিনি পাব। চাকৰিৰ পৰা অৱসৰ লৈ বৰুৱাই ফেচবুকৰ সাহিত্য চৰ্চা গোট বিলাকত গল্প, কবিতা আদি লিখি আছে। গোট বিলাকৰ পৰা সন্মানো পাইছে। লিখনি বিলাকতো ভাল ভাল মন্তব্য, প্ৰশংসা পাই আহিছে। মনৰ আনন্দতে তেওঁ ৰাতিটো ভালকৈ শুৱই নোৱাৰিলে।\nপিচদিনাখন ঠিক ১০ বজাতে ওলাই ইন্দ্ৰলৈ ফোন কৰি নিৰ্দিষ্ট স্থানত ইন্দ্ৰক লগ ধৰিলে। হাঁহি মাৰি ইন্দ্ৰই সুধিলে -ছাৰ মোক চিনি পাইছেনে?\nহয়, হয়, ধৰিব পাৰিছো,তুমি ফেচবুকৰ কবি ইন্দ্ৰনীল পিচে সাংবাদিকতা কৰা বুলি গম পোৱা নাছিলো।\nইন্দ্ৰই পাতনি মেলিলে ---ছাৰ, আমাৰ এটা সাংবাদিক সন্থা আছে। আমি প্ৰত্যেক বছৰে সাহিত্যিক বঁটা প্ৰদান কৰো।এইবাৰ আপোনাৰ নামতো এই বঁটাৰ বাবে নিৰ্বাচন কৰিছো। এই বঁটাটোত মানপত্ৰ, কিতাপৰ টোপোলা, জাপি, শৰাইৰ উপৰিও নগদ ধনো থাকিব। সংবাদ মাধ্যমটো আমি প্ৰচাৰ কৰিম, আপোনাক সকলোৱে চিনি পাব।\nবৰুৱাই ইন্দ্ৰক ভূৰি ভূৰি প্ৰশংসা কৰিলে।\nইন্দ্ৰই লাহেকৈ ক'লে --ছাৰ, আমাৰ এই সন্থা টো যিহেতু নতুন সেয়ে বিজ্ঞাপনৰ বাবে আপুনি আমাক ১০ হেজাৰ টকা দিব লাগিব। অৱশ্যে আপোনাক দিব লগীয়া বস্তু বোৰৰ দাম ১০ হেজাৰতকৈ বেচি হ'ব আৰু নগদ ধনতো কিছু পাবই।\nবৰুৱাই শিল পৰা কপৌৰ দৰে অলপ সময় থৰ লাগিল। ফেচবুকৰ বন্ধু, বেয়াকৈ ক'বও নোৱাৰে ইপিনে সাংবাদিকো।\n--চাই লও ৰ'বা, বৰ্তমান মোৰ হাতত একেবাৰে টকা নাই,পেঞ্চনৰ টকা কেইটাও পোৱাই নাই নহয়।\nদীঘল দীঘল খোজ লৈ বৰুৱা ঘামি জামি ঘৰ সোমাল।\nLabels#চুটিগল্প, #পাৰু মহন্ত


নগাঁৱে নৰূপ পাব ! – NewsFile Online (Oxomiya)\nHome / Region / Assam / নগাঁৱে নৰূপ পাব !\nনগাঁৱে নৰূপ পাব !\nমুখ্যমন্ত্ৰীয়ে শুভাৰম্ভ কৰিলে কেইবাটাও উন্নয়নমূলক কামৰ\nনগাঁও,১৪ ফেব্ৰুৱাৰী : “গুৰুজনাৰ আৰ্দশৰে মিত্ৰজোঁটৰ চৰকাৰখনে অসমৰ পাহাৰ ভৈয়ামক একাকাৰ কৰি এক উন্নয়নৰ বাতাবৰণ সৃষ্টি কৰিছে । কংগ্ৰেছ দলে ৫৫ বছৰে কৰিব নোৱাৰা কাম আমাৰ চৰকাৰখনে অতি কম সময়ৰ ভিতৰতে কৰি দেখুৱালে । আমি মূল্যবোধৰ ব্যৱস্থা প্ৰবৰ্তন কৰি অসমৰ ৰাইজৰ আস্থাভাজন হৈছোঁ। অসমৰ ৰাইজে আমাক আস্থাত লৈছে। ৰাইজৰ আস্থা আৰু আৰ্শীবাদত অসমত পুনৰ বিজেপি চৰকাৰ হ’ব”-এই মন্তব্য অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালৰ। আজি নগাঁও চহৰত অত্যাধুনিক ৰূপত নিৰ্মাণ কৰি উলিওৱা সা‌ংস্কৃতিক প্ৰকল্প উদ্ধোধন কৰি মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালে পূৰ্বৰ ক‌ংগ্ৰেছ চৰকাৰক সমালোচনা কৰি কয় যে ,২০১৬ চনত বিজেপি মিত্ৰজোঁটে দায়িত্ব ভাৰ লোৱাৰ সময়ত ৰাজ্যৰ শাসন ব্যৱস্থা দুৰ্নীতি ভ্ৰষ্টাচাৰত সম্পূৰ্ণ ৰূপে বিধস্ত হৈ আছিল ।\nপূৰ্বৰ চৰকাৰৰ শাসন যন্ত্ৰৰ ওপৰত অসমৰ জনসাধাৰণৰ আস্থা একেবাৰে নোহোৱা হৈ গৈছিল। “আমি শাসনলৈ অহাৰ পাছত আমাৰ প্ৰধান দায়িত্ব আছিল শাসনযন্ত্ৰৰ ওপৰত মানুহৰ আস্থা ঘূৰাই অনা। ই আমাৰ বাবে এক প্ৰত্যাহ্বান আছিল। সততা আৰু নিষ্ঠাৰে আমি সেই প্ৰত্যাহ্বান অতিক্ৰম কৰিলোঁ । এখন দুৰ্নীতি মুক্ত অসম গঢ়াৰ সংকল্পৰে আমি শাসন যন্ত্রৰ সংস্কাৰৰ পণ ললোঁ। অসম লোকসেৱা আয়োগকে ধৰি বিভিন্ন বিভাগত সংস্কাৰ সাধন কৰাত আমি সফল হলোঁ”-পুনৰ এনেদৰে কয় সোণোৱালে ৷ আনহাতে, দুৰ্নীতিক সামাজিক ব্যাধি বুলি উল্লেখ কৰি মুখ্যমন্ত্রী সোণোৱালে কয় যে দুৰ্নীতিৰ বিৰুদ্ধে চলা অভিযানত বহুতে জেল হাজোতলৈ যাব লগা হ’ল। দুৰ্নীতি কৰা সকল সামাজিক ব্যাধিৰ বলি বুলিও তেওঁ মন্তব্য কৰে । আনহাতে কংগ্ৰেছৰ শাসনত সংঘটিত দুৰ্নীতিৰ বাবে অসম্পূর্ণ হৈ থকা ৩ লাখ ইন্দিৰা আৱাস যোজনাৰ গৃহ বৰ্তমানৰ বিজেপি মিত্ৰজোঁটৰ চৰকাৰখনে নিৰ্মাণ সম্পূৰ্ণ কৰি দুখীয়া জনসাধাৰণৰ হিত সাধন কৰা বুলিও মুখ্যমন্ত্ৰী সোণোৱালে প্ৰসংগ ক্ৰমে উল্লেখ কৰে।\nআনহাতে সুধাকণ্ঠ ডঃ ভূপেন হাজৰিকাই ২০০৪ চনত আধাৰশিলা স্থাপন কৰা নগাঁও সাংস্কৃতিক প্ৰকল্পই মানৱতাৰ গীত গোৱা হাজাৰ হাজাৰ শিল্পী গঢ় দিব বুলি মুখ্যমন্ত্ৰী গৰাকীয়ে আশা প্ৰকাশ কৰে । উদ্বোধনী অনুষ্ঠানত বিধায়ক ৰূপক শৰ্মাই বৰ্তমানৰ চৰকাৰখনৰ কাৰ্যকালত নগাঁও চহৰকে ধৰি সদৰ সমষ্টিৰ উন্নয়নৰ খতিয়ান দাঙি ধৰাৰ লগতে সমষ্টিটোৰ উন্নয়নৰ ক্ষেত্ৰত মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱাল আগবঢ়োৱা সহযোগিতাৰ শলাগ লয় । জিলা উপায়ুক্ত কবিথা পদ্মনাভণে উদ্দেশ্য বাখ্যা কৰা সভাত অসম পৰ্যটন উন্নয়ন নিগমৰ অধ্যক্ষ জয়ন্ত মল্ল বৰুৱা,নগাঁও জিলাৰ আৰক্ষী অধীক্ষক অভিজিৎ গৌৰৱ, নগাঁও সাহিত্য সভা সভাৰ সভাপতি মিন্টু শৰ্মা উপস্থিত থাকে । নগাঁও সাহিত্য সভাৰ সম্পাদক পাপুল বৰাই আঁত ধৰা সম্বৰ্ধনা অনুষ্ঠানত মুখ্যমন্ত্রীৰ লগতে বিশিষ্ট ব্যক্তিসকলক সম্বৰ্ধনা জনোৱা হয় । ইপিনে আজি কেবাটাও কাৰ্য্যসূচী লৈ নগাঁৱত উপস্থিত হোৱা মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালে ইয়াৰ পূর্বে নগাঁও চহৰৰ মৰিকলং বিল পৰ্য্যটকৰ আকৰ্ষণৰ কেন্দ্ৰ বিন্দু হিচাপে গঢ় দিয়াৰ উদ্দেশ্যে বিলৰ পাৰত আটকধুনীয়া পদপথ, শিশু উদ্যান আৰু নৌকা বিহাৰৰ ব্যৱস্থা কৰাৰ বাবে গ্ৰহণ কৰা প্ৰকল্পৰ কামৰ শুভাৰম্ভ কৰে ।