আমাৰ চাৰিওকাষৰ বস্তুবোৰ | বিজ্ঞান ৷ নৱম ৷ শ্ৰেণী | Science | Assamese |\nআমাৰ চাৰিওকাষৰ বস্তুবোৰ\nAugust 17, 2020 August 5, 2021 AdminClass IX, NCERT Solutions- অসমীয়া মাধ্যম, বিজ্ঞান - নৱম শ্ৰেণীclass 9, class ix, ncert, notes, science, solution, অসমীয়া মাধ্যম, আমাৰ চাৰিওকাষৰ বস্তুবোৰ, নৱম, নৱম শ্ৰণী, বিজ্ঞান\nইয়াত অসমীয়া মাধ্যমৰ, বিজ্ঞান বিষয়ৰ, প্ৰশ্নৰ উত্তৰ সমূহ দিয়া হৈছে ৷ নৱম শ্ৰেণীৰ, অধ্যায়- 1 আমাৰ চাৰিওকাষৰ বস্তুবোৰ(Matter in Our Surroundings) পাঠটিত থকা প্ৰশ্নৰ উত্তৰ সমূহ ইয়াত পাব ৷\nআমাৰ চাৰিওকাষৰ বস্তুবোৰ – প্ৰশ্নাৱলী, Page No – 3\n1. তলৰ কোনবোৰ পদার্থ ?\nচকী, বায়ু, প্রেম, গোন্ধ, ঘৃণা, বাদাম, চিন্তা, ঠাণ্ডা, ঠাণ্ডা-পানীয়, সুগন্ধি দ্ৰব্যৰ সুবাস।\nউত্তৰ –চকী, বায়ু, বাদাম আৰু ঠাণ্ডা-পানীয় ৷\n2. তলৰ পর্যবেক্ষণটোৰ কাৰণ দর্শোৱা।\nউত্তপ্ত অৱস্থাত থকা বস্তুৰ গোন্ধ কেইবা মিটাৰ দূৰৰ পৰা পোৱা যায়। কিন্তু ঠাণ্ডা বস্তুৰ গোন্ধ পাবলৈ ওচৰলৈ যাব লাগে।\nউত্তৰ – পদাৰ্থৰ কণিকাবোৰ অনবৰতে গতি কৰি থাকে ৷ উষ্ণতা বৃদ্ধিৰ লগে লগে কণিকাবোৰৰ গতি শক্তি বাঢ়ে ফলত সিহঁতৰ বেগ বৃদ্ধি হয় ৷ উত্তপ্ত অৱস্থাত থকা বস্তুৰ কণিকাবোৰৰ গতি শক্তি ঠাণ্ডা বস্তুৰ কণিকাতকৈ বেছি সেইবাবে উত্তপ্ত অৱস্থাত থকা বস্তুৰ গোন্ধ কেইবা মিটাৰ দূৰৰ পৰা পোৱা যায়। কিন্তু ঠাণ্ডা বস্তুৰ গোন্ধ পাবলৈ ওচৰলৈ যাব লাগে।\n3. এজন ডুবাৰুৱে সাঁতোৰাৰ সময়ত পুখুৰীৰ পানী ফালি সোমাই যাব পাৰে। পদার্থ কি কি ধৰ্মৰ ভিত্তিত এইটো সম্ভৱ?\nউত্তৰ – এজন ডুবাৰুৱে সাঁতোৰাৰ সময়ত পুখুৰীৰ পানী ফালি সোমাই যাব পাৰে। এইটো তলত উল্লেখিত পদাৰ্থৰ ধৰ্মৰ বাবে সম্ভৱ –\n(i) পানীৰ কণিকাবোৰৰ মাজত ব্যৱধান আছে ৷\n(ii) পানীৰ কণিকবোৰৰ মাজত আকৰ্ষণ কম ৷\n4. পদার্থৰ কণিকাবোৰৰ বৈশিষ্ট্য বিলাক কি কি?\nউত্তৰ – পদার্থৰ কণিকাবোৰৰ বৈশিষ্ট্য সমূহ তলত উল্লেখ কৰা হ’ল –\n(i) পদাৰ্থৰ কণিকাবোৰৰ মাজত ব্যৱধান আছে ৷\n(ii) পদাৰ্থৰ কণিবোৰ অনবৰতে গতি কৰি থাকে ৷\n(iii) পদাৰ্থৰ কণিকাবোৰৰ মাজত আকৰ্ষণ আছে ৷\nআমাৰ চাৰিওকাষৰ বস্তুবোৰ – প্ৰশ্নাৱলী, Page No – 6\n1. পদাৰ্থৰ প্রতি একক আয়তনৰ ভৰৰ পৰিমাণকে ঘনত্ব বোলে।(ঘনত্ব = ভৰ/আয়তন) । তলৰ পদার্থবোৰৰ ঘনত্বৰ উদ্ধক্ৰমত সজোৱা –\nবায়ু, চিমনিৰ পৰা ওলোৱা ধোঁৱা, মৌ, পানী, চকমাটি, কপাহ আৰু লো।\nউত্তৰ – বায়ু < চিমনিৰ পৰা ওলোৱা ধোঁৱা < কপাহ < পানী < মৌ < চকমাটি < লো\n2 (a) পদার্থৰ বিভিন্ন অৱস্থাৰ বৈশিষ্ট্যবোৰৰ পার্থক্য দেখুৱাই এখন তালিকা কৰা।\nউত্তৰ – পদার্থৰ বিভিন্ন অৱস্থাৰ বৈশিষ্ট্যবোৰৰ পার্থক্য তলত তালিকাভূক্ত কৰা হৈছে –\nবৈশিষ্ট্য গোটা জুলীয়া গেছীয়\n1. আকৃতি নিৰ্দিষ্ট গঢ় বা আকৃতি আছে ৷ নিৰ্দিষ্ট গঢ় বা আকৃতি নাই ৷ নিৰ্দিষ্ট গঢ় বা আকৃতি নাই ৷\n2. আয়তন স্থিৰ আয়তন আছে ৷ স্থিৰ আয়তন আছে৷ স্থিৰ আয়তন নাই৷\n3. দৃঢ়তা দৃঢ় দৃঢ় নহয় ৷ দৃঢ় নহয় ৷\n4.কণিকাবিলাকৰ মাজৰ ব্যৱধান কণিকাবিলাকৰ মাজৰ ব্যৱধান যথেষ্ট কম ৷ কণিকাবিলাকৰ মাজৰ ব্যৱধান গোটাতকৈ বেছি ৷ কণিকাবিলাকৰ মাজৰ ব্যৱধান জুলীয়াতকৈ বেছি ৷\n5.কণিকাবিলাকৰ মাজৰ আকৰ্ষণ বল কণিকাবিলাকৰ মাজৰ আকৰ্ষণ বল সৰ্বাধিক ৷ কণিকাবিলাকৰ মাজৰ আকৰ্ষণ বল গোটাতকৈ কম ৷ কণিকাবিলাকৰ মাজৰ আকৰ্ষণ বল জুলীয়াতকৈ কম ৷\n6.সংকোচনশীলতা সংকোচনশীলতা নগণ্য ৷ সংকোচনশীল অতি সংকোচনশীল ৷\n(b) তলৰ বিষয় বিলাকৰ ওপৰত মন্তব্য দিয়া-\nদৃঢ়তা(rigidity), সংকোচনশীলতা(compressibility), প্ৰবাহীতা (fluidity), আকাৰ (shape), গতিশক্তি (kinetic energy) আৰু ঘনত্ব (density)।\nদৃঢ়তা – কোনো এটা পদাৰ্থৰ ওপৰত বাহ্যিক বল প্ৰয়োগ কৰিলে পদাৰ্থটো নিজৰ আকৃতিৰ পৰিবৰ্তন নকৰা যি ধৰ্ম তাকে পদাৰ্থটোৰ দৃঢ়তা বোলে ৷\nসংকোচনশীলতা – কোনো এটা পদাৰ্থৰ ওপৰত বাহ্যিক বল প্ৰয়োগ কৰিলে নিজৰ আকৃতি পৰিবৰ্তন কৰা যি ধৰ্ম তাকে পদাৰ্থটোৰ সংকোচনশীলতা বোলে ৷\nপ্ৰবাহীতা – পদাৰ্থৰ বৈ যাব পৰা ক্ষমতাকে প্ৰবাহীতা বোলে ৷\nআকাৰ – স্পষ্ট পৰিসীমাৰ ভিতৰত পদাৰ্থ এটাৰ নিৰ্দিষ্ট গঠনকে পদাৰ্থটোৰ আকাৰ বোলে ৷\nগতিশক্তি – গতিশীল বস্তু এটাত নিহিত হৈ থকা শক্তিকে বস্তুটোৰ গতিশক্তি বোলে ৷\nঘনত্ব – পদাৰ্থৰ প্রতি একক আয়তনৰ ভৰৰ পৰিমাণকে ঘনত্ব বোলে।\n3. কাৰণ দৰ্শৱা–\n(a) কোনো এটা বন্ধ পাত্ৰত গেছ ৰাখিলে সেই গেছে পাত্ৰটোৰ সকলো অংশ অধিকাৰ কৰে।\nউত্তৰ – গেছৰ কণিকাবোৰে সিহঁতৰ মাজত আকৰ্ষণ কম আৰু ব্যৱধান বেছি থকা বাবে সকলো দিশত ঘূৰি ফুৰিব পাৰে ৷ সেইবাবে কোনো এটা বন্ধ পাত্ৰত গেছ ৰাখিলে সেই গেছে পাত্ৰটোৰ সকলো অংশ অধিকাৰ কৰে ।\n(b) ধাৰক পাত্ৰৰ বেৰত গেছে চাপ দিয়ে।\nউত্তৰ – গেছীয় অৱস্থাত কণিকাবোৰে যাদৃচ্ছিক ভাৱে তীব্ৰ বেগত ঘূৰি ফুৰিব পাৰে ৷ এনেকুৱা চলনৰ বাবে কণিকাবোৰে পৰস্পৰক খুন্দা মাৰে আৰু ধাৰক পাত্ৰৰ বেৰতো খুন্দা মাৰে ৷ উক্ত কাৰণতে ধাৰক পাত্ৰৰ বেৰত গেছে চাপ দিয়ে।\n(c) কাঠৰ টেবুল এখনক কঠিন পদার্থ বুলিব পাৰি।\nউত্তৰ – কাঠৰ টেবুল এখনক কঠিন পদার্থ বুলিব পাৰি কাৰণ –\n(i) কাঠৰ টেবুলখনৰ নিৰ্দিষ্ট গঢ় বা আকৃতি আছে ৷\n(ii) কাঠৰ টেবুলখনৰ স্পষ্ট পৰিসীমা আছে ৷\n(iii)ইয়াৰ স্থিৰ আয়তন আছে ৷\n(iv) ইয়াৰ সংকোচনশীলতা অতি নগণ্য ৷\n(v) ই দৃঢ় ৷\n(d) বায়ুত আমাৰ হাতখন সহজে ঘূৰাব পাৰো কিন্তু কাঠ এডোখৰৰ মাজেৰে ঘূৰাবলৈ এজন কেৰাটে বিশেষজ্ঞৰ প্রয়োজন ।\nউত্তৰ – বায়ুৰ কণিকাবিলাকৰ মাজত ব্যৱধান বেছি থাকে আৰু সিহঁতৰ মাজৰ আকৰ্ষণ যথেষ্ট কম ৷ আনহাতে কাঠ এডোখৰৰ কণিকাবিলাকৰ মাজত ব্যৱধান বহুত কম আৰু আকৰ্ষণ যথেষ্ট বেছি ৷ সেয়েহে বায়ুত আমাৰ হাতখন সহজে ঘূৰাব পাৰো কিন্তু কাঠ এডোখৰৰ মাজেৰে ঘূৰাবলৈ এজন কেৰাটে বিশেষজ্ঞৰ প্রয়োজন ।\n4. কঠিন পদাৰ্থৰ তুলনাত জুলীয়া পদাৰ্থৰ ঘনত্ব কম। কিন্তু দেখিছানে – বৰফ পানীত ওপঙে; কিয় বাৰু ?\nউত্তৰ – বৰফ এবিধ গোটা পদাৰ্থ যদিও ইয়াৰ কণিকাবোৰৰ মাজত বহুত বেছি ব্যৱধান থাকে ৷ সেইবাবে ইয়াৰ ঘনত্ব পানীতকৈ কম৷ যিহেতু কম ঘনত্বৰ পদাৰ্থ পানীত উপঙে সেয়েহে বৰফ পানীত ওপঙে ৷\nপ্ৰশ্নাৱলী, Page No – 9\n1. তলত দিয়া উষ্ণতাবোৰ ছেলছিয়াছ স্কেলত প্রকাশ কৰা –\nউত্তৰ – 300K = 300 – 273\nএতেকে , 300K = 27°C\nউত্তৰ – 573K = 573 – 273\nএতেকে , 573K = 300°C\n2. তলৰ উষ্ণতাবিলাকত পানীৰ ভৌতিক অৱস্থা কি হব?\nউত্তৰ – 250°C = গেছীয় ৷\nউত্তৰ – 100°C = বাষ্পীয় আৰু জুলীয়া ৷\n3. কোনো পদাৰ্থৰ ভৌতিক অৱস্থাৰ পৰিবৰ্তনৰ সময়চোৱাত উষ্ণতা স্থিৰ হৈ থাকে কিয়?\nউত্তৰ – পদাৰ্থৰ ভৌতিক অৱস্থাৰ পৰিবৰ্তনৰ সময়ত পদাৰ্থৰ কণিকাবোৰৰ মাজৰ আকৰ্ষণ বল অতিক্ৰম কৰিবলৈ তাপ শক্তি প্ৰয়োগ হয় ৷ এই শক্তি পদাৰ্থৰ অৱস্থাৰ পৰিবৰ্তন ঘটাবলৈ ব্যৱহৃত হয় আৰু পদাৰ্থৰ কণিকাবোৰৰ মাজত বিলীন হৈ যায়৷ সেইবাবে কোনো পদাৰ্থৰ ভৌতিক অৱস্থাৰ পৰিবৰ্তনৰ সময়চোৱাত উষ্ণতা স্থিৰ হৈ থাকে ৷\n4. বায়ুমণ্ডলীয় গেছ জুলীয়া কৰিব পৰা পদ্ধতি এটা কোৱা।\nউত্তৰ – চাপ প্ৰয়োগ কৰি আৰু উষ্ণতা কমাই বায়ুমণ্ডলীয় গেছ জুলীয়া কৰিব পাৰি ৷\nপ্ৰশ্নাৱলী, Page No – 10\n1. Desert cooler এটাই শুষ্ক গৰম দিনত ভালকৈ ঠাণ্ডা কৰে কিয় ?\nউত্তৰ – Desert Cooler এটাই পানীৰ বাষ্পীভৱনৰ দ্বাৰা ঠাণ্ডা কৰে ৷ আদ্ৰতা কম হ’লে বষ্পীভৱন বঢ়ে ৷ শুষ্ক গৰম দিনত বায়ুৰ আদ্ৰতা কম হোৱা বাবে Desert Coolerয়ে অধিক পানী বাষ্পীভূত কৰে ৷ সেয়েহে Desert cooler এটাই শুষ্ক গৰম দিনত ভালকৈ ঠাণ্ডা কৰে ৷\n2. গ্রীষ্মকালত মাটিৰ কলহৰ পানী ঠাণ্ডা হৈ থাকে কিয় ?\nউত্তৰ – মাটীৰ কলহত অসংখ্য ক্ষুদ্ৰ ক্ষুদ্ৰ চিদ্ৰ বা বিন্ধা থাকে ৷ গ্ৰীষ্মকালত পৰিবেশৰ আদ্ৰতা কম থকা বাবে এই বিন্ধাৰে কলহৰ পানী অধিক বেগেৰে বাষ্পীভূত হয় ৷ যিহেতু বাষ্পীভৱনে ঠাণ্ডা কৰে সেয়েহে গ্রীষ্মকালত মাটিৰ কলহৰ পানী ঠাণ্ডা হৈ থাকে ৷\n3. হাতৰ তলুৱাত এচিট’ন, পেট্র’ল বা সুগন্ধি আতৰ ঢালি ললে ঠাণ্ডা অনুভৱ হয় কিয় ?\nউত্তৰ – হাতৰ তলুৱাত এচিট’ন, পেট্র’ল বা সুগন্ধি আতৰ ঢালি ললে ঠাণ্ডা অনুভৱ হয় কাৰণ এচিট’ন, পেট্ৰ’ল বা সুগন্ধি আতৰৰ দৰে দ্ৰৱ হাতৰ তলুৱাৰ পৰা তাপ শক্তি শোষণ কৰি বাষ্পিভূত হয় ৷ যিহেতু বাষ্পীভৱনে ঠাণ্ডা কৰে সেয়েহে হাতৰ তলুৱাত ঠাণ্ডা অনুভৱ হয় ৷\n4. গৰম চাহ বা গাখীৰ কাপত লৈ খোৱাতকৈ প্লেটত লৈ খোৱা সহজ কিয়?\nউত্তৰ – পৃষ্ঠকালি বৃদ্ধি হ’লে বাষ্পীভৱনৰ বেগ বাঢ়ে ৷ কাপৰ তুলনাত প্লেটৰ পৃষ্ঠকালি বেছি হোৱা বাবে প্লেটত লোৱা গৰম চাহ বা গাখীৰ অধিক বেগেৰে বাষ্পীভূত হৈ সোনকালে ঠাণ্ডা হয় ৷ সেয়েহে গৰম চাহ বা গাখীৰ কাপত লৈ খোৱাতকৈ প্লেটত লৈ খোৱা সহজ ৷\n5. গ্রীষ্মকালত আমি কি ধৰণৰ কাপোৰ পিন্ধিব লাগে ?\nউত্তৰ – গ্রীষ্মকালত আমি কপাহী কাপোৰ পিন্ধিব লাগে কাৰণ কপাহী কাপোৰে আমাৰ গাৰ পৰা ওলোৱা ঘাম ভালদৰে শোষণ কৰি বায়মণ্ডললৈ বাষ্পীভূত হোৱাত সহায় কৰে ৷ ইয়াৰ ফলত আমাৰ দেহটো শীতল পৰি থাকে ৷\n1. তলৰ উষ্ণতবিলাক ছেলছিয়াছত প্ৰকাশ কৰা\nউত্তৰ – 293K = 293 – 273\nএতেকে , 293K = 20°C\nউত্তৰ – 470K = 470 – 273\nএতেকে , 470K = 197°C\n2. তলৰ উষ্ণতাবিলাক কেলভিনত প্ৰকাশ কৰা\nউত্তৰ – 25°C = 25 + 273\nএতেকে , 25°C = 298K\nউত্তৰ – 373°C = 373 + 273\nএতেকে , 373°C = 646K\n3. কাৰণ দর্শোৱা\n(a) খোলা ঠাইত নেফথেলিন বল কেইদিনমান থৈ দিলে নাইকিয়া হয়।\nউত্তৰ – খোলা ঠাইত নেফথেলিন বল কেইদিনমান থৈ দিলে নাইকিয়া হয় কাৰণ নেফথেলিন এনে এবিধ পদাৰ্থ যি তাপৰ প্ৰভাবত জুলীয়া অৱস্থাপ্ৰাপ্ত নোহোৱাকৈ পোনে পোনে গেছীয় অৱস্থালৈ ৰূপান্তৰ হয় ৷ এই প্ৰক্ৰিয়াক উৰ্ধপাতন বোলে ৷\n(b) দূৰৰ পৰাই আতৰৰ গোন্ধ পোৱা যায়।\nউত্তৰ – আতৰৰ কণিকাবোৰে সিহঁতৰ মাজত আকৰ্ষণ কম আৰু ব্যৱধান বেছি থকা বাবে সকলো দিশত ঘূৰি ফুৰিব পাৰে ৷ ইহঁতৰ গতিশক্তি বহুত বেছি সেইবাবে দূৰৰ পৰাই আতৰৰ গোন্ধ পোৱা যায়।\n4. কণিকাবোৰৰ মাজৰ আকর্ষণ বলৰ উৰ্দ্ধক্ৰমত সজোৱা – পানী, চেনি আৰু অক্সিজেন\nউত্তৰ – অক্সিজেন < পানী < চেনি\n5. তলৰ উষ্ণতাত পানীৰ ভৌতিক অৱস্থা কি?\nউত্তৰ – জুলীয়া ৷\nউত্তৰ – গোটা আৰু জুলীয়া ৷\nউত্তৰ – গেছীয় আৰু জুলীয়া ৷\n6. যুক্তি দৰ্শাই ব্যাখ্যা কৰা\n(a) সাধাৰণ উষ্ণতাত পানী জুলীয়া।\nউত্তৰ – সাধাৰণ উষ্ণতাত পানী জুলীয়া কাৰণ –\n(i) পানীৰ নিৰ্দিষ্ট গঢ় বা আকৃতি নাই ৷ সিহঁতক যি পাত্ৰত ৰখা হয় তাৰে আকৃতি লয় ৷\n(ii) পানী বৈ যাব পাৰে, আকাৰ সলাব পাৰে, ইহঁত দৃঢ় নহয় ৷\n(b) সাধাৰণ উষ্ণতাত লোৰ আলমাৰিটো কঠিন।\nউত্তৰ – সাধাৰণ উষ্ণতাত লোৰ আলমাৰিটো কঠিন কাৰণ –\n(i) লোৰ আলমাৰিটোৰ নিৰ্দিষ্ট গঢ় বা আকৃতি আছে ৷\n(ii) লোৰ আলমাৰিটোৰ স্পষ্ট পৰিসীমা আছে ৷\n7. 273 K উষ্ণতাত থকা বৰফে একে উষ্ণতাত থকা পানীতকৈ বেচি ঠাণ্ডা কৰে কিয় ?\nউত্তৰ – 273 K উষ্ণতাত থকা পানীত একে উষ্ণতাৰ বৰফৰ তুলনাত অধিক শক্তি থাকে ৷ পানীয়ে এই অতিৰিক্ত শক্তি বৰফৰ পৰা পানীলৈ ৰূপান্তৰ হওঁতে প্ৰয়োগ হোৱা লীন তাপৰ পৰা লাভ কৰে ৷ সেয়েহে 273 K উষ্ণতাত থকা বৰফে একে উষ্ণতাত থকা পানীতকৈ বেচি ঠাণ্ডা কৰে ৷\n8. উতলা পানী আৰু পানীৰ ভাপৰ কোনটোৱে বেছিকৈ পুৰিব ?\nউত্তৰ – পানীৰ ভাপে বেছিকৈ পুৰিব কাৰণ উতলা পানীতকৈ ভাপত অধিক শক্তি থাকে ৷ পানীৰ ভাপে এই শক্তি উতলা পানীৰ পৰা ভাপলৈ ৰূপান্তৰ হওঁতে প্ৰয়োগ হোৱা লীন তাপৰ পৰা লাভ কৰে ৷\nPrevious Previous post: ORUNODOI Scheme by Assam Government\nNext Next post: আমাৰ চাৰিওকাষৰ বস্তুবোৰ – Notes\n15 Replies to “আমাৰ চাৰিওকাষৰ বস্তুবোৰ”


xukhdukh.com January 19, 2014 goodnews,\n১. সমন্বয়ৰ বাৰ্তা বিলাই সফল ভাৱে সামৰণি পৰিল ঐতিহাসিক জোনবিল মেলাৰঃ গোভা দেওৰজা জোনবিল মেলা সমিতিৰ উদ্যোগত বৰ্ণিল ৰূপত তিনি দিনীয়াকৈ আয়োজিত এই মেলাত বিনিময় প্ৰথা, সমজোৱা মাছ ধৰাকে ধৰি বিভিন্ন কাৰ্যসূচীৰ লগতে ১৪জনকৈ পোৱালি ৰজা সমবেত হৈ ৰাজদৰবাৰ অনুষ্ঠিত কৰি পৰম্পৰাগত ৰূপত পাহাৰ আৰু ভৈয়ামৰ মাজত সম্প্ৰীতিৰ বাণী প্ৰচাৰ কৰিলে।\nকালি নৱী-মুম্বাইস্থিত অসম ভৱন প্ৰাংগনত মুম্বাই অসম এচোচিয়েছনৰ ভোগালী বিহু উদযাপনৰ দুটি দৃশ্য\n২. শিল্পী দিৱসৰ দিনাৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা তেজপুৰ গ্ৰন্থমেলালৈ ৰাজইজৰ বিপুল সহাঁৰি, প্ৰথম দিনাই ১০ লক্ষাধিক টকাৰ গ্ৰন্থ বিক্ৰীৰ সুখবৰঃ ৰূপকোঁৱৰৰ সোঁৱৰণত অনুষ্ঠিত সাংস্কৃতিক কাৰ্যসূচীয়েও ৰঙ চৰালে গ্ৰন্থমেলাত।\n৩. ৰাগিনীৰ উদ্যোগত তথা সাংস্কৃতিক সঞ্চালকালয়ৰ সৌজন্যত অসমীয়া বোলছবি জগতৰ কেৱল অভিনেত্ৰী সকলৰ অভিনয়েৰে "ৰাম বিজয় ভাওনা" প্ৰদৰ্শিত হব গীতা নগৰ স্কুল খেলপথাৰত, অহা ২৪-২৫ জানুৱাৰীত, সন্ধিয়া ৬বজাৰ পৰা।\n৪. নিহাৰিকা নামৰ সংস্থাই আয়োজন কৰিছে কাইলৈ গুৱাহাটী জিলা পুথিভঁৰাল প্ৰেক্ষাগৃহত প্ৰথম সংগীত (ৰাভা, জ্যোতি আৰু ভূপেন্দ্ৰ) প্ৰতিযোগিতাৰ ।\n৫. চাৰিং অঞ্চলৰ মগৰহাটৰ মাহীকুৰ সংঘই সদৌ অসম ভিত্তিত আয়োজন কৰা ভলীবল প্ৰতিযোগিতাত তিনিচুকীয়া দল হ'ল চেম্পিয়নঃ যোৰহাটিৰ লাহিং দলক কৰিলে পৰাজিত।\n৬. বাগসা জিলাৰ মুছলপুৰত ভেনাছ ক্লাৱৰ সৌজন্যত অহা ২৪-২৫ জানুৱাৰীত আয়োজিত হৈছে থানুৰাম দাস আৰু নিৰ্ভাষা বৰ্মন সোঁৱৰণী আমন্ত্ৰণমূলক প্ৰাইজমানী দিবা নৈশ ভলীবল প্ৰতিযোগিতাৰঃ গ্ৰামাঞ্চলৰ সুপ্ত প্ৰতিভা বিকাশৰ বাবেই আয়োজিত হৈছে এই প্ৰতিযোগিতাখনি।\n৭. অহা ৫ ফেব্ৰুৱাৰী পৰা প্ৰকাশ পাব এখন নতুন অসমীয়া দৈনিক বাতৰি কাকত "আমি অসমৰ জনগণ": সম্পাদনা কৰিব সঞ্জীৱ গোস্বামীয়ে।\n৮. দুধনৈত আৰম্ভ হৈছে গোৱালপাৰা জিলা বড়ো সাহিত্য সভাৰ ৩৭তম অধিৱেশনঃ শৰনাৰ্থী প্ৰাথমিক বিদ্যালয় প্ৰাংগনত দুদিনীয়াকৈ হোৱা এই অধিবেশনে অনুষঅঠিত হৈছে "দক্ষিণপাৰত বড়ো ভাষাৰ বৰ্থমান আৰু ভৱিষ্যত" শীৰ্ষক আলোচনাচক্ৰও।\n৯. গুৱাহাটীৰ ইণ্ডিয়া ক্লাৱক উদ্যোগত অহা ২০-২৩ জানুৱাৰীত ক্লাৱৰ কৰ্টত আৰম্ভ হব চতুৰ্থ ইণ্ডিয়া ক্লাৱ আইটা চেম্পিয়নশ্বিপ ছুপাৰ ছিৰিজ শীৰ্ষক টেনিছ প্ৰতিযোগিতা।\n১০. লাচিতজ্যোতি মহিলা সমিতি আৰু হনুমান সেৱা নিধি ট্ৰাষ্ট মানৱ সেৱা সংঘৰ সৌজন্যত অহা ২ ফেব্ৰুৱাৰীত আয়োজিত হৈছে জ্যোতি শ্ৰদ্ধাঞ্জলি উদযাপন অনুষ্ঠানঃ এই অনুষ্ঠানতে সম্বৰ্ধনা জনাব গণ শিল্পী সূৰ্য দাস আৰু সুদক্ষিণা শৰ্মা।\n১১. কোকৰাঝাৰৰ চেৰফাংগুৰিত পাঁচগৰাকী লোকক গুলীয়াই হত্যা কৰাৰ ঘটনাৰ পাঠে উগ্ৰপন্থীৰ বিৰুদ্ধে তীব্ৰ অভিযানৰ নিৰ্দেশ জাৰি কৰিলে অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰীয়েঃ এনডিএফবি(সংবিজিত) গোটলৈ অভিযোগৰ আঙুলি টোৱাই সংবিজিত কাৰ্বি লোক বাবেই বড়োসকলক ধ্বংস হোৱাটো বিচাৰিছে বুলি মন্তব্য কৰিলে হাগ্ৰামা মুহিলাৰীয়ে।


প্ৰাপ্তি | A Story by Pallabi Pathak\nHomeচুটিগল্পপ্ৰাপ্তি | A Story by Pallabi Pathak\nঈশ্বৰ হাজৰিকাই প্ৰতিদিনৰ দৰে আজিও বাৰাণ্ডাখনত থকা চকীখনত বহি বাতৰি কাকতখন মেলি ল'লে। সৰ্বপল্লী ৰাধাকৃষ্ণনৰ ফটোখন প্ৰথম পৃষ্ঠাতে দেখিয়েই লগে লগে তেওঁৰ চকু তাৰিখটোলৈ গ'ল। হয়, হয়, আজি দেখোন "শিক্ষক দিৱস "। ইছ! আজিৰ দিনটোও বাৰু পাহৰিব লাগেনে তেওঁ। এৰা, অৱসৰ লোৱাৰ পাঁচ বছৰ হৈছিল হে, পাহৰিবৰ হ'লেইনে দিনটো। আজিটো তেওঁৰ দিন।\nপ্ৰায় বত্ৰিশ বছৰ এইখন ঠাইতে শিক্ষকতা কৰা ঈশ্বৰ মাষ্টৰক চিনি নোপোৱা কোনো নোলাব ছাগে গাওঁখনত। অ' হয় , তেওঁ ভেঞ্চাৰ স্কুলত চাকৰি কৰিছিল। কিন্তু সেইখন স্কুলৰ পৰাই যোৱা বত্ৰিশটা বছৰত কমসোপা ল'ৰা ছোৱালী মেট্ৰিক পাছ কৰি ওলাই গৈছিলনে! কিমানে যে ডাঙৰ ডাঙৰ চাকৰি লৈ এইখন গাঁৱৰপৰা ওলাই গৈ চহৰত থাকিবলৈ ল'লে।\nভাল লাগে কথাবোৰ ভাবিলে। মনত পৰে তেওঁৰ সেই শিক্ষকতা কৰা দিনবোৰলৈ।কিমান কষ্টেৰে যে স্কুলখন প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। কম কষ্ট কৰি ল'ৰা-ছোৱালী বোৰক গণিত আৰু বিজ্ঞানৰ বিষয় দুটা বুজাইছিলনে! এতিয়াও পিছে ঈশ্বৰ মাষ্টৰৰ নাম আছে দেই। সোঁৱে-বাওঁ য়ে প্ৰায় চাৰি-পাঁচখন গাঁৱলৈকে গণিতত তেওঁৰ পাণ্ডিত্যৰ নাম আছে। তেওঁ শিকোৱা কিমানে যে গণিতত লেটাৰ মাৰ্ক লৈ উত্তীৰ্ণ হৈ ওলাই গ'ল তাৰ হিচাপ আজি তেওঁৰ হাততো নাই।\nঘৰৰ মানুহজনীয়ে কেতিয়াবা দুখ কৰে "বোলো গোটেই জীৱন শিক্ষকতাকে কৰিলে বিদায়বেলাত ছাতিটো আৰু গীতাখনৰ বাহিৰে একো গোটাব নোৱাৰিলে। আন নালাগে চৰকাৰে চাকৰিটোও নিয়মীয়া কৰিবলৈ নেপাওঁতেই অৱসৰ পালে। " সেইটো অৱশ্যে হয়। ঈশ্বৰ হাজৰিকাই অৱসৰ লোৱাৰ দুবছৰ পিছতেই স্কুলখনো প্ৰভিঞ্চিয়েলাইজ হ'ল। পিছে কিনো কৰিব, ভাগ্যৰ লিখন বুলিয়েই মানি ল'লে।\nআজি দুবছৰ মানৰ পৰা মানুহজনীৰ আৰু এটা অভিযোগে হাজৰিকাক বৰকৈ দুখ দিয়ে। তেওঁ প্ৰায়েই শুনাই থাকে, " অৱসৰ লোৱা বৰুৱা মাষ্টৰে হেনো যোৱা বছৰ কৃতী-শিক্ষকৰ বঁটা পালে। ইপিনে নৰেন মাষ্টৰকো কোনোবা এটা সংগঠনে "জীৱনজোৰা সাধনা বঁটা" প্ৰদান কৰিলে। হেৰি, আপোনাক দেখোন সকলোৱে ভাল শিক্ষক বুলি কৈ ফুৰে কেতিয়াও বঁটা এটা বাদ দিলোঁ, গামোচা এখনো যাঁচিব নোৱাৰেনে?"\nহাজৰিকাই হাঁহি কথাবোৰ পাতলায়। কিন্তু মনত তথাপিও ক'ৰবাত যেন বিন্ধে কথাবোৰে । নহয়, তেওঁ কাহানিও বঁটা এটা পোৱাৰ হেঁপাহ মনত পুহি ৰাখি কাম কৰা নাই, কিন্তু জীৱনভৰ মানুহ গঢ়াৰ যি সাধনাত তেওঁ ব্ৰতী হৈ থাকিল, তাৰ সমাদৰ লাভ নকৰাৰ কথাটোত হে দুখ লাগে। তথাপি মনলৈ এনেবোৰ ভাৱ আহিলে গীতাৰ তেওঁৰ প্ৰিয় শ্লোক এটা মনলৈ আনে " কৰ্ম কৰি যোৱা, ফলৰ চিন্তা কাহানিও নকৰিবা"। তেওঁ স্কুলত পঢ়োঁতে ফণীৰাম মাষ্টৰে শিকাইছিল কথাষাৰ তেওঁক। তাকেই সাৰোগত কৰি গোটেই জীৱনটো নিঃস্বাৰ্থভাবে শিক্ষাদান কৰি আহিছে তেওঁ। কথাবোৰ ভাবি কাকতখন জপাই চকুহাল মুদি দিয়ে তেওঁ।\nহঠাতে গাড়ীৰ শব্দ শুনি চকুহাল মেলি মূৰ তুলি চাই তেওঁ। চকুৰ আগতে প্ৰায় দুই তিনিখন দামী দামী গাড়ী তেওঁৰ পদূলিত ৰৈ দিয়ে। লগে লগে ধুনীয়া পোচাক পৰিধান কৰা ত্ৰিশ- পয়ত্ৰিশ বছৰীয়া পুৰুষ মহিলা কেইগৰাকীমান গাড়ীৰ পৰা নামি তেওঁৰ কাষলৈ আহে। লগতে দুটি শিশুও অহা দেখি তেওঁ লাহেকৈ চকীৰ পৰা উঠি দিলে।\nমূখবোৰ অচিনাকী দেখি তেওঁ সুধিয়েই পেলালে, "আপোনালোকে বাৰু কাক বিচাৰি আহিছে?"\n" ছাৰ, আমি আপোনাকে বিচাৰি আহিছোঁ। " চছমা পিন্ধি থকা মিঠাবৰণীয়া পুৰুষজনে মাত লগালে।\nঈশ্বৰ হাজৰিকাই মাতটো চিনি পালে কিন্তু নামটো মনত পেলাব নোৱাৰি, ল'ৰাজনলৈ চাই থাকিল।\n" ছাৰ , মোক চিনি পোৱা নাই নহয়, মই মৃদুল ছাৰ।"\n" মই বিক্ৰম " " ছাৰ ,মই অঞ্জলি " ছাৰ , মই নিৰ্মালী" ছাৰ, মই ভৱেন্দ্ৰ, ছাৰ, মই প্ৰদীপ".....এনেদৰে প্ৰত্যেকেই নিজৰ চিনাকি দি গ'ল । হাজৰিকাই এতিয়াহে চিনি পালে আটাইবোৰকে।\n" ছাৰ , আপোনাৰ কাৰণেই আমি আজি একো একোজন সফল ব্যক্তি হৈ সমাজত নিজৰ পৰিচয় গঢ়িব পাৰিছোঁ। আজিৰ বিশেষ দিনটোত সেয়ে আপোনালৈ মনত পেলাই আপোনাৰ আশীৰ্বাদ ল'বলৈ চহৰৰপৰা গুচি আহিলোঁ আমি আটাইবোৰে। আমাক আশীৰ্বাদ দিব চাৰ। "\nআটাইবোৰে এজন এজন কৈ আহি ভৰি চুই সেৱা জনালে। লগতে প্ৰত্যেকেই তেওঁলৈ অনা গামোচা,শৰাই, কলম, হাত-ঘড়ী আদিৰে হাজৰিকাৰ কোলা ভৰি গ'ল। হঠাতে মনটো ইমান ভাল লাগি যাব বুলি তেওঁ যে কাহানিও ভবাই নাছিল।\nএনেতে নিৰ্মালী বোলাজনীৰ লগত অহা শিশু দুটিয়ো আহি তেওঁৰ ভৰিত ধৰিলেহি।" ছাৰ , মোৰ ল'ৰা-ছোৱালী দুটাকো আশীৰ্বাদ দিয়ক যাতে সিহঁতক ভাল মানুহ হিচাপে গঢ় দিব পাৰো।" হাজৰিকাই সিহঁত দুয়োকে সাৱতি ধৰি চুমা খালে। ইয়াৰ পিছত গোটেই দিনটো আটাইবোৰে হাজৰিকাৰ লগতে থাকি খোৱা-বোৱা কৰি আবেলি আকৌ চহৰমুখী হ'লগৈ।\nসিহঁতক বিদাই দি আহি ঈশ্বৰ হাজৰিকাই আকৌ চকীখনত বহি বেৰত মূৰটো আওঁজাই দিলে। মনতে আকৌ এবাৰ গীতাৰ প্ৰিয় শ্লোকটো আঁতৰালে, " কৰ্ম কৰি যোৱা, ফলৰ চিন্তা কাহানিও নকৰিবা"। চকুৰে এসোঁত তপত চকুলো বৈ গ'ল তেওঁৰ।\nআজি পিছে এয়া দুখৰ চকুলো নাছিল। এয়া যে তেওঁৰ জীৱনজোৰা সাধনাৰ মূল্য, সকলো বঁটা, সকলো বাবতকৈ উৰ্দ্ধত এক প্ৰাপ্তিৰ চকুলোহে আছিল।\nপল্লবী পাঠক ,\nশিঙিমাৰী পুখুৰীপাৰ মধ্য ইংৰাজী বিদ্যালয়\n১ম বছৰ-১ম সংখ্যা গদ্যশিল্প চুটিগল্প


controversy-raised-on-dr-bhupen-hazarika-bharatratna-award– News18 Assam\nসুধাকণ্ঠৰ ভাৰতৰত্নক লৈ বিতৰ্ক! বঁটা লৈ ক’ত আছে তেজ হাজৰিকা?\nআগশাৰীৰ সংবাদ মাধ্যমত সুধাকণ্ঠৰ পুত্ৰ কানাডালৈ উভতি যোৱাক লৈ প্ৰশ্ন\nUpdated:August 16, 2019, 1:17 PM IST\nUpdated: August 16, 2019, 1:17 PM IST\nসুধাকণ্ঠ ড০ ভূপেন হাজৰিকাৰ ‘ভাৰতৰত্ন’ সন্মানক লৈ সৃষ্টি হৈছে বিতৰ্কৰ। অসমৰ এটা আগশাৰীৰ সংবাদ গোষ্ঠীয়ে ভূপেনদাৰ ভাৰতৰত্ন ক’ত আছে তাক লৈ কোনেও একো নাজানে বুলি সংবাদ সম্প্ৰচাৰ কৰিছে। সংবাদ প্ৰতিষ্ঠানটোৰ মতে, সুধাকণ্ঠৰ ভাৰতৰত্ন ক’ত ৰখা হৈছে তাক লৈ স্পষ্ট উত্তৰ কাৰো হাতত নাই।\nসংবাদ মাধ্যমটোৰ মতে, সুধাকণ্ঠৰ পুত্ৰ তেজ হাজৰিকা ইতিমধ্যে উভতি গৈছে কানাডালৈ। কিন্তু সুধাকণ্ঠৰ ভাৰতৰত্ন তেজ হাজৰিকাই লগত লৈ গ’ল নে কোনো লোকৰ হাতত ৰাখি গৈছে তাক লৈ নাই কোনো তথ্য।\nছচিয়েল মিডিয়াতো চেনেলটোৰ সাংবাদিকে উত্থাপন কৰিছে প্ৰশ্ন।\nউল্লেখযোগ্য যে, ৮ আগষ্টত ড০ ভূপেন হাজৰিকালৈ মৰণোত্তৰভাৱে আগবঢ়োৱা হৈছিল দেশৰ সৰ্বোচ্চ সন্মান ‘ভাৰতৰত্ন’। ৰাষ্ট্ৰপতি ৰামনাথ কোবিন্দে প্ৰদান কৰা এই সৰ্বোচ্চ সন্মান গ্ৰহণ কৰিছিল ভূপেন হাজৰিকাৰ পুত্ৰ তেজ হাজৰিকাই। ভূপেন হাজৰিকাৰ লগতে ‘ভাৰতৰত্ন’ প্ৰদান কৰা হৈছিল সমাজকৰ্মী নানাজী দেশমুখক (মৰণোত্তৰভাৱে) আৰু প্ৰাক্তন ৰাষ্ট্ৰপতি প্ৰণৱ মুখাৰ্জীকো।


জাতীয়তাবাদ- (ডা. ধ্ৰুৱজ্যোতি বৰা) - মুক্ত চিন্তা\nজাতীয়তাবাদ- (ডা. ধ্ৰুৱজ্যোতি বৰা)\nজাতীয়তাবাদ – আলোচনাৰ আৰম্ভণি আৰু আলোচনাৰ প্ৰাসংগিকতা\nজাতীয়তাবাদ হয়তো আমাৰ সময়ৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ সামাজিক আৰু ৰাজনৈতিক বিষয় যি প্ৰতিদিনেই বিভিন্ন প্ৰকাৰে আমাৰ জীৱনক স্পৰ্শ কৰিছে। অথচ জাতীয়তাবাদ সম্পৰ্কে আমাৰ অসমত আলোচনা যথেষ্ট পৰিমাণে হোৱা বুলি ক'ব নোৱাৰি। কুৰি শতিকাৰ সত্তৰ দশকৰ শেষভাগৰপৰা আশীৰ দশকটোত অসমত জাতি সমস্যা সম্পৰ্কে যথেষ্ট পৰিমাণে আলোচনা আৰু বিতৰ্ক হোৱাটো চকুত পৰে। কিন্তু জাতি বা নেশ্যন অভিধাটোৰ যিটো মতাদৰ্শগত ভিত্তি, যি মতাদৰ্শ বা আইডিয়'লজিক আধাৰ কৰি জাতি গঠনৰ কৰ্মকাণ্ডবোৰ সংঘটিত হয়, সেই জাতীয়তাবাদ সম্পৰ্কে আমাৰ আলোচনা বেছ কম হৈছে আৰু এই বিষয়ত আমাৰ বহুতৰে বহুধৰণৰ অস্পষ্টতা আছে।\n২০০৭ চনৰপৰা মই বিশ্ববিদ্যালয় আৰু মহাবিদ্যালয়ত জাতীয়তাবাদ সম্পৰ্কে বক্তৃতা দিছিলো। সেই বক্তৃতাৰ পাছত মোৰ এই অনুভৱ আৰু দৃঢ় হ'ল যে জাতীয়তাবাদ সম্পৰ্কে স্পষ্ট ধাৰণাৰ আমাৰ সঁচাকৈয়ে অভাৱ। অথচ যোৱা দুটা দশকৰ ওপৰ কাল অসমৰ ইতিহাস জাতীয়তাবাদী চিন্তা আৰু ৰাজনীতিৰ আৰু জাতীয়তাবাদী কৰ্মকাণ্ডৰ এক জীৱন্ত লেবৰেটৰি বুলি উল্লেখ কৰিলেও অত্যুক্তি কৰা নহ'ব।\nসত্তৰ আৰু আশীৰ দশকত জাতি আৰু জাতি সমস্যা সম্পৰ্কে যিবোৰ আলাপ-আলোচনা, বিতৰ্ক আদি হৈছিল, সেইবোৰ জাতি, জাতি সমস্যা আৰু জাতীয়তাবাদ সম্পৰ্কে ইউৰোপীয় ধাৰণা, প্ৰেকটিচ আৰু আৱৰ্তৰ মাজতে গঢ় লৈ উঠিছিল। আনকি এনেধৰণৰ আলোচনাত আগভাগ লোৱা মাৰ্ক্সবাদীসকলো ইউৰোপীয় চিন্তাৰ জগতখনৰপৰা ওলাই আহিব পৰা নাছিল।\nইউৰোপত বুৰ্জোৱা জাতীয়তাবাদৰ তাত্ত্বিকসকলৰ চিন্তাধাৰাৰ বিৰুদ্ধে ইউৰোপীয় সমাজবাদী আৰু মাৰ্ক্সবাদীসকলে যি বিৰ্তক আৰম্ভ কৰিছিল, যিবোৰ তত্ত্ব দাঙি ধৰিছিল, অসমত চলা সেই মাৰ্ক্সবাদী আলোচনাও সেই চিন্তাধাৰাৰ আৱৰ্তৰ মাজতে সীমাবদ্ধ আছিল। দ্বিতীয় আন্তৰ্জাতিকৰ জৰিয়তে বিকাশ লাভ কৰা ইউৰোপৰ মাৰ্ক্সবাদী বা সমাজবাদীসকলৰ জাতি সমস্যা সম্পৰ্কীয় চিন্তাধাৰাও মূলতে ক্লাছিকেল ইউৰোপীয় চিন্তাধাৰাৰ মাজৰে এটা বস্তু। জাতি এটাই এক স্বাধীন জাতি-ৰাষ্ট্ৰ গঢ়িব - এয়ে হ'ল এনে চিন্তাধাৰাৰ কেন্দ্ৰীয় বিষয়।\nকিন্তু ঔপনিবেশিক যুগৰ অৱসানৰ পাছত যেতিয়া শতাধিক পুৰণা উপনিবেশ স্বাধীন হৈ নতুন ৰাষ্ট্ৰবোৰ গঢ়ি তুলিলে তেতিয়া দেখা গ'ল এনে স্বাধীন ৰাষ্ট্ৰবোৰৰ বেছিভাগেই (ভাৰতবৰ্ষকে ধৰি) দৰাচলতে একোখন বহুজাতিক ৰাষ্ট্ৰহে আৰু এইবোৰৰ নিজৰ ভিতৰতেই জাতি সমস্যা আছে - বিভিন্ন জাতিৰ অৱস্থিতি আছে।\nএতিয়া এই স্বাধীন ৰাষ্ট্ৰবোৰে যেতিয়া ইউৰোপীয় জাতীয়তাবাদী মতাদৰ্শৰ আলম লৈ এটা সুষম জাতি আৰু এখন জাতি-ৰাষ্ট্ৰ গঢ়িবলৈ অগ্ৰসৰ হ'ল তেতিয়াই সিবিলাক বহুধৰণৰ সমস্যাৰ সন্মুখীন হ'ল। এনে ইউৰোপীয় মতাদৰ্শ আৰু দৰ্শনে তেতিয়া বহুত সমস্যাৰ সৃষ্টি কৰিলে। দেশবোৰৰ ভিতৰত জাতিগত সংঘৰ্ষ সৃষ্টিৰ ভিত্তিভূমি তেতিয়া প্ৰস্তুত হৈ উঠিল। ইউৰোপীয় ধাৰণা আৰু মতাদৰ্শই তেতিয়া অবাঞ্ছনীয় আউল লগাবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। এয়া এক ঐতিহাসিক বাস্তৱ। এনে পৰিস্থিতিত বিভিন্ন দেশে বিভিন্নধৰণৰ সমাধান সূত্ৰ উলিয়াবলৈ ধৰিলে - জাতিসংঘ তথা ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ মজিয়াতো এই বিষয়ে নতুন নতুন চিন্তা-চৰ্চাৰ আৰম্ভ হ'ল। জাতি সমস্যা, জাতি আৰু জাতীয়তাবাদৰো নতুন ব্যাখ্যা বিচাৰিবৰ প্ৰয়াস কৰা হ'ল।\nমই নিজেও এই বিষয়বোৰ লৈ বিভিন্ন সময়ত আলোচনা কৰিবলৈ যত্ন কৰিছো। জাতি সমস্যাৰ বিভিন্ন দিশ সম্পৰ্কে মোৰ নিজৰ কিতাপ, ‘জাতীয় প্ৰশ্ন আৰু আত্মনিয়ন্ত্ৰণ’ত আলোচনা কৰিছো। অন্যান্য ঠাইতো কৰিছো। কিন্তু মই নিজেও ভাৰতবৰ্ষৰ বাস্তৱত ইউৰোপীয় ধ্যান-ধাৰণাবোৰ যে সম্পূৰ্ণভাৱে খাপ খাই নপৰে সেই বিষয়ে কিছু আলোচনা কৰাৰ বাহিৰে ‘জাতি' ধাৰণাটোৰ মতাদৰ্শত ভিত্তি বা আইডিয়'লজিৰ বিষয়ে অৰ্থাৎ জাতীয়তাবাদৰ বিষয়ে বেলেগকৈ আলোচনা কৰা নাই। গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ত দিয়া দুটা বক্তৃতা আৰু সেই সম্পৰ্কে উত্থাপিত প্ৰশ্ন আৰু বিৰ্তকই মোৰ মনত ধাৰণা জন্মালে যে বিষয়টো সম্পৰ্কে আলোচনা কৰাৰ প্ৰয়োজনীয়তা আছে, বিশেষকৈ অসমৰ বৰ্তমান পৰিস্থিতিত।\nঅসমত জাতীয়তাবাদী আন্দোলন : নিৰ্দিষ্ট প্ৰকাশ আৰু স্বৰূপ\nজাতীয়তাবাদ, বিশেষকৈ নৃগোষ্ঠীগত জাতীয়তাবাদ বৰ্তমান আমাৰ সময়ৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ সামাজিক আৰু ৰাজনৈতিক বিষয় হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰিছে। এই কথা হয়তো এনেদৰে ক'লে ভুল নহ'ব যে বৰ্তমান অসমত হৈ থকা বেছিভাগ আন্দোলনেই এনেধৰণৰ জাতীয়তাবাদ আৰু বিশেষকৈ নৃগোষ্ঠীগত জাতীয়তাবাদী আন্দোলনৰ বিভিন্ন দাবীৰ প্ৰকাশ। এটা সময়ত ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকা কঁপাই যোৱা অসমীয়া জাতীয়তাবাদী আন্দোলন এতিয়া হয়তো কিছু পৰিমাণে স্তিমিত হৈ পৰিছে। বড়ো আৰু কাৰ্বি জাতীয়তাবাদী আন্দোলনবোৰো এটা নিৰ্দিষ্ট সামাজিক-ৰাজনৈতিক পৰ্যায় পোৱাৰ পাছত বৰ্তমান সক্ৰিয় আন্দোলনৰ স্তৰৰপৰা আঁতৰি আছে।\nবৰ্তমান তিৱা, ৰাভা আৰু মিচিং জনগোষ্ঠীৰ আন্দোলনবোৰ একোটা পৰ্যায়ত সক্ৰিয় হৈ আছে আৰু একেবাৰে শেহতীয়াকৈ চাহ জনগোষ্ঠী, মৰাণ-মটক, টাই-আহোম আৰু কোচ ৰাজবংশীসকলৰ সংগঠনবোৰ জনজাতিকৰণৰ দাবীত আন্দোলনমুখৰ হৈ আছে।\nঅকণমান গভীৰভাৱে চালেই দেখা যাব যে অসমত এতিয়া যিবোৰ আন্দোলন হৈ আছে, যিবোৰ আন্দোলনে সময়ত গণ আন্দোলনৰ পৰ্যায় পাইছে, যিবোৰ আন্দোলনে সময়ে সময়ে বিক্ষোভ প্ৰদৰ্শন, ‘বন্ধ' আদিৰ দৰে কাৰ্যসূচী হাতত লৈছে, যিবোৰৰ মাজত কেতিয়াবা হিংসাত্মক কাম-কাজো সংঘটিত হৈছে আৰু যিবোৰ আন্দোলনৰ মাজেদি সশস্ত্ৰ গোটৰ আৰ্বিভাৱ ঘটিছে বা ঘটাৰ সম্ভাৱনা আছে, অৰ্থাৎ যিবোৰ আন্দোলনে বিভিন্ন কাৰ্যসূচীৰে অসমৰ জনজীৱন উত্তপ্ত কৰি ৰাখিছে, সেই আটাইবোৰ আন্দোলনেই চৰিত্ৰগত দিশৰপৰা প্ৰধানতঃ একোটাহঁত নৃগোষ্ঠীক আন্দোলন আৰু এইবোৰে উত্থাপন কৰা দাবীবোৰো বিভিন্ন পৰ্যায়ৰ জাতীয়তাবাদী চৰিত্ৰৰে দাবী।\nঅৰ্থাৎ জাতীয়তাবাদ বা বেছি স্পষ্ট অৰ্থত নৃগোষ্ঠীগত জাতীয়তাবাদ হ'ল বৰ্তমান সময়ৰ অসমৰ সমাজৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ সামাজিক আৰু ৰাজনৈতিক বিষয়। ঐতিহাসিকভাৱেও ইয়াৰ গুৰুত্ব অসাধাৰণ।\nস্বাভাৱিকতেই এই প্ৰশ্ন উত্থাপিত হ'ব যে এই জনগোষ্ঠীয় বা নৃগোষ্ঠীগত আন্দোলনবোৰক আমি জাতীয়তাবাদী আন্দোলন বুলি ক'ব পাৰো জানো? এই আন্দোলনবোৰৰ কিছুমানে হয়তো ভৌগোলিক এলেকাভিত্তিক স্বায়ত্ত শাসনৰ দাবী উত্থাপন কৰিছে, কিন্তু কিছুমানটো জনজাতিকৰণ আদিৰ দৰে দাবীৰ মাজতে সীমাবদ্ধ হৈ আছে।\nদৰাচলতে জাতীয়তাবাদ সম্পৰ্কে আমাৰ চিন্তাধাৰা এতিয়াও ক্লাছিকেল ইউৰোপীয় ধ্যান-ধাৰণা, বিশেষকৈ ইউৰোপীয় সমাজবাদী আৰু বামপন্থী শিবিৰৰ ধ্যান-ধাৰণা, আৰু বাগধাৰাৰদ্বাৰাই মূলতে প্ৰভাৱান্বিত হৈ আছে। আমি তাৰ মাজৰপৰা সহজে ওলাই যাবলৈ টান পাওঁ। জাতি সম্পৰ্কে যিটো ধ্ৰুপদী ইউৰোপকেন্দ্ৰিক ধাৰণা আৰু যাৰ স্পষ্ট ৰূপ এটা আমি ষ্টেলিনৰ জাতি সম্পৰ্কীয় বিখ্যাত লেখাৰ মাজত দেখা পাওঁ, সেই ধাৰণা মতে জাতি এটা হ'ল কেতবোৰ মৌলিক বৈশিষ্ট্যসম্পন্ন জনসমষ্টি যাৰ এটা অন্যতম স্বাভাৱিক আৰু ঐতিহাসিক কাম হ'ল এখন স্বাধীন জাতি-ৰাষ্ট্ৰ গঠন কৰা আৰু সেয়ে এনে কাম কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা জাতিবোৰকহে দৰাচলতে অঘোষিতভাৱে হ'লেও পূৰ্ণাঙ্গ জাতিৰ মৰ্যাদা দিয়া হয়।\nআনকি ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ সময়ত ভাৰতীয় এটা জাতি নহয় বুলি ঔপনিবেশিক ঐতিহাসিকসকলে কৰা বক্তব্য স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ বুদ্ধিজীৱীসকলে খণ্ডন কৰিবলৈ বহুধৰণে চেষ্টা কৰিবলগীয়া হৈছিল। অসম আন্দোলনৰ সময়তো এনে সমস্যা উদ্ভৱ হৈছিল। তেতিয়া কোৱা হৈছিল যে নেশ্যনেলিজম বা জাতীয়তাবাদ যদি কিবা আছে তেনে সেয়া হ'ল ভাৰতীয় জাতীয়তাবাদ। ভাৰতৰ ভিতৰত অসমৰ জাতীয়তাবাদ কেনেকৈ থাকিব পাৰে? এনে প্ৰশ্নও উঠিছিল। কিছু বুদ্ধিজীৱীয়ে তেতিয়া বৃহৎ জাতীয়তাবাদ, ক্ষুদ্ৰ জাতীয়তাবাদ (Big Nationalism - little Nationalism), বৃহৎ জাতিৰ জাতীয়তাবাদ, ক্ষুদ্ৰ জাতিৰ জাতীয়তাবাদ আদি সূত্ৰ উদ্ভাৱন কৰিছিল।\nইয়াৰ উপৰিও আৰু বিভিন্নধৰণৰ সূত্ৰায়ন কৰা হৈছিল এই প্ৰক্ৰিয়াটোক বুজিবৰ বাবে, ইয়াৰ চৰিত্ৰ এই আলোচনাত নিৰ্ণয় কৰিবলৈ আৰু আনকি ইয়াক এক ঐতিহাসিক ন্যায্যতা প্ৰদান কৰিবলৈকো।\nযিটো কথা স্পষ্টভাৱে কোৱা হোৱা নাছিল সেইটো হ'ল যে ঔপনিবেশিকতাৰ শিকলি দলিয়াই ভাৰতৰ দৰে যিবোৰ স্বাধীন ৰাষ্ট্ৰৰ জন্ম হৈছিল সেইবোৰ দৰাচলতে একজাতিক নহয় - বহুজাতিক ৰাষ্ট্ৰহে। কিন্তু ইউৰোপীয় জাতি, জাতি-ৰাষ্ট্ৰৰ ধাৰণাৰ এটা প্ৰধান অসুবিধা হ'ল যে ই বহুজাতিক ৰাষ্ট্ৰ বোলা বস্তু এটা থাকিব পাৰে বুলি মানিবই নোখোজে। আৰু কেতিয়াবা মানিলেও ইয়াক জাতি-ৰাষ্ট্ৰতকৈ তলৰ স্তৰৰ, অসুবিধাজনক আৰু অনাকাংক্ষিত বস্তু বুলিহে মানিব খোজে।\nবৰ্তমান আলোচনাত এই কথা ক্ৰমান্বয়ে স্পষ্ট হৈ পৰিব যে জাতীয়তাবাদৰ প্ৰকাশ বেলেগ বেলেগ পৰিস্থিতিত বেলেগ বেলেগ ৰূপ আৰু পৰ্যায়ৰ হ'ব পাৰে।\nজাতি-জাতিসত্তা-নৃগোষ্ঠীৰ যিবোৰ ভাগ আমি কৰি লৈছো সেইবোৰৰ মাজত গঠনগত পাথৰ্ক্য থাকিলেও জাতীয় চিন্তা, চেতনাৰ আৰু আকাংক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত পাথৰ্ক্যৰ সীমাৰেখাডাল বহু ক্ষেত্ৰত বেছ ক্ষীণ। সৰু হ'লেও নৃগোষ্ঠীগত গোট এটাৰ জাতীয় চিন্তা-চেতনাৰ আৰু তাৰ প্ৰকাশ সচৰাচৰ প্ৰচলিত জাতীয়তাবাদী ধ্যান-ধাৰণা বা বাগধাৰা (discourse)ÃÃৰপৰা বৰ সুকীয়া একো নহয়। দৰাচলতে আধুনিক যুগত এটা শিক্ষিত শ্ৰেণীৰ সৃষ্টি হোৱাৰ পাছত প্ৰতিটো জনগোষ্ঠীৰ মাজত নিজৰ আত্মপৰিচয় ৰক্ষাৰ আৰু তাৰ বাবেই কিছুদূৰ ৰাজনৈতিক ক্ষমতাৰ ভাগ পোৱাৰ এটা প্ৰবৃত্তি অৱধাৰিতভাৱে গঢ়ি উঠিছে। নৃগোষ্ঠীগত জাতীয়তাবাদক আমি এক বাস্তৱ ঘটনা বুলিয়েই গণ্য কৰিব লাগিব আৰু জাতি সম্পৰ্কীয় ইউৰোপীয় ধ্ৰুপদী ধাৰণাৰ আৱৰ্তৰপৰা আমি ওলাই আহিব পাৰিব লাগিব। বহু সময়ত প্ৰচলিত মাৰ্ক্সীয় ধাৰণাৰপৰাও, কাৰণ এই ধাৰণাও মূলতেই জাতি সম্পৰ্কীয় ইউৰোপকেন্দ্ৰিক বাগধাৰাৰেই অনুষংগ।\nঅসমৰ ক্ষেত্ৰত এই প্ৰশ্নবোৰৰ সামাজিক আৰু ঐতিহাসিক গুৰুত্ব অসাধাৰণ। ৰাজ্যখনৰ বাস্তৱিক বিকাশ কি হাৰত, কেনেধৰণৰ আৰু কিমানদূৰ হ'ব বা হ'ব পাৰিব সেই কথাটো এনে জাতীয়তাবাদী তথা নৃগোষ্ঠীগত জাতীয়তাবাদী আন্দোলনবোৰে তুলি ধৰা প্ৰশ্নবোৰৰ সমাধানৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিব। বিশেষকৈ সংঘৰ্ষৰ ক্ষেত্ৰবোৰ আঁতৰ কৰি শান্তিপূৰ্ণ সমাধানৰ বাট উলিওৱাৰ ক্ষেত্ৰত বিফল হ'লে অসমৰ পৰিচিত সশস্ত্ৰ সংগঠনবোৰৰ উপৰিও আৰু বহুতো সংগঠনৰ, বিশেষকৈ নৃগোষ্ঠীগত সশস্ত্ৰ সংগঠনৰ জন্ম হ'ব পাৰে আৰু ইতিমধ্যেই জন্ম হোৱাবোৰ শক্তিশালী হৈ সমাজত এক ভয়াৱহ অৱস্থাৰ গঢ় লৈ উঠিব পাৰে। Non-state armed force - অনা-ৰাষ্ট্ৰীয় সামৰিক সশস্ত্ৰ বাহিনী জন্ম দিব পাৰে জাতীয়তাবাদ আৰু নৃগোষ্ঠীগত জাতীয়তাবাদে (ইতিমধ্যে এনে ঘটনা ঘটিছেই)। এইটো এটা ভয়াৱহ প্ৰৱণতা। ই বৰ বিপদজনক কথা হৈ পৰিব পাৰে কাৰণ ই হিংসা, হত্যা আৰু ঘৃণাৰ এক শৃংখল বিক্ৰিয়া - চেইন ৰিয়েকশ্যন আৰম্ভ কৰিব পাৰে।\nজাতীয়তাবাদী আন্দোলনৰ সমাজত প্ৰভাৱ আৰু প্ৰতিক্ৰিয়া\nজাতীয়তাবাদ বা নৃগোষ্ঠীয় জাতীয়তাবাদ এবাৰ সমাজত উদ্ভৱ হোৱাৰ পাছত ই অতি কম সময়ৰ ভিতৰতে ৰাজনৈতিকভাৱে এটা অত্যন্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয় হৈ পৰিব পাৰে। জাতীয়তাবাদী মতাদৰ্শ এবাৰ জনমানসত প্ৰতিষ্ঠিত হৈ পৰিলে আৰু এটা বিশেষ ৰাজনৈতিক প্ৰকল্পৰ জৰিয়তে সাধাৰণ মানুহক ই উদ্বুদ্ধ কৰিব পাৰিলে ই মানুহক সংগঠিত কৰি কম সময়ৰ ভিতৰতে ৰাজপথৰ আন্দোলনলৈ, ৰাজনৈতিক সংগ্ৰামলৈ উলিয়াই অনা আৰু আনকি স্থানীয় ক্ষমতা দখলৰ ক্ষেত্ৰত এক শক্তিশালী ৰাজনৈতিক আহিলালৈ পৰিণত হ'ব পাৰে।\nগণজাগৰণ ঘটোৱাৰ ক্ষেত্ৰত জাতীয়তাবাদৰ মাজত নিহিত থকা এই প্ৰচণ্ড ক্ষমতাৰ বাবে ইয়াৰ বিৰোধীসকলে সাধাৰণতেই ইয়াক বৰ ভয় কৰে। ভয় কৰে ইয়াৰ উগ্ৰ আৱেগিক আৰু অন্ধ উপাদানবোৰক।\nযেতিয়া জাতীয়তাবাদী আৰু নৃগোষ্ঠীয় জাতীয়তাবাদী আন্দোলনবোৰ প্ৰবল হৈ পৰে, তেতিয়া তাৰ সন্মুখত আন কোনো ৰাজনৈতিক মতাদৰ্শ বা সংগঠন কিছু সময়ৰ বাবে হ'লেও ঠাৱৰিব নোৱৰা অৱস্থা এটা হয় – বিশেষকৈ আন্দোলন সক্ৰিয়ভাৱে চলি থকাৰ সময়ত। ইয়াৰ উদাহৰণ আমি অসম আন্দোলনৰ সময়তেই পাওঁ। অসম আন্দোলন যেতিয়া একেবাৰে চৰম অৱস্থাত আছিল তেতিয়া সৰ্বভাৰতীয় দল, অন্যান্য ৰাজনৈতিক মতাদৰ্শ ইয়াৰ জাতীয়তাবাদী আৱেগৰ ঢৌৰ সন্মুখত ঠাৱৰিব নোৱৰা পৰিস্থিতি এটাৰ সৃষ্টি হৈছিল। আনকি আন্দোলনৰ সমৰ্থক জাতীয়তাবাদী বুদ্ধিজীৱীসকলে অসমত সৰ্বভাৰতীয় ৰাজনৈতিক দল, সৰ্বভাৰতীয় বা অ-জাতিক (বামপন্থী) মতাদৰ্শ সম্পূৰ্ণভাৱে অপ্ৰাসংগিক হৈ পৰা বুলি ৰাজহুৱাভাৱে ঘোষণা কৰিছিল। আনকি পৰিস্থিতি এনেকুৱা পৰ্যায় পাইছিলগৈ যে সৰ্বভাৰতীয় আৰু বামপন্থী দলবোৰৰ সদস্যৰ বিৰুদ্ধে ‘সামাজিক বৰ্জন'ৰ দৰে সামাজিকভাৱে হেঁচা দিয়া কাৰ্যসূচী আৰু কেতিয়াবা মুকলি হিংসাত্মক আক্ৰমণৰদ্বাৰা ভীতি প্ৰদৰ্শন কৰা হৈছিল। হত্যা পৰ্যন্ত সংঘটিত হৈছিল। ৰাজপথত লাঞ্ছিত হৈছিল লিখক-বুদ্ধিজীৱী। বহুতক সৰ্বভাৰতীয় বা বামপন্থী দল এৰিবলৈ বাধ্য কৰোৱাও হৈছিল আৱেগৰ হেঁচাৰে, নহয় ভীতি প্ৰদৰ্শনেৰে। এনেদৰে বিভিন্ন ধৰণে উদ্বেলিত জাতীয়তাবাদী আৱেগৰ সহায়ত প্ৰতিদ্বন্দ্বী দল-সংগঠন তথা মতাদৰ্শবোৰক গুৰুত্বহীন কৰি পেলোৱাৰ চেষ্টা চলিছিল। একে প্ৰৱণতা কম-বেছি পৰিমাণে অসমৰ অন্যান্য নৃগোষ্ঠীগত জাতীয়তাবাদী আন্দোলনবোৰৰ মাজতো দেখা যায়।\nএবাৰ যদি এখন সমাজে জাতীয়তাবাদী আন্দোলনৰ পথ লয়, তেতিয়াহ'লে সমাজখন সেই পথৰপৰা সহজে উভতি অহাটো টান হৈ পৰে। নৃগোষ্ঠীয় জাতীয়তাবাদৰ ক্ষেত্ৰত এই কথাখিনি অধিক সত্য।\nএনে জাতীয়তাবাদী বা নৃগোষ্ঠীয়ে জাতীয়তাবাদী আন্দোলনে বহু সময়ত তাৰ দাবী পূৰণৰ বাবে সশস্ত্ৰ সংগ্ৰামৰ হিংসাত্মক পথ গ্ৰহণ কৰে আৰু কেতিয়াবা অন্য জনগোষ্ঠীৰ বিৰুদ্ধে ই সংঘৰ্ষমুখী অৱস্থানো লয়। তেনে ক্ষেত্ৰত কেতিয়াবা সাম্প্ৰদায়িক বা গোষ্ঠী সংঘৰ্ষৰ, নৰসংহাৰ আদিৰ বাটো মুকলি হৈ পৰে।\nএনে ঘটনা বেছিকৈ ঘটে যেতিয়া তেনে জাতীয়তাবাদী আন্দোলনৰ আভ্যন্তৰীণ গণতন্ত্ৰ দুৰ্বল হয়, গণতান্ত্ৰিক প্ৰমূল্যৰ প্ৰতি নেতাসকলৰ আস্থা কম হয় নাইবা যেতিয়া এনে আন্দোলন দুৰ্বল হৈ পৰে, হতাশাগ্ৰস্ত হয় আৰু প্ৰবল প্ৰতিপক্ষৰ সন্মুখত অসহায় বা ‘কোনথাচা' পৰিস্থিতিত পৰা বুলি ভাবিবলৈ লয়। তেনে পৰিস্থিতিত ৰাজনৈতিক হেঁচা প্ৰয়োগ কৰিবলৈকে কেতিয়াবা শীতল মস্তিষ্কৰে এনেধৰণৰ নৃশংস ঘটনাৱলী সংঘটিত কৰা হয়। এইবোৰ কথা আমি অসমত আমাৰ চকুৰ আগতে দেখি থকা কথা – আমাৰ অভিজ্ঞতাৰ ভিতৰুৱা কথা।\nজাতীয়তাবাদী, বিশেষকৈ নৃগোষ্ঠীগত জাতীয়তাবাদী আন্দোলনৰ নামত সমাজখনক সদায় শত্ৰু আৰু মিত্ৰ – দুটা শিবিৰত ভাগ কৰি পেলোৱাৰ এটা প্ৰৱণতা দেখা যায়। শত্ৰু বুলি চিহ্নিত গোট, সম্প্ৰদায় আদিৰ বিৰুদ্ধে জাতীয়তাবাদে সক্ৰিয় বিৰোধিতা আৰু কেতিয়াবা হিংসাৰ সহায় লয়। সাম্প্ৰদায়িক গোষ্ঠীগত হিংসা, বিদ্বেষ, আক্ৰমণ ইয়াৰ তেতিয়া অংশ হৈ পৰে। অসম আন্দোলনৰ কালত নেলী, চমৰীয়া, গহপুৰ, বড়ো আন্দোলনৰ সময়ত হোৱা বিভিন্ন হত্যাকাণ্ড এনেধৰণৰ পৰিঘটনা।\nবহুজাতিক সমাজত জাতীয়তাবাদী আন্দোলনৰ উদ্ভৱৰ কাৰণসমূহ\nএখন বহুজাতিক ৰাষ্ট্ৰ বা সমাজত বিভিন্ন জাতি-জাতিসত্তা আৰু বিশেষকৈ সৰু সৰু নৃগোষ্ঠীসমূহৰ বিভিন্নধৰণৰ অসন্তুষ্টি আৰু ক্ষোভ থাকে। এনে ক্ষোভ থাকে চৰকাৰৰ বিৰুদ্ধে, বৃহৎ আৰু প্ৰভুত্বশালী গোট বা গোটবোৰৰ বিৰুদ্ধে, অৰ্থনৈতিক শক্তি বা ব্যৱসায়-বাণিজ্য নিয়ন্ত্ৰণ কৰা বণিক গোষ্ঠীৰ বিৰুদ্ধে। ক্ষোভ থাকে অৱমাননাৰ। সময়ত এনে ক্ষোভবোৰ বিভিন্ন ধৰণে দানা বান্ধি প্ৰকাশ পাবলৈ ধৰে। এই দানা বন্ধা ক্ষেত্ৰবোৰে সময়ত গৈ জাতীয়তাবাদী দাবীৰ ৰূপ গ্ৰহণ কৰেগৈ।\nপশ্চাৎপদতা আৰু বৈষম্যৰ ক্ষোভ :\nযদি এখন সমাজত কিছুমান জনসম্প্ৰদায় বা নৃগোষ্ঠী অতি প্ৰান্তীয় আৰু পশ্চাৎপদ অৱস্থাত থাকে, যদি বহল সমাজখনত এনে গোটবোৰৰ বিশেষ ভূমিকা নাথাকে, তেতিয়া এনে গোষ্ঠীবোৰৰ মাজত অসন্তুষ্টি আৰু ক্ষোভবোৰো অধিক তীব্ৰ হৈ পৰে। সামাজিক, ভাষিক-সাংস্কৃতিক, অৰ্থনৈতিক এনে বৈধ ক্ষোভবোৰেই জাতীয়তাবাদ আৰু নৃগোষ্ঠীয় জাতীয়তাবাদৰ উদ্ভৱৰ অন্তৰালত নিহিত হৈ থাকে।\nবাঢ়ি অহা আত্মসচেতনতাৰ ফলাফল :\nএনে ক্ষোভবোৰৰ লগতে এটা জনগোষ্ঠীৰ আত্মসচেতনতা যদি তীব্ৰ হৈ পৰে, বহল সমাজখনৰ মাজত যদি নিজৰ স্বকীয় আত্মপৰিচয় ৰক্ষা কৰাৰ তাগিদা অনুভৱ কৰে আৰু বহল সমাজখনত তেওঁবিলাকৰ স্বকীয় পৰিচয় আৰু অস্তিত্বৰ প্ৰতি ভাবুকিৰ সৃষ্টি হৈছে বুলি ভাব হয়, তেনেহ'লে জাতীয়তাবাদ বা নৃগোষ্ঠীয় জাতীয়তাবাদৰ উত্থানৰ ক্ষেত্ৰখন আৰু প্ৰশস্ত হৈ পৰে।\nঅসম আন্দোলনৰ ক্ষেত্ৰতেই আমি এইবোৰ কথাৰ উদাহৰণ পাওঁ। ভাৰতৰ সামগ্ৰিক ৰাজনৈতিক প্ৰেক্ষাপটত অসমে নিজকে প্ৰান্তীয় আৰু গুৰুত্বহীন বুলি অনুভৱ কৰি অহাটো এটা বহুদিনীয়া কথা। সংখ্যাগতভাৱে কম প্ৰতিনিধিত্ব থকাৰ বাবে সংসদত অসমে গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা ল'ব নোৱাৰে, তথা হিন্দী বলয়ৰ সংখ্যাগত প্ৰভুত্বই সৰ্বভাৰতীয় ৰাজনীতিত অসমক তাৎপৰ্যহীন কৰি তোলাৰ অনুভৱো পুৰণি। অসমৰ সমস্যাৰ প্ৰতি কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ অমনোযোগিতা, অৱহেলা আৰু সহানুভূতিৰ অভাৱে অসমীয়া জনমানসত বহুদিনীয়া বিক্ষুব্ধিৰ সৃষ্টি কৰি আহিছে। স্বাধীনতাৰ পৰৱৰ্তী কালত অসমৰ জাতীয়তাবাদী ৰাজনীতিৰ উত্থানত এই কথাবোৰৰ যথেষ্ট প্ৰভাৱ আছে। ইয়াৰ লগতে যেতিয়া অসমলৈ ভাৰতৰ আন ঠাইৰ লোকৰ আৰু বিদেশী ৰাষ্ট্ৰৰপৰা হোৱা ভয়াৱহ জনপ্ৰব্ৰজনে অসমবাসীৰ মনত নিজৰ অস্তিত্ব হেৰুৱাই পেলোৱাৰ আশংকা ভালদৰেই জন্ম দিছে। এনে প্ৰব্ৰজন ৰোধ কৰাত কেন্দ্ৰীয় আৰু ৰাজ্য চৰকাৰৰ বিফলতা তথা অমনোযোগিতাই এনে আশংকাৰ ভেটি অধিক দৃঢ় কৰি তুলিছে।\nঅসমৰ ভিতৰতো অসমৰ সৰু সৰু খিলঞ্জীয়া জনগোষ্ঠীবোৰৰ মাজত বৈষম্যৰ ক্ষোভৰ লগতে বাঢ়ি অহা আত্মসচেতনতাই নৃগোষ্ঠীগত জাতীয়তাবাদৰ জন্ম দিয়াটো বাস্তৱ ঘটনা। বড়ো, কাৰ্বি, মিচিং, তিৱা আদি জনগোষ্ঠীৰ মাজতে এনে পৰিৱৰ্তন আমাৰ সকলোৰে অভিজ্ঞতা।\nৰাষ্ট্ৰৰদ্বাৰা অৱমাননা আৰু দমন :\nএনে ক্ষোভবোৰ জন্ম হোৱাৰ ক্ষেত্ৰত ৰাষ্ট্ৰৰ কেন্দ্ৰীয় কৰ্তৃত্বৰো এটা ডাঙৰ ভূমিকা থাকে। ৰাষ্ট্ৰীয় কৰ্তৃত্বৰদ্বাৰা কৰি অহা উপেক্ষা, অৱহেলা আৰু অৱদমন এই ক্ষেত্ৰত গুৰুত্বপূৰ্ণ হৈ পৰে। বিশেষকৈ এনে গোষ্ঠী বা সমাজবোৰৰ আৱাসস্থলত যদি ৰাষ্ট্ৰৰ আন ঠাইৰ তুলনাত আন্তঃগাঁথনিৰ বা আৰ্থ-সামাজিক উন্নয়নৰ ক্ষেত্ৰত বৈষম্য থাকে আৰু জনগোষ্ঠীৰ ৰাজনৈতিক আকাংক্ষাৰ প্ৰতি যদি ৰাষ্ট্ৰীয় কৰ্তৃত্বৰ সহানুভূতিৰ পৰিবৰ্তে উপেক্ষা বা দমন থাকে তেনেহ'লে ই ক্ষোভ অধিক তীব্ৰ হোৱাত অৰিহণা যোগায়।\nপ্ৰথম অৱস্থাত এনে ৰাজনৈতিক আকাংক্ষা জনগোষ্ঠীটোৱে প্ৰচলিত ৰাজনৈতিক ব্যৱস্থা আৰু সংগঠনৰ মাজেদিয়েই পূৰণ কৰিব বিচাৰে। এনে কৰাত বিফলকাম হ'লে জনগোষ্ঠীটোৱে জাতীয়তাবাদী ধ্যান-ধাৰণাৰ সহায় লৈ নিজস্ব জাতীয়তাবাদী ৰাজনৈতিক সংগঠনেৰে ৰাজনীতিত হস্তক্ষেপ কৰাৰ প্ৰয়াস কৰে। যদি ৰাজ্য, স্বায়ত্তশাসিত অঞ্চল আদিৰ দৰে ৰাজনৈতিক-প্ৰশাসনিক গোট থাকে, তেনে তাৰ স্থানীয় ক্ষমতা দখল কৰাৰ চেষ্টা কৰে। নাথাকিলে এনে গোট সৃষ্টিৰ বাবে দাবী উত্থাপন কৰি আন্দোলন আৰম্ভ কৰে।\nঅসমৰ ক্ষেত্ৰতে, অসমীয়া জাতীয়তাবাদ আন্দোলনমুখী হোৱাৰ অন্তৰালত এনেধৰণৰ কথাবোৰে ক্ৰিয়া কৰাটো আমি দেখা পাওঁ। কেন্দ্ৰৰ অৱহেলা তথা শোষণ-বঞ্চনাৰ অভিযোগ; অসমৰ অৰ্থনৈতিক আৰু আন্তঃগাঁথনিগত দুৰ্বলতা, এইবোৰে যোৱা শতিকাৰ শেষ তিনিটা দশকত অসমত বিভিন্ন আন্দোলনৰ জন্ম দিয়াৰ লগতে অসমীয়া জাতীয়তাবাদী দাবীকো তীব্ৰতৰ কৰি তুলিছিল। আনকি অসমৰ ভিতৰত বিভিন্ন নৃগোষ্ঠীগত জাতীয়তাবাদৰ উত্থানৰ বেলিকাও এনেবোৰ কাৰকে কম-বেছি পৰিমাণে ক্ৰিয়া কৰি আহিছে বিভিন্ন সময়ত। অকণমান গভীৰভাৱে চালেই এই কথাবোৰ ধৰিব পাৰি।\nৰাষ্ট্ৰৰ আগ্ৰাসী মনোবৃত্তি তথা কাৰ্যকলাপ :\nকেতিয়াবা ৰাষ্ট্ৰৰ আগ্ৰাসী প্ৰবৃত্তি বা কাম-কাজেও একোটা জাতি-জনগোষ্ঠীৰ ক্ষোভ বঢ়াই তুলিব পাৰে বা ই ইয়াৰ অস্তিত্ব বিপন্ন হোৱা বুলি ভাবিব পাৰে। ৰাষ্ট্ৰৰ আগ্ৰাসী ভূমিকা সাধাৰণতে প্ৰকাশ পায় প্ৰাকৃতিক সম্পদ, জলসম্পদ আদি আহৰণৰ বাবে সাধাৰণ মানুহৰ মাটি-বাৰী বা একোটা বৃহৎ অঞ্চল দখল কৰাৰ মাজেদি, নাইবা এলেকাটোৰ মানুহৰ স্বাৰ্থক অৱহেলা কৰি ইয়াৰপৰা প্ৰাকৃতিক আৰু খনিজ সম্পদ অন্য ঠাইলৈ উলিয়াই নিয়াৰ মাজৰে। একোটা বৃহৎ জলবিদ্যুৎ প্ৰকল্প বা উদ্যোগ স্থাপন, খনি উন্নয়ন বা অৰণ্য সম্পদ আহৰণৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰই মাটি অধিগ্ৰহণ কৰাকে ধৰি কৰা বিভিন্ন কাম-কাজে যেতিয়া এটা জনগোষ্ঠীৰ জীৱনধাৰা ক্ষতিগ্ৰস্ত কৰে, বা অস্তিত্বৰ প্ৰতি ভাবুকিৰ সৃষ্টি কৰে আৰু বিশেষকৈ যেতিয়া এনেধৰণৰ কাম-কাজে সাধাৰণ মানুহৰ জীৱনলৈ কোনো উন্নয়ন বা পৰিবৰ্তন অনাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি বহন নকৰে তেতিয়া এনে বিক্ষুব্ধিবোৰ সহজে জন্ম হয় আৰু জাতীয়তাবাদী মতাদৰ্শৰ উত্থানৰ ক্ষেত্ৰখনো অধিক সহজ হয়। অসমৰ ক্ষেত্ৰতেই ইয়াৰ চাহ, তেল, কয়লা উলিয়াই নিয়া আৰু ইয়াৰ কোনোধৰণৰ উদ্যোগ স্থাপন নকৰা কথাবোৰেও ক্ৰিয়া কৰিছিল। সেই সময়ছোৱাত যিহেতু বৃহৎ উদ্যোগ স্থাপন মূলতেই ৰাজহুৱা খণ্ডতহে হৈছিল, গতিকে এনে উদ্যোগ স্থাপন নকৰাৰ বাবে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰক অভিযুক্ত কৰাটো সহজ আছিল।\nবৰ্তমানৰ সময়ত অসমৰ জলসম্পদৰ ব্যৱহাৰ, বৃহৎ নদীবান্ধৰ বিৰোধিতা, গৰাখহনীয়া প্ৰতিৰোধ আদি দাবীবোৰ অসমৰ জাতীয়তাবাদী দল-সংগঠনে গ্ৰহণ কৰিছে।\nজাতীয়তাবাদৰ উত্থানৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰব্ৰজনৰো এটা ডাঙৰ ভূমিকা থাকে।\nযদি এখন ৰাষ্ট্ৰৰ সংবিধান আৰু প্ৰশাসনিক নীতি-নিয়ম তথা আইন-কানুনত এটা জনগোষ্ঠীয়ে পৰম্পৰাগতভাৱে বসবাস কৰি অহা এলেকালৈ অবাধে আভ্যন্তৰীণ প্ৰব্ৰজন (বেলেগ জনগোষ্ঠীৰ) হোৱাৰ বাট খোলা থাকে, বা এই ক্ষেত্ৰত বাধা-নিষেধ নথাকে তেতিয়া আভ্যন্তৰীণ প্ৰব্ৰজনৰ ফলত সেই ঠাইবোৰৰ জনগাঁথনিৰ পৰিবৰ্তন ঘটে।\nইয়াৰ লগতে যদি আজাতিক ৰাজনীতিৰ কুটিল পাশা খেলত সেই এলেকাবোৰলৈ বহিঃৰাষ্ট্ৰৰপৰা জনপ্ৰব্ৰজন হোৱাৰো বাট খোলা থাকে তেতিয়া পৰিস্থিতিৰ অধিক অৱনতি ঘটে। প্ৰশাসনিক শিঠিলতা, ৰাজনৈতিক অদূৰদৰ্শিতা আৰু ভোটবেংকৰ ৰাজনীতিয়ে এইবোৰ ঘটনা ঘটাত অধিক ইন্ধন যোগায়।\nএনে ক্ষেত্ৰত সেই এলেকাটোৰ স্থায়ী বাসিন্দাসকলৰ ৰাজনৈতিক আৰু সামাজিক স্থিতিৰ প্ৰাধান্যৰ হীন-দেঢ়ি ঘটিব পাৰে। তেনে ক্ষেত্ৰত সেই জনগোষ্ঠীটোৱে (বা জনগোষ্ঠীবোৰে) নিজৰ অস্তিত্বৰ প্ৰতি ভাবুকিৰ সৃষ্টি হোৱা বুলি গণ্য কৰিব পাৰে। ইয়াৰ ফলত এহাতে প্ৰচলিত ব্যৱস্থাটোৰ ওপৰত আৰু ৰাজনৈতিক ক্ষমতাৰ কেন্দ্ৰীয় কৰ্তৃত্বৰ বিৰুদ্ধে ক্ষোভ আৰু অবিশ্বাসৰ সৃষ্টি হয়।\nআনহাতেদি, সেই পৰিস্থিতিৰপৰা পৰিত্ৰাণৰ এক পথ হিচাপে পুৰণা বা খিলঞ্জীয়া গোষ্ঠীবোৰৰ ভিতৰত জাতীয়তাবাদী আন্দোলন আৰম্ভ হ'ব পাৰে। এনে জাতীয়তাবাদে এনেধৰণৰ পৰিস্থিতিক সহজেই সশস্ত্ৰ আৰু হিংসাত্মক ৰূপলৈ, উগ্ৰ জাতীয়তাবাদলৈ ৰূপান্তৰিত কৰিব পাৰে আৰু জাতীয়তাবাদৰ যিবোৰ ভয়াৱহ দিশ অৰ্থাৎ গোষ্ঠীসংহাৰ, নৃ-গোষ্ঠীগত চাফাইকৰণ, প্ৰব্ৰজনকাৰীসকলৰ বিৰুদ্ধে সশস্ত্ৰ হিংসাত্মক কাৰ্যকলাপ আদি সহজেই আৰম্ভ হৈ যাব পাৰে। এনে জাতীয়তাবাদৰ আক্ৰমণৰ লক্ষ্য এনে উগ্ৰতাক বিৰোধিতা কৰাসকলো হয়গৈ। পৃথিৱীৰ বিভিন্ন ঠাইৰপৰা এনে প্ৰক্ৰিয়াৰ বহু উদাহৰণ দিব পাৰি। দূৰলৈ যাবই নালাগে, অসমৰ অসম আন্দোলন, বড়ো আন্দোলন আৰু অন্যান্য নৃগোষ্ঠীগত আন্দোলনবোৰলৈ এবাৰ ভালকৈ মন কৰিলেই এই প্ৰক্ৰিয়াটো বুজি উঠিব পাৰি।\nৰাষ্ট্ৰৰ ‘এলিট' গোষ্ঠীবোৰৰ কাম-কাজ, ৰাজনৈতিক আৰু সামজিক প্ৰভুত্ববাদৰ ভূমিকা :\nৰাষ্ট্ৰ (বা ৰাজ্যৰ) শাসন ক্ষমতাত থকা ‘এলিট' গোষ্ঠীবোৰৰ কাম-কাজৰ বিৰুদ্ধেও এনেধৰণৰ ক্ষোভ দানা বান্ধি উঠে। এনে এলিট শাসকগোষ্ঠীৰ মাজত এটা বিশেষ জনগোষ্ঠীৰ এজন-দুজন প্ৰতিনিধি থাকিব পাৰে। কিন্তু সামগ্ৰিকভাৱে এনে এলিট গোষ্ঠীটোৱে নিজৰ স্বাৰ্থ ৰক্ষা কৰিবলৈ কৰা কাম-কাজে জনগোষ্ঠীটোৰ সাধাৰণ মানুহৰ জীৱনলৈ কোনোধৰণৰ পৰিবৰ্তন নানে। বৰঞ্চ জনগোষ্ঠীটোৰ মাজৰ সচেতন মধ্যবিত্ত অংশটোৱে অধিক অৱহেলিত বুলিহে ধাৰণা কৰিব পাৰে। ইয়াৰপৰাই বিক্ষুব্ধিৰ জন্ম হয় আৰু সময়ত জাতীয়তাবাদী চিন্তা-চৰ্চাৰ উদ্ভৱৰ ক্ষেত্ৰত ইও অৰিহণা যোগায়।\nস্বাধীনতাৰ পাছৰপৰা গঠন হোৱা (তাৰ আগৰ পৰ্যায়তো) প্ৰতিখন অসম মন্ত্ৰীসভাত একাধিক শক্তিশালী খাচী, গাৰো, বড়ো বা কাৰ্বি প্ৰতিনিধি আছিল। তথাপিও এই ‘এলিট' শাসকগোষ্ঠীটোৰ কাম-কাজৰ বিৰুদ্ধে বিভিন্ন ক্ষোভ জমা হ'বলৈ আৰম্ভ কৰিছিলে।\nইয়াৰ আন এটা দিশো আছে - বহুজাতিক, এক ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত এলিট শাসকগোষ্ঠীটোৰ চৰিত্ৰও বহুজাতিক হয় যদিও ইয়াত সাধাৰণতে সংখ্যাগুৰু গোষ্ঠীটোৰ প্ৰভুত্ব বা ‘হেজিমনি' অৱধাৰিতভাৱে থাকে। তেনে পৰিস্থিতিত সংখ্যালঘু গোষ্ঠীবোৰে নিজস্ব প্ৰতিনিধিত্ব থকা সত্ত্বেও উপেক্ষিত আৰু অৱদমিত অনুভৱ কৰাটো আচৰিত নহয়। বিশেষকৈ যেতিয়া এনে জনগোষ্ঠীবোৰৰ কিছুমান স্পৰ্শকাতৰ বিষয়ৰ প্ৰতি শাসক গোষ্ঠীটো উদাসীন হয়।\nঅতি বিকশিত গণতন্ত্ৰ, পাৰস্পৰিক সন্মান তথা সমতাৰ ভিত্তিত তৈয়াৰ কৰি লোৱা কেতবোৰ আইনী পন্থাৰ জৰিয়তেহে এনেধৰণৰ সমস্যাবোৰ গ্ৰহণযোগ্যভাৱে সমাধান কৰাৰ উপায় থাকে। (ক্ৰমশঃ)\n(কৃতজ্ঞতা স্বীকাৰ : ডা. ধ্ৰুৱজ্যোতি বৰাদেৱৰপৰা এই লেখাটো সংগ্ৰহ কৰি অনাৰ বাবে মনোজ কুমাৰ মহন্ত আৰু আবিদ আজাদলৈ কৃতজ্ঞতা জ্ঞাপন কৰা হ’ল। – সম্পাদনা সমিতি।)\nNo Comments : "জাতীয়তাবাদ- (ডা. ধ্ৰুৱজ্যোতি বৰা)"


গুচি গ’ল অসমৰ মীনা কুমাৰী... - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\nগুচি গ’ল অসমৰ মীনা কুমাৰী…\nঅসমীয়া প্ৰতিদিন ৰ দ্বাৰা\t Jan 30, 2022 ত শেষ সম্পাদনা কৰা হৈছে\nতেওঁ অসমৰ মীনা কুমাৰী! ভ্ৰাম্যমান থিয়েটাৰত নায়িকা হিচাপে অভিনয় কৰা প্ৰথম গৰাকী অভিনেত্ৰীয়ে আজি শেষ নিশ্বাস ত্যাগ কৰিলে। বহু ঘাত-প্ৰতিঘাত, দুখৰ দেৱাল পাৰ কৰি সাহসেৰে জীৱন জীয়াই যোৱা অতি প্ৰবীন অভিনেত্ৰী মীনা কুমাৰীয়ে আজি শুই গ’ল শেষৰ বাৰৰ বাবে। তেওঁ কৰা অভিনয় এতিয়াও সকলোৰে মন-মগজুত সতেজ হৈ আছে। এই অভিনেত্ৰীগৰাকীৰ সন্দৰ্ভতে অসমীয়া প্ৰতিদিন ডিজিটেলৰ এক প্ৰতিবেদন।\nতেওঁৰ মুখত সদায় লাগি আছিল এটা মিঠা হাঁহি। আইদেউ সন্দিকৈ যদি অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ প্রথম গৰাকী অভিনেত্ৰী, তেনে এক পৰিচয় আছিল অনুপমা ভট্টাচাৰ্যৰো। ১৯২৮চনত জন্মগ্ৰহণ কৰা অনুপমা ভট্টাচাৰ্য আছিল প্ৰথমগৰাকী ভ্ৰাম্যমানৰ অভিনেত্ৰী। শিৱসাগৰৰ আমোলাপট্টীত ১৯ আগষ্টত প্ৰখ্যাত বেজবৰুৱা পৰিয়ালত জন্ম হৈছিল অনুপমা ভট্টাচাৰ্যৰ।\nতেওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল গোপাল বেজবৰুৱা আৰু মাতৃৰ নাম গুণদা বেজবৰুৱা। লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ পৰিয়ালৰ অনুপমা ভট্টাচাৰ্যৰ মোমায়েক আছিল বকুল বনৰ কবি আনন্দ চন্দ্ৰ বৰুৱা। ব্ৰাহ্মিন পৰিয়ালত জন্ম হোৱাৰ সূত্ৰেই কঠোৰ নীতি নিয়মৰ মাজত শৈশৱ অতিবাহিত কৰিও ভ্ৰাম্যমানৰ মঞ্চত অভিনয় কৰিবলৈ গৈ তেওঁ বহু ত্যাগ কৰিব লগা হৈছিল।\nসেই সময়ত চিনেমা বা মঞ্চত ছোৱালীয়ে অভিনয় কৰাতো সমাজে ভাল দৃষ্টিৰে চোৱা নাছিল। কিন্তু চিনেমাৰ প্ৰতি আছিল তেওঁৰ তীব্ৰ হেঁপাহ। অভিনয় তেওঁৰ প্ৰাণত আছিল। সেয়েহে নাচ, গান, অভিনয়ক তেওঁ নিচা কৰি লৈছিল। ঘৰৰ পৰা মনে মনে গৈ চিনেমা চাবলৈ গৈ বহুবাৰ ককৰ্থনাৰো সন্মুখীন হৈছিল।\nতেওঁৰ প্ৰিয় অভিনেত্ৰী আছিল মীনা কুমাৰী। আৰু তেওঁ অসমৰ অভিনয় জগতত যেন মীনা কুমাৰীৰ এক ভাবমূৰ্তিয়ে থৈ গ’ল। চিনেমা বা অভিনয় কৰিবলৈ গৈ ধৰা পৰাৰ বাবে দেউতাকে মাকক তেওঁৰ বাবে দুৱাৰ খুলি দিবলৈ মানা কৰিছিল। ফুলেশ্বৰী গাৰ্লছ হাইস্কুলত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰা অনুপমা ভট্টাচাৰ্যই ৯ বছৰ বয়সতে বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হৈছিল।\nতেতিয়া তেওঁ সংসাৰ কি বুজাই নাছিল। কিন্তু কেইমাহমানৰ পাছতে তেওঁ বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হোৱা উদয় ভট্টাচাৰ্যৰ মৃত্যু হয়। তাৰপাছতে তেওঁৰ জীৱনেই সলনি হৈ পৰে। সেই স্মৃতি তেওঁ প্ৰকাশ কৰিছিল এইদৰে- বিয়া হোৱাৰ কেইদিন মানৰ পাছতে এদিন মায়ে হুৰাহুৰে কান্দিবলৈ ধৰিলে। ওচৰৰ তিৰোতা বোৰ আহি মোৰ কাণৰ গহণা-গাঁথৰিবোৰ খুলি পেলালে, কঁপালৰ ফোট মচি দিলে। কোনোবাই ক’লে মই হেনো বিধবা হ’লো। মোৰ সৈতে বিয়া হোৱা মানুহজন জ্বৰ হৈ ঢুকাই থাকিল। মই সেইবোৰ কি জানো! এই কাপোৰবোৰ , গহণাবোৰ খুলি দিয়াতহে মোৰ গাতো পাতল লাগিছিল। খেলিবলৈ সুবিধা হৈছিল।\nছিৰাজ ছবিত অভিনয় কৰিছিল অনুপমা ভট্টাচাৰ্যই। ছিৰাজৰ সংগীত পৰিচালক আছিল শিৱপ্ৰসাদ ভট্টচাৰ্য। পুনৰ ছিৰাজৰ সংগীত পৰিচালক ভট্টাচাৰ্যৰ সৈতে অনুপমা ভট্টাচাৰ্য বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। জন্ম হয় এটি কন্যা সন্তানৰ। নাম থ’লে – ৰুণ্মী। তেতিয়া তেওঁৰ বয়স আছিল ২২ বছৰ। আৰু দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে বিধবা হ’ল অনুপমা ভট্টাচাৰ্য।\nজীৱন নচলা হৈ পৰিছিল তেওঁৰ। ক’ৰ পৰা কেনেদৰে আৰু কেনেকৈ চলিব সেই উপায় তেওঁ বিচাৰি ফুৰিছিল। কাৰো পৰা তেওঁ সহায় নাপাই অভিনয়কে সম্বল কৰিলে। জীয়াৰীক সংগীত শিল্পী হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰিলে। কিন্তু তেওঁৰ কন্যাই দুই সন্তান জন্ম দি মৃত্যুমুখত পৰে। এনেদৰেই জীৱন আগুৱাই নিছিল তেওঁ। তাৰপাছত জীৱনলৈ আহিল সংগী হিচাপে ত্ৰৈলক্য দত্ত। বিশিষ্ট কাৰ্টুনিষ্ট গৰাকীৰ সৈতে তেওঁ থাকি গ’ল। এয়া পিছে কোনোবা বিবাহ নাছিল। আছিল আন্তৰিকতা আৰু মৰ্যদাপূৰ্ণ এক সম্পৰ্ক। ঠিক ভাতৃ-ভগ্নীৰ দৰেই।\nফণী শৰ্মাই পৰিচালনা কৰা ছবি ছিৰাজত অভিনয় কৰাৰ বাবেই তেওঁলোকৰ পৰিয়ালটোক একাষৰীয়া কৰা হৈছিল। ছিৰাজৰ ফাটেমা নামৰ চৰিত্ৰটোত অভিনয় কৰিছিল তেওঁ। অভিনয়ে তেওঁৰ সৰ্বোচ্চ হৈ পৰিল। নিমিলা অংক নতুন পৃথিৱী, মানৱ আৰু দানৱ, সৰা পাত, ৰাংধালি, মন আৰু মৰম, বিপ্লৱী আদিকে ধৰি ১৪খনৰো অধিক ছবিত অভিনয় কৰিছিল অনুপমা ভট্টাচাৰ্যই।\nভ্ৰাম্যমানত ১৯৬৩চনতে অভিনয়ৰ বাবে আগবাঢ়ি গৈছিল অনুপমা ভট্টাচাৰ্য। দুবছৰৰ বাবে চুক্তিবদ্ধ হৈছিল নটৰাজ থিয়েটাৰৰ সৈতে। ছিৰাজ উদুল্লা, কিয়, ভোগজৰা, কাশ্মিৰী কুমাৰী আদি নাটকত তেওঁৰ বলিষ্ঠ অভিনেয়েৰ অগণন নাট্যপ্ৰেমীৰ হৃদয় জিনিছিল।\nঅনাতাৰ কেন্দ্ৰতো অনুপমা ভট্টাচাৰ্যই নাট্য শিল্পী আৰু ঘোষিকা হিচাপে কাম কৰিছিল। কলাগুৰু বিষ্ণুৰাভা বঁটা, আইদেউ সন্দিকৈ বঁটা আদি সন্মানো তেওঁ লাভ কৰিছিল। মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁৰ বয়স হৈছিল ৯৪ বছৰ। কেইদিনমানৰ পূৰ্বে হেৰুৱাইছিল একেলগে থকা ত্ৰৈলক্য দত্তক। তাৰপাছত তেওঁ নিঃসংগ হৈ পৰিছিল।\nঅসমৰ প্ৰথমটো ভ্ৰাম্যমান থিয়েটাৰৰ দল নটৰাজত ১৯৬৩চনত তেওঁ ২০০০ টকাত চুক্তিবদ্ধ হৈছিল। ১১ বছৰ বয়সতে শিৱসাগৰৰ মঞ্চত নাটক কৰিছিল অনুপমা ভট্টাচাৰ্যই। তেওঁ অভিনয় কৰা ছিৰাজ ছবিখনত ১৯৪৮চনতে মুক্তি লাভ কৰিছিল। সেইগৰাকী বিদূষী মহিলা তথা অভিনেত্ৰীৰ মৃত্যু হ’ল ৩০ জানুৱাৰী, ২০২২ত।\nকোভিডত আক্ৰান্ত হৈছিল অনুপমা ভট্টাচাৰ্য। লৈ যোৱা হৈছিল গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় হাস্পতাললৈ। কিন্তু তেওঁ আৰু ঘৰলৈ ঘূৰি নাহিল। চিকিৎসালয়তে শেষ নিশ্বাস ত্যাগ কৰিলে এইগৰাকী প্ৰবীন অভিনেত্ৰীয়ে। জীৱনটো তেওঁ ছবিৰ দৰেই যেন নিমিলা অংক হৈয়ে ৰৈ গ’ল।\nতথাপি তেওঁ কোনো দিনেই হতাশ হোৱা নাছিল। সাহসেৰে সেই সময়ৰ সামাজিক প্ৰতিবন্ধকতাক নেওচি অভিনয়ক তেওঁ সম্বল কৰি লৈ অভিনেত্ৰী সকলৰ বাবে আইদেউ সন্দিকৈৰ পাছতে নতুন বাট কৰ্ষণ কৰিছিল। বিদায় অনুপমা ভট্টাচাৰ্য।\nআৰক্ষীৰ সফলতাঃ ন-মাইলত চোৰাং গৰু জব্দ, গ্ৰেপ্তাৰ দুই সৰবৰাহকাৰীক…\nঅভিনেত্ৰী অনুপমা ভট্টাচাৰ্যৰ বিয়োগত মুখ্যমন্ত্ৰী-সাংস্কৃতিক মন্ত্ৰীৰ শোক প্ৰকাশ…


এজোপা আচৰিত গছ, যাক কাটিলে ওলাই মানুহৰ দৰে তেজ… পিচে ইয়াৰ আঁৰৰ ৰহস্য কি ? – নিয়মীয়া বাৰ্তা\nএজোপা আচৰিত গছ, যাক কাটিলে ওলাই মানুহৰ দৰে তেজ… পিচে ইয়াৰ আঁৰৰ ৰহস্য কি ?\nনিয়মীয়া বাৰ্তা, ২৯ জুনঃ প্ৰাণীৰ দৰে উদ্ভিদৰ দেহতো প্ৰাণ থাকে বুলি কোৱা হয় যদিও প্ৰাণীৰ দৰে উদ্ভিদৰ প্ৰাণ থকা কথাটো প্ৰত্যক্ষ ভাৱে দেখা পোৱা নাযায়। প্ৰাণী দেহৰ দৰে উদ্ভিদৰ দেহত ৰক্ত বা তেজ নাথাকে। কিন্তু এনে এবিধ উদ্ভিদৰ আছে যি জোপা কাটিলে তেজৰ দৰে পদাৰ্থ ওলায়।\nদক্ষিণ আফ্ৰিকাত পোৱা এই গছ বিধৰ নাম হৈছে “ব্লাড উদ ট্ৰী”। এই গছবিধ মোজাম্বিক, নামিবিয়া, টানজানিয়া, আদি দেশ সমূহত পোৱা। এই গছজোপা কেৱল কাটিলেই নহয় ইয়াৰ ডাল বা অন্য অংশ ভাঙিলেও তেজৰ দৰে তৰল পদাৰ্থ ওলায়।\nএই বিৰল গছবিধৰ উচ্চতা ১২ৰ পৰা ১৮ মিটাৰ পৰ্যন্ত হয় লগতে ইয়াৰ পাতবোৰ ঘন আৰু হালধীয়া ৰঙৰ ফুল ফুলে। এই গছৰ কাঠো বিভিন্ন ধৰণৰ আচবাব নিৰ্মাণত ব্যৱহাৰ কৰা হয়।\nকিছুলোকে এই গছক যাদুকৰী বুলি মানে। কাৰণ বহু ৰোগত ইয়াক ঔষধ ৰূপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। বিভিন্ন তেজৰ সম্বন্ধীয় ৰোগৰ চিকিৎসাত ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰা হয়।\nউল্লেখ্য যে, দাতৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ,পেটৰ নানা সমস্যা,মেলেৰীয়া আৰু গুৰুতৰ আঘাতৰ বাবে ই এবিধ মহৌষধ।\nনগাঁৱত আৰম্ভ হ’ল ছাত্র সন্থাৰ বজাৰ\nসীমান্তত নহয়, চীনৰ বিৰুদ্ধে ভাৰতৰ যুঁজ আৰম্ভ হ’ল দিল্লীৰ পৰা; নিষিদ্ধ হ’ল এইকেইটা এপছ ?\nমোদীৰ লাডাখ ভ্রমণৰ তাৎপৰ্য\nকামেই হ’ল জীৱনৰ চৰম সার্থকতা\nভাৰতীয় সেনাৰ শক্তি Boeing AH-64 Apache হেলিকপ্টাৰ…\nলকডাউনত দক্ষিণ কামৰূপৰ যাত্ৰাপাৰ্টীৰ প্ৰযোজক-কলাকুশলীৰ…\nলকডাউনত দক্ষিণ কামৰূপৰ যাত্ৰাপাৰ্টীৰ প্ৰযোজক-কলাকুশলীৰ হাহাকাৰ; পোৱা ন‍াই চৰকাৰী সাহায্য


টিকট : অশোক কুমাৰ নাথ - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nপানী শুকাওঁতে ওলাই পৰা ঝাওবন ভৰা বালিচাপৰিৰ সেউজীয়া বগাৰ মাজেৰে সি অগ্ৰসৰ হ‘ল। কাষত নদীৰ শান্ত–সামাহিত স্নিগ্ধ ৰূপ। সোঁতৰ ধাৰ বিশেষ নাই। সি নদীৰ কুলকুল শব্দৰ স‘তে আৰু কিছুদূৰ আগুৱাই যাব লাগিব।\nআগত এটা ঘৰ আছে। মাকে কোৱা মতে দুই শতিকাযুৰি অঞ্চলটোত ৰাজত্ব চলোৱা এটি ঘৰ। বাঘ–হাতীৰ উত্‍পাত বৃদ্ধি হ‘লে লোকক উদ্ধাৰ কৰিবলৈ আগুৱাই আহা এটি ঘৰ। মানস অভয়াৰণ্যৰ কাষত অতীতৰ এটা উজ্বল ঘৰ। তাৰ পূর্বপুৰুষৰ ঘৰ। এক অর্থত্ ঘৰৰ ভগ্নাংশ।\nআবেলিৰ সেন্দুৰীয়া নদীখনৰ কিছু কাষতে ঘৰখন। লাহে লাহে কল্লোলে দূৰৰপৰা ৰিণিকি ৰিণিকি জংঘলৰ মাজত ঘৰ এটা দেখিবলৈ ধৰিলে। আজি সি নদীপাৰৰ এই ঘৰটোলৈ আহিছে। আহিবই লাগিব!\nব্ৰিটিছ চৰকাৰৰ প্ৰিয় এই ঘৰখন এটা সময়ত বেছ আয়মেৰে থাকিছিল। মাছে মঙহেৰে দৱনিকৈ খাইছিল আৰু আনকো খুৱাইছিল। অঞ্চলটোৰ দাৰগা, মহাজন, সাধাৰণ প্ৰজা সকলোৱে সসন্মানে ঘৰখনলৈ মূৰ দাঙি চাইছিল। সেয়াও এক সময় আছিল।\nগিৰিসাই যোৱা সময় সোঁতৰ বিপৰীতে কোনেও হ‘ব নোৱাৰে। চাৰিখনকৈ বাগী থকা ঘৰখন আজি মূল ৰাস্তাটোৰপৰাই পৃথক। আশে–পাশে থকা ঘৰবোৰ কেতিয়াবাই অন্য ঠাইলৈ উঠি গৈছে! সময়ৰ ইতিহাসৰ পৰিহাস! এতিয়া সকলোৱে জৰাজীর্ণ ঘৰখন কেৱল অঞ্চলটোৰ ইতিহাসৰ এক অধ্যায় বুলি ভাবে। সেই ঘৰখনৰে উত্তৰাধিকাৰী কল্লোল। কিন্তু এতিয়া সি আহিছে ঘৰখনৰ তাৰ পূর্বপুৰুষৰ এটা ভুলৰ বিষয়ে ভালকৈ জানিবলৈ। তাৰ পঞ্চাচ তম্ জন্মদিনত ওপজা ঘৰখন এবাৰ চাবলৈ। তাৰ স্বর্গীয় মাকে কোৱা কিছুমান সাধুকথা স্বচক্ষুৰে চাবলৈ, আশে–পাশে থকা লোকৰপৰা কথাবোৰ ভালকৈ জানিবলৈ।\nমাকে কৈছিল কিছুমান সাধুকথা। লাহে লাহে সাধুবোৰত কিছু যে সত্যতা আছে বুজিবলৈ ধৰিলে।\nব্ৰিটিছৰ কৃপা লাভ কৰা তাৰ পূর্বপুৰুষসকলৰ ভিতৰত স্বাধীনতা আন্দোলনৰ সময়ত পৰিয়ালটোৰ মূৰব্বী ৰূপেশ্বৰ আছিল ব্ৰিটিছ চৰকাৰৰ চৰম বিৰোধী। একো প্ৰকাশ নকৰিলেও তেওঁ তলে তলে ব্ৰিটিছ চৰকাৰৰ বিৰুদ্ধে আন্দোলনটোৰ সম্পূর্ণ সমর্থন কৰিছিল। স্বাধীনতা লাভৰ থিক আগৰ সময়খিনিত তেওঁ ব্ৰিটিছ চৰকাৰৰ বিৰুদ্ধে বহুতকেইটা ষড়যন্ত্ৰ ৰচনা কৰিছিল।\nদেশ স্বাধীন হ‘বলৈ দুটামান মাহ বাকী আছিল। ইতিমধ্যে ইংৰাজ চৰকাৰ ভাৰতৰপৰা আঁতৰ হোৱাতো নিশ্চিত হৈছিল। কিন্তু ভাৰতৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত ইংৰাজসকলৰ ওপৰত অত্যাচাৰ আৰম্ভ হৈছিল। মানস অভয়াৰণ্যৰ পহু চিকাৰৰ ক্ষেত্ৰত ব্ৰিটিছসকলোক এক নির্দিষ্ট অংশ ধৰি দিয়া হৈছিল। কিন্তু এদিন এটা পহুৰ পিছে পিছে খেদি যাওঁতে ডেকা ইংৰাজ অফিচাৰ এজনে সীমাৰেখাতকৈ বহুদূৰ বেছি অতিক্ৰম কৰি পেলাইছিল। সেই ঠাইত লাহে লাহে ইংৰাজসকলোৰ প্ৰতিৰক্ষা বহুত দুর্বল হৈ পৰিছিল। অঞ্চলটোৰ ৰাইজে তেওঁক হত্যা কৰিব লাগে বুলি হুংকাৰ দিয়োতে ডেকা ইংৰাজজনে নৱবিবাহিতা পত্নী বিয়েত্ৰিছৰ সৈতে ৰূপেশ্বৰৰ বাংলালৈ পলাই যায়। তাৰ পৰা তেওঁলোক দুয়ো ইংলেণ্ডলৈ পলাই যোৱাৰ কথা। কিন্তু ৰূপেশ্বৰে ইংৰাজজনক ৰাইজৰদ্বাৰা লোহাৰ ৰ‘ডেৰে কোবাই মাৰি পেলায়। কিন্তু মেমচাহাব বিয়েত্ৰিছক বন্দী কৰি ৰাখে। তেওঁ আৰু তেওঁৰ পূত্ৰ পৰাগে বিয়েত্ৰিছৰ ওপৰত শাৰীৰিক নির্যাতন চলাই যায়। প্ৰায় এবছৰ ধৰি বন্দী অৱস্থাত থকাৰ পিছত বিয়েত্ৰিছৰ অকাল মৃত্যু হয়। বাকী ইংৰাজসকলে তেওঁলোক দুয়োতা আগতেই একেলগে মৃত্যু হোৱা বুলি ভাবি লয়।\nবিয়েত্ৰিছ মৰাৰ আগমুহুর্ত্তত ৰূপেশ্বৰক নির্বংশী হ‘বলৈ শাও দি যায়।\nপ্ৰথমতে ৰূপেশ্বৰহঁতে কথাটো পেংলাই কৰিছিল যদিও লাহে লাহে অনুভৱ কৰিলে বিয়েত্ৰিছ এতিয়াও আছে। তাইৰ প্ৰতিখোজৰ উশাহবোৰ অনুভৱ কৰিবলৈ ধৰিলে। বতাহবোৰ যেন অন্য কিবাহৰ নিয়ন্ত্ৰনতহে আছে। লাহে লাহে ৰূপেশ্বৰৰ ঘৰৰ সকলোবোৰ মানসিকভাৱে বেমাৰী হৈ আহিব ধৰিলে। ৰাতি ৰাতি ঘৰত ভয়ানক আর্তনাদ গুঞ্জিবলৈ ধৰিলে। বাহিৰৰ মানুহে শব্দবোৰ শুনা নাপায়। দর্জা–খিৰিকী সকলো বন্ধ হৈ যায়। গোটেই পৰিয়ালটোৰ ওপৰত অশৰীৰিৰ ভয়ংকৰ অত্যাচাৰ চলে। ধেনুভেৰীয়া হৈ পৰা মানুহকেইটা শূণ্যত ওপঙি ঘৰটোৰ চৌদিশে ধাক্কা লাগি অজ্ঞান হৈ পৰে। ৰাতিপুৱা সকলো থিক হৈ যায়। সকলোৱে নিজকে সম্পূর্ণ সুস্থ অৱস্থাত পায়। ৰাতিৰ ঘটনাবোৰ সপোন আছিল বুলি ভাবি লয়। কিন্তু দিনবোৰহে যে তেওঁলোকে সপোনত দেখিছিল ধৰিবই পৰা নাছিল। এবাৰ অমাৱশ্যাৰ ৰাতিৰ পিছদিনা পুৱা ৰাইজে ৰূপেশ্বৰৰ মৃতদেহটো কম পানী থকা কাষৰ পুখুৰীটোত ওলোটাকৈ পোত খাই থকা অৱস্থাত পায়। দর্জাত চেপত সোমই আছে ভয়ংকৰ ৰূপ ধাৰণ কৰি থকা পৰাগৰ মৃতদেহটো। আশে–পাশে আৰু বহুকেইটা মৃতদেহ। কেৱল অলপ অলপ জীয়াই আছিল পৰাগৰ স্ত্ৰী নীৰুবালা। নীৰুবালাই সেই ৰাতিয়ে প্ৰসৱ কৰিছিল এটা পূত্ৰ সন্তানৰ।\nকল্লোলে ঘৰটোলৈ গৈ পালে। গেট এখন আছে। অতি পুৰণি। কাঠৰ। দেখিলেই ভয় লাগে। যেন দাঁত নিকতাই তালৈ হাঁহি আছে। ঘৰটোৰ ভেঁটিটো বৰ ওখ – এবুকু মান হ‘ব। বাৰান্দাৰ কাষতে পৰি আছে এজন বৃদ্ধৰ ফ‘টো, ৰূপেশ্বৰৰ বোধয়! ক‘লা বৰণৰ ভয়ংকৰ গোফেৰে এজন লোক। হাতত ৰাইডাং বেত এডাল। কাষত ভঙা ডাঙৰ আয়না এখন পৰি আছে। সি নিজৰ মুখখন চালে। ভয়ংকৰ ক‘লা পৰিছে তেওঁ। নিজৰ মুখখনো নতুন নতুন লাগিছে। চকু দুটা বৰ দ দ যেন দেখিছে। কপাল, নাক, চকু, থুতৰি আনকি ক‘লা চেলাউৰিয়েও যেন অদ্ভূদ ধৰণে হাঁহিছে। নিজৰ পঞ্চাচ তম্ জন্মদিনত ওপজা ঘৰখন চাবলৈ অহা কল্লোলৰ হঠাত্ কিবা বেলেগ বেলেগ লাগিবলৈ ধৰিলে। হয়। সি নিজৰ নিয়ন্ত্ৰনত নাই। সন্ধ্যাৰ ক‘লাই আৱৰি থকা অন্য এখন জগততহে সি আছে। সি উভতিব খুজিলে। কিন্তু নোৱাৰিলে। প্ৰচণ্ড জোৰেৰে আয়নাখন নিজৰ মূৰত মাৰি দিলে। আয়নাখন টুকুৰা টুকুৰ হ‘ল। বিনিময়ত তাৰ মূৰৰপৰা টোপাল টোপাল তেজ নিগৰিবলৈ ধৰিলে। ভঙা আয়নাৰ টুকুৰাবোৰ সি হেচি হেচি নিজৰ মুখত জোৰেৰে সুমুৱাবলৈ ধৰিলে। উহ!\nঅন্য কিবাহৰ নিয়ন্ত্ৰনত থকা তাৰ ভৰি দুখন বাৰীৰ ফাললৈ চলিবলৈ ধৰিলে। তলত বিহলঙনি, কচুপাত ভৰা এখন অৰণ্যসদৃশ বৃহত্ বাৰী। হয়তো একশ বছৰ পুৰণি! কাষত এটা অলপ পানী থকা পুখুৰী। তাত গছ কিছুমানৰ প্ৰতিবিম্ব দেখা গৈছে। ওপৰত কি গছ আছে চাবলৈ তাৰ সামর্থ নহ‘ল। তাৰ চকুত পৰিল হাতদুখনে খোপিয়াই বিচাৰি ফুৰা লোহাৰ ৰ‘ড এডাল। সি লাহে লাহে ৰ‘ডডাল বুটলি ল‘লে আৰু প্ৰচণ্ড জোৰেৰে নিজৰ বুকুত সুমুৱাই দিলে।\nবাইশ বছৰীয়া সিদ্ধার্থই তাৰ যমজ ভাতৃ কিশোৰ আৰু ক‘লেজৰ বহুত বন্ধু বান্ধবীৰ সৈতে মানস অভয়াৰণ্যত পিক্‌নিক মানাবলৈ আহে। তাৰ মনতো আজি ভাল লগা নাই। সিহঁত দুটাৰ দেউতাক কল্লোল মৰাৰ আজি বিশ বছৰ হ‘ল। অৱশ্যে ক‘ত কেনেকৈ মৰিছিল সিহঁতে নাজানে। সিদ্ধার্থই তাৰ প্ৰেমিকা মিলিৰ সৈতে কিছু সময় অকলে কটালে।\nসন্ধিয়া হৈ আহিছে। পিক্‌নিক দলটো উভতিবৰ হৈছে। কিন্তু সিদ্ধার্থ আৰু কিশোৰ নাই। সকলোফালে বিচৰা হ‘ল। বহু সময় পিছত এডাল শিলিখা গছত দুয়োতাকে ওলোমি থকা অৱস্থাত পোৱা গ‘ল। মৃতদেহ দুটাৰ ডিঙি দুটা বেয়াকৈ ভাঙি গৈছে। কাষত এটা পুৰণি, জৰাজীর্ণ, অস্থায়ী মানুহৰ বৃথা গাথাৰ সাক্ষী ঘৰ এটা!\nদুদিন পিছত কান্দি কান্দি কাতৰ হৈ পৰা সিদ্ধার্থৰ প্ৰেমিকা মিলিৰ ওকালি ওকালি ভাৱ এটা আহিল!\n← পিৰানহা : উজ্জ্বল ফুকন\nব্যঙ্গৰ চলেৰে (দিগন্ত বৰা) →


কেৰিয়াৰ কেনেকৈ বাচনি কৰিব - Career - by Scientific Temperament\nfor any query reach us at – career@scientifictemperament.in\nSo, here is the thing. There are two ways through which you can proceed towards the end. One is either you can watch our video series to know how to begin the marvelous journey for choosingacareer and then come back here and proceed further to know about the various career options you can have for your future. Or you can continue to scroll and explore the same path by continuous reading.\n• একাংশ সেই ধৰণৰ শিক্ষাৰ্থী, যি সকলক মাক দেউতাকে কয় কি হব পিছলৈ ,আৰু মাক দেউতাকে সেইটো হবলৈ কোৱাৰ আৰতে তিনিতা কাৰণেই লুকাই থাকে –\n• একাংশ সেই ধৰণৰ শিক্ষাৰ্থী, যি সকলক ঘৰৰ মানুহে বৰ বেছি কে নকয় অমূক হব লাগিব বুলি, কিন্তু তেওঁলোকে সৰুৰে পৰা দেখি আহিছে সমাজৰ বেছি সংখ্যকেই অমূক কেৰিয়াৰ লৈছে, আৰু পইচাও ভাল, গতিকে মইও সেইটোৱেই হম । বৰ্তমানৰ পৰিপেক্ষিতত ডাক্টৰ, ইঞ্জিনীয়েৰ আৰু অইলৰ চাকৰি সেই ভাগত পৰিব ।\n• একাংশ সেই ধৰণৰ শিক্ষাৰ্থী, যি সকলে কি হম বুলি সম্পূৰ্ণ ৰূপে নাভাবে, নম্বৰ আৰু পৰীক্ষাৰ ৰিজাল্ট চাই সেইমতে নম্বৰ বেছি পোৱাটোতে পিছলৈ পঢ়িব বুলি ভাবি লয় ।\n• একাংশ সেই ধৰণৰ শিক্ষাৰ্থী, যি সকলে স্নাতকোত্তৰ লৈকে পঢ়ে, আৰু কোনোবা স্কুল বা কলেজত সোমায় ।এইবাবে নহয় যে শিক্ষকতা কৰি বহুত ভাল পায়, কিন্তু এইবাবেই যে প্ৰফেচৰ এজন হব পাৰিলে কষ্টও বেছি নহয়, পইচাও ভাল আৰু লগত সন্মানটোও আছে ।\n• ওপৰৰ একাংশটোৰ দৰেই একে ধৰণৰ আৰু একাংশ আছে, যি সকলে ডিগ্ৰী লৈকে পঢ়ে, আৰু পাৰিলে মাষ্টাৰ্চ ও কৰে । তাৰ পিছত যি পায়, সেইটোকে কৰ্ম জীৱন হিচাপে বাছি লয় । এই একাংশৰ অধিক সংখ্যক ছোৱালীয়েই পঢ়াৰ পিছতে বিয়াত বহে ।\n• একাংশ সেই ধৰণৰ শিক্ষাৰ্থী, যি সকলে একো নাভাবে, যেনে তেনে পাৰিলে ডিগ্ৰী লৈকে পঢ়িলে, নোৱাৰিলে নাই, আৰু তাৰ পিছতেই কিবা নহয় কিবা এটা কামত সোমায় ।\n• আৰু হয়তো ওপৰৰ এটাও ভাগত নপৰাকৈ ক’ৰবাত এজন দুজন চুকে কোণে থাকে, যিয়ে সৰুৰে পৰাই যি বিষয় ভাল পায় সেইটোৱেই কেৰিয়াৰ হিচাপে লব বুলি ঠিক কৰি থয়।\n• মই কি হব বিচাৰো ?\n• মই সেইজন কিয় হব বিচাৰো ?\n• যি হব বিচাৰো, সেইয়া হবলৈ আজি মই কি কৰিলো ?\n• মোৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ শক্তি কিহত ?\n• মোৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ দূৰ্বলতা কিহত ?\n• সৃজনীশীলতা আৰু কল্পনা (Creativity & Imagination) – নতুন চিন্তাৰে ন ন বস্তু আৰু কামৰ কথা সহজে ভাবিব পৰা ।\n• অনুসন্ধিৎসা (Curosity) – যি কোনো কথা , কাম নিজৰ বাবে শিকিব বিচৰা ।\n• মুক্ত মনোভাৱাপন্ন (Open – mindedness ) –যি কোনো কথা সকলো ফালৰ পৰা জুকিয়াই চাব জনা ।\n• জ্ঞানাৰ্জন কৰি ভালপোৱা (Love of Learning) – নতুন কথা, অৰ্হতা, কাম শিকি ব হাল পোৱা, নিজৰ বাবেই হওক বা শিকিব লাগে বাবেই শিকা নহওক কিয় ।\n• শুদ্ধ সিদ্ধান্তকাৰী (Holistic Perspective ) – আনক শুদ্ধ জ্ঞান দিব পৰা, সমস্যাত থকা জনক শুদ্ধ পৰামৰ্শ দিব জনা।\n• নিৰ্ভীকতা (Bravery) – কষ্ট, প্ৰত্যাহ্বান, ভাবুকি এইবোৰৰ প্ৰতি ভয় নোহোৱা ।\n• অধ্যৱসায়ী (Perseverance) – একেৰাহে এটি কামত একেলেথাৰিয়ে লাগি থাকিব পৰা ।\n• প্ৰকৃত (Integrity, authenticity, honesty) – নিজক সচাঁ, প্ৰকৃত ৰূপত স্থান, কাল, পাত্ৰ ভেদে উপস্থাপন কৰিব পৰা ।\n• উৎসাহী (Vitality, enthusiasm, energy) – জীৱনক লৈ সদাই আশাবাদী, সদা ধনাত্মক শক্তিৰে ভৰপূৰ ।\n• ভালপোৱা আৰু সহানুভূতিশীলতা (Love & Compassion) – আনক সদাই ভালপোৱা, সম্বন্ধ বোৰক গুৰুত্ব দিয়া, বিশেষকৈ তেতিয়াও যেতিয়া সন্মূখৰ জনে একো দিব পৰা অৱস্থাত নাথাকে ।\n• উদাৰতা (Kindness, generosity) – একো আশা নকৰাকৈ বেলেগৰ বাবে ভাল কাম কৰা ।\n• সামাজিক বুদ্ধিমত্তা (Social intelligence – emotional + personal intelligence) – নিজৰ লগতে সমাজত থকা লোক সকলৰ মোন আৰু অভিপ্ৰায় বোৰ বুজি পোৱা ।\n• সামাজিক দায়বদ্ধতা (Social responsibity, loyality, teamwork) – দলীয় কামত ভালদৰে কাম কৰিব পৰা আৰু দলৰ লগত সদাই বিশ্বস্ত হৈ থকা ।\n• সমানতা (Fairness) – সকলো মানুহক সমানে ব্যৱহাৰ কৰা, ব্যক্তিগত অনুভূতিক চেৰাই গৈ সকলো সমান বুলি ভাবিব পৰা ।\n• নেতৃত্বতা (Leadership) – নিজৰ দলক উৎসাহ দি সদাই আগবঢ়াই লৈ যোৱা আৰু এজন সুনেতা হব পৰা ।\n• ক্ষমাশীলতা (Forgiveness & mercy) – ভূল কৰা জনক ক্ষমা কৰিব পৰা, মানুহক দুনাই সুবিধা দিয়া ।\n• নম্ৰতা (Humility / modesty) – জহাই নুফুৰা, আৰু্ নিজক আনতকৈ বেছি গুৰুত্বপূৰ্ণও বুলি নভবা ।\n• বিবেক (Prudence) – নিজক ইমান বিপদাপন্ন নকৰা যে ঘূৰিও আহিব নোৱাৰি তাৰ পৰা, এনেকুৱা একো নুকোৱা বা নকৰা যাৰ বাবে পিছলৈ অনুতাপ কৰিব লগা হয় ।\n• আত্ম সংযম ( Self – regulation ) – নিজৰ আৱেগ বোৰক সংযম কৰিব পৰা, নিয়মানুবৰ্তিতা হব পৰা, আৱেগৰ বশবৰ্তী হৈ একো ভূল নকৰা।\n• আনক প্ৰশংসা কৰিব পৰা (Appriciation of beauty and excellence) – তোষামোদ নকৰাকৈ সচাঁ জ্ঞান আৰু ভাল কামক প্ৰশংসা কৰিব পৰা ।\n• কৃতজ্ঞতা (Gratitude) – আনে কৰা ভাল কাম বোৰক মনত ৰখা। ধন্যবাদ কবলৈ শিকা ।\n• আশাবাদী (Hope, opstimism, future – mindedness) – সদাই ভাল হব বুলি ভাবিব পৰা, সমস্যাত ভাঙি নপৰি হাতে কামে কৰি এক সু ভবিষ্যতৰ দিশে আগ বাঢ়ি যাবলৈ সদা সাজু থকা ।\n• ৰসিকতা (Humour) – নিজৰ লগতে আনৰ মুখলৈ হাঁহি আৰু মনলৈ আনন্দ আনিব পৰা ।\n• আধ্যাত্মিকতা (Spirituality) – জীৱনৰ মহত্বতা আৰু উদ্দেশ্য বুজি পোৱা, জীয়াই থকাৰ কাৰণ বিচাৰি পোৱা ।\nScience Related Career Options (click to find subcategories)\nCommerce Related Career Options (click to find subcategories)\nHumanities Related Career Options (click to find subcategories)


ব্যক্তিগতকৰণৰ ধুমুহা! ষ্টেট বেংক এদিন বিক্ৰী হৈ যাব!! -\nHomeব্ৰেকিং নিউজব্যক্তিগতকৰণৰ ধুমুহা! ষ্টেট বেংক এদিন বিক্ৰী হৈ যাব!!\nব্যক্তিগতকৰণৰ ধুমুহা! ষ্টেট বেংক এদিন বিক্ৰী হৈ যাব!!\nডিজিটেল ডেস্কঃ দেশৰ বৰ্তমান অৰ্থনৈতিক অৱস্থা একেবাৰে পুতৌলগা বুলি ক’লেও অকণো ভূল কোৱা নহব৷ দেশত যেন চৰকাৰে এতিয়া ৰাজহুৱা প্ৰতিষ্ঠানক ব্যক্তিগতকৰণৰ কৰাত অঘোষিত প্ৰতিযগিতাত হে নামিছে ৷ দেশৰ ঘৰুৱা উৎপাদন(GDP) উৰ্ধগামী হোৱাৰ পৰিৱৰ্তে দৈনন্দিন নিম্নগামী হোৱাৰ খবৰে সদায়ে শিৰানা্ম দখল কৰে৷ দেশৰ ঘৰুৱা উৎপাদনৰ অৱস্থিতি ইমানেই পুতৌলগা যে, ভাৰতীয় ৰিজাৰ্ভ বেংকে আনকি জি ডি পিৰ প্ৰকৃত তথ্য প্ৰকাশ কৰিবলৈ লাজ পোৱা পৰিস্থিতি সদৃশ৷\nশেহতীয়াকৈ কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰ নেতৃত্বাধীন মোডী চৰকাৰে দেশৰ জি ডি পি হাৰ নিম্নগামী হোৱাৰ মুখ্য কাৰণ হিচাপে ক’ৰোনা মহামাৰীক দোহাই দি নিজৰ দায়িত্ব সামৰিব বিচাৰে যদিও একে সময়তে চীন দেশেকো ক’ভিড মহামাৰীয়ে জুৰুলা কৰাৰ পাছতো বিশ্ব অৰ্থনীতিত চীনে শীৰ্ষস্থান দখল কৰিলে৷ গতিকে চীনৰ পৰা মোডী চৰকাৰে শিক্ষা ল’ব লাগে বুলি সকলোৱে একেমুখে স্বীকাৰ কৰিব৷ তদুপৰি নৰেন্দ্ৰ মোডী নেতৃত্বাধীন কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ একেবাৰে হঠকাৰী সিদ্ধান্ত জি এছ টি আৰু বিমুদ্ৰাকৰণে দেশৰ অৰ্থনীতিত বিৰূপ প্ৰভাৱ পেলালে৷\nভাৰতীয় ৰিজাৰ্ভ বেংকে বিমুদ্ৰাকৰণৰ তীব্ৰ বিৰোধীতা কৰাৰ পাছতো তিলমানো কাণসাৰ নিদিলে মোডী চৰকাৰে৷ পূৰ্বৰ গৱৰ্ণৰ ৰঘুৰাম ৰাজন, ডঃ মনমোহন সিং, অমৰ্ত্য সেনৰ দৰে শতাধিক অৰ্থনীতিবিদে বিমুদ্ৰাকৰণৰ বিৰুদ্ধে মাত মতাৰ কাৰণে বিৰোধীৰ ৰাজনীতি বুলি নস্যাৎ কৰিলে মোডী চৰকাৰে৷ নিটি আয়োগৰ উপাধ্যক্ষ ৰাজীৱ কুমাৰে স্বাধীনতাৰ ৭০ বছৰৰ পাছত দেশৰ অৰ্থনৈতিক ব্যৱস্থাৰ এনে ভয়াৱহ সংকটৰ সন্মুখীন হৈছে বুলি মন্তব্য কৰিলে৷ কেৱল ব্যক্তিগতকৰণক তেওঁলোকৰ চৰকাৰৰ মূল মন্ত্ৰ হিচাপে লৈ চলাই গল নিজৰ একনায়কত্ববাদ৷\nইটোৰ পাছত সিটো ৰাজহুৱা খণ্ডক ব্যক্তিগত কৰিলে মোডী চৰকাৰে আৰু তেওঁলোকৰ হাতত যেন এতিয়াও ব্যক্তিগতকৰণ কৰিব লগা প্ৰতিষ্ঠানসমূহৰ তালিকাখন এতিয়াও বহুত দীঘলীয়া৷ এইবাৰ ব্যক্তিগতকৰণৰ ক্ষেত্ৰত আৰু এখোজ আগবাঢ়িবলৈ যো-জা কৰিছে মোডী চৰকাৰে৷ অহা ২৯ নৱেম্বৰৰ পৰা অনুষ্ঠিত হব সংসদৰ শীতকালীন অধিৱেশন আৰু সেই অধিৱেশনতে মোডী চৰকাৰে উত্থাপন কৰিব ৰাষ্ট্ৰায়াত্তা ‘বেংকিং আইন’(সংশোধনী) বিধেয়ক ২০২১৷\nসংসদত উত্থাপন কৰিব লগা এই বিধেয়কখনৰ বিৰুদ্ধে ইতিমধ্যে আন্দোলনৰ কাৰ্যসূচী ঘোষণা কৰিছে সৰ্বভাৰতীয় বেংক বিষয়া মহাসংঘই৷ ৩০ নৱেম্বৰত দিল্লীৰ যন্তৰ-মন্তৰত বেংক বিষয়াসকলে ‘বেংক বচাও, দেশ বচাও’ প্ৰতিবাদী কাৰ্যসূচীত অংশ ল’ব৷ যদি এই বিধেয়কখন আইনলৈ পৰিণত হ’য় তেনেহলে দেশৰ আটাইবিলাক বেংক ব্যক্তিগতকৰণ বা পুজিপতিৰ হাতলৈ যে যাৱ সেইটো এক প্ৰকাৰৰ নিশ্চিত৷\nবেংক ব্যক্তিগতকৰণৰ এই তালিকাখনত আনকি ‘ষ্টেট বেংক অব্ ইণ্ডিয়া’ অন্তভূক্ত হোৱাৰ সম্ভাৱনা প্ৰকট হৈ পৰিছে আৰু ইয়াকে লৈ এতিয়া ক্ষোভিত হৈ সাধাৰণ জনতা৷ উল্লেখ্য যে, বেংক ৰাষ্ট্ৰীয়কৰণ আইন সংশোধনী সম্ভৱ হ’লে কেইমাহমানৰ ভিতৰতে ৬ টাকৈ বেংক ব্যক্তিগতখণ্ডলৈ হস্তান্তৰ হ’ব বুলি অনুমান কৰা হৈছে আৰু এই তালিকাত ‘ষ্টেট বেংক অব্ ইণ্ডিয়া’ অন্তৰ্ভূক্ত হোৱাৰ সম্ভাৱনা আছে৷ ৰিজাৰ্ভ বেংকৰ আপতকালীন পুজিও মোডী চৰকাৰে নিজৰ হাতলৈ আনিছে। এই অৱস্থাত ৰাজহুৱা খণ্ডত ষ্টেট বেংকৰ উপৰিও আন বেংকসমূহ থাকিবগৈ জানো?\nPrevious articleসোণোৱাল ডাঙৰীয়া, মনত পৰেনে সন্দিকৈ কলেজৰ পৰিস্মিতাক?\nNext articleনিক জ’নাছৰ প্ৰতি প্ৰেম মোৰ অফুৰন্ত: প্ৰিয়ংকাই ইনষ্টাগ্ৰামত শ্বেয়াৰ কৰিলে এখন বিশেষ ছবি


August 2018 – Page3– ফটাঢোল\nআপদীয়া পদ্য – ৰাজীব শৰ্মা\n(১) শ্ৰৱণ কুমাৰে পিতৃ-মাতৃক কান্ধে লৈ ভাৰ খোজকাঢ়ি তীৰ্থ দৰ্শনেৰে সুজিছিল ধাৰ পৌৰাণিক কাহিনীৰ ৰূপ বৰ্তমান নিমিলে ধুৰূপ এলাগী হ’লেই আজি কেৱে বোলে ধৰ মাৰ (২) আগ চোতালত বহি তেওঁ তুলি আছিল কাঁঠি ৰচীৰে মেৰিয়াই পুতেকে গালৈ টোৱালে যাঁঠি কি কৰিছ হেৰ সোণ বাপেৰকে বান্ধচোন খিলখিলাই সি বোলে ককাকো বান্ধি থৈছাচোন (৩) সমাজসেৱক হ’বলৈ হৈছিল তেওঁ এম পি ঘৰ-বাৰী, টকা-পইচা সকলোফালে এম টি আজি দেশে-বিদেশে সম্পত্তি দেখি প্ৰজাৰো নাই আপত্তি ভোট আহিলে হাতযোৰে পাহৰি যায় ভেম কি ☆★☆★☆\nঊফ ৰক্ষা! ল’ৰাৰ স্কুলত গৰমৰ বন্ধ আৰম্ভ হ’ল, তাতে দুয়োটাৰে ছয়মাহিলী পৰীক্ষা শেষ। গতিকে কাইলৈৰ পৰা এমাহলৈ দিনটোৰ কাৰ্যসূচী বৰ ধৰাবন্ধা নিয়মত নচলিব। এই ধৰক, ৰাতি এক বজালৈ বিশ্বকাপ ফুটবল, তাৰ মাজে মাজে বিজ্ঞজনৰ দৰে মতামত সামৰি ফেচবুকত আলোচনা, তাৰপাছত বিছনাত আঠুৱা তৰা কথালৈ পতিদেৱৰ স’তে আধাঘন্টামান মুখচুপতি, বিছনাত পৰি আকৌ ল’ৰাৰ দিনলিপিৰ বিস্তাৰিত বিৱৰণ, তাৰ পাছত কেইটামান মধুৰ সপোন, সপোন মানেনো কি আৰু, হঠাতে ৰোমান্টিক হৈ পৰা পতিদেৱৰ ডিঙিত ওলমি ‘এনজয়িং চামাৰ’ বুলি দুখনমান ফটো আপলডোৱাৰ সপোন নাইবা যোৱাবছৰেই\nAugust 1, 2018 কৌতুক\t5 Comments\nসাত্বিক আহাৰ – অতুল নাথ\nদেওবাৰ ,বজাৰ অকনমান কৰো বুলি ওলাই আহি চক পাইছো।দেখিলো লগৰে মানে আমাৰ ষ্টাফৰ দেউ এজন বাছ খনৰ পৰা নামিছে।খুৰীয়েক ঢুকাল আজি চাৰিদিন হ’ল।কালি তিলনি কৰি আজি কোৱাৰ্টাৰলৈ আহিছে ছাগে।ওচৰলৈ গৈ সবিশেষ খবৰ ললোঁ। “বাপ,তেনেহলে ব্ৰততে আছে এইকেদিন?”মই সুধিলোঁ। “দস্তুৰমত ব্ৰত কৰিব লগা হৈছে, একেবাৰে নিজৰ খুৰী যে” বাপৰ উত্তৰ। ” পিছে বাপ,দায় নধৰিব কথা এফেৰি সোধো,আপোনাৰ মুখত যে ভেকেটা ভেকেট গোন্ধ এটা পালোঁ, মানুহটোও একেবাৰে প্ৰফুল্ল প্ৰফুল্ল দেখিছোঁ, ৰাতিপুৱাই নাড়ী শুদ্ধি (তেওঁলোকৰ ভকতীয়া ভাষাত ঘটং বিধ ধৰাটোক নাড়ী শুদ্ধি বুলি\nকাছ আৰু শহাপহুৰ সাধুটো শুনিছে নিশ্চয়! এয়া আজিৰ পৰা প্ৰায় ৭৫ বছৰৰ আগৰ কথা৷ ভাৰতবৰ্ষত তেতিয়া গান্ধী বংশৰ শাসন আৰম্ভই হোৱা নাছিল৷ জৱাহৰলাল নেহৰুৱে সুভাষ বসুক লেং মাৰি নিজ সাম্ৰাজ্য বিস্তাৰ কৰিবলৈ নানা চিন্তা চৰ্চা কৰি থকাৰ সময়তেই এদিন শহা আৰু কাছৰ মাজত এক দৌৰ প্ৰতিযোগিতা অনুষ্ঠিত হ’ল৷ শিয়ালে হুইছেল বজোৱাৰ লগে লগেই শহাই উচেইন ব’ল্টৰ দৰে ধুমুহাৰ গতিত দৌৰ আৰম্ভ কৰি পাঁচ মিনিটমানৰ ভিতৰতেই প্ৰায় আধা ডিষ্টেন্সৰ বেছি ক’ভাৰ কৰি ল’লে৷ ফিনিছিং লাইন পাবলৈ মাত্ৰ চাৰি মিনিটমান থাকোঁতে শহাই


নিতাইবুঢ়ীৰ সাধু (মাধুৰিমা ঘৰফলীয়া) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nনিতাইবুঢ়ীৰ সাধু (মাধুৰিমা ঘৰফলীয়া)\n– মাকতিয়েকে, এই বুঢ়ীয়ে যেতিয়া কিবা এটা কয় গাতেই নালাগে। কটা পা এতিয়া মজা। বোলো আহাৰ ষাঁঠ লাগিছে যেতিয়া এদিনলৈ হালখন খতি কৰ। নাই মাকতিয়েকে, মোৰ কথা শুনিবলৈ সিহঁতৰ সময় আছে নে? বাপেৰে জীয়াই থাকোঁতে সেই ষাঁঠ লগা কেইদিন বাৰীতেই সোমাবলৈ নিদিছিল। কিজানি কোনোবাই গছৰ পৰা কিবা চিঙেই। সোপাই নিয়ম নীতি ধোঁৱাচাঙত তুলিলি। মই তেতিয়াও সহি থাকিলোঁ, সিদিনা হালখন নিলি নিলিয়েই, আকৌ পথাৰৰ পৰা আহি সেইখনহে কৰিব লাগে নে?\nনিতাইবুঢ়ীৰ মুখখন খোল খোৱাৰ লগে লগে গোটেই ঘৰখন চুপ-চাপ হৈ গ’ল। বোৱাৰীয়েক কপাহীয়ে গৈ টিউৱেলৰ পাৰৰ ক্ষয় গৈ গৈ সৰু হৈ পৰা কাঠচটাত থুকুচি থুকুচি কাপোৰ এসোপা ধুবলৈ আৰম্ভ কৰি দিলে। ডাঙৰ নাতিনী ৰুমীয়ে গামলা এটাত মাটি আৰু গোবৰ মিহলি কৰি ঘৰৰ মজিয়া মচিবলৈ ল’লে। সৰুজনীয়ে বাপেকলৈ বুলি চাহপানীৰ কেটলীটো জুইত বঢ়ালে গৈ। কেৱল সাত বছৰীয়া নাতিয়েক কণমইনাইহে বুঢ়ীয়ে খুন্দনাত খুন্দি থকা তামোলৰ ভাগ ল’বলৈ বুঢ়ীৰ কাষতে বহি থাকিল।\n– শুনিছ নে বোৱাৰী টোপালা এটা এতিয়াই বান্ধ। সকাম এভাগি পাতিবই লাগিব। মই অলপ পাছত কলিমন বেজৰ ওচৰলৈও যাম। কিবা বিধান(!) দিবও পাৰে নহয়।\n– টোপোলা বান্ধিলে কি হয়নো অ’ আইতা?\nএনে এটা গুৰুতৰ বিষয়ত গুৱাল গালি দি থকাৰ সময়ত এনে প্ৰশ্ন আনে কৰা হ’লে বুঢ়ীৰ মাথা গৰম হৈ গ’লহেঁতেন। পিছে এতিয়া প্ৰশ্ন কৰিছে বুঢ়ীৰ নাতিয়েকে। গতিকে খং সামৰি, খুন্দনাৰ পৰা গুৰি তামোলখিনি উলিয়াই, অলপ তাক দি বাকীখিনি মুখত ভৰাই ক’লে-\n– টোপোলা মানে, কিবা বিপদ বিঘিনি হ’লে আমাৰ মানুহে বুঢ়াগোসাঁইলৈ বুলি তামোল পাণ এযোৰ টোপোলা বান্ধি ঘৰৰ চাকি জ্বলোৱা ঠাইত থৈ দিয়ে। আৰু বিপদ বিঘিনিবোৰ আঁতৰ হ’লেই সকাম এটা পাতিম বুলি বুঢ়াগোসাঁইক কথা দিয়ে। মানে তোৰ ভাষাত ক’বলৈ গ’লে শপত খায়।\n– অ’… এতিয়া যে আমাৰ দেউতাৰ গা ভাল নাই সেইবাবেই টোপোলা বান্ধিব লাগে ন’?\n– অ’ সেইবাবেই। মাৰে বাপেৰে আক’ মন কাণেই নকৰে নহয়।\nনিতাইবুঢ়ীৰ পুতেক মহেনৰ অসুখ হৈছে। অসুখ মানে মত্‌গজ মানুহটো বিচনাৰ পৰা উঠিবই নোৱাৰা হ’ল। দুদিনৰ আগত সি দুপৰীয়া হাল বাই আহি ঘৰৰ সমুখৰ স্কুলৰ ফিল্ডত থকা পুৰণি বৰজোপাৰ ডাল এটা কাটিলেগৈ। সেইজোপা ৰজাদিনীয়া গছ। তাত হেনো বহুতে বুঢ়াগোসাঁইক জিৰণি লৈ থকাও দেখিছে। কোনোৱে কোনোৱে দেও ভূতো দেখিছে বোলে। কোনেও তাত উঠিবলৈকে সাহ নকৰে, ডাল কটাটো দূৰৈৰ কথা। গছজোপাৰ এটা ডাল পথালিকৈ গছ বঢ়াদি বাঢ়ি গৈ ৰাস্তাৰ সোঁমাজ পাইছিলগৈ। আৰু মানুহ-দুনুহ অহা যোৱাত অসুবিধা কৰিছিল। গাঁৱৰ ৰাইজে বহুদিনৰ পৰা ডালটো কটাৰ বাবে যো-যা চলাইছিল যদিও কোনেও ডাল কাটিবলৈ আগবাঢ়ি অহা নাছিল। সিদিনা কিবা জঁক উঠাত মহেনে অকলে গৈ কুঠাৰ এখনেৰে ডালটো কাটি পেলালেগৈ। মহেনে এনেও নীতি নিয়ম বৰকৈ নামানে। দেও ভূততো একেবাৰে বিশ্বাস নকৰে। সি যদি কাৰোবাক অলপ সমীহ কৰে সেয়া তাৰ মাক। সিদিনা বৰগছৰ ডাল কাটি থকাৰ সময়ত মাক ঘৰত নাছিল। নহ’লে সি কাটিব পাৰেনে। পাছত কথাটো গম পাই মাকে ভালকৈ গালি এজাউৰি পাৰিলে। সেই ৰাতিয়েই মহেনৰ তীৰ কঁপে জ্বৰ উঠিল। লগতে ভ্ৰমো বকিলে। কপাহীয়ে গোটেই ৰাতি মহেনৰ কপালত গামোচা তিয়াই তিয়াই লগাই থাকিল। নিতাইবুঢ়ীও শুব নোৱাৰিলে। কেনেকৈনো শুব পাৰিব। একমাত্ৰ পুতেকটো বিচনাত চটফটাই থাকিলে কোনজনী মাকে শান্তিৰে শুব পাৰে। পুৱালৈ জ্বৰ অলপ কমিল যদিও দুৰ্বল হৈ যোৱাৰ বাবে মহেন বিচনাৰ পৰা উঠিবই নোৱাৰিলে। যোৱা দুটা দিন তেনেকৈয়ে গৈছে। একপ্ৰকাৰে ক’বলৈ গ’লে হঠাতে গোটেই ঘৰখনৰ সুখবোৰ হেৰাই যোৱা যেন হৈছে।\n– এই কথাই কথা নহয় বুজিছ বোৱাৰী, মই বেজৰ ঘৰৰ পৰা আহোঁ। তই টোপোলাটো আগ কৰিবি।\nনিতাইবুঢ়ীয়ে অলপ ভাল চাই কপাহী চাদৰ এখন গাত লৈ টিউৱেলৰ কাষ পালেগৈ। কপাহীৰ তেতিয়া কাপোৰ ধুই প্ৰায় শেষ হৈছিল। শাহুৱেকৰ কথা শুনি অলপ সন্দেহৰ সুৰত সুধিলে-\n– মই টোপোলা পুৱাই আগ কৰিলোঁ। পিছে ইমান দূৰ বাট আপুনি যাব পাৰিব জানো?\n– হেহ, এই এবেগেত বাটহে। সাউতকে পামগৈ।\nবুঢ়ীৰ কথা শুনি কপাহীয়ে আৰু আপত্তি নকৰিলে। এনেও বুঢ়ীয়ে পাঁচমাইল মান দূৰৈত থকা জীয়েকৰ ঘৰলৈ খোজকাঢ়িয়েই অহা যোৱা কৰে। গতিকে ভিতৰলৈ গৈ তামোল পাণ এযোৰ আৰু টকা পাঁচটা আনি বুঢ়ীক দিলেহি। বুঢ়ীয়ে সেইকেইটা হাত পাতি লৈয়ে ওলাই গ’ল।\n– হেৰা শুনিছা।\nমহেনৰ মাত শুনি শাহুৱেকক চাবলৈ এৰি কপাহী শোৱনি কোঠালৈ সোমাই গ’ল।\n– আই ওলাই গ’ল নে?\n– ভালেই হ’ল দিয়া। তুমি এটা কাম কৰাচোন। ৰমেনৰ ঘৰলৈ গৈ তাক চাইকেলখন লৈ আহিবলৈ কোৱাগৈ।\n– কিয় পাছত গম পাবা যোৱা। আই ঘূৰি অহাৰ আগতে মই মোৰ কামবোৰ কৰি লওঁ।\nনিতাই বুঢ়ীয়ে এবেগেত বুলি কোৱা বাটচোৱা দুমাইলতকৈ কম নহয়। আহাৰ মহীয়া ৰ’দজাকত খোজ কাঢ়ি কলিমন বেজৰ ঘৰ পায়গৈ মানে বুঢ়ীৰ গোটেই গাটো ঘামে জেপজেপীয়া হৈ গ’ল। বেজৰ ঘৰৰ বাৰাণ্ডাতে বহি বুঢ়ীয়ে দীঘল দীঘলকৈ উশাহ দুটা ল’লে। বেজনীয়েও লৰালৰিকৈ কলহত থোৱা পানী এগিলাচত থেকেৰা দুটুকুৰা মান পিহি দিলেহি। থেকেৰা পানীকণ খাইহে বুঢ়ীৰ মুখৰ মাত ওলাল। কলিমন বেজ ঘৰতেই আছিল। বুঢ়ীৰ মুখত বিতং বাতৰি শুনি বেজে নিজৰ কাম আৰম্ভ কৰি দিলে। বুঢ়ীয়ে গভীৰ বিশ্বাসেৰে হাতযোৰ কৰি বেজৰ কামবোৰ চাই থাকিল। বেজৰ কঁপাল কোঁচ খোৱা যেন দেখিলে বুঢ়ীৰ জীৱ চিৰিং কৰি যায়। প্ৰায় দহ মিনিট মান কিবা কিবি আঁক-বাঁক কৰাৰ পাছত কলিমন বেজে মাত লগালে-\nবুজিছে, এই মহেনক এইবাৰৰ পৰা তেনে কৰ্ম কৰিবলৈ নিদিব। অলপ নীতি নিয়ম মানিবলৈ ক’ব। আপোনালোকৰ ঘৰখনত বহুদিনৰ পৰাই গুৰুৰ দোষে চুইছে। এতিয়া তাৰ ফল সি মহেনেই পাইছে। তাতে বৰজোপাত থকা দেওটোৱে চল চায়েই আছিল। ভালকৈয়ে লম্ভিলে।\nবেজৰ কথা শুনি নিতাইবুঢ়ীৰ মুখ শুকাই গ’ল। কোনোমতে মাতষাৰ উলিয়াই ক’লে-\n– মই ক’ম ক’ম। পিছে এইবাৰলৈ সাৰিবৰ বাবে কিবা এটা বিধান দিয়ক।\n– তাক পানী কাটি গা ধোৱাব লাগিব। তেহে সি গাটো টঙাব পাৰিব।\nপানী কাটি গা ধুৱাব লাগিব বুলি কোৱাত নিতাইবুঢ়ীৰ মুখখন আৰু শুকাই গ’ল।\n– দেউ ল’ৰাটো জ্বৰে বিষে বিচনাৰ পৰা উঠিবই পৰা নাই। এতিয়া যদি আকৌ পানী কাটি গা ধুৱাবলৈ যতনাব লগা হয় বহুত দেৰি হৈ নাযাব নে? পানী কাটি গা ধুৱাবলৈ জানো তিনিটা বোৱঁতী ঘাটৰ পানী আনিব নালাগিব? সিমানখিনি সময়তো আমাৰ হাতত নাই।\n– সেইবোৰ চিন্তা নকৰিব। পানীখিনি বাৰু আবেলিলৈকে ময়ে যোগাৰ কৰি দিম। আমাৰ আশেপাশেই চোন কেইবাটাও ঘাট আছে। আপুনি আবেলিলৈ কাৰোবাৰ হতুৱাই পানীৰ টেকেলীটো নিয়াব। মই মন্ত্ৰ মাতি সাজু কৰি থ’ম বাৰু। আৰু শুনক, সেই পানীখিনিৰে বাৰীৰ বা বাঁহনিৰ চুকৰ কোনেও নেদেখা আছুতীয়া ঠাইত তাক গা তিয়াবলৈ যাবলৈ ক’ব। পানীখিনি মূৰত ঢলাৰ সময়ত মূৰৰ ওপৰত চাউল চলা চালনী এখন পাতি ল’বলৈ ক’ব। সেই চালনীৰ ফুটাৰেহে যাতে পানীখিনি তাৰ গাত পৰে। আৰু শেষত সেই তিয়নী কাপোৰসোপা আৰু টেকেলী, চালনী তাতে পেলাই পাছলৈ উভতি নোচোৱাকৈ ঘৰলৈ আহিবলৈ ক’ব। সেইবোৰ বস্তু কিন্তু পাছত কোনোবাই গচকিলেও বেমাৰ হ’ব। সেইবাবেই আছুতীয়া ঠাইত সেইদৰে গা তিয়াব লাগে।\nনিতাইবুঢ়ীয়ে বেজে কোৱা প্ৰতিটো শব্দই বৰ মনোযোগৰে শুনিলে। বেজৰ ঘৰৰ পৰা ঘূৰি আহোঁতে গোটেই বাটচোৱা মহেনক মনৰ মাজতে গালি পাৰি আহিল। হওঁতে বোৱাৰীজনী বেয়া নহয়, তেওঁৰ প্ৰতিটো কথাই শুনে। পিছে এই মহেনৰ গাতহে কিবা বিজতৰীয়া বতাহ লাগিল। তাৰ বাবেই ঘৰখনৰ নিয়ম কানুনবোৰ শিথিল হৈ পৰিছে। আউবেলি ব’হাগ বিহুৰ কথাকে ধৰা হওক। গৰু গা ধোৱাৰ দিনা বুঢ়ীয়ে হাবিৰ পৰা জেজেলি পকা আৰু টিকনি বৰুৱাৰ লতা কেইডাল মান আনি ঘৰৰ দুৱাৰৰ চৌকাঠত লগাই থ’লে। তেনে লতা থাকিলে দেও ভূত ঘৰত সোমাব নোৱাৰে বোলে। ফুটক নহয় মহেনৰ কপালত তাৰ কাঁইটে। মাকৰ হাক বচনত নামানি সি সোপাই নি বাহিৰত দলিয়াই পেলালেগৈ। বোলে এই সোপাই হেনো কাৰোবাক কণাহে কৰিব। বুঢ়ীয়ে সেইদিনা মনৰ দুখতে একো কৰিবই খোজা নাছিল। গধূলি বেলিকা বোৱাৰীয়েকে জাক দি থকা মহেনক গৰুৰ বাবে পিঠা খুন্দোঁতে থাকি যোৱা খুদগুৰিখিনিৰ সৈতে নহৰু আৰু পানী মিহলাই নিয়ম অনুসাৰে ঘৰৰ চাৰিওফালে চটিয়াবলৈ দিলে। তেনে কৰিলেও হেনো দেও ভূত নাহে। মহেনে সেইটো নিয়ম মনা দেখিহে বুঢ়ীয়ে সেইবাৰ ঘৰখনত বিহু হ’বলৈ দিলে। নহ’লে সেইবাৰেই বুঢ়ীয়ে আত্মজাহ দিম বুলি পাঙিছিল।\n– বোলে সেইটো বাপকণ নহয় নে ?\nঘৰৰ কাষৰ আলিৰকেঁকুৰিটো পাওঁতেই নিতাইবুঢ়ীৰ আলিৰ কাষৰে বাৰীখনলৈ চকু গ’ল।\n– হয় আপাদেউ।\nবাপকণে বাৰীৰ পৰাই উত্তৰ দিলে।\n– বোলে সেইখনেৰে সেইজোপা কি কৰ?\nনিতাইবুঢ়ীয়ে বাপকণৰ হাতত থকা কুঠাৰ খনলৈ আঙুলিয়াই দি সুধিলে। বুঢ়ীৰ প্ৰশ্নটো শুনিয়েই বাপকণৰ গা চেবালে। আজি তাৰ ভাগ্যত ভালকৈ এবকলা পৰিব চাগৈ। তথাপি নিজৰ ফালে জোৰ দি ক’লে\n– এহ্ বৰমা ঘৰত খৰি এডোখৰো নাই, গতিকে এইজোপাকে কাটো বুলি ভাবিছোঁ।।\n– খৰি নাই বাবেই ফলৰ গছজোপা কাটিবি নে? কেতিয়াবা ল’ৰা-লুৰিবোৰেই খায়। হেৰৌ, তেনে এজোপা গছ আকৌ ডাঙৰ হৈ ফল লাগিবলৈ কিমান সময় ল’ব কেতিয়াবা ভাবি চাইছনে?\n– আপাদেউ, আজিকালি ল’ৰা ছোৱালীয়ে টেপৰ টেঙা নাখায়েই। সেইবাবেই এনেকুৱা গছ নাইকিয়াই হ’ল দেখা নাই।\nবাপকণে কাটিবলৈ লোৱা গছজোপাৰ ফালে চাই ক’লে।\n– নাইকিয়া হ’ল বাবেহে যি এজোপা দুজোপা গছ আছে তাক কাটিব নালাগে। নহ’লে কোনোবা এদিন ছবি দেখাইহে ল’ৰা ছোৱালীক চিনাকি কৰিব লাগিব এইজোপা চা টেপৰ টেঙাৰ গছ। এইটো টেপৰ টেঙা, পকিলে খাবলৈ বৰ ভাল। তাতে এই গছজোপাৰে ঢেঁকী সাজিবলৈ কিমান ভাল হয় পাহৰিলি নেকি?\nনিতাইবুঢ়ীৰ কথা শুনি বাপকণ সেমেনা-সেমেনি কৰি ৰ’ল।\n– খৰি নাই যদি আমাৰ বাঁহনিৰ পৰা গছ এডাল কাটি আনিবি। কিন্তু এইডাল নাকাটিবি।\nবাপকণৰ উত্তৰলৈ বাট নাচাই বুঢ়ীয়ে ঘৰৰ ফালে খোজ ল’লে। তেওঁ ভালকৈয়ে জানে তেওঁ মানা কৰি থৈ অহাৰ পাছত বাপকণে সেইজোপা গছ নাকাটে। কাটিবলৈ সাহো নকৰে।\nঘৰ পাই দেখিলে মহেনে বাৰাণ্ডাতে চকী এখনত আঁউজি বহি আছে। বুঢ়ীয়ে মহেনৰ কপাল খন চুই চালে। অলপ অলপ গৰম হৈ আছে। শাহুৱেকৰ আগমনৰ কথা গম পাই কপাহীয়েও পানী এঘটি লৈ ওলাই আহিল। বুঢ়ীয়ে পানী ঘটিৰে মুখখন ধুই বাৰাণ্ডাতে বহি ক’লে\n– বোৱাৰী, মই কৈছিলোঁ নহয় ইয়াৰ গাত বৰজোপাৰ দেওটো লাগিব পাই। বেজেও তাকে ক’লে জাননে। নহ’লে জানো কথা নাই বতৰা নাই তেনেকৈ হৌহৌ কৈ জ্বৰ উঠে নে।\n– আই, বেমাৰে জাননী দি নাহে।\nমাকৰ কথাত ৰস পাই মহেনে মাত লগালে। মহেনৰ কথা শুনি বুঢ়ীয়ে চকু ঘোপা কৰি ভিতৰ সোমালগৈ। কপাহীয়ে অসহায় চকুৰে গিৰিয়েকলৈ চালে।\nআবেলিলৈ কলিমন বেজৰ মন্ত্ৰপুত পানীখিনি বুঢ়ীয়ে ঘৰলৈ অনালে। পানীখিনি অনাৰ আগতেই বুঢ়ীয়ে বোৱাৰীয়েকক বাৰে বাৰে কৈ আছিল, পুতেকক যেনে তেনে কৰি হলেও গা তিয়াবলৈ মান্তি কৰাব লাগিব। নহ’লে গা ভাল নহ’ব।\nপিছে বুঢ়ীয়ে ভবাৰ দৰে পানী টেকেলীটো লৈ বেছি যুঁজ বাগৰ কৰিব লগা নহ’ল। মহেনে নিমাতেই বেজে কোৱাৰ নিয়মত গা তিয়াই আহিল।\nৰাতিলৈ জ্বৰ একেবাৰে কমিল বুলিয়েই ক’ব পাৰি। ভাতৰ পাতত বহি বুঢ়ীয়ে ফৰ্ফৰাই কলিমন বেজৰ গুণ বখানিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে।\n– হেৰা, ঔষধ কেইটা আনাহে।\nইতিমধ্যে ভাত খাই উঠা মহেনৰ মাতত বুঢ়ীয়ে নিজৰ বকলা বন্ধ কৰি চকু দুটা বহল কৈ মেলি তাৰ ফালে চালে।\n– দেৱাই! কিহৰ দেৱাই?\nবুঢ়ীৰ প্ৰশ্ন শুনি মহেনে মিচিকিয়াই হাঁহিলে। পিছে একো নকলে। ৰহস্য ভাঙিলেহি বোৱাৰীয়েক কপাহীয়ে-\n– আই, অথনি আপুনি ওলাই যোৱাৰ পাছত এখেত ৰমেনৰ লগত বগৰিটিঙত থকা ডাক্তৰখানালৈ গৈছিল। ডাক্তৰে বেজী দুটা দিলে বোলে আৰু কিবা কিবি দেৱাই অলপো দিলে। সেইখিনি খোৱাৰ পাছৰে পৰা জ্বৰটো কমিলচোন। গাৰ বিষো নাইয়ে হেনো।\nকপাহীৰ কথা শুনি বুঢ়ীৰ খঙে মূৰৰ চুলিৰ আগ পালেগৈ। ডাক্তৰ বুলিলেই বুঢ়ীৰ নোম ডাল ডাল হৈ পৰে। সেই সিচুকৰ অকণৰ ঘৈণীয়েকজনী বাঁকে পাওঁতে বেজালি নকৰি তেনে ডাক্তৰক দেখুওৱাৰ বাবেই মৰা নাছিল নে! আৰু বুঢ়ীৰ যে আৰু এটা পুতেক আছিল, ভৰ ডেকা বয়সৰ সেই ল’ৰাটো এনেকুৱা এটা জ্বৰতেই বুঢ়ীৰ বুকুত জুই দি সিফলীয়া হ’ল। সেয়াও বেজৰ কাষ নাচাপি ডাক্তৰৰ দেৱাই খুৱাই থকাৰ বাবেই নহয় জানো? কত মানুহ এই ডাক্তৰ মখাই মাৰিছে। তাতকৈ বহু বেছি মানুহ কলিমন বেজেই বচাইছে!\n– এই ঘৰৰ মানুহে আকৌ সেই বিজতৰীয়া সোপাৰ কাষ চাপিছে! মই পাৰোঁতেই সেই টিকা ফটা ৰ’দত গৈ বেজৰ পৰা বিধান আনিছিলোঁ গৈনে! তহঁতি মোৰ কথা উপলুঙা কৰ? মই ভবাবোৰ এনেই ভাবোঁ বুলি ভাব?\nবকি বকি বুঢ়ীয়ে ভাত খাই থকা কাঁহীখন ঠেলা মাৰি আঁতৰাই দিলে।\nমহেনে মাকলৈ চালে। সি জানে, দুৰাৰোগ্য ৰোগত মৃত্যু হোৱা তাৰ ককায়েকৰ মৃত্যুৰ বাবে মাকে আজিও ডাক্তৰকেই জগৰীয়া কৰে। সেই আঘাতত তেওঁ আজিও জ্বলি পুৰি আছে। মাকে চাগৈ ভয় কৰে কিজানি সিও তেনেকৈ হেৰাই যাব! আবেলি সেইবাবেই সি মাকে আনি দিয়া পানীখিনিৰে গা তিয়াইছিল। যদিও সেইবোৰত তাৰ তিলমানো বিশ্বাস নাই, কেৱল মাকৰ মনটো ভাল লাগক বুলিয়েই কৰিছিল। মাকলৈ তাৰ বিৰাট মৰম লাগি গ’ল। আয়ৈ দেহি কমটো আজলী নে তাৰ এই মাকজনী। সি মাকৰ কাষ চাপি গৈ ক’লে\n– আই, সেই ঔষধবোৰ মই কিবা এনেয়েহে খাইছোঁ। মই জানো নহয়, মই ভাল হৈছোঁ তই সেই কলিমন বেজৰ পৰা আনি দিয়া পানীখিনিৰে গা তিয়াইহে। মই ডাক্তৰক বিশ্বাস নকৰোঁ নহয়, মই তোক বিশ্বাস কৰোঁ বুজিছ, তোক।\nনিতাই বুঢ়ীয়ে পুতেকলৈ চালে। বুঢ়ীয়ে বুজি পাইছে পুতেকে আচলতে কোনটোক বেছি বিশ্বাস কৰে, ডাক্তৰৰ দেৱাই নে কলিমন বেজে দিয়া পানীখিনি। তথাপি বুঢ়ীৰ মনটো ভাল লাগি গ’ল। পুতেকে যে সকলোতকৈ বেছি তেওঁকে বিশ্বাস কৰে।\nনিতাইবুঢ়ীৰ সোলা মুখখনত এটা বহল হাঁহি বিয়পি পৰিল।\nএইফালে বুঢ়ীয়ে হাঁহিলে, সিফালে বৰ জোপাত থকা দেওটো ছটফটাই উঠিল। মাকৰ পুতেকৰ প্ৰতি থকা এনে টান আৰু পুতেকৰ মাকৰ প্ৰতি থকা এনে মৰমে যে তাক সদায় বৰ গছতে ওলমি থাকিবলৈ বাধ্য কৰায়। বৰ খং উঠে তেতিয়া। বৰ খং উঠে। খঙতে সি টেঁটু ফালি যোৱা চিঞৰ এটা মাৰি দিলে। পিছে বৰজোপাৰ ধোন্দত থকা ফেঁচাকেইটাৰ বাহিৰে কোনেও তাৰ চিঞৰ নুশুনিলে; নিতাই বুঢ়ীৰ ঘৰৰ কথাটো বহু দূৰৈৰ কথা। কাৰণ বুঢ়ীৰ ঘৰখন সেই সময়ত বুঢ়ীৰ হাঁহিয়ে আৱৰি আছিল।\n← হাস্যৰসঃ উইট, হিউমাৰ আৰু ভালগাৰ (দ্বিজেন্দ্ৰ নাথ শৰ্মা)\nহেৰুৱা ঘড়ীটো (অঞ্জল বৰা) →\nঅভিজ্ঞতাৰ খনি (নিয়ৰ পাৰ্থ প্ৰতিম বুজৰবৰুৱা)\nসংলাপ – নাজমা বেগম


January 2019 – Page 10 – ফটাঢোল\nJanuary 1, 2019 আপদীয়া পদ্য\tLeaveacomment\nফটাপদ – ধনজিৎ বৰুৱা\nহনুমানে শুই শতিকা জুৰি লৈ আছিল ৰেস্ত ভীম গৈছিল পদ্ম বিচাৰি ল’লে এটি টেস্ত দেই মই নাযাঔ হেৰা নেজ আঁতৰুৱা জলদি মই বুঢ়়া ভাগৰুৱা অতি তুমিয়ে কৰা বলদি নেজ লৰাব নোৱাৰে ভীমে জিভা মেলি ফোপাই কঁকাল কেচেক কৰিব লাগিলে সিফালেও আকৌ বিলাই কোন তুমি নোহোৱা তু সাধাৰণ এক বানৰ মোৰো বাট খোলা এবে প্ৰশ্ন যে সন্মানৰ তুমি বাৰু কিয় কৰিব পৰা নাই অনুমান ময়েতু সেই লংকাকাণ্ডৰ ক্ৰেডিট থকা হনুমান ভীমে বোলে ইউৰেকা জাৰি ধুলি বোকা চমুকৈ ৰাখি দিলে তেওঁৰ সমস্যাৰ\nJanuary 1, 2019 আপদীয়া পদ্য\t6 Comments\nশুৱনি আমাৰ ফটাঢোল – তাবিবৰ ৰহমান\nশুৱনি আমাৰ ফটাঢোল বাসী দল বান্ধি বান্ধি যুঁজ বাগৰ কৰে শুৱনি আমাৰ হাঁহিৰ পথাৰ শুৱনি নাৰীৰ হাঁহি কথা-মাত লাইভত কামোৰ বাজন, জিলা প’ল আলোচনীত ব্যংগ মিটত নাচ কামৰ সময়ত ৰচকী মহিলাই চাহত চেনি আঞ্জাত নিমখ ঘৰে ঘৰে ঢোলৰ মাত অফিচ কাছাৰীত ঢুলীয়া নাচনীয়ে সকলোৰে দুখত সমভাগী হোৱা বানপানী ঠাণ্ডাত অসহায় লোকক ☆★☆★☆\nপ্ৰাক্তন প্ৰেমিকলৈ বুলি – কাকলি ভৰদ্বাজ মিশ্ৰ\nশুনিছোঁ আজিকালি হেনো নিশা উজাগৰে কটোৱা, ফেচবুক, whatsappত বোলে তামাম চেনী দিয়া। কথাৰ শুং-সূত্ৰ বিচাৰি চালোঁ তোমাৰ Fb ৱাল খুচৰি, ফটো, ষ্টেটাছ, কমেণ্টটবোৰ দেখি খালোঁ হাবাথুৰি। লোকৰ Enfild ত ফটো উঠি Fb ত Dp বনোৱা, হ’ল বুলিয়ে কিমাননো আৰু Frp ৰ পাছত দৌৰা!! Whatsapp তো বোলে মজা মজা message বিলোৱা, Last seen টোও হ’বলা আজিকালি Off কৰিহে থোৱা! আম্বানিৰ Jio ই তোমাৰ কৰি দিলে বৰ সুবিধা, ৰাতি দুপৰলৈকে মানে লীলিমাইবোৰতে সময় নষ্ট কৰা। হিংসাতে জ্বলি পুৰি মৰা তোমাৰ প্ৰাক্তন প্ৰেমিকা৷\n(১) পঞ্চায়তে দেখুৱালে কোন কিমানৰ ফল পালে প্ৰাৰ্থীয়ে যিজন যিমানৰ বেলি ডুবিল অগপৰ হেতু পালে পৰাজয়ৰ ভোট নিদিলে দেখি নাটনি বিমানৰ (২) নমালে টিঙৰ পৰা ধৰি বিজেপিক ওভট গোৰে নচাৰ গতি বেগতিক পদুমক দলিয়াই শাপ যেন ফলিয়াই অশ্বমেধৰ দৌৰ ৰুদ্ধ হ’লে দাম্ভিক (৩) অগতিৰ গতি তুমি ৰাজনীতিকৰ ধন দিনে ৰাতি তোমাত শৰণ তোমাতেহে মন হ’লোঁ মই ৰাজ্যৰ ৰজা হেৰুৱাব নোৱাৰোঁ মজা ভোটৰ লোভত আদৰিছোঁ হে বিদেশী গণ ☆★☆★☆


অসমৰ নদ-নদী Class 8 অষ্টম শ্ৰেণী সমাজ বিজ্ঞান পাঠ ৭\nপাঠৰ নাম অসমৰ নদ-নদী\nপাঠৰ নং অধ্যায় ৭ \nঅসমৰ নদ-নদী Class 8\nপ্রশ্ন ১। ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ তিনিটা চাপৰিৰ নাম লিখা।\nউত্তৰ: (ক) কান্ধুলীমাৰী, (খ) শিয়ালমাৰী (৩) ভাঙনমাৰী।\nপ্রশ্নঃ ২। বহির্জাত কাৰক দুটাৰ নাম উল্লেখ কৰা।\nউত্তৰ: (১) নদী আৰু (২) হিমনদী বা বতাহ।\nপ্রশ্ন : ৩। নদীৰ উৎপত্তি স্থল কত ?\nউত্তৰ: পার্বত্য অঞ্চলত।\nপ্রশ্ন: ৪। নদীৰ পানীৰ উৎস কি কি ?\nউত্তৰ: বৰষুণৰ পানী আৰু বৰফ গলা পানী।\nপ্রশ্ন: ৫। অৱবাহিকা কি?\nউত্তৰ :কোনাে এখন নদীৰ উপনদী, শাখা নদীয়ে যি অঞ্চলৰ পানী বহন কৰি আনি নৈখনত পেলায় সেই অঞ্চলটোক সেই নদীৰ অৱবাহিকা বুলি গণ্য কৰা হয়।\nপ্রশ্ন : ৬। জলবিভাজিকা কাক বােলে ?\nউত্তৰ : এখন নদীৰ অৱবাহিকাক আন এখন নদীৰ অৱবাহিকাৰ পৰা যি উচ্চ ভূমিয়ে পৃথক কৰে তাকে জল বিভাজিকা বােলে।\nপ্রশ্ন : ৮। নদীৰ দুটা বা তিনিটা কার্য উল্লেখ কৰা।\nউত্তৰ: নদীৰ কার্য\n(১) নদীৰ দুই পাৰ আৰু তলিত খনন বা ক্ষয় কার্য সম্পাদন কৰা।\n(২) নদীয়ে ক্ষয় কৰা কাৰ্যৰদ্বাৰা সৃষ্টি কৰা সামগ্রী বহন বা পৰিবহন কৰা ।\n(৩) নদীৰ সোঁত কমি গ’লে বা দুর্বল হ’লে নদীয়ে অৱক্ষেপণ বা সঞ্চয় কার্য সম্পাদন কৰে।\nপ্রশ্ন: ৯। ক্ষয় কার্য সম্পাদন কৰা নদীৰ দুটা প্রক্রিয়া উল্লেখ কৰা।\nউত্তৰঃ ক্ষয় কার্য সাধন কৰা প্রক্রিয়া দুটা-\n(১) পানীৰ সোঁত। (২) ঘর্ষণ কার্য (শিলৰ ঘর্ষণ)।\nপ্রশ্ন ১০। সোঁফালৰ লগত বাঁওফাল মিলােৱা ?\n১। চাংপাে (ক) একা-বেকা গতি পথ।\n২। অৰুণাচল (খ) মাজুলী\n৩। সর্পিল (গ) চিয়াং\n৪। কলং. (ঘ) তিব্বত\n৫। নদীদ্বীপ (ঙ) সুঁতি।\nউত্তৰ: ১। চাংপাে (ঘ) তিব্বত\n২। অৰুণাচল (গ) চিয়াং\n৩। সর্পিল (ক) একা-বেকা গতি পথ।\n৪। কলং (ঙ)সুঁতি\n৫। নদীদ্বীপ (খ) মাজুলী\nঅষ্টম শ্ৰেণী সমাজ বিজ্ঞান পাঠ ৭\nঅনুশীলনীৰ ৰচনাধর্মী প্রশ্নোত্তৰসমূহ\nপ্রশ্ন ১। ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ গতিপথক বিভিন্ন অঞ্চলত বিভিন্ন নামেৰে জনা যায়, সেইবােৰ উৎসৰ পৰা ক্ৰমে উল্লেখ কৰা।।নাইবা, উৎসৰ পৰা মােহনালৈকে ব্ৰহ্মপুত্ৰ নৈৰ কোন কোন অংশ বর্তমান কি কি নামেৰে জনা যায় লিখা।\nউত্তৰ: ব্রহ্মপুত্র নৈখন কৈলাশ পর্বতৰ তিব্বত ৰাজ্যৰ চেমা য়ুং দুং নামৰ হিমবাহত উৎপত্তি হৈ তিব্বত মালভূমিত প্রায় ১৭০০ কিলােমিটাৰ চাংপাে নামেৰে পূব দিশে বৈ আহি, নৈখনে দক্ষিণ পশ্চিমে ঘূৰি অৰুণাচল প্রদেশত সােমায়। অৰুণাচলত ইয়াৰ নাম হয় চিয়াং। পিছত চীনদেশৰ ‘পাে’ নামৰ ঠাইৰ পৰা থিয় ঢালেৰে পাছিঘাটৰ দক্ষিণত অসমৰ সমভূমিত প্রৱেশ কৰে আৰু দিহং নামেৰে দক্ষিণলৈ বৈ আহি শদিয়াৰ ওচৰত দিবাং আৰু লােহিত নদীৰ লগ লাগে। এই ঠাইৰ পৰাই নদীখনে ব্ৰহ্মপুত্ৰ নামেৰে প্রায় ৬৪০ কিলােমিটাৰ বৈ যায়। শদিয়াৰ পৰা ধুবুৰীলৈ বৈ গৈ ইদক্ষিণলৈ ঘূৰি বাংলাদেশত সােমাইছে। বাংলাদেশত গংগাৰ লগত লগহৈ পদ্মা নামে বৈ গৈ বৰাকত মেঘনা নামে বৈ গৈ বংগােপসাগৰত পৰিছে। এইদৰে চেমা-য়ু দুং হিমবাহত উৎপত্তি হৈ ক্রমে চাংপাে-চিয়াং-\nদিহিং-দিবাং-লােহিত ব্রহ্মপুত্র-গংগা-পদ্মা-মেঘনা আদি নাম লৈ সাগৰত পৰিছে।\nপ্রশ্ন ২। নৈ বা উপনৈৰ কাষত বসবাস কৰা লােকৰ নৈখনৰ লগত সাধাৰণতে সম্পর্ক কেনে হয় লিখা।\nউত্তৰ: নৈৰ পাৰত বসবাস কৰা লােকৰ নদীখনৰ লগত সম্পর্ক ঘনিষ্ঠ হােৱা দেখা যায়। নৈৰ পাৰত বসবাস কৰা মানুহে সাধাৰণতে কৃষিকাৰ্য আৰু খােৱাপানী নৈৰ পৰাই ব্যৱহাৰ কৰে। কাৰণ নৈৰ পাৰত ভূগৰ্ভৰ পানী কুৱা বা দমকলত সহজে পােৱা নাযায়। আনহাতে খেতি পথাৰত দিয়া পানীও বৰ সােনকালে শুকাই যায়। সেইবাবে নৈৰ পাৰত কৃষিকার্য সিমান ভাল নহয়। নৈৰ পাৰৰ মানুহে সাধাৰণতে গা-পা ধােৱা আৰু কাপােৰ কানি ধােৱাৰ বাবে নৈৰ পানীতে বা পাৰতে ধােৱা দেখা যায়। মুঠতে সকলাে কামৰ বাবে আৰু ধােৱা-পখলা কামৰ বাবে নৈৰ পানীকে ব্যৱহাৰ কৰে। নদীৰ ইপাৰ-সিপাৰৰ মানুহে নদীখন পাৰ হ’বৰ বাবে নাও ব্যৱহাৰ কৰে। সৰু বা ডাঙৰনদীত নাও বা জাহাজৰ ব্যৱহাৰ হয়। স্কুল-কলেজ, বজাৰ-সমাৰ কৰিবলৈ নৈৰ পাৰৰ মানুহে প্রায়ে ইপাৰ সিপাৰ হােৱা দেখা যায়। সাধাৰণতে নদীৰ কোনাে এটা পাৰত ডাঙৰ চহৰ থাকিলে আনটো পাৰৰ মানুহে প্রায়ে নগৰৰ সকলাে সুবিধা পাবলৈ নগৰ বা চহৰখন পাৰ হৈ আহে আৰু যায়। নদীৰ পাৰৰ মানুহে সাধাৰণতে নদীৰ পৰা মাছ মৰা, খৰি-পাত সংগ্রহ কৰা কামাে কৰে। নদীৰ পাৰৰ যাতায়াত ব্যৱস্থা বেছি ভাল নহ’লে, নদীৰে কিছুমান গধূৰ সামগ্রী পানীৰে নাও বা জাহাজত পাৰ কৰিও আনে। আনকি গাড়ী-মটৰ, বাছ আদিও পাৰ কৰি নিয়ে। মুঠতে নদীৰ পাৰত বসবাস কৰা মানুহৰ বাবে নদীখনক আশ্রয় কৰিয়েই জীয়াই থাকে।\nClass 8 Social Science Chapter7in Assamese Medium\nপ্রশ্ন ৩। চমূটোকা লিখা?\n(ক) নদীৰ উচ্চগতিৰ অংশ (খ) নদীৰ মধ্যগতিৰ অংশ (গ) নদীৰ নিম্নগতিৰ অংশ (ঘ) প্লাৱন ভূমি\nউত্তৰঃ (ক) নদীৰ উচ্চ গতি : নদ-নদী বহির্জাত পৰিৱৰ্তন প্রক্রিয়াৰ বিশেষভাৱে উল্লেখযােগ্য কাৰক। নদীয়ে ভূপৃষ্ঠত আটাইতকৈ বেছি পৰিৱৰ্তন ঘটায়। নদীৰ প্রাথমিক বা উচ্চ গতি প্রায় পার্বত্য উচ্চ ভূমিতে সীমাবদ্ধ থাকে। নদীৰ এই অংশ পর্বতৰ উৎসস্থলত আৰম্ভ হৈ সমভূমিত নমাৰ আগলৈকে ধৰা হয়। পার্বত্য অঞ্চলত ভূমিৰ ঢাল বেছি, ভূ-প্রকৃতি বাধাগ্রস্ত (বন্ধুৰত) আৰু কঠিন আৰু কোমল শিলৰদ্বাৰা গঠিত। এইবােৰ কাৰণতে নদীৰ সোঁত অত্যন্ত প্রবল হয়। নদীৰ তীব্র সোঁতে পৰ্বতৰ শিলাখণ্ডত আঘাত কৰি শিলৰােৰ খহাই তললৈ নমাই আনে আৰু তাক চূর্ণ-বিচূর্ণ কৰিনদীৰ খাদৰ সৃষ্টি কৰে। নদীৰ দুইকাষ আৰু তলি গভীৰভাৱে খান্দি পেলায়। শিলবােৰ ঘৰ্ষণৰ ফলত চূর্ণ-বিচূর্ণ হৈ সৰু সৰু খণ্ডত বালি, বােকা, মাটিত পৰিণত হৈ পৰে। শিলাখণ্ডবােৰে নদীৰ তলিভাগ গভীৰভাৱে খান্দে কাৰণে পার্বত্য অঞ্চলত নদীৰ গতিপথ ‘V’ আকৃতি হৈ পৰে। এই অঞ্চলত গতিপথ, গিৰিখাত, বন্দৰ, জলপ্রপাত আদিৰ সৃষ্টি হয়। পার্বত্য বা উচ্চ অংশত নদীৰ মুখ্য কার্ষ হৈছে খনন আৰু পৰিবহন।\n(খ) নদীৰ মধ্য গতি : ভূপৃষ্ঠৰ পৰিৱৰ্তন সাধনত নদীৰ এটা প্রধান ভূমিকা আছে। প্রত্যেক নদীৰে তিনিটা অংশ থাকে। ভূপৃষ্ঠৰ পৰিৱৰ্তন সাধনত নদীৰ তিনিওটা অংশৰে আকাৰ, প্রকৃতি আৰু কার্যাৱলী বেলেগ বেলেগ। নৈ এখন যেতিয়া পার্বত্য অংশৰ পৰা নামি আহি সমভূমি অঞ্চলত অৱতীর্ণ হয় তাৰ্পৰাই মধ্য বা সমভূমি অংশ আৰম্ভ হয়। এই অংশত নদীৰ ঢাল যথেষ্ট কম হাৈৱা বাবে সোঁতৰ গতিবেগ যথেষ্ট কমি যায়। এই অংশত উপনৈবােৰ লগ লগাৰ কাৰণে পানীৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি পায়। নদীৰ গতিপথ লাহে লাহে বহল হৈ পৰে। সোঁত কম হােৱা কাৰণত পার্বত্য অঞ্চলৰ পৰা পৰিবাহিত মাটি, বালি, শিল আদি নৈৰ বুকুত অৱক্ষেপণ কৰে। নৈ সমতলেৰে আগবঢ়াৰ লগে লগে সোঁতৰ গতিবেগ কমি যােৱা কাৰণতে সঞ্চিত মাটি, বালিয়ে নৈৰ বুকুত মাজুলী, চৰ আদিৰ সৃষ্টি কৰে। বাৰিষা বৰষুণৰ পানীয়ে নৈৰ দুয়ােপাৰ উপচি কাষৰ দ অঞ্চলবােৰ প্লাবিত কৰে। বছৰে বছৰে বাৰিষাৰ পানীয়ে দ ঠাইবােৰত পলস পেলাই সমতলত পৰিণত কৰে। ইয়াকে প্লাৱন সমভূমিও বােলে। মধ্য অঞ্চলত নৈৰ মুখ্য কার্য হ’ল— খনন, বহন আৰু অৱক্ষেপণ। এই অঞ্চলত নদীয়ে কোমল মাটিৰ মাজেৰে গতি কৰোঁতে কেতিয়াবা একা-বেঁকা পথেৰে গতি কৰে, পার্শ্বক্রিয়া বৃদ্ধি পায়। ফলত ইয়াৰ গতিপথত এই অঞ্চলত অশ্বখুৰা হ্রদৰ সৃষ্টি হয়।।\n(গ) নদীৰ নিম্ন গতি: অৱশেষত নদীয়ে যেতিয়া সমভূমিৰ মাজেৰে আহি সমুদ্র সমতলৰ লগত মিলি যায় সেই ঠাইৰ পৰা মােহনা পর্যন্ত নদীৰ নিম্ন গতি বা ‘ব-দ্বীপ’ অংশ বুলি ধৰা হয়। এই অংশত নদীৰ গতিপথৰ ঢাল অত্যন্ত কমি যায়। ফলত সোঁত গতি অতি ধীৰ হৈ পৰে। নদীৰ ক্ষয় সাধন আৰু বহন শক্তি একেবাৰে নাথাকে। নৈৰ সোঁতে লৈ অহা বােকা, মাটি, বালি আহি নদীৰ মুখত বৃহৎ বালিচৰৰ সৃষ্টি কৰে। বাৰিষা পানীৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি পালেও মােহনাত পুঞ্জীভূত আৱৰ্জনৰ বাবে পানী নদীখনৰ দুই কাষেৰে বৈ গৈ সাগৰত পৰে। ইয়াৰ ফলত নদীৰ মুখত ত্রিকোণ আকৃতিৰ বৃহৎ বালিচৰ বা ভূমিখণ্ডৰ সৃষ্টি হয়। ইয়াকে ব- দ্বীপ বুলি কোৱা হয়। মুঠতে নদীৰ নিম্ন গতিৰ অংশৰ প্রধান কার্য হ’ল অৱক্ষেপণ। উচ্চ ভূমিৰ পৰা আৰম্ভ কৰি মধ্য গতিলৈকে নৈয়ে কঢ়িয়াই অনা সকলাে আৱৰ্জনা, বালি- বােকা নিম্ন অঞ্চলত অবক্ষেপণ কৰে। গংগা, ভাগীৰথী আৰু ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ মােহনাত সৃষ্টি হােৱা বদ্বীপৰ নাম সুন্দৰবন। ই পৃথিৱীৰ ভিতৰতে এটা অন্যতম বদ্বীপ।\n(ঘ) প্লাৱন ভূমি: নদীৰ মধ্য গতি বা সমভূমি অংশত ইয়াৰ প্রধান কাম হ’ল খনন, বহন আৰু অৱক্ষেপণ। সমভূমিৰ মাটি কোমল হােৱা বাবে খনন কার্য বৃদ্ধি পায়। এইদৰে ক্ষয় কৰা বালি, মাটি, বােকা নদীৰ তলিত সঞ্চিত কৰে ফলত নদীৰ গভীৰতা ক্রমে কমি আহে। বাৰিষাকালত বৰষুণৰ ফলত নদীত পানীৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি পায়। বাৰিষা নদীৰ দুই পাৰ উপচি পৰে। অতিৰিক্ত পানীয়ে দুয়াে পাৰ প্লাবিত কৰি বানপানীৰ সৃষ্টি কৰে। বাৰিষাৰ বানপানীয়ে নদীৰ দুই পাৰ সমান কৰি তােলে। নদীৰ সোঁত বহু পৰিমাণে কমি যায়, দ অঞ্চলবােৰ নদীৰ পলসে পুতি সমান কৰি পেলায়। এইদৰে এক বিশাল প্লাৱন ভূমিৰ সৃষ্টি হয়। নদীৰ ঠিক পাৰতে পানীৰ সোঁতে বহন কৰি অনা গধুৰ শিলৰ টুকুৰা বা বােকা মাটি আদি সঞ্চিত কৰে আৰু পাতল পলস আদি দূৰলৈ বহন কৰি নিয়াৰ ফলত নদীৰ দুই পাৰ তুলনামূলকভাৱে ওখ হৈ পৰে। ইয়াকে স্বাভাৱিক বান্ধ বােলে।\nপ্রশ্ন ৪। ব-দ্বীপ কিদৰে সৃষ্টি হয়?\nউত্তৰ :নদীৰ নিম্নগতি বা বদ্বীপ অংশ: মধ্যগতি বা সমভূমি অংশৰ শেষত যি ঠাইত নদী সাগৰৰ সমতলৰ লগত মিলি যায় তাৰ পৰা নদীৰ মােহনা পর্যন্ত নদীৰ নিম্নগতি বুলি ধৰা হয়। এই অংশত নদী বৰ আহল-বহল হয় আৰু মাটিৰ ঢাল কম হােৱা বাবে পানীৰ সোঁত কমি যায়। নদীৰ ক্ষয় সাধন আৰু বহন শক্তি একেবাৰে নাথাকে। বাৰিষা পানীৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি হ’লে ইয়াৰ ক্ষয়সাধন আৰু বহন ক্ষমতা কিছু বৃদ্ধি পালেও, বাৰিষাৰ পিছতে নদীৰ মােহনাত প্ৰচুৰ পৰিমাণে বালিচৰ পৰি মুখ বন্ধ হৈ পৰাৰ উপক্রম হয়। ইয়াৰ ফলত বালিচৰৰ দুয়াে কাষেৰে দুইধাৰা পানী বৈ গৈ সাগৰ বা হ্রদ আদিত মিলিত হয়। এই দুই ধাৰা পানী আৰু সাগৰ বা হ্রদ আদিত মিলিত হয়। এই দুই ধাৰা পানী আৰু সাগৰ বা হ্রদৰ মাজত ত্রিকোণ আকাৰৰ বৃহৎ বালিচৰ বা ভূমিৰ সৃষ্টি হয়। এইদৰে নদীৰ মােহনাত সৃষ্টি হােৱা ত্রিকোণ-আকাৰৰ ভূমিক ব-দ্বীপ’ বােলে।এনে বৃহৎ আকাৰৰ ব-দ্বীপৰ মাজত বহুতাে সৰু সৰু সুতি থকা দেখা যায়।\nSee also জনসংখ্যা বৃদ্ধি আৰু বিতৰণ Class 8 অষ্টম শ্ৰেণী Class 8 Social Science Lesson2Assamese Medium\nপ্রশ্ন ১। ব্রহ্মপুত্র নৈখন উৎপত্তি হােৱা হিমবাহটোৰ নাম কি ?\nউত্তৰ: তিব্ৰতৰ কৈলাশ পর্বতৰ চেমা-য়ুং-দুং হিমবাহ।\nপ্রশ্ন ২। ব্রহ্মপুত্র খনৰ মুঠ দৈর্ঘ্য কিমান?\nউত্তৰ: ২৯০৬ কিলােমিটাৰ।\nপ্রশ্ন ৩। ব্ৰহ্মপুত্ৰ নৈখনৰ উৎস কোন ৰাষ্ট্ৰত অন্তর্ভুক্ত?\nউত্তৰ: কৈলাশ পর্বতৰ তিব্বতত।\nপ্রশ্ন ৪। উচ্চগতিত পার্বত্য অঞ্চলত নদীৰ গতিপথৰ আকৃতি কেনেকুৱা?\nউত্তৰঃ আকৃতি v (ভি আখৰটোৰ) আকৃতিৰ।\nপ্রশ্ন ৫। ব্রহ্মপুত্ৰ নৈ কি কি ৰাষ্ট্ৰৰ মাজেৰে বৈ গৈছে?\nউত্তৰঃ তিব্বত, চীন, ভাৰতৰ অৰুণাচল আৰু অসম ৰাজ্যৰ মাজেৰে বৈ গৈ বাংলাদেশৰ মাজেৰে বংগােপসাগৰত পৰিছে।\nপ্রশ্নঃ ৬। নদীয়ে সৃষ্টি কৰা এটা গঠনমূলক আৰু এটা ধ্বংসাত্মক কার্য উল্লেখ কৰা।\nউত্তৰ: (১) গঠনমূলক কার্য—পলসুৱা উপত্যকাৰ সৃষ্টি কৰা। (২) ধ্বংসাত্মক কার্য – বানপানীৰ প্রকোপ।\nপ্রশ্ন: ৭। কোনটো অংশত নদীৰ গতিপথত ভাজৰ সৃষ্টি হয়?\nউত্তৰ: মধ্য অংশত।\nপ্রশ্ন: ৮। নদীৰ কোনটো অংশত খনন কার্য বেছি আৰু সঞ্চয় বৰ কম ?\nউত্তৰঃ উচ্চ বা পার্বত্য অঞ্চলত।\nপ্রশ্নঃ ৯। নদীৰ কোনটো অংশত খনন, বহন আৰু অৱক্ষেপণ কার্য সমান সমান?\nউত্তৰ: মধ্য বা সমভূমি অংশত।\nপ্রশ্ন ১০। মাজুলী কোন জিলাত অৱস্থিত?\nউত্তৰ: যােৰহাট জিলাত।\nপ্রশ্ন: ১১। নদীৰ কোনটো অংশত জলপ্রপাতৰ সৃষ্টি হয়?\nপ্রশ্ন: ১২। অশ্বখুৰা হ্রদ নদীৰ কোনটো ভাগত সাধাৰণতে সৃষ্টি হয়?\nউত্তৰ: সমভূমি অঞ্চলত।\nপ্রশ্নঃ ১৩। নদীৰ কোনটো অংশত ‘V আকৃতিৰ নদী উপত্যকাৰ সৃষ্টি হয়?\nউত্তৰঃ পার্বত্য অঞ্চলত।\nপ্রশ্ন : ১৪। বদ্বীপ’ নদীৰ কোন অংশত ক’ত সৃষ্টি হয়?\nউত্তৰঃ নিম্ন অংশত, নদীৰ মােহনাত।\nপ্রশ্ন ১৫। শুদ্ধ উত্তৰটো বাছি লিখাঃ\n(ক) গিৰিখাত নিম্মভূমি/ মােহনা/উচ্চভূমি অঞ্চলৰ ভূ-আকৃতি।\nউত্তৰঃ উচ্চভূমি অঞ্চলৰ ভূ-আকৃতি।\n(খ) নৈৰ গুস্ফিত ৰূপ সাধাৰণতে পর্বত/সমভূমি/মালভূমিত দেখা যায়।\nউত্তৰঃ সমভূমিত দেখা যায়।\n(গ) প্লাৱন ভূমিত দেখা পােৱা চৰ-চাপৰি নৈৰ খনন/পৰিবহণ/অৱক্ষেপণৰ ফলত বৃষ্টি হয়।\nউত্তৰঃ অৱক্ষেপণৰ ফলত।\n(ঘ) বৰাক নৈ অসমৰ ২/৩/৪ জিলাৰে বৈ গৈছে।\nউত্তৰঃ ৩ খন জিলাৰে বৈ গৈছে।


ভয়ংকৰ সেই ৰাতি voyonkor hei rati part2assamese novel - JonakAxom- Assamese Quotes, Blogging , Business Ideas, Tips And Tricks\nভয়ংকৰ সেই ৰাতি voyonkor hei rati part2assamese novel\nClick here to read Voyonkor hei rati part 1\n"...মোৰ এনে লাগিছে , তোমাৰ কিবা ভুল হৈছে ", কৈ উঠিল মেজৰ সংগ্ৰাম সিং, "ভুলটো মোৰেই। এইদৰে হাহিঠাট্টাত মচগুল হৈ থকাটো. মোৰ উচিত নাছিল । আৰু সেয়েই হয়তো ষ্টিয়াৰিংৰ ওপৰৰ পৰা তোমাৰ বেলেন্স হেৰাই গৈছিল...তাৰপৰাই গাড়ীখনৰ এনেদৰে এক্সিডেন্ট হল। যি কি নহওক , আমাৰ কাৰো তেনে কোনো আঘাত নহল। এতিয়া চোৱা যাওক গাড়ীখন থিকে আছে নে নাই। নহলে গোটেই ৰাতি এই বনত পৰি থাকিব লগা হলে তোমাৰ মাৰ মুখৰ পৰা ভূতৰ গল্প শুনি শুনি পাৰ কৰিব লাগিব । জানাইতো তোমাৰ মাক । এইৰকম অমাবস্যাৰ ৰাতি গভীৰ জঙ্গল দেখিলেই নানাৰকম বিচিত্ৰ চিন্তাভাবনা মুৰত আহে " কৈ কৈ সংগ্ৰাম সিং দূৰ্ঘটনাগ্ৰস্ত গাড়ীখনৰ ড্ৰাইভিং চিটত গৈ ইঞ্জিন ষ্টাৰ্ট কৰাৰ চেষ্টা কৰিবলৈ ধৰিল। তেওঁ এজন মিলিটাৰি মানুহ, এনে সৰু সুৰা এক্সিডেন্ট হৈয়েই থাকে ! ড্ৰাইভিং চিটত বহি তেওঁ ইঞ্জিন চালু কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিব ধৰিলে ।বহুবাৰ চেষ্টাৰ পিছত সামান্য ষ্টাৰ্ট হৈ উঠিল ইঞ্জিনটো কিন্তু তাৰ সৈতে এবাৰ জোকাৰণি মাৰি বন্ধ হৈ গল। গাড়ীৰ ইঞ্জিনৰ শব্দ মিলি যোৱাৰ সৈতে গোটেই জঙ্গলত এক অদ্ভুত নিশ্ছিদ্ৰ নিস্তব্ধতা নামি আহিবলৈ ধৰিল । কিন্তু সংগ্ৰাম সিং এৰি দিয়া ভকত নহয়, তেওঁ বাৰম্বাৰ গাড়ীৰ ইঞ্জিন ষ্টাৰ্ট কৰাৰ চেষ্টা কৰিবলৈ ধৰিল।\n"....এই ৰাস্তাটো বহুত নিৰ্জন", অন্ধকাৰে ঢকা নিৰ্জন ৰাস্তাটোৰ সোওে বাওে চাই চাই কবলৈ ধৰিলে অৰ্চনাদেবী, "একেবাৰে নিৰ্জন । কতো অলপো পোহৰ নাই, যতনেকি এতিয়া পৰ্যন্ত এখন গাড়ীও অহা যোৱা দেখা নগল। মোৰ কিয় নাজানো খুব ভয় লাগিছে !"\nৰাহুল এইবাৰ বিৰক্তিকৰ সুৰত কলে , "আঃ মা, তুমি তো জানাই, আজি ৰাতি অমাবস্যা। অন্ধকাৰ তো থাকিবই, তাৰোপৰি এই জাগাখিনি একেবাৰে জঙ্গল, ওচৰে পাজৰে কতো মানুহৰ জনবসতি নাই । এই ৰাস্তাত কতো এটা লাইটপোষ্টৰ ব্যবস্থাও নাই। লগতে আজি পোহৰো নাই । আৰু তুমি প্লিজ...এইবোৰ অদ্ভুত ভাব চিন্তা বন্ধ কৰা"।\nমাক -পুতেকৰ কথাবাৰ্তাৰ মাজতেই হঠাৎ সিহতৰ গাড়ীৰ ইঞ্জিন বেচ জোৰে গৰ্জি উঠিল । সিহতে ঘুৰি চালে, শেষত সিহতৰ গাড়ীৰ ইঞ্জিন ষ্টাৰ্ট হৈছে ।বেচ কিছুক্ষণ ধৰি মেজৰ সিং চেষ্টা চলাইছিল গাড়ীখন ষ্টাৰ্ট কৰাৰ বাবে । এতিয়া ইঞ্জিন ষ্টাৰ্ট হোৱাতেই তেওঁ গাড়ীখন বেক গিয়াৰত লৈ ৰাস্তাৰ মাজলৈ লৈ আহিল । ৰাহুল, গীতা আৰু অৰ্চনাদেবী যত থিয় হৈছিল , তালৈ গাড়ীখন লৈ আহি ৰখালে।\n"..আহা , সকলো উঠা এতিয়া গাড়ীত ", ইঞ্জিনটো অন ৰাখিয়েই কলে সংগ্ৰাম সিঙে, "ওপৰৱালাৰ অশেষ কৰুণাত সমুখৰ বনেট আৰ হেডলাইট দুটাৰ বাদে বাকী সকলো থিকে আছে"।\nসিহতে দেখিলে, মেজৰ সিংৰ কথাই ঠিক। সচাকৈ , কবলৈ গলে গাড়ীখনৰ তেনে কোনো ক্ষতি হোৱা নাই । সংগ্ৰাম সিংৰ মুখত এনে এক তৃপ্তিৰ হাঁহি আছিল যেন এক ডুবিবলৈ ধৰা মানুহৰ সমুখত হঠাৎ কোনো নাওঁ আহি পৰিছে । এতিয়া এই নাওৱেই সিহত সকলোকে নিৰাপদে ঘৰ লৈ যাব ।\n"....ঈশ্বৰক অশেষ ধন্যবাদ, আমাৰ গাড়ীখন তেওঁ ষ্টাৰ্ট কৰি দিলে ", আকাশৰ পিনে চাই হাতজোৰ কৰি কলে অৰ্চনাদেবীয়ে। তাৰ পিছত তেওঁ ড্ৰাইভিং চিটৰ কাষৰ দৰ্জা খুলি স্বামীৰ কাষলৈ গৈ বহিল । সংগ্ৰাম সিং এতিয়া চালকৰ আসনত। ৰাহুলে তেওঁৰ স্ত্ৰী গীতাৰ সৈতে এতিয়া পিছৰ চিটত বহিছে । এই ঘোৰ অমাবস্যাত আশেপাশে জঙ্গলৰ চেহেৰা ইমানেই ভয়াবহ দেখা গৈছিল যে সেই জঙ্গলৰ চেহেৰা দেখি অজান্তেই যে কাৰো গাৰ নোম শিয়ৰি নুঠিব তাৰ কোনো কথাই নাই । সকলোৰে মনত তেতিয়া এটাই ইচ্ছা, যিমান সোনকালে সম্ভৱ এই জঙ্গল এলেকা পাৰ কৰিব লাগে । ৰাস্তাৰ মাজলৈ আহি সংগ্ৰাম সিং গাড়ীখন এবাৰ জোৰে ষ্টাৰ্ট দি আগুৱাই নিবৰ চেষ্টা কৰাতেই আহিল বাধা । ইঞ্জিনটো গুমগুম শব্দ কৰিবলৈ ধৰিল , যেন কোনো হিংস্ৰ জন্তুই নিদাৰুণ ক্ৰোধত গৰ্জি আছে । সংগ্ৰাম সিঙে চেষ্টা কৰিবলৈ ধৰিলে গাড়ীখনক চলাবলৈ কিন্তু কোনো অবস্থাতেও গাড়ীৰ চকা এক ইঞ্চিও নলৰিল ।\nপিছৰ চিটত থকা ৰাহুলে কিঞ্চিৎ উদ্বিগ্ন স্বৰত কলে , "এইবাৰ আকৌ কি হল?"\n"...গাড়ীখন চলা নাই ..." চেষ্টা কৰি কৰি কৈ উঠিল মেজৰ সংগ্ৰাম সিঙে, "ট্ৰাই কৰি আছো ....কিন্তু এইবাৰ কত বজিছে ..... বুজিব পৰা নাই । এক্সিলাৰেটৰ.....দবাই ৰাখিছো , গিয়াৰ লগাই..... ৰাখিছো, তাৰ পিছতো ষ্টিয়াৰিং.....ঘুৰিও গাড়ী.....লৰচৰ কৰা নাই অলপো ! কি কেচ !"\n"..এবাৰ চাও ৰবা মই বাহিৰলৈ গৈ ...সমুখৰ বনেট খুলি চোৱা ভাল হব , কত আচল প্ৰব্লেমটো হৈছে .."কৈ কৈ ৰাহুলে পিছৰ চিটৰ দৰ্জা খুলি নামি যাবলৈ বিচাৰিলে কিন্তু অৰ্চনাদেবীয়ে বাধা দিলে । ভয়াৰ্ত স্বৰত কলে , "খবৰদাৰ নানামিবা ..নামি নাযাবা । মোৰ মন কিন্তু ভাল লগা নাই । নাজানো কিয় , আমাৰ মুৰত যেন এটা ডাঙৰ অজান বিপদ আহি পৰিছে ...মোৰ একো ভাল লগা নাই", তাৰপিছত কাষত বহি থকা স্বামীকে উদ্দেশ্য কৰি কলে , "তুমি আৰু চেষ্টা কৰাচোন , চোৱা গাড়ীখন ঠিক ষ্টাৰ্ট হৈ যাব"।\nভয়ানক এক আতঙ্কই যেন গ্ৰাস কৰিছে অৰ্চনাদেবীক। তেওঁ বাৰ বাৰ গাড়ীৰ খিড়ীকিৰ কাঁচেৰ মাজেৰে বাহিৰৰ জঙ্গল চাই আছে । যদিও বাহিৰৰ নিক্ষিপ্ত অন্ধকাৰ ভেদ কৰি একো নজৰ পৰা নাই , তাৰপিছত কিয়জানো বাৰ বাৰ সেই জঙ্গলৰ দিশত চাই থাকি থাকি অজান্তেই বাৰ বাৰ শিয়ৰি উঠিছিল । বুকুৰ ভিতৰৰ হৃদপিণ্ডটো কিয় যেন ধিমট ধিমিট ... কৰিছে।\nৰাহুল বিৰক্ত হৈ কলে, "মা, মুৰ্খৰ দৰে কথা নকবা ..গাড়ীখন ঠিক হৈ গলেই আমি আৰু ইয়াত এক চেকেণ্ডো নাথাকো । এতিয়া গাড়ীখন চলা নাই , সেয়ে নামি চাবই লাগিব , প্ৰবলেমটো আচলতে কত হৈছে ...নাচালে প্ৰবলেমটো চলভ কৰিম কিদৰে ? আৰু তুমি ইমান ভয় কিয় কৰিছা? কিহৰ ভয় তোমাৰ? চোৱা মা, তুমি একদম চিন্তা নকৰিবা ..." তাৰপিছত দেউতাক'ৰ পিনে চাই কলে , "দেউতা , টৰ্চটো দিয়া , তোমালোক গাড়ীতে বহি থাকা, মই গৈ চেক কৰি আহো , কি হৈছে ..."\nটৰ্চটো লৈ গাড়ীৰ পৰা নামি গল ৰাহুল। তাৰপিছত গাড়ীৰ সমুখৰ বনেট দাঙি একান্তমনে ভিতৰৰ যন্ত্ৰপাতি পৰীক্ষা কৰিবলৈ ধৰিলে । অন্যফালে , গাড়ীৰ ভিতৰত থাকি গীতা আৰু অৰ্চনাদেবী সমুখৰ উইন্ডস্ক্ৰিনৰ মাজেৰে ৰাহুলৰ পিনে উদ্বিগ্ন দৃষ্টিত চাই বহি আছিল । যদিও বনেটৰ কভাৰৰ আৰত ৰাহুলৰ শৰীৰটো ঢাক খাই গৈছিল । দেখা নগৈছিল তেঁওক । ড্ৰাইভিং চিটত বহি সংগ্ৰাম সিং তেতিয়াও ইঞ্জিনটোক ষ্টাৰ্ট দিয়াৰ চেষ্টা কৰিছিল। ঠিক এইসময়তে হঠাৎ ৰাহুলৰ আৰ্তনাদে অৰ্চনাদেবী তো বাদেই , গীতা আৰু সংগ্ৰাম সিং'ও সচকিত হৈ উঠিল। ৰাহুলৰ এনে ভয়াৰ্ত স্বৰ আগেয়ে কেতিয়াও সিহতে শুনা নাই , যেন ভয়ঙ্কৰ কোনো বিভীষিকা দেখিছে ৰাহুলে, নিজে সচক্ষে।\n"...আ...আ...আ...আ...আ...মা...দেউতা...সোনকালে বাহিৰ আহা..... চোৱা ......!"\nগাড়ীৰ ভিতৰৰ পৰা সকলোৱে দৌৰা দৌৰিকৈ বাহিৰ ওলাই আহিল । সকলোৰে মনত উদ্বেগ উৎকন্ঠা। নাজানে কি হৈছে ৰাহুলৰ , সি এনেকৈ চিঞৰিছে কিয় ! কি দেখিছে নাজানো!\n"...কি হৈছে ৰাহুল..?" কৈ কৈ একৰকম দৌৰি ৰাহুলেৰ কাষত গৈ থিয় হল সংগ্ৰাম সিং, চকুয়ে মুখে এইবাৰ তেওঁৰো উৎকণ্ঠা ফুটি উঠিছে, "কি হৈছে?এনেকৈ চিঞৰিছা কিয় ?"\n"...দেউতা ...দ্দে....." ৰাহুল বোবা হৈ গৈছে ।\n"...কি হৈছে কোৱা না?" অৰ্চনাদেবীৰ কাতৰ স্বৰ।\nগীতাৰো চকুয়ে মুখে উদ্বেগৰ চিহ্ন। তাইও জিজ্ঞাসা কৰিলে , "কি হৈছে ৰাহুল? এনকৈ কিয় ভয় খাইছা ?"\nসকলোৱে যেতিয়া ৰাহুলক ঘেৰি ধৰি প্ৰশ্নবানত জৰ্জৰিত কৰি তুলিছে , ৰাহুলে তেতিয়াও একো উত্তৰ নিদিয়াকৈ ধীৰেধীৰে স্লো মোচনত সোঁহাতৰ তৰ্জনী আঙুলিটো ডাঙি গাড়ীৰ হেডলাইটৰ পিনে দেখুৱাই তেও সিহঁতক কিবা দেখুৱাব বিচাৰিছে । তেঁওৰ চকুৱে মুখে এক আশ্চৰ্য নীৰব অভিব্যক্তি। মুখৰ যেন সাময়িকভাবে ভাষা হেৰাই পেলাইছে। ইপিনে , সংগ্ৰাম সিং সহ বাকীসকলে ৰাহুলৰ অঙুলি নিৰ্দেশিত দিশত গাড়িৰ হেডলাইটৰ পিনে চোৱাৰ পিছত সিহঁতেও যেন মুখৰ ভাষা হেৰুৱাই পেলালে । মূহুৰ্ততে সকলো চুপচাপ হৈ গল । এটা আশ্চৰ্য নীৰবতা নামি আহিল সিহঁতৰ মাজত ।\nটৰ্চেৰ পোহৰত এক ভয়াবহ দৃশ্যৰ সম্মুখীন হল সিহত। সবিস্ময়ে দেখিলে, গাড়ীৰ সন্মুখৰ হেডলাইটৰ কাঁচৰ ওপৰত কেঁচা তেজৰ দাগ।\n"...ও...মাই..গড!" অস্ফুট আৰ্তনাদ কৰি উঠিল গীতাই,"এইবোৰ ...কি...?"\nঅৰ্চনাদেবী আৰু সংগ্ৰাম সিং যেন কিছু ক্ষণৰ বাবে বোবা হৈ গ'ল।অলপ সময় পিছত ৰাহুলে কবলৈ ধৰিলে, "মইতো প্ৰথমেই কৈছিলো যে মোৰ গাড়ীৰ সৈতে নিশ্চয় কাৰোবাৰ নহলে কাৰোবাৰ কলিশ্বন হৈছে ...সেয়া নহলে মোৰ গাড়ীখনৰ এক্সিডেন্ট হব কিয়?...এইবাৰ তো মোৰ বিশ্বাস হল?"\n"...হে ঈশ্বৰ... " কেকাই উঠিল এইবাৰ অৰ্চনাদেবী, "মই আগতেই মন কৰিছিলো , ইয়াত কিবা নহয় কিবা বেয়া ঘটনা ঘটিছে... ...এই তেজৰ দাগ কৰ পৰা আহিল ? কাৰ তেজৰ দাগ এয়া ?" কৈ কৈ তেওঁ স্বামীৰ হাতত খামুচি ধৰিলে ।\n"...ৰাহুল! দেউতা!" এইবাৰ আৰ্তনাদ কৰি কলে গীতাইও, " কি হৈছে এইবোৰ?" তাৰপিছতেই শহুৰ সংগ্ৰাম সিং'ক উদ্দেশ্য কৰি কলে , "দেউতা , মোৰ এনে লাগিছে , মাৰ কথাটোৱেই ঠিক। কিবা এটা বেয়া বস্তু ইয়াত আছে ...এতিয়াটো মোৰো ভয় লাগিছে ..." অন্ঠ কন্ঠ শুকাই গৈছে গীতাৰ। কোনোৰকমে এটা ঢোক গিলি তাই কলে ,"সেয়ে ...এয়া...কোনো...জন্তুৰ.....তেজ...তো...হব...পাৰে"...\n"...জন্তু !" কৈ উঠিল ৰাহুলে, "তেতিয়াহলে গাড়ীৰ সৈতে খুন্দা খোৱা সেই জন্তুটো বা কত গল ?"\n"....হব পাৰে...তুমি হয়তো...সেইটো ...দেখাই ..নাপা...লা", অমাত অমাত কৈ কলে গীতাই, "সেইটো চেপা খাইছে ... সেয়ে আমাৰ গাড়ীখন এক্সিডেন্ট হল...তাৰপৰা সি আহত অবস্থাত ...উঠি..জঙ্গলত লকুালে ..." কৈ কৈ স্তিমিত হৈ আহিল গীতাৰ কন্ঠস্বৰ। আচলতে এই কথাত তাইৰ নিজৰো যথেষ্ট সন্দেহ আছে।\nসংগ্ৰাম সিং এতিয়াও নিশ্চুপ। কাৰণ তেওঁৰ কাৰো কথাই বিশ্বাসযোগ্য যেন লগা নাছিল । তেওঁ মাত্ৰ কথাত নহয়, প্ৰমাণত বিশ্বাস কৰে। বহুসময় চুপ হৈ থাকি তেওঁ কলে, "হব পাৰে...কিন্তু দূৰ্ঘটনা হলেও ৰাস্তাৰ ওপৰতো তেজৰ দাগ থাকিব লাগিব "।\nঅৰ্চনাদেবী সকলোকে চাই চাই কবলৈ ধৰিলে , "মোৰ...কিন্তু... কি জানো কিয়...ঠিক লগা নাই । এনে লাগিছে ...এইবোৰ কোনো মায়াজাল। মোৰ খুব ভয় লাগিছে ...মনত খেয়াল হৈছে এইবোৰ কোনো কলাজাদুৰ...খেল...। কথাতে কয় , এই অমাবস্যাৰ ৰাতি অনেক অজান অশুভ শক্তি বেছি মাত্ৰাত সক্ৰিয় হৈ উঠে। এই ৰাতি বেয়া অশুভ জ্বিন, আত্মা পূৰ্ণ ক্ষমতাত থাকে, মানুহক সিহঁতে মায়াজালত পেলাই বিভ্ৰান্ত কৰে...মানুহৰ নানাভাবে ক্ষতি কৰাৰ চেষ্টা কৰে"।\nঅন্য সময় হলে অৰ্চনাদেবীৰ কথাত ৰাহুল আৰু গীতা হাহিবলৈ ধৰে , কিন্তু এতিয়া এই পৰিস্থিতিত সিহতে এই কথাবোৰ হাহিৰে উৰাই দিব নোৱাৰিলে । এতিয়া সিহতঁৰো এনে লাগিল কিবা এক বেয়া নিশ্চয় সিহঁতৰ সৈতে ঘটিছে। এই ঘোৰ অমাবস্যাৰ ৰাতি আশেপাশে থকা নিবিড় জঙ্গলৰ বুকুত আকাশচুম্বী ডাঙৰ ডাঙৰ গছ বোৰ প্ৰেতৰ দৰে থিয় হৈ থকা দেখি অজানিতেই সিহঁতৰ বুকুৰ ভিতৰত কঁপনি উঠিল ।\n"...দেউতা !" বহুসময় পিছত কথা কবলৈ পাৰিলে ৰাহুলে, "মোৰ এনে লাগিছে , মা'ৰ কথাই ঠিক। মইও তোমাক কৈছিলো , আমাৰ গাড়ীৰ সৈতে কিবা এটা খুন্দা খাইছে ...কিন্তু মই বুজিব নোৱাৰিলো সেয়া কি আছিল ...!" ৰাহুলৰ কথা শুনি এনে লাগিছিল , সিঁও খুবেই ভয় খাইছে । এতিয়া সিও নিজেও মাকৰ দলত যোগ দিছে । সি এতিয়া এইবোৰ ভূতপ্ৰেত বিশ্বাস কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে।\n"...ৰাহুল!" এইবাৰ কিচু গলগলীয়া মাতেৰে কলে সংগ্ৰাম সিঙে , "তুমি অন্তত তোমাৰ মাৰ এই কুসংস্কাৰত বিশ্বাস নকৰিবা ...বাদ দিয়া তোমাৰ মাৰ কথা!...জানাইতো, ভূতপ্ৰেত, তন্ত্ৰমন্ত্ৰ, জ্বিন-টিন লৈ কি গভীৰ বিশ্বাস তোমাৰ মাৰ...পঁয়ত্ৰিছ বছৰ একেলগে কটাইছো ..খুব ভালদৰে জানো...তোমাৰ মা এইবোৰ আজব গুজব বস্তত কিমান বিশ্বাস কৰে...এইবোৰ কথাবাৰ্তা তুমি কলে নিমিলে !"বেচ খঙৰ স্বৰত মেজৰ সংগ্ৰাম সিঙে কথাবোৰ কলে ।\n"...বচ", অভিমানৰ ভৰা মাতেৰে কলে অৰ্চনাদেবীয়ে, "যদি সেয়া-ই হয়, তেন্তে কোৱা আমাৰ গাড়ীত যিহে খুন্দা খালে , সেইটো কত গল? আহত বা নিহত যি কোনো এটা অবস্থাত তাক দেখা যাব...সি কি গাড়ীৰ সৈতে খুন্দা খায়েই আকাশত মিলি গল নেকি ...নে ...মাটিৰ তলত মিহলি গল...কোনটো? কোৱা?"\n"...তুমি...প্লিজ চুপচাপ থাকিবানে ?" কঠিন ক্ৰুদ্ধ স্বৰে সংগ্ৰাম সিঙে স্ত্ৰীক ধমকিৰ সুৰত কোৱা বাবে চুপচাপ হৈ গল অৰ্চনাদেবী। পথৰ ওপৰত বা আশেপাশে এতিয়া পৰ্যন্ত কোনো মানুহ বা প্ৰাণীকে দেখা নাই। আচল কথা, এতিয়া সেই ঠাই৩ সিহত চাৰিজন বাদে আৰু কোনো নাই । সিহঁতৰ টৰ্চৰ পোহৰক বাদ দি তাত এটুকুৰা পোহৰো চকুত পৰা নাই । মুৰৰ ওপৰৰ আকাশখন এনে লাগিছে বিশাল এখন কলা চাদৰ যেন আৰি দিছে । কতো এটা তৰাও দেখা নাযায় । ৰাহুল আৰ মেজৰ সংগ্ৰাম সিং দুয়োজনে টৰ্চ হাতত লৈ সেই ঘন অন্ধকাৰৰ বুক ফালি ধীৰ গতিত সমুখৰ দিশত এখুজি দুখুজিকৈ আগুৱাবলৈ ধৰিলে। সিহঁতে সেইফালে গল যত সিহঁতৰ গাড়ীৰ সৈতে কিবা খুন্দা খাইছিল। সিহতে সেইখিনিলৈ আহি টৰ্চৰ পোহৰেৰে ভালদৰে চাবলৈ ধৰিলে। যদি কৰবাত মানুহ বা জন্তুৰ বডি বা তেজৰ দাগ চকুত পৰেই ; কিন্তু এক ফোটা দাগো কতো দেখা নগল । অথচ তাত কিবা হলে অবশ্যেই তেজৰ দাগ থাকিব লাগিছিল । কাষৰ জঙ্গলৰ পৰা বিচিত্ৰ বিচিত্ৰ শব্দ কাণত আহি আছিল । কতৰকমৰ ৰহস্যময় শব্দই যেন নিস্তব্ধ ৰাতিৰ নীৰবতা ভঙ্গ কৰিছিল । এই শব্দবোৰ কিহৰ , জন্তুৰ নে পোক পতংগৰ নে অন্য কিবাৰ , সেয়াও বুজা নগৈছিল । অৰ্চনা আৰ গীতা যিমানদূৰ সম্ভৱ এই ভয়াবহ ৰহস্যময় শব্দবোৰ নুশুনিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল।\n"...দেউতা , ইয়াত তো কোনো চিন চাব দেখা নাই ", চেপা কন্ঠেৰে সংগ্ৰাম সিং'ক উদ্দেশ্য কৰি কলে ৰাহুলে । সংগ্ৰাম সিং তেতিয়াও আশেপাশে চাই আছিল , যদি কৰবাত কিবা দেখা যায় । কলে , "এনেওতো হব পাৰে, গাড়ীৰ সৈতে খাই সি ছিটিকি কাষৰ এই জঙ্গলৰ ভিতৰত গৈ পৰিছে। গাড়ী খন তো খুব স্পিডত চলিছিল । এক্সিডেন্ট হোৱাৰ পৰত নিশ্চয় সি খুব আহত হৈছে, বা হয়তো মৰিছে । কিন্তু যদি আহত হৈ পৰি আছে , তেতিয়াহলে হয়তো বেহুচ হৈ পৰি আছে । সেইবাবেই আমাৰ শব্দ শুনাৰ পিছতো তাৰ পৰা কোনো উত্তৰ অহা নাই "।\nজঙ্গলৰ দিশত টৰ্চৰ পোহৰ ঘুৰাই ঘুৰাই চাবলৈ ধৰিল সংগ্ৰাম সিং। কিন্তু একমাত্ৰ জঙ্ঘল বাদে আৰু একো দৃষ্টিত নপৰিল\n"...দেউতা !" এইবাৰ কিছু দূৰ থকা গীতাৰ মাত শুনা গ'ল, "যদি সঁচাকৈ কোনো আহত হৈ কৰবাত পৰি আছে আমি তাক বিছাৰি হস্পিটেললৈ নিব লাগে...অবশ্য যদি সেয়া জন্তু হয়...."\n"...তোমালোক এতিয়াও মোৰ কথা কিয় বুজিবলৈ খোজা নাই ?" আৰ্তনাদ কৰি উঠি কলে অৰ্চনাদেবীয়ে, "কিমানবাৰ আৰু তোমালোক দুয়োজনক কম যে আমি ইয়াত এখন মায়াজালত ফচি গৈছো ? কিমানবাৰ কৈছিলো বিয়াঘৰত ...ৰাতি হোৱাৰ আগতে ঘৰলৈ আহিম , তোমালোক কোনোৱে নুশুনিলা ...আৰু এতিয়া ইয়াত আৰু থিয় হৈ নাথাকিবা ...আহা সকলো ...উঠা গাড়ীত...যিমান সোনকালে পাৰি এই ঠাই এৰি চলা ভাল ...তোমালোকেই কোৱা , গাড়ীৰ সৈতে খুন্দা খোৱাৰ পিছৰ কোনোৱে আহত অবস্থাত উঠি খোজকাঢ়িব পাৰে ? আৰু...এইবোৰ বাদে .. এই ৰাতি এই গভীৰ জঙ্গলত কোনো মানুহ থাকিব ? মোৰ কিন্তু একদম ভাল লগা নাই ..."।\nস্ত্ৰী'ৰ কথাত এবাৰ বাস্তবিকতে খং কৰি উঠিল সংগ্ৰাম সিঙে। কলে , "অৰ্চনা! আৰু এটা কথা কোৱা যদি ফল ভাল নহব কৈ থৈছো । এজন ফৌজিৰ স্ত্ৰী হৈ তুমি ভূতপ্ৰেত বিশ্বাস কৰা, তোমাৰ লাজ নালাগে নে ? এইসময়ত তোমাৰ যত মনত সাহস অনাৰ কথা, সকলোকে সাহস দিয়াৰ কথা কব লাগে , সেই সময়ত তুমি এইবোৰ পাগলৰ দৰে চিন্তাভাবনা কৰি আছা ? থৈ দিয়া তোমাৰ এই ভূতপ্ৰেত, তন্ত্ৰমন্ত্ৰ... যি আজব গুজব অদ্ভুত কথাবাৰ্তা....


মকৰ সংক্ৰান্তিত ২০২২ : মকৰ সংক্ৰান্তিত কিয় খোৱা হয় খিচৰি, জানক ইয়াৰ ধৰ্মীয় গুৰুত্ব\nFriday, 07 January 2022 04:17 PM\nদেশত প্ৰতি বছৰে ১৪ জানুৱাৰীত মকৰ সংক্ৰান্তি (Makar Sankranti 2022) উৎসৱ উদযাপন কৰা হয় । সমগ্ৰ দেশতে হিন্দু ৰীতি-নীতিৰে উদযাপন কৰা হয় এই মকৰ সংক্ৰান্তি উৎসৱ । কিন্তু আপুনি জানেনে কিয় মানুহে মকৰ সংক্ৰান্তি (Makar Sankranti 2022) উদযাপন কৰে, আৰু ইয়াৰ মুখ্য কাৰণ কি? আজি, এই প্ৰবন্ধটোত, আমি আপোনাক মকৰ সংক্ৰান্তি উৎসৱ উদযাপন কৰাৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিম-\nমকৰ সংক্ৰান্তি কিয় উদযাপন কৰা হয় (Why Makar Sankranti celebrated)?\nদৰাচলতে মকৰ সংক্ৰান্তিৰ (Makar Sankranti ) গুৰুত্ব মকৰ ৰাশিত সূৰ্যৰ প্ৰৱেশৰ সৈতে সম্পৰ্কিত । কোৱা হয় যে যেতিয়া সূৰ্য ঈশ্বৰে ধনু ৰাশি ত্যাগ কৰে আৰু মকৰ ৰাশিত প্ৰৱেশ কৰে, মকৰ সংক্ৰান্তি উদযাপন কৰা হয় । এবছৰত, সূৰ্য ১২ টা ৰাশিত চলাচল কৰে আৰু ই যি পৰিমাণত প্ৰৱেশ কৰে তাক ইয়াৰ অয়নান্ত বুলি কোৱা হয় । এই বছৰ সূৰ্য ১৪ জানুৱাৰীত মকৰ ৰাশিত প্ৰৱেশ কৰিব ।\nভাৰতত মকৰ সংক্ৰান্তি (Makar Sankranti) কেনেদৰে উদযাপন কৰা হয়\nএই পবিত্ৰ উৎসৱত ভাৰতীয় লোকসকলে পবিত্ৰ নদীত স্নান কৰাৰ লগতে কলা তিল, চাউল, শাক-পাচলি , দাইল, হালধি, ফল আৰু অন্যান্য সামগ্ৰীবোৰ দৰিদ্ৰ লোকসকলক দান কৰে । বিশ্বাস কৰা হয় যে উক্ত দিনাখন দান কৰিলে সূৰ্। দেৱতা প্ৰসন্ন হয় আৰু ভক্তৰ সমস্ত মনৰ ইচ্ছা পূৰণ কৰে । ইয়াৰ উপৰিও আন এটা বিশ্বাস আছে মকৰ সংক্ৰান্তিৰ দিনাখন দান কৰিলে পৰৱৰ্তী জীৱনত মানুহ হিচাপে জন্ম লাভ কৰে । সেয়ে এই মকৰ সংক্ৰান্তিৰ উৎসৱটি বিশুদ্ধ চিন্ত আৰু আনন্দ মনেৰে উদযাপন কৰা হয় ।\nউল্লেখ্য যে, উক্ত দিনাখন ঘৰে ঘৰে খিচৰি খোৱাৰো প্ৰথা আছে । বিশেষভাৱে উত্তৰপ্ৰদেশ, বিহাৰ আৰু ঝাৰখণ্ডত খিচৰি দিয়াৰ ৰীতি আছে । এই সময়ত প্ৰয়াগৰাজত মাঘ মেলাও অনুষ্ঠিত হয় ।\nদেশৰ বিভিন্ন ৰাজ্যত মকৰ সংক্ৰান্তি কিভাৱে উদযাপন কৰা হয়\n· পশ্চিমবংগত এই উৎসৱ পৌষ সংক্ৰান্তি নামে পৰিচিত । যিহেতু পুহ মাহত হিন্দু কেলেণ্ডাৰ অনুসৰি সূৰ্য মকৰ ৰাখিতে প্ৰবেশ কৰে সেই কাৰণে ইয়াক পৌষ সংক্ৰান্তি নামেৰে জনাজাত ।\n· গুজৰাটত ইয়াক উত্তৰায়ণ উৎসৱ নামেৰে জনা যায় । এই উপলক্ষে উক্ত দিনা গুজৰাটত ঘূড়ি উৎসৱৰ আয়োজন কৰা হয় । ইয়ে সমগ্ৰ বিশ্বৰ অংশগ্ৰহণকাৰীক আকৰ্ষক কৰে । উত্তৰায়ণৰ দিনা স্নান আৰু উপবাস বাধ্যতামূলক ।\n· কৰ্ণাটকত মকৰ সংক্ৰান্তিৰ দিনাখন স্নান আৰু দান কৰাৰ ৰীতি আছে । অসমত ইয়াক বিহু হিচাপে উদযাপন কৰা হয় । · দক্ষিণৰ ৰাজ্য তামিলনাডুত পুঙ্গাল হিচাপে উদযাপন কৰা হয় ।মকৰ সংক্ৰান্তিৰ দিনাখন সূৰ্যটো স্হিৰ হিচাপে দেখা যায় · হাৰিয়াণা, পঞ্জাৱ আৰু দিল্লীত মকৰ সংক্ৰান্তিৰ এদিন আগত লোহৰি উদযাপন কৰা হয় ।\nলগতে পঢ়কঃ UPSC Recruitment 2022: বিষয়া হোৱাৰ সোণালী সুযোগ! ১৩ জানুৱাৰীৰ আগত কৰক আবেদন\nMakar sankranti Festival Celebration\nICC Men’s T20 World Cup 2022: ২৩ অক্টোবৰত ভাৰতৰ সৈতে মুখামুখি হ'ব পাকিস্তান\nGoogle Search ত আফগান ক্ৰিকেটাৰ ৰছিদ খানৰ পত্নী অভিনেত্ৰী অনুষ্কা শৰ্মা\nবেংগল দম্পতিৰ মহামাৰী বিবাহঃ Google meet ত অতিথি, Zomato ৰ জৰিয়তে খাদ্য\nমহাৰাষ্ট্ৰত এছিয়াৰ সৰ্ববৃহৎ ইথানল উৎপাদন প্ৰকল্প স্থাপন\nজানুৱাৰী মাহৰ ৰাশিফল\nঅসমৰ জাতীয় উৎসৱ-বিহু