প্ৰেম, হিংসা, ত্যাগ আৰু আত্মবলিদানৰ অনুপম গাথা পদুম কুঁৱৰী -(অঞ্জল বৰা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nপ্ৰেম, হিংসা, ত্যাগ আৰু আত্মবলিদানৰ অনুপম গাথা পদুম কুঁৱৰী -(অঞ্জল বৰা)\nপ্ৰেম, হিংসা, ত্যাগ আৰু আত্মবলিদানৰ অনুপম গাথা পদুম কুঁৱৰী\nআধুনিক যুগৰ প্ৰকৃত অসমীয়া উপন্যাসৰ ধাৰা আৰম্ভ হয় লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ হাতত। কলিকতাৰ কলেজত পঢ়ি থকাৰ সময়তে বেজবৰুৱাৰ নিজৰ সম্পাদনাতে জোনাকীৰ তৃতীয় বছৰ প্ৰথম সংখ্যাত (১৮৯১ চন) পদুম কুঁৱৰী প্ৰকাশ পায়। ১৯৫০ চনত পিচলৈ উপন্যাসখন গ্ৰন্থ আকাৰে প্ৰকাশ পায়। পদুম কুঁৱৰী মূলতঃ এখন ৰোমাণ্টিক উপন্যাস। কলিকতাৰ কলেজত পঢ়ি থকাৰ সময়ত বেজবৰুৱাৰ ইংৰাজী সাহিত্যৰ অধ্যয়নৰ প্ৰভাৱ ইয়াত সুস্পষ্ট। সেয়েহে বেজবৰুৱাই প্ৰতিটো অধ্যায়ৰ আৰম্ভণিতে একোটা ইংৰাজী উদ্ধৃতি দি বিষয়বস্তুক আৰম্ভ কৰিছে। অসমীয়া ঐতিহাসিক দন্দুয়া দ্ৰোহৰ ঘটনাৰে উপন্যাসখনৰ পৰিৱেশ ৰচিত হ’লেও ইয়াত ৰোমিঅ’ জুলিয়েটৰ দৰে নাটকৰ প্ৰভাৱ পৰা দেখা যায়। কাহিনীৰ গতি অব্যাহত ৰখাত ঐতিহাসিক ঘটনাটো সহায়ক হৈ উঠিছে যদিও ঔপন্যাসিকে ঐতিহাসিক ঘটনাটোৰ ওপৰত অধিক গুৰুত্ব দিয়া নাই। নায়ক-নায়িকাৰ প্ৰেম, অভিভাৱকৰ বাধা, হিংসা আৰু কঠোৰ আদেশত স্বাভাৱিক ত্যাগ আৰু শেষত মিলনৰ চৰম মুহূৰ্তত আত্মবলিদানৰ এক ট্ৰেজিক পৰিণতিৰে কাহিনীটো শেষ হৈছে। গতিকে এই ফালৰ পৰা পদুম কুঁৱৰীক এক সফল ঐতিহাসিক উপন্যাসৰ দৃষ্টিৰে আলোচনা কৰাত কিছু অসুবিধা আছে। তথাপি ঐতিহাসিক ঘটনাটোক কাহিনীৰ মাজত অংগাংগীভাৱে জড়িত কৰি শেষ মুহূৰ্তলৈকে ঐতিহাসিক চৰিত্ৰসমূহ ধৰি ৰখাত বেজবৰুৱাৰ কৃতিত্ব স্বীকাৰ কৰিবলগীয়া। এইফালৰ পৰা অসমীয়া উপন্যাসত প্ৰথম ঐতিহাসিক উপন্যাস হিচাপে পদুম কুঁৱৰীৰ নাম সোণালী আখৰেৰে লিখা থাকিব।\nপদুম কুঁৱৰী এখন ৰোমাণ্টিক উপন্যাস হ’লেও ইয়াৰ মূল কাহিনীভাগ আৰম্ভ হৈছে ঐতিহাসিক দন্দুৱা দ্ৰোহৰ ঘটনাৰে। ১৭৮০ খ্ৰীষ্টাব্দত গৌৰীনাথ সিংহ সিংহাসনত উঠে। তেওঁৰ দিনতে মোৱামৰীয়া বিলাকে বিদ্ৰোহ ঘোষণা কৰে আৰু আহোম সেনাক যুদ্ধত হৰুৱাই অসমত চাৰিওফালে অশান্তিৰ পৰিৱেশ সৃষ্টি কৰে। মহাৰাজ গৌৰীনাথ সিংহৰ প্ৰাৰ্থনাত শেষত ১৭৯২ খ্ৰীষ্টাব্দত কেপ্টেইন ৱেলেছ চাহাব অসমলৈ আহি মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহ দমন কৰে। এই সময়তে গুৱাহাটীত হৰদত্ত নামে “এজন ধনী, প্ৰতাপী সম্ভ্ৰান্ত কায়স্থ কুলীয়া লোক ১৭১৭ শকত বসতি কৰিছিল। তেওঁৰ এটি ল’ৰা, এজনী ছোৱালী আৰু বীৰদত্ত নামে এজন ভায়েক আছিল।” (বেজবৰুৱা গ্ৰন্থাৱলীঃ প্ৰথম খণ্ড- পৃষ্ঠা ৫৫৩) এই হৰদত্তই ভায়েক বীৰদত্তৰ সৈতে লগ লাগি কামৰূপ ৰক্ষা কৰাৰ লগতে এই সুযোগতে অত্যাচাৰী বদন বৰফুকনৰ পৰা কামৰূপক উদ্ধাৰ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। কিন্তু শেষত ইংৰাজ সেনাই বিদ্ৰোহ দমন কৰি কৃষ্ণনাৰায়নৰ সৈতে সন্ধি কৰাত হৰদত্তৰ আশাত চেঁচাপানী পৰে। ইয়াৰ পিছতে মহামন্ত্ৰী পূৰ্ণানন্দ বুঢ়াগোঁহাইয়ে গেন্ধেলা ৰাজখোৱাক (কলীয়া ভোমোৰা বৰফুকন) কামৰূপৰ নতুন শাসনকৰ্তা পাতে। কিন্তু এই সময়তো কামৰূপত নানা অন্যায়-অত্যাচাৰ হৈ আছিল। এই অন্যায়-অত্যাচাৰৰ পৰা কামৰূপক উদ্ধাৰ কৰিবলৈ হৰদত্ত-বীৰদত্তই মনে মনে কোচবিহাৰৰ মহাৰাজৰ সহযোগত যুদ্ধৰ আয়োজন কৰিছিল। শেষত এই কথা জানিব পাৰি কলীয়া ভোমোৰা বৰফুকনে খেদাই নি দুয়োকে ছল আৰু প্ৰৱঞ্চনাৰে নিষ্ঠুৰভাৱে হত্যা কৰে। মূলত এই ঐতিহাসিক কাহিনীটোৰ মাজতেই হৰদত্তৰ জীয়েক পদুম, তেওঁৰ তোলনীয়া পুতেক সূৰ্য্যকুমাৰ আৰু কলীয়া ভোমোৰা বৰফুকনৰ জীয়েক ফুল আইদেউৰ এক কৰুণ ত্ৰিকোণ প্ৰেমৰ কাহিনীটোৱে বিকাশ লাভ কৰিছে।\nঔপন্যাসিক বেজবৰুৱাই পদুম, সূৰ্য্য আৰু ফুলৰ প্ৰেম, ত্যাগ আৰু আত্মবলিদানৰ ওপৰত যথেষ্ট গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছে। বিশেষকৈ পদুমৰ প্ৰেম, সৰলতা, ত্যাগ আৰু মানসিক অস্থিৰতাৰ অন্তৰালত আত্মবলিদানৰ কৰুণ কাহিনীয়ে পাঠকৰ মন আকৰ্ষণ কৰে। সেয়ে বেজবৰুৱাই প্ৰেমিক চৰিত্ৰ কেইটাৰ সমৰ্থনত প্ৰেম আৰু সামাজিক বান্ধোনৰ ওপৰত দীঘলীয়া বৰ্ণনাৰে চৰিত্ৰ কেইটাক অধিক উজ্জ্বল কৰি তুলিছে। উপন্যাসখনৰ তৃতীয় অধ্যায়ত বেজবৰুৱা পদুম আৰু সূৰ্য্যকুমাৰৰ প্ৰতি অধিক আৱেগিক হৈ পৰিছে। সেয়েহে তেওঁ কৈছে “সূৰ্য্যকুমাৰ পদুমৰ হৃদয়-সৰোবৰৰ একেটি পদ্মৰ একেটি ভোমোৰা; সেই ভোমোৰাক এৰি পদুম কেনেকৈ থাকিব?…. সেই ভোমোৰাটিক পদুমৰ পৰা নিষ্ঠুৰতাচৰণ কৰি তুমি আঁতৰ কৰা, তুমি ভোমোৰাকো হেৰুৱাবা, পদুমকো হেৰুৱাবা।” (প্ৰাগুক্ত গ্ৰন্থ, পৃঃ-৫৫৮) সৰুৰে পৰা একেলগে ডাঙৰ-দীঘল হৈ যৌৱনত ভৰি দিয়া পদুম আৰু সূৰ্য্যৰ মাজত গঢ়ি উঠা প্ৰেম আছিল নিভাঁজ সৰল। ইয়াত “পাপ ৰাক্ষস” প্ৰৱেশ কৰা নাছিল। দুয়োৰে ইচ্ছা ইজনে-সিজনৰ হাতত নিজ নিজ মন প্ৰাণ সমৰ্পন কৰি “চিৰ দুখ-সুখৰ ভাগী আৰু চিৰসঙ্গিনী কৰিব।” কিন্তু আহোমৰ প্ৰতি থকা হৰদত্তৰ মনৰ বিদ্ৰোহভাৱে এই প্ৰেমৰ পথত অবাঞ্চিত বাধাৰ সৃষ্টি কৰিলে। ফলত দুয়োৰে বিচ্ছেদ হ’ল। যি বিচ্ছেদে গোটেই উপন্যাসখনকে এখন ট্ৰেজিক উপন্যাসলৈ ৰূপান্তৰ কৰিলে। ঘটনাৰ প্ৰাকচক্ৰত আন এটা প্ৰেম কাহিনীয়েও অপ্ৰত্যাশিতভাৱে জড়িত হৈ পৰিল। সেইটো হ’ল ফুল আৰু সূৰ্য্যৰ প্ৰেম। হৰদত্তৰ ঘৰৰ পৰা ওলাই আহি দিকবিদিক হেৰুৱাই সূৰ্য্যই কলীয়া ভোমোৰা বৰুৱাৰ ওচৰত আশ্ৰয় ললে। সেই বৰফুকনৰেই জীয়েক ফুলে সূৰ্য্যক দেখা মাত্ৰকে প্ৰথম দৃষ্টিতে তেওঁৰ প্ৰতি অনুৰাগ জন্ম হ’ল। সূৰ্য্য আৰু পদুমৰ প্ৰেমৰ কথা নজনাকৈয়ে ফুলেও সূৰ্য্যৰ অজ্ঞাতেই নিজৰ দেহ-মন সমৰ্পন কৰিলে। কিন্তু যেতিয়া এহালি কপৌ-কপৌৱনীৰ বিচ্ছেদৰ কথাই সূৰ্য্যকুমাৰৰ শাৰীৰিক অৱস্থাৰ পৰিৱৰ্তন কৰা দেখিলে, প্ৰখৰ বুদ্ধিমতী ফুলে লগে লগে সূৰ্য্যকুমাৰৰ মানসীক অৱস্থাৰ উমান পালে। সেয়েহে ফুলে “তোমাৰ পুনৰ সুখ শান্তি দেখিবলৈ পালেই মোৰ জীৱন সাৰ্থক হ’ল বুলি মানিম। প্ৰাণেশ্বৰ! তোমাৰ প্ৰিয়াৰ বেটী হৈ থাকিও যদি মই তোমাক সুখী দেখিবলৈ পাওঁ তেনেহ’লে মোক এই সংসাৰত আৰু একো নালাগে।” এই বুলি সেই মূহুৰ্ততে নিজৰ সকলো প্ৰেম ভালপোৱা ত্যাগ কৰি পদুম-সূৰ্য্যৰ মিলনৰ বাবে বাট চাই ৰ’ল।\nউপন্যাসখনত আৰম্ভণিৰ পৰাই পৰিস্থিতিৰ দাসত পৰি প্ৰতিটো চৰিত্ৰই নিজৰ ভালপোৱা ত্যাগ কৰিবলৈ বাধ্য হৈছে। যি ত্যাগৰ আঁৰত লুকাই আছে অভিভাৱকৰ হিংসা, প্ৰতিশোধপৰায়ণতা আৰু বাধা। যাৰ বাবে কাহিনীটো শেষত আত্মবলিদানৰ এক ট্ৰেজিক পৰিণতিৰে শেষ হৈছে। চৰম বিশ্বাসঘাটকতাৰে কলীয়া ভোমোৰা বৰফুকনে হৰদত্তৰ পুতেকক বন্দী কৰি দেউতাকৰ লগত সন্ধি কৰাৰ চলেৰে হৰদত্ত লুকাই থকা ঠাইত উপস্থিত হয়। পূৰ্বতে শিকাই থোৱা সৈন্যই হৰদত্ত, বীৰদত্তকে ধৰি পুত্ৰ ৰঘুক হত্যা কৰে। অকলশৰীয়া পদুমৰ প্ৰতি অবিচাৰ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰাৰ সময়তে পদুমৰ আশাত বৰফুকনৰ লগত যোৱা সূৰ্য্যকুমাৰ সেই ঠাইত উপস্থিত হয়। একে ঘাপতে সেই অবিবেচক কুমেদানৰ শিৰচ্ছেদ কৰি পদুমৰ ডিঙিত সাৱটি ধৰে। ঘ্টনাৰ শেষত এই মিলন কিন্তু সুখকৰ নহ’ল। এক প্ৰকাৰ অজ্ঞান, মানসিক ভাৰসাম্যহীন পদুমে সূৰ্য্যকুমাৰক চিনি পাই আঁকোৱালি ধৰিলেও, চিৰদিন আঁচলৰ আগত বান্ধি থোৱা বিহ খাই জীৱনৰ সকলো দুখ-কষ্টক এৰি চিৰদিনৰ বাবে চকু মুদিলে। পদুমৰ এই অৱস্থা দেখি পদুমৰ আশাত জীয়াই থকা সূৰ্য্যকুমাৰেও নিজ হাতেৰে তৰোৱালখন বুকুত খোচ মাৰি প্ৰাণত্যাগ কৰে। সূৰ্য্যকুমাৰৰ পিছে পিছে দৌৰি অহা ফুলে এই সমস্ত ঘটনা দেখি নিজৰ কৰ্তব্য স্থিৰ কৰিলে। বৰফুকনক বুজাই মেলি পদুম আৰু সূৰ্য্যকুমাৰৰ শ দুটা গুৱাহাটীলৈ নি এটা মৈদাম সজাই নিজেও সেই মৈদামৰ ভিতৰত সোমাই চিৰদিনৰ বাবে ফুলে সূৰ্য্যকুমাৰক আপোন কৰি ল’লে। মূলতঃ হৰদত্ত আৰু কলীয়া ভোমোৰাৰ প্ৰতিহিংসাৰ দাৱানলত তিনিটা নিষ্পাপ প্ৰেমিক চৰিত্ৰই জীৱনৰ সপোন পূৰ নৌহওঁতেই মৃত্যুক সাৱটি ল’লে। ইয়াৰ লগত জড়িত হৈ পৰিল প্ৰকৃতিৰ দৰেই সৰল এহাল ভুটীয়া ল’ৰা-ছোৱালী কোৰ্ম্মা আৰু কুৰ্ম্মী। পদুম আৰু ৰঘুৰ বন্ধু কোৰ্ম্মা আৰু কুৰ্ম্মীৰ ত্যাগ আৰু আত্মবলিদানেও অলপ সময়লৈ পাঠকৰ মন চুই যায়।\nএইদৰে এফালে এটা ঐতিহাসিক ঘটনা আৰু আনফালে দুটা প্ৰেম কাহিনীক বেজবৰুৱাই উপন্যাসখনত অংগাংগীভাৱে জড়িত কৰি ৰাখিছে। ইয়াত মধ্যকালীন ৰোমাঞ্চৰ সুন্দৰ প্ৰয়োগ লক্ষ্য কৰা দেখা যায়। প্ৰেমৰ পৰিণতিত ঘৰৰ অমতত যাব নোৱাৰি আত্মবলিদানৰ শিহৰণকাৰী ঘটনা এনে ৰোমাঞ্চৰ মূল উপজীৱ্য। য’ত গভীৰ আৱেগ আৰু ভালপোৱাই মিলনৰ সকলো বাধাক মৃত্যুৰে জিনি মুক্তিৰ সপোন দেখে। উপন্যাসখনৰ ঐতিহাসিক ঘটনা আৰু প্ৰেম কাহিনীটোৰ লগতে ইয়াৰ পৰিৱেশ ৰচনা আৰু উপমা, অলংকাৰৰ প্ৰয়োগ মনকৰিবলগীয়া। সকলো পৰিৱেশেই বৰ্ণনাত্মক আৰু বাস্তৱিক। ইয়াত অবিশ্বাসৰ সাঁচ নাই। একোটা দীঘলীয়া বৰ্ণনাৰ দ্বাৰা তেওঁ পৰিৱেশ ৰচনা কৰিছে। ইয়াৰোপৰি প্ৰেম, লাজ সম্পৰ্কে তেওঁৰ নিজস্ব বক্তব্য উপন্যাসখনত স্থান লাভ কৰিছে যদিও ই উপন্যাসখনৰ গভীৰতা কিছু হ্ৰাস কৰিছে। আনহাতে হিন্দী উপমা “প্ৰেম যে “দিল্লীকা লাড্ডু” ইয়াক “যোভি খায়া ওভি পস্তায়া, যোভি নাহি খায়া ওভি পস্তায়া” আদিৰ দৰে বাক্যই প্ৰেম কাহিনীটোক এক টুলুঙা পৰ্য্যায়লৈ লৈ যোৱা যেন অনুমান হয়। বেজবৰুৱাই কলেজত পঢ়ি থকা সময়তে প্ৰচলিত প্ৰেমৰ দৃষ্টান্তৰে উপন্যাসখন ৰচনা কৰা বাবেই এনে ধৰণৰ উপমাৰ প্ৰভাৱ পৰা বুলি ভাবিব পাৰি। কিন্তু অন্যান্য উপমা প্ৰয়োগৰ ক্ষেত্ৰত বেজবৰুৱাৰ কল্পনাপ্ৰৱণ মনে কোনো ধৰণৰ বাধা মানিব বিচৰা নাই। পদুমৰ ৰূপ-সৌন্দৰ্য বৰ্ণনাৰ ক্ষেত্ৰতো বেজবৰুৱাৰ উপমা দিবলৈ বস্তু নাই। তেওঁ যেন প্ৰকৃতিৰ সকলো সৌন্দৰ্যক বুটলি আনি পদুমৰ শৰীৰত বিলীন কৰি দিব। “হাঁহিলে সৰিপৰা বকুল ফুলটি ঠাৰিত থকাৰ ফালৰ পৰা চালে যেনে দেখি তেনে চিকুন খোৰ দুটি দুফালে দুখন গালত ওলাই পৰে, যাৰ মাতত মৌ বৰষে, যাৰ ওঠ দুটি ডালিম ফুল যেন টিকটিক কৰে ৰঙা, দাঁত দুপাৰি যাৰ মুকুতাৰ মালা দুধাৰি যেন” ইত্যাদি উপমাৰে পদুম বিভূষিত। একেদৰে আন কিছুমান উপমা হ’ল, বীৰদত্তৰ “মূৰটো ৰঙ্গালাউৰ নিচিনা”, “গোফ মেকুৰীৰ গোফৰ নিচিনা”, “বৰণ চুৱা চৰুৰ তলিতকৈ অলপহে পোহৰ”, “নাকটো হাকোটাটো যেন”, “এহেজাৰ সাপে খোৱা সমান শোকে বিষে আজি পদুমক জৰ্জ্জৰিত কৰিছে” আদি উপমাত অসমীয়া মাটিৰ গোন্ধ বিচাৰি পোৱা যায়। ইয়াৰোপৰি উপন্যাসখনত কিছুমান উপমাবাচক ৰূপক অলংকাৰৰ সৃষ্টি কৰিছে। বেজাৰ-ৰাহুৱে, চিন্তা-বজ্ৰপাত, মৰম-পুখুৰী, স্নেহ-ডৌকা, সুখ-টোপনি, দুখ-নৈৰ, সংসাৰ-বিষ-সৰ্প, চিন্তা-ধুমুহাত, হৃদয়-সিংহাসনত, মৰম-নৈবেদ্য, প্ৰেম-ফুল, সুখ-সামাজিক, আশা-বালি, মন-আকাশত, চেনেহ-ঠাৰি, সংসাৰ-বাগিছাত, অনুৰাগ-কাঁড়ে, দুখ-সমুদ্ৰৰ, আশা-কাঠ, আশা-ছালৰ, সংসাৰ-চক্ৰৰ, গা-সাজৰ, মন-দুবৰি, আশা-নিয়ৰ, নেত্ৰ-ভ্ৰমৰেৰে, হৃদয়-আসনৰ ইত্যাদি শব্দৰে উপন্যাসখনক অন্য এক সৌন্দৰ্য প্ৰদান কৰিছে।\nউপন্যাসখনৰ চৰিত্ৰ সৃষ্টি আন এটা মনকৰিবলগীয়া দিশ। চৰিত্ৰসমূহৰ নামৰ লগতে সংলগ্ন কৰি ৰখা সংলাপ সৃষ্টিয়ে উপন্যাসখনত কাব্যিকতা প্ৰদান কৰিছে। “ফুল গোটেই সূৰ্য্যমুখী হ’ল”, “সূৰ্য্যৰ পৰশ পাই তৎক্ষণাত জাপখোৱা পদুম ফুলটী মুকলি হৈ পৰিল” আদি বাক্যই ফুল, সূৰ্য্য আৰু পদুম সকলোকে প্ৰকৃতিৰ অনুপম বাস্তৱতাৰ লগত মিলাই দিছে। সূৰ্য্যকুমাৰৰ চৰিত্ৰত সাহসিকতাৰ বিপৰীতে আৱেগপ্ৰৱণ আৰু দুৰ্বল মনৰ যুৱকক দেখা যায়। পদুমৰ মাকৰ চৰিত্ৰই বিশেষ বিস্তাৰ লাভ কৰা নাই যদিও এই চৰিত্ৰটোৱে ৰুক্মিণী হৰণ নাটৰ ৰুক্মিণীৰ মাকৰ চৰিত্ৰলৈ দৃষ্টি নিক্ষেপ কৰে। ইয়াত শিশুপাললৈ ৰুক্মিণীক বিয়া দিবলৈ বিচৰা শুনি ৰুক্মিণীৰ হোৱা মানসিক অৱস্থা আৰু শেষত শশীপ্ৰভাই কৰা অনুৰোধৰ মিল আছে। কলীয়া ভোমোৰা বা হৰদত্ত-বীৰদত্তৰ চৰিত্ৰত কঠোৰতা আৰু ঐতিহাসিক গম্ভীৰতা প্ৰদান কৰিছে। পদুম আৰু ফুলৰ চৰিত্ৰ সহজ সৰল অসমীয়া ছোৱালীৰ চৰিত্ৰ যদিও ফুল পদুমতকৈ অভিজ্ঞ আৰু বুদ্ধিমতী।\nঅসমীয়া ভাষা-সাহিত্যৰ দুৰ্যোগৰ সময়তেই, অসমীয়া উপন্যাসৰ কোনো সম্বল নাথাকোতেই আৰু কলেজীয়া এজন ছাত্ৰৰ কলমত সৃষ্টি হোৱা পদুম কুঁৱৰী নিসন্দেহে এখন অনুপম উপন্যাস। ইয়াৰ ভাষা, ৰচনাশৈলী তুলনামূলকভাৱে আধুনিক উপন্যাসৰ ওচৰ চপা। তথাপি সমালোচনাৰ দৃষ্টিৰে ড° সতেন্দ্ৰনাথ শৰ্মাই কৈছে- “অস্বাভাৱিক ঘটনা, চাঞ্চল্যজনক পৰিণতি আৰু অপ্ৰয়োজনীয় বা ঔচিত্যহীন বৰ্ণনাই উপন্যাসখনৰ মূল্য হ্ৰাস কৰিছে” সমালোচনাৰ দৃষ্টিৰে এই কথা প্ৰযোজ্য হ’লেও পদুম কুঁৱৰীক আমি সময়ৰ হিচাপত দোষ মুক্ত বুলিয়েই ক’ব লাগিব। এই ক্ষেত্ৰত ড° বিৰিঞ্চি কুমাৰ বৰুৱাই উচ্চ প্ৰশংসা কৰি কৈছে যে- “Minute details are provided to lend to the story the illusion of reality, and the novelist achievesapattern marked by skilful weaving, clarity of conception and happiness of blending.” ড° মহেশ্বৰ নেওগৰ ভাষাত “এয়া উচ্ছাসিত প্ৰশংসা কিন্তু তৰুণ আৰু পথ-প্ৰদৰ্শক ঔপন্যাসিকৰ সি প্ৰাপ্য” বেজবৰুৱাই নিজেই “মোৰ জীৱন সোঁৱৰণত” ইয়াক ‘নগণ্য’ (পৃষ্ঠা-৯৬) বুলি প্ৰকাশ কৰিলেও অসমীয়া উপন্যাসৰ ইতিহাসত পদুম কুঁৱৰী এক ঐতিহাসিক দৃষ্টিৰে চিৰদিন জিলিকি থাকিব।\n(লেখাটো ইতিপূৰ্বে ‘এনাজৰী.কম’ত প্ৰকাশ পাইছে)\n← ইতিবাচক আৰু নেতিবাচক সমালোচনা – (গীতাৰ্থ বৰদলৈ)\nদূৰদৰ্শনৰ বিজ্ঞাপন, টি.আৰ.পি., বিৰক্তি ইত্যাদি…. -(দ্বিজেন্দ্ৰ নাথ শৰ্মা) →\nএখিৰিকী আকাশৰ এলবাম (নীলিম অনুৰাগ)


xukhdukh.com November 18, 2014 goodnews,\n১. নিজৰ জীৱনকো তুচ্ছ কৰি কেইবাগৰাকী শিশুৰ জীৱন বচোৱা শিৱসাগৰৰ শিমলুগুৰিৰ সাহসী কিশোৰী গুঞ্জন শৰ্মাক কালি প্ৰদান কৰা হয় প্ৰথম অসম ৰাজ্যিক সাহসিকতা বঁটা। শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ কলাক্ষেত্ৰত হোৱা এক অনুষ্ঠানত এই বঁটা প্ৰদান কৰে ৰাজ্যৰ ক্ৰীড়া মন্ত্ৰী অজিত সিঙে। এই অনুষ্ঠানতে এলেড দেউৰী, বাৰ্ডি বড়োসহ অসমৰ ৩৬ গৰাকী ক্ৰীড়া প্ৰতিভালৈকো ৭.২৮ লাখ টকাৰ পুৰস্কাৰ প্ৰদান কৰাৰ সুখবৰ পোৱা গৈছে।\n২. ৰাজ্যৰ ভিতৰতে অন্যতম পুৰণি আৰু উচ্চ শিক্ষাৰ আগশাৰীৰ শিক্ষানুষ্ঠান নগাঁও চৰকাৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বালক বিদ্যালয়ৰ ডেৰশ বছৰীয়া জয়ন্তী কালিৰে পৰা তিনিদিনীয়া কাৰ্যসূচীৰে আৰম্ভ হৈছে। বৰ্ণাঢ্য, সাংস্কৃতিক শোভাযাত্ৰা আৰু গুৰু-শিষ্যৰ মহামিলেনেৰ শিক্ষাতীৰ্থখনিত সৃষ্টি হৈছে উখলমাখল পৰিবেশৰ।\n৩. ভুৱা বিত্তীয় প্ৰতিষ্ঠানৰ লুণ্ঠন আৰু কেলেংকাৰী তদন্তৰ কৰা বিভিন্ন তদন্তকাৰী সংস্থাৰ গতি-বিধিক লৈ সম্পূৰ্ণভাৱে সন্তুষ্ট হব পৰা নাই গুৱাহাটী উচ্চ ন্যায়ালয়। এই বিষয়ক ৰাজহুৱা স্বাৰ্থজড়িত আবেদনৰ ভিত্তিত প্ৰয়োজন সাপেক্ষে স্পেচিয়েল টাস্ক ফৰ্চ গঠনৰ হকে ন্যায়ালয়ে অভিমত ব্যক্ত কৰাৰ কথাও সংবাদ পত্ৰত প্ৰকাশিত হৈছে।\n৪. সদৌ অসম সাংস্কৃতিক পৰিষদৰ উদ্যোগত গুৱাহাটীৰ লতাশিল খেলপথাৰত ১৮ আৰু ১৯ নৱেম্বৰত আয়োজিত হৈছে অসম সাংস্কৃতিক মহোতসৱ ২০১৪ৰ। ২৭খন জিলাৰ লোক-সংস্কৃতিক একে মঞ্চত তুলি ধৰাৰ লগতে বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ মাজত “সমন্বয়” শীৰ্ষক এখনি ব্যতিক্ৰমী ঘূৰণীয়া মেজমেলৰো আয়োজন কৰা হৈছে। বাৰে ৰহণীয়া সাংস্কৃতিক শোভাযাত্ৰা অসমৰ তথ্য আৰু জনসংযোগ মন্ত্ৰী বসন্ত দাসে উদ্বোধন কৰিব বুলিও জানিব পৰা গৈছে।\n৫. অসমত শিক্ষা বিভাগৰ প্ৰশাসনীয় ব্যৱস্থা ডিজিটেল কৰা হব বুলি ঘোষণা কৰিছে অসমৰ শিক্ষামন্ত্ৰী প্ৰদ্যুত বৰদলৈয়ে। কালি ২২৮ গৰাকী বিষয় শিক্ষকক নিযুক্তি পত্ৰ প্ৰদান কৰি মাধ্যমিক শিক্ষা সঞ্চালকালয়ৰ কাৰ্যালয়ত এই ইতিবাচক ঘোষণা কৰা বুলি জানিব পৰা গৈছে। আনন্দৰাম বৰুৱা বঁটাৰ লেপটপ বিতৰণৰ বাবে পুঁজিৰ আবণ্টনক লৈ চলি থকা খেলিমেলিৰ কথাও তেখেতে কালি ৰাজহুৱা কৰাৰ খবৰ।\n৬. ৰাষ্ট্ৰীয় নাট্য বিদ্যালয়ৰ দ্বাৰা দিল্লীত আয়োজিত “জচন এ বচপন” শীৰ্ষক অনুষ্ঠানত অসমৰ অগ্ৰণী নাট্যদল ছিগালৰ শিশু শিল্পীসকলে প্ৰদৰ্শন কৰিলে নৱকান্ত বৰুৱাৰ সৃষ্টি “গীতে গাঁথে জীৱন মালা”।\n৭. সামাজিক-সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান “জ্যোতিৰূপা”ৰ উদ্যোগত ৩৬সংখ্যক জ্যোতিৰূপা উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চল একাংক নাট প্ৰতিযোগিতা অহা ২৭-৩১ জানুৱাৰীলৈ গুৱাহাটীৰ ৰবীন্দ্ৰ ভৱনত আয়োজন কৰাৰ পূৰ্ণ প্ৰস্তুতি চলিছে। এই সমাৰোহতে কিশোৰ ঠাকুৰীয়া সোঁৱৰণী একক অভিনয় প্ৰতিযোগিতাও অনুষ্ঠিত হব বুলিও আয়োজকে সুখবৰ প্ৰকাশ কৰিছে।\n৮. গুৱাহাটীৰ স্বেচ্ছাসেৱী সংগঠন ছানি আকাশৰ বেৱচাইট কালি মুকলি কৰে কণ্ঠশিল্পী অনুপম শইকীয়াই। স্বেচ্ছাসেৱী সংগঠনটোৱে শেহতীয়াকৈ অনাথ আৰু দৰিদ্ৰ শিশু সকলৰ বাবে এখন বিদ্যালয় খোলাৰ ব্যৱস্থা কৰিছে বুলিও জানিব পৰা গৈছে। সংগঠনটোৰ নতুনকৈ মুকলি কৰা বেৱচাইটোৰ ঠিকনাঃ www.sunnyakash.org\n৯. আলোড়ণ সৃষ্টিকাৰী ২-জি স্পেকট্ৰাম কেলেংকাৰীৰ অন্তৰ্গত ধনৰ লেনদেনৰ ৰ গোচৰৰ বিচাৰ প্ৰক্ৰিয়া কালিৰে পৰা চিবিআইৰ বিশেষ ন্যায়াধীশ অ’ পি ছাইনীৰ আদালতত আৰম্ভ হোৱাৰ সুখবৰ প্ৰকাশিত হৈছে। এ ৰাজা, কানিমোঝিসহ দহ ব্যক্তি আৰু ৯টা কোম্পানীৰ বিৰুদ্ধে এই গোচৰ চলিব।\n১০. দেৰগাঁৱত অনুষ্ঠিত হোৱা অসম সাহিত্য সভাৰ কেন্দ্ৰীয় কাৰ্যনিৰ্বাহক পূৰ্ণাগং অধিবেশনত কেইবাখনো গ্ৰন্থ উন্মোচিত হয়। উতপল মেনা আৰু নুৰুল চুলতানে ৰচনা কৰা চিনেমা বিষক গ্ৰন্থ “ৰাফকাট” উন্মোচন কৰে অনাগত ৭৩ সংখ্যক অসম সাহিত্য সভাৰ কলিয়াবৰ অধিৱেশনৰ আদৰণী সমিতিৰ সভাপতি কেশৱ মহন্তই। দুশ পৃষ্ঠাৰ এই গ্ৰন্থখন প্ৰকাশ কৰি উলিয়াইছে গুৱাহাটীৰ সন্ধ্যা প্ৰকাশনে।


Vaccine: ভেকচিন ল'বলৈ নিদিয়ে! পত্নীৰ আধাৰ কাৰ্ড লৈ গছৰ ওপৰত উঠিল স্বামী /madhyaprades-man-climbs-tree-with-the-aadhaar-card-of-his-wife-to-avoid-getting-vaccinated-hb– News18 assam\nVaccine: কোৰোণাৰ ভেকচিন ল'বলৈ নিদিয়ে! পত্নীৰ আধাৰ কাৰ্ড লৈ গছৰ ওপৰত উঠিল স্বামী\nপত্নীক ভেকচিন ল'বলৈ নিদিয়ে। গতিকে মনে মনে পত্নীৰ আধাৰ কাৰ্ড লৈ গছৰ ওপৰত উঠিল গৈ স্বামী।\nLast Updated : June 26, 2021, 23:15 IST\nভেকচিনৰ ভয়ত গছৰ ওপৰত উঠিল এজন লোক। এই ঘটনাটো সংঘটিত হৈছে মধ্যপ্ৰদেশত। পত্নীয়ে যাতে ভেকচিন লবলৈ যাব নোৱাৰে, তাৰ বাবে মনে মনে পত্নীৰ আধাৰ কাৰ্ডখন লৈ গছৰ ওপৰত উঠিল ব্যক্তিজন। আনকি ভেকচিন দিবলৈ গাঁৱলৈ অহা স্বাস্থ্যকৰ্মী নোযোৱালৈকে গছৰ ওপৰতে উঠি থাকিল লোকজন।\nকোভিড অতিমাৰীৰ সৈতে এতিয়া সকলোৱে যুদ্ধ কৰিছে। ইয়াৰ বাবে ভেকচিন লোৱাটো অতিকৈ জৰুৰী। দেশজুৰি চলি আছে কোৰোণাৰ ভেকচিনেশ্যন প্ৰক্ৰিয়া। তৃতীয় ঢৌৰ পূৰ্বে কোৰোণাৰ ভেকচিন গ্ৰহণ কৰিবলৈ বাৰে বাৰে আহ্বান জনাইছে চিকিৎসকসকলে। কিন্তু ভেকচিন ল'বলৈ একাংশৰ এতিয়াও ভয়! এনে এক ঘটনাই দেখা গ'ল মধ্যপ্ৰদেশৰ ৰাজগড় জিলাৰ কালান গাঁৱত। গাওঁখনৰ বাসিন্দা কানোয়াৰ লাল নামৰ এজন লোকে ভেকচিন লোৱাৰ ভয়ত উঠিলগৈ গছত।\nভেকচিন দিবলৈ গাঁৱলৈ স্বাস্থ্যকৰ্মী অহাৰ খবৰ লাভ কৰিয়েই আতংকিত হৈ পৰে কানোয়াৰলাল। ভেকচিন লোৱা-নোলোৱাকলৈ পত্নীৰ সৈতে তৰ্কা-তৰ্কিতো লিপ্ত হয়। আৰু হঠাৎ পত্নীৰ আধাৰ কাৰ্ডখন লৈ গছৰ ওপৰত উঠে লোকজন। গাঁৱৰ অন্য লোকে বুজাইয়ো গছৰ পৰা নমাব নোৱাৰিলে লোকজনক। আনকি পত্নীয়ে আধাৰ কাৰ্ডখন বিচাৰি থাকিলে গঠৰ পৰা জপিয়াই দিয়াৰো ভয় দেখুৱায়। আৰু অৱশেষত তেওঁলোকক ভেকচিন নিদিয়াকৈয়ে উভতি যাবলৈ বাধ্য হয় স্বাস্থ্যকৰ্মীসকল।


খিৰিকীৰে দেখা আকাশখন - Prangon\nএখন সৰু খিৰিকীয়ে এখন বিশাল আকাশ অহৰহ চাই থাকিব পাৰি। আৰু কি কি চাব পাৰি?….বাটেৰে পাৰ হৈ যোৱা চুলি মেলা কিশোৰী… হাতে হাত ধৰি খোজ কাঢ়ি যোৱা প্ৰেমিক যুগল….বিচ্ছেদত টুকুৰা-টুকুৰ হোৱা হৃদয়বোৰ….প্ৰৌঢ় ৰমণীৰ হাতত নষ্ট হোৱা কিশোৰৰ যৌৱন…. হতাশ মানুহৰ হা-হুমুনিয়াহবোৰ….মানুহৰ গোপন অন্তহীন অপেক্ষাসমূহ…..সুখী মুখবোৰৰ আঁৰৰ দুখবোৰ…প্ৰেমহীনতাত নিজৰ হৃদয়খনক ভুঁৱা দি থকা মানুহবোৰৰ মুখৰ জৰ্জৰিত হাঁহিবোৰ…..ৰিক্সাৱালা আৰু যাত্ৰীৰ ১০ টকাৰ বাবে হোৱা কাজিয়াৰ পৰা আৰু কত কি! এক অদ্ভুদ তাল- মিলত চলি থাকে এই পৃথিৱী। অনৰ্থক আশা এটাই জীয়ন দি ৰাখিব পাৰে এজন মানুহক।গলি গলি শেষ হৈ যোৱা প্ৰত্যাশা বুকুতেই গজি উঠে আন এক প্ৰত্যাশা।অনবৰতে খুট-খাট লাগি থকা মানুহ দুঘৰৰ এঘৰৰ বিপদত আনঘৰ উবুৰি খাই পৰেহি। জীৱনৰ চলমান গতিত চিনাকি মানুহবোৰো অচিনাকি হয়, অচিনাকি কত চিনাকি হৈ আকৌ লাহে-লাহে অচিনাকি হৈ পৰে। অথচ জীৱন গৈ থাকে….কাৰো বাবে নৰয়। কিন্তু ক্ষণিক সচেতনতাৰে উপলব্ধি কৰিব পাৰি জীৱনৰ চমৎকাৰিতা। অনাকাংক্ষিতৰ প্ৰাচুৰ্যতাৰে ভৰি থাকে জীৱন পাত্ৰ। কেতিয়াবা এনে লাগে আমি জীৱন কি জানো, বুজো.. কিন্তু তেনে সময়তে আমি জীৱনৰ এনে এক ৰূপ আৱিষ্কাৰ কৰোঁ যে আমি জীৱনক এতিয়াও বুজি উঠা নাই বুলি মানি ল’বলৈ বাধ্য হওঁ।\nখিৰিকীখনেৰে ইমানবোৰ চাই থকা মানুহজনী কাৰো চকুত নপৰে। এই খিৰিকীৰ কাষত ৰৈ থকা মানুহজনীয়ে আকাশ চোৱাৰ সপোন দেখে, মুক্ত হৈ চৰাইৰ দৰে উৰিব খোজে আকাশত।\nখিৰিকীৰ ইপাৰে আকাশ আৰু এইপাৰে এটা গহবৰ। তাৰ মাজত এই মানুহজনী আৰু তেনেকুৱা বহু মানুহৰ কাহিনী। কোনোবা উৰি গৈছে, কোনোবাই এতিয়াও ছট্ফটাই-ছটফটাই উৰি যাবলৈ যুঁজি আছে।\nবন্যাৰ বাহিৰে সকলো গৈ আছে। এই চহৰ, এই জীৱন। আনকি বন্যাৰ অলক্ষিতে জোনবাইটোৱেও গতি কৰি আছে। অথচ খিৰিকীখনত কাষত কফি কাপটো হাতত লৈ বন্যা প্ৰস্তৰ মূৰ্ত্তিৰ দৰে ৰৈ আছে। এইখিনি সময় বন্যাৰ একান্তই নিজৰ। এই সময়খিনিত আকাশ-পাতাল ভাবি থাকি অলসভাৱে পাৰ কৰি তাই একধৰণৰ সুখ অনুভৱ কৰে। এইখিনি সময়তে তাই নিজৰ কুৰি বছৰীয়া জীৱনটোলৈ উভটি যায় কেতিয়াবা। কেতিয়াবা ভাৱে তাই আচাৰৰ দৰে সাঁচি থোৱা কথাবোৰক কলমেৰে বাট কাটি উলিয়াই আনিব। কিন্তু মুখৰ আগত কাগজ-কলম লৈও তাই ৰৈ থাকিবলগীয়া হয়। শব্দৰ পৰিৱৰ্তে বহু যুগৰ পৰা হেঁচা মাৰি থোৱা কান্দোন এটাহে ওলাই আহিব খোজেচোন।\nএৰা! বুজা নাযায় এই জীৱনক, মাথোঁ ক্ষণিক সচেতনতাৰ অনুভৱেৰে উপলব্ধি কৰিব পাৰি মাজে-মাজে। জীৱনক যিদৰে বুজা নাযায় , জীৱনত লগ পোৱা মানুহবোৰকো বুজা নাযায়, জনা নাযায় সম্পূৰ্ণ ভাৱে। এখন এখন কৈ বন্যাৰ মনলৈ কেইবাখনো মুখ আহিল। তাৰে কোনোবাজন তাইৰ শিক্ষক, কোনোবাজন প্ৰেমিক, কোনোবা বন্ধু, কোনোবাজন আত্মীয়। কাৰোবাৰ কোলাত মূৰ থৈ তাই কান্দিব পাৰিবনে! অথবা তাইৰ বাৰ্থ দে মনত নাই ৰখা বুলি তাইৰ কাৰোবাৰ ওপৰত অভিমান হয়নে! কৰোঁ বুলি কাকো ফোন এটাও কৰা নহয় বহু সময়ত।\nবন্যাৰ ফোনৰ স্ক্ৰীণখন জিলিকি উঠিল। মৃন্ময়ৰ ফোন। হয়তো অনাকাংক্ষিত এই ফোন কলটোৰ বাবেই বন্যা ৰৈ আছিল। কিন্তু ৰিচিভ কৰিবলৈ লৈও তাই ৰৈ গ’ল। তাই জানে মৃণ্ময়ে সিঁহতৰ ভাগি-ছিগি যোৱা সম্পৰ্কটোৰ টুকুৰাবোৰ এতিয়াও সামৰি ৰাখি মাজে-মাজে জোৰাবলৈ অনৰ্থক চেষ্টা কৰি থাকে। ক’ৰবাত নহয় ক’ৰবাত তায়ো বিচাৰে যে সম্পৰ্কটোয়ে আকৌ জিপ লৈ লহপহকৈ বাঢ়ি আহক। কিন্তু তাই জানে – মৃণ্ময়ে তাইক বুজি উঠিছে আৰু তায়ো খুব ভালদৰে তাক বুজি উঠিছে। এনেকৈ হাঁড়ে-হিমজুয়ে এজনে আনজনক জানি উঠাৰ পিছত প্ৰেমৰ সম্পৰ্কত বান্ধ খাই থকা সম্ভৱ নহয়। বন্যাই মৃণ্ময়ৰ চকুত নিজৰ আচল ৰূপটো দেখা পায়। তাইৰ সহ্য নোহোৱা হয়। সকলো মানুহেই নিজক লুকুৱাই ৰাখে। যিমানে খুলি দিয়া নহওঁক কিয় মানুহৰ এনে এটা ৰূপ থাকে যিটো বহু সময়ত নিজৰে চকুত নপৰে। মানুহে নিজকো ভুঁৱা দিয়ে।\nবন্যাই মৃণ্ময়ৰ সৈতে সম্পৰ্কত থাকোঁতে অৰ্ণৱৰ তাইৰ প্ৰতি থকা ভালপোৱাক, অনুকম্পাক, আদৰ- যত্ন আৰু সৰু সৰু অভিমানবোৰক উপভোগ কৰিছিল। তাই তাৰ লগত নৈৰ পাৰত ফুৰিবলৈ গৈছিল, ৰেস্তোৰাঁত বহি গৰম কফিৰ সোৱাদ লৈছিল। মৃণ্ময় সঁচা অৰ্থত লিবাৰেল। সি ইচ্ছাকৃতভাৱেই সকলো জানি-বুজিও তাইক একোতে বাধা দিয়া নাছিল। অৰ্ণৱৰ তাইক পোৱাৰ দুৰাকাংক্ষা নাছিল কোনোদিন। কিন্তু সি তাইৰ সংগ উপভোগ কৰিছিল। তাইক অস্বীকাৰ কৰাৰ সাহস তাৰ নাছিল। সি জানিছিল বন্যাৰ কেতিয়া খং উঠে, কোনটো দৰৱ কেতিয়া খাব লাগে।\nবন্যাই মৃণ্ময়ৰ পৰা নোপোৱা সকলোবোৰ অৰ্ণৱে দি আছিল। বন্যাৰ পাগলামিবোৰ সহ্য কৰিছিল, বন্যাৰ বাবে বিচাৰি বিচাৰি শহা পশু আনি দিছিল। বন্যাৰ কেতিয়াবা এনেকুৱা লাগিছিল – কৈ দিব অৰ্ণৱক আচৰিত কৰি– মই ভাল পাওঁ তোমাক। কিন্তু দ্বিতীয় বাৰলৈ এই মিছা কথাটো তাইৰ মুখৰ পৰা ওলাই যাব নিবিচাৰে। তাই মৃণ্ময়কো ভাল পোৱা নাছিল। মৃণ্ময় স্বভাৱে- চৰিত্ৰই , পঢ়া-শুনাই সকলোতে ভাল আছিল। পাৰফেক্ট! কিন্তু অৰ্ণৱ! না পঢ়া-শুনাত মন আছে। মদ-পানীও খায়। অভিনয় কৰে। এক্টৰ হোৱাৰ ইচ্ছা। এক্টৰ হৈ আজিৰ পৃথিৱীত কোনোবা চলিব পাৰেনে! অলপো প্ৰেকটিকেল নহয়। তাইৰ খং উঠে।\nতথাপি তাৰ খেলি-মেলি জপৰা চুলিবোৰ ঠিক-ঠাক কৰি দি তাইৰ ভাল লাগে। তাৰ মুখৰ পৰা চিগাৰেট দলিয়াই দি ভাল লাগে। হ’লেও তাই তাৰ হাতখনত হাত থব নোৱাৰে। প্ৰেম বুলিলে তাই যাক বুজে সেই প্ৰেম তাইৰ এতিয়াও হোৱা নাই। নিজৰ ওচৰতে তাই বৰ অসহায় হৈ পৰে। তাইৰ চৌপাশৰ মানুহবোৰৰ সম্পৰ্কবোৰ এনেকৈয়ে চলি আছে। সম্পৰ্কবোৰৰ ফাটবোৰ ঢাকিবলৈকে বহু মানুহে এনিভাৰচেৰী পাতে, বছৰটোৰ শেষত দূৰলৈ ফুৰিবলৈ যায়, ছ’চিয়েল মিডিয়াত সুন্দৰ সুন্দৰ কেপচন আঁৰি ফটো দিয়ে। বন্যাই কোনো ধৰণৰ জটিলতা বিচৰা নাছিল জীৱনত। কিন্তু তাই নিবিচৰাকৈয়ে তাইৰ জীৱনটো জটিল হৈ পৰিল। সমাজ, মানুহ, মানুহৰ সম্পৰ্কবোৰ ইমান জটিল আৰু কুটিল যেন লগা হৈছে তাই লাহে-লাহে। তাই যেন জালত বন্দী এটা চৰাই। মনৰ জালখনত ছটফটাই-ছটফটাই পাৰ হৈ গৈছে থাকে তাইৰ এক এক লহমা, এটা এটা দিন।\nঘড়ীত এতিয়া প্ৰায় ১১ বাজিছে। বন্যাৰ দেউতাক এতিয়ালৈকে ঘৰলৈ অহা নাই। নাহিবও পাৰে ! একো ঠিক নাই। বন্যা ভাত-পানী খাই আজৰি হৈ বিচনাত পৰিছে। আৰু এঘন্টাৰ পিছতেই ২২ ডিচেম্বৰ। অৰ্থাৎ তাইৰ জন্মদিন। জন্মদিনক লৈ তাইৰ মনত সৰুৰে পৰাই একো উচাহ নাছিল। আগতে মাক থাকোঁতে অৱশ্যে জন্মদিনৰ দিনা তাই ভালপোৱা আৰু তাইৰ প্ৰয়োজনীয় বস্তু এটা উপহাৰ হিচাপে দিয়ে। তাই নিজৰ প্ৰতি তেনেই অসচেতন।তাই নিজৰ বন্ধু-বান্ধৱীবোৰৰ প্ৰতিও বৰ উদাস।তাইৰ দৰে ছোৱালী এজনীৰ জন্মদিন কোনেনো মনত ৰাখিব! অৰ্ণৱে ৰাখিব। কিন্তু কিমান দিনলৈ মনত থাকিব….যিমান দিনলৈকে এই মোহ থাকিব সিমান দিনলৈকে। মৃণ্ময়ৰ বাৰু মনত আছেনে তাইৰ জন্মদিনটো! হয়তু নাই। কিন্তু থকাটো তাই বিচাৰিছে ক’ৰবাত নহয় ক’ৰবাত। কিন্তু পিছ মূৰ্হুততে তাই ভাৱিলে দুটামান শব্দই দিব পাৰে জানো জীৱন যোৰা আশ্বাস অথবা ভৰশা! তেনেহ’লে তাই জানি-বুজিও কিয় সৰু ছোৱালীৰ দৰে কৰিছে। নিজৰ ওপৰতে খং উঠিল। কাৰ ইমান গৰজ যে তাইক জন্মদিনৰ শুভেচ্ছা দিবলৈ ৰাতি সাৰে থাকিব! আজি শুক্লা ত্ৰয়োদশী। নাৰিকল পাতৰ মাজেৰে চাকি অহা জোনৰ পোহৰ পৰি বন্যাৰ মুখখন বৰ স্নিগ্ধ যেন দেখাইছে। ব্যস্ত চহৰখন ভাগৰি শুই পৰিছে। কিন্তু বন্যা চেষ্টা কৰিও শুব পৰা নাই। কিহৰ অপেক্ষাত এই ছাটিফুটি! তায়ো জানে অহেতুক এই অপেক্ষা, এই আশা। তথাপি….\nতাইৰ ফোনৰ স্ক্ৰীণখন উজ্বলি উঠিল।তাই খপজপকৈ ফোনটো খুলি চালে। অৰ্ণৱৰ মেছেজ —-\nকি দি পুৰাইছিলো তোমাৰ শৈশৱৰ বালিঘৰ\nপদূলিৰ একাষত উচুপি থকা জৱাফুলৰ আঁৰত\nজিলিকাই ৰখা ‘তোক তোল মোৰ সোণ…’\nপকা ধান এটাৰ দৰে তুমি সোণ হৈ জিলিকি আছা\nসৰা হালধীয়া পাত এখিলাৰ দৰে দেউকা মেলি উৰি আছা\nএই অপাৰ আকাশৰ বক্ষত\nকোনে জানে আমি ক’লৈ গৈ আছোঁ!\nধূলিয়ৰি পৃথিৱীৰ একো একোটা আমি দেউকা ভগা বালিমাহী\nপ্ৰেমত পৰিছোঁ আৰু হিয়া উজাৰি কান্দিছোঁ\nবিশটা বসন্তৰ বাউসীত সৰিয়হ এডৰাই জকমকাইছে\nবিশটা শীতৰ শেষত মোৰ বুকুত নৈ এখনি বৈছে\nবিশখিলা কাগজ নষ্ট কৰাৰ পিছত আকৌ জন্ম হৈছে\nতোমাৰ হাতত ধৰি এটি কবিতাৰ\nআকৌ কেতিয়াকৈ ল’গ হ’ম আমি?\nযদি কোনোদিনেই দেখা-দেখি নহওঁ\nকোনোদিনেই যদি তোমাৰ আঙুলিৰ আঁৰত নিজক বিচাৰি নাপাওঁ!\nগেঁৰধৰা ধানৰ থোক এটি হাতত লৈ তোমালৈ মনত পেলাম\nআকাশলৈ চায় গুপুতে আওঁৰাম\nবন্যাৰ মুখত আপোনা আপুনি এটা হাঁহি ওলাই আহিল। অৰ্ণৱেই লিখিছেনে এইটো! বিশ্বাস কৰিবলৈকে টান। বন্যাই বাৰে-বাৰে পঢ়িছে বাক্য কেইশাৰী।শব্দবোৰ যেন তাইৰ হৃদয়ৰ খাঁজে-খাঁজে সোমাই পৰিব। নাই নাই– এইবোৰ কি ভাবিছে তাই। বন্যাই নিজকে সংযত কৰে। প্ৰেমৰ জ্বালা এবাৰ পাই থৈছে তাই। আকৌ এবাৰ সেইবোৰত সোমাবলৈ নাই। নিজৰ কেৰিয়াৰ গঢ়াৰ সময় এইয়া। বাকীবোৰ সময়ত নিজে নিজে হৈ যাব। বন্যাই ম’বাইলত মেচেজ এটা টাইপ কৰি অৰ্ণৱলৈ পঠিয়াই দিলে—\n” বহুত ধন্যবাদ। পিছে বেছি আশা কৰি বহি নাথাকিবা। মনত ৰাখিবা- মই নদী হয়, সকলোকে পাৰত এৰি থৈ গুচি যাওঁ।মোৰ সমুখলৈ আহিবলৈ যে চেষ্টাই নকৰিবা, উটুৱাই লৈ গুচি যাম।”\nঅৰ্ণৱৰ উত্তৰ আহিল–\n” মই গছ। যিমানখিনি সময়লৈকে পাম তোমাক ছাঁ দিম, অক্সিজেন দিম। আকৌ কেতিয়াবা উভতি আহিব বিচাৰিলে মোক সদায় এইখিনি ঠাইতে পাবা।”\nবন্যাক আচৰিত কৰি তাইৰ ফোনৰ স্ক্ৰীণখন বাৰে-বাৰে জিলিকি উঠিল। শুভেচ্ছা আৰু মৰমৰ বাৰ্তাবোৰে তাইক সতচকিত কৰি তুলিলে। তাই এফালৰ পৰা ৰিপ্লাইবোৰ দি গ’ল। তাই খিৰিকীখনেৰে আকাশখনলৈ চালে — জোনবাইৰ কাষে কাষে অনেক থুপি থুপি তৰা। তাইৰ জলালুদ্দিন ৰুমিৰ কবিতা এষাৰি মনলৈ আহিল— মানুহে আকাশৰ তৰালৈ তেতিয়াই চাই যেতিয়া পৃথিৱীত তেওঁৰ কিবা এটা হেৰাই যায়।\nপুৱা যথেষ্ট পলমকৈ সাৰ পালে বন্যাই।তেতিয়ালৈ দেউতাক ঘৰলৈ আহিল। তাইৰ ফোনটো এতিয়াও শুভেচ্ছা বাণীয়ে পোহৰ হৈ আছে। তাই মুখ-হাত ধুলে। চাহ কৰিলে। খালে। বন্যাই ঘড়ীটোলৈ চালে– ইমান দেৰি হ’ল! ঘৰুৱা সহায়কাৰী মানুহ গৰাকী এতিয়ালৈকে অহা নাই দেখোন। আনদিনা ইমান দেৰি কেতিয়াও নকৰে। বন্যাই তেওঁ নাহে বুলি ধৰি লৈ ভাত-পানী ৰন্ধাৰ যা-যোগাৰ কৰিবলৈ বুলি পাকঘৰত সোমাল।\nপাঁচ মিনিট মান পাৰ হৈ যোৱাৰ পিছতে কান্দি-কাতি মানুহগৰাকী আহি ওলালহি। গিৰিয়েকে হেনো কালি ৰাতি বেয়াকৈ মাৰপিট কৰিলে। ঘৰৰ ওচৰৰে কোনোবা মানুহ এজনীৰ লগত গিৰিয়েকৰ অবৈধ সম্পৰ্ক। তাকে লৈ কালি কাজিয়া হৈছিল। মানুহজনী পুৱাই থানালৈ গৈছিল। থানাত পুলিছে কেচ খেলিবলৈ ক’ত পইচা পাবি বুলি ঘূৰাই পঠিয়াই দিলে ঘৰলৈ।\nবন্যাই জিলা ন্যায়িক অধিকৰণৰ বিষয়ে জানে, যাৰ জৰিয়তে এনেধৰণৰ দুৰ্বল মহিলা সকলে আইনী সাহাৰ্য লাভ কৰে। আজিকালি এই ক্ষেত্ৰত কাম কৰি থকা দুই-এটা এন জি অ’ৰ বিষয়েও জানে। কিন্ত তাই এইটো জানে যে তাই গিৰিয়েকৰ বিৰুদ্ধে কেচ দিয়াৰ লগে লগে গিৰিয়েকে তাইৰ হাতে-ভৰিয়ে ধৰিব আৰু তাইৰ মন গলি যাব। তাৰ দুদিনৰ পিছতে সেই একেই মাৰপিট , কাজিয়া আৰম্ভ হ’ব। বন্যাই মানুহজনীক দোষ দিব বিচৰা নাই। মানুহ যিমানেই জনা-বুজা শিক্ষিত নহওঁক কিয় কোনো এক বিন্দুত সকলো মানুহেই দুৰ্বল হৈ পৰে। আনহে নালাগে তাই নিজৰ মাককে কিমান বুজাইছিল দেউতাকৰ সৈতে আইনী প্ৰক্ৰিয়াৰে সম্পৰ্ক ত্যাগ কৰিবলৈ। মাকৰতো নিজা উপাৰ্জন আছিল। তথাপি মাকে নোৱাৰিছিল। বন্যাই বুজি পাই এই সকলোবোৰ কথা। কৰোঁ বুলিও তাই একোৱেই কৰিব নোৱাৰে। অথচ চাই থকাও বৰ যন্ত্ৰণাদায়ক। বৰ অসহায়….বৰ অসহায় এই সময়।\nবন্যাই আগতে মাকৰ ওপৰত প্ৰায়ে খং কৰিছিল। কোনোবা সময়ত মাকক দেউতাকৰ প্ৰতি দুৰ্বল যেন অনুভৱ কৰিছিল। তাই মাকক বিভিন্ন ধৰণে বুজাবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। কিন্তু মাকে একো নামাতিছিল মুখেৰে। আনকি দেউতাকৰ আন এগৰাকী মানুহৰ সৈতে থকা অবৈধ সম্পৰ্ককো মাকে লাহে-লাহে স্বাভাৱিক ভাৱেই মানি লৈছিল। মাকে কৈছিল তাইক —\n“মানুহৰ সকলো সম্পৰ্কই নদীৰ দৰেই পৰিৱৰ্তনশীল। কোনো সম্পৰ্কই সদায় একে নাথাকে। সেই বাবে নিজৰ জীৱনৰ সুখ সম্পৰ্কৰ মাজত নিবিচাৰি নিজৰ কামৰ মাজত বিচাৰিব লাগে, নিজৰ মাজত বিচাৰিব লাগে।”\nএৰা! গীতাতো কোৱা হৈছে নিজৰ কৰ্মত আত্মোৎসৰ্গৰ বিষয়ে। কিন্তু এইখিনি কথা বুজিব পৰাৰ সামৰ্থ জানো সকলোৰে থাকে! এই সহায়কাৰী লিখা-পঢ়া নজনা মানুহজনীয়ে জীৱনত কেতিয়াবা “মই”টোক অনুভৱেই কৰি পোৱা নাই। মানুহজনীৰ বাবে মানুহজনীৰ চাৰিকোণীয়া কোঠাটোৱেই তাইৰ পৃথিৱী। এতিয়ালৈ অন্তত: বন্যাই বুজি উঠিছে চিনেমাৰ ইন্টাৰভেলৰ দৰে সলনি নহয় মানুহৰ জীৱন। চিনেমাৰ দৰে এজনী নাৰীয়ে সকলো ত্যাগ কৰি সলনি কৰি পেলাব নোৱাৰে নিজৰ জীৱন। নিজ হাতেৰে গঢ়া পৰিয়ালটোৰ প্ৰতি এক বুজাব নোৱাৰা তান থাকে। লাহে-লাহে এই পৰিয়ালটোৱেই তেওঁৰ জীৱন হৈ পৰে, জীয়াই থকাৰ অজুহাত হৈ উঠে।\nবন্যাই খিৰিকীখনৰ কাষত আহি ৰয়হি। ফৰকাল আকাশখনত মুকলি মনেৰে এজাক চৰাই উৰি গৈছে। খিৰিকীখনৰ কাষতে তাইৰ অকণমানি ফুলনিখন। এইবোৰক চাই চাই খন্তেক সময়লৈ সকলো চিন্তা পাহৰি যাব পাৰি। আকাশখনলৈ চাই চাই বন্যাই অনুমান কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিলে সাগৰ এখন কিমান ডাঙৰ হ’ব পাৰে! তাই মাকৰ সৈতে সাগৰ চাবলৈ যোৱাৰ হেঁপাহ কিমান দিনৰ পৰা যে পুহি ৰাখিছিল! অথচ মাকে সাগৰখন নেদেখাকৈয়ে গুচি গ’ল এই পৃথিৱীৰ পৰা। বন্যাই প্ৰথমবাৰৰ বাবে মৃত্যুক ইমান কাষৰ পৰা দেখিছিল…জীৱনৰ চৰম সত্যটোৰ প্ৰথমবাৰৰ বাবে মুখামুখি হৈছিল তাই।\nসময় বাগৰিছিল। মাকহীন অস্বাভাবিক জীৱনটো লাহে-লাহে স্বাভাৱিক হৈ উঠিছিল তাইৰ বাবে। দায়িত্ব বাঢ়ি গৈছিল তাইৰ। অকলশৰীয়া সময়বোৰ নাযায়-নুপুৱাই যেন লাগি গৈছিল মাজে-সময়ে। কিন্তু আজিকালি এই একাকীত্বক উপভোগ কৰিবলৈ লৈছে তাই। নিজৰ লগত সময় কটাই মনৰ মাজৰ কুঁৱলীবোৰ আঁতৰাই মনৰ বাটটো ফট্ফটিয়াকৈ দেখিবলৈ পাইছে তাই। তাই এতিয়া ভালদৰে জানে — তাই কি ভাল পাই, তাই কি বিচাৰে, তাই কি কৰিব ভৱিষ্যতে।\nখিৰিকীৰে দেখা আকাশখন – ৩\nউপন্যাস স্ৰোতস্বিনী তামুলী - August 2, 2021 0\nবন্যাৰ একো কৰিবলৈ মন যোৱা নাই। মনটো কিবা ভালো লগা নাই , বেয়াও লগা নাই। এখিনি শূণ্যতাৰ মাজত যেন তাই ওপঙি...\nখিৰিকীৰে দেখা আকাশখন – ২\nউপন্যাস স্ৰোতস্বিনী তামুলী - February 1, 2021 1\nধীৰে ধীৰে শীত নামিছে। আনবাৰৰ দৰেই এইবাৰো। বন্যাই আলমাৰীৰ এচুকত ভৰাই থোৱা গৰম কাপোৰ বোৰ উলিয়াই আছে। যোৱা বছৰ এই পৃথিৱী...


নাছায়ে বাণীবদ্ধ কৰা সূৰ্য্যৰ ধ্বনিত 'ওম' শব্দ শুনা গৈছে নেকি? - Factcrescendo Assamese\nJanuary 6, 2020 January 6, 2020 Manjori BorkotokyLeaveaComment on নাছায়ে বাণীবদ্ধ কৰা সূৰ্য্যৰ ধ্বনিত ‘ওম’ শব্দ শুনা গৈছে নেকি?\nসূৰ্য্যৰ পৰা ‘ওম’ ধ্বনি ওলাই আৰু এই ধ্বনি নাছায়ে বাণীবদ্ধ কৰিছে বুলি এক ছচিয়েল মিডিয়া পোষ্ট/ভিডিঅ’ সম্প্ৰতি ভাইৰেল হৈ পৰিছে । ফেচবুক, টুইটাৰ আৰু হোৱাটচ এপ্পৰ জৰিয়তে ভাইৰেল হৈ পৰা এই পোষ্টটোত দাবী কৰা হৈছে যে কিছুদিনৰ আগতে নাছায়ে সূৰ্যৰ পৰা ওলোৱা ধ্বনি ৰেকৰ্ড কৰিছিল আৰু এই বাণীবদ্ধ শব্দৰ তীব্ৰতা যেতিয়া বঢ়াই দিয়া হ’ল তেতিয়া এই ‘ওম’ ধ্বনি শুনিবলৈ পোৱা গৈছে । অসমতো এতিয়া এই বিশেষ ধ্বনি থকা ভিডিঅ’ হোৱাটচ এপ্পৰ জৰিয়তে মোবাইলে মোবাইলে প্ৰচাৰ হৈছে ।\nউল্লেখযোগ্য যে অৱসৰ প্ৰাপ্ত আইপিএছ বিষয়া কিৰণ বেদীয়েও আনকি এই ভিডিঅ’টো টুইটাৰত আপলোড কৰিছে আৰু উক্ত টুইটটো বহুল ভাৱে প্ৰচাৰ হৈছে ।\nসঁচাকৈ সূৰ্য্যৰ পৰা ‘ওম’ ধ্বনি নিৰ্গত হৈছে নেকি আৰু সঁচাকৈ নাছায়ে এই ধ্বনি বাণীবদ্ধ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে নেকি? সত্য কি? জানোঁ আহক ।\nপ্ৰথমতে আমি বিশেষ কিছুমান কীৱৰ্ডছ ব্যৱহাৰ কৰি গুগলত চাৰ্ছ কৰিলোঁ আৰু ২৬ জুলাই, ২০১৮ চনতে নাছাৰ অফিচিয়েল ইউটিউব চেনেলত প্ৰকাশ হোৱা এটা ভিডিঅ’ দেখা পালোঁ য’ত শিৰোনামা দিয়া হৈছে “সূৰ্য্যৰ ধ্বনি, নাছা (ৰ অ’ডিঅ’)” । এই ভিডিঅ’টোত আমি খুব কম প্ৰাৱল্য এক অ’ডিঅ’ শুনা পালোঁ কিন্তু কোনো ওম ধ্বনি শুনা নাপালোঁ ।\nইয়াৰ উপৰিয়ো নাছাৰ অফিচিয়েল ইউটিউব চেনেলত আমি আন এটা ভিডিঅ’ দেখা পালোঁ য’ত নাছাৰ হেলিঅ’ফিজিস্ত এলেক্স য়ংয়ে সূৰ্য্য বা আন তৰাবোৰৰ পৰা ধ্বনি কেনেকৈ নিৰ্গত হয় সেই বিষয়ে জনাইছে । তেওঁ লগতে কৈছে যে সূৰ্য্যৰ পৰা নিৰ্গত হোৱা ধ্বনিটো ইয়াৰ স্পন্দন হয় আৰু বহুত নিম্ন প্ৰাৱল্যৰ হয় ।\nইয়াৰ পাছত আমি ইউটিউবত বিশেষ কিছুমান কীৱৰ্ডছ ব্যৱহাৰ কৰি চাৰ্ছ কৰিলোঁ আৰু ভাইৰেল হোৱা ভিডিঅ’টোৰ অ’ডিঅ’ আৰু মিউজিক মাইণ্ড মেজিক নামৰ ইউটিউব চেনেলটোত যোৱা ২০ জুন, ২০১৭ তাৰিখে ওম মন্ত্ৰ হিচাবে আপলোড হোৱা এটা অ’ডিঅ’ৰ লগত একেই ।\nউল্লেখযোগ্য যে এই মন্ত্ৰৰ সূৰ্য্যৰ ধ্বনিৰ লগত কোনো সম্পৰ্ক নাই ।\nসূৰ্য্যৰ ধ্বনি বুলি প্ৰচাৰ হোৱা অ’ডিঅ’টো আচলতে এক ওম মন্ত্ৰ হয় আৰু নাছায়ে অফিচিয়েলি প্ৰকাশ কৰা সূৰ্য্যৰ ধ্বনিত কোনো ওম মন্ত্ৰ নাই । সূৰ্য্যৰ ধ্বনিত ওম মন্ত্ৰ শুনা গৈছে বুলি প্ৰচাৰ কৰি জনসাধাৰনক বিপথে পৰিচালিত কৰা হৈছে ।\nTitle:নাছায়ে বাণীবদ্ধ কৰা সূৰ্য্যৰ ধ্বনিত ‘ওম’ শব্দ শুনা গৈছে নেকি?\nOctober 5, 2019 October 7, 2019 Manjori Borkotoky


নিৰুপমা বৰগোহাঞিৰ চুটিগল্প: ‘এনথ্ৰপ’লজিৰ সপোনৰ পিছত’- এক সমালোচনাত্মক আলোচনা - Growhills Publishing\nনিৰুপমা বৰগোহাঞিৰ চুটিগল্প: ‘এনথ্ৰপ’লজিৰ সপোনৰ পিছত’- এক সমালোচনাত্মক আলোচনা\nনিৰুপমা বৰগোহাঞিৰ ‘এনথ্ৰপ’লজিৰ সপোনৰ পিছত’ গল্পটি অসমীয়া ভাষাত এটি অনন্যোপম চুটিগল্প যি গল্পটিৰ মাজেৰে অসমীয়া সমাজৰ পোহৰ আৰু এন্ধাৰ, বাহ্যিক সৌন্দৰ্য্য আৰু আভ্যন্তৰীণ কদৰ্য্যতা, শিক্ষাৰ সংস্কাৰ আৰু অশিক্ষাৰ অন্ধসংস্কাৰ আদি সকলোবোৰ দিশ দুপৰীয়া সূৰুযৰ ৰদ্ৰোজ্জ্বলতাৰে জল্‌জল্ পটপটকৈ উজলি উঠিছে। গল্পটিত বিশেষ কোনো নিৰ্দ্দিষ্ট কাহিনী নাই। গল্পটিত উমা আৰু প্ৰীতি নামৰ দুজনী আধুনিক শিক্ষাৰে শিক্ষিতা ছোৱালীৰ দৃষ্টিত অসমীয়া সমাজৰ বাস্তৱ সামাজিক জীৱনধাৰা কেনেকুৱা তাৰ সমালোচনাত্মক চিত্ৰ ফুটি উঠিছে। উমা হৈছে এজনী গাঁৱলীয়া ছোৱালী, স্নাতক মহলাৰ ছাত্ৰী। কোনো দূৰৱৰ্তী চহৰৰ কলেজত পঢ়ি আছে। পৰীক্ষাৰ পিছত চহৰৰ অভিজাত মহলৰ এজনী বান্ধৱী ‘প্ৰীতি’ ক লগত লৈ নিজৰ গাওঁলৈ আহে আৰু তাই গাওঁ আৰু চহৰৰ মাজৰ জীৱন ধাৰাৰ যি পাৰ্থক্য আৰু দ্বন্দ্ব প্ৰীতিৰ চকুত ধ’ৰা পৰিছে গল্পকাৰ নিৰুপমা বৰগোহাঞিয়ে গল্পটিত সেই পাৰ্থক্য আৰু দ্বন্দ্ব নিখুঁত ভাৱে অংকন কৰিছে। কিন্তু উমা আৰু প্ৰীতি কোনোজনীয়েই গল্পটিৰ প্ৰধান চৰিত্ৰ নহয়। সিহঁত গল্পটিত পৰিদৰ্শক নাইবা সমালোচকৰ ভূমিকা পালন কৰিছে। গাঁৱলৈ আহোতে উমাৰ পৰা প্ৰীতিয়ে গাঁৱলীয়া জীৱন ধাৰাৰ প্ৰাথমিক ধাৰণাৰ আভাষ পাইছে যদিও বাস্তৱত তাতোকৈয়ো কঠোৰ প্ৰত্যক্ষৰ সন্মুখীন হৈছে।\nপ্ৰথমতে প্ৰীতিৰ চকুত গাঁৱলীয়া জীৱনৰ পোহৰৰ দিশ অৰ্থাৎ বাহ্যিক প্ৰাকৃতিক সৌন্দৰ্য্য আৰু সৰলতা ধৰা পৰিছে আৰু প্ৰীতিয়ে নিজে বিশেষ ৰোমান্টিক আনন্দত আপ্লুত হৈছে। তাই গাঁৱৰ গছ- বনৰ সৌন্দৰ্য্য, অকৃত্ৰিম মৰম চেনেহ, ধানেৰে ভৰি থকা সেউজীয়া পথাৰ আদি চাই মোহিত হৈ আেবগেক হৈ পৰিছে আৰু উমাক উদ্দেশ্যে কৈছে:\n“চাচোন উমা, সৌ বাঁহজোপাৰ তলত ক’লা স্তব্ধ পানীৰ পুখুৰীটো কি যেন ৰহস্যৰে ভ’ৰা নহয়? আয়ৈ দেহি, সৌ মেটেকাৰ ফুলবোৰ ইমান ধুনীয়া লাগিছে! সৌখন বিল নহয় জানো?”\nকিন্তু যিমানেই সময়ৰ পল আগবাঢ়ি গৈছে সিমানেই প্ৰীতিৰ চকুত গাঁৱলীয়া জীৱনৰ অন্ধবিশ্বাস আৰু কদৰ্য ৰূপ ধৰা পৰিছে।\nগাঁৱলীয়া মানুহৰ স্বাভাৱিক জীৱনত শিক্ষাৰ কোনো প্ৰভাৱেই নাই। সিহঁত সেই অতীতৰ প্ৰাকৃতিক জীৱন ধাৰাৰ পৰা এই বিজ্ঞানৰ যুগতো এখোজ আগবাঢ়িব পৰা নাই। গাঁৱলীয়া অঞ্চলত খোৱা পানীৰ বাবে কুঁৱা, নলী-নাদৰ ব্যৱস্থা নাই। স্বাস্থ্যসন্মত পায়খানা নাই। প্ৰায়বোৰ শুৱা ৰূমতে জাবৰ-জোথৰ আৰু তুঁহ গুৰিৰ জুই জ্বলোৱা থাকে জাৰৰ দিনত। মাইকী মানুহবোৰে বুকুত মাত্ৰ মেখেলা চাদৰ পিন্ধি থাকে। মানুহবোৰ আনকি সিহঁতৰ পোছাক পৰিচ্ছদবোৰো লেতেৰা। সিহঁতে মানুহৰ নামকো শুদ্ধ উচ্চাৰণত নামাতি বিকৃত উচ্চাৰণেৰে মাতে। যেনে- ‘দ্ৰৌপদীক’ ‘দুৰ্পতি’ , ‘হেম’ক হেমা বুলি মাতে।\nগাঁৱলীয়া মানুহ বিজ্ঞানৰ আধুনিক আবিষ্কাৰ আৰু প্ৰয়োগৰ বিষয়েও অজ্ঞ। সেয়ে চহৰৰ পৰা উমা আৰু প্ৰীতিয়ে গাঁৱলৈ যোৱা ‘কলৰ গান’ দেখি আৰু ৰেকৰ্ডত গান শুনি বিষ্মিত হৈছে। গাঁৱৰ বুঢ়ী এজনী আহি কলৰ গান শুনি প্ৰীতিক সোধে, “ইয়াৰ ভিতৰত মানুহ সোমাই ৰাখিছ নেকি?” গাঁৱৰ প্ৰায় সকলোৱেই গ্ৰামোফোনখন দেখি গান শুনিবলৈ ভিৰ কৰি থাকে। সিহঁতে ‘ৰেকৰ্ডক’ কাঁহী, ‘পিনক’ গজাল বুলি কয়।\nচহৰৰ তুলনাত দৰিদ্ৰতা গাঁৱত অতি প্ৰকট। এই দৰিদ্ৰতাৰ চিত্ৰটোও গল্পটিৰ মাজেৰে লেখকে প্ৰকাশ কৰিছে। জাৰৰ দিনত পিন্ধিবলৈ কাৰো কোনো উপৰঞ্চি গৰম কাপোৰ নাই। প্ৰীতিয়ে গাঁৱৰ পৰা ওভতি যোৱাৰ সময়ত ল’ৰা-ছোৱালীক কিছুটকা দি যোৱাত, বান্ধৱী উমাই প্ৰীতিক উদ্দেশ্যি কৈছে,\n“দিবলৈ তোৰ ইচ্ছা গৈছে দে প্ৰীতি, কিন্তু নাভাবিবি তই সামান্য দানেৰে এই বিৰাট দৰিদ্ৰ আঁতৰোৱাত কিবা সাহাৰ্য কৰিব পাৰিছ বুলি।” ঠিক যেন ভাগি পচি যাবলৈ ওলোৱা ঘৰ এটাক অ’ত ত’ত অকণি মেৰামতি কৰাৰ প্ৰহসন।\nশাহুআই আৰু বোৱাৰী অৰ্থাৎ উমাৰ বৰমা আৰু ককায়েক অভয়ৰ পত্নীৰ চৰিত্ৰ দুটা চুটিগল্পটিৰ বিশেষ উল্লেখযোগ্য চৰিত্ৰ। এই চৰিত্ৰ দুটাৰ মাজেদি গাঁৱলীয়া জীৱনৰ বহুতো আভ্যন্তৰীণ কুসংস্কাৰ আৰু কৰ্দয্যতা ফুটি উঠিছে। এই চৰিত্ৰ দুটা আৰ্হিমূলক (type) হে, ব্যক্তিকেন্দ্ৰিক (individual) নহয়। গাঁৱৰ কিছুমান তিৰোতাৰ ‘ধোঁৱাখোৱা’ অৰ্থাৎ বিড়িখোৱা কু অসভ্যাসটি আছে। উমাৰ বৰমাও এই অভ্যাসৰ বলি। প্ৰীতি অহাৰ দিনাই উমাই বৰমাইক কেইদিনমানৰ বাবে বিড়ি খোৱা বন্ধ ৰাখিবলৈ অনুৰোধ কৰিছে যাতে প্ৰীতিয়ে গম নাপায়। গাঁৱৰ তিৰোতাসকলো বৰ অবাইং ভাষাৰে সৰু কথা এটিতে ডাঙৰ কাজিয়া কৰিব পাৰে। গালি-শপনি কৰিব পাৰে। উমাৰ বৰ আইয়েও এনেকুৱা কৰিছে। ঘৰৰ ওচৰতে থকা উমাৰ সম্বন্ধীয়া খুৰীয়েকৰ লগত সামান্য কথাতে উমাৰ বৰ মাইয়ে কাজিয়া কৰিছে আৰু পৰস্পৰে পৰস্পৰক নিৰ্লজ্জ গালি-শপনি পাৰিছে। গাঁৱৰ বোৱাৰীয়ে দিনে-ৰাতিয়ে অকল কাম আৰু কাম কৰিব লাগে। সিহঁতৰ কোনো আহৰি নাই। এদিন অভয়ৰ পত্নীয়ে কলহলৈ ঘাটৰ পৰা পানী আনোতে ভৰিখন হেনো পিছলি মোচোকা খাইছিল ফলত ঢেঁকীত সেইদিনা ধান খুন্দিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিছিল। কিন্তু শাহু আইয়ে অভিযোগ আনি কৈছে যে কাম ফাঁকি দিয়াৰ ই এক চেলুহে। গাঁৱৰ বোৱাৰীয়ে স্বামীৰ প্ৰতিটো আঘাত অপমান সহ্য কৰিব লগা হয়। কথা বা আদেশৰ সামান্য হেৰফেৰ হ’লেই মাৰ খাব লাগে। চাহ খোৱাৰ সময়ত গুড় দিওতে অলপ পলম হোৱাৰ অভিযোত স্বামীয়ে চুলিত ধৰি টানি শাস্তি দিয়ে।\nগাঁৱত ছোৱালীসকলৰ অতি কম বয়সতেই বিয়া হৈ যায়। সিহঁতৰ যৌৱন অৰ্থাৎ প্ৰেমৰ বতৰ অহাৰ আগতেই স্বামীৰ ঘৰলৈ যাব লগা হয়। ফলত সিহঁতে প্ৰেমৰ অনুভূতি উপলব্ধি কৰিবও নোঁৱাৰে। তাৰোপৰি খেতিয়ক স্বামী প্ৰায় গোটেই দিন পথাৰতে কটাব লগা হয়। ৰাতিত বোঁৱাৰীহঁতে সকলোৱে খোৱা-বোৱাৰ পিছতে ভাত খাব পাৰে আৰু ভাত খোৱাৰ পিছত কাঁহী-বাটি ধুই শুবলৈ যাওঁতে ৰাতি বাৰটা বাজি যায়। ফলত স্বামীৰ সোহাগ (মৰমৰ স্পৰ্শ) ৰ পৰাও সিহঁত বঞ্চিত হয়। অভয়ৰ পত্নীৰ জীৱনতো সেয়া ঘটিছে।\nউমাই হৈছে ঘৰখনৰ একমাত্ৰ শিক্ষিতা ছোৱালী। তাইৰ উচ্চ শিক্ষাৰ প্ৰতি আগ্ৰহ আছে যদিও ঘৰৰপৰা কোনেও তাইৰ উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে আগ্ৰহ দেখুৱা নাই, তাৰ পৰিৱৰ্তে সিহঁতে তাইক সোনকালে বিয়া দিয়াৰহে সপোন দেখিছে।\nগাঁৱৰ মানুহসকল খেতিয়ক মনোবৃত্তিৰ। পঢ়া-শুনাৰ প্ৰতি সিহঁতৰ কোনো ধাউতী নাই। সেইবাবেই উমাৰ খুড়াকৰ পুতেক ললিতে পাঠশালা পাচ কৰাৰ পিছতেই পিতাকে লিখা-পঢ়া বন্ধ কৰি দি কৈছে,\n“হালোৱা-চহাৰ ঘৰৰ ল’ৰাই নালাগে বল লিখা-পঢ়া শিকি চাকৰি কৰিবলৈ। খেতি কৰিলেই আমাৰ পেটৰ ভাত মিলিব।”\nগাঁৱৰ স্কুলৰ পৰিস্থিতিৰ চিত্ৰও এই গল্পটিত ফুটি উঠিছে। উমা আৰু ললিতৰ লগত প্ৰীতিয়ে দুমাইল দূৰত থকা প্ৰাথমিক বিদ্যালয় চাবলৈ গৈছে। স্কুল ঘৰটো ভাঙি-চিঙি গৈছে। ল’ৰা-ছোৱালী বহিবলৈ ডেক্স-েবঞ্চ নাই। পাটিত বহিছে। বহুতো ল’ৰা ছোৱালী আছে যদিও শিক্ষক মাত্ৰ নামতহে দুজন আছে, এজন প্ৰায়েই অনুপস্থিত থাকে।\nদেখা গ’ল যে গল্পটিত গাঁৱলীয়া জীৱন ধাৰাৰ প্ৰায় সকলোবোৰ দিশেই ফুটি উঠিছে অকনো ৰহন নলগাকৈয়ে।\nসাধাৰণতে চুটিগল্পৰ সকলোবোৰ বৈশিষ্ট্যই গল্পটিত বিদ্যমান। গল্পকাৰে চৰিত্ৰসমূহৰ মুখত যথাযথ অথচ পৰিমিত সংলাপ ঢালি দি গল্পটি বিকাশত বিশেষ অৰিহনা যোগাইছে।\nগল্পটিৰ মাজেৰে লিখকৰ জীৱন দৰ্শনো প্ৰত্যক্ষভাৱে প্ৰকাশ পাইছে। গল্পকাৰে উমা আৰু প্ৰীতিৰ মুখত গাঁৱলীয়া জীৱন ধাৰাৰ ওপৰত যিখিনি মন্তব্য আৰু সমালোচনা আৰোপ কৰিছে সেইয়া লিখকৰ জীৱন দৰ্শনৰ নিদৰ্শন।\nসামৰণিত ক’ব পাৰি বিষয়বস্তু, ভাষা আনকি আঙ্গিকৰ দিশৰ পৰা নিৰুপমা বৰগোঁহাঞিৰ “এনথ্ৰপ’লজিৰ সপোনৰ পিছত” গল্পটি এটি সাৰ্থক বাস্তৱবাদী চুটি গল্প য’ত অসমীয়া গাঁৱলীয়া জীৱনৰ প্ৰতিটো দিশেই অকপট ভাৱে মূৰ্ত হৈ উঠিছে। ০ ০ ০\n(নিৰুপমা বৰগোহাঞিৰ চুটিগল্প: ‘এনথ্ৰপ’লজিৰ সপোনৰ পিছত’- এক সমালোচনাত্মক আলোচনা’ ৰচনাটি ৰাব্বি মছৰুৰ ৰচিত ‘অসমীয়া চুটি গল্প সমালোচনা‘ গ্রন্থটিৰ তুলি দিয়া হৈছে।)\nনিৰুপমা বৰগোহাঞি- Scientia Book Shop\nসপোনৰ বিষয়ে কিছু কথা\n← যোগেশ দাসৰ চুটিগল্প: ‘পৃথিৱীৰ অসুখ’…\nলক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ চুটিগল্প ‘মুক্তি’: এক… →


#JEC Part 28 – Arnab & Aastha\n#JEC Part 28\nJune 24, 2019 June 24, 2019 Indranee Sharma\nPrevious: #JEC Part 27\nশেঁতা পৰি গৈছে গোটেইজনী। ঠিয় হৈ থাকিব নাইপৰা। চিৰিটোত বহি দিছে। দৌৰ মাৰি গৈ সাৱটি ধৰিলো। কান্দিবও পৰা নাই বেচেৰীয়ে।মোৰ ফালে চাই কিবা কিবি বিৰবিৰাই আছে। একো বুজি পোৱা নাই। এই সময়ত মই কি কৰিব লাগে নাজানো, মাত্ৰ তাইক ধৰি আছো।কিমান সময় পাৰ হল নাজানো।\n:ভিতৰলৈ বল নিশা।\n:মই কি কৰিম এতিয়া আসু?\nভয় খাইছে তাই, বুজি পাইছো। মোৰো বহুত ভয় লাগিছে, কিন্তু তাইক মই দেখুৱাই দিব নোৱাৰোঁ। জোৰ কৰি তাইক ভিতৰলৈ আনিলো। ড্ৰয়িংৰুমত বহি সকলোয়ে মোৰ জন্মদিনৰ মিঠাই খাইছে। মই সোমাই যোৱাৰ লগে লগে বৰ্মাই মোৰ মুখতো জোৰ কৰি এটা গুজি দিলে। মই তলকিবই নোৱাৰিলোঁ।\nকেনেকৈ বুজাওঁ মই?\nজন্মদিনৰ সুখত সুখী হোৱাৰ অৱকাশ অাৰু নাই।\nবহুত কিবাকিবি হেৰাই থাকিল। ঘূৰাই পাম নে নেপাম নাজানো।\n:বহা আকৌ নিশা, মিঠাই খুৱাই নাইচোন।\nমায়ে তাইক প্ৰায় টানি নিয়াদি নিলে।পায়সৰ বাতিটো হাতত লৈ মা অাৰু দেউতাৰ মাজত বহিছে তাই। অাৰু কিমান অভিনয় কৰিব এই ছোৱালীজনীয়ে। হাঁহিব পৰা নাই যদিও এবাৰলৈও কন্দাও নাই । সকলোৰে হাঁহিৰ খিলখিলনিৰ মাজত গোপনে কথা পাতিছো অামি। আৰু নোৱাৰোঁ।\n:মা, নিশাৰ ভাগৰ লাগিছে চাগে, বল মোৰ ৰুমত অলপ শুই লবি।\nকোনোবাই কিবা কোৱাৰ আগতেই তাইক লৈ আনিলো মোৰ ৰূমলৈ।দৰজাখন বন্ধ কৰি দিলো। ঠেলি নিয়াদি নি বিচনা খনত বহাই দিলো।\n:কিবা এটা ক নিশা।\n:মই বদনাম হৈ গলো আসু , কবলৈ কিবা বাকী অাছে জানো?\n:তেনেকৈ কেলে কৈছ?\n:সি মোক কৈছিল, এনেকুৱা কিবা কৰি দিম বুলি, মই ভাবিছিলো মোক ভয় খুৱাবলৈ কৰিছে,সদায় ব্লেকমেইল কৰে, পাপাৰ পৰা লৈ বহুত পইচা দিলো এতিয়ালৈকে।লাষ্ট টাইম ফোন কৰোতে বহুত বেছিকে বিচাৰিছিল, মই নিদিওঁ বুলি কলো, সেইকাৰণে এনেকুৱা কৰিলে।\n:তই ইমানদিনে লুকুৱাই থৈছিলি কিয়? পাপাক কৈ চাব পাৰিলিহেঁতেন।\n:সব তোৰ নিচিনা লাকি নহয়, তোৰ নিচিনাকৈ মই সব কথা পেৰেন্টছক কব নোৱাৰোঁ।\nআচৰিত নহয় নে কথাবোৰ?\nসকলোতকৈ আপোন মানুহবোৰৰ আগত অামি আমাৰ দুৰ্বলতাবোৰ উদঙাই দিৱলৈ ইমান ভয় কৰোঁ কিয়?\nউপহাস কৰিবলৈ এখন ডাঙৰ পৃথিবী থাকেই, কিন্তু অলপ মৰম দি সঠিক পথ দেখুৱাবলৈ এখন সৰু পৃথিৱীৰ সকলোকে প্ৰয়োজন নহয় জানো?\nৰাজীয়ে মেছেজ কৰিছে, কিছুমান স্ক্ৰীণশ্চট। নিশাৰ বিষয়ে টুলুঙা মন্তব্য দিবলৈ যেন এক অঘোষিত প্ৰতিযোগিতাহে আৰম্ভ হৈছে। কেনোবাই তাইৰ মাকৰ কথাও টানি আনিছে। এজনী ছোৱালীক সামাজিক ভাৱে অপদস্থ কৰা হৈছে, অাৰু এচামে তাত আসুৰিক আনন্দ লাভ কৰিছে। মেছেজটো ডিলিট কৰি দিলো।\n:নিশা, এইবোৰ সচাঁ নে মিছা মই নাজানো, অাৰু তোক সুধিবও নিবিছাৰো, কিন্তু মই মা দেউতাৰ পৰা লুকুৱাব নোৱাৰিম।\n:প্লিজ নকবি, মোৰ কথা কি বুলি ভাবিব। অাৰু তোক যদি মোৰ লগত থাকিব নিদিয়ে? মই আকৌ বহুত lonely হৈ যাম।please don’t do this to me.\n:বিশ্বাস ৰাখ নিশা, মায়ে বুজি পাব মই জানো।\nদৰজাখন খুলি ওলাই আহিলো, বৰমাহঁত ইতিমধ্যে ঘৰলৈ গল। মাক ৰুমলৈ মাতি আনিলো। কিবা এটা অঘটন হৈছে বুলি গম পাইছে মায়ে। এবাৰ মোৰফালে এবাৰ নিশাৰ ফালে চালে। অামি এজনীয়েও একো কব পৰা নাই।\n:জিউ, কিবা কবি?\nনিশাই এতিয়া কিবা কব পৰা অবস্থাত নাই। মইয়ে কব লাগিব।\nবহুত সাহস কৰি কথাখিনি কলো। বুকুখন পাতল লাগিল। মায়ে একো কোৱা নাই।\nইমান চিন্তাত কোনোদিনেই দেখা নাছিলো মাক।\n:তোমাৰ ভূল হোৱা নাই বুলি মই নকওঁ, তুমি কথাবোৰ তোমাৰ দেউতাক জনাব লাগিছিল। ইয়াৰ পিছৰখিনি অামি ডাঙৰে কৰিম। অলপ জিৰাই লোৱা।\nজিউ, দেউতাৰৰ লগত কথা পাতি কি কৰিব লাগে চাঁও, তেতিয়ালৈকে তহঁতে একো কৰিব নালাগে। তোমাৰ দেউতাৰ নম্বৰটো দিয়া নিশা।\n:প্লিজ আন্টি, পাপাক নকব। মই বহুত লাজ পাম।\n:মইয়ে হও বা তোমাৰ দেউতাৰাই হওক, অামি সকলোৱে এইটো বয়স পাৰ কৰি আহিছো নিশা। কেতিয়াবা কিছুমান ভূল হৈ যায়। বুজি পাব তোমাৰ দেউতাই। হয়তো তোমাক খং কৰিব, কিন্তু লুকুৱাই ৰাখিলে তুমি জানো শান্তিত থাকিব পাৰিবা?\nমাৰ কথাত নিশা অলপ শান্ত হল। গাৰু এটা অাৰু পাতল কম্বল এখন দি তাইক শুবলৈ দিলো, মূৰৰ শিতানতে বহি চুলি কেইদাল মোহাৰি আছো। বহুত কিবাকিবি কৰিব মন গৈছে, কিন্তু ইয়াতকৈ বেছি মই একো কৰিব নোৱাৰোঁ।\nমা অাৰু দেউতাই কথাবোৰ আলোচনা কৰি নিশাৰ দেউতাকক মাতি পঠিওৱাৰ সিদ্ধান্ত ললে।\nপ্ৰায় তিনি ঘণ্টা মানৰ মূৰত তেখেত আহিল। আহিয়েই নিশাক উদ্দেশ্যি অকথ্য গালি গালাজ, মাৰিবলৈকে খেদি গৈছিল। কাহানিও দেখি নোপোৱা কিছুমান আচৰণ। দেউতাই বহুত বুজাই বঢ়াই শান্ত কৰিলে। কিন্তু তেখেতৰ মতে নিশাক যি লাগে তাকেই কিনি দিছে, চাকৰে নাকৰে আল পৈচান ধৰা মানুহো গোটাই দিছে, তাৰ পাছতো তাই এনেকুৱা কিয় কৰিব।\n:টকা পইচা বা সা সুবিধা দিলেই দায়িত্ব শেষ হয় জানো। আপুনি তাইক সময় দিছেনে?\nএইবাৰ মাৰ খং উঠা যেন লাগিল। নিশা অাৰু মই তেতিয়াও ড্ৰয়িংৰুমৰ চুক এটাত\nৰৈ আছো। ইমানখিনিৰ পিছতো এটোপাল চকুপানী টোকা নাই তাই।\n:চাওক, মোৰ reputation বহুত বেয়া হৈ যাব, গতিকে এইক মই এতিয়া ঘৰলৈ নিব নোৱাৰিম, অলপ দিন ইয়াতে থাকক, কাপোৰ কানি মই লৈয়ে আনিছো। অলপ দিন পাছত এনেও সবেই পাহৰি যাব। Then she can come.\nকিমান সহজতে কৈ দিলে কথাষাৰ। ইমান ঠুনুকা হব পাৰেনে বান্ধোন?\nনিশা কিন্তু নিৰ্বিকাৰ, তাই যেন আগতেই জানিছিল সকলোবোৰ।\nমা দেউতাই বহুত বুজাবলৈ চেষ্টা কৰিলে কিন্তু তেখেতে দেউতাকহে ওলোটাই অপমান কৰিলে। নিশাৰ বেগটো গাড়ীৰ পৰা নমাই একো নোকোৱা কৈয়ে গুচি গল।\nঅভিশপ্ত এটা দিন!!\nজন্মদিনৰ শুভকামনাবোৰ যেন ঘূৰাই দিম সকলোকে।\nমায়ে সন্ধিয়াৰ চাকি বন্তি জ্বলাই ঘৰতে আৰতি কৰিছে , পূজাথলীলৈ যোৱাৰ ইচ্ছা কাৰোৰে নাই। বৰমাই বাৰে বাৰে সোধাত নিশাৰ গা বেয়া বুলি কলো।\nমৌনতাৰ মাজতেই সময়বোৰ পাৰ হৈছে। মায়ে জোৰ কৰিলতো নিশা ভাত খাবলৈ ওলাই নাহিল। দৰজাখন লাহেকে খুলি চালো, গাৰুটোৰ তুলাবোৰ উলিয়াই সিঁচি পেলাইছে, তাইৰ ফোনটো দুটুকুৰা হৈ তলত পৰি আছে। গালত আঙুলিৰ চিন স্পষ্ট।\nহাঁহিৰে জগত জিনা ছোৱালীজনীৰ অাজি নিজৰ ওপৰত ঘিণ উপজিছে, নিজৰ গালত নিজেই চৰিয়াইছে।\n:জিউ, অাজি তই অকলে শুবি। নিশা মোৰ লগত শুব।\nকেনেকে বুজি পায় সকলোবোৰ এই মানুহজনীয়ে ?\nসাৱটি ধৰিলো, মোৰ দৰে মা সকলোকে কিয় নিদিলা নমো???\nনিশাক বুকুত সাবটি মায়ে বুজাইছে কিবাকিবি, এইবাৰ তাই কান্দিছে, চিঞৰি চিঞৰি, উশাহ বন্ধ হৈ যোৱাকৈ।নাকান্দিবি বুলি নকওঁ, দুখবোৰ পানী হৈ ওলাই আহিছে। বৈ যাওক। দৰজাখন লাহেকৈ জপাই মাৰ বিচনালৈ আহিলো।\nজুৰুলা কৰা এটা দিন।\nতেওঁৰ কথাও ভাবিলো এবাৰ, কি ভাবি আঁতৰি গল এনেদৰে?\nফোনটো বাজিছে, অৰ্ণৱৰ ফোন।\n:নিশা ঠিকে আছেনে?\nতেওঁ কেনেকে গম পালে?\n:আপুনি কেনেকে গম পালে?\n:ভাইৰেল হৈছে, সবেই পাইছে almost. I don’t have Facebook but Utpal has.\nসি কলে। fake হয়। photoshop কৰিছে। তাইক ষ্ট্ৰেচ লব মানা কৰিবা। শুই থাকা এতিয়া। নিশাৰ care লবা।\n:আপুনি ঠিকে আছেনে? অথনি..\n:I don’t want to discuss anything. Good night.\nকাটি দিলে ফোনটো।\nভাগৰি পৰিছো ময়ো।\nনিবিছাৰো একো উত্তৰ। তেওঁ যেনেকৈ সুখী তেনেকৈয়ে থাকক।\nনিশাৰ কান্দোনৰ শব্দ বন্ধ হল। মাৰ বুকুৰ উমে সকলো দুখ পাহৰাব পাৰে।\nগাৰুটোত মূৰ গুজি চকুকেইটা জপাই দিলো।\nPrevious Post #JEC Part 27\nNext Post #JEC Part 29\n88 thoughts on “#JEC Part 28”\nSagar gowala says:\nDebajit Deka says:\nআমি যি নিবিচাৰোঁ সময়ে সেইয়াই দি থৈ যায়\nAjir dnot ghoti thoka ghotonau add kori dse thnq baa… bohut kiba njona kothau xikabo amak #JEC ye thnq for that… ru xei xari tu j bhabile asthai “maar bukur ume xokolu dukh pahorabo pare” lakh guna true line. But unfortunately mor xei bhagya nuhua hoi gol…..\nJEC এক সুন্দৰ কাহিনী। ❤ JEC প্ৰেম।… Comment form jonakaxom.com\n29 part diyok please … Robo nuwaru ru😥😥😥\n29 page tu diok ba..bht akhare but sai asu….🙄🙄🙄\nBhaswati Boro says:\nKhub bhal lagil part 28. Indranee ba, apuni j hodai notun notun twist loi aane aru suspense aetadthoi Nijor likhonir majere, eitu aanok amoni krileo mur kintu bhl lgise. Opekha Kori porhi reu pokha kora jai agoloi ki hbo pare. Bastob jibonot Nixa’k support kora Astha suwali joni Pam janu? Hosake, friendship anekua huwa usit. Nojonake houk ba kiba jni buji bhule korok, hei bipodor homoiyot jodi mentally support kora aame friend ajoni kakhot pao, homaje putou korileo agbarhi jboloi pari. Aamar homajot, anekua Astha’r dore true friend + Astha’r dore parents’or khub dorkar.\nAi ghotona, prai suwalir logote hoi thake homajot. Viral Hoi jai, ketyaba kunoby suicide kri dye bodnam huwar lajot. Kintu suwali Hoi aan ajoni suwalir photo viral huwat, hei aame suwali buro agvaag Lou. Naiba, njr frn joni emn Bea Kam krise buli atori ahu. Aame hokoluwe ei likhonir pora bohut ktha xikibo paru. Jibur aame janu kintu, ktyba jni buji ameo karubk support nkru.\nshyam krishna boruah says:\nRati 2.30am or pra 6.30 am or loike guteikita khondo pohilu. Bht dhuniya lagil. Kali gom palu. So kaliapohi hekh krilu. Assam ot thka hoi hoi2 agotei pohilu hoi. Kin2 delhit thaku babe gom pua2 olp deri hoi. Tate facebook tenekoi solua nhoi. Holeu gom pai jetia pohilu bht val lagil. Ata xomoyot sokur paniu ulai goisil. Indranee baa thanks alot for this lovly love story. And i also waiting for the next parts.\nKrishna Kamal saikia says:\nKitap ba golpo pohi val nupua ata lorai aji 1st time apuni likha kahani tu aapluto hoisu….khub val lgse….. kindly kahani tut Jodi Arnab n Astha r biya hoi dn biya r pisor kahani khini u olp likhibo…..\nBaa, please 29th part tu upload korok…. Ratitu kunumote paar koru…iman agrohere baat sai thaku…. Please please please 29th part tu xunkale upload korok 😥😥\nbaa..regular kio post kora nai..\nhodai pohibo bohutt mon jaii\nNiki Deori says:\nBohut Val lagil pohi agoloi pohiboi moi bohut agrohery roi asu ….\nTravel n Fun Assam says:\nখুউব সুন্দৰ হৈছে।\nWaiting for #JEC Part 28\nVaal hoisi de jaana hoisa\nPriyanka Gogoi says:\nJEC part 29 ktea porhibo pam o baa,bht Val lagise story to porhi\nBaa xosakooi imn dhuniya Prem kahini………. Hridoy Sui goise…. Majote hahu majote Kandu.,…\nImn j xundor kahani…. Xosakoi baa love u…. Xodai roi thaku ktya j next part pribo pmm buli…. Bare bare check kri thku….. Baa plss 29 chptr tu joldi diok…. Apekha kri asu.,….\nPart 29 diyak ako ba ,bhut agrohere roi asu\nAshmita baishya says:\nNixa loi bht beya lge….plz baa rb nuari imn deri deri koi diye part bilak plz khnkle dib baa daily ….😊😊\nBaa 29 to katiya pam..plz pra jodi jonai dia na cz bht agrohere roi asu ..n para jodi hunkale diba na plzzzzz\nHIMADRI DEKA says:\nStory tu pohi bohut Val lagise….jimane pohi goi asu himane character keita majat humai parisu….\nBa hun kale baki keita part diyak na…\nSewali moran says:\nKiman j uspis lagi thake mon2 … Next part ktiya ahibo ktiya pam… Kiman bar check kru 2mar account2\nHridoy isporkhi kahini…Ataikeita part philu aji…Kiman Val lagise bujab nuaru…\nTrideep phukon says:\nVl lagisy pohi … Agoloi ki HBO excited …\nAjanta Das says:\n30 part tu adhir akhare butt asi aso pls.. Pls..\nJoustna Rsni Barman says:\nAitu ata xosakoi hridaysporkhi prem kahini….bahut val lagise podhi…nijoke JEC r part jen anubhav hoi…..jen moi astha nisha rajee utpal arnav ai aaitaibur character r nisei usorot….please baki thoka part keitau xunkale upliad kori diba…ba,aitu baru real kahinir uporot adharito neki.\nHiramani Deka says:\nBhut bhut vl lagil Baa …waiting for next part


এমাহৰ ব্যৱধানত আকৌ হাথৰছত ধৰ্ষণ! ৪ বছৰীয়া শিশুকো এৰি নিদিলে যোগীৰাজ্যৰ ধৰ্ষকে– News18 Assam\nএমাহৰ ব্যৱধানত আকৌ হাথৰছত ধৰ্ষণ! ৪ বছৰীয়া শিশুকো এৰি নিদিলে যোগীৰাজ্যৰ ধৰ্ষকে\nপিছত শিশুটিৰ পৰিয়ালে কাকা থানাত অভিযোগ দাখিল কৰে। লগে লগে কেইঘণ্টা মানৰ ভিতৰতে আৰক্ষীয়ে গ্ৰেপ্তাৰ কৰে অভিযুক্তক।\nNews18 Assam | News18 Assam | October 14, 2020, 1:53 PM IST\nআকৌ যোগীৰাজ্যতে, আকৌ হাথৰছতে। ১৯ বছৰীয়া দলিত ধৰ্ষিতাৰ মৃত্যুৰ তদন্ত চলি থকাৰ মাজতে আকৌ এক নৃশংস ধৰ্ষণৰ ঘটনা সংঘটিত হৈছে হাথৰছত। মঙলবাৰে এগৰাকী চাৰি বছৰীয়া কণমানি শিশুক ধৰ্ষণ কৰাৰ অভিযোগ নিজৰেই আত্মীয়ৰ বিৰুদ্ধে।\nইতিমধ্যে ধৰ্ষণকাণ্ডৰ অভিযুক্ত অৰবিন্দক গ্ৰেপ্তাৰ কৰিছে আৰক্ষীয়ে। সংবাদ সংস্থা এ এন আইক চাৰ্কোল অফিচাৰ ৰুচী গুপ্তাই জনাইছে যে, হাথৰছৰ চানসী অঞ্চলত সংঘটিত হৈছে এই নাৰকীয় ঘটনা।\nপৰিয়ালৰ সূত্ৰৰ খবৰ অনুসৰি, মঙলবাৰে শিশুটি ঘৰতে খেলি আছিল। সেই সময়তে অৰবিন্দই শিশুটিক লৈ যায় আৰু নিৰ্মম অত্যাচাৰ চলায়। পিছত যেতিয়া শিশুটিক ঘৰলৈ লৈ অনা হয়, তেতিয়া শিশুটিয়ে যন্ত্ৰণাত চটফটাবলৈ ধৰে। পিছত চিকিত্‍সালয়ত ভৰ্তি কৰোৱা হয় শিশুটিক। আৰু তেতিয়াই শিশুটি ধৰ্ষণৰ বলি হোৱা বুলি জনাই চিকিত্‍সকে।\nঠিক এমাহ পূৰ্বে হাথৰছতেই এগৰাকী দলিত যুৱতী দলবদ্ধ ধৰ্ষণৰ চিকাৰ হৈছিল। ধৰ্ষিতাৰ মৃত্যুৰ পিছতে উত্তৰ প্ৰদেশ আৰক্ষীয়ে গোপনে সত্‍কাৰ কৰিছিল যুৱতীগৰাকীৰ মৃতদেহ। আৰু লগে লগে সমগ্ৰ ঘটনা বিতৰ্কৰ আৱৰ্তত সোমাই পৰিছিল।


কোনখন অসমীয়া ছবি সফল?? ভাল দিন আহিছেনে অসমীয়া ছবিৰ?? | Rupaliparda.com\n“জয়মতী” ৰ পৰা আৰম্ভ কৰি বৰ্তমানলৈ মুক্তিপ্ৰাপ্ত অসমীয়া ছবিয়ে এখোজ এখোজকৈ হ’লেও জনপ্ৰিয়তাৰ মুখ দেখিবলৈ সক্ষম হৈছে। জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা, ফণী শৰ্মা, ভৱেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়াৰ পৰা আদি কৰি মুনীন বৰুৱা, জাহ্নু বৰুৱা তথা বৰ্তমান সময়ৰ জুবিন গাৰ্গ আৰু যতীন বৰাৰ পৰিচালনাৰে নিৰ্মিত ছবি সমূহৰ জনপ্ৰিয়তা বৰ্তমানেও অব্যাহত। মাজতে অসমীয়া ছবিৰ সংকটজনক অৱস্থাই দৰ্শকক হতাশগ্ৰস্ত কৰি তুলিছিল; কিন্তু এতিয়া এই অৱস্থাৰ পৰা এঢোপ এঢোপকৈ হ’লেও আগবঢ়া দেখিবলৈ পোৱা গৈছে। বুৰঞ্জীমূলক,ৰোমান্টিক, কমেডী তথা একছন ধৰ্মী আদি ভিন্ন বিষয়ক কেন্দ্ৰ কৰি নিৰ্মিত কিছু পূৰণা অসমীয়া ছবিয়ে দৰ্শকৰ মনত এতিয়াও প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰি ৰাখিছে।\nৱিকি পিডিয়া অনুসৰি, অসমত বাণিজ্যিক ভাৱে সফল অসমীয়া ছবিসমূহৰ বিষয়ে জানো আহকঃ\n১. জয়মতীঃ ১৯৩৫ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত প্ৰথম অসমীয়া ছবিখনেই হৈছে জয়মতী। জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ পৰিচালনাৰে নিৰ্মিত এই ছবিখনত অভিনয় কৰিছিল আইদেউ সন্দিকৈ, স্বৰ্গজ্যোতি বৰুৱা, মনোভিৰাম বৰুৱা, ফণী শৰ্মা, স্নেহ চন্দ্ৰ বৰুৱা, নৰেন বৰদলৈ, ৰানা বৰুৱা, চামচুল হক, ৰাজেন বৰুৱা, পুতুল হক, প্ৰতাপ বৰুৱা, ৰাজকুমাৰী গোহাই, সুবৰ্ণৰেখা শইকীয়া, ললিত, মোহন চৌধুৰী, বনমালী দাস, প্ৰফুল্ল চন্দ্ৰ বৰুৱা, কমলা প্ৰসাদ আগৰৱালা, ফুনু বৰুৱা আৰু মোহিনী ৰাজকুমাৰীয়ে। এই ছবিখনে বস্ক অফিচ কালেকচন কৰিছিল মুঠ ১.৪৮ কোটি টকা।\n২. হিয়া দিয়া নিয়াঃ ২০০০ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত মুনিন বৰুৱাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত এই ছবিখনে সেইটো সময়ত অসমীয়া ছবিৰ ধাৰাত ৰোমান্টিক ধৰ্মী ছবিৰ কনচেপ্টৰ সৃষ্টি কৰিছিল। যতীন বৰা,লুনা লহকৰ,ৰবি শৰ্মা, গীতাৱলী ৰাজকুমাৰী, প্ৰাঞ্জল শইকীয়া, মৃদুলা বৰুৱা, হিৰণ্য দাস, হিৰণ্য ডেকা, চেতনা দাস, নিপন গোস্বামী, মাধুৰীমা চৌধুৰী আৰু মালৱিকা বৰাই অভিনয় কৰিছিল এই ছবিখনত। উল্লেখ্য যে, ৰবি শৰ্মাৰ এই খনেই আছিল প্ৰথমখন ছবি। ছবিখনৰ বস্ক অফিচ কালেকচন আছিল ১ কোটি টকা।\n৩. নায়কঃ ২০০১ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত “নায়ক” ছবিখনৰ পৰিচালনা কৰিছিল মুনিন বৰুৱাই। ছবিখনৰ প্ৰযোজনা কৰিছিল মেৰী লস্কৰে। যতীন বৰা,ৰবি শৰ্মা, জেৰিফা ৱাহিদ, পৰিণীতা বৰঠাকুৰ, জয়ন্ত দাস আৰু ৰাজীৱ গোস্বামী অভিনীত এই ছবিখনৰ বস্ক অফিচ কালেকচন আছিল ৫৭ লাখ টকা।\n৪. কন্যাদানঃ মুনিন বৰুৱাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত “কন্যাদান” আছিল অন্যতম অসমীয়া ছবি। ২০০২ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত এই ছবিখনত অভিনয় কৰিছিল যতীন বৰা,মৃদুলা বৰুৱা,তপন দাস, ভাস্কৰ বৰা, পূৰবী শৰ্মা, মাধুৰীমা চৌধুৰী আৰু ঋতুপৰ্ণা কটকীয়ে। ছবিখনৰ বস্ক অফিচ কালেকচন আছিল ৫৫ লাখ টকা।\n৫. জীৱন বাটৰ লগৰীঃ তিমথি দাস হানচেৰ দ্বাৰা পৰিচালিত এই ছবিখনে মুক্তি লাভ কৰিছিল ২০০৯ চনত। নিপন গোস্বামী, শ্যামন্তিকা, ৰাগ ঐনিতন, আশা বৰদলৈ, কপিল বৰা, মলয়া গোস্বামী, পৰিণীতা বৰঠাকুৰ অভিনীত এই ছবিখনৰ বস্ক অফিচ কালেকচন আছিল প্ৰায় ৪১ লাখ টকা।\n৬. বসুন্ধৰাঃ হিৰেণ বৰাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত তথা প্ৰযোজিত এই ছবিখনে মুক্তি লাভ কৰিছিল ২০১০ চনত। বৰষাৰাণী বিষয়া, সৌৰভ হাজৰিকা আৰু বিষ্ণু খাৰঘৰীয়া অভিনীত এই ছবিখনৰ বস্ক অফিচ কালেকচন আছিল ৮৭ লাখ টকা।\n৭. ৰামধেনুঃ মুনিন বৰুৱাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত এই ছবিখনে মুক্তি লাভ কৰিছিল ২০১১ চনত। প্ৰস্তুতি পৰাশৰ,যতীন বৰা, বিষ্ণু খাৰঘৰীয়া, উৎপল দাস, নিশিতা গোস্বামী,তপন দাস আৰু জয়ন্ত দাস অভিনীত ছবিখনৰ বস্ক অফিচ কালেকচন আছিল ২.০৪ কোটি টকা।\n৮. দূৰদৰ্শনঃ এটি যন্ত্ৰ- ৰাজেশ ভূঞাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত এই ছবিখনে মুক্তি লাভ কৰিছিল ২০১৬ চনত। ৮০ দশকৰ কাহিনীৰ ভিত্তিত নিৰ্মিত এই ছবিখনত অভিনয় কৰিছিল যতীন বৰা, উৎপল দাস, প্ৰস্তুতি পৰাশৰ, মুনমী ফুকন, সৌৰভ হাজৰিকা, চেতনা দাস, প্ৰসেনজিৎ বৰা আৰু হিমাংশু প্ৰসাদ দাসে। ছবিখনৰ বস্ক অফিচ কালেকচন আছিল ৯০ লাখ টকা।\n৯. বহ্নিমানঃ বিশ্বজিৎ বৰাৰ পৰিচালনাৰে ২০১৬ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত এই খন ছবিত অভিনয় কৰিছিল যতীন বৰা, ৰৱি জাংঘু আৰু য়শপাল শৰ্মাই। ছবিখনে লাভ কৰিছিল ৬৫ লাখ টকা।\n১০. মিছন চাইনাঃ জুবিন গাৰ্গৰ দ্বাৰা পৰিচালিত এই ছবিখনে পুনৰ বাৰ অসমীয়া চলচিত্ৰ প্ৰেমী দৰ্শকলৈ কঢ়িয়াই আনিছিল এক সুখময় বাৰ্তা। জুবিন গাৰ্গ আৰু দীপলিনা ডেকা অভিনীত এই ছবিখনে মুক্তি লাভ কৰিছিল ২০১৭ চনত। ছবিখনৰ বস্ক অফিচ কালেকচন আছিল ৬ কোটি টকা।\n১১. তুমি আহিবানেঃ প্ৰেৰণা বৰবৰুৱাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত এই ছবিখনে মুক্তি লাভ কৰিছিল ২০১৭ চনত। ৰবি শৰ্মা, বৰষা ৰাণী বিষয়া, গুঞ্জন ভৰদ্বাজ, মুনমী ফুকন অভিনীত এই ছবিখনৰ বস্ক অফিচ কালেকচন আছিল ১. ৯৪ কোটি টকা।\n১২. প্ৰিয়াৰ প্ৰিয়ঃ মুনিন বৰুৱাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত এই খনেই আছিল তেওঁৰ শেষৰখন ছবি। জুবিন গাৰ্গ, আৰাধনা বৰগোঁহাই, প্ৰাঞ্জল শইকীয়া অভিনীত এই ছবিখন মুক্তি লাভ কৰিছিল ২০১৭ চনত। ইয়াৰ বস্ক অফিচ কালেকচন আছিল ১.৮০ কোটি টকা।\n১৩. ৰাফ এণ্ড টাফঃ মণি সিনহাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত এই ছবিখন মুক্তি পাইছিল ২০১৭ চনত। গুঞ্জন ভৰদ্বাজ, গাৰ্গী কৃষ্টি, দেৱজিৎ মজুমদাৰ অভিনীত এই ছবিখনৰ বস্ক অফিচ কালেকচন আছিল ৪৫ লাখ টকা।\n১৪. ভিলেইজ ৰকষ্টাৰঃ ২০১৮ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত এখন জনপ্ৰিয় অসমীয়া ছবি হৈছে ৰীমা দাসৰ দ্বাৰা পৰিচালিত “ভিলেইজ ৰকষ্টাৰ”। ইয়াত দৰ্শকে নতুন বিষয়বস্তু চাবলৈ পাইছিল। এই ছবিখনে বস্ক অফিচ কালেকচন কৰিছিল ৮০ লাখ টকা।\n১৫. কাঞ্চনজংঘাঃ ২০১৯ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত এখন উল্লেখনীয় অসমীয়া ছবি হৈছে জুবিন গাৰ্গ পৰিচালিত “কাঞ্চনজংঘা”। জুবিন গাৰ্গ, পিংকি শৰ্মা, শশাংক সমীৰ, পবিত্ৰ ৰাভা অভিনীত এই ছবিখনৰ কালেকচন আছিল ৫.১২ কোটি টকা।\n১৬. ৰত্নাকৰঃ অভিনেতা যতীন বৰাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত “ৰত্নাকৰ” হৈছে তেওঁৰ দ্বাৰা পৰিচালিত দ্বিতীয়খন ছবি। যতীন বৰা, বৰষা ৰাণী বিষয়া, নিশিতা গোস্বামী অভিনীত এই ছবিখনে বহু কেইসপ্তাহলৈ ছবিগৃহত সফলতাৰে চলিবলৈ সক্ষম হৈছিল। ছবিখনৰ বস্ক অফিচ কালেকচন আছিল ৯.২৫ কোটি টকা।\nউল্লেখ্য যে,৩০-৪০ লাখ টকা লাভ পোৱাটো এখন ছবিৰ বাণিজ্যিক সফলতা বুলি ক’ব নোৱাৰি। এই সন্দৰ্ভত সাংবাদিক উৎপল মেনাই লিখি উলিওৱা “চিনে চিনেমা” কিতাপখনত আছে যে, “ব্যৱসায়?-প্ৰকৃত অৰ্থত “চুপাৰহিট” বুলি এখনকো ক’ব নোৱাৰি। “স্থানীয় বজাৰ” ত মুনিন বৰুৱাকহে সফল পৰিচালক বুলি কোৱা হয়। কিন্তু মুনিন বৰুৱাই নিজেই কৈছিল- “যি সফলতাৰ কথা কোৱা হয়, সেয়া চৰকাৰী ঘৰৰ পৰা ঘূৰাই পোৱা আমোদকৰ যোগ দিহে।” এনেক্ষেত্ৰত, অসমীয়া কোন খন ছবিক সফল বুলি কোৱা হ’ব সেয়া বৰ্তমানেও এক প্ৰশ্ন!\nassamese cinema Assamese Film Assamese Hit Cinema Assamese Hit Films Assamese Movie Assamese Old film Jatin Bora Munin Boruah zubeen garg\n১০ কোটিটকৈও অধিক ভিউৱাৰচঃ হৰ্জিৎ দিয়াজৰ প্ৰথমটো সফলতা-\nমুঠ ৬২ টা স্থানত “জানমণি” ৰ প্ৰচাৰঃ\nতথ্য সমৃদ্ধ বিশ্লেষণে অসমীয়া চিনেমাক নতুন দিশ প্ৰদান কৰিব বুলি আশাবাদী


Home ARTICLE REVIEW RUPANAKAR CHOUDHURY প্ৰৱন্ধ. সাম্প্ৰতিক প্ৰসংগ ৰূপাংকৰ চৌধুৰী পৰ্যবেক্ষণ\nxukhdukh.com February 28, 2015 ARTICLE, REVIEW, RUPANAKAR CHOUDHURY, প্ৰৱন্ধ. সাম্প্ৰতিক প্ৰসংগ, ৰূপাংকৰ চৌধুৰী,\nপলকতে বাজেট-২০১৫ৰ মূল কথাবোৰ\nআজি বিত্তমন্ত্ৰী অৰুণ জেটলীয়ে মোদী চৰকাৰৰ প্ৰথমখন পূৰ্ণাংগ বাজেটত সদনত উত্থাপন কৰে। ভাল দিনৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দি শাসনলৈ অহা চৰকাৰখনৰ প্ৰতি ৰাইজৰ অলেখ আশা জড়িত হৈ আছে। ৰাইজৰ আশা পূৰণ কৰিবলৈ চৰকাৰখনে কি কি মূল পৰিকল্পনা প্ৰকাশ কৰিছে তাকেই থোৰতে ইয়াত আলোচনা কৰিবলৈ লোৱা থৈছে। সুক্ষ্ম-পৰ্যবেক্ষণৰ মাজেৰে দেশৰ বিভিন্ন বিশেষজ্ঞ সকলে, অৰ্থনৈতিক, ৰাজনৈতিক বিশ্লেষক সকলে কথাবোৰ ভালকৈ ৰাইজক ফঁহিয়াই দিব বুলি আশা ৰাখিছো।\nএই বাজেটত মূলতে প্ৰতিফলিত হোৱা দিশ সমূহ হৈছে-\nআয়কৰ বাবে ৰেহাই পোৱাৰ উচ্চতম সীমা ৰেখাৰ ক্ষেত্ৰত কোনো পৰিবৰ্তন ঘোষণা কৰা হোৱা নাই।\nদেশত সেৱা-কৰ ১২৹৩৬%ৰ পৰা ১৪%লৈ বৃদ্ধি কৰিব খোজা হৈছে।\n·কৰ্পৰেট বা কোম্পানীসমূহৰ বাবে প্ৰযোজ্য কৰ বা নিগম কৰ ৩০%ৰ পৰা ২৫%লৈ হ্ৰাস কৰাৰ প্ৰস্তাৱ ৰখা হৈছে।\nস্বাস্থ্য বীমাৰ প্ৰিমিয়ামৰ কৰ ৰেহাইৰ পূৰ্বৰ ১৫০০০ৰ পৰা ২৫০০০টকালৈ বৃদ্ধিৰ প্ৰস্তাৱ।\nবয়সস্থ নাগৰিকৰ চিকিৎসাৰ খৰচত কৰ ৰেহাই পূৰ্বৰ ১০০০০ৰ পৰা ৩০০০০টকালৈ বৃদ্ধি কৰা হৈছে।\n·বছৰত এক কৌটিতকৈ বেছি আয় কৰা ব্যক্তি সকলক আয়ৰ ওপৰত ২% অতিৰিক্ত শুল্ক লবলৈ থিৰাং কৰা হৈছে।\nএক লাখ টকাতকৈ অধিক মূল্যৰ সামগ্ৰী ক্ৰয় কৰিলে PAN কাৰ্ড নাম্বাৰ উল্লেখ কৰাটো বাধ্যতামূলক কৰাৰ প্ৰস্তাৱ।\nধঁপাত জাতীয় সামগ্ৰীৰ মূল্য বৃদ্ধিৰে সেৱনকাৰী কমাবলৈ চেষ্টা কৰা হৈছে।\nক'লা ধনৰ গৰাকীৰ বাবে কঠোৰ আইন প্ৰৱৰ্ত্তন তথা ১০ বছৰলৈ জেল প্ৰেৰণৰ বাবে ব্যৱস্থা কৰিবলৈ বিচৰাৰ সুখবৰ।\n'স্বচ্ছ ভাৰত অভিযান কোষ' আৰু 'গংগা চাফাই অভিযানৰ কোষ' লৈ আগবঢ়োৱা ধনত ১০০% আয়কৰ ৰেহাই দিয়া হব বুলি কৰিছে ঘোষণা।\n·অসমকে ধৰি জম্মু-কাশ্মীৰ, পাঞ্জাৱ, হিমাচল প্ৰদেশ আৰু তামিলনাডুত ৫খন নতুন AIIMS স্থাপন কৰা হ'ব।\nকৰ্ণাটকত এখন নতুন IIT তথা ধানৱাদস্থিত ইণ্ডিয়ান স্কুল অৱ মাইনচক IIT লৈ উন্নীতকৰণৰ বাবে উদ্যোগ লোৱাৰ প্ৰস্তাল।\nঅন্ধ্ৰপ্ৰদেশ আৰু জম্মু কাশ্মীৰত দুখনকৈ IIM স্থাপন কৰাৰ বাবে উদ্যোগ লোৱা হব বুলিও ঘোষণা কৰা হৈছে।\n·অৰুণাচল প্ৰদেশত চলচিত্ৰ নিৰ্মাণ আৰু প্ৰশিক্ষণ কেন্দ্ৰ স্থাপনৰ বাবে প্ৰস্তাৱ ৰাখিছে বিত্ত মন্ত্ৰালয়ে।\nপ্ৰতি ৫বৰ্গকি.মিয়ৰ সীমাৰ ভিতৰত একোখনকৈ উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়। নতুন কৈ ৮০০০০ চৰকাৰী বিদ্যালয় স্থাপন কৰিবলৈ ওলোৱাটো দেশৰ উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে সুখবৰ।\n১লাখ কৌটি টকা ব্যয় সাপেক্ষে ৪০০মেগাৱাট শক্তিশালী ৫টা অতি-বৃহৎ শক্তি প্ৰকল্পৰ ঘোষণা কৰা হৈছে।\n·২০২০ চনৰ ভিতৰত ভাৰতৰ প্ৰত্যেকখন গাওঁৰ বৈদ্যুতিকৰণৰ বাবে লক্ষ্য স্থিৰ কৰা হৈছে। গ্ৰাম্য বৈদ্যুতিকীকৰণত প্ৰাধান্য দিয়া হব বুলিও জানিব পৰা গৈছে।\n·প্ৰতিৰক্ষা খণ্ডক শক্তিশালী আৰু আধুনিক ৰূপত গঢ়ি তোলাৰ বাবে ২লাখ ৪৬হাজাৰ ৭২৭কৌটি টকা ধাৰ্য কৰা হৈছে।\nদেশৰ স্বাস্থ্য খণ্ডৰ উন্নয়নৰ বাবে ৩লাখ ৩১হাজাৰ ৫০০কৌটি টকা ধাৰ্য কৰা হৈছে।\nনন-প্লেন বা পৰিকল্পনা বৰ্হিভূত খৰছৰ বাবে ১৩৹১২লাখ কৌটি টকা ব্যয়ৰ বাবে ধাৰ্য কৰাৰ প্ৰস্তাৱ।\nপ্লেন বা পৰিকল্পিত আঁচনিৰ নামত ৪৹৫৬ লাখ কৌটি টকা ব্যয়ৰ বাবে ধাৰ্য কৰা হৈছে।\nদেশৰ আন্তঃগাঁথনি উন্নয়নৰ বাবে ৭০০০০কৌটি টকা ধাৰ্য কৰা হৈছে।\n·গ্ৰামীণ আন্তঃগাঁথনি উন্নয়নৰ বাবে ২৫০০০কৌটি টকা ধাৰ্য কৰাৰ সুখবৰ।\n১২০০কৌটি টকা ব্যয়-সাপেক্ষে মুম্বাই-আহমেদাবাদত দ্ৰুত-পথ নিৰ্মাণৰ প্ৰস্তাৱ ৰখা হৈছে।\n·MNREGA আঁচনি চলি থাকিব আৰু ইয়াৰ বাবে সৰ্বোচ্চ ৩৬৯০০কৌটি টকা এই আঁচনিৰ নামত ধাৰ্য কৰি গ্ৰাম্য ৰোজগাৰৰ বাবে চেষ্টা চলোৱাক কাৰ্যক্ষম ৰূপত গঢ়ি তুলিবলৈ বিচৰা বুলিও প্ৰকাশ পাইছে।\n·আগন্তুক বৰ্ষৰ পৰা GST প্ৰৱৰ্ত্তন হব।\nPer Drop, More Crop মূলমন্ত্ৰ আগত ৰাখি প্ৰধানমন্ত্ৰী কৃষি জলসিঞ্চন আঁচনিৰ বাবে ৫৩০০কৌটি টকা ধাৰ্য ।\nমহিলা আৰু শিশু কল্যাণৰ বাবে ১০৩৫১ কৌটি টকা ধাৰ্য\nমধ্যকালীন সময়-সীমাৰ বাবে ৩% ঘৰুৱা উতপাদৱনৰ লক্ষ্য স্থিৰ কৰা হৈছে।\nকৃষকৰ বাবে গঠন কৰা হ'ব -- 'ৰাষ্ট্ৰীয় কৃষি বজাৰ' ।\n২০১৮ চন লৈকে ঘাটি বাজেটৰ পৰিমাণ কমোৱাৰ লক্ষ্য ৩% স্থিৰ কৰি লোৱা হৈছে।\nনাৰী সুৰক্ষা নিশ্চিতকৰণৰ বাবে নিৰ্ভয়া পুঁজিৰ নামত ১০০০কৌটি টকা ধাৰ্য কৰা হৈছে।\nবিভিন্ন স্ব-নিয়োজন আঁচনিৰ নামত ১০০০কৌটি টকা ধাৰ্য কৰা হৈছে।\n·ধন-জন বীমা আঁচনিৰ যোগেদি বেংক একাউন্ট খোলা প্ৰত্যেক ব্যক্তিয়ে বছৰেকত ১২টকাৰ বিনিময়ত ২লাখ টকাৰ দুৰ্ঘটনা বীমা আঁচনিৰ সুবিধা পাব।\n·অটল অৱসৰ আঁচনিৰ ঘোষণা। ১০০০টকা ব্যক্তিজনে জমা ৰখাৰ বিপৰীতে চৰকাৰে ১০০০টকা জমা ৰাখিব।\nপথ আৰু ৰে'লৱেৰ প্ৰকল্পৰ বাবে কৰ-মুক্ত আন্তঃগাঁথনি ব'ণ্ড।\nগ্ৰামীণ অঞ্চলত প্ৰতিটো পৰিয়ালকে একোটাকৈ ঘৰ দিয়াৰ উদ্দেশ্যেৰে ২কৌটি নতুন ঘৰ নিৰ্মাণৰ লক্ষ্য স্থিৰ কৰা হৈছে।\nবিহাৰ আৰু পশ্চিমবংগলৈ কেন্দ্ৰৰ তৰফৰ পৰা বিশেষ অৰ্থনৈতিক সাহায্য প্ৰদানৰ বাবেও প্ৰস্তাৱ কৰা হৈছে।\nভাৰতীয় সোণৰ মুদ্ৰা বিক্ৰীৰ বাবে উলিয়াই দিয়াৰ প্ৰস্তাল। এই ঘৰুৱা সোণৰ মুদ্ৰাত অশোক চিহ্ন থাকিব ।\n১৫০খন দেশৰ নাগৰিকক তৎকালীন ভিছা প্ৰদানৰ ব্যৱস্থা কৰা হব।\nপৰিৱেশ প্ৰদূষণ নিয়ন্ত্ৰণৰ উদ্দেশ্যেৰে বৈদ্যুতিক গাড়ী নিৰ্মাণৰ প্ৰকল্পৰ বাবে ৭৫কৌটি টকা ধাৰ্য।\n· General Anti Avoidance Rule (GAAR) দুবছৰলৈ পৰিহাৰ্য কৰি ৰখাৰ প্ৰস্তাৱ।\n·'Benami Transaction Prohibition Bill' প্ৰৱৰ্ত্তন কৰা হ'ব। বিশেষকৈ দেশৰ আভ্যন্তৰীণ ক'লা ধনৰ লেন-দেন নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে প্ৰচেষ্টা চলোৱাৰ লগতে আনৰ নামত সম্পত্তি আহৰণ ৰোধ কৰাৰ বাবেও এই গুৰুত্বপূৰ্ণ পদক্ষেপ লবলৈ বিচৰা হৈছে বুলি বিত্ত মন্ত্ৰীয়ে সদনত প্ৰকাশ কৰিছে।\nসস্তা হবঃ দামী জোতা, ডিজিটেল কেমেৰা, LED, LCD টিভি, এম্বুলেঞ্চ সেৱা ধূপ, চিৰিয়াখানালৈ যোৱা\nদাম বাঢ়িল- কেবল টিভি, জিম, বিউটি পাৰ্লাৰ, বিয়াৰ সামগ্ৰী, ফোনৰ বিল, হোটেলৰ খানা ইত্যাদিৰ\n(ভাৰতৰ উদ্যোগী তথা বণিক মহলে কৰা আশা-আকাংক্ষা শীৰ্ষক লেখাটিৰ বাবে ইয়াতে ক্লিক কৰক)\nযুগুতালে- ৰূপাংকৰ চৌধুৰীয়ে\nTags # ARTICLE # REVIEW # RUPANAKAR CHOUDHURY # প্ৰৱন্ধ. সাম্প্ৰতিক প্ৰসংগ # ৰূপাংকৰ চৌধুৰী\nBy xukhdukh.com on February 28, 2015\nLabels: ARTICLE, REVIEW, RUPANAKAR CHOUDHURY, প্ৰৱন্ধ. সাম্প্ৰতিক প্ৰসংগ, ৰূপাংকৰ চৌধুৰী


ভাল খবৰ! এতিয়া আপুনি কেৱল আধাৰ দেখুৱাই গেছ সংযোগ পাব, গোটেই প্ৰক্ৰিয়াটো ইয়াত পঢ়ক – Pratham Khabar\nঘৰ/আঞ্চলিক/ভাল খবৰ! এতিয়া আপুনি কেৱল আধাৰ দেখুৱাই গেছ সংযোগ পাব, গোটেই প্ৰক্ৰিয়াটো ইয়াত পঢ়ক\nআপুনি কৰিব লগা প্ৰথম কামটো হ'ল নিকটতম গেছ সংস্থালৈ যোৱা\n0 833 1 মিনিট পঢ়া\nযদি আপুনি এতিয়ালৈকে গেছ সংযোগ পোৱা নাই, আপুনি এতিয়া কেৱল আধাৰ দেখুৱাই গেছ সংযোগ এটা ল’ব পাৰে, অৰ্থাৎ, আপুনি এতিয়া গেছ সংযোগ পাবলৈ নথিপত্ৰৰ বাবে চিন্তা কৰিব নালাগে। ইণ্ডনে টুইট কৰি ইয়াৰ গ্ৰাহকসকলক ইয়াৰ বিষয়ে অৱগত কৰিছে। এতিয়া আপুনি আগৰ তুলনাত সহজে গেছ সংযোগ ল’ব পাৰে। আধাৰ দেখুৱাই আপুনি কেনেদৰে এলপিজি সংযোগ প্ৰাপ্ত কৰিবলৈ সক্ষম হ’ব সেয়া আপোনাক কওঁ আহক:\nইন্দেনে তেওঁৰ অফিচিয়েল টুইটাৰ হেণ্ডেলত লিখিছিল যে আপুনি নতুন গেছ সংযোগ ল’ব লাগিব নেকি? গতিকে এতিয়া আপুনি কেৱল আপোনাৰ আধাৰ কাৰ্ড দেখুৱাব লাগিব আৰু এলপিজিয়ে এটা গেছ সংযোগ পাব। আপুনি ইয়াক ৰাজসাহায্যপ্ৰাপ্ত সংযোগলৈও সলনি কৰিব পাৰে। ইয়াৰ বাবে, আপুনি কেৱল ঠিকনাৰ প্ৰমাণ এটা প্ৰদান কৰিব লাগিব।\nগেছ সংযোগবোৰে কেনেদৰে ল’ব পাৰে?\nআপুনি কৰিব লগা প্ৰথম কামটো হ’ল নিকটতম গেছ সংস্থালৈ যোৱা।এলপিজি সংযোগ প্ৰপত্ৰইয়াত পূৰণ কৰক।\nস্ব-ঘোষণাত আপুনি ক’ত বাস কৰে আৰু কি বিৱৰণ আছে সেই বিষয়ে তথ্য প্ৰদান কৰিব লাগিব।\nএই সন্দৰ্ভত আপুনি চৰকাৰী ৰাজসাহায্যৰ সুবিধা নাপাব অৰ্থাৎ আপুনি চিলিণ্ডাৰৰ সম্পূৰ্ণ মূল্য পৰিশোধ কৰিব লাগিব। আনহাতে, আপুনি আপোনাৰ ঠিকনাৰ প্ৰমাণ দাখিল কৰিলে ৰাজসাহায্যও লাভ কৰিব পাৰে। গেছ সংস্থাবোৰে বৈধ ঠিকনা প্ৰমাণ দাখিল কৰাৰ পিছত আপোনাৰ ৰাজসাহায্যবিহীন সংযোগবোৰ ৰাজসাহায্যলৈ ৰূপান্তৰ কৰিব। যদিও আপুনি চিলিণ্ডাৰটো লোৱাৰ সময়ত সম্পূৰ্ণ পৰিমাণজমা কৰিব লাগিব, কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ পৰা ৰাজসাহায্য আপোনাৰ বেঙ্ক একাউণ্টলৈ জমা কৰা হ’ব।\nAadhar Card Indane LPG New Gas Connection News Time Assam Pratham Kabar Pratham Khabar 24x7


নাৰীয়েই সৃষ্টি নাৰীয়েই ধংস-চিন্ময় ডেকা\nদুদিনীয়া জীৱন ব্যস্ততাত পুৰুষৰ তুলনাত নাৰী চলনাময়ী, মমতাময়ী। সচৰাচৰ পুৰুষক বশ কৰিব পৰা এটা অদ্বিতীয় শক্তি হৈছে নাৰী। যি কোনো ৰূপত যেনে ধৰক নিজ মাতৃ, পত্নী, প্ৰেমিকা বা অন্য ভিন্ন ৰূপত। কাহানিও কল্পনা কৰিব নোৱাৰা এক নাৰীৰ অপৰিসীম সত্তা। নাৰী অবিহনে একোটি পূৰ্ণাংগ জীৱৰ অস্তিত্ব সমীচীন। প্ৰসংগত আমি সকলোৱেই অৱগত, তথা উপলব্ধি কৰিব পাৰোঁ, কিন্তু সাম্প্ৰতিক সময়ত এক অৰাজক পৰিস্থিতিয়ে বিৰাজ কৰিছে। নাৰীসকল অকণো সুৰক্ষিত নহয়। আমি আধুনিক সমাজৰ একবিংশ শতিকাৰ নাৰী পুৰুষ, সকলোৰে আছে যথাযথ জ্ঞান প্ৰাচুৰ্য্য, তথাপি নাৰী আজিৰ সমাজত অৱহেলিত। অত্যাচাৰ, ধৰ্ষণ, এনেধৰণৰ অপৰাধ জনিত সমস্যাৰ পৰা সুৰক্ষা নহয় কিয়? প্ৰশ্ন হয় কোনে দিশে গৈছে আমাৰ যুৱ-নৱপ্ৰজন্মৰ ভবিষ্যত।\nনাৰীৰ হৃদয়খন কোমল অন্তৰৰ হোৱা হেতুকে পুৰুষ সকলক বশ কৰিব পাৰে সেয়ে অনুভৱ শক্তিত সদায় নাৰী এখোজ আগত।\nসেয়েহে ক'ব পাৰি নাৰী তুমি অন্যান্য, অপৰূপা, মোহময়ী, কল্পনা বিলাসী আৰু চলনাময়ী ইত্যাদি ইত্যাদি। আমি যদি শক্তি অপচয় কৰি কাম কৰোঁ কিন্তু সেই নাৰীয়ে হাঁহিৰে বহু ডাঙৰ কাম পলকতে সমাধান কৰিব পাৰে। এই নাৰীয়ে অসুৰ আৰু দেৱতাৰ মাজত খলকনি তুলাই নহয়; দেৱ-দেৱী, মহা-মহা যোগী সকলকো কামনা বাসনাৰে দমন কৰি ৰখা মহা প্ৰভু শিৱকো এসময়ত উলংগ কৰিছিল, য'ত কালিকা পুৰাণত উল্লেখিত আছে। গতিকে নাৰী ইমান সাধাৰণ নহয়। কিন্তু বৰ্তমান সময়ত নাৰী অবহেলিত হয় কিয়? আপোনাৰ জানো মনত প্ৰশ্ন নহয়? আমি সকলোৱে নাৰীক শ্ৰদ্ধাৰ কৰোঁ আহঁকচোন, তেতিয়া হয়তো সমাজৰ পৰা এই অবহেলিত শক্তিবোৰ ক্ৰমে ম্লান পৰিব।\nTags: গল্প চিন্ময় ডেকা


অভাৱ - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nলেখক- ৰূপালীম মহন্ত\nপ্ৰফাইল ফটোখনৰ ছোৱালীজনী অতিপাত ধুনীয়া নহ’লেও সুস্বাস্থ্যৰ অধিকাৰী। হালধীয়াৰ ওপৰত সেউজীয়া অকণি অকণি ফুল থকা দীঘল ফ্ৰক এটা পিন্ধি, ষ্ট্ৰিক্ কৰা পোন চুলিখিনি মেলি হাঁহি আছে তাই। তিৰবিৰাই থকা চকুযুৰিত যেন অফুৰন্ত স্পৃহা।\nএকেথৰে তাইলৈ বহুপৰ চাই থাকি নিলাঞ্জনাই মোবাইলটো বন্ধ কৰি দিলে। অলপ আগতে তাইৰ একালৰ সহপাঠী মূৰ্ছনাৰ গোটেই টাইম লাইনটো তাই চাই পেলাইছিল, আৰু চাই লৈ প্ৰথমে অবাক, তাৰ পিছত চূড়ান্তভাৱে হতাশ হৈ পৰিছিল।\nএসময়ৰ পঢ়া শুনাত মধ্যমীয়া, মোটামুটি চেহেৰাৰ মূৰ্ছনা এতিয়া এটা ষ্টাৰ্ট-আপ কোম্পানীৰ স্বত্বাধিকাৰী। তেত্ৰিশ বছৰীয়া ছোৱালীজনী এজনৰ বাকদত্তা, কিন্তু সেয়াই তাইৰ পৰিচয় নহয়। কৰ্মজীৱনৰ কৃতিত্বৰ উপৰিও ভৰপূৰ এক জীৱন। বন্ধু-বান্ধৱ, পৰিয়াল বা ভাবি স্বামীৰ লগত সময় পালেই গোটেই দুনীয়া ভ্ৰমি ফুৰে। বিভিন্ন ফটো, কেপশ্যন, ষ্টেটাছ আপডেট। কোনো হিমশীতল হিল-ষ্টেশ্যন বা উত্তাল সমুদ্ৰ তীৰত তাইৰ অকলশৰীয়াকৈ কৰা ভ্ৰমণৰ ফটোও নিলাই দেখিবলৈ পালে।\n”দেখিতো সুখী যেনেই লাগিছে। ভিতৰি কি অৱশ্যে কোৱা নাযায়।” নিলাই স্বগতোক্তি কৰিলে।\n”পিছে এইবোৰ নকৰিও মই নিজেনো ক’ৰ সুখৰ পাহাৰত বহি আছোঁ। তাই যে অন্তত কিবা কিবি এটা কৰিছেই।” পিছমুহূৰ্ততে নিলাই হুমুনিয়াহ কাঢ়িলে।\nমূৰ্ছনাৰ জীৱনত আন একো নহ’লেও নিজস্বতাখিনিতো আছে।\nৰক্ষণশীল পৰিয়ালৰ ছোৱালী নিলাই যথেষ্ট ভাল ফলাফল দেখুৱাই মেট্ৰিকৰ দেওনা পাৰ কৰি যেতিয়া বিজ্ঞান শাখাত পঢ়িব বিচাৰিছিল দেউতাকে একে আষাৰে না কৰিছিল।\n”চায়েন্স পঢ়ি কিহৰ ডাক্তৰ ইঞ্জিনিয়াৰ হ’বি? ছোৱালী কলেজত আৰ্টছ পঢ়িবি, থ।”\nআৰ্টছ পঢ়ি ভাল ফলাফল দেখুৱাইছিল তাই। উচ্চ-শিক্ষাৰ কথা কওঁতে মাকে কৈছিল, “সেইবোৰ হৈ থাকিব বাৰু। আমি এতিয়া বেলেগ চিন্তাহে কৰিছোঁ তোক লৈ। পঢ়িলে বিয়াৰ পিছত পঢ়িবি।”\nকেৱল পঢ়া বুলিয়েই নহয়, চাকৰি কৰোঁ বুলি অ’ত ত’ত দৰ্খাস্ত পঠিওৱা নিলাক ঘৰত স্পষ্টকৈ কৈ দিয়া হৈছিল,\n”চাকৰি কৰ, পৰীক্ষা দিয়, মাষ্টৰণী হৱ, যি মন শহুৰৰ ঘৰত গৈ হ’বিগৈ। তেওঁলোকে তোক অনুমতি দিলে যি ইচ্ছা কৰি থাকিবি। কিন্তু গাভৰু ছোৱালী গলত বান্ধি চাকৰি কৰোৱাৰ ৰিস্ক আমি অন্তত ল’ব নোৱাৰো।”\nলোৱাও নাছিল সঁচা। সম্ভ্ৰান্ত পৰিয়ালৰ সুযোগ্য সন্তান স্বপ্নাভৰ প্ৰস্তাৱ অহাৰ পিছত ঘৰখনে নিলাৰ ইচ্ছা অনিচ্ছাক গুৰুত্ব দিয়াৰ অনাড়ম্বৰ কৰি যথেষ্ট আড়ম্বৰপূৰ্ণ ভাবে কন্যাদান কৰিছিল।\nনিলাৰ ক’বলগীয়া বিশেষ নাছিল। চিৰকাল কঠোৰ অনুশাসনৰ মাজত থকা নিলাই কোনোদিনে মুকলি মনেৰে বন্ধু-বান্ধৱৰ লগত মিলা মিছা কৰিবলৈ অনুমতি পোৱা নাছিল, ফুৰা চকা কৰা দূৰৰে কথা।\nকলেজ এস্কাৰশ্যনেই হওক বা বন্ধুৰ আউটিং, পৰিয়ালৰ অনুষ্ঠানৰ বাহিৰে এইবোৰলৈ যোৱাৰ প্ৰশ্নই উঠা নাছিল নিলাৰ ক্ষেত্ৰত। কেতিয়াবা তাই আফচোচ কৰিলেও মাকে এটা কথাই কৈছিল,\n”য’ত ফুৰ, যেনেকৈ ফুৰ গিৰীয়েৰৰ লগত ফুৰিবি। বিয়াৰ পিছত।”\nমনৰ আশাবোৰ মুচৰি তেনেকৈয়ে বিয়া হৈছিল নিলা। স্বপ্নাভক লগ পাই বেছ ভাল লাগিছিল তাইৰ। উচ্চ শিক্ষিত, যথেষ্ট আধুনিক চিন্তাধাৰাৰ স্বপ্নাভক পাই তাইৰ মনত কিঞ্চিত আশাৰ সঞ্চাৰ হৈছিল, “বিয়াৰ পিছত হ’লেও এই বাধা নিষেধৰ পৃথিৱীখনৰ পৰা মুক্তি পাম।”\nকথাই বতৰাই স্মাৰ্ট, ব্যক্তিত্বসম্পন্ন স্বপ্নাভে তাই কৈছিল,\n”আমাৰ ঘৰত আহি তুমি বোৱাৰী নহয়, ছোৱালীৰ মৰম পাবা মা-দেউতাৰ পৰা। আমাৰ পৰিয়াল যথেষ্ট শিক্ষিত, টকা পইচা একোৰেই অভাৱ নাই। চাবাচোন কিমান মৰম, কিমান আদৰ পাবা। তোমাক আৰু জীৱনত একো বস্তুৰেই প্ৰয়োজন নহ’ব।”\nবুকুত অশেষ সপোন বান্ধি তাই স্বপ্নাভৰ ঘৰৰ দুৱাৰ-দলি গচকিছিল। মনত অলেখ আকাংক্ষা ঘৰখনৰ মৰম বুটলি আধৰুৱা পঢ়া-শুনাখিনি শেষ কৰিব, নিজৰ জীৱনটো গঢ়ি তুলিব। মনৰ পছন্দৰ ঠাইত ফুৰিব, নিজৰ ভাল লগা কাপোৰ সাজ পিন্ধিব। অতদিনে বান্ধি থোৱা পাখি দুখন স্বপ্নাভৰ ঘৰত খোল খাব।\nবিয়াৰ প্ৰথম কেইদিন তাইৰ বহুত ভাল লাগিছিল। শাহু-শহুৰ, স্বপ্নাভে তাইক মৰমেৰে উপচাই ৰাখিছিল। বোৱাৰী বুলি তাইৰ ওপৰত কোনো কামৰ বোজা জাপি দিয়া নাছিল, বৰঞ্চ হাঁহি ফুৰ্তিৰে তাইৰ মন ভৰাই ৰাখিছিল। তাই যথেষ্ট মুকলি অনুভৱ কৰিছিল।\nকিন্ত লাহে লাহে এই সুখবোৰৰ মাজেৰে আন এখন ছবি স্পষ্ট হৈ উঠিছিল। অদৃশ্য এক বান্ধোনৰ কবলত তাই সাঙোৰ খাই পৰিছিল। প্ৰথমেই মিঠা মুখীয়া শাহুৱেকে নিষেধাজ্ঞা জাৰি কৰিছিল তাইৰ পিন্ধন উৰণৰ চখ কণত। স্বপ্নাভে কৈছিল,\n”একো নহয় দিয়া। হাজাৰ হ’লেও মাহঁত আগৰ যুগৰ মানুহ। মোৰ একো আপত্তি নাই তুমি যিয়েই পিন্ধা। কিন্তু মাহঁতৰ মন যোগাই চলিব পাৰিলে আমাৰ দুয়োৰেই ভাল লাগিব নহয় জানো? আচলতে ঘৰৰ বোৱাৰীজনীক কোনোবাই কিবা কৈ দিব বুলি মাহঁতে ভয় কৰে জানা? দেখিছা কিমান চিন্তা তোমাক লৈ?”\nস্বপ্নাভৰ মৰম সনা আব্দাৰখিনিত গলি গৈছিল নিলা।\n”কাপোৰ-কানিনো কি বস্তু? আচল কথা মৰমখিনিহে।” মনটোক বুজনি দি তাই লাহে লাহে ঘৰখনৰ ইচ্ছা অনুযায়ী নিজকে ঢাল খুৱাই লৈছিল।\nলাহে লাহে স্বপ্নাভৰ ব্যস্ততা বাঢ়িছিল। নতুন বোৱাৰী পুৰণি হৈছিল। ইয়াৰ মাজত নিলাই নিজৰ প্ৰয়োজনতো ঘৰখনৰ পৰা অকলে ওলাই সোমাই ফুৰা কথাটোলৈ জাৰী কৰা হৈছিল আন এক নিষেধাজ্ঞা।\n”বাহিৰত দিন কাল ভাল নহয়। অকলে ক’লৈকো নালাগে যাব। য’লৈ যোৱা বাবাক ক’বা, সি লৈ যাব। আন কথা নহয়, তোমাৰ নিজৰ সুৰক্ষাৰ কাৰণেই কৈছোঁ। আৰু ঘৰখনত নো তোমাৰ কি অভাৱ বাহীৰখন ভ্ৰমি ফুৰিবলৈ?” শাহুৱেকৰ কথাখিনিৰ মৃদুভাষী নিলাই উত্তৰ দিব পৰা নাছিল।\nস্বপ্নাভ বা শাহুৱেক অবিহনে তাই ক’তো এখোজো দিব পৰাৰ সুবিধা হেৰুৱাইছিল।\nঅন্তৰংগ মুহূৰ্তবোৰত অভিযোগ কৰিলে স্বপ্নাভে একেটা কথাই কৈছিল,\n”বেবী, মই আছোঁ নহয়। তুমি অকলে কিয় ঘূৰি ফুৰিব লাগিছে? মোক ক’বা, যি লাগে তোমাৰ সমুখত আনি হাজিৰ কৰি দিম। কি অভাৱ আছে ইয়াত? আৰু ঘৰলৈ যাবলৈ মন গ’লে বা ফুৰিবলৈ ইচ্ছা হ’লে লগত যাম নহয় আমি, তোমাৰ কাৰণে সকলো বাদ।” বাকপটু স্বপ্নাভৰ কথা আৰু মৰমৰ চুমাবোৰে নিলাক জব্দ কৰি পেলাইছিল।\nসঁচাই একোৰেই অভাৱ অনুভৱ কৰিবলৈ নিদিয়াকৈ ৰাখিছিল স্বপ্নাভে তাইক।\nগহনা-গাঁঠৰি, দামী কাপোৰৰে ঠাহ খাই থাকে তাইৰ আলমাৰী। প্ৰসাধন, দামী পাৰ্ফিউম পলকতে আনি দিয়ে। চৌখিন ৰেষ্টুৰেণ্টত খুৱায়, দামী গাড়ীত ফুৰায়। কোনোদিনে গালি-শপনি বা কটু কথা এষাৰ কৈ পোৱা নাই। সকলো প্ৰয়োজন পুৰায়।\nশাহুৱেক-শহুৰেকেও মৰমৰে উপচাই ৰাখে তাইক। বিয়াৰ পিছতে, তাইৰ প্ৰথমটো জন্মদিনত ডাঙৰকৈ পাৰ্টি পাতি মানুহ মাতি খুৱাইছিল। কেক আনি ফুৰ্তি কৰিছিল। শাহুৱেকে সকলোৰে সমুখত উপহাৰ দি তাইক অভিভূত কৰিছিল।\nতাইৰ জন্মদাত্ৰী মাকহঁতেও গৌৰৱ আৰু আনন্দত তাইক কৈছিল,\n”ভাল কপাল তোৰ। এনেকুৱা উদাৰ পৰিয়াল পাইছ। আৰু কি লাগে?”\nঅলপ দিন পিছত লাহেকৈ নিলাই চাকৰিৰ কথাটো উলিয়াইছিল। শাহুৱেকে হাঁহিৰে উৰাই দিছিল তাইৰ অনুৰোধ,\n”চাকৰি? তোমাক আকৌ কিহ’লৈ চাকৰি লাগে? আমাৰ ঘৰখনত খাই ঢুকুৱাব নোৱাৰাকৈ সমল আছে। তুমি লটি-ঘটিখন খাই মিছাই কষ্ট কৰিব নালাগে দেই।”\n”কিয় লাগে নো চাকৰি কৰিব নিলা? তোমাৰ কিহৰ অভাৱ? চব দেখোন মই দিওঁৱেই। আৰু যদি আমনি লাগিছে বুলি কৈছা, তেন্তে আজৰি সময়বোৰত ৰন্ধা-বঢ়া শিকা, চিলাই কৰা, মাহঁতক সময় দিয়াচোন। দুদিন পিছত আমাৰ সংসাৰ বাঢ়িব। ক’ত সময়বোৰ পাৰ হৈ যাব গমেই নাপাবা। “\nমাকহঁতেও তাইক বুজাইছিল,\n”কিনো চাকৰি চাকৰি কৰি থাক অ? সেইখন ঘৰত কি নিদিয়াকৈ আছে তোক তেওঁলোকে? জোঁৱাইক ৰুষ্ট নকৰিবি।”\nকষ্ট পালেও নিলাই একো ক’ব পৰা নাছিল। স্বপ্নাভেও তাইক সুৰুঙা দিয়া নাছিল। মন ভাল লগাবলৈ তাইক কুলু-মনালীৰ পৰা এপাক ফুৰায়ো আনিছিল।\nফুৰি চাকি আহি নিলা প্ৰেগনেণ্ট হৈছিল। প্ৰথমে মুগ্ধা আৰু তাৰ পিছত মৌচুম আহিছিল সিহঁতৰ জীৱনলৈ। তাই ব্যস্ত হৈ পৰিছিল সংসাৰৰ মেৰ-পাকত। চাকৰি বা নিজৰ চখৰ কথা ভাবিবলৈ তাই বাদ দিছিল। ইচ্ছা অনিচ্ছা, নিজক লৈ দেখা সপোনবোৰক চাৰ্টিফিকেটৰ লগত এচুকৰ পেটাৰীটোত যেন বন্ধ কৰি থৈ দিছিল।\nমাজতে দেউতাকৰ অসুখৰ সময়ত স্বপ্নাভ ঘৰত নথকা বাবেই তাই ঘৰলৈ যাব নোৱাৰিলে। শহুৰেকে কৈছিল, “পিছত যাবা দিয়া। আমাৰ বাবাই তোমালোকৰ ঘৰলৈ পইচা পঠিয়াই দিছে নহয়।”\nতাইৰ পৰিয়াল বৰ্গও স্বপ্নাভৰ প্ৰতি কৃতজ্ঞতাত গদগদ হৈ পৰিছিল। এনেকুৱা মুকুতা হেন জোঁৱাই। নিলাৰ ঘৰলৈ যাবলৈ নোপোৱাৰ দুখখিনি, দেউতাকক গৈ শুশ্ৰূষা কৰিবলৈ নোপোৱাৰ ক্ষোভখিনি কোনেও দেখা পোৱা নাছিল। স্বপ্নাভৰ তুলনাত নিজৰ মাক দেউতাকৰ চকুত তাইৰ অনুপস্থিতি মূল্যহীন হৈ পৰিছিল।\nতথাপিও নিলাই আজি বাৰ বছৰে সংসাৰখনৰ খাতিৰত সকলো মানি চলি আছে। পোৱাখিনিকেই সাৱটি জীৱনটো পৰিপূৰ্ণ বুলি মানি সুখী থকাৰ প্ৰয়াস কৰিছে। মাজে মাজে কিছু হাবিয়াসে উকমুকনি দিয়ে সঁচা, কিন্ত সকলোৰে শান্তিৰ খাতিৰত তাই সেইখিনি চেপি খুন্দি ৰাখি থৈ দিয়ে।\nমূৰ্ছনাৰ লগত ফেচবুকৰ জৰিয়তে যোগাযোগ আৰম্ভ হোৱাৰ পিছত তাইৰ বিষয়ে জানিবলৈ পাই নিলাৰ যথেষ্ট ভাল লাগিছিল। সঁচাকৈয়ে সুখত আছে মূৰ্ছনা। নিজৰ পৰিচয়, নিজৰ গৌৰৱত। কোনো “মিছেছ স্বপ্নাভ দুৱৰা” হৈ নহয়।\nএদিন মূৰ্ছনা তাইৰ ঘৰ ওলাইছিলহি। আহিয়েই বকিছিল,\n”তোক লগ ধৰিবলৈ মাতি মাতিও নোৱাৰিলোঁ। ভিনদেৱে তোক ধুনীয়া দেখি দুৰ্গত বন্দী কৰি থৈছে যেন পাওঁ।”\nমূৰ্ছনাই হাঁহি হাঁহি কোৱা কথাবোৰ নিলাৰ গাত লাগিছিল। কেইবাদিনো তাই স্বপ্নাভক খাতিৰ কৰিছিল মূৰ্ছনাৰ ওচৰলৈ লৈ যাবলৈ। প্ৰতিবাৰেই স্বপ্নাভৰ ব্যস্ততাৰ অজুহাত, “লৈ যাম ৰ’বা, তোমাৰ বান্ধবীনো ক’ত পলাই যাব?”\nমূৰ্ছনা অহাৰ দিনা মুকলিমূৰীয়াকৈ বহুত সময় কটালে নিলাই। স্বপ্নাভেও একে আষাৰে নিলাক কৈ পেলাইছিল, “বাঃ তোমাৰ যে ইমান স্মাৰ্ট, টেলেণ্টেড বন্ধুও আছে, ক’তা আমাক গমেই নিদিয়াচোন।”\nকেৱল মূৰ্ছনা কিয়, বিয়াৰ বাৰ বছৰে নিলাৰ কোনো বন্ধুৰ লগত যোগাযোগ নাছিল। থাকিবলৈ সুৰুঙাই পোৱা নাছিল। শেহতীয়াকৈ চচিয়েল মিডিয়াৰ জৰিয়তে দুই একৰ লগত পুনৰ কথা হৈছে যদিও, সেয়া নিতান্তই উপৰুৱা ভাবত। কাৰোবাক লগ ধৰা, ঘৰলৈ মতাৰ প্ৰশ্নই বা ক’ত?\nমূৰ্ছনা অহাৰ দিনা প্ৰাণখুলি তাই কথা পাতিছিল।\n”তোক লৈ গৌৰৱ অনুভৱ কৰিছো। নিজক লৈ তো কৰাৰ কেতিয়াও সুবিধাই নাপালোঁ।”\nপ্ৰস্তাৱটো তাইক মূৰ্ছনায়েই দিছিল।\n”মোৰ ষ্টাৰ্ট-আপ জইন কৰ। তইতো বহুত চোকা ছোৱালী, তোৰ পিপল্ মেনেজমেণ্ট ভাল। এডমিনৰ কামখিনি চাই দিবি। ক? কৰিবি?”\nমূৰ্ছনাৰ কথাখিনিয়ে আকৌ এবাৰ নিলাৰ মনত আশাৰ ফিৰিঙতি এটা জ্বলাইছিল। মুগ্ধা-মৌচুম ডাঙৰ হৈছে। ঘৰখনত আলধৰা মানুহৰ অভাৱ নাই। এতিয়া তাই চাকৰি এটা কৰাত বাধা কিহৰ?\nৰাতি লাহেকৈ কথাটো উলায়াওঁতেই স্বপ্নাভ জকি উঠিল,\n”কি হে নিলা? তোমাৰ আকৌ একেখন বাজনা আৰম্ভ হ’ল নে? কিহৰ ইমান দাহ তোমাৰ চাকৰিৰ? এখন ঘৰৰ বোৱাৰী তুমি, ল’ৰা-ছোৱালীৰ মাক, মোৰ পত্নী। তথাপিও কিহৰ অভাৱ তোমাৰ? বেপৰোৱা বান্ধৱীৰ লাইফ-ষ্টাইল দেখি তোমাৰ গাৰ পোৰণি উঠিছে নহয়? তাইৰ নিচিনাকৈ কাপোৰ পিন্ধি দং-দংকৈ গোটেইখন ঘূৰি ফুৰিবলৈ ইনস্পিৰেশ্যন পাইছা, নহয় নে?”\n”ইনস্পিৰেশ্যন পাইছোঁ, কিন্ত এইবোৰ কৰিবলৈ নহয়, নিজকে নিজা পৰিচয় এটা দি গঢ়ি তুলিবলৈ প্ৰেৰণা পাইছোঁ স্বপ্নাভ।” নিলাই লাহেকৈ উত্তৰ দিলে।\n”নিজা পৰিচয়? সেইটো আকৌ কি? তোমাৰ ইমানখিনিৰে অটা নাই নিলা? কিহৰ অশান্তি এইবোৰ? কিহৰ অভাৱ তোমাৰ নিলা? কি দিয়া নাই আমি তোমাক কোৱা?” বাৰে বাৰে তাইৰ গাটো জোকাৰি স্বপ্নাভে তাইক প্ৰশ্ন কৰিলে।\nআধুনিক, শিক্ষিত পুৰুষৰ আৱৰণৰ তলৰ এলান্ধুকলীয়া মনৰ স্বপ্নাভক নিলাই বহুত আগতেই চিনি থৈছিল। বুজি পাইছিল যে পছন্দৰ কাপোৰ বাদ দিওঁতে তাই কেৱল সামান্য কাপোৰ এযোৰৰ চখ বাদ দিয়া নাছিল, আহুতি দিছিল নিজৰ ইচ্ছা অনিচ্ছাক, আঁকোৱালি লৈছিল বোৱাৰী হোৱাৰ বাবেই মানি ল’ব লগীয়া সমস্ত বাধা। বুজি পাইছিল যে মুকলিমুৰীয়াকৈ ফুৰা চকা বাদ দিওঁতে তাই নিজৰ ভাললগা বাদ দিয়া নাছিল, নিজকে মেৰিয়াই তুলিছিল পুৰুষতন্ত্ৰৰ অদৃশ্য এক শিকলীৰে। বুজিছিল যে শিক্ষা-দীক্ষা, নিজকে প্ৰতিষ্ঠিত কৰাৰ হাবিয়াস বাদ দিওঁতে তাই দৰাচলতে জুইত জাহ দিছিল নিজৰ অধিকাৰ। নিজৰ মূল্যখিনিক। সৰুৰে পৰা বাদ দিওঁতে দিওঁতে তাই নিজৰ মানৱ অধিকাৰখিনিকে বাদ দি পেলাইছিল।\nএই কথাখিনিয়ে বাৰে বাৰে তাইৰ মগজুত আস্ফালন কৰি উঠিছে, অথচ তাই একো ক’ব পৰা নাই। দুচকুৰে চকুপানীৰ ধল বৈ থকা নিলাৰ বাহু দুটা জোকাৰি স্বপ্নাভে তাইক সুধি আছে,\n”কোৱা, কিহৰ অভাৱ তোমাৰ?”\nএই কথাষাৰ যে তাইৰ কৰ্ণ কুঁহৰত জ্ঞান অহাৰ পৰাই বাজি আছে।\nএৰা, কিহৰ অভাৱ?\n”স্বাধীনতাৰ অভাৱ স্বপ্নাভ।” অস্ফুট কণ্ঠৰে নিলাই বিৰবিৰালে।\n”কি? কি ক’লা তুমি?”\nগোটেই জীৱন ভাৰ বৈ ফুৰা অদৃশ্য শিকলীডাল চিঙিবলৈকে যেন নিলাই এইবাৰ চিঞৰি উঠিল,\n”মোৰ জীৱনত মানুহ হৈ জীয়াই থকাৰ অধিকাৰৰ অভাৱ স্বপ্নাভ। নিজৰ জীৱনটোত নিজে সিদ্ধান্ত লোৱাৰ ক্ষমতাৰ অভাৱ। স্বকীয় পৰিচয় সৃষ্টি কৰিবলৈ বিচৰা সুবিধাকণৰ অভাৱ। তোমাৰ আৰু ঘৰখনৰ মোৰ ওপৰত খটুৱা মালিকস্বত্বৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পোৱাৰ অভাৱ। মৰমৰ নামত তোমালোকে মোক পিন্ধোৱা তলাটোৰ চাবি কোচাৰ অভাৱ। পৃথিৱীৰ সকলো ধন ঐশ্বৰ্য আনি তুমি মোৰ ভৰিত ঢালি দিলেও এই নথকাখিনিৰ ক্ষতিপূৰণ নহয়। তুমি কাহিনীও পূৰণ কৰিব নোৱাৰা এনেকুৱা এই অভাৱ।”\nনিলাৰ মুখৰ পৰা ওলোৱা এটা এটা শব্দই স্বপ্নাভক বিন্ধি পেলাইছিল। সি মূৰ তুলিব পৰা নাছিল। এই স্বাধীনতা অবিহনে নিলাৰ আচলতে অস্তিত্ব কি? কেৱল নিলাই নহয়, কোনো মানুহৰেই আচলতে অস্তিত্ব কি?\n”মোৰ জীৱনত মোৰ নিজৰেই স্বাধীনতাৰ অভাৱ।” নিলাৰ এই শেষৰ কথাষাৰে তাক জোকাৰি গ’ল। হুকহুকাই কান্দি মজিয়াত বহি পৰা নিলাক সি এইবাৰ সজোৰে সাৱটি ধৰিলে।


Flood In Assam, সুজলা-সুফলা, শস্য-শ্যামলা অসম প্ৰকৃতিৰ লীলাভূমি। প্রকৃতিয়ে অসমৰ বুকুত সােণ গজায়, সােণ ফলায়। কেঁচা সােণ, বগা সােণ, ক’লা সােণেৰে অসম ঐশ্বর্যমণ্ডিত। অসমৰ বালিয়ে, মাটিয়ে, নৈয়ে, জানে, জুৰিয়ে কেৱল সােণ আৰু সােণ। এই সােণ বুটলি বুটলি অসমীয়া জাতি এসময়ত ঐশ্বর্যশালী হৈছিল। কিন্তু “তেহি নাে দিৱসা গতাঃ”। আজি সােৱণশিৰীৰ বুকুৰ সােণ ভেঁকুৰা কোনে বুটলিব? মানে অসমীয়া জাতিৰ কঁকাল ভাগিলে; ইংৰাজে সােণৰ ভাণ্ডাৰ লুটি উদং কৰিলে; অসমীয়া জাতি ধােদৰ বংশধৰ। বিদেশীয়ে অসমৰ বুকুৰ সােণ বুটলি লুটি নিছে। আজিৰ অসমীয়াই নির্জীৱ সৰীসৃপৰ কংকাল লৈ নিঃসহায়ভাৱে ভেবা লাগি চাই আছে। কিয়?\nবানপানীৰ মৃল কাৰণ আৰু অপকাৰ\nনদীমাতৃক অসমভূমিত “সকলাে আছিল, সকলাে আছে কিন্তু একোৱেই নাই। ভাগ্যৰ বিপর্যয়। এই বিপর্যয় কোনে ঘটালে? তাৰ উত্তৰ নদীয়ে। নদীয়ে অসমক সুজলা-সুফলা, শস্যশ্যামলা কৰি, অসমৰ বুকুত সােণ গজাই জগতৰ ঈর্ষাৰ পাত্ৰ কৰি তুলিছিল; আজি পুতৌৰ পাত্র কৰি তুলিছে; অমােঘা গর্ভসত, শান্তনু কুল-নন্দন ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ কুটিল দৃষ্টিয়ে অসমক জোলােকাজোলােকে পানী খুৱাই, জীর্ণ-শীৰ্ণ কৰি তুলিছে। চিৰদিন অসমৰ কল্যাণকামী, হিত-সাধনকাৰী লুইতৰ বলিয়া বানে অসমৰ বুকুত প্রলয়ৰ সৃষ্টি কৰিছে। অসম ৰসাতলে যাওঁ যাওঁ ।\nচিৰদিন পানীৰে পৰিপুষ্ট লুইত আৰু ইয়াৰ উপনৈসমূহ বাৰিষা মৌচুমীয়ে বৰষি জলধাৰাই ওই তুলি বুৰঞ্জী-বিস্মৃত যুগৰেপৰা অসমত বানপানীৰ সৃষ্টি কৰি আহিছে। লুইত আৰু উপনৈবোৰৰ বগা পানীয়ে চিৰদিন অসম মাতৃৰ চৰণ ধুৱাই আহিছে আৰু ভৈয়ামৰ শস্যবােৰক খাদ্য-সম্ভাৰ যােগাই সেউজীয়া পথাৰৰ বুকুত সােণগুটি ফলই আহিছে। কিন্তু কালৰ চকৰি ঘূৰে। চক্ৰৱৎ পৰিবৰ্তন্তে সুখানি চ দুঃখানি চ। আজিৰ অসমৰ বৰনৈ উপনৈৰ বানে সোণ গুটি নফলায়; ধ্বংস কৰে। কুৰি শতিকাৰ সভ্যতাৰ যুগৰ বিজ্ঞানী মানুহে ধৰাৰ বুকুত সৃষ্টিৰ পাতনি মেলিছে; আৰু প্ৰকৃতিয়ে ৰুদ্ৰ ৰূপ ধাৰণ কৰি সংহৰণ কৰিছে। অসমৰ ইতিহাসত অসমে পােন-প্ৰথমবাৰৰ বাবে ১৯৩৪ চনত নগাঁও জিলাত কপিলীৰ প্ৰলয়ংকৰী বলিয়া বানৰ নিষ্ঠুৰ আঘাত অনুভৱ কৰে। Flood In Assam.\nসেই বানে নগাঁও জিলাৰ মধ্য আৰু পশ্চিম খণ্ডত প্ৰলয়ৰ সৃষ্টি কৰি, ৰাস্তাঘাট দলং আদি উৎখাত কৰি, পথাৰৰ লহপহকৈ বাঢ়ি অহা, হালি-জালি ৰঙত ব্যাকুল সেউজী শস্যবােৰ সমূলঞ্চে বিনাশ কৰি, হাজাৰ হাজাৰ মানুহৰ ঘৰ-দুৱাৰ, সা-সম্পদ, গৰু-ম’হ, প্রবল সোতৰ বুকুত বিলীন কৰি দি মানুহক জলকুঁৱৰীৰ নিষ্ঠুৰ কবলত এৰি দি তাণ্ডৱ নৃত্যৰে নাচিছিল। মানুহৰ অলক্ষিতে, অতি আচম্বিতে দুপৰ নিশা বলিয়া বানে নগাঁও জিলাৰ বুকুত মহাসিন্ধুৰ সৃষ্টি কৰি কিমান মানুহ, জীৱ-জন্তুক কালৰ বুকুত বিলীন কৰি দিলে তাৰ খতিয়ান সম্ভৱতঃ চিত্রগুপ্তৰ খাতাতহে পােৱা যাব। তাৰ পাছত কিছুদিন নিবিড় নীৰৱতা। প্রলয় নাচোন নাচি নাচি ক্লান্ত হৈ যেন কপিলী, লুইত মহানিদ্ৰাত নিমগ্ন হ’ল।\nকিন্তু কালে সাৰ পালে, অমানিশাই সাৰ পালে; মহাকালে বিশাল দুই বাহু প্ৰসাৰিত কৰি কৰাল গ্রাসেৰে অসমীক সাবটি ধৰিলে। ১৯৫০ চনৰ আগষ্ট মাহত কোনােবা অনামা, অজানা উৎসৰপৰা সৃষ্টি হােৱা প্ৰলয়ৰ প্রতিমূর্তি বর্ভুইকঁপে মহাকালক তাণ্ডৱ নৃত্যৰে নচুৱালে। লুইতৰ বুকুত, তাৰ চঞ্চলা-চাপলা, লাস্যময়ী জীয়াৰীবিলাকৰ বুকুত সেই তাণ্ডৱ নৃত্যই তুলিলে উর্মিমালাৰ সর্বগ্রাসী জোৱাৰ। সেই জোৱাৰে অসম ধুই ৰিক্ত কৰিলে। অসমৰ সেউজী বুকু উদং হ’ল। ঘাঁহন এডালো বাকী নৰ’ল। মানুহ মৰিল, জীৱ-জন্তু মৰিল; অসমাে মৰিল। অসম মৰিশালি হ’ল। সােৱণশিৰীৰ বুকুৰ, লুইতৰ বুকুৰ দুই পৰিৰ সােণ চেকুৰা উটি গ’ল ।\nসিদিনাৰেপৰা লুইত বলিয়া হল, সােৱণশিৰী বলিয়া হ’ল, আৰু বলিয়া হ’ল হাজাৰ বিৰ স্রোতস্বিনী! উত্তৰত ডিক্রং,ৰঙানৈ, সােৱণশিৰী, বৰনৈ, ভৰলী, পাগলাদিয়া, বেঁকী, কালদিয়া,ৰলীয়া, চাউলখােৱা, নানাহ, চম্পাৱতী,সৰলভঙা, আইনদী, সােণকোষ দক্ষিণ পাৰত লােহিত, ডিহিং, দিচাং, দিখৌ, জাজী, ভােগদৈ, ধনশিৰী,কপিলী, দিগাৰু,কলহী,দুধনৈ, কৃষ্ণাই, জিঞ্জিৰাম আদি সকলােবােৰ উপনৈ বলিয়া হৈছে। সুৰ আৰু বৰাকো বলিয়া হৈছে। অতীতৰ শান্ত, সমাহিত, তৃষা-নিবাৰণী জলদাদেৱীসকলে তীব্র স্রোতেৰে, প্রবল প্রতাপেৰে বছৰে বছৰে অসমৰ বুকুত প্লাৱনৰ সৃষ্টি কৰি অসমক যেন বিশ্বৰ বুকুৰপৰা নিশ্চিহ্ন কৰি দিবলৈ প্রয়াস পাইছে।\nশদিয়া কালৰ বুকুত বিলীন হৈছে। ডিব্ৰুগড়ৰ মাজ মজিয়াত লুইতৰ টিঘিল-ঘিলনি; পৃথিৱীৰ বৃহত্তম নদীদ্বীপ, অসমৰ কৃষ্টি সংস্কৃতিৰ লাইখুটা মাজুলী লুইতৰ গৰ্ভত শুই পৰিছে। পলাশবাৰীয়ে বাৰিধিৰ বুকুত মুখ লুকুৱালে। অসম উপত্যকা, বৰাক উপত্যকাৰ কিমান ঠাই যে প্লাৱনৰ কীর্তিস্তম্ভ হৈ স্মৃতিপটত অদৃশ্য হৈ গৈছে। প্রতি বছৰে লাখ লাখ টকাৰ শস্য নষ্ট হৈছে; হাজাৰ হাজাৰ গৰুম’হ উটি গৈছে; মানুহৰাে প্রাণহানি হৈছে। অতি সম্প্রতি বানে বিধ্বংসী ৰূপ ধাৰণ কৰিছে।\n২০০৪ চনৰ জুলাই মাহত ব্ৰহ্মপুত্ৰ আৰু ইয়াৰ উপনৈবােৰৰ বানে ৰাজ্যখনত এক ভয়াৱহ পৰিস্থিতিৰ সৃষ্টি কৰে। গােটেই অসমখনেই বানৰ পানীত বুৰ যায়। পথ যােগাযােগ, ৰে’ল যােগাযােগ বিচ্ছিন্ন হৈ যায়। বৰাক উপত্যকাতাে একেই পৰিস্থিতিৰ সৃষ্টি হয়। ফলত গােটেই ৰাজ্যখনেই স্থবিৰ হৈ পৰে। লাখ লাখ মানুহ গৃহহীন হৈ শিবিৰত আশ্রয় ল’বলগা হয়। গৰু, ম’হ, আৰু অন্যান্য জীৱ-জন্তু বানৰ পানীত উটি যায়। ঘৰ-দুৱাৰ ধ্বংস হয়। বহু মানুহ মৃত্যু মুখত পৰিবলগা হয়।\n২০০৪ চনত জুলাই মাহৰ সেই বানৰ পানী নৌশুকাওঁতেই একেটা বছৰতে অক্টোবৰ মাহৰ প্রথম সপ্তাহত হঠাতে সৃষ্টি হােৱা বানে ৰাজ্যখনত আতংকৰ সৃষ্টি কৰে। ৩৭ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাই পথৰ বহু ঠাইত পানী উঠাৰ ফলস্বৰূপে পথ যােগাযােগ ব্যৱস্থা ব্যাহত হয়। নগাঁৱৰ ৰহাত এখন পকী দলং বানে উটুৱাই নিয়াত গুৱাহাটী উজনি অসমৰ পথ যােগাযােগ বন্ধ হৈ যায়। ফলত গুৱাহাটীৰপৰা মঙ্গলদৈ, তেজপুৰ, কলিয়াবৰ হৈহে গাড়ীবােৰ উজনি অসমলৈ যাব লগা হয়। বানৰ বাবে হেজাৰ হেজাৰ মালবাহী ট্রাক বাটতে ৰৈ থাকিবলগা হয়। ৰাজ্যৰ অৰ্থনীতিত ই নেতিবাচক প্রভাৱ পেলায়।\nঅক্টোবৰৰ সেই বানে গােৱালপাৰা জিলাৰ দুধনৈ, কৃষ্ণাই, বলবলা, আগিয়া প্রভৃতি অঞ্চলত উগ্ৰ ৰূপ ধাৰণ কৰে। ধাৰাৰ বৰষুণৰ ফলত পাহাৰৰপৰা নামি অহা বৰষুণৰ পানীয়ে গােৱালপাৰা চহৰৰ পৰা ১৫ কিলােমিটাৰমান নিলগত অৱস্থিত বলবলা নামৰ অঞ্চলৰ কেইবাশ মানুহ উটুৱাই নিয়ে। তাৰে ডেৰশমান লােকৰ মৃতদেহ উদ্ধাৰ হয়; বাকী বহুতৰে কোনাে খবৰ নাই। খেতিপথাৰ, জীৱ-জন্তুৰ বিস্তৰৰ ক্ষতি সাধন হয়।\nৰাজ্যৰ অৰ্থনীতিত এনেধৰণৰ বানে অত্যন্ত ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱ পেলাই আছে। সেয়ে ৰাজ্য চৰকাৰে অসমৰ বানপানীক ৰাষ্ট্ৰীয় সমস্যা হিচাপে গণ্য কৰিবলৈ কেন্দ্রীয় চৰকাৰৰ ওচৰত দাবী জনাই আহিছে আৰু কিমান দিন যে কালে অসমৰ বুকুত দুর্যোগৰ সৃষ্টি কৰি অসমীয়া জাতিৰ ৰাজহাড় পােনার নােৱৰা কৰি, অসমীয়াক অকাল জৰাগ্রস্ত কৰি ৰাখিব কোনে জানে মানুহে মহাকাশ জয় কৰি চন্দ্ৰৰ বুকুততা গৌৰৱ-ধ্বজা উৰুৱাইছে। অন্যান্য গ্রহৰ বুকুলৈকো মহাকাশযান নিক্ষেপ কৰি মানুহৰ শ্রেষ্ঠত্ব প্রতিপন্ন কৰিব খুজিছে। কিন্তু মানুহৰ প্রজ্ঞাক, মনীষাক প্ৰত্যাহ্বান জনাই প্রকৃতি চিৰদিন অপৰাজিতা হৈ, উন্নত শিৰেৰেই ৰৈছে।\nপ্ৰকৃতিৰ ওচৰত মানুহে নতি স্বীকাৰ কৰিবলৈ বাধ্য হৈছে। তথাপি মানুহৰ প্ৰতিভাৰ উৎকৰ্ষই কোনাে কোনাে ক্ষেত্ৰত প্ৰকৃতিৰ দুৰ্দম শক্তিক নিয়ন্ত্রণ কৰিবলৈ সামান্য পৰিমাণে হ’লেও সক্ষম হৈছে। আমেৰিকাই বিশ্ববিখ্যাত নিয়ন্ত্ৰণৰ উপায় “টেনেচি ভেলী প্রজেক্ট”ৰ যােগে দুর্দমনীয়, সর্বধ্বংসকাৰী টেনেচি নদীক নিয়ন্ত্রণ কৰি তাৰ সর্বধ্বংসী শক্তিক মানুহৰ কল্যাণৰ কামত প্রয়ােগ কৰিছে। “চীনৰ দুখ”নামে অভিহিত হােৱা হােৱাংহাে নদীকো নিয়ন্ত্রণ কৰি তাৰ শক্তি চীনৰ জনতাৰ কল্যাণত খটুৱাই দেশৰ অশেষ উপকাৰ সাধন কৰিছে।\nভাৰততাে নদী উপত্যকা আচনি গ্ৰহণ কৰি দামােদৰ ভেলী প্রজেক্ট, ভাক্ৰানাংগল প্রজেক্ট আৰু অন্যান্য নৈ-উপনৈ নিয়ন্ত্ৰণৰ ব্যৱস্থা কৰি মীন-মহল খােলা হৈছে। পথাৰত পানী যােগান ধৰা হৈছে; জলাধাৰ তৈয়াৰ কৰি মীন-মহল খােল হৈছে। কিন্তু কেন্দ্রীয় চৰকাৰৰ অসমৰ প্রতি আওকণীয়া, অমনােযােগী মনােভাব, অৱহেলাৰ কাৰণে অসমৰ নৈ-উপনৈসমূহ নিয়ন্ত্ৰণৰ ব্যৱস্থা হােৱা নাই। অথচ এই নদনদীবােৰ নিয়ন্ত্রণ কৰাৰ ব্যৱস্থা হ’লে প্ৰচুৰ পৰিমাণৰ জলবিদ্যুৎ উৎপাদন হ’ব আৰু বানপানীৰ কৰাল গ্রাসৰপৰাও অসমে মুক্তি পাব। অসমতাে নদীবান্ধৰ যাে-যা চলিছে যদিও সিও হৈ উঠাৰ সম্ভাৱনা ক্রমে ক্ষীণ হৈ আহিছে। অসমৰ তীব্ৰবেগী নৈবােৰৰপৰা কম আয়াসতে যিমান পৰিমাণৰ জলবিদ্যুৎ উৎপাদন হ’ব, তাৰ সহায়তে সমগ্ৰ ভাৰতৰ কল-কাৰখানা চলিব আৰু ভাৰত কৃত্রিম জোনালীৰে উদ্ভাসিত হৈ উঠিব। আনহাতেদি বানপানীৰ কৰাল গ্রাসৰপৰা মুক্ত অসম পুনৰ সুজলা-সুফলা, শস্য-শ্যামলা হ’ব।\nঅসমৰ সােণবােৰ কাঢ়ি নি অন্য ৰাজ্য সােণ-সুৱগা কৰি তুলিছে। ১৯৬২ চনত চীনা আক্ৰমণৰ বিপৰ্যয়ৰ বুকুত অসমক জলাঞ্জলি দি তাহানিৰ কেন্দ্রীয় চৰকাৰৰ প্রধানমন্ত্রী নেহৰুৱে “Oh Assam”– “বিদায় অসম” বুলি ঘঁৰিয়ালৰ চকুপানী অৱহেলা টুকিছিল। আজিৰ নেতাসকলেও বাৰিষা লুইত আৰু ইয়াৰ উপনৈবিলাকৰ প্রলয়ঙ্কৰী তাণ্ডৱ লীলা চাবলৈ বিমানত চৰি আহি বিহংগম দৃষ্টি (Bird’s Eye View) প্ৰসাৰি সহানুভূতিৰ “আই ঐ দেহি”—একেষাৰ শুনােৱাই অসমীয়াৰ ক্ষুধা, তৃষ্ণাৰ জ্বালা উপশম ঘটাই থৈ যায়। বছৰি একোবাৰকৈ! অসম অকাল কুষ্মট্ৰণ্ড; কান্দিব নাজানে। সেয়েহে কল নাপায়।\nসেইবাবে আনৰ চেপা-খুন্দা খাই, বানপানীত উটি বুৰি, মৰি-হাজি যিকেইটা অসমীয়া কলখােৱা ধাতু লৈ বাচি আছে- সেইকেইটাই এক হৈ ঐক্য শক্তিৰে বৰ লুইতক, সৰু লুইতক ভেটিবলৈ কঁকালত টঙালি বান্ধি ওলাওঁহঁক। অসমৰ সােণ ভেঁকুৰা কাকো বুটলিবলৈ এৰি নিদি তাৰ আর্জনেৰে লুইতক ভেটিবলৈ বৰ বৰ যন্ত্রপাতি কিনি আনাে; বৃহৎ বৃহৎ জলাধাৰ, জলাশয় নির্মাণ কৰি অতিৰিক্ত পানীখিনি জমা কৰি থৈ পথাৰলৈ নি সােণৰ মাটিক সােণ গজাওঁ; নৈয়ে নৈয়ে ভেটা দি বিজুলীক ধৰি আনি, বৰ বৰ কাৰখানা-পাতি চলাওঁ; শিল্পৰ বৰঘৰ সার্জেী, অসমক সােণেৰে সজাওঁ; প্লাৱনক প্রকৃতিৰ বুকুত বিলুপ্তি ঘটাওঁ।


হে মোৰ লোকসকল যোৱা, তোমালোকৰ কোঁঠালিত সোমোৱা, আৰু চাৰিও ফালে দুৱাৰ বন্ধ কৰা; ক্ৰোধ মাৰ নোযোৱালৈকে খন্তেক মনে মনে লুকাই থাকা।\n বাহিনীসকলৰ যিহোৱাই এইদৰে কৈছে: “চোৱা, এক জাতিৰ পৰা আন জাতিলৈ অমঙ্গল ওলাব, আৰু পৃথিৱীৰ অন্ত ভাগৰ পৰা বৰ ধুমুহা আহিব। সেই দিনা পৃথিৱীৰ ইমূৰৰ পৰা সিমূৰলৈ যিহোৱাৰ হত লোক হ’ব; কোনেও তেওঁলোকৰ বাবে বিলাপ নকৰিব, আৰু তেওঁলোকক গোটোৱা কি পোতা নহ’ব, তেওঁলোক মাটিৰ ওপৰত সাৰস্বৰূপ হ’ব।\n২ বংশাবলি 7:13-14\n মই যদি আকাশ এনেকৈ বন্ধ কৰোঁ, যে, বৰষুণ নহ’ব বা দেশ গ্ৰাস কৰিবলৈ কাকতি ফৰিঙক আজ্ঞা কৰোঁ বা নিজ প্ৰজাসকলৰ মাজলৈ মহামাৰী পঠাওঁ, তেনেহ’লে মোৰ নামেৰে প্ৰখ্যাত হোৱা মোৰ প্ৰজাসকলে যদি নিজকে নম্ৰ কৰি প্ৰাৰ্থনা কৰে আৰু মোৰ সাক্ষাৎ হবলৈ বিচাৰে বা নিজ নিজ কু-পথৰ পৰা ঘূৰে, তেনেহ’লে মই স্বৰ্গৰ পৰা শুনি তেওঁলোকৰ পাপবোৰ ক্ষমা কৰিম আৰু তেওঁলোকৰ দেশ আৰোগ্য কৰিম।\nপ্ৰকাশিত বাক্য 6:3-8\n যেতিয়া সেই মেৰ-পোৱালিয়ে দ্বিতীয় ছাবটো মেলিলে, তেতিয়া মই দ্বিতীয় জীৱিত প্ৰাণীটোক কোৱা শুনিলোঁ, “আহা”! তেতিয়া আৰু এটা ঘোঁৰা ওলাল, সি জুইৰ দৰে ৰঙা আৰু মানুহবোৰে পৰস্পৰে যাতে বধ কৰিব সেই কাৰণে তাত উঠা জনক পৃথিৱীৰ পৰা শান্তি দূৰ কৰিবলৈ দিয়া হ’ল; এই অশ্বাৰোহী জনক এখন বৃহৎ আকাৰৰ তৰোৱাল দিয়া হ’ল। যেতিয়া তেওঁ তৃতীয় ছাবটো মেলিলে, তেতিয়া তৃতীয় প্ৰাণীটোক এই বুলি কোৱা শুনিলোঁ “আহা”! তেতিয়া মই এটা ক’লা ঘোঁৰা দেখিলোঁ; আৰু তাত উঠা জনৰ হাতত এখন পাল্লা আছিল। পাছত সেই চাৰি জীৱিত প্ৰাণীৰ মাজৰ পৰা ওলোৱা মাতৰ দৰে, এই কথা মই শুনিলো, বোলে, “এসেৰ ঘেঁহু ধানৰ মূল্য এক আধলি; তিনি সেৰ যৱ ধানৰ মূল্য এক আধলি; কিন্তু তেল আৰু দ্ৰাক্ষাৰসৰ হানি নকৰিবা”। যেতিয়া তেওঁ চতুৰ্থ ছাবটো মেলিলে, তেতিয়া চতুৰ্থ প্ৰাণীটোক এই বুলি কোৱা শুনিলোঁ, “আহা”! তেতিয়া মই এটা অনুজ্জ্ৱল বৰণৰ ঘোঁৰা দেখিলোঁ; তাৰ ওপৰত উঠা জনৰ নাম মৃত্যু; আৰু পৰলোক তাৰ পাছে পাছে আহি আছিল। তেওঁলোকক দিয়া তৰোৱালেৰে আকাল, মৃত্যু আৰু পৃথিৱীৰ বনৰীয়া জন্তুৰ দ্বাৰাই বধ কৰিবলৈ পৃথিৱীৰ চাৰিভাগৰ এভাগৰ ওপৰত সেই উভয়ক ক্ষমতা দিয়া হ’ল।\n১ সামুয়েল 5:6\nঅচ্‌দোদীয়া লোক সকলৰ ওপৰত যিহোৱাৰ হাত ভাৰযুক্ত আছিল, আৰু তেওঁ তেওঁলোকক ধংস কৰিলে, আৰু অচদোদৰ সীমালৈকে অনেক লোকক বিহ ফোঁহোৰাৰে আঘাত কৰিলে।\n২ কৰিন্থীয়া 4:7\nশক্তিৰ বাহুল্যতা যেন আমাৰ পৰা নহয় কিন্তু ঈশ্বৰৰ হয়, এই কাৰণে মাটিৰ পাত্ৰ যি আমি, আমাৰ জীৱনত সেই দীপ্তিৰূপ ধন আছে;\nমোৰ আগত তোমালোকৰ আন কোনো দেৱতা নাথাকক।\nপ্ৰভুৰ দৃষ্টিত আপোনালোকে নিজকে নত কৰক, তাতে তেওঁ আপোনালোকক উন্নত কৰিব।\nআপোনালোকে একোলৈ চিন্তা নকৰিব, কিন্তু সকলো বিষয়তে আপোনালোকৰ যাচনা, ধন্যবাদযুক্ত প্ৰাৰ্থনা আৰু নিবেদনেৰে সৈতে ঈশ্বৰৰ আগত জনোৱা হওক।\n হে মোৰ মন, যিহোৱাৰ ধন্যবাদ কৰা, তেওঁৰ উপকাৰবোৰ নাপাহৰিবা। যি জনাই তোমাৰ সকলো অপৰাধ ক্ষমা কৰে, তোমাৰ সকলো ৰোগ সুস্থ কৰে,\nগণনা পুস্তক 11:31-33\n পাছত যিহোৱাৰ ওচৰৰ পৰা বায়ু ওলাই সমুদ্ৰৰ পৰা ইমান বটা চৰাই আনি ছাউনিৰ ওপৰত পেলালে, যে, ছাউনিৰ চাৰিওফালে ইকাষে-সিকাষে এদিনৰ বাটলৈকে, সেইবোৰ দুহাত ওখ হৈ মাটিৰ ওপৰত পৰিল। তাতে তেওঁলোকে সেই ওৰে দিন ওৰে ৰাতি আৰু পিছদিনাও গোটেই দিন উঠি সেই বটা চৰাইবোৰ গোটালে। তেওঁলোকৰ মাজত যেয়ে সকলোতকৈ তাকৰকৈ গোটালে, তাৰো দহ হোমৰ আছিল। পাছত তেওঁলোকৰ ছাউনিৰ চাৰিওফালে নিজৰ বাবে, তাক শুকাবলৈ মেলি দিলে। কিন্তু তেওঁলোকে দুই দাঁতৰ মাজত মঙহ কামোৰ মাৰি ধৰোঁতেই, চোবোৱাৰ আগেয়ে লোকসকললৈ যিহোৱাৰ ক্ৰোধ জ্বলি উঠিল। তাতে যিহোৱাই লোকসকলক অতিশয় মহামাৰীৰ দ্বাৰাই আঘাত কৰিলে।\n তাৰ পাছত যিহোৱাই মোচি আৰু হাৰোণক ক’লে, “তোমালোকে মুঠি ভৰাই অগ্নিকুণ্ডৰ পৰা ছাঁই লোৱা, কিন্তু মোচি, তুমি ফৰৌণে চাই থকা সময়ত সেই ছাঁই ওপৰ ফাললৈ ছটিয়াই দিবা। তাতে, সেই ছাঁই গোটেই মিচৰ দেশখনতে মিহি ধূলি হৈ পৰিব। এই ধূলিৰ কাৰণে গোটেই মিচৰ দেশৰ মানুহ আৰু পশুবোৰৰ শৰীৰত অনেক ঘা আৰু ফোহাঁ উঠিব।” সেয়ে তেওঁলোকে অগ্নিকুণ্ডৰ পৰা ছাঁই লৈ, ফৰৌণৰ আগত থিয় হ’ল। মোচিয়ে সেই ছাঁই ওপৰলৈ ছটিয়াই পঠিয়ালে, আৰু সেই ছাঁইৰ কাৰণে মানুহ আৰু পশুবোৰৰ শৰীৰত অনেক ঘা আৰু ফোঁহা উঠিল। শাস্ত্ৰজ্ঞ সকলে সেই বিষম খহুৰ কাৰণে মোচিক বাধা দিব নোৱাৰিলে। কাৰণ সকলো শাস্ত্ৰজ্ঞ আৰু মিচৰীয়া লোকসকলৰ শৰীৰত সেই বিষম খহু ওলাইছিল।\n হে মোৰ ভাইসকল, আপোনালোকে যেতিয়া নানা বিধ পৰীক্ষাত পৰে, তেতিয়া সেই বিষয়ক অতি আনন্দৰ বিষয় বুলি মানিব; কিয়নো আপোনালোকৰ বিশ্বাসৰ পৰীক্ষাই যে সহন ক্ষমতা জন্মায়, সেই বিষয়ে আপোনালোকে জানে। এই কাৰণে সহনশীলতাক সিদ্ধ কাৰ্য-বিশিষ্ট কৰা হওক, যাতে আপোনালোকে একোতে অসম্পূৰ্ণ নহৈ সিদ্ধ আৰু সম্পূৰ্ণ হয়৷ কিন্তু আপোনালোকৰ কাৰোবাৰ যদি জ্ঞান ৰ অভাৱ হয় তেনেহলে যি জন দিওঁতা ঈশ্ৱৰ, যি জনে গৰিহণা নকৰাকৈ মুক্তহস্তে সকলোকে দান কৰে, তেওঁক যাচনা কৰক আৰু তাতে আপোনালোকক দিয়া হ’ব। কিন্তু বিশ্বাসেৰে নিঃসংশয় হৈ যাচনা কৰক; কিয়নো যি জনে সংশয় কৰে, তেওঁ বতাহে বলোৱা আৰু ওপৰলৈ উধুৱা সাগৰৰ ঢৌৰ নিচিনা হয়।\nপ্ৰকাশিত বাক্য 9:15-19\n তেতিয়া লোক সকলৰ তিনি ভাগৰ এভাগক বধ কৰিবলৈ, যি চাৰি দূতক সেই ঘণ্টা, দিন, মাহ আৰু বছৰৰ কাৰণে যুগুত কৰা হৈছিল, তেওঁলোকক মেলি দিয়া হ’ল। আৰু ঘোঁৰাত উঠা সৈন্যৰ সংখ্যা দুই হাজাৰ লাখ আছিল৷ তেওঁলোকৰ সংখ্যা মই শুনিলোঁ; আৰু দৰ্শনত মই সেই ঘোঁৰাবোৰ আৰু তাত উঠি থকা সকল, যি সকলে চলাইছিল, এইৰূপে দৰ্শন পালোঁ: তেওঁলোকৰ বুকুবৰি অগ্নিময়, নীলবৰ্ণ আৰু গন্ধকময়৷ আৰু ঘোঁৰাবোৰৰ মুৰ, সিংহৰ মুৰৰ নিচিনা; সেইবোৰৰ মুখৰ পৰা জুই, ধুঁৱা আৰু গন্ধক ওলায়। সেইবোৰৰ মুখৰ পৰা ওলোৱা জুই, ধুঁৱা আৰু গন্ধক, এই তিনি উৎপাতৰ দ্বাৰাই মানুহৰ তিনি ভাগৰ এভাগ বধ কৰা হ’ল। কিয়নো সেই ঘোঁৰাবোৰৰ ক্ষমতা, সিহঁতৰ মুখত আৰু নেজত আছে; কাৰণ সিহঁতৰ নেজ সাপৰ নিচিনা আৰু মুৰ থকা; তাৰে সিহঁতে আঘাত কৰি যাতনা দিয়ে।\n কিন্তু পিতৃৰ বাহিৰে সেই সময় বা দিনৰ প্ৰসংগত কোনো এজনে নাজানে, সেয়া স্বৰ্গৰ দূতেই হওক বা পুত্ৰই হওক৷ সেই বিষয়ে সাৱধান হোৱা! পৰ দি প্ৰাৰ্থনা কৰি থাকা; কিয়নো সেই সময় কেতিয়া আহিব, এই বিষয়ে তোমালোকে নাজানা। সেইদিন এনেদৰে আহিব, যেনেকৈ কোনো লোক নিজৰ ঘৰ এৰি বিদেশলৈ যায় আৰু নিজৰ দাসবোৰক তেওঁ অধিকাৰ দি প্ৰতিজনৰ কাম ভাগ কৰি দিয়ে, আৰু ঘৰৰ দুৱৰীক পৰ দি থাকিবলৈ আজ্ঞা দিয়ে৷ এই হেতুকে তোমালোকেও পৰ দি থাকা; কিয়নো ঘৰৰ গৰাকী গধূলি বা মাজনিশা বা কুকুৰাই ডাক দিয়া পৰত বা ৰাতিপুৱা কেতিয়া আহিব তোমালোকে নাজানা৷ তেওঁ অকস্মাতে আহি তোমালোকক যেন টোপনিত থকা নেদেখে। মই তোমালোকক কি কি কব লাগে, সেই সকলোবোৰকে কলোঁ, পৰ দি থাকা৷”\n তেওঁ যিহোৱাৰ বিষয়ে এই কথা ক’ব, “তেৱেঁই মোৰ আশ্ৰয় আৰু মোৰ দুর্গ; তেৱেঁই মোৰ ঈশ্বৰ, যি জনাৰ ওপৰত মই ভাৰসা কৰোঁ।” তেওঁ তোমাক ব্যাধৰ ফান্দৰ পৰা আৰু সর্বনাশী মহামাৰীৰ পৰা ৰক্ষা কৰিব। তেওঁ নিজৰ ডেউকাৰে তোমাক আবৰি ৰাখিব, তেওঁৰ ডেউকাৰ তলত তুমি আশ্রয় পাবা; ঈশ্বৰৰ বিশ্বাসযোগ্যতা তোমাৰ ঢাল আৰু সুৰক্ষা হ’ব। তুমি ৰাতিৰ আতঙ্কলৈ; আৰু দিনত উড়ি অহা কাঁড়লৈ ভয় নকৰিবা। অন্ধকাৰত ঘূৰি ফুৰা মহামাৰীলৈ নাইবা দুপৰীয়া সময়ত অহা ধ্বংসকাৰী আঘাতলৈ তুমি ভয় নকৰিবা। হয়তো তোমাৰ ওচৰে-পাজৰে ধ্বংস হ’ব হাজাৰ হাজাৰ লোক, আৰু তোমাৰ সোঁফালে অযুত অযুত; কিন্তু সেয়ে তোমাৰ কাষলৈ নাহিব। তুমি কেৱল নিজ চকুৰে দেখা পাবা; দুষ্টবোৰে কেনে প্ৰতিফল পায়, তুমি তাক দেখা পাবা। ‘হে প্ৰভু, হয়, তুমিয়েই মোৰ আশ্ৰয়!’ তুমি সৰ্ব্বোপৰি জনাক তোমাৰ আশ্রয়স্থান কৰিলা। সেয়ে তোমালৈ কোনো বিপদ নঘটিব; আৰু তোমাৰ তম্বুৰ ওচৰলৈ কোনো দুখ-কষ্ট নাহিব। কিয়নো তোমাৰ সকলো পথত তোমাক ৰক্ষা কৰিবলৈ, তেওঁ নিজৰ দূতবোৰক তোমাৰ বিষয়ে আজ্ঞা দিব। তেওঁলোকে হাতেৰে তোমাক দাঙি ধৰিব, যেন তোমাৰ ভৰিয়ে শিলত খুন্দা খাই আঘাত নাপায় তুমি সিংহ আৰু সাপৰ ওপৰত ভৰি দিবা। তুমি যুবা-সিংহ আৰু নাগক ভৰিৰে গচকিবা। কিয়নো তেওঁ মোক প্রেম কৰে, সেয়ে মই তেওঁক উদ্ধাৰ কৰিম; মই তেওঁক ৰক্ষা কৰিম, কাৰণ তেওঁ মোৰ নাম জানে।\n পাছত কোনো কোনোৱে ‘উত্তম শিল আৰু উৎসর্গ কৰা দ্রব্যেৰে যিৰূচালেম মন্দিৰ কেনে বিভূষিত’ বুলি কোৱাত, তেওঁ ক’লে, “এই যিবোৰ বস্তু দেখিছা; যেতিয়া সময় আহিব, ইয়াৰ এটা শিলৰ ওপৰত এটা শিল নাথাকিব, সকলোবোৰ পেলোৱা হ’ব।” তেতিয়া তেওঁলোকে তেওঁক সুধিলে, “হে গুৰু, তেনেহলে এইবোৰ কেতিয়া হ’ব? আৰু এইবোৰ ঘটিবলৈ উদ্যত হোৱাৰ চিন কি?” তাতে যীচুৱে ক’লে, “তোমালোক যেন ভ্ৰান্ত নোহোৱা, এই কাৰণে সাৱধান হোৱা। কিয়নো অনেকে মোৰ নামেৰে আহি, ‘ময়েই সেই জন’ আৰু ‘কাল ওচৰ’, এই বুলি যেতিয়া ক’ব; তেতিয়া তোমালোকে তেওঁলোকৰ পাছত নাযাবা। যেতিয়া তোমালোকে ৰণ আৰু হুৰামুৰাৰ বাৰ্তা শুনা, তেতিয়া ভয়াতুৰ নহ’বা; কিয়নো এই সকলোবোৰ ঘটিবই লাগিব; কিন্তু তেতিয়াই শেষ নহয়।” তেতিয়া তেওঁ পুনৰ তেওঁলোকক ক’লে, “জাতিৰ বিৰুদ্ধে জাতি, ৰাজ্যৰ বিৰুদ্ধে ৰাজ্য উঠিব; আৰু বৰ বৰ ভূমিকম্প হ’ব, ঠায়ে ঠায়ে আকাল আৰু মহামাৰী হ’ব; আকাশৰ পৰা ভয়ঙ্কৰ লক্ষণ আৰু মহৎ চিন ওলাব। কিন্তু এই সকলো ঘটনা ঘটাৰ পূৰ্বতে, মানুহে তোমালোকৰ ওপৰত হাত দি তোমালোকক তাড়না কৰিব; নাম-ঘৰ আৰু বন্দীশালত শোধাই দিব; আৰু মোৰ নামৰ কাৰণে তোমালোকক ৰজা আৰু দেশাধিপতিৰ আগলৈ নিয়া হ’ব। সাক্ষ্যৰ অৰ্থে এটা সুযোগ পাবলৈ এই সকলো কথা তোমালোকলৈ ঘটিব। এতেকে উত্তৰ দিবলৈ আগেয়ে চিন্তা নকৰিবলৈ, তোমালোকৰ মনত নিশ্চয় কৰা; কিয়নো তোমালোকৰ বিৰোধী সকলৰ কোনেও প্ৰতিশোধ বা প্ৰত্যুত্তৰ কৰিব নোৱাৰা বাক্য আৰু জ্ঞান মই তোমালোকক দিম। আৰু পিতৃ-মাতৃ, ভাই-ককাই, জ্ঞাতি-কুটুম্ব আৰু বন্ধু সকলৰ দ্বাৰাই তোমালোক শত্ৰুৰ হাতত সমৰ্পিত হ’বা, তাতে তোমালোকৰ কিছুমানক তেওঁলোকে বধ কৰাব। তোমালোক মোৰ নামৰ বাবে সকলোৰে ঘৃণাৰ পাত্ৰ হ’বা। কিন্তু তোমালোকৰ মূৰৰ এডালো চুলি নষ্ট নহ’ব। তোমালোকে নিজ ধৈৰ্যৰে, নিজ নিজ প্ৰাণ লাভ কৰিবা। যেতিয়া যিৰূচালেম সৈন্য সকলৰ দ্বাৰাই বেৰি ধৰা দেখিবা, তেতিয়া তাৰ ধ্বংস ওচৰ চাপিল বুলি জানিবা। তেতিয়া যিহুদীয়াত থকা লোক সকল পৰ্বতলৈ পলাই যাওঁক; আৰু নগৰ খনত থকা লোক সকল ওলাই যাওঁক; আৰু গাৱেঁ ভূৱেঁ থকা মানুহ নগৰৰ ভিতৰলৈ নোসোমাওক। এই দিনবোৰ হ’ল প্রতিশোধৰ দিন; শাস্ত্রৰ বাণী অনুসাৰে সিদ্ধ হবলৈ এইদৰে হ’ব। সেই সময়ত গৰ্ভৱতী আৰু পিয়াহ দিয়া তিৰোতা সকলৰ সন্তাপ হ’ব! কিয়নো দেশ খনত অতিশয় দুখ আৰু এই লোক সকলৰ ওপৰত ক্ৰোধ হ’ব। তেওঁলোক তৰোৱালৰ আঘাতত পৰিব আৰু সকলো দেশলৈ বন্দী কৰি নিয়া হ’ব; আৰু অনা-ইহুদী মানুহৰ কাল সম্পূৰ্ণ নোহোৱালৈকে যিৰূচালেম অনা-ইহুদী মানুহৰ ভৰিৰে গচকা হ’ব। তেতিয়া সূৰ্য, চন্দ্ৰ আৰু তৰাবোৰত নানা চিন ওলাব৷ পৃথিৱীতো, সাগৰ আৰু ঢৌৰ তৰ্জ্জন-গৰ্জ্জনৰ কাৰণে ব্যাকুল হোৱা জাতিবোৰৰ ক্লেশ হ’ব৷ পৃথিৱীত যি যি ঘটিব, তাৰ চিন্তাত আৰু ভয়ত মানুহবোৰ বিমূৰ্চ্ছিত হ’ব; কিয়নো আকাশৰ পৰাক্ৰমবোৰ লৰোৱা হ’ব। তেতিয়া পৰাক্ৰম আৰু মহা প্ৰতাপেৰে মানুহৰ পুত্ৰক মেঘত অহা দেখিব। কিন্তু এইবোৰ ঘটনা ঘটিবলৈ আৰম্ভ হ’লে, মূৰ দাঙি ওপৰলৈ চোৱা, কিয়নো তোমালোকৰ পৰিত্ৰাণ ওচৰ চাপিছে।” পাছত যীচুৱে তেওঁলোকক এটা দৃষ্টান্ত দি ক’লে, “ডিমৰু আদি সকলো গছ চোৱা; সেইবোৰ কুঁহিপাত মেলা দেখিলে, তেতিয়া জহকাল ওচৰ হৈছে বুলি তোমালোকে নিজে জানা। সেইদৰে, যেতিয়া তোমালোকে এইবোৰ ঘটা দেখিবা, তেতিয়া ঈশ্বৰৰ ৰাজ্য ওচৰ হৈ আহিছে বুলি জানিবা। মই তোমালোকক স্বৰূপকৈ কওঁ, এই কালৰ লোক সকল লুপ্ত হোৱাৰ আগেয়ে সকলো ঘটিব। স্বৰ্গ আৰু পৃথিৱী লুপ্ত হ’ব; কিন্তু মোৰ বাক্য লুপ্ত নহ’ব। কিন্তু এই জীৱনৰ চিন্তা, মত্ততা আৰু অপৰিমিত ভোজনৰ দ্বাৰাই তোমালোকৰ হৃদয় যেন ভাৰাগ্ৰস্ত নহয় আৰু ফান্দৰ নিচিনা সেইদিন যেন তোমালোকলৈ অকস্মাতে নাহে, এই কাৰণে তোমালোকে নিজে সাৱধানে থাকিবা। কিয়নো সেইদিন পৃথিৱীত বসতি কৰা সকলো লোকৰ ওপৰলৈ আহিব। কিন্তু এই সকলো ঘটিব লগা ঘটনাৰ পৰা তোমালোক সাৰিবৰ বাবে আৰু মানুহৰ পুত্ৰৰ আগত থিয় হবলৈ যেন সমৰ্থ হোৱা, এই কাৰণে সকলো সময়তে পৰ দি প্ৰাৰ্থনা কৰি থাকিবা৷” সেই সময়ত তেওঁ দিনত মন্দিৰত গৈ উপদেশ দি আছিল; আৰু ৰাতি বাহিৰলৈ গৈ, জৈতুন নামেৰে পৰ্বতত কটাইছিল। সকলো মানুহে মন্দিৰত তেওঁৰ কথা শুনিবৰ বাবে ৰাতিপুৱা সোনকালে তেওঁৰ ওচৰলৈ আহিছিল।\n যীচু ধৰ্মধামৰ পৰা ওলাই যাওঁতে, তেওঁৰ শিষ্য সকলে তেওঁক মন্দিৰৰ গাঁথনিবোৰ দেখুৱাবলৈ ওচৰলৈ আহিল। কিন্তু তেওঁ উত্তৰ দি তেওঁলোকক ক’লে, “তোমালোকে এই সকলোকে নেদেখিছা নে? মই তোমালোকক স্বৰূপকৈ কওঁ, যি শিল পেলোৱা নহব, ইয়াত এনে এটা শিলো আন এটা শিলৰ ওপৰত ৰখা নহ’ব।” পাছত তেওঁ যেতিয়া জৈতুন পৰ্বতৰ ওপৰত বহিল, তেতিয়া শিষ্য সকলে গুপুতে তেওঁৰ ওচৰলৈ আহি সেই বিষয়ে সুধিলে, “এইবোৰ কেতিয়া হ’ব? আপোনাৰ আগমণ আৰু এই জগতৰ শেষ হোৱাৰ চিন কি? সেই বিষয়েও আমাক কওক।” তেতিয়া যীচুৱে উত্তৰ দি তেওঁলোকক ক’লে, “কোনেও যেন তোমালোকক নুভুলায়, এই বিষয়ে সাৱধান হোৱা। কিয়নো অনেকে মোৰ নামেৰে আহি, ‘মই খ্ৰীষ্ট’ বুলি অনেকক ভুলাব। তোমালোকে ৰণৰ কথা আৰু যুদ্ধৰ সম্ভাৱনাৰ বাতৰি শুনিবা৷ সাৱধান হোৱা, ব্যাকুল নহ’বা; কিয়নো এইদৰে ঘটিব লাগে; কিন্তু তেতিয়াও শেষ নহব। জাতিৰ বিৰুদ্ধে জাতি, ৰাজ্যৰ বিৰুদ্ধে ৰাজ্যৰ উঠিব, ঠায়ে ঠায়ে আকাল আৰু ভূমিকম্প হ’ব৷ এই সকলো মাথোন প্ৰসৱ যাতনাৰ আৰম্ভণিহে। সেই কালত ক্লেশভোগ কৰিবলৈ মানুহবোৰে তোমালোকক শত্ৰুৰ হাতত শোধাই দিব, বধো কৰিব৷ মোৰ নামৰ কাৰণে তোমালোকে সকলো জাতিৰ ঘৃণাৰ পাত্ৰ হ’বা। তেতিয়া অনেকে বিশ্বাসত বিঘিনি পাব, ইজনে সিজনক শত্ৰুৰ হাতত শোধাই দিব আৰু ইজনে সিজনক ঘিণ কৰিব। বহুতো মিছা-কোৱা ভাববাদী ওলাই অনেকক ভুলাব৷ কাৰণ অধৰ্ম অধিক হোৱাত, অনেকৰ প্ৰেম চেঁচা হৈ যাব। কিন্তু যি জনে শেষলৈকে সহি থাকে, সেই জনেই পৰিত্ৰাণ পাব। সকলো জাতিৰ আগত সাক্ষ্য হবৰ বাবে স্বৰ্গৰাজ্যৰ এই শুভবাৰ্তা যেতিয়া গোটেই জগতত ঘোষণা কৰা হ’ব; তেতিয়াহে শেষ সময় উপস্থিত হ’ব। এই হেতুকে যি অৱহেলিত ধ্বংসকাৰী ঘিণলগীয়া বস্তুৰ কথা দানিয়েল ভাৱবাদীৰ দ্ৱাৰাই কোৱা হৈছিল, তাক তেতিয়া পবিত্ৰ ঠাইত থকা দেখিবা৷ এই বিষয়ে যি জনে পঢ়ে, তেওঁ বুজক৷ তেতিয়া যিহুদীয়াত থকা মানুহবোৰ পৰ্বতলৈ পলাই যাওঁক; ঘৰৰ ওপৰত থকা জনে, তেওঁৰ ঘৰৰ পৰা বস্তুবোৰ উলিয়াই নিবলৈ নানামক; পথাৰত থকা জনে, তেওঁৰ কাপোৰ খন লবলৈ উলটি নাযাওঁক। কিন্তু সেই কালত গৰ্ভৱতী আৰু নিজৰ কেচুৱাক প্ৰতিপালন কৰি থকা তিৰোতা সকলৰ সন্তাপ হ’ব। তোমালোকৰ পলোৱা সেইদিন যেন জাৰকালি বা বিশ্ৰামবাৰে নহয়, ইয়াৰ কাৰণে প্ৰাৰ্থনা কৰা। কিয়নো সেই কালত মহাক্লেশ হ’ব, জগতৰ আদিৰে পৰা এতিয়ালৈকে তেনে ক্লেশ কেতিয়াও হোৱা নাই আৰু নহবও। সেই দিনৰ সংখ্যা কম নকৰা হ’লে কোনো মানুহৰ ৰক্ষা নহলহেঁতেন; কিন্তু মনোনীত লোকৰ কাৰণে সেই দিনৰ সংখ্যা কম কৰা হ’ব। তেতিয়া যদিও তোমালোকক কোনোৱে কয়, ‘চোৱা, খ্ৰীষ্ট ইয়াত আছে’ বা ‘তাত আছে’! তথাপি বিশ্বাস নকৰিবা। কিয়নো ভুৱা খ্ৰীষ্ট আৰু ভুৱা ভাৱবাদীবোৰ ওলাই এনে মহৎ চিন আৰু অদ্ভুত লক্ষণ দেখুৱাব যে, সাধ্য হ’লে, মনোনীত লোক সকলকো ভুলাব। চোৱা, এই কথা মই আগেয়ে তোমালোকক কলোঁ। এই হেতুকে কোনো মানুহে আহি যদি তোমালোকক কয়, ‘চোৱা, খ্ৰীষ্ট মৰুপ্ৰান্তত আছে’; তেনেহলে ওলাই নাযাবা; নাইবা, ‘চোৱা, তেওঁ ভিতৰ-কোঠালীত আছে’ বুলিলেও বিশ্বাস নকৰিবা। কিয়নো বিজুলীয়ে যেনেকৈ পূবৰ পৰা ওলাই পশ্চিমলৈ চমকনি মাৰে, তেনেকৈ মানুহৰ পুত্ৰৰো আগমণ হ’ব। য’ত মৰা শ থাকে, সেই ঠাইত শগুনো গোট খায়। কিন্তু সেই কালৰ ক্লেশৰ পাছতেই সূৰ্য অন্ধকাৰময় হ’ব, চন্দ্ৰয়ো পোহৰ নিদিব; আকাশৰ পৰা তৰাবোৰ খহি পৰিব আৰু আকাশৰ পৰাক্ৰমবোৰ লৰোৱা হ’ব। যেতিয়া আকাশত মানুহৰ পুত্ৰৰ চিন প্ৰকাশিত হ’ব; তেতিয়া পৃথিৱীৰ সকলো ফৈদে হিয়া ভুকুৱাব৷ আকাশত মেঘৰ ওপৰত মানুহৰ পুত্ৰক পৰাক্ৰম আৰু মহা প্ৰতাপেৰে অহা দেখিব। তেতিয়া তূৰীৰ মহাশব্দেৰে তেওঁ নিজৰ দূত সকলক পঠাব; তাতে তেওঁলোকে আকাশৰ এক সীমাৰ পৰা আন সীমালৈকে চাৰিওফালৰ পৰা তেওঁৰ মনোনীত লোক সকলক আনি গোটাব। ডিমৰু গছৰ পৰা এটা দৃষ্টান্ত শিকা৷ যেতিয়া তাৰ ঠাল কোমল হৈ কুঁহিপাত মেলে, তেতিয়া জহকাল ওচৰ হৈছে বুলি তোমালোকে জানা। সেইদৰে যেতিয়া এই সকলোকে দেখিবা, তেতিয়া তেওঁ ওচৰ চাপি দুৱাৰমুখ পালেহি বুলি তোমালোকে জানিবা। মই তোমালোকক সঁচাকৈ কওঁ, এই সকলো নঘটে মানে এই কালৰ মানুহবোৰ লুপ্ত নহ’ব। আকাশ আৰু পৃথিৱী লুপ্ত হ’ব, কিন্তু মোৰ বাক্য হলে কেতিয়াও লুপ্ত নহ’ব।


Social Science Class 10 SEBA - Chapter 1 History\nSocial Science class 10 SEBA – Chapter 1 History\nAssam Social Science class 10 SEBA Chapter 1 History Questions Answer বংগ বিভাজন আৰু স্বদেশী আন্দোলন All HSLC Questions Paper Important Question Answer For Upcoming HSLC Exam.\nSocial Science class 10 SEBA Details\nSubject : Social Science (সমাজ বিজ্ঞান) (প্রথম খণ্ড) ইতিহাস\nClass : 10 (SEBA)\nCategory : HSLC Question Paper Solution\nপাঠ : বংগ বিভাজন আৰু স্বদেশী আন্দোলন\nশুদ্ধ উত্তৰটো বাছি উলিওৱা?\nপ্রঃ ১৯০৬ চনত মুচলিম লীগ গঠনত সহায় কৰা ব্রিটিছ প্রশাসকজন কোন আছিল?\n(a) লর্ড মিন্টো (b) লর্ড কার্জন (c) লর্ড কর্নালিছ (d) লর্ড ৰিপন\nউ: (a) লর্ড মিন্টো।\nপ্রঃ কাৰ কাৰ্যকালত বংগ বিভাজন আঁচনিখনকার্যকৰী কৰা হৈছিল?\n(a) লর্ড মাউন্টবেটেন (b) লর্ড উইলিয়াম বেন্টিংক (C) লর্ড ডেলহাউচী (d) লর্ড কার্জন\nউঃ (d) লর্ড কার্জন।\nপ্র : বংগ বিভাজনে সৃষ্টি কৰা ‘ পূর্ববংগ আৰু অসম ‘ নামৰ প্রদেশখনৰ সৈতে সংলগ্ন হােৱা বংগদেশৰ প্ৰধান তিনিটা ভৌগােলিক সংমণ্ডল উল্লেখ কৰা।\nউ: বংগ বিভাজনে সৃষ্টি কৰা ‘ পূর্ববংগ আৰু অসম ’ নামৰ প্রদেশখনৰ সৈতে সংলগ্ন হােৱা বংগদেশৰ প্রধান তিনিটা ভৌগােলিক সংমণ্ডল হ’ল— ঢাকা, চট্টগ্রাম আৰু ৰাজশাহী।\nQ: স্বদেশী আন্দোলন দমন কৰাৰ উদ্দেশ্য বৃটিছ চৰকাৰে কি কি আন্দোলন বিৰােধী কার্যসূচী গ্রহণ কৰিছিল?\nউ: স্বদেশী আন্দোলন দমন কৰাৰ উদ্দেশ্যে বৃটিছ চৰকাৰে কেইবাটাও আন্দোলন বিৰােধী কার্যসূচী গ্রহণ কৰিছিল। চৰকাৰে প্রতিবাদীলকলক আন্দোলনৰ পৰা আঁতৰি থাকিবলৈ আদেশ দিছিল আৰু চৰকাৰে নিজেও বিভিন্ন দমনমূলক ব্যৱস্থা হাতত লৈছিল। চৰকাৰে ছাত্রলকলক দমন কৰিবলৈ স্কুল কলেজ কর্তৃপক্ষলৈ টোকা জাননী জাৰি কৰিছিল। তথাপি ছাত্রসকল এই আন্দোলনৰ পৰা আঁতৰি নাহিল আৰু বন্দে মাতৰম ’ ধ্বনিৰে আকাশ-বতাহ নিনাদিত কৰি তুলিছিল। তেতিয়া বৃটিছ চৰকাৰে এই বন্দে মাতৰম ’ ধ্বনিকো বে-আইনী বুলি ঘােষণা কৰিছিল।\nদশম শ্ৰেণীৰ সকলো কিতাপৰ প্ৰশ্ন উত্তৰ পাবলৈ ইয়াত ক্লিক কৰক\nSocial Science class 10 SEBA\nQ: স্বদেশী আন্দোলনত মহিলাৰ ভূমিকা/ অৱদানৰ\nকিয়ে চমুকৈ বর্ণনা কৰা।\nউ: সকলাে ধৰণৰ সামাজিক বাধা অতিক্রম কৰি বংগদেশৰ মধ্যবিত্ত নগৰীয়া নাৰী সমাজে পুৰুষৰ লগতে সমানে সমানে স্বদেশী আন্দোলনত অংশ গ্রহণ কৰিছিল। স্বদেশী আন্দোলনৰ অগ্রণী নাৰীসকলৰ ভিতৰত এগৰাকী আছিল সৰলা দেৱী, চৌধুৰীণী। বিপ্লৱী ভাবাদর্শেৰে স্বদেশী আন্দোলনক আগুৱাই নিবলৈ তেওঁ মহাৰাষ্ট্ৰৰ\nশিৱাজী উৎসৱৰ অনুকৰণত বীৰষ্টমী ব্রত, প্রতাপাদিত্য উৎসৱ, উদয়াদিত্য উৎসৱ, ব্যায়াম সমিতি আদি উৎসৱ অনুষ্ঠান বংগদেশৰ বিভিন্ন ঠাইত আয়ােজন কৰি যুৱক যুৱতীসকলক লাঠীখেল আৰু কুক্তিৰ প্রশিক্ষণ দিয়াইছিল ভাৰতী ’ নামৰ পত্রিকা এখন সম্পাদনা কৰি বংগদেশৰ যুৱশক্তিক তেওঁ জাতীয় আন্দোলনত জঁপিয়াই পৰিবলৈ প্রস্তুত কৰি তুলিছিল। নাৰী আৰু যুৱক-যুৱতীসকলৰ মাজত জাগৰণ সৃষ্টিত প্ৰচুৰ বৰঙনি যােগােৱা আন এগৰাকী নাৰী আছিল ভগিনী নিবেদিতা। কলিকতাত থকা সময়ত তেওঁ ইয়ংমেনছ হিন্দু ইউনিয়ন, বিবেকানন্দ ছ ‘ চাইটি, ডন ছ’চাইটি আৰু অনুশীলন সমিতিৰ সৈতে প্রত্যক্ষভাৱে জড়িত হৈ নাৰী আৰু যুৱক-যুৱকীসকলক দেশীয় শিল্পৰ যােগেদি স্ব নিৰ্ভৰশীল হ’বলৈ আহ্বান জনাইছিল।\nপ্র: লর্ড কার্জনে ঘােষণা কৰা বংগভংগৰ চাৰিদফীয়া আঁচনিখনৰ প্রথম দফাৰ আঁচনিসমূহ কি কি আছিল?\nউঃ লর্ড কার্জনে ঘােষণা কৰা বংগভংগৰ চাৰিদফীয়া আঁচনিৰ প্রথম দফাৰ আঁচনিসমূহ হ’ল—\n(ক) ৰাজশাহী, ঢাকা আৰু চট্টগ্রাম সংমণ্ডলৰ সৈতে অসমসংলগ্ন নতুন প্রদেশখনৰ নাম ‘ পূর্ব বংগ আৰু অসম হ’ব।\n(খ) পূর্ব বংগ আৰু অসম প্ৰদেশৰ ৰাজধানী হ’ব ঢাকা।\n(গ) পূর্ব বংগ আৰু অসম প্ৰদেশৰ শাসনৰ দায়িত্ব এজন লেফটেনেন্ট গৱৰ্ণৰৰ হাতত অৰ্পণ কৰা হ’ব।\n(ঘ) অসমৰ ৰাজধানী শ্বিলঙৰ পৰা ঢাকালৈ স্থানান্তৰ হ’ব।\nSocial Science class 10 SEBA 2019\n(HSLC – 2019)\nপ্র: স্বদেশী আন্দোলন দুর্বল কৰাৰ বাবে বৃটিছ চৰকাৰে কি কি কর্মপন্থা লৈছিল? আন্দোলনৰ নেতাসকলৰ পৰা চৰকাৰে সঁহাৰি লাভ কৰিছিল নে?\nউঃ স্বদেশী আন্দোলনে গােটেই ভাৰতবৰ্ষত গুৰুতৰ ৰূপ ধাৰণ কৰিছিল। সেয়েহে বৃটিছ চৰকাৰে এই আন্দোলন দমন কৰাৰ বাবে বিভিন্ন কর্মপন্থা লৈছিল। তলত এই বিষয়ে উল্লেখ কৰা হ’ল।\n(১) লর্ড কার্জনে উদাৰপন্থী কংগ্ৰেছ নেতাসকলক হাতৰ মুঠিত ৰখাৰ উদ্দেশ্যে তেওঁলােকৰ বহুতকে ব্রিটিছ চৰকাৰ আৰােপিত উপাধি, পদ আৰু পদক প্রদান কৰিছিল ইয়াৰােপৰি উদাৰপন্থী কংগ্ৰেছ সদস্যক উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ বিচাৰ পতিৰ পদ, বৃটিছ সংসদ সদস্য পদ, ভাইচৰয়ৰ পৰিষদৰ সদস্য পদ যাচি বংগ ভংগ পৰিকল্পনাত তেওঁলােকৰ সমর্থন আশা কৰিছিল।\n(২) বৃটিছ চৰকাৰে আন্দোলনটো মষিমূৰ কৰিবলৈ ছাত্র ছাত্ৰীসকলক শাৰীৰিক শাস্তি বিহাৰ লগতে ৰাজহুৱা সভা\nসমিতি বে-আইনী ঘােষণা কৰিছিল। তাৰােপৰি বংগদেশৰ পৰা প্ৰকাশিত ভালেমান আলােচনী আৰু আললাচনীৰ ওপৰত নিষেধাজ্ঞা জাপি দিয়া হৈছিল।\nআন্দোলনৰ নেতাসকলৰ পৰা চৰকাৰে সঁহাৰি লাভ কৰা নাছিল।\nপ্রঃ স্বদেশী স্বদেশী আন্দোলনৰ আন্দোলনৰ তিনিটা তিনিটা অৱদান অৱদানৰ আলােচনা বিষয়ে তলত কৰা আলােচনা কৰা হ’ল—\nউঃ (১) স্বদেশী আন্দোলনে ভাৰতবাসীক গণ-আন্দোলন সম্পর্কে এটা ৰাজনৈতিক শিক্ষা দি যাবলৈ সক্ষম হৈছিল। দেশৰ বেছিভাগ মানুহেই আন্দোলনত সমবেত হলে যে গণ-আন্দোলনত জয়যুক্ত হােৱাটো সুনিশ্চিত, সেই কথা ভাৰতীয়সকলে স্বদেশী আন্দোলনৰ যােগেদি আয়ত্ব কৰিব পাৰিছিল।\n(২) ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছে আৰম্ভণিৰে পৰা আবেদন নিবেদনৰ মাজেৰে সহনশীল চিন্তাত বিশ্বাস ৰাখি বৃটিছ চৰকাৰৰ ওপৰত ভাৰতীয়ৰ উন্নতি আশা কৰিছিল। বংগ ভংগক কেন্দ্ৰ কৰি জাতীয় কংগ্ৰেছৰ চিন্তা কৰ্মত পৰিৱৰ্তনৰ সূচনা হৈছিল। একমাত্র গণ-সংগ্ৰামৰ যােগেদিহে উন্নতি সম্ভৱ’– এই ভাৱনা স্বদেশী আন্দোলনে জাতীয় কংগ্ৰেছক প্রদান কৰিছিল\n(৩) স্বদেশী আন্দোলনৰ মাজেৰে ভাৰতবৰ্ষত সশস্ত্র বিপ্লৱৰ সূচনা হৈছিল। আগ্নেয়াস্ত্ৰৰে বিপ্লৱৰ পথ অনুসৰণ কৰি দেশ স্বাধীন কৰাৰ প্রৱণতা এচাম আন্দোলনকাৰীৰ মাজত গঢ়ি উঠিছিল।


ন-ৰূপেৰে জ্বিলিকিব গুৱাহাটী মহানগৰী! গুৱাহাটী মহানগৰীৰ বাবে ৰাজ্য চৰকাৰৰ অভিলাসী আঁচনি!– News18 Assam\nন-ৰূপেৰে জ্বিলিকিব গুৱাহাটী মহানগৰী! গুৱাহাটী মহানগৰীৰ বাবে ৰাজ্য চৰকাৰৰ অভিলাসী আঁচনি!\n»ন-ৰূপেৰে জ্বিলিকিব গুৱাহাটী মহানগৰী! গুৱাহাটী মহানগৰীৰ বাবে ৰাজ্য চৰকাৰৰ অভিলাসী আঁচনি!\nUpdated:August 14, 2021, 5:42 PM IST\nপূজাৰ পূৰ্বে মুকলি হ'ব চুপাৰ মাৰ্কেটৰ ফ্লাই অভাৰঃ মুখ্যমন্ত্ৰী\nLast Updated: August 14, 2021, 5:42 PM IST\nশীঘ্ৰে ন-ৰূপেৰে জ্বিলিকি উঠিব গুৱাহাটী মহানগৰী। শীঘ্ৰেনগুৱাহাটীত মুকলি হ'ব তিনিখন প্ৰাকৃতিক উদ্যান ৷ হেঙেৰাবাৰী ৰাজহুৱা উদ্যানৰ আধাৰ শিলা স্থাপন কৰি মন্তব্য মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ ৷ প্ৰায় ১৫ বিঘা ভূমিত নিৰ্মাণ হ'ব এই উদ্যান ৷ গুৱাহাটী মহানগৰ উন্নয়ন প্ৰাধিকাৰীৰ অধীনত নিৰ্মাণ হ'বলগীয়া আন দুখন উদ্যান ক্ৰমে- মালিগাওঁ আৰু ফাঁচীবজাৰ পুৰণি জে'ল ৷ এই দুই স্থানত হ'ব উদ্যান ৷ মুখ্যমন্ত্ৰীৰ সদিচ্চাৰ বাবে এয়া সম্ভৱ বুলি মন্তব্য GMDAৰ মন্ত্ৰী অশোক সিংঘালৰ ৷\nঅনুষ্ঠানতে গুৱাহাটী মহানগৰীৰ প্ৰসাৰ আৰু উন্নয়ন সন্দৰ্ভতো কেইবাটাও গুৰুত্বপূ্ৰ্ণ মন্তব্য কৰে মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে ৷ মুখ্যমন্ত্ৰীৰ ঘোষণা- পূজাৰ পূৰ্বে মুকলি হ'ব চুপাৰ মাৰ্কেটৰ ফ্লাই অভাৰ ৷ ইতিমধ্যে মালিগাওঁ, চেৰাৱভাটি ফ্লাই অভাৰৰ পাইলিং কাম সম্পন্ন হৈছে ৷\nঅৱশ্যে ইয়াৰ বিপৰীতে চন্দ্ৰপুৰবাসীৰ মনত আঘাত দি মুখ্যমন্ত্ৰীৰ ঘোষণা- ডাম্পিং গ্ৰাউণ্ড সঠিক স্থান নিৰ্ণয় নহোৱা পৰ্য্যন্ত চন্দ্ৰপুৰতে পেলোৱা হব জাৱৰ ৷ একেসময়তে চন্দ্ৰপুৰবাসীলৈ ভাল খৱৰ সৰুসজাইৰ অনুৰূপ ৰূপে চন্দ্ৰপুৰত নিৰ্মাণ হ'ব এখন ষ্টেডিয়াম।\nFirst published: August 14, 2021, 5:42 PM IST