মনিষা উন্নি - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n২৪ জানুৱাৰী, ১৯৭১\nপান্নিয়ামকাৰা, কোঝিকোড জিলা, কেৰালা\n৫ ডিচেম্বৰ, ১৯৯২ (২১ বছৰ)\nএক্য-ৰে জংচন, চেৰথালা, আলাপ্পুঝা জিলা\nমাউণ্ট কাৰমেল কলেজ, বাঙ্গালুৰু\nমনিষা উন্নি (ইংৰাজী: Monisha Unni; ২৪ জানুৱাৰী ১৯৭১ – ৫ ডিচেম্বৰ ১৯৯২) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আছিল। তেওঁক বিশেষকৈ মালয়ালম ছবিলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে জনা যায়। মাত্ৰ পোন্ধৰ বছৰ বয়সতে তেওঁ 'নখক্ষথঙ্গল' (Nakhakshathangal; ১৯৮৬) ছবি যোগে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। এইখন তেওঁৰ প্ৰথম ছবি আছিল আৰু এতিয়ালৈ আটাইতকৈ কম বয়সত এই সন্মান লাভ কৰাৰ খ্যাতি তেওঁৰ নামতে অঙ্কিত হৈ আছে। মনিষা উন্নিকে ধৰি সাৰদা, শোভানা, মীৰা জেচমিন, সুৰভি লক্ষ্মী আৰু শোভা- মুঠ ছয়গৰাকী মালয়ালম অভিনেত্ৰীয়ে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছে। তেওঁৰ চমু কৰ্মজীৱনত মনিষাই এম.টি. বাসুদেৱন নায়াৰ, হৰিহৰণ, প্ৰিয়দৰ্শন, অজয়ন, কমল, সিবি মালয়ী আদি খ্যাতনামা পৰিচালকৰ সৈতে কাম কৰিছে।\nনাৰায়াণ উন্নি আৰু শ্ৰীদেৱী উন্নিৰ জীয়ৰী মনিষাৰ জন্ম ১৯৭১ চনত কেৰালাৰ কোঝিকোড জিলাৰ পন্নিয়ানকাৰাত হৈছিল। নাৰায়ণ উন্নি শোৰনুৰৰ পৰা আহিছিল আৰু বাঙ্গালুৰুত চামৰাৰ ব্যৱসায়ত জড়িত আছিল। মনীষায়ো ডাঙৰ-দীঘল হয় বাঙ্গালুৰু চহৰতে। মাক শ্ৰীদেৱী উন্নি এগৰাকী মোহিনীঅট্টমৰ প্ৰশিক্ষিত শাস্ত্ৰীয় নৃত্যশিল্পী আছিল। মনিষাই শৈশৱৰে পৰা নৃত্যৰ প্ৰশিক্ষণ লৈছিল। ন বছৰ বয়সত তেওঁ প্ৰথম মঞ্চত নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰে। ১৯৮৫ চনত তেওঁ কৰ্ণাটক ৰা্জ্যভিত্তিক মোহিনীঅট্টমৰ প্ৰতিযোগিতাত ‘কৌশিক বঁটা’ লাভ কৰে। তেওঁ বাঙ্গালুৰুৰ চেণ্ট চাৰ্লচ হাইস্কুল আৰু বিচপ কটন গাৰ্লচ্ হাইস্কুলৰ পৰা বিদ্যালয় পৰ্যায়ৰ শিক্ষাগ্ৰহণ কৰে। মনস্তত্ত্বত স্নাতক উপাধি লয় বাঙ্গালুৰুৰে মাউণ্ট কাৰ্মেল কলেজৰ পৰা। তেওঁৰ শ্ৰীজিৎ উন্নি নামত এজন ককায়েক আছে।\nমালয়ালম উপন্যাসিক এম.টি. বাসুদেৱ নায়াৰ মনিষাহঁতৰ পাৰিবাৰিক বন্ধু আছিল। এম.টি. এগৰাকী চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক আৰু চিত্ৰনাট্য ৰচকো আছিল আৰু তেওঁৰ সাহায্যতে মনিষাই চলচ্চিত্ৰ জগতত প্ৰবেশ কৰে। মনিষাৰ প্ৰথম ছবি আছিল মালয়ালম ভাষাৰ ‘নখক্ষথঙ্গল’ (১৯৮৬)। ছবিখনৰ চিত্ৰনাট্য লিখিছিল এম.টি.য়ে আৰু পৰিচালনা কৰিছিল হৰিহৰণে। ছবিখনৰ বিষয়-বস্তু আছিল তিনিজন কিশোৰ-কিশোৰীৰ প্ৰেম-ত্ৰিভুজ; য’ত মনিষাই ছবিৰ নায়িকা গৌৰীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি ১৯৮৭ চনত শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা পাবলৈ সক্ষম হয়\nতেওঁ মালয়ালম ছবি ‘পেৰুমথচন’ (১৯৯০), ‘কাডভু’ (১৯৯১), ‘কমলদলম’ আদি ছবিত কৰা অভিনয়ৰ বাবে জনাজাত। তেওঁ তামিল ভাষাৰ ‘পুক্কল ৱিডুম থুধু’ (‘নখক্ষথঙ্গল’ৰ ৰিমেক), ‘মুন্দ্ৰাৱধু কন্ন’, ‘উন্না নেনাচেন পট্টু পড়িচেন’, ‘দ্ৰাৱিড়িয়ান’ (১৯৮৯) আদি ছবিত আৰু কন্নড় ভাষাৰ ‘চিৰঞ্জীৱী সুধাকৰ’ (১৯৮৮) ছবিত অভিনয় কৰিছে। তেলুগু ভাষাৰ ছবি ‘লয়াৰ ভাৰতী দেৱী’তো (১৯৮৯) তেওঁ অভিনয় কৰিছে।\nএটা মটৰ দুৰ্ঘটনাত মৃত্যু হোৱাৰ সময়ত মনিষাই মালয়ালম ভাষাৰ চেপ্পাডিৱিডিয়া ছবিখন কৰি আছিল। ১৯৯২ চনৰ ৫ ডিচেম্বৰত মনিষা আৰু মাক শ্ৰীদেৱী উন্নিক কঢ়িয়াই নিয়া কাৰখন আলাপ্পুঝা জিলাৰ চেৰথালা নামৰ ঠাইখনৰ ওচৰত দুৰ্ঘটনাত পতিত হয়। দুৰ্ঘটনাত মাক বাচি যায় যদিও মনিষাৰ মৃত্যু হয়।\n↑ "Monisha Biography". entertainment.oneindia.in. http://entertainment.oneindia.in/celebs/monisha-malayalam-actress/biography.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 24 Jan 2013.\n↑ "Archived copy". http://www.mangalam.com/mangalam-varika/64795। আহৰণ কৰা হৈছে: 29 November 2013.\n↑ National Best Actress Award for Nakhashathangal – IMDB Page\n↑ 4.0 4.1 "Archived copy". http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-features/tp-neighbourhood/losing-her-wish-she-turned-to-dance/article853641.ece। আহৰণ কৰা হৈছে: 18 November 2013.\n↑ "Archived copy". http://www.thehindu.com/features/cinema/remembering-monisha-unni/article5609706.ece। আহৰণ কৰা হৈছে: 14 April 2014.\n↑ "Archived copy". http://www.manoramaonline.com/cgi-bin/MMOnline.dll/portal/ep/malayalamContentView.do?contentId=8391035&programId=7940855&channelId=-1073750705&BV_ID=@@@&tabId=3। আহৰণ কৰা হৈছে: 26 November 2013.\n↑ "Remembering 'Manjal Prasadam Nettiyil Charthiya' girl Monisha Unni on her death anniversary - Times of India" (en ভাষাত). The Times of India. https://timesofindia.indiatimes.com/entertainment/malayalam/movies/news/remembering-manjal-prasadam-nettiyil-charthiya-girl-monisha-unni-on-her-death-anniversary/articleshow/72369582.cms। আহৰণ কৰা হৈছে: 2020-05-07.\n↑ 8.0 8.1 Weblokam Profile of Monisha Archived2April 2007 at the Wayback Machine. Weblokam.com. Retrieved on 2012-11-20.\n↑ "Archived copy". http://www.mangalam.com/mangalam-varika/61376। আহৰণ কৰা হৈছে: 28 December 2013.\n↑ "Remembering 'Manjal Prasadam Nettiyil Charthiya' girl Monisha Unni on her death anniversary". Times of India.5December 2019. https://timesofindia.indiatimes.com/entertainment/malayalam/movies/news/remembering-manjal-prasadam-nettiyil-charthiya-girl-monisha-unni-on-her-death-anniversary/articleshow/72369582.cms। আহৰণ কৰা হৈছে: 19 February 2021.\nমনিষা উন্নি সম্পৰ্কে ইণ্টাৰনেট মুভি ডাটাবেছত থকা তথ্য।\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=মনিষা_উন্নি&oldid=263780"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ১৯ ফেব্ৰুৱাৰী, ২০২১ তাৰিখে ০৯:২১ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


Home HASYA-BYANGA MONOR-KATHA SURAJIT-NEOG মনৰ কথা সুৰজিত নেওগ হাস্য ব্যংগ মনৰ কথা\nxukhdukh.com February 07, 2018 HASYA-BYANGA, MONOR-KATHA, SURAJIT-NEOG, মনৰ কথা, সুৰজিত নেওগ, হাস্য ব্যংগ,\nআইন অমান্যকাৰী অজ্ঞানী জাতি\nআমি সদায় নিয়ম নীতি নমনা আইন অমান্যকাৰী অজ্ঞানী জাতি হৈ থাকিম নেকি? চিৰদিন চিৰকাল? ৰ'ব, নিজৰ গাত লাগি ফটককে খঙতে কিবা এটা কৈ নিদিব... এবাৰ পঢ়ি লওক!!\n(১) ট্ৰেফিক পইন্টত আপুনি গাড়ী, বাইকত বা বাচত বহি অপেক্ষা কৰি আছে, সেউজীয়া লাইটটো জ্বলাত বা ট্ৰেফিক পুলিছজনে সংকেত দিছে আপোনাক যাবলৈ, আপুনি যাবলৈ সাজু হৈছে, তেনেতে দেখিলে পুৰুষ মহিলা এসোপা আপোনাৰ আগেয়ে পথটো পাৰ হৈ যাবৰ বাবে হেতে-ওপৰা লগাইছে... !! ইপিনে পুনৰ ৰঙা লাইটটো জ্বলি উঠিল... আপুনি পিছৰবাৰৰ সেউজীয়া লাইটৰ বাবে আকৌ অপেক্ষা কৰিলে....\n(২) পুৱাৰ সময়কণত খৰখেদাকৈ ওলাই অহিছে আফিচলৈ... গাড়ী , বাইক, অটো, টেক্সি, বাচ সকলো দৌৰিছে... হঠাৎ আপুনি ৰৈ গ'ল দিছপুৰ জনতা ভৱনৰ সন্মুখত; কিয়? ট্ৰেফিকজনে বাহনবোৰ ৰখাই দিছে ৰৈ থকা মানুহখিনিক পথটো পাৰ হ'বৰ বাবে। মন কৰিব সেই ঠাইৰ ঠিক ১০০ ফুট দুৰত এখন উৰনীয়া পদসেতু আছে। চৰকাৰে ভাবি চিন্তি তাত সেইখন স্থাপন কৰিছে যাতে এনেকৈ দিনটোত শ-হাজাৰ মানুহে নিতৌ সুকলমে পথটো পাৰ হৈ যাব পাৰে ওপৰেৰে..। এনেকৈ পাৰ হোৱা ৯০% মানুহ কিন্তু সচিবালয়ৰ কৰ্মচাৰি। এই মানুহখিনিৰ কোনেও সেইখন সেতুখন ব্যৱহাৰ নকৰে...।\n(৩) চিটি বাচত উঠিব লগা হ'ল; আপুনি যতে ঠিয় হৈ আছে তাতে হাতখন দাঙি দিলে, বাচখন পথৰ সোমাজতে ৰ'ল। আপুনি ঠিয় হোৱা ঠাইৰ পৰা মাত্র এশফুট দুৰত হয়তো চিটিবাচ আস্থান। কিন্তু আপোনাৰ সময় নাই, তালৈ গৈ আপুনি বাচত উঠাৰ। আৰু আপুনি যদি নিজৰ বাহনেৰে সেই বাচখনৰ পিছে পিছে আহি আছেম আপুনিয়েই বাচৰ ড্ৰাইভাৰক হয়তো চৌদ্ধপুৰুষ উজাৰি গালি পাৰিব তেতিয়া...\n(৪) মন কৰিব, গুৱাহাটীৰ মূলপথ কেইটাৰ প্ৰ্তিটোতে ঠায়ে ঠায় জেব্ৰা ক্ৰচিং আছে। প্ৰ্ধানত য'ত মুল পথটোৰে সোহাঁতে ঘুৰাৰ সুবিধা থাকে। আপুনি হয়তো জেব্ৰা ক্ৰচিং মানে কি নাজানে; কাৰণ জনাহলে আপুনি পথটো পাৰ হওঁতে সেই জেব্ৰা ক্ৰচিঙেৰে পাৰ হ'ল হেতেন। নতুবা আপুনি যদি নিজা বাহন বা বাইক চলাই আছে, তেতিয়া আপুনি নিশ্চিত ভাৱে এই জেব্রা ক্ৰচিঙৰ ঠিক আগত এক নিৰাপদ দুৰত্বত গাড়ীখন ৰখাই সংকেতলৈ অপেক্ষা কৰিলেহেতেন। আপোনাৰ যিহেতু জ্ঞান নাই, সেয়ে আপুনি ঘুৰিবৰ বাবে আধা-আধি ৪৫ ডিগ্ৰি কোণত সিটো ফালে ঘুৰিলেই... কেৱল সুযোগৰ অপেক্ষাত...!!\n(৫) ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাই পথত দুৰ্ঘটনা এটা ঘটিল... ধৰক বাহন এখনে কোনোবা এজনক মহতিয়াই নিলে.... দুৰ্ঘটনা সদায় দুৰ্ঘটনাই। কোনেও জানি বুজি নকৰে। আপুনি দুৰ্ঘটনাস্থলীৰ ওচৰে পাজৰে থাকে। আপোনাৰ দিনটো একো কাম নাই... ধিতিঙালি কৰি কটায়। বছ, কোনে পাই আপোনাক। মূল পথটো অৱৰোধ কৰি টায়াৰ জ্বলাই দিয়্ক। লগে লগে কোনেও একো বুজি নোপোৱা অৱস্থা হৈ শ শ যান বাহন দুয়োকাষে লানি লাগিল। আপোনাৰ ওঠৰ কোণেৰে এক চেদিষ্টিক প্লেজাৰৰ হাঁহি ওলাই আহিল... মুখেৰে বিৰবিৰালে '@#$ (অশ্লীল), গাড়ী চলাই দেমাকি দেখুৱাবলৈ আহ...!! আৰু সেই যান যতত হয়তো কোনো দুৰ্ভগীয়া ৰোগীয়ে প্ৰান পৰ্য্যন্ত হেৰোৱালে...\n(৬) আপোনাৰে কোনোবা অঙহী বঙহীৰ বিয়া। এক ৰেচিডেঞ্চিয়েল অঞ্চলত অৱস্থিত বিবাহ বাহৰত দৰা আহিল ৰাতি বাৰ বজাত। আপোনাক কোনে পায়? আধা ঘন্টা ধৰি আপুনি কাণ -তাল মৰা শব্দেৰে ফটকা ফুটাই থাকিল। কাৰণ আপোনাৰ প্ৰিয় অঙহী বঙহীৰ বিয়া এদিনহে হ'ব। উচতম ন্যায়ালয়ৰ নিৰ্দেশ (নিশা ১০ বজাৰ পিছত যিকোনো উচ্চ প্ৰাবল্যৰ ফটকা ফুটুৱা নিষেধ) কোনে মানে? কাৰণ এনে নিয়মা মানি থাকিলে আপোনাক লোকে হাঁহিব। আপোনাৰ এইকন কথা বুজিবলৈও ক্ষমতা নাইযে সে ইবিবাহ বাহৰটোত হয়তো মাহে ৫-১০ খন বিয়া হয়। আৰু তাৰ চাৰিওকাষৰ মানুহ খিনি গোটেই বছৰটো এনেকৈ অশান্তিত কটায়..\n(৭) আমি যিহেতু অসমীয়া, গতিকে আমাৰ উৎসৱ পাৰ্বনত আমি পুৱতি নিশালৈ মাইক বজাম, গান বজাম। তাত কোনে কি ক'ব? যেনে ধৰক বিহুত, পূজাত, অখণ্ড কীৰ্তনত...!! ন্যায়লয়ৰ ৰায় অসমীয়াৰ বাবে নহয়।\n(৮) জালুকবাৰীৰ পৰা খানাপাৰালৈ ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ সোঁমাজত ঘাইপথ প্ৰাধিকৰণে চালক, সাধাৰণ ৰাইক, পদযাত্ৰী সকলোৰে সুৰক্ষা সুবিধাৰ বাবে একোখন টিনৰ বেৰ বা জালি লগাইছে আজি দুমাহ মানৰ পৰা। তাৰ মাজত ঠায়ে ঠায়ে ইফালৰ পৰা সিফাললৈ পাৰ হবলৈ কিছু দুৰে দুৰে (১ কিমি) ফাঁক ৰাখিছে। এতিয়া ৰাইজৰ আপত্তি, যাৰ য'ত যেনেকে মন পাৰ হ'ব নোৱাৰে.. কোনোবাই ১০০ মিটাৰ ঘুৰি যাব লাগে। গতিকে এইবোৰ আতঁৰাই পেলাব লাগে... এৰাঃ ...\nআচলতে এনেকৈ কৈ শেষ কৰিব নোৱাৰি। আমিবোৰ ইমান অজ্ঞানী, আইন অমান্যকাৰি তথা নিয়ম নমনা জাতি যে আমাক কোনেও একো শিকাব নোৱাৰে। আমাৰ বাবে যিকোনো নিয়ম, আচৰণবিধি, আইন আদি কথাবোৰ কেৱল ভংগ কৰিবৰ বাবেহে... !! কাৰণ আমিযে অসমীয়া...মিচা ক'লে কি ডাল হব নহয়নে... !!\n[বি.দ্ৰ. - ময়ো অসমীয়া দেই ]\nTags # HASYA-BYANGA # MONOR-KATHA # SURAJIT-NEOG # মনৰ কথা # সুৰজিত নেওগ # হাস্য ব্যংগ\nBy xukhdukh.com on February 07, 2018\nLabels: HASYA-BYANGA, MONOR-KATHA, SURAJIT-NEOG, মনৰ কথা, সুৰজিত নেওগ, হাস্য ব্যংগ\n১০০% সচাঁ কথা লিখিলে দেই। ✌


চুলি সৰা,ওজন বৃদ্ধি, হঠাতে মুৰবিষ ইত্যাদি সমস্যাত আপুনিও ভুগি আছেনি? এষ্ট্ৰজেন হৰমনৰ বিসংগতিৰ ফলত এনে হৈছেনি! Estrogen hormone in assamese? - fitassam\nমহিলাৰ প্ৰজনন আৰু যৌন বিকাশৰ বাবে এষ্ট্ৰোজেন গুৰুত্বপূৰ্ণ। ইয়াক মহিলাৰ যৌন হৰমন (Female sex hormone) বুলিও কোৱা হয়। প্ৰতিগৰাকী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত এষ্ট্ৰোজেনৰ স্তৰ পৃথক হ’ব পাৰে। এই প্ৰবন্ধটোৰ জৰিয়তে, আপোনালোকে জানিব পাৰিব যে মহিলাৰ শৰীৰত এষ্ট্ৰোজেনৰ কি গুৰুত্ব আছে। ইয়াৰ উপৰিও, ইয়াৰ অভাৱ আৰু বৃদ্ধিৰ ফলত উদ্ভৱ হোৱা সমস্যাবোৰ আলোচনা কৰা হ’ব।\n✍মহিলাৰ শাৰীৰিক পৰিৱৰ্তনত এষ্ট্ৰোজেনে এক ডাঙৰ ভূমিকা পালন কৰে। ইয়াৰ ফলত:\nছোৱালীবোৰৰ স্তন বিকশিত হয়\nঋতুস্ৰাৱ আৰম্ভ হয়\nযৌনাঙ্গত চুলিৰ বিকাশ হয়\nকিছুমান বিশেষজ্ঞই কয় যে এষ্ট্ৰোজেনে কেৱল যৌন অঙ্গৰ বিকাশত সহায় নকৰে বৰঞ্চ আপোনাৰ শৰীৰৰ বিপাককো প্ৰভাৱিত কৰে।\nগৰ্ভাৱস্থাৰ সময়ত ই এক অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে আৰু সাধাৰণ ধৰণে প্লেচেণ্টাৰ (placenta)কাৰ্যক্ষমতা বৃদ্ধি কৰে।\n✍ এষ্ট্ৰোজেনৰ উপকাৰীতা (benefits of estrogen in Assamese)\nসংক্ৰমণ আৰু প্ৰদাহ প্ৰতিৰোধ\nযৌন তাড়না বৃদ্ধি কৰাত\nচাপৰ পৰা বাহিৰ হোৱাত\nডিম্বাশয় আৰু স্তনৰ কৰ্কট ৰোগ প্ৰতিৰোধ\nহাড় শক্তিশালী কৰাত\nচুলি আৰু ছালত প্ৰাকৃতিক উজ্জ্বলতা বৰ্তাই ৰখাত\nএষ্ট্ৰোজেন শৰীৰৰ বাবে যিমান উপকাৰী সিমানেই বিপদজনক। হয়, আপোনাৰ শৰীৰত এষ্ট্ৰোজেনৰ স্তৰ সঠিক হোৱাটোও অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ, ইষ্ট্ৰোজেনৰ বিকাশ যিমানে কম হয় সিমানেই বিপদজনক হয়।\n✍ এষ্ট্ৰোজেনৰ স্তৰ বৃদ্ধি-Increasing estrogen levels in assamese\nইতিমধ্যে আপোনাক কোৱাৰ দৰে, প্ৰতিগৰাকী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত এষ্ট্ৰোজেনৰ স্তৰ পৃথক হ’ব পাৰে। বিশেষজ্ঞসকলৰ মতে, শৰীৰত উচ্চ এষ্ট্ৰোজেনৰ স্তৰে স্তন আৰু জৰায়ু কৰ্কট ৰোগ (breast and uterus cancer) হোৱাৰ সম্ভাৱনা বৃদ্ধি কৰে। আপুনি ডিম্বাশয়ৰ চিস্ট (ovarian cyst)\nভুক্তভোগীও হ’ব পাৰে। অৱশ্যে, হৰ্মোনেল ৰিপ্লেচমেণ্ট থেৰাপীৰ (hormonal replacement therapy) দ্বাৰা উচ্চ এষ্ট্ৰোজেনৰ স্তৰৰ চিকিৎসা কৰা সম্ভৱ।\n🔴 শৰীৰত এষ্ট্ৰোজেনৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি হোৱাৰ লক্ষণ (estrogen growth symptoms in assamese)\nবৰ্ধিত ৰক্তচাপ(high blood pressure)\nহাত আৰু ভৰি শীতল কৰা\nসদায় মুৰৰ বিষ হয়\nযদি আপুনি এনেকুৱা কিবা অনুভৱ কৰে, আপোনাৰ শৰীৰে এষ্ট্ৰোজেনৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি কৰিব পাৰে। এনে পৰিস্থিতিত, লগে লগে আপোনাৰ চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ লওঁক।\n✍নিম্ন এষ্ট্ৰোজেনৰ স্তৰ- deficiency of estrogen\nগৰ্ভধাৰণ আৰু ঋতুস্ৰাৱৰ সময়ত মহিলাসকলক এষ্ট্ৰোজেনৰ অধিক প্ৰয়োজন হয়। কম এষ্ট্ৰোজেনৰ ফলত শৰীৰত যথেষ্ট সমস্যা হ’ব পাৰে।\n🔴 নিম্ন এষ্ট্ৰোজেনৰ লক্ষণ (deficiency of estrogen symptoms in Assamese)\nনিম্ন যৌন আকাংক্ষা\nকলেষ্টেৰলৰ স্তৰৰ পৰিৱৰ্তন\nশৰীৰত এষ্ট্ৰোজেনৰ পৰিমাণ সন্তুলিত ৰাখিবলৈ এক সন্তুলিত আহাৰ গ্ৰহণ কৰিব লাগে।\nইয়াত কেইটামান নিৰ্বাচিত খাদ্যৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিম যিয়ে আপোনাক এষ্ট্ৰোজেন সম্পৰ্কীয় বিষয়ত সহায় কৰিব।\n✍ এষ্ট্ৰোজেন সমৃদ্ধ খাদ্য (estrogen rich food in assamese)\n1. ফ্লেক্সচিড বা তিচি(flexseed)\nএষ্ট্ৰোজেনৰ স্তৰ বৃদ্ধি কৰাত তিচি বীজ মুখ্যতঃ সহায়ক। ইয়াৰ গ্ৰহণ যকৃতৰ বাবেও বহুত ভাল।\nতিচিয়ে হৃদযন্ত্ৰ সম্পৰ্কীয় সমস্যা প্ৰতিহত কৰে কিয়নো ইয়াত বহুতো এণ্টিঅক্সিডেণ্ট থাকে। ইয়াৰ উপৰিও, তিচিত ভিটামিন বি1, আঁহ আৰু অন্যান্য পুষ্টি থাকে, যি প্ৰচুৰ বিকাশত সহায় কৰে।\nখালী পেটত তিচি গ্ৰহন কৰি এষ্ট্ৰোজেনৰ পৰিমাণ নিয়মীয়া কৰি ৰাখিব পৰা যায়৷\n(অধিক পঢ়কঃ তিচিৰ উপকাৰিতা আৰু পাৰ্শ্বক্ৰিয়া)\n2. চয়া সামগ্ৰী (Soya)\nচয়াবীন phytoestrogen সমৃদ্ধ। চয়া গাখীৰ, চয়া দৈ আদি চয়া সামগ্ৰী খোৱাৰ ফলত শৰীৰত এষ্ট্ৰোজেনৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি হ’ব পাৰে।\nআখৰোট খোৱাৰ লাভালাভ বহুত। ইয়াত যথেষ্ট পৰিমাণৰ প্ৰ’টিন, অত্যাৱশ্যকীয় ভিটামিন আৰু অন্যান্য পুষ্টি থাকে, যি বোৰ সুস্বাস্থ্যৰ বাবে অতি উপকাৰী।\n4. দুগ্ধজাত সামগ্ৰী (milk product)\nদুগ্ধজাত সামগ্ৰী যেনে গাখীৰ, দৈ, ঘিউ, মাখন আদি মানৱ শৰীৰৰ বাবে অতি ভাল বুলি গণ্য কৰা হয়। যিহেতু গাখীৰত উচ্চ পৰিমাণৰ phytoestrogen থাকে, ই এষ্ট্ৰোজেনৰ স্তৰ বৃদ্ধি কৰাত সহায় কৰে।\nবুট মাহ জাতীয় শস্য হৈছে phytoestrogen এক প্ৰাকৃতিক উৎস। কিন্তু ইয়াত পোনপটীয়াকৈ এষ্ট্ৰোজেন নাই। তথাপিও ই এষ্ট্ৰোজেনৰ স্তৰ বৃদ্ধিৰ বাবে ভাল বুলি গণ্য কৰা হয়।\n6. তিল (Sesame)\nতিল হৈছে এষ্ট্ৰোজেনৰ এক ভাল উৎস। ১০০ গ্ৰাম তিলত ৯৯৩ মাইক্ৰ’গ্ৰাম এষ্ট্ৰোজেন থাকে। তিল তেলত উচ্চ পৰিমাণৰ এষ্ট্ৰোজেন থাকে।\n7. বীন আৰু মটৰ\nবীন আৰু মটৰবোৰো phytoestrogen সমৃদ্ধ। এইবোৰ স্বাস্থ্যৰ বাবে সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ খাদ্য\n💠চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শও প্ৰয়োজনীয়\nমানুহে সাধাৰণতে তেওঁলোকৰ শৰীৰৰ কিছুমান সমস্যাৰ সমাধান বিচাৰিবলৈ চিকিৎসকৰ সহায় বিচাৰে। একেদৰে, যদি আপুনি অনুভৱ কৰে যে আপোনাৰ শৰীৰত এষ্ট্ৰোজেনৰ পৰিমাণ হ্ৰাস পাইছে, লগে লগে আপোনাৰ চিকিৎসকৰ সৈতে যোগাযোগ কৰক। চিকিৎসকে আপোনাৰ শৰীৰত এষ্ট্ৰোজেনৰ পৰিমাণ জানিবলৈ বিভিন্ন পৰীক্ষাৰ পৰামৰ্শ দিব পাৰে। চিকিৎসকীয় সহায় বিচাৰিলে whatsapp কৰক-8011330306\n✍ মহিলাৰ শৰীৰত এষ্ট্ৰোজেনৰ স্তৰ (estrogen in women in assamese)\n20- 29 বয়স 149 picogram\n30- 39 বয়স 210 picogram\n40- 49 বয়স 152 picogram\n50- 59 বয়স 130 picogram\nএই সকলোবোৰৰ বাহিৰে, আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ কথাটো হ’ল আপুনি এষ্ট্ৰোজেনৰ পৰিমাণ সন্তুলিত কৰা। ইয়াৰ বাবে সন্তুলিত খাদ্য খাব। ব্যায়াম কৰক বা নিয়মীয়াকৈ যোগাভ্যাস কৰক। সন্তুলিত এষ্ট্ৰোজেনৰ পৰিমাণে শৰীৰৰ পৰিৱৰ্তনত সহায় কৰিব। তাৰ লগতে Amycordial Syrup গ্ৰহন কৰি হৰমন সন্তুোলিত (hormone balance) কৰি ৰাখিব পাৰে৷\n🔷কি হয় Amycordial Syrup?\nAmycordial Syrup ত ভেষজ নিষ্কাশন আছে যাক সুৰক্ষা আৰু কাৰ্যকৰীতাৰ বাবে সমগ্ৰ বিশ্বতে বৈজ্ঞানিকভাৱে বৈধ কৰা হৈছে। এই নিষ্কাশনবোৰ হৈছে bioflavonoids, glucosides, tannins, phytosterols আদিৰ দৰে কেইবাটাও phytoconstituents সমৃদ্ধ উৎস যি হৰমনৰ ভাৰসাম্য পুনৰুদ্ধাৰ কৰাত, এণ্ডোমেট্ৰিয়াম (endometrium) স্বাস্থ্য, আৰু মহিলাৰ স্বাস্থ্য উন্নত কৰাত সহায় কৰে।\n🔷Amycordial Syrup মুখ্য লাভালাভসমূহ:\nঋতুস্ৰাৱ নিয়মীয়া কৰে\nযৌন হৰমন- sex hormone binding globulin (SHBG) উৎপাদন তৈয়াৰ কৰে, এনেদৰে প্লাজমাত বিয়পি থকা অতিৰিক্ত এষ্ট্ৰোজেন হ্ৰাস কৰে।\nএষ্ট্ৰোজেনৰ স্তৰ নিয়ন্ত্ৰণ কৰে।\nউন্নত ডিম্বানু গঠনৰ (Fertility) বাবে জৰায়ু প্ৰস্তুত কৰে।\nমহিলাৰ স্বাস্থ্য উন্নতকৰাৰ বাবে লো, কেলচিয়াম আদিৰ দৰে অত্যাৱশ্যকীয় পুষ্টিৰ পৰিপূৰক হিচাবে কাম কৰে৷\n3 মাহলৈ খাব লাগে৷2চামুচকৈ দুবাৰ বা তিনিবাৰকৈ৷\nতলৰ লিংকটোত ক্লিক কৰি আপুনি ONLINE অৰ্ডাৰ দিব পাৰিব:\n← মহিলা আৰু পুৰুষ উভয়ৰে বাবে গুৰুত্বপূৰ্ণ বনৌষধি শতমূল বা শতাৱৰী-Shatavari Health Benefits in assamese\nহাৰ্টৰ সমস্যা,ৰক্তচাপ, মূত্ৰবিকাৰ, হাঁপানী আদি একাধিক ৰোগৰ মহৌষধ অৰ্জুনাৰিষ্ঠ- Arjunarishta: Benefits, Uses, Ingredients, Dosage and Side Effects →\n06/04/2021 19/05/2021 Mitali Saikia 0


অংক -নীত কাশ্যপ | Xahitya.Org\nঅংক -নীত কাশ্যপ\nপেপাৰখনৰ দাঁতিৰ খালি ঠাইডোখৰত হিচাব কৰি যায় তেওঁ৷ ৰিটায়াৰ্ডমেণ্টৰ পাছত “প্ৰভিডিয়েণ্ট ফাণ্ড”ত পোৱা ১ লাখ টকা! “ফিক্স ডিপোজিত” কৰি থ’লে সূতে-মূলে বাঢ়ি গৈ ১ বছৰ পাচত হ’বগৈ … নাই অংক মিলি নাহে ৰমাকান্ত মাষ্টৰৰ৷ সকলোবোৰ অংকৰ সমাধানেই মুখত প্ৰশান্তিৰ হাঁহি বিৰিঙাব নোৱাৰে৷ স্কুলৰ বৰ্ডত কঠিন কঠিন অংকবোৰ সমাধান কৰি উঠি ছাত্ৰ-ছাত্ৰীবোৰৰ পিনে চাই প্ৰায়েই তেওঁ মিচিকিয়াই হাঁহিছিল৷ তেতিয়া তেওঁ বুজা নাছিল যে জীৱনৰ অংকবোৰৰ সমাধান বহুত জটিল৷\n-‘পাহি…’ বোৱাৰীয়েকৰ খঙাল মাতত জটিল চিন্তাত আউল লাগে ৰমাকান্ত মাষ্টৰৰ৷ আজিকালি এই নাতিনীজনীৰ মাজতেই একালত একেদৰেই দোপত-দোপে বাঢ়ি অহা নিজৰ ছোৱালীজনীক দেখে তেওঁ৷ কোচত লৈ খেলি থাকোতেই কেতিয়া যে গাভৰু হৈ আনৰ হাতত তুলি দিবলগীয়া হৈ যায় ছোৱালী সন্তানবোৰ! পত্নী জোনাকীৰ সদায় এটাই খেচখেচনি আছিল ‘ছোৱালী গাভৰু হ’ল৷ কিমানদিন চকুৰ আগত লৈ চাই থাকিব৷ তাইৰ বিয়াৰ কথা চিন্তা কৰক৷ ছোৱালীজনীকতো খালি হাতে আনৰ ঘৰলৈ পঠিয়াব নোৱাৰিব৷’ ৰমাকান্তই হিচাব কৰি চায় পেপাৰৰ দাঁতিত… সোণ, কাপোৰ, ফাৰ্নিচাৰ! নাই অংক মিলি নাহে৷ সাধাৰণ মাষ্টৰৰ চাকৰি তেওঁৰ৷ সংসাৰখনৰ জঞ্জাল মাৰি মাৰি মাষ্টৰৰ জীৱনৰ অংকটো মিলাবলৈ গৈ পত্নী জোনাকীৰ যে কিমান আশাৰ বিয়োগ হয় তেওঁ বুজে৷\n-‘হেৰৌ ডেকা মাষ্টৰ, কিমান দিন অকলশৰীয়া হৈ থাকিবা৷ জীৱনত এজনী যোগ কৰিবৰ হ’ল৷’ ভিতৰুৱা গাঁওখনৰ বয়সীয়াল মানুহখিনিৰ মুখ বন্ধ কৰি সঁচাকৈয়েই ১ৰ লগত ১ যোগ হৈ তেওঁৰ জীৱনলৈ একালত জোনাকীৰ আগমন ঘটিছিল৷ ১+১=২! দুই বছৰৰ অন্তৰালত পুত্ৰ আৰু ছোৱালীৰ আগমন৷ জীৱনৰ অংকটোত যোগ হৈ গৈয়েই আছিল৷ সমানেই বাঢ়ি গৈছিল জোনাকীৰ আশাবোৰৰ বিয়োগ৷ ‘গুণা কৰা পাটৰ সাজ এযোৰ পিন্ধিবলৈ মোৰ বৰ হেঁপাহ!’ এদিন আপাহতে কৈ পেলাইছিল জোনাকীয়ে৷ ইপিনে সময়ৰ লগে লগে ৰমাকান্ত মাষ্টৰৰ অংক বাঢ়ি গৈছিল৷ পুত্ৰক ভালকৈ পঢ়োৱা, ছোৱালীক ভালকৈ এঘৰলৈ উলিয়াই দিয়াৰ অংকৰ হেঁচাত জোনাকীৰ হেঁপাহ উপেক্ষিত হৈ ৰৈছিল৷\n– ‘দেউতা …’ মূৰ তুলি চায় ৰমাকান্ত মাষ্টৰে৷ চাহৰ কাপটো হাতত তুলি লওঁতে বোৱাৰীয়েকৰ উখহি থকা চকুযুৰিত চকু পৰে তেওঁৰ৷ বুকুখন ধান বনা মেচিনটোৰ মাজেৰে পাৰ হৈ যায় পলকতে৷ আগৰাতি টোপনিলৈ পৰ দি ৰৈ থাকোতে কাষৰ কোঠাৰ পৰা মৃদুকৈ ভাঁহি অহা পুত্ৰ-বোৱাৰীৰ কাজিয়া কাণত পৰিছিল তেওঁৰ৷ ভনীয়েকৰ বিয়াখনত পিন্ধিবলৈ ভাল কাপোৰ এসাজ নাই বোৱাৰীয়েকৰ৷ কোনোদিনে মূৰ তুলি কথা নোকোৱা বোৱাৰীয়েকলৈ মায়া লাগি গ’ল ৰমাকান্তৰ৷ সংসাৰ জঞ্জাল মাৰোতে মাৰোতে ক’ত যে জোনাকীৰ আশাবোৰৰ বিয়োগ হৈ গৈ থাকে!\nহঠাৎ ধৰা পৰা কৰ্কট ৰোগটোৱে ধৰাশায়ী কৰি পেলোৱা জোনাকীৰ মুখখনলৈ চাই থাকিব পৰা নাছিল ৰমাকান্তই৷ জীৱনৰ অংকটোত সদায় যোগ হৈয়েই নাথাকে৷ জোনাকী গুচি গৈছিল৷ ১-১=০! শূন্য হৈ পৰিছিল ৰমাকান্ত মাষ্টৰৰ জীৱন জোনাকী অবিহনে৷ আশাবোৰৰ বিয়োগ কৰি কৰি কেতিয়া যে ৰমাকান্তৰ জীৱনৰ পৰাই জোনাকীৰ বিয়োগ হৈ গ’ল ৰমাকান্তই ধৰিবই নোৱাৰিলে৷\nবেংকৰ পৰা ওলাই লাহে লাহে ৰমাকান্ত মাষ্টৰ ডাঙৰ দোকানখনলৈ সোমাই গ’ল৷ “শুৱালকুছি চিল্ক হাউছ”৷ ৰং-বিৰঙৰ পাট-মুগাৰ কাপোৰবোৰৰ মাজত বিমোৰত পৰিল তেওঁ৷ ছোৱালীজনীয়ে এযোৰ এযোৰকৈ দেখাই যোৱা জাপ জাপ কাপোৰবোৰৰ মাজত জিলিকি থকা গুণা কৰা পাটৰ সাজ এযোৰ হাতত তুলি লৈ তেওঁ ভাবিলে ‘ৰঙা ৰংটো নিশ্চয় বোৱাৰীৰ পচণ্ডৰেই হ’ব!’


hot-actress-poonam-pandey-replies-with-bra-to-pakistan-tv-ads-on-abhinandan– News18 Assam\nনিজৰ অন্তৰ্বাস খুলি পাকিস্তানৰ বিজ্ঞাপনৰ প্ৰত্যুত্তৰ অভিনেত্ৰী পুনমৰ\nUpdated:June 14, 2019, 2:30 PM IST\nশেহতীয়াকৈ বলীউদৰ হট বিউটী, মোহময়ী অভিনেত্ৰী পুনম পাণ্ডেই এই বিজ্ঞাপনক লৈ পাকিস্তানক দিয়া প্ৰত্যুত্তৰে গৰম কৰি তুলিছে ছচিয়েল মিডিয়া।\nLast Updated: June 14, 2019, 2:30 PM IST\nবিশ্বকাপত ভাৰত আৰু পাকিস্তানৰ মাজত হ’বলগীয়া খেলক লৈ এতিয়া ব্যাপক চৰ্চা চলিছে। ভাৰত আৰু পাকিস্তানৰ খেল মানেই সুকীয়া মাদকতা। শেহতীয়াকৈ ভাৰত–পাকিস্তানৰ খেলক লৈ পাকিস্তানৰ টিভি চেনেলত চলা এটা বিজ্ঞাপনে লাভ কৰিছে ব্যাপক চৰ্চা। ছচিয়েল মিডিয়াত ভাইৰেল হৈছে এই ভিডিঅ’টো।\nভিডিঅ’টোত ভাৰতীয় বায়ুসেনাৰ উইং কমাণ্ডাৰ অভিনন্দন বৰ্ধমানৰ চৰিত্ৰত দেখা গৈছে পাকিস্তানৰ এগৰাকী মডেল। অভিনন্দনৰ ৰূপত থকা মডেলজনক ১৬ জুনত হ’বলগীয়া ভাৰত–পাকিস্তানৰ মেচখনৰ বিষয়ে প্ৰশ্ন সোধা হৈছে। ভাৰতীয় দলৰ প্লেয়িং ইলেভেনত কোন কোন থাকিব? টীম ইণ্ডিয়াৰ বিৰুদ্ধে পাকিস্তানৰ ৰণকৌশল কি হ’ব? এই সকলো প্ৰশ্নৰ উত্তৰত মডেলগৰাকীয়ে কৈছে – I'm Sorry, I am not supposed to tell you this।\nএই বিজ্ঞাপনটোক লৈ ভাৰতত সৃষ্টি হৈছে ব্যাপক প্ৰতিক্ৰিয়াৰ। বিভিন্নজনে এই সন্দৰ্ভত ছচিয়েল মিডিয়াত প্ৰতিক্ৰিয়া প্ৰকাশ কৰিছে। শেহতীয়াকৈ বলীউদৰ হট বিউটী, মোহময়ী অভিনেত্ৰী পুনম পাণ্ডেই এই বিজ্ঞাপনক লৈ পাকিস্তানক দিয়া প্ৰত্যুত্তৰে গৰম কৰি তুলিছে ছচিয়েল মিডিয়া।\nনিজৰ ইনষ্টাগ্ৰামত পুনমে এটা ভিডিঅ’ শ্বেয়াৰ কৰিছে। ভিডিঅ’টোত প্ৰথমে পাকিস্তানৰ টিভিত চলা বিজ্ঞাপনটো নিজৰ ম’বাইলত দেখুৱাইছে পুনমে। তাৰ পিছতে নিজৰ অন্তৰ্বাস খুলি পাকিস্তানক প্ৰত্যুত্তৰ দিলে – 'Why settle foratea cup, when you can actually haveaD-cup,adouble D-cup? You can even have tea in it.'


ৰামানুজ গোস্বামীলৈ এখন মুকলি চিঠি– অভিজিত কলিতা – ফটাঢোল\nFebruary 1, 2019 ভিন্নস্বাদ\t28 Comments\nৰামানুজ গোস্বামীলৈ এখন মুকলি চিঠি– অভিজিত কলিতা\nমৰম ল’বা। আশাকৰোঁ তুমি ভালে আছা। মোৰো ভালেই। কেৱল এই বুঢ়া বয়সত বিদেশী ভাষা কেইটামান শিকিব লগা হোৱাৰ বাবে কষ্ট পাই আছোঁ। বাৰু সি যি কি নহওক, তোমাৰ ৰংপুৰ এক্সপ্ৰেছ ‘বিস্ময়’ত ধাৰাবাহিক ভাৱে প্ৰকাশ হোৱা বুলি শুনি বৰ সন্তোষ পাইছোঁ। তুমি ভাল লিখা, তোমাৰ কলমৰ জোৰ আছে, চিন্তাৰ গভীৰতা আছে, মনত সততা আছে, তোমাৰ লেখা ভাল হ’বই। কিন্তু এটা কথা তুমি ভালদৰে বুজা নাই যেন লাগিছে, ভাল লিখিলেই জানো ভাল বিখ্যাত চাহিত্যিক হ’ব পাৰি? আচৰিত নহ’বা? ভাল সাহিত্য সৃষ্টি কৰিলেই নামজ্বলা চাহিত্যিক হ’ব নোৱাৰি, ই এক গুপুত সত্য। কিন্তু তুমি এই দিশটো একেবাৰে উপেক্ষা কৰি আছা, আৰু কথাটোৱে মোক চিন্তিত কৰি তুলিছে। সেয়ে ককাই হিচাপে মই তোমাক নামজ্বলা চাহিত্যিক হোৱাৰ গুপুত কিটিপ কেইটামান থাওকতে দি থ’ব খুজিছোঁ। নহ’লে আকৌ পিছলে মোক দোষ দিবা নহয়- বোলে আপোন ককাই বুলি ভবা মানুহজনে জানিও মন্ত্ৰষাৰ নিশিকালে। চিঠিখন মন দি পঢ়িবা, ইয়াৰ এটি এটি শব্দ হৃদয়ংগম কৰিবা, বা কৰিব নোৱাৰিলেও সৰুকালত নেওতা মুখস্থ মতা দি মাতি থাকিবা। এইমতে চলিলে তুমি যদি এদিন অসমৰ মুধাফটা চাহিত্যিক হ’ব নোৱাৰা, তেনে ককায়েৰৰ নামত একুৰি ভতুৱা কুকুৰ পুহিবা।\nবাৰু এতিয়া আচল কথালৈ আহোঁ; ভাল লিখিলেই যদি চাহিত্যিক হ’ব নোৱাৰি, তেনে পাৰি কেনকৈ? সেইটো প্ৰশ্নই তোমাৰ মনত বাৰে বাৰে উঠি আছে নহয়? দেখিছা অমুকা মুখ খুলিলেই গৰ্ভ দেখা মানুহ। দিম দিম, মই তোমাৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিম। দিম বুলিয়েই এই মৰ জাৰতো চিঠিখন লিখিম বুলি বহিছোঁ।\nআচল সত্যটো হ’ল- চাহিত্যিক হ’বলৈ আচলতে বৰ বেছি জনপ্ৰিয় বা ভাল সাহিত্য সৃষ্টি নকৰিলেও হ’ল- চাহিত্যিক হ’বৰ বাবে বহুত অধ্যয়ন, অধ্যৱসায়, চৰ্চা কৰিব লাগে বুলি কোৱা কথাবোৰ তেনেই মিছা। এইবোৰ কথা আচলতে ডাঙৰ সাহিত্যিকে নতুনকৈ চাহিত্যিক হ’বলৈ ওলোৱা মানুহবোৰক ভয় খুৱাবলে কৰি ফুৰা কিছুমান অপপ্ৰচাৰ। ইয়াত মই যদিও চাহিত্যিক বুলি কৈছোঁ, তুমি ইয়াৰ অৰ্থ গল্পকাৰ, ঔপন্যাসিক, কবি, প্ৰবন্ধকাৰ, অনুবাদক, চাহিত্যিক আদি সকলো বুলিয়েই ধৰিব পাৰা। ৰ’বা ৰ’বা, তোমাৰ মনত আকৌ এটা প্ৰশ্ন জাগি‍ছে। হয়নে? গল্পকাৰ, ঔপন্যাসিক, কবি, প্ৰবন্ধকাৰ, অনুবাদক- মানে এইখিনি যদি বেলেগ মানুহ, তেনে চাহিত্যিকে নো কি কৰে? হেঃ হেঃ! তাতেই লুকাই আছে আচল গুপুত ৰহস্য! মই তোমাক গল্প উপন্যাস, প্ৰবন্ধ লিখিবলৈ শিকাব খোজা নাই, সেইবোৰ তুমি মোতকৈ ভালকৈয়ে জানা! মই তোমাক বিখ্যাত, মুধাফটা, নামজ্বলা, বঁটা-বাহনেৰে পোত খাই থকা চাহিত্যিক হোৱাৰ পথ দেখুৱাব খুজিছোঁ।\nএতিয়ালৈকে তুমি বুজিছা চাগে, চাহিত্যিক মালটো অলপ বেলেগ। প্ৰকৃততে বিখ্যাত চাহিত্যিক হ’বলৈ ভাল লেখাতকৈয়ো জৰুৰী হৈছে দুটা কথা-\nক) চাহিত্যিকৰ চাল (Style)\nখ) বঁটা বাহন\nবঁটা বাহনৰ খেলটো তুমি অলপ অচৰপ জানাই, গতিকে সেইটো পিছলৈ লিখিম৷ এইখন চিঠিত মই কিদৰে চাহিত্যিকৰ চালটো ভালকৈ মাৰি, কম সময়তে অসমীয়া সাহিত্য জগতত খোপনি পুতিব পাৰি তাকে লিখিম বুলি ভাৱিছোঁ।\nচাহিত্যিক হ’বৰ বাবে তুমি পোন প্ৰথমে চাহিত্যিকৰ দৰে খাব-শুব, উঠিব-বহিব, নিত্যকৰ্ম কৰিব, আৰু মানুহৰ সৈতে কথা বতৰা পাতিব জানিব লাগিব। দ্বিতীয়তে তুমি অসমীয়া চুপাৰহিট সাহিত্যৰ নীতি নিয়মবোৰ শিকি, মুখস্থ কৰি একেবাৰে হেৰফেৰ নোহোৱাকৈ মানি চলিব লাগিব।\nতুমি জনা উচিত, চাহিত্যিকসকল এলাপেচা ইতৰ নৰমনিচ নহয়, তেওঁলোক বেলেগ এখন দেশৰ পৰা অহা ‘এলিয়েন’। গতিকে তেওঁলোকৰ কথা বতৰা, নিয়ম নীতি আন ফকতীয়া নৰ মনিচতকৈ পৃথক হোৱা উচিৎ। এই কথাটো তুমি কলিজাত ধাৰাল চুৰীৰে আঁ‌ক মাৰি লিখি লোৱা। আজিৰ পৰাই তুমি এইটো কাম কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰা… তুমি যে সাধাৰণ মানুহতকৈ বেলেগ সেই কথাটো পাকে প্ৰকাৰে সকলোকে বুজাই দিবলৈ যত্ন কৰা। কি বেলেগ হ’বা, কিমান বেলেগ হ’বা সেইটো তোমাৰ নিজৰ কথা। সাধাৰণ মানুহে নকৰা কাম কিছুমান তুমি আনৰ চকুত পৰাকৈ কৰিব লাগিব। এই ধৰা তুমি মাজনিশা দুই বজাত উঠি খালি ভৰিৰে ঘাঁহনিত খোজ কাঢ়া, নহ’লে তোমাৰ কলমেৰে আখৰ এটাও নোলায়, তেনে ধৰণৰ কাম একোটা। আৰু সেই কামটো তুমি কৰা বা নকৰা, সুবিধা পালেই কথাটো দহো ৰাইজক জনাবলৈ নেপাহৰিবা। আকৌ ধৰা তুমি পিকনিক খাবলে গ’লা, বাকী ৰাইজে যি কৰে কৰি থাকক, তুমি অকলে গৈ নদীখনলে চাই দিনটো বহি থাকা, ভাত খাবলে মাতিলেও নেযাবা। কোনোবাই সুধিলে কিবা অদ্ভূত উত্তৰ এটা দি দিবা, যেনে,\n– “আজি এই নদীখনৰ তিলনি, তিনিদিন আগতে নদীখনৰ মৃত্যু হ’ল; নিষ্ঠুৰ নাওখনে নদীক হত্যা কৰিলে। মই আজি নদীৰ মৃত্যোৎসৱ উদ্‌যাপন কৰি আছোঁ। আঁহা, তুমিও আঁহা, আনন্দেৰে পান কৰা মৃত নদীৰ কলিজাৰ পিয়লা৷”\nইয়াৰ মানে কি মোক নুসুধিবা, মানে থকাৰ দৰকাৰ নাই, মুঠতে তোমাৰ কথা বতৰা ইউনিক হ’ব লাগে।\nএনেধৰণেৰে তুমি এক মোতামোটি অহৌ বলীয়া টাইপ ইমেজ এটা সৃষ্টি কৰিব লাগিব। পোচাক পাতিও অলপ আনতকৈ বেলেগ কৰাৰ প্ৰয়োজন। কিন্তু মনত ৰাখিবা আগৰ সেই “পাইজামা, কুৰ্তা, কান্ধত মোনা” বস্তুটোৰ আজিকালি SWAG নাই, সেইটো আউটডেটেড হ’ল। আজিকালিৰ হিচাপত চাহিত্যিকৰ পোচাকত এথ্নিক এলিমেণ্ট থকা জৰুৰী, লগতে সেইটো আনকমন হ’ব লাগে। তুমি এড়ি কাপোৰৰ থ্ৰী কোৱাৰ্টাৰ পেণ্ট আৰু এখন হাত ছুটী, এখন দীঘল মণিপুৰী চিল্কৰ ছাৰ্ট ব্যৱহাৰ কৰি চাব পাৰা। সেইটোত মই বৰ জোৰ নিদিও বাৰু, যিকোনো ইউনিক ডিজাইনৰ এথনিক কাপোৰ হ’লেই হ’ল।\nইমানখিনিৰেই মোতামোটি গেট-আপ হৈ যাব লাগে, চকুত উদভ্ৰান্ত দৃষ্টি, আউল বাউল চুলি, চচমা আদি মিনিমাম কথাবিলাক তুমি জানাই নিশ্চয়।\nঅ’ ৰ’বা, আৰু এটা কথা। তোমাৰ ল’ৰা ছোৱালীৰে ভৰা সুখৰ সংসাৰ এখন আছে বুলি জানো। বোৱাৰী আৰু পোৱালীকেইটাৰ মুখকেইখন মনত পৰি অলপ বেয়াও লাগিছে, কিন্তু নিয়ম যেতিয়া নক’লেও নহয়। সেয়ে কৈছোঁ, চাহিত্যিক হ’লে অলপ পৰকীয়া-ফৰকীয়া থাকিব লাগে, তেহে ডিমাণ্ড বাঢ়ে। নহ’লেও হ’ব, কিন্তু তেতিয়া সময় লাগিব। যদি কিবা দুই এটা তেনে কৰ্ম কৰিব পাৰা, তেনে সাহিত্যৰ জখলাত পতাপত বগাব পাৰিবা। কেৱল বোৱাৰীয়ে নেজানিলে ভাল, নহ’লে এইবোৰ বুদ্ধি দিয়া বুলি শুনিলে তেওঁ মোক বিহুত গামোচাৰে সেৱা নকৰি সেই গামোচাৰে ডিঙি চেপিবও পাৰে। সাৱধান হ’বা।\nএতিয়া মই তোমাক অসমীয়া সাহিত্যৰ কিছুমান নীতি আৰু আদৰ্শৰ কথা ক’ম। যদিহে জীৱনত কেতিয়াবা চাহিত্যিক হ’ম বুলি আশা কৰিছা, তেনে এই নীতি আদৰ্শবোৰ এক চুলিও হেৰ ফেৰ নোহোৱাকৈ মানি চলিব লাগিব।\nহিৰো আৰু ভিলেইন: অসমীয়া সাহিত্যত তুমি কাক হিৰো আৰু কাক ভিলেইন বনাব পাৰিবা তাৰ বাবে স্পষ্ট নিৰ্দেশনা দিয়া আছে। এই নিৰ্দেশনা মতে ধনী, সফল আৰু প্ৰেক্টিকেল মানুহবোৰ সদায় বেয়া, আৰু দুখীয়া আৰু বিফল মানুহ সদায় ভাল। তাৰোপৰি তুমি কিছু বিশেষ লোকসকলকহে তোমাৰ কাহিনীৰ নায়ক সাজিব পাৰিবা, যেনে ধৰা দৰ্মহা পোৱা বা নোপোৱা আদৰ্শ শিক্ষক, বানে মৰা খেতিয়ক, ঘৰ এৰা বিপ্লৱী, বিফল প্ৰেমিক, বেকাৰ যুৱক, আৰু বৰ বেছি, গাঁৱত চাকৰি কৰা এজন ডাক্তৰ। কিন্তু কোনো কাৰণতে তুমি এজন সফল ব্যৱসায়ী, চিৰিয়াচ ইঞ্জিনিয়াৰ, মন্ত্ৰী, মৌজাদাৰ, চাহ বাগানৰ মালিক আদিক নায়ক সজাব নোৱাৰিবা, এইবোৰ নিগেটিভ চৰিত্ৰৰ বাবে ৰিজাৰ্ভ কৰা আছে। এগৰাকী দুখীয়া বিধবাক তুমি কেতিয়াও নিগেটিভ চৰিত্ৰত ৰাখিব নোৱাৰিবা। ইয়াৰ ভিতৰত সকলোতকৈ Taboo বস্তুটো হ’ল ইঞ্জিনিয়াৰ, ইঞ্জিনিয়াৰৰ কথা আচলতে লিখিবই নোৱাৰি, লিখিলেও এক পূৰ্ব নিৰ্দিষ্ট সীমাৰ ভিতৰত লিখিব লাগিব। অসমীয়া সাহিত্যত ইঞ্জিনিয়াৰৰ ভূমিকা সম্পৰ্কে পিছত বিষদ ভাৱে আলোচনা কৰিম।\nসাম্যবাদ আৰু শ্ৰেণী সংগ্ৰাম: এই দুটা অসমীয়া সাহিত্যৰ সকলোতকৈ হিট ফৰ্মুলা। এই দুই দিব্যবস্তু বাদ দি অসমীয়া সাহিত্য হ’বই নোৱাৰে। তুমি এখন ভ্ৰমণভিত্তিক থ্ৰীলাৰ উপন্যাস লিখিলেও এই দুই মছলা মাৰিবই লাগিব, নহ’লে নেচেল। ইয়াৰ লগতে নাৰী মুক্তিৰ তৰ্কা অলপ মাৰিব পাৰিলে ভাল।\nধুতি নীতি: অসমীয়া সাহিত্য নিষ্কলুষ, কালিমাবিহীন, পিয়’ৰ, চিৰিন, কায়-মনো-বাক্যে শুদ্ধ বস্তু। গতিকে তুমি অসমীয়া সাহিত্যত কলাৰ নৱৰসৰ কেউটা ৰস ব্যৱহাৰ কৰিব নোৱাৰিবা, বিশেষ কৈ আদি ৰস বা ‘শৃংগাৰস’ বোলা প্ৰথম ৰস বিধ। অসমীয়া সহিত্যত এটা গল্পত বেশ্যা শব্দটো থাকিলেই তাক পৰ্ণগ্ৰাফী আখ্যা দিয়া হয়। গতিকে সেই বিষয়ত অতি সাৱধান হ’বা। ফুলশয্যাৰ ৰাতিৰ কথা লিখিলেও দুপাহ গোলাপ ফুলে বতাহত লৰি চৰি ইপাহে সিপাহক চুমি থকাৰ দৰে কেমোফ্লেজ কৰি দিবা। আদি ৰসৰ বাদেও অসমীয়া সাহিত্যত হাস্য, বীভৎস, ভয়ানক আদি ৰসৰো ব্যৱহাৰ নিষিদ্ধ, তুমি কেৱল ‘বীৰম’ আৰু ‘কাৰুণ্যম’ ৰসহে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰিবা; বাকীবোৰ ৰস অসমীয়া সাহিত্যত অচল।\nএইখিনিতে এটা দৰকাৰী কথা কওঁ, ‘ইলাইট’ অসমীয়া সাহিত্যত দুবিধ বস্তু একেবাৰে অদৰকাৰী আৰু অলাগতীয়াল বস্তু আছে, সেয়া হ’ল- হাস্য-ব্যংগ আৰু থ্ৰীলাৰ। এই দুবিধ সাহিত্যৰ পাঠক প্ৰচুৰ, বা নতুন পাঠক সৃষ্টি কৰাতো সাহিত্যৰ এই দুইধাৰাৰ মূল্য অপৰিসীম, কিন্তু অসমীয়া চাহিত্যিক আৰু বুদ্ধিজীৱিয়ে এই দুবিধক কেতিয়াও সাহিত্য বুলি স্বীকাৰ নকৰে। এতিয়া তুমি মোৰ সৈতে তৰ্ক কৰিবা- “কিয় ইংৰাজী, স্পেনিছ, আন নেলাগে বাংলা সাহিত্যতো এই দুইবিধ উপাদান ভৰি পৰি আছে, আজিকালি পাঠকক আকৰ্ষণ কৰিবলৈ সকলো বৃহৎ সাহিত্যই হাস্য-বাংগ আৰু থ্ৰীলাৰৰ উপাদান সমূহ ব্যৱহাৰ কৰে, আমি কিয় নকৰোঁ?”- তাৰ উত্তৰত মই তোমাক ক’ম- “জাষ্ট ছাট আপ! থ্ৰীলাৰ আৰু হাস্য- ব্যংগ লিখা মানুহ চাহিত্যিক নহয় বুলিছোঁ যেতিয়া, নহয়। ন’ আৰ্গুমেণ্টচ প্লীজ। অলপ অসুবিধা আছে বুলিহে, নহ’লে বেজবৰুৱাকো অচাহিত্যিক বুলি ষ্টাম্প মাৰি দিলোহেঁতেন। বিধৱাৰ শোক, মহাজনৰ শোষণ, বিপ্লৱীৰ দাড়ি বাদ দি কি এইবোৰ “বৰবৰুৱাৰ ভাৱৰ বুৰবুৰণি লিখে?”\nগতিকে কথাটো বুজিবা। অসমীয়া চাহিত্যিক হ’বলৈ হ’লে তুমি এই দুই ৰিপু এৰি চলিবই লাগিব। আন কোনো উপায় নাই।\nৰেফাৰেন্স: এইটো সকলোতকৈ দৰকাৰী পইণ্ট। কথাটো হ’ল চাহিত্যিক বোলাবলৈ হ’লে তুমি কিছুমান বিশেষ বিশ্ববিখ্যাত শিল্পী আৰু চাহিত্যিকৰ লগতে কিছুমান অদ্ভূত নামৰ ‘ইজম’ৰ ৰেফাৰেন্স যেতিয়াই তেতিয়াই হকে বিহকে কৈ থাকিব লাগিব। এতিয়া তুমি হয়তো ভাৱিছা তুমি বিশ্বৰ কলা, সাহিত্য অধ্যয়ন কৰি খাস্তাং কৰিব লাগিব! ভুল কৰিছা ভাই, মুঠেও নেলাগে। অসমত চাহিত্যিক হ’বলৈ বিশ্বৰ কলা, সংস্কৃতি, সাহিত্য আৰু দৰ্শন সম্পৰ্কে যিকেইটা কথা জানিব লগা হয় সেইকেইটা মই তলত লিখিয়ে দিছোঁ, পূৱা গধুলী আঁওৰালে সুফল পাবা।\n১) কাঁ‌ফকা- এইজন চাহিত্যিকৰ নাম মনত ৰাখিবা, আৰু মনত ৰাখিবা যে তেওঁ মেটামৰ্ফচিছ বুলি এটা গল্প লিখিছিল। আৰু কিবা কিবি লিখিছিল চাগে, কিন্তু সেইবোৰ দৰকাৰী নহয়। সেই গল্পটোত কাঁফকাই মানুহ এটা বিছা নে কেৰেলুৱা হৈ যোৱাৰ কথা লিখিছিল, বোধহয় সেই সময়চোৱাত তেওঁ মহাদেৱৰ পুৰীয়া টানি আছিল। সি যি কি নহওক, কাঁফকা আৰু মেটামৰ্ফচিছৰ নাম তুমি যিমানে ল’বা, সিমানে তোমাৰ চাহিত্যিক লেভেল বাঢ়িব।\n২) ভেন গ’ঘ- এইজন এজন অহৌবলীয়া মানুহ আছিল, তেওঁ ছবি আঁ‌কিছিল। তেওঁৰ বিষয়ে মনত ৰাখিব লগা কথা কেইটা হ’ল- হালধীয়া ৰং, বেলিফুল, আৰু এখন কটা কাণ। বুজাৰ দৰকাৰ নাই, কেবল এই শব্দ কেইটা মাজে মাজে কৈ বা লিখি থাকিলে সুফল পাবা।\n৩) ‘ৰেনেছাঁ’, ‘পোষ্ট মডাৰ্নিজম’, ‘চাৰিয়েলিজম’ ‘মেজিক ৰিয়েলিজম’ আৰু লগতে ‘ক্লিছ’, আৰু ‘মেটাফ’ৰ’। এইকেইটা মাল খাই নে কাণত পিন্ধে মই নেজনো। তোমাৰো জানিবৰ দৰকাৰ নাই, কিন্তু তুমি বিন্দাছ এইকেইটাৰ ৰেফাৰেন্স দিব পাৰিবা, নিৰ্ভয়ে। কাৰণ কেৱল তুমি আৰু ময়ে নহয়, এইকেইটাৰ অৰ্থ ভালকে কোনেও নেজানে। চ’ ডণ্ট ৱৰী, য’তে ‘ইজম’ জাতীয় শব্দ সুমুৱাৰ চান্স পোৱা, তাতে ইয়াৰ এটা বা ততোধিক শব্দ ইচ্ছামতে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰিবা। ইয়াৰ লগত ‘দালি’, ‘পিকাছো’, ‘নেৰুডা’ আদি দুটামান শব্দও ব্যবহাৰ কৰিব পাৰা। ‘দালি’ৰ নামটো মনত ৰাখিবলে অসুবিধা হ’লে – ভাতৰ লগত সানি খোৱা হালধীয়া ৰঙৰ জুলীয়া বস্তুবিধ বুলি মনত ৰাখিবলৈ চেষ্টা কৰিবা। তেওঁৰ সৈতে লিংক থকা মালটো হ’ল ‘চাৰিয়েলিজম’ বা ‘অধিবাস্তৱবাদ’! এতিয়াই মুখস্থ কৰা।\n৪) গেব্ৰিয়েল গাৰ্চিয়া মাৰ্কুয়েজ: এটা কথা মনত ৰাখিবা, শিল্প সাহিত্যৰ হেভী মাল বিলাক কেৱল ইউৰোপ আৰু দক্ষিণ আমেৰিকাতহে হয়। বাকীবোৰ শিল্পৰ দাম নাই। এই কাৰবাৰটোৰ সৈতে স্পেনিছ (নে পৰ্তুগীজ জানো, বাদ দিয়া। কিবা এটা ক’লেই হ’ল, অসমতনো স্পেনিছ বা পৰ্তুগীজ ভাষা জনা পণ্ডিত কেইটা আছে?) ভাষাটোৰ কিবা এটা সম্পৰ্ক আছে। আৰু এটা কথা, এই যে ইজম বিলাকৰ নাম ক’লোঁ, সেইবোৰ খান্দি কাটি, বিছাৰি উলিয়াই, নিমখত দি, শুকুৱাই, ভাজি, আচাৰ কৰি দুনীয়াত বিলাই ফুৰা কামটো হয় জাৰ্মানীত। গতিকে গুগল বাবাক সুধি দুই চাৰিজন স্পেনিছ বা পৰ্তুগীজ ভাষাত লিখা লেখক (দক্ষিণ আমেৰিকাৰ হ’লে ভাল হয়) আৰু কেইজনমান জাৰ্মান দাৰ্শনিকৰ নাম মুখস্থ কৰি সুবিধা পালেই তেওঁলোকৰ নাম লৈ থাকিবলৈ নেপাহৰিবা।\n৫) অসমীয়া চাহিত্যিকৰ মতে দুনীয়াত যদি কিবা বিদেশী ভাষা সাহিত্য পঢ়িব লগা আছে, যদি কিবা গান শুনিব লগা আছে, সেয়া হ’ল বাংলা। তুমিও অলপ অচৰপ বাংলা সাহিত্য পঢ়িবা। কিন্তু অকল বাংলা সাহিত্য কিয়? ৰ’বাহে টেপেচকৈ মাত দি ডিচতাৰ্ব কৰি নেথাকিবা। অসমীয়া চাহিত্যিকে বিদেশী সাহিত্য বুলিলেই কেৱল বাংলা পঢ়াৰ একমাত্ৰ কাৰণটো হ’ল আমাৰ বাবে এই ভাষাটো পঢ়িবলৈ সহজ, আখৰকেইটা মোটামুটি একেই যে। ইংৰাজী আদি পঢ়িবলৈ টান, সেয়ে কোনেও নপঢ়ে, সেয়ে বাংলাকে একমাত্ৰ পঢ়িব লগা বিদেশী সাহিত্য বুলি ভাবি ল’লে গালৈয়ো উজু হয়, আৰু বিদেশী সাহিত্য অধ্যয়ন কৰা বুলি চাহিত্যিক চালটোও পৰি যায়। গতিকে তুমি যেতিয়াই সুবিধা পোৱা, য’তে সুৰুঙা পোৱা, তাতে বাংলা গান আৰু সাহিত্যৰ কথা ক’বা। ই তোমাৰ লেভেল বঢ়োৱাত সহায় কৰিব।\nচাহিত্যিক চভা INC; আচাম: এইটো মজাৰ মাল। ‘ইলাইট’ চাহিত্যিক হ’বলৈ এই মালটোৰ সৈতে জড়িত হোৱা অতি প্ৰয়োজনীয়।\nএস! আকৌ কি মাজতে প্ৰশ্ন কৰি থাকা হে? “সাহিত্য কৰিবলৈ সভা এখন কিয় লাগে, ঘৰত বহি মনে মনে পঢ়া শুনা কৰি, চকু-কাণ খুলি ৰাখি, সাহিত্য সৃষ্টিত মন দিলেই দেখোন হয়!” তাকে সুধিছা নহয়?\nশুনা, আগতে লাগিছিল, সেই সময়ত অসমীয়া সাহিত্যিকসকলক সংগঠিত কৰি, অসমীয়া ভাষা সাহিত্যৰ প্ৰতি উৎসাহিত লোকসকলৰ প্ৰচেষ্টা আৰু সদিচ্ছাক এক নিৰ্দিষ্ট দিশ দিয়াৰ প্ৰয়োজন আছিল; মানুহক অসমীয়া সাহিত্য পঢ়িবলৈ আৰু লিখিবলৈ উৎসাহ দিয়াৰ প্ৰয়োজন আছিল। গতিকে এই চভাখন আৰম্ভ কৰা হৈছিল। সেই প্ৰয়োজন আজিও আছে, কিন্তু এই চভাৰ প্ৰায়’ৰিটি বিলাক আজিকালি সলনি হ’ল। এই চভাই আজিকালি কোটি টকাৰ তলত কথাই নেপাতে। আজিকালি “চভাই ভাল বোলে যাক, তাৰ লিখি মেলি কষ্ট কৰাৰ প্ৰয়োজন নাই”, বঁটা বাহন লানি নিছিগাকৈ আহি থাকিব। এই চভাত সোমাব পাৰিলে তুমি পৰম আনন্দ লাভ কৰিবা, আৰু চাহিত্যিকৰ চালটোও ১৬ অনা পুৰা হৈ পৰিব। চভাৰ হেৰি সকলক সন্তুষ্ট কৰিব পাৰিলে তুমি লিখা মেলা নকৰাকেও, এখনো কিতাপ নপঢ়াকৈয়ো, তামাম চাহিত্যিক বোলাই ফুৰিব পাৰিবা। চৰকাৰী পৃষ্ঠপোষকতাও পাবা। গতিকে চলে বলে কৌশলে এই পৰম আনন্দ লাভ কৰাৰ চেষ্টা কৰাই তোমাৰ বাবে ফলদায়ক হ’ব।\nআৰু কেইটামান টিপচ্ আছে, কিন্তু সেইকেইটা এডভান্স লেভেলৰ। পিছত কেতিয়াবা চিঠিত লিখিম। সদ্যহতে তুমি লিখাতকৈয়ো ওপৰত দিয়া সাৰবস্তু কেইভাগত মনোনিবেশ কৰা। দেখিবা তোমাৰ নাম চাৰিওদিশে ফুটি ফাটি গৈছে, তুমি সাহিত্যিক পেনছন পাইছা, সভা সমিতিত পোৱা গামোচাৰে তোমাৰ ৱাৰ্ডৰ’ব ভৰি পৰিছে, বঁটা বাহনে পিছ নেৰা হৈছে; আৰু লগতে তুমি নিজৰ মনৰ খুচীত এতিয়া কৰিব নোৱাৰা বহু কাম কৰিব পৰা হৈছা।\nআজিলৈ এৰোঁ, এই হাড় কঁপোৱা জাৰত আৰু বেছি লিখিবলৈ দেহাই নেটানে। আশাকৰোঁ তুমি মোৰ উপদেশ কেইটা মানি চলি সোনকালেই মুধাফটা চাহিত্যিক ৰূপে আত্মপ্ৰকাশ কৰিবা।\n« ৰজা আৰু ৰাইজৰ সাধু – উচ্চজিৎ দশগিৰি\nছবিয়েনো কি কয়? (১) –মনজিৎ »\nব্যংগৰ ছলেৰে ছিৰিয়াছ মেচেজ দি দিলে কিন্তু !😍\nসাংঘাটিক। ভাষা নাই। খুবেই উচ্চস্তৰৰ ব্যংগ।\nদাদা, মই কাফকা-মাৰ্কুৱেজ সৱ পঢ়িছো, অস্কাৰ ৱাইল্ডো পঢ়িছো। মোৰ চাঞ্চ আছে মানে।\nজোকচ এপাৰ্ট, কি সাংঘাতিক লিখিছে দাদা। অতি উচ্চ স্তৰৰ চেটায়াৰ। হেটচ-অফ\nব’লেতো’ চুপাৰ হিট\nৱাহ! কি অপূৰ্ব্ব ব্যংগ ।\nপ্ৰশংসা কৰিবলৈ ভাষা নাই । অতি উচ্চ স্তৰৰ\nএইটো যে সঁচাকৈয়ে অতি উচ্চ মানৰ ব্যংগ দাদা। কি লিখিলে। এটা এটা শব্দ চাবুকৰ দৰে গাত লাগিছে।\nসাংঘাটিক লিখিছে! আপোনাৰ লেখাৰে ফটাঢোলৰ এই সংখ্যা আৰম্ভ কৰিছো পঢ়িবলে৷ প্ৰথম বলতেই চিক্সাৰ!!! হেটচ অফ দাদা!!🙏🏽\nফালি দিছে দাদা৷ আল্টিমেট ৷ সেইদিনা পিকনিকলৈ যাওঁতে আপুনি ব্ৰহ্মপুু্ত্ৰৰ পাৰত বহি চাই থকাৰ কাৰণটো আজিহে বুজিলো ৷ মই আকৌ সেইদিনা আপুনি কিবা পুৰিয়া চুৰিয়া খাই লৈহে তেনে কৰি থকা বুলি ভাৱিছিলো৷ এতিয়াহে গম পাইছো যে অসমীয়া কাফকা, চাকি, মাৰ্কুৱেইজ আদি হবলৈ হ’লে এনে কৰাটো জৰুৰী৷ ফেন্টাছটিক লিখনি ৷ আপোনাৰ লিখনিত মই অ হেনৰী, মাৰ্কুৱেইজ,ডুমা, ষ্টেইনবেক,ফ’কনাৰ আদিৰ দৰে শৈলী এটা দেখিবলৈ পাওঁ যিটো ভাৰ্জিনিয়া উল্ফ, অলিভাৰ গোল্ডস্মিথ, বালজাক আদিৰ লিখনিতকৈও আকৰ্ষণীয় ৷ ( এইসকল কোন ময়ো নাজানো ৷ কিন্তু আজিৰ পৰা ময়ো আপোনাৰ কিটিপবোৰ ফলো কৰা আৰম্ভ কৰিছো ৷)\nদালি,নেৰুদা,পিকাছো এইবোৰ ফৰ্মেল ড্ৰেছ নে কেজুৱেল ড্ৰেছ বুজিয়েই নাপাও,গতিকে ৰামানুজ দাই নোৱাৰিলেও মই যে এদিন চাহিত্যিক হব পাৰিম সেইটো খাটাং।\nসচাকৈ কি অপূৰ্ব ব্যংগ৷মই আজিৰ পৰা আপোনাৰ শিষ্য হৈ গলো৷\nচাউলধোৱা পানীৰ কথা লিখোতেও ‘চালভাদৰ ডালি’ৰ ৰেফাৰেঞ্চ উলিয়াবই লাগিব! সেয়াহে খাহীত্যিক!\nএনাডাৰ বাৰ্ষ্ট শ্বট ফ্ৰম দ্য বেৰেল অফ লিজেণ্ডেৰী এ.কে.!!\nকি সাংঘাটিক ব্যংগ লিখনি দাদা ।কবলৈ শব্দৰ অভাৱ ।\nমজা লাগিল দাদা।\nউপৰোক্ত গুণ আৰু জ্ঞান মোৰ অকনো নাই। মোৰ ভৱিষ্যত এন্ধাৰ 😭😭\nঅতি উচ্চস্তৰৰ ব্যংগ, চেল্যুট দাদা।\nআজিৰ পৰা ষোল্ল অনাই মানি চলিম৷\nবঢ়িয়া৷ ভাল লাগিল৷\nসাংঘাটিক ব্যংগ, হেটচ্ অফ\nPratim Pratap Baruah\nকলিতাৰ সৌকাৰ কোব ৷ বঢ়িয়া৷\nসাংঘাটিক লিখে দেই দাদা। মানি গৈছোঁ আপোনাক। বঢ়িয়া লাগিল।\nকমেণ্ট কিনো লিখিম তাৰে উৱাদিহ পোৱা নাই।কি সুন্দৰ ব্যংগ!\nবাহ, সাংঘাতিক লিখিলে৷ পৰবৰ্তী সময়ত চাংবাদিক কেনেকৈ বনিব পাৰি লিখিবলৈ অনুৰোধ কৰিলে৷


নলবাৰী নগৰ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n(নলবাৰীৰ পৰা পুনঃনিৰ্দেশিত)\nএই প্ৰবন্ধটো নলবাৰী চহৰৰ বিষয়ে। একেই নামৰ জিলাৰ বাবে নলবাৰী জিলা চাওক।\nঅসমত নলবাৰীৰ অৱস্থান\nভৌগোলিক স্থানাংক: 26°26′42″N 91°26′24″E / 26.445°N 91.440°E / 26.445; 91.440স্থানাংক: 26°26′42″N 91°26′24″E / 26.445°N 91.440°E / 26.445; 91.440\nউচ্চতা ৪২ মিটাৰ (১৩৭.৮০ ফুট)\nনলবাৰী (উচ্চাৰণ: nɔ:lˈbɑ:rɪ) ভাৰতৰ অসম ৰাজ্যৰ নলবাৰী জিলাৰ এখন চহৰ।\nনলবাৰী 'নল' আৰু 'বাৰী'ৰ পৰা অহা। নল এবিধ উদ্ভিদ আৰু বাৰী মানে উদ্যান।\nপ্ৰাচীন কালত পশ্চিম অসমক কামৰূপ বোলা হৈছিল, যাৰ মধ্য অসম দেৱকৰ সৈতে ভাল সম্পৰ্ক আছিল। কামৰূপ ৰাজ্য কিছুমান পীঠত বিভক্ত আছিল; নলবাৰী আছিল কামপীঠত। ঔপনিৱেশিক কাললৈকে অঞ্চলটোক কামৰূপেই বোলা হৈছিল। ১৯৮৫ চনত নলবাৰী জিলা সৃষ্টি হোৱাৰ আগলৈকে কামপীঠৰ কাষৰীয়া অঞ্চল অবিভক্ত কামৰূপ আছিল।\n২০ৰ দশকৰ আগৰফালে নলবাৰীত এটি ৰেলৱে ষ্টেচন নিৰ্মিত হ'ল। ৰেল চলাৰ পিছত ৰাজ্যৰ বাহিৰৰ বহু ব্যৱসায়ীয়ে থলুৱা লোকক লগ কৰাৰ সুযোগ পালে। ৰেল ষ্টেচন পথত বাণিজ্য আৰম্ভ হ'ল। তেতিয়ালৈ নলবাৰী মাধ্যমিক ইংৰাজী বিদ্যালয় স্থাপন হ'ল, যাক ১৯১৭ত গৰ্ডন হাইস্কুললৈ উন্নীত কৰা হ'ল। দুয়ো ঘটনাই এই নতুন ৰূপে সজাই লোৱা ঠাইলৈ মানুহক আকৰ্ষিত কৰিলে। ই ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উত্তৰপাৰে এক শক্তিশালী বাণিজ্য কেন্দ্ৰ হ'লগৈ। ঠাইটোলৈ প্ৰব্ৰজন তীব্ৰতৰ হ'ল। জনসংখ্যা বাঢ়িল, কেইবাটাও প্ৰশাসনিক ভৱন স্থাপিত হ'ল আৰু ১৯৩১লৈ ই এক চহৰৰ ৰূপ ল'লে। ১৯৪১ত ইয়াক এটি নগৰ সমিতি আৰু ৩৫৭৮ৰ জনসংখ্যাৰ সৈতে কামৰূপ জিলাৰ এক নগৰ হিচাপে স্থান দিয়া হ'ল। ১৯৪৫ত নলবাৰী মহাবিদ্যালয় এক অস্থায়ী গৃহত স্থাপিত হ'ল আৰু ১৯৫০ত ইয়াক বৰ্তমানৰ ঠাইলৈ লৈ যোৱা হ'ল যাৰ বাবে বিদ্যাপুৰ-শান্তিপুৰ অঞ্চলৰ জনসংখ্যা ব্যাপকভাৱে বৃদ্ধি পালে। পাল্লা পথত জন কল্যাণ বিভাগৰ কাৰ্যালয় স্থাপন হ'ল, যিয়ে গোপালবজাৰ এলেকাটোৰ বিকাশত সহায় কৰিলে। ১৯৬৮ত নলবাৰীক এক মহকুমালৈ উন্নিত কৰা হ'ল, আৰু ১৯৮৪ত নলবাৰী জিলাৰ সদৰ ঠাইৰ মৰ্যাদা দিয়া হ'ল।\nনলবাৰীৰ জলবায়ুৰ তথ্য\n23.6 26.2 30.0 31.2\nনলবাৰীত শিক্ষাৰ সুযোগ উচ্চ মানৰ। নলবাৰী সংস্কৃত শিক্ষাৰ বাবে জনা যায়, আৰু সেই কাৰণেই নলবাৰীক 'নৱদীপ' বুলিও কোৱা হয়।\nনলবাৰীত ১৮৮৭ত প্ৰথম বিদ্যালয় স্থাপন হ'ল যাক পিছলৈ নলবাৰী চৰকাৰী গৰ্ডন উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয় (Nalbari Govt. Gurdon HS School) নাম দিয়া হ'ল। নলবাৰী মহাবিদ্যালয়, নলবাৰী সংস্কৃত মহাবিদ্যালয়, নলবাৰী বাণিজ্য মহাবিদ্যালয়, এম এন চি বালিকা মহাবিদ্যালয় আদি নলবাৰী চহৰৰ প্ৰধান মহাবিদ্যালয়। ২৮ খন উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়, ১৪৫ খন উচ্চ ইংৰাজী বিদ্যালয়, ২৭৬ খন মধ্য ইংৰাজী আৰু এম-ভি স্কুলৰ সৈতে, নলবাৰী জিলাৰ শিক্ষাৰ আন্তঃগাঁথনি ভাল।\nইয়াৰ উপৰিও নলবাৰী চহৰত প্ৰাচীন কামৰূপ ৰাজ্যৰ ৰজা কুমাৰ ভাস্কৰ বৰ্মনৰ নামত "কুমাৰ ভাস্কৰ বৰ্মা সংস্কৃত আৰু পুুুুৰাতন অধ্যয়ন বিশ্ববিদ্যালয়" স্থাপন কৰা হয় আৰু সৰিয়হতলিৰ "তাৰকাগৃহ আৰু বিজ্ঞান কেন্দ্ৰ" ইয়াৰ লগতে যোগ হয়।\nনলবাৰী মঙ্গলদৈ (লোকসভা সমষ্টি)ৰ অন্তৰ্গত\n↑ Ganguly, J. B.. Urbanization and Development in North-east India: Trends and Policy Implications. Deep and Deep Publications. পৃষ্ঠা. 191.\n↑ "Planetarium and the Science Centre". newslivetv.com. http://www.newslivetv.com/news/index.php?aID=26740&s=b187a88c284ac334c3124473fc5fc281&cat=1&newsType=2। আহৰণ কৰা হৈছে: 2012-05-23.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=নলবাৰী_নগৰ&oldid=233859"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ০১ জুন, ২০২০ তাৰিখে ২৩:৪৮ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


ৰাম-নবমী/চতুৰ্থ অঙ্ক - ৱিকিউৎস\n১ প্ৰথম দৰ্শন\n২ দ্বিতীয় দৰ্শন\n৩ তৃতীয় দৰ্শন\n৪ চতুৰ্থ দৰ্শন\n৫ পঞ্চম দৰ্শন\nপ্ৰথম দৰ্শন[সম্পাদনা কৰক]\nহৰনাথ আৰু দেবদত্তৰ প্ৰবেশ।\nহৰনাথঃ কাকই! ৰামৰ মোমায়েকে চিঠি লেখিছে বোলে তালৈ হুনু কটকীৰ ঘৰৰ এজনী চোয়ালী খুজিছে। কি বোলে নো?\nদেবদত্তঃ কিনো বুলিম? লৰাৰ বিয়া দিবৰ সময় হইইছে। এতিয়া হলেই হয়।\nহৰঃ ককাই! মোৰ মনে হলে এই জনি চোয়ালী ওঁভতাঁও কিয়নো মোৰ আয়ে মোৰ আগত কইছিলে বোলে কটকী, কাকতী আৰূ মহাজনৰ ঘৰৰ চোয়ালী বিয়া নকৰিবি। বাস্তবিক কথাও হয়। ইহঁতৰ প্ৰায় চোয়ালী বৰ দন্দুৰী আৰূ চঞ্চলা।\nদেবঃ তেনে কথা নৰয়। আমাৰ ইয়াৰ এজনে কইছিল বোলে ময় মহাজনৰ ঘৰৰ চোয়ালী বিয়া নকৰাও। কৰালেও তাৰ হাতে পিণ্ড নলওঁ। পিছে এজনি নহয় দুজনি মহাজনৰ চোয়ালী বিয়া কৰালে। এজনিৰ এটী ৰত্নৰ নিচিনা বৰ কীৰ্তিমান লৰাও হইছিল। সেই লৰাৰ হাতে তেওঁ পিণ্ড লইছেনে নাই কেনেকৈই কম? যদিহে লোয়া নাই তেন্তে তেওঁক বৰ দুৰ্ভগিয়া বুলিম। বোধহয় তেনে হব নেপায়। (৫৩)\nহৰঃ যি হওক এিজনি চোয়ালী খুজিবলৈ হাক দি পঠাওঁ।\nদেবঃ দিয়া। ময় এতিয়া ঢেকায়লী পটীলৈ যাওঁ। এখন তক্তপোশ কিনিব লাগে। (ইতি নিষ্ক্ৰান্তা। )\nদ্বিতীয় দৰ্শন[সম্পাদনা কৰক]\nনবমী আৰু জয়ন্তীৰ প্ৰবেশ।\nজয়ন্তীঃ সখি! আজি কালি গা কেনে পাইছা।\nনবমীঃ সখি! যেনে ৰাখিছা।\nজয়ন্তীঃ তোমালোকৰ ভাল যোৰা খাইছে।\nজয়ন্তীঃ কিয় ৰাম-নবমী! কেনে চিকোন যোৰা খাইছে।\nনবমীঃ তোমাৰ আশীৰ্ব্বাদ সখি।\nজয়ন্তীঃ আজি ৰাম-নবমী নহয়? আজি ৰাতি তেনেহলে ৰাম সীতাৰ দৰে তোমালোকৰ যুগলৰূপ দৰ্শন কৰিম! তুমি এতিায় নিতৌ অলঙ্কাৰ আৰূ কাপোৰ পিন্ধা নহয়?\nনবমীঃ ৰাতি পিন্ধো দিনত হলে খহাই থওঁ। কেতিয়াবা সমূলি নিপিন্ধো।\nফুলেশ্বৰীঃ আই! জয়ন্তী! সখিয়েৰৰ মূৰৰ চোৰটো মেলাই দিবি।\nজয়ন্তীঃ আমই! দিওঁ আৰু দিমতো। (৫৪)\nফুলেঃ তাই কেতিয়াবা কেতিয়াবা কাপোৰ চাপোৰ আৰূ খাৰু মণিও পিন্ধে। একে জনি চোয়ালী কেনেকেইনো চাই থাকিম?\nজয়ন্তীঃ তাকেতো আমই?\nফুলেঃ আই! নবমী! তই সখিয়েৰে সইতে উমলী থাক ময় অধ্যাপকৰ ঘৰলৈ যাওঁ।\nনবমীঃ আই! সখিয়ে আজি ইয়াতে ভাত খাব আৰু শুবও।\nফুলেঃ বাৰু! তেনে হলে গাৰুৰ তলতে পয়সা আছে কিবা কিবি আনিবলৈ দে আৰূ ৰান্ধনি ঘৰত কিবা আছে দুইও খা গই। (ইতি প্ৰস্থান। )\nজয়ন্তীঃ সখি! ময় একেবাৰে ঘৰত আইৰ আগত কই আহোঁগই। দেই।\nনবমীঃ বাৰু সখি! যোয়া সোনকালে আহিবা। (ইতি নিষ্ক্ৰান্তাঃ)\nতৃতীয় দৰ্শন[সম্পাদনা কৰক]\nকামদেব আৰু ৰামচন্দ্ৰৰ প্ৰবেশ।\nকামদেবঃ বন্ধো! ময় সিদিনা কবৰে পেৰা তুমি যে নবমীৰ পৰা মন পালটাইছা ইয়াত ভাল পাইছোঁ।\nৰামচন্দ্ৰঃ হয় বন্ধো! সি মিচা। এতেকে তেনে কৰ্ম্ম কৰা ভাল নহয়। (৫৫)\nকামঃ ময় তোমাক কওঁ বন্ধু। তেনে কৰ্ম্মত বিশেষতঃ নবমীত পাপ আছে।\nৰামঃ তোমাৰ আশীৰ্ব্বাদত যে বন্ধু মনৰ গতি লৰিল ইয়াত সন্তুষ্ট হইছোঁ।\nকামঃ তোমাত কওঁ বন্ধু! মই সত্যে কইছোঁ তোমাৰ সেই পাপৰ কাৰ্য্যৰ পৰা মন পালটন হোয়াত বৰ সন্তোষ পাইছোঁ। ই বৰ পাপ জনক কাৰ্য্য।\nৰামঃ হয় বন্ধু! ময়ও সন্তোষ পাইছোঁ। কি পাপৰ কাৰ্য্য!\nকামঃ বিধবাত পতিত হোয়া।\nৰামঃ অন্যান্য ৰূপে হলে বিধবা কি সধবা পতিত হলেই পাপৰ খালত উঠিব নোয়াৰাকৈ পৰিব লাগে। আৰু মোৰ বিবেচনায় হলে সধবা চোয়ালীয়ে সইতে ব্যভিচাৰ কাৰ্য্য বিধবা অপেক্ষা বৰ দূষ্য! কিয়নো তাৰ পৰা এজনৰ হানি হয়। বিধবাত তেনে নহয়। বিশেষ যদি যুক্তি অনুসাৰে স্বামী ভাৰ্য্যাৰ দৰে ক্ৰিয়া হই স্থিৰ থাকা যায় অথবা বিধিমতে বিবাহ কৰোয়া যায় তেনে হলে নীচেই দোষ নাই। কিয়নো বিধবা বিবাহ শাস্ত্ৰ বিহিত।\nকামঃ বিধবা বিবাহ শাস্ত্ৰ বিহিত। ৰাম! ৰাম! ইখন নো শাস্ত্ৰ ইমান দিন কত আছিল?\nৰামঃ বিধবা বিবাহৰ মত বহুকালৰ পৰা আছে। পৰাশৰ মুনিৰ বচন আছে। সংহিতাত পায়। কেবল ইমত সাধাৰণ মতে চলিত নাই। প্ৰথম সহগমন, দ্বিতীয় ব্ৰহ্মচৰ্য্য, তৃতীয় বিবাহ। েই তিন বিধ স্বামী হীন হলে তিৰোতাক শাস্ত্ৰকাৰ সকলে উপায় দিছে। সহগমনতো এতিয়া হবই নোয়াৰে। ব্ৰহ্মচৰ্য্যব্ৰত কৰি থাকাও অতিশয় কঠিন। কিয়নো , এতিয়া আমাৰ (৫৬) বল বুদ্ধি সকলো কম সুতৰাং বিবাহ প্ৰশস্ত। যদি বিধবা বিবাহ ঈশ্বৰৰ অভিপ্ৰেত নহল হেঁতেন স্বামী হীন হোয়া মাত্ৰেই কাম প্ৰবৃত্তি একেবাৰে তিৰোতাৰ গলহেঁতেন--সিটোতো নহয়।\nকামঃ শাস্ত্ৰত থাকিলেও দেশাচাৰ নাই।\nৰামঃ দেশাচাৰ! ইঃ দেশাচাৰ! দেশাচাৰনো কি? ইনো লৰ হোয়া নাইনে! সৰহৰ কথাও নকওঁ আমাৰ পিতামহৰ দিনৰ দেশাচাৰ আৰু এতিয়াৰ দেশাচাৰ কিমান লৰ চৰ চোয়াচোন। দেশাচাৰ এনে গম নোপোয়ালৈ লৰ হব লাগিছে যে কবৰ ঠাই নাই। বহু দিনৰ মূৰতহে গম পায়। বিশেষ বিধবা বিলাকে তলে তলে ছল লই লই বহু পুৰুষে সইতে সহবাস কৰা, ভ্ৰুণ হত্যা কৰা কেনে পাপ। তাতকৈ এজনৰ যেনে ভাবে হওক, পাণীগ্ৰহণ বৰ আবশ্যক আৰু তাৰ পৰা বহু উপকাৰ আছে। পাপ নীচেই নাই।\nকামঃ তেনে হলে ভাৰ্য্যা স্বামীৰ স্নেহ কমিব।\nৰামঃ আমাৰ দেশৰ বামুনৰ মাজতহে নাই। অপৰ অপৰ জাতিৰ এই নিয়ম আছে আৰু পৃথিৱীৰ অধিকাংশ জাতিৰ মাজত এই নিয়ম আছে। তাহাতৰনো কি হানি হইছে? কি স্নেহ কমিছে? স্বামীহীনা হলে তিৰোতা বিলাক অধিকাৰ নোহোয়া হয়। সকলোয়ে আশা কৰে। বিশেষ পুৰুষ বিনা সংসাৰ যাত্ৰা তিৰোতা বিলাকে আচৰিব নোয়াৰে। বহু কাৰ্য্যত পুৰুষৰ সহায়তা লাগে। এই সহায়তা লওঁতে সেই পুৰুষে সইতে সেই স্বামী হীনাৰ আলাপাদি হয়, তাৰ পৰা ক্ৰমে দুৰ্ঘটনা হয়। বিশেষ কোন বিধবাৰ কাৰ্য্য কৰোঁতে প্ৰায় বিলাকৰ শেষ অভিপ্ৰায় এই হয় যে (৫৭) তাইৰ সৰ্ব্বস্ব অধিকাৰ। অন্যৰ দ্বাৰা সন্তোষ নহয়। বিধবা বিলাকেও সংসাৰ যাত্ৰা নিৰ্ব্বাহ অসুবিধা অসহ্য বোধ কৰি জ্ঞানাভাব প্ৰযুক্ত অগত্যা সুখাভিলাষিণী হই, সেই শেষ অভিপ্ৰায়ত মান্তি হয়! হলেই খাল পৰিল এবাৰ এজনৰ দ্বাৰা তেনে হলে পিছলৈ লজ্জা ভয় সকলো যায়, গলে সংখ্যা অধিক হয়, এই ৰূপে দুষ্ক্ৰিয়া বৃদ্ধি হয়। আৰু যদি তাতে গোপনীয় কাৰ্য্যত ঈশ্বৰৰ ঢোল বজোয়া হয় অৰ্থাত্ তীৰোতা জনীৰ গৰ্ভ হয় তেনেহলে তাক নষ্ট কৰে। এই ৰূপে দেশত পাপৰ সংখ্যা ক্ৰমশ বৃদ্ধি হব লাগিছে। অধিক কি এনে দেশ তললৈ যাব লাগিয়া হল। এতেকে বিধবাৰ বিবাহ হলে সেই সকলোৰো দুয়াৰত হেঙ্গাৰ বন্ধা হয়। বিধবা বিলাকৰ দুখৰ কথা স্মৰণ কৰিলে আৰু দেখিলে শুনিলে হৃদয় বিদীৰ্ণ হয়।\nকামঃ বিধবাৰ বিয়া হলে জানো তেনে কাৰ্য্য নেথাকিব?\nৰামঃ থাকিব পাৰে! কিন্তু সংখ্যা অতি কম। তেতিয়া ওপৰত কোয়া নিয়মৰ দৰে দুষ্ক্ৰিয়াৰ জন্য তিৰোতা বাধিতা নহব। আৰু যি হয় কেবল দুষ্ক্ৰিয়াশক্তিৰ পৰা হব। ইয়াক নিৰ্ম্মূল কৰিবৰ উপায় আমাৰ বহু আছে।\nজীকাঃ (ৰামচন্দ্ৰৰ প্ৰতি) দেকা দেও! বোয়াই মাতি পঠিয়াইছে। কেঁয়াপটীৰ পৰা হুনু কিবা কিনি আনি দিব লাগে।\nৰামঃ আজি কেঁয়া হঁতৰ ৰাম-নবমী। বাৰু যাওঁ যা। বৌৰ আগত কগই বোলে হেনে ময় আজি তাত ভাত খাম। (৫৮)\nজীকাঃ আই দেওয়ে আজি নবমী আইটীউৰৰ ঘৰত খাব।\nৰামঃ হওক যা! তেও তয় কগই। বোলে হেনে আজি ৰাম-নবমী। নুখুয়ালে কেঁয়া পটিলৈ নেয়াওঁ আৰু ককাইলৈ লেখি পঠাম যে আমি খুজিও ভাল নোপোয়া হলোঁ।\nজীকাঃ বাৰু ডেকা দেও! সোনকালে মাতিছে। (জীকাফুলীৰ প্ৰস্থান)\nকামঃ বোঁয়াই সইতে বন্ধু! ভাল কথা কোয়া।\nৰামঃ মোৰ বৌ ভাল। ৰসিক আছে! কথা কলে বুজে, যি নুবুজে সিহে খং কৰে। এনে জনা মানুহ পাবলৈ নাই বন্ধু! ককাইক এনেহে ভক্তি কৰে কবৰ ঠাই নাই। বন্ধু! বাৰু এতিয়া ময় যাওঁ।\nকামঃ বাৰু বন্ধু। (নিষ্ক্ৰান্তাঃ। )\nচতুৰ্থ দৰ্শন[সম্পাদনা কৰক]\nজয়ন্তী আৰু নবমীৰ প্ৰবেশ।\nঅন্য ব্যঞ্জন প্ৰস্তুত।\nজয়ন্তীঃ সখি! কিমান ৰাতিনো কোন পিনে আহে?\nনবমীঃ ৰাতি ডেৰ পৰমান মৰাত পিছ দুয়াৰেৰে আহি মোৰ দুয়াৰত টিকিলী মাৰিলেই ময় দুয়াৰ মেলি দিওঁ। ইপোনে এপৰ মান থকাতে যায়। (৫৯)\nজয়ন্তীঃ তেন্তে তোমালোকৰ ৰাতি ভালকৈ শোয়া নহয়?\nনবমীঃ মোৰ হলে তেওঁ নাহে মানে আগে টোপনী নাহিছিল। বিছনাত শয্যাকণ্টক হইছিল। কিন্তু এতিয়া তেওঁৰ আহিবৰ সময় জানি সাঁজতে এফেৰিমান শোঁও। পিছে ইপোনে বেলি এপৰ মানতহে উঠোঁ। আই উৰুয়েও নেমাতে বোলে ছোয়ালী মানুহ শুইছে শোয়ক।\nজয়ন্তীঃ বেলিলই যে শোয়া তাক জানো। ময় সেই দিন কেইবাৰ আহি উভতি গইছোঁ। তেওঁ মৰম কৰেনে? এতিয়া কিবা শিকাব লাগেনে? (নবমী লজ্জায় নম্ৰমুখী)\nনবমীঃ প্ৰায় আহিবৰ সময় হইছে।\nজয়ন্তীঃ বাৰু আহক দিয়া ভাই শহুৰ নহয়।\nনবমীঃ (দুয়াৰত টিকিলী শুনি) সখি! আহিছে দুয়াৰ মেলি দিওঁ। (নবমীৰ প্ৰস্থান আৰু উভয়ৰ প্ৰবেশ)।\nনবমীঃ সখি! দেখা নাইনে?\nৰামঃ থাওক দিয়া বৌ হয়।\nজয়ন্তীঃ বপা! তুমি মোৰ তাত ভাত খাব খুজিছিলা। ইয়াতে আজি খোয়া। সখিয়ে ময়ে দুইও একে লগে ৰাতিকৈ ভাত খাম বুলি অনাই থইছোঁ। তুমি খোয়া, সখিয়ে প্ৰসাদ খাওক, মই বাঢ়ি দিওঁ। তেহে মোৰ মনত ৰং হব আৰু হাবিলাষ পলাব।\nৰামঃ তেওক মোৰ প্ৰসাদ দিব নালাগে। বৰঞ্চ--\n(নবমীয়ে ভাত আগবঢ়ায় দিলে)\nজয়ন্তীঃ তেনে কব নেপায়। খোয়া। (৬০)\nৰামঃ কেঁয়া পটীৰ পৰা আহি একো খোয়াও নাই ভোকে লাগিছে।\nজয়ন্তীঃ ময় নহা হলে আজি লঘোনে থাকিলাঁহেতেন।\nৰামঃ তুমি ইয়ালৈ নহা হোয়া হলে ময় তোমালোকৰ তাত খালোঁহেঁতেন। আৰু। নাখালেও সখিয়েৰ তেনে নহয় সখিয়েৰৰ মুখামৃত পান কৰিলেই ভোক গুছে।\nজয়ন্তীঃ আৰু ৰসিকালী কৰিব নেলাগে আমাৰ অৰিসকা নহয়। খোয়া। (আচ্ছাদিত স্থানত ৰামচন্দ্ৰৰ অন্নাদি ভোজন অনন্তৰ নবমীৰ পাত্ৰাবশিষ্ট ভোজন আৰু পুনঃ প্ৰবেশ)।\nজয়ন্তীঃ এতিয়া দুয়ো একেলগে বহা ময় দেখি হাবিলাষ পলুয়াও।\nৰামঃ বাৰু! বহিলোঁ।\n(ৰামচন্দ্ৰ এবং নবমীৰ একাসনে উপবেশন)\nজয়ন্তীঃ যথাৰ্থ ৰাম-নবমী! সখি এই ৰূপ দেখি আজি মোৰ মন তুষ্ট হল। এতিয়া মোৰ মৰিলেও হানি নাই। ময় নেজানিছিলোঁ যে এনে দেখিম। বপা থাকা! মখি থাকা। ময় আমইত খুজি কেইটামান ভাত খাওঁ গই ইয়াৰ পৰা আৰু চুয়া খন উলিয়াই দিওঁ।\nনবমীঃ সখি! ই চুয়া তোমাৰ চুব নেলাগে ৰাতিপুয়া উলিয়াই দিম।\nজয়ন্তীঃ নহয় ময় দিওঁ। তেহে মোৰ মনত তৃপ্তি জন্মিব।\nনবমীঃ কি বুলিনো ভাত খুজি খাবা গই।\nজয়ন্তীঃ বোলোঁ আমই! মই খাবলৈ বহিছিলো এনেতে ওপৰৰ পৰা এটা জেঠীয়ে মূতি দিলে। বিকচিনা লাগিল। খাবও নোয়াৰিলো ভোকো আছে! আপুনি দিব তোমালোক থাকা। খাই বই ময় ঘৰত শুম গই। (৬১)\nনবমীঃ নহয় সখি! তুমি আজি ইয়াত শুব লাগিব।\nজয়ন্তীঃ হয় তোমালোকে ঘীউ মৌ খোয়া মই ইয়াতে আঙুলি চুহি থাকোঁ।\nৰামঃ তেনে হলে বৌ তুমি বাত খাই আহাগই ময় যাম।\nজয়ন্তীঃ বাৰু! পিছে যি হয় হব এতিয়া বঁহা ময় খাওঁ গই। (জয়ন্তীৰ প্ৰস্থান। )\nৰামঃ প্ৰিয়ে শোয়াগই যোয়া! হাময়াইছা দেখোন। টোপনীয়ে জোকাইছেনে কি? অইন দিনা দেখোন ইমান ৰাতি নোশোয়া।\nনবমীঃ টোপনী তেও তুমি হে!\nৰামঃ প্ৰিয়ে! সখিয়েৰ সেই খাই বই উঠি আইৰ লগত সাধুকথা শুনিছে। ময় এতিয়া যাওঁ। তোমালোক শোয়া, সখিয়েৰ ইয়াত নুশুলে লোকে বেয়া বুলিব।\nনবমীঃ কি আৰু বুলিম? ময় সখিক মাতি আনি একে লগে শুওঁ। (ইতি নিষ্ক্ৰান্তাঃ)\nপঞ্চম দৰ্শন[সম্পাদনা কৰক]\nফুলনী সৰোবৰৰ ঘাট\nসোণাফুলী আৰু মঙ্গলুৰ প্ৰবেশ।\nমঙ্গলুঃ আজি নেপাইছোঁ? এতিয়া কি চেলাবা?\nসোণাফুলীঃ পৰিমৰা নষ্ট যোৱা। কিবা হল এইটোৰ?\nমঙ্গলুঃ বাৰু! কচোন তয় কাক দৰব কৰিবলৈ সয়ন্দ্ৰীক কইছ? (৬২)\nসোণাফুলীঃ তোৰ বাপেৰৰ মুখত-- দিয়ক বহি কি কওয়।\nমঙ্গলুঃ নহয় নাটেশ্বৰী কোয়া, মোৰে শপত কোয়া।\nসোণাঃ হেৰ কি কম?\nমঙ্গলুঃ কাকনো দৰব কৰিব খুজিছ?\nসোণাঃ কোনেনো কইছে। সয়ন্দ্ৰীয়ে কব পাৰিব নে তাই এই দৰে মিচা কথা কই মিচা ফাকটী কৰি খাই ফুৰে। তাই শপত খাই কব পাৰিব নে।\nমঙ্গলুঃ তাই মোৰ শপত খাই কইছে।\nসোণাঃ তোৰ যেনে সুধিবৰ ঠাট তাইৰো তেনে কবৰ ঠাট। তোৰ কিবা হলেনো তাইৰ কি হব?\nমঙ্গলুঃ নহয় তাই ভাল মানুহ।\nসোণাঃ হওক দিয়া ময় দৰব কৰিছোঁ। কিনো হল?\nমঙ্গলুঃ আয়ে কোয়া কথানো নহবনে?\nসোণাঃ তয় যেতিয়া যম পুৰীলৈ যাবি তেতিয়া হব।\nমঙ্গলুঃ ময় গলে হল কি নহল। এবাৰ আমাক অনুগ্ৰহ কৰিবা?\nসোণাঃ যমে কৰিব যা।\nমঙ্গলুঃ তোমাৰ অনুগ্ৰহ আৰু নিগ্ৰহ ইয়াতে মোৰ যম আছে।\nসোণাঃ আৰু চেলাব নেলাগে দিয়া। ময় যাও সাঁজ লাগিব।\nমঙ্গলুঃ সাঁজ লগাত তো ভাল হইছে। লাগক দে। আহাঁ।\nসোণাঃ তোৰ চধ্যেও পুৰুষৰ মূৰত ময় নাযাওঁ।\nমঙ্গলুঃ অঃ তয় দেখোঁ বৰ সাহ পাই গলি। ৰঃ কোন বাপেৰেনো ৰাখে। সিহঁতক মৰম নকৰ্ ৰাখহি মাত? ময় আকৌ ভালক প্ৰতি কওঁ সন্ধ্যা লাগিছে। এই আকৌ গালি পাৰে।\nসোণাঃ তাকে নকঅ কিয়। তয় দেখো আকৌ বিগতি কৰ। (৬৩)\nমঙ্গলুঃ তুমি মোক উদ্ধাৰ কৰা। আজি যদি নকৰ তেন্তে চাবি?\nসোণাঃ কিবা চাম। মেখেলাৰ কানিৰ পানীৰে বাপেৰ মাৰৰ তৰ্পণ কৰিবি নে কি।\nমঙ্গলুঃ অঃ দেখোঁ বৰ সাহ পাই গলি। বাৰু দিয়নে নিদিয় পাৰোঁনে নোয়াৰোঁ চাওঁ। (বলত্কাৰোদ্যোগ)\nসোণাঃ ঔ বাই! ধৰ! ঔ বাই! ধৰ! মোক খাই ঔ!\nনেপথ্যৰ পৰাঃ সোণাফুলী চাইছো বয় নেখাবি।\nমঙ্গলুঃ ভাল সাৰিলি যা আজি। পাম যা দিন কাল আছে। (ইতি প্ৰস্থান)\nসোণাঃ ভাল ৰক্ষা পৰিলোঁ আজি বুপাই! এই নষ্ট যোয়াই দেখো সৰ্ব্বনাশ কৰিব খুজিছিল। গিৰিহঁতৰ আগত কই দিওঁ ৰঃ! হয় তয়েই থাক নহয় ময়েই থাকো বাৰু যা। (ইতি প্ৰস্থান। )\nচতুৰ্থ অঙ্ক সমাপ্ত (৬৪) [ ওপৰলৈ যাওক]\n"https://as.wikisource.org/w/index.php?title=ৰাম-নবমী/চতুৰ্থ_অঙ্ক&oldid=74257"ৰ পৰা অনা হৈছে\nৰাম-নবমী, গুণাভিৰাম বৰুৱা\nএই পৃষ্ঠাটো শেষবাৰৰ কাৰণে ২৩ জুলাই ২০২০ তাৰিখে ১৭:৩৫ বজাত সলনি কৰা হৈছিল।


প্ৰেমৰ গল্প | আৰম্ভণি :: অসমীয়া ভাষা সাহিত্য সৃষ্টিৰ এক অভিনৱ প্ৰয়াস...\nSubmitted by মন্জুষা দেৱী on Wed, 10/03/2018 - 06:24\nগহীন গম্ভীৰ পৰিবেশ ৷ নিমাওমাও পৰিবেশে অৰ্ণৱৰ হিয়া খন আজুৰি নিব লৈছে ৷ যন্ত্ৰণাৰ উমান পাই বুকু খন উঠানমা কৰিছে তীব্ৰ গতিত ৷ বুকুৰ ভিতৰৰ ধানবনা শব্দ মাহীয়ে শুনা পাব বুলি বুকুখন জোৰকৈ ধৰিছে ৷ বৰ অসহায় আজি পৰিস্থিতিৰ ওচৰত অৰ্ণৱ ৷ নিজৰ মানসিকতাৰ ওপৰত ধিক্কাৰ জন্মিছে ৷ মাহীৰ প্ৰেম , মাহীৰ ত্যাগ,মাহীৰ মহানতাৰ সন্মুখত অৰ্ণৱ আজি তুচ্ছ ৷\nRead more about গল্প :: প্ৰেম --- মন্জুষা দেৱী\nচুটি গল্প :: তোমাৰ সন্ধানত --- দীপাংক শৰ্ম্মা\nSubmitted by দীপাংক শৰ্ম্মা on Wed, 05/23/2018 - 05:04\nপুৱা ৯ মান বজাত, বাইক খন পাৰ্ক কৰি, অজয়, ল’ৰাল’ৰিকৈ সোমাই আহিল, হস্পিতেললৈ । “PrimeCare Hospital”. চহৰৰ এখন ব্যস্ত প্ৰাইভেট হস্পিতেল । অজয়, হস্পিতেলৰ পেথ’ল’জি বিভাগৰ লেৱ টেকনিচিয়ান । আজি তাৰ পুৱাৰ ডিউটি আছিল । পিছে ঘৰৰ পৰা ওলাই কিছু দুৰ আহোতে, বাইক খনৰ টায়াৰ পাম্পছাৰ হ’ল । ইফালে ডিউটিটো পুৱা ৮ বজাতেই আৰম্ভ হয় । খৰধৰকৈ বাইকৰ, টায়াৰ Repair কৰি আহোতে আজি পলমেই হ’লহি তাৰ ।\nRead more about চুটি গল্প :: তোমাৰ সন্ধানত --- দীপাংক শৰ্ম্মা\nঅনুগল্প :: তুমিহীনতাৰে শূণ্য এই জীৱন --- বিষ্ণু বড়া\nSubmitted by বিষ্ণু বড়া on Mon, 04/02/2018 - 09:57\nআজিও মোৰ প্ৰশ্ন হয় তাই মিছাতে ইমান ভাল পোৱা অভিনয় কৰিছিল নেকি\nযদি তাই মোক ভাল পাইছিল কিয় মোক সঁচা কথা কৈ নগ’ল\nকিয় মোক অকলে এৰি থৈ গ’ল\nমোক কিয় লগতে লৈ নগ’ল\nমই জানো তাই মোক বহুত ভাল পাইছিল\nযেনেকৈ মই ভাল পাইছিলোঁ\nকিন্তু ক'ত কি ভুল হ’ল\nহঠাৎ এদিন ৰাতি এটা মেছেজ আহিল\nপিছ দিনা মই ফোন কৰি কৰি ভাগৰি গ’লো\nশেষত লগৰ এটাই ফোন কৰি কয়\n*তাই আৰু চিৰদিনৰ বাবে নাই*\nযদি তাই মোক এৰি আনৰ হ’ল হয় মই অলপো দুখ নকৰিলো হয়\nযাৰ বাবে মই অকলশৰীয়া হৈ পৰিলো\nনিজৰ মাজতে নিজক বন্দী কৰি.........\nRead more about অনুগল্প :: তুমিহীনতাৰে শূণ্য এই জীৱন --- বিষ্ণু বড়া\nগল্প :: য়ে, চিলচিলা হে প্যাৰ কা - A SHORT LOVE STORY ! --- বসন্ত নিৰ’লা\nSubmitted by বসন্ত নিৰ’লা on Wed, 02/28/2018 - 03:55\n“কি হ’ল দুদিন ধৰি মাত-বোল নাই ?”\n“ তুমি জানাই নহয় এয়াৰচেলে যে অন্তিম বিদায় লৈছে”\n“জিঅ’ ছিমখন কিনি দিছিলো নহয়, ক’ল এটাতো কৰিৱ পাৰা”\n“ইহ… মোৰেই গাত সকলো দোষ, কৈছিলো নহয় মই যোৱা সপ্তাহত জিঅ’ত ৩৯৯ ৰ ৰিচার্জ লাগে বুলি আৰু তেতিয়া তুমি আজি নহয় কালিলৈ বুলি কৈ আজিলৈকে ৰিচাৰ্জ কৰি দিয়াই নাই”\n“হ’ৱ বাৰু, বাইকত উঠা হাটখোলাত ৰিচার্জ কৰাই দিম” – এইবুলি ৰাঘৱে বাইকখনক চেল্ফ ষ্টার্ট দিলে ।\n“ আজি বাৰু ক’লৈ যাম ?” – বাইকত উঠাৰ আগতে শ্মামালীনাই প্রশ্ন কৰিলে ।\nইয়াৰ লগে-লগে ১৮০ চি.চি. ৰ পালচাৰ বাইকে নিজ গতি ল’লে আৰু ৰাঘৱেই উত্তৰ দি কৈ গ’ল-\nRead more about গল্প :: য়ে, চিলচিলা হে প্যাৰ কা - A SHORT LOVE STORY ! --- বসন্ত নিৰ’লা\nগল্প :: ফ্রেইণ্ড ৰিকুয়েষ্ট ( Friend Request ) --- বসন্ত নিৰ’লা\nSubmitted by বসন্ত নিৰ’লা on Tue, 11/28/2017 - 10:11\nআজি দেওবাৰ । শুই উঠিয়েই অনুৰাগ ব্যস্ত মোৱাইল টিপাত । এয়া নিত্য- নৈমেন্তিক নহয়, সচৰাচৰ ৰাতিৰ ওৱাটছ মেজেছবোৰক চাই লৈ ফেচবুকত যিসকলৰ জন্মদিন থাকে আটাইবোৰকে ওলগ জনাই সামৰে ; নহ’লেনো অফিচলৈ দেৰি হৈয়েই যাৱ আৰু বেংকৰ চাকৰিত দেৰি কৰা মানে দিনটোলৈ সর্বনাশী বিপদ মাতি অনা । কিন্তু আজি দেওবাৰ, ফ্রী ডে’ । “বাবা ঐ” , বাহিৰৰ পৰা মায়ে মাত লগাইছে । সম্ভৱ বৰুৱানী বৰমায়ে ভাৱিছে তেওঁৰ “ৰাজা ল’ৰা”-য়ে সাৰ পোৱা নাই । সেয়েহে অনুৰাগৰ কোঠালীৰ বন্ধ দুৱাৰৰ সন্মুখত থিয় হৈ তেওঁ আকৌ মাত লগালে, “সময় হৈছে উঠ, বেছি দেৰিলৈকে শুই থকাও ভাল নহয়” । “নাই মা, মই সাৰে আছো । ওলাইছো বাহিৰলৈ ৰ’ৱ, প্রথমতে কিছু ইম্প’র্টটেন্ট\nRead more about গল্প :: ফ্রেইণ্ড ৰিকুয়েষ্ট ( Friend Request ) --- বসন্ত নিৰ’লা\nচুটি গল্প :: লাভ আফটাৰ দি ব্ৰেক’আপ - LOVE AFTER THE BREAK – UP---বসন্ত নিৰ’লা\nSubmitted by বসন্ত নিৰ’লা on Tue, 11/21/2017 - 09:20\n“Thank you” আৰু কিছুমান বিশেষ ‘ইমোজী’ৰে মেছেজবোৰৰ ৰিপ্লাই দিয়াত ব্যস্ত থাকিলেও অতি আগ্রহৰে অপ্রত্যাশিত মেছেজৰ বাবে অপেক্ষাৰত ইসিতা । কিন্তু নাই, সেই বিশেষ ব্যক্তিগৰাকীয়ে এতিয়ালৈ “হেপ্পী বার্থডে’” বুলি ইসিতালৈ মেছেজ কৰা নাই । ধৈর্য্যৰ সীমা চেৰাই যোৱাত মোবাইলটোক বিচনাতে পেলাই থৈ ইসিতা কিছু কথা নিজৰ মন-মগজুৰ লগতে পাতিব ল’লে ।\nমগজুৱে ক’লে, “অপেক্ষা কাৰ মেছেজৰ কৰিছা ? যাৰ সৈতে তুমি কিছুদিন আগতে ‘ব্রেক-আপ’ হোৱা বুলি জনাইছা” ।\nমনে কৈছে, “ যিয়েই নহওঁক তাৰ জন্মদিনত মই শুভেচ্ছা জনাইছিলো, গতিকে তাৰো দায়িত্ব হয় মোক শুভেচ্ছা জনোৱা” ।\nRead more about চুটি গল্প :: লাভ আফটাৰ দি ব্ৰেক’আপ - LOVE AFTER THE BREAK – UP---বসন্ত নিৰ’লা\nগল্প :: মাৰ্দাৰ --- দীপাংক শৰ্ম্মা\nSubmitted by দীপাংক শৰ্ম্মা on Tue, 10/31/2017 - 02:47\nখবৰটো চহৰ খনত জুইৰ দৰে বিয়পি পৰিল । মৃত্যুঞ্জয় বৰুৱাৰ হত্যা । ৰাজ্যৰ প্ৰমুখ পলিটিকেল পাৰ্টী জনমুক্তি মঞ্চৰ মুখপাত্ৰ, যুবনেতা আৰু চহৰৰ এজন প্ৰখ্যাত builder আছিল এই মৃত্যুঞ্জয় বৰুৱা ।\nচহৰৰ মাজেদি বৈ যোৱা বীৰজৰা নদীৰ এখন দলংৰ কাষত তেওঁৰ গাড়ী খন ৰখাই থোৱা অবস্থাত পোৱা গৈছে । মৃতদেহ চালকৰ আসনত বহি থকা অবস্থাতেই আছে । কপালত গুলীৰ চিন স্পষ্ট । সমগ্ৰ শৰীৰ তেজেৰে ৰাঙলী । চহৰৰ সকলো নিউজ চেনেলত কেৱল মাত্ৰ এতিয়া এইটোৱে খবৰ । মাৰ্দাৰ স্পট এতিয়া পুলিছে আগুৰি ৰাখিছে । Crime Scene ৰ প্ৰটিতো খুটিনাটী টুকি ৰখাত, পুলিছ ব্যস্ত ।\nRead more about গল্প :: মাৰ্দাৰ --- দীপাংক শৰ্ম্মা\nSubmitted by যুতিকা ফুকন (যু... on Wed, 11/30/2016 - 07:25\n‘অ’ বাইদেউ, কওকচোন ।।।।।’\n‘আজি বেয়া নোপোৱা যদি মোৰ ক্লাছটো কৰি দিবানেকি ? খৱৰ আহিছে মাৰ গাটো বেয়া । ডাক্তৰৰ ওচৰলৈ লৈ যাব লাগিব । প্লিজ মোৰ ক্লাছটো লৈ দিয়ানা । পৰীক্ষালৈ বেছি দিন নাইয়ে নহয় ।’\n‘আৰে বাইদেউ আপুনি যাওঁক । মই ক্লাছটো লৈ দিম । আপুনি মাক সোনকালে লৈ যাওঁকগৈ ।’\n‘থেংকয়ু জোনালী ।’\nRead more about গল্প :: এটি প্ৰতিক্ষিত সপোন --- যুতিকা-জোনাক\nSubmitted by মৃণালৰাজ কলিতা on Wed, 03/05/2014 - 15:47\nডুমনিচকী চাহ বাগানৰ প্ৰান্তত আদিবাসীসকলৰ এখন গাঁও ৷ গাঁওখনৰ প্ৰায়বোৰ মানুহে চাহ-বাগানত কাম কৰি জীৱিকা নিৰ্বাহ কৰে ৷ সেই কাৰণে এওঁলোকক বাগানীয়া বুলি কোৱা হয় ৷ এওঁলোক বৰ দূখীয়া আৰু গাঁও খন শান্তি-সমৃদ্ধিৰে ভৰপূৰ ৷ নিজৰ ঘৰখন চলাবলৈ দিন-ৰাতি কাতি কৰি কপালৰ ঘাম মাটিত পেলায় কাম কৰে আৰু নিজৰ পৰিয়ালটোক পোহ-পাল দিয়ে ৷ এই চাহ বাগানখনৰ ওচৰতে চপনাহঁতৰ ঘৰ ৷ চাহ বাগানৰ মাজে মাজে চপনাই নাচি-বাগি হাঁহি- ধেমালী কৰি ডাঙৰ- দীঘল হৈছে ৷ চাহ বাগানখনেই যেন তাইৰ বাবে সৰগ, ইয়াতেই তাই সপোন ৰচে আৰু এয়েই তাইৰ জীৱন য'ত মনৰ ইচ্ছা- অনুভুতিবোৰ লুকাই আছে ৷\nRead more about চাহ-বাগানৰ মাজে মাজে প্ৰেমৰ আঁৰে-আঁৰে --- মৃণালৰাজ কলিতা\nকাজলৰঙী চকুযুৰি --- মৃণালৰাজ কলিতা\nSubmitted by মৃণালৰাজ কলিতা on Thu, 02/27/2014 - 12:38\nRead more about কাজলৰঙী চকুযুৰি --- মৃণালৰাজ কলিতা\nতেওঁ এইবেলিওঁ আহিছে --- কিশোৰ বড়ো\nমুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:1,496\nমুঠ পঢ়ুৱৈ সংখ্যা:1,605


Blog - Page4Of6- Notifyhind\nGreat Quotes by Buddha Let yourself be open and life will be easier. A spoon of salt inaglass of water makes the water undrinkable. A spoon of salt inalake is almost unnoticed. -Buddha-\nLime and its benefits (চূণ আৰু ইয়াৰ উপকাৰিতা :)\nLime and its benefits চূণ আৰু ইয়াৰ উপকাৰিতা : Lime and its benefits সচৰাচৰ আমি তামোলৰ লগত বা পাণৰ লগত চূণ খাওঁ । এই চূণ খোৱা পৰম্পৰাটো কেতিয়া আৰম্ভ হৈছে তাক সঠিককৈ কব পৰা নাযায় ।অকল অসমতে নহয় , ভাৰতৰ প্ৰত্যেকখন ৰাজ্যতে পূবৰ পৰা পশ্চিমলৈ আৰু উত্তৰৰ পৰা দক্ষিণলৈ পাণৰ লগত চূণ খোৱা নিয়মটো বহুত […]\nEr. Amir Sohail Khan provides consultation to people who want to build house. He provides Drawings, Estimates and also helps in making Municipality Permission.\nBest wired Headphones in Hindi Notifyhind Best wired Headphones in Hindi सस्ते हेडफोन के सेट की तलाश है? यहां कुछ बेहतरीन बजट मॉडल दिए गए हैं, जो विचार करने लायक हैं। Product In-Stock: https://schema.org/InStock Editor's Rating:4सस्ते हेडफ़ोन खरिदे, Best wired Headphones in Hindi Best wired Headphones in hindi? सस्ते हेडफोन के सेट की […]\nबांग्लादेश मेडिकल टीम का कहना है कि एंटीबायोटिक Doxycycline के साथ Ivermectin COVID -19 रोगियों के इलाज के लिए काम करता है। Bangladesh Corona Medicine: Bangladesh Corona Medicine: एक वरिष्ठ चिकित्सक के नेतृत्व में एक बांग्लादेशी मेडिकल टीम ने दावा किया है कि दो व्यापक रूप से इस्तेमाल की जाने वाली दवाओं के संयोजन पर उनके […]\nBangladesh Corona Medicine: Bangladesh Corona Medicine: Senior Doctor claims has found cure for Covid-19. বাংলাদেশৰ এজন বিশিষ্ট চিকিৎসকৰ নেতৃত্বত এটা মেডিকেল টীমে দাবী কৰিছে যে দুটা ব্যাপক হাৰত ব্যবহৃত ঔষধক সংযোগ কৰি সেই দৰবৰ ব্যৱহাৰ কৰি তেওলোকে COVID-19 ৰোগীৰ গভীৰ লক্ষণসমূহ নোহোৱা কৰিব সক্ষম হৈছে আৰু আচৰ্য্য জনক পৰিনাম আগলৈ আহিছে। বাংলাদেশৰ টীম টোৰ দাবী, […]\nঅসমৰ একমাত্ৰ বৰ্ষাৰণ্য দিহিং পাটকাই সংকটত।\nSave Dehing Patkai. অসমৰ একমাত্ৰ বৰ্ষাৰণ্য দিহিং পাটকাই সংকটত। চৰকাৰে অনুমতি দিছে কয়লা খননৰ। দেশত লকডাওণ চলিত থাকোতেই National Board of Wildlife (NBWL) য়ে এপ্ৰিলত চালেকী অভয়াৰণ্যত খনন কাৰ্য্যৰ মঞ্জুৰী দিয়ে যত এই খননস্হলৰ এক অংশ পৰে অসমৰ দিহিং পাটকাই যাক পূৰ্বৰ এমাজন বুলি কোৱা হয়। ১১১.১৯ বৰ্গকিলোমিটাৰ ঠাই দিহিং পাটকাই বৰ্ষাৰণ্যৰ ভিতৰত পৰে যত […]\nरमजान के उपवास के महीने के अंत के लिए इस साल के जश्न को मौन रखा जाएगा क्योंकि कई देशों में ताले लटक रहे हैं और कोरोनावायरस की नई लहरों का खतरा अधिक है ईद एक सप्ताह से कम होने के साथ, दुनिया भर के कई मुसलमानों को इस विचार किया जा रहा है कि इस […]


আপোনাৰ শিশুৰ চকুত কোনো মায়’ পিয়া আছে নেকি, ইয়াৰ লক্ষণ, কাৰণ আৰু ইয়াৰ পৰা বাচিবলৈ উপায় জানক – TECHNOASSAM\nআপোনাৰ শিশুৰ চকুত কোনো মায়’ পিয়া আছে নেকি, ইয়াৰ লক্ষণ, কাৰণ আৰু ইয়াৰ পৰা বাচিবলৈ উপায় জানক\nMarch 16, 2021 December 3, 2020 by technoassam\nপ্ৰায়েই দেখা যায় যে ল ‘ ৰা-ছোৱালীবোৰে মোবাইল বা টিভিৰ আগত বহু সময় বহি থাকে, যাৰ প্ৰত্যক্ষ প্ৰভাৱ চকুত পৰে, তাৰ ফল দুৰ্বল ৰূপ । কিন্তু ক ‘ ৰবাত এই দুৰ্বল চকুযুৰি চকুত লগা ডাঙৰ সমস্যাৰ ইংগিত নহয় । সেয়েহে আজি আমি আপোনাক এটা চকুৰ বেমাৰৰ বিষয়ে ক ‘ বলৈ গৈ আছো যিটোৱে এতিয়া শিশুসকলৰ বাবে এটা গুৰুতৰ সমস্যা লৈ আছে । লগতে, আমি আপোনাক এই ৰোগৰ কাৰণ, লক্ষণ আৰু প্ৰতিৰোধৰ বিষয়েও তথ্য দিম ।\nআজিকালিৰ ল ‘ৰা-ছোৱালীৰ মোবাইল আৰু টিভিৰ চখ ইমানেই যে ল’ ৰা-ছোৱালীবোৰে স্ক্ৰীনৰ আগত ঘণ্টাই বহি থাকে । যাৰ প্ৰত্যক্ষ প্ৰভাৱ তেওঁলোকৰ চকুত পৰে আৰু দুৰ্বল চকুৰ বিপদ উঠিবলৈ ধৰে । কিন্তু, সচৰাচৰ দৰে দুৰ্বল চকুৰ দৃষ্টি ভবাৰ দৰে সৰল নহয় । কাৰণ ই মাইঅ ‘পিয়াৰ এটা লক্ষণো হ’ ব পাৰে । হয়, এইটো শিশুৰ এটা বেমাৰ যি আজিকালি বহুত ভৰি মেলিছে আৰু আপুনি জানিবলগীয়া কিছুমান বিশেষ তথ্য আমি আপোনালোকলৈ লৈ আহিছো । গতিকে মায় ‘ পিয়াৰ বিষয়ে পঢ়োঁ আহক ।\nমাইঅ ‘ পিয়া\nমাইঅ ‘ পিয়াক ′′ নিকট চাৱনি ′′ বুলিও কোৱা হয়, এইটো শিশুৰ চকুত লগা বেমাৰ । য ‘ ত ওচৰৰ মানুহে সহজে দেখা পায় দূৰৈৰ বস্তু চাই বহুত কষ্ট হয় । ই চকুৰ পখিলাৰ আকাৰ বঢ়ায় যিয়ে প্ৰতিবিম্ব আগ বঢ়ায় ৰেটিনাৰ ওপৰত নহয় আৰু ৰিম ‘ টটো অস্পষ্ট যেন লাগে ।\nমায় ‘ পিয়াৰ লক্ষণ\nমাইঅ ‘ পিয়াৰ কিছুমান বিশেষ লক্ষণ আছে যেনে:\n1. ঘনে ঘনে চকু টিপ খোৱা\n2. দূৰৈৰ বস্তু ভালদৰে চাবলগীয়া নহয় আৰু চকুত চাপ লৈ ভাগৰুৱা অনুভৱ কৰে\n3. বিশেষকৈ ৰাতি গাড়ী চলোৱাৰ সময়ত অসুবিধা হয়\n4. ভালদৰে চাব নোৱাৰাৰ বাবে মূৰৰ বিষ\n5. চকুত জোৰ দি অথবা চকু চিঙা কৰি চাওঁক ।\n6. অধিক চকু পানী ওলাইছে\n7. মূৰৰ বিষ হৈছে\n8. দূৰত্বৰ বস্তুবোৰ অস্পষ্ট যেন লাগিছে\nমাইঅ ‘ পিয়াৰ প্ৰকাৰ\nইয়াত দুই প্ৰকাৰৰ মাইঅ ‘ পিয়া, সাধাৰণ মাইঅ ‘ পিয়া আৰু হাই মাইঅ ‘ পিয়া ।\n1. সাধাৰণ মায় ‘ পিয়া\nসৰল মায় ‘ পিয়াত চকুৰ শক্তি হ ‘ ল-0.5 ৰ পৰা-6.0 । মানে ডাইপাৰৰ পৰা কমলৈ মাইঅ ‘ পিয়াৰ । গ্লাছ বা যোগাযোগৰ লেন্স ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ এই পাৱাৰটো উত্তম । কৰ্ণিয়াৰ আকাৰ সলনি কৰিবলৈ অস্ত্ৰোপচাৰৰ বিকল্পও হ ‘ ব পাৰে, যিয়ে চশমা বা লেন্সৰ প্ৰয়োজন কমাই দিয়ে ।\n2. উচ্চ মায় ‘ পিয়া\nহাই মাইঅ ‘ পিয়াত-6.0 ডায়প্টাৰ বা অধিক । এই পৰিস্থিতিত লেন্সৰ প্ৰয়োজন হোৱাৰ ওপৰিও ৰোগীজনৰ গাঠনি ক্ষতি হোৱাৰ আশংকা আছে কাৰণ ই অত্যাধিক চকু বিয়পি পৰিছে ।\nমাইঅ ‘ পিয়াৰ পৰা সাৱধান\n1. সময়ত ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ লওক ।\n2. দূৰৈৰ একো নাচাব\n3. চেঁচা পানীৰে বাৰে বাৰে আপোনাৰ চকু ধুৱাই থাকক\n4. তোমাৰ টোপনি ভাল হওক\n5. ডাক্তৰৰ উপদেশে চকু পেলোৱা আৰু ব্যৱহাৰ কৰা\n6. স্বাস্থ্যবান খাদ্য যেনে পাত, সেউজীয়া পাচলি আৰু গোটা দানা\n7. ব্যায়াম কৰা\n8. চাপৰ পৰা দূৰত থাকক কিয়নো চাপৰ পৰা গুৰুতৰ বেমাৰ হ ‘ ব পাৰে আৰু চকুৰ পৰিস্থিতিত ই চকুৰ বেমাৰ বঢ়োৱাত সহায় কৰিব পাৰে\n9. কম্পিউটাৰ ব্যৱহাৰ কৰোতে চকু আতঁৰত ৰাখিব ।\nমাইঅ ‘ পিয়াৰ চিকিৎসা\nমাইঅ ‘ পিয়াক এনে ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ বহুত উপায় আছে:\n1. এট্ৰ ‘ পিন আই ড্ৰপ:\nমাইঅ ‘ পিয়াৰ বাবে বছৰ বছৰ ধৰি এইটো ব্যৱহাৰ কৰি আছোঁ । ইয়ে মোৰ ‘ পিয়াক নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ সহজ কৰি তোলে ।\n2. অৰ্থ ‘কাৰ্ট’ লজি:\nএয়া এক বিশেষ ধৰণৰ যোগাযোগৰ লেন্স যি আপুনি শুৱাৰ সময়ত পৰিধান কৰে । ই মাইঅ ‘ পিয়াৰ বাবে সাময়িকভাৱে আৰোগ্য হোৱাটো সম্ভৱ কৰি তোলে । আপুনি ঘণ্টাৰ বাবে চশমা বা সংযোগ লেন্স পিন্ধিব নালাগে ।\n3. বহুমুখী যোগাযোগৰ লেন্স আৰু চশমা:\nএইটো বিশেষ লেন্স আৰু চশমা যি মোৰ ‘ পিয়া আঁতৰাব পাৰে । ই মায়’ পিয়াক নিয়ন্ত্ৰণত আনিব পাৰে ।\n4. ৰিফ্ৰেক্টিভ চাৰ্জাৰী:\nএই ধৰণৰ অস্ত্ৰোপচাৰ যি মোৰঅ ‘ পিয়াক আৰোগ্য কৰে । ইয়ে চশমা আৰু যোগাযোগৰ লেঞ্চৰ প্ৰয়োজন কমাই দিয়ে ।\nCategories Health & Fitnes Post navigation\nমহ বোৰে মানুহৰ তেজ কিয় খায় জানেনে ? বিজ্ঞানীসকলে আচৰিত কাৰণটো কৈছে\nভাৰত আৰু চীনৰ বৰ্ডাৰত কুকুৰাই কণী দিলে, তো সেই কণীটো কাৰ হব, জানক\nদুঘণ্টা ধৰি ডিঙি চেপি ধৰিলে নাগসাপ ; সাহস এৰি নিদি ছয় বছৰীয়া কিশোৰী\nনাভিত7ৰাতি সৰিয়হ তেল দি থাকক, এই ডাঙৰ বেমাৰবোৰ শিপাৰ পৰা নাইকিয়া হৈ যাব\nCopyright © 2021| TECHNOASSAM


Pregapil in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Pregapil ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nPregapil ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Pregapil Price and Pack Size in Assamese - Pregapil ar mulya aaru pakor size\nPregapil की जानकारी\nPregapil ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Pregapil Benefits & Uses in Assamese- Pregapil ar laabh aaru byavaharsamuh\nPregapil ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Pregapil Dosage & How to Take in Assamese - Pregapil ar paali aaru xeya kenedore lobo\nPregapil ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Pregapil Side Effects in Assamese- Pregapil ar parshwakriyasamuh\nPregapil সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Pregapil Related Warnings in Assamese- Pregapil xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Pregapilৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Pregapil with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Pregapil ar gurutor kriya-pratikriya\nPregapil মতভেদসমূহ- Pregapil Contraindications in Assamese- Pregapil nishedhsamuh\nPregapil ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Pregapil in Assamese- Pregapil ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Pregapil ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Pregapil Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Pregapil kriya-pratikriya\nPregapil ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Pregapil Benefits & Uses in Assamese - Pregapil ar laabh aaru byavaharsamuh\nPregapil তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nPregapil ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Pregapil Dosage & How to Take in Assamese - Pregapil ar paali aaru xeya kenedore lobo\nPregapil-ৰ উপাদানসমূহ - Pregapil Active Ingredients in Assamese - Pregapil-ar upadaansamuh\nPregapil ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Pregapil Side Effects in Assamese - Pregapil ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Pregapil ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nPregapil সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Pregapil Related Warnings in Assamese - Pregapil xonkranta xatarkatabanisamuh\nPregapil-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nPregapil এ গৰ্ভৱতী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত অপ্ৰয়োজনীয় প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। আপুনি যদি তেনেকুৱা পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰে, Pregapil খোৱা লগে লগে বন্ধ কৰক। ইয়াক পুনৰাই ব্যৱহাৰ কৰাৰ পূৰ্বে আপোনাৰ চিকতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nPregapil-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nআপুনি যদি স্তন্যপায়ী মহিলা তেন্তে Taking Pregapil গ্ৰহণে গম্ভীৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া কৰিব পাৰে। চিকিতসকে প্ৰয়োজনীয় বুলি কোৱাৰ পূৰ্বে Pregapil গ্ৰহণ কৰিব নালাগে।\nবৃক্কত Pregapil কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nPregapilৰ বৃক্কত মৃদু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকিব পাৰে। বেছিভাগ মানুহেই বৃক্ক ত কেতিয়াও একো প্ৰভাৱ পৰা নেদেখিব।\nযকৃতত Pregapil কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nPregapilৰ কলিজা ৰ ওপৰত কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া নাই।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Pregapil ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nPregapilৰ ব্যৱহাৰে হৃদয় ৰ ওপৰত কোনো ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱ নেপেলায়।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Pregapilৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Pregapil with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Pregapil ar gurutor kriya-pratikriya\nPregapil তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nPregapil মতভেদসমূহ - Pregapil Contraindications in Assamese - Pregapil nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Pregapil লোৱা অনুচিত যাতে -\nPregapil ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Pregapil in Assamese - Pregapil ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Pregapil-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nPregapilৰে অভ্যাস গঠনৰ কোনো কথাৰ প্ৰতিবেদন পোৱা নাই।\nPregapil লোৱাৰ পিছত আপোনাৰ টোপনিভাৱ আহিব পাৰে। সেয়ে এনে কাম কৰাটো নিৰাপদ নহয়।\nহয়, চিকিত্সা পৰামৰ্শ অনুসাৰেহে Pregapil লওক।\nহয়, মানসিক বিসংগতিৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত Pregapilৰ ব্যৱহাৰ উপকাৰী।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Pregapil ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Pregapil Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Pregapil kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Pregapilৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nখাদ্যৰ সৈতে Pregapil লোৱাটো স্বাভাৱিক।\nমদ আৰু Pregapilৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nPregapilৰ সৈতে মদ্যপান কৰাটোৱে আপোনাৰ দেহত হানিকাৰক প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে।\nPregapil ৰ অনুকল্প - Substitutes for Pregapil in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Pregapil লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Pregapil ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Pregapil সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Pregapil ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Pregapil সেৱন কৰে?


চলচ্চিত্ৰ - ৱিকিউৎস\nশব্দ, সংগীত আৰু চিনেমা→\nপানবজাৰ : গুৱাহাটী : অসম\nAn anthology of articles and criticism on Film written in Assamese by Utpal Dutta & published by Shri Khagendra Narayan Dutta Baruah, Lawyer's Book Stall, Panbazar, Guwahati 781001.\n❏ প্ৰথম প্ৰকাশ : ১৯৯৬ ॥\n❏ গ্ৰন্থস্বত্ব ॥ নম্ৰতা দত্তৰ দ্বাৰা সংৰক্ষিত ॥\nশ্ৰীখগেন্দ্ৰনাৰায়ণ দত্তবৰুৱা ॥ লয়াৰ্ছ বুক ষ্টল ॥\nপানবজাৰ ॥ গুৱাহাটী ৭৮১০০১ ॥ অসম ॥\n❏ চলচ্চিত্ৰ ॥ চলচ্চিত্ৰ বিষয়ক প্ৰবন্ধৰ সঙ্কলন ॥\n❏ লেখক ॥ উৎপল দত্ত ॥ আকাশবাণী ॥ নগাওঁ ॥\n❏ মুদ্ৰণ ॥\n৭৫ বৈঠকখানা ৰ’ড\nকলিকতা - ৭০০ ০০৯\nদাম : ৫০.০০ টকা মাত্ৰ\nশ্ৰদ্ধেয় বেণু মিশ্ৰৰ হাতত\n[ কৃতজ্ঞতা ]\nযিসকলৰ সহায়-সহযোগত এই সংকলনটি প্ৰবন্ধবোৰ ৰচনা কৰা হৈছিল আৰু প্ৰকাশিত হৈছিল-\nড॰ ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া, প্ৰদীপ বৰুৱা, শশী ফুকন, হোমেন বৰগোহাঞি, ধীৰেন্দ্ৰ নাথ বেজবৰুৱা, হেমন্ত বৰ্মন, ৰঞ্জিত কুমাৰ দেৱগোস্বামী, শোণিত বিজয় দাস, দেবকুমাৰ বৰা, কনকসেন ডেকা, গুঞ্জন ফুকন, হেমচন্দ্ৰ দলে, জিতেন শৰ্মা, মানিক বড়া, পবিত্ৰ কুমাৰ ডেকা, অনিল বৰুৱা, চম্পক বৰবৰা, ৰজনী বৰুৱা, জয়ন্ত কুমাৰ চক্ৰবৰ্ত্তী, দেবব্ৰত বৰগোহঞি, সরিতা লহকৰ, পবন বুঢ়াগোহাঞি, প্ৰণব কুমাৰ বৰা, অৰুণ লোচন দাস, সত্যেন শৰ্মা, ৰূপজ্যোতি দুৱৰা, কমল (ৰাণা) শৰ্মা, অনিল ফুকন, অসীমা আৰু ফণীন্দ্ৰ কুমাৰ দেৱচৌধুৰী, ঘন হাজৰিকা, বিদ্যুৎ কুমাৰ ভূঞা, দেবজিৎ ভূঞা, দীপ শইকীয়া, প্ৰফুল্ল কুমাৰ দত্ত, কমল কুমাৰ ভাগৱতী, মৃণাল কুমাৰ বৰা, শিবাণু বৰা, ধ্ৰুবজ্যোতি বৰা, সুৰেশ শৰ্মা, নলিনী চক্ৰৱৰ্ত্তী, অধ্যাপক পুলক লাহিড়ী আৰু এই কিতাপখনৰ প্ৰকাশক খগেন্দ্ৰনাৰায়ণ দত্তবৰুৱা আটাইৰে প্ৰতি মই গভীৰভাবে কৃতজ্ঞ।\n❐ শব্দ, সংগীত আৰু চিনেমা ॥ ১\n❐ সত্যজিতৰ ছবিত সত্যজিৎ ॥ ৯\n❐ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ কেইগৰাকীমান পৰিচালক ॥ ২৫\n❐ চিনেমাৰ দৰ্শক ॥ ৩৫\n❐ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ ৰূপৰেখা’ ৮১-৯৩ ॥ 8৫\n❐ সময়বিৰোধী চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ ॥ ৫২\n❐ জাহ্নু বৰুৱাৰ চিনেমা ॥ ৫৭\n❐ সাৰথি ॥ ৬৫\n❐ আৱৰ্তন ॥ ৭৪\n❐ তৃষ্ণা ॥ ৮৪\n❐ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা ’৯১ ॥ ৯০\n❐ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা ’৯৪ ॥ ৯৬\n❐ বিপৰ্য্যস্ত বলিউড ॥ ১০৪\n❐ হলিউডৰ আকাশত ভাৰতীয় তৰা ॥ ১১৩\n❐ নতুন তাৰকা এ. আৰ. ৰহমান ॥ ১১৯\n"https://as.wikisource.org/w/index.php?title=চলচ্চিত্ৰ&oldid=88867"ৰ পৰা অনা হৈছে\nLast edited on ১৫ অক্টোবৰ ২০২০, at ০৮:৪৯


এগৰাকী অসমীয়া গায়িকা আৰু LOVE SEX DHOKHA | প্ৰথম খবৰ\nHome/ বিনোদন/এগৰাকী অসমীয়া গায়িকা আৰু LOVE SEX DHOKHA\nএগৰাকী অসমীয়া গায়িকা আৰু LOVE SEX DHOKHA\n23,585 1 minute read\nপ্ৰতিবেদন ১: অসমৰ বিনোদন জগতৰ আন এক অকথিত কাহিনী। ক্ৰমাৎ পোহৰলৈ অহা চাঞ্চল্যকৰ ঘটনাই তোলপাৰ লগাবলৈ আৰম্ভ কৰিছে। প্ৰথম খবৰত আমি জনাম সবিশেষ। কোন এই গৰাকী শিল্পী? আঁৰত কোন? কি এই ঘটনা?\nনিউজ ডেস্ক, প্ৰথম খবৰ: ‘গ্লেমাৰ’ বৰ্তমান সময়ত বহুলভাৱে প্ৰচাৰিত এটি শব্দ হৈছে গ্লেমাৰ। এই গ্লেমাৰৰ বলি হৈছে অসমৰ বহু সংখ্যক গায়ক-গায়িকা, অভিনেতা-অভিনেত্ৰী। হেৰুৱাই পেলাইছে স্বকীয়তা। নিজৰ কৰ্তব্যত অটুট থাকি নিজৰ কৰ্মক সন্মান জনাই দৃঢ়তাৰে যিসকল আগুৱাইছে তেওঁলোকৰহে আছে প্ৰকৃত গ্লেমাৰ। কিন্তু আজিৰ এচামে গ্লেমাৰৰ সোঁতত নিজক উটুৱাই পাহৰি পেলাইছে জীৱনৰ মূল্য।\nসকলোৱে কয়, এজন পুৰুষৰ সফলতাৰ আঁৰত এগৰাকী নাৰী থাকে। এগৰাকী নাৰী সফলতাৰ আঁৰতো এজন পুৰুষ থাকিব পাৰে। শুনিবলৈ সাধু কথা যেন লাগিলেও অসমৰ এগৰাকী জনপ্ৰিয় গায়িকাৰ এই জনপ্ৰিয়তাৰ আঁৰৰ সকলো কাহিনী আমি লৈ আহিম। লৈ আহিম কাহিনীৰ আঁৰৰ কাহিনী। এয়া হৈছে এক সঁচা জীৱনৰ সঁচা কাহিনী। আমি আপোনালোকক জনাম গ্লেমাৰৰ ভোকত দৌৰা এইগৰাকী গায়িকাৰ প্ৰকৃত পৰিচয়।\nতেন্তে আহক, আৰম্ভ কৰোঁ এই ছিৰিজ। সহজ-সৰল, কবিতা লিখি ভাল পোৱা, গীত ৰচি ভাল পোৱা, গীত গাই ভালপোৱা এজন গাঁৱৰ সাধাৰণ যুৱক।\nসেইসময়ত আছিল কলেজৰ শ্ৰেষ্ঠ গায়ক। কলেজীয়া দিনতেই মাথোঁ ১৮-১৯ বছৰ বয়সতেই প্ৰেমত পৰিছিল চঞ্চলা-চপলা গান গাই ভালপোৱা এগৰাকী যুৱতীৰ। যি আজিৰ আমাৰ এই কাহিনীৰ নায়িকা।\nপ্ৰেমৰ পৰিণতি হিচাপে কিছুদিন পিছতেই প্ৰেমিকাই নিজ ঘৰ ত্যাগ কৰি এইজন নায়কৰ লগত গোপনীয়ভাৱে বিবাহ-পাশত আৱদ্ধ হৈছিল। আৰু স্বামীৰ ঘৰৰ মানুহেও আকুলতাৰে আঁকোৱালি লৈছিল কম বয়সীয়া ন-বোৱাৰীক। কিন্তু শহুৰ পৰিয়ালত চিন্তা হৈছিল কলেজীয়া জীৱন শেষ নহওঁতেই বিবাহপাশত আৱদ্ধ হোৱা নৱ দম্পতীৰ কৰ্ম-জীৱন তথা ভৱিষ্যতক লৈ।\nকম বয়সীয়া হৈয়ো স্বামীয়ে অনুভৱ কৰিছিল যে গীত গাই ভালপোৱা পত্নীগৰাকীয়ে সেই বয়সতেই ঘৰ ধৰি জীৱন কটোৱাতকৈ গীতৰ জৰিয়তেই তেওঁৰ এই নৱ জীৱনটো আগুৱাই নিয়ক। ইয়াৰে পৰিণতি হিচাপে সকলো বাদ্য-যন্ত্ৰ ঘৰতেই যোগাৰ কৰি স্বামীয়ে নিজ গায়কি ত্যাগ কৰি উঠি-পৰি লাগিল প্ৰেমিকা তথা পত্নীৰ জীৱন গঢ়াত। ঠায়ে ঠায়ে লাহেকৈ গীত পৰিৱেশন কৰি চিনাকি বুটলিবলৈ আৰম্ভ কৰোতেই সপোনৰ সঠিক পথ বিচাৰি পত্নীক লগত লৈ গুৱাহাটীলৈ বুলি যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিলে।\nকিন্তু গুৱাহাটীলৈ আহি কি হ’ল? সপোনৰ জগতত কেনেকৈ নিজক হেৰুৱালে? তেওঁৰ চিনাকিৰ সৈতে সংপৃক্ত হৈ থকা স্বামীৰ পৰিচয় কিয় তেওঁক নালাগে? সুৰাসক্ত পত্নী আৰু স্বামীৰ সম্বন্ধ বৰ্তমান বিচ্ছেদৰ পথত। আৰু বহু চাঞ্চল্যকৰ নথি লৈ আমি আহিম পৰৱৰ্তী প্ৰতিবেদনত। উচ্ছৃংখলতাৰ চূড়ান্ত কাহিনীয়ে আপোনাকো সিঁহৰিত কৰিব।\nউত্তৰ অভায়াপুৰীত আই নদীৰ তাণ্ডৱ: ২৪ ঘণ্টাত গৰাখহনীয়াত জাহ গ'ল বিদ্যালয় সহ ৪০ টা পৰিয়ালৰ বাসগৃহ\nখুমটাইত কিশোৰী ধৰ্ষণকাৰী গ্ৰেপ্তাৰ\nকলকাতাৰ পথ দূৰ্ঘটনাত নলবাৰীৰ ৪ যুৱকৰ কৰুণ মৃত্যু\nহালধিঅাটীৰ মহিলাই নিৰ্মাণ কৰিলে সোণাই নদীৰ দলং\nৰঙিয়াত কাৰ্বিআলং কাণ্ডৰ ন্যায় বিচাৰি মৌন সমদল\n4 thoughts on “এগৰাকী অসমীয়া গায়িকা আৰু LOVE SEX DHOKHA”\nRoshidul islam says:\nভাল লাগিছে online ত সকলো খবৰ পাবলৈ সক্ষম হৈছো প্ৰথম খবৰৰ জৰিয়তে ।\nPingback: অসমীয়া শিল্পীৰ সংগীত, সংসাৰ, অবৈধ প্ৰেম, বহুগামিতা ইত্যাদি | প্ৰথম খবৰ\nPingback: গায়িকা সংবাদ ৭: পতিৰ সন্মুখত কাৰ বাহুবন্ধনত বহুগামী গায়িকা? | প্ৰথম খবৰ\nBedanta Das says:\nবি. এইচ. কলেজত আছু গোট এ এবিভিপি গ’ বেক ধ্বনিৰে মুখৰিত কৰিলে কলেজ চৌহদ | আছুৱে নিজৰ দোষ ঢাকিবলৈ অপ প্ৰচাৰ চলাই আছে | ঘটনাৰ সাক্ষী বেদান্ত দাস সহিতে সমূহ বিএইচিয়ান |


সম্পাদকীয় (সমুদ্র কাজল শইকীয়া) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nসম্পাদকীয় (সমুদ্র কাজল শইকীয়া)\n(টোকাঃ “মাননীয় ভূপেন হাজৰিকা দেৱ” বা “মামণি ৰয়চম গোস্বামী বাইদেউ” বুলি নকওঁ। কাৰণ এই দুগৰাকী ব্যক্তিৰ ক্ষেত্রত শ্রদ্ধা বা ভক্তিতকৈ বহু বেছি পৰিমাণে প্রেম আৰু ভালপোৱাহে জড়িত হৈ আছে। তাওঁলোক আমাৰ ইমানেই ওচৰৰ আৰু ব্যক্তিগত যে আমি নাম কাঢ়ি কিবা উল্লেখ কৰিবলৈকো কুন্ঠাবোধ নকৰিম। এই কথাই, কোনো অৱজ্ঞা বা ডিচ-ৰেচপেক্ট নুবুজায়)\nআধুনিক বা আধুনিকতা বুলিলে যি আক্ষৰিক অর্থ বুজোঁ, আধুনিকতাবাদ বুলিলে সি অলপ বেলেগ হৈ পৰে। একোটা নির্দিষ্ট স্থান আৰু কালৰ পৰিপ্রৰেক্ষিতত একোটা বিশেষ মতাদর্শৰ কথা তেতিয়া আমাৰ মনলৈ আহে। আইক’ন’গ্রাফী? বিশেষকৈ শিল্প ইতিহাসত সততে উচ্চাৰিত এয়া এক বিভাগ য’ত একোটা ৰূপ বা অৱয়বৰ চিনাক্তকৰণ, বর্ণনা আৰু তাৰ ‘মানে’ সম্পর্কে অধ্যয়ণ কৰা হয়। আক্ষৰিক অর্থত ইয়াৰ মানে হ’ল ৰূপলেখা (“image writing”)। গ্রীক মূল শব্দোদ্ভভ ছবি/ৰূপ/ইমেজ/মূর্তি আৰু লেখা মিলি এই শব্দটোৰ উৎপত্তি হৈছিল।\nসাধাৰণভাবে উদাহৰণ দিবলৈ হ’লে, আমি ভাওনাত শ্রীকৃষ্ণ অথবা ৰামচন্দ্রৰ ভাও লোৱাজনক কেনেকৈ চিনি পাওঁ তেওঁ কৃষ্ণ নে ৰাম? ভীমক কেনেকৈ চিনি পাওঁ, ইন্দ্রকেই বা কেনেকৈ চিনি পাওঁ? আমি যে গাওঁ “গলে বনমালা”, “মাথায় মৈৰা পাখী”, তাতেই চিনি পাওঁ এয়া আন কোন নহয়, এয়া কৃষ্ণ। মৈৰা পাখী, হাতত বাঁহী, পিতাম্বৰী পোছাক এয়াই কৃষ্ণৰ আইকন’গ্রাফী। হাতৰ ধনুখন দেখি চিনি পাওঁ ৰামক। হাতত বজ্র থাকিলে ইন্দ্র, গদা থাকিলে সেয়া ভীম। তেনেকৈয়ে চিতাভষ্ম, ত্রিশূল, ডম্বৰু আৰু বাঘ্রছাল মানেই মহাদেৱ শিৱ। আৰু কোনো নহয়।\nএতিয়া কথাখিনি ধর্মীয় মূর্তি বা শিল্প-পৰিবেশনাতে আৱদ্ধ নাৰাখি আৰু অলপ বহলাই নিয়ক। হাতত থকা ফাইল বা লেপটপ আৰু ডিঙিৰ ‘টাই”ডাল (অলপ ৰসৰ কথা, নে’কটাই শব্দটোক হেনো অসমীয়াত কন্ঠলেংটি নাম দিয়া হৈছে) দেখি আমি গম পাওঁ মানুহজনৰ পৰিচয় কি। হাতত ডম্বৰু থাকিলেই শিৱ নহবওঁ পাৰে, আমাৰ সৰুকালত ৰাস্তাইদি যোৱা কোনবাই ডম্বৰু বজালে আমি বুজিছিলোঁ সেয়া চনপাপৰি-বেচোতা এজন। কেতিয়াবা ইচ্ছাকৃতভাবে আৰু কেতিয়াবা পৰিস্থিতি সাপেক্ষে আজিও ব্যক্তিবিশেষে বা ব্যক্তি-সমগ্রই একোটা পৰিচয় চিহ্ন আকোৱালি লয়। হিন্দী ছবিৰ ৰোমান্টিক হিৰো দেৱানন্দৰ টুপী আৰু ডিঙিৰ মাফলাৰেই তেওঁৰ পৰিচয়ৰ নামান্তৰ হৈ উঠিছিল। অলপতে জীৱনাৱসান ঘটা এইজন চিৰসেউজ অভিনেতা আছিল তেওঁৰ নিজৰেই আইকন’গ্রাফাৰ। তেওঁ নিজেই নির্দিষ্ট কৰি লৈছিল তেওঁ কেনেকৈ মানুহে তেওঁক চিনি পোৱাটো বিচাৰিছিল।\nএই এটা মাত্র মাহৰ সময়চোৱাতেই আৰু দুগৰাকী বিৰাট প্রভাৱশালী অসমীয়া ব্যক্তিৰ তিৰোভাৱ ঘটে যি দুজন আছিল তেওঁলোকৰ নিজৰ আইকন’গ্রাফাৰ। হয়, ভূপেন হাজৰিকাৰ টুপীটোৰ কথাই কৈছোঁ, মামণি ৰয়চম গোস্বামীৰ বাউলি ছুলি আৰু ৰঙা ফোটৰ কথাকেই কৈছোঁ। আৰু এজন বিৰাট আইকন’গ্রাফাৰৰ কথা প্রসঙ্গতে উল্লেখ কৰি থওঁ যি এই চলিত বর্ষতে আমাৰ পৰা মেলানি মাগিলে, এম এফ হুছেইন। দীঘল দাড়ি, উদং ভৰি, হাতৰ লাখুটিৰ ঠাইত এডাল দীঘল ৰঙ কৰা ব্রাছ – সেয়ে আছিল হুছেইনৰ চিনাকি।\nএতিয়া কথাখিনি আৰু অলপ বহলাই নিয়া যাওক। আমি দেখিম যে ভূপেনদা, মামণি বাইদেউ আৰু হুছেইনৰ ক্ষেত্রত তেওঁলোক কেৱল যে তেওঁলোকৰ ব্যক্তিসত্বাৰেইহে যে আইকন’গ্রাফাৰ আছিল তেনে নহয়, বৰঞ্চ আছিল আধুনিকতাবাদী প্রপঞ্চ বোৰৰহে আইক’নগ্রাফাৰ। এই বর্ষতেই এই তিনিওজনৰ মহাপ্রয়ানে আক্ষৰিক অর্থতেই এই দেশত আধুনিকতাবাদৰ অৱসান ঘোষণা কৰিলে।\nএতিয়া আধুনিকতাবাদ কি আৰু সেয়া যদি শেষ হৈছে তাৰ পিছত কি? এয়া এক বিস্তৰ আলোচনাৰ প্রসংগ। উত্তৰ আধুনিকতা আধুনিকতাৰ শেষ হোৱাৰ পিছৰ নতুন এটা বস্তু নে আধুনিকতাবাদৰেই এটা বিস্তাৰণ মাত্র? উত্তৰ-আধুনিকতা সাংঘাতিক জটিল বুজি নোপোৱা কিবা এটা নেকি? কি কাৰণত অসমৰ ক্ষেত্রত বেছিভাগ লোকেই উত্তৰ আধুনিকতা কথাষাৰ শুনিলেই নাক কোচায়? অসমত উত্তৰ আধুনিকতাৰ আৰম্ভণী কেতিয়া? নে অসমত এতিয়াও উত্তৰাধুনিকতাবাদৰ আগমণ ঘটিবলৈ বাকি আছে? এইবোৰ কথাৰ কোনো নির্দিষ্ট উত্তৰ পোৱা টান।\nচমুকৈ ক’বৰ চেষ্টা কৰিম। আধুনিকতা শেষ হ’ব নোৱাৰে, এই কথাষাৰ ব্যাকৰণ সিদ্ধ নহয়, কিন্তু সঁচা কথা যে আধুনিকতাবাদ শেষ হ’ল বহু আগতেই। বিশ্বৰ বিভিন্ন প্রান্তৰ লগতে অসমতো। আধুনিকতাবাদ শেষ হ’ল বা উত্তৰ আধুনিকতাবাদ আহিল এই কথাখিনি মানি ল’বলৈ কোনো তত্ব গধুৰ আলোচনাৰো দৰকাৰ নাই। এয়া কেৱল এটা স্বাভাবিক প্রক্রিয়া, ই মাথোঁ ঘটি যায়। আৰু ঘটি গ’ল। আমি কোনোবাই হয়তো অৱগত আছিলোঁ, কোনোবাই নাছিলোঁ। ঠিক আছে, বুজিলেও নুবুজিলেও মানি ল’লোঁ বাৰু। কিন্তু তাৰ পিছত কি? উত্তৰ আধুনিকতা? সেইটো আকৌ কি, খায় নে কাণত পিন্ধে? নেলাগে, আপুনি যদি বুজি পোৱা নাই, নেলাগে বুজি পাব, জোৰ নকৰোঁ, ময়ো বুজি পোৱা নাই। কিন্তু এই কথাটো বুজি লওক যে “আধুনিকতাবাদ শেষ হ’ল” এই কথাষাৰ কোনোবাই ক’লে বুজি লোৱা উচিত যে তাৰ আঁৰত কিছুমান নির্দিষ্ট পলিটিকেল (ইংৰাজী পলিটিক্স শব্দটোৰ পৰিধি অসমীয়া ৰাজনীতি শব্দটোতকৈ বহুত বহল) বা মতাদর্শগত ইঙ্গিত আছে। কোনোবাই এটা “বাদ” হিচাপে “আধুনিকতাবাদ”ক নিঃশেষিত কৰিবলৈ বিচাৰিছে। কিন্তু কিয়? মাথোঁ এক চাঞ্চল্যৰ সৃষ্টি? নহয়। এক গতানুগতিকতাৰ পৰা অৱসান? নহয় (কাৰণ আধুনিক মানেই সি যি গতানুগতিক নহয়)। তেন্তে?\nপ্রথম কথা, উত্তৰ আধুনিকতাবাদ কেতিয়াবা কিছুমান আধুনিকতা বিৰোধী আৰু কেতিয়াবা আধুনিকতাবাদৰ মাজতেই নিহিত থকা কিছুমান বিশেষ লক্ষণৰ বিস্তাৰণ বা বিকাশ মাত্র। উত্তৰ আধুনিকতাৰ বীজ আধুনিকতাবাদতেই নিহিত আছিল। এই কথাখিনি মই এই মুহুর্তত ইয়াত কিয় লিখি আছো? এই কাৰণেই লিখি আছো যে ভূপেনদা আৰু মামণি বাইদেউ, এই দুয়োটা চৰিত্র এই ‘ট্রেঞ্জিচন ফেজ”টোৰ প্রতিভূ।\nঅসমীয়া সাংষ্কৃতিক পৰিমণ্ডলত উত্তৰ আধুনিকতাবাদৰ আৰম্ভণী ভূপেন হাজৰিকাক লৈয়েই। আৰু মামণি বাইদেউক লৈয়েই। হয়তো তাৰো অলপ আগুৱাই গৈ চন্দ্রপ্রভা শইকীয়ানীৰ সময়তেই।\nভূপেন হাজৰিকা এটা মানুহ নহয়। বহুতো মানুহ। ভূপেন হাজৰিকাৰ সন্ধানত ওলাই গৈ আপুনি এজন মানুহক লগ নাপায়। লগ পাব বহুতো মানুহ। কেতিয়াবা সেই বহুজন ভূপেন হাজৰিকাৰ মাজত কিছুমান এনেকুৱা ভূপেন হাজৰিকাকো লগ পাব যি খিনিৰ পৰস্পৰৰ মাজত মিল নাই। গোটেই জীৱন শ্রমজীৱী মানুহৰ কথা কোৱা, সামাজিক আনুষ্ঠানিকতাৰ বিৰোধিতা কৰা, বিদ্রোহী-বিপ্লবী-দুৰন্ত প্রেমিক ভূপেনদাই কিয় বিজেপিৰ পক্ষত থিয় হৈছিল? ব্যক্তিস্বাধীনতা। মানুহ এজনত ব্যক্তিগত সিদ্ধান্ত ব্যক্তিগত। সময় সলনি হয়, মানুহ সলনি হয়। সকলো ঘটনাই স্থান- কাল বা পৰিস্থিতি সাপেক্ষ। মোৰ প্রিয় লেখক আলবেয়ৰ কামুৱেও মত পৰিৱর্তনৰ স্বাধীনতাক সমর্থন কৰি গৈছে।\nআধুনিকতাবাদ আছিল এটা মেটা নেৰেটিভ বা বিৰাট একোটা ধাৰণাক সাৰোগত কৰি তাতেই বিলীণ হৈ যোৱাৰ সময়। কিন্তু উত্তৰ আধুনিকতাবাদত আপুনি আপোনাৰ স্থান নিৰূপন কৰিব লাগিব। আপুনি নাৰী, সমকামী, দলিত, নে আন কোনোবা, সেই সম্পর্কত সচেতন হৈ “আইডেন্টিটি পলিটিক্স”ৰ এটা অংশ হ’ব লাগিব। আপুনি আপোনাৰ নিজৰ অৱস্থান নিজেই নির্ধাৰণ কৰিবলৈ ভাল পাব উত্তৰ আধুনিকতাৰ কালত। মামণি বাইদেউৱে সেয়াই কৰিলে। কল্প সাহিত্য মানে কেৱল কল্প-প্রসূত কাহিনী নহয়। এয়া নিজৰ অৱস্থানৰ এটা অনুভৱ, এটা সিদ্ধান্ত,এটা অভিজ্ঞান। উদাহৰণ হিচাপে, পার্বতি প্রসাদ বৰুৱা এজন আধুনিকতাবাদী। ভূপেনদাই তেখেতৰ গান গোৱাই নহয়, তেখেতৰ গানেৰে গোটেই জীৱন উদ্বুদ্ধ হৈ ৰ’ল। পাৰৱতি প্রসাদৰ ক্ষেত্রত একোটা প্রকৃতি বন্দনা কেৱল এটা প্রকৃতি বন্দনা। কিন্তু ভূপেনদাই যেতিয়া একোটা প্রাকৃতি বন্দনা আৰম্ভ কৰে সেয়া কেৱল প্রকৃতিবন্দনাতে আৱদ্ধ নাথাকি ব্যক্তি মানসৰ সামাজিক সাংস্কৃতিক অৱস্থানৰো খতিয়ন হৈ উঠে। উদাহৰণ স্বৰূপেঃ পার্বতি প্রসাদৰ দৰেই সম্ভৱতঃ ভূপেনদাৰো প্রিয় ঋতু শৰত। কিন্তু শৰত বর্ণন কৰিবলৈ গৈ কেনেকৈ নাগৰিক ব্যক্তি মানসক তেওঁ চিত্রায়িত কৰিলে সেয়া আমি “এটূকুৰা আলসুৱা মেঘ ভাঁহি যায়…” গীতটোৰ মাজত দেখা পাইছোঁ”।\nমামণি বাইদেউ আৰু ভূপেনদাই দেহ, প্রেম, বাসনা, আৰু শৰীৰী অনুভূতিৰ কথা যেনেকৈ কৈ গৈছে, আজিকোপতি আৰু কোনো দ্বিতীয়জন অসমীয়াই তেনেকৈ ক’বলৈ সাহস কৰা নাই। তাৰ কাৰণ হ’ল, মূল্যবোধ এটা আধুনিকতাবাদী পদ্ধতি। মূল্যবোধৰ ধাৰণাৰেই আধুনিকতাবাদে সকলোবোৰ ধৰি ৰাখিব খোজে। অন্যহাতে সেই মূল্যবোধকেই আঘাত হানি উত্তৰ আধুনিকতাবাদে সকলোকে মুকলি কৰি দিবলৈ বিচাৰে।\nকিন্তু আমি আগতে উল্লেখ কৰি অহাৰ দৰেই, আধুনিকতাবাদ আৰু উত্তৰ আধুনিকতাবাদ এটাৰ পিছত এটাকৈ শাৰী পাতি অহা নাই। মামণি বাইদেউ আৰু ভূপেনদাৰ মাজতেই অসমত উত্তৰ আধুনিকতাবাদৰ অঙ্কুৰণ বুলি ক’বলৈ বিচাৰিছোঁ যদিওঁ এই দুজন পুৰোধা ব্যক্তি আধুনিকতাবাদৰো চূড়ান্ত প্রতিভূ।\nতেওঁলোক দুয়ো আছিল সৃষ্টি কর্তা। তেওলোকে জানিছিল, বুজিছিল, আৰু সেই মতে নিজেই নির্ধাৰণ কৰিছিল, তেওঁলোকে ভৱিষ্যত প্রজন্মৰ বাবে নিজকে কেনেকৈ কি ৰূপত থৈ যাব। ভূপেনদাই শেষ বয়সলৈকে সেই হিমাচলি টূপীটো নেৰিলে। এয়া কেৱল এটা চখ, বা অভ্যাস বুলিলে ভুল হ’ব, বৰঞ্চ এয়া এক খুব সচেতন সিদ্ধান্ত। তেনেকৈয়ে তেওঁ এটা পাব্লিক ইমেজ তৈয়াৰ কৰিবলৈ বিচাৰিছিল, তৈয়াৰ কৰি লৈছিল আৰু সেই তৈয়াৰ কৰি লোৱা ইমেজটোকেই বাহাল ৰাখি চলিছিল। মামণি বাইদেউৰ কথাও তেনেকুৱাই। দুচকুত ডাঠকৈ অঁকা কাজলৰ ৰেখা। মেলা ছুলি। কপালত ডাঙৰ ফোট। বহোতে সোঁ গালখনৰ ভৰ সোঁ হাতত থৈ হাঁহিমুখে ৰাজহুৱা ভাবে নিজকে প্রকাশ কৰা – এই গোটেইবোৰেই একো একোটা সচেতন সিদ্ধান্ত। এনেকৈয়েই তেওঁলোকে নিজে নিজৰ আইকন’গ্রাফি নির্ধাৰণ কৰি থৈ গৈছে। অভ্যাসৰ বহুত্বৰ মাজতো তেওঁলোক কিন্তু পৰিচয়ৰ একত্বৰ সন্ধানত ব্রতী আছিল।\nসেই সূত্রেই আমি এই দুই ব্যক্তিৰ বিয়োগত অসমত আধুনিকতাবাদৰ অৱসান ঘোষণা কৰিবলৈ বিচাৰিছিলোঁ।\nছবি, স্পর্শ, শব্দ, ঘ্রাণ, স্বাদ আৰু এখন তথ্যচিত্র\nএকো একোটা সময়ত কেইজনমান বিৰল গূণী ব্যক্তিৰ মণিকাঞ্চন সংযোগ ঘটে যি একোটা ঐতিহাসিক মুহূর্ত হৈ ৰয়। একোজন চিত্রনির্মাতা আৰু একোজন বিৰাট প্রতিভাধৰৰ কিছুমান যংযোগ যদি মনত পেলাওঁ, লুই বুনুয়েল আৰু চালভাডোৰ ডালিৰ সংযোগ, সত্যজিৎ ৰায় আৰু বিনোদবিহাৰীৰ সংযোগ, ৰত্বিক ঘটক আৰু ৰামকিংকৰৰ সংযোগ আদিবোৰ পোণচাতেই আমাৰ মনলৈ আহে। এই একেটা শাৰীতে আমি উল্লেখ কৰিব লাগিব জাহ্নু বৰুৱা আৰু মামণি ৰয়চম গোস্বামীৰ সংযোগ। শ্রেষ্ঠতম অসমীয়া চলচ্ছিত্রকাৰ জাহ্নু বৰুৱা নির্মিত “words from the Mist” নামৰ তথ্যচিত্রখন তেখেতৰ শ্রেষ্ঠতৰ নির্মাণ সমূহৰ ভিতৰত এটা।\nমামণি বাইদেউৰ “মোৰ ৰঙা নদী” কবিতাটোৰে আৰম্ভ হোৱা এই ছবিখনে কবিতাটোত নিহিত থকা ৰঙা নদীখন, ৰঙা ৰঙটো আদ্যোপান্ত সাঙুৰি ৰাখিছে। ৰঙা নদী ব্রহ্মপুত্রৰ ধ্বংস আৰু সৃষ্টিৰ ইতিহাস, হতাশা আৰু যন্ত্রনাৰ খতিয়নখিনি ছবিখনে যেনেকৈ তুলি ধৰিছে, অতি কম চবিতেইহে আমি সেয়া দেখিবলৈ পাওঁ। ঘ্রাণ আৰু আঘাতৰ শব্দৰ বিমূর্ততাক ছবিখনে যেনেকৈ আধাৰ হিচাপে লৈ মামণি বাইদেউৰ যন্ত্রণা আৰু জীৱন জিজ্ঞাসাক তুলি ধৰিছে সেয়া এক অর্বাচিন অভিজ্ঞতা। ছবিখনে পোহৰ আৰু বর্ণ, প্রতীকবাদ, শব্দ, স্বাদ আৰু ঘ্রাণ এই চাৰিটা ভাগত এই লেখিকাগৰাকীক তুলি ধৰিছে। ছবি, স্পর্শ, শব্দ, ঘ্রাণ, স্বাদ – এইকেইটা অনুভূতিৰ মর্মভাগ কেনেকৈ তেখেতৰ লেখাত উন্মোচিত হৈছে সেয়া আমি দেখিবলৈ পাওঁ এই তথ্যচিত্র খনত। শব্দ শিতানত সংস্কাৰ গল্পটোৰ বর্ণনা কৰি থাকোতে, পীতাম্বৰে পুতেকৰ মৰাশ (নষ্ট ভ্রুণ) বিচাৰি উন্মাদ হৈ যেতিয়া মাজ নিশা কোৰেৰে মাটি খান্দি থকাৰ কথা কোৱা হয়, “হুতুৰ হুতুৰ হুতুৰ হুতুৰ” শব্দটোৰে সৈতে অভূতপূর্ব চিনেমেটিক শব্দ-প্রয়োগেৰে নির্মাতাই এক অবিস্মৰণীয় চিনেমেটিক মুহূর্তৰ সৃষ্টি কৰিছে। এই বিৰল দক্ষতাৰ বাবে জাহ্নু বৰুৱাদেৱ অবিস্মৰণীয় হৈ ৰ’ব।\nবহুদিন আগতেই অসমীয়া নাৰী সম্পর্কে এটা আলোচনা আৰম্ভ কৰিবলৈ লৈ আধৰুৱাকৈ এৰি থৈছিলোঁ। কেতিয়াবালৈ সেই আলোচনা আকৌ মুকলি কৰিম, সদ্যহতে তাৰে কিছু দিশ উনুকিয়াওঁ বুলি ভাবিছোঁ। অসমীয়া কথা বতৰা আৰু সাহিত্য-ডট-অর্গৰ সম্পাদক মণ্ডলীক অসমীয়া নাৰী বিষয়ক এটা বিশেষ সঙ্খ্যা যুগুতাই উলিয়াবলৈকো এই আপাহতে আনুৰোধ জনাই থ’লোঁ।\nসাধাৰণ কথাই বতৰাই আমি কৈ থাকোঁ অসমীয়া নাৰী যে ভাৰতবর্ষৰ অন্যান্য ঠাইতকৈ বহু পৰিমাণে মুক্ত আৰু স্বাধীন। নাৰী নির্যাতনৰ লেখ অসমত কম। নাৰীৰ মর্যাদা বহুত বেছি। ইত্যাদি ইত্যাদি। কথাখিনি সঁচা, কিন্তু আংশিক ভাবেহে। মধ্যবিত্তীয় প্রভূত্ব (হেজিমনি) আৰু আত্ম-প্রতাৰণাৰ দিশবোৰ আমি আচলতে উলাই কৰি চলোঁ, সেয়েহে এটা জাতীয়তাবাদী মনোভাবেৰে এখন গৌৰৱাম্বিত ছবি দাঙি ধৰিবলৈ বিচাৰি থাকোঁহক।\nমধ্যবিত্তীয় প্রভূত্ব আৰু আত্ম-প্রতাৰণা বুলি কি বুজাব খুজিছোঁ তাৰ বাবে দুটা সাধাৰণ অভিজ্ঞতা কওঁ। মোৰ খুৰী এজনী ভূপেন হাজৰিকাৰ ‘ফেন’। সকলো সময়তে ভূপেন হাজৰিকাই শুনে। তেখেতৰ ল’ৰাটো, মানে মোৰ ভাইটিয়ে “গুপুতে গুপুতে কিমান খেলিম” গীতটো বৰ ভাল পায়, কিন্তু ঘৰত সেই গানটো শুনিব খুজিলে খুৰীজনীয়ে বাধা দিয়ে। এক ধৰণৰ চেঞ্চৰশ্বিপ। সেইটো বেয়া গান, তাত বেয়া কথা কোৱা হৈছে। আৰু এটা ঘটনা, মোৰ সহকর্মী বন্ধু এজনী যি নিজে এগৰাকী লেখিকা আৰু এখন শিক্ষিত ঘৰত দাঙৰ দীঘল হোৱা। তেখেত দিল্লীলৈ আহি মামণি বাইদেউক লগ পোৱাৰ ঘটনাটোক হেনো পা-পৰিয়ালৰ মানুহে ভাল ভাবে লোৱা নাছিল। মামণি বাইদেউ বেয়া মানুহ। দেহ, সম্পর্ক আৰু সমস্যাৰ কথা কয়। সৰু কালত মামণি বাইদেউৰ কিতাপ পঢ়াটোও হেনো একপ্রকাৰৰ অপৰাধ আছিল। এনেধৰণৰ কিছুমান উদ্ভত চেঞ্চৰশ্বিপ আমাৰ পৰিবেশবোৰত চলি আছে।\nসি যি কি নহওক, তুলনামূলক বিচাৰত অসম আৰু পূৱ ভাৰতীয় অঞ্চলত ছোৱালী এজনীয়ে পোৱা সা সুবিধা বহুত, আকৌ কৈছোঁ, তুলনামূলক বিচাৰত, তেওঁলোকৰ স্ব-জাত প্রতিভাও বহুত। সেই প্রতিভা অঙ্কুৰিত হোৱাও আমি দেখা পাওঁ। কিন্তু সমস্যাৰ কথা হ’ল, সেই প্রতিভা ক্রমান্বয়ে ক’লৈ যায় আমি গম নাপাওঁ। কল্পনা চাওলা বা প্রতিভা পাটিলৰ দৰে ৰাষ্ট্রীয় পর্যায়ত সমাদৃত বা চর্চিত বা প্রভাৱশালী অসমীয়া নাৰীৰ কথা দেখোন মনত নপৰে।\nমামণি ৰয়ছম গোস্বামীৰ মহাপ্রয়াণৰ বেলা এই কথাখিনি বাৰে বাৰে মনলৈ আহি আছে। ইমান দিনে মহীৰূহ হৈ থকা মামণি বাইদেউৰ পিছত আৰু কোনো অসমীয়া নাৰীৰ কথা মনলৈ অহা নাই। সৃজনী সাহিত্যত অসমীয়া নাৰীৰ উপস্থিতিৰ উমান আমি সঘনে পাই থাকোঁ, কিন্তু বৌদ্ধিক চর্চাত অসমীয়া নাৰীৰ অৱদান অথবা ব্যস্ততাৰ উমান খুব কমেইহে পাওঁ। কাৰণ এয়ে নেকি যে এটা সময়ৰ পিছত নাৰী শ্রেণীক বৌদ্ধিক দিশত আগবাঢ়িবলৈ আৰু উদ্বুদ্ধ কৰা নহয়?\nসি যি কি নহওক, মধ্যবিত্তৰ অপাৰ প্রভাৱশালী অসমীয়া সমাজখনত কিছুমান গোপন কাৰক আছে যিয়ে অসমৰ মহিলা সকলক অহৰহ প্রভাৱাম্বিত কৰি আহিছে। এই গোপন বা সাধাৰন দৈনন্দিন জীৱনত আমি লক্ষ্য নকৰাকৈ থাকি যোৱা প্রভাৱশালী কাৰক বোৰ আচলতে আৰু বেছি মাৰাত্মক। উত্তৰ ভাৰতৰ নাৰীৰ সমস্যাৰ অন্ততঃ এটা দৃশ্যমান ৰূপ আছে। যৌতুক, শাৰীৰিক নির্যাতন, ধর্ষণ বা যৌন উৎপীড়িনৰ ক্ষেত্রত অন্ততঃ আপুনি এটা পলিটিকেল স্থিতি গ্রহণ কৰিব পাৰে, সেইবোৰৰ নিৰাময়ৰ কল্পে কাম কৰিব পাৰে। অসমৰ ক্ষেত্রত এই সমস্যাবোৰ নাই (আছে, কিন্তু তুলনাত কম), কিন্তু যি সমস্যাবোৰ আছে তাৰ কোনো সংজ্ঞা নাই।\nবুঢ়া বয়সৰ ক্রিয়েটিভিটি\nচেগা চোৰোকাকৈ মনলৈ আহি থকা আৰু এটা কথা এয়ে যে, অসমীয়া মানুহৰ সৃজনীশীলতা বাৰু বয়সৰ লগে লগে লোপ পায় নেকি? এই কথাষাৰ আমি প্রায়ে লক্ষ্য কৰিছোঁ যে শেষ বয়সলৈকে অক্লান্ত কর্মী হৈ ৰোৱা অসমীয়া ব্যক্তিত্ব সংখ্যা তেনেই তাকৰ। এয়া কোনো জৈৱিক বা ভৌগলিক কাৰণ, নৃত্বাতিক কাৰণ নে একান্তই সামাজিক কাৰণ? জ্যোতিপ্রসাদ বা লক্ষ্মীধৰ শর্মাৰ দৰে চূড়ান্ত প্রতিভাধৰ সকল তেনেই কম বয়সতে ঢুকাইছিল বাবে তেওঁলোক তেওঁলোকৰ শেষ কাললৈকে কর্মক্ষম আছিল। কিন্তু বুঢ়া বয়সলৈকে সমানে কর্মক্ষম হৈ থকা লোক কম। কিছু ব্যতিক্রম আছে, যেনে ভৱেন্দ্র নাথ শইকীয়া। ভূপেন হাজৰিকা আজীৱন দূৰন্ত তৰুণ হৈ থাকিলেও শেষ বয়সৰ সৃষ্টিৰ সংখ্যা কমি আহিছিল।\nবহুদিনৰ আগতে কৰবাত হোমেন বৰগোহাঞিদেৱে লেখিছিল, যি সকল মানুহে হৃদয়তকৈ মস্তিষ্কক ভৰ কৰি জীয়াই থাকে তেওঁলোক হেনো দীর্ঘজীৱী হয়। এটা বিশেষ সময়ৰ পিছৰ পৰা হোমেন বৰগোহাঞিৰো সৃষ্টি মূলক লেখা নোহোৱা হ’ল। কথাটো হয়তো সঁচা। এই এটা প্রসংগ যিটো আমি অলপ ভাবি চাবৰ প্রয়োজন আছে। হয়তো আমি কর্মৰত মানুহখিনিক উপযুক্ত মর্যাদা দিব নাজানোঁ। হয়তো কর্মক্ষম হৈ থাকোতেই মানুহ এজনক মূল্যায়ণ কৰি তেওঁৰ কর্মক্ষমতাৰ ম্যাদ বঢ়াব নাজানোঁ।\nপ্রথম পুৰুষ আৰু তৃতীয় পুৰুষ\nকোৱা হয়, এটা প্রজন্মৰ লগত তাৰ পৰৱর্তি প্রজন্মৰ সঙ্ঘাত হয়, আৰু তাৰ পিছৰ তৃতীয় প্রজন্মটোৰ লগত বন্ধুত্ব স্থাপন হয়। প্রতিটো সন্তানে পিতৃৰ লগত শত্রুতা কৰে আৰু ককাদেউতাকৰ সৈতে বন্ধুত্ব স্থাপন কৰে। কথাষাৰ কোৱাৰ কাৰণ এয়ে যে, ভূপেন হাজৰিকাৰ ঠিক পৰৱর্তি ডেকাচামৰ দ্বাৰা ভূপেন হাজৰিকা বহুল পৰিমাণে নিন্দিত আৰু উপেক্ষিত হৈ থাকিল। এতিয়া আমি মন কৰিছোঁ, এতিয়াৰ উঠি অহা নতুন পুৰুষে ভূপেন হাজৰিকাক আকৌ এবাৰ নতুনকৈ আৱিষ্কাৰ কৰিবলৈ বিচাৰিছে। ই এটা ভাল কথা। এই নতুন চাম অন্ধ আবেগী নহয়। মোহান্ধ হৈ তেওঁলোকে ব্যক্তি পূজা বা হিৰো ৱর্শ্বিপত মগ্ন নহয়। সমালোচনাৰ চকুৰেও তেওঁলোকে চাব জানে, ভালপোৱাও যাছিব জানে।\nআধুনিকতাবাদ আৰু উত্তৰ আধুনিকতাবাদৰ কথাৰে এই লেখাখিনি আৰম্ভ কৰিছিলোঁ তেনেকুৱা কথা এটাৰেই মোখনি মৰা যাওক। আধুনিকতাবাদ সামগ্রিক ভাবে আছিল নৈৰাজ্যবাদী। মধ্যবিত্ত সমাজখনে যেনেকুৱা এটা সর্বগ্রাহী কাঠামো বিচাৰে, আধুনিকতাবাদী ধ্যান ধাৰণাই সেইবোৰৰ পোষকতা কৰে। উদাহৰণ স্বৰূপে, আগৰ দিনবোৰেই ভাল আছিল, আজি চৌদিশে যি ঘটিব লাগিছে সেই সকলোবোৰ মাথোঁ বেয়া। আজিৰ যুৱ প্রজন্ম ধংশৰ দিশে গতি কৰিছে। অ’ল্ড ইজ গ’ল্ড। ইত্যাদি। মধ্যবিত্তীয় মনস্কতা আৰু আধুনিকতাবাদী ধাৰণাৰ এই এক সাধাৰণ দিশ।\nকিন্তু এইবোৰ কথাৰ বিপৰীতে আমি আজি নতুন কিছুমান যুৱ-মন দেখা পাইছোঁ যিয়ে হায়ৈ বিয়ৈ কৰি থকাৰ সলনি সময়ত তাগিদা মানি চলি এটা ইতিবাচক দিশত খোজ পেলাইছে। হয়, অসমীয়া কথা বতৰা দলটোৰ কথাকেই কৈছোঁ। ছবছৰীয়া অসম আন্দোলনটোৰ পৰৱর্তী কালত এক বুজাব নোৱাৰা নৈৰাজ্যই আমাৰ ৰাজ্যখনক আবুৰি ৰাখিছিল। যি কোনো সামুহিক উদ্যোগৰ প্রতিয়েই আমাৰ অৱহেলাই গা কৰি উঠিবলৈ ল’লে। যি সময়ত সামুহিক প্রয়াস আৰু সম্ভৱ নহয় বুলিয়েই আমি পতিয়ন গৈছিলোঁ সেই সময়ত এই সামুহিক প্রয়াসটোৱে এটা নতুন সম্ভাৱনা আমাৰ মাজলৈ লৈ আনিছে। এই সংখ্যাটোৰ সম্পাদনাৰ দায়িত্ব ভাৰ পাতি লৈলৈ এই কথা বাৰুকৈ অনুভৱ কৰিলোঁ, কেনেকৈ ইয়াৰ সম্পাদক মণ্ডলী আৰু শুভাকাংক্ষী সকলে নিষ্ঠাৰে সৈতে কাম কৰি গৈ আছে।\nমোক এই গুৰুদায়িত্ব সঁপি দি ৰাইজৰ ককর্থনা খাবলৈ এৰি দিয়াসকলৰ মাজত সম্ভৱ মিতালী বর্মন আৰু বর্নালী হাজৰিকাই প্রধান। আপোনালোকৰ আকাংক্ষিত ৰূপত এইবাৰৰ আলোচনীখন হয়তো সজাই উলিয়াব নোৱাৰিলোঁ। তাৰ বাবে মই ক্ষমাপ্রার্থী। উচ্চজিৎ, উদ্দীপ, হিমজ্যোতি, অৰুণজ্যোতি আৰু সত্যকাম। আপোনালোকৰ নিষ্ঠা আৰু একাগ্রতাৰ শলাগ লৈছোঁ। আৰু পঙ্কজ, শলাগ লোৱাৰ কথাই নাহে, আপোনাৰ কথা ভাবি এই মুহূর্তত মই মাথোঁ অবাক। বাৰম্বাৰ খবৰ লৈ দিহা-পৰামর্শ দি আপুনি যেনেকৈ মোক সহায় কৰিলে সেয়া মোৰ বাবে এক অভূতপূর্ব অভিজ্ঞতা।\n← নাৰায়্ন কৱচ\nবিদায়ৰ বণৰ্মালা (ৰীতা চৌধুৰী) →\nসম্পাদকীয় : মৃণাল জ্যোতি গোস্বামী\nপ্ৰণৱ কুমাৰ নাথ\nসাহিত্য-ডট-অৰ্গৰ সমগ্ৰ পৰিকল্পনাটি সুন্দৰ হৈছে।\nঅসমীয়া ভাষাক বিশ্ব দৰবাৰত প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ ক্ষেত্ৰত আপোনাৰ এই প্ৰচেষ্টা সঁচাই প্ৰসংশনীয়।\nGoogle ৰ Search Language হিচাবে অসমীয়া ভাষাকো অন্তৰ্ভূক্ত কৰাত বিশেষ গুৰুত্ব প্ৰদানৰ আশাৰে…


১ রাজাবলি 20 - पवित्र बाइबिल [ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন] - (১রাজ 20)\n১ রাজাবলি 20\nপাছত অৰামৰ ৰজা বিন-হদদে নিজৰ সৈন্য সমূহক গোট খোৱালে; তেওঁৰ লগত বত্ৰিশ জন ৰজা, ঘোঁৰা আৰু ৰথবোৰ আছিল। তেওঁ গৈ চমৰিয়া অৱৰোধ কৰিলে, আৰু চমৰিয়াৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ কৰিলে।\nতেওঁ নগৰলৈ ইস্ৰায়েলৰ ৰজা আহাবৰ ওচৰলৈ দূত পঠিয়াই তেওঁক ক’লে, “বিন-হদদে এই কথা কৈছে:\n‘তোমাৰ ৰূপ আৰু সোণ মোৰ; আৰু তোমাৰ সবাতকৈ উত্তম পত্নীসকল আৰু সন্তান সকল আটাইবোৰ এতিয়াৰ পৰা মোৰেই’।”\nতেতিয়া ইস্ৰায়েলৰ ৰজাই উত্তৰ দি ক’লে, “হে মোৰ প্ৰভু মহাৰাজ, আপুনি যিদৰে কৈছে তেনেই হ’ব। মই আৰু মোৰ সকলো আপোনাৰেই।”\nপাছত দূতবোৰে পুনৰায় আহি ক’লে, “বিন-হদদে এই কথা কৈছে, ‘তুমি তোমাৰ ৰূপ, সোণ, পত্নীসকল আৰু সন্তান সকলক মোলৈ শোধাই দিয়া বুলি ক’বলৈ তোমাৰ ওচৰলৈ দূত পঠিয়াইছোঁ হয়;\nকিন্তু কাইলৈ এনে সময়ত মই মোৰ দাসবোৰক তোমাৰ ওচৰলৈ পঠিয়াম, তাতে তেওঁলোকে তোমাৰ ঘৰত আৰু তোমাৰ দাসবোৰৰ ঘৰত বিচাৰ কৰি, তেওঁলোকৰ দৃষ্টিত যি উত্তম, সেই সকলোকে দখল কৰি লৈ আহিব’।”\nতেতিয়া ইস্ৰায়েলৰ ৰজাই দেশৰ বৃদ্ধ লোকসকলক মাতি আনি তেওঁলোকক ক’লে, “মই বিনয় কৰোঁ, তোমালোকে বিবেচনা কৰি চোৱা কিদৰে এই মানুহজনে কেৱল অনিষ্টৰ চেষ্টা কৰিছে। কিয়নো তেওঁ মোৰ ভাৰ্য্যা আৰু সন্তান সকলক নিজৰ কৰিবলৈ আৰু মোৰ ৰূপ ও সোণৰ কাৰণেও আদেশ পঠিওৱাত, মই তেওঁক অস্বীকাৰ কৰা নাই।”\nতেতিয়া বৃদ্ধ লোকসকল আৰু সকলো প্ৰজাই আহাবক ক’লে, “আপুনি তেওঁৰ কথা নুশুনিব আৰু সেই কথাত সন্মতো নহ’ব।”\nএই হেতুকে আহাবে বিন-হদদৰ দূতবোৰক ক’লে, “মোৰ প্ৰভু মহাৰাজক ক’বা, ‘আপুনি প্ৰথমে আপোনাৰ দাসৰ ওচৰলৈ দূত পঠিয়াই যি কৈছিল, সেই সকলোকে মই কৰিম, কিন্তু দ্ধিতীয়বাৰ যি দাবী কৰিছে সেই বিষয়ে হ’লে মই কৰিব নোৱাৰোঁ’।” পাছত দূতবোৰে গৈ তেওঁক সেই বাতৰি দিলে।\nতেতিয়া বিন-হদদে তেওঁৰ ওচৰলৈ মানুহ পঠিয়াই ক’লে, “এই চমৰিয়াৰ ধূলি যদি মোৰ পাছত অহা লোকসকলৰ প্ৰতিজনলৈ এমুঠিকৈ জোৰে, তেন্তে দেৱতাবোৰে মোক অমুক আৰু তাতকৈয়ো অধিক দণ্ড দিয়ক।”\nতাতে ইস্ৰায়েলৰ ৰজাই উত্তৰ দি ক’লে, “তোমালোকে তেওঁক কোৱাগৈ, ‘কোনো লোকেও যেন ৰণৰ সাজ গাত পিন্ধি, তেওঁ সাজ সোলোকোৱা জনৰ দৰে অহংকাৰ নকৰক’।”\nপাছত যি সময়ত বিন হদদ আৰু তেওঁৰ লগৰ ৰজাসকলে পঁজাবোৰত পান কৰি আছিল, তেতিয়া তেওঁ সেই বাতৰি শুনি নিজ দাসবোৰক ক’লে, “তোমালোকে ৰণৰ বেহু পাতা।” তেতিয়া তেওঁলোকে নগৰৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ কৰিবলৈ বেহু পাতিলে।\nচোৱা, এজন ভাববাদীয়ে ইস্ৰায়েলৰ ৰজা আহাবৰ ওচৰলৈ আহি ক’লে, “যিহোৱাই এই কথা কৈছে, ‘তুমি সেই মহা লোক সকলৰ সৈন্য দলটো দেখিছা নে? চোৱা, আজি মই তেওঁলোকক তোমাৰ হাতত সমৰ্পণ কৰি দিম। তেতিয়া ময়েই যে যিহোৱা সেই বিষয়ে তোমালোকে জানিবা’।”\nআহাবে ক’লে, “কাৰ দ্বাৰাই এনে কৰিবা?” ভাববাদীজনে ক’লে, “যিহোৱাই এইদৰে কৈছে, প্ৰদেশত সেৱা কৰা অধিপতি সকলৰ ডেকাসকলৰ দ্বাৰাই।” তেতিয়া আহাবে সুধিলে, “যুদ্ধ কোনে আৰম্ভ কৰিব?”\nতেওঁ ক’লে, “তুমি।” পাছত তেওঁ প্ৰদেশৰ অধিপতি সকলৰ ডেকাসকলক একত্রিত কৰিলে। তেতিয়া তেওঁ দুশ বত্ৰিশ জন লোক পালে। তেওঁলোকৰ পাছত তেওঁ সকলো লোকক, ইস্ৰায়েলৰ আটাই সন্তান সকলক একত্ৰিত কৰি, সাত হাজাৰ লোক হ’ল।\nপাছত তেওঁলোকে দুপৰীয়া বাহিৰ ওলাই গ’ল; সেই সময়ত বিন-হদদ আৰু তেওঁক সহায় কৰিবলৈ সেই বত্ৰিশ জন ৰজাই পঁজাবোৰত পান কৰি মতলীয়া হৈ আছিল।\nতেতিয়া প্ৰদেশৰ অধিপতি সকলৰ ডেকাসকলে আগে আগে ওলাই গ’ল। তেতিয়া বিন-হদদে পঠিওৱা কিছুমান লোকে তেওঁক আহি খবৰ দিলে বোলে, “চমৰিয়াৰ পৰা লোকসকল বাহিৰলৈ ওলাই আহিছে।”\nতেতিয়া বিন-হদদে ক’লে, “তেওঁলোকে সন্ধিৰ বাবেই ওলাই আহক বা যুদ্ধৰ কৰণেই ওলাই আহক, তেওঁলোকক জীয়াই জীয়াই ধৰিবা।”\nএনেতে প্ৰদেশৰ অধিপতিৰ ডেকাসকল আৰু তেওঁলোকৰ পাছত যোৱা সৈন্যদল নগৰৰ বাহিৰ ওলাই গ’ল।\nতেওঁলোকৰ প্ৰতিজনে নিজৰ নিজৰ সন্মুখত থকা লোকক বধ কৰিলে। তেতিয়া অৰামীয়াসকল পলাবলৈ ধৰাত, ইস্ৰায়েলৰ লোকসকলে তেওঁলোকৰ পাছে পাছে খেদি গ’ল। কিন্তু অৰামৰ ৰজা বিন-হদদে কিছুমান অশ্বাৰোহী সেনাৰ সৈতে ঘোঁৰাত উঠি পলাই সাৰিল।\nতেতিয়া ইস্ৰায়েলৰ ৰজাই ওলাই গৈ তেওঁলোকৰ ঘোঁৰা আৰু ৰথবোৰ নষ্ট কৰিলে আৰু অৰামীয়াসকলৰ মাজত মহা-সংহাৰ কৰিলে।\nতাৰ পাছত সেই ভাববাদীয়ে ইস্ৰায়েলৰ ৰজাৰ ওচৰলৈ আহি ক’লে বোলে, “তুমি গৈ নিজকে বলবান কৰা আৰু তুমি সাৱধান হৈ নিজে কি কৰা উচিত, সেই বিষয়ে বিবেচনা কৰা, কিয়নো বছৰ ঘূৰি অহাৰ সময়ত অৰামৰ ৰজাই তোমাৰ বিৰুদ্ধে পুনৰায় আহিব।”\nপাছত অৰামৰ ৰজাৰ দাসবোৰে তেওঁক কলে, “তেওঁলোকৰ দেৱতা পৰ্ব্বতীয়া দেৱতা, এই কাৰণে তেওঁলোক আমাতকৈ শক্তিশালী আছিল। কিন্তু আমি যদি সমথলত তেওঁলোকৰ লগত যুদ্ধ কৰোঁ, তেতিয়া আমি নিশ্চয়ে তেওঁলোকতকৈ শক্তিশালী হৈ তেওঁলোকক পৰাজয় কৰিম।\nআৰু আপুনি ইয়াকো কৰক; ৰজাসকলক নিজ নিজ বাবৰ পৰা গুচাই, তেওঁলোকৰ বাবত সেনাপতি নিযুক্ত কৰক।\nআৰু আপুনি হেৰুওৱা সৈন্য-সামন্তৰ যিমান ঘোঁৰা আৰু যিমান ৰথ আছিল, সিমান ঘোঁৰা আৰু ৰথ থকা সৈন্য গোটাওক, তেতিয়া আমি সমথলত তেওঁলোকৰ লগত যুদ্ধ কৰিম। তাতে আমি নিশ্চয়ে তেওঁলোকক পৰাজয় কৰিম।” তেতিয়া বিন-হদদে তেওঁলোকৰ কথা শুনিলে, আৰু সেইদৰে কৰিলে।\nপাছত নতুন বছৰৰ আৰম্ভণৰ পাছত বিন-হদদে অৰামীয়াসকলক গোটাই ইস্ৰায়েলৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ কৰিবলৈ অফেকলৈ উঠি গ’ল।\nতেতিয়া ইস্ৰায়েলৰ সন্তান সকলক গোটোৱা হৈছিল আৰু তেওঁলোকৰ কাৰণে যুদ্ধ কৰিবলৈ আহাৰীয় দ্ৰব্য যোগোৱা আছিল। তেওঁলোকে অৰামীয়াসকলৰ বিৰুদ্ধে যাত্ৰা কৰিলে আৰু তেওঁলোকৰ সন্মুখত ছাউনি পাতিলে। তাতে ইস্ৰায়েলৰ সন্তান সকলক ছাগলী পোৱালিৰ দুটা সৰু জাকৰ নিচিনা দেখা গ’ল, কিন্তু অৰামীয়াসকল দেশ জুৰি আছিল।\nসেই সময়ত ঈশ্বৰৰ এজন লোক আহি ইস্ৰায়েলৰ ৰজাক ক’লে, “যিহোৱাই এই কথা কৈছে: অৰামীয়াসকলে কৈছে যে, যিহোৱা পৰ্ব্বতীয়া ঈশ্ৱৰ, সমথলত থকা ঈশ্ৱৰ নহয়, এই কাৰণে মই সেই মহালোক সমূহক তোমাৰ হাতত সমৰ্পণ কৰি দিম, তেতিয়া ময়েই যে যিহোৱা, সেই বিষয়ে তোমালোকে জানিবা’।”\nতাৰ পাছত তেওঁলোকে সাত দিনলৈকে সন্মুখা-সন্মুখি হৈ ছাউনিত থাকিল। সপ্তম দিনা যুদ্ধ লাগিল। তাতে ইস্ৰায়েলৰ সন্তান সকলে একে দিনাই অৰামীয়াসকলৰ এক লাখ পদাতিক সৈন্যক সংহাৰ কৰিলে।\nকিন্তু অৱশিষ্টসকল অফেকলৈ পলাই নগৰত সোমাল আৰু তাতে সেই নগৰৰ গড় সেই অৱশিষ্ট থকা সাতাইশ হাজাৰ লোকৰ ওপৰত পৰিল। বিন-হদদ নগৰৰ ভিতৰলৈ পলাই গৈ এটা ভিতৰ কোঁঠালিত সোমাল।\nপাছত তেওঁৰ দাসবোৰে তেওঁক ক’লে, “চাওঁক, আমি শুনিছোঁ যে ইস্ৰায়েল-বংশৰ ৰজাসকল দয়ালু ৰজা; এই হেতুকে বিনয় কৰোঁ, আমি ককালত চট পিন্ধি ডিঙিত লেজু লৈ, বাহিৰ হৈ ইস্ৰায়েলৰ ৰজাৰ ওচৰলৈ যাওঁহঁক; কিজানি তেওঁ আপোনাৰ প্ৰাণ ৰক্ষা কৰিব।”\nতেতিয়া তেওঁলোকে চট পিন্ধি, ডিঙিত লেজু লৈ, ইস্ৰায়েলৰ ৰজাৰ ওচৰলৈ আহি ক’লে, “আপোনাৰ দাস বিন-হদদে কৈছে, ‘মই বিনয় কৰোঁ, মোক জীয়াই ৰাখক’।” তেতিয়া আহাবে ক’লে, “বিন-হদদ এতিয়াও জীয়াই আছে নে? তেওঁ মোৰ ভাই।”\nতেতিয়া বিন-হদদে তেওঁক ক’লে, “মোৰ পিতৃয়ে তোমাৰ পিতৃৰ পৰা যি যি নগৰ লৈছিল, সেই নগৰবোৰক মই তোমাক পুনৰায় ঘূৰাই দিম আৰু মোৰ পিতৃয়ে যেনেকৈ চমৰিয়াত হাট-বজাৰ বহুৱাইছিল, তুমিও তোমাৰ কাৰণে সেইদৰে দম্মেচকত হাট-বজাৰ বহুৱাবা।” আহাবে ক’লে, “মই এই চুক্তিৰেই তোমাক বিদায় কৰিম।” এইদৰে আহাবে তেওঁৰ লগত নিয়ম বান্ধি তেওঁক বিদায় দিলে।\nপাছত শিষ্য ভাববাদীসকলৰ মাজৰ এজনে তেওঁৰ লগৰ এজনক যিহোৱাৰ বাক্যৰ দ্বাৰাই ক’লে, “মই বিনয় কৰোঁ, মোক মাৰা।” কিন্তু সেই লোকজনে মাৰিবলৈ মান্তি নহ’ল।\nতেতিয়া তেওঁ তেওঁক ক’লে, তুমি যিহোৱাৰ বাক্য নমনাৰ কাৰণে তুমি মোৰ ওচৰৰ পৰা যোৱা মাত্ৰকে এটা সিংহই তোমাক বধ কৰিব; পাছত তেওঁ তেওঁৰ ওচৰৰ পৰা যোৱা মাত্ৰকে এটা সিংহই তেওঁক পাই বধ কৰিলে।\nতেওঁ আৰু এজন লোকক পাই ক’লে, “মই বিনয় কৰোঁ, মোক মাৰা।” তাতে সেই মানুহজনে তেওঁক মাৰি তেওঁক আঘাত কৰিলে।\nপাছত সেই ভাববাদীয়ে গৈ চকুৰ ওপৰত কাপোৰ বান্ধি নিজকে চিনিব নোৱাৰা কৰি, বাটত ৰজালৈ বাট চাই থাকিল।\nতাৰ পাছত ৰজা ওচৰেদি যাওঁতে, তেওঁ বৰ মাতেৰে ৰজাক ক’লে, “আপোনাৰ এই দাসে যুদ্ধলৈ যাওঁতে, এজন সৈনিক ঘূৰি আহি মোৰ ওচৰলৈ এজন শত্ৰুক আনি ক’লে, ‘এই লোকজনক ৰাখা; যদি তেওঁ কেনেবাকৈ হেৰায়, তেন্তে তাৰ প্ৰাণৰ সলনি তোমাৰ প্ৰাণ যাব, নাইবা তুমি এক কিক্কৰ পৰিমাণ ৰূপ দিব লাগিব।’\nকিন্তু আপোনাৰ এই দাসে ইফালে সিফালে কামত লাগি থাকোঁতে, সেই লোকজন পলাই গ’ল।” তেতিয়া ইস্ৰায়েলৰ ৰজাই তেওঁক ক’লে, “তেন্তে তোমাৰ তেনে দণ্ড হওঁক- তুমি নিজেই তাক নিশ্চয় কৰিলা।”\nতেতিয়া সেই ভাববাদীজনে বেগাই নিজৰ চকুৰ ওপৰৰ পৰা কাপোৰ গুচালে; তাতে ইস্ৰায়েলৰ ৰজাই, তেওঁ যে ভাববাদীসকলৰ মাজৰ এজন, তাক চিনি পালে।\nপাছত তেওঁ ৰজাক ক’লে, “যিহোৱাই এই কথা কৈছে, ‘মই যি জনক বিনাশৰ অৰ্থে বৰ্জিত কৰিছিলোঁ, তুমি নিজ হাতৰ পৰা তেওঁক এৰি দিলা; এই কাৰণে তেওঁৰ প্ৰাণৰ সলনি তোমাৰ প্ৰাণ আৰু তেওঁৰ প্ৰজাসকলৰ সলনি তোমাৰ প্ৰজাসকলৰ প্রাণ যাব’।”\nতেতিয়া ইস্ৰায়েলৰ ৰজা অসন্তুষ্ট হ’ল, আৰু খঙেৰে ঘৰলৈ গ’ল। পাছত চমৰিয়াত আহি উপস্থিত হ’ল।\n১ রাজাবলি 20:1\n১ রাজাবলি 20:2\n১ রাজাবলি 20:3\n১ রাজাবলি 20:4\n১ রাজাবলি 20:5\n১ রাজাবলি 20:6\n১ রাজাবলি 20:7\n১ রাজাবলি 20:8\n১ রাজাবলি 20:9\n১ রাজাবলি 20:10\n১ রাজাবলি 20:11\n১ রাজাবলি 20:12\n১ রাজাবলি 20:13\n১ রাজাবলি 20:14\n১ রাজাবলি 20:15\n১ রাজাবলি 20:16\n১ রাজাবলি 20:17\n১ রাজাবলি 20:18\n১ রাজাবলি 20:19\n১ রাজাবলি 20:20\n১ রাজাবলি 20:21\n১ রাজাবলি 20:22\n১ রাজাবলি 20:23\n১ রাজাবলি 20:24\n১ রাজাবলি 20:25\n১ রাজাবলি 20:26\n১ রাজাবলি 20:27\n১ রাজাবলি 20:28\n১ রাজাবলি 20:29\n১ রাজাবলি 20:30\n১ রাজাবলি 20:31\n১ রাজাবলি 20:32\n১ রাজাবলি 20:33\n১ রাজাবলি 20:34\n১ রাজাবলি 20:35\n১ রাজাবলি 20:36\n১ রাজাবলি 20:37\n১ রাজাবলি 20:38\n১ রাজাবলি 20:39\n১ রাজাবলি 20:40\n১ রাজাবলি 20:41\n১ রাজাবলি 20:42\n১ রাজাবলি 20:43