ভালপোৱা ডট্ কম - সন্ধান\nYou are at:Home»কথাশিল্প»ভালপোৱা ডট্ কম\nBy হেমেন ৰাজবংশী on September 15, 2012 কথাশিল্প\nপদূলিমুখৰ পৰাই বৰুৱাই মন কৰিলে বোৱাৰীয়েক বাৰাণ্ডাত থিয় হৈয়ে আছে ৷ ক’ৰবাত তেওঁৰ কিবা এটা অঘটন ঘটে বুলি বোৱাৰীয়েকৰ সদায় চিন্তা ৷ অকণমান দেৰি হ’লেই ভয় কৰে ৷ ততাতৈয়াকৈ তেওঁ গৈ বাৰাণ্ডাত উঠিল ৷ বোৱাৰীয়েকে একো নোসোধাকৈয়ে তেওঁ কৈ গ’ল – ‘আজি অকণমান দূৰলৈকে গ’লো ৷ বতৰো ভাল ৷ গাড়ী-মটৰৰ বৰ বেছি ভিৰ নাই ৷ চিনাকী দুই-এজনক লগ পাই ইটো-সিটো কথা পাতোতে …’- হঠাৎ বৰুৱা ৰৈ গ’ল ৷ কথাখিনি কওঁতে বোৱাৰীয়েকৰ চকুৱে চকুৱে নপৰিবৰ কাৰণেই তেওঁ চেণ্ডেলযোৰ খোলা, ছাৰ্টৰ বুটাম খোলা জাতীয় কামবোৰ কৰি আছিল ৷ কিন্তু কোনোবা এটা মূহুৰ্তত তেওঁ ঘূৰি দিয়াত বোৱাৰীয়েকৰ চকুৱে চকুৱে পৰিল ৷ ঠিক সেই মূহুৰ্ততে তেওঁ মুখৰ কথাখিনি বন্ধ কৰি দিবলগীয়া হ’ল ৷ নকৰি তেওঁৰ উপায় নাছিল ৷ কাৰণ, নিমিষ নমৰাকৈ তেওঁলৈকে চাই থকা বোৱাৰীয়েকৰ চকু দুটাই যেন কৈ উঠিল – ‘জানো ৷ যিমান যি ক’লেও পাণবজাৰৰ পৰা পাক এটা নমৰাকৈ আপুনি অহা নাই ৷’ হঠাৎ বৰুৱাৰ মাকলৈ মনত পৰি গ’ল ৷\nফাকি দি ধৰা পৰা সৰু ল’ৰা এটাই মাকক ভুলাবলৈ মৰা হাঁহি এটা ওঁঠযুৰিলৈ আনি তেওঁ যেন হাঁহিব খুজিলে ৷ ‘মই চাহ আনো ৷ হাত-মুখ ধুই আহক ৷’ – কথাখিনিৰ লগে লগে বাৰাণ্ডাৰ লাইটো জ্বলাই বোৱাৰীয়েক ভিতৰলৈ সোমাই গ’ল ৷\nবৰুৱা হাত-মুখ ধুবলৈ নগ’ল ৷\n>আৰ্মচেয়াৰখন টানি বাৰাণ্ডাতে বহিল ৷ প্ৰায়ে আবেলি বৰুৱা খোজ কাঢ়িবলৈ যায় ৷ যোৱাৰ পৰত লাখুঁটিডাল হাতত দি উভতি নহালৈকে বোৱাৰীয়েক বাৰাণ্ডাত ৰৈ থাকে ৷ বৰ বেছি দূৰলৈ তেওঁ নাযায় ৷ বজাৰ কৰিবলগীয়া থাকিলে দুখোজ দিয়েই পোৱা বজাৰখনত দুই-চাৰি পাক মাৰে ৷ নাথাকিলে, নজাৰ নৌপাওঁতেই সোঁহাতে ঘূৰি অকণমান মুকলি মুকলি লগা ৰাস্তাটোৰ চাৰিআলিলৈকে যায় ৷ চাৰিআলিত থিয় হোৱাৰ লগে লগে চিটি বাছ, কেণ্টাৰকেইখন দেখিলে তেওঁৰ লোভ লাগি যায় – এপাক পাণবজাৰত ফুৰি আহিবলৈ ৷ পকেটত খুচুৰা পইচা চাই তেওঁ লাহেকৈ বাছ এখনত নিজকে সুমুৱাই দিয়ে ৷\nপাণবজাৰৰ প্ৰীতি তেওঁৰ বহুদিনীয়া ৷ কটনৰ সমুখৰ ৰাস্তাটোৰে বুলি তেওঁ যৌৱন খেপিয়ায় ৷ ছুডমাৰ্চন হলৰ সমুখত তেওঁ এজাক গাভৰুৰ খিলখিল হাঁহি শুনি ৰৈ যায় ৷ উভতি চায় ৷ – নাই, তাত কোনো নাথাকে ৷ দীঘলীপুখুৰী পাৰত তেওঁৰ খোজবোৰ থৰক-বৰক হয় ৷ টেনিছ কৰ্টখন আজিকালি লুকাই থাকে ৷ পুথিভঁৰালৰ কাষত তেওঁলৈ কোনোবা ৰৈ থাকে নেকি? খৰখেদাকৈ আগবাঢ়ি গৈ বৰুৱা হতাশ হয় ৷ তাত তেওঁলৈ ৰৈ থকা কোনো মানুহ তেওঁ দেখা নাপায় ৷ কোনা তেনেহ’লে তেওঁৰ কাণৰ কাষত গুণগুণাই আওৰাই যায় কীটছৰ কবিতাৰ পংক্তি …কোনে? ইফালে-সিফালে চাই বৰুৱা মুখামুখি হয় ব্যস্ত অচিনাকী ফুটপাথৰ, পকী দেৱালবোৰৰ ৷ পুথিভঁৰালৰ পুৰণা দেৱালবোৰে তেওঁৰ পিনে চাই যেন ওঁঠ টিপি হাঁহি উঠে… ৷\nলাহে লাহে বৰুৱা তাৰ পৰা আঁতৰি আহে ৷ আৰ্টছ ব্লক, নাগকটা পুখুৰীৰ পাৰ লাহে লাহে তেওঁ এৰি আহে ৷ বৰ খেলিমেলি, দোকান-পোহাৰ? হঠাৎ বৰুৱাৰ বোৱাৰীয়েকলৈ মনত পৰে ৷ ইতিমধ্যে সাজ লগি ভগাৰ উপক্ৰম হয় ৷\nআজিও এক অবুজ আকৰ্ষণে বৰুৱাক পাণবজাৰলৈ লৈ গৈছিল ৷ তেওঁ পাহৰি গৈছিল বোৱাৰীয়েকৰ কঠোৰ নিৰ্দেশ- ‘মন গ’লেই বাছত উঠি ক’লৈকো নাযাব ৷ চাই-চিতি খোজ দিব ৷ লাখুটিডাল ক’ৰবাত বহি এৰি থৈ নাহিব ৷’…খপজপকৈ বৰুৱাই লাখুটিডাল বিচাৰিলে ৷ আছে ৷ পাঁণবজাৰত বহিবলৈ এডোখৰ ঠাই নাই ৷ লাঠি এৰা দূৰৈৰ কথা ৷ চাৰ্চফিল্ডত বহিব লাগিলে বয়সীয়াল মানুহে চকু মুদিহে বহিব লাগিব ৷\nচাহ আহি পোৱা নাছিল ৷\nডিঙিটো মেলি তেওঁ ৰুণৰ কোঠাৰ ফালে চালে ৷ কম্পিউটাৰতেই লাগি আছে ৷ বৰুৱাৰ হাঁহি উঠিল ৷ কি যে উৎপতীয়া ল’ৰাটো ৷ কলেজত ভৰি দিয়াৰ পিচতেই হুলস্থুল – কম্পিউটাৰ, কম্পিউটাৰ ৷ কেৱল কম্পিউটাৰ লাগে ৷ ইণ্টাৰনেট লগাব, কিবা কৰিব …৷ বৰুৱাৰ চিন্তা হৈছিল ৷ পেঞ্চনৰ টকাকেইটাৰে পৰিয়ালটো কোনোমতে চলি থকা গৈছে ৷ তাৰ কলেজৰ নাম ভৰ্তিতেই গ’ল এসোপামান ৷ আকৌ কম্পিউটাৰত তেওঁ একেবাৰে মন কৰা নাছিল ৷ তাক তেওঁ ক’লে, ‘একো দৰকাৰ নাই ৷ কম্পিউটাৰ কিনিবলৈ মোৰ টকা নাই ৷’ আচলতে সাধাৰণভাৱে চলা জীৱনটোত তেওঁ কম্পিউটাৰ এটাৰ প্ৰয়োজনবোধ কৰা নাছিল ৷\nতাৰ কিন্তু জেদ বাঢ়ি গ’ল ৷ কোনোদিনেই কোনো কথাত খং নকৰা ল’ৰাটোৱে তেওঁক খং কৰি গোমোঠা মাৰি থকা হ’ল ৷ অনবৰত লাগি থকা মুখৰ সুহুৰিটো নুশুনি বৰুৱা সচকিত হ’ল ৷ হঠাতে মাটি হেন ল’ৰাটোৰ গাত বাপেকৰ লক্ষণবোৰে দেখা দিলে ৷ সিও এনেকুৱা আছিল ৷ কিবা লাগিলে প্ৰথমতে হুলস্থুল লগাব ৷ তাৰ পিচতো কাম নিসিজিলে মুখেৰে নমতা হ’ব মুখ ফুলাই অনবৰত কোঠাৰ ভিতৰত সোমাই থাকিব ৷\nনাই নাই ৷ ৰুণৰ এই ৰূপ বৰুৱাই সহ্য কৰিব নোৱাৰে ৷ স্ফূৰ্তিবাজ ল’ৰাটোৰ হাঁহি নেদেখিলে তেওঁ থাকিব নোৱাৰে ৷ সাঁচতীয়া ধন ভাঙি বৰুৱাই ৰুণক ভাল কোম্পানীৰ কম্পিউটাৰ এটা কিনি দিলে ৷ সি ইণ্টাৰনেটো লগাই ল’লে ৷ এতিয়া তাৰ সময় নাই ৷ নিউজ পঢ়াৰ পৰা গেম খেলালৈ কেৱল কম্পিউটাৰ ৷ কলেজলৈ যোৱাৰ আগতো কম্পিউটাৰ, কলেজৰ পৰা আহিও কম্পিউটাৰ ৷ তাৰ স্ফূৰ্তি দাখি বৰুৱাই এক অনিৰ্বাচনীয় আনন্দ অনুভৱ কৰে ৷ তথাপি বৰুৱাই ভাৱে সি পঢ়া-শুনাত বেয়া নহলেই হয় ৷\nবোৱাৰীয়েকে চাহ লৈ আহিছিল ৷ পিয়লাটো লৈ শোহা মৰাৰ আগেয়ে বৰুৱাই সদায় সোধাৰ দৰে একটা প্ৰশ্নকেই সুধিলে, ‘তাক দিলানে?’ বোৱাৰীয়েকৰ মুখৰ পৰাও সদায় দিয়া উত্তৰটোৱাই ওলাল ‘দি থৈ আহিছো ৷’ বৰুৱা আৰু বোৱাৰীয়েক এতিয়া কিছু সময় পিচত ৰুণৰ চিঞৰ শুনিবৰ বাবে ৰৈ থাকিল – ‘মা, চাহ কাপ ঠাণ্ডা হৈ গ’ল ৷ গৰম কৰি দেচোন ৷’\nএয়াই বৰুৱাৰ পৰিয়াল ৷ এয়াই বৰুৱাৰ সংসাৰ ৷ বিধৱা বোৱাৰীয়েক আৰু নাতি ল’ৰা ৰুণ ৷ বোৱাৰীয়েকৰ বিষন্নতাই বৰুৱাক কেতিয়াবা হেঁচুকিব খোজে ৷ কিন্তু বহাগৰ দৰে দূৰন্ত, উত্তাল ৰুণে ঘৰখন ঘৰ কৰি ৰাখে ৷ তাৰ আদৰ, আবদাৰত বৰুৱাই বেদনাবোৰ পাহৰি থাকে ৷ তথাপি বোৱাৰীয়েকৰ বগা সাজযোৰ তেওঁ বুকুখনত নুখুন্দিয়াকৈ নাথাকে ৷\nঅৰ্ণৱ তেওঁৰ ভতিজা ল’ৰা ৷ ডাঙৰ ককায়েকৰ একমাত্ৰ সন্তান ৷ ককায়েক-বৌৱেক ঢুকুৱাৰ পিচত বৰুৱাই আছিল অৰ্ণৱৰ মাক-দেউতাক ৷ পঢ়া-শুনা কৰাৰ পিচত ভাল ঘৰৰ ভাল ছোৱালী চাই বৰুৱাই অৰ্ণৱক বিয়া কৰাই দিলে ৷ কিন্তু হঠাৎ এদিন অৰ্ণৱেও বৰুৱাক ঠগাই গুচি গ’ল বহু দূৰলৈ ৷…বহুত কিবাকিবি হেৰুৱায়ো বৰুৱাই ৰুণৰ মাজতেই জীৱনক বিচাৰি পালে ৷\nনিজৰতো সংসাৰ কৰা নহ’লেই ৷\n‘মা, ককা আহিছে নেকি?’\nবৰুৱা আচৰিত হ’ল ৷ সমানে সমানে বোৱাৰীয়েকো ৷ উত্তৰটো তেওঁৰ মুখলৈ যেন সতকাই আহিব খোজা নাই ৷ কাৰণ ৰুণে আজি চাহ গৰম কৰাৰ কথা কোৱা নাই ৷\n‘কি হ’ল অ? আজি দেখোন ককাৰ খবৰ কৰিছ? আকৌ কিবা লাগে নেকি?’ – বৰুৱাই চিঞৰিয়েই সুধিলে ৷ যেন এছাটি বতাহহে বৈ আহিল, প্ৰায় দৌৰি আহি ৰুণ ৰৈ গ’ল ৷ আৰ্মচেয়াৰত বহি চাহ খাই থকা ককাকক ৰহস্যময়ভাৱে চাবলৈ ধৰিলে ৷ ককাকৰ চকীখনৰ চাৰিওফালে নাটকীয় কায়দাত সি ঘূৰিব ধৰিলে ৷ একেই ৰহস্যময়ভাৱে মাকৰ মুখলৈকো দুই-এবাৰ চালে ৷ তাৰ আচৰিত ধৰণ দেখি বৰুৱা আৰু বোৱাৰীয়েকৰ চাৰি চকুৱে মনে মনে কোৱা-কুই কৰিলে, ‘ৰুণৰ আজি হ’ল কি?’\n‘ককা, তুমি কিয় বিয়া নকৰালা?’\nকথমপিহে বৰুৱাৰ হাতৰ পৰা চাহৰ পিৰিচ পিয়লাযোৰ সুলকি নপৰিল ৷ প্ৰশ্নটো সুধিবৰ বাবে ৰুণে কিয় ইমান নাটকীয়তাৰ সৃষ্টি কৰিলে তেওঁ অকণো বুজি নাপালে ৷ উত্তৰ হিচাপে তেওঁ যে কিবা এটা ক’ব বা কি ক’ব তাকে ভবাৰ নিচিনা একো লক্ষণ তেওঁ নেদেখুৱালে ৷ জঠৰ হৈ তেওঁ বহি থাকিল ৷ হঠাতে মনত পৰাৰ লেখীয়াকৈ ৰুণৰ মাকে আথে-বেথে পিৰিচ পিয়লাযোৰ লৈ ভিতৰলৈ সোমাই গ’ল ৷ বৰুৱাই যে সেইখিনিলৈহে ৰৈ আছিল ৷ তেওঁ ৰুণৰ মুখলৈ চালে ৷ এটা দুষ্ট হাঁহিয়ে তাৰ মুখত ঢৌ খেলি আছে ৷\n‘কিনো একেটা কথাকে সদায় পেঘেনীয়াই থাক?’ – তাৰ হাঁহিটো দেখাৰ পিচত কোমলকৈয়ে কথাখিনি বৰুৱাৰ মুখৰ পৰা ওলাল ৷\n‘তোৰ বাপেৰক ডাঙৰ-দীঘল কৰোতে মোৰ ছোৱালী চাবলৈ সময় নহ’ল ৷’- একান্ত বন্ধুৰ দৰে আৰম্ভ কৰিলে বৰুৱাই ৷\nবৰুৱাৰ ঠিক পিচপিনৰ দুৱাৰৰ পৰ্দাৰ আঁৰত ৰৈ ৰুণৰ মাকেও ৰুণৰ প্ৰশ্নটোৰ উত্তৰ শুনিবৰ বাবে উদগ্ৰীৱ হৈ থাকিল ৷\n‘ককা, ফাকি নিদিবা ৷ তুমি বিয়া নোহোৱাৰ আচল কাৰণটো মই জানো ৷’\nবৰুৱাই ৰুণৰ মুখলৈ চালে ৷ দুষ্ট হাঁহিটোৱে তাৰ লগ এৰা নাই ৷ কি জানে ই? কিয় ই জেৰা কৰিছে তেওঁ আচৰিত হ’ল ৷\n‘ককা, তুমি বিয়া নকৰোৱাৰ আচল কাৰণ হ’ল… মায়া ভট্টাচাৰ্য ৷’ ৰুণে কোৱা কথাষাৰৰ শেষৰ শব্দ দুটা বৰুৱাৰ কাণত এনেকৈ বাজি উঠিল যেন হঠাতে বজ্ৰপাত পৰিল ৷ যাৰ তীব্ৰতাই তেওঁৰ – মানুহজনৰ সমগ্ৰ সত্তাক জঠৰ কৰি পেলালে ৷\nকেইমূহুৰ্ত্তমান পিচত তেওঁ ভাবিবলৈ সকাহ পালে ৷ ক’তা? তেওঁৰতো এনে কোনো ভুল হোৱা নাই? ক’ত শুনিলে ই এই নাম? বোৱাৰীয়েকেতো নাজানে ৷ তেন্তে? ফটো? চিঠি? তেওঁৰ পুৰণা ট্ৰাংকটোৰ চাবিপাত তেওঁৰ মেজৰ দ্ৰয়াৰৰ ভিতৰত থকা সৰু কাগজৰ ঠোঙাটোত ৰুমালেৰে মেৰিয়াই লুকুৱাই থোৱা আছে ৷ দ্ৰয়াৰৰ চাবিপাত তেওঁৰ কঁকালৰ ডোৰাডালত এইপাত ওলমি আছে – কঁকালত খেপিয়াই চাই বৰুৱা নিশ্চিন্ত হ’ল ৷ তেনেহ’লে ক’ত উদ্ধাৰ কৰিলে ই এই নাম? ক’ত? বৰুৱাৰ মনটোৱে কোৰ্হাল কৰি উঠিল ৷\n… যতীন দুৱৰা, অম্বিকাগিৰী আৰু গণেশ গগৈৰ কবিতাৰে সৰৱ কটন কলেজৰ চৌহদ ৷ কীটছ্-শ্বেলীৰটো কথাই নাই ৷ হেঁপাহৰ সাই দিনবোৰত বৰুৱাৰ ডেকামন সজাল-উত্তাল ৷\nবৰুৱা তেতিয়া কলেজলৈ ওলায় ৷ ঠিক তেতিয়াই কাষৰ ঘৰৰ ভাৰাঘৰৰ পৰা বঙালী ছোৱালী এজনী স্কুললৈ ওলায় ৷ দুইফালে দুডাল বেণী ৷ ৰঙা ফিটাৰে বন্ধা ৷ গুলপীয়া ধৰণৰ শাৰীখনেৰে ছোৱালীজনী মোহনীয়া হৈ পৰে ৷ বৰুৱাৰ কিবা এটা ভাল লাগে ৷ মৰম উপজে ৷ দুয়ো কিছুদূৰ একেলগে খোজকাঢ়ি যায় ৷ বৰুৱাক ছোৱালীজনীয়ে উৎসুকতাৰে কটন কলেজৰ কথা সোধে ৷ বৰুৱাই যিমান পাৰি সিমান ৰসালকৈ, ভাল লগাকৈ কিবাকিবি কয় ৷ এদিন নহয়, সদায় ৷ বহু দিন ৷ লাহে লাহে বৰুৱাৰ কটন কলেজৰ কথাবোৰ ছোৱালীজনীৰ কাণত নোসোমোৱা হ’ল ৷ সোধোতে সোধে ৷ বৰুৱাই কৈ থাকে ৷ বৰুৱাৰ মুখলৈ ছোৱালীজনীয়ে ঠিকেই চায় ৷ কিন্তু একো বুজি নাপায় ৷ তেতিয়া ছোৱালীজনীৰ মন-মগজুত বৰুৱাৰ কথনভঙ্গী, হাঁহি সোমাই খেলি থাকে ৷ যেতিয়া বৰুৱাৰ চকুত কথাটো ধৰা পৰে তেতিয়া দুয়ো আহি চাৰিআলিটো পায় ৷\nবৰুৱাক উঠাই লৈ বাছ এখন যেন আগৰপৰাই তাত ৰৈ থাকে ৷ বাছখন দেখি বৰুৱাৰ ভাল লাগিব খুজিও খং উঠে ৷ যোৱাৰ পৰত ছোৱালীজনীৰ মোহনীয়া হাঁহিটো দেখাৰ সৌভাগ্যত বৰুৱাৰ খং উঠিব খুজিও ভাল লাগে ৷ লাহে লাহে বৰুৱাৰ এনেয়ে ভাল লাগি থকা হ’ল ৷ ছোৱালীজনীক দেখিলেও, ছোৱালীজনীৰ কথা ভাবিলেও ৷\nএদিন ছোৱালীজনীয়ে মাক-দেউতাকক ক’লে ইংৰাজী কবিতা বুজি পোৱা নাই ৷ বঙালী পৰিয়ালটোৰ বাবে জীয়েক মায়াক কবিতা বুজাব পৰা উপযুক্ত শিক্ষক হ’ব ওচৰৰে কটনিয়ান বৰুৱা ৷ … বৰুৱাই কবিতা বুজালে ৷\nমায়া নামৰ টলবলীয়া চকু দুটাৰে হাঁহিলে ডিম্পল পৰা ছোৱালীজনীক বৰুৱাই কবিতা বুজাবলৈ ল’লে ৷ অকল শ্বেলী, কীটছেই নহয়, যতীন দুৱৰা, গণেশ গগৈ, ৰবীন্দ্ৰনাথো বাদ নপৰিল ৷\nৰুৱা কলেজৰ শেষবৰ্ষত থাকোতে মায়াইও গৈ কটনৰ জাকত ভিৰ কৰিলে ৷ তাৰ পিচত আৰু কবিতাৰ শেষ নাই … কেৱল কবিতা … প্ৰতিটো পলেই একোটা নতুন কবিতা হ’ল …\nতাৰ পিচত হঠাতে কবিতাত যেন যতি পৰিল ৷ বৰুৱা বংশ অভিজাত হ’লেও ব্ৰহ্মণ পৰিয়ালে বৰুৱালৈ ছোৱালী দিয়াৰ কথা ভাবিব নোৱাৰিলে ৷ আকোঁৰগোজ বৰুৱাৰ পিতৃয়েও কোনো কাৰণতে বঙলুৱা ছোৱালীক বোৱাৰী কৰিব নোখোজে ৷ বৰুৱা বংশৰ মান মৰ্যাদাৰ কথা আছে ৷ প্ৰয়োজন সাপেক্ষে তাজ্যপুত্ৰ কৰিবলৈও বৰুৱাৰ পিতৃ ৰাজী হ’ল ৷\nবৰুৱা তাজ্যপুত্ৰ হ’বলগীয়া নহ’ল ৷\nচাকৰি-বাকৰি এৰি মায়াৰ দেউতাকে মায়াক লৈ কলিকতালৈ গুচি গ’ল ৷ কোনেও গমেই নাপালে ৷\n… কবিতাবোৰ হিয়াই হিয়াই শিপাই থাকিল ৷ গুণগুণাই গান হৈ, নদীৰ দৰে নিৰবধি বৈ ৷\n‘ককা, মই তাৰমানে ভুল কোৱা নাই ৷’\nহঠাৎ ৰুণৰ মাতত বৰুৱাৰ সন্বিৎ ঘূৰি আহিল ৷ ‘কি বলকিছ এইবোৰ?’ – বৰুৱাই লুকুৱাব বিচাৰিলে ৷\n‘ৰ’বা ককা, ফাঁকি নিদিবা ৷’\n১৯৪৫ চনৰ কটনৰ ‘বেষ্ট লিটেৰেৰী মেন’ অভয় বৰুৱা তুমি হয়নে নহয়? নহয় বুলি ক’ব নোৱাৰা ককা ৷ তোমাৰ কোঠাত বন্ধোৱা প্ৰমাণ পত্ৰখন সুন্দৰকৈ আঁৰি থোৱা আছে ৷\nআৰু কোনো কথাই বৰুৱাই বিচাৰি নাপালে ক’বলৈ ৷ মনে মনে থকাটোকে তেওঁ উচিত বুলি ভাবিলে ৷ কেৱল জানিবলৈ তেওঁ ব্যগ্ৰ হৈ থাকিল ৰুণে ইমানবোৰ তথ্য পোৱাৰ উৎস কি?\nপৰ্দাৰ পিচপিনে ৰৈ থাকি ৰুণৰ মাকে অসহায় অৱস্থাটোৰ কথা উপলব্ধি কৰি সচকিত হ’ল ৷ ৰুণৰ কবলৰ পৰা মানুহজনক বচোৱাৰ উদ্দেশ্য ওলাই আহি ৰুণক তেওঁ ধমক মাৰি উঠিল , ‘ৰুণ, পঢ়া-শুনা নাই?’\n‘ৰ’বা মা, শুনা ৷’ ৰুণে মাককো জব্দ কৰি পেলালে ৷ সি কৈ গ’ল –\n‘সন্ধিয়া নেট খুলিয়েই মেছেজ এটা পালো ৷ পঢ়িলো ৷ এগৰাকী আমেৰিকা প্ৰবাসী ভাৰতীয়ই কাৰোবাৰ ঠিকনা বিচাৰিছে ৷ নামটো পঢ়ি চালো – অভয় বৰুৱা, ’৪৫ চনৰ বেষ্ট লিটেৰেৰী কটনিয়ান ৷ মই জাঁপ মাৰি উঠিলো ৷ দৌৰি ককাৰ কোঠাত প্ৰমাণ পত্ৰখন চাই মই কনফাৰ্ম হ’লো যে ককাকেই বিচাৰিছে ৷ ককাক বিচাৰিলো ৷ তেওঁ ফুৰিবলৈ ওলাই গৈছে ৷ মায়া ভট্টাচাৰ্য – আমেৰিকাৰ বহুজাতিক কোম্পানী এটাৰ মুৰব্বী ৷ ককা, বলা মেছেজটো পঢ়াগৈ ৷ ছেভ কৰি থৈছো ৷’\n… বৰুৱাই অবাক হৈ ৰুণৰ কথাবোৰ শুনি আছিল ৷ মায়া … টলবল চকু দুটাৰে কবিতা পঢ়া মায়া ৷ লেথেৰি নিছিগাকৈ ৰবীন্দ্ৰ নাথৰ কবিতা আবৃত্তি কৰিব পৰা মায়া ৷ মন্ত্ৰমুগ্ধ হৰিণীৰ দৰে তেওঁৰ কবিতা শুনি থকা মায়া … ৷ যাক লৈ তেওঁ জীৱনৰ কবিতা লিখিব খুজিছিল … ৷ যাৰ বাবে তেওঁ গোটেই জীৱন অকলশৰে ৰৈ থাকিল … সেই মায়া ৷ মায়াই তেওঁক বিচাৰিছে …\nকীটছৰ কবিতাৰ দৰে মোহনীয়া মায়া …\nৱৰ্ডছ্ৱৰ্থৰ প্ৰকৃতিৰ দৰে ৰূপহী মায়া …\nথৰ হৈ থকা ককাকক একপ্ৰকাৰ টানিয়েই কম্পিউটাৰৰ ওচৰলৈ লৈ গ’ল ৰুণে ৷ পিচে পিচে ৰুণৰ মাক ৷ কী-বোৰ্ডৰ বুটাম এটা টিপি দিয়াৰ লগে লগে মণিটৰত ভাঁহি উঠিল –\n‘Our Sweetest songs are those\nThat tell of Saddest thought – Shelly’\nতুমি ক’ত আছা?\nমই যে আজিও তোমাৰেই ৷\nতোমাৰেই অপেক্ষাত …\n… কোনোবাই জানিলে মোক এই মানুহজনৰ ঠিকনাটো অনুগ্ৰহ কৰি জনালে কৃতাৰ্থ হ’ম – ১৯৪৫ চনৰ কটন কলেজৰ বেষ্ট লিটেৰেৰী মেন অভয় বৰুৱা ৷\nমই যে আজিও তোমাৰেই ৷ তোমাৰেই অপেক্ষাত … মণিটৰৰ পৰা শব্দকেইটা ওলাই আহি যেন বৰুৱাৰ চৌপাশে ওপচি পৰিল ৷ তেওঁৰ গায়ে-মূৰে আঙুলি বুলাই শব্দকেইটাই যেন তেওঁক মৰম কৰিব ধৰিলে ৷ এক চিনাকী সুবাসত বৰুৱা মোহাচ্ছন্ন হৈ পৰিল ৷ মায়াই খোপাত গুজি লোৱা ফুলৰ সুবাস ৷\nথৰ লাগি বৰুৱাই আখৰকেইটালৈ চাই ৰ’ল ৷ এক মূহুৰ্ত্তত আলফুলে বৰুৱাই আখৰকেইটা চুব বিচাৰিলে ৷ – বোৱাৰী থকা কথাটোও যেন পাহৰি গ’ল ৷ …\n… ৰুণৰ মাকৰ ধাৰণা হ’ল কম্পিউটাৰৰ মণিটৰখনেও যেন এতিয়াই উচুপি উঠিব ৷\nPrevious Articleখোলা খিৰিকীখন\nNext Article অসমীয়া সকল মৰি ভূত হোৱা নাইতো…\nMaria on January 19, 2013 12:16 am


প্ৰাপ্তি ( মিতালী বর্মন ) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nপ্ৰাপ্তি ( মিতালী বর্মন )\nভাল নালাগে তাইৰ এইবোৰ । কিয় যে মাকজনীয়ে এনেখন কৰে ! সিহঁতৰ লগত খেলিবও নিদিয়ে । থেনথেনাই উঠে তাই । মাকে বুজাই বঢ়াই তাইক সৈমান কৰি থয় । পুতলাজনীৰ দৰে সজাই তোলে তাইক মাকে । জন্মৰ কেইমাহমান পাচৰ পৰা তিল তেল দি কিচকিচিয়া কৰি তোলা তাইৰ ঘন, দীঘল চুলিখিনি পৰিপাটীকৈ আঁচুৰি দুয়োফালে দুডাল বেণী গাঁঠি দিয়ে, উজ্জ্বল ক’লামণিৰ চকুদুটা কাজল সানি আৰু উজ্জ্বল কৰি দিয়ে মাকে । আইতাকে কয় তাইক –“ছোৱালী মানুহ সদায় সাজি-কাঁচি ধুনীয়াজনী হৈ থাকিব লাগে।“ “এই আইতাজনীয়ে যে কি কয় এইবোৰ !”– তাই একো বুজি নাপায় আইতাকৰ কথা । “আইতাৰ কথা বুজি পাবলৈ আইতাৰ সমান ডাঙৰ হ’ব লাগিব, ন মা ?”— মাকলৈ তাইৰ এটি সৰল প্রশ্ন । অবাক হৈ চাই ৰয় মাকে সাতবছৰীয়া ৰুণিলৈ । মাকৰ ভয় –“কি যে হ’ব এই ছোৱালীজনীৰ ! এনে অদ্ভুত কথা কৈ হাহাকাৰ কৰি মাৰিব কেতিয়াবা ।” অৱশ্যে তাই মাকৰ পৰা উত্তৰ পোৱাৰ আশাত ইমান পৰ তাত ৰৈ নাথাকে কেতিয়াও । “কিয় যে মাজনী এনেকুৱা ! একোৱেই নাজানে পাই ! সব কথা আইতাইহে জানে”– মনতে পাগুলি থকা কথাবোৰ হঠাৎ যেন ডিঙিৰ কাষত পাক-ঘূৰণি খাই ওলাই আহে “অ’ মা, তই আইতাক সুধি সুধি সব কৰ যে, কিয় ?” অৱশ্যে তেতিয়াও ৰুণি ৰৈ নাথাকে মাকৰ ওচৰত উত্তৰৰ আশাত । মাকৰ ভয়, হাজাৰ হ’লেও তাই ছোৱালী মানুহ । ছোৱালী মানুহৰ ইমান প্রশ্ন কৰাৰ কোনো দৰকাৰ নাই । কিন্তু ৰুণি ? তাইৰ মনত ক’ৰ ক’ৰ পৰা যে হাজাৰ হাজাৰ প্রশ্ন জমা হয় ভগৱানেহে জানে । ৰাতিপুৱা চকু মেলাৰ পৰা ৰাতি টোপনি অহালৈ কত-কিমান প্রশ্ন ! উত্তৰ দিওতাৰ উত্তৰ দি দি ভাগৰ লাগে, কিন্তু তাইহে ভাগৰি নপৰে কেতিয়াও । “ঐ, আৰু কিমান কথা কৈ থাক, শুবিনে এতিয়া ?”— বুলি প্রতি নিশাই মাকৰ ধমক খোৱাটো তাইৰ এটা নিত্যকর্ম হৈ পৰিছে । “অ’ মা, তই মোক কিয় ধনটি-কণটিহঁতৰ লগত খেলিবলৈ নিদিয় ?” বুলি কৈ দৌৰি পলাবলৈ লওতে মাকে থাপ মাৰি ধৰে তাইক । “সিহঁত আমাৰ গাঁৱৰ পুৰোহিতৰ ঘৰৰ ল’ৰা । একো দৰকাৰ নাই, সিহঁতৰ লগত খেলিবলৈ ।” “তাতে কি হ’লনো ?” “উস্ আকৌ প্রশ্ন ? নালাগে বুলি কৈছোঁ নহয় । যা ভিতৰতে তই দৰা-কইনা খেলগৈ ।” “বেছি কৰে মায়ে । খেলিবলৈয়ো যাব নিদিয়ে ।”—-মুখখন ফুলাই ভোৰভোৰাই ভোৰভোৰাই আহি তাইৰ খেলনাবোৰ উলিয়াই লয় । ইফালে ঠাইতে বহি পৰে মাক । কেনেকৈনো বুজাব তাইক পুৰোহিতহঁত উচ্চ বংশৰ মানু্হ আৰু তেওঁলোক নিম্ন বংশজাত বুলি । কিনো বুজি পাব আঁকৰী ছোৱালীজনীয়ে । বুজি পাবলৈ বয়সেইনো হৈছে কিমান ! তপত হুমুনিয়াহ এটা বাগৰি যায় মাকৰ । ভালকৈ মনত আছে মাকৰ, ৰুণিৰ বয়স তেতিয়া মাত্র ডেৰ বছৰ । বতৰে বাগৰ সলোৱাৰ বতৰ আছিল সেয়া । বেলি লহিয়ালে অলপ ঠাণ্ডা অনুভৱ হয় । সন্ধিয়া পৰত ৰুণিক কোলাত লৈ নিচুকাই আছিল তেওঁ । তেনেতে ক’ৰ পৰা জানো দৌৰি আহি তেওঁৰ কাষ পালে পুৰোহিতৰ চাৰিবছৰীয়া পুতেক কণটি আৰু তাৰ পাচে পাচে তাৰ মাক, পুৰোহিতনী । “হৰি বিষ্টু হৰি বিষ্টু” বুলি তেওঁ যিটোহে চিঞৰ লগালে টোপনি যোৱা ৰুণি সাৰ পাই কান্দিবলৈ ধৰিলে । “ঐ মৰাটু, ম’ৰবাক লোগি জাগা নাপলি আৰ ! এইঘৰহে মানহু বিচৰি পালি তই । শেষ শেষ, সব শেষ । ইতা ঘৰক যাই গা ধুবা লাগবো, তোৰ লগতে ময়ো পৰাচিত হ’বা লাগব’ ।” এইবুলি কাণত ধৰি ল’ৰাটোক টানি লৈ গ’ল । ক’ৰ পৰা কি হ’ল ৰুণিৰ মাকে একো তৎ ধৰিব নোৱাৰিলে । পিচদিনা শুনিলে কণটিৰ তয়াময়া জ্বৰ । পুৰোহিতনীৰ ৰুণিহঁতৰ সাত পুৰুষ উজাৰি পৰা গালি-শপনি শুনি, খৱৰ ল’বলৈ গৈয়ো আদ্-বাটৰ পৰা ঘূৰি আহিল ৰুণিৰ মাক । তেওঁৰ আৰু বুজিবলৈ বাকী নাথাকিল । সেইদিনাই শপত খাইছে তেওঁ, নালাগে তেওঁলোকৰ বাবে কাৰো ল’ৰা-ছোৱালীৰ জ্বৰ হ’বলৈ । যিমান পাৰি দূৰে দূৰে থকাই শ্রেয় । সেয়ে ৰুণিক তেওঁ কেতিয়াও নপঠিয়াই সিহঁতৰ ওচৰলৈ । কিন্তু ছোৱালীজনী ? তাইৰহে অতবোৰ প্রশ্ন আৰু উজ্জ্বল চকুহালৰ মুখামুখি হ’বলৈ মাকৰ বৰ কষ্ট হয় ।\nৰুণিয়ে আজি আইকণহঁতে কৈ থকা শুনিছে আজি হেনো কণটিহঁতৰ ঘৰত গোপাল-ভোগ খুৱাব । কণটিহঁতে আজি সন্ধিয়া চাকি-ধূপ জ্বলাই প্রার্থনা, নাম-প্রসংগও দুশাৰীমান গাব হেনো ! নাম গোৱাত তায়োতো কম নহয় । আইতাকৰ লগত “গোপাল থান”লৈ গৈ তায়ো নামতীহঁতৰ লগত সমানে সমানে নাম গায় । আটাইবোৰ পদ-ঘোষা মনত আছে তাইৰ ।\n“জয় হৰি গোবিন্দ নাৰায়ণ ৰাম কেশৱ হৰি ।\nও ৰাম ৰাম কেশৱ হৰি ।।\nপ্রথমে প্রণামো ব্রহ্মৰূপী সনাতন ।\nসর্ব অৱতাৰৰ কাৰণ নাৰায়ণ ।।…”\nমনতে এবাৰ আওৰাই লয় তাই । মাকক তাই নোসোধে । মাকে আকৌ আইতাককহে সুধিবলৈ ক’ব । ইফালে আইতাকক সুধিবলৈ আইতাকো ঘৰত নাই । মনতে থিৰাং কৰে যিয়েই নহওক, যেনেকৈ নহওক আজি আইকণহঁতৰ লগতে কণটিহঁতৰ ঘৰলৈ এপাক যাবই তাই ।\nসন্ধিয়া বেলিকা আইকণহঁতৰ লগত ৰুণিও গৈ উপস্থিত হ’ল পুৰোহিতহঁতৰ ঘৰৰ চোতালত । পুৰোহিতনী আই “ঠগী” সজোৱাত ব্যস্ত । পুৰোহিত দেউক দেখা নাই । ধনটি আৰু কণটিয়ে সমনীয়াহঁতক বহিবলৈ ঢাৰি পাৰি দি গৈছে । ইফালে সিফালে চাই টুপুককৈ বহি ল’লে তাই ঢাৰি এখনত । “ঠগী” সজোৱা হোৱাৰ পাচতে নাম আৰম্ভ হৈ গ’ল । এটাৰ পাচত এটাকৈ সলসলীয়াকৈ নামবোৰ গাই গ’ল তাই । ঠগীত সেৱা এটি কৰি নাম গোৱা কণমানি ভকতৰ দলটিলৈ পায়স ৰান্ধিবলৈ পুৰোহিতনী আখলত সোমাল ৷ গোৱৰ-মাটিৰে লেপি সূচী কৰি থোৱা চৌকাত জুইকুৰা ধৰি গাখীৰ আৰু জহা চাউল বহাই দি বাহিৰৰ নাম-প্ৰসংগ শুনি লাহে লাহে লৰাই থাকিল তেওঁ ৷ মিচিকিয়াই হাঁহি থকা থাপনাৰ লাৰুৱা গোপালৰ ছৱিখন আখলৰ পৰাও দেখা গৈছে । এক সুবিমল প্রশান্তিত পুৰোহিতনীৰ বুকুখন ভৰি উঠিল । অজানিতে হাত দুখন লগ হৈ তেওঁৰ কপালৰ সোঁমাজলৈ উঠি আহিল । মাজতে এপাকত উঠি গৈ তেল শেষ হ’বলৈ ধৰা থাপনাৰ চাকিগছত তেল এচাকি বাকি থৈ আহিল তেওঁ ৷ নামৰ শেষত ৰুণিয়ে আপোনমনে প্রার্থনা গাবলৈ ধৰিলে :\nমায়াশয্যা মাজে আছয় ঘুমটি যাই ।\nআমি অচেতন নিয়োক নাথ জগাই ।।\nকালসর্পে দংশি হৰিল চেতন তাৰ ।…” ——নাম শেষ হোৱালৈ সন্ধিয়া লাগি ভাগিল ।\nইফালে ঘৰত জীয়েকক নেদেখি ৰুণিৰ মাকৰ অণ্ঠ-কণ্ঠ শুকাই গ’ল । খবৰ লৈ গম পালে আইকণো ঘৰত নাই । নাম শেষ হ’ল । হঠাৎ ৰুণিয়ে আইতাকহঁতে নামঘৰত দিয়াৰ দৰে হৰিধ্বনি দিবলৈ ল’লে । হৰিধ্বনি শুনি বতাহ এচাটিৰ দৰে বনফুল তেলৰ উগ্র সুৱাস এটি লৈ উৰি অহা দি আহি পুৰোহিতনী চোতালত উবুৰি খাই পৰিল । একো বুজি নাপালে তাই । মাথোঁ তাইৰ কাজল সনা উজ্জ্বল ধুনীয়া চকুযুৰিত লাজৰ ভাৱ এটাই ঢৌ খেলি গ’ল । পুৰোহিতনীয়ে ক’লে “ দি আই দি, কুনি হৈধ্বেনি দি আছলি, দি আৰু একবাৰ ।” গৌৰৱত তাইৰ সাতবছৰীয়া এধানিমান কলিজাটো ফুলি উঠিল । হিয়া উজাৰি আশীর্বাদ দিলে তাই । সেৱা লোৱা হোৱাৰ লগে লগে চোতালৰ এমূৰে নীচ জাতৰ মানুহজনী দেখি বিতৃষ্ণাত মুখখন কোচ খাই আহিল পুৰোহিতনীৰ । মানুহজনীৰ দৃষ্টি অনুসৰণ কৰাত মুহূর্ততে যেন তেওঁৰ সকলো কথা পৰিষ্কাৰ হৈ পৰিল । তাৰমানে ? তাৰমানে ইমান পৰে নাম গাই থকা, হৰি-ধ্বনি দি থকা ছোৱালীজনী সেই নীচ জাতৰ মানুহজনীৰ জীয়েক ? ঠাঁচকৈ পূর্ণহতীয়া চৰ এপাতহে পৰিল যেন পুৰোহিতনীৰ গালত । আখলত পায়সখিনি বকবককৈ উতলি আছে । থাপনাৰ লাৰুৱা গোপালেও পুৰোহিতনীৰ ফালে চাই অলপ আগতে মৰা সেই মন ভুলোৱা হাঁহিটো বন্ধ কৰি যেন তীক্ষ্ণ বিদ্রুপৰহে হাঁহি এটা মাৰিছে । কণমানি ভকতসকলৰ বাবে পৰমান্ন সিজাবলৈ দি থৈ অহা আখলৰ চৌকাত নহয় যেন পুৰোহিতনীৰ দুচকুতহে জ্বলিছে পকা আঙঠাবোৰ । ৰুণিৰ মাকৰ দুচকুতো মদাৰ ফুলীয়া জুই জ্বলিছে । দুয়োৰে দৃষ্টি ৰুণিৰ ওপৰত নিৱদ্ধ । আৰু ৰুণি ? দেৱশিশুলৈ পৰিণত হৈছে তাই । এইবোৰলৈ ভ্রূক্ষেপ নাই । কিছু বেলি আগতে পুৰোহিতনীয়ে তেল ঢালি থৈ যোৱা থাপনাৰ চাকিগছৰ উজ্জ্বল হালধীয়া পোহৰত তাইৰ মুখত জলমলাই আছে প্রাপ্তিৰ প্রশান্তি ।\n← চিকিৎসকৰ দিনলিপি ( ডাঃ ভূপেন্দ্ৰ শইকীয়া )\nজয় ভোলানাথ ( উজ্জ্বল ফুকন ) →


বঙাইগাঁৱৰ মঞ্চত জুবিনৰ নতুন গীত “পলিটিক্স নকৰিবা বন্ধু”, চাওক VIDEO\nডিজিটেল সংবাদ, বঙাইগাঁওঃ বঙাইগাঁৱৰ বীৰঝৰা কন্যা মহাবিদ্যালৰ ৰূপালী জয়ন্তী বৰ্ষৰ সামৰণী অনুষ্ঠানত শুকুৰবাৰে নিশা গীত পৰিৱেশন কৰে জুবিন গাৰ্গে৷ এই অনুষ্ঠানতে জুবিন গাৰ্গে এটা নতুন গীত পৰিৱেশন কৰে৷ বৰ্তমানৰ অসমৰ পৰিস্থিতি আৰু নাগৰিকত্ব…\nনৰেন্দ্ৰ মোডী চৰকাৰৰ বিৰুদ্ধে কলকাতাত ‘সংযুক্ত বিৰোধী ৰেলী’\nনৰেন্দ্ৰ মোডী চৰকাৰৰ বিৰুদ্ধে কলকাতাত 'সংযুক্ত বিৰোধী ৰেলী'। পশ্চিম বংগৰ মুখ্যমন্ত্ৰী তথা তূণমূল কংগ্ৰেছৰ নেতৃ মমতা বেনাৰ্জীৰ নেতৃত্বত এই অনুষ্ঠান। শনিবাৰে কলকাতাৰ ঐতিহাসিক ব্ৰিগেড পেৰেড গাউণ্ডত অনুষ্ঠিত হৈছে এই সংযুক্ত বিৰোধী…\nগোলাঘাটত অগপৰ জোৰ লৈ সমদল\nডিজিটেল সংবাদ, গোলাঘাটঃ শুকুৰবাৰে সমগ্ৰ ৰাজ্যখনৰ লগতে গোলাঘাটতো অগপই নাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়ক, ২০১৬ৰ বিৰুদ্ধে জোৰলৈ সমদল কৰি প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰে। কেইবাশ লোকে অগপৰ গোলাঘাট জিলাৰ কাৰ্যালয়ৰ পৰা সমদল আৰম্ভ কৰি বিজেপি মুৰ্দাবাদ, নৰেন্দ্ৰ…\nগুৱাহাটী ৰে’লৱে ষ্টেচনত গাঞ্জাসহ এজন সৰবৰাহকাৰীক গ্ৰেপ্তাৰ। নামনিমুৱা ৰাজধানী এক্সপ্ৰেছৰ পৰা গ্ৰেপ্তাৰ লোকজনক। সৰবৰাহকাৰীজনৰ নাম মনজিত্ কুমাৰ। ২০ কেজি গাঞ্জাৰ সৈতে ৰে’ল সুৰক্ষা বাহিনীয়ে গ্ৰেপ্তাৰ কৰিলে তেওঁক। হাৰিয়ানাত ঘৰ…\n২৩ জানুৱাৰীত লতাশিলত জুবিনে কিয় জেং কৰিব? চাওক VIDEO\nডিজিটেল সংবাদ, বঙাইগাওঁঃ ২৩ জানুৱাৰীত লতাশিলত জেং কৰিব জুৱিনে! নাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়ক, ২০১৬ বাতিলৰ দাবীত বিভিন্ন দল-সংগঠনৰ সৈতে ২৩ জানুৱাৰীত লতাশিলত এক প্ৰতিবাদী কাৰ্যসূচীত অংশ ল’ব৷ তাত পুনৰ জেং কৰিব বুলি সংবাদমাধ্যমত মন্তব্য কৰে জুবিনে৷…\nনাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়কৰ সমৰ্থন কৰি কংগ্ৰেছ সভাপতিৰ পদত্যাগ!\nনাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়কৰ সমৰ্থন। হাইলাকান্দি জিলা কংগ্ৰেছৰ সভাপতিৰ পদত্যাগ। সভাপতিজনৰ নাম ৰাহুল ৰয়। শনিবাৰে প্ৰদেশ কংগ্ৰেছৰ সভাপতি ৰিপুন বৰালৈ প্ৰেৰণ কৰিব তেওঁৰ পদত্যাগ পত্ৰ। নাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়কক লৈ হোৱা প্ৰতিবাদৰ…\nপেৰুত প্ৰৱল ভূমিকম্পৰ জোকাৰণি। শুকুৰবাৰে নিশা স্থানীয় সময়ানুসৰি ৯.২৬ বজাত অনূভূত হয় তীব্ৰ কম্পন। ৫.৬ ৰিখটাৰ স্কেলৰ ভূমিকম্পই কঁপাই তোলে পেৰুৰ বাৰাণকাৰৰ উত্তৰ অঞ্চল। ভূমিকম্পত হোৱা ক্ষয় ক্ষতিৰ বিষয়ে এতিয়াও জানিব পৰা হোৱা নাই।…\nকামপুৰত অঘটন, দাৰ ঘাপত গুৰুতৰভাৱে আহত ৩\nকামপুৰৰ পদুমণি বিলত দুই ফৈদৰ মাজত সংঘাত। ৬০০ টকাৰ বাবেই দুই ফৈদৰ মাজত তীব্ৰ সংঘাত। এগৰাকী মহিলা সহ দুই ফৈদৰ তিনিজন আহত। দাৰ ঘাপত গুৰুতৰভাৱে আহত চামিদা খাতুন, আতিকুৰ হক আৰু চাদিকুল হক। আহত ৩জন কামপুৰ এফ আৰ ইউত…\nপুনৰ বৃদ্ধি পালে পেট্ৰ’ল-ডিজেলৰ মূল্য। শনিবাৰে প্ৰতিলিটাৰ পেট্ৰ’লত বৃদ্ধি পালে ১৮ পইচাকৈ । প্ৰতিলিটাৰ ডিজেলত বৃদ্ধি পালে ২১ পইচাকৈ। বৃহস্পতিবাৰ আৰু শুকুৰবাৰেও বৃদ্ধি পাইছিল পেট্ৰ’ল-ডিজেলৰ মূল্য। গুৱাহাটীত আজি প্ৰতিলিটাৰ…\nমধ্যপ্ৰদেশৰ বিজেপি নেতা তথা মন্দছৌৰ নগৰ নিগমৰ অধ্যক্ষৰ হত্যাকাৰীক গ্ৰেপ্তাৰ। আৰক্ষীৰ জালত মনীষ বৈৰাগী। ৰাজস্থানৰ প্ৰতাপগড়ত ঘৰ মনীষ বৈৰাগীৰ। মনীষ বৈৰাগী এজন বিজেপিৰ কৰ্মকৰ্তা। মনীষে হত্যা কৰাৰ অভিযোগ বিজেপি নেতা প্ৰহ্লাদ…


#JEC Chapter2Part 15 – Arnab & Aastha\nOctober 13, 2019 Indranee Sharma\nPrevious Post #JEC Chapter2Part 14\nNext Post #JEC Chapter2Part 16\n26 thoughts on “#JEC Chapter2Part 15”\nAru okonman dighol hua hole…..love\nWaiting fr the next ……hope more exciting……lv yr presentation.\nJust awesome…touch my heart ..cant stop myself fron crying\nBahut val lagil ba.eman hunkale hekh nokoriba story to plz.love u ba\nBobita Das says:\nJimane pohi ahisu story tu ximane monole ata insecurity ahi ase story tu xekh hoi jbo bli..plzz jldi xekh hoi jbo nidbo..\nসপ্তাহটোৰ ব্যস্ততাৰ অন্তত এনেকুৱা লিখনি পঢ়াৰ আমেজেই বেলেগ…ধন্যবাদ বা!! এনেকুৱা এটা সুন্দৰ, আবেগিক কাহিনী পঢ়িবলৈ সুযোগ দিয়াৰ বাবে…….\nবা কবলৈ কোনো শব্দ নাই নিজৰ জীৱন ত তেনেকুৱা বহুত ঘটনা ঘটি আছে সচাকৈ বা মানুহৰ জীৱন বহুত জটিল\naiyai ru vlpua,jatia usort thake aku fellanohoi bt jatia duroloi jai tatiahe ak huinyatai abori dhare\nVery exciting for the next part….\nBahut bhal lgil….. Ru besi interesting hai gai ase…….. Waiting for next part….. Arnav nijar makar usar sapi ahise ru Astha nijar makar para atari nahetu ? ..\nভাল লাগিল । প্ৰেমৰ অনুভূতি বুজি পোৱা মৰম বুজি পোৱা মানুহক বৰ ভাল লাগে । অব্যক্ত বেদনা আৰু প্ৰেমৰ মায়াজাল । কাহিনীৰ উপস্থাপন বৰ সুন্দৰ । ধন্যবাদ । আগৰ খন্দটিলৈ অপেক্ষাৰে ।\nJinumoni Handique says:\nইমান মনোগ্ৰাহীকৈ লিখিছে , ব…হু…ত ভাল লাগিছে ! আপোনালৈ অলেখ ধন্যবাদ ।\nইমান মনোগ্ৰাহীকৈ লিখিছে, ব..হু..ত ভাল লাগিছে ! আপোনালৈ অলেখ ধন্যবাদ ।\nSo nice…thanksalot !\nNarmada Ray says:\nমৰমৰ ইন্দ্ৰাণী বাইদেউ আপোনাৰ উপন্যাসখনি বৰ আকৰ্ষণীয় আৰু ব্যতিক্ৰম ধৰ্মী ।\nআস্থাৰ জীৱন সংগ্ৰাম মোৰ সৈতে বহুখিনি সাদৃশ্য আছে। আশাকৰোঁ আগলৈকো শুভসমাপ্তি\nBohut vl lagil Ba ….. Pisor khini hunkla dibo…\nEito part bohut besi bhal lagil..can’t explain in words..\nThank you,, anedore updates bur pai thakim buli asha rakhilu\nপ্ৰত্যাশা অসম says:\nবহুত ভাল লাগিলে…… ১৩/১৪/১৫ আজি একেলগে পঢ়িলো…… লেখনিবোৰ মাজত মই কোনোবাখিনিক মোৰ নিজৰ বাস্তৱ কাহিনী ও পালো…… মনত পৰি গ’ল আজি সেই দিনতোলে যিদিনা মোৰ প্ৰেমিকাই হোষ্টেলত থাকিবলৈ গৈছিল… তাইও মোৰ বুকুত সোমাই বহুত কান্দিছিলে মোৰ পৰা আঁতৰত থাকিব লাগিব বুলি……তাইও মই পিন্ধা চোলা এটা লৈ গৈছিলে হোষ্টেললৈ……… আজি আকৌ মৰম বাঢ়ি গ’ল তাইলৈ ………… কোনোবাখিনিত চকুপানী ও ওলালে নিজক পাই……… ধন্যবাদ ইমান ধুনীয়াকে কাহিনীটো উপস্থাপন কৰা বাবে এইটো যাতে এটা সঁচা কাহিনী হওঁক তাৰে কামনা কৰিলো …………\nAji loi moi ATA o comment dya nacilu…..Mur kbole vakha ni ba prhi kimn j vl lge.lv u ba 😘😘😘😘…..next part xunkale dba.\nবহুত ভাল লাগিল পঢ়ি ।\nAji r part tu diyok joldi\nPingback: #JEC Chapter2Part 16 – Arnab & Aastha


মন্ত্ৰী হিমন্তক কটাক্ষ কৰি CIDৰ ৰোষত হিন্দুত্ববাদী নেতা সত্যৰঞ্জন বৰা; সোধ-পোচৰ বাবে দিলে চমন\n‘মিছলীয়াবোৰৰ সন্মুখত এইটো হেলিকপ্তাৰ শ্বট’ কিয় এইদৰে ক’লে সত্যৰঞ্জনে?\nঅতদিনে হিন্দুত্ব সুৰক্ষিত কৰাৰ নামত লম্ফ-জম্ফ কৰি অহা সত্যৰঞ্জন বৰা এইবাৰ শ’লঠেকত পৰা পৰিলক্ষিত হৈছে।\nবহুদিনে চৰম সাম্প্ৰদায়িক তথা মুছলমান বিৰোধী মন্তব্যৰে সমাজত বিষবাস্প চটিয়াবলৈ চেষ্টা কৰি অহাৰ পাছত সত্যৰঞ্জন বৰাৰ বিৰুদ্ধে ৰাজ্যৰ বহুকেইখন থানাত গোচৰ ৰুজু হৈছিল যদিও আৰক্ষী-প্ৰশাসনে বৰ বিশেষ ভুমিকা লোৱা নাছিল।\nকিন্তু এইবাৰ ৰাজহুৱাকৈ মন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাক সামাজিক মাধ্যম আৰু সংবাদ মাধ্যমৰ আগত কটাক্ষ কৰাৰ পাছতে এতিয়া চিআইডিয়ে আজমলৰ ফেক ভিডিঅ’ সন্দৰ্ভত সোধ-পোচৰ বাবে তলব কৰে।\nতেওঁ মন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাক কটাক্ষ কৰি ফেচবুকত লিখিছিল ‘মোৰ বাবে আজিৰ প্ৰেক্ষাপটত মানে অসমীয়াৰ জাতীয় সত্তা আৰু হিন্দু সভ্যতা-সংস্কৃতি ৰক্ষাৰ বাবে Himanta Biswa Sarma এক অপ্ৰাসংগিক ব্যক্তি !! তেওঁৰ কথা-কৰ্মই সেই কথা স্পষ্ট কৰি দিছে। কোনোবাই ভৰিত ধৰি পৰি থাকিব পাৰে; পৰি থাকক। এদিন নিশ্চিতভাৱে কান্দিব !!! অসমত অসমীয়া আৰু হিন্দু সমাজক প্ৰকৃতাৰ্থত ৰক্ষা কৰিবলৈ হ’লে হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ প্ৰকৃত চৰিত্ৰ উপলব্ধি কৰিব পাৰিব লাগিব !!’\nইয়াৰ পাছতে আজি বিতৰ্কিত হিন্দুত্ববাদী নেতাগৰাকীক চিআইডিয়ে আজমলৰ ফেক ভিডিঅ’ চ’ছিয়েল মেডিয়াত আপল’ড কৰা সন্দৰ্ভত সোধ-পোচৰ বাবে তলব কৰে।\nইপিনে, মন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাক কটাক্ষ কৰাৰ পাছতেই সত্যৰঞ্জন বৰাক ‘মহুৱা’ বনাব বিচাৰিছে বুলি নৰ্থ ইষ্ট নাওৰ আগত মন্তব্য কৰে সত্যৰঞ্জন বৰাই।\nচিআইডিয়ে সোধ-পোচ কৰাৰ পাছত সত্যৰঞ্জন বৰাই আমাৰ সাংবাদিকে সোধাত তেওঁ কয় ‘LRO নামৰ সংস্থাটোৱে মোৰ নাম লৈছিল ভিডিঅ’টো যোগান ধৰা আৰু শ্বেয়াৰ কৰা বুলি। সেই কথাটো অতি ভিত্তিহীন কথা আছিল। কিন্তু চিআইডিৰ তদন্তত ওলাই পৰিল মই ভিডিঅ’টো নিজে আপলোড কৰা নাই। মই কেৱল বেলেগৰ লিংকহে শ্বেয়াৰ কৰিছো।‘\nইপিনে, মন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ বিৰুদ্ধে সৰব হৈ পৰাৰ পাছতে চিআইডিয়ে তলব কৰা বুলি সন্দেহ প্ৰকাশ কৰি সত্যৰঞ্জনে লগতে কয় ‘শিলচৰত পাকিস্তান জিন্দাবাদ ধ্বনি দিয়া বুলি আপলোড দিয়া ভিডিঅ’টো মন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ ফেইচবুক পেইজৰ পৰা হৈছিল। LRO য়ে ভিডিঅ’টো টুইটাৰত আপলোড কৰোঁতে হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাক মেনশ্যন কৰিছিল। এই প্ৰক্ৰিয়াৰ পৰা গম পোৱা যায় যে মন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ LRO ৰ সৈতে ক’ৰবাত নহয় ক’ৰবাত সম্পৰ্ক আছে।‘\n‘এই নাম সাঙুৰ খোৱা মানুহখিনিক বচাবৰ বাবে সত্যৰঞ্জন বৰাক মহুৰা বনাব পাৰে। তেওঁলোকৰ চৰিত্ৰত আছে ক্ষমতা দখলৰ বাবে যিকোনো পৰ্য্যায়লৈ যাব পাৰে। মিছাৰ বাহিৰে তেওঁলোকে একো চিন্তাই কৰিব নোৱাৰে। মিছলীয়া ভুৱা কথা কোৱা মানুহৰ কৰ্মৰ লগত সম্পৰ্কই নাই। এনেকুৱা মানুহে এনেবোৰ কাম কৰিবই পাৰে, নকৰিব বুলি ক’ব নোৱাৰি ১০০ শতাংশ কৰিব পাৰে।‘ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ নাম নোলোৱাকৈ কটাক্ষ কৰে সত্যৰঞ্জন বৰাই।\nইপিনে, চিআইডিয়ে সোধ-পোচ কৰি এৰি দিয়াৰ পাছত ইয়াক ‘হেলিকপ্তাৰ শ্বট’ আখ্যা দি তেওঁ লগতে কয় ‘মিছলীয়াবোৰৰ সন্মুখত এইটো হেলিকপ্তাৰ শ্বট। তেওঁলোকে বাউন্সাৰ মাৰক য়’কাৰ মাৰক সত্যৰঞ্জন বৰাই হেলিকপ্তাৰ শ্বটটো মাৰিবই।‘\nহিন্দুত্ব ৰক্ষাৰ শ্ল’গান দিয়াৰ পৰিৱৰ্তে এতিয়া এনেদৰেই বিজেপিৰ নেতা বিশেষকৈ মন্ত্ৰী ড০ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ বিৰুদ্ধেহে সৰৱ হৈ পৰিছে সত্যৰঞ্জন বৰা।


উত্তৰা উন্নিকৃষ্ণন - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n১১ জুন, ২০০৪ (১৮ বছৰ)\nউত্তৰা উন্নিকৃষ্ণন (ইংৰাজী: Uthara Unnikrishnan, জন্ম: ২০০৪) এগৰাকী ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী। তেওঁ এ এল বিজয়ৰ দ্বাৰা পৰিচালিত এক পাৰিবাৰিক ২০১৪ চনৰ তামিল ছবি 'শৈৱম'ৰ "আঝাগু" (সৌন্দৰ্য) গীতত কণ্ঠদানৰ বাবে ২০১৫ চনৰ ৬২ তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাৰ শ্ৰেষ্ঠ মহিলা নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী শিতানত ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। তেওঁ মাত্ৰ ৭ বছৰ বয়সত গীতটো ৰেকৰ্ড কৰিছিল। তেওঁ ১০ বছৰ বয়সত শ্ৰেষ্ঠ মহিলা কণ্ঠশিল্পী শিতানত ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰি ইয়াৰ কনিষ্ঠতম প্ৰাপ্তকৰ্তা হিচাপে পৰিগণিত হয়।\n3 গীতসমূহৰ তালিকা\n২০০৪ চনত উত্তৰা উন্নিকৃষ্ণনৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ কৰ্ণাটিক শাস্ত্ৰীয় সংগীতশিল্পী পি. উন্নিকৃষ্ণন আৰু ভাৰতনাট্যম নৃত্যশিল্পী প্ৰিয়া উন্নিকৃষ্ণন কন্যা। তেওঁৰ দেউতাক পি. উন্নিকৃষ্ণনে শ্ৰেষ্ঠ পুৰুষ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী শিতানত একাধিক ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছে। তামিল গীত "এন্নাভালে আদি এন্নাভালে" আৰু "উইৰম নেই"ৰ প্ৰথম প্ৰদৰ্শনৰ বাবে ১৯৯৫ চনত তেওঁ প্ৰথমবাৰৰ বাবে এই বঁটা লাভ কৰিছিল।\nউত্তৰায়ে সুধা ৰাজাৰ পৰা ছয় বছৰ বয়সত কৰ্ণাটিক শাস্ত্ৰীয় সংগীত শিকিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁ লেডি এণ্ডাল স্কুল আৰু এপিএল গ্লোৱেল স্কুলত পঢ়িছিল। তামিল সংগীতৰ উপৰিও তেওঁ পশ্চিমীয়া শাস্ত্ৰীয়, ৰক আৰু পপ সংগীত উপভোগ কৰে আৰু এই সকলো ধাৰাবোৰ আয়ত্ত কৰিব বিচাৰে।\nৰাগ কানাড়াৰ ওপৰত আধাৰিত জি ভি প্ৰকাশ কুমাৰে "আঝাগু" (সৌন্দৰ্য) ৰচনা কৰিছিল। এই গীতটোৱে চাৰিওফালে থকা সৌন্দৰ্যৰ বিষয়ে শিশুৰ ধাৰণা বৰ্ণনা কৰিছে। এই গীতটো না. মুথুকুমাৰে লিখিছিল আৰু তেওঁ ইয়াৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ গীতৰ শিতানত ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাও লাভ কৰিছিল। যেতিয়া উত্তৰা উন্নিকৃষ্ণনে তেওঁৰ মাতৃ প্ৰিয়া উন্নিকৃষ্ণনৰ সৈতে গোলু উৎসৱৰ সময়ত কৰ্ণাটিক কণ্ঠশিল্পী চাইন্দৱীৰ ঘৰলৈ গৈছিল তাত তেওঁ এই গীতটোৰ কেইটামান শাৰী গাইছিল। কেইমাহমান পিছত চাইন্দৱীৰ স্বামী জি. ভি. প্ৰকাশ কুমাৰে উত্তৰাক 'শৈৱম' ছবিৰ বাবে চুক্তিবদ্ধ কৰে। উত্তৰা উন্নিকৃষ্ণনে ২০১৩ চনত আঠ বছৰ বয়সত শিশু অভিনেতা চাৰা অৰ্জুনৰ বাবে গীতটো ৰেকৰ্ড কৰিছিল। ছবিখনত "আঝাগু"ৰ উপৰিও তেওঁ আৰু দুটা তামিল গান গাইছে।\nগীতটোৱে বহু লোকৰ পৰা প্ৰশংসা লাভ কৰাৰ পিছতো কণ্ঠশিল্পী প্ৰদীপ সোমাসুন্দৰনে জুৰিৰ বাছনিৰ সমালোচনা কৰি গানটোক তীক্ষ্ণতা সংশোধন ছফ্টৱেৰ ব্যৱহাৰৰ জৰিয়তে যথেষ্ট পৰিবৰ্তন কৰা বুলি কৈছিল। ection]] software. উত্তৰায়ে পিছত জি. ভি. প্ৰকাশ কুমাৰৰ সৈতে 'থেৰি' ছবিত "ইনা মীনা টীকা" গীতত কণ্ঠদান কৰিছিল। তেওঁ ফ্লাৱাৰ টিভিত প্ৰচাৰিত মালায়ালম টিভি শৃংখলা মুনুমণিৰ 'মিনামিনি কুঞ্জলে' শীৰ্ষক গীতটো গাইছে। বৰ্তমান তেওঁ তেওঁৰ দেউতাকৰ দৰে কৰ্ণাটিক সংগীতৰ কনচাৰ্টত প্ৰদৰ্শন আৰম্ভ কৰিছে। ২০১৭ চনৰ কানাড়া এজানাডু বাতৰি কাকত (প্ৰাইভেট লিমিটেড)ৰ বাৰ্ষিকীত তেওঁৰ শেহতীয়া প্ৰদৰ্শনক দৰ্শকে যথেষ্ট প্ৰশংসা কৰিছিল।\nগীতসমূহৰ তালিকা[সম্পাদনা কৰক]\n২০১৪ 'পিসাচু' তামিল "পোগুম পাধাই"\n২০১৪ 'শৈৱম' তামিল "আঝাগু"\n২০১৫ 'দাগুদুমুঠা দাণ্ডাকোৰ' তেলেগু "ইভাৰু নিয়ৰপাৰু"\n২০১৬ 'থেৰি' তামিল "ইনা মীনা টিকা"\n২০১৮ 'লক্ষ্মী' তামিল "মৰক্কা মাত্ৰাক্কা"\nশ্ৰেষ্ঠ মহিলা নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী শিতানত ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা, ২০১৪\n↑ 1.0 1.1 "Like Father, Like Daughter". Tehleka.com. 11 April 2015. http://www.tehelka.com/like-father-like-daughter/.\n↑ "10-year-old Uthara to receive National Award 20 years after father singer P Unnikrishnan got". The Indian Express. 30 March 2015. http://indianexpress.com/article/entertainment/music/repeat-telecast-4/.\n↑ "62nd National Film Awards: Tamil movies bag eight honours". Times of India. 24 March 2015. http://timesofindia.indiatimes.com/entertainment/tamil/movies/news/62nd-National-Film-Awards-Tamil-movies-bag-eight-honours/articleshow/46678516.cms.\n↑ "The family note". The Hindu. 24 March 2015. http://www.thehindu.com/features/metroplus/uthara-unnikrishnan-the-family-note/article5912460.ece.\n↑ "Eight-year old Uthara croons for 'Saivam'". sify.com. 19 November 2013. http://www.sify.com/movies/eight-year-old-uthara-croons-for-saivam-news-national-nltl4hehjgf.html.\n↑ "Uthara Unnikrishnan: Like father, like daughter". http://www.gulte.com/movienews/37205/Uthara-Unnikrishnan-Like-father-like-daughter। আহৰণ কৰা হৈছে: 30 March 2015.\n↑ "Best female singer award is amusing". The Times of India. 25 March 2015. http://timesofindia.indiatimes.com/entertainment/malayalam/music/Best-female-singer-award-is-amusing/articleshow/46688507.cms.\n↑ "GV50- 'Theri' audio review". Sify. http://www.sify.com/movies/gv50-theri-audio-review-news-tamil-qduvX2ffafhgi.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 10 May 2016.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=উত্তৰা_উন্নিকৃষ্ণন&oldid=290746"ৰ পৰা অনা হৈছে


Homeফটোৰ পৰা লিখনিলৈ ৰূপান্তৰ কেনেকৈ কৰিবফটোৰ পৰা আখৰবোৰ ইউনিক'ডলৈ ৰূপান্তৰ কেনেকৈ কৰিব ?\nফটোৰ পৰা আখৰবোৰ ইউনিক'ডলৈ ৰূপান্তৰ কেনেকৈ কৰিব ? তাৰ বাবে আপোনালোকে i2ocr.com ৱেবছাইটত Visit কৰিব লাগিব। এই ৱেবচাইটত ১০০ তাতকৈ অধিক ভাষা উপলব্ধ, তাৰে ভিতৰত অসমীয়া ভাষা অন্যতম।\ni2ocr.com কি ?\ni2ocr.com অনলাইন Optical Character Recognition (OCR) এপ্লিকেচন (Application)। এই i2ocr.com ত ফটো সমূহ যেনে কেমেৰাত বন্দী লিখা ফটো, Screen Short, বেংক Bank Statement, Faxes, বিভিন্ন চুক্তি পত্ৰ আদি ফটোৰ পৰা আখৰবোৰ ইউনিক'ডলৈ ৰূপান্তৰ কৰিব পাৰিব। বৰ্তমানলৈকে সৰ্বমুঠ ১০০ তাতকৈ অধিক ভাষা এই i2ocr.com ত উপলব্ধ।\ni2ocr.com ত সম্পূৰ্ণ গোপননীয়তা ৰক্ষা কৰে, সেয়ে তৃতীয় পক্ষই আপুনি ফটোৰ পৰা আখৰবোৰ ইউনিক'ডলৈ ৰূপান্তৰ কৰা ফটো, URL আদি চাব নোৱাৰে। i2ocr.com ত কোনো ই-মেইলৰ প্ৰয়োজন নাই আৰু এই ফটোৰ পৰা লিখনিলৈ পৰিৱৰ্তন কৰা সেৱা সম্পূৰ্ণ বিনামূলীয়া। এই i2ocr.com ৱেবচাইট sciweavers.org ৰ দ্বাৰা পৰিচালিত আৰু sciweavers.org ৰ মালিকানাধীন ৱেবচাইট।\ni2ocr.com কম্পিউটাৰ আৰু Android, iOS, Windows Phone তো কাম কৰিব, i2ocr.com যিহেতু ব্ৰাউজাৰত কার্য সম্পাদনা কৰিব পাৰি সেয়ে এই i2ocr.com ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ Google Chrome, Firefox আদি ব্ৰাউজাৰ ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰিব।\n◆ i2ocr.com ত ফটোৰ পৰা আখৰবোৰ ইউনিক'ডলৈ ৰূপান্তৰ কেনেকৈ কৰিব ? Step by step :-\ni2ocr.com ত Visit কৰি -\n● Step 1 ত ভাষা নিৰ্বাচন কৰিব\n● Step2ত দুটা Options থাকিব File আৰু URL, প্ৰায়ভাগে যিহেতু নিজা ডিভাইছৰ পৰা ফটো আপলোড কৰি আখৰবোৰ ইউনিক'ডলৈ ৰূপান্তৰ কৰে, সেয়ে File Select কৰি Select Image ক্লিক কৰি ফটো বাচনি কৰিব বা URL দিব পাৰে।\n●Step3ত Extract Text ক্লিক কৰিব (কেতিয়াবা Extract Text ক্লিক কৰোঁতে reCaptcha ওলাই সেইয়া ক্লিক কৰি I'm notarobot কৰি লব।)\nতাৰ পিছত Recognizing Text, Please Wait... বুলি ওলাব,\nতাৰ ৫ চেকেণ্ডমানৰ পিছত ফটোৰ পৰা আখৰবোৰ ইউনিক'ডলৈ ৰূপান্তৰিত হব। Text Format Download, Translate - Google - Bing আৰু Edit Docs আদিত ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰিব।\nHow to image to text converter in assamese জ্ঞান-বিজ্ঞান ফটোৰ পৰা লিখনিলৈ ৰূপান্তৰ কেনেকৈ কৰিব


বৰবালি বগুৱা - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nবৰবালি বগুৱা (ইংৰাজী: Wood Sandpiper, বৈজ্ঞানিক নাম-Tringa glareola) এবিধ সৰু আকাৰৰ জলচৰ চৰাইৰ প্ৰজাতি। ই 'wader' গোটৰ অন্তৰ্ভুক্ত।\n(বৰবালি বগুৱা) Wood Sandpiper\nমহাৰাষ্ট্ৰত বৰবালি বগুৱা\nপ্ৰজাতি: T. glareola\nবৰবালি বগুৱাৰ ঠৌঁট চুটি, ঠেং দীঘল আৰু হালধীয়া আৰু পিঠি অংশ মটিয়া হোৱা দেখা যায়। \nবৰবালি বগুৱাই প্ৰধানত: ইউৰোপ আৰু এছিয়াৰ বিভিন্ন জলাশয় সমূহত প্ৰজনন কৰে। ই আফ্ৰিকা, দক্ষিণ এছিয়া আৰু অষ্ট্ৰেলিয়ালৈ প্ৰব্ৰজন কৰে বুলিও জনা যায়। তদুপৰি অক্টোবৰ আৰু মে মাহত ইয়াক বিভিন্ন প্ৰশান্ত মহাসাগৰীয় দ্বীপ সমূ্হতো দেখা পোৱা যায়। \nবৰবালি বগুৱা এবিধ জলচৰ চৰাইৰ প্ৰজাতি। ইয়াক সাধাৰণতে প্ৰব্ৰজনকাৰী আৰু স্থানীয় চৰাই হিচাপে বিভিন্ন জলাশয় সমূহত চৰা দেখা পোৱা যায়।\nপ্ৰজনন নোহোৱা কালত বৰবালি বগুৱাৰ দেহৰ বৰণ (plumage)\nবৰবালি বগুৱাই অগভীৰ পানী বা বোকাত ঠোঁট গুজি খাদ্যবস্তু বিচাৰি খায়। পোক-পতংগ আৰু অন্যান্য সৰু জলজ প্ৰাণীয়েই ইয়াৰ প্ৰধান খাদ্য।\nই পানীৰ কাষৰ গছত বা কেতিয়াবা মাটিত বাহ সাজি পোৱালি জগায়।  মাৰ্চৰ পৰা মে মাহৰ ভিতৰত ই কণী পাৰে। এবাৰত সাধৰণতে চাৰিটা কণী পাৰে। কণীবোৰ শেঁতা সেউজীয়া বৰণৰ হয়।\nবৰবালি বগুৱাৰ বহুল বিস্তৃতিৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি আই. ইউ. চি. এন. এ ইয়াক সংকটৰ পৰা মুক্ত (Least Concern) বুলি স্বীকৃতি দিছে। \n↑ BirdLife International (2012). "Tringa glareola". IUCN Red List of Threatened Species. Version 2012.1. International Union for Conservation of Nature. http://www.iucnredlist.org/apps/redlist/details/106003025। আহৰণ কৰা হৈছে: 16 July 2012.\n↑ 2.0 2.1 Hayman et al. (1986)\n↑ Hayman et al. (1986), Pereira & Baker (2005)\n↑ Hayman et al. (1986), Wiles et al. (2000), VanderWerf (2006), VanderWerf et al. (2006)\nৱিকিমিডিয়া কমন্সত বৰবালি বগুৱা সম্পৰ্কীয় মিডিয়া ফাইল আছে।\nPereira, Sérgio Luiz & Baker, Alan J. (2005): Multiple Gene Evidence for Parallel Evolution and Retention of Ancestral Morphological States in the Shanks (Charadriiformes: Scolopacidae). Condor 107(3): 514–526. DOI:10.1650/0010-5422(2005)107[0514:MGEFPE]2.0.CO;2PDF fulltext\nPizzey, Graham and Knight, Frank: The Field Guide to the Birds of Australia. HarperCollins, Sydney. 2012.\nWood Sandpiper – Species text in The Atlas of Southern African Birds.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=বৰবালি_বগুৱা&oldid=244244"ৰ পৰা অনা হৈছে\nআন একো উল্লেখ নাথাকিলে এই বিষয়বস্তু CC BY-SA 3.0 ৰ আওতাত উপলব্ধ। এই পৃষ্ঠাটোৰ সংক্ষিপ্ত ইউ.আৰ.এল. : https://as.wikipedia.org/?curid=34102।\nএই পৃষ্ঠাখন ২১ আগষ্ট, ২০২০ তাৰিখে ১২:৩৪ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


মাইনাৰ বাবে – মানস শইকীয়া – ফটাঢোল\nNovember 1, 2018 গল্প\t11 Comments\nমাইনাৰ বাবে – মানস শইকীয়া\n“হেৰা,উঠা আকৌ; ইমান দেৰিলৈকে শুবানে? মই মাইনাক স্কুল নিব লাগিব নহয়৷ উঠা উঠা৷”\nদিনৰ দিনটো ব্যক্তিগত খণ্ডৰ অফিচটোত বচৰ ৰঙা চকু চাই চাই সাত-আঠ বজালৈ গেবাৰী খাটন দিব লগা হয়৷ সেয়েহে, ৰাতিপুৱা অকণমান দেৰিলৈকে শোৱাটো বিৰাজৰ এক অভ্যাস৷ এইবছৰ মাইনাক স্কুলত দিয়াৰ পৰা সেই সুখকণ হেৰুৱাব লগা হোৱাত বিৰাজৰ বাৰুকৈ আমনি হৈছে৷\nমাইনাক স্কুলত দিম বুলি ভবাৰ পৰাই পত্নী জয়িতাৰ কামো বাঢ়িছে।কলমটিয়াই থকা মাইনাক A B C…..123 শিকোৱা, মিছ ধৃতিস্মিতা মৌ কাশ্যপৰ দৰে দীঘলীয়া নামটো শিকোৱা দেখিলে বিৰাজৰ দুখেই লাগিছিল৷ তাৰ নিজে প্ৰথম স্কুললৈ যোৱাৰ দিনটো মনত পৰি গ’ল৷ মাকে তাক হাতত ধৰি পদূলি মুখতে ওচৰৰ প্ৰাইমেৰী স্কুলৰ বাইদেউ গৰাকীলৈ ৰৈ থকা আৰু বাইদেউ আহিলত কোৱা কথা,”বাইদেউ, ইয়াক স্কুলত নামটো লগাই দিব৷ ইয়াক আপোনাৰ ওচৰতে গতালোঁ৷ মানুহ গৰু যি হয় হ’ব” -সকলোবোৰ কথাই তাৰ মনত আছে৷ তাৰ পিছত কোনো দিন মাক দেউতাকে স্কুললৈ যোৱা দেখা নাছিল৷ প্ৰথমে, বাইদেউ গৰাকীৰ লগত, পিছলৈ অকলেই স্কুললৈ গৈছিল৷\nবিদ্যালয়ৰ ইণ্টাৰভিউত বহিব পৰাকৈ মাইনা অলপ সলসলীয়া হোৱাৰ পিছতেই আহি পৰিছিল কোনখন স্কুলত মাইনাক দিয়া হ’ব৷ দুদিন দুৰাতি আলোচনাৰ পিছত সৰু চহৰখনত গঢ়ি উঠা দুখন নামকৰা ব্যক্তিগত খণ্ডৰ বিদ্যালয়ৰ পৰা ফৰ্ম অনাৰ সিদ্ধান্ত লোৱা হ’ল৷ ফৰ্ম অনাও জানো ইমান সহজ৷ দুয়োজনে সলনাসলনিকৈ ৰাতি দুই বজাৰ পৰা লাইন ধৰি ন বজাত বৰুৱানীৰ ল’ৰাটো পঢ়া নামী স্কুলখনৰ ফৰ্মখন অনা হ’ল৷ লগতে আনখন স্কুলৰ ফৰ্মখন সহজতে চিনাকি এজনৰ হতুৱাই পিয়নজনক টকা এশ অতিৰিক্ত দি পালে৷ এতিয়া, ইণ্টাৰভিউ পৰ্ব৷ মাইনাৰ সৰু মগজুটোত অধিক চাপ পৰিল৷ মাকৰ মাতটোও অলপ ডাঙৰ হ’ল৷\nইণ্টাৰভিউ দিয়াৰ পিছত ৰিজাল্ট দিয়ালৈ উৎকণ্ঠা৷ মাইনাই ছিট পাবনে? ভাগ্য ভাল, মাইনাই বৰুৱানীৰ ল’ৰা পঢ়া স্কুলখনতে ছিটটো পালে৷ জয়িতাৰ মুখত সন্তুষ্টিৰ হাঁহি৷ “এই বৰুৱানী জনী যে৷ তাইৰ ল’ৰাটো পঢ়া স্কুলত বোলে মাইনাই ছিট নাপায়৷ পিছে,দেখিলা কেনেকৈ ছিট পাই গ’লোঁ৷”\nমাইনাৰ কাৰণে বিদ্যালয়ে নিৰ্দিষ্ট কৰি দিয়া দোকানখনৰ পৰা সম্পূৰ্ণ এবেলা ৰৈ ৰৈ কিতাপ,ইউনিফৰ্ম আনিবৰ দিনা বিৰাজে জয়িতাক টানকৈয়ে ক’ব লগা হ’ল৷ তাই মৰমসনা মাতেৰে বোলে-\n“হ’ব দিয়া৷ নিজৰ ছোৱালীজনীৰ ভৱিষ্যতৰ কাৰণে ইমানখিনি কৰিবই লাগিব৷ সেইয়া কাকতিদাই সেইদিনা কোৱা নাছিল, পুৱাৰে পৰা ছোৱালীজনীৰ স্কুল, টিউচন, প্ৰজেক্ট আদিত কিমান সময় দিয়ে৷ মানুহ আচলতে কাকতিদাৰ দৰে হ’ব লাগে৷ তোমাৰ এই অকণমান কষ্টতে খং৷”\nহয়তো৷ নিজৰ সন্তানৰ বাবে ইমানখিনি কৰিবই লাগিব৷ জয়িতাই দিয়া চাহকাপত চুমুক দি বিৰাজে ভাবিলে৷ অকণমান কষ্ট কৰিবই লাগিব৷ নহ’লে নম্বৰ আৰু ৰেংকৰ দৌৰত মাইনা কেনেকৈ আগবাঢ়িব?\nনাম লগোৱাৰ পিছৰ পৰাই জয়িতাৰ কাম বাঢ়িল৷ পুৱাই খোৱাৰ নামত মুখ নেমেলা মাইনাজনীৰ মুখত কিবা এটা কঁটিয়াই, আগদিনা বিৰাজে আনি দিয়া দামী দামী বিস্কুট, কেক আদিৰ টিফিন, পানী বটল, বেগ লৈ মাইনাক স্কুললৈ নিয়া, স্কুল শেষ নোহোৱালৈকে গেটৰ সন্মুখত ৰৈ থাকি মাইনাক স্কুলৰ পৰা ঘৰ পোৱোলৈকে অনেক কাম৷\nঅহ্! এটা কথা ক’বলৈ থাকিলেই৷ এই কেইদিন মানতে জয়িতাৰ সাধাৰণ জ্ঞানো বাঢ়িল৷ চহৰখনৰ নিৰ্দিষ্ট দোকানকেইখন চিনি পোৱা জয়িতাৰ এতিয়া চহৰখনৰ ক’ত কোনখন দোকানত কোনটো বস্তু কম দামত পাই তাইৰ নখ দৰ্পনত৷ কোনোদিনে কাষৰ ঘৰখনত কিমান মানুহ আছে গম নোলোৱা জয়িতাই আজিকালি চহৰখনৰ সিটো মূৰত থকা বৰা দম্পতিৰ মৰমৰ ডগিটোৰো খবৰ জানে৷ অনলাইন শ্বপিংত তাইৰ সমান বিশেষজ্ঞ পোৱা যেন কঠিন হ’ব৷ অল্পভাসী জয়িতাই আজিকালি অনৰ্গল কথাৰ মহলা মাৰিব পৰা হ’ল৷ এদিন বিৰাজে তাইক এনেয়ে সুধিলে-\n“হেৰা, মাইনাহঁত স্কুলত সোমোৱাৰ পিছত তোমালোক ক’ত থাকা হে?”\nজয়িতাই উৎসাহেৰে উত্তৰ দিলে,\n” কিয়, সেই ডাঙৰ আঁহতজোপাৰ তলত আকৌ৷ আমি গোটেই কিজনীয়ে পইচা তুলি কাষৰ মাৰোৱাৰী দোকানৰ পৰা এখন পলিথিন কিনি লৈছোঁ৷ সেই যে অংকুৰ মৌচমৰ মাক চুচ্‌মিয়ে এখন ডাঠ বেদচিট লৈ আনে৷ পলিথিনৰ ওপৰত সেইখন পাৰি বহি কথা পাতি থাকোঁ৷ কেতিয়াবা দুই এটা বজাৰ কৰোঁগৈ৷ কোনোবা নহয় কোনোবা এজনীৰ বজাৰ কৰিব লগা থাকেই৷ গোটেইকিজনী যাওঁ আকৌ৷”\n“পিছে, খোৱা বোৱা?”\n“সেইটোনো সুধিব লাগেনে? এটা কথা, চাপ্লাইৰ কাষৰ যে সৰু পকৰি দোকানখন৷ তাত বৰ ভাল চিংৰা পায়৷ সন্ধিয়া বোলে ভাল আলুচপো বনায়৷ আহোঁতে লৈ আনিবাচোন৷”\n“ৰ’বা, ৰ’বা৷ সেই গেলা নৰ্দমাটোৰ ওপৰত থকাখন? কৃষ্ণ! হেৰা সেইখিনিত ৰৈ থাকিবই নোৱাৰি দেখোন৷ তাৰ পৰা চিংৰা, আলুচ’প? তোমালোকে খোৱানে?”\n“এহ্ নহয় দিয়া৷ অকণমান গোন্ধায়েই আৰু৷ কিন্তু,বস্তুবোৰ বৰ পৰিষ্কাৰকৈ বনায়৷”\n“হেৰা,থোৱাহে৷ কি পৰিষ্কাৰ হ’ব? গেলা নৰ্দমাৰ মাখি, পোক, বীজাণুবোৰ ক’লৈ যাব তোমাৰ সেই চিংৰা আলুচ’পত নপৰি৷”\n“আৎচা, এটা কথা কোৱাচোন, এই মাকবোৰ মানে তোমাৰ লগত থকা মহিলাবোৰৰ আন কাম নাথাকে নেকি? দিনৰ দিনটো কথাৰ মহলা মাৰি আমনি নালাগেনে? মুখ নিবিষাইনে? তোমালোকক মানিছোঁ দেই৷”\n“আমনি লাগিবলৈ কিটো আছে৷ ল’ৰাছোৱালী স্কুলত দিছোঁ যেতিয়া সিহঁঁতৰ ভৱিষ্যতৰ বাবে ইমানখিনি কৰিবই লাগিব৷ তোমাৰতো কোনো চিন্তাই নাই৷ আনৰ দেউতাকবোৰে কেনেকৈ কষ্ট কৰে৷ তুমি আজিলৈকে সুধিছানে- মাইনাই স্কুলত কি শিকিছে৷”\nএইপাত অস্ত্ৰৰ উত্তৰ বিৰাজৰ হাতত নাই৷ সি ভাবিব নোৱাৰে, মানুহবোৰে কিয় এই কণ কণ শিশুবোৰৰ ওপৰত ইমান বোজা জাপি দিছে আৰু নিজেও তাৰ অংশীদাৰ হৈছে৷ সিহঁতৰ পৃথিৱীলৈ অহানো কিমান দিন হৈছে? চুই-লাৰি, পিটিক-যিটিকি চাৰিওকাষ চোৱাৰ সময়ত সেই ’লণ্ডন ব্ৰীজ ফল…..’ আদিবোৰ কিহৰ বাবে? প্ৰশ্নটোৰ উত্তৰ তাৰতো বাদেই বাঘাবাঘা শিক্ষাবিদৰ ওচৰতে নাই৷ আৰু জয়িতাৰ দৰে অভিভাৱকবোৰে দিনটোৰ সিংহভাগ সময় এনেদৰে অৰ্থহীন ভাবে কটোৱাটো. . এইখিনি সময় সন্তানৰ বাবে দিয়াতো একান্তই প্ৰয়োজন যদিও সমান্তৰালভাৱে কিবা এটা কৰা যেনে মহিলা সকলে চিলাই, পুতলা বনোৱা আদিত নিয়োজিত কৰিব নোৱাৰেনে? নাই, বিৰাজে এইবোৰ কৈ জয়িতাজনীৰ মনত দুখ দিব নোৱাৰে৷\n“হেৰা, মই কুকাৰতে দাইল পানী জোখমতে দি থৈছোঁ৷ তুমি উঠি গেছটো জ্বলাই বহাই দিলেই হ’ল৷ ৰাতিৰ ভাত আছেই৷ মাইনাই ময়ে ওট্‌চয়ে খালোঁ৷ আৰু ফ্ৰিজত পাচলি আছে৷ চাই চিতি কিবা এটা ভাজিবা৷ নহলে,কণী এটাৰ অমলেটেই বনাই ল’বা৷ মাইনাক পঢ়াই থাকোতে সময়েই নহ’ল৷ তুমি বেয়া নাপাবা৷ মই আহিছোঁ, মাইনাৰ স্কুল দেৰি হ’ব৷”\n« ফ্ৰী ৰিচাৰ্জ – ৰাজু কুমাৰ নাথ\nএটা নতুন ৰাজনৈতিক দলৰ নিৰ্বাচনী ইস্তাহাৰ – দীপাংকৰ মল্ল বৰুৱা »\nবৰ্তমানৰ সমাজখনৰ এক সুলভ ছবি| ভাল লাগিল ককাইদেউ|\nকমল নেওগ , তেজপুৰ\nভাল লাগিল তোমাৰ লেখাটো পঢ়ি ।বাস্তবৰ এখন দাপোণ দাঙি ধৰিছা।\nএকেবাৰে সচা কথা৷ মোৰ অফিচৰ ৰাস্তাতে নাৰ্চাৰী স্কুল এখন পৰে৷ ডিউটীলৈ যাওতেও লেডীজ পাৰ্টীৰ আড্ডা দেখো, আৰু দুপৰীয়া ঘুৰি আহেতেও আড্ডা শেষেই নহয়৷ এইটো বহুততে ট্ৰেণ্ড হৈ গৈছে৷\nভাল লাগিল মানস৷


what-freedom-do-you-want-bjp-spoke-person-asked-to-AIMIM-leader– News18 Assam\nCAA বিৰোধী শক্তিক কটাক্ষ বিজেপিৰ–‘হাতত সংবিধান কিন্তু অন্তৰত ৱাৰিছ পাঠান’\nUpdated:February 21, 2020, 1:50 PM IST\nমঞ্চত দিয়া ‘পাকিস্তান জিন্দাবাদ ধ্বনি’ আৰু ৱাৰিছ পাঠানৰ আপত্তিজনক মন্তব্য সমালোচনা বিজেপিৰ\nLast Updated: February 21, 2020, 1:50 PM IST\nCAA, NRC আৰু NPRৰ বিৰুদ্ধে বেংগালুৰুত এক কাৰ্যসূচীত এগৰাকী মহিলাই মঞ্চত দিলে ‘পাকিস্তান জিন্দাবাদ’ ধ্বনি। লগে লগে মঞ্চত লাগিল হুলস্থূল। বৃহস্পতিবাৰে যি কাৰ্যসূচীত এই ধ্বনি দিছিল, সেই মঞ্চত উপস্থিত আছিল AIMIMৰ মুৰব্বী আছাদুদ্দিন অৱেইছীও। এই সন্দৰ্ভত এতিয়া প্ৰতিক্ৰিয়া প্ৰকাশ কৰিছে ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় মুখপাত্ৰ সম্বিত পাত্ৰই। পাত্ৰই কয় যে, ‘সমগ্ৰ দেশতে দেশ বিৰোধী চক্ৰই গা কৰি উঠিছে’।\nবিজেপিৰ মুখপাত্ৰজনে লগতে কয় যে, ‘পাকিস্তান জিন্দাবাদ ধ্বনি দিয়া গৰাকীৰ পৰা মাইক কাঢ়ি লোৱা হ’ল কিন্তু ৱাৰিছ পাঠানে দিয়া আপত্তিজনক ভাষণ কিয় বন্ধ কৰিবলৈ কোৱা নহ’ল? সেইসময়ত মঞ্চতAIMIMৰ মুৰব্বী আছাদুদ্দিন অৱেইছীও আছিল। কেতিয়াবা মঞ্চৰ পিছফালে শিকোৱা কথা বোৰ, আগফালে ওলাই যোৱাতো স্বাভাৱিক।’\nপাত্ৰই লগতে কয় যে, ‘নাগৰিকত্ব সংশোধনী আইনৰ বিৰোধিতাৰ নামত সমগ্ৰ দেশতে যিদৰে ঘৃণাৰ ৰাজনীতি আৰম্ভ কৰা হৈছে, সেয়া এতিয়া আমি প্ৰতিদিনে দেখিবলৈ পাইছো। দেশত চলি থকা প্ৰতিবাদত যিসকল তথাকথিত নেতাই নেতৃত্ব লৈছে, সেইসকল AIMIMৰ মুৰব্বী আছাদুদ্দিন অৱেইছীৰ শিৱিৰৰ।’\n‘হাতত সংবিধান কিন্তু অন্তৰত ৱাৰিছ পাঠান’\nনাগৰিকত্ব সংশোধনী আইন বিৰোধী এখন সভাত ভাষণ প্ৰসংগত AIMIM নেতা ৱাৰিছ পাঠানে কৈছিল যে, দেশৰ ১৫ কোটি মুছলমানে, ১০০ কোটি লোকক প্ৰত্যাহ্বান জনাব পাৰে।’\nৰাষ্ট্ৰীয় ৰাজধানী দিল্লীত এখন সংবাদমেলত সম্বিত পাত্ৰই কয় যে, ‘আমাক কওক, আপোনাক কেনেধৰণৰ স্বাধীনতা লাগে? কিয় ১৫ কোটি বনাম ১০০ কোটিৰ কথা কোৱা হৈছে?’\nৰাহুল গান্ধী, প্ৰিয়ংকা গান্ধীৰ লগতে অন্যান্য বিৰোধীক কটাক্ষ কৰি কয় যে, ‘তেওঁলোকে CAAৰ নামত জনসাধাৰণৰ মাজত অপপ্ৰচাৰ চলাইছে। তেওঁলোকৰ হাতত সংবিধান আছে, কিন্তু অন্তৰত আছে ৱাৰিছ পাঠান।’\nFirst published: February 21, 2020, 1:50 PM IST


প্ৰবীণ কুমাৰ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n১৫ মে', ২০০৩ (১৯ বছৰ)\n২০২০ টকিঅ' হাই জাম্প টি৬৪\nপ্ৰবীণ কুমাৰ (ইংৰাজী: Praveen Kumar; ১৫ মে' ২০০৩, নয়ডা, উত্তৰ প্ৰদেশ) এজন ভাৰতীয় পেৰা হাই জাম্প এথলীট। তেওঁ ২০২১ চনত অনুষ্ঠিত টকিঅ' ২০২০ গ্ৰীষ্মকালীন পেৰালিম্পিকত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি ২.০৭ মিটাৰ অতিক্ৰম কৰি পুৰুষৰ হাই জাম্প টি৬৪ শ্ৰেণীত ৰূপৰ পদক অৰ্জন কৰিছিল। তেওঁ মতিলাল নেহৰু মহাবিদ্যালয়ৰ স্নাতক শিক্ষাৰ্থী।\n↑ "Praveen Kumar: Profile" (en ভাষাত). Olympics.com. https://olympics.com/tokyo-2020/paralympic-games/en/results/athletics/athlete-profile-n1641635-praveen-kumar-praveen-kumar.htm। আহৰণ কৰা হৈছে: 2021-09-03.\n↑ "Tokyo Paralympics: Debutant Praveen Kumar clinches silver in men's T64 high jump" (en ভাষাত). The Times of India. https://m.timesofindia.com/sports/tokyo-paralympics/tokyo-paralympics-debutant-praveen-kumar-clinches-silver-in-mens-t64-high-jump/amp_articleshow/85887810.cms। আহৰণ কৰা হৈছে: 2021-09-03.\n↑ "Tokyo Paralympics: India's Praveen Kumar Wins Silver In Men's High Jump T64 Final" (en ভাষাত). NDTV Sports. 2021-09-03. https://sports.ndtv.com/olympics-2020/tokyo-paralympics-indias-praveen-kumar-wins-silver-in-mens-high-jump-t64-2528144। আহৰণ কৰা হৈছে: 2021-09-03.\n↑ Livemint (2021-09-03). "Paralympic silver medallist Praveen Kumar's journey began withaGoogle search". livemint.com. https://www.livemint.com/news/india/how-did-paralympic-silver-medallist-praveen-kumar-s-journey-begin-a-google-search-he-says-11630664425402.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 2021-09-03.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=প্ৰবীণ_কুমাৰ&oldid=294123"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ০৪ ছেপ্টেম্বৰ, ২০২১ তাৰিখে ১১:২৬ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


অত্যাধিক মৰম-আদৰ আৰু সন্মানে নষ্ট কৰিলে নেকি দৌৰ ৰাণী হিমাক... - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\nবিজেপি জ্যেষ্ঠ নেতা মুৰলী মনোহৰ যোশীৰ বাসভৱনত উপস্থিত…\nলোকসভাত অকলশৰীয়া ৰাহুল গান্ধী! ৫ বন্ধুৰ পৰাজয়…\nঅত্যাধিক মৰম-আদৰ আৰু সন্মানে নষ্ট কৰিলে নেকি দৌৰ ৰাণী হিমাক…\nআকৌ এবাৰ... ৩০ মে’ত পুনৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী হিচাপে শপত ল'ব নৰেন্দ্ৰ মোডীয়ে! • কৰ্ণাটক কংগ্ৰেছৰ নিৰ্বাচনী প্ৰচাৰ কমিটীৰ সভাপতিৰ পদত্যাগ... • উগ্ৰপন্থীৰ গুলীত নিহত অৰুণাচলৰ বিধায়ক তিৰোংগ আবোৰ জয়লাভ... • উগ্ৰপন্থীৰ গুলীত নিহত অৰুণাচলৰ বিধায়ক তিৰোংগ আবোৰ জয়লাভ... • বৃহৎ ব্যৱধানত জয়ী হোৱা অসমৰ তিনি প্ৰাৰ্থী • বিজেপিয়ে চুলেগৈ ৩০০ৰ ঘৰ, ৫২তে থমকিল কংগ্ৰেছ • হাইলাকান্দিৰ অসম-মিজোৰাম সীমান্তত বিস্ফোৰণ... • কম সংখ্যক ভোটৰ ব্যৱধানত জয়ী হোৱা অসমৰ ৩ প্ৰাৰ্থী • বিজেপি জ্যেষ্ঠ নেতা মুৰলী মনোহৰ যোশীৰ বাসভৱনত উপস্থিত প্ৰধানমন্ত্ৰী মোডী... • লোকসভাত অকলশৰীয়া ৰাহুল গান্ধী! ৫ বন্ধুৰ পৰাজয়…\nঅসমীয়া প্ৰতিদিন ৰ দ্বাৰা\t Mar 11, 2019 ত শেষ সম্পাদনা কৰা হৈছে\nডিজিটেল ডেস্কঃ কিছুদিনৰ পূৰ্বে হিমা দাসৰ বৰ্তমানৰ প্ৰশিক্ষকগৰাকীয়ে সকীয়াই দিছিল যে- অত্যাধিক মৰম আৰু আদৰ-সন্মানে নষ্ট কৰিছে হিমাক। বৰ্তমান উচ্চতৰ মাধ্যমিক পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হৈ থকা হিমাৰ কেৰিয়াৰ ইতি পৰিব নেকি বুলিও সন্দেহৰ সৃষ্টি হৈছে। কিয়নো দেশজুৰি তাৰকা ৰূপত ভূমুকি মৰা হিমা দাসৰ অলিম্পিকৰ প্ৰস্তুতি সন্তোষজনক নহয়।\nদৌৰৰাণী হিমা দাসে বিজ্ঞাপন আৰু সম্বৰ্ধনাগ্ৰহণ অনুষ্ঠানত বিশেষ মন দিয়াত তেওঁৰ অনুশীলনত ব্যাঘাত জন্মিছে। অলিম্পিকত পদক পোৱা বাদেই, হিমাই এতিয়া অলিম্পিকত খেলিবলৈ পাব নে নাই তাক লৈ প্ৰশ্ন উঠিছে। শেহতীয়াকৈ হিমাই ২ ফেব্ৰুৱাৰীত পঞ্জাৱত অনুষ্ঠিত ইণ্ডিয়ান গ্ৰাঁ প্ৰিট অংশ লৈছিল। এই প্ৰতিযোগিতাত হিমাক চেৰ পেলালে তেওঁৰেই সহযোগীয়ে।\nএই প্ৰতিযোগিতাখনত ভি কে ভীষ্মাই ৫৩.৮ ছেকেণ্ডেৰে ৪০০ মিটাৰ দৌৰত স্বৰ্ণ পদক লাভ কৰিছিল। ইফালে ৰূপৰ পদক লাভ কৰিছিল ৫৪.০৬ ছেকেণ্ডেৰে দৌৰ সমাপ্ত পূভাষণাই। ৫৪.৪৯ ছেকেণ্ডেৰে পাৰ্শী চৌধৰীয়ে লাভ কৰিছিল ব্ৰঞ্জৰ পদক। ইয়াৰে পূভাষণা আৰু পাৰ্শী আছিল জাকাৰ্টাৰ এছিয়ান গেমছত স্বৰ্ণ জিকা ভাৰতীয় মহিলা ৰীলেৰ সদস্য অৰ্থাৎ হিমাৰ সতীৰ্থ।\nইফালে, এই প্ৰতিযোগিতাখনত ৪০০ মিটাৰ দৌৰ অতিক্ৰম কৰোতে হিমাক প্ৰয়োজন হয় ৫৫.১৯ ছেকেণ্ড। এয়া তেওঁৰ কেৰিয়াৰৰ সৰ্বনিম্ন প্ৰদৰ্শন। উল্লেখযোগ্য যে, হিমাই ৫০.৭৯ ছেকেণ্ডত ৪০০ মিটাৰ অতিক্ৰম কৰি ৰাষ্ট্ৰীয় অভিলেখ গঢ়িছিল। ২০ বছৰ অনূৰ্ধ ৪০০ মিটাৰ দৌৰৰ বিশ্ব এথলেটত হিমাই স্বৰ্ণ পদক লাভ কৰাৰ পাছতেই জাকাৰ্টাতো সেই সফলতাৰ ধাৰাবাহিকতা ৰক্ষা কৰিছিল।\nএতিয়া হিমাক লৈ খোদ প্ৰশিক্ষক আৰু তেওঁৰ অনুগামী সকলে চিন্তিত হৈ পৰিছে। বিজ্ঞাপনত অধিক সময় দিয়া হিমাই কেতিয়াও পদকৰ পিছত নহয়, সময়ৰ পাছত দৌৰে বুলি মন্তব্য কৰিছিল। হিমাক লৈ অসমবাসীৰ লগতে ভাৰতবাসীয়েও বহু সপোন দেখিছিল। কিন্তু হিমাৰ শেহতীয়া ফলাফল আৰু অনুশীলনত মন নিদিয়াৰ ফলত হিমাৰ দৌৰ ইয়াতে সমাপ্ত হ’ব নেকি বুলিও বহুতে চৰ্চা কৰিছে।\nৰাহুল গান্ধী হিন্দু নহয়, হাইব্ৰীডঃ কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী অনন্ত হেগড়ে\nপ্ৰাৰ্থিত্ব কেন্দ্ৰিক অসন্তুষ্টিত বিব্ৰত বিজেপি, টিকটৰ পৰা বঞ্চিত হ’ব পাৰে ৰাজ্যৰ ৫ সাংসদ!


পিঙ্গলি ভেংকয়া - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nপিঙ্গলি ভেংকয়াৰ সোঁৱৰণত প্ৰৱৰ্তন কৰা ডাক টিকট\nমছলিপত্নম্, অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ, ভাৰত\nপিঙ্গলি ভেংকয়া (ইংৰাজী: Pingali Venkayya) হৈছে এগৰাকী ভাৰতী স্বাধীনতা সংগ্ৰামী আৰু আধুনিক ভাৰতীয় জাতীয় পতাকাৰ জন্মদাতা। তেখেতে প্ৰস্তুত কৰা আৰ্হিৰ আধাৰত ভাৰতৰ সদ্য ব্যৱহৃত জাতীয় পতাকাখন ৰূপাঙ্কণ কৰা হৈছিল। ইয়াৰ আগত বিভিন্ন সময়ত বিভিন্ন আৰ্হিৰ পতাকা স্বাধীনতা সংগ্ৰামত জাতীয় পতাকা ৰূপে ব্যৱহাৰ হৈ আহিছিল। তেখেতে ৰূপাঙ্কণ কৰা আৰ্হি প্ৰথমে ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ বাবে আৰু পাছলৈ ১৯৪৭ চনত কিছু সংশোধনৰ সৈতে ভাৰতীয় জাতীয় পতাকা ৰূপে গ্ৰহণ কৰা হৈছিল।\nপিঙ্গালি ভেংকয়াৰ জন্ম হৈছিল ১৮৭৬ চনৰ ২ আগষ্ট তাৰিখত অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ কৃষ্ণা জিলাৰ মছলিপত্নম্ নামৰ ঠাইত। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম হনুমন্থাৰায়ুডু আৰু মাতৃৰ নাম আছিল ভেংকটানম্মা। স্কুলীয়া শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি তেওঁ উচ্ছ শিক্ষাৰ বাবে কলম্বোলৈ গৈছিল। দক্ষিণ আফ্ৰিকাত তেখেতে প্ৰথমবাৰৰ বাবে মহাত্মা গান্ধীক লগ পাইছিল আৰু তেতিয়াৰে পৰা দুয়োৰে ঘনিষ্ঠতা বাঢ়ি আহে। তেখেত স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ সৈতে অবিৰতভাৱে ভাৱে জড়িত আছিল। তেখেতক হীৰক ভেংকয়া (Diamond Venkayya) তথা কপাহী ভেংকয়া (Cotton Venkayya) আদি নামেৰেও সম্বোধন কৰা হয়। ১৯০৬ চনৰ পৰা ১৯১১ চনলৈকে তেখেতে বিভিন্ন শস্যৰ ওপৰত গৱেষণা কৰে আৰু কম্বোডিয়া কটন নামৰ এবিধ কপাহৰ বিষয়ে পূৰ্ণ গৱেষণা প্ৰস্তুত কৰি উলিয়াই। তেখেত এগৰাকী ভূতত্ত্ববিদ আছিল আৰু এই বিষয়ত ডক্টৰেট লাভ কৰিছিল। তেওঁ অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ হীৰাৰ খনি খনন কৰ্তৃপক্ষৰ সৈতেও জড়িত আছিল। তেখেতে ১৯১৬ চনৰ পৰা ১৯২১ চনলৈকে ৫ বছৰকাল ৩০খন দেশৰ জাতীয় পতাকাৰ বিষয়ে গৱেষণা কৰে আৰু অন্তত বৰ্তমানৰ ত্ৰিৰংগা পতাকাৰ আৰ্হি প্ৰস্তুত কৰি উলিয়াই।\nএই গান্ধীবাদী নেতা গৰাকীৰ ১৯৬৩ চনত অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ বিজয়ৱাড়াত মৃত্যু হয়। মৃত্যুৰ সময়ত তেখেতৰ অৱস্থা আৰ্থিকভাৱে বহুত শোচনীয় আছিল। ২০০৯ চনত তেখেতৰ সোঁৱৰণত ভাৰত চৰকাৰে এটি ডাক টিকট উন্মোচন কৰে।\n↑ "History of Indian Tricolor". Government of India. Archived from the original on 22 May 2011. http://web.archive.org/web/20110522143611/http://india.gov.in/myindia/national_flag.php। আহৰণ কৰা হৈছে: 15 October 2012.\n↑ Designer of India National Flag Pingali Venkayya Biography\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=পিঙ্গলি_ভেংকয়া&oldid=300651"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ২৬ ছেপ্টেম্বৰ, ২০২১ তাৰিখে ০৭:৪৩ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


কাৰাগাৰত সা ৰে গা মা! গায়ক ৰূপত ৰাকেশ পাল - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\nকাৰাগাৰত সা ৰে গা মা! গায়ক ৰূপত ৰাকেশ পাল\nডিজিটেল ডেস্কঃ গুৱাহাটী কেন্দ্ৰীয় কাৰাগাৰত আজি আছে এক বিশেষ অনুষ্ঠান। কাৰাগাৰত আৱদ্ধ বহু কয়দীৰ লগতে গীত, সুৰ আৰু লয়ত মচগুল হৈ পৰিছে ৰাকেশ পাল। এইকেইদিন ভীষণ ব্যস্ত উত্তৰ কাছাৰৰ দুৰ্নীতিৰ চৰ্দাৰগৰাকী। এইবাৰ পিছে দুৰ্নীতিৰ বাবে তেওঁৰ নাম চৰ্চালৈ অহা নাই। কাৰাগাৰৰ ওখ চাৰিবেৰৰ মাজত কেইদিনমান আগৰে পৰাই চলি আছে আখৰা। সেই আখৰাত ব্যস্ত ৰাকেশ পালো। কোনোবাই যদি তবলা, কোনোবাই হাৰমণিয়াম লৈ বন্দীত্ব জীৱন পাহৰি মচগুল হৈ আন এক পৃথিৱীত।\nৰাকেশ পাল আৰু অন্যান্য একাংশৰ উদ্যোগতে কাৰাগাৰৰ কয়দী সকলৰ বাবে এবছৰৰ পূৰ্বে খোলা হৈছিল এখন সংগীত বিদ্যালয়। আজি এবছৰ হ’ব সেই সংগীত বিদ্যালয়খনৰ। ‘সুৰৰ পানচৈ’ নামৰ এই সংগীত বিদ্যালয়খনৰ সৈতে জড়িত হৈ আছে ৰাজ্যৰ কেইবাগৰাকীও শিল্পী-সাংস্কৃতিক কৰ্মী।\nকাৰাগাৰৰ ভিতৰত নহয় কেৱল বেয়া কাম। সৃষ্টি আৰু সাধনাৰ মাজতেই আবদ্ধ হয় সেই বন্দী জীৱন। ‘সুৰৰ পানচৈ’ নামৰ এই সংগীত বিদ্যালয়খনত সংগীতৰ পাঠ লৈছে কাৰাগাৰৰ কেইবাগৰাকী কয়দীয়ে। তাৰ মাজতে আছে ৰাকেশ পালো।\n১১ জানুৱাৰী, ২০১৯ত প্ৰথম এই বিদ্যালয়ৰ প্ৰতিষ্ঠা দিৱস উপলক্ষ্যে আয়োজন কৰা বিশেষ অনুষ্ঠানত গায়ক ৰূপত দেখা পোৱা যাব ৰাকেশ পালৰ লগতে আন কেইবাগৰাকী কয়দীক। সাজু হৈছে সকলো। ইতিমধ্যে প্ৰায় দুই সহস্ৰাধিক কয়দীয়ে একেলগে গাইছিল ‘অ’ মোৰ আপোনাৰ দেশ…’। দুৰ্নীতিত অভিযুক্ত হৈ ৰাকেশ পালে দীৰ্ঘদিন ধৰি জেইলৰ ভাত খাই আছে। কাৰাগাৰতে এদিন কীব’ৰ্ডো শিকিছিল ৰাকেশ পালে। এতিয়া পিছে তেওঁ গানতহে মনোনিৱেশ কৰিছে। দুৰ্নীতিৰ সাম্ৰাজ্য পাতি এদিন লুণ্ঠনৰ জাল মেলা ৰাকেশ পালে কি গীত গাব সেয়াহে এতিয়া কয়দীসকলৰ মাজত আলোচনা চলিছে।\nজীৱনৰ সুৰ-তাল-লয়-মান খেলমেলি হৈ গ’লেও আজি সংগীতৰ সুৰ-তাল-লয় ধৰি ৰাখিবলৈ চেষ্টা কৰিব হেনো ৰাকেশ পালে। কাৰাগাৰৰ এক ভিতৰৰ সূত্ৰৰ পৰা পোৱা খবৰ অনুসৰি কেতিয়াবা যদি ক্ৰিকেট, কেতিয়াবা সভা আৰু কেতিয়াবা এনেদৰে গীতক লৈয়ে ভীষণ ব্যস্ত হৈ আছে ৰাকেশ পাল।\nজাতি ধ্বংসী বিধেয়ক বাতিলৰ দাবীত মৰাণ আঞ্চলিক ব্যৱসায়ী সন্থাৰ অনশন\nদিল্লীত বিধ্বংসী অগ্নিকাণ্ড


মাইক্র'চফ্টৰ লেংগুৱেজ ইণ্টাৰফেচ পেক (LIP) — বিকাশপেডিয়া\nমূল পৃষ্ঠা / শিক্ষা / ডিজিটেল সাক্ষৰতা / কম্পিউটাৰ / মাইক্র'চফ্টৰ লেংগুৱেজ ইণ্টাৰফেচ পেক (LIP)\nমাইক্র'চফ্টৰ লেংগুৱেজ ইণ্টাৰফেচ পেক (LIP)\nমোৰ লগৰ এটাই 'আমি অসমীয়া' চাই ক'লে কবি হোৱাৰ আঁচনি নেকি ? মই ভাবিলোঁ কবি তো হ'ব লাগিবই, অলপ অভিযান্ত্ৰিক জ্ঞানৰ বিষয়েও লিখা যাওক৷\nযোৱাকালি মাইক্র'চফ্ট য়ে ৬৪-বিট্ ৰ Win7 ৰ লেংগুৱেজ ইণ্টাৰফেচ পেক (LIP) মুকলি কৰি দিলে | এয়া এইটোও কোৱা হৈছে যে অসমীয়া ভাষাৰ LIP কেৱল ডাউনল'ড কেন্দ্ৰৰ পৰাহে লব পৰা যাব, OEM বা System Builder channels ৰ জৰিয়তে উপলব্ধ ন'হব|\nএইখিনিতে জনাই থোৱা উচিত যে মাইক্র'চফ্ট য়ে ৩২-বিট্ ৰ Win7 ৰ অসমীয়া ভাষাৰ লেংগুৱেজ ইণ্টাৰফেচ পেক (LIP) ২০১০ চনৰ ২৯ মে তাৰিখেই উপলব্ধ কৰাইছিল | আপুনি যদি Win7 ব্যৱহাৰ কৰি আছে, তলৰ ঠিকনাটোত গৈ অসমীয়া ভাষাৰ লেংগুৱেজ ইণ্টাৰফেচ পেক (LIP) ডাউনল'ড কৰি আপোনাৰ সংগণক যন্ত্রটো অসমীয়া কৰি তোলক | যিহেতু তলৰ ঠিকনাটোত Windows7LIP ৰ ৩২-বিট্ আৰু ৬৪-বিট্ সংসৰণৰ কাৰণে পৃথকভাৱে ডাউনলোড, আপনি ডাউনলোড আৰম্ভ কৰাৰ আগতে, আপুনি Windows 7-ৰ কোনটো সংস্কৰণ স্থাপন কৰিব তাক নিশ্চিত কৰি লব লাগিব-\nআপোনালোকৰ সুবিধাৰ্থে মই Microsoft.com পৃষ্ঠাৰ কিছু নিৰ্দেশাৱলী ইয়াত লিখিছোঁ যিয়ে আপুনি Windows 7-ৰ কোন সংস্কৰণটো স্থাপন কৰিছে তাক নিৰ্দ্ধাৰণ কৰাত সহায়ক হব:\n১)Start বুটামত ক্লিক কৰক\n২)তাৰপিছত কম্পিউটাৰত সোঁ-ক্লিক কৰক আৰু Properties চয়ন কৰক৷ এইটোত আপোনাৰ কম্পিউটাৰ সম্পৰ্কত সাধাৰণ তথ্য দিয়া আছে৷\n৩)ছিষ্টেম প্ৰকাৰৰ কাৰণে ছিষ্টেম বিভাগত লক কৰক৷ এইটোৱে যদি আপোনাৰ Windows7অপাৰেটিং ছিষ্টেম 32-বিট অপাৰেটিং ছিষ্টেম বা 64-বিট অপাৰেটিং ছিষ্টেম হয় সংকেত দিয়ে৷\nগোটেই ৰামায়ণ বৰ্ণাই মোৰ লাগিছে মই ৰাম কোন তাকে কোৱা নাই৷ লেংগুৱেজ ইণ্টাৰফেচ পেক (LIP) টো কি বস্তু ??\nমাইক্র'চফ্ট য়ে কোৱা বিৱৰণটো মই ইয়াতে দি দিছোঁ:\n"Windows লেংগুৱেজ ইণ্টাৰফেচ পেকে (LIP) Windows-ৰ বহুল ব্যৱহৃত ক্ষেত্ৰসমূহৰ আংশিকভাৱে অনুবাদ কৰা সংস্কৰণ এটাৰ যোগান ধৰে৷ LIP স্থাপন কৰাৰ পিছত, ৱিজাৰ্ডত পাঠ, সংলাপ বাকচসমূহ, মেনুসমূহ আৰু সহায় আৰু সমৰ্থন বিষয়সমূহ LIP ভাষাত প্রদৰ্শিত হ'ব৷ অনুবাদ হৈ নথকা পাঠটো Windows 7-ৰ আধাৰিত ভাষাত থাকিব৷ উদাহৰণস্বৰূপে, আপুনি যদি Windows 7-ৰ স্পেনিচ সংস্কৰণ ক্ৰয় কৰে আৰু কাতালান LIP স্থাপন কৰে, কিছু পাঠ স্পেনিচত থাকিব৷ আপুনি কোনো একক বুনিয়াদি ভাষাত এটাতকৈ অধিক LIP স্থাপন কৰিব পাৰিব৷ Windows LIP Windows 7-ৰ সকলো সংস্কৰণতে স্থাপন কৰিব পাৰে"|\nমই আৰু LIP\nমই এই প্ৰকল্পটোৰ লগত প্ৰথম জড়িত হৈছিলোঁ ২০০৮ চনৰ জুন মাহত Win Vista ৰ লেংগুৱেজ ইণ্টাৰফেচ পেক (LIP)মুকলি কৰাৰ সময়ত ৷ ২০০৮ চনৰ জুন মাহৰ ২৮ তাৰিখে Win Vista ৰ বাবে অসমীয়া ভাষাৰ LIP উপলব্ধ কৰা হয় |\nঅৱশ্যে মোৰ বৰঙনি নিচেই অকণমানি, কোনোবাই মই কিবা কৰা বুলি কলে লাজেই লাগে৷ গোটেই প্ৰকল্পটো মাইক্র'চফ্ট ৰেডম'ন্ড ৰ পৰা চলোৱা হৈছে, য'ত অসমীয়া ভাষাৰ শব্দবোৰৰ বাবে কিছুমান তৃতীয় পক্ষ(Vendor Company)ৰ সহায় লোৱা হৈছে ৷ মই শেষ পৰ্য্যায়ত বানান, বাক্য গাঠনি, ব্যাকৰণ আৰু সমগ্ৰ পৃষ্ঠাটো পৰীক্ষণ কৰাৰ দায়িত্ব লৈছিলোঁ ৷ মই ভালেকেইটা পৰামৰ্শ দিছিলো যদিও সময়ৰ নাটনিত আটাইবোৰৰ সুধৰণি সম্ভৱ হোৱা নাছিল; এতিয়াও দুই এটা দৃষ্টিকটু ভাবে ভুল ৰৈ গৈছে ৷ Vendor Company বা FreeLancer যিসকলে প্রকৃত ভাঙনিবোৰ কৰিছে,তেওঁলোকলৈ অশেষ ধন্যবাদ |\nWindows Vista ৰ বাবে LIP\nআপুনি যদি Windows Vista ব্যৱহাৰ কৰি আছে, তলৰ ঠিকনাটোত গৈ অসমীয়া ভাষাৰ লেংগুৱেজ ইণ্টাৰফেচ পেক (LIP) ডাউনল'ড কৰি আপোনাৰ সংগণক যন্ত্রটো অসমীয়া কৰি তোলক -\nমাইক্র'চফ্টকে ধৰি আন আন ডাঙৰ কোম্পানীবোৰে ভাষাৰ স্থানীয়কৰণৰ ওপৰত বহুত জোৰ দিছে ৷ মই নিজে তেনেকুৱা ভালেকেইটা প্ৰকল্পত জড়িত,আংশিক ভাবে |\nপৃষ্ঠাৰ মান নিৰ্ধাৰণ (63 ভোট দিয়ক)\nভাস্কৰ Dec 14, 2016 02:32 PM\nমাইক্ৰচফট উইন্ডজৰ ৬৪বিট বেছি ভালনে ?৩২ বিট বেছি ভাল ?\nইন্টাৰনেটৰ বিষয়ে ভালদৰে জানক\nপেনড্ৰাইভত থকা ফাইলৰ ভাইৰাছৰ আক্ৰমণ\nউইণ্ডোজৰ RUN ৰ ব্যৱহাৰ\nকম্পিউটাৰৰ Funtional Key (F1-F12) ৰ ব্যৱহাৰ\nআপোনাৰ কম্পিউটাৰৰ ইউএছবি পোৰ্ট সুৰক্ষিত কৰক\nএন্টিভাইৰাছ অবিহনে আপোনাৰ কম্পিউটাৰটো কেনেকৈ সুৰক্ষিত ৰাখিব?\nপেনড্ৰাইভ বা মেম’ৰি কাৰ্ডত সঠিক ঠাই আছেনে নাই সেইটো কেনেকৈ জানিব?\nকম্পিউটাৰৰ তথ্য চুৰ কৰা নতুন ভাইৰাছ\nতথ্য সংৰক্ষণৰ বাবে ব্যৱহৃত হ’ব ডিএনএ\nঅধিক মণিটৰৰ বাবে উইণ্ড’জ ৮\nউইণ্ড’জ ৮ৰে আপোনাৰ পৰিয়ালৰ অধিক সুৰক্ষিতকৰণ\nউইণ্ড’জ ৮ত পিনড ছাইট\nউইণ্ড’জ ৮ত প্ৰিণ্টিং সৰলীকৰণ\nউইণ্ড’জ ৮ত ইণ্টাৰনেট এক্সপ্ল’ৰাৰৰপৰা লিংক শ্বেয়াৰ\nউইণ্ড’জ ৮ টাচ্চ কীব’ৰ্ডৰ ডিজাইনিং\nউইণ্ড’জ ৮ কেলেণ্ডাৰ এপলিকেশ্যন\nHTML5 আৰু CSSৰ মাধ্যমেৰে এনিমেচন\nউইণ্ড’জ এজুৰ ম’বাইল সেৱা\nফাইল হিষ্টৰীৰ জৰিয়তে ইউজাৰ ফাইল সংৰক্ষণ\nউইণ্ড’জ ৮ত ফ্লেছ\nইণ্টাৰনেট এক্সপ্ল’ৰাৰ ১০ত প্ৰিভিউৰ সৈতে ৱেব ব্ৰাউজিঙৰ আৰম্ভণি উইণ্ড’জ ৮ত\nউইণ্ড’জ লাইভ মেছত আপডেট\nইণ্টাৰনেট এক্সপ্ল’ৰাৰ ১০: টাচ্ছৰ বাবে ক্ষিপ্ৰ, সুচল আৰু উত্তম\nউইণ্ড’জ ৮ বক্স এপ্লিকেশ্যন\nবৈশিষ্ট্য স্পটলাইট: অনুসন্ধান\nপেছাদাৰী মানৰ অনলাইন ভিডিঅ’ সক্ৰিয় কৰাৰ পদ্ধতি\nএনএফচিৰ সৈতে প্ৰান্তীয় এপ্লিকেশ্যন বিকাশ\nউইণ্ড’জ ষ্ট’ৰ এপ্লিকেশ্যনেৰ সৈতে সংযুক্ত\nউইণ্ড’জ ষ্ট’ৰত বৈশিষ্ট্যযুক্ত এপ্লিকেশ্যন\nউইণ্ড’জ ষ্ট’ৰ এপলিকেশ্যন নিৰ্মাণত সুৰক্ষাৰ উত্তম অনুশীলন\nউইণ্ড'জ 8.1 প্ৰিভিউ\nউইণ্ড'জ 8-ত ইনপুট আধুনিকীকৰণ\nউইণ্ড'জ 8.1 প্ৰিভিউত এপ্প নিৰ্মাণ কৰা\nউইণ্ড'জ 8-ত হাইপাৰ-ভি-ৰ সমৰ্থন\nউইণ্ড'জ আযোৰ সংগ্ৰহ 2.0\nআযোৰ প্ৰতিচ্ছবি গেলাৰীত উইণ্ড'জ চাৰ্ভাৰ 2012 আৰ2\nWindows আযোৰ মাৰ্কেটপ্লেচত নতুন Bing স্পিচ্চ্ চিনাক্তকৰণ নিয়ন্ত্ৰণ আৰু উন্নীত কৰা Bing OCR আৰু অনুবাদক নিয়ন্ত্ৰণ\nকাৰ্যালয়ৰ বাবে ভিজুৱেল অফিচ\nমেকৰ বাবে মাইক্ৰ'ছফ্ট আউটলুক এক্সপ্ৰেছ\nউইণ্ড’জ অন এ আৰ এম প্ৰচেছৰ নিৰ্মাণ\nমাইক্র’ছফট অফিচ প্রজেক্ট ২০০৭\nএম এচ এক্সেল ২০০৭\nকম্পিউটাৰৰ পৰিচয় আৰু ভূমিকা\nপেন ড্ৰাইভৰ পৰা উইণ্ডজ7ইনষ্টল\nকম্পিউটাৰ এটা কিনাৰ আগতে\nমাইক্র’ছফট পাওয়াৰ পয়েন্ট ২০০৭\nবেয়া হোৱা মে’মৰি কাৰ্ড কেনেকৈ ঠিক কৰিব?\nকম্পিউটাৰঃ ইয়াৰ সম্যক আৰু মৌলিক ধাৰণা\nকম্পিউটাৰ আৰু ইন্টাৰনেটৰ লগত জড়িত কিছু শব্দাৰ্থ\nআধুনিক শিক্ষা প্ৰযুক্তি বিজ্ঞানৰ বিভিন্ন প্ৰকাৰ\nই-চাইন-অনলাইন ডিজিটেল চিগনেচাৰ সেৱা\nকম্পিউটাৰ পৃথিৱীৰ চমুবাট\nআমাৰ জীৱনত মবাইল ফোনৰ ব্যৱহাৰ :\nগাৰ্হস্থ্য বিজ্ঞান :\nঅনলাইন শিক্ষাৰ প্ৰাসংগিকতা আৰু জনপ্ৰিয়তা:\nইন্টাৰনেটত কিদৰে অসমীয়া ভাষা লিখিব\nমোবাইল ফোনৰ বিষয়ে\nকম্পিউটাৰৰ বিষয়ে যৎকিঞ্চিতঃএক্সেলত পাঠ সংৰেখন\nপ্ৰথম অসমীয়া মুদ্ৰিত গ্ৰন্থ বাইবেলৰ অনুবাদক আত্মাৰাম শৰ্মা\nডিজিটেল ইণ্ডিয়া :\nআন্তৰ্জাতিক সাক্ষৰতা দিৱসৰ অৱলোকন\nবিজ্ঞান মানসিকতা, আধ্যাত্মিক মানসিকতা, মানুহৰ জ্ঞানৰ ৰহস্য ইত্যাদি\nমেলৱেৰৰ পৰা সুৰক্ষা


ছাইন্সোৰ ছলি- বাসৱদত্ত দাস – ফটাঢোল\nছাইন্সোৰ ছলি- বাসৱদত্ত দাস\n: বুজিছ, আলী, তোৰেই ভাল দেʼ।\nতামোলেৰে মুহুদিটো কৰি মই কʼবলৈ ধৰিলোঁ৷\n: হেই আম্‌ৰা নাম আলী নয়, ৰফিকুল বোলবো৷\n: ধেই, বাৰে বাৰে ভুল হৈ যায়; আচ্ছা মই কৈ আছিলোঁ কি, বোলো তই কেতিয়াবা স্কুলত পঢ়ি পাইছ নে, আগেয়ে সেইটোকে কʼচোন৷\n: কে, আমি? আমি এল পিতে পঢ়েছিলাম; বৰো ক-মানে পঢ়ি আৰ স্কুলটা বাদ দিয়েছি।\n: ঐ, অসমীয়াত কʼৱৈ! মই বাংলা-চাংলা বুজি নাপাওঁ। আমি বাংলা “বুজেন না”!\n: আমি বৰো ক-মানে পঢ়ি৷ তাৰ পৰ পঢ়া আৰ বাদ দিছি।\n: আচ্ছা, আচ্ছা.. বাৰু আলী; হেইট কি আছিলে নামটো- ৰফিকালী, অঁ অঁ, তই বিজ্ঞান কি বুজি পাৱনে, বিজ্ঞান৷\nঘাঁহ কাটি থকাৰ পৰাই মূৰটো নোতোলাকৈ চুটিকৈ ৰফিকুলে উত্তৰ দিলে,\n: সেইকাৰণেই কৈছিলোঁ- আলী, তোৰেই ভাল দেʼ৷\n: এক্‌টা কথাকে আমি কতবাৰ বোল্‌বো, আমি আলী নয় আলী নয় বুলি, তা আমাকে আলীয়ে বোল্‌বো!\n: অʼই, তই কি ভোৰ্‌ভোৰালি? ৰ শুনচোন, বৰ দৰকাৰী কথা কৈ আছোঁ মই৷ তই যে বিজ্ঞান কি নুবুজ, এইটো তোৰ কাৰণেই মংগল। বিজ্ঞান তই বুজি পাব নালাগে, কিন্তু তই বিজ্ঞানমনস্ক হʼব লাগিব। বুজি পাইছ নে তই?\n: বুঝতে পাৰি না কি যে বল্‌ছে, পাগল হয়ে গেছে কি!\n: বিজ্ঞান বুজা তোৰ কাম নহয়, সেইটো কাম মানুহৰে এটা বেলেগ প্ৰজাতিৰ। ‘ছাইন্সোৰ ছলি’ বুলি এটা জাত আছে মানুহৰ, তই শুনিছ নে ইহঁতৰ বিষয়ে?\nৰফিকুল ঘাঁহ কটাত মগন৷\n: এৰা, নুশুনিবিয়েইতো। এইকাৰণেই কৈছিলোঁ, “আলী, তোৰেই ভাল” বুলি৷\n: হেই, আপ্‌নাকে এক্‌টা কথাই কতবাৰ বোঝাবো, আমি আলী নয়, ৰফিকুল- ‘ৰফিকুল’! ৰফিকুল ডাক্‌বো, নইলে ডাক্‌বো না মোটেই।\n: আচ্ছা, আচ্ছা, বাৰু, হʼব দে। এতিয়া শুন, মোৰ কথা শুনি ঘাঁহ কাটি থাক। এই চাবি, সেইখিনিতে পদিনা আৰু ব্ৰাহ্মীশাক অলপ ৰুই থৈ দিছিলোঁ, সেইবোৰ এৰি যাবি। ৰফিকুল (সুৰ লগাই), তোক যে ‘ছাইন্সোৰ ছলি’ বুলি এটা প্ৰজাতি থকাৰ কথা কʼলোঁ, সিহঁত হৈছে বিজ্ঞান বোলা বিষয়টোৰ স্বত্বদখলকাৰী। বিজ্ঞান অকল সিহঁতেহে বুজিব। বিজ্ঞান বুজাটো সিহঁতৰ শাখাগত অধিকাৰ। তোৰ ভাগ্য যে তই সেই শাখা-প্ৰশাখাৰ মেৰপেচত সোমাই নপৰিলি৷ বৰ ক-মানতে পঢ়া এৰি বৰ মানুহ হʼলি৷ বুজিছ, ৰফিকুল (পুনৰ লেনিয়াই), মেট্ৰিক পাছ কৰাৰ পিছত ছাত্ৰবোৰ আৰু ছাত্ৰ হৈ নাথাকে৷ সিহঁতৰ এচামে গাত ওলমাই ‘আৰ্ট্‌ছোৰ ছলি’ৰ নামফলক, এচামে ‘কমাৰ্চোৰ ছলি’ বোলাই সাউদৰ পুতেকটো হৈ পৰে, আৰু আন এচামে ‘ছাইন্সোৰ ছলি’ হৈ গোটেই প্ৰকৃতিৰে সকলোবোৰ তত্ত্ব আৰু সূত্ৰৰ একাধিকাৰী হৈ পৰে৷ তাৰ পিছত? তিনিও প্ৰজাতিৰ ছাত্ৰৰ মাজলৈ একোখনকৈ অদৃশ্য আঁৰকাপোৰৰ বিভাজন আহি পৰে। বিশেষকৈ এই বিভাজনটো কমাৰ্চ আৰু ছায়েন্সৰ ছলিৰ মাজত ইমানেই গাঢ় হয় যে ইহঁত দুয়োটাৰে মাজত অহি-নকুলৰ সম্পৰ্ক। তই বুজি পাই আছʼ নে মই কি কৈছোঁ, আলী!\nখেচেক-খেচেক কাঁচি চলোৱাৰ শব্দ; ৰফিকুল মনে মনে আছে৷ কাঁচি চলোৱাৰ কোবটো আগতকৈ অলপ বেছি হোৱা যেন পালোঁ। পুনৰ গেঁৰিয়ালোঁঁ,\n: বোলো, অʼ আলী, তই বুজি পাইছ নে কি কৈ আছোঁ? আলী অʼ, তই শুনি আছʼ নে নাই! আলী- হোহ্, ৰʼচোন ৰʼ, তোৰ নামটোতো আলী নহয়৷ হেহ্ কি আছিল, ৰফিকালী, ওঁ নহয়, ৰফিকুদ্দিন- নে ৰফিকুল! অঁ-অঁ, ৰফিকুল৷ অঁ ৰফিকুল (লেনিয়াই), তই শুনি আছʼ নহয়?\nৰফিকুলে গেঙনি এটা মাৰিলে৷\n: শুনি আছোঁ, বকি যাওক৷\n: ঠিক আছে, শুনি থাকিবি। মাজে মাজে উঁ-আঁ এটাকে দিবিচোন! অহি মানে কি জান নহয়? সাপ৷ নকুল মানে- এ তহঁতে জানিবি দে- নেউল৷ এই যে ‘ছাইন্সোৰ ছলি’ আৰু ‘কমাৰ্চোৰ ছলি’ৰ মাজৰ তুমুল প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা, তাৰ বাবেই ‘ছাইন্সোৰ ছলি’ আৰু ‘কমাৰ্চোৰ ছলি’ বিলাকে নিজৰ নিজৰ শাখা দুটাৰ কপিৰাইট কৰি লʼলে; তই বুজি পাই আছ নে নাই? কপিৰাইট এটা আইনী অধিকাৰ। এজনৰ স্বত্ত্বত থকা বস্তু আন এজনে বিনাচৰ্তে ব্যৱহাৰ কৰিব নোৱৰাৰ ব্যৱস্থা। আৰু সিহঁতৰ কপিৰাইটত থকা চৰ্তটো কি? এটাই, ব্যক্তিজন সিহঁতৰ ‘ৰেস্পেক্টিভ’ শাখাৰ এজন হʼবই লাগিব৷ ইয়াৰ ফলত হʼল কি, এই দুই প্ৰজাতিৰ দখলীকৃত জ্ঞানৰ সামান্যতমো অধিকাৰী হʼবলৈ হʼলে তই সময় থাকোঁতেই সিহঁতৰ শাখাৰ এজন হʼব পাৰিব লাগিব৷ নহʼলে, সিহঁতৰ স্বত্ত্বদখলীকৃত জ্ঞানফলৰ এবখলাও খাব খুজিলে সিহঁতৰ পোন্দোৱা দুচকুৰহে তই মুখামুখি হʼবি৷ অঁ, তোৰ সেইখিনি হʼল? আচ্ছা, এই গোলাপজোপাৰ ডাল-পাতবোৰ সমান কৰি দেচোন এতিয়া৷ মই কি কৈ আছিলোঁ, অʼ সময়ৰ কথা। মেট্ৰিকলৈকে শান্তিৰে, সুস্থিৰে অকল ছাত্ৰ হৈ থকাৰ পিছত যেতিয়া তই কলেজ পাবি- তইতো নাপালিয়ে দেচোন, বৰ ক-মানতেই স্কুল এৰি বৰ মানুহ হʼলি- বাৰু যি কি নহওক, সেই তেতিয়াই তোৰ সন্মুখত এই তিনিখন দুৱাৰ মেল খাই পৰে৷ তাৰ ভিতৰত দুখন দুৱাৰত চিক্যোৰিটী মোতায়েন কৰা থাকে; এবাৰ তাত সোমাই লʼলে বোলে তোৰ লাইফ চিক্যোৰ্‌ড্। সেই দুখন দুৱাৰেদি তই যাকে সোমোৱা দেখা পাবি, তাৰেই হাতে হাতে একোখনকৈ পাছ দেখিবি৷ সেইখন ভি আই পি পাছ, ওৰফে হাই পাৰ্ছেণ্টেজৰ একোখনকৈ মাৰ্কশ্বীট – কমাৰ্চৰ বাবে চেভেণ্টী পাৰ ছেণ্টৰ পৰা, আৰু ছায়েন্সৰ পাছখন এইটী পাৰ ছেণ্ট এণ্ড এবাভ। আনখন দুৱাৰত পাছ নালাগে যদিও টিকট চিষ্টেম এটা থাকে৷ দাম লৈ, মানে পাৰ্ছেণ্টেজ লৈ টিকটধাৰীসকলৰ সুবিধা বেলেগ। সেয়া বাৰু যি নহওক, কিন্তু এই যে মেট্ৰিকৰ পিছতেই তিনিওখন দুৱাৰ খুলি দিয়া যায়, তাৰ পিছত ছায়েন্স আৰু কমাৰ্চৰ দুৱাৰ দুখন অকল পিছফালেহে খোলা ৰাখি চিৰদিনলৈ বন্ধ কৰি দিয়া হয়। পিছফালৰখন ওলাই যোৱাৰ ৰাস্তা কৰি গোপনে মেলি ৰাখে, যাতে আৰ্ট‌চ্‌ৰ শাখাটোলৈ অবাধে ইন্‌ফিল্ট্ৰেট হৈ থাকিব পাৰে। পিচে সেইফালৰ দুৱাৰখনেৰে কোনেও কাহানিও প্ৰৱেশ কৰিবৰ সাহ কৰাটো কিন্তু নিষেধ; নহʼলে দুটাকৈ পোন্দোৱা চকুৰ দৃষ্টি আহি তোৰ ওপৰত এনেদৰে পৰিব, যেন পাৰিলে কʼবহে – সাৱধান! বিগ ব্ৰোদা ইজ ওৱাচ্চিং য়ু। এতিয়া তই চাবি, এই দুটা প্ৰজাতিয়ে নিজৰ মাজততো যুঁজি কটাবই, আনটো প্ৰজাতিকো শান্তিৰে নিজৰ কাম কৰিবলৈ নিদিয়ে৷ নিজৰ মাজৰ যুঁজবিলাকৰ ফাঁকে ফাঁকে যেতিয়া অলপ-অচৰপকৈ বিৰাম লʼব তেতিয়া উভয়ৰে চকু পৰে আৰ্ট্‌চ্ ষ্ট্ৰীমটোৰ ওপৰত৷ আৰ্ট্‌চোনো কোনোবাই পঢ়ে নে? সেই ফেইলৰকেইটামানৰহে লাষ্ট ৰিজʼৰ্ট। কি যে কৰিব ইহঁতি জীৱনত; কেনেকে যে খাব নহয় ভাতমুঠি মোকলাই। – মুঠতে চিন্তাৰ ওৰ নাই। খোদ আৰ্ট্‌চৰ ছলিবিলাকৰেই নিজৰ অপগণ্ড স্থিতিক লৈ চাগেʼ ইমান চিন্তা নহয়, সন্মিলিতভাৱে বাকী দুটা শাখাৰ ছলিবিলাকৰ ইহঁতক লৈ যিমান আফ্‌চোচ! আৰ্ট্‌চৰ ছলিক লৈ দুশ্চিন্তাৰ মাম্‌লাত কিন্তু এই দুই শাখা একলগ৷ বাকী সময়খিনি “হুʼজ য়োৰ দেদী”ৰ শ্লোগান মাৰোঁতে মাৰোঁতে আৰ্ট্‌চ্ বুলিও যে তৃতীয় এটা বিশাল পৰিসৰৰ ষ্ট্ৰীমো আছে ইহঁতে সমূলি পাহৰিয়েই থাকে ।\n: দাদা, গোলাপ গাছটা ছাঁটা হয়ে গেছে; এখন কি কৰ্‌বো?\n: অহ্, হৈয়ে গʼল নে কি? এতিয়া তই সৌ নাৰিকলজোপাৰ তলৰ বনখিনি নিৰাই দেʼ। আৰু শুন, মই কি কৈ আছিলোঁ- অঁ, এতিয়া চাবি, ‘কমাৰ্চোৰ ছলি’ৰ কথা থাওক বাৰু, মই আজি নকওঁ। কিন্তু এই যে ‘ছাইন্সোৰ ছলি’- ইহঁতৰ দেমাকিটো বেছ চাবলগীয়া। ইহঁতে বিচাৰে, গোটেই বিশ্বখন ছায়েন্সময় হওক, মানুহৰ মগজে মগজে ছায়েন্সফুল ফুলক; অথচ সিহঁতে নিবিচাৰে ‘ছাইন্সোৰ ছলি’ নোহোৱাকৈয়ে কোনোৱে ছায়েন্স বুজিবলৈ বা বুজাটো জনাবলৈ ওলাওক৷ ইহঁতে বিচাৰে মনটোৱে প্ৰতি ছায়েন্সটো হওক, অথচ ‘ছায়েন্সৰ ছলি’ নোহোৱাকৈ মনৰ পৰা সেইবোৰ কিন্তু ওলাই নাহক৷ ইয়াৰ বিপৰীতে, ইহঁতে কিন্তু নিজৰটোৰ লগতে বাকী দুটা শাখাৰ ওপৰতো বিড়ালে বনৰ ওপৰত মল তেজি ক্ষেত্ৰাধিকাৰ জাহিৰ কৰাৰ নিচিনাকৈ অবাধে পাণ্ডিত্য জাহিৰ কৰি যাব বিচাৰে৷ মানে, আওপকীয়াকেʼ যহাব খোজে- ছায়েন্সৰ তুলনাত বাকী দুটা শাখাৰ কৌশলবোৰ তেনেই উজু৷ ৰ‍ʼ- মই তামোল এখন খাই আহোঁ ৰʼ। তই এইখিনি কৰি শেষ কৰ৷ আলী, মই কৈ আছিলোঁ কি- ইহ্ তোৰ নাম কʼত আলী, ৰফিকুল- অঁ ৰফিকুল, মই কৈ আছিলোঁ ইহঁতৰ, এই ‘ছাইন্সোৰ ছলি’বিলাকৰ কথা। তোক মই কওঁ, ইহঁতে যি ৰকম কৈ থাকে নহয় যে ইহঁতৰ পঢ়া-শুনা হেনো কিমান জটিল! ইমান যে কষ্ট! আনকি গাটো ধুবলৈকো সময় নাইকিয়া৷ পিচে কৰ্ণফ্লেক্স নে ‘নেটফ্লেক্স’ৰ এটাও কিন্তু চিৰিজ ইহঁতৰ বাদ নপৰে৷ ইহঁতে স্বঘোষিতভাৱে ইমান যে কষ্ট কৰে, তই হয়তো ভাবিছ- তোৰ ভাগ্যত নহʼলেও বোধকৰোঁ ইহঁতৰ ভাগ্যত তিমানখিনি কষ্টৰ বাবদ মিঠাফলকেইটাতো আলবৎ মিলিয়েই যায়। ওফ্, কিনো কʼম! নিউটন-আইন্‌ষ্টাইন-ৰমণহঁতৰ দিন নহয় এয়া, এতিয়া ‘ছাইন্সোৰ ছলি’য়ে কষ্ট কৰি ‘মীম’হে আৱিষ্কাৰ কৰে; তই বুজি পাৱ নে মীম কি? এহ্ নাপাবি দে৷ এতিয়া, এনে এদিনো আহিব, যেতিয়া মীমাৰ হʼবলৈ হʼলেও ‘ছাইন্সোৰ ছলি’ হোৱাটো বাধ্যতামূলক হৈ পৰিব৷\n: দাদা, বেলা হয়তেছে, আমাকে যেতে দাও৷\n: ৰহ্, ৰহ্, ইমান সোনকালে যাবৰ হোৱা নাই ৰʼ৷ তই এইখিনি শুনচোন, এতিয়াৰ ‘ছাইন্সোৰ ছলি’য়ে গোটেই ছাত্ৰ-জীৱনটো ‘হুʼজ য়োৰ দেদী, হুʼজ য়োৰ বছ’কৈ থাকোঁতে থাকোঁতে, আৰু তাকেই প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ শাম-দাম-দণ্ড-ভেদ আদিৰ প্ৰয়োগৰ নামত বাকী দুটা শাখাক ট্ৰোল নামৰ এবিধ ইংৰাজী-মাৰ্কা ইতিকিং কৰোঁতে কৰোঁতে এসময়ত একো-একোজন নামজ্বলা ষ্টেণ্ড-আপ কমেডিয়ান হৈহে এণ্ড-আপ কৰেগৈ৷ আজি কেইটানো ‘ছায়েন্সোৰ ছলি’ মূধা-ফুটা বিজ্ঞানী হৈ ওলাব পাৰিছে, আৰু কেইটাইনো পঢ়া সামৰিয়েই চেলিব্ৰেটেদ মীমাৰ বা কমেডিয়ান হৈছে – পৰিসংখ্যা উলিয়ালেই ওলাই পৰিব৷ মুঠতে ‘ছাইন্সোৰ ছলি’য়ে আজি সকলোবিলাক হৈছে, ‘আৰ্টিষ্ট’ হৈছে, ‘ষ্টাৰ্ট-আপ’ত ধৰিছে, এল পি মাষ্টৰ হৈছে, বেকাৰো হৈছে; কিন্তু নিজৰ শাখাৰে জড়িত কোনো কামতে ধৰি মানৱজাতিৰ উত্তৰণত একো গুৰুত্বপূৰ্ণ অৱদান আগবঢ়াব পৰাতো নায়ে, বৰঞ্চ যাকেই পেঙেলিয়াইছে, ওলোটাই তাৰেইহে বিদ্যা বে-দখল কৰাত লাগি পৰিছে। বিপৰীতে, ‘ছায়েন্স’ কিন্তু এতিয়াও সিহঁতৰে বাপতি সাহোন। সিহঁতে প্ৰায়ে মানুহৰ কমনচেঞ্চহীনতাক লৈ ফ্ৰাষ্ট্ৰেটেদ হʼব আৰু কʼব যে এই মানুহবোৰনো বিজ্ঞানমনস্ক কেতিয়ালৈ হʼব! অথচ ‘ছায়েন্স বেকগ্ৰাউণ্ড’ৰ বাহিৰৰ এজনেও যদি সিহঁতৰ বিজ্ঞানক বুজি ওলাই আহে তাকে জনাবলৈ, সিহঁতৰ চকুত সেইটো কথায়ে তেতিয়া হুলে বিন্ধা দি বিন্ধিবলৈ ধৰিব। “সাৱধান, বিগ ব্ৰোদা ইজ ওৱাচ্চিং য়ু, তুমি বিজ্ঞানমনস্কতা প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ ওলাইছা, দিছ ইজ নট য়োৰ ডʼমেইন !”\n: দাদা, আমি যাবো৷ বেলা হয়েছে, বাড়ি থেকে দূৰ আছে।\n: অহ্, তোৰ হʼলেই নেকি? হেই ৰহ্ চাহটো খাই যাবি৷\n: দাদা, আমি চাহ খাবো না৷ আমি যাবো, খুব বেলা হয়েছে৷\n: আচ্ছা, ঠিক আছে, যাবি, যাবি৷ বাৰু এটা কথা কʼচোন, তোৰ ঘৰত ছলি-পলি কিমান?\n: (বিৰক্তিৰ সুৰত) পোলা পাঁচট্যা, মেয়া দুইট্যা!\n: কি পঢ়ি আছে?\n: মেয়া দুইট্যাকে আৰো পোলা তিন্‌ট্যাকে বিয়ে দিলেন৷\n: হাঁ! তোৰ বয়স কিমান?\n: জানি না৷\n: চল্লিছৰ বেছিতো হʼবই নোৱাৰে৷ তোৰ আপী দুটাক কিমান ডাঙৰত বিয়া দিলি?\n: এক্‌টাৰ বয়ছ বাৰ ছিলে আৰো এক্‌টাৰ চোইদ্দোʼ৷\n: হেইট, ইমান সৰুতে বিয়া দি দিলি! তহঁতৰ এইটো বৰ বেয়া স্বভাৱ। কোনোবাই যেতিয়া পুলিচ কেচ কৰি দিব, জঁটত পৰিলে তেতিয়া মজাটো পাবি৷\n: কে বল্‌বে, আপ্‌নি?\nৰফিকুলে তীৰ্যক হাঁহি এটা মাৰি সুধিলে৷\n: মই নকʼলেও কওঁতা নোলাব নে আন! বাৰু, সেইবোৰ বাদ। তোৰ পোলা-মেয়াকেইটাক তইনো কিমানলৈকে পঢ়ালি বাৰু সেইটোকে কʼচোন!\n: সবাই বৰো ক-মানে স্কুল ছাড়লেন৷\n: হাহ্! গোটেই কেইটাই?\n: তাৰমানে, তোৰ পোলা-মেয়াকেইটায়ো তোৰ নিচিনাকৈয়ে বৰ ক-মানতে পঢ়া এৰি বৰ মানুহ হʼল৷ এৰাতো, মই এনেয়ে কৈ থকা নাছিলোঁ নে, আলী, তোৰেই ভাল বুলি; সঁচাকৈয়ে, আলী, তহঁতৰেই ভাল দেʼ।\n: আম্‌ৰা নাম ৰফিকুল- ‘ৰফিকুল’! আলী নয়!\nএইবুলি হাজিৰাখিনি লৈয়েই ৰফিকুলে ঘৰলৈ বুলি খৰখেদাকৈ খোজ লʼলে৷\nবি: দ্ৰ: বিজ্ঞানৰ প্ৰকৃত ছাত্ৰসকলে মোৰ এই লেখাটোৰ কথাবিলাক গাত পাতি নলয় যেন।\n« অসমীয়া জাতীয় জীৱনলৈ বিশ্বায়নৰ ইতিবাচক দিশ : এটি চমু আলোচনা- চাহিন জাফ্ৰি\nলকডাউন মুদ্রা দোষ- ধনজিৎ বৰুৱা »\nঅতি সুন্দৰ আৰু সাৱলীল লেখা। লগতে এটা অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ সামাজিক সমস্যলৈকো আঙুলিয়াই দেখুৱা হৈছে। চোকা ল’ৰা হ’লেই চাইন্স পঢ়িব লাগিব বুলি, বা পৰীক্ষাত বেয়া কৰা ল’ৰাইহে আৰ্টচ পঢ়ে বুলি চলি থকা আমাৰ মধ্যবিত্তীয় ভাৱধাৰাটোৱে সমাজখনৰ বহুত ক্ষতি কৰিছে। খুব ভাল লাগিল।\nবহুত ভাল লাগিল বাসৱ!


মহাকাব্যিক মহানগৰৰ জীৱন গাথা: গুৱাহাটীৰ প্ৰীতিৰ সমাজখন - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nমহাকাব্যিক মহানগৰৰ জীৱন গাথা: গুৱাহাটীৰ প্ৰীতিৰ সমাজখন\nলেখক- মছদ্দৰ হুছেইন\nঅসমৰ ইতিহাস, সমাজ, অৰ্থনীতি, ৰাজনীতি, সংস্কৃতি সকলো ক্ষেত্ৰতে গুৱাহাটীৰ এক সুকীয়া বৈশিষ্ট্য সদায় লক্ষ্য কৰা যায়। অসমৰ ৰাজনৈতিক চেতনাক গঢ় দিয়া, অসমৰ বৰ্তমানৰ সংস্কৃতিৰ ৰূপৰেখা তৈয়াৰ কৰাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি অসমীয়া জাতি গঠনলৈকে প্ৰায় প্ৰতিটো ক্ষেত্ৰতে গুৱাহাটীয়ে মুখ্য ৰূপকাৰৰ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰি আহিছে। গুৱাহাটীৰ এই ভূমিকাৰ মূলতে আছে গুৱাহাটীৰ ভৌগোলিক বৈশিষ্ট্য, বৰ্তমানৰ অসম ভূমিখণ্ডৰ ইতিহাসৰ বিভিন্ন ঘটনা প্ৰৱাহত গুৱাহাটীয়ে পালন কৰা দিশনিৰ্ণয়কাৰী ভূমিকা, বিশেষকৈ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ সময়ত অসমৰ সংগ্ৰামৰ কেন্দ্ৰবিন্দু হৈ উঠাৰ ঐতিহাসিক প্ৰক্ৰিয়া। ইতিহাসৰ বিভিন্ন সময়ত গুৰুত্বহীন হৈয়ো গুৱাহাটীয়ে শেষত গৈ অপৰিহাৰ্য হৈ আহিছে বাৰে বাৰে। শেষৰ দুশ বছৰৰ অসমৰ ইতিহাস গুৱাহাটীক কেন্দ্ৰ কৰিয়েই আৱৰ্তিত হৈ আহিছে। এই সময়ছোৱাৰ গুৱাহাটীৰ ইতিহাস মানে অসমৰো ইতিহাস বুলি ক’লে নিশ্চয় ভুল কোৱা নহ’ব। সুদীৰ্ঘ ৮০০ বছৰৰ উজনি–নামনিৰ নাটকীয় ৰাজনৈতিক উত্থান–পতনৰ পাছত ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীয়ে অসমৰ শাসন ক্ষমতা হস্তগত কৰিছিল। তাৰ পিছৰে পৰা এক নতুন ধৰণৰ ৰাজনৈতিক ব্যৱস্থা, ভূমি বন্দোৱস্তি, প্ৰশাসনিক আৰু নাগৰিক ব্যৱস্থা, সাংস্কৃতিক পৰিচয় লাভ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে অসমে; স্বাভাৱিকতে ইয়াৰ প্ৰথম সোৱাদ লাভ কৰাৰ সুযোগ পায় গুৱাহাটীয়ে।\nকেবা শতিকা ধৰি অৱহেলিত, অতি পাতল জনসংখ্যাৰ গুৱাহাটীৰ গুৰুত্ব হঠাৎ বাঢ়িবলৈ আৰম্ভ কৰে ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানিয়ে প্ৰশাসনীয় কেন্দ্ৰ হিচাপে ইয়াক গঢ়ি তোলাৰ সময়ৰ পৰা। প্ৰশাসনীয় কেন্দ্ৰ হিচাপে গঢ় লোৱাৰ পিছে পিছে গুৱাহাটী শিক্ষা আৰু বাণিজ্যৰ কেন্দ্ৰ হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। ফলত উজনি–নামনি, উত্তৰকুল–দক্ষিণকুল — এই সকলোৰে পৰা মানুহ আহি গুৱাহাটীত বসতি বিস্তাৰ কৰিবলৈ ল’লে। অসমৰ বাহিৰৰ, বিশেষকৈ বঙ্গ, বিহাৰ, ৰাজস্থান আদিৰ পৰাও বিভিন্ন, বিচিত্ৰ জীৱিকা আৰু বৃত্তিসূত্ৰে গুৱাহাটীলৈ মানুহৰ সোঁত ববলৈ আৰম্ভ কৰিলে। কোম্পানীৰ ইউৰোপীয় মূলৰ মানুহখিনি আছিলেই। সংখ্যাত মুষ্টিমেয় হৈয়ো এওলোকেই আছিল আধুনিক ‘গুৱাহাটী’ গঢ়ি উঠাৰ মূল উপলক্ষ। এক মিশ্ৰিত জনগাঁথনি গঢ়ি উঠে গুৱাহাটীত। নতুন ভূমি বন্দোৱস্তিৰ সৈতে অফিচ, আদালত, স্কুল কলেজ আদিয়ে মিশ্ৰিত জনগাঁথনিটোলৈ কঢ়িয়াই আনিছিল পূৰ্ব পৰিচয়হীন নতুন অভিজ্ঞতা, নতুন পৰিচয়, সুকীয়া চেতনা। কোম্পানীৰ বিদেশী আমোলাসকলৰ প্ৰয়োজনত গঢ়ি উঠা ষ্টেছনাৰী সামগ্ৰী, বেকাৰী, মিঠাইৰ দোকানবোৰে সুকীয়া ভোগী জীৱন প্ৰণালী আৰু খাদ্যাভাস গঢ়ি তুলিলে গুৱাহাটীবাসীৰ। স্বাভাৱিকতে এই সকলোখিনি আছিল সম্প্ৰদায়, ধৰ্ম–বৰ্ণ নিৰপেক্ষ, এক কস্মপলিটান সৌধ। পাছলৈ থিয়েটাৰ, চিনেমা, ক্ৰীড়া, স্থানীয় ক্লাৱ আদিয়ে কস্মপলিটান সংস্কৃতিক দিলে আন এক মাত্ৰা। ইয়াৰ মাজেৰে নতুনকৈ সৃষ্টি হোৱা নাগৰিক সমাজখনক পৰাধীনতাৰ অৰ্থ বুজাই দিলে নতুনকৈ গঢ় লৈ উঠা জাতীয় চেতনাই। স্বাধীনতা সংগ্ৰামে বৰ্ণ–সম্প্ৰদায়ৰ সংকীৰ্ণতা ভাঙি এক ভাৰতীয় ৰূপে অসমীয়া আৰু অসমবাসীৰ মানসিকতা গঢ়ি তুলিলে।\nইতিহাসৰ নিৰাকাৰ চেতনাই গঢ় দিয়া গুৱাহাটীৰ জনজীৱনৰ পাতে পাতে সোমাই আছে কস্মপলিটান অনুভৱ। তাকেই চিত্ৰিত কৰিব বিচাৰিছোঁ ইতিহাসত বিলীন হৈ যোৱা কিছুমান জীৱন্ত চৰিত্ৰৰ জৰিয়তে যাৰ চেতনা আমাৰ অৱচেতন মনত ৰৈ গৈছে, আমাৰ আচাৰ–আচৰণৰ ৰূপত।\nইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীয়ে প্ৰৱৰ্তন কৰা আধুনিক শিক্ষা ব্যৱস্থাৰে শিক্ষিত আমি। বহুতে ভবাৰ দৰে ‘গৌহাটী চেমিনাৰী’ (বৰ্তমানৰ কটন কলেজিয়েট স্কুল)খন গুৱাহাটীৰ ইংৰাজী শিক্ষাৰ প্ৰথম বিদ্যালয় নহয়। ইংৰাজী শিক্ষাৰ প্ৰথমখন বিদ্যালয় আছিল বৰ্তমানৰ পানবজাৰ থানাৰ উত্তৰে এটা টিলাৰ ওপৰত।  এজন খৃষ্টান পাদুৰীয়ে ব্যক্তিগত উদ্যোগত বিদ্যালয়খন স্থাপন কৰিছিল। বিদ্যালয়খন বেছিদিন নচলিল। এইখন বন্ধ হোৱাৰ পিছত ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ উদ্যোগত গৌহাটী চেমীনাৰী প্ৰতিষ্ঠা হয়।\nগুৱাহাটীৰ তৃতীয়খন স্কুল প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল কেফায়ৎ উল্লা মুন্সীয়ে মাছখোৱাত ১৮৭০ চনত। স্কুলখনৰ নাম দিছিল ‘হাজী কেফায়ৎ উল্লা পাৰ্চী–সংস্কৃত বিদ্যালয়’। বিদ্যালয়খনৰ পৰিচালনা সমিতিৰ সভাপতি আছিল তৰুণৰাম ফুকনৰ পিতৃ বলোৰাম ফুকন আৰু সম্পাদক আছিল মৌলৱী হাফিজ হেফাজৎ উল্লা। পৰৱৰ্তী সময়ত কামাখ্যাৰাম বৰুৱা বিদ্যালয়খনৰ পৰিচালনা সমিতিৰ সভাপতিৰ দায়ত্ব বহন কৰে। এই বিদ্যালয়তে শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল তৰুণ ফুকন, ছাৰ ছাদুল্লা আদিয়ে।\nসদৰ আমিন কেফায়াৎ উল্লা শিৱসাগৰত কৰ্মৰত থকা সময়ত সেই সময়ত এৰাপৰলীয়া হৈ পৰা গড়গাৱৰ কাৰেং ঘৰৰ জংঘল পৰিষ্কাৰ কৰি ৰাইজৰ সভা–সমিতিৰ বাবে মুকলি কৰি দিছিল। গুৱাহাটী টাউন কমিটি (মিউনিচিপালিটি)ৰ এটা সদস্য পদৰ বাবে অনুষ্ঠিত নিৰ্বাচনত কেফায়ৎ উল্লা মুঞ্চী আৰু আনন্দৰাম বৰুৱাৰ দেউতাক গৰ্গৰাম বৰুৱা প্ৰাৰ্থী আছিল। সেই সময়ত উত্তৰ গুৱাহাটীও গুৱাহাটী নগৰৰ অংশ আছিল। গৰ্গৰাম বৰুৱা আছিল উত্তৰ গুৱাহাটীৰ লোক। দুয়ো সমান সংখ্যক ভোট লাভ কৰাত দুয়োকে বৰ্ডৰ সদস্য কৰি লোৱা হৈছিল।\nকেফায়ৎ উল্লা আৰু বলোৰাম ফুকনৰ পৰিয়ালৰ মাজত গঢ়ি উঠা বন্ধুত্ব পাছৰ দুটা প্ৰজন্মৰ মাজতো অব্যাহত আছিল। দুয়োটা পৰিয়ালেই স্বাধীনতাৰ সংগ্ৰামৰ আগশাৰীত আছিল। কেফায়ৎ উল্লাৰ পুত্ৰ নেচাৰ আহমেদৰ বন্ধুত্ব আছিল তৰুণ ফুকনৰ ককায়েক জীৱনৰাম ফুকন আৰু নবীন বৰদলৈৰ দেউতাক মাধৱ চন্দ্ৰ বৰদলৈৰ লগত। নেছাৰ আহমেদ টান নৰীয়াত পৰি মৃত্যু শয্যাত থকাৰ সময়ত জীৱন ৰাম বৰুৱাও যথেষ্ট অসুস্থ আছিল। নেছাৰ আহমেদৰ মৃত্যুত জীৱন ৰামে নৰীয়াৰ গাৰে বন্ধুক শেষবাৰৰ বাবে চাবলৈ আহি চকুলো টুকি কৈছিল, “মিতা, তুমি গলাগৈ, বাৰু যোৱা, ময়ো যাব ধৰিছোঁ।” সঁচাকৈয়ে তাৰ পোন্ধৰ দিনৰ পিছত জীৱন ৰামৰো মৃত্যু হয়।\nপিতৃ নেছাৰ আহমেদৰ মৃত্যুৰ পিছত কলিকতাৰ ছেইণ্ট জেভিয়াৰ্ছত পঢ়ি থকা তেওঁৰ পুত্ৰ ফৈয়াজ আহমেদ আৰ্থিক অসুবিধাত পঢ়ি কলেজ ত্যাগ কৰিবলগীয়া পৰিস্থিতিত পৰিছিল। নবীন বৰদলৈ আছিল একেখন কলেজৰ সহপাঠী বন্ধু। ফৈয়াজ আহমেদে কলেজ ত্যাগ কৰিব বিচৰা কথা অৱগত কৰাত মাধৱ চন্দ্ৰ বৰদলৈয়ে পুত্ৰ নবীন চন্দ্ৰ বৰদলৈৰ লগত হোষ্টেলৰ একেটা কোঠাতে ফৈয়াজ আহমেদৰ থকা খোৱাৰ ব্যৱস্থা কৰি দিছিল। ফলত আহমেদে এফ এ সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। ফৈয়াজ আহেমেদে লোভনীয় চৰকাৰী পদৰ প্ৰলোভন হেলাৰঙে বিসৰ্জন দি স্বাধীনতা সংগ্ৰামত জঁপিয়াই পৰিছিল। ফৈয়াজ আহমেদ টান নৰীয়াত পৰি ঢুকুৱাৰ সময়ত সেই সময়ৰ প্ৰখ্যাত চিকিৎসক ডা: ভুৱনেশ্বৰ বৰুৱাই তেখেতক বচাবৰ বাবে আপ্ৰাণ চেষ্টা চলাইছিল, আনকি দুৰ্গা পূজাত শ্বিলং ভ্ৰমণৰত কলিকতাৰ ডা: বিধান চন্দ্ৰ ৰায়ক আনিবলৈ যোঁজা চলাইছিল। ডা: ভুৱনেশ্বৰ বৰুৱাই কৈছিল যে কোনো ৰোগীৰ বাবে তেওঁ এনেদৰে খটা নাছিল।\nমাছখোৱাৰ পাৰ্চী–সংস্কৃত বিদ্যালয়ৰ পৰিচালনা সমিতিৰ সভাপতি আছিল কামাখ্যাৰাম বৰুৱা। তৎকালীন সময়ত কামাখ্যাৰাম বৰুৱা কেৱল গুৱাহাটীৰে নহয়, অসমৰে এগৰাকী খ্যাতনামা পুৰুষ আছিল। মাছখোৱা আৰু ভৰলুমুখৰ মাজৰ সীমাতে কামাখ্যাৰাম বৰুৱাৰ ঘৰ। মাছখোৱাৰ ইছলাম ধৰ্মাৱলম্বীসকলৰ লগত তেখেতৰ পৰিয়াল সম্পৰ্ক অতি নিবিড় আছিল আৰু এই সম্পৰ্ক আজিৰ প্ৰজন্মৰ সময়তো অক্ষুণ্ণ আছে।\nকামাখ্যাৰাম বৰুৱাৰ সততা আৰু সেইসময়ৰ মনুহখিনিৰ মাজৰ সম্পৰ্কৰ বিষয়ে ঘটনা এটা কব বিচাৰিছো। ওচৰৰ মুছলমান পৰিয়ালৰ লোকে পালা এটা হাঁহ বৰুৱাৰ বাৰীত সোমাল। বৰুৱাৰ ৰান্ধনীজনে ফৰ্মুটি মাৰি খেদাওতে হাঁহটো মৰি থাকিল। ৰান্ধনীজন আৰু লগুৱাকেইটাই মনে মনে হাঁহটো ৰান্ধি খালে। বৰুৱাৰ পত্নীয়ে কথাটো জানিব পাৰি বিমৰ্ষ হ’ল আৰু বৰুৱাক জনালে। বৰুৱাই বিচাৰ কৰাত ৰান্ধনীয়ে সৈ কাঢ়িলে। কামাখ্যাৰাম বৰুৱাই মানুহ কেইটাক ধমকি দিলে অৰু এখন কাগজ লিখি লগত হাঁহটোৰ দামৰ সৈতে ওচৰৰ মানুহ কেইঘৰলৈ পযঠিয়াই দিলে। কাগজত লিখিছিল যে তেওঁৰ ৰান্ধনীজনে হাঁহ এটা মাৰিলে, হাঁহটো কাৰ হয় ক’ব নোৱাৰো, যাৰে হাঁহ তেওঁলৈ দামটো দি পঠালো। কেবাঘৰক কাগজখন দেখুৱাৰ পিছত হাঁহটোৰ গৰাকীজন পোৱা গল, কিন্তু গৰাকীজনে এইটো সৰু কথা বুলি দামটো নাৰাখিলে আৰু পত্ৰবাহক ৰান্ধনীজনক ওভতই পঠিয়ালে।\nকটনত গণিত বিভাগত আছিল অধ্যাপক ফনীধৰ দত্ত আৰু অধ্যাপক নুৰুল ইছলাম। সেই সময়ৰ শিক্ষামন্ত্ৰীগৰাকীৰ ভুলৰ বাবে নুৰুল ইছলাম চাকৰিত জ্যেষ্ঠতা লাভ কৰিছিল। ফলত ফণীধৰ দত্তই বিভাগীয় মুৰব্বী পদৰ পৰা বঞ্চিত হোৱাৰ উপক্ৰম ঘটিছিল। সেই সময়ত কটন কলেজৰ অধ্যক্ষৰ দায়িত্বত আছি চৈয়দ মুহিবুল্লা। তেখেতে অনুভৱ কৰিলে যে অধ্যাপক ফণীধৰ দত্তৰ প্ৰতি ন্যায় কৰা হোৱা নাই। অধ্যক্ষৰ বিশেষ ক্ষমতা ব্যৱহাৰ কৰি ফণীধৰ দত্তক গণিতৰ মুৰব্বী পদত নিযুক্তি দিয়ে আৰু কোনো অৱস্থাতে যাতে দত্তক উক্ত পদৰ পৰা আঁতৰাব নোৱাৰে তাৰ ব্যৱস্থা কৰে। আনহাতে অধ্যাপক নুৰুল ইছলামেও বিভাগীয় মন্ত্ৰীয়ে কৰা ভুলৰ বিষয়ে অৱগত আছিল আৰু তেখেতেও ফণীধৰ দত্তই মুৰব্বী হোৱাটো কামনা কৰিছিল আৰু সেয়ে বিষয়টোক লৈ বিতৰ্ক সৃষ্টি কৰাৰ পৰা আঁতৰি আছিল। গণিত বিভাগত ফণীধৰ দত্ত আৰু নুৰুল ইছলামৰ মাজতো বিশেষ বন্ধুত্ব আছিল আৰু এই বন্ধুত্ব আজীৱন অক্ষুণ্ণ আছিল। \nদীঘলী পুখুৰীপাৰৰ হেৰাছৎ উল্লা আছিল প্ৰখ্যাত স্বাধীনতা সংগ্ৰামী তৈয়বুল্লাৰ ককায়েক। হেৰাছৎ উলা নিজেও এগৰাকী স্বাধীনতাৰ সেনানী আছিল। প্ৰবল জাতীয়তাবাদী মনোভাবৰ হেৰাছৎ উল্লা আছিল অম্বিকাগিৰী ৰায়চৌধুৰীয়ে গঢ়া অসম সংৰক্ষণী সভাৰ সভাপতি। ১৯৪৭ চনত যোৰহাটত অনুষ্ঠিত অসম জাতীয় মহাসভা সন্মিলনীত সভাপতিত্ব কৰিছিল হেৰাছৎ উল্লাই। হেৰাছৎ উল্লা আৰু ভাতৃ তৈয়বুল্লাৰ লগত অম্বিকাগিৰী ৰায়চৌধুৰীৰ সম্পৰ্ক ভাতৃসম আছিল। বৃটিছৰ উচ্চ পদস্থ বিষয়াৰ পুত্ৰ তৈয়বুল্লা আছিল অত্যন্ত মেধাৱী ছাত্ৰ। আই এছ চি পৰীক্ষাত ৰাজ্যৰ ভিতৰত প্ৰথম, কলিকতাৰ প্ৰেছিডেন্সী কলেজত পদাৰ্থ বিজ্ঞানত প্ৰথম শ্ৰেণীৰ প্ৰথম হৈছিল। ছাৰ জগদীশ চন্দ্ৰ বসুৰ ছাত্ৰ তৈয়বুল্লা স্বাধীনতা সংগ্ৰামত যোগদান কৰি সৰ্বস্ব ত্যাগ কৰিছিল। তৈয়বুল্লা কংগ্ৰেছৰ সভাপতি হৈ থকা সময়ৰ ঘটনা। অম্বিকাগিৰী ৰায়চৌধুৰীয়ে তেতিয়া ‘ডেকা অসম’ চলাই আছিল। তৈয়বুল্লাৰ ঘৰত অভাৱ, অম্বিকাগিৰীক আহি ক’লে যে ঘৰত ৰান্ধিবলৈ একো নাই। অম্বিকাগিৰীয়ে ডেকা অসম বিক্ৰী কৰি পোৱা তিনি টকাৰ আধা তৈয়বুল্লাক দি দিছিল।\n১৯২৬ চনত গুৱাহাটীৰ পাণ্ডুত আয়োজিত কংগ্ৰেছৰ মহা অধিৱেশনৰ পেণ্ডেল আৰু সমস্ত আয়োজন অধিৱেশনৰ দুদিনমান আগেত এক প্ৰচণ্ড ধুমুহা, শিল বৰষুণত বিধ্বস্ত হৈ গৈছিল। ততাতৈয়াকৈ পেণ্ডেল থিয় কৰাবলৈ গৈ কংগ্ৰেছ নেতৃবৃন্দ আৰ্থিক সংকটত ভুগিছিল। সৰ্বভাৰতীয় নেতাসকলে সহায় কৰা সত্ত্বেও খৰচৰ জোৰা মাৰিবলৈ বহু বাকী আছিল। গোপীনাথ বৰদলৈ, তৰুণ ৰাম ফুকন, সিদ্ধিনাথ শৰ্মা আদিয়েও ধন সংগ্ৰহ কৰিবলৈ উঠি পৰি লাগে। সেই সময়তে তৈয়বুল্লাই দীঘলী পুখুৰীৰ পূব পাৰৰ নিজ সম্পত্তিৰ এক ডাঙৰ অংশ এগৰাকী বাঙালী ধনী ভদ্ৰলোকক অতি কম মূল্যত বিক্ৰী কৰি অধিৱেশনৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় ধনৰ যোগাৰ কৰে। তৈয়বুল্লাই বিক্ৰী কৰা সেই মাটিতেই পাছলৈ কটন কলেজৰ অধ্যাপক আৱাসস্থলী গঢ়ি উঠে। দীঘলীপুখুৰীৰ পশ্চিমপাৰত থকা কটন কলেজৰ ব’টানী বিভাগৰ মাটিখিনিও তৈয়বুল্লা পৰিয়ালৰ আছিল। তৈয়বুল্লাৰ জন্মও উক্ত ভেটিতে হৈছিল। ১৯০৫ চনত উক্ত মাটি বৃটিছ চৰকাৰে কটন কলেজৰ বাবে অধিগ্ৰহণ কৰে। ১৯৪৭ চনৰ ১৫ আগষ্টত দেশে স্বাধীনতা লাভ কৰাত গুৱাহাটিত স্বাধীন ভাৰতৰ পতাকা উত্তোলন কৰিছিল মহম্মদ তৈয়বুল্লাই।\nএকেখন কংগ্ৰেছ অধিৱেশনৰে কথা। গুৱাহাটীৰ ফাঁচীবজাৰৰ মাতৃভাণ্ডাৰক অধিৱেশনৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় খাদ্যসামগ্ৰী যোগান ধৰাৰ দায়িত্ব দিলে। মাতৃ ভাণ্ডাৰৰ মালিক নবীন চৌধুৰী নিজেও এজন মুক্তি যুঁজাৰু আছিল। নবীন চৌধুৰীক কোৱা হৈছিল যে ধনৰ খুবেই নাটনি চলিছে, সেয়ে যোগান ধৰা খাদ্য সামগ্ৰীৰ মূল্য আদায়ত পলম হ’ব। দেশে স্বাধীনতা লাভ কৰিবলৈ বেছিদিন নাই, তেতিয়া সম্পূৰ্ণ ধাৰ দিব পাৰিব। সৰলচিতীয়া, নিষ্ঠাবান কৰ্মী নবীন চৌধুৰী তেতিয়াৰ দিনত পঞ্চাশ হাজাৰ টকাৰ খাদ্য সামগ্ৰীৰ যোগান ধৰিছিল। দেশ স্বাধীন হ’ল, কিন্তু ধাৰ মাৰিবলৈ কাৰো খবৰ নাই। মাতৃভাণ্ডাৰৰ এখন দোকান শ্বিলঙতো আছিল। সেই সময়তে ডাঙৰ ল’ৰা সত্য নাৰায়ণ ঢুকায়। বেংকৰ পৰা ঋণ লোৱা হ’ল, কিন্তু কিস্তি পৰিশোধ কৰিব নোৱাৰা হ’ল। সম্পত্তি ক্ৰোকত যাও যাও অৱস্থা। সমস্ত সা–সম্পত্তি আনৰ নামত হস্তান্তৰ কৰিবলৈ উকীলে পৰামৰ্শ দিলে। লাখটকীয়া দীদাৰ ডাক্তৰ নবীন চৌধুৰীৰ অতি বিশ্বাসী বন্ধু আছিল। দীদাৰ ডাক্তৰৰ নামত সমস্ত সম্পত্তি আইনগতভাৱে হস্তান্তৰ কৰা হ’ল। নবীন চৌধুৰীয়ে অশেষ কষ্ট কৰি ফাঁচীবজাৰৰ দোকানৰ ব্যৱসায় ভাললৈ আনিলে। শ্বিলঙৰ দোকানখনো ইয়াৰ মাজতে বিক্ৰী কৰিলে। এনেদৰে বেঙ্কৰ সকলো ঋণ শোধ কৰা হ’ল। দীদাৰ ডাক্তৰে সকলো খবৰ সময়মতে পাই আছিল। বেঙ্কৰ ধাৰ মৰাৰ পিছত এদিন দীদাৰ ডাক্তৰে সমস্ত সম্পত্তি পুনৰ আইনী ব্যৱস্থাৰে নবীন চৌধুৰীক ঘূৰাই দিলে। বহু ঘাত প্ৰতিঘাতৰ মাজেৰে মাতৃ ভাণ্ডাৰ চলি থকাৰ পিছত কেইবছৰমান অগতে এক নতুন সংকটৰ মাজত মাতৃ ভাণ্ডাৰ সাময়িকভাৱে বন্ধ হৈ আছে। \nমহম্মদ তৈয়বুল্লাৰ দৰে ৪২ৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ সময়তো কংগ্ৰেছৰ বাবে ধনৰ প্ৰয়োজন হোৱাত নিজৰ মাটি বন্ধকত থৈ ধন সংগ্ৰহ কৰা এজন ব্যক্তি আছিল মাছখোৱাৰ এ টি ৰোডৰ নুৰল হক। কুমাৰপাৰাৰ প্ৰখ্যাত ব্যৱসায়ী কালিচৰণ ভৰালীৰ তাত ২০ হাজাৰ টকাৰ বাবে নুৰল হকে বন্ধকত থৈছিল প্ৰায় ৮ বিঘামান মাটি। বন্ধকত ৰখা মাটি ডোখৰ মুকলাবলৈ নুৰল হক সক্ষম হোৱা নাছিল আৰু তেনেকৈয়ে তেখেতৰ মৃত্যু হয়। নুৰল হকৰ চাৰিজন পুত্ৰ আছিল। দেশে স্বাধীনতা লাভৰ পিছত নুৰল হকৰ মৃত্যুৰ পিছত এদিন কালিচৰন ভৰালীৰ পুত্ৰ পদ্ম ভৰালীয়ে নুৰল হকৰ বৰপুত্ৰ মাতিনুল হকক মাতি আনি কথাটো জনায়। চাৰিও পুত্ৰই তেতিয়ালৈকে মাটি বন্ধকত ৰখাৰ কথাটো জনা নাছিল। পদ্ম ভৰালীয়ে তেতিয়া মাতিন হকক ক’লে যে যিহেতু নুৰল হকে দেশৰ স্বাৰ্থতে নিজৰ মাটি বন্ধকত ৰাখিছিল, সেয়ে সন্তানসকলক বিপদত পেলাব নিবিচাৰে। চাৰিওজন পুত্ৰৰ মাজত দুই বিঘামান মাটি এৰি দি বাকী প্ৰায় ছয় বিঘামান মাটি নিজৰ লগত ৰাখি থলে। পদ্ম ভৰালি সেই মাটি পিছত মাৰোৱাৰী সম্প্ৰদায়ৰ মানুহক বিক্ৰী কৰে। কিছুদিন আগতে উক্ত মাৰোৱাৰী সম্প্ৰদায়ৰ মানুহখিনিয়ে সেই অঞ্চলৰ পথটোৰ নাম তেখেতসকলৰ এজন গুৰুজীৰ নামত নামকৰণ কৰিবলৈ বিচৰাত অঞ্চলৰ পুৰণি বাসিন্দাসকলে আপত্তি কৰে। নুৰল হকে দেশৰ বাবে ত্যাগ কৰা সেই কাহিনী তেতিয়া উত্থাপিত হৈছিল। অৱশ্যে মাৰোৱাৰী সম্প্ৰদায়ৰ মানুহখিনিয়ে আলাপ–আলোচনাৰ মাজেৰে তেওঁলোকৰ প্ৰস্তাৱ প্ৰত্যাহাৰ কৰিছিল।\nফকৰুদ্দিন আলী আহমেদৰ দেউতাক কৰ্ণেল জালনুৰ আলী আহমেদ আৰু আনন্দৰাম বৰুৱা খুব ভাল বন্ধু আছিল। এসময়ত দুয়ো শিৱসাগৰ জিলাত কৰ্মৰত আছিল। কৰ্ণেল জালনুৰ আলী আহমেদ আছিল ছাৰ্জন পদত আৰু আনন্দৰাম বৰুৱা এছিষ্টেণ্ট কমিছনাৰ। এদিন বৃটিছ চাহাবে দুয়োকে এক নৈশ ভোজলৈ নিমন্ত্ৰণ কৰিছিল। আপ্যায়নৰ সময়ত দুয়োকে আন নিমন্ত্ৰিত অতিথিসকলৰ লগত বহিবলৈ নিদি আন এটা কোঠালিত সুকীয়াকৈ খাবলৈ দিলে। এনে অপমানজনক ব্যৱস্থা মানি নলৈ দুয়ো ভোজসভা ত্যাগ কৰে। বিদেশী চৰকাৰে দুয়োকো শাস্তিমূলকভাৱে বদলি কৰে। আনন্দৰাম বৰুৱাক বঙ্গ দেশলৈ আৰু জালনুৰ আলী আহমেদক সুদূৰ নৰ্থ ৱেষ্টাৰ্ণ ফ্ৰণ্টিয়াৰলৈ পঠিওৱা হয়। জালনুৰ আলীয়ে লণ্ডনলৈ গৈ বৃটেইনৰ ৰাণীকো উক্ত ঘটনাৰ অভিযোগ দিছিল বুলি শুনা যায়। পিছত স্বেচ্ছা অৱসৰ লৈ দিল্লীত ব্যক্তিগত চিকিৎসা সেৱাৰ পেছা গ্ৰহণ কৰে।\nপ্ৰাক্–স্বাধীনতা কালৰ ফাঁচীবজাৰৰ বিখ্যাত অসমীয়া ব্যৱসায়িক প্ৰতিষ্ঠান কালিচৰণ বুল চেলাৰ্ছৰ স্বত্বাধিকাৰী কালিচৰণ ভৰালীৰ বৰপুত্ৰ আছিল ললিত ভৰালী। কামৰূপ জিলাৰ পুথিমাৰীৰ ওচৰৰ ঘাহকুঁছিৰ পৰা সোণাৰাম ভৰালী আহি গুৱাহাটীৰ কুমাৰপাৰাৰ পাঁচআলিৰ নিগাজি বাসিন্দা হৈছিলহি। কুমাৰপাৰা পাঁচআলি সেইসময়ত কদমতল নামেৰেহে পৰিচিত আছিল। তাৰ বহু আগৰে পৰা কুমাৰপাৰাত হিন্দু আৰু মুছলমান উভয় সম্প্ৰদায়ৰ এখন মিশ্ৰিত সমাজ গঢ়ি উঠিছিল। কদম তলিৰ খলিল ডাক্টৰ, হেলিম, উবেদুল্লাৰ পৰিয়ালৰ লগত ভৰালীৰ পৰিয়ালৰ সকলো সময়তে একেলগে উঠা–বহা আছিল। নিজা নিজা ধৰ্মীয় আচাৰ অনুষ্ঠান পালন কৰাৰ বাহিৰে সেইখন সমাজত আন কোনো পাৰ্থক্য নাছিল। আনকি ধৰ্মীয় অনুষ্ঠানসমূহতো দুয়ো সম্প্ৰদায় পৰস্পৰে পৰস্পৰৰ পৰিপূৰক আছিল। এই ব্যৱস্থা আজিও কুমাৰ পাৰাত চলি আছে। সোণাৰাম ভৰালীৰ পুত্ৰ কালিচৰণ ভৰালী গুৱাহাটীৰ এক বিশিষ্ট ব্যৱসায়ী হৈ পৰিছিল। কালিচৰণ ভৰালীৰ ঘৰলৈ টিয়কৰ পৰা তিলক বাবা নামৰ সাধু পুৰুষ এগৰাকী প্ৰায়ে আহিছিল। তিলক বাবা আহিলে তেওঁলোকৰ চোতালত ধৰ্মানুষ্ঠানৰ আয়োজন হৈছিল। উক্ত ধৰ্মানুষ্ঠানত হিন্দু–মুছলমান নিৰ্বিশেষে প্ৰায় সকলো সম্প্ৰদায়ৰ মানুহ সমৱেত হৈছিল।\nললিত ভৰালীক উবেদুল্লাৰ মাতৃয়ে পুত্ৰ জ্ঞান কৰিছিল। ইয়াৰ আঁৰত এটা কাহিনী আছে। ভৰালীৰ ঘৰত এটা সময়ত সন্তানসমূহ বেছিদিন নাবাচিছিল। এজন সাধু পুৰুষে পৰামৰ্শ দিছিল সন্তান জন্মৰ পিছতেই আন ধৰ্মাৱলম্বীৰ ওচৰত বিক্ৰী কৰি দিবলৈ। সেইমতেই ভৰালীৰ পৰিয়ালৰ এক নতুন সন্তান জন্ম লাভ কৰাত সন্তানটোক উবেদুল্লাৰ মাতৃৰ ওচৰত বিক্ৰী কৰি দিয়া হৈছিল। কলগছ এজোপাৰ তললৈ নৱজাত সন্তানটোক লৈ যোৱা হয় আৰু তাতেই এপইচা আদায় দি সন্তানটোক বিক্ৰী কৰা হয়। \nপ্ৰখ্যাত অভিনেতা, নটসম্ৰাট গিৰিশ চৌধুৰীৰ বাল্যকাল কুমাৰপাৰাত কাটিছিল। কেপ্তেইন ডা: উবেদুল্লাৰ পৰিয়ালৰ লগত তেওঁলোকৰ সম্পৰ্ক একেখন ঘৰৰ দৰে আছিল। ললিত ভৰালীৰ দৰে গিৰিশ চৌধুৰীও পৰিয়ালটোৰ পুত্ৰহীন হৈ পৰিছিল। গিৰিশ চৌধুৰীৰ নিজ মুখে সেই কাহিনী শুনো আহক, “…আমাৰ ঘৰখনত হেনো পুত্ৰ–সন্তান নাথাকিছিল, জন্ম নহৈছিল? ছগৰাকী বাইদেউৰ পাছত মই একমাত্ৰ পুত্ৰ হৈ জন্ম লাভ কৰিলো –মই হেনো আছিলো অষ্টম গৰ্ভৰ সন্তান। মানুহৰ বিশ্বাস আছিল যদি পুত্ৰ সন্তনটিক কোনোবা ‘অজাতি’ৰ তাত বিক্ৰী কৰি দিয়া হয় –তেনেহ’লে সেই সন্তান দীৰ্ঘ জীৱন লাভ কৰাৰ উপৰিও জ্ঞানী নামজ্বলা ব্যক্তি হয়। সেই কথা সৰোগত কৰি মোৰ জন্মৰ পাছত যেতিয়া মই মাত্ৰ নমহীয়া নে দহমহীয়া –অন্নপ্ৰাসনৰ পাছতে মোক আন জাতিৰ মানুহৰ তাত বিক্ৰী কৰাৰ কথা চিন্তা কৰা হ’ল। বিক্ৰী মানে সেই বিক্ৰী নহয় –এটা আনুষ্ঠানিক অনুষ্ঠানহে –যিটোৱে কুগ্ৰহ বিনাশ কৰিব। –সেই ব্যৱস্থা মতেই এটি শুভ দিনত মোক তেওঁলোকৰ ঘৰলৈ লৈ গ’ল। তেওঁলোকৰ –মই যিমানদূৰ মনত পেলাব পাৰিছো চাৰিজন ককাই–ভাই। বাই–ভনী আছিলনে নাই একোই মনত পেলাব পৰা নাই। ডাঙৰজনৰ নাম সৈফুল্লা (বড়দা), দ্বিতীয়জন মুহিবুল্লা, তৃতীয়জন ক’লামইনা, চতুৰ্তজন উবেদুল্লা (ককিলা)। আৰু আছিল তেওঁলোকৰ মাতৃ মই যাক আই বুলি মাতিছিলো। আই আছিল এগৰাকী মাতৃ স্বৰূপিনী –অভিজাত মহিলা সদায় বগা কাপোৰকে পিন্ধা দেখিছিলো –ভব্যগব্য এজনী মহীয়সী ৰূপৰ মাতৃ। অনুষ্ঠান আৰম্ভ কৰিলে তেৱেঁই, তেওঁ মোৰ মাৰ হাতত এটা কড়ি আৰু এটা তামৰ পইচা দিলে– আৰু এধাৰি মালা –সেখিনিয়েই মোৰ মূল্য। তাৰ পাছত সেইখিনি আইৰ পৰা মোৰ মায়ে সাদৰেৰে লৈ মোক তেওঁৰ কোলাত হেনো দি দিলে। তেওঁ কোলাত লৈয়েই এজোৰ নতুন কাপোৰ পিন্ধালে আৰু কিবা কিবি দি মোক চুমা খাই সেৱা কৰিলে –অৰ্থাৎ আশীৰ্বাদ দিলে –ই দীৰ্ঘজীৱী হ’ব, বিদ্বান হ’ব –আৰু এই দুনীয়াত নাম থৈ যাব –সৎ পুৰুষ, পৰোপকাৰী হ’ব। এনে ধৰণে হেনো আশীৰ্বাদেৰে মোক আপ্লুত কৰি আকৌ মোৰ মাৰ কোলাত দি দিলে। তাৰ পাছত গোটেই ঘৰখনেই চাহ–মিঠাই খালে –যিসকল তাত উপস্থিত আছিল তেওঁলোককো আপ্যায়িত কৰিলে। বৰ পুৰণি ই ইতিহাস –১৯২১ৰ কথা –ক’তো লিখি থোৱা নাই, মা–বাইদেউহঁতৰ মুখেহে শুনিছিলো।\nএইটো কথা কিন্তু মোৰ খুব ভালকৈ মনত আছে যে আই জীৱিত থকালৈকে –এনেকুৱা এটা ‘ঈদ’ পাৰ হোৱা নাছিল –যেতিয়া আয়ে মোলৈ কাপোৰ–কানি, মিঠাই পঠোৱা নাছিল। আনকি আয়ে দুৰ্গা পূজাৰ সময়তো মোলৈ কাপোৰ আৰু কেইটামান টকা পঠাই দিছিল। এইবোৰ সদায়েই লৈ আহিছিল ডাঙৰজনে অৰ্থাৎ বড়দাই। বাকী আটাইকেইজনৰ পৰাও মই হিয়া ভৰা স্নেহ পাইছিলো। আইক মই ১৬/১৭ বছৰলৈকে পোৱা কথা মোৰ মনত পৰে –তাৰ পাছত অৰু মোৰ স্নেহময়ী অইজনী এই সংসাৰএৰি গুছি গ’ল। যি হওক, এইখিনিতে এটা কথা হ’ল, নিয়ম অনুসৰি মোক হেনো মোকলাব লাগে মোৰ বিয়াৰ সময়ত –কিন্তু মোৰ বিয়াৰ সময়লৈ মোৰ মাও জীৱিত নাথাকিল –আয়ো মাৰ আগতে গুচি গ’ল। গতিকে এইবোৰ লৌকিকতা কোনে কৰিব? সেয়েই হয়তো সুস্থিৰ সমাজৰ মতে মোৰ সম্পৰ্ক অটুট হৈ ৰ’ল।’’(৫)\nএটা সময়ত গিৰিশ চৌধুৰীৰ দেউতাক পৰিয়ালসহ কুমাৰপাৰা ত্যাগ কৰি উলুবাৰীৰ স্থায়ী বাসিন্দা হৈছিল। মঞ্চ, চিনেমা, চাকৰি, সংসাৰ লৈ ব্যস্ত হৈ পৰিছিল। এদিনৰ কথা, –আকৌ গিৰিশ চৌধুৰীৰ মুখতে শুনোছোন বাৰু, “কিন্তু ভগৱানৰ কি অদ্ভুত লীলা –এটা অধ্যায় শেষ হ’লেও সম্পূৰ্ণকৈ এই অধ্যায় শেষ নহ’ল। বোধকৰো ১৯৯৫ চন, ‘ধোঁৱা’ নামেৰে এখন কথাছবিত অভিনয় কৰিবলৈ গৈছিলো। তাত দৃশ্যগ্ৰহণ ক্ষেত্ৰত লগ পালো এজনী অকণমানী ছোৱালী, তাই নায়িকা হৈছে –নাম জেৰিফা। লগে লগে পৰিচয় দিবলৈ আগবাঢ়ি আহিল জেৰিফাৰ দেউতাক –ৱাহেদ– ঘৰত মতা নাম বাদল। বদালে ক’লে, ‘খুৰা আপুনি মোক চিনি পোৱা নাই – মই ডা: উবেদুল্লা, আপোনালোকৰ ককিলা দাদাৰ ল’ৰা আৰু জেৰিফা মোৰেই ছোৱালী।’ আচৰিত হ’লো তবধ মানিলো। ছোৱালীজনীক ওচৰলৈ টানি আনিলো। ……সিদিনাৰ পৰাই বিচাৰি পালো –মোৰ পুৰণি পৰিয়াল এটাক। … …এতিয়া বাদল মোৰ ভতিজা ইনু মোৰ ভতিজা বোৱাৰী আৰু জেৰিফা মোৰ নাতিনী। ঠিক মোৰ নিজৰ পৰিয়ালৰ দৰেই সিহঁত সকলো সময়তেই মোৰ খবৰ কৰি থাকে –মোৰ ঘৰৰ খবৰ –স্বাস্থ্যৰ খবৰ। জেৰিফাৰ ঘৰত মতা নাম ‘ছায়া’ বাইদেৱকৰ নাম ‘জয়া’ –মাক ইনু দেউতাক বাদল –ঠিক এটা হিন্দু পৰিয়ালৰ দৰেই নামবোৰ। ’’ (৬)\nগিৰশ চৌধুৰীৰ কুমাৰপাৰা, মাছখোৱা, ভৰলুমুখৰ অসংখ্য বাল্য বন্ধুৰ ভিতৰত কেইজনমান আছিল মোৱাজ্জিন আলী, জামালুদ্দিন আহমেদ (গাইন), ইছা হক (বাপকন)। ডেকা বয়সতে জামালুদ্দিন ঢুকায়। গিৰিশ চৌধুৰীৰ জীৱনৰ ডাঙৰ আঘাত আছিল সেয়া। মোৱাজ্জিন আলীৰ লগত ওৰেটো জীৱন নাটক, চিনেমা কৰি কটাই দিলে। গুৱাহাটীত ৰাজহুৱা মঞ্চত সহ–অভিনয়ৰ পতনি মেলিবলৈ গৈ গিৰিশ চৌধুৰী ভাতৃ অনিল চৌধুৰী আৰু মোৱাজ্জিন আলীয়ে কম নগুৰ–নাকতি ভোগা নাছিল! ইছা হক আছিল অভিন্ন হৃদয়। গিৰিশ চৌধুৰীয়ে ইছা হকৰ কথা লিখিছে এনেদৰে, “১৯৪০ চনৰ পৰা ১৯৭২ চনলৈ দিনত (ঈদৰ দিনা) মই কাহিনীও ঘৰত ভাত খোৱা নাছিলো –কিন্তু ১৯৭২ চনত বাপকনৰ মৃত্যুৱে মোক সম্পূৰ্ণ অকলশৰীয়া কৰি ইহ সংসাৰ ত্যাগ কৰিলে। … …তাৰ মৃত্যু শয্যাৰ ওচৰত বহুত সময় থিয় হৈ ৰ’লো। সি মোক ধেমালিতে এদিন কৈছিল, ‘ঐ আমাৰ মানুহ মৰিলে তেওঁৰ ওচৰত ‘কলিমা’ দিব লাগে। তইতো সদায় এই সমাজতে থাক –তই কলিমাটো শিকি ৰাখ –মই মৰিলেতো তই দিবই লাগিব। ‘–অত্যন্ত ধেমালিৰ কথা –মই তাক গালী পাৰিছিলো –মই কৈছিলো –তয়ো মোৰ ‘চিতা’ত খৰি এডোখৰ দিবি। সি কৈছিল, -‘তোৰ চিতাৰ ওচৰলৈ মোক যাব দিব জানো?’ মই কৈছিলো –‘দিব দিব –মই কৈ যাম, তোক নিশ্চয় দিবলৈ দিব।’ সি হাঁহি কৈছিল –‘আচ্ছা দেখা যাব কোন আগেয়ে যায়।’ সঁচা, তাৰ কথাই সঁচা হ’ল –সি মোতকৈ আগেয়ে গুচি গ’ল। কিয়? মোৰ বুকুখন হাহাকাৰ কৰি উঠিল। তালৈ চাই চাই চকুপানী নিগৰি আহোঁতে সি মোক দুবছৰ আগতে শিকাই দিয়া কলিমা ফাঁকি মনত কৰি ভুলে–ভ্ৰান্তিয়ে মনে মনে গাই গ’লো –‘লা ইলাহা ইল্লাললাহা মহম্দ ৰচুলুল্লাহ আচহাদু আল্লা, লাইল্লাললাহু, আচহাঁদু আল্লা মহম্মদন আদহুত ৱ ৰচুলো। আটমন আমিন।’’ (৭)\nএইজন গিৰিশ চৌধুৰীয়েই মিৰেল কুদ্দুছৰ নামটো দিছিল। চৌধুৰীয়ে মিৰেল কুদ্দুছৰ মাকক ৰাণী বাইটি আৰু দেউতাকক ভিনিটি বুলি মাতিছিল। মিৰেল কুদ্দুছৰ বায়েক জুৱেলৰ টাইফয়েদ হওঁতে একেৰাহে তিনিসপ্তাহ নিশা উজাগৰে থাকি গিৰিশ চৌধুৰী, মোৱাজ্জিন আলী আৰু জামালুদ্দিন আহমেদে পৰ দিছিল। মিৰেল কুদ্দুছৰ এগৰাকী বায়েকৰ লগত মহম্মদ তৈয়বুল্লাৰ ডাঙৰ পুত্ৰৰ বিবাহ ঠিক কৰি দিছিল গিৰিশ চৌধুৰীয়েই।\nপেৰডি গায়ক দোস্ত হবিবুৰ ৰহমান আছিল জয়ন্ত হাজৰিকাৰ প্ৰিয়তম বন্ধু আৰু ড° ভূপেন হাজৰিকাৰ ভাতৃসম। দোস্তৰ ‘গুহেটিক নমস্কাৰ’ আৰু ‘গুৱাহাটী চিটি হ’ল’ শীৰ্ষক গীত দুটা আজিও প্ৰাসঙ্গিক। ভূপেন হাজৰিকা আৰু জয়ন্ত হাজৰিকাৰ কাৰ্যসূচী মানে দোস্তৰো কাৰ্যসূচী। ভূপেন হাজৰিকাৰ পৰিয়াল বহুদিন ভৰলুমুখত আছিল। তেওঁলোকৰ মোমায়েকৰ পৰিয়াল ভৰলুমুখৰ। জয়ন্ত হাজৰিকা দিনটো থাকেহি দোস্তৰ ঘৰত। দুয়োকে লৈ মাছখোৱা–কুমাৰপাৰা–ভৰলুমুখত এক ডাঙৰ সাংস্কৃতিক দল গঢ়ি উঠিছিল। জয়ন্ত হাজৰিকা আৰু দোস্ত আছিল সুদক্ষ গীতাৰ বাদক। ভূপেন হাজৰিকাৰ প্ৰায়বোৰ সংগীতৰ কাৰ্যসূচীৰ প্ৰধান গীতাৰ বাদক আছিল দুয়ো। ভূপেন হাজৰিকা আৰু জয়ন্ত হাজৰিকাৰ তেতিয়ালৈকে সৃষ্টি লাভ কৰা সকলো অমৰ গীতৰ সৃষ্টিৰ সাক্ষী আছিল দোস্ত। ভূপেন হাজৰিকাৰ জনপ্ৰিয় গীতসমূহৰ পেৰডি কৰি ভূপেন হাজৰিকাৰ কাৰ্যসূচীতেই পৰিৱেশন কৰিছিল দোস্তে। তিনিও যেন আপোন ভ্ৰাতৃ। বিষ্ণু ৰাভাৰ আহ্বানত ভূপেন হাজৰিকাই নাওবৈচা সমষ্টিৰ পৰা অসম বিধান সভালৈ নিৰ্বাচনী প্ৰতিদ্বন্দ্বিতাত নামোতে প্ৰধান সহযোগী আছিল ভাতৃ জয়ন্ত হাজৰিকা আৰু দোস্ত হবিবুৰ ৰহমান। পিছপৰা সমষ্টিটোৰ দুৰ্গম পথত চাইকেলত হাৰমণিয়ম কঢ়িয়াই তিনিও গীত গাই গাই ৰাইজৰ পৰা ভোট বিচাৰি ঘূৰি ফুৰিছিল। সেইবাৰ ভূপেন হাজৰিকা জয়ী হৈছিল। অকালতে মৃত্যু হৈছিল দোস্ত আৰু জয়ন্তৰ। ‘চিকমিক বিজুলী’ৰ বাবে ভুপেন হাজৰিকাই লিখিছিল এটি গীত, ‘মৃত্যু সাৱটি সমাধি তলত…’। গীতটিৰ সুৰ দিবলৈ ভায়েক ৰাণা ভাইটি (জয়ন্ত হাজৰিকা)ক পাচিছিল। ভুপেন হাজৰিকাই লিখি থৈ গৈছে, “সি গোটেই নিশা তাৰ দোস্ত দোস্ত হবিবুৰ ৰহমানৰ সৈতে বহি গীততোৰ সুৰ দিলে। পিছদিনা গাই শুনালত মই বৰ ভাল পালোঁ। মইতো নাজানিছিলো যে ‘মৃত্য সাৱটি’ গীতটি তাৰ গাত ইমান সোনকালে ফলিয়াব বুলি। মইতো নাজানিছিলো দোস্ত হবিবুৰ ৰহমানৰ গাতো সেই গীতটো ফলিয়াব। জনা হ’লে সেই গীতটো ময়েই গালোহেতেন। আমি থাকি গলো –আশাৰ বৃক্ষ ৰুই আৰু ৰাণা আৰু দোস্তহত? ডেকা ডেকা বয়সতে গ’লগৈ, ”\nদেশ স্বাধীন হোৱাৰ ঠিক পাছতে অসমে এটা ৰেডিঅ’ চেণ্টাৰ লাভ কৰিছিল ‘আকাশবাণী গুৱাহাটী’ৰ ৰূপত। আকাশবাণী গুৱাহাটীয়ে অসমীয়া সংস্কৃতি জগতলৈ নতুন জোৱাৰ আনিছিল। গীত–মাতকথা–নাটকেৰে এক সংহত অসমীয়া সংস্কৃতি গঢ়ি উঠাত অনবদ্য ভূমিকা পালন কৰিছিল আকাশবাণী গুৱাহাটীয়ে। সেই সময়খিনি অসমীয়া সংস্কৃতিৰ আকাশবাণী বা ৰেডিঅ’ যুগ বুলি কলেও ভুল কোৱা নহ’ব। প্ৰথিতযশা গীতিকাৰ তফজ্জুল আলীৰ ভাষাত, “১৯৪৮ চনৰ পহিলা জুলাই তাৰিখে অসমৰ শিল্পী, সাহিত্যিক আৰু জনসাধাৰণৰ কাৰণে এক নতুন সম্ভাৱনাময় বহল দুৱাৰ মুকলি কৰি দিলে। তাৰ এবছৰমান আগতে লাভ কৰা স্বাধীনতাই সমগ্ৰ ভাৰতবৰ্ষতে এটি উদ্দীপনাময় নৱ জাগৰণ বা ৰেণেছাঁৰ জোৱাৰ তুলিছিল। অসমৰ ক্ষেত্ৰত এটি সৃষ্টিশীল কৰ্মময় ৰেনেছাঁৰ জাগৰণ অনাত অন্যতম প্ৰধান উত্তেজক বা অনুপ্ৰেৰণা আছিল আকাশবাণী। ’’ আকাশবাণী গুৱাহাটীত লগ লাগিছিল অসমৰ গীত–নাটক–সাংস্কৃতি জগতৰ বচা বচা লোকসকল। বিষ্ণু ৰাভা, চৈয়দ আব্দুল মালিক, ড° মহেশ্বৰ নেওগ, ভূপেন হাজৰিকা, আনন্দিৰাম দাস, বীৰেন্দ্ৰনাথ ফুকন, পুৰুষোত্তম দাস, ৰুদ্ৰ বৰুৱা, কমল নাৰায়ণ চৌধুৰী, দিলীপ শৰ্মা, ড° বীৰেন্দ্ৰ নাথ দত্ত, ইক্ৰামুল মজিদ, তাৰিকুদ্দিন আহমেদ, দেৱেন শৰ্মা, লক্ষ্যহীৰা দাস, তফজ্জুল আলী, দীপালি বৰঠাকুৰ, নিৰুপমা হাজৰিকা (পিছলৈ সুদক্ষিণা শৰ্মা), গিৰিশ চৌধুৰী, মোৱাজীন আলী, মহেন্দ্ৰ বৰঠাকুৰ, খগেন মহন্ত, আৰু অনেক প্ৰতিভাধৰ ব্যক্তি। দুৰ্ভাগ্যজনকভাৱে “চৈয়দ আব্দুল মালিক আৰু ভূপেন হাজৰিকাই কামত সোমোৱাৰ দুমাহৰ পিছতে চাকৰি এৰিব লগীয়া হৈছিল। কাৰণ হ’ল Police Verification Report অনুযায়ী তেওঁলোক দুয়োজনকে ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টিৰসৈতে যোগাযোগ থকা বুলি জনা গৈছিল। সেই সময়ত কমিউনিষ্ট পাৰ্টি ভাৰত চৰকাৰৰ দ্বাৰা নিষিদ্ধ আছিল।’’ (৮)\nসেই সময়ত ৰেকৰ্ড কৰি গীত, নাটক সম্প্ৰচাৰ কৰাৰ সুবিধা নাছিল। চলন্ত অৱস্থাত সকলো সম্প্ৰচাৰ কৰিব লগীয়া হৈছিল। তেনেকুৱা দিনত ভূপেন হাজৰিকাই গীত গোৱাবলৈ উলিয়াই আনিছিল গুণদা দাস কৌৰ, মেৰী খাতুন, হালিমা বখত, ৰৌচান আৰা বেগম, শ্বাহজাদী বেগমক আৰু আহিছিল অমিয় মোহন দাস, গিৰিজা দাস, নুৰনাহাৰ বেগম, জাহানাৰা ৰহমান, গিৰিজা বৰদলৈ, নিজামুদ্দিন আহমেদ। গিৰিশ চৌধুৰীয়ে নাটক কৰিবলৈ লৈ আনিছিল ৰৌশানাৰা বেগম, চাজিদ খালিদা বেগমক। (শিল্পী সকলৰ এই তালিকা বহু দীঘল, সেয়ে ইমানতে সামৰিলো। এই বিষয়ে অনুসন্ধিৎসু সকলে কীৰ্তি কমল ভূঞা দেৱৰ ‘অসমীয়া আধুনিক গীতৰ বিকাশত আকাশবাণীৰ ভূমিুকা’ শীৰ্ষক গ্ৰন্থ আৰু অৰুণ শৰ্মাৰ ‘শিপাৰ চিনাকি’ গ্ৰন্থৰ আকাশবাণীৰ চাকৰিয়াল শীৰ্ষক অধ্যায় পঢ়িবলৈ অনুৰোধ কৰিলোঁ)। এই সকলোকে নেতৃত্ব দি আকাশবাণী গুৱাহাটীক সৰ্বভাৰতীয় পৰ্যায়ত এক সুকীয়া মৰ্যাদা প্ৰদান কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল সঞ্চালক উবেদুল লতিফ বৰুৱাই। এই ক্ষেত্ৰত উবেদুল লটিফ বৰুৱাৰ বিশেষ সহযোগী আছিল পুৰুষোত্তম দাস, বীৰেন্দ্ৰ কুমাৰ ফুকন আৰু ভূপেন হাজৰিকা। মাটিৰ গোন্ধ থকা সাংস্কৃতিক, ঐতিহ্যক প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল আকাশবাণী গুৱাহাটীয়ে।\nদিনকাল সলনি হৈছে। আজিকালি একাংশই সকলো ঘটনাৰ সাম্প্ৰদায়িক দিশ খুচৰি ফুৰে। সেই ‘একাংশ’ ৰাজনৈতিকভাৱে প্ৰভাৱশালী হোৱা সূত্ৰে তেওঁলোকৰ দুষ্ট আচৰণে সমগ্ৰ সমাজখনকে অস্থিৰ কৰি তোলে। আগতে তেনে নাছিল। হিন্দু–মুছলমানৰ আচাৰ–আচৰণৰ পাৰ্থক্যবোৰকলৈ মানুহে মূৰ ঘমোৱা নাছিল – বিভেদ নহয়, ব্যক্তিগত বিশ্বাস, উদাৰতা আৰু ৰুচিবোধ অনুযায়ী অধ্যাত্মিকতা আৰু কেতিয়াবা বিমল আনন্দৰ খোৰাক হৈ পৰিছিল ধৰ্ম। দুটা বেলেগ সময়ৰ দুগৰাকী ব্যক্তি ড° সূৰ্য কুমাৰ ভূঞা আৰু ছৈফুল্লা খনিকৰৰ লিখনিৰ পৰা দুটা ঘটনা টানি আনি এই লিখনিৰ সামৰণি মাৰিম। ধৰ্ম যে একান্ত ব্যক্তিগত আৰু অন্তৰ্জগতৰ বিষয়, নিজে পালন কৰা ধৰ্মটোৰ লগত আন ধৰ্মৰ অমিলখিনি বাহ্যিকতাহে মাত্ৰ, সেয়াই প্ৰকাশ পাইছে ড° সূৰ্য কুমাৰ ভূঞা আৰু ছৈফুল্লা খনিকৰৰ স্মৃতিচাৰণত।\nঅসমৰ বিদ্বত জগতৰ ভোটাতৰা ড° সূৰ্য কুমাৰ ভূঞাদেৱৰ এখন গ্ৰন্থ Men I Have Metত তেখেতে লগ পোৱা আৰু তেখেতৰ জীৱনক প্ৰভাৱিত কৰা ১৫২ গৰাকী ব্যক্তিৰ বিষয়ে লিখি থৈ গৈছে। উক্ত বিশিষ্ট চৰিত্ৰৰ ব্যক্তিসকলৰ ভিতৰত এক বিশেষ চৰিত্ৰ আছিল, তেখেতৰ নিজৰ ভাষাত ‘এজন নিৰক্ষৰ দাৰ্শনিক’। গুৱাহাটীৰ গাড়ীগাঁৱত বাস কৰা জাহাঙ্গীৰ ফকিৰে সেই সময়ত কান্ধত ভাৰ বান্ধি গুৱাহাটীত বাঁহ বেতৰ সামগ্ৰী বিক্ৰী কৰি ফুৰিছিল। মানুহজনে সকলো সময়তে মুখত আল্লাৰ নাম বিৰবিৰাই থাকিছিল। ড° ভূঞাই অন্তৰেৰে শ্ৰদ্ধা কৰা জাহাঙ্গীৰ ফকিৰ যেতিয়াই তেখেতৰ ঘৰলৈ সামগ্ৰী বিক্ৰী কৰিবলৈ আহিছিল, তেখেতে মানুহজনৰ সঙ্গত কিছু সময় কটাইছিল, ধৰ্মীয় দৰ্শনৰ বিষয়ে কথা পাতিছিল। ড° ভূঞাৰ দৰে বিশাল পাণ্ডিত্যৰ ব্যক্তি এগৰাকীয়ে একেবাৰে সাধাৰণ জীৱন কটোৱা ভিন্ন ধৰ্মী লোকজনৰ বিষয়ে লিখিছে, “দেহতত্ত্ব আৰু মনোজগত সম্পৰ্কীয় গূঢ়াৰ্থ থকা বহু কথাই এই গৰাকী গুণী ব্যক্তিৰ লগত হোৱা আলাপ আলোচনাৰ মাজেৰে মই জানিব পাৰিছিলোঁ যিয়ে ‘মানৱ আস্তিত্বৰ আন এখন দুৱাৰ’ মোৰ বাবে মুকলি কৰি দিছিল।’’ ড° ভূঞাই আৰু কৈছে যে যেতিয়াই সৃষ্টিকৰ্তাৰ অপাৰ মহিমা আৰু কৰুণাৰ কথা ক’বলৈ লৈছিল, লক্ষ্য কৰিছিলোঁ যেন তেওঁৰ চকু পানীৰে বাট নেদেখা অৱস্থা হয় আৰু ওপৰলৈ হাত ডাঙি প্ৰাৰ্থনা কৰিবলৈ ধৰে। … …নিজৰ বংশ পৰিয়ালৰ উপৰিও দেশ, জাতি, বিশ্বমানৱৰ শান্তি আৰু উন্নতিৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰে।\nপ্ৰয়াত ছৈফুল্লাহ খনিকৰৰ নিজৰ ভাষাতে শুনক আন এক ভিন্নধৰ্মী ডুখৰীয়া স্মৃতি – “জালুকবাৰীৰ অসম অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়ৰ ১ নং ছাত্ৰাবাসৰ বন্ধু জগন্নাথ গোস্বামী এদিন হুৰমূৰকৈ মোৰ কোঠালৈ সোমাই আহি ক’লে— ঐ, তহতৰ জোনাবসকলে কোনফালে মুখ কৰি নামাজ পঢ়ে অ’, পূবে নে পশ্চিমে? মই ক’লো –পশ্চিমে। গোস্বামীয়ে লগে লগে ‘আমাৰ তেনে পূব, আমাৰ তেনে পূব’ বুলি ততাতৈয়াকে ওলাই গ’ল। পিছত লগ পাই মই সুধিলোঁ কথাটোনো কি? গোস্বামীয়ে ক’লে – নহয় অ’, সৰস্বতী পূজাৰ মণ্ডপ সাজিবলৈ লৈ কমিটিৰ সদস্যকেইজন অলপ বিপাঙত পৰিল। মূৰ্ত্তি কোন দিশে স্থাপন হ’ব? পূজাৰীয়ে কোন ফালে মুখ কৰি বহিব? পূবে নে পশ্চিমে? কাৰণ সেইটোৰ ওপৰতে নিৰ্ভৰ কৰিব মণ্ডপ আৰু প্ৰৱেশপথ ইত্যাদিৰ নিৰ্মাণ। কমিটিত এজনো বামুণ–গোসাই নোহোৱা বাবে বিচাৰি বিচাৰি মোকে পালেহি। হওঁতে মই উত্তৰটো জানোৱেই। কিন্তু যিহেতু এইটো ৰাজহুৱা কাম, সেয়েহে নিশ্চিত হ’বৰ বাবে তোক সুধি ল’লোঁ। চা, মুছলমানৰ ৰীতি–নীতিবোৰ বেছিভাগেই হিন্দুৰ বিপৰীত। হিন্দুৱে মূৰৰ ফালে টিকনি ৰাখে, মুছলমানে তাৰ ওলোটা ফালে অৰ্থাৎ তলফালে ডাঢ়ি ৰাখে। তহত পশ্চিম বা উত্তৰ দিশে মূৰ দি শোৱ, আমি পূব বা দক্ষিণৰ ফালে মূৰ দি শোওঁ। গতিকে তহঁতৰ জোনাবে যদি পশ্চিমফালে মুখ কৰি নামাজ পঢ়ে, তেন্তে আমাৰ পুৰোহিতে পূব ফালে মুখ কৰিবই। খাটাং। ল’ৰাকেইটাক তাকেই ক’লোগৈ। ’’ (৯)\n১৷ যুগ যুগ গুৱাহাটী–মেদিনী চৌধুৰী\n২৷ খান বাহাদুৰ চৈয়দ মুহিবুল্লাহ–আকদাচ আলী মীৰ\n৩৷ নবীন চৌধুৰীৰ নাতি, যোৰপুখুৰীপাৰ নিবাসী অৰূপ চৌধুৰীৰ লিখকৰ আগত ব্যক্তিগত কথোপকথন\n৪৷ স্মৃতিৰ পটত মহানগৰৰ কুমাৰপাৰা –ম: হেদায়েৎ উল্লা\n৫৷ মোৰ জীৱন নাটৰ স্মৃতিকথা –গিৰিশ চৌধুৰী\n৬৷ মোৰ জীৱন নাটৰ স্মৃতিকথা –গিৰিশ চৌধুৰী\n৭৷ মোৰ জীৱন নাটৰ স্মৃতিকথা –গিৰিশ চৌধুৰী\n৮৷ শিপাৰ চিনাকি –অৰুণ শৰ্মা\n৯৷ স্মৃতিৰ ৰহঘৰা –ছফিউল্লাহ খনিকৰ


দন্দুৱা দ্ৰোহ/একাদশ অধ্যায় - ৱিকিউৎস\nদন্দুৱা দ্ৰোহ/একাদশ অধ্যায়\n51122দন্দুৱা দ্ৰোহৰজনীকান্ত বৰদলৈ১৯২৮\nমদন কামদেৱৰ মন্দিৰ। আমাৰ অসমৰ কামৰূপ জিলাখন বুৰঞ্জীৰ আদিৰে পৰা অতি প্ৰসিদ্ধ ঠাই। কামৰূপ জিলাৰ তিনিকুৰি পাচখান মৌজাৰ ভিতৰত প্ৰায় প্ৰত্যেক খানতেই এখান নহয় এখান মঠ বা থান আছে। গুৱাহাটী চহৰৰ মাজেদি ই যোৱা ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দুয়ো পাৰ যেনে প্ৰাকৃতিক সৌন্দৰ্য্যেৰে শোভনীয়, তেনেকৈ আকৌ প্ৰায় প্ৰত্যেকটো পাহাড়ৰ ওপৰতে মঠ দূৰৰ পৰা জিলিকি থাকে। বিদেশী সকলে যে কয় ‘অন্যত্ৰ বিৰলা দেবী কামৰূপে গৃহে গৃহে” এই কথা ফাকি তেনেই সচা। আমি কামৰূপবাসীয়ে সদায় কামৰূপত থাকি কামৰূপৰ—বিশেষ কৰি গুৱাহাটীৰ সৌন্দৰ্য্য উপলব্ধি কৰিব নোৱাৰে, কিন্তু বিদেশৰ মানুহে আহি কামৰূপ দেখিলেই আনন্দত আপ্লুত হয়। হবৰে কথা! এনেকুৱা প্ৰাকৃতিক [ ৫৬ ]\nসৌন্দৰ্য্য, এনেকুৱা বিশাল ব্ৰহ্মপুত্ৰ ‘নদ, এনেকুৱা পাহাড় ,টিলা, হ্ৰদ, নিজৰা, সমথল একেলগে ক’ত?\nব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উত্তৰ পাৰে প্ৰায় দহ বাৰ মাইল আঁতৰত কমলপুৰ ছুটীয়াপাৰা আলিৰ সঙ্গমৰ দক্ষিণ ফালে জিকেৰিৰ পৰা প্ৰায় আঠ মাইল আঁতৰত চুটীয়াপাৰা পাহাড়ৰ মাজত মদন কামদেৱৰ মন্দিৰ। এই ঠাইতে হেনো হৰ কোপানলত ভস্ম হোৱা কামদেৱে পুনৰ জীৱন লভিছিল। দৰাচলতে ঠাই ডোখৰৰ যেনে সৌন্দৰ্ঘ্য আৰু ওচৰৰ হাওৱা পানী যেনে চিকুন, এইবিলাকলৈ চালে বোধ হয় ইয়াত যেন বসন্ত ঋতু সদায় বৰ্ত্তমান। ইয়াত ভষ্মীভূত হোৱা কামদেৱে পুনৰ জীৱন পোৱা যেনেই লাগে। উত্তৰ গুৱাহাটীৰ পৰা ছিলা সিন্দুৰিঘোপাৰ আলিয়েদি পোনে পোনে উত্তৰ মুখলৈ গই থাকিলে প্ৰায় এঘাৰ মাইলৰ মূৰত সিফালে কমলপুৰৰ পৰা অহা দুম্‌নীচকিৰ আলি পোৱা যায়। সেই আলিয়েদি কেইটাৰমান গলেই দক্ষিণ ফালে মদন কামদেৱলৈ যোৱা বাটটো পোৱা যায়। এই বাটৰ আৰম্ভৰে পৰা সোঁহাতে পাহাড়, বাওঁহাতে এখান সৰু পথাৰ। পথাৰৰ সিপাৰে আকৌ এটা পাহাড়। এই বাটেদি আধা মাইলমান গলেই মদন কামদেৱৰ মঠ-মন্দিৰ পোৱা যায়। বাটৰ কোনো কাষতেই ঘৰ-দুৱাৰ নাই। বাটৰ দুয়ো কাষ নিবিড় অৰণ্য। আমি যি কালত এই বাটেদি গই এই মঠ আৰু মন্দিৰ দৰ্শন কৰিছিলোঁ, সেই কালত এই বাটেদি অকলশৰীয়াকৈ এটি\n[ ৫৭ ] বা দুটি মানুহে যাব নোৱাৰিছিল—বাটত বাঘৰ ভয়, বাটটো নিৰ্জ্জন; কিন্তু দৃশ্য হলে মনোৰম। আমাৰ হৰদত্ত চৌধাৰীয়ে লগত সেই বামাচাৰী তান্ত্ৰিক জনক লই এই বাটে দিয়েই এই মন্দিৰলৈ আহিছিল আৰু আগৰে পৰা নিৰ্দিষ্ট কৰি থোৱা ঘৰটিত আশ্ৰয় লইছিল। আশ্ৰয় লোৱাৰ পূৰ্ব্বেই অৱশ্যে তেওঁ মন্দিৰৰ ভিতৰত থকা শিব মূৰ্ত্তিক, মদন কামদেৱৰ মূৰ্ত্তিক সেৱা সৎকাৰ কৰিছিল। ⸻\n"https://as.wikisource.org/w/index.php?title=দন্দুৱা_দ্ৰোহ/একাদশ_অধ্যায়&oldid=116234"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাটো শেষবাৰৰ কাৰণে ৪ এপ্ৰিল ২০২১ তাৰিখে ২২:২৩ বজাত সলনি কৰা হৈছিল।


Urdohep Sl in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Urdohep Sl ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nUrdohep Sl साल्ट से बनी दवाएं:\nActibile (2 प्रकार उपलब्ध) Golbi (1 प्रकार उपलब्ध) Sorbidiol (2 प्रकार उपलब्ध) Udihep (2 प्रकार उपलब्ध) Udiliv Tablet (3 प्रकार उपलब्ध) Ulyses (3 प्रकार उपलब्ध) Ursetor (1 प्रकार उपलब्ध) Ursocol (4 प्रकार उपलब्ध) Ursokem (2 प्रकार उपलब्ध)\nUrdohep Sl के सारे विकल्प देखें\nUrdohep Sl की जानकारी\nUrdohep Sl ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Urdohep Sl Benefits & Uses in Assamese- Urdohep Sl ar laabh aaru byavaharsamuh\nUrdohep Sl ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Urdohep Sl Dosage & How to Take in Assamese - Urdohep Sl ar paali aaru xeya kenedore lobo\nUrdohep Sl ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Urdohep Sl Side Effects in Assamese- Urdohep Sl ar parshwakriyasamuh\nUrdohep Sl সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Urdohep Sl Related Warnings in Assamese- Urdohep Sl xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Urdohep Slৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Urdohep Sl with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Urdohep Sl ar gurutor kriya-pratikriya\nUrdohep Sl মতভেদসমূহ- Urdohep Sl Contraindications in Assamese- Urdohep Sl nishedhsamuh\nUrdohep Sl ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Urdohep Sl in Assamese- Urdohep Sl ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Urdohep Sl ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Urdohep Sl Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Urdohep Sl kriya-pratikriya\nUrdohep Sl ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Urdohep Sl Benefits & Uses in Assamese - Urdohep Sl ar laabh aaru byavaharsamuh\nUrdohep Sl তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nUrdohep Sl ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Urdohep Sl Dosage & How to Take in Assamese - Urdohep Sl ar paali aaru xeya kenedore lobo\nUrdohep Sl-ৰ উপাদানসমূহ - Urdohep Sl Active Ingredients in Assamese - Urdohep Sl-ar upadaansamuh\nUrdohep Sl ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Urdohep Sl Side Effects in Assamese - Urdohep Sl ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Urdohep Sl ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nUrdohep Sl সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Urdohep Sl Related Warnings in Assamese - Urdohep Sl xonkranta xatarkatabanisamuh\nUrdohep Sl-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nUrdohep Sl गर्भवती महिलांसाठी सुरक्षित आहे.\nUrdohep Sl-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nবৃক্কত Urdohep Sl কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nUrdohep Sl हे मूत्रपिंड साठी हानिकारक नाही आहे.\nযকৃতত Urdohep Sl কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nयकृत वर Urdohep Sl चे अत्यंत सौम्य दुष्परिणाम आहेत.\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Urdohep Sl ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nहृदय च्या क्षतिच्या कोणत्याही भितीशिवाय तुम्ही Urdohep Sl घेऊ शकता.\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Urdohep Slৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Urdohep Sl with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Urdohep Sl ar gurutor kriya-pratikriya\nUrdohep Sl তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nUrdohep Sl মতভেদসমূহ - Urdohep Sl Contraindications in Assamese - Urdohep Sl nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Urdohep Sl লোৱা অনুচিত যাতে -\nUrdohep Sl ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Urdohep Sl in Assamese - Urdohep Sl ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Urdohep Sl-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nहोय, परंतु केवळ डॉक्टरांच्या सल्ल्यावरच Urdohep Sl घ्या.\nनाही, Urdohep Sl कोणत्याही मानसिक विकारावर उपचार करू शकत नाही.\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Urdohep Sl ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Urdohep Sl Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Urdohep Sl kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Urdohep Slৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nआहाराबरोबर Urdohep Sl घेतल्याने कोणतीही समस्या येत नाही.\nমদ আৰু Urdohep Slৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nUrdohep Sl ৰ অনুকল্প - Substitutes for Urdohep Sl in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Urdohep Sl লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Urdohep Sl ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Urdohep Sl সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Urdohep Sl ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Urdohep Sl সেৱন কৰে?


বিজেপিক প্ৰতিহত কৰাৰ বাবে সাজু! ৰঙিয়াত ৰাইজৰ দলৰ সাংগঠনিক অভিযানৰ শুভাৰম্ভ– News18 Assam\nবিজেপিক প্ৰতিহত কৰাৰ বাবে সাজু! ৰঙিয়াত ৰাইজৰ দলৰ সাংগঠনিক অভিযানৰ শুভাৰম্ভ\n»বিজেপিক প্ৰতিহত কৰাৰ বাবে সাজু! ৰঙিয়াত ৰাইজৰ দলৰ সাংগঠনিক অভিযানৰ শুভাৰম্ভ\nUpdated:January 27, 2021, 12:16 PM IST\nৰঙিয়াৰ কনিহা-কুমাৰপাতা এম ই মাদ্ৰাছাৰ পদুলিত সাংগঠনিক অভিযানৰ শুভাৰম্ভ কৰি ৰাইজৰ দলে সমাগত বিধানসভা নিৰ্বাচনত বিজেপি চৰকাৰক উৎখাত কৰাৰ আহ্বান জনায়।\nLast Updated: January 27, 2021, 12:16 PM IST\nবিজেপিক প্ৰতিহত কৰিবলৈ সাজু হৈছে ৰাইজৰ দল। ৰঙিয়াত ৰাইজৰ দলৰ সাংগঠনিক অভিযানৰ শুভাৰম্ভ। ৰঙিয়া বিধান সভা সমষ্টিত সাংগঠনিক অভিযান আৰম্ভ কৰিছে ৰাইজৰ দলে। বিজেপি চৰকাৰক উৎখাত কৰিবলৈ ককালত টঙালি বান্ধিছে নৱগঠিত দলটোৱে।\nৰঙিয়াৰ কনিহা-কুমাৰপাতা এম ই মাদ্ৰাছাৰ পদুলিত সাংগঠনিক অভিযানৰ শুভাৰম্ভ কৰি ৰাইজৰ দলে সমাগত বিধানসভা নিৰ্বাচনত বিজেপি চৰকাৰক উৎখাত কৰাৰ আহ্বান জনায়। ৰাইজৰ দলৰ ৰাজ্যিক কাৰ্যকৰী সভাপতি জিতুল ডেকাই দলটোৰ সাংগঠনিক অভিযানৰ শুভাৰম্ভ কৰে। সমাগত বিধানসভা নিৰ্বাচনত ৰঙিয়াৰ বিধায়ক তথা মন্ত্ৰী ভৱেশ কলিতাই ৰঙিয়াৰ পৰা তালি–টোপোলা বান্ধিব লাগিব বুলি মন্তব্য কৰে ৰাইজৰ দলৰ ৰাজ্যিক উপ-সভাপতি হৰেশ্বৰ বৰ্মনে।\nFirst published: January 27, 2021, 12:16 PM IST