বিশিষ্ট কল্পবিজ্ঞান লেখক ড° দীনেশ চন্দ্ৰ গোস্বামীৰ সৈতে অন্তৰংগ আলাপ - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nবিশিষ্ট কল্পবিজ্ঞান লেখক ড° দীনেশ চন্দ্ৰ গোস্বামীৰ সৈতে অন্তৰংগ আলাপ\n(পাঠকৰ মস্তিষ্ক আৰু হৃদয় দুয়োটাকে আন্দোলিত কৰিব পৰা চাৰিকুৰিতকৈ অধিক অসমীয়া ভাষাৰ কল্পবিজ্ঞান গল্প আৰু চাৰিখন কল্পবিজ্ঞান উপন্যাসৰ স্ৰষ্টা ড° দীনেশ চন্দ্ৰ গোস্বামী অসমীয়া কল্পবিজ্ঞান অনাতাঁৰ নাটকৰো বাটকটীয়া। সাম্প্ৰতিক কালত অসমীয়া ভাষাৰ মৌলিক কল্পবিজ্ঞান আৰু সৃজনীমূলক অনুবাদ সাহিত্যৰ নিৰলস সাধনাত ব্যস্ত মুষ্টিমেয় লেখকৰ ভিতৰত অন্যতম ড° দীনেশ চন্দ্ৰ গোস্বামীদেৱক তেখেতৰ মনৰ কথা জানিবলৈ সাহিত্য ডট্ অৰ্গৰ তৰফৰ পৰা যোগাযোগ কৰা হৈছিল।)\nYour browser does not support the audio element. বাণীবদ্ধ বাৰ্তালাপ\nপ্ৰশ্ন: নমস্কাৰ। আপুনি সাহিত্য.অৰ্গ-ৰ বিষয়ে আগতে শুনিছিলনে?\nউত্তৰ: আগতে মই বাতৰি কাকতত পাইছোঁ আৰু মই জানো বহুতো মানুহে কোৱাকুই কৰিছে যে এটা ভাল বস্তু আহি আছে আৰু ভাল হৈছে। যিহেতু এই আলোচনীখন গোটেই পৃথিৱীত উপলব্ধ হৈছে সেই কাৰণে যথেষ্ট ভাল হৈছে লগতে অসমীয়া পাঠকে পঢ়িবলৈ যথেষ্ট সা-সুবিধা পাইছে।\nপ্ৰঃ এই ই-আলোচনীখনৰ এইটো মাহৰ সংখ্যাৰ মূল বিষয়বস্তু “কল্পবিজ্ঞান আৰু ঈশ্বৰ”। কল্পবিজ্ঞানৰ লগত ঈশ্বৰক আপোনাৰ মতে কেনেদৰে সাঙুৰিব পাৰি?\nউঃ আচলতে কোনো বিজ্ঞানৰ লগতেই ঈশ্বৰক পোনে পোনে সাঙুৰিব নোৱাৰি। কাৰণ ঈশ্বৰৰ গোটেই ধাৰণাটো সম্পূৰ্ণ বেলেগ এটা ধৰনৰ ধাৰণা আৰু সেইটো হয়তো মানৱ জাতিয়ে এটা সময়ত প্ৰয়োজনতেই কৰি লৈছিল। বহুতে ভাবে যে মানুহে যেতিয়া চিন্তা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল, আজিৰ পৰা ৮০ হাজাৰ মান বছৰ আগতে মানুহৰ বুদ্ধিৰ বিকাশ হবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল, আৰু কল্পনা কৰা শক্তি যে ভৱিষ্যতে এনেকুৱা হোৱা উচিত বা হ’লহেঁতেন, এনেকুৱা ধৰণৰ সাম্ভাব্য ভূতকাল, এইধৰণৰ কথা এটা ভাবিব পৰাটো এতিয়াৰ পৰা কুৰি হাজাৰ মান বছৰ আগতে আহিছিল। তাৰ পাছত লাহে লাহে বহুত কথা মানুহে চিন্তা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। যেনে, তেওঁলোকে দেখিলে যে এটা ৰোগ বা ব্যাধিত এখন গাঁও হয়তো উছন হৈ গৈছে বা তেওঁলোকৰ অতি সন্মানৰ এজন, যিজন মানুহক তেওঁলোকে ক’ব নোৱাৰাকৈ বহুত বেছি সন্মান কৰিছিল, সেই মানুহ জনৰ হঠাৎ মৃত্যু ঘটিছে বা তেওঁৰ দুৰ্ঘটনা হৈছে বা বাঘে খাই পেলাইছে। এনেকুৱা বিলাক কথাৰ তেওঁলোকে কোনো উত্তৰ বিচাৰি পোৱা নাছিল। তেতিয়া ভাবিছিল যে যিহেতু তেওঁলোকেও কিছুমান কাম নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব পাৰিছিল, যেনে শিল এটা মাৰি দিব পাৰে, নদীত বান্ধ দিব পাৰে, ভূৰ এখন চলাই লৈ যাব পাৰে- গতিকে তেনেকুৱা ধৰণে কোনোবা এটা শক্তি থাকিব লাগিব, কোনোবা এজন পুৰুষ (বা ব্যক্তি) থাকিব লাগিব, সেই ব্যক্তিজনে এই কামটো কৰি আছে। তেতিয়া তেওঁলোকে অন্য কোনোফালে চাব যিহেতু নাজানিছিল, তেওঁলোকে ভাবিছিল যে আকাশত ইমান চমৎকাৰ ঘটনা বিলাক ঘটে তাতে নিশ্চয় এই পুৰুষ বা ব্যক্তি থাকিব লাগিব আৰু তেওঁৱেই আমাক নিয়ন্ত্ৰণ কৰে। তেওঁৰ খং উঠিলে বেলেগ এটা কৰে, তেওঁৰ আনন্দ লাগিলে বা আমাক পুৰস্কাৰ দিবলৈ মন গলে কিবা এটা কৰে। নিজৰ আৰ্হিত মানৱ সদৃশ (anthropomorphic) ঈশ্বৰ সাজি লৈছিল তেওঁলোকে আৰু তাৰ লগত বিজ্ঞানৰ কোনো সম্পৰ্ক নাই। আৰু কল্পবিজ্ঞান যিহেতু বিজ্ঞানৰ লগত পোনপটীয়া সম্পৰ্ক থকা বস্তু, গতিকে তাৰো আচলতে ঈশ্বৰৰ লগত কোনো পোনপটীয়া সম্পৰ্ক নাই। কিন্তু সেইবুলি মই এটা কথা কবই লাগিব যে আৰ্থাৰ চি. ক্লাৰ্কেও ‘নাইন বিলিয়ন নেমছ্ অফ গড’ এনেকুৱা ধৰনৰ গল্প লিখিছে। কিন্তু সেইটো এটা সম্পূৰ্ণ বেলেগ ধৰনৰ গল্প, তাত ঈশ্বৰক প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ ক’তো চেষ্টা কৰা নাই।\nপ্ৰঃ আপোনাৰ শিক্ষা জীৱন তথা আপোনাৰ কৰ্মজীৱনৰ বিষয়ে আপোনাৰ মুখেৰে জানিব বিচাৰিম।\nউঃ মোৰ একেবাৰে সৰু কালৰ প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ৰ শিক্ষা দেউতাৰ চাকৰিৰ বদলিৰ লগে লগে অ’ত ত’ত হৈছিল। মোৰ নিজৰ গাঁও উলুবাৰী সত্ৰ (বৰ্তমান নলবাৰী জিলাৰ ভিতৰুৱা অঞ্চল সৰ্থেবাৰী আৰু চামতাৰ মাজ অঞ্চলত পৰে সেয়া) আৰু তাৰে দাহুদি প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত শিক্ষা আৰম্ভ হৈছিল। কিন্তু তাত কেইদিনমান যোৱাৰ পাছতে দেউতাৰ লগত থাকিবলগীয়া হোৱাত দক্ষিণ শালমৰালৈ গৈছিলোঁ, তাৰ পিছত মঙ্গলদৈত পঢ়িছিলোঁ, তাতে প্ৰাথমিক শিক্ষা শেষ হ’ল। উচ্চ মাধ্যমিক শিক্ষা মঙ্গলদৈ উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয় আৰু ৰঙিয়া উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত কৰিছিলোঁ। তাৰ পাছত গুৱাহাটীৰ কটন মহাবিদ্যালয়ত প্ৰাক্ বিশ্ববিদ্যালয় আৰু বিজ্ঞানৰ স্নাতক পঢ়ি গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ত স্নাতকোত্তৰ পঢ়িছিলোঁ। তাৰ পাছত কলিকতাৰ সাহা ইন্সটিটিউট অফ নিউক্লিয়াৰ ফিজিক্স-ত এবছৰীয়া স্নাতকোত্তৰ ডিপ্লোমা কৰিলোঁ। আৰু তাৰ পিছতে আহি চাকৰি যোগ দিয়া অৱস্থাত মোৰ দুটা কাম হ’ল, প্ৰথমটো ড০ কিশোৰী মোহন পাঠকৰ তত্বাৱধানত মহাজাগতিক ৰশ্মিৰ ওপৰত গৱেষণা কৰি ডক্টৰেট উপাধি লাভ কৰোঁ ১৯৭৬-ত আৰু তাৰ মাজতে ১৯৭২ চনত ফৰাচী ভাষাত পাৰদৰ্শিতাৰ ডিপ্লোমা পাঠ্যক্ৰম এটা গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা কৰোঁ। কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰিছিলোঁ বি. বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ত, তাত দুবছৰ চাকৰি কৰাৰ পাছত কটন মহাবিদ্যালয়ত চাৰি বছৰ চাকৰি কৰোঁ। তাৰ পিছত দিল্লী আৰু শেষত যোৰহাটত আঞ্চলিক গৱেষণা কেন্দ্ৰত।\nপ্ৰঃ বিশ্ব সাহিত্য আৰু অসমীয়া সাহিত্যক যদি আমি তুলনা কৰো তেন্তে আমি দেখা পাওঁ যে অসমীয়া সাহিত্যত যেন কল্পবিজ্ঞানৰ আদৰ নাই, ইয়াৰ কাৰণ কি বুলি ভাবে আপুনি? অসমীয়া পাঠকে বৈজ্ঞানিক তথ্যসমৃদ্ধ লেখাৰ কদৰ নকৰে নে আন কিবা কাৰণ?\nউঃ অসমত দুটা কথা আছে। এটা হ’ল যে বিজ্ঞানৰ সূৰ্য্য-চন্দ্ৰ, গ্ৰহ-নক্ষত্ৰ, হাতী-বাঘ এনেকুৱা বা ভূগোলৰ কথা পাহাৰ পৰ্বতৰ কথা, নদ-নদীৰ কথা, আকাশৰ কথা, বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ কথা, এইবিলাক লিখিলে তাৰ এটা আদৰ আছে। আৰু বিশেষকৈ ছাত্ৰ সমাজৰ পৰা বৰ আদৰ আছে কাৰণে ছাত্ৰসকলেতো পোনে পোনে আদৰ কৰিলেই আৰু অভিভাৱকসকলে লগতে শিক্ষক সকলেও ভাবে যে ছাত্ৰসকলে সেয়া পঢ়া উচিত। সেই কাৰণে তাৰ কদৰ বেছ ভাল বুলি কব লাগিব, আছে বুলি কব লাগিব। আনহাতেদি কল্পবিজ্ঞান এটা যে সম্পূৰ্ণ বেলেগ বস্তু আৰু এয়া যে সাহিত্যৰ ভিতৰুৱা বস্তু সেইটো আমাৰ সাহিত্যিক, সমালোচকসকলে বৰ বেছি মূল্য দিয়া নাছিল আৰু পৃথিৱীৰ বহু ঠাইতে এই কথাটো দেখা গৈছিল। সেই কাৰণে বহু ঠাইত কল্পবিজ্ঞানক কল্পবিজ্ঞান লেখা বুলি নকৈ সাধাৰণ গল্প হিচাবে প্ৰকাশ কৰি দিয়া হৈছিল। কল্পবিজ্ঞানৰ আদৰ অতি কম আছিল। কিন্তু আমাৰ অসমত এতিয়াও হয়তো সেইফালৰ পৰা, আমাৰ সমালোচক সকলোৰ ফালৰ পৰা, বৰ কম। আনহাতেদি কিন্তু এচাম পাঠক গঢ়ি উঠিছে আৰু তেওঁলোকে কল্পবিজ্ঞান পালেই বিচাৰি-মেলি সেইবোৰ পঢ়ে আৰু বিশেষকৈ সম্পাদকসকলে পাঠক সকলৰ এই কথাটো বুজিছে কাৰণে তেওঁলোকে সদায় বিহু সংখ্যা, পূজা সংখ্যা, বিশেষ আলোচনী আদিত কল্পবিজ্ঞান গল্প-উপন্যাস আদি বৰকৈ বিচাৰে।\nপ্ৰঃ চাৰ, আপুনি লিখা এক প্ৰবন্ধত পঢ়িছিলোঁ যে মাৰাঠী ভাষাত বছৰে ৫০ টা মান কল্পবিজ্ঞানৰ গল্প-উপন্যাস প্ৰকাশ পায় কিন্তু অসমীয়া ভাষাত বছৰে তেনে লিখা মাত্ৰ ১০ টা মানহে প্ৰকাশ পায়। বৰ্তমান সময়ত অসমীয়া কল্পবিজ্ঞান সাহিত্যৰ অৱস্থা আপুনি কেনেকুৱা বুলি ভাবে ?\nউঃ এতিয়াও প্ৰায় একে চলি আছে। এটা সময়ত মাত্ৰ কল্পবিজ্ঞান বেছি হৈছিল, সেইটো বোধকৰোঁ মোৰ নিজৰ চেষ্টাৰ কাৰণে হৈছিল। অবিকল বুলি এখন আলোচনী আছিল আৰু তাত প্ৰতি মাহে এটাকৈ মানে বছৰত ১২ টা মান হৈয়ে গৈছিল, তেনেকৈ তাৰ লগতে আৰু ন-দহটা মান যোগ দিলে বিছ-পঁচিশটা মানলৈকে বছৰত উঠিছিল কেইবছৰমান ধৰি। কিন্তু তাৰ পিছত অবিকলত আমাৰ সেই লেখা আৰু শেষ হৈ গল, বহুত কেইটা লেখা হ’ল, চল্লিছ-পঞ্চাশটা হয়তো হৈ গল। তাৰ পিছত এতিয়া আমাৰ নিজৰ চেষ্টা লগতে বাকী লেখক সকলৰ চেষ্টাত কিছু কল্পবিজ্ঞান গল্প বা উপন্যাস ওলাই আছে, কিন্তু সংখ্যা মাৰাঠী ভাষাৰ লগত তুলনা কৰিব নোৱাৰি, একেবাৰে তলত আছে।\nপ্ৰঃ অসমীয়া সাহিত্যত কল্পবিজ্ঞান ভবিষ্যতে সঠিক দিশে যাবলৈ কি কৰিব লাগিব আৰু আপুনি কেনে হোৱা বিচাৰিছে।\nউঃ ভৱিষ্যতৰ লেখকসকল যথেষ্ট এই বিষয়ত সচেতন হ’ব লাগিব তথা গুৰুত্ব দিব লাগিব আৰু তেওঁলোকে বিজ্ঞানত তেওঁলোকৰ ভেটিটো ভালকৈ গঢ়ি লব লাগিব। কল্পবিজ্ঞানত হয় কি, সদায় প্ৰথমতে সি বিজ্ঞানৰ ওপৰত ভিত্তি কৰে আৰু সি তাৰ পিছত গল্প-উপন্যাস হৈ পৰে। আৰু সেই কাৰণে যেতিয়া গল্প-উপন্যাস হৈ পৰে সি সদায় মানবীয় আবেগ-অনুভূতি, মানৱীয় স্বভাৱ-চৰিত্ৰ, মানুহৰ সংঘাত, মানুহৰ হৃদয়ৰ কথা, সেইখিনি ধৰি ৰাখে আৰু চৰিত্ৰ সমুহৰ বিকাশ ঘটায়। গতিকে এইকামটো কল্পবিজ্ঞানে কৰিব লাগিলে তেওঁ এজন ভাল গল্প লিখক বা উপন্যাসিকতো হব লাগিলেই। গল্পৰ লিখন বা গল্পৰ নাটকীয়তা সেই বস্তু আহিব লাগিব, উপন্যাসৰ সাৱলীলতা আহিব লাগিব। এই কথাখিনি থকাৰ বাহিৰেও তেওঁৰ বিজ্ঞানৰ ভিত্তিটো অতি গভীৰ হব লাগিব। কাৰণ সেয়া নহলে এটা সম্ভাব্য বিজ্ঞানৰ কথা নাথাকিলে, এখন অন্য জগতৰ চিত্ৰ বিজ্ঞানৰ ভিত্তিত ৰচিব নোৱাৰিলে, অবিজ্ঞান হৈ পৰিলে সি কল্পবিজ্ঞান নহয়। গতিকে লেখকসকল এই বিষয়ত সাৱধান হব লাগিব।\nপ্ৰঃ দেখা যায় বহুতো কল্পবিজ্ঞান উপন্যাসত চিত্ৰিত কৰা বস্তু এটা পাছৰ সময়ত বাস্তৱলৈ ৰূপান্তৰিত হৈছে। উদাহৰনস্বৰূপে জুল ভাৰ্ণৰ উপন্যাস কিছুমানৰ কথাকে ক‘ব পাৰি। গতিকে সফল কল্পবিজ্ঞান সাহিত্যৰ বাবে লিখকজনৰ বৈজ্ঞানিক জ্ঞান থকাটো বাঞ্চনীয়। অসমত বিজ্ঞান চৰ্চাৰ সীমিত পৰিসৰ বা আন তেনে কোনো কথাই ইয়াৰ ওপৰত প্ৰভাৱ পেলাইছে বুলি আপুনি ভাৱেনে?\nউঃ অসমৰ বিজ্ঞান চৰ্চাই বোধহয় প্ৰভাৱ সদায় পেলাবই কাৰণ হ’ল ইয়াত বিজ্ঞানৰ বিকাশ ইমান ঘটা নাই, ইমান উন্নত বিজ্ঞানাগাৰো বৰ বেছি হোৱা নাই। দুই এটা অৱশ্য উন্নত বিজ্ঞানাগাৰ হৈছে, কিন্তু পৰিবেশ এটা সৃষ্টি হোৱা নাই যে বিজ্ঞানৰ পৰিবেশ বা সৰ্বসাধাৰণ মানুহে বিজ্ঞানৰ কথা জানি গৈছে, এনেকুৱা কথাও হোৱা নাই। ছাত্ৰ-ছাত্ৰী সকলেও যথেষ্ট সা-সুবিধা পোৱা নাই। বিজ্ঞানৰ গৱেষণাগাৰ এটাই হয়তো বহুতে দেখা নাই। এই অৱস্থাত কল্পবিজ্ঞানৰ কথা অংকুৰিত হোৱাটো কিছু টান কাম। কিন্তু যি সকলোৰ হৈছে, যিসকলে সীমিত হলেও সুবিধা পাইছে, তেওঁলোকেও যদি অলপ গভীৰভাৱে বিষয়টো অধ্যয়ন কৰে আৰু কল্পবিজ্ঞান কৰিব লাগিব বুলি ভাবে, সম্পাদক সকলেও উৎসাহ দিয়ে, সমালোচক সকলে উৎসাহ দিয়ে, পাঠকৰ উৎসাহ যিহেতু কিছু পৰিমাণে আছেই তেতিয়া কল্পবিজ্ঞান কিছু আগবাঢ়ি যাব পাৰিব।\nপ্ৰঃ আপুনি সাহিত্যৰ এইটো দিশলৈ আগ্ৰহান্বিত হোৱাৰ বিশেষ কোনো কাৰণ আছে নেকি?\nউঃ মই দুই এটা কল্প বিজ্ঞান পঢ়িছিলোঁ, বৰ বেছিকৈ পঢ়িছিলোঁ বুলিও মই ক’ব নোৱাৰোঁ। সেই কল্পবিজ্ঞান বিলাকো বৰকৈ আকৰ্ষণ কৰিছিল। কিন্তু বিজ্ঞানে বিশেষকৈ মহাবিদ্যায়লৈ পঢ়িবলৈ আহিলোঁ, বিশ্ববিদ্যালয়লৈ আহিলোঁ তেতিয়া দেখিলোঁ যে এই বিজ্ঞানৰ কথাবিলাক মই মানুহক কোৱা উচিত। কিবা এটা তাড়না, সেইটো যেন এটা গল্প কোৱাৰ তাড়না, আচলতে কল্পবিজ্ঞান কোৱাৰ তাড়না নহয়। কিন্তু এদিন হয়তো হঠাৎ এটা বস্তু মনত খেলাই গ’ল যে মই যেন বিজ্ঞানৰ কথাবোৰ এটা কল্প কাহিনীৰ মাজেৰে, এখন সম্ভাব্য জগতৰ কথাৰ মাজেৰে লৈ যাব পাৰোঁ। গতিকে তেনেকৈয়ে আৰম্ভ হ’ল।\nপ্ৰঃ আপোনাৰ মতে বিশ্বৰ কেইখনমান শ্ৰেষ্ঠ কল্পবিজ্ঞান উপন্যাস বা গল্প কি কি বাৰু?\nউঃ মই প্ৰথমতে আৰ্থাৰ চি. ক্লাৰ্কৰ ২০০১ আৰু তাৰ পাছৰ যিখিনি আছে সেইখিনিৰ নাম লব লাগিব। সেই শৃংখলাত আছে ২০১০, ২০৬১ আৰু তাৰ পিছত ৩০০১ দি লাষ্ট অ’ডিছি আছে। ২০০১ খনক এ স্পেছ ওডিছি বুলি কৈছে আৰু তাৰ পিছৰ কেইখনৰ বেলেগ বেলেগ নাম আছে আৰু শেষৰ খন নাম “দি লাষ্ট অ’ডিছি”। এই শৃংখলা অতি ওপৰৰ বুলি মই এই কাৰণৈ ক’ব খুজিছোঁ যে তাত কেৱল কল্পবিজ্ঞানৰ কথাই নহয়, মানুহৰ যেন সমস্ত দৰ্শন সোমাই আছে। আৰু তাত এবাৰ সোমাই গ’লে যেন মানুহে উদ্ধাৰ নোহোৱাকৈ তাৰ ভিতৰত সোমাই থাকিব লাগিব এনেকুৱা ধৰণৰ এটা ভাৱ হৈ যায়। সেই কাৰণে অতি ওপৰৰ বুলি কওঁ। কিন্তু তাৰ বাহিৰেও এচিমভৰ “দা ফেণ্টাচটিক ভয়েজ” বা “দা নেকেড ছান”, এনেকুৱা ধৰণৰ বহুত কেইখন অতি উচ্চখাপৰ কিতাপ আছে। তাৰ আগৰ জুল ভাৰ্ণ আৰু এইছ. জি. ৱেল্‌ছৰ কিতাপ বিলাক আছে। তেওঁলোকৰ সমস্ত কল্পবিজ্ঞান কিতাপেই বৰ উন্নত। গতিকে এই বিলাকৰ নাম লৈ শেষ কৰিব নোৱাৰি বা এইখনতকৈ সেইখন কম বা বেছি বুলি কব নোৱাৰি। কিন্তু সদায় মোৰ মনটো হয়তো নিজে ২০০১-ৰ লগত বৰ বেছিকৈ জড়িত হোৱাৰ কাৰণে হব পাৰে যে এই শৃংখলাটো মোক সদায় আচ্ছন্ন কৰি ৰাখে।\nপ্ৰঃ বেলেগ ভাষাৰ বিখ্যাত কিতাপ অসমীয়া ভাষালৈ অনুবাদ কৰি অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যৰ ভঁৰাল চহকী কৰিব পাৰি নেকি? সেইক্ষেত্ৰত কোন কেইখন কিতাপৰ অনুবাদ খুবেই জৰুৰী?\nউঃ মই এই কথাটো অনুভৱ কৰিছিলোঁ। সেই কাৰণে একেবাৰে এটা বুনিয়াদী হিচাবে বা প্ৰথম প্ৰাথমিক স্তৰ বা তাৰ ভূমি হিচাবে মই ভাবিলোঁ যে এইছ. জি. ৱেল্‌ছৰ “সময় যন্ত্ৰ” আৰু জুল ভাৰ্নৰ গোটেইখিনি কিতাপ যিমান পাৰি অনুবাদ কৰি পেলাব লাগে আৰু সেইকাৰণেই মই শৰাইঘাট প্ৰকাশনৰ পৰা কালজয়ী সাহিত্য নামৰ এটা এশখন কিতাপৰ শৃংখলা চলাইছিলোঁ। আৰু সেই এশখন কিতাপৰ মাজত বহু কেইখন কল্পবিজ্ঞান তাত লৈ আহিছোঁ। জুল ভাৰ্নৰ চাৰি-পাঁচখন লৈ আহিছোঁ আৰু এইছ. জি. ৱেল্‌ছৰ কেইখনমান। এইবিলাক বিভিন্ন মানুহে কৰিছে, মই নিজেও কৰিছোঁ। কিন্তু এই কিতাপ কেইখনৰ বাহিৰেও জুল ভাৰ্নৰ আৰু কেইবাখনো কিতাপ বাকী আছে। তাৰ পিছত আৰ্থাৰ চি. ক্লাৰ্ক, আইজাক এচিমভ আৰু কাৰ্ল ছেগান, এখেত সকলোৰ কিতাপৰ কপিৰাইট পোৱাটো কিছু টান কাম। কিন্তু অলপ চেষ্টা কৰিলে আৰু বিশেষকৈ অসমীয়াত যে যথেষ্ট ছপা নহয় আৰু সিমান লাভৰ কথা নুঠে, এই কথাটো বুজাই দিব পাৰিলে যেনেকৈ মোক ২০০১ত কোনো ধন নোলোৱাকৈ তেওঁলোকে কপিৰাইট দি দিছিল, তেনেকুৱা ধৰণৰ ইয়াতো সম্ভৱ হ’ব। আৰু তেতিয়া এই কেইখন কিতাপ মই কোৱা, আৰ্থাৰ চি. ক্লাৰ্ক, এচিমভ, হেণ্ডলিন আৰু কাৰ্ল ছেগান, এখেত সকলোৰ কিতাপ অনুবাদ কৰি পেলাব লাগে। পাৰিলে আটাই কেইখন কিতাপ অনুবাদ কৰিব লাগে।\nপ্ৰঃ কল্পবিজ্ঞানে সৰু ল‘ৰা-ছোৱালীক বিজ্ঞান চৰ্চাৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত কৰিব পাৰে বুলি আপুনি ভাবেনে?\nউঃ সেইটো একেবাৰেই ঠিক কথা। কাৰন আইজাক এচিমভেতো আত্মজীৱনী তিনিখন লিখিছে আৰু তিনিখনৰ অন্ততঃ দুখনত মই পাইছোঁ যে তেওঁ কল্পবিজ্ঞানৰ কাৰণেই এই জগতখনত, বিজ্ঞানৰ জগতখনত আৰু কল্পবিজ্ঞানৰ জগতখনতো, সোমাই পৰিল। আৰু তেওঁ সৰুতে যদি দেউতাকৰ দোকানখনত গ্ৰাহকৰ কাৰণে ৰাখি থৈ দিয়া আলোচনীব থপিয়াই থপিয়াই সেই কল্পবিজ্ঞান নপঢ়িলহেঁতেন, তেতিয়া হলে তেওঁ এই দিশত নগলেইহেঁতেন হয়তো। তেনেদৰে ফাইনমেন.. ফাইনমেনে বাৰে বাৰে কৈছিল যে তেওঁ কল্পবিজ্ঞানৰ দ্বাৰা আকৃষ্ট হৈ পৰিছিল। তেনেকুৱা বহুত কেইজন বিজ্ঞানীৰ কথা আছে বা এতিয়াও বহুত বিজ্ঞানী আছে যি সকলে কল্পবিজ্ঞানৰ দ্বাৰাহে বিজ্ঞানৰ জগতখনলৈ আকৃষ্ট হৈছে আৰু কল্পবিজ্ঞানৰ জগতখনলৈও আৰু বেছি আকৃষ্ট হৈছে।\nপ্ৰঃ কল্পবিজ্ঞানৰ গল্প/উপন্যাসসমূহলৈ মন কৰিলে দেখা যায়, আগৰ দিনৰ (জুল ভাৰ্ন, এইছ. জি. ৱেল্ছ, এছিমভ, বা আৰ্থাৰ চি ক্লাৰ্ক) গল্পত ভৱিষ্যতৰ কাহিনী দৰ্শাওঁতে প্ৰায়েই বিজ্ঞানৰ অগ্ৰগতিক ধনাত্মক দিশত দেখুওৱা দেখা যায়, ইয়াৰ বিপৰীতে বৰ্তমানৰ দিনৰ কাহিনীত (বিশেষকৈ হলিউডৰ কল্প-বিজ্ঞান) ভৱিষ্যত পৃথিৱীখনক এক ঋণাত্মক দিশতহে (dystopian) দেখুওৱা দেখা যায়। ইয়াক অকল কাহিনীৰ ফেড (fad) বুলি আপোনাৰ মতে শেষ কৰিব পাৰি নে? নে ই সামগ্ৰিকভাৱে পৃথিৱীৰ মানুহ বিজ্ঞানৰ ধনাত্মক-কল্যাণকামী দিশটোৰ প্ৰতি সন্দিহান হৈ অহাটো বুজায় নেকি?\nউঃ এই দুয়োটা কথা বোধ হয় সচাঁ, এটা হ’ল যে ব্যৱসায়িক দিশটোৰ প্ৰতি চালে বৰ বেছি ধনাত্মক দিশ দেখুৱাই বৰ সুখৰ ছবি দি দিলে আৰু কোনো বিশেষ নাটকীয়তা বা এটা লোমহৰ্ষক কাহিনী নাথাকিলে সেয়া ব্যৱসায়িকভাৱে সাফল্য অৰ্জন কৰিব পৰা বিধৰ বস্তু নহব। সেই কাৰণে এটা কথা হৈ পৰে, সেইটো হয়তো যি সকলে ব্যৱসায় কৰিছে তেওঁলোকৰ কথা। আনটো ফালেদি জনসাধাৰণেও কিন্তু বিজ্ঞানৰ লগত সকলো কথা গ্ৰহন কৰাৰ পাছতো বিজ্ঞানৰ এটা ঋণাত্মক দিশৰ কথা কৈ সদায় ভাল পায়। সেইটো আমি সভা-সমিতিত গলে দেখোঁ যে বিজ্ঞান সদায় ঋণাত্মক নেকি বা মহাকাশলৈ, মঙ্গল গ্ৰহলৈ যে যান এখন পঠাইছে তাৰ সলনি আমাৰ ইয়াতে খোৱাপানীৰ যোগান ধৰিলেহে বেছি ভাল হ’লহেঁতেন নেকি, এনেকুৱা ধৰণৰ প্ৰশ্ন এটা সদায় আহে। অৰ্থাত তাৰ ঋণাত্মক দিশটো সদায় উদঙাই জনসাধাৰনে দেখুৱাই ভাল পায়। জনসাধাৰণৰ মনত এই সামান্যভাৱে থকা দিশটোক ব্যৱসায়িকভাৱে অলপ বেছি ওপৰলৈ উদঙাই দি তেওঁলোকে ব্যৱসায়ৰ সাফল্যৰ কাৰণে তেওঁলোকে চেষ্টা কৰিছে বুলি মোৰ ভাৱ হয়।\nপ্ৰঃ ইয়াৰ আঁৰত কিবা সাংস্কৃতিক-ৰাজনৈতিক কাৰণো থকা বুলি ভাবে নেকি?\nউঃ ঋণাত্মক কাৰণৰ লগত ৰাজনৈতিক এটা আছিলেই যে এটা সময়ত ধ্বংসাত্মৰ কামত বিজ্ঞান বৰ বেছিকৈ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। এতিয়াও যুদ্ধ-বিগ্ৰহ আদিত, বা উগ্ৰপন্থীৰ ফালৰ পৰা সেইবোৰ ৰাজনৈতিক ভাৱে সমস্যা উদঙাই দিয়া নহব পাৰে কিন্তু ৰাজনৈতিক ভাৱ কৰা বহুত সমস্যাৰ বাবে হয়তো উগ্ৰপন্থীৰ সৃষ্টি হৈছে। গতিকে এনেকুৱা বিলাক দিশ এটা সদায় আছে। যেতিয়া ঋণাত্মক ছবি এটা দি কিতাপ এখন লিখিছে বা হলিউডৰ চিনেমা এখন কৰিছে তেতিয়া কিন্তু ৰাজনৈতিক বা সামাজিক দিশতকৈ ওপৰত থাকে ব্যৱসায়িক দিশটো।\nপ্ৰঃ বিজ্ঞান সাহিত্য এসময়ত জনপ্ৰিয় হৈছিল, কিন্তু দেখা যায় এতিয়া বিজ্ঞান সাহিত্যৰ চৰ্চা সিমান এটা হোৱা দেখা নাযায়। ইয়াৰ কাৰণ কি বুলি ভাবে?\nউঃ এতিয়াও বিজ্ঞান সাহিত্যৰ চৰ্চা কমি যোৱা আচলতে নাই, বিজ্ঞানৰ প্ৰতি যথেষ্ট আছে আৰু বিশেষকৈ আমাৰ অসমত মই দেখিছোঁ, বেলেগতো বাৰু আছেই যেতিয়া আলোচনী এখন চলে বহুত বেছি পাঠকৰ সংখ্যা পোৱা যায়, কিন্তু অসমতো সেয়া নোহোৱা নহয়। এটা কথা হ’ল বিজ্ঞান তেওঁলোকে গ্ৰহণ কৰিব পৰা, যিটো সমাজক দিম বা যাক দিম তেওঁলোকে গ্ৰহণ কৰিব পৰাকৈ দিলে তেতিয়া গ্ৰহণ কৰা মানুহ আছে আৰু সেয়া যথেষ্ট আছে। কাৰন আমাৰ নিজৰ কিতাপৰ ক্ষেত্ৰতে দেখিছোঁ যে কিছুদিনৰ পিছে পিছে একোটা সংস্কৰণ কিছুমান কিতাপৰ শেষ হৈ গৈছে। গতিকে এই বস্তুটো আগ্ৰহৰ অভাৱ ঠিক নহয়। কিন্তু তথাপিও প্ৰচাৰৰ বা সজাগতাৰ যে প্ৰয়োজন আছে। আৰু এতিয়া কেৱল ছাত্ৰ-ছাত্ৰী সকলোক এটা লক্ষ্য গোট হিচাবে লোৱা হৈছে কিন্তু সমাজৰ আন গোটবিলাকৰ কাৰণে বিজ্ঞান তেনেকৈ দিব যত্ন কৰা হোৱা নাই, সেই কথাটো অলপ বেছি চেষ্টা থাকিব লাগে।\nপ্ৰঃ কল্পবিজ্ঞানৰ প্ৰতি আপোনাৰ ধাৰণা কেনে? কল্পবিজ্ঞানক বিজ্ঞানে ভেঙুচালি কৰে বুলি আপুনি অনুভৱ কৰে নে এক নতুন দিগন্তৰ বাট মুকলি কৰি দিয়ে বুলি অনুভৱ কৰে?\nউঃ আচলতে পাছৰটোহে সঁচা। কল্পবিজ্ঞানে নতুন দিগন্তৰ বাট মুকলি কৰে কাৰণ বিজ্ঞানীসকলেও কল্পনা কৰিব লাগিব আৰু কেতিয়াবা তেওঁলোকক বাট দেখুৱাই লৈ গুছি যায়। কল্পবিজ্ঞানে এতিয়াৰ বিজ্ঞানখিনিৰ কথা মনত ৰাখে আৰু সম্ভাব্য জগত এখনৰ সৃষ্টি কৰে। তাত এটা আৱিষ্কাৰ হয় যিটো আৱিষ্কাৰ এতিয়াৰ বিজ্ঞানাগাৰত হোৱা নাই আৰু সেই আৱিস্কাৰৰ ভিত্তিত জীৱন কিছুমান চলি থাকে। হয়তো বিজ্ঞানীৰ জীৱন নাইবা সাধাৰণমানুহৰ জীৱন তাৰ দ্বাৰা আচ্ছন্ন হৈ পৰে। তেওঁলোকৰ সংঘাত হয়, সুখ-দুখ হৰ্ষ-বিষাদ হয়, সেই কথাখিনিকে ধৰি ৰাখি কল্প কাহিনীটো সৃষ্টি হয়। কিন্তু তাত যিটো বিজ্ঞানৰ আৱিষ্কাৰৰ কথা কয় সেইটো বৰ আচৰিত ধৰণৰ কথা। উদাহৰণ স্বৰূপে এগৰাকী বিজ্ঞানীয়ে আজিৰ পৰা কেইবছৰমান আগতে, হয়তো দুই-আঢ়ৈ দশক, তেওঁ হঠাত ভাবি পালে যে ডাইন’ছৰৰ নতুন সৃষ্টি কৰিব পাৰি নে নোৱাৰি। তেতিয়া দেখা গল যে ডি.এন.এ. পালে পৰা যাব। কিন্তু ডাইন’ছৰৰ যিবোৰ হাড় জীৱাশ্ম হিচাপে আছে তাত ডি.এন.এ.-ৰ এটা সম্পূৰ্ণ নক্সা পোৱা নাযায়। গতিকে এজন কল্পবিজ্ঞান লেখকে ভাবি উলিয়ালে যে কথাটো এনেকুৱা হ’ব পাৰে নেকি যে তেতিয়া থকা কীট-পতংগ কোনোবা এটা ডাইন’ছৰৰ তেজ খাইছিল। তেনেকুৱা ডাইন’ছৰৰ তেজ শেষ সাজ খাদ্য হিচাবে খোৱা কিছুমান পোক মৰি গৈছিল আৰু সিহঁত জীৱাশ্ম হৈ গৈছিল। আৰু তেনেকুৱা এটা পোক উদ্ধাৰ হ’ল বা কেইটামান পোক উদ্ধাৰ হ’ল। সিহঁতৰ গাত ডাইন’ছৰৰ ডি.এন.এ.টো পোৱা গ’ল, সেয়া ডাইন’ছৰৰ তেজ আৰু তাৰ পৰা ডাইন’ছৰ এটা পুনৰ উদ্ধাৰ হ’ল। আৰু তেনেকুৱা এটা ধাৰণাৰ ভিত্তিতে ক্ৰিক্‌টনৰ এখন কিতাপ হ’ল আৰু তাৰ পিছত ষ্টিভেন স্পিল্‌বাৰ্গে জুৰাচিক পাৰ্ক চিনেমা এখন কৰিছে। আৰু তাৰ পিছত সেইখন চিনেমা বিখ্যাত হৈ পৰিল কাৰণ তাত অতি নাটকীয়তা দিয়া হ’ল। বিজ্ঞানীসকলে কলে যে তেনেকুৱা এটা ঘটনা ঘটিব নোৱাৰে, কাৰণ সেইটো এতিয়াও বিজ্ঞানত ঘটা নাই। কিন্তু আনফালে হ’ল কি, তাৰ ভিত্তিতে এতিয়া ডাইন’ছৰক পৰা নাই, কিন্তু ড’ড’ বা একেবাৰে ওচৰত থকা যিবিলাকৰ হয়তো ছালখন এতিয়াও সংগ্ৰহালয়ত আছে, বা হাড় বা তেজৰ নমুনা আছে, কোষ আছে তেনেকুৱা বিলাকৰ পৰা কিন্তু পুনৰ জনন বা সেই জীৱটোক পুনৰ উদ্ধাৰ কৰাৰ কাৰণে চেষ্টা চলিছে। সেইটো ঠিক পোনে পোনে ডি.এন.এ.-ৰ পৰা সৃষ্টি কৰাৰ সলনি এতিয়া ওচৰা-ওচৰি থকা বেলেগ প্ৰজাতিৰ জৰিয়তে সিহঁতক সৃষ্টি কৰাৰ চেষ্টা চলিছে। আৰু তেনেকুৱা ঘটনাৰ এইটো চেষ্টাহে চলিছে কিন্তু সাফল্য লাভৰো বহুত উদাহৰণ আছে।\nপ্ৰঃ কল্পবিজ্ঞান সাহিত্য অন্য ভাষাৰ তুলনাত অসমীয়া ভাষাত পিছপৰি আছে বুলি আপুনি ভাবেনে?\nউঃ মই কথাটো নাভাবো। এই কাৰণে নাভাবো যে ইয়াত সংখ্যাত বহুত কম আছে, কিন্তু গুণগত মানত (তলৰ বহুত আছেই সেই কথাটো ক’বই লাগিব। সদায় বেছি যেতিয়া হয় তেতিয়া যি কোনো ক্ষেত্ৰতে ক’ব পাৰি যে তাৰ নমুনা সংগ্ৰহ কৰিলে নমুনাত কিছুমান থাকিব যে গুণগত মানত মান এটা ৰক্ষা কৰিব, কিছুমানে মান ৰক্ষা নকৰে আৰু কিছুমান অতি উচ্চমানৰ হব), অসমীয়াত তেনে উচ্চমানৰ কল্পবিজ্ঞান গল্প আছে আৰু সেইবিলাকক লৈ অসমীয়া সাহিত্যই কল্পবিজ্ঞান সাহিত্য হিচাবেই নহয়, অসমীয়া সাহিত্য হিচাপে গৰ্ব কৰিব পাৰে।\nপ্ৰঃ অসমীয়া সাহিত্যত কল্পবিজ্ঞান ভৱিষ্যতে সঠিক দিশে যাবলৈ কি কৰিব লাগিব আৰু আপুনি কেনে হোৱা বিচাৰিছে?\nউঃ আমাৰ যি সকল কল্পবিজ্ঞান লিখিবলৈ আহে তেওঁলোকে মনত ৰাখিব লাগিব যে এইটো এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ দিশ আৰু ইয়াত যথেষ্ট মনোযোগ, যথেষ্ট গাম্ভীৰ্যৰ প্ৰয়োজন আছে। বিজ্ঞানক বৰ উপৰুৱা, বৰ উতনুৱা কথা বুলি লৈ কল্পবিজ্ঞান লিখিবলৈ আগবাঢ়িব নোৱাৰি। তেওঁলোকৰ বিজ্ঞানৰ জ্ঞানখিনিতো থাকিবই লাগিব, ভবিষ্যতে যোৱা বিজ্ঞানৰ কথাৰ দিশ যিখিনি দেখুৱাব, কিবা এটা যন্ত্ৰৰ দিশ দেখুৱাব, সেইটো এটা অসম্ভৱ নীতিৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি হ’ব পাৰিব নালাগিব। যেনে বিজ্ঞানে সদায় পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ নীতি বা উদ্ভিদ বিজ্ঞানৰ নীতি, জীৱ বিজ্ঞানৰ নীতি পালন কৰে, সেই নীতিখিনি কোনেও সলাব নোৱাৰে। গতিকে সেই নীতি খিনিৰ ভিত্তিত এতিয়া ভাবিব নোৱাৰা কথাৰে, মই যেনেকৈ ডাইন’ছৰৰ তেজৰ উদাহৰণ দিলোঁ যিটো নীতি ভঙ্গ কৰা নাই, নীতি ভঙ্গ নকৰাকৈ বিজ্ঞানটো অলপ ওপৰলৈ গৈছে। তুমি ডাইন’ছৰৰ তেজ বিচাৰি নাপালা কোনো কথা নাই, কিন্তু ডাইন’ছৰৰ তেজ কীটে খাইছিল, কীট জীৱাশ্ম হ’ল আৰু কীটৰ ভিতৰত পোৱা তেজ, এনেকুৱা এটা ধাৰণা যে দিব পাৰে, সেইটো কল্পবিজ্ঞানে সদায় দিব পাৰে। এনেকুৱা কথাবিলাকৰ কাৰণে যিসকল কল্পবিজ্ঞান লেখক হব তেওঁলোক বিজ্ঞানী নহলেও হব। অসমতো তাৰ উদাহৰণ আছে যে নৱকান্ত বৰুৱাই যিখন অপদাৰ্থ বুলি কিতাপ লিখিছে, তেওঁ নিজে বিজ্ঞানৰ মানুহ পোনে পোনে নহয় কিন্তু তেওঁৰ বৈজ্ঞানিক মনটো আছে কাৰনে লিখিব পাৰিছে। গতিকে তত্বগত কথাখিনি শুদ্ধ কৰি ৰাখি যদি মানুহজনে লিখে তেতিয়া লিখিব পাৰিব আৰু এই দিশত কল্পবিজ্ঞানৰ লেখক সকল মনযোগ দিব লাগিব।\nপ্ৰঃ কল্পবিজ্ঞানত আপোনাৰ অৱদানৰ বিষয়ে চমুকৈ ক’ব নেকি, লগতে এইক্ষেত্ৰত আপোনাৰ ভবিষ্যতৰ পৰিকল্পনা বিষয়ে দু-আষাৰ মান কওক।\nউঃ মই তেতিয়া গল্প লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিলোঁ, ১৯৭০ চনত, দৈনিক অসমৰ ফালৰ পৰা মোক এটা পূজা সংখ্যাত লিখিবলৈ, তেতিয়া ফণী তালুকদাৰ বোধহয় তাত সহকাৰী সম্পাদক হিচাপে আছিল আৰু কীৰ্তিনাথ হাজৰিকা বোধহয় সম্পাদক আছিল, মোক ফণী তালুকদাৰে কৈছিল। তেখেতে যিহেতু পূজা সংখ্যা আলোচনীখন চলাব ১৯৭০ চনত, মই তেতিয়া বি. বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ত নতুনকৈ চাকৰিত যোগ দিছোঁ মাত্ৰ, তেখেতে মোক গল্প এটা লিখিবলৈ ক’লে। মই ভাবিলোঁ যে কল্পবিজ্ঞান এটাই লিখি দিওঁ কাৰণ মোৰ মনত সেইটো উকমুকাই আছিলেই। সেইটো বৰ উৎকৃষ্ট খাপৰ হৈছিল নে নাই ক’ব নোৱাৰোঁ কিন্তু কল্পবিজ্ঞানৰ সকলো নীতি নিয়ম মানি লৈছিল। তাৰ পাছত মই আৰু কেবাটাও লিখি গৈ থাকিলোঁ আৰু সদায় এটা উৎসাহ পাই ফণী তালুকদাৰৰ পৰা বা লেখক-পাঠক সকলোৰ পৰা। আৰু লিখি গৈ থাকি শেষত মোৰ এতিয়ালৈকে ৭ খন গল্প সংকলন হ’ল, ৭ খন উপন্যাস হৈছে আৰু সেইবিলাকৰ সংকলন নোহোৱাকৈ থকা গল্পও কিছু আছে। তাত বাহিৰে বিশেষকৈ ৰেডিঅ’ই বহুত উৎসাহ দিলে, ৰেডিঅ’ত মই প্ৰথমতে হয়তো নিজৰ তাগিদাত এখন নাটক দাখিল কৰিলোঁ। কিন্তু তাৰ পাছত ৰেডিঅ’ত বহু কেইখন, হয়তো দুই কুৰিতকৈ অধিক কল্পবিজ্ঞান নাটক হৈ গল। আৰু অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ’ৰ ডিব্ৰুগড় কেন্দ্ৰৰ সঞ্চালক মুনীন ভূঞাৰ তাগিদাত এখন ১৩টা খণ্ডৰ নাটক, এখন ১৩টা খণ্ডৰ কল্পবিজ্ঞান উপন্যাস লিখি দিবলগীয়া হৈছিল। গতিকে থুলমুলকৈ এইখিনিয়ে মোৰ কল্পবিজ্ঞানৰ বিষয়ে বাট বুলি আছোঁ। আৰু ভৱিষ্যতলৈ সদায় তাড়নাটো আছে যে ভাল কল্পবিজ্ঞান গল্প যেন এতিয়াও লিখিব পৰা নাই, আৰু ওপৰলৈ যাব লাগিব।\nপ্ৰঃ আপোনাৰ কল্পবিজ্ঞানৰ কিতাপ কেইখনমান ইউনিক’ড কৰিবলৈ সাহিত্য.অৰ্গক দিব নেকি? (কপিৰাইটৰ কথাটোও পাতিব লাগিব পাছে।)\nউঃ কপিৰাইট মোৰ হাততে আছে। প্ৰকাশকক মাত্ৰ মই মাথোঁ একাষাৰ কৈ ল’ব লাগিব আৰু কৈ লৈ তেনেকুৱা এখন-দুখন হয়তো দিব পৰা যাব। মোৰ ফালৰ পৰা কোনো আপত্তি নাই, সেই বিষয়ে কথা পাতিব পৰা যাব। কপিৰাইটৰ কোনো কথাই নাই। আৰু বিশেষকৈ এতিয়া এগৰাকী প্ৰকাশকে গোটেই সাহিত্যখিনিৰ, গল্প, উপন্যাস আৰু এখন শিশু নাটিকা, এই পোন্ধৰখন কিতাপৰ এটা সংকলন উলিয়াবলৈ খুজিছে আৰু এইখিনি গীতাঞ্জলীত ডিটিপি কৰা অৱস্থাত আছে, তাৰ পৰা যদি পোনে পোনে ইউনিকোডলৈ নিব পৰা যায় তেনেহলে সহজ হ’ব, নহলে যদি আকৌ নতুনকৈ ইউনিক’ডত টাইপ কৰিব লগা হয় তেতিয়া অলপ কষ্টকৰ হ’ব।\nপ্ৰঃ ২০৫০ চনৰ ভিতৰত ন’বেল বঁটাৰ যোগ্য গৱেষণাৰ কাম অসমত আৰম্ভ কৰিবলৈ আপোনাৰ মতে কেনেকুৱা ব্যৱস্থা লোৱা উচিত?\nউঃ আমাৰ এই বিজ্ঞানাগাৰৰ সুবিধা লাগিবই, এতিয়া কোনোৱে আৰু ঘৰত ভাবি-চিন্তি বিজ্ঞান কৰিব নোৱাৰে, সেই দিন নাই। আৰু সাধাৰণতে দেখা যায় যে ন’বেল বঁটা যদিও এজন বা দুজন মানুহে পায়, তেখেত সকলোৰ লগত বহুত মানুহ থাকে। আৰু কেতিয়াবা কেতিয়াবা ধাৰণা একোটা সৃষ্টি হয় এজন মানুহৰ পৰা নহয়, গোটেই পৃথিৱীতেই এটা সময়তে হয়। কিন্তু কেতিয়াবা তাৰ ভিতৰত কিবাকিবি কাৰণত, যেনেকৈ এইবাৰ হিগছ্ বছনৰ কাৰনে মাত্ৰ তিনি জনকহে দিব পৰা গল। তাৰে এজনৰ আকৌ মৃত্যু হ’ল, গতিকে দুজনে পালে। কিন্তু ছজন মানুহ জড়িত আছিল, তেওঁলোকক দিব পৰা নগ’ল অলপমান সময়ৰ তাৰতম্যৰ কাৰণে আৰু বিশেষকৈ ন’বেল পুৰস্কাৰত মানুহ ইমানখিনি থাকিব নোৱাৰে কাৰণে। গতিকে সেই কথাখিনিৰ কাৰণে আমাৰ ইয়াতো দলটো গোটেই পৃথিৱী জুৰিও হব পাৰিব। আমাৰ ইয়াৰ পৰা কোনোবা এজনে পাব লাগিলে আৰু তেনেকুৱা এটা আন্তঃজাতিক দলত থাকিব লাগিলে আমাৰ বৈজ্ঞানিক সা-সুবিধা আৰু অনুপ্ৰেৰণা বঢ়াব লাগিব। সা-সুবিধা বঢ়োৱাটো সিমান টান কাম নহয়, এইটো চৰকাৰী সাহায্য বা কেতিয়াবা কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ সাহায্য পৰাও পোৱা যাব। কিন্তু অনুপ্ৰেৰণা আকৌ বিজ্ঞানীৰ এটা চামে দিব লগীয়া হয়, জেষ্ঠ্য বিজ্ঞানীসকলে দিব লগীয়া হয়। এই কামটোত কেতিয়াবা কেতিয়াবা বাধাৰ সৃষ্টিও হয়, দুই-এটা উজ্বলতা উঠি আহিব খুজিলে তেওঁক বাধা দি ৰখাৰ নিচিনা কথা কিছুমান আহি পৰে। এই কথাটো একেবাৰে পাহৰি গৈ আমাৰ এজন উৎকৃষ্ট বিজ্ঞানী উলিয়াবলৈ বা এটা দল উলিয়াবলৈ চেষ্টা কৰিব লাগিব।\nপ্ৰঃ অসমত বিগত কেইটামান বছৰত সংঘটিত হৈ অহা “ডাইনী (!) হত্যাৰ ওপৰত আপোনাৰ ক’বলগীয়া কিবা আছে নেকি? এই ক্ষেত্ৰত কল্পবিজ্ঞানৰ সহায়ত কিবা কৰিব পৰা সম্ভৱ নে?\nউঃ এইক্ষেত্ৰত আমি কল্পবিজ্ঞানৰ ঠিক পোনে পোনে সহায় লোৱা নাই, কিন্তু পুতলা নাচৰ সহায়ত কৰি দেখুৱাইছিলোঁ। আৰু পুতলা নাচৰ সহায়ত কৰি যিবিলাক ঠাইত, যিখিনি সমাজৰ গোটৰ মাজত এই ডাইনী হত্যাৰ প্ৰচলন বেছি তেনেকুৱা সমাজক দেখুৱাইছিলোঁ। আৰু ভাবিছিলোঁ, অন্ততঃ তেতিয়া ভাবৱ হৈছিল, যে তেখেত সকলে যিটো সঁহাৰি জনাইছে, তাৰ পৰা কিছু মানুহ, ডেকাচাম, তেওঁলোক অন্ততঃ অনুপ্ৰাণিত হব, তেওঁলোক সজাগ হ’ব। এই কামটো কল্পবিজ্ঞানৰ সহায়তো নোৱাৰাৰ কোনো কথা নাই। অলপ ভাবিলে হয়তো খুব সুন্দৰ উৎকৃষ্ট কল্পবিজ্ঞান দি তেওঁলোকৰ মনৰ মাজত ডাইনী হত্যাৰ বিৰুদ্ধে ভাৱ জগাই তুলিব পৰা যাব। আৰু বস্তুটো যে এটা অবৈজ্ঞানিক আৰু অতি অপ্ৰয়োজনীয় কথা, এই কথাটো বুজাই দিব পৰা যাব। গতিকে কল্পবিজ্ঞানৰ সহায় লোৱাটো উচিত আৰু উৎকৃষ্ট লেখকে অতি উৎকৃষ্ট সাহিত্যৰ সৃষ্টি কৰি এই কামটো কৰিব পাৰিব\nআপোনাৰ ব্যস্ততাৰে ভৰা জীৱনৰ বহুমূলীয়া সময় আমাক সাক্ষাৎকাৰৰ কাৰণে দিয়াৰ বাবে সাহিত্য.অৰ্গ-ৰ তৰফৰ পৰা আপোনাক অশেষ ধন্যবাদ জনাইছোঁ, লগতে আপোনাৰ সুস্বাস্থ্য তথা দীৰ্ঘায়ু কামনা কৰিছোঁ।\n[সাক্ষাৎগ্ৰহণ: আবু মঃ ফৰহাদ হুছেইন\nসাক্ষাৎকাৰটো গ্ৰহণ কৰিবলৈ ড° দীনেশ চন্দ্ৰ গোস্বামীদেৱক যোগাযোগ কৰাত সহায় কৰাৰ কাৰণে শ্ৰীযুত অভিজিৎ বৰঠাকুৰলৈ কৃতজ্ঞতা জ্ঞাপন কৰিছোঁ]\n← কল্পবিজ্ঞান:চমু অৱলোকন (ৰক্তিম গগৈ)\nসম্পাদকীয় (দেৱপ্ৰতীম হাজৰিকা) →\nখুউব ভাল লাগিল। সাহিত্য ডট অৰ্গলৈ ধন্যবাদ।\nভাল লাগিল। কিন্তু সাক্ষাৎকাৰটো সম্পাদনা কৰিবলৈ থাকি গ’ল।\nঅসমীয়া সাহিত্যৰ লগতে এই ভাষাৰ বিকাশৰ বাবে এক বিশেষ ধৰণৰ নতুন পথ প্ৰদৰ্শক ৰূপে আত্মপ্ৰকাশ কৰা বাবে আপোনালোকলৈ বহুতো ধন্যবাদ জ্ঞাপন কৰিলো আৰু যেন এই যাত্ৰা অব্যাহত থাকে ।


চাকৰি ঘূৰাই পাব পাৰে ধনৰ বিনিময়ত চাকৰি লৈ জেলৰ ভাত খোৱা ৪১ গৰাকী ACS বিষয়াই|apsc-scam-suspended-officials-likely-to-resume-office– News18 Assam\nচাকৰি ঘূৰাই পাব পাৰে ধনৰ বিনিময়ত চাকৰি লৈ জেলৰ ভাত খোৱা ৪১ গৰাকী ACS বিষয়াই!\nUpdated:June 6, 2019, 6:46 PM IST\nচৰকাৰে ৪১ গৰাকী ACS বিষয়াক চাকৰিৰ পৰা নিলম্বন কৰাতো আছিল সংবিধান বিৰোধী কাৰ্য!\nLast Updated: June 6, 2019, 6:46 PM IST\nআকৌ নিজৰ হেৰুওৱা চাকৰি উভতাই পাব পাৰে ৰাজ্যৰ নিলম্বিত ৪১ গৰাকী ACS বিষয়াই। অহা সপ্তাহত এই সম্পৰ্কত সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰিব ন্যায়ালয়ে। অসম চৰকাৰে তেওঁলোকক নিলম্বন কৰাটো আছিল এক সংবিধান বিৰোধী কাৰ্য! বিষয়াকেইজনৰ বিৰুদ্ধে উপযুক্ত অভিযোগনামা দাখিল কৰাত ৰাজ্য চৰকাৰ ব্যৰ্থ হোৱাৰ অভিযোগ।\nৰাকেশ পাল বাহিনীক মেনেজ কৰি বক্ৰ পথেৰে চাকৰি লোৱাৰ অভিযোগত গ্ৰেপ্তাৰ হোৱা বিষয়া কেইজনে ইতিমধ্যে ন্যায়ালয়ৰ পৰা জামিন লাভ কৰি জেলৰ পৰা মুকলি হোৱাৰ পিছত এতিয়া আকৌ হেৰুওৱা চাকৰি উভতাই পোৱাৰ পথত অভিযুক্ত ৪১ গৰাকীকৈ ACS বিষয়া।\nএতিয়া অহা সপ্তাহত স্পষ্ট হ’ব বিষয়া কেইজনে নিজৰ হেৰুওৱা চাকৰি ঘূৰাই পাবনে নাই! বিষয়া কেইজনৰ বিৰুদ্ধে ৰাজ্য চৰকাৰে প্ৰদান কৰা অভিযোগনামাকলৈও ন্যায়লয় অকৰ্ষিত হ’ব পৰা নাই বুলি চলিছে চৰ্চা।\nএনেদৰে ঘোচ লৈ চাকৰি পোৱা বিষয়া কেইজনে নিজৰ হেৰুওৱা চাকৰি ঘূৰাই পাব বুলি চলা চৰ্চাই ৰাজ্য চৰকাৰৰ এক চুড়ান্ত ব্যৰ্থতাকেই যে প্ৰতিপন্ন কৰিছে, সেই লৈ এতিয়া বহুতে প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰিছে।\nFirst published: June 6, 2019, 6:46 PM IST


Home RUPANAKAR CHOUDHURY ৰূপাংকৰ চৌধুৰী সাম্প্ৰতিক প্ৰসংগ পৰ্যবেক্ষণ\nxukhdukh.com February 26, 2015 RUPANAKAR CHOUDHURY, ৰূপাংকৰ চৌধুৰী, সাম্প্ৰতিক প্ৰসংগ,\nপলকতে ৰে'ল বাজেট-২০১৫\nআজি দেশৰ এই বৰ্ষৰ ৰে'ল বাজেটখন সংসদত উত্থাপন কৰে ৰে'লমন্ত্ৰী সুৰেশ প্ৰভূৱে। তেখেতে নিৰাপত্তা নিশ্চিত কৰা, উন্নত সা-সুবিধাৰে উন্নতৰ ৰে'লসেৱা দেশবাসীলৈ আগবঢ়োৰ প্ৰতিশ্ৰুতিৰে উত্থাপন কৰা ৰে'ল বাজেটৰ মূল কথা সমূহ এটাত সাৰাংশৰ ৰূপত তুলি ধৰিবলৈ চেষ্টা কৰা হৈছে।\nএই বিত্তীয় বৰ্ষত বৃদ্ধি কৰা নহয় যাত্ৰীৰ ভাড়া।\nকোনো ধৰণৰ নতুন ৰে'লৰ প্ৰস্তাৱ নাই এই বাজেটত।\n৯৬০০০ কৌটি টকা ব্যয় সাপেক্ষে ৭৭টা নতুন ৰে'লৱেৰ প্ৰসাৰ প্ৰকল্পৰ প্ৰস্তাৱ ৰখা হৈছে।\nযাত্ৰীৰ সা-সুবিধা বৃদ্ধিৰ বাবে পূৰ্বতকৈ ৬৭% অধিক ধন ব্যয় কৰাৰ প্ৰস্তাৱ ।\nঅহা ৩১ মাৰ্চৰ পৰা ২৪/৭ ৰে'লৱে হেল্প-লাইন মুকলি কৰা হ'ব। হেল্প-লাইন নাম্বাৰ হ'ব- ১৩৮.\nযাত্ৰীক SMS ৰ দ্বাৰা ৰে'লৰ সময়-সূচীৰ সবিশেষ শেহতীয়া জাননী ।\nসময় সূচী মতে ৰে'ল চলাচল কৰোৱাত বিশেষ গুৰুত্ব আৰোপ।\nদেশৰ ৪০০টা ৰে'লৱে ষ্টেচনত যাত্ৰীলৈ ৱাই-ফাইৰ সুবিধা প্ৰদানৰ লক্ষ্য।\nঅগ্ৰিম টিকট বুকিং ৰ সুবিধা আগৰ ২ মাহৰ পৰা ৪মাহলৈ বৃদ্ধি কৰা হৈছে।\nকম খৰচী শক্তিৰ ব্যৱহাৰৰ দ্বাৰা ৰেলৱেত ৩০০০ কোটি টকা ৰাহি কৰাৰ বাবে বিকল্প শক্তি ব্যৱহাৰৰ প্ৰকল্পৰ ৰূপায়ণৰ প্ৰস্তাৱ।\nৰে'ল দুৰ্ঘটনা নিয়ন্ত্ৰিত কৰিবৰ বাবে 'ৰে'ল সুৰক্ষা প্ৰযুক্তি ব্যৱস্থা'ৰ প্ৰৱৰ্তন কৰা বাবে গ্ৰহণ কৰিব পদক্ষেপ।\nৰে'লৱে বৈদ্যুতিকৰণ ১৩৩০% পৰ্যন্ত বৃদ্ধিৰ প্ৰস্তাৱ ।\n২০১৫-১৬ বৰ্ষৰ ভিতৰতে প্ৰতিষ্ঠা কৰা হ'ব ৰে'লৱে বিশ্ববিদ্যালয়\nৰে'ল লাইনৰ পৰিসৰ ১০% বৃদ্ধি কৰি ১.৩৮ লাখ কিলোমিটাৰ কৰাৰ প্ৰস্তাৱ\n১০টা কৰিড'ৰত ৰেলৰ গতি ১৬০কিমি প্ৰতি ঘন্টাৰ পৰা ২০০কিমি প্ৰতি ঘন্টালৈ বৃদ্ধি কৰাৰ বাবে পদক্ষেপ লোৱা হ'ব।\n৯টা কৰিড'ৰৰ ৰেলৰ গতি ১২০কিমি প্ৰতি ঘন্টাৰ পৰা ১৬০কিমি প্ৰতি ঘন্টালৈ বৃদ্ধি কৰা হ'ব\nমুখ্য ষ্টেচন সমূহত সৌৰ-শক্তিৰ ব্যৱহাৰৰ প্ৰস্তাৱ\nদেশৰ ১০৮টা ষ্টেচনত ই-কেটাৰিং ব্যৱস্থা\n৩০০০ ব্যক্তি-হীন ৰেলৱে ক্ৰছিং আঁতৰ কৰাৰ প্ৰস্তাৱ ।\n২০০কোটি টকা ব্যয় সাপেক্ষে সাগৰীয় সীমাৰ ৰে'লৱে ব্যৱস্থা উন্নয়নৰ প্ৰস্তাৱ\n'নিৰ্ভয়া' ফাণ্ডৰ ধন ৰে'লৱেত নাৰী সুৰক্ষাৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হ'ব ।\nনিৰ্বাচিত কোচ্চত নাৰী সুৰক্ষাৰ বাবে CCTV কেমেৰাৰ ব্যৱস্থা ।\nপৰিবেশত সংৰক্ষণৰ বাবে ৰেলৱেৰ তৰফৰ পৰা বিশেষ ব্যৱস্থাৰ প্ৰস্তাৱ।\nগান্ধী চাৰকিটচ নামেৰে বিশেষ পৰ্যটন সেৱাৰ ব্যৱস্থা\nমালৱ্যৰ নামত আইআইটি আৰু বেনাৰস হিন্দু বিশ্ববিদ্যালয়ত বিশেষ ৰে'লৱে শিক্ষাৰ বাবে আসনৰ প্ৰস্তাৱ।\nস্বচ্ছ ৰে'ল, স্বচ্ছ ভাৰত শ্লোগানেৰে নিকা ৰে'ল সেৱাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি।\nচাফ-চিকুণতা নিশ্চিতকৰণৰ বাবে বিশেষ বিভাগ খোলাৰ কথা ঘোষণা কৰি ভাৰত স্বচ্ছ অভিযানক ৰে'লৱেত সফল কৰাৰ প্ৰতিশ্ৰুতিও দিলে ৰে'ল মন্ত্ৰীয়ে।\nএইবাৰৰ ৰে'ল বাজেটে কঢিয়াই অনা মূল প্ৰস্তাৱ এইখিনিয়েই। ইয়াক বাস্তৱত ৰূপায়িত কৰাৰ ক্ষেত্ৰত ৰে'লৱে কিমান সফল হয়, তাৰ উত্তৰ সময়েই দিব।\n-যুগুতালে ৰূপাংকৰ চৌধুৰীয়ে\nTags # RUPANAKAR CHOUDHURY # ৰূপাংকৰ চৌধুৰী # সাম্প্ৰতিক প্ৰসংগ\nBy xukhdukh.com on February 26, 2015\nLabels: RUPANAKAR CHOUDHURY, ৰূপাংকৰ চৌধুৰী, সাম্প্ৰতিক প্ৰসংগ\nAnonymous February 26, 2015 at 3:52 PM\non my view notagood budget.\nAnonymous February 26, 2015 at 6:37 PM\nItsagood budget I feel. Railway minister knows what exactly he wants to do. Intention is clear in the budget. Also didn't put any extra load on "Aam Aadmi".\nMukul February 26, 2015 at 6:42 PM\nNorth East r karone Ki ase


বৈতৰণী এটি পৰিচয় - নিয়মীয়া বাৰ্তা\nBy নিয়মীয়া বাৰ্তা On ছেপ্টে 18, 2021\nমণিকা দেৱীক সাম্প্রতিক অসমীয়া গল্পৰ পাঠকৰ আগত চিনাকি কৰি দ্বিলগীয়া নাম নহয়৷ প্রায় আঠখন গল্পপুথি প্রকাশৰ লগতে সাম্প্রতিক অসমীয়া আলোচনী, াতৰিকাকত ইত্যাদিত দেৱীৰ গল্প নিয়মীয়াকৈ প্রকাশ হৈ আহিছে৷ সাহিত্য অকাডেমী যুৱ পুৰস্কাৰ, মুনীন ৰকটকী ইত্যাদি সন্মানীয় টাৰ যোগেদি সন্মানিত হৈও গল্পকাৰ হিচাপে মণিকা দেৱীয়ে যশস্যা লভিছে৷ শেহতীয়াকৈ ২০২০ চনৰ ডিচেম্বৰত প্রকাশ পোৱা মণিকা দেৱীৰ বৈতৰণী শীর্ষক গল্পসংকলনটোত মুঠ ৮টা গল্প সন্নিৱিষ্ট হৈছে৷ ডক্ত সংকলনটোত প্রকাশ পোৱা গল্পকেইটাৰ আলোচনাৰ অর্থে এই আলোচনাটো প্রস্তুত কৰা হৈছে৷ পূবায়ন প্রকাশনে প্রকাশ কৰা গ্রন্থখনৰ পৃষ্ঠা সংখ্যা ১২৭ আৰু গ্রন্থখনৰ মূল্য ১৭০ টকা৷ ‘মণিকা দেৱীৰ গল্প’ শীর্ষক লেখিকাৰ গল্প সম্পক্য় অমামিকা ৰাই কৰা এটি আলোচনাও ইয়াত সংযোজিত হৈছে৷\nসংকলনটোৰ প্রথম গল্পটোৰ নাম হৈছে বৈতৰণী৷ গল্পটোত ন্দুলী আৰু গণ্ডাই নামৰ এহাল মানুহৰ পৰম্পৰাগত কাহিনী এটা ডপস্থাপনৰ চেষ্টা কৰিছে লি প্রথমৰ পৰা পাঠকৰ ধাৰণা হয় যদিও ইয়াৰ সামৰণিত কিন্তু লেখিকাই কৌশল খটুৱাই মর্মান্তিক পৰিণতি এটাৰ সন্মুখলৈ পাঠকক লৈ গৈছে৷ গল্পটো পঢ়ি যাওঁতে পাঠকৰ মনত পৰিণতিৰ যি ধাৰণা গঢ় লৈ ডঠ্বি সেই ধাৰণাৰ সলনি কিন্তু লেখিকাই কৌশলেৰে তাৰ ঠাইত এটি অভিনৱ মর্মান্তিক সামৰণিৰ মুখামুখি কৰ্বি৷ এই মর্মান্তিক সামৰণিটোৰ যোগেদি পাঠকক লেখিকাই এক মুহূর্তৰ ােব স্তব্ধ কৰি তুল্বি৷ গল্পটোৰ পৰিণতিৰ ােব আচলতে কাক দোষী সজোৱা যাব? গণ্ডাই নে ন্দুলী? নাৰী হিচাপে ন্দুলীৰ ফালে ভাবৰ তুলাচনীয়ে কিছু জোৰ টানে যদিও তাই দিয়া ৰামঠগনটো জানো পাহৰ্বি পাৰি? ইপিনে পা–পৰিয়ালে ভৰা ঘৰখন এৰি গণ্ডায়ে জানো এই কামটো নকৰা হ’লেও নহ’লহেঁতেন৷ আকৌ যদি ন্দুলীৰ প্রতি ইমানেই বিদ্বেষ, তেন্তে পৰিয়াল ঢ়ালে কিয়? নে ন্দুলীৰ ছল কৰি বিয়াৰ বৈতৰণী পাৰ হোৱাৰ চেষ্টাই আছিল আটাইতকৈ ভুল সিদ্ধান্ত? আটাইতকৈ আশ্চর্যকৰ কথাটো হ’ল এইেবাৰ বিচাৰৰ পৰা লেখিকাই হু দূৰত অৱস্থান কৰিছে৷ এইখিনিতে লেখিকাৰ পৰিপক্বতা মন কৰ্বি পাৰি৷ ভাষাৰ সুন্দৰ আৰু কাহিনীয়ে দাবী কৰা ধৰণৰ প্রয়োগে গল্পটোক নতুনত্ব দিছে৷ পৰিস্থিতি নির্মাণত চমকপ্রদ সফলতাৰ দিশটোৱে পিছে কাহিনীৰ গঠন আৰু বিশ্বাসযোগ্য হোৱাত কিছু াঘাত জন্মোৱাৰ দৰে েবাধ হ’ল৷ কাহিনীৰ ডপস্থাপন পিছে মন কৰ্বিলগীয়াকৈ সুন্দৰ৷\nবৈতৰণীৰ দ্বিতীয় গল্পটোৰ নাম সখী সুভগা৷ গল্পটোত বিৰজা নামৰ এগৰাকী লোকৰ ঘৰে ঘৰে নকৰা মহিলাৰ জীৱনৰ এটা পৰিস্থিতি ণনা কৰা হৈছে৷ গল্পটোত কন্যাকাল প্রাপ্তিৰ লগত জডিত লোককথা আৰু লোকাচাৰ, কন্যাকাল প্রাপ্তিৰ লগে লগে এতিয়াও সমাজ এখনত সৃষ্টি হোৱা াতাৱৰণ, ছেল্ফি লোৱাৰ প্রসংগেৰে পৰিৱর্তিত সমাজ এখনৰ প্রসংগ সুন্দৰ ৰূপত ডপস্থাপিত হৈছে৷ ইয়াৰ ডপৰি বিৰজাৰ যোগেদি তমানো অসমত চলি থকা নিম্নবিত্ত মানুহৰ ঘৰুৱা হিংসাৰ চিত্র আৰু অকল্পনীয় সামৰণিৰ ােব গল্পটোত লেখিকাৰ নির্মাণ শৈলী আৰু বিষয়ৰ স্পর্শকাতৰতাত শলাগ ল’ লাগ্বি৷ গল্পটোৱে কেইবাটাও দিশত গুৰুত্ব দাবী কৰে৷ সেইেবাৰ হ’ল– প্রাকৃতিক পৰিৱেশ ণনাত লেখিকাৰ দক্ষতা, সমাজত আজিও র্তি থকা শ্রেণী বৈষম্যৰ ৰেঙনি, নিম্নবিত্ত বিশেষকৈ লোকৰ ঘৰত নকৰা মহিলাৰ দৈনন্দিন সমস্যাজর্জৰ অৱস্থা আৰু সর্েবাপৰি তমান সময়ত সমাজত নিম্নস্তৰলৈকে মাদক–দ্র্ব্য আৰু নিষিদ্ধ ড্রাগছে এটি প্রজন্ম ধবংসত কিদৰে অৰিহণা যোগাইছে তাৰ স্পর্শকাতৰ আৰু মিত্ব্যয়ী আলোচনাই গল্পটোক ডৎকৃষ্টৰ শাৰীলৈ তুলিছে৷ ইয়াৰ লগতে এইসমূহ দ্র্ব্যৰ যোগনীয়াৰ হিচাপে ৱহাৰ হোৱা মানুহচামৰ কথাও লেখিকাই ইংগিতেৰে পাঠকৰ আগলৈ আনিছে৷ কাহিনীতকৈ ঘটনাত প্রাধান্য দিয়াৰ ােব গল্পটো সুখপাঠ্য হৈ ডঠিছে৷\nসংকলনটোৰ তৃতীয় গল্পটোৰ নাম হৈছে ইম’জী৷ আধুনিক স্ত মানুহৰ জীৱনৰ এটি মর্মান্তিক সত্যৰ আধাৰ হিচাপে এই গল্পটো ৰচিত হৈছে৷ অন্যান্য গল্পেবাৰৰ দৰে এইটো গল্পত ভাষা, কাহিনী আৰু পৰিস্থিতিৰ আশ্চর্যকৰ বৈচিত্র্য নাই যদিও নিঃসংগ মানুহ, ম’াইল ফোনে বিপন্ন কৰ্বি খোজা এটা প্রজন্মৰ চিত্রৰ লগতে ছ’চিয়েল মিডিয়ার্স্বস্ব এখন সমাজ সৃষ্টি কৰাত লেখিকাৰ প্রতিভা স্মৰণীয় হৈ থাক্বি৷ গল্পটোত নিঃসংগতাই কিদৰে মানুহক মানুহৰ পৰা আঁতৰাই ন্বি পাৰে তাক কৌশলেৰে গল্পকাৰে ডপস্থাপন কৰ্বি খুজিছে৷ ৰুমকিয়ে তাইৰ বিশেষভাৱে সক্ষম ল’ৰাটোৰ হেজাৰটা সমস্যা সমাধানৰ ডপায় হিচাপে আৱিষ্কাৰ কৰিলে ম’াইলটো৷ লাহে লাহে ল’ৰাটো ম’াইল অবিহনে থাক্বি নোৱৰা হ’ল৷ আজিৰ এটা প্রজন্মক ম’াইলে কিদৰে বিপন্ন কৰি তুলিছে তাৰ ণনাৰ লগতে লেখিকাই নিঃসংগতাই বিপন্ন কৰা মহিলা ৰুমকিৰ কথাও সমানে গুৰুত্বসহকাৰে ডপস্থাপন কৰিছে৷ ইয়াৰ লগতে ‘অসম্বন্ধ’ আৰু আন্দোলনেৰে ডত্তাল ৰাস্তা–ঘাটৰ প্রসংগটোৰে অসমৰ ইতিপূর্েব হৈ যোৱা ডত্তাল পৰিস্থিতিটোৰ হয়তো ইংগিত দ্বি বিচাৰিছে৷ সু–সংহত কাহিনীৰ পৰিৱর্তে ঘটনাৰ খণ্ডচিত্রৰে গল্পলেখনৰ গল্পকাৰৰ দক্ষতাৰ ডদাহৰণ এই গল্পটো৷ ভাব প্রকাশৰ অৱলম্বন হৈ পৰা ‘ইম’জী’ৰ প্রসংগ তমান সময়ৰ ইংগিত৷ মিত্ব্যয়ী ভাষা গল্পটোৰ বিশেষ সুষম ডপকৰণ৷\nআশাধাৰী শীর্ষক চতুর্থটো গল্প সন্তান প্রসৱ কৰাৰ প্রসংগত পৰম্পৰা আৰু নতুনৰ মাজত হোৱা এলানি দ্বন্দ্বৰ কাহিনী৷ গ্রাম্য সমাজ এখনত সন্তান এটি জন্মৰ েবলিকা আজিও চিকিৎসকৰ কাষ চপাৰ পৰিৱর্তে তাৰ লগত জডিত সামাজিক লোকাচাৰৰ ওপৰত গুৰুত্ব দি মাক–সন্তানৰ ভৱিষৎ বিপন্ন কৰাৰ কাহিনী গল্পটোৰ ডপজীব্য৷ গল্পটোৰ এটি অকথিত কাহিনীও চৰিত্রৰ ভাবনাত লীন গৈ আছে৷ সেয়া হৈছে মাদল আৰু আশাৰ লিৰ ােব দৰ্ব অনাৰ ছল চাই গঢ় লৈ ডঠা সম্পর্কটোৰ কাহিনী৷ এইটো গল্পৰো ভাষা আৰু ডপস্থাপন শৈলী অতি মনোৰম৷ কাব্যিক সামৰণি অন্য এটি মন কৰ্বিলগীয়া দিশ৷ গল্পটোৰ নাম যিহেতু আশাধাৰী গতিকে লেখিকাই পাঠকক কিছু কথা ভ্বাৰ হয়তো অৱকাশ দিছে৷ হয়তো আশা আৰু মাদলৰ পিছত লগালগি হোৱাৰ ক’ৰ্বাত সম্ভ াৱনা লেখিকাই পাঠকৰ মনলৈ ঠেলিছে৷ নাইবা েবাৱাৰীয়েকৰ পোহন বিয়াৰ শাৰীখন ন্দাই কিজানি আশাক দিয়েই দিলে– এনে ভােবও পাঠকৰ মনত ভুমুকি মাৰ্বি পাৰে৷ অৱশ্যে পিছত হাস্পতাললৈ ন্বি লাগিছিল া আশাক খ্বৰ নিদিয়াক লৈ ন্দাৰ মানসিক অৱস্থা প্রকাশৰ অংশটোৰ যোগেদি কিছু ৰসভংগ হোৱাৰ দৰে েবাধ হ’ল৷ গল্পটোৰ পৰিপক্ব কাহিনী, গ্রাম্য জীৱনৰ নিখুঁত চিত্র আৰু আকর্ষণীয় ভাষাই গল্পটোক ভাল গল্পৰ শাৰীলৈ তুলিছে৷ বৈতৰণীৰ পঞ্চম গল্প হাকিম এটি সুখপাঠ্য গল্প৷ হাকিম নামৰ এটি কিশোৰে অংক বিষয়টোৰ পৰা পৰিত্রাণ বিচাৰি হাহাকাৰ কৰি ফুৰিছিল৷ কিন্তু ঘটনাৰ পাকত পৰি তাৰ সুকলেই এৰা পৰিল৷ গল্পটোত কিশোৰ মনস্তত্ত্বৰ বিশ্লেষণ এটি ডৎকৃষ্ট দিশ৷ হাকিম নামৰ কিশোৰ চৰিত্রটিৰ মনৰ সূক্ষ্ম আৰু ভাবনাৰ এক্বোৰে তলিলৈ পাঠকক লৈ যোৱাত গল্পকাৰৰ প্রতিভাত আমি ত্বধ মান্বি লাগ্বি৷ কিশোৰ মনস্তত্ত্বৰ সূক্ষ্ম বিশ্লেষণৰ প্রয়াস কৰাৰ লগতে গল্পকাৰে সৰল গ্রাম্য জীৱন, কি পৰিস্থিতিত কিশোৰ এটা মনৰ দুৱাৰ খুলি সৌন্দর্য দেখাৰ য়সত সৰু পৰিস্থিতি এটাৰ যোগেদি বিপন্ন এটি ভৱিষ্যৰ ফালে গতি কৰ্বি পাৰে তাক আলোচনাৰ ােব এটি প্রেক্ষাপট নির্মাণৰ প্রয়াস কৰিছে৷ ওপৰে ওপৰে গল্পটোত সৰু পৰিস্থিতি এটা ণনাৰ প্রয়াস যেন লাগিলেও, গল্পকাৰৰ সামাজিক দায়বদ্ধতাৰ কথাটো গল্পটোৰ যোগেদি পোহৰলৈ আহিছে৷ জটিলতাহীন ভাষা, স্পর্শকাতৰ প্রসংগ আৰু সুন্দৰ ডপস্থাপন শৈলীৰ ােব গল্পটোৰ বিশেষ মূল্য থাক্বি৷ সর্েবাপৰি সৰু যেন লগা ঘটনা এটাক এটি াপক পৰিমণ্ডলেৰে গল্প নির্মাণত গল্পকাৰৰ দক্ষতা বিশেষভাৱে শলাগনীয়৷\nষষ্ঠ গল্প জাল দৈর্ঘ্যৰ ফালৰ পৰা এটি চুটি গল্প৷ ইতিমধ্যে মনোজ চক্রৱর্তীৰ নির্দেশনাত ডক্ত গল্পটোৰ পৰা এখন সুন্দৰ চুটি ছবিও নির্মাণ হৈছে৷ ওৰেনিশা মায়াময় আন্ধাৰত হি হি জাল গুঠি থকা এজন মানুহৰ কাহিনী গল্পটোত র্ণিত হৈছে৷ গল্পটোতব্বিাহোত্তৰ সম্পর্কই পৰিয়াল এটা কিদৰে বিপন্ন কৰি তোলে তাৰ ণনা গল্পটোত আছে৷ এটি সৰু ঘটনাৰ পৰাই আঁহ–পাহ মেলি এটা নিটোল পূর্ণাংগ কাহিনী কিদৰে নির্মাণ হ’ পাৰে তাৰ ণনাৰে এই গল্পটোৰ যোগেদি পাঠকৰ মনত ৰেখাপাত কৰ্বি৷ এই চুটি গল্পটোত পাৰিপার্শ্বিক অৱস্থা এটাৰ চিত্রণত লেখিকা সফল হৈছে৷ মানুহৰ দৰে প্রকৃতিও এটি চৰিত্রৰ দৰে মূর্ত কৰি তোলাত লেখিকাৰ দক্ষতা মন কৰ্বিলগীয়া৷ কাব্যিক ণনাই গল্পটোক বিশেষ মাত্রা দিছে৷ এগৰাকী নতুন মানুহৰ লগত ঘৰ কৰাৰ মানসেৰে হত্যা কৰা মানুহজনীয়ে কৰ্বিলৈ কোৱা কামটো কৰি থকাৰ ণনাই পাঠকৰ মর্ম স্পর্শ কৰ্বি৷ গল্পটোত নামহীন চৰিত্রৰ যোগেদি পশুতুল্য মানুহৰ সর্াবজনীনতাৰ কথাটোৰ ইংগিত পোৱা যায়৷ জাল শীর্ষকেৰে বিবিধ ঞ্জনা সৃষ্টিৰ যোগেদি গল্পটোক গল্পকাৰৰ সার্থক গল্পেবাৰৰ শাৰীলৈ তুলিছে৷\nবৈতৰণীৰ সপ্তম গল্প আওবাটৰ জালাবটা এটি সার্থক আৰু ৰসোত্তীর্ণ গল্প৷ ক’ৰোনা সংক্রমণৰ প্রথম প্বত মানুহৰ মাজত সৃষ্টি হোৱা সংশয় আৰু ডৎকণ্ঠা গল্পটোৰ মূল ক্ত্ব্য৷ জয়ন্তী ঢ়ীয়ে গাঁওখনত সন্তান জন্মৰ ােব বিলোৱা জালাবটা কৰি বিলাই ফুৰাৰ দায়িত্ব পালন কৰ্বিলৈ গৈ ক’ৰোনাৰ সংক্রমণ কৰাৰ আশংকা গল্পটোৰ প্রধান বিষয়৷ ক’ৰোনাৰ প্রথম ঢ়ৌৰ সময়ত মানুহৰ েবপৰোৱা স্বভাৱ, ক্ষুদ্রৰ পৰা হতলৈকে স্বাস্থ্যকম্ৰ বর্ণনীয় আলৈ–আহুকাল, তমানৰ অসমৰ গ্রাম্য সমাজ একোখনত সামান্য সজাগতা এটা সৃষ্টিৰ ােব হোৱা চৰকাৰী মানুহৰ বিলৈ ইত্যাদি দিশেবাৰ লেখিকাই সার্থক ৰূপত তুলি ধৰিছে৷ চিত্রপট ণনা আৰু মেদহীন ভাষাই গল্পটো অধিক সুখপাঠ্য কৰি তুলিছে৷ সমসাময়িক সময় আৰু পৰিস্থিতিৰ প্রতি লেখিকা হিচাপে থাক্বি লগীয়া সচেতনতা আৰু দায়্বদ্ধতাৰ দিশটো গল্পটোৰ যোগেদি পোহৰলৈ আহিছে৷ সুন্দৰ কথন শৈলীয়ে গল্পটোক সুখপাঠ্য কৰাত লেখিকাই দক্ষতা দেখুৱাইছে৷ ভাষা নির্মাণত এইটো গল্পটো লেখিকাই চমক সৃষ্টি কৰ্বি পাৰিছে৷\nশেষৰটো গল্প টুবুকী এটি মর্মান্তিক গল্প৷ বিশেষ বিষয় া পৰিস্থিতিৰ মিল নাই যদিও গল্পটোৱে ঋতুপর্ণ ঘোষৰ ‘াৰীৱালী’ চিনেমাখনলৈ মনত পেলাই দ্বি পাৰে৷ চিত্রপট ণনা আৰু নিম্নবিত্ত মানুহক কৰা প্রচণ্ড শোষণৰ চিত্রই গল্পটো সমৃদ্ধ কৰিছে৷ গল্পটোত গ্রাম্য সমাজত ৰাজনৈতিক সুযোগ–সুবিধাৰ অচিলা লৈ ঘটি থকা দুন্তিৰ কথাটোত বিশেষ গুৰুত্ব দিয়া হৈছে৷ পক্ষপাতহীন ণনাই গল্পটোক বিশেষ আয়তন প্রদান কৰিছে৷ ইফালে, প্রযুক্তি আৰু আধুনিক অৱস্থা এটাই তমানো গ্রাম্য সমাজ এখনত কিদৰে শোষণ কৰ্বি পাৰে তাৰো সংশয় লেখিকাৰ ভাবত ক্ত হৈছে৷ নিম্নবিত্ত মানুহৰ জীৱন আৰু গ্রাম্য ৰাজনীতিৰ নিকৃষ্ট ছবি গল্পটোত সুন্দৰ ৰূপত ডপস্থাপন কৰা লেখিকাৰ নিঃসন্দেহে এইটোও এটি ডৎকৃষ্ট গল্প৷\nমণিকা দেৱীৰ গল্প সংকলন বৈতৰণীত সন্নিৱিষ্ট গল্পকেইটাৰ চমু পৰিচয় প্রদানৰ অন্তত আমি লেখিকাৰ গল্প সম্পর্কে কিছু ধাৰণা লাভ কৰ্বিলৈ সক্ষম হ’লোঁ৷ প্রচণ্ড পৰিণতিমুখী গতি দেৱীৰ গল্পেবাৰৰ এটি ডল্লেখযোগ্য বৈশিষ্ট্য৷ সৰু প্রসংগ এটায়ো গল্প কিছুমানত পৰৱর্তী সময়ত বিশেষ ভূমিকা পালন কৰে৷ ডদাহৰণ হিচাপে ‘আওবাটৰ জালাবটা’ৰ পায়খানাৰ কথা আৰু ‘বৈতৰণী’ গল্পটোৰ পূজা কৰা শিলটোৰ কথা ক’ পাৰি৷ সৰু যেন লগা গ্রাম্য পৰিস্থিতি এটাৰো লেখিকাই গল্পত ণাঢ়্যৰূপে ডপস্থাপন কৰে৷ ইয়াৰ ডদাহৰণ হিচাপে ‘আওবাটৰ জালাবটা’ গল্পৰ জালাবটাকণৰ লগে লগে মেল খাই যোৱা আঁহ–পাহেবাৰৰ কথা ক’ পাৰি৷ গল্পেবাৰৰ গতিত লেখিকাই শেষত এটি অনাকাংক্ষিত পৰিণতিৰ পিনে পাঠকক লৈ যায়৷ গ্রাম্য পটভূমি চিত্রণত লেখিকাৰ পৰিপক্বতা আৰু পাঠকৰ সকলো পূবানুমান মিছা কৰি গল্পৰ শেষত কাহিনীৰ েবলেগ মোৰ দিয়াত গল্পকাৰ মণিকা দেৱীৰ দক্ষতা চমকপ্রদ ল্বি পাৰি৷ ইয়াৰ লগতে পৰিৱেশ ণনা আৰু চৰিত্রৰ মনঃসমীক্ষণত লেখিকাৰ সৃষ্টিশীলতা স্মৰণীয় হৈ ৰ’৷ ভাষা নির্মাণত লেখিকাৰ দক্ষতাত কোনো সন্দেহৰ থল নাই৷\nকোকৰাঝাৰত আৰক্ষীৰ এনকাউন্টাৰ ! নিহত দুই উগ্ৰপন্থী সদস্য


ৰাছিয়া-ইউক্ৰেইন যুদ্ধ : ৰাছিয়ান সৈন্যক যাৱজ্জীৱন কাৰাদণ্ড ইউক্ৰেইনৰ | Asom Live 24\nসোমবাৰে এজন ৰাছিয়ান সেনাক ইউক্ৰেইনৰ সাধাৰণ নাগৰিকক হত্যা কৰাৰ অপৰাধত ইউক্ৰেইনৰ আদালতে আজীৱন কাৰাদণ্ডৰ শাস্তি প্ৰদান কৰিছে।\nৰাছিয়াই আক্ৰমণ আৰম্ভ কৰাৰ চাৰি দিনৰ পিছতে ২৮ ফেব্ৰুৱাৰীত ইউক্ৰেইনৰ উত্তৰ-পূবৰ চুপাখিভকা গাঁৱত নিৰস্ত্ৰ নাগৰিক ৬২ বছৰীয়া অলেক্সান্দ্ৰ শ্বেলিপভক হত্যা কৰাৰ দোষ স্বীকাৰ কৰিছিল ২১ বছৰীয়া ৰাছিয়ান টেংক কমাণ্ডাৰ ভাদিম শ্বিছিমাৰিনে।\nউক্ত দোষ স্বীকাৰ কৰা ৰাছিয়ান টেংক কামাণ্ডাৰ ভাদিম শ্বেলিপভকৰ বিৰুদ্ধে ইউক্ৰেইনৰ এখন আদালতৰ ন্যায়াধীশ ছেৰহিই আগাফোনভে বিচাৰ প্ৰক্ৰিয়া চলাই এই শাস্তি প্ৰদান কৰিছে৷ ন্যায়াধীশগৰাকীয়ে কয় যে উচ্চ পদবীৰ এজন সৈনিক শ্বিছিমাৰিনে স্বয়ংক্ৰিয় অস্ত্ৰৰেৰে ভুক্তভোগীৰ মূৰত কেইবাটাও গুলী কৰি হত্যা কৰিছিল।\nলগতে পঢ়ক বিশ্বৰ আটাইতকৈ দামী গাড়ীখন কি জানেনে? আৰু ইয়াৰ দাম কিমান?\nতেওঁ লগতে কয় যে সংঘটিত হোৱা অপৰাধক শান্তি, নিৰাপত্তা, মানৱতা আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় আইনী ব্যৱস্থাৰ বিৰোধী অপৰাধ বুলি গণ্য কৰা হৈছে আৰু আদালতে এই শাস্তিক লঘু কৰা কোনো সম্ভাৱনা দেখা নাই। অৰ্থাৎ ৰুছ সেনাগৰাকীৰ শাস্তি পুনৰ বিবেচনা আদালতখনৰ ন্যায়াধীশ আঘাফোনভে একপ্ৰকাৰে নস্যাৎ কৰিছে৷\nকীয়েভে আৰম্ভণিৰে পৰা ৰাছিয়াই আক্ৰমণৰ সময়ত সাধাৰণ নাগৰিকৰ ওপৰত অত্যাচাৰ আৰু বৰ্বৰতাৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰি আহিছে৷ কীয়েভৰ দাবী যে ৰাছিয়ান সেনাই ১০ হাজাৰতকৈ অধিক এনে যুদ্ধ অপৰাধ সংঘটিত কৰিছে, যিবোৰ কীয়েভে ইতিমধ্যে চিনাক্ত কৰিছে।\nলগতে পঢ়ক অসাধ্য সাধন! ৫,৩৬৪ মিটাৰ উচ্চতাৰ এভাৰেষ্টৰ বেছ কেম্পত আৰোহণ ১০ বছৰীয়া কন্যা শিশুৰ\nইফালে ইউক্ৰেইনৰ বিৰুদ্ধে এতিয়াও যুদ্ধ ঘোষণা কৰা নাই বুলি কৈ ‘বিশেষ সামৰিক অভিযান’ চলোৱা বুলি প্ৰকাশ কৰা ৰাছিয়াই ইউক্ৰেইনৰ সাধাৰণ নাগৰিকক আক্ৰমণ কৰাৰ লগতে কোনো যুদ্ধ অপৰাধ কৰা নাই বুলি দাবী কৰি আহিছে৷\nইউক্ৰেইনে এগৰাকী ৰাছিয়ান সেনাক যুদ্ধ অপৰাধৰ অভিযোগত যাৱজ্জীৱন কাৰাদণ্ড দিয়াৰ সন্দৰ্ভত ক্ৰেমলিনে তাৎক্ষণিকভাৱে কোনো মন্তব্য প্ৰকাশ কৰা নাই। ক্ৰেমিলিনে ইয়াৰ পূৰ্বে কৈছিল যে ৰাছিয়াই ইউক্ৰেইনে এনে বিচাৰৰ চলোৱাৰ বিষয়ে কোনো তথ্য লাভ কৰা নাই।\nTags: \_asom live 24assam ka tazza khabarassam live 24axom live 24axom live 24 digitalbest news channel in assamBest news channel of assamBest News Portal in Assamrussia soldersRussia Ukraine invasion\nঅসবৰ্ণ বিবাহ! ছুৰিকাঘাত কৰি স্বামীক হত্যা, সন্দেহৰ আৱৰ্তত খুলশালি\nযৌনতা আৰু টোপনি : যৌনতাৰ লগত টোপনিৰ সম্পৰ্ক কি? গৱেষণাই কি কয়?


আমেৰিকাৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ডোনাল্ড ট্ৰাম্পে মহাকাশত বিচাৰিব সোণ, আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় আইন অমান্য! - AIIDESH - Buildingafuture Media together\nUttam Saikia Sep 30, 20200140\nUttam Saikia Sep 28, 20200117\nAIIDESH NEWSDESK Jun 18, 2020091\nAIIDESH NEWSDESK Jun 17, 20200126\nUttam Saikia Jun 5, 20200298\nAIIDESH NEWSDESK Jul 21, 20200181\nRUBUL MAIBELLA Jun 18, 2020088\nAIIDESH NEWSDESK Jun 10, 2020090\nRUBUL MAIBELLA Jul 11, 2020095\nRUBUL MAIBELLA May 19, 20200104\nRUBUL MAIBELLA May 19, 20200115\nRUBUL MAIBELLA May 2, 20200103\nAIIDESH NEWSDESK May 1, 20200168\nAIIDESH NEWSDESK Apr 17, 20200346\nAIIDESH NEWSDESK Apr 15, 20200537\naiidesh Aug 13, 20200118\nRUBUL MAIBELLA Apr 9, 20200113\nRUBUL MAIBELLA Apr 7, 20200140\nRUBUL MAIBELLA Apr 5, 20200109\nRUBUL MAIBELLA Apr 4, 20200129\nRUBUL MAIBELLA Apr 11, 20200132\nRUBUL MAIBELLA May 4, 20200113\naiidesh Apr 3, 20200152\nRUBUL MAIBELLA May 13, 20200111\nAIIDESH NEWSDESK May 7, 20200159\nRUBUL MAIBELLA May 1, 20200110\nAIIDESH NEWSDESK Apr 15, 20200193\nRUBUL MAIBELLA Apr 6, 2020097\nRUBUL MAIBELLA Apr 4, 2020086\nRUBUL MAIBELLA Apr 3, 20200221\naiidesh May 21, 20200195\naiidesh May 21, 2020097\naiidesh May 20, 20200158\naiidesh May 20, 2020091\nআমেৰিকাৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ডোনাল্ড ট্ৰাম্পে মহাকাশত বিচাৰিব সোণ, আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় আইন অমান্য!\nAIIDESH NEWSDESK Apr 14, 2020 06:27 65 0\nআমেৰিকাৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ডোনাল্ড ট্ৰাম্পে মহাকাশত বিচাৰিব সোণ\nমাৰ্কিন যুক্তৰাষ্ট্ৰত সম্প্ৰতি বিশ্ব ত্রাস মহামাৰী Covid 19 য়ে ভয়ংকৰ ৰূপ ধাৰণ কৰিছে। যি সময়ত আমেৰিকাত একেটা দিনতে ক'ৰুণা ভাইৰাছত আক্ৰান্ত হৈ ২০০০ জনতকৈ অধিক ৰোগীয়ে কৰুণ মৃত্যুক সাৱটি লব লগীয়া হৈছে, সেই সময়ত আমেৰিকাৰ দা ৰাষ্ট্ৰপতি ডোনাল্ড ট্ৰাম্প য়ে দেশৰ ৰোগাক্ৰান্ত লোক সকলৰ কথা চিন্তা নকৰি চন্দ্ৰত খনিজ সম্পদ খননৰ বাবে এক নতুন অধ্যাদেশ জাৰি কৰি কৰিছে।\nআমেৰিকাৰ প্ৰবল প্ৰতাপী ৰাষ্ট্ৰপতি ডোনাল্ড ট্ৰাম্পে মহাকাশ সম্পৰ্কীয় সকলো আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় আইন ভৰিৰে গচকি যোৱা6এপ্ৰিলত চন্দ্ৰ তথা বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ অনান্য গ্ৰহানুত আমেৰিকাৰ Mining Company আৰু উদ্যোগপতি সকলক সম্পদ খনন কৰিবলৈ অনুমতি প্ৰদান কৰি এটা Executive Order স্বাক্ষৰ কৰিছে। মাৰ্কিন ৰাষ্ট্ৰপতি ডোনাল্ড ট্ৰাম্পে NASA ক চন্দ্ৰ আৰু মঙ্গল গ্ৰহ অভিযান কাৰ্যসূচী আগুৱাই নিবলৈ ২০১৮বৰ্ষৰ বাবে $২৫.২ বিলিঅন ডলাৰ অৱণ্টন দিছে।\nডোনাল্ড ট্ৰাম্পে চহী কৰা এই বহু বিতৰ্কিত অধ্যাদেশ খনক নামকৰণ কৰা হৈছে Encouraging International Support for the Recovery and Use of Space Resources বুলি। এই আদেশৰ যোগেদি আমেৰিকাৰ Mining Company আৰু উদ্যোগপতি সকলে একচেতিয়াভাবে চন্দ্ৰ, মঙ্গল গ্ৰহ আৰু অন্যান্য গ্ৰহানুৰ পৃষ্ঠত খনন কৰি তাৰ পৰা মূল্যবান সম্পদ পৃথিৱীলৈ আনি বাণিজ্য কৰিব পাৰিব। ট্ৰেম্পৰ পৰিকল্পনা অনুসৰি NASA ই ২০২৪ চনৰ ভিতৰত চন্দ্ৰলৈ পুনৰ মানুহ প্ৰেৰণ কৰাৰ আঁচনিৰ কথা ২০১৮ চনতেই ঘোষণা কৰিছিল।\nআমেৰিকাৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ট্ৰাম্পে জাৰি কৰা এই বিশেষ নিৰ্দেশটো টো অবৈধ আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় আইনৰ পৰিপন্থী বুলি ৰাছিয়াকে ধৰি বহুকেইখন দেশে দাবী কৰিছে। স্মৰ্তব্য, মাৰ্কিন কংগ্ৰেছে যোৱা ২০১৫ চনতেই এখন আইন গৃহীত কৰি ৰাখিছে , যি আইনে আমেৰিকাৰ কোম্পানী সমূহক চন্দ্ৰ আৰু মঙ্গল গ্ৰহত ব্যৱসায়িক ভিত্তিত সম্পদ খনন আৰু অন্বেষণৰ অধিকাৰ প্ৰদান কৰিছে। দ্বিতীয়তে, আমেৰিকাই ১৯৭৯ চনত স্বাক্ষৰিত আন্তৰ্জাতিক Moon Treaty আজিও চহী কৰা নাই। এই চুক্তি অনুসৰি পৃথিৱীৰ ৰাষ্ট্ৰ সমূহে বৈজ্ঞানিক গৱেষণাৰ বাহিৰে চন্দ্ৰত ব্যৱসায়িক কামকাজ কৰাটো নিষিদ্ধ ঘোষণা কৰিছে।\naiidesh Apr 26, 20200108\nRUBUL MAIBELLA Apr 12, 2020065\nAIIDESH NEWSDESK Apr 10, 2020077\nপ্ৰকাণ্ড ঢেকীয়াপতীয়া বাঘে আশ্ৰয় লয় ছাগলী গড়ালৰ তলত\nAIIDESH NEWSDESK Jul 14, 2020059\nAIIDESH NEWSDESK Apr 15, 20200157\nAIIDESH NEWSDESK May 30, 20200103\naiidesh Apr 17, 2020212\nRUBUL MAIBELLA Apr 8, 2020012\nRUBUL MAIBELLA Apr 11, 2020011\nAIIDESH NEWSDESK Apr 15, 2020086\nRUBUL MAIBELLA Apr 18, 2020078\naiidesh Apr 17, 2020271\nAIIDESH NEWSDESK Apr 14, 2020066\nRUBUL MAIBELLA Apr 8, 2020063\naiidesh Apr 17, 202026379\nUttam Saikia Apr 16, 20200533\naiidesh Jun 25, 20200172\nDulal Kalita Apr 13, 20200269\nRUBUL MAIBELLA Apr 8, 20200202\nPkmudoi Apr 7, 20200221\nআৰণ্যকৰ সৌজন্যত কাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ বিশ্বনাথ বন সংমণ্ডললৈ...\nUttam Saikia May 21, 2020072\nকৰোনাভাইৰাছ: যি গৰাকী নাৰীয়ে প্রথম আৱিষ্কাৰ কৰিছিল...\nAIIDESH NEWSDESK Apr 16, 2020088\n১০ মে' ২০২০, আজিৰ দিনটোৰ শিৰোণাম\naiidesh May 10, 20200157\nRUBUL MAIBELLA Apr 21, 20200104\nA full grown tigress Captured on Lens in Kaziranga !\nUttam Saikia Apr 17, 2020055\naiidesh May 19, 20200168\nআজিৰ শিৰোনাম || ১ মে' ২০২০ ||\naiidesh May 2, 20200112\nAIIDESH NEWSDESK Apr 16, 2020050\nRUBUL MAIBELLA Apr 23, 2020073\nRUBUL MAIBELLA Jun 28, 2020071


গুৱাহাটীত চলি থকা খেল’ ইণ্ডিয়াত ডেভিদ বেকহাম!\nখেল’ ইণ্ডিয়াত আৱিৰ্ভাৱ ঘটিছে বিশ্বৰ ক্ৰীড়াজগতত ঈৰ্ষণীয় গ্লেমাৰৰ সৈতে এসময়ত দপদপাই থকা ইংলিছ ফুটবল তাৰকা ডেভিড বেকহামৰ!\n১০ তাৰিখৰ পৰা অসমৰ গুৱাহাটীত চলি থকা ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্য্যায়ৰ যুৱ ক্ৰীড়া প্ৰতিযোগিতাখনত আজি ১৭ বছৰীয়া এজন যুৱকে চাইক্লিঙত ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰে। কিন্তু পদক আহৰণৰ সফলতাতকৈ তেওঁ চৰ্চিত হোৱাৰ কাৰণটো হ’ল তেওঁৰ “ডেভিড বেকহাম” নামটো আৰু তেওঁৰ সংগ্ৰামৰ কঠিনতা।\nডেভিড বেকহামে প্ৰতিযোগিতাখনত আন্দামান আৰু নিকোবৰ দ্বীপপুঞ্জক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছে।\n“আমাৰ গোটেই পৰিয়ালটো ডেভিড বেকহামৰ অনুগামী। গতিকে তেওঁলোকে মোৰ নাম তেওঁৰ নামেৰে দিলে” কিশোৰজনে নৰ্থ-ইষ্ট নাওক জনালে।\nকিশোৰ খেলুৱৈজনে ফুটবলো খেলে আৰু সুব্ৰত কাপ প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণো কৰিছে বুলি জানিবলৈ দিয়ে।\nগুৱাহাটীত চলি থকা খেল’ ইণ্ডিয়াত চাইক্লিঙত ব্ৰঞ্জ লাভ কৰা ডেভিদ বেকহাম।\nকিন্তু ককাকৰ অনুপ্ৰেৰণাত ২০১৭ চনৰ পৰা চাইক্লিং কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰা ডেভিদে ইয়াকেই এতিয়া নিজৰ ক্ৰীড়া কেৰিয়াৰ হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰিছে। তেওঁ ইয়াৰ পূৰ্বে এখন ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিযোগিতাত ৰূপৰ পদক অৰ্জন কৰিছিল।\nমাত্ৰ এবছৰ বয়সীয়া হৈ থাকোতেই দেউতাকক হেৰুওৱা ডেভিদৰ জীৱন অত্যন্ত কঠিন যাত্ৰাৰ মাজেৰে আগ বাঢ়িছে। ২০১৪ চনত মাককো হেৰুওৱা ডেভিদ বৰ্তমান ককাকৰ সৈতে থাকে। চাইক্লিষ্ট হিচাপেই সফল হোৱাৰ সপোন দেখা ডেভিদে এতিয়া ফুটবল খেলা প্ৰায় বাদ দিছে।\n“কিন্তু আন্দামানত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মানৰ চাইক্লিং সা-সুবিধা পোৱাটো কঠিন”, নিজকে এজন সফল চাইক্লিষ্ট হিচাপে গঢ় দিবলৈ সংগ্ৰাম অব্যাহত ৰখা ডেভিদে কয়। তেওঁ এই সুবিধাৰ বাবে এখন ডাঙৰ মহানগৰলৈ যোৱাৰ পৰিকল্পনা কৰা বুলিও জনালে।


১২৯ টা সন্তানৰ পিতৃ কোন এই জ’নছ? কেনেকৈ হ’ল ১২৯ টা সন্তানৰ পিতৃ তেওঁ? | Asom Live 24\nঅসম লাইভ ২৪ঃ ৬৬ বছৰীয়া এজন বৃদ্ধই কৰা দাবীয়ে বিশ্ব সংবাদ মাধ্যমত বিশেষ চৰ্চা লাভ কৰা দেখা গৈছে৷ পেচাত অংকৰ মাষ্টৰ লোকজনে দাবী কৰিছে যে তেওঁ ১২৯ গৰাকী সন্তানৰ পিতৃ৷ ইয়াৰ পিছতে বিশ্ব সংবাদ মাধ্যমৰ চৰ্চাত আছে ব্যক্তিগৰাকী৷\nব্যক্তিগৰাকীৰ নাম হৈছে ক্লাইভ জ’নছ৷ এই জ’নছ পেচাত অংক মাষ্টৰ আছিল যদিও তেওঁ নিয়মিতভাৱে বীৰ্যদান কৰি সংবাদ মাধ্যমৰ চৰ্চালৈ আহিছে ৷\nনিজকে বিশ্বৰ আটাইতকৈ শক্তিশালী বীৰ্যদাতা বুলি দাবী কৰা লোকজনে এতিয়ালৈক ১২৯ গৰাকী সন্তানৰ পিতৃত্ব অৰ্জন কৰা বিপৰীতে অতি শীঘ্ৰেই আৰু ৯ টা সন্তানৰো পিতৃ হ’ব৷ ইংলেণ্ডৰ আগশাৰীৰ সংবাদপত্ৰ ডেইলী মেইলত জ’নছে কৰা এই দাবীৰ পাছতে খলকনি লাগিছে।\nজ’নছে বীৰ্যদানহে কৰি আহিছে, ধনৰ বিনিময়ত বীৰ্য বিক্ৰী কৰা নাই বুলিও দাবী কৰিছে জ’নছে৷\nডেইলী মেইলত প্ৰকাশ পোৱা মতে, জ’নছে ফেচবুক যোগে যোগাযোগ কৰি বিনামূলীয়াকৈ এই বীৰ্য দান কৰি আহিছে। যোৱা এক দশক ধৰি এই সেৱাত জড়িত হৈ আছে জ’নছ। তেওঁ এই সেৱা আৰু কেইবাবছৰলৈও কৰি যাবলৈ ইচ্ছুক বুলিও জনাইছে।\nজন’ছে মুঠ ১৫০ টাকৈ সন্তানৰ পিতৃ হোৱাৰ লক্ষ্য নিৰ্ধাৰণ কৰি লোৱা বুলি প্ৰকাশ কৰিছে৷ প্ৰতি মাহে তেওঁলৈ বিশ্বৰ কেইবাটাও পৰিয়ালে যোগাযোগ কৰে বুলি তেওঁ সাংবাদিকক জনোৱা জ’নছে যোৱা ৯ বছৰ ধৰি মানুহৰ সুখৰ বাবেই এই কাম কৰি যাবলৈ উদ্গনি লাভ কৰিছে।\nআনহাতে, বীৰ্য দানেৰে ১২৯ টা সন্তানৰ পিতৃ হোৱা জ’নছৰ নিজৰ পত্নীৰ ফালৰো তিনিটা সন্তান আছে৷\nইফালে বীৰ্য দানেৰে নিজকে সন্তানহীন দম্পতিসকলক সহায় কৰি অহা বুলি দাবী কৰি আহিলেও ইংলেণ্ডৰ চিকিৎসা সংস্থাসমূহৰ ৰোষত পৰিছে জ’নছে। দেশখনৰ Human Fertilisation and Embryology Authorityএ ক্লাইভ জ’নছলৈ এক জাননী জাৰি কৰিছে।\nজাননীখনত কোৱা হৈছে যে বীৰ্যদান কৰাৰ সময়ত যাতে তেওঁ এখন অনুজ্ঞাপ্ৰাপ্ত ক্লিনিকত ভালদৰে পৰীক্ষা কৰি লয়। অন্যথা বীৰ্যদান সম্পৰ্কীয় আইনসমূহ ভংগ কৰাৰ সম্ভাৱনাই দেখা দিব পাৰে। আৰু তেনে হ’লে তেওঁৰ বিৰুদ্ধে আইনী ব্যৱস্থাও লোৱা হ’ব পাৰে!


rupjyoti-kurmi-says-that-russian-experts-are-real-but-singapore-experts-are-fake-tvupasona– News18 assam\n‘ৰাছিয়াৰ বিশেষজ্ঞহে আচল, ছিংগাপুৰৰ বিশেষজ্ঞ নকল’,বাঘজানত উপস্থিত হৈ এই মন্তব্য বিধায়ক ৰূপজ্যোতি কুৰ্মীয়ে\nএফালে বাঘজানৰ তৈলখাদৰ জুই, আনফালে নেতাৰ মুখ চুপতি!\nLast Updated : June 11, 2020, 21:23 IST\nএফালে বাঘজানৰ তৈলখাদৰ জুই, আনফালে নেতাৰ মুখ চুপতি! এইবাৰ বিশেষজ্ঞৰ ওপৰত মন্তব্য কৰি চৰ্চালৈ আহিছে ৰূপজ্যোতি কুৰ্মী। বৃহস্পতি বাৰে বাঘজানত উপস্থিত হয় মৰিয়নী সমষ্টিৰ কংগ্ৰেছী বিধায়ক ৰূপজ্যোতি কুৰ্মী। কংগ্ৰেছী বিধায়ক গৰাকীৰ মন্তব্য, ৰাছিয়াৰ পৰা অচল বিশেষজ্ঞ আনক আৰু বৰ্তমান বাঘজানত উপস্থিত হোৱা ছিংগাপুৰৰ বিশেষজ্ঞ সকল হৈছে নকল।\nলগতে মৰিয়নীৰ কংগ্ৰেছী বিধায়কগৰাকীয়ে অসম চৰকাৰক সমালোচনা কৰি কয় যে, ‘২৭ মে' তাৰিখৰ পৰা বাঘজানত এনে ধৰণৰ ঘটনা আৰম্ভ হৈছিল। এতিয়া ১৪ দিনৰ পিছত চন্দ্ৰমোহন পাটোৱাৰী আহিবলৈ লাজ লাগিব লাগিছিল।’\nকংগ্ৰেছী বিধায়ক গৰাকীৰ মতে, ২৪ঘন্টাৰ ভিতৰত অসম চৰকাৰৰ এজন মন্ত্ৰী বাঘজানৰ সেই নিৰ্দিষ্ট ঠাইলৈ যোৱা হেতেন ৰাইজৰ ৰোষত পৰিব লগীয়া নহ’ল হেতেন চন্দ্ৰ মোহন পাটোৱাৰী। লগতে অইল ইণ্ডিয়াৰ প্ৰতি অসম চৰকাৰৰ কিহৰ প্ৰেম বুলি প্ৰশ্ন কংগ্ৰেছী বিধায়ক গৰাকীৰ।\nনেচনেল গ্ৰীণ ট্ৰিবিউনেলৰ ওচৰত কি কাৰণে এই ১৫দিনে চৰকাৰ কাষ চপা নাই বুলিও প্ৰশ্ন কৰে বিধায়ক কুৰ্মীয়ে। আনহাতে সাহায্য শিবিৰত থকা লোকক কেৱল ভাত দাইল নিমখেৰে খাবলৈ দিয়াৰো অভিযোগ বিধায়ক গৰাকীৰ।\nFirst published: June 11, 2020, 21:13 IST\nBaghjaan IncidentRupjyoti Kurmi


খিলঞ্জীয়াৰ উদাত্ত কণ্ঠ-নিনাদ : দিল্লী-নাগপুৰ নহয়, অসমীয়াই ঠিক কৰিব নিজৰ ভৱিষ্যৎ\nMay 8, 2018 5:54 pm\n৭ মে’ৰ দিনটো এক ঐতিহাসিক দিন হিচাপে চিহ্নিত হৈ ৰ’ল অসমত। ৭ মে’ত অসমীয়া জাতিৰ ৰক্ষাৰ বাবে মাৰবান্ধি সকলো ওলাই অহাৰ কথা এক ব্যতিক্ৰমী অধ্যায় হিচাপে আজিৰ পৰা শ শ বছৰৰ পিছতো সমাজ বিজ্ঞানত ৰৈ যাব। সঁচাকৈয়ে ৭ মে’ৰ দিনটো এক বিৰল হিচাপে দেখিবলৈ পোৱা গ’ল। নাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়কৰ শুনানি গ্ৰহণ কৰিবলৈ অহা যুটীয়া সংসদীয় সমিতি ( JPC )ৰ ওচৰত সাক্ষ্য দিবলৈ হিল-দ’ল ভাঙি ওলাই আহিল বিভিন্ন সংগঠন আৰু অগণন ৰাইজ। খিলঞ্জীয়াৰ উদাত্ত কণ্ঠৰে নিনাদিত হ’ল গুৱাহাটী মহানগৰীৰ আকাশ-বতাহ।\nঅসমৰ দল-সংগঠনৰ হেঁচাত অৱশেষত গুৱাহাটীত শুনানি গ্ৰহণ কৰিবলৈ আহিবলৈ বাধ্য হৈছিল যুটীয়া সংসদীয় সমিত। শুনানি গ্ৰহণ আৰম্ভ হোৱাৰ আগৰ পৰাই খানাপাৰাত যি অভূতপূৰ্ব পৰিস্থিতিৰ উদ্ভৱ হ’ল সিয়ে প্ৰমাণ কৰিলে হিন্দু বাংলাদেশীক সংস্থাপন দিব বিচৰা নাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়কৰ বিৰুদ্ধে কিদৰে ক্ষোভ পুঞ্জীভূত হৈ আছে অসমৰ মানুহৰ মাজত। সাক্ষ্য দিয়া সংগঠনৰ সংখ্যাই প্ৰমাণ কৰে মোদী চৰকাৰৰ নাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়কৰ বিৰুদ্ধে কেনেদৰে জনমত অসমত শক্তিশালী হৈ আছে। এই শুনানি প্ৰক্ৰিয়াই অসমৰ ৰাজনীতি আৰু সমাজ জীৱনত নতুন নতুন দিশৰো সূচনা কৰিব। নিজৰ অস্তিত্বৰ সুৰক্ষাক লৈ ৰাজ্যখনৰ সকলো খিলঞ্জীয়া জনগোষ্ঠী যে অতি উদ্বিগ্ন তাক উপলব্ধি কোনে কৰা নাই? শুনানি প্ৰক্ৰিয়া চলি থকা সময়ৰ পৰাই ৰাজ্যত যেন এক নতুন বতাহ বলিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে। যিকোনো প্ৰকাৰে হিন্দু বাংলাদেশী সংস্থাপনৰ পদক্ষেপক বাধা দিবলৈ কুন্ঠাবোধ নকৰে অসমৰ জাতীয় দল-সংগঠনে। এতিয়া প্ৰশ্ন হৈছে- এই শুনানি প্ৰক্ৰিয়াৰ পিছত সম্ভাৱ্য কি কি দিশৰ সূচনা হ’ব পাৰে?\nহিন্দু বাংলাদেশীক লৈ কি ৰাজনীতি চলি আছে? সেই কথা আমি স্পষ্ট হ’ব লাগিব। বিজেপি চৰকাৰে প্ৰকৃততে কৰিব বিচাৰিছে কি? বিভাজনৰ ৰাজনীতিৰে ক্ষমতাত বৰ্তি থকাৰ সপোন দেখা গেৰুৱা বাহিনীয়ে প্ৰকৃততে আমাৰ ৰাজ্যখনক এক পৰীক্ষাগাৰ হিচাপে গ্ৰহণ কৰিছে। গেৰুৱা বাহিনীৰ সেই ষড়যন্ত্ৰ ওফৰাব লাগিব অসমৰ ৰাইজে। তাৰবাবে প্ৰস্তুত সকলো। ৮ মে’ৰ পৰাই দেখিবলৈ পোৱা গৈছে কিছু নতুন দৃশ্যপট। বিজেপি মিত্ৰজোটৰ অংশীদাৰ অগপ শুনানিৰ পিছতেই তৎপৰ হৈছে। ৰাজ্যজুৰি হিন্দু বাংলাদেশীৰ বিৰুদ্ধে গণস্বাক্ষৰ অভিযান চলাব অগপই। অগপৰ গণস্বাক্ষৰ অভিযান যথেষ্ট তাৎপৰ্যপূৰ্ণ। কাৰণ অসম আন্দোলনৰ গৰ্ভৰ পৰা জন্ম হোৱা অগপক সংগী কৰি লৈ বিজেপিয়ে চৰকাৰ চলাই আছে। অগপই সমষ্টিয়ে সমষ্টিয়ে গণস্বাক্ষৰ অভিযান চলালে নিশ্চিত কৈ অস্বস্তিত পৰিব বিজেপি। বিজেপিৰ জনসমৰ্থনৰ ক্ষেত্ৰত ই নেতিবাচক প্ৰভাৱ পেলাব। অগপ নেতৃত্বই হিন্দু বাংলাদেশীৰ ক্ষেত্ৰত ইমানদিনে গ্ৰহণ কৰি অহা দোদুল্যমান স্থিতি এতিয়া হয়তো সলাব লাগিব। জনসাধাৰণৰ ৰুদ্ৰমূৰ্তি দেখি ভয় খাইছে আঞ্চলিক দলটোৰ নেতৃত্বই। এই পৰিস্থিতিৰ সন্মুখীন হোৱাৰ বাবেই শুনানিৰ পিছত লগে লগে দলটোৱে গণস্বাক্ষৰৰ দৰে কাৰ্যসূচী গ্ৰহণ কৰিবলৈ বাধ্য হৈছে। বিপিএফেও এই ক্ষেত্ৰত নিশ্চিতকৈ কঠোৰ স্থিতি গ্ৰহণ কৰিব। ৰাজ্যজুৰি খিলঞ্জীয়াৰ সুৰক্ষাৰ প্ৰশ্ন অধিক শক্তিশালী ৰূপত ওলাই আহিছে।\nএই পৰিস্থিতি কেনেদৰে সন্মুখীন হ’ব বিজেপি? বিজেপিৰ হিচাপ-নিকাচ হৈছে- হিন্দু বাংলাদেশীক সংস্থাপনৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দি বাঙালী হিন্দুৰ মাজত ভোট বেংক গঢ়ি তোলা। নিৰ্বাচনী ৰাজনীতিত ই কিমান গুৰুত্বপূৰ্ণ সেই কথা কংগ্ৰেছৰ দুমুখীয়া স্থিতিয়েই প্ৰমাণ কৰিছে। বৰাকত কংগ্ৰেছ নেতাই হিন্দু বাংলাদেশীৰ সংস্থাপনক মুকলিকৈয়ে সমৰ্থন জনাইছে। ইয়াৰ বাবে জনমতো গঠন কৰিছে।\nকিন্তু বিজেপিৰ হিন্দু বাংলাদেশী প্ৰীতিয়ে খিলঞ্জীয়াৰ মাজত জনসমৰ্থন হেৰুৱাব। গেৰুৱা দলটোৱে হিন্দু বাংলাদেশী আৰু বংগীয়মূলৰ মুছলমানৰ মাজত বিভাজন আনি যি সাম্প্ৰদায়িক বিষবাষ্প বিয়পাব বিচাৰিছে তাক কেতিয়াও গ্ৰহণ নকৰে অসমীয়াই। কাৰণ অসমীয়া জাতি ভাষাভিত্তিক জাতি। অভিবাসী মুছলমান কেতিয়াও অসমীয়া ভাষাৰ বাবে বিপদ নহয়। বৰঞ্চ অভিবাসী মুছলমানৰ বাবেই আজি অসমত অসমীয়া ভাষী লোকৰ সংখ্যা বাঢ়িছে। ইয়াৰ বিপৰীতে হিন্দু বঙালীয়ে অসমীয়া ভাষা গ্ৰহণ কৰি অসমীয়াৰ লগত আত্মীকৰণ প্ৰক্ৰিয়াত কেতিয়াও জড়িত নহয়। দুই এক ব্যতিক্ৰম ক’ৰবাত থাকিব পাৰে। সেই কথা খিলঞ্জীয়া অসমীয়াই ভালদৰেই বুজি পায়।\n২০১৬ৰ নিৰ্বাচনত অসমৰ খিলঞ্জীয়া জাতি-জনগোষ্ঠীয়ে যিদৰে বিজেপিক সমৰ্থন দিছিল তাৰ মূল কথাটোৱে আছিল- খিলঞ্জীয়াৰ সুৰক্ষা। এতিয়া অসমত হিন্দু বাংলাদেশী জাপি দিবলৈ বিচৰা পৰিস্থিতি অকল্পনীয় আছিল হিল-দ’ল ভাঙি বিজেপিক ভোট দিবলৈ ওলাই অহা খিলঞ্জীয়া অসমীয়াৰ বাবে।\nপ্ৰশ্ন হয়- বিজেপি নেতৃত্বই ৰাজ্যখনৰ সামাজিক, ৰাজনৈতিক সমীকৰণ বুজি নাপায় নেকি? বুজি নোপোৱাৰ কথাই নাই। ভালদৰেই জানে। মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালে নিশ্চিতকৈ বাৰুকৈ উপলব্ধি কৰিছে পৰিস্থিতি। কিন্তু ভোটবেংকৰ ৰাজনীতিয়ে প্ৰাধান্য পাইছে।\nপৰিস্থিতি দেখি যুটীয়া সংসদীয় সমিতিয়ে ক’বলৈ বাধ্য হ’ল- ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাত পুনৰ শুনানি গ্ৰহণ কৰিব বুলি। আমি বিচাৰো অকল গুৱাহাটীতেই নহয়, ৰাজ্যৰ ভিন্ন ঠাইত শুনানি অনুষ্ঠিত হ’ব লাগে। কাৰণ অসমীয়াৰ ভৱিষ্যত্ নিৰ্ধাৰণ কৰাৰ অধিকাৰ অসমীয়াৰহে আছে। দিল্লী, নাগপুৰে নিৰ্ধাৰণ কৰিব নোৱাৰে আমাৰ ভৱিষ্যৎ।\n৮ আৰু ৯ মে’ত শিলচৰত অনুষ্ঠিত হোৱা শুনানিত নাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়কক সমৰ্থন কৰিব প্ৰায় সকলো সংগঠনে। ইয়াৰ পিছত ৰাজ্যখনত বৰাক-ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাৰ মাজত বিভাজনৰ বাতাবৰণ সৃষ্টি হোৱাৰ আশংকা আছে। দুষ্ট চক্ৰই সুযোগ গ্ৰহণ কৰিব পাৰে অশান্তি সৃষ্টিৰ। তাৰবাবে সজাগ থাকিব লাগিব সকলো।\nমুঠৰ ওপৰত সময় বিপন্ন। বিপন্ন সময়ত আমি নিৰ্ধাৰণ কৰিব লাগিব নিজৰ ভৱিষ্যৎ। নিশ্চিতকৈ কিছুদিনৰ ভিতৰত ৰাজ্যখনত হিন্দু বাংলাদেশীৰ বিৰুদ্ধে গণতান্ত্ৰিক প্ৰতিবাদ অধিক শক্তিশালী হোৱাৰ সম্ভাৱনা আছে।\nপ্ৰতিবাদ যিমানেই শক্তিশালী হ’ব সিমানেই অনিশ্চিত হৈ পৰিব নাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়ক গৃহীতকৰণ। কাৰণ বিধেয়কখন বৰ্তমান পৰিস্থিতিত মোদী চৰকাৰে কোনো কাৰণতে গৃহীত কৰিব নোৱাৰে। লোকসভাত সংখ্যাগৰিষ্ঠতাৰ জোৰত গৃহীত কৰিলেও ৰাজ্যসভাত গৃহীত নহয়। তেতিয়াহ’লে এই কুচকাৱাজ কিয়? আগতে কোৱাৰ দৰে কেৱল ভোটবেংকৰ বাবেই এই কুটিল ৰাজনীতি? আৰু সেই বাবেই হাস্যকৰ কথা হ’ল যে- অগপই বিধেয়কখন গৃহীত হ’লেহে বিজেপিৰ সংগ ত্যাগ কৰিব। ইয়াতকৈ আৰু ডাঙৰ সাঁথৰ কি হ’ব পাৰে? ৰাজনীতিৰ সম্যক জ্ঞান থকা যিকোনো লোকেই জানে ৰাজ্যসভাত এন ডি এৰ সংখ্যাগৰিষ্ঠতা নাই। লোকসভা আৰু ৰাজ্যসভাত অগপৰ সাংসদো নাই। সেই বাবেই এনেদৰে ক’ব পাৰিছে অসম গণ পৰিষদে।\nশেষত অসমৰ প্ৰবীণ বাওঁপন্থী নেতা হেমেন দাসৰ মন্তব্যৰে কওঁ- বৰ্তমান বিজেপি নেতৃত্বই বাজপেয়ী-আদৱানীয়ে অসমৰ বাংলাদেশী সমস্যাৰ ক্ষেত্ৰত গ্ৰহণ কৰা স্থিতিকে অপমান কৰিছে। সেই কথা আৰ এছ এছ-বিজেপিয়ে উপলব্ধি কৰিব পাৰিবনে? তেওঁলোকৰ দুই পিতামহৰ স্থিতিক অপমান কৰি অসমত জাপি দিবলৈ ওলাইছে হিন্দু বাংলাদেশী।\nলেখক গুৱাহাটীস্থিত এজন জ্যেষ্ঠ সাংবাদিক\nলেখকৰ ই মে’ইল ঠিকনা : [email protected]


নীল (ৰামায়ণ) - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nইণ্ডোনেছিয় চিত্ৰপটত নীল\nনীল হৈছে হিন্দু মহাকাব্য ৰামায়ণ ৰ এক বান্দৰ চৰিত্ৰ। সেই অনুসাৰে নীল আছিল দেৱতা অগ্নিৰ পুত্ৰ, যাৰ নামৰ আক্ষৰিক অৰ্থ নীলা বৰণ। মহাকাব্য ৰামায়ণত স্পষ্ট উল্লেখ পোৱা যায় যে বিষ্ণুৰ অৱতাৰ, অযোধ্যাৰ ৰজা দশৰথৰ জ্যেষ্ঠ পুত্ৰ ৰাম পিতৃবাক্য পালনাৰ্থে বনবাসলৈ যোৱাত বনতেই তেওঁৰ স্ত্ৰী সীতাক লংকাৰ ৰাক্ষস ৰজা ৰাৱণে অপহৰণ কৰে। সীতাৰ অনুসন্ধানকালত বানৰৰাজ সুগ্ৰীৱৰ সৈতে তেওঁৰ মিত্ৰতা হয় আৰু তেওঁ বানৰসকলৰ সহায়ত বানৰসেনা তৈয়াৰ কৰে। নীল আছিল এই বানৰদলৰ গোষ্ঠীপ্ৰধান। তেওঁ অছিল কিষ্কিন্ধ্যাৰ বানৰৰাজ সুগ্ৰীৱৰ বানৰসেনাৰ অধিনায়ক। ৰাম ৰাৱণৰ যুদ্ধত ৰামৰ পক্ষে বানৰসেনাৰ সেনাধ্যক্ষৰ দায়িত্ব লয় আৰু লঙ্কাৰ ৰজা ৰাৱণৰ পক্ষে যুদ্ধত অংশ লোৱা একাধিক ৰাক্ষসক নিধন কৰে।\nযদিও মূল ৰামায়ণ অনুসৰি ৰামায়ণৰ মুখ্য চৰিত্ৰ ৰামৰ লংকা গমনৰ সুবিধাৰ বাবে সমুদ্ৰৰ ওপৰত নিৰ্মিত ভাৰতৰ দক্ষিণ দিশত অৱস্থিত ৰামেশ্বৰমৰ পৰা লঙ্কাৰ (যি বৰ্তমানে শ্ৰীলঙ্কা ৰাষ্ট্ৰ) মান্নাৰ অবধি বিস্তৃত বিশাল এক সেতু নিৰ্মাণৰ অন্যতম পৰিকল্পক আছিলে বানৰ নল। একাধিক সংস্কৰণভেদে এই ৰামসেতু নিৰ্মাণত ৰামৰ বানৰ সেনাৰ মাজৰ এক প্ৰযৌক্তিক বানৰ আৰু নলৰ ভ্ৰাতৃ হিচাপে নীলৰ নামো উল্লেখ পোৱা যায়।\n2 সীতাৰ অনুসন্ধান\nৰামায়ণত বানৰ সেনাধ্যক্ষ নীলক অগ্নিদেৱৰ পুত্ৰ হিচাপে বৰ্ণিত কৰা হৈছে। ৰামৰ বানৰ সেনাৰ মাজত তেওঁ আছিল প্ৰথম উদ্দীপ্ত, খ্যাতিসম্পন্ন আৰু পৰাক্ৰমশালী বানৰ। ৰামায়ণৰ মুখ্য চৰিত্ৰ ৰামৰ স্ত্ৰী সীতাৰ লঙ্কাৰ ৰাক্ষস ৰজা ৰাৱণৰ দ্বাৰা অপহৰণৰ পিছত তেওঁৰ উদ্ধাৰৰ বাবে যিসকলে সহায় কৰিছিল সেইসকলৰ ভিতৰত নীল আছিল অন্যতম।\nসীতাৰ অনুসন্ধান[সম্পাদনা কৰক]\nৰামায়ণত নীলক বানৰৰাজ সুগ্ৰীৱৰ আজ্ঞাবাহী আৰু তেওঁৰ বানৰ সেনাৰ অধিনায়ক হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হৈছে। সুগ্ৰীৱে সীতাৰ অনুসন্ধান কৰিবলৈ নীলক আদেশ কৰা অনুসৰি তেওঁ বানৰ ৰাজ্যৰ সমস্ত বানৰক একত্ৰিত কৰে। মহাকাব্যত বানৰৰাজ্য কিষ্কিন্ধ্যাৰ পৰা নিৰ্দিষ্টভাৱে দক্ষিণ পথগামী বানৰ দলটিৰ নিৰ্বাচিত দলপতি হিচাপে নীলৰ নাম উল্লেখ কৰা হৈছে। মহাভাৰততো একাধিক পংক্তিত সীতাৰ অনুসন্ধানত নীলৰ অৱদানৰ কথাৰ উল্লেখ পোৱা যায়।\nৰামায়ণত বানৰ সেনাৰ মাজত যি চাৰিজন বীৰৰ ভাৰতীয় মূল ভূখণ্ডৰ পৰা একে জাপে অনায়াসে লংকা পাবগৈ পৰাৰ ক্ষমতা আছে, সেইসকলৰ ভিতৰত নীল অন্যতম আছিল। কাব্য প্ৰসঙ্গত শেষ পৰ্যন্ত ৰামভক্ত হনুমান আৰু বানৰ সেনাধ্যক্ষ নীল সীতাৰ সন্ধানত লংকালৈ সমুদ্ৰ পাৰ হৈ যোৱাৰ বাবে নিৰ্বাচিত হৈছিল। লংকালৈ যাবৰ বাবে সুগ্ৰীৱে নীলক পৰ্যাপ্ত খাদ্য সহজলভ্য এক পথ নিৰ্বাচন কৰিবলৈ কৈছিল। সুগ্ৰীৱ আৰু নীল উভয়ে বানৰ সৈন্যৰ নিৰ্দিষ্ট গতিবিধি নজৰ ৰখা আৰু তেওঁলোক যোৱাৰ সুগম্য পথ নিৰ্বাচন কৰিছিল।\nকোম্পানী চিত্ৰপটত নীলৰ চিত্ৰ\nৰাম-ৰাৱণৰ যুদ্ধত ৰাৱণ আৰু তাৰ ৰাক্ষস সৈন্যৰ বিৰূদ্ধে ৰামৰ বানৰ সৈন্যৰ সেনাধ্যক্ষ হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈ নীলে তেওঁৰ বান্দৰদলৰ পৰিচালনা কৰিছিল। ৰামায়ণত সেনা সৰ্বাধিনায়ক নীলৰ সৈতে ৰাক্ষস নিকুম্ভৰ দ্বন্দ্বৰ বিস্তাৰিত উল্লেখ পোৱা যায়। ৰাক্ষস সৈন্যৰ দ্বাৰা আহত হৈয়ো নীলে নিকুম্ভৰ ৰথৰ চকা তুলি সেই চকাৰেই নিকুম্ভক হত্যা কৰে। নীলে ৰাৱণপুত্ৰ প্ৰহস্তৰ সৈতেও ভীষণ যুদ্ধ কৰিছিল। ৰাক্ষস সৈন্যসকলে একেলগে বিভিন্ন দিশৰ পৰা তেওঁলৈ তীৰ নিক্ষেপ কৰাত পেলোৱাৰ পথ বিচাৰি নোপোৱাত এবাৰত প্ৰহস্তই গদালৈ তীব্ৰবেগে তেওঁৰ ফালে আগুৱাই আহে, প্ৰত্যুত্তৰত নীলে তেওঁলৈ ডাঙৰ শিল নিক্ষেপ কৰে আৰু পিছত পুনৰ ৰথৰ চকা নিক্ষেপ কৰি যুদ্ধক্ষেত্ৰত প্ৰহস্তক হত্যা কৰে৷ নীলে ৰাৱণৰ ৰথৰ ওপৰত জঁপিয়ায়ো ৰাৱণৰ সৈতে যুদ্ধ কৰে। নীল আৰু হনুমানে একেলগে ৰাৱণপুত্ৰ ত্ৰিশিৰা আৰু মহোদৰৰ বিৰূদ্ধে যুদ্ধ কৰে আৰু তেওঁ লোকক হত্যা কৰে। মহাভাৰতত বৰ্ণিত আছে যে নীল প্ৰমথি নামৰ এক ৰাক্ষসকো যুদ্ধক্ষেত্ৰত নিহত কৰিছিল। কম্ব ৰামায়ণ অনুসৰি অসচেতনভাৱে ৰাৱণৰ জ্যেষ্ঠ পুত্ৰ মেঘনাদে নীলক পৰাজিত কৰে।\nনিজকে অজেয় প্ৰমাণ কৰাৰ হেতু নিজ গৃৃৃৃহত ৰাৱণে এক যজ্ঞৰ আয়োজন কৰিছিল। নীলৰ পৰিচালনাত বানৰদল সেই ঠাইত উপস্থিত থাকি ৰাৱণৰ আহুতিত বাধা দিয়ে। কৃত্তিবাসী ৰামায়ণত এই ঘটনাৰ বিস্তাৰিত বিৱৰণ আছে। কাহিনী অনুসৰি নীলে ৰাৱণৰ মূৰত উঠি প্ৰস্ৰাব কৰি দিয়াৰ ফলত ৰাৱণ অশুচি হৈ পৰে আৰু যজ্ঞ পণ্ড হয়।\nজৈন গ্ৰন্থ অনুসৰি নিলে জৈনদীক্ষা গ্ৰহণ কৰে আৰু বৰ্তমানৰ মহাৰাষ্ট্ৰৰ মাঙ্গী-তুঙ্গীৰ ওচৰত মোক্ষ লাভ কৰে।\n↑ Mani, Vettam (1975). Puranic Encyclopaedia: A Comprehensive Dictionary With Special Reference to the Epic and Puranic Literature. প্ৰকাশক Delhi: Motilal Banarsidass. পৃষ্ঠা. 538. ISBN 0-8426-0822-2. https://archive.org/details/puranicencyclopa00maniuoft.\n↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 Mani, Vettam (1975). Puranic Encyclopaedia: A Comprehensive Dictionary With Special Reference to the Epic and Puranic Literature. প্ৰকাশক Delhi: Motilal Banarsidass. পৃষ্ঠা. 519. ISBN 0-8426-0822-2. https://archive.org/details/puranicencyclopa00maniuoft.\n↑ 8.0 8.1 Venkatesananda p. 270\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=নীল_(ৰামায়ণ)&oldid=286601"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ১৬ জুলাই, ২০২১ তাৰিখে ২২:৫৩ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


আলফ্ৰেড হাইস্কুল - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nআলফ্ৰেড হাইস্কুল, ৰাজকোট\nৰাজকোটৰ আলফ্ৰেড হাইস্কুল (মোহনদাস গান্ধী উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়) ভাৰতৰ আটাইতকৈ পুৰণি শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠানসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম।\nএই বিদ্যালয়খন ভাৰতত ব্ৰিটিছ শাসনৰ সময়ত ৰাজনৈতিক এজেণ্ট কৰ্ণেল সিঙে নিৰ্মাণ কৰাইছিল, আৰু সৌৰাষ্ট্ৰ (অঞ্চল)ৰ প্ৰথম ইংৰাজী মাধ্যমৰ বিদ্যালয় আছিল। এই বিদ্যালয় খনক ৰাজকোট ইংৰাজী বিদ্যালয় বুলি কোৱা হৈছিল। ১৮৫৩ চনত ১৭ অক্টোবৰত এই বিদ্যালয় খনৰ স্থাপন কৰা হয়, আৰু পিছলৈ ই এখন পূৰ্ণ পৰ্যায়ৰ উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত পৰিণত হয়। ১৮৬৮ চনত ইয়াক ৰাজকোট হাইস্কুল বুলি জনা যায়, আৰু ১৯০৭ চনত ইয়াক আলফ্ৰেড হাইস্কুল নামেৰে নামকৰণ কৰা হয়। জুনাগাধ ৰ নৱাব, নৱাব নৱাব ছাৰ মহম্মদ বাহাদুৰ খানজী বাবিৰ দ্বাৰা কাথিৱাৰৰ বাবে এলফ্ৰেড হাইস্কুলৰ বৰ্তমানৰ ভৱনসমূহ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল, আৰু এডিনবাৰ্গৰ ডিউক প্ৰিন্স আলফ্ৰেডৰ স্মৃতিত তেওঁৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা হৈছিল। এই বিদ্যালয়খন ১৮৭৫ চনৰ জানুৱাৰী মামত বোম্বেৰ গবৰ্ণৰ ছাৰ ফিলিপ ৱোডহাউচে মুকলি কৰে।\nগান্ধীৰে সম্পৰ্ক[সম্পাদনা কৰক]\nমহাত্মা গান্ধীয়ে ১৮৮৭ চনত ৰাজকোট উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা ১৮ বছৰ বয়সত হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈছিল। বিদ্যালয়খনৰ গান্ধীৰ সময়ৰ বিভিন্ন নথি পত্ৰৰ কিছু গোলমাল হয়। কেইবাটাও উৎসই এই কথা প্ৰতীয়মান কৰে যে গান্ধী এজন শান্ত আৰু শৈক্ষিকভাৱে নিম্নমানৰ শিক্ষাৰ্থী যি ক্ৰীড়া বা পাঠ্যক্ৰমৰ বাহিৰৰ কাৰ্যকলাপতো অংশগ্ৰহণ কৰা নাছিল। গান্ধীয়ে তেওঁৰ স্কুলীয়া শিক্ষাৰ কথা কৈছিল, " মই মোৰ সামৰ্থ্যৰ বিশেষ একো অনুতাপ বোধ কৰা নাছিলোঁ। মই যেতিয়াই পুৰস্কাৰ আৰু ছাত্ৰবৃত্তি লাভ কৰিছিলো মই নিজেই বিস্মিত হৈছিলোঁ। "কিন্তু, ৰাজমোহন গান্ধীয়ে কয় যে গান্ধীৰ এই ধাৰণাটো সত্য নাছিলকিয়নো মহাত্মা গান্ধীয়ে উচ্চ মাধ্যমিক শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হোৱা বছৰত ৩৮জন শিক্ষাৰ্থীৰ ভিতৰত মাত্ৰ দুজন ছাত্ৰই হে উত্তীৰ্ণ হৈছিল আৰু ইয়াৰ ভিতৰত এজন গান্ধী আছিল। স্নাতকৰ বাবে গান্ধীয়ে ভৱনগৰৰ সমলদাস কলেজত নামভৰ্তি কৰে, য'ত তেওঁ লণ্ডন ভ্ৰমণৰ পূৰ্বে কিছুসময়ৰ বাবে থাকিবলৈ লৈছিল।\n১৯৪৭ চনত ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ পিছত, গান্ধীৰ প্ৰতি সন্মান জনাই বিদ্যালয়খনক "মোহনদাস গান্ধী উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়" নামেৰে নামকৰণ কৰা হয়।\n২০১৭ চনত, বিদ্যালয়খন বন্ধ কৰা হৈছিল আৰু ইয়াক সংগ্ৰাহালয়লৈ ৰূপান্তৰ কৰা হ'ব বুলি ঘোষণা কৰা হৈছিল। \n↑ "Source Archived 31 December 2007 at the Wayback Machine", Retrieved on 26 December 2007\n↑ 2.0 2.1 R. P. Misra (2007). Rediscovering Gandhi: Hind Swaraj Volume 1: Gandhi's Challenge to Modern Civilization. Concept Publishing Co. পৃষ্ঠা. 102. ISBN 978-8180693755.\n↑ 3.0 3.1 3.2 Rajmohan Gandhi (2006). Gandhi: The Man, His People, and the Empire. University of California Press. পৃষ্ঠা. 17. ISBN 978-0520255708.\n↑ 4.0 4.1 N. Jayapalan (2010). Indian Political Thinkers: Modern Indian Political Thought. Atlantic Publishers & Distributors Pvt Ltd. পৃষ্ঠা. 156. ISBN 978-8171569298.\n↑ "Colonial Tour of RMC Archived 13 February 2008 at the Wayback Machine", Retrieved on 26 December 2007\n↑ "School where Mahatma Gandhi studied shuts down after 164 years".5May 2017. http://www.ptinews.com/news/8673641_School-where-Mahatma-Gandhi-studied-shuts-down-after-164-years। আহৰণ কৰা হৈছে: 14 May 2017.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=আলফ্ৰেড_হাইস্কুল&oldid=247920"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ০৪ অক্টোবৰ, ২০২০ তাৰিখে ০৮:৩৫ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


অফলাইন চাট- চাহিন জাফ্ৰি – ফটাঢোল\nঅফলাইন চাট- চাহিন জাফ্ৰি\nHome /দৈনন্দিন/অফলাইন চাট- চাহিন জাফ্ৰি\nশ্ৰেণীকোঠাত টোপনিৰ বাবে বিখ্যাত হৈ পৰা এই ধুনু আপীজনীৰ আৰু এটা ইণ্টাৰেষ্টিং কেছ ক’বলৈ ওলাইছো দেই ৰাইজ৷ দায়-দোষ ক্ষেমিব৷\nসেইদিনা ছাৰৰ কথাত মোৰ অকণমানি নাকটোত লাজ অকণমান লগাত পিছদিনাখন অলপ কণ্ট্ৰ’ল কৰি ক্লাছলৈ গ’লোঁ৷ সঁচাকৈয়ে সেইদিনা মই অকণো টোপনি মৰা নাছিলোঁ৷ হঠাৎ মোৰ পৰিৱৰ্তন দেখি লগৰমখা আচৰিত হোৱাৰ লগতে হতভম্বও হ’ল৷ মোৰ নলে-গলে লগা বৰপেটীয়া আপীজনীয়ে মোক সুধিয়েই পেলালে-\n-“কি হ’ল এ তৰ্ আজি? টোপ্নি মৰা নাই জি?“\n-অ’ ৰ’ব এটা কথা ক’বই পাহৰিছো, আমি আকৌ তেতিয়া খুব অফলাইন চাট্ কৰোঁ৷ বিশেষকৈ ক্লাছৰ সময়খিনিত৷ বুজা নাই? ক’তনো বুজিব! এইবোৰ আমাৰ নিচিনা ইচমাৰ্ট (স্মাৰ্ট) আপীৰ হে কাম৷ যা হওক, জানিব খুজিছেই যদি কৈছো আৰু দেই – ক্লাছ কৰিবলৈ লৈ যোৱা বহীকেইখনৰ সৎ ব্যৱহাৰ কৰি আমি তাৰ পিছফালে লিখি লিখি কথা পাতিছিলোঁ‌৷ মানে ধৰক তাই তাইৰ বহীৰ পিছফালে কিবা এটা লিখি মোক দিলে, ময়ো তাৰ উত্তৰটো লিখি তাইক দিলোঁ৷ এইদৰেই আমাৰ কথা বতৰাৰ পৰ্ব চলি থাকে আৰু৷ ইফালে আমাৰ শিক্ষাকে, মাথা-মুণ্ড কি পঢ়ুৱাইছে তেওঁহে বুজে আৰু৷ আমি আকৌ মাজে মাজে মূৰটো লৰাই থাকি সকলো বুজি পোৱাৰ অভিনয় কৰিবলৈকো নাপাহৰো দেই৷ দেখিছেনে কিমান চালাক আপী আছিলোঁ!\nকিন্তু কেতিয়াবা কেতিয়াবা আকৌ অতি চালাকৰ গলাই ফাঁচি হয়! তাৰেই নিদৰ্শন স্বৰূপে সিদিনাখন ঘটনাটো ঘটিল৷\nতাই মোৰ বহীৰ পিছফালে লিখি সুধিছিল সেইদিনা মই কিয় টোপনিওৱা নাই আৰু ময়ো তাৰ উত্তৰ হিচাবে লিখি পঠিয়াইছিলোঁ\n-আজি ভাত খাই অহা নাই যে, সেয়েহে টোপনি অহা নাই! ইদজত কা চাৱাল হে য়াৰ৷\n-অ’ ৰ’ব আৰু এটা কথা- আমি দুজনী মানে এইদৰে অফলাইন চাট্ কৰাত ইমানেই অভ্যস্ত আছিলো যে – চেমিষ্টাৰৰ চেছ’নেল পৰীক্ষাতো প্ৰশ্ন কাকতৰ পিছফালে দুই এটা কথা পাতিবলৈ নেৰিছিলো! বেছিভাগ তাই মোৰ আগফালৰ নহ’লে পিছফালৰ বেঞ্চখনত বহিছিল৷ এদিন পৰীক্ষাত আটাইকেইটা প্ৰশ্ন ’কমন’ নপৰাত তাই প্ৰশ্নকাকত খনত লিখি পঠিয়াইছিল\n-একো নাজানোৱেইচোন, আমি বৰ গাধ ন?\nঅমুকীয়ে আকৌ ভুলটো শুধৰাই উত্তৰ দিছিলো-\n-গাধ নহয়, গাধীহে আমি৷\nকিন্তু সেইদিনা চাগে মোৰ দিনেই বেয়া আছিল৷ হঠাতে ছাৰে মোক আকৌ থিয় কৰাই প্ৰশ্ন সুধিবলৈ লাগিল৷ মই বোলো মনতে- ’মোকেহে পাইনে সদায়! কাৰণো মুখ চাই ওলাইছিলো!’\nআমাৰ সহজ-সৰল যেন লগা ছাৰে মোক অতি সহজভাৱে সুধিলে –\n-কোৱাচোন চাহিন, মই যে আজি পঢ়ালো, তাত তোমাৰ কিবা সুধিব লগা আছে নেকি?\n-অ’ এম জি! ছাৰে নো কি পঢ়াইছিল মই চোন নাজানোৱেই৷ তাতে আকৌ প্ৰশ্ন! বোলো ৰাম! ৰাম!\nতথাপিও কোনোমতে সেপ ঢুকি উত্তৰ দিলোঁ-\n-নাই ছাৰ, বুজি পাইছোঁ সব৷\nছাৰ- ভয় কৰিব নালাগে সোধা৷ মই আকৌ বুজাই দিম নহয়৷\nমই- (তলমূৰ কৰি) নাই ছাৰ!\nছাৰ- তেতিয়া হলে বহীৰ পিছফালে লিখি লিখিয়েই সোধাচোন! লগৰ জনীক সুধিব নালাগে, ময়েই বুজাই দিম বাৰু ভালকৈ!\nহে ঈশ্বৰ, আল্লা, গড! ক’ত আছা তুমি! মই বাৰু এতিয়া হাঁহিমেই নে কান্দিমেই! এনে গতি মোৰহে হবলৈ পায়নে সদায়! আৰু যেন কাৰো এনে নহওক!\nতাৰপাছত কি হ’ব আৰু! সেইদিনাৰ পৰা অমুকীৰ বহীৰ পিছফালে ’অফলাইন চাট্’ কৰা বন্ধ হ’ল৷ বোলো কথা এষাৰ আছে নহয়- ’ঠেকিলেহে মানুহে শিকে’৷\nhahi hahi ye phri xes krilu…..\nগোটত পঢ়িছিলো ৷ আকৌ এবাৰ পঢ়ি মজ্জা লাগিল ৷ লিখি থাকিবা চাহিন ৷


জীৱনৰ বাটে-ঘাটে (-নিতুল বৰা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nঘৰৰ পৰা ঠিক ৯ বজাত ওলাই গৈছোঁ, অফিচলৈ বুলি, আজি কেইদিনমান অনিচ্ছা স্বত্তেও বাছৰে অহাযোৱা কৰিছোঁ, নগাঁৱৰ পৰা হোজাইলৈ— ৬৫ কি.মি. দুৰ। সময়তকৈ অলপ দেৰিয়েই হোৱা বাবে প্ৰথমেই যিখন বাছ পালোঁ সেইখনতেই খৰধৰকৈ উঠিলো, উঠিয়েই দেখো বাছখনত মানুহ ঠাহ খাই আছে, খালী চিট বুলিবলৈ এটাও নাই, উপাইটো নাই সেই ভাবিয়েই থিয় হৈ ৰ’লোঁ, গাড়ী চলিল, কণ্ডাক্টৰক সুধিলো- বোলো হেৰৌ, নামিব লগিয়া মানুহ ক’ত আছে অ, মানে চিট কত খালী হ’ব….সি বোলে চাৰিআলীতহে হৱ, তাৰমানে কঠিয়াতলীতহে চিট পাম, থিয় হৈয়ে ২৫ কি.মি. দুৰ যাব লাগিব। ইফালে বাছৰ ভিতৰত ভৰি দিবলৈও ঠাই নাই, হেন্দিমেনৰ চিঞৰ… দাদা অলপ ভিতৰলৈ সোমাই যাওঁক, সোমাই যাওঁক। অলপ ভিতৰৰ ফালে সোমাই গ’লোঁ। দেখিলো নগাঁও ছোৱালী কলেজৰ ৫জনীমান ছোৱালী চিট নাপাই থিয় হৈয়ে আছে, মাজতে ৰ’লোঁ, ছোৱালী কেইজনীৰ কাষতে এজন দেখাই শুনাই ভদ্ৰ যেনেই লগা মানুহ থিয় দি আছে, সম্ভৱত সামৰিক বাহিনী নাইবা আৰক্ষী বাহিনীৰ লোক যেন অনুমান হ’ল চেহেৰা আৰু চুলিৰ কাটতো দেখি। মানুহজনৰ কাষতে মই। কিছুদুৰ যোৱাৰ পাছত থিয় হৈ থকা মানুহ কিছু নামি গল আৰু অলপ পাতলকৈ ৰব পৰা হলো। বাহিৰৰ তীব্ৰগতিত পাৰ হৈ যোৱা প্ৰকৃতিক দৃশ্যবোৰ চাই চাই বতাহ খাই গৈ আছো তেনেকৈয়ে, দুয়োহাত ওপৰৰ হেণ্দেলত দি, ইফালে সিফালে চাই থাকোতেই হঠাতে দেখা পালো সেই ভদ্ৰমানুহজনে ওচৰতে থিয় হৈ থকা ছোৱালীজনক শাৰীৰিক (গোপন স্থানত) স্পৰ্শ কৰিছে, কি কাণ্ড, বাছৰ ভিতৰতো এনে মানুহ, তাতে দিন-দুপৰতে। ছোৱালীজনীয়ে অপ্ৰস্তুত হৈ পৰিছে, তেওঁক বাৰে বাৰে কিবা আজুহাত দেখুৱাই আঁতৰি থাকিবলে বিচাৰিছে, কিন্তু পৰা নাই বাধা দিব, এনেবোৰ কথাত মোৰ আকৌ খংটো ফটকৈ উঠি আহেই, ভাবিলোঁ দিওঁ নেকি ভালকৈ কেইকোৱমান….. পাছত ভাবিলোঁ….কিবা কম হয়….যদি ছোৱালীজনীয়ে কয় মানুহজনে মোক একো কৰা নাই, তেতিয়া মইহে বিপদত পৰিম। এনেকৈ কিছুদুৰ পাৰহৈ গ’লোঁ, ওচৰৰ দুই এগৰাকী মহিলাৰো চকুত পৰিছে কিন্তু কোনেই প্ৰতিবাদ কৰা নাই। বাকী পুৰুষ যাত্ৰীসকললৈ চালোঁ, কেইজনমান টোপনীত লালকাল, দুজনে মবাইলত ব্যস্ত হৈ কথা পাতি গৈ আছে, তাৰেই সুবিধা লৈছে মানুহজনে। মোৰো চাই থকাৰ ধৈৰ্য নোহোৱা হল। কি কৰা যায় এতিয়া, নেদেখা ভাওঁ ধৰি থাকিলেও নিজৰ ওচৰতে হাৰি যোৱা যেন লাগিব, ভাবিলোঁ এই কথাই কথা নহয়, এনেকৈ যদি আমি ভাবোঁ যে কাৰ ছোৱালী, ক’ৰ ছোৱালী, যি হয় হওক, কি দৰকাৰ বাটৰ জেং চপাই ল’বলৈ, তেনেহলে একো প্ৰব্লেম নহয়েই। আৰু যদি আমি এনেকৈ প্ৰতিবাদ নকৰি সেইজনাক সুবিধাহে কৰি দিওঁ তেনেহলে কালিলৈ দেখোন মোৰো ভনীৰ ক্ষেত্ৰত এনে হয় তেতিয়া? কথাটো মনলৈ আহাৰ লগে লগেই দাঁত-মুখ কৰচি উঠিল মোৰ, আৰু এক মুৰ্হূতও পলম নকৰি চিধাই ড্ৰাইভাৰৰ ওচৰত গৈ কলোঁ— ঐ ড্ৰাইভাৰ গাড়ী ৰাখ৷… হেন্দিমেনে ক’লে দাদা নামিব নেকি? মই বোলো আগতে গাড়ীখন ৰখাবলৈ দে৷…. গাড়ী ৰখিল,চিধাই মানুহজনক উদ্দেশ্যি কলোঁ—আপুনি অলপ নামি আহকচোন৷ বোলে কিয় ? কোনো প্ৰশ্ন নকৰিব, আপুনি এতিয়াওঁ বুজি পোৱা নাই যদি মই কিয়টো তেনেহলে সকলোৰে আগত কৈ দিব লাগিব নেকি? নে চিধাই নামি আহিব? একো নুবুজাৰ ভাওঁ ধৰিব নালাগে,\n…..মানুহজন সোঁ-সোঁৱাই বাহিৰলৈ নামি আহিল….আৰু একো নামাতিলে। মই ক’লোঁ কিবা বুজিলেনে এতিয়া নে মই ক’ব লাগিব………আপুনি সেই ছোৱালীজনীৰ কাষত ৰৈ কি কৰি আছিল নিজকে সোধক৷…..ভাগ্য ভাল যে আপোনাৰ লগত এতিয়া লাগি থাকিবলৈ মোৰ সময় নাই….নহ’লে আপোনাক ভালকৈ বুজাই দিলোঁহেতেন। এনেকৈ ক’বলৈহে পালোঁ গাড়ীৰ ভিতৰৰ দুগৰাকী মহিলাইও আহি কলেহি এই মানুহজনে বহুত দেৰিৰ পৰা সেই ছোৱালীকেইজনীক অসুবিধা দি আহিছে, দুই এজনে ওলাই আহি ঐ ধৰ তাক, মাৰ তাক আদি বাক্য প্ৰয়োগ কৰি প্ৰায় উদ্যন্ত হৈ উঠিছিলেই। মই আৰু দুজন মানুহে চোচামাৰি আহা ডেকা কেইজনক বাধা দি কলোঁ— বোলো হেৰি… আমি তেনেকৈ মাৰধৰ কৰিব বিচাৰা হ’লে বাছৰ ভিতৰতে কৈ দিব পাৰিলোঁহেতেন, আৰু তাতেই মাৰপিটো কৰিব পাৰিলোঁ হয়….তাৰ ফলত এক হুলস্থুলীয়া পৰিৱেশ সৃষ্টিহে হ’ব, আৰু এটা ডাঙৰ বদনাম হৈ চাৰিও ফালে টিলকে টাল কৰিব সাংবাদিক মখাই পালে, আমাৰো দেৰিহে হবগৈ। ৰাইজ অলপ শান্ত হল, হেন্দমেনক বোলো গাড়ী যাবলৈ দে৷ নহ’লে গন্দগোলহে হ’বগৈ। মানুহজন তেনেতে যাবলৈ ধৰিছে আৰু, ঠিক তেনেতে মই মাত লগালোঁ হেৰি— শুনক ঘৰত নিজৰ যদি ল’ৰা-ছোৱালী আছে তেনেহলে সিহঁতৰ মুখলৈ চাই এই অপকৰ্মবোৰ এৰি অলপ ভাল মানুহ হ’বলৈ চেষ্টা কৰিব। …………মানুহজনৰ মুখত অপৰাধীৰ চিন এটা স্পষ্টকৈ দেখা পালোঁ, লাজ, অনুশোচনাত ৰঙা চিঙা পৰি একো নামাতি আঁতৰি গ’ল পাছৰ বাছৰ সন্ধানত। জীৱনত প্ৰথম বাৰৰ কাৰণে মোৰ এনে অভিজ্ঞতা হ’ল।\nসময় সলনি হৈছে, সময়ৰ লগত খোজত খোজ মিলাই নিজকে খাপ খুৱাই ল’বলৈ সকলো বাধ্য, পৰিৱেশ, প্ৰকৃতিৰো পৰিৱৰ্তন হৈছো। হ’বই সদায়তো দিন একে হৈ নাথাকে। চকুৰ আগতে সকলো সলনি হৈ গ’ল, কিবা সাধুকথা যেন লাগে নিজেই এবাৰ ভাবিলে। আজিৰ পৰা ২০ বছৰৰ আগৰ পৰিৱেশ আৰু এতিয়াৰ পৰিৱেশ বহু পাৰ্থক্য আছে। বিজ্ঞানে আমাক যথেষ্ট আগুৱাই নিছে, বুটাম এটা টিপিলেই হাজাৰ মাইল দুৰৰ যিকোনো লোকৰ লগত কথা পাতিব পৰা হ’লোঁ, হাজাৰ মাইল দূৰলৈ মাত্ৰ ২, ৩ ঘণ্টাতে যাব পৰা হ’লোঁ, যত আগতে এটা খৱৰ পাবলৈ কেইবা সপ্তাহো লাগিছিল চিঠিৰ যোগেদি…….কিন্তু আমি যিমানেই উন্নতিৰ শিখৰত আৰোহণ কৰিছোহক, সিমানেই যেন আপোন মানুহৰ পৰা দুৰলৈহে গতি কৰিছোঁ এনে লাগে, আন্তৰিকতা বহুত অভাব দেখা পাওঁ সকলো ক্ষেত্ৰতে, তেনেহলে এই উন্নতি কিহৰ বাবে….যি উন্নতিয়ে আমাৰ আন্তৰিকতাৰ মাজত হেঙাৰ হৈ থিয় দিয়ে ?\nমোৰ ভালকৈ মনত আছে, আজিৰ পৰা ৩০-৩২ বছৰ আগৰ কথা— তেতিয়া মই সৰু আছিলোঁ…সেই সময়ত চুবুৰীয়া ইঘৰৰ মানুহ সিঘৰলৈ প্ৰায়ে আহযাহ আছিল, দা-কটাৰীও ইঘৰ সিঘৰৰ পৰা খুজি আনি কাম কৰিছিল, কেতিয়াবা মাইয়ে ভাত ৰান্ধিবলৈ লৈ মেছতো নাপালে বা মেছ শেষ হলে… কেৰাচিনৰ চাকিটো হাতত দি কয়…যাচোন ব-বৌহঁতৰ ঘৰলৈ জুই অকনমান লৈ আহগৈ… একেকোবে চেঙেলীয়া দৌৰ মাৰি গৈ জুই খুজি আনিছিলোঁ, যাওঁতে দৌৰি গৈ আহোতে চাকিটো নুমাই যায় বুলি হাতেৰে বতাহ লাগিব নোৱাৰাকৈ আঁৰ বেৰ দি আনিছিলোঁ, কেতিয়াবা ইঘৰৰ তৰকাৰী, ভাজি সিঘৰলৈ চালান দিছিল, কেতিয়াবা চুবুৰীয়া মহিলাসকলে একেলগে ঢেকীত পিঠাগুৰি খুন্দিছিল, কেতিয়াবা একেলগে তাঁত বাটি কৰিছিল। নিশা গৰমত আমাৰ চোতালত দেউতাৰ সমবয়সীয়া সকল বহি বিভিন্ন কথাৰ আলোচনা কৰিছিল। খেতিৰ দিনত ইঘৰে সিঘৰৰ ধানৰ মৰণা মৰাত সহায় কৰি দিছিল। এঘৰৰ ল’ৰা-ছোৱালী দিনটো চুবুৰীৰ কোনোবা এঘৰতে খেলি-ধুলি কটাইছিল; কিন্তু এতিয়া কি হৈছে? ইঘৰ সিঘৰৰ পৰা বয়বস্তু অনা-নিয়াতো দূৰৰে কথা, কাষৰ ঘৰত কি হৈছে ওচৰৰ ঘৰৰ মানুহে নাজানে, বাটেদি অহা যোৱা কৰোঁতে আমি মাতিলেহে মাতষাৰ দিয়ে, দেখিলে নেদেখা ভাওঁ যোৰা যেন লাগে, যেন কিবা লাভৰ আশা নাথাকিলে কথা এটাও মুখেৰে নক’ব এনে লাগে৷ আগৰ সেই ডেকাচাংৰ আড্ডা, নামঘৰৰ হজ, সমবায়ৰ সমুহীয়া খেতি কৰা, বিয়নি মেল, সেইবোৰ সকলো যেন ক্ৰমান্বয়ে হেৰাই গৈছে। কাষৰ ঘৰৰ মানুহ কেইটা বা কোন ক’ত থাকে সুধিলে নাজানে৷ কোনো কাৰো বাবে ৰৈ থাকিবলৈ যেন সময় নাই, এক যান্ত্ৰিকতাৰ মাজলৈ যেন কুৰুকি কুৰুকি সোমাই গৈছে সকলো৷ ল’ৰা-ছোৱালী বোৰৰ মাজত মিলাপ্ৰীতি হব’নো কেনেকৈ, খেলিবলৈ যে সিহঁতক মাক-দেউতাকে আজৰিয়েই নিদিয়ে৷ স্কুলৰ পৰা আহিল, আহিয়েই ডাঞ্চৰ ক্লাচ, গানৰ ক্লাচ, ছবিৰ ক্লাছ, টিউচন…. এইবোৰ কৰোতেই সন্ধ্যা লাগে, ৰাতি আকৌ পঢ়িবৰে হয়। তাৰ মাজতে যদিও সময় পায় সিহঁতৰ খেলা-ধুলাৰ প্ৰতি যেন আগ্ৰহ নাথাকেই, কেৱল কম্পিউটাৰ, ভিডিঅ গেম এইবোৰতেই ব্যস্ত থাকে।\nসঁচাকৈ আচৰিত লাগে৷ ইমান কম সময়ৰ ভিতৰত ইমান পৰিৱৰ্তন যে হ’ব কেতিয়াও ভবাই নাছিলোঁ৷ এতিয়া আগৰ সেই চুবুৰীয়া মৰমীয়াল ককা, বৰদেউতা, দাদাইটি হতো কেতিয়াবাই ঢুকাল। দেউতাক ওচৰৰ কেইবাজনেও দদাই বুলি মাতিছিল (দদাই মানে খুড়া, এনেকৈ মাতোতে মাতোতে দাদাই গৈ এদিন দাইটি হলগৈ, পাছলৈ এনে হৈছিল দেউতাৰ ভাল নামটো ক’লে কোনেও চিনি নোপোৱা যেন হৈছিলগৈ, পাছলৈ আমক কোনোবাই চিনাকি দিলেও এইটো দাইটিৰ পিতেক বুলিহে কৈছিল, আমি বেয়া নাপাইছিলোঁ।……….সেই মানুহো নাই আজি সেই মৰমো লগতে লৈ গ’ল। আজি বহুত কথাই মনলৈ আহিল….এই কথাবোৰই মাৰ লগত চোতালত বহি পাতি আছিলোঁ। নাই আৰু সেই দিন কাহানিও ঘুৰাই নাপাওঁ। দিনতো নিজৰ কামত ব্যস্ত হৈ থাকি সন্ধ্যা গা-পা ধুই অলপ ওলাই যাওঁ, কিন্তু কতো কাকো দেখা নাপাওঁ….ডেকাচাংখন উৱলি গৈছে…..দোকানৰ মুখত চঙেলিয়া ডেকা কেইটামান ৰৈ আছে….। তিনিমুনিটো উদং হৈয়ে আছে, আগতে গৰমত তাত বহুত লৰা-বুঢ়া সকলো পাইচাৰি কৰিফুৰিছিল, এতিয়া সকলো টিভিৰ সন্মোখত। কোনোবা এখন মৰমীয়াল গাঁৱৰ বাসিন্দ হ’ব পৰা হলে, এই যান্ত্ৰিকতাৰ পৰা মুক্ত হ’ব পাৰিলোহেন । উঃ উশাহ বন্ধ হ’বৰ উপক্ৰমহে হৈছে আৰু।\n← “লেবেল” ৰ পৰিসমাপ্তি(- ঈশান জ্যোতি বৰা)\nকাটাৰৰ ডায়েৰী – ১৫ →


লাষ্ট ৱাৰ্নিং – কাজল প্ৰিয়া – ফটাঢোল\nলাষ্ট ৱাৰ্নিং – কাজল প্ৰিয়া\nতেতিয়া মই খুব সম্ভৱ তৃতীয় শ্ৰেণীত হবলা! আছিলো আকৌ বাঘৰ আগতেল খোৱা এজনী। গছে বনে বগাই ফুৰা এজনী বনৰীয়া বান্দৰী। স্কুল ছুটিৰ পিছত আনৰ বাৰীৰ গছে লতাই বগাই বগাই ঘৰ পাওঁহি মানে কেতিয়াবা দুপৰীয়াৰ পৰা আবেলি হয়, মায়ে বাটলৈ চাই চাই চকু বিষায়। এবাৰ লেটেকু গছত বগাওঁতে টুপুককৈ খহি পৰিলোহি বিহলঙনীৰ মাজত বৰ বিশেষ দুখ নাপালো যদিও ঘৰত গম পাই ভালকৈ এজাউৰী দিলে “লাষ্ট ৱাৰ্নিং”ও পালোঁ। সেইদিনাৰ পৰা জপিয়াই ফুৰা মুক্ত বিহংগৰ ঠেঙত এৰাল লাগিল। মোৰ বুকুত সাগৰ সদৃশ জোৱাৰ-ভাটা আহিল।দেউতাৰ ভয়ত সাগৰ সদৃশ গৰ্জন কৰি কান্দিব নোৱাৰিলেও চুক ভেকুলীৰ দৰে ঘৰৰ চুকত লুকাই লুকাই হিয়াধুনি কান্দিলো।\nযদিও মোৰ ঘৰৰ বাহিৰ ওলোৱা বন্ধ হ’ল তথাপি কিন্তু মই ভীষ্ম প্ৰতিজ্ঞা কৰি থ’লো যেনেকৈ হ’লেও আবেলি খেলিবলৈ যামেই। কথা মতেই কাম, আবেলি হোৱাৰ লগে লগে কোন টলকত গৈ জেউৰাৰ ফাঁকেৰে চুচৰি ওলাই পথাৰ পালোঁগৈ মায়ে গমেই নাপালে। জেউৰাৰ ফুটাৰে সৰকোতে যদিও নিজকে নিজেই ছাগলী পোৱালীৰ নিচিনা “ফিলিংছ” আহিছিল তথাপি নিজকে কাৰাবন্দী বুলি কল্পনা কৰি মুক্তিৰ আনন্দত জপিয়াই জপিয়াই খেল পথাৰ পালোঁগৈ।\nলগৰ বোৰৰ লগত ৰবাব টেঙাৰ বল গুৰিয়াই ফুৰোতে কেতিয়া গধূলি হ’ল গমেই নাপালো। ইফালে মায়ে গড়ালত হাঁহ সুমুৱাবলৈ মোক চিঞৰি চিঞৰি মাতিও বিচাৰি নাপাই ককাৰ নাহৰ কাঠৰ প্ৰকাণ্ড টাঙোন এডাল লৈ পথাৰ পালেগৈ। মাৰ ৰূপ দেখি মই সাক্ষাৎ কালি গোসাঁনী দেখা যেন পালোঁ। মোৰ অৱস্থা বেঙেমূতা গৰু যেন হ’ল। অ মোৰ গোসাঁই ক’তে লুকাও মই!\nমাৰ ভৰিৰ তলেৰে সৰকি যি দৌৰ দিলো, পিছলৈ উভটি নোচোৱাকৈ। কেইবাৰ যে ঘৰমুৱা গৰুয়ে কুমলীয়া ঘাঁহ খাই চেৰেলিয়াই থোৱা গোবৰত পিছলি লুটিখাই পৰিলোঁ, কেইবাৰ উঠিলোঁ আজিও হিচাপটো মনত নপৰে। যেনে তেনে বগাই বগাই বিচনাৰ তলত সোমালোগৈ। মায়েও পিছে পিছে আহিল পিছে বিচাৰি নাপাই বকিবলৈ ধৰিলে ” আহ আজি ওলাই, টঙনীয়াই হাড় ভাঙিম”\nমই বিচনাৰ তলতে টুপনিয়াই জুপুকা লগা কুকুৰা পোৱালী যেন হলো। পিছে মই আছিলো সৰুৰে পৰা খুব “স্মাৰ্ট”।যদিও মোৰ নাকটো ভোটা , সেইটো খজুৱালেই তপকৈ বুদ্ধি এটা ওলাই। সেইদিনাও মোৰ ভোটা নাকটোৱেই মোক বচালে, নাকটো খজুৱাই খজুৱাই ৰঙা পেলাই হ’লেও বুদ্ধি এটা উলিয়ালো।\nঘড়ীত আঠ বাজে আৰু, তেনেকুৱাতে ভাওনাৰ সূত্ৰৰ খোজত পাকঘৰলৈ মোৰ প্ৰৱেশ ঘটিল। হাতত ঠাওকতে পোৱা ঝাড়ুটোও ল’লো। পাকঘৰত প্ৰৱেশ কৰিয়েই ভাওনাৰ বচন মতাৰ সুৰত গালো-\n” ও হে হামাৰ প্ৰাণপ্ৰিয়ে মাতা, আজু মই যি ভুল কৰলোহু ওহি ভুল পাহৰি যা কে তোহাৰ চৰণে শৰণ দে দেহী, নহ’লে ওহি অস্ত্ৰ ডালে দি মুহুক ৰাম পিটন দেহী”..\nমোৰ ৰূপ আৰু কাণ্ড দেখি মায়ে মোক টঙনিওৱা দূৰৰ কথা মা হাঁহিতহে ফাটি পৰিল কিয়নো মাৰ খোৱাৰ ভয়ত তলে ওপৰে মই মুঠেই সাতটা চোলা পিন্ধি গৈছিলো , মূৰত দেউতাৰ হেলমেটটো।\nযি কি নহওক, সেইদিনা বাৰু মই মাৰ পিটন খোৱাৰ পৰা বাচিলোঁ পিছে জেউৰাৰ ফাঁকেৰে সৰকোতে পেটত চোঁচা খাই যি ছাল ছিগিল, তিনিদিন মানলৈকে ফৰফৰাই থাকিল।।\n« বিড়িয়েই প্ৰেমৰ ধ্বংসৰ মূল – চবিনা ইয়াচমিন\nমন্ত্ৰৰ ওলোটা প্ৰভাৱ — সোমকান্ত শইকীয়া »\nহাঃ হাঃ, লাষ্টৰ খিনি সঁচানে?\nকম অঘাইতং আছিলা নে বাৰু!\nআই ঔ, কি বচন।। 😂😂হাঃ হাঃ, বঢ়িয়া লাগিল।\nহা হা, বঢ়িয়া লাগিল\nহা হা, বঢ়িয়া লাগিল…\nহাঃ হাঃ মোৰো বিচনাৰ তলত লুকুৱা অভ্যাস আছিল।


আদা যুক্ত চাহ খাই ভাল পাই নেকি? সাৱধান! অজানিতে মাতি আনিছে বিপদ| too-much-of-your-favourite-adrak-wali-chai-has-these-side-effects– News18 assam\nHome » photogallery » lifestyle »আদা যুক্ত চাহ খাই ভাল পাই নেকি? সাৱধান! অজানিতে মাতি আনিছে বিপদ\nআদা যুক্ত চাহ খাই ভাল পাই নেকি? সাৱধান! অজানিতে মাতি আনিছে বিপদ\nআদাযুক্ত চাহ খোৱাৰ পৰা হ’ব পৰা বিপদ...\n| November 13, 2020, 14:19 IST\nক্লান্ত ভাব দূৰ কৰিবলৈ বা চৰ্দি, মূৰৰ বিষ হৈ থাকিলে একাপ আদা দিয়া চাহ খালেই ভাল লাগি যায়। আনকি ঠাণ্ডাৰ দিনৰ সন্ধিয়া সকলোৱে একেলগে বহি একাপ আদা দিয়া চাহ খোৱাতো বহুতৰে অভ্যাস। বিশেষজ্ঞৰ মতে, শৰীৰৰ বাবে অত্যন্ত উপকাৰী এই হাৰ্বেল চাহ। ডিঙিৰ সমস্যা, মূৰৰ বিষ আদি বিভিন্ন সমস্যাৰ পৰা উপশম লাভ কৰা যায় আদা দিয়া চাহ খায়। কিন্তু অত্যাধিক পৰিমাণে আদা-চাহ খালে হ’ব পাৰে বিপদ। শৰীৰত দেখা দিব পাৰে একাধিক সমস্যা।\nৰক্তচাপ হ্ৰাস কৰে- একাধিক সমীক্ষা আৰু গৱেষণাত প্ৰমাণিত হৈছে যে, আদা খালে ব্লাড প্ৰেচাৰ কমি যায়। যাৰ উচ্চ ৰক্তচাপৰ সমস্যা আছে, তেওঁলোকৰ বাবে ই উত্তম। কিন্তু যাৰ প্ৰেচাৰ ল’ বা নৰ্মেল, তেওঁলোকে অত্যাধিক পৰিমাণে আদা-চাহ খাব নালাগে। প্ৰতিদিনে অত্যাধিক পৰিমাণে আদা-চাহ খালে শৰীৰ দুৰ্বল হৈ পৰিব পাৰে।\nডায়েৰিয়া হ’ব পাৰে- অত্যাধিক পৰিমাণে আদা খালে শৰীৰৰ হজম সংক্ৰান্তীয় নানা সমস্যাই দেখা দিয়ে। ঘনে ঘনে শৌচ হ’ব পাৰে। শৰীৰ দুৰ্বল হ’ব পাৰে।\nৰক্তক্ষৰণৰ কাৰণ হ’ব পাৰে আদা-চা- আডাত এণ্টি-প্লেটলেট উপাদান থাকে। নহৰু বা লঙৰ সৈতে যদি অতিৰিক্ত পৰিমাণে আদা খোৱা যায়, তেন্তে শৰীৰত ৰক্তক্ষৰণ হোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকে।\nহাৰ্টবাৰ্ণৰ কাৰণ হ’ব পাৰে আডা-চাহ- শৰীৰত এচিড ৰিফ্লাক্সৰ মাত্ৰা কমাই দিয়ে আদাই। এয়া বহু পৰীক্ষাত প্ৰমাণিত হৈছে। কিন্তু লগতে অন্যান্ত সমীক্ষায়ো দাবী কৰে যে, অতিৰিক্ত পৰিমাণে আদা খালে কেতিয়াবা হাৰ্ট বাৰ্ণ হোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকে।\nগৰ্ভৱতী মহিলাৰ বাবে বিপদৰ কাৰণ হ’ব পাৰে আদাযুক্ত চাহ- মনত ৰাখিব যে, প্ৰয়োজনতকৈ অধিক আডা গৰ্ভপাতৰ কাৰণ হ’ব পাৰে। সাদাৰণতে দিনে ১৫০০ এম জি পৰিমাণৰ আদা খোৱাৰ পৰামৰ্শ দিয়ে বিশেষজ্ঞই। কিন্তু ইয়াতকৈ অধিক পৰিমাণে আদা খালে গৰ্ভৱতী মহিলাৰ বাবে বিপদ হ’ব পাৰে।\nচুলিৰ বৃদ্ধিত বাধা দিয়ে- চীনৰ এক গৱেষণাই কৈছে যে, চুলিৰ বৃদ্ধিত বাধা দিয়ে আদাই। এই গৱেষণাই কৈছে যে, যদি প্ৰচূৰ পৰিমাণে চুলি সৰাৰ সমস্যা আছে, তেন্তে আদা খোৱা কমাব লাগে। কাৰণ আদাত থকা উপাদানে চুলিৰ বৃদ্ধিত বাধা দিয়ে।


ভানুমতী/পঞ্চম আধ্যা - ৱিকিউৎস\n9781ভানুমতীপদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱা১৮৯০-৯১ (গ্ৰন্থাকাৰে ১৯০৮)\nমই বৰকৈ মন কৰা নাই, দিনচাৰেকৰ পৰা আমাৰ ঘৰত বিয়াৰ মেল। কাৰ বিয়া কব নোৱাৰোঁ, কিন্তু চাৰিওফালে পাণ-তামোল, গুৰ-গাখীৰ লগোৱাৰ ধুম পৰিছে। গায়ন, ঢুলীয়া, নামতী মতোৱাৰ দিহা দিয়া চলিছে। বিয়ালৈ মানুহ মতাৰ ব্যৱস্থা হৈছে। ঘৰ-দুৱাৰ সজাই ৰভা দিয়াৰ যো-জা চলিছে। এই নিয়মে কেইওপিনে ধুমধাম লাগি গৈছে। ঘৰৰ লিগিৰা-লিগিৰী সকলো বিয়া-বলিয়া। বিয়াৰ কাৰবাৰত ঘূৰি-পকি ফুৰোঁতে দেউতাৰ চূৰ্ত্তি-শান্তি নাইকিয়া হৈছে। তলে তলে ইমানলৈকে কেতিয়া আগ বাঢ়িল মই কবই নোৱাৰোঁ; আৰু আধা-গোপনে চলোৱাৰ নো উদ্দেশ্য কি তাকো নুবুজিলোঁ।\nসি যি হওক, এতিয়া বিয়া কাৰ? এবাৰ শুনিলোঁ, ৰজাৰ জীয়েক তৰা আইদেউৰ লগত চাৰু গোহাঞিদেৱৰ বিয়া। কথাটো শুনি পোনেই হতাশ হলোঁ। কিন্তু, আকৌ ভাবি চালোঁ, যাৰে সৈতে যাৰ বিধাতাই যোৰা পাতিছে তাক কোনে খণ্ডাব? ভাগ্যৱতী তৰা আইদেউৰে সৈতে ভাগ্যৱন্ত চাৰু গোহাঞিদেৱৰ যোৰা মিলিছে, তাত মোৰ বেজাৰ কিহৰ? মই অভাগিনীয়ে গোহাঞিদেৱক ভাল পাওঁ, সেইবুলি তেওঁৰ ভাগ্যখনো মই কাঢ়ি লব পাৰোঁনে? আৰু, পাৰিলেও লম কিয়? তেনেহলে যে মোৰ ভালপোৱা স্বাৰ্থপৰ হব। মইতো মোৰ সুখৰ নিমিত্তে গোহাঞিদেৱক ভাল পোৱা নাই। তেওঁৰ সুখত তেওঁৰ সৌভাগ্যত মোৰ অপাৰ সুখ, অসীম সৌভাগ্য। এতেকে, এই কথাত মই কেতিয়াও বেয়া পাব নালাগে। তদুপৰি, তৰা আইদেউ মোৰ প্ৰাণৰ সখী। [ ২০ ] তেওঁ সুখী হলেও মই সেই সুখৰ ভাগ পোৱাৰ নিচিনা। তৰা আইদেউ গোহাঞিদেৱৰ হৃদয়ৰ গৰাকিনী হব। কিন্তু, মইতো মোৰ গোহাঞিদেৱৰ চৰণৰ গৰাকিনী হব পাৰিম। এই ফেৰি অধিকাৰৰ পৰা মোক কেৱে বঞ্চিত কৰিব নোৱাৰে। এক পুৰুষৰ চৰণ সহস্ৰ গোপিনীয়ে পূজাৰ বিধি আছে। ভগৱন্ত শ্ৰীকৃষ্ণদেৱে তাৰ জলন্ত পটন্তৰ থৈ গৈছে। ইয়াকে ভাবি-চিন্তি নিশ্চিত হলোঁ। আনৰ লগত বিয়া-ঘৰীয়া হবলৈ মোৰো মন গ'ল।\nকিন্তু যি ভাবিছিলো সি নহয়। মই তাতোকৈ অভাগিনী। মোক চিৰ-দুখুনী কৰিবলৈ বিধাতাৰ ইচ্ছা। মোক জীৱন্তে জীয়াতু কৰিবলৈ বিধিৰ ব্যৱস্থা! মোৰ ইহ-পৰকাল হানি কৰিবলৈ বিধিৰ বিড়ম্বনা-- বিয়া সিখন নহয়, ইখন হে! ৰজাৰ কোঁৱৰলৈ বোলে মোক বিয়া দিয়ে! কি আচৰিত! কেনে অভাবনীয় কথা! শুনি যাওঁতেই বজ্ৰপাত পৰি মই নমৰিলো কিয়? মোক দেউতাই দ্বিচাৰিণী কৰিবলৈ ব্যৱস্থা পাতিছে! মই যে মোৰ মন-প্ৰাণ মোৰ ইষ্ট গুৰু প্ৰাণৰ স্বামী গোহাঞিদেৱৰ চৰণত মনে মনে কেতিয়াবাই সঁপিলোঁ। এতিয়া যে আৰু মোৰ ওপৰত আনৰ অধিকাৰ নাই। কিন্তু হাঁয়, দেউতাৰ বা দোষ কি? তেওঁতো মোৰ অন্তৰৰ ভাব বুজা নাই। বুজিব কেনেকৈ? কাৰ্য্যত দেখাকৈ মোৰ মনোভাব মোৰ হৃদয়ৰ স্বামী প্ৰাণৰ ইশ্বৰ গোহাঞিদেৱে জানিবলৈকো অলপ বাকী হে। তেন্তেনো কি উপায় হ'ব এতিয়া? এনে মহা বিপদৰ পৰা কোন গোসাঁয়ে মোক উদ্ধাৰ কৰিব? এই মহা সঙ্কটত মই কাৰ পৰা এফেৰি ভৰসা পাম? - গোহাঞিদেৱলৈ লিখি সুধিম? দেহি ঐ, কি সতে লিখিম, মোৰ কাপত তেনে নিঠুৰ কথা কোন মুখে ওলাব! এই অসহনীয় উগুল-থুগুল ভাবত তৰণি নাপাই এখুজি-দুখুজিকৈ উমানত গৈ থাকোতেই ফুলনিত ওলালোগৈ। [ ২১ ] ফুলনিত মোৰ কিমানপৰ হ'ল কব নোৱাৰো। তাতে সন্ধিয়া লাগিল। গাৰ নোম নেদেখা হল। ঘৰৰ ভিতৰত এটি-দুটিকৈ চাকি জ্বলিছে। লিগিৰা-লিগিৰিবিলাকে গৰু-গাই বান্ধি ভিতৰ সোমাইছে। জাৰত কঁপি কঁপি চাকুলী বুঢ়ী জুহালৰ ওচৰ চাপিছেগৈ। এনেতে, পদূলিমূৰৰ কদমৰ ডালৰপৰা ফেঁচা এজনীয়ে "নি-ই-ওঁ" বুলি মাতিলে! শুনি মোৰ ভাল লাগিল। এই মাতত আনকালৰ নিঠুৰ ভাব নাই। শুনি গা শাঁত লাগি হে গল। ফেঁচাই আকৌ বুলিলে, "নি-ই-ওঁ।" মই কলো, "মোকে নিয়া।" এনেতে, পিচফালৰপৰা লৰি আহি কোনে অতি কাতৰভাৱে মাত লগালেহি, "কিয় নিব তোমাক ভানু, নিব লাগে যদি মোক নিয়ক।" উলটি চাই মই অবাক! দুয়ো অলপমান পৰ ঠৰ লাগি ৰলো। তাৰ পাচত,\nগোহাঞিদেৱ।― নকবাঁ সি কথা।\nমই।― হেজাৰবাৰ কম। লাখবাৰ কম।\nগোহাঞিদেৱ।― ভানু! এতিয়া আৰু তোমাৰ সেই ভাব সলাবৰ দিন পৰিলহি!\nমই।― সঁচা, প্ৰাণেশ্বৰ! মোৰ এই দেহা সলাবৰ দিন পৰিছেহি।\nগোহাঞিদেৱ:― কিয় কোৱা তেনে কথা, ভানু!\nমই।― তেন্তে নো কি সলাবলৈ কয়, প্ৰাণনাথ?\nগোহাঞিদেৱ:― উতলা নহঁবা ভানু! এতিয়া অস্থিৰ হবৰ সময় নহয়। নিজৰ ভাগ্যৰ শৰণ লবলৈ হে এতিয়া সাজু হব লাগে।\nমই।― নহওঁ উতলা প্ৰাণনাথ! মই আজি আগতকৈও স্থিৰ। নিজৰ ভাগ্যৰ শৰণ লবলৈ আজি মই সাজু হৈছো।\nগোহাঞিদেৱ।― তেন্তে মোৰ প্ৰতি তোমাৰ এই সম্বোধন কিয়? এতিয়াৰে পৰা তুমি মোক ল'ৰাকালৰ লগৰীয়া বুলি মাথোন ভাবিবাঁ।\n[ ২২ ] বিধাতাই তোমাৰ যাৰে সৈতে যোৰা পাতিছে, তুমি সেই ভাগ্যধৰৰ চৰণ চিন্তিবলৈ ধৰাঁ। আগন্তুক বিয়াই তোমাক যুৱৰাণী কৰিব; তাৰ পাচত তুমি পটেশ্বৰী হবাঁ। (কথা শুনি মই মূৰ্চ্ছা গলো) * * *\nমই।― (অলপ হুঁচ্ পাই) কিয় এনে নিৰ্দয় হৈছে, প্ৰাণনাথ! আপোনাৰ মুখে এনে নিকৰুণ কথা শুনিবলৈকে মই এতিয়াও জীয়াই আছোঁ!\nবতাহত উভালি পৰা কলপুলিৰ দৰে মই গোহাঞিদেৱৰ চৰণত উবুৰি খাই পৰি বিভ্ৰম হলোঁ। ক'ত আছোঁ, কি কৰিছোঁ, খন্তেকলৈ মই পাহৰি গলোঁ। গোহাঞিদেৱ বিচূৰ্ত্তি হ'ল। তেওঁ, অতি যতনেৰে তেওঁৰ চুৰিয়াৰ থোৰৰ আগেৰে মোৰ মুখ মচি দি, বিচেষ্টা হৈ কবলৈ ধৰিলে, "ভানু! ভানু! কি কৰা! মানুহে দেখিলে কি বুলিব!"\nগোহাঞিদেৱ।― ভানু। মই মহা বিপদীয়া। এনে সময়ত এনে অৱস্থাত মোক তোমাৰে সৈতে ইয়াত অকলে দেখিলে মানুহে বুলিব কি? ইমান বিপদেও আটিছে।\nমই।― প্ৰাণনাথ! আপোনাৰ বিপদ বঢ়োৱাৰ আগেয়ে মোৰ প্ৰাণ দেহাৰ পৰা বাজ হওক।\nগোহাঞিদেৱ।― নকবাঁ তেনে কথা ভানু! মোৰ বিপদলৈ মই ভবা নাই। মই আজিয়েই এই দেহা এৰিব পাৰিলে ভাল পাওঁ। কিন্তু, ভানু, মোৰ পৰা তোমাৰ কেনেবাকৈ বিপদ ঘটে বুলি হে মোৰ ভাবনা। মই বুজিছোঁ, মই ইয়াত থাকোঁমানে তোমাৰ মন স্থিৰ নহব। আগন্তুক শুভ কাৰ্য্যত মই বিঘিনি ঘটোৱাটো হে হব। সেই কাৰণে, কাইলৈ পুৱাৰেপৰা মোক আৰু ইয়াত কেৱে নেদেখে। এই শেষ দেখা দি, তোমাৰ ওচৰত বিদায় লবলৈ হে আহিছিলোঁ।\nগোহাঞিদেৱৰ মুখত কি এটা ভয়লগা ভাবৰ চিন বিৰিঙ্গি [ ২৩ ] উঠিল। তেওঁ কিবা উদ্দেশ্যত দৃঢ়প্ৰতিজ্ঞ যেন দেখিলোঁ। মোৰ মুখলৈ এবাৰ কাতৰভাৱে চাই, তেওঁ উত্ৰাৱল হৈ যাবলৈ ঘূৰিল। মই পিচফালৰ পৰা তেওঁৰ ভৰি দুটিত গবা মাৰি ধৰি আকৌ দীঘল দি পৰিলোঁ। বেহুঁচ্ হলোঁ!\nগোহাঞিদেৱ।― কি বিপদ! ভানু, তুমি নুবুজা কিয়? তোমাৰ এনে উতলা ভাৱে কিবা ওলটাব পাৰিবনে? অবুজ নহবাঁ। মোৰ কথা শুনা। শুভ কাৰ্য্যত বিঘিনি নজন্মাবাঁ। উঠা; ঘৰলৈ যোৱা। তুমি মোৰ এই কথা শুনিলে মই বৰ ৰং পাম!\nমই।― প্ৰাণনাথ! মই প্ৰাণ দিও আপোনাৰ কথা মানিবলৈ সাজু আছোঁ। কিন্তু, প্ৰাণেশ্বৰ! এই দুখুনী অভাগিনীৰো শেষ কথা এটি আপুনি ৰাখিব লাগে। আপুনি মোক আৰু দুটা দিন দিয়ক। কাইলৈ নগৈ, আৰু দুদিন পলমে যাওক।\nগোহাঞিদেৱ অগত্যা মোৰ কথাত মান্তি হ'ল। ভিতৰত চাকুলী বুঢ়ীয়ে মোক বিচৰা যেন গম্ পালো। ধীৰে ধীৰে গোহাঞিদেৱ পদূলিমূৰলৈ ওলাল। মই পিচ-দুৱাৰেদি ভিতৰ সোমালোহি।\n"https://as.wikisource.org/w/index.php?title=ভানুমতী/পঞ্চম_আধ্যা&oldid=24653"ৰ পৰা অনা হৈছে


নতুন এছ অ’ পিকলৈ উৎকণ্ঠিত বিশ্বনাথবাসী,মুক্ত হবনে কন্টেইনমেন্ট জনৰ পৰা?\nবিশ্বনাথ জিলাক কণ্টেনমেণ্ট জনৰ পৰা মুক্ত কৰিবনে? নতুন এছঅ’ পি ঘোষণাৰ আগে আগে এই প্ৰসঙ্গক লৈ উৎকণ্ঠিত হৈ পৰিছে বিশ্বনাথবাসী।\nক’ৰণা যথেষ্ঠ কম হোৱাৰ পিছত এতিয়া সাধাৰণ জনতাৰ জীৱন-জীৱিকাক লৈ এতিয়া সৰ্বত্ৰ চৰ্চা চলিছে। আনকি চচিয়েল মিডিয়াত বৃদ্ধি পাইছে এই সংক্ৰান্তীয় ট্ৰলৰ সংখ্যা।\nতাৰ মাজতে কন্টেইনমেন্টজন প্ৰত্যাহাৰৰ আহ্বান জনালে বিশ্বনাথ জিলা কংগ্ৰেছৰ সভাপতি দিলীপ কুমাৰ বৰুৱাই। তেওঁ এই ক্ষেত্ৰত অসম চৰকাৰক ভগৱানে সুমতি দিয়ক বুলি উল্লেখ কৰি কোভিড ১৯ মহামাৰী সংক্ৰমণ প্ৰতিৰোধ কৰাৰ ক্ষেত্ৰত চৰকাৰে লোৱা সিদ্ধান্তত দুখীয়া- নিচলালোকৰ জীৱন নিৰ্বাহৰ উপায়ৰ বিষয়ে কোনো ধৰণৰ নিৰ্দেশনা নথকাত তেওঁলোকৰ জীৱনৰ প্ৰতি ভাবুকি আনিছে বুলি মন্তব্য কৰে।\nচৰকাৰে জাৰি কৰা এচ অ’ পিৰ জৰিয়তে লগোৱা প্ৰতিবন্ধকতাৰ বাবে ভিক্ষাৰীয়ে ভিক্ষা খুজিব নোৱাৰা পৰিস্থিতি হৈছে বুলি উল্লেখ কৰি বিশ্বনাথত কোভিড সংক্ৰমণৰ হাৰ বহুত কম হোৱাৰ পিছতো লখিমপুৰ আৰু শোণিতপুৰ জিলাৰ লগত তুলনা কৰি বিশ্বনাথ জিলাখনক কন্টেইনমেন্ট কৰি ৰখাটো কোনো যুক্তি নাই মন্তব্য কৰে বৰুৱাই।\nজিলাখনক কন্টেইনমেন্ট কৰি সকলো দোকান-পোহাৰ বন্ধ কৰি ৰাখক কিন্তু খাদ্য আৰু অন্য অত্যাৱশ্যকীয় সামগ্রী মানুহৰ ঘৰে-ঘৰে দিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰক বুলিও বৰুৱাই কয়।\nইয়াৰোপৰি, কোভিড সংক্ৰমণ প্ৰতিৰোধৰ কাৰণে দিয়া বন্ধৰ ফলত ক্ষতিগ্ৰস্ত হোৱা দুখীয়া আৰু মধ্যবিত্ত লোক সকলক আৰ্থিক সাহায্য, ঋণ আৰু অন্যান্য সুবিধা প্ৰদান কৰি সকাহ দিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰিবলৈ চৰকাৰক আহ্বান জনায়।\nনতুন এচ অ’ পিৰ প্ৰসংগ উত্থাপন কৰি বিশ্বনাথ জিলাত সংক্ৰমণ কম হোৱাত জিলাখনক কন্টেইনমেন্ট মুক্ত কৰিবলৈ চৰকাৰক আহ্বান জনায়।\nআজি আয়োজন কৰা সংবাদমেলত এই কথা সদৰি কৰে বিশ্বনাথ জিলা কংগ্ৰেছৰ সভাপতি দিলীপ বৰুৱাই।\nলগতে অসম প্ৰদেশ কংগ্ৰেছৰ নৱ নিযুক্ত সভাপতি ভূপেন বৰা, কাৰ্য্যকৰী সভাপতি ত্ৰয় ক্ৰমে ৰাণা গোস্বামী, কমলাক্ষ দে পুৰকায়স্থ আৰু জাকিৰ হুছেইনলৈ বিশ্বনাথ জিলা কংগ্ৰেছৰ তৰফৰ পৰা অভিনন্দন জ্ঞাপন কৰে ।


সাৱধান! ভুৱা হোৱাটছএপে বিপদত পেলাব পাৰে আপোনাকো | প্ৰথম খবৰ\nHome/ ৰাষ্ট্ৰীয়-আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয়/ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয়/সাৱধান! ভুৱা হোৱাটছএপে বিপদত পেলাব পাৰে আপোনাকো\nনিউজ ডেস্ক, প্ৰথম খবৰ: আপুনি হোৱাটছএপৰ কোনটো সংস্কৰণ ব্যৱহাৰ কৰে? খোদ গুগল প্লেষ্ট’ৰৰপৰাই লাখ লাখ ব্যৱহাৰকাৰীয়ে ভুৱা হোৱাটছএপ ডাউনলোড কৰি ব্যৱহাৰ কৰি আছে। শেহতীয়াভাৱে এই তথ্য পোহৰলৈ অহাত তীব্ৰ চাঞ্চল্যৰ সৃষ্টি হৈছে।\nউল্লেখ্য যে হোৱাটছএপৰ নকল এই এপটোৰ নাম হৈছে ‘আপডেট হোৱাটছএপ মেছেঞ্জাৰ’। এতিয়া অৱশ্যে আপুনি প্লেষ্ট’ৰত বিচাৰিলে এই নকল এপটো নাপাব। কিয়নো ইতিমধ্যে গুগল প্লেষ্ট’ৰৰপৰা এই এপটো আঁতৰাই দিয়া হৈছে।\nকিন্তু আঁতৰাই দিয়াৰ পূৰ্বে ১০ লাখতকৈও অধিক লোকে ডাউনলোড কৰি ব্যৱহাৰ কৰি আছিল এপটো। এপটো যাতে বিশ্বাসত লৈ মানুহে ডাউনলোড কৰে তাৰ বাবে নকল এপটোৰ ডেভেলপাৰৰ নামো দিয়া হৈছিল হোৱাটছএপ আইএনচি.। প্ৰকৃত হোৱাটছএপৰ ডেভেলপাৰৰ নাম হোৱাটছএপ আইএনচিৰ মাজত এটা স্পেচ আছে আৰু নকল এপটোৰ ডেভেলপাৰে হোৱাটছএপ আইএনচিৰ মাজত বিশেষ চিহ্ন ব্যৱহাৰ কৰিছিল যাতে সেয়া স্পেচ যেন লাগে আৰু ব্যৱহাৰকাৰী পতিয়ন যায়।\nবৰ্তমানো ১০ লক্ষাধিক এণ্ড্ৰইড ব্যৱহাৰকাৰীয়ে আপডেট হোৱাটছএপ মেছেঞ্জাৰ ব্যৱহাৰ কৰি আছে। আপুনিও যদি এই নকল এপটো ব্যৱহাৰ কৰি আছে তেন্তে এতিয়াই আঁতৰাই দিয়ক আৰু প্ৰকৃত এপটো ব্যৱহাৰ কৰক। কাৰণ আপডেট হোৱাটছএপ মেছেঞ্জাৰ ব্যৱহাৰ কৰিলে অনাকাংক্ষিত বিজ্ঞাপন, ভাইৰাছ আদিৰ চিকাৰ হ’ব পাৰে ব্যৱহাৰকাৰী।\nলাহৰীঘাটত বিজেপিৰ আদৰণি সভা শতাধিক লোকৰ বিজেপিত যোগদান\nশিৱসাগৰ গ্ৰন্থমেলাৰ আজি চতুৰ্থ দিনাৰ গ্ৰন্থ সমদল বাহিৰ\nদুলীয়াজানত শক্তিমন্ত্ৰী পল্লৱলোচনৰ প্ৰতিকৃতি দাহ আছুৰ\nটাই-আহোম ছাত্ৰ সন্থাৰ উত্তাল প্ৰতিবাদত পুণৰ কঁপি উঠিল খুমটাই বাদুলিপাৰ


দেশবাসীক গৌৰৱান্বিত কৰা ইছৰোৰ মংগলযান মিছনৰ কিছু আঁৰৰ কাহিনী-(ভাৰ্গৱ বৰঠাকুৰ) - মুক্ত চিন্তা\nদেশবাসীক গৌৰৱান্বিত কৰা ইছৰোৰ মংগলযান মিছনৰ কিছু আঁৰৰ কাহিনী-(ভাৰ্গৱ বৰঠাকুৰ)\nবিশ্বৰ মুষ্টিমেয় কেইখনমান দেশেহে মহাকাশ অভিযানত সফলতা অৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে৷ তাৰ ভিতৰত অন্যতম আমাৰ দেশ ভাৰতবৰ্ষ৷ মহাকাশ গৱেষণাৰ ক্ষেত্ৰত ভাৰতৰো আছে এটা সোণালী ইতিহাস৷ কিছু বছৰৰ আগতে ভাৰতবাসীক গৌৰৱান্বিত কৰা ইছৰোৰ (ISRO) “মংগলযান”(Mangalyaan) মিছনৰ কথা আমি সকলোৱে জানো৷ মংগলযান মিছনৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ দিশটো আছিল ইছৰোৱে অত্যন্ত কম বাজেটৰে প্ৰথমবাৰতেই লাভ কৰা সফলতা! এই “মংগলযান”ৰ সফলতাই ইছৰোক বিশ্ববাসীৰ আগত এক নতুন আৰু সুকীয়া পৰিচয় দাঙি ধৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল৷ সাধাৰণতে মহাকাশ অভিযানসমূহ অত্যন্ত ব্যয়বহুল হয় যাৰ বাবে সকলো দেশে ইয়াত আগ বাঢ়িব নোৱাৰে৷ বিগত কেইবছৰত ইছৰোৱে নাছা আৰু ইউৰোপিয়ান 'স্পেচ এজেঞ্চিত' (ESA)কৈও কম বাজেটৰ দ্বাৰা কেইবাটাও মহাকাশ অভিযান সফল কৰি দেখুৱাইছে ৷ তেনে এটা বিশ্ব আলোড়নকাৰী মহাকাশ অভিযান আছিল ”মাৰ্চ অৰ্বিটাৰ মিছন“ বা “মংগলযান”৷ কিন্তু আনবোৰ দেশতকৈ ইমান কম খৰচতে ইছৰোৱে এনে এটা দুঃসাহসী অভিযান কেনেকৈ সম্পন্ন কৰিছিল আজি আমি তাৰ বিষয়ে কিছু আলোচনা কৰিম৷\nমংগলযানতকৈ প্ৰায় দুদিনৰ অগা-পিছাকৈ মংগল গ্ৰহৰ কক্ষপথত অৱতৰণ কৰা নাছাৰ MAVEN (Mars atmosphere and volatile Evolution) মহাকাশ যানখনৰ খৰচ আছিল প্ৰায় ৬৭২ মিলিয়ন মাৰ্কিন ডলাৰ৷ হলিউডৰ ইনটেছটেলাৰ (Interstellar), 'গ্ৰেভিটি' (Gravity) আদি ছবিবোৰৰ ব্যয়ো প্ৰায় এশ মিলিয়ন ডলাৰতকৈও অধিক হয় ৷ সেই হিচাপে ইছৰোৰ মংগলযান মিছনৰ সৰ্বমুঠ ব্যয় আছিল মাত্ৰ ৭৪ মিলিয়ন ডলাৰ৷ এনেক্ষেত্ৰত ইছৰোৱে পৃথিৱীৰ পৰা প্ৰায় ২২৫ মিলিয়ন কিলোমিটাৰ গড় দূৰত্বত অৱস্থিত মংগল গ্ৰহলৈ পঠোৱা মিছন এটাক কিদৰে সফল কৰিছিল?\nমংগল গ্ৰহলৈ মহাকাশযান এখন পৃথিৱীৰ পৰা উৎক্ষেপণ কৰিবলৈ, প্ৰথমে ইয়াক পৃথিৱীৰ নিজৰ মহাকৰ্ষণ শক্তিৰ পৰা মুক্ত কৰাব লাগিব৷ এই কামটো ৰকেটৰ দ্বাৰা কৰা হয়৷ মহাকাশযান এখন যিমান গধুৰ হয় তাক পৃথিৱীৰ মহাকৰ্ষণ শক্তিৰ পৰা বাহিৰ কৰিবলৈ সিমানেই শক্তিশালী ৰকেটৰ প্ৰয়োজন হয়৷ শক্তিশালী ৰকেট মানে আকৌ ব্যয়বহুল অভিযান৷ এই সকলোবোৰ পৰিকল্পনা কৰাৰ পাছত বিজ্ঞানীসকলে ৰ'ব লাগে এটা বিশেষ দিনৰ বাবে৷ যিহেতু মংগলগ্ৰহ আৰু পৃথিৱীয়ে অসমান বেগত দুটা পৃথক কক্ষপথেৰে সূৰ্যক প্ৰদক্ষিণ কৰে৷ এনে হোৱাৰ ফলত কোনো এক সময়ত পৃথিৱীৰ পৰা মংগল গ্ৰহ বহুদূৰ আঁতৰি যায় আৰু কোনো এক সময়ত একেবাৰে কাষেৰে পাৰ হৈ যায় ৷ প্ৰতি চাব্বিশ মাহৰ অন্তত এনেদৰে পৃথিৱী মংগল গ্ৰহৰ কাষ চাপে৷ বিজ্ঞানীসকলৰ বাবে এই দিনটো অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ কাৰণ এনে সময়ত তুলনামূলকভাৱে কম ইন্ধনৰ দহনেৰেও মহাকাশযান এখন মংগলগ্ৰহলৈ প্ৰেৰণ কৰিব পৰা হয়৷ ইছৰো-এ “মংগলযান“ মহাকাশযানখনৰ সফল উৎক্ষেপণৰ বাবে সেই বিশেষ দিনটোলৈ অপেক্ষা কৰিবলগীয়া হৈছিল৷ ইয়াৰ পাছতো মহাকাশযান এখন পৃথিৱীৰ পৰা পোনে পোনেই মংগল গ্ৰহলৈ পঠাব নোৱাৰে৷ মহাকাশযান এখন পঠাবলৈ ইয়াৰ পাছৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ পৰিকল্পনাটো হ'ল পথ প্ৰদৰ্শন৷ যিহেতু মংগল আৰু পৃথিৱী দুটা গ্ৰহেই অসমান বেগত দুটা পৃথক কক্ষপথত সূৰ্যক প্ৰদক্ষিণ কৰি আছে, গতিকে পৃথিৱীৰ পৰা মহাকাশযান এখন উৎক্ষেপণ কৰিবলৈ হ'লে মহাকাশযানখনৰ 'টাৰ্গেট পজিছন' (target position) এনে এটা অৱস্থানত গণনা কৰিব লাগিব, যিটো অৱস্থানত মংগল গ্ৰহে কিছু মাহৰ পাছত অৱস্থান কৰিব যাক Home and Transfer Orbit বোলা হয়৷ কথা বুজিবলৈ এটা সাধাৰণ উদাহৰণ লোৱা যাওক৷ যেনেকৈ তীব্ৰবেগী যুঁজাৰু বিমানবোৰক 'টাৰ্গেট' কৰিবলৈ তাৰ বৰ্তমান অৱস্থানত গুলি কৰা নহয়৷ কাৰণ গুলিটো গৈ বিমানখনক আঘাত কৰিবলৈ যিমান সময় লাগিব সেই সময়ত বিমানখন বহুদূৰ আগ বাঢ়ি যাব৷ গতিকে তীব্ৰবেগী বিমানখনক এনেকুৱা অৱস্থানত টাৰ্গেট কৰা হয় যিটো অৱস্থান বিমানখনে কিছু ছেকেণ্ডৰ পাছত অতিক্ৰম কৰিব অৰ্থাৎ গতিশীল বিমানখনক ধ্বংস কৰিবলৈ কিছু আগত গুলি কৰিব লাগিব৷ “মংগলযান” মিছনতো মহাকাশযানখনক এই পদ্ধতিৰ দ্বাৰাই মংগল গ্ৰহৰ কক্ষপথত অৱস্থান কৰোৱা হৈছিল৷ তদুপৰি মহাকাশত মহাকাশযানবোৰৰ গতি নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ নিউটনৰ তৃতীয় গতি সূত্ৰৰ নিয়ম অনুসৰি 'কৃত্ৰিম বলৰ' (Thrust) প্ৰয়োগ কৰা হয়৷ যাতে মহাকাশযানখনৰ পৰিকল্পিত কক্ষপথৰ পৰা বিচ্যুতি ঘটিলেও বাহ্যিক বলৰ (Thrust)ৰ দ্বাৰা পুনৰ নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব পাৰে৷\nমংগলযান মিছনৰ কিছুদিনৰ পাছত উৎক্ষেপণ কৰা নাছাৰ MAVEN মহাকাশযানখন আমাৰ মংগলযানৰ বাজেটতকৈ প্ৰায় দহগুণ বেছি আছিল৷ ৷MAVENঅত গৱেষণাৰ বাবে কঢ়িওৱা বৈজ্ঞানিক সঁজুলিবোৰ আছিল মংগলযানতকৈ বহু উচ্চ প্ৰযুক্তিৰ ৷ সেইসমূহ অত্যাধুনিক সঁজুলিৰে MAVENঅৰ ওজন হৈছিলগৈ প্ৰায় ২৫০০ কেজি, সেই হিচাপে মংগলযানৰ ওজন আছিল মাত্ৰ ১৩৩৭ কেজি৷ MAVEN মিছন মংগলযানতকৈ ব্যয়বহুল হোৱাৰ সেইটো এটা ডাঙৰ কাৰণ আছিল৷ MAVEN মহাকাশযানখনক ৭০০০ কিলোগ্ৰাম বহন ক্ষমতাৰ Atlas V ৰকেটেৰে পোনপটীয়াকৈ trans-mars orbit (সাধাৰণতে এটা হেলিঅ'ছেন্ট্ৰিক কক্ষপথ য'ত মহাকাশযান এখনক বাহ্যিক বলৰ দ্বাৰা গতিপথ দেখুৱাই মংগল গ্ৰহৰ কক্ষপথলৈ পঠোৱা হয়)লৈকে কঢ়িওৱা হৈছিল যাৰ বাবে উৎক্ষেপণৰ কিছুদিনৰ পাছতেই অৰ্থাৎ মংগলযানৰ দুদিনৰ আগতেই পৃথিৱীৰ মহাকৰ্ষণ শক্তিৰ পৰা মুক্ত হৈ মংগল গ্ৰহৰ কক্ষপথত সোমাবলৈ সক্ষম হৈছিল৷\nনাছাৰ MAVEN মিছনটো ব্যয়বহুল হোৱাৰ আন এটা কাৰণ আছিল ATLAS Vৰ দৰে শক্তিশালী ৰকেট ব্যৱহাৰ৷ এটা দিশত ইছৰোৱে বহু খৰচ কমাবলৈ সক্ষম হৈছিল, সেইটো আছিল ৰকেট ইন্ধনৰ নামত হোৱা খৰচ৷ ইছৰোৰ PSLV C25ৰ দ্বাৰা মংগলযানৰ উৎক্ষেপণ কৰা হৈছিল৷ PSLV C25ৰ বহন ক্ষমতা আছিল মাত্ৰ ১৩০০ কেজি অৰ্থাৎ ই কেৱল ১৩০০ কেজি ওজনৰ মহাকাশযান এখনকহে পোনপটীয়াকৈ Geo stationary 'অৰবিট'লৈ কঢ়িয়াই নিব পাৰে৷ যিহেতু মংগলযানৰ ওজন আছিল প্ৰায় ১৩৩৭ কেজিৰ, গতিকে ইছৰোৰ বিজ্ঞানীসকলে সিদ্ধান্ত লৈছিল যে ইয়াক পোনপটীয়াকৈ Trans-mars অৰবিটলৈ পঠোৱাৰ সলনি প্ৰথমতে পৃথিৱীৰ কক্ষপথত এৰি দিয়া হ'ব আৰু ইয়াৰ পাছত Multi step transaction কৌশলৰ দ্বাৰা এই কক্ষপথটোক ক্ৰমাৎ ডাঙৰ কৰি নি শেষত মংগল গ্ৰহলৈ যোৱা পথটোত এৰি দিয়া হ'ব৷ ২০১৩ চনৰ ৫ নম্বেৱৰৰ দিনা ছটিজধবন (Chatisdhaban space Centre)ৰ পৰা PSLV C25ৰ কেটেৰে মংগলযান যানখনক পৃথিৱীৰ একেবাৰে ওচৰৰ উপবৃত্তাকাৰ কক্ষপথ (lower elliptical orbit)ত এৰি দিয়া হৈছিল৷ অৰ্থাৎ মংগলযানে পৃথিৱীক প্ৰদক্ষিণ কৰিবলৈ এটা উপবৃত্তাকাৰ পথত ঘূৰিবলৈ বাধ্য ৷ যিহেতু কক্ষপথটো এটা উপবৃত্তাকাৰ পথ গতিকে এনেধৰণৰ কক্ষপথত কোনো এটা অৱস্থান পৃথিৱীৰ পৰা একেবাৰে ওচৰত হয় আৰু আন এটা অৱস্থান পৃথিৱীৰ পৰা বহু দূৰত হয়৷ পৃথিৱীৰ পৰা একেবাৰে ওচৰৰ অৱস্থানক Perigee আৰু পৃথিৱীৰ পৰা আটাইতকৈ দূৰৰ অৱস্থানক Apogee বোলা হয় ৷ যেতিয়া এটা উপগ্ৰহ এই উপবৃত্তাকাৰ কক্ষপথত এৰি দিয়া হয় ই কোনো বাহিৰা শক্তি বা ইন্ধনৰ অবিহনেই নিজে নিজেই পৃথিৱীৰ চাৰিওফালে ঘূৰিবলৈ লয়৷ যেনেদৰে কোনো বাহ্যিক বলৰ অবিহনেই পৃথিৱী সূৰ্যৰ চাৰিওফালে নিৰন্তৰভাৱে ঘূৰি আছে৷ এই বিশেষ কক্ষপথটোত উপগ্ৰহ এটাৰ গতিবেগো সকলো অৱস্থানতে একে নাথাকে৷ অৰ্থাৎ পৃথিৱীৰ পৰা দীৰ্ঘতম অৱস্থানত (Apogee) উপগ্ৰহ এটাৰ গতিবেগ সৰ্বনিম্ন হয়৷ ঠিক সেইদৰে পৃথিৱীৰ পৰা একেবাৰে নিকটতম অৱস্থানত (Perigee) উপগ্ৰহ এটাৰ গতিবেগ সৰ্বাধিক হয়, কাৰণ এই স্থানত পৃথিৱীৰ মহাকৰ্ষণ শক্তিয়েও উপগ্ৰহটোক নিজৰ ফালে টানিব বিচাৰে৷ যাৰ বাবে উপগ্ৰহটোৰ গতিবেগ পূৰ্বতকৈ বহুখিনি বৃদ্ধি পায়৷ গতিকে কক্ষপথ এটা যিমানেই উপবৃত্তাকাৰ হ'ব উপগ্ৰহ এটাৰ গতিবেগো সিমানেই বাঢ়ি যাব৷ ইছৰোৰ বিজ্ঞানী সকলে প্ৰকৃতিৰ এই কৌশলক সুপ্ৰয়োগ কৰিছিল মংগলযানৰ ক্ষেত্ৰত৷\nমংগলযান যেতিয়া perigeeত অৱস্থান কৰিছিল, সেই সময়ত তাৰ ইঞ্জিনটো চলাই দি Trustৰ দ্বাৰা মংগলযানক কিছুদূৰ আগুৱাই লৈ যোৱা হৈছিল৷ যাৰ ফলত উপবৃত্তাকাৰ কক্ষপথটো আগতকৈ ডাঙৰ হৈ গৈছিল৷ যিহেতু উপবৃত্তাকাৰ কক্ষপথটো যিমান ডাঙৰ হ'ব, Perigeeত উপগ্ৰহটোৰো গতিবেগো আগৰ তুলনাত বহু পৰিমাণে বৃদ্ধি হ'ব যাৰ বাবে ৫ নৱেম্বৰ পৰা ১৬ নৱেম্বৰলৈ ইছৰোৱে পাঁচবাৰ এই প্ৰক্ৰিয়াটো সংঘটিত কৰি মংগলযানৰ কক্ষপথটো ডাঙৰ কৰি আনিছিল৷ যাৰ ফলত মংগলযানৰ গতিবেগ ক্ৰমানে বাঢ়ি আহিবলৈ ধৰিছিল আৰু এটা নিৰ্দিষ্ট সময়ত মংগলযানৰ গতিবেগ প্ৰতি ছেকেণ্ডত ১১ কিলোমিটাৰ হৈছিলগৈ৷ যিটো পৃথিৱীৰ পলায়ন বেগৰ ( প্ৰতি ছেকেণ্ডত ১১.২ কিলোমিটাৰ) প্ৰায় ওচৰ চাপিছিলগৈ৷ গতিকে মংগলযানক পৃথিৱীৰ মহাকৰ্ষণ গোলকটোৰ (Sphere of gravity)ৰ পৰা মুক্ত হ'বলৈ দৰকাৰ হৈছিল মাত্ৰ এটা ঠেলা ( Thrust)৷\nইছৰোৰ শেষৰটো ঠেলাত (Thrust) মংগলযানে Trans mars trajectoryত প্ৰৱেশ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল৷ এই স্থানত 'মংগলযান'খন আগ বাঢ়িবলৈ কোনো বাহ্যিক বলৰ প্ৰয়োজন হোৱা নাছিল৷ কাৰণ সূৰ্যৰ মহাকৰ্ষণ শক্তিয়ে মংগলযানক মংগল গ্ৰহৰ দিশে লৈ যোৱাত সহায় কৰিছিল৷ তথাপিও এই সময় ইছৰোৰ বিজ্ঞানীসকলৰ বাবে আছিল অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ তথা অপেক্ষাৰ সময়৷ মংগলযান বিজ্ঞানীসকলৰ তীক্ষ্ণ নজৰত আছিল৷ মংগলযানৰ গতিবেগ যদি গাণনিক বেগতকৈ বহু পৰিমাণে কম হয় তেন্তে ই যথাসময়ত মংগল গ্ৰহৰ 'টাৰ্গেট পজিছনত' গ্ৰহটোৰ কক্ষপথত প্ৰৱেশ কৰিব নোৱাৰিব যাৰ বাবে বিজ্ঞানীসকলে বাহ্যিক বল (Thrust )ৰ সহায়ত যানখনৰ গতিবেগ বঢ়াব লাগিব৷ আনহাতে, মংগলযানৰ গতিবেগ যদি জোখতকৈ অধিক বেগত থাকে তেন্তে ই মংগলগ্ৰহ পাৰ হৈ মহাকাশত হেৰাই যাবও পাৰে৷ সেই সময়ত মংগলযান মিছনৰ বিজ্ঞানীসকলে দেখিছিল যে মংগলযানৰ গতিবেগ জোখতকৈ অধিক তীব্ৰ আছিল আৰু সেই গতিবেগেৰে হয়তো যানখনে মংগলগ্ৰহ পাৰ হৈ গ’লহেঁতেন৷ গতিকে বিজ্ঞানীসকলে যথাসময়ত মংগলযানৰ ইঞ্জিনটো 'অ’ন' কৰি বাহ্যিক বলৰ (Thrust) সহায়ত মংগলযানক ওলোটা দিশত গতি কৰোৱাই বেগ কমাবলৈ সক্ষম হৈছিল৷ আৰু ২০১৪ চনৰ ২৪ ছোপ্টেম্বৰত মংগলযানে সফলতাৰে মংগল গ্ৰহৰ কক্ষপথত প্ৰৱেশ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল৷ ইউৰোপিয়ান স্পেচ এজেঞ্চি (ESA)ৰ পাছত ইছৰোৱে একমাত্ৰ মহাকাশ গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান যি অতি কম খৰচত তথা প্ৰথম প্ৰয়াসতেই মংগল গ্ৰহলৈ সফলতাৰে মহাকাশযান পঠাবলৈ সক্ষম হৈছিল৷ মংগলযান মহাকাশ অভিযানে বিজ্ঞানীসকলক মংগল গ্ৰহ সম্পৰ্কত বহু নতুন বৈজ্ঞানিক তথ্যৰ যোগান ধৰাত সহায় কৰিছিল৷\nবিষয় মহাকাশ অভিযানত ভাৰতবৰ্ষ\nNo Comments : "দেশবাসীক গৌৰৱান্বিত কৰা ইছৰোৰ মংগলযান মিছনৰ কিছু আঁৰৰ কাহিনী-(ভাৰ্গৱ বৰঠাকুৰ)"