Ulyses Plus in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Ulyses Plus ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nUlyses Plus ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Ulyses Plus Price and Pack Size in Assamese - Ulyses Plus ar mulya aaru pakor size\nUlyses Plus की जानकारी\nUlyses Plus ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Ulyses Plus Benefits & Uses in Assamese- Ulyses Plus ar laabh aaru byavaharsamuh\nUlyses Plus ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Ulyses Plus Dosage & How to Take in Assamese - Ulyses Plus ar paali aaru xeya kenedore lobo\nUlyses Plus ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Ulyses Plus Side Effects in Assamese- Ulyses Plus ar parshwakriyasamuh\nUlyses Plus সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Ulyses Plus Related Warnings in Assamese- Ulyses Plus xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Ulyses Plusৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Ulyses Plus with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Ulyses Plus ar gurutor kriya-pratikriya\nUlyses Plus মতভেদসমূহ- Ulyses Plus Contraindications in Assamese- Ulyses Plus nishedhsamuh\nUlyses Plus ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Ulyses Plus in Assamese- Ulyses Plus ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Ulyses Plus ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Ulyses Plus Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Ulyses Plus kriya-pratikriya\nUlyses Plus ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Ulyses Plus Benefits & Uses in Assamese - Ulyses Plus ar laabh aaru byavaharsamuh\nUlyses Plus তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nUlyses Plus ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Ulyses Plus Dosage & How to Take in Assamese - Ulyses Plus ar paali aaru xeya kenedore lobo\nUlyses Plus-ৰ উপাদানসমূহ - Ulyses Plus Active Ingredients in Assamese - Ulyses Plus-ar upadaansamuh\nUlyses Plus ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Ulyses Plus Side Effects in Assamese - Ulyses Plus ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Ulyses Plus ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nUlyses Plus সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Ulyses Plus Related Warnings in Assamese - Ulyses Plus xonkranta xatarkatabanisamuh\nUlyses Plus-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nUlyses Plus गर्भवती महिलांसाठी सुरक्षित आहे.\nUlyses Plus-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nस्तनपान देणाऱ्या महिला Ulyses Plus घेऊ शकतात. याचा त्यांच्यावर जर काही असला, तरी फारच थोड्या प्रमाणावर दुष्परिणाम होतो.\nবৃক্কত Ulyses Plus কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nUlyses Plus हे मूत्रपिंड साठी हानिकारक नाही आहे.\nযকৃতত Ulyses Plus কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nUlyses Plus हे यकृत साठी क्वचितच हानिकारक आहे.\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Ulyses Plus ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Ulyses Plusৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Ulyses Plus with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Ulyses Plus ar gurutor kriya-pratikriya\nUlyses Plus তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nUlyses Plus মতভেদসমূহ - Ulyses Plus Contraindications in Assamese - Ulyses Plus nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Ulyses Plus লোৱা অনুচিত যাতে -\nUlyses Plus ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Ulyses Plus in Assamese - Ulyses Plus ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Ulyses Plus-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nUlyses Plus घेतल्यानंतर तुम्हाला पेंगुळलेले किंवा थकल्यासारखे वाटू शकते. त्यामुळे वाहन चालविणे टाळणे सर्वोत्तम ठरते.\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Ulyses Plus ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Ulyses Plus Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Ulyses Plus kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Ulyses Plusৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nतुम्ही आहाराबरोबर Ulyses Plus घेऊ शकता.\nমদ আৰু Ulyses Plusৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nUlyses Plus आणि अल्कोहोल यांच्यादरम्यान अभिक्रियेबद्दल माहिती उपलब्ध नाही आहे, कारण या विषयावर अजून संशोधन झालेले नाही.\nUlyses Plus ৰ অনুকল্প - Substitutes for Ulyses Plus in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Ulyses Plus লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Ulyses Plus ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Ulyses Plus সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Ulyses Plus ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Ulyses Plus সেৱন কৰে?


আদালতত হাজিৰ কৰাবলৈ নিওঁতে অখিলে দিলে চিঠি | Asom Live 24\nভূপেন বৰাক APCCৰ দায়িত্ব\nবোকা ছটিওৱা ৰাজনীতিৰে বিধানসভাত ছহিদক অপমান\nলাহৰিঘাটত লম্পটৰ কামনাৰ বলি বিশেষভাৱে সক্ষম মহিলা\nচৰকাৰৰ ‘সেৱাই পঞ্চায়ত’ আঁচনি\nভাৰালৈ দিব পাক প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ চৰকাৰী আৱাস\nব্ৰঞ্জ জিনিলে লাভলীনাই\nবৰাকত পুনৰ আৰম্ভ কয়লাৰ ক’লা বেহা\nমিজোৰাম সীমান্তত উত্তেজনা অব্যাহত\nযোৰহাট বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠানত এইবাৰ ঠিকা বিতর্ক\nনপতা পৰীক্ষাৰ ফলাফলক লৈ উত্তাল ৰাজ্য\nচিগাৰেটতকৈও অধিক ভয়াৱহ কণী!\nৰাজপথত যুৱকক উপৰ্যুপৰি চৰ এগৰাকী যুৱতীৰ\nঅসম লাইভ ২৪ঃ আদালতত হাজিৰ কৰাবলৈ নিওতে ৰাইজলৈ বিধায়ক অখিল গগৈৰ চিঠি-\nTags: akhil gogoiasom live 24assam live 24axom live 24\nদানবীৰ চনু ছুডে পুত্ৰৰ বাবে ক্ৰয় কৰিলে ৩ কোটি টকাৰ বিলাসী বাহন?\nআল্লাহৰ দানেৰে ভৰপূৰ ৰোহিংগীয়াৰ সংসাৰ


xukhdukh.com January 21, 2014\nকইনাঘৰৰ কেঁচা শৌচাগাৰ আৰু কিছু অভিজ্ঞতাৰ জোৱাৰ\n- দেৱজিত শইকীয়া\nএৰাব নোৱাৰা পৰিস্হিতিত, সমন্ধীয় এজনৰ বিয়াত দেখা এটা দিবলৈ এবাৰ মই আৰু মোৰ লগৰ এজন গাঁওলৈ ওলালো। দুদিন মানৰ পৰা পেটটোৰ মোৰ লগত তামাম বাদ-বিসম্বাদ চলি আছিল। তথাপি মনৰ জোৰত বিয়া ঘৰ পালোগৈ । গৈ পোৱা মানে বৰযাত্ৰী ওলালেই । গতিকে দৰাৰ মাহী-পেহী দুজনীমানক গাড়ীৰ পিছ চিটত ল’ড কৰি চিধা কইনাঘৰ পালোগৈ ।\nকইনাঘৰৰ ভোজত দৰাৰ খুলখালীয়ে দেখুৱা মৰমৰ উৎপাতত মাছে-মঙহে দকচি দিলো। দুই ইন্সি জিভাৰ জুতিত অসন্তষ্ট হৈ ৭ মিটাৰ দীঘল খাদ্যনলীয়ে গিৰ গিৰ গুৰ গুৰ কৰি জাঙুৰ খাই উঠিল । মই বোলো পেটৰ কথা পেটতে থাকক! আনে শুনাৰ আগতেই যি ইয়াত ভৰাই ললো, ইয়াতেই ত্যাগ কৰিযোৱাই মঙ্গল হব । ইমানদূৰ বাট তাতে ৰাতিৰ কথা ।লগৰজনক ক'লো বোলো পিছফালে যাব লাগিছিল । সি ক'লে পাৰিব জানো, মই কলো কিয় নোৱাৰিম, মইতো অকলেই পাৰো! সি বোলে কোনোবা এজনক সুধি ল’ও ৰ’ব । মইবোলো নালাগে নিজেই বিছাৰি যাঁও ব’লা ।\nবিয়াঘৰৰ পিছফালেদি বিচাৰি গৈ গৈ বাহঁনিৰ তলত কোনোমতে আৱিস্কাৰ কৰিলোগৈ সেইটো ।লগৰটোৱে ক’লে চেহঃ এইটো কেঁচা দেখোন, মই বোলো কেঁচা পকা যিয়েই নহওক খাবলৈ নালাগে নহয়, খোৱা খিনি ত্যাগ কৰিবলৈ লাগে....চব চলিব!\nভালদৰে এন্ধাৰতে চকু ফুৰাই দেখিলো বস্তুটো বাঁহৰ খুটা দিয়া, বেৰ বুলি শুকান কল পাতৰে ধকা, বাঁহৰে বোৱা চাঙিৰ মাজত এটা গাঁত কৰা আছে। ব্যৱস্থা সিমানেই। লগৰজনে কৰবাৰ পৰা বিচাৰি হালধীয়া মুখ কটা গেলেন এটাত পানী যোগাৰ কৰি দি গ’ল ।\nমই সময় নষ্ট নকৰি পজিছন মিলাই বহি দিলো । বহিব হে পালো ফুটাতোৱেদি হো হোৱাই শব্দ কৰি অহা মাইকী মহৰজাকে মোৰ গোপনীয় অংগকে ধৰি দেহৰ সকলো অংশতে বেজি দিব ধৰিলে । ম'হ মাৰি মাৰি মই কামফেৰা কৰি আছো, এনেতে শুনিলো বাহিৰত নাৰী কন্ঠ, মই বোলো হে হৰি কি কৰা যায়? লৰালৰিকৈ মই অলপ গল হেকাৰি দি শেষ কামফেৰা কৰিবলৈ গেলেনটো দাঙি চাই দেখো, চেহ এইটোচোন একেবাৰে পাতল পাতল লাগিছে! হে হৰি, কতে মৰো, তলিখনত ফুটা আছিল হবলা । বোলো বন্ধুৰ হেল্পলাইন লওঁ। মোবাইল টিপি দেখিলো টাৱাৰ নাই, মই মনতে বোলো সেইটোহে বাকী আছিল আজি ভাগ্যত!\nসময় বাগৰিছে লাহে লাহে, মাইকী মহৰ আক্ৰমণ সহিছো, তথাপি উপায়হীন আত্মগোপন এৰিব পৰা নাই। চেহঃ কি হে... ছোৱালীকেইজনীও দেখুন আঁতৰি নাযায়! মইও ওলাব নোৱাৰো ।মৌনতা ভাঙি কিছু সময় পিচত সিঁহতে মাত দিলে বোলে- "মৰিলে নেকি আকৌ ভিতৰত থকাতো? নে গাঁতত পৰিল ওলাইনাহেচোন?"\nমই গল হেকাৰি দিয়াত সিহঁতে কলে "অ' আছে, আছে মৰা নাই!"\nএজনীয়ে কৈছে- "খুব খালে চাগৈ!"\nআনজনীয়ে কৈছে" নহয় পেট খালি কৰি লৈছে আকৌ খাবগৈ!\nউস ইমান শব্দবান.... উপায়হীন হৈ নিজকে প্ৰবোধ দিছো, মনতে বোলো কৈ থাক ।\nএজনীয়ে আৰু ধৈৰ্য্য ধৰিবনোৱাৰিলে ক'লে-"হেৰি ওলাই নাহে কিয় ? কি বিহু দেখাই আছে, যি কৰে সোনকালে কৰক, আমিও কৰিব যাব লাগে নহয়!\nউত্তৰ নিদিলে নহৈছে বুলি সেমেনা-সেমেনিকৈ মই ক'লো- 'বোলো গেলেনটোত ফুটা আছিল । পানী নাই! বাকী থকা কামফেৰা নকৰাকৈ কি দৰে ওলাম ?"\nসিঁহতে ক'লে "আমাৰ কি হব এতিয়া ?"\nমই বোলো হেৰা বাহিৰত থকা দুজনী, তোমালোকে বাঁহনিৰ তলতে কৰা, কবলৈহে পালো, ব্ল ব্ল ব্ল যি কেইটাহে গালি দিলে ।মই ক’লো- 'মোৰো উপায় নাই ময়ো নোলাও"।\nসিহঁতে ক’লে- "আমাক বুৰ্বক পাইছে! ম’বাইলটোৰে লগৰজনক মাতি নিদিয়ে কিয়? আৰু আমি কৰি থাকোতে যদি ম’বাইৰ টৰ্চ জ্বলাই দিয়ে?"\nমই কলো-"ম’বাইলত টাৱাৰ নাই, আপোনালোকে বাহিৰতে যি কৰে কৰক, লাগিলে মই সেইটো দলিয়াই দিছো । সিহঁতে ক’লে- "মাত্ৰ ম’বাইল দিলেই নহ’ব গেলেনটোৱো দলিয়াই দিয়ক" ।\nচাবলৈ কি আছে, দিলো বাপ্পেকে ম’বাইল আৰু গেলেনটো দলিয়াই .....।\nতাৰ পিছত আৰু কি নিটাল-নিমাত বাঁহনিৰ তলত ধম ধেত ধেত ধে ধে ধে ধুম ।এজনীয়ে কৈছে অই সোনকাল কৰ, দেখিছই নহয় ফুটা গেলেন,!আনজনীয়ে বৰ কষ্ট কৰি মুখৰ পৰা অষ্ফুত মাত এটা উলিয়াই কৈছে, ওওম !বচ তাৰ পিছত আৰু মাতবোল নাই। মই বোলো অ’ বাহিৰত থকা দুজনী নাই, মাতবোল নাই, হেৰা বাহিৰত থকা দুজনী বোলো হ’লনে ?নাই মাতবোল নাই ।\nপেটে পেটে অলপ ভয়ো লাগিল বাঁহনিৰ তল তাতে ৰাতিৰ কথা ডাইনী যখিনি নহয়টো। মই এফালৰ পৰা যিমান বোৰ ভগৱানৰ নাম জানো ডাঙৰ ডাঙৰ কৈ মাতিব ধৰিলো । ঈশ্বৰৰ কি ইচ্ছা, হঠাতে খেৰৰ মেজিটোত চকু পৰিল। মইও যেন হাততে স্বৰ্গ ঢুকি পালো!\nশেষ কামফেৰা কৰি বিয়া ঘৰ সোমালো লগৰটোক কথাখিনি ক’লো আৰু ম’বাইল লোৱা ছোৱালী দুজনী বিচৰাত লাগিলো। নাই নাপালো, বাঁহনিৰ তলত আহি টৰ্চ মাৰিও চালো, কিজানি পেলাই থৈ গ’ল নাই, পিছে তাতো নাই হয়তো সিহঁতেও লাজতে নিদিয়াকৈ গুছি গ’ল! বা বিয়া ঘৰৰ কাৰোবাক দি গ’ল যদিও মই বিছাৰি নাপালো আৰু সমস্ত ঘটনাৰ সাক্ষী, জীৱনৰ প্ৰথম ম’বাইল ন’কিয়াৰ কলা বগা ১১০০টো এনেকৈয়ে কইনাঘৰৰ বাহনি তলত বিসৰ্জন দি আহিলো।\nBy xukhdukh.com on January 21, 2014


দেশলৈ ওভতাত নিষেধাজ্ঞা : প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ বিৰুদ্ধে ক্ষোভ তাৰকাৰ Prag News : Best Assamese News Channel, Latest Assam News Live Today , North East Breaking News\nদেশলৈ ওভতাত নিষেধাজ্ঞা : প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ বিৰুদ্ধে ক্ষোভ তাৰকাৰ\nনতুন দিল্লী : ভাৰত বৰ্তমান কৰ'নাৰ অভিকেন্দ্ৰ হৈ পৰিছে। সমগ্ৰ দেশত প্ৰতিদিনে তিনি লাখৰো অধিক লোক ক’ভিড-১৯ত আক্ৰান্ত হৈছে।এনে পৰিপ্ৰেক্ষিতত,অষ্ট্ৰেলিয়াৰ লগতে অইন কেবাখনো দেশে ভাৰতৰ সৈতে যোগাযোগ বন্ধ কৰি দিছে।অষ্ট্ৰেলিয়া চৰকাৰৰ এই সিদ্ধান্তই স্বাভাৱিকতে অসুবিধাত পেলাইছে ভাৰতত থকা অষ্ট্ৰেলিয়ানসকলক।\nআৰু পঢ়িব পাৰিব : ইংলেণ্ডত বৃহৎ বিনিয়োগ কৰিব ছিৰাম ইনষ্টিটিউটে\nইতিমধ্যে অষ্ট্ৰেলিয়া চৰকাৰে ১৫ মে’ পৰ্যন্ত ভাৰতৰ পৰা কোনো লোকে অষ্ট্ৰেলিয়াত প্ৰৱেশ কৰিব নোৱাৰিব বুলি ঘোষণা কৰিছে। কোনোবাই যদি এই নিয়ম পালনৰ পৰা বিৰত থাকে তেতিয়া ৫ বছৰপৰ্যন্ত কাৰাবাস খাটিব লাগিব। এই সিদ্ধান্ত ঘোষণা হোৱাৰ পাছতেই তীব্ৰ চাঞ্চল্যৰ সৃষ্টি হৈছে। এনে কঠিন সিদ্ধান্তটো এনে সময়ত লোৱা হৈছে যি সময়ত অষ্ট্ৰেলিয়া ক্ৰিকেট দলৰ কেইবাগৰাকী খেলুৱৈ আইপিএলৰ বাবে বৰ্তমান ভাৰতত আছে।\nআৰু পঢ়িব পাৰিব : পৰ্যটকৰ বাবে পুনৰ বন্ধ মানাহ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান !\nঅষ্ট্ৰেলিয়া চৰকাৰৰ এই সিদ্ধান্তত খৰ্গহস্ত প্ৰাক্তন ক্ৰিকেটাৰ মাইকেল শ্লেটাৰ। টুইটাৰযোগে তেওঁ অষ্ট্ৰেলিয়াৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী স্কট মৰিচনক তীব্ৰ সমালোচনা কৰিছে। শ্লেটাৰে সদৰি কৰিছে যে, ‘যদি অষ্ট্ৰেলিয়াৰ নাগৰিকসকলৰ প্ৰতি বিন্দুমাত্ৰও সহানুভূতি আছে, তেনেহ’লে তেওঁ আমাক নিজ দেশলৈ উভতি যাবলৈ অনুমতি প্ৰদান কৰক। এয়া এক অপমানজনক পৰিস্থিতি। যদি কিবা অঘটন ঘটে, প্ৰতিকুল কোনো পৰিস্থিতিৰ সৃষ্টি হয়, তাৰবাবে প্ৰধানমন্ত্ৰী নিজে জগৰীয়া হ’ব। আপুনি আমাৰ প্ৰতি এনে ব্যৱহাৰ কৰাৰ সাহস কৰিলে কিদৰে? আমাক আইপিএল টুৰ্নামেন্টত অংশ লোৱাৰ বাবে দেশেৰ চৰকাৰেই অনুমতি দিছিল। এতিয়া চৰকাৰে নিজেই বিমুখ কৰিছে।’


Utpal Badol Baruah * উৎপল বাদল বৰুৱা: February 2018\nPosted by Utpal Badol Baruah at 9:14 AM No comments:\nPosted by Utpal Badol Baruah at 9:01 PM 1 comment:\nPosted by Utpal Badol Baruah at 10:12 AM No comments:\nPosted by Utpal Badol Baruah at 7:18 AM No comments:\nদহৰ পৰা ষোল্ল বছৰৰ সময়খিনি সকলোৰে জীৱনৰ বৰ আপুৰুগীয়া সময় ৷ গজালিৰ দুপতীয়া হোৱা সময়খিনিত যেনেকৈ ভৱিষ্যতৰ বিকাশৰ বাবে সাৰপানীৰ আটাইতকৈ বেছি প্ৰয়োজন, সি লাগিলে বৃহৎ বৃক্ষৰ সম্ভাৱনা থকা গছেই হওক নতুবা গহৰা গজা ফলহীন এডাল লতাই হওক, ঠিক তেনেকৈ মানুহৰ জীৱনৰো সেই সময়খিনিত দেহ, মন আৰু প্ৰজ্ঞাৰ বিকাশৰ বাবে উপযুক্ত খাদ্যৰ আটাইতকৈ বেছি প্ৰয়োজন৷ এই সময়খিনি হাইস্কুলীয়া জীৱনৰ সময়৷ সেই সময়তে সৃষ্টি হোৱা ৰুচী, মানৱীয় প্ৰমূল্য (Values) আৰু সংস্কাৰে গোটেই জীৱনতো পৰিচালিত কৰি থাকে বুলি মোৰ বিশ্বাস হয়৷ হয়তো ইও এক কাৰণ হ’ব পাৰে, হাইস্কুলীয়া জীৱনৰ অভিজ্ঞতাবোৰ সকলোৰে বৰ মৰমৰ স্মৃতি হয়৷ মোৰও৷ সেই সময়ত লগ পোৱা বন্ধু আৰু শিক্ষাগুৰুৱে পেলোৱা প্ৰভাৱ মই আজীৱন অনুভৱ কৰি আহিছো – বেছিভাগ স্মৃতিয়েই মনটো ভৰাই তোলে, কৃতজ্ঞতাত মূৰ দোঁ খাই আহে, কেতবোৰ স্মৃতিয়ে আকৌ মনটোত ভাকুটকুতাই যায়, ক’ব নোৱাৰাকৈয়ে মূখখনত এটা হাঁহি বিয়পি পৰে৷ তেনে সময়ত ওচৰত থকা কোনোবাই এই অৱস্থা লক্ষ্য কৰিলে সোধে- কি, কি হ’ল, কিয় হাঁহিলি?\nআজি এই “কি, কি হ’ল, কিয় হাঁহিলি” ধৰণৰ কাহিনী এটা মনত পৰিছে৷ সৰ্বেশ্বৰ ছাৰৰ লগত সম্পৰ্ক থকা৷\nআজিৰ পৰা ডেৰকুৰী বছৰৰ আগতে আমাৰ স্কুলখনে এটা বৃহৎ এলেকা সামৰি ল’ব লগা হৈছিল৷ পূৱ দিশত অৱস্থিত বাগান কেইখনৰ পৰা অহা মজদূৰ মূলৰ বা কৰ্মচাৰী বাবুসকলৰ ল’ৰা-ছোৱালী, পশ্চিমে থকা গাওঁ কেইখনৰ পৰা অহা মূলতঃ কৃষিজীৱি ঘৰৰ সন্তানসকল, উত্তৰে অন্ততঃ সাত কিলোমিটাৰ দূৰ বিস্তৃত হৈ থকা গাৱঁৰ দৰিদ্ৰসীমাৰেখাৰ তলে ওপৰে থকা পৰিয়ালৰ ল’ৰা ছোৱালীহ’ত আৰু দক্ষিণে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ চাপৰিলৈকে বিস্তৃত ঠাইৰ পৰা অহা খাটি খোৱা ঘৰৰ ছাত্ৰহ’তে দল বান্ধি বান্ধি স্কুললৈ আহিছিল৷ বেছিভাগ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়েই (আমাৰ স্কুলখনত উচ্চতৰ শাখাতহে ছোৱালী আছিল, তলৰ শ্ৰেণীত নাছিল) ঘৰত থকা সময়খিনিত ঘৰুৱা কামত মাক দেউতাকক সহায় কৰিব লাগিছিল – স্কুললৈ অহাৰ আগতেওঁ, স্কুলৰ পৰা উভতি যোৱাৰ পিছতো৷ স্কুললৈ অহাৰ আগতে কৰিব লগা কামৰ নমুনা হিচাপে মনত পৰে - ওচৰৰ চুবুৰীয়াৰ ঘৰৰ কুঁৱাটোৰ পৰা খোৱা পানী দুবাল্টি আনি দিয়া, উথনা লোৱা গাখীৰ এপোৱা ওচৰৰ গাওঁখনৰ পৰা ঘৰলৈ অনা, গাইজনী চৰণীয়া পথাৰখনত এৰাল দি অহা, বাৰিষা পথাৰত চাহ-জলপান দি অহা ইত্যাদি৷ আবেলিও বিচিত্ৰ ধৰণৰ কামে ল’ৰা-ছোৱালীহঁতৰ যথেষ্ট সময় দাবী কৰিছিল৷ এনেবোৰ কামৰ মাজতো খেলিবৰ বাবে অৱশ্যেই বহুত সময় ওলাইছিল৷ বাঁহৰ কাঠিৰে খৰাহী, পাচি, বিচনী, পল, চেপা আদি সজাৰ কামতো বহু ল’ৰাই আবেলিৰ সময়ভাগ খৰচ কৰিছিল৷ ছোৱালীয়ে চুৱেটাৰ গোঠা, ৰুমালত ফুল তোলা, ‘সত্যৰ সদায় জয়’ ধৰণৰ কথা থকা নতুবা কোনোবা নাৰীয়ে হৰিণাপোৱালী সাৱতি বহি থকা ছবি তুলিকাৰে অঁকা, তাতঁ বোৱা, বা তৰিবলৈ লোৱা তাঁতৰ ব-তোলা ইত্যাদি কামেই আছিল সততে দেখা ব্যস্ততা৷ তেতিয়াৰ দিনত প্লাষ্টিকৰ ব্যৱহাৰ এতিয়াতকৈ বৰ কম আছিল৷ ‘কেৰি বেগ’ বুলি কোৱা প্লাষ্টিকৰ বেগৰ প্ৰচলন একেবাৰেই নাছিল৷ দাইল, চাউল, চেনী, চাহপাত আদি বিক্ৰি কৰিবলৈ পুৰণি বাতৰি কাগজ ভাঁজ দি এঠা লগাই ঠোঙা বুলি কোৱা একোটা বেগ সজা হৈছিল৷ চাৰি পৃষ্ঠাৰ এখন ‘দৈনিক অসম’ৰ পাতৰ পৰা দুটা ঠোঙা বনাব পৰা গৈছিল৷ তেনেকুৱা পঁছিশটা ঠোঙা সাজি মাৰোৱাৰী দোকানত দিলে এটকা দিছিল৷ এবাৰ পূজাৰ আগে আগে এনে ঠোঙা সাজি সুন্দৰজীৰ দোকনত দি মই দহটকা ঘটিছিলো৷ বিয়াত দিয়া উপহাৰসমূহো বাতৰি কাগজেৰে মেৰিয়াই দিয়া হৈছিল, তেতিয়াৰ দিনত ‘ৰেপিং পেপাৰ’-ৰ ব্যৱহাৰ বৰ কম হৈছিল৷\nসাত আঠ কিলোমিটাৰ দূৰৰ পৰা খোজ কাঢ়ি স্কুললৈ অহা ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ কথা মনত পৰিলে এতিয়া এক বিষন্নতাই মোৰ মনটো ভাৰাক্ৰান্ত কৰি তোলে৷ হাইস্কুলৰ ওপৰখাপৰ ছাত্ৰসকলৰ কোনো কোনোজনে চাইকেল চলাইও আহিছিল, কিন্তু তেনে সংখ্যা বৰ কম আছিল৷ শিক্ষক সকলেও চাইকেল চলায়েই স্কুললৈ আহিছিল৷ আমাতকৈ ওপৰৰ শ্ৰেনীত পঢ়া প্ৰতাপগড় বাগানৰ বাবু পৰিয়ালৰ শিখ সম্প্ৰদায়ৰ ল’ৰা হৰদীপ সিঙে মাজে মাজে দেউতাকৰ মটৰ চাইকেল এখন লৈ স্কুললৈ আহিছিল৷ তেওঁৰ ভায়েকেও মাজে মাজে তেনে কৰিছিল৷ দুয়ো ককাই-ভায়ে তালুত চুলিৰে খোপা একোটা বান্ধিছিল৷ হৰদীপ সিঙৰ মটৰ চাইকেলত উঠাৰ সৌভাগ্য হোৱা মুষ্টিমেয় দুই এজন ছাত্ৰই মহাকাশৰ পৰা উভতি আহি নিজৰ অভিজ্ঞতা বৰ্ণনা কৰাৰ দৰে আমাৰ আগত নিজৰ দুৰ্লভ অভিজ্ঞতাৰ কথা কৈছিল! জীৱবিজ্ঞানৰ স্নাতকোত্তৰ পৰীক্ষা দি অহাৰ পিছত আলি ছাৰৰ ল’ৰা পদূম ছাৰ অলপদিন ঘৰতে আছিল৷ তেখেতে সেইসময়ত কিছুদিন আমাৰ স্কুলত শিক্ষকতা কৰিছিল ৷ তেখেতেও মাজে মাজে এখন মটৰ চাইকেল লৈ স্কুললৈ আহিছিল৷ জিৰণীৰ সময়ত মটৰ চাইকেলখন আমি পিটিকি পিটিকি নিৰীক্ষণ কৰিছিলো৷\nআলিবাটত দুৰ্ঘটনা হোৱাৰ ভয় একেবাৰেই নাছিল৷ সেই সময়ত ৰাষ্টাত আঙুলিৰ মূৰত গণিব পৰা গাড়ী-মটৰ চলিছিল৷ অসম ৰাজ্যিক পথ পৰিবহন নিগমৰ বাছ কেইখন আমাৰ চিনাকি আছিল৷ বাঁহবাৰী-পানপুৰ, লক্ষীমপুৰ-গুৱাহাটী, ইটানগৰ –গুৱাহাটী, ধেমাজী-তেজপুৰ, ন-টা পঞ্চলিছত ৰাঙাপাৰা হৈ গুৱাহাটীলৈ যোৱাখন, ৰাতিপুৱা ছটা পোন্ধৰত তেজপুৰ হৈ যোৱা চুপাৰখন ইত্যাদি৷ ব্যক্তিগত খণ্ডৰ বাছৰ সংখ্যাও আছিল তেনেই নগন্য৷ ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাঁই পথৰ দাঁতিৰ আন এটা স্কুল চৌহদত বাস কৰি পঢ়াশুনা কৰিবলৈ সুবিধা পোৱা আমাৰ পেহীৰ ল’ৰা নয়নমনিয়ে পাঁচ কিলোমিটাৰ দূৰৰ কেকুৰিত পাব্লিক বাছ এখন দৃশ্যমান হোৱাৰ লগে লগেই নামটো কৈ দিব পাৰিছিল ৷কেতিয়াবা আমি বাজি মাৰিছিলো, কিন্তু সদায় সিয়েই জিকিছিল৷ ত্ৰিৱেণী, পাকিজা, চাৰি ভাই, জয় সন্তোষীমা আদি আছিল পাব্লিক বাছৰ নাম৷\nতেনেকুৱা দিনতে এদিন সৰ্বেশ্বৰ ছাৰ আমাৰ ক্লাছলৈ বিজ্ঞান পঢ়াবলৈ আহিল৷ সেইদিনাৰ পাঠটো আছিল বিদ্যুৎ অৰ্থাৎ ইলেক্ট্ৰিচিটিৰ কথা৷ বিদ্যুতে আমাৰ জীৱনটো কিমান সুচল কৰি আনি আছে তাৰ কথা৷ বিদ্যুত পৰিবহন কি, কেনেকৈ বিদ্যুত এঠাইৰ পৰা আনঠাইলৈ যায় – এনেবোৰ কথা৷ বিদ্যুত বিজ্ঞানৰ সাধাৰণ কথা থকা পাঠ৷ কিছুমান যন্ত্ৰ আছে তাক চলাবলৈ বিদ্যুত লাগিবই , যেনে – লাইট, পাংখা, হিটাৰ, ইস্ত্ৰী ইত্যাদি৷ বিদ্যুতৰ পৰিবহনৰ বাবেও অনেক যন্ত্ৰ পাতি থাকে৷ যেনে জেনেৰেটৰ, ট্ৰেন্সফৰ্মাৰ ….\n- জেনেৰেটৰ দেখিছনে নাই? ছাৰে প্ৰশ্নটো সুধিলে, তাৰ পিছত ইংগিত এটাও দি দিলে– সাধাৰু মেলাত যে চিনেমা দেখুৱাওতে ধপ ধপাই থাকে?\nআটাইবোৰ ছাত্ৰয়েই সমস্বৰে চিঞৰি উঠিল– দেখিছোঁ, দেখিছোঁ ছাৰ! তাৰ পিছতে জেনেৰটৰে কেনেকৈ কাম কৰে ছাৰে তাৰ এটা চমু পৰিচয় দিলে৷\nএসময়ত ছাৰে সুধিলে – ট্ৰেন্সফৰ্মাৰ দেখিছনে নাই?\nকিছুসময় ছাত্ৰহ’ত নিমাত৷ তাৰ পিছত দ্বিতীয় বেঞ্চত বহি থকা গুৰুপ্ৰসাদে মাত লগালে – দেখিছোঁ ছাৰ৷\n- ক’ত দেখিছ? ছাৰে সুধিলে৷\n- গৰু এৰাল দিবলৈ যাওঁতে ৰাষ্টাৰ কিনাৰত দেখিছো ছাৰ!\nগিৰ্জনি মাৰি আটায়ে হাঁহি দিলে৷ গুৰুপ্ৰসাদৰ ভুল হোৱা নাছিল, সততাৰে সি সঁচা কথাই কৈছিল৷ আনঠাইত ট্ৰেন্সফৰ্মাৰ দেখাৰ আমাৰ কোনো সুবিধা নাছিল৷\nক্লাছ শেষ হ’বৰ হ’ল৷ বিজ্ঞানৰ অগ্ৰগতিৰ কথা জানিবৰ কাৰণে বাতৰি কাগজ পঢ়াটো কিমান আৱশ্যক, কথা গৈ তাত পৰিলগৈ৷ হঠাতে ছাৰে সুধিলে – তহ’তে বা আকৌ বাতৰি কাগজ দেখিছনে নাই! সকলো নিমাত৷\nছাৰে গুৰুপ্ৰসাদলৈ চাই নিক্ষেপ কৰিলে – হেৰৌ, বিয়াত যে উপহাৰ বান্ধি দিয়ে, মাৰোৱাৰী দোকানত যে বস্তু ভৰাই দিয়ে, সেইখনৰ কথা কৈছোঁ৷\n(“জীৱন বাটৰ ৰসঃ”-ত থকা কাহিনীবোৰ ইতিহাস নহয় আৰু চৰিত্ৰসমূহৰ বেছিভাগেই কাল্পনিক৷ কবিৰ ভাষাত – অৰ্ধেক মানৱী এইয়া, অৰ্ধেক কল্পনা ৷ এই কাহিনীটো মনত পেলাই দিলে কিছুদিন ছাৰৰ সহকৰ্মী হোৱাৰ সুযোগ লাভ কৰা ভন্টীয়ে, মানসী দেৱীয়ে৷ “জীৱন বাটৰ ৰস”-ৰ যিকোনো এটা খণ্ড পঢ়িবৰ মন গলে এই লিংকটোত পাব – http://utpalbaruah.blogspot.com)\nPosted by Utpal Badol Baruah at 9:40 AM No comments:\nজীয়াই থকাৰ প্ৰশিক্ষণ - সাদিন, ২ ফেব্ৰুৱাৰী, ২০১৮ সংখ্যাৰ ১১ নং পৃষ্ঠা\nজীয়াই থকাৰ প্ৰশিক্ষণ\nআজিকালি দিনটোৰ যিকোনো সময়তে আকাশ মাৰ্গৰ ক’ত কেইখন বিমান উৰি আছে তাক পোনে পোনে দেখাৰ সুবিধা হৈছে৷ অৰ্থাৎ আপোনাৰ চিনাকি কোনোবা যদি ক’ৰবাৰ পৰা আহিব লগা আছে আৰু আপুনি যদি বিমানখনৰ নম্বৰটো জানে তেতিয়াহলে আপোনাৰ কম্পিউটাৰ বা মোবাইলৰ পৰ্দাত তেখেত আহি থকা বিমানখনৰ দৃশ্যটো চাই থাকিব পাৰে৷ পৃথিৱীৰ ব্যস্ত বিমানকোঠ একোটাৰ ওপৰত দিনটোৰ কোনোবাটো সময়ত উৰি থকা বিমানৰ সংখ্যা দেখিলে আচৰিত মানিব লাগে! আমাৰ দেশৰ ৰাজধানী দিল্লীতে আজিকালি দৈনিক পাঁচশখন বিমানৰ আগমণ আৰু প্ৰস্থান হয়৷ দৈনিক অহা-যোৱা কৰা ইমানবোৰ বিমান তলত বহি থকা মাত্ৰ কেইজনমান লোকে কেনেকৈ পৰিচালনা কৰে? তেওঁলোকৰ ভুল হোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকেনে নাথাকে? ইমান নিখূঁটকৈ বিমান এখন এক নিৰ্দিষ্ট গতিপথত পৰিচালনা কৰি আনি সুৰক্ষাৰে অৱতৰণ কৰোৱাটো টান কথা নহয় নেকি? যদি ধনী দেশত বিলাসী যন্ত্ৰ প্ৰয়োগ কৰি এই কাম কৰা হয় তেনেহলে দুখীয়া দেশত বিমান দুৰ্ঘটনা বেছিকৈ নহয় কিয়? কি মন্ত্ৰৰ প্ৰভাৱত আকাশত একেলগে শ শ বিমান উৰি থকাৰ পিছতো বিমান যাত্ৰাই আজিৰ দিনত আটাইতকৈ সুৰক্ষিত আৰু নিৰ্ভৰযোগ্য পৰিবহন ব্যৱস্থা?\nএই আটাইকেইটা প্ৰশ্নৰ উত্তৰ বিচাৰি গৈ থাকিলে আপুনি অৱশেষত জানিব পাৰিব যে বিমান পৰিবহন ব্যৱস্থাটো সামগ্ৰিক ভাবে নিয়ন্ত্ৰণ কৰে ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ এটা বিশেষ বিভাগে, নাম আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় অসামৰিক বিমান পৰিববহন সংস্থা বা International Civil Aviation Organization (ICAO)৷ ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ ১৯৩ খন সদস্য ৰাষ্ট্ৰৰ ভিতৰত ১৯২ খন দেশেই এই বিমান পৰিবহন ব্যৱস্থাটো মানি লৈ নিজ নিজ দেশৰ কাৰ্যপদ্ধতি নিৰ্ধাৰণ কৰিব লাগে৷ এই সংস্থাটোৱে বিমান পৰিচালনা ব্যৱস্থাটোৰ লগত জড়িত ব্যক্তিসকলক প্ৰশিক্ষণ দিবৰ বা্বে ‘পানী সৰকিব নোৱাৰা’ এটা নিখূঁট পদ্ধতি ব্যৱহাৰ কৰে৷ পৃথিৱীৰ আটাইবোৰ দেশতে একে কামৰ বাব একে পদ্ধতি আৰু একে প্ৰক্ৰিয়া ব্যৱহাৰ কৰা হয়, আনকি এই কামৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰিব লগা শব্দ আৰু তাৰ উচ্চাৰণো সমগ্ৰ পৃথিৱীতে একে৷ বিমান পৰিবহন ব্যৱস্থাত সততে ব্যৱহাৰ হোৱা এটা বাক্য হৈছে – There is no second chance, ভুল শুধৰাবৰ সুবিধা দুনাই নাহে! সেয়ে, বিমান পৰিবহনৰ লগত জড়িত সকলো কৰ্মচাৰীক এনেকৈ প্ৰশিক্ষণ দিয়া হয় বা সকলো যন্ত্ৰপাতি এনেকৈ নিৰ্মান আৰু পৰিচালনা কৰা হয় যে সুৰক্ষাৰ বিষয়টোৰ লগত কদাপিও অকণো আপোচ কৰা নহয়!\nসাম্প্ৰতিক সময়ত এটা অতি আৱশ্যকীয় কামৰ বাবে (বিমান পৰিবহন) উপযুক্তলোকক গঢ় দিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা এই প্ৰশিক্ষণ প্ৰনালীটোৰ নাম – ট্ৰেইনএয়াৰ প্লাছ্ (TRAINAIR PLUS)৷ ট্ৰেইনএয়াৰ প্লাছে এজন কৰ্মচাৰীক দক্ষ আৰু যোগ্য কৰি গঢ়ি তোলা প্ৰক্ৰিয়াটোৰ তিনিটা দিশত বিশেষভাবে গুৰুত্ব দিয়ে - Knowledge বা জ্ঞান, Skill বা দক্ষতা আৰু Attitude বা দৃষ্টিভঙ্গী৷ এই তিনিওটাকে একেলগ কৰি KSA বুলি কোৱা হয়৷ এই তিনিওটা উপাদানৰ সম অনুপাতেহে এজন দক্ষ কৰ্মচাৰীক তৈয়াৰ কৰিব পাৰে৷ এই তিনিওটাৰ এটাও যদি কম থাকে তেনেহলে ইপ্সিত ফল পাব পৰা নাযায়৷ তিনিটা পৰ্যায়ত সমাপ্ত কৰিব পৰা এনে প্ৰশিক্ষণত মুঠতে সাতটা স্তৰ আছে৷ প্ৰথম স্তৰটো হৈছে কি উদ্দেশ্যে প্ৰশিক্ষণৰ প্ৰয়োজন হৈছে আৰু কেনেকৈ সেই উদ্দেশ্য পূৰণ হোৱা বুলি সিদ্ধান্ত ল’ব পৰা যাব, সেয়া পোনতেই নিৰ্ধাৰণ কৰি লোৱাটো৷ স্তৰ দুই - এই কামৰ বাবে কি জ্ঞান, দক্ষতা আৰু দৃষ্টিভংগীৰ প্ৰয়োজন সেইয়া ঠিক কৰা৷ তৃতীয় স্তৰ – প্ৰশিক্ষণৰ আগতে প্ৰশিক্ষাৰ্থী আৰু কৰিব লগা কামটো সম্পৰ্কে বিস্তৃত অধ্যয়ন৷ ইয়াতে প্ৰথম পৰ্যায়টো শেষ হয় ৷ দ্বিতীয় পৰ্যায় আৰম্ভ হয় প্ৰশিক্ষণৰ বিষয়সূচী (Design of Curriculum) নিৰূপণেৰে – স্তৰ চতুৰ্থ৷ পঞ্চম স্তৰত পাঠ্যক্ৰম প্ৰস্তুতি ( Design of Modules)৷ ষষ্ঠ স্তৰ – প্ৰশিক্ষণৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় সকলো সামগ্ৰীৰ শেষ প্ৰস্তুতি আৰু সম্পৰীক্ষা (Production & Developmental Testing)৷ দ্বিতীয় পৰ্যায় সমাপ্ত৷ শেষ পৰ্যায় আৰু সপ্তম স্তৰটো হৈছে কানাডাৰ মন্ট্ৰিয়েলত থকা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় অসামৰিক বিমান পৰিববহন সংস্থাৰ কাৰ্যালয়ৰ পৰা অনুমতি প্ৰদান৷\nএটা সহজ উদাহৰণ লৈ স্তৰকেইটা আলোচনা কৰিলে বুজিবলৈ সহজ হ’ব৷ ধৰাহওঁক চিলাই মেছিন চলাবলৈ এটা প্ৰশিক্ষণৰ প্ৰয়োজন৷ ট্ৰেইনএয়াৰ পদ্ধতিৰে তাৰ বাবে এটা প্ৰশিক্ষণৰ ব্যৱস্থা কৰিব লাগে৷ প্ৰথম স্তৰ – এই প্ৰশিক্ষণৰ পিছত প্ৰশিক্ষাৰ্থীয়ে ছিংগাৰ কোম্পানীয়ে প্ৰস্তুত কৰা এটা চিলাই মেছিনত তিনি ধৰণৰ চিলাই, মিনিটচ অন্তত দুই মিটাৰকৈ প্ৰস্তুত কৰিব পাৰিব লাগিব৷ দ্বিতীয় স্তৰ – এই কামৰ বাবে প্ৰশিক্ষাৰ্থীৰ থাকিব লগা জ্ঞান (Knowledge) হৈছে – বিভিন্ন ধৰণৰ কাপোৰ, সূতাৰ ধৰণ, প্ৰকাৰ আৰু গুণ, বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ বেজী, চিলাইৰ ধৰণ, মেচিনৰ বেগ, চিলোৱাৰ দিশ ইত্যাদি৷ দক্ষতা (Skill) হৈছে- কাপোৰ চিনাক্ত কৰিব পৰাৰ ক্ষমতা, কটাৰ কৌশল আয়ত্ব, পোন আৰু বেকাকৈ কাটিব পৰাৰ দক্ষতা, বিভিন্ন বেগত মেচিন চলাব পৰাৰ ক্ষমতা ইত্যাদি ৷ দৃষ্টিভংগী (Attitude) হৈছে – কলাসন্মতভাবে কাপোৰ আৰু ৰঙৰ নিৰ্বাচন, চিলোৱাৰ ষ্টাইল নিৰ্ধাৰণ, এই বিষয়টো সম্পৰ্কে নতুন কথা শিকাৰ আগ্ৰহ, হব পৰা সম্ভাৱ্য মেচিনটোৰ বিজুতিৰ প্ৰতি সচেতনতা ইত্যাদি৷ তৃতীয় স্তৰত প্ৰশিক্ষণ লব লগা প্ৰশিক্ষাৰ্থীসকল কেনে পৰ্যায়ৰ আৰু তেওঁলোকৰ বুদ্ধিমত্তা আদিৰ ওপৰত কিছু অধ্যয়ন কৰি লোৱা হয়৷ চতুৰ্থ স্তৰ – এই কথাখিনি শিকোৱাৰ বাবে কিমান দিনৰ পাঠ্যক্ৰমৰ প্ৰয়োজন, প্ৰথমে কাপোৰৰ জ্ঞান নে ৰঙৰ জ্ঞান নে চিলাইৰ জ্ঞানৰ প্ৰয়োজন, কোনটোৰ পিছত কোনটো শিকোৱা উচিত, পাঠ্যক্ৰমৰ মাজত শিকাৰ অগ্ৰগতিৰ কথা বুজিবলৈ কেতিয়া আৰু কেইবাৰ পৰীক্ষা লোৱাৰ প্ৰয়োজন ইত্যাদি৷ পঞ্চম স্তৰ – প্ৰশিক্ষণৰ বাবে লগা সামগ্ৰীৰ প্ৰস্তুতি, কিতাপ, কাপোৰৰ নমুনা, সূতাৰ নমুনা, প্ৰেক্টিকেলৰ বাবে এটা চিলাই মেছিন, এজন দক্ষলোকে দেখুৱাই দিয়া ডেমনষ্ট্ৰেচন্, পৰীক্ষাৰ পদ্ধতি নিৰ্ধাৰণ ইত্যাদি৷ ষষ্ঠ স্তৰত এই গোটেই প্ৰক্ৰিয়াটো এবাৰ হাতে কামে কৰি প্ৰশিক্ষণটো অনুষ্ঠিত কৰি চোৱা হয়৷ তাৰ পিছত এই গোটেই আঁচনিখন এটা নিৰ্দিষ্ট পদ্ধতিত প্ৰস্তুত কৰি প্ৰশিক্ষণ আৰম্ভ কৰিবৰ বাবে অসামৰিক বিভাগৰ মূল কাৰ্যালয়লৈ আবেদন জনাব লাগে৷ বৈজ্ঞানিকভাবে অনেক পৰীক্ষা নিৰীক্ষা কৰাৰ পিছত অসামৰিক বিমান পৰিবহন বিভাগে গ্ৰহণ কৰি প্ৰয়োগ কৰা ই এটা অতি ফলপ্ৰসূ প্ৰশিক্ষণ পদ্ধতি৷ এই পদ্ধতিৰেই বিমান পৰিবহন ব্যৱস্থাৰ লগত জড়িত লোকসকলক কামৰ বাবে প্ৰস্তুত কৰা হয়৷\nমই এই পদ্ধতিটো আন এটা কামত লগোৱাৰ কথা প্ৰায়েই ভাবি থাকোঁ৷ মোৰ দৃঢ় বিশ্বাস, একমাত্ৰ জ্ঞান আৰু প্ৰকৃত শিক্ষাইহে এটা জাতিক উন্নতিৰ শিখৰলৈ লৈ যাব পাৰে৷ সেয়ে শৈক্ষিক বিষয়ত যদি উত্তৰণ নহয়, তেনেহলে আন কোনো কাৰকে আমাক উন্নতিৰ শিখৰত বেছি দিন ধৰি ৰাখিব নোৱাৰে৷ পৃথিৱীৰ আগশাৰীৰ দেশৰ লগত ফেৰ মাৰিব পৰাকৈ আমি এটা শিক্ষা পদ্ধতি আৰু প্ৰশিক্ষণ প্ৰক্ৰিয়া গঢ় দিব নোৱাৰোনে? স্তৰ এক- অসমৰ অসমীয়া স্কুলৰ পৰা পাছ কৰা প্ৰতিজন ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়েই অসমীয়া, ইংৰাজী আৰু হিন্দী ভাষাত সলসলীয়াকৈ কথা ক’ব পাৰিব, তেওঁলোকৰ প্ৰজ্ঞা (IQ), মানসতা (EQ), স্বাস্থ্য (PQ) আৰু আৰু আধ্যাত্মিক (SQ) বিকাশৰ মান (Holistic Development) দেশৰ যিকোনো ঠাইৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীতকৈ উৰ্ধত থাকিব৷ প্ৰশাসনীয় পৰীক্ষাত সফল হোৱা ত্ৰিশ শতাংশতকৈও অধিক ছাত্ৰ-ছাত্ৰী আমাৰ অসমৰ হ’ব৷ স্তৰ দুই- অসমৰ বিশ্ববিদ্যালয় আৰু বচা বচা গুণীলোকৰ এখন কমিটিয়ে ইয়াৰ বাবে প্ৰয়োজন হোৱা জ্ঞান, দক্ষতা আৰু দৃষ্টিভংগীৰ এখন তালিকা কৰিব৷ স্তৰ তিনি – আমাৰ ৰাজ্যৰ বিভিন্ন ঠাইত থকা স্কুলবোৰত এই পদ্ধতি কেনেকৈ প্ৰয়োগ কৰা হ’ব সেই সম্পৰ্কে বস্তুনিষ্ঠ অধ্যয়ন কৰি আঁচনি প্ৰৱৰ্তন হ’ব৷ আঁচনিখনে সকলো ঠাইৰ স্কুলবোৰ সামৰি ল’ব৷ স্তৰ্ চাৰি- প্ৰজ্ঞা, মানসতা, স্বাস্থ্য আৰু আধ্যাত্মিক বিকাশ, এই চাৰিওটা দিশৰ সৰ্বাঙ্গীন উন্নতিৰ বাবে পাঠ্যক্ৰম প্ৰস্তুত কৰা হ’ব৷ স্তৰ পাঁচ- প্ৰতিটো শ্ৰেনীৰ বাবে বিষয়সুচী আৰু পাঠদানৰ আহিলা নিৰ্ধাৰিত হ’ব৷ স্তৰ ছয়- শিক্ষকসকলক প্ৰথমে প্ৰস্তুত কৰি লোৱা আঁচনিৰে এই নতুন ব্যৱস্থা অসমত প্ৰৱৰ্তন হ’ব৷\nমোৰ দৃঢ় বিশ্বাস, মাত্ৰ একুৰী বছৰৰ ভিতৰতে এনে এখন আঁচনিয়ে অসমৰ শিক্ষা জগতলৈ আমূল পৰিৱৰ্তন কঢ়িয়াই আনিব পাৰিব৷ সততে অস্তিত্বৰ সংকটত ভুগি থকা অসমৰ সকলো বাসিন্দাৰ বাবেই এনে এখন আঁচনি হ’ব পাৰে জীৱন যুদ্ধত জীয়াই থকাৰ প্ৰশিক্ষণ৷


Oripect in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Oripect ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nOripect ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Oripect Price and Pack Size in Assamese - Oripect ar mulya aaru pakor size\nOripect ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Oripect Benefits & Uses in Assamese- Oripect ar laabh aaru byavaharsamuh\nOripect ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Oripect Dosage & How to Take in Assamese - Oripect ar paali aaru xeya kenedore lobo\nOripect ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Oripect Side Effects in Assamese- Oripect ar parshwakriyasamuh\nOripect সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Oripect Related Warnings in Assamese- Oripect xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Oripectৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Oripect with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Oripect ar gurutor kriya-pratikriya\nOripect মতভেদসমূহ- Oripect Contraindications in Assamese- Oripect nishedhsamuh\nOripect ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Oripect in Assamese- Oripect ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Oripect ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Oripect Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Oripect kriya-pratikriya\nOripect ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Oripect Benefits & Uses in Assamese - Oripect ar laabh aaru byavaharsamuh\nOripect তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nOripect ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Oripect Dosage & How to Take in Assamese - Oripect ar paali aaru xeya kenedore lobo\nOripect-ৰ উপাদানসমূহ - Oripect Active Ingredients in Assamese - Oripect-ar upadaansamuh\nOripect ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Oripect Side Effects in Assamese - Oripect ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Oripect ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nOripect সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Oripect Related Warnings in Assamese - Oripect xonkranta xatarkatabanisamuh\nOripect-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nOripectএ গৰ্ভৱতী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত সুতীব্ৰ প্ৰভাৱ দেখুৱায়। এইবাবে ইয়াক চিকিতসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহে গ্ৰহণ কৰিব। আপোনাৰ ইচ্ছা অনুসৰি গ্ৰহণ কৰিলে ই ক্ষতিকাৰক হব পাৰে।\nOripect-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nআপুনি যদি স্তন্যপায়ী মহিলা তেন্তে Taking Oripect গ্ৰহণে গম্ভীৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া কৰিব পাৰে। চিকিতসকে প্ৰয়োজনীয় বুলি কোৱাৰ পূৰ্বে Oripect গ্ৰহণ কৰিব নালাগে।\nবৃক্কত Oripect কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nOripectৰ বৃক্ক ত মধ্যমীয়া পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া হব পাৰে। আপুনি যদি ইয়াৰ কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া দেখা পায় তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা লগে লগে বন্ধ কৰক। এই ঔষধটো পুনৰাই ব্যৱহাৰ কৰাৰ পূৰ্বে চিকতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nযকৃতত Oripect কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nOripectৰ কলিজাত মৃদু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকিব পাৰে। বেছিভাগ মানুহেই কলিজা ত কেতিয়াও একো প্ৰভাৱ পৰা নেদেখিব।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Oripect ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nহৃদয় ৰ বাবে Oripect কেতিয়াবাহে ক্ষতিকাৰক।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Oripectৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Oripect with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Oripect ar gurutor kriya-pratikriya\nOripect তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nOripect মতভেদসমূহ - Oripect Contraindications in Assamese - Oripect nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Oripect লোৱা অনুচিত যাতে -\nOripect ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Oripect in Assamese - Oripect ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Oripect-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Oripectয়ে অভ্যাসৰ সৃষ্টি নকৰে।\nOripect লোৱাৰ পিছত আপোনাৰ টোপনিভাৱ আহিব পাৰে। সেয়ে এনে কাম কৰাটো নিৰাপদ নহয়।\nহয়, কিন্তু আপুনি ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অনুসাৰেহে Oripect লোৱা উচিত।\nনহয়, মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত Oripectৰ ব্যৱহাৰ প্ৰভাৱশালী নহয়।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Oripect ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Oripect Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Oripect kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Oripectৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nOripect আৰু খাদ্যৰ প্ৰভাৱৰ ওপৰত কোনো তথ্য নাই কিয়নো এয়া এতিয়ালৈ বৈজ্ঞানিক ভাৱে গৱেষণা কৰা হোৱা নাই।\nমদ আৰু Oripectৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nগৱেষণাৰ অভাৱত, Oripect লোৱাৰ সময়ত মদ্যাপন কৰা সম্পৰ্কত একো ক'ব পৰা নাযায়।\nOripect ৰ অনুকল্প - Substitutes for Oripect in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Oripect লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Oripect ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Oripect সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Oripect ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Oripect সেৱন কৰে?


Current Affairs in Assamese - MCQ | Assam Study Centre\nNovember 7, 2020 by Assam Study Centre\nCurrent Affairs in Assamese | Daily Current Affairs Quiz হৈছে Assam Study Centreৰ এক ব্যতিক্রমী প্রচেষ্টা। এই শিতানৰ যোগেদি অসমৰ ছাত্র-ছাত্রীসকলক বিভিন্ন প্রতিযোগিতামূলক পৰীক্ষাৰ প্রস্তুতিৰ বাবে অসমীয়া ভাষাত নিয়মীয়াভাৱে Quiz আকাৰত কাৰেণ্ট Current Affairs আগবঢ়াই অহা হৈছে ।\n১) ভাৰতত হাতীৰ বাবে বিশ্বৰ সৰ্ববৃহৎ যত্ন আৰু নিৰাময় কেন্দ্ৰ ক’ত আছে?\n২) আমেৰিকান ইণ্ডিয়া ফাউণ্ডেচন, ডেল প্ৰযুক্তি আৰু মুম্বাই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সৈতে অংশীদাৰীত্বত ৰাষ্ট্ৰীয় দক্ষতা বিকাশ নিগমে আৰম্ভ কৰা প্ৰকল্পটোৰ নাম কি?\nক) প্ৰকল্প সাজু হওক\nখ) প্ৰকল্প ইতিমধ্যে\nগ) প্ৰকল্প উজ্জ্বল ভৱিষ্যত\nঘ) প্ৰকল্প ভৱিষ্যত প্ৰস্তুত\n৩) ভাৰতে নতুন দিল্লীত কয়লাৰ ওপৰত কোন দেশৰ সৈতে পঞ্চম যুটীয়া ৱৰ্কিং গ্ৰুপ (জে ডব্লিউ জি) আয়োজন কৰিছিল?\nখ) আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ\n৪) আধাৰ ভিত্তিক বায়’মেট্ৰিক ডিজিটেল জীৱন প্ৰমাণপত্ৰ (Digital Life Certificate) “জীৱন প্ৰমাণ” এতিয়া ডাকঘৰৰ যোগেৰে দুৱাৰমুখত লাভ কৰিব পাৰিব। আঁচনিৰ মুখ্য হিতাধিকাৰী কোন?\nক) নতুন কৈ জন্ম হোৱা শিশু\nগ) ৰে’লৱে কৰ্মচাৰী\n৫) ছেবিয়ে জাৰি কৰা চাৰ্কুলাৰ অনুসৰি প্ৰতি মিউচুৱেল ফাণ্ড (এমএফ) গৃহত নতুন বিদেশী বিনিয়োগৰ সীমা কিমান?\n১) ৩০০ মিলিয়ন ডলাৰ\n২) ৪০০ মিলিয়ন ডলাৰ\n৩) ৪৫০ মিলিয়ন ডলাৰ\n৪) ৫০০ মিলিয়ন ডলাৰ\n৫) ৬০০ মিলিয়ন ডলাৰ\n৬) কোন কোম্পানীয়ে বিমানবন্দৰত সৌৰ শক্তি প্ৰকল্প স্থাপনৰ বাবে বিমানবন্দৰ অথৰিটি অফ ইণ্ডিয়া (এএআই)ৰ সৈতে এক MoU স্বাক্ষৰ কৰিছিল?\nক) NTPC বিদ্যুৎ ব্যাপাৰ নিগম লিমিটেড\nখ) টাটা পাৱাৰ লিমিটেড\nগ) আদানী গ্ৰীণ এনার্জী লিমিটেড\nঘ) বিক্ৰম সৌৰ লিমিটেড\n৭) ২০২০ চনৰ নিউজিলেণ্ডৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচনত প্ৰথম ভাৰতীয় মূলৰ মন্ত্ৰী হিচাপে কোন নির্বাচিত হৈছে?\nক) জাকিণ্ডা আর্ডান\nখ) কমালা হেৰিছ\nগ) প্ৰমিলা জয়পাল\nঘ) প্ৰিয়ংকা ৰাধাকৃষ্ণণ\n৮) ভাৰতৰ হকীৰ সভাপতি হিচাপে বর্তমান কাক নিযুক্তি দিয়া হৈছে আৰু উত্তৰ পূর্বাঞ্চলৰ পৰা হকী ভাৰতৰ প্রথম ব্যক্তি হিচাপে পৰিগণিত হৈছে ?\nক) মুস্তাক আহমদ\nখ) জ্ঞানেদ্র নিগম্বম\nগ) নৰেন্দ্র বাট্ৰা\nঘ) প্ৰফুল্ল পেটেল\nকেৰালাৰ থিৰুঅনন্তপুৰমৰ কট্টোৰ হাতী পুনৰ সংস্থাপন কেন্দ্ৰক আন্তৰ্জাতিক মানলৈ উন্নীত কৰা হৈছে আৰু ই হাতীৰ বাবে বিশ্বৰ সৰ্ববৃহৎ যত্ন আৰু নিৰাময় কেন্দ্ৰ হ’বলৈ সাজু হৈছে। কেন্দ্ৰটো হৈছে হাতীৰ সুৰক্ষা আৰু সংৰক্ষণৰ বাবে কেৰালা চৰকাৰৰ বিশেষ কাৰ্যসূচীৰ এটা অংশ।\n২) প্ৰকল্প ভৱিষ্যত প্ৰস্তুতঃ\nআমেৰিকান ইণ্ডিয়া ফাউণ্ডেচন, ডেল প্ৰযুক্তি আৰু মুম্বাই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সৈতে অংশীদাৰীভাৱে ৰাষ্ট্ৰীয় দক্ষতা বিকাশ নিগমে বিদ্যাৰ্থীসকলক কেৰিয়াৰ দক্ষতাৰে সুৰক্ষিত কৰাৰ বাবে “প্ৰজেক্ট ভৱিষ্যত প্ৰস্তুত” আৰম্ভ কৰিছে। প্ৰকল্পটোৱে মুম্বাই আৰু দিল্লী-NCR ত ১ লাখৰো অধিক শিক্ষাৰ্থীক সামৰি ল’ব, যাৰ ভিতৰত ৬০ শতাংশ মহিলা থাকিব।\n৫ নৱেম্বৰ, ২০২০ তাৰিখে, ভাৰতে নতুন দিল্লীৰ পৰা ভিডিঅ’ কনফাৰেন্সৰ যোগেৰে ভাৰত আৰু ইণ্ডোনেছিয়াৰ মাজত পঞ্চম যুটীয়া ৱৰ্কিং গ্ৰুপ সফলতাৰে আয়োজন কৰিছিল।\nপেন্সনাৰসকলৰ বাবে আধাৰ আধাৰিত বায়’মেট্ৰিক ডিজিটেল জীৱন প্ৰমাণপত্ৰ এতিয়া ডাকঘৰৰ যোগেৰে আৰু পেন্সনাৰৰ দুৱাৰমুখত পোষ্টমেনৰ যোগেৰে লাভ কৰিব পাৰি। এই সেৱা প্ৰধান মন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে ২০১৪ চনৰ ১০ নৱেম্বৰত মুকলি কৰিছিল। ইয়াৰ যোগেদি কেন্দ্ৰীয় বা ৰাজ্য চৰকাৰ বা আন চৰকাৰী সংগঠনৰ পৰা পেন্সন লাভ কৰা এক কোটিৰো অধিক (10 লাখ) পেঞ্চনাৰ লাভান্বিত হ’ব বুলি আশা কৰা হৈছে।\n৫) ৬০০ নিযুত ডলাৰঃ\n৫ নৱেম্বৰ, ২০২০-ত, চিকিউৰিটিজ এণ্ড এক্সচেঞ্জ বোৰ্ড অফ ইণ্ডিয়া (ছেবি)-এ “মিউচুৱেল ফাণ্ডৰ বাবে বিদেশী বিনিয়োগৰ সীমা বৃদ্ধি” সম্পৰ্কে এক চাৰ্কুলাৰ জাৰী কৰে যাৰ অধীনত প্ৰতি মিউচুৱেল ফাণ্ড (এমএফ) গৃহত বিদেশী বিনিয়োগৰ সীমা বৰ্তমানৰ ৩০০ নিযুত ডলাৰৰ পৰা ৬০০ মিলিয়ন ডলাৰলৈ লৈ দুগুণ বৃদ্ধি কৰা হৈছে ।\n৬) এনটিপিচি বিদ্যুৎ ব্যাপাৰ নিগম (এনভিভিএন) লিমিটেড:\n৫ নৱেম্বৰ ২০২০ তাৰিখে, ভাৰতীয় বিমান প্রাধিকৰণে বিমানবন্দৰত সৌৰ শক্তি প্ৰকল্প স্থাপন কৰিবলৈ আৰু বিমানবন্দৰত বৈদ্যুতিক বাহন গ্ৰহণ কৰাত উদগনি দিবলৈ, এন টি পি চি লিমিটেডৰ সহযোগী কোম্পানী এন টি পি চি বিদ্যুৎ ব্যাপাৰ নিগম (এন.এ.আই.) সৈতে এক বুজাবুজিৰ চুক্তিত স্বাক্ষৰ কৰে।\n৭) প্ৰিয়ংকা ৰাধাকৃষ্ণণ\n২০২০ চনৰ ২ নৱেম্বৰত, ৪১ বছৰীয়া প্ৰিয়ংকা ৰাধাকৃষ্ণণ নিউজিলেণ্ডৰ প্ৰথম ভাৰতীয় মূলৰ মন্ত্ৰী হয়। প্ৰিয়ংকা কেৰালাৰ এৰনাকুলাম জিলাৰ পাৰাভৰৰ বাসিন্দা। তেওঁৰ জন্ম তামিলনাডুৰ চেন্নাইত হৈছিল।\n৬ নৱেম্বৰ ২০২০ তাৰিখে মণিপুৰৰ জ্ঞানেদ্র নিগম্বমক ভাৰতীয় হকীৰ সভাপতি হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হৈছে। ভাৰতৰ উত্তৰ পূর্বাঞ্চলৰ পৰা সভাপতি হিচপে নিযুক্তি লাভ কৰা নিগম্বম হৈছে প্রথম গৰাকী ব্যক্তি।\nCategories Current Affairs, Daily G.K., G.K. Tags Current Affairs for APSC, daily current affairs, daily current affairs for psc, daily current affairs for upsc, Daily Current Affairs Quiz Post navigation


দুখজনক! সুমাত্ৰাৰ অন্তিমটো মতা গঁড়ৰ মৃত্যু|tam-the-last-rhino-in-sumatra-malaysia-dies– News18 assam\nদুখজনক! সুমাত্ৰাৰ অন্তিমটো মতা গঁড়ৰ মৃত্যু\nপ্ৰজাতিটোৰ ইমান নামৰ মাইকী গঁড়জনীহে বাকী ৰৈছেগৈ। লগৰীয়া নোহোৱাকৈ এতিয়া এই প্ৰজাতিৰ বংশবৃদ্ধিৰ দুৱাৰখন চিৰকাললৈ বন্ধ হৈ গ’ল।\nLast Updated : May 28, 2019, 20:33 IST\nটেম নামৰ গঁড়টো আছিল মালয়েছিয়াৰ সুমাত্ৰাত পোৱা অন্তিমটো গঁড়। দীঘলীয়া অসুস্থতাৰ পিছত গঁড়টোৰ মৃত্যু ঘটাত এতিয়া কেৱল গঁড়ৰ প্ৰজাতিটোৰ ইমান নামৰ মাইকী গঁড়জনীহে বাকী ৰৈছেগৈ। লগৰীয়া নোহোৱাকৈ এতিয়া এই প্ৰজাতিৰ বংশবৃদ্ধিৰ দুৱাৰখন চিৰকাললৈ বন্ধ হৈ গ’ল। এটা প্ৰজাতিৰ কফিনত অন্তিমটো গজাল পৰিল!\nযোৱা এপ্ৰিল মাহৰ পৰাই অসুস্থ হৈ আছিল টেম, দুৰ্বল হৈ পৰা ৩০বছৰীয়া গঁড়টোৱে ২৭ মে’ সোমবাৰে অন্তিম নিশ্বাস ত্যাগ কৰে। সাবাহৰ টাবিন বন্যপ্ৰাণী ৰিজাৰ্ভত ২০০৮চনৰ পৰা মৃত্যুপৰ্যন্ত আছিল টেম।\nআমি আজি সুমাত্ৰাৰ অন্তিমটো জীৱিত মতা গঁড় টেমক চিৰবিদায় জনাইছো। কেৱল এটা প্ৰাণীৰ মৃত্যুয়ে নহয় এটা প্ৰজাতি শেষ হৈ যোৱাৰ বাবে আমি অত্যন্ত শোকস্তব্ধ।\nডব্লিউ ডব্লিউ এফ মালয়েছিয়াই ফেচবুকত লিখে।\nঅত্যন্ত বিৰল প্ৰজাতিৰ সুমাত্ৰাৰ গঁড়ৰ অন্তিমটো বংশধৰৰ মৃত্যু আৰু অসুস্থতাৰ সঠিক কাৰণ নিৰ্ধাৰণ কৰিব পৰা হোৱা নাই যদিও বয়সৰ কাৰণে লিভাৰ আৰু কিডনী ৰোগগ্ৰস্ত হৈ পৰাকে চিকিৎসকে টেমৰ মৃত্যুৰ কাৰণ আখ্যা দিছে। উল্লেখযোগ্য যে সুমাত্ৰাৰ গঁড়ৰ গড় জীৱনকাল ৩৫–৪০বছৰৰ ভিতৰত।\nসুমাত্ৰাৰ গঁড়ৰ প্ৰজাতিক ২০১৫চনত মালয়েছিয়াত বিলুপ্ত আখ্যা দিয়া হৈছিল। টেম জীয়াই থকাৰ কাৰণে প্ৰজাতিটো সংৰক্ষণৰ কিছু ক্ষীণ আশা পুহি ৰাখিছিল বন্যপ্ৰাণী সংৰক্ষকসকলে।\nদুৰ্ভাগ্যজনকভাৱে টেমৰ বীৰ্য কৃত্ৰিমভাৱে আন দুজনী মাইকী গঁড়ৰ গৰ্ভত আইভিএফ ব্যৱস্থাৰে সংৰোপণৰ চিকিৎসকলৰ প্ৰয়াস ব্যৰ্থ হয়। ২০১৪চনত নিজৰ সংৰক্ষণলৈ অনা ইমান আৰু ২০১১চনত জিম্মাত লোৱা পানটাঙ নামৰ মাইকী গঁড় দুজনীৰ পৰা নতুনকৈ পোৱালী জন্ম দিয়াৰ আশা মৰহি যায়।\n২০১৭চনত কৰ্কট ৰোগত আক্ৰান্ত পানটাঙক গুলীয়াই হত্যা কৰিবলগীয়া পৰিস্থিতিৰ সৃষ্টি হয়। মালয়েছিয়াত এতিয়া নিজৰ প্ৰজাতিৰ একমাত্ৰ জীৱিত গঁড় ইমান।\nসুমাত্ৰাৰ বাহিৰে আন ঠাইত মিলাই কেৱল ৮০টা মানহে গঁড় মালয়েছিয়াৰ বিভিন্ন ঠাইত বাকী ৰৈছেগৈ। বসতিৰ অভাৱ আৰু চোৰাং চিকাৰীৰ উপদ্ৰৱৰ কাৰণে বিলুপ্ত হৈ পৰিছে বিৰল প্ৰাণীবিধ।\nবন্যপ্ৰেমীসকলে এতিয়াও আশা কৰি আছে যে হয়তো ইমানৰ গৰ্ভত কৃত্ৰিমভাৱে অন্য গঁড়ৰ বীজ সংৰোপণ কৰি প্ৰজাতিটো ৰক্ষা কৰিব পৰা যাব। কিন্তু সেই আশা যথেষ্ট ক্ষীণ।\nFirst published: May 28, 2019, 20:33 IST


উত্তৰপূর্ব কয়লা ক্ষেত্ৰ পুনৰ মুকলি আৰু মাৰ্ঘেৰিটাৰ সাময়িক উন্নয়নৰ হেতু মাৰ্ঘেৰিটাত উপস্থিত হয় মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা » Gana Adhikar\nHome Main Stories উত্তৰপূর্ব কয়লা ক্ষেত্ৰ পুনৰ মুকলি আৰু মাৰ্ঘেৰিটাৰ সাময়িক উন্নয়নৰ হেতু মাৰ্ঘেৰিটাত উপস্থিত...\nউত্তৰপূর্ব কয়লা ক্ষেত্ৰ পুনৰ মুকলি আৰু মাৰ্ঘেৰিটাৰ সাময়িক উন্নয়নৰ হেতু মাৰ্ঘেৰিটাত উপস্থিত হয় মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা\nলেখাপানীৰ পৰা শৰৎ গগৈ, ১৯ জুন : উত্তৰপূর্ব কয়লা ক্ষেত্ৰ পুনৰ সজীৱ আৰু মাৰ্ঘেৰিটাৰ সাময়িক উন্নয়নৰ হেতু মুখ্যমন্ত্ৰী আসনত অধিস্থিত হৈ পুন প্ৰথমবাৰৰ বাবে আজি মাৰ্ঘেৰিটাত আহি উপস্থিত হয় অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা ।\nমাৰ্ঘেৰিটাৰ অৱৰ্ত ভৱনত উপস্থিত হোৱা লগে লগে মাৰ্ঘেৰিটাৰ সমষ্টিৰ সমূহ জনসাধাৰণ , স্থানীয় দল সংগঠন, বিজেপিৰ কৰ্মকর্তা সকলে বিপুল উষ্ম আদৰণি জনাই । কথা দি কথা ৰাখিলে মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই ,কাৰণ প্ৰাক নিৰ্বাচনী প্ৰচাৰ সভালৈ আহি হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই মাৰ্ঘেৰিটা বাসীক কথা দিছিল যে অসমত বিজেপিয়ে চৰকাৰ গঠন কৰিলে দীৰ্ঘ দিনৰ পৰা বন্ধ হৈ থকা মাৰ্ঘেৰিটাৰ উত্তৰ-পূৱ কয়লা ক্ষেত্ৰক পুনৰ সজীৱ কৰি তুলিব । সেই অনুসৰী আজি মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই মাৰ্ঘেৰিটাত উপস্থিত হৈ উত্তৰ-পূৱ কয়লা ক্ষেত্ৰৰ উচ্চস্তৰীয় বিষয়ববীয়া সৈতে উত্তৰ-পূৱ কয়লা ক্ষেত্ৰক পুনৰ মুকলি কৰি তোলাৰ ক্ষেত্ৰত এক গুৰুতৰপূৰ্ণ আলোচনাত মিলিত হয় । উত্তৰপূর্ব কয়লা উদ্যোগটো পুনৰ মুকলি কৰাৰ বাবে স্থানীয় ৰাইজ আৰু দল সংগঠনে মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাক সুকীয়া সুকীয়াকৈ স্মাৰক পত্ৰ পোনপটীয়াকৈ দাখিল কৰে । মুখ্যমন্ত্ৰী গৰাকীয়ে বিভিন্ন দল সংগঠন আৰু স্থানীয় ৰাইজৰ লগত আলোচনাত মিলিত হোৱাৰ উপৰিও উত্তৰ-পূৱ কয়লা ক্ষেত্ৰৰ মহা প্ৰৱন্ধকসহ উত্তৰ-পূৱ কয়লা ক্ষেত্ৰৰ বহু কেইজন উচ্চস্তৰীয় বিষয়ববীয়া, বিদ্যুৎ বিভাগ, বন বিভাগ, উদ্যোগ বিভাগৰ বিষয়ববীয়া সকল লগত আংশিক আলোচনাত মিলিত হয় । এই আলোচনাৰ পিছতে মূখ্যমন্ত্ৰী গৰাকীয়ে এক সংবাদমেলৰ যোগেদি সংবাদ মাধ্যমৰ আগত অৱগত কৰে যে অতি কম সময়ৰ ভিতৰতে অসমৰ বন বিভাগৰ সংশ্লিষ্ট বিষয়ববীয়া, প্ৰদূষণ নিয়ন্ত্ৰণ বিভাগ, কয়লা মন্ত্ৰলায়ৰ সৈতে অসম চৰকাৰৰ তিনি তৰপিয়া এটা দলে দিল্লীত গৈ উত্তৰ-পূৱ কয়লা ক্ষেত্ৰক পুনৰ সজীৱ কৰি তোলাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱস্থা হাতত লোৱা হব বুলি মাৰ্ঘেৰিটা ৰাইজক আস্থা প্ৰদান কৰে ।উল্লেখ্য যে বিগত বহু সময়ত উত্তৰপূর্ব কয়লা ক্ষেত্ৰ পুনৰ মুকলি হলে ব্যক্তিগত খণ্ডক অসম চৰকাৰে গতাই দিয়া হব বুলি সৰ্বতে চৰ্চা লাভ কৰা বিষয়ৰ ওপৰত মুখ্যমন্ত্ৰী মন্ত্ৰীক সাংবাদিক সকলে সোধা প্ৰশ্নৰ উত্তৰত মুখ্যমন্ত্ৰী মন্ত্ৰী গৰাকীয়ে কয় যে এই ক্ষেত্ৰত ব্যক্তিগত খণ্ডক উত্তৰপূর্ব কয়লা উদ্যোগটো গতাই দিয়া কথা এই মুহূৰ্ত্বত কোনো প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰা কথা নাহে, মুঠতে পুনৰ সজীৱ কৰাৰ কথাহে চিন্তা কৰা হৈছে বুলি সংবাদ মাধ্যমৰ আগত প্ৰকাশ কৰে । যদি উত্তৰপূর্ব কয়লা উদ্যোগটো পুনৰ সজীৱ হৈ উঠে তেন্তে উদ্যোগটোৰ লগত জড়িত হৈ থকা হাজাৰ হাজাৰ কৰ্মচাৰী আৰু অসমৰ ক্ষুদ্ৰ উদ্যোগ সমূহৰ ভৱিষ্যত উজ্বল হোৱাটো এক প্ৰকাৰে নিশ্চিত হৈ পৰিব । মূখ্যমন্ত্ৰী গৰাকীৰ এই ঘোঘণাৰ পিছতে মাৰ্ঘেৰিটাৰ সৰ্বস্তৰৰ ৰাইজ উৎফুল্লিত হৈ পৰা দেখা গৈছে ।\nToday we hadaconstructive discussion with officials of @CoalIndiaHQ at NEC Margherita. We decided that there is merit in immediately starting Tirap colliery & Tirap Open Cast Project. This has potential to produce 0.7 mn tonnes coal per year. 2/4@JoshiPralhad @CoalMinistry pic.twitter.com/OywwvMpnME\nPrevious articleৰাষ্ট্ৰীয় শিক্ষানীতিৰ সৈতে ৰজিতা খুৱাই অসমৰ কৃষি শিক্ষাক আগুৱাই নিব লাগিব : ডা: ৰণোজ পেগু\nNext articleমুখ্যমন্ত্ৰী ড° হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাক আপকু’ তিনিচুকীয়া জিলা সমিতিৰ স্মাৰকপত্ৰ\nVIDEO | ডিগবৈ ইটাভাটাত ভয়ংকৰ অগ্নিকাণ্ড৷অগ্নিত সম্পূৰ্ণভাৱে ভস্মীভূত চাৰিটাকৈ বাসগৃহ৷কেইবা লাখ টকাৰ সা-সম্পত্তি ভস্মীভূত\nকোভিডে প্ৰাণ কাঢ়িলে দিল্লীত কৰ্মৰত জ্যেষ্ঠ সাংবাদিক নিলাক্ষী ভট্টাচাৰ্য্যৰ\nGana Adhikar News - May 1, 2021


কালি ছিপাঝাৰত উচ্ছেদৰ সময়ত যি নিৰ্মমভাৱে তিনিজন লোকক হত্যা কৰা হ’ল, তাক অসম নাগৰিক সমাজে গৰিহণা দিছে।\nঅসম নাগৰিক সমাজ সভাপতি হৰেকৃষ্ণ ডেকা,কাৰ্যকৰী সভাপতি অজিত কুমাৰ ভূঞা,উপ সভাপতি প্ৰশান্ত ৰাজগুৰু আৰু সাধাৰণ সম্পাদক পৰেশ মালাকাৰে স্বাক্ষৰ কৰা বিবৃতিত এনেদৰে কোৱা হৈছে—’আমি শীঘ্ৰে এই ঘটনাৰ এক ন্যায়িক তদন্ত দাবী কৰোঁ৷ আইনৰ শাসনৰ নামত কালিৰ ঘটনাটো এক কলংক৷ গুলীবিদ্ধহৈ ঢলি পৰা মানুহ এজনৰ ওপৰত পাশৱিক উল্লাসেৰে জঁপিয়াই পৰাটো কি এক অমানুষিক বৰ্বৰতা! কেনে এক আচহুৱা অৱস্থা!\nচৰকাৰে নিজেই যেন দিনে দিনে অসমক এক অগ্নিগৰ্ভা পৰিস্থিতিলৈ ঠেলি দিছে! নতুন চৰকাৰ গঠন হোৱাৰ প্ৰায় সমান্তৰালভাৱে যধে-মধে চৰকাৰী মাটি বেদখল মুক্ত কৰাৰ এক অভিযান চলিছে৷ এই অভিযানৰ লক্ষ্য কৰি লোৱা হৈছে মূলত: পূৰ্ববঙ্গীয় মূলৰ মুছলমান সম্প্ৰদায়টোক৷ চৰকাৰী মাটিৰ বেদখল সমৰ্থন কৰাৰ প্ৰশ্ন নুঠে৷\nকিন্তু, য’ত য’ত বেদখল উচ্ছেদ কৰা হৈছে, ক’ৰপৰা কেনেকৈ সেই মানুহখিনি সেই ঠাই সমূহত আহি বহিলহি, সেইটো জানো আমি ভালদৰে অনুসন্ধান কৰি চাইছোঁ?তেওঁলোকক সন্দেহযুক্ত বাংলাদেশী বিদেশী নাগৰিক বুলি কোনে ছাপ মাৰি দিছে? আমি লক্ষ্য কৰিছোঁ শাসনাধিস্থ দল আৰু তেওঁলোকৰ সমৰ্থনত থকা প্ৰচাৰ মাধ্যমে অহৰহ এনে এটা প্ৰচাৰ চলাই আছে৷\nবিদেশী নাগৰিকৰ বিষয়টো শাসকীয় দলবোৰে আজি কিমান দশক ধৰি ৰাজনৈতিক উদ্দেশ্যত ব্যৱহাৰ কৰি আহিছে৷ ই সম্প্ৰতি অসমীয়া সমাজক কেনেকৈ সাম্প্ৰদায়িকভাৱে বিভাজিত কৰিছে,সেইটো আমি সকলোৱে দেখিছোঁ৷ অথচ, বিদেশী নাগৰিক সমস্যাটোৰ স্থায়ী সমাধানৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিকপঞ্জী প্ৰস্তুত হোৱাৰ পিছতো, কেৱল ৰাজনৈতিক স্বাৰ্থতে তাক ওলমাই ৰখা হৈছে৷\nপ্ৰথম প্ৰশ্ন, যিসকলক উচ্ছেদ কৰা হৈছে, তেওঁলোক যদিহে ভাৰতীয় নাগৰিক, আৰু জীৱন-জীৱিকাৰ তাড়নাত ক’ৰবাৰ পৰা আহি তেওঁলোকে এনেদৰে চৰকাৰী মাটিত বহিছে, তাৰ দায়িত্ব চৰকাৰে ল’ব লাগিব৷ গতিকে উচ্ছেদ কৰাৰ আগেয়ে, তেওঁলোকৰ বাবে বিকল্প সংস্থাপনৰ ব্যৱস্থা কৰিব লাগিব৷\nআনহাতে তেওঁলোকৰ নাগৰিকত্ব যদি সন্দেহযুক্ত, তাক আইনৰ দ্বাৰা প্ৰমাণ কৰিব লাগিব৷ কিন্তু তেওঁলোক ভাৰতীয় নাগৰিক নহ’লেও কোনো পৰিস্থিতিতেই তেওঁলোকৰ মানবাধিকাৰ খৰ্ব হ’ব নালাগিব৷ উচ্ছেদৰ সন্দৰ্ভত যাবতীয় যি নীতি- নিয়ম আছে তাক মানিহে উচ্ছেদ কৰিব লাগিব৷\nআমাৰ সন্দেহ হৈছে যে যি ধৰণে এই উচ্ছেদ কাৰ্য চলোৱা হৈছে সেইটো সম্পূৰ্ণৰূপে ৰাজনৈতিকভাৱে উদ্দেশ্য প্ৰণোদিত৷ ই ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ চৰকাৰৰ ৰাজনৈতিক কাৰ্যসূচীৰ এক সম্প্ৰসাৰণহে৷ উচ্ছেদৰ ফলত ক্ষতিগ্ৰস্ত হোৱা লোক সকলৰ দায়িত্ব চৰকাৰে ল’ব লাগিব৷ লগতে এই কথাও আমি ৰাইজক সকীয়াই দিব বিচাৰোঁ, এফালে বেদখল উচ্ছেদৰ নামত এনেদৰে দুখীয়া মানুহক হাৰাশাস্তি কৰা হৈছে আৰু আনফালে আমাৰ প্ৰাকৃতিক আৰু ৰাজহুৱা সম্পদ বাহিৰৰ বনিয়াক দলিচা পাৰি গতাই দিয়া হৈছে৷ সেই বিপজ্জনক বেদখলৰ সন্দৰ্ভত কিন্তু, শাসকীয় দল আৰু তেওঁলোকৰ সমৰ্থক সকল সম্পূৰ্ণ নিৰ্লিপ্ত, নিমাত’৷\nদখল,বেদখল ধুঁৱলি-কুঁৱলি কৰি দি ৰাইজক নি:স্ব কৰাৰ প্ৰক্ৰিয়া এটাহে যেন আৰম্ভ হৈছে বুলি অসম নাগৰিক সমাজে প্ৰতিক্ৰিয়া ব্যক্ত কৰিছে।ই দেশ আৰু জাতিৰ সৰ্বনাশ কৰিব বুলিও অসম নাগৰিক সমাজে সকিয়াই দিছে।


ড° চন্দ্ৰজ্যোতি সোনোৱালৰ সৈতে সাহিত্য ডট অৰ্গৰ অন্তৰঙ্গ আলাপ - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nড° চন্দ্ৰজ্যোতি সোনোৱালৰ সৈতে সাহিত্য ডট অৰ্গৰ অন্তৰঙ্গ আলাপ:\nড° চন্দ্ৰজ্যোতি সোনোৱাল বৰ্তমান ভাৰতৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মানৰ সমাজ বিজ্ঞান শিক্ষণ প্ৰতিষ্ঠান টাটা ইনষ্টিটিউট অফ চচিয়েল চায়েন্স চমুকৈ TISS-ৰ অধ্যাপক তথা গৱেষক৷ তেখেতে অসম তথা উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ জনজাতিসমূহৰ ওপৰত যথেষ্ট গৱেষণা কৰিছে৷ পাঁচখনকৈ মূল্যৱান গ্ৰন্থ লিখাৰ উপৰি যথেষ্ট সংখ্যক প্ৰভাৱী গৱেষণা পত্ৰৰে তেখেতে এই বিষয়টোক চহকী কৰিছে৷ অসম সন্তানৰ এনে কৃতিত্বত আমিও গৌৰৱান্বিত৷\nএই সংখ্যাৰ সাহিত্য ডট অৰ্গত মূল বিষয় হিচাপে লোৱা হৈছিল “অসমৰ বিভিন্ন জনগোষ্ঠী”। মূল বিষয়ৰ লগত সংগতি ৰাখি সাহিত্য ডট অৰ্গৰ তৰফৰ পৰা ড° সোনোৱালৰ সৈতে এটি অন্তৰংগ আলাপত কিছু কথা আলোচনা কৰা হৈছিল। আলাপটিত সাহিত্য ডট অৰ্গৰ হৈ অংশ লৈছিল এই সংখ্যাৰ সাহিত্য ডট অৰ্গৰ সম্পাদক উপাসনা কৃষ্ণাত্ৰেয় শৰ্মাই। আলাপটিৰ লিখিত ৰূপটো সাহিত্য ডট অৰ্গৰ পাঠকসমাজৰ বাবে আগবঢ়াই দিয়া হ’ল:\nসাহিত্য ডট অৰ্গ: আপুনি অসম তথা ভাৰতৰ বিভিন্ন জনজাতি সম্পৰ্কে যথেষ্ট গৱেষণা কৰিছে, বৰ্তমান TISS-ত অধ্যাপক তথা গৱেষক৷ ডিব্ৰুগড়ৰ পৰা TISS মুম্বাইলৈ এই যাত্ৰাৰ বিষয়ে আমাৰ পাঠকসকলক কিছু জনাব নেকি?\nড° সোনোৱাল: মোৰ জন্ম হৈছিল ডিব্ৰুগড়ৰ জকাই সংৰক্ষিত বনাঞ্চলত আৰু শৈশৱো তাতেই কটাইছোঁ৷ তাৰ পাছত ডিব্ৰুগড় চৰকাৰী বালক বিদ্যালয়ত অষ্টম শ্ৰেণীত ভৰ্তি হওঁ৷ এতিয়াও হাবিৰ মাজেৰে চাৰি কি:মি: দূৰত্বৰ জয়াল পথেৰে ফৰেষ্ট গেটলৈ (য’ৰ পৰা বাছ পাওঁ), অকলশৰে পদব্ৰজে প্ৰতিদিনে অহা-যোৱা কৰা কথা মনত পৰিলে শিঁহৰিত হৈ পৰোঁ৷ মাতৃদেৱীলৈ এই ছেগতে প্ৰণাম জনাওঁ- কিমান সাহস থাকিলে এগৰাকী মাতৃয়ে নিজৰ বাৰ বছৰীয়া পুত্ৰক এনে এটা পৰিস্থিতিত অকলশৰে এৰি দিব পাৰে! 1992 চনত মই TISS-ত যোগদান কৰোঁ, তেতিয়াৰ পৰা ইয়াতেই৷ এনেদৰে দুটা সম্পূৰ্ণ ভিন্ন জীৱন জীবলৈ সুযোগ পালোঁ- এপিনে হাবি-বননিৰ মাজত প্ৰকৃতিৰ স’তে এক উদ্বেগহীন জীৱন আৰু আনপিনে মুম্বাইৰ কংক্ৰীটৰ জংগলৰ মাজৰ অতি ব্যস্ততাপূৰ্ণ জীৱন৷\nসাহিত্য ডট অৰ্গ: ছাৰ, আপুনি কেৱল মাত্ৰ অসম(উত্তৰ-পূৱ)ৰে নহয় ভাৰতৰো অইন ঠাইৰ বিভিন্ন জনজাতিৰ বিষয়েও যথেষ্ট গৱেষণা কৰিছে৷ আপোনাৰ দৃষ্টিত অসমৰ জনজাতিসকল আৰু ভাৰতৰ অইন ঠাইৰ জনজাতিসকলৰ সামাজিক ব্যৱস্থাৰ মাজত কিবা চকুত লগা পাৰ্থক্য আছেনে?\nড° সোনোৱাল: ‘জনজাতি’ বুলি কওঁতে সততে আমি ‘অনুসূচিত জনজাতি’কহে বুজাওঁ৷ আমি জনা উচিত যে ‘জনজাতি’ শব্দটি প্ৰকৃততে এটা সমাজ-বৈজ্ঞানিক পৰিভাষাহে৷ সমাজ-বিজ্ঞানীসকলৰ মতে ‘জনজাতি’সমূহ দৰাচলতে কিছুমান এনে মানুহৰ গোট (জনগোষ্ঠী) যাৰ সমাজ ব্যৱস্থা সৰলৰ পৰা জটিলতৰ হ’বলৈ ধৰিছে৷ আনহাতে ‘অনুসূচিত জনজাতি’সমূহ হ’ল ভাৰতৰ সংবিধানে সামাজিক আৰু অৰ্থনৈতিক দিশত পিছ পৰা বুলি চিহ্নিত কৰি বিকাশ আৰু কল্যাণ (development and welfare)-ৰ বাবে বিশেষ ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰা কিছুমান জনগোষ্ঠী৷ সেইবাবে সমাজ-বৈজ্ঞানিকৰ সংজ্ঞা মতে ‘জনজাতি’ আৰু ভাৰতৰ সংবিধানৰ ‘অনুসূচিত জনজাতি’ৰ মাজত পাৰ্থক্য থকাটো একো আচৰিত কথা নহয়৷ এতিয়া আহোঁ আপোনাৰ প্ৰশ্নলৈ, হয় পাৰ্থক্য আছে- ই নৃতাত্বিক, সামাজিক-সাংস্কৃতিক আৰু ৰাজনৈতিক পৃষ্ঠভূমিৰ পাৰ্থক্য৷ পোনতে আহে শাৰীৰিক বৈশিষ্ট্যৰ পাৰ্থক্য৷ উত্তৰ-পূৱ ভাৰতৰ জনজাতিসকলৰ যিদৰে চীন ইত্যাদি দেশৰ পৰা প্ৰব্ৰজনৰ এক ইতিহাস আছে, ভাৰতৰ অইন ঠাইৰ জনজাতিসমূহৰ মাজত তেনে কোনো ইতিহাস নাই৷ যাৰ ফলত শাৰীৰিক বৈশিষ্ট্যৰ ক্ষেত্ৰত অসম তথা উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ জনজাতীয় লোকসকল ভাৰতৰ অইন ঠাইৰ জনজাতীয় লোকতকৈ যথেষ্ট পৃথক৷\nউত্তৰ-পূৱত বাদে ভাৰতৰ অইন ঠাইৰ জনজাতীয় লোকসকল প্ৰাচীন কালৰে পৰাই হিন্দু ৰজা তথা হিন্দু সমাজ ব্যৱস্থাৰ সংস্পৰ্শলৈ আহিছিল, যাৰ ফলত তেওঁলোকৰ সমাজ ব্যৱস্থাত হিন্দু সমাজ তথা সংস্কৃতিৰ বিভিন্ন উপাদান অন্তৰ্ভূক্ত হৈছিল৷ ইপিনে অসমৰ ক্ষেত্ৰত, আমাৰ জনজাতিসমূহে তুলনামূলকভাৱে যথেষ্ট পলমকে’ হিন্দু ধৰ্মৰ সংস্পৰ্শলৈ আহিছিল আৰু সেয়াও মূলতঃ বৈষ্ণৱ পন্থাৰহে৷ সময়ৰ লগে লগে তেওঁলোকে প্ৰায়বোৰ জনজাতীয় পুৰণি পৰম্পৰা এৰাৰ দৰেই হ’ল৷ আনহাতে পাহাৰৰ জনজাতিসমূহৰ মাজত বৃটিছৰ দিনৰ পৰাই খৃষ্ট ধৰ্মই খোপনি পুতিলে৷ এওঁলোকৰ মাজত পৰিচিতি উন্নীতকৰণত খৃষ্ট ধৰ্মই যিমান অৰিহণা যোগাইছে, তেনে এক পৰিবেশ ভাৰতৰ অইন ঠাইৰ জনজাতিসকলৰ মাজত সৃষ্টি কৰাত কিন্তু খৃষ্ট ধৰ্ম সফল নহ’ল।\nভাৰতৰ মূল সুঁতিৰ জনজাতিসমূহ অতীজৰে পৰাই বিভিন্ন হিন্দু ৰজাৰ অধীনত সংগঠিত ৰাষ্ট্ৰশক্তিৰ সংস্পৰ্শ লাভ কৰিছে যিয়ে ভীল, মুণ্ডা, গোন্দ, চাওতাল, ওৰাও আদিবোৰক এক সুকীয়া নৃতাত্বিক গোট হিচাপে সাৰ্বজনীন পৰিচয় লাভ কৰাত বিশেষভাৱে সহায় কৰিছে৷ আনহাতে উত্তৰ-পূৱ ভাৰতৰ জনগোষ্ঠীসমূহ ঔপনিবেশিক শক্তিৰ আগমন ঘটাৰ আগলৈকে তেনে কোনো প্ৰভাৱশালী ৰাষ্ট্ৰশক্তিৰ সংস্পৰ্শলৈ অহা দেখা নাযায়৷ এই জনজাতীয় গোটসমূহ যথেষ্ট বৈচিত্ৰতাপূৰ্ণ, প্ৰতিটো ক্ষুদ্ৰ গোটৰে নিজস্ব ভাষা, সুনিৰ্দিষ্ট ভৌগলিক পৰিসীমা আৰু নিজা কৃষ্টি –সংস্কৃতি আছে৷ তদুপৰি তেওঁলোকৰ মাজত বৈৰীমূলক সম্পৰ্ক থকা দেখা যায়৷\nসাহিত্য ডট অৰ্গ: ছাৰ, সাধাৰণতে দেখা যায় যে আমাৰ অসম তথা উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ জনজাতিসমূহ যথেষ্ট পৰিচিতি সংবেদনশীল, যিটো ভাৰতৰ অইন ঠাইৰ জনজাতিসমূহৰ মাজত তুলনামূলকভাবে যথেষ্ট কম৷ এনে কিয়? তেওঁলোকে বাৰু ভাৰতৰ অইন জনজাতিসমূহৰ তুলনাত মূলসুঁতিৰ মানুহখিনিৰ পৰা নিজকে অধিক বিচ্ছিন্ন( alienated) যেন অনুভৱ কৰে নেকি?\nড° সোনোৱাল: দৰাচলতে ‘পৰিচিতি’ৰ সংজ্ঞাই আপেক্ষিক৷ আমি প্ৰায়ে জনজাতীয় লোকসমূহৰ মাজত পৰিচিতি সংকট হোৱা বুলি উল্লেখ কৰোঁ৷ ইয়াৰ অৰ্থ এয়া যে এই মানুহখিনিয়ে এনে এটা পৰিস্থিতিত আহি উপনীত হৈছে যে য’ত তেওঁলোকে সামাজিক আৰু ৰাজনৈতিক ভাৱে নিজা বুলি দেখুৱাবলৈ কোনো একক সংস্কৃতি আৰু পৰম্পৰাৰ অভাৱ হৈছে৷ তদুপৰি এয়াও সঁচা নহয় যে ভাৰতৰ মূল ভূখণ্ডৰ জনজাতিসমূহ পৰিচিতি সচেতন নহয়৷ প্ৰকৃততে, তেওঁলোকে ইতিমধ্যে দেশৰ বৃহত্তৰ সামাজিক-ৰাজনৈতিক প্ৰেক্ষাপটত এক সুকীয়া পৰিচিতি লাভ কৰিছে৷ কিন্তু উত্তৰ-পূৱৰ জনজাতীয় গোটসমূহ জনসংখ্যাৰ দিশৰ পৰা ক্ষুদ্ৰ আৰু ভিন্নতাৰে পূৰ্ণ৷ তেওঁলোকে বহু পলমকৈহে অজনজাতীয় সমাজ-ব্যৱস্থাৰ সংস্পৰ্শলৈ আহে, বিশেষকৈ বৃটিছৰ আগমনৰ পিছত৷ ভৈয়ামৰ জনজাতিসমূহে আহোম আৰু কোঁচ ৰজাৰ ৰাজত্ব কালত বৈষ্ণৱ পন্থাৰ সংস্পৰ্শলৈ আহি পৰম্পৰাগত জীৱন শৈলী প্ৰায় এৰাৰ দৰেই হ’ল৷ বৈষ্ণৱ পন্থা আৰু ধৰ্মীয় গুৰুসকলৰ প্ৰভাৱ ইমানেই বেছি হ’ল যে এই গোটসমূহে Simon Commission-ৰ সন্মুখত পিছ পৰা শ্ৰেণীভুক্ত কৰিবলৈ লোৱা দাবী কাৰ্য্যসূচীত কোনো প্ৰতিনিধি প্ৰেৰণ নকৰিলে, তেওঁলোকে নিজকে পিছ পৰা জনজাতি অথবা পিছ পৰা জাতি হিচাপে পৰিচয় দিব নিবিচাৰিলে৷\nযেতিয়া ৰাষ্ট্ৰৰ কল্যাণকামী আঁচনিসমূহ আৰম্ভ হ’ল আৰু মানুহবোৰৰ তথাকথিত সামাজিক মৰ্য্যাদাৰ প্ৰকৃত ছবিখন সম্পৰ্কে বোধোদয় হ’ল তেতিয়াহে তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ Ethnic Identity (নৃতাত্বিক পৰিচিতি) সম্পৰ্কে পুনৰ চিন্তন কৰিবলৈ ধৰিলে৷ যাৰ ফলত আমি লানি নিছিগা ৰাজনৈতিক আন্দোলনসমূহ দেখিবলৈ পাইছোঁ আৰু ইয়াৰ সৈতে ওতঃপ্ৰোতভাৱে জড়িত হৈ আছে আন কিছু বিষয় যেনে অৰ্থনীতি, ৰাজনীতি, জনগাঁঠনি, আৱেগ, সমাজ, সংস্কৃতি ইত্যাদি৷ ইয়াৰ বিপৰীতে আকৌ পাহাৰৰ জনজাতিসমূহে সদৃশ নৃতাত্বিক ইতিহাস অথবা খৃষ্টান ভাতৃত্ববোধৰ আধাৰত দেশৰ বৃহত্তৰ সামাজিক ৰাজনৈতিক প্ৰেক্ষাপটত এক সুকীয়া স্থান লাভৰ অৰ্থে একগোট হোৱা দেখা গৈছে৷ এতিয়া আহোঁ বিচ্ছিন্ন অথবা alienated অনুভৱ কৰাৰ কথালৈ, মোৰ মতে এয়া মূলতঃ ৰাজনৈতিক আৰু প্ৰশাসন সম্বন্ধীয়৷ অনুন্নতা, কেন্দ্ৰত যথোপযুক্ত ৰাজনৈতিক প্ৰতিনিধিত্বৰ অভাৱ; জ্বলন্ত বিষয়সমূহ কেন্দ্ৰই যিদৰে চম্ভালিছে, ইত্যাদিবোৰেই এনে অনুভৱৰ আঁৰৰ কাৰণ\nসাহিত্য ডট অৰ্গ: ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত আমাৰ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ লোকসকলক যথেষ্ট উদাৰতাবাদী বুলি জনা যায় বিশেষকৈ নাৰী সম্পৰ্কীয় বিষয়সমূহত, যাৰ কৃতিত্ব ঘাইকৈ জনজাতীয় সমাজৰ প্ৰভাৱকেই দিয়া হয়৷ কিন্তু জনজাতীয় গোটমূহৰ মাজত এতিয়াও ডাইনী হত্যাৰ দৰে প্ৰথাও চলি আছে৷ এনে কিয়? এফালে তুলনামূলকভাৱে সমতাবাদী, লিংগ বৈষম্যৰ পৰা মুক্ত সমাজ, আনপিনে আকৌ এটা মান্ধাতাযুগীয়া অন্ধবিশ্বাসৰ পৰা মুক্ত হ’ব পৰা নাই৷\nড° সোনোৱাল: মই পিছে আপোনাৰ সৈতে সম্পূৰ্ণ সহমত পোষণ কৰিব নোৱাৰোঁ, বিশেষকৈ এই ধাৰণাৰ যে জনজাতীয় সমাজসমূহ লিংগ বৈষম্যমুক্ত৷ চাওঁক status, position, violence ইত্যাদিবোৰ দৰাচলতে আপেক্ষিক সংজ্ঞা, ই নিৰ্ভৰ কৰে সমাজখনৰ প্ৰচলিত আচৰণ বিধিৰ ওপৰত৷ গতিকে এনে ধৰণৰ ধাৰণা(প্ৰশ্নত উল্লেখ কৰা) গঢ় লওঁতে মন কৰিব লাগিব নিৰ্ণায়কসমূহনো কি! জনজাতীয় সমাজসমূহো পুৰুষ প্ৰধান আৰু ইয়াৰ গঠনেই এনেকুৱা য’ত মূল্যৱান সম্পদসমূহৰ(ভৌতিকেই হওঁক বা বৌদ্ধিকেই হওঁক) ওপৰত নাৰীৰ ক্ষমতা, কৰ্তৃত্ব যৎসামান্য অথবা একেবাৰেই নাইকীয়া৷\nমৌখিক পৰম্পৰাসমূহ যেনে; সাধুকথা, কাহিনী, ফকৰা-যোজনা, আপ্তবাক্য ইত্যাদিয়ে নাৰী যে সমাজৰ অত্যন্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ ক্ষেত্ৰসমূহত সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ নিয়ন্ত্ৰণ ইত্যাদিত নাৰী যে এগৰাকী দ্বিতীয় ব্যক্তি তাৰ সম্পূৰ্ণ ইংগিত বহন কৰে৷ ধৰ্মীয় কৰ্মকাণ্ড, গাঁও আৰু সম্প্ৰদায় (community) স্তৰৰ বিভিন্ন সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ, ভূমি আৰু বননিৰ উত্তৰাধিকাৰ ইত্যাদিৰ আওঁতাৰ পৰা নাৰীক বাহিৰত ৰখা হয়৷ পথাৰত পুৰুষৰ সৈতে একেলগে কৰ্মত অংশ গ্ৰহণ কৰা অথবা উৎসৱে পাৰ্বনে সমানে সমানে অংশ গ্ৰহণ কৰাই প্ৰকৃততে নাৰীৰ সমানধিকাৰ নুবুজায়৷ এনেদৰে চাবলৈ গ’লে জনজাতীয় সমাজত নাৰীৰ অৱস্থান আমি ভৱাতকৈ সম্পূৰ্ণ পৃথক৷ গতিকে এনে এক সমাজ ব্যৱস্থাত মোৰ দৃষ্টিত ডাইনী হত্যাৰ দৰে ঘটনা লিংগ বৈষম্যৰ এটা ক্ষুদ্ৰ অংশহে মাথোঁ৷ তদুপৰি এনে নহয় যে ডাইনী বিষয়ত কেৱল নাৰীহে ভুক্তভোগী, পুৰুষো এনে ব্যৱস্থাৰ চিকাৰ হয়৷ জনজাতীয় সমাজত witchcraft-ৰ ধাৰণা অতীজৰে পৰাই প্ৰচলিত৷ এই সম্পূৰ্ণ বিষয়টো দৰাচলতে সন্দেহ, অন্ধবিশ্বাস, কিছুমান ঘটনাৰ কাকতালীয় সংযোগ ইত্যাদিৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠিত৷ সাধাৰণতে অকলশৰীয়া মানুহ, বিধৱা, পৰিত্যক্তমহিলা, বৃদ্ধ দম্পতি আদিয়েই ভুক্তভোগী হোৱা দেখা যায়৷ সেয়ে ইয়াক নাৰীৰ প্ৰতি বৈষম্য বোলাতকৈ সামূহিক হিষ্টিৰিয়া বোলাহে যুগুত হ’ব৷ আৰু সাম্প্ৰতিকভাৱে বৃদ্ধি পোৱা এনেবোৰ ঘটনাৰ বাবে মূলতঃ ভূমি দখল, সম্পত্তি বৃদ্ধি, ব্যক্তিগত শত্ৰুতা ইত্যাদিক ঘাইকৈ জগৰীয়া কৰিব পাৰি৷ এইখিনিতে আন এটা কথাও উল্লেখ কৰোঁ যে এনেবোৰ ঘটনা কেৱল মাত্ৰ জনজাতীয় সমাজতেই দেখা নাযায়, ইয়াৰ উপস্থিতি সাৰ্বজনীন৷\nসাহিত্য ডট অৰ্গ: ছাৰ,আপুনি জনজাতি আৰু বননিৰ সম্পৰ্ক বিষয়েও গৱেষণা কৰিছে? এই বিষয়ে অলপ ক’ব নেকি?\nড°সোনোৱাল: ই প্ৰকৃততে এটা বিশাল বিষয়৷ তথাপি থোৰতে ক’ব পাৰি যে জনজাতি আৰু বননিৰ মাজৰ সম্পৰ্ক সহজীবিতাৰ সম্পৰ্ক৷ দুয়োটাই ইটোৱে সিটোক জীয়াই থাকিবলৈ সহযোগ কৰে৷ কিন্তু ঔপনিৱেশিক চৰকাৰ এই সম্পৰ্ক চিনি পোৱাত ব্যৰ্থ হ’ল আৰু মানুহখিনিক বনজ সম্পদসমূৰ পৰা আইনীভাৱে নিলগাই ৰখাৰ ব্যৱস্থা কৰিলে৷ স্বাধীনোত্তৰ কালৰ ভাৰত চৰকাৰেও একে নীতিকে বাহাল ৰাখিলে, যিয়ে বননিৰ ওপৰত তেওঁলোকৰ অধিকাৰ খৰ্ব কৰিলে৷ শেহতীয়াকৈ জনজাতিসমূহক চৰকাৰৰ বননি ব্যৱস্থাপনা অভিযানত ভূমিকা প্ৰদান কৰা দেখা গৈছে৷ যুটীয়া বননি ব্যৱস্থাপনা এনে এক আঁচনি৷ বননি অধিকাৰ আইন, ২০০৬-খন অৱশ্যে বিচৰা ধৰণৰ পৰিবেশ সৃষ্টি কৰাত ব্যৰ্থ হৈছে৷ দেশৰ বন বিভাগৰো জনজাতিসকলক বননিৰ ওপৰত অধিকাৰ দিবলৈ সদিচ্ছাৰ অভাৱ দেখা যায়৷\nসদৌ শেষত ইয়াকে কওঁ যে সমাজ আৰু সংস্কৃতি সদা পৰিৱৰ্তনশীল৷ পৰম্পৰাসমূহ প্ৰতিটো প্ৰজন্মৰ হাতত নতুন ৰূপ লয়, য’ত অপ্ৰয়োজনীয় কিছু অংশ এৰি সাময়িক সময়ৰ সৈতে ৰজিতা খুৱাই নতুন নিয়মক আদৰি লয়৷ জনজাতি উন্নয়ন আৰু প্ৰশাসনৰ কথা ক’বলৈ যাওঁতে পৰিৱৰ্তিত প্ৰক্ৰিয়াসমূহ জাপি দিয়া ব্যৱস্থা যেনহে লাগে৷ সেয়ে ভবিষ্যতেও জনজাতীয় সমাজৰ উন্নয়নৰ বাবে হাতত লোৱা পৰিকল্পনাসমূহ কৰোঁতে অলপ সাৱধান হোৱা উচিত আৰু নিশ্চয়কৈ তেওঁলোকে যিধৰণে বিচাৰে পৰিৱৰ্তন সেইধৰণেহে হোৱা উচিত৷\nসাহিত্য ডট অৰ্গ: আপোনাৰ লগত আজি আমি ভালেমান কথা পাতিলোঁ আৰু উপকৃতও হ’লোঁ। ভবিষ্যতেও আপোনাৰ গবেষণা কৰ্মই সমাজক তথা আমাক উপকৃত কৰিব বুলি আমি আশাবাদী। আপোনাৰ ব্যস্ত জীৱনৰ অকণমান সময় আমাৰ বাবে অতিবাহিত কৰাৰ বাবে আপোনালৈ অশেষ ধন্যবাদ যাঁচিলোঁ। সাহিত্য ডট অৰ্গৰ তৰফৰ পৰা আপোনালৈ যাঁচিলোঁ অলেখ-অযুত শুভকামনা; লগতে আপোনাৰ সুস্থ-সবল, নিৰোগী দীৰ্ঘ জীৱনৰ কামনা কৰিলোঁ।\n(ড° সোনোৱালৰ বিষয়ে সবিশেষ জানিবলৈ ইয়াত ক্লিক কৰক )\n← চিংফৌ (কৃষ্ণামণি ভাগৱতী)\nসোনোৱাল কছাৰী সকলৰ সামাজিক তথা ৰাজনৈতিক ইতিবৃত্ত (ড° চন্দ্ৰজ্যোতি সোনোৱাল ) →


Download and installaunicode font (Click here to download), if your system does not support Assamese text. সুৰভি ফিৰিঙতিৰ পৰা খাণ্ডৱ দাহগীতালম্বোদৰ ডেকানিস্তাৰিণী দেৱী বা ফাতেমা বিবিভুৰুকী বৌলাওখোলামলক গুইন্-গুইন্‌মিষ্টৰ ফিপ্সনপ্ৰথম দৰ্শনত ওপজা প্ৰেমবাপিৰামমাধৈমালতীজোনবিৰিআমাৰ সংসাৰযেনে চোৰ তেনে টাঙোনভোকেন্দ্ৰ বৰুৱাএৰাবাৰীকাশীবাসীধৰ্ম্মধব্জ ফয়চলা-নবিচমৈদামলোভকেহোঁকলিকেহোঁকলিমুক্তিজুৰমন ৰাইদঙীয়া (এবেগেতীয়া সাধু)মগনিয়াৰ বুঢ়া পাতমুগীশ্বন্মাৰ্জ্জাৰীবিহুমাউৰাৰছিতসাধুকথাৰ কুকিআমালৈ নেপাহৰিবকেকো ককাকন্যাজয়ন্তীনকওঁপণ্ডিত মহাশয়ভেমপুৰীয়া মৌজাদাৰমিলাৰামৰ আত্ম-জীৱনীমূলা-খোৱা বুঢ়া কন্যা\nকাৰ্য্যগতিকে কিছুদিনৰ নিমিত্তে মোৰ প্ৰবাস ঘটিল। প্ৰবাস নুবুলি বনবাস বোলাই যুগুত। বাসস্থানৰ চাৰিউফালৰ প্ৰকাণ্ড গছ পৰ্বত আৰু এঙাৰ বৰণীয়া কোলৰ ক্ষুদ্ৰ ক্ষুদ্ৰ ঘৰ। ঘৰ বোলাত তোমাৰ আমাৰ ঘৰৰ নিচিনা ঘৰ বুলি নেভাবিবা। জুপুৰি বা পজা। সিও অসমৰ দুখীয়া মানুহৰ বা মগনীয়াৰ জুপুৰিৰ নিচিনা বুলি ভাবিলে ভুল হ'ব। গছৰ ঠেঙুলি গোটাচেৰেক দি, চাৰিহাত মান দীঘল দুখন চালৰ নিচিনা কৰি, তাৰ ওপৰত এসোপা ঘাঁহ চটিয়াই দিয়া; বেৰ নিদিবা; দুই পানী পাছকে মাটিত লগাই দি বেৰৰ কাম কৰোৱা; মুধেদি বাটৰ ব্যৱস্থা কৰা। দেখিবা, গিৰীয়েক, ঘৈণীয়েক, পুতেক, বোৱাৰীয়েক, লৰা-ছোৱালীৰে সৈতে এটা পৰিয়াল বাস কৰিব পৰা এটা কোল-জুপুৰি তুলি সাজি পেলালা।আমাৰ ঘৰৰ কাষেদি এখন সৰু পৰ্বতীয়া নৈ ৰু ৰুৱাই শিলৰ মাজেদি বৈ গৈছে। নৈখনৰ নাম কন্যা। সোৱাদ নামটি। হয় কোনো কবিয়ে এই নামটি ৰাখিছিল, নহয়, নৈয়েই আপোনা গুণেৰে সৰ্বসাধাৰণ অকবিৰ হৃদয়ত কবিতা-লহৰি তুলি দি বলেৰে এই প্ৰাপ্য নামটি ল'লে। কন্যাৰ গৰ্ভত ডাঙৰ সৰু নানাবিধ শিল আছে। এই শিলবিলাকত পানী পৰি দিনে ৰাতিয়ে অবিশ্ৰাম ৰু ৰুৱনি উঠি থাকে। প্ৰায় আদ মাইল বাটৰ পৰা, কান্দোনৰ নিচিনা সেই বিষাদসূচক ৰু ৰুৱনি কাণত পৰে। শুনিলে মন বনবৰাগী হৈ কৰবালৈ গুচি যাব খোজে। দুই পাৰৰ প্ৰকাণ্ড কোনোবা-কলিশ-যুগীয়া দুশাৰি গছে নৈখন সাবট মাৰি ধৰি, সেই কান্দোন শুনি সমবেদনাজ্ঞাপক টোপালেৰে সেই শোকত সহানুভূতি প্ৰকাশ কৰিব লাগিছে যেন লাগে। বিশ্বনিয়ন্তাৰ ৰাজ্যত এই মৰ্মভেদী শোক আৰু হৃদয়স্পৰ্শী সহানুভূতিৰ তাত্পৰ্য্য কি আমি কি বুজিম? কিন্তু এনে নিভাজ সহানুভূতি য'ত পোৱা যায় তাত কান্দিও সুখ আছে। পুৱা-গধূলিৰ আহৰি কালটো মই কন্যাৰ পাৰত কটাওঁ। বৰ ভাল লাগে। ঘাইকৈ তাত মোৰ দুটা সকাম। প্ৰথম --ৰঙা, বগা, ক'লা, হালধীয়া ইত্যাদি নানা বৰণীয়া শিলগুটি গোটোৱা। দ্বিতীয়--পাৰৰ গছ এজোপাৰ শিপাতে অকলশৰীয়া হৈ বহি কন্যাৰ সেই কান্দোন শুনা। ইমান দিনৰ পিছত আজিও সেই দুটা কাম আৰু সেই কন্যাৰ পাৰলৈ মনত পৰিলে বুকুখন হম্ হমাই উঠে।একো একো দিনা মোৰ উল্লিখিত দুই কাৰ্য্যত এজন বন্ধুৱে যোগ দিয়ে। বন্ধবৰ কিছু সাংসাৰিক আৰু ৰঙীয়াল বিধৰ মানুহ। অৰ্থাত্ এই পৃথিৱীত খাই-লৈ মানুহমুৱা হৈ থাকিবলৈ হ'লে যেনে হোৱা আৱশ্যাক, তেনে; কবিতাৰ ফেন খাই গোটেই জীৱনটো উস্ উস্ আস-আস্ কৰি ফুৰা বিধৰ লোক নহয়। কাৰোবাক কবিত্ব কৰিবৰ দেখিলে দুটা এটা ধেমেলীয়া কথা প্ৰয়োগ কৰি হাস্যৰসৰ অৱতাৰণা নকৰি তেওঁ নেথাকে। কোনো এজোপা গছৰ সৌন্দৰ্য্য দেখুৱাই কোনো কথা তেওঁৰ আগত ক'লে, তেওঁ উত্তৰত সেই জোপা গছ দীঘলে কেই হাত, বেৰে কেই হাত, আৰু কাটিলে তাত কেইটা খুটা কেইটা চতি হ'ব আৰু তাৰ মূল্য কিমান হ'ব, এনেবিলাক হিচাপ কৰি কাব্যৰসৰ দহাকাজ সোপাকে কৰি থয়। কলা শিলগুটি এটা বুটলি আনি "এইটি কেনে সু্ন্দৰ চোৱাঁ" বুলি তেওঁক দেখুৱালে, সেইটো ভাঙি গলালে শতকৰা কিমান তাত লো বা আন ধাতু ওলাব তাৰ তেওঁ লেখ কৰি কথাৰ ওৰ পেলাই দিয়ে। এদিন এটি বঢ়িয়া চিকচিকীয়া ক'লা শিলগুটি আনি তেওঁক দেখুৱাই সুধিলোঁ, "কেনেকৈ এনে দেখিবলৈ চিকুণ ক'লা শিলগুটি হয়?" তেওঁ উত্তৰ দিলে, "এই যে কেতুৰি ক'লা মানুহবোৰ দেখিচা, ইহঁত মৰিলে ইহঁতৰ হাড় আৰু মঙহবোৰ ভাগিছিগি এই শিলগুটিবিলাক হয়।" মই শিলগুটি বিচাৰি বুটলি ফুৰোঁ, তেৱোঁ মোৰ লগে লগে বিচাৰি ফুৰে, কিন্তু কয়, তেওঁৰ উদ্দেশ্য বেলেগ, তেওঁ শিলগুটি বিচৰা নাই, কৰবাত হীৰা বা আন বহুমূলীয়া শিলপায় বুলিহে বিচাৰিছে।যি ডাল গছৰ শিপাত বহি মই দ্বিতীয়টি কাম কৰোঁ, তাৰ দহ বেও মান আঁতৰতে এটা ঘুলিত এটা কুৰি বছৰমান বয়সীয়া ডেকা কোল ল'ৰাই আহি নিতৌ আবেলিপৰৰ পৰা গধূলিলৈকে বৰশী বায়। সি নিতৌ বৰশী বায়, কিন্তু মই এদিনো তাক এটাও মাছ ধৰা নেদেখিলো। নৈত যে মাছ নাই এনে নহয় বা বৰশীত খোটা সিহঁতৰ অভ্যাস নাই এনেও নহয়। লোকৰ ল'ৰাই বৰশী বাই সেই নৈৰে মাছ জোকাজোকে লৈ গৈ তিনিতেলনি মাৰি খায়। আচল কথা, আমাৰ ল'ৰাই বৰশী থয় পানীত, আৰু চকু থয় নৈৰ সিপাৰত। মাছে নিজৰ অৱসৰ মতে আহি বৰশীত খুটিয়ায়, পুঙা টনাটনি ব্যায়াম বা পৰিশ্ৰম কৰে, শেহত আকণ্ঠ পৰিপূৰ্ণ কৰি টোপ খাই ভোক গুচাই ঘৰাঘৰি গুচি যায়। বৰশী বাওঁতাৰ ভুৱেই নাই। বৰশীৰ গৰাকীয়ে কেৱল নৈৰ সিপাৰত চকু থৈ কোনোবা সপোন পুৰীত ঘূৰি ফুৰে।সমুখতে সিপাৰে পানী নিয়া ঘাট। এজনী গাভৰু কৃষ্ণবৰ্ণ কোল ছোৱালী নিতৌ অকলৈ সেই সময়তে কাষত কলহ লৈ পানী নিবলৈ আহে। এই ক'লা চুম্বক ডোখৰেই আমাৰ ক'লা লো কোল ডেকাৰ চকু দুটা সিপাৰলৈ টানি নি ধৰি ৰাখে। কোল সুন্দৰী পানী নিবলৈ আহে আবেলিতে, কিন্তু সন্ধ্যা লাগি ভাগি যায়, তথাপি তাইৰ কলহ ধোৱাই নহয়। তাইৰ মাটিকলহটোৰে সৈতে নো মলিৰ কিয় ইমানটো ডাঠ প্ৰণয় ক'ব নোৱাৰোঁ। তাই ঘঁহি-পিহি দুই-পখালি দেখোন কোনো মতেই কলহৰ পৰা মলিৰ কামোৰ এৰুৱাব নোৱাৰে।সি যি হওক, এই মাছ-ধৰোঁতা আৰু পানী কঢ়িয়াওঁতা দুজনৰ ভিতৰত এষাৰ কথাও কেতিয়াও সাল-বদল হোৱা নেদেখিলো। দেখাৰ ভিতৰত মাত্ৰ এই ফেৰাহে--ইপালে সিজনীয়ে বালি গঁহি ঘনে ঘনে কলহ ধুই কেঁৰা-কেৰিকৈ ইয়াৰ ফালে চাই কাল কটায়।এনেৰূপে কিছু দিন গ'ল। এই লীলা দিনৌ হয়। কন্যাৰ পাৰলৈ যোৱা মোৰ সকামৰ তালিকাত এই লীলা দৰ্শন কাৰ্য্ঠিও তৃতীয় স্থান ভুক্ত হ'ল।এদিন আমি তিনিও নিজ নিজ নিত্য কাৰ্যত নিমগ্ন আছোঁ, এনেতে দেখোন হঠাত্ কোল ডেকাই ভয়ানক উচপ খাই, বৰশীৰ ডাঁড়ি হাতৰ পৰা পেলাই জপং কৰে সেই ঘূলিত পৰিল। মই তাৰ একো অৰ্থ বুজিব নোৱাৰি এক মূ্হুৰ্তমান চাই আছোঁ, দেখিলোঁ, সি ঢোকাঢোকে পানী খাই বুৰ মাৰিব লগা হৈছে! লৰ মাৰি গৈ কাপোৰ-কানিয়ে একে জাপেই পানীত পৰিলো। কিন্তু মই লৰি গৈ পানীত পৰোঁমানে সি তলেই গ'ল। দুই মিনিটমানৰ মূৰত তাক বিচাৰি পাই জোটোৰ-পোটোৰকৈ অতি কষ্টে বামলৈ তুলিলো। উভটি চাই দেখোঁ, চাৰি পাঁচটা মানুহ মোক সেই কাৰ্যত গোট খালে; আৰু লৰি ঢাপৰি কান্দি-কাতি তাৰ মাক বাপেক ওলালহি। এখন হুৱা-দুৱা কোঢ়াল লাগি পৰিল।কিয় কি শোকৰ কথা! সকলোৱে নানা প্ৰকাৰ চেষ্টা কৰিও তাৰ ধাতু আনিব নোৱাৰিলে। তাৰ শৰীৰ সজাৰ পৰা প্ৰাণ পখী উৰি পলাল!কিন্তু সি হঠাত্ এনে উচপ খাই পানীত পৰিল, এই কতাৰ গুৰি বিচাৰি গৈ দেখা গ'ল যে, সি পাৰৰ যিখিনিতে দিনৌ বহি বৰশীবায়, সেইখিনিতে এটা ভয়ানক অজগৰ সাপ মাটিত পোত খাই আচে। সোপটোৰ গাৰ ওপৰত মাটি পৰি বন গজিছে। সি নিতৌ সেই সাপৰ ওপৰত বহি বৰশী বাইছিল, তেও সাপ বুলি নেজানে। সেইদনা সাপে অলপ লৰচৰ কৰিছিল; সি কি এইটো বুলি বৰ ভয় খাই পানীত পৰিল।গাঁৱৰ ভালেমান মানুহ আহি মাটি খান্দি খুটিপুতি কুঠাৰেৰে কাটি সাপটো মাৰিলে। জুখি দেখা গ'ল সি দীঘলে বাৰ হাত, বেৰে আঢ়ৈ হাত। সেই দিনাৰ পৰা কন্যাৰ পাৰৰ লীলা শেষ হ'ল। ভয়তেই হওক কি বেজাৰতেই হওক আৰু সেইফালে মই মুখ নকৰা হ'লো।এই ঘটনাৰ তিনি দিনৰ পাছত পুৱাই পানী আনিবলৈ যোৱা মোৰ লগুৱা ল'ৰাটো উধাতু খাই লৰি আহি মোক মাতিলে, "দেউতা! দেউতা!" মই তা্মোলৰ চিকুণ গুৱা, টোপনিৰ চিকুণ পুৱা", বুলি কোৱা আগৰকলীয়া সেই বুঢ়া লোকজনক পেটে পেটে নথৈ শলাগি সুখেৰে দকচি শুই আছো। "দেউতা! দেউতা!" কৈ পুৱাই মোক টোপনি ভঙা বাবে কঠালগুটীয়া লগুৱা ল'ৰাটোক মই ভেকাহি মাৰি দিলো'"কি হেকেউতা হেকেউতা কৰিবলৈ লাগিলিহি তই ৰাতি পুৱাই দিনটোলৈ, গুচ ইয়াৰ পৰা, মুখ ভাঙিম ধৰি।" সি ক'লে, "দেউতা, আহকচোন চাওকহি সেই ঘুলিতে কিবা এটা ওপঙি আছে।" মই লৰালৰিকৈ উঠি চাবলৈ গৈ, মানুহৰ শ যেন দেখি তোলাই অনালো। দেখোন, নৈৰ সিপাৰে নিতৌ পানী নিবলৈ অহা সেই কোল ছোৱালীজনী!!!


সংবাদ যাত্রা (মানস ফুকন) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nবাহাদুৰ কাইৰ হোটেল; হোটেল মানে, দুচলামান টিনপাতত কেইটামান বাঁহৰ খুটা পুতি থোৱা, এজাক সাধাৰণ বতাহতে উৰোৱাই নিও নিও কৰা এখন চাহৰ দোকান। আজি দহ-বাৰ বছৰে সি বহুত পৰিৰ্বতন দেখিলে চহৰখনৰ। কিন্তু বাহাদুৰ কাইৰ হওক বা হোটেলখনৰে হওক একো পৰিবৰ্তন সি দেখা নাপালে। মাত্র ইয়াত বহা আবেলিৰ আড্ডাত আগতে তাৰ সৈতে লগ দিছিল মন্টু, গনেশ আদি বহুতে, এতিয়া সিহঁত নাই, তাৰ ঠাইত নতুনকৈ আহিছে তাৰ দৰেই একে অৱস্থা-সম্পন্ন বিজয়। মন্টু, গনেশৰ কোনোবাটো এতিয়া ঘোঁচখোৰ চৰকাৰী চাকৰিয়াল বা কোনোটো বিয়াগোম ব্যৱসায়ী…, সিহঁতৰ ইয়াত আহি বহাৰ সময় নাই, আত্মসন্মানেও সিঁহতক হয়টো বাধা দিয়ে।\nঅৰুণাভৰ জীৱনলৈও পৰিৰ্বতন নহাকৈ নাথাকিল অ’ত বছৰে। কলেজীয়া দিনৰ ৰঙিন সপোন থানবান হৈ সি এতিয়া এটা মস্ত বেকাৰ; ঘৰৰ বোজা। বাহাদুৰকাইৰ দৰে সিও ৰৈ গ’ল নিজৰ ঠাইতে, নোৱাৰিলে সি তললৈ নামিব। নিজক বিক্রী কৰাৰ সাহস ন’হল তাৰ। সেয়েহে আগতে মৰম-সমীহ কৰা মানুহবোৰে এতিয়া তাক পুতৌৰ চকুৰে চায়। সি এতিয়া ৰাস্তাৰ দাঁতিত পেলোৱা আৱর্জনা। হঠাৎ সম্বিত হয় সি…, আৱর্জনা? সি আৱর্জনা হ’ব নোৱাৰে। সিও আগুৱাব এইবাৰ; বহুত আগুৱাব…! সি মনতে ভাবিলে। তাৰ সপোনত বিবেকক অন্তৰায় হ’বলৈ নিদিয়ে সি এইবাৰ। বিবেকে দুখ দিয়ে মনত; সপোন ভাঙে। অৰুণাভে তাকেই বুজিছে ইমান দিনে।\nহোটেলৰ ভিতৰত সোমায়ে অৰুণাভে দেখে বিজয় আগৰ পৰাই বহি আছেহি ইয়াত। বাহাদুৰ কাইৰ হোটেলত বহা সিহঁতৰ আবেলিৰ এই আড্ডা নিৰবিচ্ছিন্নভাৱে আজি দুই-তিনি বছৰে চলি আছে। এটা অনিশ্চিত ভৱিষ্যত, ঘৰৰ নিঃস্পৃহ পৰিবেশ সকলোৰে পৰা মুক্ত হোৱাৰ এটা প্রয়াস যেন আবেলিবিলাক।\n“কেতিয়া আহিলি, আজি বৰ সোনকাল যে?” – কাষৰ খালীহৈ থকা চকী খনত বহি সি বিজয়ক সোধে।\n“হ’ল অলপ সময়, ডাকঘৰৰ পৰা বাহিৰে বাহিৰে ইয়ালে গুছি আহিছো অলপ মনটোকে ভাল লাগক বুলি”।\n“ডাকঘৰ…!? আক’ কিবা চাকৰি?” – অৰুণাভ যেন অলপ আচৰিত হ’ল। অৱশ্যে সি জানে বিজয় কিয় ডাকঘৰলৈ যাব পাৰে।\n“তিনিটা চাকৰিৰ বাবে দৰ্খাস্ত পঠাইছো আজি…। তাৰ কামত ঘূৰি ঘূৰি ভাগৰ লাগি আহিছে অ’…!”\n“বাদ দে আৰু, কিমান চাকৰিৰ পিছে পিছে দৌৰিবি…! চাই থাক এইবাৰো নহয় তোৰ চাকৰি, এনেয়ে সময়বিলাক বৰবাদ কৰি থকাতকৈ আহ কামটোকে আৰম্ভ কৰি দিওঁ সোনকালে…।” – বিশেষ বেলেগ কথাৰ অৱতাৰনা নকৰাকৈ সি তাৰ পৰিকল্পনাৰ কথাটো উলিয়ালে।\n“কি কাম কাম কৰি থাক’, থৈ দে হে তোৰ কাম…! এফালে ঘৰৰ খেংখেঙনি, আনফালে একো এটা কৰিবও পৰা নাই। আমাৰ দৰে মানুহক ভগৱানে পৃথিৱীলৈ পঠায়ে বা কিয়…?!”\n“দুটা চাহ আৰু চিঙৰা” – তাৰ কথালৈ বিশেষ আগ্রহ নেদেখুৱাই অৰুণাভে হোটেলৰ এমূৰত বহি থকা বাহাদুৰ কাইক চিঞৰিলে।\nআগতেও বহুবাৰ কৈছে সি বিজয়ৰ আগত কথাটো, কিন্তু সি যেন বৰ আগ্রহী নহয় এইক্ষেত্রত। কিন্তু সিও নাচোৰবোন্দা। বিজয় নাথাকিলে সি জানো পাৰিব ইমান ডাঙৰ এটা কাম অকলে আগবঢ়াব? … নোৱাৰে; জানে সি কথাটো।\n“তোৰ মানুহজনীৰ খবৰ ক’…!” – চাহৰ কাপটো হাতত লৈ সি বিজয়ৰ প্রেমিকাৰ খবৰ সুধিলে।\n“ধূৰ, ম’বাইল বন্ধ কৰি থওঁ আজি কালি, ছাল্লা খুলিবই নোৱাৰি। বিয়া বিয়া বিয়া…। দেখিছেই তাই মোৰ অৱস্থা। কেনেকৈ বাৰু এই অৱস্থাত বিয়া পাতিব পাৰোঁ?!” – আৰম্ভ বিজয়-গাথা, ইমানতে ইতি নেপেলালে হৈ গৈছে আজি, অৰুণাভে ভাৱে।\nতাৰোতো একেই অৱস্থা ঘৰত। মাক দেউতাকে মুখ খুলি একো নকয় যদিও সি জানে তেঁওলোকে যে তাক লৈ কেনে মানসিক দ্বন্দত ভুগিছে। বায়েকক বিয়া দিয়া আজি পাঁচ বছৰেই হ’ল, ঘৰত যে বুঢ়া মাক-দেউতাকক চাবলৈকে এজনী বোৱাৰী লাগে তাকো সি বুজি পায়। কিন্তু সি অপাৰগ, এতিয়া বিয়া পতা আৰু ডিঙিত চিপজৰী লোৱা একে কথা তাৰ মতে।\n“সেইবাবেই কৈছো, আৰম্ভ কৰি দিওঁ কামটো। কেইহাজাৰ মান টকাৰ ইনভেষ্টমেন্ট আৰু দুই এক বছৰৰ ভিতৰতে আমি দুইটা হৈ যাম অসমৰে অন্যতম লেখত লবলগীয়া মানুহ” – চল চাই অৰুণাভে আক’ তাৰ পৰিকল্পনাটোৰ কথা উলিয়াবলৈ চেষ্টা কৰে। চোৰ-ডকাইতেও যদি খুলিব পাৰে সিহঁতে কিয় নোৱাৰিব – তাৰ যুক্তি এয়া।\n“তই আকাশত চাং পাতিছ নেকি…! তই ভবাৰ দৰে সহজ জানো কথাবিলাক?” – বিজয়ৰ সকলোতে হতাশা।\n“ইমান টকা ক’ত পাবি…? আগতে কৈছোয়েই, দেউতাৰ অৱসৰ লোৱা তিনি বছৰ মানেই হ’ল, তেওঁক কেনেকৈ খোজোঁ? খুজিব গ’লেই আৰম্ভ হ’ব এখন মহাভাৰতৰ।”\n“বাদ দে তোৰ ভাষণ, মাত্র এবাৰ ক হ’ব বুলি, মই আছো নহয়; সকলো যোগাৰ কৰিম।”\n“নহয় অ’, ভাইটিৰ পঢ়া খৰচ, মোৰ এই দূৰৱস্থা…, কেতিয়াবা বৰ বেয়া লাগে অ’ দেউতাটোলৈ, একো দিব নোৱাৰিলো মই।”\n“তই বৰ নেতিবাচক মানুহ অ’, টকাৰ কথা তই চিন্তা কৰিব নালাগে, মোৰ ডাকঘৰত কিছু টকা আছে, আটাইকেইটা উলিয়াই ল’ম” – অৰুণাভে সকলো পৰিকল্পনা কৰি থৈছে।\n“আজিলৈকে খুজি পোৱা নাই যদিও, খুজিলে অলপ টকা ভিনিদেওয়েও নিদিও বুলি নকয়। মুঠৰ ওপৰত আমি কামত লাগি যাওঁ।”\n“ভালদৰে এখন আঁচনি নকৰাকৈ আগবাঢ়িলে হ’ব জানো…?” – বিজয়ে তাক সোধে।\n“সেই বাবেই তোক যেনে তেনে লগত ল’ব বিচাৰিছো” – অৰুণাভে হাঁহি হাঁহি কয়।\nবহু কষ্ট কৰিও সিহঁতে এটা ভাল ভাড়া কোঠালি বিচাৰি পোৱা নাই। কোনোটো অলপ পছন্দ হ’লেও ভাড়া বহুত বেছি। আনহাতে ইয়াৰ মাজতে চহৰৰ পৰা দহ-বাৰ কিলোমিটাৰমান দূৰৰ এখন গাঁৱত কম দামতে এটা কম্পিউটাৰ পাই কিনি ল’লে সিহঁতে।\nকম্পিউটাৰৰ গৰাকীয়ে ইয়াক বৃত্তি হিচাপে পাইছিল চৰকাৰৰ পৰা, কিন্তু গাঁৱত বিদ্যুতৰ সুবিধা নোহোৱাৰ বাবে এনেয়ে পৰি থকাতকৈ তেঁও বিক্রী কৰি দিছে। “চৰকাৰী ধনৰ এয়াই সু-ব্যৱহাৰ!”- অৰুণাভে মনতে ভাবিলে।\n“ভিডিঅ’ কেমেৰা” এটাৰো যোগাৰ হ’ল ঠিকে ঠাকে।\n“বাহাদুৰ কাই, আপোনাৰ হোটেলত…!” – দুয়োটাই আশ্বৰ্যৰে চাই বাহাদুৰ কাইলৈ।\n“বেয়া পাবা নেকি…? তোমালোকৰ সুবিধা হওক বুলিহে কথাটো কৈছিলো।”\n“নাই, নাই বাহাদুৰকাই। তেনেকৈ কিয় ভাবিছে? আপোনাৰ ইয়াতে আমাৰ অফিচ খুলিব পাৰিলেটো আমি ভালেই পাঁও। কিন্তু…, ঠাইৰ অভাৱযে ইয়াত?!”\n“কাষৰ এই গোটেইডোখৰ দি দিম তঁহতক, মাত্র নিজে বহলাই মেলি লব লাগিব” – হোটেলৰ এনেয়ে পৰি থকা ঠাইটুকুৰা দেখুৱাই বাহাদুৰ কায়ে সিহঁতক কয়।\nবাঁহ-বেত কিনি আনি আটোম-টোকাৰিকৈ সজাই ল’লে সিহঁতৰ কায্যালয়। কাষতে সৰুকৈ ষ্টুডিঅ’সদৃশ এটা “চেট”ও তৈয়াৰ হৈ গ’ল। বিজয়ৰ কাৰিকৰি জ্ঞানে ইয়াক ইমান ধুনীয়াকৈ সজালে যে ভিতৰত সোমালে এইয়াযে এখন সৰু হোটেলৰ ভিতৰৰ এটা সৰু কোঠলি কোনেও কল্পনা কৰিব নোৱাৰিব। ইমানবিলাক কৰোঁতেই অৰুণাভৰ মোটমুটি টকা শেষ হওঁ হওঁ।\n“পাৰিবনে ল’ৰা কেইটাই…?” লৰা কেইজন ওলাই যোৱাৰ পিছতে বিজয়ে অৰুণাভক সন্দেহেৰে সোধে।\n“কিয় নোৱাৰিব…? ইমান বছৰ হ’কাৰৰ অভিজ্ঞতা। তাতে টোপ দি দিছো। এজন মানুহ দিলেই কমিছন দি দিম” – অৰুণাভে আশ্বাস দিয়ে তাক।\n“থিকেই আছে বাৰু, লাহে লাহে বাঢ়ি যাব আমাৰ মানুহ”।\n“বাহিব মানে? তই চাই থাক, এদিন আমাৰ নিউজ চেনেলে এই চহৰৰ পৰিধি ভাঙি গোটেই অসমত ৰাজত্ব কৰিব” – অৰুণাভৰ এয়াই সপোন। এদিন হ’বই। সিহঁতৰ নিউজ চেনেল দেশৰ নাম কৰা নিউজ চেনেল হ’ব। মনোৰঞ্জনৰ একছত্রী সাৰথি হ’ব সিহঁতৰ নিউজ চেনেল। সি কৈ যায়—\n“বাতৰি পৰিবেশন কৰাত আমি এটা বিশেষ নিয়ম মানি চলিম যাতে এটা সাধাৰণ ঘটনাকে লৈ বহুদিন ব্যৱসায় চলাব পাৰোঁ, বাতৰি এটা পৰিবেশন কৰি থাকোঁতে যেতিয়া বাতৰিৰ মুখ্য অংশ পাবহি পর্দাত ভাঁহি উঠিব এষাৰি বাক্য, “ক্রমশঃ… বাতৰিৰ পৰবর্তী অংশ দেখিবলৈ পাব…”, হঠাৎ ৰৈ যায় অৰুণাভ। এজনী ছোৱালীৰ মাত শুনা পাই সিহঁতে নিজকে প্রস্তুত কৰি লয়।\n“আহাঁ, সোমাই আহাঁ” – গাম্ভীৰ্য্যপূর্ণ ভাৱে সোমাই অহাৰ নির্দেশ দিয়ে বিজয়ে।\nছোৱালীজনীক চকুৰ ইঙ্গিততে সন্মুখৰ চকীখনত বহিবলৈ কয় দুয়োয়ে। এজনী ধুনীয়া দীপলিপ ছোৱালী। সুন্দৰ সাজসজ্জা, প্রসাধনৰ মৃদু প্রয়োগে অপৰূপ দেখাইছে তাইক। প্রথম দর্শনতে প্রেমত পৰিবলৈ মন যোৱা ছোৱালী – অৰুণাভে ভাৱে।\nনাম, ঠিকনা সকলো লোৱাৰ পিছত অৰুণাভে তাইক সোধে – “তোমাৰ এনে কি গুণ আছে যে আমি তোমাক এনে এটা গধুৰ দায়িত্ব দিব পাৰো ?”\nছোৱালীজনী বেছ স্মার্ট। তাৰ প্রশ্নত থতমত খালে যদিও তৎক্ষনাত নিজকে প্রস্তুত কৰি তাই অসমীয়া, ইংৰাজী মিশ্রিত ভাষাৰে অতি সাৱলীল ভাৱে সকলো কৈ যায়। ধুনীয়া কণ্ঠেৰে, এজনী ধুনীয়া ছোৱালীয়ে, তেনে ধুনীয়া ভাষা প্রয়োগ কৰি যদি বাতৰি পৰিবেশন কৰে তেতিয়া আৰু কি লাগে! মনোৰঞ্জনৰ প্রথম আহিলাই হ’ল এই গুণ। দৰমহা, কামৰ বিৱৰণ আদিৰ কথা বুজাই সিহঁতে ছোৱালীজনীক পিছদিনা খবৰ কৰিবৰ বাবে কৈ বিদায় দিয়ে।\n“সঙ্গীত, শিহৰণ আৰু সর্বশেষত মূল বাতৰিৰ কিছু অংশ, এয়াই বাতৰিৰ পৰিবেশনৰ প্রকৃত সজ্ঞা” – ছোৱালীজনী যোৱাৰ পিছতো তাই কোৱা এই কথাষাৰ অনুৰণিত হৈ থাকিল দুইটাৰ মনত।\nঅৰুণাভৰ মনটো ভাল লাগি আছে। আজি প্রথম কোনোবাই তাক “চাৰ” বুলি সম্বোধন কৰিলে। চাকৰি বিচাৰি বিচাৰি অফিছে অফিছে ঘূৰি ফুৰোঁতে সিযে কিমানক চাৰ বুলি ক’লে, কিমানৰ পৰা যে লাঞ্ছনা পালে। সেয়েহে আজি তাৰ গর্ব অনুভৱ হৈছে। দহ-বাৰ বছৰে সিহঁতে যি যান্ত্রণা ভূগিলে এই ছোৱালীজনীও জানো আজি সেই একে পথতে নাই…! সি মনে মনে ছোৱালীজনীক কামটোৰ বাবে লোৱাটো খাটাং কৰি পেলালে।\n“সদাই চিডি কেছেট, বহুত খৰচী হ’ব দেখোন! তাতকৈ টিভিত দেখাবোৰৰ দৰে নকৰা কিয়?” – বাহাদুৰ কাইৰ কথাত অৰুণাভৰ চমক ভাগিল। চকুত প্রশ্নবোধকলৈ দুইটায়ে বাহাদুৰ কাইলৈ চালে।\n“বাহাদুৰ কাই সিহঁতৰ নিজা নিজা “ফ্রিকোয়েঞ্চি” আছে। বহুত টকা খৰচ হয় ইয়াত। আমি ক’ত পাম ইমান?” – বিজয়ে বুজাবলৈ চেষ্টা কৰে তেঁওক।\n“তাত যিমান খৰচ পৰিব আমাৰ এবছৰৰ চিডি কিনোতেও সিমান নপৰে”।\n“তঁহতে যেনেকৈ পাৰ কৰ। মাত্র সফল হ দুয়োটা” – বাহাদুৰকাই পুনৰ ওলাই যায়।\n…সিহঁতৰ চেনেল হ’ব অসমৰ তথা ভাৰতবর্ষৰে একমাত্র সংবাদ প্রতিষ্ঠান যি ছপা আৰু বৈদ্যুতিক দুয়োটা মাধ্যমৰ বৈশিষ্ট বহন কৰে। মূলধন অতি কম হোৱাৰ বাবে অৰুণাভে এই বিকল্প পন্থা বাছি উলিয়াইছে। বাতৰি কাকতৰ দৰে সিহঁতে প্রতি দিনাই অজস্র চি.ডি. কেছেত বজাৰত এৰি দিব। লগতে গ্রাহকসকলক সিহঁতে অনুৰোধ কৰিব যাতে প্রতিদিনে হ’কাৰৰ পৰা তেওঁলোকৰ “চি.ডি.খন” সংগ্রহ কৰিবলৈ নাপাহৰে। ইয়াৰ দ্বাৰা সিহঁতে বৈদ্যুতিক মাধ্যমৰ লগতে ছপা মাধ্যমৰ নয়নমণি হ’কাৰৰ বৃত্তিও জীয়াই ৰখাৰ চেষ্ঠা চলাব। গ্রাহক বিলাকে সদায় নিজৰ “চি.ডি./ডি.ভি.ডি. প্লেয়াৰ”ত লগাই চাব সিহঁতৰ বাতৰি বিলাক, যেতিয়াই মন যায় তেতিয়াই, যিমান মন যায় সিমান।\n“মানুহক বাতৰি-মনোৰঞ্জন লাগে, তাৰ বাবে যিমান পইছা লাগে তেওঁলোকে খৰচ কৰিবলৈ প্রস্তুত, আমি মাত্র তাৰ সুবিধা উঠাব লাগে” -কম্পিউটাৰত কিবা খুচৰি খুচৰি অৰুণাভে কৈ যায়।\n“তই চাই থাক, আমাৰ টকা একে মাহতে ওলাই আহিব” – সি পুনৰ কয়।\n“সকলোতে ব্যৱসায় এতিয়া। ৰাইজ সাৱধান…। আপোনাৰ বিচনা তলত দেখা মেকুৰিটো এটা বাঘ হ’ব পাৰে। পিছফালে বাজি উঠিব পশ্চিমীয়া সঙ্গীত… ৱাহ” – নাটকীয় ভংগীত বিজয়ে যোগ দিয়ে তাৰ কথাত।\n“দূৰদৰ্শনৰ বাতৰি বিলাক মনত পেলাচোন…! বাতৰি এতিয়া দূৰদৰ্শনৰ যুগৰ পৰা গৈ বহুদূৰ আগুৱালে, এতিয়া আৰু “ধ্রুপদী” বাতৰিৰ দিন নাই…। এতিয়া ধর্ষণৰ দৃশ্য, হত্যাকাণ্ডৰ পোনপটীয়া প্রচাৰ আদিয়েহে প্রাধান্য পায় বাতৰিবিলাকত।”\nমানুহে যি বিচাৰে তাক উপস্থাপন কৰাই হ’ল সংবাদ মাধ্যমৰ মূল কাম। মানুহে আজি কালি বিচাৰে মছলা। মছলা সংবাদ। কি কৰিবি…? উপাই নাই যুগৰ পৰিবর্তন” – অৰুণাভে মূৰ নদঙাকৈয়ে কয়। সি ইন্টাৰনেটত দেশ-বিদেশৰ কিছুমান বাতৰি বিচাৰি আছে। সিহঁতৰ চেনেল আৰম্ভ হ’লে ইয়ে মূল ভৰষা হ’ব বাতৰি সংগ্ৰহৰ। আজি কালি সকলোয়ে তাকেই কৰে তাৰ মতে।\n“আজি কালি বাতৰি সংগ্রহ কৰা নহয়, বাতৰি প্রস্তুত কৰা হয়” – সি পুনৰ কয়।\n“ভাল কথাৰ ওপৰত আলোচনা কৰাতকৈ এতিয়া গুৰুত্ব দিয়া হয় বজৰুৱা কথাৰ পৰিবেশনত…। পৰিবেশ, কৃষি আদি বৰ্তমান বাতৰিৰ বিষয় নহয়, মুঠতে মছলা মাৰোতে মাৰোতে বাতৰিৰ সোৱাদেই সলনি হৈ যায়” – ক্রমাৎ গহীন হৈ পৰে সিহঁতৰ আলোচনা; প্রতিদিনৰ দৰে।\nহাঁহি হাঁহি দুয়োটা ওলাই যায় চহৰৰ অভিমুখে। অতি সোনকালে সিহঁতৰ সপোন সার্থক হ’ব। সপোনবোৰে পাহি মেলিছে। আৰম্ভ হ’ব সিহঁতৰ সংবাদ যাত্রা। মছলা জাতীয় কিবা খবৰ যোগাৰ কৰিব পাৰি নেকি তাৰ সন্ধানত লাগি যায় দুইটা এইবাৰ।\n“প্রভূ, ল’ৰাকেইটাক বাট দেখুওৱা…। ভুল অথবা শুদ্ধ হওক, কিবা এটা কৰিটো দুটা পৰিয়ালৰ মুখত হাঁহি বিৰিঙাব খুজিছে।” হোটেলৰ সন্মূখত বহি আছে বাহাদুৰ কাই; ঠিক আগৰ দৰেই। তেওঁৰ দৃষ্টিৰ পৰা দুইটা হেৰাই গৈছে…। চহৰখনত এতিয়া বৰ ভীৰ।\n← বাগদত্তা (ৰূপাংকৰ চৌধুৰী)\nক্ষীণকায়সকলে কেনেকৈ শৰীৰৰ ওজন বঢ়াব? ডা০ ভূপেন শইকীয়া →


সপ্তম আধ্যা বিৰলে মন্ত্ৰণা "Let us seek some desolate shade, and there weep our sad bosoms empty" --Macbeth\nৰঘু :-কাইলৈ নো বাট চাবৰ সকাম কি মই কব নোৱাৰোঁ ; আজিয়েই দেউতাই মোক হুকুম দিয়ক মই বৰফুকনক ধৰি লৈ আহোঁগৈ। কালি কালিকৈ থাকিয়েই দেউতাই সকলো ভ্ৰষ্ট কৰিছে। আমাৰ অতবোৰ ফৌজেৰে সৈতে বৰফুকন এটা কি কুৰিটা ধৰি আনিব পাৰোঁ।\nবীৰদত্ত :-ঠিক কৈছে, ঠিক কৈছে, বীৰদত্তৰ সেই কথাত সম্পূৰ্ণ মত। হেলাত কাৰ্য্য নাশ। আপুনি পিছ হুহুকি হুহুকিয়েই সকলো মাটি কৰিছে ; আপোনাৰ সহায় বীৰদত্তৰ দুটা বীৰবাহু থাকোতে ভয় কি ? কাইলৈ কিয়, আজিয়েই এতিয়াই আমুকাই কলীয়া ভোমোৰাক ধৰি আনি আপোনাৰ ভৰিত দীঘলকৈ পেলাব পাৰে। কেৱল আপোনাৰ আজ্ঞা লাগে। তাৰ বাহিৰে কোচবেহাৰ ৰাজকোঁৱৰ স্বয়ং আপোনাৰ সোঁ হাত। তাৰ উপৰি যত ডাঙৰ ডাঙৰ চৌধুৰী, বুজৰবৰুৱা, বৰুৱা প্ৰভৃতি লোক আপোনাৰ সাহায্যকাৰক। কি কথা আছে, এই মুহূৰ্ত্ততে বীৰদত্তই কলীয়া ভোমোৰাক হাতীৰ ফয়েৰে বান্ধি আনি আহোম বংশৰ আলুৱে কলা-পুলিয়ে তুলিব পাৰে।\nহৰদত্ত :-ৰবা এথোন, হুৰা মুৰা কৰিলে একো কাৰ্য্য নহয়। এনেবিলাক গুৰুতৰ কাৰ্য্য কৰিবলৈ বহুত ভাবিব, বহুত চিন্তিব, বহুত গুণিব লাগে ; অৱশ্যে তোমালোকৰ উৎসাহ আৰু বল অতি প্ৰশংসনীয়। বীৰৰ নিচিনা ভাই আৰু ৰঘুৰ নিচিনা পো যে মই পাইছোঁ এইটোত মই বৰ অহংকাৰ কৰিব লগীয়া। মোৰ মন্ত্ৰীসকলৰ মন্ত্ৰণা আৰু বন্ধুসকলৰ সাহায্য মোৰ পক্ষে অমূল্য বস্তু। তথাপি সকলো কাৰ্য্যতে ধৈৰ্য্যৰ আৱশ্যক। পাপীষ্ঠ আহোমবিলাকৰ অত্যাচাৰ মই অতদিন পাৰোঁতে সহি আছোঁ বুলি তোমালোকে ভাবিছা নে ? স্বদেশৰ স্বজাতিৰ দুৰ্গতিত মোৰ বুকু ফাটি চিটাচিট হোৱা নাই বুলি আছা নে? পাষণ্ডহঁতৰ দৌৰাত্ম্যত মোৰ গাৰ তেজ বকবককৈ এতিয়াও উতলা নাই বুলি জানিছা নে? সতী তিৰোতাই সতীত্ব ৰত্ন ৰাখিব নোৱাৰি কন্দা চিঁয়ৰ মোৰ কাণত এতিয়াও সোমোৱা নাই বুলি ভাবিছা নে ? ধনীৰ ধন, মানীৰ মানৰ লগত মোৰ নিজৰ ধন-মান হেৰোৱা নাই বুলি তোমালোকে জানিছা নে ? উস ! যদিও আজিলৈকে মোৰ আহোমে অলপো অপকাৰ কৰা নাই, তথাপি মোৰ দেশী ভাইসকলৰ অপকাৰক মই মোৰ নিজৰ অপকাৰ হেন বুলি ভবা নাই বুলি তোমালোকে বোধ কৰিছা নে ? হা ঈশ্বৰ ! মোৰ দেশৰ দুৰৱস্থাত মোৰ চকুত টোপনি নাই, পেটত আহাৰ নাই, মনত শান্তি নাই-তথাপি এনেস্থলতো মই হঠাৎ হুৰামূৰাকৈ আহোমৰ বিপক্ষে উঠিব পৰা নাই কেলৈ ? হঠাৎ কোনো কাম কৰিলে সি সিদ্ধ হল যদি হলেই নহল যদি তেনেকৈ ভ্ৰষ্ট হয়। বিশেষকৈ ৰজাৰ বিপক্ষে যুঁজিবলৈ উঠাৰ নিচিনা এটা ডাঙৰ কাৰ্য্য হঠাৎ কৰা কাৰ্য্য নহয়। আগেয়ে ভাবিছিলো পদুমৰ বিয়াৰ পাচত এই কাৰ্য্য কৰা যাব ; কিন্তু এতিয়া পদুমৰ বিয়া স্থগিত ৰাখি এই কাৰ্য্যতহে আগেয়ে লাগিব লগীয়া হল যেন দেখিছোঁ। ঈশ্বৰ আছে, তেওঁৰ ওপৰতে সম্পূৰ্ণ নিৰ্ভৰ ; তেওঁ অৱশ্যে আমাৰ কাৰ্য্য সফল কৰিব।\nৰাজকোঁৱৰ :-এই কথা অৱশ্যে অতি সুন্দৰ ; ইয়াক আমি সম্পূৰ্ণৰূপে সমৰ্থন কৰোঁ।\nহৰদত্ত :-বীৰ, এতিয়াই তুমি সেনাপতিক যুদ্ধৰ সকলো আয়োজন কৰিবলৈ কৈ দিয়া ; কাইলৈ ৰাতি দুপৰত বৰফুকনক ঘৰ বেৰা দি ধৰি বন্দী কৰি আনিব লাগিব।


ফেচবুকৰ বন্ধু! দুৰ্গা পূজাত লগ পাই ৪ ঘণ্টাৰ ভিতৰতে পাতিলে বিয়া– News18 Assam\nফেচবুকৰ বন্ধু! দুৰ্গা পূজাত লগ পাই ৪ ঘণ্টাৰ ভিতৰতে পাতিলে বিয়া\n»ফেচবুকৰ বন্ধু! দুৰ্গা পূজাত লগ পাই ৪ ঘণ্টাৰ ভিতৰতে পাতিলে বিয়া\nUpdated:October 11, 2019, 4:51 PM IST\nতিনিমাহৰ আগত ফেচবুকত বন্ধুত্ব, প্ৰথমবাৰলৈ লগ পাইছিল দুৰ্গা পূজাত, লগ পাইছিলহে, চাৰি ঘণ্টাৰ ভিতৰতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হ’ল কলিকতাৰ সুদ্বীপ ঘোষাল আৰু প্ৰিতমা বেনাৰ্জী\nদুৰ্গা পূজাই সংসাৰ পাতি দিলে এহাল ফেচবুক বন্ধুৰ! তিনি মাহৰ পূৰ্বে ফেচবুকত বন্ধু হৈছিল কলিকতাৰ সুদ্বীপ ঘোষাল আৰু প্ৰীতমা বেনাৰ্জী। ফেচবুকতো দুয়ো কোনোদিন কৰা নাছিল মেছেজ, কিন্তু এইবাৰ দুৰ্গা পূজাৰ এখন মণ্ডপত অষ্টমীৰ দিনা দুয়ো প্ৰথমবাৰলৈ লগ পাইছিল। কিন্তু লগপোৱাৰ মাত্ৰ চাৰি ঘণ্টাৰ ভিতৰতে দুয়ো আৱদ্ধ হ’ল বিবাহপাশত।\n৩৫ বছৰীয়া কলিকতাৰ সুদ্বীপ ঘোষাল এটা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ‘optic lens brand’ত চাকৰি কৰে। অষ্টমীৰ দিনা ফেচবুকৰ বন্ধু প্ৰীতমা বেনাৰ্জীক পাছফালৰ পৰা মাত দিয়ে সুদ্বীপে। কিছু সময় কথা পতাৰ পিছতে মণ্ডপটোত থকা অন্যান্যসকলৰ সন্মুখতে প্ৰেমৰ প্ৰস্তাৱ দিয়ে। ওচৰত থকা আন লোকসকলেও আচৰিত হয় যুৱকজনৰ এনে আচৰণত। পিছত প্ৰীতমা বেনাৰ্জীয়ে যুৱকজনৰ প্ৰেমৰ প্ৰস্তাৱ গ্ৰহণ কৰাৰ চাৰিঘণ্টাৰ ভিতৰতে মণ্ডপটোৰ ওচৰৰৰ এটা বিবাহ ভৱনত দুয়ো বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হয়।\nFirst published: October 11, 2019, 4:51 PM IST


মৃত্যুৰ পিছতো বাঢ়ি গৈ আছে সুশান্ত সিং ৰাজপুতৰ অনুৰাগীৰ সংখ্যা...– News18 assam\nপ্ৰিয় সুশান্ত ! মৃত্যুৰ পিছতো বাঢ়ি গৈ আছে সুশান্ত সিং ৰাজপুতৰ অনুৰাগীৰ সংখ্যা...\nসুশান্তৰ বৰ্তমান ১ কোটি ৩০ লাখৰো অধিক ইনষ্টাগ্ৰাম অনুসৰণকাৰী আছে। ই স্পষ্টভাৱে দেখুৱায় যে মানুহে সুশান্তক কিমান ভাল পাইছিল !\nLast Updated : June 14, 2021, 16:13 IST\nপ্ৰয়াত অভিনেতা সুশান্ত সিং ৰাজপুতৰ (Sushant Singh Rajput) যোৱা বছৰৰ আজিৰ দিনটোতে অৰ্থাৎ ১৪ জুন, ২০২০ তাৰিখে তেওঁৰ মুম্বাইৰ ফ্লেটত মৃত্যু হৈছিল। সুশান্তৰ মৃত্যুৰ বাতৰিবোৰে তেওঁৰ প্ৰিয়জনক ভাঙি পেলাইছিল কিয়নো তেওঁৰ বয়স মাত্ৰ ৩৪ বছৰ আছিল আৰু তেওঁৰ কঠোৰ পৰিশ্ৰমৰ বলত বলীউডত নিৰন্তৰ ভাল প্ৰভাৱ পেলাই আছিল। সুশান্তৰ অনুৰাগীসকলে এতিয়াও বিশ্বাস কৰিব নোৱাৰে যে তেওঁ এতিয়া আমাৰ মাজত নাই।\nযোৱা এবছৰ ধৰি সুশান্তে বিশ্বক বিদায় জনোৱাৰ পিছৰে পৰা তেওঁৰ অনুৰাগীসকলে ছ'চিয়েল মিডিয়াত তেওঁৰ পুৰণি ফটো আৰু ভিডিঅ' শ্বেয়াৰ কৰি তেওঁক নিৰন্তৰ স্মৰণ কৰি আহিছে। কেৱল সেয়াই নহয়, যেতিয়া সুশান্তৰ মৃত্যু হৈছিল, তেতিয়া তেওঁৰ ইনষ্টাগ্ৰাম অনুসৰণকাৰীৰ সংখ্যা আছিল প্ৰায় ৯০ লাখ, কিন্তু তেওঁৰ মৃত্যুৰ পাছতো তেওঁৰ অনুসৰণকাৰীৰ সংখ্যা বাঢ়ি গৈ আছে।\nএতিয়াৰ কথা ক'লে, সুশান্তৰ বৰ্তমান ১ কোটি ৩০ লাখৰো অধিক ইনষ্টাগ্ৰাম অনুসৰণকাৰী আছে। ই স্পষ্টভাৱে দেখুৱায় যে মানুহে সুশান্তক কিমান ভাল পাইছিল আৰু ভাল পাব লাগিছিল, কিয়নো সুশান্ত সদায় ইনষ্টাগ্ৰামত তেওঁৰ অনুৰাগীসকলৰ সৈতে জড়িত আছিল আৰু কেৱল সেয়াই নহয়, তেওঁ তেওঁৰ অনুৰাগীসকলৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰো দিছিল। কোনো সন্দেহ নাই যে সুশান্ত যুৱ হৃদয়ৰ হৃদস্পন্দন আছিল, যুৱসকলৰ মাজত তেওঁৰ এক ভাল পৰিচয় আছিল।\nFirst published: June 14, 2021, 16:13 IST\nbollywoodInstagram FollowersSushant Sing Rajput\nApproaching 40 : বয়স ৪০ৰ দুৱাৰডলিত নেকি? এতিয়াৰ পৰা মানিবলৈ আৰম্ভ কৰক এইসমূহ নিয়ম...\nEllyse Perry: মোহময়ী ক্ৰিকেটাৰ! যিকোনো মডেলকে দিব পাৰে টক্কৰ! প্ৰতিদিনে লাভ কৰিছে প্ৰেমৰ প্ৰস্তাৱ\n'BPF সুবিধাবাদীৰ দল, মহাজোঁটত নাথাকিলে হ'লহেতেন শূন্য'- অভিযোগ সাংসদ আব্দুল খালেকৰ\nজালুকবাৰীত ড্ৰাগছবিৰোধী অভিযান, ড্ৰাগছ ভৰ্তি কণ্টেইনাৰসহ আৰক্ষীৰ জালত জামিনুৰ আলী\nআকাশৰ পত্নীৰ সৈতে অবৈধ সম্পৰ্ক আছিল নেকি ননীগোপাল বৰুৱাৰ? কিয় আকাশে হত্যা কৰিলে বৰুৱা দম্পত্তিক? ঘটনাৰ সন্দৰ্ভত দিছপুৰ আৰক্ষীয়ে দাখিল কৰিলে চাৰ্জশ্বীট


আকাশ আৰু বৰষুণত ডুবি থকা শৈশবৰ এটি সৰু কাহিনী (ৰক্তিম গোস্বামী) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nবিশালতাক বুজাবলৈ আকাশতকৈ হয়তো বহল শব্দ নোলাব।মনৰে কল্পনা কৰিব নোৱাৰাকৈ বিশাল সীমাহীন এক নীলা অনুভৱ হৈছে আকাশ। কোনে ভাল নাপায় এখন তৰা ভৰা আকাশক মনভৰি চাবলৈ কোনোবা শুক্লপক্ষ নিশা। দেউতাই দেখুৱাই দিয়া ধ্রুব তৰা,হাতীপতি, সপ্তৰ্ষী মণ্ডলেৰে ভৰা আমাৰ শৈশব বোৰ কিমান মনোৰম আশ্চৰ্য্যৰে ভৰা! আকাশৰ তৰাবোৰৰ দৰে আমাৰ মনটো তিমতিমাই জ্বলি উঠিছিল প্রশ্নৰ হাজাৰটা উজ্বল তৰা। তাতে সৌ দূৰত ৰং সলনি\nহৈ ঠকা তৰা এটা বা পঁপীয়া তৰা দেখিলেটো কথাই বেলেগ আছিল।বিশালতাৰ লগত, নীলাৰ লগত এয়ে হয়তো আমাৰ প্রথম চিনাকী আছিল।\nআকাশৰ পৰা নামি অহা এজাক বৰষুণত তিতি থকা শৈশবৰ স্মৃতিএতিয়াও জীপাল আমাৰ মনত। বৰষুণত তিতি তিতি খেলা বোকা পানীৰখেলবোৰৰ মাদকতা মনত পৰিলে এতিয়াও মন যায় ল’ৰালিলৈ পলকতে উভতি গৈ নিজক দেহাত বোকা পানীবোৰ সিঁচি লবলৈ।\nএতিয়াও মনত আছে মোৰ ল’ৰালিৰ এনে এটি সৰু কাহিনী-\n‘ সেইদিনা সোমবাৰ আছিল। মই তেতিয়া সপ্তম মান শ্রেণীৰ (খ) শাখাৰছাত্র। পঞ্চম পিৰিয়ডত সপ্তম মান শ্রেণীৰ (ক) শাখাত গৈ শকত-আৱত ল’ৰা এটাক স্কুল ছুটিৰ পিছত মোৰ লগত মল্লযুদ্ধ (?) কৰিবলৈ চেলেঞ্জদি আহিলো। স্কুল শেষ হল। মল্লযুদ্ধৰ বাবে ঠাই নিৰ্বাচন কৰিলে লগতে থকা দকেইজন মান বন্ধু দৰ্শকে। যুদ্ধ আৰম্ভ হোৱাৰ অলপ পিছতে ডাঙৰ\nবৰষুণ এজাক আহিল। এই বৰষুণ জাকত আমাৰ কাইজিয়া কৰা জ’চহাজাৰ গুণে বাঢ়ি আহিছিল। দুয়োটাই নিজকে চিনেমাৰ হিৰ’ বুলি ভাবিলৈছিলো গতিকে কেচ টো ” জান জায়ে পৰ শান না জায়ে” ধৰণৰ হ’লগৈ তাতে লগৰবোৰৰ উচটনি আৰু সপ্তম মান শ্রেণীৰ (খ) শাখাৰ ইজ্জতৰকথা আহি পৰিল। পূৰ্ণদমে চলিল যুঁজ।\nএই ফিল্মি চেন্টিমেন্টৰ মাজত একেবাৰে পাহৰি গ’লো যে স্কুলৰ পোছাকযোৰৰ ৰং যে বগা আছিল। ইতিমধ্যো বহু দেৰি হৈ গ’ল কাপোৰযোৰত বগা ৰং বিচাৰি পোৱা ন’গল। যুদ্ধত পিছৰফাললৈ মোক বৰকৈ কোবালে মোৰ প্রতিদ্বন্দীয়ে। মল্লযুদ্ধ হাৰ মানি মাটিয়া ৰংৰ কাপোৰযোৰৰ সৈতে লেঙেৰাই লেঙেৰাই ঘৰত সোমোৱাৰ পিছত পুণৰ বাৰ নিঁখুট ঔ-কিল পৰিছিল এই পেন্দুকণা মল্লযুদ্ধাৰ পিঠিত, প্রথমে বীৰৰ দৰে দুটাচাটমান সহিছিলো তাৰ পাছত পলাইয়ো বচাব পৰা নাছিলো এইতিনি ফুটিয়া বীৰৰ ঠুনুকা গৌৰব । ঔ-কিল নপৰিবনো কেলৈ, ‘মোৰ ল’ৰাটো স্কুললৈ ধুনিয়াকৈ যাঁওক’ বুলি আগদিনা মূৰত ৰ’দ লৈ কুঁৱাপাৰত ঘঁহি ঘঁহি চাফা কৰা বগা কাপোৰযোৰ যদি পিছদিনা মল্লযুদ্ধৰ পোছাকলৈ পৰিবৰ্ত্তন হয় তেনেহ’লে মাকৰ পৰা প্রাপ্য পুৰস্কাৰ ল’বই লাগিব। তাতে আকৌ যঁজা ভাইটি-ভণ্টি হালৰ পেঁপা কেইটাই ২৪/৭ চাৰ্ভিচ দিছিলে সেই সময়ত’।\n← জ্ঞানপীঠ বঁটা বিজয়িনী ড০ মামণি ৰয়ছম গোস্বামীৰ জীৱন আৰু কৃতিত এভুমুকি (লক্ষেশ্বৰ হাজৰিকা)\nইংৰাজী সংগীত, চুলি আৰু মধ্যবিত্তীয় সংকীৰ্ণতা (ৰক্তিম গোস্বামী) →


নিকোলাছ ৰ'ৰিকৰ এখনি ছবি আৰু দেৱকান্ত বৰুৱাৰ কবিতাৰ "কিন্তু দুৱাৰ মুকলি ক'ত" সন্দৰ্ভত (আবিদ আজাদ) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nনিকোলাছ ৰ'ৰিকৰ এখনি ছবি আৰু দেৱকান্ত বৰুৱাৰ কবিতাৰ "কিন্তু দুৱাৰ মুকলি ক'ত" সন্দৰ্ভত (আবিদ আজাদ)\n(প্ৰসঙ্গ: হোমেন বৰগোহাঞিৰ “কিন্তু দুৱাৰ মুকলি ক’ত?” আমাৰ অসম; ৮ জুন ২০১৪)\nভ্ৰমিলোঁ বহুত বাট।\nকিন্তু দুৱাৰ মুকলি ক’ত?\nবন্ধ দেখোঁ সকলো দুৱাৰ।\nদুৱাৰ মুকলি মাথোঁ অচল ছবিৰ\nকিতাপ দ’মত থকা নিকোলাছ ৰ’ৰিকৰ\nকবি দেৱকান্ত বৰুৱাই তেওঁৰ কবিতা “আমি দুৱাৰ মুকলি কৰোঁ”ত ‘নিকোলাছ ৰ’ৰিকৰ এখনি ছবি’ বুলি উল্লেখ কৰি ৰ’ৰিকৰ বিখ্যাত “And we are opening the Gates” শীৰ্ষক ছবিখনৰ কথাকে ইয়াত বুজাব বিচাৰিছে বুলি ধাৰণা হয়। কবিতাটিত ‘কিন্তু দুৱাৰ মুকলি ক’ত?’ বুলি কৰা প্ৰশ্ন আৰু ছবিখনৰ শিৰোনাম “আৰু আমি দুৱাৰখন খুলি আছোঁ”ৰ মাজত আক্ষৰিক দিখতো সম্পৰ্ক দেখা যায়। ৰ’ৰিকৰ মন-মুগ্ধকাৰী অসংখ্য চিত্তকৰ্ষক ছবি থকা সত্বেও দেৱকান্ত বৰুৱাৰ দৰে দাৰ্শনিক কবি এজনে এই বিশেষ ছবিখনত এনেকুৱা কি আৱিস্কাৰ কৰিছিল যে তাত তেওঁ বিচাৰি পাইছিল জীৱনৰ মুক্তিদায়িনী শক্তি!\nনিকোলাছ ৰ’ৰিকে এই ছৱিখন আঁকিছিল আমেৰিকাত থকা সময়ছোৱাত (১৯২০-১৯২৩)। সুখ-স্বাচ্ছন্দ্য আৰু সমৃদ্ধিৰে ভৰপূৰ আমেৰিকাৰ এই সময়ছোৱাক কোৱা হয় ‘গৰ্জনময় বিশৰ দশক’ (Roaring Twenties) বা জেজ যুগ (Jazz Age) । তেতিয়া চৰম ভোগবাদ আৰু বস্তুবাদে আমেৰিকাবাসীক আচ্ছন্ন কৰি ৰাখিছিল। অৱধাৰিতভাৱে, সমান্তৰালকৈ নিৰাশাবাদ, নাস্তিকতাবাদ, হতাশা আৰু এক ৰসহীন গহীন পৰিবেশে চাৰিওফালে চানি ধৰিব আৰম্ভ কৰিছিল। আমেৰিকাৰ এজন অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ লিখক এফ, স্কট ফ্ৰিত্জগেৰাল্ডৰ মতে সেয়া আমেৰিকাৰ এনেকুৱা এক সময় য’ত “all Gods dead, all wars fought, all faiths in man shaken.” তেনেকুৱা এক সময়তে আমেৰিকাত আগমন হৈছিল শিল্পৰ আজন্ম পূজাৰী নিকোলাছ ৰ’ৰিকৰ। তেওঁ আছিল একেধাৰে এজন লিখক, ভ্ৰমণকাৰী, অন্বেষক, দাৰ্শনিক, চিত্ৰশিল্পী আৰু সংস্কাৰক। আন মানুহে য’ত একো দেখা নাছিল তাত তেওঁ বিচাৰি পাইছিল সৌন্দৰ্যৰ ৰূপ-লাৱণ্য। তেওঁৰ কামেই আছিল হতাশা আৰু নিৰাশাৰ মাজত জীৱনী শক্তিৰ সন্ধান কৰি ফুৰা আৰু শিল্পৰ দ্বাৰা মুক্তিৰ বাট মুকলি কৰি দিয়া।\nনিকোলাছৰ জীৱন-দৰ্শন নুবুজাকৈ আমি তেওঁৰ চিত্ৰকলাৰ প্ৰকৃত ৰস হয়তো পান কৰিব নোৱাৰিম। তেওঁ আছিল আক্ষৰিক অৰ্থতে এজন বিশুদ্ধ বিশ্ব নাগৰিক। কলা-সংস্কৃতিৰে সমৃদ্ধ ঐতিহাসিক চহৰ ছেন্ট পিটাৰ্ছবাৰ্গত জন্ম হোৱা ৰ’ৰিকে জ্ঞান আৰু শিল্পৰ প্ৰতি থকা তাড়নাত ভ্ৰমণ কৰি ফুৰিছিল বিশ্বৰ অনেক দেশ। সৰুৰে পৰা ভাস্কৰ্যশিল্প, চিত্ৰকলা, ধৰ্ম, দৰ্শ্ন আদিৰ প্ৰতি তেওঁৰ আছিল অগাধ টান। ইউৰোপত সিঁচৰতি হৈ থকা ঐশ্বৰ্যশীল শিল্পকলা আৰু ভাস্কৰ্যবোৰ অধ্যয়ন কৰিবলৈ ডেকা বয়সতে তেওঁ ভ্ৰমণ কৰিছিল পেৰিছ, বাৰ্লিন আদিৰ দৰে শিল্পৰে সমৃদ্ধ প্ৰসিদ্ধ চহৰবোৰ। তাৰোপৰি তেতিয়াৰ অবিভক্ত সমগ্ৰ ৰাছিয়াৰ মুঠ চল্লিছখন চহৰত শতিকাজুৰি পৰিত্যক্ত হৈ থকা অনেক প্ৰাচীণ কীৰ্তিস্তম্ভ, গীৰ্জা, দুৰ্গ, দেৱাল, স্থাপত্য আদি চলাথ কৰি আৰু সেইবোৰত খোদিত বিৰাট অৰ্থবোৰ বিচাৰি তেওঁ সমগ্ৰ বিশ্ববাসীক মানৱ সভ্যতাৰ এক নতুন পথ প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। তেওঁ দাবী জনাইছিল যে শিল্প-ভাস্কৰ্য, প্ৰাচীন কীৰ্তিস্তম্ভ, স্থাপত্য আদি কেৱল কোনো এখন দেশৰ একচেটীয়া সম্পত্তি নহয়; সেইবোৰ সমগ্ৰ মানব জাতিৰে সম্পদ। তাক ৰক্ষা কৰাটো সমগ্ৰ মানৱজাতিৰে দায়িত্ব। প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধৰ কাল চোৱাত অবিভক্ত ৰাছিয়াৰ উপৰিও বিশ্বৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত প্ৰাচীন শিল্প-ভাস্কৰ্যবোৰৰ সীমাহীন ক্ষয়-ক্ষতিবোৰ দেখি তেওঁৰ হৃদয় হাঁহাকাৰ কৰি উঠিছিল। বিশ্বদৰবাৰত তেওঁ দৃঢ় যুক্তি আগবঢ়াইছিল যে যুদ্ধৰ সময়ত চিকিৎসালয়ৰ দৰে জীৱন বচোৱা প্ৰতিষ্ঠানবোৰক যিদৰে ৰক্ষা কৰা হয় তেনেদৰে মানৱ সভ্যতাৰ সাক্ষী বহনকাৰী কীৰ্তিস্তম্ভবোৰকো ৰক্ষা কৰা হওঁক। শিল্প ৰক্ষাৰ স্বাৰ্থত এনেধৰণৰ অভূতপূৰ্ব চিন্তা-চৰ্চা কৰি তাক বিশ্বস্তৰত দাবী জনোৱা ইতিহাসৰ তেঁৱে প্ৰথমজন ব্যক্তি। কিন্তু সেই সময়ত দেশ সমূহ সদ্য সমাপ্ত বিশ্বযুদ্ধ আৰু তাৰ ফলত সৃষ্টি হোৱা অভাৱনীয় দুৰ্দশাৰ পৰা উদ্ধাৰ পাবলৈ ইমানেই ব্যস্ত হৈ পৰিছিল যে শিল্প, মূৰ্তি, চিত্ৰ, কীৰ্তিচিহ্ন, ভাস্কৰ্য আদিৰ দৰে বিমূৰ্ত আৰু ‘কম দৰকাৰী’ বুলি বিবেচিত বস্তুবোৰৰ সংৰক্ষণৰ প্ৰতি গুৰুত্ব দিয়াত কোনেও অগ্ৰাধিকাৰ দিব পৰা নাছিল।\nৰ’ৰিকৰ চিন্তা-ধাৰাৰ এটা ডাঙৰ বৈশিষ্ট এয়া যে তেওঁ পশ্চিমৰ জ্ঞান আৰু পূৱৰ প্ৰজ্ঞাৰ হাতত হাত ধৰি জীৱনৰ আৰু বিশ্ব-চৰাচৰৰ অৰ্থ বিচাৰ কৰিছিল। বিজ্ঞান, কলা আৰু ধৰ্মক তেওঁ ভিন ভিন ৰূপত নাচাই একেটা বৃত্তৰ পৰিধিৰ ভিতৰত ৰাখি জ্ঞান আৰু শিল্প চৰ্চা কৰিছিল। বিশ্ব-ব্ৰহ্মাণ্ড সম্পৰ্কীয় ভাৰতীয় আদিহীন-অন্তহীন দৰ্শনৰ প্ৰতি তেওঁৰ আছিল গভীৰ দূৰ্বলতা । লণ্ডনত থকা সময়চোৱাত তেওঁ বৃটিছ বৌদ্ধগুৰু খ্ৰীষ্টমাছ হামফ্ৰী আৰু ৰবীন্দ্ৰ নাথ ঠাকুৰৰ দৰে ব্যক্তিত্বৰ সংস্পৰ্শলৈ আহিছিল। ভাৰতীয় দৰ্শনৰ প্ৰতি দুৰ্বাৰ আগ্ৰহ থকা ৰ’ৰিক আৰু ৰবীন্দ্ৰ ঠাকুৰৰ মাজৰ কথোপকথন তেনে পৰিস্থিতিত কিমান উচ্চ-স্তৰলৈ গৈছিল সেয়া অনুমান কৰা দূৰুহ! বেদান্ত আৰু বৌদ্ধ দৰ্শনৰ প্ৰতি তেওঁ ইমানেই আকৰ্ষিত হৈছিল যে প্ৰায় পাঁচ বছৰ কাল (১৯২৩-২৮) তেওঁ নিজৰ পত্নী, পুত্ৰ আৰু অন্যান্য সংগীৰ সৈতে প্ৰাশ্চ্য সভ্যতা, সংস্কৃতি আৰু দৰ্শন অধ্যয়নৰ উদ্দেশ্যে ভ্ৰমন কৰিছিল কেৰেলাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি চিকিম, পাঞ্জাৱ, কাশ্মীৰ, লাদাখ, কাৰাকোৰম পৰ্বতমালা, ঝিনজিয়াং প্ৰদেশ, আল্টাই, মঙ্গোলিয়া, তিব্বত আৰু শেষত হিমাচল প্ৰদেশ। নৈ-নিজৰা, হাবি-জংঘল, পৰ্বত-ভৈয়াম নেওচি দক্ষিণ এছিয়াৰ পৰা মধ্য এছিয়াৰ কেন্দ্ৰ অঞ্চললৈ কৰা পাঁছ বছৰ দীঘলীয়া এই সুদীৰ্ঘ কন্টকময় অভিযান বিশ্বৰ বিখ্যাত অভিযানবোৰৰ এটা। এই অভিযানত ৰ’ৰিকে নিজৰ ভালে কেইজন সংগীক চিৰদিনলৈ হেৰুৱাব লগাও হৈছিল। মানুহৰ অদম্য ইচ্ছাশক্তি অবিহনে এনে যাত্ৰাৰ সফল সমাপ্তি কৰা বৃথা কল্পনা মাথোন। প্ৰাচ্যৰ প্ৰাচুৰ্যেৰে ভৰা সভ্যতা-সংস্কৃতি-দৰ্শনৰ প্ৰতি থকা জিজ্ঞাসাই ৰ’ৰিকৰ এই অভিযানৰ মূল চালিকা শক্তি আছিল যদিও নিযুত নিযুত বছৰ ধৰি পৃথিৱীৰ উত্থান-পতনৰ সাক্ষ্য বহন কৰি অহা স্থিতপ্ৰজ্ঞ পৰ্বতবোৰৰ প্ৰতি থকা তেওঁৰ অকুন্ঠ আসক্তিও এই অভিযানৰ আন এটা প্ৰধান অনুঘটক আছিল। পৰ্বতৰ সৌন্দৰ্যৰ প্ৰতি থকা তেওঁৰ দুৰ্বলতাৰ অজস্ৰ উদাহৰণ আমি দেখিবলৈ পাওঁ তেওঁ অঁকা চিত্ৰবোৰত। এই লেখাৰ বিষয়বস্তু- “And we are opening the Gates” নামৰ চিত্ৰখন তাৰেই এটা উদাহৰণ।\nভাৰতবৰ্ষলৈ অহাৰ পূৰ্বে নিকোলাছ ৰ’ৰিক প্ৰায় তিনিবছৰৰ বাবে আমেৰিকাত আছিল। চিকাগ’ আৰ্ট ইনষ্টিটিউটৰ নিমন্ত্ৰণ ক্ৰমে আমেৰিকালৈ যোৱাৰ তেওঁৰ প্ৰধান উদ্দেশ্য আছিল তাৰে যুৱচামৰ মাজত শিল্পৰ প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰ কৰা। আৰু আনটো অন্তৰ্নিহিত উদ্দেশ্য আছিল অদূৰ ভৱিষ্যতে হ’ব লগীয়া দীঘলীয়া ভাৰত আৰু মধ্য-এছিয়া ভ্ৰমণৰ বাবে নিজকে প্ৰস্তুত কৰা। ওপৰত উল্লেখ কৰা হৈছেই যে আমেৰিকাত সেই সময়ত অতি বস্তুবাদ, ব্যক্তিবাদ আৰু ভোগবাদে গা কৰি উঠিছিল। ৰ’ৰিক আমেৰিকাত উপস্থিত হৈয়েই ভোগবাদ-বস্তুবাদে আনি দিয়া খন্তেকীয়া আনন্দৰ ঠাইত শিল্পই দিব পৰা স্থায়ী আনন্দৰ প্ৰচাৰত ক্ষীপ্ৰতাৰে লাগি গ’ল। জন্মস্থান ছেন্ট পিটাৰ্ছবাৰ্গত আহৰণ কৰা আধ্যাত্মিক জ্ঞান আৰু সুদীৰ্ঘ অভিজ্ঞতাৰ লগতে লণ্ডনত থাকোতে অধ্যয়ন কৰা ভাৰতীয় আৰু বৌদ্ধ দৰ্শনৰ আলোক সন্ধানী জ্ঞানে তেওঁক এই নতুন অভিযানত প্ৰচূৰ সহায় কৰিলে। এইটো কথা ঠিক যে, সেই সময়খিনিত আমেৰিকাৰ বেছিভাগ সাধাৰণ ৰাইজ বা যুৱচাম যদিও অতি বস্তুবাদৰ নাগপাশত আবদ্ধ আছিল, একে সময়েতে শিল্প আৰু সাহিত্যৰ ক্ষেত্ৰত একাংশ উচ্চমানৰ লিখক বা শিল্পীৰো সৃষ্টি হৈছিল। আমেৰিকাৰ কিছুমান বিখ্যাত সাহিত্যিকৰ সৃষ্টি এই সময়চোৱাতে হোৱা। বিখ্যাত ‘দ্য গ্ৰেট গেটছ্বাই’ আৰু ‘দ্য কিউৰিয়াছ কেছ অৱ বেঞ্জামিন বাটনৰ’ স্ৰষ্টা এফ, স্কট ফ্ৰিত্‌জগেৰাল্ড সেই সময়ৰ আমেৰিকাৰেই সৃষ্টি।\nআমেৰিকাৰ যুৱচামক সাংস্কৃতিক আৰু আত্মিক প্ৰয়োজনৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত কৰিবলৈ তেওঁ আশ্ৰয় ল’লে চিত্ৰকলাৰ। তেওঁ এনেকুৱা কিছুমান ছবি আঁকিব ধৰিলে য’ত তুলি ধৰা হ’ল মেচিন আৰু প্ৰযুক্তিৰ শক্তিতকৈ অধিক শক্তিশালী মন আৰু হৃদয়ৰ শক্তিক, যিয়ে জাগ্ৰত কৰে প্ৰেম, চিন্তা, আধ্যাত্মিকতা, সৃষ্টিশীলতাৰ দৰে স্থায়ী মানৱীয় প্ৰমূল্যবোৰক। ৰঙেৰে খেলা কৰা তেওঁৰ চিত্ৰৰ সংকেতবোৰে পৃথিৱী আৰু স্বৰ্গৰ মাজত এখন সাঁকো নিৰ্মাণ কৰিছিল। তেওঁৰ চিত্ৰৰ ৰহস্যঘন ৰূপকবোৰে প্ৰাশ্চ্য আৰু পাশ্চাত্যৰ মাজত থকা বিস্তীৰ্ণ ব্যৱধানক বাৰে বাৰে একাকাৰ কৰি পেলায়। “And we are opening the Gate” নামৰ ছবিখনো হৈছে তেনেকুৱা এক বাৰ্তা বহনকাৰী ছবি যাক চিত্তেৰে উপভোগ কৰিব পাৰিলে জাগতিক ‘পৃথিৱীখনক সম্পূৰ্ণ পৰিহাৰ কৰি চলিব পাৰি’।\n“অপেনিংগ দ্য গেট” ছবিখন চালে দেখা যায় যে এখন উচ্চ দৃঢ় দেৱালে পৃথিৱীখনক দুটা পৃথক ভাগত ভাগ কৰিছে। দেৱালখনৰ ছাঁ পৰি তাৰ সম্মুখ ভাগটো হৈ আছে ছাঁয়াময় আৰু তাৰ খোলা গেটখনেৰে দেখা পোৱা আনটো ভাগ হৈ আছে সূৰ্যৰ আলোকত দ্বীপ্তিময়। গেটখনৰ দুয়োকাষত আৰু ওপৰ অংশত অংকিত কৰা আছে কোনোবা খ্ৰীষ্টীয় সন্তৰ প্ৰতিমূৰ্তি। এটা প্ৰকাণ্ড ঘন্টা দেৱালখনৰ একাষে ওপৰত ওলোমি আছে। খোলা গেটখনেৰে দূৰৈত পাহাৰৰ টিলাত দেখা পোৱা যায় এখন সৰু মঠ আৰু তাৰ ওচৰতে এটা ক্ষুদ্ৰ সৰোবৰ। এইবোৰৰ পৰা অনুমান কৰিব পাৰি যে দেৱালৰ পশ্চাত্ অংশৰ বিশাল আশ্ৰম বা মন্দিৰ প্ৰাঙ্গণখনে এক সৰগীয় বিশ্বৰ চিত্ৰ দাঙি ধৰিছে। মঠৰ চাৰিওফালে আবৰি থকা সৰু সৰু পাহাৰবোৰ উদিত সুৰ্যৰ কাঁচিয়লি পোহৰত হালধীয়া হৈ জিলিকি আছে। হালধীয়া ৰং হৈছে উৎফুল্লতা আৰু আশাবাদৰ প্ৰতীক। চিত্ৰত ই মানুহৰ জাগ্ৰত মন আৰু ধীশক্তিক সূচাইছে। আনহাতে সূৰ্যৰ বিপৰীত দিশত থকা দেৱালৰ ছাঁত আশ্ৰমৰ সন্মূখভাগ নিষ্প্ৰভ, ধূসৰ হৈ পৰি আছে। ই সূচাইছে হতাশা আৰু নিৰাশাৰে ভৰা পৃথিৱীখনক।\nমন কৰিবলগীয়া যে ছবিখনত চিত্ৰকাৰ ৰ’ৰিকে আধ্যাত্মিক জগত আৰু পাৰ্থিৱ জগতক প্ৰকাণ্ড দেৱালখনেৰে দুভাগত পৃথক কৰিছে যদিও খোলা দুৱাৰখনেৰে দুয়োটা জগতক সংযোগো কৰিছে। ছবিখন চাই দৰ্শকৰ মনত বা আশ্ৰমৰ দুৱাৰৰ সন্মুখত উপস্থিত হোৱা কোনোবা পথিকৰ মনত এনেকুৱা ভাব হ’ব যে আশ্ৰমৰ ‘পবিত্ৰ দুৱাৰখন’ অতিক্ৰম কৰিব পাৰিলেই পদাৰ্পণ কৰিব পৰা যাব এখন অনন্য পৱিত্ৰ জগতত। কিন্তু ৰ’ৰিকৰ এই পৱিত্ৰ আধ্যাত্মিক জগতখন কোনো কল্পনালোকৰ নহয়। ই এই পৃথিৱীতে আছে। প্ৰয়োজন কেৱল মনৰ দুৱাৰখন মেলাৰ। চিত্ৰখনত তেওঁ এই আত্মিক জগতখন বিচাৰি পাইছে প্ৰকৃতিৰ নিৰিবিলি সৌন্দৰ্যৰ মাজত। বিশ্ব-সাহিত্যৰ ৰস চলাথ কৰি ফুৰা কবি দেৱকান্ত বৰুৱায়ো ৰ’ৰিকৰ দৰেই “ৱি আৰ অপেনিং দ্য গেটছ্”ৰ মুকলি দুৱাৰখনেৰেই বিচাৰি পাইছিল তেওঁ বিচাৰি ফুৰা পৃথিৱীখন।\nৰ’ৰিকৰ এনেধৰণৰ ভাববহুল বিশ্বজনীন ছবিবোৰে চৰম ভোগ-বিলাসত মত্ত আমেৰিকাবাসীৰ মনত ক’ব নোৱাৰাকৈ দস্তক দিছিল। তাৰোপৰি ৰ’ৰিকৰ ছবিবোৰে আমেৰিকাবাসীৰ আগত তেতিয়ালৈ অপৰিচিত ৰাছিয়াৰ এখন অন্য সাংস্কৃতিক-আধ্যাত্মিক ছবিও দাঙি ধৰাত সহায় কৰিছিল। এইদৰে আমেৰিকাত তিনিবছৰকাল থাকি শিল্পৰ প্ৰসাৰ কৰাৰ পাছতেই তেওঁ আৰম্ভ কৰিছিল তেওঁৰ জীৱনৰ বিখ্যাত মধ্য-এছিয়া অভিযানৰ। এই সুদীৰ্ঘ অভিযানত সংগ্ৰহ কৰা প্ৰচুৰ তথ্য, জ্ঞান আৰু অভিজ্ঞতাৰ দীৰ্ঘস্থায়ী গৱেষণা আৰু অধ্যয়নৰ বাবে তেওঁৰ প্ৰয়োজন হৈছিল এখন নিগাজী ঠাইৰ। সেই উদ্দেশ্যে হিমাচল প্ৰদেশৰ কুল্লুৰ ওচৰৰ নাগৰ নামে ঠাইত স্থাপন কৰে উৰুসৱতী হিমালয়ান ৰিছাৰ্চ ইনষ্টিটিউট। তাতেই পৰিয়ালসহ তেওঁলোক থাকিবলৈয়ো লয়। ৰ’ৰিকৰ মৃত্যুৰ পাছত তেওঁৰ পত্নী আৰু পুত্ৰদ্বয়ে প্ৰতিষ্ঠানটো চলাই নিয়ে। হিমাচল প্ৰদেশক তেওঁলোকৰ অধ্যয়ন ক্ষেত্ৰ হিচাপে নিৰ্বাচন কৰাৰ অন্তৰালত থকা উদ্দেশ্য ব্যক্ত কৰি ৰ’ৰিকে লিখিছিল- “বিজ্ঞান আৰু গৱেষণাৰ ঠাই “উৰুসৱতীখন” নিশ্চিতভাৱে পূৰ্বৰ আৰ্যৱৰ্ত সকলৰ বাসস্থান হিমালয়তে সাজিব লাগিব।… এইখনেই সেইখন ঠাই য’ত ঋক বেদৰ মহান বাণী সমূহ নিৰ্গত হৈছিল, য’ত মহাত্মা সকল বিচৰণ কৰি ফুৰিছিল, য’ৰ গহ্বৰ আৰু পৰ্বতৰ শিখৰবোৰত মানৱ জ্ঞানবোৰ পুঞ্জীভুত হৈ আছিল।”\nউল্লেখযোগ্য যে ৰাছিয়ান সাংবাদিক ল্যুড্মিলা শ্বেপ’শ্নিক’ভৰ (Lyudmila Shaposhnikov) সৈতে ১৯৭৫ চনৰ ২৬ ছেপ্তম্বৰত হোৱা এটা সাক্ষাত্‌কাৰত ইন্দিৰা গান্ধীয়ে নিকোলাছ ৰ’ৰিকৰ সন্দৰ্ভত এনেদৰে কৈছিল- “ ১৯৪২ চনত মই দেউতাৰ সৈতে থকা সময়ত ৰ’ৰিক পৰিয়ালৰ সৈতে ভালে কেইদিন কটাইছিলোঁ। এটি প্ৰতিভাৱান আৰু চমকপদ পৰিয়ালৰ সৈতে পাৰ কৰা সেয়া এক স্মৰণীয় অভিজ্ঞতা য’ত পৰিয়ালৰ প্ৰতিজন সদস্যই নিজৰ নিজৰ বিষয়ত একোজন অসাধাৰণ ব্যক্তি আছিল। মোৰ মনত পৰে, নিকোলাছ ৰ’ৰিক মানুহজন আছিল এজন প্ৰশস্ত জ্ঞান আৰু জীৱন সম্পৰ্কে বিস্তৰ অভিজ্ঞতা থকা ব্যক্তি, এজন প্ৰাণৱন্ত ব্যক্তি, এজন গভীৰ অন্তৰদৃষ্টি সম্পন্ন ব্যক্তি।\nতেওঁৰ পেইন্টিংবোৰ চমকপ্ৰদ আৰু নিগূঢ় অৰ্থবহ। এন. ৰ’ৰিকৰ হাতৰ পৰশত বিশালকায় প্ৰাকৃতিক হিমালয় পৰ্বত ৰহস্যময় হৈ পৰিছিল। মানুহজনৰ চাল-চলন আৰু ব্যৱহাৰ-পাতি চাই এনেকুৱা লাগিছিল যেন তেওঁ নিজেই বিশাল হিমালয়ৰ আত্মাৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত হৈছিল। তেওঁ বাগাড়ম্বৰপূৰ্ণ নাছিল, কিন্তু তেওঁৰ পৰা উদ্ভুত হোৱা নিৰাবেগ শক্তিয়ে চাৰিওকাষ ভৰাই ৰাখিছিল।\nতেওঁৰ প্ৰজ্ঞা আৰু সৃজনশীল প্ৰতিভাৰ বাবে নিকোলাছ ৰ’ৰিকক আমি গভীৰ শ্ৰদ্ধা কৰোঁ। আমি ইয়াক ছোভিয়েট ইউনিয়ন আৰু ভাৰতৰ মাজৰ এক সংযোগ বুলি সমাদৰো কৰোঁ।\nদেউতাৰ সৈতে তেওঁৰে হোৱা কথাবাৰ্তাৰ সময়ত মই উপস্থিত নাছিলোঁ। কিন্তু মই জানিছিলোঁ তেওঁলোকে ভাৰত আৰু ছোভিয়েট ৰাছিয়াৰ মাজত পাৰস্পৰিক সহোযোগিতা অধিক বৃদ্ধিৰ ওপৰত ভাৱ আৰু চিন্তা অভিব্যক্ত কৰিছিল। এতিয়া, ভাৰত স্বাধীন হোৱাৰ পাছত, দুয়োদেশে তাৰ বাস্তৱ ৰূপায়ন দেখিবলৈ পাইছে। আৰু আপুনি জানে যে, আজি আমাৰ দুয়োখন দেশৰ মাজত বন্ধুত্বপূৰ্ণ আৰু পাৰস্পৰিক বুজাবুজিৰ সম্পৰ্ক বিদ্যমান।”\n(সংযুক্ত ছবিখন: নিকোলাছ ৰ’ৰিকৰ “And we are opening the Gate”।)\n← উচ্চ শিক্ষা, চৰকাৰৰ আৰু আমাৰ সমস্যাৰ সমীকৰণ (পঙ্কজ ঠাকুৰীয়া)\nবিকল্প কেৰিয়াৰৰূপে বন্যজীৱ বিজ্ঞান-Wildlife Science (জলি ৰুমী বৰা) →\nএটি উপকাৰী আৰু প্ৰয়োজনীয় শাৰীৰিক অনুশীলন (-দেৱব্ৰত গগৈ)\nMarch 16, 2014 2\nঅসমীয়াত্বৰ সংকট : কাৰণ, বিচাৰ আৰু প্ৰতিকাৰ (মংগলসিং ৰংফাৰ)\nJune 15, 2015 March 10, 2021 2


গণেশগুৰিৰ তাই (দীপচান চাংমাই) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\n– দীপচান চাংমাই\nগণেশগুৰিত তাইক প্ৰায়ে দেখোঁ । আমাৰ আড্ডা বহা পদপথৰ নিৰ্দ্দিষ্ট ঠাইডোখৰৰ পৰা তাইক ভালকৈয়ে দেখা যায় ।\nগণেশগুৰি । সাঁজ লগাৰ সময়ছোৱাত ঠাইডোখৰ যেন চঞ্চল হৈ উঠে । অ’ফিচ-কাচাৰী, ক’লেজ-টিউচনৰ পৰা ঘৰমুৱা হোৱা আটাইকে সামৰি চিটিবাছবোৰ ৰয়হি গণেশগুৰিৰ এই নিৰ্দ্দিষ্ট ঠাইডোখৰত । যদিওবা এইডোখৰ প্ৰকৃততে চিটিবাছৰ আস্থান নহয় । দুই-একক নমাই, দুই-একক উঠাই পুনৰ যাত্ৰা কৰে খানাপাৰা-পাঞ্জাবাৰী-বশিষ্ট অভিমুখে । আৰু তাৰ কাষৰে পদপথৰ ৰেলিঙত হেলান দি ভিৰ কৰেহি নবীন-প্ৰবীন অস্থায়ী গণেশগুৰীয়া ডেকাহঁতে ।\nআজি পুৱাৰেপৰা পেনপেনীয়া বৰষুণজাকে মনটো কিবা টেঙাই দিছিল । আবেলিলৈ ক্ৰমে অস্বস্তি অনুভৱ কৰিবলৈ লৈছিলোঁ । ম’বাইলত বাৰে বাৰে সময় চাইছিলোঁ – চাৰি বাজি সাতত্ৰিশ মিনিট, চাৰি বাজি বিয়াল্লিশ মিনিট । এতিয়াহে যেন অলপ সকাহ পাইছোঁ ।\n“নব, ইহঁতক ফোন কৰচোন, আহিছে নেকি ?”\nনবই তাৰ পেন্টৰ জেপত ম’বাইল ফোনটো খেপিয়ালে । মই চাৰিওফালে এবাৰ চকু ফুৰালোঁ । মাজে মাজে চিপচিপকৈ বৰষুণ পৰি আছে । বৰষুণৰ বতৰ বাবেই হয়তো মানুহৰ আহ-যাহ আপেক্ষিকভাৱে সেৰেঙা ।মূল পথৰ দুয়োকাষে বৰষুণৰ পানী জমা হৈছে ড্ৰেইনেজৰ আসোঁৱাহৰ বাবে । পদপথৰ দুই-এঠাইতো একোডোঙা পানী জমা হৈছে । চিটিবাছবোৰত ভিৰ প্ৰায় একেই । নাতি দূৰৈত ঠিক সেই নিৰ্দিষ্ট ঠাইডোখৰতে তাই ।\n“অ’ই, তাই বাৰু কি জাতিৰ ? বয়স পঁচিশৰ বেছি নহ’ব চাগে’ ।”\nতাইৰ কাষেৰে পাৰ হৈ যোৱা মানুহবোৰৰ আঁৰত লুকা-ভাকু খেলি থকা তাইৰ চেহেৰাটো নিৰীক্ষণ কৰিবলৈ যত্ন কৰিলোঁ । মুখখন মলিন শেঁতা । চকুৰ গুৰিত দুই-এডাল দৰিদ্ৰতাৰ আঁচোৰ পৰা যেন ভাব হয় । সন্ধানী চকুকেইটা যেন প্ৰতিজন পদচাৰীৰ মনস্তত্ব অধ্যয়নত ব্যস্ত । ওঁঠযোৰ নিস্তেজ, শুকান ।\n“অ’ই, কথা এটা ক’ চোন ” – মই কৌতূহলেৰে নবৰ মুখলৈ চালোঁ ।\n“চিটিবাছত ঠেলা হেঁচাততো কেতিয়াবা কাৰোবাক গচকি পাওঁ বা কাৰোবাৰ গাত ভৰিখন লাগে ?”\n“নহয়, তেতিয়াতো আমি হাতখনত চুমুক এটা দি কপাললৈ তুলি নিও, দোষ মাৰ্জনাৰ বাবে ।”\nনবৰ কথাৰ লক্ষ্য বুজি উঠিলোঁ । পুনৰ তাইলৈ চাই পঠিয়ালোঁ । সস্তীয়া ফিচিকা শাৰীখন বৰষুণত তিতি জেলেপা-জেলেপ হৈছে । পদপথৰ মাজত বালিয়ে-পানীয়ে লুতুৰী-পুতুৰী হৈ তাই বহি আছে । পঁয়া লগা ভৰি দুখন সম্মুখলৈ মেলি ধৰিছে আৰু তাৰে মাজে মাজে সস্তীয়া ষ্টীল নে আন কিবা ধাতুৰ পাত্ৰটোত আঘাত কৰিছে । খুচুৰা পইচা কেইটামান পাত্ৰটোত নাচি উঠিছে । জুনুক্-জুনুক্, যেন তাইৰ ভৰিত নূপুৰৰ জুনজুননি । দুই-এজনে খুচুৰা পইচা দুটামান দলিয়াই দি গ’ল । মন কৰিলোঁ প্ৰায় সকলো ব্যস্ত পদচাৰীয়েই তাইৰ দীঘলকৈ মেলি ৰখা পঁয়া লগা ভৰি দুখন ডেই গৈছে ।\n“দাদা, গল্ডফ্লেইক্ দুটা দিব” – চিনাকি মাতটোত সম্বিত ঘূৰাই পালোঁ । পুৰু (পুৰুষোত্তম) আৰু ৰুবুল ।\n“কি চাই আছ ?” । ৰুবুলক তাইৰফালে ইংগিতেৰে দেখুৱাই নবই পুনৰ দোহাৰিলে\n“তাই বাৰু কি জাতিৰ !”\nগল্ডফ্লেইক্ ব্ৰেণ্ডৰ চিগাৰেট এটা মোলৈ আগুৱাই দি বিৰক্তিৰে পুৰুৱে ক’লে – “বাংলাদেশী ! আৰু কি ?”\nচিগাৰেটটোত দীঘলকৈ হোঁপা এটা মাৰিলোঁ । বুকুৰ গভীৰলৈ সুমুৱাই দিলোঁ ধোঁৱাবোৰ । …….কথাবোৰ ধোঁৱা হৈ, ধোঁৱাবোৰ কথা হৈ কুণ্ডলী পকাই উৰি গৈছে আমাৰ চৌদিশে ।\nমানুহবোৰ তাইক ডেই গৈ আছে ।\n← মধ্যাকৰ্ষণ শক্তি (উজ্জ্বল ফুকন)\nআমি জানো সঁচাই মানুহ হৈ আছোঁ ? ( –\tৰাকেশ কুমাৰ যাদৱ ) →