ঋষি কাপুৰ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nঋষি কাপুৰ (ইংৰাজী: Rishi Kapoor; ৪ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৫২ – ৩০ এপ্ৰিল ২০২০) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেতা, চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক আৰু প্ৰযোজক। তেওঁ ঘাইকৈ হিন্দী চলচ্চিত্ৰ জগতলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে জনা যায়। ১৯৭০ চনত তেওঁৰ পিতৃ ৰাজ কাপুৰৰ ছবি 'মেৰা নাম জকৰ'ত শিশু অভিনেতা হিচাপে অভিনয় জীৱনৰ পাতনি মেলিছিল আৰু এই ছবিত কৰা অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ শিশু অভিনেতাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। পিছলৈ তেওঁ ১৯৭৩ চনত মুক্তি লাভ কৰা ডিম্পল কপাডিয়াৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰা ছবি 'ববী'ত কৰা অভিনয়ৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতাৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিছিল।\n২০১৬ চনত ঋষি কাপুৰ\n৪ ছেপ্টেম্বৰ, ১৯৫২\nচেম্বুৰ, বোম্বে (বৰ্তমান মুম্বাই), মহাৰাষ্ট্ৰ, ভাৰত\n৩০ এপ্ৰিল, ২০২০\nনিতু সিং (বি. ১৯৮০)\nতেওঁ ১৯৭৩ চনৰ পৰা ২০০০ চনলৈ প্ৰায় ৯২ খন ছবিত মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। ইয়াৰে ৩৬ খন ছবি বক্স অফিচত হিট হৈছিল। ২০১১ চনত 'দো দুনী চাৰ'ত কৰা অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ সমালোচকৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতা বঁটা লাভ কৰিছিল আৰু 'কাপুৰ এণ্ড চনছ' ছবিৰ অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ ২০১৭ চনত শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেতাৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। ২০০৮ চনত তেওঁ ফিল্মফেয়াৰৰ জীৱনজোৰা সাধনা বঁটাৰে সন্মানিত কৰা হয়। তেওঁ ১৯৭৩ চনৰ পৰা ১৯৮১ চনলৈ পত্নী নিতু সিঙৰ বিপৰীতে ১২ খন ছবিত অভিনয় কৰিছিল। দীৰ্ঘদিনীয়া হাড়ৰ মজ্জাৰ কৰ্কট ৰোগত ভুগি ২০২০ চনৰ ৩০ এপ্ৰিল তাৰিখে মুম্বাইৰ এইছ.এন. ৰিলায়েন্স চিকিৎসালয়ত ৬৭ বছৰ বয়সত তেওঁ শেষ নিশ্বাস ত্যাগ কৰে।\n1 প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু পৰিয়াল\n2.1 ২০০০ চনৰ আগত\n2.2 ২০০০ চনৰ পিছত\n4 অসুস্থতা আৰু মৃত্যু\nপ্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু পৰিয়ালসম্পাদনা কৰক\n১৯৫২ চনৰ ৪ ছেপ্টেম্বৰ তাৰিখে বোম্বেৰ চেম্বুৰত ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ জগতৰ অন্যতম প্ৰভাৱশালী পৰিয়ালত ঋষি কাপুৰৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ অভিনেতা, চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক তথা প্ৰযোজক ৰাজ কাপুৰ আৰু মাতৃ কৃষ্ণা ৰাজ কাপুৰ। ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ জগতৰ মহীৰূহ অভিনেতা পৃথ্বীৰাজ কাপুৰ তেওঁৰ ককা। তেওঁৰ ভাতৃ ৰণধীৰ কাপুৰ আৰু ৰাজীৱ কাপুৰ, মামা প্ৰেম নাথ, ৰাজেন্দ্ৰ নাথ, নৰেন্দ্ৰ নাথ আৰু প্ৰেম চোপ্ৰা আৰু খুড়া শশী কাপুৰ আৰু শম্মি কাপুৰ আটায়ে সুদক্ষ অভিনেতা। ঋষি কাপুৰৰ দুগৰাকী ভগ্নী ঋতু নন্দা আৰু ৰীমা জৈন।\nতেওঁ ভাতৃদ্বয়ৰ সৈতে মুম্বাইৰ চেম্পিয়ন স্কুলত অধ্যয়ন কৰিছিল। তাৰপিছত তেওঁ অজমেৰৰ মেয় কলেজত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে।\n২০০০ চনৰ আগতসম্পাদনা কৰক\nঋষি কাপুৰক পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে তিনি বছৰ বয়সত তেওঁৰ পিতৃ ৰাজ কাপুৰৰ ছবি 'শ্ৰী ৪২০'ৰ এটা গান 'প্যাৰ হোৱা ইকৰাৰ হোৱা'ত দেখা গৈছিল। তাৰপিছত তেওঁ ১৯৭০ চনত পিতৃ ৰাজ কাপুৰৰে ছবি 'মেৰা নাম জকৰ'ৰ জৰিয়তে অভিনয় জীৱনৰ পাতনি মেলে। ইয়াত তেওঁ পিতৃৰ সৰুকালৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। ১৯৭৩ চনত মুক্তি লাভ কৰা তেওঁৰ পিতৃৰ ছবি 'ববী'ত তেওঁ ডিম্পল কপাডিয়াৰ বিপৰীতে মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। এই ছবিখনে সেই দশকৰ আটাইতকৈ বেছি বাণিজ্যিক ভাবে সফল ছবিত পৰিগণিত হৈছিল। এই ছবিখনত তেওঁ কৰা অভিনয়ৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতাৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটায়ো লাভ কৰিছিল। তাৰপিছত তেওঁ ১৯৭০ৰ দশকত কেইবাখনো হাস্য-ব্যংগমূলক ছবি যেনে — নিতু সিঙৰ সৈতে 'ৰাফু চক্কৰ' (১৯৭৫), অমিতাভ বচ্চনৰ সৈতে 'অমৰ আকবৰ এন্থনি' (১৯৭৭) জিনাট আমনৰ সৈতে 'খেল খেল মে' (১৯৭৫) আৰু 'হম কিছি ছে কম নেহী' (১৯৭৭) আদিত অভিনয় কৰিছিল। তেওঁ নিতু সিঙৰ সৈতে 'জেহৰিলা ইনচান' (১৯৭৪), 'কভি কভি' (১৯৭৬) আৰু 'দুচৰা আদমী' (১৯৭৬) ছবিত একেলগে অভিনয় কৰাৰ পিছত ১৯৮০ চনত বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়।\n১৯৮০ৰ দশকত তেওঁ সুভাষ ঘাইৰ দ্বাৰা পৰিচালিত 'কাৰ্জ' ছবিৰ মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। এই ছবিখন বক্স অফিচত বিফল হয় যদিও এইখন কাল্ট ক্লাছিকত পৰিগণিত হয়। তাৰপিছত তেওঁ ৰাজেন্দ্ৰ সিং বেদীৰ উপন্যাস 'এক চাদৰ মেইলী চি'ৰ আধাৰত নিৰ্মাণ কৰা একে নামৰ ছবিত অভিনয় কৰে।\nতেওঁ ১৯৭৩ চনৰ পৰা ২০০০ চনলৈ সাধাৰণতে ছবিৰ ৰোমান্টিক নায়কৰ মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰা দেখা গৈছিল। এই কালছোৱাত তেওঁ অভিনয় কৰা উল্লেখযোগ্য ছবিসমূহ হ'ল: 'ৰাজা' (১৯৭৫), 'লেইলা মজনু' (১৯৭৬), 'স্বৰগম' (১৯৭৯), 'প্ৰেম ৰোগ' (১৯৮২), 'কুলি' (১৯৮৩), 'সাগৰ' (১৯৮৫), 'চান্দনী' (১৯৮৯), 'বল ৰাধা বল' (১৯৯২), 'দামিনী' (১৯৯৩), আৰু 'কাৰোবাৰ' (২০০০)।\nতেওঁ ১৯৯৯ চনত 'আ আব লৌট চলে'ৰ যোগেদি চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে।\n২০০০ চনৰ পিছতসম্পাদনা কৰক\nব্ৰিকছ চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱৰ উদ্ধোধনী অনুষ্ঠানত কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী ৰাজ্যৱৰ্ধন সিং ৰাথোড়ৰ পৰা সন্মানিত হোৱা মুহূৰ্তত ঋষি কাপুৰ\n২০০০ চনৰ পিছত তেওঁ বিভিন্ন ছবিত সহযোগী অভিনেতা হিচাপে দেখা পোৱা গৈছিল। তেওঁ ২০১২ চনৰ 'অগ্নিপথ' ছবিত খলনায়ক আৰু একেবছৰে মুক্তি লাভ কৰা 'ষ্টুডেণ্ট অফ দা ইয়াৰ' ছবিত এগৰাকী সমকামী অধ্যাপকৰ চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰিছিল। ২০১১ চনত 'দো দুনী চাৰ'ত কৰা অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ সমালোচকৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতা বঁটা লাভ কৰিছিল আৰু 'কাপুৰ এণ্ড চনছ' ছবিৰ অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ ২০১৭ চনত শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেতাৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিছিল।\n২০১০ৰ দশকত তেওঁ অভিনয় কৰা ছবি সমূহ হৈছে 'হম তুম' (২০০৪), 'ফানা' (২০০৬), 'নমস্তে লণ্ডন' (২০০৭), 'লাভ আজ কাল' (২০০৯) আৰু 'দিল্লী-৬' (২০০৯)।\n২০১৩ চনত তেওঁ বাস্তৱিক জগতৰ কুখ্যাত মাফিয়া নেতা ডাউড ইব্ৰাহিমৰ চৰিত্ৰ 'ডি-ডে' ছবিত ৰূপায়ণ কৰিছিল। ২০১৮ চনত তেওঁক নেটফ্লিক্সৰ ছবি 'ৰাজমা চাউল'ত দেখা গৈছিল। তাৰপিছত তেওঁ অমিতাভ বচ্চনৰ সৈতে '১০২ নট আউট' ছবি আৰু তাপসী পান্নুৰে সৈতে 'মুল্ক' ছবিত অভিনয় কৰে। ২০১৯ চনত তেওঁৰ দুখন ছবি স্মিপ কাঙৰ 'ঝুথা কাহি কা' আৰু ইমৰাণ হাছমীৰ সৈতে অভিনয় কৰা 'দা বডী' মুক্তি লাভ কৰিছিল। এই ছবিখনে ২০১৯ চনৰ ১৩ ডিচেম্বৰত মুক্তি লাভ কৰিছিল। এইখন তেওঁ জীয়াই থাকোঁতে অভিনয় কৰি মুক্তি লাভ কৰা শেষ ছবি। তেওঁৰ আন এখন জুহি চাৱলাৰ সৈতে অভিনয় কৰা হিতেশ ভাটীয়াৰ দ্বাৰা পৰিচালিত ছবি 'শৰ্মাজী নামকিন' মুক্তিৰ অপেক্ষাৰত।\nপত্নী নিতু সিং আৰু পুত্ৰ ৰণবীৰ কাপুৰৰ সৈতে ঋষি কাপুৰ\n১৯৮০ চনত তেওঁ কেইবাটাও ছবিত একেলগে কাম কৰা অভিনেত্ৰী নিতু সিঙৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। তেওঁলোকৰ পুত্ৰ অভিনেতা ৰণবীৰ কাপুৰ আৰু পুত্ৰী ডিজাইনাৰ ৰিধিমা কাপুৰ চাহানি।\nঋষি কাপুৰৰ আত্মজীৱনী 'খুল্লাম খুল্লা: ঋষি কাপুৰ আনচেন্সৰড' ২০১৭ চনৰ ১৫ জানুৱাৰীত প্ৰকাশিত হৈছিল। তেওঁ এই গ্ৰন্থখন মীনা আয়াৰৰ সৈতে যুটীয়াভাবে লিখিছিল আৰু হাৰ্পাৰ কলিন্স প্ৰকাশনগোষ্ঠীয়ে প্ৰকাশ কৰিছিল।\nঅসুস্থতা আৰু মৃত্যুসম্পাদনা কৰক\n২০১৮ চনত তেওঁৰ দেহত হাড়ৰ মজ্জাৰ কৰ্কট ৰোগৰ অৱস্থিতি ধৰা পৰে আৰু তেওঁ চিকিৎসাৰ বাবে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ নিউয়ৰ্ক মহানগৰীলৈ যায়। প্ৰায় এবছৰজুৰি চলা চিকিৎসাৰ সফল সামৰণিৰ পিছত তেওঁ ২০১৯ চনৰ ২৬ ছেপ্টেম্বৰত ভাৰতলৈ ঘূৰি আহে।\n২০২০ চনৰ ২৯ এপ্ৰিল তাৰিখে শ্বাস-প্ৰশ্বাস লোৱাত অসুবিধাৰ বাবে তেওঁক মুম্বাইৰ ছাৰ এইছ. এন. ৰিলায়েন্স ফাউণ্ডেচন হস্পিটেলত ভৰ্তি কৰোৱা হয়। পিছদিনা অৰ্থাৎ ২০২০ চনৰ ৩০ এপ্ৰিলত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।\n২০১৬ চনত কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী প্ৰকাশ যাৱৰেকৰৰ (বাওঁফালে) পৰা জাইণ্ট বঁটা গ্ৰহণ কৰা মুহূৰ্তত ঋষি কাপুৰ (সোঁফালে)\nঋষি কাপুৰে ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰক্ষেত্ৰখনলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে বহুতো বঁটা আৰু সন্মান লাভ কৰিছে। তাৰে ভিতৰত উল্লেখযোগ্য সমূহ হ'ল:\n১৯৭০ – 'মেৰা নাম জকৰ' ছবিৰ বাবে বংগ চলচ্চিত্ৰ সাংবাদিক সংঘৰ বিশেষ বঁটা আৰু শ্ৰেষ্ঠ শিশুশিল্পীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা\n১৯৭৪ – 'ববী' ছবিৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতাৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা\n২০০৮ – ফিল্মফেয়াৰ জীৱনজোৰা সাধনা বঁটা\n২০০৯ – চলচ্চিত্ৰ জগতলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ৰাছিয়া চৰকাৰৰ দ্বাৰা সন্মানিত\n২০১০ – 'লাভ আজ কাল' ছবিৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেতাৰ অপ্সৰা বঁটা\n২০১১ – নিতু সিঙৰ সৈতে যুটীয়াভাৱে শ্ৰেষ্ঠ জীৱনজোৰা যুটীৰ জি চিনে বঁটা\n২০১১ – 'দো দুনী চাৰ' ছবিৰ বাবে সমালোচকৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতাৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা\n২০১৩ – 'অগ্নিপথ' ছবিৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ ঋণাত্মক চৰিত্ৰৰ অভিনেতাৰ দা টাইম্‌ছ অফ ইণ্ডিয়া বঁটা\n২০১৬ – জীৱনজোৰা সাধনা স্ক্ৰীন বঁটা\n২০১৭ – 'কাপুৰ এণ্ড চনছ' ছবিৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেতাৰ স্ক্ৰীন বঁটা\n২০১৭ – 'কাপুৰ এণ্ড চনছ' ছবিৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেতাৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা\n২০১৭ – 'কাপুৰ এণ্ড চনছ' ছবিৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেতাৰ জি চীনে বঁটা\n২০১৭ – 'কাপুৰ এণ্ড চনছ' ছবিৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ কৌতুক অভিনেতাৰ জি চীনে বঁটা\n↑ "Rishi Kapoor slams godmen and Radhe Maa". http://timesofindia.indiatimes.com/entertainment/hindi/bollywood/news/rishi-kapoor-slams-godmen-and-radhe-maa/articleshow/60232999.cms.\n↑ "18th National Film Awards" (PDF). Directorate of Film Festivals. http://dff.nic.in/2011/17th_NFF_1971.pdf। আহৰণ কৰা হৈছে: 26 September 2011.\n↑ "Latest News, Breaking News Live, Current Headlines, India News Online". The Indian Express. Archived from the original on7September 2013. https://web.archive.org/web/20130907020030/http://www.indianexpress.com/picture-gallery/happy-birthday-rishi-kapoor-from-perennial-romantic-hero-to-a-scheming-villain/3327-7.html.\n↑ "Proud of Ranbir's choice of roles: Rishi Kapoor - Latest News & Updates at Daily News & Analysis". 15 September 2012. http://www.dnaindia.com/entertainment/report_proud-of-ranbir-s-choice-of-roles-rishi-kapoor_1741229.\n↑ Gooptu, Sharmistha (29 October 2010). Bengali Cinema: 'An Other Nation'. Taylor & Francis. ISBN 9780203843345. https://books.google.com/?id=pzEdHF5UYcMC&pg=PA124.\n↑ "Fashion Cultures: Theories, Explorations, and Analysis edited by Stella Bruzzi, Pamela Church". https://books.google.com/?id=xmjv-IJymZsC&pg=PA181.\n↑ "South star Taapsee surprises Rishi Kapoor by turning out to be Punjabi - NDTV Movies". http://movies.ndtv.com/bollywood/south-star-taapsee-surprises-rishi-kapoor-by-turning-out-to-be-punjabi-610930.\n↑ 10.0 10.1 10.2 10.3 10.4 10.5 10.6 10.7 10.8 "Rishi Kapoor no more" (en ভাষাত). https://www.filmfare.com/news/bollywood/rishi-kapoor-no-more-40537.html.\n↑ 11.0 11.1 11.2 11.3 11.4 11.5 11.6 11.7 Frater, Patrick; Frater, Patrick (2020-04-30). "Rishi Kapoor, Indian Film Legend, Dies at 67" (en ভাষাত). https://variety.com/2020/film/obituaries-people-news/rishi-kapoor-dead-dies-indian-film-legend-1234593824/.\n↑ 12.0 12.1 DelhiApril 30, India Today Web Desk New; April 30, 2020UPDATED:; Ist, 2020 12:56. "Rishi Kapoor in films: Mera Naam Joker to Bobby to 102 Not Out" (en ভাষাত). https://www.indiatoday.in/movies/bollywood/story/rishi-kapoor-in-films-mera-naam-joker-to-bobby-to-102-not-out-1672732-2020-04-30.\n↑ "Top Earners 1970-1979". Boxofficeindia.com. Archived from the original on 14 October 2013. https://web.archive.org/web/20131014062240/http://boxofficeindia.com/showProd.php?itemCat=124&catName=MTk3MC0xOTc5। আহৰণ কৰা হৈছে: 2011-06-01.\n↑ DelhiApril 30, India Today Web Desk New; April 30, 2020UPDATED:; Ist, 2020 12:38. "The Rishi Kapoor-Neetu Singh love story: Aaj, kal, forever" (en ভাষাত). https://www.indiatoday.in/movies/celebrities/story/the-rishi-kapoor-neetu-singh-love-story-aaj-kal-forever-1672774-2020-04-30.\n↑ Kumar, Anuj (2016-08-25). "Karz (1980)" (en-IN ভাষাত). The Hindu. ISSN 0971-751X. https://www.thehindu.com/features/friday-review/Karz-1980/article14589038.ece.\n↑ 16.0 16.1 16.2 16.3 correspondent, Hannah Ellis-Petersen South Asia (2020-04-30). "Rishi Kapoor, Bollywood star, dies of leukaemia aged 67" (en-GB ভাষাত). The Guardian. ISSN 0261-3077. https://www.theguardian.com/film/2020/apr/30/rishi-kapoor-bollywood-leading-man-dies-of-leukaemia-aged-67.\n↑ "Bollywood's romantic hero Rishi Kapoor dies" (en-GB ভাষাত). BBC News. 2020-04-30. https://www.bbc.com/news/world-asia-india-52482688.\n↑ "Jeethu Joseph's 'The Body' getsarelease date".9November 2019. https://www.newindianexpress.com/entertainment/malayalam/2019/nov/09/jeethu-josephs-the-body--gets-a-release-date-2059064.amp.\n↑ "Rishi Kapoor to Start Shooting for Next Film With Juhi Chawla". https://www.news18.com/amp/news/movies/rishi-kapoor-to-start-shooting-for-next-film-with-juhi-chawla-2411985.html.\n↑ Vowelor (2016-12-23). "Khullam Khulla : Rishi Kapoor Uncensored" (en-US ভাষাত). https://www.vowelor.com/book/khullam-khulla-rishi-kapoor-biography-review/.\n↑ "Khullam Khulla: Rishi Kapoor had no clue his engagement with Neetu was ‘plotted’" (en-US ভাষাত). 2020-04-30. https://indianexpress.com/article/books-and-literature/rishi-kapoor-neetu-kappor-engagement-6386323/.\n↑ "Actor Rishi Kapoor loses battle to cancer. Here's what we know about the cancer he suffered from". Times of India. 30 April 2020. https://timesofindia.indiatimes.com/life-style/health-fitness/health-news/actor-rishi-kapoor-loses-battle-to-bone-marrow-cancer-heres-what-we-know-about-the-cancer-he-suffered-from/articleshow/75464272.cms.\n↑ "Rishi Kapoor, Neetu open up on his cancer treatment in New York: We just treated it as any disease- Entertainment News, Firstpost".3September 2019. https://www.firstpost.com/entertainment/rishi-kapoor-neetu-open-up-on-his-cancer-treatment-in-new-york-we-just-treated-it-as-any-disease-7276971.html.\n↑ "Rishi Kapoor hospitalised, brother Randhir Kapoor says he has breathing problems" (en ভাষাত). 2020-04-30. https://www.hindustantimes.com/bollywood/rishi-kapoor-hospitalised-brother-randhir-kapoor-says-he-is-not-well/story-PksuEwf5X9laDxmsYcqw1O.html.\n↑ "Veteran Actor Rishi Kapoor Hospitalised In Mumbai". 30 April 2020. https://www.ndtv.com/india-news/veteran-actor-rishi-kapoor-hospitalised-in-mumbai-2220701.\n↑ "Bollywood legend Rishi Kapoor passes away at 67". Khaleej Times. 30 April 2020. https://www.khaleejtimes.com/citytimes/bollywood/bollywood-legend-rishi-kapoor-passes-away-in-mumbai.\n↑ "Bollywood Veteran Rishi Kapoor Dies Aged 67". 30 April 2020. https://universalnews.org/bollywood-veteran-rishi-kapoor-dies-aged-67/.\n↑  Archived 21 April 2008 at the Wayback Machine\n↑ "Rishi Kapoor honored by Russian Government for contribution to cinema". Bollywoodhungama.com.9November 2009. http://www.bollywoodhungama.com/news/2009/11/09/13446/index.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 2011-09-19.\n↑ "Winners of 5th Apsara Film & Television Producers Guild Awards". Bollywoodhungama.com. 8 January 2010. Archived from the original on6April 2010. https://web.archive.org/web/20100406024433/http://www.bollywoodhungama.com/features/2010/01/08/5831/index.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 2011-09-19.\n↑ "Winners of Zee Cine Awards 2011". Bollywoodhungama.com. 14 January 2011. Archived from the original on 22 October 2011. https://web.archive.org/web/20111022195528/http://www.bollywoodhungama.com/features/2011/01/14/7016/index.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 2011-09-19.\n↑ "Priyanka, Ranbir win best actor awards at TOIFA". intoday.in. 8 April 2013. http://indiatoday.intoday.in/story/ranbir-kapoor-priyanka-chopra-best-actor-awards-toifa/1/261234.html.\n↑ "Winners of Times Of India Film Awards 2013 (TOIFA)". bollywoodhungama.com. 8 April 2013. http://www.bollywoodhungama.com/movies/features/type/view/id/4827.\nৱিকিমিডিয়া কমন্সত ঋষি কাপুৰ সম্পৰ্কীয় মিডিয়া ফাইল।\nঋষি কাপুৰ সম্পৰ্কে ইণ্টাৰনেট মুভি ডাটাবেছত থকা তথ্য।\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=ঋষি_কাপুৰ&oldid=224810"ৰ পৰা অনা হৈছে\nশেষ সম্পাদনা কৰা হৈছে2মে' 2020 তাৰিখে 08:12 বজাত\nআন একো উল্লেখ নাথাকিলে এই বিষয়বস্তু CC BY-SA 3.0 ৰ আওতাত উপলব্ধ। এই পৃষ্ঠাটোৰ সংক্ষিপ্ত ইউ.আৰ.এল. : https://as.wikipedia.org/?curid=59648।\nএই পৃষ্ঠাখন2মে' 2020 তাৰিখে ১৩:৪২ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


price-hike-of-essential-goods-in-assam-before-rongali-bihu-tv-nilutpal-skd– News18 Assam\nৰঙালীৰ বজাৰত জুই, ব্যাপক হাৰত বৃদ্ধি পাইছে অত্যাৱশ্যকীয় সামগ্ৰীৰ মূল্য\nক'ৰোনা ৰোগীৰ সংখ্যা বাঢ়িছে, বিপৰীতে জনসাধাৰণৰ নাই সচেতনতা ! এপ্ৰিল মাহতে ডিব্ৰুগড়ত ২৫০জন ক'ৰোনাত আক্ৰান্ত।\nলগত লেপটপ লৈ ঘুৰি ফুৰে নেকি? সাৱধান হওক! আপোনাৰ লেপটপত শেন চকু পৰব পাৰে কুখ্যাত চোৰৰ।\nUpdated:April 8, 2021, 5:41 PM IST\nPhoto : Daily Sun\nযোগান বিভাগক অস্তিত্বহীন কৰি নিয়ন্ত্ৰনহীন ভাৱে বৃদ্ধি হোৱা সামগ্ৰীৰ মূল্যই মাধমাৰ সোধাইছে সাধাৰণ জনতাক।\nLast Updated: April 8, 2021, 5:41 PM IST\nবিগত এটা মাহত ৰাজ্যৰ বজাৰত ঘটা অভাৱনীয় মূল্যবৃদ্ধিয়ে সকলোৰে চকু কপালত তুলিছে। ৰাজ্যৰ সাধাৰণ জনতাৰ দৃষ্টি ৰাজনৈতিক ৰণৰ নিৱদ্ধ থকাৰ সময়তে চতুৰ বণিয়াই গোপনে সকলো সামগ্ৰীৰে মূল্য বৃদ্ধি কৰিছে। দাইল, মিঠাতেল, ৰিফাইন তেলৰ দৰে নিত্য ব্যৱহাৰ্য সামগ্ৰীৰ পৰা চিমেণ্ট, লোহাৰ দৰে সকলো সামগ্ৰীৰে মূল্য অভাৱনীয় ভাৱে বৃদ্ধি পাইছে।\nকোনো কাৰণ নোহোৱাকৈয়ে বৃদ্ধি কৰা হৈছে লোকেল আৰু ব্ৰইলাৰ কুকুৰাৰ দাম। ছাগলীৰ মাংসৰ দামো হঠাৎ বৃদ্ধি কৰা হৈছে বজাৰত। বিগত মাহটোত কেৱল মিঠাতেল-ৰিফাইন তেলৰ দামেই ৪২টকা পৰ্যন্ত বৃদ্ধি কৰা হৈছে। ব্ৰইলাৰ আৰু লোকেল কুকুৰাৰ দাম ১০০ পৰা ১৪০ টকা পৰ্যন্ত প্ৰতি কিলোত বৃদ্ধি কৰা হৈছে। ছাগলীৰ মাংসও প্ৰতি কিলোত ৫০টকা পৰ্যন্ত বৃদ্ধি কৰা হৈছে। একেদৰে ঘৰ নিৰ্মানত ব্যৱহৃত সামগ্ৰীৰ মূল্যৰো হঠাৎ সাংঘাতিক ধৰণে বৃদ্ধি হৈছে। এনেধৰণৰ মূল্যবৃদ্ধিয়ে ৰাজ্যৰ জনগণক জুৰুলা কৰাৰ সময়তে ৰাইজৰ মনত সৃষ্টি হৈছে ক্ষোভৰ। যোগান বিভাগক অস্তিত্বহীন কৰি নিয়ন্ত্ৰনহীন ভাৱে বৃদ্ধি হোৱা সামগ্ৰীৰ মূল্যই মাধমাৰ সোধাইছে সাধাৰণ জনতাক।\nপিছে নিৰ্বাচনৰ সময়ত এনে মূল্যবৃদ্ধিৰ পৰম্পৰা নতুন নহয়। প্ৰতিবাৰেই নিৰ্বাচনত প্ৰতিটো ৰাজনৈতিক দলে নিৰ্বাচনী প্ৰচাৰৰ বাবদ ৰাজ্যৰ ব্যৱসায়ীৰ পৰা বৃহৎ পৰিমাণৰ চান্দা আদায় কৰাৰ কথা সংবাদ মাধ্যমত চৰ্চিত হয়। ৰাজনৈতিক নেতাৰ নিৰ্বাচনৰ ব্যয়ৰ বাবে ব্যৱসায়ী মহলে দিব লগা চান্দাও। সাধাৰণ ৰাইজৰ পৰা চতুৰালিৰে আদায় কৰাৰ বাবেই নিৰ্বাচনৰ সময়ত প্ৰতিবিধ সামগ্ৰীৰে ব্যাপক মূল্যবৃদ্ধি ঘটাই সাধাৰণ ৰাইজক মাধমাৰ সোধাই বণিয়াই। এই ক্ষেত্ৰত প্ৰশাসনেও গ্ৰহণ কৰে নীৰৱ ভূমিকা।\nঅসমৰ ৰাইজৰ বাবে দুৰ্ভাগ্যৰ বিষয়টো হ'ল অসমত প্ৰতিবাৰ নিৰ্বাচন ৰঙালী বিহুৰ আগমুহুৰ্তত অৰ্থাৎ মাৰ্চ-এপ্ৰিল মাহত অনুষ্ঠিত হয় যাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত বছৰৰ বিহুটিক আদৰাৰ ক্ষেত্ৰত সৰ্বসাধাৰণ ৰাইজ ব্যাপক অসুবিধাৰো সন্মুখীন হয়। স্মৰ্তব্য যে, নিত্য ব্যৱহৃত সামগ্ৰীৰ মূল্যবৃদ্ধিৰ বাবে পৰিবহণ ব্যয়ো বৃদ্ধি পাইছে। ফলত ভূতৰ ওপৰত দানহ পৰাদি সাধাৰণ ৰাইজে সকলো ফালৰ পৰা সৰ্বস্বান্ত হ'বলগীয়া হৈছে।\nFirst published: April 8, 2021, 5:41 PM IST


বিৰাট কোহলীয়ে টি-২০ৰ পৰা অৱসৰ ল'ব ! টীম ইণ্ডিয়া দুটা গোটত বিভক্ত: প্ৰাক্তন ক্ৰিকেটাৰ– News18 assam\nবিৰাট কোহলীয়ে টি-২০ৰ পৰা অৱসৰ ল'ব ! টীম ইণ্ডিয়া দুটা গোটত বিভক্ত: প্ৰাক্তন ক্ৰিকেটাৰ\nT20 World Cup 2021ৰ পৰা ইতিমধ্যে টীম ইণ্ডিয়া (Team India) বাহিৰ হৈছে। পাকিস্তানৰ প্ৰাক্তন স্পিনাৰ মুস্তাক আহমেদে কৈছে যে কোহলীয়ে কেৱল বিশ্বকাপৰ পিছত টি-২০ দলৰ অধিনায়কত্ব ত্যাগ নকৰে কিন্তু টি-২০ ক্ৰিকেটৰ পৰাও অৱসৰ ল'ব।\nLast Updated : November 08, 2021, 23:45 IST\nবিৰাট কোহলীয়ে (Virat Kohli) T20 বিশ্বকাপৰ পিছত টি-২০ দলৰ অধিনায়কত্ব ত্যাগ কৰিব। তেওঁ ইতিমধ্যে এইটো ঘোষণা কৰিছে। টি-২০ বিশ্বকাপ (T20 World Cup 2021)ৰ পৰা ইতিমধ্যে টীম ইণ্ডিয়া (Team India) বাহিৰ হৈছে। পাকিস্তানৰ প্ৰাক্তন স্পিনাৰ মুস্তাক আহমেদে কৈছে যে কোহলীয়ে কেৱল বিশ্বকাপৰ পিছত টি-২০ দলৰ অধিনায়কত্ব ত্যাগ নকৰে কিন্তু টি-২০ ক্ৰিকেটৰ পৰাও অৱসৰ ল'ব। দলটোৱে অন্তিমখন খেলত নামিবিয়াক পৰাস্ত কৰিছে।\nজিঅ' নিউজৰ সৈতে বাৰ্তালাপ কৰি মুস্তাক আহমেদে কয়, 'বিৰাট কোহলীৰ বাবে পৰিয়ালটো এক অগ্ৰাধিকাৰ। তেওঁ কেৱল টি-২০ বিশ্বকাপৰ পিছত টি-২০ দলৰ অধিনায়কনহয়, খেলো ত্যাগ কৰিব। তেওঁৰ এটি সন্তানো আছে। গতিকে কোহলীয়ে এদিনীয়া, টেষ্ট ক্ৰিকেটত অধিক মনোযোগ দিব। তেওঁ ইয়াত ডাঙৰ অভিলেখ সৃষ্টি কৰিব। তেওঁ ইয়াৰ ওপৰত আপোনাৰ মনোযোগ কেন্দ্ৰীভূত কৰিব। কোহলীয়ে এতিয়ালৈকে অধিনায়ক হিচাপে আইচিচি ট্ৰফী জিকিব পৰা নাই।\nইফালে, প্ৰাক্তন পাক অধিনায়ক ইনজামাম-উল-হকে কয় যে বিচিচিআইৰ বাবে টীম ইণ্ডিয়াক দুটা গোটত বিভক্ত কৰা হৈছে। তেওঁ কৈছে যে প্ৰথম খবৰটো আহিছিল যে কোহলীয়ে অধিনায়কত্ব ত্যাগ কৰিব। কিন্তু বিচিচিআইয়ে ইয়াক অস্বীকাৰ কৰিছিল। কোহলীয়ে অৱশেষত অধিনায়কত্বৰ পৰা আঁতৰি যাব লগা হৈছিল। দলটো বৰ্তমান দিল্লী আৰু মুম্বাই গোটত বিভক্ত।\nFirst published: November 08, 2021, 23:45 IST\nT20 World CupTeam IndiaVirat Kohli


দেশৰ বর্তমান পৰিস্থিতিক দূর্ঘটনাৰ দিশে গৈ থকা এখন বিমানৰ সৈতে ৰিজালে এইগৰাকী প্ৰখ্যাত সাহিত্যিকে ! কিয় ক’লে এই কথা ? - VOICE 24x7\nদেশৰ সাম্প্ৰতিক পৰিস্থিতিক লৈ পুনৰ চৰকাৰৰ বিৰুদ্ধে সৰৱ হৈ পৰিছে বুকাৰ বঁটা বিজয়ী বিশিষ্ট সাহিত্যিক অৰুন্ধতী ৰয়ে ৷ বর্তমান দেশৰ অৱস্থাক বিপৰীত দিশত চলা বিমানৰ সৈতে তুলনা কৰি তেওঁ কয় যে ই “দুৰ্ঘটনাৰ দিশে আগবাঢ়িছে।“\nবুধবাৰে কাৰাগাৰত বন্দী মানৱ অধিকাৰ কৰ্মী জি এন চাইবাবাৰ নির্বাচিত কবিতা আৰু পত্ৰৰ সংকলন “হোৱাই ডু ইউ ফিয়েৰ মাই ৱে চ’ মাচ্চ ?” নামৰ কিতাপখন উন্মোচন অনুষ্ঠানত ভাষণ দি ৰয়ে কয় যে সম্পদ আৰু ভূমিৰ পুনৰ বিতৰণৰ বাবে ১৯৬০ ৰ দশকত বিপ্লৱ আৰম্ভ হোৱাৰ পাছত দেশৰ নেতাসকলে এতিয়া “৫ কিলোগ্ৰাম চাউল আৰু ১ কিলোগ্ৰাম নিমখ” বিতৰণ কৰি ভোট ভিক্ষা কৰাৰ লগতে নিৰ্বাচনত জয় লাভ কৰিছে ৷ এই প্ৰসংগতে তেওঁ কয় “অলপতে, মই মোৰ এজন পাইলট বন্ধুক সুধিছিলো যে আপুনি এখন বিমান পিছলৈ উৰাব পাৰিবনে? তেওঁ মোৰ কথাত হাঁহিছিল ৷ মই কৈছিলো দেশত ঠিক এইটোৱেই হৈ আছে ৷ দেশৰ বর্তমানৰ নেতাসকলে বিমানখন ওলোটাকৈ উৰুৱাই আছে আৰু সকলো বোৰ সামগ্ৰী এফালৰ পৰা পৰি গৈছে ৷ আমি দুৰ্ঘটনাৰ দিশে আগবাঢ়িছো।”\n৬২ বছৰীয়া লেখিকাগৰাকীয়ে ভাৰতক “অত্যাধুনিক ন্যায়শাস্ত্ৰ”ৰ দেশ বুলি বৰ্ণনা কৰি কয় যে “জাতি, শ্ৰেণী, লিংগ”ৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি আইনসমূহ বেলেগ বেলেগ ধৰণে প্ৰয়োগ কৰা হয়। ৰয়ে কয় -“আমি আজি ইয়াত কিয় সমাবেত হৈছো ? আমি এজন অধ্যাপকৰ বিষয়ে কথা পাতিবলৈ মিলিত হৈছো, যিগৰাকী ৯০ শতাংশ পক্ষাঘাতগ্ৰস্ত আৰু সাত বছৰ ধৰি কাৰাগাৰত আছে। আমি সেইটোৱেই কৰি আছো। সেয়াই যথেষ্ট। আমি আৰু ক’ব নালাগে। আমি কেনে ধৰণৰ দেশত বাস কৰি আছো সেয়া আপোনাক ক’বলৈ এয়াই যথেষ্ট। এয়া কি লাজৰ বিষয় ৷ “\n৯০ শতাংশতকৈও অধিক শাৰীৰিকভাৱে অক্ষম তথা হুইলচেয়াৰ ব্যৱহাৰ কৰা জি এন চাইবাবাক ২০১৭ চনত মহাৰাষ্ট্ৰৰ গড়চিৰোলী জিলাৰ এখন সত্ৰ আদালতে মাওবাদীৰ সম্পৰ্ক থকা আৰু “দেশৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ” কৰাৰ অভিযোগত আজীৱন কাৰাদণ্ড বিহিছিল ৷


আগস্ট 13 – প্ৰসংশাত আনন্দ! – Elim Glorious Revival Church – Kodambakkam\nআগস্ট 13 – প্ৰসংশাত আনন্দ!\nBy elimchurchgospel | August 13, 2021 | Appam - Assamese | No Comments\n” হে ধাৰ্মিক লোকসকল, যিহোৱাত আনন্দ-ধ্ৱনি কৰা, তেওঁৰ প্রশংসা কৰা সাধু লোকৰেই কাম। ( গীতমালা ৩৩:১)।\nযদি দুখ, ৰোগক অনা, জীবন নষ্ট কৰা আৰু বয়স কম কৰাৰ কাৰন হয়, তেন্তে আনন্দ এই সকলোৰে বাবে আদৰ্শৰ ঔষধ হয়। কিয় এনেকুৱা নহয় নে? মনৰ আনন্দৰে সকলো ৰোগ আতৰ কৰে, মুখমন্ডলত আনন্দ আনিব আৰু আয়ুস বৃদ্ধি হব।\nএজন চিকিৎসক সেই ৰোগৰ খোজ কৰিল যি এজন লোকক কৰ্কট ৰোগৰ কাৰন কৰি তুলে। তেতিয়া গম পোৱা গল যে জীবনত পৰাজয়, কষ্ট, হতাশ আৰু দুখ দৰে কৰান হল এই ৰোগৰ মূল। তেওঁ এয়াও পালে যে পৰিয়ালত হঠাৎ অপ্ৰিয়তা,স্বামী স্ত্রীর বিশ্বাস ঘাত কাৰ্য্য, ব্যৱসায়িক উপক্রমত অধিক লোকচান আদিৰ বাবে হোৱা হতাশ যিকোনো লোকৰে ভিতৰত ভায়ৰাচ উৎপন্ন কৰে আৰু ৬ পৰা ১৮ মাহৰ ৰোগৰ ভিতৰত, ভায়ৰাচ কৰ্কট ৰোগত পৰিণত হয় যায়।\nসত্য আনন্দ নৃত্য গীতেৰে কৰা স্তুতিত আছে। যেতিয়া আপুনি হৃদয়েৰ গভীৰতাৰে পৰমেশ্বৰৰ স্তুতি কৰি আনন্দিত হয়, তেন্তে আপোনাৰ সকলো চিন্তা আপোনাৰ পৰা আতৰ হয় যাব আৰু পৰমেশ্বৰৰ মধুৰ উপস্থিতি আপোনাক আৱৰি লব। যাৰ কিৰণ সুস্থতাদায়ক;”( মলাখী ৪:২)। কিয় এনেকুৱা নহয় নে?\nপুৱা সোনকালে উঠি সুখ আৰু আনন্দৰ সৈতে পৰমেশ্বৰৰ হৃদয়েৰে স্তুতি কৰক। যি প্ৰশংসাৰ মাজৰ বিৰাজমান, তেওঁ আপোনাক নিজৰ উপস্থিত মাজত পৰিপূৰ্ণ কৰি দিব। সদায় নিজৰ মাত ডাঙৰ কৰি কওক , ” এয়ে সেই দিন, যি দিন যিহোৱাই নিৰূপণ কৰিলে; আহাঁ, আমি এই দিনত আনন্দ কৰোঁ আৰু উল্লাস কৰোঁ।( গীতমালা ১১৮:২৪)। যদি আপুনি এনেকুৱা কৰে তেন্তে আপুনি সম্পূর্ণ দিন আনন্দিত থাকিব।\nহাহি থকা মুখমণ্ডলৰ সৈতে আনন্দৰে পৰমেশ্বৰৰ আৰাধনা কৰক আৰু নৃত্য গীত গায় তেওঁৰ স্তুতি কৰক। পবিত্র শাস্ত্র কয়, “তেতিয়া আমাৰ মুখ হাঁহিৰে ভৰি পৰিল, আমাৰ জিভা আনন্দ-গানেৰে পৰিপূৰ্ণ হ’ল; আন জাতিৰ লোকসকলে তেতিয়া কোৱাকুই কৰিলে, “যিহোৱাই তেওঁলোকৰ কাৰণে অনেক মহৎ কার্য কৰিলে।” ( গীতমালা ১২৬:২)।\nপুনৰ তেওঁ কলে, ” তেতিয়া নহিমিয়াই তেওঁলোকক ক’লে, “যাওক, চৰ্বি জাতীয় বস্তু ভোজন কৰক, আৰু মিঠা ৰস পান কৰক, আৰু যাৰ প্ৰস্তুত কৰা একো বস্তু নাই, তেওঁলোকৰ কাৰণে কিছু আহাৰ পঠাই দিয়ক। কিয়নো আজি আমাৰ প্ৰভুৰ উদ্দেশ্যে পবিত্ৰ দিন। আপোনালোকে দুখ নকৰিব; কাৰণ যিহোৱাত যি আনন্দ সেয়ে আপোনালোকৰ শক্তি।” (নহিমিয়া ৮:১০)। তেন্তে বিস্বাস কৰক যীশু খ্রীষ্ট যি শক্তি হয় তেওঁ আপোনাৰ হাত ধৰি ৰাখিছে। সম্পূর্ণ আনন্দৰ সৈতে বাৰে-বাৰে কওক, ” মই খ্ৰীষ্টৰ দ্ৱাৰাই সকলো কাম সিদ্ধ কৰিব পাৰোঁ, কিয়নো তেওঁ মোক বলৱান কৰে। (ফিলিপিয়া ৪:১৩)।\nপৰমেশ্বৰৰ মৰমিয়াল সন্তান, নিজৰ হাত তুলি পৰমেশ্বৰৰ স্তুতি কৰক। “তোমালোকে পবিত্ৰ স্থানৰ ফাললৈ নিজৰ নিজৰ হাত তুলি যিহোৱাৰ ধন্যবাদ কৰা ( গীতমালা ১৩৪:২)। এয়াই সুখৰ পথ হয়। পৰমেশ্বৰ আপোনাক পছন্দ কৰে আৰু আশা কৰে যে আপুনি সদায় পৰমেশ্বৰত আনন্দিত থাকক।\nমন কৰিবলগীয়া:” হে সমুদায় পৃথিৱী, যিহোৱাৰ উদ্দেশ্যে আনন্দ-ধ্বনি কৰা; উচ্চ ধ্বনিৰে আনন্দ গান কৰা, প্ৰশংসাৰ গীত গোৱা।” ( গীতমালা ৯৮:৪)।


xukhdukh.com June 04, 2014 goodnews,\n১. অসমত নতুনকৈ কোনো ভেঞ্চাৰ স্কুল স্থাপন কৰাৰ প্ৰয়োজন নাই বুলি ঘোষণা কৰিলে শিক্ষামন্ত্ৰীয়ে। কালি প্ৰাদেশীকৃত ৫৭খন মহাবিদ্যালয়ৰ ১১৩০ গৰাকী শিক্ষক-কৰ্মচাৰীক নিযুক্তি পত্ৰ বিতৰণ কৰি প্ৰয়োজন সাপেক্ষে এতিয়াৰ পৰা চৰকাৰী পৃষ্ঠপোষকতাতে স্কুল স্থাপন কৰা হব বুলিও তেখেতে ঘোষণা কৰিছে। অহা ৩-৪ মাহৰ ভিতৰতে ভেঞ্চাৰ এল পি আৰু এম ই স্কুলৰ সমস্যা সমাধান হব বুলিও তেখেতে ঘোষণা কৰিছে।\n২. তেজপুৰৰ বাণ থিয়েটাৰত অহা ১৭-২০ জুনলৈ আয়োজিত হৈছে বিষ্ণু ৰাভা দিৱসৰ বৰ্ণাঢ্য কাৰ্যসূচীৰ। প্ৰথমবাৰৰ বাবে দূৰদৰ্শন কেন্দ্ৰ আৰু অনাঁতাৰ কেন্দ্ৰৰ বিশেষ উদ্যোগত আয়োজিত হৈছে এই অনুষ্ঠান। সদৌ অসম ভিত্তিত একাংক নাট, গীত আৰু কবিতা আবৃত্তি প্ৰতিযোগিতাৰ চলিছে প্ৰস্তুতি।\n৩. কৰ্মচাৰী ভৱিষ্যনিধি সংগঠনৰ (ই.পি.এফ অ')ৰ দ্বাৰা আৰম্ভ হব লগা নুন্যতম ১০০০টকাৰ মাহেকীয়া পেঞ্চন আঁচনি এই বৰ্ষৰ পহিলা এপ্ৰিলৰ পৰাই কাৰ্যকৰী হব বুলি বাতৰি প্ৰকাশ পাইছে। এই আঁচনিৰ দ্বাৰা দেশৰ ২৮লাখ পেঞ্চনাৰ উপকৃত হব।\nগুৱাহাটীৰ ৰেডিঅ' টেক্সি সেৱাৰ জনপ্ৰিয়তালৈ লক্ষ্য ৰাখি প্ৰাইম কেব নামৰ সংস্থাটোৱে পূৰ্বৰ ৭০খন গাড়ীৰ সৈতে নতুনকৈ ৩০খন মাৰুতি চুইফট ডিজায়াৰ সংযোজন কৰি গ্ৰাহকৰ চাহিদা পূৰণ কৰিবলৈ প্ৰচেষ্টা গ্ৰহণ কৰিছে। দৈনিক ৭০০ৰো অধিক গ্ৰাহকে কল-চেণ্টাৰলৈ ফোন কৰি সেৱা বিচৰাৰ তথ্যৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখিয়েই ১০০খন গাড়ীৰে গুৱাহাটীত সৰ্ব-বৃহত ৰূপত সংস্থাটোক গঢ়ি তুলিবলৈ এই পদক্ষেপ লোৱা বুলি প্ৰকাশ কৰিছে মুখ্য কাৰ্যবাহী বিষয়া ধীমন্ত বাঞ্চালে।\n৫. ব্যৱসায়িক লেনদেনৰ ক্ষেত্ৰত অধিক স্বচ্ছতা আনিবৰ বাবে নুমলীগড় শোধনাগাৰে "ট্ৰেক ৱান" পদ্ধতিৰ কৰিলে আনুষ্ঠানিক ভাৱে উদ্বোধন। এই পদ্ধতিৰে ঠিকাদাৰ, যোগনীয়া তথা সেৱা আগবঢ়োৱা সকলে নিজৰ বিলৰ অগ্ৰগতিৰ সবিশেষ জানিব পৰাকৈ কোম্পানীটোৰ বেৱচাইটতে ব্যৱস্থা সংযোজন কৰিছে। এন আৰ এলৰ বিত্ত সঞ্চালকে এই তথ্য-প্ৰযুক্তি সেৱাৰ শুভ উদ্বোধন কৰিলে যোৱা ২জুনত।\n৬. অহা ২০১৬চনত অসমত বিজেপি চৰকাৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ বাবে তৃণমূল পৰ্যায়ত ৰাষ্ট্ৰীয় স্বয়ং সেৱক সংঘই ব্যাপক সাংগঠনিক পদক্ষেপ হাতত লৈছে। বড়ো, মিচং, চাহ-জনগোষ্ঠী, কাৰ্বি আদি জনগোষ্ঠীয় ছাত্ৰ সংগঠন সমূহৰ প্ৰাক্তন আৰু বৰ্তমানৰ বিষয়ববীয়া সকলক বিজেপি মুখী কৰাৰ বাবে পদক্ষেপ হাতত লোৱা বুলি খবৰ প্ৰকাশ পাইছে। দলটোত সৰ্বস্তৰৰ তথা সকলো জনগোষ্ঠীৰে অংশগ্ৰহণ সুনিশ্চিত কৰিবলৈ আৰ.এছ.এছয়ে এই পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিছে।\n৭. কাইলৈ ৫জুনত বিশ্বৰ লগতে অসমতো পালিত হব বিশ্ব পৰিবেশ দিৱস। এই উপলক্ষত গুৱাহাটীৰ চেণ্টাৰ ফৰ ৰুৰেল ডেভেলপমেণ্টে "পৰিবেশ প্ৰদূষিত নোহোৱা পৰিবহন ব্যৱস্থা"ৰ সম্পৰ্কে সজাগতাৰ বাবে আয়োজন কৰিছে এখনি চাইকেল আৰু ৰিক্সা শোভযাত্ৰাৰ। খানাপাৰাৰ বিজ্ঞান যাদুঘৰৰ সন্মুখৰ পৰা পুৱা ১০-০০ বজাৰ শোভাযাত্ৰা আৰম্ভ হৈ ১২-০০ বজাত দিশপুৰৰ চুপাৰ মাৰ্কটেৰ কাষত অন্ত পৰিব। ৰাইজক পুৱা ১০-০০ বজাৰ পৰা ১২-০০ বজালৈ যান্ত্ৰিক, প্ৰদূষণ সৃষ্টিকাৰী বাহন চলোৱা/ব্যৱহাৰৰ পৰা বিৰত থাকিবলৈকো ৰাইজক আয়োজক সকলে অনুৰোধ জনাইছে।\n৮. ঝাৰখণ্ডত ৰাজ্যিক বিদ্যুত পৰিষদৰ মহাপ্ৰৱন্ধকক বিজেপিৰ প্ৰতিবাদকাৰীয়ে মাৰপিট কৰি ৰছীৰে বান্ধি ৰখাৰ খবৰ। এই গোচৰত জামিন লবলৈ অস্বীকাৰ কৰাৰ পাছত বিজেপৰ জ্যেষ্ঠ নেতা যশোৱন্ত সিনা আৰু ৫৪জনক এখন স্থানীয় আদালতে ১৪দিনৰ বাবে কাৰাগাৰলৈ প্ৰেৰণ কৰাৰ খবৰ। মহিলা কৰ্মকৰ্তাসকলে মহাপ্ৰৱন্ধককজনক ৰছীৰে বান্ধি আটক কৰি ৰাখিছিল বুলি সংবাদ পত্ৰত প্ৰকাশ পাইছে।\n৯. অহা ২৭জুন তাৰিখৰ পৰা ৭জুলাই পৰ্যন্ত মাইম একাডেমি, গুৱাহাটীয়ে সংগীত নাটক অকাডেমিৰ সৌজন্যত মুকাভিনয়ৰ প্ৰশিক্ষণৰ এক কৰ্মশালাৰ আয়োজন কৰিছে। উক্ত কৰ্মশালাত বিশিষ্ট মুকাভিনেতা মইনুল হকে পাঠদান কৰিব। অংশ গ্ৰহণৰ বাবে ৯৮৬৪০-২৪২০৫ নম্বৰত যোগাযোগ কৰিব পাৰিব।\n১০. অগপ দলক নতুন ৰূপত গঢ়ি তোলাৰ বাবে অচিৰেই ব্যাপক সংস্কাৰমূলক কাৰ্যসূচী হাতত লোৱা হব বুলি ঘোষণা কৰিছে দলটোৰ কাৰ্যকৰী সভাপতি অতুল বৰাই। নৱ-প্ৰজন্মক দলটোত যোগদান কৰি আঞ্চলিকতাবাদক শক্তিশালী কৰি তুলিবলৈকো তেখেতে আহ্বান জনাইছে।\n১১. অসমৰ এক ইঞ্চি মাটিও নাগালেণ্ডক এৰি দিয়া নহব বুলি প্ৰকাশ কৰিলে গৃহ বিভাগৰ সংসদীয় সচিব এটোৱা মুণ্ডাই সীমান্তৰ সুৰক্ষাৰ বাবে অধিক নিৰাপত্তাৰক্ষী নিয়োগ কৰা হব বুলিও ঘোষণা কৰিছে। লগতে অসম আৰক্ষীৰ আন্তঃগাঁথনি উন্নীতকৰণৰ বাবে অচিৰেই ৪৫০কোটি টকাৰ আঁচনি গ্ৰহণ কৰা হব বুলি তেখেতে প্ৰকাশ কৰিছে।\n১২. ৰাজ্যখনৰ অনুসূচিত জাতিৰ লোকসকলৰ সমস্যাসমূহৰ বুজ লবলৈ অসম ভ্ৰমণ কাৰ্যসূচী গ্ৰহণ কৰিব কেন্দ্ৰীয় সামাজিক ন্যায় আৰু সৱলীকৰণ মন্ত্ৰী থাৱাৰচান্দ গেহলটে। বিশেষকৈ চাহ-জনগোষ্ঠী আৰু জনজাতীয় ৰাইজে বিজেপি দলটোক আকোঁৱালি লোৱাৰ পাছত ২০১৬চনৰ নিৰ্বাচন মুখী আঁচনিৰে লোকসকলৰ প্ৰতি কল্যানকামী আঁচনি গ্ৰহণ কৰাই মন্ত্ৰীৰ এই যাত্ৰাৰ লক্ষ্য হব বুলিও জানিব পৰা গৈছে।\nBy xukhdukh.com on June 04, 2014


February 2019 – Page9– ফটাঢোল\nযৌথ পৰিয়ালৰ বিশাল ঘৰখনত আইতা এতিয়া অকলে। ঘনে ঘনে আগফালৰ বাৰাণ্ডালৈ অহাযোৱা কৰি ভাগৰি পৰিছে আইতা। নাই আজিও আনন্দহঁত নাহিল। এসপ্তাহ পূৰ্বে তেজপুৰৰ জীয়েকৰ ঘৰলৈ যোৱা আনন্দহঁত কালিয়েই অহাৰ কথা আছিল যদিও আজিও দেখাদেখি নাই। কি বা হৈছে! এই ফোনটোও যে আৰু! দৰকাৰৰ সময়ত নাবাজে। অনবৰতে কঁকালত লৈ ফুৰা ফোনটোলৈকে আইতাৰ খং উঠে মাজে মাজে। সৰুটো ভতিজা প্ৰদীপে গুজৰাটৰ পৰা আহোঁতে আইতালৈ এটা মোবাইল ফোন আনিলে। নাতি নাতিনীহঁতে আইতাক জোকালে- “বাঃ আইতাক এইবাৰ আৰু কোনে পায়? পিচে আইতা, মোবাইলত ফোন\nFebruary 1, 2019 লটিঘটি\t7 Comments\nবৈপ্লৱিক লটিঘটি – ধুৰ্জ্জটি কাকতী\nকলেজত পঢ়ি থকাৰে কথা৷ আমাৰ থকা ঠাইখিনিৰ মাটিৰ পট্টাৰ কাৰণে আমাৰ ঠাইৰ মানুহখিনিয়ে প্ৰতিবাদী সমদল এটা ওলিয়ালে নুনমাটিৰ পৰা ডিচি অফিচলৈ৷ তেতিয়া আমাৰ প্ৰতিবাদী গগৈ মাৰ্কেটত অহাই নাছিল, গতিকে তেনে কোনো নেতা নাছিল আমাৰ আন্দোলনৰ, স্থানীয় মানুহখিনিয়ে একেলগে প্ৰতিবাদ কৰিবলৈ ওলাল৷ ৰাতিপুৱা সমদল আৰম্ভ হ’ল, সমদলত প্ৰতিবাদী কন্ঠস্বৰূপে আমাৰ বন্ধুবোৰৰ লগত ময়ো ভাগ ল’লোঁ‌৷ প্ৰায় পাঁচ হাজাৰমান মানুহৰ বিশাল সমদল “তেজ দিম, মাটি নিদিওঁ বুলি” শ্লোগান দি আকাশ কঁ‌পাই আগবাঢ়িল৷ লগতে সমস্বৰে চিঞৰিলোঁ ইনক্লাব জিন্দাবাদ৷ যদিও মই ইন বুলি কোনো\nলটিঘটি – উৎপলা শইকীয়া\nআজি সন্ধিয়ালৈ কাষৰে বয়জ হোষ্টলত এটা সৰু গেট টুগেদাৰ পাতিছে বুলি জনাৰ পিছৰ পৰাই সিহঁতৰ অসম আৰ্হিৰ সৰু হোষ্টলখনত এক উৎসৱমুখৰ পৰিবেশে বিৰাজ কৰিছে৷ কোনে কি পিন্ধিব, কোন কেইটাত যাব, কোনে কাৰ লগত চিনিয়ৰে নেদেখাকৈ দুআষাৰ পাতিব- এইবোৰ লৈ চবৰে মাজত আলোচনা হৈ থাকিল৷ কালিলৈ চাবমিট কৰিব লগা প্ৰেক্টিকেলৰ শ্বিটবোৰ চিজিল কৰি থকাৰ মাজে মাজে নীলাঞ্জনাইয়ো তাইৰ বাবে কোনসাজ কাপোৰ উলিয়াব কোনসাজৰ লগত কোনটো ব্লাউজ মেটচিং কৰি পিন্ধিব তাকে লৈ মনতে গুণাগঁঠা কৰাত লাগিল৷ তেনেতে ৱালমেট ৰিণিকি তাইৰ ৰূমলৈ হুৰমুৰকৈ\n: নাম তাইৰ ডায়েনা শইকীয়া৷ ফাৰ্ষ্ট ইয়েৰ৷ কেমিষ্টি মেজৰ৷ ঘৰ শিৱসাগৰত৷ চন্দনে সমীৰণৰ কাণত লাহেকৈ ক’লে। : আৰু কি জান তাইৰ কথা? বয়ফ্রেইণ্ড আছে নেকি? সমীৰণৰ উৎকণ্ঠাসূচক প্ৰশ্নবানত ওচৰতে চিগাৰেট হুপি থকা সুজিতে অলপ খঙেৰে ক’লে, : বয়ফ্রেইণ্ড আছে নাই মানে? ইমান ধুনীয়া ছোৱালী! গ’লকীপাৰ থাকিবই৷ সেইবুলি তই গ’ল নিদিবি নেকি? কথাষাৰ শুনি অলপ উৎসাহ পোৱা যেন লাগিল সমীৰণৰ৷ আজি ছমাহ ধৰি সমীৰণৰ মুখত অকল ডায়েনাৰ কথা। প্রেমত একেবাৰে হাবুদুবু খাই আছে।লেপটপ, মোবাইলৰ ওৱাল পেপাৰত কেৱল ডায়েনাৰ ফেচবুক প্রফাইলৰ পৰা


Luk 11 | AsmULB | STEP | এদিন যীচুৱে এঠাইত প্ৰার্থনা কৰি আছিল৷ প্ৰার্থনা শেষ হোৱাৰ পাছত তেওঁৰ এজন শিষ্যই ওচৰলৈ আহি কলে, “হে প্ৰভু, যোহনে যেনেকৈ তেওঁৰ শিষ্য সকলক প্ৰার্থনা কৰিবলৈ শিকালে; তেনেকৈ আপুনিও আমাক শিকাওঁক।”\n1এদিন যীচুৱে এঠাইত প্ৰার্থনা কৰি আছিল৷ প্ৰার্থনা শেষ হোৱাৰ পাছত তেওঁৰ এজন শিষ্যই ওচৰলৈ আহি কলে, “হে প্ৰভু, যোহনে যেনেকৈ তেওঁৰ শিষ্য সকলক প্ৰার্থনা কৰিবলৈ শিকালে; তেনেকৈ আপুনিও আমাক শিকাওঁক।”\n2তেতিয়া যীচুৱে তেওঁলোকক কলে, “তোমালোকে প্ৰার্থনা কৰা সময়ত এইদৰে কবা, ‘হে পিতৃ, ▼\n▼11:2 ৰো ৮:১৫\nতোমাৰ নাম পূজনীয় হওঁক; তোমাৰ ৰাজ্য হওঁক;\n3আমাৰ প্ৰয়োজনীয় দৈনিক আহাৰ আমাক প্ৰতি দিনে দিয়া। 4আমাৰ পাপ ক্ষমা কৰা কিয়নো আমিও নিজৰ নিজৰ ধৰুৱাক ক্ষমা কৰিলোঁ। ▼\n▼11:4 মথি ১৮:২১-৩৫\nআৰু আমাক পৰীক্ষালৈ নিনিবা।’ “\n5ইয়াৰ পাছত যীচুৱে তেওঁলোকক কলে, “ধৰা হওঁক, তোমালোকৰ মাজৰ কোনো এজনৰ বন্ধু আছে৷ তুমি যদি মাজনিশা বন্ধু জনৰ ওচৰত গৈ কোৱা, ‘হে বন্ধু, মোক তিনিটা পিঠা ধাৰে দিয়া; 6কিয়নো এইমাত্ৰ মোৰ ঘৰলৈ এজন পঠিক বন্ধু আহিছে৷ তেওঁক আহাৰ দিবলৈ মোৰ একো আহাৰ নাই৷’ 7তেতিয়া সেই বন্ধু জনে ভিতৰৰ পৰা উত্তৰ দি কব পাৰে ‘মোক বিৰক্ত নকৰিবা৷ এতিয়া দুৱাৰ বন্ধ আৰু মোৰ সন্তান সকল শুই আছে৷ তোমাক পিঠা দিবলৈ উঠিব নোৱাৰো৷’ 8কিন্তু মই তোমালোকক কওঁ, বন্ধু হোৱা হেতুকে তেওঁ উঠি আহি নিদিলেও তুমি বাৰে বাৰে খুজি থকাত, ▼\n▼11:8 লূক ১৮:১-৮\nএটা সময়ত তেওঁ উঠি আহি তোমাৰ যিমান প্ৰয়োজন সিমানেই পিঠা তোমাক দিব।\n9মই তোমালোকক পুনৰ কওঁ, খোজা ▼\n▼11:9 যিৰি ২৯:১২,১৩ ; যো ১৫:৭ ; ১ যো ৫:১৪,১৫\nতেতিয়া তোমালোকক দিয়া হব, বিচাৰা তেতিয়া পাবা, টুকুৰিওৱা তেতিয়া তোমালোকৰ বাবে দুৱাৰ মুকলি কৰা হব। 10কিয়নো খোজা লোকে পায়, বিচৰা জনে দেখে আৰু যি জনে টুকুৰিয়াই, তেওঁলৈ দুৱাৰ মুকলি কৰা হয়।\n11তোমালোকৰ মাজত কোন জন পিতৃয়ে পুত্ৰই পিঠা খুজিলে, শিল দিব? বা মাছ খুজিলে, মাছৰ সলনি সাপ দিব? 12নাইবা কণী খুজিলে তাক কেঁকোৰা-বিছা দিব? 13এতেকে তোমালোক দুর্জন হৈয়ো নিজ নিজ সন্তান সকলক যদি ভাল বস্তু দিব জানা তেন্তে তাতকৈয়ো তোমালোকৰ স্বর্গত থকা পিতৃয়ে তেওঁৰ ওচৰত খোজা লোক সকলক পবিত্ৰ আত্মা নিদিব নে?”\n14এক সময়ত যীচুৱে এজন বোবা মানুহৰ পৰা এটা ভূত খেদাইছিল আৰু ভূতটো বাহিৰ হৈ যোৱাত, সেই বোবা মানুহ জনে কথা কবলৈ ধৰিলে৷ তাকে দেখি লোক সকলে বিস্ময় মানিলে। 15কিন্তু কিছুমান লোকে কলে, “ভূতৰ ৰজা বেলচবূবৰ সহায়তহে এওঁ ভূতবোৰক এনেদৰে খেদায়।”\n16আন কিছুমানে তেওঁক পৰীক্ষা কৰিবলৈ স্বৰ্গৰ পৰা কোনো চিন বিচাৰিলে। 17কিন্তু যীচুৱে তেওঁলোকৰ মনৰ ভাব বুজি পায় কলে, “যদি কোনো ৰাজ্য নিজৰ বিৰুদ্ধে ভিন ভিন হয়, তেনেহলে সেই ৰাজ্য উছন্ন হয় আৰু এখন ঘৰত যদি নিজৰ ভিতৰতে বিভেদ জন্মে, সেই ঘৰ খনো বিনষ্ট হয়৷”\n18চয়তান যদি নিজৰ বিৰুদ্ধে ভিন ভিন হয়, তেন্তে তাৰ ৰাজ্য কেনেকৈ থাকিব? কাৰণ তোমালোকে কৈছা যে, মই বেলচবূবৰ দ্বাৰাই ভূতবোৰক খেদাও৷ 19যদি মই বেলচবূবৰ দ্বাৰাই ভূতবোৰক খেদাও, তেন্তে তোমালোকৰ অনুগামী সকলে কাৰ দ্বাৰাই খেদায়? এই কাৰণে তেওঁলোক তোমালোকৰ বিচাৰক হব। 20কিন্তু মই যদি ঈশ্বৰৰ আঙুলিৰে ভূতবোৰক খেদাও, তেনেহলে ঈশ্বৰৰ ৰাজ্য অৱশ্যে তোমালোকৰ মাজলৈ আহিল।\n21যেতিয়া এজন বলৱান লোকে অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰৰে ভালকৈ সুসজ্জিত হৈ নিজৰ ঘৰ খন পহৰা দিয়ে, তেতিয়া তেওঁৰ সম্পত্তি সুৰক্ষিত হৈ থাকে; 22কিন্তু যেতিয়া তেওঁতকৈ আন এজন বলৱান লোক আহি তেওঁক পৰাজয় কৰে, তেতিয়া সেই বলৱান লোক জনে তেওঁৰ পৰা অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰবোৰৰ সৈতে তেওঁৰ সকলো সম্পত্তি লুণ্ঠন কৰে। 23যি কোনো ব্যক্তি মোৰ ফলীয়া নহয় তেওঁ মোৰ বিপক্ষ আৰু যি কোনোৱে মোৰে সৈতে নচপায়, তেওঁ সিচি পেলায়।\n24যেতিয়া এটা অশুচি আত্মা কোনো মানুহৰ পৰা ওলাই যায়, তেতিয়া সি পানী নথকা ঠাইবোৰত ঘূৰি ফুৰি জিৰণি বিচাৰে আৰু এনে কোনো ঠাই বিচাৰি নাপালে সি কয়, ‘মই যি ঘৰৰ পৰা ওলাই আহিলো সেই ঘৰলৈকে উভতি যাম।’ 25পাছত উভতি আহি সি যেতিয়া সেই ঘৰ খন সৰা পোচা আৰু সজোৱা-পৰোৱা দেখে, 26তেতিয়া সি গৈ নিজতকৈ দুষ্ট আন সাতোটা আত্মা লগত লৈ, তাতে সোমাই নিবাস কৰে আৰু সেই মানুহ জনৰ শেষ অৱস্থা প্ৰথম অৱস্থাতকৈও বেয়া ▼\n▼11:26 ষো ৫:১৪ ; ইব্ৰী ১০:২৬,২৭ ; ২ পি ২:২০,২১\n27এই কথা কওঁতে, এজনী তিৰোতাই লোক সকলৰ মাজৰ পৰা বৰ মাতেৰে তেওঁক কলে, “আপোনাক যি গর্ভই ধাৰণ কৰিলে আৰু যাৰ স্তন আপুনি পান কৰিলে তেওঁ ধন্য।” 28কিন্তু তেওঁ কলে, “হয়, তথাপি যি সকলে ঈশ্বৰৰ বাক্য শুনি পালন কৰে তেওঁলোকহে ধন্য।”\n29এনেদৰে অনেক লোক তেওঁৰ ওচৰত গোট খোৱাত, তেওঁ কবলৈ ধৰিলে, “এই কালৰ মানুহ, দুর্জন মানুহ৷ ইহতে চিন বিচাৰে কিন্তু যোনা ▼\n▼11.29 যোনা এজন ভাববাদী\nৰ চিনৰ বাহিৰে আন কোনো চিন ইহতক দিয়া নহব। 30কিয়নো যোনা যেনেকৈ নীনবিৰ লোকলৈ চিন হৈছিল, তেনেকৈ এই কালৰ লোকৰ ওচৰত মানুহৰ পুত্ৰই চিন হব।\n31দক্ষিণ দেশৰ ৰাণীয়ে ▼\n▼11:31 ১ ৰা ১০:১-১০\nমহাবিচাৰত এই কালৰ মানুহবোৰৰ সৈতে উঠি তেওঁলোকক দোষী কৰিব কিয়নো তেওঁ চলোমনৰ জ্ঞানৰ কথা শুনিবলৈ পৃথিবীৰ সীমাৰ পৰা আহিছিল৷ কিন্তু চোৱা, চলোমনতকৈয়ো মহান এজন ইয়াতে আছে।\n32মহা-বিচাৰত নীনবি নগৰৰ লোক সকল এই কালৰ লোক সকলৰ সৈতে থিয় হৈ ইহতক দোষী কৰিব; কিয়নো তেওঁলোকে যোনাৰ ঘোষণাত মন পালটন কৰিলে, কিন্তু চোৱা যোনাতকৈয়ো মহান এজন ইয়াত আছে।\n33কোনোলোকে চাকি জ্ৱলাই কোনেও গুপুত ঠাইত বা দোণৰ তলত নথয় কিন্তু ভিতৰলৈ সোমোৱাই অহা সকলক পোহৰ দিবলৈ গছাৰ ওপৰতহে থয়। 34তোমাৰ চকুৱেই শৰীৰৰ প্ৰদীপ; যেতিয়া তোমাৰ চকু ভালে থাকে, তেতিয়া তোমাৰ গোটেই শৰীৰ দিপ্তীময় হয়৷ কিন্তু যেতিয়া বেয়া থাকে, তেতিয়া তোমাৰ শৰীৰ অন্ধকাৰময় হয়। 35এতেকে তোমাৰ ভিতৰত থকা পোহৰটো যেন অন্ধকাৰ হৈ নপৰে, সেই বিষয়ে মন কৰিবা। 36এতেকে যদি তোমাৰ গোটেই শৰীৰ দিপ্তীময় আৰু তাৰ কোনো ভাগ অন্ধকাৰময় নহয়, তেনেহলে প্ৰদীপৰ উজ্বল ৰশ্মি তোমাক দিলে যি ৰূপ হয়, সেই ৰূপেই তোমাৰ সকলো শৰীৰে ধাৰণ কৰিব৷”\n37এই কথা কোৱাৰ পাছত এজন ফৰাচীয়ে তেওঁৰ লগত ভোজন কৰিবলৈ তেওঁক নিমন্ত্ৰণ কৰিলে; তাতে তেওঁ ভিতৰলৈ সোমাই ভোজনত বহিল। 38আৰু তেওঁক ভোজনৰ আগেয়ে নিজকে ধুই লোৱা নেদেখি, সেই ফৰাচীয়ে বিস্ময় মানিলে।\n39তেতিয়া প্ৰভুৱে তেওঁক কলে, “আপোনালোক ফৰীচী সকলে বাটি কাঁহিৰ বাহিৰ ফাল পৰিষ্কাৰ কৰে, কিন্তু আপোনালোকৰ ভিতৰফাল অপহৰণ আৰু দুষ্টতাৰে পৰিপূর্ণ। 40হে নির্ব্বোধ সকল! যি জনে বাহিৰফাল নির্মাণ কৰিলে সেই জনে ভিতৰফালো নির্মাণ নকৰিলে নে? 41ভিতৰত যি আছে, সেইখিনিকে দান কৰা; তেতিয়া সকলো বস্তু তোমালোকলৈ শুচি হব।\n42কিন্তু হায় হায় ফৰীচী সকল! আপোনালোক সন্তাপৰ পাত্ৰ৷ আপোনালোকে পদিনা, আৰুদ ▼\n▼11.42 এবিধ ঔষধি গছ\nআৰু বাগিছাত হোৱা শাক-পাচলিৰ দশম ভাগ দান কৰে কিন্তু ন্যায়-বিচাৰ আৰু ঈশ্বৰৰ প্ৰেম ত্যাগ কৰে৷ আচলতে অন্যান্য বিষয় সমূহৰ লগতে ন্যায়-বিচাৰ আৰু ঈশ্ৱৰৰ প্ৰেমকো পালন কৰা আপোনালোকৰ প্ৰয়োজন আছিল৷\n43হায় হায় ফৰীচী সকল! আপোনালোক সন্তাপৰ পাত্ৰ; কিয়নো আপোনালোকে নাম-ঘৰত প্ৰধান আসন আৰু হাট-বজাৰত সন্মানপূর্ণ সম্ভাষণবোৰ ভাল পায়। 44হায় হায়! আপোনালোক সন্তাপৰ পাত্ৰ কিয়নো যি অদৃশ্য মৈদামৰ ওপৰত মানুহবোৰে নজনাকৈ খোজ দিয়ে, এনে মৈদামৰ নিচিনা আপোনালোক।”\n45সেই সময়ত বিধান পণ্ডিত এজনে উত্তৰ দি যীচুক কলে, “হে গুৰু আপুনি যিবোৰ কথা কৈছে সেই কথাবোৰে আমাক অপমান কৰে।” 46তেতিয়া যীচুৱে কলে, “হায় হায় বিধান পণ্ডিত সকল! আপোনালোক সন্তাপৰ পাত্ৰ; কিয়নো আপোনালোকে মানুহৰ ওপৰত অসহনীয় ভাৰৰ বোজা দিয়ে, কিন্তু নিজৰ এটা আঙুলিৰেও সেই ভাৰ নুচুৱে।\n47হায় হায়! আপোনালোক সন্তাপৰ পাত্ৰ, কিয়নো আপোনালোকে ভাববাদী সকলৰ স্মৃতিৰ বাবে মৈদাম নির্মাণ কৰিছে কিন্তু আপোনালোকৰ পূর্ব-পুৰুষ সকলে তেওঁলোকক বধ কৰিছিল। 48সেয়েহে ইয়াত আপোনালোক সাক্ষী হৈছে আৰু নিজ পূর্ব-পুৰুষ সকলৰ কর্মত সন্মতিও জনাইছে, কিয়নো তেখেত সকলে প্ৰকৃততে ভাববাদী সকলক বধ কৰিছিল, সেই কাৰণে এতিয়া আপোনালোকে মৈদাম সাজিছে।\n49ইয়াৰ কাৰণে ঈশ্বৰৰ জ্ঞানেও কলে, “মই তেওঁলোকলৈ ভাববাদী আৰু পাঁচনি সকলক পঠিয়াম আৰু তেওঁলোকে মই পঠিয়োৱা সকলৰ কোনো জনক তাড়না কৰিব আৰু কোনো জনক বধ কৰিব৷ 50সেই কাৰণে জগত সৃষ্টিৰ আৰম্ভণিৰে পৰা আজিলৈকে যিমান ভাববাদী হত্যা কৰা হৈছে, তেখেত সকলৰ ৰক্তপাতৰ কাৰণে এই সময়ৰ লোক সকল দায়ী৷ 51হয়, মই আপোনালোকক কওঁ- হেবলৰ ৰক্তপাতৰ পৰা আৰম্ভ কৰি যি জখৰিয়াক যজ্ঞবেদী আৰু মন্দিৰৰ মধ্য স্থানত হত্যা কৰা হৈছিল, সেই জখৰিয়া ▼\n▼11.51 জখৰিয়া এজন ভাববাদী\nৰ হত্যা পর্যন্ত সমস্ত ৰক্তপাতৰ বাবে এই কালৰ লোক সকল দায়ী হব৷\n52হায় হায় বিধান পণ্ডিত সকল! আপোনালোক সন্তাপৰ পাত্ৰ৷ কিয়নো আপোনালোকে জ্ঞানৰ চাবি ধৰি আছে, কিন্তু তাতে প্ৰৱেশ নকৰিলে আৰু প্ৰৱেশ কৰিবলৈ ধৰা সকলকো বাধা দিছে।”\n53যীচুৱে সেই ঠাই এৰি যোৱাৰ পাছত, অধ্যাপক আৰু ফৰাচী সকলে তেওঁৰ কথাত প্ৰতিৰোধ কৰিলে আৰু তেওঁকলৈ বহু কথাত বিতর্ক কৰি, তেওঁ কোৱা কথাৰেই তেওঁক ফান্দত পেলাব বিচাৰিলে৷


গল্পঃ লাইচেঞ্চ / চাদাত হাচান মান্টো\nHomeঅনূদিত গল্পগল্পঃ লাইচেঞ্চ / চাদাত হাচান মান্টো\ntranslatorsassam September 30, 2020\nমূলঃ চাদাত হাচান মান্টো\nআব্বু কচোৱান আছিল বেছ সুঠাম চেহেৰাৰ। তাৰ ঘোঁৰাটোও আছিল চহৰৰ ভিতৰত সকলোতকৈ সুন্দৰ । গতিকে সি যাকে তাকে টাঙ্গাত নুঠায়। সদায় উঠা ধৰা বন্ধা মানুহ কেইজনৰ পৰাই দিনে দহ পোন্ধৰ টকা উপাৰ্জন হয় ,যিটো তাৰ বাবে যথেষ্ট । অন্য কচোৱান বোৰৰ দৰে আব্বুৰ কোনো নিচা কৰাৰ অভ্যাস নাছিল । বেচ চৌখিন আব্বুৱে পৰিস্কাৰ কাপোৰ কানি পিন্ধিহে বাহিৰলৈ ওলাইছিল।\nৰাস্তাৰে জুনুকাৰ শব্দ কৰি যোৱা টাঙ্গা খন দেখিলেই মানুহৰ চকু থমকি ৰয় । “ সৌৱা আব্বু গৈছে চোৱা । তাৰ বহাৰ ভঙ্গীটো দেখিছানে? আৰু চোৱাচোন কি সুন্দৰ ভাৱে সি পাগুৰিটো বান্ধিছে !” -ৰাস্তাৰে গৈ থকা মানুহৰ চকুৰ ভাষা বুজি পাবলৈ আব্বুৰ ক্ষন্তেক সময়ো নালাগে।\nসিহঁতৰ চকুৰ ভাষা পঢ়ি তাৰ হাব ভাব যেন সলনি হৈ যায় আৰু ঘোঁৰাটো আৰু বেগত দৌৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। সেইসময়ত সি হাতৰ লেগাম ডাল এনেভাবে ধৰে যেন সেইডাল নধৰিলেও চলে। মনত ভাব হয় ঘোঁৰাটোৱে যেন তাৰ নিৰ্দেশ নোহোৱাকৈয়ে দৌৰিছে। যেন ঘোঁৰাটোৰ বাবে মালিকৰ হুকুমৰ কোনো দৰকাৰেই নাই। এনেকুৱা সময় বোৰত মাজে মাজে তাৰ ভাব হয় আব্বু তাৰ ঘোঁৰা চান্নি আৰু তাৰ টাঙ্গা খন ,সকলোবোৰ মিলি যেন এটা মানুহ । এটা সম্পূৰ্ণ মানুহ । আৰু সেই মানুটো আব্বুৰ বাহিৰে আৰু কোন হ’ব পাৰে ?\nযিবোৰ মানুহক সি টাঙ্গাত উঠিবলৈ নিদিছিল, সিহঁতে মনে মনে তাক অজস্ৰ গালি গালাজ পাৰিছিল, “ আল্লাই যেন ঘোঁৰাৰে সৈতে তাৰ টাঙ্গাখন নদীত ডুবাই দিয়ে , তেতিয়াহে যদি তাৰ অহঙ্কাৰ অলপ কমে!”\nৰাস্তাৰে গৈ থকা মানুহ বোৰৰ চকুত এইবোৰ কথা পঢ়ি পঢ়ি আব্বুৰ পুৰঠ গোঁফেৰে ঢকা ওঁঠত বিজয়ৰ হাঁহি ফুটি উঠে । চহৰৰ বাকী কচোৱান বোৰে তাক দেখিলে ইৰ্ষাত জ্বলি পুৰি মৰে । তাক দেখি কোনোৱে ধাৰ ঋণ কথি নতুন টাঙ্গা কিনিলে ,তাৰ দৰে ধুনীয়াকৈ সজালে। তথাপিও আব্বুৰ দৰে কোনেও চমক আনিব নোৱাৰিলে । আব্বুৰ টাঙ্গাৰ জনপ্ৰিয়তাও অকণো কম নহ'ল ।\nএদিন দুপৰীয়া আব্বুৱে এজোপা আঁহত গছৰ ছাঁত টাঙ্গা খন ৰাখি অলপ সময় জিৰণি লৈছিল । হঠাৎ কানলৈ এটা মাত আহিল,\nসি চকু মেলি দেখিলে এজনী ধুনীয়া ছোৱালী তাৰ টাঙ্গাৰ সমূখত ৰৈ আছে।\nছোৱালী জনীলৈ মাত্ৰ এবাৰ চালেও তাইৰ চকুৰ দৃষ্টিটো যেন আব্বুৰ বুকুত সোমাই পৰিল । মহিলা নহয়, এজনী সোতৰ ওঠৰ বছৰ বয়সীয়া ছোৱালী, ক্ষীণ কিন্তু আটিল ,মিঠা বৰণীয়া কিন্তু উজ্জ্বল । কানত সৰু ৰূপৰ কানফুলি , সমানকৈ মাজত ফলা সেওঁতা, জোঙা নাক, নাকৰ সোঁকাষে এটা সৰু তিল ,দীঘল কামিজ আৰু কাঢ়া নীলা চালোৱাৰ ,মূৰত উৰ্ণা।\nছোৱালী জনীয়ে কোমত মাতেৰে সুধিলে,\n“ দাদা, ষ্টেচনলৈ যাবলৈ কিমান লাগিব?”\nতাৰ ওঁঠত দুষ্ট হাঁহি এটা খেলাই গ’ল, “ এক টকাও নেলাগে”!\nছোৱালী জনীৰ মুখতো অকণমান হাঁহি বিৰিঙি উঠিল, “ ষ্টেচন যাবলৈ কিমান ল’বা?”\nসি ছোৱালী জনীক চকুলৈ চাই চাই ক’লে,\n“তোমাৰ পৰা আৰু কি ল’ম, আঁহা টাঙ্গাত বহাহি”\nছোৱালী জনীয়ে নিজৰ কামিজটো টানি টুনি ক’লে\n“তুমি ইমান অদ্ভুত ধৰণে কথা কৈছা কিয়?”\nসি হাঁহিএটা মাৰি ক’লে,\n“আঁহা টাঙ্গাত বহা, যি ইচ্ছা তাকে দিবা “\nছোৱালী জনীয়ে ভাবিবলৈ কিছু সময় ল’লে , তাৰ পিছত টাঙ্গাত উঠি ক’লে,\n“ মোক সোনকালে ষ্টেচনলৈ লৈ ব’লা ”\nসি পিছফালে ঘূৰি চাই ক’লে,\n“ খুব লৰালৰি আছে দেখোন সোনজনী?”\n“ তুমি যে কি আৰু,” ছোৱালী জনীয়ে অস্ফুট স্বৰত কিবা এটা ক’লে।\nটাঙ্গা চলি থাকিল ,ঘোঁৰাৰ খুৰাৰ তলেৰে বহু ৰাস্তা দৌৰি পাৰ হৈ গ’ল। তাৰ ওঁঠৰ দুষ্ট হাঁহিটো ক্ৰমান্বয়ে প্ৰকট হৈ পৰিছিল আৰু ছোৱালী জনী কিছু কোছ মোছ খাই বহিছিল ।\nবহুত দেৰি পাৰ হৈ যোৱাৰ পিছত ছোৱালী জনীয়ে ভয় মিহলি কন্ঠেৰে কৈ উঠিল, “ এতিয়াও ষ্টেচনটো পোৱাহি নাই?”\n“ পাই যাম। তোমাৰ আৰু মোৰ ষ্টেচন টো একেটাই,” সি এটা অদ্ভুত স্বৰেৰে উত্তৰ দিলে।\n“ তাৰ মানে? ”\nসি ছোৱালী জনীৰ ফালে ঘূৰি চাই ক’লে,\n“ সোনজনী,তুমি যেতিয়া প্ৰথম মোৰফালে চাইছিলা তেতিয়াই আমাৰ ষ্টেচনটো এক হৈ গৈছিল । তুমি এইটোও বুজি পোৱা নাইনে? তোমাক মই অকনো সাজি কোৱা নাই”।\nছোৱালী জনীয়ে মূৰৰ উৰ্ণাখন ঠিক কৰি কৰি আব্বুৰ ফালে আঁৰ চকুৰে চাই পঠিয়ালে । তাইৰ চকুদুটা দেখি স্পষ্টকৈ বুজিব পাৰিছিল যে আব্বুৰ কথাৰ মানে তাই ঠিকেই বুজিব পাৰিছে। তাইৰ ভাব ভঙ্গী দেখি ভাব হৈছিল যেন আব্বুৰ কথাবোৰ তাই বৰ বেয়া পোৱা নাই ।\nষ্টেচনটো একেটাই হওক বা নহওক, ল’ৰাজন বেছ তজবজীয়া; কিন্তু সি কথা ৰাখিবনে? মোক স্টেচনলৈ লৈ যাবনে? ছোৱালীজনী লাহে লাহে চিন্তিত হৈ পৰিছিল ।\nঘোঁৰাটোৱে নিজৰ ছন্দত দৌৰি আছিল।চাৰিওফালে জুনুকাৰ শব্দৰ বাহিৰে আৰু একো শব্দ কানলৈ অহা নাছিল।\nসি বাৰে বাৰে ঘূৰি ছোৱালী জনীক লক্ষ্য কৰি আছিল । কিছুসময় পিছত হঠাতে সি টাঙ্গা খন ৰাখি জঙ্ঘলৰ এডাল গছত লেকাম ডাল বান্ধি একেজাপে আহি ছোৱালী জনীৰ ওচৰত বহিল। ছোৱালী জনী নিমাতে বহি ৰ’ল।\nসি ছোৱালী জনীৰ হাতদুখন হঠাতে নিজৰ হাতত লৈ কৈ উঠিল\n“ তোমাৰ এই হাত দুখন মোক দি দিয়া ”।\nছোৱালী জনীয়ে অস্ফুট স্বৰত মাত্ৰ ক’লে “মোৰ হাত এৰি দিয়া ”।কিন্তু আব্বুৰ হাতৰ পৰশত তাইৰ বুকুৰ ধপধপনি ক্ৰমে বাঢ়িবলৈ ধৰিলে ।\nআব্বুৱে খুব কোমল স্বৰেৰে তাইক ক’লে,\n“ চোৱা এই টাঙ্গা, ঘোঁৰা, মোৰ জীৱনৰ সকলোতকৈ প্ৰিয়। কিন্তু আল্লাৰ নামত শপত খাই কৈছোঁ, দৰকাৰ হ'লে এইবোৰ বেচিও মই তোমাক সোনৰ বালা কিনি দিম। নিজে ফটা ছিটা কাপোৰ কানি পিন্ধি থাকিম কিন্তু তোমাক গোটেই জীৱন ৰানীৰ দৰে ৰাখিম। তুমিয়েই মোৰ প্ৰথম প্ৰেম । আল্লাৰ নামত শপত খাই কৈছো তোমাক নাপালে মই তোমাৰ সমূখতেই নিজৰ ডিঙি কাটি পেলাম” । তাৰ পিছত হঠাতে ছোৱালী জনীৰ হাত খন এৰি দি ক’লে\n“ আজি কি হৈছে মোৰ ? বলা তোমাক ষ্টেচনত থৈ আহোঁ”।\nছোৱালী জনীয়ে অস্ফুট স্বৰে ক’লে “ নহয়, তুমি মোৰ গাত হাত দিছা”।\nসি মূৰটো তললৈ কৰি ক’লে “ মোক ক্ষমা কৰি দিয়া, মোৰ ভুল হৈ গ’ল”।\n“ এই ভুলটোৰ প্ৰায়শ্চিত্ত নকৰা?”\nছোৱালী জনীৰ কথাত এটা অদ্ভুত চেলেঞ্জৰ সুৰ আছিল, সেইটোৱে যেন কৈছিল “তোমাৰ টাঙ্গা খন সৌ টাঙ্গা খনতকৈ আগুৱাই নিব পাৰিবা?”\nসি মুৰটো ওপৰলৈ কৰি বুকুৰ ওপৰত হাত ৰাখি ক’লে\n“ আব্বুৱে তোমাৰ বাবে নিজৰ জীৱনটোও দি দিব”\nছোৱালী জনীয়ে এইবাৰ নিজৰ সোঁহাত খন আগবঢ়াই দি ক’লে\n“ হাতখন ধৰা ”\nসি ছোৱালী জনীৰ হাতখন জোৰকৈ ধৰি ক’লে\n“নিজৰ জীৱনৰ শপত খাই কৈছো, আব্বুৱে গোটেই জীৱন তোমাৰ ক্ৰীতদাস হৈ থাকিব” ।\nপিছদিনা আব্বু আৰু সেই ছোৱালী জনীৰ বিয়া হৈ গ’ল।\nছোৱালী জনীৰ নাম ইনাৰত বা নীতি , তাইৰ ঘৰ গুজৰাটৰ ভাবনগৰ জিলাত।\nতাই যিসকল পৰিয়ালৰ লোকৰ সতে ফুৰিবলৈ আহিছিল, তেওঁলোক যেতিয়া তাইৰ বাবে ষ্টেচনত অপেক্ষা কৰি আছিল, সেইসময়ত তাই আব্বুৰ সতে প্ৰেমৰ নদী পাৰ হৈছিল ।\nআব্বু আৰু নীতি ইয়াৰ পিছত বেছ সুখেৰে আছিল । আব্বুৱে তিল তিলকৈ টকা গোটাই তাইৰ বাবে সোনৰ বালা কিনিলে, চিল্কৰ চালোৱাৰ কুৰ্তা কিনিলে । নীতিৰ বাবে এইবোৰ বেছ ডাঙৰ বস্তুৱেই আছিল ।\nচিল্কৰ চালোৱাৰ কামিজ পিন্ধি তাই যেতিয়া আব্বুৰ আগেদি অহা যোৱা কৰি থাকে তেতিয়া তাৰ বুকুৰ ধপধপনি বাঢ়ি যায় । সি তেতিয়া নিজে নিজক কয়, “ আল্লাৰ কচম, তোমাৰ নিচিনা ধুনীয়া আৰু পৃথিৱীত কোনো নাই”। সি নীতিক সাবট মাৰি ধৰি কয়, “ নীতি তুমি মোৰ ৰানী”।\nএইদৰেই মৰম ভালপোৱাৰ মাজেৰে সময় পাৰ হৈ গৈছিল ।তাৰপিছত এদিন হঠাতে পুলিচ আহি দুৱাৰত ঢকিয়ালেহি । সিহঁতে আব্বুক গ্ৰেপ্তাৰ কৰিলে।\nনাবালিকা নীতিক ভুলাই ফুচুলাই বিয়া কৰোৱা বাবে আব্বুৰ দুবছৰ জেল হ’ল।\nআদালতত আব্বুৰ শাস্তিৰ কথা শুনি নীতিয়ে তাক সাবটি ধৰিলে । কান্দি কান্দি তাই কেবল এইটো কথাই বাৰে বাৰে ক’লে ,” মই মা দেউতাৰ ওচৰলৈ নাযাওঁ । মই সেইইটো ঘৰতেই তোমাৰ বাবে অপেক্ষা কৰি থাকিম “\nআব্বুৱে তাইৰ কথি শুনি কেবল তাইৰ পিঠিত হাত বুলাই ক’লে\n“ সাবধানে থাকিবা । আমাৰ টাঙ্গা ঘোঁৰা সকলো তোমাৰ হাতত এৰি থৈ গৈছো। নিয়মিত ভাবে ভাৰা লবলৈ নাপাহৰিবা কিন্তু “।\nনীতিৰ মাক দেউতাকে তাইক বহুতো বুজাই বঢ়াইও তেওঁলোকৰ লগত নিবলৈ সৈমান কৰাব নোৱাৰিলে ।\nআৰম্ভ হ’ল এটা অকলশৰীয়া জীৱন । টাঙ্গাৰ ভাৰাৰ বাবে দিনে যি পাঁচ টকাকৈ পায় তাৰে তাইৰ ভালদৰে দিন পাৰহৈ যায় । সপ্তাহত মাত্ৰ এদিন আব্বুৰ সতে দেখা হয় বাকী ছদিন মাত্ৰ অপেক্ষা , এইদৰেই তাইৰ প্ৰতিদিন পাৰ হবলৈ ধৰিলে ।\nতাইৰ জমা টকা পইছা যি আছিল আব্বুৰ বাবে খোৱা বস্তু কিনা আৰু অহা যোৱাতেই শেষ হৈ গ’ল ।এদিন হঠাত আব্বুৰ চকু তাইৰ কানত পৰিল।\n“ তোমাৰ কানফুলি জোৰ ?”\nতাই হতত লৈ থকা এটা কমলা টেঙাৰ ফালে চাই চাই ক’লে,\n“ কি জানো ,কৰবাত হেৰাল” !\nআব্বুৱে হঠাতে তাইক খঙ কৰি ক’লে “ মোৰ বাবে প্ৰত্যেক বাৰেই ইমান ইমান বোৰ বস্তু অনাৰ কি দৰকাৰ? মই যেনেদৰে আছো বেছ ভালকৈ আছোঁ “।\nদেখা কৰাৰ সময় শেষ হৈ আহিছিল । তাই আৰু কথা নবঢ়াই ম্লান হাঁহি এটা মাৰি ঘৰলৈ ঘূৰি আহিল । সেইদিনা খুব কান্দিলে তাই । দেখা কৰাৰ সময়ত বহু কষ্টেৰে নিজকে চম্ভালি আছিল ।তাই স্পষ্টকৈ বুজিব পাৰিছিল যে আব্বুৰ শৰীৰটো লাহে লাহে ভাঙি পৰিছে।\nতাই ভাবিলে “ মোক দেখা নোপোৱাৰ কষ্টতে বোধহয় আব্বুৰ এই অৱস্থা হৈছে “।\nঅকলে থকাৰ কষ্ট, জেলৰ পঁচা খাদ্য আৰু হাড়ভঙা খাটনি এই সকলো কথাই তাই জানিছিল, অকল আব্বুৰ হাৰ্টৰ অসুখটোৰ কথা বাদ দি।\nহস্পিতালত শুই শুই মৃত্যুৰ কিছুসময় আগেয়ে সি বিড়বিড় কৈ নীতিক কলে, যদি আগতেই গম পালোহেতেঁন মই ইমান সোনকালে মৰিম বুলি মই তোমাক বিয়া নকৰালো হেতেঁন নীতি । তোমাৰ এই দুৰ্দশাৰ বাবে অকল ময়েই দায়ী । মোক ক্ষমা কৰি দিয়া । মোৰ স্মৃতি চিহ্ন হিচাব মোৰ টাঙ্গা আৰু ঘোঁৰাটোৰ যত্ন ল’বা আৰু চান্নিৰ মূৰত হাত ফুৰাই ক’বা তোমাৰ দেউতাই তোমালৈ বহুত মৰম পঠাইছে”\nআব্বুৰ মৃত্যুৰ পিছতেই সেই সকলোবোৰ শেষ হৈ গ’ল।\nপ্ৰতিদিনেই গধূলি সময়ত দীনা কচোৱান আহি তাইৰ হাতত পাঁচ টকা দিয়ে আৰু তাইক অভয় দিয়ে “বৌ আল্লাৰ ইচ্ছাৰ ওচৰত আমি সকলো অসহায় । আব্বু মোৰ কেবল বন্ধুৱেই নাছিল সি মোৰ ভাইৰ দৰে আছিল । মই যিমান খিনি পাৰো নিশ্চয় কৰিম”।\nইয়াৰ কিছুদিন পিছত দীনাই হঠাতে তাইক বিয়াৰ প্ৰস্তাৱ আগবঢ়ালে । তাৰ কথা শুনি নীতিৰ তাক ঢকিয়াই ঘৰৰ বাহিৰ কৰিবলৈ ইচ্ছা হ’ল, কিন্তু তাই এইবোৰ একো নকৰাকৈ তাক শান্ত স্বৰে ক’লে “দাদা মই বিয়া কৰাব নোৱাৰিম”।\nসেইদিনাৰ পৰা দীনাৰ ব্যৱহাৰ সলনি হৈ গ’ল। প্ৰথমতে কেইদিনমান অন্য কাৰোবাৰ হাতত পাঁচ টকা দি পঠাবলৈ আৰম্ভ কৰিলে ,তাৰপিছত কেতিয়াবা চাৰিটকা দিয়ে, কেতিয়াবা তিনি টকা । ইয়াৰ পিছত গা বেয়া বুলি কৈ কিছুদিন নাহিলেই ।সতাৰপিছত ক’লে গা বেয়া বাবে বহু দিন টাঙ্গা চলাব নোৱাৰাত একো ৰোজগাৰ হোৱা নাই, আৰু টাঙ্গা খনো মেৰামত নকৰালেই নহয় ।\nনীতিয়ে সকলো বুজিব পাৰি এদিন দীনাক ক’লে\n“ দাদা তুমি আৰু কষ্ট কৰিব নালাগে । মোৰ টাঙ্গা আৰু ঘোঁৰা মোকেই ঘূৰাই দিয়া”\nইয়াৰ কিছুদিন পিছত আব্বুৰ আৰু এজন প্ৰিয় বন্ধু মাঞ্ঝাক টাঙ্গা খন চলাবলৈ দিলে । সিও নীতিক বিয়া কৰাবলৈ ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰিলে আৰু নীতিয়ে স্পষ্ট ভাবে প্ৰত্যাখ্যান কৰিলে। তাৰ পিছত তাৰো ব্যৱহাৰ সলনি হ'বলৈ আৰম্ভ কৰিলে । অসহায় নীতিয়ে এইবোৰ আব্বুৰ টাঙ্গা-ঘোঁৰা অচিনাকি কচোৱান এজনৰ হাতত তুলি দিলে । এদিন সন্ধিয়া মাতাল অৱস্থাত সি নীতিক টকা দিবলৈ আহি তাইৰ হাতত ধৰিলেহি। সেইদিনা বহুত কথা শুনাই তাই মানুহটোক বাহিৰ কৰি দিলে\nইয়িৰ পিছত তাই সঁচাকৈয়ে বিপদত পৰিল । আঠ দহ দিন মান এইদৰে যোৱাৰ পিছত এদিন হঠাতে তাইৰ মনলৈ আহিল, “ নিজে চলালে কেনেকুৱা হয়”? আব্বুৰ লগত বাহিৰলৈ যাওঁতে বহুত বাৰ তাই নিজে টাঙ্গা চলাইছিল । চহৰৰ সকলো ৰাস্তাও তাই ভালদৰে চিনি পায়।\nতাৰপিছত তাইৰ মনলৈ আহিল, ‘মানুহে কি ক’ব?’\nতাৰপিছত নিজেই নিজৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দি ক’লে’ ‘ছোৱালী বোৰে পৰিশ্ৰম নকৰে নেকি? ছোৱালী বোৰ আজিকালি অফিচলৈ যায়, তাৰোপৰি ঘৰটো হাজাৰটা কাম কৰে । কষ্ট কৰিয়েই টো খাম, ইয়াত অসুবিধা কি?’\nকিছুদিন চিন্তা কৰাৰ পিছত আল্লাক স্মৰণ কৰি এদিন ৰাস্তালৈ টাঙ্গা উলিয়ালে। প্ৰথম দিনৰ পৰাই বাকী সকলো কচোৱানৰ চকু থৰ হৈ গ’ল আৰু গোটেই চহৰ খনত খবৰ বিয়পি পৰিল এজনী ধুনীয়া ছোৱালীয়ে টাঙ্গা চলাইছে ।সকলো ঠাইতে কেবল তাইক লৈয়েই আলোচনা আৰম্ভ হ’ল। নীতিয়ে যি ৰাস্তাদি টাঙ্গা চলাই যায় সেই ৰাস্তাত বহুতো লোক অপেক্ষা কৰি থাকে তাইৰ টাঙ্গাত উঠিবৰ বাবে ।\nপ্ৰথমে নীতিৰ টাঙ্গাত উঠিবলৈ মানুহে ভয় কৰিলেও কিছুদিনৰ ভিতৰতে সেই ভয় নাইকিয়া হ’ল। তাৰ পিছৰ পৰা এক মিনিটৰ বাবেও নীতিৰ টাঙ্গা খন খালি হৈ নথকা হ'ল। সকলোৱে তাইৰ টাঙ্গাত উঠিবৰ বাবে হেতা ওপৰা কৰে।\nকিন্তু কিছুদিন এইভাবে চলোৱাৰ পিছত তাই বুজিলে যে এইদৰে গোটেই দিন টাঙ্গা চলালে তাইৰ আৰু ঘোঁৰাটোৰ দুয়োটা শৰীৰ ভাঙি পৰিব। সেইবাবে তাই স্থিৰ কৰিলে যে ৰাতিপুৱা সাত বজাৰ পৰা বাৰ বজালৈ চলাই অকণমান জিৰণি ল’ব। তাৰপিছত দুপৰীয়া দুটা বজাৰ পৰা সন্ধিয়া ছটা বজালৈকে চলাব ।ইয়াৰ ফলত তাইৰ কষ্ট কিছু কমিল। ৰোজগাৰ খুব এটা বেয়া নাছিল ।\nকিন্তু তাই লাহে লাহে বুজি উঠিছিল যে ভানুহবোৰে কেবল তাইৰ সঙ্গ পাবৰ বাবেই উঠে । অকাৰণতে কিছু ইফালে সিফালে ঘূৰে ,অশ্লীল ৰসিকতা কৰে ,অদ্ভুত কথা কিছুমান কয় আৰু ক’ৰবাত নামি যায়।\nতাই এইটোও বুজিছিল যে তাই নিজকে বিক্ৰী নকৰিলেও মানুহে প্ৰতিদিনে অলপ অলপকৈ তাইক কিনি নিছিল। তাই এইটোও বুজিছিল যে চহৰৰ বাকী কচোৱান বোৰে আজিকালি তাইক ঘৃণাৰ চকুৰে চায়। এই সকলোবোৰ জনাৰ পিছতো এই যুদ্ধৰ কোনো বিকল্প তাইৰ মনলৈ অহা নাছিল ।\nকিন্তু এদিন হঠাতে সেই চহৰৰ কমিটিয়ে তাইক মাতি পঠিয়াই ক’লে, “ তুমি আৰু টাঙ্গা চলাব নোৱাৰিবা ”।\nতাই সুধিলে, “কিন্তু কিয় মহোদয়?”\n“ লাইচেঞ্চ অবিহনে টাঙ্গা চলোৱাটো অপৰাধ । আৰু লাইচেঞ্চ নোহোৱাকৈ এইদৰে ৰাস্তাত ওলালে টাঙ্গা আৰু ঘোঁৰা দুয়োটা বাজেয়াপ্ত কৰা হ’ব।“\nতাই প্ৰশ্ন কৰিলে, “তেতিয়া হ’লে মহোদয় লাইচেঞ্চ খন কিদৰে পাম ?”\nতেওঁলোকে স্পষ্টকৈ ক’লে “ছোৱালীবোৰক লাইচেঞ্চ দিয়া নহয় “\nতাই আকৌ প্ৰশ্ন কৰিলে “ মহাশয় মোৰ টাঙ্গা ঘোঁৰা সকলো কাঢ়ি নিয়ক । কিন্তু মোক কওক যদি ছোৱালীয়ে যঁতৰ ঘূৰাব পাৰে , কয়লা খান্দিব পাৰে, খৰাহী বনাব পাৰে তেনেহ’লে মই টাঙ্গা চলালে কি অসুবিধা? মহাশয় মোক দয়া কৰক, মোৰ মুখৰ ভাত এইদৰে কাঢ়ি নিনিব । মই কেনেদৰে ৰোজগাৰ কৰিম সেইটো দয়া কৰি কওক !”\nচহৰৰ কমিটিয়ে তাইক উত্তৰ দিলে,” বজাৰলৈ গৈ ধান্ডা আৰম্ভ কৰাগৈ । তাত ৰোজগাৰ বহুত বেছি।“\nনীতিৰ ভিতৰৰ নীতিজনী সেই মুহূৰ্ততে জ্বলি পুৰি ছাৰখাৰ হৈ গ’ল। তাই মৃদু স্বৰেৰে “ আচ্ছা” বুলি কৈ ওলাই গ’ল।\nতাৰপিছত খুব জোৰেৰে টাঙ্গা খন চলাই তাই চিধা কবৰ স্থানত গৈ ৰখালেগৈ । তাৰপিছত এক মুহুৰ্ত ৰৈ আব্বুৰ কবৰৰ সমুখত থিয় হ’ল। তাৰ পিছত মূৰটো তল কৰি কৈ উঠিল, “আব্বু, আজি তোমাৰ নীতিৰ কমিটিৰ অফিচত মৃত্যু ঘটিছে ।“\nপিছদিনা তাই কমিটিৰ অফিচলৈ গ’ল। তাত পৰা তাইৰ নিজৰ শৰীৰ বেচাৰ লাইচেঞ্চ খন পাবলৈ দেৰি নেলাগিল।\nলেখক পৰিচয় ঃ\nচাদাত হাচান মান্টো অবিভক্ত ভাৰতবৰ্ষৰ লুধিয়ানা চহৰত ১৯১২ চনৰ ১১ মে তাৰিখে এটা কাশ্মিৰী মুচলিম পৰিয়ালত জন্ম গ্ৰহণ কৰে । তেখেতে কম সময়ৰ বাবে আলিগড় মুচলিম বিশ্ববিদ্যালয়ত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে । তাৰ পিছত তেওঁ ১৯৩৬ চনত বম্বেৰ এখন সাপ্তাহিক আলোচনীৰ সম্পাদক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল । ইয়াৰোপৰি তেওঁ চিনেমাৰ চিত্ৰনাট্য লিখা কামো হাতত লৈছিল । ১৯৪৮ চনৰ দেশ বিভাজনৰ পিছত তেওঁ লাহোৰলৈ গুছি যায় । মান্টোৰ লিখনি সমূহ সময়তকৈ বহু আগবঢ়া আছিল আৰু তেওঁৰ বিতৰ্কিত আৰু কিছু অশ্লীলতাৰ গোন্ধ থকা লেখনি সমূহৰ বাবে ভাৰত আৰু পাকিস্তানত কেইবাবাৰো কৰ্টৰ গোচৰৰ সন্মুখীন হৈছিল। তেওঁ ৰ বিতৰ্কিত চুটিগল্প সমূহ আছিল- কালি চালৱাৰ , ধুঁৱা, বু, থণ্ডা গোস্ত ,আৰু উপৰ নীচে আউৰ দৰমিয়াঁ।


প্ৰবন্ধ আৰু সমীক্ষা লেখন-ড° মৃণাল জ্যোতি গোস্বামী,ড° জোনমণি গগৈ,ড° মিলন নেওগ - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nমানুহে মনৰ ভাব প্ৰকাশ কৰিবলৈ লিখিত সাহিত্য সৃষ্টি কৰাৰ দিনৰে পৰা বৰ্তমানলৈকে লিখনিৰ ভিন ভিন ধৰণৰ ধাৰা কিছুমানৰ জন্ম হৈছে৷ কোনোৱে হয়তো কবিতা, খেনোৱে গল্প, উপন্যাস, গদ্য সাহিত্যৰ মাজেৰে নিজৰ মনৰ ভাব প্ৰকাশ কৰে৷ তেনেদৰেই এদিন আৰম্ভ হৈছিল প্ৰবন্ধ লিখনৰ পদ্ধতি৷ ঠিক সেইদৰে কাৰোবাৰ লিখনিৰ পুনৰ আলোচনাৰ বাবে আৰম্ভ হ’ল সমীক্ষা লিখনৰ ধাৰা৷ তেনেদৰেই এনে লিখনিসমূহত আমি কি বোৰ দিশত গুৰুত্ব প্ৰদান কৰিব লাগে সেই বিষয়েও কিছু কথাৰ আলোচনা আৰম্ভ হ’ল৷ এই লিখনিটোৰ জৰিয়তে আমি প্ৰবন্ধ আৰু সমীক্ষা লিখোতে মূলতঃ কি কি দিশত গুৰুত্ব প্ৰদান কৰিব লাগে সেই বিষয়ে থোৰতে আলোচনা আগ বঢ়াম৷\nপ্ৰবন্ধ বুলিলে ভাবসমৃদ্ধ, মননশীল, যুক্তিনিষ্ঠ গদ্য ৰচনাক বুজায়৷ কোনো এটি বিষয়ৰ সামগ্ৰিক ধাৰণাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি লিখা সাহিত্যকৰ্মই ৰচনা৷ ৰচনা শব্দৰ অৰ্থগত ধাৰণা হেমকোষ আৰু চন্দ্ৰকান্ত অভিধানত যথাক্ৰমে ‘‘লিখা গদ্য বা পদ্য’’ আৰু ‘‘লিখা-কৰ্ম; প্ৰবন্ধ; লিখিত বৰ্ণনা’’ বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে৷ ৰচনা শব্দটি সংস্কৃত ৰচ্ ধাতুৰ পৰা নিষ্পন্ন হোৱা বুলি দেখুওৱা হৈছে৷ দুয়োখন অভিধানতে শব্দটিৰ ইংৰাজী প্ৰতিশব্দ ৰূপে ‘‘a literary composition, an essay’’ এইৰূপে উল্লেখ কৰা হৈছে৷ ঠিক তেনেদৰে প্ৰবন্ধ শব্দটিৰো প্ৰতিশব্দ হিচাপে ইংৰাজী ‘essay’, ‘literary composition’ আৰু ‘অসমীয়া ৰচনা’, ‘নিবন্ধ’ ইত্যাদি শব্দ উক্ত অভিধান দুখনিত দেখুওৱা হৈছে৷ ইয়াৰ দ্বাৰা এটা সিদ্ধান্তত উপনীত হ’ব পৰা যায় যে, অসমীয়া ভাষাত ‘ৰচনা’ আৰু ‘প্ৰবন্ধ’ দুয়োটি অভিধাই সমাৰ্থত ব্যৱহাৰ কৰা হয়৷ ইংৰাজী ভাষাৰ বহুল প্ৰচাৰিত essay শব্দৰ অসমীয়া প্ৰতিশব্দ হিচাপে এই শব্দটিক সূচোৱা হয়৷\nআভিধানিক অৰ্থৰ পৰিসীমাৰ বাহিৰত, ৰচনা আৰু প্ৰবন্ধ দুয়োটি শব্দই ব্যুৎপত্তিগত অৰ্থত কিন্তু ইয়াতকৈও অধিক অৰ্থগত ধাৰণা বহন কৰে৷ সৃষ্টিশীল সাহিত্য ৰূপে সাহিত্যৰ বিশাল জগতখনত প্ৰবন্ধৰ এক সুকীয়া স্থান আছে৷ সংস্কৃত অভিধান মতেও প্ৰবন্ধ, নিবন্ধ ইত্যাদি হ’ল ‘‘প্ৰকৃষ্ট বন্ধনযুক্ত সাহিত্যকৰ্ম’’৷ প্ৰবন্ধ সদায় এটি বিশেষ বিষয়ৰ সামগ্ৰিক ধাৰণাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি লিখা হয়৷ কিন্তু এনে ধাৰণাক জধে-মধে প্ৰয়োগ কৰি লিখি উলিয়ালেই সি প্ৰবন্ধ নাম পাবৰ উপযোগী হৈ নুঠে৷ বিষয়টোৰ ধাৰণাক ভাব, ভাষা, চিন্তা, মনন আৰু উপস্থাপন-ৰীতিৰ সমন্বয়ত বিশ্লেষণাত্মক দৃষ্টিৰে সকলোৰে উপযোগীকৈ প্ৰতিপাদন কৰিব পাৰিব লাগিব৷ ইংৰাজী essay শব্দৰো অৰ্থ সেইবাবেই এনেকৈ দিয়া হৈছে– ‘‘a short literary composition dealing withasubject analytically or speculatively.’’ ৰচনাত লিখকজনৰ ব্যক্তিগত ধাৰণাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি লেখা বিষয়টোক সামূহিক চিন্তাৰ প্ৰতিফলনলৈ ৰূপান্তৰিত কৰিব পৰাৰ প্ৰয়াস থাকিব লাগিব৷ এই আলোচনাৰ পৰা সামগ্ৰিকভাৱে এই সিদ্ধান্তত উপনীত হ’ব পাৰি যে কোনো এটা বিষয় সম্পৰ্কে যুক্তি-বিশ্লেষণ তথা তথ্যানুসাৰে লিখা কথাই হ’ল প্ৰবন্ধ৷ সৃষ্টিশীল সাহিত্য কল্পনাপ্ৰধান হোৱাৰ বিপৰীতে প্ৰবন্ধ হ’ল চিন্তাপ্ৰধান ব্যাখ্যাত্মক ৰচনা৷ বস্তুনিষ্ঠতা, চিন্তাৰ মৌলিকতা, ভাবৰ সমন্বয়, যুক্তিসন্মত বিচাৰ, তথ্যৰ সঠিক সংশ্লেষণ আৰু গঠনৰীতিৰ সুসংবদ্ধতা প্ৰবন্ধৰ মুখ্য বৈশিষ্ট্য৷\nএতিয়া প্ৰশ্ন হ’ব পাৰে যে প্ৰবন্ধৰ কাম কি? প্ৰবন্ধৰ মুখ্য কাম চিন্তাৰ উদ্বেগ কৰা৷ অৰ্থাৎ কোনো বিষয়, দৰ্শন, পৰিস্থিতি বা ঘটনা সম্পৰ্কে মানুহক ভাবিবলৈ উৎসাহিত কৰা বা চিন্তাৰ বাট দেখুওৱা অথবা পূৰ্বাপৰ চলিত ধাৰণা এটাৰ ত্ৰুটি-বিচ্যুতি দাঙি নতুনকৈ বিচাৰ কৰাবলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰা৷ এনে চিন্তাৰ বিষয় বিভিন্ন হ’ব পাৰে, যেনে –আমাক ধৰ্ম কিয় লাগে? জীৱনৰ উদ্দেশ্য কি? ইতিহাসে সাম্প্ৰতিক সমাজক কি দৰে সমৃদ্ধ কৰিব পাৰে? বৃহৎ নদীবান্ধ কিয় নালাগে বা লাগে? ক’ভিড-১৯ ৰোগ কেনেদৰে বিয়পে? ইত্যাদি ইত্যাদি৷ অৰ্থাৎ, প্ৰবন্ধৰ বিষয় ইতিহাস-অৰ্থনীতি, সাহিত্য-সমাজ আদি বিভিন্ন হ’ব পাৰে৷ কেতিয়াবা অৱশ্যে কোনো এটা বিষয়ৰ জটিল কথাবোৰ, মূলসূত্ৰবোৰ সহজ কৰি জনপ্ৰিয় কৰিবৰ বাবেও প্ৰবন্ধ লিখা হয়৷ যেনে- মাৰ্ক্সৰ ‘দ্বন্দ্বাত্মক বস্তুবাদ’ বা নিউটনৰ ‘প্ৰিন্সিপিয়া’ৰ সূত্ৰবোৰ বা শংকৰাচাৰ্যৰ ‘অদ্বৈতবাদ’ৰ বিষয়ে সহজকৈ বুজাবলৈ ভালেমান উৎকৃষ্ট প্ৰবন্ধ ৰচনা কৰা হৈছে৷ কেতিয়াবা তুলনামূলক বিচাৰ কৰাও প্ৰবন্ধৰ উদ্দেশ্য হ’ব পাৰে৷ তুলনাই বিষয় এটাৰ মৰ্মাৰ্থ বুজাত সহায় কৰে৷ কেতিয়াবা বিভিন্ন বিভাগৰ তথ্য বা সূত্ৰৰে সমাজয ইতিহাস/অৰ্থনীতি/ৰাজনীতি বা অন্য বিষয়ৰ কোনো দিশক উদ্‌ঘাটন কৰিব পাৰি৷ ‘অসমলৈ জনপ্ৰব্ৰজন’ –এই বিষয়টোৰ লগত ইতিহাস, ৰাজনীতি, জনগাঁথনিৰ পৰিবৰ্তন, কৃষি অৰ্থনীতি, নিয়োগ আদি অনেক দিশ জড়িত আছে৷\nএই আলোচনাৰ পৰা এটা কথা স্পষ্ট ৰূপে ফুটি উঠিছে যে, প্ৰবন্ধ বিচিত্ৰ বিষয়ভিত্তিক হ’ব পাৰে৷ এনে বিষয়বোৰক লৈ প্ৰবন্ধ লেখাৰ মূল উদ্দেশ্য হ’ল বিষয়বোৰৰ সম্পৰ্কে মানুহক চিন্তা কৰিবলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰা৷ চিন্তা কৰিবলৈ উৎসাহিত কৰিবলৈ প্ৰাবন্ধিকজন নিজেও অত্যন্ত চিন্তাশীল হ’ব লাগিব৷ এই চিন্তাশীলতা কেনেকৈ আহৰণ কৰিব পাৰি?\nপ্ৰথমতে গভীৰ আৰু সূক্ষ্ম অধ্যয়নৰ মাজেদি\nদ্বিতীয়তে প্ৰখৰ অন্তদৃৰ্ষ্টিৰে সমাজ আৰু ইতিহাসৰ পৰ্যবেক্ষণৰ মাজেদি।\nতৃতীয়তে দায়বদ্ধতা আৰু বস্তুনিষ্ঠ বিশ্লেষণ ক্ষমতাৰ মাজেদি৷\nগতিকে প্ৰবন্ধ লেখিবলৈ লেখকজন গভীৰভাৱে অধ্যয়নপুষ্ট হ’বই লাগিব৷ লিখিব খোজা প্ৰবন্ধটোৰ বিষয় সম্বন্ধে প্ৰাবন্ধিকজন নিজে স্পষ্ট হ’ব লাগিব৷ লগতে চাব লাগিব প্ৰাবন্ধিকজনে প্ৰবন্ধটো কিয় লিখিব খুজিছে? প্ৰথম, সেই বিষয়টো সম্বন্ধে ইতিমধ্যে যিমানবোৰ কথা কোৱা হৈছে সেইবোৰত ক’ৰবাত অসম্পূৰ্ণতা আছে; দ্বিতীয়তে সেইবোৰত ক’ৰবাত ভুল ব্যাখ্যা হৈ আছে যিটো প্ৰাবন্ধিকজনে আঙুলিয়াই দিব বিচাৰিছে; তৃতীয়তে বিষয়টোৰ সম্পৰ্কত প্ৰাবন্ধিকজনে নতুন তথ্য বা ব্যাখ্যা বিচাৰি পাইছে – যিটোৱে বিষয়টোক নতুন মাত্ৰা দিব পাৰে, চতুৰ্থতে, প্ৰাবন্ধিকৰ কিবা পৰামৰ্শ দিবলগীয়া আছে, ইত্যাদি৷ গতিকে প্ৰবন্ধ একোটাত এই কথাখিনি প্ৰকাশ পাব লাগিব৷ তাৰ বাবে প্ৰাবন্ধিকজনে পূৰ্বে প্ৰকাশিত/আলোচিত সকলো কথা খৰচি মাৰি পঢ়িব লাগিব৷ পঢ়াৰ পিছত বিষয়টোৰ লগত জড়িত অন্যান্য ক্ষেত্ৰবোৰৰ পৰা পোৱা তথ্য/যুক্তি, সূত্ৰ (তত্ত্ব)ৰ পোহৰত আৰু নিজা চিন্তাৰ পোহৰত বিশ্লেষণ কৰিব লাগিব৷ আলোচনাৰ প্ৰসংগত অসমৰ এগৰাকী আগশাৰীৰ প্ৰাবন্ধিক হীৰেন গোহাঁইৰ এষাৰ কথা উল্লেখ কৰিব পাৰি– “যিজন লোকে কিতাপ-পত্ৰ বেছি নপঢ়ে, নিজৰ মনক বেছি প্ৰশ্ন কৰাৰ অভ্যাস যাৰ নাই, শ্ৰোতা বা পাঠকক কিবা জনোৱা বা বুজোৱাৰ উদ্দেশ্য যাৰ নাই – তেনেলোক প্ৰবন্ধকাৰ হিচাপেও সফল নহয়৷ গতানুগতিকতা যিকোনো বিধিৰ সাহিত্যৰে পৰম শত্ৰু৷… …গতানুগতিকতা আৰু নীৰস গদ্দালিকা প্ৰবাহৰ পৰা মুক্ত কৰি সজীৱ মৌলিক চিন্তাৰে প্ৰবন্ধ সাহিত্য সজ্জীৱিত কৰিব লাগিব৷ ভাবৰ সংগতি ভাষাৰ ঔচিত্য সেই উদ্দেশ্যেই চৰ্চা কৰিব লাগিব৷”\nঅৱশ্যে মন কৰিবলগীয়া যে সকলো প্ৰবন্ধই একে সূত্ৰৰে ৰচনা কৰিব নোৱাৰি৷ ধৰা হওক, বাংলা সাহিত্যৰ অম্লান দত্তৰ প্ৰবন্ধসমূহ৷ এইবোৰত বেছিভাগতে লেখকৰ নিজস্ব মৌলিক চিন্তাহে মূল সম্পদ৷ সাম্প্ৰতিক শিক্ষা ব্যৱস্থা, ইতিহাস, সমাজ, শিক্ষা আদি সকলো বিষয়ক প্ৰবন্ধতে দত্তই আনে নভবা, নেদেখা, নিচিন্তা কিছু দিশ চুম্বকধৰ্মী ভাষাৰে আঙুলিয়াই দিছে৷ একেদৰে লক্ষণীয় বেজবৰুৱাৰ তত্ত্বকথাৰ প্ৰবন্ধসমূহ ল’ব পাৰি৷ ইয়াত বেজবৰুৱাই হিন্দু ধৰ্মীয় শাস্ত্ৰৰ আধাৰত ভগৱৎ তত্ত্বক নিজা ভংগীৰে নানা উদ্ধৃতি উদাহৰণৰে আৰু শংকৰদেৱক মাজত ৰাখি আলোচনা কৰিছে৷ উদ্দেশ্য হ’ল– অসমীয়া মানুহক ভগবৎ তত্ত্বৰ জটিল তত্ত্ববোৰ সহজকৈ বুজোৱা আৰু সমান্তৰালভাৱে শংকৰদেৱৰ গুৰুত্ব প্ৰচাৰ কৰা৷ দত্ত আৰু বেজবৰুৱাৰ প্ৰবন্ধৰ বিষয় আৰু উদ্দেশ্য বেলেগ৷ গতিকে তাৰ ৰচনাৰীতি ভাষাৰূপ আৰু বিচাৰ ধাৰাত বেলেগ বেলেগ হ’ব৷ আকৌ যদি কোনোজনে বেজবৰুৱাৰ তত্ত্বকথাৰ বিষয়েই এটা প্ৰবন্ধ লিখিব খোজে, তেতিয়া তেওঁ তত্ত্বকথাৰ বিষয়বস্তু ৰচনাৰীতি, বেজবৰুৱাৰ ভাষা শৈলী তত্ত্বকথাত বেজবৰুৱাৰ আদৰ্শ বা মতাদৰ্শগত প্ৰাৱল্য, বিশ্লেষণৰ ধৰণ, অধ্যয়নৰ ব্যাপ্তি আদিবোৰ কথাই আলোচিত হ’ব৷ লগতে তত্ত্বকথা সম্পৰ্কে বা বেজবৰুৱাৰ তত্ত্বচিন্তা সম্পৰ্কে বিভিন্নজনৰ মন্তব্যত হয়তো প্ৰাবন্ধিকে নিজৰ সমৰ্থনত সংযোগ কৰিব যিবোৰক তথ্যসূত্ৰ বুলি পাদটীকাত স্থান পাব৷\nকিছুমান প্ৰবন্ধ মূলক চিন্তাধৰ্মী, কিছুমান আলোচনাধৰ্মী, কিছুমান তথ্যপ্ৰধান, কিছুমান যুক্তিপ্ৰধান, কিছুমান বিশ্লেষণাত্মক আৰু কিছুমান সমীক্ষাত্মক ইত্যাদি৷ এই ভাগবোৰ কৰা হৈছে মূলতঃ প্ৰবন্ধৰ উদ্দেশ্য আৰু বিচাৰধাৰা অনুসৰি৷ হলেও তলসুতীয়াকৈ সকলো প্ৰবন্ধৰে মূল কথা এটাই– চিন্তাৰ ব্যাপ্তি৷\nপ্ৰবন্ধৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় উপাদান হ’ল ভাব, ভাষা আৰু প্ৰকাশভংগী৷ প্ৰবন্ধ এনে এক সাহিত্যকৰ্ম য’ত ভাবৰ প্ৰকাশ বস্তুনিষ্ঠতাৰে ঘটিব লাগে৷ সেইবাবে ইয়াত ভাবৰ উৎসাহৰ সলনি থাকিব লাগে এক মননশীল লীলায়িত গতি৷ প্ৰবন্ধ এটা লিখি প্ৰাবন্ধিকজনে কি ক’ব বিচাৰিছে সেই বিষয়ে তেওঁ পোনতে মনৰ মাজত জুকিয়াই লোৱা বা প্ৰবন্ধটোৰ জঁকা নিৰ্মাণ কৰি ল’ব লাগে৷ পাঠকৰ চিন্তাৰ গতি তথা লক্ষ্য পৰিষ্কাৰকৈ বুজিব লাগিব৷ তাৰ বাবে কোনটো যুক্তি, কোনটো তথ্য কেতিয়া উপস্থাপন কৰিব লাগিব, সেই সম্পৰ্কে সতৰ্ক হ’ব লাগিব৷ চিন্তাৰ ক্ৰম আৰু পৰিচ্ছন্নতাৰ প্ৰতি সজাগ নহৈ জধে-মধে চিন্তাবোৰ ঢালি দিলে প্ৰবন্ধ পাগত নুঠে৷ এই খিনিতে পেৰাগ্ৰাফৰ বিষয়টো আহি পৰে৷ ঠিক সেইদৰে, ইয়াতেই আহি পৰে প্ৰবন্ধৰ প্ৰকাশভংগীৰ কথা৷ প্ৰবন্ধৰ প্ৰকাশভংগী সদায়েই ‘যথাযথ’ হোৱা উচিত৷ যথাযথ শব্দৰ দ্বাৰা ইয়াত যি বিষয়ৰ প্ৰবন্ধ লিখকে লিখিবলৈ লয়, সেই বিষয়ৰ লগত ৰজিতা খোৱাকৈ একোটা সুনিৰ্দিষ্ট শৈলী নিৰ্বাচন কৰাৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়াৰ কথা কোৱা হৈছে৷\nপ্ৰবন্ধ লিখাৰ বাবে আন এক প্ৰয়োজনীয় অথচ মৌলিক চৰ্ত হ’ল লিখকজনৰ মননশীলতা৷ লিখকজনৰ চিন্তাৰ আৱৰ্তত যি বিষয়ৰ ধাৰণা উদ্ভুত হয়, সেই ধাৰণাক সম্পূৰ্ণ মননশীল দৃষ্টিভংগীৰে উপস্থাপন কৰিব লাগে৷ ভাবৰ মুক্ত প্ৰকাশেই প্ৰবন্ধ নহয়, যদিহে তাত লিখকজনৰ মনৰ কোঠালিত জন্ম পোৱা ধাৰণাক, চিন্তাৰ কষটি শিলত আচাৰ খুৱাই পাঠকৰ গ্ৰহণযোগ্য হোৱাকৈ সম্প্ৰসাৰিত কৰা নহয়৷ মনন আৰু চিন্তনক ৰূপ দিবলৈ যাওঁতে যাতে প্ৰবন্ধৰ মূল বক্তব্যৰ আঁত হেৰাই নাযায় সেই কথালৈ সততে দৃষ্টি ৰাখিব লাগে৷ প্ৰবন্ধ লেখাৰ মাধ্যম হ’ল গদ্য৷ গদ্যৰ মূল কথাই হ’ল ই কাব্যভাষাৰ দৰে ৰসাল, কোমল অথবা স্পন্দিত নহয়৷ যুক্তি আৰু চিন্তাৰ বাহন গদ্য৷ সঠিক গদ্যই ইপ্সিত কথাখিনিক যথাযথভাৱে প্ৰকাশ কৰিব, সেয়া গুৰুত্বপূৰ্ণ৷ তাৰ বাবে প্ৰাবন্ধিকে যি ভাষাত প্ৰবন্ধ লিখিব খোজে সেই ভাষাৰ উৎকৃষ্ট গদ্যকাৰসকলৰ ৰচনা মনোযোগেৰে পঢ়িব লাগিব৷ আন্তৰ্জাতিক পৰিভাষাবোৰৰ ভাষান্তৰ কিদৰে হৈছে তাৰ খবৰ ৰাখিব লাগিব৷ সেই ভাষাৰ অভিধান মনোযোগেৰে অধ্যয়ন কৰিব লাগিব৷ সেই ভাষাৰ জতুৱা ৰূপটোৰ সৈতে গভীৰভাৱে পৰিচিত হ’ব লাগিব৷ অসমীয়া ভাষাৰ চিন্তাশীল গদ্যৰ বাবে বেজবৰুৱাৰ তত্ত্বকথা, বাণীকান্ত কাকতিৰ পুৰণি অসমীয়া সাহিত্য, মহেশ্বৰ নেওগৰ অৰুনোদয়ৰ পাতনি, হীৰেন গোহাঁইৰ ৰচনাৱলী আদি আদৰ্শ হ’ব পাৰে৷\nপ্ৰবন্ধ লেখিবলৈ প্ৰয়োজনীয় অন্য এটা কথা হ’ল পৰিভাষাৰ জ্ঞান৷ প্ৰতিটো বিষয়ৰে; সাহিত্য, ইতিহাস, অৰ্থনীতি, ভূতত্ত্ব, নৃতত্ত্ব ইত্যাদি সকলোৰে কিছু নিজা নিজা পৰিভাষা থাকে৷ যেনে Magic বা যাদু – নৃতত্ত্বৰ এটা পৰিভাষা৷ চিত্ৰকল্প, চেতনাস্ৰোত আদি সাহিত্য সমালোচনাৰ পৰিভাষা৷ এই পৰিভাষাবোৰৰ অবিহনে প্ৰবন্ধ লেখা সম্ভৱ নহয়৷ কিন্তু কথা হ’ল সাধাৰণ পাঠকে এই পৰিভাষাবোৰৰ লগত কিমান দূৰ পৰিচিত? গতিকে প্ৰাবন্ধিকে কাৰ বাবে লিখিব সেইটোও গুৰুত্বপূৰ্ণ৷ সাহিত্য বিষয়ৰ উচ্চ পৰ্যায়ৰ আলোচনীত সাহিত্যৰ পৰিভাষাবোৰ বিনাদ্বিধাই ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি৷ কাৰণ সেই আলোচনীখন সাহিত্য বিষয়ৰ জ্ঞান থকা সকলেই পঢ়িব৷ কিন্তু যেতিয়া সাধাৰণ পাঠকৰ বাবে লিখিবলগীয়া হয়, তেতিয়া পৰিভাষাৰ নিৰ্বাচন, সৰলীকৰণ আদি কথাও আহি পৰে৷\nপ্ৰবন্ধ লিখোঁতে লিখকৰ প্ৰকাশভংগী আৰু বিষয়বস্তুৰ উপস্থাপন কৌশলৰ দিশটোক সৰ্বাধিক গুৰুত্ব প্ৰদান কৰা উচিত৷ প্ৰতিগৰাকী লিখকৰে একো একোটি নিজস্ব লিখনভংগী থাকে, ৰচনাৰীতি থাকে৷ ইংৰাজীতো এষাৰ কথা আছে Style is the man, লিখকজনৰ প্ৰকাশভংগী আৰু উপস্থাপন কৌশলৰ কথাবোৰেই তেওঁৰ ৰচনাৰীতিক গঢ় দিয়ে৷ মনত ৰখা উচিত যে, লিখক এজনৰ ব্যক্তিগত ধাৰণা, মনন, চিন্তন আৰু প্ৰকাশৰ সুকৌশলী প্ৰয়োগতহে প্ৰবন্ধই যোগ্যতাৰ ৰূপত প্ৰকাশ লাভ কৰিব পাৰে৷ ৰচনাৰীতিৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুত্বপূৰ্ণ কথা এয়ে যে, প্ৰবন্ধৰ মাধ্যমত লিখকজনৰ ব্যক্তিত্বৰ প্ৰকাশো ঘটে, সেয়ে ৰীতি বা style নিৰ্বাচন কৰোঁতে তেওঁ যথেষ্ট পৰিমাণে অনুশীলন কৰি ল’ব লাগে, যাতে পাঠকৰ দৃষ্টিত লিখকজনৰ এটি অন্তৰ্লীন চাপ তেওঁৰ সৃষ্টিত ধৰা পৰে৷ মন কৰিবলগীয়া যে প্ৰবন্ধ লিখিবৰ বাবে কেৱল তথ্য আৰু জ্ঞান থাকিলেই এখন সুন্দৰ-মনোগ্ৰাহী প্ৰবন্ধ লিখি উলিয়াব নোৱাৰি৷ প্ৰবন্ধৰ সামৰণিটোও তাৎপৰ্য্যপূৰ্ণ৷ প্ৰবন্ধটোৰ জৰিয়তে লেখকৰ বক্তব্য, পৰামৰ্শ বা সমালোচনাৰ সাৰ কথা স্পষ্ট হ’ব লাগে৷\nপ্ৰবন্ধ এটা লিখিবলৈ হ’লে আমি আৰু কেতবোৰ বিশেষ দিশত গুৰুত্ব দিব লাগে—\nপ্ৰবন্ধত সাধাৰণতে অনাৱশ্যকীয় কথাবিলাক বাদ দি মূল কথাবোৰহে উপস্থাপন/ব্যাখ্যা কৰিব লাগে৷ দীঘলীয়া কৰিবলৈ গৈ অনাৱশ্যকীয় কথাবিলাক যোৰা দিলে প্ৰবন্ধটি ভাল নহৈ বেয়াহে হ’বগৈ৷ অৱশ্যে সততে মনত ৰাখিব লাগে যাতে বিষয়টোৰ আৱশ্যকীয় কোনো কথা বাদ পৰি নাযায়৷\nপুনৰুক্তিকৰণ বাদ দিব লাগে৷ কোনো আখ্যান যদি প্ৰয়োজন সাপেক্ষে লিখিব লগা হয়, তেন্তে সেয়া অতি সংক্ষেপেহে উল্লেখ কৰিব লাগে৷\nপ্ৰবন্ধৰ ভাষা সদায় অতি মাৰ্জিত আৰু পৰিপাটি হ’ব লাগে৷ এঠাইত অতি জটিল ভাষা আৰু এঠাইত অতি সৰল ভাষা ব্যৱহাৰ কৰা উচিত নহয়৷ কিছুমান লোকৰ ভাষা স্বভাৱতে শুৱলা আৰু অলংকাৰপূৰ্ণ৷ এইসকল লোকে যিকোনো কথা অতি সহজতে অলংকাৰাদি প্ৰয়োগৰ দ্বাৰা শুৱলাকৈ প্ৰকাশ কৰিব পাৰে৷ এনে ভাষা সকলোৰে বাবে সম্ভৱপৰ নহয়৷ কিছুমানে এনে ভাষা বহুত ভাবি চিন্তিও লিখিব নোৱাৰে৷ গতিকে, প্ৰবন্ধ লিখোতে যিয়ে যেনে ভাষা লিখিব পাৰে, তেনে ভাষাৰে লিখা উচিত৷ ভাষা শুৱলা কৰিবলৈ গৈ ভাবি-চিন্তি থাকিলে বৰঞ্চ সময়হে অপব্যয় হ’ব৷\nপ্ৰবন্ধ লিখোঁতে বিষয়বস্তুৰ লগত সংগতি থকা কেতবোৰ উদ্ধৃতি দিব পাৰি যদিও সেইবোৰ বৰ বেছিকৈ দিব নালাগে৷ মন কৰিবলগীয়া যে, এই উদ্ধৃতিসমূহ ক’ৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰা হৈছে সেয়া প্ৰবন্ধটো লিখিবলৈ মানি চলা নিয়মানসুৰি (referencing style) উল্লেখ কৰিব লাগে আৰু শেষত সেই নিৰ্দিষ্ট নিয়মানুসাৰেই প্ৰসংগগ্ৰন্থ বা তথ্যসূত্ৰ উল্লেখ কৰিব লাগে৷ আনৰ কথা নিজৰ ধৰণে লিখিলেও প্ৰসংগসূত্ৰ উল্লেখ কৰা উচিত৷ নহ’লে সেয়া কুম্ভিলক বৃত্তিৰ (plagiarism) অন্তৰ্ভুক্ত হ’ব৷ আনকি আগতে নিজে লিখা প্ৰবন্ধৰ পৰা পোনে পোনে উল্লেখ কৰিলেও প্ৰসংগসূত্ৰ উল্লেখ কৰিব৷ নহ’লে সেয়াও স্ব-কুম্ভিলক বৃত্তিৰ ভিতৰত পৰিব৷ প্ৰবন্ধ লিখকে এই দিশটোত অধিক গুৰুত্ব প্ৰদান কৰা উচিত৷\nপ্ৰবন্ধ এটি লিখিবলৈ লওঁতে আমি কেইটামান দিশত মন দিয়া উচিত— বিষয়বস্তুৰ সম্যক আৰু সামগ্ৰিক ধাৰণা, বিষয়বস্তুৰ ৰূপৰেখা অংকন, বিষয়বস্তুৰ ব্যৱহাৰিক ব্যাখ্যান আৰু উপসংহাৰ৷ উপসংহাৰত লেখকে নিজৰ মন্তব্য প্ৰকাশ কৰিব লাগে৷ আৰম্ভণিৰ দৰে এই বিভাগটোও দীঘলীয়া হ’ব নালাগে৷ মন্তব্যত আক্ৰমণাত্মক, আক্ৰোশমূলক, সাম্প্ৰদায়িকতা বা জাতিগত, আৱেগিক আদি কথা থাকিব নালাগে৷ এনে উপসংহাৰে ৰচনাখনক গাম্ভীৰ্য আৰু চমক প্ৰদান কৰে৷\nঅৱশ্যে, মনত ৰাখিবলগীয়া এয়ে যে প্ৰবন্ধৰ পৰিসীমাই সাধাৰণ (General) পৰ্যায়ৰ পৰা গৱেষণামূলক (researchcical) স্তৰৰ সকলোকে সামৰিব পাৰে৷\nকোনো সাহিত্যকৃতি মূল্যায়ণ কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা পদ্ধতিটোৱেই সমীক্ষা বুলি জনা যায়৷ সমীক্ষা শব্দটোৰ আভিধানিক অৰ্থ হ’ল– তন্ন তন্নকৈ কৰা পৰীক্ষা, চালি-জাৰি চোৱা কাৰ্য, সমালোচনা৷ ইয়াৰ পৰাই ধাৰণা কৰিব পাৰি যে সমীক্ষা লেখন বুলিলে আমি কোনো সাহিত্যপাঠৰ বিষয়ে তন্ন তন্নকৈ চালি-জাৰি চাই সেই বিষয়ে লিখা সমালোচনাৰ কথাই বুজিম৷ এটা কথা ঠিক যে সমীক্ষা লেখনত লেখকজনৰ ভাবাদৰ্শই সকলো কথা নিয়ন্ত্ৰণ কৰে৷ লেখকজনে কোনটো দৃষ্টিকোণৰ পৰা বিশেষ সাহিত্যপাঠ অংশ পৰ্যৱেক্ষণ কৰি সমীক্ষা লিখিব সেয়া অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ কথা আৰু ইয়াৰ ফলতেই বিভিন্ন ধৰণৰ সমীক্ষা পদ্ধতিৰো জন্ম হৈছে৷\nপৰম্পৰাগত ধাৰণা মতে সমীক্ষাই মূলতঃ তিনিটা কাম কৰে– (ক) সাহিত্য পাঠৰ বৰ্ণনা, (খ) পাঠ্যৰ ব্যাখ্যা আৰু (গ) পাঠৰ মূল্যায়ন৷ এই কাম কেইটা সূচাৰুৰূপে সম্পাদন কৰিবলৈ হ’লে সমীক্ষা লেখকজনে কেইটামান বিশেষ দিশত গুৰুত্ব প্ৰদান কৰিব লাগে৷ তলত সেই দিশ কেইটা উল্লেখ কৰা হ’ল–\nসমীক্ষকে প্ৰথমতে মূল লিখকজনৰ লিখনিৰ মাজেদি প্ৰকাশ কৰিব বিচৰা দৃষ্টিকোণ উপলব্ধি কৰিব লাগে, পাঠখিনিৰ ভাবাদৰ্শ অনুভৱ কৰিব লাগে৷ নিজস্ব মতামত বা দৃষ্টিভংগী আৰোপ কৰি সমীক্ষা কৰিবলৈ আগবাঢ়িব নালাগে৷\nমনত ৰখা উচিত যে সাৰাংশ লিখিলেই সমীক্ষা নহয়৷ চমুকৈ সাৰাংশখিনি উল্লেখ কৰি পাঠ্যৰ ব্যাখ্যা আগবঢ়াই মূল্যায়ণ কৰিব লাগিব৷ মূলতঃ মূল্যায়ণ কৰিবৰ বাবেহে সাৰাংশ লিখাৰ প্ৰয়োজনীয়তা উপলব্ধ হয়৷\nসমীক্ষকে সমীক্ষা কৰিবলৈ লোৱা পাঠটোৰ বিষয়বস্তু তথা তাৰ প্ৰকাশৰীতি সম্পৰ্কে নিজস্ব অভিমত প্ৰকাশ কৰিব লাগে৷\nপাঠটোৰ অন্তৰ্নিহিত ভাবৰাজি পাঠকৰ সন্মুখত তুলি ধৰিব লাগে৷\nপাৰিলে একে ধৰণৰ ভাব আৰু চিন্তাৰ সমপৰ্যায়ৰ বা বিপৰীতধৰ্মী পাঠ থাকিলে যথোপযুক্ত, তুলনামূলক আলোচনা আগবঢ়াব লাগে৷\nসহজ-সৰল, সংযত আৰু পৰিমিত ভাষাৰে সকলোৱে বুজিব পৰাকৈ সমীক্ষাখিনি প্ৰস্তুত কৰা উচিত৷ প্ৰাসংগিক তথ্যহে ইয়াত উল্লেখ কৰিব লাগে৷ ভাষা সদায় স্পষ্ট হোৱা উচিত৷\nসমীক্ষা সদায়েই বস্তুনিষ্ঠ হোৱা উচিত৷ পাঠ বৰ্হিভূত আৰু অপ্ৰাসংগিক কথা ইয়াত উল্লেখ কৰাৰ প্ৰয়োজন নাই৷\nনিৰ্মোহভাৱে সকলোখিনি কথা বিশ্লেষণ কৰিব লাগে৷ সমীক্ষক গৰাকীয়ে যে কেৱল প্ৰশংসাই কৰিব লাগে তেনে নহয়৷ ভাবচিন্তা আৰু প্ৰকাশভংগীত কিবা আসোঁৱাহ থাকিলে সেয়াও লিপিবদ্ধ কৰিব লাগে৷\nসমীক্ষা কিমান দীঘল হ’ব সেয়া নিৰ্ভৰ কৰিব প্ৰাসংগিক মতামতখিনি প্ৰকাশ কৰিবলৈ কিমানখিনি দৈৰ্ঘ্যৰ প্ৰয়োজন– তাৰ ওপৰত৷ সমীক্ষা লিখোতে অযথা দীঘল কৰিবও নালাগে আৰু প্ৰয়োজনীয় কথা বাদ দিও সমীক্ষা প্ৰস্তুত কৰিব নালাগে৷\nমূল পাঠৰ প্ৰকাশভংগী সমীক্ষাত পৰাপক্ষত ব্যৱহাৰ কৰিব নালাগে৷ সমীক্ষকগৰাকীয়ে নিজস্ব ভাষাশৈলী, ৰীতিৰে সেয়া প্ৰকাশ কৰা যুগুত৷\nএই দিশ কেইটাত গুৰুত্ব প্ৰদান কৰিয়েই সাধাৰণভাৱে কোনো পাঠৰ সমীক্ষা প্ৰস্তুত কৰিব পাৰি৷ অৱশ্যে ইয়াৰ লগতো আৰু বহু কথা জড়িত হৈ আছে৷\n১)কটকী, প্ৰফুল্ল (১৯৯৫); প্ৰায়োগিক সমীক্ষা; গুৱাহাটীঃ জ্যোতি প্ৰকাশন৷\n২)কটকী, প্ৰফুল্ল (২০০৫); সাহিত্য-সংজ্ঞা কোষ; গুৱাহাটীঃ জ্যোতি প্ৰকাশন৷\n৩)ঠাকুৰীয়া, ৰামমল (১৯৭১); সাহিত্য বিচাৰ; গুৱাহাটীঃ লক্ষ্মী প্ৰকাশ৷\n৪)ডেকা, ধৰ্মসিংহ (২০০৭); ৰচনা বিচিত্ৰা; গুৱাহাটী৷\n৫)বৰা, মহেন্দ্ৰ (১৯৮৫); সাহিত্য উপক্ৰমণিকা; গোলাঘাটঃ ভাৰতী বুক ষ্টল\n৬)বৰুৱা, তুলতুল (২০০৮); অসমীয়া ৰচনা সংকলন; গুৱাহাটীঃ ষ্টুডেণ্টচ্ ষ্টৰচ৷\n৭) Abrams, M. H (1993). A Glossary of Literary Terms. Bangalore: Prism Books Pvt. Ltd.\n৮) Hudson, W. H. (1983). An Introduction to the Study of Literature. New Delhi: Kalyani Publishers.\n(পৰৱৰ্তী সময়ত এই বিষয়ে বহলাই লিখিবলৈ যত্ন কৰা হ’ব৷)\n← দৰঙৰ ঐতিহ্যমণ্ডিত খটৰা সত্ৰত ভাদ মাহত পালনীয় তিথি আৰু উৎসৱ-অজয় বৰুৱা\nচলচ্চিত্ৰ সাংবাদিক উৎপল দত্তৰ সৈতে হোৱা এক সাক্ষাৎকাৰ →


ব্ৰজেন বৰুৱা - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nএই প্ৰবন্ধটো ব্ৰজেন বৰুৱাৰ বিষয়ে। একে নামৰ, কিন্তু বৰা উপাধিৰ আন এজন ব্যক্তিৰ বাবে ব্ৰজেন বৰা চাওক।\nচিত্ৰ:Brajen baruah film director.png\n২৭ ফেব্ৰুৱাৰী, ১৯২৫\n২৮ জুন, ১৯৭২ (৪৭ বছৰ)\nমনজ্যোতি বৰুৱা (পুত্ৰ)\nমনানী বেজবৰুৱা (কন্যা)\nব্ৰজেন বৰুৱা (ইংৰাজী: Brajen Baruah, চমুকৈ ব্ৰজ; ২৭ ফেব্ৰুৱাৰী, ১৯২৫ – ২৮ জুন, ১৯৭২) অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ জগতৰ এগৰাকী পুৰোধা ব্যক্তি আছিল। তেখেত আছিল একাধাৰে এগৰাকী চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক, পৰিচালক, সঙ্গীত পৰিচালক, কণ্ঠশিল্পী, অভিনেতা আৰু চিত্ৰনাট্যকাৰ। তদুপৰি তেখেতে গুৱাহাটীৰ বিভিন্ন মঞ্চত অৰ্কেষ্ট্ৰা পৰিচালনা কৰাৰ উপৰিও মঞ্চ আৰু অনাতাঁৰ কেন্দ্ৰত গীতো গাইছিল। তেখেত মুঠ ৫খন চলচ্চিত্ৰৰ পৰিচালক আৰু ৮খন চলচ্চিত্ৰৰ সঙ্গীত পৰিচালক আছিল। আঞ্চলিক ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ বঁটা লাভ কৰা তেখেতৰ ডক্তৰ বেজবৰুৱা অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ জগতৰ বাবে এক মাইলৰ খুঁটিস্বৰূপ।\n2.1 চলচ্চিত্ৰ জগতত\n3.1 পৰিচালিত চলচ্চিত্ৰ\n3.2 সংগীত পৰিচালনা\n3.6 কাহিনী আৰু চিত্ৰনাট্য\nকামৰূপ জিলাৰ বিহদিয়া গাঁৱৰ চন্দ্ৰনাথ বৰুৱা গড়কাপ্তানি বিভাগৰ চাব ডিভিজনেল অফিচাৰ আছিল। তেখেতে একে জিলাৰ কৰৰা গাঁৱৰ জোনপ্ৰভাক বিয়া কৰাইছিল। চাকৰি সংক্ৰান্তত বিভিন্ন ঠাইত ঘূৰি পকি অৱশেষত গুৱাহাটীৰ লতাশিলত নিজাকৈ এটা ঘৰ নিৰ্মাণ কৰে। এই ঘৰটিতে চন্দ্ৰনাথ বৰুৱাৰ ঔৰষত আৰু জোনপ্ৰভাৰ গৰ্ভত ১৯২৫ চনৰ ২৭ ফেব্ৰুৱাৰীত ব্ৰজেন বৰুৱাৰ জন্ম হৈছিল। বৰুৱা দম্পতীয়ে নজন পুত্ৰ সন্তান আৰু চাৰিজনী কন্যা সন্তানৰ জন্ম দিছিল। পুত্ৰ সন্তান কেইজন আছিল ক্ৰমে দ্বৈতেন বৰুৱা, দ্বিজেন বৰুৱা, ব্ৰজেন বৰুৱা, নৃপেন বৰুৱা, (তেওঁ নিপ বৰুৱা বা নীপ বৰুৱা হিচাপেহে জনাজাত), দ্বিবন বৰুৱা, গিৰিণ বৰুৱা, ৰমেন বৰুৱা, নিৰেণ বৰুৱা আৰু দ্বিপেন বৰুৱা। কন্যা সন্তানকেইজনীৰ নাম আছিল পদ্মাৱতী দাস বৰুৱা, প্ৰতিভা বৰুৱা দাস, ৰম্ভা বৰুৱা আৰু বিভা বৰুৱা নবীছ। এই আটাইকেইজন ভাই-ভনীয়ে পিছলৈ কম-বেছি পৰিমাণে অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ সৈতে জড়িত হৈ পৰিছিল।\nঐক্যতান বাদন বা অৰ্কেষ্ট্ৰা লক্ষীৰাম বৰুৱায়ো ৰচনা আৰু পৰিচালনা কৰিছিল বুলি উল্লেখ পাইছো। ...জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাই হেনো তেজপুৰৰ বান ষ্টেজত নাট অভিনয় উপলক্ষে কিছুমান মনোৰম অৰ্কেষ্ট্ৰা সৃষ্টি কৰিছিল। ... মই জনাত অসমত সৰ্বপ্ৰথম একোটা বিষয়-বস্তু আশ্ৰিত (thematic) ঐক্যন বাদন বা অৰ্কেষ্ট্ৰাৰ ৰচনা আৰু প্ৰচলন কৰে ব্ৰজেন বৰুৱাই। ব্ৰজেন বৰুৱাই তেওঁৰ অৰ্কেষ্ট্ৰাবোৰত প্ৰায়ে পশ্চিমীয়া 'হাৰ্মনি'ৰ প্ৰয়োগ কৰিছিল। মই নিজে তেওঁ ৰচনা আৰু পৰিচালনা কৰা এনে ধৰণৰ তিনিটা অৰ্কেষ্ট্ৰা শুনিছিলো। তাৰে দুটাৰ নাম আছিল 'যুদ্ধ আৰু শান্তি' (War and Peace বুলি ইংৰাজী নাম দিছিল) আৰু 'এটা শিশুৰ জন্ম'।\nব্ৰজেন বৰুৱাই গুৱাহাটীত স্কুলীয়া শিক্ষা শেষ কৰি কলিকতাৰ চিটি কলেজত নাম লগায়। কিন্তু ১৯৪৬ চনৰ সাম্প্ৰদায়িক সংঘৰ্ষৰ সময়ত উভতি আহি কটন কলেজত বি.এচ.চি. পৰ্যন্ত পঢ়ে যদিও উপাধি ল'ব নোৱাৰিলে। তেওঁ জনস্বাস্থ্য বিভাগৰ চাকৰিয়াল হিচাপে শ্বিলঙত আৰু পিছত চৰকাৰৰ ধান সংগ্ৰহকাৰী বিষয়া হিচাপে জামুগুৰিহাটত কিছুকাল চাকৰি কৰিছিল। কিন্তু সোনকালেই চাকৰি এৰি সংস্কৃতিৰ সাধনাত লাগে।\nনিচেই কম বয়সৰেপৰা তেখেতে গীতত সুৰ দিবলৈ লয়। ছাত্ৰাৱস্থাতে অজিৎ বৰুৱা, কেশৱ মহন্ত আদিৰ গীতত সুৰাৰোপ কৰিছিল। ১৯৪৪ চনত কলিকতাত বহা নিখিল ভাৰত ছাত্ৰ ফেডাৰেচনত সংগীত পৰিচালকৰূপে যোগ দিছিল। গুৱাহাটীৰ বিভিন্ন মঞ্চত গীত পৰিবেশন কৰিবলৈ লোৱা বৰুৱা অসমত অৰ্কেষ্ট্ৰাৰ অন্যতম প্ৰৱৰ্তক। 'ছয় ঋতু', 'যুদ্ধ আৰু শান্তি', 'এটি শিশুৰ জন্ম' আদি তেওঁৰ এই সম্পৰ্কীয় উল্লেখযোগ্য সৃষ্টি। ১৯৪৮ চনত গুৱাহাটী অনাতাঁৰ কেন্দ্ৰ মুকলি কৰা হয়। প্ৰথমে অনাতাঁৰ কেন্দ্ৰৰ কাৰ্যালয় আৰু ষ্টুডিঅ' আছিল লতাশিলত, বৰুৱা পৰিয়ালৰ নিচেই ওচৰত। ব্ৰজেন বৰুৱাই গুৱাহাটী অনাতাঁৰ কেন্দ্ৰত এজন সুৰকাৰ আৰু কণ্ঠশিল্পী ৰূপে পদাৰ্পন কৰে। পঞ্চাছৰ দশকৰ আৰম্ভণিৰ পৰা বৰুৱাই ৰেডিঅ'ৰ সীমাবদ্ধ পৰিসৰৰ পৰা ওলাই চলচ্চিত্ৰৰ সঙ্গীত ৰচনা আৰু পৰিচালনাত মনোনিবেশ কৰে।\nচলচ্চিত্ৰ জগতত[সম্পাদনা কৰক]\nআলোক আৰু শব্দ গ্ৰহণৰ বাবে এদল থলুৱা কাৰিকৰী লোক সৃষ্টি কৰিব পৰাটো সহজ কাম নাছিল। ই একপ্ৰকাৰ Mission-য়েই আছিল। ব্ৰজেনদাৰ জৰিয়তে একালৰ বঙ্গদেশৰ পৰা অহা কাৰিকৰী লোকৰ পৰিৱৰ্তে এইসকল কাৰিকৰী লোকৰ সৃষ্টি হোৱাটোৱো জানো এক গভীৰ জাতীয়তাবোধৰ কথা নহয়।\n১৯৫৬ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত ভ্ৰাতৃ নিপ বৰুৱাৰ প্ৰথম কথাছবি 'স্মৃতিৰ পৰশ'ৰ সঙ্গীত পৰিচালক আৰু অভিনেতা ৰূপে ব্ৰজেন বৰুৱাই অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ জগতত প্ৰৱেশ কৰে। এই ছবিখনত দুটা হিন্দী গীতো সংযোগ কৰা হয়। গীত দুটাৰ এটা লিখিছিল ড॰ বীৰেন্দ্ৰনাথ দত্তই আৰু আনটো লেখিছিল এ,গৌতমে। ছবিখনৰ গীতে জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰে। তেখেতৰ সঙ্গীত পৰিচালনা কৰা আন এখন ছবি 'মাক আৰু মৰম'তো দুটা হিন্দী গীত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়। সম্ভৱতঃ সেই সময়ত হিন্দী ছবিৰ জনপ্ৰিয়তালৈ চাই ব্যৱসায়িক দৃষ্টিভঙ্গীৰে এনে কৰা হৈছিল। তেখেতে মুঠ নিজে পৰিচালনা কৰা ছবিকে ধৰি মুঠ আঠখন ছবিৰ সঙ্গীত পৰিচালনা কৰে। 'এই মাটিতে মৰো যদি' (লাচিত বৰফুকন), 'ওপজা সোণৰ মাটি' (লাচিত বৰফুকন), 'এই জোন জোনালী থুপি থুপি তৰালি' (আমাৰ ঘৰ), 'চঞ্চল অনুৰাগে' (ভক্ত প্ৰহ্লাদ), 'সুন্দৰ শ্যাম' (নৰকাসুৰ), আদি ব্ৰজেন বৰুৱাই সুৰাৰোপ আৰু সঙ্গীত পৰিচালনা কৰা কথাছবিৰ গীতবোৰৰ মাজেদি তেখেতৰ সঙ্গীতৰ বৈচিত্ৰ্য আৰু আধুনিক গঠন অনুভৱ কৰিব পাৰি। কথাছবিৰ আৱহ সঙ্গীত ৰচনা কৰাৰ ক্ষেত্ৰত তেখেতে গতানুগতিকতাৰ পৰা আঁতৰি গৈ নাটকীয় পৰিস্থিতিসূচক ভিন্নসুৰী সঙ্গীত প্ৰয়োগ কৰিবলৈ যত্নৱান হৈছিল।\nডক্তৰ বেজবৰুৱা ছবিখনৰ পোষ্টাৰ\n১৯৬৩ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত প্ৰথম অসমীয়া কমেডী ছবি ইটো সিটো বহুতো ছবিখনৰ যোগেদি বৰুৱাই পৰিচালক ৰূপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে। এই ছবিখনত চাৰ্লি চেপলিন শৈলীৰ প্ৰভাৱ পৰিছিল। তেখেতৰ দ্বিতীয় ছবি ডক্তৰ বেজবৰুৱা। সেই সময়ত অসমীয়া কথাছবি কলকাতাৰ ষ্টুডিঅ'ত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। বৰুৱাৰ প্ৰথম ছবিখনো কলকাতাৰ ষ্টুডিঅ'ত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল যদিও তেখেতে জ্যোতিপ্ৰসাদৰ নিচিনা অসমতে ইনডোৰ শ্বুটিং কৰি ছবি নিৰ্মাণৰ পৰিকল্পনা কৰিলে। পৰিকল্পনা অনুসৰি তেখেতে 'ডক্তৰ বেজবৰুৱা'ৰ চিত্ৰনাট্য যুগুত কৰি উলিয়ালে। তেখেতে এই চিত্ৰনাট্যখন ৩৭ জন ব্যক্তিক পঢ়ি শুনাইছিল আৰু সকলোৰে লগত আলোচনা কৰি চিত্ৰনাট্যখনৰ পৰিমাৰ্জন কৰিছিল। কলকাতাৰ কলা-কুশলীৰ সলনি তেখেতে স্থানীয় মঞ্চ আৰু অন্যান্য অনুষ্ঠানত কাম কৰি থকা কিছুমান ডেকাল'ৰাক শিকাই বুজাই ছবিখনৰ বিভিন্ন দায়িত্ব অৰ্পণ কৰিলে। বৰুৱাৰ এই দুটা বৈপ্লৱিক সিদ্ধান্তৰ বাবেই পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত কোনো অসমীয়া প্ৰযোজক-পৰিচালক অসমীয়া ছবিৰ ইনডোৰ শ্বুটিঙৰ বাবে কলকাতালৈ যোৱা নাই আৰু অসমীয়া ছবি জগতত স্থানীয় কলা-কুশলীক লৈ ছবি নিৰ্মাণ কৰাৰ প্ৰথা আৰম্ভ হয়। ৰমেন বৰুৱাই সংগীত পৰিচালনা কৰা ছবিখনৰ গীতবোৰো যথেষ্ট জনপ্ৰিয় হয়। মুক্তিৰ লগেলগে ছবিখন চাবলৈ অভিলেখ সংখ্যক দৰ্শকে চিত্ৰগৃহত ভিৰ কৰে। ছবিখনে অসমীয়া বিনোদন ছবিৰ ভেটী শক্তিশালী কৰিলে। সেয়েহে ডক্তৰ বেজবৰুৱা অসমীয়া ছবিজগতত এটা মাইলৰ খুটি ৰূপে চিহ্নিত হৈ ৰ’ব।\nওপজা সোণৰ মাটি ছবিখনৰ পোষ্টাৰ\n'ডক্তৰ বেজবৰুৱা'ৰ যোগেদি অসমৰ দুগৰাকী সংগীত প্ৰতিভাৰ উন্মেষ ঘটিছিল। তাৰে এগৰাকী হ'ল সংগীত পৰিচালক ৰমেন বৰুৱা আৰু আনগৰাকী হ'ল অসমীয়া ছবিৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ নেপথ্য গায়ক দ্বীপেন বৰুৱা। দুয়োগৰাকী তেখেতৰ ভাতৃ। দ্বীপেন বৰুৱাৰ আৱিষ্কাৰ হৈছিল নাটকীয়া ভাবে। দ্বীপেন আছিল এগৰাকী ক্ৰিকেট খেলুৱৈ। তেওঁ কোচবিহাৰ ট্ৰফি, ৰঞ্জি ট্ৰফি খেলিছে। ইফালে ব্ৰজেন বৰুৱা 'ডক্তৰ বেজবৰুৱা'ৰ গীত গাবৰ বাবে এগৰাকী নতুন গায়কৰ সন্ধানত। এদিন দ্বীপেনে গা ধুই থাকোঁতে গীত গোৱা শুনিলে ব্ৰজেন বৰুৱাই। লগেলগে তেখেতে সিদ্ধান্ত ললে ভায়েকৰ হতুৱাই 'ডক্তৰ বেজবৰুৱা'ৰ গীত গোৱাব।\nবৰুৱাই মুঠতে ৫খন ছবি পৰিচালনা কৰিছিল। তেখেতৰ শেষ পৰিচালিত ছবি ওপজা সোণৰ মাটি। কিন্তু তেখেতে এই ছবিখন শেষ কৰিবলৈ নাপালে। ছবিখন পাচত সম্পাদনা কৰে নীপ বৰুৱাই লক্ষীমপুৰত ওপজা সোণৰ মাটিৰ শ্বুটিং শেষ কৰি তেওঁ নলীন দুৱৰা পৰিচালিত মমতা ছবিৰ এটি গীতৰ দৃশ্যত অংশগ্ৰহণ কৰে, শ্বুটিং শেষ হোৱাৰ নিশাই তেও অসুস্থ হয় আৰু চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি হয় আৰু তাতে তেখেতৰ মৃত্যু হয়। তেখেতে পৰিচালনা কৰা মুকুতা আৰু ওপজা সোণৰ মাটিখনো ব্যৱসায়িক ভাবে সফল ছবি। তেখেতে পৰিচালনা আৰু সঙ্গীত পৰিচালনাৰ উপৰিও ছবি প্ৰযোজনা, অভিনয়, গীত ৰচনা, কণ্ঠদান আৰু কাহিনী আৰু চিত্ৰনাট্য ৰচনা কৰিছিল। তেখেতে পৰিচালনা কৰা আটাইকেইখন ছবিত তেখেতে নিজে অভিনয় কৰিছিল।\nব্ৰজেন বৰুৱাৰ চলচ্চিত্ৰ সম্পৰ্কীয় কোনো প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰা নাছিল, কিন্তু তেখেতে ব্যৱসায়িক সফল ছবি নিৰ্মাণৰ কৌশলসমূহ সহজে আয়ত্ত কৰিছিল। দৰ্শকৰ ৰুচিৰ উমান পায়ে তেখেতে অসমীয়া ছবিত হিন্দী গীতৰ প্ৰয়োগ কৰিছিল। যদিও তেখেতে ব্যৱসায়িক কৌশলসমূহ আয়ত্তৰ কৰাৰ বাবে মাজে মাজে হিন্দী ছবিৰ অনুসৰণ কৰিছিল, তথাপি তেখেতৰ ছবিসমূহ আছিল অসমৰ মাটিৰ সুবাসেৰে সুবাসিত। বৰুৱাই এবাৰ আলোকচিত্ৰ শিল্পী অমূল্য মান্নাৰ আগত প্ৰকাশ কৰিছিল যে দৰ্শকে তেখেতৰ অভিনয়ত নতুনত্ব বিচাৰি পাওক বুলিয়ে 'ডক্তৰ বেজবৰুৱা'ত তেখেতে দুটা চিগাৰেট একেলগে জ্বলাই হুপিছিল।\nইটো সিটো বহুতো ১৯৬৩ প্ৰথম অসমীয়া কমেডী ছবি\nডক্তৰ বেজবৰুৱা ১৯৬৯\nওপজা সোণৰ মাটি ১৯৭২\nস্মৃতিৰ পৰশ নিপ বৰুৱা ১৯৫৬\nলখিমী ভবেন দাস ১৯৫৬\nমাক আৰু মৰম নিপ বৰুৱা ১৯৫৭\nভক্ত প্ৰহ্লাদ নিপ বৰুৱা ১৯৫৮\nআমাৰ ঘৰ নিপ বৰুৱা ১৯৫৯ ৰমেন বৰুৱাৰ সৈতে যৌথ পৰিচালনা\nলাচিত বৰফুকন প্ৰবীন ফুকন, লক্ষধৰ চৌধুৰী ১৯৬১ ক্ষীৰদাকান্ত বিষয়াৰ সৈতে যৌথ পৰিচালনা\nনৰকাসুৰ নিপ বৰুৱা ১৯৬১\nইটো সিটো বহুতো ব্ৰজেন বৰুৱা ১৯৬৩\nনৰকাসুৰ নিপ বৰুৱা ১৯৬২\nডক্তৰ বেজবৰুৱা ব্ৰজেন বৰুৱা ১৯৬৯\nবৰুৱাৰ সংসাৰ নিপ বৰুৱা ১৯৭০\nমুকুতা ব্ৰজেন বৰুৱা ১৯৭০\nওপজা সোণৰ মাটি ব্ৰজেন বৰুৱা ১৯৭২\nআমাৰ ঘৰ নিপ বৰুৱা ১৯৫৯\nমন আৰু মৰম দ্বিবন বৰুৱা ১৯৮০\nকাহিনী আৰু চিত্ৰনাট্য[সম্পাদনা কৰক]\nডক্তৰ বেজবৰুৱা ব্ৰজেন বৰুৱা ১৯৬৯ কাহিনী আৰু চিত্ৰনাট্য\nললিতা ব্ৰজেন বৰুৱা ১৯৭২ কাহিনী আৰু চিত্ৰনাট্য\nইটো সিটো বহুতো ব্ৰজেন বৰুৱা ১৯৭০ চিত্ৰনাট্য\nমুকুতা ব্ৰজেন বৰুৱা ১৯৭০ চিত্ৰনাট্য\nওপজা সোণৰ মাটি ব্ৰজেন বৰুৱা ১৯৭২ চিত্ৰনাট্য\nৰজা হৰিশ্চন্দ্ৰ দ্বিবন বৰুৱা ১৯৮০ চিত্ৰনাট্য\nমন আৰু মৰম দ্বিবন বৰুৱা ১৯৮০ বৰুৱা আৰ্ট প্ৰডাকশ্বনৰ বেনাৰত\n↑ বৰুৱা, শিৱনাথ. অসমীয়া জীৱনী অভিধান. চ'ফিয়া প্ৰেছ এণ্ড পাব্লিচাৰ্ছ প্ৰা: লি:, ২০০২, পৃ: ১৬৯-৭০\n↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 2.5 2.6 ঈশান বৰুৱা (জুন ২০০৬). "লতাশিলৰ বৰুৱা পৰিয়াল". অসমীয়া সা ৰে গা মা.\n↑ 3.0 3.1 3.2 3.3 নয়ন প্ৰসাদ (জুন ২০০৬). "লতাশিলৰ বিস্ময়". অসমীয়া সা ৰে গা মা.\n↑ 4.0 4.1 পবিত্ৰ কুমাৰ ডেকা (জুন ২০০৬). "অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ আৰু বৰুৱা পৰিয়াল". অসমীয়া সা ৰে গা মা.\n↑ 5.0 5.1 5.2 5.3 নিভা ৰাণী ৰায় (জুন ২০০৬). "ঐতিহ্যমণ্ডিত সেই ঘৰখন". অসমীয়া সা ৰে গা মা.\n↑ 6.0 6.1 6.2 তফজ্জুল আলী (জুন ২০০৬). "সংগীতকাৰ ব্ৰজেন বৰুৱা আৰু ৰমেন বৰুৱা". অসমীয়া সা ৰে গা মা.\n↑ অমূল্য মান্না (জুন ২০০৬). "নায়িকাৰ সন্ধানত". অসমীয়া সা ৰে গা মা.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=ব্ৰজেন_বৰুৱা&oldid=317523"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ২৫ মাৰ্চ, ২০২২ তাৰিখে ১৪:৩৫ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


স্থানান্তৰ (দেৱব্রত গগৈ) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nজীৱন ৰংপি যাবগৈ , সেয়ে মাটিৰ মানুহকেইটাক মাতি পঠিয়াইছে । মাটিৰ মানুহ মানে মাটিৰ দালাল । নিজৰ মাটিখিনিও নিজৰ ইচ্ছামতে বেচিব নোৱাৰা হ’ল , এই দালাল কেইটাৰ উৎপাতত । আচলতে জীৱন ৰংপিৰ নিজৰ মাটি নহয় , নিজৰ ঘৰৰ , বংশৰ বা জাতিৰ মাটি । ৰংপিৰ কথা বাদ তেওঁৰ দেউতাক , ককাক বা আজোঁ-ককাকেও হয়টো নাজানে এই মাটিখিনি কাৰ পৰা কিনা হৈছিল । হয়টো , তেওঁলোকৰ গুচি যোৱা আঠটা বা দহটামান প্ৰজন্মৰ হাড় এই মাটিখিনিতে সোমাই আছে । আজিকালি যে কয় খিলঞ্জীয়া নে ভূমিপূত্ৰ , সেই তেনেকুৱা কিবা এটা হেনো ৰংপিহঁত । পিছে ৰংপিহঁত কি হয় , সেইটো লৈ ৰংপিহঁত নিজেই দোমোজাত । অঞ্চলটোত যেতিয়া কম জন-বসতি আছিল , তালৈ গাড়ী-বাছ বাদেই ৰিক্সাও নগৈছিল । অৱশ্যে ৰিক্সাবোৰ নোযোৱাৰ কাৰণ তেতিয়াৰ সদ্য-যৌৱন প্ৰাপ্ত জীৱন ৰংপিহঁতেই আছিল । ভাড়া যদি পঞ্চাছ পইচা হয় , জীৱনহঁতে দিয়ে ১৫ পইচা , উঠিব আকৌ দুটাৰ ঠাইত তিনিটা , তাতে বাটৰ যি দুৰৱস্থা । বেচেৰা ৰিক্সাৱলা কেইটাই ভয়তে একো নামাতে । দুই –এটাই অৱশ্যে প্ৰতিবাদ কৰি ৰংপিহঁতক গালি পাৰে – “ তাহাঁত অচমীয়াচব বদমাছ …” জীৱনহঁতৰ কম ভাড়াতে ৰিক্সাত উঠি অহাৰ আনন্দকণ নাইকীয়া হৈ যায় – “ কি কলি ? আমি অসমীয়া মানুহবোৰ বদমাছ হয়” ? ৰংপিহঁতে খেদা মাৰি যায় তাক । “ সেই কি কৰিছ ? মানুহটোক কেলেই মাৰিবলৈ লৈছ” — সেইয়া জীৱনৰ সৰু খুড়ায়েক । “চা চোন খুড়া , সি আমাক সবকে বদমাছ বুলি কৈছে” — জীৱনহঁতে খুড়াকক অভিযোগ দিয়ে । “তহঁতি কমকৈ কেলেই পইছা দিছ ? পইছা নাথাকিলে নুঠিবি ৰিক্সাত । এনেকৈ মানুহ মাৰিলে ঠাইখনৰ বদনাম হব , ভাল মানুহ কোনো নহা হ’ব ইয়ালৈ ।মাটিও নিকিনিব ইয়াত কোনেও । সেই ডাক্তৰ ছাৰহঁতৰ আগত এই বেয়া কামবোৰ কৰি দেখুৱালে কি ভাবিব তেওঁলোকে” ? — নতুনকৈ বহা শৰ্ম্মা ডাক্তৰৰ ঘৰৰ ফালে দেখুৱাই খুড়াকে জীৱনহঁতক বুজাইছিল । শৰ্ম্মা ডাক্তৰে বা ঠাইখনলৈ পাছত অহা মানুহবোৰ যেনে উকীল প্ৰদীপ শইকীয়া , অধ্যাপক অজিত তালুকদাৰ বা গড়কাপ্তানী বিভাগৰ অভিযন্তা নাৰায়ণ বৰ্মণহঁতে তাহাঁতৰ বিষয়ে কি ভাবিছিল তাক গম পাবলৈ জীৱন ৰংপি বা তাৰ খুড়াকহঁতে বেছিদিন অপেক্ষা কৰিব লগা নহৈছিল । ৰাজধানীখন পাহাৰৰ পৰা ভৈয়ামলৈ অহাৰ সমানে সমানে ৰাজধানীত চাকৰি কৰা মানুহবোৰো নামি আহিছিল , যেন পাহাৰৰ পৰা নামি অহা মানুহৰ এখন নৈ । হয় , মানুহৰ নৈ ,পিছে এই নৈখনে লগত একো লৈ অনা নাছিল , বৰঞ্চ এৰি থৈ আহিছিল আন এজাক মানুহক , যিখিনি আমাৰ মাজত সোমাবলৈ লৈও আঁতৰি গুচি গৈছিল নিজৰ এক সুকীয়া পৰিচয় আৰু সুকীয়া ৰাজ্য এখন লৈ ।\nপাহাৰৰ পুৰণা ৰাজধানীখনৰ পৰা গুচি অহা এই মানুহজাককে প্ৰয়োজন হ’ল মাটিৰ , মহানগৰীত থিতাপি লবলৈ । লগতে আহিল চৰকাৰে প্ৰয়োগ কৰা চিলিং আইন । নিৰ্দ্দিষ্ট পৰিমাণতকৈ কাৰো ওচৰত বেছিকৈ মাটি থাকিব নোৱাৰিব । নহলে চৰকাৰে নিজৰ কৰি লব । জীৱনৰ দেউতাক-খুড়াকহঁতে তৱধ মানিলে । সাতামপুৰুষীয়া এই মাটিবোৰ আইনৰ সুৰুঙাৰে হাতৰ পৰা ওলাই যাব এতিয়া । জীৱনৰ এতিয়াও মনত পৰে কেনেকৈ দেউতাকহঁতে মানুহ মাতি মাতি নিজৰ মাটিবোৰ বিক্ৰি কৰিছিল । পানীৰ দৰত । গ্ৰাহক বেছিভাগেই আছিল সেই পাহাৰৰ পুৰণা ৰাজধানীখনৰ পৰা নামি অহা মানুহবোৰ , শৰ্ম্মা , বৰঠাকুৰ , শইকীয়া , বৰুৱা ,গোঁহাই , বৰ্মণ , হাজৰিকা , কলিতাহঁত ।\nভবেন টেৰণৰ ঘৰ জীৱনহঁতৰ তেতিয়াৰ বৃহত বাৰীখন পাৰ হৈ পায় । সম্বন্ধত জীৱনৰ বৰ-দেউতাক । ডাঙৰ আলিবাটটোৰ একেবাৰে কাষত ভবেন টেৰণৰ আৰু এটুকুৰা মাটি আছিল । নতুনকৈ অহা মানুহজাকে ভবেন টেৰণক ধৰিলে , আলি-কাষৰ মাটি টুকুৰা নামঘৰ পাতিবলৈ লাগে । অভাৱী ভবেনে ইতিমধ্যে গ্ৰাহক এজন লগাইছিল ,বিক্ৰীৰ বাবে । “ইমান , ভাল কাম এটাৰ বাবে বিছাৰিছে মাটিখিনি , দি দে” – একেই সৰল মনৰ জীৱনৰ দেউতাকে সম্বন্ধীয়া ককায়েকক বুজালে । আজিৰ দিনত ভবেন টেৰণৰ পৰিয়ালৰ কোনো নাই মহানগৰীত । সেই নামঘৰটোত মানুহ এজনৰ পুৰণা কলা-বগা ফটো এখন অৱশ্যে ওলমি আছে । তাত লিখা আছে “ ভূমি দাতা – ভবেন টেৰণ” ।\nকেৱল ভবেন টেৰণৰ পৰিয়ালেই নহয় , অঞ্চলটোত লাহে লাহে কমি আহিল জীৱন ৰংপিহঁতৰ মানুহবোৰ । এসময়ত প্ৰায় ডেৰশ পৰিয়ালেৰে ভৰি থকা ঠাইখনত জীৱনহঁতক লৈ মাথোন সাতঘৰ মানুহ থাকিলগৈ । নতুনকৈ অহা মানুহবোৰ লাহে লাহে পুৰণা হল । ইতিমধ্যে ঠাইখনে গাঁৱৰ চৰিত্ৰ কেতিয়াবাই এৰিছিল আৰু দ্ৰুতগতিত মহানগৰীৰ আঢ়্যৱন্ত এলেকাৰ স্বীকৃতি পাবলৈ আগবাঢ়িছিল । ধন , শিক্ষা আদি সমলবোৰ নথকাৰ বাবে জীৱনহঁতৰ সেই দ্ৰুতগতিত ভাৰসাম্য ৰাখিব পৰাটো অসম্ভৱ প্ৰায় হৈ পৰিছিল । নতুন মানুহবোৰে নতুনকৈ সজাই লোৱা সু-উচ্চ দালানবোৰৰ আগত, জীৱনহঁতে যেনেতেনে সজাই লোৱা সৰু সৰু কোঠালিৰ অসম আৰ্হিৰ ঘৰবোৰেও যেন কঁপি উঠিছিল এক অজান শংকাত , জীৱনহঁতৰ দৰেই ।\n“ এই যে ট্ৰাইবেলচব কৰ পৰা আহিল, গোটেই ঠাইখনেই বেয়া কৰি পেলাইছে , অকল মদ খোৱা আৰু কাজিয়া কৰা , বেলেগ কাম নাই আৰু ইহঁতৰ , কেনেবাকৈ খেদাব লাগিব ৰব ” — অৱসৰপ্ৰাপ্ত পুলিচ বিষয়া তৰুণ ভুঞাই প্ৰাতঃভ্ৰমণৰ লগৰী প্ৰদুত শৰ্ম্মাক কথাখিনি কৈ কৈ জীৱন ৰংপিৰ ঘৰৰ আগৰে পাৰ হৈ গ’ল । কথাখিনি জীৱনৰ কাণত পৰোতে বুকুখন মোঁচৰ খাই গল । দুটামান উতনুৱা ডেকাই মদ খাই হুলস্থুল কৰিলেই সকলোবোৰ মদপী হয় জানো । পৰিবেশ আৰু সুবিধা নোপোৱাৰ বাবে কমকৈ শিক্ষিত হোৱা জীৱনহঁতৰ এই ল’ৰাখিনিয়ে যে কিবা এটা নোপোৱাৰ হতাশাত ভুগিছে তাক বাৰু কোনে বুজিব ?\nসৰুতে ৰাতি বৰষুণ দিলেই জীৱন আৰু বাকী ককাইভাইকেইটা বিছনাতে উচপিচাই থাকে , ডাঙৰ আলিটোৰ কাষত থকা বৰ খালটোত মাছ ধৰিবলৈ । জীৱনৰ এই বিয়লি বেলাত জীৱন ৰংপিৰ পুনৰ মন গৈছে তেনেকৈ মাছ ধৰিবলৈ । “ইয়াৰ পৰা অলপ আঁতৰলৈ যাও বল” – ভাড়া গাড়ী চলোৱা পুতেকক জীৱনে ক’লে । “ নহলে আমাৰ তালৈকে যাওগৈ বলক” – বোৱাৰীয়েকে মাজতে মাত দিলে । মানে বোৱাৰীয়েকহঁতৰ স্বায়ত্বশাসিত অঞ্চলত পৰা গাঁৱখনলৈ । “ নাই তালৈ গলে , দিগদাৰ হব , আমি অসমীয়াৰ বাদে একো কব নাজানো , আৰু তোমালোকৰ তাত অসমীয়া ক’লে মানুহবোৰে বেয়া পাই” – জীৱন ৰংপিয়ে বোৱাৰীয়েকৰ প্ৰস্তাৱটো নাকচ কৰিলে । “তেনেহলে অতুলহঁত যলৈ গৈছে তালৈকে যাওঁ , ইয়াৰ পৰা বেছি দুৰও নহয় আৰু মোৰ কামৰও সুবিধা হব” – পুতেকে শেষত উপায় এটা উলিয়ালে ।\nজীৱন ৰংপিহঁতে নাজানে তেওঁলোকৰ মানুহবোৰ কেতিয়া আহিছিল ইয়ালৈ , কিন্ত তেওঁলোক যে যাবগৈ সেইটো গম পাইছে । পাছৰ কামবোৰ সোনকালে হ’ল । দালাল কেইটা আহিলে , লগতে গ্ৰাহকও আহিল , শেষত মাটিৰ মালিক , মাটিৰ দালাল সকলোৱে নিজৰ নিজৰ ভাগৰ ধন লৈ গুচি গল । ঠাইখনলৈ নতুন মানুহ আৰু এজন আহিল । যেনেকৈ জীৱন ৰংপিহঁত নতুন ঠাই এখনত নতুন মানুহ হ’লগৈ । মহানগৰীৰ পাৰ্শ্ব্ৱ্তী এলেকা এইটো । চাৰিওফালে দ’ পিতনি । জীৱন আৰু পুতেকে লাগি-ভাগি থাকিব পৰা উপযোগী মাটি এখিনি বাচি লৈ ঘৰ সাজিবলৈ ল্’লে । দ’ ঠাইখনত মাটি ভৰাই ওখ কৰোতেই পুৰণা মাটি বেচি পোৱা টকা বহুত গ’ল । হলেও মনে বিচৰা ঠাইখন যেন জীৱনে আকৌ পালে । ওচৰতে সেয়া জীতেন হান্চে , ললিত ফাংচ , অবিৰ বসুমতাৰীহঁতে ঘৰ পাতিছে । সকলোৰে কাহিনী প্ৰায় একে । সময়ে মহানগৰীৰ পৰা উচ্ছেদ কৰা এজাক মানুহ । যিয়ে নেকি এৰিব নোৱাৰে মহানগৰীৰ সোৱাদ লগতে আকৌ তেওঁলোকক লাগে প্ৰকৃতিৰ নিবিড় সান্নিধ্য ।\nজীৱন ৰংপিহঁতৰ নতুন ঠাইখন লাহে লাহে মানুহ থকাৰ বাবে উপযোগী হৈ আহিল । চৰকাৰী লাইট , পানী আহিল । শুনিছে অহাবছৰ পৌৰনিগমৰ অধীন হব হেনো । ভালেই খৱৰ । মানুহও বহুত বাঢ়িল । নানান তৰহৰ মানুহ । কোনোবা যদি ওচৰতে থকা ৰেল-ষ্টেচনটোৰ মজদুৰ , কোনোবা এঘৰ আকৌ বৰপেটাৰ পূৰ্ব্-বংগীয়মূলৰ ৰিক্সা-চালক ।\nজীৱনে শুই নাতিয়েকটোৰ কাষতে বহি আছিল । কালিৰে পৰা তাৰ জ্বৰ । হঠাতে হাতীৰ চিঞৰত জীৱন উচপ খাই উঠিল । সাৰ পাই ভয়তে নাতিয়েকটোৱে কান্দি দিলে । বোৱাৰীয়েকজনী ল’ৰি আহিল – “দেউতা আমাৰ ঘৰ ভাঙিবলৈ আহিছে , গভমেন্টৰ মানুহে , আমি হেনো গভমেন্টৰ মাটিত ঘৰ সাজিছো , কি হব এতিয়া আমাৰ ……..” – জ্বৰীয়া পুতেকক কোলাত তুলি জীৱন ৰংপিৰ বোৱাৰীয়েক ভয়তে কঁপিবলৈ ধৰিলে ।\n← গৰম বৰফ (উজ্জ্বল ফুকন)\nমোল্লাজীৰ দাড়ি (প্রদ্যুৎ জ্যোতি শইকীয়া) →\nভাল লাগিল। তোমাৰ পৰা আৰু আশা কৰিলো।\nসুৰুজ বিকাশ বৰুৱা।\nDukh lagil bohut.


অসমীয়া সাহিত্যিক - Assamese Literature » Dev Library\nঅসমীয়া সাহিত্যিক – Assamese Literature\nBy Dev Kirtonia / Assamese Grammar, Assamese Language\nঅসমীয়া সাহিত্যিক – Assamese Literature is the TET, APSC, PNRD, Assam Police, Post Office, other govt. exam Notes to be provided in the list so that you can easily browse throughout different Assamese Language syllabus wise notes for MCQ of অসমীয়া সাহিত্যিক – Assamese Literature.\nAlso, you can read the Assam TET, APSC, PNRD, Assam Police, Post Office, other govt. exam Objective-type questions online note in these sections as per Assam Competitive exam Syllabus guidelines. These notes are part of Assam TET Assamese Language also. Here we have given অসমীয়া সাহিত্যিক – Assamese Literature of TET, APSC, PNRD, Assam Police, Post Office, other govt. exam for All Objective type questions, You can practice these here.\nসৰ্ব গুণাকৰ মহাপুৰুষ শংকৰদেৱৰ জন্ম হয় ১৪৪৯ চনত । তেওঁৰ পিতৃৰ নাম কুসুম্বৰ ভূঞা আৰু মাতৃৰ নাম সত্যসন্ধ্যা । শংকৰদেৱ সৰুতে ঘাট মাউৰা হয় আৰু বুঢ়ীমাক খেৰসূতীয়ে তেওঁক লালন ― পালন কৰে । বাৰবছৰ সময়ত বুঢ়ীমাক খেৰাসুতীয়ে তেওঁক মহেন্দ্ৰ কন্দলি নামৰ অধ্যাপক এজনৰ টোলত পঢ়িবলৈ পঠিয়ায় । তাতে তেওঁ বিভিন্ন শাস্ত্ৰ অধ্যয়ন কৰি সেইবোৰত পাৰ্গত হৈ উঠে । শিক্ষা সমাপ্ত কৰি সূৰ্যৱতীক বিবাহ কৰাই তেওঁ গৃহাশ্ৰম ধৰ্ম পালন কৰে । এটা কন্যা সন্তান জন্ম দিয়াৰ পাছত সূৰ্যৱতীৰ মৃত্যু হয় । পত্নী মৃত্যুৰ পাছত তেওঁ বাৰবছৰ ধৰি ভাৰতৰ তীৰ্থসমূহ পৰ্যটন কৰে আৰু ভাৰতৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ সাধু সন্তবিলাকৰ সংস্পশলৈ আহে । ইয়ে শংকৰদেৱৰ জীৱনত এক গভীৰ প্ৰভাৱ পেলায় ।\nতীৰ্থভ্রমনৰ অভিজ্ঞতাৰে ভক্তিধর্মৰ প্ৰৱৰ্তন আৰু এয়ে তেওঁক মনোযোগ দি শংকৰদেৱে কৰ্ম জীৱন আৰম্ভ কৰে । বৰদোৱাত থাকোতেই জগদীশ মিশ্ৰই টীকাসহ ভাগৱত গ্ৰন্থ তেওঁক অৰ্পণ কৰে আৰু এয়ে তেওঁক ধৰ্ম আৰু সাহিত্যৰ ক্ষেত্ৰত নতুন পদক্ষেপ লবলৈ প্ৰেৰণা যোগায় ।\nষোড়শ শতাব্দীৰ দ্বিতীয় দশকৰ কছাৰীৰ উপদ্ৰৱ সহিব নোৱাৰি তেওঁ ভূঞা সকলৰ সৈতে পলাই আহি আহোম ৰাজ্যৰ উত্তৰ পাৰে গাংমৌ আৰু তাৰ পাছত ধুৱাহাট বেলগুড়িত বসতি কৰিবলৈব লয় । ইয়াতে মাধৱদেৱৰ লগত তেওঁৰ মিলন হয় আৰু দুয়োৰে সহযোগত অসমৰ আধ্যাত্মিক আৰু সাংস্কৃতিক জীৱন সমুজ্জ্বল হৈ উঠে ।\nঅসমীয়া জাতিলৈ শংকৰদেৱৰ অৱদান অপৰিসীম । পুৰণি অসমৰ ইমূৰৰ পৰা সিমূৰ পৰিভ্ৰমণ কৰি বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ ডোলেৰে তেওঁ বিভিন্ন জাতি সত্তাৰ মাজত ঐক্য আৰু সংহতি স্থাপন কৰে । বৈষ্ণৱ ধৰ্ম প্ৰচাৰৰ কাৰণে শঙ্কৰদেৱে নানা বিপৰ্যয়ৰ সন্মুখীন লবলগীয়া হৈছিল । তেওঁৰ জীৱনৰ প্ৰথমছোৱা বাৰ ভূঞা ৰাজ্যত , দ্বিতীয়ছোৱা অসম ৰাজ্যৰ সংযোগত ধুৱাহাট , বেলগুৰি আদিত , আৰু শেষছোৱা কোচ ৰাজ্যেত কটায় । এই তিনি ছোৱা কালৰ ভিতৰত গুৰুজনাই অমূল্য গ্ৰন্থৰাজি ৰচনা কৰে । ৰচনাৰীতি বা ৰূপ অনুসৰি শংকৰদেৱৰ ৰচনাৱলীক ছটা ভাগত বিভক্ত কৰিব পাৰি । সেই বোৰ হল ―\nক) অনুবাদ মূলক :- ইয়াৰ ভিতৰত দশম খনেই সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ । ইয়াৰ বাহিৰেও তেওঁ ভাগৱতৰ প্ৰথম , দ্বিতীয় , একাদশ আৰু দ্বাদশ স্কন্ধ অনুবাদ কৰে । মাধৱ কন্দলিৰ আধাৰুৱা হৈ থকা ৰামায়ণৰ উত্তৰকাণ্ড তেওঁ অনুবাদ কৰে ।\nখ) কাব্য :- শংকৰদেৱৰ ৰচিত কাব্য হল হৰিশ্চন্দ্ৰ উপাখ্যান , ৰুক্মিণী হৰণ , অজামিল উপাখ্যান , গ্ৰাহ গজেন্দ্ৰৰ যুদ্ধ , অমৃত মন্থন , বলিছলন আৰু কুৰুক্ষেত্ৰ ।\nগ) নাট :- শঙ্কৰদেৱ অসমীয়া নাট্য সাহিত্যৰ জন্মদাতা । সংস্কৃত নাট আৰু প্ৰাচীন অসমীয়া ওজাপালি অনুষ্ঠানৰ আৰ্হিত এক অংকযুক্ত নাট ছয়খন ৰচনা কৰে । নাটবোৰ হল পত্নীপ্ৰসাদ , কালীয় দমন , কেলি গোপাল , ৰুক্মিণী হৰণ , পাৰিজাত হৰণ আৰু ৰামবিজয় ।\nঘ) গীত ― ভটিমা :- শংকৰদেৱে দুই ধৰণৰ গীত ৰচনা কৰিছিল । বৰগীতবোৰ ব্ৰজাৱলী ভাষাত ৰচিত এবিধ অতি গাম্ভীৰ্যপূৰ্ণ ভাৱৰ গীত । ভটিমাবোৰো স্তুতি আৰু প্ৰশস্তিমূলক গীত ।\nঙ) নাম ― প্ৰসঙ্গ সম্পৰ্কীয় গ্ৰন্থ :- কীৰ্ত্তনঘোষা এই ধৰণৰ এখন সুন্দৰ গ্ৰন্থ । আকৰ্ষণীয় বিষয়বস্তু আৰু শুৱলা বৰ্ণনাৰ বাবে কীৰ্ত্তনখন লৰাৰ পৰা বুঢ়া লৈকে সকলোৰে বাবে অতি প্ৰিয় । লালিত্য , ছন্দৰ ঝংকাৰ , সৌন্দৰ্য , লাৱণ্য , ভাৱৰ মাধুৰ্য , ভক্তিৰ দৃঢ়তা , চিন্তাৰ উচ্চতা আদিৰ সমষ্টিৰে কীৰ্ত্তন ৰচিত ।\n‘ গুণমালা ‘ ভাগৱতৰ সাৰ সংগ্ৰহ কৰি ছয় আখৰীয়া কুসুম মালা ছন্দত ৰচা এখন মনোৰম পুথি ।\nচ) ভক্তি আৰু তত্ত্বমূলক গ্ৰন্থ :- শংকৰদেৱৰ এনে গ্ৰন্থবোৰ হল ভক্তি প্ৰদীপ , ভক্তি ৰত্নাকৰ , অনাদি পাতন , নিমি নৱসিদ্ধ সংবাদ ।\nউত্তৰ লক্ষ্মীমপুৰৰ নাৰায়্ণপুৰ অঞ্চলৰ কাঁচিকটা নদীৰ পাৰৰ হৰিশিঙা বৰাৰ ঘৰত মাধৱদেৱৰ জন্ম হয় ১৪৮৯ চনত । তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল গোবিন্দগিৰি ভূঞা আৰু মাকৰ নাম মনোৰমা । তেওঁৰ সৰুতে বন্দুকালৈ গৈ ৰাজেন্দ্ৰ অধ্যাপকৰ টোলত শিক্ষা লাভ কৰে আৰু কালত সৰ্বস্বাস্ত্ৰ বিশাৰদ হৈ উঠে । তেওঁ ঘোৰ শাক্ত আছিল আৰু পূজাত বলি ― বিধানৰ পোষকতা কৰিছিল ।\nমাধৱদেৱে তেওঁৰ বৈনায়েকে ৰামদাসৰ মুখে শংকৰদেৱৰ বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ মহিমা শুনি শংকৰদেৱৰ সৈতে চিনাকি হোৱাৰ মানসেৰে তেওঁৰ ওচৰ চাপে । সেই সময়ত শংকৰদেৱ ধুৱাহাট নামৰ ঠাইত আছিল । তেওঁ গৈ বাৰভূঞা বিষয়ৰ শংকৰদেৱক দেখা কৰাৰ সময়ত প্ৰণাম জনালে । তাৰ পাছত দুয়োৰে মাজত শাস্ত্ৰ আলোচনা হল আৰু শংকৰদেৱে ভাগৱতৰ শ্লোক মাতি নিৰ্গুন ভাগৱতী ধৰ্মৰ শ্ৰেষ্ঠত্ব প্ৰতিপাদক কৰিলে । মাধৱদেৱে শংকৰদেৱৰ যুক্তিত হাৰ মানি তেওঁক সেৱা জনালে । ইয়াৰ পাছত মাধৱদেৱে শংকৰদেৱৰ একান্ত অনুৰক্ত শিষ্য হৈ পৰে আৰু নৱবৈষ্ণৱ ধৰ্ম প্ৰচাৰত তেওঁ গুৰুৰ সোহাত স্বৰূপ হৈ পৰে ।\nশংকৰদেৱৰ শিষ্যত্ব গ্ৰহণ কৰাৰ পাছত মাধৱদেৱে তেওঁৰ কবি প্ৰতিভাৰ সম্যক প্ৰতিভা গুৰুৰ আগত দাঙি ধৰিছিল । এবাৰ শংকৰদেৱৰ সৈতে নাৰায়ণ দাস ঠাকুৰ , জন্তীৰ মধাই আৰু মাধৱদেৱ ফুৰিবলৈ গৈছিল । এজন গৰখীয়া লৰাই কৃষ্ণ নাম গোৱাত সেই ঠাইডোখৰ বৈষ্ণৱ ধৰ্ম প্ৰচাৰৰ উপযুক্ত ঠাই হব বুলি শংকৰদেৱে বিবেচনা কৰি তাতে তিনিওজনকে কবিতা লিখিব দিলে । মহাপুৰুষ মাধৱদেৱে লেখা ‘ জয় গুৰু শংকৰ ‘ কবিতাটো পঢ়ি শংকৰদেৱ বিমুগ্ধ হৈ যায় আৰু তেওঁক কবিতা লেখাৰ বাবে অনুপ্ৰাণিত কৰে । গুৰুৰ অনুপ্ৰেৰণা লাভ কৰি তেওঁ কাব্য ৰচনাত প্ৰবৃত্ত হয় । আদিকাণ্ড ৰামায়ণ , ৰাজসূয় কাব্য , নামঘোষা আদি অনুপম কাব্য ৰচনা কৰাৰ উপৰি তেওঁ অতি জনপ্ৰিয় বৰগীত সমূহ ৰচনা কৰে । দাস্য আৰু বাৎসল্য ৰসৰ শ্ৰেষ্ঠ প্ৰকাশক হিচাপে বৰগীত সমূহৰ মূল্য অপৰিসীম । নামঘোষাতো দাস্য ভাবৰ অফুৰন্ত প্ৰকাশ কাব্যিক সুষমাৰে প্ৰকাশিত হৈছিল । মাধৱদেৱৰ আধ্যাত্মিক জীৱনৰ ভাবৰ গভীৰতা , দাস্যভাবত আত্মসমৰ্পন , আত্মলঘিমা আৰু গুৰুৰ প্ৰতি অবিচল ভক্তি এই গ্ৰন্থত সুন্দৰভাৱে প্ৰকাশ পাইছে ।\nমাধৱদেৱৰ বৰগীতসমূহত ভক্তৰ ভক্তিভাৱ মৰ্মস্পৰ্শী আৰু সংযত ভাষাৰে প্ৰকাশিত হৈছে । বাৎসল্য আৰু বিৰহৰ ভাবেই ইয়াত মুখ্য স্থান পাইছে । তেওঁৰ বৰগীত সমূহৰ বিষয়ে ড° বাণীকান্ত কাকতিয়ে অতি চমু কথাত এনেদৰে কৈছে , ‘তেওঁৰ বেছি ভাগ গীততেই শিশু কৃষ্ণৰ বাল্য জীৱনৰ ৰং ― বিৰঙৰ চিত্ৰ ফুটি ওলাইছে । বাৎসল্য প্ৰেম মাধৱদেৱৰ ভক্ত জীৱনৰ সৰ্বস্ব । গীত , পদ , নাট সকলোতেই তেওঁ শ্ৰীকৃষ্ণৰ শিশু চৰিত্ৰ সজীৱ কৰি তুলিছে ।’\nনাট্যকাৰ হিচাপেও মাধৱদেৱে নিজস্ব প্ৰতিভাৰ স্বাক্ষৰ দাঙি ধৰিছে । শংকৰদেৱৰ দৰে অতি প্ৰতিভাশালী নাট্য কাৰক অনুকৰণ নকৰি তেওঁ নিজস্ব দৃষ্টিভংগীৰে নাটসমূহ ৰচনা কৰাত সেইবোৰৰ বিষয়বস্তু আৰু কলা কৌশল বৈশিষ্ট্য পূৰ্ণ হৈ উঠিছে । তেওঁৰ নাটসমূহ হল চোৰধৰা , পিম্পৰা গুচোৱা , দধিমথন , ভূমিলেটোৱা , ভোজন বিহাৰ আদি নাটকবোৰত শিশু কৃষ্ণৰ যোগেদি বাৎসল্য ৰসৰ সৃষ্টি কৰি পাঠক আৰু দৰ্শকৰ অন্তৰ বিগলীত কৰিছে । সৰ্বসাধাৰণ দৰ্শকে বুজি পাবলৈ তেওঁ নাটকত সংস্কৃত শ্লোকৰ ব্যৱহাৰৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়া নাছিল ।\nমাধৱদেৱে তত্ত্বমূলক গ্ৰন্থ ৰচনা কৰি বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ দাৰ্শনিক তথা তাত্ত্বিক ভেটিক সুদৃঢ় কৰি তোলে । এই ক্ষেত্ৰত নামঘোষা তেওঁৰ বিষয়ে উল্লেখযোগ্য গ্ৰন্থ । ইয়াত তেওঁ দাস্য ভক্তিৰ পৰাকাষ্ঠা প্ৰকাশ কৰিছে । জন্মৰহস্য , ভক্তি ৰত্নাৱলী , নাম মালিকা আদি তেওঁৰ আন আন তত্ত্বমূলক গ্ৰন্থ । সেইবোৰ উপৰি গুপ্তমনি , অমূল্যৰত্ন , গুপ্তসাৰ আদি গ্ৰন্থ তেওঁৰ দ্বাৰা ৰচিত বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে যদিও গ্ৰন্থৰ জনপ্ৰিয়তা বৃদ্ধিৰ কাৰণেই তেওঁৰ নাম তাত সংযুক্ত কৰা বুলি অনুমান কৰিব পাৰি।\nমহাপুৰুষ শংকৰদেৱৰ একশৰণ নামধৰ্ম মাধৱদেৱে যত্ন সহকাৰে পালন ― পালন কৰে যদিও তেওঁৰ দিনতে এই ধৰ্মত ভিন্ন সম্প্ৰদায়ৰ সৃষ্টি হৈ ইয়াত ফাট মেলিবলৈ আৰম্ভ কৰে । কিন্তু মাধৱদেৱে গুৰুৰ বাক্য সুঁৱৰি তাক ৰক্ষা কৰিবলৈ সচেষ্ট হয় ।\nগতিকে অসমৰ বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ প্ৰসাৰত শংকৰদেৱৰ যিমান অৱদান মাধৱদেৱৰো সিমানে অৱদান । সেয়ে ইজনক সিজনক পৰিপূৰক বুলি কব পাৰি ।\nসাহিত্যৰথী লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা একেধাৰে কবি , নাট্যকাৰ , ঔপন্যাসিক , জীৱনিলেখন , সমালোচক আৰু আধুনিক অসমীয়া গল্প সাহিত্যৰ জন্মদাতা । তেওঁৰ জন্ম হয় ১৮৬৪ চনত অবিভক্ত নগাঁও জিলাৰ আঁহতগুৰিৰ ওচৰৰ লুইতৰ বুকুত । নাৱৰ ওপৰত জন্মগ্ৰহণ কৰা বাবেই লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ মতে তেওঁ ভূমিষ্ট নহৈ নৌকাস্থলে হল। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম দীননাথ বেজবৰুৱা আৰু মাতৃ থানেশ্বৰী বেজবৰুৱা । শিৱসাগৰৰ চৰকাৰী হাইস্কুলৰ পৰা ১৮৮৬ চনত এণ্ট্ৰেন্স পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ কলিকতাৰপৰা তেওঁ বি , এ পাছ কৰে । পিছত কলিকতাৰ ৰিপন কলেজত বি , এ আৰু প্ৰেচিডেন্সী কলেজত এম , এ পৰিছিল যদিও আধৰুৱাকৈ এৰি তেওঁ ব্যৱসায়ৰ লগত জড়িত হৈ পৰে । বংদেশৰ বিখ্যাত ঠাকুৰ পৰিয়ালৰ কন্যা প্ৰজ্ঞাসুন্দৰীৰ লগত তেওঁ ১৮৯১ চনত প্ৰাণয়সূত্ৰে বিবাহ পাশত আবদ্ধ হয় ।\nকলিকতাত থাকোতে তেওঁ চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালা , হেমচন্দ্ৰ গোস্বামী আৰু কলিকতা নিবাসী অসমীয়া ছাত্ৰৰ প্ৰষ্ঠপোষকতাত ১৮৮৮ চনত প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰা অসমীয়া ভাষাৰ উন্নতি সাধনী সভাত যোগ দিয়ে আৰু পাছলৈ ইয়াৰ সম্পাদক হয় । এই সভাৰ মুখপত্ৰ ‘জোনাকী’ কাকতৰ গুৰি ধৰোঁতে আছিল অসমীয়া সাহিত্যৰ ত্ৰিমূৰ্তি বেজবৰুৱা , চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালা আৰু হেমচন্দ্ৰ গোস্বামী । অসমীয়া সাহিত্য জগতলৈ ৰমন্যাসিক ভাবধাৰা কঢ়িয়াই অনা ‘জোনাকী’ ৰ তৃতীয় চতুৰ্থ বছৰৰ সম্পাদক আছিল লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা । জোনাকী কাকত বন্ধ হোৱাত ১৯১০ চনত প্ৰকাশ পোৱা বাঁহী আলোচনীৰ সম্পাদনাৰ দায়িত্ব লৈ অসমীয়া সাহিত্যৰ বিকাশৰ তেওঁ যোগোৱা অৱদান অবিস্মৰণীয় ।\nবেজবৰুৱাই সাহিত্যিক জীৱনৰ পাতনি মেলে ‘জোনাকী’ কাকতৰ মাজতেই । প্ৰথম সংখ্যা জোনাকীৰ পাছতেই তেওঁৰ ধেমেলীয়া নাট লিতিকাই ( ১৮৯০ চনত ) খণ্ড খণ্ডকৈ প্ৰকাশ পায় । বেজবৰুৱাৰ অন্যান্য ধেমেলীয়া নাট হৈছে ― নোমল ( ১৯১৩ চনত ) পাঁচনি ( ১৯১৩ চনত ) চিকৰপতি নিকৰপতি ( ১৯১৩ চনত ) । তদুপৰি , ‘চক্ৰধ্বজ সিংহ’ ( ১৯১৫ চনত ) , জয়মতী কুঁৱৰী ( ১৯১৫ চনত ) , বেলিমাৰ ( ১৯১৫ চনত ) এই তিনিখন তেওঁৰ বুৰঞ্জীমূলক নাটক । পদুম কুঁৱৰী ( ১৮৯৫ চনত ) তেওঁৰ একমাত্ৰ উপন্যাস । ‘বুঢ়ী আইৰ সাধু’ ( ১৯১১ চনত ) আৰু ‘ককাদেউতা আৰু নাতি ল’ৰা’ ( ১৯১২ চনত ) তেওঁৰ সাধুকথাৰ পুথি । ‘হাঁহি ― ধেমালি’ আৰু ‘জুনুকা’ তেওঁৰ শিশুসাহিত্য । ‘সুৰভি’ , ( ১৯০৯ চনত ) , সাধুকথাৰ কুকি ( ১৯১০ চনত ) , জোনবিৰি ( ১৯১৩ চনত ) আৰু কেহোকলি বেজবৰুৱাৰ চাৰিখন চুটিগল্প পুথি ।\nহাস্যৰস সৃষ্টিৰ ক্ষেত্ৰত বেজবৰুৱাই অসমীয়া সাহিত্যত এক সুকীয়া আসন দখল কৰি আছে । ‘কৃপাবৰ বৰুৱাৰ কাকতৰ টোপোলা’ ( ১৯০৪ চনত ) , কৃপাবৰ বৰুৱাৰ উভতনি ( ১৯০৯ চনত ) , কৃপাবৰ বৰুৱাৰ ভাবৰ বুৰবুৰণী আৰু কৃপাবৰ বৰুৱাৰ বুলনি তেওঁৰ হাস্যৰসাত্মক ৰচনা । হাস্যৰস সৃষ্টিৰ ক্ষেত্ৰত থকা সিদ্ধহস্ততাৰ বাবেই গল্পকাৰ নগেন্দ্ৰ নাৰায়ণ চৌধুৰীয়ে তেওঁক শিৱসাগত বহা অসম সাহিত্য সভাৰ ইয়োদশ অধিৱেশনত ‘ৰসৰাজ’ উপাধি দিছিল ।\nডাঙৰীয়া দীননাথ বেজবৰুৱাৰ জীৱনী , বেজবৰুৱা বংশাৱলী , মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ আৰু মাধৱদেৱ , মোৰ জীৱন সোঁৱৰণ , পত্ৰলেখা , চিত্ৰলেখা , ভাগৱত কথা , তত্ত্বকথা , শ্ৰীকৃষ্ণ কথা , বাখৰ , ভাৰতবৰ্ষৰ বুৰঞ্জী , কামত কৃতিত্ব লাভিবৰ সংকেত , The Religion of love and Devotion , Rasalila and Sri Krishna আৰু অসমীয়া ভাষা আৰু সাহিত্য ইত্যাদি তেওঁৰ আন আন ৰচিত গ্ৰন্থ ।\nজোনাকী কাকতত কাব্য জীৱনৰ পাতনি মেলা কদমকলি ( ১৯১৩ চনত ) তেওঁৰ কাব্য সংকলন । তেওঁৰ নিজৰ কথামতে , ‘কবিতা হয় যদি হওঁক নহয় যদি নহওঁক’ বুলিয়ে কবিতা ৰচনা কৰিছিল । তেওঁৰ প্ৰায় ভাগ কবিতাতে নিজস্ব শৈলী প্ৰকাশ পোৱাত সেইবোৰ হৈ পৰিছে বৈশিষ্ট্য পূৰ্ণ ।\n১৯২৪ চনত অসম সাহিত্য সভাৰ সপ্তম গুৱাহাটী অধিবেশনত সভাপতিৰ আসন অলংকৃত কৰা এইজনা মহান সাহিত্যিক ১৯৩৮ চনত ডিব্ৰুগড়ত ইহলীলা সম্বৰণ কৰে ।


এইবাৰ কা’ বিৰোধী আন্দোলনত অখিলৰ সহযোগী হ’ব কোন? -\nHomeআঞ্চলিকএইবাৰ কা’ বিৰোধী আন্দোলনত অখিলৰ সহযোগী হ’ব কোন?\nএইবাৰ কা’ বিৰোধী আন্দোলনত অখিলৰ সহযোগী হ’ব কোন?\nডিজিটেল ডেস্কঃ কোন দিশে গতি কৰিলে কা ’ আন্দোলন৷ অসমৰ ইতিহাসৰ এক সৰ্ববৃহৎ গণ আন্দোলন৷ ২০১৯ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত ‘কেব’ গৈ ‘কা’ হ’ল, অৰ্থাৎ নাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়কখন আইনত পৰিণত হ’ল । এই আইনৰ বিৰুদ্ধে দেশৰ বহুতো সচেতন নাগৰিক, দল-সংগঠনে ন্যায়ালয়ৰ কাষ চাপিছে, আইনখন বৰ্তমান ন্যায়ালয়ত বিচাৰাধীন হৈ আছে । তাৰ পিছতো কিন্তু মোদী নেতৃত্বাধীন বিজেপি চৰকাৰে ২০২০ চনৰ ১০ জানুৱাৰীত আইনখন দেশজুৰি বলবৎ কৰিলে।\nপৰৱৰ্তী সময়ত আৰম্ভ হ’ল তীব্ৰ আন্দোলন৷ অসমৰ ডেকাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি আদহীয়া বৃদ্ধাজনো উলাই আহিল ৰাজপথলৈ, মুঠতে বাতিল হ’ব লাগিব জন বিৰোধী, সংবিধানবিৰোধী কা’ আইন৷ চৰকাৰৰ বিৰুদ্ধে গঢ়ি তোলা হ’ল তীব্ৰ আন্দোলন, কিন্তু শাসক পক্ষই আন্দোলনৰ প্ৰতি তিলমাত্ৰাও সহাৰি নজনালে, বৰঞ্চ চৰকাৰে আন্দোলনত অংশ লোৱা ৬ জনকৈ নিৰীহ লোকক বন্ধুকৰেহে উত্তৰ দিলে যে, আইনখনৰ প্ৰতি কিমান আকোৰগোঁজ চৰকাৰী পক্ষ৷ অসমৰ প্ৰতিটো জাতীয় সংগঠনৰ আহ্বানত ৰাজপথলৈ উলাই আহিল শ শ প্ৰতিবাদী জনতা৷ আন্দোলনৰ নেতৃত্ব বহন কৰা এটা জাতীয় সংগঠনে ৰাজপথৰ আন্দোলনখনক মঞ্চ বা খেল পথাৰ আন্দোলনলৈ পৰ্যবেসিত কৰিলে৷ এই কাৰ্যক লৈ অসমৰ এচাম মানুহে ঘোৰ বিৰোধিতা কৰিছিল৷ তেতিয়াৰ পৰাই কা’ আন্দোলনে গতি সলনি কৰিলে বুলি বহুতে ক’ব খোজে৷ মঞ্চ আন্দোলনৰ পৰাই বহুতো লোকক ৰাজনৈতিক নেতালৈ ৰূপান্তৰ কৰিলে বুলি ক’য়৷\nশেহতীয়াকৈ পুনৰ কা ’ আন্দোলন গা কৰি উঠিব পাৰে বুলি এক ইংগিত বহন কৰিছ৷ ১৯ নৱেম্বৰত প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ বিতৰ্কিত কৃষি আইন তিনিখন প্ৰত্যাহাৰ কৰাৰ কথা ঘোষণা কৰাৰ পিছৰে পৰা অসমত পুনৰ কা আন্দোলনৰ প্ৰসংগই মূৰ দাঙি উঠিছে। কৃষকসকলৰ দীৰ্ঘদিনীয়া কষ্টৰ ফলস্বৰূপে এই ফল পোৱা বুলি উল্লেখ কৰি শিৱসাগৰ সমষ্টিৰ বিধায়ক অখিল গগৈয়ে অসমত আকৌ কা আন্দোলন হ’ব লাগে বুলি মন্তব্য কৰিছে। সংবাদ মাধ্যমৰ আগত নেতা গৰাকীয়ে কয় যে, ‘কা আইনত প্ৰণয়ন হ’লে প্ৰায় ১ কোটি ৯০ লাখ বিদেশী হিন্দু বাংলাদেশী অসমলৈ আহিব। কা আন্দোলন বন্ধ হোৱাৰ মূল কাৰণ দুটা। জাতীয় সংগঠনৰ বাবেই ৰাজপথৰ পৰা খেলপথাৰ পাইছিল কা বিৰোধী আন্দোলন’।‘মই জেলত থকাৰ সময়তে জাতীয় সংগঠনৰ নেতৃত্বই আপোচ কৰিলে চাগে। ইমান ডাঙৰ আন্দোলন এটাৰ দায়িত্ব ল’ব নোৱাৰিলে জাতীয় সংগঠনৰ নেতাই’, কোনো জাতীয় সংগঠনৰ নাম নোলোৱাকৈয়ে এইদৰে আক্ষেপ প্ৰকাশ কৰে গগৈয়ে। ‘মই অকলে কৰিব নোৱাৰো, সেয়ে মই সকলো খিলঞ্জীয়া সংগঠনক পুনৰ এবাৰ একেলগে হাত মিলাবলৈ আৰু কোনো আপোচ নকৰাকৈ কা বিৰোধী আন্দোলন পুনৰ আৰম্ভ কৰিবলৈ অনুৰোধ জনাইছো’, শিৱসাগৰৰ বিধায়কজনে এইদৰে কয়।\nচৰকাৰী যন্ত্ৰই আন্দোলনৰ পৰিবেশ গঢ় লৈ উঠিলেই, যিকোনো প্ৰকাৰে আন্দোলনক দমন কৰিবলৈ উঠি-পৰি লাগে৷ ব্যতিক্ৰম নহয় এইবাৰো, কা আন্দোলনৰ কথা আহি পৰা সময়তে প্ৰাক্তন বিধায়িকা আঙুৰলতা ডেকাই কা’ আন্দোলনক কৰিলে চৰম উপহাস৷ আঙুৰলতাই সমগ্ৰ কা’ আন্দোলনখনকে নাটক আখ্যা দিলে, ইয়াতে ক্ষান্ত নাথাকি আৰু এখোজ আগবাঢ়ি তেওঁ কা ’ আন্দোলনত শ্বহীদ হোৱা ৬ জন লোকক এক নাটক বুলিহে ক’লে৷ কা’ আন্দোলনত অংশ লোবা একাংশ সুবিধাবাদী লোক গেৰুৱা হ’ল ঠিকেই, কিন্তু যিসকলে সচাকৈয়ে জাতিৰ স্বাৰ্থত হাজাৰ হাজাৰ লোক ৰাজপথলৈ উলাই আহিছিল, তেওঁলোকো কি নাটক কৰিছিল নেকি? প্ৰশ্ন এতিয়া ৰাইজলৈ…\nPrevious articleগণতন্ত্ৰৰ সমুখত বিৰাট প্ৰত্যাহ্বান; ব্যক্তি স্বাধীনতাক চৰকাৰে সন্মান নকৰা হৈছে নেকি?\nNext articleতালিবানৰ নিৰ্দেশত চলিব আফগানিস্তানৰ টেলিভিছন…


দশেৰাত অঘটনঃ তীব্ৰ বেগী বাহনে মহটিয়াই নিয়া একাংশ ভক্তক, নিহত এজন…\nমূৰ্তি বিসৰ্জন কৰিবলৈ যোৱা দলৰ ওপৰেৰে গাঞ্জা ভৰ্তি গাড়ী লৈ গ’ল চলাই, নিহত ৪\nদৈনিক ৰাশিফলঃ ১৫ অক্টােবৰ, শুক্ৰবাৰ\nমেষ ৰাশি- পৰিয়ালত উৎসৱৰ যেন পৰিৱেশ থাকিব। ব্যৱসায়ত মনোনিবেশ কৰা আৰম্ভ কৰক আৰু সময়মতে ঘূৰি আহক। ব্যক্তিগত জীৱনত ব্যস্ততা থাকিব। খঙৰ আধিক্য থাকিব। আপুনি নিজকে বৃথা সন্দেহ নকৰিব।\nবৃষ ৰাশি- আপুনি আপোনাৰ কেৰিয়াৰৰ বিষয়ে চিন্তিত হ’ব। নতুন কামত খৰধৰ নকৰিব। আপুনি আপোনাৰ পাৰিবাৰিক দায়িত্ববোৰ ভালদৰে পালন কৰিবলৈ সক্ষম হ’ব। কৰ্মক্ষেত্ৰত কৰ্মচাৰীৰ নিষ্ক্ৰিয়তাৰ বাবে মন অসন্তুষ্ট হ’ব।\nমিথুন ৰাশি- আজি শুভ বাতৰি পোৱাৰ দিন। ব্যস্ত থাকিব যদিও শীতল হৈ থাকক। আজি ব্যয় অপ্ৰয়োজনীয়ভাৱে বৃদ্ধি হ’ব। আপুনি সদায় আনক সহায় কৰিবলৈ সাজু। আপুনি আপোনাৰ দুখ লুকুৱাই ৰাখিব।\nকৰ্কট ৰাশি- আজি অৰ্থনৈতিক যোগ শক্তিশালী। সামাজিক কামে সফলতা আৰু প্ৰভাৱ বৃদ্ধি কৰিব। কৰ্মক্ষেত্ৰত এক নতুন আঁচনিৰ বিষয়ে আলোচনা হ’ব। আনে কোৱা কথাবোৰ সোনকালে বিশ্বাস নকৰিব।\nসিংহ ৰাশি- আপুনি আপোনাৰ কথাৰে মানুহক আকৰ্ষিত কৰিব। প্ৰিয়জনৰ সৈতে সময় ভালদৰে ব্যৱহাৰ হ’ব। সন্তানৰ আচৰণে মনত হতাশাৰ সৃষ্টি কৰিব। বিতৰ্ক আৰু কাজিয়াই মানসিক কষ্টৰ সৃষ্টি কৰিব।\nকন্যা ৰাশি- চাকৰিত পদোন্নতিৰ যোগ আছে। পৰিয়ালৰ সুখ আৰু সম্পদ বৃদ্ধি হ’ব। আপুনি সমাজৰ কামত উৎসাহেৰে অংশগ্ৰহণ কৰিব। বাক সংযম প্ৰয়োজন।\nতুলা ৰাশি- চাকৰিত পদোন্নতিৰ যোগ আছে। পৰিয়ালৰ সুখ আৰু সম্পদ আজি বৃদ্ধি পাব। আজি চিন্তা কৰি কথা কওক। আপুনি সমাজৰ কামত উৎসাহেৰে অংশগ্ৰহণ কৰিব। ব্যক্তিগত জীৱনত কঠোৰ সিদ্ধান্ত ল’ব লগীয়া হ’ব পাৰে।\nবৃশ্চিক ৰাশি- আজিৰ অৰ্থনৈতিক বিনিয়োগ লাভজনক হ’ব। ধন সম্পৰ্কীয় কামবোৰ সম্পূৰ্ণ হ’ব। আপুনি আপোনাৰ সম্পৰ্ক বৃদ্ধি কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিব। মানসিক শান্তিৰ বাবে আধ্যাত্মিকতাৰ সৈতে সংযোগ স্থাপন কৰাৰ সুযোগ থাকিব।\nধনু ৰাশি- ব্যৱসায়িক পৰিস্থিতি আশাব্যঞ্জক হ’ব। ব্যৱসায়িক নতুন কাৰ্যকলাপ লাভজনক হ’ব। পত্নীৰ অনুভূতি বুজি লওক আৰু তেওঁলোককো সময় দিয়ক। আপুনি আনৰ জীৱনশৈলী চাই আপোনাৰ জীৱনশৈলী সলনি কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিব। আপুনি দান-বহন কৰি মানসিক সুখ অৰ্জন কৰিব।\nমকৰ ৰাশি- ব্যৱসায়ত নতুন আঁচনি আৰম্ভ কৰা হ’ব। আপোনাৰ কাম কৰাৰ পদ্ধতি সলনি কৰক। পৰিয়ালত মাংগলিক কামৰ পৰিকল্পনা কৰা হ’ব। ঘৰৰ সাজসজ্জাৰ ওপৰত বৃহৎ ব্যয় হোৱাৰ সম্ভাৱনা আছে। আপুনি আজি ঋণ লোৱা পৰিহাৰ কৰা উচিত।\nকুম্ভ ৰাশি- আজিৰ দিনটো উপযুক্ত। ব্যৱসায়ত লাভ হ’ব। খ্যাতি, মূল্য, সন্মান বৃদ্ধিৰ হোৱাৰ সম্ভাৱনা আছে। চৰকাৰী কামত সফলতা আহিব। জীৱিকা বৃদ্ধি হ’ব। আপুনি আনৰ সুবিধাৰ বাবে সদায় সাজু থাকিলেও মানুহৰ পৰা হতাশাজনক আচৰণ পাব।\nমীন ৰাশি- বন্ধুবৰ্গৰ পৰা সহযোগিতা আৰু সমৰ্থন থাকিব। ৰাজনীতিত নতুন সম্পৰ্ক লাভজনক হিচাপে প্ৰমাণিত হ’ব। আজি কাম আপোনাৰ পৰিকল্পনা অনুসৰি কৰা হ’ব। আপোনাৰ বুদ্ধিমত্তা আৰু দূৰদৰ্শীতাই ব্যৱসায়ক লাভান্বিত কৰিব।\nআনাৰসৰ পৰা প্ৰস্তুত চামৰা! মেঘালয়ৰ পৰিৱেশ মন্ত্ৰীলৈ বিশেষ সন্মান\n১৩ মহলীয়া অট্টালিকাত ভয়ংকৰ অগ্নিকাণ্ড, অগ্নিদগ্ধ হৈ ৪৬ গৰাকী লোকৰ কৰুণ মৃত্যু...\nআজি মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ ৫৭৩ সংখ্যক আবিৰ্ভাৱ তিথি, হৰিনামৰ ধ্বনিৰে মুখৰিত ৰাজ্য...\nমই ৩ জন উঠিব পৰা বাইকৰ প্ৰয়োজনৰ কথাহে কৈছিলোঃ ভবেশ কলিতা\nবিজেপিৰ কেবিনেট মন্ত্ৰী আৰু বিধায়ক পুত্ৰৰ দলত্যাগ, কংগ্ৰেছত যোগদান\nসেনা-সন্ত্ৰাসবাদীৰ সংঘৰ্ষত সেনা বিষয়াসহ ৪ জোৱান শ্বহীদ, আহত ৪\nজঘন্য! মহিলাক ধৰ্ষণ প্ৰতিবেশীৰ, আত্মৰক্ষাৰ চেষ্টা চলাওঁতে মৃত্যু ৩ মহীয়া শিশুৰ


সুবাসৰ এই মাহৰ অতিথি শিতানত জনপ্ৰিয় শিল্পী প্ৰসেনজিৎ লাহন\n? আপুনি অসমৰ সংগীত জগতৰ এটা চিনাকি নাম ।সংগীতৰ জগতখনৰ প্ৰতি আপুনি কিদৰে আৰ্কষণ হল?\nউত্তৰ :- সৰুৰে পৰা সংগীতক ভাল পাইছিলো, স্কুলীয়া অৱস্থাৰ পৰা সংগীত ভাল পাইছিলো। ৰেডিঅ', টেপ শুনিছিলো। মোৰ ঘৰৰ কাষতে অসমৰ বিখ্যাত গীটাৰবাদক ঁ বিৰিঞ্ছি বৰগোঁহাই আৰু ৰাজেন কাকতিৰ ঘৰ। মই সৰুৰে পৰা ৰাজেন কাকতিৰ ওচৰত গীটাৰ শিকিছিলো।\n? আপোনাৰ জীৱনৰ টাৰ্ণিং পইন্ট কি আছিল সংগীতৰ পৃথিৱীত সফলতা লাভ কৰাত ?\nউত্তৰ: মই ১৯৯২/৯৩/৯৪ তিনিবছৰ একেৰাহে জগন্নাথ বৰুৱা কলেজত শ্ৰেষ্ঠ গায়ক আছিলো।\n১৯৯৩ চনত ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ যুৱ-মহোৎসৱত শ্ৰেষ্ঠ গায়ক আছিলো। ১৯৯৪ চনত মোৰ প্ৰথম এলবাম মুকলি কৰিছিলো যদিও টাৰ্নিং পইণ্ট বুলি কলে প্ৰডাকচনৰ বেনাৰত নিৰ্মাণ কৰা "ৰিঙা ৰিঙা মন" এলবামখনত জুবিন গাৰ্গৰ কণ্ঠত মই লিখা আৰু সুৰ কৰা গীতকেইটা ৰাইজে আকোৱালি লোৱাৰ পিছতেই মোক মানুহে চিনি পোৱা হল ।\n? এগৰাকী শিল্পী হিচাপে বৰ্তমান সময়ত অসমত পেছাদাৰী গায়ক তথা শিল্পীৰ ভৱিষ্যত সম্পৰ্কে আপোনাৰ মতামত?\nউত্তৰ: মই সদায় ইতিবাচক ভংগীৰে কথাবোৰ চাওঁ, আজিৰ তাৰিখত সংগীতক পেচা হিচাপে লব পাৰি,কিন্ত সেই শিল্পীজনে সেই ধাৰা কিদৰে জীয়াই ৰাখে সেইটোহে আচল কথা।\n? এগৰাকী শিল্পী হিচাপে আপোনাৰ সমাজৰ প্ৰতি দায়বদ্ধতা কি?\nউত্তৰ: এজন শিল্পীৰ সমাজৰ প্ৰতি দায়বদ্ধতা থাকিবই লাগিব, যিহেতু শিল্পীজনক সাধাৰণ জনতাই অনুসৰণ কৰে।\nশিল্পীসকলে সদায় ভাল কাম কৰিব লাগে, মই বৰ্তমান যোৰহাট সাংস্কৃতিক মঞ্চৰ সাধাৰণ সম্পাদক আৰু আমি এই অনুষ্ঠানটিৰ জৰিয়তে সাংস্কৃতিক তথা সামাজিক কাৰ্য্য যেনে বৃক্ষৰুপন, ৰক্তদান, বানপীড়িত সকলক সাহাৰ্য্য প্ৰদান এনেধৰণৰ কাম কৰি আহিছো ।\n? আজি কালি নতুন বহুতো শিল্পীয়ে বিভিন্ন সময়ত বিতৰ্কিত লিপ্ত হয় , সফলতা লাভৰ বাবে বিৰ্তক প্ৰয়োজনীয় বুলি ভাবেনে আপুনি?\nউত্তৰ: সফলতাৰ বাবে বিৰ্তকৰ কোনো প্ৰয়োজন নাই। ভাল গানৰ সমাদৰ সদায়েই আছে আৰু আগলৈও থাকিব।\n? আজিৰ পৰা ৫ বছৰ পিছত আপুনি নিজকে কত চাব বিচাৰে?\nউত্তৰ: আগন্তক সময়খিনিত মই আৰু ৫০টা নতুন জনপ্ৰিয় গীতৰ জন্মদাতা হিচাপে নিজকে চাব বিচাৰো।\n? আপোনাৰ সফলতাৰ আৰত থকা কোনো বিশেষ ব্যক্তি?\nউত্তৰ: মোৰ মা-দেউতা, পত্নী, পৰিয়াল তথা বন্ধু-বৰ্গৰ লগতে মোৰ অন্তৰআত্মা।\n? ব্যক্তিৰ জীৱনত প্ৰেম,ভালপোৱাৰ গুৰুত্ব সৰ্ম্পকে আপোনাৰ মতামত।\nউত্তৰ: প্ৰেম লাগিবই, কিয়নো প্ৰেমবিহীন জীৱন শূন্যৰ দৰে।\n? আপোনাৰ প্ৰথম বাণীবদ্ধ হোৱা গীতটো কি আছিল?\nউত্তৰ: "এতিয়া জ্বলিছে নিশাৰ জোনাকী তৰা"\nযোৰহাট অনাঁতাৰ কেন্দ্ৰত পৰিবেশন কৰিছিলো।\n? বৰ্তমান আপোনাৰ কি প্ৰজেক্ট চলি আছে?\nউত্তৰ: বৰ্তমান ৰহেদৈ মুক্তি পালে, জুবিন গাৰ্গ আৰু বৰ্ণালী কলিতাৰ কণ্ঠত হীৰাদৈ অতি সোনকালে মুক্তি পাব আৰু নীল আকাশ আৰু পাৰবীন হুচেইনৰ কণ্ঠত আচুতীয়াকৈ মুক্তি পাব।\n? সংগীতৰ পথাৰত নতুনকৈ খোজ পেলাব বিচৰা সকললৈ আপোনাৰ কবলগীয়া ।\nউত্তৰ: ভালকৈ গীত শিকক আৰু অসমৰ ৰাইজক ভাল গীত উপহাৰ দি যাওক\n? আপোনাৰ নিজৰে বহু জনপ্ৰিয় গান আছে। কিন্ত নিজৰ গানসমূহৰ উপৰিও আপোনাৰ কোনজন গায়কৰ গান শুনি ভাল লাগে?\nউত্তৰ :জুবিন গাৰ্গ আৰু অংগৰাগ পাপন মহন্ত\n? আপোনাৰ ভাললগা গীতটো কি ?\n"কভী কভী মেৰে দিল মে খেয়াল আতা হে"\n? আপোনাৰ আৰ্দশ ব্যক্তি কোন ?\nউত্তৰ :আব্দুল কালাম\n? আমাৰ আলোচনী সম্পৰ্কত দুৱাষাৰ কব চোন।\nউত্তৰ :সুবাসৰ প্ৰতিটো পদক্ষেপ আধুনিকতাৰ চাপ থকা। সেই আধুনিকতাই নতুনত্বৰ পৰশত সদায় যাতে সুবাস বিলাই যায় তাৰে শুভকামনা যাচিলো।\nসুবাস সকলোৰে আদৰৰ আৰু মৰমৰ হওঁক।\nসাহ্মাৎ গ্ৰহণ :- দেৱব্ৰত শৰ্মা