মিজোৰাম - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n(Mizoramৰ পৰা পুনঃনিৰ্দেশিত)\nভাৰতবৰ্ষৰ মানচিত্ৰত মিজোৰামৰ অৱস্থিতি\nভৌগোলিক স্থানাংক (আইজল): 23°22′N 92°48′E / 23.36°N 92.8°E / 23.36; 92.8স্থানাংক: 23°22′N 92°48′E / 23.36°N 92.8°E / 23.36; 92.8\n২০ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৮৭\n- বিধান সভা আসন\nএককক্ষীয় (৪০খন আসন)\nগুৱাহাটী উচ্চ ন্যায়ালয় আইজল আসন\n(৮,১৩৯.৪ বৰ্গ মাইল)\n- জনঘনত্ব ৫১.৮ প্ৰতি বৰ্গ কি.মি.\n(১৩৪ প্ৰতি বৰ্গ মাইল)\nমিজোৰাম (ইংৰাজী: Mizoram) (ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে: মি 'মানুহ', জো 'পাহাৰ', ৰাম 'দেশ', পাহাৰীয়া লোকৰ দেশ/ মিজো লোকৰ") হৈছে ভাৰতৰ উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ এখন ৰাজ্য। ইয়াক চাৰিওদিশৰপৰা ত্ৰিপুৰা, অসম, মণিপুৰ তথা প্ৰতিৱেশী ৰাষ্ট্ৰ বাংলাদেশ আৰু ম্যানমাৰে আগুৰি আছে। ১৯৮৭ চনৰ ২০ ফেব্ৰুৱাৰীত মিজোৰামক ভাৰতবৰ্ষৰ ২৩তম ৰাজ্য হিচাপে ঘোষণা কৰা হয়। মিজোৰামৰ ৰাজধানী হৈছে আইজল।\n3.1 স্বাধীনতা আন্দোলন\n12 অৰ্থনৈতিক ব্যৱস্থা\n12.1 বাঁহ উদ্যোগ\n12.3 খাদ্য সংৰক্ষণ\n14 শক্তি খণ্ড\n15 পৰিবহণৰ আন্তঃগাঁথনি\n15.1 পথ প্ৰসাৰণ\n16 তথ্য সংযোগ\nমিজোৰাম ৰাজ্যখন পাহাৰ, নদী আৰু হ্ৰদৰে ভৰা। মিজোৰামত বিভিন্ন উচ্চতাৰ প্ৰায় ২১টা মান পাহাৰ আছে। ৰাজ্যখনৰ পশ্চিম দিশে থকা পাহাৰৰ গড় উচ্চতা হৈছে প্ৰায় ১০০০মিটাৰ (৩,৩০০ ফুট)। এইবিলাকৰ উচ্চতা পূব দিশলৈ ১৩০০মিটাৰ (৪,৩০০ ফুট) লৈকে বাঢ়ি গৈছে। অন্যহাতে, কিছুমান অঞ্চলৰ উচ্চতা ২০০০মিটাৰ (৬,৬০০ ফুট) তকৈও বেছি। ৰাজ্যখনৰ দক্ষিণ-পূব অঞ্চলত অৱস্থিত ২২১০মিটাৰ (৭,২৫০ ফুট) উচ্চতাৰ ফাঙপুই ট্লাঙ (নীলা পৰ্বত নামেৰেও জনা যায়) হৈছে মিজোৰামৰ উচ্চতম শৃংগ।\nমিজোৰামৰ আটাইতকৈ দীঘল নদীখন হৈছে ছিমটুইপুই (কালাদান নামেৰেও জনা যায়)। ম্যানমাৰৰ "ছিন ৰাজ্য"ত এই নদীৰ উৎপত্তি হৈ দক্ষিণ মিজোৰামৰ ছাইহা আৰু লঙট্লাই জিলাৰ মাজেদি বৈ গৈছে। ইয়াৰ পিছত পুনৰ ম্যানমাৰত প্ৰৱেশ কৰি বংগোপ সাগৰত পৰিছেগৈ। আন কেইখনমান উল্লেখযোগ্য নদী হৈছে ট্লাং, টুট, টুইৰেল আৰু টুইৱল। এই নদীসমূহ উত্তৰ অঞ্চলেদি বৈ গৈ কাছাৰ জিলাৰ বৰাক নদীত লগ লাগিছেগৈ। দক্ষিণ মিজোৰামৰ উল্লেখযোগ্য নদী হৈছে ম্যানমাৰত উৎপত্তি হোৱা ছিমটুইপুই নদী। এই নদীৰ চাৰিখন উপনদী আছে। স্বাধীনতাৰ পূৰ্বে, উত্তৰ দিশত ছিমটুইপুই নদীয়েদি কাছাৰ হৈ আৰু দক্ষিণ দিশে বাংলাদেশৰ "চিট্টাগঙ" হৈ মিজোৰামলৈ যাব পৰা গৈছিল। ১৯৪৭ চনত ভাৰত-পাকিস্তান বিভক্ত হোৱাৰ পিছত চিট্টাগঙ জলপথটো বন্ধ কৰি দিয়া হ’ল।\nছাইহা জিলাত অৱস্থিত "পালক হ্ৰদ" হৈছে মিজোৰামৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ হ্ৰদ। ই প্ৰায় ৩০ হেক্টৰ (৭৪ একৰ) জুৰি বিস্তৃত হৈ আছে। বিশ্বাস কৰা হয় যে, কোনো এক ভূমিকম্প অথবা বানপানীৰ ফলত এই হ্ৰদটোৰ সৃষ্টি হৈছিল। অন্য এটা প্ৰাকৃতিক হ্ৰদ হৈছে টামডিল হ্ৰদ। ই আইজলৰ পৰা ৮৫ কিঃমিঃ (৫৩ মাইল) দূৰত অৱস্থিত। কিংবদন্তি মতে, এসময়ত সেই ঠাইত এজোপা ডাঙৰ সৰিয়হ গছ আছিল। যেতিয়া সেই গছজোপা কাটি পেলোৱা হৈছিল, তেতিয়া গছজোপাৰ পৰা ওলোৱা পানীয়ে এটা জলাশয়ৰ সৃষ্টি কৰিছিল। সেয়ে এই হ্ৰদটোৰ নাম "টামডিল হ্ৰদ" (অৰ্থাৎ সৰিয়হ গছৰ হ্ৰদ) ৰখা হ’ল। বৰ্তমান এই হ্ৰদটো পৰ্য্যটকৰ এক কেন্দ্ৰস্থল হৈ পৰিছে। মিজো বুৰঞ্জীৰ আন এটা উল্লেখযোগ্য হ্ৰদ হৈছে "ৰিহ ডিল"। ভাৰত-ম্যানমাৰ সীমান্তৰপৰা কেই কিঃমিঃ দূৰত এই হ্ৰদটো অৱস্থিত (বৰ্তমান এই হ্ৰদটো ম্যানমাৰৰ অন্তৰ্গত)। বিশ্বাস কৰা হয় যে, মৃত্যুৰ পাছত আত্মাবিলাক এই হ্ৰদ পাৰ হৈ "পিয়ালৰাল" বা স্বৰ্গলৈ যায়।\nমিজোৰামৰ গড় উষ্ণতা ৭ ডিগ্ৰী ছেলছিয়াছ (৬৮ ডিগ্ৰী ফাৰেনহাইট )ৰপৰা ২১ডিগ্ৰী ছেলছিয়াছ (৮৪ ডিগ্ৰী ফাৰেনহাইট )ৰ ভিতৰত। মৌচুমী বায়ুৰ প্ৰভাৱত ইয়াত মে’ মাহৰপৰা ছেপ্তেম্বৰ মাহলৈ ঘন বৃষ্টিপাত হয় আৰু ঠাণ্ডা কালত কম বৰষুণ হয়। মিজোৰামৰ বাৰ্ষিক গড় হৈছে বৃষ্টিপাত ২৫৪ছেঃমিঃ (১০০ ইঞ্চি)। ইয়াৰ ৰাজধানী আইজলৰ বাৰ্ষিক গড় বৃষ্টিপাত ২০৮ছেঃমিঃ (৮২ ইঞ্চি) আৰু লুংলেৰবাৰ্ষিক গড় বৃষ্টিপাত ৩৫০ছেঃমিঃ (১৩৮ ইঞ্চি)।\nস্বাধীনতা আন্দোলন[সম্পাদনা কৰক]\nমিজোৰামক সাৰ্বভৌমত্ব স্বাধীন কৰাৰ লক্ষ্যৰে ১৯৬১ চনৰ ২২ অক্টোবৰত লালডেঙগাৰ নেতৃত্বত "মিজো নেচনেল ফ্ৰণ্ট" নামৰ এটা ৰাজনৈতিক দল গঠন হৈছিল। ১৯৬৬ চনৰ ২৮ ফেব্ৰুৱাৰীত আইজল, লুংলে, ছৱাংটে, ছিমলুৱাঙ আৰু মিজোৰামৰ বিভিন্ন ঠাইত বিদ্ৰোহ আৰম্ভ হৈছিল। এই আন্দোলন দমন কৰিবৰ বাবে ভাৰতবৰ্ষত প্ৰথমবাৰৰ বাবে বিমান বাহিনী ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। আইজলৰ ৬২ বছৰীয়া ৰ’থাংপুইয়াৰ ভাষ্য মতে, "১৯৬৬ চনৰ ৪ মাৰ্চৰ পিছবেলা জেট বিমানৰদ্বাৰা আইজল আক্ৰমণ কৰিছিল। পিছদিনাখন কেইবাঘণ্টা ধৰি বোমাবৰ্ষণ কৰাৰ ফলত দ্বাৰপুই আৰু ছিংগা ভেং অঞ্চল বিধ্বস্ত হৈছিল।" ১৯৬৭ চনত মিজো নেচনেল ফ্ৰণ্টক বেআইনী ঘোষণা কৰা হয় আৰু ইয়াৰ ফলত তেওঁলোকৰ মিজোৰাম ৰাজ্যৰ দাবী বাঢ়ি যায়। মিজো জিলা পৰিষদৰ প্ৰতিনিধি দলে সেই সময়ৰ প্ৰধান মন্ত্ৰী ইন্দিৰা গান্ধীক লগ কৰে আৰু মিজোৰামক এখন পূৰ্ণ ৰাজ্য হিচাপে দাবী কৰে। ১৯৭১ চনৰ জুলাই মাহত ভাৰত চৰকাৰে "মিজো হিলছ"ক কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চললৈ পৰিৱৰ্তন কৰাৰ প্ৰস্তাৱ দিয়ে। মিজো নেতাসকলে এই প্ৰস্তাৱ মানি লয়।\nমিজো যুৱক-যুৱতীসকলে পৰম্পৰাগত ৰীতি-নীতি পৰিত্যাগ কৰি পশ্চিমীয়া সংস্কৃতি গ্ৰহণ কৰিছে। এওঁলোকে বৰদিন আটাইতকৈ উলহ-মালহেৰে পালন কৰে। নিকটৱৰ্তী গীৰ্জাসমূহে বৰদিনৰ আয়োজন কৰে। ইয়াত স্থানীয় লোকসকলে মিলি সমজুৱাকৈ ভোজ খায়। পৰম্পৰাগত মিজো উৎসৱসমূহ কৃষি কাৰ্য্যৰ লগত সম্বন্ধ আছে।\nমিম কুট (Mim Kut): গোমধান খেতি চপোৱাৰ পিছত সাধাৰণতে আগষ্ট আৰু ছেপ্তেম্বৰ মাহত "মিম কুট" উদযাপন কৰা হয়। গান গায়, নৃত্য কৰি, লাওপানী গ্ৰহণ কৰি আৰু ভোজৰ আয়োজন কৰি মিম কুট উৎসৱ উদযাপন কৰা হয়।\nচাপচাৰ কুট (Chapchar Kut): ঝুম খেতি চপোৱাৰ পাছত মাৰ্চ মাহত "চাপচাৰ কুট" উৎসৱ উদযাপন কৰা হয়।\nপাৱ্ল কুট (Pawl Kut): পাৱ্ল মানে হৈছে “খেৰ”। "পাৱ্ল কুট" মানে হৈছে "খেৰ চপোৱা উৎসৱ।" পাৱ্ল কুট হৈছে মিজোৰামৰ আন এক উল্লেখযোগ্য উৎসৱ। সাধাৰণতে ডিচেম্বৰ মাহত এই উৎসৱ উদযাপন কৰা হয়।\nচেৰাউ (Cheraw): মিজোসকলৰ আটাইতকৈ ৰঙীন আৰু বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ নৃত্য হৈছে চেৰাউ। এই নৃত্যৰ বৈশিষ্ট্য হৈছে যে ইয়াত দীঘল বাঁহৰ লাঠী ব্যৱহাৰ কৰা হয়। সেয়ে বহুতে ইয়াক বাঁহ নৃত্য (Bamboo Dance)বুলিও কয়। এই নৃত্য কৰিবলৈ দক্ষতা আৰু সতৰ্কতাৰ প্ৰয়োজন। ২০১০ চনৰ ১২ মাৰ্চ তাৰিখে, মিজোৰামৰ ৬৭১টা গোটৰ ১০,৭৩৬ গৰাকী লোকে একেলগে চেৰাউ নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰি গিনিছ ৱৰ্ল্ডত অভিলেখ গঢ়ে।\nখুৱাল্লম (Khuallam): সন্মানীয় অতিথিসকল যেতিয়া কোনো এখন গাঁৱৰ ভোজমেলত প্ৰৱেশ কৰে, তেতিয়া খুৱাল্লম নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰা হয়। কোনো বিশেষত্ব প্ৰাপ্তিৰ বাবে, মিজোসকলে অতিথিসকলৰ সন্মুখত বিভিন্ন অনুষ্ঠান আৰু নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰে। খুৱাল্লম হৈছে এক দলীয় নৃত্য। ৰঙ-বিৰঙৰ পোছাক পৰিধান কৰি ঢোলৰ সুৰে সুৰে নৃত্য কৰা হয়।\nছেইহ লাম (Chheih Lam): লাওপানী খোৱাৰ পিছত সন্ধীয়া সময়ত ছেইহ লাম নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰা হয়।\n২০১১ চনৰ লোকপিয়ল মতে, মিজোৰামে হৈছে একমাত্ৰ ৰাজ্য, য’ত গৃহহীন লোক পোৱা নাযায়। মিজোৰামৰ সাক্ষৰতা হাৰ হৈছে ৯১.৫৮%, কেৰালাৰ পাছতেই দেশৰ ভিতৰত দ্বিতীয় সৰ্বাধিক।\n১৯৫১ 1,96,000 —\n১৯৬১ 2,66,000 35.7%\n১৯৭১ 3,32,000 24.8%\n১৯৮১ 4,94,000 48.8%\n১৯৯১ 6,90,000 39.7%\n২০০১ 8,89,000 28.8%\n২০১১ 10,91,000 22.7%\nমিজো হৈছে মিজোৰামৰ চৰকাৰী ভাষা আৰু বহুলভাৱে ব্যৱহৃত ভাষা। কিন্তু শিক্ষা, প্ৰশাসন আৰু আনুষ্ঠানিক কাৰ্য্যত ইংৰাজী ভাষা বহুলভাৱে ব্যৱহৃত কৰা হয়। দুহলিয়ান উপভাষা (লুছাই ভাষাও বোলা হয়) মিজোৰামৰ প্ৰথম ভাষা আছিল আৰু পৰৱৰ্তী কালত ই "মিজো ভাষা" নামেৰে জনা যায়। এই ভাষাটো বিভিন্ন উপভাষা যেনে "হ্মাৰ ভাষা", "মাৰা ভাষা", "লাই ভাষা", "পাইতে ভাষা", "গাঙতে ভাষা" ইত্যাদিৰ লগত মিহলি হৈ যায়। খ্ৰীষ্টীয়ান মিছনাৰীসকলে মিজো পাণ্ডুলিপি প্ৰস্তুত কৰি উলিয়াইছিল। অষ্টম মান শ্ৰেণীলৈকে হিন্দী পঢ়া বাধ্যতামূলক। তথাপি হিন্দী ভাষাৰ প্ৰচলন বহুত কম। ইয়াৰ নেপালী প্ৰব্ৰজন লোকসকলে নেপালী ভাষা ব্যৱহাৰ কৰে।\nমিজো লোকসকলৰ ভিতৰত প্ৰায় ৮৭% হৈছে খ্ৰীষ্টান ধৰ্ম লোক। ২০০১ চনৰ লোকপিয়ল মতে, মুঠ জনসংখ্যাৰ ৩.৬% লোক হিন্দু ধৰ্মৰ, ১১% লোক মুছলমান ধৰ্মৰ আৰু প্ৰায় ৮.৩% হৈছে বৌদ্ধ ধৰ্মৰ লোক। ইয়াৰ উপৰিও প্ৰায় ৮,০০০ মান লোকে জুদাইক গোটৰ ব্নেই মেনাছে (Bnei Menashe)ক বিশ্বাস কৰে।\nধৰ্ম শতকৰা হাৰ\n১৮৯৪ চনত খ্ৰীষ্টান মিছনেৰীসকলে প্ৰাথমিক শিক্ষা আৰম্ভ কৰা সময়লৈকে মিজোসকল অশিক্ষিত আছিল। তেওঁলোকৰ কোনো লিখিত লিপি নাছিল। ১৮৯৮ চনত প্ৰথমখন প্ৰাইমেৰী স্কুল স্থাপন কৰা হৈছিল। ১৯০১ চনত মিজোৰামৰ সাক্ষৰতা হাৰ আছিল ০.৯% আৰু ২০০৫ চনৰ লোকপিয়ল মতে মিজোৰামৰ সাক্ষৰতা হাৰ হৈছে ৯৫%। বৰ্তমান মিজোৰামৰ সাক্ষৰতা হাৰ দেশৰ ভিতৰত দ্বিতীয় সৰ্বাধিক। শিক্ষা মন্ত্ৰালয়ৰ অধীনত কেইবাখনো বিশ্ববিদ্যালয়, মহাবিদ্যালয় আৰু অন্যান্য শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠান প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছে। মিজোৰাম বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনত ২৯খন স্নাতক ডিগ্ৰীৰ মহাবিদ্যালয় আৰু দুখন পেচাদাৰী প্ৰতিষ্ঠান আছে। "নেচনেল ইনষ্টিটিউট অফ টেকন’লজি, মিজোৰাম" আৰু "ইণ্ডিয়ান ইনষ্টিটিউট অফ মাচ কমিউনিকেশ্বন" নামৰ দুখন শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠান কাৰ্য্যক্ষম হৈ উঠিছে। ব্যৱসায় সম্বন্ধীয় শিক্ষাৰ বাবে "আই চি এফ এ আই, মিজোৰাম" আৰু পশু চিকিৎসা সম্বন্ধীয় শিক্ষাৰ বাবে "কলেজ অফ ভেটেৰিনেৰী চায়েঞ্চেচ এণ্ড এনিমেল হাজবেন্দ্ৰী, আইজল, মিজোৰাম" নামৰ শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠানখন আইজলত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছে।\n১৮৯০ দশকত ব্ৰিটিছসকলে মিজোৰাম দখল কৰাৰ পিছত অসমৰ লুছাই হিলছ জিলা হিচাপে শাসন কৰা হৈছিল। ১৯৫৪ চনত অসম ৰাজ্যৰ মিজো হিলছ নামেৰে ইয়াৰ নামকৰণ কৰা হৈছিল। সেই বছৰতেই "মিজো যুৱক সমিতি" (Young Mizo association) গঠন হৈছিল আৰু বৰ্তমানো এই সমিতিটো কাৰ্য্যক্ষম হৈ আছে। নিজ জাতিৰ পৰিচয় ৰক্ষা আৰু ৰাজনৈতিক মতৰ পাৰ্থক্যৰ ফলত ১৯৬৬ চনত সশস্ত্ৰ মিজো নেচনেল ফ্ৰণ্ট গঠন কৰা হয়। এনেদৰে মিজোৰামত বিদ্ৰোহ আৰম্ভ হয়। এই বিদ্ৰোহৰ ফলতেই ১৯৭২ চনত মিজোৰামক কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল ঘোষণা কৰা হৈছিল। ইয়াৰ পিছত ১৯৮৭ চনৰ ২০ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে ভাৰতবৰ্ষৰ ২৩তম ৰাজ্য হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰে।\nপ্ৰধান প্ৰবন্ধ: মিজোৰামৰ জিলাসমূহৰ তালিকা\n১৯৮৬ চনত ভাৰত চৰকাৰ আৰু "মিজো নেচনেল ফ্ৰ’ণ্ট"ৰ মাজত এখন স্মাৰকপত্ৰ নিস্পত্তিকৰণ স্বাক্ষৰিত হৈছিল। ইয়াৰ পিছত প্ৰাদেশিক মৰ্য্যাদা আইন (Statehood Act of 1986) মতে, ১৯৮৭ চনৰ ২০ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে ভাৰতবৰ্ষৰ ২৩তম ৰাজ্য হিচাপে এখন পূৰ্ণ ৰাজ্যৰ স্বীকৃতি লাভ কৰে।\nভাৰতবৰ্ষৰ অন্য ৰাজ্যৰ দৰেই, মিজোৰামৰ ৰাজ্য চৰকাৰৰ প্ৰধান হৈছে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ দ্বাৰা নিয়োজিত ৰাজ্যপাল। অন্যহাতে, ৰজ্যখনৰ প্ৰশাসনিক ক্ষমতা থাকে মুখ্যমন্ত্ৰীৰ হাতত। মুখ্যমন্ত্ৰীৰ উপদেশ মতে ৰাজ্যপালে কেবিনেট মন্ত্ৰীসকলক নিয়োগ কৰে। মিজোৰামৰ বিধান সভা আসনৰ প্ৰকাৰ হৈছে এককক্ষীয় (unicameral legislature)। লাইছ, মাৰাছ আৰু ছাকমাৰ সুকীয়া স্বায়ত্ত্ব শাসিত জিলা পৰিষদ আছে।\nমিজোৰামৰ বিধান সভাৰ মুঠ আসনৰ সংখ্যা ৪০ খন। মিজোৰমৰ গাঁও পৰিষদসমূহ হৈছে গণতন্ত্ৰ আৰু নেতৃত্বৰ মূল ভেটি।\nমিজোৰামৰ জনজাতিসমূহৰ কাৰণে তিনিখন স্বায়ত্ত্ব শাসিত জিলা পৰিষদ আছে।\nছাকমা স্বায়ত্ত্ব শাসিত জিলা পৰিষদ (Chakma Autonomous District Council) : মিজোৰামৰ দক্ষিণ-পশ্চিম সীমান্তৰ ছাকমা জনজাতিৰ লোকসকলৰ বাবে।\nলাই স্বায়ত্ত্ব শাসিত জিলা পৰিষদ (Lai Autonomous District Council) : মিজোৰামৰ দক্ষিণ অঞ্চলৰ লাই জনজাতিৰ লোকসকলৰ বাবে।\nমাৰা স্বায়ত্ত্ব শাসিত জিলা পৰিষদ (Mara Autonomous District Council) : মিজোৰামৰ দক্ষিণ-পূব অঞ্চলৰ মাৰা জনজাতিৰ লোকসকলৰ বাবে।\nঅৰ্থনৈতিক ব্যৱস্থা[সম্পাদনা কৰক]\nবাঁহ উদ্যোগ[সম্পাদনা কৰক]\nমিজোৰামত প্ৰায় ২০ বিধমান থলুৱা প্ৰজাতিৰ বাঁহ পোৱা যায়। ৰাজ্যখনৰ প্ৰায় ৩০% অঞ্চল বাঁহ গছৰ হাবিৰে আৱৰি আছে। মিজোৰামে বাৰ্ষিক ভাৰতৰ ৪০% বাঁহ (প্ৰায় ৮ কোটি টন) উৎপাদন কৰে। বাঁহ গছসমূহ ইন্ধন, সাৰ ইত্যাদি হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ বিভিন্ন গৱেষণা চলি আছে। লগতে প্ৰচুৰ পৰিমাণে শেগুন গছৰ কাঠ পোৱা যায়। বৰ্তমান মিজোৰামৰ প্ৰায় ভাগ মানুহে শেগুন ব্যৱসায়ৰ লগত জড়িত। মিজোৰামৰ পৰা বহিঃৰাজ্যলৈ তেওঁলোকে শেগুন ৰপ্তানি কৰা দেখা যায়।\nমিজোৰামৰ জলবায়ু বিষুৱীয় আৰু নাতিশীতোষ্ণ হোৱাৰ বাবে ইয়াত বিভিন্ন ধৰণৰ শস্যৰ খেতি কৰা যায়। মিজোৰামৰ বছৰত প্ৰায় আঠৰপৰা দহ মাহলৈকে বৰষুণ হয়। বাৰ্ষিক বৃষ্টিপাত ১৯০০ ছেঃমিঃ (৭৫ ইঞ্চি)ৰপৰা ৩০০০মিঃমিঃ (১২০ইঞ্চি)লৈকে হয়। সেয়ে ৭০% শতাংশৰো অধিক লোক কৃষিৰ লগত জড়িত। গাঁও অঞ্চলত প্ৰধানতঃ ঝুম খেতি কৰা হয়। সাম্প্ৰতিক কালত, "গডৰেজ এগ্ৰ’ৱেট লিমিটেড" নামৰ সংস্থানটোৱে মিজো লোকসকলক জীৱ-ইন্ধন (Biofuel) বাবে জেট্ৰ’ফা খেতিৰ প্ৰতি উৎসাহিত কৰা দেখা গৈছে।\nখাদ্য সংৰক্ষণ[সম্পাদনা কৰক]\nসাম্প্ৰতিক কালত মিজোৰামত খাদ্য সংৰক্ষণ কৰাত গুৰুত্ব দিছে। "MIFCO" নামৰ সংস্থানটোৱে স্থানীয় বাঁহৰ খৰিছা সংৰক্ষণ কৰি সফলতা অৰ্জন কৰিছে।\nমিজো মহিলাই বস্ত্ৰ আৰু বয়ন শিল্পৰ বাবে তাঁতশালৰ ব্যৱহাৰ কৰে। স্থানীয় উৎপাদিত বস্তুসমূ্হ আন আন বস্তুৰ লগত মিহলি কৰি চৌখিন তথা উৎকৃষ্ট মানৰ সামগ্ৰী উৎপাদন কৰা হয়। মিজোসকলে পিন্ধিবলৈ পোৱান ছে (puan chei) আৰু কাৱৰ ছেই (Kawr chei) ব্যৱহাৰ কৰে। ভিন্নৰঙী পৰাম্পৰাগত মোনাক খিয়াঙ কাৱি (Khiang kawi) বোলা হয়। মিজোৰামৰ বৈশিষ্ট্যস্বৰূপ ব্লেংকেটক প’নপুই (Pawnpui)বোলা হয়।\nপাচি প্ৰস্তুত কৰাও মিজোসকলৰ মাজত দেখা যায়। পাচিবিলাকক এম (Em) আৰু ধান চাফা কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা থালবোৰক থ্লাংগ্ৰা (Thlangra) বোলা হয়। এইবোৰ সঁজুলি বাঁহৰপৰা প্ৰস্তুত কৰা হয়। মিজোৰামৰ ঘৰসমূহৰ বৈশিষ্ট্য হৈছে যে, ইয়াক বাঁহ, শুকান খেৰ, মাটি আৰু কাঠ ব্যৱহাৰ কৰি নিৰ্মাণ কৰা হয়। কিন্তু সাম্প্ৰতিক কালত ঘৰসমূহ ইটা, কংক্ৰিট আৰু টিনপাত ব্যৱহাৰ কৰি নিৰ্মাণ কৰা হয়। আইজলৰপৰা কেই কিঃমিঃমান নিলগৰ "ৰেইক"ত এখন মিজো আদৰ্শ গাঁও পুনৰ নিৰ্মাণ কৰা হৈছে।\nমিজোৰামৰ মনোমোহা প্ৰাকৃতিক দৃশ্য আৰু জলবায়ু কাৰণে ৰাজ্যখনক পৰ্য্যটন কেন্দ্ৰলৈ পৰিৱৰ্তন কৰি ইয়াৰপৰা কৰ সংগ্ৰহ কৰি ৰাজ্যখনৰ অৰ্থনৈতিক অৱস্থা উন্নতি কৰাৰ বহুতো থল আছে। সেয়ে পৰ্য্যটন বিভাগত কেইবাটাও প্ৰকল্প আৰম্ভ কৰা হৈছে। ৰাজ্যখনত বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ পক্ষী পোৱা যায় আৰু ইয়াক পৰ্য্যটকৰ গন্তব্যস্থললৈ উন্নীত কৰাৰো থল আছে। মিজোৰামত বনৰীয়া ম’হ (Wild Water Buffalo) আৰু "লুছাই হিল"ত সুমাত্ৰান গঁড় পোৱা যায়। গেঙপুই (Ngengpui) আৰু ডাম্পা অভয়াৰণ্যত কিছু সংখ্যক বনৰীয়া হাতীও পোৱা যায়। যিসকল পৰ্য্যটকৰ সাংস্কৃতিক ঐতিহ্যৰ প্ৰতি আগ্ৰহ বেছি, তেওঁলোকৰ বাবে মিজোৰামৰ পূব অঞ্চল বেছি আকৰ্ষণীয়। কেইটামান উল্লেখযোগ্য আকৰ্ষণীয় কেন্দ্ৰ হৈছে: মিজো কবিসকলৰ মুকলিক্ষেত্ৰ, (মিজো ভাষাত মিজো হ্লকুংপুই মুৱাল () নামেৰে জনাজাত), প্ৰাগৈতিহাসিক যুগৰ বৃহৎ আকাৰৰ শিলাখণ্ড (স্থানীয় ভাষাত কাৱ্তছুআহ ৰ’পুই (Kawtchhuah Ropui) নামেৰে জনাজাত) লামছিয়াল গুহা আৰু ৱানট্ৱাং জলপ্ৰপাত।\nমিজোৰামৰ গাঁৱৰ লোকসকলে স্থানীয় বনৌষধি বনাঞ্চলৰপৰা সংগ্ৰহ কৰে। আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বজাৰত বনৌষধিৰ চাহিদা বাঢ়ি যোৱাৰ লগে লগে বহুতো স্থানীয় প্ৰজাতি বিৰল হৈ পৰিছে।\nশক্তি খণ্ড[সম্পাদনা কৰক]\nমিজোৰামত পৰ্য্যাপ্ত পৰিমাণৰ শক্তিৰ অভাৱ। তথাপি জলবিদ্যুৎ প্ৰকল্পৰ দ্বাৰা শক্তি আহৰণ কৰি ইয়াৰ চাহিদা পূৰণ কৰিব পৰা যাব। কিছুমান অঞ্চলত বিজুলীবাতিৰ বাবে সৌৰশক্তি ব্যৱহাৰ কৰা হয়। মিজোৰামত ২২ টাকৈ ডিজেল চালিত পাৱাৰ ষ্টেছন (২৬.১৪ মেগাৱাট) আৰু ৯টা ক্ষুদ্ৰ জলবিদ্যুৎ প্ৰকল্প (৮.২৫ মেগাৱাট) আছে। ৬৪ মেগাৱাট ক্ষমতা সম্পন্ন টুইৰিয়াল বান্ধৰ নিৰ্মাণ কাৰ্য্য চলি আছে আৰু ২০১৩ চনলৈ ই কাৰ্য্যক্ষম হৈ উঠিব বুলি আশা কৰা হৈছে।\nপৰিবহণৰ আন্তঃগাঁথনি[সম্পাদনা কৰক]\nপথ প্ৰসাৰণ[সম্পাদনা কৰক]\nমিজোৰামৰ পথৰ মুঠ দৈৰ্ঘ্য হৈছে প্ৰায় ৪০০০কিঃমিঃ (২৫০০ মাইল)। ৰাজ্যখন ভাৰতবৰ্ষৰ লগত ৫৪নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ দ্বাৰা সংযোগ আছে। আনটো ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ ১৫০নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথটোৱে মিজোৰামৰ ছেলিঙক মণিপুৰৰ ইম্ফলক আৰু ৪০এ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথটোৱে ত্ৰিপুৰাৰ লগত সংযোগ কৰিছে।\nমিজোৰামৰ একমাত্ৰ বিমানবন্দৰ হৈছে আইজলৰ ওচৰত অৱস্থিত লেংপুই বিমানবন্দৰ। কলকাতাৰ বিমানবন্দৰৰ পৰা ইয়ালৈ পৰা প্ৰায় ৪০ মিনিট সময় লাগে। মিজোৰামৰ নিকটৱৰ্তী অন্যটো বিমানবন্দৰ হৈছে অসমত অৱস্থিত শিলচৰ বিমানবন্দৰ। আইজলৰপৰা শিলচৰলৈ প্ৰায় ২০০ কিঃমিঃ (১২০ মাইল) দূৰত্ব।\nমিজোৰামৰ একমাত্ৰ ৰেল ষ্টেচন হৈছে "বৈৰবী ৰেল ষ্টেচন"। এই ৰেল ষ্টেচন মুখ্যতঃ বয়-বস্তু পৰিবহণৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। আনটো নিকটৱৰ্তী ৰেল ষ্টেচন হৈছে অসমৰ "শিলচৰ ৰেল ষ্টেচন", আইজলৰ পৰা প্ৰায় ৬ ঘণ্টাৰ যাত্ৰা। আইজলৰপৰা বৈৰবী ৰেল ষ্টেচনলৈ দূৰত্ব হৈছে ১১০ কিঃমিঃ (৬৮ মাইল) আৰু শিলচৰ ৰেল ষ্টেচনলৈ দূৰত্ব হৈছে ১৮০ কিঃমিঃ (১১০ মাইল)। বৰ্তমান চৰকাৰে ব্ৰড গজ লাইনৰ "বৈৰবী ছাইৰাঙ ৰেলৱে" নিৰ্মাণ কৰাৰ যো-জা চলাৰ আছে।\nতথ্য সংযোগ[সম্পাদনা কৰক]\n↑ Commissioner, Linguistic Minorities, 41st report: July 2002 - June 2003, p. paras 28.4, 28.9, archived from the original on 24 February 2007, http://web.archive.org/web/20070224124226/http://nclm.nic.in/shared/linkimages/23.htm, r কৰা হৈছে: 16 July 2007\n↑ "Census Population" (PDF). Census of India. Ministry of Finance India. http://indiabudget.nic.in/es2006-07/chapt2007/tab97.pdf। আহৰণ কৰা হৈছে: 18 December 2008.\n↑ 4.0 4.1 THE SCHEDULED TRIBES Census of India 2001, p. 4\n↑ シャークスチームポータブル みんなの口コミ\n↑ Godrej Agrovet Limited (GAVL) – Top Diversified Agribusiness Company\n↑ Choudhury, A.U. (2008) A pocket guide to the birds of Mizoram. Gibbon Books & The Rhino Foundation for Nature in North East India, Guwahati, India. 122pp. [Supported by Oriental Bird Club, UK]\n↑ Choudhury, A.U. (2010). The vanishing herds: wild water buffalo. Gibbon Books & The Rhino Foundation for Nature in NE India, Guwahati, India. 184pp. [Supported by CEPF & Taiwan Forestry Bureau]\n↑ Choudhury, A.U. (1997) The status of the Sumatran rhinoceros in north-eastern India. Oryx 31(2):151–152\n↑ Choudhury, A.U. (2001) The wild elephant Elephas maximus in Mizoram. J. Bombay nat. Hist. Soc. 98(3): 439–441\nৱিকিমিডিয়া কমন্সত মিজোৰাম সম্পৰ্কীয় মিডিয়া ফাইল আছে।\nMizoram ভ্ৰমণ নিৰ্দেশিকা, ৱিকিভয়াজৰ পৰা\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=মিজোৰাম&oldid=263214"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ১৫ ফেব্ৰুৱাৰী, ২০২১ তাৰিখে ১০:৩৫ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


৩২ নহয়, বিহাৰৰ এই কিশোৰৰ মুখত আছে ৮২টা দাঁত! | নিয়মীয়া বাৰ্তা\n৩২ নহয়, বিহাৰৰ এই কিশোৰৰ মুখত আছে ৮২টা দাঁত!\nBy নিয়মীয়া বাৰ্তা On Jul 21, 2021\nএজন প্ৰাপ্তবয়স্কৰ কিমানটা দাঁত থাকে? উত্তৰটো অৱশ্যেই ৩২ টা। অন্ততঃ সৰুৰে পৰা সকলোৱে সেইটো জানে। কিন্তু শেহতীয়াকৈ, বিহাৰৰ আৰা জিলাত ৮২ টা দাঁত থকা এজন কিশোৰ পোৱা গৈছে। শনি আচৰিত লাগিলেও নীতিশ কুমাৰ নামৰ এই যুৱকজনক দেখি চিকিৎসকসকল হতবাক হৈছিল। তিনি ঘণ্টাৰ সফল অস্ত্ৰোপচাৰৰ পিছত অৱশেষত নীতিশ সুস্থ হৈ উঠিছিল।\nখবৰ অনুসৰি তেওঁ দীৰ্ঘদিন ধৰি জটিল অডণ্টোমা নামৰ এক বিৰল ৰোগত ভুগি আছিল। এক নিৰ্দিষ্ট প্ৰকাৰৰ টিউমাৰৰ বাবেই মুখত অধিক দাঁত বাঢ়িবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। শেষত বত্রিশৰ পৰিৱৰ্তে মুখত দাঁতৰ সংখ্যা বাঢ়িহলৈ ললে। ইফালে, দিন আগবাঢ়ি যোৱাৰ লগে লগে নীতিশৰ মুখখন ফুলিবলৈ ধৰিলে। লগতে তেওঁৰ তীব্ৰ বিষ অনুভৱ কৰে। নীতিশে অৱশেষত চিকিৎসকৰ কাষ চাপে। পাটনাৰ আইজিআইএমএছ চিকিৎসালয়ত চিকিৎসকসকলে তেওঁক এক্স-ৰে কৰিবলৈ কৈছিল। আৰু তাৰ পিছত এই বিৰল ৰোগটোৰ বিষয়ে জানিব পাৰিছিল।\nচিকিৎসকসকলে জনায় যে প্ৰতি এক লাখ লোকৰ ভিতৰত এজন লোকৰহে এই ৰোগ হয়। এই টিউমাৰটো কিছুমান দাঁতৰ উপাদানৰ ত্ৰুটিৰ ফলত হৈছিল।\nউল্লেখ্য যে নীতিশ কুমাৰে যোৱা পাঁচ বছৰ ধৰি এই ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ আছিল। চিকিৎসাৰ বাবে বিভিন্ন ঠাইলৈ যোৱাৰ পাছতো কোনো সকাহ পোৱা নাছিল। অৱশেষত, Indira Gandhi Institute of Medical Sciences চিকিৎসকে এই ৰোগৰ পৰা তেওঁক ৰক্ষা কৰে।\nঅলিম্পিকত অসম সন্তান\nশেষ মুহূর্তত বাতিল হ’ব পাৰে টকিঅ’ অলিম্পিক


পৃষ্ঠা:A Dictionary Of Phrases From Assamese To Assamese And English.djvu/২৮৬ - ৱিকিউৎস\nপৃষ্ঠা:A Dictionary Of Phrases From Assamese To Assamese And English.djvu/২৮৬\nসোঁ-মৰণেৰে মৰা—ক্ৰি, [ সম-মৰণেৰে মৰা ] বিষম অৰ্থাৎ অপঘাত জনিত মৰণেৰে নমৰি সম অৰ্থাৎ স্বাভাবিক মৰণেৰে মৰা, to dieanatural death.\nসোটমোচ ধোপোচ—বিং, কোনো অলাগতিয়াল বস্তু সোটমোচ কৰি ধোপোচ- কৰে পেলাই দিয়া হয়। এতেকে,—কোনো অকামিলা বস্তু বা মানুহ,auseless thing or person.\nসোণ হলে দঁতাল হাতী পোন হোৱা--ক্ৰি, সোণ অথাৎ ঐশ্বৰ্য্য হলে হাবিৰ দঁতালহাতীকো ধৰি আনি শিকাই পোন অৰ্থাৎ বশীভূত কৰিব পৰা যায়। এতেকে,—ঐশ্বৰ্য্য-বিভূতি হলে সৰ্ব্ব কাৰ্য্য সমাধা হোৱা, the making of everything easy by money.\nসোণতকৈ জেউতি চৰা—বিণ, সোণৰ জেউতি অতি বেচি। এই স্থলত, সেই জেউতিতকৈও চৰা বোলা হৈছে। এতেকে,—অনুপম সুন্দৰ, exceedingly bright.\nসোণৰ-রূপৰ কলচী—বিং, কলচী দ’ল আদিৰ ওপৰত জিলিকি থাকে। তাতে যদি সি সোণৰ বা ৰূপৰ হয়, তেনেহলে তাৰ তিৰবিৰণি আর বেচি হয়। এতেকে,—সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ পুৰুষ, an illustrious personage.\nসোণ-রূপৰ মুখেৰে কোৱা—ক্ৰি, সোণ আৰু ৰূপ বিখ্যাত ধাতু। এতেকে,— বিখ্যাত মুখেৰে কোৱা অৰ্থাৎ যাতে বাক্যৰ খণ্ডন হব নোৱাৰে এনে- ভাৱে বিখ্যাত মানুহে আপোন মুখেৰে কথা কোৱা, to speak out anything irrevocably or unalterably.\nসোণৰ ষোলেং—বিং, ষোলেং এবিধ টেঙ্গা। সোণেৰে ষোলেঙ্গৰ আকৃতিৰে বস্তু তৈয়াৰ কৰা হয়। এতেকে,— যেই সেই বহুমূলীয় বস্তু,avaluable thing.\nসোণে-পোৱালে গঁথাঁ—ক্ৰি. সোণে-পোৱালে গাঁথি সুন্দৰ গলমণি তৈয়াৰ কৰা হয়। অকল সোণেৰে নাইবা অকল পোৱালেৰে ভাল গলমণি কৰিব নোৱাৰি। ভাল আৰু বেয়া দুইৰো মিহলি হলে হে কামিলা বস্তু হয়। এতেকে,—ভাল আৰু বেয়া মিহলাই কোনো লাগতিয়াল কাৰ্য কৰা, to make anything useful and permanent by blending the good and the evil harmoniously.\n"https://as.wikisource.org/w/index.php?title=পৃষ্ঠা:A_Dictionary_Of_Phrases_From_Assamese_To_Assamese_And_English.djvu/২৮৬&oldid=107324"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাটো শেষবাৰৰ কাৰণে ২৩ নৱেম্বৰ ২০২০ তাৰিখে ১৭:৩৫ বজাত সলনি কৰা হৈছিল।


sexuall-wellness-how-to-be-acomodative-in-relationship-swpb– News18 Assam\nSexuall Wellness: যৌন সম্পৰ্ক স্থাপনৰ কিছুমান অস্বস্তিকৰ মুহূৰ্তই সম্পৰ্কত আউল লগাইছে নেকি ? কি কৰিব এতিয়া ? বিশেষজ্ঞই ক'লে শুনক\nUpdated:March 22, 2021, 2:54 PM IST\nযেতিয়া আপুনি আপোনাৰ সংগীৰ সৈতে কিবা বিশেষ কৰিব বিচাৰে তেন্তে দুয়োগৰাকীয়ে এই সম্পৰ্কত কিছু নিয়ম বনাওক, যি নিয়ম দুয়োয়ে পালন কৰিব পাৰে ।\nLast Updated: March 22, 2021, 2:54 PM IST\nআপোনাৰ আশা-আকাংক্ষ্যাক লৈ আপুনি স্বাৰ্থপৰ হৈ পৰাটো যৌন সম্পৰ্ক স্থাপনৰ দৃষ্টিৰ পৰা কোনোপধ্যে স্বাস্থ্যকৰ অভ্যাস নহয় । বিচনাত কেতিয়াও, কোনেও নিজৰ জীৱন সংগী অথবা আপোনজনক অস্বস্তিকৰ অৱস্থাত পেলাব নালাগে লগতে নিজৰ সংগীগৰাকীক এনে কিছু দাবী কৰিব নালাগে, যি তেওঁ পূৰণ কৰিব নোৱাৰে। বিশেষজ্ঞা পল্লৱী বাৰ্নৱালে আগবঢ়াইছে এনে সমস্যাৰ পৰামৰ্শ।\nমৌখিক যৌন সম্ভোগৰ সৈতে জড়িত যিকোনো দাবী পাৰস্পৰিকভাৱে সন্মতিৰ মাজেৰেহে হ'ব লাগে। পাহৰি যাব নালাগে যে এনে কাম দুয়োগৰাকী সংগীৰ ভোগৰ বাবেহে।\nআপোনাৰ সংগীয়ে ভাল পায় নে বেয়া পায়? তেওঁ সেয়া কৰিবলৈ ঘৃণা জন্মে নেকি ? এইসমূহ নভৱাকৈ আপোনাৰ ভাল লাগে বাবেই তেওঁক সেই কাম কৰিবলৈ চাপ দিলে এয়া তেওঁৰ লগত অথবা তেওঁৰ সৈতে থকা সম্পৰ্কক অনাদাৰ কৰাহে বুজায়।\nযদিহে প্ৰেমিকাৰ যৌনাংগৰ পৰা ওলোৱা তৰল পদাৰ্থকলৈ আপোনাৰ সমস্যা আছে আৰু আপুনি এনে কৰিব নিবিচাৰে তেন্তে আপুনি সেই কাম নকৰিব । আপুনি আপোনাৰ প্ৰেমিকাৰ সৈতে বহক আৰু তেওঁৰ সৈতে এই সম্পৰ্কত সমাধানৰ বাবে কিছু বাৰ্তালাপ কৰক।\nএইটো গুৰুত্বপূৰ্ণ যে, যেতিয়া আপুনি আপোনাৰ সংগীৰ সৈতে কিবা বিশেষ কৰিব বিচাৰে তেন্তে দুয়োগৰাকীয়ে এই সম্পৰ্কত কিছু নিয়ম বনাওক, যি নিয়ম দুয়োয়ে পালন কৰিব পাৰে ।\nআপোনালোক দুয়োগৰাকীয়ে এনে বিষয়ৰ সৈতে সঘনাই বাৰ্তালাপ কৰক। যিয়ে ইজনে আনজনক জানিবলৈ সুযোগ দিব আপুনি কি কৰিব বিচাৰে আৰু কি কৰিব নিবিচাৰে আৰু এয়া জনাটো অত্যন্ত জৰুৰী।\nযিদৰে আপুনি আপোনাৰ প্ৰেমিকাক কেৱল আপুনি ভাল পোৱা এটা বিশেষ কাম কৰিবলৈ নিদিয়ে, যি তেওঁ ভাল নাপায়। ঠিক তেনেদৰে আপোনাৰ প্ৰেমিকাইয়ো আপোনাক এনে কাম কৰিবলৈ বাধ্য কৰাব নোৱাৰিব, যি কেৱল তেওঁহে ভাল পায়।\nআপুনি আপোনাৰ প্ৰেমিকাৰ সৈতে এই সম্পৰ্কত আলোচনা কৰক । আপুনি তেওঁক কওঁক যে, আপুনি তেওঁক বহুত ভাল পায় তেওঁৰ সৈতে অন্তংৰগ মুহূৰ্ত কটাইয়ো আপুনি ভাল পায়, কিন্তু এনে কিছুমান কথা আছে যিয়ে আপোনাক অস্বস্তিত পেলায়।\nতেওঁৰ সৈতে আপোনাৰ এই বাৰ্তালাপক আৰু মধুৰ কৰি তুলিবলৈ তেওঁক কিবা মিঠা খুৱাওক। তেওঁক কওক, "মই তোমাক ভাল পাওঁ কিন্তু মই তোমাক ক'ব বিচাৰো..."। তেওঁক কওক যে তেওঁক সুখী কৰিবলৈ আপুনি আৰু বহুত কিবাকিবি কৰিব পাৰে |\nFirst published: February 18, 2021, 5:37 PM IST


ন'বেল বঁটা (২০১২) - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nন'বেল বঁটা (২০১২)\n(২০১২ বৰ্ষৰ ন'বেল বঁটাৰ পৰা পুনঃনিৰ্দেশিত)\nন'বেল বঁটা বছৰি প্ৰদান কৰা এটা অতি সন্মানীয় পুৰস্কাৰ। স্কাণ্ডিনেভিয়ান সমিতিয়ে এই বঁটা কলা আৰু বিজ্ঞানৰ কেইটামান শাখাত আগবঢ়োৱা অতি বিশেষ অৱদানৰ বাবে প্ৰদান কৰে। ডাইনামাইটৰ আৱিষ্কাৰক ছুইডেনৰ আলফ্ৰেড ন'বেল-ৰ ইচ্ছাপত্ৰ অনুসৰি ১৮৯৫ চনত এই বঁটা স্থাপন কৰা হয়। ১৯০১ চনত প্ৰথমে এই বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল। ২০১২ বৰ্ষত নিম্নোক্ত সকললৈ এই বঁটা আগবঢ়োৱা হৈছে।\n১ পদাৰ্থ বিজ্ঞান\n(Serge Haroche) ফ্ৰান্স স্বতন্ত্ৰ কোৱাণ্টাম ব্যৱস্থাৰ মাপ আৰু পৰিচালনাৰ ক্ষেত্ৰত অনা বৈপ্লৱিক প্ৰায়োগিক পদ্ধতি (ground-breaking experimental methods that enable measuring and manipulation of individual quantum systems)"\nডেভিড জে. ৱাইনলেণ্ড\n(David J. Wineland) আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ\n২ ৰসায়ন বিজ্ঞান\nৰবাৰ্ট জে. লেফ্‌ক'ৱিজ\n(Robert J. Lefkowitz) আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ G-প্ৰ'টিন একত্ৰিত ৰিচেপ্টৰ সম্বন্ধীয় গৱেষণা ("for studies of G-protein-coupled receptors")\nব্ৰায়ান কে. ক'বিল্‌কা\n(Brian K. Kobilka) আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ\n৩ ফিজিঅ'লজী বা মেডিচিন\nছাৰ জন বি. গৰ্ডন\n(Sir John B. Gurdon) যুক্তৰাজ্য এওঁলোকে আৱিষ্কাৰ কৰিছিল যে পৰিণত কোষকো পুনৰ প্ৰ'গ্ৰাম কৰি প্লুৰিপ'টেণ্ট কোষত পৰিণত কৰিব পৰা যায় ("for the discovery that mature cells can be reprogrammed to become pluripotent")\n(Shinya Yamanaka) জাপান\n(Mo Yan) চীন যিজনে দৃষ্টিভ্ৰমিত বাস্তৱতাৰে লোক-সাধু, বুৰঞ্জী আৰু সমসাময়িকক বান্ধি ৰাখিবলৈ সক্ষম ("who with hallucinatory realism merges folk tales, history and the contemporary").\n৫ শান্তিৰ ন'বেল বঁটা\n(European Union) ছয় দশকতকৈও বেছি সময় ধৰি ইউৰোপত গণতন্ত্ৰ, মানৱ অধিকাৰ লগতে শান্তি আৰু সম্প্ৰীতি অটুট ৰখাৰ বাবে কাৰ্যৰত হৈ থকাৰ বাবে ("for over six decades contributed to the advancement of peace and reconciliation, democracy and human rights in Europe".)\nএলভিন ই. ৰথ\n(Alvin E. Roth) আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ সুস্থিৰ বণ্টন আৰু বজাৰ ৰূপাঙ্কনৰ আচৰণ তত্বৰ বাবে("for the theory of stable allocations and the practice of market design")\nলয়ড এছ. ছেপ্‌লী\n(Lloyd S. Shapley) আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ\n↑ "The Nobel Prize in Physics 2012". Nobelprize.org. 11 Oct 2012 http://www.nobelprize.org/nobel_prizes/physics/laureates/2012/\n↑ "The Nobel Prize in Chemistry 2012". Nobelprize.org. 11 Oct 2012 http://www.nobelprize.org/nobel_prizes/chemistry/laureates/2012/\n↑ "The Nobel Prize in Physiology or Medicine 2012". Nobelprize.org. 11 Oct 2012 http://www.nobelprize.org/nobel_prizes/medicine/laureates/2012/\n↑ "The Nobel Prize in Literature 2012". Nobelprize.org. 11 Oct 2012 http://www.nobelprize.org/nobel_prizes/literature/laureates/2012/\n↑ "The Nobel Peace Prize 2012". Nobelprize.org. 12 Oct 2012 http://www.nobelprize.org/nobel_prizes/peace/laureates/2012/\n↑ "The Prize in Economic Sciences 2012". Nobelprize.org. 24 Oct 2012 http://www.nobelprize.org/nobel_prizes/economics/laureates/2012/\nৱিকিমিডিয়া কমন্সত ন'বেল বঁটা সম্পৰ্কীয় মিডিয়া ফাইল আছে।\nOfficial website of the Royal Swedish Academy of Sciences\nOfficial website of the Nobel Foundation\nDownloadable Database of Nobel Laureates\nশৰীৰবিজ্ঞান বা ঔষধ\nন'বেল বঁটা বিজয়ীৰ তালিকা\nকমিটি আৰু সংস্থাসমূহ\nৰসায়নৰ ন’বেল কমিটিসমূহ\nমনোবিজ্ঞান বা ঔষধ\nনৰয়েজিয়ান ন’বেল কমিটি)\nকাৰোলিন্‌স্কা সমিতিত ন’বেল এছেম্বলী\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=ন%27বেল_বঁটা_(২০১২)&oldid=159460"ৰ পৰা সংকলিত\nন’বেল বঁটা বিজয়ী\nবৰ্ষ অনুসৰি ন'বেল বঁটা বিজয়ীৰ তালিকা\nবঁটা বিজয়ী সম্পৰ্কীয় তালিকা\nএই পৃষ্ঠাখন ১৩ মাৰ্চ, ২০১৬ তাৰিখে ০৪:০৯ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল। এই পৃষ্ঠাটোৰ সংক্ষিপ্ত ইউ.আৰ.এল. : https://as.wikipedia.org/w/index.php?curid=30115।


Promexy Hf in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Promexy Hf ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nPromexy Hf ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Promexy Hf Benefits & Uses in Assamese- Promexy Hf ar laabh aaru byavaharsamuh\nPromexy Hf ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Promexy Hf Dosage & How to Take in Assamese - Promexy Hf ar paali aaru xeya kenedore lobo\nPromexy Hf ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Promexy Hf Side Effects in Assamese- Promexy Hf ar parshwakriyasamuh\nPromexy Hf সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Promexy Hf Related Warnings in Assamese- Promexy Hf xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Promexy Hfৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Promexy Hf with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Promexy Hf ar gurutor kriya-pratikriya\nPromexy Hf মতভেদসমূহ- Promexy Hf Contraindications in Assamese- Promexy Hf nishedhsamuh\nPromexy Hf ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Promexy Hf in Assamese- Promexy Hf ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Promexy Hf ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Promexy Hf Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Promexy Hf kriya-pratikriya\nPromexy Hf ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Promexy Hf Benefits & Uses in Assamese - Promexy Hf ar laabh aaru byavaharsamuh\nPromexy Hf তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nPromexy Hf ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Promexy Hf Dosage & How to Take in Assamese - Promexy Hf ar paali aaru xeya kenedore lobo\nPromexy Hf-ৰ উপাদানসমূহ - Promexy Hf Active Ingredients in Assamese - Promexy Hf-ar upadaansamuh\nPromexy Hf ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Promexy Hf Side Effects in Assamese - Promexy Hf ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Promexy Hf ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nPromexy Hf সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Promexy Hf Related Warnings in Assamese - Promexy Hf xonkranta xatarkatabanisamuh\nPromexy Hf-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nPromexy Hfৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত ক্ষতিকৰ প্ৰভাব থাকিব পাৰে। আপোনাৰ যদি এনেকুৱা অনুভৱ হৈছে, তেন্তে Promexy Hf নাখাব আৰু আপোনাৰ চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nPromexy Hf-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nস্তন্যপায়ী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত Promexy Hf এ গম্ভীৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া কৰিব পাৰে, গতিকে এই ঔষধটো চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ নোহোৱাকৈ ব্যৱহাৰ নকৰিব।\nবৃক্কত Promexy Hf কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nবৃক্ক ৰ বাবে Promexy Hf কেতিয়াবাহে ক্ষতিকাৰক।\nযকৃতত Promexy Hf কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nকলিজা ৰ বাবে Promexy Hf কেতিয়াবাহে ক্ষতিকাৰক।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Promexy Hf ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nআপুনি হৃদয় ৰ ক্ষতিৰ কোনো আশংকা নকৰাকৈ Promexy Hf গ্ৰহণ কৰিব পাৰে।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Promexy Hfৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Promexy Hf with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Promexy Hf ar gurutor kriya-pratikriya\nPromexy Hf তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nPromexy Hf মতভেদসমূহ - Promexy Hf Contraindications in Assamese - Promexy Hf nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Promexy Hf লোৱা অনুচিত যাতে -\nPromexy Hf ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Promexy Hf in Assamese - Promexy Hf ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Promexy Hf-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nPromexy Hfৰে অভ্যাস গঠনৰ কোনো কথাৰ প্ৰতিবেদন পোৱা নাই।\nPromexy Hf লোৱাৰ পিছত আপোনাৰ টোপনিভাৱ আহিব পাৰে। সেয়ে এনে কাম কৰাটো নিৰাপদ নহয়।\nহয়, চিকিত্সা পৰামৰ্শ অনুসাৰেহে Promexy Hf লওক।\nহয়, বহুক্ষেত্ৰত, Promexy Hf লোৱাটোৱে মানসিক বিসংগতিৰ ক্ষেত্ৰত সহায় কৰিব পাৰে।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Promexy Hf ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Promexy Hf Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Promexy Hf kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Promexy Hfৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nখাদ্যৰ সৈতে Promexy Hf লোৱাৰ পৰা আপোনাৰ স্বাস্থ্যৰ কোনো ক্ষতি নহয়।\nমদ আৰু Promexy Hfৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nPromexy Hfৰ সৈতে মদ্যপান কৰাটোৱে আপোনাৰ দেহত হানিকাৰক প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে।\nPromexy Hf ৰ অনুকল্প - Substitutes for Promexy Hf in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Promexy Hf লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Promexy Hf ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Promexy Hf সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Promexy Hf ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Promexy Hf সেৱন কৰে?


চৰকাৰত জনসাধাৰণে আস্থা ৰাখিব বুলি কেনেকৈ আশা কৰিছে? মুখ্য ন্যায়াধীশৰ প্ৰশ্ন\nনতুন দিল্লী , February 19, 2019 11:17 pm\nদেশৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ ৰঞ্জন গগৈ। ফাইল ফটো।\n“ইমান বেমেজালিৰ মাজত আপোনাৰ চৰকাৰৰ ওপৰত জনসাধাৰণৰ আস্থা থকাটো কিদৰে আশা কৰিছে?”, অসমৰ দিতেনচন কেম্প সন্দৰ্ভত হোৱা এক শুনানিত মঙলবাৰে চলিচিতৰ জেনেৰেলক এই প্ৰশ্ন কৰিছে দেশৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ ৰঞ্জন গগৈয়ে।\nবিদেশীৰ সমস্যাই দীৰ্ঘদিন ধৰি অসমৰ ৰাজনীতি নিয়ন্ত্ৰণ কৰি অহাৰ বিপৰীতে এতিয়ালৈকে মাত্ৰ ৫২ হাজাৰ লোককহে বিদেশী ন্যায়াধিকৰণে “বিদেশী” বুলি ঘোষণা কৰা আৰু তাৰো মাত্ৰ ১৬৬ গৰাকীকহে এই পৰ্য্যন্ত বহিষ্কাৰ কৰা বুলি চৰকাৰে দাখিল কৰা শপতনামাক লৈ এই মৌখিক প্ৰশ্ন কৰিছে মুখ্য ন্যায়াধীশে।\n“এই ৫২ হাজাৰ ঘোষিত বিদেশীৰ ভিতৰত মাত্ৰ ১৬৬ গৰাকীকহে বিতাড়ণ কৰা হৈছে? ইমান বছৰে আপোনালোকে কি কৰি আছে?… তাৰোপৰি তেওঁলোকৰ ৰাষ্ট্ৰীয়তা নিশ্চিত হোৱাৰ পিছতো কি হৈছে, সংশ্লিষ্ট ৰাষ্ট্ৰই তেওঁলোকক ঘূৰাই ল’বলৈ অস্বীকাৰ কৰিছে?”, অসম চৰকাৰক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা ভাৰতৰ চলিচিতৰ জেনেৰেল তুচাৰ মেহতাক প্ৰশ্ন ন্যায়াধীশ গগৈৰ।\nঅসমৰ দিতেনচন কেম্পসমূহত দশকধৰি বিদেশীসকলক বন্দী কৰি ৰখাক লৈ অসন্তুষ্টি ব্যক্ত কৰে মুখ্য ন্যায়াধীশৰ লগতে ন্যায়াধীশদ্বয় এল নাগেশ্বৰ ৰাও আৰু সঞ্জীৱ খান্নাৰদ্বাৰা গঠিত বিচাৰপীঠখনে।\n“এই মানুহখিনিক ইমান বছৰে আটক কৰি ৰখাটোক আপোনালোকে কিদৰে ন্যায্যতা দিছে?…দিতেনচনৰ সময়সীমা ন্যূনতম হ’বই লাগিব—এই কথাটোৰ বাবে আমি এমেৰিকান ৰায় এটা উল্লেখ কৰাৰ কোনো প্ৰয়োজন নাই!”, মুখ্য ন্যায়াধীশৰ মন্তব্যৰ উদ্ধৃতি লাইভ ল-ৰ। অসমৰ দিতেনচন কেম্পত বৰ্তমান মুঠ ৯৩৮ গৰাকী লোকক আটক কৰি ৰখা হৈছে আৰু তাৰে ৮২৩গৰাকী ইতিমধ্যে “বিদেশী”ৰূপে ঘোষিত বুলি সৰ্বোচ্চ ন্যায়ালয়ক জনাইছিল কেন্দ্ৰই।\nঅসম দিতেনচন কেম্পসমূহে মানৱ অধিকাৰ ঊলংঘন কৰা বুলি সমাজকৰ্মী হৰ্ষ মান্দেৰে দাখিল কৰা লেখ আবেদনখন (Writ Petition (Civil) No. 1045/2018)ৰ বাবে এই শুনানি অনুষ্ঠিত হৈছিল।\nঅহা ১৩ মাৰ্চত এই সন্দৰ্ভত পুনৰ শুনানি ল’ব সৰ্বোচ্চ ন্যায়ালয়ে।


एक साल में बाइबल - ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন - सितंबर 16\n1. তূৰৰ বিষয়ে কৰা ঘোষণা: হে তৰ্চীচৰ জাহাজবিলাক, হাহাকাৰ কৰা; কিয়নো ঘৰ কি সোমোৱা বাট একোৱেই নাই; কিত্তীম দেশৰ পৰা তেওঁলোকলৈ ইয়াক প্ৰকাশ কৰা হ’ল।\n2. হে দ্বীপ-নিবাসীসকল, তোমালোক নিমাত হৈ থাকা; চীদোনীয়া বণিকসকল সমুদ্ৰ পাৰ হৈ আহি তোমাক যোগান ধৰিছিল।\n3. চীহোৰৰ উৎপন্ন দ্ৰব্য মহাজলত আছিল, নীল নদীৰ শস্য তাৰ আয় হৈছিল; আৰু সেয়ে দেশবাসীসকলৰ বজাৰ কৰা ঠাই আছিল।\n4. হে চীদোন, তুমি লজ্জিত হোৱা; কিয়নো সাগৰে কৈছে, সমুদ্ৰৰ দৃঢ় কোঁঠে কৈছে, “মই প্ৰসৱ কৰা নাই, মই সন্তান জন্ম দিয়া নাই, মই ডেকাসকলক প্ৰতিপালন কৰা নাই, নাইবা যুৱতীসকলক ডাঙৰ দীঘল কৰা নাই।”\n5. যেতিয়া বাৰ্ত্তা মিচৰ দেশলৈ আহিব, তেতিয়া তেওঁলোক তূৰৰ বিষয়ে অতিশয় দুখিত হ’ব।\n6. তোমালোকে তৰ্চীচলৈ পাৰ হৈ যোৱা, হে দ্বীপ নিবাসীসকল, হাহাকাৰ কৰা।\n7. হে উল্লাস কৰা নগৰ তোমাৰ সৈতে এইদৰে হ’ল নে? যাৰ উৎপত্তি প্ৰাচীন কালৰ পৰা আছে।\n8. যাৰ বনিকসকল ৰাজপুত্র, যাৰ বেপাৰীসকল পৃথিৱীৰ মান্যৱন্ত লোক, সেই ৰাজমুকুট দিয়া তূৰ নগৰৰ বিৰুদ্ধে কোনে এই কল্পনা কৰিলে?\n9. বাহিনীসকলৰ যিহোৱাই তেওঁৰ অহংকাৰ অমৰ্যাদা কৰিবলৈ, আৰু তেওঁৰ সকলো গৌৰৱ, আৰু পৃথিৱীৰ মান্যৱন্ত লোকক অপমানিত কৰিবলৈ পৰিকল্পনা কৰিছে।\n10. হে তৰ্চীচ জীয়াৰী নীল নদীৰ দৰে তোমালোক দেশত হাল বোৱা; তোমাৰত বহু দিনলৈকে বজাৰৰ ঠাই নাই।\n11. যিহোৱাই সমুদ্ৰৰ ওপৰত নিজৰ হাত মেলিলে, তেওঁ ৰাজ্যবোৰ জোকাৰিলে, যিহোৱাই কনান ৰ বিষয়ে তাৰ দুৰ্গবোৰ বিনষ্ট কৰিবলৈ আজ্ঞা দিলে।\n12. তেওঁ ক’লে, “চীদোনৰ নিৰ্যাতিতা কুমাৰী জীয়াৰী, তুমি আৰু উল্লাস নকৰিবা, উঠা, কিত্তীমলৈ পাৰ হৈ যোৱা; কিন্তু তাতো তুমি জিৰণি নাপাবা।\n13. কলদীয়া সকলৰ দেশ চোৱা; সেই লোকসকল আৰু নাই; অচূৰীয়া লোকে বনৰীয়া জন্তুৰ বাবে ইয়াক আৰণ্য নিৰূপণ কৰিলে; সিহঁতে আক্ৰমণ কৰিবৰ অৰ্থে ওখ দ’ম স্থাপন কৰিলে; সিহঁতে তাৰ অট্টালিকাবোৰ ধ্বংস কৰিলে; সিহঁতে তাক ভগ্নৰাশি কৰিলে।\n14. হে তৰ্চীচৰ জাহাজবিলাক, হাহাকাৰ কৰা; কিয়নো তোমালোকৰ আশ্ৰয় উচ্ছন্ন হ’ল।\n15. সেই সময়ত, ৰজাৰ ৰাজত্বকাল দৰে তূৰ নগৰক সত্তৰ বছৰ পহৰা যাব; সত্তৰ বছৰৰ পাছত তূৰ নগৰৰ দশা বেশ্যাৰ গীতৰ দৰে হ’ব।\n16. “হে বিস্মৃতা বেশ্যা, বীণা লৈ নগৰ খন ফূৰা; তোমাৰ স্মৰণ ৰাখিবৰ বাবে মনোহৰ বাদ্য বজোৱা, অনেক গীত গোৱা।”\n17. সত্তৰ বছৰৰ পাছত যিহোৱাই তূৰক সহায় কৰিব; আৰু তেওঁ নিজৰ লাভ জনক ব্যৱসায় পুনৰায় কৰিব, আৰু ৰাজ্যৰ সকলোতে আৰু পৃথিৱীৰ সকলো ৰাজ্যে সৈতে বেশ্যা কৰ্ম কৰিব।\n18. তেওঁৰ উপাৰ্জন আৰু আয় যিহোৱাৰ উদ্দেশ্যে ৰখা হ’ব; সেয়ে ভঁৰালত গোটাই থোৱা বা সাঁচি ৰখা নহ’ব; কিয়নো তেওঁৰ উপাৰ্জন যিহোৱাৰ সন্মুখত বাস কৰাসকলৰ অৰ্থে যথেষ্ঠ পৰিমাণে খাবৰ বাবে আৰু সুন্দৰ বস্ত্ৰৰ বাবে ব্যৱহাৰ হ’ব।\n1. চোৱা, যিহোৱাই পৃথিৱী খালী কৰিছে, আৰু তাক শূন্য কৰিছে, আৰু তাৰ মুখ তল কৰি তাৰ নিবাসীসকলক সিঁচৰিত কৰিছে।\n2. প্ৰজা যেনে পুৰোহিতো তেনে, দাস যেনে মালিকো তেনে, দাসী যেনে মালিকনীও তেনে, কিনা জন যেনে বিক্রী কৰা জনো তেনে, ধাৰ দিয়া জন যেনে ধাৰ লোৱা জনো তেনে, সূত লোৱা জন যেনে সূত দিয়া জনো তেনে হ’ব।\n3. পৃথিৱী সম্পূৰ্ণকৈ শূন্য আৰু লুট কৰা হ’ব; কিয়নো যিহোৱাই এই কথা কৈছে,\n4. পৃথিৱীয়ে শোক কৰি লেৰেলা পৰিছে, জগতখন দুৰ্ব্বল হৈ জয় পৰিছে, পৃথিৱীৰ সম্ভ্ৰান্ত লোকসকল দুৰ্ব্বল হৈছে।\n5. পৃথিৱীও তাৰ নিবাসীসকলৰ দ্বাৰাই অপবিত্ৰ হ’ল, কাৰণ তেওঁলোক আজ্ঞাবোৰ লঙ্ঘন কৰিলে, বিধি পৰিবৰ্তন কৰিলে, আৰু চিৰস্থায়ী নিয়ম ভঙ্গ কৰিলে।\n6. সেই বাবে অভিশাপে পৃথিৱী গ্ৰাস কৰিলে, আৰু তাৰ নিবাসীসকলক দোষী পোৱা গ’ল। পৃথিৱী নিবাসীসকল দগ্ধ হ’ল, আৰু অলপ সংখ্যক লোক অৱশিষ্ট থাকিল।\n7. নতুন দ্ৰাক্ষাৰসে শোক কৰিছে, দ্ৰাক্ষালতা জয় পৰি গৈছে, আনন্দিত মনৰ লোকসকলে হুমুনীয়াহ কাঢ়িছে।\n8. খঞ্জৰীবোৰৰ আনন্দ ধ্বনি বন্ধ হ’ল, উল্লাস কৰা সকল ওৰ পৰিল, বীণাৰ আনন্দ ধ্বনি শেষ হ’ল।\n9. তেওঁলোক আৰু দ্ৰাক্ষাৰস পান কৰা নাই আৰু গান গোৱা নাই; সুৰা পান কৰা লোকৰ মুখত সুৰা তিতা লাগিব;\n10. উচ্ছন্নপুৰি ভগ্ন হ’ল; প্রতিখন ঘৰ খালী আৰু বন্ধ হ’ল।\n11. দ্ৰাক্ষাৰসৰ কাৰণে লোকসকলে বাটত কান্দিছে; সকলো আনন্দ মাৰ গ’ল, দেশত আনন্দ ধ্বনি নাইকিয়া হ’ল।\n12. নগৰত কেৱল ধ্বংস বাকি থাকিল, আৰু দুৱাৰখন ভাঙি নষ্ট হ’ল।\n13. কিয়নো জিত গছ জোকাৰিলে যেনে হয়, দ্ৰাক্ষাফল গোটাবৰ পাছত চেৰ পৰা গুটি যেনে হয়, প্ৰজাসকলৰ মাজত পৃথিবীও তেনে হয়।\n14. তেওঁলোক উচ্চ স্বৰেৰে যিহোৱাৰ ঐশ্বৰ্যৰ জয় ধ্বনি কৰিব, সমুদ্ৰৰ পৰা আনন্দেৰে উচ্চ ধ্বনি কৰিব।\n15. এই হেতুকে পূব দিশত যিহোৱা গৌৰৱান্বিত হৈছে, আৰু সমুদ্ৰৰ দ্বীপবোৰত ইস্ৰায়েলৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ নাম গৌৰৱাম্বিত হৈছে।\n16. আমি পৃথিবীৰ অন্তভাগৰ পৰা গীত শুনিলোঁ, “ধাৰ্মিকজনৰ গৌৰৱ হওক।” কিন্তু মই কলোঁ, “মই ক্ষয় হৈ গৈছোঁ, মই ক্ষয় হৈ গৈছোঁ, মোৰ সন্তাপ হ’ল; বিশ্বাসঘাতকসকলে অতিশয় বিশ্বাসঘাতকতা কৰিলে।\n17. পৃথিৱী নিবাসীসকল তোমালোকৰ বাবে আপদ, গাত, আৰু ফান্দ নিৰূপিত কৰা আছে।\n18. সেই আপদৰ বাৰ্ত্তা পাই পলোৱা জন সেই গাতত পৰিব, আৰু সেই গাতৰ ভিতৰৰ পৰা ওলোৱা জন সেই ফান্দত ধৰা পৰিব, কিয়নো স্বৰ্গৰ দুৱাৰবোৰ মুকলি হ’ব, আৰু পৃথিৱীৰ মূলবোৰ লৰিব।\n19. পৃথিৱী সম্পূৰ্ণকৈ ভগ্ন হ’ব, পৃথিৱী ডোখৰ ডোখৰ হ’ব; পৃথিৱী অত্যন্ত লৰিব।\n20. পৃথিৱী মাতাল মানুহৰ দৰে ঢলংপলং কৰিব, আৰু জুলনিৰ দৰে জুলিব, আৰু তাৰ অপৰাধ তাৰ ওপৰত গধূৰ হোৱাত পতিত হ’ব, পুনৰায় আৰু নুঠিব।\n21. যেতিয়া সেই দিন আহিব, সেই দিনা যিহোৱাই উচ্চস্থানত উচ্চস্থানীয় বাহিনীসকলক, আৰু পৃথিবীত পৃথিবীৰ ৰজাসকল দণ্ড দিব।\n22. কাৰাগাৰত বন্দীয়াৰসকলক গোটোৱাৰ দৰে তেওঁলোকক গোটোৱা হ’ব, আৰু বন্দীশালত বন্ধ কৰা হ’ব; আৰু অনেক দিনৰ পাছত তেওঁলোকক দণ্ড দিয়া হ’ব।\n23. তেতিয়া চন্দ্ৰ লজ্জিত হ’ব আৰু সূৰ্য অপদস্থ হ’ব; কাৰণ বাহিনীসকলৰ যিহোৱাই চিয়োন পৰ্ব্বত, যিৰূচালেমত, আৰু নিজৰ পৰিচাৰকসকলৰ সন্মুখত গৌৰৱেৰে ৰাজত্ব কৰিব।\n10. কোনো লোক অন্ধকাৰ আৰু মৃত্যুচ্ছায়াৰ মাজত বহিছিল; সেই বন্দীসকলে দুখত আৰু লোহাৰ শিকলিৰ বন্ধনত কষ্ট পাইছিল।\n11. কাৰণ তেওঁলোকে যিহোৱাৰ বিৰুদ্ধে বিদ্রোহ কৰিছিল; সৰ্ব্বোপৰি জনাৰ পৰামৰ্শক তেওঁলোকে তুচ্ছ জ্ঞান কৰিলে।\n12. সেই বাবেই তেওঁ কঠোৰ পৰিশ্ৰম দি তেওঁলোকৰ হৃদয়ক অৱনত কৰিলে; তেওঁলোক পতিত হ’ল আৰু সহায় কৰিবলৈ কোনো নাছিল।\n13. তেতিয়া সঙ্কটৰ কালত তেওঁলোকে যিহোৱাৰ আগত ক্রন্দন কৰিলে; তেওঁ তেওঁলোকক কষ্টৰ পৰা ৰক্ষা কৰিলে।\n14. তেওঁ তেওঁলোকক আন্ধকাৰ আৰু মৃত্যুচ্ছায়াৰ পৰা বাহিৰ কৰি আনিলে; তেওঁলোকৰ শিকলিৰ বন্ধন চিঙি পেলালে।\n15. মানুহৰ প্রতি যিহোৱাৰ আচৰিত কার্যৰ কাৰণে আৰু তেওঁৰ গভীৰ প্রেমৰ কাৰণে লোকসকলে তেওঁৰ প্ৰশংসা কৰক।\n16. তেওঁ পিতলৰ দুৱাৰবোৰ ভাঙি পেলালে; আৰু লোহাৰ ডাংবোৰ কাটি পেলালে।\n17. যি সকল নিৰ্ব্বোধ, তেওঁলোকে নিজৰ বিদ্রোহৰ কাৰণে আৰু অপৰাধৰ কাৰণে যাতনা ভোগিলে।\n18. তেওঁলোকে সকলো খোৱা বস্তুকে ঘিণ কৰিলে; তেওঁলোক মৃত্যুদ্বাৰৰ ওচৰলৈ চাপি গ’ল।\n19. সঙ্কটৰ কালত তেওঁলোকে যিহোৱাৰ আগত ক্রন্দন কৰিলে; তেওঁ তেওঁলোকক ক্লেশৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰে।\n20. তেওঁ নিজ বাক্য পঠাই তেওঁলোকক সুস্থ কৰিলে; তেওঁ বিনাশৰ পৰা তেওঁলোকক ৰক্ষা কৰিলে।\n21. মানুহৰ প্রতি যিহোৱাৰ আচৰিত কার্যৰ কাৰণে আৰু তেওঁৰ গভীৰ প্রেমৰ কাৰণে তেওঁলোকে তেওঁৰ প্ৰশংসা কৰক।\n22. তেওঁলোকে ধন্যবাদাৰ্থক বলি উৎসৰ্গ কৰক; আনন্দ গীতেৰে তেওঁৰ কৰ্মৰাজিৰ বৰ্ণনা কৰক।\n17. তোমাৰ চুবুৰীয়াৰ ঘৰলৈ সঘনে নাযাবা, তেওঁ তোমালৈ আমনি পাই তোমাক ঘিণ কৰিব।\n২ কৰিন্থীয়া 1:8-24


নগাঁও মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰাক্তন অধ্যক্ষ , ঔপন্যাসিক ডঃ খৰ্গেশ্বৰ ভূঞাৰ সাক্ষাৎকাৰ - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nনগাঁও মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰাক্তন অধ্যক্ষ , ঔপন্যাসিক ডঃ খৰ্গেশ্বৰ ভূঞাৰ সাক্ষাৎকাৰ\nঃ দুৰ্য্যোধন কেনেকুৱা?\nঃ বেয়া, একদম দেখিব মন নাযায়৷ অন্যায় কৰি পাণ্ডৱৰ ৰাজপাট গ্ৰহণ কৰিব বিচাৰে!\nঃ ৰাৱণ কেনেকুৱা?\nঃ ইমান বদমাচ, নাৰী হৰণ কৰে৷\nসৰুৰে পৰাই আমি ৰাৱণ আৰু দুৰ্য্যোধন ঋণাত্মক হিচাপে আৰু পাণ্ডৱ তথা ৰামক ধনাত্মক হিচাপে পাই আহিছোঁ৷\nকিন্তু এইবোৰ চৰিত্ৰকো বিশ্লেষণ কৰি, অধ্যয়ন কৰিহে চাব লাগে সেইয়া আমি ডঃ খৰ্গেশ্বৰ ভূঞা ছাৰৰ লিখনিত পঢ়িব পাওঁ৷ ’ যুৱৰাজ’, ’ যথা দৈৱ তথা জয় ’, ’ৰঘুপতি’, ’কৃষ্ণবিষ্ণুবাসুদেৱ’ আদি উপাখ্যান ভিত্তিক উপন্যাস লিখি পাঠক সমাজৰ মাজত এক সুকীয়া স্থান লাভ কৰিছে ভূঞা ছাৰে৷ বিশেষকৈ প্ৰান্তিকৰ পাঠক সকলৰ মাজত যোৱা প্ৰায় ২০ বছৰে ’খৰ্গেশ্বৰ ভূঞা’ এটি জনপ্ৰিয় নাম৷\n২০১১ চনত তেওঁ ঐতিহ্যমণ্ডিত নগাঁও মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা অৱসৰ লয়৷ অৱসৰৰ আগত প্ৰায় ৭ বছৰ তেওঁ অধ্যক্ষ হিচাপে থাকে৷ যোৱা ১২ নৱেম্বৰত ভূঞা ছাৰৰ সাক্ষাৎকাৰ গ্ৰহণ কৰাৰ সুবিধা লাভ কৰিছিলোঁ মই৷ সাহিত্য ডট্ অৰ্গ আলোচনীৰ হৈ কেইটামান প্ৰশ্ন লৈ তেওঁৰ ওচৰলৈ গৈছিলোঁ৷ নগাঁৱৰ হয়বৰগাঁৱত থকা তেখেতৰ বাসগৃহত উপস্থিত হৈ ছাৰৰ লগত কিছু কথা হৈছিলোঁ৷ তাৰে বিৱৰণ তলত দাঙি ধৰিলোঁ৷\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গঃ প্ৰথমতেই কওঁকচোন, আপোনাৰ শৈশৱৰ বিষয়ে৷ আপুনি জন্ম ক’ত হৈছিল? ডাঙৰ দীঘল ক’ত হৈছিল৷\nডঃ খৰ্গেশ্বৰ ভূঞা ঃ মই নগাঁৱৰ পৰা ২৫ কিঃমিঃ পশ্চিমে ৰহাৰ পৰা আৰু ৫ কিঃ মি ঃ দূৰত ঐতিহ্যমন্দিত জোঙাল-বলহু গঁড়ৰ ওচৰৰ দীঘলীআতিত জন্ম হৈছিলোঁ৷ মোৰ জন্ম ১৯৫১ চনৰ ২৬ আগষ্টত৷\nশৈশৱ মোৰ যথেষ্ট কষ্টেৰে পাৰ হৈছিল, দেউতা সৰুতেই ঢুকাইছিল৷ মই সপ্তম শ্ৰেণীৰ পৰাই টিউচন কৰি পঢ়িছিলোঁ৷ খেতি-বাতি কৰা পৰিয়ালৰ হিচাপে যথেষ্ট কষ্টেৰেই আমাৰ দিনবোৰ পাৰ হৈছিল৷\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গঃ আপোনাৰ শিক্ষা জীৱনৰ বিষয়ে কওকচোন৷\nডঃ খৰ্গেশ্বৰ ভূঞা ঃ প্ৰথমতে মই ওচৰৰে মুছলমান গাঁৱৰ এল . পি স্কুল খনত পঢ়িলোঁ, তাৰ পিছত জোঙাল-বলহু এম.ই স্কুলত পঢ়িলোঁ৷ তাৰ পিছত আহিলোঁ ৰহা হায়াৰ-চেকেণ্ডেৰীলৈ, হায়াৰ-চেকেণ্ডেৰী পঢ়িবলৈ৷ তাৰ পৰা পাছ কৰি নগাঁও কলেজত B.Sc পঢ়িবলৈ আহিলোঁ৷ ৰসায়ন বিজ্ঞানত মেজৰ লৈ B.Sc পাছ কৰাৰ পিছত মই M.Sc কৰিবলৈ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়লৈ আহিলোঁ৷\nকিন্তু মোৰ ঘৰুৱা অৱস্থা বেয়া হোৱা বাবে এবছৰ পঢ়াৰ পিছত সিমানতে বাদ দিলোঁ৷ ঠিক তেনেকুৱাতে ১৯৭২ চনত অসম চৰকাৰৰ পৰা এটা বৃত্তি পালোঁ, Paper Technology পঢ়িবলৈ৷ দুবছৰ Paper Technology পঢ়ি শেষ কৰাৰ পিছত মই পুনৰ ঘূৰি আহি M.Sc পৰীক্ষা দিলোঁ৷ ইতিমধ্যে মই জাগীৰোডৰ অশোক পেপাৰ মিলত চাকৰি পালোঁ৷\nকিন্তু জাগীৰোড পেপাৰ মিলৰ অৱস্থা সেই সময়ত যথেষ্ট বেয়া হৈ পৰাত মই সেই চাকৰি বাদ দি ৰহা হায়াৰ-চেকেণ্ডেৰী, কটন কলেজিয়েট, নগাঁও গভৰ্নমেণ্ট বয়জ আদিত অলপ অলপ সময় চাকৰি কৰি শেষত যোৰহাট অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়লৈ গলোঁ৷ তাত কিছুদিন শিক্ষকতা কৰাৰ পিছত অৰুণাচলৰ পাছিঘাটত থকা জৱাহৰলাল নেহৰু মহাবিদ্যালয়ত প্ৰবক্তা হিচাপে যোগদান কৰিলোঁ৷ তাতেই প্ৰায় ২৭ বছৰ চাকৰি কৰাৰ পিছত ২০০৪ চনত নগাঁও কলেজৰ অধ্যক্ষ হিচাপে নিযুক্তি পালোঁ৷ অধ্যক্ষ হিচাপে প্ৰায় ৭ বছৰ চাকৰি কৰাৰ পিছত ২০১১ চনৰ অৱসৰ ললোঁ৷\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গঃ আপোনাৰ সাহিত্য চৰ্চাৰ কামবোৰ কেতিয়াৰ পৰা আৰম্ভ হৈছিল?\nডঃ খৰ্গেশ্বৰ ভূঞা ঃ আচলতে মই অৰুণাচলত থকা সময়চোৱাত মোৰ ভনী দুজনীয়ে M.A পৰীক্ষা দিব বিচাৰিছিল৷ তেতিয়া মই সিহঁতক কিছুমান অসমীয়াৰ notes লিখি দিছিলোঁ৷ পাছিঘাটৰ জৱাহৰলাল নেহৰু মহাবিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগটো যথেষ্ট চহকী আছিল৷ মই তাৰে লাইব্ৰেৰীৰ কিতাপবোৰ অধ্যয়ন কৰি সিহঁতক notes লিখি দিছিলোঁ৷ তেতিয়া মোৰ মনলৈ ধাৰণা আহিল যে, “ এইবোৰ দেখোঁন ময়ো লিখিব পাৰোঁ৷ “ আৰু তেতিয়াৰ পৰাই মই অলপ অলপকৈ লিখিব আৰম্ভ কৰিলোঁ৷\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গঃ বিশেষকৈ উপাখ্যানভিত্তিক উপন্যাসৰ বাবে আপুনি জনপ্ৰিয়৷ তাৰ আগতে আপোনাৰ সাহিত্য চৰ্চা কেনেকুৱা আছিল?\nডঃ খৰ্গেশ্বৰ ভূঞা ঃ ’আজিৰ বাতৰি’ বুলি এখন পেপাৰ আছিল, তাতে নিয়মীয়াকৈ প্ৰবন্ধ লিখিছিলোঁ৷ ৰাজনৈতিক, বিদেশী নাগৰিক আদি বিষয়ৰ ওপৰতে কিছু লিখিছিলোঁ৷ তাৰ লগতে হোমেন বৰগোহাঞিৰ ’নীলাচল’, প্ৰান্তিক, তিনিদিনীয়া অগ্ৰদূত আদিত কিছু কিছু প্ৰবন্ধ লিখিছিলোঁ৷\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গঃ আপোনাৰ চৰ্চাৰ বিষয়লৈ চালে আমি দেখা পাওঁ যে এক অগতানুগতিক বিষয় আধ্যাত্মিকতাক লৈ আপুনি গ্ৰন্থচৰ্চা কৰিছে৷ ক’ৰ পৰা, কেতিয়া, কেনেকৈ আপুনি আধ্যাত্মিকতাৰ প্ৰতি চৰ্চা কৰিবলৈ আকৃষ্ট হ’ল?\nডঃ খৰ্গেশ্বৰ ভূঞা ঃ আচলতে এই ধাৰণাটো আহিছিল এজন জাৰ্মান পণ্ডিতৰ লিখনিৰ পৰা৷ এৰিক ভন ডেনিকেন নামৰ এজন পণ্ডিতে এটা তত্ত্ব দিছিল যে বৰ্হিবিশ্বৰ পৰা প্ৰাণী আহি পৃথিৱীত জীৱনৰ সৃষ্টি কৰিছিল৷ এই তত্ত্বটো তেতিয়া যথেষ্ট জনপ্ৰিয় হৈছিল৷ সেই তত্ত্বৰ লগত জড়িত কেইবাখনো কিতাপ পঢ়াৰ পিছত তেতিয়া মোৰ বিশ্বাস হৈছিল তত্ত্বটোৰ ওপৰত৷ অৱশ্যে বৰ্তমান এই তত্ত্বটোৰ ওপৰত মোৰ বিশ্বাসটো কম৷\nসেই সময়ত বঙালী লিখক বীৰেন্দ্ৰ মিত্ৰকে আদি কৰি দুজনমানে এই তত্ত্বটোক আমাৰ হিন্দু শাস্ত্ৰৰ লগতো সাঙুৰিব বিচাৰিছিল৷ তেতিয়া মই তেওঁলোকৰ লিখনি সমূহ পঢ়ি আকৃষ্ট হৈ নিজাকে এই বিষয়ত অধ্যয়ন কৰাৰ সিদ্ধান্ত ললোঁ৷ ১৯৯৪ চন মানৰ পৰা মই আমাৰ হিন্দু শাস্ত্ৰসমূহ অধ্যয়ন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিলোঁ৷\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গঃ এই বিষয়ৰ সাহিত্যচৰ্চা আপোনাৰ কেতিয়াৰ পৰা আৰম্ভ হৈছিল৷\nডঃ খৰ্গেশ্বৰ ভূঞা ঃ হিন্দু শাস্ত্ৰসমূহ অধ্যয়ন কৰি থকা সময়ত মই প্ৰান্তিকত এটা লিখনি পঠিয়াইছিলোঁ৷ ’ পৃথিৱীৰ আচৰিত বস্তুৰ ব্যাখ্যা ’ নামৰ মোৰ সেই লিখনিটো প্ৰান্তিকত লগেলগে প্ৰকাশ হৈছিল৷ তেতিয়াই মই উৎসাহিত হৈ পৰিলোঁ৷\nতাৰ পিছত সেই তত্ত্বৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি দুৰ্য্যধনৰ চৰিত্ৰ অধ্যয়ন কৰোঁতে মোৰ মনলৈ ধাৰণা আহিল যে দুৰ্যোধনক দেখোঁন বেলেগ ধৰণেও উপস্থাপন কৰিব পাৰি! কথাটো মনলৈ আহোঁতেই ’যুৱৰাজ’ উপন্যাসখন লিখি পেলালোঁ৷\nদুজনমান প্ৰকাশক কাষ চাপিছিলোঁ যদিও তেওঁলোকে এইখন প্ৰকাশ কৰিব বিচৰা নাছিল৷ তাৰ পিছত বনলতাৰ প্ৰকাশকে এইখন পঢ়ি যথেষ্ট আকৰ্ষিত হয়, আৰু প্ৰকাশ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়৷ এইদৰেই মোৰ উপাখ্যানভিত্তিক উপন্যাস লিখাৰ ধাৰা আৰম্ভ হয়৷\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গঃ পৌৰাণিক কাহিনীবোৰৰ দেৱতাসকলক মানৱীয় চৰিত্ৰ কিয় দিলে?\nডঃ খৰ্গেশ্বৰ ভূঞা ঃ মানৱীয় চৰিত্ৰটো মই দিয়া নহয়, আচলতে এই ধাৰা পৌৰাণিক সময়ৰ পৰাই চলি আহিছে৷ মানুহক দেৱতাৰ ৰূপত উপস্থাপন কৰাক কোৱা হয় ’দেৱতায়ন’, আৰু দেৱতাক মানুহৰ ৰূপত প্ৰকাশ কৰাক কোৱা ’মানৱায়ন ’৷\nযেনে বেদত দেৱতাসকল আছিল কাল্পনিক শক্তিৰ প্ৰতিভূ৷ এই বোলে বৰষুণ দিছে – গতিকে এয়া বৰুণ দেৱতাই কৰিছে, এই বোলে গাজনি মাৰিছে- এয়া ইন্দ্ৰ দেৱতাই কৰিছে৷ অৰ্থাৎ তেওঁলোকে ভাবি লৈছিল যে এইধৰণৰ কাৰ্য্যৰ বাবে কাৰণ লাগিবই, গতিকে একোজন দেৱতা থাকিবই লাগিব৷ আৰু এই দেৱতাসকলকে তেওঁলোকে পূজা কৰিছিল৷\nতৰা পিছত যেতিয়া মানুহে দেখিলে যে এই দেৱতাসকলক পূজা-পাতল কৰি কৰি একো লাভ হোৱা নাই, তেতিয়াই আহিল উপনিষদ৷ উপনিষদত দেৱতাসকলক একাষৰীয়াকৈ ৰাখি পৰম ব্ৰহ্মৰ ধাৰণা আহিল৷\nতাৰ পিছত আহিল পুৰাণ৷ পুৰাণ সৃষ্টিৰ সময়ত পণ্ডিতসকলে লক্ষ কৰিলে যে, সাধাৰণ মানুহে এই পৰম ব্ৰহ্মৰ ধাৰণাটো ভালকৈ বুজি নাপায়৷ গতিকে আকৌ এজন তেজ-মঙহৰ দেৱতাৰ ৰূপ দিয়া যাওক৷ আকৌ ঘূৰি আহিল মানুহৰ ’দেৱতায়ন’৷\nএইদৰেই আচলতে মানৱায়ন আৰু দেৱতায়ন চলি আছে৷\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গঃ দেৱতাসকলক উচ্চজাতৰ প্ৰাণী বুলি ভাবিব পাৰি নেকি? বা এলিয়েন বুলি?\nডঃ খৰ্গেশ্বৰ ভূঞা ঃ এলিয়েন বুলি ভাবিব পাৰি নে নোৱাৰি সেই বিষয়ে চিধা-চিধি একো কব নোৱাৰি৷ এইটো ডেনিকেনৰ ধাৰণা৷ এই ধাৰণাৰো ভিত্তি আছে৷ পৃথিৱীত কিছুমান জেগা আছে যেনে ষ্টাৰ দ্বীপত থকা মূৰ্তি সমূহ, পিস্কো উপসাগৰত থকা ত্ৰিশূল, নাজগা উপত্যকাত বিমান অৱতৰণৰ তথ্য, কুটুবমিনাৰৰ ওচৰত থকা লোহাৰ খুটিটো আদি কথাবোৰেই আচলতে চিন্তাৰ খোৰাক যোগায়৷ সেই সময়ৰ মানৱ সভ্যতাত এইবোৰ কেনেকৈ সম্ভৱ? সেইবাবেই আচলতে এলিয়েনৰ ধাৰণা আহে৷ কিন্তু এইটো এটা ধাৰণাহে!\nপ্ৰথমতে ডেনিকেনৰ কিতাপ সমূহৰ পৰা এই ধাৰণাৰ ওপৰত মোৰ বিশ্বাস হৈছিল৷ কিন্তু পিছলৈ এইবোৰ মানুহৰে এক উচ্চজাতৰ ( শিক্ষিত ) বুলি বিশ্বাস হয়৷ সেইসময়ত সেই মানুহৰে উচ্চজাতক ’দেৱতা’ ৰ আসন দিয়া হৈছিল৷\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গঃ সম্প্ৰতি ৰাৱণ যাক আমি ভিলেইন বুলি জানো তেওঁক ৰামতকৈ মহান বুলি প্ৰতিষ্ঠাপিত কৰাৰ এক প্ৰয়াস দেখা গৈছে এচামৰ মাজত৷ এয়া শুদ্ধ বুলি ভাবেনে?\nডঃ খৰ্গেশ্বৰ ভূঞা ঃ মই শুদ্ধ বুলিয়ে ভাবোঁ৷ সাধাৰণতে ভাল বেয়া কথাবোৰ আচলতে তুলনাৰ লগত জড়িত৷\nএতিয়া ’স্বৰ্ণলংকা’, অৰ্থাৎ ৰাৱণে লংকাখন ইমানেই ধুনীয়াকৈ কৰি গঢ়ি তুলিছিল যে সৰ্বসাধাৰণ মানুহে যথেষ্ট উন্নত জীৱন-যাপন কৰাৰ সুযোগ পাইছিল৷ সকলো প্ৰজাই ৰাৱণক অন্তৰেৰে ভাল পাইছিল৷\nদ্বিতীয়তে নিজৰ ভনীয়েকৰ অপমান হৈ যোৱাৰ পিছত কোন ককায়েকেনো চাই থাকিব পাৰিব? নিশ্চয় নোৱাৰে৷ গতিকে ৰামক এসেকা দিবলৈ সীতাক হৰণ কৰি অনা কাৰ্যটোক একেবাৰে পেলাই দিবও নোৱাৰি৷ যিহেতু তেওঁ এজন বীৰ, গতিকে তেওঁৰ এই কাৰ্য্যক মানি লব পাৰি৷\nতৃতীয়তে বিভীষণৰ লগতে দুই-তিনিজনক বাদ দি বাকী সকলোৱে কিন্তু ৰাৱণৰ লগত একেমুখে থিয় দিছিল৷ ৰাৱণে কিন্তু কেতিয়াও কাকো তেওঁৰ হৈ যুদ্ধ কৰিবলৈ বাধ্য কৰোৱা নাছিল৷\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গঃ দুৰ্য্যোধনৰ চৰিত্ৰ বিশ্লেষণ কৰিলে দেখা যায় যে দ্ৰৌপদীৰ বস্ত্ৰহৰণ কৰি তেওঁৰ চৰিত্ৰত এটা ডাঙৰ দাগ লগাই থৈছে৷ এই সম্পৰ্কে আপুনি কি কয়?\nডঃ খৰ্গেশ্বৰ ভূঞা ঃ আচলতে দ্ৰৌপদীৰ বস্ত্ৰহৰণ হোৱাই নাছিল৷ আচল মহাভাৰতৰ মতে দ্ৰৌপদীৰ বস্ত্ৰ হৰণ হোৱাই নাছিল৷ কিন্তু দ্ৰৌপদীক ৰাজসভালৈ মাতি অনাটো সঁচা৷ দুৰ্য্যোধনে দ্ৰৌপদীক অপমান কৰাটোও সঁচা৷ মই দুৰ্য্যোধনক ভাল বুলি ক’ব নাযাওঁ৷ কিন্তু বস্ত্ৰহৰণ কৰাৰ কাহিনীটো আচলতে মহাভাৰতত পিছত হে প্ৰক্ষেপ কৰিছিল৷ প্ৰকৃততে দ্ৰৌপদীৰ বস্ত্ৰহৰণ হোৱাই নাছিল৷\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গঃ ঋণাত্মক চৰিত্ৰ দুৰ্য্যোধন, ঋণাত্মক চৰিত্ৰ ৰাৱণ আদিক লৈ কৰা আপোনাৰ সাহিত্য চৰ্চাৰ বাবে আপুনি কেতিয়াবা সমালোচনাৰ সন্মুখীন হৈছেনে?\nডঃ খৰ্গেশ্বৰ ভূঞা ঃ খুব বেছি সমালোচনাৰ সন্মুখীন তেনেকৈ হোৱা নাই৷ আচলতে ব্যক্তিগত ভাবে কিছুমানে কেতিয়াবা মোক বৰ্জনেই কৰি থৈ দিয়ে৷ যেনে ভাগৱত পাঠ আদিত মোক কেতিয়াবা বৰ্জন কৰি থয়৷ মই অৱশ্যে এইবোৰত ইমান গৈ ভালো নাপাওঁ৷\nআজি দুদিনমানৰ আগতে মোৰ বন্ধু এজনে ভাগৱত পাঠ অনুষ্ঠানলৈ মতাৰ কথা ভাবিছিল, কিন্তু পিছত নামাতিলে৷ মোক তেওঁ ফোন কৰি ক’লে – “ বুইছা, তোমাৰ বিষয়ে বহুত অভিযোগ আছে, তুমি হেনো গুৰু গোহাঁই নামানা৷ “\nঅৱশ্যে আজি কিছুদিনৰ পৰা এনেকুৱা ধৰ্মীয় অনুষ্ঠানলৈ মানুহে মোক মাতিব আৰম্ভ কৰিছে৷ হয়তো মোৰ লিখনি সমূহৰ পৰা কিছু চিন্তাৰ খোৰাক পাইছে৷\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গঃ ছাৰ, আপোনাৰ জীৱনৰ উল্লেখযোগ্য ঘটনা এটাৰ বিষয়ে কব নেকি?\nডঃ খৰ্গেশ্বৰ ভূঞা ঃ হেঃ হেঃ, উল্লেখযোগ্য মানে মোৰ বিয়াখনেই আৰু৷\nএওঁ আছিল বামুণৰ ছোৱালী, মই আছিলোঁ কলিতাৰ ল’ৰা৷ গতিকে ভালপোৱা হ’ল, বিয়াৰ আগ্ৰহ হ’ল৷\nডাঙৰ কথাটো হ’ল আমাৰ ঘৰখনে জাত-পাত আদিক লৈ কেতিয়াও চিন্তা কৰা নাছিল৷ ইফালে এওঁৰ ঘৰখনো জাত-পাত আদিক লৈ একেবাৰে উদাৰ৷ গতিকে কোনো ধৰণৰ বেমেজালি নোহোৱাকৈ আমাৰ বিয়াখন হৈ গ’ল৷\nএইটোৱেই মোৰ জীৱনৰ এটা উল্লেখযোগ্য ঘটনা৷\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গঃ ছাৰ, মোৰ প্ৰশ্নখিনি প্ৰায় শেষ হৈছে৷ ইমানখিনি সময় দিয়া বাবে ভাল লাগিল৷ এতিয়া পিছে উঠোঁ বুলি ভাবিছোঁ৷\nডঃ খৰ্গেশ্বৰ ভূঞা ঃ ঠিক আছে, ঠিক আছে৷ কিবা থাকিলে ফোন কৰিবা মোক দেই৷\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গঃ বাৰু ছাৰ, ফোন কৰিম৷ এতিয়া আহোঁ!\nডঃ খৰ্গেশ্বৰ ভূঞা ঃ বাৰু যোৱা৷ ■■\n← অসমৰ সত্ৰসমূহ আৰু অসমীয়া সংস্কৃতিত ইয়াৰ অবদান – কলচুম বিবি\nসম্পাদকীয় – নাজিফ হাজৰিকা →


ৰাজ্যিক কেবিনেট বৈঠকত গ্ৰহণ কৰা হ'ল বহু সিদ্ধান্ত, কি সেই সিদ্ধান্ত?\nমুখ্যমন্ত্ৰী ডঃ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ অধ্যক্ষতাত অনুষ্ঠিত ৰাজ্যিক কেবিনেট বৈঠকত গ্ৰহণ কৰা হ’ল বহু সিদ্ধান্ত, কি সেই সিদ্ধান্ত?\nআজি মুখ্যমন্ত্ৰী ডঃ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ অধ্যক্ষতাত অনুষ্ঠিত ৰাজ্যিক কেবিনেট বৈঠকত গ্ৰহণ কৰা হ’ল বহু সিদ্ধান্ত।\nবৈঠকৰ আৰম্ভণিতে গোসাইগাঁও সমষ্টিৰ বিধায়ক মাজেন্দ্ৰ নাৰ্জাৰীৰ বিয়োগত শোক প্ৰকাশ কৰি আজিৰ কেবিনেটে ২ মিনিট সময় মৌনতা অৱলম্বন কৰে।\nমন্ত্ৰীদ্বয় পৰিমল শুক্লবৈদ্য আৰু উৰ্খাও গৌৰা ব্ৰহ্মক আজি প্ৰয়াত বিধায়কগৰাকীৰ গৃহলৈ গৈ অসম চৰকাৰৰ হৈ শোকসন্তপ্ত পৰিয়ালবৰ্গলৈ সমবেদনা জ্ঞাপন কৰিবলৈ কেবিনেটে দায়িত্ব অৰ্পণ কৰে।\nসম্পূৰ্ণ চৰকাৰী মৰ্যাদাৰে প্ৰয়াত বিধায়কগৰাকীৰ অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়া সম্পন্ন কৰিবলৈ কেবিনেটে সিদ্ধান্ত লয়।\nকুশল কোঁৱৰ সাৰ্বজনীন বৃদ্ধ পেঞ্চন আঁচনি, ইন্দিৰা মিৰি সাৰ্বজনীন বিধৱা পেঞ্চন আঁচনি আৰু দীনদয়াল দিব্যাংগ যোজনাৰ আৰ্থিক সাহায্য প্ৰদানৰ প্ৰক্ৰিয়া সংক্ষিপ্ত তথা সৰলীকৰণৰ সিদ্ধান্ত। এই আঁচনি তিনিখনৰ হিতাধিকাৰীয়ে এতিয়াৰে পৰা প্ৰতিমাহৰ ১০ তাৰিখে বেংক একাউণ্ট যোগে লাভ কৰিব প্ৰাপ্য ধন।\nভৈয়াম জনজাতি আৰু অন্যান্য পিছপৰা শ্ৰেণীৰ কল্যাণ বিভাগৰ পৰা বড়োলেণ্ড সম্পৰ্কীয় কাম-কাজসমূহ্ক পৃথক কৰি বড়োলেণ্ড কল্যাণ বিভাগ নামেৰে এটা সুকীয়া বিভাগ সৃষ্টি কৰাত কেবিনেটে আজি অনুমোদন জনায়।\nকোকৰাঝাৰত বড়োলেণ্ড প্ৰশাসনীয় পদাধিকাৰী মহাবিদ্যালয় স্থাপনৰ কাম তৎকালীনভাৱে আৰম্ভ কৰিবলৈ আৰু প্ৰয়োজনত চৰকাৰী ভৱন নাথাকিলে ভাৰাঘৰৰ পৰাই এই মহাবিদ্যালয়ৰ কাম-কাজ আৰম্ভ কৰিবলৈ কেবিনেটে সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰে।\nজিলা প্ৰশাসনৰ অভিভাৱক মন্ত্ৰীসকলৰ দায়িত্ব আৰু কৰ্তব্য সম্পৰ্কত সুনিৰ্দিষ্ট নীতি-নিৰ্দেশনাসমূহত আজিৰ কেবিনেটে অনুমোদন জনায়।


সুদীৰ্ঘ ৩৬ বছৰৰ পিছত মহামিলন সহপাঠীৰঃ নাৰায়ণপুৰৰ জ্যোতি সংগম চৌহদত আনন্দৰ চকুলো… - Prime Samachar\nThis girl sang this one !!!!! so amazing\nWOW !!!!!!!!!!!! This sing this song so beautifully\nwow , whatabeautifull voice\nWow , whataplay\nTributeaSSR !!!! Heart Touching Song\nRajib Phukon - September 24, 2020 0\nHome News সুদীৰ্ঘ ৩৬ বছৰৰ পিছত মহামিলন সহপাঠীৰঃ নাৰায়ণপুৰৰ জ্যোতি সংগম চৌহদত আনন্দৰ চকুলো…\nসুদীৰ্ঘ ৩৬ বছৰৰ পিছত মহামিলন সহপাঠীৰঃ নাৰায়ণপুৰৰ জ্যোতি সংগম চৌহদত আনন্দৰ চকুলো…\nলখিমপুৰ জিলাৰ নাৰায়ণপুৰৰ জৰাবাৰীস্থিত অগ্ৰণী সামাজিক-সাংস্কৃতিক অনুস্থান জ্যোতি সংগমৰ চৌহদত এক আনন্দ মুখৰ পৰিবেশ । উত্তৰ অসমৰ আগশাৰীৰ শিক্ষানুষ্ঠান নাৰায়ণপুৰ উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত পঞ্চম শ্ৰেণীৰ পৰা দশম শ্ৰেনী পৰ্যন্ত অধ্যয়ন কৰা সহপাঠী সকল সুদীৰ্ঘ ৩৬ বছৰৰ পিছত সমবেত হৈছে জ্যোতি সংগমৰ চৌহদত ।\nসামাজিক মাধ্যম ফেচবুক আৰু ৱাটচেপৰ জৰিয়তে ঐক্যবদ্ধ হোৱা সহপাঠী সকলৰ উপস্থিতিয়ে জীপাল কৰি তুলিছে সমগ্ৰ পৰিবেশ । চাকৰি অথবা ব্যৱসায় সূত্ৰে ৰাজ্যখনৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ লগতে দেশৰ বিভিন্ন অঞ্চলত বসবাস কৰি থকা সহপাঠী সকলক ওচৰতে পাই আনন্দত আত্মহাৰা হৈ পৰিছে সকলো । একাংশ যদি ৰন্ধা-বহাত ব্যস্ত আন একাংশ আকৌ হাঁহি ধেমালিৰে অন্তৰংগ আলাপ অলপতে ব্যস্ত । এক কথাত ক’বলৈ গ’লে আনন্দত মতলীয়া হৈ পৰিছে সকলো ।\nতাৰে মাজতে ৰূপায়ণ কৰিছে মনোজ্ঞ অনুস্থান । সহপাঠী অমৃত দত্ত আৰু ব্ৰজেন বৈৰাগীয়ে আতধৰা মনোজ্ঞ অনুস্থানটিত প্ৰতি জন সহপাঠীয়ে বক্তব্য প্ৰদান কৰি স্কুলীয়া জীৱনৰ স্মৃতি ৰোমন্থন কৰি আৱেগিক হৈ পৰে । স্মৃতি ৰোমন্থনৰ মাজতে কোনোৱে যদি গীত গাইছে আন কোনোৱে আকৌ আওৰাইছে ভাওনা-নাটকৰ সংলাপ । আন কোনোৱে আকৌ আওৰাইছে ভাগৱত-কীৰ্ত্তনৰ শ্লোগ । বিশ্বজোৰা মহামাৰী ক’ৰোনাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত সম্পূৰ্ণ চৰকাৰী নীতি-নিৰ্দেশনা মানি আয়োজন কৰা অনুস্থানটিৰ আৰম্ভণিতে ইতিমধ্যে মৃত্যু বৰণ কৰা সহপাঠী সতীৰ্থ সকলক স্মৃতিচাৰণ কৰি এক মিনিট মৌন প্ৰাৰ্থনাৰে বিদেহী আত্মাৰ চিৰশান্তি কামনা কৰে ।\nঅনুস্থানৰ অন্তত সকলোৱে একেলগে বৰালী মাছ আৰু লোকেল মুৰ্গীৰ মাংসৰে আনন্দৰে এসাজ খাই । আনহাতে এই অনুস্থানৰ জৰিয়তে সমবেত অৰ্ধশতাধিক সহপাঠী সতীৰ্থই এজনে আনজনৰ দুখৰ দিনত দুখী আৰু সুখৰ দিনত সুখী হোৱাৰ সংকল্প গ্ৰহণ কৰে । উল্লেখ্য যে সহপাঠী অমৃত দত্ত, পবিত্ৰ কাকতি,ব্ৰজেন বৈৰাগী,অচ্যুত শইকীয়া,দুগ্ধ বৰালী,ৰাজেন চেকনিধৰাৰ বিশেষ তৎপৰতাত সুদীৰ্ঘ ৩৬ বছৰৰ পিছত এনেদৰে ঐক্যবদ্ধ হ’বলৈ সুযোগ লাভ কৰাৰ বাবে সকলোৱে তেওঁলোকৰ ভূমিকাৰ শলাগ লয় ।\nভাইৰাল খবৰ Rajib Phukon - September 24, 2020 0\nNews Rajib Phukon - September 24, 2020 0


CM himanta biswa sarma predicts many bypolls in the coming days react Bhupen bOra আছিল কেৱল মাজুলী, কিন্তু চাৰে চাৰি বছৰত বহু উপ-নিৰ্বাচন হোৱাৰ কথা ক'লে মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে, খং উঠিল ভূপেন বৰাৰ!– News18 assam\nআছিল কেৱল মাজুলী, কিন্তু চাৰে চাৰি বছৰত বহু উপ-নিৰ্বাচন হোৱাৰ কথা ক'লে মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে, খং উঠিল ভূপেন বৰাৰ!\nদুজনমানক লৈ গ'লেই বিৰোধী শেষ হৈ নাযায়ঃ ভূপেন বৰা\nপাঁচ সমষ্টিৰ উপ-নিৰ্বাচনত মিত্ৰ দল UPPLৰ সৈতে আটাইকেইখন আসনতেই শাসকীয় BJPয়ে দখল কৰাৰ পিছত চৰ্চাত আছে দ্বিতীয়লানি উপ-নিৰ্বাচন ৷ মুখ্যমন্ত্ৰী ড° হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই হৈ যোৱা উপ-নিৰ্বাচন (Bye Elections)ৰ পিছত পোন্ধৰজনতকৈ বেছি বিৰোধী বিধায়কে BJPৰ সৈতে যোগাযোগ কৰি আছে বুলি সদৰী কৰিছিল ৷\nইয়াৰ পিছত বুধবাৰে মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে পুনৰ ক'লে উপ-নিৰ্বাচনৰ কথা ৷ মাজুলীৰ বিধায়ক পদটো কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী হোৱাৰ পিছত সৰ্বানন্দ সোণোৱালে এৰাৰ পিছত খালী হৈ আছে মাজুলী(Majuli)ৰ আসনখন ৷ এতিয়া কথা হ'ল- মাজুলীৰ লগতে আন সমষ্টিটো হ'ব নেকি উপ-নিৰ্বাচন?\nএই প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দি বঙাইগাঁৱত মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে ক'লে- “বহুতেই উপ-নিৰ্বাচনৰ বাবে আবেদন কৰিছে। আগন্তুক চাৰে চাৰি বছৰত বহু উপ নিৰ্বাচন হ'ব ৷ কিন্তু মই এতিয়াই উপ-নিৰ্বাচন বিচৰা নাই ৷ কাৰণ উপ নিৰ্বাচন হ'লে এমাহমান সময় এনেই গুচি যাব ৷”\nমুখ্যমন্ত্ৰীৰ এই ঘোষণাৰ পিছতে প্ৰদেশ কংগ্ৰেছৰ সভাপতি ভূপেন বৰা (APCC President Bhupen Bora)ই উভতি ধৰিলে মুখ্যমন্ত্ৰীক ৷ ভূপেন বৰাই ক'লে- “হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ মূৰৰ কামোৰণি একমাত্ৰ কংগ্ৰেছ ৷ কোনো সমস্যাক তেওঁ গুৰুত্ব দিয়া নাই ৷ তেওঁৰ মূল টাৰ্গেট হ'ল বিৰোধীক নিঃশেষ কৰাৰ ৷”\nএনেদৰে মুখ্যমন্ত্ৰী ড° শৰ্মা (CM Himanta Biswa Sarma)ক সমালোচনা কৰি ভূপেন বৰাই ক'লে- “পৰিৱৰ্তনৰ সিদ্ধান্ত সদায় ৰাইজে লয় ৷ মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে ৰাইজৰ হৈ কামবোৰ কৰক এতিয়া ৷ কামবোৰ কৰিলে তেওঁ এনেও বহুদিনলৈ মুখ্যমন্ত্ৰী হৈ থাকিব পাৰিব ৷ কিন্তু তেওঁ যদি দল ভাঙি জীয়াই থাকিম বুলি ভাবিছে, সেয়া হ'ব দুঃস্বপ্ন৷”\nইপিনৰ নাগৰিকত্ব সংশোধনী আইন (citizenship amendment Act) বিৰোধী আন্দোলনৰ বাবে প্ৰয়োজনত বিধায়ক পদ এৰিবলৈ শিৱসাগৰৰ বিধায়ক অখিল গগৈয়ে কৰা মন্তব্য সন্দৰ্ভতো মুখ্যমন্ত্ৰী ড° শৰ্মাই প্ৰতিক্ৰিয়া প্ৰকাশ কৰিছে ৷ মুখ্যমন্ত্ৰীৰ দাবী- “বিধায়ক পদ এৰিলে উপ নিৰ্বাচনত আমি জয়ী হ'ম ৷ কেতিয়া এৰে, ক'লেই হ'ল ৷ আমি সাজু ৷”\nFirst published: November 25, 2021, 16:17 IST\nAPCC President Bhupen BoraAssam By ElectionHimanta Biswa Sarma


চুৰি বীমা | IFFCO Tokio General Insurance Company in India\nদুৰ্ভাগ্যক্ৰমে আজিৰ জীৱনত, অপৰাধৰ হাৰ তীব্ৰ মাত্ৰাত বাঢ়িব লাগিছে। প্ৰতিটো পদক্ষেপতে থাকে এটা বিপদাশংকাত উন্মুক্তি--কাৰখানাত, কাৰ্য্যালয়ত, গোদামত, দোকানত ইত্যাদি। আপোনাৰ কাৰ্য্যালয়ত, গোদামত, দোকানত, উদ্যোগত থকা সা-সামগ্ৰীৰ বাবে হোৱা ঘৰৰ তলাভঙা, ডকাইতি, লুণ্ঠন বা চুৰিৰ উদ্দ্যেশ্যে কৰা অনধিকাৰ প্ৰৱেশ আদি সংঘটনে আপোনাৰ ব্যৱসায়লৈ বিশাল বিত্তীয় লোকচান মাতি আনিব পাৰে।\nএনে আটাইবোৰ সংঘটনৰপৰা আপোনাৰ ব্যৱসায়ক সম্পূৰ্ণৰূপে অন্তৰিত কৰাটো সম্ভৱ নহয় যদিও, আপুনি সেইবোৰৰ বিৰুদ্ধে প্ৰয়োজনীয় সুৰক্ষা ল'ব পাৰে।\nIFFCO টকিঅ' জেনেৰেল ইঞ্চিউৰেন্সৰ চুৰি আৰু অনধিকাৰ প্ৰৱেশ বীমা প্ৰয়োজনৰ এনে সময়ত আপোনাৰ ব্যৱসায়ৰ বাবে একেবাৰে উপযুক্ত বীমা সুৰক্ষা।\nIFFCO টকিঅ' জেনেৰেল ইঞ্চিউৰেন্সৰ চুৰি আৰু অনধিকাৰ প্ৰৱেশ বীমাই বাণিজ্যৰ ষ্টক, বিশ্বাসৰ আধাৰত বা কমিছন লৈ ৰখা বস্তুবোৰ, আচবাব-পত্ৰ, স্থিৰকৈ লগাই থোৱা বস্তু, সজ্জা, তলাবন্ধ চন্দুকত থোৱা ধন আৰু আন যিকোনো সামগ্ৰী বা যতনৰ দৰে আটাইবোৰ বীমাকৃত সম্পত্তিক বীমা সুৰক্ষা দিয়ে।\nকেইটামান নিৰ্দ্দিষ্ট ব্যতিক্ৰমৰ বাহিৰে, এইখন পলিচীয়ে লুণ্ঠন আৰু ডকাইতিকে ধৰি আটাইবোৰ চুৰি আৰু অনধিকাৰ গৃহপ্ৰৱেশৰ ঘটনাৰ বিৰুদ্ধে বীমাকৃত সম্পত্তিক বীমা সুৰক্ষা দিয়ে।\nচুৰি আৰু অনধিকাৰ গৃহপ্ৰৱেশ অৰ্থাৎ বীমাকৃত সম্পত্তিত কৰা এটা প্ৰকৃত, বলপূৰ্বক আৰু হিংসাত্মক প্ৰৱেশ আৰু বীমাকৃত সম্পত্তিৰপৰা কৰা প্ৰস্থানৰ পাছত হোৱা চুৰি আৰু এনে ঘটনাৰ সময়ত হোৱা বীমাকৃত চৌহদটোত হোৱা ক্ষতিৰপৰা হ'ব পৰা ক্ষতি আৰু লোকচানক এইখন পলিচীয়ে বীমা সুৰক্ষা দিয়ে।\nবীমা সুৰক্ষাৰ স্তৰ কি হ'ব?\nচুৰি বীমাত, ষ্টকবোৰৰ সাম্প্ৰতিক বজাৰ মূল্যত বীমাকৃত ধনৰাশি স্থিৰ কৰা উচিত। আচবাব-পত্ৰ, স্থিৰভাৱে লগাই থোৱা বস্তু, যতন ইত্যাদিৰ ক্ষেত্ৰত এইটো স্থিৰ কৰিব পাৰি হয় বজাৰ মূল্যত ( অৰ্থাৎ মূল্যহ্ৰাস কম কৰি নতুন প্ৰতিস্থাপন ব্যয়ত) নহয় পুনঃস্থাপন মূল্য ভিত্তিত।\nলগতে, কোনোবা এটা স্থানত বা কেইবাটাও স্থানত বা বতৰৰ অৱস্থাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি হোৱা সালসলনিত উঠা-নমা কৰি থকা ষ্টকবোৰক বীমা সুৰক্ষা দিবলৈ আপুনি আমাৰ ছত্ৰছায়া, ঘোষণা বা ছত্ৰছায়া ঘোষণা পলিচীসমূহৰপৰা কোনোবা এখন বাচি ল'ব পাৰে।\nআপুনি আমাৰ প্ৰথম লোকচান পলিচীখনো বাচি ল'ব পাৰে য'ত আপুনি বাচি লোৱা বীমাকৃত ধনৰাশি বিশাল প্ৰকৃতিৰ ষ্টকৰ ক্ষেত্ৰত সম্পত্তিৰ মুঠ মূল্যৰ এটা শতাংশ , য'ত একে সময়তে গোটেইখিনি ষ্টক/সামগ্ৰী অনধিকাৰ প্ৰৱেশ কৰি চুৰি কৰাটো অসম্ভৱ।\nকেতিয়া পলিচীয়ে ধনাদায় নকৰে?\nএইখন পলিচীৰ অধীনত কেইটামান গুৰুতত্বপূৰ্ণ বহিষ্কৰণ তলত দিয়া হৈছেঃ\nযেতিয়া আপোনাৰ পৰিয়ালৰ বা কৰ্মচাৰীবৃন্দৰ কোনোবা এজন সদস্য ঘটনাটোত প্ৰধান ব্যক্তি বা সহায়কাৰী হয়।\nবীমাকৃত চৌহদত মানুহে কৰা বৈধ কাম\nঅগ্নিকাণ্ড, বিস্ফোৰণ, সাম্প্ৰদায়িক সংঘৰ্ষ, ধৰ্মঘট, ভূঁইকপৰ দৰে প্ৰাকৃতিক প্ৰলয়ৰ পৰিণতিত হোৱা কাম।\nযুদ্ধ আৰু নিউক্লীয় বিপদাশংকা\nসাতদিনতকৈ বেছি সময় ধৰি কোনো নথকা বা কোনেও চাই-চিতি নথকা চৌহদ।\nডুপ্লিকেট ছাবি ব্যৱহাৰ কৰি চন্দুকৰপৰা উলিয়াই নিয়া ধন, অৱশ্যে ভাবুকি দি বা বলপূৰ্বক ছাবিটো লৈ এই কাম কৰা হ'লে কথাটো বেলেগ হ'ব।\nযিকোনো পৰিণতিমূলক লোকচান\nচুৰি আৰু অনধিকাৰ প্ৰৱেশ বিপদাশংকা বীমাৰ বাবে কোনে আবেদন কৰিব পাৰে?\nএইখন পলিচী সেইসকল লোক বা সংস্থাৰ বাবে বিশেষভাৱে প্ৰস্তুত কৰা হৈছে, যিসকলৰ ওপৰত উল্লেখ কৰা বিপদাশংকাত উন্মুক্ত মূল্যৱান সামগ্ৰী বা সম্পত্তি থাকে আৰু যিসকলৰ বাবে এটা সৰ্বাত্মক বীমা সুৰক্ষাৰ প্ৰয়োজন আছে।\nস্বাস্থ্য বীমায়ে ডায়গনেস্টিক চাৰ্জ যেনে এক্স ৰে, এমআৰআই বা আল্ট্ৰাচাউন্দ অন্তৰ্ভুক্ত কৰে নেকি?\nমোৰ গৃহ ঋণ পৰিশোধৰ বাবে মই ক'ভাৰ পামনে?


এগৰাকী দুখী মাতৃৰ কথা: ৰাজু সোণোৱাল - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nএগৰাকী দুখী মাতৃৰ কথা\nহঠাৎ ৰাজিয়া বেগমৰ টোপনি ভাঙি গ’ল। একেবাৰে উঠি বহি ল’লে বিচনাত। আকৌ সেই একেই দুখ। নিজৰ ভিতৰতে থকা আৰু এটি প্রাণৰ অস্তিত্বই এই দৰেই দিনে ৰাতিয়ে কেইবাবাৰু হাত-ভৰি জোকাৰি উজান দিয়ে। আজি আৰু টোপনি নাহিব। অসহ্য বুকুৰ বেদনা লৈ ৰাজিয়া বেগমে বাৰান্দাত পায়চাৰি কৰিছে আৰু ভাবিছে দেখিবলৈ কেনেকুৱা হ’ব তাইৰ সোণৰ মানিক, কেনেকৈ বা হাঁহিব, কেনেকৈ মাত্র গেঞ্জী এটা পিন্ধি নঙঠাকৈ ঘৰৰ ভিতৰত দৌৰি ফুৰিব। ভাবোঁতে ভাবোঁতে নিজৰ অজ্ঞাতে চকুৰ কোণেৰে এটোপাল অশ্রু বৈ আহে।\nঘৰটো বৰ অন্ধকাৰ। চাৰিও কাষে কিছুমান মুখাপিন্ধা মানুহৰ পায়চাৰি। মূৰৰ ওপৰত কিবা এটা জলমলাই জ্বলি আছে। চাৰিওফালৰ ফেনাইলৰ গোন্ধত গা কোঁচমোচ খাই আহে। লাহে লাহে সংজ্ঞা হেৰুৱাই পেলালে ৰাজিয়াই।\nকোনোবাই হয়তো কান্দিছে। সেই কান্দোনে যেন ৰাজিয়াকেই মাতিছে। ৰাজিয়াৰ বাবেই যেন কান্দিছে। বৰ কষ্টেৰে চকু মেলিলে ৰাজিয়াই। চকু মেলি নিজেই কান্দিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। দহ মাহৰ পিছত নিজৰ ভিতৰৰে আৰু এটি প্রাণ তাইৰ সন্মুখত। হঠাৎ ভাৱ হ’ল এই শিশুটোৰ বাবে তেওঁ যেন সকলো দিব পাৰে। সকলো ত্যাগ কৰিব পাৰে। নার্চে শিশুটিক ৰাজিয়াৰ কোলাত দিয়াৰ লগে লগে কান্দিবলৈ ধৰিলে। এই কান্দোন আনন্দৰ কান্দোন, সুখমিশ্রিত কান্দোন। শিশুটিক বুকুৰ মাজলৈ সজোৰে সাৱটি ধৰিলে, লগে লগে বুকৰ মাজেৰে এক হিমশীতল বতাহ বৈ গ’ল ৰাজিয়াৰ।\nআজিকালি ৰাজিয়াই বৰকৈ বাহিৰলৈ নোলায়। স্কুলৰ চাকৰিটোও এৰি দিছে। স্বামী আৰু সন্তানক লৈয়েই তাইৰ পৃথিৱী। বহুতে চাকৰিটো এৰিবলৈ খুব মানা কৰিছিল কিন্তু তাই কাৰো কথা নুশুনিলে। বোলে ‘মোৰ সোণৰ বাবে চাকৰি কি সকলো এৰি দিব পাৰোঁ’। ৰফিক চাহেবেতো মাজে জোকাবলৈ কয়, ‘মোকো এৰিব পাৰিবানে’। ৰাজিয়াই মিচিকি হাঁহি মাৰি কয়, ‘মোৰ বাবাৰ কাৰণে দুনীয়াখনকে এৰি দিব পাৰোঁ, খোদাই যেন মোৰ আয়ুসেৰে তাক পৰমায়ু দিয়ে’।\nৰাজিয়াৰ আয়ুয়ে ল’ৰাক বচালে, কিন্তু গিৰীয়েকক বচাব নোৱাৰিলে। মানুহটোৱে ঘৰতে বহি পেপাৰ পঢ়ি আছিল, হঠাৎ বোলে বুকুত বিষ। এগিলাচ পানী খুজিলে। ৰাজিয়াই ল’ৰাক খুৱাই আছিল। ক’লে ‘আহিছো ৰব’৷ অলপ পাছতে আহি দেখে স্বামীৰ নিঠৰ দেহ৷ ৰফিক চাহেবে ঢুকুৱাৰ আগেয়ে তেনে একোৱেই দি যাব নোৱাৰিলে ৰাজিয়াক। সেয়ে স্কুলৰ চাকৰিটো আকৌ ল’ব লগা হ’ল মাত্র ল’ৰাৰ ভৱিষ্যতলৈ চাই। ভাগ্যে স্কুলখন ঘৰৰ কাষতেই, নহ’লে বাবুক কোনে চালেহেঁতেন! স্কুলৰ টিফিনৰ সময়ত যেতিয়া সকলো টিচাৰে লান্স কৰে বা গল্প মাৰে, তেতিয়া ৰাজিয়া বেগমে দৌৰ মাৰে ঘৰলৈ। সকলোৱে অবাক হয়, ৰ’দ নাই বৰষুণ নাই, এই মানুহজনীয়ে পাগলৰ নিচিনাকৈ খোজ কাঢ়িয়েই ঘৰৰ পৰা ঘূৰি আহেগৈ। মাইকী মানুহ বুলিহে দৌৰি আহিব নোৱাৰে। বিলাসিতা কৰিবলৈ টকাও নাই যে ৰিক্সাত উঠি আহিব। কাম কৰিবলৈ ছোৱালী এজনী থৈছে, কিন্তু কাম কৰা ছোৱালীৰ ওচৰত বুকুৰ ধনক এৰি আহি শান্তি নেপায়। সেইবাৰ বাবুৰ যেতিয়া মেলেৰিয়া হৈছিল, ৰাজিয়াই দিনে-ৰাতিয়ে সাৰে থাকি বাবুৰ ওচৰতে বহি থাকে। বিশ দিনৰ মূৰত দেখা গ’ল ৰাজিয়াৰ চকুৰ তল ক’লা পৰিছে। সকলোৱে ক’লে, ‘এই মানুহজনী নির্ঘাত পাগলী হ’ল’। নহ’লেনো নিজৰ শৰীৰৰ লগত এনে নিষ্ঠুৰতা কৰেনে। কিন্তু হাঁহি হাঁহি ৰাজিয়াই কয়, ‘মোৰ বাবাটো ভাল হ’ল তেতিয়া ৰেষ্ট ল’ম নহয়’।\nআজি ৰাজিয়াৰ বৰ ফূর্তিৰ দিন, ল’ৰাই আজি এইচ এচ এল চি পৰীক্ষাত ষ্টেন্ড কৰি পাছ কৰিছে। ৰাতিপুৱাৰে পৰা খবৰ কাগজৰ মানুহে ঘৰত ভিৰ লগাইছেহি। ৰাজিয়া দৌৰি ওলাল বজাৰলৈ, মিঠাই আনিবলৈ।\n‘মা তুমি ক’লৈ যোৱা’?\n‘মিঠাই নানিলে হ’বনে অঁকৰা’।\n‘টকা দিয়া মইয়ে লৈ আহোঁগৈ’।\n‘অঁকৰা ল’ৰা, তই মিঠাই আনিবলৈ গ’লে মানুহে কি বুলিব’? ষ্টেন্ড কৰা ল’ৰাই বজাৰলৈ যাই নেকি।\n‘মা তুমিযে কি কোৱা। কোনোদিনাই মোক বজাৰ কৰিবলৈ নিদিলা’।\n‘আৰে অঁকৰা, মই যেতিয়া বুঢ়ী হ’ম তেতিয়াতো তয়েই কৰিব লাগিব, আৰু মই বহি বহি খাম’। এই বুলি কৈ ফূর্তিত ফাটি যায় ৰাজিয়া।\nবজাৰলৈ যোৱাৰ পথত ৰাজিয়াৰ চকুৰে চকুলোৰ নিজৰা বৈ আহে। আজি ৰাজিয়াতকৈ আৰু কোনো সুখী নাই এই পৃথিৱীত। নিজে নেখাই-নবৈ, ধাৰ-ধুৰ কৰি এই ল’ৰাটোক মানুহ কৰিছে। আজি আৰু কি বিচাৰিবলৈ আছে ৰাজিয়াৰ।\nৰাজিয়াৰ স্কুলৰ হেডমাষ্টৰৰ ল’ৰা আমেৰিকাত থাকে। ৰাজিয়াৰ খাটনিত বাবুৰ বাবে এটা স্ক’লাৰশ্বিপ ঠিক কৰি দিলে। মাত্র বিমান যাত্রাৰ ভাৰা আৰু প্রথম চেমিষ্টাৰৰ বাবে পাঁচ লাখ টকা দিব লাগিব। কাকো নোকোৱাকৈ ৰাজিয়াই তাইৰ সকলো গহনা-গাঁঠৰি বিক্রি কৰি দিলে, আনকি শেষ সম্বল গাঁৱৰ ভেটিটোও। নাকফুলি, কাণৰ দুল, খাৰু সকলো। বাবুৱে সুধিলে, ‘মা তোমাৰ নাক খালি কিয়’?\n‘ক’ৰবাত হেৰাই থাকিল অ’ বোপাই’ ।\nবাবুৱে এক অবিশ্বাসী দৃষ্টিৰে মাকৰ ফালে চাই ৰয়। ৰাজিয়াই ল’ৰাৰ ওচৰৰ পৰা পলাই সাৰিবলৈ চেষ্টা কৰে।\nআজি বাবু গ’লগৈ। ৰাজিয়াই ঘৰৰ ভিতৰত চটফটাই বাবুৰ পুৰণা কাপোৰবোৰ বুকুত সাৱটি কান্দিবলৈ ধৰে। বাবুৰ পচন্দৰ খাদ্যবোৰ আজিকালি আৰু নাৰান্ধে ৰাজিয়াই। বাবুৰ পঢ়াৰ টেবুলত মুখ গুজি বহি থাকে, টেবুলখনত বহিলেই বাবুৰ গন্ধ পোৱা যায়। বাবুৰ হাতৰ আখৰত হাত বুলাই বাবুৰ হাতৰ পৰশ লবলৈ চেষ্টা কৰে।\n*চাৰি বছৰৰ পাচত*\nবাবু ঘূৰি আহিছে। কিবা যেন অলপ বদলি হৈ গৈছে। আগৰ দৰে আৰু বেছি কথা নকয়। হ’বৰে কথা, ইমান দিন বাহিৰত থাকি পঢ়ি আহিছে, অকনমানতো এনেকুৱা হ’বই। ৰাতি খাবলৈ বহোঁতে বাবুৱে ক’লে, তাক অলপ টকা লাগে, ব্যৱসায় আৰম্ভ কৰিব বোলে। ৰাজিয়াই ক’লে, ‘চিন্তা নকৰিবি, মই চব ব্যৱস্থা কৰি দিম’।\nপ্রভিডেণ্ড ফান্দৰ সকলো টকা বাবুৰ হাতত তুলি দিলে ৰাজিয়াই। বাবুৰ মুখত হাঁহি দেখি বুকু ভৰি গ’ল ৰাজিয়াৰ, ‘ল’ৰাটোৱে ইমান ধুনীয়াকৈ কেনেকৈযে হাঁহেঁ’।\nবাবুৰ বিয়াও হৈ গ’ল। বাবুৰ নিজৰ পচন্দৰ ছোৱালী। ল’ৰা সুখী হ’লেই হ’ল- ৰাজিয়াই ভাবিলে।\nবাবুৰ বিয়া হৈ যোৱা তিনিমাহ হ’ল। আজিকালি আৰু বাবুৱে মাকৰ লগত নাহাঁহে, কথাই কথাই ধমকহে মাৰে। বাবুৰ বোৱাৰীতো আৰু একাঠী চৰাহে। বোলে, শাহুৱেকৰ হতুৱাই ঘৰৰ সকলো কামবন কৰোৱাব। কাম কৰা ছোৱালীজনীক বিদায় দিয়া হৈছে।\nআজি ৰাজিয়াৰ বিচাৰ চলিছে। দোষ? ঘৰত এটা পার্টি আছিল, ৰাজিয়াই ৰান্ধিবলৈ গৈ মাংস পুৰি নিয়ালে। সকলো গুছি যোৱাৰ পাচত বাবু আৰু বাবুৰ পত্নীয়ে মিলি ৰাজিয়াক ভালকৈ কথা শুনালে। ৰাজিয়াৰ এটা সময়ত ধৈর্যৰ সীমা চেৰাই গৈ বোৱাৰীয়েকক টান কথা শুনাই দিলে। বচ, স্ত্রীক ভালৰি বোলাবলৈ গৈ বৃ্দ্ধ মাকক ৰাতিৰ অন্ধকাৰত ঘৰৰ পৰা উলিয়াই দিলে অমানুহ পুত্রই।\nৰাজিয়াৰ কান্দোন শুনি চুবুৰীয়া হিন্দু পৰিয়ালটোৱে তাইক কিছুদিনৰ বাবে ঠাই দিলে। তেওঁলোকে বাবুৰ সৈতে এই সম্পর্কে কথা পতাত বাবুৱে স্পষ্টকৈ কৈ দিলে যে ৰাজিয়াৰ আৰু এই ঘৰত ঠাই নাই। বাধ্য হৈ হিন্দু পৰিয়ালটোৱে ৰাজিয়াক বৃদ্ধাশ্রমত থৈ আহিলেগৈ।\nসকলো ভালপোৱা আৰু ত্যাগৰ প্রতিদান বাবুৱে একেদিনেই দি দিলে তাৰ একমাত্র মাক ৰাজিয়াক ।\nএইটো কোনো গল্প নহয়। এইটো এটা বাস্তৱ ঘটনা। এটা সন্তানক গোটেই জীৱন তুলিতালি ডাঙৰ কৰিলে, সি বিয়াৰ পাছত কেনেকৈ তাৰ আপোন মাকক পাহৰি যায়? সন্তান কিয় এনে হয়? ইয়াৰ উত্তৰ জানো আছে কাৰোবাৰ ওচৰত ? ধিক সেই অমানুহবোৰ।\n( এটা বাংলাদেশী গল্পৰ আধাৰত )\n← কৃতিত্ব: প্লাৱন ভূঞা\nঅশৰীৰী অট্টহাস্য: ঈশান জ্যোতি বৰা →


Flipkart ৰ Big Diwali Sale কাইলৈৰ পৰা আৰম্ভ হ'ব !– News18 assam\nঅনলাইন শ্বপিং প্লেটফৰ্ম ফ্লিপকাৰ্ট (Flipkart) তেতিয়া এটা ডাঙৰ দেৱালী বিক্ৰী লৈ আহি আছে। ফ্লিপকাৰ্টৰ বিগ দেৱালী বিক্ৰী ২৮ অক্টোবৰ, ২০২১-ৰ পৰা আৰম্ভ হ'ব আৰু ৩ নৱেম্বৰলৈকে চলিব।\nLast Updated : October 26, 2021, 23:34 IST\nঅনলাইন শ্বপিং প্লেটফৰ্ম ফ্লিপকাৰ্টে (Flipkart) এক ডাঙৰ দিপাৱলী অফাৰ লৈ আহি আছে। ফ্লিপকাৰ্টৰ বিগ দেৱালী বিক্ৰী ২৮ অক্টোবৰ, ২০২১-ৰ পৰা আৰম্ভ হ'ব আৰু ৩ নৱেম্বৰলৈকে চলিব। এইটোও বুজিব পাৰি যে বিক্ৰীটো কাইলৈ ২৭ অক্টোবৰৰ নিশা ১২ বজাত আৰম্ভ হ'ব, আৰু ৩ নৱেম্বৰৰ নিশা ১২ বজালৈকে চলিব। ফ্লিপকাৰ্টে আগতে ১৭ অক্টোবৰত বিগ বিলিয়ন চেলৰ আয়োজন কৰিছিল। এতিয়া, দেৱালীৰ আগতে, ফ্লিপকাৰ্ট প্লাছৰ সদস্যসকলে ২৭ অক্টোবৰৰ পৰা বজাৰ কৰিবলৈ প্ৰৱেশাধিকাৰ পাব, আগদিনা, অৰ্থাৎ তেওঁলোকে আজি ৰাতি ১২ বজাৰ পৰা বজাৰ আৰম্ভ কৰিব পাৰে।\nএছ.বি.আই. কাৰ্ডত ১০% ৰেহাই\nফ্লিপকাৰ্ট দেৱালী বিক্ৰীয়ে মোবাইল, টিভি বিক্ৰীত বহুতো ৰেহাই আৰু ইএমআই বিকল্প লাভ কৰিবলৈ গৈ আছে। গ্ৰাহকসকলে এছ.বি.আই. কাৰ্ডত (SBI Cards) 10% ৰেহাই লাভ কৰিছে। ফ্লিপকাৰ্টে এই বিক্ৰীত স্মাৰ্টফোনত ৮০ শতাংশলৈকে শক্তিশালী ৰেহাই আগবঢ়াইছে। ই শ্বাওমি, এপল (Apple) আৰু ৰিয়েলমি (Realme)ৰ দৰে কোম্পানীৰ মোবাইলত ডাঙৰ অফাৰ আগবঢ়ায়।\nFirst published: October 26, 2021, 23:29 IST\nBig DiscountFlipkartFlipkart offeronline shoppingSmartphones


বসন্তৰ অক্লান্ত হেঁপাহ - Hourly Times\nApril 18, 2020000 1 min2yrs 87\nমাথোঁ পদূলিলৈ অবুজ চাৱনি\nএক ব্যাকুল শিহৰণ জাগে মনত\nনোপোৱা বেদনাৰ যন্ত্ৰণাত\nতোমাৰ গৰম উশাহত\nমই জ্বলন্ত ম’ম এডাল হ’ব বিচাৰো\nবসন্ত বাৰু তোমাৰ ৰিহাৰ আঁচলখন\nউতনুৱা কৰা তৰুণ সূৰ্য্য নেকি ?\nবসন্ত বাৰু ইমান যন্ত্ৰণা নে?\nকাঁইটৰ আচৰ্ ত ওলোৱা\nতেজ ৰঙা সূৰুযটোৰ দৰে


‘বিস্ময়’ৰ সম্পাদক শ্ৰী শশী ফুকনদেৱৰ সৈতে সাক্ষাৎকাৰ | Xahitya.Org\n[এই মাহৰ সাহিত্য ডট্ অৰ্গৰ সাক্ষাৎকাৰ শিতানৰ বাবে আমি কাষ চাপিছিলো জনপ্ৰিয় মাহেকীয়া আলোচনী ‘বিস্ময়’-ৰ সম্পাদক শ্ৰী শশী ফুকন ডাঙৰীয়াৰ । সত্তৰ দশকৰ শেষৰফালে আৰম্ভ হোৱা এক যাত্ৰাই আজি পঞ্চাছতম বৰ্ষত ভৰি দিওঁ দিওঁ। তেনে এক ক্ষণত, তেওঁৰ এই সফল দীঘলীয়া যাত্ৰাৰ অন্তৰ্ভুক্ত ঘাত প্ৰতিঘাতৰ কাহিনীবোৰ তেওঁৰ পৰাই জানোচোন আহক – ]\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ: আপোনাৰ শৈশৱৰ কথাৰ পৰাই আৰম্ভ কৰো। সেইখিনি অলপ জনাব নেকি?\nশশী ফুকন: মোৰ জন্ম বিশ্বনাথ চাৰিআলিত। তেতিয়া বিশ্বনাথ চাৰিআলি দৰং জিলাৰ অন্তৰ্ভুক্ত চাৰিটা আলিৰে সৰু এক ব্যৱসায়িক কেন্দ্ৰ।তাৰ পৰা এক কিলোমিটাৰ দূৰৈৰ টেঙাবৰি গাঁৱত মোৰ ঘৰ। মোৰ ককাৰ নাম আছিল স্বৰ্গীয় ভূধৰ শৰ্মা ফুকন। দেউতা স্বৰ্গীয় চন্দ্ৰভা শৰ্মা ফুকন।মই প্ৰাইমেৰী স্কুল ঘৰৰ পৰা প্ৰায় দুই কিলোমিটাৰ দুৰৈত খোজকাঢ়ি গৈ পঢ়িছিলো।একেদৰে হাইস্কুল আছিল তিনি চাৰি কিলোমিটাৰ মান দূৰৈত। ১৯৬৪ চনত হায়াৰ চেকেণ্ডেৰী পাছ কৰিলো। আমি আছিলো হায়াৰ চেকেণ্ডেৰী পাছ কৰা দ্বিতীয় বেটচ্ আৰু আমাৰ স্কুলৰ প্ৰথম।৬৪ চনত গুৱাহাটীলৈ বি এচ চি পঢ়িবলৈ আহি প্ৰাগজ্যোতিষ কলেজত নাম লগালো। কিন্তু স্বাস্থ্যজনিত কাৰণত উক্ত ডিগ্ৰীটো লোৱা নহ’ল। সেই পঢ়ি থকা সময়তে ১৯৬৮ চনত আমি যেতিয়া দুজন বন্ধু ভাড়া ঘৰ এটাত আছিলো তেতিয়া এখন নতুন আলোচনী উলিওৱাৰ প্ৰস্তাৱ পাইছিলো। সেই প্ৰস্তাৱ আহিছিল আমাৰ ভাড়াঘৰৰ মালিকৰ লৰা উমেশ বৈশ্যৰ পৰা। বোধকৰো আমাৰ কিতাপ আলোচনী পঢ়াৰ চখ দেখিয়েই তেওঁ হয়তো ভাবিছিল এওঁ ভাল সাহিত্যিক বুলি আৰু সেয়ে সেই প্ৰস্তাৱ দিছিল । পিছে চখ আছিল যদিও ইচ্ছাটো নাছিল। ভাবিছিলো পাৰিম জানো আলোচনী এখন সম্পাদনা কৰিব! তেতিয়া মই কলো যে আলোচনী প্ৰকাশৰ বিষয়ে মই একো নাজানো কিন্তু মই আপোনাক এজন মানুহৰ ওচৰলৈ লৈ যাম।সেই মানুহজন আছিল শ্ৰী নিত্যানন্দ তামুলী, তেখেতৰ ভাতৃ শ্ৰী শান্তনু তামুলী, যি হ’ল মৌচাকৰ সম্পাদক আৰু এতিয়া পৰিচিত সাহিত্যিক। শান্তনু এক বছৰ জুনিয়ৰ আছিল আৰু পঢ়া শুনাত আমাতকৈ ভাল আছিল। বন্ধুত্ব হ’ল, সেই সূত্ৰে শান্তনুৰ ঘৰলৈ গৈছিলো আৰু আত্মীয়তা বাঢ়িল। আত্মীয়তা বাঢ়িল নিত্যানন্দ দাৰ সৈতেও যাক আমি ককাইদেউ বুলি মাতিছিলো। আলোচনীৰ কথাটো ককাইদেউক কওঁতে তেওঁ ক’লে আলোচনী ওলোৱাটো কিমান টান কাম আৰু লগতে তাৰ পজিটিভ আৰু নিগেটিভ দিশসমূহ। তেতিয়া বন্ধু উমেশ বৈশ্যই আমাক ক’লে যে, চিন্তা কৰিব নালাগে । টকা পইচাৰ কোনো অসুবিধা নহয় ,মই উলিয়াম আপোনালোক আগবাঢ়ক। প্ৰথম অলপ থেৰোগেৰো কৰিছিলো যদিও জোৰকৈ ধৰাত আলোচনী উলিওৱাত লাগি গ’লো। মোৰ কোনো অভিজ্ঞতা নাছিল, নিত্যানন্দ ককাইদেউৰ আছিল,শান্তনুৰ লেখা মেলা কৰাৰ অভিজ্ঞতা আছিল। আমি তিনিও লাগিলো, নাম এটা থিক কৰিলো ‘সময়’, মাহে মাহে ওলাব।\nতেতিয়াৰ দুই এজন প্ৰখ্যাত সাহিত্যিকে দুই এক লেখা দিলে আৰু সময়ৰ প্ৰথম সংখ্যাটো প্ৰকাশ হ’ল। কিন্তু অতি দুখৰ কথা যে প্ৰথম সংখ্যাৰ যিখিনি কপি আছিলে সেইখিনি ল’বলৈ প্ৰকাশকৰ টকাৰ অভাব হ’ল।আমি কোনোমতে কিবা কিবি কৰি এশ মান কপি ল’লো আৰু বজাৰত দিলো। লগতে ধৰি ল’লো যে ইয়াৰ আৰু দ্বিতীয় সংখ্যা নোলায়। তাতে এটা কথা হ’ল যে সেই আলোচনীখনত আমি এজন লেখকৰ কথা লিখিছিলো, শিৰোনামটো আছিল এজন নিৰুদ্দিষ্ট লেখকৰ কথাৰে। শৰৎ গোস্বামী নামৰ এজন অদ্ভুত চৰিত্ৰৰ ব্যক্তি আছিল। তেখেতে জীৱিকাৰ কাৰণে সৰু সৰু কাহিনী লিখি সৰু সৰু পুস্তিকা চপাই কটন কলেজৰ হোষ্টেল বা পানবজাৰ চাৰিআলিত বিক্ৰী কৰে আৰু যি দুই এটকা পায় তাৰে হয়তো ৰুটি এখন খালে নাইবা চাহ একাপ খালে। ভাত খোৱাটোও বৰ ধৰাধৰি নাছিল কিন্তু চিনেমা নোচোৱাকৈ থকা নাছিল৷ ৰাতিটো ৰেল ষ্টেচনতে পৰি থাকে।তেখেতৰ লগত আমাৰ যোগাযোগ হ’ল আৰু আমি তেওঁৰ পৰা এটা পাণ্ডুলিপি পালো। আমি লিখিলো যে অহা সংখ্যাত সেই পাণ্ডুলিপি আমি ছপা কৰিম। এই যে কেইশমান কপি আমি বিলাই দিছিলো তাৰে কেইখনমান কপি যোৰহাট গৈ পাইছিলগৈ আৰু যোৰহাটৰ বাছষ্টেণ্ডত থকা কিতাপৰ দোকানত ওলমি আছিল। এনেতে এদিন শৰৎ গোস্বামীয়ে বিহপুৰীয়াৰ পৰা যোৰহাট পাই আলোচনীৰ কপিটো দেখিলে আৰু পঢ়ি খুব আনন্দিত হ’ল আৰু আহি আমাৰ ঘৰ পালেহি। ক’লে যে ফুকন দেউ বৰ ভাল হৈছে এতিয়া এইখন আমি উলিয়াব লাগে। মই কলো, কেনেকৈ ওলাব, প্ৰকাশকেই হাত ডাঙি দিলে৷ তেতিয়া তেখেতে নিজেই প্ৰকাশক বিচাৰি চলাথ কৰিলে আৰু এমাহ দুমাহৰ ভিতৰত এজন প্ৰকাশক পালে। নতুন ডেকা ল’ৰা, ব্যৱসায়ত নামি প্ৰেছ এটা খুলিছে। তেওঁৰ পান বজাৰৰ আড্ডাতে যেতিয়া গোস্বামীয়ে আলোচনীখনৰ কপি এটা দি প্ৰস্তাৱটো আগবঢ়ালে তেতিয়া ল’ৰাজনে ক’লে যে ঠিক আছে এবাৰ মোক লগ ধৰিবলৈ কওক। আমি গৈ তেখেতক লগ ধৰিলো। তেখেতৰ নাম যোগেশ শৰ্মা। তেখেত মান্তি হ’ল যে দ্বিতীয় সংখ্যা উলিয়াব, কিন্তু প্ৰকাশক জনে প্ৰথমে চৰ্ত দিলে যে ইমান পইচা মোক লাগিব। তেতিয়া শৰ্মাই কলে যে মৰা হাতী এটা ইমান দাম দি মই কিয় কিনিম, তাতকৈ এটা কাম কৰা যে নতুন নাম এটা ঠিক কৰা। অহা জানুৱাৰীৰ পৰা আমি নতুনকৈ প্ৰকাশ কৰিম।সেইটোয়ে হ’ল, নামটো থিক কৰাৰ কথা ভাবোতেই সময়ৰ লগত ৰজিতা খোৱা বিস্ময়ৰ নামটো মনলৈ আহিল। সেই নামটো লিখি আৰু তলে ওপৰে আৰু বহুকেইটা নাম লিখি আমি ড০ ভবেন্দ্ৰনাথ শইকীয়া চাৰৰ ওচৰলৈ গ’লো। চাৰক কাহিনীটো ক’লো, চাৰে চিধাই পেনটো লৈ বিস্ময়ত আঁক মাৰিলে। গতিকে সেয়ে বিস্ময়ৰ আৰম্ভণি।আৰু নামাকৰণ শইকীয়া চাৰেই কৰাৰ নিচিনা। আমি কামত লাগি গ’লো। সেই সময়ত আমাৰ বন্ধু বীৰেন্দ্ৰ কুমাৰ লহকৰ, শান্তনু তামুলী, নিত্যানন্দ তামুলী ককাইদেউ,প্ৰত্যেকেই কি দৰে প্ৰবন্ধ বিচাৰিব লাগে, গল্প বিচাৰিব লাগে পৰিকল্পনা কৰিলো। আৰু সেই মতেই আলোচনীখনৰ প্ৰথম সংখ্যাৰ সমলখিনি গোট খাইছিল।বীৰেন লহকৰৰ বন্ধু সুৰেন্দ্ৰ কুমাৰ শৰ্মাৰ পৰা এটা গল্প আনিলো যিটো পঢ়ি চাই তামুলী ককাইদেৱে কলে যে এইটো উপন্যাস কৰিলে ভাল হ’ব গতিকে ধাৰাবাহিক এখন উপন্যাস হ’ল। এনেকৈয়ে প্ৰথম সংখ্যাটো ছপা হ’ল। এতিয়া প্ৰয়োজন হ’ল এটা কভাৰৰ যিটো অঁকা কথা আছিল প্ৰ্খ্যাত চিত্ৰকৰ বেণু মিশ্ৰই। পিছে তেতিয়াই তেওঁ চাকৰিৰ সংক্ৰান্তত দিল্লীলৈ এক মাহ মানৰ বাবে যাব লগা হ’ল । আমি কভাৰটোৰ কথা ভাবি মূৰে কপালে হাত দিলো । পিছে তামুলী ককাইদেউ অভিজ্ঞ মানুহ, তেখেতে চিন্তা কৰা নাই। বেণু মিশ্ৰই আমাক এটা লেটাৰ হেডৰ ডিজাইন কৰি দিছিল। তাত বিস্ময়ৰ নামটো আৰু লগতে এটা মেকুৰীৰ ল’গ’ আঁকি দিছিল। তামুলী ককাইদেৱে কাগজ এখনত সেইটো আঠা লগালে আৰু সাপ্তাহিক নীলাচল নামৰ কাকতত প্ৰকাশ হোৱা তথা বেণু মিশ্ৰই ডিজাইন কৰা জুৱেলাৰীৰ বিজ্ঞাপন এটা কাটি আনি লগাই দিলে, এটা বাই-কালাৰ ডিজাইন হৈ গ’ল। ছপা হৈ অহাৰ পিছত দেখিছো এখন সুন্দৰ কভাৰ সৃষ্টি হ’ল। কভাৰ যে এনেকৈয়ে ডিজাইন কৰে সেয়া প্ৰথম দেখিছিলো।\nএটকা দাম আছিল, নব্বৈ পৃষ্ঠাৰ প্ৰথম সংখ্যা। জানুৱাৰী ১৯৬৯ চন। এহেজাৰ কপি চপোৱা হৈছিল আৰু এক মাহৰ পৰিৱৰ্তে দুই মাহৰ অন্তৰত আমি আলোচনীখন প্ৰকাশ কৰাটো স্থিৰ কৰিছিলো। যোগেশ শৰ্মা দেৱে এটা কথা কৈছিল যে মই নতুনকৈ প্ৰেছ খুলিছো, এই মেচিনটোত আমি ৰেইলৱেৰ ফৰ্ম চপাও। এতিয়া যদি আলোচনীৰ কাৰণে এই কামত বাধা আহে তেন্তে আলোচনী মই আৰু নচলাওঁ, এবছৰ মই চলাই দিম লাভে লোকচানে। আৰু আমাৰে দুৰ্ভাগ্য যে আলোচনীখন মানুহে চিনি পোৱা হওঁতেই তেওঁ ক’লে যে মই আৰু নোৱাৰিম চলাব। তেতিয়ালৈ চাৰি পাঁচটামান সংখ্যা ওলাইছিল মাত্ৰ। আমি পুনৰ সমস্যাত পৰিলো, পিছে সোনকালেই এটা উপায় ওলাল। যোগেশ শৰ্মাৰ ঘৰ আছিল নলবাৰীত আৰু প্ৰখ্যাত প্ৰকাশক তথা প্ৰেছৰ মালিক মুনিন্দ্ৰ নাৰায়ন দত্ত বৰুৱাৰ ঘৰো আছিল নলবাৰীতে। তেওঁ পূৰ্বেই যোগেশ শৰ্মাক কৈছিল যে যোগেশ তোমাৰ আলোচনীখন ভাল হৈছে হে, কিবা অসুবিধা হ’লে মোক কবাচোন। এতিয়া অসুবিধাটো হ’লেই আৰু সেয়ে যোগেশ শৰ্মাই আমাক লৈ গ’ল তেওঁৰ কাষলৈ। তেখেতে ক’লে ঠিক আছে বাৰু মই চলাই দিম, পিছে মোৰো এটা চৰ্ত আছে। মোৰ এই নীলাচল কাকতখন দেখিছা নহয়। এবছৰ হৈছে আৰু এই এবছৰে মই ইমান হাজাৰ টকা লোকচান ভৰিছো। গতিকে মোৰো যদি কিবা অসুবিধা হয় তেন্তে মইও এবছৰতকৈ অধিক চলাব নোৱাৰিম। ক্ৰমান্বয়ে আলোচনীখনৰ অৱস্থাটো ভাল হৈছে, এহাজাৰ কপিৰ পৰা আহি পাঁচহাজাৰ হৈছে আৰু জানুৱাৰী ১৯৭০ চনৰ পৰা মাহেকীয়া হৈছে আলোচনীখন। এতিয়া মাহেকীয়া সংখ্যা সাতটা নে আঠটা হওঁতেই তেওঁৰো অসুবিধা আৰম্ভ হ’ল। তেওঁ ক’লে মইতো কৈছিলোয়েই, এতিয়া মই আৰু এবছৰহে চলাম; তোমালোকে যি কৰা কৰা। এতিয়া আমি আৰু কি কৰিম, আমিতো পঢ়িবলৈ অহা ল’ৰাহে আছিলো। আগতে ঘৰৰ পৰা বিশ টকা, ত্ৰিশ টকা মনিঅৰ্ডাৰ আহে এতিয়াটো সেইটোও নাই। আমাৰ অবস্থা বুজি তেতিয়া দত্ত বৰুৱাই শেষত ক’লে যে ঠিক আছে এটা সংখ্যা মই তোমালোকক উলিয়াই দিম, তোমালোকে কেৱল কাগজটো কিনি দিলেই হ’ব। কিন্তু পিছৰ মাহত তোমালোকে আগৰ সংখ্যাৰ পেইমেন্ট দিব লাগিব। আমি সন্মত হ’লো। মোৰ মেচ মেট মোহিনী বৰুৱাৰ দেউতাক স্কুলৰ হেডমাষ্টৰ আছিল যাৰ নাম আছিল লক্ষীধৰ বৰুৱা। তেওঁ মোক খুব ভাল পাইছিল, নিজৰ ল’ৰাতকৈও অধিক ভাল পাইছিল। মই তেওঁৰ ওচৰলৈ গৈ আমাৰ কাহিনী ক’লো, তেতিয়াই তেওঁ পাঁচ হাজাৰ নে দহ হাজাৰ কিবা এটা টকা দিলে। সেইটোয়ে হৈছিল আমাৰ পুঁজি। বাকী দুই চাৰি পইচা বিজ্ঞাপনৰ পৰাও আহিছিল। আমাৰ নিজৰ ফালৰ পৰাও বিশেষ খৰচ নাছিল। চিটি বাছত অহা যোৱা কৰো, ফাঁচী বজাৰত কাগজ কিনো আৰু সেই কাগজ দমৰ ওপৰতে বহি আমি মালিগাঁওলৈ আহো। তেনেকৈয়ে আমাৰ বিস্ময় চলিল আৰু এটা সময়ত বিস্ময় আমাৰ সম্পূৰ্ণ নিজা হ’ল। ১৯৭৩ চনত ভৰলুমূখত আমি সৰু প্ৰেছ এটা খুলি আমাৰ অফিচটো তালৈকে স্থানান্তৰিত কৰো। সময়ৰ লগে লগে পৰিৱৰ্তন আহিল, আমাৰ অফিচৰ স্থানো সলনি হৈ থাকিল। প্ৰথমে ব্যৱহাৰ কৰা হেণ্ড কম্পজদ মেচিনৰ পৰা অফচেটলৈ আহিলো। কম্পিউটাৰ কম্পজদ আৰম্ভ হ’ল। এইদৰেই আৰু আহি আহি আজি আমি পঞ্চাছ বছৰত ভৰি দিছোহি।\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ: এই পঞ্চাছ বছৰৰ ভিতৰত আটাইতকৈ ভাল লগা মূহুৰ্তটো কি আছিল?\nশশী ফুকন: প্ৰতিটো মূহুৰ্তই ভাল লগা। কাৰণ যি সময়ত আমাৰ দুৰ্যোগ আছিল সেই সময়তো আমাৰ আনন্দ আছিল। দুৰ্যোগ স্থায়ী নাছিল, মন বেয়া লাগিছিল যদিও হতাশ হৈ পৰা নাছিলো।\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ: টাৰ্ণিং পইন্ট বুলি কোনটো মুহূৰ্তক গণ্য কৰে?\nশশী ফুকন: বিস্ময় এক বছৰ হওঁতেই যেতিয়া যোগেশ শৰ্মাদেৱে নোৱাৰো বুলি ক’লে সেইটো এটা বৰ শংকাৰ সময় আছিল। তাৰ পিছত দত্ত বৰুৱাই যেতিয়া কৈছিল যে মই নোৱাৰো তোমালোকে যি কৰা কৰা সেইটোও এটা সংকটৰ সময় আছিল। মোৰ ভাৱ হৈছিল যে মই এইবোৰ নকৰি বি এচ চি পাছ কৰি ঘৰলৈ ঘূৰি যোৱা হ’লে স্কুলৰ শিক্ষক হৈ জীৱন কটাব পাৰিলো হয়। সেই সময়ত স্কুলৰ শিক্ষক হোৱাটো এটা আকাংক্ষ্যাৰ চাকৰি আছিলে। অনিশ্চিত ভৱিষ্যতৰ চিন্তাই মনটো তেতিয়া শংকিত কৰি তুলিছিল।\nআনন্দৰ মুহূৰ্তও বহুত আছিল, একেষাৰে কোনো বিশেষ এটাৰ কথা কবলৈ অলপ অসুবিধা। কপিৰ সংখ্যা এক হাজাৰৰ পৰা বাঢ়ি দহ হাজাৰ হওঁতে, দহ হাজাৰৰ পৰা বাঢ়ি এক লাখ হওঁতে নিশ্চয়কৈ আনন্দ লাগিছিল। কিন্তু সেই আনন্দ বিলাক সেইটো সময়ত যি পৰিমানে আছিল পৰৱৰ্তী সময়ত নাই। কথাটো হ’ল যে ব্যৱসায় ৰূপত চলালে সংকট বহুত সময়ত আহে পিছে সংকট পাৰ হৈ যোৱাৰ পাছত তাৰ কথা মনত নাথাকে। আলোচনীখন জীয়াই ৰাখিবৰ কাৰণে মানুহৰ গালিও খাইছো, কাৰোবাৰ পৰা টকা ধাৰে আনি সময়ত ঘূৰাই দিব পৰা নাই। কোনোৱে ৰাষ্টাতে কৈছে যে আপুনি গাড়ীখন বিক্ৰী কৰি কিয় টকা খিনি ঘূৰাই দিয়া নাই। সেইবিলাক হজম কৰিছো।\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ: তেনেকুৱা মুহূৰ্তত কেতিয়াবা এৰি দিওঁ যেন অনুভৱ হৈছিল নেকি?\nশশী ফুকন: নাই, এৰি দিওঁ যেন অনুভৱ হোৱা নাই কেতিয়াও। এটা কথা কি, মোৰ এজন বন্ধুয়ে এটা কথা কৈছিল যে তোমাৰ মেচিনটো চলি থাকিব যিকোনো ক্ষেত্ৰতে। সি কৈছিল প্ৰিন্টিং মেচিনৰ কথা, মই কিন্ত ইন জেনেৰেল মেচিন বুলি ধৰি লৈছিলো। এটা ঘটনা হৈছিল ২০০০ চনত, মোৰ তলৰ ভাইজন মৃত্যুশয্যাত। তাক গুৱাহাটীলৈ আনি চিকিৎসা কৰাইছিলো যদিও বচাব নোৱাৰিলো। সেইদিনাখন মই গম পাইছিলো যে সি আৰু বেছি সময় নাথাকে, কেইঘন্টামান পিছতে সি আমাৰ পৰা বিদায় মাগিব। হয়তো সেই ৰাতিলৈকে কিবা এটা হ’ব। এতিয়া মই যদি তাত পোন্ধৰ দিনৰ বাবে বন্দী হৈ যাব লগীয়া হয় তেন্তে আলোচনীখনৰ পৰৱৰ্তী সংখ্যাটো ওলোৱাত সমস্যাৰ সৃষ্টি হ’ব। মই সেই সময়তে সিদিনা অফিচলৈ গৈ মোৰ পেণ্ডিং কাম খিনি কৰিছিলো, সেইখিনি শেষ কৰি কৰি মই চিকিৎসালয়লৈ গৈছিলো আৰু ৰাতিলৈ সি ঢুকাইছিল। তাৰ পৰৱৰ্তী পোন্ধৰটা দিন মই গুৱাহাটীত নাই আৰু তাৰ কৰ্মখিনি কৰি মেলি ঘূৰি আহিছো।\nগতিকে আলোচনীখন কোনো মাহতে কেতিয়াও এটা সংখ্যাও বন্ধ হ’ব দিয়া নাই। তাৰ কাৰণে অনেক কিবাকিবি পৰিস্থিতিৰ সন্মূখীন হৈছো যিবোৰৰ কথা অন্য মানুহে বা ঘৰত গম পালে হয়তো দুখ পাব। মই কিন্তু দুখ পোৱা নাই, ইত ইজ এ পাৰ্ট অৱ দ’ গেম। মই আজি আপোনাক টকা হাজাৰ দিব পৰা নাই, তাৰ বাবে মই দুখী। কিন্তু কাইলৈটো মই দিম। এতিয়া সেই সময়ত মানুহে গালি পাৰিছে, কৈছে আপোনাৰ নিচিনা বদমাচ মানুহ দেখা নাই। পিছত যেতিয়া মই টকাখিনি ঘূৰাই দিলো তেতিয়া কিন্তু কোনেও কোৱা নাই যে আপোনাৰ দৰে ভাল মানুহ দেখা নাই বুলি।\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ: আজিৰ পৰা পঞ্চাছ বছৰ পূৰ্বে যোগাযোগ ব্যৱস্থা উন্নত নাছিল, তথাপিও বিস্ময়ৰ কপি অসমৰ গাঁৱে ভুঞে, চুকে কোণে গৈ পাইছিলগৈ। সেয়া কি দৰে সম্ভৱ হৈছিল?\nশশী ফুকন: বহুত বছৰলৈকে আমাৰ ডিষ্ট্ৰিবিউচনটো ভি পি পি (value payable post)-ৰ যোগেদি হৈছিল। যিটো ব্যৱস্থা আজিকালি নাই। সেই কাৰণে ৰিম’ট স্থান এটাত কপি গৈ পাবলৈ পোন্ধৰৰ পৰা বিশ দিন সময় লাগিছিল। তাৰ পিছত যেতিয়া নাইট চুপাৰবোৰ চলা আৰম্ভ হ’ল তেতিয়া আমি সেই বাছৰ যোগেদি কপিবোৰ পঠোৱা আৰম্ভ কৰিলো। প্ৰায় দহবছৰমান আগৰ পৰা আমি মিডিয়াম আকাৰৰ ট্ৰাক ভাড়া কৰি কপি উজনি অসমলৈ পঠাইছিলো। ব্যবস্থাটো বৰ লাভজনক নাছিল যদিও কপিবোৰ সোনকালে গৈ পাওক বুলিয়েই আমি তেনে কৰিছিলো। তাৰ পিছত যেতিয়া কুৰিয়াৰ চাৰ্ভিছ সেয়া আৰম্ভ হ’ল তেতিয়াৰ পৰা আমি এই চাৰ্ভিচৰ যোগেদিয়ে বিতৰণ কৰো। আগত ট্ৰেইনতো পঠিয়াও, কিন্তু আজিকালি সেই ব্যৱস্থাটো ঠিক নহয়। প্ৰায়ে পেকেট চুৰি হয়। কুৰিয়াৰত খৰচ বেছি হয় যদিও চাৰ্ভিচ ভাল।\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ: বিস্ময়ে এডভেঞ্চাৰ, ৰহস্য, ৰোমান্টিক কাহিনীৰ এটা ধাৰা সৃষ্টি কৰিছিল। এটা সময়ত ৰঞ্জু হাজৰিকা, বৈদুৰ্য্য বৰুৱাৰ ধাৰাবাহিক পঢ়িবলৈ মানুহ ৰৈ থাকে আৰু ‘বিস্ময়’খন দোকানলৈ যোৱাৰ এক সপ্তাহৰ ভিতৰতে শেষ হৈ যায়। সেই পৰিস্থিতিটো আজিকালি নাই, এই কথা লৈ আক্ষেপ কৰে নেকি আপুনি?\nশশী ফুকন: আক্ষেপটো থাকিবই। কেতিয়াবা আমিও চিন্তা কৰো এনে কিয় হৈছে বুলি আৰু সদায় উত্তৰটো একেটাই বিচাৰি পাওগৈ যে টেলিভিচন, ম’বাইল, ইন্টাৰনেট মাধ্যমৰ প্ৰতি বাঢ়ি অহা আসক্তিযেই ছপা মাধ্যমৰ প্ৰতি অনীহাৰ সৃষ্টি কৰিছে। যেতিয়া পঢ়াৰ প্ৰতি আগ্ৰহ নাথাকিব তেতিয়া এক তাৰিখেই গৈ পাওক বা ত্ৰিশ তাৰিখেই গৈ পাওক, একো পাৰ্থক্য নাই।\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ: পঢ়াৰ প্ৰতি ধাউতি কমি গৈছে বুলি আপুনি ক’ব খোজে নেকি?\nশশী ফুকন: কমিছে। ই কেৱল বিস্ময়ৰ ক্ষেত্ৰতে নহয়। অলপতে আমি কিছু বিশিষ্ট আলোচনী তথা কাকতৰ বিতৰকৰ লগতো কথা পাতিছিলো। তেওঁলোকে যিটো চিত্ৰ দিছিল সেইটো অতি ভয়াবহ, গুৱাহাটীৰ এজন ডাঙৰ বিতৰকে কৈছে যে প্ৰতি মাহতে প্ৰতিখন কাকতৰ দুশৰ পৰা তিনিশ কপি কমি যায়। গতিকে এনেকৈ হ’লে আমি কেনেকৈ চলাম। সমান্তৰালভাবে অবশ্যে অনলাইন মেগাজিনবোৰ বাঢ়ি গৈছে। যিটোৰ ওপৰত মোৰ অভিজ্ঞতাটো কম।\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ: আজিকালি অনলাইন মেগাজিন বা ফেচবুকৰ দৰে চচিয়েল নেটৱৰ্কিং চাইটতে বহুতে সাহিত্য চৰ্চা কৰে। ইয়াৰ পৰা আপুনি ভাল হোৱা বুলি ভাবে নে বেয়া হোৱা বুলি?\nশশী ফুকন: ভালেই হৈছে। কিন্তু আলোচনী এখনত প্ৰকাশ হোৱাৰ পূৰ্বে লেখা এটা এজন বা দুজন সম্পাদকে সম্পাদনা কৰে। প্ৰয়োজনীয়খিনি ৰাখি অপ্ৰয়োজনীয় খিনি কাটি পেলায়। গতিকে এই পৰিশোধনটো নোহোৱাকৈ লেখা এটা প্ৰকাশ কৰা মানে কেঁচা তেলত বস্তু ভজাৰ দৰে হৈছেগৈ। সেইটো এটা নিগেটিভ পইন্ট।\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ: সেইটো হয়, পিছে আলোচনী এখনত প্ৰকাশ হোৱা লেখা এটা পঢ়ি কোনোৱে যদি তাৰ ওপৰত মতামত দিব খোজে তেন্তে তেওঁ আকৌ আলোচনীখনলৈকে লিখিব লাগিব আৰু প্ৰক্ৰিয়াটো দীঘলীয়া হৈ যায়। কিন্তু ফেচবুকত লিখিলে মতামতখিনি লগে লগেই পোৱা যায়। অনলাইনত লেখা মেলা আৰম্ভ কৰা তথা আমাৰ গ্ৰুপটোত থকা বহুতৰে কিতাপো প্ৰকাশ হৈছে। এইবোৰ যোগাত্মক দিশ বুলি আপুনি নাভাবেনে?\nশশী ফুকন: নিশ্চয় এইবোৰ পজিটিভ দিশ। মই কিছুদিন আগতে বিবিধ ভাৰতীত এটা অনুস্থান শুনিছিলো। তেখেতে কৈছিল এতিয়া মই উপন্যাস লিখো ফেচবুকত, আৰু ফেচবুকত মোৰ লেখা জনপ্ৰিয়। মই তেতিয়াহে গম পাইছিলো যে ফেচবুকত উপন্যাসো লিখিব পাৰি। সেই ধাৰণাটো পূৰ্বে মোৰ নাছিল।ক’বলৈ গলে মই এতিয়ালৈকে ফেচবুকৰ সোৱাদটো পোৱাই নাই।\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ: হয়তো ই বিৱৰ্তন পক্ৰিয়াৰে এক অংশ।পূৰ্বে মানুহে সাঁচি পাতত লিখিছিল, তাৰ পিছত লেটাৰ প্ৰেছ ওলালে, লেটাৰ প্ৰেছত যিমান ছপা কৰিব পাৰিছিল তাতকৈ অফছেটত বহুগুণে বেছি কৰিব পৰা হ’ল। গতিকে ই আগবাঢ়ি যোৱাৰ প্ৰক্ৰিয়াৰে এক অংশ। নহয়নে বাৰু?\nশশী ফুকন: হয়। যদি অনলাইনত প্ৰকাশিত লেখা সমূহ স্থায়ীভাবে ৰাখিব পৰা যায় তেন্তে খুবেই ভাল হ’ব।\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ: স্থায়ীভাবেটো থাকেই, আমি ভাবো অনলাইনত অধিক সুৰক্ষিতহে। আমাৰে ৱেবচাইটটোৰে চাৰ্ভাৰ আছে আমেৰিকাত।গতিকে ভিন্ন স্থানত একেটা ফাইলকে সুৰক্ষিত ভাবে সংৰক্ষণ কৰি ৰাখিব পাৰি। অনলাইন আৰ্কাইভ কৰি ৰাখিলে বহুত সুবিধা, ছপা আলোচনী এখন সময়ৰ লগত বেয়া হৈ যাব পাৰে বা দুৰ্ঘটনাত নষ্ট হৈ যাব পাৰে। ডিজিটেল আৰ্কাইভৰ ক্ষেত্ৰত তেনেকুৱা নহয়। বিস্ময়ৰ প্ৰথম সংখ্যাটো সাঁচি ৰখাটোও গুৰুত্বপূৰ্ণ কথা। আপোনালোকৰ ৱেবচাইটত পুৰণি সংখ্যাবোৰ স্কেন কৰি ৰাখি দিলে পঢ়ুৱৈসকলৰ মাজতো বিস্ময়ৰ প্ৰতি নতুনকৈ আকৰ্ষণ এটাৰ সৃষ্টি হ’ব।সত্যৰঞ্জন কলিতা, ৰঞ্জু হাজৰিকাৰ লেখা সমূহ, বাৰ্মুডা ট্ৰায়েংগলৰ কথা, আটলান্টিছৰ কথা যিবোৰে আমাক সৰু কালত আছন্ন কৰি ৰাখিছিলে সেইবোৰ যদি ডিজিটেল ৰূপত ৰাখিব পাৰিলে খুবেই ভাল কথা হ’ব। নহয়নে বাৰু?\nশশী ফুকন: হয়।\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ: এইখিনিতে আৰু এটা কথা সোধো, বিস্ময়ৰ শেষ পৃষ্ঠাত অৰ্ধনগ্ন ফটো দিয়াৰ আইডিয়াটো কাৰ আছিল বাৰু?\nশশী ফুকন: শেষ পৃষ্ঠাৰ ধাৰণাটো আহিছিল ব্লিটজ নামৰ এখন আলোচনীৰ পৰা। আৰ কাৰাঞ্জীয়াৰ সম্পাদনাত ওলোৱা এই আলোচনীখনৰ শেষ পৃষ্ঠাত খাজা আহমেদ আব্বাচে লিখিছিল যাৰ লগতে এখন ফটো প্ৰকাশ হৈছিল। ফটোখন আছিল সকলোৰে মন আকৰ্ষণ কৰিব পৰা এখন ফটো। সেইটোয়ে হয়টো কেনেবাকৈ মোৰ মনতো প্ৰভাব পেলাইছিল।\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ: ৰঞ্জু হাজৰিকা, সত্যৰঞ্জন কলিতাৰ দৰে ৰহস্য সাহিত্যিকক এসময়ত হৰিজন সাহিত্যিক বুলি কোৱা হৈছিল। এই সম্পৰ্কত আপোনাৰ মতামত কি ?\nশশী ফুকন: হয়, কোনে কৈছিল সেই সম্পৰ্কে তথ্য নাই কিন্তু প্ৰথম শ্ৰেণীৰ সাহিত্যিক হিচাপে যে গণ্য নকৰে সেই কথা সঁচা। ৰঞ্জু হাজৰিকাই যি ধৰণৰ সাহিত্যৰ ৰচনা কৰিলে তেনেকুৱা ৰচনা কৰিয়েই পৃথিৱীত বহু স্থানত বহু নমস্য ব্যক্তি হৈ আছে। এতিয়া নাম বিলাক মই নকওঁ, সকলোৱে জানেই। আনকি আমাৰ কাষৰ বেংগলত ৰবীন্দ্ৰ নাথৰ পৰা আদি কৰি বহু প্ৰখ্যাত লেখকে ভৌতিক গল্প লিখিছিল। তাৰে বহুতে ৰহস্য সাহিত্য লিখিছিলে। উদাহৰণস্বৰূপে সত্যজিত ৰায়ৰ কথা ক’ব পাৰি। এতিয়া তাত তেনে সাহিত্যক ইমান উচ্চ স্থান দিয়ে আৰু বিপৰীতে আমাৰ অসমীয়া সাহিত্যত কিয় নিদিয়ে এইটো আচলতে প্ৰশ্ন উত্থাপন হ’ব লাগে। কিন্তু প্ৰশ্ন কৰিবলৈ আমাৰ এটাই অনুস্থান আছে, অসম সাহিত্য সভা যাৰ বৰ্তমানৰ দুখ লগা অৱস্থালৈ চাই এই প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিব পাৰিব যে কোনোবাই সেই কথাত সন্দেহ।\nঅসমত ৰহস্যৰ সাহিত্যক লঘু সাহিত্য বুলি গণ্য কৰা হৈছিলা আৰু এতিয়াও কৰা হয়। পিছে বাকী যিখিনি গধুৰ সাহিত্যৰ ৰচক, তাৰ মাজৰ পৰা কেইজননো গৈ ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষপেটত জিলিকি উঠিছে? কোনেওটো কেতিয়াও কোৱা শুনা নাই বা লিখা পোৱা নাই যে এইজন অসমীয়া সাহিত্যিকক মই চিনি পাওঁ।\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ: বিস্ময়ৰ ওপৰিও আপোনালোকৰ প্ৰকাশনৰ পৰা মহিলা আলোচনী প্ৰিয় সখী প্ৰকাশ হয়। মহিলা আলোচনী এখন প্ৰকাশ কৰাৰ আইডিয়াটো কেনেকৈ সৃষ্টি হৈছিল?\nশশী ফুকন: আমি বিস্ময়ৰ পিছতে ৰংঘৰ বুলি এখন আলোচনী প্ৰকাশ কৰিছিলো যিখন যথেষ্ট জনপ্ৰিয়ও হৈছিল। কিন্তু দুৰ্ভাগ্যবশত ২০০৬ চনত বিভিন্ন কাৰণত ৰংঘৰখন বন্ধ হৈ গ’ল।তাৰ মাজতে ২০০০ চনত আমি প্ৰিয় সখী আৰম্ভ কৰিছিলো যিখন এতিয়াও ভালদৰে চলি আছে। বাকী আইডিয়াটো আহিছিল এনেকৈ যে সেইটো সময়ত অসমত কেইবাখনো বাংলা ভাষাৰ মহিলা আলোচনী জনপ্ৰিয় হৈ পৰিছিল।তেতিয়া আমি ভাবিলো যে তেনেকুৱা এখন আলোচনী আমি কিয় উলিয়াব নোৱাৰো। উলিয়াব নোৱাৰাৰ কাৰণ আছিল যে ২০০০ চনত তেনেকুৱা আলোচনী এখন কম খৰচত ছপা কৰিবলৈ ছপাশাল নাছিলে।আমি প্ৰথমে সেয়ে কালাৰ জেৰক্স কৰি এটা চেম্পল কপি উলিয়াইছিলো। সেইটো বনাই আমি কলিকতাকে ধৰি বিভিন্ন স্থানতে দেখুৱাইছিলো যে এনেকুৱা এখন আমি উলিয়াব পাৰিম নেকি। গম পালো যে পূৰ্ণাংগ ৰঙীন আলোচনী এখন প্ৰকাশ কৰাৰ সামৰ্থ্যটো আমাৰ নাই, কিন্তু আংশিক ৰঙীন আলোচনী এখন আমি পাৰিম। পিছে প্ৰকাশৰ পিছত বাঘৰ পিঠিত উঠি নামিব নোৱাৰাৰ দৰে অবস্থা হ’ল আমাৰ। পিছলৈ দুই এক বিজ্ঞাপন আহিবলৈ লোৱাতহে অলপ সকাহ পালো।কিন্ত্ত ১০০% পূৰ্ণাঙ্গ আলোচনী এখন কম খৰচত গুৱাহাটীত বা অসমত উলিয়াব পৰাটো এতিয়াও সম্ভৱ হৈ উঠা নাই।\nসাহিত্য ডট অৰ্গ: আমাৰ মনত উদ্ভৱ হোৱা সৰু সুৰা কথা কেইটামান আপোনাক সুধিব বিচাৰিছোঁ৷ আপোনালোকে বিস্ময়ত কবিতা কিয় প্ৰকাশ নকৰে?\nশশী ফুকন: কবিতা প্ৰকাশ নকৰাৰ কোনো স্পেচিফিক কাৰণ নাই৷ আজি অলপ আগতে আমাৰ মাজতে এক আলোচনাও হৈছিলে, যে আমি নতুন বছৰৰ পৰা কবিতা একধৰণে প্ৰকাশ কৰিব পাৰো নেকি! সেই সংক্ৰান্তত আমাৰ নিজৰ মাজতে আলোচনা হৈছিলে৷ কবিতা জনপ্ৰিয়৷ প্ৰিয় সখীত কবিতা আমি আৰম্ভণিৰ পৰা প্ৰকাশ কৰিছো৷ কিন্তু কবিতা প্ৰকাশ কৰাটো অতি টান কাম৷ কবিতা দৈনিক যিমানটা আহে, কিন্তু আমাক দৰকাৰ হয় মাত্ৰ চাৰিটামান কবিতা৷ আৰু সেই কবিতাকেইটা বাছি উলিয়াবলৈ আমাৰ এক হাঁহাকাৰ অৱস্থা হয়৷ এটা কথা আছে, যদিও ধেমালিতে কোৱা আমাৰ আৰম্ভণিতে যে বিস্ময়কৰ কবিতা যদি আমি পাওঁ, তেন্তে আমি উলিয়াম৷ এবাৰ এটা ঘটনা হৈছিল, এজন পুলিচে এটা কবিতা লিখিছিলে এটা বিশেষ কাহিনী সংক্ৰান্তত৷ যদিও কাহিনীটো সম্পূৰ্ণ এতিয়া মনত পৰা নাই৷ বৰ ইণ্টাৰেষ্টিং কাহিনী এটা আছিল, এতিয়া মোৰ মনত পৰা নাই৷ সেই কাহিনী সংক্ৰান্তত আমি সেইবাৰ প্ৰথম কবিতাটো প্ৰকাশ কৰিছিলোঁ৷ আৰু মোৰো ব্যক্তিগত ভাৱে মই কবিতা চম্ভালিব নোৱাৰিম বুলি আৰম্ভণিৰেপৰা মোৰ নিজৰে এক ধাৰণা আছিলে, কবিতা বিষয়ত বহু কথাই ক’ব লাগিব৷ কিন্ত ইমানবোৰ কথা এতিয়া মোৰ খোলাখুলিকৈ ক’ব মনো যোৱা নাই৷ সেয়ে৷\nসাহিত্য ডট অৰ্গ: বৰ্তমান অসমত যিমানবোৰ ছপা আলোচনী আছে, আকাৰৰ ক্ষেত্ৰত বিস্ময়ৰ আকাৰ বাকীবোৰ আলোচনীৰ লগত নিমিলে৷ বিস্ময়খন অলপ বেলেগ ধৰণৰ৷ সেই বিষয়ে কিছু জানিব বিচাৰিম?\nশশী ফুকন: হয়৷ বিস্ময়ৰ আকাৰটো বাকী আলোচনীৰ লগত কিছু নিমিলে৷ সেই সময়ত এই আকাৰৰ বঙালী আলোচনী বেছ জনপ্ৰিয় আছিলে৷ আমি কলেজত পঢ়িব অহা সময়ত৷ নামবোৰ এতিয়া মনত পৰা নাই৷ এখন আছিল ‘প্ৰসাদ’৷ আৰু বহুতো নিম্নখাপৰো আলোচনী প্ৰকাশ পাইছিল সেই সময়ত৷ এটা ঢৌ উঠিছিল৷ সেইবোৰ আলোচনী অৱশ্যে আমি কিনা নাছিলোঁ৷ কিন্ত্ত ৰহস্য, ৰোমাঞ্চ এনেকুৱা কিছু আলোচনী ওলাইছিল৷ অসমীয়া কেইখনৰ কথা নাইকোৱা৷ বাংলাত ওলাইছিল সেইসময়ত ৰহস্য, ৰোমাঞ্চ আৰু বহুত কিবা কিবি আলোচনী৷ সেইবোৰ নাই এতিয়া৷ এই প্ৰথম বিস্ময়ৰ সংখ্যাটো হাতত লৈ প্ৰাগজ্যোতিষ কলেজৰ প্ৰিঞ্চিপাল পণ্ডিত তীৰ্থ শৰ্মা ছাৰে এখন চাৰ্টিফিকেট দিছিল চিঠি আকাৰে৷ সেই চিঠিখন বিস্ময়ত প্ৰকাশো পাইছিলে৷ তেওঁ কৈছিল যে, ৰে’লে বাছে পঢ়িব পৰা, জেপতে লৈ ফুৰিব পৰা এখন অসমীয়া আলোচনীৰ অভাৱ আছিল৷ বিস্ময়ে সেই অভাৱ পূৰ কৰিলে আৰু প্ৰকৃতাৰ্থত সেইটোৱে হৈছিল৷ ইয়াৰ আগলৈ ৰে’লে বাছে মানুহে অসমীয়া আলোচনী কিনি পঢ়া নাছিল৷\nসাহিত্য ডট অৰ্গ: বিস্ময়ৰ অনুকৰণত তেনেকুৱা আৰু বহুতো আলোচনী ওলাল৷\nশশী ফুকন: হয়৷ পৰৱৰ্তী সময়ত তেনে আৰু বহুকেইখন আলোচনী ওলাল৷ তাৰ ভিতৰত এতিয়ালৈ ৰহস্য বৰ্তমানে চলি আছে৷ আৰু বহু আলোচনী নগাঁও, যোৰহাট, গুৱাহাটীৰ পৰাও ওলাইছিল৷ কিন্ত্ত সেই আলোচনীবোৰ বৰ্তমান নাই৷ কেৱল ৰহস্যখন চলি আছে৷\nসাহিত্য ডট অৰ্গ: প্ৰতিযোগিতা নিশ্চয় হৈছিল সেই সময়ৰ আলোচনী বোৰৰ মাজত?\nশশী ফুকন: প্ৰতিযোগিতা হয়তোবা হৈছিল৷ কিন্ত্ত আমি প্ৰতিযোগী হিচাপে আলোচনীবোৰক নাই লোৱা৷ আমাৰ সহযোগী হিচাপেহে লওঁ৷ কিন্তু বিক্ৰীৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰতিযোগিতাৰ বিষয়ক দুদিনমান আগত আমাৰ আলোচনা এটাও হৈছিল৷ বিস্ময়ৰ সমান চলা আলোচনী সেই সময়ত নাছিল হয়৷ কিন্তু এহেজাৰ কপি ছপা হোৱা আলোচনীটো সেই সময়ততো আৰু বহুতো আছিল৷ সেইবিলাকৰ যদি যোগফল যদি উলিওৱা হয় তেন্তে কেইহেজাৰমানটো হ’ব৷ গতিকে সেইবোৰ বিষয়ো নিশ্চয়কৈ আহিব৷\nসাহিত্য ডট অৰ্গ: ছাৰ, আজিৰ পৰা পঞ্চাছ বছৰ আগেয়ে বিস্ময়ৰ জন্ম হ’ল৷ বিস্ময় আজিও চলি আছে৷ একে ধৰণৰ একে থীমৰ এটা সময়ত ত্ৰিশূল খনৰ জন্ম হৈছিল৷ ত্ৰিশূলখনো চলিছিল৷ কিন্তু ত্ৰিশূলখন জীয়াই নাথাকিল৷ অথচ বিস্ময়খন আজিলৈ কোনো এটা মাহৰো এটা ইচ্ছ্যুও বন্ধ নোহোৱাকৈ অবিৰাম চলি আহিছে৷ সেই কথাটোৰ প্ৰফেশ্বনেল দৃষ্টিভংগীটো কেনেধৰণৰ? মানে ক’ব বিচাৰিছো, বিস্ময়খন আমি উলিয়াবই লাগিব, এইখন আলোচনীৰ সৈতে আমাৰ জীৱিকা নিৰ্ভৰ কৰিছে, ব্যৱসায়িক স্বাৰ্থ আছে সেই কথাটোত আপোনাৰ মন্তব্য কেনেধৰণৰ?\nশশী ফুকন: হয়৷ সেই কথাটোতো আছেই৷ আলোচনীখন নুলিয়ালে আমাৰ এই ত্ৰিশটা পৰিয়াল আজি চলিব নোৱাৰে৷ মই নিজেতো চলিব নোৱৰাটো নোৱাৰোৱেই, আমাৰ লগতে আৰু ত্ৰিশটা পৰিয়াল আলোচনীখনৰ অবিহনে চলিব নোৱাৰিব৷ তাৰ লগতে আমি যদি সময়মতে আলোচনীখন উলিয়াই দিব নোৱাৰো, তেন্তে আমাৰ অনুগত যিখিনি পাঠক সেই পাঠকসকলো বিভ্ৰান্ত হ’ব৷ দুৰ্ভাগ্যক্ৰমে ২০১০ চনত আমাৰ অতি বেয়া সময় এটা পাৰ হৈছিল৷ আলোচনীখন বন্ধ হোৱাৰ উপক্ৰম হৈছিল৷ সেই সময়ত আমি আলোচনীখন বাহিৰত ছপাইছিলোঁ৷ তাৰ ফলত আমি সাংঘাতিক যাতনা ভুগিবলগীয়া হৈছিল৷ খৰচৰ লগতে সময়মতে আলোচনীখিনি আহি নোপোৱাতো এটা সমস্যা হৈছিল৷ মাহেকীয়া আলোচনী এখন সাত তাৰিখে আহি পালে মানুহে কেতিয়াও নিকিনে৷ ফলত সেই বছৰৰ দহ মাহ মান আমি অতি সংকটত চলিব লগীয়া হ’ল৷ যিকোনো মুহূৰ্তত আলোচনীখন বন্ধ হৈ যোৱাৰো উপক্ৰম হৈছিল৷ যি হওক, আমি কেনেবাকৈ চাৰভাইভ কৰিলো সেই সময়ত ৷ সেয়া আমাৰ ভাগ্য বুলিয়ে ক’ব লাগিব৷ আৰু কিছু মানুহৰ আমাৰ প্ৰতি ভাল ভাব আছিল৷ তেওঁলোকে আমাক সহায় কৰিছিল৷ ৰক্ষা কৰিছিল৷ সেয়ে হয়তো সেই দুৰ্যোগৰ সময়খিনি আমি অতিক্ৰম কৰিব পাৰিলোঁ৷\nসাহিত্য ডট অৰ্গ: আপুনি অলপ আগতে কৈছিল, এসময়ত বিস্ময়ৰ এক লাখ এক লাখ কপি উলিওৱা হৈছিল৷\nশশী ফুকন: সেয়া আছিল ১৯৯২ চন মানৰ কথা৷ সেইসময়ত আলোচনীখনৰ দাম আছিল ১২ টকা৷ তাৰ আগেয়ে ১০ টকা আছিল৷ পিছত ১২ টকা কৰা হ’ল৷ অৱশ্যে এক লাখ কপি ছপোৱা সময়ছোৱা ১০ টকাৰ সময়ৰ আছিল নে ১২ টকাৰ সেয়া অৱশ্যে মই চালেহে শুদ্ধকৈ ক’ব পাৰিম৷ যি হওক, ১৯৯১ চন মানৰ পৰা যি মুক্ত অৰ্থনীতিৰ প্ৰচলন হ’ল, সিয়ে অইনবোৰ ক্ষেত্ৰক ক্ষতি কৰাৰ দৰে আমাকো যথেষ্ট আঘাত দিলে৷ মুক্ত অৰ্থনীতিৰ প্ৰভাৱতে পেপাৰৰ দাম ইমান বেছি বাঢ়ি গ’ল যে ই আমাৰ সমস্যাৰ সৃষ্টি কৰিলে৷ আৰু এই আলোচনীৰ দাম বৃদ্ধিৰ কথাটো সেই তেতিয়াৰে পৰা কিন্তু উৰ্দ্ধগামী হৈ থাকিল৷ কোনো দিন দাম নকমিল৷ এসময়ত ছহেজাৰ টকা প্ৰতি টন আছিল নিউজ প্ৰিণ্টৰ দাম, সেয়া আজি ষাঠিহেজাৰ টকা প্ৰতি টন হ’লগৈ৷ প্ৰায় দহগুণ বৃদ্ধি পালে দাম৷ গতিকে ই এক ডাঙৰ কাৰণ৷\nসাহিত্য ডট অৰ্গ: ইমানখিনি কপি একে মাহতে পাঠকে আদৰি ল’ব বুলি আপুনি কেনেবোৰ কাৰণত প্ৰত্যাশা কৰিছিল?\nশশী ফুকন: হয়, সেইটো একেদিনাই হোৱা নাই আচলতে৷ ক্ৰমান্বয়েহে হৈছে৷ সেই সময়টোত বিশেষ কোনো কাৰণো আছিল৷ আন্দোলনৰ পিছৰ পৰা এটা ঢৌ উঠিছিল যাৰ প্ৰভাবত কিছুমান যোগাত্মক কাম হৈছিল৷ হয়তো মানুহে বেছিকৈ পঢ়িবলৈ লৈছিল অসমীয়া আলোচনী৷\nসাহিত্য ডট অৰ্গ: সাহিত্য সভাই স্বীকৃতি দিয়ক নিদিয়ক আমি পঢ়ুৱৈ সকলে অনুভৱ কৰো অসমীয়া সাহিত্যৰ প্ৰতি থকা আপোনাৰ অৱদান৷ যুবপ্ৰজন্মৰ পৰা প্ৰৌঢ়সকললৈকে জনপ্ৰিয় হৈ থকা বিস্ময়খনক লৈ আপোনাৰ সপোন কি?\nশশী ফুকন: সপোন বুলি ক’লে আমি বিস্ময়খনক ভিন্ন ৰুচিৰ আলোচনী বুলি কওঁ, যদিও বহুতে ৰহস্য আলোচনী বুলিহে কয়৷ আমি এটা শ্ল’গানো তৈয়াৰ কৰিছিলো, ‘বিনোদনৰ মাজেৰে জ্ঞান অৰ্জন’৷ আপোনালোকে মন কৰিলে দেখিব যে শেহতীয়াভাৱে আমি সকলোধৰণৰ লেখা যেনে ৰহস্য, ৰোমাণ্টিক, বিজ্ঞান ইত্যাদি প্ৰকাশ কৰি আহিছো যদিও লেখকৰ অভাব৷ ৰাজনীতিক বাদ কৰি আমি সকলো শিতানেই অন্তৰ্ভুক্ত কৰাৰ চেষ্টা চলাই আহিছো৷ এটা সময়ত অনুবাদ আমি নিয়মীয়াকৈ প্ৰকাশ কৰিছিলো কিন্তু আমাৰ চিনাকি অনুবাদক সকলৰ বেছিভাগেই এতিয়া এই সংসাৰত নাই আৰু নতুন প্ৰজন্মৰ মাজত আমি তেনেকুৱা লেখক পোৱা নাই বৰ্তমানলৈ যাক ভৰষা কৰিব পাৰি, যি সময়মতে লেখা এটা দিব পাৰে, যাৰ বিশুদ্ধতাৰ ওপৰত আমাৰ কোনো সন্দেহ নাথাকে, যি ইংৰাজী অসমীয়া দুই ভাষা ভালদৰে জানে৷ বহুতে আজিকালি অসমীয়াত ভুল লিখাটো ষ্টাইল বুলি ভাবে, সেইটো এটা দুখ লগা কথা৷\nসাহিত্য ডট অৰ্গ: আমাৰ সকলোৰে প্ৰশ্ন, আমি সকলোয়ে জানিব বিচাৰো বিস্মিতি শিতানত উত্তৰ দিওঁতা বিদুষকজন প্ৰকৃততে কোন? লগতে যি সকলে ছদ্মনামেৰে লিখিছিল তাৰ মাজৰ দুই একৰ আচল পৰিচয়টো জনাব নেকি? আমি আগ্ৰহী৷\nশশী ফুকন: ‘বিস্মিতি’ শব্দটো আচলতে অভিধানত নাই, অভিধানত আছে ‘বিস্মৃতি’৷ আমি ভাবিলো অভিধানত নথকা আৰু বিস্ময়ৰ লগত সংগতি থকা নতুন শব্দ এটাৰ সৃষ্টি কৰিলে কেনে হয়? আমি আমাৰ গুৰু তামুলী ককাইদেউৰ লগতো আলোচনা কৰিলো, তেওঁ কলে খুবেই ভাল কথা৷ তেতিয়া প্ৰশ্ন উঠিল শিতানটো চলাব কোনে? এজন ভাল মানুহ লাগিব৷ কিন্তু সেই ক্ষেত্ৰত আমাক বাট দেখুৱাইছিল ড৹ ভবেন্দ্ৰনাথ শইকীয়া চাৰে৷ প্ৰথমতে চাৰেই কেইবাটাও সংখ্যাৰ বাবে বিদুষকৰ ৰূপত আছিল৷ বোধকৰো প্ৰান্তিকত তেওঁ এই বিষয়ে লিখিছিলো৷ তেখেতে এৰি দিয়াৰ পাছত আমি নিজৰ ভিতৰতে এজন মানুহ বিচাৰি উলিয়ালো যি নিজৰ চিনাকি নিদিয়াকৈ এই কামটো কৰিব পাৰিব৷ হঠাৎ এটা ঘটনা মনত পৰিল, শুনক৷ তেতিয়া আমি আছিলো হেদায়ৎপুৰত৷ অফিচ আৰু ঘৰ দুয়ো তাতেই৷ এদিন হঠাৎ এজন ল’ৰা আহি ওলাল আৰু ক’লে যে তেওঁ বিদুষকক লগ পাব বিচাৰে৷ আমি ক’লো বিদুষকে তেনেদৰে মানুহক লগ নকৰে৷ তেওঁ নামানে, লগ কৰিবই লাগিব বুলি আকোৰগোজ৷ ক’লে যে দেখা কৰিব নালাগে, মই এটা ৰূমত থাকিম তেওঁ আন এটা ৰূমত থাকিব৷ আমি তেওঁক তেতিয়া বুজালো যে নাই তেখেত সেইটোটো মান্তি নহ’ব৷\nএবাৰ আকৌ আমাৰ সহকৰ্মী এজন কৰবাৰ পৰা বাছৰে আহি আছিল৷ তেখেতৰ হাতত আমাৰ এখন আইডেণ্টিটি কাৰ্ড আছিল৷ সেই সময়ত আকৌ আৰ্মী আৰু পুলিচে খুব তালাচী চলাই আছিল৷ এক স্থানত বাছখন ৰখাই বাকী মানুহখিনিক যাবলৈ দি আমাৰ সহকৰ্মীজনক ৰখাই থলে৷ তেওঁ বৰ ভয় খালে, কিয়বা ৰখাই থৈছে বুলি৷ শেষত পুলিচ এজন তেওঁৰ কাষলৈ আহিল, বোলে হেৰি নহয় আপোনালোকৰ বিদুষকজন কোনহে? এওঁ উত্তৰ দিলে যে নাজানো৷ পুলিচজনে ক’লে যে এহঃ সকলোৱে তেনেকৈ কয়!\nবাকী ছদ্মনাম কিছু কোৱাত আপত্তি নাই, সুৰেন্দ্ৰ কুমাৰ শৰ্মাই কেতিয়াবা লিখিছিল ‘সুকুশ’ নামেৰে৷ ‘অতনু চলিহা’ নামত লিখিছিল নিত্যানন্দ তামুলীয়ে৷ ‘ত্ৰিভুজ নন্দন হাতীবৰুৱা’-আছিল নিত্যানন্দ তামুলীৰ অন্য এক ছদ্মনাম৷ মাণিক বৰাই লিখিছিল ‘নিকুঞ্জ তনয়’ নামেৰে, আচলতে তেখেতৰ দেউতাকৰ নাম আছিল নিকুঞ্জ৷ ‘ৰমন মহলীয়া’-ৰ নামত মই লিখিছিলো৷ এবাৰ এজনে বিদুষকক প্ৰশ্ন কৰিছিল যে শশী ফুকনে ইমান দিনে কেৱল সম্পাদনাই কৰিলে, তেওঁ নিজে লিখিব নাজানে নেকি বাৰু একো?\nসাহিত্য ডট অৰ্গঃ আমি কিন্তু বিদুষকজন আপুনি বুলি ধৰি লৈছো৷\nশশী ফুকনঃ নাই নাই, বহুতেই তেনেকৈ ভাবে৷ কিন্তু বিদুষক সদায় লুকাই থাকে৷\nসাহিত্য ডট অৰ্গঃ এটা সংখ্যাৰ বিস্ময়ত প্ৰকাশ হোৱা কিমানটা লেখা নিজে আহে আৰু কিমানটা লেখাৰ বাবে আপোনালোকে আবেদন কৰিব লাগে?\nশশী ফুকনঃ প্ৰথম অৱস্থাত আমি খুজি আনিব লগীয়া হৈছিল৷ আমি তেতিয়া বহুতকে কৈ কৈ লিখোৱাইছিলো ৷ তামুলী ককাইদেউয়ে বহুতক সমল দিছিল৷ উদাহৰণস্বৰুপে আছিল কটন কলেজৰ নবীন বৰুৱা৷ আৰু আছিল ‘বিকুসা বলম’ অৰ্থাৎ বীৰেন্দ্ৰ কুমাৰ লহকৰ৷ তেওঁৰ পৰিবাৰৰ নাম আছিল সাধনা লহকৰ৷ দুয়োটা নাম লগ হৈ হৈছিলগৈ ‘বিকুসা বলম’৷\nসাহিত্য ডট অৰ্গঃ যোৱা পঞ্চাছ বছৰত বহু কেইজন লেখক এই আলোচনীৰ মজিয়াতে সৃষ্টি হৈছে৷ নতুন প্ৰজন্মৰ পৰা আপুনি কি আশা কৰে? এনে ধৰণৰ সাহিত্যৰ মাৰ্গদৰ্শক হিচাপে আপুনি কি ক’ব বিচাৰে নতুন প্ৰজন্মক?\nশশী ফুকনঃ মাজতে যি লেখকৰ অভাৱ হৈছিল, যোৱা এক দুই বছৰৰ পৰা সেই অভাৱ কিছু কমিছে৷ সেইটো হয়তো হৈছে ইণ্টাৰনেটৰ প্ৰচলনৰ পৰা৷ আগতে লেখা এটা লিখি সেইটো প’ষ্ট অফিচত গৈ প’ষ্ট কৰিবগৈ লাগে যিটো আহি পাওতেও বহুত সময় লাগে৷ এতিয়া প্ৰতিদিনে আমাৰ মেইলত দুই চাৰিটা লেখা আহে ই-মেইলত৷ যদি দহটা লেখা আহিছে তেন্তে তাৰ ভিতৰত তিনিটা বা চাৰিটা মান বিশিষ্ট লেখা আমি পাও৷ উদাহৰণ স্বৰুপে নতুন লেখকৰ ভিতৰত তেজপুৰত থকা পিনাকপাণি বৰুৱা আৰু ফাৰুক আজিজ৷ দুয়োৰে লিখাৰ ষ্টাইলটো বেলেগ৷ পিনাকপাণিয়ে ইমান সুন্দৰ ৰহস্য গল্প লিখিছে যিটো আমাৰ বাবে অতি আশাৰ কথা৷ এনেকুৱা যদি আৰু দুজনমান লিখক ওলায় আৰু মই আশা কৰিছো যে ওলাব৷ ই খুবেই এটা ভাল কথা৷ যোৱা দুই চাৰিমাহৰ ভিতৰত ইমান বেছিকৈ লেখা আহিছে যে আগন্তুক বছৰত আমি বহু কেইজন নৱ প্ৰজন্মৰ ভাল লেখক সৃষ্টি হ’ব বুলি আশা কৰিছো৷ এইসকলৰ ভিতৰত কিছু পাইছো যি বিদেশত থাকে, পেছাত ইঞ্জিনিয়াৰ৷ তেওঁলোক হয়তো ইংৰাজী মাধ্যমত পঢ়া৷ তেওঁলোকৰ লেখাসমূহৰ মান আনতকৈ বহুত ভাল৷ এইটো যদি ট্ৰেণ্ড হয় তেন্তে সোনকালেই ভাল দিন আহিব বুলি মই ভাবো৷ অবশ্যে মানুহৰ পঢ়াৰ আকাংক্ষাটো কিমান স্তিমিত হয় বা বাঢ়ে সেইটোৰ ওপৰতো কথা৷ আমি অনলাইনত গুৰুত্ব দিয়াৰ কথাও চিন্তা কৰিছো, যিটো আগতেই দিব লাগিছিল৷\nসাহিত্য ডট অৰ্গঃ হয়, টাইমচ্ অৱ ইণ্ডিয়াৰ দৰে কাকতৰে ইমান অনলাইন চাবস্ক্ৰাইবাৰ আছে যে তেওঁলোকে কপিটো ফ্ৰীতে দিব পাৰে৷ বিজ্ঞাপনৰ পৰাও তেওঁলোকে বহুত টকা পায়৷ বিস্ময়কো সেয়ে অনলাইন কৰাৰ ব্যবস্থা কৰা উচিত৷\nশশী ফুকনঃ হয় সেইখিনি আমি এতিয়ালৈকে ট্ৰেপ কৰিব পৰা নাই, কিন্তু চেষ্টা চলি আছে৷আগতে আংশিক ভাবে অনলাইনত আছিলেই কিন্তু চকু দিয়া মানুহৰ অভাব আৰু অন্য কিছু কাৰণতে যোৱা এক বছৰমান ধৰি সেইটো বন্ধ হৈ আছে৷ এতিয়া আমি পূনৰ যোগাযোগ কৰিছো আৰু ৱেবচাইটটো পূনৰ জীয়াই তোলাৰ চেষ্টা কৰিছো৷\nসাহিত্য ডট অৰ্গঃ বিস্ময়ৰ পাঠকৰ সংখ্যা বৰ্তমান বাঢ়িছে বুলি ভাবে নে কমিছে?\nশশী ফুকনঃ নাই, যোৱা কিছু বছৰে পাঠকৰ সংখ্যা বঢ়া নাই, বৰঞ্চ কমাৰ প্ৰৱণতাহে বেছি৷ আগৰ দিন নাই৷\nসাহিত্য ডট অৰ্গঃ এনুৱেল চাবস্ক্ৰীপশ্বন লয়নে?\nশশী ফুকনঃ আশাব্যঞ্জক নহয়৷ প্ৰিয় সখীৰ ক্ষেত্ৰত যিটো হাৰ তাৰ অনুপাতে বিস্ময়ৰ ক্ষেত্ৰত সেইটো কম৷\nসাহিত্য ডট অৰ্গঃ বিস্ময়ত লেখা পুৰণি লেখক সকল এতিয়া হয়টো নাই৷ সেই সকলে লিখি যোৱা গল্পসমূহ বা নতুন গল্পবোৰৰ কোনো সংকলন প্ৰকাশ কৰাৰ পৰিকল্পনা আছে নেকি?\nশশী ফুকনঃ তেনেকুৱা এটা পৰিকল্পনা আগৰ পৰাই আছিল, কিন্তু কামটো আমি এতিয়ালৈকে কৰিবগৈ পৰা নাই৷ অহা বছৰটোত আমি তেনেকুৱা কিছু কাম কৰিব পাৰো নেকি চাও৷ আচলতে আৰ্থিক কথাটো আহি যায়, এশ পৃষ্ঠাৰ কিতাপ এখনৰ দাম ডেৰশ টকা কৰিলে সি মূলে মূলে হয়৷ এতিয়া ধৰি লওক দহ হাজাৰ কপি বিক্ৰী হ’ব বুলি আশা কৰিব পৰা হ’লে কথাটো বেলেগ আছিল৷ তেতিয়া বহুত কম দামতে বিক্ৰী কৰিব পৰা গ’লহেতেন৷ কিন্তু এতিয়া প্ৰকাশক সকলে কিতাপ চপাই পাঁচশ বা খুব বেছি এক হাজাৰ৷ গতিকে খৰচটো বাঢ়ি যায়৷\nসাহিত্য ডট অৰ্গঃ বিস্ময়ৰ লেখকক মাননী দিয়াৰ ব্যবস্থাটো কেনেকুৱা?\nশশী ফুকনঃ মাননীৰ কাৰণে কোনো নিৰ্দিষ্ট মিটাৰ নাই৷ এতিয়া দুই পৃষ্ঠাৰ লেখা এটা ওলালে নতুন লেখক বা লেখিকাক ধৰি লওক এশ টকা দিও ৷ কিন্তু প্ৰতিষ্ঠিত লেখক এজনকতো এশ টকা দিলে নহ’ব৷ তদুপৰি আমি যদি গম পাওঁ যে লেখাটোৰ বাবে তথ্য গোটাওতে লেখকৰ কিছু খৰছ হৈছে, তেন্তে মাননীটো কিছু হিচাপ কৰি ভালকৈ দিয়া হয়৷ বহুত বছৰ আগতে ঘটনা এটা হৈছিল৷ যোগেশ দাস চাৰে এবাৰ দীঘলীয়া লেখা এটা আমাক দিছিল যিটোৰ বাবে তথ্য গোটাওতে তেওঁৰ কিছু খৰচ হৈছিল৷ আমি গম পোৱা নাছিলো আৰু সেয়ে সাধাৰণতে যিমান দিও সিমানেই তেখেতক দিছিলো৷ তেতিয়া তেখেতে অলপ বেয়া পাইছিল আৰু কৈছিল যে এহঃ কিতাপ কিনোতেই মোৰ ইমান খৰচ হ’ল৷ আমি গম পোৱা নাছিলো বাবেই তেনে হৈছিল৷ এনেই সাধাৰণতে আমি এশ টকাৰ পৰা এক হাজাৰ বাৰশ টকালৈকে দিও আৰু সেইটো নিৰ্ভৰ কৰে দৈৰ্ঘ্য্, মান, বিষয় আৰু লেখক বা লেখিকা নতুন নে পুৰণি তাৰ ওপৰত৷ সেইটো কিন্তু মাননীহে দেই, দাম নহয়৷\nসাহিত্য ডট অৰ্গঃ শেষত আমাৰ অনলাইন আলোচনীখনৰ বাবে কিবা বাৰ্তা দিব খোজে নেকি?\nশশী ফুকন: আমাৰ শুভেচ্ছাটো সদায় আছে৷ ই এক সৎ কাম, প্ৰয়োজনীয় কাম৷ ই যাতে সুফল লাভ কৰে, ইয়াৰ চাহিদা বাঢ়ে, লেখক লেখিকা বাঢ়ে তাৰে কামনা কৰিলো৷\nসাহিত্য ডট অৰ্গঃ অসমীয়া কথা বতৰা আৰু সাহিত্য ডট্ অৰ্গৰ তৰফৰ পৰা আপোনাক অশেষ ধন্যবাদ আপোনাৰ বহুমূলীয়া সময় দিয়াৰ বাবে৷\nশশী ফুকনঃ আপোনালোককো ধন্যবাদ ইমান কষ্ট কৰি আহি ইমান দেৰি বহি মোৰ কথা শুনাৰ বাবে৷ কোৱা শুনো বয়সৰ লগতে মানুহৰ কথা কোৱাৰ প্ৰৱণতা বাঢ়ে৷ গতিকে ধন্যবাদ আপোনালোকক মোক সেই সুযোগ দিয়াৰ বাবে৷\nসাহিত্য ডট অৰ্গঃ আচলতে আমিও কথা শুনি ভাল পাও৷ কোনো কোনোৱে সাক্ষাৎকাৰটো ফ’ন বা ই-মেইলৰ যোগেদিয়ে লোৱাৰ কথা কৈছিল৷ কিন্তু আপোনাক দেখা পাবলৈকে আমি আহিলো, কাৰণ আপোনাক টি ভি-ত নেদেখো কেতিয়াও, মেলে মিটিঙেও নাযায় বা আপোনাৰ ফটোও নেদেখো৷ গতিকে আপোনাৰ বিষয়ে জানিবলৈ আমি আগ্ৰহী আছিলো।\nশশী ফুকনঃ এটা সুন্দৰ ঘটনা হৈছিল প্ৰিয় সখীৰ প্ৰথম সংখ্যাটোৰ উন্মোচনৰ সময়ত৷ সাহিত্যিক অতুলানন্দ গোস্বামীয়ে কৈছিল যে শশী ফুকন কি বৰথেকেৰাৰ ফুল নেকি? বৰথেকেৰাৰ ফুল ৰাতি ফুলে, দিনত দেখা পোৱা নাযায়৷ এতিয়া কথা হ’ল যে টি ভিত কথা কবলৈ মানুহৰ জ্ঞান লাগে, বুদ্ধি লাগে আৰু লগতে স্মৃতি শক্তিও লাগে যিবিলাক মোৰ নাই৷\nসাহিত্য ডট অৰ্গঃ সেইটো আপুনিহে ভাবে, আমি নাভাবো৷\nশশী ফুকনঃ হয় কি, আমি টি ভিত দেখি থাকো যে যি সকলে লম্ফ ঝম্ফ কৰি থাকে সেইসকলকহে মানুহে ভাল পায়৷ নকৰিলে নাপায়৷ গতিকে তাৰ পৰা আঁতৰি থকাই ভাল৷\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গৰ তৰফৰ পৰা শশী ফুকন চাৰৰ সাক্ষাৎকাৰটো গ্ৰহণ কৰিলে জ্যোতিৰূপম দত্ত, মৃদুল কুমাৰ শৰ্মা, উৎপলা কৌৰ আৰু ডা° হিতেশ্বৰ শৰ্মা দেৱে৷ লগতে প্ৰশ্নখিনি তৈয়াৰ কৰাত সহায় আগবঢ়ালে প্ৰাঞ্জল দাসে৷\n#1 জীমণি 24 December, 2017, 11:22


নাটকৰ যৱনিকা পৰিল! : বিবেকেৰে কথা পাতি আছু নেৰে ডঃ সমুজ্জ্বল কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য্যই\nমই আছুতে উপদেষ্টা হৈ কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি যাম : সমুজ্জ্বল ভট্টাচাৰ্য্য\nNovember 30, 2020 4:25 pm\nআছুত থাকিবনে নাথাকে আছুৰ পিতামহ? সঁচাকৈয়ে দুলীয়াজান অধিৱেশন অনুষ্ঠিত হোৱাৰ পূৰ্বে ঘোষণা কৰাৰ মতেই আছু ত্যাগ কৰিব নে? নে পুনৰ মৰাণ আৰু দুধনৈৰ অধিৱেশনত ঘোষণা কৰাৰ পাছতো আছুত থাকি যোৱাৰ দৰে এইবাৰো থাকি যাব নেকি তেওঁ? সামাজিক মাধ্যমত বহুলভাৱে চলা এনে বহু চৰ্চাৰ অন্ত পেলালে ডঃ সমুজ্জ্বল কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য্যই নিজেই।\nনিজৰ বিবেকেৰে কথা পাছত, সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থা এৰিব নোখোজে আছুৰ পিতামহ ডঃ সমুজ্জ্বল কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য্যই।\nসদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থাতে থাকিব আছুৰ মুখ্য উপদেষ্টাগৰাকী।\nআজি গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ত অনুষ্ঠিত হোৱা নতুন কেন্দ্ৰীয় বিষয়ববীয়াৰ শপতগ্ৰহণ অনুষ্ঠানত এই কথা ঘোষণা কৰে ডঃ সমুজ্জ্বল কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য্যই।\nছাত্ৰ সংগঠনটোৰ সতীৰ্থসকলৰ আহ্বানক সন্মান জনাইহে তেওঁ আছুতে থকাৰ সিদ্ধান্ত লোৱা বুলি ভাষণত উল্লেখ কৰে। আনকি আছুত থাকিয়ে দলীয় কাম-কাজ চলাই যোৱাৰ কথা ঘোষণা কৰে ভট্টাচাৰ্য্যই।\n‘সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থাৰ প্ৰতিনিধিসকলৰ অনুৰোধৰ প্ৰতি সন্মান জনাই বিভিন্ন জনগোষ্ঠীয় সংগঠনৰ নেতৃত্ব আৰু বিশিষ্ট নাগৰিকৰ পৰামৰ্শৰ প্ৰতি সন্মান জনাই সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থাৰ উপদেষ্টা হিচাপে কাৰ্য্যনিৰ্বাহ কৰাত সন্মতি প্ৰকাশ কৰিলো।‘ এইদৰে কয় সমুজ্জ্বলে।\nউল্লেখযোগ্য যে, আছুৰ দুলীয়াজানৰ সপ্তদশ অধিৱেশনৰ প্ৰাক মুহূৰ্তত আছু ত্যাগ কৰাৰ কথা ঘোষণা কৰিছিল ড০ সমুজ্জ্বল ভট্টাচাৰ্য্যই। কিন্তু পূৰ্বতে সজাই থোৱা চিত্ৰনাট্য অনুসৰিয়েই তেওঁ আছু ত্যাগ কৰিম বুলি সভাত ঘোষণা কৰাৰ পাছতে প্ৰতিনিধিসকলে আছু ত্যাগ নকৰিবলৈ ভট্টাচাৰ্য্যক আহ্বান জনোৱাৰ লগতে সমুজ্জ্বল ভট্টাচাৰ্য্য জিন্দাবাদ ধ্বনি দিয়া পৰিলক্ষিত হৈছিল।\nতাৰ পাছতে সুৰ সলাইছিল আছুৰ উপদেষ্টাগৰাকীয়ে। পূৰ্বতে তেওঁ আছু ত্যাগ কৰিম বুলি কৰা ঘোষণা পুনৰ বিবেচনা কৰি ‘বিবেকক সুধি চাম’ বুলি মন্তব্য কৰিছিল।\nতাৰ পাছতে আজি পুনৰ আছুতেই উপদেষ্টা হৈ কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি যাব বুলি ঘোষণা কৰাটোৱে প্ৰায়সংখ্যকেই আশ্চৰ্য্য কৰি তুলিছে।\nউল্লেখযোগ্য যে, আছুৰ মৰাণ আৰু দুধনৈ অধিৱেশনৰ পূৰ্বেও আছু ত্যাগ কৰিম বুলি ঘোষণা কৰি উপদেষ্টা হিচাপে দুটাকৈকৈ কাৰ্যকাল আছুৰ মুখ্য উপদেষ্টা হিচাপে কাৰ্য্নিৰ্বাহ কৰিছিল ডঃ সমুজ্জ্বল কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য্যই।