চাৰিওফালে অন্ধকাৰ আৰু অন্ধকাৰ। এই অন্ধকাৰ ফালি দুডাল সৰলৰেখাৰ ওপৰেৰে আগুৱাই গৈছে নিশাৰ 'ট্ৰেইন'খন। ঘৰত মোৰ বিয়াৰ কথা বাৰ্তা চলি আছে। সেয়ে ঘৰ মানে গুৱাহাটীলৈ গৈ আছোঁ। কলকাতাৰ পৰা ট্ৰেইনত উঠিছো। মোৰ কোঠাটোত থকা মানুহকেইজনৰ লগত আড্ডা মাৰি ভালদৰেই সময়বোৰ পাৰ কৰিলো। কিন্তু সকলোবোৰ এটা এটাকৈ নামি যোৱাত মই বৰ অকলশৰীয়া হৈ পৰিলো। নিশাৰ অন্ধকাৰে মোক গ্ৰাহ কৰি পেলালে।\nমই নামিম একেবাৰে শেষ ষ্টেশনত।সেয়ে ভাৱিলো এঘুমটি মাৰি লওঁ। কিয়নো শেষ ৰাতিহে মই মোৰ গন্তব্য স্থান পাম। নিদ্ৰাদেৱীৰ কোলাত অলপ সময় শুইছিলোহে, হঠাৎ জোৰকৈ দিয়া জোকাৰণি এটাৰে ট্ৰেইনখন ৰৈ গ'ল। কিবা এটা বুজি পোৱাৰ আগতেই দেখা পালোঁ এজনী ছোৱালী ট্ৰেইনখনলৈ উঠি আহিল। এন্ধাৰ বাবে ছোৱালীজনীক ভালকৈ দেখা নাপালো। ট্ৰেইনখন আকৌ চলিবলৈ ধৰিলে। মই আকৌ ভয়েই খাইছিলো। ডকাইতৰ দলেই ট্ৰেইনখন ৰখালে কিজানি! এই ঠাইখনত প্ৰায়ে বোলে ডকাইতে ট্ৰেইন ৰখাই ট্ৰেইনৰ মানুহক হাৰাশাস্তি কৰে।\nযিয়েই নহওক ট্ৰেইন খন আকৌ চলিব ধৰাত ময়ো যেন বাচি গলো ভাৱেৰে স্বস্তিৰ নিশাহ এটা এৰি দিলো। এইবোৰ ভাৱি থাকোতেই কাষতে বহা ছোৱালীজনীৰ ফালে এবাৰো চোৱাৰ সুযোগ পোৱা নাই। সুযোগ পালেও বাৰু চাম কেনেকৈ - চাৰিওফালে ভীষণ অন্ধকাৰ। হঠাৎ মোৰ জন্মগত\nসম্পদ লাজটো লাগিল। লাজ পোৱাৰ কাৰণটো হ'ল- এজনী ছোৱালীৰ সৈতে মই এটা কোঠালীত অকলশৰে আছোঁ। তাকো আকৌ এন্ধাৰৰ মাজত।\nযিয়েই নহওক, নিজকে অলপ সহজ কৰিবলৈ পকেটৰ পৰা মবাইলটো উলিয়াই উদ্দেশ্য বিহীন ভাৱে মবাইলৰ স্ক্রিনত আঙুলিবোৰ উঠা নমা কৰি থাকিলোঁ। হতভাগা যলৈ যায় তাত নদীৰ পানীও শুকাই যায়। অকস্মাত বেটাৰী ল' বুলি দেখুৱাই মবাইলটো বন্ধ হৈ থাকিল। ভাৱিলো চাৰ্জ শেষ হৈ গ'ল। কিন্তু আহোতে দেখোন ফুল চাৰ্জ কৰি লৈ আহিছিলোঁ। অলপ সময় ভোৰভোৰাই আকৌ মবাইলটো পকেটত থৈ দিলো। কোঠাটোলৈ আকৌ অন্ধকাৰ নামি আহিল।\n: মই বৃষ্টি । — তাই ক'লে। বৰ মিঠা তাইৰ কণ্ঠ।\nমই ক'ব খুজিছিলো যে মই নিয়ৰ। কিন্তু আচৰিত হৈ লক্ষ্য কৰিলো যে মোৰ কণ্ঠটো ডিঙিত লাগি আছে আৰু মই ঘামি গৈছো। ক'বলৈ বহুত চেষ্টা কৰিলোঁ যদিও ক'ব নোৱাৰিলোঁ। বুজিলো লাজ আৰু ভয়ৰ বাবেই হয়তো এনে হৈছে। তথাপি মই নিজকে সহজ কৰিবলৈ যেন একো হোৱা নাই এনে এটা ভাৱেৰে অলপ হাঁহিলো। তাই মোৰ অৱস্থা বুজিলে নে নুবুজিলে নেজানো। কিন্তু তাই বেগৰ পৰা মম এডাল উলিয়াই জ্বলালে। মই আচৰিত হৈ লক্ষ্য কৰিলো — ডবাটোত বতাহ থকা স্বত্তেও সেই বতাহে মমডালৰ জ্বলোতে কোনো অসুবিধাৰ সৃষ্টি কৰা নাই।\nএইবাৰ ছোৱালীজনীৰ ফালে চকু দিলো। সিমান বগা নহয় যদিও বৃত্তাকাৰ মুখমণ্ডল,জোঙা নাক……আৰু বৰ্ণনা দিব নোৱাৰিম। এক কথাত ক'বলৈ গ'লে মায়াৰ দেৱী। চালেই মনটো ভাল লাগি যায়। লাহে লাহে দুই এটা কথা কওতে কওতে পৰিস্থিতিটো সহজ হৈ আহিল।দুয়োজনেই হাঁহি - তামচা কৰি সময়বোৰ অতিবাহিত কৰিব ধৰিলো। লক্ষ্য কৰিলো। তাইৰ শৰীৰৰ পৰা অদ্ভুদ ধৰণৰ এটা নিচা ল'গা সুগন্ধি ওলায়ছে। বৰ নিচা লগা সুগন্ধি।\nতাইৰ কথা ভাৱি ভাৱি কেতিয়াযে শুই পৰিছিলোঁ - ক'ব নোৱাৰো। শেষ ৰাতি টোপনি ভগাত বৃষ্টিক বিচাৰিলো। নেদেখিলো তাইক। খালি কোঠাটোত তাইৰ ঠাইত পৰি আছে - তাই জ্বলোৱা মমবাতিটোৰ অৱশিষ্ট অংশ। ট্ৰেইনখনো মোৰ গন্তব্য স্থান পালেহি। তাইৰ এড্ৰেছটোও লোৱা নহ'ল। ফোন নম্বৰটোও নললো।\n: এই ডবাটোত মোৰ কাষত যে এজনী ছোৱালী বহিছিল, তাই ক'ত গ'ল?\n: তাততো কোনো নাছিল। মই কেইবাবাৰো এইফালেদি অহা যোৱা কৰোতে আপোনাক অকলশৰে কথাকৈ থকা দেখিছো। ভাৱিলো হয়তো ফোনত কথা পাতি আছে। সেয়ে একো সোধা নাছিলোঁ। — টিকট নিৰিক্ষকজনে মোৰ প্ৰশ্নত আচৰিত হৈ ক'লে।\nমই নিৰ্বাক হৈ পৰিলোঁ। মই জনাত বৃষ্টি ট্ৰেইনত উঠাৰ অলপ সময় পিছৰ পৰাই মোৰ মবাইলটো বন্ধ হৈ আছে। পকেটৰ পৰা মবাইলটো উলিয়াই অন কৰিলোঁ। এয়া কি ? — এতিয়াও দেখোন আধা চাৰ্জ আছেই!\nনুবুজিলো এইবোৰ কি হৈ গ'ল মোৰ লগত। মই কি সপোন দেখিছিলো নেকি? যদি সপোনেই হয় তেন্তে মমবাতিৰ অৱশিষ্ট অংশ ক'ৰ পৰা আহিল? এইবোৰ কেনেকৈ সম্ভৱ?\nএইবোৰ ভাৱোতে ভাৱোতে কেতিয়াযে ঘৰ পালো গমেই নাপালো। গা-পা ধুই ভাত খাই শুই পৰিলোঁ। সপোনত বৃষ্টিক চালো। তাই হাঁহিছে আৰু তাইৰ মায়াভৰা মুখখনে মোক অপাৰ্থিৱ সুখেৰে ভৰাই তুলিছে। টোপনিৰ পৰা উঠি গোটেই দিন বৃষ্টিৰ কথা ভাৱিয়েই কটালো।হয়তো মই বৃষ্টিৰ প্ৰেমত পৰিছোঁ। কিন্তু বাস্তৱত বৃষ্টিৰ কোনো অস্তিত্ত আছে জানো?\nযি কি নহওক, ঘৰলৈ আহিছো ছোৱালী চাবলৈ। কাইলৈ বোলে ছোৱালী চাবলৈ যাব। মোৰ মনটোৱে যাব খোজা নাই। বাৰে বাৰে বৃষ্টিৰ কথা মনলৈ আহিছে।\nঘৰৰ সকলোৱে জোৰকৈ ছোৱালী চাবলৈ লৈ গ'ল। দেউতা,মা আৰু ভন্টিৰ ভীষণ পছন্দ হৈছে। এতিয়া মাথোঁ মোৰ মতামত লাগে।\nছোৱালী জনীৰ ফালে চোৱাৰ লগে লগেই মোৰ চকু কপালত উঠিল। এয়া! এয়া দেখোন বৃষ্টি!\nমোৰ সমগ্ৰ শৰীৰেৰে এটা আনন্দৰ সোঁত বৈ গ'ল।কিন্তু ছোৱালী জনী দেখোন নিৰ্বিকাৰ ভাৱে বহিয়েই আছে। যেন আগতে মোক কেতিয়াও দেখাই নাই। মোৰ সন্দেহ হ'ল — এয়া বৃষ্টিয়েইনে?\nভন্টিক কৈ অকলশৰীয়াকৈ লগ ধৰি কথা কোৱাৰ ব্যৱস্থা কৰিলোঁ। তাই তাইৰ নাম বৰ্ষা বুলি ক'লে।\n: মইতো কেতিয়াও ট্ৰেইনত উঠাই নাই। — তাই ক'লে।\nআৰু কিবা ক'বলৈ গৈও নকলো। অইন কিবা ভাৱিব পাৰে। মই আৰু একো নকলো।\nকোনো বস্তু এবাৰ দেখিলেহে পিছত কল্পনা কৰি বস্তুটো আকৌ চাব পাৰি। কিন্তু বৃষ্টিৰূপী বৰ্ষাক মইতো কেতিয়াও দেখা নাছিলোঁ। তেন্তে ট্ৰেইনত মোৰ সৈতে সেইজনী কোন আহিল। নে মোৰ কল্পনা শক্তি ইমানেই প্ৰবল যে মই তাইক আগতেই কল্পনাৰ চকুৰ চালো। এইটো অলৌকিক নহয়নে? কোনো উত্তৰ মই নাজানো।\nএদিন বৰ্ষাৰ লগত মোৰ বিয়া হৈ গ'ল। সেই মায়াভৰা মুখখনৰ গৰাকী এতিয়া মই।\nএতিয়া মাজ নিশা, খিৰিকীৰে জোৰেৰে বতাহ বৈ আহিছে। বৰ্ষা নিদ্ৰাদেৱীৰ কোলাত বৰ শান্তিৰে শুই আছে। যেন মোৰ কল্পনাৰ বৃষ্টিৰ আন এটা কপি। এয়া অলৌকিক নহয় যদি কি?\nমই দীঘল হুমুনিয়াহ এটা এৰি দি শুবলৈ গ'লো — মোৰ কল্পনাৰ বৃষ্টিৰূপী বাস্তৱ বৰ্ষাৰ কাষত।\n© লেখক- ইনু\nLike this story? Please leaveabeautiful comment. Also share this post with your friends.\nShahina 31 July 2018 at 08:32\nVery interesting story 👌👍\nInu Etc4September 2018 at 22:26\nhealthcare4u 15 December 2018 at 18:36\nMajja mamu tamam lagise de\nhealthcare4u 16 December 2018 at 13:59\nit s majja story\nOcibulOc 23 October 2020 at 13:13\nAmazing bro. Moi xodhai asu tomalokar logot. Agowai jowa,


কিছু সকাহ! কোৰোণাত আক্ৰান্তৰ সংস্পৰ্শলৈ অহা লখিমপুৰৰ চিকিত্‍সক, স্বাস্থ্য কৰ্মীৰ দেহত নাই কোৰোণা– News18 Assam\nকিছু সকাহ! কোৰোণাত আক্ৰান্তৰ সংস্পৰ্শলৈ অহা লখিমপুৰৰ চিকিত্‍সক, স্বাস্থ্য কৰ্মীৰ দেহত নাই কোৰোণা\n»কিছু সকাহ! কোৰোণাত আক্ৰান্তৰ সংস্পৰ্শলৈ অহা লখিমপুৰৰ চিকিত্‍সক, স্বাস্থ্য কৰ্মীৰ দেহত নাই কোৰোণা\nUpdated:June 27, 2020, 11:57 AM IST\nকিছু পৰিমাণে শংকামুক্ত হ’ল লখিমপুৰ অসামৰিক চিকিৎসালয়ৰ।\nLast Updated: June 27, 2020, 11:57 AM IST\nকিছু সকাহ! কোৰোণাত আক্ৰান্তৰ সংস্পৰ্শলৈ অহা লখিমপুৰ অসামৰিক চিকিত্‍সালয়ৰ চিকিত্‍সক সহ ১৬গৰাকী চিকিত্‍সা কৰ্মীৰ দেহত নাই কোৰোণাৰ অৱস্থিতি। চিকিৎসালয় খনৰ প্ৰশাসক সৌৰভ শইকীয়াৰ দেহত কোৰোণা ধৰা পৰাৰ পিছতে তীব্ৰ আতংকৰ সৃষ্টি হৈছেল চিকিত্‍সালয়খনত। সৌৰভৰ সংস্পৰ্শলৈ অহা ১৬গৰাকী স্বাস্থ্য কৰ্মাৰ স্বাব সংগ্ৰহ কৰা হৈছিল। বন্ধ কৰি দিয়া হৈছিল লখিমপুৰ অসামৰিক চিকিৎসালয়ৰ অধীক্ষকৰ কাৰ্যালয়ৰ দোৱাৰ৷\nপিছত অধীক্ষক চিকিৎসা বিষয়া নিখিল কাকতি, জ্যেষ্ঠ চিকিৎসক মুনিন্দ্ৰ নাৰায়ণ বৰদলৈ,পেথলজিষ্ট ৰোহিনী বৰাসহ মুঠ ১৬জন চিকিৎসাকৰ্মীৰ নমুনা প্ৰেৰণ কৰিছিল পৰীক্ষাৰ বাবে। আৰু শনিবাৰে ডিব্ৰুগড় icmr ৰ পৰা অহা ফলাফল অনুসৰি তেওঁলোকৰ দেহত কোৰোণাৰ নিগেটিভ প্ৰমাণিত হয়।\nইয়াৰ পিছতে কোৱাৰেণ্টাইনত থকা এই ১৬ গৰাকী স্বাস্থ্যকৰ্মীক পুনৰ অনুমতি দিয়া হ’ব সেৱা আগবঢ়াবলৈ ৷ এই খবৰে কেৱল লখিমপুৰৰ চিকিৎসা বিভাগতে নহয় সৰ্ব্বস্তৰৰ লোককে কিছু সকাহ দিছে।\nকিন্তু লখিমপুৰ অসামৰিক চিকিৎসালয়ৰ প্ৰশাসনিক শাখা অৰ্থাৎ অধীক্ষকৰ কাৰ্যালয়ৰ দহজনতকৈ অধিক কৰ্মচাৰীৰ নমুনা এই পৰ্যন্ত পঠিওৱা নাই পৰীক্ষাৰ বাবে ৷\nFirst published: June 27, 2020, 11:56 AM IST


বিজেপিৰ বিৰুদ্ধে ঐক্যবদ্ধ যুঁজ এতিয়া যেন এক সপোন! মৰিয়নি সমষ্টিত ৰাইজৰ দলৰ প্ৰাৰ্থী হ'ব সঞ্জীৱ গগৈ, জনালে অখিল গগৈয়ে bye-election-raijor-dol-finalize-the-candidate-name-of-morioni-constituency-hb– News18 assam\nবিজেপিৰ বিৰুদ্ধে ঐক্যবদ্ধ যুঁজ এতিয়া যেন এক সপোন! মৰিয়নি সমষ্টিত ৰাইজৰ দলৰ প্ৰাৰ্থী হ'ব সঞ্জীৱ গগৈ, জনালে অখিল গগৈয়ে\nইফালে আজিৰ দিনটোতে কংগ্ৰেছ দলেও নিৰ্ধাৰণ কৰিব আগন্তুক উপ নিৰ্বাচনৰ সন্দৰ্ভত দলটোৰ স্থিতি।\nবিজেপিৰ বিৰুদ্ধে ঐক্যবদ্ধ যুঁজ এতিয়া যেন এক সপোন! অৱশেষত মৰিয়নি সমষ্টিৰ বাবে ৰাইজৰ দলে ঘোষণা কৰিলে প্ৰাৰ্থীৰ নাম। সঞ্জীৱ গগৈয়ে সমষ্টিটোত বিজেপি প্ৰাৰ্থীক জনাব প্ৰত্যাহ্বান। শুকুৰবাৰে এই ঘোষণা কৰে ৰাইজৰ দলৰ সভাপতি অখিল গগৈয়ে।\nঅখিল গগৈয়ে সংবাদমেল সম্বোধন কৰি কয় যে, 'বিৰোধীৰ ঐক্যবদ্ধ প্ৰাৰ্থী নিৰ্ধাৰণৰ ক্ষেত্ৰত ৰাইজৰ দলে বহু অপেক্ষা কৰিলে । কংগ্ৰেছে এতিয়াও জমিদাৰী চলাই থকাই দৰে দৃষ্টিভংগী গ্ৰহণ কৰি আছে। ২০২১ ৰ নিৰ্বাচনতো বিৰোধীৰ ঐক্যৰে একেলগে নিৰ্বাচন খেলাৰ সিদ্ধান্ত লোৱা হৈছিল। ২১ৰ নিৰ্বাচনত কংগ্ৰেছে আমাক বিশ্বাঘাতকতা কৰিলে। এইবাৰো আমি বহু অপেক্ষা কৰিলো। বহু কথা বতৰা হোৱাৰ পিছতো তেওঁলোকে কথাবোৰ পিছুৱাই আছে।'\nইফালে আজিৰ দিনটোতে কংগ্ৰেছ দলেও নিৰ্ধাৰণ কৰিব আগন্তুক উপ নিৰ্বাচনৰ সন্দৰ্ভত দলটোৰ স্থিতি। আজি AICCৰ সাধাৰণ সম্পাদক জিতেন্দ্ৰ সিং, প্ৰদেশ কংগ্ৰেছৰ সভাপতি ভূপেন বৰাৰ লগতে দলটোৰ শীৰ্ষ নেতৃত্বই চূড়ান্ত কৰিব উপ নিৰ্বাচনত কংগ্ৰেছক প্ৰাৰ্থী তালিকা। কিন্তু তাৰ পূৰ্বে অসম জাতীয় পৰিষদে কংগ্ৰেছৰ নেতৃত্বক সাক্ষাত কৰাৰ প্ৰসংগই এতিয়া নতুন মাত্ৰা প্ৰদান কৰিছে। শুনিবলৈ পোৱা মতে, মৰিয়নি সমষ্টি কংগ্ৰেছ দলে অসম জাতীয় পৰিষদক এৰি দিলেও আচৰিত হ'বলগীয়া একো নাথাকিব।\nAkhil GogoiRaijor DolSanjib Gogoi


পেন্সন প্ৰক্ৰিয়া মানচিত্ৰ | পেন্সন সঞ্চালকালয় | অসম চৰকাৰ, ভাৰত\nপেন্সন প্ৰক্ৰিয়া মানচিত্ৰ\nHome ❯ পেন্সন প্ৰক্ৰিয়া মানচিত্ৰ\nঅসম চৰকাৰৰ দ্বাৰা জাৰি কৰা চৰকাৰী জাননী নং এ.আৰ. ২৯/৮৮/৪৩ তাং ০৮/০৬/১৯৮৯ৰ উল্লেখ কৰি পেন্সনৰ পৰিকল্পনা বিশদভাৱে বৰ্ণনা কৰিব লাগিব যত প্ৰাদেশিকীকৃত বিদ্যালয়ৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত অধ্যাপনা আৰু প্ৰশাসনীয় কৰ্মচাৰী আৰু পঞ্চায়ত আৰু আৰ.ডি. বিভাগৰ কৰ্মচাৰীসকলক এক নিৰ্দিষ্ট সময়সূচী পালন কৰি পেন্সন প্ৰদানৰ নিৰ্দেশৰ নিয়মাৱলী সমূহৰো উল্লেখ থাকিব।\nএনে পেন্সনৰ সময়সূচী হৈছে এনে ধৰণৰ যে ওপৰোক্ত শ্ৰেণীৰ কৰ্মচাৰীসকলে বাৰ্ধক্যজনিত অৱসৰ গ্ৰহণ কৰাৰ ছমাহ আগতে তেওঁলোকৰ কাৰ্যালয়ৰ মুখ্য বিষয়াৰ জৰিয়তে আবেদন কৰিব লাগে।\nবিদ্যালয়ৰ কৰ্তৃপক্ষ, বিদ্যালয়ৰ সহকাৰী পৰিদৰ্শক, জিলা প্ৰাথমিক শিক্ষা বিষয়া, বিদ্যালয়ৰ পৰিদৰ্শক, সংস্কৃত শিক্ষাৰ সহকাৰী সঞ্চালক, মাদ্ৰাছা শিক্ষাৰ সঞ্চালক আৰু সংশ্লিষ্ট জিলাসমূহৰ পঞ্চায়ত বিভাগৰ মুখ্য বিষয়া আদিয়ে কৰ্মচাৰীৰ পৰা লাভ কৰা পেন্সনৰ আবেদন পত্ৰসমূহ পেন্সন সঞ্চালকালয়, অসমলৈ বাৰ্ধক্যজনিত অৱসৰ লাভ কৰাৰ ছমাহ আগতে পঠিয়াব লাগিব।\nপেন্সন সঞ্চালকালয়ে সকলো পৰ্যবেক্ষণ অতি শীঘ্ৰে সম্পন্ন কৰিব লাগিব। আপত্তিজনক আবেদনসমূহ পৰ্যালোচনাৰ বাবে ঘূৰাই পঠিয়াব লাগিব যাতে পেন্সন প্ৰদানৰ নিৰ্দেশ আগতীয়াকৈ জাৰি কৰিব পৰা যায় আৰু আপত্তি নোহোৱা কেচসমূহত ডি.পি.য়ে তিনি মাহৰ ভিতৰত পেন্সন প্ৰদানৰ নিৰ্দেশত অনুমোদন জনাব।\nনিম্নোলিখিত ফাইল ফ্লো তালিকাই এই বিষয়টো আৰু অধিক স্পষ্ট কৰি দিবঃ


ললিত কলা (চাৰু কলা) | শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ কলাক্ষেত্ৰ সমাজ | অসম চৰকাৰ, ভাৰত\nঅসম চৰকাৰ সাংস্কৃতিক পৰিক্ৰমা দপ্তৰ\tশ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ কলাক্ষেত্ৰ সমাজ\nললিত কলা (চাৰু কলা)\nমহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ সংগ্ৰহালয়\nএখন বাতানুকূল কলা বীথিকা, এটা গ্ৰাফিক ষ্টুডিঅ, এখন কৰ্মশালা আৰু এটা প্ৰেক্ষাগৃহকে লৈ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ কলাক্ষেত্ৰৰ ললিত কলা শাখাটোৱে এই অঞ্চলৰ শিল্পী সমাজক তেওঁলোকৰ প্ৰদৰ্শনী আৰু সৃষ্টিশীল কৰ্ম প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ এখন গতিশীল মঞ্চ দিছে।\nএই কেন্দ্ৰৰ ললিত কলা শাখাটোৰ সুনাম অৰ্জন কৰিবৰ জোখেৰে বহুবিলাক কৰ্ম আছে। আৰম্ভণিৰে পৰা শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ কলাক্ষেত্ৰৰ ললিত কলা শাখাই ৰাজ্যিক আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় স্তৰত কেইবাখনো প্ৰদৰ্শনী আৰু চিত্ৰশিল্প, ড্ৰইং, গ্ৰাফিক, ভাস্কৰ্য্য, কাঠ শিল্প আৰু ফটোগ্ৰাফ আৰু আন বিষয়ৰ ওপৰত প্ৰদৰ্শনী অনুষ্ঠিত কৰিছে। ইয়াৰে কিছুমান ললিত কলা একাডেমী, নতুন দিল্লী, নেচনেল ললিত কলা চেণ্টাৰ, কলিকতা, অল ইণ্ডিয়া ফাইন আৰ্টচ অৱ ক্ৰাফচ্ ছচাইটী (এ.আই.এফ.এ.চি.এছ.), নতুন দিল্লী, নেচনেল গেলাৰী অৱ মডাৰ্ণ আৰ্টছৰ সহযোগত সেই সহযোগীসমূহৰ কেইটামান নাম। ৰাজ্যৰ এমেচাৰ শিল্পীৰ শিল্পকৰ্মৰ উপৰিও ভালেকেইজন বিখ্যাত শিল্পীৰ একক প্ৰদৰ্শনীও ইয়াত অনুষ্ঠিত।\nশ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ কলাক্ষেত্ৰই কূটিৰ শিল্পৰ উদ্যোগীসকলক আগলৈ হেংচুকি দি উত্সাহ যোগাবলৈ নিয়মিতভাৱে হস্ততাঁত, বস্ত্ৰ শিল্প আৰু এই অঞ্চলৰ পৰম্পৰাগত শিল্প সামগ্ৰীসমূহৰ প্ৰদৰ্শনী পাতে।\nএইটো কেন্দ্ৰত থকা ললিত কলা ভৱনটোত এটা বাতানুকূল কলা বীথিকা আছে। কেন্দ্ৰীয়ভাৱে বাতানুকূল অত্যাধুনিক কলা বীথিকাখন ২০০২ চনৰ ৭ ছেপ্তেম্বৰ তাৰিখে উদ্বোধন কৰা হয়।\nৰাজ্যৰ বিখ্যাত ব্যক্তিসকলৰ শিল্পকলাৰ নৈমিত্তিক প্ৰদৰ্শনীৰ বাহিৰেও ইয়াৰ কলা বীথিকাত চাৰু-কাৰু উন্নয়নৰ বাবে নৰ্থ-ইষ্ট ষ্টেট এগনজিভিচন অব আৰ্ট আৰু নেচনেল জুনিয়ৰ আৰ্টিচটচ্ এগজিভিচন শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ কলাক্ষেত্ৰই ইয়াৰ বীথিকাত প্ৰদৰ্শন কৰে। কলা বীথিকাখন সন্থা আৰু ব্যক্তিবিশেষক তেওঁলোকৰ কৰ্মৰ প্ৰকৃতি অনুসৰি পৰ্দৰ্শনী আদি পাতিবলৈ ভাড়ালৈ দিয়া হয়।\nশ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ কলাক্ষেত্ৰৰ ললিত কলা ভৱনত এটা গ্ৰাফিক ষ্টুডিঅ আছে। নতুন দিল্লীৰ ললিত কলা একাডেমীৰ সাহায্যত এইটো প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। এটা সাধাৰণ মাচুল দি শিল্পীসকলে ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে। অলপতে নতুন দিল্লীৰ ললিত কলা একাডেমীয়ে এই ষ্টুডিঅটোক তেওঁলোকৰ আঞ্চলিক কৰ্ম কেন্দ্ৰ হিচাপে ঘোষণা কৰিছে আৰু ললিত কলা একাডেমীৰ বৃত্তিধাৰীসকলে এই ষ্টুডিঅটো বিনামূলীয়াকৈ ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰিব।\nএই পৃষ্ঠা অন্তিমবাৰ আপডেট কৰা হৈছিল: 04 Jan 2020\nদৰ্শনকাৰীৰ গণনা: 73232\nContent Ownership শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ কলাক্ষেত্ৰ সমাজ, Govt. of Assam.


প্ৰভাৱতী দেৱী - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nভাৰতৰ স্বাধীনতা কৰ্মী\nএই প্ৰবন্ধটোক প্ৰভাৱতী দেৱী সৰস্বতী নামৰ প্ৰবন্ধৰ সৈতে খেলি-মেলি নকৰে যেন।\nপ্ৰভাৱতী দেৱী নাৰায়ণ (ইংৰাজী: Prabhavati Devi Narayan ; বিবাহৰ পূৰ্বে প্ৰসাদ; ১৯০৬ – ১৫ এপ্ৰিল ১৯৭৩) এগৰাকী ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী আৰু বিহাৰৰ নিবাসী আছিল। তেওঁ ভাৰতৰ প্ৰখ্যাত মুক্তি যুঁজাৰু তথা সমাজবাদী নেতা জয়প্ৰকাশ নাৰায়ণৰ পত্নী।\nপ্ৰভাৱতী দেৱী নাৰায়ণ\nপ্ৰভাৱতী দেৱী প্ৰসাদ\nশ্ৰীনগৰ, চাৰণ জিলা, বেঙ্গল প্ৰেচিডেঞ্চি, ব্ৰিটিছ ভাৰত (বৰ্তমানৰ সিৱান জিলা, বিহাৰ\n১৫ এপ্ৰিল ১৯৭৩\n2 নেহৰু পৰিয়ালৰ সৈতে বন্ধুত্ব\n3 স্বাধীনতা লাভৰ পিছৰচোৱা জীৱন\n4 শেষ জীৱন আৰু মৃত্যু\nতেওঁৰ দেউতাক ব্ৰজকিশোৰ প্ৰসাদ এজন প্ৰখ্যাত উকীল আছিল। মাকৰ নাম আছিল ফুল দেৱী। বিহাৰৰ বৰ্তমানৰ সিৱান জিলাৰ শ্ৰীনগৰত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল। ব্ৰজকিশোৰ প্ৰসাদ এজন গান্ধীবাদী ব্যক্তি আছিল আৰু স্বাধীনতা সংগ্ৰামত অংশ লবলৈ তেওঁ ওকালতিৰ ব্যৱসায় এৰি দিছিল। সম্ভৱতঃ এনে লাভজনক বৃত্তি ত্যাগ কৰা তেৱেঁ বিহাৰৰ প্ৰথমজন কংগ্ৰেছ দলৰ সদস্য আছিল। প্ৰভাৱতীৰ বিয়া ১৯২০ চনৰ ১৪ অক্টোবৰত সমাজবাদী নেতা জয়প্ৰকাশ নাৰায়ণৰ সৈতে হৈছিল।\nতেওঁলোকৰ বিয়াৰ পিছত জয়প্ৰকাশ নাৰায়ণে বিজ্ঞান পঢ়িবলৈ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ কেলিফ'ৰ্নিয়ালৈ যায় যদিও মাৰ্ক্সবাদ পঢ়িবলৈ ৱিচকনচিন বিশ্ববিদ্যালয়ত নাম লিখায়। প্ৰভাৱতী গান্ধীৰ আশ্ৰমলৈ যায় আৰু গান্ধীৰ পত্নী কস্তুৰবা গান্ধীৰ ওচৰত নিজকে সমৰ্পন কৰে। কস্তুৰবা গান্ধীয়ে তেওঁ জীয়েকৰ দৰে ভাবিছিল।:240\nজয়প্ৰকাশ নাৰায়ণ বিদেশৰ পৰা উভতি অহাৰ পিছত এজন বিপ্লৱী ৰূপে পৰিগণিত হৈছিল। এয়ে লৈ প্ৰভাৱতীৰ গান্ধীবাদী ধ্যান-ধ্যাৰণাৰ বাবে বহুক্ষেত্ৰত দুয়োৰো মত-বিৰোধে দেখা দিছিল। অৱশ্যে দম্পতীহালে পৰস্পৰে পৰস্পৰক সন্মান কৰিছিল আৰু বিদেশীৰ আগ্ৰাসনৰ পৰা দেশ মুক্ত নোহোৱালৈ সন্তান ধাৰণ নকৰাৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল। প্ৰভাৱতী দেৱীক বহুবাৰ ব্ৰিটিছ শাসকে কাৰাগাৰলৈ নিক্ষেপ কৰিছিল।\nনেহৰু পৰিয়ালৰ সৈতে বন্ধুত্বসম্পাদনা কৰক\nপ্ৰভাৱতী দেৱীৰ জৱাহৰলাল নেহৰুৰ পত্নী কমলা নেহৰুৰ সৈতে ঘনিষ্ঠ সম্পৰ্ক আছিল আৰু তেওঁৰ আস্থাভাজন হ’ব পাৰিছিল। কমলাই তেওঁক বহু কেইখন ব্যক্তিগত চিঠিও লিখিছিল। প্ৰভাৱতীৰ মৃত্যুৰ পিছত জয়প্ৰকাশ নাৰায়ণে কমলা নেহৰুৰ জীয়ৰী ইন্দিৰা গান্ধীলৈ অধিকাংশ চিঠিয়ে ওভতাই পঠিয়াইছিল।\nএখন চিঠি এতিয়াও পাটনাৰ কদমকুঁৱা অঞ্চলৰ এটা ঘৰত বেৰত ওলোমাই ৰখা হৈছে, যিখন ঘৰত জয়প্ৰকাশে পত্নীৰ সৈতে শেষৰ সময়খিনি কটাইছিল। এই চিঠিখন জৱাহৰলাল নেহৰুৱে ১৯৫৮ চনত প্ৰভাৱতীলৈ হিন্দুস্তানী ভাষাত হাতেৰে লিখিছিল। চিঠিৰ সংক্ষিপ্ত সাৰ এয়ে যে প্ৰভাৱতীয়ে ছোৱালীৰ স্কুল এখন আৰম্ভ কৰিব বিচাৰিছে আৰু সেই স্কুলখনৰ নাম কমলা নেহৰুৰ নামেৰে ৰাখিব বিচাৰে। তেওঁ প্ৰধানমন্ত্ৰী জৱাহৰলাললৈ সুধি পঠিয়াইছিল যে প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে স্কুলখন উদ্বোধন কৰিব নে নাই। নেহৰুৱে উত্তৰত কৈছিল যে স্কুলখন খুলিব বিচৰা বাবে তেওঁ সুখী। কাৰণ তেওঁ দীৰ্ঘদিন ধৰি নাৰীশিক্ষাৰ পোষকতা কৰি আহিছে। কিন্তু তেওঁ লগতে জনায় যে তেওঁ শপত খাই থৈছে যে পিতৃ মতিলাল নেহৰু আৰু পত্নী কমলা নেহৰুৰ সোঁৱৰণত কৰা কোনো প্ৰকল্প বা কাৰ্যসূচীৰ উন্মোচনত তেওঁ অংশগ্ৰহণ নকৰে। প্ৰধানমন্ত্ৰীগৰাকীয়ে প্ৰভাৱতীক কৈছিল যে তেওঁ আগবাঢ়ক আৰু যদি প্ৰয়োজন হয়, তেন্তে অন্য কোনোবা মুখ্য অতিথিৰ দ্বাৰা কামটো কৰাই লওক।\nস্বাধীনতা লাভৰ পিছৰচোৱা জীৱনসম্পাদনা কৰক\nপ্ৰভাৱতীৰে প্ৰভাৱৰ ফলতে জয়প্ৰকাশে সৰ্বোদয় আন্দোলনত জড়িত হৈ পৰিছিল আৰু পূৰ্ব আৰু মধ্য-পূৰ্ব ভাৰতৰ শান্তি প্ৰচেষ্টাত অংশ লৈছিল। তেওঁ অকলশৰীয়া আৰু পৰিত্যক্ত মহিলাসকলক গান্ধীবাদী চৰ্খা আন্দোলনত চামিল কৰিবলৈ পাটনাত মহিলা চৰ্খা সমিতি স্থাপন কৰিছিল।\nজীৱনৰ শেষ বছৰ কেইটা তেওঁৰ বাবে বৰ যন্ত্ৰণাদায়ক আছিল। তেওঁৰ দেহত কৰ্কট ৰোগ ধৰা পৰিছিল। ১৯৭৩ চনৰ ১৫ এপ্ৰিলত পাটনাত তেওঁৰ মৃত্যু হৈছিল।\n↑ 1.0 1.1 Vaidya, Prem. "Jayaprakash Narayan — Keeper of India's Conscience". LiberalsIndia.com. http://www.liberalsindia.com/freedomfirst/ff452-01.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 2012-08-16.\n↑ 2.0 2.1 Sandip Das (2005), Jayaprakash Narayan: A Centenary Volume, Mittal Publications, ISBN 978-81-8324-001-7, https://books.google.com/books?id=U9U0LiT3dtMC\n↑ Jayakar, Pupul (1995). Indira Gandhi,abiography (Rev. সম্পাদনা). প্ৰকাশক New Delhi, India: Penguin. পৃষ্ঠা. 51. ISBN 978-0140114621. https://books.google.com/books?id=gm5JGkb2rhkC&pg=PR9&dq=%22padmaja+naidu%22+nehru+relationship+lovers#q=padmaja.\n↑ "Kamala Nehru Biography - Kamala Nehru Childhood, Profile, Life, Timeline". https://www.iloveindia.com/indian-heroes/kamala-nehru.html.\n↑ PeoplePill. "Kamala Nehru: Wife of first Prime Minister of India (1899-1936) - Biography and Life" (en-US ভাষাত). https://peoplepill.com/people/kamala-nehru/.\n↑ "That family feeling" (en ভাষাত). 2010-10-24. https://www.hindustantimes.com/columns/that-family-feeling/story-kRZOXPfdJnofQHr3SzcaLN.html.\n↑ Das, Sandip (2005) (en ভাষাত). Jayaprakash Narayan: A Centenary Volume. Mittal Publications. ISBN 978-81-8324-001-7. https://books.google.co.in/books?id=U9U0LiT3dtMC&pg=PA159&lpg=PA159&dq=prabhawati+devi+and+jl+nehru&source=bl&ots=5uRYqWkfqp&sig=ACfU3U1Q8McXJBqKSVa1EqN0NJh7M_R48g&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiWt4vW08DoAhXayjgGHVYRDEYQ6AEwBnoECAgQAQ#v=onepage&q=prabhawati%20devi%20and%20jl%20nehru&f=false.\n↑ "The children of midnight! Kamla Nehru: She was the wife of first prime minister of India! She incidentally wasaKashmiri Pandit! - YoungBites". http://www.youngbites.com/newsdet.aspx?q=211882.\n↑ Scarfe, Allan; Scarfe, Wendy (1975) (en ভাষাত). J. P., His Biography. Orient Blackswan. ISBN 978-81-250-1021-0. https://books.google.co.in/books?id=v5IiKlr-AnUC&pg=PA37&lpg=PA37&dq=prabhawati+devi+and+jl+nehru&source=bl&ots=bO-9I8gQ3f&sig=ACfU3U3kOZujk73fLSXW73po4qJ8HyIuWg&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwiy0Ors1MDoAhVnyzgGHaYECDY4ChDoATALegQICBAB#v=onepage&q=prabhawati%20devi%20and%20jl%20nehru&f=false.\n↑ "WikiZero - Jayaprakash Narayan" (en ভাষাত). https://www.wikizero.com/en/Jayaprakash_Narayan.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=প্ৰভাৱতী_দেৱী&oldid=262938"ৰ পৰা অনা হৈছে\nশেষ সম্পাদনা কৰা হৈছে 13 February 2021 তাৰিখে 17:46 বজাত\nআন একো উল্লেখ নাথাকিলে এই বিষয়বস্তু CC BY-SA 3.0 ৰ আওতাত উপলব্ধ। এই পৃষ্ঠাটোৰ সংক্ষিপ্ত ইউ.আৰ.এল. : https://as.wikipedia.org/?curid=66967।\nএই পৃষ্ঠাখন ১৩ ফেব্ৰুৱাৰী, ২০২১ তাৰিখে ২৩:১৬ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


ৰাজনীতিৰ খেলপথাৰত নতুন ইনিংছ খেলিবলৈ সাজু হৰভজন সিং, ৰাজ্যসভাত কোন দলৰ প্ৰার্থী হ’ব প্ৰাক্তন ক্ৰিকেটাৰ ! - VOICE 24x7\nৰাজনীতিৰ খেলপথাৰত নতুন ইনিংছ খেলিবলৈ সাজু হৰভজন সিং, ৰাজ্যসভাত কোন দলৰ প্ৰার্থী হ’ব প্ৰাক্তন ক্ৰিকেটাৰ !\nদর্শনীয় কেৰিয়াৰেৰে ক্ৰিকেটৰ ক্ষেত্ৰখনত সুখ্যাতি অর্জন কৰা প্ৰাক্তন ক্ৰিকেটাৰ হৰভজন সিঙে এইবাৰ ভৰি দিব ৰাজনীতিত ৷ আম আদমি পার্টী(আপ)ৰ জৰিয়তে ৰাজনৈতিক কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিব হৰভজন সিঙে ৷ আপৰ টিকটত ৰাজ্যসভাৰ নির্বাচন খেলিব ক্ৰিকেটাৰে গৰাকীয়ে ৷ প্ৰাক্তন ক্ৰিকেটাৰ হৰভজন সিঙৰ উপৰি আইআইটিৰ অধ্যাপক সন্দীপ পাঠক, শিক্ষাবিদ অশোক কুমাৰ মিট্টাল আৰু দিল্লীৰ বিধায়ক ৰাঘৱ চাদ্ধাক ৰাজ্যসভালৈ আম আদমী পাৰ্টিয়ে মনোনীত কৰিছে ৷ শেহতীয়াকৈ বিধানসভা নিৰ্বাচনত এক বিশাল বিজয় লাভ কৰাৰ পাছতে ৰাজ্যসভাৰ নির্বাচনক লৈ তৎপৰ হৈ পৰিছে আপ ৷ অহা ৯ এপ্ৰিলত ৰাজ্যসভাৰ পাঁচখন আসন খালী হ’ব ৷ অহা ৩১ মাৰ্চত অনুষ্ঠিত হ’বলগীয়া নিৰ্বাচনৰ বাবে আজি প্ৰার্থীৰ নাম দাখিল কৰিব লাগিব। আপে পঞ্জাৱৰ ১১৭ খন বিধানসভা আসনৰ ৯২ খনত জয়লাভ কৰিছে। আগন্তুক ৰাজ্যসভা নিৰ্বাচনৰ পিছত উচ্চ সদনত আপৰ শক্তি তিনিৰ পৰা আঠলৈ বৃদ্ধি হ’ব।\n৪১ বছৰীয়া হৰভজন সিঙে নিৰ্বাচনৰ পূৰ্বে পঞ্জাৱ কংগ্ৰেছৰ প্ৰাক্তন মুৰব্বী নৱজিৎ সিং সিদ্ধুক সাক্ষাৎ কৰিছিল ৷ যাৰ ফলত কংগ্ৰেছৰ তেওঁ যোগ দিব বুলি জল্পনা-কল্পনা বৃদ্ধি পাইছিল। কিন্তু প্ৰাক্তন ক্ৰিকেটাৰজনে সেয়া অস্বীকাৰ কৰিছিল।ইপিনে আইআইটি (ইণ্ডিয়ান ইনষ্টিটিউট অৱ টেকন’লজী)ৰ পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ অধ্যাপক সন্দীপ পাঠকে পঞ্জাৱত আপৰ উত্থান আৰু বিজয়ত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰা দেখা গৈছিল। তেওঁ আপৰ মুৰব্বী অৰবিন্দ কেজৰিৱাল আৰু ভগৱন্ত মানৰ ঘনিষ্ঠ হিচাপে পৰিচিত ৷ অধ্যাপক পাঠকে নিৰ্বাচনৰ প্ৰস্তুতিৰ বাবে তিনি বছৰ পঞ্জাৱত আছিল আৰু বুথ পৰ্যায়ত আপৰ সংগঠন গঢ়ি তুলিছিল।ৰাঘৱ চাদ্ধা আপৰ দিল্লী বিধায়ক। তেওঁ পঞ্জাৱত অত্যন্ত সক্ৰিয় ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছিল ৷ অশোক কুমাৰ মিট্টাল লাভলী প্ৰফেছনেল বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক ৷\nনিউজিলেণ্ডত মুক্তি স্থগিত ৰাখিলে ‘দ্য কাশ্মিৰী ফাইলছ’ৰ, কেইবাটায়ো সংগঠনে কৰিলে আপত্তি\nঘৰলৈ ঘূৰি আহিল ঘৰৰ চৰাই


ঘৰলৈ মাতি কি কৰিছিল কাষ্টিং ডিৰেক্টৰে? তিক্ত অভিজ্ঞতাৰ কথা শ্বেয়াৰ কৰি আবেগিক হৈ পৰিল নুৰা ফাতেহীbollywood-nora-fatehi-shares-a-bad-experience-from-her-initial-days– News18 Assam\nঘৰলৈ মাতি কি কৰিছিল কাষ্টিং ডিৰেক্টৰে? তিক্ত অভিজ্ঞতাৰ কথা শ্বেয়াৰ কৰি আবেগিক হৈ পৰিল নুৰা ফাতেহী\nUpdated:January 7, 2021, 10:48 PM IST\nকানাডাৰ পৰা যেতিয়া ভাৰতলৈ আহিছিল, তেতিয়া কাৰোৰে সৈতে চিনা-পৰিচয় নাছিল নুৰা ফাতেহীৰ। সেই সময়তে এগৰাকী কাষ্টিং ডিৰেক্টৰৰ সৈতে এক তিক্ত অভিজ্ঞতা হৈছিল অভিনেত্ৰীগৰাকীৰ।\nLast Updated: January 7, 2021, 10:48 PM IST\nবহুতৰ বাবে সপোনৰ ৰাণী নুৰা ফাহেতীয়ে শ্বেয়াৰ কৰিছে এক তিক্ত অভিজ্ঞতাৰ কথা। কানাডাৰ পৰা যেতিয়া ভাৰতলৈ আহিছিল, তেতিয়া কাৰোৰে সৈতে চিনা-পৰিচয় নাছিল নুৰা ফাতেহীৰ। সেই সময়তে এগৰাকী কাষ্টিং ডিৰেক্টৰৰ সৈতে এক তিক্ত অভিজ্ঞতা হৈছিল অভিনেত্ৰীগৰাকীৰ। আৰু তেতিয়াই অভিনেত্ৰীগৰাকীয়ে ভাবিছিল যে, তেওঁ ভাৰত এৰি নিজ দেশলৈ উভতি যাব।\nঅভিনেত্ৰীগৰাকীয়ে কৰীণা কাপুৰৰ শ্বুত এই অভিজ্ঞতাৰ কথা শ্বেয়াৰ কৰিছে। অভিনেত্ৰীগৰাকীয়ে জনাইছে যে, এজন কাষ্টিং ডিৰেক্টৰে ঘৰলৈ মানি নিছিল নুৰাক। কিন্তু কাষ্টিং ডিৰেক্টৰ জনৰ নাম প্ৰকাশ কৰাৰ পৰা বিতৰত থাকে অভিনেত্ৰীগৰাকী।\nঅভিনেত্ৰীগৰাকীয়ে কয় যে, ‘ভাৰতলৈ অহাৰ পিছত এজন কাষ্টিং ডিৰেক্টৰক লগ কৰিছিলো। তেওঁ এনে ধৰণৰ ব্যৱহাৰ কৰিছিল যে, মই আকৌ নিজৰ দেশলৈ উভতি যাম বুলি ভাবিছিলো। লোকজনে নুৰাক কৈছিল যে,‘তোমাক আমাৰ দৰকাৰ নাই। তোমাৰ কোনো প্ৰতিভা নাই।’\nএই ব্যৱহাৰত মৰ্মাহত হৈ পৰিছিল নুৰা ফাতেহী। কিন্তু পিছত এদিন কাষ্টিং ডিৰেক্টৰ জনে নুৰাক নিজ ঘৰলৈ মাতি পঠিয়াই আৰু ছবিত অভিনয়ৰ সুযোগ দিয়া হ’ব বুলি নৈশ যাপন কৰিবলৈ প্ৰস্তাৱ দিয়ে। কিন্তু এই প্ৰস্তাৱ অভিনেত্ৰীগৰাকীয়ে লগে লগে নাকচ কৰি সেই ঠাই পৰিত্যাগ কৰে। আৰু তাৰ পিছৰে পৰা সেইজন কাষ্টিং ডিৰেক্টৰৰ সৈতে কোনো ধৰণৰ সম্পৰ্ক ৰখা নাই অভিনেত্ৰীগৰাকীয়ে।\nতাৰ পিছত ভাগ্য পৰিৱৰ্তন হ’ল নুৰা ফাতেহীৰ। মানুহৰ মাজত চিনাকী হ’বলৈ বেছি দিন অপেক্ষা কৰিবলগীয়া নহ’ল অভিনেত্ৰীগৰাকীয়ে।\nFirst published: January 7, 2021, 8:53 PM IST


সোণৰ ব্যৱসায়ীৰ কাৰচাঁজি (নিৰঞ্জন হাজৰিকা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\n(পিউৰ গ’ল্ড অথাৎ ২৪ কেৰেটৰ দাম সেইটো, আপুনি ২৪ কেৰেটৰ সোণেৰে তৈয়াৰ কৰিলে যদি আমাক নালাগে । কিয়নো ২৪ কেৰেটৰ সোণেৰে তৈয়াৰ কৰিলে ভাগি যাব আৰু ৰাস্তাত কৰবাত পৰি যাব । এইটো জনা উচিত যে Pure gold অথাৎ ২৪ কেৰেটৰ সোণেৰে অলঙ্কাৰ তৈয়াৰ কৰিব নোৱাৰি…)\nএজন নিজৰ মানুহে মোক বজাৰলৈ যাবলৈ লগ ধৰিলে। কিবা এটা সোণৰ গহণা গঢ়াবলৈ দিছিল তাকে আনিবলৈ । যিজন সোণাৰিক বনাবলৈ দিছিল তেওঁৰ ওচৰত ক্ষন্তেক বহাৰ পাছতে ডাঙৰ চন্দুকটো খুলি এডাল সোণৰ চেইন দেখুৱালে আৰু ওজন কৰিব ধৰিলে । তেওঁ হিচাপটো এনে ধৰণেৰে দিলে—\n“চেইনডালৰ ওজন হ’ল ২ তোলা ৩ ৰতি । তোলাত ৩৫ টকাকৈ সোণৰ দাম হ’ল ৮৭,৫০০.০০টকা।\nগহণি অথাৎ বনোৱা মজুৰি হ’ল ৪,৮০০.০০ টকা । সক’লো মিলি হ’ল ৯২,৩০০.০০ টকা । আপুনিটো চিনাকী আৰু ঘৰৰ দৰে, গতিকে ১,০০০/-টকা কমাই দিলেও হ’ব ।\nতেতিয়াহে মই মাত লগালো – সোণ কিমান লাগিল আৰু দাম কিমান ধৰিলে ?\nসোণৰ দাম ৩৫,০০০ টকা ।\nপিউৰ গ’ল্ড অথাৎ ২৪ কেৰেটৰ দাম সেইটো, আপুনি ২৪ কেৰেটৰ সোণেৰে তৈয়াৰ কৰিলে যদি আমাক নালাগে । কিয়নো ২৪ কেৰেটৰ সোণেৰে তৈয়াৰ কৰিলে ভাগি যাব আৰু ৰাস্তাত ক’ৰবাত পৰি যাব । এইটো জনা উচিত যে Pure gold অথাৎ ২৪ কেৰেটৰ সোণেৰে অলঙ্কাৰ তৈয়াৰ কৰিব নোৱাৰি, কেবল অসমীয়া গহণা যত লাৰে ভৰ্তি কৰা তাত হে এই সোণ লাগে । মই ক’লো – আপুনি ৩অনা মান তাম মিলাই ২২কেৰেটৰ সোণেৰে তৈয়াৰ কৰি দিব ।\nসোণাৰিজনে সেমেনা সেমেনি কৰি উত্তৰ দিলে—‘অলপ মিলাইছো।’\nতেন্তে সোণৰ ওজনৰ পৰা বাদ নিদিলে কিয় ? আপুনি যদি কমেও ২.২৫ অনা মিলাইছে তেন্তে কমেও ৫,৫০০ টকা দাম কমিব লাগে ।\nসোণাৰিজন ঠাণ্ডাতো ঘামিবলৈ ধৰিলে । শেষত ৭,০০০টকা কমাই চেইনডাল দিলে।\nক’লো, এখন অলঙ্কাৰ বনোৱা দোকান খুলিয়ে কেনেকৈ এটা দালান বনায় আজিহে গম পালোঁ । আপোনালোকে গাৱঁৰ অজলা মানুহখিনিক যে কি কৰি আছে তাৰ হিচাপ ভগৱানেহে ৰাখিছে ।\n← মোৰ দৃষ্টিত নাৰী (দিলীপ কুমাৰ বৰা)\nস্নেপশ্বটছ্ (ৰাজীৱ ৰঞ্জন) →\nপিকলু ডেকা আৰু ভিনটেজ কাৰ মিউজিয়াম (মনোৰঞ্জন বৰা)\nব্যস্ততা আৰু জীৱন (কৰুণা ফুকন)\nঅজান মুলুকৰ এগৰাকী বোৱাৰীৰ কথাৰে…… – ৰাজীৱ ৰাজখোৱা


ঢোলবাদ্য Archives - বৌদ্ধিক বিচাৰ\nঅসমীয়া জাতীয় জীৱনৰ এক অপৰিহাৰ্য লোকবাদ্যঃ ঢোল ( প্ৰাণজ্যোতি নাথ )\nAdmin March 22, 2017\tঅতিথি সম্পাদকৰ চ’ৰা, ঢোলবাদ্য বিশেষ0338\n‘ৰিমঝিম ৰিমঝিম বৰষুণে নেপুৰ বজায় ক’ত ? ক’ত ? গিৰ গিৰ ডাৱৰেনাে মাদল বজায় ক’ত ? এই অসম দেশত অসম দেশত..।” সুধাকণ্ঠৰ প্ৰাণঢালি গোৱা এই চিৰ যুগমীয়া গীতটি নুশুনা অসমীয়ানাে কেইজন আছে? হয়, গীতটিত মেঘে …\nAdmin March 22, 2017\tঅতিথি সম্পাদকৰ চ’ৰা, ঢোলবাদ্য বিশেষ 1 460\n‘ঢোলত চাপৰ মাৰি ঢুলীয়া ওলালে কাৰ ঘৰৰ নাচনী নাচে, ওচৰ চাপি চাপি নাহিবি নাচনী হাতত ঢোলৰ মাৰি আছে। ঢোলত চাপৰ মাৰি ঢুলীয়া ওলালে বহি বৈ আছিলো তাঁত, টােপোলাৰ সেন্দূৰ টােপোলাতে থাকিলে খাবলৈ নহ’লে ভাত।” ঢোল …\nপ্ৰতিবাদী ঢোল (সমুদ্ৰ কাজল শইকীয়া)\nAdmin March 15, 2017\tঅতিথি সম্পাদকৰ চ’ৰা, ঢোলবাদ্য বিশেষ0316\n১. মই কৰিম কি ( সুহেইৰ হাম্মাদৰ কবিতাৰ অনুবাদ) তোমাৰ যুদ্ধৰ ঢোলৰ ছেৱত মই নানাচোঁ। মোৰ আত্মা কিম্বা মোৰ হাঁড়-মঙহ, একো বিসৰ্জন নিদিও তোমাৰ যুদ্ধৰ ঢোলত। সেই ছেওটোত মই নানাচোঁ। মই জানোঁ সেই ছেও। ই …


জেতুকীজনীলৈ - ৰাজীৱ ৰাজখোৱা - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nজেতুকীজনীলৈ – ৰাজীৱ ৰাজখোৱা\nকঠীয়া পৰা দিনা….\nঘূৰাই ঘূৰাই হাল বাই বোকা কৰা মাটিডৰাত পিতায়ে কেঁকু জেকু কৈ গোৱৰ এভাৰ আনি সিঁচি দিলেহি৷ আয়ে পুৱাৰ পৰাই কৈ আছে\n“বোলো হেৰি শুনিছেনে, একেডৰা মাটিতে প্ৰতিবছৰে সিঁচি থকা বাবে কঠীয়াবোৰ নবঢ়া হৈছে৷ পাৰে যদি অলপ কিবা কিবি দি দিয়ক গৈ৷ আমিহে জানো তুলিবলৈ কিমান কষ্ট৷ কঁকালৰ গাঁঠি ঢিলা হৈ যায়গৈ একেবাৰে..৷ ”\nপুৱাই আইৰ বেদনাৰ ভাৰখন সহ্য কৰিব নোৱাৰি পিতায়ে বুঢ়া দেহাৰে গোৱৰ দুভাৰমান বোকা ডৰাত মিহলালেগৈ৷\n“বোলে কঠীয়া নাবাহিলেও ক’বলৈকে হ’ব দিছিলি নে? অ’ দিছিলোঁ৷ নেবাহিলে কৰিম কি?”\nমৈ খন ওলোটাই খোজবোৰ ভালদৰে মাৰি গৰুহাল মাটিডৰাৰ পৰা ওলিয়াই ললোঁ৷ এইবাৰ মৈ খন যুঁৱলীখনৰ পৰা এৰুৱাই ভৰিৰ খোজবোৰ মাৰিবলৈ মই নিজেই মৈখনৰ টকাটোত ধৰি টানিলোঁ৷ ওখ ঠাইকণত মৈ চিলিঙি খনত মাটি অলপ দি দুবাৰমান বেছিকৈ ঘূৰাই মৈ খন বাহিৰলৈ ওলিয়াই দিলোঁ৷\nদুদিনৰ আগতে পানীৰ পৰা তুলি থোৱা টুমবোৰ খুলি গাঁজ ওলোৱা কঠীয়াবোৰ বৰডলা এখনৰ ওপৰত কলপাত পাৰি ওলিয়ালোঁ৷ কঠীয়াবোৰ গাঁজমেলি গৰম হৈ ধোঁৱা বলি আছে৷ সৰু খৰাহী এটাত এখৰাহী দুখৰাহী কৈ লৈ লক্ষী, গুৰুলৈ, গৃহস্থ, চৰাই চিৰিকটি সকলোৰে নামত চাৰিওফালে এচাটি এচাটি চতিয়াই সিঁচিবলৈ আৰম্ভ কৰিলোঁ৷\nটুমৰ ভিতৰত ওমাল গঁজালি ওলোৱা কঠীয়াবোৰ চুই চুই মনটো কৰবালৈ উৰি গ’ল৷ পাকঘুৰণি খাই খাই বুকুৰ সেই শুকান পুখুৰিটোত বিহলঙনি গজাৰ দৰে কিছুমান অপচিন্তাই মানসপটত দেও দি যাব ধৰিলে৷\nকিমান…? কিমান সযঁতনে টুমাই থৈছিলো বাৰু মৰমবোৰ? বুকুৰ ভিতৰত পোখামেলা কুমলীয়া কঠীয়াৰ গঁজালীবোৰ কিয় আধাতে মৰহাই পেলালোঁ? আই পিতাই বাৰু জগৰীয়া নেকি? কিয় মোৰ আলসুৱা কঠীয়াৰ গঁজালিবোৰ পোখাবলৈ সাৰ পানী নিদিলে?\nআৰু মই? ?\nমই বাৰু কাপুৰুষ নেকি? নহলে কিয় ককায়েকৰ এষাৰ কথাৰ বাবে জেতুকিক আনৰ হাতত এৰি দিলোঁ? তাই সুখী হ’ব, ধনে জনে ৰজনজনাই থকা ঘৰখনত তাই মৰমৰ সাগৰৰ মাজত উটিভাঁহি ফুৰিব…৷\nসুখী নে তাই? আছেনে সুখত?\nতাইক সুখী কৰিবলৈ এৰি দি ময়ো সুখত আছোনে?\nসিদিনা তাইক লগ পাওঁতে হাঁহি হাঁহি যে চকুপানীবোৰ বাৰিষাৰ ঢল বোৱাদি বৈ আহিছিল৷ সেয়া সুখৰে আছিল নে? যি বোৰ হাজাৰ বাধা দিও তাই ধৰি ৰাখিব পৰা নাছিল৷ বুকুৰ ভিতৰৰ অবুজ কোলাহলবোৰ কপাহী কাপোৰবোৰ ভিতৰত যেন গগণ ফালিছিল৷ এধানিমান বুকুখন ফালি চিৰি যেন ওলাই আহিব সাগৰৰ চুনামিৰ দৰে৷ সেয়াই সুখ নেকি?\nপিতায়ে চৰাই চিৰিকটি নপৰিবলৈ বাহঁৰ খুটি কেইটামান কাটি আনি মাটিডৰাৰ কাষে কাষে পুতি দিলেহি৷ খুটিবোৰৰ আগত বগা কাগজ এটুকুৰা লগাই দিলে৷ খেৰৰ জুমুঠি এটা মানুহটো নিছিনাকৈ সাঁজি মাটিডৰাৰ সোঁমাজত হাতভৰি মেলাই খুটি এটাৰ ওপৰত ঠিয় কৰাই দিলে৷ তথাপি পাৰিব জানো চৰাইবোৰৰ চকুৰ পৰা বচাব?\nহয়তো বাচিব, হয়তো পাৰিলোহেঁতেন ময়ো৷ যৌৱনৰ ভালেকেইটা বসন্ত ইমানবোৰ পাহুৱাল ডেকাৰ চকুৰ আগৰ পৰাটো ময়েই সেই খেৰৰ মুৰ্তিটোৰ দৰে জেতুকিক বচাই ৰাখিছিলোঁ৷\nসযতনে ৰখীয়া হৈ থকা কঠীয়া ডৰাক আনৰ হাতত ৰুবলৈ এৰি দিলো কিয়?\nনিজকে নিজক আজি ঘৃণা উপজিছে৷ বুকুৰ ভিতৰত আত্মগ্লানিৰ একুৰা জুই দপ্ দপ্ কৈ জ্বলি উঠিছে৷ নিজৰ পৰাজিত অসহায় অৱস্থাটোৰ পৰা এতিয়াই যেন স্বচক্ষুৰ আগৰ পৰা পলাই গুছি যাম নেদেখা মুলুকলৈ…\nগাল মুখবোৰত কিবা এটা বগাই ফুৰা যেন লাগিছে৷ চকুকেইটা, কাণখনত গোটেই তেজবোৰ যেন আহি গোটমাৰিছেহি..! চকুকেইটা ক্ৰমে ধূসৰ হৈ আহিল৷ হাতৰ মুঠিৰ পৰা কিমান জোৰেৰে কঠীয়াবোৰ ওলাই গৈছে কবই নোৱাৰিলোঁ৷\n-“ঐ চেনাই, ইমান জোৰেৰে কঠীয়াবোৰ যে সিঁচিচ তই তুলিবি নেকি? বোকাত সোমাই যোৱা কঠীয়া বোৰ তুলিবলৈ কিমান কষ্ট হয় নাজান নেকি? ”\nকাৰোবাৰ মাতত সম্বিত ঘূৰি আহিল৷ ঘূৰি চাই দেখিলো সেয়া দেখোন জেতুকি৷ শিল পৰা কপৌৰ দৰে তাইৰ মুখখনলৈ চাই থাকিলো৷\n“ঐ ইমানকৈ কি চাই আছ’ সোনকালে ঘৰলৈ আহ মই আজি তোৰ পচন্দৰ পচলা আৰু হাঁহৰ মাংস বনাই থৈছোঁ৷ ব’ল ঘৰলৈ যাওঁ”\nঅলপ আগতে পৰাজিত সৈনিকৰ দৰে নিজৰ অস্তিত্ব বিলীন কৰিব খোজা কলিজাটোৱে যেন জেতুকিৰ মাতত নৱ প্ৰাণহে পালে৷ জেতুকিৰ হাতৰ হাঁহৰ মাংস খাবলৈ মনটো উচপিচ লগালে৷\nখৰখেদাকৈ শেষৰ কঠীয়া কেইটা চতিয়াই কোৰ কটাৰী সামৰি ঘৰলৈ বুলি ৰাওনা হলোঁ৷ বুকুত জেতুকিৰ মৌসনা মাতষাৰ, নাকত তাইৰ বোৱাৰী সাঁজৰ খমখমিয়া গোন্ধটো আৰু বুকুত হেঁপাহৰ মাংসৰ এসাঁজ লগত জেতুকিৰ উষ্ণ সানিধ্য…..৷ ৷\n← সফলতাৰ জ্ঞান – মল্লিকা কলিতা\nভোক – ৰঞ্জু শৰ্মা →\nসংগী ঈশ্বৰ – ধৰিত্ৰী লাহন\nদলং – ৰশ্মিৰঞ্জন বৰুৱা\nদুৱাৰ – ৰূপাংকৰ চৌধুৰী


সুৰৰ মায়াজাল ৰচা জ’মাট’ বয় নহয়, ‘প্ৰাণজিৎ’ৰ ঘৰৰ পৰা মনৰ কথা... - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\nহঠাৎ ফেচবুকত এজন ৰঙা টী-ছাৰ্ট পিন্ধা যুৱকে গোৱা এই গানটো ভাইৰেল হৈ পৰিছিল। চৰ্চালৈ আহিছিল এজন জ’মেট’ বয়। তেওঁৰ কণ্ঠ শুনি আচৰিত হৈছিল সকলো।\nল’ৰাজনৰ নাম প্ৰাণজিৎ হালৈ। সেইদিনা আছিল ১২ আগষ্ট, ২০১৯। মহানগৰীৰ বেলতলা ৰ’ডৰ লখিমী পথত থকা অনিৰ্বাণ চক্ৰৱৰ্তী নামৰ এজন ব্যক্তিয়ে অৰ্ডাৰ দিয়া খাদ্য দিবলৈ ল’ৰাজন গৈছিল সদাশিৱা এপাৰ্টমেন্টলৈ। তেতিয়া নিশা ১০.৩০ বাজিছিল।\nজ’মাট’ খাদ্য সামগ্ৰী অৰ্ডাৰ দিয়া এপ্লিকেশ্যনত ডেলিভাৰী দিবলৈ যোৱা ল’ৰাজনৰ বিষয়ে লিখা আছিল তেওঁ গানৰ প্ৰতি আগ্ৰহী বুলি। খাদ্য সামগ্ৰীখিনি গ্ৰহণ কৰি অনিৰ্বান চক্ৰৱৰ্তীয়ে প্ৰাণজিতক সুধিছিল- তুমি গান গোৱা? প্ৰাণজিতে লাজে লাজে কৈছিল হয় বুলি।\nএটা গান গাব লাগিব তুমি।- অনিৰ্বাণ চক্ৰৱৰ্তীয়ে অনুৰোধ কৰিছিল প্ৰাণজিতক। প্ৰাণজিতে প্রথমে গান গাব বিচৰা নাছিল। কিন্তু তেওঁৰ অনুৰোধ উপেক্ষা কৰিব নোৱাৰিছিল সি। প্ৰাণজিতক কৈছিল- তুমি গান গালে মই তোমাক কিছু টীপছ দিম।\nপ্ৰথমে সন্মত হৈও অনিৰ্বাণ চক্ৰৱৰ্তীৰ আন্তৰিকতা দেখি ২০ বছৰীয়া ল’ৰাটোৱে গাইছিল তেওঁৰ প্ৰিয় এটা গান- ‘গৌৰী তেৰা গাওঁ বৰা প্যাৰা, মে ত’ গয়া মাৰা, আকে য়াহা ৰে…’ । গানটো তেওঁ ম’বাইলত ৰেকৰ্ডিং কৰি লৈছিল। খাদ্য সামগ্ৰী দিয়াৰ পাছত গুগ’ল পে’ত তেওঁ ইয়াৰ বাবদ ধন পৰিশোধ কৰিছিল প্ৰাণজিতক।\nউভতি আহিছিল প্ৰাণজিৎ। ৰাতি তেওঁক এটা মেছেজ পঠাইছিল অনিৰ্বাণ চক্ৰৱৰ্তীয়ে। গুগ’ল পে’তেই পঠাইছিল সেই মেছেজ। আৰু কৈছিল- ‘তোমাৰ ভিডিঅ’টো ফেচবুকত দিছো। বহু মানুহে চাইছে।’\nতাৰপাছতেই প্ৰাণজিৎ হৈ পৰিছিল হঠাৎ এজন চৰ্চিত যুৱক। তেওঁৰ এই প্ৰতিভাক লৈ ৰাষ্ট্ৰীয় সংবাদমাধ্যমতো খবৰ হৈছিল। সকলোৰে বাবে আছিল প্ৰাণজিৎ এজন জ’মাট’ বয়। তেওঁৰ এই সংগীতৰ প্ৰতিভাৰ কথা উল্লেখ কৰি ৰাষ্ট্ৰীয় সংবাদমাধ্যমো প্ৰাণজিতৰ প্ৰশংসাত পঞ্চমুখ হৈ পৰিছিল।\nএনেদৰে ৰাষ্ট্ৰীয় সংবাদমাধ্যমৰ মধ্যমণি হৈ পৰিছিল প্ৰাণজিৎ…\nইণ্ডিয়া টুডে’, টাইমছ অৱ ইণ্ডিয়া, দ্য ট্ৰিবিউন, ইণ্ডিয়া ডট কম, গল্ফ নিউজ আদিয়ে প্ৰকাশ কৰিছিল অসমৰ এই যুৱকজনৰ খবৰ। ছ’চিয়েল মিডিয়াত অনিৰ্বাণ চক্ৰৱৰ্তীয়ে দিয়া সেই ভিডিঅ’টোৰ আধাৰতেই অসমৰ সংবাদমাধ্যমেও তেওঁৰ এই প্ৰতিভাক লৈ খবৰ কৰিছিল।\nসকলোৰে বাবে প্ৰাণজিৎ এজন জ’মাট’ বয়। এয়া তেওঁৰ বৃত্তি। প্ৰাণজিতক বিভিন্ন সংবাদমাধ্যমৰ লোকে ষ্টুডিঅ’ বা আন স্থানলৈ মাতি নি তেওঁৰ সংগীত সাধনাৰ বিষয়ে, বিশেষকৈ তেওঁৰ গীতৰ আধাৰত প্ৰতিবেদন প্ৰকাশ কৰিছিল।\nসেই খবৰ বোৰে প্ৰাণজিতক উৎসাহিত কৰাৰ লগতে তেওঁৰ চকুত কিছু আশাৰ সঞ্চাৰ কৰিছিল। আমাৰ বাবে প্ৰাণজিৎ যে সুৰীয়া কণ্ঠৰ অধিকাৰী সেয়া অনুভৱ কৰিছিলো যদিও, প্ৰাণজিতৰ জীৱনৰ বিষয়ে জনাৰ অৱকাশ আৰু উৎসুকতা কঢ়িয়াই লৈ ফুৰিছিলো।\nপ্ৰাণজিতৰ ঘৰলৈ বুলি বাট লওঁতে…\nপ্ৰাণজিৎ ইতিমধ্যে চৰ্চিত নাম হৈ পৰিছিল। প্ৰাণজিতৰ যোগাযোগ নম্বৰ বিচাৰি ফেচবুকতে তেওঁক এটা মেছেজ দিয়া হৈছিল। প্ৰায় দুঘণ্টামানৰ ভিতৰতে প্ৰাণজিতে তেওঁৰ যোগাযোগৰ নম্বৰটো দিলে। প্ৰাণজিতক ফোন কৰা হ’ল। তেতিয়া বেলতলাত আছিল প্ৰাণজিৎ। তালৈকে প্ৰাণজিতে মাতিলে। বেলতলাত প্ৰাণজিতৰ বায়েকৰ ঘৰ। কিন্তু আমি ক’লো- প্ৰাণজিৎ আমাৰ বাবে কেৱল খবৰ নহয়। প্ৰাণজিতৰ সৈতে খবৰ তাগিদাতকৈ তেওঁৰ প্ৰতি থকা আন্তৰিকতা আৰু আগ্ৰহৰ বাবে তেওঁৰ ঘৰলৈ যাব খোজো।\nপ্ৰাণজিতৰ ঘৰলৈ যাব লাগে এনেকৈ…\nলালমাটিৰ নিধিভৱনৰ পিছফালে পাহাৰৰ ওপৰত তেওঁৰ ঘৰ। তেওঁ বুজাই দিলে আমাক ঠিকনাটো। নিধি ভৱনৰ সন্মুখত ৰৈ প্ৰাণজিতক পুনৰ ঠিকনাটো সুধিলো। তেওঁ ক’লে- দলংখন পাৰ হোৱাৰ পূৰ্বে খানাপাৰাৰ পৰা আহিলে এটা সৰু পথ সোমাই গৈছে। সেই পথেৰে আপুনি সোমাই আহক, মই তললৈ নামি গৈছো।\nআমি গৈ এটা তিনিআলিত ৰ’লো। প্ৰায় ১০ মিনিটতকৈ বেছি সময় প্ৰাণজিতৰ বাবে অপেক্ষা। প্ৰাণজিৎ নামি আহিল । সি দূৰৈৰ পাহাৰখন দেখুৱাই ক’লে- আপোনালোকে হয়তো উঠিব নোৱাৰিব।একেবাৰে পাহৰৰ মূৰত আমাৰ ঘৰ। প্ৰাণজিতক আমি ক’লো- তুমি যেতিয়া পাৰিছা, আমিও পাৰিম।\nএনেদৰেই ইটোৰ পাছত সিটো মাটিৰ চিৰিৰে উঠি গ’লো প্ৰাণজিতৰ ঘৰৰ অভিমুখে…\nবাট বুলিব সেয়া নোৱাৰি। ইটোৰ পাছত মাটিৰ চিৰিৰে আমি কেৱল উঠি গ’লো। মাজে মাজে ৰ’লো। প্ৰাণজিতে ক’লে- আৰু বেছি দূৰ নাই। মই দৈনিক ১০-১২ বাৰ এই পথেৰেই অহা-যোৱা কৰো। আমাৰ অভ্যাস হৈ গৈছে।\nপাহাৰৰ সেই লুং-লুঙীয়া পথেৰে ওপৰলৈ উঠি গৈ থাকিলো। প্ৰাণজিতক সুধিলো- এইডখৰ কি বুলি কয়? প্ৰাণজিতে ক’লে- লালমাটিৰ গণেশপুৰ এয়া । প্ৰায় ২০ মিনিটমান ওপৰলৈ উঠাৰ পাছত পাহাৰৰ চূড়ান্ত শীৰ্ষত থকা এটা ঘৰলৈ দেখুৱাই প্ৰাণজিতে কৈছিল- এইটোৱে আমাৰ ঘৰ। সি মাকক চিঞৰী মাতিলে- মা, দাদাসকল আহিছে।\nএইটোৱে প্ৰাণজিতৰ ঘৰ…\nপ্ৰাণজিতে ক’লে- মোৰ খবৰ ইমান চৌদিশে প্ৰকাশ হৈছে যদিও, আমাৰ ঘৰলৈ আপোনালোকেই প্ৰথম। এটা সহজ-সৰল ল’ৰা। ৰঙা শাৰী পৰিহিতা মাক কাষ চাপি আহিল। এজনী সাদৰী মানুহ। প্ৰাণজিতৰ এই জীৱন সংগ্ৰামৰ বিষয়ে হয়তো কোনেও নাজানে।\nআমি প্ৰাণজিতৰ ঘৰটোৰ চৌপাশ চাই বুজিলো কেনে প্ৰত্যাহ্বানৰ মাজেৰে প্ৰাণজিৎ আগবাঢ়ি গৈছে। প্ৰাণজিতক সুধিলো- তুমি গানৰ আখৰা ক’ত কৰা? প্ৰাণজিতে ক’লে- এই কোঠাটোতেই মই থাকো। তাতেই চলি যায় সকলো।\nএইটো প্ৰাণজিতৰ কোঠা…\nপ্ৰাণজিতৰ কোঠাত সোমালো। এখন বিচনা, সুন্দৰকৈ পাৰি থোৱা আছে। তাৰ বিপৰীতে ফালে ৰন্ধা-বঢ়া কৰা এখন টেবুল। প্ৰাণজিৎ বিচনাতেই বহিল। সি কেনেদৰে ইউটিউবৰ বাবে গানবোৰ তৈয়াৰ কৰে আমাক ক’লে। প্ৰাণজিতৰ দেউতাকৰ নাম আছিল গোবিন্দ হালৈ। তেওঁলোক মুলত বকোৰ। প্ৰাণজিতৰ জন্ম গুৱাহাটীতেই। দেউতাকে কাম কৰিছিল নিধি ভৱনত। এটা সৰু চাকৰি।\n২০০৭চনত প্ৰাণজিতৰ দেউতাক উচ্চৰক্তচাপ জনিত ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ ঢুকাইছিল। বেমাৰৰ বাবেই চাকৰিৰ পৰা স্বেচ্ছামূলক অৱসৰ লৈছিল পিতৃয়ে। তাৰপাছত প্ৰাণজিতৰ মাকে পৰিয়ালটো চলাবলৈ এটা সৰু কাম কৰিব লগা হৈছিল। ওচৰতে থকা আই আই ই-ৰ এটা হোষ্টেলত প্ৰাণজিতৰ মাকে কাম কৰে। কাম মানে হোষ্টেলটো চাফচিকুণ কৰি দিয়ে মাকে।\nৰাতিপুৱা এবাৰ গৈ ১টা মান বজাত ঘূৰি আহে। পুনৰ আবেলি যায় ৮ টা মান বজাত ছুটী হয়। এই কামটো কৰি ৩-৪ হাজাৰ মান টকা পাই প্ৰাণজিতৰ মাকে। তেওঁৰ নাম বুলু হালৈ। অভাৱ পৰিয়ালটোত চৌদিশে। কিন্তু মাকে প্ৰাণজিতক সেই অভাৱৰ সন্মুখীন হ’বলৈ দিয়া নাই।\nএইবোৰে প্ৰাণজিতৰ সম্বল…\nবিচনাৰ সিমূৰত থকা এটা স্পীকাৰ, এটা ছাউণ্ড ৰেকৰ্ডিং কাৰ্ড উলিয়াই ল’লে প্ৰাণজিতে। সেইবোৰ আমাক দেখুৱালে। এইবোৰৰ জৰিয়তেই নিজাকৈ গান ৰেকৰ্ডিং কৰি দুই এটা গান ইউটিবতো দিয়ে। নৱম শ্ৰেণীত থকাৰ পৰাই গানৰ প্ৰতি আসক্ত হৈ পৰিছিল ল’ৰাটো। তাৰ আসক্তি দেখিয়েই প্ৰাণজিতৰ মাকে সেই সামান্য ধন কেইটাৰ পৰা কিছু ধন বচাই তাক প্ৰায় ৮ হাজাৰ মান টকা খৰচ কৰি কিনি দিছে সেই কেইটা।\nঘৰটোত ম’বাইলৰ নেটৱৰ্ক বৰ ভাল নহয়। প্ৰাণজিতে স্পীকাৰটো ষ্টেণ্ডডালত লগাই এক বিশেষ ভংগীমাৰে সেইটো বিচনাৰ কাষতে থকা ছোফাখনত লগাই ল’লে।ম’বাইলত এটা ট্ৰেক সাজু কৰি সি গান গাবলৈ সাজু হ’ল।\nকিন্তু নেট নাছিল তেতিয়া । হঠাৎ প্ৰাণজিতৰ ফোনটো বাজি উঠিল। প্ৰাণজিত ব্যস্ত হ’ল। সিমূৰৰ পৰা প্ৰাণজিতক কিবা কথা হয়তো সুধিছিল। প্ৰাণজিতে আগ্ৰহেৰে সেই প্ৰশ্নবোৰৰ উত্তৰ দি গৈছিল। প্ৰায় চাৰি মিনিটমান সময় প্ৰাণজিতে ফোনটোত কথা পাতিলে। মাকে ক’লে- চৰবত বনাওঁ। ইমান গৰমত তোমালোক ঘামি জামি অৱস্থা নাইকিয়া হৈছা। ফেনখনো বেয়া হৈ আছে।\nপ্ৰাণজিতে ফোনটো থ’লে। তেওঁক সুধিলো- কোনে ফোন কৰিছিল তেওঁক? তেওঁ ক’লে প’ল নামৰ এজন লোকে কলকাতাৰ পৰা ফোন কৰিছিল। বলিউডৰ প্ৰতিষ্ঠিত গায়িকা সুনীধি চৌহানৰ সৈতে সংগীতানুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰা থমছন নামৰ ব্যক্তিগৰাকীয়ে তেওঁৰ ভয়চৰ ছেম্পল এটা বিচাৰিছে। ৰ’ গান এটা পঠাই দিব দিছে। তেওঁক লৈ কিবা এটা প্ৰজেক্ট কৰাৰ কথা ভাবিছে।\nআমাৰ সৈতে কথা পাতি থকাৰ মাজতে তেওঁৰ গান এটা ইউটিউবৰ বাবে ৰেকৰ্ডিং কৰিলে। বিচনাত বহি তেওঁ গালে সেই গান। আমি তেতিয়া তেওঁৰ সেই মুহূৰ্তৰ সাক্ষী হ’লো। একান্ত মনে তেওঁ গাই গ’ল সেি গীত। বিচনাত দুই ভৰি উঠাই প্ৰাণজিতে প্ৰাণ ঢালি গালে সেই গান।\nপ্ৰাণজিতক সুধিলো পঢ়া শুনাৰ কথা । গোপাল বড়ো হাইস্কুলত পঢ়িছিল তেওঁ। এতিয়া তেওঁ পঢ়ি আছে ডিগ্ৰী প্ৰথম ছেমিষ্টাৰ। গান, কলেজ, কাম সকলো কেনেদৰে মিলাই? সময়ৰ অভাৱ নহয়নে? প্ৰাণজিতে ক’লে- ‘সময়ৰ টনাটনি হয়। গৰম বন্ধৰ দিন কেইটা তেওঁ জ’মাট’তে কাম কৰিছিল। ইমান ৰ’দ! ৩৭ ডিগ্ৰীৰ তলত নাথাকে। তেনেকুৱা ৰ’দত ডিউটী মাৰি উঠি আহি ভাগৰ লাগে। ৰাতি ১২ বজাত আহি ভাত পানী খাই, শুই আৰু পুৱা ৬ বজাতে ওলাই যাও। কলেজ খোলাৰ পাছত প্ৰথমে কলেজত গৈ তাৰপাছতে জ’মাট’ত কাম কৰো।’\nৰাতি ঘূৰি আহোতে দেৰি হয় প্ৰাণজিতৰ। ১২-১২.৩০ হয়। জ’মাট’ৰ কামলৈ যাওঁতে তেওঁ এখন চাইকেল লয় যদিও, সেইখন লৈ ঘৰলৈ আহিব নোৱাৰে। কাৰণ পাহাৰত সেইখন উঠাব নোৱাৰে। সেয়েহে সেইখন বায়েকৰ ঘৰত থৈ খোজগাঢ়ি ঘৰলৈ উভতে।\nজ’মাট’ত কাম কৰা তেওঁৰ দুমাহ হ’ল।এতিয়া তেওঁলৈ অগণন লোকে ফোন কৰিছে। কিন্তু তেওঁ বিশ্বাস কৰে সেই সকলোবোৰ জ’মাট’ত খাদ্য সামগ্ৰী দিব যাওঁতে সেই বিশেষ লোকজনে তেওঁক ভিডিঅ’টো নবনোৱা হ’লে এনে নহ’লহেতেন।\nএই ভিডিঅ’ ভাইৰেল হোৱাৰ পাছতেই তেওঁলৈ ফোন আহিছিল ইণ্ডিয়ান আইডলৰ পৰা। ১৮ আগষ্ট, ২০১৯ত ইণ্ডিয়ান আইডলৰ পৰা এগৰাকী ছোৱালীয়ে ফোন কৰিছিল। সন্ধ্যা নামৰ এজনী ছোৱালীয়ে ফোন কৰিছিল তেওঁলৈ। তেওঁ কৈছে- তোমাৰ ভিডিঅ’টো আমি চাইছো। আৰু দুটা এনে ভিডিঅ’ ৰেকৰ্ড কৰি তুমি পঠিয়াই দিবা। মিউজিক নোহোৱাকৈ পঠিয়াবা সেই কেইটা। সেই কেইটা মই পঠিয়াই দিছো। ভইচ ইণ্ডিয়াৰ পৰাও ফোন আহিছে। তেওঁলোকেও সেই ভিডিঅ’ই দিছো। ষ্টাৰ জলছাৰ পৰাও যোগাযোগ কৰিছে। কলকাতা আহিলে মোক অডিশ্যনৰ বাবে মতাৰ কথা কৈছে।\nপ্ৰাণজিতৰ ঘৰলৈ উঠি আহোতেই প্ৰাণজিতে কৈছিল, কিমান সমস্যাৰে তেওঁলোকে বাস কৰিব লগা হৈছে। পানীৰ খুব সমস্যা। এদিনীয়া মানুহে সেই পথেৰে পাহাৰত উঠিবলৈ ভয়ে কৰিব।কিন্তু তেওঁলোক অভ্যস্ত হৈ পৰিছে।\nআমাক তললৈ নিব আহোতেই পাহাৰত উঠি উঠিয়েই কথা পাতি গৈছিলো প্ৰাণজিতৰ সৈতে। এজন গায়ক হোৱাৰ বহু সপোন আছে প্ৰাণজিতৰ। সেই সপোন পূৰণ কৰাৰ বাবেই প্ৰাণজিতে চেষ্টা অব্যাহত ৰাখিছে। ঘৰতখনত এতিয়া প্ৰাণজিত আৰু মাক। তেওঁৰ দুজন ককায়েক আছে। কাষতে বেলেগ কৈ থাকে।\nমাতৃৰ সৈতে প্ৰাণজিৎ…\nপুত্ৰক লৈ মাতৃৰো আছে বহু সপোন। ‘বহু অডিশ্যন দিবলৈ যায় সি। হতাশ হৈ ঘূৰি আহে। মোক আহি কয়হি কথাবোৰ।মই তাক বুজাওঁ, মূৰত হাত বুলাই দি কওঁ মই আছো নহয়। হতাশ নহ’বি ভগৱানে চকুমেলি চাব।’ এনেদৰে তাৰ এটা গানৰ ভিডিঅ’ ভাইৰেল তেওঁৰ প্ৰতিক্ৰিয়া- ‘মোৰ বহুত ভাল লাগিছিল। মই ভবা নাছিলো এনেদৰে তাক এদিন কোনোবাই মাতিব। মই বহু সুখী হৈছো। গানৰ প্ৰতি তাৰ বহু আগ্ৰহ।’\nপুত্ৰৰ বাবে তেওঁ সকলো কৰিব পাৰে। দৰমহাৰ সামান্য টকা কেইটাৰে সেয়া সম্ভৱ নহয়। সেয়েহে কামৰ অন্তত তেওঁ নিশা মানুহৰ ঘৰত ভাত বনাবলৈ যায়। ওচৰৰে গ্লেম প্লেজত তেওঁ ভাত বনায়ো কিছু টকা আয় কৰে। সেই কেইটা টকাৰ পৰাই মিলাই মিলি প্ৰাণজিতক কিনি দিছে তাৰ ইচ্ছা পূৰণ কৰাৰ বাবে কিছু সামগ্ৰী।\nএইখনেই প্ৰাণজিতৰ ঘৰ, এয়াই প্ৰাণজিতৰ জীৱন। কঠোৰ বাস্তৱৰ মুখামুখী হৈও প্ৰাণজিৎ হতাশ হোৱা নাই। সি ভাবে- এদিন হ’লেও সৌভাগ্যৰ দ্বাৰ তাৰ মুকলি হ’ব। প্ৰাণজিতৰ মাক প্ৰাণজিতৰ সুখতে সুখী, প্ৰাণজিতৰ দুখতে দুখী। দুয়ো নিশা পলমকৈহে ঘৰলৈ উভতে।\nপ্ৰাণজিতৰ মাকৰ ব্যস্ততা…\n২০১৭চনত প্ৰাণজিতে ইণ্ডিয়ান আইডলৰ অডিশ্যন দিছিল। নেৰিমত হৈছিল সেই অডিশ্যন। প্ৰাণজিতৰ আক্ষেপ- মন দি শুনা নাছিল যেন লাগিছিল তেওঁৰ গীত। প্ৰাণজিতে এতিয়া সংগীতৰ শিক্ষা লৈ আছে। মালবিকা ভঁড়ালীৰ ওচৰত তেওঁ শিকি আছে গীত।\nউদ্যম আৰু সাহসেৰে আগবঢ়া ল’ৰাটোৰ বাবে এতিয়া এইবোৰ প্ৰেৰণা হৈছে। গীত দুটা তেওঁ ভিডিঅ’ ৰেকৰ্ডিং কৰিব খোজে, কিন্তু হাতত ধন নাই। কাম কৰা ধনেৰে এদিন সেইবোৰ কৰিব পাৰিব বুলি তেওঁ বিশ্বাসী। সহজ-সৰল এই ল’ৰাটোৰ মুখলৈ কিছু হাঁহি আহিছে যদিও, এতিয়াও সি বিশ্বাস কৰিব পৰা নাই। সঁচাকৈয়ে সৌভাগ্যৰ দুৱাৰ যে খোল খাইছে তাৰ।\nগান গোৱাৰ পূৰ্বে এনেকৈয়ে চলাই প্ৰস্তুতি…\nজুবিন গাৰ্গৰ গান তেওঁৰ প্ৰিয়। জুবিনৰ এটা গানৰ কলিও গুণগুণালে প্ৰাণজিতে।আমি তেওঁক সুধিছিলো- জুবিন গাৰ্গে যদি তোমাৰ খবৰ লয়। সি জাঁপ মাৰি উঠিছিল। মোৰ দৰে এজনৰ খবৰ জুবিন দাই ল’ব জানো? ল’লে মই ভাল পাম। তেওঁৰ পৰা মই বহুত শিকিব পাৰিম। প্ৰয়োজন হ’লে মই ইণ্ডিয়ান আইডলত অডিশ্যন দিবলৈয়ে নাযাওঁ।\nএইদৰে প্ৰাণজিতৰ সৈতে বহু কথা পাতিলো। প্ৰাণজিতক বুজিলো আৰু প্ৰাণজিতৰ জীৱন কাহিনী শুনিলো। সঁচাই এই জীৱন সংগ্ৰাম অনন্য। প্ৰাণজিতে ক’লে- ‘দাদা, মোক এতিয়া বহু মানুহে ফোন কৰি খবৰ লৈছে। মোৰ ভাল লাগিছে। কামটো মই নেৰো। সেই কামটোৱেই আজি ৰাইজৰ আগত মোক অলপ হ’লেও চিনাকি কৰাই দিছে।’\nপ্ৰাণজিতে ক’লে জীৱনৰ সকলো কথা…\n২০ বছৰীয়া অভিজ্ঞতাৰে উপলব্ধ এই জীৱন। দেশজুৰি প্ৰাণজিতৰ কথা চৰ্চা হৈছে। ৰাষ্ট্ৰীয় কাকত, আলোচনী প্ৰাণজিতৰ খবৰ ওলাইছে। সেইবোৰ প্ৰাণজিতে গমেই নাপায়। প্ৰাণজিতক লাগে এতিয়া সকলোৰে আশীৰ্বাদ আৰু কিছু সহায়।\nকোনোবাই প্ৰাণজিতক সংগীতৰ ক্ষেত্ৰখনত প্ৰতিষ্ঠাৰ বাবে আগবাঢ়ি যোৱাত সহযোগ কৰিলে প্ৰাণজিত হ’ব আটাইতকৈ সুখী। ফোন আহিছে প্ৰাণজিতলৈ। বহু প্ৰস্তাৱ দিছে। কিন্তু প্ৰাণজিতৰ প্ৰধান সমস্যা- কলকাতা, মুম্বাই যাবলৈ প্ৰাণজিতৰ হাতত ধন ক’ত? এটা ডেলিভাৰী দিলে প্ৰাণজিতে পাই মাত্ৰ ২০ টকা।\nপ্ৰাণজিতৰ মাকৰো উপাৰ্জন সীমিত। ৩-৪ হাজাৰ টকাৰে চলাই মহানগৰীত এটা পৰিয়াল। প্ৰাণজিতৰ এই জীৱন কাহিনী শুনাৰ পাছত নিশ্চয় প্ৰাণজিতক সহায় কৰা লোক ওলাব। তেওঁৰ গান, তেওঁৰ এই জীৱনৰ প্ৰতি সহানুভূতিৰে বহুজনে চাইছে। সেই সকলৰ মাজতে নিশ্চয় প্ৰাণজিতক আগুৱাই যোৱাৰ বাবে সহায় কৰা লোকো থাকিব।\nইউটিউবৰ বাবে এটা ভাল গানৰ দৃশ্য গ্ৰহণ কৰাৰ সপোন আছে প্ৰাণজিতৰ। দুটা গান হেনো সি সাজু কৰি থৈছে। প্ৰাণজিতৰ মাকে আহি চাহ দুকাপ দিলেহি। সৰু ল’ৰাৰ দৰে প্ৰাণজিৎ। আমাৰ লগত কথা পাতি থকাৰ মাজতে মাকক সুধিলে- ‘মা, আমাৰ ই ক’ত?’ এটা পোহনীয়া কুকুৰ আছে প্ৰাণজিতৰ। বিলাতী নহয়, থলুৱা। কিন্তু প্ৰাণজিতৰ বৰ মৰমৰ। প্ৰাণজিতৰ সপোনৰ কথা পাতি পুনৰ উঠি যোৱা লুং-লুঙিয়া পথটোৰে নামি আহিলো। এইবাৰ প্ৰাণজিতে আন এটা পথেৰে আমাক নমাই আনিলে।\nউভতাৰ পথত প্ৰাণজিতৰ ঘৰৰ পৰা…\nপ্ৰাণজিতক ক’লো- তুমি যাব নালাগে, আমি পাৰিম। তেওঁ নামানিলে। মুল পথটোত আমাক নমাই থৈ প্ৰাণজিৎ উভতি গ’ল। কিন্তু আমাৰ মনত প্ৰাণজিতে দি থৈ গ’ল তাৰ সপোনৰ আভা। ইতিমধ্যে প্ৰাণজিত দেশজুৰি এক চৰ্চাৰ কেন্দ্ৰবিন্দু হৈছে। কোনোবাই কৈছে- ‘জ’মাট’ বয়’। কিন্তু আমি তেওঁক সেই আখ্যা দিব নোখোজো। প্ৰাণজিৎ প্ৰাণজিতেই। ‘জ’মাট’ বয়’ প্ৰাণজিতৰ বৃত্তি। কিন্তু তেওঁৰ শিৰা-উপশিৰাই বৈ আছে সংগীতৰ সুৰৰ নিজৰা।\nপ্ৰাণজিতৰ সপোন সফল হওঁক। জ’মাট’ বয় ৰূপে নহয়, এদিন প্ৰাণজিৎ এজন গায়ক ৰূপে প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰক। সেই আশীৰ্বাদ হয়তো প্ৰাণজিতৰ ভাইৰেল হোৱা ভিডিঅ’ চোৱা সকলোৱেই কৰিব। এতিয়া প্ৰাণজিতক লাগে নেদেখাজনৰ আশীৰ্বাদ আৰু তেওঁৰ এই কামবোৰ সফল কৰি তুলিবলৈ সুহৃদয়বান জনৰ উৎসাহ আৰু সহযোগ।


Vijay Mallya bankrupt declares London High Court– News18 assam\nHome » photogallery » world »Vijay Mallya: বিজয় মালিয়াক দেউলীয়া ঘোষণা কৰিলে লণ্ডনৰ আদালতে!\nVijay Mallya: বিজয় মালিয়াক দেউলীয়া ঘোষণা কৰিলে লণ্ডনৰ আদালতে!\nউল্লেখযোগ্য যে আজিও দেশলৈ প্ৰত্যৱৰ্তন কৰিব পৰা নাই পলাতক উদ্যোগপতি বিজয় মালিয়া, মেহুল চোকছী আৰু নীৰৱ মোদীক। তিনিওজনৰ বাবে চৰকাৰী বেংকসমূহৰ ক্ষতিৰ পৰিমাণ হৈছেগৈ ২২ হাজাৰ ৫০০ কোটিৰো অধিক।\n| July 27, 2021, 11:04 IST\nপলাতক ব্যৱসায়ী বিজয় মালিয়াক (Vijay Mallya) দেউলীয়া ঘোষণা কৰিলে লণ্ডন হাইক’ৰ্টে। সোমবাৰে ষ্টেট বেংক অব ইণ্ডিয়াৰ নেতৃত্বত চৰকাৰী বেংকসমূহৰ গোচৰৰ এই ৰায় দিয়ে আদালতে। জুনত লণ্ডন ক্লাবৰ বাহিৰত দেখা গৈছিল বিজয় মালিয়াক। ব্যয়বহুল ক্লাবৰ বাহিৰত দামী গাড়ীৰ কাষত দেখা গৈছিল মালিয়াক।\nসূত্ৰ অনুসৰি, লণ্ডন হাইক’ৰ্টৰ ৰায়ৰ বিৰুদ্ধে আবেদন কৰিব লিকাৰ বেৰন বিজয় মালিয়াই। বিশ্লেষকসকলৰ মতে, এই ৰায়ৰ পিছত মালিয়াৰ ওচৰত বকেয়া ঋণ উদ্ধাৰৰ ক্ষেত্ৰত বেংকসমূহে আৰু এখোজ আগুৱালে। কিংফিছাৰৰ কৰ্ণধাৰ মালিয়াৰ বেংক একাউণ্ট আৰু সম্পত্তি বিক্ৰী কৰি বকেয়া টকা আদায় কৰিব পাৰিব বেংকসমূহে।\nষ্টেট বেংক অব ইণ্ডিয়াসহ একাধিক ভাৰতীয় বেংকৰ পৰা প্ৰায় ৯ হাজাৰ কোটি টকাৰ ঋণ লৈ ব্ৰিটেইনত আত্মগোপন কৰিছিল মালিয়াই। ২০১৯ চনৰ ১৪ মে’ত ইংলেণ্ডৰ আদালতত বিজয় মালিয়াৰ ভাৰত প্ৰত্যৰ্পণৰ আবেদন খাৰিজ হৈছিল।\nতাৰ পিছতে আইনী জটিলতা চলি আহিছে। নিম্ন আদালতত পৰাস্ত হোৱাৰ পিছত প্ৰত্যৰ্পণ আঁতৰাবলৈ ব্ৰিটেইনৰ উচ্চ আদালতসমূহত আবেদন কৰে লিকাৰ বেৰনগৰাকীয়ে। কিন্তু তাতো মুখথেকেচা খাবলগীয়া হয়। ব্ৰিটেইনৰ ছুপ্ৰিম ক’ৰ্ট পৰ্যায়ৰ আদালততো প্ৰত্যৰ্পণ সম্পৰ্কীয় গোচৰত পৰাস্ত হৈছে মালিয়া। কিন্তু তাৰ পিছতো তেওঁক ভাৰতৰ হাতত তুলি দিয়া নাই ব্ৰিটেইনে।\nউল্লেখযোগ্য যে আজিও দেশলৈ প্ৰত্যৱৰ্তন কৰিব পৰা নাই পলাতক উদ্যোগপতি বিজয় মালিয়া, মেহুল চোকছী আৰু নীৰৱ মোদীক। তিনিওজনৰ বাবে চৰকাৰী বেংকসমূহৰ ক্ষতিৰ পৰিমাণ হৈছেগৈ ২২ হাজাৰ ৫০০ কোটিৰো অধিক। কিছুদিন পূৰ্বে তিনিওজনৰ মুঠ ৯ হাজাৰ ৩৭১ কোটি টকা জমা হৈছে বেংকত। ইয়াৰ জৰিয়তে আংশিক ক্ষতিপূৰণ হ’ব বেংকসমূহৰ।


#talibangovt - The Cross Current\nভেকচিন ল’বলৈ আধাৰ কাৰ্ড ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকিঃ যদি কৰিছে তেন্তে সহজে পাব Health…\nভাৰতীয় ক্রিকেট দলৰ মুখ্য প্রশিক্ষকৰ দায়িত্ব ল’ব দ্য…\nমোৰ দেউতা চিৰিয়াখানাৰ জন্তু নহয়ঃ কিয় ক’লে প্ৰাক্তন…\nদেশৰ ১৮টা শক্তি প্ৰকল্পত শেষ হ’ল কয়লাঃ অনিশ্চিত…\nজুম্মা নামাজৰ সময়ত ভয়ংকৰ বিস্ফোৰণঃ নিহত ৪০\nদুৰ্গা পূজাক কেন্দ্ৰ কৰি উত্তপ্ত বাংলাদেশঃ ইস্কন মন্দিৰ…\nIPL-2021ৰ খিতাপ অৰ্জন কৰিলে মহেন্দ্ৰ সিং ধোনীৰ চেন্নাই ছুপাৰ…\nআজি ভাৰতৰ মিছাইল মানৱ খ্যাত প্ৰাক্তন ৰাষ্ট্ৰপতি এপিজে আব্দুল…\nআজি মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ ৫৭৩ সংখ্যক জন্মজয়ন্তী\nস্নাতক, স্নাতকোত্তৰ আৰু ডক্টৰেট ডিগ্ৰী মূল্যহীন, মোল্লাসকলেই সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ”: আফগানিস্তানী…\nদ্য ক্ৰছকাৰেণ্ট ষ্টাফ\t Sep 8, 2021\nচৰকাৰ ঘোষণা কৰাৰ পাছতেই তালিবানত সংগঠিত হব ধৰিছে কেতবোৰ নোহোৱা নোপোজা ঘটনা। নতুনকৈ গঠন হোৱা তালিবানৰ শিক্ষামন্ত্ৰী শ্বেখ মৌলৱী নুৰুল্লাহ মুনিৰে কয় যে "পিএইচডি আৰু স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰীৰ কোনো মূল্য নাই। আজিকালি পিএইচডি আৰু স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী…\nআফগানিস্তানত তালিবানৰ নতুন চৰকাৰ, তালিবান মন্ত্ৰী সভাৰ সবিশেষ !\nপ্ৰায় দুটা দশকৰ অন্ততঃ তালিবানে আফগানিস্তানত গঠন কৰিলে পূৰ্ণাংগ চৰকাৰ। কোন কোন আছে তালিবান মন্ত্ৰীসভাৰ সম্পূৰ্ণ তালিকা - প্ৰধানমন্ত্ৰী - মোল্লা মহম্মদ হাছান আখুন্দ উপ প্ৰধানমন্ত্ৰী ১ - মোল্লা বাৰাদাৰ উপ প্ৰধানমন্ত্ৰী ২ - আব্দুল…\nভাৰতীয় ক্রিকেট দলৰ মুখ্য প্রশিক্ষকৰ দায়িত্ব ল’ব দ্য ৱাল খ্যাত ৰাহুল দ্রাবিড়ে\nমোৰ দেউতা চিৰিয়াখানাৰ জন্তু নহয়ঃ কিয় ক’লে প্ৰাক্তন প্ৰধানমন্ত্ৰী মনমোহন সিঙৰ কন্যা দমনদীপে?\nদেশৰ ১৮টা শক্তি প্ৰকল্পত শেষ হ’ল কয়লাঃ অনিশ্চিত ভৱিষ্যতৰ দিশে ভাৰত\nদুৰ্গা পূজাক কেন্দ্ৰ কৰি উত্তপ্ত বাংলাদেশঃ ইস্কন মন্দিৰ লণ্ডভণ্ড কৰিলে দুৰ্বৃত্তই\nIPL-2021ৰ খিতাপ অৰ্জন কৰিলে মহেন্দ্ৰ সিং ধোনীৰ চেন্নাই ছুপাৰ কিংছে


আম্ৰপালী: বৰ্ণিল দস্তাবেজৰ স্বৰ্ণীল লিপি(পঞ্চম খণ্ড) - পৰী পাৰবিন - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nদাসী সুহাগীয়ে পুষ্পকাননত সোমাই ভিন্নৰঙী ফুল বুটলিছে৷ নিমপাত আৰু জবাপাতৰ কুমলীয়া আগবোৰ পটাত পিহি ভাগে ভাগে ৰাখিছে তাই৷ গৰম পানীত মৌ আৰু নেমুৰ ৰস মিহলাই মোক খাবলৈ দিছে প্ৰজ্ঞাই৷\nএই সকলো আয়োজন মোৰ সৌন্দৰ্যৰক্ষাৰ বাবেই৷ মোৰ ঢৌ খেলোৱা চুলিখিনিৰ সতেজতাৰ বাবে জবাপাতৰ প্ৰলেপ লগাই ত্বকৰ পৰিচৰ্যাৰ বাবে নিমপাতৰ ৰসমিহলি চৌবাচ্চাৰ শীতল পানীত ডুবি থাকোঁ বহুপৰ৷ উজ্জ্বলতাৰ বাবে মুখত গাখীৰ আৰু ভিন্নৰঙী ফুলৰ লেপন৷\nঅতখিনি চেষ্টাই কিন্তু মোৰ মুখৰ পৰা অস্থিৰ চিত্ৰখন আঁতৰাই দিব পৰা নাই৷ শ্ৰমণ অহাৰে পৰা কেইবাটাও ৰাতি মই উজাগৰে কটাইছোঁ৷ হাঁহাকাৰৰ বুকুখন মুখত ফুটি উঠিছে৷ চকুৰ তলত ক’লা দাগ পৰি মোৰ অস্থিৰতাৰ কথা চৌপাশে জনাই দিছে৷ আৰু মই যেন আন্ধাৰ গুহা এটাত দিশ হেৰাই আৰ্তনাদ কৰি আছোঁ, সহায়ৰ হাত\nআগবঢ়াবলৈ কোনো নাই, মোৰ কাষত কোনো নাই৷\nএৰা৷ নিজৰ বুলিবলৈ কোনো নাথাকিল৷ নিজৰ মাতৃৰ পৰিচয় নাথাকিল, পিতৃ-স্বামী, কোনোৱেই নাথাকিল নিজৰ বুলিবলৈ৷ এই এটা সন্তান, সেই সন্তানৰ পদে পদে মৃত্যুভয়৷\nকিয়? কিহৰ বাবে এই চাৰিবছৰীয়া ল’ৰাটোৰ মৃত্যুভয়?\nনাই, নাই, এতিয়ালৈ সেই কথা কাকোৱেই কোৱা হোৱা নাই৷ সেই কথালৈ বহুবেলি বাট৷ তাৰ আগততো বহুত প্ৰসংগই আছে ক’বলৈ৷ মোৰ শৈশৱৰ প্ৰসংগ আছে, মোৰ বিয়া, মোৰ বৈধব্য আৰু এই পংকিল ৰাস্তা- প্ৰতিটো ঘটনাই ইটোৰ পাছত সিটো এনেকৈ গাঁঠি থোৱা যে, এটাক এৰি আনটো প্ৰকাশ কৰা নাযায় কোনোপধ্যেই৷\nসেই যে পিতায়ে মোক আমবাগিচাৰ পৰা তুলি ঘৰলৈ লৈ আহিল, তাৰ পিছতেই মোৰ জীৱনচক্ৰ আৰম্ভ হ’ল৷ মোক কোলাত তুলি লৈ আই ভানুমতীৰ বুকু মাতৃত্বৰ মমতাৰে উথলি উঠিল৷ কিন্তু অহৰহ তেওঁ সেই দু্ৰ্ভগীয়া মাতৃৰ কথা ভাবি থাকিল, নৱজাতকটিক হেৰুৱাই যাৰ কোলা শূন্য হৈ পৰিছে৷ কোনে কি পাকচক্ৰত পৰি\nকেঁচুৱাটিক তেনেকৈ এৰি গ’ল সেই কথা নাজানে, অথচ তেওঁ সেই অজানা মাতৃৰ বিনা অনুমতিত কেঁচুৱাটোক ৰাখিবও নোৱাৰে৷ উচপিচ কৰি ৰাতিটো কটাই পিতা সাম্যদত্তক পঠিয়াই দিলে কাউৰীয়ে কা নকৰোঁতেই৷\nআমবাগানৰ ওচৰৰ গাঁওবোৰত খবৰ কৰিও কিন্তু পিতা সাম্যদত্তই একো খবৰ উলিয়াব নোৱাৰিলে৷ বৰঞ্চ দুটামান ভুনভুননিহে শুনিলে,\n“এয়া চহৰৰ নিষিদ্ধ অঞ্চলৰ কোনো বাৰবনিতাৰ পাপ৷ ”\n“নহয় নহয়, এয়া ৰাজপৰিয়ালৰ অবৈধ সন্তান৷ “\nকেঁচুৱাটোৰ ডিঙিত পিন্ধাই থোৱা স্বৰ্ণ-অলংকাৰডাললৈ মন কৰি এয়া যে কোনো\nঅভিজাত লোকৰ সন্তান সেয়া অৱশ্যে সন্দেহৰ বাহিৰত নাথাকিল৷ কিন্তু পৰিচয় নোলাল সেই সন্তানৰ৷ আন্দোলিত মনেৰে সাম্যদত্ত ঘৰলৈ উভতিল৷\nহঠাতে যেন নতুন এক দায়িত্ব আহি পৰিল সাম্যদত্তৰ জীৱনলৈ৷ পৰীৰ দৰে দেৱকন্যা এটিৰ হাঁহি-কান্দোনে মুখৰিত কৰি ৰাখিলে সাম্যদত্তৰ কুটিৰ৷ থৰকাছুটি হেৰাইছে ভানুমতীৰ৷ কোলাতেই থ’বনে বোকোচাতেই ল’ব এই গোলাপকলিটি৷ চাকিৰ কাজলেৰে দেৱকন্যাৰ চকু আঁকে, চেলাউৰিত শিলিখাৰ ৰং ঘঁহে, ভৰিত নূপুৰ পিন্ধায়৷ দেৱকন্যা আলাসত ডাঙৰ হয়, মুখেৰে কলকলাই কলকলাই হাত ভৰি আচাৰে, হাতৰ কংকন বাজে, ভৰিৰ নেপূৰ জুনুককৈ নাচে, তাকে\nশুনি আই ভানুমতীৰ বুকুখনি শাঁত পৰি যায়৷\nসাম্যদত্তৰো একেই অৱস্থা৷ খেতিখোলাত মন নবহে তেওঁৰ৷ অকণমানি চেহেৰাটোৱে অহৰহ ঘৰলৈ টানি থাকে তেওঁক৷ খেতি সামৰি নঙলামুখৰ পৰা কেঁচুৱাটোক চিঞৰে৷\nতেতিয়াহে মনত পৰে, কেঁচুৱাটোৰ দেখোন নামকৰণ কৰা হোৱাই নাই৷\nকথাৰ কথাই নহয়, দুয়ো এইবাৰ পণ্ডিতৰ ওচৰ পালেগৈ৷ আদ্যোপান্ত বিৱৰিলে পণ্ডিতক, শেষত ক’লে,\n“পণ্ডিতপ্ৰবৰ, কেঁচুৱাটো জন্ম কেতিয়া হৈছিল, পিতৃ-মাতৃ কোন একোৱেই নাজানো৷ এতিয়া আপুনিয়েই কওক আমি কি কৰা উচিত৷ ”\nপণ্ডিতপ্ৰবৰ যেন গভীৰ চিন্তাত নিমগ্ন হ’ল৷ পাপ-পুণ্যৰ বিচাৰত তেওঁৰ জীৱন শেষ হওঁ হওঁ৷ কিন্তু এই শিশুটি যে ইমান নিষ্পাপ৷ কিছুপৰ চকুমুদি তেওঁ কিবা ভাবিলে আৰু ক’লে, “পিতৃ-মাতৃৰ সন্ধান নোপোৱালৈকে কেঁচুৱাটো আপোনালোকেই ৰাখক৷ আপোনালোকৰ সন্তান হিচাপেই তাই পৰিচিত হওক৷ কিন্তু ওঁঠৰ বছৰ বয়সত প্ৰাপ্তবয়স্কা হোৱাৰ সময়ত এই সত্য তাইৰ আগত প্ৰকাশ কৰিব লাগিব৷ ”\nকেঁচুৱাটো কোলালৈ টানি আনি কপালখনলৈ চাই থাকিল পণ্ডিতে, “আৰু তাইৰ যিহেতু জন্মকুণ্ডলী পোৱা নগ’ল আৰু আপোনালোকে আম গছৰ তলত তাইক উদ্ধাৰ কৰিলে, গতিকে তাইৰ নামটো আম্ৰপালী ৰখা হওক৷ আম্ৰপালী এদিন অনন্যা নাৰী হ’বগৈ৷ প্ৰকৃতিয়ে আপোনাৰ হাতত এই শিশুৰ দায়িত্ব দিছে৷ আপোনালোক দুয়ো আনন্দেৰে সেই দায়িত্ব পালন কৰক৷ ”\nপণ্ডিতে মোৰ শিৰত হাত বোলাই আশীৰ্বাদ দিছিল৷ সেই মহান ব্যক্তিৰ হাতৰ পৰশ পাইছিলোঁ মই, জন্মদাত্ৰী আইয়ে দলিয়াই দিয়াৰ পাছতো মোক আঁকোৱালি ল’লে অলেখজনে৷ আঁকোৱালি ল’লে সেই দীৰ্ঘদেহী শৰীৰৰ সাম্যদত্ত নামৰ দেৱপুৰুষজনে৷ এই দেৱপুৰুষজনে মোক আঙুলিত ধৰি খোজকাঢ়িবলৈ শিকালে, মাটিত পৰুৱা দেখিলে কান্ধত তুলি ল’লে৷ আই ভানুমতীয়ে মোক অকলে এৰি পানীঘাটলৈকো নোযোৱা হ’ল, ঘৰৰ সমস্ত কাম পেলাই কেৱল মোকেই উমলাই থাকিল৷ আৰু মই? মই হৈ পৰিলো সকলোৰে চকুৰ মণি, আলাসৰ ৰাণী, যাৰ নাম আম্ৰপালী৷\nশৈশৱ বৰ মধুৰ আছিল মোৰ৷ মোৰ আধাফুটা কথাবোৰত হেনো মৌ বৰষিছিল, খোজ-কাটলত\nআছিল আন শিশুৰ মাজত দেখা নোপোৱা লয়লাস ভংগীমা৷ মুঠৰ ওপৰত আন শিশুতকৈ\nব্যতিক্ৰম আছিলো বুলি দহোজনে স্বীকাৰ কৰিছিল৷ এইবোৰ কথাই মোক বেচ আত্মবিশ্বাসী কৰি তুলিছিল৷\nখেতিয়ক হ’লেও পিতা সাম্যদত্তৰ বিচাৰ-বুদ্ধি আছিল বেচ উন্নত৷ মোৰ গতিবিধি নিৰীক্ষণ কৰি পিতায়ে মোক বৈশালীৰ আন ছোৱালীৰ দৰে সাধাৰণভাৱে ডাঙৰ হোৱাত ইচ্ছাপ্ৰকাশ নকৰিলে আৰু এদিন মোৰ শিক্ষাৰ বাবে ওচৰৰ টোল দুখনৰ আচাৰ্যৰ লগত কথা পাতিলে৷ তাৰে এখন টোল আছিল ব্ৰাহ্মণ সম্প্ৰদায়ৰ ছাত্ৰসকলৰ বাবে\nআৰু আনখন আছিল বৈশ্যসকলৰ বাবে৷ দুয়োখনতেই পিতাই নিৰাশ হ’ল৷\nএইবাৰ পিতাই নগৰৰ টোলখনৰ আচাৰ্যৰ ওচৰ পালেগৈ, য’ত কেৱল ক্ষত্ৰিয় কিশোৰসকলকহে শিক্ষাদান কৰা হৈছিল৷ পিতাইৰ এই যাত্ৰা মোৰ বাবে আছিল অন্য এক মনোৰম যাত্ৰা৷\nসিদিনা আয়ে মোক নতুন বস্ত্ৰৰে সজাই দিলে, কপালত চন্দনৰ ফোঁট লগালে, চুলিকোঁচা মাজতে সেওতা ফালি দুফালে বান্ধি দিলে৷ পিতাইয়ে মোক হাতত ধৰি নগৰলৈ বাট বুলিলে৷ লক্ষ্য আছিল নগৰৰ বিখ্যাত ৰাজকুল টোল৷ সেইখন টোলত\nবৈশালীৰ ভিন্ন প্ৰান্তৰৰ পৰা ছাত্ৰসকল আহে জ্ঞান ল’বলৈ৷ নিৰক্ষৰ পিতায়ে মোৰ দৰে অজ্ঞাত কুলশীল ছোৱালী এজনীক লৈ যি আত্মগৌৰৱেৰে খোজ দিছিল সিয়েই মোৰ আত্মবিশ্বাস আৰু সৌভাগ্যত দুগুণে ৰং চৰাইছিল৷ পৰম সৌভাগ্যৱান যেন অনুভৱ হৈছিল মোৰ৷\nদীঘলীয়া বাট কুৰি বাই নগৰৰ মাজমজিয়াৰ টোলত উপস্থিত হৈ দেখিলো ছাত্ৰসকলৰ\nসৈতে পাঠদান কাৰ্যত ব্যস্ত আছিল আচাৰ্য৷ পিতা সাম্যদত্তই বাহিৰৰ আসনখনতে বহি থাকিল৷ মূৰত হাজাৰটা চিন্তা তেওঁৰ৷ প্ৰথমটো হ’ল যে, এইখন টোলত আন কোনো স্ত্ৰীক অধ্যয়নৰত হোৱা দেখা নাই৷ দ্বিতীয়টো হ’ল যে, এইখন টোলত কেৱল\nসম্ভ্ৰান্ত শ্ৰেণীৰ কিশোৰসকলেহে অধ্যয়ন কৰে৷ তেনেস্থলত এজন সাধাৰণ কৃষকৰ সন্তানক……..\nমনত এনেধৰণৰ এবোজা চিন্তা লৈ ক্লান্তি আৰু হতাশাত টোলৰ বাহিৰৰ বটবৃক্ষৰ গাতে আঁউজি চকু দুটা মুদি দিলে পিতায়ে৷ পিতাইৰ শান্ত মুখখনলৈ মই চাই ৰ’লো একেথৰে৷ পিতাইৰ মাজত দেখা পোৱা সেই মুখখন যে মই আন কোনো পুৰুষৰ মাজতে দেখা নাই আজিলৈ!\nপিতাইৰ পৰা কিছু আঁতৰি আহি টোল-প্ৰাংগনৰ ফুলবোৰ চাই চাই আগবাঢ়ি গলো৷ আৰু তেনে সময়তে ঘটিছিল ঘটনাটো৷\nহঠাতে ছাগলী এজনী সোমাই আহিল খোলা নঙলাৰে৷ ছাগলীজনীক দেখিয়েই টোলৰ ল’ৰা\nকেইজনমানে লাঠি লৈ ছাগলীজনীক খেদি খেদি মাৰিবলৈ ধৰিলে৷ মোৰ সহ্য নহ’ল৷ মই একেকোবে গৈ সিহঁতৰ হাতৰ পৰা লাঠিবোৰ কাঢ়ি লৈ ছাগলীজনী বাহিৰলৈ উলিয়াই দিলো৷ তাকে দেখি সিহঁতৰ খং উঠিল আৰু মোক আক্ৰমণ কৰিবলৈ ধৰিলে৷ ময়ো পিছহুঁহকি নাহিলো৷ ওলোটাকৈ সিহঁতক আক্ৰমণ কৰিলো৷ সিহঁতে মোক মাটিত বগৰাই দিয়ে, মই সিহঁতৰ গাত উঠি চুলি জোকাৰি দিওঁ৷ এনেকুৱা কৰোঁতে মোৰ চুলিৰ বেণী খুলি গ’ল, গাৰ বস্ত্ৰ ক্লেদাক্ত হৈ গ’ল৷ হুলস্থূল শুনি আচাৰ্য ওলাই আহিল কক্ষৰ পৰা৷\nপিতায়ে মোক দেখি তবধ মানিলে, মইতো কেতিয়াও কাৰো লগতে কাজিয়া কৰা নাছিলো,\nতেন্তে আজি কি হ’ল? আচাৰ্যৰ সন্মুখত মোক তেনে অৱস্থাত দেখি লাজ আৰু শংকাত পিতাইৰ মুখখন কেঁহৰাজবৰণীয়া হৈ পৰিছে, ৰঙা চকু দেখুৱাই মোক প্ৰশ্ন কৰিছে,\n“কিয় দণ্ড দিছা তেওঁলোকক? ”\n“পিতাই, সেই ল’ৰাকেইজনে এই নিৰীহ ছাগলীজনীক অকাৰণতে পিতিছিল”, মই সেই\nছাগলীজনীলৈ আঙুলিয়াই দিলো৷ তাই এতিয়া আপোনমনে ঘাঁহ খোৱাত ব্যস্ত৷\nআচাৰ্য আগবাঢ়ি আহিছে, “এই ছোৱালীজনী কাৰ হয়? ”, মোক ইংগিত কৰি পিতাইক সুধিছে তেওঁ৷\nপিতাই সাম্যদত্তৰ কণ্ঠ শুকাই গৈছে, সেপ ঢুকি কোনোমতে কৈছে, “প্ৰণাম আচাৰ্য৷ মোক ক্ষমা কৰিব, তাই আগতে তেনে কাম কেতিয়াও কৰা নাছিল৷ মই সাম্যদত্ত৷ তাই মোৰ জীয়ৰী আম্ৰপালী৷ মই তাইৰ শিক্ষাৰ কথা সুধিবলৈকে আপোনাৰ ওচৰলৈ আহিছিলোঁ৷ “\nআচাৰ্যই পিতাইক নিজৰ কক্ষলৈ লৈ গ’ল, “সাম্যদত্ত আপোনাৰ ছোৱালীজনী সাধাৰণ\nছোৱালী নহয়৷ তেওঁ এই বয়সতে ছাগলী এজনীৰ কাৰণে নিজতকৈ ডাঙৰ তিনিজন ল’ৰাৰ\nলগত যুঁজ কৰিবলৈ সাহস কৰিছে, আমি এই সাহসক উৎসাহ দিয়া উচিত৷ ”\nএইবুলি কৈ আচাৰ্যই কিছুপৰ নীৰৱ হৈ থাকিল৷ তাৰ পাছত খুব গহীনভাৱে উত্তৰ দিলে, “কিন্তু আমাৰ ৰাজকুল টোলত যে ছোৱালীৰ শিক্ষাৰ ব্যৱস্থা নাই৷ নগৰৰ শিক্ষিত সমাজে এই কথাটো কিদৰে ল’ব মই নাজানো৷ কিন্তু মহোদয়, আপোনাক নিৰাশ নকৰোঁ মই৷ মই আপোনাৰ ঘৰলৈ গৈ হ’লেও ছোৱালীজনীক শিক্ষাদান কৰিম৷ “\nসাম্যদত্ত আচৰিত নহৈ নোৱাৰিলে৷ যদিও তেওঁৰ মূৰৰ পৰা চিন্তাৰ বোজাটো খহি পৰিল, কিন্তু ভাবি নেপালে, আচাৰ্যই এনে কি দেখা পালে সেই ছোৱালীজনীৰ মাজত যে অতিৰিক্ত সময় খৰচ কৰি তাইক শিক্ষাদান কৰিব৷\nসেই আচাৰ্য মোৰ জীৱনৰ বাটকটীয়া হৈ ৰ’ল৷ এযোৰ কৌতূহলী চকু, ভাবোদ্দীপক উপলদ্ধি আৰু জিজ্ঞাসাৰে মই তেতিয়াই আচাৰ্যৰ অন্তৰ স্পৰ্শ কৰিছিলো৷\nআচাৰ্যই তেওঁৰ কথা ৰাখিছিল৷ গুৰু যে পৰমব্ৰহ্মসদৃশ, সেই কথা মই উপলদ্ধি\nকৰিছিলো৷ সপ্তাহত তিনিদিনকৈ তেওঁ মোক পাঠদান কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে৷\nজীৱনৰ বাটত বহুকেইজন প্ৰভাৱশালী লোকৰ সান্নিধ্যলৈ আহিছিলো৷ ৰাজকুল টোলৰ আচাৰ্যও আছিল তেনে এজন প্ৰভাৱশালী ব্যক্তি৷ আৰ্যৱৰ্তৰ এজন লেখত ল’ব লগা আচাৰ্য আছিল তেওঁ৷ দূৰ-দূৰণিৰ ৰজা-মহাৰজাৰ সন্তানো আহে তেওঁৰ ওচৰত দীক্ষা ল’বলৈ৷ আৰু তেনে এজন ব্যক্তি নিজেই আহে এজন সামান্য কৃষকৰ ঘৰলৈ,\nকেৱল মোক পাঠদান কৰিবলৈ৷\nএই কথাটোৱে সেই কম বয়সতে মোৰ মনত গভীৰ প্ৰভাৱ পেলাইছিল৷ আচাৰ্যই শিকোৱা পাঠ মই খুব নিয়াৰিকৈ লৈছিলো৷ আৰু এটা কথা মনলৈ আহিছিল, চুবুৰীয়া গুড্ডি, কিৰণহঁত কেতিয়াও আগবাঢ়ি অহা নাছিল এই শিক্ষা ল’বলৈ৷ ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰা নাছিল তেওঁলোকৰ পিতৃ-মাতৃয়েও৷ স্ত্ৰীশিক্ষা যেন এক অপ্ৰয়োজনীয় কামহে\nযিয়েই নহওক, সংস্কৃত ভাষাৰ লিপিসমূহ ভালকৈ আয়ত্ত কৰিব পৰাৰ পিছতেই আচাৰ্যই মোৰ বাবে নতুন নতুন বিষয় লৈ আহিল৷ গণিতত বুৎপত্তি আছিল তেওঁৰ৷ তেখেতৰ শিকন পদ্ধতিত গণিত মোৰ বাবে তেনেই সহজ হৈ পৰিছিল৷\nপিছৰটো বৰ্ষলৈ ৰাজবিদ্যা আৰু কূটনীতি শিকোৱাৰ কথা আছিল, তেনে সময়তে দুৰ্যোগ আহিছিল বৈশালীলৈ৷\nযুৱৰাজ মনুদেৱৰ পাঁচবছৰীয়া শাসন সম্পূৰ্ণ হৈছিল৷ উলহ-মালহেৰে উদযাপন হৈছিল এই পঞ্চবৰ্ষপূতি৷ স্বৰ্ণ-নগৰী বৈশালীৰ নগৰ-সজ্জা বেচ উন্নত৷ বৈজ্ঞানিক পদ্ধতিত নিৰ্মাণ কৰা সুসজ্জিত নাদ আৰু নলা-নৰ্দমাসমূহেই ইয়াৰ প্ৰমাণ৷ বৈশালীৰ প্ৰজা বৰ পৰিশ্ৰমী৷ মূলতঃ খেতি আৰু বেপাৰ বণিজেই বৈশালীবাসীৰ জীৱন নিৰ্বাহৰ উপায়৷ নিজৰ ঠাইৰ উৎপাদিত সামগ্ৰী জাহাজেৰে\nবাহিৰলৈ পঠোৱাৰ ব্যৱস্থা কৰি দিয়া হৈছে৷ বাহিৰৰ নেপাল, পাৰ্চী আৰু গ্ৰীচ দেশৰ পৰা বণিজসকল আহে গংগাৰ বুকুৰে৷ ৰাজপৰিয়ালৰ উৎসৱসমূহত ভাগ লয় তেওঁলোকেও৷\nনগৰ সুৰক্ষাৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰসমূহ থলুৱাভাৱে নিৰ্মাণ কৰি দিয়াৰ ব্যৱস্থা আছে৷ গংগাৰ দুয়োপাৰ ওখকৈ বান্ধি বৈশালীক সুৰক্ষিত কৰাৰ চেষ্টা কৰা হৈছে৷ ইমানৰ পাছতো ৰুষ্ট প্ৰকৃতিক তুষ্ট কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা নাই বৈশালী৷\nবৰ্ষপূতিৰ আনন্দ-উলহৰ মাজতে ধাৰাষাৰ বৃষ্টিপাত আৰম্ভ হৈছিল৷ শ্ৰাৱণৰ কোনো\nএক শনিবাৰ আছিল সেয়া৷ সেউজীয়া পথাৰবোৰ পানীৰে ভৰি পৰিছিল৷ দুয়োকূল ওপচাই\nওফন্দি পৰিছিল গংগাদেৱী৷ দহদিনৰ নেৰা-নেপেৰা বৰষুণৰ পাছত গংগা ওফন্দি\nপৰিছিল৷ লুম্বিনী পাহাৰৰ পানী বৈ আহিছিল বৈশালীৰ মাজলৈ৷ হুলস্থূল লাগিছিল\nপ্ৰজাৰ মাজত৷ হুলস্থূল লাগিছিল কৃষকৰ মাজত৷ ভঁৰালৰ শস্য নষ্ট হৈছিল, পথাৰৰ শস্য পানীত জাহ গৈছিল৷ এক ভয়ংকৰ বিপদ আহিছিল বৈশালীলৈ৷ বৈশালীনৃপতি মনুদেৱৰ বাবে এয়া নতুন বিপদ৷ কোনোদিনেই এনে হোৱা নাছিল৷ জৰুৰী বৈঠক আহবান কৰিলে তেওঁ৷ চিন্তিত মুখমণ্ডল, কপালত দুঃশ্চিন্তাৰ ৰেখা, বৈশালীৰ এই\nদুৰ্যোগৰ সময়ত সহায় কৰিব নোৱাৰিলে যে তেওঁৰ হাতৰ পৰা ৰাজপাট যাব, সেয়া তেওঁ অনুমান নকৰাকৈ নাথাকিল৷\nসিফালে গংগাৰ দাঁতিকাষৰীয়া নামনি অঞ্চলৰ নেতা কল্কি নাথে লিখিতভাৱে জনাইছে যে কোনো কাৰণতেই বৈশালীৰ পানী বহন কৰিবলৈ প্ৰস্তুত নহয় তেওঁ৷ বৈশালীৰ উজনি অঞ্চলৰ পানীবোৰ যাতে কল্কি নাথৰ নেতৃত্বাধীন নামনি অঞ্চলসমূহৰ মাজেৰে গংগালৈ ওভতাই পঠিওৱাৰ দৰে সিদ্ধান্ত লোৱা নহয়৷ অগত্যা মনুদেৱে সমগ্ৰ বৈশালীৰ শাসনভাৰ কল্কি নাথৰ হাতত এৰি সেইখন গাঁৱৰ\nনিৰাপত্তা নিশ্চিত কৰিব লাগিব৷\nচিঠিখন পঢ়ি বৈঠকখানাৰ এখন হেলনীয়া আসনত মূৰ পেলাই চকু মুদি ৰৈছে তেওঁ৷ যোৱা পাঁচবছৰে নিয়াৰিকৈ ৰাজপাট চলাইছে তেওঁ৷ তক্ষশীলা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ স্নাতক মনুদেৱৰ নিজৰ দক্ষতাৰ ওপৰত আস্থা আছে৷ তেওঁৰ ওপৰত আস্থা আছে\nলিচ্চবি দলৰ সদস্যসকলৰো৷ একেই আস্থা আছিল উপনৃপতি যুদ্ধবীৰৰ ক্ষেত্ৰতো৷\nচাৰিজনীয়া বৈঠকখনৰ সোঁমাজত বহি আছে বৈশালীৰাজ মনুদেৱ৷ মনুদেৱৰ কাষৰ আসনত\nউপনৃপতি যুদ্ধবীৰ৷ একাষে সেনাপতি আৰু সন্মুখত অভিজ্ঞ প্ৰধানমন্ত্ৰী তাম্ৰভদ্ৰ৷ পিছলৈ বৈ পৰা শুকুলা চুলি, তীক্ষ্ণ চাৱনিৰে পঞ্চাশোৰ্ধৰ\nতাম্ৰভদ্ৰৰ ৰাজকাৰ্যৰ দক্ষতা অতুলনীয়৷ পূৰ্বৰ ৰজাৰ দিনতে কাৰ্যকাল গ্ৰহণ কৰিছিল তেওঁ৷ পূৰ্বতেও বৈশালীৰ বহু সমস্যাৰ সমাধানত তেওঁৰ হাত আছিল৷ যোৱা পাঁচদশকত তেওঁ বৈশালী দেখিছে৷ বৈশালীৰ সুখ-দুখ তেওঁ নিজহাতেৰে বুটলিছে৷ সেই বৈশালী আজি গভীৰ সংকটত৷ বানে ধুই নিছে বৈশালী৷ পশুধনৰ পৰা\nকৃষিভূমিলৈকে পানীৰ তলত৷ মুখ খুলিছে তেওঁ,\n“পৰিস্থিতি খুব বেয়ালৈ গৈছে৷ হাতত সময় একেবাৰেই নাই, আমি সোনকালেই এটা\nসিদ্ধান্ত লোৱা উচিত৷ বৈশালীৰাজে যদি অনুমতি দিয়ে, মই কিছু পৰামৰ্শ দিব পাৰোঁ৷ ”\nমনুদেৱে মূৰ দোঁৱাই অনুমতি প্ৰদান কৰিলে৷ তাম্ৰভদ্ৰই কৈ গ’ল, “এইবাৰ বৈশালীলৈ ভালে কেইবছৰৰ পাছত সংহাৰ মূৰ্তি ধাৰণ কৰিছে৷ বিশবছৰমান আগতেও এবাৰ এনে এক প্ৰলয়ংকাৰী বান আহিছিল৷ সেই সময়ৰ প্ৰশাসনে খুব তৎপৰতাৰে বৈশালীগণৰ ওচৰত ঠিয় হৈছিল৷ সেইবাৰ নামনি অঞ্চলৰ গাঁওসমূহ খালি কৰি\nগংগামুখী বান্ধবোৰ খুলি দিয়া হৈছিল যাতে বৈশালীৰ পানীবোৰ সুকলমে ওলাই যায়৷ সিমানখিনি কৰাৰ পাছতো বৈশালীৰ এক বিস্তৰ ক্ষতি হৈছিল, ধন-জনৰ হানি হৈছিল, যিবোৰ পূৰাবলৈ ভালে কেইমাহ লাগি গৈছিল৷ বাহিৰৰ দেশসমূহেও সহায়ৰ হাত আগবঢ়াইছিল, আশ্ৰয় দিছিল, খাদ্যযোগান ধৰিছিল৷ “\n“কিন্তু মহাৰাজ, এইবাৰৰ বানপানী তাতোকৈও বেছি৷ গংগাৰ পানীৰ স্তৰ বিপদসীমাৰ ওপৰেৰে বৈ আছে৷ আমি যদি কল্কি নাথৰ ভয়ত এই পানীখিনি গংগালৈ উলিয়াই পঠিওৱাৰ ব্যৱস্থা নকৰো, তেতিয়া বৈশালীৰ প্ৰজাগণৰ লগতে জীৱকুলৰো\nবিপুল ক্ষতি হ’ব৷ আমাৰ হাতত সময়ো বৰ কম৷ মই শংকিত, সমগ্ৰ বৈশালী ডুব যোৱাৰ আগতেই আমি হয়তো সকলোখিনি পানী উলিয়াই পঠিয়াব নোৱাৰিম৷ “\nপ্ৰধানমন্ত্ৰী তাম্ৰভদ্ৰই এইখিনি কৈ মনুদেৱৰ মুখলৈ চালে৷\nমনুদেৱ চিন্তিত, ভোটৰ অংকই মাজে মাজে তেওঁৰ আসনখনৰ হিচাপটোও খেলিমেলি কৰি দিছে, কপাল কোঁচ খুৱাই কৈ উঠিছে, “কিন্তু কল্কি নাথৰ দাবী মানি নল’লে আমি হয়তো বিপদত পৰিম৷ কল্কি নাথৰ হাতত তিনিহাজাৰৰো অধিক ভোটদাতা আছে৷ যদি পানীখিনি সেইখিনি গাঁৱৰ মাজেৰে বোৱাই দিয়া হয়, তেতিয়া এইসকল লোকে অহা নিৰ্বাচনত আমাৰ বিপৰীতে ভোট দিব৷ এইটোৱে আমাৰ লিচ্ছবি দলক এই ভয়ংকৰ\nবিপদলৈ ঠেলি দিব৷ ”\n“বুৰঞ্জী সাক্ষী আছে মহাৰাজ, প্ৰজাতকৈ ৰজা ডাঙৰ নহয়, এই নিৰীহ জীৱকূল আৰু\nআমাৰ মুখলৈ চাই ৰোৱা বৈশালীৰ জনগণৰ ওপৰত মিছা শাসন চলাই আমি সফল হ’ব\nনোৱাৰিম, যদিহে বিপদৰ সময়ত আমি তেওঁলোকৰ কাষত ঠিয় নিদিওঁ৷ আমি এটা\nনিৰ্বাচন হাৰি গ’লেও বৈশালীবাসীৰ অন্তৰত থাকিম৷ অদূৰ ভৱিষ্যতত আমাৰ আজিৰ\nনিৰূপায়তা প্ৰমাণ হ’ব আৰু সময়ে কল্কি নাথৰ দৰে সুবিধাবাদী নেতাক চিনি নোপোৱাকৈ নাথাকিব৷ জনতাৰ বিশ্বাসটো হৈছে মূল কথা৷ জনতাৰ বিশ্বাস ৰাখিব পাৰিলে আমি পুনৰ শাসনলৈ আহিব পাৰিম৷ গতিকে মোৰ কথাটো হৈছে, যিকোনো উপায়েৰে আমি বৈশালীবাসীক এই বানপানীৰ কবলৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰিব লাগে৷ “\nতাম্ৰভদ্ৰই একপ্ৰকাৰ হাতযোৰ কৰি মিনতি কৰিলে বৈশালীৰাজক৷\nৰজা মনুদেৱে এইবাৰ উপৰজা যুদ্ধবীৰলৈ মূৰ ঘূৰালে, “যুদ্ধবীৰ, তুমিও আমাৰ ৰাজসভাৰ এজন উল্লেখযোগ্য ব্যক্তি আৰু লিচ্ছবিদলৰ উত্তৰাধিকাৰী৷ তোমাৰ মতামত আমাৰ বাবে দৰকাৰী৷ “\nযুদ্ধবীৰে মতামত দাঙি ধৰিলে, “প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে ঠিকেই কৈছে মহাৰাজ, যদি আমাৰ শাসনভাৰ কল্কিৰ হাতত তুলি দিওঁ, বুৰঞ্জীয়ে আমাক হেয় দৃষ্টিৰে চাব৷ লিচ্ছবিদলৰ সদস্যসকলে আমাক কেতিয়াও ক্ষমা নকৰিব৷ গতিকে কল্কিনাথৰ ভাবুকিক গুৰুত্ব নিদি আমি বৈশালীবাসীৰ উদ্ধাৰৰ বাবে চেষ্টা চলাব লাগে৷ বৈশালীৰ জনগণক অনতিপলমে নিৰাপদ স্থানলৈ স্থানান্তৰ কৰি তেওঁলোকৰ জীৱন সুনিশ্চিত কৰিব লাগে৷\nভগৱান প্ৰসন্ন হ’লে আমাৰ জনগণ আকৌ আমাৰ মাজলৈ ঘূৰি আহিব৷ ”\nযুদ্ধবীৰৰ সিদ্ধান্তক আদৰণি জনোৱা হ’ল৷ বৈশালীৰাজৰ হাততো সেইটোৱেই একমাত্ৰ উপায় আছিল৷ নিজৰ সমৰ্থনখিনি হাতৰ পৰা আঁতৰাই পঠিয়াবলৈ তেওঁ টান পাইছিল৷ যদিও তেওঁ জানে, মানবীয়তাৰ লগত ৰাজনীতিৰ তুলনা তুচ্ছ, তথাপি\nযিকোনো ৰাজ্যপ্ৰধানৰ বাবেই এয়া হয়তো চিন্তনীয় কথা৷\nতৎকালীনভাৱে সকলোবোৰ সাজু কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দি মনুদেৱ শয়নকক্ষত সোমাল৷ বৈশালী ৰাজ্যৰ ভৱিষ্যত, প্ৰজাৰ নিৰাপত্তা আৰু নিজৰ সিংহাসনৰ স্থায়িত্ব- এই সকলোবোৰ চিন্তাই তেওঁৰ মূৰত কুণ্ডলী এটাৰ দৰে পাকঘূৰণি খাই থাকিল৷\nসুখাসনযুক্ত পালংকত চিন্তাক্লিষ্ট মন আৰু ক্লান্ত দেহা এৰি চকু মুদি দিলে ৰজা মনুদেৱে৷\n← মোৰ ছালৰ খজুৱতি – চৈয়দা চেমিন ইছলাম\nমৌখিক পুৰাণ – ভীষ্ম হাজৰিকা →


মুখ্যমন্ত্ৰী হ’ব নোৱাৰে! হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাক লৈ কাৰ ভৱিষ্যৎবাণী? - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\nমুখ্যমন্ত্ৰী হ’ব নোৱাৰে! হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাক লৈ কাৰ ভৱিষ্যৎবাণী?\nডিজিটেল ডেস্কঃ অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হ’ব নোৱাৰে হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা। সৰ্বানন্দ সোণোৱাল থকা লৈকে সেই সপোন পূৰণ নহ’ব তেওঁৰ।- এয়া কোনো জ্যোতিষীৰ ভৱিষ্যৎবাণী নহয়, এয়া ৰাজনৈতিক নেতাৰ ভৱিষ্যৎবাণী। এই নেতাগৰাকীয়ে লগতে দাবী কৰে যে, মুখ্যমন্ত্ৰী হ’বলৈ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই দীৰ্ঘদিনৰ পৰা চেষ্টা চলাই আহিছে।\nনেতাগৰাকীয়ে কয়- ‘তেওঁৰ মতলব এটাই খালী চীফ মিনিষ্টাৰৰ গাদী পাব লাগে। সপোন দেখি আছে চীফ মিনিষ্টাৰ হোৱাৰ। ইমান কষ্ট কৰিছে, কিন্তু সৰ্বানন্দ সোণোৱাল থকা লৈকে তেওঁ সেই গাদী নাপায়।’\nলগতে তেওঁ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাক ভাতৃ আখ্যা দি কয়- ‘আজি কালি মোৰ ভাইটো পাগল হৈছে। মোৰ ভাতৃ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা মানসিক হতাশাত ভূগিছে। ডাঙৰ বেমাৰ হয় এইটো। মোৰ এসময়ত ঘনিষ্ঠ আছিল তেওঁ। মই দুৱা কৰিম ভগৱানে যিমান সোনকালে হয় তেওঁক আৰোগ্য কৰক।’ এই মন্তব্যৰে হিমন্ত বিশ্ব শর্মাৰ সন্দৰ্ভত ভৱিষ্যৎবাণী কৰা নেতাজন আন কোনো নহয়, তেওঁ হ’ল এ আই ইউ ডি এফৰ মুৰব্বী বদৰুদ্দিন আজমল।\nইয়াতকৈ ভাল খবৰ লাগে কি? চৰকাৰে দিব বিনামূলীয়া চাউল, ৫০ শতাংশ ৰেহাই মূল্যত দাইল-চেনী…


আন্ধাৰে-জোনাকে (In Dark & Light): September 2017\nড° ভূপেন হাজৰিকাক কিয় "মামা" বুলি কওঁ?\nমই সৌভাগ্যৱান বুলি গণ্য কৰোঁ নিজকে ৷ কাৰণ বিশ্ব বৰেণ্য ড° ভূপেন হাজৰিকা দেৱ মোৰ মামা হয় ৷ হাঁহি উঠিছে নহয়? নাহাঁহিব ৷ সঁচাকৈ মই তেখেতক মামা বুলিয়ে মানি আহিছো আজীৱন ৷\nমই বৰ্ণমালা শিকিছিলো "ভূপেন মামাৰ গীতে মাতে অ আ ক খ" নামৰ গ্ৰন্থ খনৰ পৰা ৷ দেউতাই মামা বুলিয়েই পৰিচয় কৰাই দিছিল মোক ৷ তাত ভ বৰ্ণ মালাটোৰ শিকাবলৈ লিখিছিল "ভ-ই বোলে ভূপেন মামা ভাল গান গা\nভাল গান নাগালে দিম পাইজামা ৷" সাঁজ বহি গৈছিল বুকুত ৷ মামা ৷ ভূপেন মামা ৷ অৱশ্যে পৰৱৰ্তী সংস্কৰণ বোৰত সংশোধন কৰি "ভ-ই বোলে ভূপেন মামা গীত এটা লিখাঁ\nতাতে মিঠা মিঠা সুৰ দি গোঁৱা ৷" বুলি পাইছিলো ৷ কিন্তু শেহতীয়াকৈ গুৱাহাটী বিশ্ব বিদ্যালয়ে আৰ্কাইভ কৰা\nপেজটোত "ভ-ই বোলে ভাল কৈ গা ভূপেন মামা\nভাল গান নাগালে নকৰো যে ক্ষমা ৷" বুলি লিখিছে ৷ সি যি কি নহওক সেই গ্ৰন্থ খন প্ৰকাশ কৰিছিল "অসম প্ৰকাশন পৰিষদে ৷" মাজতে কিতাপ খন পাই আমাৰ কন্যা কুঁহিকো আনি দিছিলো ৷ আন\nবহুতক উপহাৰ দিছো ৷ ছবি বোৰ আঁকিছিল প্ৰখ্যাত চিত্ৰকৰ বেনু মিশ্ৰ দেৱে ৷ কিতাপ খন বৰ্তমান বজাৰত দেখা নাই ৷ অসম চৰকাৰে সুধাকণ্ঠৰ প্ৰতি সন্মান জনাই অসমৰ প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ৰ পাঠ্য-পুথি ৰূপে বিবেচনা কৰিব পাৰে ৷\nবুজিলে ড° ভূপেন হাজৰিকা কিয় মোৰ মামা হয়? ধন্যবাদ দেউতা - কিতাপ খনৰ লগতে ল'ৰালিতে সুধাকণ্ঠক চিনাকি কৰোৱাই দিয়াৰ বাবে ৷ প্ৰণাম ভূপেন মামা কাইলৈ তোমাৰ জন্মদিন উপলক্ষ্যে ৷\nLabels: মনৰ খবৰ\nএখন দলং হোৱাৰ কথা আছিল\nপাৰ হ'ব পৰাকৈ\nতোৰ পৰা মোলৈ\nমানুহৰ পৰা মানুহলৈ ৷\nএটা পথ হোৱাৰ কথা আছিল\nযি পথেৰে একতাৰ শ্লো-গান গাই\nআগুৱাব মানুহৰ মিচিল ৷\nমিলি যোৱাৰ কথা আছিল\nমিলাই দিয়াৰ কথা আছিল\nৰামধেনু অঁকাৰ কথা আছিল\nখোজৰ চিন ৰাখি যোৱাৰ কথা আছিল সময়ৰ বালিত ৷\nকি স্বজন, কি পৰজন\nকি বান্ধৱ, কি পৰিজন\nতেজেৰে গঢ়া সন্তান\nতোৰ বাবে মৰিম বোলা প্ৰেয়সীৰ অভিমান\nক্ৰমশঃ ধুসৰ হৈ আহিছে\nআত্মকেন্দ্ৰিকতাৰ আন্ধাৰত ৷\nগাৰ নোম হৈ পৰিছে শত্ৰু ৷\nমহাকৰ্ষণৰ, মধ্যাকৰ্ষণ, আত্ম কৰ্ষণ\nসকলো একাকাৰ ৷\nমনৰ নিজানত কেৱল হাঁহাকাৰ ৷\nজাৰজ সন্তান বিচ্ছিন্নতাবাদ\nএকলা একলা কৈ বাঢ়ি আহিছে সি ক্ৰমশঃ\nদূৰৈলৈ গৈ আছে মানুহ\nদূৰৈ লৈ গৈ আছে প্ৰেম\nদূৰৈলৈ গৈ আছে দৰদ\nচোঁচোৰাই চোঁচাই অলস ভৰি\nপাৰি নে ৰাখিব পদ চিহ্ন?\nময়ো হৈ পৰিছো বিচ্ছিন\nদলং নহৈ হৈ পৰিছো\nখহনীয়াত জাহ গৈছে\nসংযোজনৰ সমষ্ট সপোন\nচপৰা চপৰে ৷\nজুবিন এটা সুৰীয়া গান, আৱহমান\n( শিল্পী জুবিনৰ নামত উৎসৰ্গিত)\n"আজিও শিশু মই\nগোৱা তুমি সেই গান"\nতই শিশু হৈ থাক অ' চিৰদিন চিৰ কাল\nনাবাঢ়ক তোৰ বয়স\nবাঢ়ক কেৱল আয়ুস\n"ইউকেলিপটাচ্ গছৰ দৰে\nওখ হ'ব খোজা''\nব্ৰহ্মাণ্ডত নিগৰক তোৰ\nযোৰহটীয়া তৱলা বাদক\nতোৰ খেয়ালি মনৰ\nঅদ্ভূত খেল দেখি\nএদিন সঁচাকৈয়ে চুবি আকাশ\nপগলা বুলি হাঁহিছিল তোক ৷\nআচলতে কি জান?\nসাধাৰণ জনতাত কৈ যাৰ উচ্চ চিন্তন\nনাইবা নিম্ন সিঁহতকৈ\nতাকেই পাগল বোলে সিহঁতে ৷\nঅথবা গেলিলিঅ' গেলিও\nসিহঁতৰ মানত ৷\nদুখ নাপাবি দে মনত ৷\nবাৰু কওক দে তোক পাগল\nপাগলামী নে খেয়ালী মনৰ\nউৰ্দ্ধগামী গতি এয়া\nসাধনাৰ দৌৰত যে তই\nসেই বাবেই চাগে\nঈৰ্ষাতে তোৰ বদনাম ৰতে ৷\nমিছন চাইনাও চাই\nপ্ৰাণভৰি ভাল পায় ৷\nতোৰ গানত টোপনি যায় শিশু\nসাৰ পায় দেশ\nসাৰ পায় শোষিতৰ অধিকাৰৰ সপোন\nসাৰ নাপায় মাথো মোৰ জাতি\n"হুৰাই দে" বুলি হেজাৰ চিঞৰিলেও তই\nঅকৰ্মন্যতাৰ নিহালী লৈ\nনিশ্চিন্ত মনে টোপনি যায় মোৰ জাতি ৷\nশংকৰ, আজান, জ্যোতি, বিষ্ণুৰ সৃষ্টি\nপুনৰ দশো প্ৰচাৰিত হ'ল তোৰ\nকণ্ঠ নিগৰি ৷\nহৰি নাম, দিহা নাম, বৰগীত, জিকিৰ ……\nক'ত কি …\nতই গানৰ মাজত আছ\nবন্যাৰ্তৰ আখলতো আছ\nতই পাগলৰ দৰে নাচ\nআৰ্তজনৰ দুখতো কান্দ\n"মাজুলীৰ ছোৱালী জনী"ৰ বিৰহত গীত ৰচ তই\n"বে-দৰদী দুনীয়া'ৰ মুচাফিৰো\nহ'ৱ তই ৷\nবুকুত লৈ ফুৰ মানৱ কল্যাণৰ হাঁহাকাৰ\nএয়া বোলে তোৰ শৈল্পীক অহংকাৰ ৷\nকওক দে সিহঁতে\nআমি মাথো জানো\nনদী বয় দিবৰ বাবে\nবিৰিখ থিয় হৈ ৰয়\nশিল্পীৰ জন্ম হয়\nবিপ্লৱৰ বাবে ৷\nযি বিপ্লৱত নাথাকে বাৰুদ\nজানো তোৰ নিষ্পাপ চিত্ত\nসেয়ে তই আজি লুইত কণ্ঠ ৷\nযাম অ' জুবিন যাম\nঅথবা বাটকুৰি বায়\nমিছন ছাইনাৰ চেকেণ্ড শ্বো চাম ৷\nতোৰ কণ্ঠৰ নিনাদত\nসাৰ পাই উঠক জনতা\nশেষ হওক সিহঁতৰ যত বেদনা\nলুইতৰ দুয়োপাৰ আমোল মোলাই\nবিয়পক তাৰ সুঘ্ৰাণ\nজুবিন তই এটা সুৰীয়া গান\nচিৰ প্ৰৱাহিত লুইতৰ দৰে\nঅসমৰ জনতাৰ অন্তৰে অন্তৰে\nবৈয়েই থাক আবহমান ৷\n- বিনয় ৩ আগষ্ট\nহৈ-গুডু, টাংগুটি বনাম নীলা মাছৰ খেল\n-বিনয় কৃষ্ণ তামুলী ফুকন।\nবিগত কেইদিন মান অসমৰ সংবাদ মাধ্যম তথা ছ’চিয়েল মিডিয়াত বহু চৰ্চিত বিষয়টো হৈছে এবিধ বিশেষ অন লাইন খেল। মাটি ফুটি ওলোৱাদি হঠাৎ প্ৰকাণ্ড দৈত্য এটাৰ আবিৰ্ভাৱ হ’ল যেন। খেল খেলি গুৱাহাটীত এটি কিশোৰে মৃত্যুৰ স’তে যুঁজি চিকিৎসাধীন হোৱাৰ বাতৰি সম্প্ৰচাৰ হোৱাৰ লগে লগে গোটেইখন হুৱা-দুৱা লাগিল। বহুতে ‘গুগুল’ খুড়াৰ কাষ চাপিল।\nইজনতৈকও সিজন জনা ওলাল। টিভিৰ চেনেল বোৰেও পৰিৱেশন কৰি গ’ল ইটোতকৈ সিটো এক্সক্লিওচিভ বাতৰি। কাকতত ওলাল বৰ বৰ হৰফেৰে- অমুকত এই খেল খেলি এজনৰ আত্ম হত্যা, খেলৰ মূল নিয়ন্ত্ৰাক আটক ইত্যাদি। অত্যুৎসাহী কিছুৱে আকৌ খেল বিধৰ লিংকটোকে দি দিলে ছ’চিয়েল মিডিয়াত। মানে গোটেই কাৰবাৰটো মল খুঁচৰি গোন্ধ বাহিৰ কৰাৰ দৰে হ’ল। নজনা সকেলও খেল বিধৰ কথা জানিলে। উৎসুকতা বৃদ্ধি পালে। খেলুৱৈৰ সংখ্য বাঢ়িল। শেহতীয়া তথ্য মতে বিগত কেইদিনত এই বিশেষ খেল বিধৰ গুৰি বিচাৰি ‘গুগুল’ খুড়াৰ কাষ চপা ভতিজা হঁতৰ সংখ্যাই অসমত ৰেকৰ্ড গঢ়িছে।\nসত্য কথা ক’বলৈ গ’লে মই এই খেল বিধৰ বিষয়ে একো নাজানো। এই কেইদিনত সংবাদ মাধ্যম, ছ’ছিয়েল মিডিয়া তথা গুগুল খুড়াৰ কৃপাত যি কণ জানিছো সেইমতে ই এক আত্মঘাটী খেল। ইয়াৰ চিকাৰ হয় ১১ ৰ পৰা ১৭ বছৰ বয়সৰ কিশোৰ-কিশোৰী। খেলটোৰ সবিশেষ বৰ্ণনা এই লেখাৰ উদ্দেশ্য নহয়। কথা হ’ল খেলটো অনলাইন খেল। ইয়াক খেলিবৈল এটা স্মাৰ্ট ফোন বা কম্পিউটাৰ হ’ল প্ৰথম স্বৰ্ত। এটিয়ালৈকে প্ৰকাশিত বাতিৰ সমূৰ মতে যি কেইটি যুৱকে এই খেল বিধ খেলি আত্ম হত্যা কৰিছে বা অপ-চেষ্টা চলাই মৃত্যুৰ স’তে যুঁজি আছে সেই কেইটিয়ে ব্যৱহাৰ কৰিছিল স্মাৰ্টফেোন। ১১ ৰ পৰা ১৭ বছৰ বয়সৰ কিশোৰ-কিশোৰী হাতত ইন্টাৰনেট যুক্ত স্মাৰ্ট ফোন এটা তুলি দি নিশ্চিন্ত মনে থাকিব পৰা অভিভাৱক সকল কেনে মানুহ? সন্তানৰ ওপৰত কাঢ়া নজৰ নিদিয়াৰ পৰিণতিয়েই এই আত্মহত্যাৰ কাৰণ বুলি অভিহিত কৰিব নোৱাৰি নে?\nখেল খেলাতো অপৰাধ হ’ব নোৱাৰে। তাহানি দিনৰ পৰা মানুহে দুঃসাহিসক না-না খেল খেলি আহিছে। এই মূহুৰ্তত পৃথিৱীৰ দহটা বিপদ জনক খেলৰ শীৰ্ষ তালিকাত থকা খেল কেইটা হৈছে Cave Diving, Cheer Leading, Base Jumping ,Motorcycle Biking, Bull Riding, Big Wave Surfing,Bull Running, Street Luging, Horsebake Riding, আৰু Heli Skiing । এইবোৰ খেল বিশ্বৰ দামী খেল বোৰৰ অন্যত্বম। কিন্তু কোনোটো খেলতে খেলুৱৈক আত্মহত্যা কৰিবৈল প্ৰৰোচিত কৰা নহয়। অৱশ্যে দূৰ্ঘটনাজনীত কাৰণত বহু খেলুৱৈৰ বহু সময়ত মৃত্যু পৰ্যন্ত নোহোৱা নহয়। কিন্তু সুদূৰ ৰাচিয়াৰ পৰা নিয়ন্ত্ৰিত শেহতীয়া খেল বিধক নিশ্চয় খেল বুলিব নোৱাৰি।\nখেল মানুহে উত্তেজনা আৰু আনন্দৰ প্ৰাপ্তিৰ বাবে খেলে। প্ৰাণ ত্যাগ কৰি খেলা খেলো আছে এইবাৰ প্ৰথম জানিলোঁ।\nকথাবোৰ অলপ বেলেগ ধৰণে ভৱাৰ অৱকাশ এটা পাইছো। আপোনাৰ-মোৰ দিনত তো এনে মাৰাত্মক খেল নাছিল। ১১ ৰ পৰা ১৭ বছৰ বয়সৰ আমাৰ দিনৰ কথাবোৰ মনত পেলাওকচোন। লগৰীয়াৰ লগত বৰশী বোৱা, ফান্দ পাতি চৰাই ধৰা, গছ বগুৱা, কাবাদী, হৈ-গুডু, ঢোপ-খেল, টাংগুটি, সাঁতোৰ, বাহঁৰ মূৰাৰ বল কাঠৰ বেটৰ ক্ৰিকেট, ৰবাৱটেঙাৰ বল, ৰছী টনা ইত্যাদি। এইবোৰ আছিল শৰীৰ ব্যায়ামৰ লগতে অনাবিল আনন্দৰ উৎস।ইয়াৰোপৰি কেৱল মনৰ আনন্দৰ বাবে খেলা মাৰ্বল গুটি, বাঘ-গৰু, মাটিত পাঁচ-পাঁচ টা গাঁত খান্দি খেলা বন্ধকী খেল, লুডু, সাপ-জখলাৰ খেল, টেকেলি ভঙা, চিগাৰেটৰ পেকেটৰ পইচা বনাই খেলা খুপি খেল আদিৰ কথা আপোনাৰ মনত আছে নিশ্চয়।\nপিছে সময় সলনি হ’ল। কাৰিকৰী বিদ্যাৰ বলত বৰ বেগেৰে দৌৰিছে পৃথিৱী, সমাজ। তাহানিৰ প্ৰাকৃতিক পৰিৱেশ এৰি মানুহ সোমাই গৈ আছে যান্ত্ৰিকতাৰ মাজলৈ। কাৰোৰে হাতত সময় নাই। ব্যৱসায়, চাকৰি, জীৱিকাৰ তাড়নাত মানুহ যান্ত্ৰিক হৈ গৈ আছে।লগৰীয়াৰ লগত বৰশী বোৱা, ফান্দ পাতি চৰাই ধৰা, গছ বগুৱা, কাবাদী, হৈ-গুডু, ঢোপ-খেল, টাংগুটি, বাহঁৰ মূৰাৰ বল কাঠৰ বেটৰ ক্ৰিকেট, ৰবাৱটেঙাৰ বল খেলাৰ পৰিৱেশ আৰু নাই। পুৱা মুখত বলে-চলে এসোপা গুজি, গধুৰ কিতাপৰ বেগটোত টিফিনৰ বাকচটো ভৰাই দি স্কুল বাছত তুলি দিলেই অভিভাৱক আজৰি। টিউচন, ডান্সৰ ক্লাচ, মিউজিক ক্লাচৰ মাজত আবদ্ধ আজিৰ প্ৰজন্মৰ জীৱন। তাৰ মাজতে টিভিৰ কাৰ্টুন, ডব্লিও ডব্লিওৰ দৰে মাৰ-পিটৰ চেনেল। ম’বাইল গেম। ভয়াবহ কথাটো হ’ল কিশোৰ এজনৰ হাতত ম’বাইল তুলি দি ক’ম বয়সতে ছ’চিয়ল মিডিয়াৰ লগত সংযোগ হ’বলৈ দিয়া, গুগুলত নাচাব লগিয়া তথ্য, ভিডিও চোৱা আদি কাৰ্যৰ প্ৰতি আজিৰ অভিভাৱক কিমান সচেতন? বহুতে আকৌ ফুটনি হে কৰা দেখোঁ আমাৰ ল’ৰাই ইন্টাৰনেটৰ পৰা নোট লিখে। কেৱল নোটেই লিখে নে? কথাবোৰ ভাবিবৰ হ’ল। অত্যাধুনিকতাৰ নামত, ডিজিটেলাইজেচনৰ নামত সন্তানক বিপদৰ মুখলৈ ঠেলি নিদিব। আওবাটে যাবলৈ নিদিব। নীলা মাছৰ খেলেই নহয়। কিশোৰ অৱস্থাতে ইন্টাৰনেট খুঁচৰি আপোনাৰ সন্তান যে আন আন অ-বিদ্যাটো পাৰ্গত হৈ গৈছে সেই কথাৰ প্ৰতিও লক্ষ্য ৰাখক। অকালত পকা কোনো ফলেই সোৱাদ নহয়।\nবিচ্ছিন্নতা এখন দলং হোৱাৰ কথা আছিল পাৰ হ'ব পৰাকৈ...\nজুবিন এটা সুৰীয়া গান, আৱহমান ( শিল্পী জুবিনৰ ন...\nহৈ-গুডু, টাংগুটি বনাম নীলা মাছৰ খেল ...


নাৰীবাদৰ দৃষ্টিৰে ‘যৌনতা’– দুই (গীতালী বৰপাত্ৰগোহাঁই) – বৌদ্ধিক বিচাৰ\nচ’ৰাঘৰ / ধাৰাবাহিক / নাৰীবাদৰ দৃষ্টিৰে ‘যৌনতা’– দুই (গীতালী বৰপাত্ৰগোহাঁই)\nমে 2, 2017\tধাৰাবাহিক মন্তব্যৰ হাৰ 4,955 দৰ্শন\nসাধাৰণতে নাৰী বিষয়ক আলোচনাবোৰত এনে কিছু কথা প্ৰায়েই উল্লেখ হোৱা দেখা যায় যে ‘নাৰীহে নাৰীৰ শত্ৰু’ বা ‘নাৰীক নাৰীৰ পৰাহে মুক্তি লাগে’। নাৰীবাদক পুৰুষ বিদ্বেষী বুলি অশুদ্ধ ধাৰণা প্ৰতিষ্ঠা কৰিব বিচৰাসকলে এনে উদাহৰণ দি আশ্বস্ত হ’ব বিচাৰে যে যৌতুক প্ৰথা, কন্যা সন্তানক হেয় জ্ঞান কৰা, সন্তানহীনা নাৰীক তাচ্ছিল্য কৰা আদিৰ আঁৰত এগৰাকী নাৰীহে থাকে, পুৰুষ নাথাকে। এনে ধৰণৰ মন্তব্যবিলাক নাৰীবাদ আৰু পুৰুষতান্ত্ৰিক সমাজ ব্যৱস্থা সম্পৰ্কে অজ্ঞতা তথা শুদ্ধ ৰূপত অনুধাৱন কৰিব নোৱাৰাৰ সুস্পষ্ট উদাহৰণ।\nপুৰুষতান্ত্ৰিক সমাজ ব্যৱস্থাই গঠন কৰা জ্ঞান বা চিন্তাসমূহ ‘Androcentric’ প্ৰকৃতিৰ হয়। অৰ্থাৎ ‘জ্ঞানৰ কেন্দ্ৰবিন্দুত পুৰুষ’ ধাৰণা জড়িত হৈ থাকে। অতীতত চিন্তা বা জ্ঞানসমূহ প্ৰধানত পুৰুষসকলে গঠন কৰিছিল। শিক্ষা বা আন সমাজ ব্যৱস্থাতো পুৰুষসকলৰহে আধিপত্য আছিল। নাৰীসকলে ইবিলাকত সক্ৰিয় অংশগ্ৰহণৰ সুবিধা নাপাইছিল। সেইবাবে পুৰুষপ্ৰধান সমাজ ব্যৱস্থাত পুৰুষৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত নীতি-নিয়মসমূহ এনেকৈ গঠন কৰা হৈছিল; য’ত পুৰুষৰ স্থান মুখ্য আৰু নাৰীৰ স্থান গৌণ। এনে আদৰ্শ আগত ৰাখি গঠন কৰা নীতি-নিয়মবিলাক সমাজত আৰোপ কৰি দিয়া হ’ল আৰু নাৰী-পুৰুষ নিৰ্ৱিশেষে সকলোৱে তাক সৰ্বজনস্বীকৃত বুলি স্বাভাৱিক হিচাপে গ্ৰহণ কৰি ল’লে। পুৰুষপ্ৰধান সমাজত জন্ম গ্ৰহণ কৰা নাৰী-পুৰুষ উভয়েই সামাজিকীকৰণ প্ৰক্ৰিয়াৰ জড়িয়তে এনে নীতি-নিয়মৰ দাস আৰু বশ হৈ পৰে। সেইবাবে এনে নীতি-নিয়মবিলাক লালন পালন কৰি থকা একোজন ব্যক্তি নাৰীও হব পাৰে বা পুৰুষো হব পাৰে। নিজা দৃষ্টিভংগীৰে একোটা মতামত দি সিদ্ধান্তলৈ আহি ‘নাৰীয়ে নাৰীৰ শত্ৰু/বন্ধু’ অথবা ‘পুৰুষ নাৰীৰ শত্ৰু/বন্ধু’ আদি বাক্যৰ সৃষ্টি কৰি ভ্ৰান্ত ধাৰণা বিয়পোৱা আৰু পুৰুষতান্ত্ৰিক মানসিকতাত সাৰ-পানী যোগায় ৰক্ষণকাৰী হৈ উঠাৰ পূৰ্বে ইয়াৰ আৰঁত কি সূক্ষ্ম কাৰক আছে বা ‘কিয় এনে হ’ল’ ইত্যাদিৰ নিৰীক্ষণ আৰু বিশ্লেষণ কৰি লোৱাৰ প্ৰয়োজন। কোন কাৰ শত্ৰু/বন্ধু হ’ব সেয়া ব্যক্তি বিশেষৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল। তাৰ কোনো ধৰা বন্ধা নিয়ম নাথাকে।\nযোৱা সংখ্যাত আমি নাৰীৰ হস্তমৈথুনৰ দৃশ্য, সমকামী নাৰীৰ যৌন দৃশ্য, ‘Female sadomasochism’ বা নাৰীয়ে শৰীৰত আঘাতৰ জৰিয়তে লাভ কৰা যৌনসুখ আদি দৃশ্যৰে যৌনতাক লুকুৱাই ৰখাৰ পৰিৱৰ্তে ‘চেলিব্ৰেট’ কৰা Madonna Louise Ciccone-ৰ ভিডিঅ’ সমূহৰ কথা উল্লেখ কৰিছিলো। নাৰীবাদৰ দৃষ্টিৰে যৌনতা বিষয়ক আলোচনালৈ যোৱাৰ পূৰ্বে পুৰুষতান্ত্ৰিক সমাজত যৌনতাৰ ৰেহ-ৰূপ কেনেকুৱা সেই বিষয়ে থুলমূল আভাস লৈ লোৱা যাওক। পুৰুষতান্ত্ৰিক সমাজ ব্যৱস্থাই এক পৰম্পৰাগত, ৰক্ষণশীল ‘sexual morality’ ত বিশ্বাস কৰে আৰু এই বিশ্বাসেই সত্য বুলি বলপূৰ্বক সমাজৰ ওপৰত জাপি দিয়ে। পুৰুষতান্ত্ৰিক সমাজ ব্যৱস্থাৰ মতে, যৌনতা কেৱল ‘vaginal intercourse’ হে স্বাভাৱিক অৰ্থাৎ নাৰীৰ যোনীত পুৰুষৰ লিংগৰ প্ৰৱেশেৰেহে কেৱল যৌন কাৰ্য হয়। সেইবাবে ‘oral sex’ বা মুখৰদ্বাৰা সংঘটিত যৌন কাৰ্য , ‘anal sex’ বা গুহ্যদ্বাৰৰ দ্বাৰা সংঘটিত যৌনকাৰ্য, ‘bestiality’ বা জীৱ-জন্তুৰ লগত মানুহে কৰা যৌন কাৰ্যক এনে সমাজত নিষিদ্ধ ৰূপে গ্ৰহণ কৰা হয়। ‘bestiality sex’ জীৱ-জন্তুৰ অধিকাৰ আইন আদি প্ৰসংগৰ লগত জড়িত বাবে এই বিষয়টো আলোচনাৰ আন এক বহল পৰিসৰ আছে। কিন্তু ‘anal sex’ বা ‘oral sex’ ৰ স্বাস্থ্যসন্মত দিশটোত সচেতনতা অৱলম্বন কৰি কৰা যৌন কাৰ্য বা সমকামী নাৰী-পুৰুষৰ মাজত স্বাভাৱিক আবেগিক সম্পৰ্ককো এনে সমাজে মানসিক ৰোগৰ শাৰীত ৰাখি ৰক্ষণশীল, শোষণকাৰী পৰিচয় দাঙি ধৰে। ‘Sodomy law’ অৰ্থাৎ নাৰীৰ যোনীত পুৰুষৰ লিংগৰ প্ৰৱেশৰ দ্বাৰা হোৱা যৌন কাৰ্যৰ বাহিৰে আন যৌন কাৰ্যক সমাজে অপৰাধ, অপ্ৰাকৃতিক, অমানৱীয় আখ্যা দি আইনৰ জড়িয়তে ৰোধ কৰি সমকামী নাৰী-পুৰুষৰ স্বাভাৱিক যৌন অনুভূতীক মূল্যহীন কৰি ৰাখে। সমকামী নাৰী-পুৰুষৰ বাবে পুৰুষতান্ত্ৰিক সমাজত কোনো স্থান নাই আৰু এনে ব্যক্তিসকলক ‘হিজৰা’ বুলি উপলুঙা কৰা হয়। ‘হিজৰা’ হোৱাটো এনে সমাজত অপমান, এক গুৰুতৰ অপৰাধ বুলি ভ্ৰান্ত ধাৰণা বিয়পোৱা হয়।\nপুৰুষতান্ত্ৰিক সমাজে যৌন কাৰ্যত নাৰী আৰু পুৰুষৰ বাবে পৃথককৈ নিৰ্দিষ্ট নিয়ম বান্ধি দিয়ে যে পুৰুষজন যৌন কাৰ্যত সক্ৰিয়, দমনশীল ‘assertive’ আৰু নাৰীগৰাকী বাধ্য,শান্ত, অধীন ‘submissive’. নাৰী-পুৰুষৰ এনে বৈশিষ্ট্য স্বাভাৱিক, প্ৰাকৃতিক আৰু জন্মগত বুলি এনে সমাজে মানুহৰ মানসিকতাত ভ্ৰান্ত, যুক্তিহীন বিষবাস্প বিয়পাই ইয়াক সহজভাৱে ল’বলৈ বাধ্য কৰে। ‘পুৰুষ সত্ত্বা’ৰ গঠন আৰু ‘নাৰীৰ পবিত্ৰতা’ এনে সমাজৰ বাবে অতিশয় গুৰুত্বপূৰ্ণ। নাৰীৰ পবিত্ৰতা ৰক্ষা কৰিবলৈ এনে সমাজে নাৰী এগৰাকীক আবুৰত থকাটো বিচাৰে।এনে নিয়মৰ আৰঁত থাকে একাংশ পুৰুষৰ নাৰীৰ কৌমাৰ্য ভংগ কৰিবলৈ থকা দুৰ্দান্ত হাবিয়াস। সেইবাবে বিবাহপূৰ্বক যৌনতাক এনে সমাজত বাধা-নিষেধ কৰা হয়;কিন্তু বিবাহৰ পাছত নাৰীগৰাকীৰ ওপৰত পতিৰ দ্বাৰা বলপূৰ্বক যৌন আক্ৰমণৰ ক্ষেত্ৰত নীৰৱতা অৱলম্বন কৰা হয়৷ কাৰণ নাৰীৰ ইচ্ছা-অভিপ্ৰায় এনে সমাজত মূল্যহীন। পুৰুষতান্ত্ৰিক সমাজে পৰ্ণগ্ৰাফী বা যৌনতা বিষয়ক মুকলি আলোচনাক সহজভাৱে ল’ব নোৱাৰে, এৰাই চলে আৰু নিষেধাজ্ঞা আৰোপ কৰে। কাৰণ এইবিলাকে পুৰুষতান্ত্ৰিক সমাজে নিৰ্ধাৰণ কৰি দিয়া নীতি নিয়মসমূহ অবৈজ্ঞানিক আৰু শোষণশীল বুলি প্ৰমাণ কৰি প্ৰকৃত সত্য পোহৰলৈ লৈ অনাত সহায় কৰে।\nআশী দশকৰ আৰম্ভণীৰ সময়চোৱাত যৌনতা বিষয়ত নাৰীবাদীসকলৰ মাজত গঢ়ি উঠা যুক্তি তৰ্কক ‘feminist sex war’ বুলি জনা যায়। ৰেডিকেল লিবাৰটেৰিয়ান নাৰীবাদীসকল পৰ্ণগ্ৰাফীৰ শক্তিশালী সমৰ্থক আছিল আৰু ৰেডিকেল কালচাৰেল নাৰীবাদীসকলে পৰ্ণগ্ৰাফীৰ বিপক্ষে মত প্ৰদান কৰি ইয়াক বন্ধ কৰোৱাত জোৰ প্ৰ্দান কৰিছিল। ৰেডিকেল লিবাৰটেৰিয়ান নাৰীবাদীসকলে বিশ্বাস কৰে যে ‘femininity’ অৰ্থাৎ সমাজে সৃষ্টি কৰা ‘নাৰীসত্ত্বা’ৰ যি তথাকথিত সংজ্ঞা আৰু ‘reproduction’ বা নাৰীৰ প্ৰজনন ক্ষমতাই নাৰী এগৰাকীৰ সমাজলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ ক্ষেত্ৰত হেঙাৰ হৈ থিয় দিয়ে। সেইবাবে তেওঁলোকে নাৰীক ‘androgynous’ অৰ্থাৎ সমাজে নিৰ্ধাৰণ কৰি দিয়া তথাকথিত ‘masculine’ আৰু ‘feminine’ এই দুয়ো সত্ত্বাৰ বৈশিষ্ট্য লোৱাটো বিচাৰে। তেওঁলোকে বিশ্বাস কৰে যে নিজৰ শৰীৰটোৰ ওপৰত সিদ্ধান্ত গ্ৰহণৰ নাৰী এগৰাকীৰ সম্পূৰ্ণ অধিকাৰ থকা উচিত। তেওঁলোকে গৰ্ভধাৰণৰ কৃত্ৰিম প্ৰণালীক সমৰ্থন কৰে, যাতে নাৰী এগৰাকীয়ে নিজৰ সুবিধা বা ইচ্ছা অনুযায়ী গৰ্ভধাৰণত কম সময় আৰু সমাজৰ আন আন কামত বেছি সময় দিব পাৰে। ৰেডিকেল লিবাৰটিয়ান নাৰীবাদীসকল গৰ্ভপাত, গৰ্ভনিৰোধক বড়ি বা জন্ম নিয়ন্ত্ৰণৰ আন আন পদ্ধতিবোৰৰ সমৰ্থক।\nৰেডিকেল লিবাৰটেৰিয়ান নাৰীবাদীসকলে যৌনতাৰ স্বাধীনতাক নাৰী স্বাধীনতাৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ কাৰক হিচাপে বিবেচনা কৰে।কাৰণ যৌনতাৰ ওপৰত পুৰুষতান্ত্ৰিক সমাজৰ নিয়ন্ত্ৰ্ণৰ দ্বাৰা ,যৌনতা কেন্দ্ৰিক বিষয়সমূহ নাৰী এগৰাকীৰ মান-সম্মান, সতীত্ব আদি শব্দৰে বান্ধি ৰাখি নাৰীৰ মনত এক অহেতুক ভয়ৰ সৃষ্টি কৰা হয় আৰু সমাজৰ বিভিন্ন কাম কাজত আগবাঢ়ি যাব খোজা নাৰীক যৌনতা কেন্দ্ৰিক সমস্যাৰ সৃষ্টি কৰি সীমাৰ মাজত ৰাখিব বিচৰা হয়।নাৰীৰ গৰ্ভধাৰণ ক্ষমতাক পুৰুষতান্ত্ৰিক সমাজে নাৰীৰ দুৰ্বলতা বুলি গ্ৰহণ কৰে। সন্তান জন্ম দিয়া আৰু দুগ্ধ পান কৰোৱাৰ ক্ষমতা একমাত্ৰ নাৰীৰ হাতত থাকে যদিও তাৰ বাহিৰে মৰম-চেনেহৰ উমেৰে, ধৈৰ্য,সহনশীলতাৰে,আবেগিকভাৱে সন্তানৰ লগত সংযুক্ত হৈ লালন পালন আদি দায়িত্ব পালনৰ যিবিলাক ক্ষমতা সন্তানৰ পিতৃৰো থাকে ,সেইবিলাকো অতিৰিক্ত ভাৱে নাৰীৰ হাততে সমাজে ন্যস্ত কৰে। ইয়াৰ ফলত সমাজৰ উন্নয়নত অৱদান আগবঢ়োৱাৰ পৰিৱৰ্তে ‘ঘৰৰ ভিতৰত থাকি সন্তান জন্ম দিয়াটোহে নাৰীৰ দায়িত্ব’, ‘ৰাজনৈতিক,সামাজিক দিশত ভূমিকা লোৱাৰ দায়িত্ব পুৰুষৰ’ তথা ‘সন্তান জন্ম দিবলৈ অক্ষম নাৰীৰ মূল্য নাই’ এইবিলাক পুৰুষতান্ত্ৰিক মানসিকতা বিকশিত হয়। নাৰীৰ শৰীৰৰ ওপৰত বেছি গুৰুত্ব দি নাৰীৰ শৰীৰটো সযতনে,সাৱধানে ৰাখিব লগীয়া, গোপনীয়, অতি সংবেদনশীল আদি ধাৰণাৰে পুৰুষতান্ত্ৰিক সমাজে নাৰী এগৰাকী মানসিক ভাৱে যিমানেই বুদ্ধিদীপ্ত নহওক, তেওঁৰ শৰীৰেই তেওঁক সমাজৰ বিভিন্ন দিশত আগবাঢ়ি যোৱাত হেঙাৰ হ’ব আদি ধাৰণাৰে নাৰীৰ ‘biology’ ক নাৰী দমনৰ প্ৰধান আহিলা হিচাপে লয়। সেইবাবে নাৰীৰ ছেক্সৰ প্ৰতি থকা ভয় আঁতৰাবলৈ ৰেডিকেল লিবাৰটিয়ান নাৰীবাদীসকলে পৰ্ণগ্ৰাফীৰ প্ৰচলনৰ সপক্ষে মত প্ৰদান কৰে।\nনাৰী এগৰাকীৰো যে যৌনতা উপভোগৰ সম্পূৰ্ণ অধিকাৰ থাকে, সেয়া সমাজৰ আগত প্ৰকাশ আৰু প্ৰমাণ কৰিবলৈ ৰেডিকেল লিবাৰটিয়ান নাৰীবাদীসকলে পৰ্ণগ্ৰাফীক এক উপযুক্ত মাধ্যম আৰু নাৰীৰ বাবে উপযুক্ত থেৰাপী হিচাপে গ্ৰহণ কৰে। পৰ্ণগ্ৰাফীয়ে ৰাজনৈতিক, সামাজিক, সাংস্কৃতিক ষ্টেৰিঅ’টাইপ ভংগ কৰে। পৰ্ণগ্ৰাফীয়ে সমাজত যৌনতাৰ ‘panoramic view’ দিয়াৰ উপৰি নাৰীক বিকল্প যৌনসুখৰ নিৰাপদ অভিজ্ঞতা আৰু সন্তোষজনক স্বাস্থ্যকৰ যৌন কিউৰিয়চিটি, হস্তমৈথুন আদিৰ তথ্য দিয়ে ।তদুপৰি যাৰ যৌন সংগী নাই বা যি নাৰীয়ে যৌনসংগী নিবিচাৰে তথা বিধৱা নাৰী, পৰিয়ালৰ পৰা আতৰত থকা নাৰীৰ বাবে পৰ্ণগ্ৰাফী এক ভাল সংগী।\nএকাংশ ৰেডিকেল লিবাৰটেৰিয়ান নাৰীবাদীয়ে নাৰীক ‘violent pornography’ চাবলৈ আৰু BDSM, ‘rape fantasy’ ত নিমগ্ন হৈ যৌনতাক উপভোগ কৰাৰ সপক্ষে মত প্ৰদান কৰে।BDSM অৰ্থাৎ B/D (bondage and discipline, D/S (dominance and submission) and S/M (sadism and masochism)। এনে যৌন ক্ৰীয়াত এজন ‘দমনশীল’ আৰু আনজন ‘অধীন’ ভূমিকা লয়। দমনশীল জনে অধীনজনৰ ওপৰত ‘psychological control’ গ্ৰহণ কৰে।‘top’ আৰু ‘bottom’ শব্দ দুটা এনে যৌন ক্ৰিয়াৰ লগত জড়িত থাকে। যৌন ক্ৰিয়া সাধন কৰা ব্যক্তি দুজনে কোনজন দমনশীল হ’ব আৰু কোনজন অধীন হ’ব, সেয়া নিজৰ ইচ্ছাৰে ঠিৰাং কৰি যৌনতাৰ আনন্দ ল’ব পাৰে।‘rape fantasy’ৰ বিষয়ে ৰেডিকেল লিবাৰটেৰিয়ান নাৰীবাদীসকলে কয় যে বাস্তৱত নাৰী এগৰাকীৰ লগত সংঘটিত ধৰ্ষণ আৰু নাৰী এগৰাকীয়ে ধৰ্ষণৰ কল্পনাৰে যৌন সুখ লাভ কৰা একে নহয়। কাৰণ ধৰ্ষণৰ ফেণ্টাচীত নাৰী গৰাকী নিজেই কাল্পনিক ধৰ্ষণৰ পৰিচালক। নাৰীগৰাকীয়ে নিজৰ যৌনাকাংক্ষা অনুযায়ী শৰীৰৰ ওপৰত পুৰুষৰ দ্বাৰা হোৱা যৌনকাৰ্যৰ কাল্পনিক দৃশ্যৰে যৌনতাৰ সুখানুভূতি লাভ কৰিব পাৰে। একেদৰে পুৰুষ এজনেও নিজৰ শৰীৰত নাৰী এগৰাকীৰ দ্বাৰা হোৱা যৌন কাৰ্যৰ কাল্পনিক দৃশ্যৰে অৰ্থাৎ কল্পনাত নাৰীৰ দ্বাৰা ধৰ্ষিত হোৱাৰ ফেণ্টাচীৰে যৌন-সুখানুভূতি ল’ব পাৰে। এনে ফেন্টাচীয়ে যৌনতাৰ ক্ষেত্ৰত মানসিকভাৱে শক্তিশালী, মুকলি আৰু সহজ দৃষ্টিভংগীহে বুজায়।তদুপৰি এগৰাকী নাৰীয়ে ধৰ্ষণৰ ফেন্টাচীৰে যৌনতাৰ আনন্দ লাভ কৰাৰ অৰ্থ এয়া নহয় যে তেওঁ বাস্তৱ জীৱনত ধৰ্ষণৰ বলি হ’ব বিচাৰে। অৰ্থাৎ ৰেডিকেল লিবাৰটেৰিয়ান নাৰীবাদী সকলৰ মতে নাৰী এগৰাকীৰ নিজৰ ইচ্ছাৰ জড়িয়তে নিজৰ শৰীৰৰ ওপৰত ধৰ্ষণ সংঘটিত হবলৈ দিয়া আৰু এজন পুৰুষে নাৰীগৰাকীৰ ইচ্ছাৰ বিপৰীতে বলপূৰ্বক যৌন কাৰ্য সংঘটিত কৰাৰ মাজত এক বৃহৎ পাৰ্থক্য আছে।\nৰেডিকেল লিবাৰটেৰিয়ান নাৰীবাদীসকলে ছেক্সক ‘vanilla sex’ অৰ্থাৎ কোমল,শান্ত, ‘side-by-side’(no one on the top or the bottom) চেক্সহে মহিলাৰ বাবে সুবিধাজনক আৰু উপযোগী বুলি কোৱা ষ্টেৰিঅ’টাইপ ধাৰণাক সমালোচনা কৰে। তেওঁলোকৰ মতে আমি নাৰীক ছেক্সৰ এটা নিৰ্দিষ্ট ‘flavor’ তেই কিয় সীমাৱদ্ধ কৰি ৰাখিব লাগে? নাৰীসকলক যদি আমি মত প্ৰদানৰ মুকলি পৰিৱেশ দিও তেন্তে কিছুমানে হয়তো ‘vanilla sex’ নিৰ্বাচন কৰিব, কিন্তু আন কিছুমানে হয়তো ‘rocky-road sex’ য’ত যৌন পীড়া, অত্যাধিক উন্মাদনা , কাঠিন্য থাকে (pain punctuates pleasure ) এনে যৌন কাৰ্যৰ বাবে আগ্ৰহ প্ৰকাশ কৰিব। কোনো নাৰীৰ বাবে এইটো বাধ্যতামূলক নহয় যে তেওঁ নিজৰ ইচ্ছাৰ বিপৰীতে, যৌন জীৱনত নিজকে অসুখী কৰি এক নিৰ্দিষ্ট ধৰণৰ যৌনকাৰ্যহে কৰা উচিত। এগৰাকী নাৰীয়ে নিজকে এক নিৰ্দিষ্ট চেক্সুৱেল এনকাউন্টাৰৰ মাজতেই সীমাৱদ্ধ ৰখা কাৰ্যই পুৰুষতান্ত্ৰিক ব্যৱস্থাই নাৰীৰ যৌনতাৰ ওপৰত ৰাখিব খোজা নিয়ন্ত্ৰণতহে সাৰ-পানী যোগায়। এই পুৰুষতান্ত্ৰিক নিয়ন্ত্ৰণ ভংগ কৰিবলৈ প্ৰতিগৰাকী নাৰীৰে যৌনতাক তেওঁ কিদৰে উপভোগ কৰিব,কেনেধৰণৰ যৌনতা তেওঁৰ বাবে ‘pleasurable’ হ’ব অৰ্থাৎ ‘vanilla sex’ নে ‘rocky-road sex’ সেয়া নিৰ্ধাৰণৰ সম্পূৰ্ণ অধিকাৰ থকা উচিত।\nৰেডিকেল লিবাৰটিয়ান নাৰীবাদীসকলে যৌনতা কেন্দ্ৰিক বিষয়ত ৰাষ্ট্ৰৰ হস্তক্ষেপৰ কঠোৰ বিৰোধিতা কৰে। চেঞ্চৰছিপৰ বিৰূদ্ধে নাৰীবাদীসকলে ১৯৮৯ চনত Feminist Anti censorship Task Force গঠন কৰে। তেওঁলোকৰ মতে চেঞ্চৰছিপ হৈছে যৌনতা কেন্দ্ৰিক প্ৰকৃত সমস্যাবোৰ আলোচনাৰ মাজলৈ অনাত বাধা দি, ৰাষ্ট্ৰ বা সমাজৰ দ্বাৰা হোৱা দমনৰ বিৰোধিতা কৰাসকলৰ কন্ঠ ৰুদ্ধ কৰি দিয়া এক ক্ষমতাৰ মাধ্যম।অতীতৰ পৰাই চেঞ্ছৰছিপে কেতিয়াও সামাজিক অশান্তি হ্ৰাস কৰাত সহায়ক হোৱা নাই, তাৰ পৰিৱৰ্তে শোষিত সকলৰ প্ৰকৃত তথ্য লুকুৱাই, নাৰীক প্ৰতিবাদ কৰিব নোৱাৰাকৈ মুখ বন্ধ কৰি ৰখাতহে ভূমিকা লয়।চেঞ্ছৰছিপে যৌনতাৰ ওপৰত পুৰুষতান্ত্ৰিক সমাজৰ নিয়ন্ত্ৰণৰ শিকলী মজবুত কৰি ৰখাৰ উপৰি মূল সমস্যাটো ভালদৰে বুজি পোৱাত বাধাৰ সৃষ্টি কৰে আৰু সামাজিক অসুখৰ শিপাত নিৰাময় কৰাৰ পৰিৱৰ্তে তাৎক্ষণিক এক ওপৰুৱা সমাধানেৰে বিষয়টো সামৰি থয়। যাৰ ফলস্বৰূপে ‘root treatment’ নাপায় সমস্যা বিস্তাৰিত হোৱাৰ সম্ভাৱনাহে অধিক। যেনে Holly Hughes ৰ দৰে শিল্পীৰ শৰীৰ,যৌনতা,লেজবিয়ানিজম বিষয়ক চিত্ৰ যিবিলাকে নাৰী মন:স্তত্বৰ বহু দিশ প্ৰতিফলিত কৰিছিল,আমেৰিকাৰ ‘reproductive rights’ আন্দোলনত সক্ৰিয় ভূমিকা লোৱা Margaret Sanger ৰ ৰচনা বিলাক যিবিলাকে জন্ম নিয়ন্ত্ৰণৰ বহু দিশ উন্মোচিত কৰিছিল, Our bodies,Ourselves দৰে কিতাপ যি নাৰীৰ যৌনতা আৰু স্বাস্থ্যৰ দিশসমূহ আলোচনাৰ মাজলৈ আনিছিল আদি চেঞ্ছৰছিপৰ লক্ষ্য আছিল।গতিকে এনেধৰণৰ শিল্প-সাহিত্যৰ চেঞ্চৰছিপে নাৰী আৰু নাৰীবাদীসকলৰ বাবে গুৰুত্বপূৰ্ণ বহুতো তথ্য আন্ধাৰত ৰখাতহে সহায়ক হয়। পৰ্ণগ্ৰাফী প্ৰচলন বন্ধ কৰা সম্পৰ্কে ৰেডিকেল লিবাৰটেৰিয়ান নাৰীবাদী সকলে কয় যে নাৰীক পণ্য ৰূপে দেখুওৱা বা নাৰীক হেয় জ্ঞান কৰা গীত-মাত,বোলছৱি,কাহিনী আদিৰে আন আন সকলো ব্যৱসায়িক,ৰাজহুৱা মাধ্যম যিহেতু ভৰি আছে, গতিকে সমাজ বিপথে যাব বুলি মাত্ৰ এক নিৰ্দিষ্ট মাধ্যম বন্ধ হব লাগে বুলি যুক্তি দিয়াটো অদ্ভুত আৰু হাস্যকৰ।\n“it’safar different criticism to note that porn is sexiest. So are all commercial media. That’s like tasting several glasses of salt water and insisting only one of them is salty. The difference with porn is that it is people fucking and we live inaworld that cannot tolerate that image in public”(Susie Bright)\nৰেডিকেল লিবাৰটেৰিয়ান নাৰীবাদী সকলে পৰ্ণগ্ৰাফীৰ সপক্ষে এইদৰে যুক্তি দিছে যদিও ৰেডিকেল কালচাৰেল নাৰীবাদীসকলে পৰ্ণগ্ৰাফীত দেখুওৱা ‘Female sadomasochism’ বা ‘Rape fantasy’,’BDSM’ আদিৰ আন কেতবোৰ দিশ আঙুলিয়াই ইয়াৰ তীব্ৰ বিৰোধিতা কৰে। ৰেডিকেল কালচাৰেল নাৰীবাদীসকলৰ মতে পৰ্ণগ্ৰাফী হ’ল এক পুৰুষতান্ত্ৰিক প্ৰপাগণ্ডা, য’ত ক্ষমতাৰ ব্যৱহাৰেৰে দেখুওৱা হয় যে নাৰী হৈছে পুৰুষৰ কাৰণে খেলাৰ সামগ্ৰী আৰু পুৰুষে নিজৰ ইচ্ছামতে নাৰী শৰীৰক ভোগ কৰিব পাৰে। য’ত পুৰুষৰ অস্তিত্ব তেওঁলোকৰ নিজৰ বাবে আৰু নাৰীগৰাকীৰ অস্তিত্ব পুৰুষৰ বাবে বুলি নাৰীক ‘পুৰুষৰ সেৱক’ এই নিদৰ্শন দাঙি ধৰা হয়। নাৰীবাদী দৰ্শনত বিশ্বাসী লেখক Robin Morgan য়ে পৰ্ণগ্ৰাফী সম্পৰ্কে মন্তব্য দিয়ে যে ‘pornography is the theory and rape is the practice’।\nপূৰ্বৱতী লেখা এই লিংকত চাওক\nপূৰ্বৱৰ্তী লেখা শিল ভঙা মানুহজন ( অনিতা গগৈ )\nপৰৱৰ্তী লেখা সাগৰ ( জনাৰ্দন গোস্বামী)\nজুলাই 30, 2017 at 5:05 অপৰাহ্ন\nআপোনাৰ লিখনি পঢ়ি কিচু কথা জানিৱ পৰিচু|\nআপোনাক ধন্যবাদ জনাইচো |


শিক্ষিত মেকুৰী! বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিলে পোহনীয়া মেকুৰীয়ে\nJune 10, 2022 8:31 pm\nস্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিলে এটা মেকুৰীয়ে। মানুহৰ পাছত এইবাৰ উচ্চশিক্ষিত হিচাপে নিজকে পৰিচয় দিবলৈ সক্ষম হৈছে এটা বিশেষ মেকুৰীয়ে। হয়, শুনিবলৈ আজৱ লাগিলেও আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত সংঘটিত হৈছে এই বিৰল পৰিঘটনা।\nবাতৰি অনুসৰি, অষ্টিন চহৰস্থিত টেক্সাছ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা চুকি নামৰ এই মেকুৰীটোৱে স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছে। তাৰ পাছতে ভাইৰেল হৈ পৰিছে এই খবৰটো। কিন্তু কেনেকৈ মেকুৰীটোৱে এই ডিগ্ৰী লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হ’ল?\nদৰাচলতে, চুকিৰ মালিকনী ফ্ৰান্সিছকা ব’ৰদিয়েৰ বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ এগৰাকী ছাত্ৰী। ছাত্ৰীগৰাকীয়ে অনলাইল ক্লাছত উপস্থিত থাকোতে তাইৰ সংগী আছিল চুকি। অনলাইন ক্লাছৰ সময়ত প্ৰতিবাৰ ছাত্ৰীগৰাকীৰ কোলাত চুকিক দেখা গৈছিল।\nসেয়ে এতিয়া স্নাতক ডিগ্ৰী প্ৰদান অনুষ্ঠানতো চকু উপস্থিত থাকে। ফলস্বৰূপে চুকিও হৈ পৰিল এটা গ্ৰেজুৱেটেড মেকুৰী। অনুষ্ঠানটোত মেধাৱী ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকল নহয়, বৰঞ্চ সকলোৰে আকৰ্ষণৰ কেন্দ্ৰবিন্দু হৈ পৰে চুকি।\nস্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পাছতে ছাত্ৰীগৰাকীয়ে সামাজিক মাধ্যমযোগে খবৰটো সকলোকে জনায়। তাত তেওঁ লিখিছে যে তাই আৰু তাইৰ মেকুৰী চুকি- দুয়োৱে বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ পৰা সুকলমে গ্ৰেজুৱেট ডিগ্ৰী লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে।\nদুয়োকে বিশ্ববিদ্যালয় কৰ্তৃপক্ষইও অভিনন্দন জনাইছে। হয়তো ইতিহাসত প্ৰথমবাৰৰ বাবে এটা মেকুৰীয়ে এইদৰে স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হ’ল।


অভিজ্ঞতাৰ সঁফুৰা .. Abhigotar Xofura: November 2014\nসৰুৰে পৰাই তেজ চাব নোৱাৰো৷ আগতে ঘৰত মুৰ্গী কাটিলে মই ভয় কৰোঁ বাবে দেউতাই চাবলৈ নিদিছিল৷ তেজ ভয় কৰা বাবে জীৱবিজ্ঞান নপঢ়িলো ৷ ডাক্তৰ হ’বলৈও মন নেমেলিলো৷\n১৯৮৪ চনৰ কথা৷ ডিগবৈ ৰিফাইনাৰিত চাকৰিৰ ইন্টাৰভিউ দিবলৈ গৈছো৷ ৰাতিপুৱা ইন্টাৰভিউ হৈ গ’ল৷ আমি কেইজনমানক নিৰ্বাচিত কৰিলে বুলি বুজিলো যেতিয়া আমাক মেডিকেল পৰীক্ষা কৰিবলৈ হস্পিটেললৈ পঠিয়ালে৷ পৰীক্ষা মানে ভাল পৰীক্ষাই৷ বহুত কিবা-কিবি চালে৷ তাৰপাছত পঠিয়ালে তেজ পৰীক্ষাৰ বাবে৷ ভয়ে-ভয়ে কোঠাত প্ৰৱেশ কৰিলো৷ প্ৰকাণ্ড চিৰিঞ্জ এটা লৈ মানুহ এজন কাষ চাপি আহিল৷ মই ভয়তে চকু মুদি দাঁত-মুখ কামুৰি বেলেগ ফালে মূৰটো ঘুৰাই আন কথা চিন্তা কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিলো৷ পূৰণৰ বৰ নেওতাখন আকৌ মনত পেলাবলৈ চেষ্টা চলালো৷ ইতিমধ্যে বেজীৰ খোঁচ পৰিল৷ মই নেওঁতা মুখস্থ মতাত ব্যস্ত হ’লো৷\nঅলপ সময় পাৰ হ’ল৷ মানুহজনে কপাহ এডোখৰ বেজীৰে বিন্ধোৱা ঠাইখিনিত লগাই দি মোক হাতেৰে চেপা পাৰি ধৰি থাকিবলৈ ক’লে৷ মইও চকু মেলি চালো৷ প্ৰথমেই চকু পৰিল মানুহজনৰ হাতত থকা প্ৰকাণ্ড চিৰিঞ্জটোত৷ কিজানি ৫০ চি চি মান হ’ব৷ গোটেইটো তেজেৰে ভৰ্তি হৈ আছিল৷\n“আও, ইমানবোৰ মোৰেই তেজনে?”\nলগে-লগে মূৰটো ঘূৰাবলৈ ধৰিলে৷ চকুৰে আন্ধাৰ দেখিলো৷ বহাৰ পৰা উঠিবলৈ চেষ্টা কৰিলো কিন্তু বাগৰি ভৰাৰ ভয়তে আকৌ বহি পৰিলো৷ মানুহজনক সেহাই সেহাই সুধিলো,\n“ স্মেলিং চল্ট আছেনেকি? মূৰটো ঘূৰাইছে৷”\nতেখেতে মোক সাহস দি অলপ সময় চকু মুদি জিৰণি ল’বলৈ ক’লে৷ মোৰ লাজো লাগিল৷ প্ৰায় পাঁচ মিনিটমান পাছত অলপ প্ৰকৃতিস্থ হোৱা যেন লগাত থৰক-বৰককৈ থিয় দিলো৷\nসকলো পৰীক্ষা হৈ গ’ল৷ একো বেমাৰ-আজাৰ আদি ধৰা নপৰিল৷ কিন্তু মোক বিশেষভাবে মাতি পঠিওৱা হ’ল মূখ্য চিকিৎসকগৰাকীৰ ওচৰলৈ৷ তেখেতে বুকুত স্টেথোস্ক’পডাল লগাই কিবা-কিবি চালে৷ মোৰ হৃৎপিণ্ডৰ স্পন্দন পৰীক্ষা কৰা যেন লাগিল৷ তাৰপাছত মোক বিদায় দিলে৷\nচাকৰি হৈ গ’ল৷\nতেজলৈ ভয় অৱশ্যে থাকি গ’ল৷\nদেউতাৰ মৃত্যুৰ পাছত আমি হঠাতে দুখীয়া হৈ পৰিলো৷ শ্বিলঙৰ পৰা বৰপেটালৈ গুচি আহিলো৷ পৈত্ৰিক ঘৰত থকা ঠাইৰ অভাৱ বাবে মাৰে সৈতে আমি কীৰ্তন ঘৰৰ ওচৰতে ঘৰ এটা ভাড়া লৈ থাকিবলৈ ল'লো৷ ডাঙৰ দাদা তেতিয়া নৱম শ্ৰেণীত, মই চতুৰ্থ শ্ৰেণীত, সৰু ভাইজন স্কুললৈ যাবলৈ লৈছে মাথোন৷ অতি কম বয়সতে মৃত্যু ঘটা দেউতাই আমালৈ বিশেষ একো থৈ যাব নোৱাৰিলে৷ চৰকাৰৰ পৰা পৰিয়াল-পেঞ্চন হিচাবে মাহে ১৫৮/- টকাকৈ আমি পাইছিলো৷ তাৰেই টুক-টাককৈ কোনোমতে অতি কষ্টেৰে চলিছিলো৷ অতীতৰ দিনবোৰ সপোন যেন লগা হৈ আহিছিল৷ আৰ্থিক অনাটন কি বস্তু, তাৰ লগে-লগে সমাজত মানুহৰ স্থান কেনেদৰে সলনি হয়, কেনেদৰে অতি কোমল বয়সৰ শিশু এটাইও বাস্তৱৰ নিষ্ঠুৰতাৰ কথা বুজি পোৱা হয় তাৰ জ্বলন্ত উদাহৰণ আমিয়েই আছিলো৷ সহায় কৰোঁতা কোনো নাছিল; বন্ধু-বান্ধৱৰ সংখ্যা কমি গৈছিল৷\nএবাৰ আমি থকা ভাড়াঘৰটোৰ ওচৰলৈ আলহী এঘৰ আহিছিল৷ মাক আৰু ল'ৰা-ছোৱালীদুটা৷ দেউতাকক দেখা নাছিলো৷ বৰপেটাৰ হাটীৰ ঘৰবোৰ প্ৰায় লগ লাগি থাকে৷মাজত কোনো ব্যৱধান নাথাকেই বুলিব পাৰি৷ চোতালৰ মাজত বেৰ প্ৰায় নাথাকেই বাবে সকলোৱে সকলোৰে চোতাল-বাৰান্দা আদি দেখি থাকে বুলি ক'ব পাৰি৷ কাৰ ঘৰত কি ঘটিছে হাটীখনৰ প্ৰায় সকলোৱে গম পায়৷ আমাৰ ওচৰৰ ঘৰলৈ গুৱাহাটীৰ পৰা অহা সেই আলহী পৰিয়ালটোও ভালদৰে লক্ষ্য কৰি থাকিবলৈ সুযোগ পাইছিলো৷ দেউতাক কোনো ডাঙৰ চাকৰিয়াল৷ চালে চকুৰোৱা মাকগৰাকী৷ আৰু দেখিলেই মৰমলগা অতি স্মাৰ্ট ল'ৰ-ছোৱালীদুটি৷ আমি অতি উৎসুকহৈ তেওঁলোকক লক্ষ্য কৰিছিলো৷\nতেতিয়া আছিল জাৰকাল৷ ৰাতিপুৱা বাৰান্দা-চোতালত বহি মানুহে ৰ'দ পুৱায়৷ আমি বাৰান্দাতে ৰ'দত বহি কিতাপ পঢ়ো৷ সেইদিনাও পঢ়িবলৈ বহিছো যদিও বাৰে-বাৰে চকু গৈ আছিল সেই পৰিয়ালটোলৈ৷ মাক বাৰান্দাত বহি আছে৷ ল'ৰা-ছোৱালীদুটাই দুজনমান লগৰীয়াৰে সৈতে চোতালত কিবা খেলি আছে৷\nঅলপ পাছত ডেকা এজন সোমাই আহিল হাতত মোনা এটা লৈ৷ মোনাৰ পৰা কাগজৰ ডাঙৰ টোপোলা এটা উলিয়াই বাৰান্দাত বহি থকা মহিলাগৰাকীক দিলে ৷ নিশ্চয় কিবা কিনি আনিবলৈ কৈছিল৷ মহিলাগৰাকীয়ে কাগজৰ টোপোলাটো খুলিলে৷ দূৰৰ পৰাই চাই দেখিলো ৰ'দত চিকমিকাইছে সৰু-সৰু ৰঙা-ৰঙা বগৰীবোৰ৷ তিতাবৰৰ ফালে আমি কেঞা বগৰী বুলি কৈছিলো৷ বৰপেটাত কয় খুদ বগৰী বুলি৷ খুব ভাল পাইছিলো খাই৷ দহ পইচাত অকণমান টেমা এটাৰে দোকানীয়ে এটেমা দিয়ে৷ গুটিৰে সৈতে চোবাই খাওঁ৷ মহিলাগৰাকীৰ হাতত থকা প্ৰকাণ্ড টোপোলাটোত কিমান টেমা বগৰী হ'ব দূৰৰ পৰাই অনুমান কৰিবলে চেষ্টা কৰিলো৷ বিশ টেমামান হ'ব বোধকৰো৷ লোভো লাগি আহিল৷ মোকো কেইটামান খাবলৈ দিয়াহেতেন.....মনতে ভাবিলো৷\nমহিলাগৰাকীয়ে ল'ৰা-ছোৱালীদুটাক মাতিলে৷ সিহঁত কাষ চাপি আহিল বগৰী খাবলৈ৷ মাকেও দুটামান মুখত দিলে৷ সিহঁতেও হাতত লৈ খাবলৈ ধৰিলে ৷ কিন্তু হঠাতে কিবা এটা হ'ল৷ দূৰৰ পৰা একো বুজি নাপালো৷ মহিলাগৰাকীয়ে টোপোলাটোৰ পৰা বগৰীবোৰ মুঠিয়ে মুঠিয়ে লৈ চোতালত সিঁচি দিবলৈ ধৰিলে , ল'ৰা-ছোৱালীদুটাই চাই থাকিল৷ গোটেই টোপোলাটোৰ বগৰীখিনি চোতালত চতিয়াই দি শেষ কৰি পেলোৱাৰ পাছত ল'ৰা-ছোৱালীদুটা লাহে-লাহে আঁতৰি গ'ল৷ হয়তো মাকৰ কিবা কথাত খং উঠি তেনে কৰিলে৷ নাইবা হয়তো বগৰীবোৰ বেয়া আছিল৷ কাৰণটো একো বুজি নাপাই দূৰৰ পৰাই অবাক হৈ চাই থাকিলো৷\nচোতালত ৰ'দত চিক মিক চিক মিক কৰি থকা বগৰীবোৰেৰে গোটেই চোতালখেই বুটা বাছি দিয়াৰ দৰে হ'ল৷ দূৰৰ পৰাই বগৰীবোৰে যেন মোলৈ চাই অবুজ হাঁহি মাৰি আছে, এনে ভাব হ'ল৷\nমোৰ কুমলীয়া মনত এটা ধাৰণাই কিন্তু সাঁচ বহুৱাই দিলে:\n"ধনীমানুহৰ কথাই বেলেগ৷"\nবজাৰ কৰা কামটো সৰুৰে পৰা বেয়া পাওঁ ৷ বয়-বস্তু ভালদৰে চিনিও নাপাওঁ ৷ মাছ কিনিবলৈ যে একেবাৰে ভাল নাপাওঁ ৷ উপায় নাথাকিলেহে কেতিয়াবা বজাৰ কৰিব লগা হয় ৷\n১৯৮১ চন মানৰ কথা ৷ তেতিয়া অসম অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰ হৈ আছো ৷ অসম আন্দোলনো চলি আছে ৷ তেতিয়া আমি বঙাইগাওঁত থাকো ৷ তৃতীয় বাৰ্ষিকৰ পৰীক্ষা দি বঙাইগাওঁলৈ আহিছো ৷ ইতিমধ্যে ঘৰত এটা ডাঙৰ বিপদ ঘটিছে ৷ মা বাথৰুমত পিছল খাই পৰি আঁঠুৰ ঘিলা ভাগি বঙাইগাওঁ ৰিফাইনাৰী হস্পিটেলত ৷ দাদা দুজনৰ বিয়া-বাৰু তেতিয়াও হোৱা নাই ৷ ডাঙৰ দাদা ৰাতিপুৱাতে নিজৰ ক্লিনিকলৈ ওলাই যাব লাগে , সৰু দাদাৰ কাম ৰিফাইনাৰীত ৷ চিফ্ট ডিউটি কৰিব লাগে ৷ সময়ৰ কোনো মা-বাপ নাই ৷ ঘৰত ৰন্ধা-বঢ়া আদি সকলো দায়িত্ব মোৰ ওপৰতে পৰিল ৷ ৰাতিপুৱাতে উঠি সকলো কাম-বন কৰি মাৰ বাবে খোৱা-বস্তু লৈ চাইকেল মাৰি হস্পিটাললৈ যাওঁ ৷ চহৰৰ আমি থকা ঠাইৰ পৰা প্ৰায় পাঁচ কিলোমিটাৰমান হ'ব ৷ আবেলি উভটি আহি আকৌ ৰন্ধা-বঢ়া কাম ৷ তেনেদৰে দিনবোৰ গৈ আছে ৷ যাওঁতে মাৰ বাবে কিবা-কিবি কিনি লৈ যাব লাগে বজাৰৰ পৰা ৷\nএদিন তেনেদৰে গৈ থাকোঁতে মনত পৰিল মাৰ বাবে মালভোগ কল লৈ যাব লাগে বুলি ৷ পাগলাস্থানৰ বজাৰত চাইকেল ৰখাই কল কিনিবলৈ সোমালো ৷ মাটিত বস্তা পাৰি কল বেচি থকা মানুহ এজনৰ ওচৰ পাই সুধিলো,\n" মালভোগ কল আছেনে?"\nদোকানীজনে কল কেইআখিমান দেখুৱাই দিলে ৷ আকাৰত অলপ সৰু ৷ বাকলিবোৰো খুব বেছি নিমজ নহয় ৷ মোৰ অলপ সন্দেহ হ'ল ৷ আকৌ সুধিলো,\n" এইবোৰ মালভোগ কলনে?"\n" অঁ, খাটি মালভোগ কল ৷ লোকেল ৷"\nমই হাতেৰে অলপ লিৰিকি-বিদাৰি চালো, তাৰপাছত অলপ দৰ-দাম কৰি দুই ডজন কিনি ল'লো ৷ কলখিনি বেগ এটাত ভৰাই চাইকেলৰ হেণ্ডেলত ওলোমাই আকৌ চাইকেলেৰে যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিলো ৷\nকিন্তু মনটোৱে নামানে ৷ বাৰে-বাৰে সন্দেহ হ'ল, " এইবোৰ সঁচাকৈয়ে মালভোগ কলনে ? "\nকিছুসময় তেনেদৰে আগবাঢ়িলো কিন্তু মনটোৱে নমনাত চাইকেল ৰখাই নামিলো ৷ তাৰপাছত কল এটা উলিয়াই বাকলি গুচাই কামোৰ মাৰিলো ৷ একামোৰ দুকামোৰকৈ গোটেই কলটো শেষ কৰিলো ৷ তথাপি মালভোগ কল খোৱা যেন নালাগিল ৷ চেনিচম্পা নেকি বাৰু? নে মনোহৰ কল? মনত সন্দেহ বাঢ়ি গ'ল ৷ হঠাতে টিঙিচ কৈ খং এটা উঠি আহিল ৷ মোক ঠগিবলৈ আহিছে ৷ চিনি পোৱা নাই বুলি চাইকেলত জাপ মাৰি উঠি উভতি আহিলো পাগলাস্থানলৈ ৷ আহিয়েই দোকানীজনৰ আগত কলখিনি দলিয়াই সি জাউৰিয়ে জাউৰিয়ে গালি পাৰিলো ৷\nএইবোৰ চেনিচম্পা কল ৷ মই কল চিনি নাপাওঁ বুলি ভাবিছ? মোক মালভোগ কল বুলি ঠগাবলৈ আহিছ ৷ মই খাই চালো নহয়...দে.. পইচা ঘূৰাই দে.. ইত্যাদি , ইত্যাদি ৷\nদোকানীজনে অবাক হৈ মোৰ মুখলৈ চাই থাকিল ৷ একো উত্তৰ নিদিলে ৷ মই এটা কলৰ পইচা দি বাকীখিনি ওভোতাই লৈ কল নিকিনাকৈয়ে চাইকেলত আকৌ উঠি পৰিলো ৷\nকিছুসময় পাছত আকৌ সন্দেহ হ'ল ৷ কলকেইটা বাৰু মালভোগ কলেই আছিল নেকি?\nনহলে দোকানীজনে ইমান আচৰিত হৈ মোলৈ কিয় চাই থাকিল ? হয়তো ভাবিলে, কি বুৰ্বক ল'ৰা ! মালভোগ কলো চিনি নাপায়... !!!\nকথাটো ভাবি লাজহে লাগিবলৈ ধৰিলে ৷ কেতিয়া গৈ হস্পিটাল পালো ক'বকে নোৱাৰিলো ৷\nমিছা কথাৰ মেৰপাক..\n১৯৬৮ চনৰ কথা ৷ তিতাবৰৰ পৰা শ্বিলঙলৈ আমি বদলি হৈ আহিছো ৷ দেউতাই ডাঙৰ দাদাহঁতক শ্বিলং বিদ্যালয় আৰু মোক আৰু সৰু ভাইটিক শঙ্কৰদেৱ বিদ্যাপীঠত নাম লগাই দিলে ৷ তেতিয়া মই তৃতীয় শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰ ৷\nশঙ্কৰদেৱ বিদ্যাপীঠ স্কুলখন আছিল অতি সৰু ৷ আমাৰ শ্ৰেণীত আছিলো মাত্ৰ ষোলজন ছাত্ৰ-ছাত্ৰী ৷ তেনেদৰে বাকী শ্ৰেণীবোৰতো যথেষ্ট কম সংখ্যক ছাত্ৰ-ছাত্ৰী ৷ ক'বলৈ গ'লে গোটেই স্কুলখন আছিল এটা সৰু পৰিয়ালৰ নিচিনা ৷ সকলোৱে সকলোকে চিনি পায় ৷ পানীখোৱা ছুটীৰ সময়ত সকলোৱে একেলগে খেলোঁ ৷\nস্কুললৈ কোনোবা নতুনকৈ আহিলে সকলোৱে গম পায় ৷ আমিও অলপ পলমকৈ গৈছিলো ৷ কিন্তু আমি যোৱাৰ কিছুদিন পাছতে এজন ল'ৰা আহিল দ্বিতীয় শ্ৰেণীলৈ ৷ অতি স্মাৰ্ট ল'ৰা ৷ আমি তিতাবৰৰ পৰা শ্বিলঙৰ দৰে ডাঙৰ ঠাইলৈ আহিছিলো বাবে অলপ লাজ-সংকোচ আছিল ৷ পিন্ধা-উৰা, চাল-চলন আদিত আনবোৰ নিচিনা নাছিলো যদিও সোনকালেই খাপ খাব ধৰিছিলো ৷\nনতুন ল'ৰাজনৰ লগত চা-চিনাকি হ'ল ৷ কথা-বতৰা পাতিবলৈ ধৰিলো ৷ ল'ৰাজন কোনো ডাঙৰ পৰিয়ালৰ ৷ বিদেশতো চিনাকি মানুহ আছে বুলি গম পালো ৷\nএদিন কথা প্ৰসঙ্গত ল'ৰাজনে সুধিলে,\n"তোমালোকৰ কোনো সম্বন্ধীয় মানুহ বিদেশত থাকে নেকি? "\n" থাকে ৷ ইংলেণ্ডত থাকে ৷"\nমই ঘপৰাই উত্তৰ দিলো ৷\n"হয় নেকি? কোন থাকেনো?"\nময়ো লগেলগে উত্তৰ দিলো ৷\n" মাহঁতৰো কোনোবা থাকে, দেউতাহঁতৰো চিনাকি মানুহ আছে ৷"\nআচলতে এবাৰ মা-দেউতাই কথাপাতি থাকোঁতে শুনিছিলো "তেওঁ এতিয়া ইংলেণ্ডত থাকে " বুলি দেউতাই মাক কোৱা ৷ তাৰ আধাৰতে মই ওফাইডাং মাৰি কথাখিনি ক'লো ৷\nল'ৰাজনো কম নহয় ৷ সি আকৌ সুধিলে,\n" তোমালোকলৈ চিঠি-পত্ৰ লিখেনে ?"\nময়ো সহজে এৰা ভকত নহয় ৷ আকৌ মিছা উত্তৰ দিলো গভীৰ আত্ম-বিশ্বাস দেখুৱাই ৷ ক'লো,\n" লিখে ৷ মাজে-মাজে আমালৈ চিঠি আহি থাকে ৷"\nএইবাৰ ল'ৰাজন আচল কথালৈ আহিল ৷ আচলতে বিদেশত সম্বন্ধীয় মানুহ থকাটো ল'ৰাজনৰ বাবে একো ডাঙৰ কথা নাছিল ৷ মোক সোধাৰ কাৰণটো বেলেগহে আছিল ৷ সি ক'লে,\n" আগতে অহা চিঠিৰ পৰা ডাক-টিকট কেইটামান খুলি আনি মোক দিব পাৰিবানে ? মই বিভিন্ন দেশৰ ডাক-টিকট গোটাওঁ ৷ সেইটো মোৰ হ'বি ৷ "\n"এইবাৰহে মৰিলো ৷ ইমানপৰে মিছাকথাৰ ফুলজাৰি মাৰি আছিলো ৷ এতিয়া বিদেশৰ ডাক-টিকট ক'ৰ পৰা আনি দিওঁ তাক?" মনে মনে চিন্তা কৰিলো ৷ তথাপি হাৰ নামানি ক'লো,\n" ঠিক আছে ঘৰত বিচাৰি চাম ৷ মাহঁতে চিঠিবোৰ বা ক'ত থয় নাজানো ৷ তথাপি বিচাৰি চাম ৷"\nকথাখিনি কৈ তাৰ ওচৰৰ পৰা পলালো ৷\nপিছদিনা ল'ৰাজনে সুধিলে,\n" টিকট বিচাৰি পালানে ?"\n" নাই, বিচাৰি আছো ৷ পালে দিম দিয়া ৷" ময়ো উত্তৰ দি লাহেকৈ আতৰি গ'লো ৷\nঘৰত দেউতাক সুধিলো ক'ৰবাত বিদেশৰ ডাক-টিকট পোৱা যাবনেকি বুলি ৷ দেউতাই বিশেষ আগ্ৰহ নেদেখুৱালে ৷\nতাৰপাছত প্ৰায় প্ৰতিদিনেই ল'ৰাজনৰ সেই একেই প্ৰশ্ন , মোৰো একেই উত্তৰ ৷ এসপ্তাহমান তেনেদৰে পাৰ হ'ল ৷ হয়তো ল'ৰাজনে বুজি পালে মোৰ পৰা টিকট পোৱাৰ আশা নাই বুলি ৷ সুধিবলৈ এৰি দিলে ৷ ময়ো সকাহ পালো ৷\nমিছা কথা কৈ নিজক জহাবলৈ গৈ এনেদৰে আৰু বিপদত কেতিয়াও নপৰাৰ সিদ্ধান্ত ল'লো ৷\nপ্ৰতিকূলৰ পৰা অনুকূল পৰিস্থিতি\n(সাধুকথাৰ চলেৰে গুৰুত্বপূৰ্ণ শিক্ষা )\nবহুবছৰ আগৰ কথা ৷ এখন গাৱঁৰ দুখীয়া খেতিয়ক এজনে এজন মহাজনৰ পৰা বুজন পৰিমাণৰ ধন ধাৰে লৈছিল কিন্তু সেই ধাৰ পৰিশোধ কৰিব পৰা নাছিল৷ মহাজনজনে বাৰে বাৰে তাগিদা দি দি বিফল হৈ অৱশেষত খেতিয়কজনৰ আগত এটা প্ৰস্তাৱ ৰাখিলে ৷ তেওঁ ক’লে, খেতিয়কজনে নিজৰ সুন্দৰী ছোৱালীজনীক যদি মহাজনলৈ বিয়া দিয়ে তেনেহলে খেতিয়কজনৰ সকলো ধাৰ ক্ষমা কৰি দিয়া হ’ব ৷\nসেই প্ৰস্তাৱ শুনি খেতিয়কৰ লগতে ছোৱালীজনীও অবাক হ’ল, বিপাঙত পৰিল ৷ তেওঁলোক নিমাতে থাকিল ৷ তেতিয়া চতুৰ মহাজনে ক’লে যে ভাগ্যত যি আছে তাকেই হওঁক ৷ তেওঁ নিজে জোৰ নকৰে ৷ তেওঁ ক’লে যে এটা মোনাত তেওঁ দুটা শিল ৰাখিব ৷ এটা বগা আৰু আনটো ক’লা ৷ ছোৱালীজনীয়ে মোনাটোত হাত ভৰাই এটা শিল উলিয়াব লাগিব ৷ যদিহে তাইৰ হাতত ক’লা শিলটো আহে তেনেহলে তাই মহাজনক বিয়া কৰাব লাগিব আৰু তাইৰ দেউতাকৰ সকলো ধাৰ ক্ষমা কৰা হ’ব ৷ যদিহে তাইৰ হাতত বগা শিলটো আহে তেনেহলে তাই বিয়াত বহিব নালাগে কিন্তু তথাপি দেউতাকৰ সকলো ধাৰ ক্ষমা কৰা হ’ব৷ কিন্তু তাই শিল উলিয়াবলৈ অমান্তি হ’লে তাইৰ দেউতাকক কাৰাগাৰত থোৱা হ’ব৷\nতেওঁলোক তিনিওজন খেতিয়কজনৰ পথাৰৰ কাষত শিলেৰে ভৰা বাট এটাত থিয় হৈ আছিল ৷ কথা কৈ থকাৰ মাজতে মহাজনজনে তললৈ মূৰ কৰি বাটৰ পৰা দুটা শিল বুটলিবলৈ ধৰিলে৷ তেওঁ শিল বুটলি থাকোঁতে চোকা দৃষ্টিৰ ছোৱালীজনীয়ে লক্ষ্য কৰিলে যে মহাজনে এটা বগা এটা ক’লা নহয়, দুটা ক’লা শিল বুটলি লৈ হাতৰ পাকতে মোনাটোত ভৰাই দিলে৷\nমহাজনে ছোৱালীজনীলৈ চাই ক’লে,\n“এটা শিল উলিয়াই আনা মোনাটোৰ পৰা ৷”\nছোৱালীজনীয়ে এতিয়া কৰে কি? তাই জানে মোনাৰ ভিতৰত থকা দুয়োটা শিলেই ক’লা বুলি ৷ শিল উলিয়াই আনিলেই তাই বুঢ়া মহাজনক বিয়া কৰিবলৈ বাধ্য হ’ব ৷ আনহাতে শিল উলিয়াবলৈ অমান্তি হ’লে দেউতাক যাব লাগিব কাৰাগাৰলৈ ৷\nকিছুসময় মনে মনে থাকি , চিন্তা কৰি ছোৱালীজনীয়ে লাহেকৈ সোঁহাতখন মোনাৰ ভিতৰত ভৰাই দিলে ৷ ভিতৰত থকা শিলদুটাৰ এটা হাতেৰে মুঠি মাৰি ধৰিলে ৷ তাই জানে সেইটো ক’লা শিল বুলি ৷ তাৰপাছত মুঠিমৰা হাতখন লাহেকৈ মোনাৰ পৰা উলিয়াই আনিলে৷ কিন্তু হাতৰ মুঠিটো খোলাৰ আগতেই তাই জানি-বুজি উজুটি খাই বাটত কৰ্ফাল খাই পৰিল ৷ হাতত লোৱা শিলটো বাটত থকা শিলবোৰৰ মাজত মিলি হেৰাই গ’ল ৷ শিলটো বিচাৰি পোৱা অসম্ভৱ হৈ পৰিল ৷\nগাৰ কাপোৰ জোকাৰি তাই থিয় দি মহাজনলৈ চালে ৷ মহাজনে কিবা কোৱাৰ আগতেই তাই মাত লগালে,\n“ অহ্.. মইযে কি এলাইবাদু ৷ শিলটো বাটত পৰি গ’ল ৷ বিচাৰি পোৱা অসম্ভৱ ৷ কিন্তু কোনো কথা নাই ৷ মোনাত বাকী থকা শিলটো চালেই হ’ল ৷ যদি মোনাত থকা শিলটো ক’লা তেনেহলে মই হাতেৰে উলিয়াই অনা শিলটো বগা আছিল … “\nমহাজনে উত্তৰ দিয়াৰ আগতেই তাই হাতখন আকৌ মোনাত ভৰাই দি আনটো শিল উলিয়াই আনিলে৷\n“ এয়া চাওক, এইটো ক’লা ৷ তেনেহলে মই বগা শিলটো আনিছিলো৷ গতিকে মই বিয়াৰ পৰা বাচিলো, দেউতাৰ ধাৰো ক্ষমা হ’ল ৷..”\nমহাজনো দোমোজাত পৰিল৷ নিজৰ অসততাৰ কথানো তেওঁ স্বীকাৰ কৰে কেনেকৈ ?\nএনেদৰেই অতি প্ৰতিকূল পৰিস্থিতিটোও অনুকূল হৈ পৰিল খেতিয়কৰ পৰিয়ালৰ বাবে ৷\n(ইন্টাৰনেটৰ পৰা সংগ্ৰহ)


সদস্য বাৰ্তা:Mouchumi - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nপ্রভাকৰ শৰ্মা নেওগ 11:51, 14 অক্টোবৰ 2011 (UTC)\n4 অসমীয়া ভাষা\n5 2011 Indian Anti- corruption Movement\n6 2011 Indian Anti- corruption Movement\n7 সৌৰভ কুমাৰ চলিহা\n8 আনন্দ চন্দ্ৰ আগৰৱালা\n12 মোৱাম্মাৰ গাড্ডাফি\n13 ২০২১ চনৰ ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেচন নিৰ্বাচনৰ বাবে মনোনয়ন আহ্বান\nআপুনি সম্পাদনাৰ ক্ষেত্ৰত কিবা অসুবিধা পাইছে যদি আমাক সুধিব পাৰে | Gitartha.bordoloi ১৪:৫১, ২৯ জুলাই ২০১১ (UTC)\nInvite to WikiConference India 2011সম্পাদনা কৰক\nAre you coming for WCI 2011 ? --Naveenpf ০২:৩৬, ১৯ আগষ্ট ২০১১ (UTC)\nIt won't be possible for me to attend. Thanks for the invitation though. Wish you allagreat success. -Mouchumi\nআপুনি প্ৰৱন্ধ এটা সাঁচি থোৱাৰ আগতে তাৰ কাষতে থকা "খচৰা দেখুৱাওক" টিপি এবাৰ Previewটো চাই ল’ব | কিবা ভুল থাকিলে ওলাই পৰিব | তেতিয়া বাৰে বাৰে সম্পাদনা নকৰিলেও হ’ল | Gitartha.bordoloi ১০:৫৪, ১৯ আগষ্ট ২০১১ (UTC)\nঅসমীয়া ভাষাসম্পাদনা কৰক\nহ'ব কোনো কথা নাই। মই ভাষাগত শব্দবোৰ নাজানো বা কিছুমান পাহৰিলোঁ বাবেহে হাত লগোৱা নাছিলোঁ। সোনকালেই কাৰোবাৰ হতুৱাই লিখাব লাগিব। Gitartha.bordoloi 20:51, 11 অক্টোবৰ 2011 (UTC)\n2011 Indian Anti- corruption Movementসম্পাদনা কৰক\n"দুৰ্নীতি বিৰোধী আন্দোলন" হ'ব। ব্ৰেকেটত "জন লোকপাল বিধেয়ক আন্দোলন" বুলিও লিখি দিব পাৰে।Gitartha.bordoloi 10:03, 13 অক্টোবৰ 2011 (UTC)\nআচলতে বাতৰি কাকতবিলাকত ইয়াৰ বিষয়ে বাতৰি লিখোতে "দুৰ্নীতি-বিৰোধী আন্দোলন" হিচাপে লিখা-মেলা কৰে৷ সেয়ে মই তেনে ধৰণেই ৰাখিছিলোঁ৷ এনেকৈয়ে ৰাখা নহ'লে৷ http://ajirdainikbatori.com/ আজিও কাকতত প্ৰশান্ত ভূষণৰ কথা লিখোঁতে "দুৰ্নীতি-বিৰোধী আন্দোলন" শব্দটোহে লিখিছে৷\nAnjal Borah 10:08, 13 অক্টোবৰ 2011 (UTC)\nদুয়োটাই ৰাখিলে ভাল হয়। বন্ধনীৰ ভিতৰত (জন লোকপাল বিধেয়ক আন্দোলন)-টো দি দিয়ক। বা ৰিডাইৰেক্ট কৰিও ৰাখিব পাৰে। উদ্দীপতালুকদাৰ 17:34, 13 অক্টোবৰ 2011 (UTC)\nসৌৰভ কুমাৰ চলিহাসম্পাদনা কৰক\nসদস্যসকলে আগতে আলোচনা কৰিয়েই তেখেতৰ ছবিখন আঁতৰাই দিছিল, কাৰণ তেখেতে কেতিয়াও নিজৰ ছবি প্ৰকাশ হোৱাটো বিচৰা নাছিল। দিবই লাগে যদি পিছফালৰ পৰা তোলা ছবি এখন আছে, সেইখনহে ভাল হ'ব নেকি। Gitartha.bordoloi 10:51, 15 অক্টোবৰ 2011 (UTC)\nআনন্দ চন্দ্ৰ আগৰৱালাসম্পাদনা কৰক\nএই প্ৰবন্ধত দিয়া ছবিখন চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালাৰহে। Gitartha.bordoloi 18:21, 15 অক্টোবৰ 2011 (UTC)\nএকে কপি ফটোকে ইণ্টাৰনেটত দুইজন লোকৰ ক্ষেত্ৰতে ব্যৱহাৰ কৰা দেখুৱাইছে৷ আন ক'ৰবাত চাব লাগিব৷ দুদিনমান ৰ'বা৷ verify কৰিব পৰা যাব৷\nAnjal Borah 13:08, 17 অক্টোবৰ 2011 (UTC)\n--Naveenpf 08:01,6নভেম্বৰ 2011 (UTC)\nHi, We are planning to conduct WikiAcademies across India. Can you please help to translate the Wiki Academy Brochure ?  . Please feel free to mail @ naveenpf at wikimedia dot in --Naveenpf 08:01,6নভেম্বৰ 2011 (UTC)\nকৃষ্ণ প্ৰবন্ধটো বৰ সৰু অৱস্থাত আছে| অলপ বিস্তাৰ কৰিলে ভাল হ’লহেতেন| আপুনি ইংৰাজী নাইবা বাংলা ভাষাৰ প্ৰবন্ধটোৰ সহায়ো ল’ব পাৰে| বিষ্ণু শ‍ইকীয়া বাৰ্তা 16:48, 31 মাৰ্চ 2012 (UTC)\nসুদীৰ্ঘ দিন ধৰি অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ সৈতে জঢ়িত হৈ থাকি, নতুন নতুন প্ৰবন্ধৰে অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াক চহকী কৰা বাবে আপোনালৈ আমাৰ সকলো ৱিকিপিডিয়ানৰ হৈ আপোনালৈ এই পদক প্ৰদান কৰিছো, আশাকৰো এনেদৰেই অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াখন সমৃদ্ধিশালী কৰি তোলে যেন। বিষ্ণু শ‍ইকীয়া বাৰ্তা 16:06, 1 এপ্ৰিল 2012 (UTC)\nমোৱাম্মাৰ গাড্ডাফিসম্পাদনা কৰক\nমোৱাম্মাৰ গাড্ডাফি, বাইডেউ এইজনাৰ কিবা এটা গতি লগাই দিয়ক| অনুৰুধ| বিষ্ণু শ‍ইকীয়াবাৰ্তা 15:10,9এপ্ৰিল 2012 (UTC)\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=সদস্য_বাৰ্তা:Mouchumi&oldid=284267"ৰ পৰা অনা হৈছে


মন্ত্ৰী ৰাজেন গোহাঁইৰ ভাবুকি!! তল পৰি যোৱা যৌন নিৰ্যাতনৰ ঘটনাই লৈছে নতুন মোৰ\nমন্ত্ৰী ৰাজেন গোহাঁইৰ ভাবুকি!! : তল পৰি যোৱা যৌন নিৰ্যাতনৰ ঘটনাই লৈছে নতুন মোৰ\nনগাঁও , September 17, 2018 12:27 pm\nশেহতীয়াকৈ তল পৰা কেন্দ্ৰীয় ৰে’ল ৰাজ্যমন্ত্ৰী ৰাজেন গোহাঁইৰ যৌন নিৰ্যাতনৰ কাহিনীয়ে এক নতুন মাত্ৰা লাভ কৰিছে।\nনগাঁও সদৰ আৰক্ষী থানাত ৰাজেন গোহাঁইৰ বিৰুদ্ধে এগৰাকী মহিলাই যৌন নিৰ্যাতনৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰি এজাহাৰ দাখিল কৰিছিল। ইয়াৰ পিছতে নগাঁও আৰক্ষীয়ে সমগ্ৰ বিষয়টোত এক ৰহস্যজনক ভূমিকা পালন কৰাত বিষয়টো তল পৰিছিল।\nকিন্তু শনিবাৰে নিশা নিৰ্যাতিতা মহিলা গৰাকীৰ স্বামীয়ে ছচিয়েল মিডিয়া ফেচবুকত ‘মই ভাগি পৰিছোঁ…মোক বহুত প্ৰেছাৰ দিয়ে…মই কি কৰোঁ…ডাঙৰ মানুহৰ বাবে আইন নাই।’ বুলি ষ্টেটাছে দিয়াত ঘটনাটোৱে পুনৰ ব্যাপক প্ৰতিক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিছে।\nউল্লেখযোগ্য যে কিছুদিনৰ আগতে মহিলাগৰাকীৰ স্বামীয়ে ঘটনা সন্দৰ্ভত এক তেওঁলোকৰ ভুল বুজাবুজি হোৱা আৰু এই বিষয়টোক লৈ সংবাদ মাধ্যমকো বাতৰি প্ৰকাশ নকৰিবলৈ আহ্বান জনাইছিল। কিন্তু পুনৰ মহিলাগৰাকীৰ স্বামীয়ে এই বিষয়টোক লৈ ওপৰত উল্লেখ কৰাৰ দৰে ষ্টেটাচ দিয়াত সমগ্ৰ ঘটনাটো এক ৰহস্যৰ আৱৰ্তত সোমাই পৰিছে।\nআনহাতে নগাঁও আৰক্ষী অধীক্ষক গৰাকীয়ে প্ৰয়োজন হ’লে ৰাজেন গোহাঁইক জেৰা কৰা হ’ব বুলি কৈছিল যদিও ঘটনাটোৰ ডেৰমাহ উকলি যোৱাৰ পিছতো জেৰা কৰা পিছৰে কথা গোহাঁইক সোধা-পোছাও নকৰিলে।\nইফালে অভিযোগ উত্থাপন হোৱা কেন্দ্ৰীয় ৰে’ল ৰাজ্য মন্ত্ৰী ৰাজেন গোহাঁয়ো ঘটনা সন্দৰ্ভত এয়া তেওঁৰ বিৰুদ্ধে এক ৰাজনৈতিক ষড়যন্ত্ৰ বুলি কৈয়ে ৰহস্যজনকভাৱে মৌনব্ৰত পালন কৰিবলৈ ধৰিলে।\nপৰিতাপৰ কথা যে শেহতীয়াকৈ মহিলা গৰাকীৰ স্বামীয়ে ছচিয়েল মিডিয়াত দিয়া ফেচবুক ষ্টেটাচে ৰাজেন গোহাঁয়ে নিৰ্যাতিত পৰিয়ালটোক ভয়, ভাবুকি প্ৰদান কৰিছে নেকি বুলি সৰ্বসাধাৰণ ৰাইজৰ মনত এক প্ৰশ্ন উত্থাপন হৈছে।


জয়পুৰ বৰ্ষাৰণ্য মহোৎসৱৰ শুভাৰম্ভ - NORTHEAST NOW (Assamese)\nজয়পুৰ বৰ্ষাৰণ্য মহোৎসৱৰ শুভাৰম্ভ\nডিব্ৰুগড় জিলাৰ জয়পুৰৰ বুঢ়ীদিহিং নৈৰ পাৰত বৰ্ণিল কাৰ্যসূচীৰে দুদিনীয়াকৈ আয়োজিত জয়পুৰ বৰ্ষাৰণ্য মহোৎসৱৰ আজি শুভাৰম্ভ কৰা হয়। জয়পুৰ বৰ্ষাৰণ্যৰ চহকী জৈৱ বৈচিত্ৰ্য প্ৰদৰ্শিত হ’ব লগীয়া এই মহোৎসৱ উদ্বোধন কৰে মন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই। বেচৰকাৰী সংস্থা নেচাৰ্ছ বেকনে ২০০১ চনত প্ৰথমে এই বৰ্ষাৰণ্য মহোৎসৱৰ আৰম্ভণি কৰিছিল।\nউদ্বোধনী ভাষণত ৰাজ্যৰ শিক্ষা, স্বাস্থ্য আৰু পৰ্যটন মন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই আশা প্ৰকাশ কৰে যে এই মহোৎসৱে অঞ্চলটোৰ পৰ্যটন ক্ষেত্ৰৰ প্ৰচাৰ হোৱাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যাপকভাৱে সহায় কৰিব। শৰ্মাই কয়, ‘পৰ্যটনৰ ক্ষেত্ৰত দিহিং পাটকাই সংৰক্ষিত বনাঞ্চলৰ বিপুল সম্ভাৱনা আছে। ইয়াৰ চহকী জৈৱ বৈচিত্ৰ্যৰ বাবেই প্ৰতি বছৰে বহু সংখ্যক বিদেশী পৰ্যটকে এই অঞ্চল ভ্ৰমণ কৰে। আমাৰ চৰকাৰ অসমৰ পৰ্যটন খণ্ডক বিকাশৰ বাবে সংকল্পবদ্ধ আৰু ৰাজ্যৰ পৰ্যটন খণ্ডৰ বিকাশৰ বাবে ইতিমধ্যে চৰকাৰে বহু ব্যৱস্থা লৈছে আৰু ভৱিষ্যতলৈও চৰকাৰে বিভিন্ন পদক্ষেপ হাতত ল’ব।’\nনেচাৰ্ছ বেকনৰ সহযোগত স্থানীয় যুৱক-যুৱতীসকলে এইবাৰৰ জয়পুৰ বৰ্ষাৰণ্য মহোৎসৱ আয়োজন কৰিছে।\nতেওঁৰ ভাষণত মন্ত্ৰীজনে লগতে কয়, ‘পৰ্যটকসকলক স্থানীয় লোকৰ ঘৰত ৰখা ব্যৱস্থা হিচাপে আমাৰ চৰকাৰে ‘আমাৰ আলহী’ নামৰ এক নতুন আঁচনি গ্ৰহণ কৰিছে। এই আঁচনিয়ে অঞ্চলটোৰ চহকী সংস্কৃতি পৰ্যটকসকলৰ আগত দাঙি ধৰাৰ ক্ষেত্ৰত সহায় কৰিব। আমি অঞ্চলটোৰ ৫০ গৰাকী যুৱক-যুৱতীক বাছনি কৰি এই আঁচনিৰ অধীনত নিয়োগ কৰাৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰিছো। ইয়াৰ বাবে চৰকাৰে প্ৰতি গৰাকী যুৱক-যুৱতীক ৩ লাখকৈ টকা যোগান ধৰিব।’\nডিব্ৰুগড় চহৰৰ পৰা দক্ষিণ-পূবৰ ৬০ কি. মি. দূৰত অৱস্থিত জৈৱ বৈচিত্ৰ্যৰে ভৰপূৰ এই জয়পুৰ বৰ্ষাৰণ্যই দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ উৎকৃষ্টতম বৰ্ষাৰণ্য সমূহৰ লগত ফেৰ মাৰিব পাৰে। বহু লুপ্তপ্ৰায় প্ৰজাতিৰ লগতে জয়পুৰ অন্য বিপুল সংখ্যক বন সম্পদৰো ভঁৰাল। এই বৰ্ষাৰণ্যখন প্ৰায় ২০০ হাতীৰ উপৰি বিশ্বৰে আটাইতকৈ বিলুপ্তপ্ৰায় ২৫ বিধ বান্দৰৰ অন্যতম প্ৰায় ৪৩২ টা হলৌ বান্দৰৰো বাসস্থান।