হাস্য-ব্যংগ গ্ৰুপ খিচিৰিৰ সৈতে অন্তৰংগ আলাপ৷ – ফটাঢোল\nMarch 1, 2021 সাক্ষাৎকাৰ\t8 Comments\nহাস্য-ব্যংগ গ্ৰুপ খিচিৰিৰ সৈতে অন্তৰংগ আলাপ৷\nদিনটো আছিল ২০২১ চনৰ ১৬ ফেব্ৰুৱাৰী। অসমৰ জনপ্ৰিয় কেইজনমান হাস্য অভিনেতাৰ লগত গুৱাহাটীৰ কোনো এক স্থানত আমাৰ ফটাঢোলৰ কেইজনমান সদস্য অন্তৰংগ আলাপত মিলিত হৈছিল।প্ৰায় দুঘণ্টা জোৰা আলাপখিনি গতানুগতিক সাক্ষাৎকাৰৰ দৰে নাছিল, আছিল এক প্ৰকাৰৰ আড্ডা। পিচে এই সুদীৰ্ঘ আড্ডাটোৰ ৰসখিনিৰপৰা ফটাঢোলৰ পাঠকক বঞ্চিত কৰিবলৈ আমাৰ মনে নক’লে। সকলোৰে চিনাকি খিচিৰি নামৰ জনপ্ৰিয় কৌতুক গোষ্ঠীটোৰ তিনিগৰাকী সদস্য সুদক্ষ অভিনেতা ৰাজীব ক্ৰ, মন্মথ বৰুৱা আৰু বিজিত দেৱ চৌধুৰীৰ লগত হোৱা এই অন্তৰংগ আলাপটিকে সাক্ষাৎকাৰৰ ৰূপত সজাই পৰাই লিখি উলিয়াইছে ফটাঢোল ই-আলোচনীৰ সম্পাদনা সমিতিৰ সদস্য হিমাংশু ৰাজখোৱাই৷\nফটাঢোল : তেন্তে আমি আৰম্ভ কৰোঁ। আমাৰ সৌভাগ্য আজি খিচিৰিৰ সকলো সদস্যক ফটাঢোলৰ মজিয়াত পালোঁ। অৱশ্য আপোনালোকৰ অন্যতম সহযোগী কমল সিং দাও আমাৰ মাজত থকাহেঁতেন আৰু ভাল লাগিলহেঁতেন, কিন্তু তেখেতৰ শাৰিৰীক অসুবিধাৰ বাবে আজি আমাক সময় দিব নোৱাৰিলে, আমাৰেই দুৰ্ভাগ্য হয়তো।\nমন্মথ বৰুৱা : আমাৰো ভাল লাগিল, আজি ইমান বছৰৰ পাছতো আমাক কোনোবাই বিচাৰি আহিছে।আমাক যে কেনেবাই মনত ৰাখিছে। আমাৰ হৈ ৰাজীবে উত্তৰ দিব, তেওঁ আমাৰ নেতা।(হাঁহি)\nৰাজীব ক্ৰ : আৰু আজিকালি আমাৰো বৰকৈ লগ পোৱা নহয়। বহুদিনৰ মূৰত আমি আটাইকেইটা এনেকৈ একেলগে বহিছোঁ। এই সুবিধাটো আজি আপোনালোকৰ বাবেহে সম্ভৱ হৈছে।\nফটাঢোল : ঠিক আছে ৰাজীবদা, একেবাৰে প্ৰথমৰপৰা আৰম্ভ কৰোঁ।\nৰাজীব ক্ৰ : খিচিৰৰপৰা নে তাৰো আগৰপৰা৷\nফটাঢোল : নহয় খিচিৰৰপৰা নহয় তাৰো আগৰপৰা।খিচিৰিয়ে আপোনালোকক মানুহৰ ঘৰে ঘৰে লৈ গ’ল কিন্তু তাৰো আগৰপৰা আপোনালোক প্ৰতিজনৰে অসমৰ মানুহৰ বাবে অভিনেতা হিচাবে এটা সুকীয়া পৰিচয় আছিল। আমি যিমান দূৰ জানো ৰাজীব দা গুৱাহাটীলৈ মেডিকেল পঢ়িবলৈ আহিছিল। আপেনাৰ শৈশৱৰপৰাই আৰম্ভ কৰোঁ।\nৰাজীব ক্ৰ : হয়। মোৰ ঘৰ বৰ্তমান পশ্চিম কাৰ্বিআংলং জিলাৰ তৰাডুবিত। ঘৰুৱা কোনো অভাৱ নাছিল আমাৰ। সেই সময়তে মাটি-বাৰী, গাড়ী-ঘোঁৰা থকা মানুহ আমিয়েই কিন্তু মই আছিলোঁ মোৰ জেঠাইৰ ঘৰত। মোৰ জেঠাই হৈছে বৰ্তমান আমাৰ বৈঠালাংচুৰ এম এল এ মানসিং ৰংপীৰ মাক। তেওঁ আকৌ শ্বিলঙৰ হোষ্টেলত আছিল। আমাৰ তৰাডুবিৰ ঘৰত আকৌ মোৰ সম্বন্ধীয় বেলেগ লৰা-ছোৱালীবোৰ আছিল।এনেকৈ সপ্তমমানলৈ মই বৈঠালাংচু আৰু ডিফুত থাকি পঢ়া শুনা কৰি ১৯৮১ চনত গুৱালপাৰা সৈনিক স্কুলত নাম লগাওঁ। ১৯৮৮ চনত গুৱাহাটী মেডিকেল কলেজললৈ আহোঁ ডাক্তৰী পঢ়িবলৈ। প্ৰথমতে অৱশ্যে মোৰ এডমিচন শিলচৰত হৈছিল কিন্তু সেই সময়ৰ স্বাস্থ্য মন্ত্ৰী ছামসিং হান্সে আছিল মোৰ জেঠাইৰ ল’ৰা৷ দাদাক কৈ-মেলি গুৱাহাটীলৈ ট্ৰেন্সফাৰ লৈ গুচি আহিছিলোঁ। গুৱাহাটী মেডিকেল কলেজ হোষ্টেলত থাকিয়েই অভিনয় কৰি ফুৰিছিলোঁ। অ’, এইখিনিতে আপোনালোকে নুসুধিলেও এটা কথা মই কওঁ। সৰুৰেপৰা কিয় নাজানো মোৰ খুব মন আছিল এজন গায়ক হোৱাৰ। কি কথাই মোৰ মনত এই দুৰাশা জগাইছিল নাজানো, মোৰ এইহেন মাতটোৰে যে মই গায়ক হোৱাৰ মন মেলিছিলোঁ সেইটো মনত পৰিলেই এতিয়া নিজৰ ওপৰতে হাঁহি উঠে। আপোনালোকক জনাই থওঁ বা ৰাইজে জানেই আমাৰ খিচিৰি দলটোত যদি ভাল গোৱা মানুহ আছে, সিহঁত হ’ল বিজিত আৰু কমল দা। মন্মথ আৰু মই তাৰ পাছতহে আহোঁ। কোৰাছ কিন্তু আমি দুটাই বৰ ভাল গাঁও। স্কুলত থাকোঁতে মই “মা আমি শদিয়ালৈ যামেই” গানটো গাই প্ৰতিযোগিতাত ভাগ লৈছিলোঁ, মোৰ হিচাপত মই ভালেই গাইছিলোঁ। পুৰস্কাৰ নাপালোঁ। সেই গীতটোৰ দৰে কোৰাছত গাব লগা গীত এটা মই অকলে গাই প্ৰতিযোগিতাত ভাগ ল’লে, কোনে মোক পুৰস্কাৰ দিব বাৰু! সৈনিক স্কুলত থাকোঁতে বিভিন্ন অনুষ্ঠানবোৰত নাটক কৰোঁ। অভিনয় কৰোঁ মানে আৰু কি, কোনেও নকৰা বা কৰিব নিবিচৰা নাটকৰ সৰু সৰু চৰিত্ৰবোৰ মই কৰোঁ। এনেকৈ মই লাহে লাহে কাৰোবাৰ কাৰোবাৰ চকুত পৰিলোঁ। মোৰ নাটকৰ আদিগুৰু বুলি ক’ব লাগিব শ্ৰদ্ধাৰ বিপিন চন্দ্ৰ দাস ছাৰক৷ তেওঁ মোক নিজৰ দলত নাটক কৰিবলৈ সুবিধা দিলে আৰু নাটক কৰিবলৈ শিকালেও। সৈনিক স্কুলত সকলো ছাত্ৰকে শিক্ষাগুৰুসকলে এন.ডি.এ বা আই.এম.এলৈ পঢ়িবলৈ যাবলৈ উৎসাহ দিয়ে মোক কিন্তু এন.এচ.দিলৈ যাবলৈহে কৈছিল। ময়ো অৱশ্য এন.এচ.ডি আৰু এফ.টি.আইৰ ফৰ্ম আনি ফিল আপ কৰি পঠিয়াইছিলোঁ কিন্তু এন.এচ.দিৰপৰা কোনা উত্তৰেই নাহিল আৰু এফ.টি.আইৰ পৰা উত্তৰ আহিল যে তাত পঢ়িবলৈ স্নাতক ডিগ্ৰী লাগে। মই স্মাতক নাছিলোঁ।মেডিকেললৈ আহি কেনেবাকৈ আমিবোৰ গুৱাহাটীত লগ হ’লোঁ। বিজিতহঁতক প্ৰথম লগ পালোঁ। শ্ৰদ্ধাৰ নিৰঞ্জন ভূঞা দেৱৰ নাটক আমি কৰিবলৈ ল’লোঁ।\nবিজিত দেৱচৌধুৰী : আৰু আমি একেলগে কৰা প্ৰথম নাটকখন আছিল ‘হেলাৰঙে’\nৰাজীব ক্ৰ : অ’, ‘হেলাৰঙে’। ইয়াৰ পাছত আমি ‘নাট্যম’ নামৰ এটা দল গঠন কৰিলোঁ। নাট্যমৰ যোগেদি আমি অসমৰ ইমূৰৰ পৰা সিমূৰলৈ নাটক কৰি ফুৰিবলৈ ধৰিলোঁ। ‘ভাও’ নামৰ এখন নাটক আছিল। সেই নাটকখনেৰে আমি সেই সময়ত জনাজাত হৈ পৰিছিলোঁ। এনেকৈ ভায়ামামাক লগ পালোঁ। একেলগে নাটক কৰিলোঁ। ‘একাঁহী গৰম ভাত আৰু এটা ভূত’৷\nমন্মথ বৰুৱা : সেই নাটকখন এতিয়াও কৰিবলৈ মন যায়।\nৰাজীব ক্ৰ : আমি প্ৰথম নাটক কৰিবলৈ গৈছোঁ বৰপেটাত৷ নাটকখনৰ নাম আছিল ‘ৰংঘৰ’। মোৰটো গোটেই নাটকখন মুখস্থ আছে। মন্মথক স্কুটাৰৰ পাছফালে বহুৱাই নাটকৰ সংলাপ মুখস্থ কৰোৱাই লৈ গৈছোঁ। সিও নাটকৰ ভালকৈ আখৰা নকৰাকৈ মঞ্চত উঠিল। মঞ্চত উঠাৰ পাছত সি সংলাপ পাহৰি গ’ল। আমাৰ দুয়োৰে এটা চিন আছিল য’ত মই মন্মথৰ সংলাপৰ পাছত বিছনা এখনৰ তলৰ পৰা ওলাই আহিব লাগে কিন্তু মন্মথে সংলাপ পাহৰাৰ বাবে ময়ো ওলাই আহিব পৰা নাই। ইফালে দৰ্শকৰ হাঁহি কিৰিলি। শেষত উপায় নাপাই মই নাটকৰ ৰিল কাটি বিছনাৰ তলৰপৰা ওলাই আহিলোঁ। নাটকৰ শেষত হাস্য অভিনেতা মন্মথ বৰুৱাৰ কান্দোন আপোনালোকে দেখিব লাগিছিল। সি মানে ইমানেই লাজ পালে যে, নাটক কৰা বাদেই দিব খুজিছিল।(হাঁহি)\nফটাঢোল : আচ্ছা মন্মথ দা এই কাহিনীটোত আপোনাৰ ভাৰচনটো কওক।\nমন্মথ বৰুৱা : নহয়, আচলতে নাটকখন সি (ৰাজীৱ ক্ৰ) আগতে কৰিছে, মই কৰা নাই। দুয়োটাই মেজৰ কেৰেকটাৰ আছিল। সংলাপৰ মাজত কোনো গেপ নাই আৰু সংলাপবোৰ এনেকুৱা আছিল যে সেইবোৰ ভাবি-চিন্তি বা মডিফাই কৰি কোৱা কথা নহয়।তেনেকুৱা দুটামান সংলাপ মই পাহৰি থাকিলোঁ আৰু কোনোফালে মিলাব নোৱাৰা হ’লোঁ। ৰাজীৱৰ মেডিকেল কলেজ হোষ্টেলৰ সেই অকণমানি ৰূমটোত আমি আখৰা কৰি গৈছিলোঁ, তাকো মই ভালকৈ কৰিবই নাপালোঁ গতিকে এই অঘটন ঘটিল। নাটকখন সেইদিনা কৰাৰ পাছত মোৰ এনেকুৱা খং উঠিছিল যে জীৱনত আৰু নাটক নকৰোঁ যেন লাগি গৈছিল৷\nফটাঢোল : বিজিতদা তেতিয়ালৈ যুক্ত হৈছিল নে নাই “নাট্যম’’ত?\nবিজিত দেৱচৌধুৰী : হৈছিলোঁ হৈছিলোঁ। আচলতে মোৰ সেইখিনি সময়ত নাটক কৰাটো অলপ কম আছিল কাৰণ মই তেতিয়া ভেটেৰনাৰী পঢ়ি আছিলোঁ।গতিকে মই সকলোতে ইহঁতক লগ দিব পৰা নাছিলোঁ।\nফটাঢোল : ব্যক্তিগত চিনাকি সূত্ৰে আমি আপোনালোকৰ নাটকৰ দিনৰ বহু ৰসাল কাহিনী জানো। আমাৰ পাঠকসকলৰ বাবে আপোনালোকৰ মুখেৰে দুই এটা কওক।\nৰাজীব ক্ৰ : আমি নলবাৰীৰ চামতাত নাটক কৰিবলৈ গৈছোঁ সেইদিনা। ফ’ৰ জিৰ’ চেভেন গাড়ী লৈ যাওঁ তেতিয়া। তাতেই কৈহাটীৰ দল এটা আহি আমাক নাটক কৰিবলৈ নিমন্ত্ৰণ জনালে। আমি সুধিলোঁ কিমান? মানে পুৰস্কাৰৰ পইচা কিমান! তেওঁলোকে ক’লে ২২২২ টকা। আমি ভাবিলোঁ, “অ’ যাব লাগে”৷ (হাঁহি) গৈ পাই দেখিলোঁ তাত একো নাই। আমি গৈ পোৱাৰ পাছত মাইক চাইক লগাই “শ্ৰদ্ধেয় ৰাইজ” বুলি উদ্যোক্তাসকলে মানুহ মতাত লাগিল আৰু সঁচাকৈয়ে ঘোষণা কৰাৰ অলপ পাছতে মানুহ ভৰি পৰিল। মঞ্চখন আছিল টিনপাটৰ ওপৰত মাটি দিয়া। তাৰ ওপৰত অৱশ্যে তিৰপাল দিয়া আছিল কিন্তু কিনকিনিয়া বৰষুণ দি থকাৰ বাবে তিৰপালৰ তলৰ মাটি পিছল হৈ আছিল। নাটকখনত মোৰ ভাওটো আছিল এটা চোৰৰ। মন্মথ আৰু এটা মহিলা চৰিত্ৰই মোক নাটকত মঞ্চৰ ওপৰতে দৌৰাই দৌৰাই খেদি আহিব লাগে। এনেকৈ দৌৰি থাকোঁতে এপাকত পিছফালে চাই দেখিলোঁ মন্মথ মোৰ পিছফালে নাই। একো তৰ্কিবই নোৱাৰিলোঁ, সেই বোকা মাটিত পিছল খাই আচলতে মন্মথ মঞ্চৰ তলত পৰিলগৈ। টিনপাতত ঘঁহনি খাই মন্মথৰ দুয়োটা ভৰিৰপৰা তেজ ওলাই গোটেই মঞ্চ ৰাঙলী হৈ গ’ল। মুঠতে মন্মথ ঘায়েল আৰু। ইফালে আমাৰ পিছদিনা নাটক আছে নগাঁৱত, ৩৩৩৩ টকা! (হাঁহি) এৰি দিয়াৰ কথাই নাহে। গতিকে মন্মথক সোনকালে সুস্থ কৰি ল’ব লাগে। কোনোবাই গাঁৱলীয়া ডাক্তৰ এজন লৈ আহিল। ডাক্তৰৰ অংগী ভংগী দেখি আমি অতিস্থ, গুৱাহাটীয়া পেছেণ্ট পাই তেওঁৰ সমষ্ট ডাক্তৰী প্ৰতিভা ঢালি দিছে। শেষত গোটখোৱা দৰ্শক নে কমিটিৰ কোনোবাই তেখেতক ক’লে যে, হেৰি আপুনি এৰি দিয়ক, এই যে চোৰ হোৱা ল’ৰাটো সিও ডাক্তৰ, তাক চাবলৈ দিয়ক। তেতিয়া তেখেতে সসন্মানে মোক পেছেণ্ট চাবলৈ এৰি দিলে আৰু সেই দিনাই মই মোৰ জীৱনৰ প্ৰথমজন জীয়া পেছেণ্টক বেজীৰ খোচ দিলোঁ।(হাঁহি) এনেকৈ অলপ শুশ্ৰূষা পাই মন্মথ সুস্থ হ’ল আৰু পিছদিনা সেই অৱস্থাৰে নাটক কৰি আমি আকৌ পুৰস্কাৰ লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হ’লোঁ। ইয়াৰ পাছত লাহে লাহে আমি ১৯৯১/৯২ মানত নাটকৰ সমান্তৰালভাৱে ‘লাফিং এক্সপ্ৰেছ’ নামৰ এটা কমেডী গ্ৰুপ গঠন কৰি লওঁ আৰু বিভন্ন মঞ্চত অনুষ্ঠান পৰিবেশন কৰিবলৈ লওঁ। আমাৰ লগত সেই সময়ত আছিল দীপাংকৰ গোস্বামী। প্ৰথমখন মঞ্চ পালোঁ আমি নৰকাসুৰ পাহাৰৰ ওপৰত৷ প্ৰথম অনুষ্ঠানটোৰ মাননি আছিল ত্ৰিশ টকা। মানুহ আছিলোঁ চাৰিটা। বিহু অনুষ্ঠানৰ কমিটিক আবেদন লিখি লিখি আমি অনুষ্ঠান লওঁ। বিজিতৰ হাতৰ আখৰ আছিল ভাল গতিকে সিয়েই আবেদনবোৰ লিখে। চাৰিটা মানুহৰ মাজত ত্ৰিশ টকা পালে তাতে আমি ভগাওঁ। মন্মথ আৰু মই পাঁচ টকাকৈ বেছি পাওঁ কাৰণ আমাৰ দুইটাৰে স্কুটাৰ আছিল আৰু তেলৰ খৰচ হিচাপে দহ টকাটো আমি পাওঁ। এনেকৈ ২০০৫ চনত অসমৰ প্ৰথমটো ছেটেলাইট চেনেল এন ই টিভি আৰম্ভ হ’ল আৰু ‘খিচিৰি’ৰো জন্ম হ’ল। এইখিনি কথা বিজিতে ক’ব।\nবিজিত দেৱচৌধুৰী : এন ই টিভিৰ আৰম্ভণিৰ সময়ত ক্ৰিয়েটিভ হেড হিচাপে অমিতাভ গগৈ আছিল।অমিতাভদা আৰু মোৰ আচলতে বহুদিনীয়া চিনাকি। অসমৰ প্ৰথমটো ছেটেলাইট চেনেলক চমকপ্ৰদ আৰম্ভণি দিবলৈ অমিতাভ দাই যথেষ্ট কষ্ট কৰি আছিল। তেওঁ এদিন মোক সুধিলে তোমালোকে চেনেলত এটা শ্লটত অনুষ্ঠান এটা কৰিব পাৰিবা নেকি।অনুষ্ঠানটোৰ কনচেপ্টটোও তেওঁ ক’লে। সেই সময়ত অনুষ্ঠানটো চোৱা দৰ্শকসকলৰ হয়তো মনত আছে খিচিৰিয়ে সেই সময়ত সাম্প্ৰতিক যি কোনো সামাজিক বা ৰাজনৈতিক ঘটনাকে তীব্ৰ ব্যংগৰূপত আগবঢ়াইছিল। ইয়াৰ বাবে আমি সেই সময়ত বহু মানুহৰ অপ্ৰিয়ভাজন হৈছিলোঁ যদিও বেছিভাগেই আমাৰ অনুষ্ঠানক সহজ ভাবেই গ্ৰহণ কৰিছিল।\nআকৌ আৰম্ভণিৰ দিনলৈ উভতি যাওঁ। অমিতাভ দাই কোৱাত মোৰ অনুষ্ঠানটো কৰিবলৈ খুব মন আছিল যদিও মই জানিছিলোঁ মোৰ অকলে এইটো কৰাৰ সামৰ্থ নাছিল। মই ৰাজীৱক ক’লোঁ। ৰাজীবো কথাটোত মান্তি হ’ল আৰু এনেকৈ মই, মন্মথ আৰু ৰাজীবে মিলি প্ৰথম খিচিৰিৰ আৰম্ভণি কৰোঁ। খিচিৰৰ টাইটেল চংটোও ৰাজীবে লিখা, গানটো সেই সময়ত খুব জনপ্ৰিয় হৈছিল। গানটোত কিছু অংশ ৰেপ আছিল। ৰেপ অংশখিনি ৰাজীবে গাইছিল। দুটামান এপিছড যোৱাৰ পাছত আমাৰ মাজলৈ কমলদা আহিল। কমলদাৰ যোগদানে অনুষ্ঠানটোক অনন্য মাত্ৰা দিলে। খিচিৰি নামটোও একো ভাবি চিন্তি দিয়া নাছিলোঁ। কি নাম দিম সেইটো ভাবি থাকোঁতেই এনেয়ে কোনোবাই কৈ দিলে এইটো খিচিৰিৰ দৰে প্ৰগেম। এনেকৈয়ে নামটো খিচিৰি দিয়া হ’ল। খিচিৰিৰ অনুষ্ঠান পৰিবেশন কৰিবৰ বাবে অসমৰ বিভিন্ন ঠাইৰপৰা আমালৈ আমন্ত্ৰণ আহিল। মন্মথৰ সেই সময়ত এখন টাটা চুমু আছিল। সেই টাটা চুমুখনত উঠিয়েই আমি বিভিন্ন ঠাইলৈ অনুষ্ঠান কৰিবলৈ যাওঁ।\nফটাঢোল : কমল দাৰ কথা ওলাওঁতেই মনলৈ আহিল, শেহতীয়াভাৱে যে চৰকাৰে শিল্পীসকলক এককালীন সাহায্য দিছে। সেইটো বৰ ভাল পদক্ষেপ হৈছে। কমলদা অৰ্থাত কমল সিংৰ দৰে বৰ্তমান অসুস্থ বা বিভিন্ন সংকতত থকা শিল্পীসকলক ই নিশ্চয় যথেষ্ট সকাহ দিব।\nবিজিত দেৱচৌধুৰী : একেবাৰে সত্য কথা। শিল্পীৰ দুৰ্দশা জাতীয় খবৰ পেপাৰতে হওক বা অন্য কোনো মাধ্যমতে হওক তেনে বাতৰি পঢ়ি বা শুনি অন্তৰত খুব আঘাত পাওঁ। আৰু এটা কথা, আমাক হওক বা অন্য শিল্পীসকলকে হওক সদায় চিনেমা, টিভিত দেখি দেখি মানুহে নাভাৱে যে আমাৰো সংসাৰত অভাব থাকে, আমাৰো দুখ থাকে। মোৰ নিজৰ অভিজ্ঞতা এটাকে কওঁ। মই পঢ়া শুনাৰ ফালৰপৰা পশু চিকিৎসক যদিও এইবোৰ চিনেমা থিয়েটাৰ কৰি কৰিয়েই জীৱনৰ এতিয়ালৈ বেছিভাগ সময় পাৰ কৰিলোঁ। মই বৰ্তমান এটা চৰকাৰী চাকৰি কৰোঁ যদিও, সেই চাকৰিত সোমোৱা পাঁঁচ বছৰমানহে হৈছে। সহজ ভাষাত ক’বলৈ গ’লে বুঢ়া বয়সতহে চাকৰিত সোমাইছোঁ মই। ৰং চেনেলৰ কিবা এখন চিৰিয়েলৰ ডাবিং কৰি আহি আছিলোঁ বাইকত। মোৰ তেতিয়া বাইক আছিল, এতিয়াও মোৰ বাইকেই বাৰু। গাড়ী কিনিবগৈ পৰা হোৱা নাই এতিয়াও। সেইদিনা আহি থাকোঁতে গণেশগুৰিত এটা ফোন অহাত মই বাইকখন ৰখাই ফোনত কথা পাতিবলৈ লাগিলোঁ। এনেতে মন কৰিলোঁ মানুহ এজন মোৰ কাষত আহি ৰ’ল, মই ভাবিলোঁ মোক চিনি পাইছে, বিশেষ নাভাবি ময়ো মূৰটো দুপিয়াই সঁহৰি দিলোঁ। পিচে মানুহজন আঁতৰি নগ’ল। মই ফোনটো থোৱাত মানুহজনে ক’লে, “আপুনি বাইকত অহা যোৱা কৰে নেকি।” মই ক’লোঁ, “অঁ, স্কুটাৰত ভাল, জাম চামত নফচে।” (আচলতে লাজেই পালোঁ) তেওঁ তেতিয়া ক’লে, “নহয়হে আপোনালোকে এনেকৈ মুকলিকৈ অহা যোৱা কৰাটো বেয়া দেখি নহয়। গাড়ীৰ ভিতৰত গ্লাচ উঠাই আহিব লাগে।” (হাঁহি) তেনেকুৱা কিছুমান পৰিস্থিতিত মানুহৰ সন্মুখত অস্বস্তিত পৰা যায়।\nৰাজীৱ ক্ৰ : মোকো কয়, মোৰ মটৰচাইকেলখনৰ বয়স একৈশ বছৰ, বহুতে মাজে মাজে কয়, এইখন ইমান দিন হ’ল সলাই লওক। পিচে মইহে জানো মই কি! উত্তৰ দি থওঁ, মোৰ মাৰ বয়স আশী বছৰ, বয়স হ’ল বুলি মোৰ মাকো সলাই ল’ম নেকি? এনেকৈ মানুহে আমাক ৰাজহুৱা স্থানত বিভিন্ন কথা সোধে, অৱশ্যে আগতে সুধিছিল দাদা নতুন কি আহি আছে, এতিয়া সোধে দাদা নতুন কোন দলত যাব। বৰ বেয়া লগা হৈছে। বুকুত কাগজ এখন লিখি লৈ যাবলৈ মন যায়, মই কোনো দলত নাই, মোক নুসুধিব মই কোন দলৰ শিল্পী।\nফটাঢোল : মন্মথদা বহু সময় মনে মনে আছে।\nমন্মথ বৰুৱা : আছোঁ আৰু এনেকৈ বিভিন্ন ঘাট প্ৰতিঘাটৰ মাজেৰে। মাজে মাজে কোনোবাই প্ৰগেম কৰিবলৈ মাতে। যোৱাবাৰ কোনোবাই কোনোবাই এডভান্সো দিছিল কিন্তু প্ৰগেম নহ’লেই কৰণাৰ বাবে।\nএবাৰ অনুষ্ঠান কৰিবলৈ যোৱাৰ কাহিনি এটা কওঁ। সেই সময়ত ধুবুৰীৰ আৰক্ষী অধীক্ষক আছিল পাৰ্থ সাৰথি মহন্ত। পাৰ্থদাৰ আমাৰ লগত বৰ ভাল সম্পৰ্ক। পাৰ্থদাৰ আমন্ত্ৰণত আমি ধুবুৰী যাব লগা হ’ল। ইপিনে একেদিনাই আমাৰ আগৰেপৰা বঙাইগাঁৱৰ এখন মঞ্চত অনুষ্ঠান বুক কৰা আছিল। আমি ভাবিলোঁ প্ৰথমে ধুবুৰীৰপৰা অনুষ্ঠানটো কৰি আহোঁ কাৰণ পাৰ্থদাই আমাক কৈছিল যে তেখেতৰ অনুষ্ঠান সোনকালে আৰম্ভ হ’ব। গুৱাহাটীৰপৰা আমি গৈ আছোঁ। আদবাটৰপৰাই আমাক বঙাইগাঁঁও কমিটিৰ মানুহে আমাক ফোন কৰা আৰম্ভ কৰিলে। মানে বকোমান পোৱাৰপৰাই আহিছেনে নাই আহিছেনে নাই কৈ কমিটিৰ এজন নিৰ্দিষ্ট মানুহে আমাক ফোন কৰিবলৈ ধৰিলে।আমি ধুবুৰী পাই চিন্তাত পৰি গলো কাৰণ ধুবুৰীতো অনুস্হান আৰম্ভ হোৱাৰ কোনো লক্ষণেই নাই।পাৰ্থ দাক কলো আমি যাওঁ, পাৰ্থ দাইও নেৰে, তেওঁ কলে, একো চিন্তা নকৰিবা, লাগিলে মই এচকৰ্ট দি পঠিয়াম বঙাইগাঁৱলৈকে।ইপিনে কমিটীৰ ফোন নেৰানেপেৰাকৈ বাজি আছে।শেষত বহু দেৰিকৈ আমি বঙাইগাওঁ পালোগৈ।আমাৰ অনুস্হানৰ সময় আচলতে পাৰ হৈ যোৱা নাছিল।তেতিয়া মঞ্চত দীপেন দাই গীত পৰিবেশন কৰি আছিল।কমিটীৰ মানুহজন আচলতে আমি নাহিম বুলি চিন্তাত আছিল কাৰণ তেওঁ অলপ পইচা কমিচন হিচাপে ৰাখি থৈছিল, কিবা কাৰণত যদি আমি গৈ নাপাওঁ তেতিয়া তেওঁ সেই পইচাতো আকৌ কমিটীত ঘুৰাই দিব লাগিব বুলিহে টেনশ্যনত আছিল। (হাঁহি)\nফটাঢোল : ইমান পৰে আমি হাঁহি উঠা কথা পাতিলোঁ। কমেডি কৰি কেতিয়াবা ট্ৰেজেডী হৈছে নেকি?\nবিজিত দেৱচৌধুৰী : হৈছে, হৈছে। এদিন ভয় লাগিছিল। কমল দাক অসমৰ এজন জনাজাত ৰাজনৈতিকে ব্যক্তিয়ে (নামটো নকওঁ বাৰু তেখেতৰ) উঠাই লৈ গৈছিল। আমি কৰবাত প্ৰগেম কৰিছিলোঁ চাগে, তেখেতৰ কথা ব্যংগ কৰি কৈছিলোঁ৷ ঘৰৰপৰাই কমল দাক তেওঁৰ মানুহে চিনেমাৰ কায়দাত উঠাই নিলে। ৰূমৰ ভিতৰত সোমোৱাই কৈছে, কৰক এতিয়া কিমান কমেডি কৰে। যা তা কথা আৰু। কমল দাই ভুপেন হাজৰিকাৰ টুপীটো পিন্ধি গেট আপটো ল’লে।তেওঁক মদ খাবও দিলে, তেওঁ নাখায়, নাখায় মানে আচলতে আমাৰ দলটোৰ কাৰো সুৰাপান কৰাৰ অভ্যাস নাই। আমি অসমৰ যি ঠাইলৈকে অনুষ্ঠান কৰিবলৈ গৈছোঁ সেই সকলো ঠাইৰ উদ্যোক্তাসকলে ক’ব, আমি ক’তো মদ খাই অনুষ্ঠান কৰা নাই।\nমন্মথক অৱশ্যে বহুতে আন্ধাৰ চুকলৈ মাতে। মন্মথে যেতিয়া এইবোৰ বস্তু মই নাখাওঁ আৰু নুচু বুলি কয়, তেতিয়া মানুহে কি বুলি কয়, মন্মথে নিজৰ মুখেৰেই ক’ব।\nমন্মথ বৰুৱা : ইস্, আপোনাৰ চকুৱেই কয়। (হাঁহি)\nবিজিত দেৱচৌধুৰী : অৱশ্যে কমলদাৰ কথা শুনি তেখেত সেইদিনা ইমানেই আপ্লুত হ’ল যে, কমলদাক দুই হাজাৰ নে তিনি হাজাৰ টকা দি ঘৰত নমাই থৈ গৈছে। সেই বিশেষ ব্যক্তিজনৰ বিষয়ে আমি কিবা ব্যংগ কৰিছিলোঁ নেকি সেই সময়ত পাহৰিলোঁ। এইবোৰ সেই সময়ত কৰি থকাই হয়, ৰাজনৈতিক নেতা, অভিনেতা, নাট্যকাৰ কিম্বা ডাঙৰ সাংবাদিকেই হওক, আমাৰ ব্যংগৰপৰা আমি সেই সময়ত কাকো ৰেহাই দিয়া নাছিলোঁ। কোনোবাই ভালভাৱে লয়, কোনোবাই ইগনৰ কৰে, অৱশ্যে বেয়া পোৱা মানুহো যে একেবাৰে কম আছিল তেনে নহয়।\nফটাঢোল : খিচিৰৰ প্ৰতিজন সদস্যৰ শ্ৰেষ্ঠতমখিনি ৰাইজে দেখিবলৈ এতিয়াও বাকী, কথাটো মিছা নেকি?\nবিজিত দেৱচৌধুৰী : সন্তুষ্টিৰ কোনো সীমা নাই। চমুকৈ ইমানেই। আমি লুভীয়া। আমি আশাবাদী।\nৰাজীব ক্ৰ : একমত।\n(মন্মথ বৰুৱা তেতিয়ালৈ আড্ডাৰপৰা উঠি গৈছিল।জৰুৰী সভা এখন আছিল৷)\nফটাঢোল : এতিয়ালৈ আপোনালোকে যি কোনো মাধ্যমত কৰা চৰিত্ৰৰ ভিতৰত কোনটো চৰিত্ৰ আপেনালোকৰ অন্তৰৰ আটাইতকৈ ওচৰৰ?\nবিজিত দেৱচৌধুৰী : ক’বলৈ অলপ কঠিন, কিন্তু এই মুহূৰ্তত মোৰ মনলৈ উপকূল বৰদলৈৰ পৰিচালনাৰ এখন নাট ‘মগ্ৰীৱৰ আজান’ৰ চৰিত্ৰটোৰ কথা মনলৈ আহিছে।\nৰাজীব ক্ৰ : নাট্যমত নাটক কৰি থকা দিনত আমাৰ ‘ভাও’ নামৰ এখন নাটক বেছ জনপ্ৰিয় হৈছিল। সেই নাটকত মই এজন ‘বোবা’ৰ চৰিত্ৰ কৰিছিলোঁ। সেইটো মোৰ অন্যতম প্ৰিয় চৰিত্ৰ, আৰু এখন নাট আছিল ভায়ামামাৰ ‘প্ৰফেচন’। তাৰ ‘চোৰ’ৰ চৰিত্ৰটো মোৰ বৰ প্ৰিয়।\nফটাঢোল : বহু সময় কথা পাতিলোঁ। ইমানখিনি সময় আমাক দিয়াৰ বাবে কৃতজ্ঞতা জনোৱাৰ ভাষা নাই। ধন্যবাদ সকলোকে। আশা ৰাখিছোঁ নেদেখা জনে আপোনালোকক দান কৰক সুস্বাস্থ্য আৰু সুদিন।\nখিচিৰি : ধন্যবাদ ভালে থাকক সকলো। হাঁহক আৰু হঁহুৱাওক।\n(হিমাংশু ৰাজখোৱাৰ সামগ্ৰিক পৰিকল্পনা আৰু ব্যৱস্থাপনাত ফটাঢোলৰ হৈ এই সাক্ষাৎকাৰটো গ্ৰহণ কৰা কৃষ্ণকান্ত দাস, ধূৰ্জ্জটি কাকতি আৰু সুৰজিত ৰাজখোৱালৈ ধন্যবাদ আৰু কৃতজ্ঞতা জ্ঞাপন কৰিলোঁ- সম্পাদক, ফটাঢোল ই-আলোচনী, মাৰ্চ সংখ্যা)\nটেনচন – হেমন্ত কাকতি »\nখুব ভাল লাগিল পঢ়ি 🙏\nচকুৰ আগত সকলোখিনি পোৱাৰ দৰে লাগিল। খিছিৰি কৌতুকৰ ব্ৰেণ্ড সদায়।\nঅতি সুন্দৰ । বহুত দিনৰ পাছত ভায়ামামাৰ কথা মনত পেলাই দিলে। খুউব ভাল লাগিল পঢ়ি।\nখিচিৰিৰ চাৰিওজনেই অত্যন্ত প্ৰতিভাবান শিল্পী। তেখেতসকলৰ ব্যঙ্গই সমাজৰ প্ৰকৃত ছবিখন প্ৰতিফলিত কৰাত সফল হৈছিল। আটাইকেইজন মোৰ প্ৰিয়। ৰাজখোৱা আৰু টীমক ধন্যবাদ জনাইছো সাক্ষাৎকাৰটোৰ বাবে।\nখুবেই ভাল লাগিল প্ৰিয় শিল্পীকেইজনৰ বিষয়ে জানি।


সম্পাদকীয়–নীলাঞ্জনা মহন্ত – ফটাঢোল\nজীৱন এটি সংগ্ৰামী গীতৰ নাম৷ সংঘাতেই যে দিয়ে নতুনৰ সন্ধান৷ এবাৰ মঞ্চত উঠিলোঁ যেতিয়া গাবই লাগিব৷ হয়তো সুৰ আৰু সংগীত সকলোৰে বেলেগ বেলেগ, কিন্তু কিমান আন্তৰিকতাৰে এই গীতটি সম্পূৰ্ণকৈ পৰিবেশন কৰিব পাৰোঁ সেয়া সকলোৰে নিজৰ হাতত৷\n[এনেকৈ কোনেও মোক কোৱা নাই আজিলৈকে, কৈ চাইছোঁ আপোনালোকে মই ভবাৰ দৰে ভাবেনে নাই চাওঁ বোলো! দাৰ্শনিক যেন লগা কথা কোৱাৰ সময়ত কেতিয়াবা হাঁহিও উঠে, নিজকে কি বুলি ভাবি এই উক্তি দিলোঁ বাৰু৷ ]\nএই গীতৰ “কভাৰ“ত তাল মান ৰাখি গোৱা প্ৰচেষ্টাত অনেক খ্যাত-অখ্যাত শিল্পীৰ মাজত আপুনি, মই আৰু আন বহুতো হয়তো নিমগ্ন৷ যেতিয়া কোনো লোকক কৰনাৰ আতংকৰ মাজতো হাঁহিৰে আৰু নিষ্ঠাৰে বিচলিত নহৈ নিজৰ কৰণীয়খিনি কৰি যোৱা দেখা পাওঁ, অনুপ্ৰাণিত হওঁ৷ যেনেদৰে ড° ভূপেন হাজৰিকাদেৱৰ গীতবোৰৰ মাজত আমি সদায় জীৱন বিচাৰি পাওঁ, অনুপ্ৰাণিত হওঁ!\nৰাতি দহবজাৰ আগতেই বাজিছিল ফোনটো৷\n: ক দিগু\n: শুইছিলা নেকি মা?\n: নাই অ’ যি গৰম পৰিছে আমাৰ ইয়াত ঐ৷\nমিছা মাতিলে মাকে৷ আজি নাওৰা চাফা কৰা মানুহ লগাইছিল৷ ওপৰমহল তলৰমহল কৰি কৰি কঁকাল বিষাই আছে৷ সোনকালে শুম বুলি ভাবিছিল৷\n: মই এনেই ফোন কৰিলোঁ৷ কালি কৰা নহ’ল৷ অলপ ব্যস্ত আছিলোঁ৷\n: কালি সোনকালে শুই থাকিলোঁ তই কৰিলেও কিজানি নেপালিহেঁতেন৷\nআকৌ মিছা মাতিলে তেখেতে৷ দিগুৱে ফোন কৰিব কৰিব বুলি ৰাতি চাৰে এঘাৰবজালৈকে ফোনটো লিৰিকি বিদাৰি আছিল তেওঁ৷ দিগু সাত সাগৰ তেৰ নদীৰ সিপাৰে থাকে৷ ব্যস্ত জীৱন৷ তেওঁৰ মাজৰাতি মানে দিগুৰ তাত ভৰ দুপৰীয়া৷ হ’লেও মনে নামানে৷ তাৰ মাতটো দিনে এবাৰ নুশুনিলে কিবাকিবি চিন্তাই হয়, তেখেতে যিমানেই ব্যস্ত নাথাকক কিয়৷\nএইফালৰ পৰা নিজে কৰিবলৈও ভালকে শিকাই নাই৷ ওচৰৰ ল’ৰা এটাই দিগুৰ অনুৰোধত স্মাৰ্টফোন এটা আনি দি হোৱাটচাপো শিকাই দিছেহি৷\n: মা ভাত খালানে?\n: খালোঁ অ’ দিগু, আজি দুপৰীয়াতে মাছ দি গৈছিলে, বিলাহীৰে টেঙা ৰান্ধিলোঁ৷ থৈ দিলে গেলিবহে, আজি দকচি খালোঁ দে৷\n: সঁচাকে কৈছানে মা?\n: অ’ বোপাই তোকনো মিছাকে ক’মনে মই হেৰৌ!\nমিছা মাতিলে মাকে৷ আবেলিৰ পৰা বুকুখন কিবা এটা বিষাই আছে৷ লগতে ভাগৰ৷ কিবা এটা ৰান্ধি মেলি খাবলৈ তেওঁৰ আগ্ৰহ তথা শকতি নহ’ল৷ আৰু পেটত একো এটা নাই বুলিয়ে টোপনিও নহা হ’ল৷ চিৰ আকাংক্ষিত ফোনটো অহাতহে মনটো ভাল লাগিছে তেওঁৰ৷ দিগু অফিচ পালেহি৷ আজি প্ৰেজেণ্টেচন এটা আছে তাৰ আহিয়েই৷ ফোনটো কাটিবলৈও সত যোৱা নাই৷ মাকে নামঘৰৰ কথা কৈ আছে৷ গাড়ীখন পাৰ্ক কৰি দিগু অফিচ সোমালহি৷ মুকলি ডেস্কবোৰৰ মাজেদি যাওঁতে কথা পাতিব নোৱাৰিব, কাম কৰি থকা বাকী মানুহে আমনি পাব পাৰে৷ গতিকে সি ফোনটো সামৰিব খুজিলে৷ সদায় সিহে কাটিব লাগে৷ মাকে সি কাটি নিদিয়ালৈকে ৰৈ থাকে৷ কিন্তু সন্দেহ এটা হ’ল মাকে চাগে কলটো কেনেকৈ শেষ কৰিব লাগে, ক’ত ক্লিক কৰিব লাগে নাজানেই৷\n: মা থওঁ এতিয়া তুমি কাটি দিয়াচোন৷\n: তয়ে কাট৷\n: তুমি কাটি দিয়া মা মোৰ হাতত বস্তু আছে৷ ক’ত কাটিব লাগে ফোনটো জানা নহয়?\n: ক’ত কৈদেচোন আকৌ এবাৰ?\nঠিকেই ভাবিছিল সি৷ মাকে পাহৰিলে৷ আৰু কাকো ফোন নকৰে নেকি মাকে নে সদায় ফোনৰ সিপাৰে থকাজনে কাটি নিদিয়ালৈকে ৰৈ থাকে বাৰু? কি যে হ’ব! কিমান ক’লে তাৰ লগলৈকে গুচি আহিবলে৷ সেয়াও নাই৷ নাহে৷ ইয়াত ঘৰ মাটি কোনে চাব!\n: স্ক্ৰীণৰ তলত ৰঙা গোল এটা আছে সেইটো টিপি দিয়া৷\n: অ দিলোঁ৷ কাট খালেনে?\n: অঁ মা কাট খালেনো মই শুনা পাই থাকিম নেকি?\n: এইবাৰ ৰহ\n: ৰঙা গোলটোত হেঁচি দিয়া\n: ময়ে কাটিছোঁ দিয়া কাইলে আকৌ বুজাই দিম৷\nমাকক সি লগ নোপোৱা দুবছৰমান হ’ল৷ কিন্তু আজলী মাকৰ এটা এটা শব্দই তাৰ বাবে আত্মবিশ্বাসৰ কাৰণ, এক শক্তি যাক একোৰে সি তুলনা কৰিব নোৱাৰে৷ ডেস্কত মাকৰ সৈতে সকলোৱে হাঁহি থকা তাৰ সৰু পৰিয়ালৰ ফটোখন চাই এটা মিচিকিয়া হাঁহিৰে সি লেপটপটো লগইন কৰিলে৷\n(খ) কিতাপৰ পোক\nপ্ৰায় পোন্ধৰবছৰ আগৰ কথা৷ আমেৰিকাৰ মিনিয়াপলিচত আছোঁ তেতিয়া৷ ৰাতিপুৱাই কৰ্মস্থলীলৈ বুলি ওলাওঁ৷ পুৱাৰ চাৰে সাত বজাৰ বাছখনলৈ বুলি প্ৰায় একেখিনি মানুহেই সদায় ৰৈ থাকে৷ তাৰ মাজত এগৰাকী বৃদ্ধা মই বাছ ষ্টপটো পোৱাৰ আগতেই আহি ৰৈ থাকে, সদায়ে হাতত এখন কিতাপ৷ বাছত উঠিবলৈ যেতিয়া শাৰী পাতোঁ তেতিয়াও কিতাপ এখন পঢ়ি পঢ়িয়ে উঠে৷ আমাৰ ভাষাত কিতাপৰ পোক৷ পিছলৈ গম পাইছিলোঁ তেখেতে প্ৰত্যেক শনিবাৰে পুথিভঁৰাললৈ যায়, এজাপ কিতাপ আনে আৰু এইদৰেই যেতিয়াই পাৰে পঢ়ে৷ মই মনতে ভাবোঁ ইমান মন দি উপন্যাস এখন শেষ কেতিয়া পঢ়িছিলোঁ? দহবছৰ আগতে? বাছত ভীৰ কাহানিও নাই৷ সকলোৱে চিট একোটা আৰামত পাওঁ৷ উঠাৰ পিছত মই এনেই বাহিৰলৈ চাই যোৱাৰ বিপৰীতে বাকী সকলো যাত্ৰীয়ে কিতাপ এখন মেলি লয়৷ চকুৱে চকুৱে কেনেবাকে পৰিলে মুখেৰে একো নোকোৱাকৈ মূৰ দুপিয়াই সম্ভাষণ জনায়৷\nএদিনৰ কথা৷ বাছলৈ উঠোঁতে মই সদায় বৃদ্ধাগৰাকীৰ ঠিক পিছত ঠিয় দিওঁ৷ কিবা এটা ভাল লাগে৷ হঠাৎ তেখেত পৰিল৷ কিতাপখনো উফৰি পৰিল অলপ দূৰত৷ আমি ওচৰত থকাকেইজনে ইচ আচ কৰি তেখেতক পৰাৰ পৰা উঠিবলৈ সহায় কৰিলোঁ৷ সকলোৱে সুধিছোঁ তেখেত ঠিকে আছেনে? কিন্তু তেখেতে নিজে দুখ পোৱাতকৈ চিঞৰবাখৰ কৰিবলৈ ধৰিলে কিতাপখন বিচাৰিহে৷ কিলাকুটিৰ ছাল চিঙি গৈছে৷ অথচ, মাই বুক, মাই বুক বুলি তালফাল লগাই আছে৷ মই চাগে সোণৰ কাণফুলি এপাত হেৰালেহে এনেকুৱা কৰিলোঁহেঁতেন! কিতাপখন কোনোবা এজনে বুটলি আনি দিলেহি৷ গ্ৰীক মিথলজিৰ কিতাপচোন! যি কি নহওক কিতাপখন পাইহে তেখেতৰ জান ঘূৰি আহিল৷ তাৰ পিছতহে চালে ক’ত ক’ত দুখ পাইছে৷ কিলাকুটিত লগাবলৈ বাছচালকজনে ইতিমধ্যে বেণ্ডেইদ আনি দিছেহি৷ সৰু ঘটনা অথচ মোৰ মনত যেন সাঁচ বহুৱাই থৈ গ’ল৷ কিতাপৰ প্ৰতি তেখেতৰ মৰম আৰু শ্ৰদ্ধাৰ নমুনা দেখি মই গদগদ৷ সকলোৱে ইমান ব্যস্ত অথচ ইমান কিতাপ পঢ়ে! আমি সৰস্বতী পূজা কৰোঁ কিন্তু ইমান নপঢ়োঁ৷ দেৱীক আমাৰ প্ৰয়োজন ছাত্ৰাৱস্থাত, যাতে পৰীক্ষাত ভাল নম্বৰৰ বাবে আশীৰ্বাদ পাওঁ৷\nগুৱাহাটীৰ জিলা পুথিভঁৰালত আগতে মই যেতিয়াই গৈছিলোঁ সদায়ে কিতাপ পঢ়া মানুহতকৈ কলেজত পঢ়া যোৰাবোৰকহে বেছি দেখিছিলোঁ তাত এজন আহি ৰৈ থাকে অলপ পাছত আন এজন আহে আৰু দুয়ো একেলগে ওলাই যায়৷ পুথিভঁৰাললৈ মই নিয়মিত গৈছিলোঁ এসময়ত, এদিনো বিশেষ কেইযোৰামানক কিতাপ এখন বিচাৰি পঢ়া বা ’চেক আউট’ কৰা নেদেখিলোঁ৷ পঢ়াৰ পৰিবেশতে নপঢ়োঁ, বাহিৰত কি পঢ়ি ফালিম আমি! কিন্তু সেই ঘটনাটোৰ পিছত মোৰো লাহেকে বাছত উঠিলেই কিতাপ এখন হাতত লোৱাৰ অভ্যাসটো গঢ় লৈ উঠিছিল৷ বহুদিনৰ পৰা পঢ়িম বুলি ভাবি থকা কেইবাখনো কিতাপ বাছতে পঢ়ি শেষ কৰিলোঁ৷\nএইবাৰ সাতবছৰমানৰ আগৰ কাহিনী৷ উত্তৰ কেলিফৰ্ণিয়াখন পাহাৰ পৰ্বতেৰে ভৰা৷ আমাৰ ঘৰৰ পৰা দেৰমাইলমান দূৰত ২৫১৭ ফুট ওখ এটা শৃংগ, খোজকাঢ়ি বহুতে ওপৰলৈকে যায় বুলি শুনি হঠাৎ শনিবাৰে শনিবাৰে পুৱাই ময়ো ওলোৱা কৰিলোঁ, বোলো অলপ পেটটো কমেই কিজানি৷ একেবাৰে ওপৰৰ পৰা এপাক মাৰি আহিবলৈ তিনিঘণ্টামান লাগে৷ কিন্তু মুঠ দূৰত্ব সাতমাইলমান খোজ কঢ়া হয়৷\nএকেবাৰে শেষৰখিনি থিয় গৰা আৰু শিল, এফালে কোনোবাই পিছল খালে একেবাৰে দুহেজাৰ ফুট তলত পাবগৈ৷\nএদিনৰ কথা৷ অলপ দেৰি হৈছিল সেইদিনা অহা মোৰ আৰু মুখত ৰ’দ পৰিছিল৷ চানগ্লাচ আনিবলৈও পাহৰিলোঁ গতিকে মাজে মাজে মূৰ ঘূৰোৱা যেনো লাগিছিল৷ এনেকুৱা লাগিছিল আজি ওপৰলৈকে যাব পাৰিম জানো? কিন্তু একেবাৰে ওপৰলৈ নগ’লে মোৰ সদায়ে কিবা এটা নিৰাশবোধ হয় মনত৷ গতিকে ঠিক কৰিছিলোঁ যেতিয়াই নাহোঁ কিয় ওপৰলৈকে যামেই যাম লাহে ধীৰে হ’লেও৷ পানীৰ বটল ইতিমধ্যে দুটা শেষ হৈছিল৷ তেনেকুৱাতে লগ পাইছিলোঁঁ এজন বয়সীয়া লোকক৷ প্ৰায় মোৰ সমানে সমানেই আহি আছে৷ তেখেতেই প্ৰথমে সম্ভাষণ জনালে৷ প্ৰতি সম্ভাষণ জনাই সুধিলোঁ আগতে তেখেতে আহিছেনে নাই৷ মোৰ আচৰিত হোৱাৰ পাল পৰিল যেতিয়া তেখেতে ক’লে তেখেতে হেনো এবাৰ ওপৰৰ পৰা আহিলগৈ কাহিলিপুৱাতে৷ এয়া দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে গৈ আছে৷ প্ৰতিদিনেই তেওঁ আহে আৰু এবাৰ ওপৰলৈকে যায়৷ শনিবাৰবোৰত ৰাতিপুৱাই দুবাৰ অহা-যোৱা কৰে৷ “আপুনি ইমান শক্তি ক’ৰপৰা পায়?” এনেই ধেমালিৰ চলেৰে সুধিলোঁ, কাৰণ মোৰ নিজৰ ভাগৰত অৱস্থা নাই সেইদিনা৷ উত্তৰত তেখেতে ক’লে যে বহুবছৰৰ পৰাই তেওঁ ইয়ালৈ নিয়মীয়াকৈ আহি আছে৷ আচৰিত হ’লোঁ শুনি যে তেখেত হেনো সত্তৰোৰ্ধৰ৷ মোৰ অৱস্থা দেখি ক’লে, “একেদিনাই ফলাফলৰ বাবে আশা নকৰিবা৷ আজি ঘৰলৈ গৈয়ে আইনাত নিজকে চালে হয়তো ভাগৰুৱা, বুঢ়ী, ৰুগীয়া যেন লগা মানুহজনীকহে দেখিবাগৈ৷ লগৰ বান্ধবীহঁতৰ সৈতে আজি ৰিজাই চাই লাভ নাই৷ কিন্তু এৰি নিদিবা, আহি থাকিবা যেতিয়াই তেতিয়াই, যিমান নিয়মীয়াকৈ পাৰা৷ আৰু দহবছৰৰ পিছত চাবা নিজকে আইনাত, একে বয়সৰ, কোনো শাৰীৰিক ব্যায়াম নকৰা বান্ধবীৰ সৈতে ৰিজাই চাবা নিজকে, তেতিয়া দেখিবা পাৰ্থক্যখিনি৷ সেইযে দেখিছা ক্ষীণকায় বগা জেকেট পিন্ধা লোকজন আমাৰ আগে আগে গৈ আছে? তেওঁৰ বয়স মোতকৈ চাৰিবছৰ বেছি৷ সদায়েই তেওঁক মই লগ পাওঁ৷ নামি আহোঁতে তেওঁ সদায় দৌৰি দৌৰি নামে৷ আৰু আজিলৈকে তেখেততকৈ মই বেছি বেগত খোজকাঢ়িব বা তেখেতক চেৰ পেলাব পৰা নাই৷ মই সদায় একেটা সময়তে আহোঁ, আৰু তেখেতক মোতকৈ আগতে গৈ থকাকে লগ পাওঁ৷ বাৰু এতিয়া মই তেখেতে দৌৰি দৌৰি নমাৰ আগতেই টিঙত গৈ লগ পাব লাগে, গতিকে তুমি আহি থাকা৷ লাগি থাকা, এৰি নিদিবা৷ শুভেচ্ছা থাকিল দেই৷” এই বুলি তেখেতে বেগ দিলে৷ মই হতভম্ব হৈ পৰিলোঁ৷ কিন্তু তেখেতে যি কেইষাৰ কথা ক’লে কিজানি তাৰ অনুপ্ৰেৰণাতেই কেইবাবাৰো তাৰ পিছত টিঙলৈকে বগাইছোঁ৷ তেখেতক তাৰ পিছতো দুবাৰমান লগ পাইছোঁ তাত৷ তেখেতে সম্ভাষণ জনায়, মোকেই নহয়, সকলোকে, যাৰ যাৰ চকুৱে চকুৱে পৰে৷\n(ঘ) কলাচৰ্চাত কেঁকোৰাৰ ভূমিকা\nমুনমুন এগৰাকী সফল গৃহিণী৷ ল’ৰা-ছোৱালী দুটিক গঢ় দি কলেজলৈ পঠোৱাৰ পিছত তাইৰ আজিকালি অফুৰন্ত সময় হাতত৷ সৰুতে গান নাচৰ চখ আছিল৷ সৰুসুৰা ছবি অঁকা বা চিলাই আদি কৰি ভাল পোৱা ছোৱালীজনীয়ে এম বি বি এছ কৰিও চাকৰি নকৰিলে৷ এনেকুৱা নহয় যে তাই বিচৰা নাছিল৷ কিন্তু তাইৰ সময় নাছিল৷ সন্তানক নিজৰ ভৰিত নিজে থিয় হ’বলৈ দিয়া সাহস আৰু সহযোগৰ দৌৰত তাই সময় নাপালে নিজাববীয়া কিবা এটা কৰাৰ৷ এতিয়া সময় পাই তাই নামি পৰিছে চখ পুৰোৱাত৷ তাতে দোষ কি? অপৰা উইনফ্ৰে, বাচেন্দ্ৰী পাল, জে কে ৰাউলিং, নিৰূপমা বৰগোহাঁঞি আদিলোকৰ জীৱনী পঢ়ি মুনমুনৰো মন যায় সৰুকালৰ হেঁপাহবোৰ পূৰোৱাৰ৷ কেনভাচত এখনৰ পিছত এখন পেইণ্টিং কৰি যায়, গান গোৱা এপ এটা ইনষ্টল কৰি মনৰ পচন্দৰ গান জুৰে, ব্লগত আপলোড কৰি যায় অপৈণতৰ পৰা ক্ৰমে কিছু পৈণতৰ ৰূপ লোৱা চুটি গল্পবোৰ! বাৰীৰ পিছফালৰ কেঁচুমতা গোটাই গোটাই বনায় সৰু গণেশৰ মূৰ্তি! ইউটিউব চাই চাই য়ুকুলেলে শিকি গাবলৈ চেষ্টা কৰে এইখনি গাওঁ নিচেই আপোন… এক কথাত মুনমুনে জীৱন জীয়াইছে এতিয়াহে৷ তাইৰ কামবিলাক এসময়ত সামাজিক মাধ্যমৰ জৰিয়তে এটা দুটাকৈ প্ৰকাশ কৰিবলৈ ধৰিলে৷ জনপ্ৰিয় হ’ল তাই৷ মানুহৰ সমাদৰ পাই এখন গল্প সংকলনো প্ৰকাশ কৰিলে৷\nগান গোৱা এপটো আৰু সাহিত্যনুৰাগীৰ সৰু মুঠ দুটামান গোটৰ প্ৰশাসক মুনমুন আজিকালি খুবেই ব্যস্ত! কিন্তু তাইৰ শিপাদাল অসমীয়া! সচৰাচৰ আমাৰ মাজত অলপ কেঁকোৰা স্বভাৱ আছে বুলি কিছুলোকে কয়৷ তাইৰ “নেটৱৰ্ক“ যিদৰে বাঢ়িছে সেইদৰেই পোখাইছে দুই এক বাদ দি কিছুমানৰ মনত যেন তাইৰ প্ৰতি হিংসাভাৱ জাগিছে! দুই এগৰাকীৰ কথাবোৰ এনেধৰণৰ, আমি সৰুৰে পৰা হাৰমনিয়ামটো হাতত লৈয়ে ডাঙৰ হোৱা, মুনমুনে মাত্ৰ এবছৰ আগৰপৰা গাবলৈ আহি গোটৰ ৰাভাদিৱসৰ প্ৰতিযোগিতাৰ বিচাৰক হৈছে, এয়া কেনেকৈ সম্ভৱ? মাতটো তাইৰ নিজৰে কিবা চেপি চেপি ওলায়চোন! পইচা দিছে চাগে৷ গিৰিয়েক ইঞ্জিনিয়াৰ নহয় জানো৷ ….. মাত্ৰ দুবছৰ আগতে এটা এটাকৈ অসমীয়া আখৰ টাইপ কৰিবলৈ শিকা ইংৰাজী মাধ্যমত পঢ়া মুনমুনে গল্পকিতাপ প্ৰকাশ কৰিছে, উৰহৰ গুৰিটো ক’ত বাৰু! সৰুকালৰ মুনমুনেচোন অসমীয়া জোঁটাই জোঁটাইহে পঢ়িছিল৷ তাইৰ লেখাবোৰে ফলস্বৰূপে আগতকৈ কম প্ৰতিক্ৰিয়া পায়৷\nপৰিণাম কলা, সাহিত্য, সংস্কৃতি সকলোতে এক অঘোষিত প্ৰতিযোগিতা! এবাৰ এই প্ৰতিযোগিতাত নামিলে মানুহবোৰ যেন ওচৰ চাপিলেও মনবোৰ পৰস্পৰৰ পৰা দূৰলৈ আঁতৰি যায়৷ দুহেজাৰ লোকৰ বন্ধুৰ তালিকাতো অকলশৰীয়া অনুভৱ কৰা মুনমুন দত্ত অসমীয়া সমাজৰ সামাজিক মাধ্যমবোৰত তথাপিও এটি চিনাকি নাম হৈ পৰিছে৷ তাইৰ কিতাপ এখন উলিয়াবৰ বাবে তাগিদা দিয়া মানুহ দুশমান আছিল, যেন প্ৰকাশ হোৱাৰ লগে লগেই তেওঁলোকে গোটেইবোৰ কপি কিনি শেষ কৰি দিব৷ অথচ প্ৰায় পঞ্চাশখনমান ইজন সিজনক উপহাৰ দিয়াৰ পিছত ৰৈ যোৱা বাকী কিতাপৰ দমটো চাই তাই ভাবে কিহে পাইছিল বাৰু? এই সকলোবোৰ কৰিছিল তাইৰ নিজৰ হেঁপাহ পূৰণৰ কাৰণে! এই হেঁপাহ হয়তো সকলোৰে থাকে৷ আজি তাইৰ সময় আছে, সুবিধা আছে সকলোবোৰ হেঁপাহ পুৰাইছে, হেৰাই যাব খোজা জীৱনটোত সাৰপানী দিছে৷ কিন্তু বহুতৰে হয়তো প্ৰতিভা আছে, হেঁপাহ আছে অথচ সপোন সাকাৰ কৰিবলৈ সময় বা সুবিধাকণ নাই৷ কথাবোৰচোন তেনেকৈয়ো ভাবিব পাৰি৷ হিংসা আৰু অহংকাৰ সকলোৱে নকৰিবওতো পাৰে, মানবীয়তা আৰু এটি সৃষ্টিশীল শিল্পী মনৰ অধিকাৰী হ’বলৈ মাথো ধনাত্মক দিশখিনি দেখি পাব পৰা মন এটাহে আমাক লাগে৷\nমুনমুন দত্তই এইবাৰ নিজৰ দ্বিতীয়খন কিতাপৰ কাম হাতত ল’লে৷ self publishing ৰ ওপৰত অলপ খবৰখাতি কৰিছিল তাই৷ আনকি নিজৰ বচা বচা লেখাৰে গ্ৰন্থ একোখন কিদৰে নিজেই বৈদ্যুতিন মাধ্যমত প্ৰকাশ কৰিব পাৰি, প্ৰচাৰ লগতে বিক্ৰীও কৰিব পাৰি এই সকলোবোৰ খুটিনাটিৰে নিস্বাৰ্থভাৱে সাহিত্যানুৰাগী গোটটোৰ সদস্যসকলক উৎসাহিত আৰু সহযোগ কৰিবলৈ ধৰিলে৷ তেওঁলোকৰ সাহিত্যৰ গোটটোৰ পৰা স্বাধীনতা দিৱসৰ দিনা একেলগতে দহখনকৈ কিতাপ এইবাৰ প্ৰকাশ পাইছে৷ মুনমুনে তাইৰ নিজৰ কিতাপৰ কাৰণে যিমান খাটিছে সিমানেই লাগি দিছে দিনৰাতি একাকাৰ কৰি বাকী ন-খন কিতাপৰ বাবেও৷ তাইৰ সুকাৰ্যৰ ফলস্বৰূপে এসময়ত তাইক সামাজিক মাধ্যমত “ব্লক“ কৰা মানুহেও কিতাপকেইখনৰ প্ৰচাৰত হাত উজান দিছে৷ এক অভূতপূৰ্ব সফলতা! “Think positive” বুলিবলৈ আৰু লিখিবলৈ (যিটো বৰ্তমান ময়ো কৰিছোঁ) তেনেই সহজ কিন্তু কৰি দেখুওৱাটো অৰ্থাৎ “do positive” টোৰ বাবে আচলতে আন বহুত কিবাকিবি লাগে৷\nসামৰণিত কওঁ, হাজাৰ মাইল দূৰৰ পৰা দিগুক প্ৰেৰণা যোগোৱা মাতৃগৰাকী বা কিতাপৰ পোক বৃদ্ধাগৰাকীয়ে হওক, পাহাৰ বগোৱা উচ্ছলমনা ভদ্ৰলোকজন বা প্ৰগতিশীলমনা মুনমুন দত্তই হওক, অথবা আমাৰ আলোচনীখন আৰু তেনেকুৱা আন বহুতো “প্লেটফৰ্ম“ৰ নেপথ্যত নিস্বাৰ্থভাৱে কাম কৰি যোৱা সেই ব্যক্তিসকললৈকো যদি চাওঁ, এওঁলোক সকলোৱে একো একোটি প্ৰেৰণাৰ উৎস৷ পিচে চকু থাকিও কণা আমি যদিহে ভালদিশবোৰ ঢাকি মানুহৰ বেয়াটোৱেই দেখোঁ৷\nদিগুয়ে ব্যস্ত বুলি মাকলৈ ফোন নকৰাকৈ থকা নাই৷\nপৰি দুখ পোৱা মানুহগৰাকী আৰু বাছযাত্ৰীসকলে বাছৰ জোকাৰনি বুলি নপঢ়াকৈ থকা নাই৷\nসত্তৰ বছৰ হ’ল বুলি ভদ্ৰলোকজনে ৰাতিপুৱাই কোনোবাই চাহ যতনাই দিবহি বুলি ঠেঙত ঠেং তুলি ঘৰত বহি থকা নাই৷\nমুনমুনে সামাজিক মাধ্যমত বহুতে ব্লক বা আনফল’ কৰা দেখি দুখমনেৰে গোটবোৰৰ পৰা ওলাই অহা হ’লে চিৰকাল মনত কষ্টহে পালেহেঁতেন৷\nএওঁলোকে জীৱনৰ গীত পৰিবেশনত তাল কটা নাই৷\nসুৰ মিলাবলৈ মন যায়, কিন্তু এলাহৰে কিয় জয় হয়৷ মই নিজকে সুধিছোঁ এইটো প্ৰশ্ন৷ উপদেশতকৈ আৰ্হি ভাল কিন্তু হাতেকামে কৰিবলৈ বৰ আহুকাল, নহয়নে?\nএই প্ৰেৰণাৰ উৎসবোৰ আমাৰ সকলোৰে লগত আছে কিজানি, যিবোৰ অনুভৱ কৰিব পাৰিলে জীৱন জীয়াৰ সপোনবোৰে আশাবাদী পোখালি মেলে৷ আহকচোন আমাৰ সকলোৰে হেৰাব খোজা সপোনপথাৰৰ কঠিয়াতলীলৈ ঘূৰি যাওঁ আকৌ এবাৰ৷ আঘোণী সোণগুটিৰ থোকবোৰ যেতিয়া সামৰিব ন খাবলৈ আহিম দেই৷\nশুভেচ্ছা আৰু ধন্যবাদেৰে,\n« কিম্বদন্তী তথা ইতিহাসে গৰকা মেৰবিল- ঋতুপৰ্ণা মহন্ত\nক’লা ৰঙৰ ব্লেজাৰটো-দিগন্ত কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য »\nসম্পাদকীয়ৰে আৰম্ভ কৰিলো আলোচনীখন পঢ়িবলৈ। আৱেগিক কৰি দিলা নীলাঞ্জনা।\nসুন্দৰ বিষয়বস্তু, উপস্থাপনশৈলী অনুপম।\nঅগতানুগতিক সম্পাদকীয় !!\nভাল লাগিল সচাঁকৈয়ে,শিকিলোঁ বহু\nআন্তৰিক ধন্যবাদ চন্দন গগৈ৷\nআন্তৰিক ধন্যবাদ দাদা৷\nবা প্ৰথমতে সম্পাদকীয় পঢ়িলো। বৰ ভাল লাগিল। সুন্দৰ সম্পাদকীয়।\nআন্তৰিক ধন্যবাদ ডলী৷\nবা পঢ়িলো বিৰাট ভাল লাগিল, উপস্থাপন কৰা শৈলিয়ে চুই গল। ধন্যবাদ বা\nকেশৱ কৌশিক সোনোৱাল।\nবহুত ভাল লাগিল বা পঢ়ি, সুন্দৰ সুন্দৰ বিষয়ৰ ধুনীয়া ধুনীয়া কথা\nআন্তৰিক ধন্যবাদ কেশৱ৷ তোমাৰ কছিৰ পৰা অসমলৈ তেখাটো খুব সুন্দৰ হৈছে৷\nআন্তৰিক ধন্যবাদ গোস্বামী৷ আপোনাৰ লেখাটোও বৰ সুন্দৰ হৈছে৷\nসম্পাদকীয় দিয়ে আৰম্ভ কৰিলোঁ। বহুত ধুনীয়া হৈছে।\nআন্তৰিক ধন্যবাদ শৰ্মা৷\nকি ধুনীয়া সম্পাদকীয়। আৱেগিক হৈ গ’লোঁ। অভিনন্দন নীলাঞ্জনাবা।\nআন্তৰিক ধন্যবাদ পৰীস্মিতা\nসুন্দৰ সম্পাদকীয় নীলাঞ্জনা বাইদেউ… ‘চহী’টো তামাম হে আপোনাৰ। সঘনাই লিখা কৰক। অনুৰোধ নহয়, আদেশ!\nআন্তৰিক ধন্যবাদ দিগন্ত৷ তুমি নহ’লে এই ভৰলুৰ ঢৌহেন চহীটো দিবই নোৱাৰিলোহেঁতেন\nবাপৰে,কি সাংঘাটিক সম্পাদকীয়।বহুত ভাল লাগিল।\nসম্পাদকীয়টোৱে কোনোবা এটা চুকত সাঁচ বহুৱাই দিলে ।\nগোটেইখিনি সঁচা কাহিনীৰ আলমত যেন ফুটি উঠিছে । বহুত বহুত ভাল লাগিল ।\nকুশলে থাক ।\nআন্তৰিক ধন্যবাদ৷ সবচা ঘটনাৰ আলমত গোটেইকেইটা কথা৷ চতুৰ্থটো ৰহণ সনা হৈছে কিন্তু বাকী কেইটা বিশেষকৈ দ্বিতীয় আৰু তৃতীয় এশ শতাংশই সঁচা মোৰ ক্ষেত্ৰতে হৈছিল\nঅগতানুগতিক সম্পাদকীয় ৷\nবৰ আপ্লুত হ’লোঁ ৷\nসেয়েে ধন্যবাদটো ময়েই প্ৰথম দিলোঁ ৷\nআন্তৰিক ধন্যবাদ যাচিলোঁ৷\nসম্পাদকীয় বহুত ভাল লাগিল বাইদেউ৷\nআন্তৰিক ধন্যবাদ৷ চহীটোত নেহাঁহিবা দেই৷ লাস্ট মিনিটত😂\nসুন্দৰ সম্পাদকীয়। পঢ়ি অনুপ্ৰেৰণা পালো\nসুন্দৰ সম্পাদকীয় বা.. বিৰাট ভাল লাগিল\nকেতিয়ানো শেষ হ’ল ধৰিবই নোৱাৰিলোঁ৷ গোটেই লেখাটোৱে শেষলৈকে মোহাচ্ছন্ন কৰি ৰাখিলে৷\nএটি ধুনীয়া মেচেছ আৰম্ভনিৰ পৰা শেষলৈকে কঢ়িয়াই লৈ গৈছে লিখনিটোৱে৷\nআন্তৰিক ধন্যবাদ৷ সংখ্যাৰ আঁৰৰ কথাখিনি চাবিচোন\nবৰ সুন্দৰকৈ লিখিলে সম্পাদকীয়টো৷\nখুব সুন্দৰ, প্ৰেৰণাদায়ক, অগতানুগতিক সম্পাদকীয়। আলোচনীখনৰ বাবে কেনে নিষ্ঠাৰে আপুনি লাগি আছিল, দেখিছোঁ। কিন্তু আপোনাৰ মাজৰ লেখক গৰাকীক কৈছোঁ – নিয়মীয়াকৈ লেখা কৰক, প্লিজ।\nআন্তৰিক ধন্যবাদ৷ এলাহৰ জয় হয় যে তাকেইতো ক’লো শেষত 😀\nবৰ সুন্দৰ সম্পাদকীয়। আপ্লুত হলোঁ।\nআন্তৰিক ধন্যবাদ নীলাক্ষী\nবৰ ভাল লাগিল পঢ়ি ।প্ৰেৰণা মূলক\nভাল লাগিল পঢ়ি। প্ৰেৰণাদায়ক।\nআন্তৰিক ধন্যবাদ৷ এইবোৰ লিখিবলে ভাল৷ কৰিবলেহে দিগদাৰ অলপ, এলাহদেৱতাই লগ দিয়ে৷\nসাংঘাটিক উৎসাহভৰা সম্পাদকীয় ।ভাল লাগিল ।\nধুনীয়া সম্পাদকীয় । ভাল লাগিল ।\n(আপোনাৰ চহীটো বৰ ধুনীয়া ।)\nআন্তৰিক ধন্যবাদ৷ চহী যে বহুদিন মাৰিয়ে পোৱা নাই লতাবগোৱা দিলে শেষত৷\nইমান সৰল সুন্দৰ আৰু প্ৰেৰণাদায়ক সম্পাদকীয়.. বহুত অনুপ্ৰাণিত আৰু আপ্লুত হ’লো।\nআন্তৰিক ধন্যবাদ৷ যি মনলে আহিল আৰু৷\nপঢ়ি বৰ ভাল পালোঁ সম্পাদকীয়টো৷\nবৰ বেলেগ কৈ লিখিলে দেই সম্পাদকীয় ।ভাল লাগিল ।অগতানুগতিক ।লিখি থাকিব।\nসুন্দৰ সম্পাদকীয়, ধন্যবাদ\nঅগতানুগতিক সম্পাদকীয়, ভাল লাগিল।\nভাললগা সম্পাদকীয় ।\nআন্তৰিক ধন্যবাদ সুস্মিতা\n“Think positive” বুলিবলৈ আৰু লিখিবলৈ (যিটো বৰ্তমান ময়ো কৰিছোঁ) তেনেই সহজ কিন্তু কৰি দেখুওৱাটো অৰ্থাৎ “do positive” টোৰ বাবে আচলতে আন বহুত কিবাকিবি লাগে৷”\nমোহাচন্ন কৰি ৰাখিলে প্ৰতিটো বাক্যই। ইমান ধুনীয়াকৈ লিখিলে বাইদেউ।\nসঁচা অৰ্থত এক অনন্য সুন্দৰ, ব্যতিক্ৰমী সম্পাদকীয় পঢ়িলোঁ🙏\nআন্তৰিক ধন্যবাদ পঢ়ি চোৱাৰ বাবে৷\nসম্পূৰ্ণ অগতানুগতিক আৰু প্ৰেৰণা দায়ক সম্পাদকীয়টো পঢ়ি বৰ ভাল লাগিল। অভিনন্দন জনাইছোঁ।\nআন্তৰিক ধন্যবাদ অনুৰূপ৷\nসম্পাদকীয়টো আজি পঢ়িলো ভালদৰে। প্ৰথমে চুটিগল্প পঢ়া মেন লাগিছিল। ভাবিলো ভুলকৈ সম্পাদকীয় বুলি ক’লা নেকি? একেবাৰে শেষত হে তোমাৰ কবলগীয়া খিনি ক’লা। অতি সুন্দৰ হৈছে। প্ৰসংশা কৰিবলৈ মই ভাষাহীন। ব‌য়সত ডাঙৰ হিচাপে আশীৰ্বাদ কৰিলো। আগলৈ আৰু ভাল লিখনি পাম বুলি আশা ৰাখিলোঁ।\nআন্তৰিক ধন্যবাদ দাদা সময়কণ দি চকু ফুৰোৱাৰ বাবে৷ আশীৰ্বাদ সদায়ে কাম্য৷\nব‍্যতিক্ৰমী সম্পাদকীয়। মন চুই যোৱা লিখনি। বৰ ভাল লাগিল।\nএখন সুন্দৰ আলোচনী আমালৈ আগবঢ়াই দিয়াৰ বাবে আন্তৰিক ধন্যবাদ জ্ঞাপন কৰিলোঁ। 💐💐\nকথাখিনি পঢ়ি যাওঁতে ছবিৰ দৰে চৰিত্ৰবোৰ, পৰিবেশটো চকুৰ আগত ভাহি উঠিছে। কি সুন্দৰকৈ লিখিছে!\nধন্যবাদ জীমনি পঢ়ি চোৱাৰ বাবে৷ তুমি নিলিখিলা এইবাৰ৷ লেখি থাকিবা মাজে মাজে\nভাল লাগিল পঢ়ি। অগতানুগতিক। তুমি আগতে কলেজৰ দিনত ও লিখিছিলা নেকি ? শুভেচ্ছা থাকিল। 👍👍\nধন্যবাদ৷ হোস্টেলৰ ৱাল মেগাজিনৰ লগত জড়িত আছিলো অলপ৷\nসম্পাদকীয় পঢ়িলোঁ বা৷ কথাবোৰে মনত সাঁচ বহুৱাই গ’ল৷ সুন্দৰ সময় পাৰ কৰিলোঁ আপোনাৰ স’তে৷\nধন্যবাদ চবিনা৷ তোমাৰ ’আনৰিজাৰ্ভদ’ শিৰোনামৰ লেখাটোও বৰ সুন্দৰ হৈছে৷ মোৰো খুব ভাল লাগিল তুমি বহুত সহায় কৰিলা৷ ভগৱানে সদায়ে সুখী ৰাখক তোমাক\nখুউৱ সুন্দৰ সম্পাদকীয় জোন ! আপ্লুত হ’লো ৷\nআশা কৰা ধৰনেই বৰ ধুনীয়া আৰু ব্যতিক্ৰমী সম্পাদকীয় নীলাঞ্জনা। বৰ ভাল পালো পঢ়ি\nব্যতিক্ৰমী সম্পাদকীয় মনোস্পৰ্শ কৰিব পৰাকৈ। পঢ়ি বৰ ভাল লাগিল।\nসম্পাদকীয়টো পঢ়ি সঁচাকৈয়ে অনুপ্ৰেৰণা পালোঁ । ধন্যবাদ বাইদেউ ইমান সুন্দৰ সংখ্যা এটা উপহাৰ দিয়া বাবে ।\nবৰ সুন্দৰ আৰু অগতানুগতিক সম্পাদকীয় । কেতিয়ানো পঢ়ি শেষ হ”ল গমেই নাপালোঁ ।অভিনন্দন জনালোঁ ।\nঅনন্য সুন্দৰ সম্পাদকীয়৷\nতাৰ লগতে এখন সুন্দৰ আলোতনী আমাক উপহাৰ দিয়া বাবে ধন্যবাদ ৷


য়ে’ আজাদী জ্যুথি হ্যে – খনিন্দ্ৰ ভূষণ মহন্ত – ফটাঢোল\nয়ে’ আজাদী জ্যুথি হ্যে – খনিন্দ্ৰ ভূষণ মহন্ত\n“থ হেৰ’, তই যে এনেকুৱা এটা কাম কৰিবি মই সপোনতো ভবা নাছিলোঁ।” – এজনৰ ভাষ্য এয়া।\n“তাকেহে ককাইদেউ, ইও সেই একেই তিৰোতা-সেৰুৱা হ’ল।” – ওচৰতে থকা আন এজনে একেটা সুৰতে কথাষাৰ কৈ সেইখিনিৰ পৰা আঁতৰি গ’ল। চাই থাকোঁতেই গোট খাই থকা প্রায় পাঁচজন মানুহ অন্তর্ধান হোৱা দি হ’ল।\nগাঁওখনত গেলা-মালৰ দোকান বুলিবলৈ এখনেই। আৰু দোকান বুলিলেই ভিৰ এটা থাকেই দিয়কচোন। অ, সন্ধ্যাৰ পৰা ভিৰটো বেছি হয়; সেইটো বেলেগ কথা। কোনোবাই যদি ফূৰ্ত্তী পানীকণ গ্রহণৰ সময়ত প্রয়োজন হোৱা চানা, বাদাম পকৰী, বিকাজী ভুজিয়া আদি কিনিবলৈ আহে, কোনোজন আহে দোকানৰ পিছফালৰ আন্ধাৰ-মুন্ধাৰ ঠাইকণৰ সৎ ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ। মানে লুকাই-চুৰকৈ চিগাৰেট, ভাং টনাকেইজন। গল তিয়াই উভতি অহা দুই-এজনে সেইখিনিতেই ৰৈ ফৰফৰাই ইংৰাজী শাৰী দুটামান কৈ চাইকেলখন ঠেলি-ঠেলি গৈ থকা ছবিখনো প্রায় সকলোৰে চিনাকি।\nএইখিনিলৈকে সকলো ঠিকেই আছিল। গণ্ডগোলটো লাগিল দোকানৰ সন্মুখতে ডেকা-চাঙখন বনোৱাৰ পাছৰ পৰাহে। হকে-বিহকে এটা দলে আহি তাত বোন্দা-পৰ দি বহিয়ে থাকে। স্বাভাৱিকতেই বিষয় নির্বিশেষে আড্ডা জমি উঠিছিল। কেতিয়াবা যদি ট্রাম্প, কেতিয়াবা জুবিনৰ বাটাৰ, কেতিয়াবা যদি কোহলি-অনুষ্কাৰ বিয়া, কেতিয়াবা আকৌ প্রিয়ঙ্কা চোপ্রাৰ বিয়া…চেঙেলীয়া উকীবোৰে ক্রমাৎ পৰিৱেশটো বেলেগ দিশলৈহে লৈ গৈছিল। দোকানৰ সন্মুখেদি ছোৱালী/ বোৱাৰী কোনো সাৰি নোযোৱা হ’ল।\nদোকানীজনৰ পত্নী এগৰাকী শিক্ষয়িত্রী। তেখেত এসপ্তাহৰ বাবে মাকৰ ঘৰলৈ গৈছিল। ঘৰলৈ আহি এই সপ্তাহ দিনৰ ভিতৰতে দোকানৰ আগফালে ইমান পৰিৱর্তন কেনেকৈ হ’ল তাকে ভাবি আচৰিত। ৰাতিৰ ভিতৰতে দোকানী আৰু পত্নী এক ৰূদ্ধদ্বাৰ বৈঠকত মিলিত হ’ল। কাজেই, পিছদিনাই দোকানৰ আগফালৰ দেৱালত বৰ বৰ হৰফেৰে “বাকী খুজি লাজ নিদিব”ৰ ঠাইত “ইয়াত আড্ডা দিয়া নিষেধ”, “ধুম-পান বর্জিত ঠাই” ইত্যাদি লিখা ফলক ওলোমাই দিয়া দেখা গ’ল। ফলত সেই বিখ্যাত আড্ডাবাজসকলে ‘দোকান ত্যাগ আৰু কটুবাক্য কথন’ কার্যসূচী হাতত লয় যদিও একো সুফল নাপায়।\nআঁতৰৰ পৰা কোনোবা এজনে চিঞৰি কৈ গৈছিল, “য়ে’ আজাদী জ্যুথি হ্যে!”\n“গাঁওবুঢ়া খুড়াৰ এজনীয়ে ছোৱালী। তাইৰ বিয়াতে যদি ৰাইজে ফূর্তি অকণ নকৰে, কেতিয়া কৰিব!”-বিয়ালৈ তিনিদিন থাকোঁতে গাঁৱৰ ডেকা ল’ৰাখিনিক গোটাই কৰা অনানুষ্ঠানিক সভাখনতে এজনে কথাটো ক’লে। এনেই ডেকা মন, তাতে গাঁওবুঢ়াৰ ঘৰৰ কথা। না কোৱাৰ প্রশ্নই নাহে। মুঠতে সেইদিনা যে ডি.জে’. বক্স লগাই এপাক এপাক ভালকৈয়ে দিব, তাৰ বাবে সকলো সাজু হৈ ল’লে। দুজনমান ‘অভাৰ এক্সাইটেদ’ প্রাণীয়ে সেইদিনাৰ বাবে গান নির্বাচনতো লাগি গ’ল। “ঐ ইউ-টিউবত ‘মেৰিয়েজ স্পিচিয়েল চং’ বুলি চার্চ কৰ আহি যাব”, “অৰিজিত সিঙৰ গান নালাগে দেই, ইমান পেন-পেনীয়া সেইটোৰ গানবোৰ”, “মিকাৰ গান বিচাৰ, সেইবোৰহে নাচিবলৈ ভাল লাগিব। ফিলটো নাহেই নহ’লে”-এনেকুৱা কথাৰে কোঠাতো ভৰি পৰিল। প্রস্তাৱটো শুনি কইনাৰ মনটোৱেও কল্পনা সাগৰত উটি-ভাঁহি ফুৰিলে। “একদম চিনেমাত দেখুওৱা বিয়াবোৰৰ নিচিনা তাইৰ বিয়াতো নাচোন-বাগোন হ’ব! কিমান যে ভাল লাগিব!”\nগাঁওবুঢ়া দদাইৰ কাষৰ ঘৰৰ ছোৱালীজনীয়ে মেট্রিক দিব। বিয়াৰ পিছদিনাৰ পৰা পৰীক্ষা আৰম্ভ। মাক-বাপেক হালেই আনৰ ঘৰত হাজিৰা কৰি বৰ কষ্টৰে তাইক পঢ়ুৱাইছে। পৰীক্ষা ওচৰ চপাত তাই নিজেও যিমান পাৰে পঢ়াত মন দিছে। তাইৰ লগতে বিদ্যালয়খনেও তাইৰ পৰা ভাল ৰিজাল্ট এটাৰ আশা কৰি আছে। কথাটো গাঁওবুঢ়াৰ পত্নীয়ে ভালকৈয়ে জানে। গতিকে, ডি.জে’. বক্সৰ কথা শুনি ততা-তৈয়াকৈ পাকঘৰৰ পৰা ওলাই গৈ ৰাইজৰ আগত পৰীক্ষাৰ কথাটো ক’লে। লগে-লগে জীয়েকে মুখ ফুলাই গোবৰ পাচি হেন কৰি ভিতৰলৈ ফোঁ-ফোঁৱাই গুচি গ’ল। এজনে থিয় হৈ নিজৰ পক্ষত যুক্তি দিলে, “থৈ দিয়ক হে’ মেট্রিক পৰীক্ষা। এনেখন ফুলাব তাই! আৰু পৰীক্ষা বছৰে বছৰে আহিব। কম্পার্টমেণ্টেল পৰীক্ষা দিও বহুতে ভাল ৰিজাল্ট কৰিছে। বিয়াখন জীৱনত অকল এবাৰেইহে হ’ব! গতিকে আনৰ কথা ভাবি থাকিব নালাগে। নিজৰ বিয়াখনত আনন্দ কৰাৰ স্বাধীনতা সকলোৰে আছে।”\nগাঁওবুঢ়া কিছু অস্বস্তিত পৰিছিল যদিও নাছোড়বান্দা ডেকাচামৰ হেঁচা আৰু জীয়েকৰ ফুলা মুখৰ আগত মেট্রিক পৰীক্ষাই হাৰ মানিলে। কাষৰ ঘৰৰ মানুহখিনিৰ বাবে স্বাধীনতাৰ নতুন সংজ্ঞা এটাই বাট চাই আছিল…\nসাধাৰণতে ‘এঞ্জেল’, ‘প্রিয়া’ জাতীয় নামৰ একাউণ্টবোৰ এৰাই চলোঁ যদিও সেইদিনা কিনো মন গ’ল, এজনীক বন্ধুত্বৰ প্রস্তাৱটো দিলোঁ। ঘৰো একেটা মহকুমাতে। মোক আচৰিত কৰি প্রায় দহ মিনিটতে তাই প্রস্তাৱটো গ্রহণ কৰাত মোৰ মনত হাজাৰজনী জোনাকী পৰুৱাৰ নাচোন। লগে-লগে ভিতৰ বাকচলৈ গৈ “মোৰ বন্ধু হিচাপে লোৱাৰ বাবে ধন্যবাদ” বুলি লিখি দিলোঁ। আধা ঘণ্টা, এঘণ্টাকে সময়বোৰ গৈ থকাৰ পাছত প্রায় তিনি ঘণ্টাৰ মূৰত বার্তাটো তাই চালে যদিও কোনো প্রত্যুত্তৰ নাহিল। মই নিৰাশ নহৈ পুনৰ লিখি দিলোঁ, “হাই, কি ক্রিছা? তুমি ভুত ভুত ধুনীয়া! তোমাৰ হোৱাটচ্-এপ নাম্বাৰটো দিয়া না।” ভাবিলোঁ অসমীয়া পঢ়িব নাজানে কিজানি! নামেই ইংৰাজীত লিখি থৈছে যেতিয়া…! “Hey Babes, talk in English” বুলি লিখিলোঁ এইবাৰ। ওহোঁ, তেতিয়াও বার্তাটো চাই থৈ দিলে। মোৰ ধৈর্যৰ সীমা পাৰ হৈ গ’ল। আৰে, যি হ’লেও ফটা-লেবেল এটা অমুকাৰো আছে না! “তই নিজকে কি বুলি ভাব হা? মন কৰিলে তোৰ নিচিনা হাজাৰজনী মোৰ বাবে থিয় কৰাই দিব পাৰোঁ। নামটো এঞ্জেল ৰাখিলেই কোনো এঞ্জেল হৈ নাযায় বুজিছ। নিজকে আইনাত চা এবাৰ। তোৰ ফটো সৰু ল’ৰা-ছোৱালীয়ে দেখিলে দিনতে ভয় খাব। এনে এঞ্জেলজনী ওলাইছে!” মোক আচৰিত কৰি এইবাৰ তাই মেচেজ দিলে, “মই দেৱজ্যোতি শইকীয়াৰ ভনীয়েক। দাদাক কৈ আছোঁ ৰহ। চাই ল’ব তোক।” মোৰ পিলাই চমকি গ’ল। দেৱজ্যোতি শইকীয়া আমাৰ অঞ্চলৰ ‘দাদা’। সেইজনাক জোকাই লোৱা আৰু বলিয়া কুকুৰৰ নেগুৰত গচক দিয়া একে কথা। সেই দিন ধৰি তাইক ‘ব্লক’ত চাকৰি দি নিজেও মুখপুথিৰপৰা আঁতৰি আছোঁ।\nআম্বেদকাৰৰ আত্মাক লগ পালে সুধিম, “আমি কেনেকুৱা এখন স্বাধীন দেশত বাস কৰোঁ? যিখন সংবিধানত মুক্ত মনেৰে আনৰ লগত কথাও পাতিব নোৱাৰি তেনে এখন দেশত! আন নালাগে, ভিতৰ বাকচৰ বার্তাৰ বাবে প্রাণৰ সংশয় হোৱাটো কম লাজৰ কথা নে? মুঠতে “য়ে’ আজাদী জ্যুথি হ্যে!”\n« কাৰ্টুন – মুনমী বুঢ়াগোহাঁই\nস্বাধীনতাৰ গদ্য – নীলাক্ষি দেৱী ডেকা »\nভাল লাগিল পঢ়ি খনীন্দ্ৰ\nহা হা, মজ্জা\nভাল লাগিল খনিন্দ্ৰ!\nবৰ মজা ৷\nসচাই ভিতৰবক্স ৰ স্বাধীনতা নাপালে কিহৰ আজাদী। ভাল লাগিল।


পৰিস্থিতিৰ বিশ্লেষণ কি ? — বিকাশপেডিয়া\nমূল পৃষ্ঠা / সমাজ কল্যাণ / নীতি আৰু আঁচনিসমূহ / পৰিকল্পনাৰ নিৰ্দেশনা পুথি(আমাৰ গাঁও আমাৰ আঁচনি) / পৰিস্থিতিৰ বিশ্লেষণ কি ?\nপৰিস্থিতিৰ বিশ্লেষণ কি ?\nগাওঁৰ জনসাধাৰণ, তেওঁলোকৰ জীৱনত প্ৰভাৱকাৰী পৰিস্থিতিৰ সৈতে যথেষ্ট অভিজ্ঞতাসম্পন্ন।\nগাওঁৰ জনসাধাৰণ, তেওঁলোকৰ জীৱনত প্ৰভাৱকাৰী পৰিস্থিতিৰ সৈতে যথেষ্ট অভিজ্ঞতাসম্পন্ন। পৰিস্থিতি বিশ্লেষণ হৈছে এনে এক প্রক্রিয়া, যি প্রক্রিয়াৰ জৰিয়তে কার্যব্যৱস্থা গ্ৰহণৰ প্রয়োজন হোৱা ৰাইজৰ সমস্যা তথা চাহিদা আৰু উন্নয়নৰ ক্ষেত্ৰত থকা সুৰুঙাবিলাক চিনাক্ত কৰিব পৰা যায়। পৰিস্থিতিৰ এক বিশ্লেষণৰ বাবে প্রাথমিক আৰু গৌণ তথ্যসমূহ সংগ্ৰহ কৰা হয়, বিশ্লেষণ কৰা হয় আৰু ইবিলাক সম্পাদনা তথা প্রতিপাদন কৰা হয়। গাওঁ পঞ্চায়ত উন্নয়ন পৰিকল্পনাৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূর্ণ অংশবিলাকৰ এটা হৈছে কার্যব্যৱস্থা গ্ৰহণৰ প্রয়োজন হোৱা ক্ষেত্ৰসমূহৰ চিনাক্ত কৰা। সেইকাৰণে, পৰিস্থিতি বিশ্লেষণ কৰাটো গাওঁ পঞ্চায়ত উন্নয়ন পৰিকল্পনাৰ ক্ষেত্ৰত এক গুৰুত্বপূর্ণ উপাদান হৈ পৰে।\nপৰিস্থিতি বিশ্লেষণৰ কাম সম্পন্ন কৰোঁতে, নিম্নলিখিত বিষয়সমূহ মনত ৰাখিব লাগিব:\nগাওঁ পঞ্চায়তৰ সাম্প্রতিক অৱস্থা আৰু উন্নয়নৰ স্থিতি চিনাক্ত বা উপলব্ধি কৰিব লাগিব\nসাম্প্রতিক সেৱাসমূহ আৰু জীৱন ধাৰণৰ মানদণ্ডৰ বিষয়ে আৱশ্যকীয় তথ্যসমূহ সংগ্ৰহ কৰিব লাগিব\nচতুর্দশ বিত্তীয় আয়োগৰ অনুদানৰ অধীনত গাওঁ পঞ্চায়ত উন্নয়ন পৰিকল্পনাৰ বাবে অনুমোদিত কাৰ্যাৱলী\nমলশোধন ব্যৱস্থাপনাকে ধৰি অনাময় ব্যৱস্থা\nনলাৰে প্ৰৱাহিত বর্জিত পদার্থ আৰু গোটা আৱৰ্জনাৰ ব্যৱস্থাপনা\nহঠাতে জমা হোৱা পানী উলিয়াই দিয়াৰ বাবে নর্দমাৰ ব্যৱস্থা\nৰাজহুৱা সম্পত্তিৰ ৰক্ষণাবেক্ষণ\nৰাস্তা, পদপথ তথা ৰাস্তাৰ দাঁতিৰ বৈদ্যুতিক বাতিৰ ৰক্ষণাবেক্ষণ\nশিশু আৰু মহিলাসকলৰ উন্নয়নৰ সৈতে জড়িত বিষয়\nশ্মশান আৰু কবৰস্থান\n১৯৯৪ চনৰ অসম পঞ্চায়ত আইন অনুসাৰে অন্যান্য বুনিয়াদী সা-সুবিধাসমূহ, যেনে—\nউদ্যান আৰু খেলপথাৰ\n2. বজাৰৰ চালিঘৰ\n3. জলসিঞ্চনৰ নলা\n4. জলাধাৰৰ কাম\n5. অন্যান্য পঞ্চায়তক আয় উপার্জনকাৰী কার্যকলাপ, যেনে- কৃষি, মীন, পশুপালন আৰু পশু চিকিৎসা ইত্যাদি\n| ইয়াৰ বাহিৰেও, পঞ্চায়তৰ নিজস্বউৎসৰ ৰাজহৰ পৰা কৰিব পৰা কামো গাওঁ পঞ্চায়তে কৰিব পাৰে। তদুপৰি, গাওঁ পঞ্চায়তে ব্যয়হীন অথবা কম ব্যয়সাপেক্ষ কামকাজ সম্পন্ন কৰাৰ ক্ষেত্ৰত বিশেষ গুৰুত্ব আৰোপ কৰিব লাগে।\n৪.৫ গৌন তথ্যসমূহ কি ?\nগৌণ তথ্য হৈছে এনে কিছুমান তথ্য, যিবিলাক তথ্য ইতিমধ্যে কোনাে প্রতিবেদন অথবা প্রকাশিত তথ্য নাইবা কোনো পঞ্জীত ততালিকে যোগান ধৰিব পৰাকৈ প্রস্তুত কৰা থাকে। গৌণ তথ্যৰ আধাৰ হ’বঃ\n• প্রয়োজনীয় তথ্যৰাজিৰ ক্ষেত্ৰসমূহৰ তালিকা প্রস্তুত কৰা (ৰাজ্যৰ দ্বাৰা চিনাক্তকৃত গাওঁ পঞ্চােয়ত উন্নয়ন পৰিকল্পনাৰ বাবে গুৰুত্ব আৰােপিত ক্ষেত্ৰসমূহৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি), উদাহৰণস্বৰূপে, স্বাস্থ্য, শিক্ষা, খোৱাপানী আৰু পঞ্চােয়ত কমিটিৰ দ্বাৰা চিনাক্তকৃত অন্যান্য সুনির্দিষ্ট স্থানীয় সমস্যাবিলাক\n• ৰাজ্য অথবা জিলা পর্যায়ৰ কর্তৃপক্ষসমূহৰ দ্বাৰা পঞ্চােয়তক উপলব্ধ কৰা তথ্যসমূহ, যেনে- পিয়ল আৰু জনসংখ্যাৰ বিশদ বিৱৰণ, ব্যক্তিগত সম্পত্তিৰ বিৱৰণ তথা আৰামদায়ক সা-সুবিধা ইত্যাদিৰ বিশদ বিৱৰণৰ বাবে সম্পন্ন কৰা আর্থ-সামাজিক জাতি পিয়ল\n• গাওঁ পঞ্চায়তত উপলব্ধ লিখিত দলিল বা ৰেকৰ্ডত পোৱা তথ্য- এই তথ্যসমূহ শেহতীয়াকৈ উন্নীত কৰা হ’ব লাগিব -\n১) প্রাথমিক স্বাস্থ্যকেন্দ্র/ উপকেন্দ্র পর্যায়ৰ তথ্যৰাজি\n২) ৰাজহুৱা বিতৰণ ব্যৱস্থাৰ তথ্যৰাজি\n৩) অঙ্গনৱাড়ী কেন্দ্ৰৰ তথ্যৰাজি\n৪) প্রাথমিক বিদ্যালয়ৰ তথ্যৰাজি\n৫) আত্মসহায়ক গোট/আত্মসহায়ক গোটৰ ফেডাৰেচন ইত্যাদিৰ তথ্যৰাজি\n৬) স্বচ্ছ ভাৰত মিছনৰ জৰীপৰ তথ্যৰাজি\n• তথ্যৰাজি কিমান পুৰণি (তথ্যৰাজি শেহতীয়াভাৱে কেতিয়ালৈ উন্নীত কৰা হৈছে)\nচতুৰ্দশ বিত্তীয় আয়োগৰ দ্বাৰা চিনাক্তকৃত ক্ষেত্ৰসমূহৰ উপৰিও, ৰাজ্য চৰকাৰৰ দ্বাৰা গাওঁ পঞ্চায়ত উন্নয়ন পৰিকল্পনাৰ নির্দেশাৱলীখনত চিনাক্তকৃত ক্ষেত্ৰসমূহ আৰু লগতে গাওঁ পঞ্চায়তৰ দ্বাৰা চিনাক্তকৃত অন্য কোনো খণ্ড অথবা ক্ষেত্রসমূহতো পৰিস্থিতি বিশ্লেষণৰ বাবে হাতত ল’ব পৰা যায়।\n• আন্তঃগাঁথনি আৰু অসামৰিক সা-সুবিধা\nকৃষি আৰু আনুষঙ্গিক খণ্ড (মীন/ পশুপালন/ উদ্যান শস্য)\nৰাজহুৱা বিতৰন ব্যবস্থা\nগুৰুত্ব আৰোপিত দলৰ সৈতে দলগত আলোচনাৰ বাবে সামৰি ল’বলগীয়া শ্রেণীসমূহ\nঅসুৰক্ষিত দলসমূহ , বয়স্ক, শাৰীৰিকভাৱে অক্ষম ব্যক্তি, নিঠৰুৱাসকল\nঅনুসূচিত জাতি/জনজাতি/অন্যান্য পিছপৰা শ্ৰেনী।\n8. প্ৰস্ততিমুকল কার্যকলাপ\n১) সহযোগিতা আৰু অংশগ্রহণ কামনা কৰি, গাওঁ পঞ্চােয়ত এলেকাৰ ভিতৰত থকা সকলো অনুষ্ঠানলৈ আৱশ্যকীয় তথ্য আৰু তাৰিখ সম্বলিত আনুষ্ঠানিক পত্র প্রেৰণ।\n২) কৰ্মবাহিনী প্ৰচাৰ সমিতী কাৰ্য্যকৰী দল আদিত নতুনকৈ অন্তভুৰ্ক্ত কৰা ব্যক্তিসকলৰ কাৰনে দিকদৰ্শী প্ৰশিক্ষন আয়োজন কৰা।\n৩)আত্মসহায়ক গোটৰ নেতা আৰু জলচ্ছেদ, পানী আৰু অনাময়, স্বাস্থ্য, শিক্ষা/ পিতৃ-মাতৃ আৰু শিক্ষকৰ সন্থা, মাতৃ কমিটিৰ নেতা বা নেত্ৰীসকলক দিকদৰ্শী প্রশিক্ষণ প্রদান কৰা।\n8) পৰিস্থিতি অধ্যয়নৰ বাবে বিভিন্ন ক্ষেত্র বা খণ্ড আৰু আৱশ্যকীয় প্র-পত্ৰ চূড়ান্ত কৰিবৰ বাবে, কার্যকৰী দলৰ সদস্যসকলৰ সৈতে পঞ্চায়তৰ কমিটিৰ বৈঠক অনুষ্ঠিত কৰা।\n৫) উন্নয়ন খণ্ড/ জিলা পর্যায়ত কাম কৰি থকা বিভাগসমূহৰ পৰা তথ্য আহৰণ কৰা। গাওঁ পঞ্চােয়ত উন্নয়ন পৰিকল্পনাৰ নির্দেশাৱলী অনুসাৰে এই বিভাগসমূহে গাওঁ পঞ্চায়তৰ সৈতে এই তথ্যসমূহৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিব লাগিব।\n৬)ৰাজ্য/ জিলাৰ পৰা লাভ কৰা তথ্যৰাজি সংগ্ৰহৰ আদৰ্শ প্র-পত্ৰসমূহ, গাওঁ পঞ্চায়তৰ প্রয়োজনীয়তাৰ সৈতে খাপ খোৱাকৈ প্রস্তুত কৰি উলিওৱা\n৭). যিবিলাক ক্ষেত্ৰত আদর্শ চানেকি উপলব্ধ নহয়, তেনেবিলাক ক্ষেত্ৰত তথ্য সংগ্ৰহৰ উপযোগী প্ৰ-পত্ৰৰ আহি প্ৰস্তুত কৰি উলিওৱা\n৮)তথ্য সংগ্ৰহৰ বাবে দায়িত্ব অপণ কৰ\n৯) তথ্য সংগ্ৰহৰ বাবে তাৰিখ, সময় আৰু স্থান নিদ্ধাৰণ কৰা\n১০। পৰিস্থিতি অধ্যয়নৰ বাবে ৰাজহুৱা জাননী আৰু লগতে গুৰুত্ব আৰােপিত দলৰ সৈতে দলগত আলোচনা কৰাৰ বাবে সুনির্দিষ্ট জাননী জাৰি কৰা\n১১। তথ্য সংগ্ৰহৰ বাবে পৰিৱেশ সৃষ্টি কৰা\nঅনুষ্ঠানসমূহক অৱগতকৰন আৰু আনুষ্ঠানিক পত্ৰপ্ৰেৰন\nপঞ্চায়তৰ সভাপতি আৰু পঞ্চায়তৰ সচিব।\nআলোচনা বিলোচনা আৰু দীকদৰ্শন প্ৰশিক্ষন তথা পপত্ৰ আহিলা পাতি আৰু প্ৰ্শ্নৱালী\nকাৰ্যকৰী দলৰ আহ্বায়ক,কাৰ্যকাৰী দলৰ সভাপতি\nসজাগতা সৃষ্টি আৰু ৰাইজক সংগঠিত কৰা\nগাওঁসভাত উপস্থিত থকাৰ বাবে গাওঁ পঞ্চায়তৰ সভাপতিয়ে গাওঁসভাৰ সদস্যলৈ লিখা চিঠিৰ আৰ্হি-\nআন্তৰিক সদিচ্ছা গ্রহণ কৰিব। আপোনাক জনাবলৈ পাই সুখী হৈছে যে, চতুৰ্দশ বিত্তীয় আয়োগে পৰামৰ্শক্রমে প্ৰতিখন গাওঁ পঞ্চায়তে “আমাৰ গাওঁ আমাৰ আঁচনি” নামেৰে এখন গাওঁ পঞ্চােয়ত উন্নয়ন পৰিকল্পনা প্রস্তুত কৰাৰ প্রয়োজন হৈ পৰিছে। সেই কাৰণে আমাৰ গাওঁ পঞ্চায়তেও বিভিন্ন তথ্যৰাজি আৰু লগতে অংশগ্রহণমূলক গ্রাম্য সূচিতকৰণ প্রণালীৰে লাভ কৰা তথ্যসমূহ ব্যৱহাৰ কৰি এখন পঞ্চােয়ত উন্নয়ন পৰিকল্পনা প্রস্তুত কৰাৰ বাবে যাৱতীয় ব্যৱস্থা গ্রহণ কৰিছে। এই উদ্দেশ্যে কিছুমান অতি লাগতিয়াল তথ্য সংগ্ৰহ কৰাৰ বাবে গাওঁ পঞ্চােয়তৰ পৰা প্ৰেৰণ কৰা আমাৰ দলে আপােনাৰ কাৰ্যালয়লৈ/ পৰিয়াললৈ/ অনুষ্ঠানলৈ যাব। আশাকৰোঁ, আপুনি উক্ত দলক আৱশ্যকীয় তথ্যসমূহৰ যোগান ধৰি, গাওঁ পঞ্চােয়ত উন্নয়ন পৰিকল্পনাখন প্রস্তুত কৰাৰ ক্ষেত্ৰত সহায়তা আগবঢ়াব। আমি অতি আগ্ৰহেৰে গাওঁ পঞ্চােয়ত উন্নয়ন পৰিকল্পনাখন প্রস্তুত কৰাৰ বাবে গাওঁসভাত আপোনাৰ উৎসাহজনক অংশগ্রহণ তথা সহযোগিতাৰ বাবে বাট চাই ৰলোঁ।\nআন্তৰিক সদিচ্ছা গ্রহণ কৰিব। আপােনাক জনাবলৈ পাই সুখী হৈছে যে, চতুৰ্দশ বিত্তীয় আয়ােগৰ পৰামৰ্শক্রমে প্ৰতিখন গাওঁ । I পঞ্চায়তে “আমাৰ গাওঁ আমাৰ আঁচনি” নামেৰে এখন গাওঁ পঞ্চােয়ত উন্নয়ন পৰিকল্পনা প্রস্তুত কৰাৰ প্রয়োজন হৈ পৰিছে। সেই কাৰণে II । আমাৰ গাওঁ পঞ্চায়তেও বিভিন্ন তথ্যৰাজি আৰু লগতে অংশগ্রহণমূলক গ্রাম্য সূচিতকৰণ প্রণালীৰে লাভ কৰা তথ্যসমূহ ব্যৱহাৰ কৰি এখন । পঞ্চােয়ত উন্নয়ন পৰিকল্পনা প্রস্তুত কৰাৰ বাবে যাৱতীয় ব্যৱস্থা গ্রহণ কৰিছে। এই উদ্দেশ্যে কিছুমান অতি লাগতিয়াল তথ্য সংগ্ৰহ কৰাৰ । বাবে গাওঁ পঞ্চােয়তৰ পৰা প্ৰেৰণ কৰা আমাৰ দলে আপােনাৰ কাৰ্যালয়লৈ/ পৰিয়াললৈ/ অনুষ্ঠানলৈ যাব। আশাকৰোঁ, আপুনি উক্ত দলক ।\nআৱশ্যকীয় তথ্যসমূহৰ যোগান ধৰি, গাওঁ পঞ্চােয়ত উন্নয়ন পৰিকল্পনাখন প্রস্তুত কৰাৰ ক্ষেত্ৰত সহায়তা আগবঢ়াব। আমি অতি আগ্ৰহেৰে গাওঁ পঞ্চােয়ত উন্নয়ন পৰিকল্পনাখন প্রস্তুত কৰাৰ বাবে গাওঁসভাত আপোনাৰ উৎসাহজনক অংশগ্রহণ তথা সহযোগিতাৰ বাবে বাট চাই ৰলোঁ।\nপৰিস্থিতি বিশ্লেষণৰ বাবে আমন্ত্রণ জনাই অনুষ্ঠানবিলাকৰ ব্যক্তিসকললৈ লিখা চিঠিৰ আৰ্হি______________________________\nআন্তৰিক সদিচ্ছা গ্রহণ কৰিব। আপােনাক জনাবলৈ পাই সুখী হৈছে যে, চতুর্দশ বিত্তীয় আয়ােগৰ পৰামৰ্শক্রমে প্ৰতিখন ৷ গাওঁ পঞ্চায়তে “আমাৰ গাওঁ আমাৰ আঁচনি” নামেৰে এখন গাওঁ পঞ্চােয়ত উন্নয়ন পৰিকল্পনা প্রস্তুত কৰাৰ প্রয়ােজন হৈ পৰিছে। সেই । কাৰণে আমাৰ গাওঁ পঞ্চায়তেও বিভিন্ন তথ্যৰাজি আৰু লগতে অংশগ্রহণমূলক গ্রাম্য সূচিতকৰণ প্রণালীৰে লাভ কৰা তথ্যসমূহ ব্যৱহাৰ কৰি এখন গাওঁ পঞ্চােয়ত উন্নয়ন পৰিকল্পনা প্রস্তুত কৰাৰ বাবে যাৱতীয় ব্যৱস্থা গ্রহণ কৰিছে। এই উদ্দেশ্যে কিছুমান অতি লাগতিয়াল তথ্য সংগ্ৰহ কৰাৰ লগতে সংগৃহীত উক্ত তথ্যসমূহৰ আধাৰত পৰিস্থিতি বিশ্লেষণ কৰাৰাে প্রয়ােজন হৈ পৰিছে। আশাকৰোঁ, আপুনি ৷ গাওঁ পঞ্চােয়তক আৱশ্যকীয় তথ্যসমূহৰ যোগান ধৰি, গাওঁ পঞ্চােয়ত উন্নয়ন পৰিকল্পনাখন প্রস্তুত কৰাৰ ক্ষেত্ৰত সহায়তা আগবঢ়াব। । আমি তুতি আগ্ৰহেৰে গাওঁ পঞ্চােয়ত উন্নয়ন পৰিকল্পনাখন প্রস্তুত কৰাৰ বাবে গাওঁসভাত আপােনাৰ উৎসাহজনক অংশগ্রহণ তথা সহযোগিতাৰ বাবে বাট চাই ৰ’লোঁ।\nগৌণ তথ্যসমূহ সংগ্ৰহৰ প্ৰক্ৰিয়া\nগৌণ তথ্যৰাজি হৈছে সেইবিলাক তথ্য, যিবিলাক তথ্য ইতিমধ্যে সংগ্ৰহ কৰা হৈছে আৰু তাক পূৰ্বতে কোনো উদ্দেশ্যত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। গতিকে, গাওঁ পঞ্চায়ত উন্নয়ন পৰিকল্পনা প্ৰস্তুত কৰাৰ উদ্দেশ্যৰ বাবে সেই একেখিনি তথ্য ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ হ’লে, তথ্য সংগ্ৰহ আৰু তাৰ সংকলনত সমুচিত মনোযোগ দিব লাগিব। যিহেতু এনে ধৰণৰ গৌণ তথ্যৰাজি পৰিস্থিতিৰ বিশ্লেষণৰ নিৰ্দিষ্ট উদ্দেশ্য প্ৰয়োজন পূৰণ কৰিব পৰাকৈ সকলো সময়তে উপযোগী নহয়, সেইকাৰণে সংশ্লিষ্ট কাৰ্যালয় এটাৰ বাবে গৌণ তথ্যৰাজি সংগ্ৰহ কৰাৰ বাবে পৃথক প্ৰ-পত্ৰ প্ৰস্তুত কৰাৰ প্ৰয়োজন আছে। (বিভিন্ন অনুষ্ঠানৰ বাবে বিভিন্ন প্ৰ-পত্ৰ যুগুত কৰিব লাগে)।\nগৌণ তথ্য সংগ্ৰহৰ প্ৰক্ৰিয়াটোত, নিম্নলিখিত কথাবিলাকৰ বিষয়ত যত্ন ল’ব লাগিব:\nক)সাক্ষাৎ কৰিবলগীয়া অনুষ্ঠান/সংগঠনসমূহৰ তালিকা\nগ)তথ্যসমূহ সংগ্ৰহ কৰাৰ সময়ত কৰা আচৰণ\nঅনুৰোধক্ৰমে তথ্য লাভ কৰিব লাগিব, দাবী কৰি নহয়\nতথ্য লিপিবদ্ধ থকা পঞ্জী বা নথিটো কোনো অনুষ্ঠানৰ সম্পত্তি, গতিকে সিবিলাকৰ ব্যৱহাৰ কৰোঁতে যত্ন ল’ব লাগে\nঘ)তথ্যৰ প্ৰাসঙ্গিকতা আৰু তাৰ পটভূমি উপলব্ধ কৰিহে তথ্যসমূহ সংগ্ৰহ কৰিব লাগে(তথ্যসমূহ উন্নীত কৰা তাৰিখ ইত্যাদি)। ইয়াৰ পিছত, জিম্মাদাৰজনৰ সৈতে আলোচনা কৰিব আৰু তেওঁ আগবঢ়োৱা ব্যাখ্যা অনুসৰণ কৰিব লাগে।\nগাওঁ পঞ্চায়তৰ পৰা গৌণ তথ্যৰাজি সংগ্ৰহ কৰাৰ প্ৰ-পত্ৰ\nগাওঁ পঞ্চায়তৰ নাম :\n১. গাওঁ পঞ্চায়তৰ জীৱন বৃত্তান্ত\nমুঠ পৰিয়ালৰ সংখ্যা\nঅনুসূচীত জাতিৰ পৰিয়াল\nঅনুসূচীত জনজাতিৰ পৰিয়াল\nদৰিদ্ৰ সীমাৰেখাৰ তলৰ পৰিয়াল\nক)অনুসূচীত জাতিৰ পৰিয়াল\nখ)অনুসূচীত জনজাতিৰ পৰিয়াল\nগ)অন্যান্য পিছপৰা শ্ৰেণীৰ পৰিয়াল\nপৰিস্থিতি বিশ্লেষণৰ বাবে আমন্ত্রণ জনাই অনুষ্ঠানবিলাকৰ ব্যক্তিসকললৈ লিখা চিঠিৰ আৰ্হি-\nআন্তৰিক সদিচ্ছা গ্রহণ কৰিব। আপোনাক জনাবলৈ পাই সুখী হৈছে যে, চতুর্দশ বিত্তীয় আয়োগৰ পৰামৰ্শক্রমে প্ৰতিখন গাওঁ পঞ্চায়তে “আমাৰ গাওঁ আমাৰ আঁচনি” নামেৰে এখন গাওঁ পঞ্চায়ত উন্নয়ন পৰিকল্পনা প্রস্তুত কৰাৰ প্রয়োজন হৈ পৰিছে। সেই । কাৰণে আমাৰ গাওঁ পঞ্চায়তেও বিভিন্ন তথ্যৰাজি আৰু লগতে অংশগ্রহণমূলক গ্রাম্য সূচিতকৰণ প্রণালীৰে লাভ কৰা তথ্যসমূহ ব্যৱহাৰ কৰি এখন গাওঁ পঞ্চায়ত উন্নয়ন পৰিকল্পনা প্রস্তুত কৰাৰ বাবে যাৱতীয় ব্যৱস্থা গ্রহণ কৰিছে। এই উদ্দেশ্যে কিছুমান অতি লাগতিয়াল তথ্য সংগ্ৰহ কৰাৰ লগতে সংগৃহীত উক্ত তথ্যসমূহৰ আধাৰত পৰিস্থিতি বিশ্লেষণ কৰাৰো প্রয়োজন হৈ পৰিছে। আশাকৰোঁ, আপুনি গাওঁ পঞ্চায়তক আৱশ্যকীয় তথ্যসমূহৰ যোগান ধৰি, গাওঁ পঞ্চায়ত উন্নয়ন পৰিকল্পনাখন প্রস্তুত কৰাৰ ক্ষেত্ৰত সহায়তা আগবঢ়াব। । আমি অতি আগ্ৰহেৰে গাওঁ পঞ্চায়ত উন্নয়ন পৰিকল্পনাখন প্রস্তুত কৰাৰ বাবে গাওঁসভাত আপোনাৰ উৎসাহজনক অংশগ্রহণ তথা সহযোগিতাৰ বাবে বাট চাই ৰ’লোঁ।\n১. তথ্য সংগ্ৰহ\nক)গৌন তথ্য সংগ্ৰহ\n২০১১ চনৰ লোকপিয়ল আৰু ২০১১ চনৰ আর্থ-সামাজিক জাতি পিয়ল।\nNFHS, জিলা পর্যায়ৰ পৰিয়ালৰ জৰীপ, DISEৰ জৰীপ ।\nসমজাতীয় বিভাগসমূহৰ তথ্যৰাজি\nস্বতন্ত্র অধ্যায়ন/ প্রতিবেদনৰ পৰা লাভ কৰা তথ্যৰাজি\nগাওঁ পঞ্চােয়ত পর্যােয়ত উপলব্ধ তথ্যৰাজি\nগাওঁ পঞ্চােয়ত/ গাওঁ পঞ্চায়তৰ থুপ হিচাপত তথ্যসমূহৰ বিভাজন\nউৎস-ৰাষ্ট্ৰীয় গ্ৰাম্য উন্নয়ন পৰিষদ\nখ) প্রাথমিক তথ্য সংগ্ৰহ\nঅংশগ্ৰহনমুলক গ্ৰাম্য সুচিতকৰন।\n- সামাজিক মানচিত্ৰ আৰু সম্পদৰাজিৰ\n-গলিয়ে গলিয়ে পদযাত্রা।\nগুৰুত্ব আৰোপিত দলৰ সৈতে দলগত আলোচনা।\nপৰিয়ালৰ জৰীপ ।\nগ)তথ্যসমূহৰ সংকলন আৰু প্রক্রিয়াকৰণ।\nঘ) তথ্যসমূহৰ বিশ্লেষণ।\nখাদ্য সুৰক্ষা আঁচনি\nসাময়িক আবাসিক গৃহ\nপৰিয়াল পৰামৰ্শ কেন্দ্ৰ\nসংহত মহিলা সৱলীকৰণ যোজনা\nকেন্দ্ৰীয় সমাজ কল্যাণ পৰিষদ\nগ্ৰাহক সুৰক্ষা আইন\nবেটি বচাওঁ, বেটি পঢ়াওঁ\nৰাষ্ট্ৰীয় আৰু শিশু অধিকাৰ সুৰক্ষা আয়োগ\nশিশু আইন হাতপুথি\nৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিকপঞ্জী (এনআৰচি)\nৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিকপঞ্জী অদ্যাৱধিকৰণ\nনিবনুৱা সমস্যা সমাধানৰ বাবে চৰকাৰী প্ৰচেষ্টা/আঁচনি\nকেইখনমান জনকল্যাণমূলক আঁচনি\nৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিকপঞ্জী (এনআৰচি) ৰ বিষয়ে অধিক জানক\nঅসম পঞ্চায়ত আইন\nপেন্সন আৰু ৰাজহুৱা অভিযোগ বিভাগৰ পেন্সনাৰসকলৰ বাবে লোৱা উল্লেখনীয় পদক্ষেপ\nপ্ৰধানমন্ত্ৰী মুদ্ৰা যোজনা\nপ্ৰধানমন্ত্ৰী উজ্জ্বল আচঁনি\nবেটি বচাওঁ বেটি পঢ়াঁও অভিযান\nঅসম ৰাজ্যিক গ্ৰামীন জীৱিকা অভিযান\nপ্ৰধানমন্ত্ৰী জন-ধন-যোজনা আচঁনি\nদীন দয়াল উপাধ্যায় গ্ৰামীণ কুশল যোজনা\nআম আদমী বীমা যোজনা\nপ্ৰধানমন্ত্ৰী কৌশল বিকাশ যোজনা\nষ্টেণ্ড আপ ইণ্ডিয়া আঁচনি\nপ্ৰধানমন্ত্ৰী আৱাস বিকাশ যোজনা\nপ্ৰধানমন্ত্ৰী সুৰক্ষা বীমা যোজনা\nৰাষ্ট্ৰীয় দক্ষতা বিকাশ অভিযানঃ (নেচনেল স্কীল্ ডেপেল্‌পমেণ্ট মিচন)\nনেচনেল ৰুৰবান মিচন (এন আৰ ইউ এম)\nষ্টাৰ্ট আপ্ ইণ্ডিয়া\nঅটল পেঞ্চন যোজনা (এঃ পিঃ ৱাই)\nদীনদয়াল অন্টোদয়া যোজনা(NULM)\nএপেক্স বেঙ্কৰ ক্ষুদ্ৰ জমা আঁচনি:\nস্বনিয়োজনৰ ক্ষেত্ৰত ৰাজ্যিক গ্ৰামোন্নয়ন প্ৰতিষ্ঠানৰ ভূমিকাঃ\nনীৰ নিৰ্মল পৰিযোজনা\nঅসম দোকান আৰু প্ৰতিষ্ঠান আইন,১৯৭১\nপ্ৰধান মন্ত্ৰীৰ সুৰক্ষিত মাতৃত্ব অভিযান :\nপৰিকল্পনাৰ নিৰ্দেশনা পুথি(আমাৰ গাঁও আমাৰ আঁচনি)\nপৰিকল্পনাৰ নিৰ্দেশনা পুথি,এই নির্দেশনা পুথিখন কেনেদৰে ব্যৱহাৰ কৰিব ?\nপৰিস্থিতি বিশ্লেষণৰ কাম কেনেকৈ আৰম্ভ কৰিব ?\nঅৱলোকন আৰু অগ্ৰাধিকাৰ নিৰূপণঃ\nপঞ্চায়ত কমিটিৰ বৈঠক\nঅসমত গাওঁ পঞ্চায়ত উন্নয়ন পৰিকল্পনাৰ নিৰীক্ষণ, মূল্যায়ণ, শিকন আৰু প্রতিপাদন\nগৌণ তথ্যসমূহ নিশ্চিতকৰণ\nপ্ৰধান মন্ত্ৰী উজ্জ্বলা যোজনা\nআমাৰ গাঁও আমাৰ আঁচনি:\nঅসম আলহী গ্ৰাম্য গৃহনিবাস আচঁনি ২০১৭-১৮\nআৰ্থিকভাৱে দুৰ্বল পৰিয়ালৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰ বাবে ৬ হাজাৰ টকাৰ সাহায্য:\nপ্ৰধান মন্ত্ৰীৰ সুৰক্ষা বীমা যোজনা আৰু জীৱনজ্যোতি বীমা যোজনা:\nৰাষ্ট্ৰীয় সামাজিক সাহায্য কাৰ্যসূচী:\nমুখ্যমন্ত্ৰী সমগ্ৰ গ্ৰাম্য উন্নয়ন যোজনা\nমুখ্য মন্ত্ৰীৰ জীৱনজ্যোতি স্ব-নিয়োজন যোজনা\nসমাজকল্যান মুলক বিভিন্ন আচনিসমুহ-\nবিনামুলীয়া নামভৰ্তি:অসম চৰকাৰৰ কল্যাণকামী আঁচনি\nবিশেষভাৱে সক্ষম লোকৰ কল্যাণৰ উদ্দেশ্যে “সঁহাৰি’ আঁচনি\nগৃহ আৰু অন্যান্য নিৰ্মাণ শ্ৰমিক আইন\nঅক্ষমতাত ভোগা ব্যক্তিৰ অধিকাৰ আইন ২০১৬\nসমাজ কল্যাণ:মানৱীয়তাৰে সিক্ত কেতবোৰ অভিলাষী আঁচনি\nপ্ৰধান মন্ত্ৰী আৱাস যোজনা চহৰাঞ্চল:\nকেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ কল্যাণকামী আঁচনি:\n‘পূণ্যধাম যাত্ৰা’ ২০১৭-১৮\nমহাত্মা গান্ধী বুনকৰ বীমা যোজনা:\nপ্ৰধানমন্ত্ৰী ফচল বীমা যোজনা:\nসুকন্যা সমৃদ্ধি যোজনা\nৰাজ্যখনৰ যুৱ উদ্যোগীৰ বাবে সাৰথি আঁচনি\nচৰকাৰৰ কিছুসংখ্যক জনকল্যাণমূলক আঁচনিৰ সংক্ষিপ্ত তালিকা:\nপ্ৰধান মন্ত্ৰী আৱাস যোজনা(গ্ৰামীণ)(PMAY-G)\nশিক্ষিত নিবনুৱাৰ বাবে মুখ্য মন্ত্ৰীৰ জীৱনজ্যোতি স্ব-নিয়োজন যোজনা:\nমহত্মা গান্ধী ৰাষ্ট্ৰীয় গ্ৰাম্য নিয়োগ নিশ্চিত আঁচনি(MGNREGS):\nপণ্ডিত দীনদয়াল উপাধ্যায় গ্ৰামজ্যোতি যোজনা:\nৰাজ্যিক কৰ্মচাৰীৰ সন্তানৰ উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে বিদ্যালক্ষ্মী আঁচনি\nশ্যামা প্ৰসাদ মুখাৰ্জী ৰুৰবান অভিযান\nৰাজ্যত কাৰ্যকৰী হ’ব অনুকম্পামুলক পৰিয়াল পেঞ্চন আঁচনি\nচাহ জনজাতিৰ কল্যাণ চৰকাৰৰ অন্যতম অগ্ৰাধিকাৰ\nবিশ্ব বধিৰ দিৱস:\nপ্ৰধান মন্ত্ৰী জন-ধন যোজনা:\n৬ কোটি গ্ৰামীণ পৰিয়ালক সামৰি প্ৰধান মন্ত্ৰীৰ ডিজিটেল সাক্ষৰতা অভিযান:\nপ্ৰধান মন্ত্ৰীৰ সুৰক্ষিত মাতৃত্ব অভিযান:\nপ্ৰধান মন্ত্ৰী জন ঔষধি কেন্দ্ৰ:\nৰাষ্ট্ৰীয় গ্ৰাম স্বৰাজ অভিযান:\nবিশ্ব দৃষ্টি দিৱস\nৰাজ্যৰ ১৬ জিলাত মুখ্য মন্ত্ৰীৰ বিনামুলীয়া পৰীক্ষাগাৰ সেৱা মুকলি\nপ্ৰধান মন্ত্ৰী জীৱন জ্যোতি বীমা যোজনা\nমুকলি কৰা হ’ল ‘মিছন ইন্দ্ৰধনুষ’\nদশম আৰু দ্বাদশ শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বাবে ছাত্ৰবৃত্তি আঁচনি\nৰাজ্য চৰকাৰৰ বিনামুলীয়া নামভৰ্তি আঁচনি\nহৃৎ পিণ্ডৰ জন্মগত ৰোগৰ চিকিৎসা আঁচনি\nউদ্যোগ বিভাগৰ বিপণী আঁচনি\nঅসম ৰাজ্যিক গ্ৰামীণ জীৱিকা অভিযান:\nৰাষ্ট্ৰীয় সামাজিক সাহায্য আঁচনি:\nপ্ৰধান মন্ত্ৰী গ্ৰাম চড়ক যোজনা:\nকেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ কেইখনমান আঁচনি\nঅসম আৰোগ্য নিধি আঁচনি\nমুখ্যমন্ত্ৰীৰ জ্ঞানজ্যোতি আঁচনি\nদীনদয়াল উপাধ্যায় গ্ৰামজ্যোতি যোজনা\nমহাত্মা গান্ধী বুনকৰ বীমা যোজনা\nযোগান বিভাগৰ ‘আমাৰ দোকান’ আঁচনি:\nএম জি এনৰেগা আঁচনি:\nহস্ততাঁত আৰু বস্ত্ৰ্শিল্প:\nদীনদয়াল দিব্যাংগ সাহায্য আঁচনি\nৰাজ্য চৰকাৰৰ বিশেষ আঁচনি :\nই-ৱে বিল ১ ফেব্ৰুৱাৰী, ২০১৮-ৰ কাৰ্যকৰী হ’ব\nপ্ৰধান মন্ত্ৰীৰ নিয়োগ আঁচনি :\nবেটী বাচাও বেটী পঢ়াও যোজনা :\nপ্ৰধান মন্ত্ৰীৰ ষ্টেণ্ড আপ ইণ্ডিয়া ঋণ আঁচনি :\nকনকলতা মহিলা সবলীকৰণ যোজনা :\nএডভানটেজ অসম -\nদীনদয়াল দিৰ্ব্যাংগ পুনৰ্বাস যোজনা(ডিডিআৰএছ)ত সংশোধন :\nঅসম চৰকাৰৰ পঞ্চায়ত আৰু গ্ৰামোন্নয়ন আঁচনি :\nৰাজ সাহায্যযুক্ত ট্ৰেক্টৰ যোগান আঁচনি :\nস্বয়ম যোজনা :\nৱান ষ্ট’প চেষ্টাৰ :\nবিশ্ব আৰু বাণিজ্য সন্থা, ৰাজ সাহায্য আৰু ভাৰতবৰ্ষৰ খাদ্য সুৰক্ষা আঁচনি\nসংখ্যালঘু মহিলাৰ নেতৃত্ব উন্নয়ন আঁচনি\nগ্ৰাম্য উন্নয়ন আৰু স্বনিয়োজনৰ ক্ষেত্ৰত ৰূপায়ণ কৰা কাৰ্যসূচীসমূহ\nঅসম আদৰ্শ গ্ৰাম যোজনা :\nপ্ৰধান মন্ত্ৰী জনবিকাশ কাৰ্যক্ৰম আঁচনি :\nসবলা আঁচনি :\nপ্ৰধান মন্ত্ৰী নিয়োগ সৃষ্টি আঁচনি :\nমহাত্মা গান্ধী বাংকাৰ বীমা যোজনা\nমহাত্মা গান্ধী ৰাষ্ট্ৰীয় গ্ৰাম্য নিয়োগ নিশ্চিত আঁচনি :\nৰাজ্য চৰকাৰৰ জলপানি আঁচনি :\nপঞ্চায়ত আৰু গ্ৰামোন্নয়নৰ বিশেষ আঁচনি :\nযুৱচামৰ বাবে দক্ষতা বিকাশৰ বিশেষ আঁচনি :\nহস্ততাঁত আৰু বস্ত্ৰশিল্প বিভাগৰ উল্লেখযোগ্য আঁচনিসমূহ :\nশ্বহীদ কুশল কোঁৱৰ সাৰ্বজনীন বৃদ্ধ পেন্সন আঁচনি :\nমহিলা সৱলীকৰণ আৰু গোট :\nশ্বহীদ কুশল কোঁৱৰ সাৰ্বজনীন বৃদ্ধ পেন্সন আঁচনি: এক অৱলোকন\nচাহ-বাগিচাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰ বাবে মজুৰি ক্ষতিপূৰণ আঁচনি :\nচাহ আৰু প্ৰাক্তন চাহ জনজাতি কল্যাণ সঞ্চালকালয় বিভাগৰ বিশেষ আঁচনি\nগ্ৰাম্য ৰাজমিস্ত্ৰী প্ৰশিক্ষণ কাৰ্যসূচী :\nচৰ অঞ্চল উন্নয়ন সঞ্চালকালয়ৰ বিশেষ আঁচনি :\nঅন্ত্যোদয়া অন্ন যোজনা :\nচাহ বাগিচাৰ শ্ৰমিকৰ বাবে বিত্তীয় অন্তৰ্ভুক্তি আঁচনি :\nঅসম চৰকাৰৰ সমাজ কল্যাণ বিভাগে মহিলাৰ কল্যাণৰ বাবে ৰূপায়ণ কৰা বিভিন্ন আঁচনি\nশিশু-সাহিত্য আৰু পৰিৱেশ সচেতনতা প্ৰসংগ\nদূৰবীণঃ বিশ্বৰ বজাৰলৈ অসমৰ পাৰম্পৰিক(খাদ্য আৰু) পানীয়ঃ পাৰম্পৰিক বিশেষত্ব তথা গুণ-মান নিশ্চিতি:\nশেহতীয়া উন্নীতকৰণ: Apr 04, 2020


xukhdukh.com July 07, 2014\nখিচিৰি ৰসাল হিতোপদেশ\n১. আপোনাৰ যদি ফেচবুকত প্ৰেম কৰিবলৈ মন গৈছে, তেন্তে যি কোনো এছিয়ান মডেল বা সুন্দৰীৰ ফটো প্ৰফাইলত লগাই ফেক একাউণ্ট এটা খুলি লওক। আগতীয়াকৈ সুন্দৰ-সুঠাম যুৱক বা আদহীয়া মানুহলৈ বন্ধুত্বৰ প্ৰস্তাৱ পঠাওক। দেখিব ইনবক্সত মিঠা মিঠা প্ৰেমৰ কবিতাই ভূমুকি মাৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছেই।\n২. আপোনাৰ যদি ফেচবুক যোগে প্ৰখ্যাত হোৱাৰ চখে ধৰিছে, তেন্তে আপুনি মৌদী চাৰৰ বিৰুদ্ধে লিখা মেলা কৰক। চাব, মৌদী চাৰ ফেন ক্লাৱৰ সদস্য সকলে আপোনাক সমালোচনাৰে আৰম্ভ কৰি ব্যক্তিগত ভাৱে আক্ৰমণ কৰাত ব্ৰতী হৈছে। তেওঁলোকক আপুনিও উৰহৰ খঙ ভগা ঢাৰি কৰক। দেখিব আপুনি কেচ দিব পৰাকৈ বহুত ভাবুকি লাভ কৰিছেই। এতিয়া স্থানীয় সাংবাদিকক সেইবোৰ দেখুৱাই বিৰোধী দলৰ পেপাৰত নাম ছপা কৰি প্ৰখ্যাত হোৱাৰ বাটতো মুকলি কৰক।\n৩. আপুনি যদি কোনো নেতা বা পালিনেতাৰ এলেকৰ পেলেক হয়, তেওঁৰ সতে ফটো আপলোড কৰিবলৈ কোনো এটা সুৰুঙাই এৰি নিদিব। তেখেতৰ সৈতে যিমানে নিবিড় সম্পৰ্কৰ ফটো আপুনি চ'ছিয়েল মেডিয়াত প্ৰকাশ কৰিব পাৰিব, সিমানে আপোনাৰ চ'ছিয়েল ভেল্যু বৃদ্ধি পাইছে। (সেয়া ভাৰ্চুৱেল হ'লেও পিছে দুখ নকৰিব দেই!)\n৪. আপুনি যদি তাইক ভাল পাবলৈ বিচাৰিছে, তেন্তে তাইৰ সখীজনীক ভণ্টি পতাৰ প্ৰয়াস নকৰিবই। সেই ফৰ্মূলা আজিকালি নচলে।তাতকৈ ফেচবুকৰ ইনবক্সত সখীয়েকক লৈ কথা-বতৰা আৰম্ভ কৰক। যদি দুয়োৰে মাজত হিংসুক বা ইৰ্ষা ভাৱ আছে তেন্তে আপুনি সখী গৰাকী জানো কেনেকুৱা ছোৱালী ধৰণৰ স্থিতি লব। দেখিব, এই গৰাকী আপোনাৰ কাষ চাপিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে।\n৫. আপুনি কবি মানেই ভোমোৰা বুলি ভুল নকৰিব। বহুতো কবি আকৌ পখিলাৰ দ্বাৰা প্ৰতাৰিত হোৱা ভগা হৃদয়ৰহে। সেই সকলৰ ভঙা হৃদয় জোৰা লগাই সমাজসেৱা কৰিলে অনাগত দিনত কাব্যিক প্ৰেমৰ দিন আপোনাৰ বাবেও উজ্জ্বল হৈ পৰিবই, সেয়া খাটাং!\n৬. বন্ধুক সৰু-সুৰা পোটক তুলিবৰ মন থাকিলে, মাক-দেউতাকলৈ ফোন কৰি, তাৰ বাবে চিন্তা প্ৰকট কৰক। লাগিলে সি মদ খোৱাতো, জুৱা খেলিবলৈ লোৱাটোক লৈ আপুনি তাৰ মাক-দেউতাকৰ মান-সন্মানক লৈযে চিন্তিত হৈছে সেই কথা বেকত কৰক। তাৰ পাছত মাক দেউতাকৰ ৰাষ্ট্ৰপতি শাসনত বন্ধুৰ দুৰৱস্থা উপভোগ কৰক। পাৰিলে তাকো লগ ধৰি, যি হয় ভালৰ বাবেই হয় বুলি কৈ ঘাঁত পকা তেল ঢলাৰো আনন্দ লব পাৰে।\n৭. আপোনাক যদি বন্ধু সকলে বহুদিনলৈ মনত ৰখাটো বিচাৰিছে, তেন্তে তেওঁলোকৰ পৰা সৰু সৰু ধাৰ লৈ নিদিয়াকৈ থাকক। পাছত এনেকুৱা অৱস্থা হব যে আপোনাক সেই পইচা খুজিবলৈ তেওঁৰ লাজো লাগিব আৰু খুজিব নোৱাৰাৰ দুখত, আপুনি নজনাৰ ভেশচন ধৰাৰ খঙত আপোনাক মনৰ মাজত গধুৰ ভাৱত হ'লেও তেওঁ কঢ়িয়াই লৈ ফুৰিব সেয়া খাটাং।\n৮. কাৰোবাৰ ধুনীয়া দালানত ফুলি থকা ধুনীয়া ফুল কেইপাহ দেখি যদি আপোনাৰ হিংসা হৈছে, তেন্তে আপুনি নিমখৰ পেকেট এটা কিনিয়েই লব। নিমখ এচপৰাকৈ ফুলৰ গুৰিত খোচ মাৰি মাৰি দিলে, দেখিব দুদিনতে আপোনাৰ হিংসা কৰিবলৈ একো নোহোৱা হৈছে। হিংসাক নিবাৰণ কৰক, মনত ৰাখিব অহিংসাই পৰম ধৰ্ম ।\n৯. বহুতো ধুনীয়া ছোৱালীয়েই যদিও কবিৰ প্ৰেমত পৰে, তথাপি আপুনি কবিতা লিখিলেও প্ৰথম চিনাকিতে সেই কথা উদঙাই নিদিব। আজিকালি ফেচবুকত কবিতাৰ প্ৰকোপ বৃদ্ধিৰ পাছৰ পৰা কবি বুলিলেই বহুতৰ এলাৰ্জী হোৱা হৈছে সেই কথাও মনত ৰাখিব।\n১০. পত্নীক সদায়েই দামী দামী উপহাৰ দিয়ক, সোণ, ৰূপ দিব পাৰিলে বেছি ভাল। কাৰণ শ্ৰীমতী পুৰণি হ'লে আপোনাৰ দৃষ্টিত আকৰ্ষণ কমা যেন লাগিলেও কিন্তু তেওঁৰ সোণ, ৰূপবোৰৰ দাম দিনক দিনে বাঢ়িবহে। একালত তেওঁ সেইবোৰ পিন্ধিবলৈ এৰিলে সেইবোৰ দি আজাকালি অক্ষয় কুমাৰে কোৱাৰ দৰে মুন্নাপুৰম গল্ড লোণ লব পাৰিব। তাৰবাবে ঘৰত সোণ পৰি থকাৰ ব্যৱস্থা কৰকেই কৰক!\nআন সকলো ৰসাল হিতোপদেশৰ বাবে ইয়াতে ক্লিক কৰক\nBy xukhdukh.com on July 07, 2014


অসম সাহিত্যসভাৰ কলিয়াবৰ অধিৱেশনৰ কেইটামান শ্নেপশ্বটঃ (- নীলোৎপল শৰ্মা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nমোৰ টেলেকা চকুৰে…\nআদৰণি বুলি লিখা মূল তোৰণেৰে সোমাই গৈয়ে দেখিলো আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকনৰ এটি আৱক্ষমূৰ্ত্তি (অৱশ্যে ‘আৱক্ষমৰ্ত্তি’ বুলিহে লিখা আছিল, “ূ” ডাল নিদিলেও হয় চাগে !! )। নাৰ্জি ফুলৰ মালা আৰু সন্মুখত চাকি জ্বলাই থোৱা হৈছে । বেকগ্ৰাউণ্ডত তেওঁক লৈ ভিন্নজনে ভিন্ন ভংগিমাৰে ফটো উঠাত ব্যস্ত । তেনেতে দেখিলো – বিশ বাইশ বছৰীয়া এহাল ডেকা গাভৰুৱে দৌৰা দৌৰিকৈ মোৰ কাষৰে পাৰ হৈ গৈছে । ছোৱালী জনীয়ে ক’লে- “অহ্ গড, ষ্টেচুটো কিহেৰে বনাইছেনো, কালাৰটো চোৱা না, তামাম লাগিছে দেই ।“ আনফালে যুৱকে চিন্তাত মগ্ন – কোন হ’ব পাৰে এইজন ! যদি যুৱতীয়ে সুধি দিয়ে ।\n“আৰে এইবোৰ বাদ দিয়া না, তুমি ফটো উঠা না আগতে“- যুৱকে লৰালৰি কৰিলে ।\n“অকে… অকে…” — যুৱতী এইবাৰ অভাৰ কনচিয়াছ ।\nআকৌ কিবা এটা মনত পৰা যেন কৰি – “অই শুনাচোন, মূৰত এইটো পাগুৰি নিচিনা কি পিন্ধি আছে নো, পঞ্জাৱী মানুহ নেকি !!”\nযুৱকৰ মুখখন চাবলগীয়া, যেনেতেনে মেনেজ কৰি- “এহ বাদ দিয়া না… তুমি ফটো উঠাচোন ।“\n“অহ্.. অউকে, অউকে…”\n“এক্সকিউজ মি আংকল, আংকল… অলপ চাইদ দিয়ক না প্লিজ…যুৱকৰ ৰিকুৱেষ্ট…দুয়োৰে মাজত আহি গৈছে এজন আংকল ।“\nইফালে আকৌ আংকল ব্যস্ত ফটো উঠাবলৈ প্ৰকাণ্ড কেমেৰাটোৰে ফ্ৰেম বনোৱাত..\nসন্মুখত আঠ বছৰীয়া পুতেক আৰু পাঁচ বছৰীয়া জীয়েক । সিহঁতৰ বেকগ্ৰাউণ্ডত ঢেকিয়াল ফুকন ।\nফ্ৰেম ঠিক কৰি থকাৰ মাজতে আঠবছৰীয়া পুতেকে সুধিলে – “পাপা, আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকন কোন আছিল নো ?“\nপাপাঃ (কেমেৰাটো চকুৰ পৰা আঁতৰাই আনি) এইজন অসমৰ ফাৰ্ষ্ট গ্ৰেজুৱেট বাবা…\nলগে লগে পিছৰ প্ৰজন্মৰ মানে কাষতে থিয় হৈ থকা পাঁচবছৰীয়া ভনীয়েকৰ ককায়েকলৈ প্ৰশ্ন- “মানে কি নো দাদা…??”\nমই বোলো ইয়াতে ঢেকিয়াল ফুকনৰ জীৱনী উদ্ধাৰ কৰি থাকিলে নহ’ব, সোনকালে ফটো দুখনমান তুলি সেই ঠাইৰ পৰা আঁতৰিলো…\nএনেকুৱা এটা আদৰণি পিছে বেয়া নালাগিল ।\nশ্নেপশ্বট – ২\nগ্ৰন্থমেলাত সোমালো । ‘চন্দ্ৰ প্ৰকাশ’লৈতো চাবই নোৱাৰি । যেন কিতাপৰ লগত সোণৰ মুদ্ৰাহে ফ্ৰি দি আছে । মানুহে আগুৰি আছে । তাৰ তুলনাত বাকীবোৰত মানুহৰ উপস্থিতি তেনেই সেৰেঙা । মই তেনেকুৱা সেৰেঙা এখনলৈকে আগুৱাই গ’লো । এজন আংকলে আগৰ পৰাই মামনি বাইদেউৰ ‘মামৰে ধৰা তৰোৱাল’খনৰ পাত লুটিয়াই আছে, সম্ভৱ দাম চাইছে । মইও কিতাপবোৰত চকু ফুৰোৱাত লাগিলো । তেনেতে এজন ভদ্ৰলোক খৰখেদাকৈ আহি দোকানীক সুধিলে- “হেৰি, হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ কিতাপখন আছে নেকি…”\nদোকানীয়ে আছে বুলি কিতাপখন উলিয়াবলৈ লওঁতেই ‘মামৰে ধৰা তৰোৱাল’খন চাই থকা জনে লগে লগে সেইখন থেকেচামাৰি থৈ দোকানীক সুধিলে- “হেৰি, নৰেন্দ্ৰ মোডীৰ কিবা জীৱনী আছে নেকি হে ?”\nদোকানীৰ উত্তৰঃ নাই নহয় দাদা…\nএইবাৰ তেওঁ কিছুপৰ চিন্তা কৰি ক’লে- “অখিল গগৈৰ কিবা কিতাপ আছে যদি দিলেও হ’ব দিয়ক । ‘উঁয়েখোৱা তৰোৱাল’খন মানে আগতে পঢ়িছো ।“\nমইনো আৰু কি কৰিম… ‘মৰিয়ম আষ্টিন অথবা হীৰা বৰুৱা’ খনকে লৈ আঁতৰি আহিলো আৰু…\nবাণিজ্যমেলাত সাংঘাটিক ভীৰ । কিন্তু কোনো মানুহেই হাতত বজাৰ কৰা টোপোলা লৈ ফুৰা চকুত নপৰিল । মইও তেতিয়ালৈ খালি হাতেৰেই ঘূৰি আছো । ভাবিলো নাই কিবা এটা কিনিব লাগিব । পিছে চকুতো একো পৰা নাই । তেনেতে দেখিলো এখন দোকান । কাঠৰে তৈয়াৰী জীৱ জন্তু কিছুমান থৈ দিয়া আছে । দূৰৈৰ পৰাই জিলিকি থকা প্ৰকাণ্ড হৰিণাটো আৰু গড়টো দেখি ওচৰ চাপি গ’লো । এজনে দৰ দাম কৰি আছে গড়টোৰ । মই ওচৰ পোৱাৰ লগে লগে সেইজনে মুখৰ ভিতৰতে কিবা এষাৰ মোৰ কাণত পৰাকৈ ভোৰাভোৰাই কৈ আঁতৰি গ’ল । মই লাহেকৈ দোকানীক সুধিলো – “এই গড়টোৰ দাম কিমান হে…?”\nদোকানীয়ে গৌৰৱেৰে বুকু ফিন্দাই ক’লে- “পোন্ধৰ হাজাৰ দাদা ।“\nমই তেতিয়াহে বুজিলো সেই মানুহজনে ভোৰভোৰাই কৈ যোৱা কথাষাৰ অৰ্থ-\n“তাতকৈচোন চোৰাংচিকাৰীক পোন্ধৰ হেজাৰ দিলে অৰিজিনেলটোৱে পাই যাম হে । ৰকিৰ চিনাকি থাকিলেতো পোন্ধৰ হেজাৰো নপৰে !!”\nশ্নেপশ্বট – ৪\nমোৰ চকুত ক’লা চশমা । ক’লাও ক’লা, একেবাৰে ভিতৰৰ টেলেকা চকুদুটাই কাক চাইছো, কেনেকৈ চাইছো সমুখত থকা জনেও ধৰিব নোৱাৰিব । তেনেতে বোৱা মেখেলা চাদৰৰ দোকানখনৰ পৰা দিপলিপ মেনকা এগৰাকী ওলাই অহা দেখি মই খোজটো অলপ শ্লো কৰি দিলো । মেনকাই মোলৈ বৰকৈ চাইছে । পিন্ধনত তেৰাৰ সেউজীয়া টপ,ক’লা জিনছ্… মোৰো ডিল একেবাৰে গ্ৰীণ গাৰ্ডেন হৈ গৈ আছে গতিকে মইও চাই আছো । ক’লা চশমাযোৰ মোৰ প্ৰতেকশ্বন । মেনকাইও বৰকৈ চাই আছে , মইও । মুঠতে চশমাযোৰে বাধা নিদিয়া হ’লে আমাৰ চাৰি চকুৰ মিলন খাতাং আছিল । মোক চাই থকি মেনকা খোজ কাঢ়িবলৈকো পাহৰি গৈছিল । হয়তো মইও । কিছুসময় তেনেকৈয়ে পাৰ হ’ল । হয়তো এবাৰত মেনকাৰ ভবা চিন্তাত যঁতি পৰিল । উপায় নাই, সাহিত্য সভাহে । প্ৰেম কৰাৰ অনুমতি নাই । গতিকে লগে লগে মেনকাই এখোজ দুখোজকৈ আগবাঢ়িল । পিছে এয়া কি… মেনকাইচোন লেঙেৰাই খোজ কাঢ়িছে । ভৰিখন তাৰমানে বেয়া তাইৰ…নিজৰেই কিবা বেয়া লাগিল । ইমান ধুনীয়া ছোৱালীজনীৰ দুখটো কিবা সহ্য নহ’ল । ঈশ্বৰকে এবাৰ মনৰ ভিতৰতে গালি এজাউৰি দি ক্ষোভটো কমালো । মেনকা মোৰ গাৰ কাষেৰে ভৰিখন দুপিয়াই দুপিয়াই পাৰ হৈ গ’ল । মোৰ বুকু ভাঙি গৈছে সেই দৃশ্য দেখি । মই শেষ বাৰৰ বাবে তাইক চাওঁ বুলি ভাবোতেই তাই মোৰ কাণত পৰাকৈ শুনাই গ’ল- “ছোৱালী দেখা নাই নেকি জীৱনত, এই চব সাহিত্য সভা চাব আহিছেনে ছোৱালী লাইন মাৰিব আহিছে বা…!!”\nমই একেবাৰে থতমত খালো, খামেই দিয়কচোন, প্ৰেম কলিতেই মৰহিলে সকলোৰে দুখ লাগে । ইমান খিনি শুনোৱাৰ পিছত আশা কৰা নাছিলো যদিও এবাৰ ঘুৰি চালোঁ, কিজানি মেনকাই ঘূৰি চায়েই…পিছে তেতিয়াহে বুজিলো, মেনকাৰ খং বেলেগতহে… মই তেনেকৈ চাই থকাৰ কাৰণেই তাই আচলতে খোজে কাঢ়িব পৰা নাছিল, কাৰণ মেনকাৰ চেণ্ডেলযোৰ চিগিল…।\nচেহ্… বেচেৰীকতো চবেই এতিয়া ভৰি বেয়া ছোৱালী বুলিয়ে ভাবিব আৰু… মনটো আকৌ এবাৰ সেমেকি উঠিল…\nপিছে উপায় নাই… মাহীৰ তিনিবছৰীয়া ল’ৰাটোৱে বাইন’কুলাৰ এটা লৈ যাবলৈ কৈছিল… সেইটোৰে সি বোলে ঘৰত বহিয়ে কাজিৰঙাৰ গড়কেইটা কোনে মাৰে চাই থাকিব পাৰিব…\nঅউকে…লেটছ গ’… মোৰ এই টেলেকা চকুৰে এইবাৰ মিছন বাইন’কুলাৰ কৰিয়ে চাওঁচোন…\n(১০০ % গেৰান্টিযুক্ত সত্য ঘটনা । কলিয়াবৰ অধিবেশন-০১/০২/২০১৫ )\n← জোনবিল মেলা (- আব্দুছ চাজিদ)\nমৌনতা (-ৰঞ্জিতা গগৈ) →


আচল উত্তাড়ৰ যুদ্ধ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nআচল উত্তাড়ৰ যুদ্ধ\nআচল উতাড়ৰ যুদ্ধ\n১৯৬৫ চনৰ ভাৰত-পাকিস্তান যুদ্ধৰ অংশ\nআচল উতাড় (খেম কৰন, পঞ্জাব, ভাৰত)\nভাৰতৰ নিশ্চিত বিজয়।\nকমাণ্ডাৰ আৰু দলপতিসকল\nলে. জেনেৰেল হৰবক্স সিং\nলে. জেনেৰেল জে এচ ধিল্লোঁ\nমেজৰ জেনেৰেল গুৰবক্স সিং\nমেজৰ জেনেৰেল নাচিৰ আহমদ খান †\nব্ৰিগেডিয়াৰ এ. আৰ. ছামী †\n(৪৫খন চেঞ্চুৰিয়ন টেংক)\n৯ম ডেক্কান হৰ্চ\n৮ম লাইট কেভেলেৰী\n(৪৫খন এ এম এক্স ১৩ টেংক )\n১৩৫খন টেংক ৪ৰ্থ কেভৈলেৰী\n(৪৪ পেটন টেংক)\n(৪৪খন পেটন টেংক)\n( ৪৪খন শ্বাফী টেংক)\n২০টা টেংক ধ্বংস\nভাৰতীয় দাবী ১০টা টেংক ধ্বংস\n১০০+ টেংক ধ্বংস\nআচল উতাড়ৰ যুদ্ধ (ইংৰাজী: Battle of Asal Uttar; হিন্দী: आसल उत्ताड़,[lower-alpha 1] পঞ্জাবী: ਆਸਲ ਉਤਾੜ) হৈছে ১৯৬৫ চনৰ ভাৰত পাকিস্তানৰ যুদ্ধত হোৱা সকলোতকৈ বৃহৎ টেংক যু্দ্ধ। এই যুদ্ধখন ১৯৬৫ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহৰ ৮ তাৰিখৰ পৰা ১০ তাৰিখৰ মাজত হৈছিল, যেতিয়া পাকিস্তানী সেনা নিজৰ টেংক বাহিনী আৰু পদাতিক সৈন্যসহ ভাৰতীয় সীমাৰেখাৰ ভিতৰলৈ সোমাই আন্তৰ্জাতিক সীমাৰ পৰা প্ৰায় ৫ কিলোমিটাৰ ভিতৰলৈ থকা খেমকৰণ নামৰ চহৰখন অধিকাৰ কৰিছিল। ভাৰতীয় সেনায়ো যোগ্য প্ৰত্যুত্তৰ দিয়ে আৰু তিনিদিন ধৰি চলা তীব্ৰ যুঁজৰ পাছত আচল উত্তাৰ ওচৰত পাকিস্তানী সেনাৰ পৰাজয়ৰ লগে লগে এই যুদ্ধ শেষ হয়। ভাৰতীয় সেনাৰ বীৰত্ব, যুদ্ধভূমিৰ পৰিস্থিতি আৰু ভাৰতৰ ৰণকৌশলকে এই বিজয়ৰ শ্ৰেয় দিয়া হয়।\nএই যু্দ্ধক দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ কুৰ্স্কৰ যুদ্ধৰ সৈতে তুলনা কৰা হয়, কাৰণ আচল উত্তাৰৰ বিজয়ে ১৯৬৫ৰ সমগ্ৰ যুদ্ধখনৰে গতিপথ ভাৰতৰ সপক্ষে সলনি কৰি পেলাইছিল। ড॰ ফিলিপ ট’লেকে ধৰি সমৰ বুৰঞ্জীবিদ সকলে খেমকৰণৰ কাষত ভাৰতীয় প্ৰতিৰোধক এই যু্দ্ধৰ এটা মূল টাৰ্নিং পইণ্ট বুলি অভিহিত কৰিছে, যি যু্দ্ধৰ সমীকৰণ ভাৰতৰ সপক্ষে টানি আনিছিল। পিটাৰ ৱিলচনৰ মতে আচল উত্তাড়ৰ পাকিস্তানী সেনাৰ পৰাজয়, ১৯৬৫ চনৰ ভাৰত পাকিস্তান যু্দ্ধত পাকিস্তান সন্মুখীন হোৱা সৰ্ববৃহৎ পৰাজয়।\n3 প্ৰকাশিত তথ্য\nএই যু্দ্ধক দ্বিতীয় মহাসমৰৰ কুৰ্ক্সৰ পাছতে ইতিহাসৰ সৰ্ববৃহৎ টেংক যুদ্ধ বুলি অভিুহিত কৰা হয়। পাকিস্তান আগ্ৰাসী সেনা বলে, যি তেওঁলোকৰ প্ৰথম আৰ্মাৰ্ড ডিভিজন আৰু ১১দশ ইনফেণ্ট্ৰী ডিভিজন সহায়ত গঠিত হৈছিল, আন্তৰ্জাতিক সীমাৰেখা অতিক্ৰম কৰি ভাৰতৰ খেমকৰণ চহৰ অধিকাৰ কৰে। পৰিস্থিতিৰ গুৰুত্ব বুজি ভাৰতীয় চতুৰ্থ মাউণ্টেইন ডিভিজনৰ জি অ চি য়ে( জেনেৰেল অফিচাৰ কমাণ্ডিং) (মেজৰ জেনেৰেল গুৰবক্স সিং) ভাৰতীয় সেনাক ততাতৈয়াকৈ পিছুৱাই আহি আচল উত্তাড় গাঁওখনক কেন্দ্ৰবিন্দু হিচাপে লৈ এক অশ্বখুড়া আকৃতিৰ সমৰসজ্জাত সংগঠিত হবলৈ নিৰ্দেশ দিয়ে। এই সমৰ সজ্জাৰ ধাৰণা প্ৰকৃততে আছিল ব্ৰিগেডিয়াৰ থমাছ কে. ত্যাগৰাজৰ।  সেইদিনাই ৰাতি ভাৰতীয় সেনাই বিস্তীৰ্ন কুঁহিয়াৰৰ খেতি পথাৰ বিলাক পানীৰে ডুবাই দিয়ে। পিছদিনা, এম৪৭ আৰু এম ৪৮ আমেৰিকান পেটন টেংকেৰে সুসজ্জিত পাকিস্তানৰ প্ৰথম আৰ্মাৰ্ড ডিভিজনে ভাৰতীয় সেনাৰ অশ্বখুড়া ফান্দত ভৰি দিয়ে। কোমল বোকা মাটিত টেংক বিলাকৰ গতি হ্ৰাস কৰি পেলাই আৰু কিছুমান টেংক ওলাব নোৱাৰাকৈ লাগি ধৰে। এশৰো অধি পাকস্তানী টেংক, তাৰে বেছিভাগেই পেটন, আৰু কিছুসংখ্যক এম ৪ শ্বাৰমান আৰু এম ২৪শ্বাফী, ভাৰতীয় সেনাই ধ্বংস কৰে আৰু ৪০ৰো অধিক টেংক বন্দী কৰে। আনহাতে ভাৰতীয় সেনাই দাবী কৰা মতে তেওঁলোকে মাত্ৰ ১০খন টেংক হে হেৰুৱাব লগা হয়।\nপাকিস্তানৰ প্ৰাৰম্ভিক সফলতা সত্ত্বেও, শেষত এই যুদ্ধত ভাৰতে নিশ্চিত বিজয় লাভ কৰে। পাকস্তানী সেনাৰ কমাণ্ডাৰ মেজৰ জেনেৰেল নাচিৰ আহমদ খানৰ যদ্ধক্ষেত্ৰতে মৃত্যু হয় সমৰ বুৰঞ্জীবিদ ষ্টিফেন ঝালোগাৰ মতে, পাকিস্তানে স্বীকাৰ কৰে যে ১৯৬৫ চনৰ যুদ্ধত তেওঁলোকে ১৬৫ টেংক হেৰুৱাই আৰু তাৰ আধাতকৈয়ো বেছি কেৱল 'আচল উত্তাড়'তে ধ্বংস হয়।\nপিছলৈ পাকিস্তানী সেনাৰ সৰ্বাধিনায়ক আৰু পাকিস্তানৰ ৰাষ্ট্ৰপতি পদত অধিষ্ঠ হোৱা জেনেৰেল পাৰভেজ মুশ্বাৰফে এই যু্দ্ধত এজন আৰ্টিলেৰী লিউটেনেণ্ট হিচাপে অংশ গ্ৰহণ কৰিছিল। এই যুদ্ধ আব্দুল কাদিৰ নামৰ বাৰতীয় সেনা জোৱান এজনৰ বীৰত্বৰ বাবেও বিখ্যাত। তেওক মৰণোত্তৰ ভাৱে পৰমবীৰ চক্ৰ (ভাৰতৰ সৰ্বোচ্চ সামৰিক সন্মান) প্ৰদান কৰা হয়। তেও অসীম সাহস আৰু বীৰত্বৰেখন কেৱল জীপগাড়ীত লগোৱা ৰিকইললেছ বন্দুকেৰেই .শত্ৰুৰ সাতখন টেংক ধ্বংস কৰে।\nএই যুদ্ধৰ স্মৃতি স্বৰূপে যুদ্ধক্ষেত্ৰখনত পেটন নগৰ স্থাপন কৰা হয়। এই স্থানতে পাকিস্তানি সেনাৰ এক বৃহৎ সংখ্যক টেংক ধ্বংস বা জব্দ কৰা হৈছিল\nপ্ৰকাশিত তথ্য[সম্পাদনা কৰক]\nএই যুদ্ধৰ পৃষ্ঠবুমিত "আচল উত্তাড়ৰ যুদ্ধ- দ্বিতীয় মহাসমৰৰ পাছৰ বৃহত্তম টেংক যুদ্ধ (২০১৮)" ডিষ্কভাৰী চেনেলৰ মিছন আৰু যুদ্ধ চিৰিজত প্ৰচাৰিত এখন তথ্যচিত্ৰ।\nআহমেদনগৰৰ কেভাৰেলী টেংক মিউজিয়ামত প্ৰদৰ্শিত এখন এ এম এক্স -১৩ টেংক, এইখন টেংক ভাৰতে আচল উত্তাড়ৰ যুদ্ধত ব্যৱহাৰ কৰা অস্ত্ৰসমূহৰ অন্যতম\nএকেই টেংকৰ পৃষ্ঠভাগৰ দৃশ্য\n↑ आसल उत्ताड़ - আচল উতাড় প্ৰকৃততে ভাৰতৰ খেম কৰণ চেক্টৰৰ গাঁওখনৰ নাম, য’ত এই য়ুদ্ধখন হৈছিল। হিন্দী/ গুৰমুখী (পঞ্জাবী)আৰু ইংৰাজী উচ্চাৰণৰ পাৰ্থক্যৰ বাবে এই শব্দটো কেতিয়াবা ভুল অৰ্থত ব্যৱহাৰ হয়। আচল উত্তৰ মানে যথাযোগ্য প্ৰত্যুত্তৰ বুলি বুজিব পাৰি, কিন্তু আচলতে যু্দ্ধখনৰ সামৰিক নাম সেইটো নাছিল।\n↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 Wilson, Peter. Wars, proxy-wars and terrorism: post independent India. Mittal Publications. পৃষ্ঠা. 83–84. ISBN 81-7099-890-5. https://books.google.com/books?id=qYK0BhcgwaQC&lpg=PA157&ots=8VGWdxPcuZ&dq=Wars%2C%20proxy-wars%20and%20terrorism%3A%20post%20independent%20India&pg=PA84#v=onepage&q=uttar&f=false.\n↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 2.5 2.6 History, Official. "All out war pg 39". Official History of 1965 war. Times of India. Archived from the original on9June 2011. https://web.archive.org/web/20110609072642/http://www.bharat-rakshak.com/LAND-FORCES/Army/History/1965War/PDF/1965Chapter06.pdf। আহৰণ কৰা হৈছে: 16 July 2011.\n↑ Amin, Agha Humayun. "The Battle of Lahore and Pakistans Main Attack in 1965". Military Historian. AH Amin. http://pakistan-army-interviews.blogspot.com/2011/06/battle-of-lahore-pakistans-main-attack.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 17 July 2011.\n↑ Singh, Lt.Gen Harbaksh (191). War Despatches. প্ৰকাশক New Delhi: Lancer International. পৃষ্ঠা. 108. ISBN 81-7062-117-8.\n↑ 5.0 5.1 5.2 5.3 Zaloga, Steve. The M47 and M48 Patton tanks. Osprey Publishing, 1999. ISBN 978-1-85532-825-9.\n↑ Maninder Dabas. "The battle of Asal uttar where the pakistan army crushed India to avoid Indian army to enter Pakistani territory from pakpattan sector". https://www.indiatimes.com/news/india/the-battle-of-asal-uttar-where-the-indian-army-crushed-pakistan-to-avoid-the-capture-of-amritsar-259734.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 2020-07-06.\n↑ Peter Wilson Prabhakar (2003). Wars, Proxy-wars and Terrorism: Post Independent India. Mittal Publications. পৃষ্ঠা. 84. ISBN 978-81-7099-890-7. https://books.google.com/books?id=qYK0BhcgwaQC&pg=PA84&dq=battle+of+asal+uttar+97+tanks&hl=en&sa=X&ei=cL3aVPOEB9HsaPf7gdAL&redir_esc=y.\n↑ 8.0 8.1 Wilson, Peter. Wars, proxy-wars and terrorism: post independent India. Mittal Publications, 2003. ISBN 978-81-7099-890-7.\n↑ Jaques, Tony. Dictionary of Battles and Sieges. Greenwood Publishing Group, 2007. ISBN 978-0-313-33538-9.\n↑ "Voter List 2015, Punjab". Chief Electoral Officer, Punjab. পৃষ্ঠাসমূহ: 11, Row No. 163–165. http://ceopunjab.nic.in/English/electoralrolls/2015/05-01-15/acsumm-022.pdf। আহৰণ কৰা হৈছে:3September 2015.\n↑ R.D. Pradhan & Yashwantrao Balwantrao Chavan (2007). 1965 War, the Inside Story: Defence Minister Y.B. Chavan's Diary of India-Pakistan War.. Atlantic Publishers & Distributors. পৃষ্ঠা. 47. ISBN 978-81-269-0762-5. https://books.google.com/books?id=ymYCJQjEGBUC&pg=PA47.\n↑ B. Chakravorty (1995). Stories of Heroism: PVC & MVC Winners. Allied Publishers. পৃষ্ঠা. 17. ISBN 81-7023-516-2. https://books.google.com/books?id=uzizVBSb4YsC&pg=PA17&dq=battle+of+asal+uttar+97+tanks+lost&hl=en&sa=X&ei=17LaVLXIHtHfasLrgOAO&redir_esc=y.\n↑ Towle, Philip (1982). Estimating foreign military power. Routledge. ISBN 978-0-7099-0434-2.\n↑ The Param Vir Chakra Winners' home page for Company Quarter Master Havildar Abdul Hamid Archived3March 2016 at the Wayback Machine indianarmy.nic.in\n↑ Maj Gen Cardozo, Ian (2003). PARAM VIR. New Delhi: Lotus Collection. আই.এচ.বি.এন. 81-7436-262-2\n↑ "Battle of Asal Uttar - Largest Tank Battle Since World War II Mission & Wars". Veer by Discovery. https://www.youtube.com/watch?v=VF0IRQymp_E। আহৰণ কৰা হৈছে:6May 2018.\n↑ "This R-Day, get ready for Discovery channel's 'Battle Ops'". The Hindu. 25 January 2018. http://www.thehindu.com/society/discovery-channels-new-series-battle-ops-on-indias-iconic-military-operations/article22520490.ece। আহৰণ কৰা হৈছে: 22 April 2018.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=আচল_উত্তাড়ৰ_যুদ্ধ&oldid=246601"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ২৫ ছেপ্টেম্বৰ, ২০২০ তাৰিখে ১৩:৩১ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


Evastat গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত স্তন্যপায়ী মহিলাসকলে গম্ভীৰ সমস্যাত ভূগিব পাৰে। গতিকে প্ৰথমে আপোনাৰ চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ নোলোৱাকৈ এই ঔষধটো গ্ৰহণ নকৰিব, নহলে এইটো আপোনাৰ বাবে বিপদজনক হব পাৰে।\nEvastatৰ বৃক্ক ৰ ওপৰত পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ কেইটামান ঘটনাহে ৰিপৰ্ট কৰা হৈছে।\nকলিজা ৰ বাবে Evastat কেতিয়াবাহে ক্ষতিকাৰক।\nনহয়, আপনি Evastatৰ প্ৰতি আসক্ত নহয়।\nহয়, আপুনি Evastat লোৱাৰ পিছত বাহন অথবা গধুৰ মেচিন অপাৰেট কৰিব পাৰে যিহেতু ই কোনোধৰণৰ তন্দ্ৰাভাৱৰ সৃষ্টি নকৰে।\nনহয়, Evastatয়ে কোনোধৰণৰ মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সা কৰিব নোৱাৰে।\nআপনি খাদ্যৰ সৈতে Evastat ল'ব পাৰে।\nমদৰ সৈতে Evastat সেৱন কৰাটো বিপজ্জনক হ'ব পাৰে।\nEvastat ৰ অনুকল্প - Substitutes for Evastat in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Evastat লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Evastat ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Evastat সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Evastat ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Evastat সেৱন কৰে?


প্ৰকাশ পালে আই পি এল-২০২০ ৰ সম্ভাৱ্য সময়সূচী!! - Olympia Sports\nHomeNewsপ্ৰকাশ পালে আই পি এল-২০২০ ৰ সম্ভাৱ্য সময়সূচী!!\nপ্ৰকাশ পালে আই পি এল-২০২০ ৰ সম্ভাৱ্য সময়সূচী!!\nঅৱশেষত বহু জল্পনা-কল্পনাৰ ওৰ পেলাই ইণ্ডিয়ান প্ৰিমীয়াৰ লীগ অনুষ্ঠিত হোৱাটো খাটাং হৈ পৰিল। ভাৰতত অনুষ্ঠিত কৰিব পৰা ন’গলেও ২০২০ ৰ আই পি এল ইউনাইটেড আৰব এমিৰেটছত অনুষ্ঠিত কৰাৰ বাবে ইতিমধ্যে সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰা হৈছে। পূৰ্বৰ দৰেই জাক জমকতাৰে অনুষ্ঠিত হব আই পি এল। অৱশ্যে পূৰ্বৰ দৰে দৰ্শকৰ বিপুল হৰ্ষোল্লাসৰ মাজত মেচসমূহ অনুষ্ঠিত নোহোৱাৰে সম্ভাৱনা অধিক। দৰ্শকবিহীন ষ্টেডিয়ামতে খেলুৱৈয়ে তেওঁলোকৰ বিস্ফোৰক ইনিংছসমূহ সজায় তুলিব লাগিব।\nআই পি এলৰ স্থান সুনিশ্চিত হোৱাৰ লগে লগে এতিয়া আই পি এলৰ সময়সূচীক লৈ ক্ৰিকেটপ্ৰেমীৰ মাজত উৎকুসতা দেখিবলৈ পোৱা গৈছে। আই পি এলৰ সময়সূচী প্ৰায় নিশ্চিত হৈ পৰিছে। আনুষ্ঠানিকভাৱে ঘোষিত ন’হলেও অৱশ্যে সংবাদ মাধ্যমৰ হাতত আহি পৰিছে আই পি এল ২০২০ ৰ সম্ভাব্য সময়সূচী। সেই অনুসৰি আই পি এল আৰম্ভ হ’ব ১৯ ছেপ্টেম্বৰত আৰু ইয়াৰ চূড়ান্ত মেচ অনুষ্ঠিত হ’ব নৱেম্বৰৰ ৮ তাৰিখে। ৫১ টাকৈ দিন সামৰি টুৰ্ণামেণ্টখন অনুষ্ঠিত হ’ব। আই পি এলৰ এক বিশ্বাসযোগ্য সূত্ৰত এই কথা প্ৰকাশ পাইছে।\nবি চি চি আইৰ গভাৰ্নিং বডীয়ে অহা সপ্তাহত এই বিষয়ে চূড়ান্ত সিদ্ধান্ত ল’ব। ইতিমধ্যে বি চি চি আইয়ে অনানুষ্ঠানিক ভাৱে এই বিষয়ে আই পি এলৰ ফ্ৰেঞ্চাইজিক জনাইছে। উল্লেখযোগ্য যে অষ্ট্ৰেলিয়াত অনুষ্ঠিত হ’বলগীয়া টি-টুৱেন্টি বিশ্বকাপ এই বৰ্ষত বাতিল হোৱাৰ পাছতে আই পি এল অনুষ্ঠিত হোৱাৰ পথ প্ৰশস্ত হৈ পৰিল।\nআন এক সূত্ৰৰ মতে আই পি এল যদিও ২৬ ছেপ্টেম্বৰৰ পৰা আৰম্ভ হোৱাৰ কথা আছিল, ভাৰতীয় দলৰ অষ্ট্ৰেলিয়া ভ্ৰমণৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত প্ৰতিযোগিতাখন এক সপ্তাহ আগুৱাই দিয়াৰ বাবে সিদ্ধান্ত লোৱা হয়। কিয়নো ভাৰতীয় দলে অষ্ট্ৰেলিয়া ভ্ৰমণ কৰিলে ১৪ দিনৰ বাধ্যতামূলক কোৱাৰেন্টিনত থাকিব লাগিব বুলি ইতিমধ্যে ক্ৰিকেট অষ্ট্ৰেলিয়াই স্পষ্ট কৰি দিছে।\nPrevious articleপাঁচগৰাকী বলাৰ, যি টেষ্ট ক্ৰিকেটত অর্জন কৰিছে দ্বি-শতক!\nNext articleবক্সিং ৰিঙলৈ পুনৰ ঘূৰি আহিব The Baddest Man On The Planet


পেপাৰ বয় এটি প্ৰেম কাহিনী ০১-সঞ্জীত দাস\n-- নাম কি?\n--- ৰবি ...!\n--- কি আগে পিছে একো নাই।\n--- তেতিয়াহ'লে ক না সম্পূৰ্ণ নাম!\n--- ৰবি মানে ৰবি সিং।\n--- ঠিক আছে এতিয়া তই যা । কালি ৰাতিপুৱা চাৰিটা বজাত আহিবি।\n--- হ'ব দিয়ক । এতিয়া আহিছোঁ মালিক ।\nমই গুচি আহিলো। দোকানখনৰ পৰা। ওলাই আহি ভাবিলোঁ। কিবাকৈ যে কামটো পালো ! আজিৰ পৰা দেউতাৰ কষ্ট অলপ কমিব। মই অলপ হ'লেও ঘৰৰ কাৰণে উপাৰ্জন কৰিম কিমান যে ভাল লাগিব। দেউতা আৰু মাৰ মই একমাত্ৰ ল'ৰা সেয়ে তেওঁলোকে মোক কাম কৰিবই নিদিয়ে। হ'লেও দেউতাই ঘৰে ঘৰে হাজিৰা কৰি ফুৰিব আৰু মই চাই থাকিম সেই গতিকে এই কামতো হাতত ল'লো। দৰমহা কম যদিও কামটো বহুত ভাল লাগিব। ঘৰত কথাটো ক'বলৈ দেখোন ভয় লাগিছে .... কওঁ নে নকওঁ ঘৰত কথাটো ....।\nকথাটো শুনি যদি দেউতাই মোক গালি দিয়ে তেতিয়া। যিয়েই নহওঁক আজি মই ঘৰত কথাটো ক'ম। ঘৰত যদি মিছা মাতি কামতো কৰিব যাওঁ পাছত হয়তো বিপদ আহিব পাৰে।\nমই বজাৰৰ মাজে মাজে চাইকেল চলাই আহি থাকিলো। ক'ৰ পৰা জানো এজাক বৰষুণ আহিল .... অবশ্যে আজি কেইবাদিনো বৰষুণ দি আছে। আহাৰ মহীয়া বৰষুণ বৰ সৰু নহয়। বৰষুণজাক অহাৰ লাগে মই এখন বন্ধ দোকানৰ বাৰাণ্ডাত ৰৈ গ'লো, চাইকেলখনো দোকানখনৰ বাৰাণ্ডাত উঠাই দিলো। বৰষুণজাক অহাৰ লগে লগে মানুহবোৰৰ থান-থিত নোহোৱা হৈ পৰিল কোনোবাই যদি খোলা দোকানত সোমাইছে, আকৌ কোনোবাই বন্ধ দোকানৰ বাৰাণ্ডাত ৰৈ বৰষুণ জাকৰ কবলৰ পৰা নিজকে ৰক্ষা কৰিছে। মই এবাৰ আকাশখনৰ ফালে চালোঁ আকাশখনত বেছি মেঘ নাই কিন্তু বৰষুণ দি আছে .. আচৰিত! বৰ আচৰিত প্ৰকৃতিৰ সৌন্দৰ্য্য । কিছু সময় পাছত এজনী ছোৱালীক এটা ছাতি লৈ অহা দেখা পালোঁ। তাই দেখোন ছাতি লৈও বৰষুণত তিতিছে, ইমানেই ডাঙৰ বৰষুণ নে । তাই মই ৰৈ থকা বাৰাণ্ডাখনলৈ আহিল আৰু ছাতিটো জপাই নিজকে নিজে ক'লে ইমান ডাঙৰ বৰষুণ দিলে একেবাৰে ছাতিয়েই কাম নিদিয়া হ'ল ...\nতাই কান্ধত ওলোমাই লোৱা বেগটোৰ পৰা ম'বাইল এটা উলিয়াই ফোন কৰিছে কাৰোবাক । মই এইবাৰ ছোৱালীজনীৰ ফালে এবাৰ চালোঁ ... বয়সত কলেজত পঢ়ি থকা ছোৱালী যেন লাগিল। দেখিবলৈ ধুনীয়া হয়। কিন্তু .... ছে: মই কিবা কথাবোৰ ভাবি আছোঁ। এনেতে ছোৱালীজনীৰ মুখত শুনা পালো ধমকিৰ শব্দ , কৈ আছে যে -- " ইমান দেৰি লাগেই নেকি? আজি তহঁতৰ কাৰণে বৰষুণত তিতিব লগীয়া হ'ল। তহঁত আজি আহ্ ঘৰত কি কৰিম চাই থাক।" মোৰ ছোৱালীজনীৰ কথা শুনি অলপ ভয় লাগিল। কেনেকুৱা ছোৱালী ..খং উঠিল বুলিয়েই ইমান বেয়াকৈ কয় নে। কিছু সময় পিছত বৰষুণ কমিল। ছোৱালীজনীয়ে দোকানৰ বাৰাণ্ডাখনৰ পৰা ওলাই গ'ল। কোনফালে গ'ল ধৰিব নোৱাৰিলোঁ। মইয়ো বিশেষ মন নিদি চাইকেলখন দোকানখনৰ বাৰাণ্ডাৰ পৰা নমাই আহি থাকিলোঁ ঘৰলৈ । আমাৰ ঘৰৰ পৰা কামটো পোৱা ঠাইলৈ তিনি কিলোমিটাৰ হয়। সেয়ে চাইকেল এখন লাগিবই। আজি দেউতাক কম কথাটো। চাইকেল এখনৰ কথা। আৰু বেলেগৰ চাইকেল কিমানদিন দিব এদিন দুইদিন খুব বেছি তিনিদিন । তাৰপিছত ....।\nএনেতে মই লগ পালোঁ ৰমনী দাক। এই গাওঁৰ এজন মদাহী। মদাহী মানে একেবাৰে নাম থকা মদাহী। মোতকৈ চাৰি বছৰ মান ডাঙৰ , মই দাদা বুলি মাতো৷আজি কিন্তু সি মদ খোৱা নাই।এই ছেগতে মই চাইকেল এখন আছে নে নাই সুধি লওঁ বুলি মই ক'লো\n--- ৰমণী দা,মোৰ এটা সমস্যা হৈছে।\n--- কি সমস্যাহে কচোন মোক ।\n--- মানে ৰমণী দা,মোক এখন পুৰণি চাইকেল লাগিছিল। --- ওহোঁ সেইটো কথা মোৰ এখন আছে ল'ব পাৰা ...।\n--- কেনেকুৱা ভালে আছে নে ?\n--- উম আছে একেবাৰে নতুন হৈ আছে, তই গৈ এবাৰ চাই আহিবি .... হ'ব মই এতিয়া আহিছো তই আবেলি আমাৰ ঘৰলৈ আহিবি ...।\nৰমণী দাই মোক মাত লগাই গুচি গ'ল । মোৰ মনতো ভাল লাগিল কিবাকৈ হ'লেও চাইকেল এখন পালোঁ যদিও দাম বেছি নহয় সেইখন কিনিব লাগিব তাকে ভাবি মই ঘৰলৈ আহিলোঁ ।\n✍সঞ্জীত দাস ( পাটাছাৰকুছি )\nLabels#ধাৰাবাহিক, #পেপাৰ বয় এটি প্ৰেম কাহিনী, #সঞ্জীত দাস


25.11.19 Morning Assame Murli Om Shanti BapDada Madhuban\n"মৰমৰ সন্তানসকল – নিজৰ খুঁত (দোষ-ক্ৰুটি)বোৰ আঁতৰাবলৈ হ’লে শুদ্ধ অন্তৰেৰে সেয়া পিতাক শুনাই দিয়া, বাবাই তোমালোকক দোষ-ক্ৰুটিবোৰ আঁতৰোৱাৰ যুক্তি (উপায়) দিব”\nপিতাৰ কাৰেণ্ট (শক্তি) কোনসকল সন্তানে পায়?\nযিসকল সন্তানে সততাৰে চাৰ্জনক (ডাক্তৰক) নিজৰ বেমাৰৰ কথা শুনাই দিয়ে, বাবাই তেওঁলোকক দৃষ্টি দিয়ে। বাবাৰ সেইসকল সন্তানৰ প্ৰতি বহুত দয়া ওপজে। অন্তৰে বিচাৰে যে এই সন্তানটিৰ এইটো ভূত যেন আঁতৰি যায়। বাবাই তেওঁলোকক শক্তি দিয়ে।\nবাবাই সন্তানসকলক সুধি থাকে। প্ৰতিগৰাকী সন্তানে নিজকে সুধিব লাগে যে পিতাৰ পৰা কিবা পাইছোনে? কোনটো-কোনটো কথাত এতিয়াও অভাৱ আছে? প্ৰত্যেকে নিজক চাব লাগে। যেনেকৈ নাৰদৰ দৃষ্টান্ত আছে, তেওঁক ক’লে নিজৰ মুখখন আইনাত চোৱা- লক্ষ্মীক বৰমালা পিন্ধোৱাৰ লায়ক হোৱানে? সেয়েহে বাবাইয়ো তোমালোকক সোধে - কি বুলি ভাবা, লক্ষ্মীক বৰমালা পিন্ধোৱাৰ লায়ক হৈছানে? যদি হোৱা নাই তেন্তে কি-কি ক্ৰুটি (দুৰ্বলতা) আছে? যিবোৰ আঁতৰাবলৈ সন্তানসকলে পুৰুষাৰ্থ কৰে। নতুন-নতুন সন্তানসকলক এনেকৈ বুজোৱা হয় - নিজক চোৱা কোনো খুঁত (দোষ-ক্ৰুটি)তো নাই? কিয়নো তোমালোক সকলোৱে পাৰফেক্ট (নিখুঁত) হ’ব লাগিব। পিতা আহেই পাৰফেক্ট কৰি তুলিবলৈ সেইকাৰণে এইম-অবজেক্ট (লক্ষ্য-উদ্দেশ্য)ৰ চিত্ৰও সন্মুখত ৰখা হৈছে। নিজকে সোধা মই তেওঁলোকৰ দৰে পাৰফেক্ট হৈছোনে? সেই পাৰ্থিৱ বিদ্যা শিকোৱা টিচাৰ আদিতো এতিয়া সকলো বিকাৰী। এই (লক্ষ্মী-নাৰায়ণ) হৈছে সম্পূৰ্ণ নির্বিকাৰীৰ চেম্প’ল (উদাহৰণ)। আধাকল্প তোমালোকে তেওঁলোকৰে মহিমা গাই আহিছা। এতিয়া নিজকে সোধা - মোৰ মাজত কি-কি খুঁত আছে, যিবোৰ আঁতৰাই মই নিজৰ উন্নতি কৰিম? আৰু পিতাক শুনাম যে বাবা এইটো খুঁত আছে, যিটো মোৰ পৰা আঁতৰি নাযায়, কিবা উপায় দিয়া। বেমাৰ চাৰ্জনৰ (ডাক্তৰৰ) দ্বাৰাহে নাইকিয়া হ’ব। কোনো-কোনো সহকাৰী চাৰ্জনো পাকৈত হয়। ডাক্তৰৰ পৰা কম্পাউণ্ডাৰে শিকে। পিছত পাকৈত ডাক্তৰ হৈ যায়। গতিকে সততাৰে নিজক পৰীক্ষা কৰা - মোৰ মাজত কি-কি খুঁত আছে? যাৰ কাৰণে মই বুজি পাওঁ যে এইটো পদ পাব নোৱাৰিম। পিতাইতো ক’ব - তোমালোক তেওঁৰ দৰে হ’ব পাৰা। দোষ-ক্ৰুটিবোৰ শুনাই দিলে তেতিয়া বাবাই ৰায় দিব। বেমাৰতো বহুত আছে। বহুতৰে দোষ-ক্ৰুটি আছে। কাৰোবাৰ খং আছে, লোভ আছে .... তেওঁলোকৰ জ্ঞানৰ ধাৰণা হ’ব নোৱাৰে যে আনক ধাৰণা কৰাব পাৰিব। পিতাই নিতৌ বহুত বুজাই থাকে। বাস্তৱত ইমান বুজোৱাৰ প্ৰয়োজনেই দেখা নাযায়। মন্ত্ৰৰ অৰ্থ পিতাই বুজাই দিয়ে। পিতাতো এজনেই। বেহদৰ পিতাক স্মৰণ কৰিব লাগে আৰু তেওঁৰ পৰা এই উত্তৰাধিকাৰ প্ৰাপ্ত কৰি এনেকুৱা (লক্ষ্মী-নাৰায়ণ) হ’ব লাগে। অন্য স্কুলত5বিকাৰক জয় কৰাৰ কথাই নাথাকে। এইটো এতিয়াহে হয় যেতিয়া পিতা আহি বুজায়। তোমালোকৰ মাজত যি ভূত আছে, যিয়ে দুখ দিয়ে, তাৰ বৰ্ণনা কৰিলে তেতিয়া পিতাই যুক্তি দিব। বাবা এইটো-এইটো ভূতে মোক আমনি কৰি থাকে। ভূত আঁতৰ কৰোঁতাজনৰ আগত বৰ্ণনা কৰা নহয় জানো। তোমালোকৰ মাজত তেনেকুৱা ভূত নাই। তোমালোকে জানা এই5বিকাৰৰূপী ভূত জন্ম-জন্মান্তৰৰ। চাব লাগে মোৰ মাজত কোনটো-কোনটো ভূত আছে? সেই ভূতবোৰক আঁতৰাবলৈ আকৌ ৰায় ল’ব লাগে। এই দুচকুয়েও বহুত ঠগে, সেয়েহে পিতাই বুজায় নিজক আত্মা বুলি বুজি আনকো আত্মা বুলি বুজাৰ অভ্যাস কৰা। এইটো যুক্তিৰে তোমালোকৰ এই বেমাৰ আঁতৰি যাব। আমি সকলো আত্মাতো আত্মা ভাই-ভাই হৈ গ’লো। শৰীৰতো নাই। এইটোও জানা যে আমি সকলো আত্মা উভতি যাব লাগিব। সেয়েহে নিজকে চাব লাগে মই সৰ্বগুণ সম্পন্ন হৈছোনে? নহ’লে মোৰ মাজত কি-কি অৱগুণ আছে? তেতিয়াহে বাবাইয়ো সেই আত্মাটিৰ ফালে চকু দিয়ে, এওঁৰ এইটো খুঁত আছে তেতিয়া তেওঁক কাৰেণ্ট (শক্তি) দিব। এই সন্তানটিৰ এইটো বিঘ্ন দূৰ হওঁক। যদি চাৰ্জনৰ পৰাই লুকুৱাই ৰাখা তেন্তে ডাক্তৰে কি কৰিব পাৰে? তোমালোকে নিজৰ অৱগুণবোৰ শুনাই থাকিলে তেতিয়া পিতাইয়ো ৰায় দি থাকিব। যেনেকৈ তোমালোক আত্মাসকলে পিতাক স্মৰণ কৰা - বাবা, আপুনি কিমান মিঠা! আমাক কিহ’ৰ পৰা কি কৰি তোলা! পিতাক স্মৰণ কৰি থাকিলে ভূতবোৰ আঁতৰি গৈ থাকিব। কিবা নহয় কিবা ভূত নিশ্চয় আছে। চাৰ্জন ৰূপী পিতাক কোৱা, বাবা মোক এইটো ভূত আঁতৰোৱাৰ উপায় দিয়া। নহ’লে বহুত লোকচান হৈ যাব। শুনালে পিতাৰো দয়া উপজিব - এই মায়াৰ ভূতটোৱে তেওঁকআমনি কৰি থাকে। ভূতক আঁতৰ কৰোঁতাতো এজন পিতাই হয়। যুক্তিৰে আঁতৰ কৰে। বুজোৱা হয় - এই 5টা ভূতক আঁতৰ কৰা। তথাপি সকলো ভূত আঁতৰি নাযায়। কাৰোবাৰ বিশেষ ৰূপত থাকে, কাৰোবাৰ কম। কিন্তু ভূত নিশ্চয় আছে। পিতাই দেখিবলৈ পায় এওঁৰ এইটো ভূত আছে। দৃষ্টি দিয়াৰ সময়ত তেওঁৰ ভিতৰত এইবোৰ চলি থাকে। এওঁতো বহুত ভাল সন্তান তেওঁৰ মাজত সকলো ভাল-ভাল গুণ আছে কিন্তু মুখেৰে একো নকয়, কাকোৱে বুজাব নোৱাৰে। মায়াই যেন কণ্ঠ ৰুদ্ধ কৰি দিলে, এওঁৰ কণ্ঠ খুলি গ’লে আনৰো সেৱা কৰিবলৈ লাগি যাব। আনৰ সেৱা কৰা মানেই নিজৰ সেৱা, শিৱবাবাৰ সেৱা নকৰা। শিৱবাবা নিজেই সেৱা কৰিবলৈ আহিছে, তেওঁ কয় - এই জন্ম-জন্মান্তৰৰ ভূতবোৰক আঁতৰাব লাগে।\nপিতাই বহি বুজায় - এইটোও জানা যে বৃক্ষ লাহে-লাহে বৃদ্ধি হৈ থাকে। পাত সৰি থাকে। মায়াই বিঘ্ন আনে। বহি থাকোঁতেই খেয়াল সলনি হৈ যায়। যেনেকৈ সন্ন্যাসীসকলৰ ঘৃণা উপজিলে তেতিয়া একেবাৰে অন্তৰ্ধান হৈ যায়। কোনো কাৰণ নাই, কোনো কথা বাৰ্তা নাই। সকলোৰে কানেকশ্বন (সম্বন্ধ)তো পিতাৰ সৈতে। সন্তানসকল হৈছে ক্ৰম নম্বৰ অনুসৰি। সেয়াও পিতাক সঁচাকৈ ক’লে তেতিয়া সেই খুঁতবোৰ আঁতৰ হ’ব আৰু উচ্চ পদ পাব পাৰিবা। পিতাই জানে কিছুমানে নোকোৱাৰ বাবে নিজৰে বহুত লোকচান কৰে। যিমানেই নুবুজাওক কিন্তু সেই কাম কৰিবলৈ লাগি যায়। মায়াই ধৰি লয়। মায়া ৰূপী অজগৰ আছে, সকলোকে পেটত সুমুৱাই বহি আছে। দলনিত ডিঙিলৈকে আৱদ্ধ হৈ আছে। পিতাই কিমান বুজায়। আন কোনো কথা নাই কেৱল কোৱা দুজন পিতা আছে। এক লৌকিক পিতাকতো সদায় পোৱাই যায়, সত্যযুগতো পোৱা যায় কলিযুগতো পোৱা যায়। এনেকুৱা নহয় যে সত্যযুগত পুনৰ পাৰলৌকিক পিতাক পাবা। পাৰলৌকিক পিতাতো এবাৰহে আহে। পাৰলৌকিক পিতা আহি নৰকক স্বৰ্গ কৰি তোলে। তেওঁৰ ভক্তি মাৰ্গত কিমান পূজা কৰে। স্মৰণ কৰে। শিৱৰ মন্দিৰো বহুত আছে। সন্তানসকলে কয় সেৱা নাই। হেৰ’, শিৱৰ মন্দিৰতো য’তে-ত’তে আছে, তালৈ গৈ তোমালোকে সুধিব পাৰা, এওঁক কিয় পূজা কৰা? এওঁ শৰীৰধাৰীতো নহয়। এওঁ কোন হয়? তেতিয়া ক’ব পৰমাত্মা। এওঁৰ বাহিৰে আন কাকোৱে তেনেকৈ নক’ব। সেয়েহে কোৱা এই পৰমাত্মা পিতা নহয় জানো। এওঁক খোদা বুলিও কোৱা কয়, আল্লা বুলিও কয়। সাধাৰণতে পৰমপিতা পৰমাত্মা বুলি কোৱা হয়, তেওঁৰ পৰা কি প্ৰাপ্ত হ’ব সেয়া কিবা জানানে? ভাৰতত শিৱৰ নামটো বহুত লোৱা হয় শিৱ জয়ন্তী উৎসৱো পালন কৰে। যিকোনো লোককে বুজোৱাতো বহুত সহজ। পিতাই ভিন্ন-ভিন্ন প্ৰকাৰে বহুত কথাই বুজাই থাকে। তোমালোকে যিকোনো লোকৰ ওচৰলৈ যাব পাৰা। কিন্তু বহুত শীতলতাৰে, নম্ৰতাৰে বাৰ্তালাপ কৰিব লাগে। তোমালোকৰ নামতো ভাৰতত বহুত বিয়পি আছে। অলপ কথা ক’লেও ততালিকে বুজি পাই যাব - এওঁলোক বি. কে. হয়। গাওঁ আদিৰ ফালেতো বহুত ইনোচেণ্ট (সৰল) লোক থাকে। মন্দিৰলৈ গৈ সেৱা কৰাটো বহুত সহজ। এনেকৈ কোৱা - আহা তেতিয়া আমি আপোনালোকক শিৱবাবাৰ জীৱন কাহিনী শুনাম। আপোনালোকে শিৱৰ পূজা কৰে, তেওঁৰ পৰা কি বিচৰা? আমিতো আপোনালোকক তেওঁৰ পুৰা জীৱন কাহিনী শুনাব পাৰো। দ্বিতীয় দিনা আকৌ লক্ষ্মী-নাৰায়ণৰ মন্দিৰলৈ যোৱা। তোমালোকৰ অন্তৰ আনন্দিত হৈ থাকে। সন্তানসকলে বিচাৰে গাওঁত গৈ সেৱা কৰোঁ। সকলোৰে বোধশক্তি নিজা-নিজা নহয় জানো। পিতাই কয় - প্ৰথমে শিৱবাবাৰ মন্দিৰলৈ যোৱা। তাৰ পাছত লক্ষ্মী-নাৰায়ণৰ মন্দিৰলৈ গৈ সোধা - এওঁলোকৰ এই উত্তৰাধিকাৰ কেনেকৈ প্ৰাপ্ত হ’ল? আহা তেতিয়া আমি এই দেৱী-দেৱতাসকলৰ 84 জন্মৰ কাহিনী শুনাম। গাৱঁৰ লোকসকলকো জগাব লাগে। তোমালোকে গৈ মৰমেৰে বুজাবা। তোমালোক হৈছা আত্মা, আত্মাইহে কথা কয়, এই শৰীৰতো শেষ হৈ যাব। এতিয়া আমি আত্মাসকল পবিত্ৰ হৈ পিতাৰ ওচৰলৈ যাব লাগিব। পিতাই কয় - মোক স্মৰণ কৰা। তেতিয়া শুনিলেই তেওঁলোক আকৰ্ষিত হ’ব। যিমানে তোমালোক দেহী-অভিমানী হ’বা সিমানেই তোমালোকে আকৰ্ষিত কৰিব পাৰিবা। এতিয়া এই দেহ আদিৰ প্ৰতি, পুৰণি জগতৰ প্ৰতি ইমান বৈৰাগ্য ওপজা নাই। এয়াতো জানা যে এই পুৰণি চোলা এৰিব লাগিব, ইয়াৰ প্ৰতি কি মমত্ব ৰাখিব লাগে। শৰীৰ থকা সত্বেও শৰীৰৰ প্ৰতি অলপো মমত্ব থকা উচিত নহয়। অন্তৰত যাতে এইটোৱে চলি থাকে– এতিয়া আমি আত্মাসকল পবিত্ৰ হৈ নিজৰ ঘৰলৈ যাম। আকৌ অন্তৰে এইটোও বিচাৰে - এনেকুৱা বাবাক কেনেকৈ এৰো? এনেকুৱা বাবাতো পুনৰ কেতিয়াও নাপাম। গতিকে এনেকুৱা খেয়াল চলি থাকিলে পিতাও স্মৃতিলৈ আহিব, ঘৰো স্মৃতিলৈ আহিব। এতিয়া মই ঘৰলৈ যাম। 84 জন্ম পুৰা হ’ল। লাগিলে দিনত নিজৰ পেচাগত কাম-কাজ আদি কৰা। গৃহস্থ ব্যৱহাৰতো থাকিবই লাগিব। তাত থাকিও তোমালোকে বুদ্ধিত এইটো ৰাখা যে এই সকলো শেষ হৈ যাব। এতিয়া আমি ঘৰলৈ উভতি যাব লাগিব। পিতাই কয়- গৃহস্থ ব্যৱহাৰতো নিশ্চয় থাকিব লাগিব। নহ’লে ক’লৈ যাবা? পেচাগত কাম-কাজ আদি কৰা, বুদ্ধিত যাতে এইটো স্মৃতি থাকে। এয়াতো সকলো বিনাশ হৈ যাব। প্ৰথমে আমি ঘৰলৈ যাম তাৰ পিছত পুনৰ সুখধামলৈ আহিম। যিমান সময় পোৱা নিজৰ লগত কথা পাতিব লাগে। বহুত সময় পোৱা, 8 (আঠ) ঘণ্টা ব্যৱসায় কৰা। 8 (আঠ) ঘণ্টা আৰামো কৰা। বাকী 8 (আঠ) ঘণ্টা এই পিতাৰ সৈতে বাৰ্তালাপ কৰা পুনৰ গৈ সেৱা কৰা। যিমানেই সময় পোৱা শিৱবাবাৰ মন্দিৰত, লক্ষ্মী-নাৰায়ণৰ মন্দিৰত গৈ সেৱা কৰা। মন্দিৰতো তোমালোকে বহুত পাবা। তোমালোক য’লৈকে নোযোৱা শিৱৰ মন্দিৰ নিশ্চয় থাকিব। তোমালোক সন্তানসকলৰ কাৰণে মুখ্য হৈছে স্মৃতিৰ যাত্ৰা। স্মৃতিত ভালকৈ থাকিলে তেতিয়া যি বিচৰা সেয়া পাব পাৰা। প্ৰকৃতি তোমালোকৰ দাসী হৈ যাব। স্মৃতিত থকাসকলৰ চেহেৰা আদিও এনেকুৱা আকৰ্ষণীয় হৈ থাকে, একো বিচৰাৰ দৰকাৰ নাই। সন্ন্যাসীসকলৰ মাজতো কোনো-কোনো অতি দৃঢ় (অবিচল) হৈ থাকে। বচ এইটো নিশ্চয়েৰে বহে - মই ব্ৰহ্মত গৈ লীন হৈ যাম। এইটো নিশ্চয়ত বহুত দৃঢ় হৈ থাকে। তেওঁলোকে অভ্যাস কৰে, আমি এই শৰীৰ এৰি থৈ যাম। কিন্তু তেওঁলোকতো ভুল ৰাস্তাত আছে। ব্ৰহ্মত লীন হৈ যাবৰ কাৰণে বহুত চেষ্টা কৰে। ভক্তিত দৰ্শন পাবৰ কাৰণে কিমান চেষ্টা কৰে। জীৱনো দি দিয়ে। আত্মঘাত নহয়, জীৱঘাত হয়। আত্মাতো আছেই, আত্মা গৈ অন্য জীৱন অৰ্থাৎ শৰীৰ ধাৰণ কৰে।\nগতিকে তোমালোক সন্তানসকলে যথা ৰীতিয়ে সেৱাৰ ৰুচি ৰাখা তেন্তে পিতাও স্মৃতিলৈ আহিব। ইয়াতো মন্দিৰ আদি বহুত আছে। তোমালোকে যোগত পূৰ্ণ ৰূপত থাকি কাৰোবাক যিয়ে নোকোৱা, কোনো বিচাৰ উদয় নহ’ব। যোগত থাকোঁতাসকলৰ কাঁড় পুৰা লাগিব। তোমালোকে বহুত সেৱা কৰিব পাৰা। চেষ্টা কৰি চোৱা, কিন্তু প্ৰথমে নিজৰ ভিতৰত চাব লাগে - মোৰ ভিতৰত কোনো মায়াৰ ভূততো নাই? মায়াৰ ভূত থকাসকলে জানো সফলতা লাভ কৰিব। সেৱাতো বহুত আছে। বাবাতো যাব নোৱাৰে কিয়নো পিতা লগত আছে। পিতাক আমি ক'ত আৱৰ্জনাৰ মাজলৈ লৈ যাম! কাৰ লগত কথা পাতিব! পিতাইতো সন্তানসকলকহে ক'ব বিচাৰে। গতিকে সন্তানসকলে সেৱা কৰিব লাগে। গায়নো আছে - সন্তানে পিতাকক প্ৰত্যক্ষ কৰায়। পিতাইতো সন্তানসকলক বিচাৰ বুদ্ধি সম্পন্ন কৰি তুলিছে নহয় জানো। ভাল-ভাল সন্তান আছে যাৰ সেৱাৰ প্ৰতি আগ্ৰহ থাকে। এনেকৈ কয় - আমি গাৱঁত গৈ সেৱা কৰোঁ। বাবাই কয় নিশ্চয় কৰা। কেৱল ভাঁজ কৰিব পৰা চিত্ৰ লগত ৰাখা। চিত্ৰ অবিহনে কাৰোবাক বুজোবলৈ ডিফিকাল্ট (কঠিন) হয়। ৰাতিয়ে-দিনে এইটোৱে চিন্তন চলি থাকে - অন্যৰ জীৱন কেনেকৈ গঢ়ি তোলোঁ? মোৰ যিবোৰ খুঁত আছে সেয়া কেনেকৈ আঁতৰাই উন্নতি কৰিব পাৰোঁ। তোমালোক আনন্দিতো হোৱা। বাবা এওঁ 8-9 মাহৰ সন্তান। এনেকুৱা বহুত ওলায়। সোনকালেই সেৱাৰ যোগ্য হৈ যায়। প্ৰত্যেকৰে এইটোও চিন্তা থাকে মই নিজৰ গাওঁখনৰ উন্নতি কৰোঁ, সমনীয়া ভাইসকলৰ সেৱা কৰোঁ। চেৰিটি বিগিনচ্ এট্ হোম্ (পৰোপকাৰিতা ঘৰৰ পৰাই আৰম্ভ হয়)। সেৱাৰ প্ৰতি বহুত আগ্ৰহ থাকিব লাগে। একে ঠাইতে থাকি যাব নালাগে। পৰিক্ৰমা কৰি থাকিব লাগে। সময়তো বহুত কম আছে নহয় জানো। তেওঁলোকৰ কিমান ডাঙৰ-ডাঙৰ আশ্ৰম তৈয়াৰ হৈ যায়। এনেকুৱা আত্মা আহি প্ৰৱেশ কৰে যে কিবা নহয় কিবা শিক্ষা দিয়ে তেতিয়া নাম প্ৰসিদ্ধ হৈ যায়। এয়াতো বেহদৰ পিতা বহি শিক্ষা দিয়ে কল্পৰ আগৰ দৰে। এই আত্মিক কল্প বৃক্ষ বাঢ়িব। নিৰাকাৰী বৃক্ষৰ পৰা ক্ৰম অনুসৰি আত্মাসকল আহে। শিৱবাবাৰ বহুত দীঘলীয়া মালা বা বৃক্ষ তৈয়াৰ কৰি থোৱা আছে। এই সকলোবোৰ কথা স্মৰণ কৰিলেও পিতাহে স্মৃতিলৈ আহিব। সোনকালে উন্নতি হ'ব। ভাল বাৰু!\n(1) অতি কমেও 8 (আঠ) ঘন্টা পিতাৰ সৈতে বাৰ্তালাপ কৰি অতি শীতল বা নম্ৰতাৰে আত্মিক সেৱা কৰিব লাগে। সেৱাত চাক্সেচ (সফল) হ’বৰ কাৰণে ভিতৰত যাতে মায়াৰ কোনো ভূত নাথাকে।\n(2) নিজে নিজৰ সৈতে কথা পাতিব লাগে যে এই সকলোবোৰ যিবোৰ আমি দেখিবলৈ পাওঁ সেয়া বিনাশ হৈ যাব, আমি নিজৰ ঘৰলৈ যাম আকৌ সুখধামলৈ আহিম।\nবিশ্বত ঈশ্বৰীয় পৰিবাৰৰ স্নেহৰ বীজ সিঁচোতা বিশ্ব সেৱাধাৰী হোৱা\nতোমালোক বিশ্ব সেৱাধাৰী সন্তানে বিশ্বত ঈশ্বৰীয় পৰিবাৰৰ স্নেহৰ বীজ সিঁচি আছা। লাগিলে কোনোবা নাস্তিকে হওঁক বা আস্তিকে হওঁক.... সকলোকে অলৌকিক তথা ঈশ্বৰীয় স্নেহৰ, নিঃস্বাৰ্থ স্নেহৰ অনুভূতি কৰোৱাটোৱে হৈছে বীজ সিঁচা। এই বীজে সহযোগী হোৱাৰ বৃক্ষ স্বতঃ অংকুৰিত কৰে আৰু সময়ত সহজযোগী হোৱাৰ ফল দেখা দিয়ে। মাত্ৰ কোনোবাটো ফল সোনকালে ওলায় আৰু কোনোবাটো ফল নিদিষ্ট সময়ত ওলায়।\nভাগ্যবিধাতা পিতাক জনা, চিনি পোৱা আৰু তেওঁৰ ডায়ৰেক্ট (প্ৰত্যক্ষ) সন্তান হৈ যোৱা - এয়া হৈছে সকলোতকৈ শ্ৰেষ্ঠ ভাগ্য।


do you k ow toothbrush have expiry date too know when to replace– News18 assam\nChange Your Toothbrush Now: আপোনাৰ টুথব্ৰাছৰো থাকে এক্সপাইৰী ডেট, আপুনি জানেনে ইয়াক কিমান দিনলৈ ব্যৱহাৰ কৰাটো নিৰাপদ?\nChange Your Toothbrush Now: টুথব্ৰাছৰ ম্যাদ উকলি যোৱাৰ তাৰিখ কি আৰু সলনি নকৰিলে কি কি অসুবিধা হ'ব সেয়া জানেনে?\nLast Updated : May 21, 2022, 21:04 IST\nপৃথিৱীৰ প্ৰায় প্ৰতিজন ব্যক্তিয়ে যিকোনো বস্তু ক্ৰয় কৰাৰ আগতে তাৰ ম্যাদ উকলি যোৱাৰ তাৰিখ বা এক্সপাইৰী ডেট (Expiry Date) পৰীক্ষা কৰে। ম্যাদ উকলি যোৱাৰ তাৰিখ অৰ্থাৎ যিটো তাৰিখৰ পিছত প্ৰডাক্টটো আৰু ব্যৱহাৰযোগ্য হৈ নাথাকে। ইয়াৰ পিছত সেই বস্তুটো ব্যৱহাৰ বা সেৱন কৰাৰ অৰ্থ হ’ল আপোনাৰ স্বাস্থ্যৰ সৈতে খেলা কৰা। আমি প্ৰডাক্টটোৰ ম্যাদ উকলি যোৱাৰ তাৰিখলৈকে ইয়াৰ নিৰ্মাণৰ তাৰিখ পৰীক্ষা কৰোঁ। কিন্তু আমি প্ৰতিদিনে মুখৰ ভিতৰত লগাই দাঁত পৰিষ্কাৰ কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা টুথব্ৰাছ (Toothbrush)ৰ ম্যাদ উকলি যোৱাৰ তাৰিখ কেতিয়াবা দেখিছোনে?\nআমি প্ৰায়ে বজাৰৰ পৰা টুথব্ৰাছ এটা কিনি তাৰ ব্ৰিষ্টল সম্পূৰ্ণৰূপে নষ্ট নোহোৱালৈকে ব্যৱহাৰ কৰো। কিন্তু এয়া ভাল কথা নহয়। বিশেষজ্ঞসকলৰ মতে, আমি টুথব্ৰাছৰ ম্যাদ উকলি যোৱাৰ আগতেই সলনি কৰা উচিত। নহ’লে হয়তো ইয়াৰ বাবে আমি বহু লোকচান বহন কৰিবলগীয়া হ’ব পাৰে। টুথব্ৰাছৰ ম্যাদ উকলি যোৱাৰ তাৰিখ (Toothbrush Expiry Date) কি আৰু সলনি নকৰিলে কি কি অসুবিধা হ'ব সেয়া জানেনে?\nএইবোৰ অসুবিধা হ'ব পাৰে\nদন্ত বিশেষজ্ঞৰ মতে, ম্যাদ উকলি যোৱা টুথব্ৰাছ ব্যৱহাৰ কৰিলে বহুতো অসুবিধা হয়। যদি আপুনি যোৱা চাৰি মাহতকৈ অধিক সময় এপাট টুথব্ৰাছ ব্যৱহাৰ কৰে তেন্তে ইয়াৰ অৰ্থ হ’ল-\nআপোনাৰ ব্ৰাছত বহুত বেক্টেৰিয়া (bacteria) বাঢ়িছে আৰু আপুনি দাঁত ঘঁহি সেইবোৰ খাই আছে।\nসেই টুথব্ৰাছে আৰু আপোনাৰ দাঁতত জমা হোৱা প্লেক আঁতৰাব নোৱাৰে। অৰ্থাৎ যিমানেই ব্ৰাছ নলওক কিয় দাঁতত প্লেক জমা হৈ থাকিব।\nমুখৰ দুৰ্গন্ধৰ সমস্যা হ’বলৈ আৰম্ভ কৰিব। যিহেতু আপোনাৰ ব্ৰাছৰ প্লেক আঁতৰাব পৰা নাই। এনে অৱস্থাত মুখৰ পৰা গোন্ধ আহিব।\nদাঁতৰ আলুৰ বহু ধৰণৰ সমস্যাৰ সন্মুখীন হ’ব লাগিব।\nব্ৰাছ কেতিয়া সলাব লাগে\nআপুনি ব্যৱহাৰ কৰা টুথব্ৰাছটোৱেও আপোনাক সংকেত দিয়ে যে ইয়াক সলনি কৰাৰ সময় আহি পৰিছে। ব্ৰাছৰ ব্ৰিষ্টলবোৰ মেল খাই গ'লে ব্ৰাছ সলাবৰ হয়। ব্ৰাছৰ তলত ক’লা দাগ পৰিলে সলাব লাগে। ব্ৰিষ্টলবোৰ অতি কোমল হৈ পৰিলে ব্ৰাছ সলাব লাগে। এই সকলোবোৰ লক্ষণৰ পৰা অনুমান কৰিব পাৰি যে আপুনি এতিয়াই টুথব্ৰাছ সলনি কৰিব লাগে।\nFirst published: May 21, 2022, 21:04 IST\nbrushing teethHealth Alertlifestyle hacks