বিহু : কৃপাবৰ বৰবৰুৱা – enajori\nবৰবৰুৱাই সুৰ ধৰি গায়-\n“বিহু খাই আহিলি ঐ\nবিহুৱা চৰাই তই!\nধান খাই আহিলি-”\n(হঠাৎ ৰৈ উভতি চায়)\n(প্ৰিয়দৰ্শন শৰ্ম্মাৰ প্ৰৱেশ)\nঅ’ প্ৰিয়দৰ্শন! আহাঁ, আহাঁ, বহাঁ!\nপ্ৰিয়দৰ্শন : ৰ’ল কিয়? বোলো ডাঙৰীয়া! ৰ’ল কিয়? গাওক। অৱশ্যে যদিও ডাঙৰীয়াই “বনঘোষাকে টানিছিল।”\nকৃপাবৰ : সেইদেখিয়েইতো ৰ’লোঁ—তুমি মায়া দেখাঁ বুলি। তোমালোকৰ মন পঙ্কিল। তোমালোকে অলপতে মায়া দেখাঁ। ঠুক্ কৰিলেই তোমালোকৰ ৰুচিৰ কাঁচৰ গিলাছটো ভাগি থাকে। সেইদেখি মই তোমালোকৰ মাজত সাৱধানে চলিবলগা হওঁ। এতিয়াই তুমি ইয়াৰ পৰা উঠি গৈ ৰটি দিবা যে বৰবৰুৱাই আজি বিহুনাম গালে আৰু ধনাই মনাই গেন্ধেলা-ফেদেলা য’ত যি তোমালোকৰ ‘সমালোচক’ ‘শিক্ষিত ভ্ৰাতাসকল’ আছে, আটাইবোৰে হাতত সমালোচনাৰ ৰামটাঙোন লৈ মোৰ ফাললৈ খেদি আহিব।\nপ্ৰিয়দৰ্শন : বাৰু সঁচাকৈয়ে কওকচোন বৰবৰুৱা ডাঙৰীয়া বিহুত নামবোৰ জানো অশ্লীল নহয়? বিহু কথাটোৱে দেখোন একৰকম অশ্লীল হৈ উঠিছে।\nকৃপাবৰ : কাৰণ তোমালোক পৰিছাঁ দেখি। বিহু বছৰৰ চকৰি। তাৰ নাম অশ্লীল হৈ উঠিলে, তোমালোক অশ্লীল হৈ তলত পৰাঁ কিয়নো তোমালোক আৰু বিহু দুয়ো আঁতৰি ঠাই লৈছাহঁক। যদি তোমালোক তোমালোকৰ আগৰ কালৰ নীতি, স্বাস্থ্য আৰু চৰিত্ৰৰে শকত মানুহবোৰৰ নিচিনাকৈ বিহুৰে সৈতে একেপিনে থাকিলাহেঁতেন, তেন্তে এনে ফপহুতা শ্লীল-অশ্লীলৰ নাগৰদোলাত উঠি কোনো ওপৰ-তল নহ’লাহঁকহেঁতেন। জানা নে মানুহৰ মনৰ বল, চৰিত্ৰৰ বল থাকিলে আৰু বিদেশী ফুচুং ভাবৰ সভ্যতা-অসভ্যতা শ্লীলতা-অশ্লীলতাৰ হুটা চাউল সুমাই নিজৰ চিনাকি পেটটো অচিনাকি নকৰিলে, এনে দুৰৱস্থা কেতিয়াও নহয়? বিদেশৰ জোখেৰে নিজক জুখিবলৈ গৈহে তোমালোক বুঢ়ী গাইৰ নিচিনাকৈ পলবোকাত সোমাই পৰিছাঁ। বিহুত যদি কোনোবা সৰু মানুহে নিলাজ নাম গালে, সেই বাবেই আমাৰ গোটেইটো বিহুৰ মহাভাৰত, তাৰ নাম আৰু অনুষ্ঠানবোৰেৰে সৈতে অশুদ্ধ আৰু ভেজাল নহয়। পশ্চিমত ‘হোলি’ত তল শ্ৰেণীৰ মানু্হে নিলাজ নাম গায়, নিলাজ ব্যৱহাৰ কৰে, সেইবুলি জানো ‘হোলি’ উৎসৱটো নিলাজ হ’ল? সৰু মানুহে গোৱা বিহুৰ নামো আটাইবোৰ অশ্লীল নহয়। তাৰ সৰহভাগ জাতীয় স্বভাৱকবিৰ এনে সুন্দৰ কবিতা যে তাৰ তুলনা নাই। নিলাজবোৰ এৰি সেইবোৰ বাছি ল’ব জানিলে আমাৰ জাতীয় সাহিত্যৰ বাবে সেইবোৰ অমূল্য ৰত্ন হ’ব। এডেম্ আৰু ইভৰ মনত যেতিয়াই পাপ সোমাল, তেতিয়াই তেওঁলোকে নিজৰ গা ঢাকিবলৈ কাপোৰ বিচাৰিলে আৰু তেওঁলোক স্বৰ্গভ্ৰষ্ট হ’ল। ওল্ড্ টেষ্টেমেণ্ট বাইবেলৰ বস্ত্ৰ পৰিধান মনুষ্যৰ পতনৰ গুৰিৰ ইতিহাস আৰু ভাগৱতৰ শ্ৰীকৃষ্ণৰ বস্ত্ৰহৰণ মনুষ্যৰ পুনৰ স্বৰ্গাৰোহণৰ শেহৰ ইতিহাস। –হাঁহিছা? তোমালোকক এইবোৰ কথা কোৱাঁ, মোৰেহে ভুল, কাৰণ তোমালোকে বুজা হাঁহি, খিকিন্দালি আৰু বহুৱালি আৰু তোমালোকক আনন্দ দিবলৈ মই বহুৱালি কথা এটা ক’লেই তোমালোক মহা খুচী।\nপ্ৰিয়দৰ্শন : বৰবৰুৱা ডাঙৰীয়া! আজি দেখোন নাভুত-নাশ্ৰুত কথা।\nকৃপাবৰ : serious নহয় various হে। মোৰ টোপোলাত তোমাৰ কাণ খজুৱাবলৈ ববচা-বনৰ কাণ-খৰিকাও পাবাঁ; পানী লগা নাক সুৰ-সুৰাবলৈ ধঁপাতৰ পাতৰ সৰু নুৰাও পাবাঁ। আৰু তোমাৰ যদি ‘nervous debility আৰু head round’ (মূৰ ফুৰণি) হৈছে তাৰ নিমিত্তেও মকৰধ্বজ পাবাঁ। আৰু ঈশ্বৰে নকৰক, তোমাৰ যদি আসন্ন মৃত্যু উপস্থিত, তেন্তে এই সময়ত ঈশ্বৰৰ নাম ল’বৰ নিমিত্তে ডিঙিৰ পৰা কফ দূৰীভূত কৰিবলৈ মহানীলকণ্ঠৰ বড়ীও পাবাঁ। এই কথা।\nপ্ৰিয়দৰ্শন : ওপৰত লেখি দিয়া কোনো এটাৰো মোৰ সকাম পৰা নাই।\nকৃপাবৰ : তেন্তে তোমাক উপবাস কৰিবৰ ব্যৱস্থা মই দিলোঁ। কাৰণ যাক একো নেলাগে সি হয় বৰবৰুৱা, নহয় ভীম-একাদশী।\nপ্ৰিয়দৰ্শন : সিদিনা জগন্নাথত দেখিছিলো, একাদশীক বন্দী কৰি থৈ দিছে।\nকৃপাবৰ : তোমাকো আজি মই সেইদৰে বন্দী কৰি থৈ দিবৰ অভিলাষ কৰিছিলো, কিন্তু নকৰোঁ; কাৰণ আজি বিহু। তেনেহলে তোমাৰ বামুণীয়ে চিয়ঁৰি মৰিব আৰু মোক নথৈ গালি পাৰিব; কাৰণ তুমি অলপতে বিয়া কৰাইছা আৰু বিবাহিত জীৱনৰ দায়িত্ব ষোল অনা বুজি তাৰ স্ত্ৰু-পেঁছৰ পাকে পাকে সোমাই নিম্নগামী হৈছা। সেইদেখি তোমাক সেইবোৰ একো নকৈ আজি বিহুৰ কথাকে কওঁ। আমাৰ দেশৰ বিহুটোক তোমালোকে হিংসা কৰি নেমাৰিবাঁ। দুৰ্গাপূজাতে তোমালোকৰ বৰ কোব দেখিছোঁ। দুৰ্গাপূজা আমাৰ দেশলৈ সিদিনাৰ আমদানি।বিহু আমাৰ সাতামপুৰুষীয়া। আমি অসমীয়াবিলাক কালিৰ মানুহ নহওঁ। অসমদেশ, অসমৰ সভ্যতা বৰ পুৰণি আৰু বৰ ওখ খাপৰ। আজিৰ তোমাক আমাক দেখি অসমীয়া সভ্যতাৰ জোখ নকৰিবাঁ। ভাৰতবৰ্ষত সোমোৱা আৰ্য্যৰ এসোঁতা পঞ্জাৱৰ বাহিৰে আন আন দেশত আৰ্য্যৰ প্ৰভাৰ বিস্তাৰ হোৱাৰ আগেয়েই অসম পাইছিলহি। ইয়াৰ অনেক প্ৰমাণ আছে। এতেকে আমাৰ জাতীয় পৰ্ব্ব আৰু উৎসৱবোৰ বৰ পুৰণি। বিহু বশব্দটো ‘বিষুৱ’ৰ পৰা হৈছে। বিষুৱ-ৰেখা, পৃথিৱীৰ মাজেদি জ্যোতিষী সকলে মনেৰে দিয়া এটা ৰেখা বা আঁক; যাক ইংৰাজীত Equinoctial line বা Equator বোলে। সূৰ্য্যই বাৎসৰিক গতিত সেই পোন পালেহি দিন আৰু ৰাতি সমান হয়, এতেকে সেই নাম। “বিষুৱস্থৌ-দিবাকৰঃ।” এই দিনা সূৰ্য্য মেষ, তুলা আৰু মকৰ ৰাশিত সোমায়। চ’ত, আহিন আৰু পুহৰ শেষ দিন। মেষ ৰাশিত সোমোৱা দিনা অৰ্থাৎ চ’তৰ শেষ দিনা ‘মহাবিষুবম্’ অৰ্থাৎ বিষুৱ-সংক্ৰান্তি অৰ্থাৎ চ’তৰ বিহু বা বহাগৰ বিহু বোলে। তুলাত সোমোৱা দিনক বা আহিনৰ শেহ দিনা কাতিৰ বিহু বোলে। মকৰ ৰাশিত সোমোৱা দিনা অৰ্থাৎ পুহৰ শেহ দিনা মাঘৰ বিহু বোলে। এই তিনিটা কেনে ডাঙৰ সংক্ৰান্তি (বৰবিহু) মন কৰি চোৱাঁ। এটাই ন বছৰক আগবঢ়াই আনি মনত ৰং লগায়। এটাই পথাৰৰ পৰিশ্ৰমৰ ফল ধৰায়। আনটোৱে সূৰ্য্যৰ উত্তৰায়ণক আদৰি ছুটী দি দীঘলাবলৈ যায় আৰু পথাৰৰ পৰিশ্ৰমৰ ফল ভোগায়। এই বাবে চ’তৰ বিহুক ৰঙালী, মাঘৰ বিহুক ভোগালী আৰু কাতিৰ বিহুক কঙালী (অৰ্থাৎ পৰিশ্ৰমৰ ওৰ, কিন্তু ফল ভোগলৈ পলম) বোলে। চোৱাঁ, আমাৰ ওচৰ-চুবুৰীয়া বঙ্গদেশত এই সংক্ৰান্তি কেইটাৰ বিহু বা বিষু নাম নাই, ভাৰতৰ আন আন প্ৰদেশতো নাই (ক’ৰবাত চুকে-কোণে আছে যদি ক’ব নোৱাৰোঁ) কিন্তু অসমত সেই প্ৰাচীন কালৰ জ্যোতিষ শাস্ত্ৰসন্মত ‘বিষু’, বিহু নামে প্ৰচলিত। ইয়াৰ দ্বাৰাই তোমাৰ মনত খেলোৱা নাই নে যে অসমত আৰ্য্য-সভ্যতাৰ প্ৰাচীনতকৈও প্ৰাচীন সোঁতা আজি ক’ত যুগযুগান্তৰৰ পৰা বব লাগিছে। সৰহ নেলাগে, জ্যোতিষ শাস্ত্ৰৰ যে জন্মভূমি, বা প্ৰভূত উন্নতিৰ ভূমি অসম, প্ৰাগজ্যোতিষপুৰ নামেই সেইটো ৰিঙিয়াব লাগিছে।\nপ্ৰিয়দৰ্শন : আজি অনেক কথা ডাঙৰীয়াৰ পৰা শিকিলোঁ।\nকৃপাবৰ : শিকিলা যদি যোৱাঁ। ঘৈণীয়েৰাই খুন্দি থোৱা চিৰা আৰু সান্দহ, ভাজি থোৱা হেঁচা পিঠা খোৱাঁগৈ। মই দাঁতত কাঠী এডাল দি তাকে চোবাই বহি থাকোঁ।\nউত্স: বাঁহী,সপ্তম বছৰ, ষষ্ঠ সংখ্যা\nTags: bihu, kripabor barua, vintage


বিয়াৰ পাছতো পৰকীয়া কৰে এই ৪ টা ৰাশিৰ পুৰুষ ! আপুনি জানিলে আচৰিত হ’ব - JibonorShongram.in\n( People Of These4Zodiac Signs Get Involved In Secret Relationships After Marriage ) গোটেই জীৱন সম্পর্ক ধৰি ৰখাটো ইমান সহজ কথা নহয়, আমাৰ জীৱনত কেতিয়াবা নহয় কেতিয়াবা প্রেম আহে, কিন্তু সেয়া যদি বিয়াৰ পিছত বা অইন কোনো সম্পর্কত থকাৰ সময়ত হয় তেনেহলে সেয়া হ’ব বিপতজনক ! কিন্তু আমি আজি যি ৪ টা ৰাশিৰ পুৰুষৰ কথা কম, সেই ৰাশিৰ পুৰুষে বিয়াৰ পিছতো পৰকীয়া প্রেম কৰে ! সেই ৰাশি ৪ টা হৈছে –\nকন্যা ৰাশি, এই ৰাশিৰ জাতক জাতিকা সকলে নিজৰ প্রতি এটা ডাঙৰ ধাৰণা ৰাখে, নিজতকৈ বেলেগক সৰু বুলি ভাবে, এই ৰাশিৰ জাতক জাতিকা সকলে বেলেগক ভালদৰে জানিব পাৰে ! সংগী যদি অইন কাৰোবাৰ লগত সম্পর্কত জড়িত হয় তেনেহলে সেই সম্পর্কৰ পৰা উলাই আহিবলৈ এক মিনিটো নাভাবে এই ৰাশিৰ জাতক জাতিকা সকলে ! কিন্তু এই ৰাশিৰ জাতক সকলে অতি সহজে কাৰোবাৰ লগত সম্পর্কত জড়িত হয়, সকলোতকৈ উল্লেখযোগ্য কথাটো হ’ল যে এই ৰাশিৰ জাতক সকলে অতি চালাকিৰ সৈতে গোপনে সম্পর্কত জড়িত হ’ব পাৰে, আৰু সেয়া অতি সহজে মানুহে গ’ম নাপায় ।\nকুম্ভ ৰাশি, এই ৰাশিৰ জাতক সকলে নীতিবাদী, কিন্তু কুম্ভ ৰাশিৰ জাতক সকলে বিয়াৰ পিছতো নিৰাপত্তাহীনতাই ভোগে, সেই বাবে বিয়াৰ পিছতো পৰকীয়া প্রেমত লিপ্ত হয় । সংগীৰ প্রতি ইমান বিশ্বাস নাপায় এই ৰাশিৰ জাতক সকলে, কিন্তু সংগীৰ বিশ্বাস ভাঙি ইমান সুখী নহয় এই ৰাশিৰ জাতক সকলে । এই ৰাশিৰ জাতক সকলে এনেকুৱা কিছুমান কাম কৰে, কৰাৰ পিছত সেই কামৰ প্রতি নিজেই লজ্জিত হয় ।\nসিংহ ৰাশি, এই ৰাশিৰ জাতক সকলে নিজক লৈ বহুত চিন্তিত হয়, এই ৰাশিৰ জাতক সকলৰ সংগী যিমানেই সুন্দৰী নহওক কিয়, তাৰ পাছতো অইন নাৰীৰ প্রতি চকু যায় ! এই ৰাশিৰ জাতক সকলে নিজক নিয়ন্ত্রণ কৰিব নোৱাৰে, সেই বাবে অইন নাৰী প্রতি আকৃষ্ট হয় । এই ৰাশিৰ জাতক সকলে সকোলো সময়ত সংগীৰ মনোযোগ বিচাৰে, আৰু যদি সেয়া নাপায় তেনেহলে অতি সহজে পৰকীয়া প্রেমত লিপ্ত হয় ।\nবৃশিক ৰাশি, আপোনাৰ সংগী যদি বৃশিক ৰাশিৰ হয়, তেনেহলে গোটেই জীৱন চেষ্টা কৰিও তাক জনা সম্ভৱ নহয় ! কাৰণ বৃশিক ৰাশিৰ জাতক সকলে মনটো বহুত ৰহস্যময়, নিজৰ মনৰ কথা কাৰো লগত প্রকাশ নকৰে ! অকল সেয়াই নহয় সন্দৰকৈ কথাও ক’ব পাৰে এই ৰাশিৰ জাতক সকলে, বেছিভাগ ক্ষেত্রত এই ৰাশিৰ জাতক সকলে গোপন প্রেমৰ কথা গোপনে ৰাখিব পাৰে ।\nপকা চুলি আছে নেকি ? আগৰ দৰেই ক’লা কৰক, কিন্তু কেনেকৈ জানক –


কটকটীয়া নিৰাপত্তা ব্যৱস্থা ......(- সুৰজিত নেওগ) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nযোৱা কেইদিনমান ধৰি টিভিত কেইটামান বিশেষ খবৰে ৰজন-জনাই আছে। বিশ্বকাপ ফুটবল এতিয়া সকলো টিভি চেনেলৰে সৰ্বাধিক চৰ্চিত বিষয়। দৈনিক ফলাফল, সম্ভাৱ্য বিজয়ীক লৈ জল্পনা-কল্পনা, বিভিন্ন দলৰ ষ্টাৰসকলৰ খেল। তাৰ মাজতে আকৌ কামোৰা-কামুৰি!! আমাৰ স্থানীয় চেনেলকেইটাক যেনিবা যোৱা দুমাহ-তিনিমাহ বিসম্বাদৰ অন্তহীন খেলখনে নিৰন্তৰ আৱৰি আছে। দৰ্শক অতিষ্ঠ হলেও হওক। ‘ভাল নাই লগা, নাচাব’ ধৰণৰ মনোভাৱ। আপুনি নাচালে কি হ’ব; এনে খেল চোৱা ঢেৰ মূৰ্খ আছে। শেহতীয়াভাৱে আমাৰ চেনেল কেইটাৰ ব্যস্ততা আৰম্ভ হৈছে অম্বুবাচী মেলাক লৈ… কোনোৱে কয় ৫ লাখ, কোনোৱে কয় ৭ লাখ দৰ্শনাৰ্থী আহিব। লাখ লাখ ভক্তগণৰ আগমনক লৈ কামাখ্যাধাম উখল-মাখল। লগতে আমাৰ সাংবাদিকসকলৰ সেহাই সেহাই, খোনাই খোনাই উশাহ নোপোৱাকৈ দিয়া চলন্ত ধাৰা-বিৱৰণী। যেন একমুহুৰ্ত ৰৈ গ’লে বহু কিবাকিবি অকথিত হৈ থাকিব। কামাখ্যা ধামৰ বহু স্নেপশ্বট…. লাখ লাখ ভক্ত, চিলিম-ভাং টানি থকা সাধু-সন্যাসী (!!), কটকটীয়া নিৰাপত্তা ব্যৱস্থাৰ চাক্ষুষ ছবি…\nধৰ্মীয় স্থানত কটকটীয়া নিৰাপত্তা ব্যৱস্থা। নিজে সম্পূৰ্ণৰপে এনে কথাত অবিশ্বাসী যদিও আমাৰ অতি সাধাৰণ বিচাৰ-বুদ্ধিৰে বুজি পাওঁ যে গৰিষ্ঠসংখ্যক মানৱে নিজ নিজ বিশ্বাস অনুসৰি ভাৱে যে ৩৩ কোটি হিন্দু দেৱ-দেৱী, এজন আল্লা, এজন যিশু আৰু তেনে বহুত ঈশ্বৰে প্ৰতিজন মানুহক ‘ওপৰৰ পৰা’ (মানে স্বৰ্গৰ পৰা) চাই আছে, অহৰহ নিৰাপত্তা প্ৰদান কৰি আহিছে। সেয়ে হয়তো লাখ-কোটি ভক্তই এনে ঈ্শ্বৰ-ভগৱানৰ ভক্তিত গদ্ গদ্ হৈ ভিন ভিন সময়ত পূজা-অৰ্চনা কৰি পৰিতৃপ্তি লাভ কৰাৰ লগতে নিজৰ তথা পৰিয়ালৰ বা সমাজৰ মংগলৰ হকে, উন্নতিৰ হকে, পঢ়া-শুনা, টকা-পইচা, ধন-দৌলত, ঐশ্চৰ্য্য-বিভূতি বিস্তাৰৰ হকে আৰু আন বহু কাৰণত এনে ঈশ্বৰ-ভগৱানসকলৰ শৰণাপন্ন হয়। ভক্তৰ এনে পৰিচৰ্য্যাত এই অতিমানৱ বা অলৌকিক বা অশৰীৰী ঈশ্বৰ-ঈশ্বৰী সকল তুষ্ট হয় আৰু আৰ্শীৰ্বাদ দিয়ে। মানে দিয়ে বুলি বেছিভাগ মানৱে ভাৱে।\nধৰি ললোঁ, এই বিশ্বাস সঁচা [সচাঁ বা মিছা বুলি প্ৰমাণ কৰাৰ কোনো সমল মোৰ হাতত নাই বাবে ধৰি ললো]। অন্তহীন শক্তিধৰ এনে অলৌকিক সত্বাবোৰৰ ইচ্ছা-অনিচ্ছাৰ ওপৰতেই হেনো আমাৰ তুচ্ছ জীৱনবোৰ বৰ্তি থাকে। মানে আমাক আপদ-বিপদৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰা বা আমাক নিৰাপত্তা প্ৰদান কৰা কামটোও এই দেৱ-দেৱী, আল্লা, যিশুসকলেই কৰে। এয়াও এক বিশ্বাস। ধৰি ললো এইয়াও সঁচা।\nবয়সে আধাশতিকা গৰকো গৰকো; কেইটামান বছৰ বাকী আছে মোৰ। বহু কিবা কিবি দেখিলোঁ, শিকিলো, বুজিলো। কিছুকথা নুবুজিলো। নুবুজিলো মানে হয়তো বুজিবৰ চেষ্টা নকৰিলোঁ বা বহু চেষ্টা কৰিও বুজাত অসমৰ্থ হলো। তেনে ধৰণৰ নুবুজা প্ৰধান অংক এটা মোৰ বাবে এইটোৱেই… ভগৱান বা ঈ্শ্বৰৰ সদা বিচৰণথলিত আমাৰ দৰে তুচ্ছ মানৱৰ আকৌ ‘কটকটীয়া নিৰাপত্তা ব্যৱস্থা’ ….. লাঠি, এ’ কে ৪৭, ৱাকি-টকি লৈ যে ‘কটকটীয়া নিৰাপত্তা’ দিয়া হয়, এইয়া আচলতে কাক দিয়া হয়? ঈশ্বৰ বা ভগৱানক ? তেওঁলোক নিজেই ইমান শক্তিধৰ, গতিকে তেওঁলোকৰ নিৰাপত্তাৰ দৰকাৰেই নাই। গতিকে এই ব্যৱস্থা নিশ্চয় তেওঁলোকৰ বাবে নহয়। তেনেহলে ভক্তগণৰ বাবে নেকি? এই লাখ লাখ কোটি কোটি ভক্তগণে দেখোন দিনে নিশাই পূজা-অৰ্চনা কৰি ভগৱানক সন্তুষ্ট কৰি থৈছেই। কেৱল মাথো বৈষয়িক ‘বৰ’টো লভিবলৈ বাকী… নিৰাপত্তা দিবলৈ ভগৱান আছেই দেখোন; ইমান অন্তহীন শক্তিৰ অধিকাৰী এই সত্বাৰ ‘নিৰাপত্তা ব্যৱস্থাৰ’ সন্মুখত আমাৰ ‘কটকটীয়া নিৰাপত্তা ব্যৱস্থা’ কোন কূটা? তাতে ঈশ্বৰ-ভগৱান অন্তৰ্যামীও, মানে আমি মানৱে মনে মনে কি ভাৱো সকলো জানে।\nমন্দিৰ, মছজিদ, ছাৰ্ছৰ দুৱাৰমুখত সশস্ত্ৰ প্ৰহৰী ৰৈ থকা দেখিলে আপোনাৰ কি ভাৱ হয় বাৰু? কাৰ নিৰাপত্তাৰ বাবে এই পহৰা? ভিতৰত ভগৱান, বাহিৰত ভক্ত, দুয়োৰে মাজত দোভাষী পূজাৰী, মোল্লা বা ফাদাৰ…!! ভগৱান ঘুৰি-ফুৰা ঠাইত কোনো মানৱে কাৰোবাক গুলিয়াবলৈ, বোমা ফুটাবলৈ বা কিবা চুৰি কৰিবলৈ সাহস কৰিব পাৰেনে? পিছে এতিয়া দেখোন কথাবোৰ কিবা খেলিমেলি… সকলো ধৰ্মীয় স্থানতে চৰকাৰে মানৱৰ দ্বাৰা গঠিত নিৰাপত্তা বেষ্টনীৰ আয়োজন কৰিবলগীয়া হয়। ভগৱান আৰু ভক্ত দুয়োৰে নিৰাপত্তাৰ বাবে…!!! অন্তত মোৰ তেনে ধাৰণাই হয়; হয়তো মহাশক্তিধৰ এই অলৌকিক সত্বাই মোৰ মগজুত এই সামান্য কথাটো বুজিবৰ বাবে বুদ্ধিকণ নিদিলে …..\n[প্ৰসংগ – অম্বুবাচী মেলা উপলক্ষে চৰকাৰৰ কটকটীয়া নিৰাপত্তা ব্যৱস্থা]\n# সুৰজিত নেওগ / ২৬ জুন ২০১৪ / গুৱাহাটী\n← বিজ্ঞানসন্মত ছাগলী পালন আৰু স্বাৱলম্বন (-ভাস্কৰজ্যোতি দাস)\nঅস্ত্র : অৰ্থৰ সন্ধানত : (-ছন্দামিতা দে‌ৱী) →


Home DIPANKAR MALLA BARUAH JIBANAR-ANUBHAV জীৱনৰ অনুভৱ দীপাংকৰ মল্ল বৰুৱা জীৱন\nxukhdukh.com December 01, 2015 DIPANKAR MALLA BARUAH, JIBANAR-ANUBHAV, জীৱনৰ অনুভৱ, দীপাংকৰ মল্ল বৰুৱা,\nকাচিমৰ নতুন ধাৰ্মিক ৰূপ\nফেচবুকত মেছেজৰ সৈতে এটা ফ্ৰেণ্ড ৰিকুৱেষ্ট আহিল।\nকাচিম শ্বেখ। নামটো চিনাকি যেন লাগিছে, কিন্তু ফটোখন? ধৰিব পৰা নাই।\nপ্ৰ’ফাইলটো খুলি চালোঁ। হয়, কলেজত একেলগে পঢ়া কাচিমেই হয়। কিন্তু মূৰত টুপীৰে সৈতে এমুখ ডাঢ়িৰে আৱৰি থকা কাচিমৰ সেই চিনাকি মুখখন চিনি পাবলৈ অলপ সময় লাগিল।\nওখ পাখ, সুদৰ্শন কাচিম কলেজৰ দিনত আছিল এজন ভাল ক্ৰিকেটাৰ। মহম্মদ ৰফীৰ গান প্ৰাণঢালি গোৱা কাচিম এজন ভাল গায়কো আছিল। বহু উজাগৰী ৰাতি কাচিমে গীটাৰ বজাই, গান গাই আমাক সংগ দিছিল। কলেজৰ বহুতো ছোৱালীৰ বাবে কাচিম আছিল সপোনৰ যুৱক।\nফ্ৰেণ্ড ৰিকুৱেষ্ট এক্সেপ্ত কৰি ইনবক্সত মেছেজ কৰিলোঁ, “তোক একেবাৰে চিনিব পৰা নাছিলোঁ। একেবাৰে হুলিয়া সলনি কৰি দিলিযে”?\n“যোৱা বছৰ হজলৈ গৈছিলোঁ। তেতিয়াৰ পৰা দাঢ়ি ৰাখি দিলোঁ”।\n“গান চান গাই আছনে? আৰু খেলা ধুলা”?\n“সেইবোৰ চব বাদ। জীৱনত বহুত গুণাহ কৰিলোঁ, হজত হৈ পুণ্য কৰি আহিছোঁ। এতিয়া অলপ ভাল কাম কৰোঁ বুলি ভাবিছোঁ”।\n“কি গুণাহ কৰিলি”?\n“জীৱনটো গানা বাজনা খেলা কৰি থাকিলোঁ। সেইবোৰ ভাল মুছলমানে নকৰে”।\n“ভাল মুছলমানে কি কৰে”?\n“তই যদি জানিব বিচাৰিছ কোৰান পঢ়। আল্লাৰ বিষয়ে জ্ঞান লাভ কৰ”।\n“কিন্তু কিয়? মই কোৰান কিয় পঢ়িব লাগে? কোৰানত যি আছে গীতাতো সেয়েই আছে”।\n“কোৰান আল্লাৰ কিতাপ। এই কিতাপ পঢ়িলে আৰু ভাল মুছলমান হ’লে বেহেস্তত যাব পাৰিবি”।\n“মোক এইবোৰ কথা কিয় কৈ আছ”?\n“ইছলাম কবুল কৰ। দুনীয়াত বহুত পাপ কৰিলি, এতিয়া পুণ্য কৰ”।\n“কিয় কবুল কৰিম মই ইছলাম? মোৰ নিজৰ ধৰ্ম আছে। মোৰ নিজৰ ধৰ্মীয় শিকনি আছে”।\n“ইছলাম হ’ল মডাৰ্ণ ৰিলিজন। বাকী ৰিলিজন সৱ মিছা, কেৱল ইছলামেই সঁচা”।\n“মই সেই কথা নামানো। মোৰ ধৰ্মই শিকাইছে সকলো ধৰ্মই সমান, সকলো ধৰ্মই এজন ঈশ্বৰৰ ওচৰলৈ যোৱাৰ বাট দেখুৱায়। গীতাৰ কথাও মিছা হ’ব নোৱাৰে”।\nবহুত সময় কোনো উত্তৰ নাই।\n“কি হ’ল? নিমাত হৈ গ’লি যে”?\n“মই তোক কেইটামান লিংক পঠিয়াই আছোঁ, তাত কোৰান অনলাইন পঢ়িব পাৰিবি। চিন্তা কৰি চা। এতিয়াও সময় আছে। ইছলামেই একমাত্ৰ ধৰ্ম"।\n“ধৰ্মৰ বাহিৰে আৰু বেলেগ কথা পাতিবলৈ নাই নেকি তোৰ? ফেমিলি লাইফ কেনে চলিছে? চাকৰি ক’ত? অজিকালি ছোৱালী জোকাৱনে নাই? আৰু সেই যে তই পঢ়িছিলি নিষিদ্ধ কিতাপবোৰ, সেইবোৰ এতিয়াও পঢ়নে”?\nকাচিমৰ কোনো উত্তৰ নাই।\n“ধৰ্ম কৰিছ ভাল কথা। কিন্তু ধৰ্মৰ কাৰণে ইমান কনজাৰভেটিভ হৈ গৈছ কিয়? জীৱনটো অকল ধৰ্মৰ কাৰণেই হ’ব নোৱাৰে”। মই লিখিলোঁ।\nআকৌ উত্তৰ নাই।\n“তই মোক বেয়া নাপাবি। মই ধৰ্ম মানো। কিন্তু ধৰ্মই জীৱনৰ সকলো হ’ব নোৱাৰে। ধৰ্মতকৈ ডাঙৰ কথা হ’ল মানুহৰ মাজত আত্মীয়তা, বন্ধুত্ব। নিজৰ কামৰ মাজেৰে জীৱনক উপভোগ কৰাটোও ধৰ্ম হ’ব পাৰে। তই বিশ্বাস নকৰনে ধৰ্মতকৈ মানবীয়তা বহুগুণে ওপৰত”।\nকাচিমৰ উত্তৰ আজিলৈকে নাপালোঁ। আজিকালি তাক মেছেজ কৰিলেও উত্তৰ নাপাওঁ। আৰু বহুতেই হয়তো এনে পুৰণি বন্ধুৰ ন-ৰূপত ভূগিব লগা হৈছে উত্তৰহীনতাত!\nBy xukhdukh.com on December 01, 2015\nBikram M Baruah বিক্ৰম ম বৰুৱা December 2, 2015 at 6:06 AM\nঅতি সুন্দৰ লিখনি। পঢ়ি বৰ ভাল লাগিল।\nOmprakash Nath December 2, 2015 at 7:06 AM\nintaz hoque December 3, 2015 at 11:08 AM\nসচাকৈয়ে পঢ়িব লগিয়া\nA.R. Quasimi March 2, 2017 at 8:29 PM\nDada plz muk msg koribo moi apunalukor hokolu khabar aru Uttar tu dim mur nam Arifur Rahman Qasimi.Facebook t pabo


লুণ্ঠনৰ শেষৰ দুপৰীয়া এটা (পংকজ জ্যোতি মহন্ত) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nলুণ্ঠনৰ শেষৰ দুপৰীয়া এটা\nএঘাৰ দিনৰ পাছত পুৱাবেলাতে কণমাইৰ বৰপুতেক বলিন ঘৰলৈ উভটি আহিল। সি পদূলি-মুখ পাওঁতেই ঘৰৰ আৰু চুবুৰিৰ ইটোৱে-সিটোৱে তাক দেখা পালে। মুখত তাৰ থেঁতেলা খোৱা আঘাতৰ চিন। তাক ক্লান্ত দেখা গৈছে, অৱশ্যে সুঠাম দেহাটোৱে এতিয়াও যিকোনো মুহূৰ্ততে সি যে হিংস বা উদ্যমী হৈ উঠিব পাৰে তাৰ ইংগিত স্পষ্টকৈ দি আছে। তাৰ মুখত আৰু কিছুমান ভাৱ পৰিস্ফুট হৈছে, কিন্তু সেইবোৰ অনুশোচনা নে কূৰ্চুট-কপট সেইয়া কোনেও বুজিব পৰা হোৱা নাই; গাত দাৰ ঘাপ পৰা বাঘৰ দৰে তাৰ চকুত এনে ভাব প্ৰকাশ হৈ আছে যে তাৰ সন্মুখত আৰু চাৰিওফালে অকস্মাতে ঘটিব পৰা যিকোনো আক্ৰমণৰ সম্ভেদ আগতীয়াকৈ পাবলৈ সি অন্বেষণ কৰি আছে আৰু সেইবোৰক প্ৰত্যাহ্বান জনাবলৈ সি মানসিকভাবে সাজু হৈছে…। তাক দেখিয়েই ভণীয়েকে আনন্দত ক’ব নোৱাৰা হৈ টেটুফালি চিঞৰি চিঞৰি কান্দিবলৈ ধৰিলে। তাইৰ কান্দোন সহিব নোৱাৰি মাকেও কান্দিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। দেউতাকে খং কৰিবনে দুখ কৰিব একো ঠিক কৰিব নোৱাৰি ঠাইতে থিয়দঙা দি থাকিল। বাকী ভায়েক দুটাও থকা ঠাইতে বহি ৰ’ল। চুবুৰিয়াৰ কোনোবাই এখোজ-দুখোজকৈ আৰু কোনোবাই দৌৰ মাৰি আহি সিহঁতৰ চোতাল পালেহি। বলিনো চোতাল পাই মাটিতে বহি তলমূৰ কৰি থাকিল। মানুহৰ ভিৰ চোতালত বাঢ়ি গ’ল। কোনোবা এজনে পৰিস্থিতিটো আঁত ধৰিবলৈ হঠাতে যেন নিচিনাকৈ চিঞৰি উঠিল— “সবেই এনেকৈ অকল থিয়দঙা দি আছ কিয়? সিতো ঘৰৰ ল’ৰা ঘৰলৈ ঘূৰি আহিল। ঐ উঠ উঠ, তই এনেকৈ বহি থাকিব নালাগে” — তেওঁ বলিনক বাহুত ধৰি থিয় কৰাই দিলে। পৰিস্থিতিৰ আঁত বিচাৰি নোপোৱা সকলোৱেই এইডাল আঁতকে ধৰি হৰ্ষোল্লাস কৰি উঠিল।\nখবৰটো ইতিমধ্যে গোটেই অঞ্চলটোত ৰাষ্ট্ৰ হৈ গ’ল। “এঘাৰ দিনৰ পাছতো সি ঘৰলৈ ঘূৰি আহিল যে!” প্ৰত্যেকেই খবৰ ল’বলৈ কণমাইহঁতৰ ঘৰলৈ বাট ল’লে। কোনোবা আহি থাকিল, কোনোবা গৈ থাকিল। বলিনে বাৰাণ্ডাৰ খুঁটা এটাত ভেজা দি ঢাৰি এখনতে বহি থাকিল, সি তাতে বহি থকাটো কৰ্তব্য বুলি ভাবিলে, কাৰণ সবেই তাৰ কাৰণেই খবৰ ল’বলৈ আহি আছে। খবৰ লোৱা মানে— সকলো আহিছে, বলিনক “আহিলি” বা সৰুবোৰে “আহিলে” বুলি মাত এষাৰ মাতিছে, ঘৰখনৰ বাকী মানুহবোৰক কোনোবাই কৈছে— “এতিয়া আৰু দুখ নকৰিবি”, দুই এজনে বলিনৰ কাষতে বহিছে আৰু সৰু সৰুকৈ অকণমান সময় কথা পাতিছে, ডাঙৰকৈ ক’বলৈ সি লাজ পাব বুলি কোনোবাই কাষৰ পৰাই ইংগিতেৰে কিবা এটা জানিব বিচাৰিছে, তাৰে কোনোবাই উঠি গৈ মাক বা দেউতাকক কিবা বুজাইছে…, পৰিবেশটো তৎপৰতাপূৰ্ণ আৰু আনন্দমুখৰেই হৈ পৰিছে; কিন্তু তথাপি কিছুমান কৌতুহলে মানুহবোৰৰ মনত দোলা দি আছে।\nএঘৰৰ লাউ দুটা, আন এঘৰৰ কলাপাত-পটুৱা, দুটামানে ঘনীত উঠোৱা মাছ তিনিটা — এনেদৰে চুবুৰিয়াৰ পৰা বস্তুবোৰ আহি গোট খাইছিলহিয়েই। গতিকে ভিতৰৰ কামবোৰত মহিলাসকল লৰালৰিকৈ লাগি গ’ল। এনেতে হৰেণো আহি পালেহি। তেওঁ জানিছিলেই ভোজ এটাৰ আয়োজন হ’বই, গতিকে কাম-বনবোৰ এৰি প্ৰথমতেই নাহি তেওঁ দুপৰীয়াহে ওলালহি। বাৰাণ্ডাতে কোনোবা এটাই তেওঁক চকীখন এৰি দিলে; তেওঁ বহিল। পদূলি-মুখেৰে সোমোৱাৰে পৰা তেওঁক আলেঙে-আলেঙে বলিনক লক্ষ্য কৰি আহিছে। তেওঁক দেখি বা তেওঁ বহোঁতে তাৰ মুখত কিবা প্ৰতিক্ৰিয়া ফুটি উঠিব বুলি তেওঁ ভাবি আছিল— হয়তো সমান্য সংকোচ, সামান্য ভয় বা সামান্য অনুশোচনা— অন্ততঃ এক মুহূৰ্তৰ বাবে হ’লেও…। কিন্তু সি তেওঁক সম্পূৰ্ণ উপেক্ষা কৰি তেনেকৈয়ে বহি থাকিল, যেন হৰেণ নহয়, কোনোবা পিলিঙা এটাহে! কথাটোত তেওঁ সিমান ভাল নাপালে। আজিৰ হৰ্সোল্লাস আকৌ এদিন যে দুখলৈ বা অৰ্থহীন ঘটনালৈ পৰ্যৱসিত নহ’ব তাৰ নিশ্চিতি দিয়াতো বাদেই, সেই কথা কোনেও যে অনুমান কৰিবও পৰা নাই তাকে ভাবি তেওঁৰ দুখ লাগিল। “কি ভাবিছানো হৰেণ?” —ওচৰতে বহি থকা সমবয়সীয়া এজনে সুধিলে।\n“দুপৰ হ’ল যেতিয়া..আ..আ… খায়েই যাওঁ আৰু। বহা, তুমিনো ক’লৈ যোৱা। একেলগে এসাজ খাই যাওঁ।”


পৃষ্ঠা:ঈশ্বৰলৈ অভিযোগ.pdf/৭৯ - ৱিকিউৎস\nশুনা প্ৰভু! তুমি মানুহ দুবিধহে স্ৰজন কৰিছিলা ⸺ পুৰুষ আৰু প্ৰকৃতি! আমাৰ ভাষাত পুৰুষ আৰু মহিলা। কিন্তু ইয়াত পৃথিবীতে মানুহবোৰে কি কৰিছে দেখিছা – পুৰুষ মহিলা ভাগৰ উপৰিও ধনী দুখীয়া, ক’লাছাল - বগাছাল, হিন্দু - মুছলমান, তাৰো সৰু সৰু ঢে’ৰ ভাগ। ইউৰোপীয়ান - এচিয়ান, ভাৰতীয়-অভাৰতীয় অসমীয়া - অনাঅসমীয়া আৰু যে কত কি ভাগ কৰিছে! তুমি একো এটা নামাতা কেলেই? ভাগ তো কৰিছেই ⸺ মৰা কটাও যে কৰিছে!! আৰু এইবোৰত প্ৰায়ে তোমাকেই ‘কেপিটেল’ কৰি লয় ⸺ কোনোবাই ‘আল্লা’ বুলি, কোনোবাই ‘গড্’ বুলি আৰু কোনোবাই ‘ভগৱান’ বুলি। তুমি একেজনেই যেতিয়া বুজাই নিদিয়াহি কিয়নো?\nতুমি বাৰু বেলেগ বেলেগ ডিপাৰ্টমেণ্টৰ পৰ্টফ’লিঅ' বেলেগ বেলেগ কৈ দিছা নেকি? মানে এই ধৰা, কাৰখানা আদিৰ বাবে বিশ্বকৰ্মাক, স্কুল-কলেজৰ বাবে সৰস্বতীক, বেপাৰ - বাণিজ্যৰ বাবে লক্ষ্মী - গনেশক! মন কৰিবাচোন, তেওঁলোকে কিন্তু আজিকালি ভীষণ পক্ষপাতিত্ব কৰে আৰু সেইবাবেই মানুহবোৰেও খোৱা–কামোৰা কৰে। গনেশক অলপ চকু নিদিয়া কেলেই ⸺ তেওঁ সকলো ডিপাৰ্টমেণ্টতে কিন্তু বেপাৰ আৰম্ভ কৰি দিছে। সেইকাৰণেই সৰস্বতীয়ে বেয়া পোৱা এজনকো লক্ষ্মী - গনেশে পৃষ্ঠপোষকতা কৰি ‘সৰস্বতীৰ বৰপুত্ৰ যেন’ আখ্যা দিয়ে। এইবোৰ আকউ কি।\nতোমাৰ প্ৰতি ভগৱান্ সকলোতকৈ ডাঙৰ অভিযোগ তুমি যে পুৰুষ মহিলা দুভাগ কৰিলা ⸺ শক্তি কিয় দুয়োকো সমান সমান নিদিলা? শক্তি বাৰু সমান নিদিলা নাই, ভাবিছিলা ছাগে মহিলাসকলক পুৰুষসকলেই ৰক্ষণা - বেক্ষণ দিব। দিছে জানো চবেই? বেছি ভাগেই ৰক্ষকেই ভক্ষক হে হয়। পুৰুষ বিলাকক চোন একো এটা দায়িত্ব, একো এটা কষ্টই নিদিলা। সংসাৰ কৰোঁতে মাফতে তেওঁলোকে চব্ পাই যায়। অথচ তিৰোতাসকলক সৰু কালৰ পৰাই কিমান দুখ - কষ্ট, বিপদ বিঘিনিলৈ\n"https://as.wikisource.org/w/index.php?title=পৃষ্ঠা:ঈশ্বৰলৈ_অভিযোগ.pdf/৭৯&oldid=117129"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাটো শেষবাৰৰ কাৰণে ৮ মে' ২০২১ তাৰিখে ২০:৪৮ বজাত সলনি কৰা হৈছিল।


১৩ লক্ষাধিক টকাত বিক্ৰী ইটালীয়ান শিল্পীৰ 'অদৃশ্য ভাস্কৰ্য'!– News18 assam\n১৩ লক্ষাধিক টকাত বিক্ৰী ইটালীয়ান শিল্পীৰ 'অদৃশ্য ভাস্কৰ্য'! প্ৰকৃততে কি এই অদৃশ্য ভাস্কৰ্য, আপুনি জানেনে?\nশূন্যতা শক্তিৰে ভৰপূৰ স্থানৰ বাহিৰে আন একো নহয়, আৰু যদিও আমি ইয়াক খালী কৰোঁ তেন্তে হাইজেনবাৰ্গৰ অনিশ্চয়তাৰ নীতি অনুসৰি একো বাকী নাথাকে মানে একোৱেই ওজন নাই। সেয়েহে, ইয়াত শক্তি আছে যি ঘনীভূত হয় আৰু কণালৈ ৰূপান্তৰিত হয়।\nLast Updated : June 05, 2021, 14:56 IST\nইটালীৰ এজন ৬৭ বছৰীয়া শিল্পী ছালভাটৰ গাৰাউৱে (salvatore garau) ১৮,৩০০ ডলাৰত (১৩,৩৩,৪৫৯.৭০ টকা) এটা "নিৰাকাৰ ভাস্কৰ্য" (immaterial sculpture) নিলাম কৰিছিল । নিলাম হোৱা এই শিল্পকৰ্মক লৈ বিশ্বজুৰি চৰ্চা হোৱাৰ কাৰণ হ'ল এই শিল্পকৰ্মটোৰ কোনো অস্তিত্ব নাই, ই নিৰাকাৰ।\nগাৰাউৱে স্পেনিছ সংবাদ মাধ্যম দিয়াৰিঅ' এএছ-ক কৈছিল, ল' চোনো (মই) শীৰ্ষক এই শিল্পকৰ্মই ইয়াৰ শূন্যতাত গুৰুত্ব বিচাৰে। "শূন্যতা শক্তিৰে ভৰপূৰ স্থানৰ বাহিৰে আন একো নহয়, আৰু যদিও আমি ইয়াক খালী কৰোঁ তেন্তে হাইজেনবাৰ্গৰ অনিশ্চয়তাৰ নীতি অনুসৰি একো বাকী নাথাকে মানে একোৱেই ওজন নাই। সেয়েহে, ইয়াত শক্তি আছে যি ঘনীভূত হয় আৰু কণালৈ ৰূপান্তৰিত হয়" গাৰাউৱে এইদৰে কৈছিল।\nএই শিল্পকৰ্মটো মে' মাহত ইটালীৰ নিলাম ঘৰ আৰ্ট-ৰাইটত (Italian auction house Art-Rite) বিক্ৰীৰ বাবে ৰখা হৈছিল। newsartnet.comৰ মতে, ক্ৰেতাক সত্যতাৰ প্ৰমাণপত্ৰ প্ৰদান কৰা হৈছিল আৰু লগতে এইটোও নিৰ্দেশনা দিয়া হৈছিল যে শিল্পকৰ্মটো প্ৰায় ৫x৫ ফুট স্থানত এটা ব্যক্তিগত ঘৰত প্ৰদৰ্শন কৰিব লাগিব।\nশিল্পী গাৰাউৱে লগতে কয় যে, "যেতিয়া মই এটা নিৰ্দিষ্ট স্থানত এটা নিৰাকাৰ ভাস্কৰ্য 'প্ৰদৰ্শন' কৰাৰ সিদ্ধান্ত লওঁ, সেই স্থানটোৱে এক নিৰ্দিষ্ট পৰিমাণ আৰু চিন্তাৰ ঘনত্ব এক নিৰ্দিষ্ট বিন্দুত মনোনিৱেশ কৰি এক ভাস্কৰ্য সৃষ্টি কৰিব যি মোৰ শিৰোনামৰ পৰা কেৱল আটাইতকৈ বৈচিত্ৰ্যপূৰ্ণ ৰূপ ল'ব।"\nইয়াৰ পূৰ্বে, তেওঁ মিলানৰ পিয়াজ্জা ডেলা স্কালাত মননশীলতাত বুদ্ধ শীৰ্ষক আন এটা অদৃশ্য ভাস্কৰ্যও প্ৰদৰ্শন কৰিছিল, যিটো এটা মুচি-শিলৰ ৱাকৱেত (cobble-stoned walkaway) টেপৰ বৰ্গৰ দ্বাৰা নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছিল।\n১৯৫৩ চনৰ ইটালীৰ চাণ্টা গিউষ্টাত জন্ম গ্ৰহণ কৰা ছালভাটৰ গাৰাউৰ এই বিশেষ ভাস্কৰ্যক লৈ এতিয়া বিশ্বজুৰি আৰম্ভ হৈছে চৰ্চা। প্ৰথমাৱস্থাত ভাস্কৰ্যটোৰ প্ৰাৰম্ভিক মূল্য ৬০০০ ডলাৰৰ পৰা ৯০০০ ডলাৰৰ ভিতৰত নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছিল। অৱশ্যে, কেইবাটাও নিবিদা দিয়াৰ পিছত ইয়াৰ মূল্যবৃদ্ধি কৰা হৈছিল। অৱশেষত, এজন নাম উল্লেখ নকৰা ক্ৰেতাই ১৮০০০ ডলাৰত এই ভাস্কৰ্য ক্ৰয় কৰে বুলি জানিব পৰা গৈছে ।\nFirst published: June 05, 2021, 14:56 IST


পুঁজিবাদৰ স্বতঃস্ফূর্ততা-(মূল:প্রভাত পাটনায়ক, অনুবাদ : ময়ূৰ চেতিয়া) - মুক্ত চিন্তা\nপুঁজিবাদৰ স্বতঃস্ফূর্ততা-(মূল:প্রভাত পাটনায়ক, অনুবাদ : ময়ূৰ চেতিয়া)\n(ৰুছ বিপ্লৱৰ শতবর্ষ উপলক্ষে প্রদান কৰা ভাষণাৱলীৰ তৃতীয়টো ভাষণৰ মুকলি অনুবাদ। ইতিমধ্যেই “অক্টোবৰ বিপ্লৱ আৰু মার্ক্সীয় তত্ত্ব” তথা “লেনিনীয় সন্ধিক্ষণ” শীর্ষক প্রথম দুটা ভাষণৰ অনুবাদ আগ বঢ়োৱা হৈছে – অনুবাদক।)\nউত্তৰ-বিশ্বযুদ্ধ কালছোৱাত পুঁজিবাদৰ এক পুনর্গঠন প্রক্রিয়া সম্পন্ন কৰা হৈছিল যাৰ ভিতৰত উপনিবেশবোৰৰ মুক্তকৰণ, কেইনছীয় চাহিদা মেনেজমেণ্ট নীতি তথা সার্বজনীন ভোটাধিকাৰভিত্তিক গণতন্ত্র স্থাপন অন্যতম উপাদান আছিল। ই আচলতে পুঁজিবাদে আগ বঢ়োৱা কেতবোৰ ৰেহাইকেই সূচিত কৰিছিল কিয়নো সেই সময়ছোৱাত কমিউনিজমৰ ভূতে সমগ্র বিশ্বখন পেঁপুৱা লগাই থৈছিল। এফালে ফেচিবাদবিৰোধী সংগ্রামত সিবিলাকৰ ভূমিকাৰ বাবে ছোভিয়েট ইউনিয়ন তথা ইউৰোপৰ বিভিন্ন কমিউনিষ্ট দলবোৰ সকলোৰে সন্মানৰ পাত্র হৈ পৰিছিল, আনফালে চীনত নব্য গণতান্ত্রিক বিপ্লৱ সংঘটিত হৈছিল। পূব ইউৰোপৰ বিভিন্ন দেশো ৰেড আর্মিৰ দখললৈ আহিছিল। অৱশ্যে এইটোও সঁচা যে য়াল্টা চুক্তিয়ে পশ্চিম ইউৰোপত ছোভিয়েট ইউনিয়নৰ হাত বান্ধি থৈছিল; পূব ইউৰোপত সমাজবাদ স্থাপনৰ প্রতিদান হিচাপে ছোভিয়েট ইউনিয়নে ফ্ৰান্স, ইটালি তথা গ্রীচৰ কমিউনিষ্ট জনজাগৰণত কোনো হস্তক্ষেপ কৰিব পৰা নাছিল। উত্তৰ-যুদ্ধকালৰ প্রথমটো নির্বাচনত ইটালিৰ কমিউনিষ্ট পার্টি দেশখনৰ সর্ববৃহৎ দল হিচাপে আৱির্ভাৱ হোৱা সত্ত্বেও দলটোক চৰকাৰ গঠন কৰিবলৈ দিয়া হোৱা নাছিল। ঠিক তেনেকৈয়ে গ্রীচৰ গৃহযুদ্ধত স্থানীয় কমিউনিষ্ট পার্টিয়ে অকলেই ব্ৰিটিছ সাম্রাজ্যবাদৰ আশীর্বাদপুষ্ট প্রতিক্রিয়াশীল শক্তিবোৰৰ সৈতে যুঁজিব লগা হৈছিল। যি কি নহওক, মুঠৰ ওপৰত মেট্র’পলিটান পুঁজিবাদে কমিউনিজমৰ ভাবুকিটোক অতি গম্ভীৰভাৱে গ্রহণ কৰিছিল। অতি সোনকালেই শীতল যুদ্ধৰ আৰম্ভণি ঘটিছিল আৰু আমি ইতিমধ্যেই উল্লেখ কৰাৰ দৰে কমিউনিজমৰ প্রত্যাহ্বানটোৰ সৈতে মোকাবিলা কৰিবলৈ পুঁজিবাদৰ এক পুনর্গঠন প্রক্রিয়া হাতত লোৱা হৈছিল।\nলক্ষণীয় যে এই পুনর্গঠন পুঁজিবাদী ব্যৱস্থাটোৰ কোনো “স্বতঃস্ফূর্ত” বিকাশৰ ফলাফল নাছিল। বৰং পৰিস্থিতিয়েই পুঁজিবাদৰ বুকুৰ পৰা এই ৰেহাইবোৰ কাঢ়ি আনিছিল। পুঁজিবাদ হৈছে এক স্বতঃস্ফূর্ত ব্যৱস্থা – এই অর্থত যে ব্যৱস্থাটো তাৰ অন্তর্নিহিত কেতবোৰ প্রৱণতাৰ দ্বাৰা চালিত হয়। আপাত দৃষ্টিৰে চাবলৈ গ’লে বিভিন্ন মানৱ এজেণ্টৰ নানান সিদ্ধান্তই ব্যৱস্থাটোৰ চৰিত্র তথা গতিশীলতা গঠন কৰে, কিন্তু প্রকৃত সত্যটো এয়ে যে মানৱ এজেণ্টৰ এই সিদ্ধান্তবোৰ কোনো ব্যক্তিগত চয়নৰ ফলাফল হোৱাৰ বিপৰীতে প্রতিযোগিতাৰ হেঁচাই সিবিলাকৰ নির্মাণ কৰে। আন কথাত ক’বলৈ গ’লে – এনে অনুভৱ হয় যেন ব্যৱস্থাটোৱে নিজেই নিজকে পৰিচালনা কৰে – অর্থাৎ ই হৈছে এক স্বয়ংচালিত ব্যৱস্থা আৰু এইক্ষেত্রত মানৱ এজেণ্টৰ একচনবোৰ হৈছে ব্যৱস্থাটোৰ আত্মপৰিচালনাৰ বাবে গঠিত হোৱা কেতবোৰ সমল মাথোঁ। লক্ষণীয় যে মার্ক্সে পুঁজিবাদৰ তথাকথিত নায়ক অর্থাৎ পুঁজিপতিসকলক “মানৱীকৃত পুঁজি” নামেৰে নামকৰণ কৰিছিল। অর্থাৎ পুঁজিপতিসকলো এই ব্যৱস্থাটোৰ অধীনত একাংগিত্বৰ চিকাৰ হয় – আৰু তেওঁলোকে প্রতিযোগিতাই দাবী কৰা মতে পদক্ষেপ ল’বলৈ বাধ্য হয়। কোনো মানৱীয় ইচ্ছা-অনিচ্ছাৰ বিপৰীতে এই প্রতিযোগিতাই পুঁজিপতিসকলৰ মাজত এক ডার্বিনবাদী (ডাৰউইনীয়) মৰণপণ সংঘাত সৃষ্টি কৰে।\nপুঁজিবাদৰ এই বিভিন্ন অন্তর্নিহিত প্রৱণতাসমূহ – যেনে পুঁজিৰ কেন্দ্রীয়কৰণৰ প্রৱণতা, আদিম সঞ্চয়নৰ যোগেদি প্রাক-পুঁজিবাদী উৎপাদনবোৰক বশলৈ অনাৰ প্রৱণতা, সকলো বস্তুকে পণ্যলৈ পর্যবসিত কৰাৰ প্রৱণতা – সাধাৰণতেই পুঁজিবাদী ৰাজ্যৰ দ্বাৰা সাহায্যপ্রাপ্ত হৈছিল। প্রায়েই ৰাজ্যৰ সহযোগে এই প্রৱণতাবোৰক অধিক তীব্রও কৰি তুলিছিল। আন কথাত, পুঁজিবাদৰ অন্তর্নিহিত প্রৱণতাবোৰক সাহায্য প্রদান তথা তীব্রতৰ কৰি তোলাৰ ক্ষেত্রত ৰাজ্যৰ এই ভূমিকাৰ বাবেই পুঁজিবাদী ব্যৱস্থাৰ অধীনত সাধাৰণতে অর্থনীতিয়ে ৰাজনীতিক পৰিচালনা কৰে।\nঅৱশ্যে মাজে-সময়ে এনে কেতবোৰ পৰিস্থিতি আহিব পাৰে – যেনে উত্তৰ-যুদ্ধকালৰ পৰিস্থিতি – যেতিয়া শ্রেণী শক্তিবোৰৰ সন্তুলন এনেধৰণৰ হয় যে ৰাজ্যই – আনকি পুঁজিবাদৰ সুৰক্ষাৰ প্রতি প্রতিশ্রুতিবদ্ধ ৰাজ্যইও - পুঁজিবাদৰ অন্তর্নিহিত প্রৱণতাবোৰক অধিক তীব্র কৰি তোলাৰ বিপৰীতে সিবিলাকৰ ওপৰত কিছু বাধা-নিষেধ আৰোপ কৰে। পিছে এনেধৰণৰ বাধা-নিষেধ কোনো স্থায়ী পৰিঘটনা হ’ব নোৱাৰে, কিয়নো যেতিয়ালৈকে ব্যৱস্থাটো অটুট থাকে তেতিয়ালৈকে এই প্রৱণতাবোৰ উপস্থিত হৈয়েই থাকিব আৰু পাছলৈ পৰিস্থিতি সলনি হোৱাৰ লগে লগে সিবিলাকে পুনৰ সমস্ত বাধা অতিক্রম কৰি ক্রিয়াশীল হৈ পৰিব। অর্থাৎ পুনর্গঠনৰ অর্থ হৈছে ৰাজ্যৰ দ্বাৰা পুঁজিবাদৰ অন্তর্নিহিত প্রৱণতাবোৰৰ প্রতিস্থাপন (displacement), সিবিলাকৰ সামগ্রিক সমাপ্তি নহয়। এই প্রৱণতাবোৰক ক্ষান্ত কৰাৰ অহৰহ প্রচেষ্টাই সমগ্র ব্যৱস্থাটোকে আসোঁৱাহপূর্ণ (dysfunctional) কৰি পেলাব পাৰে যাৰ ফলত শেহত দুটাই বিকল্প ৰ’বগৈ পাৰে – হয় বাৰম্বাৰ তথা অধিকাধিক ৰাজ্যিক হস্তক্ষেপৰ যোগেদি সমস্ত ব্যৱস্থাটোকে অতিক্রম কৰাৰ দিশেৰে আগ বাঢ়িব লাগিব, নতুবা প্রাৰম্ভিক কালৰ ৰাজ্যিক হস্তক্ষেপৰ পাছত ব্যৱস্থাটোৰ অন্তর্নিহিত প্রৱণতাবোৰ পুনৰ ক্রিয়াশীল হৈ উঠি ৰাজ্যিক হস্তক্ষেপৰ প্রভাৱবোৰ নাইকিয়া কৰি পেলাব। আন কথাত ক’বলৈ গ’লে, সামগ্রিক ব্যৱস্থাটোৰ অতিক্রমণৰ প্রতি প্রতিশ্রুতিবদ্ধ নহ’লে এসময়ত গৈ ৰাজ্যৰ হস্তক্ষেপবোৰ পিছ হুঁহকিবলৈ বাধ্য হ’ব।\nউত্তৰ-যুদ্ধকালৰ মেট্র’পলিটান পুঁজিবাদৰ ক্ষেত্রত ঠিক এইটো ঘটনাই দেখা পোৱা গ’ল। দুটা পৰিদৃশ্য পোহৰলৈ আহিল : প্রথমটো হৈছে এক দীর্ঘ কাল জুৰি উচ্চ নিয়োগ হাৰৰ অৱস্থিতি। ১৯৬০ৰ দশকৰ প্রথমছোৱাৰ ব্ৰিটেইনখনলৈ চালে দেখা যায় যে দেশখনত চৰকাৰী পৰিসংখ্যামতে নিবনুৱাৰ হাৰ ২ শতাংশতকৈও কম আছিল; আনহাতে আমেৰিকা যুক্তৰাজ্যত এই হাৰ আছিল প্রায় ৪ শতাংশ। শান্ত পৰিস্থিতিৰ অধীনত পুঁজিবাদে এনে সুন্দৰ নিয়োগ হাৰ পূর্বে কেতিয়াও লাভ কৰা নাছিল। পুঁজিবাদৰ বাবে সাধাৰণতেই এক বুজন আকাৰৰ অতিৰিক্ত শ্রম বাহিনীৰ উপস্থিতি প্রয়োজনীয় হয় কিয়নো ই প্রকৃত মজুৰিৰ হাৰ নিয়ন্ত্রণ কৰি শোষণৰ ব্যৱস্থাটোক সুগম কৰি ৰাখে তথা নিয়োগহীনতাৰ ভয় দেখুৱাই শ্রম-অনুশাসন বাহাল কৰি ৰাখে; কিন্তু ইয়াৰ বাহিৰেও আন কেতবোৰ কাৰণো আছে যাৰ বিষয়ে সাধাৰণতেই আলোচনা কৰা নহয়। অতিৰিক্ত শ্রম বাহিনীৰ উপস্থিতিয়ে ‘মজুৰি-ইউনিট’বোৰৰ স্থিৰতা বজাই ৰাখে অর্থাৎ ই নগদ মজুৰিৰ বৃদ্ধি নিয়ন্ত্রণত ৰাখে যাতে cost push inflation সংঘটিত নহয় (cost push inflationৰ অর্থ হৈছে মাটি, পুঁজি, শ্রম আদি বিভিন্ন উৎপাদিকা উপাদানবোৰৰ অতিশয় মূল্য বৃদ্ধি হোৱা - অনুবাদক)। মন কৰিবলগীয়া যে cost push inflation অতিশয় মন্থৰ গতিৰে সম্পন্ন হ’লেও ই টকাৰ মূল্যৰ প্রতি ভাবুকি কঢ়িয়াই আনে যি নগদ-ব্যৱস্থা-নির্ভৰশীল এই পুঁজিবাদী ব্যৱস্থাটোক সংকটত পেলাব পাৰে। সেয়েহে উত্তৰ-বিশ্বযুদ্ধকালত পৰিলক্ষিত হোৱা অতিৰিক্ত শ্রম বাহিনীৰ দ্রুত হ্রাসকৰণ বহুদিনলৈ একেৰাহে চলি থকাটো সম্ভৱপৰ নাছিল।\nএনে পৰিস্থিতিত নিবনুৱাৰ হাৰ যদি নিম্নস্তৰৰ কৰি ৰাখিবলৈ হয়, তেনেহ’লে পুঁজিবাদৰ পুনর্গঠন প্রক্রিয়াটো আৰু অধিক ক্ষিপ্র কৰাটো প্রয়োজনীয় হৈ পৰিল। আৰু সেয়াই কৰা হ’ল। ৰাজহুৱা বিনিয়োগ অধিকতকৈ অধিক কৰা হ’ল, যি প্রাইভেট বিনিয়োগৰ বিপৰীতে “মজুৰি তথা বেতন নীতি”বোৰ অধিক সহজতে মানি লৈছিল। পুঁজিবাদৰ এই পুনর্গঠন প্রক্রিয়াটো অহৰহ চলাই যোৱা হ’লে এসময়ত ই পুঁজিবাদৰ পৰিসীমা অতিক্রম কৰি গ’ল হয়। কিন্তু যিহেতু ৰাজ্যৰ অধিক হস্তক্ষেপে পুঁজিৰ অন্তর্নিহিত লজিকৰ সৈতে খুন্দা খাবলৈ ধৰিলে আৰু ই ব্যৱস্থাটোক আসোঁৱাহপূর্ণ (dysfunctional) কৰি তুলিলে, সেয়েহে এসময়ত গৈ ৰাজ্যৰ হস্তক্ষেপবোৰ কমাই অনা হ’ল। ব্যৱস্থাটোৰ এই আসোঁৱাহবোৰৰ উত্তৰ বিচাৰি এইবাৰ পূর্বৰ তেনেবোৰ ৰাজ্যিক হস্তক্ষেপকো আঁতৰাই পেলোৱা হ’ল যিবোৰক এসময়ত ব্যৱস্থাটোৰ ক্রিয়াপদ্ধতিবোৰ “উন্নত” কৰিবলৈকে প্রয়োগ কৰা হৈছিল।\n১৯৬০ৰ দশকৰ শেহৰ ফাললৈ নিবনুৱাৰ হাৰ অহৰহভাৱে নিম্নতৰ কৰি ৰখাৰ ফলত cost push inflation সংঘটিত হোৱা দেখা গ’ল আৰু ই “মজুৰি ইউনিট”বোৰকো অস্থিৰ কৰি তুলিলে। এইখিনিতেই ৰাজ্যই ব্যৱস্থাটোৰ ওপৰত আৰু অধিক হস্তক্ষেপ কৰাৰ থল আছিল, কিন্তু কোনেও এই সুযোগ গ্রহণ কৰিবলৈ সাহস নকৰাৰ ফলত এসময়ত গৈ ৰনাল্ড ৰেগান আৰু মার্গাৰেট থেছাৰৰ দৰে চৰিত্রবোৰ ক্ষমতালৈ আহিল। ৰেগান আৰু থেছাৰে এইবাৰ শ্রমিক শ্রেণীটোৰ ৰাজহাড় ভাঙিবলৈ তথা পুঁজিৰ অন্তর্নিহিত প্রৱণতাবোৰ অধিক মুকলি কৰিবলৈ ৰাজ্য-যন্ত্রটো বাৰুকৈয়ে ব্যৱহাৰ কৰিলে।\nপুঁজিৰ “সোণালী যুগ”ত দেখা পোৱা দ্বিতীয় পৰিঘটনাটো হৈছে পুঁজিৰ ভীষণ কেন্দ্রীয়কৰণ - যি পুনর্গঠনৰ প্রক্রিয়াটোৰ পাছত অধিকাধিক পোহৰলৈ আহিল। এইক্ষেত্রত বৰঙণি যোগোৱা দুটা কাৰক আছিল, অৱশ্যে দুয়োৰে গুৰুত্ব সমান নাছিল। কাৰক দুটাৰ ভূমিকা বুজিবলৈ হ’লে সমগ্র বিকশিত পুঁজিবাদী পৃথিৱীখনকে একেলগে চোৱাটো দৰকাৰ (এইক্ষেত্রত জাপানকো অন্তর্ভুক্ত কৰা হৈছে)। যিহেতু উত্তৰ-বিশ্বযুদ্ধ কালছোৱাত উচ্চ বিকাশ দৰৰ অর্থ আছিল উচ্চ বিনিয়োগ হাৰ, ই উচ্চ হাৰৰ জমাৰাশি (savings)কো সূচিত কৰিছিল। প্রাইভেট জমাৰাশিৰ হাৰ অতি উচ্চ হোৱাটো প্রয়োজনীয় আছিল কিয়নো ইয়াৰ দ্বাৰাই চৰকাৰী খৰছ বা বিত্তীয় ঘাটি পূর্ণ কৰা হৈছিল; বিশেষকৈ আমেৰিকাত এই পদ্ধতিটো বিশেষভাৱে প্রয়োগ কৰা হৈছিল যাৰ জৰিয়তে বিশ্বৰ বিভিন্ন দেশত আমেৰিকান সামৰিক ঘাটি স্থাপন কৰা হৈছিল তথা পাছলৈ ভিয়েটনাম যুদ্ধখনৰ খৰছো উলিওৱা হৈছিল। এয়া সম্ভৱপৰ হৈছিল কিয়নো ব্রেটন ৱুডছ ব্যৱস্থাৱলী অনুসৰি আমেৰিকান ডলাৰক বিশ্ব মুদ্রা বা “সোণ সদৃশ” বুলি গণ্য কৰা হৈছিল।\nএই জমাৰাশিবোৰক পুঞ্জীভূত ৰূপত বেংকত ৰখা হৈছিল। চাবলৈ গ’লে বেংকেই জমাকর্তা তথা বিনিয়োগকর্তাৰ মাজত মধ্যস্থতা কৰিছিল, কিন্তু যিহেতু আমেৰিকান চৰকাৰবোৰ “খৰচহীন ঋণ”ৰ প্রতি (অর্থাৎ বজাৰত বণ্ড মেলি দিয়াৰ বিপৰীতে ডলাৰ ছপা কৰাৰ প্রতি) আগ্রহী আছিল, তাৰ অর্থ আছিল এই যে বেংকবোৰ - বিশেষকৈ ইউৰোপত কার্যশীল বেংকবোৰৰ বেলেঞ্চ শ্বিটবোৰ সিহঁতৰ নিজা দৃষ্টিৰে optimal আছিল। এই বেংকবোৰ ডলাৰেৰে ভৰি পৰিছিল আৰু সিবিলাকক পুঁজি-প্রদান-কৰা-সম্পত্তিবোৰ (যেনে ষ্টক, বণ্ড, ৰিয়েল ষ্টেট আদি) কিনা-বেচা কৰাত “বিনিয়োগ” কৰিবলৈ বেংকবোৰে ইচ্ছা প্রকাশ কৰিছিল। কিন্তু এইক্ষেত্রত ব্রেটন ৱুডছ ব্যৱস্থাৱলীৰ কেতবোৰ নিয়মে বাধা প্রদান কৰিছিল কিয়নো এই ব্যৱস্থাৱলীৰ অধীনত থকা আন্তর্জাতিক মুদ্রা ব্যৱস্থাটোৱে বিশ্বৰ দেশবোৰক পুঁজিৰ ওপৰত নিয়ন্ত্রণ আৰোপ কৰাৰ অধিকাৰ প্রদান কৰি থৈছিল; এই অধিকাৰে বিত্ত পুঁজিক “জাতীয়” পৰিসীমাৰ ভিতৰত আবদ্ধ হৈ থাকিবলৈ বাধ্য কৰিছিল, যি কেইনছীয় চাহিদা মেনেজমেণ্ট নীতিও সম্ভৱপৰ কৰি তুলিছিল। বিত্ত পুঁজিক মুক্ত কৰিবলৈ হ’লে এই সমস্ত ব্যৱস্থাৱলীক আঁতৰাই পেলোৱাটো প্রয়োজনীয় আছিল। বিত্ত পুঁজিয়ে য’লৈকে ইচ্ছা তালৈকে গৈ বিনিয়োগ কৰিবলৈ হ’লে – অর্থাৎ বিত্ত পুঁজিক “গোলকীয়” কৰি পেলাবলৈ হ’লে সকলো দেশকে পুঁজিৰ বাবে - বিশেষকৈ বিত্ত তথা পণ্যৰ বাবে মুকলি কৰি লোৱাটো প্রয়োজনীয় আছিল।\nএই দুয়োটা পৰিঘটনাই এসময়ত গৈ উত্তৰ-বিশ্বযুদ্ধকালৰ আর্থিক ব্যৱস্থাৱলীবোৰক পুঁজিবাদী দেশবোৰত কায়েম কৰি ৰখাটো অসম্ভৱ কৰি পেলালে। “গোলকীকৰণ”ৰ এক নতুন ব্যৱস্থা – যাৰ অর্থ আছিল মূলতঃ পুঁজিৰ গোলকীকৰণ – বিশেষকৈ বিত্ত পুঁজিৰ গোলকীকৰণ – এইবাৰ বিশ্বমঞ্চত আৱির্ভাৱ হ’ল।\nগোলকীকৰণৰ এই ব্যৱস্থাটো সম্পর্কে বহুতো বিভ্রান্তিকৰ ধাৰণা আছে আৰু সেয়েহে প্রথমে সিবিলাকৰ আলোচনাৰ পৰাই আৰম্ভ কৰা যাওক। গোলকীকৰণক সাধাৰণতে কেতবোৰ নীতিৰ সৈতে যুক্ত কৰি চোৱা হয় যাক “নব্য-উদাৰবাদ” নামেৰে জনা যায় - ই এনে এখন ছবি অংকন কৰে যেন ৰাজ্যৰ হস্তক্ষেপবোৰ আঁতৰাই বজাৰৰ প্রভুত্ব স্থাপন কৰাই হৈছে সিবিলাকৰ লক্ষ্য; সেয়েহে এনে অনুভৱ হয় যেন সাম্প্রতিক গোলকীকৰণৰ যুগত “ৰাজ্যৰ পশ্চাদপসৰণ” ঘটিছে।\nআচলতে ই মুঠেই সঁচা নহয়। গোলকীকৰণৰ অধীনত ৰাজ্যৰ হস্তক্ষেপ অকণো কমা নাই, বৰং এই হস্তক্ষেপৰ চৰিত্রহে সলনি হৈছে। যিহেতু পুঁজি হৈ পৰিছে গোলকীকৃত, আৰু আনহাতে ৰাজ্যবোৰ এতিয়াও জাতি-ৰাজ্যৰ ৰূপতেই সীমিত হৈ আছে, সেয়েহে ৰাজ্যই পুঁজিৰ দাবীবোৰৰ আগত সেও মানিবই লাগিব – অন্যথা সংশ্লিষ্ট দেশখনৰ পৰা পুঁজিয়ে বহিৰ্গমন কৰিব। গোলকীকৰণৰ পূর্বৰ যুগত যদিও ৰাজ্যই পুঁজিৰ লালন-পালন কৰিছিল তথাপিও এনে অনুভৱ হৈছিল যেন ৰাজ্যৰ স্থান সমাজৰ সকলো শ্রেণীৰ ঊর্ধত অৱস্থিত তথা ৰাজ্যই সকলো শ্রেণীৰে স্বার্থ পূৰণ কৰিব, কিন্তু গোলকীকৰণৰ যুগলৈ আহি ৰাজ্যৰ একমাত্র উদ্দেশ্য হৈ পৰিল আন্তর্জাতিক বিত্ত পুঁজি তথা তাৰ সৈতে যুক্ত দেশীয় বিত্তীয়-কর্প’ৰেট কুলীনতন্ত্রৰ (তথা সিবিলাকৰ সহযোগী ভূস্বামীসকলৰ) ৰক্ষণাৱেক্ষণ তথা অগ্রগতি।\nএই পৰিৱর্তনৰ তাৎপর্য সম্পর্কে আলোচনা কৰাৰ আগেয়ে মই এটা বিন্দু উল্লেখ কৰি থ’ব খোজোঁ। দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সমাপ্তিয়ে এটা নতুন যুগৰ সূচনা কৰিছিল য’ত আন্তঃসাম্রাজ্যবাদী সংঘাতবোৰ মূক হৈ পৰিছিল তথা সমগ্র পুঁজিবাদী বিশ্বৰ নির্বিবাদ নেতা হিচাপে আমেৰিকাৰ উদয় হৈছিল। গোলকীকৰণৰ এই যুগত আন্তঃসাম্রাজ্যবাদী সংঘাতবোৰ আৰু অধিক পৰিমাণে মূক হৈ পৰিল। পূর্বে যদি এই মূককৰণৰ কাৰণ আমেৰিকাৰ বিশ্ব প্রতিপত্তি বুলি ভবা হৈছিল (বহুতেই যাক ছুপাৰ-সাম্রাজ্যবাদ বুলিও কৈছিল), আজিৰ দিনৰ কিন্তু এই মূককৰণৰ উৎস হৈছে আন এটা কাৰণহে। এই কাৰণটো হৈছে - পুঁজিৰ আন্তর্জাতিকীকৰণ।\nলেনিনে যেতিয়া সাম্রাজ্যবাদৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিছিল তেওঁ বিত্ত পুঁজিক বিভিন্ন জাতি-ৰাজ্যৰ স্তৰত আধাৰিত তথা জাতি-ৰাজ্যৰ দ্বাৰা সাহায্যপ্রাপ্ত সত্তা হিচাপে চিহ্নিত কৰিছিল। একোখন দেশৰ স্তৰত বিত্তীয় পুঁজি তথা ঔদ্যোগিক পুঁজি ঘনিষ্ঠভাৱে সংলগ্ন হৈ পৰিছিল তথা অন্যান্য দেশৰ বিত্ত পুঁজিৰ সৈতে ই প্রতিযোগিতাত নামিছিল। পিছে আজিৰ দিনত পৰিস্থিতি সলনি হৈ পৰিছে। আজিৰ বিত্ত পুঁজি হৈছে গোলকীকৃত বিত্ত পুঁজি আৰু সেয়েহে ইয়াৰ চৰিত্র হৈছে আন্তর্জাতিক, যি বিকশিত দেশবোৰৰ লগতে ভাৰতৰ দৰে তৃতীয় বিশ্বৰ কেতবোৰ দেশতো সিচঁৰতি হৈ আছে। এই সমস্ত বিত্ত পুঁজি হৈছে সংলগ্ন বিত্ত পুঁজি – তাক দেশ অনুসৰি ভাগ ভাগ কৰিব পৰা নাযায়। অর্থাৎ আজিৰ দিনত একোখন দেশৰ বিত্তীয় পুঁজিয়ে দেশখনৰ ঔদ্যোগিক পুঁজিৰ সৈতে মিলি কোনো বিশেষ “জাতীয়” এজেণ্ডাৰ অন্বেষণ কৰি থকা নাই; এনে পৰিস্থিতি বর্তি থকা নাই য’ত সংশ্লিষ্ট দেশখনৰ ৰাজ্যযন্ত্রটোৰ সহযোগত বিত্ত পুঁজিয়ে নিজৰ দেশৰ বাবে কোনো আর্থিক অঞ্চলৰ সন্ধানত নামিছে আৰু এই প্রক্রিয়াটোৰ জৰিয়তে অন্যান্য দেশবোৰৰ বিত্তীয় কুলীনতন্ত্রৰ সৈতে সংঘাতত লিপ্ত হৈছে। ইয়াৰ বিপৰীতে আজিৰ দিনৰ বিত্ত পুঁজিয়ে বিভিন্ন বিৰোধী পুঁজিবাদী শক্তিৰ মাজত বিশ্বৰ আর্থিক বিভাজনৰ বিৰোধিতা কৰে যি আন্তর্জাতিক পৰিসীমাইদি পণ্যৰ – বিশেষকৈ বিত্ত পুঁজিৰ - মুক্ত চলাচলত বাধাৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে। এই আন্তর্জাতিক বিত্ত পুঁজি কোনো উদ্যোগৰ সৈতে সংলগ্ন হৈ থাকিব বুলিও কোনো কথা নাই (তাৰ বিপৰীতে বিভিন্ন পুঁজিজাত সম্পত্তি পলকতে ক্রয়-বিক্রয় কৰি মুনাফা আদায় কৰাটো হৈছে তাৰ অন্যতম লক্ষ্য) আৰু কোনো বিশেষ ৰণনীতিগত “জাতীয়” স্বার্থৰ সৈতেও সি জড়িত নহয়।\nআন কথাত ক’বলৈ গ’লে, সাম্প্রতিক কালৰ আন্তঃসাম্রাজ্যবাদী সংঘাতৰ মূককৰণৰ উৎস সমকালীন পুঁজিবাদৰ চৰিত্রৰ মাজতেই – অর্থাৎ বিশ্বমঞ্চৰ কেন্দ্রত আন্তর্জাতিক বিত্ত পুঁজিৰ উদয়ৰ মাজতেই – লুকাই আছে। উত্তৰ-বিশ্বযুদ্ধ কালছোৱাৰ দৰে বিকশিত পুঁজিবাদী দেশবোৰৰ শক্তি-সন্তুলনৰ ওপৰত আজি ই নির্ভৰ নকৰে।\nএইখিনিতে কোনোবাই ক’ব পাৰে – তেনেহ’লে দেখোন লেনিনৰ বিপৰীতে কার্ল কাউটস্কিৰ পজিচনটোৱেই আজিৰ দিনত শুদ্ধ বুলি প্রমাণিত হ’ল! কাউটস্কিয়ে এক ছুপাৰ-সাম্রাজ্যবাদৰ কল্পনা কৰিছিল য’ত বিভিন্ন বৈৰী সাম্রাজ্যবাদী দেশে শান্তিপূর্ণভাৱে আলোচনা কৰি সমগ্র বিশ্বখন নিজৰ মাজত ভাগ-বাটোৱাৰা কৰি ল’ব; অর্থাৎ এইক্ষেত্রত লেনিনে ভবাৰ দৰে আন্তঃসাম্রাজ্যবাদী যুদ্ধ প্রয়োজনীয় নহ’ব। লেনিনে উত্তৰত কৈছিল যে সাম্রাজ্যবাদী শক্তিবোৰৰ মাজত এনে বুজাবুজি খন্তেকীয়া হ’বলৈ বাধ্য, কিয়নো বিভিন্ন দেশৰ ক্ষমতা পুঁজিবাদী বিকাশৰ অসমান সূত্র অনুসৰি অহৰহ বঢ়া-টুটা কৰি থাকে; যিহেতু প্রতিখন বুজাবুজি চুক্তিকেই বিভিন্ন দেশৰ আপেক্ষিক শক্তি অনুসৰিয়েই সম্পন্ন কৰা হয়, ইয়াৰ অর্থ হৈছে – প্রতিবাৰেই দেশবোৰৰ শক্তি বঢ়া-টুটা হোৱাৰ পাছত পুৰণি চুক্তিবোৰ অপ্রাসংগিক হৈ পৰিব আৰু ফলত নতুনকৈ সংঘাত আৰম্ভ হ’ব।\nকিন্তু আচল কথাটো হৈছে যে লেনিন আৰু কাউটস্কি দুয়োজনেই পুঁজিবাদক বিভিন্ন বৈৰী জাতি-ৰাজ্য আধাৰিত পুঁজিৰ সংঘাতৰ দ্বাৰা সংজ্ঞায়িত ব্যৱস্থা বুলি ভাবিছিল। এইক্ষেত্রত দুয়োৰে মাজত মতভেদ মাথোঁ এটা প্রশ্ন লৈয়েই আছিল; সেয়া হৈছে - এনে বিভিন্ন জাতি-ৰাজ্য আধাৰিত পুঁজিৰ মাজত শান্তিপূর্ণভাৱে বুজাবুজি হ’ব – নে সিবিলাকৰ মাজত আন্তঃসাম্রাজ্যবাদী সংঘাত তীব্রতৰ হৈ পৰিব? কিন্তু এসময়ত গৈ যে পুঁজি আন্তর্জাতিক চৰিত্রৰ হৈ পৰিব – সেয়া সেই সময়ত কল্পনা কৰাটোও কঠিন আছিল।\nএই যে আজিৰ বিশ্বখনত আন্তঃসাম্রাজ্যবাদী সংঘাতবোৰ মূক হৈ পৰিছে – তাৰ কাৰণ এইটো নহয় যে বিভিন্ন বৈৰী জাতি-ৰাজ্যৰ পুঁজিৰ মাজত এক বুজাবুজি চুক্তি স্বাক্ষৰিত হৈছে, বৰং তাৰ কাৰণ এইটোহে যে গোলকীকৰণৰ যুগত জাতীয় পুঁজিৰ সমস্ত ধাৰণাটোৱেই অপ্রাসংগিক হৈ পৰিছে। কোনো পুঁজিয়ে আজিৰ দিনত কোনো বিশেষ জাতীয় উদ্দেশ্য লৈ কাম নকৰে। অর্থাৎ কাউটস্কিৰ দৃষ্টিৰে আজিৰ পুঁজিবাদক পৰিভাষিত কৰাটো তেনেই ভুল কথা হ’ব।\nসমকালীন পুঁজিবাদৰ তিনিটা মূল বৈশিষ্ট্য দেখা পোৱা যায় যাৰ ওপৰত গোলকীকৰণৰ প্রক্রিয়াটোও নির্ভৰশীল। প্রথম – আজিৰ যুগত বিত্তীয় খণ্ডটোৰ ওজন ভীষণভাৱে বৃদ্ধি হৈছে, কোনো কোনো পণ্ডিতে ইয়াক বিত্তীয়কৰণৰ যুগ বুলিও অভিহিত কৰিছে (যেনেকৈ পূর্বৰ যুগটোক ঔদ্যোগীকৰণৰ যুগ বোলা হৈছিল)। প্রথম বিশ্বৰ লগতে তৃতীয় বিশ্বৰ দেশবোৰতো এই পৰিঘটনাটো দেখা পোৱা গৈছে; অৱশ্যেই প্রথম বিশ্বত ইয়াৰ উপস্থিতি অধিক লক্ষণীয়। এই বিত্তীয়কৰণৰ অংশ হিচাপেই চীন, ভাৰত আদি তৃতীয় বিশ্বৰ দেশবোৰলৈ প্রথম বিশ্বৰ পৰা কেতবোৰ ঔদ্যোগিক তথা সেৱা প্রদান কৰা খণ্ডৰো স্থানান্তৰণ ঘটিছে।\nদ্বিতীয়তে, উচ্চ-মজুৰিৰ দেশবোৰৰ পৰা নিম্ন-মজুৰিৰ দেশবোৰলৈ এই ঔদ্যোগিক তথা সেৱা খণ্ডৰ স্থানান্তৰণ গোলকীকৰণৰ প্রক্রিয়াটোৰ জৰিয়তেই সম্ভৱপৰ হৈছে। এই উদ্যোগ তথা সেৱা খণ্ডবোৰে আজিৰ দিনত কোনো বিশেষ স্থানীয় বা জাতীয় বজাৰৰ বাবে মাল তথা সেৱা উৎপাদন নকৰে। বৰং সিবিলাকৰ লক্ষ্য হৈছে গোলকীয় চাহিদা পূর্ণ কৰা। পুঁজিবাদৰ ইতিহাসত এয়া হৈছে এক অভূতপূর্ব ঘটনা। সস্তা শ্রমৰ সন্ধানত আগেয়ে পুঁজিয়ে এনেদৰে বিশ্ব পৰিভ্রমণ কৰা হ’লে বিকশিত তথা অনগ্রসৰ দেশবোৰৰ মাজত কোনো পার্থক্যই দেখা নগ’লহেঁতেন। বিকশিত তথা অনগ্রসৰ বিশ্বৰ মাজত থকা এই পার্থক্যৰ অন্যতম বৈশিষ্ট্য হৈছে – দুয়োখন বিশ্বৰ মানুহৰ জীৱন স্তৰৰ ক্ষেত্রত দেখা পোৱা পার্থক্য – যাৰ অন্যতম প্রকাশ্য ৰূপ হৈছে মজুৰিৰ ক্ষেত্রত দেখা পোৱা পার্থক্য। পূর্বৰ দিনত অনগ্রসৰ দেশবোৰৰ পৰা বিকশিত দেশবোৰলৈ শ্রমৰ অবাধ প্রব্রজনৰ সুবিধা থকা হ’লে, বা পুঁজিয়ে সঁচাকৈয়ে বিকশিত দেশবোৰৰ পৰা অনগ্রসৰ দেশবোৰলৈ পৰিভ্রমণ কৰা হ’লে মজুৰিৰ এনে সমস্ত পার্থক্যৰ অন্ত পৰিলহেঁতেন।\nকিন্তু সেই সময়ত এয়া সংঘটিত নহ’ল। বাণিজ্য তথা বিত্ত খণ্ডৰ বাহিৰে অনগ্রসৰ দেশবোৰৰ চাহ, কফি, খনি আদিৰ প্রাথমিক পণ্য প্রস্তুত কৰা খণ্ডবোৰলৈহে বিকশিত দেশবোৰৰ পৰা পুঁজিৰ আগমন ঘটিল; মুখ্য ঔদ্যোগিক উৎপাদনৰ খণ্ডবোৰত এনে কোনো পুঁজিৰ আগমন দেখা পোৱা নগ’ল। কিন্তু সাম্প্রতিক গোলকীকৰণৰ যুগটোত এই সমস্ত পেটার্নৰ পৰিৱর্তন ঘটিছে। আজিৰ দিনত আন্তর্জাতিক পুঁজিয়ে চীনত ঔদ্যোগিক অঞ্চলবোৰত বাহৰ পাতিছে, বিভিন্ন সেৱা খণ্ডৰ কাম-কাজ ভাৰতলৈ “আউটছ’ৰ্চ” কৰা হৈছে। অৱশ্যে এতিয়াও প্রযুক্তিগত প্রাবল্যৰ দিশৰ পৰা “নিম্ন স্তৰৰ কার্যকলাপ”য়েই এইক্ষেত্রত বেছিকৈ দেখা পোৱা গৈছে, তথাপিও এনে বিশ্বব্যাপী প্রসাৰ তাৎপর্যপূর্ণ।\nগোলকীকৰণৰ অধীনত দেখা পোৱা তৃতীয়টো প্রক্রিয়া হৈছে – কৃষক আধাৰিত কৃষিকার্য, কাৰিকৰ শিল্প আদি বিভিন্ন পৰম্পৰাগত ক্ষুদ্র উৎপাদনৰ খণ্ডৰ ওপৰত পুঁজিৰ বৃহৎ আক্রমণ। ক্ষুদ্র উৎপাদকসকলক তেওঁলোকৰ সংশ্লিষ্ট খণ্ডবোৰৰ পৰা উচ্ছেদ কৰা হৈছে (পানীৰ দামত তেওঁলোকৰ সম্পদবোৰ বিক্রী কৰি দিয়া হৈছে, এইক্ষেত্রত ৰাজ্যয়ো সহযোগ কৰিছে) বা তেওঁলোকৰ আয় সংকুচিত কৰি অনা হৈছে, যি আচলতে উচ্ছেদকৰণৰ এক মন্থৰ প্রক্রিয়াৰ ৰূপ মাত্র। মেট্র’পলিছৰ পৰা তৃতীয় বিশ্বলৈ আর্থিক কার্যকলাপৰ স্থানান্তৰণ যদি ঔপনিবেশিক পেটার্নটোৰ সৈতে এক বিচ্ছেদ বুলি ধৰা হয়, তেনেহ’লে ক্ষুদ্র উৎপাদকসকলৰ উচ্ছেদকৰণ (যাক মার্ক্সে “পুঁজিৰ আদিম সঞ্চয়” নাম দিছে) ঔপনিবেশিক পেটার্নটোৰ ধাৰাবাহিকতা বুলি ক’ব লাগিব। উত্তৰ-ঔপনিবেশিক dirigisme ব্যৱস্থাৱলীৰ অধীনত ঔপনিবেশিক শোষণৰ সৈতে এক বিচ্ছেদ সম্পন্ন কৰা হৈছিল কিয়নো নতুনকৈ স্বাধীনতা লাভ কৰা তৃতীয় বিশ্বৰ দেশবোৰে ক্ষুদ্র উৎপাদন খণ্ডবোৰক পুঁজিৰ আক্রমণৰ পৰা সুৰক্ষা তথা উদগনি দিবলৈ বিচাৰিছিল (অৱশ্যে একে সময়তে এই নতুন ৰাজ্যবোৰে ক্ষুদ্র উৎপাদকসকলৰ মাজত শ্রেণী পৃথকীকৰণৰ প্রক্রিয়াটো বৃদ্ধি হোৱাতো সহায় কৰিছিল)। কিন্তু গোলকীকৰণৰ যুগলৈ আহি নব্য-উদাৰবাদী এজেণ্ডাবোৰ সক্রিয় হোৱাৰ পাছত ৰাজ্যই এনে ৰক্ষাকবচীয় হস্তক্ষেপবোৰ সংকুচিত কৰি আনিলে যাৰ চিধা ফলাফল হ’লগৈ – কৃষি সংকট তথা বিপুল পৰিমাণে কৃষকৰ আত্মহত্যা (আজিৰ ভাৰতত এই দৃশ্য তেনেই সুলভ)। মন কৰিবলগীয়া যে এই সংকট কেৱল কৃষি খণ্ডতে আবদ্ধ হৈ ৰোৱা নাই; বৰং কাৰিকৰী শিল্প, মাছমৰীয়াসকল, পৰম্পৰাগত বয়নশিল্প আদি পৰম্পৰাগত ক্ষুদ্র উৎপাদকেৰে ভৰা অগণন খণ্ডত আজি এই সংকট দেখা পোৱা গৈছে।\nগোলকীকৰণে সমাজবাদী দেশবোৰতো গভীৰ প্রভাৱ পেলালে, অৱশ্যে এই প্রভাৱৰ চৰিত্র কিছু ভিন্ন আছিল। আমি পূর্বেই উল্লেখ কৰিছোঁ যে একক দলৰ একনায়কত্ব তথা “গণতান্ত্রিক কেন্দ্রীয়তাবাদ” নীতিৰে চালিত পার্টিৰ শাসনযুক্ত এই সমাজবাদী দেশবোৰত পুঁজিবাদতকৈ পৃথক এক সুকীয়া একাংগিত্বৰ জন্ম হৈছিল। শেষ বিচাৰত এই একাংগিত্বৰ বাবেই সমাজবাদী দেশবোৰৰ পতন ঘটিছিল, কিন্তু এয়া সম্পন্ন হৈছিল গোলকীকৰণৰ ঘূর্ণীবতাহৰ মাজলৈ এই দেশবোৰক টানি নিয়াৰ জৰিয়তে। আমোদজনকভাৱে, সেয়েহে ক’ব পাৰি যে “পুঁজিবাদৰ সোণালী যুগ”ৰ বাবে সমাজবাদৰ অন্ত পৰা নাছিল; বৰং গোলকীকৰণেহে সমাজবাদ তথা “পুঁজিবাদৰ সোণালী যুগ” - দুয়োৰে অন্ত পেলাইছিল। সমাজবাদৰ সুকীয়া একাংগিত্বই এই দেশবোৰক গোলকীকৰণৰ দিশেৰে লৈ গৈছিল যি অৱশেষত সিবিলাকৰ সমাজবাদী চৰিত্রৰ অন্ত পেলাইছিল।\nবিকশিত দেশবোৰৰ বেংকবোৰত অত্যধিক নগদ ঠাহ খাই থকা হেতুকে সিবিলাকে অতি সস্তাতে ঋণ দিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু ফলত সহজলভ্য ঋণ দেখি ছোভিয়েট ইউনিয়ন আৰু পূব ইউৰোপৰ দেশবোৰেও বিয়াগোম হাৰত ঋণ ল’বলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। ঘৰুৱা উপভোগৰ বাবে সমাজবাদী দেশবোৰে এই ঋণবোৰ ব্যৱহাৰ কৰিছিল যাতে দেশৰ জনগণৰ মাজত চৰকাৰৰ গ্রহণযোগ্যতা তথা জনপ্রিয়তা বৃদ্ধি হয়। কিছু সময়ৰ বাবে এই ৰণনীতিয়ে ঠিকেই কাম দিছিল, কিন্তু ঋণ পৰিশোধ কৰাৰ সময়ত এই চৰকাৰবোৰৰ অৱস্থা কাঢ়িল হৈ পৰিছিল। বৈদেশিক বিনিয়োগৰ সমস্যাবোৰ দেখি ছোভিয়েট ইউনিয়নৰ কিছুসংখ্যক ৰপ্তানি ফার্মে আনকি কিছু সময়ৰ বাবে নিজা বৈদেশিক আর্জনবোৰো দেশলৈ আনিবলৈ বাদ দিছিল (অর্থাৎ ই আছিল এক প্রকাৰৰ পুঁজিৰ পলায়ন) যি অৱশেষত ছোভিয়েট ইউনিয়নক আঁঠু ল’বলৈ বাধ্য কৰাইছিল। এইখিনি সময়তেই পার্টিৰ বহুবোৰ নেতাই ৰাজ্যৰ সম্পত্তিবোৰ কুক্ষিগত কৰি পুঁজিপতিত পৰিণত হ’ল – অর্থাৎ জনগণৰ সম্পদবোৰ “পুঁজিৰ আদিম সঞ্চয়ন”ৰ জৰিয়তে নিজৰ হাতলৈ আনি সিহঁত পুঁজিৰ মালিকত পৰিণত হ’ল।\nইয়াৰ বিপৰীতে, চীনৰ ক্ষেত্রত আন এটা পৰিঘটনা দেখা পোৱা গ’ল। এইখিনি সময়লৈকে বিকশিত দেশবোৰৰ পৰা উৎপাদনৰ সৈতে জড়িত পুঁজিয়ে তৃতীয় বিশ্বৰ দেশবোৰলৈ আগমন কৰাৰ ইচ্ছা প্রকাশ কৰিবলৈ ধৰিছিল যাতে এই দেশবোৰৰ সস্তা শ্রমৰ সুবিধা ল’ব পৰা যায়। চীনে ইয়াৰ সুযোগ ল’লে আৰু অৱশেষত ই এক বিশাল পৰিমাণৰ export surplus গঠন কৰিবলৈও সক্ষম হ’ল। উৎপাদনশীল পুঁজিৰ বিপৰীতে বিত্ত পুঁজিৰ ওপৰত পূর্বৰ বাধা-নিষেধবোৰ বাহাল থাকিল, আনকি আমদানিকো পৰোক্ষভাৱে নিৰুৎসাহিত কৰা হ’ল তথা ঘৰুৱা উপভোগৰ স্তৰ নিম্ন কৰি ৰখা হ’ল। ৰপ্তানি-নির্ভৰ তীব্র আর্থিক বিকাশ হাৰক ঘৰুৱা উপভোগৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰাৰ বিপৰীতে নিয়োগ সৃষ্টি কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হ’ল তথা বিশ্বৰ বিভিন্ন দেশ – বিশেষকৈ আমেৰিকা চীনৰ ঋণী দেশত পৰিণত হ’ল (আমেৰিকাক বিক্রয় কৰা পণ্যবোৰৰ বাবদ চীনে শত-সহস্র আমেৰিকান ট্রেজাৰি বিল ক্রয় কৰি থৈছে – অনুবাদক)।\nছোভিয়েট ইউনিয়নৰ বিপৰীতে চীনৰ এটা বিশেষ বৈশিষ্ট্য আছিল এই যে চীনত এতিয়াও এক বিপুল পৰিমাণৰ শ্রম-ভঁৰাল ব্যৱহাৰ হ’বলৈ বাকী আছিল। আন ভাষাত ক’বলৈ গ’লে – ছোভিয়েট ইউনিয়নৰ অর্থনীতিখন সঘনভাৱে (intensive) প্রসাৰিত পুনৰুৎপাদনৰ স্তৰত আছিল, আনহাতে চীনা অর্থনীতিখন বিস্তৃতভাৱে (extensive) প্রসাৰিত পুনৰুৎপাদনৰ স্তৰত আছিল।\nকিছুসংখ্যক লোকে ক’ব খোজে যে চীনৰ এই শ্রম-ভঁৰালৰ ইতিমধ্যে অন্ত পৰিছে আৰু ইয়াৰ ফলস্বৰূপে এতিয়া মজুৰিও বৃদ্ধি হ’ব ধৰিছে। কিন্তু মন কৰিবলগীয়া যে শ্রম-বজাৰৰ এনে আটিলতা কেৱল উপকূলীয় অঞ্চলবোৰতহে দেখা পোৱা গৈছে, এতিয়াও চীনৰ ভিতৰুৱা অঞ্চলবোৰত ব্যাপক পৰিমাণৰ শ্রম-ভঁৰাল মজুত আছে। তদুপৰি মজুৰিৰ এই বৃদ্ধি প্রশাসনিক হুকুমৰ বলতহে হৈছে, শ্রমিকৰ পৰিমাণ কম হৈ পৰাৰ বাবে হোৱা নাই। তদুপৰি কেৱল প্রশাসনিক পদ্ধতিৰে মজুৰি বৃদ্ধি এটা সীমালৈকেহে কৰিব পাৰি, যিহেতু গোলকীকৰণৰ এই যুগত চীনা শ্রমিকসকলেও তৃতীয় বিশ্বৰ অন্যান্য দেশৰ শ্রমিকসকলৰ সৈতে প্রতিযোগিতাত নামিব লগা হৈছে; এই দেশবোৰতো যথেষ্ট পৰিমাণৰ শ্রম-ভঁৰাল মজুত আছে তথা ইবিলাকত মজুৰিৰ মাত্রাও হৈছে তেনেই নিম্নস্তৰৰ। অর্থাৎ চীনৰ তীব্র বিকাশ দৰ সত্ত্বেও এই ৰণনীতিৰ দ্বাৰা আৰু কিমানদূৰলৈ চীনা জনগণৰ জীৱন পৰিস্থিতি উন্নত কৰিব পৰা যাব – এইটো এটা মুকলি প্রশ্ন হৈয়েই আছে। গোলকীয় আর্থিক সংকটৰ ফলত চীনা বিকাশ দৰো আজি হ্রাসমান হৈ পৰিছে আৰু ই এনে আশংকাবোৰকো অধিক বৃদ্ধি কৰিছে।\nবিকশিত পুঁজিবাদী বিশ্বখনক, বিশেষকৈ আমেৰিকাক প্রত্যাহ্বান জনাই ক্ষমতাৰ নতুন কেন্দ্র হিচাপে চীন আৰু শেহতীয়াকৈ ৰাছিয়াৰ উদয় সম্পর্কে ইতিমধ্যেই বহুতে লিখা-মেলা কৰিছে। পিছে মন কৰিবলগীয়া যে চীন, ৰাছিয়া আৰু ভাৰতৰ নব্য-ধনিক শ্রেণীটোৱে সিহঁতৰ ধন-সম্পদ, ল’ৰা-ছোৱালী তথা শেহত নিজকো বিকশিত দেশবোৰলৈ, বিশেষকৈ আমেৰিকালৈ প্রব্রজিত কৰাৰহে সপোন দেখে। যেতিয়া এই দেশবোৰৰ সমস্ত এলিটহঁতেই পুঁজিবাদী মেট্র’পলিছলৈ নিজকে স্থানান্তৰ কৰাৰ সপোন দেখে, এনেস্থলত এই দেশবোৰে এদিন মেট্র’পলিছৰ বাবে ভাবুকি সৃষ্টি কৰিব – এই কথাষাৰ কল্পনা কৰাটোও কঠিন। তদুপৰি সাম্প্রতিক পুঁজিবাদী সংকটৰ ফলত বিশ্বৰ সমস্ত দেশৰ এলিটহঁতেই ডলাৰৰ ৰূপত সিহঁতৰ ধন-সম্পদবোৰ জমা ৰাখিব বিচাৰে (কিয়নো বিশ্ব-মুদ্রা হোৱা হেতুকে ডলাৰ হৈছে সোণ-সদৃশ)। এনে স্থিতিলৈ মন কৰিলে কাহানিবা যে নতুনকৈ উদীয়মান দেশবোৰৰ সৈতে পুৰণা পুঁজিবাদী মেট্র’পলিছৰ আর্থিক সংঘাতবোৰ শত্রুতামূলক হৈ পৰিব – সেই কথা কষ্টকল্পিত যেনেই প্রতীয়মান হয়, তেহেলৈ এই সংঘাতবোৰ মাজে-মধ্যে যিমানেই তীব্রতৰ হৈ পৰা যেন অনুভৱ নহওক কিয়।\nগোলকীকৰণে বিভিন্ন শ্রেণীবোৰৰ স্থিতি আমূলভাৱে সলনি কৰি পেলালে আৰু ফলত অর্থনীতিবোৰৰ আভ্যন্তৰীণ শ্রেণী-গাঁথনিবোৰো সলনি হৈ পৰিল। সকলো দেশতেই এই পৰিঘটনাটো সংঘটিত হোৱা দেখা পোৱা গ’ল। ই সাম্প্রতিক কালৰ বিকাশ ধাৰাৰ এক বিশেষ বৈশিষ্ট্যকেই সূচিত কৰে। সেয়েহে এই বিষয়ে আৰু কিছু কথা কৈ লোৱাটো জৰুৰী হ’ব।\nগোলকীকৰণৰ পৰা আটাইতকৈ লাভৱান হোৱা গোষ্ঠীটো হৈছে - প্রতিখন দেশৰে বিত্তীয়-কর্প’ৰেট কুলীনতন্ত্রবোৰ যি গোলকীয় পুঁজি প্রবাহৰ সৈতে যুক্ত হৈ পৰিছে। এই বিত্তীয়-কর্প’ৰেট কুলীনতন্ত্রই হৈছে “এক পার্চেণ্ট” শোষকৰ দল – যাৰ বিৰুদ্ধে ‘অকুপাই’ তথা অন্যান্য আন্দোলনবোৰ সংগঠিত হৈছে। বিশ্বৰ বেছিভাগ দেশতে সম্পদৰ ক্রমবর্ধমান অসমান বিতৰণৰ প্রশ্নটোৱে বহুতকে চিন্তিত কৰি তুলিছে আৰু থমাছ পিকেটিৰ Capital in the Twenty-first Century গ্রন্থখনৰ জনপ্রিয়তাই এই বর্ধিত চিন্তাকেই যেন আঙুলিয়াই দিছে। এই বিষয়ে কোনো সন্দেহ নাই যে গোলকীকৰণৰ যুগত এই কুলীনতন্ত্রই নিজকে ভীষণভাৱে ধনী কৰি তুলিছে।\nইয়াৰ বিপৰীতে শ্রমজীৱী জনগণৰ গৰিষ্ঠসংখ্যকৰেই জীৱন স্থিতি পূর্বতকৈ শোচনীয় হৈ পৰিছে। শ্রমজীৱী জনগণ মানে মই চাকৰিযুক্ত তথা চাকৰিবিহীন - দুয়োপ্রকাৰৰ শ্রমিক আৰু লগতে কৃষক, কৃষি শ্রমিক তথা পৰম্পৰাগত ক্ষুদ্র উৎপাদকসকলক বুজাইছোঁ। বিকশিত দেশবোৰৰ ক্ষেত্রত এই ধাৰাটো অতিশয় স্পষ্ট, কিয়নো বিভিন্ন ঔদ্যোগিক তথা সেৱা খণ্ডৰ কাম-কাজ তৃতীয় বিশ্বৰ দেশবোৰলৈ সস্তা শ্রমৰ সন্ধানত স্থানান্তৰ কৰাৰ ফলত স্বাভাৱিকতে ই বিকশিত দেশবোৰৰ শ্রমিকসকলৰ মাজত নিবনুৱা সমস্যা বৃদ্ধি কৰিছে আৰু ফলত মজুৰিৰ হাৰো তললৈ নামি আহিছে। যোছেফ ষ্টিগলিজৰ মতে ২০১১ চনত আমেৰিকান পুৰুষ শ্রমিক একোজনে লাভ কৰা প্রকৃত মজুৰিৰ পৰিমাণ ১৯৬৮ চনত লাভ কৰা মজুৰিতকৈও কিছু পৰিমাণে কম।\nপিছে তৃতীয় বিশ্বৰ শ্রমিক জনগণৰ দুৰৱস্থাইহে প্রশ্নবোধক চিহ্ন খাৰা কৰিছে : তেওঁলোকৰ অৱস্থাতো গোলকীকৰণৰ অধীনত ভাললৈ অহাৰ কথা আছিল? পিছে ইয়াৰ ওলোটাটোহে কিয় সংঘটিত হোৱা দেখা গৈছে? ইয়াৰ চিধা উত্তৰ হৈছে এনেধৰণৰ - পৰম্পৰাগত ক্ষুদ্র উৎপাদকসকলক ক্রমান্বয়ে চেপি অনা হৈছে, ৰাজ্যই তেওঁলোকক পূর্বে প্রদান কৰা সুৰক্ষা-কবচ আঁতৰাই পেলোৱা হৈছে (গোলকীকৰণৰ পূর্বে ভাৰতীয় কৃষকক ইনপুটৰ বাবে ভর্তুকী প্রদান কৰা হৈছিল তথা পণ্য ব’র্ডবোৰৰ জৰিয়তে কৃষিজাত সামগ্রীৰ বাবে সুনিশ্চিত দামো প্রদান কৰা হৈছিল, পিছে এতিয়া এই সমস্ত ব্যৱস্থা আঁতৰাই অনা হৈছে)। ফলত এই ক্ষুদ্র উৎপাদকসকলে তেওঁলোকৰ জীৱিকা ত্যাগ কৰি আন ঠাইত কাম বিচাৰি ওলাই আহিবলৈ বাধ্য হৈ পৰিছে। ইয়াৰ লগতেই অর্থনীতিৰ প্রযুক্তিগত তথা গাঁথনিগত পৰিৱর্তনৰ ক্ষেত্রত থকা সকলোবোৰ বাধা-নিষেধ আঁতৰাই দিয়াৰ ফলত (যেনে শেহতীয়াকৈ মাল্টি ব্রাণ্ড ৰিটেইলৰ বজাৰখন প্রত্যক্ষ বৈদেশিক বিনিয়োগৰ বাবে মুকলি কৰি দিয়া হৈছে) - এফালে শ্রমৰ উৎপাদনশীলতা বৃদ্ধি হৈছে, আৰু ই নিয়োগ বৃদ্ধিৰ হাৰ হ্রাস কৰি পেলাইছে আৰু ফলত নতুনকৈ যিমান চাকৰি ওলাইছে তাৰ তুলনাত চাকৰি বিচাৰি ওলাই অহা মানুহৰ অনুপাত অত্যধিকভাৱে বৃদ্ধি পাইছে (যিহেতু শ্রম বাহিনীৰ স্বাভাৱিক বৃদ্ধিৰ লগতে উচ্ছেদিত হৈ অহা পৰম্পৰাগত ক্ষুদ্র উৎপাদকসকলো এইক্ষেত্রত যুক্ত হৈছে)। ইয়েই নিয়োজিত শ্রমিকৰ তুলনাত শ্রম-ভঁৰালৰ অনুপাত বৃদ্ধি কৰিছে (তদুপৰি নিয়োগহীনতাই মুক্ত ৰূপত আত্মপ্রকাশ কৰিব লাগিবই বুলিও কোনো কথা নাই)। শ্রম-ভঁৰালৰ এই অনুপাত বৃদ্ধিয়ে শ্রমজীৱী জনগণৰ অৱস্থা শোচনীয় কৰি তোলাৰ লগতে সংগঠিত ক্ষেত্রৰ শ্রমিকসকলৰো মজুৰি তললৈ নমাই আনিছে। বিভিন্ন মৌলিক সেৱা যেনে, শিক্ষা, স্বাস্থ্য আদিৰ ব্যক্তিগতকৰণ আৰু তাৰ ফলস্বৰূপে সিবিলাকৰ বর্ধিত খৰছেও জনগণৰ অৱস্থা অধিক শোচনীয় কৰি তুলিছে। ভাৰতে নব্য-উদাৰবাদী নীতিবোৰ গ্রহণ কৰাৰ সময়ছোৱাতে ক্ষুধার্ত মানুহৰ সংখ্যাও বৃদ্ধি পাইছে আৰু ই জনগণৰ ক্রমবর্ধিত দৰিদ্রতাৰ প্রতিয়েই আঙুলিয়াই দিছে।\nশ্রমজীৱী জনগণ আৰু বিত্তীয় কর্প’ৰেট গোষ্ঠী - এই দুয়োটা গ্রুপৰ বাহিৰেও অৱশ্যে আন এটা “শ্রেণী” গঢ় লৈ উঠিছে। এই শ্রেণীটো হৈছে “মধ্যবিত্ত শ্রেণী” - যি গোলকীকৰণৰ যুগত বেছ উন্নতি কৰিছে আৰু সর্বত্রতে সি গোলকীকৰণৰ সমর্থক হিচাপে পৰিচিত হৈছে (“মধ্যবিত্ত শ্রেণী” শব্দটো মই ইয়াত কেৱল বর্ণনামূলক অর্থতহে ব্যৱহাৰ কৰিছোঁ)। বিকশিত দেশবোৰত বিত্তীয় খণ্ডবিলাকৰ সৈতে জড়িত লোকসকলেই এই মধ্যবিত্ত শ্রেণীটো গঠন কৰিছে। আনহাতে, তৃতীয় বিশ্বৰ দেশবোৰত এই চামটোৰ লগতে মেট্র’পলিছৰ পৰা স্থানান্তৰিত হৈ অহা বিভিন্ন খণ্ডবোৰত উচ্চ দৰমহাৰ চাকৰি কৰা চামটোও যুক্ত হৈছে। এই অংশটোৰ উচ্চ দৰমহাৰ হেতুকে বিভিন্ন পণ্য তথা সেৱাৰ চাহিদাও সৃষ্টি হৈছে আৰু সি আন কিছুমান মধ্যবিত্তীয় নিয়োগ সৃষ্টি কৰিছে (বিশেষকৈ সেৱাখণ্ডত)। আন কথাত ক’বলৈ গ’লে, গোলকীকৰণৰ অধীনত এটা সম্পদশালী মধ্যবিত্ত শ্রেণীৰ উদয় ঘটিছে যি গোলকীকৰণৰ সমর্থনৰ মূল আধাৰ হিচাপে চিহ্নিত হৈছে। এই শ্রেণীটোৱে তলত থকা অংশবোৰৰ মাজতো প্রত্যাশা জগাই তুলিছে যে এদিন তেওঁলোকো মধ্যবিত্ত হ’বলৈ সমর্থ হ’ব।\nগোলকীকৰণৰ ফলস্বৰূপে মুঠ নিয়োজিত শ্রম-শক্তিৰ অংশ হিচাপে মধ্যবিত্তৰ অনুপাত বৃদ্ধি হৈছেনে হ্রাস হৈছে - এই ছবিখন এতিয়াও স্পষ্ট হোৱা নাই। কিন্তু ভাৰতৰ উদাহৰণটোৰ প্রতি মন কৰিলে অনুভৱ হয় – এই বৃদ্ধি বহুত বেছি হয়তো নহ’ব। মধ্যবিত্ত শ্রেণীটোৰ visibility বেছি কিয়নো তাৰ উচ্চ দৰমহাৰ বাবে ই বাকী শ্রম-শক্তিৰ পৰা নিজকে নিলগ কৰি লৈছে।\nগোলকীকৰণৰ অধীনত সেয়েহে শ্রমজীৱী জনগণ আৰু মধ্যবিত্তীয় শ্রেণীৰ মাজত অন্তর্বিৰোধ ভীষণভাৱে বৃদ্ধি হৈছে। সকলোতেই এই পৰিঘটনাটো দেখা পোৱা গৈছে। স্বয়ং ইউনাইটেড কিংডমত (ব্ৰিটেইনত) দেখা পোৱা গ’ল - শ্রমজীৱী জনগণে “ব্রেক্সিট”ৰ সপক্ষে ভোট দিলে, আনহাতে লণ্ডন চহৰৰ আশে-পাশে গঢ় লৈ উঠা মধ্যবিত্তসকলে কিন্তু তাৰ বিপৰীতে ভোট দিলে। ভাৰততো দেখা যায় যে ভূমিৰ অধিগ্রহণৰ বাবে কৃষকৰ ওপৰত বিভিন্ন প্রকাৰে বল প্রয়োগ কৰা হৈছে; এনে অধিগ্রহণে যিধৰণৰ বিকাশৰ সূচনা কৰিব, সি মূলতঃ মধ্যবিত্তসকলেই লাভৱান কৰিব। অর্থাৎ ইয়াতো মধ্যবিত্ত বনাম কৃষক জনগণৰ অন্তর্বিৰোধ বৃদ্ধি হৈছে।\nঅনাগত সময়ত এই অন্তর্বিৰোধে কেনে ৰূপ ল’ব, সাম্প্রতিক কালৰ পুঁজিবাদী সংকট আৰু গোলকীকৰণৰ সৈতে মোহভংগৰ প্রেক্ষাপটত কেনেধৰণৰ নতুন সন্ধিক্ষণ পোহৰলৈ আহিব – এই বিষয়ে মই অনাগত বক্তৃতাটোত আলোচনা কৰিম। সদ্যহতে আন এটা বিন্দু উল্লেখ কৰিয়েই মোৰ বক্তব্যৰ সামৰণি মাৰিম।\nসমাজবাদৰ পতনে সমগ্র বিশ্বৰে মুক্তিকামী জনগণৰ মানসত হাহাকাৰ সৃষ্টি কৰিছিল। এইক্ষেত্রত দুখৰ এটা প্রধান কাৰণ আছিল এই যে অক্টোবৰ বিপ্লৱৰ সমস্ত ঐতিহ্য সমাজবাদৰ পতনৰ পাছত তাৰ মূল গৃহভূমিতে নাইকিয়া হৈ পৰিছিল। ইয়াৰ বিপৰীতে পূর্বৰ বিপ্লৱবোৰলৈ চালে দেখা যায় যে বিপ্লৱৰ পৰাজয়ৰ পাছতো বিপ্লৱ-সৃষ্ট বহুতো প্রগতিশীল উপাদান সমাজত বাকী ৰৈ গৈছিল। উদাহৰণস্বৰূপে, ইংলিছ বিপ্লৱৰ পাছত ১৬৮৮ চনত পুনৰ ৰাজতন্ত্রৰ আৱির্ভাৱ ঘটিছিল যদিও সি ইংৰাজী বুর্জোৱা বিপ্লৱৰ ফলাফলবোৰ সম্পূর্ণভাৱে মোহাৰি পেলাব পৰা নাছিল। ঠিক তেনেদৰেই নেপোলিয়নৰ উদয়ৰ পাছতো ফৰাচী বিপ্লৱৰ বহুখিনি প্রগতিশীল উপাদান বাকী ৰৈ গৈছিল। কিন্তু অক্টোবৰ বিপ্লৱৰ ক্ষেত্রত দেখা গ’ল যে সমাজবাদৰ পতনৰ পাছত তাৰ সমস্ত প্রগতিশীল কৃতিত্ববোৰ ৰাছিয়াৰ ভূমিৰ পৰা সম্পূর্ণভাৱে নাইকিয়া হৈ পৰিল। পূব ইউৰোপৰ ক্ষেত্রতো একে কথাই ক’ব পাৰি; কালিলৈকে কোনোবা নহয় কোনোবা সমাজবাদী দলে শাসন কৰা এনে কেইবাখনো দেশত আজি আনকি ফেচিবাদী দলৰো উত্থান ঘটিছে।\nকিন্তু ই দুখৰ বিপৰীতে আশাবাদৰহে কাৰণ হোৱা উচিত। কিয়নো ই স্পষ্টকৈ দর্শাইছে যে পুঁজিবাদ আৰু সমাজবাদৰ মাজত মধ্যৱর্তী কোনো স্থান থাকিব নোৱাৰে। হয় পুঁজিবাদক উৎখাত কৰিব লাগিব আৰু তাৰ “স্বতঃস্ফূর্ততা” অতিক্রম কৰি যাব লাগিব, নতুবা তাৰ স্বতঃস্ফূর্ততাই পুনৰ গতি লাভ কৰি সমাজবাদৰ সকলো কৃতিত্ব নাশ কৰি পেলাব। এই অর্থত পুঁজিবাদ হৈছে এক অনন্য (unique) উৎপাদন প্রণালী; পূর্বৰ আন কোনো উৎপাদন প্রণালীৰ সৈতে তাৰ তুলনা নহয়। ঐতিহাসিক ভৌতিকবাদৰ পাঠ্যপুথিবোৰেও প্রায়েই পুঁজিবাদৰ এই সুকীয়া বৈশিষ্ট্যক চিনাক্ত কৰিবলৈ অসমর্থ হয়; এনে অনুভৱ হয় যেন পুঁজিবাদো হৈছে অন্যান্য উৎপাদন প্রণালীৰ দৰেই আন এক উৎপাদন প্রণালী।\nইয়াৰ অর্থ হৈছে - পুঁজিবাদ-বিৰোধী বিপ্লৱবোৰৰ চৰিত্র পূর্বৰ সমস্ত বিপ্লৱতকৈ ভিন্ন হ’ব- কেৱল এইবাবেই নহয় যে ইয়াৰ জৰিয়তে মানৱ জাতিয়ে “প্রাক-ইতিহাস”ৰ পৰা “ইতিহাসৰ পাত”ত প্রবেশ কৰিব, বৰং এইবাবেও যে এই বিপ্লৱৰ জৰিয়তেই মানৱ জাতিয়ে পোন প্রথমবাৰৰ বাবে এক “স্বতঃস্ফূর্ত ব্যৱস্থা”ৰ অৱসান ঘটাই সমূহীয়া সচেতন হস্তক্ষেপৰ জৰিয়তে চালিত হোৱা এক নব্য ব্যৱস্থা গঢ়ি তুলিব। এই যে পূর্বৰ বুর্জোৱা বিপ্লৱবোৰে অক্টোবৰ বিপ্লৱৰ বিপৰীতে পতনৰ সময়তো নিজা কিছু ঐতিহ্য এৰি যাবলৈ যাবলৈ সক্ষম হ’ল, ইয়েই আচলতে পুঁজিবাদী ব্যৱস্থাটোৰ “স্বতঃস্ফূর্ততা”কেই সূচিত কৰে। বুর্জোৱা ৰাজনৈতিক বিপ্লৱৰ জৰিয়তে ৰাজ্যত পুঁজিপতিৰ শাসন প্রতিষ্ঠা হোৱাৰ বহু আগেয়েই পুঁজিবাদৰ অন্তর্নিহিত প্রৱণতাবোৰে পুৰণা ব্যৱস্থাটোৰ অংগ-প্রতংগবোৰ ভক্ষণ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল অর্থাৎ বুর্জোৱা বিপ্লৱৰ বহু পূর্বেই পুঁজিবাদৰ বিকাশ সম্ভৱপৰ হৈছিল (সামন্তবাদৰ বুকুতেই পুঁজিবাদ বিকশিত হৈছিল)। কিন্তু সমাজবাদৰ ক্ষেত্রত এই কথা ক’ব নোৱাৰি; সমাজবাদে স্বতঃস্ফূর্তভাৱে পুঁজিবাদৰ বুকুত বিকশিত হ’ব নোৱাৰে। আচলতে সমাজবাদক কোনো “স্বতঃস্ফূর্ত ব্যৱস্থা” বুলিয়েই ক’ব নোৱাৰি - যি কোনো অন্তর্নিহিত প্রৱণতাৰ দ্বাৰা চালিত হয়।\nমোৰ ছাত্র জীৱনত ছোভিয়েট ইউনিয়নৰ চৰিত্র সম্পর্কে আমি প্রায়েই তর্ক কৰিছিলো। কাৰোবাৰ মতে ই আছিল এক ৰাজ্যিক পুঁজিবাদৰ ৰূপ, আন কাৰোবাৰ মতে ই সমাজবাদেই আছিল, আন কিছুমানৰ মতে আকৌ ই পুঁজিবাদ তথা সমাজবাদৰ মাজৰে কোনো অন্তৱর্তীকালীন ব্যৱস্থা আছিল। পিছে এনে সমস্ত তর্কযুদ্ধত পুঁজিবাদৰ স্বতঃস্ফূর্ততা সম্পর্কে কোনো আলোচনা হোৱা নাছিল। মোৰ বোধেৰে পুঁজিবাদৰ এই স্বতঃস্ফূর্ত চৰিত্রৰ বাবেই পুঁজিবাদৰ পৰা সমাজবাদলৈ সংক্রমণ ইউজিন পটিয়াৰৰ ভাষাত - এক “অন্তিম সংগ্রাম”ৰ ৰূপতেই হ’ব পাৰে (অৱশ্যেই এটা মাত্র বৈপ্লৱিক অধ্যায়ৰ জৰিয়তেই ই সম্পন্ন হ’ব লাগিব বুলি কোনো কথা নাই)।\nNo Comments : "পুঁজিবাদৰ স্বতঃস্ফূর্ততা-(মূল:প্রভাত পাটনায়ক, অনুবাদ : ময়ূৰ চেতিয়া)"


দিগন্ত বৰাৰ ওলট পালট (দিগন্ত বৰা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nদিগন্ত বৰাৰ ওলট পালট (দিগন্ত বৰা)\nকোঠাটোত কোনো নথকাৰ সূযোগ গ্ৰহণ কৰি এওঁৰ লগতে অলপ টাইম পাচ কৰো বুলি চিঞৰি চিঞৰি মাতিলোঁ । এওঁ দৌৰি আহিল । কোঠাৰ চুক এটালৈ গলো । পৰস্পৰৰ দূৰত্ব কমিল । কানত কান লগাই এওঁক সুধিলোঃ আজ কা মৌচম কেইচা হে?\nলাজতে এওঁ কুচি মুচি মোৰ বুকুত সোমাই দিলে । আবেগ এখিনিয়ে সাগৰৰ ঢৌৰ ৰূপ ল’লে । স্থান কাল পাত্ৰ পাহৰি গ’লো।\nঝাৰু এটা হাতত লৈ ঘৰৰ মালিকনী কেতিয়ানো কোঠাটোলৈ সোমাই আহিল গমকে নাপালো । আহিয়েই চুকটোলৈ নজৰ দি তেওঁ আমাক দেখা পাই ঝাৰুটোৱে কোবাই কোবাই দৰজাৰ বাহিৰ কৰি দিলে। মোৰ জীৱনত এনে ঘটনা কেইবাটাও ঘটি গৈছে। সেয়ে মই বিশেষ দুখ নাপালোঁ । এওঁহে বিষত কোঙা হৈ আধামৰা যেন হ’ল। কিনো ক’ব আৰু! চুক ভেকুলী হল বুলিনো মানুহে আমাক ইমান ঘিণ কৰিব লাগেনে বাৰু? আপোনালোকেই কওঁকচোন!\nগুৱাহাটী ৰেল ষ্টেচনত দুজন ভিক্ষাৰীয়ে জিৰণি লৈ আছে। এজন অন্ধ আৰু আনজন বোবা। প্ৰেছত কিতাপ প্ৰিণ্টিং কৰোতে হঠাতে হোৱা প্ৰিণ্টিং মিচটেকৰ দৰে অন্ধজনে হঠাত এটা মিচটেক কৰি পেলালে। কথা নাই বতৰা নাই তেওঁ বোবা ভিক্ষাৰী জনক সুধি পেলালে নহয়ঃ\nতোমাৰ চুলিত কলপখিনি ভালকৈ নালাগিল বন্ধু। গোটেই পকা চুলিখিনি ট টকৈ জিলিকি পৰিছে।\nঅন্ধজনৰ কথাত বোবাজন কিছুপৰ মুক হৈ পৰিল।তাৰ পাছত অন্ধজনৰ দৰে তাৰো জিভাখন পিচলি যোৱাত মুখখন মেলি দিলে। অন্ধজনক উদ্দেশ্যে সি কলেঃ তুমি ইমান মিছলীয়া! ভিক্ষাৰী হলেও মানুহক ইমান ঠগিব নাপায় দেই।\nঅন্ধজনৰ মূৰটোত বজ্ৰপাত এটাহে যেন থেঁতেলা খাই পৰিলহি! দুয়োটাৰ স্কৰ সমান সমান হোৱাত ইটোৱেও লাজ নাপালে সিটোৱেও নাপালে।\nপথাৰ এডৰাৰ আলিবোৰে সিহঁতৰ মালিকৰ ধুনীয়া চিতপখিলাৰ দৰে জীয়েক দুগৰাকীক ধান দাবলৈ সেই মাটিডৰালৈ অহা দেখি আনন্দত জপিয়াই উঠিল।ৰ’দ আহি নিয়ৰসিক্ত সেউজ দলিচাখন শুকাব লৈ নৌপাওতেই দাৱনী আহি পোৱাত আলিবোৰৰ লৱনী মাকৰ তৰণী নাইকিয়া হ’ল। দাৱনী ৰুপী মালিকৰ সুন্দৰী জীয়েক দুজনীলৈ সিহঁতে ভেৱা লাগি চাই থাকিল। কাঁচি ঘূৰোৱাৰ ছন্দে ছন্দে সিহঁতে মহানন্দেৰে ৰঞ্জিত হৈ পৰিল। বেলিটোৱে পাক এটা মাৰি ঘৰলৈ যাবলৈ লওঁতেই মাক আৰু ছোৱালী\nদুজনী জিৰণি ল’বলৈ আলি এটাত বহিব খোজাত চাৰিওটা আলিয়েই পিঠি পাতি দিলে যদিও ঘাঁহ বন কম থকা আলিটোতহে তেওঁলোক বহিল। বাকী আলি তিনিটাই ঠোট-মুখ চেলেকি থাকিল।নাথাকিব কিয়? ইমান ধুনীয়া ছোৱালী দুজনী পিঠিত উঠাবলৈ কোনটো পথৰুৱা আলিয়ে কামনা নকৰিব!\nআলিকেইটাই ছোৱালী কেইজনীলৈ তন্ময় হৈ চাই থাকোঁতেই মাকে এজনী ছোৱালীক ডবিয়াই উঠিলঃ তোৰ যদি পেটটো ইমান বেয়াই আছিল তেন্তে কিয় আহিছিলি? কাপোৰে কানীয়ে চেৰেলি বালি যেতিয়া যা ঘৰলৈকে যাগৈ।\nইজনী ছোৱালীয়ে তেতিয়া নিজৰ নাকটোত ধৰি চিঞৰি উঠিলঃ ইচ ৰাম! বায়ে গোটেই আলিটোত ফুল বাচি পেলালে!\nআলিকেইটাই হাঁহি হাঁহি বাগৰি পৰিল।নপৰিবনো কিয়? ইমান আশা দেখাকৈ সিহঁতে তাহাঁতক চাবলৈ খাপ পিটি আছিল! কিন্তু এনেদৰে….!\nপৰুৱা এজনীয়ে ডিউটি দিবলৈ পুৱা বাংকাৰৰ পৰা ওলায়েই বাটত চিপাহী এটাৰ সতে ভেটা ভেটি হ’ল। চিপাহীক দেখি তাইৰ খং উঠিল। বাৰাণ্ডা এখনত আজি সিহঁতহালৰ ডিউটি পৰিছে।যেতিয়াই তেতিয়াই প্ৰেমৰ প্ৰস্তাৱ দি থকাৰ বাবে তাক তাই চকু পাৰি দেখিব নোৱাৰে।এই বিষয়ে তাহাঁতৰ মহাৰাণী ভিক্তোৰিয়াক কেবাবাৰো অভিযোগ দিছে যদিও ওপৰ মহলৰ গুৰুত্ব পূর্ণ পদবীত চিপাহীটোৰ অঙহী-বঙহী কোনোবা থকাৰ বাবেই চিপাহীটোৱে ডিউটিটো তাইৰ সতে একেলগে পেলাব পাৰিছে\n।যি কি নহওক চিপাহীটোক দেখি পৰুৱাজনীয়ে কো কো কৈ বিপৰীত দিশত গুছি গল ।চিপাহী পৰুৱাই তাইৰ পাছ ললে।পৰুৱাজনীয়ে পাছলৈ ঘুৰি নোচোৱাকৈয়ে ডিউটি কৰি গ’ল।অলপদূৰ গৈয়েই তাই ডাঙৰ পাহাৰ এটাত খুন্দা মাৰি দিলেগৈ।ইমান জোৰেৰে খুন্দিয়ালে যে তাই থিতাতে মূছকঁছ গ’ল।চিপাহীটো দৌৰি আহিল।তাইক লৰাই বগৰাই চালে।নাই তাইৰ চেন্সেই নাই।পানী অকনমান আনি তাইৰ চকুত মাৰি দিলে।অলপ পাছতে তাই চকু মেলিলে। চিপাহীটোৱে তেতিয়া তাইৰ ভৰি হাতবোৰ পিটিকি আছিল।হঠাত্ চিপাহীটোৰ প্ৰতি তাইৰ এক প্ৰৱল অনুৰাগ উথলি উঠিল ।আবেগত তাই মিচিকিয়া হাঁহি এটা মাৰি চকুহাল মুদি দিলে।\nচিপাহীটোৱে কলেঃ মাটিত পৰি থকা বুন্দিয়াৰ দানাটোত ইমান জোৰেৰে কিয় খুন্দা মাৰিলা? বলা আমি ইয়াক কঢ়িয়াই নিও! অনামী লাজত পৰুৱাজনীয়ে চকুহাল মুদি দিলে।\nজুহালত থকা কেটলীটোক গেছ টেবুলৰ চাফা কেটলীটোৱে কলা মোচোৰা বুলি ইতিকিং কৰিলে।ছাই লাগি ক’লা কেটলীটোৱে কান্দি কান্দি মাক জুহালক অভিযোগ দিলে।জুহালখনে গেছ টেবুললৈ যাবলৈ দূৰ হোৱাৰ বাবে ৰান্ধনীজনীকে অভিযোগটো দিলে।\nৰান্ধনীয়ে অভিযোগটোক কোনো গুৰুত্বই নিদিলে।ফলত জুহালৰ খং উঠি ৰান্ধনীক কলেঃ\nআমাক যদি পাত্তাই নিদিয়া তেনেহ’লে উঠাই পেলালেই হল।\nজুহালৰ কথাত ৰান্ধনীৰো খং উঠি গ’ল । খঙেৰেই কলেঃ যা যা।তই এতিয়া আগৰ দৰে লাগী\nহৈ থকা নাই।ডাবল চিলিণ্ডাৰৰ বাবে এপ্লাই কৰিছোঁ । দুই এদিনতে চিলিণ্ডাৰটো পাম। তেতিয়া তোক পুতি পেলাম।\nপাছদিনা যেতিয়া ডাবল চিলিণ্ডাৰটো আহিল সঁচাকৈয়ে জুহালখন পুতি পেলালে ৰান্ধনীজনীয়ে।\nকেইমাহমানৰ পাছত গেছ চিলিণ্ডাৰৰ অভাৱ হোৱাত এদিন ৰান্ধনীয়ে জুহালখন আকৌ পাতিবলৈ যো জা কৰাত জুহালে খঙতে ভোৰভোৰাই উঠিল। ৰান্ধনীয়ে জুহালৰ ভৰিয়ে হাতে ধৰিলে। জুহালে তেতিয়া ৰান্ধনীক এটা চর্ত দিলে।চর্ত মানিবলৈ ৰান্ধনী মান্তি হল। জুহালে তেতিয়া কলেঃ যিটো কেটলীয়ে জুহালৰ ছাই লাগি কলা হোৱা কেটলীটোক কলামোচোৰা বুলি ইতিকিং কৰিছিল সেই কেটলীটোক ধুই মেলি গেছ টেবুলত থব লাগে আৰু গেছ টেবুলত থকা চাফা কেটলীটোক জুহাললৈ আনিব লাগে।\nৰান্ধনী মান্তি নহৈ পাৰেনে?\n‘মূলা’ এটাই মূল বিচাৰি তললৈ গৈ থাকোঁতে ‘চালগোম’ এটাৰ চালখনত লাগি ধৰে। ‘কাঠ আলু’ এটাই তেতিয়া কাঠ এডাল চুঁচি ‘পালেংশাক’ৰ বাবে সজা পালেং এখনত ‘বীট’ এটাৰ সৈতে বীট এটা লগাই থাকে।’লাই শাক’ৰ পৰা লাই পাই পাই ‘মটৰমাহ’ মটৰৰ পৰা ননমাই হয়।’ফ্ৰেন্সবীনে’ ফ্ৰেন্সৰ পৰা অনা বিন এখন বজাই থাকোঁতে ‘জিকা’ এটাই আনন্দতে জিকাৰ এটা মাৰি টিকা উলিয়াই নাচি থকা দেখি ‘দাংবডি’ৰ বডিটো এনেয়ে দাং খাই যায়। ‘টিয়ঁহ’ এটাই চিঞৰ এটা মাৰি চিগাৰেট হুপি ধোঁৱাৰ কুন্দুলী উৰুৱাই ফুৰা ‘কুন্দুলী’ আৰু ‘ধুন্দুলী’ক মাতি আনে। ‘ধনীয়া’ৰ পৰা ধন ধাৰলৈ নি ‘ধেৰুৱা’ ধৰুৱা হৈ পৰে।’উৰহী’ৰ ৰহী খাই ‘গাজৰ’ৰ জ্বৰ হয়। ‘বাবৰি’য়ে বৰী দিয়ে খাবলৈ। ‘জলকীয়া’ৰ সৈতে সি জলক্ৰীড়া কৰিব পৰা হয়।’পটলে’ পটককৈ তলত পৰি ‘জিলমিল’ৰ সৈতে মিলমিলাই থাকে। বেঙা ‘বেঙেনা’ই খঙতে কাঁইট এডালেৰে ‘লফা’ক লফালফ কৰে। ‘চিৰাল’ৰ গাটো ফাটি চিৰাচিৰ হয়।\n← “অসমৰ নাৰীমুক্তি আন্দোলনৰ বাটকটীয়া –চন্দ্ৰপ্ৰভা শইকীয়ানী” (মৌচুমী বৰি)\nঅভিনয়:আবোল তাবোল চিন্তা (দ্বীজেন মহন্ত) →\nপ্ৰেগনেন্সী (অমিতাভ মহন্ত)


প্ৰশাসনৰ আহ্বানৰ প্ৰতি সঁহাৰি; ন্যূনতম ৫০০ টকা ভাট্টা প্ৰদানৰ দাবী পথ ব্যৱসায়ী সংস্থাৰ\nপ্ৰশাসনৰ আহ্বানৰ প্ৰতি জনাব সঁহাৰি; ন্যূনতম ৫০০ টকা ভাট্টা প্ৰদানৰ দাবী পথ ব্যৱসায়ী সংস্থাৰ\nপ্ৰশাসনৰ দায় সৰা মন্তব্যই চিন্তিত কৰি তুলিছে পথ-ব্যৱসায়ীসকলক\nইতিমধ্যে ভাৰতত ক’ৰ’না ভাইৰাছে ব্যাপকৰূপত সংক্ৰমিত হোৱা দেখা গৈছে।\nপাঁচজন আক্ৰান্তৰ মৃত্যু হোৱাৰ লগতে সংক্ৰমিত লোকৰ সংখ্যা ইতিমধ্যে ২৫০ জন অতিক্ৰম কৰিছে।\nদেশত ক’ৰ’না ভাইৰাছ প্ৰতিৰোধৰ বাবে প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে অহা ২২ মাৰ্চত দেশৰ জনসাধাৰণক ‘জনতা কাৰ্ফিউ’ পালন কৰিবলৈ আহ্বান জনাইছে।\nজনসমাগম, সভা-সমিতি, ৰাজহুৱা অনুষ্ঠান আদি আয়োজন কৰাত চৰকাৰ তথা প্ৰশাসনে নিষেধাজ্ঞা আৰোপ কৰিছে।\nএইদৰে সতৰ্কতা অৱলম্বনৰ নামত প্ৰশাসনে হঠকাৰিতাৰে কোনো জাননী জাৰি নকৰাকৈ পথ-ব্যৱসায়ীসকলক উচ্ছেদ কৰাও পৰিলক্ষিত হৈছে। ৰাজ্যৰ বিভিন্ন চহৰৰ লগতে মহানগৰীৰ পথ-ব্যৱসায়ীসকলৰ ওপৰত প্ৰশাসনে হঠাতে এনে হঠকাৰী পদক্ষেপ লোৱাত পথ-ব্যৱসায়ীসকলৰ দৈনিক উপাৰ্জনৰ পথ স্তব্ধ হৈ পৰিছে। ফলত তেওঁলোকে পৰিয়াল পোহপাল দিয়াত ভীষণ সমস্যাই দেখা দিছে।\nকোনো ধৰণৰ আগতীয়া জাননী জাৰি নকৰাকৈ এইদৰে উচ্ছেদ কৰাত কাৰ্যত উপায়বিহীন হৈ পৰা পথ-ব্যৱসায়ী সংস্থা, অসম( ASVA)এ প্ৰশাসনৰ ওচৰত চৰ্তসাপেক্ষে তেওঁলোকৰ ব্যৱসায় বন্ধ ৰাখিবলৈ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰিছে।\nমাৰাত্মক ক’ৰ’না ভাইৰাছ সংক্ৰমন ৰোধত তেওঁলোকে প্ৰশাসনক সহযোগ কৰিবলৈ প্ৰস্তুত, কিন্তু অনিৰ্দিষ্ট কাললৈ ব্যৱসায় বন্ধ ৰাখিব লগা হ’লে তেওঁলোকৰ পৰিয়ালে পেটত গামোচা বান্ধিবলৈ বাধ্য হ’ব।\nতেনে এক পৰিপ্ৰেক্ষিততে প্ৰশাসনৰ ওচৰত পথ-ব্যৱসায়ী সংস্থাই দৈনিক ন্যূনতম ৫০০ টকাকৈ ভাট্টা দিয়াৰ দাবী উত্থাপন কৰিছে। যাতে ব্যৱসায় বন্ধ কৰি তেওঁলোকে প্ৰশাসনক ক’ৰ’না ভাইৰাছ সংক্ৰমণ ৰোধৰ ক্ষেত্ৰত সহযোগ আগবঢ়াব পাৰে।\nউপৰোক্ত বিষয় সম্বলিত এখন স্মাৰক পত্ৰ ASVA ই কালি গুৱাহাটী চক্ৰ বিষয়াৰ যোগে উপায়ুক্তক প্ৰদান কৰে।\nউল্লেখযোগ্য যে, ক’ৰ’নাৰ সন্ত্ৰাসত ত্ৰস্তমান হৈ উপয়ুক্তৰ কাৰ্যালয়ত কাৰ্যালয়ৰ বাহিৰৰ ব্যক্তিৰ প্ৰৱেশ নিষিদ্ধ কৰাৰ বাবে উপায়ুক্তৰ হাতত ASVA ই স্মাৰক পত্ৰখন প্ৰদান কৰিব নোৱাৰিলে।\nচক্ৰ বিষয়া বৰেণ্য ৰঞ্জন বৰঠাকুৰে আহি প্ৰৱেশ দ্বাৰৰ বাহিৰতে কেইটামান মিনিটৰ বাবে ASVAৰ সম্পাদক চন্দন গোস্বামী আৰু সভাপতি নৰেন ৰাজবংশী সৈতে আলোচনাত মিলিত হৈ স্মাৰক পত্ৰখন গ্ৰহণ কৰে।\nআনহাতে দৈনিক ন্যূনতম ৫০০ টকা ভাট্টাৰ সন্দৰ্ভত চক্ৰ বিষয়া গৰাকীয়ে দায়সৰা মন্তব্য দিয়ে বুলি জানিবলৈ দিছে সংস্থাই।\nদায়সৰা মন্তব্যৰে চক্ৰবিষয়াগৰাকীয়ে কয় যে অহা ৩১ মাৰ্চৰ পিছত সকলো দোকান-পোহাৰ খোলাৰ অনুমতি দিয়া হ’ব।\nএতিয়া প্ৰশ্ন হৈছে ৩১ তাৰিখ লৈকে বন্ধ দি ক’ৰনাৰ সংক্ৰমণ ৰোধ কৰিব পাৰিবনে? আনফালে যদি, এই বন্ধ দীৰ্ঘদিনীয়া হয়, তেন্তে পথ-ব্যৱসায়ীসকলে কেনেদৰে পৰিয়াল পোহপাল দিব?\nচৰকাৰৰ এনে হঠকাৰী সিদ্ধান্ত আৰু দায়সৰা মন্তব্যৰ বাবে এতিয়াও পথ-ব্যৱসায়ীসকলৰ জীৱন জীৱিকাৰ এই গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয়তো মীমাংসা হোৱা নাই।\nইফালে প্ৰশাসনৰ দায় সৰা মন্তব্যই চিন্তিত কৰি তুলিছে পথ-ব্যৱসায়ীসকলক।


১. ভাৰত ভ্ৰমণলৈ অহা চীনা ৰাষ্ট্ৰপতিৰ সৈতে ভাৰত চৰকাৰৰ বৈঠক চলি থকা বুলি জানিব পৰা গৈছে। দুখনকৈ উদ্যোগিক চহৰৰ বিকাশৰ বাবে চীনা চৰকাৰে বিনিয়োগ কৰাৰ লগতে বিভিন্ন অৰ্থনৈতিক, বাণিজ্যিক সহযোগিতা ও সাংস্কৃতিক বিনিময় চুক্তিও স্বাক্ষৰিত হৈছে বুলি প্ৰকাশ পাইছে। প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে ভাৰত-চীন সীমান্তৰ বিষয়বোৰো আলোচনাৰে সমাধান কৰাৰ বাবে প্ৰস্তাৱ আগবঢ়োৱা বুলিও সংবাদ মাধ্যমে প্ৰকাশ কৰিছে।\n২. গুৱাহাটীৰ যান-জঁটৰ সমস্যাৰ সমাধানৰ বাবেহে খানাপাৰাৰ পৰা ভৰলুমুখলৈ মূল পথৰ দুয়োকাষে পাৰ্কিং বন্ধ কৰিছে বুলি স্পষ্ট কৰি দিলে কামৰূপ (মহানগৰ) জিলাৰ উপায়ুক্তই। গৃহ নিৰ্মাণ উপবিধিৰ আধাৰতে কাৰ্যালয় বা সংস্থা সমূহক পাৰ্কিংৰ ব্যৱস্থা কৰাটো বাধ্যতামূলক কৰা হৈছে বুলি উপায়ুক্ত গৰাকীয়ে প্ৰকাশ কৰিছে।\n৩. নগাঁৱৰ ব্যক্তিগত খণ্ডৰ অগ্ৰণী শিক্ষানুষ্ঠান দ্ৰোণাচাৰ্য কনিষ্ঠ মহাবিদ্যালয়ে প্ৰৱৰ্তন কৰা "দ্ৰোণাচাৰ্য" বঁটাৰে বিশিষ্ট সাহিত্যিক, শিক্ষাবিদ লক্ষ্মীনন্দন বঁটাক প্ৰদান কৰা হয়। এই বঁটা গ্ৰহণ কৰি ডঃ বৰাই অসমৰ উচ্চ শিক্ষাৰ ধৰণ আই আই টিৰ প্ৰস্তুতিতকৈ তলত, পাঠ্যক্ৰমো আধুনিক নহয় বুলি আঙুলিয়াই দিয়াৰ কথাও প্ৰকাশ পাইছে।\n৪. বিশিষ্ট গল্পকাৰ তথা নতুন সাহিত্য পৰিষদৰ অক্লান্ত কৰ্মী সৌৰভময় ভট্টাচাৰ্যৰ নৱতম গল্প সংকলন "অন্তৰাল" কালি নলবাৰীৰ আমচা হাউছত অনুষ্ঠিত এখনি গ্ৰন্থ উন্মোচনী সভাত বিশিষ্ট সাহিত্যিক-সমালোচক ডঃ বসন্ত কুমাৰ ভট্টাচাৰ্যই উন্মোচন কৰে।\n৫. প্ৰথমবাৰৰ বাবে উত্তৰ-পূৱ ভ্ৰমণলৈ অহা ৰে'ল মন্ত্ৰী সদানন্দ গৌড়াই কৰিলে কেইবাটাও গুৰুত্বপূৰ্ণ ঘোষণা। গুৱাহাটী ৰে'লৱে ষ্টেচন পৰিদৰ্শন কৰি যাত্ৰীৰ সৈতে বাৰ্তালাপতো অংশ লোৱা মন্ত্ৰীজনে অহা ছমাহৰ ভিতৰতে লামডিং-বদৰপুৰ লাইনত অহা ছমাহৰ ভিতৰতে ৰে'ল চলাচল আৰম্ভ হব বুলি ঘোষণা কৰে। ২০১৭ চনৰ জুন মাহৰ ভিতৰত বগীবিল দলঙেৰে ৰে'ল চলিব বুলিও তেখেতে প্ৰকাশ কৰিছে।\n৬. বিশ্বনাথ চাৰিআলিৰ সমীৰণ টী ইণ্ডাষ্ট্ৰীৰ উদ্যোগত অনুষ্ঠিত হ'ল ক্ষুদ্ৰ চাহ খেতিয়ক সকলৰ বাবে বিশেষ ব্যৱসায়িক সজাগতা সভা। প্ৰথমবাৰৰ বাবে চাহ উদ্যোগে গ্ৰহণ কৰা এই পদক্ষেপক সচেতন মহলে কৰিছে প্ৰশংসা।\n৭. চেণ্ট্ৰেল ভিজিলেন্স কমিচনৰ মুৰব্বী আৰু কমিচনাৰ সকলৰ নিযুক্তি প্ৰক্ৰিয়াত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে নিকা আৰু স্বচ্ছ প্ৰক্ৰিয়া পালন কৰা নাই বুলি সমালোচনা কৰিছে উচ্চতম ন্যায়ালয়ে। লোকসভাত বিৰোধী দলৰ দলপতি নোহোৱাকৈয়ে একপক্ষীয় ভাৱে এই নিযুক্তি প্ৰক্ৰিয়া আগুৱাই নিবৰ বাবে চৰকাৰখনে স্থিতি গ্ৰহণ কৰিছিল বুলিও জানিব পৰা গৈছে।\n৮. চিবিআইৰ মূৰব্বীৰ ঘৰলৈ কেলেংকাৰীৰ গোচৰৰ অভিযুক্তৰ সঘন আহ-যাহ ফাদিল কৰা এন.জি.অ'টোৱে এই হুইছেল-ব্ল'ৱাৰজনৰ নাম প্ৰকাশ নকৰিবলৈ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰাৰ কথা উচ্চতম ন্যায়ালয়ক অৱগত কৰিছে। সুৰক্ষাৰ খাতিৰতে এই সিদ্ধান্ত লোৱাৰ কথা ন্যায়ালয়ক জনোৱা হৈছে। আগতে বন্ধ লেফাফাত এই নাম লিখি ন্যায়ালয়ত দাখিল কৰিবলৈ ন্যায়ালয়ে জাননী কৰিছিল বুলিও জানিব পৰা গৈছে।\n৯. দেশৰ অন্যতম ই-কমাৰ্চ সংস্থা "স্নেপডিল"ৰ সৈতে বিনিয়োগ কৰাৰ বাবে আলিবাবা নামৰ বিশ্বৰ অন্যতম জনপ্ৰিয় ই-কমাৰ্চ সংস্থাটো আগবাঢ়ি অহাৰ খবৰ প্ৰকাশিত হৈছে। ফ্লিপকাৰ্টে বিদেশী বিনিয়োগ আকৰ্ষণ কৰাৰ সুখবৰৰ পাছতে এই খবৰে ই-কমাৰ্চৰ উদ্যম আৰম্ভ কৰা সকলকো প্ৰেৰণা দিব বুলিও আশা কৰা গৈছে।\n১০. ভাৰত চৰকাৰৰ স্বাস্থ্য বিভাগে দেশত নৱজাতকৰ মৃত্যুৰ সংখ্যা কম কৰিবলৈ বিশেষ আঁচনি গ্ৰহণ কৰিব বুলি সুখবৰ প্ৰকাশিত হৈছে। ইয়াৰ বাবে সজাগতা বৃদ্ধি আৰু স্বাস্থ্য সেৱাৰ উন্নীতকৰণ দুয়ো প্ৰকাৰৰ প্ৰচেষ্টাই চলোৱা হব বুলিও জানিব পৰা গৈছে।


Home LETTER-TO-THE-EDITOR pranob-saikia প্ৰণৱ শইকীয়া সম্পাদকলৈ চিঠি সম্পাদকলৈ চিঠি\nxukhdukh.com June 14, 2015 LETTER-TO-THE-EDITOR, pranob-saikia, প্ৰণৱ শইকীয়া, সম্পাদকলৈ চিঠি,\nঅসমীয়া ভাষা জীয়াই ৰাখিব নোৱাৰি\nঅসমীয়া সাহিত্যৰ জগতত প্ৰৱীণ সকলে নবীন সকলক প্ৰেৰণা নোযোগায় বা আগুৱাবলৈ পথ নেদেখুওৱাৰ অভিযোগটো আজিৰ নহয়। নাম কৰা সাহিত্যিক সকলে আনকি নতুন ল'ৰা-ছোৱালীৰ লেখালৈ কেৰাহীকৈ নাচায় বুলিও কোৱা শুনো। কিন্তু অনুভৱ কৰো, মানুহে যিমানেই যি নকৰক লাগে, সদায়েই আনৰ সৃষ্টিক সন্মান আৰু আনক প্ৰেৰণা দিব পাৰিব লাগে! কাৰণ কোনো মানুহেই জন্মৰে পৰা কবি-সাহিত্যিক হৈ নাহে।\nআপুনি কেৱল নিৰ্বাচিত কবি-গল্পকাৰৰ হে কবিতা গল্প পঢ়িব, আপোনাৰ লেখা সকলোৱে পঢ়িব, অথবা আপুনি কেৱল নতুন সকলে জেঙ-জাৱৰ লিখে, সাধনা নাই ইত্যাদি অভিযোগেই কৰি থাকিব, এনে ঠেক মনোবৃত্তি সাহিত্যৰ ক্ষেত্ৰত আচলতে থাকিবই নালাগে। কিন্তু দুখজনক ভাৱে এনে মানসিকতা বিদ্যমান।\nপ্ৰবীণ সকললৈ আহ্বান জনাও, আপোনালোকেও নবীন সকলৰ সৃষ্টিবোৰ পঢ়ক। অনুজসকলৰ ভুলবোৰক আঙুলিয়াওক! তেওঁলোকে কেনেকৈ সাহিত্য চৰ্চাৰ দিশত আগবাঢ়িব লাগে তাৰ পথ দেখুৱাওক। মনত ৰাখিব, কেৱল মাত্ৰ আপোনালোক কেইজনমান মুষ্টিমেয় কবি-সাহিত্যিকে অসমীয়া ভাষা জীয়াই ৰাখিব নোৱাৰে! জ্যেষ্ঠ সকলে বিদায় ল'লে নবীন সকলেই এই ভাষা, জাতিৰ ধ্বজ বহন কৰি নিব লাগিব।\nবহুতে কয় ভৱিষ্যতে কেৱল মাত্ৰ চৰ অঞ্চলতহে অসমীয়া ভাষা জীয়াই থাকিব! আৰে মহান লেখকসকল, আপোনালোকৰ অহং ভাৱটোৰ বাবেই অসমীয়া ভাষাৰ এই অৱস্থা! বেছিভাগ প্ৰবীণ সাহিত্যকৰে হেনো ল'ৰা-ছোৱালীয়ে অসমীয়া পঢ়িবই নাজানে। অথচ সৰু সৰু ঠাইৰ পৰা উঠি অহা নৱ-প্ৰজন্মই কিবা কৰিম বুলি ভাবিলেও আপোনালোকৰ সমালোচনাতে চুকত সোমায়গৈ ! হয়তো, আপোনালোকতকৈ নিজৰ ভাষা, সংস্কৃতিক ভাল পোৱা উঠি অহা নতুন যুগৰ বহুত মানুহ আছে। আপোনালোকক শ্ৰদ্ধা কৰা মানুহ আছে বাবেহে আপোনালোক শ্ৰদ্ধাৰ পাত্ৰ হৈ আছে, সেই কথাও পাহৰি নাযাব।\nফেচবুকতে বহুতে কবিতা লিখিছে। তাকে লৈও আকৌ গঞ্জনা, বোলে অকবিতাৰ বান উঠিছে। পাঠক আৰু সময়ে নিজাকৈ সৃষ্টিবোৰৰ মূল্যায়ন নিশ্চয়কৈ কৰিব। কিন্তু ইয়াৰ আগতেই কটু সমালোচনাৰে সৃষ্টিৰ গজালিবোৰকে মৰিষণ কৰা মানসিকতা দেখি সহ্য কৰিব নোৱাৰা হৈছো! ক'ম ক'ম বুলিও থাকি যায়! প্ৰকৃততে ক্ষোভ উজাৰিছো, মহান মানুহবোৰে যেন গাত পাতি নলয় !\nTags # LETTER-TO-THE-EDITOR # pranob-saikia # প্ৰণৱ শইকীয়া # সম্পাদকলৈ চিঠি\nLabels: LETTER-TO-THE-EDITOR, pranob-saikia, প্ৰণৱ শইকীয়া, সম্পাদকলৈ চিঠি


एक साल में बाइबल - ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন - मई 6\n১ সামুয়েল 14:1-52\n1. এদিন চৌলৰ পুত্ৰ যোনাথনে তেওঁৰ ডেকা অস্ত্ৰবাহকক ক’লে, “আহাঁ আমি পলেষ্টীয়াসকলৰ নগৰ ৰক্ষী সৈন্য দলৰ আন দিশে যাওঁ।” কিন্তু তেওঁ এই কথা পিতৃক নক’লে।\n2. সেই সময়ত চৌল গিবিয়াৰ বাহিৰ ভাগৰ মিগ্ৰোণত থকা এজোপা ডালিম গছৰ তলত আছিল। তেওঁৰ লগত প্ৰায় ছশ লোক আছিল,\n3. তেওঁলোকৰ সৈতে যিহোৱাৰ পুৰোহিত এলী চীলোত আছিল, তেওঁৰ পৰিনাতি পীনহচৰ নাতি ঈখাবোদৰ ককায়েক অহীটুবৰ পুত্ৰ যি অহিয়া তেওঁ এফোদ বস্ত্ৰ পিন্ধি তেওঁৰ লগত আছিল; আৰু যোনাথন যে গ’ল, সেই কথা লোকসকলে জনা নাছিল।\n4. যিবোৰ বাটেৰে যোনাথনে পলেষ্টীয়াসকলৰ নগৰ ৰক্ষী সৈন্যদলৰ ওচৰলৈ যাব খুজিছিল, সেইবোৰ বাটৰ দুয়োকাষে ওখ শিলৰ পাহাৰ আছিল। এফালৰ শিলৰ পাহাৰটোৰ নাম বোচেচ আৰু আন ফালৰ পাহাৰটোৰ নাম চেনি।\n5. তাৰ মাজৰ এটা উত্তৰফালে মিকমচৰ সন্মুখত আৰু দ্বিতীয়টো দক্ষিণফালে গেবাৰ সন্মুখত জোঙা হৈ উঠিছিল।\n6. যোনাথনে তেওঁৰ ডেকা অস্ত্ৰবাহকক ক’লে, “আহা, আমি সেই অচুন্নৎ নগৰ ৰক্ষী সৈন্য দলক অতিক্ৰম কৰি যাওঁ, যিহোৱাই হয়তো আমাৰ পক্ষে কাম কৰিব; কাৰণ বহু লোকৰ পৰাই হওঁক বা কম সংখ্যক লোকৰ পৰাই হওঁক, উদ্ধাৰ কৰিবলৈ যিহোৱাক বাধা কৰোঁতা কোনো নাই।”\n7. তেওঁৰ অস্ত্ৰবাহকে ক’লে, “আপুনি মনত যি ভাবিছে তাকেই কৰক; আপুনি আগুৱাই যাওক; মই আপোনাৰ লগত আছোঁ, আপুনি যি আদেশ দিয়ে মই পালন কৰিম।”\n8. তাৰ পাছত যোনাথনে ক’লে, “আমি সেই লোক সকলৰ ফালে আগুৱাই গৈ তেওঁলোকক দেখা দিওঁ।\n9. যদি তেওঁলোকে আমাক কয়, ‘আমি তোমালোকৰ ওচৰলৈ নোযোৱালৈকে অপেক্ষা কৰা, তেনেহ’লে আমি নিজ ঠাইতে থাকিম, তেওঁলোকৰ ওচৰলৈ নাযাওঁ।\n10. কিন্তু তেওঁলোকে যদি কয়, ‘আমাৰ ওচৰলৈ আহাঁ’, তেনেহ’লে আমি যাম; কাৰণ যিহোৱাই যে, তেওঁলোকক আমাৰ হাতত শোধাই দিলে; এয়ে আমালৈ চিন হ’ব।”\n11. তাৰ পাছত তেওঁলোক দুয়োজনে পলেষ্টীয়াসকলৰ সৈন্যদলৰ আগত নিজক দেখা দিওঁতে পলেষ্টীয়াসকলে ক’লে, “সৌৱা চোৱা, ইব্ৰীয়াসকল যি যি গাতত লুকাই আছিল সেইবোৰৰ এতিয়া ওলাই আহিছে।”\n12. পাছত সেই নগৰ ৰক্ষী সৈন্যদলৰ লোকসকলে যোনাথন আৰু অস্ত্ৰবাহকক মাতি ক’লে, “আমাৰ ওচৰলৈ উঠি আহাঁ, আমি তোমালোকক কিছুমান বস্তু দেখুৱাম।” যোনাথনে তেওঁৰ অস্ত্ৰবাহকক ক’লে, “মোৰ পাছে পাছে উঠি আহাঁ, কাৰণ যিহোৱাই তেওঁলোকক ইস্ৰায়েলৰ হাতত সমৰ্পণ কৰিলে।”\n13. যোনাথনে হাতে-ভৰিয়ে বগাই উঠি গ’ল আৰু তেওঁৰ অস্ত্ৰবাহক তেওঁৰ পাছত গ’ল; সেই সময়ত লোকসকল যোনাথনৰ সন্মুখত মৃত্যু মুখত পৰিল আৰু তেওঁৰ অস্ত্ৰবাহকে তাৰে কিছুমানক বধ কৰিলে।\n14. যোনাথন আৰু তেওঁৰ অস্ত্ৰবাহকে কৰা এই প্ৰথম আক্ৰমণত এক একৰ মাটিৰ প্ৰায় আধা সীৰলু দৈর্ঘ্যত প্ৰায় বিশ জন মান লোকক বধ কৰিলে।\n15. তাতে ছাউনিত, পথাৰত, আৰু লোকসকলৰ মাজত আতংক হ’ল, আনকি নগৰৰ প্ৰহৰী সৈন্যদল আৰু আক্ৰমণকাৰীসকলৰ মাজতো আতংকৰ সৃষ্টি হ’ল। তাতে ভয়ানক আতংকৰ সৃষ্টি হ’ল।\n16. তেতিয়া বিন্যামীনৰ গিবীয়াত থকা চৌলৰ প্ৰহৰীসকলে দেখিলে যে, লোক সমূহ ছিন্ন-ভিন্ন হৈ ইফালে-সিফালে গৈছে।\n17. তাতে চৌলে তেওঁৰ লগত থকা লোকসকলক ক’লে, “গণি চোৱা আমাৰ মাজৰ কোন হেৰাল।” যেতিয়া তেওঁলোকে গণি চালে, তেতিয়া যোনাথন আৰু তেওঁৰ অস্ত্ৰবাহকক নাপালে।\n18. চৌলে অহিয়াক ক’লে, “ঈশ্বৰৰ কার্যৰ বাবে ব্যৱহাৰিত হোৱা এফোদ বস্ত্ৰ ইয়ালৈ আনা।” কাৰণ সেই দিনা ইস্ৰায়েলৰ সৈন্যসকলৰ সৈতে অহিয়াই এফোদ বস্ত্ৰ পিন্ধি আছিল।\n19. যেতিয়া চৌলে পুৰোহিতৰ লগত কথা পাতি আছিল, তেতিয়া পলেষ্টীয়াসকলৰ ছাউনিত একেৰাহে উত্তেজনা বৃদ্ধি হৈ গৈছিল। তাতে চৌলে পুৰোহিতক ক’লে, “আপোনাৰ হাত গুচাওক।”\n20. তাৰ পাছত চৌল আৰু তেওঁৰ লগত থকা লোকসকল গোট খাই ৰণলৈ গ’ল। প্ৰত্যেক জন ফিলষ্টীয়ানৰ তৰোৱাল তেওঁৰ দেশৰ লোকসকলৰ বিৰুদ্ধে উঠিল আৰু তাত অধিক ভুল বুজা-বুজি হ’ল।\n21. পূর্বৰে পৰা পলেষ্টীয়াসকলৰ লগত থকা ইব্ৰীয়াসকল, আৰু যি সকল তেওঁলোকৰ লগত ছাউনিলৈ গৈছিল, তেওঁলোকেও চৌল আৰু যোনাথনৰ লগত থকা ইস্ৰায়েলী লোক সকলৰ লগত যোগ দিছিল।\n22. যেতিয়া ইস্ৰায়েল লোকসকল ইফ্ৰয়িম পৰ্বতীয়া অঞ্চলত লুকাই আছিল, তেতিয়া তেওঁলোকে পলেষ্টীয়াসকলৰ পলোৱাৰ বাতৰি শুনাৰ পাছতো তেওঁলোকৰ পাছে পাছে যুদ্ধ ক্ষেত্ৰলৈ খেদি গ’ল।\n23. সেয়ে যিহোৱাই সেইদিনাই ইস্ৰায়েলক উদ্ধাৰ কৰিলে আৰু বৈৎ-আবন অতিক্ৰম কৰি যুদ্ধ কৰি গ’ল।\n24. সেইদিনা ইস্ৰায়েল লোকসকল ক্লেশত পৰিলে কাৰণ চৌলে তেওঁলোকক শপত দি ক’লে, “মই শত্ৰুবোৰক প্ৰতিশোধ নোলোৱলৈকে সন্ধ্যাৰ আগেয়ে যি কোনোৱে আহাৰ কৰিব, সি অভিশপ্ত হ’ব।” এই কাৰণে কোনেও আহাৰ গ্ৰহণ নকৰিলে।\n25. তাৰ পাছত সকলো লোক অৰণ্যলৈ সোমাই গ’ল আৰু তাত মাটিৰ ওপৰত মৌ আছিল।\n26. যেতিয়া তেওঁলোক অৰণ্যত সোমাই গৈছিল, তেতিয়া সেই মৌ বৈ থকা দেখিও কোনেও নাখালে কাৰণ লোকসকলে সেই শপতলৈ ভয় কৰিলে।\n27. কিন্তু যোনাথনে তেওঁৰ পিতৃয়ে লোকসকলক দিয়া শপতৰ কথা শুনা নাছিল। সেই কাৰণে তেওঁ নিজৰ হাতত থকা লাখুটিৰ আগ মৌ-ছাকৰ মাজত সোমোৱাই দিলে আৰু হাতত লৈ মুখত দিলে; তাতে তেওঁৰ চকু উজ্জ্বল হ’ল।\n28. তেতিয়া লোকসকলৰ মাজৰ এজনে ক’লে, “আপোনাৰ পিতৃয়ে লোকসকলক শপত দি এই দৃঢ় আজ্ঞা কৰিছিল যে, যিজনে আজি আহাৰ কৰিব, সি অভিশপ্ত হব; যদিও লোকসকল ভোকত দুৰ্বল হ’য়।”\n29. তেতিয়া যোনাথনে ক’লে, “মোৰ পিতৃয়ে ৰাজ্যক সঙ্কটত পেলাইছে। চোৱা, এই অকণমান মৌ চাকি চোৱাত মোৰ চকু কেনেদৰে উজ্জ্বল হৈ গ’ল!\n30. কিমান ভাল হ’লহেতেন! আজি যদি শত্ৰুবোৰৰ লুটদ্ৰব্যৰ পৰা পোৱা আহাৰ লোকসকলে ইচ্ছামতে ভোজন কৰিবলৈ পালেহেঁতেন? কিয়নো এতিয়াও পলেষ্টীয়াসকলৰ মাজত মহা-সংহাৰ হোৱা নাই।”\n31. সেইদিনা তেওঁলোকে মিকমচৰ পৰা অয়ালোনলৈকে পলেষ্টীয়াসকলক আক্ৰমণ কৰিলে। সেয়ে লোকসকল অতিশয় ক্লান্ত হ’ল।\n32. তাতে লোকসকল লুভীয়া লোকৰ দৰে লুটদ্ৰব্যৰ ওচৰলৈ দৌৰি গৈ মেৰ, ছাগলী, গৰু, আৰু দামুৰি ধৰি মাটিত বধ কৰিলে আৰু তেজেৰে সৈতে মঙহ খাবলৈ ধৰিলে।\n33. তেতিয়া তেওঁলোকে চৌলক ক’লে, “চাওক, লোক সকলে তেজেৰে সৈতে মঙহ ভোজন কৰি যিহোৱাৰ বিৰুদ্ধে পাপ কৰিছে।” চৌলে ক’লে, “তোমালোক অবিশ্বাসীৰ দৰে কাম কৰিছা, এতিয়া, মোৰ ওচৰলৈ এটা ডাঙৰ শিল আনা”;\n34. চৌলে পুনৰ ক’লে, “তোমালোকে লোকসকলৰ মাজলৈ যোৱা আৰু এইদৰে তেওঁলোকক কোৱা, ‘তোমালোক প্ৰতিজনে নিজ নিজ গৰু, মেৰ আৰু ছাগলী মোৰ ওচৰলৈ আনি ইয়াতে বধ কৰি ভোজন কৰা; কিন্তু তেজেৰে সৈতে মঙহ খাই যিহোৱাৰ বিৰুদ্ধে পাপ নকৰিবা’।” সেয়ে প্ৰত্যেকজন লোকে নিজ নিজ গৰু লগত আনি সেই ৰাতি সেই ঠাইতে বধ কৰিলে।\n35. চৌলে যিহোৱাৰ উদ্দেশ্যে এটা যজ্ঞবেদী নিৰ্মাণ কৰিলে; যিহোৱাৰ উদ্দেশ্যে তেওঁ নিৰ্মাণ কৰা সেয়ে প্ৰথম বেদি।\n36. তাৰ পাছত চৌলে ক’লে, “আহা আমি এই ৰাতি পলেষ্টীয়াসকলৰ পাছত খেদি গৈ, ৰাতিপুৱা নোহোৱালৈকে তেওঁলোকৰ বস্তু লুট কৰোঁ আৰু তেওঁলোকৰ একো অৱশিষ্ট নাৰাখোহক;” তেতিয়া তেওঁলোকে তেওঁক ক’লে, “আপোনাৰ দৃষ্টিত যি ভাল দেখে, তাকেই কৰক।” তেতিয়া পুৰোহিতে ক’লে, “আহা, আমি ইয়াতে ঈশ্বৰৰ ওচৰ চাপোঁহক।”\n37. তাৰ পাছত চৌলে ঈশ্বৰ গুৰিত সুধিলে, “মই পলেষ্টীয়াসকলৰ পাছত যামনে? তুমি সিহঁতক ইস্ৰায়েলৰ হাতত সমৰ্পণ কৰিবানে?” কিন্তু সেইদিনা যিহোৱাই উত্তৰ নিদিলে।\n38. তেতিয়া চৌলে ক’লে, “হে লোকসকলৰ অধিপতি সকল, তোমালোক ওচৰ চাপি আহাঁ, আৰু আজিৰ এই পাপ কি দোষত হ’ল, তাৰ বুজ-বিচাৰ কৰি চোৱা।\n39. কিয়নো ইস্ৰায়েলৰ উদ্ধাৰকৰ্তা যিহোৱাৰ জীৱনৰ শপত, যদি মোৰ পুত্ৰ যোনাথনৰ দোষত এয়া হৈছে, তেনেহলে সিও নিশ্চয়কৈ মৰিব।” কিন্তু লোকসকলৰ মাজত কোনেও তেওঁক উত্তৰ নিদিলে।\n40. পাছত তেওঁ গোটেই ইস্ৰায়েলক ক’লে, “তোমালোক এফালে থাকা, মই আৰু মোৰ পুত্ৰ যোনাথন আনফালে থাকিম।” তাতে লোকসকলে চৌলক ক’লে, “আপোনাৰ দৃ্ষ্টিত যি ভাল দেখে, তাকেই কৰক।”\n41. তেতিয়া চৌলে ইস্ৰায়েলৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাক ক’লে, প্ৰকৃততে কি হয়, তাক দেখুৱাই দিয়া। তাতে চিঠি খেলৰ দ্বাৰাই যোনাথন আৰু চৌলক নিৰ্ণয় কৰা হ’ল, কিন্তু লোক সমূহ এৰা পৰিল।\n42. তেতিয়া চৌলে ক’লে, “মোৰ আৰু মোৰ পুত্ৰ যোনাথনৰ মাজত চিঠি খেল কৰা।” তাতে যোনাথনক নিৰ্ণয় কৰা হ’ল।\n43. তেতিয়া চৌলে যোনাথনক ক’লে, “তুমি কি কৰিলা, সেই বিষয়ে মোক কোৱা;” তাতে যোনাথনে তেওঁক ক’লে, “মোৰ হাতত থকা লাখুটিৰ আগেৰে যৎকিঞ্চিৎ মৌৰস লৈ সঁচাকৈ চাকিছিলোঁ হয়; চাওঁক, মই মৰিব লগা হওঁ।”\n44. পাছত চৌলে ক’লে, “যদি তুমি নমৰা, তেনেহলে ঈশ্বৰে মোলৈকে অধিক কৰক, কাৰণ হে যোনাথন তুমি অৱশ্যে মৰিব লাগিব।”\n45. তেতিয়া লোকসকলে চৌলক ক’লে, “যিজনে ইস্ৰায়েলৰ মাজত এনে উদ্ধাৰ কাৰ্য সাধন কৰিলে, সেই যোনাথন মৰিব লাগিব নে? এনে নহওক; যিহোৱাৰ জীৱনৰ শপত, তেওঁ মুৰৰ এডালি চুলিও মাটিত নপৰিব; কিয়নো তেওঁ আজি ঈশ্বৰেৰে সৈতে কাৰ্য কৰিলে।” এইদৰে লোকসকলে যোনাথনক ৰক্ষা কৰা বাবে তেওঁৰ মৃত্যু নহ’ল।\n46. পাছত চৌলে পলেষ্টীয়াসকলক খেদি যোৱাৰ পৰা উভটি আহিল; আৰু ফিলিষ্টীয়া সকলো নিজ নিজ ঠাইলৈ গুচি গ’ল।\n47. চৌলে ইস্ৰায়েলৰ সম্পূৰ্ণ ক্ষমতা নিজৰ হাতত ল’লে। তাৰ পাছত ইস্ৰায়েলৰ চৌদিশে যিমান শত্ৰু আছিল, সেই সকলোৰে বিৰুদ্ধে তেওঁ যুদ্ধ কৰিলে। তেওঁ মোৱাব, অম্মোনীয়া, চোবাৰ ৰজা ইদোম আৰু পলেষ্টীয়াসকলৰ সৈতে যুদ্ধ কৰিলে। তেওঁ যি দিশত গৈছিল, সেই দিশতে শত্ৰুৰ ওপৰত জয় লাভ কৰিছিল।\n48. চৌল অতি সাহিয়াল আছিল। তেওঁ অমালেকীয়াসকলকো পৰাজয় কৰিছিল। আনকি যিসকল শত্ৰুৱে ইস্ৰায়েলসকলক লুট কৰিব বিচাৰিছিল, সেই শত্ৰুবোৰৰ পৰা ইস্ৰায়েলক তেওঁ ৰক্ষা কৰিছিল।\n49. চৌলৰ পুত্ৰসকলৰ নাম আছিল, যোনাথন, যিচবী, আৰু মল্কীচুৱা। তেওঁৰ দুজনী জীয়েক আছিল; ডাঙৰ জনীৰ নাম মেৰব, আৰু সৰুজনীৰ নাম মীখল।\n50. চৌলৰ ভাৰ্য্যাৰ নাম আছিল অহীনোৱম, তেওঁ অহামাচৰ জীয়েক আছিল; আৰু তেওঁৰ সেনাপতিৰ নাম অবনেৰ, তেওঁ চৌলৰ দদায়েক নেৰৰ পুত্ৰ আছিল।\n51. চৌলৰ পিতৃৰ নাম আছিল, কীচ। আৰু অবনেৰৰ পিতৃৰ নাম নেৰ, তেওঁ অবিয়েলৰ পুত্ৰ আছিল।\n52. চৌলৰ জীৱনৰ সকলো সময়তে পলেষ্টীয়াসকলৰ সৈতে যুদ্ধ হৈ আছিল; সেয়ে তেওঁ শক্তিশালী আৰু সাহসী বলৱান পুৰুষক দেখিলেই নিজৰ লগত ৰাখিছিল।\n১ সামুয়েল 15:1-35\n1. চমূৱেলে চৌলক ক’লে, “যিহোৱাই নিজ প্ৰজা ইস্ৰায়েলৰ ওপৰত ৰজা হ’বৰ অৰ্থে তোমাক অভিষেক কৰিবলৈ মোক পঠাইছিল; এই হেতুকে এতিয়া তুমি যিহোৱাৰ বাক্য শুনা।\n2. বাহিনীসকলৰ যিহোৱাই এই কথা কৈছে, ইস্ৰায়েলসকল, মিচৰৰ পৰা ওলাই অহা সময়ত অমালেকে বাটৰ মাজত তেওঁলোকক কি দৰে বাধা দিছিল, তালৈ মই লক্ষ্য কৰিলোঁ।\n3. সেয়ে যোৱা, অমালেকক প্ৰহাৰ কৰা আৰু তেওঁলোকৰ যি সকলো আছিল তাক নষ্ট কৰা, তেওঁলোকলৈ দয়া নকৰিবা; কিন্তু পুৰুষ আৰু নাৰী, শিশু আৰু পিয়াহ খোৱা কেঁচুৱা, গৰু, মেৰ, ছাগলী, উট আৰু গাধ সকলোকে বধ কৰিবা।”\n4. চৌলে লোকসকলক মাতি আনিলে আৰু টলায়ীমত তেওঁলোকক গণনা কৰিলে; তাতে দুই লাখ পদাতিক আৰু যিহূদাৰ দহ হাজাৰ লোক হ’ল।\n5. তাৰ পাছত চৌল অমালেকৰ নগৰলৈ গৈ উপত্যকাত অপেক্ষা কৰি থাকিল।\n6. তেতিয়া চৌলে কেনীয়াসকলক ক’লে, “তোমালোক অমালেকীয়াসকলৰ মাজৰ পৰা ওলাই আঁতৰি যোৱা, তেতিয়া তেওঁলোকৰ লগত তোমালোককো বিনষ্ট নকৰিম। কাৰণ মিচৰৰ পৰা ইস্ৰায়েলৰ সন্তান সকল ওলাই অহা সময়ত তোমালোকে তেওঁলোকলৈ দয়া কৰিছিলা।” সেয়ে কেনীয়া সকল অমালেকৰ মাজৰ পৰা ওলাই গ’ল।\n7. তাৰ পাছত চৌলে হবীলাৰ পৰা মিচৰৰ পূবফালে থকা চূৰলৈকে অমালেকীয়া সকলক আক্ৰমণ কৰিলে।\n8. তেওঁ অমালেকীয়া সকলৰ ৰজা অগাগক জীৱিত অৱস্থাতে ধৰিলে, আৰু আন লোক সকলক তৰোৱালৰ ধাৰেৰে ধ্বংস কৰিলে।\n9. কিন্তু চৌল আৰু লোকসকলে অগাগক আৰু উত্তম উত্তম মেৰ, ছাগলী, গৰু, হৃষ্টপুষ্ট দামুৰি আৰু মেৰ পোৱালিবোৰ আৰু আটাই উত্তম বস্তুবোৰ ধ্বংস নকৰিলে, কিন্তু যিবোৰ ঘিণলগা আৰু মূল্যহীন সেইবোৰক সম্পূৰ্ণ ভাৱে ধংস কৰিলে।\n10. তাৰ পাছত চমূৱেললৈ যিহোৱাৰ বাক্য আহিল,\n11. “চৌলক যে মই ৰজা পাতিলোঁ তাৰ বাবে মই দুখিত; কিয়নো তেওঁ মোৰ পৰা বিমুখ হ’ল আৰু মোৰ আজ্ঞাবোৰ পালন নকৰিলে।” তেতিয়া চমূৱেলৰ খং উঠিল, তেওঁ গোটেই ৰাতি যিহোৱাৰ আগত ক্ৰন্দন কৰিলে।\n12. চমূৱেল ৰাতিপুৱাতে উঠি চৌলৰ লগত সাক্ষাৎ কৰিবলৈ গ’ল। কিন্তু চমূৱেলক এই কথা কোৱা হ’ল, “চৌলে কৰ্মিললৈ আহি নিজৰ কাৰণে এটা জয়স্তম্ভ স্থাপন কৰিলে, আৰু তাৰ পৰা ঘূৰি গিলগললৈ গুচি গ’ল।”\n13. তাৰ পৰা চমূৱেল চৌলৰ ওচৰলৈ আহিল, চৌলে তেওঁক ক’লে, “আপুনি যিহোৱাৰ আশীৰ্ব্বাদ-প্ৰাপ্ত হওঁক; মই যিহোৱাৰ আজ্ঞা পালন কৰিলোঁ।”\n14. চমূৱেলে ক’লে, “তেন্তে মোৰ কাণত মেৰ আৰু ছাগলীৰ বেবেনি হৈছে কিয়? আৰু গৰুৰ হেম্বেলনি মই শুনিছোঁ, কিয়?”\n15. চৌলে ক’লে, “সেইবোৰ অমালেকীয়া সকলৰ পৰা অনা হৈছে; কিয়নো নিজ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ উদ্দেশ্যে বলিদান কৰিবৰ কাৰণে লোকসকলে উত্তম উত্তম মেৰ ও ছাগলী, আৰু উত্তম উত্তম গৰু ৰাখিলে; কিন্তু অৱশিষ্টবোৰ আমি ধ্বংস কৰিলোঁ।”\n16. চমূৱেলে চৌলক ক’লে, “ৰ’বা, যোৱা ৰাতি যিহোৱাই মোক যি ক’লে, তাক মই তোমাক কওঁ।” চৌল তেওঁক ক’লে, “কওক!”\n17. চমূৱেলে ক’লে, “যদিও তুমি নিজৰ দৃ্ষ্টিত সৰু আছিলা, তথাপি ইস্ৰায়েলৰ ফৈদ সকলৰ মাজত তোমাক মুখ্য কৰা নহ’ল নে?” আৰু যিহোৱাই তোমাক ইস্ৰায়েলৰ ওপৰত ৰজা অভিষেক কৰিলে।\n18. যিহোৱাই তোমাক তোমাৰ পথত পঠাই দি ক’লে, যোৱা পাপী লোকসকলক সম্পূৰ্ণভাৱে ধংস কৰা, আৰু অমালেকীয়াসকল সম্পূৰ্ণ ভাৱে ধ্বংস নোহোৱালৈকে তেওঁলোকৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ কৰা।\n19. তেনেহলে তুমি যিহোৱাৰ বাক্য কিয় পালন কৰা নাছিলা, কিন্তু তাৰ পৰিবৰ্তে কিয় লুট কৰা বস্তু জব্দ কৰি যিহোৱাৰ দৃষ্টিত কিয় পাপ কৰিলা?”\n20. চৌলে চমূৱেলক ক’লে, “মই অৱশ্যে যিহোৱাৰ বাক্যলৈ পালন কৰিলোঁ। আৰু যিহোৱাই মোক যি বাটেদি পঠাইছিল, সেই বাটেদি গ’লো। অমালেকৰ ৰজা অগাগক মই বন্দী কৰিলোঁ, আৰু অমালেকীয়াসকলক সম্পূৰ্ণভাৱে ধ্বংস কৰিলোঁ।\n21. কিন্তু লোকসকলে গিলগলত আপোনাৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ উদ্দেশ্যে বলিদান কৰিবৰ অৰ্থে সম্পূৰ্ণভাৱে ধংস কৰিবলগীয়া বস্তুৰ মাজৰ পৰা উত্তম যি ভাগ, যেনে মেৰ, ছাগলী, আৰু গৰু আনিলে।”\n22. চমূৱেলে ক’লে, “যিহোৱাৰ বাক্য পালন কৰিলে যেনেকৈ তেওঁ সন্তুষ্ট হয়, তেনেকৈ হোম আৰু বলিদানত জানো তেওঁ সন্তুষ্ট হ’য়? বলিদানতকৈ আজ্ঞাপালন কৰা উত্তম, আৰু মেৰৰ তেলতকৈ বাক্য শুনা উত্তম।\n23. কিয়নো বিদ্ৰোহ আচৰণ কৰা, মঙ্গলচোৱা পাপৰ তুল্য; আৰু আঁকোৰগোঁজ হোৱা, পাপিষ্ঠ আৰু অসাধু কাৰ্যৰ দৰে, - কাৰণ তুমি যিহোৱাৰ বাক্য অগ্ৰাহ্য কৰিলা, সেয়ে তেৱোঁ তোমাক ৰজা পদৰ পৰা অগ্ৰাহ্য কৰিলে।”\n24. তাৰ পাছত চৌলে চমূৱেলক ক’লে, “মই পাপ কৰিলোঁ; কিয়নো যিহোৱাৰ আজ্ঞা আৰু আপোনাৰ বাক্য লঙ্ঘন কৰিলোঁ; কাৰণ মই লোকসকলক ভয় কৰি তেওঁলোকৰ কথা শুনিলোঁ।\n25. এতিয়া, মই বিনয় কৰোঁ, মোৰ পাপ ক্ষমা কৰক আৰু আপুনি মোৰ লগত ঘুৰি আহক যাতে মই যিহোৱাৰ প্ৰশংসা কৰিব পাৰোঁ।”\n26. চমূৱেলে চৌলক ক’লে, “মই তোমাৰ লগত ঘুৰি নাযাওঁ; কিয়নো তুমি যিহোৱাৰ বাক্য অগ্ৰাহ্য কৰিলা, আৰু যিহোৱায়ো তোমাক ইস্ৰায়েলৰ ওপৰত হোৱা ৰজাপদৰ পৰা অগ্ৰাহ্য কৰিলে।”\n27. যেতিয়া চমূৱেলে যাবলৈ মুখ ঘূৰালে, তেতিয়া চৌলে তেওঁৰ কাপোৰৰ আগভাগ ধৰিলে, আৰু সেইয়া ফাতি এৰাই গ’ল।\n28. চমূৱেলে তেওঁক ক’লে, “যিহোৱাই আজি তোমাৰ পৰা ইস্ৰায়েলৰ ৰাজত্ব টানি ফালিলে, আৰু তোমাতকৈয়ো উত্তম তোমাৰ এজন চুবুৰীয়াক দিলে।\n29. আৰু ইস্ৰায়েলৰ যিহোৱাই কেতিয়াও মিছা কথা নকয়, বা তেওঁ মন সলনি নকৰে; কাৰণ তেওঁ মানুহ নহয় যে তেওঁ মন সলনি কৰিব।”\n30. তেতিয়া চৌলে ক’লে, “মই পাপ কৰিলোঁ; তথাপি মই বিনয় কৰোঁ, বৃদ্ধ লোকসকলৰ আৰু ইস্ৰায়েলৰ আগত মোৰ মান ৰাখক। মোৰ লগত ঘুৰি আহক, তাতে মই যেন আপোনাৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ প্ৰশংসা কৰিব পাৰোঁ।”\n31. সেয়ে চমূৱেলে চৌলৰ পাছত ঘুৰি গ’ল, আৰু চৌলে যিহোৱাৰ প্ৰশংসা কৰিলে।\n32. তাৰ পাছত চমূৱেলে ক’লে, “অমালেকৰ ৰজা অগাগক মোৰ ওচৰলৈ আনা।” অগাগে আনন্দ মনেৰে তেওঁৰ ওচৰলৈ আহিল, আৰু ক’লে, “নিশ্চয় মৃত্যু যন্ত্ৰণা দূৰ হ’ল।”\n33. চমূৱেলে উত্তৰ দি ক’লে, “যিদৰে তোমাৰ তৰোৱালে অনেক মহিলাক সন্তানহীনা কৰিলে, সেইদৰে মহিলাসকলৰ মাজত তোমাৰ মাতৃও সন্তানহীনা হ’ব।” এইদৰে কৈ, চমূৱেলে গিলগলত যিহোৱাৰ সন্মুখত অগাগক ডোখৰ ডোখৰ কৰি কাটিলে।\n34. তাৰ পাছত চমূৱেল ৰামালৈ গ’ল আৰু চৌল গিবিয়াত থকা নিজৰ ঘৰলৈ গ’ল।\n35. কিন্তু তেতিয়াৰে পৰা মৃত্যুলৈকে চমূৱেলে চৌলক পুনৰ দেখা নকৰিলে, কাৰণ চমূৱেলে চৌলৰ বাবে শোক কৰিলে। আৰু যিহোৱাই ইস্ৰায়েলৰ ওপৰত চৌলক যে ৰজা পাতিলে, তাৰ বাবে তেওঁ বেজাৰ কৰিলে।\n1. হে ঈশ্বৰ, মোক কৃপা কৰা, মোক কৃপা কৰা; কিয়নো মোৰ প্ৰাণে তোমাতেই আশ্রয় লৈছে; এনে কি, এই আপদবোৰ শেষ নহয়মানে, মই তোমাৰ ডেউকাৰ ছাঁত আশ্ৰয় লম।\n2. মই সৰ্ব্বোপৰি ঈশ্বৰৰ আগত প্ৰাৰ্থনা কৰিম, মোৰ কাৰ্যসাধক ঈশ্বৰক নিবেদন কৰিম।\n3. মোক গ্ৰাস কৰিব খোজা জনে নিন্দা কৰা সময়ত, তেওঁ স্বৰ্গৰ পৰা পঠাই মোক পৰিত্ৰাণ কৰিব; [চেলা]। ঈশ্বৰে নিজ দয়া আৰু সত্যতা পঠাই দিব।\n24. দূৰদৰ্শী লোকৰ বাবে জীৱনৰ পথ উৰ্দ্ধগামী হয়; যাতে তলত থকা চিয়োলৰ পৰা তেওঁ আতৰিব পাৰে।\n25. যিহোৱাই অহঙ্কাৰীলোকৰ উত্তৰাধিকাৰী উচ্ছন্ন কৰে, কিন্তু তেওঁ বিধৱা লোকৰ সম্পত্তি সুৰক্ষিত কৰে।\n1. ইয়াৰ পাছত তেওঁলোকৰ গোটেই লোক সকলে উঠি পীলাতৰ আগলৈ যীচুক লৈ আহিল৷\n2. তেওঁলোকে তেওঁক অপবাদ দি কবলৈ ধৰিলে, বোলে, “আমি দেখিছোঁ যে, এই মানুহজন চীজাৰক কৰ দিবলৈ নিষেধ কৰোঁতা আৰু নিজকে নিজে অভিষিক্ত ৰজা বুলি আমাৰ দেশীয় মানুহক বিপথে নিওঁতা৷”\n3. তেতিয়া পীলাতে তেওঁক সুধিলে, “তুমি ইহুদী সকলৰ ৰজা নে?” তাতে যীচুৱে উত্তৰ দি ক’লে, “তুমিয়েই কৈছা।”\n4. তেতিয়া পীলাতে প্ৰধান পুৰোহিত আৰু লোক সকলক ক’লে, “মই এই মানুহ জনৰ বিৰুদ্ধে কোনো দোষ বিচাৰি নাপালোঁ।”\n5. কিন্তু তেওঁলোকে পুণৰ ক’লে, “এই মানুহ জনে গালীল প্ৰদেশৰ পৰা আৰম্ভ কৰি গোটেই যিহুদীয়াত আৰু এতিয়া এই ঠাইতো লোক সকলক উপদেশ দি উচতাই আছে।”\n6. পীলাতে ইয়াকে শুনি, মানুহ জন গালীলীয়া নে? এই বুলি সুধিলে।\n7. পাছত তেওঁক হেৰোদ ৰজাৰ ক্ষমতাধীন এলেকাৰ ভিতৰৰ বুলি পীলাতে জানিবলৈ পোৱাত, তেওঁক হেৰোদৰ ওচৰলৈ পঠিয়াই দিলে; কিয়নো সেই সময়ত তেৱোঁ যিৰূচালেমতে আছিল।\n8. যেতিয়া হেৰোদে যীচুক দেখিলে, তেওঁ অতিশয় আনন্দিত হ’ল; কিয়নো বহু দিনৰ পৰা তেওঁক চাবলৈ ইচ্ছা কৰি আছিল৷ তেওঁ তেওঁৰ বিষয়ে শুনিছিল, সেয়ে তেওঁ কৰা পৰাক্ৰম কাৰ্য চাবলৈ তেওঁ আশাও কৰিছিল৷\n9. তেতিয়া হেৰোদে অনেক কথা সুধিলে, কিন্তু যীচুৱে তেওঁক একো উত্তৰ নিদিলে।\n10. আৰু প্ৰধান পুৰোহিত আৰু বিধানৰ অধ্যাপক সকলে উগ্ৰ হৈ বৰকৈ তেওঁক অপবাদ দি আছিল।\n11. পাছত হেৰোদে তেওঁৰ সেনা সকলোৰে সৈতে যীচুক হেয়জ্ঞান আৰু বিদ্ৰূপ কৰি, ৰাজকীয় বস্ত্ৰ পিন্ধাই পীলাতৰ ওচৰলৈ আকৌ পঠিয়াই দিলে।\n12. সেই দিনৰ পৰা হেৰোদ আৰু পীলাত পৰস্পৰ বন্ধু হ’ল (ইয়াৰ আগেয়ে তেওঁলোকৰ মাজত শত্ৰু ভাব আছিল) ৷\n13. পাছত পীলাতে প্ৰধান পুৰোহিত, শাসনকর্তা সকলক আৰু লোক সকলক মাতি গোট খুৱালে৷\n14. আৰু তেওঁলোকক ক’লে, “লোক সকলক অপথে নিওঁতা বুলি, এই মানুহ জনক মোৰ ওচৰলৈ আনিলা; কিন্তু চোৱা মই তোমালোকৰ আগত সোধ-বিচাৰ কৰি, তোমালোকে অপবাদ দিয়া কথাত তেওঁৰ একো দোষ নাপালোঁ।\n15. হেৰোদেও একো দোষ নাপালে; কিয়নো তেওঁ পুনৰ আমাৰ ওচৰলৈ এওঁক পঠিয়াই দিলে আৰু চোৱা, এওঁ প্ৰাণদণ্ডৰ যোগ্য কোনো কর্ম কৰা নাই।\n16. এই হেতুকে এওঁক শাস্তি দি এৰি দিম।”\n17. সেই পর্বৰ সময়ত তেওঁলোকলৈ এজনক মুকলি কৰি দিবলগীয়া আছিল।\n18. কিন্তু সকলোৱে একেলগে আটাহ পাৰি ক’লে, “ইয়াক দূৰ কৰক; বাৰাব্বাক আমাৰ বাবে মুকলি কৰক।”\n19. সেই বাৰাব্বাই নগৰৰ মাজত ৰাজদ্ৰোহ আৰু নৰ-বধ কৰাৰ কাৰণে তাক বন্দীশালত থোৱা হৈছিল।\n20. তাতে পীলাতে যীচুক মুকলি কৰিবলৈ ইচ্ছা কৰি, তেওঁলোকক আকৌ ক’লে,\n21. কিন্তু তেওঁলোকে আটাহ পাৰি ক’লে, “তাক ক্ৰুচত দিয়ক, ক্রুচত দিয়ক৷”\n22. তেতিয়া তেওঁ তৃতীয়বাৰো তেওঁলোকক ক’লে, “কিয়? এই মানুহ জনে কি দোষ কৰিলে? প্ৰাণদণ্ডৰ কোনো কাৰণ মই বিচাৰি পোৱা নাই; এই হেতুকে এওঁক শাস্তি দি এৰি দিম।”\n23. কিন্তু তেওঁলোকে দাবী কৰিলে; তেওঁক যেন ক্রুচত দিয়া হয়, এই আশয়েৰে আঁকোৰগোজ হৈ বৰ মাতেৰে নিবেদন কৰিলে। তাতে পীলাত তেওঁলোকৰ বৰ মাতত পতিয়ন গ’ল৷\n24. তেতিয়া পীলাতে তেওঁলোকৰ সেই নিবেদনৰ দৰে কৰিবলৈ ৰায় দিলে।\n25. পাছত ৰাজদ্ৰোহ আৰু নৰ-বধ কৰাৰ কাৰণে বন্দীশালত থোৱা যি জনক তেওঁলোকে খুজিছিল, সেই জনক তেওঁ মুকলি কৰি দিলে৷ কিন্তু যীচুক তেওঁলোকৰ ইচ্ছাত শোধাই দিলে।


Kartel in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Kartel ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nKartel ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Kartel Benefits & Uses in Assamese- Kartel ar laabh aaru byavaharsamuh\nKartel ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Kartel Dosage & How to Take in Assamese - Kartel ar paali aaru xeya kenedore lobo\nKartel ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Kartel Side Effects in Assamese- Kartel ar parshwakriyasamuh\nKartel সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Kartel Related Warnings in Assamese- Kartel xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Kartelৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Kartel with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Kartel ar gurutor kriya-pratikriya\nKartel মতভেদসমূহ- Kartel Contraindications in Assamese- Kartel nishedhsamuh\nKartel ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Kartel in Assamese- Kartel ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Kartel ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Kartel Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Kartel kriya-pratikriya\nKartel ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Kartel Benefits & Uses in Assamese - Kartel ar laabh aaru byavaharsamuh\nKartel তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nKartel ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Kartel Dosage & How to Take in Assamese - Kartel ar paali aaru xeya kenedore lobo\nKartel-ৰ উপাদানসমূহ - Kartel Active Ingredients in Assamese - Kartel-ar upadaansamuh\nKartel ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Kartel Side Effects in Assamese - Kartel ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Kartel ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nKartel সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Kartel Related Warnings in Assamese - Kartel xonkranta xatarkatabanisamuh\nKartel-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nগৰ্ভাবস্থাৰ সময়ত Kartelএ মধ্যমীয়া পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া কৰিব পাৰে। আপুনি যদি ইয়াৰ ক্ষতিকৰ প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰে, তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা লগে লগে বন্ধ কৰক, আৰু চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Kartel পুনৰাই গ্ৰহণ নকৰিব।\nKartel-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nস্তন্যপায়ী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত Kartel এ গম্ভীৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া কৰিব পাৰে, গতিকে এই ঔষধটো চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ নোহোৱাকৈ ব্যৱহাৰ নকৰিব।\nবৃক্কত Kartel কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nKartelৰ বৃক্ক ৰ ওপৰত পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ কেইটামান ঘটনাহে ৰিপৰ্ট কৰা হৈছে।\nযকৃতত Kartel কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nKartelৰ কলিজা ৰ ওপৰত কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া নাই।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Kartel ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nহৃদয় ৰ বাবে Kartel ক্ষতিকাৰক নহয়।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Kartelৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Kartel with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Kartel ar gurutor kriya-pratikriya\nKartel তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nKartel মতভেদসমূহ - Kartel Contraindications in Assamese - Kartel nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Kartel লোৱা অনুচিত যাতে -\nKartel ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Kartel in Assamese - Kartel ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Kartel-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Kartelয়ে অভ্যাসৰ সৃষ্টি নকৰে।\nআপুনি Kartel লোৱাৰ পিছত টোপনি ভাৱ অথবা অৱসাদগ্ৰস্ত যেন অনুভৱ কৰিব পাৰে। সেয়ে এয়া এৰাই চলাটো ভাল।\nহয়, চিকিত্সা পৰামৰ্শ অনুসাৰেহে Kartel লওক।\nনহয়, মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত Kartel ব্যৱহৃত নহয়।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Kartel ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Kartel Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Kartel kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Kartelৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nকেতবোৰ খাদ্যৰ সৈতে Kartel লোৱাৰ প্ৰভাৱ গুৰুতৰ হ'ব পাৰে। এইবিষয়ে আপোনাৰ ডাক্তৰৰ সৈতে যোগাযোগ কৰক।\nমদ আৰু Kartelৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nKartelৰ সৈতে মদ্যপানৰ প্ৰভাৱৰ বিষয়ে একো কোৱাটো এতিয়া কঠিন। কিয়নো এইবিষয়ে এতিয়ালৈ একো গৱেষণা হোৱা নাই।


উভতি নহাৰ কবিতা Class 12 সম্পূৰ্ণ প্ৰশ্নোত্তৰ দ্বাদশ শ্ৰেণী\nপাঠৰ নাম উভতি নহাৰ কবিতা\nশ্ৰেণী দ্বাদশ শ্ৰেণী\nলেখক নৱকান্ত বৰুৱা\nপাঠৰ নং অধ্যায় 7\nউভতি নহাৰ কবিতা Class 12\nপ্রঃ কবিৰ জীৱনৰ জীয়াই থকাৰ মন্ত্র কি? (Final-15/16/17)\nউঃ কবিৰ জীৱনৰ জীয়াই থকাৰ মন্ত্ৰ হৈছে-যন্ত্রণা।\nপ্রঃ কবিয়ে কিয় পৃথিৱীলৈ উভতি নাহে বুলি ভাবিছে, বুজাই লিখা। (Final-15/20)\nউঃ আধুনিক কবিয়ে ভাৱে যে এই পৃথিৱীৰ পৰা মানুহ এবাৰ গুচি গ’লে পুনৰ উভতি আহিব নােৱাৰে। আধুনিক কবি নৱকান্ত বৰুৱায়াে অন্য মানুহৰ দৰে (মৰাৰ পিছত) গুচি গ’লে আহিব নােৱাৰে বুলি বিশ্বাস কৰে। তেওঁৰ মতে মৃত্যু হ’ল মানুহৰ জীৱনৰ শেষ পৰিণতি। কবিয়ে কৈছে যে মৃত্যুৰ পিছত মানুহ এই পৃথিৱীলৈ উভতি আহিব নােৱাৰে মৃত্যু হল এক চিৰন্তন সত্য। এই পৃথিৱীলৈ আহিলে যাবই লাগিব জীয়াই থকা যন্ত্রণাটো এটা ধেমালিহে। কাৰণ খন্তেকীয়া জীৱনত মানুহে হাঁহি-ধেমালিৰে দিন কটালেও হঠাৎ এদিন জীৱনৰ বন্তি নুমাই যাবই। মৃত্যুৰ এনে যন্ত্রণাৰ পৰা কোনেও হাত সাৰিব নােৱাৰে। জীৱনৰ বকুল পাহ কবিয়ে এবাৰেই বুটলিছে। এই ফুল বুটলিবলৈ তেওঁ নাহে, আন কোনােবাই আহিলে আহিব বুলি কৈছে।\nপ্রঃ বকুল তলৰ ফুল কোনে বুটলিব বুলি কবিয়ে ভাবিছে? (Final-16)\nউঃ কবিৰ মৃত্যুৰ পিছত নতুনকৈ পৃথিৱীলৈ আহিবলগীয়া কোনাে মানুহে বকুল তলৰ ফুল বুটলিব বুলি কবিয়ে ভাবিছে।\nপ্রঃ কোনােবা আহিব মােৰ দৰে কোনাে দিনা? (Final-16)\nমােৰ তাত একো নাথাকে চিন।\nউঃ উক্ত কবিতাফাকি আমাৰ পাঠ্যপুথি নৱকান্ত বৰুৱাৰ ৰচিত উভতি নহাৰ কবিতাৰ পৰা অনা হৈছে।\nকবিয়ে পৃথিৱীক এৰি যােৱাৰ পাছত যে আকৌ নতুন মানুহ আহিব তাকে কবিতাফাকিৰ দ্বাৰা ক’ব বিচাৰিছে।\nজন্ম মৃত্যুৰ লানি নিছিগা সোঁত পৃথিৱীত চলিয়েই থাকিব। কিয়নাে জন্ম আৰু মৃত্যু হল এক চিৰন্তন সত্য। কবিৰ মতে জীৱনৰ এই ধেমালিটো মাত্র এবাৰেই খেলিব পাৰি। কবিৰ মৃত্যুৰ পাছত নতুন মানুহ এই পৃথিৱীলৈ আহিব যদিও তেওঁলােকৰ নতুন চিন্তাত, নতুন ধাৰণাত কবিৰ লগত মিল নাথাকিব। তেওঁলােকৰ মাজত কবিৰ যেন একো চিন নাথাকিব। সেয়েহে হেৰাই যােৱাৰ দুখত কবিয়ে অকলেই হাঁহে। কবিয়ে জানে যে তেওঁৰ দৰে কোনাে মানুহে মৃত্যুৰ পিছত উভতি নাহে। কবিৰ জীৱন বীণাৰ দৰে তেওঁলােকৰ সুৰৰ একে হ’ব। কেৱল চিন্তা ধাৰণা নতুন হ’ব। তেওঁলােকো এদিন এই পৃথিৱী এৰি গুচি যােৱাৰ পাছত সেই সুৰতেই বাজিব আৰু এখনি নতুন বীণা।\nউভতি নহাৰ কবিতা\nপ্রঃ নৱকান্ত বৰুৱাৰ দুখন উল্লেখযােগ্য উপন্যাসৰ নাম লিখা। (Final-17)\nউঃ নৱকান্ত বৰুৱাৰ দুখন উল্লেখযােগ্য উপন্যাসৰ নাম হ’ল— (১) কপিলী পৰীয়া সাধু’আৰু (২) ককাদেউতাৰ হাড়।\nপ্রঃ তামীঘৰ শব্দটোৰ অর্থ লিখা। (Final-17)\nউঃ তামীঘৰ’ শব্দটোৰ অৰ্থ হ’ল—তম্ভ।\nপ্রঃ নৱকান্ত বৰুৱাৰ তিনিখন কবিতা পুথিৰ নাম লিখা। (Final-17)\nউ : নৱকান্ত বৰুৱাৰ তিনিখন কবিতা পুথিৰ নাম হ’ল- (১) হে অৰণ্য হে মহানগৰ। (২) দলঙত তামী ঘৰা। (৩) এটি দুটি এঘাৰটি তৰা।\nপ্রঃ উভতি নহাৰ কবিতা কোন শ্রেণীৰ কবিতা? (Final-17)\nউঃ উভতি নহাৰ কবিতা আধুনিক শ্ৰেণীৰ কবিতা।\nপ্রঃ নৱকান্ত বৰুৱাই শিশু আৰু চেমনীয়াৰ উপযােগীকৈ ৰচনা কৰা দুখন গ্ৰন্থৰ নাম লিখা।\nউঃ নৱকান্ত বৰুৱাই শিশু আৰু চেমনীয়াৰ উপযােগীকৈ ৰচনা কৰা দুখন গ্ৰন্থৰ নাম হ’ল (১) শিয়ালী পালেগৈ ৰতন পুৰ আৰু (২) ভত উকাৰে ভু।\nSee also বিশ্ব খনিকৰ দ্বাদশ শ্ৰেণী কবিতা গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰশ্ন উত্তৰ\nপ্রঃ নৱকান্ত বৰুৱাই কোন চনত জন্ম গ্রহণ কৰিছিল? (Final-19)\nউঃ নৱকান্ত বৰুৱাই ১৯২৬ চনত গুৱাহাটীত জন্ম গ্রহণ কৰিছিল।\nপ্র: নৱকান্ত বৰুৱাৰ কাব্য-চৰ্চাত কোনখন আলােচনীৰ অৱদান স্মৰণীয়? (Final-12/19)\nউ: নৱকান্ত বৰুৱাৰ কাব্য-চৰ্চাত ৰামধেনু আলোচনীৰ অৱদান স্মৰণীয়।\nপ্র: কবি নৱকান্ত বৰুৱাৰ মতে পৃথিৱীলৈ নতুন মানুহ আহিলে কি পৰিৱৰ্তন হ’ব? (Final-19)\nউ: কবি নৱকান্ত বৰুৱাদেৱে উভতি নহাৰ কবিতাটিত উল্লেখ কৰা মতে এই পৃথিৱীলৈ আহিলে এদিন সকলােৱে পৃথিৱী এৰি যাবই লাগিব। এটা চাম পৃথিৱীৰ পৰা গুচি গ’লে নতুন এচাম মানুহ পৃথিৱীলৈ আহিব। তেওঁলােক হ’ব নতুন। মানুহ এটা নতুন প্রজন্ম। এই নতুন প্রজন্মটোৱে কবিক অনুকৰণ কৰি হয়তাে সেই একেই কামবােৰ কৰিব, কিন্তু নতুন যুগৰ ন -মানুহ হিচাপে তেওঁলােকৰ চিন্তা-চৰ্চা, ধ্যান-ধাৰণাবােৰাে নতুন হ’ব যত পুৰণি চিন্তা-চৰ্চা তথা ধ্যান-ধাৰণাসমূহ গুৰুত্বহীন হৈ পৰিব। নতুন দিনৰ নতুন পৃথিৱীখনত কবিৰ হয়তাে কোনাে চিনেই নাথাকিব।\nClass 12 Assamese Chapter7question answer\nপ্রঃ প্রসংগ-সংগতি দশাই ব্যাখ্যা কৰাঃ\n(ক) যন্ত্রণা মোেৰ জীয়াৰ মন্ত্র…..\nএবাৰেই খেলি গলো।। (Final-14)\nউ : উদ্ধৃত কবিতাফাকি আমাৰ পাঠ্যপুথি সাহিত্য সৌৰভৰ অন্তর্গত নৱকান্ত বৰুৱাই ৰচনা কৰা উভতি নহাৰ কবিতাৰ পৰা অনা হৈছে।\nইয়াৰ দ্বাৰা যন্ত্রণাক জীয়াই থকাৰ মন্ত্ৰ বুলি কৈ দুখ- যন্ত্রণাৰ মাজতাে কবিয়ে যে পৃথিৱীখনক ভাল পায় তাকে ক’ব বিচাৰিছে।\nকবিয়ে জীৱনত বহুতাে দুখ-যন্ত্রণা আদি পাইছে যদিও তাৰ মাজতেই তেওঁ জীয়াই থকাৰ প্ৰেৰণাও পাইছে।কবিয়ে প্রাণভৰি পৃথিৱীখনক ভাল পায়। অর্থাৎ যন্ত্রণাই হৈছে কবিৰ বাবে জীয়াই থকাৰ প্ৰেৰণা। তেওঁৰ মতে জীয়াই থকাটো হৈছে এক যন্ত্রণাময় ধেমালি। মানুহৰ জীৱন সৰলৰেখাৰ দৰে পােন নহয়। মনুষ্য জীৱন যিহেতু সংঘাতেৰে পৰিপূৰ্ণ আৰু কচু পাতৰ পানীৰ দৰে ক্ষন্তেকীয়া। এই ধুনীয়া পৃথিৱীখনলৈ দুনাই উভতি নাহে বুলি জানিও পৃথিৱীখনৰ প্ৰতি থকা অকপট ভাল পােৱাৰ কথা কবিয়ে বাৰে বাৰে দোহাৰিছে। মানৱ জীৱনটো ক্ষন্তেকীয়া বাবে এই ধেমালি তেওঁ যিমান পাৰে সিমান খেলি গৈছে। কাৰণ তেওঁ এদিন মৰি যাব আৰু দুনাই এইখন পৃথিৱীলৈ উভতি নাহে বুলি জানে। কবিয়ে তেওঁৰ সকলাে খেল এবাৰতেই খেলি গল অর্থাৎ তেওঁ যন্ত্রণা\nসহি হলেও এবাৰতেই যিমান পাৰে সিমান পৃথিৱীখনক উপভােগ কৰি গল।\nপ্রঃ নৱকান্ত বৰুৱাৰ ৰত্নাকৰ এখন উপন্যাস কথাষাৰ শুদ্ধনে? (Final-20)\nউ: নৱকান্ত বৰুৱাৰ ৰত্নাকৰ এখন উপন্যাস কথাষাৰ শুদ্ধ নহয় ৰত্নাকৰ কাব্যগ্রন্থহে।\nপ্রঃ মই নাহোঁ মই নাহোঁ পৃথিৱী, তােমাক ভাল পাই গলাে তথাপিও মই নাহোঁ।\nউ : উক্ত কবিতাফাকি আমাৰ পাঠ্যপুথি সাহিত্য সৌৰভৰ অন্তর্গত কবি নৱকান্ত বৰুৱাদেৱৰ দ্বাৰা ৰচিত “উভতি নহাৰ কবিতা” শীর্ষক কবিতাটিৰ পৰা উদ্ধৃত কৰা হৈছে।\nএই পৃথিৱীৰ পৰা এবাৰ গুচি গ’লে যে পৃথিৱীৰ প্রতি থকা হাজাৰ ভালপােৱায়াে মানুহক আৰু ঘূৰাই আনিব নােৱাৰে, তাকে ক’বলৈ যােৱা প্ৰসংগতে কবিতাফকিৰ অৱতাৰণা কৰা হৈছে।\nপৃথিৱীলৈ কবি পুনৰ ঘূৰি নাহে। অকল তেৱৈই নহয়, এই পৃথিৱীৰ পৰা এবাৰ গুচি যােৱাৰ পিছত কোনাে মানুহেই আৰু পুনৰ ঘূৰি নাহে। পৃথিৱীখনক কবিয়ে প্রাণভৰি ভাল পায়। সেই ভালপােৱাৰ কথা কবিয়ে বিভিন্ন ভাৱ আৰু ভাষাৰে প্ৰকাশ কৰিছে। পৃথিৱীক প্রাণভৰি ভালপােৱা কবিয়ে পৃথিৱী এৰি যাব লাগিব বুলি দুখ নকৰি হাঁহি হাঁহি সেই দুখ- যন্ত্রণাক পাহৰি ধেমালিৰে জীয়াই থকাৰ কথা ভাবিছে। তেওঁৰ জীৱন যে চিৰস্থায়ী নহয়, তেওঁ এদিন পৃথিৱী এৰি যাবই লাগিব। কিন্তু তেওঁ জানে যে, তেওঁ গুচি গ’লেও এই পৃথিৱীখন ভৰাই ৰাখি নতুন জীৱনৰ পাতনি মেলিবলৈ ইয়ালৈ আৰু বহুজন আহিল। নতুন দিনত কবিয়ে নিজৰ একো চিনেই নাথাকিব বুলি দুখ প্রকাশ কৰিছে যদিওঁ তাৰ মাজতাে কিন্তু পৃথিৱীৰ প্ৰতি থকা তেওঁৰ গভীৰ ভালপােৱা তিলমানাে\nকমি যােৱা নাই।\nSee also মিলন Class 12 - নলিনীবালা দেৱী (প্রশ্নোত্তৰ) দ্বাদশ শ্ৰেণী\nপ্রঃ উভতি নহৰ কবিতাটি কৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰা\nউ : উভতি নহাৰ কবিতাটি ‘দলঙত তামীঘৰ’ নামৰ কাব্য সংকলনৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰা হৈছে।\nপ্রঃ নৱকান্ত বৰুৱাৰ দুখন উল্লেখযােগ্য কাব্য গ্রন্থৰ নাম লিখা\nউঃ নৱকান্ত বৰুৱাৰ দুখন উল্লেখযােগ্য কাব্য গ্রন্থৰ নাম হল- (১) ৰাৱণ’ আৰু (২) “সম্রাট।\nপ্রঃ কবিয়ে বকুল তলৰ ফুল কোনে বুটলিব বুলি ভাবিছে?\nউ: কবিয়ে বকুল তলৰ ফুল কোনােবাই বুটলিব বুলি ভাবিছে।\nপ্রঃ কোনখন পুথিৰ বাবে নৱকান্ত বৰুৱাই সাহিত্য একাডেমী বঁটা লাভ কৰিছিল ?\nউঃ ককাদেউতাৰ হাড় নামৰ উপন্যাসখনৰ বাবে নৱকান্ত বৰাই সাহিত্য একাডেমী বঁটা লাভ কৰিছিল।\nপ্রঃ নৱকান্ত বৰুৱাই কৰ্মজীৱন কটোৱা শিক্ষানুষ্ঠান দুখনৰ নাম লিখ।\nউ: নৱকান্ত বৰুৱাই কৰ্মজীৱন কটোৱা শিক্ষানুষ্ঠান দুখনৰ নাম হ’ল জগন্নাথ বৰুৱা মহাবিদ্যালয় আৰু বৰ্তমানৰ কটন বিশ্ববিদ্যালয়।\nপ্রঃ ৰোমান্টিক কবিতা আৰু আধুনিক কবিতাৰ এটি পাথক্য লিখা।\nউঃ ৰােমাণ্টিক কবিতাই পুনৰ জন্মত বিশ্বাস কৰে। অন্যহাতে আধুনিক কবিতাই পুনৰ জন্মত বিশ্বাস নকৰে।\nপ্রঃ উভতি নহৰ কবিতাত পৃথিৱীৰ প্ৰতি কবিৰ ভালপােৱা কেনেদৰে প্ৰকাশ পাইছে, বুজাই লিখা।\nডঃ পৃথিৱীখনক কুবিয়ে যন্ত্রণা পালেও বহুত ভাল পায়। জন্ম হ’লে মৃত্যু হ’বই লাগিব কাৰণ মৃত্যু হল এক চিৰন্তন সত্য। কিয়নো মানৱ জীৱন ক্ষন্তেকীয়া আৰু পৃথিৱীৰ পৰা গুচি যােৱাৰ পিছত কোনাে মানুহ উভতি আহিব নােৱাৰে কবিৰ মতে পৃথিৱীক ভালপােৱাৰ বাবে মানুহে জীয়াই থাকি যন্ত্রণা ভােগ কৰে। ভাৰতীয় দর্শনত বিশ্বাস আছে যে এই পৃথিৱীলৈ মানুহে কামনা-বাসনা পূর্ণ নােহােৱালৈকে বাৰে বাৰে আহে। আধুনিক কবি নৱকান্ত বৰুৱাই সেই ধাৰণাৰ বিপৰীতে কৈছে যে জীয়াই থকাৰ ধেমালিটো এবাৰেই কৰা যায়। সেয়েহে কবিয়ে আক্ষেপ কৰি কৈছে, যে তেওঁ পৃথিৱীক ভাল পালেও উভতি আহিব নােৱাৰে। তেওঁ এবাৰেই জীৱনৰ বকুল বুটলিছে। তেওঁৰ মৃত্যুৰ পাছত হয়তাে জীৱনৰ বকুল পাহ বুটলিবলৈ নতুন মানুহ এই পৃথিৱীলৈ আহিব। তেতিয়া এই নতুন পৃথিৱীত কবিৰ একো চিন নাথাকিব। হেৰাই যােৱাৰ দুখত কবিয়ে যেন অকলে হাঁহে। কবিয়ে কৈছে যে পৃথিৱীক ভাল পালেও তেওঁ উভতি আহিব নােৱাৰে। কবিৰ এনে চিন্তাৰ মাজত পৃথিৱীৰ প্ৰতি ভালপােৱা সুন্দৰভারে প্রকাশ পাইছে।\nপ্রঃ কবিয়ে নতুন দিনত তেওঁৰ একো চিন নাথাকিব বুলি কিয় ভাবিছে বুজাই লিখা।\nউঃ জন্ম হলে মৃত্যু হ’বই লাগিব কিয়নাে মৃত্যু হল এক চিৰন্তন সত্য। পৃথিৱীৰ পৰা এবাৰ গুচি যােৱাৰ পিছত কোনাে মানুহ উভতি আহিব নোৱাৰে। পৃথিৱীক ভালপােৱাৰ বাবে মানুহে জীয়াই থাকি যন্ত্রণা ভােগ কৰে। কবিৰ মতে জীয়াই থকাৰ ধেমালিটো এবাৰেই কৰা হয় । সেয়েহে পৃথিৱীক ভাল পালেও তেওঁ উভতি আহিব নােৱাৰে। হয়তাে জীৱনৰ বকুল পাহ বুটলিবলৈ নতুন মানুহ এই পৃথিৱীলৈ আহিব। কিন্তু তেওঁলােকৰ চিন্তাৰ লগত কবিৰ চিন্তাৰ মিল নাথাকিব। নতুন পৃথিৱীত কবিব একোচিন নাথাকিব। হেৰাই যােৱাৰ দুখত কবিয়ে যেন অকলেই হাঁহে। তেওঁ পৃথিৱীখনক ভাল পালেও\nSee also মোৰ মাতৃমুখ দর্শন Class 12 গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰশ্ন উত্তৰ সমূহ\nপ্রঃ কবিয়ে জীয়াই থকাৰ ধেমালিটো কি বুলি ভাবিছে?\nউঃ কবিয়ে জীয়াই থকাটো এটা ধেমালি বুলি ভাবিছে। কাৰণ কবিয়ে জীয়াই থকাৰ ধেমালিটো মাত্র, এবাৰহে খেলিছে। জীৱনৰ বকুল পাহ’ কবিয়ে এবাৰহে বুটলিছে। এই জীৱনটো সৰু ল’ৰাই সজা বালি ঘৰৰ দৰে ক্ষন্তেকীয়া। এই জীৱনৰ কোনাে অস্তিত্ব নাই। মৃত্যুৰ পিছত এই পৃথিৱীলৈ আৰু কোনাে মানুহ উভতি নাহে। কবিৰ মতে জীৱনৰ সৌন্দর্য, এবাৰেই পাব পাৰি।\nপ্রঃ উভতি নহাৰ কবিতাটিৰ মূলভাৱ লিখা।\nমূলভাৱঃ কবি নৱকান্ত বৰুৱাদেৱে আলফুলীয়া শব্দৰ সমাৱেশৰে ৰচনা কৰা এই কবিতাটিৰ মাজেদি প্রতিফলিত হৈছে, এই ধুনীয়া পৃথিৱীখনৰ প্ৰতি থকা কবিৰ অকপট ভালপােৱাৰ অতুলনীয়, নিদর্শন। জন্মান্তৰবাদত বিশ্বাস নকৰা আধুনিক কবিজনাই মৃত্যুৰ পিছত যে পৃথিৱীলৈ তেওঁ পুনৰ ঘূৰি নাহে এই কথা সুঁৱৰি শােকত ম্রিয়মাণ হৈ পৰিছে। সেয়ে কবিয়ে’ পৃথিৱীখনৰ প্ৰতি থকা গভীৰ ভালপােৱাৰ কথা বাৰে বাৰে দোহাৰিছে। মানুহৰ জীৱন সংঘাতেৰে ভৰা।-জীৱন মানেই হাঁহি-কান্দোনৰ মিশ্রিত সমাহাৰ। তথাপি কবিয়ে পৃথিৱীক ভাল পায়। সেয়ে দুখ- যন্ত্রণাৰে পিষ্ট হলেও কোনােৱেই স্ব-ইচ্ছাই জীৱনলৈ মৃত্যুক আমন্ত্রণ নজনায় । সকলােৱেই দূখ-যন্ত্রণাক অৱধাৰিত বুলিয়ে গ্রহণ কৰে। আলিৰ কাষত থকা বকুলৰ সুবাস ল’বলৈ কবি পৃথিৱীলৈ ঘূৰি নাহে। পিছৰ প্ৰজন্মৰ আন কোনােবাই সেই সুগন্ধি বকুলৰ সুবাস ল’ব। জন্ম- নিৰৱচ্ছিন্ন প্রক্রিয়াত পৃথিৱীলৈ অহা নৱপ্ৰজন্মই ও কবিৰ জীৱন বীণাৰ সুৰতেই সুৰ মিলাব। কিন্তু তেওঁলোেক হ’ব নতুন মানুহ। তাত নাথাকিব কবিৰ কোনাে অস্তিত্ব। সেয়ে দৰদী কবিজনাৰ বুকুভেদি নির্গত হৈছে পৃথিৱীখনলৈ পুনৰ ঘুৰি আহিব নােৱাৰাৰ মর্মান্তিক বেদনা আৰু লগতে ধুনীয়া পৃথিৱীখনৰ ভালপােৱাৰ মধুৰ অনুভূতি।\nপ্রঃ কবিয়ে কিয় পৃথিৱীলৈ উভতি নাহে বুলি ভাবিছে, বুজাই লিখা।\nCategories দ্বাদশ শ্ৰেণী অসমীয়া\n1 thought on “উভতি নহাৰ কবিতা Class 12 সম্পূৰ্ণ প্ৰশ্নোত্তৰ দ্বাদশ শ্ৰেণী”\nThanksalot 👍🥰


Βασιλεία Ῥωμαίων (language?)\n27 BC – 285/395 AD (Whole)\nপ্ৰায় 330 – 1453 (Eastern)\n১১৭ চনৰ ৰোমান সাম্ৰাজ্য\nলেটিন (official until 610)\nগ্ৰীক ভাষা (official after 610)\nচৰকাৰ মিশ্ৰ চৰকাৰ, কাৰ্যক্ষেত্ৰত পূৰ্ণ ৰাজতন্ত্ৰ\n- 27 BC – AD 14 অগষ্টাছ (first)\n- 98–117 ৰ্ট্ৰাজান\n- 284–305 ডিঅ’ক্লেটিয়ান\n- 306–337 প্ৰথম কনষ্টেণ্টাইন\n- 379–395 প্ৰথম থিয়’ড’চিয়াছ\n- 474–480 জুলিয়াচ নেপ'ছa\nLegislature ৰোমান ছিনেট\nকাল ধ্ৰুপদী কালৰ পৰা শেষকালীন মধ্য যুগলৈ\n- ৰোমান প্ৰজাতন্ত্ৰৰ অন্তিম যুদ্ধ খ্ৰী:পূ: ৩২–৩০\n- সাম্ৰাজ্য প্ৰতিষ্ঠা 30–2 BC\nচৰম শিখৰত ১১৭\nৰাজধানী ঘোষিত হয় ৩৩০\n- Final East West divide ৩৯৫\n- সাম্ৰাজ্যৰ পশ্চিম অংশৰ পতন ৪৭৬\n- কনষ্টাণ্টিন'পলৰ পতন ২৯ মে' 1453\n- খ্ৰী:পূ: ২৫ 27,50,000 km2 (10,61,781 sq mi)\n- ১১৭ চন 50,00,000 km2 (19,30,511 sq mi)\n- 390 AD  44,00,000 km2 (16,98,849 sq mi)\n- খ্ৰী:পূ: ২৫ est. 5,68,00,000\nCurrency চেষ্টাৰচিয়াছ, অ'ৰেচাছ, চ'লিডাছ, ন'মিস্মাc\nৰোমান সাম্ৰাজ্য (ইংৰাজী: Roman Empire) (লেটিন: Imperium Rōmānum, সাঁচ:IPA-la পৌৰাণিক আৰু মধ্যযুগীয় গ্ৰীক ভাষা: Βασιλεία τῶν Ῥωμαίων Basileia tōn Rhōmaiōn) হৈছে ৰোমান স্বৰাজোত্তৰ কালৰ সভ্যতা। ৰোমান সাম্ৰাজ্যখন এজন সম্ৰাটৰ নেতৃত্বত থকা চৰকাৰৰ দ্বাৰা পৰিচালিত হৈছিল আৰু ৰোমান সাম্ৰাজ্যৰ শাসনাধীন অঞ্চলসমূহ মেডিটেৰেনিয়ান সাগৰৰ চাৰিওফালে ইউৰোপ, আফ্ৰিকা আৰু এচিয়ালৈকে বিস্তৃত আছিল। ইয়াৰ আগেয়ে গৃহযুদ্ধ আৰু ৰাজনৈতিক সংঘাটৰ ফলত ৰোমত বিৰাজমান ৫০০ বছৰীয়া ৰোমান প্ৰজাতন্ত্ৰত প্ৰৱল অস্থিৰতাৰ সৃষ্টি হয়। এই কালছোৱাত জুলিয়াচ ছীজাৰক স্থায়ী ডিক্টেটৰ বা ন্যায়পালিকা হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয়। খ্ৰী:পূ: ৪৪-ত তেওঁক কেইজনমান ষড়যন্ত্ৰকাৰীয়ে হত্যা কৰে। ফলস্বৰূপে গৃহযুদ্ধ আৰু হত্যালীলা অব্যাহত থাকে। ছীজাৰৰ তোলনীয়া পুত্ৰ অক্টাভিয়ানে খ্ৰী:পূ: ৩১-ত এক্টিয়ামৰ যুদ্ধত মাৰ্ক এণ্টনী আৰু ক্লিঅ’পেট্ৰাক পৰাজিত কৰে। ইয়াৰ পিছত অক্টেভিয়ান অদমনীয় হৈ উঠে আৰু খ্ৰী:পূ: ২৭ ত ৰোমান ছিনেটে তেওঁক আনুষ্ঠানিকভাৱে অসীম ক্ষমতা দিয়াৰ লগতে অগষ্টাছ উপাধি প্ৰ্দান কৰে। ইয়াৰ লগে লগে ৰোমান প্ৰজাতন্ত্ৰৰো যৱনিকা পৰে।\nৰোমান প্ৰজাতন্ত্ৰ প্ৰায় ৫০০ বছৰ ধৰি প্ৰচলিত আছিল। ইয়াৰে প্ৰথম দুটা শতিকা ৰাজনৈতিক সুস্থিৰতা আৰু সমৃদ্ধিৰ কাৰণে জনাজাত। এই কালছোৱাক ৰোমান শান্তিৰ যুগ হিচাপে অভিহিত কৰা হয়। অক্টেভিয়ানৰ বিজয়ৰ পিছৰ কালছোৱাত ৰোমান সাম্ৰাজ্যৰ পৰিসৰৰ নাটকীয় পৰিৱৰ্তন ঘটে। ৪১ চনত কেলিগুলাৰ হত্যাৰ পিছত ছিনেটে পুনৰ প্ৰজাতন্ত্ৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ কথা বিবেচনা কৰে। কিন্তু ইতিমধ্যে প্ৰেইট’ৰিয়ান দেহৰক্ষী বাহিনীয়ে ক্ল’ডিয়াচক সম্ৰাট ঘোষণা কৰে। ক্ল’ডিয়াচৰ নেতৃত্বত ৰোমানসকলে ব্ৰিটানিয়াক নিজ সাম্ৰাজ্যৰ ভিতৰুৱা কৰে। অক্টেভিয়ানৰ পিছত এইটোৱে আছিল সৰ্ববৃহৎ ৰাজ্য বিস্তাৰৰ ঘটনা। ক্ল’ডিয়াচৰ পৰৱৰ্তী সম্ৰাট নীৰোৱে ৬৮ চনত আত্মহত্যা কৰাৰ লগে লগে পুনৰ ৰাজনৈতিক অস্থিৰতাৰ উদ্ভৱ হয়। গৃহযুদ্ধ আৰু বিদ্ৰোহৰ (ইহুদী-ৰোমান যুদ্ধ) লগতে চাৰিজন সেনাধ্যক্ষক সম্ৰাট ঘোষণা কৰা হয়। ৬৯ চনত ইয়াৰে ভেচপাছিয়ানে বিজয় সাব্যস্ত কৰে আৰু ফ্লেভিয়ান ৰাজবংশৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে। তেওঁৰ পুত্ৰ পৰৱৰ্তী সম্ৰাট টাইটাছে ৰোমৰ বিখ্যাত ক’ল’চিয়াম নিৰ্মাণ কৰে। টাইটাছৰ পিছত ভ্ৰাতৃ ড’মিটিয়ান ৰোমান সিংহাসনত বহে আৰু দীৰ্ঘকাল ৰাজত্বৰ পিছত হত্যাৰ বলি হয়। ইয়াৰ পিছত ছিনেটে পাঁচজন সম্ৰাটক বাছনি কৰে। ইয়াৰে দ্বিতীয়জন সম্ৰাট ট্ৰাজানৰ শাসনকালতে ৰোমান সাম্ৰাজ্যই সৰ্বোচ্চ শিখৰ লাভ কৰে।\nক’ম’ডাছৰ ৰাজত্বকালত অস্থিৰতা আৰু পতনোন্মুখ গতি পুনৰ আৰম্ভ হয় আৰু ১৯২ চনত তেওঁ হত্যাৰ বলি হয়। ইয়াৰ পিছত ছেপ্টিমাচ চেভেৰাছ সম্ৰাট হয়। আলেকজেণ্ডাৰ চেভেৰাছৰ হত্যাৰ পিছত ৰোমান ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰখনত প্ৰৱল অস্থিৰতাৰ সৃষ্টি হয় আৰু ৰোমান ছিনেটে মাত্ৰ ৫০ বছৰৰ ভিতৰত ২৬ জন লোকক সম্ৰাট ঘোষণা কৰে। ডিঅ’ক্লেটিয়ানৰ শাসনকালত দেশখন চাৰিতা ভাগত ভাগ কৰি প্ৰত্যেকটো ভাগতে একোজন নিৰ্দিষ্ট শাসনকৰ্তা নিয়োগ কৰা হয় আৰু ইয়াৰ ফলস্বৰূপে দেশলৈ পুনৰ সুস্থিৰতা ঘূৰি আহে। প্ৰথম কনষ্টেণ্টাইনৰ শাসনকালত গৃহযুদ্ধ নিৰ্মূল কৰা হয় আৰু প্ৰতিদ্বন্দীসকলক পৰাভূত কৰি তেওঁ একছত্ৰী সম্ৰাট হিচাপে অধিষ্ঠিত হয়। কনষ্টেণ্টাইনে ৰোমান ৰাজধানী বিজেণ্টাইনলৈ স্থানান্তৰ কৰে আৰু তেওঁৰ সন্মানাৰ্থে কনষ্টাণ্টিন’পল হিচাপে ঠাইখনৰ নতুন নামাকৰণ কৰা হয়। তেওঁ খ্ৰীষ্টিয়ান ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰে যি পিছলৈ ৰাষ্ট্ৰধৰ্ম হিচাপে থিতাপি লয়। সাম্ৰাজ্যৰ পূৰ্বীয় অঞ্চলটো বিশ্বৰ এক অগ্ৰণী শক্তি হিচাপে পৰিগণিত হয়। একত্ৰ ৰোমান সাম্ৰাজ্যৰ শেষৰজন সম্ৰাট প্ৰথম থিয়’ড’চিয়াছৰ মৃত্যুৰ পিছত ক্ষমতাৰ অপব্যৱহাৰ, গৃহযুদ্ধ, বহিৰাগতৰ আগ্ৰাসন, অৰ্থনৈতিক মন্দাৱস্থা আদি কাৰণত ৰোমান সাম্ৰাজ্যৰ আধিপত্য ক্ৰমাৎ হ্ৰাস পাবলৈ ধৰে। ৪৮০ চন মানতে সাম্ৰাজ্যৰ পশ্চিম অংশৰ পতন হোৱাৰ বিপৰীতে ১৪৫৩ চনত ইয়াৰ পূব প্ৰান্তৰো পতন ঘটে।\nৰোমান সাম্ৰাজ্য অৰ্থনৈতিক, সাংস্কৃতিক, ৰাজনৈতিক আৰু সামৰিক ক্ষেত্ৰত সেই সময়ৰ আটাইতকৈ শক্তিশালী আৰু সমৃদ্ধিশালী সাম্ৰাজ্যসমূহৰ অন্যতম আছিল। ই আছিল ধ্ৰুপদী কালৰ বৃহত্তম সাম্ৰাজ্যসমূহৰ এখন। চৰম শিখৰত থকা কালত ইয়াৰ মাটিকালি আছিল ৫০ লাখ বৰ্গ কিলোমিটাৰ আৰু প্ৰায় ৭ কোটি লোকেৰে ই বিশ্বৰ জনসংখ্যাৰ ২১% ক ধাৰণ কৰি আছিল। ৰোমান সাম্ৰাজ্যৰ বিস্তৃতি আৰু স্থায়ীত্বই লেটিন আৰু গ্ৰীক ভাষা, সংস্কৃতি, ধৰ্ম, আৱিষ্কাৰ, স্থাপত্য, দৰ্শন, আইন আৰু চৰকাৰ গাঁথনিৰো বিস্তৃতি আৰু স্থায়ীত্ব নিশ্চিত কৰিছিল।