বমি ৷৷ টুনুজ্যোতি গগৈ৷৷ - বৌদ্ধিক বিচাৰ\nচ’ৰাঘৰ / কথাশিল্প / বমি ৷৷ টুনুজ্যোতি গগৈ৷৷\nবমি ৷৷ টুনুজ্যোতি গগৈ৷৷\nমাৰ্চ 17, 2018\tকথাশিল্প, গল্প, টুনুজ্যোতি গগৈৰ ৰচনা সম্ভাৰ মন্তব্য কৰক 166 দৰ্শন\n: ওৱাক… ওৱাক…ওৱাক৷ – মহীকান্তৰ ঘৰৰ পদূলিমুখত ৰৈ, নঙলা খুঁটা এটাত ধৰি লৈ জীৱেশ্বৰে বঁতিয়াইছিল৷ মদৰ নিচাত অপ্ৰকৃতিস্থ হৈ পৰা জীৱেশ্বৰৰ কাণ্ড-কাৰখানা ঘৰৰ পিৰালিৰ পৰা প্ৰত্যক্ষ কৰি মহীকান্তৰ ঘৈণীয়েক মালতীৰ মুখখন প্ৰচণ্ড খঙত ৰঙা পৰিছিল, মুহূৰ্তৰ ভিতৰত তাইৰ দুচকু যেন ভমভমাই জ্বলিহে উঠিব৷ প্ৰায় তিনিমিনিট সময় বমি কৰি জীৱেশ্বৰে দোৰোল খোৱা জিভাৰে, মালতীয়ে শুনাকৈ কৈছিল– ছোৱালীজনী’ ঘঅলৈ গৈছিলুং বুইছ৷ আই ঐ, কি আদ’-সাদ’ ! মই পীয়াখনত বহিছুংহে, জঙাইক ডেকেওৱা কুকুআ এজনী মায়িবলৈ ক’লেই নহয়৷ সি খেদি খেদি কুকুআ এজনী মায়ে মানে আইকণে কলহত গঅমপানী ঢালিলেই নহয়৷ নকবি ঐ জয়া’ মাক, কুকুআ মাংচ’ লগত ঠিকচে খালুং৷ বআ চাউল’ কলহতো, তালুলৈকে নিচা ধয়িলে৷\n: আও টেটুঁ’ গুয়িলৈকে খোৱা বুলি পঅমান দিবলৈকে হ’বলা হজম নোহোৱাখিনি আমা’ পদূলি মুখত উলিয়াই দিলিহি৷ এতিয়া সেই খেয়েচসোপা অমুকীয়ে চাফা কয়ি ময়িব লাগিব৷ চিকৌ কটা৷ ভালে ভালে চকু’ আগ’ পআ আঁত’ হ’ দেই, নহ’লে মেখেলাই কোবাই নাক-মুখ সমান কয়ি দিম৷\n: ওৱাক…ওৱাক…ওৱাক৷– মুখৰা তিৰী হিচাপে গোটেই গাঁৱখনতে পৰিচিত মালতীৰ বকনি শেষ হ’বলৈ নাপালেই, জীৱেশ্বৰে পুনৰ সশেব্দ বমি কৰি উঠিল৷ কি ঘৃণনীয়ভাৱে তাৰ মুখেদি ওলাই আহিছিল অজীৰ্ণ সাঁজপানী, মাংসৰ টুকুৰা, কেচাঁ জলকীয়া, দাইল, ভাত ইত্যাদি ! ছিঃ প্ৰচুৰ ঘৃণা আৰু খঙত মালতীৰ নাক-মুখ কোঁচ খাই গ’ল৷\n: ছিঃ ছিঃ এই হতচই হোৱাটোৱে গোটেইখন নঅক কয়ি পেলালে৷ ঘৈণীয়েক কৈ দেগৈ যা, এইসোপা চাফা কয়িবলৈ৷ ইস বান্দঈজনী’ ভেম কি চাবা, যেনিবা অজাৰ পটেচয়ীহে, মাতিবই নোখোজে৷ ইপিনে গিয়ীয়েকে লোক’ ঘঅৰ পদূলিমুখত বতিয়াই ফুয়িব৷ ঐ তই গলিনে ইয়া’ পআ, যা বুলিছুং নহয়৷– মালতীৰ লাওপাত-কচুপাত হেন মুখখন এবাৰ খোল খালে সহজে জাপ নাখায়৷ মেখেলা কোঁচাই, সংসাৰৰ অশ্লীল মাত-কথাক সহায়কাৰী হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰি দীঘলীয়াকৈ বকনি জুৰিলে তাই৷ কিন্তু, সেই বকনি জীৱেশ্বৰৰ বাবে অশ্ৰুত হৈ ৰ’ল৷ প্ৰচণ্ড বমি কৰাৰ পাছত মানুহজন ইমানেই দুৰ্বল হৈ পৰিল যে তাইৰ সুতীক্ষ্ন শেলৰ দৰে বাক্যবান, হুমকি আদিক অগ্ৰাহ্য কৰি সি পদূলি মুখতে মৰা গৰুৰ দৰে শুই পৰিল৷ তাৰ মুখৰ চাৰিও কাষে উৰিব ধৰিলে অলেখ মাখি, ওঁঠলৈকে বগাই আহিলে পৰুৱাৰ দীঘল শাৰী৷\nককটেল ইয়াকে কয় নেকি? প্ৰান্তিকৰ চৌখিন বৈঠকখানাত বহি অনুৰাগে ভাবে, কককোলাৰ লগত ভদকা মিলাই গলাধঃকৰণ কৰিলে দেখোন অসম্ভৱ নিচা ধৰে৷ ধীৰে ধীৰে সি পাহৰি পেলাইছে পৃথিৱীখনৰ অস্তিত্ব, বৈঠকখানাৰ সুশোভন আচবাব, পেইণ্টিং ইত্যাদি নেদেখা হৈ পৰিছে, তাৰ এখন সপোনৰ সৰগত বহি থকা যেন লাগিছে৷ বমি আহিব খুজিছে নেকি? ক্ৰমশঃ চেতনা লুপ্ত হৈ অহাৰ পাছতো সি বমিৰ তীব্ৰতা অনুভৱ কৰে, ভাতৰ ওপৰত ককটেল খোৱাৰ বাবেই চাগৈ পেটৰ পৰা সকলোবোৰ ওলাই আহিব খুজিছে, যি কোনো মুহূৰ্তত সি প্ৰান্তিকৰ চৌখিন বৈঠকখানাৰ তেজৰঙা কাৰ্পেটৰ ওপৰত বঁতিয়াই দিব পাৰে৷ বমিৰ তীব্ৰতা অনুভৱ কৰাৰ সময়তেই তাৰ চাৎকৈ মহীকান্তৰ পদূলি মুখত মদ্যপ জীৱেশ্বৰে বঁতিয়াই থকাৰ বীভৎস দৃশ্যটোলৈ মনত পৰে, কাণৰ কাষত অনুৰণিত হয় মুখৰা তিৰী মালতীৰ অবাইচ গালি-শপনিবোৰ৷ সি প্ৰান্তিকৰ অনুপস্থিতিত তাৰ সুন্দৰী পত্নী প্ৰস্তুতিৰ সন্মুখত যদি এই তেজৰঙা কাৰ্পেটৰ ওপৰতে বমি কৰি দিয়ে, তেন্তে তাই কি তাক মালতীৰ দৰেই গালি-শপনি পাৰিব? ইমান সুন্দৰী মানুহজনীৰ মুখৰ পৰা ইমান অবাইচ কথাবোৰ ওলাই আহিব জানো? নাহে, যিহেতু তাই শিক্ষিতা ছোৱালী, তাই নিশ্চয় তাক ক্ষমা কৰি দিব, সি সুস্থতা অনুভৱ কৰাৰ পিছত তাক মদ খোৱাটো বেয়া বুলি বুজাব; আৰু সি, অপৰাধীৰ দৰে, লাজত অবনত হৈ সেই পৰামৰ্শ শুনিব৷\nবুজে, মদ্যপান যে এক বদভ্যাস, ই যে মানুহৰ মান-সন্মান মাটিৰ লগত মিলাই দিয়ে, সেইবোৰ কথা সি বঢ়িয়াকৈ বুজি পায়৷ সৰুতে জীৱেশ্বৰক দেখিলেই তাৰ খঙে মূৰৰ চুলিৰ আগ পাইছিলগৈ, স্কুলৰ পৰা উভতি আহি সি মহীকান্তৰ পদূলিমুখত বমি কৰি থকা জীৱেশ্বৰক দেখি অধৈৰ্য হৈ পৰিছিল, পোকৰত এটা মস্ত গোৰ সোধাও যেন লাগিছিল৷ সি সৰুৰে পৰা মদ্যপ মানুহৰ বহুৱালি দেখি আহিছে, মদে মানুহক কিমান তললৈ নমাই নিয়ে বা মদে একোখন ভৰা ঘৰ কেনেকৈ টোকোনা কৰি পেলায়, সেইবোৰ উপলব্ধি কৰিছে৷ সি কলিতা সম্প্ৰদায়ৰ ল’ৰা– তাৰ দেউতাকে নিচাজাতীয় দ্ৰব্য মুখত দিয়া নাছিল, সুযোগ পালেই মদৰ অপকাৰিতাৰ বিষয়ে মানুহক বুজাইছিল৷ সিও জীৱনত কোনোদিন মদ্যপান নকৰো বুলি মনে মনে প্ৰতিজ্ঞা কৰিছিল, দেউতাকৰ আদৰ্শৰে ডাঙৰ হোৱাৰ কথা ভাৱিছিল৷ কিন্তু, কলেজত পঢ়িবলৈ আহি মেচত থাকিবলৈ লোৱাৰ পাছত তাৰ মনত মদ্যপানক লৈ শুভাশুভৰ তুমুল যুদ্ধ আৰম্ভ হৈছিল– এপিনে মেচমেট প্ৰান্তিক, প্ৰদ্যুৎ, মিণ্টুহঁতে মদ খাবলৈ জোৰ দিওঁতে সি মদৰ প্ৰতি তীব্ৰ আকৰ্ষণ অনুভৱ কৰিছিল আৰু আনপিনে তাৰ চকুৰ সন্মুখত অহৰহ ভাহি আছিল পিউৰিটান দেউতাকৰ গুৰু গম্ভীৰ মুখখন৷ প্ৰান্তিকে কয়–‘আৰে তই মৰদ নহয় নেকি অ’৷ মদ নেখাৱ নহয়, মেখেলা পিন্ধিবি বুজিছ, মেখেলা পিন্ধিবি৷’ সি খঙে-অপমানে জৰ্জৰিত হৈ শুনি থাকে মিণ্টুৰ তাচ্ছিল্য–‘তই এটা কাম কৰিবি, আমি মদ খোৱাৰ সময়ত তই গিলাছত গাখীৰ বাকি ল’বি৷ ছলি হৈ আছতো !’\nএদিন সি নিজৰ পৌৰষত্ব প্ৰমাণ কৰিবৰ বাবেই, জীৱনৰ নিষিদ্ধ অথচ তীব্ৰ ৰোমাঞ্চকৰ সোৱাদ বিচাৰিয়েই মদৰ গিলাচত চুমুক দিছিল৷ বুকুৰ ভিতৰখন জ্বলি যোৱা যেন লাগিছিল, ধীৰে ধীৰে তেজৰ মাজত ফুলি উঠিছিল সহস্ৰ গোলাপ৷ সেইদিনা সি প্ৰান্তিকহঁতৰ লগত সুৰত সুৰ মিলাই গাইছিল–‘সুৰাত মগন ভয়াল ৰাতি৷ চন্দ্ৰ-তৰা থাপ মাৰি আনি থেকেচি পেলাবৰ হ’ল৷’\nসুদীৰ্ঘ সাত বছৰৰ মূৰত সি প্ৰান্তিকৰ সৈতে ‘এসাঁজ’ নামৰ ধাবাখনত সুৰাপান কৰিলে৷ ইমান দিনৰ মূৰত, দুই কলেজীয়া বন্ধু লগ হ’ল যেতিয়া পেগৰ সংখ্যাও স্বাভাৱিকতে বাঢ়ি গ’ল৷ বাঢ়িবই, কলেজীয়া দিনৰ স্মৃতিচাৰণেৰে অন্তৰংগ আলাপক সৰস কৰি তুলিবৰ বাবেই দুয়ো জানি-শুনিও হিচাপতকৈ বেছি ধৰিলে৷ এই সাত বছৰত প্ৰান্তিকে গুৱাহাটীত বিভিন্ন ধৰণৰ ব্যৱসায়েৰে ঘৰ-মাটি কৰিলে, জাপানী পুতলাৰ দৰে এজনী সুন্দৰীক বিয়া কৰালে, জীৱনক প্ৰাপ্তিৰে ওপচাই পেলালে৷ ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে এই সময়ছোৱাত অনুৰাগে তেনে কোনো উন্নতি কৰিব পৰা নাই– কলেজীয়া শিক্ষা শেষ কৰি ঘৰলৈ গুছি যোৱাৰ পিছত পিতৃৰ অন্ন ধ্বংস কৰি বহি আছে, য’ত- ত’ত চাকৰিৰ সন্ধান কৰিছে আৰু আজি বেংকৰ ইণ্টাৰভিউ এটা দিবলৈ আহি হঠাৎ প্ৰান্তিকক ছয় মাইলত লগ পাই গ’ল৷\nলাহে লাহে নিচা বাঢ়ি অহাৰ লগে লগে তাৰ বমিৰ অনুভৱো প্ৰকট হৈ পৰিছে৷ এই প্ৰান্তিকটো তাক ঘৰত বহুৱাই থৈ বজাৰ কৰিবলৈ ওলাই গ’ল বাবে সি যথেষ্ট অস্বস্তি অনুভৱ কৰিছে, এদিনৰ চিনাকি প্ৰস্তুতিক টেঙা এচকল খুজিবলৈয়ো লাজ লাগিছে৷ প্ৰস্তুতিয়ে হয়তো তাৰ অৱস্থাৰ বিষয়ে গম পাইছে বাবেই একো কথা সোধা নাই, তাক শান্তিৰে চোফাত বহি থাকিবলৈ সুযোগ দিছে৷\n: ওৱাক… ওৱাক… ওৱাক…৷– বৰ পুখুৰীৰ পাৰত বহি লৈ অকণ কাই ভাৰোক ভাৰোক কৈ বঁতিয়াইছিল৷ বমিৰ লগত ওলাই আহিছিল ৰঙাবৰণীয়া বিলাতী সুৰা, কেঁচা বুটৰ গুৰি, কটা পিঁয়াজ আৰু জলকীয়া৷ অনুৰাগে নিশা বাহিৰ ফুৰিবলৈ আহি, অনন্ত নিৰ্জনতাই আৱৰি ৰখা বৰ পুখুৰীৰ পাৰত অকণ কাইক তেনে ৰূপত দেখি ইমানেই আচৰিত হৈছিল যে সন্মুখত বাঘ এটা দেখা হ’লেও সিমান আচৰিত নহ’লেহঁতেন৷ টৰ্চৰ পোহৰত উদ্ভাসিত হৈছিল অকণ কাইৰ বিধ্বস্ত ৰূপ–মূৰৰ চুলিবোৰ আউল-বাউল, দুচকু অসম্ভৱ ধৰণেৰে ৰঙা পৰি গৈছে, কাপোৰ-কানি সোত-মোচ খাইছে৷ অকণ কাইক গাঁৱৰ মানুহবোৰে অতি ভাল ল’ৰা বুলিয়েই জানে– স্বভাৱ চৰিত্ৰত নম্ৰ আৰু সৰবৰাহী, পঢ়া-শুনাত চোকা, দহক এষাৰ সজ কথা ক’ব পৰা, কোনোদিনে মদ্যপান নকৰা সেই ল’ৰাজনে মদৰ ৰাগীত তেনেদৰে বেহুচ হৈ বমি কৰি থাকিলে মানুহ আচৰিত হোৱাৰ বিষয়েই৷\n: অকণ কাই কি হ’ল? বঁতিয়াইছ যে!– অনুৰাগে কাষলৈ গৈ সুধিছিল৷\n: এহ, আজি অলপ ধৰিলোঁ ভাই৷ ঘৰত মদ খোৱা বুলি গম পালে গালি পাৰিবতো, সেয়ে মুখত আঙুলি মাৰি খোৱাখিনি উলিয়াই দিছো৷– অকণ কাই সেহাই সেহাই কৈছিল৷\n: তই আকৌ কিহৰ দুখত মদ খালি? তোক গোটেই গাঁওখনে ভালপায়, সমীহ কৰে৷ তই এনেকুৱা কাম কৰিব নালাগিছিলে৷\n: চাল্লা, চোঁৱৰৰ বাচ্ছা, তই (অশ্লীল)মোক লেচন দিবলৈ আহিছ হাঁ৷ ফাৰ্ষ্ট ক্লাচ লৈ বি এ পাছ কৰিও চাকৰি নাপালে, মনে ভালপোৱা ছোৱালীজনী আনৰ হৈ গ’লে মদ নাখাই কি গাখীৰ খাম? গাখীৰ খাই দুখ পাহৰিব পৰা হ’লে গাখীৰেই খালো হয় বুজিছ৷ অল্ড ফাদাৰে গালি পাৰে, মই হেনো তেখেতৰ তেজ খাবলৈহে জীয়াই আছোঁ৷ আছোঁ যদি আছোঁ আৰু, সিহঁতৰ তেজ খাইহে মৰিম চাল্লা৷\nঅকণ কাই পুনৰ মধ্যমা আৰু তৰ্জনী আঙুলি দুটা খাদ্যনলীত ভৰাবলৈ ধৰিলে৷ পিছ মুহূৰ্ততেই নলীনাদ বহাওঁতে পাইপেৰে বোকা-পানী ওলাই অহাৰ দৰে তাৰ মুখেদি বমি ওলাই আহিল, বমিৰ টেঙা টেঙা দুৰ্গন্ধই অনুৰাগৰ নাক কোঁচ খুৱাই দিলে৷ সি সেই স্থান ত্যাগ কৰাই ভাল বুলি ভাবি গুছি আহিব লওঁতই অকণ কাই মাত লগালে৷\n: ঐ ৰ’৷ ক’ত যাৱ? ঘিণ লাগিছে তোৰ? শুন, তই পকা থেকেৰাৰ গুটি খাই বমি কৰোঁতে মই তোক নিমখ পানী খুৱাইছিলো নে নাই? চাল্লা কুকুৰ, সৱ পাহৰি গ’লি৷ ভাই, মদক মানুহে মিছাতে বেয়া বস্তু বুলি কয়৷ ই বিৰাট বিৰাট ভাল বস্তু, মদ খালে দুখ-যন্ত্ৰণা পাহৰি থাকিব পাৰি, নিজৰ পৰা পলাই যাব পাৰি ৷ (অশ্লীল) অকণক চিনি পোৱা নাই, চাৰা দুনীয়া মেচ মাৰি জ্বলাই পেলাম বাপেকে৷\n: দুনীয়াখন মেচ মাৰি জ্বলাবলৈ হ’লে বহুত কেৰাচিন তেল লাগিব নহয়৷– অনুৰাগে বুৰ্বকৰ দৰে কৈছিল৷\n: কি ক’লি বেহুদা? কেৰাচিন তেল লাগিব৷ ইমান বেৰসিক হ’লে নহ’বতো! ব’ল, তই মোক ঘৰত থৈ আহিবি, মই ভাল ল’ৰাৰ দৰে ঘৰলৈ যাওঁ৷\nইউৰেকা! অকণ কাইৰ কথা মনত পৰাৰ লগে লগে অনুৰাগে ভাবিলে, টয়লেটলৈ গৈ সি দেখোন বমি কৰি আহিব পাৰে, প্ৰয়োজন হ’লে মুখত আঙুলি মাৰি পেটত জমা হৈ থকা ককটেল বাহিৰ কৰি দিব পাৰে৷ প্ৰস্তুতিয়ে তাক মাতবোল কৰা নাই, নীৰৱে আলোচনী এখন মেলি পঢ়ি আছে, মাজে মাজে তালৈ আঁৰ চকুৰে চাই পঠিয়াইছে৷ তাই ছাগৈ তাৰ অৱস্থা বুজি পাইছে, মনে মনে ভীষণ অসন্তুষ্ট হৈছে৷ অপৰাধীৰ দৰে সি চোফাখনৰ পৰা থিয় হ’ল৷\n: বন্ধুৱনী বাথৰূমলৈ যাওঁ৷ কোনপিনে আছে?–সি স্বাভাৱিকভাৱে থিয় হ’বলৈ চেষ্টা কৰিলেও সন্মুখৰ পিনে ঈষৎ হালি পৰিল৷ মাতষাৰো কি বেসুৰা হৈ পৰিছে?\n: অ’ এইফালে আহক৷– লয়লাস খোজেৰে প্ৰস্তুতিয়ে তাক বাথৰূমৰ পিনে বাট দেখুৱাই নিলে৷ সি থৰক-বৰক খোজেৰে তাইক অনুকৰণ কৰি যাওঁতে অসভ্যৰ দৰে ভাবিলে– তাইৰ খোজৰ তালে তালে বৰ লোভনীয়ভাবে গুৰু নিতম্বদ্বয় নাচি উঠে, উৰো-নুৰোকৈ উৰে চেম্পুধন্য খোলা চুলিকোচা৷ সি উৰুৰ মাজভাগত অনুভৱ কৰে ঈষৎ উষ্ণতা৷\n: ওৱাক৷–খোজ কঢ়াৰ বাবেই হয়তো তাৰ বমি ওলাই আহিব খুজিছে, সি ল’ৰাল’ৰিকৈ মুখখন সোপা মাৰি ধৰে৷ ছিঃ নাকৰ বিন্ধাইদি ওলাই আহিল দুটামান অজীৰ্ণ ভাত ! ভাগ্য ভাল, প্ৰস্তুতিয়ে বমিৰ সেই শব্দ, সেই দৃশ্য নেদেখিলে৷ সি বাথৰূম সংলগ্ন টয়লেটত সোমাই লৈ কমোদৰ ওপৰত ভাৰোক ভাৰোককৈ বমি কৰিবলৈ ধৰিলে, লগে লগে যেন ইমান সময় ভুগি থকা অস্বস্তি আৰু নিচাও তাৰ মগজুৰ পৰা বাহিৰ হৈ গ’ল৷ সি অকণ কাইৰ দৰে মুখত পুনৰ আঙুলি মাৰিবলৈ ধৰিলে৷ এইবাৰ প্ৰান্তিকৰ লগত ধাবাত খোৱা সকলোবোৰ বস্তুৱেই ওলাই আহিল৷\nখোলা শ্বাৱাৰৰ পানী বাগৰি গৈছে তাৰ নগ্ন শৰীৰৰ ওপৰেদি, এক অভিনৱ শীতলতাই তাক সুখাপ্লুত কৰি তুলিছে, গাত সুগন্ধি চাবোন ঘঁহি ঘঁহি সি নিজকে নিকা আৰু সতেজ কৰি তুলিব খুজিছে৷ শ্বাৱাৰৰ বহু পানী তাৰ শৰীৰৰ ওপৰেদি বাগৰি গ’ল, নিজকে পৰিস্কাৰ হোৱা যেন অনুভৱ কৰি সি শ্বাৱাৰ বন্ধ কৰি টাৱেলেৰে গাটো মচিবলৈ ধৰিলে৷ হঠাৎ প্ৰান্তিকৰ ঘৰৰ কোনোবা এটা কোঠাৰ পৰা ভাহি আহিল ‘নায়ক’ কথাছবিৰ গান–‘নায়ক হ’ব খুজি খলনায়ক হ’লি, কিনো বিধি সকৰুণ৷’ কিছু চিন্তিত হৈ ভাবে সি, এই গানে কি তাৰ জীৱন স্বপ্নক ব্যংগ কৰিছে? সিতো এজন নায়কেই – নায়ক ঠিক নহয়, এজন মদ্যপান নকৰা, সৎ পথত চলা, সকলোৰে শ্ৰদ্ধা আৰু সমীহৰ পাত্ৰ, আৰ্থিকভাৱে স্বচ্ছল, আদৰ্শবান আৰু লেখৰ মানুহ হ’ব বিচাৰিছিল৷ ভাবিছিল, পঢ়া-শুনাবোৰ কৰাৰ পিছত চাকৰি কৰিব আৰু মাক-দেউতাকক সুখী কৰি তুলিব, এগৰাকী সুন্দৰী নাৰীক নিজৰ কৰি ল’ব, সৰগৰ পাৰিজাত এপাহ ফুলি উঠিব ইত্যাদি৷ কিন্তু সেইবোৰতো একোৱেই হ’ব নোৱাৰিলে – কলেজ এৰাৰ পিছত কেৱল এটা চাকৰিৰ সন্ধানত অলেখ দৰ্খাস্ত লিখিলে, শতাধিক ইণ্টাৰভিউত বহিলে, বহু বিষয়া-কৰ্মচাৰীৰ কাষত নতজানু হৈ ৰ’লগৈ, অথচ চাকৰি হ’লে পোৱা নাই৷ মাক-দেউতাকৰ দৃষ্টিত সি এটা অপদাৰ্থৰ বাহিৰে একো নহয়, ওচৰ-চুবুৰীয়াৰ দৃষ্টিতো সি আদৰ্শবান যুৱক নহয়৷ এনে ধৰণৰ হতাশা আৰু নীচাত্মিকাই মদৰ প্ৰতি তাৰ আসক্তি বঢ়াই নিলে৷\nকিছু প্ৰকৃতিস্থ হৈ বাথৰূমৰ পৰা ওলাই আহে সি, কৰ্ণ কুহৰত গুমগুমাই বাজি থাকে জুবিনৰ গান৷ দেখে, প্ৰস্তুতিয়ে ওঁঠত হাঁহিৰ বৰষুণ সিঁচি, হাতত নেমুৰ চৰবত এগিলাছ লৈ তাৰ বাবে ৰৈ আছে৷ লাজত তাৰ মৰি যাম যেন লাগিল, তাই নিশ্চয় তাৰ বমিৰ শব্দ শুনিলে আৰু সেয়ে নিচা আঁতৰাবৰ বাবে নেমুৰ চৰবত কৰিলে৷ মুখেৰে একো নকৈ সি চৰবত গিলাচ গলাধঃকৰণ কৰিলে৷\n: আপুনি অলপ ৰেষ্ট লওক, মই বিচনাখন ঠিক কৰি থৈছোঁ৷ – তাই শোৱনি কোঠা এটাৰ পিনে আঙুলিয়াই দিলে৷\nবিছনাত বাগৰ দিয়াৰ লগে লগে প্ৰস্তুতিয়ে ডেকৰ চুইচটো অফ কৰি দিলে৷ ফেনৰ শব্দৰ বাহিৰে আৰু একো শব্দই যেন পৃথিৱীত নাই৷ প্ৰস্তুতিৰ প্ৰতি তাৰ মন-হৃদয় কৃতজ্ঞতাৰে ভৰি যায়৷ ভাবে, প্ৰান্তিক ছাগৈ এইক লৈ সুখী, ইমান সাদৰী মানুক এগৰাকীক পোৱাটো ভাগ্যৰে কথা৷ এনে ভাগ্যৰ পৰা সি নিৰ্মমভাৱে বঞ্চিত – এই আদৰ, এই সুখ, এই ভালপোৱা তাৰ জীৱনলৈ হয়তো কোনোদিন নাহিব৷ হঠাৎ তাৰ মনত পৰে কলেজত পঢ়ি থাকোতে লগ পোৱা অন্তৰালৈ৷ স্মৃতিৰ ৰুদ্ধ দ্বাৰ খুলি উভতি আহে আনন্দ-যন্ত্ৰণাৰে ভৰা প্ৰেমময় অতীত৷ অন্তৰাৰ সৈতে সি কলেজত কেতিয়া, কেনেদৰে চিনাকি হৈছিল, সেইবোৰ স্মৃতি পাহৰি গ’লেও এটা কথা পাহৰি যোৱা নাই৷\nছেমিমে কেনেবাকৈ গম পাইছিল, সেইদিনা তাৰ বাৰ্থডে বুলি৷ গতিকে, তাক জোকে ধৰা দি ধৰিলে–পাৰ্টি খুৱাব লাগিব৷ সি তাইক কেণ্টিনলৈ লগ ধৰাত তাই অন্তৰা, হেমাশ্ৰীহঁতকো লগত লৈ গৈছিল৷ তাৰ পইচাৰে পিয়াঁজী, চিঙৰা, কফি আদি খোৱাৰ পিছত চেমিমে কৈছিল–‘ঐ এওঁৰ আজি বাৰ্থডে, তোমালোকে এতিয়া উইছ কৰা৷ ই কনজুচে তোমালোকক কেণ্টিনলৈ আনিব খোজা নাছিল৷ মইহে আনিলো৷ এওঁক পেজেণ্ট-ছেজেণ্ট দিব নালাগে, মুখেৰে শুভ কামনা জনালেই হ’ল৷’\n: এহ, হয় নেকি? আমি অনিমন্ত্ৰিত ভাবে পাৰ্টি খালোঁ৷ দিয়া, তোমাৰ হাতখন দিয়া৷-আশ্চৰ্যসুন্দৰী অন্তৰাই তাৰ হাতদুখন আঁজুৰি নি মুখৰ তলত ৰাখি কৈছিল–খোৱাখিনি বমি কৰি দিওঁ দেই৷ ওৱাক….ওৱাক৷\nজীৱনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে সি অনুভৱ কৰিছিল যে এগৰাকী সুন্দৰী গাভৰুৰ স্পৰ্শত কিবা যাদু থাকে, মুহূৰ্তৰ ভিতৰতে যেন তেজৰ মাজত হেজাৰ হেজাৰ গোলাপ ফুলি উঠে৷ আঃ ইমান কোমল, ইমান মসৃণ আছিল তাইৰ দুহাতৰ মঙহ৷ সি তন্ময় হৈ চাই ৰৈছিল তাইৰ পূৰ্ণিমাৰ জোন মুখ, বৈ পৰা অলকা, সাগৰৰ নীলা ভৰা দুচকু, থেকেৰা গছৰ কুঁহিৰ দৰে দুওঁঠ৷ বুকুখন যেন মুৰ্হূ মুৰ্হূ উত্তেজনাত কঁপি উঠিছিল, তাৰ সুখৰ অত্যাচাৰত মৰি থাকিম যেন লাগিছিল৷ তেওঁলোকৰ কাণ্ড-কাৰখানা প্ৰত্যক্ষ কৰি ছেমিমে কৈছিল–‘এই অনুৰাগ, তুমি আৰু এটা পাৰ্টি খুৱাব লাগিব৷ আজিৰ জন্ম দিনটোতে তোমাক মই নতুন জন্মৰ সুবিধা দিলোঁ৷’\nনতুন জন্ম? হয় হয়, সেয়াতো নতুন জন্মই আছিল, অন্তৰাৰ দুহাতত নতুনকৈ জন্ম লৈ সি এখন স্বপ্নময় জগতত প্ৰৱেশ কৰিছিল৷ কলেজ কেণ্টিন, দীঘলীপুখুৰী পাৰ, উমানন্দৰ কাষৰ উৰ্বশী শিলাখণ্ড, ডিষ্ট্ৰিক লাইব্ৰেৰী আদিতো সিহঁতৰ প্ৰেমৰ ৰং বিয়পিছিল৷ অন্তৰাৰ প্ৰেমময় স্পৰ্শ, বুকুভৰা মৰম, সৰ্ব উপৰি সান্নিধ্যৰ অবিহনে সি অকলে জীয়াই থাকিব নোৱাৰিম বুলি ভাৱিছিল৷ কিন্তু, কলেজীয়া প্ৰেমত সাধাৰণতে যি হয়, সিহঁতৰ ক্ষেত্ৰতো সেয়াই হ’ল – আজীৱন তাৰ গাৰ কাষে কাষে লাগি থাকিম বুলি প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়া ছোৱালীজনী এদিন অতি সহজভাবেই তাৰ মনৰ ফৰিংফুটা জোনাকত আন্ধাৰৰ ৰং সানি আঁতৰি গ’ল, পুনৰ্জন্মৰে ঋদ্ধ হোৱা যুৱকজন বিচ্ছেদ আৰু ব্যৰ্থতাৰ যন্ত্ৰণাৰে অৰ্ধমৃত হ’ল৷ সেই অপূৰ্ণ প্ৰেমৰ স্মৃতি বুকুত বান্ধি সি গাঁৱৰ ঘৰলৈ গুছি আহিছিল, বহু নিশা উজাগৰে পাৰ কৰিছিল৷ সেই অন্তৰাই ক’ত, কি কৰি আছে, সি একোৱেই নাজানে, প্ৰচণ্ড অভিমানে সেই খবৰবোৰ ৰখাৰ মানসিক প্ৰস্তুতি নোহোৱা কৰিলে৷ তথাপি, মনলৈ বাৰে বাৰে উভতি আহে তাই তাৰ হাত দুখনত ধৰি বমি কৰিব খোজা দৃশ্যটো৷\nকিয় এনেকুৱা হয় তাৰ জীৱনত? কিয় সি নায়ক হ’বলৈ গৈ খলনায়ক হ’ল? কিয় সি আকণ্ঠ মদ্যপান কৰি প্ৰেমহীন বেকাৰ জীৱনৰ সমস্ত তিক্ত-বিৰক্ত যন্ত্ৰণা পাহৰি যোৱাৰ ব্যৰ্থ চেষ্টা কৰিব লাগে? কিয় সি মানুহৰ সন্মুখত নীচাত্মিকাত ভুগিব লাগে? বিচনাত শুই শুই অনুৰাগে ভাবে–পেটৰ অজীৰ্ণ মদ, খাদ্য বস্তুবোৰ বমি কৰি উলিয়াই দিয়াৰ দৰে (বা নিজেই ওলাই অহাৰ দৰে) সেই আত্মক্ষয়ী স্মৃতি, ব্যৰ্থতা, যন্ত্ৰণা, হতাশাৰঅনুভৱবোৰো উলিয়াই দিব পৰা হ’লে (বা মনৰ পৰা নিজেই ওলাই অহা হ’লে) সি নিৰুদ্বেগভাবে, সুখেৰে জীয়াই থাকিব পাৰিল হয়৷ বিছনাখনত প্ৰচণ্ড ঢকা এটা মাৰি সি নিজকে কয়– ‘পেটৰ পৰা মদ, ভাত, দাইল ওলাহ আহিবলৈ ৰাস্তা আছে, মনৰ পৰা অন্তৰাৰ স্মৃতি, বেকাৰ লাইফৰ যন্ত্ৰণা ওলাই অহাৰ ৰাস্তাহে নাই৷ চাল্লা, ননচেন্স ঈশ্বৰ, কি ঘণ্টা মানুহ সৰজিলি? কমছে কম, স্মৃতিয়ে বঁতিয়াব পৰা টেকনিক এটা ৰাখিব লাগিছিল৷\nটেগচাকৰি টুনুজ্যোতি গগৈৰ গল্প\nপূৰ্বৱৰ্তী লেখা জাতীয়তাবাদ আৰু নাৰী : এটি চমু আলোচনা৷৷ জিতেন বেজবৰুৱা৷৷\nপৰৱৰ্তী লেখা লিংগ অধ্যয়নৰ আলোকত অসমীয়া সাধুকথা৷৷ মৃদুল মৰাণ৷৷


কংগ্ৰেছত নাছিল এনে সংস্কৃতি, এনে পৰম্পৰা! বিজেপিৰ কাৰ্যনিৰ্বাহকলৈ আহি তবধ মানিলে প্ৰাক্তন কংগ্ৰেছীয়ে– News18 Assam\nকংগ্ৰেছত নাছিল এনে সংস্কৃতি, এনে পৰম্পৰা! বিজেপিৰ কাৰ্যনিৰ্বাহকলৈ আহি তবধ মানিলে প্ৰাক্তন কংগ্ৰেছীয়ে\n»কংগ্ৰেছত নাছিল এনে সংস্কৃতি, এনে পৰম্পৰা! বিজেপিৰ কাৰ্যনিৰ্বাহকলৈ আহি তবধ মানিলে প্ৰাক্তন কংগ্ৰেছীয়ে\nUpdated:September 23, 2021, 8:56 AM IST\nবিজেপিৰ কাৰ্যনিৰ্বাহকৰ আয়োজন, পৰম্পৰা দেখি অভিভূত হ'ল কংগ্ৰেছ এৰি অহা ৰূপজ্যোতি কুৰ্মীকে ধৰি একাংশ৷\nLast Updated: September 23, 2021, 8:56 AM IST\nউত্তৰ গুৱাহাটীৰ আনন্দৰাম বৰুৱা ক্ষেত্ৰত দুদিনীয়া কাৰ্যসূচীৰে চলিছে বিজেপিৰ ৰাজ্যিক কাৰ্যনিৰ্বাহক৷ বিজেপিৰ কাৰ্যনিৰ্বাহকৰ আয়োজন, পৰম্পৰা দেখি অভিভূত হ'ল কংগ্ৰেছ এৰি অহা ৰূপজ্যোতি কুৰ্মীকে ধৰি একাংশ৷ আনকি উত্তৰ গুৱাহাটীত অনুষ্ঠিত কাৰ্যনিৰ্বাহকত পুৰুষ কাৰ্যকৰ্তাই পিন্ধা পোছাক দেখি আচৰিত মানিলে আঙুৰলতা ডেকায়ো৷\nকাক চাব? মুখ্যমন্ত্ৰী ড৹ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ গাত পৰম্পৰাগত সাজ৷ ঢকঢকীয়া বগা ধূতী, কামিজ পিন্ধি কাৰ্যনিৰ্বাহকত ভাগ লৈছে মুখ্যমন্ত্ৰী ড০ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই৷ প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী তথা বৰ্তমানৰ কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালৰ গাতো পৰম্পৰাগত সাজ৷ ৰাজ্যিক বিজেপিৰ সভাপতি ভৱেশ কলিতা, সাংগঠনিক সাধাৰণ সম্পাদক ফণীন্দ্ৰনাথ শৰ্মা, কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী ৰামেশ্বৰ তেলী সকলোৱে পিন্ধিছে পৰম্পৰাগত সাজ৷ উত্তৰগুৱাহাটীৰ আনন্দৰাম বৰুৱা ক্ষেত্ৰত আয়োজিত বিজেপিৰ ৰাজ্যিক কাৰ্যনিৰ্বাহকৰ এই আয়োজন, এই অনুশাসন দেখি আচৰিত একাংশ৷ মহিলাৰ তুলনাত পুৰুষ পোছাক পৰিধানত আগবাঢ়ি থকা বুলি মন্তব্য কৰিলে বিজেপি মহিলা মৰ্চাৰ সভানেত্ৰী আঙুৰলতা ডেকাই৷\n"আজি আচৰিত হৈ গৈছো৷ আমি মহিলাসকল যেন পিছহে পৰি ৰৈছো সাজ–পোছাক পৰিধান কৰাত৷ ইয়ালৈ আহি দেখিছো সকলোৱে খুব ধুনীয়া পোচাক পৰিধান কৰিছে৷ আমি মহিলাসকলে সাধাৰণতে এনে অনুষ্ঠানলৈ আহিলে পৰম্পৰাগত সাজযোৰকে পৰিধান কৰো৷ আজি কিন্তু মহিলাক চেৰ পেলাইছে আমাৰ পুৰুষ কাৰ্যকৰ্তাই৷ বহুতকে দেখিছো ধূতী পৰিধান কৰা৷" – ক’লে আঙুৰলতা ডেকাই।\nইফালে, বিজেপি দলত কেইদিনমান পূৰ্বে যোগদান কৰা মৰিয়নীৰ প্ৰাক্তন কংগ্ৰেছী বিধায়ক ৰূপজ্যোতি কুৰ্মীৰ মতে, কংগ্ৰেছত এয়া অসম্ভৱ৷ কংগ্ৰেছত নাছিল এনে পৰম্পৰা৷ ফুল চতিয়াই, শিৰত তিলক দি বিজেপিৰ কাৰ্যনিৰ্বাহকলৈ সকলোকে আদৰা দেখি অভিভূত হ'ল ৰূপজ্যোতি কুৰ্মী৷\nবিজেপিৰ সংস্কৃতি পৰম্পৰা দেখি নকৈ নোৱাৰিলে প্ৰাক্তন কংগ্ৰেছী তথা বৰ্তমানৰ বিজেপি মুখপাত্ৰ পংকজ বৰবৰায়ো। ক’লে – "সঁচাকৈয়ে এয়া অনন্য৷ বিজেপিয়ে সকলোকে সমানে চায়৷ সভাপতি এজনক যিমান গুৰুত্ব দিয়ে তৃণমূলৰ কাৰ্যকৰ্তা এজনকো দিয়ে৷ মই এয়া দেখি সচাকৈয়ে অভিভূত৷।"\nFirst published: September 23, 2021, 8:56 AM IST


ন্যায়াধীশ এ এছ বুবদেৰ পিছত কোন হ'ল দেশৰ সৰ্বোচ্চ ন্যায়ালয়ৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ?\nন্যায়াধীশ এছ এ বুবদেৰ পিছত কোন হ’ল দেশৰ সৰ্বোচ্চ ন্যায়ালয়ৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ?\nগুৱাহাটী , April 6, 2021 12:03 pm\nদেশৰ সৰ্বোচ্চ ন্যায়ালয়ৰ মুখ্য ন্যায়াধীশৰ পদত কাক নিযুক্তি দিয়া হ’ব তাক লৈ দেশজুৰি চৰ্চা চলি থকাৰ সময়তে ৰাষ্ট্ৰপতি ৰামনাথ কোবিন্দে উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ পৰৱৰ্তী মুখ্য ন্যায়াধীশ হিচাপে নিযুক্তি দিছে ন্যায়াধীশ এন ভি ৰমনক।\nমুখ্য ন্যায়াধীশ এছ এ বুবদে-এ অৱসৰ লোৱাৰ পিছতে ন্যায়াধীশ ৰমনে মুখ্য ন্যায়াধীশৰ দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰিব।\nউল্লেখ্য যে অহা ২৩ এপ্ৰিলত মুখ্য ন্যায়াধীশ এছ এ বুবদে-এ অৱসৰ গ্ৰহণ কৰিব। ইয়াৰ পিছ দিনা অৰ্থাৎ ২৪ এপ্ৰিলত দেশৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ হিচাপে শপত গ্ৰহণ কৰিব ন্যায়াধীশ ৰমনে।\n১৯৫৭ চনৰ ২৭ আগষ্টত অন্ধপ্ৰদেশৰ এটা কৃষক পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰা এন ভি ন্যায়াধীশ ৰমনে এবছৰ চাৰি মাহৰ বাবে দেশৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিব। ন্যায়াধীশ ৰমনে ২০২২ চনৰ ২৬ আগষ্টত মুখ্য ন্যায়াধীশৰ পদৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰিব।\nচাৰি দশক ধৰি ন্যায়াধীশৰ অভিজ্ঞতালব্ধ ন্যায়াধীশ ৰমনে ২০০০ চনৰ ২৭ জুনত অন্ধপ্ৰদেশৰ উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়াধীশ হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰিছিল আৰু ২০১৩ চনৰ ১০ মাৰ্চৰ পৰা ২০ মে’লৈ অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ মুখ্য ন্যায়াধীশৰূপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।\nইয়াৰ পিছতে ২০১৩ চনতে তেওঁ দিল্লী উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে আৰু ২০১৪ চনত উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়াধীশ হিচাপে যোগদান কৰে।\nস্মৰ্তব্য যে ৬৩ বছৰীয়া এন ভি ৰমন হৈছে অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ পৰা নিযুক্তি লাভ কৰা দ্বিতীয়গৰাকী দেশৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ। ইয়াৰ পূৰ্বে ১৯৬৬-৬৭ত অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ ন্যায়াধীশ কে শুভ ৰাওৱে দেশৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।


বাক্সা জিলাৰ দ্বাৰকুছি আৰু কুমাৰীকাটাত কোঁচ ৰাজবংশী ছাত্র সন্থাৰ ক’লা দিৱস পালন\nতামুলপুৰ , August 28, 2020 1:52 pm\nবাক্সা জিলাৰ তামুলপুৰ মহকুমাৰ কুমাৰীকাটাত কোঁচ ৰাজবংশী ছাত্র সন্থাৰ প্ৰতাৰণা দিৱস পালন। কুমাৰীকাটা আঞ্চলিক কোচ ৰাজবংশী ছাত্ৰ সন্থা আৰু কোচ ৰাজবংশী সন্মিলনীৰ উদ্যোগত পালন কৰা হয় এই প্ৰতাৰণা দিৱস।\nসম্পূৰ্ণ সামাজিক দূৰত্ব মানি চলি পালন কৰে এই প্ৰতাৰণা দিৱস। প্ৰতিবাদকাৰী সকলে অসম চৰকাৰ হায়! হায়!, ভাৰত চৰকাৰ হায়! হায়!, আমাক এছ টি কৰিব লাগিবই আদি শ্লোগানেৰে প্ৰতিবাদস্থলী উত্তাল কৰি তোলে।\n১৯৪৯ চনৰ ২৮ আগষ্টৰ দিনা ভাৰত চৰকাৰে কোচ ৰাজবংশী জনগোষ্ঠীক নিঃশেষ কৰাৰ পৰিকল্পনাৰে কমতাপুৰ ৰাজ্যৰ লগত এক চুক্তি যোগে মাৰ্জাৰ চুক্তি কৰি ভাৰতবৰ্ষৰ লগত চামিল কৰে। উক্ত দিনটো কোচ ৰাজবংশী জনগোষ্ঠীৰ এক ক’লা ইতিহাস হিচাপে পৰিগণিত হয়।\nউক্ত দিনাখনৰে পৰা ভাৰত চৰকাৰে ৰাজনৈতিক ভাৱে কোচ ৰাজবংশী জনগোষ্ঠীক চাৰিওফালৰ পৰা প্ৰতাৰণা কৰা পৰিলক্ষিত হয়। লগতে ঐতিহাসিক কমতাপুৰৰ ভূমি খণ্ড বিখণ্ড কৰি কোচ ৰাজবংশী জনগোষ্ঠীৰ ৰাজহাড় ভাঙি দিয়া বাবে উক্ত দিনটোক প্ৰতাৰণা দিৱস হিচাপে পালন কৰি অহা হৈছে।\nকুমাৰীকাটাৰ লগতে বাক্সা জিলাৰ দ্বাৰকুছিতো কামৰূপ জিলা কোঁচ ৰাজবংশী ছাত্র সন্থাই কলা পতাকা প্ৰদৰ্শন কৰি কলা দিৱস তথা প্ৰতাৰণা দিৱস পালন কৰে।\nবাক্সা জিলাৰ দ্বাৰকুছিতো কোঁচ ৰাজবংশী ছাত্র সন্থাৰ কামৰূপ জিলা সমিতিৰ উদ্যোগত প্ৰতাৰণা দিৱস পালন কৰা হয়।\nকোঁচ ৰাজবংশী সকলক জনজাতিকৰণ আৰু কমতাপুৰ ৰাজ্য গঠনৰ দাবী পূৰণ নকৰি জনগোষ্ঠীটোক চৰকাৰে প্ৰতাৰণা কৰি অহাৰ বাবে আজি ২৮ আগষ্ট তাৰিখে ছাত্র সংগঠনটোৱে বাক্সা জিলাৰ দ্বাৰকুচিত ৰঙিয়া-তামুলপুৰ-ভুটান পথত কলা পতাকা প্ৰদৰ্শন কৰি কলা দিৱস তথা প্ৰতাৰণা দিৱস পালন কৰে।\nঅতি শীঘ্ৰে কোঁচ ৰাজবংশী সকলক জনজাতিকৰণ নকৰিলে আৰু কমতাপুৰ ৰাজ্য গঠন নকৰিলে ভৱিষ্যতে চৰকাৰৰ বিৰুদ্ধে জংগী আন্দোলন কৰাৰ সকীয়নী দিয়ে ছাত্র সংগঠনৰ নেতা সকলে।\nআজিৰ এই প্ৰতিবাদী কাৰ্যসূচীত উপস্থিত থাকে কামৰূপ জিলা কোঁচ ৰাজবংশী ছাত্র সংস্থাৰ সভাপতি দিগন্ত তালুকদাৰ, কামৰূপ জিলা কোঁচ ৰাজবংশী ছাত্র সন্থাৰ সম্পাদক কৰুণা দাস, তামুলপুৰ আঞ্চলিক কোঁচ ৰাজবংশী ছাত্র সন্থাৰ সাংস্কৃতিক সম্পাদক দীনেশ দাস, দোংপাৰ শাখা কোঁচ ৰাজবংশী ছাত্র সন্থাৰ সাধাৰণ সম্পাদক প্ৰাণেশ্বৰ দাস, দোংপাৰ শাখা কোঁচ ৰাজবংশী ছাত্র সন্থাৰ সহকাৰী সম্পাদক হিতেশ দাস, দোংপাৰ শাখাৰ সাংগঠনিক সম্পাদক কৃষ্ণ দাস, দ্বাৰকুচি আঞ্চলিক কোঁচ ৰাজবংশী ছাত্ৰ সন্থাৰ সম্পাদক ৰুবুল দাসৰ লগতে সংগঠনটোৰ কেইবাগৰাকীও নেতা কৰ্মী উপস্থিত থাকে।


sbi-kyc-update-before-may-31-how-you-can-update-details-without-visiting-bank-check-documents-required-gh-skd– News18 assam\nজৰুৰী খবৰ! ঘৰত বহিয়েই SBI গ্ৰাহকে আপডেট কৰক KYC, অন্যথা ৩১ মে'ৰ পিছত অচল হৈ পৰিব আপোনাৰ একাউণ্ট!\nবেংকে জাননীত কৈছে যে গ্ৰাহকসকলে কোনো অসুবিধা নোহোৱাকৈ বেংকিং সেৱা অব্যাহত ৰাখিবলৈ ৩১ মে'ৰ ভিতৰত KYC আপডেট কৰিব লাগিব।\nLast Updated : May 04, 2021, 12:17 IST\nদেশত বৰ্ধিত কোৰোণা সংক্ৰমণৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি ভাৰতীয় ষ্টেট বেংক (SBI)য়ে ইয়াৰ গ্ৰাহকসকলৰ কেৱাইচি (KYC ) আপডেটৰ সময়সীমা ৩১ মে'লৈ বৃদ্ধি কৰিছে। বেংকে এক জাননীযোগে ইয়াৰ গ্ৰাহকসকলক ৩১ মে'ৰ ভিতৰত কেৱাইচি (KYC) আপডেট কৰিবলৈ আহ্বান জনোৱাৰ লগতে সময়সীমাৰ ভিতৰত এয়া সম্পন্ন নকৰিলে একাউণ্ট বেংকিং সেৱা বন্ধ কৰা হ'ব বুলিও উল্লেখ কৰিছে।\nবেংকে জাননীত কৈছে যে গ্ৰাহকসকলে কোনো অসুবিধা নোহোৱাকৈ বেংকিং সেৱা অব্যাহত ৰাখিবলৈ ৩১ মে'ৰ ভিতৰত KYC আপডেট কৰিব লাগিব। মহামাৰী কোৰোণাৰ বাবে ৩১ মে'লৈ সময়সীমা বৃদ্ধি কৰা হৈছে অৰ্থাৎ ৩১ মে'ৰ ভিতৰত KYC আপডেট নকৰিলে একাউণ্ট ফ্ৰীজ কৰা হ'ব।\nইপিনে কোৰোণাৰ বৰ্ধিত সংক্ৰমণ আৰু বহু ৰাজ্যত চলি থকা লকডাউন আৰু নৈশ কাৰফিউৰ দৰে প্ৰতিবন্ধকতাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি KYC আপডেটৰ প্ৰক্ৰিয়াটো সহজ কৰি তুলিছে বেংকটোৱে।\nঘৰত বহি এনেদৰে কৰক KYC আপডেট -\nSBIয়ে সিদ্ধান্ত লৈছে যে ইয়াৰ গ্ৰাহকসকলে KYC আপডেট কৰিবলৈ তেওঁলোকৰ নথিপত্ৰ ই-মেইল বা পোষ্টৰ দ্বাৰা প্ৰেৰণ কৰিব পাৰে। কাগজ-পত্ৰ লৈ শাখালৈ যোৱাৰ কোনো প্ৰয়োজন নাই। ১৭টা স্থানীয় মুখ্য কাৰ্যালয়ৰ মুখ্য মহাপ্ৰবন্ধকৰ সৈতে আলোচনাৰ অন্তত SBIয়ে ই-মেইল বা পোষ্টৰ জৰিয়তে KYC আপডেট গ্ৰহণ কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিছে।\n৩১ মে'লৈ বন্ধ নহয় একাউণ্ট -\nSBIয়ে KYC আপডেট নোহোৱাৰ বাবে যাতে ৩১ মে'লৈকে কোনো গ্ৰাহকৰ একাউণ্ট আংশিকভাৱে বন্ধ কৰা নহয়, তাক নিশ্চিত কৰিবলৈও কোৱা হৈছে। ইপিনে এই নিৰ্দেশনাবোৰ তাৎক্ষণিকৰূপত কাৰ্যকৰী কৰা হৈছে।\nKYC আপডেটৰ বাবে কিমান দিনৰ প্ৰয়োজন -\nবেংকে তেওঁলোকৰ গ্ৰাহকৰ মূল্যাংকন তেওঁলোকৰ বিপদাশংকাৰ আধাৰত কৰে। অধিক বিপদাশংকা থকা গ্ৰাহকসকলে প্ৰতি দুবছৰত কমেও এবাৰ KYC আপডেট কৰিব লাগে। যিসকল গ্ৰাহকৰ মধ্যমীয়া বিপদাশংকা আছে তেওঁলোকে প্ৰতি আঠ বছৰত এবাৰকৈ KYC আপডেট কৰিব লাগে আৰু অতি কম বিপদাশংকা থকা গ্ৰাহকসকলে প্ৰতি দহ বছৰত এবাৰকৈ KYC আপডেট কৰিব লাগে।\nFirst published: May 04, 2021, 12:17 IST\nbusiness newsKycSBI BankState Bank of India


An Assamese Novel Writter by Md. Noorul Sultan and published ..\nনদীৰ দৰে : নুৰুল চুলতান\nAuthor: Md. Noorul Sultan\nPublished by Rajendra Mohan Sarma and Dr. Rabindra Mohan Sarma ublished by Ananta Hazarika\nNadir Dore নদীৰ দৰে : নুৰুল চুলতান (CHANDRA PRAKASH) quantity\nTags: Nadir Dore, Online assamese book shopping, Publication: Chandra Prakash, Published by Rajendra Mohan Sarma and Dr. Rabindra Mohan Sarma, নদীৰ দৰে : নুৰুল চুলতান\nAn Assamese Novel Writter by Md. Noorul Sultan and Published by Rajendra Mohan Sarma and Dr. Rabindra Mohan Sarma on behalf of Chandra Prakash.\nPadmanadir Majhi-Ekhan Ananya Upanyash পদ্মা নদীৰ মাঝি : এখন অনন্য উপন্যাস : শৈলেনজিৎ শৰ্মা (CHANDRA PRAKASH) Beduin Jatrar Malita বেদুইন যাত্ৰাৰ মালিতা : দীপক শৰ্মা (CHANDRA PRAKASH) Randhani Belir Rengoni ৰান্ধনি বেলিৰ ৰেঙণি : ৰাধিকামোহন ভাগৱতী (CHANDRA PRAKASH) Agaraki Mahilar Chanchalyakar Shikarokti এগৰাকী মহিলাৰ চাঞ্চল্যকৰ স্বীকাৰোক্তি : পাৰভীন চুলতানা (CHANDRA PRAKASH) Aakiba khoja Sobikhan আঁকিব খোজা ছবিখন : ইভা শইকীয়া দত্ত ভূঞা (CHANDRA PRAKASH) Bahu Bixoy Chamakprada Tathya বহুবিষয় চমকপ্ৰদ তথ্য : ড° জয়শ্ৰী গোস্বামী মহন্ত (CHANDRA PRAKASH) Prayash প্ৰয়াস : প্ৰমোদ চন্দ্ৰ দাস (CHANDRA PRAKASH) Kahuwar Hahi কঁহুৱাৰ হাঁহি : অহিজুদ্দিন শ্বেখ (CHANDRA PRAKASH) Subject Teacheror Biya ছাবজেক্ট টিচাৰৰ বিয়া : ৰিজু হাজৰিকা (CHANDRA PRAKASH) Moi Bangladeshi মই বাংলাদেশী : অণিমা গগৈ (CHANDRA PRAKASH) Aye Obihone আই অবিহনে : ড° সুনন্দ চৌধুৰী (CHANDRA PRAKASH) Ashirbador Borosun আশীৰ্বাদৰ বৰষুণ : এলি আহমেদ (CHANDRA PRAKASH) Jishuchristar Mahaprasthan যিশুখ্ৰীষ্টৰ মহাপ্ৰস্থান : প্ৰণতি গোস্বামী (CHANDRA PRAKASH) Kabiganga কবিগংগা : মণিকুন্তলা ভট্টাচাৰ্য (CHANDRA PRAKASH) Niryyatita Sati নিৰ্য্যাতিতা সতী : হিতেশ ডেকা (CHANDRA PRAKASH) Prastar Kanya প্ৰস্তৰ কন্যা : মণিকুন্তলা ভট্টাচাৰ্য : মুনীন বৰকটকী বঁটাপ্ৰাপ্ত গ্ৰন্থ (CHANDRA PRAKASH)\nBeduin Jatrar Malita বেদুইন যা...


নিৰুদ্দেশ সময় : দিগন্ত কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য – ফটাঢোল\nOctober 1, 2020 গল্প\t19 Comments\nনিৰুদ্দেশ সময় : দিগন্ত কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য\nবাৰণ্ডাতে চকীখনত বহি আছোঁ। আগতে সন্মুখৰ ৰাস্তাটোৰে পাৰ হৈ যোৱা দুই-চাৰিজনে মাত দি গৈছিল। ওচৰৰ বৰুৱা-শৰ্মাহঁতে দেখিলে ভিতৰলৈ আহি কিছু সময় বহিছিলও কেতিয়াবা। বৰুৱা ঢুকাল। শৰ্মাৰ বেমাৰ। বিছনাতে বেছি সময় পাৰ কৰে।\nঘৰৰ ওচৰতে এখন পাৰ্ক আছে। পাৰ্ক বুলি ক’ব নোৱাৰি। মুকলি চৰকাৰী ঠাই এটুকুৰা। লোকেল ‘এমএলএ’জনে কিবাকিবি দুখনমান লোহাৰ স্থায়ী চকী লগাই, দুজোপামান ফুলৰ গছ ফুলাই নাম দিছিল -‘উদ্যান’। আমি কেইজনমানে আবেলি তাত বহিবলৈ যাওঁ। সুখ-দুখৰ কথা পাতোঁ। মনটো সজীৱ অনুভৱ কৰোঁ। সেই কেইজনমানৰ দুজনমান নোহোৱা হ’ল। এজন-দুজন বিছনাত পৰিল। আমি তিনি-চাৰিজন বাকী ৰৈছিলোঁ।\nমাৰ্চৰ শেষৰপৰাই সকলো বন্ধ হৈ গ’ল।\n“তোমালোক বুঢ়া মানুহ, একদম নোলাবা”, জীয়াৰী ৰিণিয়ে ফ’নত সদায় চিঞৰে। “মানুহ আহিলেও ওচৰলৈ নাযাবা, ওচৰলৈ গ’লেও মুখত মাস্ক এখন লগাবা। ..মাস্ক নাই? গামোচা, ৰুমাল আছে নহয়। সেইবোৰেৰে মুখখন ঢাকিবা৷”\nমাছ বেপাৰী এজন সোমাই আহিছে। আজিকালি মই মাছ নাখাওঁ। খাব নোৱাৰোঁ। খাব পাৰোঁ কিন্তু খোৱাত বাধা। ডাক্তৰৰ। “সৰু ফ্ৰেছ মাছ পালে খাব পাৰে, নহ’লে নাখাব। ‘ভেজ’টোৱেই ভাল আপোনাৰ কাৰণে”, ডাক্তৰে কোৱাৰ পাছত বোৱাৰীয়ে মাছৰ কাঁইট এডালো ভাতৰ পাতত নিদিয়া হ’ল।\n: কি মাছ আনিছানো?\nমাছ কিনাটো মোৰ এক চখ আছিল। এসময়ত দেওবাৰে পাঁচমাইল আঁতৰৰ নদলা হাটলৈ গৈ বুঢ়াদিয়া নৈৰপৰা উঠোৱা মাছবোৰ চুই চাইছিলোঁ, কিনিছিলোঁ। মাছ বেপাৰী চামছুল চিনাকি আমাৰ। ভাবিলোঁ তাৰ লগতে দুই-এষাৰ কথা পাতোঁ।\n: খুৰা, ভালে আছেনে?\n: এহ, কিনো ভাল? চলি আছে আৰু জীৱন। জীৱন নহয়, জীৱটো, হেঃ হেঃ!\nমোৰ ৰসিকতাত মই নিজেই হাঁহিলোঁ। এনেতে বোৱাৰী আহিল ভিতৰৰপৰা।\n: দেউতা, এইখন পিন্ধক মুখত। ৰিণিয়ে ইমানকৈ কৈ থাকে আপোনাক, তথাপিও…\nবোৱাৰীয়ে মুখত লগাবলৈ মাস্ক এখন দি গ’ল৷ চামছুলো অপ্ৰস্তুত হ’ল। সিও কান্ধত ওলোমাই ৰখা গামোচাখনেৰে নিজৰ নাক-মুখ ঢাকিলে। তাৰপিছত সি কোৱা কথাবোৰ অস্পষ্ট হৈ সোমাল মোৰ দুকাণত। অশান্তি লাগিল মোৰ। ভিতৰলৈ সোমাই গ’লোঁ।\nঅলপপৰ পাছত বাহিৰলৈ ওলাই আহি দেখিলোঁ বৰপুত্ৰ ৰণ্টুৱে মাছ ৰাখিছে। অস্পৃশ্য যেন সকলো। চামছুল, মাছবোৰ, মাছ ৰখা খৰাহীটো, মাছ কটা দা’খন….। সকলো।\nমই চকীখন একাষৰীয়াকৈ টানি নি দূৰত বহিলোঁ।\nগে’টেৰে সোমাই আহিছে মোৰ শৈশৱৰ বন্ধু যোগানন্দ আৰু কেশৱ। আমি একেলগে পঢ়িছিলোঁ প্ৰাইমেৰীৰপৰা কলেজলৈ। আজি কথা পাতিম। সুখ-দুখৰ। ৰোমন্থন কৰিম শৈশৱ, অতীত। মোৰ মুখত হাঁহি বিৰিঙি উঠিল।\n: আহ আহ যোগা, কেশৱ। ভালে আছ নে তহঁত?\nমোৰ চিঞৰ শুনি চামছুলে ৰণ্টুলৈ চালে।\n: ইহঁত দুটা মোৰ লগৰ। চল্লিশ বছৰমান লগেই পোৱা নাছিলোঁ। ডিঙিলৈকে কথা জমা হৈ আছে। আজি হেঁপাহ পলুৱাই কথা পাতিম৷\nচামছুলক ক’লোঁ মই। চামছুলে ৰণ্টুলৈ চালে পুনৰ।\n: ঐ ৰণ্টু, যাচোন আৰু এখন চকী লৈ আহ ভিতৰৰপৰা। ইহঁতক চাহ দিবলৈ বোৱাৰীক ক গৈ যা৷\nৰণ্টুৱে মাছৰ খৰাহীটো লৈ যাবলৈ ওলাইছে।\n: দেউতা, ভিতৰলৈ আহা। টিভিত নিউজ চোৱাহি। নহ’লে ৰামায়ণ দিব এতিয়া, চাবা আহা।\nৰামায়ণ টিভিত আৰম্ভ হোৱাৰ পাছত টিভি কিনিছিলোঁ মই। মাষ্টৰৰ চাকৰিৰে তেতিয়া টিভি কিনা অসম্ভৱ আছিল। স্কুলৰ ফাণ্ডৰপৰা সূতত লৈছিলোঁ টিভি কিনাৰ খৰচ। ৰিণি-ৰণ্টুৰ মুখত সন্তুষ্টি আৰু আনন্দৰ হাঁহিটো চাবলৈকে টিভি কিনিছিলোঁ।\n“মই ৰামায়ণৰ বাহিৰে বাকীবোৰ প্ৰ’গ্ৰেম মাত্ৰ দহমিনিট চাম দেউতা”, দুয়োটাই মোৰ হাতখন চুই চুই কৈছিল। ‘ৰামায়ণ’ মোৰ অতীতৰ এখিলা সোণালী পাত।\nমই ৰণ্টুৰ পিছে পিছে লাহে লাহে আগবাঢ়িলোঁ। চামছুল উভতিবলৈ বাট লৈছে।\n: বুঢ়াটো দেখোন পাগল হ’ল হে বাই…\nযাওঁতে ফুলৰ টাববোৰ চফা কৰি বহি থকা আমাৰ ঘৰত কাম কৰা ৰমলাক কৈ গ’ল। ৰমলাই একো মাত নিদিলে। মই আকৌ এবাৰ বাৰাণ্ডাখনলৈ চালোঁ। কেশৱ আৰু যোগা নোহোৱা হৈ গ’ল পলকতে। মনত পৰিল, সিহঁত বহু বছৰ আগেয়ে তেনেকৈয়ে এদিন নোহোৱা গৈ গৈছিল পৃথিৱীৰপৰা। সিহঁত চাগে এতিয়া শান্তিত আছে। পৰলোকত আছে নে বাৰু লকডাউন!\nবোৱাৰীয়ে কিবাকিবি ৰান্ধি আনি ডাইনিং টেবুলত থৈছে। ম’বাইল ফ’নটো উলিয়াই কথা পাতিছে। ম’বাইলটো খোৱাবস্তুবোৰৰ ওপৰে ওপৰে লৈ গৈছে। হয়তো কাৰোবাক ভিডিঅ’ কৰি দেখুৱাইছে। মাজে মাজে তেওঁ হাঁহি হাঁহি চকীখনতে বহি পৰিছে। সুখী তেওঁ। ভিডিঅ’ কৰি নিজক দেখুৱাই, নিজে ৰন্ধা বস্তু দেখুৱাই প্ৰশংসা লভি সন্তুষ্টি পাইছে তেওঁ। মানুহৰ সুখবোৰৰ উৎসবোৰ ক’ত কেনেকৈ সলনি হৈ গৈ থাকে! সিদিনা ল’ৰাহঁতৰ বিবাহ-বাৰ্ষিকী আছিল। সন্ধিয়া এগালমান সম্পৰ্কীয়, বন্ধু-বান্ধৱীৰ লগত ঘণ্টা জুৰি ভিডিঅ’ কলত সিহঁতে কথা পাতি, নিজক দেখুৱাই, আনক দেখি সুখী হৈছিল। মাখিটোৰ সমান মুখবোৰৰ লগত বাৰ্তালাপ কৰিছিল। খবৰ-বাতৰি লৈছিল, দিছিল। মই আচৰিত হৈছিলোঁ।\n“ভাৰ্চুৱেল, আজিকালি সকলো ভাৰ্চুৱেল ককা। গোটেই ৱ’ৰ্ল্ডখনেই ভাৰ্চুৱেল”, নাতিটোৱে মোৰ অবোধ মুখখন চাই কৈছিল। ময়ো হাইস্কুলৰ ইংৰাজীৰ শিক্ষক আছিলোঁ। কিমান শব্দ যে নতুনকৈ শিকিবলৈ লৈছোঁ এই শেষ বয়সত। সমাজ, বন্ধুত্ব, সম্পৰ্ক সকলো ভাৰ্চুৱেল এতিয়া। প্ৰতিদিনে চাৰি-পাঁচশ ছাত্ৰ, কমন ৰূমৰ ত্ৰিশজনতকৈ অধিক শিক্ষক-শিক্ষয়িত্ৰীৰ মাজত অতিবাহিত কৰি আহিলোঁ চাকৰি জীৱন। যোৱা ছমাহত পৃথিৱীখনেই যেন ওলোটাকৈ ঘূৰিবলৈ ল’লে। অচিনাকি হৈ পৰিল। চকু চাই, উশাহৰ শব্দ শুনি কথা পতা মানুহ আমি। কম্পিউটাৰ বা ম’বাইলটোত মাখিটোৰ সমানকৈ ওলোৱা ছবিবোৰৰ মাজত আন্তৰিকতা বিচাৰিবলৈ আমি যে অপাৰগ!\nযোৱা সপ্তাহত মাইনুৰ বিয়াখন হৈ গ’ল। তাই মোৰ ভাইটোৰ নুমলীয়া ছোৱালী। তাইৰ বিয়া ঠিক হোৱাৰেপৰা মোৰ মনত এক উৎকণ্ঠা আৰু আনন্দই আৱৰি আছিল। ভাইটো ঢুকোৱাৰ পাছত কন্যাদানৰ গুৰুদায়িত্ব মোৰ ওপৰতে পৰিছিল।\n: পাৰিবা নে দেউতা তুমি শ্ৰাদ্ধ আদি কৰিব?\n: বিয়াৰ কন্যাদানত বহু কাম থাকে? কষ্ট নহ’ব?\nল’ৰাহঁতে মোক সুধিছিল। মই হাঁহিছিলোঁ। কিয়নো নোৱাৰিম? বয়স মোৰ আশীৰ ওচৰা-উচৰি হ’লেও মানসিক উদ্যম কম হৈ যোৱা বুলি নাভাবোঁ। তাতে মোৰ ভাইৰ ছোৱালী। দেউতাক নোহোৱা ছোৱালী। দুদিন আগতেই যাম বিয়াত। কিমান বছৰৰ মূৰত আপোন মানুহখিনি যে দেখিম। সেই মাইনুৰ বিয়া হৈ গ’ল।\n: পিছুৱাব নোৱাৰি নে?\nএবাৰ কৈ চাইছিলোঁ।\nনাই। নোৱাৰি হেনো। অক্টোবৰৰ পাছত দৰাৰ যোৰ বছৰ পৰে। এবছৰলৈ ৰ’ব লাগিব।\n: এবাৰ মাইনুহঁতক আশীৰ্বাদ এটা কৰি যাওকহি৷\nবোৱাৰীয়ে মোক মাতিছিল। কম্পিউটাৰৰ স্ক্ৰীণত মাইনুৰ চলচলীয়া দুচকু দেখিছিলোঁ। হাতযোৰ কৰিছিল তাই। ময়ো ভালে ভালে থাকিবি বুলি আঁতৰি আহিছিলোঁ। মই সিহঁতৰ ছবিবোৰ মনিবলৈ কষ্ট পাইছিলোঁ। চকু দুটাই চটফটাইছিল। হাজাৰ মানুহ মাতি ভালদৰে তাইক বিদায় দিম বুলি ভবা বিয়াখনত খুব বেছি পোন্ধৰজন মানুহ গোট খাইছিল। বোৱাৰীয়ে বিয়া বুলি মাংস-মাছ ৰান্ধিছিল ঘৰতে। মিঠাই আনিছিল। মই এগৰাহ ভাতো খাব পৰা নাছিলোঁ ভালকৈ।\n: তাই কিবা কৈছে। আপুনি মুখেৰে মাত এষাৰ দিয়ক৷\nবোৱাৰীয়ে কৈছিল কাণৰ কাষত।\n: কিবা এটা কোৱা..নোকোৱা কিয় দেউতা?\nৰণ্টুৱে হাতেৰে হেঁচুকিছিল। মই বোবা হৈ পৰিছিলোঁ।\n: বুজিছা নে? দেউতাৰ সঁচাকৈ কিবা এটা হৈছে। ডাক্তৰক দেখুৱাব লাগিব৷\nবোৱাৰীয়ে ৰণ্টুক ফুচফুচাই কোৱা কথাবোৰ কাণত পৰিছিল। সকলোবোৰ মোৰ অচিনাকি যেন বোধ হৈছিল। এই মাইনু মোৰ ভাইৰ ছোৱালীজনী নহয় যেন।\nএই মানুহবোৰ মোৰ কাৰণে অচিনাকি যেন। এই চৌদিশৰ পৃথিৱীখনেই মোৰ চিনাকি নহয় যেন। এই এটি এটি পল মোৰ কাৰণে এটি এটি যাতনা যেন।\nদুপৰীয়া বাৰমান বাজিছে। ৰণ্টুৱে নিজৰ কোঠাত অ’ফিচৰ কাম কৰিছে। নাতিটোৱে স্কুলৰ ক্লাছ কৰিছে। অনলাইন। সি মনোযোগ দিছেনে নাই চাবলৈ কোনো নাই। সি বহীটোত কি আঁক-বাক কৰিছে, সেয়াও কোনেও নাচায়। ঘৰতে বহি স্কুলৰ পাঠ পঢ়িছে। কষ্ট নাই। বোৱাৰী পাকঘৰত ব্যস্ত। ঘৰৰ মানুহবোৰক চকুৰ আগতে অহৰহ দেখি আন দুশ্চিন্তাবোৰৰ পৰা তেওঁ নিলগত। সুখী তেওঁ। মই আঙুলিৰ মূৰত হিচাপ কৰিছোঁ, কিমান দিন মই গে’টৰ বাহিৰলৈ ওলোৱা নাই। কিমান দিন মই ওচৰৰে পাৰ্কখনলৈ যোৱা নাই? শৰ্মা-দত্তহঁতক নেদেখা কিমান দিন হ’ল? কিমান দিন আগেয়ে মই সন্তুষ্টিৰ হাঁহি মাৰিছিলোঁ? তেজ-মঙহৰ শৰীৰ এটাৰ ওচৰত ৰৈ কিমান দিন আগেয়ে মই প্ৰাণখুলি দহমিনিটৰ কাৰণে কথা পাতিছিলোঁ! গণিবলৈ ল’লোঁ মই।\nটিভিৰ পৰ্দাত নৰেন্দ্ৰ মোদী ওলাইছে। এইবাৰ সৰ্বানন্দ সোণোৱাল। মাজতে অমিতাভ বচ্চনে ক’ৰণাৰপৰা বাচিবলৈ কি কৰিব লাগিব, কৈ গ’ল। বচ্চন চাহাব মোৰ প্ৰিয়। তেওঁ মোতকৈ বয়সত সৰু হ’ব। স্বাস্থ্য কিন্তু পৰি যোৱা নাই। সেয়া তৰুণ গগৈ। প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী। এবাৰ ওচৰৰে স্কুল এখনৰ মিটিঙত তেওঁ আহিছিল। মই আছিলোঁ নিৰ্দিষ্ট বক্তা। মোৰ ভাষণ শুনি তেওঁ ভাল পাইছিল। মই তেতিয়া একেৰাহে এঘণ্টালৈ ভাষণ দিব পাৰিছিলোঁ। হাজাৰ মানুহৰ চকুবোৰে মোক ক’বলৈ উৎসাহ দিছিল। তৰুণ গগৈয়ে হয়তো মোক চিনি পাব এতিয়াও। মোৰ তেওঁৰ লগত কিছু দেৰি কথা পাতিবলৈ বৰকৈ মন গ’ল। মই টিভিটোৰ একেবাৰে ওচৰলৈ গ’লোঁ।\n: নমস্কাৰ গগৈ, মোক চিনি পাইছে? মই বীৰেণ মজুমদাৰ। শিক্ষক। সেই যে হৰিদত্ত স্কুলৰ বাৰ্ষিক মিটিং এখনত লগ পাইছিলোঁ। হয়, হয়। আপুনি তেতিয়া মুখ্যমন্ত্ৰী আছিল। মনত আছে? আপোনাৰ ভাল? অসুখ হৈছিল? মোৰো অসুখ, মনৰ অসুখ৷ পৃথিৱীৰেইতো অসুখ৷ কি ক’লে?…\nসেইসময়তে ৰমলাই ঘৰ সাৰিবলৈ আহিছিল। মোক দেখি তাই দৌৰি ওলাই গ’ল। ৰমলাই বোৱাৰীক কৈ থকা কাণত পৰিল,\n: ও বৌ, চামছুল মাছ বেপাৰীয়ে ঠিকেই কৈছিল, আমাৰ খুড়া সঁচাকৈ পগলা হ’ল!\nকৌতুক– ডা° পাৰ্থসাৰথি ভূঞা »\nবৰ ভাল লাগিল দাদা ।মনটো বিষাদেৰে ভৰিল।বা\nকি যে কঠিন সময়! বহুত ভাল লাগিল দিগন্ত৷\nইজ য়ুজুৱেল… দা দিগন্তদা ফ্লেভাৰ 💚💚\nএজ য়ুজুৱেল… দা দিগন্তদা ফ্লেভাৰ 💚💚\nসছাকৈয়ে সময়ে বহুতক অসুখী কৰি তুলিছে৷বয়স লৈ কথা নাই৷বৰ ধুনীয়া লাগিল৷\nবঢ়িয়া লাগিল দিগন্ত৷\nঅ দিগন্ত সাংঘাটিকহে বুলিলো\nএইবাৰো আপুনি নিৰাশ নকৰিলে, বঢ়িয়া।\nকবলৈ ভাষাই নাই দিগন্ত! তোমাৰ গল্প বা যিকোনো লেখাই বেলেগ এখন জগতলৈ লৈৈ যায়৷ চেলুট\nবৰ ভাল লাগিল পঢ়ি দিগন্ত\nগল্পটো বহুত ভাল লাগিল দাদা ৷ সময়বোৰ যে কেতিয়া আগৰ দৰে হ’ব!\nমনত থুপ খাই থকা অনুভূতিখনি তোমাৰ আঙুলিৰে প্ৰকাশ কৰিলা দিগন্ত ! অদ্ভুত , কিছুমান মোৰ লগত মিলি গৈছে । ভালতকৈ ওপৰত কি শব্দ আছে নাজানো ।\nXosakoi Bortoman manuhor manoxik thiti anekuwai hoise\nঅন্তৰস্পৰ্শী গল্প এটা পঢ়িলোঁ৷ বঢ়িয়া৷\nবহুত ভাল লাগিল৷ কলিজাটোত এটা শোকেও খুন্দিয়াই গল৷


সুবাস : দুখেৰে পাতনি জীৱনৰ\nদুখেৰে পাতনি জীৱনৰ\n'নাগাৰা নাম' শব্দটোত লুকাই আছে এক অনুভৱ। সৰুৰেপৰাই আমাৰ ঘৰখনত আছিল এক সুকীয়া পৰিবেশ। সৰু-ডাঙৰ সকলোৱেই নাগাৰা নাম বুলিলেই বলিয়া। নাগাৰা নামত ব্যৱহৃত বাদ্যযন্ত্ৰ নাগাৰা-তাল বজোৱা, বৰদেউতা-খুড়া-দেউতাহঁতক দেখি আমি সৰুবোৰো আকৰ্ষিত হৈছিলোঁ। নাগাৰা নামৰ কেছেটেৰে ভৰি আছিল আমাৰ ঘৰ। নাম শুনা-গোৱাটো আজৰি সময়ৰ কাম আছিল। পাঠকৰ মুখে মুখে আমিও চিঞৰি চিঞৰি গাইছিলোঁ।\nনাগাৰা নামৰ লগত চিনাকি হৈছিল অসমৰ এগৰাকী নাগাৰা নামৰ সাধক সন্মানীয় ৰামচৰণ ভঁৰালীদেৱৰ কণ্ঠেৰে। এক বিশেষ আকৰ্ষণ জাগিছিল এই কণ্ঠৰ প্ৰতি। সেই আকৰ্ষণেই টানি লৈ গৈছিল জাৰ-জহকো নেওচি তেখেতৰ অনুষ্ঠান উপভোগ কৰিবলৈ।\nসেই বিশেষ আকৰ্ষণীয় কণ্ঠৰ গৰাকীৰ লগতেই বন্ধুত্বৰ সম্পৰ্ক স্থাপন হ'ল ফেইচবুকৰ জৰিয়তে। এগৰাকী সুন্দৰ মনৰ ব্যক্তি। তেখেতৰ বিষয়ে জানিবলৈ আগ্ৰহ প্ৰকাশ কৰা মোৰ এটা অনুৰোধতে তেখেতে যুগুতাই দিছিল তেওঁৰ বিষয়ে বিভিন্নজনে কাকত-আলোচনীত লিখা কিছু কথা।\nসেই কথাবোৰকে আপোনাসবৰ ওচৰত উপস্থাপন কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছোঁ। আশাকৰোঁ সকলোৱে পঢ়ি তেখেতৰ বিষয়ে কিছু কথা জানিবলৈ সক্ষম হ'ব।\n''নাগাৰা নামৰ যাদুকৰ ৰামচৰণ ভঁৰালী আৰু তেখেতৰ জীৱনৰ বিষয়ে কিছু আলোকপাত।"\nএটা সাধাৰণ মধ্যবিত্ত পৰিয়ালত ১৯৩৩ চনত জন্ম লাভ কৰা ৰামচৰণ ভঁৰালীৰ আদিছোৱা আছিল পংকিলতৰে ভৰা৷ ঘাত-প্ৰতিঘাতেৰে মোকাবিলা কৰি জীৱনৰ পথত খোজ দিছিল তেওঁ৷ বিশেষকৈ জীৱন সম্পৰ্কে ধাৰণা নুপজোঁতেই ১৫ বছৰ বয়সত পিতৃ-মাতৃ আৰু ভনীয়েকক চিৰদিনৰ বাবে হেৰুৱায়৷ বেদনাৰে ভাৰাক্ৰান্ত জীৱনটোক এক অন্য দৃষ্টিৰে চাবলৈ বাধ্য হৈছিল কিশোৰ ৰামচৰণ ভঁৰালী৷ প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত পঢ়ি থাকোঁতে ৯ বছৰ বয়সত ৰামচৰণ মাতৃহাৰা হোৱাৰ মৰ্মান্তিক বেদনা সহিবলগীয়া হয়৷ মাতৃ বিয়োগৰ পিছত মাহীমাকৰ অকৃত্ৰিম লালন-পালনত ডাঙৰ-দীঘল হয়৷ কিন্তু তাৰে দুবছৰ পিছতে দ্বিতীয়গৰাকী ভনীয়েক বীণা ভঁৰালীৰ আকস্মিক মৃত্যুৱে তেখেতৰ অন্তৰলৈ পুনৰ বেদনাৰ অশ্ৰু নমাই আনে৷ ভনীয়েক বীণা ভঁৰালীৰ পুষ্পিতা হোৱাৰ দিনাই মৃত্যুক সাৱটি লোৱা ঘটনাটোৱে আজিও ব্যথিত কৰি তোলে তেওঁক৷ ইয়াৰ পিছতো দুখে-সংগ এৰা নাছিল৷ জাগাৰা হাইস্কুলত অষ্টম শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰ তেতিয়া৷ তেওঁৰ বয়স ১৫ বছৰ৷ সেই বছৰতে তেখেতৰ পিতৃ ললিত ভঁৰালী পৰলোকগামী হয়৷ মাত্ৰ ৬ টা বছৰৰ ভিতৰতে তিনিজনকৈ আপোন মানুহক হেৰুওৱাৰ বেদনাই ভাৰাক্ৰান্ত কৰি তুলিছিল তেখেতক৷ ইফালে পিতৃৰ মৃত্যুৰ পিছত যৌথ পৰয়িালটোলৈ ভয়াৱহ দুৰ্যোগ নামি আহে৷ পিতৃ অবিহনে গুৰিয়ালবিহীন নাৱৰ দৰে হৈ পৰে দুৰ্ভগীয়া পৰিয়ালটি৷ একমাত্ৰ উপাৰ্জনকাৰী পিতৃৰ মৃত্যুৰ পিছত পৰিয়ালটোৰ ভৰণ-পোষণৰ ক্ষেত্ৰত সাংঘাতিক সমস্যাই দেখা দিয়ে৷ এনে দুঃচিন্তাই কিশোৰ ৰামচৰণকো আহুকালত পেলাইছিল৷ উপায়ন্তৰ হৈ পৰিয়ালটোৱে খোৱা-লোৱাৰ বাবে মাটি বিক্ৰী কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে৷ প্ৰায় ২৫/৩০ বিঘা মাটিৰ ওঠৰবিঘামান মাটিৰ প্ৰতি বিঘাত ২০০/৩০০ মূল্যত বিক্ৰী কৰি সৰ্বস্বান্ত হৈছিল৷ এটা সময়ত ধনৰ অভাৱত পৰিয়ে তেখেতে দশম শ্ৰেণীতেই শিক্ষা জীৱনৰ সামৰণি মাৰিছিল৷\n*যাত্ৰা পাৰ্টিত খোজ:-\nইতিমধ্যে পিতৃৰ বিয়োগৰ পিছত পৰিয়ালটোত আৰ্থিক দৈন্যই দেখা দিছিল৷ আৰ্থিক দৈন্যত ভুগি ৰামচৰণে দশম শ্ৰেণীতেই পঢ়াৰ যৱনিকা পেলায়৷ এক দোদুল্যমান অৱস্থাতে 'বলোৱাৰ প্ৰগতি সংঘ'ৰ যাত্ৰা পাৰ্টিৰ সৈতে এক সম্পৰ্ক গঢ়ি তুলিছিল৷ অভিনেতা মহানন্দ শৰ্মা, কামিনী শৰ্মা, বসন্ত শৰ্মা, ৰমণী মোহন ডেকা, চন্দ্ৰ ডেকা অভিনিত বলোৱাৰ এই যাত্ৰা পাৰ্টিটো সেইসময়ত বিখ্যাত আছিল বুলিয়ে ক'ব পাৰি৷ ৰামচৰণৰ মাজত কলাসুলভ গুণ বিচাৰি পাই তেওঁলোকৰ যাত্ৰা পাৰ্টিত সুমুৱাই লোৱাৰ প্ৰস্তাৱ আগবঢ়ায়৷ ৰামচৰণে সুৱৰ্ণ সুযোগ বুলি বিবেচনা কৰি পৰিয়ালৰ হকা-বাধা একো নামানি সেইবছৰেই অৰ্থাৱ ১৯৫২ চনত বলোৱা প্ৰগতি যাত্ৰা পাৰ্টিত যোগ দি যাত্ৰা অভিনয়ত খোজ পেলায়৷ ১৯৫২ চনৰ পৰা ১৯৬৩ চনলৈ মুঠ ১১ টা যাত্ৰাপাৰ্টিত তেওঁ অভিনয় কৰিছিল।\n*শিল্প, কৰ্মক্ষেত্ৰ আৰু শিল্পকৰ্মৰাজিৰ বিষয়ে সংক্ষিপ্ত বিৱৰণ:–\nইংৰাজী ১৯৬৪ চনত নাগাৰা নামৰ দল এটি গঠন কৰি তেখেতে নাগাৰা শিল্পী (পাঠক) হিচাপে নাগাৰা নামত মনোনিৱেশ কৰে আৰু আজি পৰ্যন্ত নাগাৰা নাম পৰিৱেশন কৰি আছে। উল্লেখ থাকে যে সমগ্ৰ অসমতে নাগাৰা নাম পৰিৱেশন কৰাৰ উপৰিও অৰুণাচল প্ৰদেশ আৰু দিল্লীতো তেখেতে নাগাৰা নাম পৰিৱেশন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে। ইয়াৰ ভিতৰত ১৯৭৯ চনত অসম আন্দোলনৰ পটভূমিত ৰচিত আন্দোলনৰ শ্লোগানধৰ্মী নাম এটি পৰিৱেশন কৰি গোটেই অসমতে শ্ৰোতা-দৰ্শকৰ মন মুহিবলৈ সক্ষম হৈছিল। ইয়াৰ পিছতে পূৰ্বাঞ্চলীয় লোক পৰিষদৰ অধ্যক্ষ নিবাৰণ বৰাৰ জীৱন আৰু কৰ্মৰ ওপৰত এটি নাগাৰা নাম পৰিৱেশন কৰি ভূয়সী প্ৰসংসা লাভ কৰিছিল। ইংৰাজী ১৯৯১ চনৰ পৰা ২০১০ চনলৈ অসমৰ শ্ৰোতা-দৰ্শকলৈ তেওঁ অডিঅ’ কেছেট ৮৫ খন আৰু ভিডিঅ’ কেছেট ৩০ খন উপহাৰ দিয়াৰ উপৰিও ৬ খন নাগাৰা নামৰ কিতাপ উপহাৰ দিছে।\n১৯৭৯ চনৰ পৰা অসমত চলা বিদেশী বহিষ্কাৰ আন্দোলনৰ ঘোৰ সমৰ্থক আছিল নাগাৰা নামৰ শিল্পী ৰামচৰণ ভঁৰালী৷ ছাত্ৰসন্থাৰ নেতৃত্বত চলা এই আন্দোলনত যোগ দি ৰামচৰণ ভঁৰালীয়ে এই আন্দোলনটোৰ উদ্দেশ্যৰ পটভূমিত ৰচিত নামটো সেই সময়ত বৰ জনপ্ৰিয় হৈ উঠিছিল৷ তেওঁৰ ভাষাত মোৰ এই নামটোৱে সৰ্বাধিক দিন ধৰি একেৰাহে পাঁচ-ছবছৰ অসমৰ বিভিন্ন ঠাইত পৰিৱেশন কৰিছোঁ৷ ইয়াৰ আগত বা পিছত মোৰ কোনো নাম ইমান জনপ্ৰিয় হোৱা নাছিল৷ এই নামটো দৰাচলতে আন্দোলনৰ শ্লোগানহে আছিল বুলি ক'ব পাৰি, যাৰ বাবে বিভিন্ন ঠাইত নাম পৰিৱেশন কৰি থকাৰ সময়ত আৰক্ষী আহি নাম বন্ধ কৰি দিছিল৷ আন্দোলনৰ ভৰপক সময়তে এই নামটো পৰিৱেশন কৰি থকাৰ সময়তে কেইবাহাজাৰ শ্ৰোতা-দৰ্শকে 'ছাত্ৰ আন্দেলন জিন্দাবাদ' ধ্বনি দি আকাশ-বতাহ মুখৰিত কৰি তুলিছিল৷\n১৯৮০ চনত ৰামচৰণ ভঁৰালীক আৰক্ষীয়ে ঘৰৰ পৰা ধৰি নি মাৰ-পিট কৰি পিছত এৰি দিছিল৷ আৰক্ষীৰ দ্বাৰা অপদস্ত-নিৰ্যাতিত হোৱাত ৰামচৰণ ভঁৰালীৰ মনক আৰু অধিক জেদী কৰি তুলিছিল৷ আন্দোলনৰ সমৰ্থক হোৱাৰ বাবেই চৰকাৰী নিৰ্যাতনৰ সন্মুখীন হোৱা ৰামচৰণ ভঁৰালীয়ে আন্দোলনৰ পৰিসমাপ্তি নোহোৱা পৰ্যন্ত নিজৰ দাঢ়ি-চুলি নকটাৰ প্ৰতিজ্ঞা কৰে৷ দীঘল দাঢ়ি আৰু চুলিকোছাৰে পাঠক ৰামচৰণ ভঁৰালী এক অন্য ৰূপেৰে অসমবাসীৰ মাজত পৰিচিত হৈ পৰিল৷ ১৯৮৫ চনৰ ১৫ আগষ্টত চুক্তি অনুসাৰে এই আন্দোলনৰ যৱনিকা পৰাৰ পিছদিনা তেখেতে দাঢ়ি আৰু চুলি পৰিপাটিকৈ কাটিছিল৷ কিন্তু তেওঁ সেই বেশেৰে নাগাৰা নাম পৰিৱেশন কৰিবলৈ যোৱাত দৰ্শকে পূৰ্বৰ দীঘল দাঢ়ি-চুলিৰে দেখাৰ হাবিয়াস কৰাত পুনৰ তেওঁ দাঢ়ি-চুলি ৰখাৰ সিদ্ধান্ত লয় আৰু তেতিয়াৰ পৰাই আজি কেইবাবছৰো ধৰি ৰামচৰণ ভঁৰালীয়ে দাঢ়ি-চুলি কটা নাই৷\n*চৰকাৰী স্বীকৃতি নাগাৰা নামক:-\nনাগাৰা নাম লোক-সংস্কৃতিৰ অংগ হোৱাৰ পিছতো তেওঁ কৃষ্টিবিধক জাউতিযুগীয়া কৰি ৰখাৰ বাবে যিখিনি ত্যাগ স্বীকাৰ কৰিছে, আন কোনেও কৰা নাছিল বুলিয়ে ক'ব পাৰি৷ চৰকাৰীভাৱেও এলাগি এই কৃষ্টবিধ৷ অসমৰ লোক-সংস্কৃতিৰ কেইবাজনো শিল্পীক চৰকাৰী শিল্পী-পেঞ্চন প্ৰদান কৰি অহা হৈছে যদিও নাগাৰা নামৰ শিল্পীক এনে পেঞ্চন দিয়া হোৱা নাছিল৷ নাগাৰা নামেৰে অসম বিখ্যাত হোৱা ৰামচৰণ ভঁৰালী়য়ে শিল্পী-পেঞ্চনৰ বাবে কেইবাবাৰো আৱেদন কৰি বিমুখ হ'বলগীয়া হৈছিল৷ ভঁৰালীয়ে ১৯৯৪ চনত এককালীন চৰকাৰী সাহায্য লাভ কৰে আৰু ১৯৯৮ চনত নাগাৰা নামে পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে চৰকাৰী স্বীকৃতি হিচাপে নাগাৰা নামৰ যাদুকৰ ৰামচৰণ ভঁৰালীয়ে শিল্পী-পেঞ্চন পাবলৈ সক্ষম হয়৷\n*ৰেডিঅ'-টিভিত ৰামচৰণ ভৰালী:-\nনাগাৰা নামেৰে অসমৰ লোক-সংস্কৃতিত বৰপীৰা পাৰি বহিবলৈ সক্ষম হোৱা ৰামচৰণ ভঁৰালীৰ ব্যস্ততাও বহুখিনি বাঢ়িল৷ মাহৰ প্ৰতিটো নিশাই নাগাৰা নাম পৰিৱেশনত ব্যস্ত থকা ৰামচৰণ ভঁৰালীয়ে ১৯৬৮ চনত গুৱাহাটীৰ চান্দমাৰিত নাম পৰিৱেশন কৰিছিল৷ সেইনিশা চান্দমাৰি স্থিত গুৱাহাটী অনাতাঁৰ কেন্দ্ৰৰ অনুস্থান সঞ্চালকগৰাকীয়ে ৰামচৰণ ভঁৰালীৰ নাগাৰা নাম চাই আপ্লুত হয়৷ নাগাৰা নাম পৰিৱেশনৰ অন্তত অনাতাঁৰ কেন্দ্ৰৰ বিষয়াগৰাকীয়ে তেওঁক লগ ধৰি ৰেডিঅ'ত নাগাৰা নাম পৰিৱেশন কৰাৰ বাবে আমন্ত্ৰণ জনায়৷ সেইবছৰতে তেওঁ ৰেডিঅ'ত 'মহিসাসুৰ বধ' শীৰ্ষক নাগাৰা নামটো পৰিৱেশন কৰি শ্ৰোতা-ৰাইজৰ মনত খলকনি তুলিছিল৷\nগুৱাহাটী মহানগৰীৰ সকলো সৰু-বৰ অনুস্থানতে ৰামচৰণ ভঁৰালীৰ নাগাৰ নাম পৰিৱেশন নিয়মিত হৈ পৰিছিল৷ গুৱাহাটীবাসীৰ লগতে সমগ্ৰ অসমবাসীৰ মাজত তেখেতৰ জনপ্ৰিয়তাই তেখেতক গুৱাহাটী দূৰদৰ্শন কেন্দ্ৰতো নাগাৰা নাম পৰিৱেশনৰ সুযোগ আনি দিছিল৷ ১৯৯৬ চনত তেখেতে গুৱাহাটী দূৰদৰ্শন কেন্দ্ৰ যোগে 'কৃষ্ণ-অৰ্জুন সংবাদ' শীৰ্ষক নাগাৰা নামটো পৰিৱেশন কৰিছিল৷ টিভিত নাগাৰা নাম পৰিৱেশন কৰোঁতে কেনেকুৱা দেখা গৈছিল সেয়া নিজে উপভোপ কৰিব নোৱাৰিলে, কিয়নো যিদিনা টিভিত তেখেতৰ অনুষ্ঠান সম্প্ৰচাৰ হৈছিল সেইদিনা তেখেত আন ক'ৰবাত নাগাৰা নাম পৰিৱেশনত ব্যস্ত আছিল৷\n*নাগাৰা নামৰ কেছেট:-\nনাগাৰা নামেৰে জনপ্ৰিয় হৈ পৰা ৰামচৰণ ভঁৰালীৰ নাগাৰা নামক লৈ এচামে ব্যৱসায় কৰাৰো চেষ্টা কৰে৷ ১৯৮৮ চনৰ কথা- সেই সময়ত কেছেট সম্পৰ্কে কোনো স্পষ্ট ধাৰণা নাছিল নাগাৰা নামৰ যাদুকৰ ৰামচৰণ ভঁৰালীৰ৷ বসন্ত বায়ন নামৰ এজন লোকে এদিন আহি তেখেতৰ ক’লে যে কেছেটত তেওঁ নাম গাব লাগে৷ ইয়াৰ বিনিময়ত তেওঁ একো দিব নালাগে৷ অসমৰ প্ৰতি ঘৰে ঘৰে তেওঁৰ নামে সমাদৰ পাব৷ টকা দিব নালাগে, সোণালী প্ৰস্তাৱ৷ লগে লগে সন্মতি জনালে তেওঁ৷ সেইমতে ৰেক’ৰ্ডিঙো হ’ল ‘লক্ষ্মীনাৰায়ণ’ শীৰ্ষত নামটো৷ এই কেছেটখনে ৰামচৰণ ভঁৰালীৰ জনপ্ৰিয়তা আৰু বহুখিনি বঢ়াই দিয়ে৷ অৱশ্যে মাজতে এদিন বসন্ত বায়নে আহি ২০০ টকা দি গৈছিল৷ ইয়াৰ পিছতে ৰামচৰণ ভঁৰালীৰ নাগাৰা নামৰ কেছেট নিৰ্মাণ কৰিবলৈ আগবাঢি় আহে সাংস্কৃতিক ক্ষেত্ৰত জড়িত যুৱক, নলবাৰীৰ প্ৰতিষ্ঠিত ব্যৱসায়ী তফজ্জুল হুছেইনে৷ তফজ্জুল হুছেইনৰ গ্ৰীণডন ষ্টুডিঅ’ত ৰামচৰণ ভঁৰালীৰ দ্বিতীয়খন নাগাৰা নামৰ কেছেট ‘চিত্ৰকেতু’ ৰেক’ৰ্ডিং কৰা হয়৷ এই কেছেটখন অভিলেখ সংখ্যাত বিক্ৰী হয়৷ এই কেছেটখনে তেখেতৰ জনপ্ৰিয়তা আৰু দুগুণে বৃদ্ধি কৰে৷ তেতিয়াৰে পৰা এতিয়ালৈ তেখেতে প্ৰায় চাৰে তিনিকুৰি কেছেটত নাম পৰিৱেশন কৰিছে৷ ইয়াৰ উপৰি শেহতীয়াভাৱে ৬ খন নাগাৰা নামৰ ভি. চি. ডি. নিৰ্মাণ হৈ ওলাইছে৷ সেইকেইখন হ’ল – ‘পদ্মাৰ জন্ম’, ‘কলিৰ আগমন’, ‘সুনীতিৰ বনবাস’, ‘মহিসাসুৰ বধ’, ‘নাগেশ্বৰৰ বিয়া’ আৰু ‘কংসৰ জন্ম’৷\n*ৰাজ্যিক আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত পোৱা সন্মান:–\n১) ১৯৯৪ চনত অসম চৰকাৰৰ পৰা এককালীন সাহায্য৷\n২) ১৯৯৮ চনত অসম চৰকাৰৰ পৰা শিল্পী পেঞ্চন৷\n৩) ২০০২ চনৰ ১২ ছেপ্তম্বেৰত অসম নাট্য সন্মিলনৰ পৰা ‘নাগাৰা সূৰ্য’ সন্মান প্ৰদান৷\n৪) ২০০৮ চনত পূৰ্বাঞ্চলীয় লোক পৰিষদৰ পৰা ‘নিবাৰণ বৰা বঁটা’৷\n৫) ২০০৮ চনৰ ২৬ এপ্ৰিলত অসম সাংস্কৃতিক মহাসভাৰ ‘জীৱন জোৰা সংস্কৃতি সাধনা বঁটা’৷\n৬) ২০১০ চনৰ ২৬ মাৰ্চত ‘অসম নাম সমাৰোহ’, শ্ৰী শ্ৰী আউনীআটি সত্ৰত প্ৰতিনিধিত্ব৷\n৭) ২০১০ চনৰ ৫ ডিচেম্বৰত ‘অখিল ভাৰতীয় নাম সমাৰোহ’-ত (নতুন দিল্লী) প্ৰতিনিধিত্ব৷\n৮) ২০১০ চনৰ ১২ ডিচেম্বৰত ‘ভাৰতীয় দলিত সাহিত্য একাডেমী’-ৰ পৰা ‘ড° আম্বেদকাৰ কলাশ্ৰী বঁটা’৷\n৯)২০১১ চনত ‘জীৱন জোৰা সংস্কৃতি সাধনা বঁটা’৷\n১০) ২০১২ চনৰ ২৬ অক্টোবৰৰ পৰা ‘National Folklore Support Centre’ ৰ পৰা ‘টাটা ফেল’শ্বিপ’ লাভ৷\n১১) ২০১৫ চনৰ ৩০ এপ্ৰিলত ‘এনাজৰী বঁটা’৷\n১২) ২০১৭ চনৰ ১১ ফেব্ৰুৱাৰীত ‘মোহন তাইৰা বঁটা’৷\nহিকটি বা হেঁকটিৰ অভিজ্ঞতা নথকা মানুহ বিশ্বত বিৰল ৷ শিশুৰ পৰা বৃদ্ধলৈ , পুৰুষ - মহিলা আটাইৰে জীৱনকালত কেতিয়াবা নহয় কেতিয়...\nকাব্যশ্ৰী বৰদলৈক বিচাৰি ফুৰা ল'ৰাটো\nসুবাসৰ এই মাহৰ অতিথি বৰষাৰাণী বিষয়া\nকাজল সনা দুচকু\nঅসমীয়া পৰম্পৰাগত কৃষি ভিত্তিক লোক উৎসৱ ন খোৱা\n"জুবিন" এক অপৰিসীম পৃষ্ঠাৰ অভিধান\nদুদিনমান আগৰ কথা\nনিষিদ্ধ হৃদয়ৰ দাবানল হিমাক্ষী কলিতা\nআধৰুৱা কেনভাচত অব্যক্ত ভালপোৱা


এজেকিয়েল 23 - पवित्र बाइबिल [ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন] - (এজে 23)\n“হে মনুষ্য সন্তান, দুজনী মহিলা আছিল; তেওঁলোক একেজনী মাতৃৰে জীয়েক।\nতেওঁলোকে মিচৰত যৌৱন কালতেই বেশ্যাকৰ্ম কৰিছিল। আৰু সেই ঠাইতে তেওঁলোকে বেশ্যাকৰ্ম কৰিছিল। তেওঁলোকৰ পিয়াহ মোচৰা হৈছিল আৰু তাত তেওঁলোকৰ জীয়াৰী কালৰ পিয়াহৰ মূৰ টিপা হৈছিল।\nকিন্তু অহলা মোৰ পত্নী হৈ থাকোতেও, তাই বেশ্যাকৰ্ম কৰি থাকিল; তাইৰ প্ৰেমকাৰীসকলত তাই আসক্ত হ’ল, কিয়নো অচূৰ দেশৰ তেওঁলোক প্রভাৱশালী,\nনীলবস্ত্ৰ পিন্ধা যি ৰাজ্যপাল আৰু তেওঁৰ বিষয়াসকল, সকলোৱেই মনোহৰ আৰু প্রভাৱশালী আছিল আৰু ঘোঁৰাৰ ওপৰত উঠা সকলো অশ্বাৰোহী আছিল!\nসেই কাৰণে তাই তেওঁলোকৰ সৈতে বেশ্যাকৰ্ম কৰিলে, কিয়নো আটাইবোৰ অচূৰৰ মনোনীত লোক! আৰু তাই যিবোৰত আসক্ত হ’ল আৰু তেওঁলোকৰ আটাই প্রতিমাবোৰৰ দ্বাৰাই তাই নিজকে অশুচি কৰিলে।\nকিয়নো মিচৰত থকা দিনৰে পৰা তাই নিজৰ বেশ্যালি এৰা নাছিল, যেতিয়া তাইৰ যৌৱন কালত তেওঁলোকে তাইৰ লগত শয়ন কৰিছিল আৰু তাইৰ জীয়াৰী কালৰ পিয়াহৰ মূৰ টিপিছিল আৰু যেতিয়া তেওঁলোকে তাইৰ লগত অধিক পৰিমানে বেশ্যাকৰ্ম কৰিছিল।\nএই হেতুকে মই তাইৰ প্ৰেমকাৰীসকলৰ, তাইৰ সৈতে আসক্ত হোৱা সেই অচূৰীয়াসকলৰ হাতত তাইক শোধাই দিলোঁ!\nতেওঁলোকে তাইৰ উলঙ্গতা প্ৰকাশ কৰিলে। তেওঁলোকে তাইৰ পো-জীসকলক লৈ গ’ল আৰু তাইক তৰোৱালেৰে বধ কৰিলে আৰু এইদৰে তাই আন মহিলাসকলৰ মাজত লজ্জিত হ’ল আৰু কিদৰে দণ্ড ভোগ কৰিলে।\nতাইৰ ভনীয়েক অহলীবাই ইয়াক দেখিও, নিজ কামাসক্তত আৰু নিজ বায়েকৰ বেশ্যালিতকৈ অধিক হোৱা নিজ বেশ্যাকৰ্মত তাইতকৈ বেছি ভ্ৰষ্টা হ’ল!\nঅতি জাকজমক্কৈ বস্ত্ৰ পিন্ধা দেশাধিপতি আৰু শাসনকৰ্ত্তাসকলত, ঘোঁৰাৰ ওপৰত উঠা অশ্বাৰোহী তাইৰ ওচৰ-চুবুৰীয়া অচূৰীয়াসকলত তাই আসক্ত হ’ল! তেওঁলোক সকলোৱেই সবল আৰু মনোহৰ যুৱা আছিল।\nআৰু মই দেখিলোঁ যে তাই নিজকে অশুচি কৰিলে। দুয়ো জনীয়ে একে পথ ল’লে।\nতেতিয়া তাই নিজ বেশ্যালি আৰু আধিককৈ বঢ়ালে! কিয়নো তাই দেৱালত অঁকা পুৰুষসকলক, অৰ্থাৎ সেন্দুৰেৰে অঁকা কলদীয়াসকলৰ নক্সা দেখিলে,\nতেওঁলোকৰ ককালত টঙালি বন্ধা আৰু তাৰে সৈতে মূৰত ওলোমি থকা পাগুৰি মৰা! তেওঁলোক সকলোৱেই দেখিবলৈ সেনাপতি দলৰ নিচিনা, যি বাবিলীয়াসকলৰ জন্মদেশ যেন দেখা যায়।\nযেতিয়াই তাই তেওঁলোকক দেখিলে, তাই তেওঁলোকত আসক্ত হ’ল আৰু সেই কাৰণে কলদীয়া দেশলৈ তেওঁলোকৰ ওচৰলৈ দূত পঠিয়ালে।\nতেতিয়া বাবিলীয়াসকল তাইৰ ওচৰলৈ আহি প্ৰেমশয্যাত উঠিল আৰু বেশ্যাকৰ্মেৰে তাইক অশুচি কৰিলে; তাই তেওঁলোকৰ দ্বাৰাই অশুচি হ’ল আৰু তেতিয়া তাই তাইৰ মনত তেওঁলোকৰ বিৰুদ্ধে ঘিণ লাগিল।\nএইদৰে তাই নিজৰ বেশ্যালি প্ৰকাশ কৰি নিজৰ বিবস্ত্ৰতা অনাবৃত কৰিলে, তেতিয়া মোৰ মনত তাইৰ বায়েকলৈ ঘিণ লগা নিচিনাকৈ তাইলৈকো মোৰ মনত ঘিণ লাগিল!\nতেতিয়া তাই নিজ যৌৱন কাল সোঁৱৰণ কৰিলে আৰু নিজৰ বেশ্যালি আৰু অধিককৈ বৃদ্ধি কৰিলে, যিদৰে তাই মিচৰ দেশত থাকোতে বেশ্যাকৰ্ম কৰিছিল!\nসেই কাৰণে তাই নিজ প্রেমিকসকলৰ সৈতে আসক্ত হ’ল, যিসকলৰ গাধৰ দৰে জননেন্দ্রিয় বিষয়ক আৰু ঘোঁৰাৰ বীৰ্যৰ নিচিনা বীৰ্য।\nতাই আকৌ তাইৰ যৌৱন কালৰ ব্যভিচাৰ পুনৰায় কৰিবলৈ ধৰিলে, যেতিয়া মিচৰীয়াসকলে তাইৰ পিয়াহৰ মূৰ টিপিছিল। কাৰণ তাইৰ যৌৱন কালৰ পিয়াহ!\nএই হেতুকে, হে অহলীবা, প্ৰভু যিহোৱাই এই কথা কৈছে: ‘চোৱা, মই তোমাৰ প্ৰেমকাৰীসকললৈ তোমাৰ বিৰুদ্ধে কৰিম! যিসকলৰ পৰা তোমাৰ মনত ঘিণ আছিল, মই তেওঁলোকক তোমাৰ বিৰুদ্ধে উচটাম, তোমাৰ চাৰিওফালৰ পৰা তোমাৰ বিৰুদ্ধে তেওঁলোকক আনিম!\nবাবিলীয়া আৰু আটাই কলদীয়াসকল! পকোদ, চোৱা আৰু কোৱাক! আৰু তেওঁলোকৰ সৈতে আটাই অচূৰীয়াসকলক! সকলোৱেই প্রভাৱশালী মনোহৰ যুৱা! ৰাজ্যপাল আৰু বিষয়াসকল; তেওঁলোক সেনাপতি আৰু সন্মানিত লোক! তেওঁলোক আটাইবোৰ অশ্বাৰোহী।\nতেওঁলোকে অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ, ৰথ, গাড়ী আৰু বিশাল লোক সকলে সৈতে তোমাৰ বিৰুদ্ধে আহিব! তেওঁলোকে ফৰ আৰু ঢাল লৈ আৰু শিৰোৰক্ষক টুপি পিন্ধি তোমাৰ অহিতে চাৰিওফালে বেহু পাতিব! মই তেওঁলোকৰ হাতত বিচাৰভাৰ সমৰ্পণ কৰিম; তেতিয়া তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ বিচাৰ অনুসাৰে তোমাৰ বিচাৰ কৰিব!\nআৰু মই তোমাৰ বিৰুদ্ধে মোৰ অন্তৰ্জ্বালা প্ৰজ্বলিত কৰিম আৰু তেতিয়া তেওঁলোকে তোমালৈ ক্ৰোধ কৰিব! তেওঁলোকে তোমাৰ নাক আৰু কাণ কাটিব আৰু তোমাৰ অৱশিষ্ট ভাগ তৰোৱালৰ দ্বাৰাই পতিত হ’ব! তেওঁলোকে তোমাৰ পো-জীবোৰক লৈ যাব, যাতে তোমাৰ অৱশিষ্ট বংশ জুইত পোৰা হ’ব।\nতেওঁলোকে তোমাক উলঙ্গও কৰিব আৰু তোমাৰ সুন্দৰ সুন্দৰ অলঙ্কাৰবোৰ নিব।\nএইদৰে মই তোমাৰ পৰা তোমাৰ ব্যভিচাৰ আৰু মিচৰ দেশত অভ্যাস কৰা তোমাৰ বেশ্যালি নোহোৱা কৰিম। তুমি তেওঁলোকলৈ আৰু চকু তুলি হেঁপাহেৰে নাচাবা আৰু মিচৰলৈ কেতিয়াও সোঁৱৰণ নকৰিবা।’\nকিয়নো প্ৰভু যিহোৱাই এই কথা কৈছে, ‘চোৱা! যিবোৰলৈ তোমাৰ মনত ঘিণ আছিল, তুমি হিংসা কৰাবোৰৰ হাতত, মই তোমাক সেইসকলৰ হাতত শোধাই দিম।\nতেওঁলোকে তোমাক ঘিণ কৰিব; তোমাৰ সকলো পৰিশ্ৰমৰ ফল নিব আৰু তোমাক উলঙ্গিনী আৰু বিবস্ত্ৰতা কৰি এৰিব। তেতিয়া তোমাৰ বেশ্যাকৰ্মৰ দ্বাৰাই হোৱা বিবস্ত্ৰতা, তোমাৰ ব্যভিচাৰ আৰু বেশ্যা-কাৰ্য্য প্ৰকাশ পাব!\nতুমি বেশ্যাহৈ জাতি সমূহৰ পাছে পাছে যোৱাৰ কাৰণে, আৰু তুমি তেওঁলোকৈ প্রতিমাবোৰেৰে কলঙ্কিত হোৱাৰ কাৰণে এইবোৰ কাৰ্য তোমালৈ কৰা যাব।\nতুমি তোমাৰ বায়েৰাৰ পথত গমন কৰিলা; এই হেতুকে মই তাইৰ পানপাত্ৰ তোমাৰ হাতত দিম।’\nপ্ৰভু যিহোৱাই এই কথা কৈছে: ‘তুমি তোমাৰ বায়েৰাৰ দ আৰু বহল পানপাত্ৰত পান কৰিবা; তুমি পৰিহাসৰ আৰু বিদ্ৰুপৰ বিষয় হ’বা - সেই পান পাত্ৰত বহুত ধৰে!\nতুমি মাতলামি আৰু দুখেৰে পৰিপূৰ্ণ হ’বা; সেয়ে তোমাৰ বায়েৰা চমৰিয়াৰ বিস্ময় আৰু ধ্বংসজনক পানপাত্ৰ!\nতুমি তাত পান কৰিবা আৰু চুঁচি শেষ কৰি খাবা; তাৰ পাছত খোলাবোৰ চোবাবা আৰু নিজ স্তন বিদাৰিবা। কিয়নো প্ৰভু যিহোৱাই ইয়াক ঘোষণা কৰিছে!’ এয়ে প্রভু যিহোৱাৰ ঘোষণা!।\nএই হেতুকে, প্ৰভু যিহোৱাই এই কথা কৈছে, ‘কিয়নো তুমি মোক পাহৰিলা, আৰু মোক পাছফাললৈ পেলালা; এই কাৰণে তুমিও তোমাৰ ব্যভিচাৰ আৰু বেশ্যাকৰ্মৰ ফল ভোগ কৰিবা’।”\nযিহোৱাই মোক ক’লে “হে মনুষ্য সন্তান, তুমি অহলা আৰু অহলীবাৰ ওপৰত গোচৰ কৰিবা নে? তেন্তে তেওঁলোকৰ ঘিণলগীয়া কাৰ্যবোৰ তেওঁলোকক সোঁৱৰা।\nকিয়নো তেওঁলোকে ব্যভিচাৰ কৰিলে, আৰু তেওঁলোকৰ হাতত তেজ লাগি আছে; তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ প্রতিমাবোৰে সৈতে ব্যভিচাৰ কৰিলে আৰু তেওঁলোকে মোৰ কাৰণে প্ৰসৱ কৰা তেওঁলোকৰ সন্তান সকলক গ্ৰাসিত হ’বলৈ সেইবোৰৰ উদ্দেশ্যে জুইৰ মাজেদি সিহঁতক গমনো কৰালে!\nতেওঁলোকে মোলৈ এইটোও কৰি থাকিলে: তেওঁলোকে মোৰ ধৰ্মধাম অশুচি কৰিলে আৰু মোৰ বিশ্ৰাম-দিনবোৰ সেই দিনাই অপবিত্ৰ কৰিলে।\nকিয়নো, তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ প্রতিমা বোৰৰ উদ্দেশ্যে নিজ নিজ সন্তান সকলক বধ কৰাৰ পাছত, সেই দিনাই মোৰ ধৰ্মধামলৈ আহি তাক অপবিত্ৰ কৰিলে! সেই বাবে চোৱা! মোৰ গৃহৰ মাজতে তেওঁলোকে কি প্ৰকাৰ কৰিলে!\nতোমালোক দূৰৰ পৰা মানুহক আহিবলৈ মাতিলা, যিসকললৈ এজন দূত পঠোৱা হৈছিল - আৰু চোৱা! তেওঁলোক সঁচাকৈ আহিল; যিসকলৰ কাৰণে তুমি গা ধুলা, তোমাৰ চকুত কাজল দিলা আৰু অলঙ্কাৰেৰে নিজকে বিভূষিতা কৰিলা।\nআৰু তুমি ৰাজকীয় শয্যাত বহিলা আৰু তাৰ আগত এখন মেজ সজোৱাত তাৰ ওপৰত তুমি মোৰ ধুপ আৰু মোৰ তেল থ’লা।\nআৰু নিশ্চিন্তে থকা লোক সকলৰ কোলাহল তাইৰ তাত শুনা গ’ল আৰু সামান্য শ্ৰেণীৰ মানুহবোৰৰ লগত মৰুপ্রান্তৰ পৰা মতোৱালবোৰ অনা হ’ল তেওঁলোকে তোমালোক দুজনীৰ হাতত খাৰু আৰু মূৰত সুন্দৰ মুকুট পিন্ধাই দিলে।\nতেতিয়া ব্যভিচাৰত বুঢ়ী হোৱাজনীৰ বিষয়ে মই কলোঁ, ‘তেওঁলোকে তাইৰ লগত আৰু তাই তেওঁলোকৰ লগত এতিয়া বেশ্যাকৰ্ম কৰিব।’\nপাছত পুৰুষবোৰে বেশ্যাত গমন কৰা নিচিনাকৈ তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ লগত গমন কৰিলে; এইদৰে তেওঁলোকে সেই দোষী ব্যভিচাৰিণী মহিলা অহলা আৰু অহলীবাত গমন কৰিলে!\nকিন্তু ধাৰ্মিকসকলে ব্যভিচাৰিণীক আৰু ৰক্তপাতকাৰিণীক দণ্ড দিয়াৰ দৰে সিহঁত দুজনীক দণ্ড দিব, কিয়নো তেওঁলোক ব্যভিচাৰিণী; আৰু তেওঁলোকৰ হাতত তেজ লাগি আছে।\nসেই কাৰণে প্ৰভু যিহোৱাই এই কথা কৈছে: মই তেওঁলোকৰ বিৰুদ্ধে সমাজক আনিম আৰু মই তেওঁলোকক ত্ৰাসৰ বিষয় আৰু লুটদ্ৰব্যস্বৰূপ হ’বলৈ দিম;\nতেতিয়া সেই সমাজে তেওঁলোকলৈ শিল দলিয়াব আৰু নিজ নিজ তৰোৱালেৰে তেওঁলোকক ডোখৰ ডোখৰ কৰিব। তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ পো-জীবোৰক বধ কৰিব, আৰু জুই লগাই তেওঁলোকৰ ঘৰবোৰ পুৰি পেলাব।\nএইদৰে মই দেশৰ পৰা ব্যভিচাৰ দূৰ কৰিম আৰু সকলো মহিলাক তোমালোকৰ ব্যভিচাৰ মতে কাৰ্য কৰিবলৈ নিশিকিব।\nতেতিয়া তেওঁলোকে তোমালোকৰ ব্যভিচাৰৰ বোজা তোমালোকৰ ওপৰত ৰাখিব আৰু তোমালোকে তোমালোকৰ প্রতিমাসম্বন্ধীয় পাপৰ ভাৰ ববা; তেতিয়া মই যে প্ৰভু যিহোৱা, সেই বিষয়ে তোমালোকে জানিবা।


মহাবিদ্যালয়ত শিক্ষক নিযুক্তি প্ৰক্ৰিয়াত বিসংগতিৰ অভিযোগ এছ এফ আই-ডি ৱাই এফ আইৰ\nমহাবিদ্যালয়ত শিক্ষক নিযুক্তি প্ৰক্ৰিয়াত ব্যাপক বিসংগতিৰ অভিযোগেৰে শিক্ষা মন্ত্ৰীক স্মাৰকপত্ৰ এছ এফ আই-ডি ৱাই এফ আইৰ\nসিদ্ধাৰ্থ ভট্টাচাৰ্য্যৰ ফাইল ফটো।\nউচ্চ শিক্ষা সঞ্চালকালয়, অসমে ৰাজ্যৰ মহাবিদ্যলয়সমূহত শিক্ষক (সহকাৰী অধ্যাপক) নিযুক্তিৰ ক্ষেত্ৰত য়ু জি চিৰ নিয়ম ভংগ কৰাৰ গুৰুতৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰি শীঘ্ৰে এই বিসংগতি আতৰ কৰি মেধা আৰু অভিজ্ঞ শিক্ষক নিযুক্তিৰ পথ মুকলি কৰিবলৈ দাবী জনাই আজি অসমৰ শিক্ষামন্ত্ৰী সিদ্ধাৰ্থ ভট্টাচাৰ্য আৰু উচ্চ শিক্ষা সঞ্চালকালয়লৈ স্মাৰকপত্ৰ প্ৰদান কৰে ভাৰতৰ গণতান্ত্ৰিক যুৱ ফেডাৰেছনৰ (ডি ৱাই এফ আই) আৰু ভাৰতৰ ছাত্ৰ ফেডাৰেছ (এছ এফ আই)ৰ অসম ৰাজ্যিক কমিটিয়ে।\nনিযুক্তিৰ সমূদায় প্ৰক্ৰিয়াটোত যোগ্যতাসম্পন্ন প্ৰাৰ্থী নিযুক্তিৰ পৰা বঞ্চিত হোৱাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি এই সমগ্ৰ প্ৰক্ৰিয়াটোক পুনৰ নিৰীক্ষণ কৰিবৰ বাবে শিক্ষামন্ত্ৰী আৰু উচ্চ শিক্ষা সঞ্চালকালয় (DHE)ৰ ওচৰত স্মাৰকপত্ৰ যোগে সংগঠন দুটাই দাবী জনায়।\nউল্লেখযোগ্য যে, পি এইচ ডি ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পাছতো অসমৰ কলেজ সমূহত শিক্ষক নিযুক্তি প্ৰক্ৰিয়াৰ ভুল নীতিৰ বাবে বহুতো যোগ্য আৰু অভিজ্ঞ প্ৰাৰ্থী চাকৰি লাভৰ পৰা বঞ্চিত হৈ আহিছে।\nঅসম উচ্চ শিক্ষা সঞ্চালকালয়ে (DHE) বিশ্ববিদ্যালয় অনুদান আয়োগ (য়ু জি চি)ৰ দ্বাৰা গৃহীত অধিনিয়মসমূহক অৱমাননা কৰি আৰু কিছু পৃথক নিৰ্দেশনা জাৰিৰ জৰিয়তে গৱেষণা, শিক্ষাদানৰ অভিজ্ঞতা সম্পন্ন প্ৰাৰ্থীক নিযুক্তি প্ৰক্ৰিয়াৰ পৰা বাহিৰত ৰখাৰ ষড়যন্ত্ৰ কৰা দেখা গৈছে বুলি সংগঠন দুটাই অভিযোগ কৰে।\nবিশ্ববিদ্যালয় অনুদান আয়োগে এটা স্পষ্টীকৰণৰ জৰিয়তে [F.17-6/2013(PS/MISC), September 2015] উল্লেখ কৰিছে যে, মহাবিদ্যালয়ত শিক্ষক নিযুক্তিৰ ক্ষেত্ৰত ডি এইছ ই আৰু মহাবিদ্যালয় সমূহে ইউ জি চিৰ দ্বাৰা গৃহীত অধিনিয়ম মানি চলিবলৈ বাধ্য আৰু এই ক্ষেত্ৰত সংশ্লিষ্ট পক্ষই কোনোধৰণৰ অস্বাভাবিক সাল-সলনি কৰিব নোৱাৰিব।\nআনকি তেওঁলোকে এই কথাও উল্লেখ কৰিছে যে, দেশৰ আৰু ৰাজ্যৰ উচ্চশিক্ষাৰ মান নিৰূপণ তথা বাহাল ৰখাৰ ক্ষেত্ৰত ইউ জি চি দায়বদ্ধ কিন্তু ইউ জি চিৰ অধিনিয়মক এক প্ৰকাৰে আওকান কৰি পৃথক (No.DHE/CE/UGC/Circullar/136/2017/81) চাৰ্কুলাৰৰ জৰিয়তে নিযুক্তিৰ যোগ্যতাৰ মাপকাঠিক বিপথগামী কৰাহে পৰিলক্ষিত হৈছে।\nদ্যা গেজেট অব ইণ্ডিয়া (Part III, Chapter IV, Page 57, the 18 July, 2018)ত উল্লেখ আছে যে, মৌখিক সাক্ষাতকাৰৰ জৰিয়তে মহাবিদ্যালয়ৰ শিক্ষকক নিযুক্তি দিয়া হ’ব আৰু এই প্ৰক্ৰিয়াত প্ৰাৰ্থী নিৰ্বাচনৰ মাপকাঠি এনেধৰণৰ- স্নাতক পৰ্যায়ত ৮০ শতাংশ উৰ্ধৰ বাবে ২১, ৬০-৮০ শতাংশৰ বাবে ১৯, ৫৫-৬০ শতাংশৰ বাবে ১৬ নম্বৰ নিৰ্ধাৰণ কৰিছে।\nআনহাতে, স্নাতকোত্তৰ পৰ্যায়ত ৮০ শতাংশৰ উৰ্ধৰ বাবে ২৫, ৬০-৮০ শতাংশৰ বাবে ২৩ নম্বৰ। এম ফিলৰ ৬০ শতাংশৰ উৰ্ধৰ বাবে ০৭, ৫৫-৬০ শতাংশৰ বাবে ০৫ নম্বৰ নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছে৷\nসেইদৰে, পি এইছ ডি ডিগ্ৰীৰ বাবে ২৫ নম্বৰ, নেট-জে আৰ এফ ৰ বাবে ১০; নেটৰ বাবে ০৮ আৰু শ্লেটৰ বাবে ০৫ নম্বৰ নিৰ্ধাৰণ কৰিছে৷\nএই দিশকেইটাৰ লগতে গৱেষণা পত্ৰৰ প্ৰকাশন বা উপস্থাপনৰ বাবে ০৬, শৈক্ষিক অভিজ্ঞতাৰ বাবে ১০ নম্বৰ ধাৰ্য্য কৰা হৈছে৷\nউল্লেখযোগ্য যে, এই অধিনিয়মত হাইস্কুল আৰু হায়াৰ ছেকণ্ডাৰীৰ পৰীক্ষাৰ পৰ্যায় দুটা নাকচ কৰা হৈছে৷ অৱশ্যে অসম উচ্চশিক্ষা সঞ্চালকালয়ৰ শেহতীয়া Office memorandum, No. AHE.45/2019/2 ২৫ জানুৱাৰী ২০১৯, অনুসৰি প্ৰাদেশীকৃত মহাবিদ্যালয়ৰ অধ্যক্ষ নিৰ্বাচনৰ ক্ষেত্ৰত য়ু জি চিৰ শেহতীয়া নিৰ্দেশাৱলী, ১৮-৭-২০১৮ মানি চলা দেখা যায়।\nসহকাৰী অধ্যাপক নিৰ্বাচনৰ বাবে কেৱল ৩০ জুন ২০১০ চনৰ য়ুজিচিৰ নিৰ্দেশাৱলীৰ ৩.০.০/৪.০.০/৪.৪.০/৪.৪.১ দফা কেইটাহে প্ৰসঙ্গলৈ আনিছে।\nশিক্ষাগত অৰ্হতাৰ ক্ষেত্ৰত হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাৰ পৰা (প্ৰাপ্ত নম্বৰৰ দহ শতাংশ) সৰ্বোচ্চ দহ নম্বৰ, উচ্চতৰ মাধ্যমিক পৰীক্ষাৰ পৰা (প্ৰাপ্ত নম্বৰৰ তেৰ শতাংশ) সৰ্বোচ্চ ১৩ নম্বৰ, স্নাতক পৰীক্ষাৰ পৰা (প্ৰাপ্ত নম্বৰৰ বাইশ শতাংশ) সৰ্বোচ্চ ২২ নম্বৰ আৰু স্নাতকোত্তৰ পৰা (প্ৰাপ্ত নম্বৰৰ ২৫ নম্বৰ) সৰ্বোচ্চ ২৫ নম্বৰ নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছে৷\nতাৰোপৰি, পি এইচ ডি ডিগ্ৰীৰ বাবে ৯ নম্বৰ, এম ফিল ৰ ৩ নম্বৰ, গৱেষণা পত্ৰ বা প্ৰবন্ধৰ বাবে ২ নম্বৰ, কোনো Scopus ৱেব জাৰ্ণেলত প্ৰকাশিত গৱেষণাধৰ্মী প্ৰবন্ধৰ বাবে চাৰি নম্বৰ, প্ৰসংগ পুথি বা পাঠ্যপুথিত অধ্যায় বা প্ৰবন্ধ লেখনৰ বাবে দুই নম্বৰ, শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠানৰ দ্বাৰা আয়োজিত আন্তৰাষ্ট্ৰীয়, ৰাষ্ট্ৰীয়, ৰাজ্যিক পৰ্যায়ৰ আলোচনা চক্রত গৃহীত আলোচনা পত্ৰৰ বাবে দুই নম্বৰ আৰু শৈক্ষিক অভিজ্ঞতাৰ বাবে তিনি নম্বৰ নিৰ্ধাৰণ কৰিছে৷\nতদুপৰি মৌখিক সাক্ষাৎকাৰৰ ক্ষেত্ৰত শ্ৰেণীকোঠাৰ কাৰ্যক্ষমতাৰ বাবে ২ আৰু কোনো বিষয় সন্দৰ্ভত চমু আলোকপাত কৰা বিষয়ত ৩ নম্বৰ নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছে৷\nবিশ্ববিদ্যালয় অনুদান আয়োগৰ দ্বাৰা গৃহীত উল্লেখিত 2018 অধিনিয়ম দেশৰ আন ৰাজ্যৰ উচ্চ শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠান (যেনে দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনৰ কলেজসমূহৰ বাবে University of Delhi Ref No.: Estab. IV/047/2019 dated 07/08/2019 যোগে জাৰি কৰা হৈছে) সমূহে মানি চলা দেখা যায়।\nঅসমৰ উচ্চ শিক্ষা সঞ্চালকালয়ৰ দ্বাৰা প্ৰৱৰ্তিত এনে সংগতিহীন নীতিৰ পৰিপ্ৰেক্ষিত অৰ্হতাৰ দৌৰত উচ্চ দক্ষতাসম্পন্ন আৰু অভিজ্ঞ প্ৰাৰ্থী বঞ্চিত হোৱাৰ উপক্ৰম ঘটিছে। ডি ৱাই এফ আই আৰু এছ এফ আইৰ ৰাজ্যিক কমিটিয়ে অভিজ্ঞ আৰু দক্ষ শিক্ষক নিযুক্তিৰ স্বাৰ্থত শীঘ্ৰে এই বিসংগতি আঁ‌তৰ কৰাৰ বাবে স্মাৰকপত্ৰ যোগে দাবী জনাইছে।


সোণাৰি - অসমৰ নগৰ-মহানগৰ Info. About. What's This?\n★ সোণাৰি - অসমৰ নগৰ-মহানগৰ ..\nসোণাৰি নগৰ ২৭.০৭° উত্তৰ অক্ষাংশ আৰু ৯৫.০৩° পূব দ্ৰাঘিমাংশত অৱস্থিত। সমুদ্ৰপৃষ্ঠৰ পৰা উচ্চতা ৯৬ মিটাৰ ৩১৮ ফুট। নগৰখনৰ পশ্চিম-দক্ষিণ দিশেৰে টাউকাক নৈ বৈ গৈছে, যিখন গৈ দিচাং নৈত পৰিছে। নগৰৰ মাজেৰে পাৰ হৈ গৈছে ঐতিহাসিক ধোদৰ আলি। আহোম স্বৰ্গদেউসকলৰ ৰাজত্বকালত পাইক প্ৰথা বুলি এটা ব্যৱস্থা আছিল। এই পাইকৰ দায়িত্বৰ পৰা হাত সাৰিবলৈ বহুতো লোকে ভকতৰ বেশে সত্ৰসমূহত থানিকা পাতিছিল আৰু বিনা পৰিশ্ৰমে জীৱন-নিৰ্বাহ কৰিছিল। স্বৰ্গদেউ গদাধৰ সিংহই এই ভণ্ড ভকত বা ধোদবোৰক ধৰি আনি এটা আলি সাজিবলৈ লগাই দিছিল। গোলাঘাট জিলাৰ কমাৰবন্ধাৰ পৰা ডিব্ৰুগড় জিলাৰ জয়পুৰলৈ নিৰ্মাণ কৰা এই সুদীৰ্ঘ আলিটোকে বোলা হৈছিল ধোদৰ আলি। আন এটা ঐতিহাসিক আলি নাহৰ আলি সোণাৰি নগৰত ধোদৰ আলিৰ সৈতে সংযুক্ত হৈছে।\n২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি সোণাৰি নগৰৰ জনসংখ্যা ১৯,৬৭৩ জন। অধিবাসীসকলৰ গৰিষ্ঠ সংখ্যক হিন্দু ধৰ্মীয় অসমীয়াভাষী। যথেষ্ঠ সংখ্যক বাঙালী, হিন্দীভাষী, মাৰোৱাৰী, পঞ্জাবী আদি লোকেও নগৰখনত বসবাস কৰি আছে।\nসোণাৰিৰ সৈতে নামৰূপ, নাহৰকটীয়া, তিনিচুকীয়া, শিৱসাগৰ, যোৰহাট, মৰাণ, ডিব্ৰুগড় আদি নগৰৰ সৈতে পোনপটীয়া বাছৰ সংযোগ আছে। সোণাৰিৰ পৰা আন এটা পথ অসম- নাগালেণ্ড সীমান্তৰ নামতোলালৈ গৈছে, যিটো পথে নাগালেণ্ডৰ মন জিলাক সংযোগ কৰিছে। ডিৱ্ৰুগড়- তিনিচুকীয়া- গুৱাহাটী প্ৰধান ৰেলপথ সোণাৰি নগৰৰ দক্ষিণ দিশেৰে পাৰ হৈ গৈছে। সমীপৱৰ্তী ভজো ৰেল ষ্টেচনলৈ দূৰত্ব ৪ কিঃ মিঃ। এই ষ্টেচনত মাত্ৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰ মেইল, কামৰূপ এক্সপ্ৰেছ আৰু লিডু- গুৱাহাটী ইণ্টাৰচিটি এক্সপ্ৰেছ ৰেলহে ৰয়। অন্যান্য দূৰণিবতীয়া ৰেলসমূহ শিমলুগুৰি ষ্টেচনত ৰয়, যলৈ সোণাৰি নগৰৰ পৰা দূৰত্ব ৩২ কিঃ মিঃ।\nশংকৰদেৱ শিশু নিকেতন.\nসোণাৰি বাণিজ্য মহাবিদ্যালয়.\nহাজী অচিমুদ্দিন মেমোৰিয়েল স্কুল.\nভগৱতী প্ৰসাদ বৰুৱা উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়.\nপদ্মকুমাৰী বৰুৱা ছোৱালী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়.\nসোণাৰি টাউন প্ৰাথমিক বিদ্যালয়.\nসোণাৰি জাতীয় বিদ্যালয়.\nশ ৱস গৰ শ মল গ ৰ আমগ ৰ ন জ ৰ স ণ ৰ মৰ ণহ ট জ ল খনত ব ধ নসভ ৰ ম ঠ সমষ ট ট - আমগ ৰ ন জ ৰ ম হমৰ স ণ ৰ থ ওৰ শ ৱস গৰ শ ৱস গৰৰ\nচৰ ইদ উ মহক ম ক আন চ ৰ খন মহক ম ৰ স ত জ ল ৰ প ঘ ষণ কৰ জ ল খনৰ সদৰ স থ ন স ণ ৰ চৰ ইদ উ ন মৰ উৎপত ত ট ই আহ ম ভ ষ ৰ শব দ চ - ৰ ই - ডয পৰ হ ছ ল খ ত আছ\nবহল ম ট ৰ আৰ ফ ট ওখ ম ট ৰ ডৰ ক ৰ দল খন শ ৱস গৰক ওচৰৰ স ণ ৰ নগৰৰ লগত স য গ কৰ ছ ল ড ৰ ড ম ল আল List of Mediaeval Monuments Of\nপ ৱ ট ঙ খ ট আৰ ট খ উত তৰ ম হনব ৰ আৰ শলগ ৰ দক ষ ণ মৰ ণহ ট আৰ স ণ ৰ জ ল ৰ প ৰধ ন ক ৰ য লয ড ব ৰ গড ইয ৰ পৰ 40 kilometres 25 ম ইল আ তৰত\nব ধ ন সভ সমষ ট সম হ আছ য ৰহ ট ত ত বৰ মৰ য ন ট য ক আমগ ৰ ন জ ৰ ম হমৰ স ণ ৰ থ ওৰ শ ৱস গৰ দ ৱ শ বৰ শৰ ম ভ ৰত য জ ত য ক গ ৰ ছ মফ দ আহম দ\nকপ ল উপত যক অঞ চলত শ সন কৰ ছ ল ন ইব উজন ৰ স ণ প ৰত সম ভৱত শ ৱস গৰৰ স ণ ৰ অঞ চল ৰ জধ ন প ত ছ ল এইজন ৰজ ৰ ৰ জসভ ত প ৰ ক - শঙ কৰ কব ম ধৱ কন দল য\nশ ক ষ জ ৱনৰ অন তত, ত খ ত শ ক ষকত ক ব ত ত হ চ প ব চ লয প ৰথম ত ও স ণ ৰ মহ ব দ য লয ত ক ইবছৰ ম ন আৰ প ছত চনত জ গ ৰ ড মহব দ য লয ত য গদ ন কৰ\nধ দৰ আল জ ল খনৰ অন যতম প ৰধ ন পথ এই পথট ৱ ন মত ন জ ৰ শ মল গ ৰ স ণ ৰ আদ ঠ ই চ ই গ ছ জ ল খনত ম ঠ ৰ লপথৰ দ ৰ ঘ য ক ম প ৰধ ন ষ ট চন শ মল গ ৰ\nশ ল প ব ল ক প ৰ ষ ন ক ৰম এক ট ফ দৰ হ তত আছ ল ক হ ৰ, কম ৰ, ক ম ৰ, চম ৰ, স ণ ৰ ত ত য গ খন কৰ, ব ঢ আদ খ লৰ ল ক শ ল পব ল কৰ ব ক শ স ধনত আত মন য গ\nবহল ম ট ৰ আৰ ফ ট ওখ ম ট ৰ ড ৰ ক ৰ দল খন শ ৱস গৰক ওচৰৰ স ণ ৰ নগৰৰ লগত স য গ কৰ ছ চনত য ৰহ টত ই ৰ জ চৰক ৰ এখন সৰ ফ ট য ৰ লগ ড\nমহল ম ট ৰ ওপৰত আৰ ত ন ট মহল ম ট ৰ তলত আছ চৰ ইদ উৰ ম দ ম ব চৰ ইদ ও স ণ ৰ নগৰৰ পৰ প ৰ য ক ম দ ৰত অৱস থ ত এসময ৰ আহ ম ৰ জপৰ য ল আৰ উচ চ\nস থ পত য - ভ স কৰ য যৰ ভ তৰত এই স ক উল ল খয গ য চৰ ইদ উৰ ম দ ম ব চৰ ইদ ও স ণ ৰ নগৰৰ পৰ প ৰ য ক ম দ ৰত অৱস থ ত এসময ৰ আহ ম ৰ জপৰ য ল আৰ উচ চ\nদ প ল বৰঠ ক ৰ প ৰ থম ক তথ য জন ম জ ন ৱ ৰ বছৰ ন লমন ব গ ন, স ণ ৰ শ ৱস গৰ জ ল ম ত য ড চ ম বৰ গ ৱ হ ট প চ কণ ঠশ ল প ক ৰ যক ল\nচ ৰ গ হ ই প ৰ থম ক তথ য জন ম ছ প ট ম বৰ, স ণ ৰ শ ৱস গৰ জ ল অসম ম ত য এপ ৰ ল, গ ৱ হ ট অসম প চ কণ ঠশ ল প ব দ যযন ত ৰ গ ট ৰ\nগ ৱ লপ ৰ CH চ ৰ ক জলগ ও CD চৰ ইদ উ স ণ ৰ DI ড ব ৰ গড ড ব ৰ গড DH ড ম হ ছ ও হ ফল\nআগষ ট 1950 - 08 - 09 ড চ ম বৰ 1957 - 12 - 27 দ ন ব মল প ৰস দ চল হ স ণ ৰ সমষ ট ৰ ব ধ য ক ড চ ম বৰ 1957 - 12 - 28 নৱ ম বৰ 1970 - 11 - 06\n1.য ৰহ ট, 2.ত ত বৰ, 3.মৰ য ন 4.ট য ক, 5.আমগ ৰ 6.ন জ ৰ 7.ম হমৰ 8. স ণ ৰ 9.থ ওৰ 10.শ ৱস গৰ ড ব ৰ গড ন ই 1.মৰ ণ, 2.ড ব ৰ গড 3.ল হ ৱ ল, 4.দ ল য জ ন\nন জ ৰ ন ই শ ৱস গৰ য ৰহ ট ম হমৰ ন ই শ ৱস গৰ য ৰহ ট স ণ ৰ ন ই চৰ ইদ উ য ৰহ ট থ ও ৰ ন ই শ ৱস গৰ য ৰহ ট শ ৱস গৰ\nচ হ নয ত ৰ ক ৰ তন উ u উ, ঊ, উম, ঊণ, স দ ৰ এ ɛ এ, এক, এল ন ধ ব ল ফল ত ল এeএ, এৰ - পল ব ল Bell ৰ ল, ভ দ, ব দ ও ʊ ও, ওৰ ৰ হঘৰ, স ণ ৰ\nহ ইল ক ন দ সদৰ হ ইল ক ন দ প ৰসভ ল ল নগৰ সম ত চৰ ইদ উ AS33 স ণ ৰ চৰ ইদ উ সদৰ স ণ ৰ প ৰসভ মৰ ণহ ট নগৰ সম ত দক ষ ণ শ লম ৰ - ম নক চৰ AS34 হ টশ ঙ ম ৰ\nশইক য ভ ৰত য জ ত য ক গ ৰ ছ ম হমৰ য গ ন মহন ভ ৰত য জনত প ৰ ট স ণ ৰ ধৰ ম শ বৰ ক ৱৰ ভ ৰত য জনত প ৰ ট থ ওৰ স শ ন ত বৰগ হ ই ভ ৰত য জ ত য\nশইক য ভ ৰত য জ ত য ক গ ৰ ছ ম হমৰ খগ ন গগ ভ ৰত য জ ত য ক গ ৰ ছ স ণ ৰ জ নক ন থ সন দ ক ন ৰ দল য ব হপ ৰ য প ৰ মধৰ বৰ ন ৰ দল য ন ওব চ\nভ ৰত য জ ত য ক গ ৰ ছ ম হমৰ ৰত ন শ বৰ ক ৱৰ ভ ৰত য জ ত য ক গ ৰ ছ স ণ ৰ ব মল প ৰস দ চল হ ভ ৰত য জ ত য ক গ ৰ ছ ব হপ ৰ য প ৰ মধৰ বৰ ন ৰ দল য\nজ ত য ক গ ৰ ছ ম হমৰ ব দ ধ বৰ ৱ ভ ৰতৰ ব প লৱ কম উন ষ ট প ৰ ট স ণ ৰ সত য ত ত ভ ৰত য জ ত য ক গ ৰ ছ ইন দ ৰ থ ওৰ য গ ন গগ ভ ৰতৰ ম ৰ ক সব দ\nচন দ ৰ ব জবৰ ৱ ভ ৰত য জ ত য ক গ ৰ ছ ন জ ৰ স ণ ৰ থ ন ৰ ম গগ ভ ৰত য জ ত য ক গ ৰ ছ স ণ ৰ প ৰ ণ নন দ চ ত য ভ ৰত য জ ত য ক গ ৰ ছ ব হপ ৰ য\nহ ত শ বৰ শইক য ভ ৰত য জ ত য ক গ ৰ ছ ম হমৰ পদ ম আৰন ধৰ ন ৰ দল য স ণ ৰ ভদ ৰ শ বৰ ব ঢ গ হ ই ন ৰ দল য থ ওৰ ব ৰ ক প ৰস দ ত ল গ ন ৰ দল য\nজ ত য ক গ ৰ ছ ম হমৰ ন ৰদ ক ম ৰ ভ ৰত য জ ত য ক গ ৰ ছ স ণ ৰ সত য ত ত ভ ৰত য জ ত য ক গ ৰ ছ থ ওৰ ট ক শ বৰ দ হ ঙ য ভ ৰত য\nজ ত য ক গ ৰ ছ ম হমৰ লক ষ প ৰস দ বৰগ হ ই ভ ৰত য জ ত য ক গ ৰ ছ স ণ ৰ শৰৎ বৰকটক ভ ৰত য জ ত য ক গ ৰ ছ থ ওৰ দ ৱ নন দ ক ৱৰ ভ ৰত য জ ত য\nবৰবৰ ৱ ন ৰ দল য ন জ ৰ ট ক শ বৰ চ ত য ভ ৰত য জ ত য ক গ ৰ ছ স ণ ৰ প ৰ ণ নন দ চ ত য ভ ৰত য জ ত য ক গ ৰ ছ থ ওৰ দ ৰ গ শ বৰ শইক য ভ ৰত য\nৰ ভ ল শ যন ৰ কম উন ষ ট প ৰ ট ন জ ৰ ট ক শ বৰ চ ত য ভ ৰত য জ ত য ক গ ৰ ছ স ণ ৰ ব মল প ৰস দ চল হ ভ ৰত য জ ত য ক গ ৰ ছ থ ওৰ দ ৰ গ শ বৰ শইক য ভ ৰত য\nসণৰ, সোণাৰি, অসমৰ নগৰ-মহানগৰ. সোণাৰি,\nসোণাৰি অসমৰ নগৰ-মহানগৰ. সোণাৰি সণৰ\nসোণাৰিৰ অসাধু ব্যৱসায়ীক.\nসোণালী জয়ন্তী বৰ্ষ অতিক্ৰম কৰা সোণাৰি মহাবিদ্যালয়ৰ সহকাৰী অধ্যাপক পদৰ বাবে. কাৰ স্বাৰ্থত ঘিলামৰাত কাৰ্য. পোষ্টটো Share কৰি শিক্ষাৰ্থী সকলক উপকৃত কৰিবলৈ অনুৰোধ জনালোঁ চৰাইদেউ জিলাখনৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ পৰা উচ্চ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিবলৈ সোণাৰি, মৰাণ, গড়গাঁওলৈ বহুতো ছাত্র ছাত্ৰী. সোণাৰিত কৰ্তব্যৰত অৱস্থাত পলিং. SONARI COLLEGE সোণাৰি মহাবিদ্যালয়. Home ADMINISTRATION PRINCIPALS DESK TEACHING STAFF NON TEACHING STAFF GOVERNING BODY GENERAL INFO ADMISSION PROCEDURE RULES & REGULATIONS CODE OF CONDUCT DEPARTMENTS FACILITIES. সোণাৰিত কৰণাত আক্ৰান্ত দুজন Janabarta. চৰাইদেউ জিলাৰ সদৰ চহৰ সোণাৰিৰ বিভিন্ন সমস্যা সমাধানৰ দাবীত আজি সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থাৰ সোণাৰি আঞ্চলিক সমিতিয়ে প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰে।.\nকৰনা জয়! সোণাৰিত সুস্থ হৈ ঘৰলৈ.\nঅবৈধ মাটি খনন অব্যাহত সোণাৰিৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত ৷ অভিজিত ভূঞাৰ প্ৰতিবেদন. শুক্ৰবাৰ Whatsapp Email. চৰাইদেউ, ২৫ ডিচেম্বৰ সোণাৰিত অব্যাহত আছে মাটিৰ অবৈধ খনন কাৰ্য।. সোণাৰি Malayalam translation of সোণাৰি. সোণাৰি চলাপথাৰ শ্যাম গাঁওত পয় চাংকেন পালন. আজি বহাগ বিহুৰ প্রথমটো দিন গৰু বিহু. সোণাৰি মহাবিদ্যালয় ছাত্ৰ একতা. যোগেন মহনে কেবিনেট মন্ত্ৰীত্ব লাভ কৰাৰ পাছতেই দেওবাৰে চৰাইদেউ জিলাৰ সোণাৰি অসামৰিক চিকিৎসালয় পৰিদৰ্শন কৰে ৷. সোণাৰি অসামৰিক চিকিৎসালয়. ১০৬, সোণাৰি. ১০৭, থাওৰা. ১০৮, শিৱসাগৰ. শিৱসাগৰ জিলা যোৰহাট লোকসভা সমষ্টিৰ অন্তৰ্গত। শিৱসাগৰ জিলা ৩টা মহকুমাৰে গঠিত . ১.শিৱসাগৰ মহকুমা. ২.নাজিৰা মহকুমা. ৩.সোনাৰি মহকুমা. ৰাজহ.\nসোণাৰিত উত্তপ্ত পৰিস্থিতি – প্ৰথম.\nচৰাইদেউঃ চৰাইদেউ জিলাৰ দুটাকৈ অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ সমষ্টি হল সোণাৰি ১০৬ নং আৰু মাহমৰা ১০৫ নং। দুয়োটা সমষ্টি বিজেপিয়ে দখল কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে। কালি ঘোষণা হোৱা. সোণাৰি চাপৰিত ভয়ংকৰ পথ দূৰ্ঘটনা. সোণাৰিৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত কৰণাৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ চিকিৎসক তথা স্বাস্থ্যকৰ্মীৰ. বিশ্বব্যাপী ছানিধৰা মহামাৰী কৰণা ভাইৰাছৰ সংক্ৰমণ ৰোধ কৰিবলৈ অসম চৰকাৰৰ. সোণাৰিৰ ভজোত পথ দূৰ্ঘটনা The Sentinel. পত্নী ৷ বৰ্তমান চৰাইদেউ জিলাৰ সদৰ সোণাৰি আৰক্ষী থানাত ৰখা হৈছে ৰিতুল শইকীয়াক । জানিবপৰা মতে সোণাৰি থানা চৌহদতে ৰিতুল শইকীয়াক লগত ৰাখি এক সংবাদমেল সম্বোধন. সোণাৰি Assamese translation of সোণাৰি. ব‍্যাহত সোণাৰি মৰাণ যাতায়ত । গড়কাপ্তানী পথছোৱা ইমানেই জৰাজীৰ্ণ যে যাতায়তৰ ক্ষেত্ৰত যমৰ যাতনা ভূগিছে অঞ্চলবাসীয়ে । পৰিৱৰ্তনকামী চৰকাৰখনে এই জৰাজীৰ্ণ.\nসোণাৰিত, জব্দ বৃহৎ পৰিমাণৰ ড্ৰাগছ.\nসোণাৰি উন্নয়ন প্ৰাধিকৰণত তিলক নেওগ, বিশ্বনাথ চাৰিআলি উন্নয়ন প্ৰাধিকৰণত যোগেন মহন্ত, কৰিমগঞ্জ উন্নয়ন প্ৰাধিকৰণত দেৱব্ৰত সাহা, মংগলদৈ উন্নয়ন প্ৰাধিকৰণত. লকডাউনৰ মাজতে অসমৰ ৰাইজক এটি সুখবৰ. কাৰ স্বাৰ্থত ঘিলামৰাত কাৰ্য সম্পাদন কৰিছে সোণাৰি চাপৰিৰ দুই চিকিৎসকে? নিয়মীয়া বাৰ্তা, ৯ জুলাইঃ লখিমপুৰ জিলাৰ ঘিলামৰা চিকিৎসালয়ৰ অন্তগত সোণাৰি চাপৰি প্ৰাথমিক. সোণাৰি সাপেখাতীত Asomiya Pratidin. সোণাৰি সাপেখাতীত দুৰ্নীতিৰ বিৰুদ্ধে ৩ সংগঠনৰ প্ৰতিবাদ. অসমীয়া প্ৰতিদিন ৰ দ্বাৰা. প্ৰদৰ্শন তথা বিক্ৰী কেন্দ্ৰ অসম. সোণাৰি, ২১ মে সোণাৰিত কভিড ১৯ পজিটিভত আক্ৰান্ত দুজন। এগৰাকী সোণাৰিৰ বিমলা দেৱী। বয়স ৩৫। সোণাৰি নগৰৰ ৩ নং ৱাৰ্ডৰ বাসিন্দা। ১৮ মেত বিহাৰৰ পৰা অহাৰ পাছত. সোণাৰি থানা পালেহি সদ্য মুক্তি. সোণাৰি সমষ্টিৰ ভোটগ্ৰহণ কেন্দ্ৰত কৰ্তব্যৰত পলিং বিষয়াৰ মৃত্যু। ১৪৭ নম্বৰ শালকঠানী চাহ বাগিচাৰ ভোটগ্ৰহন কেন্দ্ৰত কৰ্তব্যৰত অৱস্থাত ধলি পৰে বিষয়াজন ।.\nসোণাৰিত দুই আলফা সদস্য আটক G Plus.\nসােণাৰি আৰক্ষীয়ে জিলাখনৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত অবৈধ ড্রাগছ ব্যৱসায়ৰ বিৰুদ্ধে অভিযান চলাই থকাৰ সময়তে আজি বিয়লি পুনৰ নগৰখনৰ মাজমজিয়াত সোণাৰি আৰক্ষীয়ে. New Page – sonari college. সোণাৰি সোণাৰি মহাবিদ্যালয় ছাত্ৰ একতা সভা ৰ তৰফৰ পৰা লুৰীণ দালৈ বিদায় সম্ভাষণ ৷৷. Nibedita Rajkumari Quotes YourQuote. উত্তৰ পশ্চিম যোৰাহাটৰ ১ নং সোণাৰি গাঁৱত নিজা পুৰণি বাসগৃহত বৰ্তমান পাঁচহাজাৰ ব্ৰইলাৰ একেলগে পুহিব পৰাকৈ ব্ৰইলাৰ ফাৰ্মৰ লগতে দুবিধ মাঠিকালিৰ দুটাকৈ ফিছাৰীৰ. চৰাইদেউৰ দুটাকৈ অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ. সোণাৰিৰ অসাধু ব্যৱসায়ীক ট্রেডলাইচেন্স প্রদান নেতা–পালিনেতাৰ এইসকলৰ জৰিয়তে চলাই আছে বহিঃ জিলাৰ পৰা অনা শাক–পাচলিৰ ব্যৱসায়৷ শেহতীয়াকৈ সোণাৰি আঞ্চলিক ছাত্র.\nসোণাৰি মহাবিদ্যালয়ৰ অধ্যাপক.\nনিউজ ডেস্কঃ এক নৃশংস হত্যাকাণ্ডই আজি জোকাৰি যায় চৰাইদেউ জিলাৰ সদৰ সোণাৰি নগৰ । নিজ ভাতৃ আৰু ভতিজাই অতি নিৰ্মম ভাবে মৰিয়াই মৰিয়াই হত্যা কৰিলে এগৰাকী. শিৱসাগৰ জিলাৰ প্ৰশাসনিক তথ্য. টাই আহোম যুৱ পৰিষদ, অসম টাইপা ৰ চৰাইদেউ জিলা সমিতিৰ উদ্যোগত আজি সোণাৰি নগৰত এক ছেনিটাইজেশ্বন কাৰ্যসূচী হাতত লোৱা হয়।. সোণাৰি নগৰৰ বিভিন্ন সমস্যা. Assamese translation of সোণাৰি. অসমীয়া Assamese meaning of সোণাৰি. one who makes gold ornaments or deals with gold সোণাৰি sonnaaৰi. সোণাৰি related English words. one who makes gold ornaments or deals with gold. Translations of সোণাৰি. সোণাৰি in Bengali. স্বাৱলম্বিতাৰ উৎকৃষ্ট নিদৰ্শন. নিউজ ডেস্কঃ সোণাৰি চাপৰিত ভয়ংকৰ পথ দূৰ্ঘটনা চাৰিকড়িয়া নদীৰ ওপৰৰ পকী দলঙত সংঘটিত হৈছে এই পথ দূৰ্ঘটনা। জানিব পৰা মতে, আজি পুৱা ৭ মান বজাত সোণাৰি চাপৰি দিশৰ.\nসোণাৰিৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত কৰণাৰ.\nSonari, Charaideo সোণাৰি: চুকাফা নগৰ শাখা সাহিত্য সভা নামেৰে সাহিত্য সভাৰ নতুন সমিতি গঠন. সোণাৰি Archives TIME8. বিহুৱানেৰে সম্ভাষণ জনাই চৰাইদেউৰ কভিড চিকিৎসালয়ৰপৰা বিদায় দিয়া হল দহজন কভিড আক্ৰান্তক। সোণাৰিৰ ৰজাপুখুৰীস্থিত চৰাইদেউ জিলা অসামৰিক চিকিৎসালয়ত.\nগণৰাজ্য দিৱসৰ প্ৰাকক্ষণত সোণাৰিত দুই আলফা সদস্য আটক। চৰাইদেউ জিলাৰ ডাঙৰীকুমাৰ আৰু সাপেখাতি সেনা শিবিৰৰ লগতে সাপেখাতি আৰক্ষীৰ যুটীয়া অভিযানত কেডাৰ. সোণাৰিত টাইপাৰ উদ্যোগত The Janambhumi. সোণাৰি চাপৰিত হোম কোৱাৰেণ্টাইনত থকা ৭ পৰিয়ালক ১০ দিনৰ খাদ্য সামগ্ৰী যোগান. ৰাতাবাৰী, জনিয়া, সোণাৰি, ৰঙাপাৰা. মিঠাপাণবল্চ, মিঠাই আৰিফা বেগম। সোণাৰি. আৰিফা বেগম. সোণাৰি. উপকৰণ ক ১ নাৰিকল গুৰি ১ কাপ ২ মিঠাই মেইড ৪ টেবুল চামুচ ৩ পাণ দুখিলা মিহিকৈ কটা ৪ খোৱা ৰং উপকৰণ খ ১ গুলকাণ দুই. Sonari, Charaideo সোণাৰি: চুকাফা নগৰ শাখা. প্ৰথম খবৰ, সোণাৰি: সোণাৰিৰ জৱকা চাহ বাগিচাত উত্তপ্ত পৰিস্থিতি। চাহ শ্ৰমিকক বিভিন্ন প্ৰকাৰে শোষন কৰি অহাৰ অভিযোগ উত্থাপিত কৰি চাহ শ্ৰমিক সকল উত্তেজিত হৈ.\nমিঠাপাণবল্চ, মিঠাই আৰিফা বেগম.\nTag: সোণাৰি. অন্ধবিশ্বাসঃ সপোনত দেখা সোণৰ কলহ উলিয়াবলৈ নিজৰ ঘৰৰ ভেটি খান্দি ওৰে. সোণাৰি চলাপথাৰ শ্যাম গাঁওত পয়. If you are sure about correct spellings of term সোণাৰি then it seems term without suffix, prefix or re search for exact term সোণাৰি in near future. সোণাৰিত নৃশংস হত্যাকাণ্ড Headline 8 The. নাজিৰা কে জি বি, নাজিৰা মৰাণহাট কে জি বি, মৰাণহাট সোণাৰি কে জি বি, সোণাৰি ডিব্ৰুগড় কে জি বি, ডিব্ৰুগড় নাহৰকটীয়া কে জি বি, নাহৰকটীয়া তিনিচুকীয়া কে জি বি, তিনিচুকীয়া.


ব্ৰহ্মপুত্ৰ — Vikaspedia\nবিহুগীতত আছে দিহিং দিখৌ সোৱণশিৰি বহু নদী লগ লাগি বয়নো ব্ৰহ্মপুত্ৰ মহানদী নাচনী...\nহয়, ব্ৰহ্মপুত্ৰ কেৱল মাত্ৰ এখন নদী নহয়— মহানদী। যুগ যুগ ধৰি চীন, ভাৰতবর্ষ আৰু বাংলাদেশৰ মাজেৰে প্ৰবাহিত হৈ থকা এখন চিৰপ্রবাহী নদী- ব্ৰহ্মপুত্ৰ। কত যে ৰূপ এই নদীৰ। পৰ্বতৰ মাজত দেও দি নাচি বাগি নামি অহা ৰাংঢালী ছিয়াং, অসমৰ সমভূমিত শান্ত-বিশাল বুঢ়া লুইত, সময়ে সময়ে ব্ৰহ্মপুত্ৰই বলিয়া বানৰ কালৰূপ ধৰি দুয়ো পাৰত সংহাৰ চলাইছে, কেতিয়াবা একতাৰ ডোলেৰে সকলোকে বান্ধি সমন্বয়ৰ সেতু গঢ়িছে। পাৰে পাৰে ৰচিছে ইয়াৰ নিযুত বছৰীয়া ইতিহাস। ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ প্রাচীন নাম লৌহিত্য। মহাকাব্য মহাভাৰতত লৌহিত্যৰ নাম উল্লেখ আছে। মার্কণ্ডেয় পুৰাণতো প্ৰাগজ্যোতিষপুৰ আৰু লৌহিত্য ভাৰতবৰ্ষৰ পূব ভাগত থকাৰ কথা পোৱা যায়।\nপৃথিৱীৰ বিখ্যাত নদীসমূহৰ মাজত এখন ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ অৱবাহিকাৰ মুঠ পৰিমাণ হ’ল ৫৮০,০০০ বর্গকিলোমিটাৰ। ইয়াৰে ৫০.৫% চীন দেশৰ, ৩৩.৬% ভাৰতবৰ্ষৰ, ৮,১% বাংলাদেশৰ আৰু ৭.৮% ভূটানৰ অন্তৰ্গত। তিব্বতৰ দক্ষিণ ঢালৰ উৎপত্তিস্থল পৰা বংগোপসাগৰৰ মোহনালৈকে নদীখন মুঠ ২,৮৮০ কিলোমিটাৰ দীঘল। ইয়াৰে ১,৬২৫ কিলোমিটাৰ তিব্বতৰ, ৯১৮ কিলোমিটাৰ ভাৰতবৰ্ষত আৰু ৩৩৭ কিলোমিটাৰ বাংলাদেশত অৱস্থিত। পানী পৰিবহণৰ জোখেৰে আমাজান, কংগো, য়াংচিকিয়াং নদীৰ পিছতে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ স্থান (চতুর্থ) যদিও গেদ পৰিবহণৰ জোখেৰে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ স্থান দ্বিতীয়, হোৱাংহোৰ পিছতে।\nসাগৰপৃষ্ঠৰ পৰা ৫,৩০০ মিটাৰ উচ্চতাত অৱস্থিত কৈলাস পর্বতৰ দক্ষিণ ঢালত ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উৎপত্তি হৈছে (অক্ষাংশ ৩০0২৩/ উত্তৰ, দ্রাঘিমাংশ ৮২°৫/ পূব)। তিব্বত মালভূমিৰ এই অংশত কেইবাটাও হিমবাহৰ পানী আহি এটা কুণ্ড বা হ্রদত জমা হয়হি। তাৰ নাম ব্ৰহ্মকুণ্ড। ইয়াৰে চেমায়াংদুং হিমবাহৰ পৰা ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উৎপত্তি হৈছে বুলি জনা যায়। আদিতে মানস সৰোবৰৰ পৰাহে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উৎপত্তি হৈছিল বুলি ভবা হৈছিল। যদিও এই সৰোবৰ এই ঠাইৰ পৰা ৭৫ কিলোমিটাৰ পশ্চিমত অৱস্থিত। বৌদ্ধ আৰু হিন্দু ধৰ্মাৱলম্বী লোকসকলে কৈলাস-মানস সৰোবৰৰ এই অংশক অতি পবিত্র জ্ঞান কৰে। উৎপত্তিস্থলৰ পৰা মাৰলুং চাংপো নামেৰে নৈখনে হিমালয়ৰ পৰা প্ৰায় ৬০ৰ পৰা ১০০ কিলোমিটাৰ উত্তৰেৰে ১,৬২৫ কিলোমিটাৰ পশ্চিমৰ পৰা পূবলৈ ব'বলৈ আৰম্ভ কৰে। তিব্বতী ভাষাত চাংপো শব্দৰ অৰ্থ হ’ল পৰিশোধক (Purifier), বৰফ গলা নির্মল পানী প্ৰবাহিত হোৱাৰ বাবেই নৈখনৰ এই নাম। শিলাময় ভূ-প্রকৃতিৰ বৰফাবৃত এই অংশৰ মাজেৰে প্ৰবাহিত হোৱা নৈখনে লাট্‌ছে জং, অঞ্চলত ৰাগা চাংপো নামৰ এখন ডাঙৰ উপনৈক লগত লৈ ক্ৰমে বহুল আৰু নাব্য হৈ পৰে। এই অংশৰ মুঠ ৬৪০ কিলোমিটাৰ গতিপথত নৈখন জাহাজ চলাচলৰ উপযোগী। উল্লেখ্য, সমুদ্ৰপৃষ্ঠৰ পৰা ৩,৫০০ মিটাৰ উচ্চতাত জাহাজ চলিব পৰা চাংপো হ’ল পৃথিৱীৰ একমাত্র নদী। তিব্বতৰ ৰাজধানী লাছা চহৰৰ ওচৰত পুনৰ ক্ৰি-চু নৈক বাঁওপাৰে লোৱা অংশত চাংপোখন ৩ কিলোমিটাৰ পর্যন্ত বহল হোৱা দেখা যায়। কিন্তু চেলা অঞ্চলৰ পৰা নৈখন পুনৰ ঠেক হ’বলৈ আৰম্ভ কৰে (৬০০ মিটাৰ) আৰু পেৰ ওচৰত নৈখনে যাত্রাপথৰ দিশ পৰিৱৰ্তন কৰি ক্ৰমে উত্তৰ আৰু উত্তৰ-পূব দিশে ববলৈ লয়। এই অংশত সুউচ্চ নামচা বাৱৰা শৃংগ (৭,৭৫৫ মিটাৰ) আৰু গয়েলা পেৰি শৃংগৰ মাজত অসংখ্য সৰু সৰু জলপ্রপাত আৰু খৰস্ৰোতৰ সৃষ্টি কৰি নৈখন দুর্গম পৰ্বতৰ মাজত সোমাই পৰে। অতীজত পেৰ ওচৰৰ পৰা চাংপোখন কোনফালে গ’ল জনাটো সাধ্যাতীত আছিল। সেই সময়ত কোনো কোনোৱে নৈখন চীন বা ম্যানমাৰলৈ বৈ যোৱা বুলিও ভাবিছিল। কিন্তু তিব্বতৰ যাত্ৰাপথৰ পশ্চিম প্ৰান্তৰ পৰা নৈখন যে পূৰ্বতকৈও অধিক ঠেক হৈ (মাত্ৰ ৩০ মিটাৰ) নামঢ়া বাৱণা শংশল কায়েৰে এপাক ঘূৰি পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ গভীৰ গিৰিখাদটোৰ (৫,৩৮২ মিটাৰ) সৃষ্টি কৰি (Tsangpo Grand Canyon) হিমালয়ৰ পূব প্রান্তৰে দক্ষিণ-পশ্চিম দিশেৰে মোংকু নামৰ ঠাইত চীন-ভাৰত আন্তর্জাতিক সীমা পাৰ কৰি ভাৰতবৰ্ষত প্ৰৱেশ কৰে এই কথাৰ সত্যতা ১৯২৪ চনতহে প্রমাণিত হয়। অৰুণাচল প্ৰদেশৰ কোৰবো নামৰ ঠাইৰ পৰা নৈখনে পূৰ্বৰ চাংপো নাম এৰি ছিয়াং নাম লয়। নদীখনৰ এই অংশত ভূমিভাগৰ ঢাল হ’ল প্রতি কিলোমিটাৰত ১৬.৮ মিটাৰ। এইদৰে নৈখনে অৰুণাচল প্ৰদেশৰ মাজেদি ক্ৰমে দক্ষিণলৈ বৈ আহি পাছিঘাটৰ কাষেৰে অসমৰ জোনাই মহকুমাৰ সমভূমি অঞ্চলত প্ৰৱেশ কৰে। এইবাৰ ছিয়াঙে নাম সলাই দিহাং নাম লয়। পাছিঘাটৰ পৰা ৫২ কিলোমিটাৰ দক্ষিণত অৱস্থিত ক’বো চাপৰিৰ ওচৰত উত্তৰ-পূব দিশৰ পৰা দিবাং আৰু পূব দিশৰ পৰা লোহিত নদী আহি দিহাং নদীৰ লগ লাগে। এই দিহাং, দিবাং আৰু লোহিত নদীৰ সংগম ক্ষেত্ৰৰ পৰা আৰম্ভ হয় অসম ভূমিৰ মাজেদি মহাবাহু ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ ৬৫০ কিলোমিটাৰ পশ্চিমমুখী যাত্ৰা। এইখিনিতে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ প্ৰাচীন নাম লৌহিত্য হোৱাৰ সম্পর্কে বিবেচনা কৰিব পৰা যায়। কাৰণ সেই সময়ত অৰুণাচলৰ লোহিত জিলাৰ পৰা বৈ অহা এই লোহিত নদীখনকে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ ঘাই সুঁতি বুলি ভবা হৈছিল। দিহাং নৈখনেই যে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ আগলি অংশ সেই কথা তেতিয়ালৈকে মানুহে জনা নাছিল। আন কিছুমানৰ মতে আকৌ সেই সময়ত সঁচাকৈয়ে লোহিতখন ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ মুল সুঁতি আছিল। কিন্তু পিছৰ কালত অৰুণাচল প্ৰদেশৰ ছিয়াং নৈখনে শীর্যখনন (Hardward Irosion) কৰি ক্ৰমাৎ উত্তৰলৈ আগুৱাই গৈ চাংপো নৈখনক স্পর্শ কৰাত ভূমিৰ ঢলৰ প্ৰবলতা অনুসৰি সম্পূর্ণ চাংপো নৈখনেই দক্ষিণলৈ বৈ অহাত তিব্ৰতৰ চাংপো নৈখন ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ আগলি অংশলৈ পৰিৱৰ্তিত হৈ পৰে। অৱশ্যে প্রাচীন কালতে সংঘটিত এই নদী অপহৰণৰ কথা হয়তো ভাৰতীয় ঋষি-মুনিসকলে জানিছিল আৰু সেইবাবেই তেওঁলোকে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উৎপত্তিস্থল কৈলাস পৰ্বতৰ মানস সৰোবৰৰ ওচৰত বুলি চিনাক্ত কৰিছিল। যি কি নহওঁক, চাংপোৰ তিব্ৰতৰ যাত্ৰাপথত আৰু ছিয়াঙৰ অৰুণাচল প্ৰদেশৰ যাত্ৰাপথত ভালেমান সৰু-বৰ উপ-নদী আহি নদীখনত লগ লাগিছেহি।\nঅসমৰ সমভূমিত ব্ৰহ্মপুত্ৰই লাভ কৰে বিশালতা। এই অংশত নদীখনৰ বিশেষত্ব হ’ল চেলাজৰী গঁঠা বা গুম্ফিত উপত্যকাৰে অসংখ্য চৰ-চাপৰি, শাখা নদীৰে গড়ে প্রায় ৮ কিলোমিটাৰ বহল ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ বৃহৎ কলেৱৰ। উত্তৰৰ হিমালয়ৰ পৰা সোৱণশিৰি, জীয়াভৰলী, মানাহ আদি আৰু দক্ষিণৰ নাগালেণ্ড, মেঘালয় আদি উচ্চভূমিৰ পৰা বুঢ়ীদিহিং, দিখৌ, কপিলী আদি অসংখ্য সৰু বৰ নদী এই অংশতে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ লগ লাগিছেহি। বুঢ়ীসুঁতি, খেৰকটীয়া-লুহিত সুঁতি আৰু কলং সুঁতি হ’ল অসমৰ সমভূমি অংশত নদীখনৰ তিনিটা প্ৰধান সুঁতি। এই অংশতে পৃথিৱীৰ বৃহত্তম নদীদ্বীপ মাজুলী অৱস্থিত। অসমৰ যাত্ৰাপথৰ অন্তত ধুবুৰী নগৰৰ পশ্চিমত ব্ৰহ্মপুত্ৰই অসম-বাংলাদেশৰ সীমা পাৰ কৰি, যমুনা নামেৰে দক্ষিণমুখী যাত্ৰা আৰম্ভ কৰে। এই অংশত উত্তৰৰ পৰা তিস্তা নদী আহি যমুনাৰ লগ লাগে। ক্ৰমে দক্ষিণলৈ প্ৰবাহিত হৈ বাংলাদেশৰ গোৱালণ্ডৰ ওচৰত ভাৰতৰ অন্যতম প্রধান নদী গংগাৰ সৈতে লগ লাগি যমুনাই পদ্মা নাম লয়। পদ্মা নৈখন দক্ষিণ-পূর্ব মুথে ঘূৰি ১০ কিলোমিটাৰ আহি মেঘনা নৈৰ লগ লাগি মেঘনা নামেৰেই পুনৰ দক্ষিণমুৱা হৈ ৫০ কিলোমিটাৰ গৈ হাটিয়া, চাহবাজপুৰ আৰু টেণ্টুলিয়া নামেৰে তিনিটা সুঁতিত বিভক্ত হৈ পৃথিৱী বিখ্যাত সুন্দৰবন ব-দ্বীপৰ সৃষ্টি কৰি বংগোপ সাগৰত বিলীন হয়।\nজল আৰু গেদ পৰিবহণ\nজল পৰিবহণত ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ স্থান পৃথিৱীৰ ভিতৰত চতুৰ্থ যদিও মাটিকালিৰ হিচাপত এই পৰিমাণ সর্বাধিক। নদীখনৰ এই বৃহৎ পৰিমাণৰ পানীৰ উৎস হ’ল অৱবাহিকা অঞ্চলত প্রবাহিত মৌচুমী জলবায়ুৰ ঋতুভিত্তিক বৰষুণ আৰু পৰ্বতৰ ওপৰৰ বৰফ গলা পানী। বছৰি গড় হিচাপত পাণ্ডু ঘাটত ব্ৰহ্মপুত্ৰৰে প্রবাহিত সর্বাধিক পানীৰ পৰিমাণ হ’ল প্ৰতি ছেকেণ্ডত ৭২,৭২৬ ঘনমিটাৰ এই পৰিমাণ ১৯৬২ চনৰ আগষ্ট মাহৰ। সেইদৰে সৰ্বনিম্ন পৰিমাণ হ’ল প্ৰতি ছেকেণ্ডত ১,৭৫৫ ঘনমিটাৰ, ১৯৬৮ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত। ইয়াৰ পৰা এই কথা স্পষ্ট হৈ উঠিল যে বৰ্ষা আৰু শীত ঋতুৰ পার্থক্যত এই পানীৰ পৰিমাণৰ পাৰ্থক্যও যথেষ্ট বেছি। নদীখনৰ পানী পৰিবহণৰ বছৰেকীয়া গড়মান হ’ল প্ৰতি ছেকেণ্ডত ৪৮,২০৫ ঘনমিটাৰ।\nসেইদৰে গেল পৰিবহণৰ হিচাপত ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ স্থান পৃথিৱীৰ ভিতৰত দ্বিতীয়- হোৱাংহোৰ পিছতে। এতিয়ালৈকে গণনা কৰিব পৰা তথ্যৰ ভিত্তিত পাণ্ডুঘাটত ব্ৰহ্মপুত্ৰই বছৰি গড়ে ৪০০ নিযুত মেট্ৰিকটন গেদ পৰিবহণ কৰে। অৱশ্যে বানপানীৰ সময়ত এই পৰিমাণ দিনে ২ নিযুত মেট্রিকটনলৈ বৃদ্ধি পায় আৰু পানীৰ সৰ্বোচ্চ প্ৰবাহৰ (Peak Flood) সময়ত এই পৰিমাণ দিনে ২৬ নিযুত মেট্ৰিক টন পর্যন্ত হয়গৈ। নদীখনৰ এই বৃহৎ পৰিমাণৰ গেদৰ উৎস হ’ল হিমালয় অঞ্চলৰ কোমল শিল আৰু ভূমিস্খলনজনিত শিল-মাটি। ইয়াৰে এক বুজন অংশ যোগান ধৰে উপ-নদীসমূহেও। উদাহৰণস্বৰূপে অসম ভূমিৰ মাজেদি প্ৰবাহিত উত্তৰপাৰৰ উপনদী সোৱণশিৰি আৰু জীয়া ভৰলীৰ গেদ উৎপাদনৰ পৰিমাণ হ’ল প্রতি বর্গকিলোমিটাৰত ক্ৰমে ২,৫০০ টন আৰু ৪,৭০০ টন। দক্ষিণ পাৰৰ উপনৈসমূহৰ ক্ষেত্ৰত অৱশ্যে এই পৰিমাণ যথেষ্ট কম। প্রাপ্ত তথ্য মতে, অসমৰ ১৯৫০ চনৰ ১৫ আগষ্টৰ ৮.৭ ৰিখটাৰ স্কেলৰ ভূমিকম্পটোৰ পিছত ব্ৰহ্মপুত্ৰ আৰু ইয়াৰ উপনৈসমূহৰ নদীতলসমূহ যথেষ্ট বাম হৈ পৰাত আগৰ পৰিমাণৰ পানী কঢ়িয়াবৰৰ বাবে নৈসমুহ বহল হোৱাৰ প্ৰয়োজন হ’ল। তাৰ ফলতেই সৃষ্টি হ’ল অসমৰ আনটো প্রধান সমস্যা— গৰাখহনীয়াৰ। কিন্তু ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দৰে গুম্ফিত উপত্যকাৰে প্ৰবাহিত নদী এখন অসমৰ পলসুৱা মাটিৰ মাজেৰে প্ৰবাহিত হ’লে নদীখনৰ দুইপাৰে গৰাখহনীয়া হোৱাটোৱেই স্বাভাৱিক। উদাহৰণস্বৰূপে ভূমিকম্পৰ আগত ডিব্ৰুগড়ত নদীখনৰ এটা পাৰে উকি মাৰিলে আনটো পাৰত শুনিছিল। বৰ্তমান কিন্তু সেই অংশত ব্ৰহ্মপুত্ৰ ১০.৫ কিলোমিটাৰ বহল। অসম চৰকাৰৰ এক প্রশাসনিক তথ্য মতে ১৮৯২-৯৩ চনত ডিব্ৰুগড় নগৰখন ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ খৰালি সুঁতিৰ পৰা ৮ কিলোমিটাৰ দূৰত আছিল। কিন্তু ভূমিকম্পৰ পিছৰ ১৯৫৪ চনৰ তথ্য মতে, ডিব্ৰুগড় নগৰৰ এক বৃহৎ অংশ ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ বুকুত জাহ যায়। এইদৰে সেই সময়ৰ পৰা অসম ভূমিত নদীখনে পূৰ্বৰ সুঁতিৰ দক্ষিণ ঢালেৰে ব’বলৈ লোৱা দেখা যায়। কাৰণ সপ্তদশ শতিকালৈকে ব্ৰহ্মপুত্ৰখন চাৰিকড়ীয়া নৈয়েদি, খেৰকটীয়া সুঁতি হৈ মাজুলীৰ উত্তৰৰ লুইতেদি প্ৰবাহিত হৈছিল। অসম বুৰঞ্জীৰ তথ্য মতে আহোম স্বৰ্গদেউ জয়ধ্বজ সিংহৰ দিনত (১৬৪৮-৬৩) হোৱা মিৰজুমলাৰ আক্ৰমণৰ সময়ত বৰ্তমানৰ মাজুলীৰ অস্তিত্বই নাছিল। মাজুলী তেতিয়া ‘মাজালি’ নামেৰে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দক্ষিণ পাৰৰ সৈতে সংলগ্ন হৈ আছিল। সেয়েহে মাজুলীৰ ভূ-প্রকৃতি ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দক্ষিণ পাৰৰ ভূ-ভাগৰ সৈতে মিলে। ১৭৫০ চনৰ কাতি মাহত অহা প্ৰলয়ংকৰী বানৰ সময়ত ব্ৰহ্মপুত্ৰই উত্তৰৰ লুইত সুঁতি এৰি ডিব্ৰুগড়ৰ দক্ষিণ-পশ্চিমত দক্ষিণপাৰৰ উপনৈ দিহিঙেৰে ব'বলৈ লয় আৰু তেতিয়াৰ পৰা দিহিং ব্ৰহ্মপুত্ৰ আৰু লুইতৰ মাজৰ ভূ-খণ্ড মাজুলী নামেৰে জনাজাত হৈ পৰে। লেফ্‌টেনেন্ট নিউভিলৰ টোকামতে এই বান ১৫ দিন ধৰি হৈছিল। সেইদৰে পূৰ্বতে ধনশিৰি নৈখন কাৰ্বি পাহাৰৰ নামনিৰে নগাঁৱৰ কাজলীমুখত ব্ৰহ্মপুত্ৰত মিলিছিল। কিন্তু কাজিৰঙা অঞ্চলত ব্ৰহ্মপুত্ৰই দক্ষিণ ঢালেৰে ব’বলৈ লোৱাত সেই অংশতে ধনশিৰিক গ্রাস কৰে আৰু তেতিয়াৰে পৰা ধনশিৰিৰ নিম্নাংশই কলং সুঁতিৰ ৰূপ লয়। উত্তৰ পাৰে বিশ্বনাথৰ পৰা তেজপুৰলৈকে পূৰ্বৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ অৱশিষ্টৰূপে বহুতো বিল আৰু জলাহভূমি দেখা যায়। কোনো কোনোৰ মতে প্রাচীন কালত প্ৰাগজ্যোতিষপুৰৰ ভূ-ভাগ উমানন্দলৈকে একাকাৰ হৈ আছিল। এইদৰে ক্ৰমে পশ্চিমলৈ চালে দেখা যায় একালত শুৱালকুছি ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দক্ষিণফালেহে আছিল। নীলাচল আৰু শুৱালকুছিৰ মাজত এতিয়াৰ দৰে ব্ৰহ্মপুত্ৰ বৈ থকা নাছিল। কাৰণ শুৱালকুছি গাঁৱত বাস কৰা ব্ৰাহ্মণসকলেই তেতিয়া পাল পাতি কামাখ্যাত পূজা-সেৱা চলাইছিল (শ্ৰীমান চক্ৰৱৰ্তী)। ১৫৩২-৩৩ চনত মোগল সেনাপতি তুৰ্বকৰ লগত হোৱা যুদ্ধৰ পিছৰ পৰাহে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ একাংশ শুৱালকুছিৰ দক্ষিণেৰে ব’বলৈ আৰম্ভ কৰে। অৱশ্যে অসম ভূমিৰ মাজত ব্ৰহ্মপুত্ৰই এইদৰে দক্ষিণ ঢাললৈ গতি কৰাৰ প্ৰধান আৰু একমাত্ৰ কাৰণটো হ’ল- উত্তৰৰ হিমালয়ৰ উত্থান। কাৰণ হিমালয় পর্বতমালা ভূ-তাত্ত্বিকভাৱে এতিয়াও এক সক্রিয় অঞ্চল। যি আজি পৰ্যন্ত অস্থিৰ অৱস্থাত আছে। চৰম স্থিৰতা পাবৰ বাবে বৰ্তমানেও হিমালয় প্রতিবছৰ প্রায় ৫ ছেণ্টিমিটাৰকৈ ওপৰলৈ উঠি আছে। হিমালয়ৰ লগে লগে তাৰ গাতে লাগি থকা উত্তৰ অসমৰ সমভূমি খণ্ডও ওপৰলৈ উঠি আছে। ফলত স্বাভাৱিকতেই ব্ৰহ্মপুত্ৰই নিজৰ উত্তৰৰ সুঁতি এৰি দক্ষিণলৈ ঢাল লৈছে। বাংলাদেশৰ অংশতো নৈখনে কেইবাবাৰো সুঁতি সলনি কৰা দেখা গৈছে।\nঅসমত ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ গুম্ফিত গতিপথৰ মাজত অসংখ্য চৰ-চাপৰিৰ সৃষ্টি হৈছে। কিন্তু নদী তলত খনন আৰু গেল নিক্ষেপণ অহৰহ চলি থকাৰ বাবে এই চৰ-চাপৰিবোৰ দীৰ্ঘদিনৰ বাবে স্থায়ী হোৱা দেখা নাযায়। অৱশ্যে সর্ববৃহৎ নদীদ্বীপ মাজুলী (৩৫২ বৰ্গকিলোমিটাৰ) আৰু পৃথিৱীৰ ক্ষুদ্ৰতম স্থায়ী বসবাস থকা নদীদ্বীপ উমানন্দ (মাত্র ০.০২ বর্গ কিলোমিটাৰ) ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ মাজত অৱস্থিত যদিও দ্বীপ দুটা ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ সৃষ্টি নহয়। সেইদৰে বাৰিষাৰ সময়ত নদীখনৰ সকলো সুঁতি একাকাৰ হৈ পৰে। যদিও খৰালি পানী কমাৰ লগে লগে প্রধান সুঁতিসমূহৰ বাহিৰে গেদ পৰি বাম হৈ পৰা বাকী সুঁতিবোৰ শুকাই যায়। সেই সময়তে - চাপৰিসমূহত খেৰ-বন, গছ-গছনি আদি গজি উঠে। ঝাওবন এই চাপৰিসমূহৰ প্ৰধান উদ্ভিদ।\nমাটিকালিৰ হিচাপত ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ প্ৰবাহিত পানীৰ পৰিমাণ পৃথিৱীৰ ভিতৰত সৰ্বাধিক। তাতে তিনিওফালে উচ্চ ভূমিৰে আগুৰি থকা অসম উপত্যকাত বানপানী সৃষ্টি হোৱাটো নদীখনৰ এক স্বাভাৱিক প্ৰক্ৰিয়া। নদী এখনৰ পানী আৰু গেদ পৰিবহণ ক্ষমতা নদীখনৰ ঢালৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। পৰ্বতীয়া গতিপথ এৰি অসমৰ সমভূমিত প্ৰৱেশ কৰাৰে পৰা ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ ঢাল অভাৱনীয়ভাৱে হ্ৰাস পাইছে। প্রাপ্ত তথ্য মতে, এই অংশত ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ ঢাল প্রতি কিলোমিটাৰত কবোচাপৰিৰ পৰা ডিব্ৰুগড়লৈ ০.৬২ মিটাৰ, ডিব্ৰুগড়ৰ পৰা নিমাতী ঘাটলৈ ০.১৭ মিটাৰ, নিমাতী ঘাটৰ পৰা শিলঘাটলৈ ০.১৫ মিটাৰ, শিলঘাটৰ পৰা গুৱাহাটীলৈ ০.১৪ মিটাৰ, গুৱাহাটীৰ পৰা গোৱালপাৰালৈ ০.১১ মিটাৰ, গোৱালপাৰাৰ পৰা ধুবুৰীলৈ ০.০৯৪ মিটাৰ আৰু ধুবুৰীৰ পৰা মোহনালৈকে ০.০৭৯ মিটাৰ। এই অংশত বছৰি গড়ে ১.,৫০৮ ৰ পৰা ৪.০৬৫ মিলিমিটাৰ পৰিমাণৰ বৰষুণ হয়। তাৰ শতকৰা ৯০ ভাগ হয় দক্ষিণ-পশ্চিম মৌচুমী বতাহৰ ফলত অৰ্থাৎ মে’ৰ পৰা অক্টোবৰ মাহৰ ভিতৰত। সেই সময়তে উচ্চ হিমালয়ৰ বৰফসমূহো গলিবলৈ ধৰাত পানীৰ পৰিমাণ যথেষ্ট বৃদ্ধি পায়। গতিকে সেই সময়ৰ বৰষুণৰ স্থিতিকাল (Duration) আৰু প্ৰবলতা (Intensity) যেতিয়াই বাঢ়ে তেতিয়াই নদীত বান আহে। এই পানীৰ এক বুজন অংশ উপ-নদীসমুহেও যোগান ধৰে, তাতে এই সমস্ত পানীভাগৰ নিৰ্মানৰ একমাত্ৰ পথ হ’ল পশ্চিমৰ ঠেক সমভূমি খণ্ড, সেয়েহে প্রাক ঐতিহাসিক কালৰে পৰা অসমৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকা বানপানী প্ৰবল অঞ্চল আছিল। সেই সময়ত এই বানপানী আছিল আৰ্শীবাদস্বৰূপ। বানপানীৰ বাবেই উপত্যকাটো সাৰুৱা কৃষিভূমিৰূপে বিকশিত হৈছিল, মাছ-কাছেৰে ভৰপূৰ ভোগালী অঞ্চলৰূপে বিখ্যাত হৈছিল। প্রকৃততে ৰূপহী অসমৰ সেউজী সমভূমিখন ব্ৰহ্মপুত্ৰৰেই দান। ব্ৰহ্মপুত্ৰ আৰু ইয়াৰ উপনদীসমূহে যোৱা ২ নিযুত বছৰত অৰুণাচল হিমালয়ৰ পৰা কাঢ়ি অনা কোমল গেদীয় শিলাসমূহ ২০০ৰ পৰা ৩০০ মিটাৰ দ কৈ জমা কৰি অসমৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰ সমভূমি গঠন কৰিছে। এই অৱস্থাৰ পৰিৱৰ্তন আহিল ইংৰাজসকলৰ মথাউৰি ব্যৱস্থা সংযোজনৰ পিছৰ পৰা। প্রথম অৱস্থাত এই মথাউৰি ব্যৱস্থাই দ’ অঞ্চলসমূহ বানপানীমুক্ত কৰি ৰাখিছিল যদিও পিছৰ কালত মথাউৰিবোৰ দূৰ্বল হৈ পৰাত আৰু মেৰামতিৰ অভাৱত কোনোবা দুর্বল অংশত হঠাতে মথাউৰি ভাগি যি বানপানীৰ সৃষ্টি হ’ল, সি ঘৰ দুৱাৰ ভাঙি, খেতিপথাৰ নষ্ট কৰি সংহাৰী ৰূপ ল’লে। ১৯৫৪ চনৰ মুঠ ২০০ কিলোমিটাৰ মথাউৰিৰ পৰিৱৰ্তে ১৯৮৮ চনত ইয়াৰ জোখ হ’লগৈ ৪,১৩৪ কিলোমিটাৰ। তদুপৰি যোৱা কেইবাটাও দশকত প্ৰকৃতিৰ ওপৰত মানুহৰ বিভিন্ন কার্যকলাপৰ বাবে বানপানীৰ তাণ্ডৱ যথেষ্ট বৃদ্ধি পাইছে। জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ লগে লগে সঘনাই বানপানী হৈ থকা নৈপৰীয়া অঞ্চলসমূহতো মানুহে বসবাস কৰিবলৈ ল’লে। জলাহভূমি, খাল-বিল— যিসমুহে আদিতে নদীসমুহৰ অতিৰিক্ত পানী ধাৰণ কৰি বানপানী নিয়ন্ত্ৰণ কৰি ৰাখিছিল মানুহৰ বাসগৃহ নিৰ্মাণ, খেতি-বাতি, উদ্যোগ স্থাপন আদি কাৰ্যৰ বাবে সেই অঞ্চলসমূহ অধিগ্ৰহণ কৰাত নৈসমূহৰ জলধাৰণ এলেকাৰ পৰিসৰ ক্ৰমে কমি আহিল। তদুপৰি ভূমিভাগৰ অপৰিকল্পিত ব্যৱহাৰ, পৰিৱেশ বিনষ্টকৰণ, বনাঞ্চল ধ্বংস আদিয়ে বানপানীৰ প্ৰৱণতা বঢ়োৱাত যথেষ্ট অৰিহণা যোগালে। সেয়েহে ১৯৮০ চনৰ পিছৰ পৰা বানপানীৰ প্ৰবলতা যথেষ্ট বৃদ্ধি পালে। এটা বাৰিষাতে প্রায় চাৰি-পাঁচবাৰ বান অহাটো তেতিয়াৰে পৰা একেবাৰে সাধাৰণ কথা যেন হৈ পৰিল। তথাপি সেই সময়ত ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাৰ প্রায় ৪০ শতাংশ অঞ্চলতহে বানপানী হৈছিল। ১৯৯০ চনত এই পৰিমাণ ৫৫ শতাংশলৈ বৃদ্ধি পালে। আৰু বৰ্তমান কাৰ্বি আংলং আৰু ডিমা হাচাও পাহাৰীয়া জিলা দুখনক এৰি সমগ্ৰ অসম বানপানীৰ কবলত পৰিছে। প্ৰতিবছৰে বাঢ়ি আহিছে ক্ষয়-ক্ষতিৰ পৰিমাণ। কিন্তু ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাৰ শেহতীয়া বানপানীৰ অৱস্থা পর্যবেক্ষণ কৰি বিশ্লেষণ কৰি চালে দেখা যায় মৌচুমী বতাহৰ অস্বাভাৱিক ব্যৱহাৰ অর্থাৎ জলবায়ু পৰিৱৰ্তনো ইয়াৰ এক অন্যতম কাৰণ। ডাৱৰ বিস্ফোৰণ, কম সময়ত অধিক মাত্ৰাত বৰষুণ, প্রচণ্ড ধুমুহা আদিয়ে ভূমিকম্প প্রবণ কোমল মাটিৰে গঠিত অঞ্চলটোত সঘনাই জলপ্ৰলয়ৰ সৃষ্টি হোৱাত অৰিহণা যোগাইছে।\nব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দৰে এখন আন্তর্জাতিক নদীৰ বান নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে আন্তর্জাতিক সহযোগিতাৰ প্ৰয়োজন। দেশৰ ভিতৰতে প্রয়োজন বিভিন্ন সামাজিক, অর্থনৈতিক আৰু পাৰিপাৰ্শ্বিক সহযোগিতাৰ সৈতে এক উন্নত প্রণালীবদ্ধ কৰ্মপন্থা। অসমৰ বান নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে এতিয়ালৈকে বহুতো বিশেষজ্ঞ কমিটী গঠন কৰা হ’ল, বহুত উন্নত মানৰ আঁচনি প্ৰস্তুত কৰা হ’ল বানপানী কিন্তু আজিও নিয়ন্ত্ৰণ নহ’ল। অসমক বানপানীৰ ভয়াৱহতাৰ পৰা মুক্ত কৰিবলৈকে এসময়ত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে নদী সংযোগী আঁচনিৰ পৰিকল্পনা কৰিছিল। আঁচনি মতে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ অতিৰিক্ত পানীভাগ নদী সংযোগী আঁচনিৰ দ্বাৰা ভাৰতৰ আন আন খৰাং অঞ্চললৈ বোৱাই নিয়াৰ কথা। কিন্তু বিভিন্ন কাৰণত এই আঁচনি আজিও কাৰ্যকৰী নহ’ল। ১৯৭৪ চনতে ব্ৰহ্মপুত্ৰ খননৰো এক পৰিকল্পনা চলিছিল যদিও বাস্তৱত সিও কার্যক্ষম হৈ নুঠিল। এটা কথা ঠিক যে বানপানী আমাক লাগে– অসম ভূমিৰ সাৰুৱা মাটি গঠন প্ৰক্ৰিয়াৰ বাবে, কাজিৰঙা-ওৰাং আদি ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ লগতে সমগ্ৰ অসম উপত্যকাৰ পৰিস্থিতিতন্ত্ৰ সজীৱ কৰি ৰাখিবৰ বাবে। তাকে লাগে যেনিবা নিয়ন্ত্রিত ৰূপত। বর্তমান যুগত বানপানী নিয়ন্ত্ৰণৰ প্ৰধান ব্যৱস্থাসমূহ হ’ল মথাউৰি, স্পাৰ বা বান্ধ নিৰ্মাণ কৰা। ভূমিৰ উচিত ব্যৱহাৰ আৰু প্লাৱন ভূমিৰ মণ্ডলীৰণ কৰা, আগজাননীৰ সহায়ত জনসাধাৰণক বানপানীৰ ভয়াৱহতাৰ পৰা ৰক্ষা কৰা, নহ’লে বানপানীৰ সৈতে সহাৱস্থানৰ বাবে জনসাধাৰণক প্ৰশিক্ষণ প্ৰদান কৰি উপযুক্ত কৰি তোলা।\nএইখিনিতে আমি চীন দেশৰ হোৱাংহো নদীৰ কথা ক’ব পাৰোঁ। এসময়ত চীনৰ চকুলো “হোৱাংহো’ৰূপে বিখ্যাত নদীখন আজি চীন দেশৰ সমৃদ্ধিৰ প্ৰধান বাহক হৈ পৰিছে। দেশখনৰ ৫০ শতাংশ খাদ্যশস্যৰ উৎপাদনস্থলী আজি এই হোৱাংহো উপত্যকা। এই অসম্ভৱক সম্ভৱ কৰিবলৈ সেই দেশে ১৯৪৯ চনতে এক দীৰ্ঘম্যাদী পৰিকল্পনা হাতত ল’লে। “ইয়েল্ল" লিভাৰ কনজাৰভেন্সী কমিছন" গঠন কৰি সেই দেশৰ চৰকাৰে নদীখনৰ এক শুদ্ধ আৰু উচিত ব্যৱহাৰৰ প্ৰস্তুতি চলালে। পৰিকল্পনা অনুসৰি নদীখনৰ মুঠ ৫,৪৬৪ কিলোমিটাৰ যাত্ৰাপথত মুঠ ৩,১৪৭টা বৃহৎ, মজলীয়া আৰু ক্ষুদ্ৰ নদীবান্ধ প্রকল্প আৰম্ভ কৰা হ’ল। খেতিপথাৰত জনসিঞ্চনৰ বাবে ২৯,০০০টা পাম্পটে বহুওৱা হ’ল। তদুপৰি হোৱাংহোপৰীয়া চহৰসমূহত পানী যোগানৰ বাবে প্ৰকল্প স্থাপন কৰা হ’ল। নদীখনৰ পানী আৰু গেদ নিয়ন্ত্ৰণৰ মুখ্য ভূমিকা ল’লে এই প্রকল্পসমূহেই। কিন্তু হোৱাংহোৰ লগত ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ যথেষ্ট পার্থক্য আছে। ব্ৰহ্মপুত্ৰই গতিপথৰ আধাতকৈ বেছি অংশ পাৰ কৰিছে উচ্চভূমিৰ মাজেদি। সম্ভাব্য ক্ষেত্ৰত বান্ধৰ পৰিকল্পনা কৰিলেও অতি ভূমিকম্পপ্রবণ অঞ্চল বাবে এই অংশত বৃহৎ নদীবান্ধৰ ভয়াৱহতা যথেষ্ট বেছি। বর্তমান অৰুণাচলত যিবোৰ বৃহৎ বান্ধ গঢ় লৈ উঠিছে বা নির্মীয়মাণ অৱস্থাত আছে, তাৰ কোনোটোৱেই বহুমুখী প্রকল্প নহয়। জলসিঞ্চন বা পানী যোগানৰ ইয়াত কোনো ব্যৱস্থা নাই। ব্যৱসায়িক ভিত্তিত কেৱল মাত্র জলবিদ্যুৎ উৎপাদনৰ উদ্দেশ্যে নিৰ্মাণ কৰা এই বান্ধসমূহ অসমৰ বাবে বৰ্তমান বিপজ্জনক জলবোমাসদৃশ হৈ পৰিছে। তাতে উপত্যকাটোত একে সময়তে প্ৰায় সকলো ঠাইতে অধিক বৃষ্টিপাত হোৱাৰ বাবে বানপানীৰ সময়ত পথাৰত পানী যোগানৰ প্ৰয়োজন নহয়, খৰাং বতৰৰ বাবে সেই পানী জমা কৰি ৰাখিবলৈও অসমৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাত জলাধাৰ নির্মাণকার্য একেবাৰেই সম্ভৱ নহয়, কাৰণ এই অংশত ধৰাপৃষ্ঠ ১০০ মিটাৰ গভীৰতালৈকে কোনোধৰণৰ কঠিন শিলাস্তুৰ পোৱা নাযায়। তাতে হোৱাংহো উপত্যকাৰ তুলনাত অসমৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকা তেনেই ঠেক আৰু ভূমি ভাগৰ ঢাল অতি কম। তিনিওফালে উচ্চ ভূমিৰে আগুৰি থকাৰ বাবে যিটো হাৰত পানী উপত্যকাটোত প্ৰৱেশ কৰে, সেইটো হাৰত ওলাই যাব নোৱাৰে। আৰু যি সুফল পাবলৈ চীনৰ ৫০ বছৰ লাগিল, ভাৰত-অসম চৰকাৰে আজিলৈকে তেনে দীর্ঘম্যাদী পৰিকল্পনাৰ ব্যৱস্থাই কৰা নাই। অসমতো ব্ৰহ্মপুত্ৰ ব’ৰ্ড, জলসম্পদ উন্নয়ন বিভাগ আদি চৰকাৰী দপ্তৰ আছে কিন্তু বানপানী নিয়ন্ত্ৰণৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁলোকৰ স্থিতি বর্তমানেও সন্দেহজনক। শেহতীয়াকৈ কেন্দ্রীয় চৰকাৰৰ সাহায্যৰে অসমৰ চৰকাৰে ব্ৰহ্মপুত্ৰ খননৰ এক পৰিকল্পনা হাতত লৈছে। চৰকাৰৰ মনোভাব যদি ১৯৫০ চনৰ ভূমিকম্পৰ আগলৈকে অসমত বানপানী গৰাখহনীয়াৰ সমস্যা নিয়ন্ত্ৰিত অৱস্থাত আছিল আৰু ভূমিকম্পত নদীতলসমূহ বাম হৈ যোৱাৰ বাবেই যদি আজিৰ এই সমস্যাসমূহৰ সৃষ্টি হৈছে, তেন্তে নদীতল খনন কৰি আগৰ অৱস্থালৈ নিলেই নি:সন্দেহে অসমত বানপানী আৰু গৰাখহনীয়াৰ সমস্যা নির্মল হ'ব। সঁচাকৈয়ে ই এক শলাগিবলগীয়া প্রচেষ্টা। বিশেষজ্ঞসকলৰ অসমত পুত্ৰৰ খননকার্য তেতিয়াহে সফল হ'ব যেতিয়া ব্ৰহ্মপুত্ৰ আৰু ইয়াৰ প্ৰধান উপনৈসমুহে প্রতিদিনে কঢ়িয়াই অনা হাজাৰ হাজাৰ টন গেদ নিয়ন্ত্রণ কৰিব পৰা যাব। অন্যথা আমাৰ সকলো শ্রম পশু কৰি সেই বৃহৎ পৰিমাণৰ গেদে অতি কম সময়তে নদীতল পুনৰ পুতি পেলাব। অতবোৰ অৰ্থৰ অপচয় হ’ব। কাৰণ যোৱা ৬৭ বছৰত পৰিৱেশ যথেষ্ট সলনি হৈছে। স্বাভাৱিক বৃদ্ধিৰ বাবেই হওক বা প্রব্ৰজনৰ বাবেই এই অঞ্চলত জনসংখ্যা যথেষ্ট বৃদ্ধি পাইছে। আগৰ জলাহভূমি বা উন্মুক্ত চৰ-চাপৰিসমূহ বৰ্তমান জনবহুল অঞ্চললৈ পৰিৱৰ্তিত হৈছে। ইফালে, সমগ্ৰ অৰুণাচল প্ৰদেশত নগৰীকৰণ হোৱাৰ বাবে বনাঞ্চল ধ্বংস আৰু পাহাৰ অননকার্য যথেষ্ট বৃদ্ধি পাইছে। ফলত উন্মুক্ত অংশৰে পানী অধিক জোৰেৰে প্ৰবাহিত হোৱাৰ ফলত নদীসমুহত গেদৰ পৰিমাণ বাঢ়িছে, পাহাৰৰ কোমল মাটিয়ে অধিক হাৰত সমভূমি অঞ্চলৰ নদীৰ বক্ষ উপচাই পেলাইছে। তেনেহ’লে আমাৰ উপায় কি? আমি কি সদায়েই বানপানীৰ তাণ্ডৱ লীলাৰ বলি হৈ থাকিব লাগিব! জাপান এখন ভূমিকম্পপ্রবণ দেশ। সেই দেশত গড়ে দিনে তিনিটাকৈ ভূমিকম্প আহে। কিন্তু জাপান পৃথিৱীৰ এখন উন্নত দেশ। উন্নত প্রযুক্তিবিদ্যাৰ সহায়ত জাপানে নিজকে ভূমিকম্পৰ সৈতে সহবাস কৰিব পৰাকৈ প্ৰস্তুত কৰি তুলিছে। অসমৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাতো বানপানী হয় ভয়াৱহ বানপানী- আজিৰ বিজ্ঞান আৰু প্রযুক্তিবিদ্যাৰ যুগত আমি তেনেহ’লে কি কৰা উচিত? অসম ভূমি এৰি কোনোবা আন উচ্চভূমিলৈ চিৰদিনৰ বাবে আঁতৰি যাম নে বানপানীৰ সৈতে সহাৱস্থানৰ পৰিকল্পনা কৰিম। নিশ্চয় আমি তাৰেই পৰিকল্পনা কৰিম। প্রথম অৱস্থাত হাতত থকা অর্থসাহায্যৰে আমি বিভিন্ন উন্নত পদ্ধতিৰে মথাউৰিসমূহ শক্তিশালী কৰিব পাৰোঁ। নদীখনক নিজৰ নিৰ্দিষ্ট গতিপথেৰে; নির্দিষ্ট মানত, নির্দিষ্ট আকাৰ আৰু আকৃতিত বোৱাই ৰখাৰ প্ৰচেষ্টা চলাব পাৰোঁ। এনে কৰিলে নৈখনৰ স্বাভাৱিক গতি, স্বয়ং পৰিশোধন ব্যৱস্থা আৰু সুস্থিৰতা বাঢ়িব বানপানী আৰু গৰাখহনীয়াৰ প্ৰকোপ কমিব। অসম ভূমিত ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ মাজেৰে ২০৫ মিটাৰ বহলকৈ খননকাৰ্যৰ যি পৰিকল্পনা কৰা হৈছে, সি নিশ্চয় নদীখনক স্থিৰতা প্ৰদান কৰিব যদিহে তাৰ আগতে আমি নদীখনৰ উচ্চাংশ আৰু প্ৰধান। উপনদীসমূহৰ গেদৰ পৰিমাণ নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব পাৰোঁ। তাৰ বাবে প্ৰয়োজন হ'ব বহল ভিত্তিত বৃক্ষৰোপণ আৰু ভূমি সংৰক্ষণ ব্যৱস্থা। কিন্তু তাৰবাবে ৰ’বৰ আৰু সময় নাই, বানে ইতিমধ্যে ভয়াৱহ ৰূপ ল’বলৈ আৰম্ভ কৰিলেই, আমি হাতে-কামে বৃক্ষৰোপণত লাগিবৰ হ’ল। তাৰ আগতে আমি বানপানীৰ আগজাননীৰ দ্বাৰা ধনজন ৰক্ষাৰ ব্যৱস্থা ল'ব লাগিব ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ আগলি অংশৰ খবৰ পাবলৈ এতিয়া আৰু চুবুৰীয়া চীন দেশৰ মুখলৈ চাই থকাৰ প্ৰয়োজন নাই। নিজ দেশৰ উপগ্রহ তথ্য-প্রযুক্তিৰেই আমি জনসাধাৰণক সম্ভাব্য বানপানীৰ বাবে সচেতন কৰি তুলিব পাৰোঁ। এই দায়িত্ব ৰাজ্যিক দুর্যোগ প্রশমন বিভাগেই যে সুচাৰুৰূপে চলাব পাৰিব, তাত কোনো সন্দেহ নাই। বানপানীৰ সময়ত বানৰ ভয়াৱহতা কমাবলৈ পুৰণি পুখুৰী, বিল, জলাহ ভূমি আদিৰ লগতে মৰাসুঁতিসমূহ সঞ্জীৱ কৰি তুলিব পাৰোঁ। বান নিয়ন্ত্ৰণৰ শেহতীয়া ফলপ্রসু ব্যৱস্থাটো হ’ল প্লাৱন ভূমিৰ মণ্ডলীকৰণ ব্যৱস্থা। এই ব্যৱস্থাৰ সৈতে আছে বানপীড়িত লোকৰ সমস্যাসমূহৰ উচিত সমাধানৰ পথ, ভূমিৰ উচিত ব্যৱহাৰ আৰু বানৰ সৈতে সহাৱস্থানৰ বিভিন্ন কর্মপন্থা। এই ব্যৱস্থাত প্ৰথমতে সমগ্ৰ প্লাৱন ভূমিৰ সীমা নিৰ্ধাৰণ কৰা হয়। ইয়াৰ পিছত বানপানীৰ ভয়াৱহতাৰ অনুপাত, পানীৰ সৰ্বোচ্চ সীমা, প্রতিবছৰত হোৱা বানৰ সংখ্যা, মাটিৰ প্রকাৰ আদিৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি সমগ্ৰ প্লাৱন ভূমিখনক কিছুমান মণ্ডলত ভাগ কৰা হয়। যেনে— অতি ভয়াৱহ মণ্ডল, ভয়াৱহ মণ্ডল, মজলীয়া ভয়াৱহ মণ্ডল, কম ভয়াৱহ মণ্ডল আৰু বানমুক্ত মণ্ডল। নদীৰ পাৰৰ জলাহ, এৰাসুঁতি আদিৰে উপচি থকা অংশটো অতি ভয়াৱহ মণ্ডল নদীত পানী বঢ়াৰ লগে লগেই এই অংশতো বান আহে, গতিকে এই অংশ বসবাস বা কৃষি কৰ্মৰ বাবে অনুপযোগী মণ্ডল। ভয়াৱহ মণ্ডলত বানপানীৰ উচ্চ সীমাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি প্রয়োজনসাপেক্ষে মজবুত চাংঘৰৰ ব্যৱস্থা কৰিব পাৰি (অতীজৰে পৰা অসমৰ নৈপৰীয়া মিচিং-দেউৰীসকলে চাংঘৰত বাস কৰি আহিছে আৰু সমভূমি অঞ্চলতো ভঁৰালসমুহ সদায়েই ওখ চাঙৰ ওপৰত সজা হয়) আৰু পানীত তিষ্টি থাকিব পৰা মৰাপাট, কল আদিৰ খেতি কৰিব পাৰি। তদুপৰি প্ৰতিঘৰ মানুহৰ এখনকৈ নাও থকাটো বাঞ্ছনীয়। মজলীয়া ভয়াৱহ অঞ্চলত পানীৰ উচ্চসীমা অনুসৰি ওখ ভেটিৰ ঘৰ বা চাংঘৰৰ ব্যৱহাৰ বাধ্যতামূলক, সেইদৰে নাও, ধানখেতি বা ৰবি শস্যৰ খেতিয়ে প্রধান্যতা পাব। কম ভয়াৱহ অঞ্চল আৰু বানমুক্ত অঞ্চলসমূহ প্ৰায় সকলো ফালৰ পৰাই নিৰাপদ আৰু বাসোপযোগী। অসমৰ বানপানী ঋতুভিত্তিক। অসমত কেৱল মাত্র বাৰিষাহে বৰষুণ হয়-খৰালি কাল সম্পূৰ্ণ শুকান। সেয়েহে খাৰিফ শস্যৰ খেতি সম্ভৱ হৈ নুঠিলেও তাত ৰবি শস্যৰ খেতি কৰিব পৰা যায়। এইদৰে অসমৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাক বানপানীৰ ভয়াৱহ মণ্ডলত ভাগ কৰি, উচিত পদক্ষেপ ল’লে বানপানীৰ ক্ষয়-ক্ষতি যথেষ্ট হ্রাস পাব। কিন্তু এইধৰণৰ জটিল আৰু কষ্টসাধ্য পদক্ষেপ কাৰ্যকৰীকৰণৰ বাবে আমি মানুহবোৰ সত্যনিষ্ঠ হ’ব লাগিব, নিজৰ মাতৃভূমি, জাতি আৰু সভ্যতা-সংস্কৃতিৰ প্ৰতি দায়বদ্ধ হ’ব লাগিব। চৰকাৰৰ অৰ্থ-সাহায্যৰ উচিত ব্যৱহাৰ হ’ব লাগিব। অন্যথা বিশ্ববাসীৰ ওচৰত আমাৰ এটাই মাত্ৰ পৰিচয় ৰ'বগৈ বানপীড়িত এতিয়ালৈকে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ ওপৰত যথেষ্ট অধ্যয়ন হৈছে-হোৱা নাই মাত্ৰ তাৰ ব্যৱহাৰ। অনাগত দিনত অসমৰ ব্ৰহ্মপত্ৰ উপত্যকা উন্নতিৰ জখলাৰে আগুৱাই যাওক, বানপীড়িত লোকৰ হা-হুমুনিয়াহবোৰ কোনোবা অজান দেশত নিদ্ৰামগ্ন হৈ ৰওকগৈ। তিব্বতৰ তুষাৰভূমিৰ পবিত্ৰ পানীৰে প্ৰবাহিত ব্ৰহ্মপুত্ৰ আমাৰ বাবে অভিশাপ নহয় আশীর্বাদ হওক আৰু সকলোৰে কণ্ঠত সঁচা অৰ্থত প্ৰতিধ্বনিত হওক বেজবৰুৱাৰ এফাকি গীত ‘অসম আকৌ উন্নতিৰ পথত জয় আই অসম বোল’।\nলেখিকা: ড° স্বপ্নালী গগৈ।\n(ক) ড° যোগেন্দ্ৰ নাথ শৰ্মা, অসমৰ নদ-নদী।\n(খ) ডুলাল চি. গোস্বামী, ষ্টৰি অব দা ব্ৰহ্মপুত্ৰ।\n(গ) অন্যান্য বাতৰিকাকত, আলোচনীত প্ৰকাশিত প্ৰবন্ধসমূহ।


ফটা-প্ৰশ্ন – ফটাঢোল\nNovember 1, 2018 ফটা প্ৰশ্ন\t4 Comments\n১/ খাণ্ডিল্য নয়ন শইকীয়া: প্ৰশ্নত থকা ‘প’ সদায় লেবেল মাৰি ৰথ‌ত উঠি কিয় আহে ?\nউত্তৰ: ৰথত উঠি ‘প’ ভায়াই প্ৰশ্ন পকাই যায়,\nফটহুৱে উত্তৰ বিছাৰি হাবাথুৰি খায়,\nউত্তৰ বিছাৰি ঘূৰি ফুৰোঁতে চেণ্ডেল ক্ষয় গ’ল,\nতথাপি কিন্তু ‘প’ ৰ লেবেল জিলিকিয়ে ৰ’ল!\nসেই লেবেল আজিও মেইণ্টেইন কৰিছে বোলে।\n২/ চুইট লেনা দাস: কোৱা হয় যে পুৰুষ জাতি ভোমোৰা জাতি, গোবৰৰ দমতো কটাই ৰাতি। এই কথাষাৰ কিমান দূৰ সঁচা?\nউত্তৰ: একেবাৰে গোকাট মিছা, মিছাৰো মিছা আও মিছা, সঁচাৰ সৈতে এই কথাষাৰৰ দূৰ দূৰণিলৈকে কোনো ‘ৰিস্তা’ নাই। এইবোৰ বিপক্ষ ন্যস্তস্বাৰ্থজনিত, ৰাজনৈতিক উদ্দেশ্যপ্ৰণোদিত অপপ্ৰচাৰ।\n৩/ নীলাক্ষি কাকতি: দুদিনমান পত্নী মাকৰ ঘৰলৈ গ’লে পতিৰ যি বেচ্চেলৰ টাইপ ভাৱটো মনলৈ আহে পত্নী উভতি অহাৰ পিছত কেনে ভাৱ হয় বাৰু?\nউত্তৰ: ধৰক, শৰতৰ কুঁৱলিভৰা জাৰ জাৰ লগা দিন এটা! পূৱালৈ ঠাণ্ডা অলপ বেছি পৰিছে, আপুনি কম্বলখন টানি লৈছে, কম্বলৰ উমৰ পৰাও বাহিৰৰ চেঁচা চেঁচা ভাৱটো অনুভৱ কৰিব পাৰিছে। তাতে সেইদিনা দেওবাৰো, লৰালৰিকৈ উঠিবলগা নাই। মৃদু টোপনিটোৱে আকৌ হেঁচি ধৰিছে। সৰুতে দেখিলে নিজলৈকে লাজ লগা সপোন এটায়ো লাহেকৈ ভূমুকি মাৰিবৰ যোগাৰ কৰিছে। তেনেতে কোনবাই আপোনাৰ গাত বিছনাতে এবাল্টি বৰফ চেঁচা পানী ঢালি দিলে, আফোনাৰ কেনেকুৱা লাগিব? বাকী নকও আৰু।\n৪/ ৰিমঝিম বৰঠাকুৰ: সকলোৱে যে সুধি থাকে ফটাপ্ৰশ্ন, প্ৰশ্ন কেনেকৈ ফাটে? পকি নে, শুকাই নে মাটিত পৰি?\nউত্তৰ: মাহৰ মাৰ দেখি তিলে বেত মেলাৰ দৰে, ফটাঢোলৰ গুমগুমনি শুনি প্ৰশ্নবোৰ নিজে নিজে ফাটে।\n৫/ সৌৰভ শৰ্মা: ধৰক অকস্মাত এটা ঘটনা ঘটিল (ভাল/বেয়া) মহিলা সকলৰ চিৰচৰিত ডায়লগ\n”এনে কিবা এটা হ’ব বুলি মোৰ মনটোৱে কৈয়ে আছিল।” মনটোৱে কোৱাখিনি ঘটনাটো হোৱাৰ আগত কিয় প্রকাশ নকৰে? ফটহুকাই কি কয়?\nউত্তৰ: সৌৰভ শৰ্মাই এনেকুৱা এটা পাক লগা প্ৰশ্ন সুধিব বুলি মোৰ মনে বহুদিনৰ পৰা কৈয়ে আছিল। এটা কথা কওঁ, মহিলা সকলে “এনে(যিকোনো কথা) কিয় কৰে?” বুলি সোধা প্ৰশ্নটোৰ উত্তৰ আজিলৈকে কোনেও দিব পৰা নাই। অমুকায়ো চাৰেণ্ডাৰ কৰি থৈছে আগতেই।\n৬/ অনুৰূপ মহন্ত: জেলেপীৰ যদি ইংৰাজীত নামাকৰণ কৰা হয়, তেনেহলে নামটো কি হ’ব বাৰু?\nউত্তৰ: এইটো প্ৰশ্নৰ আগতে উত্তৰ দিয়া হ’ল।\n৭/ ৰাজীৱ শৰ্মা: আজিকালিৰ দুৰ্গা পূজাত গোঁসানীতকৈও বেছি গুৰুত্ব পায় পেণ্ডেলে, ইয়াৰ কাৰণ কি হ’ব পাৰে? দুৰ্গাদেৱীয়েও আজিকালি ৰাজনীতিবিদৰ দৰে উদ্দেশ্যবিহীন জাকজমকতাকহে প্ৰাধান্য দিয়ে নে আন কিবা?\nউত্তৰ: দুখৰ কথা। আজিকালি সকলোতে ভক্তিতকৈ সকলোতে জাক-জমকতা আৰু কিছুমান অহেতুক ৰীতি নীতিকহে প্ৰধান্য দিয়া হয়। দেৱ দেৱীয়ে আন্তৰিক ভক্তি বিছাৰে, বাহ্যিকতা নহয়। কিছুক্ষেত্ৰত কিছুমান কথা পৰম্পৰা বুলি মানি ল’লেও, এই বিষয়বোৰ চিন্তা কৰা প্ৰয়োজন।\n৮/ চাও খুন শিৱ ডেকা: ফটহু কাই, “প্ৰেমত ফুলিছে শতদল, প্ৰেমত ঘূৰিছে ভূমণ্ডল” হয় জানো, সকলোকে দেখোন পার্ক, মল, ৰেষ্টুৰেণ্টহে ঘূৰিফুৰা কিয় দেখো?\nউত্তৰ: আজিকালি অসুবিধা বোৰ বাঢ়িল যে, শতদল ফুলালে কোনোবাই বিজেপিৰ ভক্ত বুলি ব্ৰেণ্ডিং কৰি দিব পাৰে, আকৌ ভূমণ্ডল ঘূৰিবলৈও ভিজা পাছপৰ্ট নানান বেমেজালি। গতিকে প্ৰেমে নিজৰ পৰিসৰ কমাই আনি পাৰ্ক মলতে সীমাৱদ্ধ কৰিব লগা হৈছেগৈ।\n৯/ জয়ন্ত শৰ্মা: ফটহু কাই আপুনি কি, কিয় বিখ্যাত নিজৰ ঢোলকে অকণমান বজাওক চোন।\nউত্তৰ: সম্পাদনা সমিতি! হেৰি নহয়, কিবা শ্ৰেষ্ঠ প্ৰশ্ন, প্ৰশ্নকৰোঁতা, এনে কিবা পুৰষ্কাৰৰ ব্যৱস্থা নাই নেকি? এইটো প্ৰশ্নক সৰ্বকালৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ প্ৰশ্নৰ মৰ্যাদা দিয়া যাওক। বাকী মইনো নিজৰ বিষয়ে কি কম আৰু লাজেই লাগে দিয়কচোন। কেৱল সৰুকে এষাৰ কৈ থওঁ\n“কভী কভী তো লগতা হেঁ, চালা আপুন হি ভগৱান হেঁ!”\n১০/ ৰিণ্টুমণি দত্ত: ফটহু কাই, ফৰাচী চিনেমা এখন চাই আছিলোঁ। তলৰ চাব-টাইটেল পঢ়ি থাকিলে স্ক্ৰীণত কি হৈছে, সেইটো পাহৰি যাওঁ। চাব-টাইটেল নপঢ়িলে একো বুজিয়ে নাপাওঁ। এইটো কি প্ৰকাৰৰ বেমাৰ বাৰু? এলজেইমাৰ, মাল্টিপোল পাৰ্চনেলিটি দিচ-অৰ্ডাৰ নে অন্য কিবা বাৰ্দ্ধক্যজনিত ৰোগ?\nফটহু: গৰু বা আন কোনো খুৰা থকা জন্তুৰ ক্ষেত্ৰত এইবোৰক চবকাত পৰা বেমাৰৰ পূৰ্বলক্ষণ বুলিব পাৰি। মানুহৰ ক্ষেত্ৰত কি হয় নেজানো দেই।\n১১/ গিতাৰ্থী গোস্বামী: মোৰ মনত পূজা বুলি বৰ ডাঙৰ প্ৰশ্ন এটাৰ উদ্ভৱ হৈছে – ‘পূজাত চেনি নিদিয়া জিলাপী ক’ত পায়?’\nউত্তৰ: বৰ ডাঙৰ হ’ল নহয় প্ৰশ্নটো, ফটহুৱে ডাঙিবই পৰা নাই। অলপ সৰু এটা সোধক হে।\n১২/ ভাস্কৰজ্যোতি শৰ্মা: গণেশক জীয়াই ৰাখিবলৈ ডিঙি কাটি আনি হাতী পোৱালীক মাৰিলে, সেই হাতী পোৱালীটোৰ কি দোষ আছিল?\nউত্তৰ: হাতী পোৱালীটো মৃত আছিল বুলি কোনোৱে কয়। এনেয়ো মানুহৰ জীৱন ৰক্ষা কৰিবলৈ জীৱ জন্তু হত্যা কৰা দোষনীয় নহয় বুলি মানুহবিলাকেই নিয়ম এটা উলিয়াই লৈছে। তাতে গণপতি বাবা মানুহো নহয়, দেৱতা।\n১৩/ হিতেশ বি বৰুৱা: ফটাহু কাই- ছোৱালীৰ যদি ল’ৰাৰ নিচিনাকৈ দাড়ি-গোঁফ থাকিলে হয়, তেনেহলে বাৰু কিবা অসুবিধা হ’ব পাৰে বুলি ভাবে নেকি?\nউত্তৰ: হৌৰি, চুলিকেইডাল আৰু নখকেইটা থাকোঁতেই বিউটি পাৰ্লাৰৰ বিল বব নোৱাৰা হৈছোঁ, দাড়ি-গোঁফৰ কথা কৈ ভয় নুখুৱাব হে। কাৰ্লিং, ষ্ট্ৰেইটেনিং, হাইলাইটিং, পাফ কাট, ….. চিৰি বিস্তু! ভয়ৰ কথা!\n১৪/ প্ৰদীপ বৰা: ফেচবুকৰ জনপ্ৰিয়তাই মানুহৰ কিতাপ পঢ়াৰ অভ্যাস কমাইছে নেকি?\nউত্তৰ: আচলতে ইলেক্ট্ৰনিক মেডিয়া আৰু দৃশ্য শ্ৰাব্য মাধ্যম বিলাকৰ প্ৰসাৰেহে কিতাপ পঢ়াৰ অভ্যাস কমাইছে। ফেচবুকে বহু ক্ষেত্ৰত কিতাপৰ সৈতে পৰিচয় কৰাই দি মানুহক আকৰ্ষিতহে কৰিছে বুলিব পাৰি। আচলতে এইবোৰক দোষ দি লাভ নাই, যি পঢ়ি ভাল পাই, তাক কোনেও কিতাপৰ পৰা আঁতৰাই ৰাখিব নোৱাৰে।\n১৫/ দিপাংকৰ চৌধুৰী: ফটহু কাই, ফটাঢোলৰ মিটৰ আগে আগে মানুহবোৰ গোটত খুব এক্টিভ হৈ পৰে, কিন্তু মিট শেষ হোৱাৰ পিছতেই পাম্প যোৱা বেলুনটোৰ দৰে হৈ পৰে, চিন চাব নাইকিয়া হৈ যায় কিয়?\nউত্তৰ: মীটত বেছিকৈ Meat খাই পেট বেয়া হোৱাৰ বাবে।\n১৬/ বিউটি হালৈ: ফটহু কাই ঘৰত ভাত খালে কাঁহীত এবাৰত অনা ভাতখিনিৰেই পেট ভৰে কিন্তু হোটেলত ভাত খালে চেকেণ্ড চাৰ্ভিচৰ কিয় প্ৰয়োজন হয় বাৰু?\nউত্তৰ: কিনা হাঁহৰ ঠোঁটলৈকে মঙহ বুলি কথা এষাৰ আছে, পেটত ঠাই থাকক নেথাকক, খৰছ খিনি উচল হওক বুলিয়ে অলপ টানি দিয়া হয়।\n১৭/ ৰাজু কুমাৰ নাথঃ ফটহুকাই, প্ৰতি বছৰে দুৰ্গাদেৱী ধৰালৈ নাও, ঘোঁৰা, হাতী নাইবা দোলাত আহে। আজিৰ যুগত ভক্তসকলৰ ফালৰপৰা তেওঁক এৰোপ্লেন এখনৰ যোগাৰ কিয় কৰি দিয়া নাই?\nউত্তৰ: জানো পাই আপুনি ক’ত দেখিলে। অমুকাই সৰুৰে পৰা দেৱীক ট্ৰাকত উঠিয়েই অহা দেখিছোঁ, ট্ৰাকত উঠিয়েই যোৱা দেখিছোঁ।\n১৮/ দিপ্তী বিনা হাজৰিকাঃ পূজাৰ জেলেপী খাই থাকোঁতে এটা ফটা প্ৰশ্ন মনলৈ আহিল …. . পূজাৰ জেলেপীৰ নিচিনা ফটাঢোলৰ পোষ্টবোৰ কিয় পাক লগা ?\nউত্তৰ: প্ৰশ্নৰ পাক খুলিবলৈ এইফালে ফটহু দাঁত ধৰাই, বিতচকু লগাই বহি আছে যে, সেইকাৰণে।\n১৯/ শ্ৰীমান আলোক জ্যোতি বৰা: এখন জেলেপিত কেইটা পাক থাকে?\nউত্তৰ: জেলেপিখনৰ দামটো (টকাত) যিমান হয়, তাৰ দুগুণ পাকেই থাকিব লাগে নিয়ম মতে। পিচে আজিকালি সকলো দুই নম্বৰী হ’ল।\n২০/ অনিমা দাস: ফটহুকাই দুর্গাপূজাত আমি জনা বুজা হোৱাৰে পৰা বৰ্তমানলৈকে জেলেপি নামৰ খাদ্যবিধ অতি জনপ্ৰিয়। এই খাদ্য বিধৰ ভৱিষ্যতেও জনপ্ৰিয়তা কমাৰ আশা নাই। মই জানিবলৈ বিচাৰিছোঁ যে প্ৰথম জেলেপী প্ৰস্তুত কৰা ব্যক্তি গৰাকীক কিয় বিশেষ বঁটাৰে সন্মানিত কৰা হোৱা নাই?\nউত্তৰ: আনলৈ কিয় ৰৈ আছে, আপুনিয়ে আৰম্ভ কৰকহে। আজিকালি বঁটা বাহনৰ বিজিনেছত লাভ আছে। বেপাৰটো সম্পৰ্কে কিবা পৰামৰ্শ লাগিলে ব্যক্তিগত ভাৱে যোগাযোগ কৰক।\n২১/ ফটিক বৰা: জেলেপি বনাওঁতে যদি পাক নিদিয়ে তেন্তে জেলেপিহৈ থাকিবনে?\nউত্তৰঃ- এই গভীৰ দাৰ্শনিক তত্ত্বমূলক প্ৰশ্নটোৰ উত্তৰ দিবলৈ ফটহুৱে সমগ্ৰ দৰ্শন শাস্ত্ৰ অধ্যয়ন কৰিব লাগিব, হিমালয় পৰ্বতত গৈ কঠোৰ তপস্যা কৰিব লাগিব; গতিকে অলপ সময় লাগিব দেই, বেয়া নেপাব।\n২২/ দেৱজিত শৰ্মা: আমি যে দৈনন্দিন জীৱনত শুনা পাওঁ, লাখপতি, কোটি পতি! কথাটো হ’ল পোনেই হওক বা বেঁকাবাটেৰেই হওক, কোটি বা লাখ টকা উপাৰ্জন কৰা পতিৰ ক্ৰেডিটটি পত্নীয়েহে কিয় পাই? কোটি পত্নী বা লাখ পত্নী কিয় নহয়?\nউত্তৰ: ইয়াৰ পাছত দুটা ডাঙৰ কাৰণ আছে! প্ৰথম কথা হ’ল – পতিৰ হাতত লাখ, কোটি, অৰৱ যিমানেই নেথাকক কিয়, তাৰ প্ৰকৃত মালকিন পত্নীগৰাকীহে হয়। তাৰ পৰা ১২০ টকীয়া ঘুটুং পানী অকণ কিনিবলৈকে কিমান কাকুতি মিনতি কৰিব লগা হয় জনাই জানে! দ্বিতীয় কাৰণটো হ’ল- এনে প্ৰশ্ন কেতিয়াবা উঠিব পাৰে বুলি অনুমান কৰিয়েই, তাত মষিমূৰ কৰিবলৈ এষাৰ কথা কৈ থোৱা আছে- Behind every successful man, there isawoman.\nমানে পতিয়ে যিখিনি ভাল কাম কৰে তাৰ ক্ৰেডিট পত্নীয়ে পাব, আৰু যিখিনি বেয়া কৰে, তাৰ ডেবিট পতিয়ে নিজেই কৰিব লাগিব। এয়া চিৰন্তন নিয়ম!\n« অসমীয়া হাস্য ব্যংগ ৰচনা – ড° বসন্ত কুমাৰ ভট্টাচার্য\nখকুৱা পুটুকন – অভিজিত কলিতা »\nউৱা, মোৰ প্ৰশ্নটোৰ উত্তৰ টো নাই যে? আগতে দিয়া হ’ল মানে ফটহুৱে কাক আৰু কেতিয়া দিলে? নেচনছ ৱানত টু কনৌ।\nআটাইবোৰ ফটা প্ৰশ্নৰে যথাযথ উত্তৰ । ভাল লাগিল।\nধনজিত কলিতা ( ফেচবুকৰ নাম নিয়ৰ কলিতা\n১৪ নম্বৰ প্ৰশ্নটো ভাল লাগিল | বৰ্তমান সময়ত কিতাপৰ জনপ্ৰিয়তা বহুত কমি গৈছে | ফটাঢোল গোটত কিতাপৰ সৈতে জড়িত এটি বিষয় সংযোগ কৰা কথা প্ৰশাসক সকলে ভাবিলে ভাল লাগিব\nবাঃ৷ ফটাপ্ৰশ্ন আৰু উত্তৰ দুয়োটাই বৰ ধুনীয়া লাগিছে৷ ফটহো কাই আপোনাৰ সচা পৰিচয়টো দিব নেকি?


সুন্দৰৰ সাধনা - বিকু বৰা - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nমূল – মিয়েৰ লিৰাজ (Meir Liraz)\nভাবানুবাদ- বিকু বৰা\nএদিন এডাল পেঞ্চিলে ৰবৰক ক’লে, “মোক ক্ষমা কৰি দিবা…”\nপেঞ্চিলৰ কথাত আচৰিত হৈ ৰবৰে সুধিলে, “কিয়? কি হ’ল? মই ক্ষমা কৰিবলগীয়া ভুল কৰা তোমাকটো মই দেখা নাই!”\nতেতিয়া পেঞ্চিলে ক’লে, “মোৰ এইটো দেখি দুখ লাগে যে তুমি মোৰ কাৰণে শাৰীৰিক ভাৱে বহুত কষ্ট পাব লগা হয়৷ যেতিয়াই মই কিবা এটা ভুল কৰোঁ, তেতিয়া তুমি শুধৰাবলৈ আগবাঢ়ি আহা৷ মোৰ ভুলবোৰ মোহাৰোতে মোহাৰোতে তুমি সৰু হৈ যোৱা আৰু শেষত তুমি নিজকে হেৰুৱাই পেলোৱা৷”\nইয়াকে শুনি ৰবৰে পেঞ্চিলক ক’লে, “তুমি সত্য কথাই কৈছা, ইয়াত মোৰ কোনো অভিযোগ নাই৷ যিহেতুকে, মোৰ থকাৰ অৰ্থ এইটোৱেই৷ মোক এইকাৰণেই তৈয়াৰ কৰিছে যে, যেতিয়াই তুমি কিবা ভুল কৰা, মই তোমাক সহায় কৰিব পাৰো৷ মই জানো যে, মই এদিন যাব লাগিব আৰু তোমাৰ কাষলৈ মোৰ দৰে বেলেগ এজন আহিব৷ মই মোৰ কামক লৈ বহুত সুখী৷ মোৰ কাৰণে চিন্তা নকৰিবা৷ মই তোমাক উদাস হৈ থকা দেখিব নোৱাৰো৷”\nবন্ধুসকল, গল্পটো অতি প্ৰেৰণাদায়ক৷ ইয়াত পেঞ্চিলে বাৰে বাৰে কৰি যোৱা ভুলবোৰক নিজ নিজ সন্তানসকলে কৰা ভুলৰ লগত তুলনা কৰি, এই ভুলবোৰক বাৰে বাৰে শুধৰণি কৰি কৰি জীৱন পাত কৰা পিতৃ-মাতৃ স্বৰূপে ‘ৰবৰ’ক প্ৰতীক হিচাপে লোৱা হৈছে৷\nবাস্তৱ জগতত নিজ নিজ সন্তানৰ ভুলবোৰ শুধৰণি কৰি সিহঁতক মানুহ হিচাপে গঢ় দিবলৈ যাওঁতে, কিছুমান পিতৃ-মাতৃয়ে শাৰীৰিক আৰু মানসিক ভাবে বৰ পৰিশ্ৰান্ত আৰু ক্লান্ত হৈ পৰে৷ সন্তান সকলে এই কথাটোকে অনুভৱ কৰি কৃতজ্ঞতা হিচাপে পূৰ্বতে কৰা ভুল কৃতকৰ্মৰ বাবে পিতৃ-মাতৃক ক্ষমা খুজিলেহে পিতৃ-মাতৃয়ে তেওঁলোকৰ সুখত সুখী আৰু জীৱনৰ উন্নতি দেখি মনত অপাৰ আনন্দ তেতিয়াহে নিশ্চয় উপভোগ কৰিব৷\n← সংকৃত — নীলোৎপল গগৈ\n‘চাটনি’ৰ সাধু আৰু শৈশৱৰ শিকনি — ৰাজশ্ৰী ধনদিয়া →\nককা – বীৰেন হালৈ