নিউটনৰ প্ৰিন্সিপিয়া আৰু ঈশ্বৰ বিশ্বাসৰ মৃত্যু - ডা: অজিত কুমাৰ পটঙ্গীয়া - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nপ্ৰাচীন ধৰ্ম্মগ্ৰন্থসমূহ এৰি বিশ্বৰ ইতিহাসত যিকেইখন গ্ৰন্থই মানুহৰ চিন্তাজগতত গভীৰ প্ৰভাৱ পেলাই আহিছে তাৰ ভিতৰত প্ৰথম হৈছে কাৰ্ল মাৰ্ক্সৰ ’দাচ কেপিটেল’ আৰু তাৰ পাছতেই দুখন বিজ্ঞানৰ গ্ৰন্থ – নিউটনৰ ’প্ৰিন্সিপিয়া মেথামেটিকা’ আৰু আৰু ডাৰউইনৰ ’অৰিজিন অফ স্পেচিছ’৷ যোৱা বছৰ ১৪ ডিচেম্বৰ তাৰিখে নিউয়ৰ্কৰ ক্ৰিষ্টিজ অক্সন’ সংস্থাৰ পৰা এক অজ্ঞাত পৰিচয়ৰ ব্যক্তিয়ে’প্ৰিন্সিপিয়া মেথামেটিকা’ৰ প্ৰথম প্ৰকাশৰ এটা কপি ৩৭লাখ আমেৰিকান ডলাৰেৰে ক্ৰয় কৰে, যি বিজ্ঞান বিষয়ৰ কিতাপ নিলামৰ ক্ষেত্ৰত সৰ্বোচ্চ মূল্য৷ আমি আলোচনা কৰিব খুজিছো আজিৰ পৰা ৩৩০বছৰ আগতে প্ৰকাশ পোৱা এই প্ৰিন্সিপিয়া মেথামেটিকা (অসমীয়াত: প্ৰাকৃতিক দৰ্শনৰ গাণিতিক সুত্ৰ)গ্ৰন্থ লেখাৰ পটভূমি কি আছিল অৰ্থাৎ তেওঁৰ চিন্তাৰ উৎস কি আছিল? মানুহৰ মাজত এটা ধাৰণা প্ৰচলিত হৈ আহিছে (বা প্ৰচলন কৰা হৈছে) যে নিউটন আছিল এজন সমাজবিমুখ এক্সেণ্ট্ৰিক জিনিয়াচ৷ তেনে এজন আত্মকেন্দ্ৰীক বিজ্ঞানীৰ সন্মুখত গছৰ পৰা টুপুক কৈ সৰি পৰা এটা আপেল দেখি তেওঁৰ মগজত বল বিজ্ঞানৰ এক যুগান্তকাৰী চিন্তাৰ উদয় হ’ল, সেইয়া এক কাল্পনিক কাহিনীৰ বাহিৰে একো নহয়৷ প্ৰকৃততে তেওঁৰ বৈজ্ঞানীক সূত্ৰবোৰৰ চিন্তা আহিছিল তৎকালীন সমাজৰ বাস্তৱ সমস্যাবোৰৰ পৰায়েই৷\nনক’লেও হ’ব যে বিজ্ঞানৰ ইতিহাস বিশ্ব ইতিহাসৰেই অংগ৷ ইতিহাসক আমি কিভাবে বিচাৰ কৰিম তাৰ দুটা দৃষ্টিভংগী আছে৷ এটা হৈছে ৰাজা-বোৰৰ ক্ষমতা আৰোহন-অৱৰোহন, সাম্ৰাজ্যবোৰৰ উত্থান-পতন আৰু ব্যক্তিসমূহৰ কীৰ্তি শৌৰ্য্য-বীৰ্য্যৰ সমাহাৰ হিচাবে দেখুৱাতো৷ বিদ্যালয়-মহাবিদ্যালয়সমূহৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক ইতিহাস এনেদৰেই পঢ়োৱা হয়৷ এইটো হ’ল সমাজত প্ৰচলিত দৃষ্টিভংগী৷ অন্য এটা দৃষ্টিভংগীৰ তুলি ধৰিছে মাৰ্ক্স আৰু এংগেলছে, য’ত সমাজৰ বিভিন্ন ঐতিহাসিক স্তৰত জনসাধাৰণৰ জীৱনযাত্ৰা আৰু জীৱিকা আৰু তাৰ মাজত নিহিত থকা উৎপাদিকা শক্তিৰ বিকাশ তথা ইতিহাসৰ গতিপথ বুজাৰ চেষ্টা কৰা হয় উৎপাদিকা শক্তি আৰু উৎপাদনৰ সম্পৰ্কৰ মাজৰ দ্বন্দ্ব্বৰ যোগেদি৷ এই দ্বিতীয়টো দৃষ্টিভংগীত ব্যক্তিৰ ভূমিকা গুৰুত্বপূৰ্ণ হ’লেও মুখ্য নহয়৷ প্ৰকৃততে এইটোৱেই বিজ্ঞানসন্মত দৃষ্টিভংগী৷ এখন প্ৰকৃত শোষণমুক্ত বিশ্ব গঢ়াৰ ঐতিহাসিক প্ৰয়োজনক স্বীকাৰ কৰি অন্য এক বিশ্লেষণ দাঙি ধৰা হয় এই দৃষ্টিভংগীৰ যোগেদি৷ গতিকে নিউটন আৰু তেওঁৰ সৃষ্টি প্ৰিন্সিপিয়া মেথামেটিকাক গভীৰ ভাবে বুজিবলৈ হ’লে তৎকালীন সমাজৰ উৎপাদিকা শক্তিৰ বিকাশ আৰু তাৰ পোহৰত তত্ত্বগত সমস্যাবিলাক বুজিব লাগিব৷ (বৰিছ হেছেন, চোভিয়েট ৰাছিয়া, বিজ্ঞান ইতিহাস সন্মিলন, লণ্ডন, ১৯৩১)\nনিউটনৰ পুৰ্ববৰ্তী সময়তে সামন্ততান্ত্ৰিক সমাজৰ হাজাৰ বছৰৰ অন্ধকাৰময় মধ্যযুগীয় সমাজ ভাঙি নতুন পুঁজিবাদী সমাজৰ জন্ম হৈছিল৷ আত্মনিৰ্ভৰ গ্ৰামীণ অৰ্থনীতিৰ মাজত যি বণিকগোষ্ঠী গঢ়ি উঠিছিল তেওঁলোকে কেৱল বস্তু কিনাবেচাতে আবদ্ধ নাথাকি উৎপাদন কৰিবলৈও আৰম্ভ কৰিছিল৷ আৰম্ভণিতে সেইয়া আছিল ক্ষুদ্ৰ ক্ষুদ্ৰ কুটিৰ শিল্পৰ উদ্যোগ৷ ১৬০০-১৭০০ শতিকা জুৰি লাহে লাহে উৎপাদনৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি হৈ থাকে, লগতে উৎপাদকৰ আৰ্থিক ক্ষমতা আৰু ৰাজনৈতিক প্ৰভাৱো বৃদ্ধি পাবলৈ আৰম্ভ কৰে৷\nউৎপাদিকা শক্তিৰ এই বৃদ্ধিয়ে বিজ্ঞানৰ সন্মুখত কিছুমান নতুন নতুন দায়িত্ব আনি দিলে৷ বিপুল পৰিমাণৰ উৎপাদিত সামগ্ৰী ব্যৱসায়ৰ প্ৰয়োজনত দূৰ ঠাইলে পঠোৱাৰ আৱশ্যক৷ অথচ সেই সময়ত ৰাস্তা-ঘাটৰ যোগাযোগ ব্যৱস্থা আছিল অতি অনুন্নত৷ বেছি সামগ্ৰী কঢ়িয়াৰ সুবিধা নাছিল, গতিও আছিল অত্যন্ত ধীৰ৷ তাৰ তুলনাত জলপথেদি পৰিবহণৰ যোগেদি বেছি সামগ্ৰী পৰিবহণ কৰিব পৰা হৈছিল, গতিও আছিল বেছি৷ জলপথেদি বেছি সামগ্ৰী পৰিবহণ কৰিবলৈ জাহাজৰ নক্সা উন্নত কৰাৰ প্ৰয়োজন হৈছিল৷ আৰু তাৰ বাবে পানীত উপঙি থকা বস্তুৰ স্থিতিশীলতাৰ নিয়মবোৰ জনা দৰকাৰ৷ সেয়েহে হাইড্ৰোষ্টেটিকছৰ অধ্যয়নৰ প্ৰয়োজন হৈছিল৷\nসমুদ্ৰ পৰিবহণৰ ক্ষেত্ৰত অন্যতম সমস্যা আছিল সমুদ্ৰৰ মাজত জাহাজৰ অৱস্থান নিৰ্ণয়৷ এই অসুবিধাৰ বাবে সেই সময়ত জাহাজবোৰ উপকুলৰ কাষে কাষে চলাচল কৰিছিল৷ ইয়াৰ ফলত গন্তব্য স্থান পাওঁতে বহত বেছি পথ অতিক্ৰম কৰিব লগা হৈছিল৷ পথ সংক্ষেপ কৰিবলৈ নাবিকসকলে অতীতৰ পৰায়েই বিভিন্ন সময়ত গ্ৰহ তৰাৰ অৱস্থানৰ দ্বাৰা দিশনিৰ্ণয় কৰাৰ চেষ্টা চলাই আহিছিল৷ গতিকে বাস্তৱ প্ৰয়োজনতে মানুহে গ্ৰহ-তৰাৰ প্ৰতি কৌতূহলী হৈ তাৰ গতিৰ নিয়মসমূহ আৰু বিভিন্ন সময়ত পৃথিবীৰ পৰা ইয়াৰ অৱস্থান জনাৰ বাবে অধ্যয়নত নিয়োজিত হয়৷\nউৎপাদনৰ প্ৰয়োজনতে যেতিয়া বেছি পৰিমাণৰ লোহা, তাম আদি ধাতুবোৰৰ প্ৰয়োজন দেখা দিলে, তেতিয়া খনিশিল্প এটা বৃহৎ শিল্প হিচাবে গঢ়ি উঠিল৷ লগে লগে গভীৰ খনিৰ পৰা পানী পাম্প কৰি বাহিৰ কৰা, খনিশ্ৰমিকসকলৰ শ্বাস-প্ৰশ্বাসৰ বাবে খনিৰ ভিতৰত বতাহৰ প্ৰৱেশ কৰোৱা, খনিজ পদাৰ্থ সহজে বাহিৰলৈ অনা আদিৰ বাবে বিজ্ঞানৰ বলবিদ্যা আৰু ৰসায়ন বিজ্ঞানৰ উন্নতৰ বাবে বিজ্ঞানীসকল গৱেষনাত নিয়োজিত হ’ল৷\nসেই সময়ত পুৰণা সামন্তপ্ৰভু-ৰাজন্যবৰ্গ আৰু উদীয়মান পুঁজিপতি-বুৰ্জোৱাশ্ৰেণীৰ মাজৰ দ্বন্দ্ব্বই সশস্ত্ৰ সংগ্ৰামৰ ৰূপ লয়৷ ফলত যুদ্ধ-বিগ্ৰহ বৃদ্ধি পায়৷ যুদ্ধৰ প্ৰয়োজনতো বিজ্ঞানে আগ্নেয়াস্ত্ৰত অগ্নিসংযোগৰ পাছত কি প্ৰক্ৰিয়া ঘটি কিমান জোৰে, কিমান দূৰ যাব, তাৰ গতিপথ কেনেকৈ নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব পাৰি, তাৰ গতিৰ ওপৰত মাধ্যাকৰ্ষণ আৰু বায়ুৰ বাধাৰ প্ৰভাৱ আদি অধ্যয়ন কৰাৰ ফলত ধংসাত্মক অস্ত্ৰ-সস্ত্ৰ নিৰ্মাণৰ লগতে নানা ধৰণৰ মানৱ কল্যাণৰ উপযোগী আৱিষ্কাৰো হ’ল৷\nদেখা গ’ল যে সেই যুগত উৎপাদিকা শক্তিৰ অগ্ৰগতিয়ে বিজ্ঞানৰ সন্মুখত কিছুমান বাস্তৱ প্ৰশ্ন তুলি ধৰিছিল৷ মূলত সেইবোৰ আছিল বলবিদ্যা (মেকানিক্স)ৰ সমস্যা৷ উৎপাদিকা শক্তিৰ অব্যাহত বিকাশ নিৰ্ভৰ কৰিছিল সমস্যাবোৰৰ তত্ত্বগত বৈজ্ঞানীক সমাধানৰ ওপৰত৷\nপ্ৰিন্সিপিয়া মেথামেটিকা গ্ৰন্থখনত নিউটনে ঠিক এই কামটোৱেই কৰিছিল৷ বিদ্যালয়-মহাবিদ্যালয়ত নিউটনীয় বিজ্ঞান হিচাবে তিনিটা গতি সূত্ৰ আৰু মহাকৰ্ষণ তত্ত্বয়েই পঢ়োৱা হয়৷ এইকথা মূলত প্ৰিন্সিপিয়াৰ তৃতীয় খণ্ডৰ বিষয়-বস্তু৷ আন দুটা খণ্ডত নিউটনে উদস্থিতিবিদ্যা, উদগতিবিদ্যা, ৰোধক মাধ্যমত বস্তুৰ গতি ইত্যাদি বিষয়ক তত্ত্ব গঢ়ি তুলিছিল৷\nআচলতে মানুহে তাৰ চিন্তাৰ উপাদান সংগ্ৰহ কৰে তাৰ চাৰিওফালে থকা সমাজখনৰ পৰা৷ সমাজৰ নানা চিন্তাই সেই সময়ৰ মূল শ্ৰেণীদ্বন্দ্ব্বকেই প্ৰতিফলিত কৰে৷ কিছুমান চিন্তাই পুৰণা সমাজক ধৰি ৰাখিব বিছাৰে, পুৰণা সমাজৰ ৰুচি-সংস্কৃতিক প্ৰতিফলিত কৰে৷ আনহাতে সমাজ পৰিবৰ্তনৰ বাবে নতুন উন্নত সমাজৰ শ্ৰেণী চিন্তাও সমাজলৈ আহে৷ নান চিন্তাৰ ঘাত-প্ৰতিঘাতৰ মাজৰ পৰায়েই প্ৰত্যেক মানুহে তাৰ চিন্তাৰ তথ্য সংগ্ৰহ কৰে৷ কোনো বিশেষ সময়ত সকলোতকৈ প্ৰগতিশীল যি চিন্তা, সি যিজন মানুহৰ মাজেদি সকলোতকৈ সুন্দৰ ভাৱে প্ৰতিফলিত হয়, তেওঁয়েই জ্ঞান-বিজ্ঞান ক্ষেত্ৰত সুদূৰপ্ৰসাৰী অৱদান ৰাখিব পাৰে৷ এয়াই ঘটিছিল নিউটনৰ মাজেদি৷\nযিকোনো সমাজৰ অৰ্থনৈতিক ভিত্তিৰ ওপৰতে তৈয়াৰ হয় সাংস্কৃতিক উপৰিসৌধ৷ নিউটনৰ পুৰ্ববৰ্তী কাল মধ্যযুগত প্ৰায় হাজাৰ বছৰ জুৰি কটকটিয়া ধৰ্মবিশ্বাসৰ বান্ধোনে জ্ঞান-বিজ্ঞানৰ চৰ্চা স্তব্ধপ্ৰায় কৰি পেলাইছিল৷ মানুহে সকলো প্ৰশ্নৰ উত্তৰ বিছাৰিছিল বাইবেল, এৰিষ্টটল আৰু টলেমিৰ লেখাত৷ প্ৰত্যেক প্ৰশ্নৰে চাৰ্চ-অনুমোদিত উত্তৰ আছিল৷ তাৰ বাহিৰে উত্তৰ বিছৰাটো আছিল ধৰ্মদ্ৰোহিতাৰ সমপৰ্য্যায়ৰ৷\n’ঈশ্বৰৰ সৰ্বোত্তম সৃষ্টি মানুহৰ বাসস্থান পৃথিবীৰ অৱস্থান বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ কেন্দ্ৰত আৰু পৃথিবীৰ চাৰিওফালে এক জটিল ৰূপত ঘূৰিছে সূৰ্য্য আৰু অন্যান্য গ্ৰহ-নক্ষত্ৰ’ – এইয়া আছিল সেইসময়ত বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ ৰূপটোৰ সম্পৰ্কেও চাৰ্চ অনুমোদিত টলেমিৰ ব্যাখ্যা৷ ইয়াৰ বাহিৰে অন্য ধৰণে ব্যাখ্যা কৰিব বিছাৰিলে মানুহে কঠিন শাস্তিৰ সন্মুখীন হৈছিল৷ এই বিশ্বাস লৈয়েই মানুহে শ শ বছৰ চলি আহিছিল৷\nৰেনেছা বা নৱজাগৰণৰ আৰম্ভণিতে নিকোলাছ ক’পাৰনিকাছে টলেমিৰ সূত্ৰ অনুসৰি গ্ৰহবোৰৰ জটিল গতি ব্যাখ্যা কৰিবলৈ গৈ যি এক সমস্যাত পৰিল তাৰ পৰা অনুমান কৰিলে যে বিশব্ৰহ্মাণ্ডৰ কেন্দ্ৰত পৃথিবী – এই ধাৰণাটো সঠিক নহয়৷ প্ৰকৃততে সূৰ্য্যক কেন্দ্ৰ কৰি তাৰ চাৰিওফালে পৃথিবী আৰু অন্য গ্ৰহবোৰহে ঘূৰিছে৷ গতিশীল পৃথিবীৰ পৰা গতিশীল গ্ৰহবোৰ আমি দেখো বাবেই সেইবোৰৰ গতি জটিল যেন ভাব হয়৷ এই চিন্তা আছিল ধৰ্ম্মদ্ৰোহীতাৰ সমান৷ ১৫৪৩ চনত ক’পাৰনিকাছৰ গ্ৰন্থখন যিসময়ত প্ৰকাশ পাইছিল, তেতিয়া তেওঁ মৃত্যুশৰ্য্যাত, গতিকে তেওঁ শাস্তিৰ সন্মুখিন হ’ব লগা নহ’ল৷ কিন্তু জিওৰ্দানো ব্ৰুনুয়ে যেতিয়া মুকলিকৈ ক’পাৰনিকাছৰ মত সমৰ্থন কৰিলে, তেতিয়া তেওঁক ধৰ্ম্মদ্ৰোহীতাৰ শাস্তি হিচাবে ৰাজহুৱা ভাবে পুৰি মৰা হয়৷ সেইয়া আছিল ১৬০০চনৰ কথা৷\nগেলিলিওয়ে সেইসময়ত তেওঁৰ সদ্যনিৰ্মিত টেলিস্কোপৰ জৰিয়তে আকাশৰ জ্যোতিস্কসমূহৰ পৰ্য্যবেক্ষণ আৰম্ভ কৰিছিল৷ তেওঁ দেখিলে যে চন্দ্ৰত বহুতো পাহাৰ আছে, সূৰ্য্যৰ কলংক, চন্দ্ৰৰ দৰে শুক্ৰ গ্ৰহৰো উজ্জ্বলতাৰ হ্ৰাস-বৃদ্ধি ঘটে৷ দেখিলে বৃহস্পতিৰ চাৰিটা উপগ্ৰহ, শনিৰ বলয়৷ তেওঁৰ এইবোৰ ব্যাখ্যা চাৰ্চ-অনুমোদিত টলেমিৰ তত্ত্ব নহয়, ক’পাৰনিকাছৰ তত্ত্ব, ফলত ১৬৩৩ চনত চাৰ্চৰ বিচাৰসভাত তেওঁৰ বিচাৰ হ’ল আৰু ধৰ্ম্মদ্ৰোহীতাৰ অপৰাধত জীৱনৰ বাকী সময়চোৱা বন্দীশালত কটাব লগা হ’ল৷ তেওঁ এই সম্পৰ্কে লিখা গ্ৰন্থ প্ৰকাশ হ’ল সেইসময়ৰ নৱজাগৰণ আন্দোলনৰ পীঠস্থান হলেণ্ডৰ পৰা৷\nকিন্তু সেইসময়ত মানুহৰ চিন্তাজগতত নৱজাগৰণৰ প্ৰবল বতাহ৷ তাক কোনে ৰোধিব পাৰে? গেলিলিওৰ ব্যতিক্ৰমী চিন্তাৰ প্ৰভাৱক ৰূদ্ধ কৰিব পৰা নগ’ল৷ ইতিমধ্যে ডেনমাৰ্কৰ জ্যোতিৰ্বিদ টাইকো ব্ৰাহে (১৫৪৬-১৬০২) গ্ৰহবোৰৰ অৱস্থান আৰু গতি খালি চকুৰে যিমানপাৰি নিখুঁতভাৱে পৰ্য্যবেক্ষণ কৰা সম্ভৱ সেইয়া কৰিছিল আৰু তাক লিপিবদ্ধ কৰিছিল৷ তেওঁৰ মৃত্যুৰ পাছত তেওঁৰ সহকাৰী জন কেপলাৰে (১৫৭৬-১৬৩০) সেই তথ্যসম্ভাৰ বিশ্লেষণ কৰি তেওঁৰ নিজস্ব বিশ্বাসৰ সপক্ষে প্ৰমাণ যোগাৰ কৰিব বিছাৰি ফলাফল হিচাবে পালে ক’পাৰনিকাছ আৰু গেলিলিওৰ বক্তব্যৰ সত্যতা৷ টাইকো ব্ৰাহৰ পৰ্য্যবেক্ষণ যে ভুল সেই কথা তেওঁ মানি ল’ব পৰা নাছিল৷ সেয়েহে শেষ পৰ্য্যন্ত নিজৰ ধৰ্ম্মবিশ্বাসৰ বিৰুদ্ধে গৈয়ো সমৰ্থন কৰিলে সত্যক, প্ৰকাশ কৰিলে তেওঁৰ তিনিটা বিখ্যাত সূত্ৰ৷\nইয়াৰ পৰা অধ্যয়নশীল মানুহে মানুহে বুজিছিল যে, ইমান দিনে মানুহে যি চিন্তা, যি বিশ্বাস কৰি আহিছিল, সেইবোৰৰে আৰু কাম নচলিব৷ নতুন ধৰণে চিন্তা কৰিব লাগিব৷ ইমানদিনে যিবোৰ বিশ্বাস কৰা হৈছিল সেইবোৰৰ প্ৰত্যেকটো কথাই খুটিনাতি মাৰি বিশ্লেষন কৰিব লাগিব৷ প্ৰকৃতিজগতৰ পৰা নতুন জ্ঞান আহৰণ কৰিব লাগিব৷ কিন্তু তাৰ পদ্ধতি কি হ’ব?\nপদ্ধতিৰ প্ৰশ্নত এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ দিশ দেখুৱাইছিল গেলিলিওৱে৷ প্ৰাচীনকালৰ পৰাই মানুহে নানা প্ৰশ্নৰ উত্তৰ বিছাৰি হাবাথুৰি খাই আহিছিল, কিন্তু পদ্ধতি আছিল ব্যক্তিমুখী (চাবজেক্টিভ)৷ এই পদ্ধতিত, কোনো প্ৰশ্নৰ উত্তৰ কি হ’ব পাৰে তাকে লৈ একো একোজন চিন্তাশীল মানুহে গভীৰভাবে চিন্তা কৰিছিল৷ তেওঁৰ চেতনাত উত্তৰটো যেনেকৈ আহিছিল, তেওঁৰ ওচৰত সেইটোৱেই আছিল প্ৰশ্নটোৰ উত্তৰ৷ তেওঁ সেইভাবেই প্ৰশ্নটোৰ উত্তৰটো প্ৰচাৰ কৰিছিল৷ অন্য এজন মানুহে হয়তো চিন্তা কৰি সেই একেটা প্ৰশ্নৰে ভিন্ন উত্তৰ পাইছিল৷ অৰ্থাৎ এটা প্ৰশ্নৰে বহতো উত্তৰ হ’ব পাৰে৷ সাধাৰণ মানুহ, এনেধৰণৰ কোনো চিন্তাশীল ব্যক্তিৰ অনুগামী হৈছিল৷ তেওঁৰ মতত বিশ্বাসী হৈছিল৷ প্ৰাচীন গ্ৰীক বা ৰোমান যুগত বা প্ৰাচীন ভাৰতত চিন্তা-চেতনাৰ ৰূপটো আছিল এনেধৰণৰ৷ লক্ষণীয় যে চিন্তাটো সঠিক হ’ল নে নাই হোৱা তাক বিচাৰ কৰাৰ কোনো পদ্ধতি নাছিল৷ গেলিলিওয়েই প্ৰথমে কৈছিল, আমি যি চিন্তা কৰিছো, বিশ্বাস কৰিছো, সেইয়া ভুলো হ’ব পাৰে৷ চিন্তাটো সঠিক নে ভুল সেইয়া বিচাৰ কৰা হ’ব প্ৰকৃতি বিজ্ঞানৰ পৰ্য্যবেক্ষণ আৰু পৰীক্ষাৰ মাজেদিয়েই৷ পিচাৰ হেলনীয়া স্তমভৰ ওপৰৰ পৰা এটা ডাঙৰ আৰু এটা সৰু পাথৰৰ খণ্ড পেলাই তেওঁ দেখুৱালে যে – ইমান দিনৰ বিশ্বাস ভুল, বেছি ওজন থকা ডাঙৰ বস্তু আগতে মাটিত নপৰে, দুয়োটাই একে সমান সময়তে মাটিত পৰে৷ পেণ্ডুলামৰ ওপৰত আৰু অন্য ধৰণৰ বস্তুৰ গতিৰ ওপৰত নানা ধৰণৰ পৰীক্ষা কৰি গেলিলিওয়ে দেখুৱালে যে অতীতৰ বহুতো বিশ্বাসেই ভ্ৰান্ত৷ ইয়াৰ দ্বাৰা তেওঁ যি পদ্ধতিৰ জন্ম দিলে সেইটোক কোৱা হয় বস্তুমুখী (অবজেক্টিভ) পদ্ধতি৷\nএই সুত্ৰৰ আলম লৈ ইংৰাজ দাৰ্শনিক পণ্ডিত ফ্ৰান্সিচ বেকনে(১৫৬১-১৬২৬)কৈছিল, প্ৰকৃতিজগত সন্বন্ধে আমি জ্ঞান আহৰণ কৰিব লাগিব এক নতুন ধৰণৰে৷ আৰু তাৰ বাবে লাগিব আমাৰ পূৰ্বধাৰণামুক্ত মনৰ এক ব্যাপক পৰ্য্যবেক্ষণ৷ জড়জগত, জীৱজগত, গ্ৰহ-নক্ষত্ৰৰ ব্যাপকভাবে পৰ্য্যবেক্ষণ কৰি প্ৰচুৰ তথ্য সংগ্ৰহ কৰিব লাগিব৷ তাৰ পাছত সেই তথ্যৰ পৰা আহৰণ কৰা যুক্তি(ইণ্ডাক্টিভ লজিক)ৰ জৰিয়তে সাধাৰণ সত্য কৰি গঢ়ি তুলিব লাগিব তত্ত্ব৷ এই কাম কোনো এজন বিজ্ঞানীৰ দ্বাৰা অকলে কৰাতো সম্ভৱ নহয়৷ বহুতো বিজ্ঞানীয়ে যৌথভাৱে কাম কৰিব লাগিব৷ এই চিন্তাৰ পথতে ইউৰোপৰ নানা দেশত গঢ়ি উঠিল বিজ্ঞানীসকলৰ নানা সংগঠন, ৰয়েল চচাইটিসমূহ৷ ইংলণ্ডত প্ৰথম ৰয়েল চচাইটি গঢ়ি উঠিছিল ১৬৬৩ চনত৷\nফৰাচী দাৰ্শনিক ৰেনে ডেকাৰ্টে(১৫৯৬-১৬৫০)কৈছিল, বিজ্ঞান ঠিয় হ’ব লাগিব যুক্তিৰ ভিত্তিত, বিশ্বাসৰ ভিত্তিত নহয়৷ কোনো চিন্তাৰ সপক্ষে সঠিক যুক্তি দিব পৰাতোয়েই সত্যত উপনীত হোৱাৰ উপায়৷ যুক্তিৰ সফল প্ৰয়োগ গণিতৰ মাধ্যমেদিহে সম্ভৱ, সেয়েহে বৈজ্ঞানীক তত্ত্বক প্ৰকাশ কৰিব লাগিব গাণিতিক ৰূপত৷ আৰু গণিত কেইটিমান স্বত: সিদ্ধ সিদ্ধান্ত(এক্সিওম)ৰ পৰা অৱৰোহী যুক্তি(ডিডাক্টিভ লজিক)ৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি চলে, গতিকে তেওঁ অৱৰোহী যুক্তিধাৰাৰ প্ৰয়োগৰ ওপৰত জোৰ দিলে৷ তেওঁ নিজে কাৰ্টেচিয়ান জ্যামিত্ৰিৰ জন্ম দি এই প্ৰয়োগৰ পথো দেখুৱালে৷\nদেখা গ’ল বেকন আৰু ডেকাৰ্টে যি দুটা কৰ্ম্মপন্থাৰ দিশ দেখুৱালে, সেই দুটা পৰস্পৰৰ পৰিপূৰক৷ দুয়োটাই বিজ্ঞানৰ অগ্ৰগতিৰ ক্ষেত্ৰত অপৰিহাৰ্য্য৷ আৰু এই দিশ দুটাৰ অৱলম্বন কৰি বিজ্ঞান খুউব দ্ৰুত গতিত আগুৱাই গ’ল৷ ফলত ইয়াৰ পৰবৰ্ত্তি সময়ত আমি ৰবাৰ্ট বয়ল, ৰবাৰ্ট হুক, লিউয়েনহক, এডমণ্ড হেলি আৰু নিউটনৰ দৰে দিকপাল বিজ্ঞানীসকলক পাওঁ৷\nলক্ষণীয় ভাবে, হাজাৰ বছৰৰ বন্ধ্যাত্বৰ পাচত মানুহৰ চিন্তাজগতত অৱিশ্বাস্য ভাবে দ্ৰুতগতিৰে এই পৰিবৰ্ত্তন ঘটিছিল৷ নিকোলাছ ক’পাৰনিকাছৰ গ্ৰন্থ প্ৰকাশ হৈছিল ১৫৪৩ চনত৷ আৰু যি বছৰ গেলিলিওৰ মৃত্যু হয়, সেই ১৬৪২ চনতে নিউটনৰ জন্ম৷ অৰ্থাৎ ১০০ বছৰৰ ভিতৰতেই সমাজত এনে এচাম মহামানৱৰ জন্ম হ’ল যি ইতিহাসত ’যুক্তিৰ যুগ’ৰ সৃষ্টি কৰিলে৷ কিন্তু তেতিয়াওঁ চাৰ্চৰ একচ্ছত্ৰী প্ৰভাৱে সাধাৰণ মানুহৰ চিন্তাজগতক অন্ধতা, গোঁঢ়ামী, কুপমণ্ডুকতাৰে আবৰি ৰাখিছিল৷ আনকি কেপলাৰৰ নিজৰ মাক ডাইনী অপবাদত বহু বছৰ কাৰাৰুদ্ধ আছিল৷ শিক্ষিত মানুহৰ একাংশৰ মাজত চাৰ্চ অনুমোদিত জ্ঞান সন্বন্ধে সন্দেহ দেখা দিছে মাত্ৰ৷ ’বিশ্বজগতৰ সকলোৰে সৃষ্টিকৰ্ত্তা আৰু নিয়ন্ত্ৰক ঈশ্বৰ’ – সেই ধাৰণাৰ ওপৰত তেতিয়ালৈকে কোনো আচোৰ পৰা নাছিল৷ বিশ্ববিদ্যালয়সমূহো তেতিয়া স্কলাষ্টিচিজিমৰ জোৰদাৰ চৰ্চা ক্ষেত্ৰ৷\nএনে এক সাংস্কৃতিক পৰিমণ্ডলতেই নিউটন জন্মহৈ ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল৷ সমাজত প্ৰচলিত নানা চিন্তা, আদৰ্শ, ঘাত-প্ৰতিঘাতৰ পৰা ৰছদ-পাতি সংগ্ৰহ কৰিয়েই গঢ়ি উঠিছিল তেওঁৰ মানসিক জগত৷ এই দিশটোক ভালকৈ ধৰিব নোৱাৰাৰ ফলত কিছু বিজ্ঞান ঐতিহাসিকে নিউটনৰ ধৰ্ম্ম বিশ্বাস, এলকেমি চৰ্চা আদিকো গুৰুত্ব সহকাৰে লয়৷ প্ৰকৃততে এইয়া হোৱাতো স্বাভাৱিক৷ ধৰ্ম্মীয় প্ৰভাৱমুক্ত মন গঢ়ি উঠাৰ বাস্তৱ ক্ষেত্ৰখন তেতিয়াও সম্পূৰ্ণ তৈয়াৰ হোৱা নাছিল৷ এজন মানুহৰ মূল্যায়ণ কৰিব লাগিব, তেওঁৰ মাজত সেই সমাজত আবিৰ্ভাৱ হোৱা নতুন অগ্ৰগামী চিন্তা আৰু পুৰণা পশ্চাৎগামী চিন্তা – এই দুই ধৰণৰ চিন্তাৰ মাজত কোনটো চিন্তাৰ বেছি প্ৰতিফলন ঘটিছে, তাৰ ভিত্তিত৷ এই দৃষ্টিকোণৰ পৰা বিচাৰ কৰিলে দেখা যাব যে, নিউটনৰ মাজেদিয়েই ’যুক্তিৰ যুগ’ৰ পৰা উদ্ভুত চিন্তাৰ এক সৰ্ব্বোন্নত ব্যক্তিকৃত প্ৰকাশ ঘটিছিল৷\nনিউটনীয় বলবিদ্যাৰ মূল বক্তব্যটো কি? নিউটনৰ আগতেও বস্তুৰ গতি মানুহে দেখি আহিছে – সূৰ্য্য-চন্দ্ৰ-গ্ৰহবোৰৰ গতি, ধনুৰ পৰা এৰি দিয়া তীৰৰ গতি ইত্যাদি৷ কিন্তু সেই গতিৰ কাৰণ মানুহৰ জ্ঞাত নাছিল৷ সেয়েহে মানুহে সকলো ধৰণৰ গতিৰ কাৰণ হিচাবে কোনো অতিপ্ৰাকৃতিক শক্তিৰ হাত থকা বুলি ভাবিছিল৷ যিদৰে মানুহে সাৰথিৰ দ্বাৰা ৰথ পৰিচালনা কৰা দেখিছিল, তেনেদৰে তেওঁলোকে ভাবিছিল চন্দ্ৰ-সূৰ্য্যক-গ্ৰহবোৰো ঈশ্বৰে পৰিচালনা কৰে৷ আনকি ধনুৰ পৰা এৰি দিয়া তীৰো কোন পথেৰে যাব সেইয়াও ঈশ্বৰৰ নিৰ্দেশেৰে স্থিৰ হয় বুলি ভাবিছিল৷ সেই কাৰণে এৰিষ্টটলৰ তত্ত্ব অনুযায়ী ভবা হৈছিল, গতিৰ বাবে সকলো সময়তে বলপ্ৰয়োগ কৰিবই লাগিব৷ অৰ্থাৎ গতি থাকিলে বলপ্ৰয়োগকাৰী শক্তি এটা থাকিবই লাগিব৷\nগেলিলিওয়ে দেখুৱালে, বলে গতিৰ সৃষ্টি কৰে – এই ধাৰণা ভ্ৰান্ত৷ বলে গতিৰ পৰিবৰ্ত্তন ঘটায়, বলে যি সৃষ্টি কৰে তাক আমি ত্বৰণ বুলি কওঁ৷ বলে গতিৰ সৃষ্টি নকৰে৷ কথাটো নিউটনে সূত্ৰবদ্ধ কৰিলে – বাহিৰৰ পৰা বল প্ৰয়োগ নকৰিলে, স্থিৰ বস্তু সদায় স্থিৰ হৈ থাকিব আৰু চলি থকা বস্তু সমান বেগত সৰলৰেখাত গতি কৰি থাকিব৷ ইয়াৰ অৰ্থ হ’ল, গতি দেখিলেই সদায় বলপ্ৰয়োগকাৰী কোনো কাৰকক বিচাৰিব নালাগে, বৰং গতিৰ পৰিবৰ্ত্তন দেখিলেহে বলপ্ৰয়োগকাৰী বিচাৰিব লাগে৷ এই বিশ্বজগতৰ সকলোৰে পৰিচালনাৰ ঈশ্বৰৰ ভূমিকাৰ ইয়াৰ যোগেদি নৎসাৎ কৰা হ’ল৷\nতথাপিও, গতিৰ পৰিবৰ্ত্তন আমি বহুক্ষেত্ৰতে দেখি থাকো৷ পৃথিবীৰ চাৰিওফালে চন্দ্ৰৰ আবৰ্ত্তনতো প্ৰতিমুহূৰ্ত্ততে গতিৰেই পৰিবৰ্ত্তন৷ এই ক্ষেত্ৰত কোনে বল প্ৰয়োগ কৰিছে? নিউটনে দেখুৱালে যে এই বল সৃষ্টি হৈছে মাধ্যাকৰ্ষণৰ বাবে৷ ই বস্তুজগতৰ সাৰ্ব্বজনীন ধৰ্ম্ম, যি নেকি গাণিতিক সূত্ৰৰ দ্বাৰা সূত্ৰবদ্ধ৷ তাৰ অৰ্থ হৈছে বল প্ৰয়োগো ঈশ্বৰৰ ইচ্ছা-অনিচ্ছাৰ ফলত হোৱা নাই৷ ঈশ্বৰৰ ভূমিকা আৰু হ্ৰাস পালে৷\nতাৰ পিছত দেখুৱালে যে – বল প্ৰয়োগ কৰিলে গতি কিমান সলনি হ’ব, সেইয়াও গণিতৰ সূত্ৰৰে বন্ধা৷ বল = ভৰ X ত্বৰণ৷ ইয়াৰ পৰা যিকোনো বস্তুৰ গতি সম্পৰ্কিত এটা ডিফাৰেন্সিয়েল সমীকৰণ পোৱা যায়, যিটো সমাধান কৰিব পাৰিলে যিকোনো প্ৰাৰম্ভিক অৱস্থাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ভৱিষ্যতত সেই বস্তুৰ অৱস্থান আৰু গতি অংক কৰি উলিয়াব পৰা যায়৷ দেখা গ’ল যে এই পদ্ধতিৰ জৰিয়তে চন্দ্ৰ বা গ্ৰহবোৰৰ অৱস্থান কোন দিনা কি হ’ব, সেইয়া অংক কৰি নিৰ্ণয় কৰিব পৰা হৈছে আৰু ইয়াৰ দ্বাৰা কৰা ভৱিষৎবাণীবোৰো মিলি গৈছে৷ আনকি নিউটনৰ জীৱনকালতে তেওঁৰ বন্ধু এডমাণ্ড হেলিয়ে এটা ধুমকেতুৰ ওপৰত এই পদ্ধতি প্ৰয়োগ কৰি কৈ দিছিল যে ধুমকেতুটো ৭৬ বছৰৰ মূৰে মূৰে পুনৰ পুনৰ একে অৱস্থানত দেখা যাব৷ ইমান দিনৰ পাছত নিউটন বা হেলি কোনো জীয়াই নাথাকিলেও হেলিৰ ধুমকেতুটো ৭৬ বছৰৰ মূৰে মূৰে আমাক দেখা দি আহিছে৷\nইয়াৰ অৰ্থ হৈছে, গ্ৰহ-নক্ষত্ৰৰ গতিত ঈশ্বৰৰ কোনো অৱদান নাই৷ মানুহেই অংক কৰি কৈ দিব পাৰে আগন্তুক দিনবোৰত কাৰ অৱস্থান ক’ত হ’ব৷ ধনুৰ পৰা এৰি দিয়া কাৰ আৰু বন্দুকৰ পৰা এৰি দিয়া গুলিৰ গতিতো ঈশ্বৰৰ কোনো হাত নাই৷ সেইবোৰৰ গতিপথত হ’ব অৰ্ধবৃত্তকাৰ, বায়ুৰ বাধাৰ ফলত সেইবোৰ পথৰ পৰা সামান্য বিচ্যুত হ’ব পাৰে মাথো৷ কি পৰিমাণৰ হ’ব, সেইয়াও দেখুৱাই গ’ল নিউটনে৷ অৰ্থাৎ গতিৰ কোনো পৰ্য্যায়তে ঈশ্বৰৰ হস্তক্ষেপৰ কোনো সুযোগ আৰু নাথাকিল৷\nদীৰ্ঘকাল ভাৱবাদৰ প্ৰবল আধিপত্যত ৰাহুগ্ৰস্ত হৈ থকাৰ পাছত এইবাৰ মানুহৰ চিন্তা জগতলৈ ঘূৰি আহিল বস্তুবাদ – নিউটনীয় বিজ্ঞানৰ প্ৰত্যক্ষ প্ৰভাৱতেই৷ প্ৰিন্সিপিয়া মেথেমেটিকাৰ ঐতিহাসিক গুৰুত্বও তাতেই৷\nতেতিয়াও সমাজত ধৰ্ম্মীয় চিন্তাৰ প্ৰভাৱ প্ৰবল৷ ঈশ্বৰৰ ভূমিকা এনে ধৰণৰে গুৰুত্বহীন হৈ যোৱাতো বহুতেই সহজ ভাৱে মানি ল’ব নোৱাৰিলে৷ তেওঁলোকে ক’লে, কোনো বস্তু গতিশীল হৈ থাকিলে সি চিৰকাল গতিশীল হৈ থাকিব সেইয়া বাৰু মানি ল’লো, কিন্তু এই বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডত প্ৰথমবাৰ কোনে গতি সৃষ্টি কৰিলে? প্ৰথম হেঁচাটো কোনে মাৰিলে? তেওঁলোকে ক’লে – সেই কামটো কৰিছিল ঈশ্বৰে৷ এইভাবেই আহিল প্ৰাইম মুভাৰৰ ধাৰণা৷ নিজৰ ধৰ্ম্ম বিশ্বাসৰ ফলত নিউটনে নিজেও এই মত সমৰ্থন কৰিলে৷\nএইয়া আছিল সেই যুগৰ সীমাবদ্ধতা, সম্পূৰ্ণ প্ৰভাৱমুক্ত বিশ্বদৰ্শন গঢ়ি উঠাৰ ভেটি তেতিয়াও তৈয়াৰ হোৱা নাছিল৷ সেইয়া সম্ভৱ হ’লহি উনবিংশ শতাব্দীত আহি৷ সেই পৰ্য্যন্ত বিজ্ঞানৰ যি আৱিষ্কাৰ তাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি মাৰ্ক্স আৰু এংগেলছে ক’লে, ’এটা সময়ত বস্তু আছিল গতিহীন, তাৰ পাছত আন এটা সময়ত গতিৰ সঞ্চাৰ হ’ল’ – এনেধৰণে ভবাটো অবৈজ্ঞানীক কথা৷ বস্তু আবহমান কালৰ পৰায়েই গতিশীল৷ বস্তু আছে মানে সি গতিৰ মাজতেই আছে৷ গতি হৈছে বস্তুৰ উপস্থিতিৰ প্ৰকাশ৷\nনিউটনীয় বিজ্ঞানৰ জৰিয়তে সূৰ্য-চন্দ্ৰ-গ্ৰহ-নক্ষত্ৰৰ গতিৰ যিটো ৰূপ মানুহৰ সমূখলৈ আহিল, সি হ’ল গাণিতিক গতিসূত্ৰৰ নিয়মৰে বন্ধা এটা যান্ত্ৰিক ৰূপ৷ গতিসূত্ৰৰ নিয়ম মানিয়েই নিৰ্দিষ্ট কক্ষপথত এইবোৰ ঘূৰিছে, ঘড়িৰ কাঁটা যিদৰে নিৰ্দিষ্ট গতিত ঘূৰি থাকে৷ ভাব হয় সমগ্ৰ বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডখনেই এটা বিশাল যন্ত্ৰ৷ প্ৰত্যেকটি বিশেষ বস্তুৰ গতি সেই বিশাল যন্ত্ৰৰ যন্ত্ৰাংশৰ দৰে, যি যাৰ নিজৰ কাম প্ৰতিনিয়ত কৰি গৈছে৷ এই ভাবধাৰাৰ পৰায়েই যি চিন্তাধাৰাৰ জন্ম হ’ল সি হ’ল বস্তুবাদী – সেই অৰ্থত সি প্ৰচলিত নানা ভ্ৰান্ত ধাৰণাৰ পৰা মানুহক মুক্ত হোৱাত সহায় কৰিছে- কিন্তু তাৰ ৰূপ আছিল যান্ত্ৰিক৷\nএই যান্ত্ৰিক বস্তুবাদৰ প্ৰভাৱত পৰবৰ্ত্তী সময়ত বহুতো বিজ্ঞানীয়ে জীৱজন্তু আনকি মানুহকো বিশ্লেষণ কৰিছে একো একোটা যন্ত্ৰ হিচাবে৷ সঠিক বস্তুবাদী দৰ্শন গঢ়ি উঠাৰ বাবে অপেক্ষা কৰিব লগা হৈছে আৰু এশ-ডেৰশ বছৰ৷ এটা সময়ত হেগল-ডাৰউনৰ পথেদি আগবাঢ়ি মাৰ্ক্স-এংগেলছে জন্ম দিলে দন্দমূলক বস্তুবাদৰ৷\nনিউটনৰ ’প্ৰিন্সিপিয়া মেথামেটিকা’ কিতাপখন মানুহৰ চিন্তাৰ অগ্ৰগতিৰ পথত এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ ধাপ৷ প্ৰিন্সিপিয়া মানুহৰ মাজলৈ অহাৰ আগৰ মানুহৰ চিন্তা আৰু তাৰ পিছৰ মানুহৰ চিন্তাৰ মাজত পাৰ্থক্য বহুত৷ আজি আমি বিশ্বইতিহাসৰ এই ধাপটো চিনিব লাগিব, আৰু সেই কালৰ ঐতিহাসিক সীমাবদ্ধতাক অতিক্ৰম কৰা সঠিক বিজ্ঞান-দৰ্শনক চিনি উলিয়াব লাগিব যিয়ে আমাৰ সমগ্ৰ বিশ্বসমাজক প্ৰগতিৰ সঠিক পথেদি আগবঢ়াই নি এখন প্ৰকৃত শোষণমুক্ত সমাজ গঢ়াত দিকনিৰ্দেশনা দিব৷\n← আজান ফকীৰৰ জিকিৰ-জাৰী সমূহৰ সাহিত্যিকপ্ৰমূল্য আৰু সম্প্ৰীতিবোধ: এটি বিশ্লেষণ – চাহিন জাফ্ৰি\nমোবাইল প্ৰচেছৰৰ বিষয়ে কিছু কথা – চন্দন কাকতি →


ফটাপ্ৰেম – নীলাক্ষী দেবী ডেকা – ফটাঢোল\nApril 1, 2019 ফটা প্ৰেম\t7 Comments\nফটাপ্ৰেম – নীলাক্ষী দেবী ডেকা\nসঁচা প্ৰেম ভূতৰ দৰে, সকলোৱে শুনিছে কিন্তু অতিশয় ভাগ্যবানজনেহে দেখা পায় আৰু যি নাপায় তেওঁ তাৰ অস্তিত্বত বিশ্বাস নকৰে। কিন্তু ফটাপ্ৰেম? সেইবিধ বস্তু সাধাৰণতে কোনেও নিবিচাৰে তথাপিও নিবিচৰাকৈয়ে এভেলভেল।\nময়ো বিচৰা নাছিলোঁ তাতে সেই কুমলীয়া বয়সত যি বয়সত হৃদয়ে গুণগুণাই, “মোৰ বুকুত এজোপা গোলাপ কোনে ৰুলে.. তেজত এটোপা আঁতৰ ঢালি হৃদয় কোনে চুলে..” আচলতে গোলাপ ৰুবলৈ বা দিবলৈ উপায় নাছিল আৰু তেজত আঁতৰ ঢালিবলৈ আৰু কঠিন আছিল। যৌথ পৰিয়ালত বসবাসৰ হেতু ছয় সাতযোৰা চিচিটিভি কেমেৰাই সততে সকলো কাৰ্যকলাপৰ ওপৰত তীক্ষ্ণ নজৰ ৰাখিছিল। তথাপিও প্ৰেম বস্তুটোৱেই এনেকুৱা যে বাধা পালেহে ভালকৈ বিকশিত হয়, মোৰো হ’ল। আমাৰ চুবুৰীৰে মোতকৈ দুবছৰমান ডাঙৰ দাদা এজনৰ প্ৰেমত পৰিলোঁ মই। মই দশমমানত পঢ়ি থকাৰ সময়ত তেওঁ উচ্চতৰ মাধ্যমিক চূড়ান্ত পৰীক্ষা দিব। পুৱা অঙ্কৰ টিউশ্যন কৰিবলৈ যাওঁতে বাটত সদায় দেখা পাওঁ। একেজন ছাৰৰ তাতেই আমি টিউশ্যন কৰোঁ। তেওঁৰ টিউশ্যন শেষ হোৱাৰ পাছত আমাৰ আৰম্ভ। তেনেকৈয়ে ছয়চকুৰ মিলন আৰু হৃদয়ত চুনামীৰ তোলপাৰ। ছয়চকু এইবাবেই যে তেওঁ চশমা পিন্ধে গতিকে তেওঁৰ চাৰিচকু আৰু মোৰ দুইচকু মিলি হিচাবত ছয়চকু হয়। চকুত চকু পৰিলে তেওঁ মোলৈ ৰ লাগি চায়। মই চাই থাকিব নোৱাৰি তলমূৰ কৰোঁ। অঙ্ক আৰু ত্ৰিকোণমিতিৰ ফৰ্মূলাৰ লগতে হীৰুদাৰ কবিতা মুখস্থ কৰাৰ কোব বাঢ়ি যায়। মুখামুখিকৈ কথা পতা তথাপিও নহয়গৈ। কথা ক’ব খুজিলেও শব্দবোৰ ডিঙিলৈকে উজাই আহি গলত সোপা মাৰি ধৰে। মুখ পাৰ হৈ বাহিৰ হ’ব মুঠেই নোখোজে। আনফালেও একেই অৱস্থা। মোক দেখিলে মূৰৰ কেঁকোৰা চুলিখিনি ঠিক কৰা যেন দেখুৱাই হিৰ’ চাইকেল লৈ ছাৰৰ কেম্পাচৰ পৰা দুপদুপাই লৰ মাৰে। তেনেকৈয়ে পৰীক্ষাৰ সময় আহি পালে। মোৰ মেট্ৰিক আৰু তেওঁৰ হায়াৰ চেকেণ্ডাৰীৰ ফাইনেল। আমাৰো টিউশ্যন শেষ হ’বৰ হ’ল। টিউশ্যন শেষ হ’বৰ দিনা আমাৰ ছাৰৰ ঘৰত সকলোলৈকে চাহ জলপানৰ নিমন্ত্ৰণ আহিল। সময়তকৈ আগতেই সেইদিনা ছাৰৰ ঘৰ পালোঁ। মোৰ লেডীবাৰ্ড চাইকেলখন ছাৰৰ চোতালত ষ্টেণ্ড কৰি বাৰাণ্ডাত উঠিবলৈ লৈ দেখিলোঁ যে তেওঁ বাৰাণ্ডাৰ বেঞ্চ এখনত বহি লগৰ দুজন ল’ৰাৰ লগত আড্ডাত ব্যস্ত। মোক দেখা পাই হাতত বহী এখন লৈ আগবাঢ়ি আহিল। মোলৈ বহীখন আগবঢ়াই দি ক’লে,\n“নীলাক্ষি, এইখিনি তুমি বিচৰা ইংৰাজীৰ নোট। তুমি মোক বহীখন পৰীক্ষাৰ পাছত ঘূৰাই দিলেও হ’ব।”\nএইবাৰ মোৰহে থতমত খোৱাৰ পাল। হে হৰি, মইনো তেওঁক ইংৰাজীৰ নোট বিচাৰিছিলোঁ কেতিয়া! কিন্তু সেইখিনি ক’বলৈ কথাখিনি ডিঙিৰ পাৰ হ’বওতো লাগিব! অ অ বুলি কোনোমতে কৈ বহীখন হাতৰ চেপত লৈ ভিতৰলৈ লৰ দিলোঁ। লাহে লাহে আমাৰ বেটছৰ সকলো বন্ধু বান্ধবী আহি পালে। সকলোৱে মহা উৎসাহেৰে চাহ জলপান খোৱাত লাগিল। মোৰ খোৱাত মুঠেই মন নবহিল। মাজতে এবাৰ দুবাৰ মূৰ তুলি চাওঁতে দেখা পালোঁ যে তেৰাই চশমাৰ ফাকেদি মোৰ ফালেই চাই আছে। ফেব্ৰুৱাৰী মাহৰ শীত শীত বতৰতো মোক জ্বৰে ঘামে আঁটি মাৰিলে। চাহমেল শেষ হোৱাৰ পাছত সকলোকে মাত লগাই কিবাকৈ আহি ঘৰ পালোঁ। আহিয়েই চিধা নিজৰ কোঠালৈ গৈ দুৰু দুৰু বুকুৰে বহীখন মেলি চালোঁ। ইংৰাজীৰ নোটছৰ বহীয়েই হয়। সুন্দৰ গোট গোট আখৰেৰে দুখনমান ৰচনা লিখা আছে। একেবাৰে শেষৰ পৃষ্ঠাত দীঘল চুলিৰ ছোৱালী এজনীৰ স্কেছ এটাৰ লগতে দুশাৰীমান। “নীলা, মই তোমাক ভাল পাই পেলাইছোঁ। তুমি মোক ভাল পোৱানে? মোক চিঠিৰ উত্তৰ নালাগে। যদি তুমিও মোক ভাল পোৱা তেন্তে কাইলৈ ৰাতিপুৱা টিউশ্যনৰ সময়ত তোমাৰ চোতালত ৰৈ থাকিবা। তেনেকৈ ৰৈ থকা দেখিলেই মই বুজি পাম।”\nনক’লেও হ’ব যে ৰাতি মোৰ টোপনি নাহিল। পুৱা ফেহুজালি দিওঁতেই উঠি আহি বাঢ়নীটো লৈ চোতালখন চেৰেক চেৰেককৈ সাৰিবলৈ ধৰিলোঁ। চোতাল সাৰি শেষ হ’ল ইফালে দেখা সাক্ষাৎ নাই। এইবাৰ জপনাৰ বাহিৰৰ ৰাস্তাটোৱেই সাৰিবলৈ ধৰিলোঁ। মনত ভাব তেতিয়াও যদি আহি নাপায় তেন্তে এইবাৰ সাৰিম কি! এনেয়ে চোতালত ৰৈ থকাও এটা সমস্যা। তেনেতে তেওঁ চাইকেলখন লৈ সমুখৰ ৰাস্তাইদি মোলৈ চাই চাই পাৰ হৈ গ’ল। মুখত মিচিকিয়া হাঁহি লৈ। তাৰপাছত আৰু লগ পাবলৈ সময় নহ’ল। দুয়োৰে পৰীক্ষা আৰম্ভ হ’ল। সময়ত তেওঁ ডিচটিংশ্যনসহ পাছ কৰিলে আৰু ময়ো অঙ্কত লেটাৰ লৈ ফাৰ্ষ্ট ডিভিজন পালোঁ। পাছ কৰাৰ পাছত মই গুৱাহাটীৰ কলেজত আহি এডমিশ্বন ললোঁ আৰু তেওঁ আমাৰ তাৰেই ইঞ্জিনিয়াৰিং কলেজত মেকানিকেল ইঞ্জিনিয়াৰিং বিভাগত নাম লগালে। সময়বোৰ আগবাঢ়ি গৈ থাকিল। মোৰ হোষ্টেলৰ ঠিকনাত গোট গোট আখৰেৰে মোৰ নাম লিখা চিঠি আহে পঢ়াশুনাৰ খবৰ সুধি। শেষৰ ফালে ইংৰাজী কবিতাৰ দুই তিনিশাৰী উদ্ধৃত থাকে। ময়ো উত্তৰ দিওঁ। কিন্তু তেওঁৰ ঘৰৰ ঠিকনাত নপঠিয়াই মোৰ প্ৰিয় বান্ধৱীজনীৰ কেয়াৰ অফত দিওঁ। তাই লগ কৰি চিঠিখন হাতে হাতে দিয়ে। তেওঁ সুখ্যাতিৰে পাছ কৰি ওলাই অএনজিচিৰ চাকৰিত যোগদান কৰিলে মোৰো স্নাতকৰ চূড়ান্ত পৰীক্ষা দিবৰ সময় হ’ল। পঢ়াৰ চাপৰ কাৰণে চিঠি পত্ৰৰ আদান প্ৰদানো কমি গৈ নতুন বছৰৰ আৰম্ভণিতে পঠোৱা গ্ৰীটিংছ কাৰ্ডত গৈ সীমাবদ্ধ হ’ল। মোৰ পৰীক্ষাৰ ৰিজাল্ট দিয়াৰ সময়ত এটা ফুলাম খামত মোলৈ চিঠিএখন আহিল। আগ্ৰহেৰে খুলি চাই দেখিলোঁ যে মোৰেই প্ৰেমিকৰ বিয়াৰ নিমন্ত্ৰণী চিঠি। বিয়া মোৰ চিঠিৰ ডাকোৱাল মোৰ প্ৰিয় বান্ধৱীৰ লগত। বিয়ালৈ যোৱা নাছিলোঁ যদিও বিয়াৰ উপহাৰ কুৰিয়াৰ কৰি পঠিয়াই দিয়াৰ কথা মনত আছে।\n« বিহু – জোনাক ফুকন\nফটোৱে কি কয়-২ »\nহাঃ হাঃ বান্ধবীয়ে কাঢ়ি লৈ গ’ল হিৰ’ক—\nলগ পালে বান্ধৱীৰ চুলিত ধৰি ঘটালি দিবচোন।\nআপোনাৰ বান্ধৱীজনীৰ ওপৰত মোৰ বহুত খং উঠিছে৷ভাল লাগিল৷\nতোমাৰ বান্ধৱীক পালে ময়েই চুলি উঘালি দিম দেই,বিৰাট খং উঠিছে🙃\nইচ ৰাম নাপায় দেই, বৰ দুখ পালো৷\nবহুত দুখ। চমবেদনা।😜😜😜ভাল লিখিছা।\nভালেই হ’ল, এতিয়াৰ বিয়ৈজন ঠাণ্ডা-মুণ্ডা মানুহ পালা।


ভয়ংকৰ সেই ৰাতি Voyonkor Hei Rati part3Assamese Novel 2022 - JonakAxom- Assamese Quotes, Blogging , Business Ideas, Tips And Tricks\nভয়ংকৰ সেই ৰাতি Voyonkor Hei Rati part3Assamese Novel 2022\n..দেউতা !" অস্ফুট স্বৰত কলে ৰাহুলে, "তুমি...এই...পিনে ...এবাৰ চোৱাৰ দৰকাৰ.." কৈ কৈ তেওঁ গাড়ীৰ তলৰ পিনে ইংগিতেৰে দেখালে। সকলো স্তম্ভিত হৈ চালে, সেই তেজৰ দাগ গাড়ীৰ টায়াৰতো লাগি আছে । সকলোৰে ৰাস্তাৰ কাষত কিছু দূৰত মাটিৰ ওপৰত কিবা এটা চুচুৰি যোৱা দাগ স্পষ্ট চকুত পৰিল।\n"...দেউতা...তুমি ঠিকেই কৈছা. .আমাৰ গাড়ীৰ সৈতে কাৰোবাৰ না কাৰোবাৰ সংঘৰ্ষ হৈছে ঠিকেই ...তাৰপৰা গাড়ীৰ খুন্দাত সি হয়তো শূন্যতে ছিটিকি এইফালে পৰিছে ...গাড়ীৰ যি স্পীড আছিল, এয়াই হব । মোৰ মতে , আমি এবাৰ সেইফালে গৈ চোৱা দৰকাৰ...যদি সি বাচি আছে , বেহুঁচ হৈ আছে, তেতিয়াহলে তাক অন্তত এবাৰ সহায় কৰাৰ দৰকাৰ"।\n"...নেদেখাজনৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা কৰিছো , তোমাৰ আৰু তোমাৰ দেউতাৰ অনুমান যেন সঠিক হয় আৰু মোৰ এই ভয়, এই সন্দেহ সম্পূৰ্ণ যেন ভ্ৰান্ত হয়", সৰু সৰু স্বৰত কলে অৰ্চনাদেবীয়ে , "যদি এনেই হৈছে , তেতিয়াহলে আমি নিশ্চিন্তভাবে নিৰাপদে আজি ৰাতি ঘৰত যাবলৈ পাৰিম "।\nগীতাই শাশুৱেকৰ কান্ধত হাতখন থৈ নীৰবে সাহস যোগালে । বুজাব খুজিলে , সকলো ঠিক হৈ যাব। চিন্তাৰ কথা নাই ।\n"... ..হেলো...কোনোবা আছে নেকি ইয়াত ?" ৰাতিৰ নিস্তব্ধতাক নেউচি মেজৰ সংগ্ৰাম সিং'ৰ উচ্চ কণ্ঠস্বৰ, "মোৰ কথা শুনিবলৈ পাইছেনে ? আমি আপোনাক সহায় কৰিব খোজো...কোনোবা আছে নে ?"\nৰাহুল আৰ সংগ্ৰাম সিং দুয়োজনেই এখুজি দুখুজিকৈ জঙ্গলৰ দুই পিনে এনেকৈ চিঞৰি চিঞৰি ক্ৰমশ আগুৱাই গৈ থাকিল । সিহতৰ সম্মিলিত কণ্ঠস্বৰ পথৰ দুয়োফালৰ গছে গছে খুন্দা খাই উভতি আহিল । কিন্তু কোনোপিনে মানুহ তো দূৰৰ কথা, এটা কুকুৰ বা মেকুৰীৰ আৰ্তস্বৰ ভাহি নাহিল ।\n"...দেউতা! মোৰ এনে লাগিছে, মানুহটোৱে মোৰ কথা শুনি পোৱা নাই । হয়তো যদি সি মৰাও নাই , সম্ভবতঃ অচেতন হৈ পৰি আছে। চোৱা , ৰাস্তাৰ কাষৰ এইপিনে খাদৰ দৰে দ হৈ নামি গৈছে তলৰ জঙ্গলৰ দিশত । মোৰ এনে লাগিছে এই জঙ্গলৰ ভিতৰত গৈ মই এবাৰ চাই অহাৰ দৰকাৰ"।\nসংগ্ৰাম সিঙে একো নকলে কিন্তু তেওঁক খুব চিন্তিত দেখা গল ।\n"...দেউতা, তুমি মোক টৰ্চটো দিয়া ", ৰাহুলে কলে , "তোমালোক এতিয়া গাড়ীৰ কাষত ৰৈ থাকা । মই এই জঙ্গলৰ তলপিনে নামি গৈ চাঁও , কৰবাত কোনোবা পৰি আছে নে নাই "।\nৰাহুল বা সংগ্ৰাম সিঙৰ অনুমান কিমান সঁচা, সেয়া সিহতে নিজেও নাজানে । এইটোক লৈ সিহত নিজৰ মাজতো যথেষ্ট সন্দেহ আছে। অন্যহাতে অৰ্চনাদেবীও বুজিব পাৰিছে , এই দেউতাক আৰু লৰাটো একেবাৰে আকোৰগোঁজ । কোনোপধ্যেই সিহতক বুজাব নোৱাৰি । তেওঁ মাত্ৰ চেপা মাতেৰে কলে , "এই অন্ধকাৰত তাত অকলে নাযায় , ৰাহুল। মোৰ ভয় লাগিছে । দেউতাকো লগত লৈ যোৱা । কিন্তু অকলশৰে ভুলতেও নাযাবা "। অৰ্চনাদেবীৰ কথাত একমাত্ৰ ল'ৰাটোৰ বাবে দুশ্চিন্তা দূৰ্ভাবনা আৰু উৎকন্ঠা ফুটি উঠা দেখা গল ।\n"...মা, চিন্তা নকৰিবা", শান্তভাবে কলে ৰাহুলে, "যদি তাত সঁচাকৈয়ে কাৰোবাক বিছাৰি পাওঁ তেতিয়া তাৰ পৰাই চিঞৰি দেউতাক মাতিম । তেতিয়া দুয়োজনে মিলি আহত লোকজনক সহায় কৰিম....যদিও এতিয়ালৈ বুজিব পৰা নাই, গাড়ীৰ সৈতে যাৰ খুন্দা লাগিল সেয়া মানুহ নে কোনো জংঘলী জন্তু..." শেষৰ কথাষাৰ কোৱাৰ সময়ত ৰাহুলক কিয় যেন চিন্তান্বিত দেখা গল। অলপ ৰৈ সি এইবাৰ দেউতা'কক লক্ষ্য কৰি কলে, "দেউতা! তুমি ইয়াত চোৱা যদি অন্য গাড়ী আহে , তেতিয়াহলে তাক ৰখাবলৈ চেষ্টা কৰিবা ।" তাৰপিছত স্ত্ৰী'ক লক্ষ্য কৰি কলে, "গীতা, তুমি এতিয়া মাক ভালদৰে ৰাখা । মই দুই মিনিটৰ ভিতৰতে আহি আছো "।\nকৈয়েই ৰৈ নাথাকিল ৰাহুল । টৰ্চটো হাতত লৈ নামি গল পথৰ কাষৰ খাদৰ দৰে তল অংশটোৰ দিশত । মিলিটাৰী দেউতাকৰ সন্তান বুলিয়েই ৰাহুল সৰুৰ পৰাই অন্যৰকম এক সাহসৰ অধিকাৰী, নহলে এই ঘোৰ অমাবস্যাৰ ৰাতি অকলশৰে এই গভীৰ বনৰ ভিতৰত যাবলৈ হলে ডাঙৰ ডাঙৰ সাহসী মানুহৰো বুকু কপি উঠিব।\n"...মোৰ একদম ভাল লগা নাই", অস্ফুট চেপা চেপা মাতেৰে কলে অৰ্চনাদেবী, "এতিয়ালৈ এই পথেৰে এখন গাড়ীকো অহা যোৱা দেখা নাই ...দূৰ দূৰলৈ কোনো মানুহৰ বসতি নাই... নাজানো মোৰ ভাগ্যত কি আছে ..মোৰ খুব ভয় লাগিছে "। বাস্তবিকতে খুব ভয় খাইছে তেওঁ , বাৰে বাৰে ইষ্টদেবতাৰ নাম জপ কৰি আছে । সঁচাকৈ এই পৰ্যন্ত এখন গাড়ীকো এই পথেৰে যোৱা বা অহা দেখা নাই । সংগ্ৰাম সিঙকো এইবাৰ চিন্তিত দেখা গৈছে । তাৰপিছতো মনৰ জোৰ অটুট ৰাখিছে তেঁও । স্ত্ৰী'ৰ কথবোৰ এতিয়াও গ্ৰাহ্য কৰা নাই । ৰাতিটো অমাবস্যাৰ ঠিকেই কিন্তু সেই বুলি স্ত্ৰী'ৰ দৰে ভূতপ্ৰেতত তেও বিশ্বাসী নহয়। তেওঁৰ মতে এজন ফৌজি মানুহৰ পক্ষে এইবোৰত বিশ্বাস কৰা এক হাস্যকৰ কথা । কিন্তু আজিৰ ৰাতিটো যেন সঁচাই কিৰকমৰ বেলেগ এনে লাগিছে তেওৰ মনতো । যেন এক বিৰাট অমঙ্গলে এই ৰাতিৰ আন্ধাৰত গা লুকাই নিশ্চুপ অপেক্ষা কৰি আছে সিহতৰ বাবে । এতিয়া পৰ্যন্ত এনে কোনো ঘটনা ঘটানাই যাৰ বাবে এনে লাগে , সিহঁতৰ আজিৰ এই দূৰ্দশাৰ মূলত অমাবস্যাৰ ৰাতি বিচৰণ কৰা কোনো অশুভ শক্তিৰ হাত আছে। দহ মিনিটৰ বেছি হৈ গল ৰাহুল সেই যে জঙ্গলৰ ভিতৰত সোমাইছে । আৰু ওলাই অহা নাই । অকলশৰে কি কৰিছে সি ইমান সময় জঙ্গলৰ ভিতৰত ? কথাটো এইবাৰ সঁচাকৈয়ে সকলোৰে চিন্তাৰ কাৰণ হৈ উঠিছে ।\n"...ৰাহুল...কত গল কোৱাচোন ?" এতিয়া আৰু সহ্য কৰিব নোৱাৰি অৰ্চনাদেবী অধৈৰ্য হৈ প্ৰশ্ন কৰিছে স্বামীক, "এতিয়াও ঘুৰি অহা নাই কিয় ? কোনো বিপদ আপদ হোৱা নাইতো তাৰ? অলপ আগুৱাই গৈ চাওঁক না ..." শেষৰ কথাটোত কাতৰ আকুতি মিশ্ৰিত হৈ পৰিল অৰ্চনাদেবীৰ মাতত ।\nৰাহুলৰ বাবে চিন্তা গীতাৰো হৈছিল কিন্তু তাই শাহুৱেকৰ হাতত ধৰি ৰাখি কোনোৰকমে নিজৰ ভয় নিজৰ মাজতেই লুকাই ৰাখিছিল।\n"...ৰাহুল...ৰাহুল..." এইবাৰ সংগ্ৰাম সিং আৰু গীতা দুয়োজনেই ৰাহুলেৰ নাম লৈ মাতিবলৈ ধৰিলে। কিন্তু ৰাহুলেৰ কোনও উত্তৰ পোৱা নগল। যত নেকি তাক জঙ্গলৰ ভিতৰত কতো দেখাও নগল । যেন জঙ্গলৰ ভিতৰত গৈ সি মিলি গল তাৰ মাজত ।\nএইবাৰ সকলোৰে মনত দুশ্চিন্তাৰ মেঘ গাঢ় হল।\nMalayaborah Feb 2, 2020, 12:37:00 PM\nVoyonkor hei rati next part ketia ajib..\nJonak Axom Feb 3, 2020, 12:17:00 AM\n2din man pisot ahibo . post kora hobo


Dating With Stranger: অচিনাকী লোকৰ পৰা সাৱধান ! ডেটিঙৰ বাবে ঘৰলৈ অহা মহিলাক অকলে এৰি পলাই গ'ল প্ৰেমিক ...– News18 assam\nDating With Stranger: অচিনাকী লোকৰ পৰা সাৱধান ! ডেটিঙৰ বাবে ঘৰলৈ অহা মহিলাক অকলে এৰি পলাই গ'ল প্ৰেমিক ...\nআমেৰিকাৰ এগৰাকী মহিলা এজন অজ্ঞাত ব্যক্তিৰ সৈতে ডেটিং কৰিছিল, কিন্তু তেওঁৰ অভিজ্ঞতা (American Woman Dating Experience) আচৰিত আছিল।\nLast Updated : January 04, 2022, 12:50 IST\nআজিকালি ডেটিং অতি সচৰাচৰ হৈ পৰিছে। মানুহে সামাজিক মাধ্যমৰ জৰিয়তে বা আন ডেটিং ৱেবছাইটৰ (Dating Websites) জৰিয়তে ইজনে সিজনৰ সৈতে সংযোগ স্থাপন কৰে, কিন্তু কেতিয়াবা মানুহে ইজনে সিজনক ভালদৰে বুজি নাপায় কেৱল তেওঁলোক প্ৰায় সংযোজিত হোৱাৰ বাবে। কেতিয়াবা অনলাইন ডেটিং (Online Dating)ৰ বাবে মানুহে অজান লোকৰ সৈতে সংযোগ স্থাপন কৰে। শেহতীয়াকৈ, আমেৰিকাৰ এগৰাকী মহিলাও তেনে কৰিছিল। তেওঁ এজন অজ্ঞাত ব্যক্তিৰ সৈতে ডেটিং কৰিছিল, কিন্তু তেওঁৰ অভিজ্ঞতা (American Woman Dating Experience) আচৰিত আছিল।\nমিৰ'ৰ ৱেবছাইটৰ প্ৰতিবেদন অনুসৰি চিডনী জৰ্ডানে (Cydney Jordan) অলপতে টিকটক একাউণ্টত এটা ভিডিঅ' শ্বেয়াৰ কৰিছে @cydneyjordan য'ত তেওঁ ২০১৯ চনৰ এটা ডেটিং অভিজ্ঞতা শ্বেয়াৰ কৰিছে যাৰ বিষয়ে সকলোৱে জানি আচৰিত হৈছে। চিডনীয়ে কৈছে যে তেওঁ এটা অনলাইন ডেটিং এপত এজন মানুহক লগ পাইছিল আৰু দুয়োয়ে কেতিয়াবা লগ পোৱা আৰম্ভ কৰিছিল। অৱশ্যে, তেওঁ ব্যক্তিজনৰ বিষয়ে বেছি নাজানিছিল (Dating With Stranger)।\nমহিলাগৰাকীক নিজৰ ঘৰত অকলে এৰি লোকজন পলাই যায়\nচিডনীয়ে কৈছে যে দুয়ো এদিন ৰাতিৰ আহাৰৰ বাবে ৰেষ্টুৰেণ্টলৈ গৈছিল য'ত মানুহজনে খুব আচৰিত আচৰণ কৰিছিল। তেওঁক যথেষ্ট বিচলিত দেখা গৈছিল আৰু তেওঁৰ ভিতৰত খৰধৰ আছিল। ৰাতিৰ আহাৰৰ পিছত দুয়ো তেওঁৰ ফ্লেটলৈ আহিছিল। আনকি যেতিয়া তেওঁ তেওঁৰ ঘৰলৈ গৈছিল, তেওঁ যথেষ্ট চিন্তিত যেন লাগিছিল। চিডনীয়ে কৈছিল যে তেওঁ ৰোমান্টিক পৰিৱেশৰ সৃষ্টি কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল কিন্তু মানুহজন ইয়াত আগ্ৰহী নাছিল। গতিকে চিডনী অকলে শোৱনি কোঠালৈ গৈছিল আৰু টোপনি গৈছিল। যেতিয়া তেওঁ ৩-৪ বজাত সাৰ পাইছিল, তেওঁ ঘৰত মানুহজনক বিচাৰি নাপালে।\nপাকঘৰত চিঠি পৰি থকা দেখি মহিলাগৰাকী স্তম্ভিত হৈ পৰিল\nচিডনীয়ে ভাবিছিল যে তেওঁ হয়তো বাথৰুম বা বাৰান্দাত থাকিব পাৰে, কিন্তু যেতিয়া তেওঁ গোটেই ঘৰটো বিচাৰিছিল আৰু কতো পোৱা নাছিল, তেওঁ তেওঁক মাতিছিল। মানুহজনৰ নম্বৰটো উপলব্ধ নাছিল সেয়েহে তেওঁ মেচেজ কৰিছিল কিন্তু সেইটোও ডেলিভাৰ হোৱা নাছিল। হঠাতে চিডনীয়ে গ্ৰোচাৰী কাউণ্টাৰত এটা টোকা পালে য'ত কোৱা হৈছিল, "মই বিবাহিত। মোৰ পত্নী চিকিৎসালয়ৰ কোঠাত আছে আৰু আমাৰ কেঁচুৱাটো জন্ম দিবলৈ গৈ আছে সেয়েহে মই পিটছবাৰ্গলৈ গৈ আছো।"\nআন মহিলাসকলকো সতৰ্ক কৰিছে\nচিডনীয়ে ভিডিঅ'টোত আন মহিলাসকলক সতৰ্ক কৰি দিছিল যে অচিনাকী লোকসকলক অনলাইনত লগ পোৱাৰ পিছত, তেওঁলোকে প্ৰথমে তেওঁলোকৰ বিষয়ে সকলো জানিব লাগে। তেতিয়াহে আমি আগবাঢ়িব লাগে।\nFirst published: January 04, 2022, 12:50 IST\nDating AppLove relationshipOMGOnline Marriage


সাক্ষাৎকাৰ: জনপ্ৰিয় সাহিত্যিক ফণীন্দ্ৰ কুমাৰ দেৱ চৌধুৰীৰ স’তে অন্তৰংগ আলাপন – ফটাঢোল\nMay 1, 2020 সাক্ষাৎকাৰ\t14 Comments\nসাক্ষাৎকাৰ: জনপ্ৰিয় সাহিত্যিক ফণীন্দ্ৰ কুমাৰ দেৱ চৌধুৰীৰ স’তে অন্তৰংগ আলাপন\nফণীন্দ্ৰ কুমাৰ দেৱ চৌধুৰী৷ এই নামটো শুনাৰ লগে লগে বেছি সংখ্যক পঢ়ুৱৈৰ মনলৈ প্ৰথমেই আহে ‘অনুৰাধাৰ দেশ’ উপন্যাসৰ স্ৰষ্টাজনৰ কথা৷ আজিও অসমৰ জনগণৰ মাজত ছাৰক ‘অনুৰাধাৰ দেশ’ৰ বাবেই এক এৰাব নোৱৰা বান্ধোনেৰে বান্ধি ৰাখিছে৷\nসঁচা কথা ক’বলৈ গ’লে মই নিজেও সেই অনুৰাধাৰ দেশ পঢ়িয়েই ছাৰৰ প্ৰতি প্ৰথম আকৰ্ষণ অনুভৱ কৰিছিলোঁ৷ পাছত লাহে লাহে ছাৰৰ উপন্যাসৰ উপৰিও তেখেতৰ বিভিন্ন কাকত, আলোচনী আৰু কিতাপ আকাৰে প্ৰকাশিত বহুতো গল্প, উপন্যাস, উপন্যাসিকা, প্ৰবন্ধ আদি পঢ়িবলৈ পালোঁ৷ বিশেষকৈ তেখেতে নিয়মীয়া বাৰ্তাৰ মুখ্য সম্পাদক (২০১৫ পৰা ২০১৭) হৈ থকা অৱস্থাত ‘আন্তৰিক’ বুলি এটা কলম লিখিছিল৷ যিটো পঢ়ুৱৈৰ মাজত বহুলভাবে জনপ্ৰিয় হৈছিল৷ পাছত অৱশ্যে ‘আন্তৰিক’ কিতাপ আকাৰে প্ৰকাশ হৈছিল৷ তেখেতে ল’ৰালি কালৰ পৰাই সাহিত্য চৰ্চা কৰি আহিছে৷ ১৯৬৪ চনত মাথোঁ ১১ বছৰ বয়সতে ‘ফাগুনী’ নামৰ এখন হাতেলিখা আলোচনী সম্পাদনা কৰি প্ৰকাশ কৰিছিল৷ ছাৰৰ কালজয়ী উপন্যাস ‘অনুৰাধাৰ দেশ’ ১৯৮৬ চনৰ পৰা প্ৰান্তিক আলোচনীত ধাৰাবাহিকভাবে প্ৰকাশ হয়, পাছত ১৯৯১ চনতে সেইখন কিতাপ আকাৰে ৰাইজৰ মাজলৈ আগবঢ়াই দিয়ে৷ অৱশ্যে তেখেতৰ প্ৰথম ছপা কিতাপ আছিল ‘গল্প লিখাৰ গল্প’৷ তেখেতৰ প্ৰকাশিত পুথিসমূহ হ’ল, ‘ঈদি পাস ঈদি পাস’, ‘সত্যানুসন্ধান’, ‘প্ৰেমৰ ঘৰ’, ‘ইয়াকুব আলি আৰু কিছু অনুভৱ’, ‘হোমেন বৰগোহাঞি মুৰ্দাবাদ’, ‘মৃত্যুৰ লেখা: প্ৰেমৰ লেখা’, ‘বাস্তৱ আৰু বিষাদ’, ‘প্ৰেমৰ দিনৰ প্ৰস্তাৱ’, ‘এক বৌদ্ধিক যাত্ৰা’, ‘অকবি কবিৰ ঘৰ’, ‘উপন্যাস সমগ্ৰ’, ‘প্ৰথম দেখা’, ‘পঞ্চাশত পঁচিশৰ প্ৰেম’, ‘গৰখীয়া দেশ’, ‘ভালপোৱাৰ জয়গান’, ‘মোক পবিত্ৰ কৰা’, ‘অমৃতা’ ইত্যাদি৷\nএনেকুৱা এজন প্ৰতিভাৱান সাহিত্যিকৰ সাক্ষাৎকাৰ ল’ব পৰাটো আমাৰ বাবে পৰম সৌভাগ্য৷ দেৱ চৌধুৰী ছাৰক প্ৰথম যেতিয়া ফটাঢোল ই-আলোচনীখনৰ সাক্ষাৎকাৰ ল’বৰ বাবে অনুমতি বিচাৰি ফোন কৰিছিলোঁ তেখেতে একে আষাৰেই সন্মতি দিছিল৷ এপ্ৰিল মাহৰ কোনোবা এদিন ছাৰৰ সাক্ষাৎকাৰ ল’বলৈ যোৱাৰ কথা আছিল৷ কিন্তু হঠাতে লকডাউন হৈ যোৱাত আমাৰ আশা পূৰ নহ’ল৷ কিন্তু ছাৰলৈ ফটাঢোলৰ হৈ দিয়া প্ৰশ্নবোৰৰ তেখেতে অকপটে নিজেই লিখি আমালৈ পঠিয়াই দিলে৷ আচলতে ছাৰক যেতিয়াই লগ পাইছোঁ তেখেতৰ এই সৰলতা তথা নিৰহংকাৰী ৰূপটোৱে সদায়ে মোহিত কৰি আহিছে৷ ফটাঢোলৰ পৰিয়ালৰ হৈ আমি ছাৰৰ সুস্বাস্থ্য, দীৰ্ঘায়ু আৰু সৃষ্টিৰ পথাৰত ভোটাতৰা হৈ জিলিকি থকাৰ কামনা কৰিলোঁ৷\nফটাঢোল : নমস্কাৰ ছাৰ৷ এই সময় এতিয়া গতানুগতিক নহয়৷ গোটেই পৃথিৱীতে এক চেপা উত্তেজনা আৰু বিভীষিকা যেন পৰিবেশ৷ আজি ক’ভিড-19 ভাইৰাচৰ ভয়ত আমি এজনে আনজনলৈ সন্দেহৰ দৃষ্টিৰে চাইছোঁ৷ এনেকুৱা এক যন্ত্ৰণাময় পৰিবেশত আপুনি কেনেকৈ সময় অতিবাহিত কৰিছে?\nফণীন্দ্ৰ কুমাৰ দেৱ চৌধুৰী : মোৰ দৈনন্দিন জীৱন বৰ বিশেষ সলনি হোৱা নাই৷ মই এনেয়ো নিজৰ মাজতে অকলশৰে বিচৰণ কৰি ভাল পাওঁ৷ ঘৰৰ ভিতৰত থাকিয়েই ভাল পাওঁ৷ সাংঘাতিক প্ৰয়োজন নহʼলে এনেয়ো বয়স হোৱাৰ লগে লগে বৰ বেছি ঘূৰি ফুৰিবলৈ মন নাযায়৷ সেয়েহে লকডাউনে দৈনন্দিন জীৱনত বিশেষ প্ৰভাৱ পেলোৱা নাই৷ এটাই সলনি হৈছে, আগতে ৰাতিপুৱা-সন্ধিয়া ৰাস্তাত খোজ কাঢ়িবলৈ গৈছিলোঁ৷ সেয়া বন্ধ ৰাখিবলগীয়া হৈছে৷ মানসিকভাৱে জীৱনলৈ অহা সকলো ঘটনা- দুৰ্ঘটনাকে শান্তভাৱেই গ্ৰহণ কৰোঁ৷ কৰʼণায়ো বিশেষ উদ্বিগ্ন কৰা নাই৷ কিন্তু দিন হাজিৰা কৰা মানুহখিনি, সৰু সৰু ব্যৱসায় কৰি জীৱিকা নিৰ্বাহ কৰা মানুহখিনিৰ দুৰ্দশাই কষ্ট দিছে৷ কষ্ট দিছে হোটেল আদিৰ ওপৰত খাদ্যৰ বাবে নিৰ্ভৰ কৰা ৰাস্তাৰ কুকুৰকেইটাৰ দুৰৱস্থাই৷ আমাৰ অঞ্চলত ব্যক্তিগতভাৱে আৰ্থিকভাৱে দুৰ্বল কিছু লোকক যিমানখিনি পাৰি সহায় কৰি আছোঁ৷ ৰাস্তাৰ কুকুৰকেইটাকো খাদ্যৰ যোগান ধৰি আছোঁ৷\nফটাঢোল : অসমীয়া সাহিত্য জগতত আপোনাৰ ‘অনুৰাধাৰ দেশ’ এখন কালজয়ী উপন্যাস৷ তাৰপিছত আপুনি যদিও বহুতো উপন্যাসিকা লিখিছে কিন্তু আমি জনাত এখন পূৰ্ণাঙ্গ উপন্যাস লিখা নাই৷ ভৱিষ্যতে তেনেকুৱা আৰু উপন্যাস লিখাৰ পৰিকল্পনা আছে নেকি?\nফণীন্দ্ৰ কুমাৰ দেৱ চৌধুৰী : তিনি শ্ৰেণীৰ সৃজনশীল লেখক মোৰ চকুত পৰে৷ এক শ্ৰেণীয়ে পৰিকল্পনা কৰি লিখে, এক শ্ৰেণীয়ে অইনৰ তাগিদা অনুসৰি লিখে আৰু এক শ্ৰেণীয়ে নিজৰ মনৰ তাগিদা অনুসৰি লিখে৷ মই শেষৰ শ্ৰেণীটোত পৰোঁ৷ পৰিকল্পনা নাই, কিন্তু ইচ্ছা আছে৷ সামৰ্থই সহযোগ কৰিলে নিশ্চয় লিখিম৷\nফটাঢোল : ফটাঢোলত বহুকেইজন উদীয়মান লেখক লেখিকা আছে৷ তেওঁলোকৰ হৈ এটা প্ৰশ্ন সোধোঁ, আমি জানো যে সকলো লেখকেই নিজৰ বাস্তৱ অভিজ্ঞতাক লেখাৰ মাজলৈ টানি আনে৷ কিন্তু পঢ়োঁতে গম পোৱা যায়, কোনখিনি কল্পনা আৰু কোনখিনি বাস্তৱ৷ আমাৰ ধাৰণাত অনুৰাধাৰ দেশে এই পাৰ্থক্যটো পাঠকক বুজিবলৈ দিয়া নাই৷ বাস্তৱ আৰু কল্পনা এনে সুষম ভাৱে মিলি পৰিছে, যি উপন্যাসখনক এক Cult উপন্যাসৰ শাৰীলৈ উন্নীত কৰিছে৷ আমি জানিব খুজিছোঁ, এজন সৃষ্টিশীল লেখকে, পঠনশীলতাৰ কথা মনত ৰাখি কিদৰে বাস্তৱ আৰু কল্পনাৰ সংমিশ্ৰণ কৰিব লাগে? কিমানখিনি সৎ হ’ব লাগে আৰু কিমান সংযমী?\nফণীন্দ্ৰ কুমাৰ দেৱ চৌধুৰী : সকলোৰে নিশ্চয় লেখাৰ প্ৰক্ৰিয়া বেলেগ বেলেগ৷ মই মোৰ নিজৰ প্ৰক্ৰিয়াৰ বিষয়ে ক’ব পাৰিম৷ কল্পনাৰ আলম লৈ সৃষ্টি কৰা ঘটনা, চৰিত্ৰবোৰৰ সৈতে বহুদিন ধৰি এনেদৰে বাস কৰোঁ, কথা-বতৰা পাতোঁ, স্পৰ্শ কৰোঁ যে মোৰ বাবে সেইবোৰ কল্পনা হৈ নাথাকে৷ লিখাৰ সময়ত মোৰ নিজৰেই ভাব হয় মইতো ইমান দিনে একেলগে অন্তৰঙ্গভাবে থকা মানুহৰ, তেওঁলোকৰ মই নিজ চকুৰে দেখা জীৱনটোৰ কথাই লিখিছোঁ৷ ইয়াত কল্পনা কʼত? মোৰ বাবেতো সেয়া কল্পনা নহয়৷ তেওঁলোকৰ সুখত আনন্দিত হৈছোঁ, দুখত একেলগে কান্দিছোঁ৷ লেখাত কল্পনা আৰু বাস্তৱ একাকাৰ হৈ যায়৷\nফটাঢোল : আপোনাৰ শেহতীয়া গল্প সংকলন অমৃতা৷ তাৰেই অমৃতা নামৰ গল্পটোৱে এক বিৰল প্ৰেমৰ নিদৰ্শন দেখুৱাইছে৷ অমৃতা এক সাৰ্থক প্ৰেমৰ গল্প৷ অমৃতা গল্পটোৰ আঁৰৰ কাহিনী জানিব পাৰিমনে ছাৰ?\nফণীন্দ্ৰ কুমাৰ দেৱ চৌধুৰী : আঁৰৰ কাহিনীনো কি? ভাব এটা থাকে আঁৰত৷ সামাজিকতাই বান্ধিব নোৱাৰা, ব্যাখ্যা কৰিব নোৱাৰা প্ৰেমৰ এক নিষ্পাপ ৰূপক মই বিশ্বাস কৰোঁ৷ গল্পটো তাৰেই এক সৰল অনুসন্ধান৷\nফটাঢোল : ২০১৯ চনৰ ১০ মাৰ্চ, আপোনাৰ জন্মদিনৰ সেই দিনটোত আপুনি এক ব্যতিক্ৰমী পদক্ষেপ লৈছিল৷ আপোনাৰ ব্যক্তিগত বিশাল গ্ৰন্থগাৰৰ অলপমান কিতাপ হাতত থৈ বাকীবোৰ দান কৰি দিছিল৷ আনকি আপুনি কিতাপবোৰ কোনো নিদিষ্ট অনুষ্ঠানত নিদি যিসকলে বিচাৰি আহিছিল তেখেতসকলকহে দিছিল৷ নিশ্চয়কৈ আপুনি তেনে এক পদক্ষেপ কিবা উদ্দেশ্য লৈ কৰিছিল৷ আমাক সেই বিষয়ে অলপ ক’ব নেকি?\nফণীন্দ্ৰ কুমাৰ দেৱ চৌধুৰী : বহু কিতাপ এবাৰ পঢ়াৰ পিছত বাৰে বাৰে পঢ়াৰ প্ৰয়োজন নহয়৷ বহু কিতাপ এটা বয়সত পঢ়াৰ প্ৰয়োজন হয় বা ভাল লাগে, পিছৰ বয়সত নতুনকৈ পঢ়াৰ প্ৰয়োজন নহয়৷ সেই কিতাপবোৰ এটা সময়ত সংগ্ৰহ কৰিছিলোঁ বাবেই সমগ্ৰ জীৱন নিজৰ লগত কিয়নো ৰাখিব লাগে? এটা অনুষ্ঠানত দিয়াতকৈ তেনে কিতাপবোৰ পঢ়িব বিচৰা বিভিন্ন ঠাইৰ লোকক দিলে তাৰ সুব্যৱহাৰ হʼব বুলি ভাব হয়৷\nফটাঢোল : আপুনি বাতৰি কাকতৰ সম্পাদক হিচাপেও কাৰ্য্যনিৰ্বাহ কৰিছিল৷ বৰ্তমান সময়ৰ পাঠক বা পঢ়ৱৈৰ প্ৰত্যাশা বনাম বাতৰি কাকত গোষ্ঠীৰ প্ৰতি অহা নিৰপেক্ষতাৰ প্ৰশ্ন সম্পৰ্কে কি ক’ব খোজে?\nফণীন্দ্ৰ কুমাৰ দেৱ চৌধুৰী : পাঠকে বিচৰা বাতৰি কাকতৰ ইতিমধ্যে মৃত্যু হৈছে৷ আজিৰ কাকতৰ পৰা নিৰপেক্ষতা আশা কৰাটো অৰ্থহীন৷ প্ৰপাগাণ্ডাৰ জৰিয়তে গোষ্ঠীস্বাৰ্থ সুৰক্ষিত কৰা অথবা নিজস্ব মতামত জাপি দিয়াৰ ৰাজনীতিয়েই এতিয়া সাংবাদিকতা৷\nফটাঢোল : আমাৰ এটা প্ৰচলিত ধাৰণা আছে, জনপ্ৰিয় সাহিত্য মানে ভাল সাহিত্য নহয়, ধৰক ৰহস্য, ব্যংগ সাহিত্য উচ্চমানৰ সাহিত্য নহয়, তেনে সাহিত্য চৰ্চা কৰা লোকসকল বঁ‌টা বাহন বা সন্মানৰ উপযুক্ত নহয়৷ এই বিষয়ে আপোনাৰ মন্তব্য কি?\nফণীন্দ্ৰ কুমাৰ দেৱ চৌধুৰী : এইবোৰ বিশেষ গুৰুত্ব দিবলগীয়া বিষয় বুলি মই নাভাবোঁ৷ ভাল সাহিত্যিকৰ নিজৰ সৃষ্টি সম্পৰ্কত নিজস্ব ধাৰণা থাকে, বঁটাই তেওঁক ভাল লেখা বুলি পতিয়ন নিয়াব নোৱাৰে যদিহে নিজেই তেওঁ জানে তেওঁ ভাল লেখা নাই৷ আৰু বঁটা নাপালেও তেওঁ নিজৰ লেখাক নিম্ন মানদণ্ডৰ বুলি নাভাবে যদিহে তেওঁ জানে যে তেওঁ ভাল লিখিছে৷ বঁটা-বাহনেই হওক বা উচ্চ-নিম্ন মানদণ্ডৰ মোহৰ লগোৱাতেই হওক, সেইবোৰত বিভিন্ন বৌদ্ধিক ৰাজনীতিও থাকে, সেইবোৰক লৈ সৃজনশীল লেখকসকলে বেছি মূৰ নঘমোৱাই ভাল বুলি মই ভাবোঁ৷\nফটাঢোল : বৰ্তমান অসমীয়াত অনলাইন মাধ্যমেৰে বহুলোকে সাহিত্য চৰ্চা কৰি আছে৷ ইয়াক এক ধৰণৰ চেল্ফ পাব্লিছিং বুলিব পাৰি, মানে লেখকৰ পৰা পোনে পোনে পাঠকৰ ওচৰলৈ, মাজৰ সম্পাদনা, প্ৰকাশন আদি প্ৰক্ৰিয়াৰ মাজেৰে নেযোৱাকৈ৷ আপোনাৰ মতে ই অসমীয়া সাহিত্যৰ ভৱিষ্যতৰ বাবে কেনে সংকেত কঢ়িয়াই আনে?\nফণীন্দ্ৰ কুমাৰ দেৱ চৌধুৰী : ইয়াৰ বহু দিশ আছে৷ প্ৰকাশকৰ ক্ষতি হʼব পাৰে, কিন্তু সৃষ্টিৰ মানদণ্ডৰ কিবা ক্ষতি হʼব বুলি নাভাবোঁ৷ বৰঞ্চ ভাল লিখিও নতুন লেখক বাবেই প্ৰকাশক বিচাৰি নোপোৱা সকলৰ বাবে ই এক আশাৰ বতৰা৷ পঢ়ুৱৈ সকলেও সহজতে নিজৰ পচন্দৰ লেখা সহজতে বিচাৰি উলিয়াব পাৰিব, যেতিয়াই মন যায় পঢ়িব পাৰিব৷ লাহে লাহে লেখকসকলো অধিক দায়িত্বশীল হৈ পৰিব৷ মই অনলাইন পাব্লিছিঙক স্বাগতম জনাওঁ৷\nফটাঢোল : বেজবৰুৱাদেৱৰ পিছৰ সময়ত ব্যঙ্গ সাহিত্যৰ ধাৰাটো সঠিক দিশত আছে বুলি ভাবে নে?\nফণীন্দ্ৰ কুমাৰ দেৱ চৌধুৰী : বেজবৰুৱাই ব্যঙ্গ সাহিত্যক দুৰন্ত গতিৰে যি এক স্তৰলৈ লৈ গʼল, দুৰ্ভাগ্যজনকভাবে সেই স্তৰ আৰু গতিৰ পৰা আমি কেতিয়াবাই বিচ্যুত হʼলোঁ৷ তাৰ মূল কাৰণ বিশ্লেষণ কৰিলে মোৰ ভাব হয়, বেজবৰুৱাৰ সামগ্ৰিকভাৱে অসমৰ সমাজখনৰ উত্তৰণ সাধন কৰাৰ এক প্ৰচণ্ড আৱেগিক তাড়ণা আৰু দায়িত্ববোধ আছিল, তাৰ বাবে তেখেতে অন্যতম শক্তিশালী অস্ত্ৰ হিচাপে ব্যঙ্গ সাহিত্যক গ্ৰহণ কৰিছিল৷ ব্যঙ্গ সাহিত্যৰ উদ্দেশ্য হাস্যৰসেৰে কাৰোবাক আমোদ দিয়া নহয়৷ বেজবৰুৱাৰ সেই সমাজৰ উত্তৰণৰ প্ৰতি দায়ৱদ্ধতাৰে ব্যঙ্গ লেখকৰ সৃষ্টি সংপৃক্ত হʼলে, সেই তাড়ণাৰ প্ৰকাশ লেখাত অনুভূত হʼলে ব্যঙ্গ সাহিত্যই এক নতুন মাত্ৰা লাভ কৰিব৷\nফটাঢোল : ১৯৮৬ চনৰ ১ চেপ্টেম্বৰ সংখ্যাৰ প্ৰান্তিকত ‘অপ্ৰেম’ নামৰ এটা গল্প প্ৰকাশ হৈছিল৷ যিটো পাছলৈ ১৯৯৪ চনত প্ৰকাশ হোৱা ‘পাঠক পাঠিকাৰ দ্বাৰা নিৰ্বাচিত প্ৰান্তিকৰ এটা দশকৰ গল্প’ সংকলনখনতো স্থান পাইছিল৷ তাৰ পাছতো আপুনি বহু মননশীল গল্প লিখিছে৷ কিন্তু ‘অনুৰাধাৰ দেশ’ উপন্যাসখনৰ বাবেই আপোনাৰ পৰিচয় গল্পকাৰ হিচাপে নহৈ উপন্যাসিক হিচাপে পাঠকৰ মনত স্থায়ী হৈ ৰৈ গ’ল৷ এই বিষয়ে কিবা ক’ব নেকি?\nফণীন্দ্ৰ কুমাৰ দেৱ চৌধুৰী : মোৰ যেতিয়া যি মন যায় তাকেই লিখিছোঁ, পাঠকৰ মনত স্থায়ী হৈ ৰোৱাৰ কোনো পৰিকল্পনা বা অভিলাষা নোহোৱাকৈ৷ মোৰ দৰে লেখকৰ বাবে লেখাৰ সময়খিনিহে আত্মসন্তুষ্টি আৰু আত্মপ্ৰকাশৰ তৃপ্তি৷ বাকী মোৰ স্বীকৃতি কোনোবাই মনত ৰাখিব, তেনেধৰণৰ কথাবোৰৰ প্ৰতি মই কোনো আকৰ্ষণ অনুভৱ নকৰোঁ৷ নিজেই দেখোন পাহৰি যাওঁ নিজৰ লেখা৷\nফটাঢোল : এগৰাকী চিন্তাশীল লেখক হিচাপে তথা কাকতৰ সম্পাদনা কালত আপুনি ৰাজ্য, ৰাষ্ট্ৰ তথা বিশ্বৰ ৰাজনৈতিক পৰিস্থিতিৰ বিষয়ে বাৰুকৈয়ে জ্ঞাত৷ বৰ্তমান সৰ্বত্ৰে দেখা দিয়া ধনবলসৰ্বস্ব ৰাজনৈতিক ব্যৱস্থাৰ প্ৰতি আপোনাৰ মনোভাৱ কি?\nফণীন্দ্ৰ কুমাৰ দেৱ চৌধুৰী : এক ধনসৰ্বস্ব, ভোগসৰ্বস্ব, যিকোনো প্ৰকাৰে সাফল্য অথবা ক্ষমতা অৰ্জনৰ মানসিকতা, নীতি আৰু আদৰ্শবিহীন সময়ত আমি বাস কৰিছোঁ৷ সৰলতা আৰু সাধুতা সমাজৰ এতিয়া সন্মানীয় বৈশিষ্ট্য নহয়৷ সেয়েহে ধনবল সৰ্বস্ব ৰাজনীতিত আচৰিত নহওঁ৷ কিন্তু তাৰ এক আমূল পৰিবৰ্তন কামনা কৰোঁ৷\nফটাঢোল : আপোনাৰ মতে বৰ্তমান অসমৰ সাহিত্যৰ জগতখনৰ উত্তৰণৰ বাবে অসম সাহিত্য সভাৰ কৰণীয় কি? অসম সাহিত্য সভাই সাহিত্য চৰ্চাৰ মুখ্য উদ্দেশ্যৰ পৰা ফালৰি কাটি মেলামুখী চৰিত্ৰ লোৱা তথা অনৰ্থক বাহ্যিক খৰচৰ বাহুল্যতাৰ বিষয়ে আপুনি কি ক’ব?\nফণীন্দ্ৰ কুমাৰ দেৱ চৌধুৰী : সভাৰ মেলামুখী চৰিত্ৰৰ মই কঠোৰ সমালোচক নহয়৷ কিছু সমালোচনাৰ প্ৰয়োজন আছে বুলি ভাবোঁ৷ সাহিত্য যে সমাজ আৰু জীৱনৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয়, সেই সম্পৰ্কে ই সকলো শ্ৰেণীৰ মাজত এক ইতিবাচক ধাৰণা বৰ্তাই ৰাখে৷ সভাই সাহিত্য সৃষ্টি নকৰে৷ সমাজত সাহিত্যক গুৰুত্বপূৰ্ণ কৰি তুলিবলৈ আৰু গুৰুত্বপূৰ্ণ সাহিত্যৰ প্ৰতি দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিবলৈ সভাই সুপৰিকল্পিত নতুনত্ব থকা আঁচনি হাতত ল’ব পাৰে৷\nফটাঢোল : ছাৰ, কেতিয়াবা বাইদেউ লগত থাকোঁতে অনুৰাধাক লৈ ৰাইজৰ মাজতে অনাকাংক্ষিত প্ৰশ্নৰ মুখামুখি হ’ব লগা হৈছেনে? যদি হৈছে তেন্তে তেনেকুৱা কাহিনীৰ বিষয়ে আমাক অলপ জনাব নেকি?\nফণীন্দ্ৰ কুমাৰ দেৱ চৌধুৰী : এদিন বাইদেউকে সুধি চাবাচোন!\nফটাঢোল : ছাৰ, আপোনাৰ তিনি জীয়ৰী বৰ্তমান নিজৰ নিজৰ সংসাৰ লৈ অসমৰ বাহিৰত থাকে৷ কাঁহী-বাতি একেলগে থাকিলে টুং-টাং শব্দ হয়েই৷ বাইদেউ আৰু আপোনাৰ মাজতো কেতিয়াবা খকা-খুন্দা লাগেনে? যদি লাগে তেন্তে অভিমান কাৰ বেছি হয়? জীয়েকহঁত লগত থাকিলে কথাবোৰ সিহঁতে সহজ কৰি দিলেহেঁতেন, কিন্তু সিহঁতৰ অনুপস্থিতিত আপোনালোকৰ কোনজনে প্ৰথমে অভিমান ভাঙে?\nফণীন্দ্ৰ কুমাৰ দেৱ চৌধুৰী : আমি দুয়োজনেই অভিমানী৷ আমাৰ অভিমান সময়ে ভাঙে৷\nফটাঢোল : আপোনাৰ ল’ৰালিকাল আৰু বৰ্তমানৰ প্ৰিয় খাদ্যৰ বিষয়ে কওকচোন? এগৰাকী উচ্চবৰ্ণৰ ল’ৰা হিচাপে ল’ৰালিকালত কিবা নিষিদ্ধ খাদ্য গ্ৰহণ কৰি আলৈ-আহুকাল হৈছিল নেকি?\nফণীন্দ্ৰ কুমাৰ দেৱ চৌধুৰী : উচ্চবৰ্ণ নিম্নবৰ্ণ আদিৰ ধাৰণা আমাৰ পৰিয়ালত কোনোদিনে দেখা নাছিলোঁ৷ গাঁৱৰ সাধাৰণ অসমীয়া পৰিয়ালৰ লʼৰা এজনৰ যেনেধৰণৰ শৈশৱ মোৰ শৈশৱো তেনেকুৱাই আছিল৷ খাদ্যাভাসো একেই আছিল৷ ঘৰৰ মূল চৌকাত মাহঁতে মূৰ্গী নাৰান্ধিছিল৷ কিন্তু খোৱা নিষিদ্ধ নাছিল৷ বাহিৰত চৌকা সাজি কেতিয়াবা খানা আদিৰ আয়োজন হʼলে ৰান্ধিছিল৷ পিতাহঁতেও খাব নাপায় বুলি ভবা নাছিল৷ মোৰ প্ৰিয় খাদ্য অসমীয়া জুতিৰ টেঙা, খাৰ আৰু দৈ৷\nফটাঢোল : আপুনি বাল্যকাল বৰপেটা জিলাৰ পাটাছাৰকুছিত অতিবাহিত কৰিছিল৷ আপোনাৰ স্মৃতিপটৰ পৰা সেই সময়ত আপোনাৰ জীৱনত ঘটা দুটিমান ৰসাল ঘটনাৰ স্মৃতি ৰোমন্থন কৰি আমাৰ পাঠকসকলক ৰসাস্বাদন কৰিবলৈ দিবনে?\nফণীন্দ্ৰ কুমাৰ দেৱ চৌধুৰী : মোৰ মনত থকা ঘটনাৰ কথা দুটামান কৈছোঁ বাৰু৷\n১) এদিন পিতাই মোক কʼলে, “মোৰ আজি গাটো ভাল নহয়৷ অমুকৰ ছোৱালীৰ বিয়া৷ নগʼলে বেয়া হʼব৷ তয়েই যা৷ গাঁৱৰ ৰাস্তাটোৰে গৈ তিনি নম্বৰ টাৰ্ণিঙৰ পিছত দুই নম্বৰ ঘৰটো৷”\nপিতাই কোৱামতে গʼলোঁ৷ বিয়াঘৰত সকলোৱে খাই অটালে৷ তথাপি চোতালত মোক অকলশৰে খাবলৈ দিলে৷ কোনো চিনাকি মুখ দেখা নাছিলোঁ৷ মাজতে এজনে আহি কʼলে, “বোপা, কʼৰ পৰানো আহিছা?”\nপিতাৰ নামটো কʼলোঁ৷\nমানুহজনে কʼলে, “বোপা তোমালোকক এইখন বিয়াত মতা নাই নহয়৷ অমুকৰ ঘৰ টাৰ্ণিঙৰ সেইফালেহে৷ সেইখনতহে তোমালোকক মাতিছিল৷ আহিলা যেতিয়া খোৱা৷”\nলাজতে মোৰ কাণ-মূৰ ৰঙা!\n২) এবাৰ বন্ধুৰ লগত ভূটান মেলালৈ ওলাইছোঁ৷ তেতিয়া লুকাই-চুৰকৈ ছিগাৰেট খাবলৈ লৈছোঁ৷ বাছত উঠিলোঁ৷ কাষত পিতাৰ বন্ধু এজন৷ তেখেতে আমাক মতা নাই বাবে ভাবিলোঁ, আমাক ক’তনো চিনি পাব! আমি দুই বন্ধুৱে ছিগাৰেট জ্বলাই ধোঁৱা এৰি দিছোঁ৷ এইবাৰ পিতাৰ বন্ধুজনে অস্বস্তিত ৰʼব নোৱাৰি সুধিলে, “তুমি অমুকৰ লʼৰা নহয় জানো?” জ্বলন্ত ছিগাৰেট হাতৰ মুঠিত চেপি ধৰি কোনোমতে কʼলোঁ, “হয়৷”\nপিছত বাছৰ পৰা নামি দেখোঁ হাতত জ্বলা বান্ধিছে!\nফটাঢোল : বৰ ভাল লাগিল৷ আন্তৰিক ধন্যবাদ ছাৰ৷ আমাৰ পাঠকৰ বাবে আপোনাৰ এই বহুমূলীয়া সময়খিনি দিয়াৰ বাবে আপোনাক ধন্যবাদ জনালোঁ৷\n« ৰামানুজ গোস্বামীৰ দ্বিতীয়খন প্ৰকাশিত গ্ৰন্থৰ সমালোচনা- জ্যোতিৰূপম দত্ত\nযুগল তালুকদাৰ »\nবিশিষ্ট সাহিত্যিক ফণীন্দ্ৰ কুমাৰ দেৱচৌধুৰীৰ লগত হোৱা সাক্ষাৎকাৰ -বাৰ্তালাপ পঢ়ি ভাল লাগিল।এজন লেখক বখ সাহিত্যিক‌ৰ মনৰ কথাবোৰ জানি সচাকৈয়ে ভাল লাগিল।\nভাল লাগিল সাক্ষাৎকাৰ পঢ়ি\nখুব ভাল লাগিল প্ৰিয় সাহিত্যিকজনৰ বিষয়ে জানিবলৈ পাই।\nএইকণ সুবিধা আমাক দিয়াৰ বাবে চাৰৰ ওচৰত ফটাঢোল ই-আলোচনীৰ সম্পাদনা সমিতি চিৰকৃতজ্ঞ হৈ থাকিব।\nসদায় সুস্বাস্থ্যৰ অধিকাৰী হৈ থাকক চাৰ, নতুন নতুন সৃষ্টিৰে সদায় আমাক কৃতাৰ্থ কৰি থাকক\nফণীন্দ্ৰ কুমাৰ দেৱচৌধুৰী ছাৰ লেখক হিচাপেও আমাৰ অন্যতম প্ৰিয়, মানুহ হিচাপেও৷ সাক্ষাৎকাৰটো আগ্ৰহেৰে পঢ়িলোঁ৷ ভাল পালোঁ৷\nময়ো অনুৰাধাৰ দেশ উপন্যাসখনৰপৰাই তেখেতক প্ৰিয় সাহিত্যিকৰ তালিকাত ৰাখিছোঁ । তেখেতৰ প্ৰায়বোৰ কিতাপেই সংগ্ৰহত ৰাখিছোঁ । তোমাৰ সাক্ষাৎকাৰৰ যোগেৰে তেখেতৰ মনৰ কথা জানিব পাৰি বহুত ভাল পালোঁ । ধন্যবাদ অঞ্জলি ,ধন্যবাদ ফটাঢোল । ম‌ই এই গোটৰ লেখাবোৰ অৱশ্যে পঢ়িবলৈকে পোৱা নাই ।\nভাল লাগিল বাইদেউ, 👌👌\nপ্ৰিয় সাহিত্যিকজনৰ বিষয়ে ভালেখিনি কথা জানিলো৷ ভাল লাগিল৷\nতেখেতলৈ প্ৰনিপাত৷ ভাল লাগিল\nছাৰৰ পোনপটীয়া আৰু স্পষ্ট উত্তৰ জানি ভাল লাগিল\nমোৰ অন্যতম প্ৰিয় সাহিত্যক ৷ তেওঁৰ বিষয়ে জানিব পাই ভাল লাগিল ৷\nছাৰৰ বিষয়ে বহু কথা নতুনকৈ জানিলোঁ৷ ভাল লাগিল৷\nশৰৎ মহন্ত ।।। নগাঁও ।।।\nমাননীয় চৌধুৰী দেৱৰ মনৰ বহু তথ্য\nলাভ কৰিলো। সাহিত্য সভাৰ সমপক’ত\nতেখেতৰ সৈতে একমত ময়ো।\nপ্ৰিয় লেখকজনৰ বিষয়ে জানিব পাৰি ভাল লাগিল। ধন্যবাদ বাইদেউ।


ৱিকিমিডিয়া কমন্সত ‘Edmond Halley’ সম্পৰ্কীয় মিডিয়া ফাইল আছে।\nঅ’ কন্নৰ, জন যে.; ৰবাৰ্টছন, এডমাণ্ট এফ, "এডমাণ্ড হেলি", মেকটিউটৰ হিষ্ট্ৰী অৱ মেথমেটিকছ আৰ্ছিভ, ইউনিভাৰ্ছিটি অৱ ছেইণ্ট এনড্ৰিছ, http://www-history.mcs.st-andrews.ac.uk/Biographies/Halley.html .\n"https://as.bywiki.com/w/index.php?title=এডমাণ্ড_হেলি&oldid=175779"ৰ পৰা সংকলিত\nএই পৃষ্ঠাখন শেষবাৰৰ বাবে শুধৰোৱা হৈছিল 25 February 2018ৰ 19:04 বজাত


ফ'বফ'বিয়া (গৌতম কাশ্যপ) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nসকলোৱেই ভাবে যে মই বহুত সুখী। মই বুজিব পাৰো তাৰ কাৰণ । কিন্তু সঁচাকৈ জানো মই সুখী? মানুহৰ ঈৰ্ষাৰ চাৱনি বোৰ অলপো সহ্য কৰিব নোৱাৰা হৈ পৰিছো মই।\nচহৰ খনৰ শ্ৰেষ্ঠ মনোৰোগ বিশেষজ্ঞ জনৰ ক্লিনিকৰ ৰোগী বহা কোঠা টোৰ মাজতো মই সেয়া অনুভৱ কৰিব পাৰিছো। কেইবাযোৰ চকুৱে যেন মোলৈ ঈৰ্ষাৰ দৃষ্টিৰে চাই আছিল। অৱশ্যে বহুতেই মোৰ দৰে এজন বিখ্যাত লোকক এইটো কোঠাত দেখি কিছু আচৰিতো হৈছে। তেওঁলোকৰ অনুসন্ধিৎসু চাৱনিত সেয়া স্পষ্টকৈ জিলিকি পৰিছিল।\nকোঠাটোৰ চাৰিওফালে চকু ফুৰালো। প্ৰায় ত্ৰিশ চল্লিছ জন মান লোক আছিল। কোনো জন হয়তো ৰোগী আৰু কোনোজন হয়তো ৰোগীৰ আত্মীয়-কুটুম্ব। পিছে মোৰ চকুত বৰ এটা পাৰ্থক্য ধৰা নপৰিল।\nমোৰ কাষত বহি থকা পঞ্চাশ উৰ্দ্ধৰ ব্যক্তি জনে মুখেৰে ভোৰভোৰাই আছিল যে তেওঁৰ চিন্তা শক্তি দিনে দিনে নোহোৱা হৈ পৰিছে, এনেকৈ ভবাৰ ক্ষমতা হেৰুৱাই পেলালে তেওঁ এদিন আলুগুটি টোৰ দৰে হৈ পৰিব বুলি ভয় কৰে। তেওঁৰ কথা বোৰ শুনি সাধাৰণ মানুহে হয়তু বৰ আমোদ পালে হেতেন। কিন্তু মই এনেধৰণৰ ৰোগী দেখা পাই অভ্যস্ত হৈ পৰিছো। কোনো হাঁহিৰ খোৰাক নোযোগাই এইবোৰে আজিকালি। অৱশ্যে হাঁহি নুঠাৰ আন এটা কাৰণো আছিল। সেয়া হ’ল ৰাতিপুৱাৰ শোকাৱহ দুৰ্ঘটনাটো । চহৰ খনৰ ব্যস্ত ৰাজপথ টোৰ কাষতেই আছিল প্ৰসিদ্ধ মানসিক ৰোগৰ বিশেষজ্ঞ ডাঃ সাহাৰ ক্লিনিক খন। মই গাড়ী খন পাৰ্ক কৰি ৰাস্তা টো পাৰ হবলৈ লওঁতেই দেখা পাইছিলো দুৰ্ঘটনা টো। এজনী বাইশ তেইশ বছৰীয়া যুৱতীয়ে কিছু সময় ধৰি ৰাস্তা টো পাৰ হবলৈ চেষ্টা কৰি আছিল। পথ টোত যান-যঁত বৰ বেছি নাছিল আৰু সৰু সৰু গাড়ী বোৰ বৰ দ্ৰুতগতীৰে ইখনৰ পিছত সিখন পাৰ হৈ গৈছিল। যুৱতী গৰাকীয়ে দুই তিনি বাৰ ৰাস্তা টো পাৰ হবলৈ কেইখোজ মান আগবঢ়াই পিছুৱাই আহিব লগা হৈছিল। এপাকত তাই আগবাঢ়ি প্ৰায় পথটোৰ মাজ পাইছিলগৈ। কিন্তু ৰাস্তাৰে বেগেৰে আহি থকা বলেৰো খন দেখি তাই কিংকৰ্তব্যবিমূঢ় হৈ পথৰ মাজতে ৰৈ দিছিল। গাড়ী খনে ব্ৰেক মাৰিছিল যদিও সেয়া বহুত দেৰি হৈছিল। মুহূৰ্ততে তাই ওফৰি বিশ ফুট মান দুৰত পৰিছিলগৈ। ৰাস্তাৰ মাজত তেজৰ ডোঙা বান্ধিছিল। এজন দুজনকৈ মানুহৰ জুম বান্ধিছিল সেই ঠাইত । সকলোৱেই কোৱা কুই কৰিছিল যে যুৱতী গৰাকী আৰামত ৰাস্তাটো পাৰ হব পাৰিলে হেতেন। কিন্তু মৃত্যুৱে যেন তাইক হাতবাউলি দি মাতিছিল। মই কিন্তু ঠিক বুজিব পাৰিছিলো। ব্যস্ত ৰাস্তা পাৰ হব খোজোতে নাৰ্ভাছ হোৱাটো এক প্ৰকাৰৰ ফ’বিয়া বা মানসিক ৰোগ যাক চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ ভাষাত Agyrophobiaবুলি কোৱা হয়। এনেধৰণৰ আৰু বহু ফ’বিয়া আছে। পথৰ মাজৰ তেজৰ ডোঙা দেখি এগৰাকী মহিলাই বমি কৰি বেহুচ হোৱাৰ উপক্ৰম হৈছিল। এয়াও এক প্ৰকাৰৰ ফবিয়া যাক কোৱা হয় Haemophobia।\n“মিচ এচ. বৰা” ৰিচিপচনিষ্ট গৰাকীয়ে এজন ৰোগীৰ নাম ঘোষণা কৰিলে ডাক্তৰক সাক্ষাৎ কৰিবৰ বাবে। মোৰ সম্বিৎ ঘূৰি আহিল বাস্তবলৈ। অথনিৰে পৰা চকুৰ আগত সেই দুৰ্ঘটনা টোৰ ছৱি ভাঁহি আছিল। আকৌ কোঠা টোৰ চাৰিওফালে চকু ফুৰালো। ঠিক কোঠা বুলি নকৈ হল বুলি কলেহে শুৱাব আচলতে। যথেষ্ট সুন্দৰ ভাবে সজাই ৰখা হৈছিল হলটো। খোৱা পানীৰ পৰা আৰম্ভ কৰি দৈনিক কাকত, টিভি, আলোচনী আদি সকলোবোৰ সুবিধাই আছিল।\n“আপোনাৰ সমস্যা কি? নে কাৰোবাৰ লগত আহিছে?” মোৰ বাঁও কাষে থকা যুৱক জনে মাত লগালে। তেওঁ বহু সময়ৰ পৰাই মোক মাত লগাবলৈ চেষ্টা কৰি আছিল।\nতেওঁৰ চিধা প্ৰশ্নত থতমৎ খালো আৰু মোৰ চিন্তাত যতি পৰিল।\n“নাই মোৰেই। একেবাৰে সাধাৰণ সমস্যা।” চুটি কৈ উত্তৰ দি তেওঁৰ ফালে লক্ষ কৰিলো। যুৱক জনৰ চকু যোৰ শেতা পৰা আৰু ভিতৰলে সোমাই পৰা আছিল। গাল দুখনৰ হনু বাহিৰলে ওলাই পৰিছিল। ভালদৰে খোৱা বোৱা নকৰা আৰু নিদ্ৰাহীনতা স্পষ্ট কৈ ফুটি পৰিছিল।\n“তাৰ মানে আপুনিও ডিপ্ৰেছনত ভুগিছে নেকি? দেখাত তেনে নালাগেচোন।” তেওঁ আকৌ কলে।\n“চকুৰে চাই মানসিক অশান্তি বুজি পোৱা সকলোৰে বাবে সম্ভৱ নহয়।” মই উত্তৰ দিলো।\n“ঠিকেই কৈছে আপুনি। এই কোঠা টোতে বহুতক দেখিলে সম্পূৰ্ণ সুস্থ যেনেই লাগে। আপুনিও তাৰ মাজতে এজন।”\nযুৱক জনৰ কথাত মই মিচিকিয়াই হাঁহি এটা মাৰিলো।\n“আত্মহত্যাৰ প্ৰৱণতা কিন্তু সঁচাকৈয়ে ভয়ংকৰ” অলপ সময় ৰৈ তেওঁক উদেশ্য কৰি কলো।\nমোৰ কথাত তেওঁ থতমৎ খাইছিল।\n“আপুনি স্ব ইচ্ছাৰে যে চিকিৎসাৰ বাবে আহিব পাৰিছে সেই বাবেই আপোনাক চেলুট যাঁচিছো। আপুনি মেন্টেলি ষ্ট্ৰং । ভালদৰে খোৱা বোৱা কৰিব আৰু শোৱাত ব্যাঘাত জন্মিবলৈ নিদিব” আকৌ কলো।\nমোৰ কথা শুনি তেওঁ বহু সময় নীৰৱ হৈ ৰল। চকুত আশ্চৰ্যৰ চিন স্পষ্ট ।\n“আপুনি কেনেকৈ জানিলে?” অৱশেষত তেওঁৰ মুখৰ পৰা শব্দ বাহিৰ হল।\n“মই যথেষ্ট মনোবিজ্ঞানৰ কিতাপ অধ্যয়ন কৰো। কেতিয়াবা অলপ ধাৰণা কৰিব পাৰো আৰু।”\nতেওঁৰ চকুৰ পৰা আশ্চৰ্যৰ দৃষ্টি মাৰ যোৱা নাছিল। মই তেওঁৰ ফালে চাই ৰোৱাত তেওঁ তলমুৰ কৰিলে।\n“আপুনি জানেনে ডাঃ সাহাই ব্যক্তিগত অভিজ্ঞতাৰ পৰা অদ্ভুত অদ্ভুত মানসিক ৰোগৰ ওপৰত কেইবাখনো কিতাপ লিখিছে।” প্ৰসংগ টো সলনি কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিলো মই।\n“শুনিছো মই। পিছে সেয়া পঢ়ি বুজা মোৰ সম্ভৱ নহয়।”\n“মই দুখনমান পঢ়িছো। শেষৰ খন কিতাপত তেওঁ বৰ অদ্ভুত ৰোগ এটাৰ বিষয়ে লিখিছে যত ৰোগী জনে নিজকে মৃত বুলি বিশ্বাস কৰিছিল।”\n“বৰ আচৰিত বেমাৰ দেখোন। বাৰু আপোনাৰ চেহেৰাটো মোৰ চিনাকি চিনাকি যেন লাগিছে। কিন্তু মনত হে পেলাব পৰা নাই।”\nতেওঁৰ কথাত গুৰুত্ব নিদি মই কৈ গলো ” ডাঃ সাহাই বৰ্ণনা কৰা কিছুমান ৰোগক প্লত হিচাপে লৈ কেইবাখনো উপন্যাস আৰু চিনেমাও নিৰ্মান হৈছে ইতিমধ্যে।”\n“আৰে! আপোনাক কেনেকৈ নিচিনাকৈ থাকিব পাৰো বাৰো মই। আপুনি প্ৰসিদ্ধ লেখক সঞ্জীৱ কাশ্যপ নহয় জানো।” প্ৰয়োজনতকৈ ডাঙৰ কৈ ওলাই আহিল কথা কেইষাৰ যুৱক জনৰ মুখেৰে।\n“মি. এচ. কাশ্যপ” ৰিচিপচনিষ্ট গৰাকীয়ে মোৰ নাম ঘোষণা কৰিলে। যুৱক জনৰ কথাৰ উত্তৰ কেৱল হাঁহি এটাৰে দি ডাক্তৰৰ কোঠাৰ ফালে ৰাওনা হলো।\nদুৱাৰ খন থেলি সোমাই গলো ভিতৰলৈ।\n“আৰে কাশ্যপ আপুনি? ফোন কৰি মোৰ ঘৰলৈকে আহিব পাৰিল হেতেন দেখোন আপুনি। নতুন উপন্যাসৰ কাহিনীও শুনিব পাৰিলো হেতেন।” মোক দেখা পাই ডাঃ সাহাই কৈ উঠিল।\n“নাই… মানে আচলতে…”\nমোৰ কথা শেষ হোৱাৰ আগতেই তেওঁ আকৌ কৈ উঠিল “তাৰ মানে আপুনি কাহিনীৰ চৰিত্ৰ বিচাৰি ফিল্ডত নামিল। আপোনাৰ কাহিনীৰ চৰিত্ৰ বোৰে এনেই ইমান জীৱন্ত ৰূপ নাপাই টো। কওক মই কিদৰে সহায় কৰিব পাৰো।”\n“মই এক সমস্যাত ভুগিছো।” মই কলো।\nএইবাৰ তেওঁক অলপ চিন্তিত যেন দেখা গল। কপালৰ ভ্ৰু কোঁচ খোৱাই সুধিলে “কি সমস্যা?”\n“আপুনি বুজি পাব নে নাই সেয়া সন্দেহ আছে।” কওঁ নকও কৈ উত্তৰ দিলো মই।\n“আপোনাৰ সমস্যা যদি মানসিক ৰোগৰ লগত জড়িত তেন্তে মোৰ বাহিৰে যে বেলেগে ভালদৰে বুজি পাব তাত মোৰ সন্দেহ আছে।” তেখেতে অলপ ৰুক্ষ ভাৱেই উত্তৰ দিলে। মোৰ কথাই হয়তো তেখেতেৰ অভিজ্ঞতা আৰু আত্মসন্মানত আঘাত হানিছিল।\n“এজন সুস্থ ব্যক্তিক এখন পগলা ফাটেকত এসোপা পাগলৰ মাজত ৰাখিলে তেওঁৰ কেনে অনুভৱ হব বাৰু?” মই প্ৰশ্ন কৰিলো।\n“মানে কি কব খুজিছে?”\n“মানে মোৰ তেনেকুৱা অনুভৱ হয় আজিকালি” উত্তৰ দিলো।\nডাঃ সাহাৰ চকু দুটা উজলি উঠিল।\n“বিতং কৈ কওক” তেখেতে মোৰ ফালে পানী এগিলাচ আগবঢ়াই দিলে।\n“আপুনি জানেই মোৰ প্ৰায় বোৰ উপন্যাসেই চাইক’লজিকেল থ্ৰিলাৰ । কাহিনী বোৰৰ চৰিত্ৰ সমূহ বৰ্ণনা কৰিবলৈ মই বিভিন্ন মানসিক ৰোগৰ বিষয়ে অধ্যয়ন কৰিব লগা হয়। মানসিক ৰোগী সকলৰ ব্যৱহাৰ পাতি আৰু লক্ষণ সমূহ সূক্ষ্ম ভাৱে মই প্ৰায়েই পৰ্যবেক্ষণ কৰো। আৰু সেয়াই এতিয়া মোৰ বাবে কাল হৈ পৰিছে।” পানী গিলাচ একেবাৰতে খাই আকৌ কবলে আৰম্ভ কৰিলো “মই কলেজত পঢ়ি থকা দিনৰে পৰা এনে ধৰণৰ বিষয় বোৰ অধ্যয়ন কৰিছিলো কেৱল চৰিত্ৰ বোৰৰ জীৱন্ত ৰূপ বৰ্ণনা কৰিবলৈ। মোৰ চৌপাশৰ সকলো মানুহৰে ব্যৱহাৰ পাতি, বডী লেংগুৱেজ , কথা কোৱাৰ ধৰণ , চকুৰ চাৱনি আদি সূক্ষ্ম ভাৱে অধ্যয়ন কৰিবলৈ লৈছিলো। তেতিয়াই তেওঁলোকৰ মাজত লুকাই থকা ফ’বিয়া বোৰ দেখা পাবলৈ সক্ষম হৈছিলো মই। এই ফ’বিয়া বোৰো এক প্ৰকাৰৰ মনসিক ৰোগেই। এতিয়া লাহে লাহে ইমান বছৰৰ অভিজ্ঞতা আৰু অধ্যয়নৰ পৰা বুজিব পাৰিছো যে সকলো মানুহেই কিবা নহয় কিবা মানসিক ৰোগৰ দ্বাৰা আক্ৰান্ত। কোনো যদি উচ্চতালৈ ভয় কৰা Acrophobia ত আক্ৰান্ত কোনোজন পানীৰ গভীৰতালৈ ভয় কৰা Bathophobiaত আক্ৰান্ত। কোনোৱে লিফ্টত উঠিবলৈ ভয় কৰে, কোনোৱে ৰাস্তা পাৰ হবলৈও ভয় কৰাৰ বাবেই মৃত্যুবৰণ কৰিব লগা হয়। Homophobia ত ভুগা মানুহৰ কথা টো নকওৱেই। মোৰ নিজৰ একমাত্ৰ সন্তানেই ভিৰ দেখিলে ভয় খাই কথা কব নোৱৰা হয়। বহু লোক Schizoid, Paranoid, Schizotypal, Antisocial Disorder আদিত ভোগা দেখা পাও। মোৰ চাৰিওফালে থকা প্ৰতিজন মানুহৰ মাজত কিবা নহয় কিবা মানসিক বিসংগতি আছে আৰু তেওঁলোকক মই অলপ চালেই সেয়া মোৰ চকুত ধৰা পৰে । আপোনাৰ ৰিচিপচনিষ্ট গৰাকীও Anthropophobiaত ভুগে। চাৰিওফালে কেৱল মানসিক ৰোগত আক্ৰান্ত মানুহবোৰক দেখি কেতিয়াবা মইও পাগল হৈ যাম বুলি বৰ ভয় লাগে।এই দুশ্চিন্তাত কোনো কামতে মন দিব নোৱাৰো। লিখিবৰ বাবেও একো ভাবিব নোৱৰা হৈ পৰিছো। মোৰ অৱস্থা সেই পগলা ফাটেকৰ এসোপাপাগলৰ মাজত থকা সুস্থ মানুহ জনৰ দৰে হৈ পৰিছে।” একেৰাহে কথাখিনি কৈ নীৰৱ হৈ ৰলো।\n“আপুনি মোৰ মাজতো তেনে বিসংগতি দেখা পাইছে নে?” ডাঃ সাহাৰ মাত টো প্ৰথম বাৰৰ বাবে ডাঙৰ কৈ ওলাল। চকুত আশ্চৰ্যৰ চিন স্পষ্ট।\n” আপোনৰ কোনো ফ’বিয়া নাই, কিন্তু আপুনি হীনমন্যতাত ভুগা যেন লাগে। আপুনি আপোনাৰ গৱেষণা সমূহত সহযোগ কৰিবৰ বাবে আপোনাৰ দৰেই অভিজ্ঞ এজনৰ অভাৱ অনুভৱ কৰে। আন কোনো বিশেষজ্ঞৰ সহযোগে আপোনাক সন্তুষ্ট কৰিব নোৱাৰে। এয়া আচলতে Narcissistic personality disorder ৰ লক্ষণ।” উত্তৰ দিলো।\nসেই সময়ত ডাঃ সাহাৰ চকুত বিষ্ময়, আশ্চৰ্য, উৎসুকতা নে আনন্দৰ চিন ফুটি উঠিছিল সেয়া বুজিব নোৱাৰিলো।\nগল্প টো সম্পূৰ্ণ কৰি সি স্বস্তিৰ নিশ্বাস পেলালে। চিগাৰেটৰ পেকেট টোৰ পৰা শেষ চিগাৰেট টো ওলিয়াই জ্বলাই ললে সি। কাইলৈ গল্প টো মাহেকীয়া আলোচনী খনৰ বাবে পঠাব লাগিব। হলিউডী মাৰ্কা কাহিনী ভাল পোৱা তাৰ দৰে নতুন প্ৰজন্মৰ মাজত তাৰ এইটো গল্পইও যে সমাদৰ লাভ কৰিব নিশ্চিত আছিল সি। লাইট টো নুমোৱাই বিছনাত পৰিবলৈ লওঁতে ৰুমমেট বসন্তই চিঞৰি উঠিল ” আবে ডিম লাইট টো জ্বলাই ৰাখিবি বুলি কিমান বাৰ কম। ৰাতি বাহিৰলে যাবলে আন্ধাৰত অসুবিধা হয়।”\n“Nyctophobia” মুখৰ পৰা ওলাই আহিল তাৰ।\n← অনুভৱ তুমি নাহিবা ( চন্দ্ৰমা শৰ্মা )\nকে এফ চি!! (কৌৰচ্ ফ্ৰাইদ চিকেন ) -উৎপলা কৌৰ →\nপান সিং তোমৰ-(হিমজ্যোতি তালুকদাৰ )


বিহুটিত মোৰ মৰমৰ ভাষা (প্রিন্স গোস্বামী) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nবিহুটিত মোৰ মৰমৰ ভাষা (প্রিন্স গোস্বামী)\nজুবিন গাৰ্গ নৱপ্ৰজন্মৰ হাৰ্টথ্ৰ’ৱ৷ তেওঁ কেৱল নৱপ্ৰজন্মৰ নহয় অসমৰ সকলো শ্ৰেণীৰ লোকৰ হিয়াৰ আমঠু৷ কাৰণ ৰাতিপুৱাৰ পৰা ৰাতিলৈকে শুনিব পৰা সকলো ধৰণৰ গানতেই তেওঁৰ বিচক্ষণতা অপাৰ৷ সন্মান কৰোঁ৷ সন্মান সকলো শিল্পীকে সমানেই কৰোঁ৷ শিল্পীয়ে সৃষ্টি কৰে সৌন্দৰ্য্যৰ৷ ভগৱানে তেওঁক বহু গুণৰ অধিকাৰী বনাইছে৷ তেখেতৰ দৰদী সুৰত অসমীয়া গীত এশাৰী শুনাৰ লগে লগে গাৰ নোম শিয়ঁৰি উঠে; বুকুৰ ভিতৰেদি বৈ যায় এক অজান অনুভূতি৷শান্তি কেৱল শান্তি৷ বৰ্তমান গোলকীকৰণৰ যুগত সমগ্ৰ বিশ্বতে তেওঁৰ জনপ্ৰিয়তা বাঢ়িছে৷ বিশেষকৈ অসমীয়া সকলৰ মাজত৷ তেওঁৰ লগে লগে আৰু ১০জন শিল্পী অসমত ওলাওক৷ সকলোকে আমি আদৰিম, হিয়াৰ আমঠু কৰি ৰাখিম৷ জগতত জিলিকাই তোলক অসম আৰু অসমীয়াক৷ শ্ৰদ্ধাৰ শিল্পী জুবিন গাৰ্গ দেৱৰ ২০ হাজাৰমান অসমীয়া তথা বিভিন্ন ভাষাৰ গীত আছে৷ দিনে দিনে ভালৰ ওপৰত ভাল গান ওলাই আছে৷ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ বাদ্যযন্ত্ৰও অসমীয়া গানত ব্যৱহাৰ কৰিছে৷ কোনো কম নাই অসমীয়া গানত৷ পুৰণাৰ পৰা নতুনলৈকে বচা বচা অসমীয়া গান সমূহ গাবলৈ এৰাতিৰ মঞ্চখন, পৰিবেশন কৰিবৰ বাবে একোৱেই নহয়৷ পুৰণাৰ পৰা নতুনলৈ বিভিন্ন গায়কৰ সুন্দৰ গানসমূহ এনে এজন মহান খ্যাতনামা শিল্পীৰ পৰা শুনিবলৈ পাম, ইয়াতকৈ আৰু সৌভাগ্য বিহুৰ বতৰত কি হ’ব পাৰে? সেয়ে গায়ক-গায়িকাসকলক চিঞৰি চিঞৰি ক’বলৈ মন গৈছে “অসমীয়া গানসমূহ গাই গাই মঞ্চ তাল-ফাল লগাই দিয়ক না; চৌদিশে ৰজনজনাই যাওক অসমীয়াৰ বিহু; অসমীয়া গায়কৰ সৰলতা৷যাতে অহা বিহুলৈকে আপোনাসৱে গোৱা গান কাণত বাজি থাকে৷”\nহিন্দী গান ভাল পাওঁ আৰু বিশ্বত হিন্দীগীতৰ জনপ্ৰিয়তা অলেখ৷ ঠাই বিশেষে অসম আৰু অসমৰ বাহিৰতো হিন্দী ভাষাৰ প্ৰয়োজন অত্যাধিক, ৰাষ্ট্ৰভাষা স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত নহ’লেও৷হিন্দীভাষাৰ গীত গোৱাৰ বাবে বহুতো উৎসৱ আৰু মঞ্চ আছে ভাৰতৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত৷ কিন্তু এটা জাতীয় উৎসৱত আঞ্চলিক ভাষা ব্যৱহাৰ কৰাৰ স্বকীয়তাই অতুলনীয়৷ প্ৰায়ে দেখা যায় আমি আনৰটোক ভাল দেখোঁ আৰু মৰম কৰোঁ, যাৰ বাবে নিজৰটোলৈপাহৰি যাওঁ; পিছতহে দুঃখ কৰোঁ৷ আমি কিয় হিন্দী ভাষাৰ পিছত লাগি আছোঁ? আমাৰ লগতে থকা ভাই-ভনীসকলক আমি আৰু অলপ আপোন কৰি ল’ব পাৰোঁ৷ বড়ো-কাৰ্বি-মিচিং-ডিমাচা-দেউৰী-চাহ-বাগানীয়া… আদি ইমান সুন্দৰ ভাষাৰ লোকসকল আমাৰ মাজত আছে৷ নতুন শব্দ-নতুন সুৰ পাম৷\nসৰু কাহিনী এটা কওঁ৷ চাকৰি সূত্ৰে মই ডোহাত থাকোঁ৷ মোৰ থকা ঠাইৰ পৰা ৫০কিমি মান দূৰত QNCC(Qatar National Convention Centre, যিটো সমগ্ৰ এছিয়াতে বিখ্যাত) প্ৰেক্ষাগৃহত যোৱা ২০১৩ চনৰ অক্টোবৰত আহিছিল শ্ৰদ্ধাৰ য়েছুদাস(Kattassery Joseph Yesudas)৷ টিকটৰ মূল্য নূন্যতম ১০০ কাটাৰী ৰিয়াল (১৭০০টকা)৷ বলীউদৰ কেইবাটাও জনপ্ৰিয় গীতত তেখেতে কণ্ঠনিগৰাইছিল৷ তেখেতে নেপথ্যকণ্ঠশিল্পী হিচাপে ৭ বাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু ৪৩ বাৰ ৰাজ্যিক সন্মান পোৱাৰ উপৰিও “পদ্মশ্ৰী” আৰু “পদ্মভূষণ” সন্মান পাইছে ভাৰত চৰকাৰৰ পৰা৷ ৫০,০০০ৰ ওপৰত গীতত কণ্ঠদান কৰিছে৷ তাত বিভিন্ন দেশৰ, বিভিন্ন ভাষিক ৰাইজ উপস্থিত আছিল৷ মোৰ আৰু দুজন অসমীয়া বন্ধু গৈছিল তালৈ; কিন্তু দুৰ্ভাগ্যবশতঃ অনুষ্ঠান উপভোগ কৰোঁতে লগ নাপালোঁ, ওলাই আহিহে লগ পালোঁ৷ তাত থকা ৪ ঘন্টা সময় কেনেদৰে পাৰ হৈ গল গমেই নাপালোঁ৷ আমি পিছত আলোচনাকৰিলোঁ, কিমান ভাল লাগিল তেওঁৰ অনুষ্ঠান৷ তেওঁ মাত্ৰ এটা হিন্দী আৰু এটা আৰবী গান গালে৷ বাকী সকলো গানেই দক্ষিণ ভাৰতীয়৷ এটা শব্দও বুজি নাপালোঁ৷ কিন্তু তেওঁ সংগীতৰ মাজে মাজে কাহিনীটোও কৈ গৈ আছিল৷ তেওঁৰ গায়ন শৈলী, প্ৰকাশ ভঙ্গী, বাদ্যযন্ত্ৰৰ ব্যৱহাৰ,.. এইবোৰতেই আপ্লুত হৈছিলোঁ৷ তেওঁ ব্যৱহাৰ কৰা থলুৱা বাদ্যযন্ত্ৰই অনুষ্ঠানক এক অনন্য মাত্ৰা দিছিল৷ বিভিন্ন বাদ্য যন্ত্ৰীসকলৰ লগত ধীৰে-সুস্থিৰে চিনাকি কৰি দিছিল৷ বলিউদী সংগীতৰ সলনি এনেধৰণৰ অগতানুগতিক সংগীত শুনাৰ বাবে গায়কজনক অশেষ ধন্যবাদ দিছিলোঁ৷ আচলতে মই তাত আশা কৰি যোৱা নাই এটা হিন্দী গান পালেহে ভাল পাম বুলি৷ গায়কজনে বহন কৰা জাতিৰ স্বকীয়তা ৰক্ষা কৰা দেখি নথৈ আনন্দিত হৈছিলোঁ৷\nঅসমী আইক লৈ আমি সদায় গৌৰৱ কৰিব লাগিব৷ তাৰ বাবে আন কোনোৱে আমাক অহংকাৰী, গোড়া-অসমীয়া নাইবা অত্যাধিক জাত্যভিমানী নোবোলক কিয়? কিন্তু ইয়াৰ মানে এইটো নহয় যে আমি ভাৰতীয় হিচাপে গৌৰৱ নকৰোঁ৷ আমি কোনো হিন্দী বা ইংলিছ গানৰ বিৰোধী নহওঁ; কিয়নো দৈনন্দিন বিভিন্ন ভাষাৰ গান শুনোঁ, অসমীয়াৰ বাহিৰে বেলেগ ভাষাত ভাৱ বিনিময় কৰোঁ৷ কিন্তু বিহুটি আমাৰ মৰম-চেনেহ-একতাৰ প্ৰতীক য’ত জ্যেষ্ঠ-কণিষ্ঠ সকলোকে সন্মান-আদৰ কৰোঁ৷ নিজস্ব বুলি ক’বলৈ বাপতি সাহোন বিহুটিয়েইআছেগৈ; তাক সজাবলৈ অসমীয়া গীত মাতৰ নিশ্চিতভাৱে অভাৱ হোৱা নাই৷ জুবিন গাৰ্গৰ দৰে এজন মহান অন্তৰৰ বিশেষজ্ঞ শিল্পীয়ে আশা কৰিছোঁ এই বহাগত সকলো অসমীয়া লোকক যেন তেওঁৰ যুগান্তকাৰী সংগীতেৰে মোহিত কৰক; লগতে আদৰ্শৱান হৈ পৰক সাংস্কৃতিক পৰিধিৰ মাজত থকা কলা কুশলীৰ মাজত আৰু তেখেতৰ গীতত যেন অসমৰ মান, স্বকীয় বৈশিষ্ট্য, জাত্যাভিমান প্ৰস্ফুটিত হওঁক৷ অনাগত দিনবোৰত সকলোৰে মংগল হওঁক –তাৰেই কামনাৰে৷\n← “তোমালোকৰ ঘৰলৈ বিহু খাবলৈ গৈছিলোঁ” (ঈশানজ্যোতি বৰা)\nল'ৰালিৰ সোঁৱৰণি: জুবিন গাৰ্গৰ কথাৰে (ফাৰুক আজিজ) →\nসপোনৰ_বিষয়ে_কিছু_কথা – হিতেশ্বৰ শৰ্মা\nৰাতি দিন জীৱন ৰঙীন ( অজয়লাল দত্ত )\n(-দিগন্ত কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য্য)


গ্ৰন্থ সমালোচনা (অনামিকা বৰুৱা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nলেখক: মৃণাল তালুকদাৰ\nপ্ৰথম প্ৰকাশ: ছেপ্তেম্বৰ, ২০১৩\nপ্ৰকাশক: নন্দ তালুকদাৰ ফাউণ্ডেশ্যন আৰু ভৱানী বুক্‌ছ\nমূল্য: ২৭৫ টকা।\nমৃণাল তালুকদাৰৰ ‘১৯৬২’ পঢ়িলোঁ। এক ভ্ৰমণ কাহিনীৰ আলমত আলোকপাত কৰা হৈছে বিগত ৫০ বছৰে সকলোৰে অলক্ষিতে লুকাই থকা এক অলিখিত বুৰঞ্জী। পাতে পাতে উদ্ভাষিত হৈছে ভূগোল। দেশ-প্ৰদেশ-গাঁও আগেয়ে নাম নুশুনা অজস্ৰ এলেকাৰ কাহিনী। নতুন নতুন ঘটনাৰ মোৰ। অনন্য বৰ্ণনা আৰু উপস্থাপনে পাঠকক টানি লৈ যায় সেই দুঃসময়লৈ। যিসময়ৰ বুৰঞ্জী আজিও মানুহে নাজানে সঁচা কি!!\n….এখন যুদ্ধ। নাম ভাৰত-চীন যুদ্ধ। সৰুৰেপৰা শিকোৱা হৈছে সেইয়া চীনৰ আক্ৰমণ বুলি। কিন্তু সেইয়া কিমানদূৰ সত্য! ব’মডিলা পাৰ হৈ আহিও চীনা সৈন্য কিয় ঘূৰি গ’ল? দৰাচলতে কাৰ আৰু কিহৰ কাৰণে হৈছিল এই যুদ্ধ? যোৱা ৫০ বছৰে তাৰেই অম্বেষণত বহুজনেই এই পৃথিৱীত ভ্ৰমি ফুৰিছে। তেনে অম্বেষণৰেই আন এক সংযোজন ১৯৬২।\nইতিপূৰ্বে অসমীয়া প্ৰতিদিন কাকতৰ দেওবৰীয়া সংযোজন সম্ভাৰত খণ্ড খণ্ডকৈ প্ৰকাশ হৈ গৈছে ১৯৬২।\nসমগ্ৰ কাহিনীৰাজীক সৰ্বমুঠ ২৭ টা ভাগত বিভক্ত কৰিছে লেখকে। প্ৰতিটো খণ্ডই উন্মোচন কৰি গৈছে সত্য কি আছিল! ভাগসমূহ হ’ল-\nসত্য কি!, * কাৰ ভুল!, * সীমান্তৰ মাদকতা, * ক’ত আছে ৰিমা, * মেজৰ বব খাটিং, * এটা শিল আৰু বুমলা, * কোন সাম্ৰাজ্যবাদী, * হিন্দী-চিনী ভাই ভাই, * দালাই লামাৰ পলায়ন, * অন্ধ আৱেগ, * বুমলা বহুদূৰ, * চিংফৌ আৰু মিচিমি, * বৰ ভূঁইকঁপ, * লোহিতৰ পাৰে পাৰে, * বৰফৰ মাজত চেলা, * ফৰৱাৰ্ড পলিচী, * অপাৰেচন লেগহৰ্ন, * দা হাম্প, * ইয়াতেই শেষ হিমালয়, * ধ্বংস হৈ গ’ল এটা ব্ৰিগেড, * কিবিথো দখল, * যুদ্ধবন্দী ব্ৰিগেডিয়াৰ ডালভি, * নেহৰুৰ জন্মদিনৰ উপহাৰ, * ঘূৰি নাহিল ৮৩২ জন, * বমডিলাৰ পতন, * পৰাজয় সম্পূৰ্ণ, * যুদ্ধবিৰতি আৰু শেষত পৰিশিষ্ট।\nলেখকৰ ভাষাৰেই শুনক- “নেহৰুৱে ভুল কৰিছিল। মাৰাত্মক ভুল। বুৰঞ্জীয়ে কাকো ক্ষমা নকৰে। আগতেও কৰা নাই আৰু ভৱিষ্যতেও নকৰিব। কৃষ্ণ মেননকো কৰা নাছিল।\nBecause for the history, it was justaHimalayan blunder.\nসৰুৰে পৰা পঢ়ি আহিছোঁ “চীনৰ আগ্ৰাসন” বুলি। কিন্তু দৰাচলতে সত্য কি? চীনৰ আগ্ৰাসন নে ভাৰতৰ সাম্ৰাজ্যবাদৰহে প্ৰতিফলন ঘটিছিল ১৯৬২ চনত?\nকোন সঁচা কোন মিছা?”\nতাৰেই উত্তৰ আছে ১৯৬২ত। নেহৰুৰ ভুল সিদ্ধান্তৰ বলি হৈছিল হেজাৰ হেজাৰ নিৰপৰাধ সৈনিক। কেৱল মাত্ৰ আৱেগ আৰু অন্ধ দেশপ্ৰেমৰ ভাৱৰ বশৱৰ্তী হৈ নিজকে আগবঢ়াই দিছিল মৃত্যুৰ মুখলৈ। তাৰ বাহিৰে কৰিব পাৰেই বা কি! আন কোনো পথ খোলা নাছিল তেওঁলোকৰ বাবে। এজন দূৰদৰ্শিতাহীন প্ৰধানমন্ত্ৰী, এজন অহংকাৰী প্ৰতিৰক্ষা মন্ত্ৰী আৰু ৰাজনৈতিক নেতাৰ ছত্ৰছাঁয়াত থকা এজন অদক্ষ জেনেৰেলৰ কাৰণে ভাৰতীয় সেনাৰ ৪টাকৈ ব্ৰিগেড ধ্বংস হৈ গৈছিল চীনৰ হাতত আৰু এটাৰ পিচত এটাকৈ গৰ্বিত ব্ৰিগেডক মৰিবলৈ আগুৱাই দিয়া হৈছিল চীনৰ হাতত-নামকাছুত। এই নামকাছুতেই হৈছিল সেই ঐতিহাসিক যুদ্ধখন। ১০ অক্টোবৰৰ পৰা ১৬ নৱেম্বৰ ১৯৬২ লৈ। অকল এটা ব্ৰিগেডেই ধ্বংস হোৱা নাছিল বা ব্ৰিগেডিয়াৰৰ ডালভী যুদ্ধবন্দী হোৱা নাছিল, বৰঞ্চ ধূলিস্যাৎ হৈ গৈছিল ভাৰতবৰ্ষৰ হাজাৰ হাজাৰ বছৰৰ স্বাভিমান, শ শ বছৰৰ ভাৰত-চীন মৈত্ৰী আৰু স্বাধীনতাৰ পিচৰ ১৫ বছৰৰ মিছা বীৰত্ব। লগতে ধূলিস্যাৎ হৈ গৈছিল অহিংস ভাৰতৰ বিশ্ব নেতৃত্বৰ সপোন।\n১৯৬২-এ জোকাৰি দিছিল বা আজিও জোকাৰি আছে ভাৰতীয় সৈন্য কাঠামোটোক। আজিলৈকে কোনেও ক্ষমা কৰিব পৰা নাই, নোৱাৰেও সেই ভুলক। ৫০ বছৰৰ পাছতো নতুন নতুন তথ্য ওলায়েই আছে। চীনৰ ফালৰপৰা বহুতে ক’ব খোজে যে ১৯৬২ চনত চেয়াৰমেন মাওৰে দেশখনৰ ওপৰত নিজৰ শক্তি কমি আহিছিল আৰু সেই কাৰণেই ভাৰতক এশিকনি দিয়াৰ চলেৰে নিজকে অধিক শক্তিশালী কৰি তুলিছিল চীনৰ দলীয় পলিটব্যুৰ’ত। কিমান সত্য সেইয়া গৱেষণাত ওলাব। কিন্তু সত্য এইয়ে যে ১৯৬২ৰ ভাৰত-চীন যুদ্ধত ভাৰতীয় সৈন্যৰ….\nমৃত = ১,৩৮৩\nনিখোঁজ = ১,৬৯৬\nযুদ্ধবন্দী = ৩,৯৬৮\nমুঠ = ৭,০৮৯\nঅৰ্থাৎ ১,৬৯৬ টা পৰিয়াল আজিও ৰৈ আছে, তেওঁলোকৰ প্ৰিয়জনৰ কিবা খবৰ পায়েইবা! কিতাপখন পঢ়ি গৈ থাকোঁতে এনে লাগে যেন সন্মুখত বহি লেখকে নিজেই কৈ গৈছে সেই উপন্যাপোম মনোৰম কাহিনী যি এসময়ত জীয়া বাস্তৱ আছিল। যুদ্ধৰ বৰ্ণনাসমূহ পঢ়িলে এনে লাগে যেন এখন ডকুমেণ্টৰীহে উপভোগ কৰিছোঁ। সৈনিকসকলৰ অসহায় অৱস্থা দেখি বুকুখন মোচৰ খাই উঠে। দিল্লীৰ ভুল সিদ্ধান্ত আৰু খামখেয়ালি দেখি ক্ৰোধত তেজ উতলি উঠে। উপৰ্যুপৰি কৰা ভুলৰ বাবেই অসম্ভৱ যেন লগা যুদ্ধ এখন বাস্তৱত সম্ভৱ হৈ উঠিল মাত্ৰ নেহৰুৰ ভুল বৈদেশিক নীতিৰ বাবেই।\nকিতাপখনৰ ভাষা সাৱলীল। বৰ্ণনা অতিকৈ মনোৰম। নতুন নতুন ঠাই আৰু সেইবোৰৰ প্ৰাকৃতিক বৰ্ণনা নিঃসন্দেহে আকৰ্ষণীয়। মাজে মাজে একেবোৰ কথাৰ পুনৰাবৃত্তি হোৱা যেন ভা‍ৱ হয়। তথাপি একেলগে ভূগোল, বুৰঞ্জী আৰু ভ্ৰমণৰ এনে বিৱৰণ অসমীয়া সাহিত্যত বিৰল বুলিব পাৰি।\n← শুদ্ধ অসমীয়া ভাষা (অভিজিৎ কলিতা )


IIT Guwahati Recruitment 2022 | Apply for Lab. Attendant Post - Axom Jobs\nIIT Guwahati Recruitment 2022 | Apply for Lab. Attendant Post\nIIT Guwahati Recruitment 2022 : Applications are invited for an Online interview for the following post in the project titled “Soil-plant interaction studies” at the department of Civil Engineering, IIT Guwahati.আইআইটি গুৱাহাটীৰ অসামৰিক অভিযান্ত্ৰিক বিভাগত “মাটি-উদ্ভিদ আন্তঃক্ৰিয়া অধ্যয়ন” শীৰ্ষক প্ৰকল্পটোত নিম্নলিখিত পদটোৰ বাবে অনলাইন সাক্ষাৎকাৰৰ বাবে আৱেদন আমন্ত্ৰণ কৰা হৈছে।\nPost Name (পদৰ নাম): Lab. Attendant (পৰীক্ষাগাৰ পৰিচাৰক)\nWalk-in-interview date(সাক্ষাতকাৰৰ তাৰিখ): 08.02.2022\nহাই স্কুল পাছ\nCandidates have to appear in the online interview of February 08, 2022 (Tuesday). An advance copy of CV mentioning all educational qualification, experience etc. and valid high school pass certificate must be send to tvb@iitg.ac.in latest by 07/02/2022 (5 pm). Shortlisted candidates will be called through email for the online interview with interview link. Selection will be done based on the performance of the candidate in the interview. Candidates will not be sent any call letters separately\nপ্ৰাৰ্থীসকলে 0৮ ফেব্ৰুৱাৰী, 2022 (মঙলবাৰে)ৰ অনলাইন সাক্ষাৎকাৰত উপস্থিত হ’ব লাগিব। সকলো শিক্ষাগত অৰ্হতা, অভিজ্ঞতা আদি উল্লেখ কৰা চিভিৰ এক আগতীয়া প্ৰতিলিপি আৰু বৈধ উচ্চ বিদ্যালয় উত্তীৰ্ণ প্ৰমাণপত্ৰ প্ৰেৰণ কৰিব লাগিব 0৭/02/2022 লৈ শেহতীয়াকৈ tvb@iitg.ac.in (সন্ধিয়া5বজা আগত)। সংক্ষিপ্ত তালিকাভুক্ত প্ৰাৰ্থীসকলক সাক্ষাৎকাৰ লিংকৰ সৈতে অনলাইন সাক্ষাৎকাৰৰ বাবে ইমেইলযোগে মাতি অনা হ’ব। সাক্ষাৎকাৰত প্ৰাৰ্থীৰ প্ৰদৰ্শনৰ ওপৰত আধাৰিত কৰি বাছনি কৰা হ’ব। প্ৰাৰ্থীসকলক পৃথকে কোনো কল লেটাৰ প্ৰেৰণ কৰা নহ’ব


← গল্প – অৰ্ণৱ দেউৰী\nপ্ৰিয়া – দিৱস মেধী →\nPosted on ফেব্ৰুৱাৰী 9, 2017, in সম্পাদকীয়. Bookmark the permalink.\tমন্তব্য দিয়ক.


পলকতে সুখ-দুখৰ বতৰাঃ ২৬জুলাই - অসমীয়াৰ সুখ-দুখ\nHome goodnews ভাল খবৰ পলকতে সুখ-দুখৰ বতৰাঃ ২৬জুলাই\nxukhdukh.com July 26, 2015 goodnews, ভাল খবৰ,\n১. অসম কৃষি বিশ্ববিদ্যালয়ে লাভ কৰিলে সন্মানীয় চৰ্দাৰ বল্লভাই পেটেল ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা। কৃষি ক্ষেত্ৰলৈ আগবঢ়োৱা অনবদ্য অৰহিণাৰ বাবে আগবঢ়োৱা এই বঁটা কালি পাটনাত প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীৰ হাতৰ পৰা গ্ৰহণ কৰিলে বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ উপাচাৰ্য ডঃ কে.এম. বুজৰবৰুৱাই। বিহাৰৰ মুখ্যমন্ত্ৰী আৰু দেশৰ কেন্দ্ৰীয় কৃষিমন্ত্ৰীও এই বঁটা প্ৰদান অনুষ্ঠানত উপস্থিত আছিল।\n২. হংকঙত অনুষ্ঠিত এছিয়ান পাৱাৰ লিফটিং চেম্পিয়নশ্বিপ-২০১৫ত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি অসমৰ মৌচুমী বৰাই ৮৪কেজিৰ জুনিয়ৰ শাখাত ৰূপৰ পদক জয় কৰিছে। যোৰহাট জিলাৰ অনগ্ৰসৰ অঞ্চলৰ অখ্যাত গাঁও এলেংমৰাৰ পৰা জীৱন সংঘাতৰ মাজেদি গৈ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পদক জিনিবলৈ সক্ষম হোৱা মৌচুমীলৈ জনাইছো হিয়া ভৰা অভিনন্দন।\n৩. শিক্ষাৰ উত্তৰণৰ হকে কাম কৰি অহা পৰেশ বৈশ্য ফাউণ্ডেচনে ডাকযোগে এখনি ৰচনা প্ৰতিযোগিতাৰ আয়োজন কৰিছে। ষষ্ঠৰ দ্বাদশলৈ দুটা শাখাত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে “সুস্থ প্ৰাকৃতিক পৰিৱেশ ৰক্ষাত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ ভূমিকা” বিষয়ক ৰচনা ৭৫০ শব্দৰ ভিতৰত লিখি অহা ২০আগষ্টৰ ভিতৰত পৰেশ বৈশ্য ফাউণ্ডেচন, মাৰফতঃৰেখা প্ৰকাশৱ, গোপাল ৰোড, পাণবজাৰ, গুৱাহাটী-১ লৈ পঠাব পাৰিব। প্ৰতিটো শাখাৰ বিজয়ী তিনিজনক ডঃ গুণাৰাম খনিকৰ বঁটাৰে সন্মানিত কৰা হব বুলিও জানিব পৰা গৈছে।\n৪. কাৰ্গিল বিজয় দিৱস উপলক্ষত শ্বহীদ সকলক প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে শ্ৰদ্ধাঞ্জলি জ্ঞাপন কৰে। কাৰ্গিল বিজয় দিৱসত অনুষ্ঠিত হয় মাৰাথানো। এই ক্ষণত সেনাবাহিনীৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত জোৱান সকলৰ দীৰ্ঘদিনীয়া দাবী ‘ৱান-ৰেংক ৱান-পেঞ্চন’ আৰম্ভ কৰিবলৈ আন্না হাজাৰে আৰু অৰবিন্দ কেজৰীৱালে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰলৈ আহ্বান জনাইছে।\n৫. অসমীয়া পৰিচালক বিশ্বজিত বৰাৰ হিন্দী কথাছবি "এইচা য়ে জাঁহা" ছবিখন চাই ভাৰতীয় দৰ্শক অসমৰ সৌন্দৰ্য আৰু সংস্কৃতিৰ প্ৰেমত পৰাটো খাটাং বুলি মত প্ৰকাশ কৰিছে আই.বি.এনত প্ৰকাশিত হোৱা প্ৰৱন্ধত চিনেমাৰ বিশ্লেষকে।\n৬. ৰিলায়েঞ্চ জিঅ’ কোম্পানীয়ে অহা ডিচেম্বৰ মাহত ১০০০টা জিঅ’ চেণ্টাৰ পাঁচ লাখ সংযোগকাৰী পৰিৱেশক আৰু ১০লাখ ৰিচাৰ্জ কৰা সেৱা প্ৰদানকাৰীৰ সৈতে ৪-জি সেৱা উদ্বোধন কৰিব বুলি প্ৰকাশ কৰিছে।\n৭. ভাৰতীয় গৱেষক সকলে ৬টাকৈ নতুন মকৰাৰ প্ৰজাতি আৱিস্কাৰ কৰিছে। কেৰেলাৰ বিভিন্ন অঞ্চলত চলোৱা এই গৱেষণাত চিনাক্ত হোৱা নতুন প্ৰজাতি কেইটাৰ ভিতৰত এটাৰ ব্লেক-ৱিড’ বিধৰ মকৰাৰ সৈতে সাদৃশ্য থকা বুলিও তথ্য প্ৰকাশ পাইছে।\n৮. অখিল ভাৰতীয় সাহিত্য পৰিষদৰ নলবাৰী শাখাৰ উদ্যোগত কালি বেলশৰ সাহিত্যিক পেঞ্চনাৰ, প্ৰৱীণ সাংবাদিক, অৱসৰপ্ৰাপ্ত শিক্ষক যাদৱসেন ডেকাৰ “জীৱনৰ বগা-ক’লা ৰং” শীৰ্ষক তথ্যভিত্তিক চমু জীৱনীমূলক গ্ৰন্থখনি উন্মোচিত হয়। ৭২ পৃষ্ঠাৰ গ্ৰন্থখনত ডেকাৰ প্ৰকাশিত মুঠ ৫৫২টা লেখাৰ মূল-সাৰ আৰু তথ্য সমূহ যুগুতাই প্ৰকাশ কৰা হৈছে।\n৯. অসম সত্ৰ মহাসভাৰ ৫০সংখ্যক কেন্দ্ৰীয় অধিবেশন অনুষ্ঠিত হৈছে মৰিগাঁও চহৰত। ৫০খন পতাকা উত্তোলন কৰে ৫০গৰাকী সত্ৰাধিকাৰে। সমন্বিত যুৱতীৰ্থৰ সন্মিলনো লগতে অনুষ্ঠিত হৈছে। সত্ৰৰ মাটি বেদখলৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰিবলৈ এখনি আলোচনা চক্ৰত আহ্বান জনালো অসম সত্ৰ মহাসভাৰ সভাপতি লীলাকান্ত মহন্তই।\n১০. অসমত জাপানী এনেফেলাইটিছৰ প্ৰাদুৰ্ভাৱ সন্দৰ্ভত উদ্বিগ্ন কেন্দ্ৰীয় চৰাকেৰ অচিৰেই তিনিটাকৈ কেন্দ্ৰীয় স্বাস্থ্য সেৱাৰ দল বিশেষজ্ঞ সহ প্ৰেৰণ কৰিব বুলিও কেন্দ্ৰীয় স্বাস্থ্য মন্ত্ৰীয়ে প্ৰকাশ কৰিছে।\nBy xukhdukh.com on July 26, 2015


Femiprost in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Femiprost ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nFemiprost ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Femiprost Benefits & Uses in Assamese- Femiprost ar laabh aaru byavaharsamuh\nFemiprost ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Femiprost Dosage & How to Take in Assamese - Femiprost ar paali aaru xeya kenedore lobo\nFemiprost ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Femiprost Side Effects in Assamese- Femiprost ar parshwakriyasamuh\nFemiprost সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Femiprost Related Warnings in Assamese- Femiprost xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Femiprostৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Femiprost with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Femiprost ar gurutor kriya-pratikriya\nFemiprost মতভেদসমূহ- Femiprost Contraindications in Assamese- Femiprost nishedhsamuh\nFemiprost ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Femiprost in Assamese- Femiprost ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Femiprost ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Femiprost Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Femiprost kriya-pratikriya\nFemiprost ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Femiprost Benefits & Uses in Assamese - Femiprost ar laabh aaru byavaharsamuh\nFemiprost তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nFemiprost ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Femiprost Dosage & How to Take in Assamese - Femiprost ar paali aaru xeya kenedore lobo\nFemiprost-ৰ উপাদানসমূহ - Femiprost Active Ingredients in Assamese - Femiprost-ar upadaansamuh\nFemiprost ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Femiprost Side Effects in Assamese - Femiprost ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Femiprost ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nFemiprost সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Femiprost Related Warnings in Assamese - Femiprost xonkranta xatarkatabanisamuh\nFemiprost-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nFemiprost এ গৰ্ভৱতী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত অপ্ৰয়োজনীয় প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। আপুনি যদি তেনেকুৱা পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰে, Femiprost খোৱা লগে লগে বন্ধ কৰক। ইয়াক পুনৰাই ব্যৱহাৰ কৰাৰ পূৰ্বে আপোনাৰ চিকতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nFemiprost-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nFemiprostএ স্তন্যপায়ী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত কি প্ৰভাৱ পেলাব এইটোৰ ওপৰত এতিয়ালৈকে কোনো গৱেষনা কৰা হোৱা নাই। গতিকে Femiprost গ্ৰহণ কৰিলে পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া হব নে নহয় জনা নাযায়।\nবৃক্কত Femiprost কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nFemiprostৰ বৃক্ক ত মধ্যমীয়া পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া হব পাৰে। আপুনি যদি ইয়াৰ কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া দেখা পায় তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা লগে লগে বন্ধ কৰক। এই ঔষধটো পুনৰাই ব্যৱহাৰ কৰাৰ পূৰ্বে চিকতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nযকৃতত Femiprost কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nFemiprostৰ কলিজা ত মধ্যমীয়া পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া হব পাৰে। আপুনি যদি ইয়াৰ কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া দেখা পায় তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা লগে লগে বন্ধ কৰক। এই ঔষধটো পুনৰাই ব্যৱহাৰ কৰাৰ পূৰ্বে চিকতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Femiprost ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nFemiprost গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত আপোনাৰ হৃদয় ত পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰিব পাৰে। যদি এয়া হয় তেন্তে ইয়াৰ ব্যৱহাৰ বন্ধ কৰিব। আপোনাৰ চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ লওক আৰু তেখেতে কোৱা অনুসৰি কৰক।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Femiprostৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Femiprost with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Femiprost ar gurutor kriya-pratikriya\nFemiprost তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nFemiprost মতভেদসমূহ - Femiprost Contraindications in Assamese - Femiprost nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Femiprost লোৱা অনুচিত যাতে -\nFemiprost ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Femiprost in Assamese - Femiprost ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Femiprost-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Femiprost লোৱাটোৱে কোনো আসক্তিৰ সৃষ্টি নকৰে।\nFemiprost য়ে তন্দ্ৰাভাৱ বা টোপনিৰ উন্মেষ নঘটায়, সেয়ে আপনি বাহন চলাব পাৰে বা মেচিন আদি অপৰেট কৰিব পাৰে।\nহয়, চিকিত্সা পৰামৰ্শ অনুসাৰেহে Femiprost লওক।\nনহয়, Femiprostয়ে কোনোধৰণৰ মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সা কৰিব নোৱাৰে।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Femiprost ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Femiprost Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Femiprost kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Femiprostৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nগৱেষণাৰ অভাৱত, Femiprost আৰু দৰৱে কেনেদৰে প্ৰভাৱ পেলাব তাৰ বিষয়ে কোৱাটো টান।\nমদ আৰু Femiprostৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nগৱেষণাৰ অভাৱ হেতুকে, মদৰ সৈতে Femiprost লোৱাৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ বিষয়ে তথ্য নাই।\nFemiprost ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Femiprost Price and Pack Size in Assamese - Femiprost ar mulya aaru pakor size


ঘিলামৰীয়ানী নমৰে - অনুপমা বৰগোহাঁই - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nগল্পটোৰ আজি জন্ম হ’বনে? হয়তো হ’ব৷ কিন্তুু জীয়াই থাকিবনে? কিমান কেইটা বিফল ৰ্গভধাৰণ – অহেতুক প্ৰসৱ যন্ত্ৰণাত ছটফট কৰিব লগা হৈছিল তাই৷ ষোল্লটা বিফল ৰ্গভধাৰণ, অহেতুক যন্ত্ৰণা! ইমান বছৰে তাই সকলোবোৰ প্ৰসৱ বেদনাৰ বিষ দাঁত মুখ কামুৰি সহ্য কৰি গৈছিল৷ প্ৰসৱ বেদনাত চিঞৰ বাখৰ কৰাটোও যে এক লজ্জাজনক কথা৷ বহুত গুপুত – গুপুত কথা এইবোৰ৷ বাহিৰত ধুনীয়া সৰল শান্ত সৌমতাৰ পোচাক পিন্ধা মানুহজনে তাইক যে এনেদৰে বহুবাৰ গল্প এটা ধাৰণ কৰিবলৈ বাধ্য কৰিছে কোনেনো ভাবিব পাৰে! সোতৰ নম্বৰবাৰৰ বাবে তাইক পুনৰ গল্প এটা ধাৰণ কৰিবলৈ বাধ্য কৰিলে অজলা সুন্দৰ মানুহজনে৷ এই বয়সত তাইৰ শৰীৰ আৰু আত্মাই ইমান বেদনা সহ্য কৰিবলৈ বৰ কষ্ট পাইছে৷ সেয়ে আজি মাজে মাজে বিকট চিঞৰ একোটাহঁত মাৰিছে তাই৷ তাইৰ চিঞৰত সহজ সৰল ধুনীয়া মানুহজনৰ খং আৰু লাজত মুখ ৰঙা পৰি যোৱাটো কোনেও নেদেখিলেও সেই জন্ম হ’বলৈ লোৱা গল্পটোৰ চৰিত্ৰবোৰে দেখিছে৷ বিকট চিঞৰ মৰা মানুহজনীৰ মুখখন গাৰু এটাৰে প্ৰচণ্ড জোৰেৰে হেঁচা মাৰি দিলে তেওঁ৷ মানুহজনীৰ চিঞৰটোৰ শব্দ মানুহজনৰ কাণত অলপ কমকৈ পৰিছে৷ উস অলপ ৰক্ষা! শব্দ বৰ বেয়া পায় তেওঁ! কৰবাত কোনোবাই লাহেকৈ গুণগুণালে, কোনোবাই নাচিবৰ বাবে ভৰিত জুনুকা পিন্ধিলে মানুহজনৰ জুই যেন খং উঠে৷ বিশেষকৈ মানুহজনীয়ে যদি শব্দ কৰি হাঁহে, কাৰোবাৰ লগত যদি তাই জোৰেৰে কথা পাতে – মানুহজন এটা অগ্নিপিণ্ড হৈ পৰে৷ শব্দ বেয়া পোৱা মানুহজনক এই সাধাৰণ মানুহজনীয়ে এনেদৰে প্ৰদূষিত কৰে! তেওঁ আহৰণ কৰা এটি সম্পত্তিহে মাথোঁ তাই৷ তাই হ’ল নাৰী – তেওঁৰ ভাষাত মাইকীমানুহ৷ মাইকীমানুহে অৰ্থ উপাৰ্জন কৰা, নিজৰ সুখ, সন্তুষ্টি, বৌদ্ধিক বিকাশৰ বাবে অনুশীলন কৰা এইবোৰ কথাত মন দিব নালাগে৷ সকলোকে নীৰবে আলপৈচান কৰি সন্তুষ্ট কৰিব পাৰিলেহে মাইকীমানুহে হাঁহি মাৰিব লাগে৷ তেনে মাইকী মানুহেই সতী, সাবিত্ৰী ঘৰৰ লখিমী৷ অতি কষ্টৰে খং সম্বৰণ কৰি মানুহজনীক তেওঁ বুজায়: চোৱা জান, লাউ যিমান ডাঙৰ হ’লেও পাতৰ তলত থাকে ৷ পাতৰ কাম হ’ল লাউটোক সুৰক্ষা দিয়া, খাদ্যৰ যোগান দিয়া৷ লাউটোৱে গছজোপাক সুৰক্ষা দিয়াৰ, খোৱা বোৱাৰ যোগান দিয়াৰ কোনো প্ৰয়োজন নাই৷ লাউবোৰ মানুহে খাবলৈয়ে সৃষ্টি হৈছে৷ নিজক আনৰ বাবে সৰ্মপণ কৰি আনৰ উদৰ তৃপ্তি কৰি লাউটোৱে তাৰ সৃষ্টিৰ সাৰ্থকতা পায়৷ “\n: কি সুন্দৰ যুক্তি৷ কিন্তুু মইনো লাউ কেনেকৈ হলো বুলি তাই প্ৰশ্ন কৰিলেই মানুহজনৰ শান্ত শীতল ৰূপ পলকতে একুৰা প্ৰচণ্ড জুইলৈ পৰিৰ্বতন হৈ পৰে৷ এই জুইৰ উত্তাপে মানুহজনীক ভম ভমকৈ পুৰে৷ কোনেও নেদেখে এই জুই৷ কোনেও নাপায় এই জুইৰ উত্তাপ! কিন্তুু মানুহজনীৰ ৰ্গভত ধাৰণ হোৱা কেতিয়াও জন্ম নোহোৱা গল্প একোটাৰ চৰিত্ৰ কিছুমানে সকলো দেখি থাকে৷ মিঠা মুখৰ সৰল মানুহজনৰ এই ৰূপ সিহঁতি আচৰিত হৈ চাই থাকে৷ এটা চৰিত্ৰই ভাবে: “যৌৱনত কিতাপ আৰু কল্পনাৰ জগতত বিহাৰ কৰি আমি বিভিন্ন মানুহ, তেওঁলোকৰ সামগ্ৰিক জীৱন ৰ্চচা সৰ্ম্পকে যি ভাববিলাসী আদৰ্শ লোক বুলি গঢ় দি লওঁ – সি যে অতি কল্পনাসম্ভূত আৰু বায়বীয় সেয়া হয়তো লাহে লাহে এনেকৈয়ে অনুভূত হয়৷ “ আন এটা চৰিত্ৰই তাইক কাণে কাণে কয়: “ কল্পনাৰ আতিশায্যত আমি প্ৰায়েই এটা সময়ত জীৱনক এক তীব্ৰ উত্তেজনাময় জুৱাখেল হিচাপে লওঁ৷ আৰু তাৰ চৰম ফলাফল এনেবোৰ দহন৷ সেয়ে মনে মনে সহ্য কৰি থাকা৷ এনে সময়তো কিছুমান চৰিত্ৰই তাইক নীৰবে আলফুলে শান্তি আৰু সহনশীলতাৰ শীতল বা দি থাকে৷ কিছুমান চৰিত্ৰই কিন্তুু তাইক অহৰহ ভৎসৰ্না কৰে৷ এৰা, কিয় বা নকৰিব ভৎসৰ্না! দেউতাক মাকে তাইক কৈছিল: ’ সমানে সমানে কৰিবা কাজ, হাৰিলে জিকিলে নাই লাজ৷ ’ সেই কথাই তাইক মনোকষ্ট দিছিল তেতিয়া৷ প্ৰতিবাদ কৰি কৈছিল ক’তনো অসমান দেখিলা? যিদৰে টকাই সকলো নহয় সেইদৰে মেধাই জীৱনৰ সকলো নহয়! সকলো মেধাবী ব্যক্তি যে প্ৰজ্ঞাশীল নহয় সেই কথা তাই তেতিয়া জানিছিল৷ কিন্তুু প্ৰজ্ঞাশীল ব্যক্তিহে মেধাবী হয় এতিয়া তাই উপলব্ধি কৰিছে৷ কিন্তুু তাইৰ গল্পৰ চৰিত্ৰ কিছুমানে এই উপলব্ধিটো অসত্য বুলি কয়৷ মানুহজন বিশেষ মেধাবী নাছিল যদিও প্ৰজ্ঞাশীল বুলি তাই ভাবিছিল৷ সেয়ে হয়তো তাই মানুহজনৰ বাবে নিজৰ সকলো ত্যাগ কৰিবলৈ কুণ্ঠাবোধ নকৰিছিল৷ সৰুৰে পৰা উপন্যাস গল্প পঢ়ি পঢ়ি সপোনকোমল হোৱা তাইৰ মনটোৱে মানুহজনৰ ঘৰত প্ৰথম ভৰিটো থৈয়েই উচপ খাই উঠিছিল৷ তাইৰ মনত মানুহজনে শ্ৰদ্ধাৰ সৌধ বনাই দিয়া কেইবাজনো নৰ নাৰীয়ে দাঁত নিকটাই তাইক আফলিয়াই ধৰিছিল – প্ৰথম নিশাই৷ তেওঁলোকৰ দৃষ্টিত তাইৰ স্পষ্টবাদী মাক – দেউতাক আছিল – অহংকাৰী, আত্মগৌৰবী৷ সেয়ে তাইক তেওঁলোকে সেইদিনাই মাক-দেউতাক হালক মৃত বুলি স্বীকাৰ কৰি ল’বলৈ জোৰ কৰিছিল৷\n: ’আজিৰ পৰা তোমাৰ অহংকাৰী মাৰ বাপেৰহাল মৰিল বুলি ধৰি লোৱা৷ সেইখন ঘৰলৈ কেতিয়াও নাযাওঁ বুলি শপত খোৱা৷ তেতিয়াহে তোমাক আমাৰ ঘৰৰ বোৱাৰী বুলি গ্ৰহণ কৰিম৷ ’\nমানুহজনৰ ডাঙৰ ককায়েকে দুৰোল খোৱা জিভাৰে তাইৰ চকুলৈ নোচোৱাকৈ কৈছিল সিদিনা৷\nতাই মান্তি নোহোৱাত এগৰাকীয়ে মানুহজনৰ ঘৰত তৈয়াৰ কৰা সাজ পানী অলপ জোৰ কৰি তাইৰ মুখত ঢালিবলৈ চেষ্টা কৰি কৈছিল –\n: ’সেই অহংকাৰী ঘৰে ঘৰত সাজ পানী এটোপা বনোৱা দূৰৰ কথা – কিনা পানী এটোপাও নাৰাখে হেনো! আমি গলেও সাজ পানী খাবলৈ নিদিওঁ বুলি কৈছে৷ ’\n: ’ তুমিটো বহুত শিক্ষিত ছোৱালী৷ সকলো জানি বুজিয়েই আমাৰ ল’ৰাৰ লগত বিয়া সোমাইছা৷ আমাৰ ঘৰৰ পৰম্পৰা তুমি ৰাখিব লাগিব৷ ’– পুনৰ কৈছিল বিয়াৰ আগতে তাইৰ চকুত শ্ৰদ্ধাৰ দৌল বান্ধি দিয়া মানুহজনৰ আন এজন ককায়েকে৷\nতাইৰ মনত মানুহজনৰ ঘৰখনৰ প্ৰতি লৈ থকা শ্ৰদ্ধাৰ দৌলটো হুৰমুৰাই খহি পৰোঁতেই ক্ষীণ প্ৰতিবাদী স্বৰ এটা লৈ তাইৰ মানুহজন উপস্থিত হৈছিলেহি৷ মানুহবোৰে পিছত চাই লম তোক ৰহ! – এনে ভাব এটাৰে তাইক এৰি দিছিল – মানুহজনৰ হাতত৷ সেই মানুহসকলৰ আগত নিজকে তিৰুতা সেৰুৱা সাজিবলৈ বিচৰা নাছিল মানুহজনে সেয়ে সকলোৰে সন্মুখত তেওঁ তাইকো মৃদু ধমকৰ সুৰত কৈছিল — ইমান সৰু কথা এটাত ইমান হুলস্থল কিয় কৰিব লাগে?\nঅলপ হলেও সুখী হৈছিল সেই সকল মানুহ৷ হওক তেওঁ – ই এতিয়াও পুৰুষ হৈ আছে! পুৰুষ – পুৰুষৰ দৰে হব লাগে৷ নিজৰ মাজতে কথাবোৰ কৈ কৈ মানুহবোৰ আঁতৰি গৈছিল৷\nএদিন মানুহজনে তাইক সেই মানুহসকলৰ পৰা কায়িক ভাবে বহুত দূৰৈত লৈ আনিলে৷ আচলতে সেইসকল মানুহৰ বহুবোৰ স্বাৰ্থলিপ্ত কথা, কামত অতিষ্ঠ হৈছিল তেওঁ৷ তাইৰ মাক – দেউতাককো শ্ৰদ্ধা ভক্তি দেখুৱাইছিল মানুহজনে৷ তাই সুখী হৈছিল৷ তাইৰ মাক -দেউতাকো সুখী হৈছিল৷ তাইৰ সুখত সুখী হৈয়েই চকু মুদিছিল মাক -দেউতাকে৷ মানুহজনীয়ে এদিনলৈয়ো মাক -দেউতাকক জানিবলৈ নিদিলে যে তাই হাঁহিবলৈ খুজিলে, অলপ সময় নিজ মনেৰে আকাশত উৰিব খুজিলে মানুহজনে তাইৰ ভৰি দুটাত গধুৰ শিকলি এডাল বান্ধি দিয়ে৷ পুৰুষ হোৱাৰ দম্ভৰে, গৃহ, অন্ন, বস্ত্ৰৰ যোগান দিয়া মালিক হোৱাৰ গৰ্বৰে তাইৰ চাৰিওফালে এক উতপ্ত ধুঁৱলী কুঁৱলীৰ পৰিৱেশ সৃষ্টি কৰি দিয়ে৷ তাই উৰিব নোৱাৰা হৈ পৰে৷ তাই ’আকাশখন দেখা নাই’ বুলি কলে মানুহজন আৰু উগ্ৰ হৈ পৰে৷\n: ’ তোমাৰ দৰে ইমান মুকলি আকাশৰ তলত কোন নাৰী থাকিবলৈ পাৰিছে হে ৷ মইহে ভুল কৰিলোঁ – মাইকী মানুহক ইমান মুকলি কৰি দিয়াটোৱেই ভুল হল মোৰ! ’ মানুহজনে আটাহ পাৰি তাইক কয়৷\nমাইকী মানুহ শব্দটো মানুহজনে তাইৰ আগত যিমান ঘৃণাৰে উচ্চাৰণ কৰে সিমান ঘৃণা কিন্তুু মানুহজনৰ বাহিৰত দেখা পোৱা নাযায়৷ আচৰিত আৰু স্তব্ধ হৈ জীৱনৰ এটা খোজ আগবঢ়াব লৈ তাই ৰৈ যায়৷ উৰিবলৈ মেলি দিয়া পাখি দুখন পুনৰ জপাই দিয়ে৷ সকলোবোৰ জানিও তাই মানুহজনৰ সাময়িক ভাল ব্যৱহাৰত অতিমোহিত হৈ অনুৰাগৰঞ্জিত ভাবাবেগেৰে তেওঁৰ নামত ভাল লগা ছবি এখন সজোৰে বহুৱাই লয়৷ মানুহজনৰ ওপৰত নানান ভাললগা গুণ আৰোপ কৰে৷ খন্তেক সুখী হয় তাই – মানুহজনো সুখী হয়৷ কিন্তুু খন্তেকৰ বাবেহে৷ মানুহজন পুনৰ অতিষ্ঠ হয়৷ বাস্তৱৰ সামান্য আলফুল খুন্দা এটা লাগিলেই মানুহজনৰ ভিতৰৰ উগ্ৰ পুৰুষ ৰূপটো প্ৰকট হৈ উঠে৷ মানুহজনক লৈ আৰোপ কৰা ধাৰণাবোৰ যে কিমান ভ্ৰান্ত, অতিৰঞ্জিত সেই কথা অনুধাৱণ কৰি দুখে তাইৰ আমঠু পৰ্যন্ত দহি পেলায়৷ মাজে মাজে ভাবে – মাত্ৰাধিক কল্পনাবোধে হাত ভৰি বান্ধি অথৰ্ব কৰা এটা জড় ভৰত তাই৷ সেই জড় ভৰতৰ পেটত ধাৰণ হোৱা গল্প একোটাহঁতে প্ৰসৱ হ’বৰ বাবে উচপিচ লগায়৷ দাঁত মুখ জোৰেৰে কামুৰি সেই প্ৰসৱ যন্ত্ৰণা তাই মাথোঁ সহ্য কৰি যায়৷\nকেনে হ’ল হেঁতেন বাৰু তাইৰ সেই গল্পবোৰ! হয়তো হ’লহেঁতেন সেই গল্পবোৰো একোটাহঁত জল-লিপি৷ সত্তৰ দশকত হোমেন বৰগোঞিয়ে লেখা উচ্চস্তৰৰ মানৱীয় গল্পটোৰ দৰেই! সেই গল্পটোৱে কৈছিল:\n… মাক বাপেকৰ ঘৰত যজ্ঞেশ্বৰৰ ঘৈণীয়েকৰ নিশ্চয় কিবা এটা নাম আছিল, কিন্তুু জীয়াৰী জীৱনৰ লগতে সেই নামটোও তাই মাকৰ ঘৰতে চিৰকাললৈ এৰি থৈ আহিব লগা হ’ল৷ গাঁৱৰ বোৱাৰীবোৰক সাধাৰণতে কোনেও নাম কাঢ়ি নেমাতে, সিহঁতৰ যে এদিন একোটা নাম আছিল সেই কথাও মানুহে একেবাৰে পাহৰিয়েই যায়৷ সিহঁতৰ পৰিচয় সাধাৰণতে অমুকৰ ঘৈণীয়েক, তমুকৰ মাক, বা নিজৰ নিজৰ ওপজা গাঁৱৰ নাম অনুসৰি অমুক-গঞানী, তমুক গঞানী ইত্যাদি৷ যজ্ঞেশ্বৰৰ ঘৈণীয়েকৰ ঘৰ ঘিলামৰাত৷ সেই কাৰণে তাৰ ঘৈণীয়েকৰ নতুন নাম হল – ঘিলামৰীয়ানী৷ জীয়াৰী অৱস্থাত তাইৰ যে বেলেগ কিবা নাম আছিল সেই কথা বোধহয় যজ্ঞেশ্বৰে নিজেও নেজানে৷\nবিয়াৰ প্ৰায় পাঁচ বছৰৰ পিছত ঘিলামৰীয়ানী হঠাৎ এদিন প্ৰসৱ যন্ত্ৰণাত মৰি থাকিল৷ . . . . .\n.. ঘিলামৰীয়ানীৰ প্ৰসৱ যন্ত্ৰণাৰ সময়ত উপস্থিত থকা তিৰোতাসকলে তামোলৰ সেলেঙি লগাই নিজৰ নিজৰ প্ৰসৱৰ অভিজ্ঞতা পৰস্পৰকে ক’বলৈ ধৰিলে৷ আলোচনাই লাহে লাহে বিশেষৰ পৰা সাধাৰণলৈ গতি কৰিলে৷ প্ৰসৱ যন্ত্ৰণাৰ সূত্ৰ ধৰি আটাই কেইজনীয়ে এই সিদ্ধান্তত উপনীত হ’ল যে তিৰোতা হৈ জন্ম লোৱাটোৱেই আচলতে কোনোবা জন্মৰ মহাপাপৰ পৰিণাম৷ . . . . .\nতাই অসহ্য বেদনাৰ পিছতো জন্ম দিব নোৱাৰা গল্পবোৰে সমাজত কেৱল আবেগ আৰু কৰুণাৰ সৃষ্টি কৰাৰ বাহিৰে কি কৰিব পাৰিলেহেঁতেন বাৰু? মানুহৰ চকুলো, সমবেদনা, প্ৰতিবাদ আৰু বহু সমাজ সংস্কাৰ হোৱাৰ পিছতো এই কুৰি শতিকাতো হাজাৰজন শিক্ষিত যজ্ঞেশ্বৰে কথাৰে, কামেৰে, ব্যৱহাৰেৰে বিয়াৰ পিছত একোজনীহঁত ঘিলামৰীয়ানী সৃষ্টি কৰি আছে৷ বহুতো শিক্ষিত তিৰোতা ঘিলামৰীয়ানীৰ দৰেই মৰি গৈছে৷ নাই, তাই এনেকুৱা এটা গল্প প্ৰসৱ নকৰে৷ চকুলোৰে ঘিলামৰীয়ানীক জীয়াই তুলিব নোৱাৰে৷ যজ্ঞেশ্বৰৰ মানসিকতাকো বিশেষ সলনি কৰিব নোৱাৰে৷\nযন্ত্ৰণাত চিঞৰিব নিদিলেও মানুহজনে তাইৰ চকু কেইটা বন্ধ কৰি দিব পৰা নাছিল৷ ধূমায়িত হৈ থকা ঠেক সৰু প্ৰসৱ ৰুমটোৰ পৰাই তাই খুলি থোৱা খিড়ীকি খনেৰে আলফুলে নিজহাতে গঢ় দিয়া বাহিৰৰ বাগিছাখনলৈ চালে৷ জীৱনৰ কোনোবা এটা হতাশ হৈ পৰা ক্ষণতে তাইৰ হাতত সুহৃদয় বান্ধৱী এজনীয়ে গুজি দিছিল এটি বোধিদ্ৰুমৰ বীজ৷ অতি সযতনে, বিশ্বাসেৰে তাই ৰূপন কৰা সেই বোধিদ্ৰুম জোপা তাইৰ অজানিতেই লহপহকৈ বাঢ়ি আহিছে৷ তাই ভাবিলে এই বুধিদ্ৰুমৰ ছাঁত আউজি লৈয়ে তাই গল্পটোক ডাঙৰ দীঘল কৰিব৷ যিটো গল্পই কেৱল তাইকেই নহয়, তাইৰ দৰে বহুতো নাৰীক ঘিলামৰীয়ানিৰ ৰূপত মৃত্যু হোৱাৰ পৰা ৰক্ষা কৰিব, সাহস দিব – আশ্ৰয় দিব৷ গল্পটোক তাই স্নেহৰ মাজেৰে অবান্তৰ ইচ্ছাৰ মুক্তি ঘটাবলৈ শিকাব৷ গল্পটোৱেও ডাঙৰ হৈ মানুহক শিকাব পাৰিব যে প্ৰত্যেক মানুহ নিজেই নিজৰ আশ্ৰয়প্ৰাৰ্থী হ’ব লাগে৷ নিজৰ মাজত কোনো ধুমুহা বানপানী আৰু ভূমিকম্পই বুৰাব নোৱাৰা দ্বীপ এটা সৃষ্টি কৰবিলৈও গল্পটোৱে সকলোকে সমল দিব৷ সহজ, সৰল যেন লগা কুৰি শতিকাৰ যজ্ঞেশ্বৰ নামৰ শিক্ষিত মানুহজনে গাৰুৰে তাইৰ মুখত হেঁচা মাৰি থাকোঁতেই জন্ম দিলে গল্পটোক৷ গল্পটোলৈ কেৰাহীকৈও নোচোৱাকৈ মানুহজন আঁতৰি গ’ল তাইৰ ওচৰৰ পৰা৷ তাই লাহেকৈ বিছনাখনৰ পৰা উঠি সাৱধানে গল্পটো আৰু তাইৰ মাজত লাগি থকা নাড়ীডাল কাটিলে৷ গল্পটোক ধোৱাই পখলাই বিছনাত থলে৷ আৰু নিজেও ভালদৰে গাটো ধুই এখন নতুন কপাহী গেৰুৱা শাৰী গাত মেৰিয়াই লৈ গল্পটোক লৈ বুধিদ্ৰুমৰ তললৈ খোজ দিলে৷\n( অন্ত )\n← ছোৱালীবোৰ – মণিকুন্তলা ভট্টাচাৰ্য\nশীতৰ গঙাচিলনী – গীতালি বৰা →\nGolpotu pori bohulo obigota hl


মনে বিচৰা চাকৰি পোৱাৰ ৫ টা মূল মন্ত্ৰ | How To Find A Job In Assamese - EduAssams.com\nHome › Assamese › findajob online in assamese › how to findajob in assamese › how to getajob immediately assam › job › চাকৰি › চাকৰি পোৱাৰ ৫ টা মূল মন্ত্ৰ\nমনে বিচৰা চাকৰি পোৱাৰ ৫ টা মূল মন্ত্ৰ\nভাল চাকৰি পোৱাৰ বাবে যিকোনো ব্যক্তিকে যি যি গুণ লাগে আজি সেইবোৰ বিষয়ৰ ওপৰত আমি আলোচনা কৰিম ৷ ভাৰতবৰ্ষত চাকৰিয়ে হৈছে ধন উপাৰ্জন কৰাৰ আটাইতকৈ ধুনীয়া উপায় ৷ এটা ভাল চাকৰি পোৱাটো কেৱল মাত্ৰ যে কঠিনে এয়ে নহয়, ই ব্যক্তিজনক সমাজত এজন সফল ব্যক্তি হিছাপে পৰিগণিত কৰে ৷\nভাল চাকৰি এটা পোৱাৰ ক্ষেত্ৰত ভাগ্যৰো দৰকাৰ, এনেকৈ সকলোৱে বিশ্বাস কৰে কিন্তু ভাল চৰকাৰী চাকৰিৰ বাবে আপুনি ভালদৰে সাজু (preparation) হোৱাৰো প্ৰয়োজন ৷ এই কথাটো সদায় মনত ৰখা উচিত ৷\nভাল চাকৰি পোৱাৰ উপায়\nআহক এতিয়া আলোচনা কৰো সেই ৫ টা গুণনো কি যিয়ে ব্যক্তি এজনক ভাল চাকৰি এটা পোৱাত সহায় কৰে ৷\n1. আপোনাৰ (Personality) ব্যক্তিত্ব সলনি/সুধৰনী কৰক\nযেতিয়া আপুনি কৰবাত interview দিবলৈ যাই তেতিয়া ১৫ ৰ পৰা ২০ মিনিটৰ ভিতৰত এজন শুদ্ধ (perfect) ব্যক্তি চিনাক্ত কৰাতো interviewer ( যিয়ে interview লয় ) ৰ সকলৰৰ বাবেও বহুত কঠিন হয় ৷ সেইবাবেই interview লোৱা কম্পেনীয়ে আপোনাৰ confidence আৰু আপোনাৰ personality য়ো judge (বিচাৰ) কৰে ৷\nসেইবাবে আপোনাৰ confidence আৰু আপোনাৰ personality ৰে এনেকুৱা দেখুৱাব লাগিব যে আপুনিয়ে সকলোতকৈ বেষ্ট (best) ৷ যাৰ বাবেই company য়ে আপোনাকে চিলেক্ট (select) কৰিব লাগিব ৷\n2.আপোনাৰ ক্ষেত্ৰ বাচি লওক বা দৃঢ় হওক আপোনাক কেনেকুৱা ধৰণৰ চাকৰি লাগে\nপ্ৰায়ে দেখা যাই যে প্ৰত্যেকে চাকৰি বিচাৰি যিকোনো কম্পেনীলৈ আৰু যিকোনো কামৰ বাবে interview দিবলৈ যাই আৰু মাত্ৰ অসফলতাহে হাতত লাগে ৷ নিজৰ এখন field বাচি লওক যে আপুনি কোনটো field ত যাব বা কেনেধৰণৰ চাকৰি কৰিব বিচাৰিব ৷ ধৰি লওক আপুনি Software Engineer হয় তেন্তে সেই ক্ষেত্ৰতো বহুত ধৰণৰ চাকৰি উপলব্ধ ৷ যেনে ৱেব ডিজাইন, ৱেব ডেভলপাৰ, database administrator ইত্যাদি ৷ সেইবাবেই আপোনাক কেনেধৰণৰ চাকৰিৰ প্ৰযোজন, সকলোতকৈ আগত সেইটো ঠিৰাং কৰি লব লাগিব , আৰু সেইটো বিষয়ত আপুনি নিজকে সাজু কৰি লব লাগিব ৷\n3. একেৰাহে পঢ়া আৰম্ভ কৰি দিয়ক\nআমি যিমানেই ভাবো তাতকৈ এই পৃথিৱীখন বহু বেগত আগলৈ আগবাঢ়ি গৈ আছে ৷ প্ৰতিদিনে নতুন নতুন আবিষ্কাৰ হৈ আছে , আৰু Google ৰ মহান দানৰ বাবে জ্ঞানৰ সমুদ্ৰখন আপোনাৰ সন্মুখত খোল খাই আছে ৷ যদি আপুনি ভাবিছে আপুনি সকলো জানে তেন্তে আপুনি বহু ভূল ভাবিছে ৷\nএকেৰাহে আপোনাৰ বিষয়টোৰ লগত জড়িত কিতাপ পঢ়ক , video চাওক আৰু লিখনি (article) পঢ়ক ৷ আজিৰ সময়ত নিজকে সময়ৰ লগত update ৰখাতো বাৰুকৈ প্ৰয়োজনীয় ৷ প্ৰত্যেক field তে ইমানে প্ৰতিযোগিতা বাঢ়ি গৈছে যে চাকৰি পাবৰ বাবে আপোনাতকৈ অধিক পাৰদৰ্শীতা থকা মানুহৰ শাৰী (লাইন) লাগি আছে ৷ এনেকুৱা ক্ষেত্ৰত আপুনি পঢ়ি থকাটো বাৰুকৈয়ে আবশ্যক ৷ তেহে আপুনি সেই শাৰীত থকা মানুহবোৰক হৰুৱাই সফল হব পাৰিব ৷\nচাকৰি পোৱাৰ ৫ টা মূল মন্ত্ৰ


এজাৰ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nঅসমৰ গুৱাহাটীত ফুল ফুলি থকা এজোপা এজাৰ গছ\nপ্ৰজাতি: L. speciosa\nLagerstroemia macrocarpa Wall.\nএজাৰ (বৈজ্ঞানিক নাম: Lagerstroemia speciosa; ইংৰাজী: Giant Crape-myrtle, Queen's Crape-myrtle, Banabá Plant, Queen’s flower, Pride of India; বঙালী: জাৰুল; হিন্দী: जरुल) এবিধ ঈষৎ ৰঙা-বেঙুনীয়া ফুল ফুলা পৰ্ণপাতী উদ্ভিদ। ভাৰত, শ্ৰীলংকা, ম্যানমাৰ, মালয়েছিয়া, অষ্ট্ৰেলিয়া আৰু চীন দেশত এই গছ পোৱা যায়।\n2 অৰ্থনৈতিক মূল্য\n3 ঔষধি গুণ\nএজাৰৰ বৈজ্ঞানিক নাম Lagerstroemia speciosa। ই এবিধ বৃক্ষজাতীয় পৰ্ণপাতী উদ্ভিদ।\nপূৰ্ণ বয়সৰ গছ এজোপা ১০ মিটাৰৰ পৰা ২০ মিটাৰ পৰ্য্যন্ত ওখ হয়। গা-গছ পোণ, চেগুণ গছৰ নিচিনা। পাতবোৰ প্ৰায় ২৫ ছে. মি. দীঘল আৰু ৬-৮ ছে. মি. বহল হয়। পাতবোৰ আগলৈ জোঙা। পাতৰ মধ্যসিৰা স্পষ্ট কিন্তু তাৰ দুই কাষত থকা পাৰ্শ্বসিৰা ১০-২০যোৰ পাতৰ দাঁতিলৈ ভাজখোৱা। \nফেব্ৰুৱাৰী-মাৰ্চ মাহত গছৰ পাতবোৰ সম্পূৰ্ণকৈ সৰি গৈ মে’ মাহত নতুন কুঁহিপাত আৰু ফুলৰ কলি ওলায়। কলিবোৰ দীঘল থোপা বা যৌগিক ৰেচিম বিন্যাসত সজ্জিত হৈ থাকে। থোপাবোৰ প্ৰায় ৩০ ছে. মি. মান দীঘল হয়। ফুলৰ বেটু সেউজীয়া আৰু বগা নোমযুক্ত। পাহিবোৰ ৰঙা-বেঙুনীয়া ৰঙৰ আৰু বহু সিৰাযুক্ত। \nসাধাৰণতে মৌচুমী বায়ু প্ৰবাহিত হোৱা সময়ত (মে’ মাহৰপৰা চেপ্তেম্বৰ মাহৰ সময়চোৱাত) এজাৰ ফুলে। \nঅৰ্থনৈতিক মূল্য[সম্পাদনা কৰক]\nঅৰ্থনৈতিক দিশত এজাৰৰ মূল্য অতি বেছি। মনোমোহা ৰঙীন ফুলৰ বাবে নগৰ-চহৰৰ পথৰ দাঁতিত এজাৰে পৰ্য্যটকক আকৰ্ষিত কৰে। তদুপৰি গছৰ কাণ্ড পানীত সহজে নপচে। সেইবাবে এইবিধ গছৰপৰা বিভিন্ন ধৰণৰ খুটা, বঠা আৰু পানীৰ সৈতে সহজে ব্যৱহাৰ হৈ থকা বিভিন্ন সামগ্ৰী প্ৰস্তুত কৰা হয়। \nএজাৰৰ পৰা নানাবিধ বন-দৰব প্ৰস্তুত কৰা হয়। ইয়াৰ গুটিৰপৰা নিচাজাতীয় দ্ৰব্য তৈয়াৰ কৰা হয়। আনহাতে এই গছৰ বাকলি আৰু শিপাৰ পৰা জ্বৰ আৰু গ্ৰহণী ৰোগৰ প্ৰতিষেধক প্ৰস্তুত কৰা হয়। বহুমূত্ৰ ৰোগৰ বাবে এই গছৰ সকলো অংশই দৰবৰূপে ব্যবহাৰ হয়। \nৱিকিমিডিয়া কমন্সত এজাৰ গছ সম্পৰ্কীয় মিডিয়া ফাইল আছে।\n↑ Lagerstroemia macrocarpa Wall. — The Plant List\n↑ Lagerstroemia speciosa (L.) Pers. pride of India. Plants Profile, United States Department of Agriculture / Natural Resources Conservation Service. Retrieved 2008-07-15.\n↑ 3.0 3.1 3.2 3.3 3.4 3.5 এজাৰ: ধীৰেন্দ্ৰ নাথ কলিতা, সুন্দৰ পৃথিৱী, দৈনিক অসম, ৬ জুন ২০১২\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=এজাৰ&oldid=234400"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ০২ জুন, ২০২০ তাৰিখে ২১:২৪ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


power-department-in-silchar-seized-tv-fan-fridge-for-electricty-theft-manju-b– News18 assam\nফ্ৰীজ নিলে, টিভি নিলে, ফেনো নিলে! শক্তি বিভাগৰ আজৱ কাণ্ড, বিল নাপাই নিলে গ্ৰাহকৰ ঘৰৰ বস্তু!\nলক্ষ্মীপুৰ শক্তি বিভাগৰ ভিজিলেন্স দলে পইলাপুলৰ পৰা জয়পুৰলৈ অভিযান চলায় ঘৰৰ পৰা টিভি, ফ্ৰীজ, ফেন আদি জব্দ কৰি নিয়ে।\nLast Updated : July 06, 2021, 22:48 IST\nৰাজ্যত এতিয়া বিদ্যুৎ বিভাগৰ (Electricity Department) কৰ্তন অভিযান চলি আছে। কাৰ কেতিয়া বিদ্যুৎ সংযোগ কটা গৈছে কোনেও পাত্তা পোৱা নাই। কিন্তু বৰাকৰ লক্ষীপুৰত বিদ্যুৎ বিভাগে যি কাণ্ড কৰিলে শুনিলে চকু কপালত উঠিব আপোনাৰ।\nশিলচৰত বিদ্যুৎ বিভাগৰ ভিজিলেন্স দলে বাজেয়াপ্ত কৰিলে গ্ৰাহকৰ ঘৰৰ টিভি (TV), ফ্ৰীজ(Fridge), ফেন (Fan) আদি। অশ্চৰ্যজনক এই কাণ্ড ঘটিছে লক্ষীপুৰ বিধানসভাৰ পইলাপুলৰ এলেকাত।\nলক্ষ্মীপুৰ শক্তি বিভাগৰ ভিজিলেন্স দলে মঙলবাৰে এটা অভিযান আৰম্ভ কৰে। লক্ষ্মীপুৰ বিদ্যুৎ উপ সংমণ্ডল অঞ্চলৰ পইলাপুলৰ পৰা জয়পুৰলৈ অভিযান চলায়। এই অভিযানত বিদ্যুৎ বিভাগৰ বিল পৰিশোধ নকৰাৰ বাবে বাসন্তী ধুবে, জয় প্ৰকাশ গোৱালা, প্ৰদীপ গোৱালা, শৰৎ সিং, শ্যাম কিশোৰ সিং, ইবেন্তাম্বি সিং, কামিনী সিঙৰ ঘৰৰ পৰা টিভি, ফ্ৰীজ, ফেন আদি জব্দ কৰি নিয়ে। উল্লেখ্য যে এওলোকৰ বিদ্যুৎ সংযোগ কটা পিছতো পুনৰ গোপনে বিদ্যুৎ ব্যৱহাৰ কৰি আছিল।\nশিলচৰৰ ভিজিলেন্স দলটোত এজিএম অৰিজিত দাস জ্যেষ্ঠ সতৰ্কতা বিষয়া তৰুণ চন্দ্ৰ দাস, মানবেন্দ্ৰ ধৰ লক্ষ্মীপুৰ উপ-বিভাগৰ এছডিঅ' উত্তৰণ চক্ৰৱৰ্তী, এছএমআৰ শ্যামসুন্দৰ সিং আৰু বিভাগীয় বিষয়াসকল এই অভিযানত উপস্থিত আছিল।\nFirst published: July 06, 2021, 21:46 IST\nElectricity BillMinister Bimal BoraSilchar


ধেমেলীয়া ঘটনাবোৰ – বিদ্যুত বিকাশ দত্ত – ফটাঢোল\nAugust 1, 2019 ভিন্নস্বাদ\t2 Comments\nধেমেলীয়া ঘটনাবোৰ – বিদ্যুত বিকাশ দত্ত\nপুৱাতে শহুৰৰ জীয়েকে টকা এহেজাৰ বিচাৰিলে। মই খচৰকৈ টকা পাঁচশ উলিয়াই দিলোঁ। তেওঁ আকৌ কিবা ভাবি টকা এশ ঘূৰাই দি ক’লে- “লওক হে, মোক চাৰিশহে লাগে। সদায় বিচৰা ধনৰ তিনিভাগৰ এভাগ দিয়ে বাবেহে এহেজাৰ বিচাৰিছিলোঁ।”\nদেখিলা বুদ্ধি। এই বাদাম পকৰীজনী। ৰহ চাই আছোঁ। আচলটোকে জোকাই লৈছ!\nপইচাটো লৈ সিগৰাকী নাচি-বাগি মাতৃগৃহলৈ গমন কৰিলে। লগে-লগে জীয়েকো। পদ-পয়াৰ নাদীসুহাই একতাল। অৰ্থাৎ পদ-পয়াৰ গ’ল। মই সুহাই একতালটো থাকিলোঁ।\nপিছে সন্ধিয়ালৈ ফোন আহিল- “দেতা আহাচোন, ককাই কুকুৰা মাৰিছে। একেলগে ভাত খাবলৈ মাতিছে।”\nএইখিনিলৈকে সুখৰ খবৰ। “লোকেল কুকুৰাৰ দেহত্যাগ, জহাচাউল বধ।”\nপিছে দুই মিনিট পিছত মাকৰ ফোন- “অ’ শুণক, আহোতে কিবা এটা লৈ আহিব। মই অথনি পাহৰি গ’লো।”\nমই “নাযাওঁ, পেটৰ অসুখ” জাতীয় কিবা এটা ক’বলৈ লৈছিলোঁ। তেওঁ ক’লে- “কৰাইচ, বাহানা নবনাব। জয়মণি হোটেলত অথনি সন্দেশ লৈছিলোঁ। পইচা দি টোপোলাটো এৰি আহিলোঁ। আহোঁতে লৈ আহিব।”\nফিৰ দিল খুশ। ভাৱিলোঁ, আধাঘণ্টা মানত পহুচি যাম। পহুচি গ’লোও। কিন্তু……\nমনৰ হেপাঁহত মিঠাইৰ টোপোলা নিয়া নহ’ল। সেয়া মনত পৰিল শহুৰৰ ঘৰ পোৱাৰ পিছত। ভাৱিলোঁ, “তই আজি শেষ দত্ত।”\nক’বলৈ পাহৰিছোঁৱেই, শহুৰৰ ঘৰৰ টিভিত তেতিয়া ভাৰত-নিউজিলেণ্ডৰ খেলখন চলি আছে। আৰু দুই মিনিটত খেলখন শেষ হ’ব। ঘৰখনত সকলোৰে চকুত চকুপানী। তেনেতে আমাৰ গৰাকীৰ প্ৰৱেশ। সেই গৰাকীও ক্ৰিকেটৰ পোক। পিছে টিভিটোলৈ ঘৃণাৰ দৃষ্টিৰে এবাৰ চাই মোক সুধিলে-“হেৰি বস্তুটো আনিলেনে?”\nহঠাৎ জানো কি মনত খেলাল, মই ক’লো- “চুপ থাকাহে। আজি সন্দেশ কিনিবলৈ হোটেল সোমাব পাৰি নেকি? ভাৰতৰ এনে অৱস্থাত সন্দেশ কিনিবলৈ গ’লে পাকিস্তানী বুলি গৰু পিটন দিব। মিঠাই ডাঙৰ নে তোমাৰ সেন্দুৰৰ ফোঁটটো ডাঙৰ?”\nহতভম্ব মানুহজনী মোলৈ দুবাৰ সন্দেহেৰে চাই ভিতৰলৈ সোমাই গ’ল।\nমাষ্টৰৰ লগত পাঙ্গা!!\n« মহীনৰ খুৰা (মহীনের কাকা) – মূল : বলাইচাঁদ মুখোপাধ্যায় (ছদ্মনাম : বনফুল)অনুবাদ – মুনমুন সৰকাৰ শইকীয়া\nবিশিষ্ট বুদ্ধিজীৱি বিজয় মহন্তৰ সৈতে এখন্তেক — হেমন্ত কাকতি »


Lanxes H in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Lanxes H ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nLanxes H Tablet in Assamese\nLanxes H ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Lanxes H Benefits & Uses in Assamese- Lanxes H ar laabh aaru byavaharsamuh\nLanxes H ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Lanxes H Dosage & How to Take in Assamese - Lanxes H ar paali aaru xeya kenedore lobo\nLanxes H ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Lanxes H Side Effects in Assamese- Lanxes H ar parshwakriyasamuh\nLanxes H সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Lanxes H Related Warnings in Assamese- Lanxes H xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Lanxes Hৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Lanxes H with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Lanxes H ar gurutor kriya-pratikriya\nLanxes H মতভেদসমূহ - Lanxes H Contraindications in Assamese- Lanxes H nishedhsamuh\nLanxes H ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Lanxes H in Assamese- Lanxes H ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Lanxes H ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Lanxes H Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Lanxes H kriya-pratikriya\nLanxes H ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Lanxes H Benefits & Uses in Assamese - Lanxes H ar laabh aaru byavaharsamuh\nLanxes H তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nLanxes H-ৰ উপাদানসমূহ - Lanxes H Active Ingredients in Assamese - Lanxes H-ar upadaansamuh\nLanxes H ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Lanxes H Side Effects in Assamese - Lanxes H ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Lanxes H ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nLanxes H সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Lanxes H Related Warnings in Assamese - Lanxes H xonkranta xatarkatabanisamuh\nLanxes H-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nযিবোৰ গৰ্ভৱতী মহিলাই চিকিতসকৰ পৰা কেনেকে ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে তাৰ পৰামৰ্শ লোৱাৰ পূৰ্বেই Lanxes H লব বিচাৰে। আপুনিও যদি সেয়া নকৰে তেন্তে আপোনাৰ স্বাস্থ্যত ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱ পেলাব।\nLanxes H-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nLanxes H এ স্তন্যপায়ী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত মধ্যমীয়া পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া কৰিব পাৰে। আপুনি যদি ইয়াৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰে, তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক, আৰু আপোনাৰ চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ গ্ৰহণ কৰক। কেৱল আপোনাৰ চিকিতসকে পৰামৰ্শ দিলেহে পুনৰ আৰম্ভ কৰিব।\nবৃক্কত Lanxes H কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nLanxes Hৰ বৃক্ক ত মধ্যমীয়া পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া হব পাৰে। আপুনি যদি ইয়াৰ কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া দেখা পায় তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা লগে লগে বন্ধ কৰক। এই ঔষধটো পুনৰাই ব্যৱহাৰ কৰাৰ পূৰ্বে চিকতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nযকৃতত Lanxes H কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nLanxes H গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত আপোনাৰ কলিজা ত পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰিব পাৰে। যদি এয়া হয় তেন্তে ইয়াৰ ব্যৱহাৰ বন্ধ কৰিব। আপোনাৰ চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ লওক আৰু তেখেতে কোৱা অনুসৰি কৰক।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Lanxes H ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nহৃদয় ৰ ক্ষেত্ৰত Lanxes Hৰ প্ৰভাৱৰ বিষয়ে এতিয়ালৈকে কোনো গৱেষনা কৰা হোৱা নাই। গতিকে Lanxes H গ্ৰহণ কৰাৰ ফলত [Organ]ৰ ওপৰত পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া হবনে নহয় জনা নাযায়।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Lanxes Hৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Lanxes H with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Lanxes H ar gurutor kriya-pratikriya\nLanxes H তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nLanxes H মতভেদসমূহ - Lanxes H Contraindications in Assamese - Lanxes H nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Lanxes H লোৱা অনুচিত যাতে -\nLanxes H ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Lanxes H in Assamese - Lanxes H ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Lanxes H-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nLanxes Hৰে অভ্যাস গঠনৰ কোনো কথাৰ প্ৰতিবেদন পোৱা নাই।\nLanxes H য়ে তন্দ্ৰাভাৱ বা টোপনিৰ উন্মেষ নঘটায়, সেয়ে আপনি বাহন চলাব পাৰে বা মেচিন আদি অপৰেট কৰিব পাৰে।\nহয়, চিকিত্সা পৰামৰ্শ অনুসাৰেহে Lanxes H লওক।\nLanxes H য়ে মানসিক বিসংগতিৰ চিকিত্সা কৰাত বা নিৰাময় কৰাত অক্ষম।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Lanxes H ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Lanxes H Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Lanxes H kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Lanxes Hৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nআপনি খাদ্যৰ সৈতে Lanxes H ল'ব পাৰে।\nমদ আৰু Lanxes Hৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nLanxes H আৰু মদ একেলগে পান কৰাৰ ফলত আপোনাৰ দেহত গুৰুতৰ প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে।


অসমীয়াৰ “অস্ত্বিত্ব” – Tultul Kutum\nJuly 29, 2018 Tultul KutumLeaveaComment on অসমীয়াৰ “অস্ত্বিত্ব”\nবহু বছৰ ধৰি আমাৰ অসমীয়া জাতিয়ে শুনিবলৈ পাই অহা কেতবোৰ শব্দৰ ভিতৰত এটা শব্দ হ’ল “অস্ত্বিত্ব”। আমাৰ অসমীয়া জাতিৰ অস্ত্বিত্ব বিপন্ন, সংকটময়। তাৰ বাবে লাগে পৰিৱৰ্তন। বৰ্তমান অসম ভূমিত অনুপ্রৱেশৰ সমস্যা, খিলঞ্জীয়াৰ মাটিৰ অধিকাৰ, বৃহৎ নদী বান্ধ, পৃথক ৰাজ্যৰ দাৱী, সন্ত্রাসবাদীৰ সমস্যা,দুৰ্নীতি, বন্ধ, পথবন্ধ, নাৰী নিৰ্য্যাতনৰ সমস্যা, বানপানী, খহনীয়া ইত্যাদি বিভিন্ন সমস্যাই পৰিস্থিতি গভীৰভাৱে সংকটময় কৰি তুলিছে। আমাৰ খিলঞ্জীয়াৰ অস্ত্বিত্ব যিহেতু সংকটত, গতিকে ৰাজনৈতিক পৰিৱৰ্তন বিচাৰি শাসক পক্ষ সলনি নকৰিলে গত্যন্তৰ নাই।–—-ঠিক এনে এটি চিন্তাধাৰাৰে পাৰ হৈ যোৱা নিৰ্বাচনটোত গৰিষ্ঠ সংখ্যক অসমীয়া ৰাইজে নিজৰ অধিকাৰ সাব্যস্ত কৰিবলৈ উঠি পৰি লগা যেন ধাৰণা হ’ল। এই ক্ষেত্রত ৰাইজৰ প্রৱল আৱেগৰ সোণালী সুযোগক এক বিশেষ ৰাষ্ট্ৰীয় দলে নিজৰ সপক্ষে ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ ষোল্ল অনাই সফলকাম হ’ল যেন ধাৰণা হয়।\nসি যি কি নহওক, হয়তো শাসক পক্ষ সলনি হল আৰু সলনি হৈ থাকিব। কিন্তু আমাৰ অস্ত্বিত্ব নিৰাপদ হৈ থাকিবনে? আচলতে আমাৰ অস্ত্বিত্বৰ সংকটৰ উৎস কি? নিৰাময়ৰ উপায় ক’ত? কেৱল ৰাজনৈতিক পট-পৰিৱৰ্তনতেই অস্ত্বিত্বৰ ৰক্ষা-কৱচ নিহিত হৈ আছেনে? সেয়া আজিৰ সময়ৰ মূল চিন্তা হোৱা উচিত।\nওপৰত আলোচিত প্রসংগবোৰৰ ইটোৰ লগত সিটোৰ সংগতি নথকা যেন লাগিলেও আচলতে এয়াই সামগ্রিকভাবে আমাৰ জাতি হিচাপে চিন্তা-ধাৰাৰ, কৰ্মজীৱনৰ, সবাৰোপৰি আমাৰ অস্ত্বিত্বৰ কথাকেই প্রতিফলিত কৰিছে। আমাৰ অস্ত্বিত্ব, খিলঞ্জীয়াৰ অস্ত্বিত্ব নিজৰ হাতৰ মুঠিত। আমি নিজকে পৰিৱৰ্তন কৰিব লাগিব। এই পৰিৱৰ্তন আমাৰ চিন্তাধাৰাৰ, আমাৰ মানসিকতাৰ।\nআমাৰ মানুহৰ অনুসন্ধান আৰু অধ্যয়নৰ পৰিসৰ অত্যন্ত ঠেক৷ জিজ্ঞাসাৰ ক্ষেত্ৰখন বৰ সীমিত৷ বিবিধ বিষয়ত আমাৰ কৌতুহল নাই, বিবিধ ক্ষেত্ৰত আমাৰ বিচৰণ নাই, গতানুগতিকতাৰ পাশত আমি আৱদ্ধ৷ চিন্তন, মনন, অধ্যয়ন, ভ্ৰমনৰ অভাৱত নতুন নতুন চিন্তা-চেতনাৰ দ্বাৰা আমি উদ্বুদ্ধ নহওঁ৷ উদ্গতি সাধিবলৈ হ’লে অসমীয়াসকল সচেতন আৰু তৎপৰ হ’ব লাগিব৷ পৰিশ্ৰমী হ’ব লাগিব৷ কৰ্মত লাজ-এলাহ পৰিত্যাগ কৰিব লাগিব৷ স্বাৱলম্বী হোৱাৰ যত্ন পুৰুষাৰ্থ কৰিব লাগিব৷ যুৱক-যুৱতী, ছাত্ৰ-ছাত্ৰী সকলৰ ষি অফুৰন্ত প্ৰাণ-প্ৰাচুৰ্য্য আছে তাক চিন্তাশক্তিৰ সহযোগত কৰ্মশক্তিত পৰিনত কৰিব লাগিব৷ আমাৰ ডেকা-গাভৰু সকলে আত্মবিশ্বাস ৰাখি বিভিন্ন দিশত আত্ম প্ৰতিষ্ঠাৰ বাট মুকলি কৰিব লাগিব৷\nPrevious বিপন্ন ধৰিত্ৰী\nNext মূৰ্খ কোন?


xukhdukh.com October 03, 2013 goodnews,\n১. প্ৰায় ৬০লাখ টকা ব্যয়েৰে ঢেকীয়াজুলিত স্থাপিত হ’ল ছহিদ সোঁৱৰণী উদ্যানঃ উন্মোচন কৰিলে স্বাস্থ্যমন্ত্ৰী ডঃ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই৷\nএটা সেমেকা পুৱা...... মৃগেন বৰুৱাৰ আলোকচিত্ৰ\n২. শিৱসাগৰ অ’ এন জি চি আবাসিক অঞ্চলত অহা ১৩-১৫ অক্টোবৰলৈ আন বছৰতলৈ বহুল আৰু বিস্তৃত কাৰ্যসূচীৰে পালিত হব মহাপুৰুষ শংকৰদেৱৰ ৫৬৫তম জন্মোৎসৱঃ প্ৰথমবাৰৰ বাবে প্ৰকাশিত হ’ব "কল্পতৰু" নামৰ এখন স্মৃতিগ্ৰন্থও৷\n৩. অসমত স্থাপন কৰিব গান্ধীজীৰ আদৰ্শ ৰক্ষাৰ বাবে মহাত্মা গান্ধী বিশ্ববিদ্যালয়ঃ মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে গান্ধী জয়ন্তীৰ অনুষ্ঠানত গুৱাহাটীত কৰিলে ঘোষণা৷\n৪. কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ নিৰ্দেশনা অনুসৰি ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ দাঁতিত থকা সকলো সুৰাৰ দোকান আৰু বাৰ বন্ধ কৰিব ৰাজ্য চৰকাৰেঃ ৰাজ্যৰ আবকাৰী মন্ত্ৰীয়ে প্ৰকাশ কৰিলে প্ৰতিখন জিলাৰ পৰা তথ্য বিচৰাৰ কথা৷\n৫. জাৰ্মানীৰ বিশ্ব খাদ্য মেলালৈ যাবলৈ নিৰ্বাচিত অসমৰ দলঃ পাঁচজনীয়া বিষয়াৰ দলক নেতৃত্ব দিব কৃষিমন্ত্ৰী নীলমণিসেন ডেকাই৷\n৬. ডিব্ৰুগড়ত উন্মোচিত হ’ল প্ৰতিভাবান কবি ৰেখা শইকীয়াৰ "জোনাক ভৰা অনুভৱ" শীৰ্ষক নৱতম কাব্যগ্ৰন্থঃ উন্মোচন কৰিলে ডঃ নগেন শইকীয়া দেৱে৷\n৭. উন্মোচিত হ’ল ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয় নৃ-তত্ত্ব বিভাগৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত অধ্যাপক ডঃ পৱন চন্দ্ৰ শইকীয়াৰ গ্ৰন্থ "ডিব্ৰু উপত্যাকাৰ আলেখ্য", এই গ্ৰন্থখনে চুতীয়া সম্প্ৰদায়ৰ লগতে প্ৰাক্-ঐতিহাসিক কালৰ কেতবোৰ তথ্য উন্মোচন কৰিছে বুলি প্ৰকাশ কৰিছে৷


তেওঁলোকে এটা কথাই কয় 'মোদীজীয়ে ভুল কাম নকৰে': পাঞ্জাৱ বিজেপিৰ সাধাৰণ সম্পাদকৰ পদত্যাগ\nLast updated Oct 18, 2020 369\nদ্য ষ্টেটমেন্ট : “যেতিয়াই এটা ফৰ্মান (হুকুম) জাৰি কৰা হয়, তাৰ আপুনি কেতিয়াও বিৰোধিতা কৰিব নোৱাৰে। আমাক এটা কথাই কোৱা হয়, মোদীজীয়ে এই সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰিছে যেতিয়া শুদ্ধ সিদ্ধান্তই হ’ব।” খেতিয়কৰ কথা কোনেও চিন্তা নকৰে। এইটো কংগ্ৰেছ বা বিৰোধী দলৰ নেতাৰ মন্তব্য নহয়। বিজেপিৰ সাধৰণ সম্পাদক মলবিন্দৰ সিং কাঙে কৃষি বিলৰ বিৰোধিতা কৰি বিজেপিৰ পৰা পদত্যাগ কৰাৰ পাছতেই এই মন্তব্য প্ৰকাশ কৰিছে।\nমলবিন্দৰ সিং কাঙ পাঞ্জাৱ বিজেপিৰ এজন জনপ্ৰিয় শিখ সম্প্ৰদায়ৰ নেতা আছিল। পাঞ্জাৱৰ খেতিয়কসকলে নৰেন্দ্ৰ মোদী চৰকাৰে গৃহীত কৰা কৃষি বিলৰ বিৰোধিতা কৰি থকাৰ সময়তে বিজেপিৰ এই জ্যেষ্ঠ নেতাজনৰ পদত্যাগৰ খবৰে পাঞ্জাৱ বিজেপিত জোকাৰণিৰ সৃষ্টি হৈছে।\nFirst its oldest ally quits, then Punjab farmers block the entry of its leaders in villages and now their own leaders are resigning, and still @BJP4India claims #FarmBills are beneficial to the farmers. How long will those at the helm in Delhi continue to be in denial mode! https://t.co/b73D3Q7HmJ\n— Raveen Thukral (@RT_MediaAdvPbCM) October 17, 2020\nবিজেপিৰ পৰা পদত্যাগ কৰি মলবিন্দৰ সিং কাঙে কয় “মই খেতিয়কৰ পক্ষত থাকিব বিচাৰিছিলো আৰু যিসকলে এই জনবিৰোধী আইনৰ বিৰোধিতা কৰিছে, তেওঁলোকৰ পক্ষত থাকিব বিচাৰিছিলো। কিন্তু দলত থাকি দলৰ অনুশাসনৰ বাবে এই কাম কৰিব পৰা নাছিলো। সেইবাবেই মই আদৰ্শগতভাৱে ভাবিলো যে এই সময়ত মই দলত থাকিব নোৱাৰিম।”\nবিজেপিৰ হাই কামাণ্ডলৈ লিখা পদত্যাগ পত্ৰত মলবিন্দৰ সিং কাঙে শেষত এটা শ্লোগানে লিখিছে আৰু সেইটো হৈছে “কিষাণ মজদুৰ একতা জিন্দাবাদ।”\nBJPFarm BillFarmer ProtestMalvindar Singh KangPunjab\nফ্ৰান্সত পেগম্বৰ মহম্মদৰ বিতৰ্কিত কাৰ্টুন দেখুওৱাৰ পাছতেই ছাত্ৰই ডিঙি ৰেপি হত্যা কৰিলে শিক্ষকক


gold-price-today-hike-58-rupees-in-multi-commodity-exchange-check-today-latest-rates-gh-skd– News18 assam\nGold Price Today: অব্যাহত আছে সোণ আৰু ৰূপৰ মূল্য বৃদ্ধি! আজি কিমান বৃদ্ধি পালে মূল্য?\nসোণৰ মূল্য বৃদ্ধি পোৱা পৰিলক্ষিত হ'লেও কিন্তু বৰ্তমানেও সৰ্বকালৰ সৰ্বাধিক মূল্যতকৈ ৯,০১৫ টকা কমত চলি আছে ইয়াৰ মূল্য।\nLast Updated : May 10, 2021, 18:07 IST\nকোৰোণাৰ দ্বিতীয় ঢৌৰ মাজতে অব্যাহত আছে সোণ-ৰূপৰ মূল্য বৃদ্ধি প্ৰক্ৰিয়া। আজিৰ দিনটোত পুনৰ মাল্টি কমোডিটি এক্সচেঞ্জত (MCX)ত বৃদ্ধি পায় সোণৰ মূল্য়। জুনৰ ভৱিষ্যত্ বাণিজ্যলৈ লক্ষ্য কৰিলে সোণৰ মূল্য ৫৮.০০ টকা বৃদ্ধি হৈ হয়গৈ ৪৭,৮০৯ টকা। আনফালে ৰূপৰ জুলাইৰ ভৱিষ্য়ত বাণিজ্য মূল্যই ৭২০ টকা বৃদ্ধি পোৱাৰ ফলত হয়গৈ ৭২,১৪৯ টকা। অৱশ্যে সোণৰ মূল্য বৃদ্ধি পোৱা পৰিলক্ষিত হ'লেও কিন্তু বৰ্তমানেও সৰ্বকালৰ সৰ্বাধিক মূল্যতকৈ ৯,০১৫ টকা কমত চলি আছে ইয়াৰ মূল্য।\nতদুপৰি, আন্তৰ্জাতিক বজাৰলৈ লক্ষ্য কৰিলেও সোণৰ মূল্য বৃদ্ধি হোৱা পৰিলক্ষিত হৈছে। আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত সোণৰ ব্যৱসায় প্ৰতি আউন্সত ১৭.৬০ ডলাৰ বৃদ্ধি হৈ ১,৮৩২.৬৬ ডলাৰত ব্যৱসায় কৰি আছে। ইফালে, ৰূপৰ ব্যৱসায়তো ০.৩৮ ডলাৰ বৃদ্ধি হৈ ২৭.৬৭ ডলাৰত ব্যৱসায় কৰি আছে।\nজানি লওক ২৪ কেৰেট সোণৰ মূল্য -\nআজিৰ দিনটো দিল্লীত প্ৰতি ১০ গ্ৰাম ২৪ কেৰেট সোণৰ মূল্য হৈছে ৫০,০০০ টকা, চেন্নাইত ৪৯,২২০টকা, কলকাতাত ৪৯,৬৭০ টকা আৰু মুম্বাইত প্ৰতি ১০ গ্ৰামত হৈছে ৪৫,৯২০ টকা।\nপূৰ্বৰ তুলনাত ৯,০০০ টকা সস্তাত চলি আছে সোণৰ মূল্য -\n২০২০ৰ আগষ্ট মাহৰ প্ৰথম সপ্তাহত সোণে সৰ্বকালৰ সৰ্বাধিক উচ্চতা স্পৰ্শ কৰিছিল। ২০২০ চনৰ ৭ আগষ্টত প্ৰতি ১০ গ্ৰাম সোণৰ মূল্য আছিল ৫৬,২০০ টকা। আনফালে ২০২১ৰ ৭ মে' তাৰিখে দিল্লী বুলিয়ন বজাৰত প্ৰতি ১০ গ্ৰাম সোণৰ মূল্য আছিল ৪৭,৭৬০ টকা। ইয়াৰ ওপৰত লক্ষ্য কৰিলে দেখা যায় যে সৰ্বোচ্চ স্তৰত সোণৰ মূল্য প্ৰতি ১০ গ্ৰামত ৯,০১৫ টকাতকৈও অধিক হ্ৰাস পাইছে।\nএনেদৰে সোণৰ বিশুদ্ধতা পৰীক্ষা কৰক -\nযদি আপুনি এতিয়া সোণৰ বিশুদ্ধতা পৰীক্ষা কৰিব বিচাৰে, তেন্তে ভাল খবৰ ৷ ইয়াৰ বাবে চৰকাৰে এটা নতুন এপৰ সৃষ্টি কৰিছে। “BIS Care App”ৰ মাধ্যমেৰে গ্ৰাহকসকলে সোণৰ বিশুদ্ধতা পৰীক্ষা কৰিব পাৰে।\nএই এপৰ দ্বাৰা কেৱল সোণৰ বিশুদ্ধতা পৰীক্ষা কৰাই নহয়, ইয়াৰ সৈতে জড়িত যিকোনো অভিযোগ দাখিল কৰিব পাৰিব আপুনি। সামগ্ৰীৰ অনুজ্ঞাপত্ৰ, পঞ্জীয়ন আৰু হলমাৰ্ক নম্বৰ অশুদ্ধ বুলি জানিব পৰা মাত্ৰকে এই এপৰ জৰিয়তে আপুনি তৎক্ষণাৎ অভিযোগ দাখিল কৰিব পাৰিব।\nFirst published: May 10, 2021, 18:05 IST\ngold and silver priceGold pricegold price in indiaGold price todaysilver price