অসমৰ ইতিহাস হৈছে পূব, পশ্চিম আৰু উত্তৰৰ পৰা অহা মানুহৰ সংমিশ\nⓘ অসমৰ ইতিহাস হৈছে পূব, পশ্চিম আৰু উত্তৰৰ পৰা অহা মানুহৰ সংমিশ্ৰণৰ ইতিহাস আৰু লগতে ভাৰতীয়-আৰ্য, অষ্ট্ৰ-এচিয়াটিক আৰু তিব্বতীয়-বাৰ্মীয় সংস্কৃতিৰ মিলনৰ ইতিহাস। ৰ ..\nধৰ্মীয় জনসংখ্যাৰ আধাৰ তথ্য মতে বঙ্গীয় মুছলমানসকলৰ নিৰানব্বৈ শতাংশ আছিল ধৰ্মান্তৰিত মুছলমান । আনহাতে অসমৰ অধিকাংশ মুছলমান প্ৰকৃত ভাৰতীয় তথা বংগীয়মূলৰ । অসমপূৰ্বৰ কামৰূপৰ ৰজা কামেশ্বৰৰ হৈতে বংগৰ নবাব ইছমাইল গাজীৰ যুদ্ধ হৈছিল । কাৰূপৰ ৰজা কামেশ্বৰে ইছমাইলৰ শিষ্যত্ব গ্ৰহণ কৰিছিল । তেতিয়া বহু মানুহ মুছলমান হৈছিল । 1459-74 তথ্য: কোচ বিহাৰেৰ ইতিহাস অসমত মুছলমানৰ প্ৰথম প্ৰৱেশ ঘটে খৃষ্টীয় সপ্তম শতিকাত সম্ৰাট সেষ্ট্ৰিৰ হাছানৰ দিনত । তথ্য-স্বাধীন অসম আৰু ঐতিহাসিক পাঠভূমি-ৰকিউল হুছেইন বৰা\nমথনী অসমৰ দৰং জিলাত পালিত হোৱা এক উৎসৱ। জিলাখনৰ অন্তৰ্গত ইতিহাস প্ৰসিদ্ধ দেবানন্দ-সত্ৰত আহিন আৰু কাতি মাহৰ দোমাহীৰ দিনা অৰ্থাৎ কাতি বিহুৰ দিনা এই মথনী উৎসৱ উৎযাপন কৰা হয়। দৰঙী ৰজসকলৰ ৰাজত্বকালত পূৰ্বৰেপৰা মথেনী উৎসৱ উলহ-মালহেৰে দেৱানন্দ-সত্ৰত পালন কৰি অহা বুলি অনুমান কৰিব পাৰি। মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্তদামোদৰদেৱৰ নিৰ্দেশনাক্ৰমে দেৱানন্দ-সত্ৰ প্ৰতিষ্ঠিত হৈছিল। এই সত্ৰৰ মনিকূটত শ্ৰীশ্ৰী অতন্ত শয্যাশায়ী বাসুদেৱ - নাৰায়নৰ বিগ্ৰহ প্ৰতিষ্ঠিত। ৰাজন্যমণ্ডলী বিশেষকৈ দৰঙী ৰজাসকলৰ পৃষ্ঠোষকতা আৰু সৰ্ব প্ৰকাৰ সহায়- সাহায্যত এই সত্ৰই উন্নতিৰ উচ্চ শিখৰত উপনীত হৈছিল। দেৱানন্দ-সত্ৰৰ সেই অতীত কীৰ্তি আৰু গৌৰৱ অম ...\nⓘ অসমৰ ইতিহাস\nঅসমৰ ইতিহাস হৈছে পূব, পশ্চিম আৰু উত্তৰৰ পৰা অহা মানুহৰ সংমিশ্ৰণৰ ইতিহাস আৰু লগতে ভাৰতীয়-আৰ্য, অষ্ট্ৰ-এচিয়াটিক আৰু তিব্বতীয়-বাৰ্মীয় সংস্কৃতিৰ মিলনৰ ইতিহাস। ৰাজনৈতিকভাৱে অসমক কেইবাবাৰো আক্ৰমণ কৰা হৈছিল, কিন্তু ১৮২১ চনত মান আৰু ১৮২৬ চনত ব্ৰিটিছৰ আগমণ পৰ্যন্ত ই কোনো বাহিৰাগত শক্তিৰ বহতীয়া বা উপনিবেশ হিচাপে থাকিবলগীয়া হোৱা নাছিল।\n1.1. প্ৰাগৈতিহাসিক যুগ মধ্যপ্ৰস্তৰ যুগ\n1.2. প্ৰাগৈতিহাসিক যুগ নৱপ্ৰস্তৰ যুগ\n1.3. প্ৰাগৈতিহাসিক যুগ লৌহ যুগ\n1.4. প্ৰাগৈতিহাসিক যুগ মেগালিথিক যুগ\n2. প্ৰাচীন অসম\n3. মধ্যযুগীয় অসম\n4.1. ঔপনিবেশিক অসম ব্ৰিটিছৰ অসম অধিগ্ৰহণ\nমানসকলে অসম অধিকাৰ কৰাৰ পিছত ব্ৰিটিছসকলে মানৰ বিৰুদ্ধে ৰণৰ প্ৰস্তুতি চলায়। ১৮২৪ চনত নামনি অসম কোচ হাজো অধিগ্ৰহণ কৰা হয়। তাৰ পিবছৰ ব্ৰিটিছে উজনি অসমত মানক পৰাস্ত কৰে আৰু তেওঁলোকৰ মাজত ইয়াণ্ডাবু সন্ধি স্বাক্ষৰিত হয়। এই যুদ্ধখনত আহোমে ব্ৰিটিছক সহায় কৰা নাছিল। একে বছৰতে ৰজা গোবিন্দ চন্দ্ৰৰ মৃত্যুৰ পিছত "ডক্‌ট্ৰিন অৱ লেপ্‌ছ"মতে কছাৰী ৰাজ্যকো ব্ৰিটিছ শাসিত অঞ্চলৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়। ১৮৩২ চনত খাচী ৰজাৰ আত্মসমৰ্পণৰ পিছত জয়ন্তীয়া ৰাজ্যৰ ওপৰতো ব্ৰিটিছৰ প্ৰভুত্ব বাঢ়ে। ১৮৩৩ চনত আহোম ৰজা পুৰন্দৰ সিংহৰ অধীনৰ আহোম ৰাজ্যক ব্ৰিটিছ ৰক্ষিত অঞ্চল বুলি ঘোষণা কৰা হয়। কিন্তু ১৮৩৮ চনত আনুষ্ঠানিকভাৱে আহোম ৰাজ্যক ব্ৰিটিছ অঞ্চলত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়। ১৮৩৯ চনত মৰাণ-মটক অঞ্চল অধিকাৰ কৰাৰ লগে লগে ব্ৰিটিছে গোটেই অসমতে নিজৰ শাসন স্থাপন কৰে।\n4.2. ঔপনিবেশিক অসম ঔপনিবেশিক শাসন\nবেঙ্গল প্ৰেচিডেন্সী ১৮২৬-১৮৭৩: অসমক বেঙ্গল প্ৰেচিডেন্সীৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল। উজনি অসম অধিগ্ৰহণৰ এটা কাৰণ আছিল ১৮৩৭ চনত অসমৰ চাহৰ সফল উৎপাদন আৰু ১৮৩৯ চনত অসম কোম্পানী স্থাপন। ১৮৩৮ চনৰ ৱেষ্ট্‌লেণ্ড নিয়ম অনুসৰি স্থানীয় লোকৰ বাবে চাহ খেতি কৰাটো দুৰূহ আছিল। ১৮৫৪ চনত এই নিয়ম শিথিল কৰাৰ লগে লগে এই পৰিস্থিতি সলনি হয়। খেতি কৰিবৰ বাবে অনা চীনা লোকসকলে ১৮৪৩ চনত অসম ত্যাগ কৰে আৰু তাৰ ঠাইত স্থানীয় লোক বিশেষকৈ কছাৰী সম্প্ৰদায়ৰ মৰকল কৰা হয়। ১৮৫৯ চনত মধ্য ভাৰতৰ পৰাও চাহ খেতিৰ বাবে বনুৱা আমদানি কৰা হয়। এইসকল লোকৰ অৰ্থনৈতিক অৱস্থা অতি শোচনীয় আছিল। ইতিমধ্যে ঔপনিবেশিক চৰকাৰে কানি খেতিৰ ওপৰতো নিজৰ অধিকাৰ বিস্তাৰ কৰিছিল।\nচিফ কমিছনাৰ্‌ছ প্ৰভিন্স ১৮৭৪-১৯০৫: ১৮৭৪ চনত অসমক বেঙ্গল প্ৰেচিডেন্সীৰ পৰা পৃথক কৰা হয় আৰু চিলেট অঞ্চল যোগ দি ইয়াক চিফ কমিছনাৰ্‌ছ প্ৰভিন্সলৈ উন্নীত কৰা হয়। ইয়াৰ ৰাজধানী আছিল শ্বিলং। চিলেটৰ লোকসকলে এই কাৰ্যৰ প্ৰতিবাদ কৰিছিল। ১৮৩৭ চনত অসমীয়া ভাষাৰ সলনি বঙালী ভাষাক চৰকাৰী ভাষা ঘোষণা কৰা হৈছিল, কিন্তু এই সময়ত অসমীয়া ভাষাক পুনৰ স্ব-মৰ্যাদা প্ৰদান কৰা হয়। ১৮৮৯ চনত ডিগবৈত তেলৰ আৱিষ্কাৰ হোৱাৰ লগে লগে তৈল উদ্যোগে গঢ় লৈ উঠে। সেই সময়ছোৱাত নগাঁৱত দুৰ্ভিক্ষৰ ফলত বহু মানুহৰ মৃত্যু হৈছিল। কৃষিতকৈ চাহ, তেল আৰু কয়লা উদ্যোগ বহুখিনি আগুৱাই গৈছিল।\nশোষণৰ বিৰুদ্ধে লাহে-লাহে কৃষকসকল জাগি উঠিবলৈ ধৰিলে। বিভিন্ন ৰাইজ-মেলৰ যোগেদি কৰ পৰিশোধ নকৰাৰ সিদ্ধান্ত লোৱা হল। ১৮৯৪ চনত পথৰুঘাটত তেনে এখন প্ৰতিবাদী সভাৰ ওপৰত ব্ৰিটিছে কৰা আক্ৰমণত প্ৰায় ১৫ জন লোক নিহত হয়। ইয়াৰ পিছত গাঁৱৰ ৰাইজক অত্যাচাৰ কৰি সম্পত্তি লুট-পাত কৰা হয়।\n১৯০৩ চনত মাণিক চন্দ্ৰ বৰুৱাৰ নেতৃত্বত "অসম এছচিয়েচন" গঠন হয়।\nপূব বঙ্গ আৰু গভাৰ্নৰ শাসিত অসম ১৯০৬-১৯১২: ১৯০৫ চনৰ বঙ্গ বিভাজনৰ পিছত পূব বঙ্গক চিফ কমিচনাৰৰ প্ৰভিন্সত যোগ কৰা হয়। এজন লেফ্‌টনেণ্ট গভাৰ্নৰ শাসিত এই অঞ্চলৰ ৰাজধানী আছিল ঢাকা। এই প্ৰভিন্সৰ ১৫ জনীয়া পৰিষদত অসমৰ বাবে আসন আছিল দুখন।\nবঙ্গ আৰু অসম দুয়ো ঠাইতে বঙ্গ বিভাজনৰ প্ৰতিবাদ কৰা হৈছিল। অৱশেষত ১৯১১ চনত ৰাজকীয় ঘোষণাযোগে এই বিবাদ সমাধান কৰা হয়। এই সময়ছোৱাত ১৯০৫-১৯০৮ চলা স্বদেশী আন্দোলনৰ বতাহে অসমক বৰকৈ স্পৰ্শ কৰা নাছিল। কেৱল অম্বিকাগিৰী ৰায়চৌধুৰীৰ দৰে কেইজনমান লোকে ইয়াত আগভাগ লৈছিল।\n১৯০৫ চনৰ পৰা পূব বঙ্গৰ পৰা প্ৰব্ৰজন কৰা লোকে ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাৰ চৰ-চাপৰিত থিতাপি লবলৈ ধৰে। কৃষি উৎপাদন বৃদ্ধি কৰাৰ স্বাৰ্থত ব্ৰিটিছেও এই কাৰ্যত উদ্গনি যোগায়। ১৯০৫ চনৰ পৰা ১৯২১ চনলৈ এই প্ৰব্ৰজনকাৰীৰ সংখ্যা চাৰিগুণ বাঢ়ে। উত্তৰ-ঔপনিবেশিক যুগতো অবৈধ প্ৰব্ৰজন অব্যাহত থাকে আৰু তাৰ ফলত ১৯৭৯ চনত অসম আন্দোলন সংঘটিত হয়।\nঅসম বিধান পৰিষদ ১৯১২-১৯২০: প্ৰশাসনিক গোট পুনৰ চিফ কমিচনাৰৰ প্ৰভিন্সলৈ অসম আৰু চিলেট পূৰ্ববত কৰা হয় আৰু ইয়াৰ লগত এখন বিধান পৰিষদ যোগ দিয়া হয়। পৰিষদৰ ২৫ জন সদস্য আছিল আৰু মুখ্য আয়ুক্তৰ লগত ১৩ জন নিৰ্বাচিত সদস্যই পৰিষদৰ সিংহভাগ গঠন কৰিছিল। আন সদস্যসকলক স্থানীয় ৰাজহুৱা গোট যেনে পৌৰসভা, চাহ ব্যৱসায়ী আদিয়ে নিৰ্বাচন কৰিছিল।\nঅসম অসহযোগ আন্দোলনত সোমাই পৰাৰ পিছত ১৯২০-২১ চনত অসম এছচিয়েচন লাহে লাহে "অসম প্ৰদেশ কংগ্ৰেছ কমিটি"লৈ ৰূপান্তৰ হয় আৰু ভাৰতীয় কংগ্ৰেছ কমিটিত পাঁচখন আসন লাভ কৰে।\nদ্বি-শাসন ১৯২১-১৯৩৭: ভাৰত চৰকাৰ বিধি ১৯১৯ মতে অসম বিধান পৰিষদৰ সদস্য সংখ্যা ৫৩লৈ বৃদ্ধি কৰা হয় যাৰ ভিতৰত ৩৩ জন বিশেষ সমষ্টিৰ দ্বাৰা নিৰ্বাচন কৰা হৈছিল। পৰিষদৰ শক্তি বৃদ্ধি কৰা হৈছিল যদিও ইউৰোপীয়ান আৰু মনোনীত সদস্যৰে গঠিত আনুষ্ঠানিক গোটৰে প্ৰভাৱ বেছি আছিল।\nঅসম বিধানসভা ১৯৩৭-১৯৪৭: ১৯৩৫ চনৰ ভাৰত চৰকাৰ নীতিমতে পৰিষদখন ১০৮ জনীয়া সদস্যৰ এখন বিধানসভালৈ পৰিৱৰ্তন কৰা হয় আৰু ইয়াৰ শক্তিও বৃদ্ধি পায়। এই সময়ছোৱাত অসমৰ ৰাজনীতিত গোপীনাথ বৰদলৈ আৰু মহম্মদ চাদুলাৰ প্ৰভাৱেই বেছি দেখা গৈছিল।\n5. স্বাধীনতা-উত্তৰ যুগ\nপৰ যটনৰ ক ৰণ অসম ৰ ষ ট ৰ য উদ য ন, মঠ - মন দ ৰ আৰ ঐত হ স ক সমল ৰ চহক অসমৰ পৰ যটন উদ য গ ক জ ৰঙ ৰ ষ ট ৰ য উদ য ন, ম ন হ ৰ ষ ট ৰ য উদ য ন আদ ৰ দৰ\nXomoi হ ছ অসমৰ স হ ত য ক, ঔপন য স ক ম দ ন চ ধ ৰ ৰ দ ব ৰ ল খ ত এখন উল ল খয গ য উপন য স উপন য সখনৰ ব ষয বস ত হ ছ ইত হ স - সচ তনত আৰ ইত হ স ব শ ল ষণ\nস তত ব ল প ত হ ছ ক শ ৰ ক ম ৰ কল ত ল খক - স কলক ভ ৰ ম যম ণ থ য ট ৰৰ ইত হ স প ৰথম খণ ড সদ অসম ভ ৰ ম যম ণ থ য ট ৰ প ৰয জক স স থ ফ ব ৰ ৱ ৰ\nLyngngam, and Kuki. আহ ম সকল অসমৰ এট উল ল খয গ য জ ত আহ ম সকল ট ই জ ত ৰ ল ক ট ই সকল দক ষ ণ - প ব এছ য ৰ এট প ৰধ ন জ ত উজন অসমৰ জ ল ক ইখন এই আহ ম সকলৰ\nব দ ৰ হল - ইত হ স ব ষয ক অসম য গ ৰন থ গ ৱ লপ ৰ জ ল ৰ আৰ থ - স ম জ ক ব যৱস থ - ইত হ স ব ষয ক অসম য গ ৰন থ অসমৰ ইত হ স অধ যয ন আৰ ৰচন - ইত হ স ব ষয ক অসম য\nWikipedia: অসমৰ ইতিহাস


অভিনন্দন সুন্দৰ আলোচনী খনৰ বাবে ??\nBor dhunia koi likhila ?? Best wishes and congratulations ??


Health care tips: এই ৫ বিধ খাদ্য দ্বিতীয় বাৰ গৰম কৰি খাইছে নেকি? শৰীৰলৈ মাতি আনিছে ভয়ংকৰ ৰোগalways-avoid-reheating-these-five-foods-hb– News18 assam\nHome » photogallery » lifestyle »Health care tips: এই ৫ বিধ খাদ্য দ্বিতীয়বাৰ গৰম কৰি খাইছে নেকি? শৰীৰলৈ মাতি আনিছে ভয়ংকৰ ৰোগ\nHealth care tips: এই ৫ বিধ খাদ্য দ্বিতীয়বাৰ গৰম কৰি খাইছে নেকি? শৰীৰলৈ মাতি আনিছে ভয়ংকৰ ৰোগ\nএই অভ্যাস কিমান স্বাস্থ্যকৰ? এনে খাদ্য খোৱা শৰীৰৰ বাবে একেবাৰেই ভাল নহয়।\n| September 06, 2021, 16:29 IST\nআজিৰ যুগত সকলোৰে জীৱনৰ গতি বাঢ়ি গৈছে। সকলো সময়তে ৰান্ধি বাঢ়ি খোৱাৰ সময় নাই। গতিকে আগতে ৰন্ধা খাদ্য আকৌ এবাৰ গৰম কৰি দিলেই সমস্যা সমাধান। বেছি ভাগ পৰিয়ালতেই এতিয়া সদস্যৰ সংখ্যা কম। গতিকে এবেলা খাদ্য ৰন্ধাৰ পিছত দ্বিতীয়বাৰ খোৱাৰ সময়ত গৰম কৰি ল'লেই সমস্যা শেষ। কিন্তু এই অভ্যাস কিমান স্বাস্থ্যকৰ? এনে খাদ্য খোৱা শৰীৰৰ বাবে একেবাৰেই ভাল নহয়।\n১. কণী বইল বা অমলেট অথবা কণীৰ যিকোনো টৰ্কাৰী গৰম কৰি খোৱাই শৰীৰৰ বাবে বেয়া। গতিকে ঠাণ্ডা কণীয়েই খাওক। কণীৰ হাই প্ৰটিনত বহু পৰিমাণে নাইট্ৰোজেন থাকে যি গৰম কৰিলে জাৰণ হয়। গতিকে গৰম কৰা কণী নিয়মিত খালে কৰ্কট ৰোগ হোৱাৰ সম্ভাৱনা বাঢ়ি যায় বুলি বহুতে কব বিচাৰে।\nবহু ঘৰত একেলগে দুবেলাৰ ভাল ৰন্ধা হয়। গৰম ভাত ঠাণ্ডা হোৱাৰ পিছত পুনৰ গৰম কৰি খোৱাটো স্বাস্থ্যৰ পক্ষে ক্ষতিকাৰক। ফুডচ ষ্টেণ্ডাৰ্ড এজেন্সীয়ে কোৱা মতে, ভাত গৰম কৰি খালে ফুড পয়জনিং হোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকে।\nআলুত বহু পৰিমাণে ভিটামিন চি, ভিটামিন বি৬ আৰু পটাচিয়াম থাকে। যি দ্বিতীয়বাৰ গৰম কৰাৰ পিছত Clostridium Botulinum নামৰ বেক্টেৰীয়াৰ উৎপাদন হয়। ইয়াৰ উপৰিও ৰন্ধা বঢ়া কৰা বা সিদ্ধ কৰা আলু ঘৰৰ স্বাভাৱিক তাপমাত্ৰাত ৰাখি দিলে তাত বেক্টেৰিয়াৰ জন্ম হয়। সেই বেক্টেৰীয়া আৰু অধিক ক্ষতিকাৰক হৈ উঠে যেতিয়া আলু পুনৰ এবাৰ গৰম কৰা হয়। ইয়াৰ পৰিণামত পেটত মাৰাত্মক ইনফেকশ্যন হ'ব পাৰে।\nচিকেন বা মুৰ্গীৰ মাংসত যথেষ্ট পৰিমাণে প্ৰটিন থাকে। গতিকে দ্বিতীয়বাৰ গৰম কৰিলে প্ৰটিনৰ অনু ভাঙি যায়। সেই প্ৰটিন একেবাৰে অন্য ৰূপ ধাৰণ কৰি থাকে, যেতিয়া বাৰে বাৰে গৰম কৰা হয়।\nযিকোনো ধৰণৰ শাক চবজি দ্বিতীয় বাৰ গৰম কৰা উচিত নহয়। বিশেষ কৈ শাক, গাজৰ এই ধৰণৰ তৰকাৰী গৰম কৰিব নালাগে। যিকোনো শাকত নাইট্ৰেট থাকে। ঠাণ্ডা হৈ যোৱাৰ পিছত ৰন্ধা শাক পুনৰ গৰম কৰিলে নাইট্ৰেটৰ পৰা নাইট্ৰোশ্যামাইন নামৰ এক ধৰণৰ ৰাসায়নিক পদাৰ্থ তৈয়াৰ হয়, যি কৰ্কট ৰোগৰ কোষ সৃষ্টিত সহায় কৰে।


ৰোষত নেতা-মন্ত্ৰীঃ দৌৰি বাচিল মন্ত্ৰী ফণীভূষণ, হাতযোৰ কৰি নিমাতে ৰ’ল ৰামেশ্বৰ তেলী, দিলীপ পাটগিৰীৰ গাড়ীতেই লগালে পোষ্টাৰ... VIDEO - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\nৰোষত নেতা-মন্ত্ৰীঃ দৌৰি বাচিল মন্ত্ৰী ফণীভূষণ, হাতযোৰ কৰি নিমাতে ৰ’ল ৰামেশ্বৰ তেলী, দিলীপ পাটগিৰীৰ গাড়ীতেই লগালে পোষ্টাৰ… VIDEO\nঅসমীয়া প্ৰতিদিন ৰ দ্বাৰা Dec 7, 2019 ত শেষ সম্পাদনা কৰা হৈছে\nডিজিটেল ডেস্কঃ নাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়ক ২০১৬ৰ বিৰোধিতাৰে ব্যাপক ৰূপত ৰাজ্যজুৰি প্ৰতিবাদ অব্যাহত আছে। বিভিন্ন দল-সংগঠনৰ লগতে স্বতঃস্ফূতভাৱে সাব্যস্ত কৰা এই প্ৰতিবাদকাৰীৰ ৰোষত পৰি ত্ৰাহিমধুসূধন দেখিছে মন্ত্ৰী তথা বিজেপি নেতাই।\nঅগপ মন্ত্ৰী ফণীভূষণ চৌধুৰীয়েও শনিবাৰে মাণিকপুৰত এক অস্বস্তিকৰ পৰিৱেশৰ সন্মুখীন হয়। প্ৰতিবাদকাৰীৰ ৰোষত পৰা মন্ত্ৰীগৰাকীয়ে দৌৰি আহি কোনোমতে গাড়ীত উঠি সেই ঠাই ত্যাগ কৰিহে ৰক্ষা পৰে।\nঅগপ নেতাজনক প্ৰতিবাদকাৰীয়ে খেদি পঠোৱাৰ লগতে কেবক লৈ দলটো তথা তেওঁৰ স্থিতিক লৈও প্ৰশ্নৰে থকা-সৰকা কৰিলে। উল্লেখযোগ্য যে, গাড়ীত উঠিবলৈ অহা সময়ত কোনোমতে পিচল খাই পৰাৰ পৰা ৰক্ষা পৰে অগপ মন্ত্ৰীগৰাকী।\nঅসম আন্দোলনৰ জৰিয়তে ৰাজপাট ভোগ কৰা অগপৰ মন্ত্ৰী, নেতাৰ লগতে বিজেপি নেতাসকলেও শনিবাৰৰ দিনা কেব বিৰোধী প্ৰতিবাদকাৰীৰ সন্মুখত উত্তৰহীন হৈ পৰা দেখা পোৱা গ’ল। দুলিয়াজান নাহৰকটীয়াৰ আছুৱে কেব বিৰোধী প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰি থকা সময়তে সেই পথৰে গৈছিল কেন্দ্ৰীয় ৰাজ্যিক মন্ত্ৰী ৰামেশ্বৰ তেলী।\nজয়পুৰৰ এখন সভাত অংশ ল’বলৈ যোৱাত প্ৰতিবাদকাৰীয়ে বাট ভেটি দি ধৰি কেবৰ বিৰুদ্ধে তেওঁৰ সন্মুখতে শ্ল’গান দি প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰে। আনকি মন্ত্ৰীজনৰ মুৰ্দাবাদ, বিজেপি মুৰ্দাবাদ ধ্বনিৰে সেই সময়ত আকাশ-বতাহ কঁপাই তুলিছিল প্ৰতিবাদকাৰীয়েসকলে।\nকেবৰ বিৰুদ্ধে চলা এই প্ৰতিবাদৰ সন্মুখীন হৈ উত্তৰহীন হৈ পৰা মন্ত্ৰীগৰাকীয়ে হাতযোৰ কৰি কোনো মতে, ৰাইজৰ ৰোষৰ পৰা নিৰাপত্তাৰক্ষীৰ সহায়ত ওলাই যায়। ইফালে, অসম আন্দোলনৰ একালৰ নেতা দিলীপ পাটগিৰীও শনিবাৰৰ দিনা এক অশ্বস্তিকৰ পৰিস্থিতিৰ সন্মুখীন হয় নলবাৰীৰ আছু কাৰ্যালয়ৰ সন্মুখত।\nদিলীপ পাটগিৰি যোৱা বাহনখন আগভেটি দি ধৰি বাহনৰ সন্মুখতে পোষ্টাৰ লগাই দিয়ে প্ৰতিবাদকাৰীসকলে। এই পোষ্টাৰত লিখা আছিল ‘নিলাজ মন্ত্ৰী অতুল বৰা হায় হায়’, ‘মই অতুল বৰা, মোৰ নাই মেৰুদণ্ড’ আদি।\nমন্ত্ৰী ৰামেশ্বৰ তেলীক প্ৰতিবাদকাৰীসকলে আগভেটি দি ধৰি অসমীয়া জাতিৰ তেজ নাখাব বুলিও সতৰ্ক কৰি দিয়ে। লগতে তেওঁক প্রশ্ন কৰে- যদি অৰুণাচল, নগালেণ্ড, মেঘালয়ৰ মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে কেব নালাগে বুলি ক’ব পাৰে। আপোনালোকে কেব নালাগে বুলি কিয় প্ৰতিবাদ কৰিব নোৱাৰে?\nসেই সময়ত ৰামেশ্বৰ তেলীয়ে মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালৰ নাম লওঁতেই জাঙোৰ খাই উঠে প্ৰতিবাদকাৰী। সেইজনৰ নাম নল’বই বুলি উল্লেখ কৰি ৰাইজেই তেওঁক জাতীয় নায়ক পাতিছিল আৰু ৰাইজেই তেওঁক এতিয়া খলনায়ক পাতিছে বুলি প্ৰতিবাদকাৰীসকলে গৰজি উঠে।\nৰামেশ্বৰ তেলীক কেবে যে বিপদ মাতি আনি, জাতীয় জীৱনৰ প্ৰতি ই এক শংকা আৰু প্ৰত্যাহ্বান সেই কথা অনুধাৱন কৰি কেব নালাগে বুলি ক’বলৈও জোৰ দিয়ে। অৱশ্যে কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰীগৰাকীয়ে এই মন্তব্য নকৰাত তেওঁক সাঁহস নাই নেকি বুলিও প্ৰশ্ন কৰে প্ৰতিবাদকাৰীয়ে। তেওঁক লগতে প্ৰতিবাদকাৰীয়ে কয়- আপুনি কিয় দিল্লীক কয় দিব নোৱাৰে, অসমীয়া জাতিয়ে এই কেব নামানে, আমিও নামানো বুলি। আপোনাৰ সেইখিনি সাহস নাই নেকি?\nআনহাতে নলবাৰীত দিলীপ পাটগিৰীক গাড়ীৰ পৰা নমাই আছুৰ প্ৰতিবাদকাৰীসকলে মুকলিকৈ প্ৰশ্ন কৰে- কেবৰ তেওঁ সপক্ষে নে বিপক্ষে আছে? বৰ্তমান অগপৰ সভাপতি অতুল বৰাই এই বিধেয়কখনৰ সপক্ষে মত দিয়াৰ বিৰুদ্ধে তেওঁক থকা-সৰকা কৰে প্ৰতিবাদকাৰীসকলে।\nকেবৰ বিৰুদ্ধে এইদৰে এতিয়া ৰাজ্যজুৰি ব্যাপক প্ৰতিবাদী সংগ্ৰাম অব্যাহত আছে। পুনৰ এক অসম আন্দোলনৰ সদৃশ পৰিৱেশে বিৰাজ কৰিছে সমগ্ৰ ৰাজ্যত। বিশেষকৈ বিজেপি আৰু অগপৰ নেতাসকলৰ বিৰুদ্ধে শনিবাৰৰ দিনা বিভিন্ন স্থানত এই প্ৰতিবাদ দেখিবলৈ পোৱা গ’ল। গণৰোষত পৰা নেতাসকলে কিন্তু প্ৰতিবাদকাৰীসকলৰ কোনো এটা প্ৰশ্নৰে উত্তৰ দিব নোৱাৰিলে।\nমঙলদৈ টাউন ক্লাবৰ শতবৰ্ষৰ লগত সংগতি ৰাখি ভৈৰৱকুণ্ডত স্বচ্ছতাৰ সজাগতা সভা…\nটিহুত ‘কেব’ৰ বিৰোধিতাৰে আছুৰ “মুখ্যমন্ত্ৰীৰ শ্মশান যাত্ৰা” কাৰ্যসূচী… VIDEO


চীনত ৰবটে পঢ়িব বাতৰি | News Next One\nচীনত ৰবটে পঢ়িব বাতৰি\nবেইজিংঃ টি ভিত বাতৰি পঢ়োতাসকল, সাৱধান! আপোনাৰ চাকৰিলৈ ভাবুকি আহিছে! ৰবটে নিউজ পঢ়িবলৈ আৰম্ভ কৰিছে।\nচীনৰ চৰকাৰী বাতৰি প্ৰতিষ্ঠানে দিনটোৰ ২৪ ঘণ্টাই ইংৰাজীত বাতৰি পঢ়িবলৈ এটা কৃত্ৰিম পঢ়ুৱৈ সাজি উলিয়াইছে। দেশখনৰ পূব প্ৰান্তৰ উজেহেন চহৰত এই ৰবটটোৰ বিষয়ে যোৱা বুধবাৰে এক ইণ্টাৰনেট কনফাৰেন্সত চীনে ঘোষণা কৰে।\nৰবটটোৰ প্ৰথম ঘোষণা আছিল, 'Hello, you are watching English news programme. I am AI news anchor in Beijing. I will work tirelessly to keep you informed as texts will be typed into my system uninterrupted.'\nমানুহৰ মাত, অমগি-ভংগী কৰিব পৰা এই ৰবটটো জিংহুৱা আৰু চীনা ছাৰ্চ ইঞ্জিন কোম্পানী ছগৌৱে উদ্ভাৱন কৰিছে৷ ইয়াক ইণ্টাৰনেটত ডাউনলোড কৰি বাতৰি শুনিব পৰা যাব৷\nঝাং ঝাও (Zhang Zhao) নামৰ এই নিজউ ৰিডাৰ ৰবটৰ দৰে ৰবট চৰকাৰী বাতৰি সংস্থাসমূহে ভৱিষ্যতে ব্যৱহাৰ কৰিব নে নাই সেই কথা অৱশ্যে চীনে এতিয়াও প্ৰকাশ কৰা নাই৷


ভাৰতীয় শিল্পকলা - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nসাঁচীৰ স্তুপৰ পূব টোৰণত এগৰাকী যক্ষী (দুৱাৰৰ কোণত থকা মূৰ্ত্তি বিশেষ), খ্ৰীষ্টীয় প্ৰথম শতাব্দী।\nব্ৰঞ্জ যুগৰ চহৰ মহেঞ্জোদাৰোৰ খনন কাৰ্যত উদ্ধাৰ হোৱা পুৰোহিত ৰজা।\nকুশান যুগ(১-২ৰ শতাব্দী)ৰ এক ভাস্কৰ্যত গৌতম বুদ্ধ।\nকালিঘাট চিত্ৰ কৰ্মত বৰ্ণিত হিন্দু ভগৱান আৰু অন্যান্য পুৰাণ প্ৰসিদ্ধ চৰিত্ৰ।\nঅশোকৰ সাৰনাথ সিংহ ৰাজধানী।\nভাৰতীয় শিল্প শৈলীক ঐতিহাসিকভাৱে ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ বাহিৰতো অনুসৰণ কৰিছিল, তিব্বত, দক্ষিণ পূব এছিয়া আৰু চীনত বিশেষভাৱে ভাৰতীয় শিল্পৰ প্ৰভাৱ আছিল। ভাৰতীয় কলাৰ প্ৰভাৱ বিশেষকৈ মধ্য এছিয়া আৰু ইৰাণ আৰু ইউৰোপৰ দৰে ঠাই সমূহতো পৰিলক্ষিত হৈছে।\n1 প্ৰাগঐতিহাসিক শিল্পকলা\n1.1 শৈল চিত্ৰ\n1.2 সিন্ধু উপত্যকাৰ শিল্পকলা\n1.3 বৈদিক যুগ\n1.4 মৌৰ্য শিল্পকলা\n1.5 খ্ৰীষ্টাপূৰ্ব দ্বিতীয় শতিকাৰ যক্ষৰ শিলাৰূপ\n1.6 বৌদ্ধ শিল্পকলা (প্ৰা. ১৫০ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব – প্ৰা. ৫০০ খ্ৰীষ্টাব্দ)\n1.6.1 শুঙ্গ ৰাজবংশ (প্ৰা. ১৮৫ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব – প্ৰা. ৭২ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব)\n1.7 গুপ্ত শিল্প কলা (প্ৰা. ৩২০ খ্ৰীষ্টাব্দ – প্ৰা. ৫৫০ খ্ৰীষ্টাব্দ)\n2 মধ্যযুগৰ শিল্প কলা(প্ৰা. ৬০০ খ্ৰীষ্টাব্দ – প্ৰা. ১৩০০ খ্ৰীষ্টাব্দ)\n2.1 দক্ষিণ ভাৰতীয় ৰাজবংশ (প্ৰা. তৃতীয় শতিকা – প্ৰা. ১৩০০ খ্ৰীষ্টাব্দ)\n2.2 খাজুৰাহোৰ মন্দিৰ (প্ৰা. ৮০০ খ্ৰীষ্টাব্দ – প্ৰা. ১০০০ খ্ৰীষ্টাব্দ)\n2.3 পূৱ ভাৰত\n3 আধুনিক যুগৰ আদি ভাগ আৰু ঔপনিৱেশিক যুগ (১৪০০ খ্ৰীষ্টাব্দ – ১৮০০খ্ৰীষ্টাব্দ)\n3.1 মোগল শিল্পকলা\n3.2 ব্ৰিটিছ যুগ (১৮৪১-১৯৪৭)\n3.2.1 বেংগল স্কুল অফ আৰ্ট\n4 সমসাময়িক শিল্পকলা(১৯০০ খ্ৰীষ্টাব্দ-বৰ্তমান)\n5 পৰম্পৰাগত শিল্প\n6 ভাৰতীয় শিল্প কলা সামগ্ৰীৰ ইতিহাস\n6.2 দেৱাল চিত্ৰ\n6.3 মিনিয়েচাৰ পেইণ্টিং\n6.5 অন্যান্য সামগ্ৰী\n7 ভাৰতৰ কলা সংগ্ৰহালয়সমূহ\n7.1 প্ৰধান নগৰসমূহত\n7.2 পুৰাতাত্ত্বিক সংগ্ৰহালয়\n7.3 আধুনিক কলা সংগ্ৰহালয়সমূহ\n7.4 অন্যান্য সংগ্ৰহালয়সমূহ\n9 সহায় গ্ৰন্থ\nপ্ৰাগঐতিহাসিক শিল্পকলা[সম্পাদনা কৰক]\nশৈল চিত্ৰ[সম্পাদনা কৰক]\nভীমবেটকা শিলৰ আশ্ৰয়স্থলৰ শৈল চিত্ৰ\nৱায়ানাডৰ এড়াক্কাল গুহাৰ প্ৰাগঐতিহাসিক শৈলচিত্ৰ\nভাৰতৰ শৈল চিত্ৰ সমূহৰ ভিতৰত দক্ষিণ এছিয়াৰ প্ৰস্তৰ যুগৰ শিলত কাটি উলিওৱা চিত্ৰ কৰ্ম, শিলত খোদিত মূৰ্তি, আৰু গুহাৰ বেৰত অংকিত চিত্ৰ আদি অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে। ভাৰতত আনুমানিক ১৩০০টা শৈল চিত্ৰ স্থলী আছে য'ত এক নিযুতৰ এক চতুৰ্থাংশতকৈও অধিক সংখ্যাক চিত্ৰ কৰ্ম উদ্ধাৰ হৈছে। স্পেইনৰ আলতামিৰা গুহাৰ চিত্ৰকৰ্ম উদ্ধাৰৰ বাৰ বছৰ আগতেই ভাৰতৰত আটাইতকৈ পুৰণি শিলৰ কাৰুকাৰ্যটি আৰ্চিবাল্ড কাৰ্লেলে আৱিষ্কাৰ কৰিছিল, অৱশ্যে তেওঁৰ এই আৱিষ্কাৰৰ কথা যথেষ্ট পলমকৈ জে ককবাৰ্ণ (১৮৯৯)ৰ জৰিয়তেহে পোহৰলৈ আহে।\nড॰ ভি. এছ. ৱাকাংকাৰে বিন্ধ্য পৰ্বতমালাৰ চাৰিওফালে অৱস্থিত মধ্য ভাৰতত কেইবাটাও শিলৰ আশ্ৰয়স্থল আৱিষ্কাৰ কৰিছিল যি সমূহত বিভিন্ন ধৰণৰ চিত্ৰ অংকন কৰা আছে। ইয়াৰ ভিতৰত, ভীমবেটকা শিলৰ আশ্ৰয়স্থলটো ইউনেস্কোৰ বিশ্ব ঐতিহ্যক্ষেত্ৰ হিচাপে অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে। আটাইতকৈ পুৰণি চিত্ৰবোৰৰ কিছুমান প্ৰায় ১০,০০০ বছৰ পুৰণি। এই স্থানবোৰৰ চিত্ৰবোৰত সাধাৰণতে জীৱ-জন্তুৰ সৈতে মানৱ জীৱনৰ সম্পৰ্ক তথা সহবাস, আৰু শিলৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত অস্ত্ৰৰ দ্বাৰা চিকাৰ কৰাৰ দৃশ্য আদি বৰ্ণিত হৈছে। অঞ্চল আৰু সময়ৰ পাৰ্থক্য অনুসৰি তেওঁলোকৰ শৈলী বিভিন্ন আছিল, কিন্তু আটাইতকৈ সাধাৰণ বৈশিষ্ট্যটো আছিল চিত্ৰ অংকনৰ বাবে গেৰু নামৰ পাউডাৰ যুক্ত খনিজ পদাৰ্থ আইৰণ অক্সাইডৰ (হেমাটাইট) এক প্ৰকাৰৰ ব্যৱহাৰ।\nসিন্ধু উপত্যকাৰ শিল্পকলা[সম্পাদনা কৰক]\nমহেঞ্জোদাৰোৰ নৃত্যৰতা যুৱতী"\nসিন্ধু শিল্পকলাৰ ব্যাপকতা তথা সুন্দৰতাৰ সত্ত্বেও, সিন্ধু উপত্যকা সভ্যতাৰ শিল্প শৈলীৰ প্ৰভাৱ অন্যান্য প্ৰাথমিক সভ্যতাৰ শিল্পকলা সমূহৰ ওপৰত দেখা নাযায়।\nখননস্থলীত বিভিন্ন ভাস্কৰ্য, ছীল, মৃণ্ময় পাত্ৰ, সোণৰ অলংকাৰ আৰু টেৰাকটা, ব্ৰঞ্জ আৰু ষ্টেটাইটৰ মানৱ দেহৰ সূক্ষ্ম প্ৰদৰ্শনযুক্ত কিছুমান মূৰ্ত্তিৰ উদ্ধাৰ হৈছে।\nনৃত্যৰ ভংগিমাৰে সোণ, টেৰাকটা আৰু শিলৰ নাৰীমূৰ্ত্তিসমূহে সেই সময়ৰ নৃত্যৰূপ সমূহৰ কথাকে সূচায়। টেৰাকটাৰ মূৰ্ত্তিসমূহৰ ভিতৰত গৰু, ভালুক, বান্দৰ আৰু কুকুৰৰ মূৰ্ত্তিও আছে। সৰহসংখ্যক ছীলত অংকিত জন্তুসমূহ চিনাক্ত কৰিব পৰা হোৱা নাই। এই ছীল সমূহ আকাৰত ৩⁄৪ বৰ্গ ইন্সিৰ পৰা ১১⁄২ বৰ্গ ইন্সিৰ ভিতৰত। এই সমূহৰ ভিতৰত কিছুমান ছীলত অংকিত প্ৰকাণ্ড শিঙযুক্ত আধা বলদ, আধা জেব্ৰাৰ আকৃতিৰ কিছুমান জন্তুৰ চিত্ৰ উদ্ধাৰ হৈছে। এতিয়ালৈকে এই প্ৰতিকৃতিসমূহৰ কোনো ধাৰ্মিক বা পন্থাগত গুৰুত্ব থকাৰো প্ৰমাণ পোৱা হোৱা নাই।\nবৈদিক যুগ[সম্পাদনা কৰক]\nকপাৰ হোৰ্ড সংস্কৃতিৰ নৃতাত্ত্বিক প্ৰতীকী শিল্প। মথুৰা সংগ্ৰাহালয়।\nসিন্ধু সভ্যতাৰ পতনৰ পিছৰ সহস্ৰাব্দত ভাৰতলৈ ইণ্ডো-আৰ্য গোষ্ঠীৰ প্ৰব্ৰজন হয়, এই সময়ত বৈদিক যুগ নৃতাত্ত্বিক চিত্ৰণৰ পৰা বঞ্চিত হৈ আছিল। প্ৰাৰম্ভিক বৈদিক ধৰ্মই কেৱল "বিস্তৃত ত্যাগৰ জৰিয়তে প্ৰকৃতিৰ প্ৰাথমিক শক্তি"ৰ উপাসনাৰ ওপৰতহে গুৰুত্ব দিছিল, যিয়ে নৃতাত্ত্বিক প্ৰতিনিধি মূলক ঈশ্বৰৰ ওচৰত নিজৰ অস্তিত্বক ত্যাগ কৰাৰ পৰা তেওঁলোকক বিৰত ৰাখিছিল। বিভিন্ন শিল্পকলা, যি সমূহ কপাৰ হোৰ্ড সংস্কৃতিৰ হ'ব পাৰে বুলি ভৱা হয়, এই সমূহৰ কিছুমান শিল্পই নৃতাত্ত্বিক বৈশিষ্ট্যক নিৰ্দেশ কৰে। এই শিল্পকলাবোৰৰ প্ৰকৃত অৰ্থ, সময় বা এই সমূহৰে জড়িত সংস্কৃতি ইত্যাদি সম্পৰ্কীয় ব্যাখ্যাবোৰ পৃথক পৃথক হোৱা দেখা যায়। ক'লা আৰু ৰঙা সামগ্ৰী সংস্কৃতি (১৪৫০-১২০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব) বা পেইণ্টেড গ্ৰে ৱেৰ সংস্কৃতি (১২০০-৬০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব)ৰ সময়ত বিমূৰ্ত মৃৎশিল্পৰ ডিজাইনত শৈল্পিক অভিব্যক্তিৰ কিছুমান উদাহৰণ উদ্ধাৰ হয়। এইসমূহ মথুৰা অঞ্চলকে ধৰি এক বিস্তৃত এলেকাত পোৱা গৈছে।\nপ্ৰায় এক হাজাৰ বছৰৰ ব্যৱধানৰ পিছৰ প্ৰাৰম্ভিক সন্ধানবোৰৰ বেছিভাগেই খ্ৰীষ্টপূৰ্ব প্ৰথম সহস্ৰাব্দৰ মাজভাগ অৰ্থাৎ "নগৰায়নৰ দ্বিতীযচোৱা় সময়"ৰ বুলি কোৱা হয়। সম্ভৱতঃ সিন্ধু উপত্যকাৰ আচেমেনিড বিজয়ৰ সৈতে আৰম্ভ হোৱা বিদেশী ধৰ্ম-সংস্কৃতিৰ প্ৰবাহ, আৰু বেদধৰ্মক প্ৰত্যাহ্বান জনোৱা বৈকল্পিক স্থানীয় ধৰ্মৰ উত্থান, যেনে বৌদ্ধ ধৰ্ম, জৈন ধৰ্ম আৰু স্থানীয় জনপ্ৰিয় ধৰ্মৰ উত্থানৰ ফলস্বৰূপে খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১ম সহস্ৰাব্দৰ মাজভাগত বিভিন্ন দেৱতাৰ নৃতাত্ত্বিক চিত্ৰণ আৰম্ভ হৈছিল।\nমৌৰ্য শিল্পকলা[সম্পাদনা কৰক]\nইৰাণী শিল্পকলা আৰু হেলেনিষ্টিক শিল্পৰ প্ৰভাৱ থকা প্ৰাৰম্ভিক মৌৰ্য ভাস্কৰ্য পাটালিপুত্ৰ স্তম্ভ শীৰ্ষ। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব তৃতীয় শতিকা। পাটনা সংগ্ৰাহালয়।\nউত্তৰ ভাৰতীয় মৌৰ্য সাম্ৰাজ্য খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৩২২ ৰ পৰা ১৮৫ খ্ৰীষ্টপূৰ্বলৈ বিকশিত হৈছিল। পাটালিপুত্ৰ স্তম্ভ শীৰ্ষৰ নমুনাৰ পৰা এই কথা বুজিব পাৰি যে মৌৰ্য্য শিল্পকলাৰ ওপৰত প্ৰাচীন ভাৰতীয় প্ৰভাৱৰ উপৰিও উপমহাদেশীয় তথা ইৰাণী শিল্পকলাৰো প্ৰভাৱ পৰিছে।\nখ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২৩২ চনত মৃত্যু হোৱা সম্ৰাট অশোকে তেওঁৰ ৪০ বছৰীয়া শাসনকালৰ মাজভাগলৈ বৌদ্ধ ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰে আৰু বুদ্ধৰ জীৱনৰে সম্পৰ্কিত গুৰুত্বপূৰ্ণ স্থানসমূহত কেইবাটাও ডাঙৰ স্তূপৰ মেৰামতি তথা সংৰক্ষণত গুৰুত্ব দিয়ে। মৌৰ্য যুগৰ এই শিল্পকলা নিদৰ্শন সমূহৰ খুবেই কম সংখ্যকহে বৰ্তমান বৰ্তি আছেগৈ অথৱা এনে স্তূপৰ সংখ্যা প্ৰাৰম্ভিক পৰ্যায়ৰ পৰাই তাকৰ আছিল। অৱশ্যে ভাৰতীয় শিলাকুটিৰ প্ৰাৰম্ভিক কালৰ ক্ষেত্ৰ সমূহত এনে অধিক নমুনা পোৱা যায়।\nআটাইতকৈ বিখ্যাত অৱশিষ্টৰ ভিতৰত স্তম্ভ শীৰ্ষত থকা ডাঙৰ জন্তুৰ অৱয়ব বোৰে আত্মবিশ্বাসী আৰু সাহসেৰে পৰিপক্ব শৈলী আৰু শিল্পক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। ইয়াত ব্যৱহৃত লো সমূহ আজি পৰ্যন্ত মামৰে নধৰাকৈ আছে। এনে ধৰণৰ লো, দেশৰ গ্ৰাম্য অঞ্চলৰ বৈদিক লোকসকলে ব্যৱহাৰ কৰিছিল। চাৰিবিধ জন্তুৰ সৈতে অশোকৰ বিখ্যাত বিচ্ছিন্ন সিংহ স্তম্ভ শীৰ্ষক স্বাধীনতাৰ পিছত ভাৰতৰ চৰকাৰী প্ৰতীক হিচাপে গ্ৰহণ কৰা হৈছিল। মৌৰ্য ভাস্কৰ্য আৰু স্থাপত্যৰ বিশেষত্ব হৈছে সেই সময়ত শিলৰ ভাস্কৰ্য সমূহত প্ৰদান কৰা মসৃণতা। যি নেকি পিছৰ সময়চোৱাত এই উদাহৰণ খুব কমেইহে পোৱা যায়।\nপুৰাতত্ত্ব সংগ্ৰহত বহুতো সৰু জনপ্ৰিয় টেৰাকটা মূৰ্তি উদ্ধাৰ হৈছে। জীৱ-জন্তু আৰু মানুহৰ এই প্ৰতিমূৰ্তি সমূহৰ ভিতৰত সাধাৰণতে মহিলাৰ মূৰ্তি সমূহক দেৱতা বুলি ধাৰণা কৰা হয়।\nখ্ৰীষ্টাপূৰ্ব দ্বিতীয় শতিকাৰ যক্ষৰ শিলাৰূপ[সম্পাদনা কৰক]\nমুদ্গৰপাণি, যক্ষ মথুৰা শিল্প, মথুৰা সংগ্ৰাহালয়\nভাৰতীয় ইতিহাসৰ প্ৰাৰম্ভিক কালছোৱাত যক্ষ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ধৰ্মীয় বিষয় আছিল। এই সকলৰ ভিতৰত আছিল যক্ষৰ ৰজা কুবেৰ, মণিভদ্ৰ বা মুদ্গাৰপাণি আদি। এই যক্ষ সকল প্ৰাকৃতিক শক্তিৰ সৈতে জড়িত আছিল বুলি ভৱা হৈছিল। এই সকল সাধাৰণতে পৰোপকাৰী, বা কঠোৰ আছিল। পানী, উৰ্বৰতা, গছ, অৰণ্য, ধন আৰু বন্য জীৱনৰ সৈতে সম্পৰ্কিত, আৰু উপাসনাৰ এক মুখ্য চৰিত্ৰ আছিল। ইয়াৰে বহু সংখ্যক পিছলৈ বৌদ্ধ ধৰ্ম, জৈন ধৰ্ম বা হিন্দু ধৰ্মৰে জড়িত হৈ পৰে। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব দ্বিতীয় শতিকাত, যক্ষ সকল কাল্টিক ছবি অংকনৰ কেন্দ্ৰবিন্দু হৈ পৰে, সম্ভৱতঃ ইয়াকেই প্ৰথম ভাৰতীয় নৃতাত্ত্বিক সৃষ্টি বুলি ভৱা হয়। কিছুমান প্ৰাচীন যক্ষ মূৰ্তি যথেষ্ট ভাল অৱস্থাত উদ্ধাৰ হৈছে, আৰু ইয়াৰ শৈলী সমূহ বিভিন্ন মহলত প্ৰশংসিত হৈছে, এই শৈলী সমূহ মূলতঃ ভাৰতীয় বৈশিষ্ট্য যুক্ত। এই যক্ষ সকল, দুই সশস্ত্ৰ আৰু ভয়ংকৰ চেহেৰা যুক্ত। যক্ষ সকলক প্ৰায়ে অস্ত্ৰ বা গুণ প্ৰকাশক ৰূপত দেখুওৱা হয়, যেনে যক্ষ মুদগৰপাণি, যি সোঁ হাতত মুদগৰ বা গদা ধৰে, আৰু বাওঁ হাতে এজন সৰু থিয় হৈ হাতযোৰ কৰি প্ৰাৰ্থনা কৰি থকা অৱস্থাত ভক্ত বা শিশু থাকে। প্ৰায়ে কোৱা হয় যে বিশাল যক্ষ মূৰ্ত্তি বোৰৰ শৈলীয়ে ভাৰতত পৰৱৰ্তী ঐশ্বৰিক ছবি আৰু মানৱ চিত্ৰ সৃষ্টিৰ ওপৰত গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰভাৱ পেলাইছিল। যক্ষসকলৰ সমতুল্য মহিলা চৰিত্ৰ সমূহ আছিল যক্ষিনী, যি প্ৰায়ে গছ আৰু শিশুৰ সৈতে সম্পৰ্কিত আছিল, আৰু এইসকলৰ কামুক চিত্ৰ সমূহ ভাৰতীয় কলাত সৰ্বব্যাপী হৈ পৰিছিল।\nকিছুমান হেলেনিষ্টিক প্ৰভাৱ, যেনে গাত মেৰিয়াই লোৱা চাঁদৰৰ জ্যামিতিক ভাঁজ বা মূৰ্তিবোৰৰ খোজ কঢ়াৰ স্থিতি আদিও এই নমুনা সমূহত বিদ্যমান।জন বৰ্ডমেনৰ মতে, স্মাৰক প্ৰাৰম্ভিক যক্ষ মূৰ্তিৰ পোছাকৰ আৰ্হি হেম গ্ৰীক কলাৰ পৰা আহৰণ কৰা হৈছে। এই মূৰ্তিবোৰৰ মাজৰে এটাৰ গাত লোৱা চাঁদৰৰ আৰ্হিৰ বৰ্ণনা কৰিজন বোৰ্ডমেনে লিখিছে, "এই শৈলীৰ কোনো স্থানীয় পূৰ্বসূৰী নাই আৰু আটাইতকৈ বেছি গ্ৰীক লেট আৰ্কিটেকচাৰৰ সৈতে ইয়াৰ মিল দেখা যায়", তেওঁ লগতে কয় যে "ই সম্ভৱতঃ ওচৰৰ বেক্ট্ৰিয়াৰ হেলেনিষ্টিক কলাৰ পৰা প্ৰভাৱিত হৈছে য'ত এই ডিজাই সমূহ প্ৰায়ে পৰিলক্ষিত হয়।" \nউত্তৰ ভাৰতৰ কেইবাটাও স্থানত পোৱা খোদিত বিশাল যক্ষ মূৰ্তি সমূহৰ পৰা মথুৰা যে এই সময়ছোৱাত শিল্পকলাৰ ক্ষেত্ৰত মানদণ্ড আৰু পৰিমাণগত দিশৰ পৰা আটাইতকৈ উন্নত আছিল, সেইকথা স্পষ্ট হয়।\nবৌদ্ধ শিল্পকলা (প্ৰা. ১৫০ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব – প্ৰা. ৫০০ খ্ৰীষ্টাব্দ)[সম্পাদনা কৰক]\nহাতী আৰু আৰোহীৰ সৈতে ক্ৰছবাৰ মেডেলিয়ন, মথুৰা কলা, প্ৰায় ১৫০ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব।\nমৌৰ্যসকলৰ পৰৱৰ্তী কালছোৱাৰ পৰা বৌদ্ধ কলাসমূহ বৰ্তি থকাৰ প্ৰধান নমুনাসমূহ পোৱা যায়, আৰু ইয়াৰ মাজৰ পৰা ভালেপৰিমাণৰ ভাস্কৰ্য যথেষ্ট ভাৱ অৱস্থাত তিষ্ঠি থাকে। সেই সময়ৰ শিল্পকলাৰ কিছুমান গুৰুত্বপূৰ্ণ স্থান হৈছে সাঁচী, ভৰহুত আৰু অমৰাৱতী। এই শিল্প সমূহৰ কিছু অৱশিষ্ট চিটুত আছে, আন কিছুমান ভাৰত তথা সমগ্ৰ বিশ্বৰ সংগ্ৰহালয়ত আছে। স্তূপ বোৰ চাৰিখন টোৰণ বা আলংকাৰিক প্ৰৱেশদ্বাৰ সহ কিছুমান অস্থায়ী বেৰে আগুৰি আছিল। এইসমূহ শিলৰে তৈয়াৰী, এই টোৰণ আৰু স্তূপৰ দেৱালবোৰ বুদ্ধৰ জীৱন সম্পৰ্কে বৰ্ণিত ভাস্কৰ্যৰে সজ্জিত। ইয়াৰ ভাস্কৰ্য সমূহ সূক্ষ্মৰ পৰা ক্ৰমে সজীৱ তথা পূৰ্ণাংগ আকাৰলৈ বিকশিত হৈছে, শেষাংশত স্বতন্ত্ৰ ৰূপত থিয়হৈ থকা ভাস্কৰ্য আছে।  শিল্পকলাৰ এই বিকাশ প্ৰক্ৰিয়াত মথুৰা আছিল আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ কেন্দ্ৰ, যি হিন্দু আৰু জৈন কলাৰ লগতে বৌদ্ধ কলাকো আঁকোৱালি লৈছিল।  এই শিলত কটা চাইত্যা প্ৰাৰ্থনা গৃহ আৰু সন্ন্যাসী বিহাৰৰ সন্মুখভাগ আৰু ভিতৰভাগ আন ঠাইৰ একে ধৰণৰ মুক্ত-স্থায়ী গাঁথনিতকৈ যথেষ্ট ভাল অৱস্থাত বৰ্তি আছে, যিবোৰৰ বেছিভাগ দীঘলীয়া সময়ৰ বাবে কাঠত আছিল। অজন্তা, কাৰ্লে, ভাজা আৰু আন ঠাইৰ কিছুমান গুহাত ইয়াৰ প্ৰাৰম্ভিক পৰ্যায়ৰো ভাস্কৰ্য পোৱা যায়, আনকি বুদ্ধ আৰু বোধিসত্ত্বৰ এনে কিছুমান প্ৰসিদ্ধ ভাস্কৰ্য আছে যি সমূহ ১০০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পূৰ্বত পোৱা নাযায়।\nবৌদ্ধ ধৰ্মই বুদ্ধৰ মূৰ্তিৰ ওপৰত বৰ্ধিত গুৰুত্ব বিকশত গুৰুত্ব দিছিল, এই বৌদ্ধ শিল্পকলাসমূহ হিন্দু আৰু জৈন ধৰ্মীয় ৰূপক কলাৰ দ্বাৰা যথেষ্ট প্ৰভাৱিত হৈছিল, এই সময়ৰ শিল্পসমূহ আলেকজেণ্ডাৰ দ্য গ্ৰেটৰ বিজয়ৰ পিছত শতিকাজুৰি গ্ৰেকো-বৌদ্ধ কলাৰ দ্বাৰাও প্ৰভাৱিত হৈছিল। এই সংমিশ্ৰণ ভাৰতৰ সুদূৰ উত্তৰ-পশ্চিমত, বিশেষকৈ বৰ্তমানৰ আফগানিস্তান আৰু পাকিস্তানৰ গান্ধাৰত বিকশিত হৈছিল। ভাৰতীয় কুশাণ সাম্ৰাজ্য মধ্য এছিয়াৰ পৰা সম্প্ৰসাৰিত হৈ আহি খ্ৰীষ্টিয় প্ৰাৰম্ভিত শতিকাসমূহত উত্তৰ ভাৰতকো সাঙুৰি লয় আৰু বিশাল প্ৰতিমূৰ্তি কিছুমান সাজে যিবোৰে ৰাজবংশকে চিত্ৰিত কৰিছিল।\nশুঙ্গ ৰাজবংশ (প্ৰা. ১৮৫ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব – প্ৰা. ৭২ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব)[সম্পাদনা কৰক]\nসাঁচী স্তূপ, ২৭৩ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব - ২৩২খ্ৰীষ্টপূৰ্ব(মৌৰ্য সাম্ৰাজ্য), বিস্তাৰ কৰা হয় শুঙ্গ সাম্ৰাজ্যৰ সময়ত ১৫০ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব – ৫০ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব\nমৌৰ্য সাম্ৰাজ্যৰ পতনৰ লগে লগে, ভাৰতৰ শাসন ব্যৱস্থা আঞ্চলিক ৰাজবংশ কিছুমানৰ পুৰণি ৰীতি-নীতিলৈ ঘূৰি যায়, ইয়াৰ ভিতৰত আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ আছিল মধ্য ভাৰতৰ শুঙ্গ ৰাজবংশ (১৮৫ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব – ৭২ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব)। এই সময়ছোৱাত, লগতে দক্ষিণ ভাৰতৰ শুঙ্গ ৰাজবংশৰ সৈতে একেলগে সংঘটিত সাতবাহান ৰাজবংশৰ সময়ত, কিছুমান গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰাৰম্ভিক বৌদ্ধ স্থাপত্য শৈলী সৃষ্টি কৰা হৈছিল। এই ৰাজবংশৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ স্থাপত্য হৈছে স্তূপ, এক ধৰ্মীয় স্মাৰক য'ত সাধাৰণতে বৌদ্ধ ধৰ্মৰ পৱিত্ৰ ভগ্নাৱশেষ কিছুমান ৰখা হয়। এই ভগ্নাৱশেষবোৰ প্ৰায়ভাগেই বুদ্ধৰ সৈতে পোনপটীয়াকৈ সম্পৰ্কিত। এই স্তূপবোৰত বুদ্ধৰ অৱশিষ্ট থকাৰ বাবে, প্ৰতিটো স্তূপক বুদ্ধৰ শৰীৰ, জ্ঞান আৰু তেওঁৰ নিৰ্বাণপ্ৰাপ্তিৰ সম্প্ৰসাৰণ হিচাপে শ্ৰদ্ধা কৰা হৈছিল। বৌদ্ধসকলে এই স্তূপৰ চাৰিওফালে ঘড়ীৰ কাটাৰ দিশত খোজ কাঢ়ি স্তূপ বোৰৰ প্ৰতি সন্মান প্ৰদৰ্শন কৰে।\nশুঙ্গ ৰাজবংশৰ বৌদ্ধ স্তূপৰ অন্যতম উল্লেখযোগ্য উদাহৰণ হৈছে সাঁচী স্তূপ, এই স্তূপ ২৭৩ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব – ২৩২ খ্ৰীষ্টপূৰ্বত মৌৰ্য সম্ৰাট অশোকে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল বুলি কোৱা হয়। এই স্তূপটো শুঙ্গ ৰাজবংশৰ দ্বাৰা ১২০ ফুট ব্যাসলৈ বহলোঁৱা হৈছিল। সেই অনুসৰি স্তূপটো শিলৰ এক আৱৰণেৰে ঢাকি দিয়াৰ উপৰি ওপৰলৈ ছাতিৰ দৰে আগুৱাই নি বাৰাণ্ডাৰ দৰে ব্যৱস্থা কৰা হৈছিল আৰু চাৰিওফালে শিলৰ বেৰা দিয়া হৈছিল। এই স্থাপত্যৰ উপৰিও, শুঙ্গ ৰাজবংশৰ আন এক গুৰুত্বপূৰ্ণ কলা হৈছে বিস্তৃতভাৱে সজ্জিত টেৰাকটা ফলক সমূহ। মৌৰ্য সাম্ৰাজ্যৰ আগৰ উদাহৰণত দেখুওৱাৰ দৰে, ই এনে এক শৈলী যিবোৰৰ পৃষ্ঠ অংকনত স্পষ্ট ৰূপত নগ্নতা আৰু কামুকতা প্ৰতিফলিত হৈছে। এই ফলকবোৰত দেখা সচৰাচৰ মানৱ কাঁয়াৰূপি নমুনা সমূহ হৈছে মহিলাৰ, এইসকলৰ কিছুমানক দেৱী বুলি ভবা হয। এই ভাস্কৰ্য সমূহ বেছিভাগেই উদং বুকুৰ আৰু শিৰত দীঘল আঁকাৰৰ উৰ্ণা লোৱা। \nগুপ্ত শিল্প কলা (প্ৰা. ৩২০ খ্ৰীষ্টাব্দ – প্ৰা. ৫৫০ খ্ৰীষ্টাব্দ)[সম্পাদনা কৰক]\nসকলো মুখ্য ধৰ্মীয় গোটৰ বাবেই গুপ্ত যুগটি উত্তৰ ভাৰতীয় কলাৰ এক উৎকৃষ্ট শিখৰ স্বৰূপ বুলি কোৱা হয়। স্পষ্টৰূপত এই সময়ৰ বৰ্ধিত চিত্ৰ অংকন প্ৰণালী সমূহ অজন্তা গুহাসমূহত বৰ্তমানো বৰ্তি আছে। এই সময়ছোৱাৰ হিন্দু কলাৰ উল্লেখনীয় শিলত খোদিত দেৱতা, বুদ্ধ প্ৰতিমূৰ্তি, তথা জৈন তীৰ্থংকৰ সকলৰ ভাস্কৰ্য আদি যথেষ্ট পৰিমাণে উদ্ধাৰ হৈছে। উদ্ধাৰ হোৱা এনে ভাস্কৰ্য সমূহৰ মুখ্য কেন্দ্ৰস্থল সমূহ আছিল মথুৰা, সাৰনাথ, আৰু গান্ধাৰ।\nগুপ্ত যুগক ধ্ৰুপদী হিন্দু ধৰ্মৰ "সোণালী যুগ" বুলিও কোৱা হয়।\nভাৰতৰ সোণালী যুগৰ গুপ্ত কলা\nবহি থকা বুদ্ধ, পঞ্চম শতিকা, সাৰনাথ সংগ্ৰহালয়\nদুৰ্গা, দশৱতাৰ মন্দিৰ\nকৃষ্ণৰ দ্বাৰা অশ্ব দৈত্য বধ, পঞ্চম শতিকা, মেট্ৰপলিটান মিউজিয়াম অফ আৰ্ট\nমধ্যযুগৰ শিল্প কলা(প্ৰা. ৬০০ খ্ৰীষ্টাব্দ – প্ৰা. ১৩০০ খ্ৰীষ্টাব্দ)[সম্পাদনা কৰক]\nএই সময়চোৱাত হিন্দু মন্দিৰ বস্তুকলাত বিভিন্ন স্থানীয় শৈলীৰ প্ৰভাৱ পৰে। এই সময়ৰ ঐতিহাসিক সংৰক্ষণৰ এক বৃহৎ সংখ্যক কলা কেৱল এই মন্দিৰ সমূহৰ মূৰ্তি স্থাপত্যৰেই ভৰি আছে আৰু এই সমূহ বিভিন্ন স্থানত পোৱা গৈছে। মধ্য ভাৰতীয় সাম্ৰাজ্যৰ ৰাজনৈতিক ইতিহাসে ভাৰতক বিভিন্ন ৰাজ্যত বিভক্ত হোৱা দেখিছে এই সমূহৰ বিভিন্ন ভব্য স্থাপত্য ৰাজপৰিয়ালৰ পৃষ্ঠপোষকতাত গঢ় লৈ উঠা আৰু এই সমূহে ক্ষেত্ৰীয় পাৰ্থক্য গঢ়ি তুলিছিল। এই সময়ত সৰুৰ পৰা বৃহৎ আকাৰৰ বিভিন্ন দেৱাল অংকন ব্যাপক ৰূপত চৰ্চিত হৈছিল যদিও ইয়াৰে বহু কম সংখ্যকহে বৰ্তমানো বৰ্তি আছে। এই মধ্যযুগীয় ব্ৰঞ্জ শিল্পকলা দক্ষিণ তামিল ক্ষেত্ৰ আৰু হিমালয়ৰ পাদদেশত অধিক পৰিমাণে পোৱা যায়।\nদক্ষিণ ভাৰতীয় ৰাজবংশ (প্ৰা. তৃতীয় শতিকা – প্ৰা. ১৩০০ খ্ৰীষ্টাব্দ)[সম্পাদনা কৰক]\nঅশোকৰ স্তম্ভত থকা শিলালিপিয়ে বিন্ধ্য পৰ্বতৰ দক্ষিণে অৱস্থিত তামিল ৰাজবংশ চোল, চেৰ আৰু পাণ্ড্য সকলৰ বিজয়ৰ লগতে উত্তৰৰ অঞ্চল সমূহৰ সহ অস্তিত্বৰ বিষয়েও উল্লেখ কৰিছে। মধ্যযুগীয় সময়চোৱা এই সাম্ৰাজ্য সমূহৰ লগতে ওচৰ চুবুৰীয়া ৰাজ্য সমূহৰ বিভিন্ন সময়ত হোৱা উত্থান পতনৰ সাক্ষী হৈ ৰৈছে। ইয়াৰ পৰিপ্ৰেক্ষিততেই হিন্দু ধৰ্মই নতুনত্ব লাভ কৰে আৰু বিভিন্ন মন্দিৰ আৰু মূৰ্তি আদি যথেষ্ট পৰিমাণে নিৰ্মাণ হয়।\nবাদমী গুহা মন্দিৰৰ গুহা নং ৩ত বিষ্ণুৰ ভাস্কৰ্য, চালুক্য ৰাজবংশ, প্ৰা. ষষ্ঠ শতিকা)\nসপ্তম শতিকাৰ দেৱাল ভাস্কৰ্য, মহাবলীপুৰম মন্দিৰ\nনটৰাজ ৰূপত শিৱৰ চোল ব্ৰঞ্জ ভাস্কৰ্য\nপল্লৱ সকলৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত মমল্লাপুৰামৰ চোৰ মন্দিৰ প্ৰাৰম্ভিক হিন্দু বস্তুকলাৰ প্ৰতীক স্বৰূপ, ইয়াত ম'ন'লিথিক শৈল ভাস্কৰ্য আৰু হিন্দু দেৱতাৰ মূৰ্তি আদি আছে। এই সমূহ চোল শাসক সকলৰ দ্বাৰা সম্ভৱ হৈ উঠিছিল। এই সময়ৰ উল্লেখযোগ্য মন্দিৰৰ অৱশেষ সমূহে সেই সময়ৰ শিল্পকলাৰ পৰিপক্বতা, ভব্যতা, আৰু বিস্তাৰৰ ক্ষেত্ৰত দিয়া গুৰুত্বৰ বাবে বিখ্যাত। এইসমূহ সমগ্ৰ দক্ষিণ ভাৰত আৰু তাৰ প্ৰতিৱেশী দ্বীপসমূহত সিঁচৰিত হৈ আছে। এই সাংস্কৃতিক ঐতিহ্যবাহী স্থানটিত একাদশ আৰু দ্বাদশ শতাব্দীত নিৰ্মিত তিনটি বৃহদাকাৰ মন্দিৰ অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে। এইসমূহ হ'ল তাঞ্জাভুৰৰ বৃহদীশ্বৰ মন্দিৰ (Brihadisvara Temples), গঙ্গইকোণ্ডচোলীশ্বৰমৰ বৃহদীশ্বৰ মন্দিৰ আৰু দৰসুৰমৰ ঐৰাৱতেশ্বৰ মন্দিৰ (Airavatesvara Temple)। গঙ্গইকোণ্ডচোলীশ্বৰম মন্দিৰটি ১০৩৫ চনত প্ৰথম ৰাজেন্দ্ৰ চোলে নিৰ্মাণ কৰিছিল। ইয়াৰ ৫৩ মিটাৰ (১৭০ ফুট) উচ্চ অংশটি সঙ্কুচিত কোণবিশিষ্ট আৰু উপৰদিশত বহু কাৰুকাৰ্যখচিত, ঐৰাৱতেশ্বৰ মন্দিৰ প্ৰংগনটি দ্বিতীয় ৰাজাৰাজৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত। ইয়াত এটি ২৪ মিটাৰ (৭৯ ফুট) উচ্চ পাথৰৰ শিৱ মূৰ্তি আছে। এই মন্দিৰ সমূহক ইউনেস্কো বিশ্ব ঐতিহ্যবাহী স্থান ৰূপে চিহ্নিত কৰা হৈছে। চোল সাম্ৰাজ্যৰ সময়চোৱা ব্ৰঞ্জৰ প্ৰতিমূৰ্তি, লষ্ট-ৱেক্স কাষ্টিং পদ্ধতি আৰু ফ্ৰেস্কো চিত্ৰ শৈলীৰ বাবেও বিখ্যাত আছিল।\nখাজুৰাহোৰ মন্দিৰ (প্ৰা. ৮০০ খ্ৰীষ্টাব্দ – প্ৰা. ১০০০ খ্ৰীষ্টাব্দ)[সম্পাদনা কৰক]\nখাজুৰাহোৰ বিষভনাথ মন্দিৰ\nখাজুৰাহো ঠাইখন খাজুৰাহো স্মাৰকসমূহৰ বাবে বিখ্যাত। খাজুৰাহো স্মাৰকসমূহ ৰাজপুত বংশোদ্ভুত চান্দেলা ৰাজবংশৰ অধীনত ৯৫০ আৰু ১০৫০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ মধ্যৱৰ্তী সময়ত নিৰ্মিত। এই সময়টি আছিল উক্ত ৰাজবংশৰ শাসনৰ স্বৰ্ণযুগ। বৰ্তমান এই স্মাৰকসমূহৰ যিসমূহ অক্ষত অৱস্থাত আছে সেইসমূহ হিন্দু ধৰ্ম আৰু জৈন ধৰ্মৰ স্থাপত্য। এইসমূহৰ স্থাপত্যশৈলীত নানান স্থাপত্যশৈলীৰ বিস্ময়কৰ মিশ্ৰণ দেখা যায়। এই স্থাপত্যৰ শ্ৰেষ্ঠ নিদৰ্শন কন্দৰিয়া মন্দিৰ। ৬ বৰ্গকিলোমিটাৰ আয়তনবিশিষ্ট মন্দিৰ প্ৰাংগনত নিৰ্মিত ৮৫টি মন্দিৰৰ মাজত মাত্ৰ ২২টি মন্দিৰহে বৰ্তমান বিদ্যমান। এই মন্দিৰসমূহ দশম শতাব্দীত চান্দেলা ৰাজত্বকালত নিৰ্মিত হয়। মধ্যপ্ৰদেশত অবস্থিত এই অঞ্চলটি ১৯৮২ চনৰ ১৫ অক্টোবৰত ইউনেস্কো বিশ্ব ঐতিহ্য তালিকাৰ অন্তৰ্ভুক্ত হয় - দ্বাদশ শতাব্দীৰ মুছলমান আক্ৰমণৰ পূৰ্বে চান্দেলা সংস্কৃতিৰ অনন্য আৰু মৌলিক শিল্পকৌশলৰ নিদৰ্শন আৰু প্ৰমাণ, এটি সাংস্কৃতিক সম্পত্তি হিচাপে।\nপূৱ ভাৰত[সম্পাদনা কৰক]\nমুছলমান আধিপত্যৰ পূৰ্বে পূৱ ভাৰত, উৰিষ্যা আৰু পশ্চিম বংগৰ স্থানীয় শৈলী আৰু কলিঙ্গ স্থাপত্য শৈলীৰ সংমিশ্ৰণত বিভিন্ন মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।\nপ্ৰাচীন কালত পাল সাম্ৰাজ্যৰ অধীনৰ বংগ এছিয়াৰ ভিতৰতে চিত্ৰ কলাৰ এখন উল্লেখযোগ্য স্থান বুলি বিবেচিত হৈছিল। মোগল সাম্ৰাজ্যৰ সময়ত মিনিয়েচাৰ, স্ক্ৰাল পেইণ্টিঙৰ বিকাশ হয়। কালীঘাট চিত্ৰকলাৰ উৎপত্তি ১৯ শতিকাত বংগৰ কলিকতাৰ কালীঘাট কালী মন্দিৰৰ ওচৰৰ পাজৰৰ স্থানত হোৱা বুলি কোৱা হয়। হিন্দু দেৱ-দেৱতা তথা অন্যান্য আখ্যান সূচক চৰিত্ৰ চিত্ৰণৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত এই চিত্ৰকলাৰ বিকাশ হয়।\nৰাসমঞ্চ, বিষ্ণুপুৰ। ৰজা বীৰ হাম্বীৰৰ দ্বাৰা প্ৰতিষ্ঠিত।\nবিষ্ণুপুৰ, বাংকুৰাৰ টেৰাকতা শিল্পত ৰাসলীলা চিত্ৰণ\nকাঠৰ পুতলা ফেঁচা, নতুনগ্ৰাম, পশ্চিম বংগ, কাঠৰ পুতলা ফেঁচা বংগ দেশীয় কলা আৰু পৰম্পৰাৰ এক উল্লেখযোগ্য অংগ।\nযম, কালীঘাট চিত্ৰ\nবলোৰাম,সুভদ্ৰা আৰু জগন্নাথৰ মূৰ্তি,উৰিষ্যা\nআধুনিক যুগৰ আদি ভাগ আৰু ঔপনিৱেশিক যুগ (১৪০০ খ্ৰীষ্টাব্দ – ১৮০০খ্ৰীষ্টাব্দ)[সম্পাদনা কৰক]\nমোগল শিল্পকলা[সম্পাদনা কৰক]\nযদিও ভাৰতত ইছলামী বিজয় কেৱল দশম শতিকাৰ প্ৰথমাৰ্ধত হৈছিল, কিন্তু ললিত কলাৰ সংৰক্ষণৰ ক্ষেত্ৰত এই সময়ত কোনো মোগল সম্ৰাটৰ নাম জনা নাযায়। ১৫৫৫ চনত দিল্লী চুলতানত প্ৰতিষ্ঠাৰ সময়ত সম্ৰাট হুমায়ুনে তেওঁৰ লগত পাৰ্চী শ্বাহ তাহমাস্পৰ বিখ্যাত এটেলিয়াৰৰ দুজন শ্ৰেষ্ঠ চিত্ৰশিল্পী মীৰ চৈয়দ আলী আৰু আব্দুল আল-চামাদক লগত লৈ আহে। আকবৰৰ (১৫৫৬-১৬০৫) শাসনকালত ১৫৬০ ৰ দশকৰ মাজভাগত হামজানামা নিৰ্মাণৰ সময়ত ১৫৯০ ৰ দশকৰ মাজভাগলৈ চিত্ৰশিল্পীৰ সংখ্যা প্ৰায় ৩০ ৰ পৰা প্ৰায় ১৩০ লৈ বৃদ্ধি পাইছিল।  বুৰঞ্জীবিদ আবুল ফজলৰ মতে, আকবৰে নিজেই এই শিল্পৰ কাম-কাজত সহযোগিতা আগবঢ়াইছিল। নিয়মীয়াকৈ তেওঁ চিত্ৰশিল্পীসকলক পৰীক্ষা কৰিছিল আৰু শ্ৰেষ্ঠসকলক পুৰস্কৃত কৰিছিল।  এই সময়ছোৱাত পাৰ্চী শিল্পীসকলে তেওঁলোকৰ অনন্য শৈলীক মোগল সাম্ৰাজ্যলৈ আনিবলৈ উৎসাহিত হৈছিল। শিল্প কলাৰ এই পাৰ্চী শৈলীৰ সৈতে স্থানীয় ভাৰতীয় উদ্ভিদ আৰু প্ৰাণীৰ অন্তৰ্ভুক্তিৰে এক নতুন শৈলীৰ ৰূপ লৈছিল। এই সময়ৰ চিত্ৰসমূহত আকবৰৰ ৰাজ্যৰ জীৱন্ত ৰূপ প্ৰতিফলিত হোৱাৰ উপৰিও, পাৰ্চী মিনিয়েচাৰ আৰ্ট, ৰাজপুত চিত্ৰ শৈলী আৰু উত্তৰ ভাৰতৰ পাহাৰীয়া শৈলীৰ সমাবেশ ঘটে। এই শৈলীয়ে বহু বছৰৰ পিছত ব্ৰিটিছ শাসনকালত তৈয়াৰ কৰা কোম্পানী-শৈলীৰ পানী ৰঙৰ চিত্ৰকো প্ৰভাৱিত কৰিছিল।\nউত্তৰ ভাৰতৰ মোগল শিল্পকলা(১৬০০ শতিকাৰ আদি ভাগ) আৰু ইয়াৰ প্ৰভাৱ\nকপাহী কাপোৰত অস্বচ্ছ পানীৰঙ আৰু সোণ (১৫৬২-১৫৭৭) হামজানামা সপ্তম খণ্ড,\nআবুল ফজলে আকবৰক আকবৰনামা প্ৰদান কৰিছে। মোগল মিনিয়েচাৰ,\nবাঁহী বজাই থকা কৃষ্ণ, ১৭৯০-১৮০০ খ্ৰীষ্টাব্দ, কাঙৰা পেইণ্টিং\nপানী ৰঙত জামা মজ্জিদ, ১৮৫২\nআকবৰৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁৰ পুত্ৰ জাহাংগীৰ (১৬০৫-১৬২৭) ৰাজ পাতত উঠে। তেওঁ অকবৰৰ দিনৰ সহযোগিতা মূলক কামৰ পৰিবৰ্তে প্ৰতিজন শিল্পীৰ শিল্প কলাক একক ৰূপত প্ৰতিফলিত কৰাত গুৰুত্ব দিয়ে। ইয়াৰ ফলশ্ৰুতিত বিষণ দাস, মনোহৰ দাস, আবু আল-হাচান, গোবৰ্ধন আদি শিল্পী সকলৰ নিজা শৈলীৰ উত্থান ঘটে। জাহাংগীৰে এই শিল্পী সকলৰ কামৰ পৰাই শিল্পীৰ পৰিচয় পৰ্যন্ত চিনাক্ত কৰিব পাৰিছিল। ৰজ্মনামা(হিন্দু মহাকাব্য মহাভাৰত পাৰ্চী অনুবাদ) আৰু জাহাংগীৰৰ সচিত্ৰ জীৱনী তুজুক-ই-জাহাংগীৰী তেওঁৰ শাসন কালত তেওঁৰ তত্ত্বাৱধানত লিখা হৈছিল। আনহাতে তাজমহলক জাহাংগীৰৰ উত্তৰাধিকাৰী চাহজাহান(১৬২৮-১৬৫৮)ৰ উল্লেখনীয় অৱদান বুলি কোৱা হয়। তেওঁৰ সময়ৰ চিত্ৰ শিল্প আৰু অধিক নিয়মমাফিক আছিল। তেওঁ পূৰ্বসূৰীৰ ব্যক্তিগত শিল্প শৈলীৰ প্ৰাধান্যৰ বিপৰীতে ৰাজ দৰবাৰৰ চিত্ৰণত গুৰুত্ব দিছিল। চাহজাহানৰ পিছতেই তেওঁৰ পুত্ৰ ঔৰংগজেৱ বলপূৰ্বক ভাৱে ৰাজপাটত উঠে। তেওঁ ১৬৮০ খ্ৰীষ্টাব্দত তেওঁৰ পূৰ্বসূৰীৰ মাজত যি সংগীত, চিত্ৰকলা আদিৰ চৰ্চা আছিল, সেইসমূহৰ ওপৰত সম্পূৰ্ণৰূপে নিষেধাজ্ঞা আৰোপ কৰে। ৰাজ দৰবাৰৰ পৰা আঁতৰি এই চিত্ৰকলাৰ কিছু প্ৰভাৱ উত্তৰ ভাৰতৰ কোনো কোনো ৰাজ্যৰ ৰাজ-প্ৰসাদ, চহৰ আদিত বিয়পি পৰে। এই সময়চোৱাত বিভিন্ন স্থানীয় শিক্ষানুষ্ঠান আৰু শৈলীৰ মাজেৰে মহাকাব্যিক চিত্ৰণ আৰু হিন্দু ধাৰ্মিক পেইণ্টিঙৰ বিকাশ ঘটে। এইসমূহৰ ভিতৰত আছিল ৰাজপুত, পাহাৰী, ডেকান, কাঙৰা পেইণ্টিং আদি।\nউত্তৰ ভাৰতৰ মোগল চিত্ৰ কলা(১৬০০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পিছৰচোৱা)\nদৰবাৰত জাহাংগীৰ, জাহাংগীৰ-নামাৰ চিত্ৰ, ১৬২০\nচাহজাহানৰ প্ৰতিকৃতি, ১৭০০ খ্ৰীষ্টাব্দ\nনতুনকৈ ৰাজপাটত উঠা ৰজা ঔৰংগজেৱৰ ৰাজ দৰবাৰৰ এক দৃশ্য।\nব্ৰিটিছ যুগ (১৮৪১-১৯৪৭)[সম্পাদনা কৰক]\nভাৰতীয় শিল্প কলাৰ ওপৰত ব্ৰিটিছ ঔপনিবেশিক শাসনৰ বিশেষকৈ ১৯ শতিকাৰ সময়চোৱাত যথেষ্ট প্ৰভাৱ পৰে। ভাৰতীয় পৌৰাণিক কলা আৰু শৈলী সমূহৰ গুৰুত্ব ক্ৰমে হ্ৰাস হ'বলৈ ধৰে, বিপৰীতে ব্ৰিটিছ চৰকাৰৰ দ্বাৰা প্ৰতিষ্ঠিত শিল্পকলাৰ বিদ্যালয় আদিৰ জৰিয়তে পশ্চিমীয়া কলা শৈলীৰ গুৰুত্ব বাঢ়িবলৈ ধৰে। ১৮৫০ চনত চেন্নাইত প্ৰতিষ্ঠিত হয় ভাৰতৰ প্ৰথমখন চৰকাৰী ফাইন আৰ্ট কলেজ। ইউৰোপীয় লোকৰ দ্বাৰা প্ৰধান চহৰ সমূহত চিত্ৰকলাৰ কোম্পানী শৈলী সুলভ তথা প্ৰচলিত হৈ পৰিছিল। এই কাৰ্যত ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীলৈ ভাৰতীয় শিল্পী সকলেও অৱদান আগবঢ়াই। এই শৈলীত মুখ্যতঃ পানী ৰঙৰ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল, অৱশ্যে এই শৈলীৰ ওপৰত ভাৰতীয় মোগল চিত্ৰ শৈলীৰ প্ৰভাৱ বিদ্যমান।  ১৮৫৮ চনলৈ ব্ৰিটিছ চৰকাৰে ভাৰতীয় প্ৰশাসনিয় কাম কাজ নিজৰ অধিনলৈ আনিবলৈ সক্ষম হয়। ইয়াৰ লগে লগে ৰাজকীয় পৃষ্ঠপোষকতাৰ শিল্পকলাৰ কাম সমূহ আংশিক বা সম্পূৰ্ণ ৰূপে পশ্চিমীয়া শৈলী বা হাইব্ৰীড ইণ্ডো গঠিক শৈলীৰে সম্পূৰ্ণ হ'বলৈ ধৰে। এই সময়ৰ ইউৰোপীয় শৈলীৰ সৈতে ভাৰতীয় শিল্প পৰম্পৰাৰ সমন্বয় ৰাজা ৰবি বৰ্মাৰ শাৰী পিন্ধা মহিলাৰ তৈল চিত্ৰ সমূহত স্পষ্ট হয়।\nস্বাধীনতাৰ আগৰ ভাৰতীয় শিল্প\nদিপ চাণ্ডৰ দ্বাৰা কোম্পানী পেইণ্টিং(১৭৬০-১৭৬৪)\nটিপুৰ টাইগাৰ, ১৮শতিকাৰ শিল্প, ভিক্টোৰিয়া এণ্ড এলবাৰ্ট মিউজিয়াম, লণ্ডন\nশকুন্তলা, ৰাজা ৰবি বৰ্মাৰ চিত্ৰ কৰ্ম (১৮৭০), তৈল চিত্ৰ\nঅশোকৰ ৰাণী, অবনিন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ চিত্ৰ কৰ্ম, ১৯১০\nবেংগল স্কুল অফ আৰ্ট[সম্পাদনা কৰক]\nবেংগল স্কুল অফ আৰ্টক সাধাৰণতে বেংগল স্কুল নামেৰে জনা যায়। যি নেকি বংগ, স্পষ্ট ৰূপত কলিকতাৰ শান্তিনিকেতনত উৎপন্ন হোৱা কলা আন্দোলন আৰু ভাৰতীয় চিত্ৰকলাৰ শৈলীৰ প্ৰচাৰৰ নামান্তৰ আছিল আৰু ব্ৰিটিছ শাসনৰ কালচোৱাৰ ভিতৰতে, ২০ শতিকালৈকে এই শৈলী ভাৰত তথা ইয়াৰ ওচৰ চুবুৰীয়া অঞ্চল সমূহতো বিয়পি পৰে আৰু বিকাশ লাভ কৰে। আৰম্ভণিতে চিত্ৰাংকনৰ ভাৰতীয় শৈলী নামেৰে জনা গৈছিল। ই ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰবাদৰ সৈতে যুক্ত আছিল, এই ক্ষেত্ৰত নেতৃত্ব দিছিল অৱনীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰে(১৮৭১-১৯৫১)। অৱশ্যে ভাৰতীয় এই শৈলীক ব্ৰিটিছ কলা প্ৰশাসক যেনে ই.বি হাভেল, চৰকাৰী আৰ্ট এণ্ড ক্ৰাফট্ কলকাতাৰ প্ৰিন্সিপালৰ দ্বাৰাও প্ৰচাৰ আৰু সমৰ্থন জনোৱা হৈছিল।\n১৯০৫ চনলৈ স্বদেশী আন্দোলনে গতি লাভ কৰাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত ভাৰতীয় শিল্পী সকলে কোম্পানীৰ ৰোমাণ্টিক চিত্ৰ শৈলী আৰু ৰাজা ৰবি বৰ্মা তথা তেওঁৰ অনুগামী সকলৰ চিত্ৰ শৈলী ত্যাগ কৰি ইংৰাজৰ দ্বাৰা দমিত ভাৰতীয় পৌৰাণিক শৈলীৰ পুনৰুদ্ধাত মনোনিবেশ কৰে। অৱনীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰক বেংগল স্কুল অফ আৰ্টৰ দ্বাৰা আধুনিক ভাৰতীয় চিত্ৰ কলাৰ শৈলী প্ৰৱৰ্তন আৰু ইয়াৰ প্ৰচাৰৰ ক্ষেত্ৰত লোৱা নেতৃত্বৰ বাবে তেওঁক আধুনিক ভাৰতীয় চিত্ৰকলাৰ পিতৃ বুলিও কোৱা হয়। ঠাকুৰ পৰিয়ালৰ আন আন শিল্পী যেনেঃ ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ(১৮৬১-১৯৪১) আৰু গগনেন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ(১৮৬৭-১৯৩৮)ৰ লগতে বিংশ শতিকাৰ আৰম্ভণিৰ নতুন শিল্পী যেনেঃ অমৃতা শ্বেৰ গিল(১৯১৩-১৯৪১) আদি শিল্পী সকলে পশ্চিমীয়া আভঁ-গাৰ্দ শৈলীক ভাৰতীয় শিল্প জগতত চিনাকি কৰোৱায়। অন্য বিভিন্ন শিল্পী যেনে যামিনী ৰয় আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত এছ.এইছ ৰাজা লোক শিল্পৰ দ্বাৰা উৎসাহিত হয়। ১৯৪৪ চনত কে'.চি.এছ পনিকৰে ভাৰতীয় শিল্পকলাত মাদ্ৰাছ আন্দোলনৰ সূচনা কৰে।\nঅৱনীন্দ্ৰনাথৰ ভাৰত মাতা পেইণ্টিং পেইণ্টিং(১৭৬০-১৭৬৪)\nযামিনী ৰয়ৰ টু কেটছ হল্ডিং এ লাৰ্জ প্ৰাউণ\nগগনেন্দ্ৰ নাথৰ প্ৰতিমা বিসৰ্জন\nশান্তিনিকেতনত নন্দলাল ব'চৰ ফ্ৰেস্কো\nসমসাময়িক শিল্পকলা(১৯০০ খ্ৰীষ্টাব্দ-বৰ্তমান)[সম্পাদনা কৰক]\n১৯৪৭ চনত ভাৰত ব্ৰিটিছ শাসনৰ পৰা স্বাধীনতা লাভ কৰাৰ পিছত ভাৰতীয় শিল্পী সকলে শিল্পৰ জগত খনলৈ এক নতুন ধাৰা কঢ়িয়াই আনে। ছয়জনীয়া শিল্পীৰ এটা গোট - কে এইচ আৰা, এছ কে বাক্ৰে, এইচ.এ. গাডে, এম.এফ. হুছেইন, এছ.এইচ. ৰাজা আৰু ফ্ৰান্সিছ নিউটন চুজাই - ঔপনিৱেশিক যুগৰ পিছৰ যুগত ভাৰতক প্ৰকাশ কৰাৰ নতুন উপায় প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ ১৯৫২ চনত বোম্বাই প্ৰগ্ৰেছিভ আৰ্টিষ্টছ গ্ৰুপ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। ১৯৫৬ চনত গোটটো ভংগ কৰা হৈছিল। ভাৰতীয় কলাৰ প্ৰবাদ সলনি কৰাত এই শিল্পী সকলে অৰিহণা যোগায়। ১৯৫০ ৰ দশকত ভাৰতৰ প্ৰায় সকলো মুখ্য শিল্পী গোটটোৰ সৈতে জড়িত আছিল। এই সকলৰ ভিতৰত সুপৰিচিত সকল হৈছে বাল চাবদা, মনীষী দে, ভি এছ গাইটোণ্ডে, কৃষ্ণেন খান্না, ৰাম কুমাৰ, তৈয়ব মেহতা, কে জি সুব্ৰমন্যন, এ. ৰামচন্দ্ৰন, দেৱেন্দ্ৰ সিং, আকবৰ পদমচী,জন ৱিলকিন্স, হিম্মত শ্বাহ আৰু মনজিত বাৱা। বিশিষ্ট পাকিস্তানী আধুনিকতাবাদী শিল্পী ইছমাইল গুলগী, তেওঁ ইছলামিক কেলিগ্ৰাফীৰ দিশবোৰক এক বিমূৰ্ত অভিব্যক্তিবাদী (বা ভঙ্গীমূলক বিমূৰ্ততাবাদী) সংবেদনশীলতাৰ সৈতে একত্ৰিত কৰে। বিংশ শতিকাৰ শেষাৰ্ধত চিত্ৰাংকন আৰু ভাস্কৰ্য গুৰুত্বপূৰ্ণ হৈ আছিল, যদিও আগশাৰীৰ শিল্পীসকলৰ কামত তেওঁলোকে এক নতুনত্বৰ সংযোজন ঘটাই। উদাহৰণ স্বৰূপে- ভাৰতী দয়ালে পৰম্পৰাগত মিথিলা চিত্ৰকলাক সমসাময়িক ধৰণে প্ৰকাশ কৰিবলৈ বাছনি কৰে আৰু নিজৰ কল্পনাৰ অনুশীলনৰ জৰিয়তে নিজৰ শৈলী সৃষ্টি কৰিছে। ভাৰতীয় কলাৰ বিষয়ে, ইংৰাজী আৰু স্থানীয় ভাৰতীয় ভাষাত আলোচনা বৃদ্ধিৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত কলা বিদ্যালয়সমূহত কলাৰ ধাৰণা সলনি কৰিছিল। পূৰ্বৰ তুলনাত ভাৰতীয় কলা অধিক স্বাধীন হৈ পৰে।\nঅমৃতা শ্বেৰগিলৰ গ্ৰুপ অফ থ্ৰী গাৰ্লছ, ১৯৩৫\nবোটিং, যামিনী ৰয়\nশতিষ গুজৰালৰ মুৰাল।\nভাৰতত লোক আৰু জনজাতীয় কলাই বিভিন্ন মাধ্যম যেনে মৃৎশিল্প, চিত্ৰাংকন, ধাতুৰ কাম, কাগজ-কলা, গহনা, পুতলা, বয়ন আদিৰ জৰিয়তে বিকাশ লাভ কৰে। এই কলা কেৱল নান্দনিক বস্তু নহয়, এনে শিল্প কৰ্মৰ প্ৰকৃততে মানুহৰ জীৱনত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ মহত্ত্ব আছে আৰু এই সমূহ নিৰ্দিষ্ট লোক সকলৰ বিশ্বাস আৰু ৰীতি-নীতিৰ সৈতে বান্ধ খাই আছে। এই সমূহৰ ভিতৰত ভাস্কৰ্য, মুখা (ৰীতি-নীতি আৰু অনুষ্ঠানত ব্যৱহৃত), চিত্ৰ, বস্ত্ৰ, বাঁহ-বেতৰ বস্তু, কুঁহিলা শিল্প, পাকঘৰৰ বস্তু, অস্ত্ৰ, আৰু মানৱ শৰীৰত প্ৰকাশিত (টেটু আৰু বিন্ধা) আদি হ'ব পাৰে। এনে শিল্প কৰ্মৰ এক গভীৰ সাংকেতিক অৰ্থ আছে যি কেৱল শিল্পৰ সৈতেই নহয়, সেই শিল্প প্ৰস্তুত কৰিবলৈ ব্যৱহৃত সামগ্ৰী আৰু কৌশলবোৰৰ সৈতেও সংলগ্ন।\nলোক কলাত ভ্ৰমণকাৰী যাযাবৰসকলৰ দৃশ্যমান অভিব্যক্তিও অন্তৰ্ভুক্ত থাকে। ভাৰতীয় উপত্যকা আৰু উচ্চভূমি সমূহত বিভিন্ন সময়ত বসতি কৰা লোক সকলে তেওঁলোকৰ লগত বিভিন্ন স্থানৰ অভিজ্ঞতা আৰু স্মৃতি কঢ়িয়াই আনে। এই অভিজ্ঞতাই এনে শিল্পৰ উৎস। তেওঁলোকৰ কলা জীৱনৰ ক্ষণস্থায়ী আৰু গতিশীল আৰ্হিৰে গঠিত। কিছুমান লোককলাৰ উদাহৰণ হৈছে ৱাৰ্লী, মধুবনী কলা, মঞ্জুশা কলা, টিকুলি কলা, গণ্ড ইত্যাদি।\nমহাৰাষ্ট্ৰৰ ৱাৰ্লী পেইণ্টিং\nথলুৱা সামগ্ৰীৰে অসমৰ মাজুলীত মুখা নিৰ্মাণ\nভাৰতীয় শিল্প কলা সামগ্ৰীৰ ইতিহাস[সম্পাদনা কৰক]\nভাৰতীয় উপমহাদেশৰ প্ৰথম জ্ঞাত ভাস্কৰ্যটো হৈছে সিন্ধু উপত্যকা সভ্যতাৰ (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৩৩০০-১৭০০) পৰা অৰ্থাৎ আধুনিক পাকিস্তানৰ মহেঞ্জো-দাৰো আৰু হৰপ্পাৰ স্থানত পোৱা এটি বিখ্যাত সৰু ব্ৰঞ্জৰ পুৰুষ নৃত্যশিল্পী। অৱশ্যে ব্ৰঞ্জ আৰু শিলৰ এনে ভাস্কৰ্য, মৃৎশিল্পৰ মূৰ্ত্তি আৰু শিলৰ মোহৰৰ তুলনাত বিৰল। এনে ভাস্কৰ্য সমূহ বিশেষকৈ জীৱ-জন্তু বা দেৱতা আদি অতি সূক্ষ্মভাৱে গঢ়া হৈছিল। সিন্ধু উপত্যকা সভ্যতাৰ পতনৰ পিছত বৌদ্ধ যুগলৈকে ভাস্কৰ্য, অভিলেখৰ দিশৰ পৰা সামান্য।  এনেদৰে শিলত ভাৰতীয় স্মাৰক ভাস্কৰ্যৰ মহান পৰম্পৰা তুলনামূলকভাৱে পলমকৈ আৰম্ভ হোৱা দেখা যায়, ২৭০ ৰ পৰা ২৩২ খ্ৰীষ্টপূৰ্বলৈ অশোকৰ ৰাজত্ব কালত তেওঁ ভাৰতৰ চাৰিওফালে নিৰ্মাণ কৰোৱা অশোক স্তম্ভসমূহৰ ছটা বৰ্তমানলৈ বৰ্তি আছে। বৃহৎ পৰিমাণৰ লাক্ষণিক ভাস্কৰ্য, বেছিভাগ প্ৰাৰম্ভিক বৌদ্ধ স্তূপ যেনেঃ সাঁচীৰ স্তূপ আদি পোৱা গৈছে। এইবোৰ সম্ভৱতঃ কাঠ ব্যৱহাৰ কৰি এটা পৰম্পৰাৰ পৰা বিকশিত হৈছিল।  শেহতীয়া দশকবোৰৰ এই ঐতিহাসিক সময়ছোৱাত কেৰালাত, কাঠ ভাস্কৰ্য আৰু স্থাপত্যৰ মুখ্য মাধ্যম হৈ পৰিছিল। \nউত্তৰ ভাৰতত খ্ৰীষ্টপূৰ্ব দ্বিতীয়ৰ পৰা প্ৰথম শতিকাত, গান্ধাৰৰ গ্ৰেকো-বৌদ্ধ কলাৰ (বৰ্তমান দক্ষিণ আফগানিস্তান আৰু উত্তৰ পাকিস্তানৰ অংশ) ভাস্কৰ্যবোৰ অধিক স্পষ্ট, যি বুদ্ধৰ জীৱন আৰু শিক্ষাৰ খণ্ডবোৰক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। যদিও ভাৰতৰ এটা দীঘলীয়া ভাস্কৰ্য পৰম্পৰা আছিল আৰু সমৃদ্ধ মূৰ্তিবিদ্যাৰ নিপুণতা আছিল, বুদ্ধক এই সময়ৰ আগতে কেতিয়াও মানৱ ৰূপত প্ৰতিনিধিত্ব কৰা হোৱা নাছিল। ইয়াৰ কাৰণ হ'ব পাৰে আধুনিক আফগানিস্তানৰ গান্ধাৰণ বৌদ্ধ ভাস্কৰ্যই গ্ৰীক আৰু পাৰ্চী শৈল্পিক প্ৰভাৱ প্ৰদৰ্শন কৰে। শৈল্পিকভাৱে, গান্ধাৰণ স্কুল অফ স্কালাপছাৰে ঢেউ খেলা চুলি, কান্ধ আৱৰি থকা চাদৰ, জোতা আৰু চেণ্ডেল, একেনথাছ পাতৰ সজ্জা আদিত অৰিহণা যোগাইছিল বুলি কোৱা হয়।\nৰাজস্থানৰ জয়ছালমেৰৰ জৈনমন্দিৰৰ শিল্পকৰ্ম\nনৱম শতিকাত নিৰ্মিত গণেশৰ প্ৰতিমূৰ্তি, ৰাজস্থান\nৰাজস্থানৰ সঙ্গমৰমৰত অৱস্থিত দেৱতাৰ মূৰ্তি\nৰাজস্থানত ১৪৫০ চনত নিৰ্মিত মন্দিৰৰ প্ৰতিমূৰ্তি\nচোলসকলৰ দিনৰ ব্ৰঞ্জৰ মূৰ্তি\nছত্ৰপতি শিৱাজীৰ মূৰ্তি\nশিৱ আৰু পাৰ্বতী\nইলোৰাত অৱস্থিত শিৱৰ প্ৰতিমা\nচতুৰ্দশ শতিকাৰ শিৱ-পাৰ্বতী\nখ্ৰীষ্টপূৰ্ব প্ৰথমৰ পৰা তৃতীয় শতিকাৰ ভিতৰত মথুৰাৰ গুলপীয়া শিলৰ হিন্দু, জৈন আৰু বৌদ্ধ ভাস্কৰ্যই স্থানীয় ভাৰতীয় পৰম্পৰা আৰু গান্ধাৰৰ গ্ৰেকো-বৌদ্ধ কলাৰ জৰিয়তে প্ৰাপ্ত পাশ্চাত্য প্ৰভাৱ দুয়োটা প্ৰতিফলিত কৰিছিল, আৰু পৰৱৰ্তী ভাৰতীয় ধৰ্মীয় ভাস্কৰ্যৰ আধাৰ কাৰ্যকৰীভাৱে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।  এই শৈলীটো গুপ্ত সাম্ৰাজ্যৰ অধীনত ভাৰতৰ বেছিভাগ অঞ্চলত বিকশিত আৰু বিস্তাৰ হৈছিল (গ. 320-550) যি ভাৰতীয় ভাস্কৰ্যৰ বাবে এক "ধ্ৰুপদী" সময়, আৰু এই সময় চোৱাই পূৰ্বৰ ইলোৰাৰ গুহাবোৰৰ লগতে, এলিফেণ্ট গুহাবোৰকো সামৰি লৈছে।  পিছলৈ বৃহৎ পৰিমাণৰ ভাস্কৰ্য প্ৰায় একচেটিয়াভাৱে ধাৰ্মিক, আৰু সাধাৰণতে ৰক্ষণশীল হৈ থাকে, প্ৰায়ে দেৱতাসকলৰ সৰল, সন্মুখলৈ মুখ কৰি থকা স্থিতিৰ ভংগীমালৈ ঘূৰি আহে, অৱশ্যে অপ্সৰা আৰু যক্ষীৰ আদি চৰিত্ৰ সমূহ প্ৰায়ে সংবেদনশীল ভাৱে বক্ৰ ভংগীমাৰ আছিল। এই কাৰুকাৰ্য সমূহ প্ৰায়ে অত্যন্ত বিতং ভাৱে ফুটাই তোলা হৈছিল। দক্ষিণ ভাৰতৰ চোল ৰাজবংশৰ (গ. ৮৫০-১২৫০) প্ৰসিদ্ধ লষ্ট ৱেক্স ব্ৰঞ্জ ভাস্কৰ্য সমূহ, শোভাযাত্ৰাত কঢ়িয়াই নিয়াৰ বাবে নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল, ইয়াৰ ভিতৰত নটৰাজ হিচাপে শিৱৰ প্ৰতিষ্ঠিত ৰূপ তথা পূৰ্বৰ পল্লৱ ৰাজবংশৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা মহাবলিপুৰমৰ বিশাল গ্ৰেনাইট কাৰুকাৰ্য সমূহ অন্তৰ্ভুক্ত হৈ আছে।  চোল কাল চোৱা ভাস্কৰ্য আৰু ব্ৰঞ্জৰ বাবেও লক্ষণীয়।  পৃথিৱীৰ বিভিন্ন সংগ্ৰহালয় আৰু দক্ষিণ ভাৰতৰ মন্দিৰসমূহত থকা নমুনাবোৰৰ ভিতৰত বিভিন্ন ৰূপত শিৱৰ বহুতো সূক্ষ্ম চিত্ৰ, বিষ্ণু আৰু তেওঁৰ পত্নী লক্ষ্মী, শিৱ আদি প্ৰধান। \nদেৱাল চিত্ৰ[সম্পাদনা কৰক]\nঅজন্তা গুহাৰ ফ্ৰেস্কো\nভাৰতীয় ক্লিফ পেইণ্টিঙৰ পৰম্পৰা আৰু পদ্ধতি বহু বছৰ ধৰি লাহে লাহে বিকশিত হোৱা। প্ৰাগৈতিহাসিক সমলৰে এই চিত্ৰ কৰ্ম বিভিন্ন স্থানত উদ্ধাৰ হৈছে। মেচ'লিথিক কালৰ গুহা সমূহৰ ভিতৰত শিলত কটা ভাস্কৰ্যৰে সজ্জিত আৰু প্ৰাকৃতিক ভাৱে উপলব্ধ গুহা সমূহ অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে। ঐতিহাসিক কালতো এই সমূহৰ ব্যৱহাৰ বৰ্তি থাকে।  দক্ষিণ মালভূমিৰ ওচৰৰ ভীমবেটকা প্ৰস্তৰক্ষেত্ৰত আবিষ্কাৰ হোৱা গুহা চিত্ৰ ভাৰতৰ সবাতোকৈ পুৰণা চিত্ৰ কৰ্মৰ উদাহৰণ। ভীমবেটকা প্ৰস্তৰক্ষেত্ৰ সম্পৰ্কে ইউনেস্কো অভিলেখনত কোৱা হৈছে যে "এই স্থানটি প্ৰাকৃতিক শিলাসমূহৰ মাজত প্ৰস্তৰ চিত্ৰকলাৰ এক অসাধাৰণ ভাণ্ডাৰ।" ইয়াত পাঁচটা প্ৰস্তৰক্ষেত্ৰৰ অংশত মেচ'লিথিক যুগৰপৰা ঐতিহাসিক যুগ পৰ্যন্ত চিত্ৰকলা ৰক্ষিত আছে। পাৰ্শ্বৱৰ্তী ২১টা অঞ্চলৰ লোক ঐতিহ্যত এই চিত্ৰকলাৰ প্ৰভাৱ সুস্পষ্ট। এই ক্ষেত্ৰসমূহ ১০০,০০০ খ্ৰী:পূ: ৰপৰা ১০০০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ মধ্যৰৰ্তী বিভিন্ন সময়ত নিৰ্মিত হয়। প্ৰাচীনকালৰ চিকাৰী লোকসকলৰ অৰ্থনীতিৰ লগত সম্পৰ্কযুক্ত এই চিত্ৰকলাত মানুহ আৰু প্ৰকৃতিৰ মাজৰ সম্পৰ্ক প্ৰদৰ্শিত হৈছে। ২০০৩ চনত ইউনেস্কোয়ে ইয়াক এক অনন্য সাংস্কৃতিক সম্পত্তিৰূপে বিশ্ব ঐতিহ্য তালিকাৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰে।\nঐতিহাসিক কালৰ আটাইতকৈ পুৰণি ফ্ৰেস্কো সমূহ অজন্তাৰ গুহাত সংৰক্ষিত অৱস্থাত আছে। ইয়াৰে গুহা নং ১০ত প্ৰথম শতিকাৰ কিছুমান চিত্ৰ পোৱা গৈছে। আনহাতে অধিক প্ৰসিদ্ধ আৰু ডাঙৰ চিত্ৰ কৰ্ম কিছুমান পঞ্চম শতিকাৰ। জলবায়ুৰ প্ৰভাৱৰ পিছতো ভাৰতত ২০তকৈয়ো অধিক স্থানত ৮ৰ পৰা ১০ শতিকাৰ ভিতৰৰ বিভিন্ন গুহা চিত্ৰ কৰ্ম বৰ্তি আছে। এইসমূহ পূৰ্বৰ এনে চিত্ৰ কৰ্মৰ মাত্ৰ এক ক্ষুদ্ৰ অংশ। প্ৰাচীন আৰু মধ্যযুগৰ প্ৰাৰম্ভিক কালৰ সকলোতকৈ মহত্ত্বপূৰ্ণ ফ্ৰেস্কো সমূহ অজন্তা, বাঘ, ইলোৰা আৰু চিত্তানবাছল গুহাত পোৱা যায়। যি সমূহ ৭-১০ শতিকাৰ শেষৰভাগৰ শিল্প কৰ্ম। এই চিত্ৰ কৰ্ম সমূহ কোনো প্ৰখ্যাত শিল্পীৰ দ্বাৰা সজ্জিত কৰাৰ উদ্দেশ্যে অংকন কৰোৱা হৈছিল বুলি প্ৰমাণ পোৱা গৈছে। অৱশ্যে প্ৰাৰম্ভিক নিৰপেক্ষ কোনো ৱাল পেইণ্টিং বৰ্তি থকাৰ প্ৰমাণ হোৱা নাযায়।\nমিনিয়েচাৰ পেইণ্টিং[সম্পাদনা কৰক]\nপ্ৰায় ১০০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বৰ আগৰ পৰা আঙুলিৰ মূৰত গণিব পৰাকৈ তেনেই কম সংখ্যক ভাৰতীয় মিনীয়েচাৰ পেইণ্টিংহে বৰ্তমানো জীয়াই আছে, আৰু ইয়াৰে কিছুমান পৰৱৰ্তী কেইটামান শতিকাৰ। এইসমূহৰ মাজত আছে বৌদ্ধ গ্ৰন্থৰ মিনিয়েচাৰ আৰু পিছলৈ সমতুল্য ভাৱে জৈন আৰু হিন্দু ধৰ্মীয় মিনিয়েচাৰ। এই চিত্ৰ কৰ্ম সমূহ ক্ষয়িষ্ণু মাধ্যম যেনেঃ সাঁচিপাত আদিত অংকন কৰা হৈছিল, যাৰ বাবেই এই চিত্ৰ কৰ্ম সমূহ বহুদিনলৈ বৰ্তি থাকিবলৈ অক্ষম হৈছিল বুলি ধাৰণা কৰা হয়। \nমোগল সম্ৰাটৰ ৰাজকীয় পৃষ্ঠপোষকতাত আমদানিকৃত পাৰ্চী মিনিয়েচাৰ প্ৰশিক্ষণ প্ৰাপ্ত শিল্পী আৰু ভাৰতীয় পুথি চিত্ৰ শৈলীৰ মিলিত প্ৰভাৱৰ দ্বাৰা ষোল্ল শতিকাৰ শেষৰ ফালে কাগজৰ মিনিয়েচাৰত মোগল চিত্ৰকলাই বিকাশ লাভ কৰে। এই শৈলীত নতুন কিছুমান উপাদানে এনে চিত্ৰক অধিক বাস্তৱিক ৰূপত উপস্থাপন কৰিবলৈ সক্ষম হয়, বিশেষকৈ প্ৰতিকৃতি, জীৱ-জন্তু, উদ্ভিদ আৰু ভৌতিক পৃথিৱীৰ অন্যান্য দিশবোৰৰ সংযোজন।  ডেক্কান পেইণ্টিং প্ৰায় একে সময়তে দক্ষিণৰ ডেক্কান চুলতানেটচৰ ৰাজপ্ৰসাদ সমূহত বিকশিত হৈছিল। \nমিনিয়েচাৰ, চিত্ৰিত কিতাপ বা মুৰাক্কাৰ বাবে কৰা একক কাম বা চিত্ৰকলা আৰু ইছলামিক কেলিগ্ৰাফীৰ এলবাম আছিল। এই শৈলী ক্ৰমান্বয়ে পৰৱৰ্তী দুটা শতিকাত কাগজৰ চিত্ৰ কলা হিচাপে প্ৰভাৱিত হৈ মুছলমান আৰু হিন্দু ৰাজকীয় অনুষ্ঠান সমূহত বিয়পি পৰে আৰু প্ৰায়ে "উপ-মোগল" বা আন কেইবাটাও আঞ্চলিক শৈলী যেনে ৰাজপুত চিত্ৰকলা, পাহাৰী চিত্ৰকলা, আৰু শেষত কোম্পানীৰ চিত্ৰকলা, ইউৰোপীয় কলাৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত আৰু মুখ্যতঃ ব্ৰিটিছ ৰাজৰ লোকসকলৰ দ্বাৰা পৃষ্ঠপোষকতা লাভ কৰা এক হাইব্ৰিড পানীৰঙৰ শৈলীত এই চিত্ৰ কলাই নতুন ৰূপত আত্মপ্ৰকাশ কৰে। "পাহাৰী" ("পৰ্বত") অঞ্চলবোৰত কাংৰা পেইণ্টিং শৈলীৰ প্ৰভাৱ বেছি আছিল আৰু উনবিংশ শতিকাৰ আৰম্ভণিৰ দশকবোৰলৈকে এই শৈলীয়ে বিকাশ লাভ কৰিছিল।  উনবিংশ শতিকাৰ মাজভাগৰ পৰা চৰকাৰী কলা বিদ্যালয়ত প্ৰশিক্ষণ প্ৰাপ্ত ভাৰতীয় শিল্পীসকলে পশ্চিমীয়া শৈলীৰ ইজেল চিত্ৰসমূহ ক্ৰমান্বয়ে অংকন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।\nমেৱাৰ জয় কৰি ঘূৰি আহোঁতে জাহাঙ্গীৰে ৰাজকুমাৰ খুৰমক আদৰাৰ চিত্ৰ, বালচন্দ, ১৬৩৫ চন\nহামজানামাৰ এক পৃষ্ঠা\nবুৰাক, দিল্লীৰ জাতীয় সংগ্ৰহালয়, প্ৰাপ্তিস্থান হায়দৰাবাদ, ১৭৭০–৭৫ চন\nনিহাল চান্দে অঁ‌কা অষ্টাদশ শতিকাৰ এক ৰাজপুত পেইণ্টিং\nৰাধা-কৃষ্ণ, অষ্টাদশ শতিকা, পাহাৰী শৈলী\nসোণৰ কানফুলি,খ্ৰীষ্টপূৰ্ব প্ৰথম শতিকা, অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ।\nভাৰতীয় উপমহাদেশীয় অঞ্চল সমূহত নীৰৱধি বিগত ৫,০০০ বছৰে অলংকাৰ শিল্পৰ চৰ্চা হৈ আহিছে। ভাৰত আৰু ইয়াৰ চুবুৰীয়া দেশ সমূহ মূল্যবান ৰত্নৰ ভাণ্ডাৰ স্বৰূপ। শাসক বৰ্গৰ অভূষণৰ বাবে পুৰণি কালৰে পৰা এই ৰত্নৰ ব্যৱহাৰ হৈ আহিছে। অলংকাৰ নিৰ্মাণ প্ৰক্ৰিয়া আৰম্ভ কৰা আদিম সভ্যতা সমূহৰ ভিতৰত সিন্ধু উপত্যকা উল্লেখযোগ্য বুলি কোৱা হয়। ভাৰতত পৌৰাণিক এনে অলংকাৰৰ অৱশেষ খুব কম পৰিমাণেহে পোৱা যায়। এনে অলংকাৰ নিৰ্মাণৰ ক্ষেত্ৰত পুৰণি দিনৰে পৰা সোণৰ ব্যৱহাৰ চৰ্চিত হৈ আহিছে। হীৰা খননৰ ইতিহাসত ভাৰতেই প্ৰথম দেশ আছিল বুলি কোৱা হয়। ষোল্ল শতিকাত মোগলে ভাৰতত নিজৰ আধিপত্য বিস্তাৰ কৰে। তেওঁলোকৰ দ্বাৰাই তেওঁলোকৰ গহনা নিৰ্মাণৰ জ্ঞান আৰু কলা ভাৰতীয় সকলৰ মাজত বিয়পি পৰে।\nঅন্যান্য সামগ্ৰী[সম্পাদনা কৰক]\nশিল্পকলা সামগ্ৰীৰ তালিকাত কাঠ নিঃসন্দেহে অত্যন্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ আছিল, কিন্তু ভাৰতীয় জলবায়ুত কাঠৰ স্থায়িত্ব বেছি দিনৰ বাবে সম্ভৱ নহয়। প্ৰাচীন কালৰে পৰা বিভিন্ন সামগ্ৰী তৈয়াৰ কৰাৰ বাবে কলা বা নিৰ্মাণত হাতীদাঁতক মূল্য দিয়া হয়। ধাৰ্মিক ধৰ্ম সমূহে যদিও হাতীদাঁত বা হাড়ৰ দৰে প্ৰাণীৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰা জৈৱিক সামগ্ৰীক শিল্পকলাত বিশেষ স্থান নিদিলেওঁ এনে সামগ্ৰীৰ ব্যৱহাৰৰ বৌদ্ধ ধৰ্মত বিদ্যমান, যেনে বেগ্ৰাম হাতীদাঁতৰ শিল্প। বহুতো ভাৰতীয় নিৰ্মাণ আফগানিস্তানত পোৱা যায়। মুছলমান সমাজত এই শিল্পজাত সামগ্ৰীৰ অধিক প্ৰচলন দেখা যায়।\nভাৰতৰ কলা সংগ্ৰহালয়সমূহ[সম্পাদনা কৰক]\nপ্ৰধান নগৰসমূহত[সম্পাদনা কৰক]\nপ্ৰিন্স অফ ৱেলছ সংগ্ৰহালয়, মুম্বই\nভাৰতীয় সংগ্ৰহালয়, কলকাতা\nছত্ৰপতি শিৱাজী মহাৰাজ বাস্তু সংগ্ৰহালয়, মুম্বই (পূৰ্বতে প্ৰিন্স অফ ৱেলছ সংগ্ৰহালয়)\nছলাৰ জং সংগ্ৰহালয়, হায়দৰাবাদ\nচৰকাৰী সংগ্ৰহালয়, বাংগালোৰ\nচৰকাৰী সংগ্ৰহালয়, চেন্নাই\nচৰকাৰী সংগ্ৰহালয় আৰু আৰ্ট গেলাৰী, চণ্ডীগড়\nহায়দৰাবাদৰ ছলাৰ জং সংগ্ৰহালয়\nচেন্নাইৰ চৰকাৰী সংগ্ৰহালয়\nপুৰাতাত্ত্বিক সংগ্ৰহালয়[সম্পাদনা কৰক]\nঅন্ধ্ৰ প্ৰদেশ ৰাজ্যিক পুৰাতত্ত্ব সংগ্ৰহালয়, হায়দৰাবাদ\nপুৰাতাত্ত্বিক সংগ্ৰহালয়, ত্ৰিশূৰ\nচিটি মিউজিয়াম, হায়দৰাবাদ\nচৰকাৰী সংগ্ৰহালয়, মথুৰা\nচৰকাৰী সংগ্ৰহালয়, তিৰুচিৰাপল্লী\nহিল পেলেচ, ত্ৰিপুনিথুৰা, এৰ্নাকুলাম\nউৰিষ্যা ৰাজ্যিক সংগ্ৰহালয়, ভুৱনেশ্বৰ\nপাঝাছী ৰাজা পুৰাতাত্ত্বিক সংগ্ৰহালয়, কজিকোড়ে\nৰাজ্যিক পুৰাতাত্ত্বিক গেলাৰী, কলকাতা\nভিক্ট'ৰিয়া জুবিলী সংগ্ৰহালয়, বিজয়ৱাড়া\nআধুনিক কলা সংগ্ৰহালয়সমূহ[সম্পাদনা কৰক]\nনেশ্বনেল গেলাৰী অফ মডাৰ্ণ আৰ্ট, নতুন দিল্লী - স্থাপিত ১৯৫৪\nনেশ্বনেল গেলাৰী অফ মডাৰ্ণ আৰ্ট, মুম্বাই - স্থাপিত ১৯৯৬\nনেশ্বনেল গেলাৰী অফ মডাৰ্ণ আৰ্ট, বাংগালোৰ - আৰম্ভণি ২০০৯\nকলকাতা আধুনিক কলা সংগ্ৰহালয় - আধাৰশিলা স্থাপিত ২০১৩\nঅন্যান্য সংগ্ৰহালয়সমূহ[সম্পাদনা কৰক]\nএলবাৰ্ট হল সংগ্ৰহালয়, জয়পুৰ\nআশুতোষ মিউজিয়াম অফ ইণ্ডিয়ান আৰ্ট, কলকাতা\nবৰোদা মিউজিয়াম এণ্ড পিকচাৰ গেলাৰী\nগোৱা ৰাজ্যিক সংগ্ৰহালয়, পানাজী\nনেপিয়াৰ সংগ্ৰহালয়, থিৰুৱন্থপুৰম\nজাতীয় হস্তশিল্প আৰু হস্ততাঁ‌ত সংগ্ৰহালয়, নতুন দিল্লী\nসংস্কৃতি সংগ্ৰহালয়, দিল্লী\nৱাটচন সংগ্ৰহালয়, ৰাজকোট\nশ্ৰীমন্থী বাই সোঁ‌ৱৰণি চৰকাৰী সংগ্ৰহালয়, মাংগালোৰ\n↑ Jagadish Gupta (1996). Pre-historic Indian Painting. North Central Zone Cultural Centre. https://books.google.com/books?id=H8zpAAAAMAAJ.\n↑ Shiv Kumar Tiwari (1 January 2000s). Riddles of Indian Rockshelter Paintings. Sarup & Sons. পৃষ্ঠা. 8–. ISBN 978-81-7625-086-3. https://books.google.com/books?id=-jO0fvT4r9gC&pg=PA8.\n↑ Cockburn, John (1899). "Art. V.—Cave Drawings in the Kaimūr Range, North-West Provinces.". Journal of the Royal Asiatic Society of Great Britain & Ireland. New Series খণ্ড 31 (1): 89–97. doi:10.1017/S0035869X00026113. https://zenodo.org/record/2170624.\n↑ Mathpal, Yashodhar (1984) (en ভাষাত). Prehistoric Painting Of Bhimbetka. Abhinav Publications. পৃষ্ঠা. 220. ISBN 9788170171935. https://books.google.com/books?id=GG7-CpvlU30C&pg=PA220.\n↑ Tiwari, Shiv Kumar (2000) (en ভাষাত). Riddles of Indian Rockshelter Paintings. Sarup & Sons. পৃষ্ঠা. 189. ISBN 9788176250863. https://books.google.com/books?id=-jO0fvT4r9gC&pg=PA189.\n↑ Rock Shelters of Bhimbetka. UNESCO. 2003. পৃষ্ঠা. 16. https://whc.unesco.org/uploads/nominations/925.pdf.\n↑ Mithen, Steven (2011) (en ভাষাত). After the Ice: A Global Human History, 20,000 - 5000 BC. Orion. পৃষ্ঠা. 524. ISBN 9781780222592. https://books.google.com/books?id=Uaxg_QDSsrQC&pg=PT524.\n↑ Javid, Ali; Jāvīd, ʻAlī; Javeed, Tabassum (2008) (en ভাষাত). World Heritage Monuments and Related Edifices in India. Algora Publishing. পৃষ্ঠা. 19. ISBN 9780875864846. https://books.google.com/books?id=54XBlIF9LFgC&pg=PA19.\n↑ Pathak, Dr. Meenakshi Dubey. "Indian Rock Art - Prehistoric Paintings of the Pachmarhi Hills". Bradshaw Foundation. http://www.bradshawfoundation.com/india/pachmarhi/index.php। আহৰণ কৰা হৈছে:7November 2014.\n↑ 12.0 12.1 Lal 2002, পৃষ্ঠা 82\n↑ 15.0 15.1 Paul, Pran Gopal; Paul, Debjani (1989). "Brahmanical Imagery in the Kuṣāṇa Art of Mathurā: Tradition and Innovations". East and West খণ্ড 39 (1/4): 111–143, especially 112–114, 115, 125.\n↑ Paul, Pran Gopal; Paul, Debjani (1989). "Brahmanical Imagery in the Kuṣāṇa Art of Mathurā: Tradition and Innovations". East and West খণ্ড 39 (1/4): 111–143. ISSN 0012-8376.\n↑ Krishan, Yuvraj; Tadikonda, Kalpana K. (1996) (en ভাষাত). The Buddha Image: Its Origin and Development. Bharatiya Vidya Bhavan. পৃষ্ঠা. ix-x. ISBN 978-81-215-0565-9. https://books.google.com/books?id=kDyJh--iaL0C&pg=PP13.\n↑ 18.0 18.1 18.2 18.3 Shaw, Ian; Jameson, Robert (2008) (en ভাষাত). A Dictionary of Archaeology. John Wiley & Sons. পৃষ্ঠা. 248. ISBN 978-0-470-75196-1. https://books.google.com/books?id=8HKDtlPuM2oC&pg=PA248.\n↑ State Emblem Archived মে' 11, 2012 at the Wayback Machine, Know India india.gov.in\n↑ Dated 100 BCE in Fig.88 in Quintanilla, Sonya Rhie (2007) (en ভাষাত). History of Early Stone Sculpture at Mathura: Ca. 150 BCE - 100 CE. BRILL. পৃষ্ঠা. 368, Fig. 88. ISBN 9789004155374. https://books.google.com/books?id=X7Cb8IkZVSMC&pg=PA368.\n↑ 24.0 24.1 24.2 24.3 24.4 24.5 Dalal, Roshen (2010) (en ভাষাত). The Religions of India: A Concise Guide to Nine Major Faiths. Penguin Books India. পৃষ্ঠা. 397–398. ISBN 978-0-14-341517-6. https://books.google.com/books?id=pNmfdAKFpkQC&pg=PA398.\n↑ Singh, Upinder (2008). A History of Ancient and Early Medieval India. প্ৰকাশক New Delhi: Pearson Education. পৃষ্ঠা. 430. ISBN 978-81-317-1120-0.\n↑ "yaksha". Encyclopædia Britannica. https://www.britannica.com/topic/yaksha। আহৰণ কৰা হৈছে: 15 July 2007.\n↑ Sharma, Ramesh Chandra (1994) (en ভাষাত). The Splendour of Mathurā Art and Museum. D.K. Printworld. পৃষ্ঠা. 76. ISBN 978-81-246-0015-3. https://books.google.com/books?id=O-vVAAAAMAAJ.\n↑ 28.0 28.1 28.2 28.3 28.4 Boardman, John (1993) (en ভাষাত). The Diffusion of Classical Art in Antiquity. Princeton University Press. পৃষ্ঠা. 112. ISBN 0691036802.\n↑ Fig. 85 in Quintanilla, Sonya Rhie (2007) (en ভাষাত). History of Early Stone Sculpture at Mathura: Ca. 150 BCE - 100 CE. BRILL. পৃষ্ঠা. Fig.85, p.365. ISBN 9789004155374. https://books.google.com/books?id=X7Cb8IkZVSMC&pg=PA365.\n↑ "The folk art typifies an older plastic tradition in clay and wood which was now put in stone, as seen in the massive Yaksha statuary which are also of exceptional value as models of subsequent divine images and human figures." in Agrawala, Vasudeva Sharana (1965) (en ভাষাত). Indian Art: A history of Indian art from the earliest times up to the third century A. D. Prithivi Prakashan. পৃষ্ঠা. 84. https://books.google.com/books?id=dfrpAAAAMAAJ.\n↑ "With respect to large-scale iconic statuary carved in the round (...) the region of Mathura not only rivaled other areas but surpassed them in overall quality and quantity throughout the second and early first century BCE." in Quintanilla, Sonya Rhie (2007) (en ভাষাত). History of Early Stone Sculpture at Mathura: Ca. 150 BCE - 100 CE. BRILL. পৃষ্ঠা. 24. ISBN 9789004155374. https://books.google.com/books?id=X7Cb8IkZVSMC&pg=PA24.\n↑ Quintanilla, Sonya Rhie (2007) (en ভাষাত). History of Early Stone Sculpture at Mathura: Ca. 150 BCE - 100 CE. BRILL. পৃষ্ঠা. 23–25. ISBN 9789004155374. https://books.google.com/books?id=X7Cb8IkZVSMC&pg=PA23.\n↑ Stokstad, Marilyn (2018). Art History. প্ৰকাশক United States: Pearson Education. পৃষ্ঠা. 306–310. ISBN 9780134475882.\n↑ Department of Asian Art (2000). "Shunga Dynasty (ca. Second - First Century B.C.)". https://www.metmuseum.org/toah/hd/shun/hd_shun.htm। আহৰণ কৰা হৈছে: November 26, 2018.\n↑ "Indian subcontinent". Oxford Art Online. 2003. http://www.oxfordartonline.com/groveart/view/10.1093/gao/9781884446054.001.0001/oao-9781884446054-e-7000040113.। আহৰণ কৰা হৈছে: December 3, 2018.\n↑ Michaels, Axel (2004). Hinduism: Past and Present. Princeton University Press. পৃষ্ঠা. 40. ISBN 978-0-691-08953-9. https://books.google.com/books?id=PD-flQMc1ocC&pg=PR4.\n↑ Dhammika, Ven. S. (1994). "The Edicts of King Ashoka (an English rendering)". DharmaNet International. http://www.cs.colostate.edu/~malaiya/ashoka.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 22 November 2014. "... Beloved-of-the-Gods, King Piyadasi's domain, and among the people beyond the borders, the Cholas, the Pandyas, ..."\n↑ "Great Living Chola Temples". UNESCO. 1987. https://whc.unesco.org/en/list/250। আহৰণ কৰা হৈছে: 22 November 2014.\n↑ Aditi Nath Sarkar, Christine Mackay. ISBN ISBN.\n↑ Seyller, John (1987). "Scribal Notes on Mughal Manuscript Illustrations". Artibus Asiae খণ্ড 48 (3/4): 247–277. doi:10.2307/3249873.\n↑ Fazl, Abu'l (1927). Ain-i Akbari. Translated by H Blochmann.. Asiatic Society of Bengal.\n↑ George Michell; Catherine Lampert; Tristram Holland (1982). In the Image of Man: The Indian Perception of the Universe Through 2000 Years of Painting and Sculpture. Alpine Fine Arts Collection. ISBN 978-0-933516-52-6. https://books.google.com/books?id=evtIAQAAIAAJ.\n↑ Hachette India (25 October 2013). Indiapedia: The All-India Factfinder. Hachette India. পৃষ্ঠা. 130–. ISBN 978-93-5009-766-3. https://books.google.com/books?id=TCEYAwAAQBAJ&pg=PT130.\n↑ "For art's sake". The Hindu. February 12, 2009. http://www.hindu.com/mp/2009/02/12/stories/2009021251330400.htm.\n↑ "Showcase – Artists Collectives". National Gallery of Modern Art, New Delhi. 2012-11-09. http://ngmaindia.gov.in/sh-pag.asp। আহৰণ কৰা হৈছে: 2014-11-23.\n↑ dhokra art Archived 2010-12-29 at the Wayback Machine\n↑ 55.0 55.1 Harle, 26–38\n↑ "Prehistoric Rock Art". art-and-archaeology.com. http://www.art-and-archaeology.com/india/bhi1.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 2006-10-17.\n↑ "Ancient and medieval Indian cave paintings - Internet encyclopedia". Wondermondo. 2010-06-10. http://www.wondermondo.com/Best/As/IndMedCavePaint.htm। আহৰণ কৰা হৈছে: 2010-06-04.\n↑ Harle, 400-406\n↑ Harle, 407-420\n↑ "Nauras: The Many Arts of the Deccan" (en ভাষাত). Google Arts & Culture. https://artsandculture.google.com/exhibit/UgJSsSkMl8_LJw। আহৰণ কৰা হৈছে: 2019-02-04.\n↑ Untracht, Oppi. Traditional Jewelry of India. New York: Abrams, 1997 আই.এচ.বি.এন. 0-8109-3886-3. p15.\n↑ "George Washington's false teeth not wooden". Associated Press. http://www.nbcnews.com/id/6875436.\nHarsha V. Dehejia, The Advaita of Art (Delhi: Motilal Banarsidass, 2000, আই.এচ.বি.এন. 81-208-1389-8), p. 97\nMitter, Partha. Indian Art (Oxford: Oxford University Press, 2001, আই.এচ.বি.এন. 0-19-284221-8)\nৱিকিমিডিয়া কমন্সত Art of India সম্পৰ্কীয় মিডিয়া ফাইল আছে।\nৱিকি উদ্ধৃতিত ভাৰতীয় শিল্পকলা বিষয় সংক্ৰান্তত উদ্ধৃতি আছে।\nAbanindranath Tagore (1914). Some Notes on Indian Artistic Anatomy. Indian Society of Oriental Art, Calcutta. https://archive.org/details/cu31924020549725.\nKossak, Steven (1997). Indian court painting, 16th-19th century.. প্ৰকাশক New York: The Metropolitan Museum of Art. ISBN 978-0870997839. http://libmma.contentdm.oclc.org/cdm/compoundobject/collection/p15324coll10/id/12335/rec/74. (see index: pages 148-152)\nLerner, Martin (1984). The flame and the lotus: Indian and Southeast Asian art from the Kronos collections. প্ৰকাশক New York: The Metropolitan Museum of Art. ISBN 978-0870993749. http://libmma.contentdm.oclc.org/cdm/compoundobject/collection/p15324coll10/id/105494. fully online\nSmith, Vincent A. (1930). A History Of Fine Art In India And Ceylon. The Clarendon Press, Oxford. https://archive.org/details/historyoffineart035424mbp.\nWelch, Stuart Cary (1985). India: art and culture, 1300-1900. প্ৰকাশক New York: The Metropolitan Museum of Art. ISBN 9780944142134. http://libmma.contentdm.oclc.org/cdm/compoundobject/collection/p15324coll10/id/80045/rec/1. fully online\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=ভাৰতীয়_শিল্পকলা&oldid=320529"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন 12 মে' 2022 তাৰিখে ১৪:৫৯ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


1Cor 10 | AsmULB | STEP | হে প্ৰিয় ভাইসকল, আপোনালোকে নজনাকৈ থকা মোৰ ইচ্ছা নাই যে, আমাৰ পূৰ্বপুৰুষ সকল মেঘৰ তলত আছিল, আৰু সকলোৱেই সাগৰৰ মাজেদি পাৰ হৈছিল৷\nসাৱধানতা আৰু ভাতৃ-প্ৰেম আদি\n1হে প্ৰিয় ভাইসকল, আপোনালোকে নজনাকৈ থকা মোৰ ইচ্ছা নাই যে, আমাৰ পূৰ্বপুৰুষ সকল মেঘৰ ▼\nতলত আছিল, আৰু সকলোৱেই সাগৰৰ ▼\nমাজেদি পাৰ হৈছিল৷ 2মোচিত সকলোৱে মেঘ আৰু সাগৰত বাপ্তাইজিত হ’ল৷ 3তেওঁলোক সকলোৱেই একে আত্মিক আহাৰ ▼\nভোজন কৰিছিল, 4আৰু সকলোৱেই একে আত্মিক জল ▼\nপান কৰিছিল৷ কিয়নো যি আত্মিক শিল তেওঁলোকৰ লগত গৈছিল, সেই শিলেই খ্ৰীষ্ট।\n5তথাপি তেওঁলোকৰ অধিক ভাগ লোকৰ ওপৰত ঈশ্বৰ সন্তুষ্ট নহ’ল; কিয়নো তাৰ প্ৰমাণ এই যে, তেওঁলোকক মৰুপ্ৰান্তত নিপাত কৰা হ’ল।\n6এই সকলো ঘটনা আমাৰ বাবে এক আর্হি স্বৰূপ হ’ল; সেয়েহে তেওঁলোকে যেনেকৈ কামনা কৰিছিল, তেনেকৈ আমিও যেন মন্দ বিষয়ৰ কামনা নকৰোঁ৷\n7তেওঁলোকৰ মাজৰ কিছুমানে যেনেকৈ মূৰ্তিপূজক হৈছিল, আপোনালোক তেনে নহ’ব; সেই বিষয়ে এনেদৰে লিখা আছে; “মানুহবোৰে ভোজন-পান কৰিবলৈ বহিল আৰু পাছত যৌন কামনাৰে নাচিবলৈ উঠিল”। 8তেওঁলোকৰ কিছুমানে যেনেকৈ যৌনপাপ কৰাত; একেদিনাই তেইশ হাজাৰ মানুহ মৰা পৰিল, তেনেকৈ আমি ব্যভিচাৰ নকৰোঁহক।\n9তেওঁলোকৰ কিছুমানে যেনেকৈ ঈশ্বৰক পৰীক্ষা কৰাত, সাপৰ দ্বাৰাই বিনষ্ট হ’ল, তেনেকৈ আমি যেন প্ৰভুক পৰীক্ষা নকৰোঁ। 10তেওঁলোকৰ কিছুমান লোকে অভিযোগ কৰি ধ্বংসকাৰী স্বর্গৰ দূতৰ কবলত মৃত্যু হ’ল, আপোনালোক তেনেকৈ অভিযোগ নকৰিব৷\n11তেওঁলোকলৈ আৰ্হি স্বৰূপে এইবোৰ ঘটিছিল; আৰু শেষৰ যুগৰ মানুহ যি আমি, আমাক চেতনা দিবলৈ এইবোৰ লিখা আছে। 12এই কাৰণে যি কোনোৱে স্থিৰ আছোঁ বুলি ভাবে, তেওঁ নপৰিবৰ বাবে সাৱধান হওক। 13যি যি প্ৰলোভন মানুহবোৰৰ মাজলৈ আহে, সেইবোৰৰ বাহিৰে আন পৰীক্ষা আপোনালোকলৈ ঘটা নাই; কিন্তু ঈশ্বৰ বিশ্বাসযোগ্য; তেওঁ আপোনালোকলৈ শক্তিৰ অতিৰিক্ত পৰীক্ষা ঘটিবলৈ নিদিব; কিন্তু আপোনালোকে যেন সহিব পাৰিব, তাৰ কাৰণে পৰীক্ষাৰ সৈতে সাৰিবলৈ তেওঁ উপায়ো কৰি দিব।\n14এই কাৰণে, হে মোৰ প্ৰিয় ভাইসকল সকলো প্ৰকাৰৰ মূৰ্তিক উপাসনা কৰাৰ পৰা দূৰৈত থাকক৷ 15মই আপোনালোকক বুদ্ধিমান যেন ভাবি কওঁ, আপোনালোকে নিজে মোৰ কথা বিবেচনা কৰি চাব৷ 16আমি যি আশীৰ্বাদৰ পানপাত্ৰক আশীৰ্বাদ কৰোঁ, সেয়ে খ্ৰীষ্টৰ তেজৰ সহভাগিতা নহয় নে? আৰু যি পিঠা ভাঙো, সেয়ে খ্ৰীষ্টই দান কৰা শৰীৰৰ সহভাগিতা নহয় নে? 17কিয়নো অনেক যি আমি, সকলোৱেই এক পিঠাত অংশ গ্ৰহণ কৰাৰ যোগেদি আমি অনেক লোক হলেও এক শৰীৰৰ ভাগী হলোঁ৷\n18ইস্ৰায়েল জাতিৰ কথা চিন্তা কৰক৷ যি লোকে উৎসৰ্গ কৰা বলিৰ মাংস খায়, তেওঁলোক বেদীৰ সহভাগী নহয় নে? 19তেনেহলে মই কি কথা কৈছোঁ? দেৱতালৈ উৎসৰ্গ কৰা প্ৰসাদৰ কোনো তাৎপর্য আছে নে? বা মূৰ্তিবোৰৰ কোনো বাস্তবতা আছে?\n20তেনে নহয়; কিন্তু অনা-ইহুদী লোকে যি যি বলিদান কৰে, তাক ঈশ্বৰৰ উদ্দেশ্যে নহয়, ভূত, পিশাচৰ উদ্দেশ্যেহে কৰে, ইয়াকেহে কৈছোঁ; আৰু আপোনালোক ভূত, পিশাচৰ সহভাগী হোৱা মোৰ ইচ্ছা নাই। 21আপোনালোকে প্ৰভুৰ পান-পাত্ৰ আৰু ভূত, পিশাচৰ পান-পাত্ৰ, এই উভয়ত পান কৰিব নোৱাৰে; প্ৰভুৰ মেজ আৰু ভূত, পিশাচৰ মেজ এই উভয়ৰে ভাগীও হ’ব নোৱাৰে। 22নতুবা, আমি প্ৰভুৰ ঈৰ্ষা ▼\n▼10:22 দ্বি.বি.৬:১৫; ৩২:২১\nজন্মাব খুজিছোঁ নে কি? আমি জানো তেওঁতকৈ বলৱন্ত?\n23সকলো বিধান সন্মত, কিন্তু সকলোৱেই হিতজনক নহয়; সকলো অবাধ কিন্তু সকলোৱেই বৃদ্ধি নকৰে। 24প্ৰতিজনে নিজৰ হিত নিবিচাৰি, পৰৰ হিত বিচাৰক।\n25যি কোনো মাংস বজাৰত বেচে, দোষাদোষ জ্ঞানৰ কাৰণে একো নুসুধি-নুপুচি (বিচাৰ নকৰাকৈ) সেইবোৰ ভোজন কৰিব; 26কিয়নো জগত আৰু তাৰ পৰিপূৰ্ণতা প্ৰভুৰেই। 27খ্ৰীষ্টক অবিশ্বাস কৰা সকলৰ কোনোৱে আপোনালোকক নিমন্ত্ৰণ কৰিলে, আপোনালোক যদি যাবলৈ সন্মত হয়, তেনেহলে দোষাদোষ জ্ঞানৰ কাৰণে একো নুসুধি-নুপুচি (বিচাৰ নকৰাকৈ), যি কোনো বস্তু আপোনালোকৰ আগত থোৱা হয়, সেই বস্তুকে ভোজন কৰিব।\n28কিন্তু কোনোৱে যদি আপোনালোকক, “এয়ে বলি দিয়া আহাৰ হয় বুলি কয়,” তেনেহলে সেই কথা জনোৱা জনৰ কাৰণে আৰু দোষাদোষ জ্ঞানৰ কাৰণে, সেই দ্ৰব্য ভোজন নকৰিব। 29দোষাদোষ জ্ঞান বুলি যে কৈছোঁ, সেয়ে আপোনাৰ নহয়, আনৰহে; কিয়নো মোৰ স্বাধীনতা অন্যৰ দোষাদোষ জ্ঞানৰ দ্বাৰাই কিয় সোধ-বিচাৰ কৰা হয়? 30মই যদি কৃতজ্ঞতাৰে ভোজন কৰোঁ, তেনেহলে যি বস্তুৰ কাৰণে ধন্যবাদ কৰোঁ, তাৰ কাৰণে মই নিন্দিত হওঁ কিয়?\n31এতেকে আপোনালোকে ভোজন-পান আদি যি যি কৰ্ম কৰে, সকলোকে ঈশ্বৰৰ মহিমাৰ অৰ্থে কৰিব। 32তেনেকৈ আপোনালোকো ইহুদী, কি গ্ৰীক বা ঈশ্বৰৰ মণ্ডলীৰ কাৰোৱে বিঘিনি জনক নহয়; কিন্তু অনেকে পৰিত্ৰাণ পাবলৈ, মই নিজৰ হিত নিবিচাৰি আনৰ হিত বিচাৰি, সকলো বিষয়তে সকলোকে সন্তুষ্ট কৰোঁ৷ তাতে সকলোৱে পৰিত্ৰাণ পায়৷


টুটকীয়া টুইটাৰত উৰি ফুৰা গুজৱ\n১. অসমৰ বেমাৰ-আজাৰ মন্ত্ৰীয়ে এইবাৰ "বেমাৰ ভাল কৰা" বজাৰখনৰ ওপৰত এটি ব্লগ লিখি আছে বুলি টুইটাৰত প্ৰকাশ কৰিছে। এই কামত তিনি চাৰিদিন সময় লাগিব বুলিও প্ৰকাশ কৰিছে। বিসম্বাদী কাম-কাজত এনেয়ে শক্তিক্ষয় কৰাতকৈ এনেকুৱা সৃ্ষ্টিশীল কামতে তেখেতৰ উজ্বল প্ৰতিভাৰ কৰ্ষণ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰাত তেখেতৰ ফেন সকলে ভূয়সী প্ৰশংসা প্ৰকাশ কৰিছে।\n২. ইউ টিউবেৰে অসমৰ জি এছ ৰোডৰ নাৰী নিৰ্যাতনক বিশ্ব সভালৈ নি তিৰস্কৃত সাংবাদিক তনুপ্ৰাণ ভূঞা এইবাৰ মায়া নগৰী মুম্বাইত ভৰি দিছেহি বুলি জানিব পৰা গৈছে। মুম্বাইৰ মাটিৰ পৰা বিখ্যাত "সংঘমিত্ৰা বিবাহ কাণ্ড" ফাদিল কৰাটো তেখেতেৰ সাংবাদিক জীৱনৰ অন্যতম মাইলৰ খুঁটি হোৱালৈ লক্ষ্য কৰি এইবাৰো মায়া নগৰীৰ মাটিৰ পৰা বেলেগ কিবা এটা ভয়ংকৰ ইনিংছেৰে কেলেংকাৰী খবৰপ্ৰেমী ৰাইজক মনোৰঞ্জন কৰিব বুলিও আশা প্ৰকাশ পাইছে।\n৩. ক্ৰিকেট খেলৰ মহাৰাজা সুনীল গাভাস্কাৰে এতিয়াও তেওঁ ভাৰতীয় ক্ৰিকেট কণ্ট্ৰল বৰ্ডৰ অসস্থায়ী সভাপতিৰ দ্বায়িত্বতে সঁচাই আছেনে বুলি উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ পৰা জানিব বিচাৰিছে। ফেন ক্লাৱে সন্দেহ কৰা মতে ভাৰতীয় বৰ্ডত কেলেংকাৰী কৰাৰ অভিযোগত কৰ্টে চকী খালী কৰিবলৈ দিয়া শ্ৰীনিবাসন চাৰে আকৌ গৈ আন্তৰ্জাতিক ক্ৰিকেট সংস্থাৰ মূৰব্বীৰ দ্বায়িত্ব লোৱাতেই গাভাস্কাৰৰো মনতে এনে সন্দেহে বাঁহ লৈছে। এতিয়া শ্ৰীনিবাসনৰ প্ৰতিভা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় স্তৰৰ বাবেহে তেওঁক মাত্ৰ ভাৰতত ক্ৰিকেট প্ৰশাসক হোৱাৰ পৰা বাধা দিয়া হৈছিল নেকি বুলিও প্ৰশ্নৰ ধুমুহা প্ৰৱাহিত হৈছে।\n৪. দেশত ১৮টা প্ৰকল্পলৈ শুভাৰম্ভ পুঁজি হিচাবে নতুন বাজেটত ১০০কোটিকৈ বৰঙণি আগবঢ়োৱাক লৈ টুইটাৰ সমাজে হাঁহি-ঠাট্টা-মস্কৰা কৰি খলকনি তোলাৰ খবৰ পোৱা গৈছে। বহুতো ডাঙৰ ডাঙৰ মানুহে সৰু সৰু হাঁহি উঠা প্ৰকল্পৰ নাম তুলি ধৰি তেওঁলোকলৈকো ১০০কোটিৰ একোটা টোপোলা দলিয়াই দিবলৈ জেটলী ছাৰৰ আহ্বান জনাইছে। এনে টোপোলা লাভ কৰি ভাগ্য উজ্বলোৱা নাগৰিক সকলৈকো অভিনন্দনৰ ফুলজাৰি আৰু তেওঁলোকে মন্ত্ৰীক কৰা প্ৰশংসাসূচক মন্তব্যওয়ো টুইটাৰৰ বানৰ সৃষ্টি কৰিছে।\n৫. কালি বাজেট আহিল, কিন্তু "ভাল দিন" বোলাজনৰ টিকনিহে দেখিবলৈ নোপোৱাত ক্ষোভৰ উদ্গীৰণ হৈছে। কোনো কোনো লোকে চিৰিয়াখানালৈ গৈ জিৰাফৰ পিঠিত উঠিও ভাল দিন ক'ত পাইছেহি বুলি বাটলৈ মূৰ তুলি চোৱাৰ ফটোও ছ'চিয়েল মেডিয়াত খলকনি তুলিছে। এতিয়া সস্তীয়া জোতা পিন্ধি, সস্তীয়া বাচন বৰ্তনত বনাবলৈ দাম কমিবলৈ অস্বীকাৰ কৰা শাক-চবজিক সৈমান কৰিব পাৰিলেহে আচল ভাল দিন আহিব বুলি সচেতন ব্যক্তিসকলে মন্তব্য কৰিছে।\n৬. নতুন ছবি "সিংহম ৰিটানৰ্ছ"ৰ ট্ৰেইলাৰ মুকলি কৰিলে অজয় দেৱগণ আৰু ৰোহিত ছেট্টীয়ে। এইবাৰ সিংহম ৰিটাৰ্নছত "সাম্প্ৰদায়িকতাবাদ" ডাঙৰ প্ৰত্যাহ্বান হবনে "দুৰ্নীতি" প্ৰত্যাহ্বান হব তাকে লৈ কোনেও মূৰ ঘোমোৱা নাই বুলিও বাতৰি প্ৰকাশিত হৈ উঠিছে। গুগোল হেঙ-আউটত আগতে মোদী চাৰৰ সাক্ষাতকাৰ পৰিচালনা কৰা অজয় দেৱগণে এইবাৰ সিংংহমত মোদী চাৰৰ জীৱনীকহে ৰূপালী পৰ্দাত তুলি ধৰা নাইতো বুলিহে কৌতুহল প্ৰকাশ পাইছে!\n৭. দেশত অতিপাত গৰম পৰাৰ বাতৰিৰ লগতে ঠাণ্ডা পানীয়ৰ দাম বৃদ্ধি কৰাৰ বাতৰিও প্ৰকাশিত হোৱাত নতুন এবিধ উদ্বেগৰ সৃষ্টি হৈছে। আজি আকৌ পুনৰ এক সমীক্ষাই দেশৰ ৯০শতাংশৰ ঘৰতে ৰেফ্ৰিজাৰেটৰ নাই বুলিও বিশেষ বাতৰি প্ৰকাশ কৰিছে। অসমীয়া ছাত্ৰ সন্থাই অহাবাৰ পৰা মেট্ৰিক পাছ কৰিলে ঘৰতে ঠাণ্ডা খাব পৰাকৈ, সস্তাত শাক-পাত কিনি ভৰাই থব পৰাকৈ লেপটপৰ ঠাইত ফ্ৰীজ একোটাকে দিবলৈ আহ্বান জনাইছে। ছাত্ৰী সকলে পিছে এইটো ফ্ৰীজ বিয়াৰ সময়ত লৈ যাব পৰাৰ ব্যৱস্থা কৰিবলৈকো খাটনি ধৰি মত প্ৰকাশ কৰিছে।\n৮. ডঃ সুব্বুস্বামীয়ে ""টু-জি", "কয়লা" আদি কেলেংকাৰী চিনেমা উন্মোচন কৰাৰ পাছত এইবাৰ "মেডাম কা পেপাৰ", "শশী থাকুৰ কি পত্নী", "ক'লাধন" আদি চিনেমাৰ কাম হাতত লৈছে বুলি জানিব পৰা গৈছে। সঘনে এনে চিনেমাতে ব্যস্ত হৈ থকা ৰাজনৈতিক ছবি নিৰ্মাতাজনক চিবিআইটো গতাই দিলেই সুবিধা হব বুলি প্ৰশংসক সকলে মত প্ৰকাশ কৰিছে। কিমান আৰু প্ৰতিজন মন্ত্ৰীলৈ চিঠি লিখি স্বামীচাহাবে বাৰে বাৰে আমনি দি সংবাদ শিৰোনামা লাভ কৰি থাকিব বুলিও প্ৰশ্ন তোলাৰ খবৰ টুইটাৰত উৰি আহিছে।\n৯. চ'চিয়েল মেডিয়াত হিন্দীক প্ৰাধান্য দি নতুন চৰকাৰে নিৰ্দেশনা দিয়াৰ পাছত সম্পৰ্ক উন্নীতকৰণেৰে মোদী চাৰক আকৰ্ষণ কৰিবলৈ বিদেশৰ চৰকাৰ সমূহেও এতিয়া হিন্দী শিক্ষক নিয়োগ কৰাৰ খবৰ আহিছে। জানিব পৰা মতে শেহতীয়াকৈ ৩৬০০০০কোটিৰ নিৰাপত্তা সামগ্ৰী কিনিবলৈ ওলোৱা হিন্দীপ্ৰেমী চৰকাৰক সন্তোষ দিয়াই বিদেশী চৰকাৰবোৰৰ হিন্দী শিকাৰ আঁৰৰ মূল লক্ষ। আজি ইংলেণ্ডৰ ক্ৰিকেট বৰ্ডে হিন্দীত টুইট কৰি চমক দিয়াৰ পাছত এতিয়া বৰাক ওবামা, হিলাৰী ক্লিণ্টন আদিৰ হিন্দী টুইটলৈ সমগ্ৰ হিন্দীপ্ৰেমী ৰাইজে আগ্ৰহেৰে বাট চাইছে বুলিও জানিব পৰা গৈছে।\n১০. গিৰিৰাজ সিঙ নামৰ সাংসদজনৰ ঘৰৰ পৰা চোৰে ১কোটিতকৈ অধিক টকা চোৰ কৰি অনাৰ কৃতিত্ব পুলিচৰ ওচৰত ধৰা পৰাৰ পাছত দাবী কৰিছে। পিছে সাংসদজনেহে ওলোটা খৰ মাৰি, তেওঁৰ ঘৰৰ পৰা মাত্ৰ ৫০হাজাৰ টকাহে হেৰাইছে বুলি প্ৰকাশ কৰি চোৰজনক এই কৃৰ্তিত্ব দিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিছে। এতিয়া চোৰজনে ন্যায়সংগত কৃৰ্তিত্ব লাভ কৰাৰ ক্ষেত্ৰত পুলিচ প্ৰশাসনে কি ব্যৱস্থা লয় সেয়া লক্ষণীয় হব বুলি নিখিল ভাৰত চোৰ সন্থাই মত প্ৰকাশ কৰিছে।


← বুজি নাপাও কথাবোৰ\nটেক এ ব্রেক →\nThis entry was posted in মোৰ ডায়েৰী. Bookmark the permalink.\t← বুজি নাপাও কথাবোৰ\nSubscribe to RSS headline updates from: Powered by FeedBurner Subscribe to RSS headline updates from: Powered by FeedBurner Subscribe to RSS headline updates from: Powered by FeedBurner Subscribe to RSS headline updates from: Powered by FeedBurner আজৰি\tRECOMMENDED FOR YOU:শিল্পী দিৱস"আজৰি"ৰ সমুহ পঢ়ুৱৈ আৰু বৃহত্তৰ অসমীয়া ৰাইজলৈ " শিল্পী দিৱস "ৰ আন্তৰিক অভিনন্দন জ্ঞাপন কৰিলো আৰু লগতে ৰূপকোঁৱৰ জ্যোতিপ্রসাদ আগৰৱালাদেৱলৈ...Close


লোভ- নাজিফ হাজৰিকা – ফটাঢোল\nJuly 1, 2020 দৈনন্দিন\t2 Comments\nলোভ- নাজিফ হাজৰিকা\nএশৰ ভিতৰত যেনেতেনে পয়ত্ৰিশ মান কৰিলোঁ, ইয়াতকৈ বেছি আৰু মই নোৱাৰোঁ৷ আমি লগৰ গোটেইকেইটাই সদায়েই পৰীক্ষা মিলিজুলি দিওঁ। নিজেও দেখুৱাওঁ আৰু আনৰ পৰাও চাওঁ৷ একমাত্ৰ ছোৱালীকেইজনী আৰু এই নৱজ্যোতিটোৰ বাহিৰে আমিবোৰে মিলাপ্ৰীতিৰে কামফেৰা কৰোঁ।\nএইবাৰ মোৰ ভাগ্য বেয়া৷ সন্মুখত এই নৱজ্যোতিটো পৰিল, নিজেও নাচায় লোককো নেদেখুৱাই আৰু কাষত পৰিল প্ৰণামিকা। আটাইতকৈ চোকা ছোৱালী, কিন্তু যিহে গহীন-গম্ভীৰ মাটিবলৈকে ভয় লাগে৷ এনেও পিচে আমাৰ ছোৱালীবোৰৰ লগত সিমান মাতবোল নাই৷\nএতিয়া পিচে মই কি কৰোঁ? ইফালে-সিফালে চালোঁ, সবেই মন দি লিখি আছে৷ বিপিন ছাৰ গাৰ্ড হিচাপে আছে যদিও বাতৰি কাকতখন একান্ত মনে পঢ়ি আছে। বাতৰি কাকতখনে গোটেই মানুহটোক ঢাকি আছে। এয়াই সুযোগ! ভাবিলোঁ মনে মনে পকেটৰ পৰা নকলৰ টুকুৰাকেইটা উলিয়াই আনিলোঁ৷ মেলি মেলি চালোঁ কোনকেইটা কমন পৰিছে৷ প্ৰণামিকাৰ চকুৱে চকুৱে পৰিল, তাই মোলৈ চাই নাক কোঁচালে৷\n: ধুৰৰ কোনে পাত্তা দিয়ে এইজনীক! নিজৰ কাম কৰ৷\nনিজকে ক’লোঁ৷ মাত্ৰ ১৫ নম্বৰ হে কমন পৰিল সঞ্চিত পুৰীয়াৰ পৰা৷ টুকুৰাকেইটা বহীখনৰ মাজত ভৰাই পটাপট লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰি দিলোঁ। পিছফালৰ পৰা পিঠিত পেনৰ খুঁচ এটা পৰিল৷\n: মোকো দে আকৌ টুকুৰাটো৷\n: ল ল, মাৰ পটাপট৷ ছাৰে পেপাৰ পঢ়ি শেষ কৰাৰ আগতে খতম কৰ৷\nটুকুৰাটো দি কলোঁ। ৫০ নম্বৰ হৈ গ’ল৷ এতিয়া কি কৰিম? পেনটোৰে নৱজ্যোতিৰ পিঠিত খুঁচ এটা মাৰিলোঁ৷\n: চাওঁ দেখা কি লিখিছ৷\n: ধেই একো পৰা নাই বে৷ ইমান টান আহিছে৷\nগম পালোঁ তাক কৈ লাভ নাই৷ এতিয়া কি কৰিম?\nউপায় নাই৷ কেৰাহীকৈ চাই দেখিলোঁ প্ৰণামিকাৰ বহীখন ওপৰত পৰি আছে আৰু তাই অতিৰিক্ত ভাবে লোৱা কাগজত লিখি আছে। মনে মনে তাইৰ বহীখন চাই চাই গোটেই অংকটো টুকিলোঁ৷ ৫৭ নম্বৰ হৈ গ’ল৷\nএতিয়া? মাতো-নামাতোঁকৈ মাতিলোঁ তাইক।\n: বহীখন লুটিয়াই দিয়া না?\nমোক আচৰিত কৰি তাই বহীখন লুটিয়াই দিলে৷ এতিয়া মোক কোনে পাই! মুঠতে ৰ’বলৈ নাই, ‘ধাই ধাই’ টুকিছোঁ তাইৰ বহীৰ পৰা। চকুকেইটা তাইৰ বহীত আৰু কলম চলিছে মোৰ বহীত। বচ ! হৈ গ’ল৷ ৮০ মান কৰা হৈ গ’ল৷ নিজকে ৰজা ৰজা লাগিল। পিচে লোভ বুলি কথা এটা আছে নহয়। ১২ নম্বৰ প্ৰশ্নটো কোনেও পৰা নাই কৰিব, প্ৰণামিকায়ো পৰা নাই৷ তপনৰ ওচৰত ‘টুকুৰা’ আছে কিন্তু সি মাৰিবলৈ ভয় কৰিছে।\n: ঐ তপন\n: চাওঁ পুৰীয়াটো দে৷\nসি দলিয়াই দিলে। মই ঠাপ মাৰি ধৰিলোঁ৷ মাৰিবলৈ আৰম্ভ কৰোঁতেই প্ৰণামিকাই বাধা দিলে।\n: নামাৰিবা, ছাৰে দেখিলে উলিয়াই দিব।\n: একো নাই দিয়া৷\nএতিয়া তাইক কোনে পাত্তা দিয়ে৷ লিখিবলৈ লৈছোঁহে, তেনেকুৱাতে বিপিন ছাৰ উঠি আহিল৷ আহিয়ে চিধাই মোৰ বহীখন উঠালে৷\n: এইবোৰ কি?\nটুকুৰাটো উঠাই ছাৰে সুধিলে৷ তল মূৰ কৰি মনে মনে থাকিলোঁ। ছাৰে ৰঙা পেনটোৰে ডাঙৰকৈ দহ লিখি বহীখন জব্দ কৰিলে৷ তই এতিয়া যাব পাৰ৷ মই উঠি আহিলোঁ। ভাবিলোঁ, ছাৰে পেপাৰ হে পঢ়ি আছিল, কেনেকৈ দেখিলে মোক? প্ৰণামিকাৰ চকুৱে চকুৱে পৰিল। তাইলৈ চাব নোৱাৰিলোঁ৷ ওলাই আহিলোঁ। ছাৰে পঢ়ি থকা পেপাৰখনলৈ চকু গ’ল হঠাতে৷ পেপাৰৰ মাজত এটা গোলকৈ ফুটা আছিল৷\n« শপত- চম্পক শৰ্মা\nফটাপ্ৰেম-দেৱজিত নাথ »


ৰিচাৰ্ড ফাইনমেনৰ এখন প্ৰখ্যাত চিঠিৰ অসমীয়া অনুবাদ - গণিত চ’ৰা\n11 Mar ৰিচাৰ্ড ফাইনমেনৰ এখন প্ৰখ্যাত চিঠিৰ অসমীয়া অনুবাদ\nPosted at 11:06h in সঁফুৰা by প্ৰিয়াংকুশ ডেকা0Comments\nনিজকে কেতিয়াও অখ্যাত বুলি নাভাবিবা\n[“স্কে’লাৰ নিউক্লিয়নৰ নিজস্ব শক্তি” শীৰ্ষক বিষয়ত গৱেষণা কৰি পি.এইচ.ডি. (Ph.D.) লাভ কৰাৰ ন বছৰ পাছত ১৯৬৬ চনত পদাৰ্থবিজ্ঞানী কইচি মান’ৱে ৰিচাৰ্ড ফাইনমেনলৈ অভিনন্দন জ্ঞাপন কৰি এখন চিঠি লিখিছিল। ফাইনমেনে কেলিফ’ৰ্ণিয়া ইনষ্টিটিউট অব টেকন’ল’জি (CALTECH)ত অধ্যাপনা কৰিবৰ সময়ত মান’ও তেওঁৰ ছাত্ৰ আছিল। কোৱাণ্টাম বিদ্যুত্গতিবিজ্ঞানলৈ আগবঢ়োৱা বৈপ্লৱিক অৱদানৰ বাবে ৰিচাৰ্ড ফাইনমেনে ১৯৬৫ চনত জুলিয়ান ছিৱিংগাৰ আৰু ছান-ইতিৰো তোমাংগাৰ সৈতে যুতীয়াভাৱে পদাৰ্থবিজ্ঞানৰ নোবেল বঁটা লাভ কৰিছিল। মান’ৰ চিঠিখনৰ সঁহাৰি জনাই ফাইনমেনে লিখা চিঠিখনত তেওঁ সেইসময়ত কৰি থকা কামৰ বিষয়ে সুধিলে। মান’ৱে উত্তৰত জনাইছিল যে তেওঁ “অশান্ত বায়ুমণ্ডলৰ মাজেৰে বিদ্যুৎচুম্বকীয় তৰংগৰ গতিৰ প্ৰায়োগিক দিশ আৰু এই সম্পৰ্কীয় সুসংলগ্ন তত্ত্ব” সম্পৰ্কে অধ্যয়ন চলাই আছে। তেতিয়া ফাইনমেনে মান’লৈ তলৰ চিঠিখন লিখিছিল। তাত অন্তৰ্গত “নিজকে কেতিয়াও অখ্যাত বুলি নাভাবিবা” (Do not remain nameless to yourself) শাৰীটোৰে চিঠিখন অধিক প্ৰখ্যাত। চিঠিখনৰ জৰিয়তে বৈজ্ঞানিক অন্বেষণৰ পদ্ধতি আৰু ইয়াৰ উদ্দেশ্য কেনে হোৱা উচিত, আৰু ইয়াৰ পৰা আহৰণ কৰিব পৰা অপৰিসীম আনন্দৰ বিষয়ে ৰিচাৰ্ড ফাইনমেনৰ নিজস্ব দৃষ্টিভংগী ফুটি উঠিছে। চিঠিখনৰ ভাৱানুবাদ তলত অগবঢ়োৱা হ’ল।]\nতোমাৰ চিঠিখন পাই বৰ আনন্দ পাইছোঁ। লগতে জানি সুখী হৈছোঁ যে তুমি তোমাৰ বিজ্ঞান গৱেষণাগাৰত এনে এখন স্থান লাভ কৰিছা।\nকিন্তু চিঠিখনৰ পৰা, তোমাক সুখী নহয় বুলি অনুভৱ কৰি ময়ো দুখ পাইছোঁ। এনেকুৱা লাগিছে যে তোমাৰ শিক্ষকৰ প্ৰ্ৰভাৱে তোমাক প্ৰকৃত সমস্যানো কি সেই সম্পৰ্কে এক ভ্ৰান্তিকৰ ধাৰণা দিছে। সেইবোৰকহে প্ৰকৃত সমস্যা বুলিব পাৰি যিবোৰ তুমি সমাধান কৰিব পাৰিছা বা সমাধানৰ ক্ষেত্রত যৎসামান্য পৰিমাণে হ’লেও বৰঙণি যোগাব পাৰিছা। বিজ্ঞানত সমস্যা এটা তেতিয়াহে চমৎকাৰী, যেতিয়া সেইটো আমাৰ সন্মুখত অসমাধিত ৰূপত পৰি আছে আৰু আমি সমস্যাটোৰ ভিতৰত মূৰ সুমুৱাবলৈ এটা বাট বিচাৰি পাওঁ। মই তোমাক এইটোতকৈও সহজ বা তুমি কোৱাৰ দৰে এইটোতকৈ সাধাৰণ সমস্যা সমাধান কৰিবলৈ উপদেশ দিম। অন্ততঃ যেতিয়ালৈকে তুমি সাধাৰণ হ’লেও সহজে সমাধান কৰিব পৰা মনোমত সমস্যা বিচাৰি নোপোৱা। তেতিয়াহে তুমি সাফল্য আৰু তোমাৰ সংগীক সহায় কৰাৰ আনন্দকণ পাবা। তোমাতকৈ নিকৃষ্ট\nযোগ্যতাৰ সহকৰ্মীৰ দৃষ্টিত সেইটো মাত্ৰ এটা প্ৰশ্নৰ সমাধান হ’লেও কোনো কথা নাই। তুমি সুখ আহৰণৰ এনেবোৰ উৎসৰ পৰা নিজকে আঁতৰাই ৰখাটো উচিত হোৱা নাই, যিহেতু কোনবোৰ কাম সমাধানযোগ্য সেই সম্পৰ্কে তোমাৰ ধাৰণা সঠিক নহয়।\nমই কেৰিয়াৰৰ উচ্চ শিখৰত থকাৰ সময়তে তুমি মোক লগ পাইছিলা। তোমাৰ হয়তো এনে লাগিছিল যেন মই একেবাৰে ভগৱানৰ নিকটৱৰ্তী সমস্যাৰ লগত জড়িত হৈ আছোঁ। কিন্তু সেই সময়তে মোৰ আন এজন পি.এইচ.ডি. ছাত্ৰ আছিল (এলবাৰ্ট হিব্চ), যাৰ গৱেষণা-পত্ৰখনৰ আধাৰ আছিল বতাহৰ প্ৰভাৱত কেনেদৰে সমুদ্ৰপৃষ্ঠৰ উপৰিভাগত তৰংগ সৃষ্টি হয়, তাৰ কাৰণ নিৰ্ণয়। মই তেওঁক ছাত্ৰ হিচাপে গ্ৰহণ কৰিছিলোঁ কিয়নো তেওঁ নিজে সমাধান কৰিব বিচৰা সমস্যা এটা লৈ মোৰ ওচৰলৈ আহিছিল। কিন্তু তোমাৰ ক্ষেত্ৰত মই এটা ভুল সিদ্ধান্ত ল’লোঁ, তোমাক নিজাববীয়াকৈ বিষয় এটা বাছি উলিওৱাৰ সুযোগ দিয়াৰ পৰিৱৰ্তে মই নিজেই তোমাক সমস্যা নিৰ্বাচন কৰি দিলোঁ। লগতে প্ৰকৃতাৰ্থত কোনবোৰ সমস্যা আমোদজনক, আনন্দদায়ক আৰু সঁচাই সমাধান কৰিবলগীয়া; সেই সম্পৰ্কে তোমাক ভুল ধাৰণাৰেই এৰি দিলোঁ। এই ভুলটোৰ কাৰণে মই বৰ দুখ পাইছোঁ, তুমি মোক ক্ষমা কৰি দিবা। এই চিঠিখনেৰেই মই পূৰ্বৰ ভুলটোৰ কিছু শুধৰণি কৰিব বিচাৰিছোঁ।\nমই জীৱনত অসংখ্য সমস্যা সমাধানত হাত দিছোঁ, যিবোৰ হয়তো তুমি সাধাৰণ বা বৈশিষ্ট্যহীন বুলি ক’বা। কিন্তু সেইবোৰত হাত দি মই অপৰিসীম আনন্দ পাইছোঁ আৰু এতিয়া ভাবি ভাল লাগে যে ইয়াৰে কিছুসংখ্যকত আংশিকভাৱে সাফল্যও লাভ কৰিছিলোঁ। উদাহৰণস্বৰূপে, ঘৰ্ষণ বলেনো কেনেকৈ কাম কৰে সেইটো জানিবলৈ অত্যন্ত মিহি পৃষ্ঠৰ ওপৰত কৰা ঘৰ্ষণ গুণাংক সম্পৰ্কীয় পৰীক্ষাকেইটাৰ কথা উনুকিয়াব পাৰি (এইক্ষেত্ৰত বিফল হৈছোঁ)। অথবা স্ফটিকৰ বৈদ্যুতিক ধৰ্মবোৰ আন্তঃপাৰমাণৱিক বলৰ ওপৰত কেনেদৰে নিৰ্ভৰশীল, বিদ্যুৎলেপন দিয়া ধাতুৰ দণ্ডক কেনেদৰে প্লাষ্টিকৰ সৈতে লিপিট খুৱাব পাৰি (ৰেডিঅ’ৰ নবৰ দৰে), ইউৰেনিয়ামৰ পৰা কেনেদৰে নিউট্ৰনবোৰ বাহিৰ ওলাই আহে, কাঁচেৰে আবৃত ফিল্মত কেনেকৈ বিদ্যুৎচুম্বকীয় তৰংগৰ প্ৰতিফলন হয়, বিস্ফোৰণৰ সময়ত আকস্মিক তৰংগৰ উৎপত্তি, নিউট্ৰন গণকৰ (neutron counter) আৰ্হি, কিছুমান মৌলই কিয় L-কক্ষপথৰ পৰা ইলেকট্ৰন শোষণ কৰে কিন্তু K-কক্ষপথৰ পৰা নকৰে, কাগজ ভাঁজ কৰি কিদৰে এক বিশেষ ধৰণৰ শিশুৰ বাবে খেলনা সামগ্ৰী সাঁজিব পাৰি সেইসম্পৰ্কীয় সাধাৰণ তত্ত্ব (ইয়াক ‘ফ্লেক্সাগন’ বোলা হয়), পাতল নিউক্লিয়াছৰ শক্তিস্তৰ – ইত্যাদি বিভিন্ন বিষয়ত হাত দিছোঁ। ধুমুহাৰ গতি-প্ৰকৃতি সম্পৰ্কে চলোৱা গৱেষণাত সাফল্য নোহোৱাকৈ কেবাবছৰ পাৰ কৰিছোঁ। এইবোৰৰ লগতে কোৱান্টাম তত্ত্বৰ লগত জড়িত মহা মহা সমস্যাবোৰটো আছেই।\nযদি আমি কিছু হ’লেও বৰঙণি আগবঢ়াব পাৰোঁ, তেনেক্ষেত্ৰত কোনোতো সমস্যাই সম্পূৰ্ণৰূপে সৰু বা সাধাৰণ নহয়।\nতুমি কৈছা যে তুমি এজন অখ্যাত ব্যক্তি। তোমাৰ পত্নী আৰু সন্তানৰ বাবে তোমাৰ বিশেষ মূল্য নাই বুলি ভাবিছা। তোমাৰ ঘনিষ্ঠতম সহযোগীসকলৰ দৃষ্টিত তুমি বেছিদিন সেইধৰণে থাকিব নালাগে যদিহে তেওঁলোক তোমাৰ কাৰ্য্যালয়লৈ আহিলে তুমি তেওঁলোকৰ সৰু সৰু প্ৰশ্নবোৰৰ সঠিক উত্তৰ দিব পাৰা। তুমি মোৰ দৃষ্টিত অখ্যাত বা গুৰুত্বহীন নহয়। নিজকে নিজে কেতিয়াও অখ্যাত বুলি নাভাবিবা। এনেদৰে ভবাটো অত্যন্ত দুখদায়ক কথা। এই পৃথিৱীত তোমাৰ প্ৰকৃত স্থানখন ভালদৰে চিনি লোৱা আৰু নিজকে সঠিকভাৱে মূল্যায়ন কৰা। এইক্ষেত্ৰত তোমাৰ ডেকাকালৰ অপঁইতা ধাৰণাবোৰ বাদ দিয়া আৰু তোমাৰ শিক্ষকবোৰৰ আদৰ্শ সম্পৰ্কে তোমাৰ ভ্ৰান্তিমূলক কাল্পনাখিনিও বাদ দিয়া।\nঅশেষ প্ৰীতি আৰু শুভেচ্ছা জনাই,\nৰিচাৰ্ড পি. ফাইনমেন\nউচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষান্ত পৰীক্ষাৰ্থী,\nৰামানুজন একাডেমী, বাইহাটা চাৰিআলি\nজিলা – কামৰূপ (গ্ৰাম্য)।\nঅসমীয়া অনুবাদ, প্ৰখ্যাত চিঠি, ৰিচাৰ্ড ফাইনমেন\nআৰ্কাইভ Select Month December 2021 November 2021 September 2021 June 2021 May 2021 January 2021 September 2020 August 2020 July 2020 May 2020 April 2020 March 2020 February 2020 January 2020 December 2019 November 2019 October 2019 September 2019 August 2019 July 2019 June 2019 April 2019 March 2019 August 2018 July 2018 June 2018 May 2018 April 2018 March 2018 February 2018 December 2017 November 2017 August 2017 July 2017 June 2017 April 2017 March 2017 February 2017 January 2017 December 2016 October 2016 August 2016 July 2016 May 2016 March 2016 November 2015 October 2015 September 2015 August 2015 April 2015 March 2015 January 2015 December 2014 November 2014 October 2014 August 2014 July 2014 June 2014 May 2014 April 2014 March 2014 February 2014 December 2013 November 2013 August 2013 July 2013 June 2013 May 2013 April 2013 February 2013 January 2013 December 2012 November 2012 October 2012 September 2012 August 2012 July 2012 June 2012 May 2012 April 2012 March 2012 February 2012 January 2012 October 2011 September 2011 August 2011 July 2011 June 2011 May 2011 April 2011


কাটাৰৰ পৰা ডা০ ভূপেন শইকীয়াৰ ‘চিকিৎসকৰ সমিধান’-২, পালেংশাক কিয় আমাৰ দৈনন্দিত খাদ্য তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত হোৱা উচিত ? | News Next One\nWednesday, February 20, 2019 Last Update: 8:59 PM\nSunday 21st of January 2018 11:01 pm | by NNO Digital Desk | 0\nযি নামেৰেই মাতিলেও পালেং-পনীৰ এবিধ সমগ্ৰ বিশ্বৰে জনপ্ৰিয় ব্যঞ্জন ৷ পালেংশাকৰ জুতি নোলোৱা মানুহ হয়তো বিশ্বতে বিৰল ৷ বিবাহ বা আন যি কোনো অভ্যৰ্থনাৰ অনুষ্ঠানত পালেংপুৰি, পালেং পকৰী, পালেংপৰঠা, পালেংশাকৰ চাটনি বা মাছৰ সৈতে পালেংশাকৰ আঞ্জাৰ যোগাৰ থকাটো তেনেই সাধাৰণ কথা ৷\nএই পালেংশাক কিয় আমাৰ দৈনন্দিত খাদ্য তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত হোৱা উচিত আজি তাৰে বাখ্যা আগবঢ়াবৰ প্ৰয়াস এই নিবন্ধৰ যোগেদি কৰিম ৷ বৰ্ষজীৱী সপুষ্পক উদ্ভিদ পালেংশাকৰ বৈজ্ঞানিক নাম হ'ল Spinacia oleracea আৰু ইয়াৰ বংশাৱলী হ'ল Amaranthace ৷ ইয়াৰ প্ৰাথমিক বসতিস্থল হ'ল মধ্য আৰু দক্ষিণ-পশ্চিম এছিয়া ৷ পালেংশাকৰ বিষয়ে প্ৰাচীনতম লিখিত বিৱৰণ চীনদেশত পোৱা গৈছে ৷\nঅনুমানিক ৬৪৭খৃষ্টাব্দত নেপালৰ পৰা পালেংশাকৰ সঁচ চীনদেশলৈ অনা হৈছিল ৷ এচামৰ মতে ইয়াৰ আগতে ইৰাণৰ পৰা নেপাল আৰু ভাৰতবৰ্ষলৈ পালেংশাক আহিছিল ৷ ৮২৭খৃষ্টাব্দত ভূমধ্যসাগৰৰ চিচিলি (Sicily) দ্বীপলৈ পালেংশাকৰ আগমণ ঘটে ৷ কালক্ৰমত ১২শতিকাত স্পেইনত, ১৩শতিকাত জাৰ্মানীত,১৪শতিকাত ফ্ৰান্স আৰু ইংলণ্ডলৈ পালেংশাকৰ সঁচ যায় ৷\nবেহা-ব্যাপাৰ আৰু পৰিভ্ৰমণ-পৰিব্ৰজনৰ মাধ্যমেৰে ইউৰোপৰ পৰা আমেৰিকালৈ পালেংশাকৰ সঁচ যায় আৰু আজি আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ হ'ল বিশ্বৰ ১০খন সৰ্বোচ্চ পালেং উৎপাদনকাৰীৰ এখন অন্যতম দেশ ৷ পালেংশাকৰ সৰ্বোচ্চ উৎপাদন হয় চীনদেশত ৷ ভাৰত,তুৰস্ক,জাপান,ইণ্ডোনেচিয়া, ফ্ৰান্স,পাকিস্তান হ'ল আন কেইখনমান উচ্চ পালেং উৎপাদনকাৰী দেশ ৷ প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধত ৰক্তক্ষৰণ হোৱা আৰু আঘাত প্ৰাপ্ত হোৱা ফৰাচী সৈনিকক পালেংশাকৰ ৰস বা চুপ খাবলৈ দিয়া হৈছিল ৷\nপালেংশাক ঘাইকৈ শীতকালৰ শাক হলেও বিশ্বৰ নানান ঠাইত ইয়াক গোটেই বছৰ জুৰি উৎপাদন কৰা হয় ৷ কংক্ৰিটৰ বাসভৱনত মাটিৰ নাটনি থকা লোকে পালেংশাকৰ খেতি টাবটো অনায়াসে কৰিব পাৰে ৷ ১৯৪১ চনত পালেংশাকত ভিটামিন-বি৯ (ফলিক এচিড) আবিষ্কৃত হৈছিল ৷\nভিন্ন ভিন্ন ভাষাত ইয়াৰ নামাৱলী : ইংৰাজীত-Spinach, জাৰ্মান,স্বেডিছ, নৰৱেত-Spinat , স্পেইনৰ কেটলেনিয়াত –Espinac, ৰচিয়াত-Shpinat, গ্ৰীকত - Spanaki, ফিলিপিনোত –Spinach, ইটালিত - Spinaci, জৰ্জিয়াত-Spinach , ভিয়েটনামত – Rav Bim ,টাৰ্কিত –Ispanak, ইণ্ডোনেচিয়াত –Bayam, টাই ভাষাত-ফাক্-মে-ছি ও আৰু আৰবীত - Sabanikh বুলে ৷ ভাৰতীয় ভাষাত হ'ল-পালক হিন্দী,পঞ্জাবী,ওৰিয়া,কানাড়া,তেলেগু, মাৰাঠী), পালং শাক (বাংলা), পচলা কৰাই (তামিল), ভাজি (কোংকনি), পালক চেৰা (মলয়ালম), ফালে বিলাই (বড়ো), ফালেং (ডিমাছা) ৷\nপালেংশাকৰ গছৰ বৰ্ণনাঃ এজোপা পালেংশাকৰ উচ্চতা ৩০চেন্টিমিটাৰ পৰ্য্যন্ত হব পাৰে ৷ পালেংশাকৰ কেইবাটাও জাত আছে ৷ জাতভেদে আকাৰ আৰু ৰঙৰ কিছু তাৰতম্য দেখা যায় ৷ গা-গছজোপা লেহুকা আৰু গছৰ গুৰিৰ ফালৰ পাতবোৰ ডাঙৰ আৰু ওপৰৰ পাতবোৰ ক্ৰমে সৰু হয় ৷ পাতৰ বৰণ উজ্বল সেউজীয়া ৷ ত্ৰিভূজ বা ডিম্বৰ আকাৰৰ পাত দীঘে ২.৫চেন্টিমিটাৰৰ আৰু পথালিয়ে ১.৫চেন্টিমিটাৰৰ হব পাৰে ৷ ফুলৰ বৰণ সেউজীয়া-বগা-হালধীয়া মিশ্ৰিত ৷\nপালেংশাকত থোপাথুপিকৈ সৰু সৰু ফল লাগে য'ত বহু বীজ থাকে ৷পালেংশাকত কি কি লাগতিয়াল তত্ব থাকে ? পালেংশাকত পানীৰ পৰিমাণ হ'ল ৯১শতাংশ ৷ কাৰ্বোহাইড্ৰেট ৪শতাংশ, প্ৰটিন ৩শতাংশ, ফেট প্ৰায় নথকাৰ দৰে (৩০০মিলিগ্ৰাম) ৷ ১০০গ্ৰাম পালেংশাকত ২৩কেলৰি শক্তি থাকে ৷ ডায়েটেৰি ফাইবাৰ থাকে ২.২গ্ৰাম ৷ ভিটামিনসমূ হ'ল ভিটামিন-কে, ভিটামিন-এ, ভিটামিন-চি,ভিটামিন-ডি, ভিটামিন-বি৬,ভিটামিন-বি৯,ভিটামিন-বি১২ আৰু ভিটামিন-ই ৷\nখনিজসমূহ হ'ল আইৰণ,কেলচিয়াম, মেগনেচিয়াম, প'টেচিয়াম, চ'ডিয়াম, মেংগানিজ,ক'পাৰ,জিংক আৰু ফচফ'ৰাচ ৷ ফাইটোনিউট্ৰিয়েন্ট থাকে-বিটা কেৰটিন, বিটা ক্ৰিপ্তঝেনথিন, লিউটিন-জিয়াঝেনথিন ৷ যথেষ্ট পৰিমাণত থাকে ক্ল'ৰফিল ৷ ১০০গ্ৰাম পালেংশাকত চ'ডিয়াম ৭৯মিলিগ্ৰামৰ বিপৰীতে ৫৫৮ মিলিগ্ৰাম প'টেচিয়াম থাকে ৷ এই প'টেচিয়াম শৰীৰৰ ৰক্তপ্ৰণালীৰ বাবে অনেক লাভদায়ক ৷ পালেংশাকত থকাৰ সমান ভিটামিন-কে আন কোনো পাচলিত পোৱা নাযায় ৷ ১০০গ্ৰাম পালেংশাকত ৪৮৩মাইক্ৰগ্ৰাম ভিটামিন-কে থাকে৷\nউপকাৰিতাৰ তালিকাঃ মেদবহুলতা আৰু দেহৰ ওজন হ্ৰাস কৰাত লাগতিয়াল ভূমিকা - কম কেলৰি আৰু কম ফেটযুক্ত অথচ ঘুলনশীল ডায়েটেৰি ফাইবাৰ থকা খাদ্য ৷ শৌচ-কচা হবলৈ নিদিয়ে, তেজত চুগাৰো নিয়ন্ত্ৰিত ৰাখে ৷ কেন্সাৰ প্ৰতিৰোধক- ইয়াত থকা এন্টিঅক্সিডেন্টৰ বাবে ৷ প্ৰষ্টেটৰ কেন্সাৰ বৃদ্ধি হবলৈ নিদিয়ে ৷ জাপানৰ গৱেষকসকলৰ মতে পালেংশাকত থকা ফ্লেভনয়েডৰ বাবে নাৰীৰ গৰ্ভাশয়ৰ কৰ্কটৰোগ ৪০শতাংশলৈ হ্ৰাস পায় ৷\nচকুৰ সুৰক্ষা- ভিটমিন-এ আৰু এন্টিঅক্সিডেন্টসমূহৰ বাবে কেটেৰেক্ট, মেকুলাৰ ডিজেনেৰেচন ৰোধ কৰে ৷ কুকুৰীকণা ৰোগ নিৰাময় কৰে ৷ হাঁড়ৰ সুৰক্ষা-ভিটামিন -কে থকাৰ বাবে হাঁড় শক্তিশালী হয় আৰু হাঁড়ৰ ক্ষয় যোৱা ৰোগ (Osteoporosis) নহয় ৷\nহাঁড়ৰ বিষ (Osteoarthritis) কমায় ৷ উচ্চ ৰক্তচাপ কমায় - ভিটামিন-চি আৰু প'টেচিয়ামৰ ভূমিকাৰ বাবে উচ্চ ৰক্তচাপ কমে-কিডনি সুৰক্ষিত থাকে ৷ হৃদৰোগৰ পৰাও সুৰক্ষা পায় ৷ হৃদৰোগৰ পৰা সুৰক্ষা-তেজৰ নলীত চৰ্বি জমা হবলৈ নিদিয়ে ৷ ৰক্তচাপ নিয়ন্ত্ৰণত ৰাখে ৷ ষ্ট্ৰ'ক প্ৰতিৰোধ কৰে ৷\nদেহ-মনৰ চাপ (ষ্ট্ৰেচ) কমায় - জিংক আৰু মেগনেচিয়ামে শৰীৰক ততালিকে শক্তি দিয়ে আৰু সুনিদ্ৰাত সহায়ক হয় ৷ মগজু আৰু স্নায়ুতন্ত্ৰৰ বাবে উপকাৰী- ভিটামিনবিগোট,ভিটামিন-চি,ভিটামিন-কে উপস্থিতিৰ বাবে ৷ পাকস্থলীৰ ঘাঁ (Gastric ulcer) নিৰ্মূল কৰাত পালেংশাক সহায়ক সিদ্ধ হৈছে ৷ পাক প্ৰণালীৰ বাবে উপযোগী-শৌচ খোলোচা কৰাত সহায়ক ৷\nতদুপৰি ফলিক এচিডে কলোনৰ ডি এন এ বিসংসতি হবলৈ নিদি ক'লোনৰ কৰ্কট ৰোগ প্ৰতিৰোধ কৰে ৷ পালেংশাকে শৰীৰৰ ইমিউনিটি বঢ়ায় -ভিটমিন-এ আৰু এন্টিঅক্সিডেন্টৰ গুণৰ হেতুকে ৷ এনিমিয়া প্ৰতিৰোধক-আইৰণ,ক'পাৰ,ভিটামিন-চিৰ বাবে ৷ ছালৰ উজ্বলতা,কমনীয়তা বঢ়ায় আৰু মুখমণ্ডলত বয়সৰ আঁচোৰ পৰিব নিদিয়াকৈ ৰাখে ৷\nচানবাৰ্ণৰ পৰা সুৰক্ষা দিয়ে ৷ আলট্ৰাভায়লেট ৰশ্মিৰ অপকাৰৰ পৰা বচায় ৷ শালমন আতৰাবলৈ পালেংশাক পিচা প্ৰলেপ ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে ৷ চুলিক কমনীয়তা পালেংশাকে বঢ়ায় ৷ চুলিসৰা ৰোধ কৰে ৷ কাহ-কফ,হাপানি আৰু শ্বাসজনিত ৰোগ জালুক,কলা নিমখ মিহলাই পালেংশাকৰ জোল খালে উপশম হয় ৷ শিশুৰ শৰীৰৰ আপুষ্টি, ৰক্তহীনতা আতৰাবলৈ পালেংশাক উপযোগী ৷\nপালেংশাকৰ ৰস গাজৰৰ সৈতে খালে দাঁত আৰু দাঁতৰ আলু মজবুট হয় ৷গৰ্ভৱতী মাতৃৰ বাবে অতি উপযোগী খাদ্য ৷ এনিমিয়া ৰোধ কৰাৰ ওপৰিও গৰ্ভস্থ সন্তানৰ স্বাস্থ্যৰ উন্নতি হয় ৷ ফলিক এচিডে গৰ্ভস্থ সন্তানৰ Spina bifida জাতীয় বিসংগতি ৰোধ কৰে ৷ স্তনপান কৰোৱা মাতৃদুগ্ধ বঢ়োৱাত পালেংশাক সহায়ক ৷ মাংসপেশী সবল কৰাত সহায়ক- পালেংশাকত থকা এটি CO-Q10 নামৰ এন্টিঅক্সিডেন্টৰ বাবে (Journel of Cardiovascular Nursing, Australia) ৷ Insulin sensitivity বঢ়োৱাৰ যোগেদি পালেংশাকে ডায়েবেটিজৰ ৰোগীৰ উপকাৰ সাধন কৰে ৷\n১-কেঁচা পালেংশাক চালাড কৰি খাওঁতে অতি সতৰ্ক হোৱা উচিত ৷ ভালকৈ পৰিষ্কাক নকৰিলে ই-কলাই বেক্টেৰিয়াই আপোনাৰ পেটত প্ৰবেশ কৰি ফুড পইজনিং কৰিব পাৰে ৷\n২- পালেংশাকত থকা অক্সেলিক এচিডে শৰীৰৰ কেলচিয়ামৰ লগত ক্ৰিয়া কৰাৰ সম্ভাৱনা থাকে ৷ যি সকলোকৰ কিডনিত বা পিত্তত পাথৰ থাকে তেনেলোকে পালেংশাক (বিশেষকৈ কেঁচাকৈ) নাখাব ৷ সিজোৱা পালেংশাকত অক্সেলিক এচিডৰ সক্ৰিয়তা কিছু হ্ৰাস পায় ৷\n৩-তেজত ইউৰিক এচিড বেচি থকা লোকেও পালেংশাক কমকৈ খাব ৷\n৪-পালেংশাকে থাইৰয়েডৰ ক্ৰিয়া কিছু পৰিমাণে প্ৰভাৱিত কৰিব পাৰে সেয়ে হাইপ'থাইৰইডিজম আৰু হাইপাৰথাইৰয়ডিজম থকা ৰোগীয়ে কম পৰিমাণতহে পালেং খাব লাগে ৷\n৫-কিডনিৰ অসুখত ভূগা ৰোগীয়ে, বিশেষকৈ ডায়েলাইচিচৰ সন্মুখীন হবলগীয়া ৰোগীয়ে উচ্চ প'টেচিয়াম থকা হেতুকে পালেংশাক বৰ্জন কৰা বাঞ্চনীয় ৷\nডা০ ভূপেন শইকীয়া ২০ জানুৱাৰী ২০১৮, ডোহা, কাটাৰৰ পৰা


সন্দেহবাদী শইকীয়া-জয়ন্ত প্ৰীতম – ফটাঢোল\n: অ’ শইকীয়া..অ’ শইকীয়া.. শুনিছানে..অলপ ৰ’বাচোন।\nসান্ধ্যভ্ৰমণলৈ বুলি ওলাই অহা শইকীয়াক কোনোবাই পিছফালৰৰ পৰা মতা যেন পাই শইকীয়াই উভতি চাই দেখিলে কাষৰ ঘৰৰ কলিতাই দৌৰি দৌৰি শইকীয়াৰ ওচৰলৈ আহিছে। শইকীয়া অলপ আচৰিত হ’ল ইমান দৌৰাদৌৰিকৈ কলিতা এনেদৰে অহাৰ আঁৰত কি ৰহস্য থাকিব পাৰে বুলি ভাবি। ওচৰৰ সকলোৱে জানে কলিতা হ’ল কলিযুগৰ নাৰদ। তিলটোকে তাল কৰি কোৱা স্বভাৱটোৰ বাবে কলিতাক কোনেও চকু পাৰি দেখিব নোৱাৰে। শইকীয়ায়ো পৰাপক্ষত কলিতাক এৰাই চলিবলৈ চেষ্টা কৰে কিন্তু আজি সেই কলিতাই এনেদৰে উধাতু খাই শইকীয়াৰ ওচৰলৈ অহা কথাটোৱে শইকীয়াৰ গা চেবালে। শইকীয়াক এনেকুৱা কি কথা ক’ব খুজিছেনো কলিতাই। ইচ্ছা নথকা স্বত্বেও শইকীয়া ৰৈ গ’ল। কলিতা ইতিমধ্যে ফোঁ‌পাই-জোপাই আহি শইকীয়াৰ ওচৰ পাইছিল।\nশইকীয়াৰ ওচৰ পাই পেটত হাত দুখন দি কলিতা ফোঁ‌পাবলৈ ধৰিলে। এক মুহূৰ্তৰ বাবে শইকীয়াৰ এনেকুৱা লাগিল যে এইমাত্ৰ কলিতা উশাহ বন্ধ হৈ সিপুৰী পাবগৈ। অলপ সময় তেনেদৰে ফোঁ‌পাই থকাৰ পিছত কলিতা অলপ সুস্থিৰ হ’ল। সুস্থিৰ হৈ শইকীয়ালৈ চাই হাঁহি এটা মাৰি ক’লে..\n: শইকীয়া আজি কেইবাদিনৰ পৰা আপোনাক কথা এটা কম ক’ম বুলি ভাবিও ক’ব পৰা নাই। আচলতে কোনখন মুখেৰে কথাটো কওঁ ভাবিয়েই পোৱা নাই।\nকলিতাৰ কথা শুনি শইকীয়াই অলপ কৌতূহল মিশ্ৰিত চাৱনিৰে তেওঁলৈ চাই ক’লে..\n: এনেকুৱা কি কথা আছেনো কলিতা..! যদি কিবা ক’বলগীয়া আছে বিনা দ্বিধাই কওক..!\nকলিতাই এখন হাতেৰে মূৰটো খজুৱাই অলপ সেমেনা সেমেনি কৰাৰ দৰে কৰি ক’লে…\n: মানে শইকীয়া..মানে মই শইকীয়ানীৰ কথা ক’ব খুজিছোঁ..!\nকলিতাৰ কথা কোৱাৰ অংগি-ভংগীবোৰ দেখা পাই শইকীয়াৰ লাহে লাহে খং উঠি আহিছিল যদিও শইকীয়ানীৰ বিষয়ে কিবা ক’ব খোজাত নিজৰ খঙটো সম্বৰণ কৰি সুধিলে..\n: কলিতা আপুনি কি ক’ব খুজিছে সোনকালে কওক। মই খোজ কাঢ়িবলৈ যাব লাগে।\nকলিতাই হঁহাৰ দৰে কৰি ক’লে..\n: মানে শইকীয়া মই দুদিনমানৰ পৰা লক্ষ্য কৰিছোঁ যে আপুনি অফিচলৈ যোৱাৰ পিছত প্ৰায়ে ডেকা ল’ৰা কিছুমান আহি থাকে। সকলোৱে এই কথাটো লক্ষ্য কৰি আছে কিন্তু মুখ খুলি খোজা বিচৰা নাই। সেয়ে মই তোমাক কথাটো ক’লোঁ। এতিয়া মই যাওঁ।\nকলিতাৰ কথা শুনি শইকীয়া ৰৈ থকা ঠাইতে অলপ সময় ৰৈ থাকিল। শইকীয়াৰ মূৰত যেন গোটেই সৰগখন হঠাৎ ভাগি পৰিল। ল’ৰা-ছোৱালীৰ বিয়া পতাৰ বয়সত শইকীয়ানীয়ে কোন ডেকা ল’ৰাৰ লগত প্ৰেম পিৰীতি চলাইছে কথাটো ভাবি খঙে চুলিৰ আগ পালেগৈ। সেইদিনালৈ শইকীয়াই সান্ধ্যভ্ৰমণ সিমানতে সমাপ্ত কৰি ঘৰলৈ উভতিলে। আহি থাকোঁতে ভাবিলে যে শইকীয়ানীৰ এই প্ৰেম পিৰীতি তেওঁ হাতে-লোটে ধৰা পেলাব।\nঘৰলৈ আহি শইকীয়াই শইকীয়ানীৰ কৰ্ম কাণ্ডবোৰ আলেঙে আলেঙে চাই থাকিল। শইকীয়াই দেখা পালে যে শইকীয়ানীয়ে চুলিখিনিত ৰং কৰিছে। মুখতো এগাল কিবাকিবি সানিছে। শইকীয়ানীৰ কৰ্ম-কাণ্ড চাই শইকীয়া নিশ্চিত হ’ল যে ক’ৰবাত কিবা এটা কেণা নিশ্চয় লাগিছে। শইকীয়াই সেইদিনা খঙ আৰু ক্ষোভত ভাত নোখোৱাকৈ শুই থাকিল।\nপিছদিনা অফিচলৈ নগৈ ঘৰতে থাকিল। শইকীয়ানীয়ে শইকীয়াৰ শৰীৰ বেয়া নেকি বুলি সুধি থাকিল যদিও শইকীয়াই ভালদৰে কোনো উত্তৰ নিদিলে। উত্তৰ নাপায় শইকীয়ানীৰো খং উঠিল। সেয়ে শইকীয়াই শুনাকৈ ক’লে..\n: এই আপদীয় বুঢ়াটো। কথা এটা ভালদৰে নকয়।\nশইকীয়ানীৰ কথা শুনি ইমান সময়ে মনৰ ভিতৰত শইকীয়াই সোমাই ৰখা আগ্নেয়গিৰি উদ্গিৰণ হ’ল। সেয়ে খঙতে ক’লে..\n: হয় মই আপদীয় বুঢ়া। সেইকাৰণে সংসাৰৰ ডেকা ল’ৰাবোৰৰ লগত তুমি গা ঘেলাই ফুৰিছা নহয়নে।\nশইকীয়াৰ কথা শুনি শইকীয়ানীৰ খং দুগুণ চৰিল। সেয়ে শইকীয়ানীয়ে খঙতে শইকীয়াক ক’লে..\n: মোৰ চৰিত্ৰত কোনো দাগ নাই। কোন ডেকা ল’ৰাৰ লগত গা ঘেলোৱা দেখিলা হয়নে..! এনেকুৱা কথা ক’বলৈ লাজ নালাগিল।\nশইকীয়াই খঙতে ক’লে..\n: কিয় মই নাথাকোঁ‌তে ঘৰলৈ আহে যে ডেকা ল’ৰাবোৰ ..! মই হ’বলা গম নাপাওঁ..!\nশইকীয়ানীয়ে অলপ সময় মনে মনে থাকিল। শইকীয়াই কোন ডেকা ল’ৰাৰ কথা কৈছে শইকীয়ানীয়ে ঠিক ধৰিব নোৱাৰিলে।\nইতিমধ্যে শইকীয়া আৰু শইকীয়ানীৰ কাজিয়া অধিক তীব্ৰতৰ হৈ উঠাত ল’ৰা ছোৱালীহাল যুদ্ধখনৰ মীমাংসা কৰিবলৈ শইকীয়া আৰু শইকীয়ানীৰ মাজত উপস্থিত হ’ল। শইকীয়াৰ ছোৱালী বাবলীয়ে দেউতাকক সুধিলে..\n: দেউতা তুমি কিয় মাৰ লগত কাজিয়া কৰিছা কোৱাচোন ?\nশইকীয়াই বাবলীক কওঁ নকওঁকৈ ক’লে..\n: মই নাথাকোঁতে তোমাৰ মায়ে কোনোবা ডেকা ল’ৰাৰ লগত পিৰীতি কৰি থাকে।\nশইকীয়াৰ কথা শুনি শইকীয়ানীয়ে বাবলীলৈ চাই ক’লে..\n: দেখিলা মাজনী তোমাৰ দেউতাৰ মগজুৰ বিজুতি ঘটিছে নহ’লে এনেকুৱা কথা কয়নে।\nশইকীয়ানীৰ কথা শুনি শইকীয়াই খঙতে ক’লে..\n: মগজুত ধৰি কথা নক’বা তুমি। বুঢ়া বয়সত এনেকুৱা কৰিবলৈ লাজ নালাগিল। সেইকাৰণে আজিকালি ইমান ইষ্টাইল কৰি থাকিবলৈ লৈছা। এতিয়াহে বুজিলোঁ। মোৰ পৰা পইচা লৈ সেইবোৰ কৰি থাকা।\nইমান সময়ে মনে মনে থকা শইকীয়াৰ পুত্ৰই বাবলুয়ে মাত দিলে..\n: দেউতাই বাৰু ডেকা ল’ৰাবোৰ আহি থকা মানে হ’ম ডেলিভাৰী দিয়া ল’ৰাবোৰৰ কথা কোৱা নাইতো। আমাৰ ঘৰলৈ হ’ম ডেলিভাৰী দিয়া ল’ৰাকেইটাৰ বাহিৰে আন কোনো ল’ৰা নাহে দেখোন। মাজে মাজে অনলাইনত কিবা সামগ্ৰী কিনিলে সেয়া দিবলৈ দুই-এজন ল’ৰা আহে। তাৰ বাদে কোনো অহা মই দেখা নাই।\nপুতেকৰ কথা শুনি শইকীয়াৰ গা লৰিল। শইকীয়াই এতিয়াহে উৰহী গছৰ ওৰটো বুজি পালে। কলিতাই কোৱা ডেকা ল’ৰাবোৰ আচলতে হ’ম ডেলিভাৰী দিবলৈ অহা ল’ৰাবোৰহে আছিল। এই কলিতাৰ কথাত পতিয়ন গৈ আজি ঘৰত এনেই এখন মহাভাৰতৰ সূচনা হ’ল। শইকীয়াই ভালদৰে জানে এই মহাভাৰতৰ প্ৰভাৱ কিমানদিন থাকিব তাৰ ঠিকনা নাই।\nশইকীয়াৰ এইবাৰ শইকীয়ানীৰ ওপৰত উঠা খং গৈ কলিতাৰ ওপৰত উঠিল। মুখৰ ভিতৰতে বেয়া মাত এটা মাতি দাঁতকেইটা কৰচি শইকীয়াই ক’লে..\n: আপদীয় কলিতা..তোক মই চাই ল’ম..!\nশইকীয়ানী, বাবলী আৰু বাবলুয়ে বুজি নাপালে হঠাৎ শইকীয়াৰ মুখত কলিতাৰ নাম কিয় ওলাল।\n« বাইক চলোৱা ল’ৰাবোৰ – কনচেং বৰগোহাঁই\nসালসলনি – মৌচুমী গগৈ »\nসুন্দৰ। কলিতাই কলি লগাই দিলে 😂😂😂।সচাঁ কৈ চলি থকা এখন ঘৰত এই ধৰণৰ কলি লাগিলে শেষ হৈ যায়।


গুজৰাট Archives - Factcrescendo Assamese\nজলমগ্ন ৰাজপথত ঘঁৰিয়াল ওলোৱা ভিডিঅ’টো অসমৰ নহয়!\nJune 22, 2022 June 22, 2022 Debanjana BaishyaLeaveaComment on জলমগ্ন ৰাজপথত ঘঁৰিয়াল ওলোৱা ভিডিঅ’টো অসমৰ নহয়!\nমৌচুমী বায়ুৰ প্ৰভাৱত হোৱা নেৰানেপেৰা বৰষুণৰ ফলত অসমৰ বিভিন্ন ঠাইত যোৱা কিছুদিন ধৰি বানপানীয়ে বিস্তৰ ক্ষতিসাধন কৰিছে। এনে সময়তে বানপানী সম্বন্ধীয় কেতবোৰ ভিডিঅ’ চ’চিয়েল মেডিয়াযোগে ভাইৰেল হৈছে। চ’চিয়েল মেডিয়াত ভাইৰেল হোৱা তেনে এটা বিশেষ ভিডিঅ’ আমি লক্ষ্য কৰিছিলোঁ। ভিডিঅ’টোত দেখা গৈছে যে বানপানীৰ মাজত জলমগ্ন ৰাজপথৰ ওপৰত এটা ঘঁৰিয়াল ওলাইছে আৰু এন ডি আৰ এফ […]\nFact Check: গুজৰাটৰ এক পাৰ্কিং লটত এটা সিংহই বিচৰণ কৰা দৃশ্য অসমৰ বুলি ভাইৰেল কৰা হৈছে!\nFebruary 11, 2021 March 12, 2022 Manjori BorkotokyLeaveaComment on Fact Check: গুজৰাটৰ এক পাৰ্কিং লটত এটা সিংহই বিচৰণ কৰা দৃশ্য অসমৰ বুলি ভাইৰেল কৰা হৈছে!\nযিমানেই মহানগৰসমুহ ডাঙৰ হৈ গৈ আছে, সিমানই বন্য জীৱজন্তুৱে জনবসতিপূৰ্ণ অঞ্চলত ঘুৰি ফুৰা দৃশ্য সঘনাই দেখিবলৈ পোৱা হৈছে, কেতিয়াবা ভিন্ন দাবীৰে সেই দৃশ্য ভাইৰেল হয়। তেনেকুৱায়ে এটা চিচিটিভি দৃশ্য,যত এটা মাইকী সিংহই সাধাৰণভাৱে খোজ কাঢ়ি থকা আৰু জাঁপ মাৰি দেৱাল পাৰ হৈ যোৱা দেখা গৈছে, অসমত হোৱাটছএপত ভাইৰেল হৈ পৰিছে। ভাইৰেল মেছেজটোত লিখা হৈছে যে […]\nস্কুটাৰ সহ খাৱৈত পৰা এহাল দম্পতীৰ এই ভাইৰেল ভিডিঅ’টো গুৱাহাটীৰ নহয়! দেশত বাৰিষা আৰম্ভ হোৱাৰ লগে লগে ছ’চিয়েল মিডিয়াৰ যোগেদ... by Manjori Borkotoky\nভাইৰেল ভিডিঅ’টোত উল্লেখ কৰা ধৰণে FASTag একাউণ্টৰ পৰা ধন হৰলুকি কৰাটো সম্ভৱ নহয় শেহতীয়াকৈ এজন লোকে "দেশত নতুনকৈ এক ধৰণৰ 'FASTag স্কেম'... by Manjori Borkotoky\nৰাজপথত মাছৰ উজান! এই ভিডিঅ’টো গুৱাহাটী মহানগৰীৰ নহয়! পুনৰ বানত বুৰ গৈছে গুৱাহাটী মহানগৰী । বৰষুণ আহিলেই একাঠ... by Manjori Borkotoky\nজলমগ্ন পথত আৰক্ষী সহ এখন ই-ৰিক্সা বাগৰি পৰা এই ভিডিঅ’টো গুৱাহাটীৰ নহয়! গুৱাহাটী আৰু ইয়াৰ কাষৰীয়া অঞ্চলসমূহ যোৱা কেইদিনমানৰ প... by Manjori Borkotoky\nএক প্ৰকাণ্ড সাপে ৰাস্তা পাৰ হৈ থকা ভিডিঅ’টো অসমৰ নহয় অলপতে চ'চিয়েল মেডিয়াযোগে এটা বিশেষ ভিডিঅ'ই বিভিন্নজনৰ... by Debanjana Baishya\nCategories Select Category Altered (13) Business (1) Communal (4) Coronavirus (72) Covid-19 (6) Disaster (1) Economy (8) Environment (1) Explainer (2) False (327) False Headline (5) International (69) Medical (44) Misleading (12) Missing Context (12) National (4) Partly-False (19) Political (71) Politics (5) Satire (4) Science (2) Security (1) Social (194) Technology (1) Telecom (1) Uncategorized (2) Wildlife (7)


BJP reacts to Aminul Islam allegations about Akhil Gogoi'দিনত নীতিবচন ৰাতি ধন দাবী, অখিল গগৈৰ নীতি!' -প্ৰতিক্ৰিয়া বিজেপিৰ– News18 assam\n'দিনত নীতিবচন ৰাতি ধন দাবী, অখিল গগৈৰ নীতি!' -প্ৰতিক্ৰিয়া বিজেপিৰ\nউপনিৰ্বাচনৰ পূৰ্বে অখিল গগৈৰ ৰং সলোৱাৰ চেষ্টা বুলি মন্তব্য পৱিত্ৰ মাৰ্ঘেৰিটাৰ\nএআইইউডিএফ আৰু ৰাইজৰ দলৰ বিবাদ তুংগত উঠাৰ সময়তে এইবাৰ বিজেপিৰ এগৰাকী নেতায়ো এই সন্দৰ্ভত মুখ খুলিছে। ৰাইজ দল খুলিবলৈ AIUDF ৰ পৰা ধন বিচাৰিছিল বুলি ৰাইজৰ দলৰ নেতা অখিল গগৈক আক্ৰমণ কৰিছিল আমিনুল ইছলামে। ইছলামৰ মতে, কাৰাগাৰত থকা অৱস্থাত গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় হাস্পতালত ধনৰ লেন দেনৰ কথা পাতিছিল অখিল গগৈয়ে ৷\nAIUDFৰ বিধায়ক আমিনুল ইছলামৰ মন্তব্যৰ পাছতে প্ৰতিক্ৰিয়া বিজেপিৰ পৱিত্ৰ মাৰ্ঘেটিতাৰ ৷ তেওঁৰ মতে, অখিল গগৈয়ে দিনত নীতি বচন গাই ৰাতি ধন দাবী কৰে । এই ঘটনা অসমৰ ৰাজনীতিৰ বাবে নিন্দনীয় আখ্যা মাৰ্ঘেৰিটাৰ।\nৰাজ্যৰ উপনিৰ্বাচনক লৈ কংগ্ৰেছ আৰু ৰাইজৰ দলে সাময়িকভাৱে AIUDFক আঁতৰাব বিচাৰিছে৷ এয়া মাথোঁ নিৰ্বাচনী কৌশল আখ্যা বিজেপিৰ৷ যিহেতু আগন্তুক ৰাজ্যৰ উপনিৰ্বাচনৰ ৬ সমষ্টিত AIUDFৰ কোনো প্ৰাধান্য নাই৷ সেয়ে AIUDFক আঁতৰ কৰি উপনিৰ্বাচনত জয় হোৱাৰ লক্ষ্য বিজেপিবিৰোধীৰ৷ মাৰ্ঘেৰিটাৰ মন্তব্য– বিৰোধীৰ এনে সপোন সপোন হৈয়ে থাকিব, সেয়া কেতিয়াও বাস্তৱায়িত নহয়।\nFirst published: August 10, 2021, 20:09 IST\nAkhil GogoiAminul IslamAssam BJP


Glipy in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Glipy ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nGlipy की जानकारी\nGlipy ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Glipy Benefits & Uses in Assamese- Glipy ar laabh aaru byavaharsamuh\nGlipy ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Glipy Dosage & How to Take in Assamese - Glipy ar paali aaru xeya kenedore lobo\nGlipy ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Glipy Side Effects in Assamese- Glipy ar parshwakriyasamuh\nGlipy সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Glipy Related Warnings in Assamese- Glipy xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Glipyৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Glipy with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Glipy ar gurutor kriya-pratikriya\nGlipy মতভেদসমূহ- Glipy Contraindications in Assamese- Glipy nishedhsamuh\nGlipy ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Glipy in Assamese- Glipy ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Glipy ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Glipy Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Glipy kriya-pratikriya\nGlipy ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Glipy Benefits & Uses in Assamese - Glipy ar laabh aaru byavaharsamuh\nGlipy তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nGlipy ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Glipy Dosage & How to Take in Assamese - Glipy ar paali aaru xeya kenedore lobo\nGlipy-ৰ উপাদানসমূহ - Glipy Active Ingredients in Assamese - Glipy-ar upadaansamuh\nGlipy ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Glipy Side Effects in Assamese - Glipy ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Glipy ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nGlipy সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Glipy Related Warnings in Assamese - Glipy xonkranta xatarkatabanisamuh\nGlipy-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nGlipyএ গৰ্ভৱতী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত সুতীব্ৰ প্ৰভাৱ দেখুৱায়। এইবাবে ইয়াক চিকিতসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহে গ্ৰহণ কৰিব। আপোনাৰ ইচ্ছা অনুসৰি গ্ৰহণ কৰিলে ই ক্ষতিকাৰক হব পাৰে।\nGlipy-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nআপুনি যদি স্তন্যপায়ী মহিলা তেন্তে Taking Glipy গ্ৰহণে গম্ভীৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া কৰিব পাৰে। চিকিতসকে প্ৰয়োজনীয় বুলি কোৱাৰ পূৰ্বে Glipy গ্ৰহণ কৰিব নালাগে।\nবৃক্কত Glipy কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nGlipyএ আপোনাৰ বৃক্ক ৰ ক্ষেত্ৰত সুতীব্ৰ প্ৰভাৱ দেখুৱাব পাৰে, গতিকে আপোনাৰ চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ নোহোৱাকৈ গ্ৰহণ নকৰিব।।\nযকৃতত Glipy কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nআপোনাৰ কলিজা ত Glipyৰ সুতীব্ৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া হব পাৰে। চিকিতসকে নোকোবাকৈ গ্ৰহণ নকৰিব।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Glipy ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nহৃদয় ৰ বাবে Glipy কেতিয়াবাহে ক্ষতিকাৰক।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Glipyৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Glipy with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Glipy ar gurutor kriya-pratikriya\nGlipy তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nClonazepam + Propranolol\nGlipy মতভেদসমূহ - Glipy Contraindications in Assamese - Glipy nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Glipy লোৱা অনুচিত যাতে -\nGlipy ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Glipy in Assamese - Glipy ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Glipy-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Glipy লোৱাটোৱে কোনো আসক্তিৰ সৃষ্টি নকৰে।\nহয়, আপুনি আৰামত মেচিনেৰী চলাব পাৰে বা বাহন চলাব পাৰে, যিহেতু Glipy লোৱাৰ পিছত ই আপোনাৰ টোপনি ভাৱ নানে।\nহয়, আপুনি ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহ Glipy লোৱাটো নিৰাপদ।\nনহয়, মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত Glipyৰ ব্যৱহাৰ প্ৰভাৱশালী নহয়।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Glipy ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Glipy Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Glipy kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Glipyৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nখাদ্যৰ সৈতে Glipyৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ কোনো তথ্য নাই, এইবিষয়ত গৱেষণাৰ অভাৱৰ হেতু।\nমদ আৰু Glipyৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nGlipyৰ সৈতে মদ্যপান কৰাটোৱে আপোনাৰ দেহত হানিকাৰক প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে।\nGlipy ৰ অনুকল্প - Substitutes for Glipy in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Glipy লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Glipy ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Glipy সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Glipy ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Glipy সেৱন কৰে?


Class4Science Answer Assam Jatiya Bidyalay | Class IV New Science Solution Jatiya Bidyalay | Download Free Books PDF | Class4Free Answer Download Jatiya Bidyalay | নতুন বিজ্ঞান চতুৰ্থ শ্ৰেণীৰ উত্তৰ | অসম জাতীয় বিদ্যালয় | Jatiya Bidyalay Answer Free | ~ Daily Assam Class4Science Answer Assam Jatiya Bidyalay | Class IV New Science Solution Jatiya Bidyalay | Download Free Books PDF | Class4Free Answer Download Jatiya Bidyalay | নতুন বিজ্ঞান চতুৰ্থ শ্ৰেণীৰ উত্তৰ | অসম জাতীয় বিদ্যালয় | Jatiya Bidyalay Answer Free |\nHomeClass4Science (AJB) 201Class4Science Answer Assam Jatiya Bidyalay | Class IV New Science Solution Jatiya Bidyalay | Download Free Books PDF | Class4Free Answer Download Jatiya Bidyalay | নতুন বিজ্ঞান চতুৰ্থ শ্ৰেণীৰ উত্তৰ | অসম জাতীয় বিদ্যালয় | Jatiya Bidyalay Answer Free |\nClass4Science Answer Assam Jatiya Bidyalay | Class IV New Science Solution Jatiya Bidyalay | Download Free Books PDF | Class4Free Answer Download Jatiya Bidyalay | নতুন বিজ্ঞান চতুৰ্থ শ্ৰেণীৰ উত্তৰ | অসম জাতীয় বিদ্যালয় | Jatiya Bidyalay Answer Free |\nClass4New Science (AJB)\n১. বস্তু বা পদাৰ্থ\n২. শিল, মাটি আৰু খনিজ পদাৰ্থ\n৩. বতৰ, বায়ু, পানী\n৪. কাৰ্য্য, বল আৰু শক্তি\n৫. উদ্ভিদৰ আহাৰ\n৬. গুটি বা বীজ\n৭. গুটিৰ বিস্তাৰণ\n৮. আমাৰ দৰকাৰী উদ্ভিদ\n৯. প্ৰাণী আৰু প্ৰাণীৰ আহাৰ\n১০. প্ৰাণীৰ থকা ঠাই\n১১. আমাৰ আহাৰ\n১২. আমাৰ শৰীৰ\n১৩. আহাৰ আৰু সুস্বাস্থ্য়\nAJB Class4English Answer\nClass4Science (AJB) 201


কবিৰাজ চক্ৰৱৰ্তী - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n(কৱিৰাজ চক্ৰৱৰ্তী (১)ৰ পৰা পুনঃনিৰ্দেশিত)\nএই প্ৰবন্ধটো আহোম সভাকবি কবিৰাজ চক্ৰৱৰ্তীৰ বিষয়ে। একে নামৰ জ্যোতিষ বিষয়ক পুথিৰ ৰচকগৰাকীৰ বাবে কবিৰাজ চক্ৰৱৰ্তী (জ্যোতিষপুথি ৰচক) চাওক।\nকবিৰাজ চক্ৰৱৰ্তী (ইংৰাজী: Kabiraj Chakravarty, ১৭-১৮ শতিকা) আহোম যুগৰ এগৰাকী শ্ৰেষ্ঠ কবি।কবিৰাজ চক্ৰৱৰ্তীৰ প্ৰকৃত নাম ৰামনাৰায়ণ চক্ৰৱৰ্তী। কবিৰাজ চক্ৰৱৰ্তী আহোম স্বৰ্গদেউ ৰুদ্ৰ সিংহ, শিৱ সিংহ আৰু বৰৰজা ফুলেশ্বৰীৰ ৰাজসভাৰ ৰাজকবি আছিল। এখেতক কৱিৰাজ উপাধি কোনে প্ৰদান কৰিছিল জনা নাযায়। কৱিচন্দ্ৰৰ পিতৃ আছিল ৰামানন্দ আৰু মাতৃ গোৱিন্দপ্ৰিয়া। জয়ধ্বজ সিংহ স্বৰ্গদেৱে পিতাক ৰামানন্দক 'সৰস্বতী' উপাধিৰে বিভূষিত কৰিছিল। কৱিৰাজ চক্ৰৱৰ্তীয়ে ৰুদ্ৰসিংহৰ নিৰ্দেশত 'গীত গোবিন্দ'ৰ পদ ভাঙনি কৰে। শিৱসিংহ আৰু ফুলেশ্বৰীৰ নিৰ্দেশানুসৰি মহাভাৰতৰ আদিপৰ্বৰপৰা 'দুষ্যন্ত চৰিত্ৰমালা' বা 'শকুন্তলা কাব্য' আৰু 'ব্ৰহ্মবৈৱৰ্ত পুৰাণ'ৰপৰা প্ৰকৃতি খণ্ডৰ 'শংখচূড় বধ'ৰ ভাঙনি কৰে। ১৭২৬ চনত 'শংখচূড় বধ'ৰ ৰচনা সমাপ্ত হৈছিল।\n1 সাহিত্য কৰ্ম\n1.2 ব্ৰহ্মবৈৱৰ্ত্ত পুৰাণ\n1.3 শংখচূড় বধ\n1.4 শকুন্তলা কাব্য\n2 সাহিত্যিক বৈশিষ্ট্য\nব্ৰহ্মবৈৱৰ্ত্ত পুৰাণ[সম্পাদনা কৰক]\nশংখচূড় বধ[সম্পাদনা কৰক]\nব্ৰহ্মবৈৱৰ্ত্ত পুৰাণৰ প্ৰকৃতি খণ্ডত থকা শংখচূড় আৰু সতী তুলসীৰ কাহিনীটোক অৱলম্বন কৰি কবিৰাজ চক্ৰৱৰ্তীয়ে শংখচূড় বধ কাব্য ৰচনা কৰে। এই কাব্যখন ১৬৪৮ শক (১৭২৬ খ্ৰীঃ) -ত ৰচনা কৰা হৈছিল। কাব্যখনত সতী তুলসীৰ পূৰ্বজন্মৰ বৃত্তান্ত, শংখচূড়ৰ লগত প্ৰণয় আৰু বিবাহ, শংখচূড়- মহাদেৱৰ যুদ্ধ, ছদ্মবেশী কৃষ্ণৰ দ্বাৰা তুলসীৰ সতীত্ব নাশ, শংখচূড়ৰ মৃত্যু আৰু তুলসীৰ বৈকুণ্ঠত কৃষ্ণৰ পত্নীত্ব প্ৰাপ্তিৰ কাহিনী বৰ্ণনা কৰা হৈছে। তুলসী গছ আৰু পাতৰ মাহাত্ম্য আৰু শালগ্ৰাম শিলাৰ উৎপত্তি সম্পৰ্কেও শংখচূড় বধ কাব্যখনত পোৱা যায়।কাব্যখনত ঠায়ে ঠায়ে আদি ৰসৰ বিৱৰণ পোৱা যায়।কাব্যখনৰ শেষত ৰাজ প্ৰশস্তি আৰু ভণিতাও পোৱা যায়-\nশকুন্তলা কাব্য[সম্পাদনা কৰক]\nসাহিত্যিক বৈশিষ্ট্য[সম্পাদনা কৰক]\n↑ বৰ্মন, শিৱনাথ (২০০০). অসমীয়া জীৱনী অভিধান. চ'ফিয়া প্ৰেছ এণ্ড পাব্লিচাৰ্ছ প্ৰা: লি:, গুৱাহাটী. পৃষ্ঠা. ৪৭.\n↑ শৰ্মা, সত্যেন্দ্ৰনাথ. অসমীয়া সাহিত্যৰ সমীক্ষাত্মক ইতিবৃত্ত.\n↑ নেওগ, মহেশ্বৰ. অসমীয়া সাহিত্যৰ ৰূপৰেখা.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=কবিৰাজ_চক্ৰৱৰ্তী&oldid=243029"ৰ পৰা সংকলিত\nএই পৃষ্ঠাখন ০৬ আগষ্ট, ২০২০ তাৰিখে ১২:৫০ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।