কাৰ স্বাৰ্থত এই উচ্ছেদ অভিযান ? ( অংশুমান শৰ্মা ) - বৌদ্ধিক বিচাৰ\nচ’ৰাঘৰ / সমকাল / কাৰ স্বাৰ্থত এই উচ্ছেদ অভিযান ? ( অংশুমান শৰ্মা )\nকাৰ স্বাৰ্থত এই উচ্ছেদ অভিযান ? ( অংশুমান শৰ্মা )\nনৱেম্বৰ 27, 2017\tসমকাল মন্তব্য কৰক 787 দৰ্শন\nগুৱাহাটী বিশ্ব বাণিজ্যৰ বাবে গুৰুত্বপূৰ্ণ ঠাই। গুৱাহাটীৰে পুৱ এছিয়াৰ বহু দেশলৈ সহজে সামগ্ৰী সৰবৰাহ কৰিব পাৰি। ইতিমধ্যে তেনে এক পৰিকল্পনা চলি আছে যদিও ই স্ংবাদ মাধ্যমত বৰ বিশেষ প্ৰচাৰ লাভ কৰা নাই। ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ প্ৰাধিকীকৰণে নিজৰ ৱেব চাইটত দিয়া Multi Model Logistics Park in Guwahati: Brief Location Assessment নামৰ খন ভালকৈ লক্ষ্য কৰিলে বুজা যায়, গুৱাহাটী আৰু ইয়াৰ আশে পাশে থকা ভূমি বিশ্ব বাণিজ্যৰ বাবে মুকলি কৰি দিয়াৰ দীৰ্ঘ্ম্যাদী পৰিকল্পনাৰ কথা। উল্লেখ্য যে জি এছ টি প্ৰয়োগৰ পিছত সামগ্ৰী উৎপাদন আৰু বিতৰণৰ প্ৰক্ৰিয়া আৰু অধিক কেন্দ্ৰীভুত কৰিব বিচাৰিছে বণিক গোষ্ঠীবোৰে। কিয়নো, যিমানেই বিকেন্দ্ৰীকৃত হ’ব সিমানেই অধিক কৰ ভৰিবলগীয়া হয়। গতিকে ভাৰতৰ ৩৪ খন ভৌগোলিক আৰু বাণিজ্যিক ভাৱে গুৰুত্বপূৰ্ণ ঠাইত কিছুমান অতিকায় সৰবৰাহ কেন্দ্ৰ (logistical Hub) গঢ়ি তোলাৰ পৰিকল্পনা চলিছে। এইবোৰ তেনে ঠাইত হ’ব, যাৰ আশে-পাশেও উদ্যোগিক উৎপাদন হয় আৰু যাৰ পৰা বহু ঠাইলৈ উৎপাদিত সামগ্ৰী বিতৰণ কৰাও হয় । যোৱা ২১ জুলাইৰ কাকতত প্ৰকাশিত নিতিন গাদকাৰিৰ ভাষ্য মতে নিৰ্মাণ হোৱাৰ্ পিছত গোটেই ভাৰতৰ মুঠ পণ্য সমগ্ৰী সৰবৰাহৰ ৫০% এই ৩৪ টা সৰবৰাহ কেন্দ্ৰৰ পৰাই হ’ব৷ ইয়াৰ ভিতৰত আটাইতকৈ ডাঙৰকেইটা হ’ব বিজয়ৱাৰা, ছেন্নাই, নাগপুৰ, বেংগলোৰ, হায়দৰাবাদ আৰু গুৱাহাটীত। মন কৰক, সমগ্ৰ পূৱ ভাৰতত হ’বলগীয়া একমাত্ৰ কেন্দ্ৰটো হ’ল গুৱাহাটীত । সেই দলিলখনত থকা মানচিত্ৰ চালেও বুজিব পাৰি বৃহত্তৰ গুৱাহাটীয়েই একমাত্ৰ প্ৰস্তাৱিত logistical Hub হ’বলগীয়া ঠাই। তদুপৰি, গুৱাহাটীয়েই একমাত্ৰ ঠাই, য’ৰ পৰা সাতখন কৈ ৰাজ্যৰ সামগ্ৰী বিতৰণ হয়। সেই বাবেই হয়তো যোৱা ৪ মে’ত দিল্লীৰ বিজ্ঞান ভৱনত হোৱা The India Integrated Transport & Logistics Summit ত কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী জয়ন্ত সিনহাই এই পৰিকল্পনাৰ কথা ব্যক্ত কৰোতে বিশেষ ভাৱে হুৱাহাটীৰ নাম উল্লেখ কৰে আৰু কয় যে এই ক্ষেত্ৰত গুৱাহাটী অন্যতম কেন্দ্ৰ হৈ উঠিব। মুঠতে গুৱাহাটীত হ’বলগrয়া তেনে সৰবাৰu কেন্দ্ৰ যে অতি বিশাল হ’ব, সেয়া সহজেয় বুজিব পাৰি ।\nকৈ থোৱা ভাল যে এই সৰবাৰহ কেন্দ্ৰ সাধাৰণ ভঁড়ালৰ দৰে নহয়। ইয়াত একে ঠাইতেই লাখৰ সংখ্যাত চাৰিচকীয়া বাহন মজুত কৰি ৰখাৰ ব্যৱস্থা থাকিব। গতিকে অনুমান কৰি লওক, এইবোৰে কিমান বৃহৎ ভুমি আগুৰি ল’ব। তুলনাৰ সুবিধাৰ বাবে উল্লেখ কৰিব পাৰি, দিল্লীৰ ওচৰৰ দাদ্ৰিত তেনে এটা সৰবৰাহ কেন্দ্ৰ ইতিমধ্যে কাৰ্যক্ষম হৈ উঠিছে। দাদ্ৰিৰ এই সৰবৰাহ কেন্দ্ৰটোৱে মুঠ তিনি বৰ্গ কিলোমিটৰ ঠাই আগুৰি আছে৷\n২০২৫ চনলৈ ই ৪৯ মিলিয়ন মেট্ৰিক টন সামগ্ৰী সৰবৰাহ কৰিব বুলি অনুমান কৰা হৈছে। আনহাতে গুৱাহাটীত হ’বলগীয়া সৰবৰাহ কেন্দ্ৰৰ আনুমানিক ক্ষমতা হ’ব ১১৩ মিলিয়ন মেট্ৰিক টন, অৰ্থাৎ দাদ্ৰিৰ কেন্দ্ৰৰ দুই গুণতকৈ বেছি । ওপৰত উল্লেখ কৰা কাৰণ বোৰৰ পৰা অনুমান কৰিব পাৰি যে গুৱাহাটীত এই সৰবৰাহ কেন্দ্ৰ দাদ্ৰিৰ দুই গুণতকৈও বেছি হোৱাৰ সম্ভাৱনা আছে। এই সৰবাৰহ কেন্দ্ৰসমূহে অসমৰ অৰ্থনীতিক কি উপকাৰ কৰিব বা নিবনুৱা সমস্যাৰ কি সমাধন দিব, সেয়া অন্য এক বিষয়। তথাপি ভড়ালসদৃশ কাৰবাৰ এটাত চকীদাৰ জাতীয় পদৰ বাদে আন বৰ বেছি মানুহৰ প্ৰয়োজন হ’ব বুলি আশা কৰা টান ।\nঅৱশ্যে, এই সৰবৰাহ কেন্দ্ৰৰ লগত সংগতি ৰাখি গুৱাহাটীৰ আশে-পাশে কিছু উদ্যোগ গঢ়ি তোলাৰ কথা উক্ত দলিল খনত কোৱা হৈছে। “গুৱাহাটীৰ আশে পাশে” মানে আকৌ ধাৰাপুৰ বা খানাপাৰা নহয়। খৱৰ ৰখাসকলে নিশ্চয় জানে গুৱাহাটীৰ চাৰিসীমা, উত্তৰে চাংসাৰি, পুৱে চিপাঝাৰ আৰু মৰিগাওঁ আৰু পশ্চিমে বকো-ছয়গাঁৱলৈ বৃদ্ধি কৰাৰ পৰিকল্পনা চলি আছে । উক্ত দলিল খনতো গুৱাহাটীৰ ওচৰে পাজৰে অন্তত চাৰি ঠাইত উদ্যোগ স্থাপনৰ কথা মানচিত্ৰত চিহ্নিত কৰিছে। মুঠতে উক্ত সৰবৰাহ কেন্দ্ৰ আৰু আনুষংগিক উদ্যোগসমুহৰ বাবে বৃহৎ পৰিমানৰ মাটিৰ প্ৰয়োজন ।\nকিন্তু কথা কেৱল ইমানেই নহয়। এই সৰবৰাহ কেন্দ্ৰসমূহ গঢ়ি তোলা হ’ব PPP মডেলত। উক্ত দলিল খনত আৰু উল্লেখ আছে যে এই সমগ্ৰ কামৰ বাবে ব্যক্তিগত কোম্পানীসমূহক Encumbarance free land অৰ্থাৎ দায়হীন মাটি যোগান দিয়াৰ দ্বায়িত্ব ৰাজ্য চৰকাৰৰ। অৰ্থাৎ সেই মাটিৰ কোনো আইনী জঞ্জাল চলি থাকিব নালাগিব আৰু সেই মাটিৰ বাবে কাকো ক্ষতিপুৰণ দিয়াও নহব ।\nএতিয়া প্ৰশ্ন হ’ল, গুৱাহাটীৰ আশে পাশে এনে নিজঞ্জাল বৃহৎ ভুমি ক’ত পোৱা যাব ? এই প্ৰশ্নৰ সৈতে বৰ্তমান চলি থকা উচ্ছেদসমূহৰ সম্পৰ্ক থকাৰ সম্ভাৱনা অতি প্ৰবল। উল্লেখ্য যে যি কুৰুৱা চাপৰিত উচ্ছেদ হৈছে তাৰ পৰা জলপথেৰে গুৱাহাটীলৈ দুৰত্ত্ব মাত্ৰ আধা ঘণ্টা বা ৪৫ মিনিটৰ। এই দলিলখনত জলপথৰ ব্যৱহাৰৰ ওপৰতো গুৰুত্ব দিয়া হৈছে । কিয়নো জলপথৰ খৰছ কম ।\nকিন্তু মানুহৰ ভেটি মাটি কাঢ়ি অনা সহজ নহয়। গতিকে হলা গছত বাগি কুঠাৰ মৰা সহজ হোৱাৰ দৰেই চৰকাৰে, চৰকাৰী পক্ষৰ স্বাৰ্থ ৰক্ষাকাৰীসকলৰ সহযোগত প্ৰথমতেই মুছলমান ধৰ্মী খেতিয়কসকলক লক্ষ্য কৰি লৈছে। কিয়নো অতি সহজেই প্ৰচাৰ মাধ্যমৰ দ্বাৰা এওঁলোকক “সন্দেহযুক্ত” নাগৰিক আদি আখ্যা দি সাম্ভাৱ্য বাংলাদেশী সজাব পাৰি। ইয়াৰ পুৰ্বেও এইদৰেই চিপাঝাৰৰ ফুহুৰাতলি আৰু ধলপুৰ গাঁৱত উচ্ছেদ অভিযান চলাইছিল । কিন্তু এই লেখকৰ উদ্যোগত চলা ক্ষেত্ৰভিত্তিক অধ্যয়নত দেখা গ’ল যে উচ্ছেদৰ জাননীপ্ৰাপ্ত ৫০ টা পৰিয়ালৰ বংশৰ ন্যায়সংগত ভাবে ভোটাৰ হিচাপে ভোটাৰ লিষ্টত নাম আছে। ৬৪% ৰ ১৯৬৬ তে NRC ত নথিভুক্তি কৰিছে। ১৬% ই ১৯৫১ ৰ NRC ব্যৱহাৰ কৰিছে। বাকী ২০% ১৯৭০.৭০ ৰ উত্তৰাধিকাৰীৰ তথ্য ব্যৱহাৰ কৰিছে । সংগ্ৰহ কৰা নথি-পত্ৰ বোৰ হ’ল : (১) ভোটাৰ লিষ্টৰ কপি, (২) অসম চৰকাৰৰ পৰা পোৱা নাগৰিকত্বৰ বংশ পাৰম্পৰিক স্বীকৃতি, (৩) মাটিৰ খাজানা দিয়া ৰছিদ। এই সমগ্ৰ নথি-পত্ৰ আমাৰ লগত মজুত আছে। বৰ্তমান কুৰুৱা অঞ্চলৰ যিসকলক উচ্ছেদ কৰা হৈছে, তেওঁলোকৰো মাটিৰ দলিল, লিগেছি তথ্য, ভোটাৰ পৰিচয় পত্ৰ এইমধ্যে সামাজিক মাধ্যম(social media)ত প্ৰকাশ হৈছে। অন্ততঃ ৬০ ঘৰ মানুহৰ এই সকলো কাগজ পত্ৰ মজুত আছে। কিন্তু চৰকাৰী প্ৰচাৰ বিভাগৰ মতে, এওঁলোক হ’ল ”বাংলাদেশী অনুপ্ৰবেশকাৰী”। সেয়ে আইনৰ ভয় দেখুৱাই নজিৰবিহীন উচ্ছেদ অভিযান চলাই গৈছে। আচলতে ইহঁত খাটি-খোৱা লোক। কেতিয়াবা বনাঞ্চলত, কেতিয়াবা নদীৰ চৰত, কেতিয়াবা দীৰ্ঘ দিনৰ অব্যবহৃত চৰকাৰী মাটি, ম্যদীপাট্টা পোৱা মাটিত বংশ পৰম্পৰাগত ভাবে বসবাস কৰি আহি আছে।\nছিপাঝাৰৰ তিনি খন চাপৰি অঞ্চলত ৮৩.৩৮% মানুহ অসমৰ অন্যান্য গৰাখহনীয়াগ্ৰস্ত ঠাইৰ পৰা ইয়ালৈ উঠি আহিছে। তাৰ ভিতৰত ৮৫% আহিছে বৰপেটা জিলাৰ পৰা। বৰপেটা জিলাৰ চাৰিটা ৰাজহচক্ৰ ক্ৰমে চেঁঙা, বৰপেটা, বাঘবৰ, কলগছিয়া হ’ল গৰাখহনীয়াত আটাইতকৈ বেছি ক্ষতিগ্ৰ্স্ত অঞ্চল। এই অঞ্চলত মূলতঃ সংখ্যালঘু মানুহৰ বসতি। ১৯৬০ৰ পৰা ২০০৪ লৈ বৰপেটা জিলাৰ দক্ষিণাংশৰ ৪৫৭৫৮.৯০ হেক্টৰ (৪৫৭.৫৮৯ স্কোয়াৰ কিমি) মাটি গৰাখহনীয়াত খহি গৈছে। এইদৰে ঘৰ মাটি হেৰুওৱা পৰিয়ালসমুহৰ বহুতেই চিপাঝাৰৰ চৰ চাপৰিসমূহত বসতি স্থাপন কৰিছে।\nযোৱা ২১ নবেম্বৰত সন্ধানহীন আনন্দ দাসৰ মৃতদেহ ২৩ নবেম্বৰত কুৰুৱা চাপৰিৰ মাথাউৰিৰ কাষৰ পৰা ছিপাঝাৰ আৰক্ষী থানাই উদ্ধাৰ কৰে। ঘটনা সংক্ৰান্তত ফুহুৰাতলি গাঁৱৰ দিলবৰ আলী আৰু শুকুৰ আলীক সোধ-পোছ কৰিবলৈ নি আৰক্ষীয়ে গ্ৰেপ্তাৰ কৰে।আনহাতে এই হত্যাৰ গইনা লৈ দুৰ্বৃত্তই ফুহুৰাতলি গাঁৱৰ কেইবাটাও ঘৰ ভাঙি চুৰমাৰ কৰি দিয়াৰ লগতে জ্বলাই দিয়ে। উক্তদিনাই গধূলি প্ৰশাসনৰ তৰফৰ পৰা ২৪ নবেম্বৰত ফুহুৰাতলি গাঁৱত উচ্ছেদ কৰা হ’ব বুলি মাইক যোগে ঘোষণা কৰে। কথা মতে, ২৪ তাৰিখে দৰং জিলা প্ৰশাসনে ৬০ টা দুখীয়া কৃষক পৰিয়ালক উচ্ছেদ কৰে। এজন মানুহৰ হত্যাৰ সন্দেহত যদি এটা নিৰ্দ্দিষ্ট সম্প্ৰদায়ৰ সকলো মানুহকে উচ্ছেদ কৰাৰ পোষকতা কৰা হয়, এয়া কি ধৰণৰ মানসিকতা? অসমত প্ৰতিদিনে ছেগা চোৰোকাকৈ হত্যা ধৰ্ষণ হৈ আছে। তেনেহ’লে চোন প্ৰতিজন অসমীয়াৰে মুণ্ডচ্ছেদ কৰা উচিত। কোনে সৃষ্টি কৰিছে এই জুই তাৰ সন্ধান কৰিব লাগিব৷\nমন কৰিব, এতিয়া আন আন ঠাইতো উচ্ছেদ হ’ব ধৰিছে । আমচাং বনাঞ্চলতো অতি নিৰ্মম ভাৱে উচ্ছেদ কৰা হৈছে। বনাঞ্চল ৰক্ষাই যদি চৰকাৰৰ উদ্দেশ্য হ’লহেঁতেন, তেন্তে ইমান দিনে স্বায়ত্ত্ব শাসিত অঞ্চলসমূহত সন্মুখতে বন নিধন যজ্ঞ চলি থাকিব নিদিলেহেঁতেন। উদাহৰণ স্বৰূপে ২০১১১-১২ চনত অসমৰ আটাইকেইটা বন সংমণ্ডলৰ ভিতৰত সৰ্বাধিক ৩,১৮৯ বৰ্গ মিটাৰ উদ্যোগিক কাঠ সংগ্ৰহ কৰা হৈছে পশ্চিম কামৰূপ বন সংমণ্ডলৰ পৰা। এই অঞ্চল ৰাজনৈতিক ভাৱে ৰাভা হাচং স্বায়ত্ত্ব শাসিত অঞ্চলৰ অধীনস্থ। আনহাতে, একে চনতে দ্বিতীয় সৰ্বাধিক উদ্যোগিক কাঠ সংগ্ৰহ কৰা হৈছে বি টি এ ডিৰ চিৰাং বন সংমণ্ডলৰ পৰা। অথচ একেই চনত ‘অসম পৰিসংখ্যা হাতপুঠি’ (Statistical handbook of Assam) অনুসৰি চিৰাং জিলাত এক ইঞ্চিও বনানীকৰণ হোৱা নাই। এতিয়ালৈ এইবোৰ ঠাইত কিবা বিহিত ব্যৱস্থা লোৱা হৈছে নেকি ?\nযি কথা বুজা দৰকাৰ, সেয়া হ’ল মাটি মুকলি কৰি লোৱাৰ আচল উদ্দেশ্য অন্য কিবাহে, যি ইতিমধ্যেই উল্লেখ কৰা হৈছে। অসমৰ একাংশ মানুহৰ উগ্ৰ জাতীয়তাবাদী আবেগ, যাক এতিয়া হিন্দুত্ববাদী আবেগলৈ ঢাল খুৱাব বিচৰা হৈছে, তাৰ সুযোগ লৈ প্ৰথমতে soft Target ৰূপে মুছলমান ধৰ্মাবলম্বী খেতিয়কসকলৰ পৰা মাটিসমূহ মোকলাই লোৱা হৈছে। চৰকাৰী প্ৰৰোচনা আৰু প্ৰচাৰত মোহ গৈ একাংশ স্থানীয় ৰাইজেও তাত হয়তো সহযোগ কৰিছে। কিন্তু তেওঁলোকেও মনত ৰখা উচিত “বালিলৈ যিপাত, সুগ্ৰীবলৈও সিপাত” । সম্পূৰ্ণ সম্ভাৱনা আছে যে আন্তৰ্জাতিক বাণিজ্যিক সুবিধা কৰি দিবৰ বাবেই এই উচ্ছেদসমূহ চলি আছে। গতিকে কালাপাহা ৰূপী চৰকাৰে এফালৰ পৰা সকলো তহিলং কৰি গৈ আছে। এই কালাপাহাৰে এদিন আজি উচ্ছেদত হাত উজান দিয়া কৰোবাকো যে নগছকিব, তাৰ নিশ্চয়তা নাই ।\nটেগউচ্ছেদ গুৱাহাটী মুছলমান\nপূৰ্বৱৰ্তী লেখা পদ্মাৱতী বিতৰ্ক ( সৌৰভ শইকীয়া )\nপৰৱৰ্তী লেখা উচ্ছেদ অভিযান : বিকল্প নীতিৰ উদাহৰণ ( সুপ্ৰকাশ তালুকদাৰ )\nজানুৱাৰী 1, 2017\t9,069


ৰুণজুন (খণ্ড-২২) ধাৰাবাহিক উপন্যাস\nৰুণজুন আৰু ৰিহণৰ আলিচান ঘৰ । বৃহৎ ল'ন । ফুলেৰে সুশােভিত বাগান। বিলাসিতাৰ সকলাে প্ৰয়ােজনীয় সুবিধা থকা ঘৰ । নাই একোৰে অভাৱ ।\nএগৰাকী নাৰীয়ে নিজৰ ঘৰ-বাৰী এৰি স্বামীৰ ঘৰকে নিজৰ ঘৰ বুলি\nগােটেই জীৱন অতিবাহিত কৰে ,তেতিয়া স্বামীকে সুখ -দুখৰ জীৱন সংগী হিচাপে লয় । নিজৰ আবেগ, ভালপােৱা , বেয়াপোৱা সকলােবােৰ শ্বেয়াৰ য়াৰ কৰিব বিচাৰে , যদিহে শ্বেয়াৰ কৰিব নােৱাৰে তেতিয়া অন্তৰ্দন্দত ভূগে ।ৰুণৰ ক্ষেত্ৰতাে তেনেকুৱাই হৈছে ।\nপুৰুষে নাৰীক আৰু নাৰীয়ে পুৰুষক একাে কথা লুকুৱাব নালাগে । যদি খােলাখুলিকৈ মনৰ কথা স্পস্টকৈ নকয় তেতিয়াই সন্দেহৰ বীজ জন্ম হয় আৰু মনত অশান্তিৰ সৃষ্টি হয় ।যাক যুগ্ম জীৱনত অৰ্ধঅংগ হিচাপে মানি লৈছিল সেইতাে প্ৰাপ্যমতে পোৱা নাছিল ।\nঅৰ্ধাংগিনী। ই সাধাৰণ শব্দ নহয় । ৰুণে তাইৰ অৰ্ধঅংগৰ পৰা প্ৰাপ্যখিনি নােপোৱাৰ বাবেই জীৱনতাে শান্তিৰে থাকিব পৰা নাছিল । ৰুণে বিছাৰিছিল - ৰিহণৰ পৰা মানসিক সান্নিধ্য ।\nপতি -পত্নীৰ মাজৰ কথাখিনি আনৰ আগত কোৱাৰ প্ৰয়ােজনবােধ কৰা নাই । কাৰণ তেওঁলােক দুয়ােজনৰ মাজৰহে কথা ।\nকিন্তু,পত্নীয়ে পতিৰ পৰা যি বিচাৰে - সেইবােৰ নাপালেও, ক'বতাে নোৱাৰে বা কৈ মেলি মৰম বিছাৰি লোৱা কথা নহয় । মানসিক টান থাকিলে কেতিয়াও পুৰুষ\nআতৰি যাব নােৱাৰে, নিশ্চয় তেওঁ আন কিবা কাৰণত অধিক ব্যস্ত হৈ গৈছে , তেনে কাৰণাে হব পাৰে ।\nপুৰুষৰ ব্যস্ততাৰ বাবে যদি এগৰাকী নাৰীক নিসংগ কৰি দিয়ে - সেই নাৰী গৰাকীৰ মনৰ অৱস্থা কি হ'ব পাৰে সেয়া ভূক্তভােগীয়েহে জানিব !\nপ্ৰতিজন বিবাহিত পুৰুষে এইকথা হৃদয়ংগম কৰিব লাগে ।\nআজিৰ সমাজত এগৰাকী নাৰীয়ে যদি পুৰুষক তেনেদৰে Neglect কৰিলেহেঁতেন - তেতিয়া সমাজখনে নাৰীগৰাকীক\nশান্তিৰে থাকিব দিলেহেঁতেন নে?\nকিমান কি আখ্যা দিলেহেঁতেন তাৰ সীমা নাই ! যদি ৰুণে ৰিহণক Neglect কৰাহেতেন কিমান প্ৰশ্ন- উত্তৰৰ সন্মুখীন হ'লে হয় !\nহয়তু তাইক ঘৰৰ পৰাই উলিয়াই দিলে হয়।\nকিন্তু, ৰুণ যে নাৰী - সেই কাৰণে সহি সহি জীৱনতাে পাৰ কৰিব (?) লাগে । এগৰাকী নাৰীয়ে সহিবইযে লাগে বা সহে একমাত্ৰ পুত্ৰ -পুত্ৰীৰ বাবে । সহি সহি যেতিয়া সহ্যৰ সীমা পাৰ হৈ যায় তেতিয়া কিছুমানে আত্মহত্যা কৰে বা কিছুমান মানসিকভাৱে দুৰ্ব্বল হৈ যায় আৰু তেতিয়াই জীৱনত আশ্ৰয় বিচাৰে।\nদিনতাে মনত গুজৰি - গুমৰি থকা কথাবােৰ ভাবি থাকোতে ৰুণে গমকে নাপালে ।\nসন্ধ্যাবেলা অলপ ল'নতে কিবা আলােচনীখন লৈ বহি আছিল । আধা পােহৰ - আধা আন্ধাৰৰ মাজত বহি থাকোতেই নিবেদিতাহঁত সোমাই আহিল ।\nতেওঁলােকক ড্ৰইং ৰুমত বহোৱালে । নিবেদিতাই\nযােৱাকালিৰ কথামতে ল,ৰাতােৰ অন্নপ্ৰাসনত মাতিবলৈ আহিছে । বুধবাৰে অন্নপ্ৰাসন ।\nলগৰ ছােৱালী নিবেদিতা ।\nকলেজত একেলগে পঢ়িছিল । দুয়াে বহুদিনৰ মুৰত লগ পাই বৰ অন্তৰংগভাৱে কথা পাতিলে । অমল খুৰাৰ পকৰী বনােৱা খাই নিবেদিতা প্ৰশংসাত মুগ্ধ ।\nগধূলিতাে অলপ সময় বান্ধৱীৰ স'তে থাকি তাইৰ ভাল লাগিল ।\nৰাতি আকৌ ৰুণ ল'নতে বহি থাকিল । বহুত কিবাকিবি ভাবি থাকিল ।\nমনটোৰে সিদ্ধান্ত ল'লে- নাই মই আৰু বেলেগকৈ থাকিম । নিজাববীয়াকৈ কিবা এটা কৰাৰ কথা ভাবিলে ।\nৰাতিৰ সাজ সৰু পুত্ৰ মুনৰ\nলগত বহি খালে । সেই ৰাতি মুনৰ সতে কথা পাতিলে -ঘৰৰ কথা ।\nসি কাইলৈ যাবগৈ । তাৰ কলেজ খুলিছে । নিশা সকলাে কথা সামৰি তাই\nশুবলৈ ল'লে ।\n🖋মীনা পামে গাম


চুটিং কিলাৰ: ফটোগ্ৰাফী শিক্ষা-৩ [এপাৰেচাৰ]\nইয়াৰ আগৰ প’ষ্টত এক্সপ’জাৰ কি সেই বিষয়ে উল্লেখ কৰিছিলো।এক্সপ’জাৰ নিয়ন্ত্ৰন কৰা হয় তিনিটা বস্তুৰ সহায়ত: এপাৰেচাৰ(Aperature),চাটাৰ স্পীড(Shutter Speed) আৰু আই.এচ.অ’(ISO)। এই তিনিটাৰ মাজৰ 'এপাৰেচাৰ'ৰ বিষয়ে আজি ক’বলৈ ওলাইছো।\nএপাৰেচাৰৰ অসমীয়া প্ৰতিশব্দ কি হ’ব নাজানো।গতিকে এই লিখনিত এপাৰেচাৰ বুলিয়েই ব্যৱহাৰ কৰিম। ঠিক আছে ? এপাৰেচাৰ মানে ধৰক ফুটা।কেমেৰাৰ লেঞ্চখনৰ ঠিক কাষতে থাকে কিছুমান অইনাৰ যন্ত্ৰপাতি(Glass Elements)।তাৰ ঠিক পিছতেই থাকে ‘এপাৰেচাৰ’।এপাৰেচাৰ যিমান ডাঙৰ হ’ব মানে ফুটাটো যিমান ডাঙৰ হ’ব, কেমেৰাৰ ভিতৰত সিমানেই বেছি পোহৰ সোমাব।আৰু এপাৰেচাৰ সৰু হ’লে পোহৰ কম সোমাব।অৰ্থাৎ কেমাৰাৰ ভিতৰত কিমান পৰিমানৰ পোহৰ সোমাব তাক নিয়ন্ত্ৰন কৰিব পাৰো এই ‘এপাৰেচাৰ’ৰ সহায়ত।\nকিন্তু মনকৰিব লগা কথা যে কেমেৰাবোৰত এটা গণ্ডগোলীয়া কথা আছে।জমনি কথাটো হ’ল, এপাৰেচাৰ বুজাবলৈ যি Value বা সংখ্যা কেমেৰা বোৰত দিয়া থাকে, তাৰ লগত ফুটাৰ আকাৰৰ সম্পৰ্ক সম্পূৰ্ণ ওলোটা।মানে এপাৰেচাৰৰ সংখ্যা যিমান বঢ়োৱা হ’ব ফুটাৰ আকাৰ সিমান সৰু হ’য় আৰু এপাৰেচাৰৰ সংখ্যা যিমান সৰু হ’ব, ফুটাৰ আকাৰ সিমান ডাঙৰ হয়। জমনী নহয়নে ?\nএপাৰেচাৰ কম বা বেছি কৰি ফটোত বহু খেলা কৰিব পৰা যায়।যিটোক কোৱা হয় “ডেপথ্ অফ ফিল্ড” (Depth of Field)। চমুকৈ যাক কোৱা হয় DOF।আজি অৱশ্যে DOF ৰ বিষয়ে বাখ্যা নকৰো।পৰৱৰ্তী প’ষ্টত কেতিয়াবা এই বিষয়ে ক’ম।\nএইখিনিতে এজন বিখ্যাত ফটোগ্ৰাফাৰৰ উক্তি উল্লেখ কৰা ভাল হ’ব।তেখেতে কৈছে: “এটা সহজ উদাহৰণ দিও।ধৰক আপোনাক এটি সুক্ষ্ম বস্তু আঁকিবলৈ দিয়া হৈছে।আপোনাৰ সন্মুখত মোটা আৰু মিহি দুইবিধ তুলিকা আছে।আপুনি বস্তুটো অঁকাৰ সময়ত কোনবিধ তুলিকা ব্যৱহাৰ কৰিব ? নিশ্চয় মিহিডাল।কিয়নো মোটা তুলিকাৰে আঁকিলে ৱংবোৰ বিয়পি যাব, সুক্ষ্মভাৰে ছবিখন অঁকা সম্ভব নহব।গতিকে কোনো ফটোৰ চাৰ্পনেচ বা তিক্ষ্ণতাৰ বাবে ফুটাটো যিমান সৰু হব পোহৰ সিমান তিক্ষ্ণ হব আৰু ফটো সিমান সুক্ষ্ম হব।“\nএপাৰেচাৰৰ সুচক হ’ল f. বহু সময়ত f.ৰ পিছত /চিহ্নও দিয়া থাকে।আকৌ মনত পেলাই দিছোfযিমান সৰু হয় ফুটা সিমান ডাঙৰহয়।f.ৰ ভেলু কি কি হয় লগত দিয়া ফটোখনৰ পৰা নিশ্বয় অনুমান কৰিব পাৰিব।\nআজিলৈ ইমানতে সামৰিলো। পৰৱৰ্তী প’ষ্টত নতুন কিছু আলোচনাৰ আশাৰে “হেপ্পী ফটোগ্ৰাফী”।\nপুৰণা প'ষ্টৰ লিংক:\nফটোগ্ৰাফীৰ প্ৰথম কথাঃ\nPosted by Dwijen Mahanta at 11:34:00 PM


য়াকুব মেমন - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nজুলাই ৩০ , ১৯৬২\nজুলাই ৩০ , ২০১৫ (৫৩ বছৰ)\n১৯৯৩ৰ বোম্বাই বিস্ফোৰণ\nমৃত্যুদণ্ড (তলত সম্পূৰ্ণ তালিকা চাওক)\n৩০ জুলাই ২০১৫ত ফাঁচী দিয়া হয়।\nস্থান - নাগপুৰ কেন্দ্ৰীয় কাৰাগাৰ\nঅপৰাধিক ষড়যন্ত্ৰ (২৭ জুলাই ২০০৭) (তলত সম্পূৰ্ণ তালিকা চাওক)\nনাগপুৰ কেন্দ্ৰীয় কাৰাগাৰ\nইয়াকুব আব্দুল ৰাজ্জাক মেমন (ইংৰাজী: Yakub Memon; ৩০ জুলাই ১৯৬২ - ৩০ জুলাই ২০১৫) মুম্বাইৰ অপৰাধ জগতৰ এজন কুখ্যাত ব্যক্তি যাক ১৯৯৩ চনৰ ১২ মাৰ্চ শুক্ৰবাৰে বোম্বাই (এতিয়া মুম্বাই) মহানগৰৰ বিভিন্ন স্থানত সংঘটিত হোৱা এলানি বোমা বিস্ফোৰণৰ অপৰাধিক ষড়যন্ত্ৰত জড়িত বুলি দোষী সাব্যস্ত কৰি ২০০৭ চনৰ ২৭ জুলাইত মুম্বাইৰ এখন বিশেষ টাডা আদালতে মৃত্যুদণ্ডৰ হুকুম দিছিল। মৃত্যুদণ্ডৰ হুকুম কাৰ্যকৰী কৰিবৰ বাবে তেওঁৰ ৫৩তম জন্মদিন ২০১৫ চনৰ ৩০ জুলাইৰ দিনটো ধাৰ্য্য কৰা হৈছিল।\nভাৰতীয় মূলৰ এইজন আতঙ্কবাদী পেশাগত ভাৱে এজন ফৰমানী লেখাধিকাৰী আৰু বিস্ফোৰণৰ সেই ঘটনাৰ সময়ত তেওঁৰ বয়স প্ৰায় ৩০ বছৰমান হৈছিল।\n2 বোম্বাই বিস্ফোৰণ, ১৯৯৩ চন আৰু য়াকুব মেমন\nয়াকুব মেমনৰ জন্ম বোম্বাইৰ বাইকূলা অঞ্চলৰ প্ৰসিদ্ধ মেমন পৰিয়ালত হৈছিল। পিতৃ আব্দুল ৰাজ্জাক মেমন আৰু মাতৃ হানিফা মেমনৰ ৬ জন পুত্ৰৰ মাজত য়াকুব মেমনেই আটাইতকৈ উচ্চ শিক্ষিত বুলিব পাৰি। ইয়াকুবে বোম্বাইৰ এণ্টনিয় ডি ছুজা হাইস্কুলৰ পৰা স্কুলীয়া শিক্ষা সাং কৰি পাচত বুৰহানী কলেজৰ পৰা বাণিজ্য বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। ১৯৮৬ চনত তেওঁ ইন্সটিউত অৱ চাৰ্টাৰ্ড একাউণ্টেণ্টছ অব ইণ্ডিয়াত নাম ভৰ্ত্তি কৰি ১৯৯০ চনত ফৰমানী লেখাধিকাৰী হিচাপে মান্যতা লাভ কৰে। কাৰাবন্দী অৱস্থাৰ মাজতে তেওঁ ইন্দিৰা গান্ধী ৰাষ্ট্ৰীয় মুক্ত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ২০১৩ চনত ইংৰাজী সাহিত্য আৰু ২০১৪ চনত ৰাজনীতি বিজ্ঞানত দুটা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।\n১৯৯১ চনত তেওঁৰ লৰালিৰ বন্ধু চেতন মেহতাৰ সৈতে লগ লাগি মেহতা এণ্ড মেমন এচছিয়েটছ নামৰ এটা প্ৰতিষ্ঠান প্ৰতিষ্ঠা কৰি ফৰমানী লেখাধিকাৰী হিচাপে কাম আৰম্ভ কৰে কিন্তু তাৰ পিছৰ বছৰতেই নিজাকৈ এ. আৰ. এণ্ড চান্স নামেৰে এক প্ৰতিষ্ঠান প্ৰতিষ্ঠা কৰি যথেষ্ট প্ৰসিদ্ধি লাভ কৰে। তেওঁ টেজৰথ ইণ্টাৰনেচনেল বোলা এক কোম্পানী গঠন কৰি পাৰস্য উপসাগৰীয় অঞ্চল তথা মধ্য-প্ৰাচ্যলৈ মাংস ৰপ্তানিৰ ব্যৱসায়ো কৰি আছিল।\nবোম্বাই বিস্ফোৰণ, ১৯৯৩ চন আৰু য়াকুব মেমন[সম্পাদনা কৰক]\nয়াকুব মেমনক তেওঁৰ ভাতৃ ইব্ৰাহিম মুস্তাক আব্দুল ৰাজ্জাক নাদিম মেমন চমুকৈ 'টাইগাৰ' মেমন আৰু কুখ্যাত ডাউদ ইব্ৰাহিমক আৰ্থিক ভাৱে সহায় কৰি ১৯৯৩ চনৰ বোম্বাই বিস্ফোৰণৰ অপৰাধিক ষড়যন্ত্ৰ কৰা বুলি অভিযুক্ত কৰা হৈছিল আৰু গোচৰৰ এই ধাৰাতেই তেওঁ আদালতৰ দ্বাৰা দোষী সাব্যস্ত হৈ মৃত্যুদণ্ডৰে দণ্ডিত হৈছে। গোচৰৰ আন তিনিটা ধাৰাটো য়াকুব মেমন আদালতৰ দ্বাৰা দোষী সাব্যস্ত হৈছিল যদিও বিহিত শাস্তিসমূহৰ পৰিমাণ মৃত্যুদণ্ডতকৈ লঘু হোৱাৰ পৰিপেক্ষিতত সেইবোৰ কাৰ্যতঃ অৰ্থহীন হৈ থাকে।\n২১ জুলাই, ২০১৫ ত ভাৰতৰ সৰ্বোচ্চ ন্যায়ালয়ে তেওঁৰ অন্যায়োপশম লাভাৰ্থে কৰা আবেদন এখন নাকচ কৰে যদিও ২৪ জুলাই,২০১৫ ত তেওঁ সৰ্বোচ্চ ন্যায়ালয়ত পুনৰ এখন আবেদন কৰি যুক্তি দৰ্শাই যে তেওঁৰ বিৰুদ্ধে দিয়া মৃত্যু-পৰোৱানাখন বেআইনী কিয়নো সেইখন তেওঁ ক্ষমা লাভৰ সকলো আইনী পথ ৰুদ্ধ হোৱাৰ পূৰ্বেই জাৰী কৰা হৈছিল। ২৭ জুলাই,২০১৫ ত এই আবেদনৰ শুনানি লোৱাৰ দিন ধাৰ্য্য হয়। দুদিনৰ শুনানিৰ অন্তত ২৯ জুলাই,২০১৫ত তেওঁৰ এই আবেদনখন খাৰিজ কৰি ভাৰতৰ সৰ্বোচ্চ ন্যায়ালয়ে ৰায় দিয়ে। একেদিনাই নিশা তেওঁ ততাতৈয়াকৈ পুনৰ এখন আবেদন একেখন আদালততে দাখিল কৰে আৰু ইতিহাসত পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে সৰ্বোচ্চ ন্যায়ালয়ে মাজনিশা শুনানি লৈ তেওঁৰ সেই আবেদনখনো খাৰিজ কৰে।\nয়াকুব মেমনৰ অন্তিম আবেদনখন ৩০ জুলাই,২০১৫ ৰাতিপুৱা প্ৰায় ৫:০০ মান বজাত খাৰিজ হোৱাৰ কিছুসময়ৰ পাছত পুৱা ৬:৩৫ মানত নাগপুৰ কেন্দ্ৰীয় কাৰাগাৰত তেওঁক ফাঁচী দিয়া হয়।মুম্বাইৰ চন্দনৱাৰী কবৰস্থানত মেমনক কবৰ দিয়া হয়। মুম্বাইৰ পুলিচ প্ৰশাসনে সংবাদমাধ্যমৰ দ্বাৰা য়াকুব মেমনৰ জানাজা আৰু শেষকৃত প্ৰচাৰত বাধা আৰোপ কৰিছিল বুলি জনা যায়।\n↑ 1.0 1.1 "Yakub Memon to be hanged on 30 July as SC rejects Mumbai blast convict's plea". Firstpost. 21 July 2015. http://www.firstpost.com/india/yakub-memon-to-be-hanged-on-30-july-as-sc-rejects-mumbai-blast-convicts-plea-2354538.html.\n↑ "Yakub Memon Hanged in Nagpur Jail". Hindustan Times. 30 July 2015. http://www.hindustantimes.com/india-news/live-1993-mumbai-blasts-convict-yakub-memon-hanged-at-nagpur-jail/article1-1374497.aspx। আহৰণ কৰা হৈছে: 30 July 2015.\n↑ 3.0 3.1 "BBC NEWS - South Asia - Victims await Mumbai 1993 blasts justice". bbc.co.uk. http://news.bbc.co.uk/2/hi/south_asia/4777323.stm.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=য়াকুব_মেমন&oldid=231148"ৰ পৰা সংকলিত


একনাথ সিন্দে মুখ্যমন্ত্ৰী হ'ব নেকি ? শৰদ পাৱাৰ-উদ্ধৱ ঠাকৰেই চৰকাৰ বচাবলৈ সকলো সম্ভৱ বিকল্পৰ বিষয়ে কি আলোচনা কৰিলে ?– News18 assam\nএকনাথ সিন্দে মুখ্যমন্ত্ৰী হ'ব নেকি ? শৰদ পাৱাৰ-উদ্ধৱ ঠাকৰেই চৰকাৰ বচাবলৈ সকলো সম্ভৱ বিকল্পৰ বিষয়ে কি আলোচনা কৰিলে ?\nশৰদ পাৱাৰ আৰু উদ্ধৱ ঠাকৰে লগ হৈছে। সূত্ৰই কৈছে যে এই বৈঠকত বিদ্ৰোহী শিৱসেনাৰ বিধায়কসকলক শান্ত কৰিবলৈ একনাথ চিন্দেক মুখ্যমন্ত্ৰীত্ব দিয়াৰ ধাৰণাটো আলোচনা কৰা হৈছিল।\nLast Updated : June 22, 2022, 23:11 IST\nমহাৰাষ্ট্ৰত চলি থকা ৰাজনৈতিক সংকটৰ সমাপ্তিৰ প্ৰচেষ্টা তীব্ৰতৰ হৈছে। এই খণ্ডটোত, শৰদ পাৱাৰ আৰু উদ্ধৱ ঠাকৰে লগ হৈছে। সূত্ৰই কৈছে যে এই বৈঠকত বিদ্ৰোহী শিৱসেনাৰ বিধায়কসকলক শান্ত কৰিবলৈ একনাথ সিন্দেক মুখ্যমন্ত্ৰীত্ব দিয়াৰ ধাৰণাটো আলোচনা কৰা হৈছিল। শৰদ পাৱাৰ আৰু উদ্ধৱ ঠাকৰেই একনাথ সিন্দেক মুখ্যমন্ত্ৰীৰ পদ দি বৰ্তমানৰ সংকটৰ সমাপ্তি কৰিব পাৰিনে নহয় সেই বিষয়ে আলোচনা কৰিছিল।\nইয়াৰ উপৰিও, মন্ত্ৰীসভাৰ পৰিৱৰ্তন সন্দৰ্ভতো আলোচনা হৈছিল। একনাথ সিন্দে টুইট কৰি কয়, "কংগ্ৰেছ-এনচিপি শক্তিশালী হৈ উঠিছে আৰু শিৱ সৈনিক আৰু শিৱসেনাক দমন কৰা হৈছে। শিৱসেনাক দমন হৈ আছে। সেয়েহে, দল আৰু শিৱ সৈনিকসকলক বচাবলৈ এই অমিল মিত্ৰতাৰ পৰা ওলাই অহাটো অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ। মহাৰাষ্ট্ৰৰ হিতৰ বাবে এতিয়া সিদ্ধান্ত লোৱাটো অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ।\nসিন্দেক বিদ্ৰোহী বিধায়কসকলৰ সমৰ্থন\nবুধবাৰে আবেলি, শিৱসেনাৰ ৩৪ জন বিধায়কে দলৰ নেতা একনাথ সিন্দেক সমৰ্থন কৰি ৰাজ্যপাললৈ চিঠি লিখিছিল। এনডিটিভিৰ প্ৰতিবেদন অনুসৰি, ৰাজ্যপাললৈ প্ৰেৰণ কৰা বিধায়কসকলে স্বাক্ষৰ কৰা এখন পত্ৰত তেওঁলোকে একনাথ সিন্দেক তেওঁলোকৰ নেতা হিচাপে ঘোষণা কৰিছে।\nশিৱসেনাৰ সাংসদ ভৱনা গাৱলীয়ে মুখ্যমন্ত্ৰী উদ্ধৱ ঠাকৰেৰ ওচৰত আবেদন জনাইছে। "তেওঁলোকক হিন্দুত্বৰ সপক্ষে বিদ্ৰোহী বিধায়কসকলৰ দাবী বিবেচনা কৰক," তেওঁ কয় আৰু লগতে এই বিধায়কসকলৰ বিৰুদ্ধে ব্যৱস্থা গ্ৰহণৰ বাবে আবেদন জনায়।\nদৰাচলতে, শিৱসেনাই বিধায়কসকলক বুধবাৰে অনুষ্ঠিত হ'বলগীয়া দলৰ বিধায়িনী দলৰ বৈঠকত উপস্থিত থাকিবলৈ কৈছিল আৰু সতৰ্ক কৰি দিছিল যে যদি বিধায়কসকলে ইয়াত উপস্থিত নাথাকে, তেন্তে দলত্যাগ বিৰোধী আইনৰ অধীনত তেওঁলোকৰ বিৰুদ্ধে ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰা হ'ব।\nFirst published: June 22, 2022, 23:11 IST


JItu Das's Blog: June 2021\nAssamese quotes on life by Jitu Das quotes 2021\nAssamese quotes about past and nostalgia by Jitu Das quotes 2021\nAssamese philosophical quotes about truth and attraction by Jitu Das quotes 2021\nAssamese love quotes by Jitu Das quotes 2021\nAssamese quotes on creativity by Jitu Das quotes 2021\nAssamese quotes on life and mystery by Jitu Das quotes 2021\nআত্মসত্বাক কিয় আদৰি লোৱা উচিত ?\nএটা সম্পূৰ্ণ কাহিনীৰ যেনেকৈ সম্পাদনাৰ প্ৰয়োজন নাথাকে, ঠিক তেনেকৈ সফল জীৱন এটাৰো নতুনকৈ সম্পাদনা কৰাৰ কি প্ৰয়োজনীয়তা !!!\nকিন্তু এই সফলতা আচলতে কি বেছিভাগ ক্ষেত্ৰত আনেহে আমাক বুজাই দিয়ে আৰু ইয়াত নিজৰ অনুভূতি বুলি একো নাথাকে ! সফলতাৰ ধাৰণা সম্পূৰ্ণৰূপে নিজা হোৱাটো উচিত ! বেছিভাগ মানুহে পৰীক্ষা বেয়া পায় কিন্তু গোটেই জীৱনটো নিজে নজনাকৈয়ে এক পৰীক্ষালৈ ৰূপান্তৰিত কৰি তোলে । তোমাৰ লগত কিমান আছে, কি কি আছে, তাৰ ওপৰত আনে নম্বৰ দিব, এটা ষ্টেটাচ দিব, তাৰ বাবেই মানুহৰ মনত অশান্তি, এতিয়াটো সকলোবোৰেই এটা ষ্টেটাচ চিম্বল,আনকি সম্পৰ্কবোৰো তাৰেই মাজত যেন অন্তৰ্গত তেনেকুৱা বোধ হয় বহুবাৰ । কিজানি, সম্ভৱত এইবোৰ নতুন সামাজিক সজ্জা, কোনে জানে, ভৱিষ্যতে আৰু কি হ'ব,\nকিন্তু প্ৰশ্নটো হ'ল আমি কিমান মুক্ত , কিমান আনৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত, কিমান দূৰলৈ আমি নিজকে সলনি কৰিবলৈ সাজু আনৰ সৈতে মিলিবলৈ, কাৰণ ট্রেণ্ডত থকা টিভি চিৰিজ এটা যদি আপুনি নাই চোৱা, আপোনাৰ চিন্তা হৈ যায় আপুনি কিমান মিছ কৰি আছে !\nসমস্যাটো এইটো নহয় যে আনৰ মন্তব্যই আমাক প্ৰভাৱিত কৰে আমি কেনেদৰে সময় কটাও, কি কি কিনো, কি সিদ্ধান্ত লওঁ, সমস্যাটো হ'ল যে আমি নিজৰ আত্মাৰ কথা পাহৰি যাওঁ, শুনিও নুশুনো, কাৰণ সেই কথাবোৰ আনে কোৱাৰ লগত নিমিলে ।। উপায় এটাই আছে যেন আনৰ লগত নিজৰ সত্বাক মিলাব এৰি, সকলো লাজ, ভয় ,শংকা এৰি সম্পূৰ্ণৰূপে নিজৰ আত্মসত্বাক আদৰি লোৱা ।।\nOnly love poem by Jitu Das poems 2021\nAssamese quotes about past and nostalgia by Jitu D...\nAssamese philosophical quotes about truth and attr...\nAssamese quotes on life and mystery by Jitu Das qu...


Pratibimba Live | News from Assam\nৰাজ্য পুঠিমাৰী নৈৰ বগৰীবাৰীত ভগ্ন মথাউৰি পৰিদৰ্শন আছু-শিল্পী সমাজৰ, বিজ্ঞান সন্মতভাৱে মথাউৰি নিৰ্মাণৰ দাবী ৰঙিয়াঃ ৰঙিয়া সমষ্টিৰ অধিনৰ পুঠিমাৰী নৈৰ বগৰীবাৰীৰ আজি ভঙা মথাউৰি পৰিদৰ্শন কৰে সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থাৰ লগতে শিল্পী সমাজ, ৰঙিয়া আঞ্চলিক ছাত্ৰ সন্থা আৰু ৰঙিয়া মহাবিদ্যালয় ছাত্ৰ...\nৰাজ্য কামপুুৰৰ বানাক্ৰান্তৰ মাজত মন্ত্ৰী অতুল বৰা কামপুুৰঃ কামপুুৰৰ বানাক্ৰান্তৰ মাজত কৃষি মন্ত্ৰী অতুল বৰা৷ বানাক্ৰান্তক সকলো ধৰণৰ সহায় কৰাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি। কৃষকক কঠীয়া যোগান ধৰিব চৰকাৰৰ কৃষি বিভাগে। বানপানীৰ স্থায়ী সমাধানৰ বাবে চৰকাৰে কাম...\nৰাজ্য দৰিদ্ৰতাক নেওচি উজলিল জামুগুৰিহাটৰ গায়ত্ৰী দেৱী জামুগুৰিহাটঃ দৰিদ্ৰতা যে শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত কেতিয়াও হেঙাৰ হব নোৱাৰে তাৰেই প্ৰমাণ দিলে শোণিতপুৰ জিলাৰ জামুগুৰিহাটৰ মৰিসুতিৰ গায়ত্ৰী দেৱীয়ে। সদ্যঘোষিত উচ্চতৰ মাধ্যমিক চূড়ান্ত পৰীক্ষাত...\nৰাজ্য নামনিৰ পিছত উজনিৰ বানৰ তাণ্ডৱ নিউজ ডেস্কঃ নামনিৰ পিছত এইবাৰ উজনি৷ বাৰিষাৰ বানত ধ্বংসস্তুপত বিশ্বনাথ, লখিমপুৰ, ধেমাজিৰ একাংশ গাঁৱত৷ বুৰ গ’ল ছয়দুৱাৰ মহাবিদ্যালয়ৰ সম্পূৰ্ণ চৌহদ৷ অৰুণাচলৰ পাহাৰত হোৱা প্ৰৱল বৰষুণৰ ফলত...\nৰাজ্য বিজনীত মন্ত্ৰী বিমল বৰা বিজনীঃ আজি চিৰাং জিলাৰ বিজনীৰ ২ নং ফাগুনাগাঁৱস্থিত বান শিবিৰ আৰু খুজৰাপগুৰীৰ আই নৈৰ মথাউৰি...\nৰাজ্য গোৱালপাৰাত শিল্পী সমাজৰ ব্যতিক্ৰমী প্ৰয়াস নিউজ ডেস্কঃ বানে বিধ্বস্ত কৰা লোকক সাহায্য প্ৰদানৰ বাবে আগবাঢ়ি আহিছে গোৱালপাৰাৰ...\nপুঠিমাৰী নৈৰ বগৰীবাৰীত ভগ্ন মথাউৰি পৰিদৰ্শন আছু-শিল্পী সমাজৰ, বিজ্ঞান সন্মতভাৱে মথাউৰি নিৰ্মাণৰ দাবী\nৰঙিয়াঃ ৰঙিয়া সমষ্টিৰ অধিনৰ পুঠিমাৰী নৈৰ বগৰীবাৰীৰ আজি ভঙা মথাউৰি পৰিদৰ্শন কৰে সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থাৰ লগতে শিল্পী সমাজ, ৰঙিয়া...\nকামপুুৰৰ বানাক্ৰান্তৰ মাজত মন্ত্ৰী অতুল বৰা\nদৰিদ্ৰতাক নেওচি উজলিল জামুগুৰিহাটৰ গায়ত্ৰী দেৱী\nনামনিৰ পিছত উজনিৰ বানৰ তাণ্ডৱ\nঅভিযোগ - বিধায়ক মামা আৰু টেঙৰ ভাগিনে সৰকালে ২৩ লাখ টকা\nআৰক্ষী কাৰ বাবে৷ জনতাৰ স্বাৰ্থত কাম কৰিছেনে আৰক্ষীয়ে?\nঢেকীয়াখোৱা নামঘৰৰ চাকি জ্বলি আছে\nNIA কাৰ্যালয়ত জেৰাৰ সন্মুখীন ৰাহুল ছেত্ৰী\nআধাৰ কাৰ্ডৰ নামত ধন সংগ্ৰহ\nৰঙিয়াঃ ৰঙিয়া সমষ্টিৰ অধিনৰ পুঠিমাৰী নৈৰ বগৰীবাৰীৰ আজি ভঙা মথাউৰি পৰিদৰ্শন...\nসৰুসজাই ষ্টেডিয়ামত ১৬৪৮৪ গৰাকী ভেন্সাৰ শিক্ষকৰ লগতে টে'ট শিক্ষকক বিতৰণ কৰা হ’ল নিযুক্তিপত্ৰ\nপ্ৰযুক্তি বিদ্যাৰ উচ্চ শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠান আই আই টি গুৱাহাটীত কৰ'না আতঙ্ক\nৰাজহুৱা খণ্ডৰ ব্যক্তিগতকৰণৰ বিৰুদ্ধে ৰাষ্ট্ৰজোৰা বিক্ষোভ প্ৰদৰ্শন\nবিকি আলীৰ এনকাউণ্টাৰ সন্দৰ্ভত DCP নাৱনীত মহন্তৰ সংবাদমেল\nDCP ৰ সংবাদমেল"ছাৰ্ভিচ ৰিভলভাৰ কাঢ়ি পলোৱাৰ চেষ্টা চলাইছিল বিকিয়ে" গাড়ীগাঁও এনকাউণ্টাৰ সন্দৰ্ভত...\nভাৰতীয় গণতন্ত্র সকলোৰে বাবে আদর্শ- প্ৰধানমন্ত্ৰী\nৰাছিয়াই হাইপাৰচনিক মিছাইল ব্যৱহাৰৰ কৰাৰ দাবী\nমছজিদত প্ৰৱেশ কৃষ্ণৰ\nপানীপুৰী খালে হয় কলেৰা!\nৰাজধানীত বন্ধ কৰা হৈছে পানীপুৰী৷যুৱপ্ৰজন্মৰ বাবে অতিকে প্ৰিয় পানীপুৰী এতিয়াৰে পৰা উপলব্ধ নহব ৰাজধানীত৷ নেপালৰ ৰাজধানী কাঠমাণ্ডুত চৰকাৰে বন্ধ কৰিছে...\nঅসমৰ বানাক্ৰান্তৰ কাষত চনু সুদ\nমাতৃ হ'ব আলিয়া ভাট, social media ত upload কৰিলে এই ফটো\nধৰ্মগুৰু দালাই লামাৰ মহানুভৱতা, মুখ্যমন্ত্রীৰ সাহায্য পুঁজিলৈ ১০লাখ টকা\nআজি বিশ্ব বাইচাইকেল দিৱস\nসলনি হ'ল চেন্নাই চুপাৰ কিংছৰ অধিনায়ক!\nবৰপেটাত নুৰভানু বেগম সোঁৱৰণী প্ৰাইজমানী ফুটবল প্ৰতিযোগিতা\nৰঙালী বিহুৰ মাজতে ধেমাজিত চাঞ্চল্যকৰ ঘটনা: স্বামীৰ দাৰ ঘাপত পত্নীৰ মৃত্যু\nপূৰ্বোত্তৰ ভাৰতী পূৰ্বোত্তৰ ক্ষেত্ৰ প্ৰচাৰ বিভাগ কৰ্মশালা\nকোকৰাঝাৰত দুই সন্তানক দাৰে ঘপিয়াই হত্যা কৰি মাতৃৰ আত্মহনন\nমৰাণত দবা প্ৰশিক্ষণ কৰ্মশালা সমাৰণি\nআন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মেচত স্বৰ্ণপদক জয় ঢেকিয়াজুলীৰ যমুনা বড়োৰ


সুখ দুখৰ বতৰা - অসমীয়াৰ সুখ-দুখ\nHome Unlabelled সুখ দুখৰ বতৰা\nxukhdukh.com June 15, 2013\n১. নিৰঞ্জন পেগুৱে বোকাখাতত কৰি দেখুৱালে কৃষি বিপ্লৱঃ কৃষি বিভাগৰ নথিভুক্ত ১১১টা খেতিৰে বিগত সাত মাহত ৫০লাখৰো অধিক টকাৰ উৎপাদিত সামগ্ৰী বিক্ৰী কৰি গঢ়িলে অনুকৰণীয় অভিলেখ ৷\n২. "সাংস্কৃতিক বিপ্লৱৰ অন্যতম কাণ্ডাৰী হওক অসমৰ ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰ"-এই আশাকে ব্যক্ত কৰিলে ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰৰ সোণালী জয়ন্তী উৎসৱত এই থিয়েটাৰৰ জনক অচু্যত লহকৰে, ভাগ ল’লে শোভাযাত্ৰাতো ৷\n৩. নলবাৰীৰ জাগাৰাত কুটনিকুছি, মাকালডবাত বিল পুতি কৃষি কাৰ্যৰে সেউজীয়া পাম গঢ়ি তুলি আদৰ্শ দেখুৱালে আলোচনীপন্থী আলফা সদস্যইঃ মৰণাস্ত্ৰ কঢ়িওৱা হাতেৰে এতিয়া কোৰ নাঙল লৈ সৃষ্টিকৰ্মত লগা কাৰ্যৰ ভূয়সী প্ৰশংসা কৰিলে স্থানীয় ৰাইজে ৷\n৪. নতুন পদক্ষেপেৰে চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ নতুন ব্যৱস্থাক কৰিব জনপ্ৰিয়ঃ চেৰ’গেচি মাতৃৰ গৰ্ভৰে সন্তান কামনা কৰিব শ্বাহৰুখ খান আৰু গৌৰীয়ে ৷\n৫. ৱাশ্বিংটন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গৱেষকৰ নতুন প্ৰযুক্তিৰ আৱিস্কাৰঃ সম্ভৱ হব মানৱ দেহত ইনচুলিন সৃষ্টি কৰা কোষৰ সংস্থাপন, টাইপ-১ ডায়েবেটিছ থকা ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত ই সম্ভৱ হোৱাৰ সম্ভাৱনীয়তা প্ৰকাশ ৷\n৬. ১০২টা উদ্ভাৱনেৰে বিশ্বজোৰা খ্যাতি লাভ কৰা উদ্ধৱ ভৰালীক প্ৰকাশন প্ৰতিষ্ঠান চন্দ্ৰ প্ৰকাশ জনালে সম্বৰ্ধনাঃ তৃণমূল গৱেষণাত ৰাজ্য চৰকাৰৰ গুৰুত্বহীনতাত পুঞ্জীভূত ক্ষোভো প্ৰকাশ পালে সেই সভাতে ৷\n৭. মাত্ৰ মহিলাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত এছ বি আইৰ পূৱ মণ্ডলৰ প্ৰথমটো শাখা উদ্বোধনঃ গুৱাহাটীৰ লাচিত নগৰত স্থাপিত এই শাখা উদ্ধোধন কৰে কৃষিমন্ত্ৰী নীলমণি সেন ডেকাই ৷\n৮. ডুবাইত বিশ্বৰ সৰ্বোচ্চ আবাসিক টাৱাৰ মুকলিঃ ১৫৭৫ কোটি টকাৰ ব্যয়েৰে সাজি উলিয়ালে এই ৭৫ মহলীয়া অট্টালিকা ৷\n৯. গ্ৰন্থ "ইন দ্য শ্বেদ’ অৱ ফ্ৰীডম" গ্ৰন্থৰ জৰিয়তে আহিল পোহৰলৈঃ জাতিৰ পিতাই প্ৰেমৰ জয়গান গোৱা সকলকো সমালোচনা সহ্য কৰিও কৰিছিল সহায় ৷\n১০. প্ৰথম নাৰীৰূপে ভেলেণ্টিনা টেৰেস্ক’ভাৰ মহাকাশ যাত্ৰাৰ ৫০বছৰ সম্পূৰ্ণঃ নাৰীৰ ইতিহাসৰ অন্য এক সোণালী জয়ন্তীত ৰাষ্ট্ৰসংঘয়ো আয়োজন কৰিছে বিভিন্ন কাৰ্যসূচীৰ ৷\n১. গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ স্নাতক চতুৰ্থ ষান্মাষিকৰ পৰীক্ষাত প্ৰশ্নকাকতত বিসংগতিয়ে আহুকালত পেলাইছে হাজাৰ হাজাৰ শিক্ষাৰ্থীক ৷\n২. চাহ শ্ৰমিকৰ ৯দফীয়া দাবীৰে আটছাই চামগুৰিত কৰিলে ৰাষ্ট্ৰীয় পথ অৱৰোধঃ স্মাৰক পত্ৰ দিলে মুখ্যমন্ত্ৰীলৈ ৷\n৩. দৰঙ ওদালগুৰিত গৰ্ভৱতী সহ ৫২গৰাকীৰ দেহত এইচ আই ভিঃ ব্লাড বেংকৰ তেজ লৈ এই সংক্ৰমণ ঘটাৰ বাতৰিয়ে জোকাৰিলে ৰাজ্যঃ স্বাস্থ্যমন্ত্ৰীৰ পুত্তলিকা দাহ ৷\n৪. ভুৱা ডিগ্ৰীৰ বেহাঃ এইবাৰ মেঘালয়ৰ চিএমজে বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গোচৰ এইবাৰ চিবিআইলৈ ৷\n৫. বিজেপিৰ সংগ এৰিব খোজা নীতিশ কুমাৰলৈ বিজেপিৰ পাশুপাতঃ বিজেপিয়েও দৰকাৰ পৰিলে এৰি দিব বিহাৰ চৰকাৰত থকা অংশীদ্বায়িত্ব ৷\n৬. গুৱাহাটীৰ ৬৩% পৰিয়ালতে আছে শিশু শ্ৰমিকঃ মহানগৰীৰ ২৫হাজাৰটা পৰিয়ালত আছে ১৫৮০০ শিশু শ্ৰমিক, এই তথ্যই শিৰোনামা পালে সংবাদ মাধ্যমৰ ৷\n৭. ডিব্ৰুগড়ৰ বাণীপুৰ ষ্টেচনত যুৱতী বলাৎকাৰৰ অপচেষ্টাঃ পাঁচজন সেনা জোৱান আটক ৷\n৮. অসমৰ বিদ্যুত সংকটৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত ছাত্ৰ সন্থাৰ অভিনৱ প্ৰতিবাদ ৷\n৯. ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ প্ৰতিবেদন উদ্বেগজনক তথ্যঃ ছিৰিয়াত নিহতৰ সংখ্যা ৯৩হাজাৰলৈ বৃদ্ধি ৷\n১০. ২০২৮ চনত বিশ্বৰ সৰ্বাধিক জনপ্ৰিয় জনসংখ্যাৰ দেশ হ’ব ভাৰত ৷\n১১. নাৰীৰ বাবে আটাইতকৈ অসুৰক্ষিত মহানগৰ ৰূপে ঘোষিত হ’ল দিল্লীঃ বাংগালুৰুৱেও পালে এই ক্ষেত্ৰত দ্বিতীয়া স্থান ৷\n(কালিৰ সকলো সুখ দুখৰ বতৰাৰ বাবে ইয়াত ক্লিক কৰক)\nBy xukhdukh.com on June 15, 2013


ৰূপমতী - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nৰাণী ৰূপমতী আৰু মালৱাৰ চুলতান বাজ বাহাদুৰ\nৰাণী ৰূপমতী (ইংৰাজী: Roopmati) এগৰাকী কবি আৰু মালৱাৰ চুলতান বাজ বাহাদুৰ পত্নী আছিল। ৰূপমতীক বিশেষভাৱে মালৱাৰ লোককাহিনীসমূহত উল্লেখ কৰা হৈছে। এই লোককাহিনীসমূহত চুলতান আৰু ৰূপমতীৰ মাজত প্ৰেমৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰা হৈছে। ৰূপমতীৰ সৌন্দৰ্যই মাণ্ডু জয় কৰিবলৈ আদম খানক আংশিকভাৱে প্ৰয়োচিত কৰিছিল। যেতিয়া আদম খান দুৰ্গলৈ গৈছিল তেওঁ বাজ বাহাদুৰৰ সৰু বাহিনীৰ সৈতে যুঁজ কৰিছিল। এই যুঁজত বাজ বাহাদুৰ পৰাজিত হৈছিল আৰু ৰাণী ৰূপমতীয়ে বিষ খাই আত্মহত্যা কৰিছিল। এনেদৰে সংগীত, কবিতা, ৰোমাণ্টিক উপন্যাস, যুদ্ধ আৰু মৃত্যুৰ মাজত বিয়পি পৰা প্ৰেম কাহিনীৰ সমাপ্তি ঘটে। এই প্ৰেম সম্পৰ্কীয় কিছুমান কিংবদন্তি হিচাপে গণ্য কৰা হয় যদিও আনসকলে ইয়াক সঁচা বুলি বিবেচনা কৰে।\n2 ৰাণী ৰূপমতীৰ কবিতা\n3 ৰেৱা কুণ্ড আৰু ৰাণী ৰূপমতী মণ্ডপ\n১৫৬১ চনত মোগল সৈন্যৰ হাতত বাজ বাহাদুৰৰ পৰাজয়; ৰাণী ৰূপমতী আৰু তেওঁৰ সঙ্গীসকলে কিলা চৌহদৰ পৰা দৃশ্যটো চাই আছে। ছবিখন আকবৰনামাত চিত্ৰিত কৰা হৈছে।\nবাজ বাহাদুৰ মাণ্ডুৰ অন্তিম স্বতন্ত্ৰ শাসক আছিল। তেওঁ সদায় সংগীতৰ এজন মহান অনুৰাগী আছিল। এদিনাখন চিকাৰত বাজ বাহাদুৰে সুযোগক্ৰমে এগৰাকী ভেড়া গৰখীয়া ছোৱালীক লগ পাইছিল। ভেড়া গৰখীয়া গৰাকীয়ে তেওঁৰ বন্ধুবৰ্গৰ সৈতে খেলি আৰু গান গাই আছিল। তেওঁৰ যাদুকৰী সৌন্দৰ্য আৰু স্বৰ মাধুৰ্যৰ শৰত বিন্ধ হৈ চুলতানে ৰূপমতীক তেওঁৰ সৈতে ৰাজধানীলৈ যাবলৈ অনুৰোধ জনাইছিল। ৰূপমতীয়ে এটা চৰ্তত মাণ্ডুলৈ যাবলৈ সন্মত হৈছিল যে তেওঁৰ প্ৰিয় আৰু পূজনীয় নদী নৰ্মদা তেওঁ বাস কৰা প্ৰাসাদৰ পৰা দেখা পোৱা যাব লাগিব। এইদৰে মাণ্ডুত ৰেৱা কুণ্ড নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।\nদুৰ্ভাগ্যবশতঃ এই মুছলমান ৰাজকুমাৰ আৰু হিন্দু ভেড়া গৰখীয়াৰ প্ৰেম বিফল হৈছিল। মহান মোগল সম্ৰাট আকবৰে মাণ্ডু আক্ৰমণ কৰিছিল আৰু ৰূপমতী আৰু বাজ বাহাদুৰক ধৰিবলৈ সিদ্ধান্ত লৈছিল। আকবৰে আদম খানক মাণ্ডুক ধৰিবলৈ পঠিয়েছিল আৰু বাজ বাহাদুৰে তেওঁৰ তাকৰিয়া সেনাবাহিনী লৈ তেওঁক প্ৰত্যাহ্বান জনায়। মোগল সেনাৰ সৈতে বাজ বাহাদুৰৰ সৈন্য ছেদেলি-ভেদেলি যায় আৰু মাণ্ডু সহজে পৰাজিত হয়।\nবাজ বাহাদুৰে সহায়ৰ আশাকৰি চিত্তোৰগড়লৈ পলাই গৈছিল। মাণ্ডু অহাৰ লগে লগে ৰূপমতীৰ সৌন্দৰ্য দেখি আদম খান আচৰিত হৈছে। ৰাণী ৰূপমতীয়ে মোগল বাহিনীৰ দ্বাৰা গ্ৰেপ্তাৰ পৰিহাৰ কৰিবলৈ নিৰ্ভীকভাৱে বিষ খাই আত্মহত্যা কৰিছিল আৰু এনেদৰে তেওঁলোকৰ প্ৰেম কাহিনী শেষ হয়।\nৰাণী ৰূপমতীৰ কবিতা[সম্পাদনা কৰক]\n১৫৯৯ চনত শ্ৰাফ-উদ-দিন মিৰ্জাৰ কৰ্মচাৰী আহমাদ-উল-উমৰি তুৰ্কোমানে পাৰ্চীত ৰাণী ৰূপমতীৰ কাহিনী লিখিছিল। তেওঁ তেওঁৰ ২৬টা কবিতা সংগ্ৰহ কৰিছিল আৰু এই আটাইকেইটাক তেওঁৰ লিখাত অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছিল। মূল পাণ্ডুলিপিখন তেওঁৰ নাতি ফুনাদ খানৰ ওচৰত আছিল আৰু তেওঁৰ বন্ধু মীৰ জাফৰ আলীয়ে ১৬৫৩ চনত পাণ্ডুলিপিটোৰ এটা প্ৰতিলিপি তৈয়াৰ কৰিছিল। মীৰ জাফৰ আলীৰ প্ৰতিলিপি অৱশেষত দিল্লীৰ মেহবুব আলীৰ হাতলৈ গৈছিল আৰু ১৮৩১ চনত তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছত দিল্লীৰ এগৰাকী মহিলাৰ ওচৰলৈ গৈছিল। ভূপাল জামাতাৰ ইনায়ত আলীয়ে পাণ্ডুলিপিটো তেওঁৰ পৰা আগ্ৰালৈ আনিছিল। এই পাণ্ডুলিপিটো পিছত চি. ই. লুৱাৰ্ডলৈ প্ৰেৰণ কৰা হৈছিল। লুৱাৰ্ডে পোৱাৰ পিছত ১৯২৬ চনত এল.এম ক্ৰম্পে ইয়াক 'লেডি অফ দা লটাছ: ৰূপমতী, কুইন অফ মাণ্ডু: এ ষ্ট্ৰেঞ্জ টেল অফ ফেথফুলনেছ' (পদ্মনাৰী: ৰূপমতী, মাণ্ডুৰ ৰাণী: বিশ্বস্ততাৰ এক অদ্ভুত কাহিনী) শীৰ্ষক শিৰোনামৰে ইয়াক ইংৰাজীলৈ অনুবাদ কৰে। পাণ্ডুলিপিখনত ৰূপমতীৰ বাৰটা ডোহা, দহটা কবিতা আৰু তিনিটা সায়েৰৰ সংগ্ৰহ আছে।\nৰেৱা কুণ্ড আৰু ৰাণী ৰূপমতী মণ্ডপ[সম্পাদনা কৰক]\nমাণ্ডুত নিৰ্মাণ কৰা ৰেৱা কুণ্ড হৈছে এক জলাশয়। ৰূপমতীৰ প্ৰাসাদলৈ পানী যোগান ধৰাৰ বাবে কৃত্ৰিম পানী প্ৰণালীৰ বাবে বাজ বাহাদুৰে এয়া তৈয়াৰ কৰিছিল। ইয়াক বৰ্তমান এক পৱিত্ৰ স্থান হিচাপে সন্মান কৰা হয়। বাজ বাহাদুৰ প্ৰাসাদটো ১৬ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে নিৰ্মাণ কৰা কৰিছিল। ইয়াৰ বিশাল দৰবাৰ আৰু হলৰ সৈতে উচ্চ অট্টালিকাবোৰৰ বাবে বিখ্যাত যি মনোৰম পৰিৱেশৰ এক ভয়ংকৰ দৃশ্য প্ৰদান কৰে। ৰাণী ৰূপমতী মণ্ডপক সেনা পৰ্যবেক্ষণ পদ হিচাপে নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। ই অধিক ৰোমাণ্টিক উদ্দেশ্যৰ বাবে ৰূপমতীৰ এক নিৰ্জন ঘৰ হিচাপেও ব্যৱহৃত হৈছিল। পাহাৰৰ ওপৰৰ এই সুন্দৰ মণ্ডপৰ পৰা ৰাণীয়ে তেওঁৰ মৰমৰ প্ৰাসাদ আৰু প্ৰিয় নৰ্মদা নদীৰ প্ৰবাহিত গতি চাব পাৰিছিল। দক্ষিণৰ ওপৰত থকা ৰাণী ৰুপমতীৰ দ্বৈত মণ্ডপে নৰ্মদা উপত্যকাৰ এক সুন্দৰ দৃশ্য বহন কৰে।\nৰাণী ৰূপমতীৰ মণ্ডপ\nবাজ বাহাদুৰৰ প্ৰসাদ\n↑ "The Tragic Love Story of Rani Roopmati and Sultan Baz Bahadur". https://www.mptourism.com/places-to-visit-in-mandu.html.\n↑ "यहां रानी रूपमती से मिलने आज भी आते हैं बाजबहादुर". https://m.patrika.com/dhar-news/mp-unfulfilled-love-story-of-rani-roopmati-and-baajbahadur-30927/.\n↑ "Baz Bahadur and Rani Roopmati: A Heartbreaking Tale of Love…". ২২ জানুৱাৰী ২০১৯. https://nationalviews.com/baz-bahadur-rani-roopmati-love-story-facts-details-ending.\n↑ "Rewa kund". http://www.indiasite.com/madhyapradesh/mandu/rewakund.html.\n↑ "Rewa Kund, Mandu". https://www.nativeplanet.com/mandu/attractions/rewa-kund/.\nExplore India: The Official Newsletter of the Ministry of Tourism. Durga Das Publications Pvt. Limited. 2001. https://books.google.com/books?id=Qk0sAQAAMAAJ.\nAmiteshwar Ratra (2006). Marriage and Family: In Diverse and Changing Scenario. Deep & Deep Publications. ISBN 978-81-7629-758-5. https://books.google.com/books?id=XV5iBV_pYm0C.\nM. D. Khare (1981). Malwa Through the Ages: Papers of the Seminar Held at Indore Museum on 7, 8, and9February, 1981. Directorate of Archaeology & Museums, Government of M.P.. https://books.google.com/books?id=A_ouAAAAMAAJ.\nSeema Suneel (1995). Man-woman relationship in Indian fiction: withafocus on Shashi Deshpande, Rajendra Awasthy, and Syed Abdul Malik. Prestige Books. https://books.google.com/books?id=x7BlAAAAMAAJ.\nSir Thomas Herbert; John Anthony Butler (2012). Sir Thomas Herbert, Bart: Travels in Africa, Persia, and Asia the Great : Some Years Travels Into Africa and Asia the Great, Especially Describing the Famous Empires of Persia and Hindustan, as Also Divers Other Kingdoms in the Oriental Indies, 1627-30, the 1677 Version. ACMRS (Arizona Center for Medieval and Renaissance Studies). ISBN 978-0-86698-475-1. https://books.google.com/books?id=46NMAQAAMAAJ.\nTiwari, Chandra Kant (1977). "Rupmati 'The Melody Queen of Malwa'". Proceedings of the Indian History Congress খণ্ড 38: 244–249.\n"Afghan architecture in sandstone". The Hindu. 11 May 2018. https://www.thehindu.com/life-and-style/homes-and-gardens/afghan-architecture-in-sandstone/article23852537.ece.\nChand, Sharmila (7 September 2018). "Monsoon in Mandu". India Today. https://www.indiatoday.in/mail-today/story/monsoon-in-mandu-1334356-2018-09-07.\n"Mandu in Madhya Pradesh isaromantic treasure waiting to be explored". Times Travel. 18 September 2019. https://timesofindia.indiatimes.com/travel/destinations/mandu-in-madhya-pradesh-is-a-romantic-treasure-waiting-to-be-explored/as71184021.cms.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=ৰূপমতী&oldid=266935"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ০৯ মাৰ্চ, ২০২১ তাৰিখে ০৮:১৪ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


Mi Portable ব্লুটোথ স্পিকাৰ (16W) Audio Video Price in India, Specification, Features | Digit.in\nMi Portable ব্লুটোথ স্পিকাৰ (16W)\nMi Portable ব্লুটোথ স্পিকাৰ (16W) Alternatives\nMi Portable ব্লুটোথ স্পিকাৰ (16W) Price in India: 2,499\nCurrent Best Price of Mi Portable ব্লুটোথ স্পিকাৰ (16W) is ₹ 0\nMi Portable ব্লুটোথ স্পিকাৰ (16W) Specs\nMi Portable ব্লুটোথ স্পিকাৰ (16W) Brief Description\nThe Mi Portable ব্লুটোথ স্পিকাৰ (16W) has been launched on 22 Feb, 2021 in India. Know detailed specifications about this Audio Video product. The Mi Portable ব্লুটোথ স্পিকাৰ (16W) is available in India.\nRealme Buds ৱেললেচ Pro\nচেনহাঈজৰ CX 3.00\nজনপ্ৰিয় ঝীওমি অডিঅ' ভিডিঅ'\nঝীওমি Mi ব্লুটোথ স্পিকাৰ\nঝীওমি Mi Soundbar\nUser Reviews of Mi Portable ব্লুটোথ স্পিকাৰ (16W)


বটল কাপ চেলেঞ্জত একাকাৰ হলীউডৰ লগতে বলীউড: শ্বেয়াৰ কৰিলে ভিডিঅ’\nবটল কাপ চেলেঞ্জত...\n|5July 2019 12:23 PM GMT\nবলীউডৰ চেলীব্ৰেটীসকল সম্প্ৰতি ব্যস্ত আছে বটল কপ চেলেঞ্জত ৷অৰ্থাৎ বটলৰ সাঁফৰ খোলা প্ৰত্যাহ্বানত ৷কিন্তু আপুনি যদি ভাবিছে বটল কপ চেলেঞ্জ অতি সহজ কাম ৷তেন্তে আপুনি ভুল ভাবিছে ৷ কাৰণ বটল কপ চেলেঞ্জ হাতেৰে কৰিব নালাগে ৷বটল কপ চেলেঞ্জ কৰিব লাগিব এটা ৰাউণ্ড কিকৰ জৰিয়তে ,বটলটো নপৰাকৈ ৷ বটল কপ চেলেঞ্জকৰাত কেৱল যে বলীউডৰ পুৰষসকলেই আগবাঢ়ি থকা নাই ৷\nশেহতীয়াৰ বলীউডৰ বহু মহিলা চেলীব্ৰেট্ৰীয়ে এই প্ৰত্যাহ্বান অতিক্ৰম কৰিছে ৷ কিন্তু সদ্যহতে চৰ্চা লাভ কৰি থকা কি এই বটল কাপ চেলেঞ্জ ? ইয়াৰ উৎস কি? তথ্য অনুসৰি বটল কপ চেলেঞ্জ আৰম্ভ হৈছে ২৫ জুনৰ পৰা ৷ আৰম্ভ কৰিছিল কাজাখাস্তানি টাইকায়াণ্ডু চেম্পিয়ন ফৰেবি ডাভলিটছিনে। আৰু তেতিয়াৰ পৰা ছ’চিয়াল মিডিয়াত বিয়পি পৰি সকলোৰে মাজত জনপ্ৰিয় হৈ পৰিল বটল কাপ চেলেঞ্জ ৷\nচলিত বৰ্ষৰ ২৫ জুনত ফৰেবি ডাভলিটশ্বিনে ইনষ্টাগ্ৰামৰ জৰিয়তে প্ৰত্যহ্বান স্বৰূপে এটি ভিডিঅ’ আগবঢ়াই ৷ ইয়াৰ পিছতেই সৰ্বত্ৰে বিয়পি পৰে বটল কাপ চেলেঞ্জ ৷ বটল কাপ চেলেঞ্জত এটা বটলৰ সাঁফৰৰ সৈতে এখন টেবুল বা কোনো বিশেষ ব্যক্তিয়ে ধৰি থাকে ৷ ইয়াৰ পিছতে বটল কাপ চেলেঞ্জ কৰিব বিছাৰ লোক জনে এটা ৰাউণ্ড কিকৰ জৰিয়তে বটলৰ সাফৰ খোলে ৷ আৰু বটল কাপ চেলেঞ্জ কৰা সময়খিনিক লাহে লাহে দেখুওৱা হয় যাতে সকলোৱে বুজি পায় ৷ হলীউডটো বটল কাপ চেলেঞ্জ দেখিবলৈ পোৱৰ গৈছে। হলীউডৰ গায়ক জন মেয়ৰ, ষ্টাৰ জেছন ষ্টাথামে কৰিছে বটল কপ চেলেঞ্জ।\nঅন্যহাতে, বটল কাপ চেলেঞ্জত পিছ পৰি ৰোৱা নাই টলীউড আৰু বলীউডত ৷বলীউডৰ সকলো অভিনেতা অভিনেত্ৰী এই প্ৰত্যাহ্বানক অতিক্ৰম কৰিছে ৷ তাৰ ভিতৰত অক্ষয় কুমাৰ,টাইগাৰ শ্ৰফ, সুস্মিতা সেন আদিয়ে কৰিছে বটল কপ চেলেঞ্জ ৷লগতে টাইগাৰ শ্ৰফে চকুত কাপোৰ বান্ধি বটল কপ চেলেঞ্জ কৰাৰ বিপৰীতে বিদ্যুৎ জামুৱেলে একেলগে তিনিটা বটলৰ সাঁফৰ এটা কিকতে খুলিবলৈ সক্ষম হৈছে ৷\nইফালে যি সময়ত বটল কাপ চেলেঞ্জে সমগ্ৰ দেশত চৰ্চা লাভ কৰিছে সেই সময়ত কমেডিয়ান সুনীল গ্ৰ’ভেৰৰ এটি বটল কপ চেলেঞ্জৰ ভিডিঅ’ই চৰ্চা লাভ কৰিছে ৷ দৰাচলতে বটল কপ চেলেঞ্জত এটি ৰাউণ্ড কিকৰ জৰিয়তে বটলটো নপৰাকৈ তাৰ সাঁফৰখন খুলিব লাগে ৷ কিন্ত সুনীল গ্ৰ’ভাৰে হাতেৰেই বটলৰ সাঁফৰ খুলি ইনষ্টাগ্ৰাম কেপশ্যনত লিখে যে মই যে হাতেৰে খুলিলো ৷ সম্প্ৰতি সুনীল গ্ৰ’ভাৰৰ এই ভিডিঅ’টিক আদৰি লৈছে তেওঁৰ অনুৰাগীসকলে ৷\nঅন্য খবৰৰ বাবে পঢ়ক: ব্ৰেকআপ খবৰৰ মাজতে টাইগাৰ শ্ৰফ আৰু দিশা পাটানী একেলগেঃউৎসুক অনুৰাগী\nTags: বটল কাপ চেলেঞ্জ


প্ৰতি,ব্ৰহ্মপুত্ৰ,প্ৰণামো তোমাক -(চাও অৰুপৰাজ সন্দিকৈ) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nপ্ৰণামো তোমাক | আজি তুমি অপ্ৰতিৰোধ্য, যুদ্ধৰ ৰণুৱা ঘোঁৰাটোৰ দৰে নিৰ্ভীকভাৱে আগবাঢ়ি গৈছা| আপোন-পৰ কোনোৱেই বাচি যাব পৰা নাই তোমাৰ অত্যাচাৰত| সকলো আজুৰি আনিছা তোমাৰ বুকুৰ মাজলৈ| তোমাৰ অত্যাচাৰত মই উচুপি উঠিছো|মই “মাজুলী”, তোমাৰেই সন্তান| তুমিয়েই মোৰ সৃষ্টিকৰ্তা, তুমিয়েই মোৰ পালনকৰ্তা | সেই পিতা ব্ৰহ্মপুত্ৰ তোমাৰ তাণ্ডৱত আজি মোৰ মৄত্যু প্ৰায় অৱস্থা| পিতৃ ব্ৰহ্মপুত্ৰ তোমৰ পৰশতে মই উজলি আছিলো বিশ্ববাসীৰ আগত| ইয়াকে লৈ তুমিও গৌৰৱান্বিত; কিন্তু আজি কিছুদিনৰ পৰা তুমি মোক লৈ উন্মাদ হৈ পৰিছা | পৃথিৱীৰ সৰ্ববৃহত্‍নদী দ্বীপ “মাজুলী”-মাঁথো এটি হুঁমনিয়াহ হৈ ৰ’ব নেকি, নৈয়ে সৃষ্টি কৰা মাজুলী নৈৰ বুকুতে জাহ যাব নেকি? সেইয়া এতিয়া কোটি টকাৰ প্ৰশ্ন|পিতৃ ব্ৰহ্মপুত্ৰ, মই দিনে দিনে ম্লান পৰি যাবলৈ ধৰিছো| মোৰ ঐতিহ্য, মোৰ ভাষা-সংস্কৃতি, মোৰ পৰম্পৰা, মোৰ বাসিন্দা ইত্যাদি ইত্যাদি…. সকলোবোৰ তোমাৰ বুকুতে শেষ হৈ যাবলৈ ধৰিছে | মোৰ সন্তানবোৰৰ চকুলো দেখি মই আবেগিক হৈ পৰিছো | প্ৰকৃতিক বাধা দিয়াৰ ক্ষমতা তোমাৰো নাই মোৰো নাই | তথাপি সেই পিতৃ ব্ৰহ্মপুত্ৰ, মোক জীয়াই থাকিবলৈ দিয়া অন্তত মোৰ সন্তানবোৰৰ কাৰণে |\nমোৰ আৰ্তনাদে তোমাৰ বুকু কঁপাই তুলিব পৰা নাই কিন্তু সৰ্বহাৰা ৰাইজৰ হিয়াভঙা কান্দোনে মোক উচুপাই তুলিছে | মই জানো সকলো, তোমাৰ বুকুতো একুৰা প্ৰতিশোধৰ জুই জ্বলি আছে | কিন্তু তাৰ প্ৰতিদান মোৰ সন্তানবোৰৰ পৰা নিবিছাৰিবা | সিঁহতবোৰ গাঁৱৰ সহজ-সৰল মানুহ, সিঁহতৰ এখনেই গাঁও, এখনেই ঘৰ………………….. পিতৃ ব্ৰহ্মপুত্ৰ, তুমি ক্ষান্ত হোৱ, মোক জীয়াই থাকিবলৈ দিয়া।\nসেই মহাবাহু ব্ৰহ্মপুত্ৰ,\nতুমি ক্ষান্ত হোৱা\nতোমাকলৈ আমাৰ জাতিটোৱে গৌৰৱ কৰে\nকিন্তু আজি কিয় নিজৰ জাতিটোকে\nধ্বংস কৰাত উন্মাদহৈ পৰিছা,\nতোমাৰ বুকুতে মোৰ জন্ম |\nমোৰ শৈশব, মোৰ যৌৱন\nতোমাৰ পৰশতে উজ্জীৱিত |\nআজি তাৰে প্ৰতিদানত\nমোৰ জীৱনটোকে কাঢ়ি ল’বলৈ\nকিয় মন মেলিছা |\nসেই ব্ৰহ্মপুত্ৰ, তুমি ক্ষান্ত হোৱা,\nসকলোবোৰ তোমাৰ বুকুতে থোৱাৰ\nকিয় পণ লৈছা |\nআমালৈও অকনমান ঠাই বাকী ৰাখা |\nব্ৰহ্মপুত্ৰ, তোমালৈ এটি প্ৰশ্ন–\nআমাৰ অপৰাধ কি ?\nমোৰ গাঁওখনে কি জগৰ ল’গালে |\nতুমি সেই সকলৰ ওচৰত প্ৰতিদান বিচৰা\nযি সকলে তোমাৰ বুকুত\nকোটি কোটি টকাৰ খেলা পাতিছে |\nতুমি শান্ত হোৱা,\nআমাৰ এখনেই গাঁও,\nতুমি আমাৰ পৰা লোৱাখিনি ঘূৰাই নোখোজো,\nমাঁথো আৰু লোৱাৰ মন নেমেলিবা\nআমাক জীয়াই থাকিবলৈ দিয়া |\nতুমি চকু মেলা,\nআমাৰ জীৱনবোৰলৈ চোৱা |\nপাহৰি গৈছো সুখ কি, আনন্দ কি ?\nআলিৰ কাষত অঘৰী জীৱন কটাইছো,\nএমুঠি অন্নৰ বাবে হাহাকাৰ কৰিছো |\nআমি জানো তোমাৰ ওপৰত\nঘোৰ অন্যায় হৈছে |\nবৰ বৰ মানুহে তোমাকলৈ\nবৰ বৰ খেলা পাতিছে |\nকিন্তু তাৰ প্ৰতিশোধ\nআমাৰ ওপৰত কিয় ?\nআমিটো তোমাৰেই সন্তান |\nসেই ব্ৰহ্মপুত্ৰ, তোমাৰ চৰণত মূৰ থৈ\nহাজাৰ বাৰ প্ৰণাম কৰিছো\nআমাক জীয়াই থাকিবলৈ দিয়া,\nআমাৰ যে এখনেই গাঁও,


প্ৰথম বছৰ ৫৮তম সংখ্যাঃ ১৬ছেপ্তেম্বৰ ২০১২ - অসমীয়াৰ সুখ-দুখ\nHome Unlabelled প্ৰথম বছৰ ৫৮তম সংখ্যাঃ ১৬ছেপ্তেম্বৰ ২০১২\nxukhdukh.com September 16, 2012\nBy xukhdukh.com on September 16, 2012\nসন্তান কামনা আৰু গৰ্ভধাৰণৰ ইটো সিটো... ডা০ ভূপেন শইকীয়া 'বিবাহ' যেতিয়াৰ পৰা এক সামাজিক অনুষ্ঠান বুলি গণ্য হ'ল, ত...\nপ্ৰত্যাহ্বানৰ ধুমুহাৰ সমুখত আজি সাংবাদিক আৰু সাংবাদিকতা ধ্ৰুৱজ্যোতি ধনন্তৰি "If journalism is good, it is controversial, by its nature....\nকনপোনাৰ কনফিডেঞ্চ বিদেশত থাকোতে কনপোনাৰ কিমান কনফিডেঞ্চ আছিল জনা নাযায়। জানিবৰ উপায়ো নাছিল! তেতিয়া ৰাহু ককাইদেউয়ে ৰাউলিং ভিঞ্চি নাম ল...\nএডভেন্সাৰচ্ অৱ টম শ্ব’য়াৰ আৰু দ্য এডভেন্সাৰ অৱ হাক্ল’বেৰী ফিনৰ স্ৰষ্টা "মাৰ্ক টুৱেইন"ৰ বিশটা ৰসাল উক্তিঃ ১. নিজৰ দেশখনক সক...


মৰুভূমি - সন্ধান\nYou are at:Home»কথাশিল্প»মৰুভূমি\nBy প্ৰাঞ্জল দাস on December 1, 2013 কথাশিল্প\nবৰুৱানীৰ ঘৰৰ পাছফালৰ বাৰাণ্ডাখনৰ খুঁটাটোতে আঁউজি লৈ মালতী বুঢ়ীয়ে পুৰণি কথাবোৰ পাগুলি থাকে। আজি তাই যিখিনি ঠাইত বহি আছে, সেইখিনিতে সুন্দৰ বুঢ়াৰ ডাঙৰ বাৰীখন নাছিল জানো! বুঢ়াৰ বাৰীৰ মধুৰীআম, জলফাই, হৰতকী জোপা! আঢ়ৈ কুৰি বছৰৰ পিছতে আজি ইমানবোৰ সলনি হ’লনে? বুঢ়ী আচৰিত হয়। সুন্দৰ বুঢ়াই এই বাৰীখন বেচি থৈ ক’লৈ গ’লগৈ বাৰু? এই বাৰীখনতে যে সৰুতে এবাৰ ডাঁহেচীয়া আম বিচাৰি আহোতে মালতীক বিছাই ডাকিছিল। তাই যে আতাহ পাৰি গোটেই বাৰীখন ৰজনজনাই তুলিছিল। তাইৰ চিঞৰ শুনি সুন্দৰ বুঢ়াও আবেলিৰ ভাত ঘুমটি এৰি লৰি-ঢাপৰি আহিছিল। মালতীক হেমেশ্বৰে হাতত ধৰি টানি লৈ গৈছিল। কাৰোবাৰ ঘৰৰ পৰা চূণ অলপ আনি সি তাইৰ কাণত লগাই দিছিল। কাৰ ঘৰৰ পৰা চূণ আনিছিল হেমেশ্বৰে!\nবৰুৱানীৰ ঘৰৰ আগেদি যোৱা এই ৰাস্তাটো কেতিয়া ইমান বহল হ’ল? তাই সৰু থাকোতে এইটো এটা ঠেক কেঁচা আলি নাছিল জানো? কোনে, কেতিয়া এই বাটতো শিলগুটি পাৰি বহল কৰিলে? বুঢ়ীয়ে মনত পেলাবলৈ চেষ্টা কৰে। কিয়, এবাৰ যে গাঁৱৰ গজলীয়া ডেকাবোৰে যুৱক সংঘ নে কি কিবা এটা পাতি দেহে-কেহে খাটি এই পথটো সাজিছিল। মালতী বুঢ়ীৰ ঘৰৰ আগত কাম কৰোঁতে সিহঁতৰ দুটামানে বুঢ়ীক কৈছিল, “জেঠাই, ইমান কাম কৰিছোঁ; চাহ একাপ খুৱাবি দেই!” আন এটাই চিঞৰিছিল, “বৰমা, চাহ নেলাগে দে। তামোল এখন দিলেও হ’ব।” বুঢ়ীয়ে একো মাতা নাছিল। তাইৰ মুখত শেঁতা হাঁহি এটা বিৰিঙি উঠিছিল। ক’ত পাই তাই সিহঁতজাকক খুৱাবলৈ তামোল-পাণ, চাহ-বিস্কুট…??\nসকলোৰে আদৰত ডাঙৰ হোৱা মালতীৰ ৰূপ গাঁৱৰ আনবোৰতকৈ যেন এখোপ ওপৰত। দেউতাকে শালত পেৰি অনা সৰিয়হৰ তেল সানি কুমলীয়া ঔ-টেঙাৰে ধোৱা চুলিখিনি আঁচুৰি আঁচুৰি তাই ভাবে, মানুহবোৰে চাগে এনেয়ে নকয়। তাই সঁচাকে ধুনীয়া!\nকিন্তু মালতী আটাইতকৈ বেছি আচৰিত হ’ল সেইদিনা যেতিয়া হেমেশ্বৰে তাইক এদিন কুঁৱাপাৰত কাঁহী-বাতি ধুই থাকোতে ওচৰলৈ আহি ক’লে, “তই বৰ ধুনীয়া অ’ মালতী! তোক মোৰ বৰ ভাল লাগে।”\nহেমেশ্বৰ তেতিয়া মালতীহঁতৰ ঘৰতে থাকে। পথাৰৰ কাম-বনবোৰ কৰে। গৰু-ম’হ কেইটা চায়। হেমেশ্বৰৰ ঘৰ গাঁওখনৰ সিমূৰত। তাৰ দেউতাক ঢুকুৱাৰ পাছত অকলশৰীয়া ল’ৰাটোলৈ বৰমেধীৰ বেয়া লাগিল। তাক তেওঁলোকৰ ঘৰৰ কাম-বনবোৰ চোৱা-চিতা কৰিবলৈ লৈ আহিল। আৰু সেই হেমেশ্বৰে আজি মালতীক ক’লে তাই বৰ ধুনীয়া বুলি! তাই মানুহজনী জিকাৰ খাই উঠিল। আগতে দেখোন কোনো দিনে এনে হোৱা নাছিল তাইৰ। হেমেশ্বৰৰ কথাকেইটা তাইৰ মনৰ ভিতৰখনত খুন্দিয়াই খুন্দিয়াই বহু ভিতৰলৈকে সোমাই গ’ল। তাইৰ লাজ লাগিল। ওঁঠৰ ওপৰত তাইৰ বিৰিঙি বিৰিঙি ঘাম ওলাই আহিল। চাদৰৰ আঁচলেৰে ঘামবোৰ মচি তাই অদ্ভুত আনন্দ এটা সাবটি মতলীয়া হৈ ৰ’ল।\nতাৰ পিছৰ দিনবোৰত যেতিয়া ঢলপুৱাতে উঠি হেমেশ্বৰ হাললৈ যায়; মালতীয়ে তেতিয়া বাঢ়নী লৈ আগচোতাল সাৰি থাকে। হেমেশ্বৰে যেতিয়া দুপৰীয়া পথাৰৰ পৰা আহি কুঁৱাপাৰত ভৰি-হাত ধুৱে; মালতীয়ে তেতিয়া এগালমান কাঁহী-বাতি লৈ কুঁৱাপাৰলৈ ওলাই যায়। চকুৱে চকুৱে দুয়োটাই কথা পাতে। হেমেশ্বৰৰ গহীন চকুদুটাই বহুত কিবা-কিবি কওঁক, মালতীয়ে মনে মনে তাকেই আশা কৰি থাকে। কিন্তু হেমেশ্বৰে কিবা কোৱাৰ আগতেই মালতীৰ কাণ দুখন গৰম হৈ যায়। তাইৰ উশাহবোৰ চুটি হৈ পৰে।\nএদিন তায়েই হেমেশ্বৰক কথাটো ক’লে। হেমেশ্বৰ মানুহটো লৰচৰ কৰিব নোৱৰা হ’ল। কোনোবাই যেন তাৰ ভৰি দুখন বান্ধি থৈছে। অথচ তাৰ সেই জড়তাখিনি ভাল লাগিল। দিনটোৰ বাকী সময়খিনিত তাৰ মনৰ ভিতৰৰ আনন্দখিনি সুহুৰি হৈ টুকুৰা-টুকুৰকৈ ওলাই থাকিল।\nআৰু তাৰ পিছত এদিন দুয়োটাই পথাৰৰ মাজে মাজে দৌৰি হেমেশ্বৰৰ ঘৰ ওলাইছিলগৈ। মালতী মানুহজনী ভাগৰি পৰিছিল। ঘৰৰ সকলোৰে প্ৰতি তাইৰ ভয় লাগিছিল। কিন্তু সেই ভাগৰ আৰু ভয়ৰ মাজতো অন্য এক পুলকতাই তাইৰ মনটো ভৰাই ৰাখিছিল।\nপিছদিনা হেমেশ্বৰৰ ঘৰৰ চোতালত তাইৰ ককায়েক দুটায়ে আহি তৰ্জন-গৰ্জন কৰিছিলহি। হেমেশ্বৰে পাছফালৰ দৰ্জাখনেদি ওলাই কৰবালৈ গুচি গৈছিল। মালতীয়ে তাক সেইটো কথাত অলপ বেয়া পাইছিল। তাইক এৰি কিয় পলালে সি? তাই ককায়েকহঁতক দৰ্জা খুলি দিয়া নাছিল। ভিতৰৰ পৰাই তাই কৈছিল, “যি হ’ল হ’ল দে। মই ভালে কুশলে আছোঁ নহয়।”\nতাৰ পিছৰ দিনবোৰত মালতী-হেমেশ্বৰে জীৱনৰ এক নতুন সংজ্ঞা বিচাৰি পাইছিল। জীৱনটো মধুময় কৰি তোলাৰ নতুন এক অনাবিল আনন্দ। ইমান ৰঙীণ নে জীৱনটো? মালতী আচৰিত হৈছিল। হেমেশ্বৰৰ ঘৰৰ সন্মুখৰ পথাৰখনৰ সেউজীয়া খিনি চাই চাই মালতীয়ে জীৱনৰ সেউজীয়াবোৰক বৰ হেঁপাহেৰে হৃদয়ত সাঁচি লৈছিল। তাইৰ চাদৰৰ আঁচলখন বাৰে বাৰে বতাহত উৰি উৰি গৈছিল। তেনেকুৱা দিনবোৰতে এদিন তাই অনুভৱ কৰিলে জীৱনৰ এই নতুন পূৰ্ণতাখিনিৰ মাজতে যেন তাইৰ দেহৰ কোনোবা কোণত আৰু এটা নতুন হেঁপাহে বীজ মেলিছে। তাইৰ মনটো হেজাৰ বন-বিহংগৰ কাকলিৰে মুখৰিত হৈ পৰিল। হেমেশ্বৰক কথাটো কৈ তাই তাৰ মুখলৈ চাব পৰা নাছিল। গোটেই জগতখনৰ লাজখিনিয়ে আহি তাঁহাতদুটাৰ মাজত ওৰণি টানি ওলমি আছিলহি!\nপিছৰ দিনবোৰৰ অপেক্ষাখিনি হেমেশ্বৰৰ বৰ দীঘলীয়া দীঘলীয়া যেন লাগিছিল। পিৰালিৰ কুকুৰেও গম নোপোৱাকে মালতীৰ কোলা ভৰিবলৈ গাঁৱৰ গোপিনীকেইজনীয়ে আহি নাম জুৰিছিলহি।\nসময়ত এদিন সিহঁত দুয়োটাকে মোচাৰি-মোহাৰি থৈ যাবলৈ সেই আগন্তুকজন আহিছিল। মালতীৰ দেহ-মন একোৰে জোৰ নাছিল সেইসময়ত। তাইৰ কাণদুখনে বৰ সাদৰৰ সুৰীয়া মাত এষাৰ শুনিবলৈ ৰৈ আছিল। কিন্তু তাইৰ কেঁচুৱাটোৱে কন্দা নাছিল। কোনোবা এজনীয়ে কৈছিল, “বেচেৰীজনীক অতখিনি কষ্ট দি তই এয়াহে কৰিলি নে!” অইন এজনীয়ে কৈছিল, “যি হ’ল হ’ল আৰু। হেমক কথাটো কৈ এতিয়া এইটোক আঁতৰোৱাৰ ব্যৱস্থা কৰাৰহে কথা।” মালতীয়ে কি হৈছে বুজিবলৈ মনৰ শক্তি পোৱা নাছিল। যেতিয়া বুজিলে তেতিয়া তাই মূৰ্ছা গ’ল।\nতাৰ পিছত ঘৰখনত এক মৰিশালিৰ শূন্যতা বিৰাজ কৰিছিল। দুয়োটা মানুহে ইটোৱে সিটোক মাতিবলৈ সাহস বিচাৰি পোৱা নাছিল। এক অজান বেদনাত থেকেচনি খাই খাই সিহঁত দুয়োটাই জীয়াই থকাৰ আনন্দখিনি হেৰুৱাই পেলাইছিল। নিৰ্জন-নিস্তব্ধ ঘৰখনৰ ভিতৰত এন্দুৰ এটাই ইফাল-সিফাল কৰিলেও ভয়াৰ্ত দুটা প্ৰাণী সচকিত হৈ পৰিছিল।\nএদিন আবেলি মালতীয়ে চুলিখিনি মেলি ওকণী খেপিয়াই চোতালত বহি থাকোতে ওচৰৰ সৰু ছোৱালী এজনীয়ে দৌৰি দৌৰি আহি কৈছিল, “খুড়ী অ’, আপোনালোকৰ খুড়া ৰেৱবৰতাহঁতৰ ঘৰত তামোল পাৰি থাকোতে ওপৰৰ পৰা পৰি গ’ল।” মালতীয়ে কি কৰিব একো উৱাদিহ পোৱা নাছিল। মেলা চুলিৰে তাই গাঁৱৰ ৰাস্তায়েদি দৌৰিছিল। বহুত দিনৰ পিছত সেইদিনা তাই টকা বিচাৰি ককায়েকহঁতৰ ওচৰলৈ গৈছিল। তাইৰ ভতিজাককেইটাই ঘৰৰ ভিতৰৰ পৰা ওলাই আহি কৈছিল- “দেউতাহঁত ঘৰত নাই।” মালতীয়ে বৌৱেকহঁতক খাটিছিল। বৌৱেকহঁতে থেৰো-গেৰো কৰি দিয়া টকাকেইটা মালতীয়ে গাঁৱৰ আনবোৰ মানুহক খুজি-মাগি পোৱা টকাৰ আধা আছিল।\nহেমেশ্বৰক হাস্পতালৰ পৰা অনা দিনা ৰাতি মালতীয়ে এসোপামান বাচন-বৰ্তন আগত লৈ কুঁৱাপাৰত বহুতপৰ নীৰৱে বহি থাকিল। তাই মানুহজনী মাজে মাজে উচপ খাই খাই উঠিল। এসময়ত তাই ফেঁকুৰি উঠিল। বাচন ধুবলৈ অনা ফুটছাঁইখিনিয়ে তেতিয়ালৈ কৰাল বান্ধি তাইৰ হাতদুখন ক’লা কৰি পেলাইছিল।\nতাৰ পিছত দিনবোৰ আকৌ সাধাৰণ হ’ব ধৰিলে। মালতীয়ে এদিন মদন মাষ্টৰৰ ঘৰৰ পাকঘৰখন গোবৰ লেটিয়াই মচিবলৈ গ’ল। আন এদিন তাই কমল দোকানীৰ ঘৰত ধান এবস্তা জাৰি থৈ আহিলগৈ। হেমেশ্বৰে ঘৰতে বহি আটাইবোৰ চাই নীৰৱে কিবা-কিবি ভাবি থাকিল। তাৰ মুখলৈ যেতিয়া কথা আহে তেতিয়া সি মালতীক ওচৰত বিচাৰি নাপায় আৰু মালতীৰ ভাগৰেৰে ম্লান মুখখন দেখাৰ পিছত সি তাৰ কথাবোৰৰ আঁটি-গুৰি বিচাৰি নোপোৱা হয়। এদিন মালতীৰ ভতিজাক এটা আহি তাইক ককায়েকে মতাৰ খবৰ দি থৈ গ’লহি। পিছদিনা মালতী ৰাতিপুৱাতে ওলাই গ’ল। গোটেই দিনটো বৌৱেকহঁতৰ কাপোৰ ধুই ধুই গধূলি তাই পলিথিনৰ বেগ এটাত চাউল এবেগে লৈ ঘৰ সোমালহি।\nপিছদিনা ৰাতিপুৱা মালতীয়ে বাৰীৰ কঁঠাল জোপালৈ চাই একেথিৰে বহুপৰ ৰৈ থাকিল। তাইৰ ভৰি দুখন কঁপি কঁপি উঠিল। এইমাত্ৰ যেন তাইৰ তলৰ পৃথিৱীখন জহি-খহি বহু তললৈ গুচি গ’ল। তাই মানুহজনী আউলী বাউলী হ’ল। তীব্ৰ খং, দুখ, অভিমানত ক্ষুব্ধ হৈ তাই মাটিতে বাগৰি থাকিল।\nতাৰ পিছতো বহুত দিন বাগৰি গ’ল। গাঁওখনৰ কাষেদি বৈ যোৱা নৈখনত কেইবাটাও বাৰিষাৰ ঢল বাগৰি গ’ল। সময়ে মালতীৰ গাতো বয়সৰ আঁচোৰ দি গ’ল। গাঁওখনলৈও সলনি আহিল। চহৰৰ পৰা বেছি দূৰ নোহোৱাৰ গতিকে গাঁওখনৰ বহুখিনি উন্নতি হ’ল। ঘাই আলিটোৰ কাষতে নতুন নতুন মানুহে ন ন ঠাইৰপৰা আহি বৰ বৰ ঘৰবোৰ সাজিলেহি। মালতী বুঢ়ীৰ এই সকলোৰে লগত চিনাকী হ’ল। সকলোৰে ঘৰৰ তিৰোতাবোৰে মালতী বুঢ়ীৰ দৰে কাম বন কৰা মানুহ এগৰাকীকে বিচাৰি ফুৰিছিল। এইবোৰ মানুহে মালতী বুঢ়ীৰ অতীত সম্পৰ্কে একোৱেই নাজানে আৰু জনাৰ প্ৰয়োজনবোধো নকৰিলে। মালতী বুঢ়ীৰ সদায় দিনত কাৰোবাৰ নহয় কাৰোবাৰ ঘৰত কাম থাকেই। দিনটো কাম কৰি বুঢ়ীৰ দুপৰীয়াৰ সাজৰ কাৰণে অলপো চিন্তা নকৰাকৈ চলি যায়। ৰাতিৰ সাজৰ কাৰণে কিবা অলপ লৈ বুঢ়ী গধূলি ঘৰ সোমাইহি।\nবৰুৱানীৰ ঘৰখনলৈও বুঢ়ী এনেকৈয়ে আহে। বৰুৱানী অকলশৰীয়া মানুহ। গিৰিয়েকে বাহিৰত থাকি চাকৰি কৰে। ঘৰখনত কাম-বন কম। তথাপি মালতী বুঢ়ী সপ্তাহত এদিন নগ’লে বৰুৱানীৰ ঘৰ নচলে। বুঢ়ীয়ে কেইদিনমান অইনৰ ঘৰলৈ কামলৈ গ’লে সিফালে বৰুৱানীৰ ঘৰত মলিন কাপোৰে পাহাৰ সাজে। আগবেলাটো ইটো-সিটো কাম কৰাৰ পিছত বুঢ়ীক ভাতকেইটা দি বৰুৱানীয়ে যেতিয়া দুপৰীয়াৰ টোপনি মাৰেগৈ, বুঢ়ী তেতিয়া পাছফালৰ বাৰাণ্ডাখনৰ খুঁটাটোতে আঁউজি লৈ বহি থাকে। বৰুৱানীৰ সৰু ল’ৰাটোৱে সেইসময়ত ওচৰতে কিবা কিবি খেলি থাকে। তাক দেখিলেই বুঢ়ীৰ চুলিখিনিত যেন পিৰ্ পিৰণি উঠে। বুঢ়ীয়ে কেতিয়াবা তাক কয়, “যাচোন যা বোপাই তেল এচলু লৈ আহগৈ। চুলিখিনিয়ে তেল নাপাই নাপাই একেবাৰে নাৰিকলৰ জাৱৰৰ লেখিয়া হ’লগৈ চাচোন।” বুঢ়ীৰ কথাত সি ৰং পায়। তাৰ কাৰণে এইটো এটা আমোদজনক খেল। সি হাতত সাৰে ভৰিত সাৰে ভিতৰলৈ গৈ মাকৰ চুলিত ঘঁহা তেলৰ বটলটো লৈ আহে। পৰম আগ্ৰহেৰে বুঢ়ীয়ে হাতখন পাতি দিয়ে। বাঁওহাতৰ তলুৱাৰ তেলখিনি সোঁহাতৰ আঙুলিকেইটাৰে তাই চুলিৰ গুৰিবোৰলৈ সুমুৱাই দিব খোজে। বুঢ়ীয়ে মাজে মাজে ভাবে, বৰুৱানীয়ে যদি কেনেবাকৈ কথাটো গম পায়! বৰুৱানীৰ কেঙ্ কেঙনীৰ কথা ভাবি বুঢ়ীৰ ভয় লাগে। “মাৰক নকবি!” -বুঢ়ীয়ে নিজেই শুনা-নুশুনাকৈ অস্ফুট মাত এটা উলিয়াই। কেতিয়ানো এই কামটো ৰুটিনলৈ পৰিবৰ্তন হ’ল বুঢ়ীৰ একো মনত নাই। সিও পাহৰিলে।\nবৰুৱানীৰ ঘৰলৈ কামলৈ আহি বুঢ়ী কোনোবাদিনা তামোল এখন, ভাত এসাঁজ খায়েই ঘৰলৈ উভতা হ’ল। বুঢ়ী এতিয়া বৰুৱানীৰ কাৰণে বিৰক্তিৰ কাৰণ হৈ পৰিল। কেতিয়াবা বুঢ়ী আহি ৰাতিপুৱা ওলাওতেই বৰুৱানীৰ দৰকাৰী কামবোৰ ওলোৱা হ’ল! তেওঁ দুৱাৰ-ঘৰ মাৰি কৰবালৈ যাবলগীয়াত পৰে! বুঢ়ীৰ তেতিয়া অইন উপায় নাথাকে। কোনোবাদিনা বুঢ়ীয়ে সুবিধা পালে তেল টুপি খুজি সানে। তাইৰ মগজটো যেন শীতল হৈ আকৌ প্ৰাণ পাই উথলি উঠিছে, তাইৰ এনে লাগে। হেমেশ্বৰলৈ বুঢ়ীৰ মনত পৰে। পৰম প্ৰশান্তিত বুঢ়ীয়ে চকুকেইটা মুদি দিয়ে।\nএদিন বৰুৱানীৰ পুতেকৰ হাতৰ তেল আহি বুঢ়ীৰ হাতত নপৰিল। খোলা সাঁফৰেদি তাৰ খপজপত এসোপা তেল আহি পকা মজিয়াখনত পৰিলহি। বুঢ়ীৰ বুকুৱে ধান বানিবলৈ ধৰিলে। তাই খৰধৰকৈ হাতেৰে তেলখিনি মচিবলৈ লাগিল। বৰুৱানীৰ পুতেকেও ভৰিখনেৰে মজিয়াৰ তেলখিনি মচিবলৈ লওঁতেই এপাকত সি পিছল খাই বাগৰি পৰিল। তাৰ দাঁতে-ওঁঠে কামোৰ খাই তেজ বিৰিঙি উঠিল। তাৰ চিঞৰত বুঢ়ীয়ে কি কৰিব একো ভাবি নাপাওতেই বৰুৱানী ভিতৰৰ পৰা উধাতু খাই দৌৰি আহিল। বুঢ়ীৰ হাতখনে তেলৰ বটলটো চাদৰৰ তললৈ লুকুৱাই লৈ গ’ল। বৰুৱানী আহি যিখিনি দেখিলে, তাৰ আলমতে কিবা বুজিলে আৰু পুতেকৰ পিঠিত খঙতে এধকা মাৰিলে। “বাইয়ে তোমাক কবলৈ হাক দিছিল!” বুঢ়ী নিমাত হ’ল।\nঅলপ পৰৰ পিছত বুঢ়ীয়ে খৰ খোজেৰে ঘৰলৈ বাট ল’লে। বুঢ়ীৰ গাত তেতিয়া কোনোবাই বহুত দিন ব্যৱহাৰ কৰি তাইক দিয়া চাদৰ এখন আছিল। গোটেই চাদৰখন ফিচিকি সেৰেঙা হৈ পৰিছে। তাই সেইখনেৰে বাৰে বাৰে মুখখন মচি থাকিল। তাইৰ কাণত তেতিয়াও বৰুৱানীয়ে হতঙা মাতেৰে গোটেই চুবুৰীটোৱে শুনাকৈ চিঞৰা কথাকেইটাই আমনি কৰি থাকিল- “এ বাই তয়ো যে আৰু! এতিয়াৰ পৰাই মোৰ ল’ৰাক এইবোৰ ট্ৰেইনিং দিয়াই চোন তাক একেবাৰে গভাইত চোৰ সাজি পেলাবি। মই গম নোপোৱাকে আৰু কিবা সৰকাইছিলি যদি দি যাবিহি আহি!”\nঘৰ গৈয়ে বুঢ়ীয়ে বাঁহৰ চাংখনত ওবোৰ খাই পৰিলগৈ। বুকুৰ সমষ্ট আকুলতা উজাৰি আনি তাই তেনেকৈয়ে গোটেই ৰাতিটো পৰি থাকিল।\nঅজস্ৰ মানুহৰ অসংখ্য অস্ফুট গুণ্ গুণনিয়ে বুঢ়ীক চেপি খুন্দি কুঙা কৰি পেলালে। শেষত তাই বুজিলে, এনেকুৱা অলেখ অজস্ৰ গুণ্ গুণনি শুনাতকৈ অলপমান নিৰ্জনতা বিচাৰি যোৱাই ভাল। পিয়াপি দি ফুৰা অসংখ্য চকুৰ চাৱনিৰ সৈতে যুঁজি ভাগৰি পৰাতকৈ একেবাৰে লুকাই থকায়ে ভাল। ইমান প্ৰশান্তি! হেমেশ্বৰেও এনেকুৱা প্ৰশান্তি বিচাৰিয়েই তাইক এৰি নীৰৱে বাট লৈছিলনে!\nমানুহবোৰে গুণ্ গুণাই কথা পাতি থাকিল। এই বয়সত যে বুঢ়ীয়ে এনেকুৱা এটা কাম কৰি পেলাব সেইটো তেওঁলোকৰ সপোনৰো অগোচৰ আছিল- এই কথাটোকে মানুহবোৰে ইজনে-সিজনক কৈ থাকিল। ঘটনাটো ঘটাৰ সঠিক সময় এটা উলিয়াবলৈ তেওঁলোকে চেষ্টা এটা কৰিলে। ওচৰৰ ৰূপহীৰ মতে কালি গধূলি তাই বুঢ়ীক আগচোতালত বহি থকা দেখি মাত এষাৰ লগাইছিল। তাৰ পাছৰ বুঢ়ীৰ খবৰ দিব পৰা মানুহ এজন কোনোৱে বিচাৰি পোৱা নাই।\nPrevious Articleমহাশ্বেতা দেৱীলৈ প্ৰথম মামণি ৰয়ছম সাহিত্য বঁটা\nNext Article গ্ৰন্থ অধ্যয়ণৰ প্ৰয়োজনীয়তা


2 বংশা 20 - ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন (IRV) আচামিচ - 2019\n2 বংশা 20\n1তাৰ পাছত মোৱাবৰ সন্তান সকল, অম্মোনীয়াৰ সন্তান সকল আৰু তেওঁলোকৰ লগত কিছুমান মায়োনীয়া লোকে যিহোচাফটৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ কৰিবলৈ আহিল৷\n2তেতিয়া কিছুমান লোক আহি যিহোচাফটক এই সম্বাদ দিলে বোলে, “সাগৰৰ সিপাৰে থকা অৰামৰ পৰা অতিশয় অধিক লোক আপোনাৰ বিৰুদ্ধে উঠি আহিছে৷ চাওঁক, তেওঁলোক হচচোন-তামৰত অৰ্থাৎ অয়িন-গদীত আছে।”\n3তেতিয়া যিহোচাফটে ভয় কৰি যিহোৱাক বিচাৰিবলৈ ঠাৱৰ কৰিলে৷ তেওঁ যিহূদাৰ সকলো ফালে উপবাস ঘোষণা কৰিলে।\n4যিহূদাৰ লোকসকলে যিহোৱাৰ আগত সাহায্য যাচ্‌না কৰিবলৈ গোট খালে; যিহূদাৰ আটাই নগৰৰ পৰা লোকসকলে যিহোৱাক বিচাৰ কৰিবলৈ আহিল।\n5যিহোচাফটে যিহোৱাৰ গৃহৰ নতুন চোতালখনৰ আগত যিহূদাৰ আৰু যিৰূচালেমৰ সমাজৰ আগত থিয় হ’ল।\n6তেওঁ ক’লে, “হে আমাৰ পূর্ব-পুৰুষসকলৰ ঈশ্বৰ যিহোৱা, আপুনি জানো স্বৰ্গৰ ঈশ্বৰ নহয় নে? আৰু আপুনিয়েই জানো জাতি সমূহৰ সকলো ৰাজ্যৰ ওপৰত শাসনকৰ্ত্তা নহয়? আপোনাৰেই হাতত শক্তি আৰু পৰাক্ৰম থকাত আপোনাৰ অহিতে কোনেও থিয় হ’ব নোৱাৰে।\n7হে আমাৰ ঈশ্বৰ, আপুনিয়েই জানো আপোনাৰ প্ৰজা ইস্ৰায়েল লোকসকলৰ আগৰ পৰা এই দেশ নিবাসীসকলক দূৰ কৰি অব্ৰাহামৰ বংশক চিৰকালৰ বাবে এই দেশ দিয়া নাই?\n8তেওঁলোকে এই দেশত বাস কৰিছিল আৰু এই ঠাইত আপোনাৰ নামৰ বাবে এক ধৰ্মধাম সাজি লৈ কৈছিল,\n9‘আমালৈ যদি অমঙ্গল ঘটে - তৰোৱাল বা বিচাৰ, সিদ্ধ দণ্ড বা মহামাৰী বা আকালে হওঁক তেতিয়া আমি এই গৃহৰ আগত আৰু আপোনাৰ আগত (কিয়নো এই গৃহত আপোনাৰ নাম আছে) থিয় হৈ, সঙ্কতৰ কালত আপোনাৰ আগত কাতৰোক্তি কৰিম; তাতে আপুনি সেই বিষয়ে শুনি আমাক উদ্ধাৰ কৰিব।’\n10এতিয়া চাওঁক, সেই অম্মোনৰ আৰু মোৱাবৰ সন্তান সকল আৰু চেয়ীৰ পৰ্ব্বতীয়া লোকসকলে যেতিয়া মিচৰ দেশৰ পৰা ওলাই অাহিছিল তেতিয়া আপুনি তেওঁলোকৰ দেশত ইস্ৰায়েলক সোমাবলৈ নিদিলে; তেতিয়া ইস্ৰায়েলে তেওঁলোকৰ পৰা এফলীয়া হ’ল আৰু তেওঁলোকক বিনষ্ট নকৰিলে৷\n11এতিয়া চাওঁক, তেওঁলোকে উপকাৰৰ সলনি আমাৰ কেনে অপকাৰ কৰিছে; আপুনি যি উত্তৰাধীকাৰ আমাক দিলে, আপোনাৰ সেই উত্তৰাধিকাৰৰ পৰা তেওঁলোকে আমাক খেদাই দিবলৈ আহিছে৷\n12হে আমাৰ ঈশ্বৰ, আপুনি তেওঁলোকৰ বিচাৰ নকৰিবা নে? কিয়নো আমাৰ অহিতে সেই যি অধিক অতিশয় লোক সমূহ আহিছে, তেওঁলোকৰ বিৰুদ্ধে আমাৰ নিজৰ কোনো সামর্থ নাই৷ আমি যি কৰিব লাগিব, সেই বিষয়ে নাজানো, কেৱল আপোনালৈ চাই আছোঁ।”\n13এইদৰে শিশুসকল, মহিলাসকল আৰু তেওঁলোকৰ সন্তান সকলে সৈতে গোটেই যিহূদা যিহোৱাৰ সাক্ষাতে থিয় হ’ল।\n14তেতিয়া সেই সমাজৰ মাজৰ মত্তনীয়াৰ বৃদ্ধ পৰিনাতি, যিয়ীয়েলৰ পৰিনাতি বনায়াৰ নাতি, জখৰিয়ৰ পুত্ৰ জহজীয়েল নামেৰে আচফৰ বংশৰ এজন লেবীয়া লোকৰ ওপৰত যিহোৱাৰ আত্মা স্থিতি হ’ল।\n15জহজীয়েলে ক’লে, “হে যিহূদা, যিৰূচালেমৰ নিবাসীসকল আৰু হে মহাৰাজ যিহোচাফট; তোমালোকে কাণ দিয়া: যিহোৱাই তোমালোকক এই কথা কৈছে: ‘তোমালোকে সেই অতিশয় অধিক লোক সমূহক দেখি ভয় নকৰিবা আৰু নিৰুৎসাহ নহ’বা৷ কিয়নো এই যুদ্ধ তোমালোকৰ নহয়, কিন্তু ঈশ্বৰৰহে।\n16তোমালোকে কাইলৈ তেওঁলোকৰ বিৰুদ্ধে নামি যাব লাগিব৷ চোৱা, তেওঁলোকে চীচলৈ যোৱা বাটেদি উঠি আহিছে৷ তোমালোকে যিৰুৱেল মৰুপ্ৰান্তৰ আগত উপত্যকাৰ শেষ ভাগত তেওঁলোকক পাবা।\n17এই যুদ্ধত তোমালোকে যুদ্ধ কৰিবলৈ প্ৰয়োজন নহ’ব৷ হে যিহূদা আৰু যিৰূচালেম, তোমালোকে শাৰী পাতি থিয় দি থাকা আৰু তোমালোকে যিহোৱাৰ সৈতে, যিহোৱাই কৰা নিস্তাৰ দেখিবা৷ তোমালোকে ভয় নকৰিবা আৰু নিৰুৎসাহ নহ’বা৷ কাইলৈ তেওঁলোকৰ বিৰুদ্ধে ওলাই যোৱা, কিয়নো যিহোৱা তোমালোকৰ লগত আছে’৷”\n18তেতিয়া যিহোচাফটে মূৰ দোঁৱাই মাটিলৈ মুখ কৰি প্ৰণিপাত কৰিলে৷ তেতিয়া যিহূদাৰ সকলো লোক অাৰু যিৰূচালেম নিবাসীসকলে যিহোৱাৰ আগত উবুৰি হৈ পৰি তেওঁৰ প্ৰণিপাত কৰিলে।\n19কহাতৰ বংশৰ আৰু কোৰহৰ বংশৰ লেবীয়াসকলে তেতিয়া উঠি থিয় হ’ল আৰু অতিশয় বৰ মাতেৰে ইস্ৰায়েলৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ প্ৰশংসা কৰিলে৷\n20পাছত তেওঁলোকে ৰাতিপুৱাতে উঠি তকোৱাৰ মৰুপ্ৰান্তলৈ ওলাই গ’ল৷ ওলাই যোৱা সময়ত, যিহোচাফটে থিয় হৈ ক’লে, “হে যিহূদা আৰু যিৰূচালেম নিবাসীসকল, মোলৈ কাণ দিয়া! তোমালোকে নিজ ঈশ্বৰ যিহোৱাত বিশ্বাস কৰা, তাতে তোমালোক সমর্থন পাবা আৰু তেওঁৰ ভাববাদীসকলত বিশ্বাস কৰা, তাতে তোমালোক কৃতকাৰ্য হ’বা।”\n21তাৰ পাছত তেওঁ লোকসকলৰ সৈতে মন্ত্ৰণা কৰি ৰণলৈ সাজু হোৱাসকলৰ আগে আগে “যিহোৱাৰ স্তুতি গান কৰা; কিয়নো তেওঁৰ দয়া চিৰকাললৈকে থাকে”, এই কথা কৈ কৈ, যিহোৱাৰ উদ্দেশ্যে গীত গাবলৈ আৰু পবিত্ৰ শোভাৰে যিহোৱাৰ প্ৰশংসা কৰিবলৈ কিছুমান লোকক নিযুক্ত কৰিলে।\n22যেতিয়া তেওঁলোকে গীত গাবলৈ আৰু প্ৰশংসা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে, তেতিয়া যিহূদাৰ বিৰুদ্ধে অহা অম্মোনৰ আৰু মোৱাবৰ সন্তান সকলৰ বিৰুদ্ধে যিহোৱাই গুপুত ঠাইত খাপ দি থকা শত্ৰুৰ সেনাসকলক নিযুক্ত কৰিলে; তাতে তেওঁলোক পৰাস্ত হ’ল।\n23কিয়নো অম্মোনৰ আৰু মোৱাবৰ সন্তান সকলে নিঃশেষে বিনষ্ট আৰু সংহাৰ কৰিবলৈ, চেয়ীৰ-নিবাসীসকলৰ বিৰুদ্ধে উঠি আহিছিল৷ যেতিয়া তেওঁলোকে চেয়ীৰ নিবাসীসকলক সংহাৰ কৰি উঠিছিল, তেতিয়া তেওঁলোকে নিজৰ মাজতে ইজনে সিজনক বিনষ্ট কৰিলে।\n24যিহূদাৰ লোকসকলে যেতিয়া মৰুপ্ৰান্তৰ প্ৰহৰী-দুৰ্গলৈ আহিল, তেতিয়া তেওঁলোকে সেই ঠাইৰ পৰা সেই অতিশয় লোক সকলৰ সৈন্যদললৈ মুখ ঘূৰাই চাই দেখিলে যে, তেওঁলোক মৰা শ হৈ মাটিত পৰি আছে; ৰক্ষা পোৱা এজনো নাই।\n25তেতিয়া যিহোচাফট আৰু তেওঁৰ লোকসকলে তেওঁলোকৰ লুটদ্ৰব্য আনিবলৈ গৈ শৱৰ লগত বহুত সম্পত্তি আৰু বহুমূল্য বাখৰ পালে৷ তেওঁলোকে সেইবোৰ নিজৰ বাবে তেওঁলোকৰ গাৰ পৰা উলিয়াই আনিলে৷ তাতে ইমান ধন হ’ল যে তেওঁলোকৰ যিমান ধন কঢ়িয়াব পৰা ক্ষমতা আছিল তাতোকৈয়ো অধিক ধন তেওঁলোকে বৈ নিলে৷ সেই লুটদ্ৰব্য ইমান অধিক আছিল যে সেইবোৰ লৈ যাবলৈ তেওঁলোকৰ তিনি দিন লাগিল।\n26তাৰ পাছত চতুৰ্থ দিনা তেওঁলোকে বৰাখা উপত্যকাত গোট খালে৷ সেই ঠাইত তেওঁলোকে যিহোৱাৰ ধন্যবাদ কৰিলে আৰু সেই কাৰণে আজিলৈকে সেই ঠাই বৰাখা উপত্যকা বুলি প্ৰখ্যাত আছে।\n27তাৰ পাছত যিহূদা আৰু যিৰূচালেমৰ প্ৰতিজন লোকে আৰু তেওঁলোকৰ অগ্ৰগামী যিহোচাফটে আনন্দেৰে যিৰূচালেমলৈ ঘূৰি আহিবলৈ নিশ্চিত কৰিলে; কিয়নো যিহোৱাই তেওঁলোকৰ শত্ৰুবোৰৰ ওপৰত তেওঁলোকক আনন্দিত কৰিছিল।\n28তাতে তেওঁলোকে নেবল, বীণা আৰু তুৰী বজাই যিৰূচালেমলৈ যিহোৱাৰ গৃহলৈ আহিল।\n29যিহোৱাই ইস্ৰায়েলৰ শত্ৰুবোৰৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ কৰা কথা আন আন দেশৰ সকলো লোকে শুনি, ঈশ্বৰৰ প্ৰতি ভয় পালে।\n30এইদৰে যিহোচাফটৰ ৰাজ্য সুস্থিৰ হ’ল; কিয়নো তেওঁৰ ঈশ্বৰে তেওঁক চাৰিওফালে শান্তি দিছিল।\n31যিহোচাফটে যিহূদাৰ ওপৰত ৰাজত্ব কৰিলে। তেওঁ পঁয়ত্ৰিশ বছৰ বয়সত ৰজা হৈ, যিৰূচালেমত পঁচিশ বছৰ ৰাজত্ব কৰিলে। তেওঁৰ মাতৃ চিলহীৰ জীয়েক অজুবা আছিল।\n32তেওঁ তেওঁৰ পিতৃ আচাৰ পথত চলিছিল, আৰু তেওঁৰ পৰা নুঘূৰি, যিহোৱাৰ সাক্ষাতে সদাচৰণ কৰিছিল।\n33তথাপি পবিত্ৰ ঠাইবোৰ গুচুউৱা নহ’ল আৰু তেওঁলোকে তেতিয়াও নিজৰ পূর্ব-পুৰুষসকলৰ ঈশ্বৰলৈ নিজ নিজ মন যুগুত নকৰিলে।\n34যিহোচাফটৰ অন্যান্য গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয়বোৰ প্ৰথমৰে পৰা শেষলৈকে ইস্ৰায়েলৰ ৰজাসকলৰ বুৰঞ্জীৰ লগতে হনানীৰ পুত্ৰ যেহূৰ ইতিহাস-পুস্তকখনিত লিখা আছে।\n35ইয়াৰ পাছত যিহূদাৰ ৰজা যিহোচাফটে ইস্ৰায়েলৰ অতি দুৰাচাৰী অহজিয়া ৰজাৰ লগত যোগ দিলে।\n36বিশেষকৈ তেওঁ সাগৰলৈ যাবৰ কাৰণে জাহাজ সজাৰ অৰ্থে, তেওঁৰ লগত যোগ দিলে৷ তেওঁলোকে ইচিয়োন-গেবৰত কেইবাখনো জাহাজ সাজিলে।\n37তেতিয়া মাৰেচাৰ দোদাবাহুৰ পুত্ৰ ইলীয়েজৰে যিহোচাফটৰ বিৰুদ্ধে এই ভাববাণী প্ৰচাৰ কৰিলে; তেওঁ ক’লে, “কিয়নো তুমি অহজিয়াৰ লগত যোগ দিলা, এই কাৰণে যিহোৱাই তোমাৰ কাৰ্যবোৰ ধংস কৰিলে।” তাতে সেই জাহাজবোৰ ভগ্ন হ’ল যাতে তেওঁলোক অন্য দেশলৈ যাব নোৱাৰে।\n<2বংশা 19\n2 বংশা 21 >


Top5Kitchen Foods That Boost Physical, Mental Health: আপোনাৰ পাকঘৰত, আপোনাৰ শাৰীৰিক আৰু মানসিক শান্তিৰ খাদ্যসমূহ আছে, আপুনি জানেনে এইসমূহ কি ?– News18 assam\nHome » photogallery » health-well-being »Top5Kitchen Foods That Boost Physical, Mental Health: আপোনাৰ পাকঘৰত, আপোনাৰ শাৰীৰিক আৰু মানসিক শান্তিৰ খাদ্যসমূহ আছে, আপুনি জানেনে এইসমূহ কি ?\nTop5Kitchen Foods That Boost Physical, Mental Health: আপোনাৰ পাকঘৰত, আপোনাৰ শাৰীৰিক আৰু মানসিক শান্তিৰ খাদ্যসমূহ আছে, আপুনি জানেনে এইসমূহ কি ?\nTop5Kitchen Foods That Boost Physical, Mental Health: বাদাম হৈছে এক খাদ্য যি শক্তি বৃদ্ধি কৰে। পানীত তিয়াই থোৱা এমুঠি কাঠবাদামে শাৰীৰিক আৰু মানসিক স্বাস্থ্য সলনি কৰে।\n| March 02, 2022, 19:42 IST\nপুষ্টিকৰ খাদ্য কেৱল শৰীৰৰ বাবেই নহয় মানসিক স্বাস্থ্যৰ বাবেও উপকাৰী। ইয়াত কিছুমান পুষ্টিকৰ আৰু সুস্বাদু খাদ্য আছে যিবোৰ আপুনি আপোনাৰ পাকঘৰত পাব পাৰে। যদি আপুনি সেইবোৰ আহাৰত অন্তৰ্ভুক্ত কৰে, তেন্তে আপুনি সুফল পাব।\nবাদাম হৈছে এক খাদ্য যি শক্তি বৃদ্ধি কৰে। পানীত তিয়াই থোৱা এমুঠি কাঠবাদামে শাৰীৰিক আৰু মানসিক স্বাস্থ্য সলনি কৰে। আপোনাৰ মিঠাই, ৰাতিপুৱাৰ আহাৰ বা চালাডত বাদাম যোগ দিয়ক। কিছুমান বাদামৰ শক্তি বঢ়োৱা গুণাগুণো থাকে।\nগুড়ৰ পুষ্টিগত মূল্য অধিক, ইয়াত পৰ্যাপ্ত এণ্টিঅক্সিডেণ্ট আৰু খনিজ থাকে। ইয়াক কেঁচাকৈ খাব পাৰি, বা আপুনি ইয়াক খাদ্যত মিহলি কৰিব পাৰে। ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা বৃদ্ধি কৰাৰ উপৰিও, গুৰৰ ফলত যকৃত আৰু তেজ বিশুদ্ধ হয়।\nৰাগী সাধাৰণতে দক্ষিণ ভাৰতত পোৱা যায়। ই কেৱল প্ৰ'টিন নহয়, কিন্তু ইয়াত ভিটামিন চি, বি-কমপ্লেক্স আৰু ই, আইৰণ আৰু কেলচিয়ামৰ দৰে পুষ্টিও থাকে, যি চুলি আৰু ছাল ভাল কৰে। এইটো এটা ভাল ৰাতিপুৱাৰ আহাৰ। স্নায়ুবোৰ শিথিল কৰে আৰু স্বাভাৱিকভাৱে শুবলৈ সহায় কৰে। ৰাগী বিভিন্ন ধৰণৰ ৰেচিপিত ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। ই শিশু আৰু প্ৰাপ্তবয়স্ক দুয়োৰে বাবে ভাল।\nনাৰিকল পুষ্টিৰে পৰিপূৰ্ণ। আপুনি নাৰিকল পানী, নাৰিকলৰ গাখীৰ, আনকি ইয়াৰ তেলো খাব পাৰে! নাৰিকল সেৱনে মাইক্ৰ'নিউট্ৰিয়েণ্ট বৃদ্ধি কৰাত সহায় কৰিব। আন এটা খাদ্য হৈছে খেজুৰ। এই মূল্যৱান মুগা শুকান ফলটোত পটাছিয়াম, ফ্লেভোনইড, কেৰোটিনইড আৰু ফেনোলিক এচিডৰ দৰে উপাদান থাকে।


ইচ্ছা থাকিলই উপায় ওলায় ! – NewsFile Online (Oxomiya)\nHome / Region / Assam / ইচ্ছা থাকিলই উপায় ওলায় !\nইচ্ছা থাকিলই উপায় ওলায় !\nলেতেৰা গাড়ীৰ বাবে টেনচন নাই এতিয়া পাৰ্থ প্ৰতীম হাজৰিকাৰ বিশেষ প্ৰতিবেদন\nগুৱাহাটী,১ ডিচেম্বৰ – চৰকাৰী চাকৰিৰ নামত ঘৰ,মাটি,বিক্ৰী কৰি উপঢৌকন আগবঢ়োৱাৰ এক তথাকথিত তথা অঘোষিত ‘পৰম্পৰা’ চলি থকাৰ সময়তে লক্ষীমপুৰৰ এজন যুৱকে দাঙি ধৰিছে এক অনন্য নিদৰ্শন ৷\nচাকৰিৰ এই মহঙা বজাৰখনত নব প্ৰজন্মই বক্ৰ পথেৰে চাকৰি ল’বলৈ গৈ ৰঙাঘৰৰ আলহী হোৱাৰ সন্ধিক্ষণত এইজন প্ৰকৃত কৰ্মোদমী যুবক বহুতৰ বাবে আদৰ্শ হ’ব পাৰে ৷\nযুবকজনৰ ঘৰ লক্ষীমপুৰৰ কদমত ৷ তেজপুৰ বিশ্ব বিদ্যালয়ৰ পৰা পৰ্যটন বিভাগত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰি কৰ্মসূত্ৰে ঢাপলি মেলিছিল গুৱাহাটীলৈ ৷ বিগত ১ বছৰৰ ধৰি এটি ব্যক্তিগত খণ্ডৰ পৰ্যটনৰ লগত জডিত কোম্পানীত নিয়োজিত আছিল তেওঁ ৷ কিন্তু কৰ’নাৰ ভয়াবহ ৰূপৰ বাবে অৰূপ জ্যোতি শইকীয়া নামৰ যুবকজন পুনৰ ঘৰলৈ ঘূৰি আহিবলৈ বাধ্য হৈছিল ৷\nহাতত কোনো কাম নাই , শিক্ষাগত অৰ্হতা থকা স্বত্বেও নিবনুৱা হৈ পৰিল শিক্ষিত যুবকজন ৷ কিন্তু কিবা এটা কৰাৰ হেপাঁহে যেন যুবকজনক বিগত দিন সমূহত শুবলৈ দিয়া নাছিল ৷ সেয়ে হয়তো পোখালি মেলিলে তেওঁৰ সপোনে ৷\nসপোনে বাস্তৱ ৰূপ ল’লে The Dirt Devils ৰূপে ৷নিজ ঘৰৰ সমুখতে আৰম্ভ কৰিলে অত্যাধুনিক পদ্ধতিৰে গাড়ী ধুৱ পৰা এটা প্ৰতিষ্ঠান ৷ সপোন বোৰ ক্ৰমশঃ ডাঙৰ হল, যুবকজনৰ ’দ্যা দাৰ্ট ডেভিলচ’ নামৰ প্ৰতিষ্ঠানটো এতিয়া উপলব্ধ আপোনাৰ ঘৰৰ পদূলিত ৷ অৰূপে নিজৰ লগতে কৰ্ম সংস্থাপন দিলে গাঁৱৰে আন দুজন যুবকক ৷ এতিয়া ,মাথোঁ আপোনাৰ এটা ফোন কলৰ পাছতেই আপোনাৰ গৃহত উপস্থিত হ’বগৈ যুবকজনৰ বিশেষ গাড়ী খন ৷ গাড়ীখনৰ ভিতৰতেই আছে আপোনাৰ গাড়ী পৰিস্কাৰ কৰিব পৰা উৎকৃষ্ট মানদণ্ডৰ গাড়ী ধোঁৱা সজুলি ৷ গাড়ী ধোৱাৰ পৰা অফিচ চেনিটাইজেনলৈ , সকলো সম্ভৱ এতিয়া মাথোঁ এটা ফোন কলত ৷\nকৰ’নাৰ বিভীষিকাৰ মাজতেই যি সমযত একাংশই কৰ্ম সংস্থাপন নাপায় বা হেৰুৱাই দিক বিদিক হেৰুৱাইছে ,সেই একে সময়তে কিন্তু অৰূপৰ সপোনে আকাশ চুমিছে ৷ অৰূপৰ দৰে কৰ্মোদ্যমী যুবক হৈ পৰিছে হাজাৰ জনৰ বাবে প্ৰেৰৰ উৎস ৷


- মাধুৰীমা ঘৰফলীয়া\nভাদ মহীয়া ৰ’দ জাক খাওঁ খাওঁ মূৰ্তি ধৰি ওলাইছে । টকলা বাটচোৱা খোজ কাঢ়ি যাওঁতে গাৰ ঘামে মিনতিৰ শৰীৰটো বুৰাই পেলালে । কপালৰ পৰা টোপাল টোপাল ঘাম আহি মাজে মাজে ওঁঠতো পৰিছে । নিমখীয়া সোৱাদ এটাই লাগি থকা পিয়াহৰ ভাৱটো যেন দুগুণ কৰি দিছে ।এনেই হোৱা হ’লে তাই কেতিয়াও ইমান দূৰ খোজ কাঢ়িব লগা নহ’লহেঁতেন, পোনে পোনে ঘৰৰ আগৰ চাৰিআলিটোতে গৈ নামিলহেঁতেন । আজি পিছে সিহঁতৰ গাঁৱৰ ফালে অহা গ্ৰাম্য টেক্সিবোৰ নচলাতহে তাই খোজ কাঢ়ি আহিব লগা হ’ল ।\nদত্ত ঠিকাদাৰৰ পদূলিৰ মুখত থকা আমজোপাৰ তলত ৰৈ তাই ফোঁপাই উঠিল ।ঘৰলৈ এতিয়াও এচোৱা বাট আছে । গাঁৱৰ একেবাৰে মূৰৰ ফালেহে সিহঁতৰ ঘৰটো । নাই নোৱাৰি আৰু ,এনেকৈ আৰু দহ মিনিট মান খোজ কাঢ়িলে তাইৰ অৱস্থা কাঢ়িল হৈ পৰিব । পানী অকণ খাবই লাগিব ।কিন্তু পানী ক’ত পোৱা যাব ? কেৰাহিকৈ তাই দত্ত ঠিকাদাৰৰ ঘৰৰ ফালে চালে । অলপ সময় । তাৰপাছত মনটোৰ সৈতে যুঁজ বাগৰ কৰি তাই ঠিকাদাৰৰ ঘৰৰ নঙলা ডালত হাত দিলে ।\nকালি গাঁৱৰ পৰা চহৰলৈকে গ্ৰাম্য টেক্সি চলোৱা ৰামে তাইক লগ পাই খবৰ দিছিল সিহঁতৰ মাকৰ বোলে গাটো বোলে বৰ ভাল নহয় । যোৱা তিনিদিন মান জ্বৰতে পৰি আছে । তাইক পাৰিলে এপাক যাবলৈ কৈছে । কথাটো গম পাই মিনতিয়ে পলম নকৰিলে ।চিনাকী ফাৰ্মাচি এখনৰ পৰা ঔষধ কেইটামান লৈ পুৱাই ঘৰলৈ ওলাল । মাকজনী এনেও বৰ দুৰ্বল । তাহানি বাপেক জীয়াই থাকোঁতে বাপেকে মদ খাই কৰা অত্যাচাৰবোৰেই মানুহজনীক পাছলৈ বেমাৰী তুলিছিল । ক’বলৈ গ’লে মাক এতিয়া তাইৰ ভায়েক আৰু ভনীয়েকজনীৰ ৰখীয়াহে মাথো । ঘৰখন সিহঁত দুটাইহে চম্ভালে ।\nখটং ! দত্ত ঠিকাদাৰৰ ঘৰৰ নঙলাডাল আলফুলে খুলি মিনতিয়ে চোতালত ভৰি থৈ ইফালে সিফালে চালে । ঘৰখন তেনেই আমন-জিমন হৈ আছে । সৰুকৈ কাঁহ এটা মাৰি কাৰোবাক মাতিম বুলি ভাবোঁতেই কোনোবা এটা ভুটুংকৈ ওলালহি । ওলাই অহা মানুহটোক দেখি মিনতি চক খাই উঠিল । জিতু !! এইটো মানে ঘৰত আছেহি ! এইটো ঘৰত থকা বুলি জনা হ’লে তাই কেতিয়াও এইখন ঘৰত নোসোমায় । এতিয়া উভতি গ’লেও বেয়া দেখি । ছেহঃ ।\nজিতুৱেও মিনতিক দেখি থতমত খাইছিল হ’বলা ।মা,মা কোনোবা আহিছে বুলি চিঞৰ এটা মাৰিতৎক্ষণাত্ ভিতৰলৈ সোমাই গ’ল । মিনতি থৰ হৈ থাকোঁতেই লচপচকৈ দত্তনী ওলাই আহিল ।\nমিনতিক দেখি দত্তজনীয়ে মুখখন বেঁকা কৰি ক’লে ।\n-খুৰীদেউ,বৰ পিয়াহ লাগিছে পানী এগিলাচ খুৱাব নে ?\nঘামে ধোৱা মুখখনত কষ্টৰে হাঁহি এটা বিৰিঙাই মিনতিয়ে চোতালত পৰি থকা ৰ’দখিনিৰ পৰা বাচিবলৈ বাৰাণ্ডাত উঠিবলৈ ভৰিটো আগবঢালে ।\nভোৰভোৰাই দত্তনী ভিতৰলৈ সোমাই গ’ল । আৰু মিনতি ,তাইৰ দঙা ভৰি দাং খায়েই থাকিল । ব্ৰজ পৰাৰ দৰেই পুনৰ থৰ হৈ পৰিল । আশে-পাশে থকা বস্তুবোৰ অস্পষ্ট হৈ পৰা যেন লাগিল ।\nদত্তজনীয়ে তাইক ঘৰৰ বাৰাণ্ডাত উঠিবলৈও বাধা দিছে ! মানে তাইৰ ভায়েক-ভনীয়েকে মিছা কোৱা নাছিল ! গাঁৱৰ মানুহে তাইক সন্দেহ কৰিছে । গাঁৱৰ মানুহে তাইৰ বৃত্তিটোক সন্দেহ কৰিছে !\nদুমাহমানৰ আগত ঘৰলৈ আহোঁতে ভায়েকে কৈছিল সিহঁতক হেনো আজিকালি গাঁৱৰ মানুহে এঘৰীয়া কৰি দিছে । স্কুলতো লগৰ ল’ৰা ছোৱালীবোৰে সিহঁতক মিনতিৰ কথা কৈ জোকাই বোলে । মিনতিয়ে কথাটো সিমান গুৰুত্ব দিয়া নাছিল। গাঁৱৰ মানুহৰো কি কাম । মাক বেমাৰত পৰাৰ পাছত যেতিয়া উপাৰ্জনৰ পথ বন্ধ হৈ সিহঁতি প্ৰায়েই লঘোণে থাকিব লগীয়া হৈছিল,ভায়েক ভনীয়েকে স্কুল এৰি দিব লগা হৈছিল তেতিয়াতো গাঁৱৰ মানুহে সিহঁতক সহায় কৰা নাছিল । মাকৰ বেমাৰৰ বাবে খেতিৰ মাটি কেইডৰা বিক্ৰী কৰিবলৈ লওঁতে কোনেওতো কোৱা নাছিল ,মাটিখিনি বিক্ৰী কৰিব নালাগে ,বন্ধকতে ৰাখ । পাছত টকা হ’লে খুলি ল’বি ।কোনেওতো সেইষাৰ নক’লে । বিপৰীতে গৰাকীবিহীন যেন হৈ পৰা মাটি কেইডৰা কিনিবলৈ হেতা-পৰাহে লগালে ।এতিয়া সেইখন গাঁৱৰ মানুহে যেতিয়া কিবা কয় তেতিয়া সেই কথা সিহঁতি কিয় শুনিব । মিনতিয়ে ভায়েকক কথাবোৰ বুজাইছিল । হাইস্কুলত পঢ়া ভায়েকে বহু কথাই বুজিব পৰা হৈছিল । তাতে সময়ে সিহঁতক জোখতকৈ বেছি ডাঙৰ কৰি তুলিছিল । সি কথাবোৰ বুজিছিল । বায়েকৰ দৰেই সিওগাঁৱৰ কথাবোৰ আওকাণ কৰিবলৈ ধৰিলে । ভনীয়েককো শিকালে ।\nবাপেকৰ মৃত্যুৰ দুবছৰমানৰ পাছতেই মাক বেমাৰত পৰিছিল । মিনতি তেতিয়া গাঁৱৰ স্কুলখনৰ দশম মানৰ ছাত্ৰী । প্ৰথমে তাই স্কুল এৰিলে, তাৰ পাছত ভায়েক আৰু ভনীয়েক দুয়োটাই এৰিলে ।মাটি বিকি পোৱা টকা কেইটা থকা লৈকে সিমান চিন্তা কৰিব লগীয়া হোৱা নাছিল । কিন্তু টকা কেইটা শেষ হোৱাৰ পাছত ঘৰখনৰ চাৰিওফালে অনাটনে দেখা দিবলৈ ধৰিলে । মিনতিয়ে দহো বন আজুৰিও ঘৰখন সকলোলৈ দুবেলা দুসাঁজ খাবলৈ যোগাৰ কৰিব নোৱাৰাত ওচৰৰ গাঁৱৰ চহৰত থকা সীমাৰ সহায়ত চহৰ পালেগৈ । মিনতিয়ে তেতিয়ালৈকে সীমাই কি কৰে জনা নাছিল ,মাথো সীমাক লৈ অঞ্চলটোত ঢেৰ বু-বা চলিছিল সেয়া তাই জানিছিল । সীমাই সিহঁতৰ ঘৰলৈ আহি কৈছিল-মানুহে কি ক’ব সেইটোলৈ যদি ভাবি থাক ঘৰৰ সোপাই নাখায় মৰিবি । তাতোতকৈ মোৰ লগত ব’ল । চিন্তা নকৰিবি মই তোক একো বিপদত পৰিবলৈ নিদিওঁ ।\nসীমাই তাইৰ কথা ৰাখিছিল । নিজৰ শৰীৰৰ চাহিদাৰে টকা উপাৰ্জন কৰা সীমাই তাইৰ কোনোবা এলেকৰ-পেলেকৰচিনাকী জৰিয়তে কেইবাঘৰো মানুহৰ ঘৰত মিনতি বন-বাৰী কৰিবলৈ সুবিধা কৰি দিছিল । পুৱা ভাৰাঘৰৰ পৰা মিনতি ওলাই গৈছিল কাৰোবাৰ ঘৰৰ বাচন ধুবলৈ, কাপোৰ ধুবলৈ ,ঘৰ মচিবলৈ আৰু পলমকৈ সাজি-কাচি সীমা গৈছিল কাৰোবাৰ কামনাত জাহ যাবলৈ । তেনেকুৱা দিন এটাতে সীমাই কৈছিল-আমাৰ সেইফালৰ যে দত্ত ঠিকাদাৰৰ সেই চহৰত কিবা চাকৰি কৰি থকা ল’ৰাটো,জিতু নে কি আছিল জানো নামটো...\n-অ’জিতু । সি আজিকালি আমাৰ বোৰৰ পাছত বৰকৈ ঘুৰা হৈছ জাননে ! মোৰ পাছতো কেইবাদিনো লাগিছিল ।\n-নাই,নগ’লো । সৰুৰে পৰা দেখি অহা ল’ৰাটোৰ লগত নো কেনেকৈ যাওঁ ! পিছে বপুৰা কম নহয়,মই নগ’লে কি হ’ব ,বেলেগ নাই জানো । আজিকালি ঘনাই বিচাৰে বোলে !\n-এই পৃথিৱীখনেই আচৰিত মিনতি । তই এনেকৈ আছ যে এনেকৈয়ে থাকিব বুজিছ । এইবোৰত কোনোবাই সোমোৱাব খুজিলেও নোসোমাবি । ইয়াত সোমালে এন্ধাৰৰ বাহিৰে একো নেদেখ । অৱশ্যে নাখাই মৰাতকৈ অলপ ভাল !\nসীমাই গহীন কৈ কথাষাৰ আৰম্ভ কৰি শেষত খুক-খুকাই হাঁহি উঠিছিল । মিনতিয়ে মাথো তাইলৈ চাবহে পাৰিলে । সেইদিনা গোটেই ৰাতিটো তাই শুব নোৱাৰিলে । বাৰে বাৰে সীমাৰ কথাবোৰে মনত অহা-যোৱা কৰি থাকিল ।\nজিতু,এতিয়াও সলনি হোৱা নাই ! সিও এতিয়াও আগৰ দৰেই আছে ! সেইদিনাৰ দৰেই !! তাই সেইদিনটোৰ কথা কেনেকৈ পাহৰিব পাৰিব ! মিনতি গাভৰু হোৱা এবছৰ মানৰ পাছৰ কথা আছিল সেইয়া । বাপেক তেতিয়াও জীয়াই আছিল । হোলাত মাছ মাৰি ঘৰমুৱা হোৱা মিনতিক বাঁহনি এখনৰ ওচৰত অকলশৰে পাই জিতুৱে চোঁচৰাই বাঁহনিৰ ভিতৰলৈ লৈ গৈছিল । সিদিনা কোনোমতেহে তাই নিজকে ৰক্ষা কৰিছিল । লাজতে কথাটো কাকোৱে নক’লে । আনকি মাককো ।আজিও মিনতিয়ে সীমাক সেই ঘটনাটো তাইৰ দৰেই খুলা-খুলিকৈ ক’ব নোৱাৰিলে । ক’ব নোৱাৰিলে চহৰলৈ অহাৰ পাছতো যে কেইবাৰোজিতুৱে তাইক অশ্লীল ইংগিত দিছিল ।কওঁ বুলি ভাবিলেই কোনোবা খিনিত কিবা এক ভয় আৰু লাজে তাইক আগুৰি ধৰেহি ।\n-হো’ ল ।\nদত্তনীৰ মাতত মিনতিৰ জঠৰতা ভাগিল । তাই দত্তনীৰ হাতলৈ চালে । শেলুৱৈ ধৰা জগ এটা । জগটো হয়তো বহুদিন ধৰি বাহিৰত পৰি আছিল । মিনতিৰ উকালি এটা ওলাই আহিব খুজিলে ।\n-ল’ আকৌ । তোৰ দৰে এজনীৰ বাবে ইয়াত ৰৈ থাকিবলৈ মোৰ সময় ৰৈ বৈ যোৱা নাই নহয় ।\nএনেও জগটো দেখি খঙ উঠিছিলেই তাতে আকৌ দত্তনীৰকথাষাৰ শুনি মিনতিৰ মূৰতো ভমককৈ গৰম হৈ উঠিল ।তাই কঠোৰ ভাবেই দত্তনীৰ চকুলৈ চাই সুধিলে\n-মোৰ দৰে এজনী মানে আপুনি কি ক’ব খুজিছে খুৰীদেউ?\n-আও এইৰ দেখোন বৰ মাত ! বেশ্যা এজনীক পানী খুৱাইছোঁ বুলি জানিলে সমাজে মোকএঘৰীয়া নকৰিলেহে ৰক্ষা !\nদত্তজনীয়ে পানীখিনি চোতাললৈ ছটিয়াই উষ্মাৰেই উত্তৰ দিলে । মিনতিয়ে এবাৰ পানীখিনিলৈ চালে তাৰ পাছত সৰু অথচ তীক্ষ্ণ মাতেৰে ক’লে\n-মোৰ বৃত্তিটো বাৰু থাকক । মই কি সেয়া মই আৰু মোৰ ঘৰখনেই ভালদৰেই জানে । এইবোৰৰ বাবে আপোনালোকৰ দৰে মানুহক কৈফিয়ৎ দিবলৈ মোৰ কোনো দৰকাৰ নাই । পিছে আন এটা কথাহে কওঁ বেশ্যা হ’বলৈ কোনেও উপযাচি নাযায় । বেশ্যা হৈ কোনেও সুখ নাপায় । বেশ্যা হ’বলৈ জীৱনে বাধ্য কৰায় । জীৱনটোতকৈ শৰীৰটোতো ডাঙৰ হ’ব নোৱাৰে । অৱশ্যে এইবিলাক কথা আপোনাৰ দৰে লোকে বুজি নাপাব । কিন্তু এই বেশ্যাই ভৰি দিলে আপোনাৰ বাৰাণ্ডাখনো অশুচি হ’ব বুলি ভাবে যে ,এইবোৰ ভাও এৰক খুৰীদেউ ।অশুচি হোৱা হ’লে নিজৰ ঘৰতে এটা বেশ্যা পুহি নাৰাখে । গতিয়াই উলিয়াই দিলেহেঁতেন ।\nদত্তনীৰ প্ৰশ্নত যাবলৈ লৈও মিনতিয়ে ৰৈ গ’ল । মুখত কৌতুকৰ হাঁহি এটা ফুটাই দত্তজনীলৈ চাই পুনৰ ক’লে\n-অহ! গাঁৱৰ গাভৰুৰ পৰা আৰম্ভ কৰি চহৰৰ গলিত থকা বেশ্যাৰ শৰীৰলৈকে চকু দিয়া ব্যক্তিক আচলতে বেশ্যা বুলি কয় নে আন বুলি কয় মই ভালদৰে নাজানো,পিছে তেওঁ টকাৰ বাবে দেহৰ খেলা নেখেলে কামনাৰ বাবেহে খেলে । সঁচা কথা ক’বলৈ গ’লে তেওঁহে প্ৰকৃত অৰ্থত বেশ্যা । মই আপোনাৰ চেনেহৰ পুতেকৰ কথা কৈছোঁ । ঘৰখন যদি ইমানেই পবিত্ৰ কৰি ৰাখিব খুজিছে প্ৰথমে সেইজনক উলিয়াই দিয়ক ।\nএইবাৰ প্ৰস্থৰ মূৰ্তি হোৱাৰ পাল যেন দত্তনীৰ আছিল । মানুহজনী যেনেকৈ আছিল তেনেকৈ ঠৰঙা লাগি ৰ’ল ।তেওঁক তেনেকৈয়ে এৰি সবল আৰু দৃঢ় খোজেৰে মিনতি ওলাই আহিল । ওলাই আহোঁতে গচকি থৈ আহিল দত্তজনীয়ে তাইক দিবলৈ আনি ছটিয়াই দিয়া পানীখিনিৰে চোতালত কৰা সৃষ্টিখিনি ।


২০০১ চিত্ৰ:Topics naipaul 190.jpg ভি. এছ. নাইপল সংযুক্ত ৰাষ্ট্ৰ\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=ন%27বেল_বঁটা_বিজয়ী_(সাহিত্য)&oldid=297113"ৰ পৰা অনা হৈছে\nশেষ সম্পাদনা কৰা হৈছে 15 September 2021 তাৰিখে 07:21 বজাত\nএই পৃষ্ঠাখন ১৫ ছেপ্টেম্বৰ, ২০২১ তাৰিখে ১২:৫১ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।\nআন একো উল্লেখ নাথাকিলে এই বিষয়বস্তু CC BY-SA 3.0 ৰ আওতাত উপলব্ধ। এই পৃষ্ঠাটোৰ সংক্ষিপ্ত ইউ.আৰ.এল. : https://as.wikipedia.org/?curid=7047।


পৃষ্ঠা:নিৰ্ম্মল ভকত.pdf/৫২ - ৱিকিউৎস\nকিন্তু মোৰ সাতোটা বেটাৰ এটা বাঘে-খোৱা, এটা দগধা চোৰ, এটা ডকাইত, এটা গোবধী, এটা ব্ৰহ্মবধী, এটা নৰহত্যাকাৰী ইত্যাদি হ'লহেঁতেন তেনেহলেনো মই সংসাৰ কৰি দেশৰ উপকাৰ সাধিলোঁহেঁতেন নে অপকাৰ সাধিলোঁহেঁতেন তাকে কওকচোন? আপুনি ডাঠি ক'ব নোৱাৰে যে মোৰ ল'ৰা কেউটা লক্ষ্মীৱন্ত, গুণৱন্ত হ'লহেঁতেন। বিশেষ ডাঙৰীবা! মই যেতিয়া এবাৰ বিবাহ কৰিয়ে সুখী নহলোঁ; তেনেস্থলত আকৌ বিয়া কৰাই জানো সুখী হ'লোহেঁতেন? সুখীয়েও হওঁ বা দুখীয়েই হওঁ মোৰ মনৰ গতি এইদৰে চলিল যেতিয়া এইদৰেই হ'ল। ইয়াত অমূলক কথা এটা ধৰি বিষাদ কৰিবৰ একো নাই।"\nআতৈয়ে হাঁহি হাঁহি ক'লে—"ডাঙৰীয়া! আপোনাৰ প্ৰথম প্ৰশ্নটোৰ উত্তৰত ইয়াকে কওঁ যে ঈশ্বৰত একান্ত ভক্তি কৰি মনক তেওঁত লয় কৰিব পাৰিলেই প্ৰবৃত্তিবিলাকৰ আপোনা-আপুনি দমন হয়। প্ৰকৃতিয়েও জীৱক প্ৰতিহিংসা নকৰি বৰং সহায়হে কৰে। এই সত্ৰত পুৱা-গধূলি-দুপৰীয়া প্ৰায় সকলো সময়তে ভগৱন্ত পুৰুষৰ উদ্দেশ্যে নাম-গুণ চলিবই লাগিছে। ইয়াৰ উপৰিও আন আন সময়ত আমাৰ ভকতেৰে সৈতে পৰস্পৰ কথা-বতৰা পাতোঁতেও আনকি ঈশ্বৰ পুৰুষৰ লগত কথা-বতৰা হওঁতেও কেৱল ধৰ্ম্মৰ\n"https://as.wikisource.org/w/index.php?title=পৃষ্ঠা:নিৰ্ম্মল_ভকত.pdf/৫২&oldid=20752"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাটো শেষবাৰৰ কাৰণে ১৫ মাৰ্চ ২০১৯ তাৰিখে ১১:৪২ বজাত সলনি কৰা হৈছিল।


অহঙ্কাৰী সদাগৰ - ইমৰান হুছেইন - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nএবাৰ এখন দেশত এজন বৰ অহঙ্কাৰী সদাগৰে বাস কৰিছিল। তেওঁ দেশ-বিদেশত বেপাৰ কৰি অজস্ৰ ধন-সম্পত্তিৰ মালিক হৈছিল। ধন-ধানৰ চিন্তাত তেওঁৰ আনকি ঈশ্বৰৰ চিন্তা কৰিবলৈকো সময় নাছিল। যদিও তেওঁ কেতিয়াবা কেতিয়াবা ভিক্ষাৰী, দুখীয়া-নিছলা লোক সকলক দান-দক্ষিণা কৰিছিল, তথাপিও তেওঁলোকক বৰ হেয় চকুৰে চাইছিল। তেওঁৰ মতে এই সকলৰ বহুতেই হ’ল পৃথিৱীৰ বাবে এটা বোজা, ঈশ্বৰে এওঁলোকক অভিশাপ স্বৰূপেহে পৃথিৱীলৈ পঠাইছে।\nকিন্তু তেওঁৰ একমাত্ৰ ল’ৰাটো বৰ ঈশ্বৰ ভক্ত আছিল। কেতিয়াবা দুষ্টৰ ঘৰতো সজ্জনে জন্ম ল’য়। তেওঁলোকৰ ঘৰতো সেয়ে হ’ল- পিতৃ মহা অহঙ্কাৰী, কিন্তু পুত্ৰ মহা নিৰহংকাৰী। সি সদায় ভাবিছিল যে, মানুহৰ ধন-সম্পদৰ কোনো মূল্য নাই, ‘আজি যিখিনি মোৰ হাতত কালি সেইখিনি আন কাৰোবাৰ হাতত’, সকলো হাতৰ ময়লা। সেয়ে সি কেতিয়াও ধনী-দুখীয়াৰ মাজত একো পাৰ্থক্য বিচাৰি পোৱা নাছিল। তাৰ মতে ধনী-দুখীয়া, ৰজা-ফকীৰৰ মাজত একো ভেদাভেদ নাছিল- ঈশ্বৰৰ দৃষ্টিত সকলো সমান। সেয়ে সি দুখীয়া লোক সকলৰ লগত সিমানেই মিলা-মিচা কৰি চলিছিল, যিমানখিনি মিলা-মিচা সি ধনীলোক সকলৰ লগত কৰিছিল।\nপুত্ৰৰ এইবোৰ স্বভাৱে অহঙ্কাৰী সদাগৰক বিতুষ্ট কৰি তুলিছিল। সেয়ে ল’ৰাটোৰ পোন্ধৰ বছৰ পাৰ হোৱাৰ পিচত তেওঁ ভাবিলে যে এইবাৰ বেপাৰলৈ গ’লে পুত্ৰকো লগতে লৈ যোৱা হওঁক- ‘সি অন্ততঃ বিভিন্ন ঠাইৰ দুখীয়া-নিছলা মানুহবোৰক নিজ চকুৰে চাই উপলব্ধি কৰক যে, সিহঁত কিমান অভাৱী, কিমান লেতেৰা, কিমান লুভীয়া, কিমান হীনমতি স্বভাৱৰ।’ এইখিনিতে তেওঁৰ আন এটা উদ্দেশ্যও আছিল- যাতে এই দৰিদ্ৰ মানুহবোৰক চাই সি উপলব্ধি কৰিব পাৰে, ঈশ্বৰে সিহঁতক কিমান সুখ-আৰামত ৰাখিছে বা দেউতাকৰ ধন-সম্পদবোৰৰ এই ক্ষেত্ৰত সিহঁতলৈ অৰিহণাই বা কিমান!\nসেইবাৰ বেপাৰলৈ যাওঁতে সদাগৰে পুত্ৰকো লগতে লৈ গ’ল- কি উদ্দেশ্যত তাক লগত লৈ তেওঁ বেপাৰলৈ ওলাইছে সেই সংক্ৰান্তত কিন্তু পুত্ৰক একো নকলে। সেইবাৰ ভ্ৰমণকালত তেওঁ পুত্ৰক বহু ঠাইৰ দুখীয়া-নিছলা লোক সকলক দেখুৱালে; সিহঁতৰ কষ্টকৰ, হীন জীৱনৰ লগত ৰিজনি কৰি নিজৰ আৰামৰ জীৱনৰ বাবে পুত্ৰই যাতে তেওঁক ধন্যবাদ দিব পাৰে তাৰো চেষ্টা এটা চলালে। সেয়ে তেওঁলোক ঘৰমুৱা হোৱাৰ পথত তেওঁ এবাৰ পুত্ৰক সুধিলে-\n‘কেনেকুৱা লাগিল তোমাৰ এই ভ্ৰমণটো?’\n‘এইটো সঁচাকৈয়ে মোৰ বাবে বৰ মহান উপলব্ধি আছিল দেউতা।’\n‘তুমি এই ভ্ৰমণটোৰ পৰা কি শিকিলা? তুমি বাৰু দুখীয়া-নিছলা লোক বিলাকক দেখি কিবা উপলব্ধি কৰিব পাৰিলানে? দেখিলানে সিহঁতৰ জীৱন কিমান হীন, কিমান ভয়ংকৰ? হয়তো তুমি এতিয়া উপলব্ধি কৰিব পাৰিছা যে, ঈশ্বৰে আমাক কিমান সুখ-আৰামত ৰাখিছে?’ সদাগৰে পুত্ৰক সুধিলে।\n‘হয় দেউতা, মই ভালকৈয়ে উপলব্ধি কৰিব পাৰিলো। মই দেখিলো যে, ৰক্ষিয়া হিচাবে আমাৰ এটাই দামী কুকুৰ আছে, কিন্তু তেওঁলোকৰ ৰক্ষিয়া হিচাবে চাৰিটাকৈ(ৰাস্তাত ঘূৰি ফুৰা) কুকুৰ আছে। আমাৰ মনোৰঞ্জনৰ বাবে আমাৰ সমুখৰ বাগিচাখনৰ মাজতে এটা সুন্দৰ পুখুৰী আছে, কিন্তু তেওঁলোকৰ মনোৰঞ্জনৰ বাবে সমুখত আছে পাৰাপাৰ নথকা সাগৰ আৰু কুলুকুলু সুৰেৰে বৈ যোৱা নদ-নদীবোৰ। বিদেশৰ পৰা আমদানি কৰা লণ্ঠনে সদায় আমাৰ বাগিচাখন সদায় নিশা পোহৰাই ৰাখে, কিন্তু তেওঁলোকৰ চোতালবোৰ নিশা পোহৰাই ৰাখে ঈশ্বৰৰ তৰকা, নক্ষত্ৰ- দীপ্তিমান জ্যোতিষ্কবোৰে। আমাৰ চোতাল আমাৰ ঘৰৰ সীমাৰ ভিতৰতে আৱদ্ধ, কিন্তু তেওঁলোকৰ চোতাল দূৰ-দিগন্ত ব্যাপি। আমি বাস কৰা মাটিডোখৰৰ চাৰিওটা সীমা আমি মাটিডোখৰৰ যি কোনো স্থানতে থিয় দি দেখা পাব পাৰো, কিন্তু তেওঁলোকৰ প্ৰত্যেকেই বাস কৰা মাটিবোৰৰ সীমা আমাৰ দৃষ্টিৰ বাহিৰত। আমাৰ ঘৰত বহুতো লগুৱাই আমাৰ আলপৈচান ধৰে, কিন্তু তেওঁলোকে লগুৱা হিচাবে থাকি আনৰ ঘৰত সেৱা কৰে। আমি খাবলৈ বজাৰৰ পৰা খাদ্য-শস্য কিনি আনো, কিন্তু তেওঁলোকে নিজৰ খাদ্য ও আমাৰ খাদ্যৰ বাবে খেতি-পথাৰ কৰে। আমাৰ ঘৰৰ পকী বেৰাই আমাক সুৰক্ষা দিয়ে, কিন্তু তেওঁলোকৰ বন্ধু-বান্ধৱে ইজনে সিজনক সুৰক্ষা দিয়ে। তেনেহলে চাওঁকছোন দেউতা- তেওঁলোকৰ তুলনাত আমি কিমান দুখীয়া-নিছলা, আৰু তেওঁলোক কিমান ধনী?’\nপুত্ৰৰ উত্তৰত দেউতাক অবাক লাগিল। তেওঁ সিদিনাৰ পৰা জীৱনৰ প্ৰকৃত অৰ্থ বুজি পালে। ঘৰলৈ ঘূৰি আহি আগৰ সকলো অংহকাৰ এৰি ঈশ্বৰৰ প্ৰকৃত পথৰ সন্ধানত ব্ৰতী হ’ল- যিমান পাৰে দুখীয়া-নিছলা সকলক সহায় কৰিবলৈ ল’লে, তেওঁলোকৰ লগত দূৰত্ব বজাই জ নচলা হ’ল।\n← নিদানকাল – ধ্ৰুৱজ্যোতি শৰ্মা\nচক্ৰ – প্লাৱন চেতিয়া →


ছাৰপ্ৰাইজ গিফ্ট : ৰিমঝিম বৰঠাকুৰ – ফটাঢোল\n: মোক এইবাৰ এনিভাৰ্ছেৰীত ছাৰপ্ৰাইজ গিফ্ট কি দিবা?\n: ছাৰপ্ৰাইজ গিফ্ট সদায় ছাৰপ্ৰাইজড হ’ব লাগে।\n: কোৱানা কোৱানা।\n: আৰে, ছাৰপ্ৰাইজ গিফ্টটোৰ কথা যদি আগতীয়াকৈ কৈয়ে দিওঁ, ছাৰপ্ৰাইজ বুলি কিডাল থাকিলনো?\n: হ’ব যোৱা, বেছি কৰা তুমি অলপ।\nসেয়া লাগিলেই নহয় ভেম। এইজনী আন কোনো নহয় মিচেছ বুলি মানে বুলুকণ কটকী। ছিঃ, কি যে নামটো ৰাখিছে তাইৰ মাক-দেউতাকে! তাইতো একেবাৰে তাহানিৰ মানুহ নহয় যে এইটো নামৰে নামাংকিত হ’বলৈ। বুলুকণ নামটো আউটডেটেড কাৰণে স্কুলৰ ৰেজিষ্ট্ৰেশ্বনত সলাবলৈ বিচাৰিছিল, কিন্তু নোৱাৰিলে। সেইকাৰণে এতিয়া ফেচবুকতে সলাই লৈছে। এতিয়া তেওঁক বহুত নতুন চিনাকিৰ লোকে বুলি বুলিয়েই জানে। আজিকালি অৱশ্যে তেওঁ ইনষ্টাতো সমানে এক্টিভ। তাত আকৌ নাম থৈছে বাৰ্ডী_বুলি। আজিকালি তাই যি লিখে, য’তে লিখে হেশ্বটেগ ব্যৱহাৰ কৰে। যেনে সেইদিনা তেওঁৰে পতি পৰমেশ্বৰলৈ হুৱাটছএপত বজাৰৰ লিষ্টখন দিলে আৰু একেবাৰে শেষত #don’t_forget_to_get_all_these_things বুলি লিখিবলৈ নাপাহৰিলে। হয়ো হয়, গিৰিয়েক মনোজেও এটা বস্তু নাপাহৰাকৈ সকলোবোৰ লৈ আহিছে। তেতিয়াই বুলিৰ মনত খেলালে যে হেশ্বটেগে কামত দিছে মানে!\nআৰু দুই এদিন চাই লওক। তাৰপিছত এনিভাৰছেৰীৰ ছাৰপ্ৰাইজ গিফ্টৰ কাৰণে বুলিয়ে হেশ্বটেগ ব্যৱহাৰ কৰিব বুলিয়েই ভাবি থৈছে। আৰে, এজনীয়ে মাত্ৰ ঘৈণীয়েক, এটাই মাত্ৰ ৱেডিং এনিভাৰছেৰী, বছৰত মাত্ৰ এবাৰেই আহে। তাতেই যদি ছাৰপ্ৰাইজ গিফ্ট এটা গিৰিয়েকে দিব নোৱাৰে, তেন্তে বিয়া পাতি আনিছিল কিয়! অকল ভাত ৰান্ধি খুৱাবলৈ? বাকী কামৰ হিচাপ বাৰু বুলিয়ে নিদিয়ে। কাৰণ কাপোৰ ধোৱে মেশ্বিনে, বাকী ঘৰৰ কাম কৰে মেইডে। সপ্তাহৰ সাতটা দিনৰ পাঁচটা দিনৰ তিনিসাঁজকৈ তাই ৰান্ধিব লাগে। বাকী দুটা দিনৰ দায়িত্ব মনোজৰ। গতিকে এক তৌ ছাৰপ্ৰাইজ গিফ্ট বনতা হ্যেই, মেৰে দৌষ্ট।\nএনিভাৰছেৰীলৈ মাজত মাত্ৰ সাতটা দিন। বুলিয়ে আলেঙে আলেঙে গিৰিয়েক মনোজক লক্ষ্য কৰি আছে। তাই গম নোপোৱাকৈ মনোজে ছাৰপ্ৰাইজ গিফ্টৰ কিবা প্লান কৰিছে নেকি! ওঁহো দেখাততো একো কৰা নাই। কোনোবা সময়ত আকৌ নিজকে সান্ত্বনা দিয়ে, মনোজে কোৱাৰ নিচিনাকৈ। ছাৰপ্ৰাইজ গিফ্ট মানে ছাৰপ্ৰাইজ। কৈয়েই যদি দিয়ে তেতিয়া সেইটো ক’ত ছাৰপ্ৰাইজ হৈ থাকিল। তথাপিও তাইৰ মনটোৱে নামানে। এইবাৰ সিহঁতৰ দ্বিতীয় বৰ্ষৰ বিবাহ বাৰ্ষিকী। ভাল গিফ্ট এটা যদি নিদিয়ে তাই ফেচবুক, ইনষ্টাত কি বুলি আপডেট দিব! যোৱাবাৰ যেনিবা, প্ৰথম বৰ্ষ বুলিয়েই মনোজে ধুনীয়া দামী ঘড়ী এটা দিলে। এইবাৰ কি দিব!\nমাজে মাজে বুলিয়ে মনোজ নথকা সময়কণত তাৰ ম’বাইলটো লৈ যিমানকেইটা শ্বপিং এপ আছে গোটেইকেইটালৈ গৈ অৰ্ডাৰত চেক কৰে। কেনেবাকৈ কিবা তাইৰ কাৰণে দি থৈছে নেকি! কাৰণ এইটো পৰিস্থিতিত ওলাই যাবলৈ অলপ দিগদাৰ। গতিকে অনলাইন কিবা অৰ্ডাৰ কৰিবও পাৰে। নাই একো দিয়া নাই। এই যে মনোজটো অলপো ৰোমাণ্টিক নহয়। বুলিৰ খঙতে চকু পানী ওলাই যায়। শেষত আকৌ এবাৰ মনত পেলাই দিয়াৰ দৰে, আইপিএলত মজি থকা মনোজৰ ওচৰলৈ গৈ লেনিয়াই “তোমাক এনিভাৰ্ছেৰীত কি লাগিব?” টিভিত চকু থৈয়েই মনোজে কৈ পেলালে, “অলপ শান্তি।” কিছু সময়ৰ নিৰৱতাৰ পিছতহে মনোজৰ মনলৈ আহিল, সি কি কৈ পেলালে। ইফালে মুম্বাই ইন্দিয়ানছ ভাৰ্চাছ হায়দৰাবাদ, সিফালে ঘৈণীয়েক বুলিৰ ওন্দোলা মুখ। এতিয়া সি চম্ভালে কি! অলপ সময় স্থবিৰ হৈ থাকি বাৰটো মনত পেলাই, টিভিটো অফ কৰি সি নিজেই উঠি গ’ল বুলিক বুজাবলৈ। নহ’লে আজি যে ৰাতিৰ সাঁজৰ কাৰণে সি ষ্ট্ৰাগল কৰিব লাগিব। এই সময়ত বহুত ৰেষ্টোৰেণ্টেও অৰ্ডাৰ লোৱা বন্ধ কৰি দিয়ে।\n‘চোৱা বুলি, মই তোমাক ধেমালিহে কৰিছিলোঁ। তোমাকেই যদি ধেমালি নকৰোঁ আৰুনো কাক কৰিম মোৰ সোণজনী’ – এইবুলি সি মুখ ওন্দোলাই ম’বাইল পিটিকি থকা বুলিৰ কাষতে বহিল। অলপমান তাইৰ মনটো ভাল লাগক বুলিয়েই সি ক’লে ‘মোক একো গিফ্ট নালাগে, সদায় তুমি মোৰ হৈ থাকা। সেইটোৱেই মোক লাগে।’ মনোজে কথাষাৰ কৈ আঁৰ চকুৰে বুলিলৈ চালে। অলপ সময় লাগিল। কিন্তু লাহে লাহে ক’লীয়া ডাৱৰে আৱৰি থকা নীলা আকাশখন অকণমানকৈ ওলোৱা যেন লাগিল। দহ মিনিটমানৰ পাছতে মিচিকিয়া হাঁহি এটাৰে, লাজ লাজকৈ বুলিয়ে মনোজৰ কান্ধতে মূৰটো পেলাই ক’লে “মোক কিন্তু ছাৰপ্ৰাইজ গিফ্ট লাগিব।”\nপৰিস্থিতি ভাললৈ অহা যেন লগাত মনোজেও সৈমান হৈ ক’লে “ঠিক আছে, ডান। এতিয়া তুমি ডিনাৰ ৰেডী কৰা আৰু মই খেলখন শেষ কৰোঁ।”\nকাইলৈ সিহঁতৰ এনিভাৰ্ছেৰী। আজি সন্ধিয়ালৈকে গিফ্টৰ একো খা-খবৰ নাই। ইফালে বুলিৰ উত্তেজনাত তৎ নাই। নিজকে কিমান তাই চম্ভালি ৰাখিছে তাইহে জানে। কোনোবা সময়ত ভাবে, গৈ সুধিয়েই দিয়ে নেকি। কিন্তু অলপ লাজো পায়। কিমান আৰু একেটা কথাকে চেপেটা কৰি থাকিব। লগৰ দুজনীমানেতো তাইক মেছেজ কৰিয়েই আছে এনিভাৰছেৰীৰ প্লান আৰু গিফ্টৰ কথা সুধি। সিহঁতক উত্তৰ দিয়ে কি বুলি। সেয়ে মেছেজকেইটা নোচোৱাকৈ থৈ দিছে। ইফালে তাইহে জানে তাইৰ কি অৱস্থা। মনোজ নৰ্মেল। কাইলৈ একোৱেই যেন নাই। সেই ভাৱত তাৰ কামত বিভোৰ।\nঅশেষ উৎকণ্ঠাৰ অন্ত পেলাই ৰাতি বাৰ বাজিল। মনোজে মনে মনে অৰ্ডাৰ কৰি লুকুৱাই থোৱা ৰেড ভেলভেট ফ্লেভাৰৰ কেকটো কাটিবলৈ যো-জা চলাই বুলিক মাতিলে। তাৰ মাতত তাই একেজাপে বিছনাৰ ওচৰৰ পৰা উঠি ডাইনিং ৰূম পালেহি। কেণ্ডেল কেইডাল জ্বলাই কেকটো সন্মুখত লৈ মনোজ বহি আছে। বুলিয়ে চাৰিওফালে এবাৰ চাই, আৰু আন কোনো যো-জা নেদেখি কৃত্ৰিম হাঁহি এটা উলিয়াই কেকটো কাটি অকণমান তাক খোৱাই সুধোঁ নুসুধোঁকৈ তাক সুধিলে ‘গিফ্টটো!’\nবুলিৰ প্ৰশ্নত মনোজে হাঁহি এটা মাৰি ক’লে ‘এতিয়া শুই থাকা। গিফ্ট কাইলৈ পাবা, ছাৰপ্ৰাইজ।’\n‘উহ আকৌ অপেক্ষা।’ বুলিয়ে বিৰক্তিৰ চাৱনি এটা দি শুবলৈ আহিল। তথাপিও মাজে মাজে চিন্তা এটা নহা নহয় ‘কি বা দিয়ে। তাইৰ লগৰখিনিৰ ওচৰত বা লেবেল দিব পাৰেনে নাই।’ কথাবোৰ চিন্তা কৰি কৰি বুলি টোপনি গ’ল।\nপিছদিনা পুৱা সাত বজাত সাৰ পাই দেখে মনোজ তেতিয়াও কুম্ভকৰ্ণৰ নিদ্ৰাত। অভ্যাসবশতঃ ম’বাইলটো হাতত লৈ দেখে দুটা মনোজৰ মেছেজ ‘হেপ্পী এনিভাৰ্ছেৰী মাই । প্লীজ অপেন ইয়’ৰ ফেচবুক একাউণ্ট। ইয়’ৰ ছাৰপ্ৰাইজ গিফ্ট ইজ অলৰেডী ডেয়াৰ।’ তলত আৰু এটা মেছেজ হেশ্বটেগৰ সৈতে #অপেন_ইয়ৰ_ছাৰপ্ৰাইজ_গিফ্ট\nমেছেজকেইটা দেখিয়েই উৎকণ্ঠাত ৰ’ব নোৱাৰি লগে লগে ফেচবুক খোলোঁতেই তাই দেখিলে এশৰ ওপৰত নটিফিকেচন। সকলোবোৰ মনোজৰ। এটা এটাকৈ খুলি দেখে বুলিৰ একাউণ্টত যিমানবোৰ পুৰণি ফটো, ষ্টেটাছ আছিল সকলোবোৰতে লাইক আৰু কমেণ্ট মনোজৰ। আঠ নবছৰৰ আগৰ ফটোবোৰ পুনৰ নিউজফীডত দেখি তাইৰ লগৰ কিছুমানেও হোৱাই নোহোৱাই তাত কমেণ্ট বৰ্ষিছে। কিছুমান কমেণ্ট দেখিয়েই তাইৰ মূৰ গৰম হৈ গৈছে যেনে ‘এতিয়া কি ম’বাইল ইউজ কৰা ভিভ’ নে অপ্প’, ‘আগতে বিউটীপ্লাছ নাছিল ন।’। আনকি ‘গুডমৰ্ণিং, গুডনাইট’ বুলি দিয়া ষ্টেটাছকেইটাও বাদ দিয়া নাই। কেতিয়াও তাইৰ ফটোত লাইক, কমেণ্ট নকৰে বুলি তাইৰপৰা গালি শুনা মনোজে এইবাৰ ভালকৈয়ে তাইৰ একাউণ্টটোত খনন চলালে। ইফালে ছাৰপ্ৰাইজ গিফ্টৰ বিষ, সিফালে কমেণ্টৰ। শান্ত সমাহিত মুখখন লৈ শুই থকা মনোজলৈ চাই বুলিয়ে কি কৰিব কি নকৰিবকৈ লাহেকৈ ফেচবুক একাউণ্টটো কেইদিনমানৰ কাৰণে ডিএক্টিভেট কৰি দিলে। বাকী এনিভাৰছেৰীৰ ছাৰপ্ৰাইজ গিফ্টৰ ৰিটাৰ্ণ গিফ্ট দিবলৈ মনোজ উঠালৈ তাই বাট চাই ৰ’ল।\n« বিহুৰে পদূলি গিজ্তাওঁ গিজ্তাওঁ – মনস্বী শৰ্মা\nক্লাছিক উদাহৰণ -ড° আৰমান উল্লাহ মুজাদ্দাদী »\nবঢ়িয়া লাগিল। আমিও চাৰপ্ৰাইজ হ’লোঁ, এনে গীফ্টৰ কথা মনলৈ অহাই নাছিল।\nহাঃ হাঃ কেনে কামোৰ ৰে মনোজটো৷\nহাঃ হাঃ! ভালকৈ চাৰপ্ৰাইজ দিলে গিৰীয়েকে\nভজা লাগিল দেই\nমই কিবা গোন্ধ পাইছো, বুলুকন বোলা গৰাকী মিচেচ বৰঠাকুৰেই নহয়য় তো!\nহা হা, চাৰপ্ৰাইজ ভালকৈয়ে দিলে ।


কিউ থিয়ৰি (Queueing Theory) - গণিত চ’ৰা\n19 Jan কিউ থিয়ৰি (Queueing Theory)\nPosted at 20:31h in নিবন্ধ by ৰিতু দত্ত0Comments\nদৈনন্দিন জীৱন যাপনৰ বহু সময়ত কিছুমান কাম সম্পন্ন কৰিবলৈ সততে আমি শাৰী বা লাইনত (Line) ঠিয় হ’ব লগা হয়। উদাহৰণস্বৰূপে— বিজুলী-বিল দিয়াৰ সময়ত, চিনেমা-হলৰ কাউণ্টাৰত টিকট কটা সময়ত, গেছৰ চিলিণ্ডাৰ অনাৰ সময়ত, বিনামূলীয়াকৈ ছিটা বা বেজী লোৱাৰ সময়ত, এ.টি.এম. মেচিনৰ পৰা পইছা সংগ্ৰহ কৰা সময়ত ঠিয় হোৱা লাইন উল্লেখযোগ্য। জীৱনৰ এটা সময়ৰ পাছত এই অভিজ্ঞতা প্ৰায় সকলোৰে চিনাকী আৰু সাধাৰণ কথাত পৰিণত হয়। এতিয়া কথা হ’ল, আমি কিয় লাইন বা শাৰীত থিয় হ’ব লগা হয়? উত্তৰত আমি চিধা-চিধিকৈ ক’ব পাৰো যে যেতিয়া কোনো এটা কাম বহু সংখ্যক মানুহৰ বাবে একে সময়তে দৰকাৰী হৈ পৰে তেতিয়া সেই কামটো সম্পন্ন কৰিবলৈ বহুতো মানুহৰ ভীৰ লাগে (সমাগম হয়)। আৰু কাৰ কাম আগতে সম্পন্ন হ’ব বা কাৰ কাম পাছত হ’ব এই লৈ এক প্ৰকাৰৰ বিশৃংখলৰ সৃষ্টি হয়। আৰু শেষত কামটো আৰম্ভ কৰিব পৰা নাযায়। এই ধৰণৰ বিশৃংখলতা দূৰ কৰিবলৈ সাধৰণতে লাইন বা শাৰীৰ সহায় লোৱা হয়। স্বাভাবিকতেই ই এটা সহজ আৰু ব্যৱসায়িকভাৱে সফল (উপযুক্ত) কৌশল।\nযদিও এই শাৰী পতা বা লাইনত থিয় হোৱা পদ্ধতি বহু আগৰে পৰা প্ৰচলিত (ধৰি লৈ)। কিন্তু ইয়াৰ ওপৰত শৃংখলাবদ্ধভাৱে প্ৰথম অধ্যয়ন কৰিছিল Agner Krarup Erlang নামৰ এজন অভিযন্তাই। ইয়াত যদিও Agner ক এজন অভিযন্তা বুলি কোৱা হৈছে প্ৰকৃততে Agner এ কোপেনহেগন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ এজন গণিতৰ ছাত্ৰ আছিল। আৰু তাত তেওঁ গণিতৰ লগতে পদাৰ্থ বিজ্ঞান, ৰাসায়ণ বিজ্ঞান আৰু জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান অধ্যয়ন কৰিছিল। ১৯০১ চনত তেওঁ কোপেনহেগন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা গণিতত এম.এ. ডিগ্ৰী গ্ৰহণ কৰে আৰু ৭ বছৰ কাল বিভিন্ন স্কুলত পঢ়ায়। আৰু শেষত ১৯০৮ চনৰ পৰা মৃত্যু পযৰ্ন্ত তেওঁ Copenhagen Telephone Exchange ত কাম কৰে। CTC ত কাম কৰাৰ সময়ত ফোন-ক’লসমূহক বিশ্লেষণ কৰিবলৈ তেওঁ কিছুমান মডেল তৈয়াৰ কৰিছিল। আৰু কালক্ৰমত এই মডেলসমূহৰ আঁত ধৰিয়ে শাৰী বা লাইনক শৃংখলাবদ্ধভাৱে অধ্যয়ন কৰা আৰম্ভ হৈছিল। ইয়াৰ ওপৰত প্ৰথমখন গৱেষণা-পত্ৰ Agner এ ১৯০৯ চনত প্ৰকাশ কৰিছিল। আৰু পাছলৈ ই Queueing Theory নামেৰে জনাজাত হৈ পৰে।\nফটো উৎস : Shutterstock\nQueueing Theory ত সাধাৰণতে গাণিতিকভাৱে এটা ৰৈ থকা শাৰীৰ (waiting line) বিষয়ে অধ্যয়ন কৰা হয়। Queueing Theory ত এটা মডেল তৈয়াৰ কৰা হয় যাতে মডেলটোৱে শাৰীৰ দীঘ আৰু ৰৈ থকা সময়ৰ অনুমান কৰিব পাৰে। অৰ্থাৎ সহজভাৱে ক’বলৈ গ’লে মডেলটোৱে এজন মানুহৰ বা এটা বস্তুৰ কেতিয়া কামটো সম্পন্ন হ’ব বা তেওঁ কিমান সময় শাৰীত অপেক্ষা (wait) কৰিব লাগিব তাৰ বিষয়ে ভবিষ্যদ্বানী কৰে (গাণিতিকভাৱে)। (সুবিধাৰ বাবে আমাৰ পাছৰ আলোচনাত Queueing Theory ক আমি QT বুলি লিখিম।)\nQT ক সাধাৰণতে Operation research ৰ এটা ভাগ বুলি ধৰা হয়, কিযনো QT ফলাফলসমূহ সাধাৰণতে প্ৰথম অৱস্থাত কেৱল ব্যৱসায় সংক্ৰান্তীয় সিদ্ধান্ত ল’বৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। সময়ৰ লগে লগে ইয়াৰ পৰিসৰ বাঢ়ি আহিল। আৰু এতিয়া telecommunication, traffic engineering, computing আদিত QT অতিকৈ প্ৰয়োজনীয় হৈ পৰিছে। আনহাতে আধুনিক কালৰ বৃহৎ বৃহৎ ফেক্টৰী, দোকান, অফিচ, চিকিৎসালয় আদিৰ ডিজাইন প্ৰস্তুত কৰাতো QT ৰ সহায় লোৱা হয়।\nওপৰত আমাৰ বুজি পোৱাত সহায় হোৱাকৈ কেৱল মানুহৰ শাৰীৰ কথাহে কোৱা হৈছে, কিন্তু ই ইয়াতে সীমাবদ্ধ নহয়। উদাহৰণস্বৰূপে, এটা কম্পিউটাৰ কাৰ্য চাব পাৰি। কম্পিউটাৰ এটাই এটা কাম কৰিবলৈ কিমান সময় ল’ব বা ই কিদৰে এটা কাৰ্য সমাপন কৰিব আদি QT ৰ অধ্যয়নৰ বিষয়। ঠিক সেইদৰে কোনো এক যন্ত্ৰ কিমান দিন বা বছৰৰ পাছত বেয়া হ’ব বা লাইটৰ বাল্ব এটা কেতিয়া ফিউজ হ’ব আদিও এই ধৰণে অধ্যয়ন কৰিব পাৰি।\nQT-এ ৰৈ থকা শাৰীৰ অধ্যয়ন কৰাৰ লগতে আন বহুতো সিদ্ধান্ত লোৱাত সহায় কৰে। উদাহৰণস্বৰূপে, এখন চহৰত কিমানখন বাছ বা ৰেলগড়ী থাকিলে যাত্ৰীসকলে শাৰী পাতিব লগা নহয় বা শাৰীটো সৰু হয়, কিমানটা এ.টি.এম. থাকিলে শাৰীৰ সংখ্যা সৰু হয় ইত্যাদি পৰিকল্পনা কৰিব পৰা যায়।\nQT ত গাণিতিকভাৱে এটা ৰৈ থকা লাইনৰ অধ্যয়ন কৰা হয় যদিও বহু সময়ত ই মনোবৈজ্ঞানিক দিশলৈয়ো গুচি যোৱা দেখা যায়, কিয়নো শাৰীত থিয় হোৱা প্ৰতেকৰে মন বেলেগ। সেইয়েহে Richard Larson নামৰ লোকজনে QT বিষয়ে এইদৰে কৈছে— “Since the mid-20th century, queueing theory has been more about feelings than formula.” বিভিন্ন মন বুলি এইকাৰণেই কোৱা হৈছে যে বিভিন্ন লোকৰ এটা শাৰী দেখাৰ ফলত প্ৰতিক্ৰিয়া একে নহ’বও পাৰে। তাৰে কিছু এনেধৰণৰ— কিছু সংখ্যকে এটা দীঘল শাৰী দেখিলে তাত শাৰী নপতাকৈ গুচি যায় (QTৰ ভাষাত ইয়াক Balking বোলা হয়)। সেইদৰে, কিছু সংখ্যকে প্ৰথমে এটা দীঘল শাৰী দেখিলেও শাৰী পাতে যদিও পিছত ৰৈ ৰৈ আমনি লগাত কামটো নকৰাকৈয়ে গুচি যায় (QT ৰ ভাষাত ইয়াক Reneging বোলা হয়)। কিছু সংখ্যকে যিমান দেৰি হ’লেও কামটো কৰিহে যায় ইত্যাদি। ঠিক সেইদৰে আৰু বহুতো কাৰক আহিব পাৰে যিয়ে শাৰীটোৰ অধ্যয়ন জটিলৰ পৰা জটিল আৰু আকৰ্ষণীয় কৰি তোলে। এটা কথা নক’লে এই সৰু লেখাটো আধৰুৱা হ’ব, সেইটো হ’ল—\n“When we see people arrive after us and get served before us we get very angry. We can remember it for days, sometimes.” অৰ্থাৎ যেতিয়া আপুনি শাৰীত থিয় হৈ ৰৈ থাকে আৰু আপোনাতকৈ দেৰিকৈ অহা এজন মানুহে আগতীয়াকৈ কামটো কৰি লৈ যায়, তেতিয়া শাৰীত থিয় হৈ থকা সকলোৰে বহুত বেছি খং উঠা দেখা যায়; শাৰীত ৰৈ থকা সময়ত ইয়াতকৈ ঘৃণনীয় বা বিৰক্তিকৰ কথা আন একো হ’ব নোৱাৰে!\nএইখিনিতে অন্য এটা কথা মনত পৰিছে। ‘মুন্নাভাই’ ছবিখনত দেখা এটা দৃশ্য। মুন্নাভাই হস্পিতাললৈ যাওঁতে যেতিয়া এজন emergency patient ক চিকিৎসকজনে প্ৰথমে শাৰী পাতি নাম ভৰাই লোৱা পাছতহে চিকিৎসা কৰিম বুলি কৈছিল তেতিয়া চিকিৎসকজনৰ কি অৱস্থা হৈছিল সেয়া আমাৰ সকলোৱে মনত আছে নিশ্চয়। সেয়েহে সকলো ঠাইতে শাৰী উপযোগী নহ’বও পাৰে।\nশেষত, শাৰীত থিয় হোৱা, ৰেষ্টুৰেণ্টত খাবলৈ যোৱা আদি কামত হাতত যাতে লেপটপ বা এখন প্ৰিয় কিতাপ লৈ আপোনাৰ সময়খিনি সদ্ব্যৱহাৰৰ লগতে আনন্দময় কৰিব পাৰে ইয়াকে কৈ সামৰণি মাৰিছো।\n— ৰিতু দত্ত।


you-can-spot-these-5-planets-in-the-sky-without-telescope– News18 Assam\nবিস্ময়কৰ দেওবাৰ! খালী চকুৰে আকাশত দেখা পাব এই ৫টা গ্ৰহ, কিমান সময়ত? জানক সবিশেষ\n৫টা গ্ৰহ দেখা যাব আাকাশত। কোনো টেলিস্কোপৰ প্ৰয়োজন নাই, একেবাৰে খালী চকুৰে চাব পাৰিব।\nNews18 Assam | News18 Assam | July 18, 2020, 4:10 PM IST\nবিশ্ব-ব্ৰহ্মাণ্ডৰ নানা ৰহস্য উদঘাটন কৰিবলৈ দিনে ৰাতিয়ে গৱেষণা চলি থাকে। যেতিয়াই বিৰল মহাজাগতিক পৰিঘটনা ঘটে, তেতিয়াই সাক্ষী হৈ ৰয় পৃথিৱীবাসী।\n১৯ জুলাই, দেওবাৰে তেনে এক বিৰল মহাজাগতিক পৰিঘটনাৰ সাক্ষী হ’বলৈ গৈ আছে পৃথিৱীবাসী। চন্দ্ৰৰ লগতে আৰু পাঁচটা গ্ৰহ দেখা যাব আকাশত। কোনো টেলিস্কোপৰ প্ৰয়োজন নাই। একেবাৰে খালী চকুৰে চাব পাৰিব সেই বিৰল দৃশ্য।\nএই গ্ৰহ কেইটা হ’ল- বুধ, শুক্ৰ, মংগল, বৃহস্পতি আৰু শণি। পাঁচোটা গ্ৰহ পাৰিব খালী চকুৰে চাব পাৰিব।\nগৱেষকে জনাইছে যে, সূৰ্য উদয় হোৱাৰ প্ৰায় এঘণ্টাৰ পূৰ্বে খালী চকুৰে চাব পাৰিব এই পাঁচটা গ্ৰহ।\nএই ঘটনা আকৌ পুনৰাবৃত্তি হ’ব ২০২২ চনৰ জুন মাহত।\nমহাকাশ গৱেষক জেফৰী হাণ্টে সংবাদমাধ্যম Cnetক জনাইছে যে, উজ্জ্বল নক্ষত্ৰৰ দৰে বুধ, মংগল, শণি, বৃহস্পতিক দেখা যাব সূৰ্য উদয় হোৱাৰ এঘণ্টাৰ পূৰ্বে। বুধ গ্ৰহক দেখা যাব উত্তৰ-উত্তৰ পশ্চিম দিশত, দক্ষিণ-পূৱ দিশত দেখা যাব মংগল গ্ৰহক আৰু দক্ষিণ পশ্চিম দিশত দেখা যাব বৃহস্পতি আৰু শণি গ্ৰহক।


ৰাস আৰু মোৰ শৈশৱৰ অনূভৱ (চিদানন্দ বৰা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nঠাই বিশেষে ৰাসৰ উপস্থাপন সমূহ সূকীয়া৷ আমাৰ ফালে মূৰ্তি ৰাস নাই৷ ছোৱালী ৰাসৰ লগতে কেতিয়াবা লৰাৰ ৰাস সমূহ দেখা মনত আছে৷\nশৰত ঋতুৰ মহিমাৰ বৰ্ননা কৰি শেষ কৰিব নোৱাৰি৷ শৰতৰ শেৱালিয়ে পদূঁলিটোৰ সৌন্দৰ্য্য বঢ়োৱাৰ লগে লগে কহুঁৱাই নৈ বিলৰ চাপৰিবোৰৰ সৌন্দৰ্য্যতা বঢ়ায়৷ নৈ খনৰ লগত ওতপ্ৰোতভাৱে চহা জীৱনৰ কাৰ্য্যক্ৰমবোৰ জড়িত আছিল বাবেই তাৰ লগত এক নিবিড় প্ৰেমৰ প্ৰতিচ্ছবিও ফুতি উঠিছিল৷ সেয়ে কৱিতাত, বিহুগীতত আৰু অনেক ৰচনাত তাৰ গৌৰৱোজ্জ্বল বৰ্ননা৷ বতৰৰ সলনিয়ে আনে মনলৈ এক যোগাত্মক পৰিবৰ্তন৷ নানান ’পৰৱ’ৰ লানি নিচিগা সোঁতৰ মাজেদি আনন্দ উৎসুকতা বোৰো ভৰ দি উঠেহি৷\n“ৰাসো“- হ’ল তেনে এটি আনন্দৰ উৎসৱ৷ তেতিয়া গাঁও বিলাকত ছোৱালীৰ সংখ্যা বেছি আছিল৷ লগতে আছিল এটি একাত্মবোধ৷ তেতিয়া “জাক“ শব্দটোৰ চানেকি যেন য’তে ত’তে সহজলভ্য আছিল৷ সকলো লগ হৈ নৈৰ ঘাটলৈ যোৱাৰ প্ৰতিচ্ছবিত, একগোট হৈ ধান কাটিবলৈ যোৱাৰ আৰু পিঠা পনা বনোৱাৰ বাবে চাউল চিৰা খুন্দিবলৈ কাৰোবাৰ ঢ়েকীশালত একগোট হোৱাৰ ছবিত— তাৰ চানেকী দেখা পাইছিলো৷ আধুনিকতাই গ্ৰাস নকৰা অকৃত্ৰিম সৰল মনবোৰৰ কি যে সৌন্দয্য আছিল —–! ! ! ! এইবোৰ যেন এতিয়া এক নষ্টালজীয়াহে! ! এয়া আমি সৰুতে দেখা পেহী, মাহী হঁতৰ গাভৰু কালৰ কথাহে কৈছো যদিও আমি অলপ ডাঙৰ হোৱালৈকে এনে পৰিবেশ বোৰ আমাৰ বাবেও প্ৰায় চিনাকি হৈয়ে আছিল৷\nআবেলিতে কাৰোবাৰ ডাঙৰ চোতালত, নহলে নামঘৰৰ বাকৰিত জাক পাতি পাতি সকলো গোট খাইছিল ৰাসৰ ঠিক এমাহ মানৰ আগৰে পৰা৷ তাল-খোল ৰ বাজনাত গাঁৱৰ পৰিবেশ ৰজনজনাই থাকে৷ শিশুৰ পৰা বৃদ্ধলৈকে উচাহৰ ঢ়ল৷ আখৰাত নিৰ্দিষ্ট সময়ত উপস্থিত হবলৈ গাভৰুসকলে কৰনীয় কামবোৰ আগতীয়াকৈ কৰি মেলি আজৰি হৈছিল৷ লেম চাকি বোৰ চাফা কৰি আগতীয়াকৈ সাজু কৰি থোৱা, ঘৰৰ ভিতৰ আৰু আগ চোতাল খন আগতীয়াকৈ সাৰি থোৱা, খেনোৱে আকৌ ভাতকিটাৰ বাদে বাকী যোগাৰ আগতেই ব্যৱস্থা কৰা, ৰাতিৰ কাৰণে লাগতিয়াল পানীখিনি দুৰৈৰ ৰাইজৰ কুৱাটোৰ বা নদীৰ পৰা আনি জোগাৰ কৰি থোৱা আদি অনেক কামৰ দায়িত্ব আগতীয়াকৈ সূচাৰু ভাৱে সম্পাদন কৰি আখৰাৰ সময়কনলৈ আজৰি হৈছিল৷\nৰাস খনত “ৰাধা“, কৃষ্ণ আৰু শঙ্খচোৰৰ ভাও কিটাৰ মহাত্যই যেন আছিল কিছু সুকীয়া৷ সেয়ে ৰাস খনৰ কোনটো চৰিত্ৰৰ ভূমিকাত কোন অবতীৰ্ণ হব ইয়ো এক প্ৰধান আলোচ্যৰ বিষয় হৈ পৰে৷ গাঁও বা অঞ্চলৰ ধুনীয়া নাচনি জনীকেই ৰাধাৰ ভাওটো দিয়া হয়, আৰু শঙ্খচোৰটোৰ বাবে হৃষ্টপুষ্ট গাভৰু গৰাকীকে নিৰ্বাচন কৰা হয়৷ কৃষ্ণৰ ভাও দিয়া গৰাকীৰ আকৌ এটা গুণ আৰু বেছি থাকিব লাগে৷ সেয়া হৈছে — সুন্দৰ কণ্ঠ৷ কাৰন বহুত বচন কৃষ্ণৰ৷ পয়াৰ, লেচাৰী আদিও গাব লাগে অনেক৷ ছোৱালীৰ ৰাসত সকলো চৰিত্ৰত ছোৱালীবোৰেই অবতীৰ্ণ হয় যদিও কেতিয়াবা কৃষ্ণ আৰু শঙ্খচোৰৰ ভূমিকাত পুৰুষ সকলো অবতীৰ্ণ হোৱা দেখা যায়৷\nতেতিয়াৰ দিনত শব্দব্যৱস্থা বৰ পুতৌজনক আছিল আৰু আজিকালিৰ দৰে মঞ্চ ৰাস সাজি নেপঠ্যত বিশিষ্ট গায়ক গায়িকাই বচন বা গীত জুৰি অভিনেতা অভিনেত্ৰী সকলক নচাৰ সুবিধা প্ৰদান কৰাৰ দৰে ব্যৱস্থা বা ৰীতিও নাছিল৷\nৰাসৰ দিনটো ওচৰ চাপি অহাৰ লগে লগে গাঁৱৰ যুৱক সকল ঘৰে ঘৰে গৈ তুলি অনা তামোল আৰু বাহেৰে ৰভা খন দিয়াত লাগে৷ তামোলৰ খূটাবোৰ চুচি চুচি চূনৰ ৰং দিয়া হয়৷ ওপৰত টিঙৰ ৰভা৷ মুখ্য খূটাবোৰ গপচ নহলে দিগদাৰ কাৰন সেই খূটাবোৰত সংলগ্ন হৈ থকা মাৱলি ডালতে বৃহৎ আকাৰৰ লণ্ঠন বোৰ আৰি দিয়া হয়৷ লণ্ঠনটোৰ উচ্চতা কম বেছি কৰিবলৈ তাৰ লগত সংলগ্ন হৈ থাকে শকত একোডাল দীঘল ৰছী৷ ৰছীডালৰ সিটো মূৰ খূটাত বন্ধা থাকে৷ ডেকৰচনৰ নামত ইটো খূটাৰ পৰা সিটো খূটালৈ ৰছী আৰু ৰছীবোৰত ভিন্ন ৰঙৰ ৰাঙপতা কাগজক তিনিচুকীয়াকৈ কাটি আঠা লগাই ওলোমাই থোৱা হয়৷ মঞ্চ বুলিলে গোটেই ৰভাখনকে বুলিব পাৰি৷ কাৰন শ হিচাপত গোপীৰ পয়োভৰ ঘটে সেই দিনা৷ গতিকে মাজখণ্ড খালি ৰাখি বাহৰ বেৰিকেট বনোৱা হয়৷ বেৰিকেটৰ মাজে মাজে গোপীৰ নাচোন৷ বেৰিকেটো এনেভাৱে সজা হয় যাতে নৃতৰত কোনো যুৱতীক যাতে কোনো উচ্ছৃংখল দৰ্শকে ইচ্ছা কৰিলেও হাতেৰে চুব নোৱাৰে৷ তাৰ বাবে তামোল বা শকত বাহেৰে উপৰিঞ্চিকৈ কাষে কাষে বান্ধি দিয়া হয় গাৰ্ড ৱাল হিচাপে৷\nৰাতিলৈ কোনে কি সাজ পিন্ধিৱ তাতে গাভৰু সকল ব্যস্ত৷ খেনোৱে বিয়া দিয়া বায়েকৰ খেনোৱে আকৌ নৱ বিবাহিতা বৌৱেকৰ পৰা ন সাজ এযোৰ আনি যতন কৰি থয়৷ কোনোবা জনী আকৌ বিমূখ হৈ মাকৰ পূৰণা সাজটোকে ইস্তি মাৰি সাজু কৰি লয়৷ অলপ বয়সীয়াল তিৰোতা বোৰে নানান ৰূপত ভাও দিয়ে নিজকে— নাগিনী, আলৰবুঢ়ী, কানী, কুঁজী আদিৰ ভিন্ন ৰূপত৷ বহুৱালি ৰাসৰ এটি মনোগ্ৰাহী খোৰাক আছিল যি ৰসত মানুহৰ হাঁহি হাঁহি পেটৰ নাৰী ডাল ডাল হৈছিল৷ গ্ৰীনৰুম বুলিবলৈ কাৰোবাৰ বৃহৎ চোতাল খন৷ গন্ধবাদন শেষ হোৱাৰ পাছতেই কৃষ্ণ নৃত্য আৰু তাৰ পাছতেই শ শ গোপীৰ প্ৰবেশ৷ বায়নৰ চাপৰত গোপীৰ নয়নাভিৰাম নৃত্য৷ বেৰিকেটৰ চৌপাশে ডেকাৰ কিৰিলি৷ নাচোনৰ চন্দতে চিনাকিজনৰ লগত চকুৰ বাৰ্তালাপ৷ খেনোৰ আকৌ নিজৰ চিনাকি বা মনৰ চিনাকি জনীক বিচাৰি অপেক্ষা! !\n← “খঙাল বিৰহীৰ প্ৰেমৰ দস্তাবেজ পঢ়ি“ (ড০ মনোজ কুমাৰ ডেকা)\nমেটেকাৰ শিপাডাল (তনুৰূপা গোস্বামী) →


গৃহবন্দী জম্মু- কাশ্মীৰৰ প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী! -\nHomeৰাষ্ট্ৰীয়গৃহবন্দী জম্মু- কাশ্মীৰৰ প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী!\nটুইটত তেওঁ লগতে লিখিছে যে এই কামৰ জৰিয়তে প্ৰকৃততে যে জম্মু- কাশ্মীৰত স্বাভাৱিক অৱস্থা ঘুৰি অহা নাই সেয়াই প্ৰতীয়মান হৈছে। তেওঁ টুইট বাৰ্তাত লিখে, “ভাৰত চৰকাৰে আফগান জনসাধাৰণৰ অধিকাৰক লৈ চিন্তিত,কিন্তু নিজে ইচ্ছাকৃতভাৱে কাশ্মীৰীসকলৰ ক্ষেত্ৰত একেই কাম কৰি আছে।মোক গৃহবন্দী কৰি ৰখা হৈছে কিয়নো প্ৰশাসনৰ মতে কাশ্মীৰত এতিয়াও স্বাভাৱিক অৱস্হা ঘুৰি আহিবলৈ বহু দূৰ বাকী। ই স্বাভাৱিক অৱস্থা ঘুৰি আহিছে বুলি কৰা হোৱা দাবী যে ভুৱা আৰু অসত্য সেয়াই প্ৰমাণ কৰিছে”।\nPrevious article১৬ বছৰ পাছত হিমন্তৰ সৈতে আছুৰ বৈঠক ! বিষয় কি ?\nNext articleজনস্বাস্থ্যৰ প্ৰতি ভাবুকী ! ধুবুৰীত ৰোগীক দিলে ম্যাদ উকলা ছেলাইন


বড়োসকলৰ বস্ত্ৰ-উৎপাদন, ৰন্ধন-প্ৰণালী, গৃহ-নিৰ্মাণ পদ্ধতি — Vikaspedia\nপৃথিৱীৰ নানা দেশ জাতি, উপজাতি সম্প্ৰদায় সম্পৰ্কে বহুজনে বহু কথা জানে। কিন্ত ভাৰত মহাদেশৰ উত্তৰ – পূব দিশে ঠিক ভূটান ৰাজ্যৰ দক্ষিণ পাদদেশস্থিত নেপাল, বংগ, অসম, অৰুণাচল, ত্ৰিপুৰা, ম্যানমাৰ আৰু বাংলাদেশ আদি বিস্তৃত বিশাল অঞ্চলত সিচঁৰতি হৈ থকা অৱস্থাত বহুকালৰে পৰা বসবাস কৰি অহা মংগোলীয় গোষ্ঠীৰ মানুহৰ উন্নত মান বিশিষ্ট কলা – কৃষ্টি, সংস্কৃতি সম্পন্ন সুসভ্য বড়ো সকলৰ বিষয়ে প্ৰায় কোনও নাজানে বা জানিবলৈ আগ্ৰহী নহয়।\nনাক ভোটা, সৰু নয়ন বিশিষ্ট, মূৰ গোলাকাৰ, গল চুটি আৰু মোটা, কপাল বহল, গাল গোলাকাৰ আৰু ফুলা, কমগুঁফীয়া আৰু ললাভ হালধীয়া ৰংযুক্ত বড়ো, কছাৰী সকলে স্বকীয় ভাষা – সংস্কৃতি সম্পন্ন শক্তিশালী আৰু সুবৃহৎ মংগোলীয় গোষ্ঠীৰ মানুহ। এই জাতিৰ মানুহ সংখ্যাত অতি নগন্য যদিও তেওঁলোকে সকলো দিশতে বিজ্ঞানসন্মত আৰু উন্নত মানৰ জীৱন যাপন কৰি আহিছে। বড়ো সকল প্ৰকৃতি প্ৰেমী, সহজ – সৰল, সুস্থ – সবল, ধৰ্ম ভীৰু, শান্তিপ্ৰিয় আৰু বিশ্বাসী জাতি। তেওঁলোকৰ বাসস্থান, খোৱা – খাদ্য, ধৰ্ম –কৰ্ম, কলা – কৃষ্টি, ভাষা – সংস্কৃতি, নৃত্য – গীত, বাদ্য – বাজনা আদি বিজ্ঞান ভিত্তিক গৱেষণাৰ যোগ্য। তেওঁলোক মূলতঃ কৃষিজীৱী। থকা – খোৱাৰ পৰা আদি কৰি বড়ো সকলৰ জীৱন – যাপনৰ প্ৰক্ৰিয়া অতি উন্নত মান বিশিষ্ট আৰু সুশৃংখলিত।\nবড়ো জাতিৰ জাতীয় জীৱনৰ বিষয়ে অন্তহীন দিশ আছে-\nতেওঁলোকক জানিবলৈ হ’লে কেৱল এটা দিশতে সীমাবদ্ধ থাকি উপৰুৱা ভাৱে অধ্যয়ন তথা চৰ্চা কৰাটো সমীচীন নহ’ব। সেয়েহে এনে বহু দিশৰ ভিতৰৰে কেইটামান বিষয় সন্দৰ্ভত প্ৰণালীবদ্ধ বিশ্লেষণ আগ বঢ়াব বিচাৰিছোঁ।\nবিজ্ঞান মানে কোনো এটা বিষয়ৰ প্ৰণালীবদ্ধ অধ্যয়ন আদি কালৰে পৰা প্ৰচলিত বড়ো লোক – সংস্কৃতিৰ অন্তৰ্গত কিছু বিষয়ত তেনে অধ্যয়ন কৰিলে নিশ্চয় বিশেষ তাৎপৰ্যপূৰ্ণ দিশ ওলাই পৰিব, যিবোৰ নেকি অতি আওপুৰণি হ’লেও বিজ্ঞান সন্মত। উদাহৰণ স্বৰুপে প্ৰথমেই ফঁহিয়াই চোৱা যাওক বস্ত্ৰ তৈয়াৰ আৰু ইয়াৰ ৱ্যৱহাৰিক দিশলৈ।\nআগতেই উল্লেখ কৰিছোঁ যে বড়ো জাতি ৰাজকীয় মৰ্য্যাদা সম্পন্ন, সকলো দিশতে ঐতিহ্য মণ্ডিত এক শক্তিশালী জাতি। আদি কালৰেপৰাই বড়ো সকলে প্ৰতি দিশতে স্বকীয় পদ্ধতিৰ আধাৰত নিজাববীয়াকৈ জীৱন ধাৰণ কৰি আহিছে। শীত তাপৰ পৰা নিজকে ৰক্ষা কৰিবলৈ আৰু লজ্জা নিবাৰণৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় বস্ত্ৰ আৰু কানি – কাপোৰ তৈয়াৰ কৰাত তথা ইয়াৰ ব্যৱহাৰৰ কলা – কৌশক লৈ বিজ্ঞান ভিত্তিক বিশ্লেষণৰ প্ৰয়োজন।\nঠাৱৰ কৰিব পৰা দিনৰে পৰা বড়ো জাতিৰ মানুহে বিভিন্ন কৌশলেৰে গছৰ ছালৰ আঁহৰ পৰা, বাঁহ গছৰ তন্তু বা জেঙৰ পৰা, কল গছৰ পচলাৰ আঁহৰ পৰা, আনাৰস বা মাটি কঁঠালৰ আঁহৰ পৰা, কপাহৰ তুলাৰ আঁহৰ পৰা আৰু বিশেষকৈ এৰী পলু পুহি তাৰ লেতা আদিৰ পৰা নানা তৰহৰ বিধে বিধে সূতা উলিয়াই প্ৰয়োজনীয় ব্যৱহাৰযোগ্য বস্ত্ৰ তৈয়াৰ কৰি আহিছে : যেনে, দখনা, জৌমগ্ৰাছি (মাতৃ জাতিয়ে পিন্ধা বা উৰা কাপোৰ), ছিমাচ্ছি গানচা (গামোচা), বগ্ৰাছি, ইন্দিছি, ছিশ্ৰী (ছিজিৰ), দানায়, দিছখাপা ছি আৰু এৰননায়ছি বা আৰণাই ইত্যাদি।\nবড়ো সকলে গছৰ ছাল, জেং এৰী আৰু কপাহৰ সূতা উকিয়াই ইয়াৰে কাপোৰ তৈয়াৰ কৰিয়ে ক্ষান্ত থকা নাই। প্ৰকৃতিৰ ৰম্যভূমিৰ ৰক্ষ কাননত প্ৰকাশ প্ৰাপ্ত মনোগ্ৰাহী নানা ৰং – বিৰঙৰ প্ৰতি আকৃষ্ট হৈ ইয়াক জীৱনৰ চিৰলগৰী কৰাৰ উদ্দেশ্যেৰে নিষ্কাশিত সূতাত তেওঁলোকে হৰেক ৰঙৰ ৰং সানিবলৈ / বুলাবলৈ / গবালৈ / দিবলৈ (গাৰগানৌ) শিকিলে। যি কাৰ্য্যই নেকি সম্পূৰ্ণ বিজ্ঞানসন্মত, লগতে এক সুসভ্য মানৱ জাতিৰ পৰিচায়ক।\nবড়ো সকলে পাহাৰ – পৰ্বত, নদ – নদী, গছ – গছনিৰে পৰিপূৰ্ণ সেউজী প্ৰকৃতিৰ বুকুত জীৱন – যাপন কৰে বাবেই তেওঁলোকে সেউজীয়া ৰংটো বৰ ভাল পায় আৰু ভাল পায় ফল – ফুলৰ বিবিধ ৰং, বাদামী, কমলা, ৰঙা, নীলা, গেৰুৱা, হালধীয়া, গোলাপী, বেঙুনীয়া আদি ৰং। মন জুৰোৱা ৰংবোৰ চিৰলগৰী কৰাৰ ইচ্ছাৰে তেওঁলোকে উলিয়াই লোৱা সূতাবোৰত সানি / বুলাই / লগাই / গবাই তাৰে কাপোৰ ব’বলৈ ধৰিলে। বড়ো সকলৰ সাতামপুৰুষীয়া বিজ্ঞানসন্মত এই পদ্ধতি মন কৰিব লগীয়া আৰু বিশ্লেষণযোগ্য। উদাহৰণস্বৰুপে :\n(১) সেউজীয়া ৰঙৰ বাবে সেউজীয়া দুবৰি বন, (খ) সেউজীয়া শেলুৱৈ, (গ) কচুৰ পাত আদি উৰলত খুন্দি চৰিয়াত সিজোৱা হয়। গৰম অৱস্থাতেই সূতাখিনি তাত জোবৰাই ৰ’দত শুকোৱা হয়। শেষত ইয়াক চাউলৰ খুদৰ ভাতৰ মাৰত বুৰাই বা ঘৰ্ষণ ঘটাই ৰ’দত শুকুৱাই সেউজীয়া ৰঙৰ সূতা উলিওৱা হৈছিল।\n(২) বড়ো সকলৰ প্ৰতি প্ৰিয় হালধীয়া ৰঙৰ বাবে (ক) কেঁচা হালধী, (খ) সৰি পৰা পূৰঠ হালধীয়া পাণ, (গ) ৰঘুমলা বা সোণালী লতা, (ঘ) কোমল বাঁহৰ শুকান অৱস্থাত ধৰা ঘুণৰ গুৰি আদি একেলগে উৰলত খুন্দি মাটিৰ চৰিয়াত সিজোৱা হয়। (ঙ) সিজোৱাৰ সময়ত নতুনকৈ কটা ধানৰ নৰা খেৰ কাটি দিয়া হয়। (চ) কিছু সংখ্যক কেঁচা বাঁহৰ ডাল লৈ এমূৰে জুই দি আনটো মূৰে চৰিয়াৰ পানীত বুৰাই দিয়া হয় : যাতে জুইৰ তাপৰ পিচফালে ওলোৱা ধোঁৱা খিনি চৰিয়াৰ পানীত মিহলি হয়। বাঁহৰ ধোঁৱা দিয়া কাৰ্য্যই হালধীয়া ৰংটো স্থায়ী কৰে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। এনেকুৱা পদ্ধতিৰে ওলোৱা ৰংযুক্ত জুলীয়া পদাৰ্থ গৰম হৈ থকা অৱস্থাতে সূতাবোৰ জুবুৰিয়াই হালধীয়া ৰঙৰ সূতা তৈয়াৰ কৰা হয়। পিচত ইয়াক চাউলৰ খুদৰ ভাতৰ মাৰত বুৰাই ৰ’দত শুকোৱা হয়। এইদৰে হালধীয়া ৰঙৰ সূতা তৈয়াৰ কৰা হৈছিল।\n(৩) কমলা ৰঙৰ বাবে হালধীয়া ৰং তৈয়াৰ কৰা সকলো প্ৰক্ৰিয়াৰ লগত ডাঙৰ শামুকৰ খোলাক পুৰি উলিওৱা চূণৰ অলপ পৰিমাণ দি সিদ্ধ কৰি সূতা তৈয়াৰ কৰা হৈছিল।\n(৪) ৰঙা ৰঙৰ বাবে (ক) থেতেলাই লোৱা কেঁচা হালধী, (খ) খুম গছৰ ছাল, (গ) জুমাইখোং নতুবা ডাঙৰ শামুকৰ খোলা পুৰি বনোৱা চূণ, (ঘ) ৰঙা গোলাপ ফুলৰ পাহি, লোহাৰ পাত্ৰত নেমু টেঙাৰ লগত পিহি উলিওৱা ৰস একেলগে মাটিৰ চৰিয়াত সিদ্ধ কৰি ৰঙা ৰং তৈয়াৰ কৰি পিচত গৰম অৱস্থাতে সূতাবোৰ জুবুৰিয়াই ৰঙা ৰঙৰ সূতা তৈয়াৰ কৰা হৈছিল।\n(৫) ঠিক তেনেকৈ নীলা ৰঙৰ বাবে (ক) সেউজীয়া ঘাঁহ, (খ) শেলুৱৈ, (গ) খুম গছৰ ছাল, (ঘ) ক’লা কচুৰ ঠাৰি একেলগে মাটিৰ চৰিয়ত সিদ্ধ কৰি তাত সূতা জুবুৰিয়াই নীলা ৰংযুক্ত সূতা উলিয়াইছিল।\n(৬) বেঙুনীয়া ৰঙৰ বাবে (ক) খুম গছৰ ছাল, (খ) কচুৰ ঠাৰি, (গ) (মাটি) মিঠা আলু, (ঘ) বাৰমহীয়া বেঙেনা গছৰ পাত – ফল আদি একেলগে থেতেলিয়াই সিদ্ধ কৰি তাত সূতা জুবুৰিয়াই বেঙুনীয়া সূতা তৈয়াৰ কৰা হৈছিল।\n(৭) বাদামী বা গাঢ় সেউজীয়া ৰঙৰ বাবে। (ক) শেলুৱৈ (বাদামালী) (খ) সেউজীয়া ঘাঁহ, (গ) সেউজীয়া কঁঠালৰ পাত, (ঘ) কচুৰ ঠাৰি বা পাত একেলগে থেতেলিয়াই সিদ্ধ কৰি তাত সূতা জুবুৰিয়াই গাঢ় সেউজীয়া বা বাদামী ৰঙৰ সূতা তৈয়াৰ কৰা হৈছিল।\n(৮) গেৰুৱা ৰঙৰ বাবে (ক) ‘দাওৱা’ নামৰ গছৰ ছাল থেতেলিয়াই ইয়াক (খ) আঠালেতীয়া প্ৰকৃতিগত গেৰুৱা মাটিৰ লগত (গ) ধান খেৰ অলপ দি সিদ্ধ কৰা হয়। সিদ্ধ কৰাৰ পিচত তৰল হৈ থকা অৱস্থাত একে পদ্ধতিৰে গেৰুৱা ৰঙৰ সূতাও তৈয়াৰ কৰা হৈছিল।\nউল্লেখযোগ্য যে উপৰোক্ত পদ্ধতিৰে তৈয়াৰ কৰা প্ৰতিটো ৰংবিশিষ্ট সূতাকে খুদ চাউলৰ ভাতৰ মাৰত ঘৰ্ষণ ঘটাইহে ব্যৱহাৰ কৰিছিল, আজিও কৰে।\nমুঠতে বড়ো জাতি এনে এটা জাতি যি জাতিয়ে পৃথিৱীৰ বুকুত সুস্থ শৰীৰে, সুখ – শান্তিৰে জীয়াই থাকিবৰ বাবে প্ৰতিটো দিশতে নিজাববীয়াকৈ পদ্ধতি তথা কলা – কৌশল উদ্ঘাটন কৰি বৰ্তমানলৈ সুখেৰে জীৱন – নিৰ্বাহ কৰি আহিছে। ওপৰত উল্লেখ কৰি অহা সকলো প্ৰকাৰৰ বড়ো লোক – কৃষ্টিয়েই বিজ্ঞান ভিত্তিক বিশ্লেষণযোগ্য।\nএতিয়া আহক বড়ো সকলৰ কিছুমান বিশেষ বিধৰ খাদ্যৰ ৰন্ধন প্ৰণালী বা প্ৰস্তুত প্ৰকৰণ লৈ : (ক) বড়ো সকলৰ প্ৰধান খাদু ভাত। উৰলত খুন্দি নিকা কৰা চাউলৰ ভাত এই জাতিৰ মানুহে এনেধৰণে প্ৰস্তুত কৰে যে এতিয়াও প্ৰেচাৰ কুকাৰ সম পৰ্য্যায়ৰ সাধাৰণ ভাণ্ডতে বা পাত্ৰতে পানী নোলোৱাকৈ সুন্দৰ ভাৱে ৰান্ধিব পাৰে। ইয়াৰ লক্ষণীয় বিষয় হ’ল – খাঁওতাৰ সংখ্যানুসাৰে চাউলৰ পৰিমাণ, তাৰ সমানুপাতিক পানীৰ মাপকাঠী। ভাণ্ডৰ তলৰ অংশত লাগি নাথাকে বা পোৰা নাযায়, ওপৰ ফালেদিও ওপচি নপৰে। কিয়? কেনেকৈ? কি বিশেষত্ব?\nআঞ্জা বা তৰকাৰী\n(১) অনদ্‌লাখাৰী : বড়ো সকলৰ অতি প্ৰিয় আৰু প্ৰায় সঘনাই খাব পৰা অতি কম খৰচ যুক্ত আঞ্জা – চাউলৰ গুড়িৰ তৰকাৰী অনদ্‌লাখাৰী। কণী গোলা, মুৰ্গী বা কুকুৰা চৰাইৰ মাংস, হৰিণ, গাহৰি মাংস আদি, যিকোনো সৰু জাতৰ মাছ (শুকান বা কেঁচা), শেৱালি ফুল, গমাৰি ফুল, খাৰৌ ধান্দাই ফুল, বাস্ক ফুল, মধুফল বা অমিতাৰ ফুল, বাঁহৰ গাজ, নৰসিংহৰ পাত, থিয়ৰ পাত, সৰু জাতৰ তিতা কেৰেলাৰ পাত নতুবা মূলা, আলু ইত্যাদিৰ নিচিনা বিভিন্ন শাক – পাচলিৰ দ্বাৰা এই প্ৰিয় খাদ্য অনদ্‌লাখাৰী আঞ্জা ৰন্ধা হয়। ই খাৰ প্ৰধান আঞ্জা। কোনটো বিধৰ উৎসৰ লগত কিমান পৰিমাণৰ খাৰৰ প্ৰয়োজন এয়া বিচাৰ্য্যৰ বিষয়।\n(২) অঐংখ্ৰীগৌবাৰ (এবিধ খাৰৰ বিজলুৱা আঞ্জা) : ই এবিধ খাৰ প্ৰধান আঞ্জা। খাওঁতাৰ সংখ্যানুসাৰে লফা শাক আৰু আৰু তাৰ লগত পঁচিশ শতাংশ বঠুৱা শাক খাৰ কৰি এজেণ্ট হিচাপে লৈ নিদিৰ্ষ্ট পৰিমাণৰ পানীত সিজোৱা হয়। বিশেষ সময়ত ইয়াক ছাংগং (দাইল কাটা) দি ঘুটোৱাই পূৰ্ণ মিশ্ৰণ অৱস্থালৈ অনা হয়। প্ৰয়োজন সাপেক্ষে খাৰক টাট্ৰেচন পদ্ধতিত উতলা আঞ্জাত ঢালি দিয়া হয়। তেনেকৈ সিদ্ধ কৰি থাকোঁতে এটা সময়ত এনে এটা অৱস্থালৈ আহি পৰিব যে সেই আঞ্জাখিনি সম্পূৰ্ণ বিজলুৱা হৈ অতি সুস্বাদু আঞ্জা হৈ পৰিব।\n(৩) নাৰ্জেখাৰী : এই জাতিৰ আৰু এটি প্ৰিয় খাদ্য হ’ল নাৰ্জেখাৰী (মৰাপাটৰ আঞ্জা)। ইয়ো এবিধ খাৰ প্ৰধান আঞ্জা। শুকানেই হওক বা কেঁচাই হওক প্ৰয়োজনীয় পৰিমাণৰ মৰাপাটৰ পাত খাৰৰ সহায়ত সিজাই এই আঞ্জা ৰন্ধা হয়। ইয়াৰ ৰন্ধন প্ৰণালী বৰ কষ্টসাধ্য। এই আঞ্জা সম্পূৰ্ণ সিদ্ধ হোৱাৰ প্ৰাকমুহূৰ্তত আগতে ভাজি লোৱা মুৰ্গী বা কুকুৰা চৰাইৰ মাংস, গাহৰিৰ মাংস নতুবা মাছ আদি দি সুস্বাদুকৈ তৈয়াৰ কৰা হয়। কৃমিৰ সীতিকৰণত এই আঞ্জা ঔষধি গুণ থকা বুলি বড়ো সকলে ভাবে। ইয়াক বিজ্ঞান সন্মতভাৱে বিশ্লেষণৰ প্ৰয়োজন আছে নিশ্চয়।\n(৪) ছোবাই খাৰী : প্ৰকাশযোগ্য যে বড়ো সকলৰ অতি প্ৰিয় খাদ্যই হ’ল ছোৱাইখাৰী। এই আঞ্জায়ো খাৰ প্ৰধান। নিৰ্দিষ্ট পৰিমাণৰ আঞ্জা সাপেক্ষে নিদিৰ্ষ্ট পৰিমাণৰ খাৰ দি সিদ্ধ হয়। শেষত আগতীয়াকৈ ভাজি লোৱা যিকোনো মাছ, মিছা মাছ, (শুকান বা কেঁচা), মুৰ্গী বা গাহৰিৰ মাংস আদি এই সুস্বাদু খাদ্য তৈয়াৰ কৰা হয়। এই আঞ্জাক অৱশ্যে মাছ বা মাংস একো নিদিয়াকৈও কেৱল মায়ছুন্দ্ৰী, উৰাউদ, গংগাৰ ধুনিয়া, ছমফেৰাৰ আলু, নহৰু বা ৰচুন আদিৰ দৰে সুগন্ধীযুক্ত মচলা বা ৰি এজেণ্টৰদ্বাৰাও নিৰামিষ আহাৰ স্বৰুপে অতি সুস্বাদু খাদ্য খাব পাৰি।\nবড়ো সকলৰ ডাঙৰ ঘৰ বা থকা ঘৰ\n(ক) ভেটি মাটিৰ পৰা দুফুটমান ওখকৈ (অৰ্থাৎ বিষাক্ত কাৰ্বন – ডাই – অক্সাইড গেছৰ পৰা ৰক্ষা পাবলৈ) ফাঁক ৰাখি বনোৱা চাংখন বিশেষ বিধৰ আঠালেতীয়া বগা মাটিৰে লেপা হয়।\n(খ) ঘৰৰ বেৰ খন এঙখৌৰ (খাগড়ি) নামৰ এক বীজ পোক – পৰুৱাই সহজে নষ্ট কৰিব নোৱাৰা ডাঠ অথচ কম ওজন বিশিষ্ট (বাহিৰে – ভিতৰে শীত তাপ নিয়ন্ত্ৰ্ণ কৰিব পৰা) এবিধ বনৰ দ্বাৰা ৰন্ধা হয়।\n(গ) উক্ত বেৰ খন সেই বিশেষ বিধৰ মাটিৰে দুই – তিনিবাৰ প্ৰ্লেপ – স্বৰুপে লেপা হয়।\n(ঘ) প্ৰয়োজন সাপেক্ষে বেৰ খনত পোহৰ আৰু বতাহৰ বাবে অলপ সৰু পৰিমাণৰ দুই – চাৰি বা ততোধিক সংখ্যাৰ খিৰিকী ৰখা হয়।\n(ঙ) ওপৰৰ ছাল খন ‘থুৰী’ নামৰ এবিধ মিহি আৰু লাহী বন খেৰৰ দ্বাৰা আবৃত কৰা হয়। যাৰ ফলত ঘৰ খনৰ শীত তাপ বাৰমাহে সকলো ঋতুতে প্ৰ্কৃতিগতভাৱে নিয়ন্ত্ৰিত হৈ থাকে।\nবড়ো সকলৰ জনজীৱনত ভঁৰাল ঘৰ অতি অপৰিহাৰ্য্য। ইয়াৰ নিৰ্মাণ প্ৰক্ৰিয়াও বিজ্ঞান ভিত্তিক। ভঁৰাল ঘৰৰ সকলো নিৰ্মাণ পদ্ধতি সমূলি থকা ঘৰ খনৰ দৰে যদিও ইয়াৰ বিশ্লেষণ যোগ্য দিশকেইটা হ’ল – ভেঁটি মাটিৰ পৰা ইয়াৰ চাং পাঁছশ ফুটমানৰ পৰা তিনি ফুটমান উচ্চতাৰ ভিতৰত। ভঁৰাল ঘৰৰ চাঙৰ বাহিৰ ভাগৰ চাৰিও ফাল বেৰৰ পৰা এফুট মান পৰা ডেৰফুটমান বহল বাৰাণ্ডা – স্বৰুপ।\nলেখক : অৰুণ কুমাৰ বৰগয়াৰী।