গ’ল্ডেন টাইমচ, এপিয়লা চেনীবিহীন চাহ আৰু এটা ষ্পীচ্চ্ (ভাস্কৰজ্যোতি দাস) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\n২৯ ছেপ্টেম্বৰ, ২০১২ চন। এটা কৰ্মব্যস্ত শনিবাৰ। আবেলি আমাৰ কাৰ্যালয়ৰে এজন এ.ডি.চি, ডি. এন. মৰাঙৰ পিয়নজন মোৰ ওচৰলৈ আহি ক’লেহি –“ ছাৰে আপোনাক অলপ লগ কৰিবলৈ বিচাৰিছে” । মই কিবা কামত ব্যস্ত থকাৰ বাবে কিছু পলমকৈ তেওঁৰ কোঠা পালোগৈ। তেখেতে মোক সমুখৰ মানুহজন দেখুৱাই ক’লে –“ভাস্কৰ, এখেত ভি.চি. হয়। তেখেত অলপ প্ৰব্লেমত পৰিছে। তুমি অলপ হেল্প কৰি দিয়াছোঁন।” মই মানুহজনৰ ফালে মন কৰিলো। অলপ বয়সস্থ। গহীন হাঁহি এটা মুখত লৈ তেখেতে হেণ্ডশ্চেক দিবলৈ হাতখন আগবঢ়াই নিজৰ পৰিচয়টো দিলে। ‘হেল্ল’, আই এম ৰফিকুজ জামান। ভি.চি. অব আৰ্গুকম, চিবচাগৰ।‘ ময়ো তেখেতৰ দাঙি ৰখা হাতৰ ফাঁকত নিজৰ হাতখন সুমুৱাই ৰাখি সুধিলো-হাও কেন আই হেল্প ইউ ছাৰ? উত্তৰত তেওঁ যি কেইষাৰ কথা ক’লে তাৰ পাচতহে গম পালো যে তেওঁ এজন অসমীয়া মানুহ। “একচুৱেলি অহা ৩অক্টোবৰ তাৰিখে আৰ্গুকমৰ টেম্পৰেৰী অফিচ আৰু টেম্প’ৰেৰী চেট-আপটোৰ ইনাগ’ৰেশ্যন আছে নাট্য মন্দিৰত। চি.এম, ড’নাৰ মিনিষ্টাৰ ঘাটোৱাৰ আৰু ষ্টেট ক’অপাৰেশ্যন মিনিষ্টাৰ চিদ্দিক আহমেদ আহিব। মোৰ ষ্পীচ্চ্‌টো অসমীয়াতে দিম বুলি ভাবিছো। কিন্তু মোৰ অসমীয়াটো বৰ ভাল নহয়। আচলতে প্ৰয়োগৰ অভাৱতহে এনে হৈছে। মৰাঙে ক’লে যে “আপোনাৰ অসমীয়াটো ভাল। সেয়ে মোৰ ষ্পীচ্চটো আপুনিয়েই প্ৰিপেয়াৰ কৰি দিব লাগিব। “ মই পলম নকৰি তেখেতক মিটেৰিয়েল বিচৰাৰ লগতে সুধিলো-“আপোনাক ষ্পীচ্চ্‌টো কেতিয়া লাগিব?” তেখেতে সিদিনাৰ ভিতৰতে পালে বেয়া নহয় বুলি কোৱাত মই তেখেতক জনালো যে ৩বজাৰ পৰা মই এখন টেন্ডাৰ কমিটিৰ মিটিঙত ব্যস্ত থাকিম। গতিকে আজি পচিবুল নহ’ব। “কোনো কথা নাই, কালিলৈ চানডে, চ’ মোক পাৰিলে কালিলৈকে দি দিব” – সেইবুলি তেঁও এখন ভিজিটিং কাৰ্ড, প্ৰগ্ৰামটোৰ এখন ইনভিটেশ্যন কাৰ্ড আৰু ৪-৫খিলামান কাগজ মোৰ হাতত তুলি পুণৰ ক’লে-“ইউনিভাৰ্চিটিৰ অলপ ইনফৰ্মেশ্যন থকা এটা ষ্পীচ্চ্ মই অসমীয়াতেই লিখিবলৈ চেষ্টা কৰিছিলো। কিন্তু তাতো আধাআধি ইংলিছ হৈয়ে আছে। আপোনাক দিছো। ৰেফাৰেন্স তাৰেই ল’ব পাৰিব।“ মোক তেওঁ মোৰ ম’বাইল নাম্বাৰটো খুজিলে আৰু সেইটো তেওঁ তেওঁৰ ডায়েৰী এখনত লিখি ল’লে আৰু ক’লে- “মই চাৰ্কিট হাউচতে আছো।ৰুম নাম্বাৰ টেন” ময়ো অ’.কে’. জাতীয় কিবা এটা কৈ কোঠাটোৰ পৰা ওলাই আহিলো।\nআৰ্গুকম- আচাম ৰাজীৱ গান্ধী ইউনিভাৰ্চিটি অব ক’অপাৰেটিভ মেনেজমেন্ট। ভাৰতবৰ্ষৰ প্ৰথমখন সমবায় ব্যৱস্থাপনা বিশ্ববিদ্যালয় হ’ব মোৰ গৃহ জিলা শিৱসাগৰত। ভিজিটিং কাৰ্ডখন চালো। ড০ ৰফিকুজ জামান, আই.এ.এচ.(ৰিটায়াৰ্ড), ভি.চি, আৰ্গুকম, চিবচাগৰ। মানুহজনৰ প্ৰতি মোৰ মনত জন্ম হোৱা সাধাৰণ (বা অসাধাৰণ) ভাবটোক অলপ ওপৰলৈ উঠি যাবলৈ অনুমতি দিলো। অৰ্গুকমৰ বাবে যিখিনি মাটি দিয়া হৈছে সেই মাটিখিনি শিৱসাগৰ জিলাৰ জয়সাগৰ অঞ্চলৰ ডিমৌপথাৰ গ্ৰেজিঙত অৱস্থিত। সেই গ্ৰেজিংখন বেদখল কৰি থকা কিছুলোকে বিশ্ববিদ্যালয় কতৃপক্ষক সাঙুৰি অসম চৰকাৰৰ বিপক্ষে এখন লেখ আবেদন মাননীয় গৌহাটী উচ্চ ন্যায়ালয়ত দাখিল কৰিছিল। এই সম্পৰ্কত জিলা উপায়ুক্তৰ হৈ দাখিল কৰিবলগীয়া শপতনামাৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় দফাভিত্তিক প্ৰতিবেদন ময়েই প্ৰস্তুত কৰিছিলো বাবে মাটি বাৰী সংক্ৰান্তীয় কথাবোৰ জানো যদিও বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ আন আন আভ্যন্তৰীন বিষয়সমুহৰ বিষয়ে মই অৱগত নহয়। শনিবাৰে নিশা তেওঁ লিখা ষ্পীচ্চটো চালো। মেটেৰিয়েল আছে ঠিকেই কিন্তু বিশেষ আকৰ্ষণীয় একো নাই। ভাবিলো, হয়তো মানুহজনৰ অসমীয়া একেবাৰে বেয়া। তাতে অসমীয়া, ইংৰাজী সকলো মিলি গোটেইখন কিবা খিচিৰিৰ দৰে হৈ আছে। ভাবিলো তেওঁৰখনকে প্ৰথম লিখি লওঁ। অলপমান ট্ৰান্সলেট কৰিব লাগিব। তেওঁৰ ভাবটোৰ সন্দৰ্ভত কিছু ধাৰণা কৰিব পৰা যাব আৰু তাৰ পাচত সেইমৰ্মে মই যোগ-বিয়োগ কৰি যাম। শনিবাৰে কিন্তু একো নকৰিলো আৰু শুই থাকিলো।\nদেওবাৰে আগবেলা প্ৰায় ন মান বজাত এক অচিনাকী নাম্বাৰৰ পৰা এটা ফ’ন আহিল। মই হেল্ল’ বুলি কোৱাৰ পাচতে সিফালৰ পৰা এক গহীন প্ৰশ্ন আহিল। “হেল্ল’ ভাস্কৰ নহয়জানো? মই হয় বুলি কোৱাৰ লগতে সিফালৰ পৰা অহা মাতটো চিনি পালো।\n“ভাস্কৰ, মই ভি.চি. জামানে ক’লো। গুড মৰ্ণিং। ব্ৰেকফাষ্ট কৰিলেনে?” মই কৰিলো বুলি কোৱাত তেখেতে দুই এষাৰ কিবাকিবি কোৱাৰ পাচতে ষ্পীচ্চটোৰ কথা সুধিলে। মোৰ তেতিয়াহে মনত পৰিল কথাটো। মই এনেয়ে ক’লো অলপ বাকী আছে বুলি। বিপাঙত পৰিলে বা বিপদ আহিলে কেতিয়াবা সম্পূৰ্ণ সঁচা কথা নকলেও চলে বুলি ভাবিলো। তেওঁ লগতে মোক জনালে যে এজ পাৰ প্ৰ’ট’কল, ষ্পীচ্চটো ৩ মিনিটৰ ভিতৰতে শেষ কৰিব লাগিব। গতিকে বেছি দীঘল হোৱাৰ প্ৰয়োজন নাই। কথাবোৰ থুলমুলকৈ ৰিফলেক্ট হ’লেই হ’ল। ময়ো ২ মান বজাত যাম বুলি কৈ কথাখিনি সিমানতে সামৰিলো।\nকিছু পলমকৈ হ’লেও প্ৰায় ৩মান বজাত আৱৰ্ত ভৱন পালোগৈ। ৰুম নম্বৰ ১০টো আৱৰ্ত ভৱনৰ এটা লেখত লবলগীয়া কোঠা। শীত-তাপ নিয়ন্ত্ৰিত এই কোঠাটোৰ লগতে সংলগ্ন হৈ আছে এটা সৰু ড্ৰ’য়িংৰুম। তাতে তেওঁ মোৰ বাবে অপেক্ষাৰত। “আহক ভাস্কৰ, মই আপোনাৰ বাবেই ৰৈ আছিলো” তেখেতৰ সৰলভাবৰ কথাকেইষাৰে মোৰ মনটো বেছি সহজ কৰি পেলালে। তেওঁ মোক বহিবলৈ দি নিজেও ড্ৰ’য়িংৰুমৰ মোৰ কাষৰে চ’ফাখনত বহি পৰিল। মই তেওঁলৈ বুলি শনিবাৰে তেওঁ দিয়া কাগজ কেইখিলা আৰু দুপৃষ্ঠাৰ এটা প্ৰিন্টেড ষ্পীচ্চ্ আগবঢ়াই দিলো। তেও ষ্পীচ্চ্‌টো নিমাতে আৰু লাহে লাহে পঢ়িবলৈ ধৰিলে। মাজে মাজে শনিবাৰে মোক দিয়া কাগজ কেইখনো লিৰিকি বিদাৰি চোৱা মন কৰিলো। এপৰত ষ্পীচ্চটো পঢ়ি শেষ কৰি মোলৈ চাই কৈ উঠিল-“এক্সেলেন্ট, দিচ্ ইজ দা পাৰফেক্ট ষ্পিচ্চ্, নাথিং ইজ লেফ্ট আউট”। ময়ো লাহেকৈ মুখখন খুলিলো- “আপুনি মোক দিয়া ষ্পীচ্চটোৰ কিছুমান কথা মই লিখাটোত নাই। অলপ ইৰ্‌ৰিলিভেন্ট যেন লাগিল, সেয়ে” মোৰ কথাষাৰৰ উত্তৰত তেও ক’লে-“ন’ ন’ সেইবোৰৰ ফিল্ট্ৰেশ্যন ভাল হৈছে আপোনাৰ ষ্পীচ্চটোত” বুকুখন অলপ ফুলি যোৱা যেন লাগিল। বাহিৰত চিপচিপকৈ দি থকা বৰষুণজাক ক্ৰমাত বাঢ়ি অহা মন কৰিলো। তেওঁ ভিতৰৰ ৰুমটোৰ পৰা কাৰোবালৈ ফ’ন কৰিলে আৰু ওলাই আহি পুণৰ আগৰ চ’ফাটোতেই বহি পৰিল। “বৰষুণজাক আহিলেই নহয়, এনেয়ে ফ্লাড্ তাতে চিজনটো আৰু অলপ লেংদি হ’লে এফেক্টেড মানুহবোৰৰ বৰ প্ৰব্লেম হ’ব” তেওঁ কোৱা কথাষাৰত ময়ো হয়ভৰ দিলো। এইবাৰ তেঁও মোক মোৰ বিষয়ে সুধিলে। মই আৰম্ভ কৰিলো আৰু কেইষাৰমানৰ পাচতে সামৰিলো। “ভাস্কৰ, আপোনাৰ এদ্জ্যুকেশ্যন? চাবজেক্ট কি? লিটাৰেচাৰ নেকি?” মই উত্তৰ দিলো-“নহয়, বায়’কেমিষ্ট্ৰী” আৰু দুই এষাৰ কথা পতাৰ পিচতে বিয়েৰাৰ এটাই দুকাপ চাহ লৈ আহিল। লগতে মিঠাই, চানা ইত্যাদিবোৰ। চাহকাপ মুখত দিয়েই গম পালো যে সেইকাপত চেনী নাই। মই গাখীৰ, চেনী নোহোৱা চাহ খাই বেয়া পাওঁ। হ’লেও একো নাই। মোৰ ফিলচ’ফিটো মনৰ ভিতৰতে আওৰাই চাহকাপত দুসোহামান মাৰিলো-“লাইফ ইজ নাথিং বাট এ চিৰিজ অব এদজাষ্টমেন্ট তিল দেথ” তেঁও নিজৰ বিষয়েও বহুত কিবাকিবি ক’লে। লগতে ক’লে বিশ্ববিদ্যালয়খনিৰ জন্মৰ আঁৰৰ কাহিনী, তেঁওৰ কৰ্মজীৱন, International Cooperative Alliance (ICA) ৰ Asia-Pacific ৰ মুৰব্বী Dr. Chan Ho Choi ৰ সান্নিধ্য, ২৪ চেপ্টেম্বৰৰ National Conference ইত্যাদি ইত্যাদি বহুটো কথা। এপৰত তেঁও মোক সুধিলে মোৰ হ’বিৰ কথা। মই ক’লো-“পেইন্টিং কৰি ভাল পাওঁ, গজল শুনি ভাল পাওঁ আৰু আজিকালি অলপ কিবাকিবি লিখামেলাও কৰো। “গজল! তুমি গজল শুনি ভাল পোৱা ? (মন কৰিলো যে মানুহজনৰ আপুনিটো তুমি হৈ গ’ল) ময়ো গজল বৰ ভাল পাও। কাক বেছি ফ’ল’ কৰা ?”- তেওঁৰ এই প্ৰশ্নৰ উত্তৰ হিচাবে জগজিত সিং, গোলাম আলী আৰু নতুন চামৰ ভিতৰত হৰিহৰনৰ নাম ল’লো যদিও মোৰ হট ফেভাৰিট মেহদী হাচান চাব বুলি জনালো। তেওঁ শুনি এক্সাইটেড হৈ গ’ল। “দেটচ্ এমেজিং। গ’ল্ডেন ডেইজ, “ৰৌচন জামাল-এ-য়াৰ চে হেই অঞ্জুমন তামাম…” এইবুলি কৈ তেওঁ পিছৰ শাৰীটো মনত পেলাবলৈ কিছু ভাবি থকা দেখি ময়ে কৈ দিলো –“দেহকা হুৱা হ্যে আতিশে গুল চে ছমন তামাম…” তেওঁ ক’লে “য়া এক্জেক্টলি” কলেজত পঢ়ি থকা দিনৰে পৰা তেওঁ গজল ভাল পায়। মাজতে তেওঁ কৈ উঠিল “ইউ চ্যুদ হেভ চম পেইন তু চ’ললি আন্ডাৰষ্টেন্ড দা পেইন ইন এ গজল” তেঁওৰ বন্ধুসুলভ ব্যবহাৰে মোক বাৰুকৈ মোহিত কৰিলে।\nডেৰঘন্টামান সময় তেনেদৰে পাৰ কৰাৰ পাচত বাহিৰলৈ মন কৰিলো। বৰষুণজাক এৰিলে। মই তেওঁক কথাৰ প্ৰসংগ সলনি কৰি সুধিলো –“আপোনাৰ আজিৰ প্লেন?”। তেওঁ প্ৰগ্ৰামটোৰ ৰিলেটেড কিছুমান কামৰ কথা ক’লে। ময়ো ক’লো- “আপুনি আপোনাৰ কাম চলাই নিয়ক, আজিলৈ এৰো”। তেওঁ য়া, চ্যুৰ জাতীয় কিবা এটা ক’লে আৰু ৩ অক্টোবৰৰ প্ৰগ্ৰামটোত আহিবলৈ মোক অনুৰোধ জনালে। লগতে ক’লে-“যোগাযোগ ৰাখি থাকিবা। মোক পাৰিলে মেহদী হাচান চ্চাবৰ গজলৰ ভাল কালেকশ্যন এটা বনাই দিবাছোন। চাৰি তাৰিখৰ পৰা মই ৰেন্টেড্ হাউচতে থাকিম। যেতিয়ালৈকে ইয়াত থাকো তেতিয়ালৈকে লগ পাই থাকিম। হেন্ডশ্চেক এটাৰ সঁহাৰি জনাই মই তেঁওৰপৰা বিদায় মাগিলো।\nপ্ৰথমে এজন অধ্যাপক, তাৰ পাচত ডক্টৰেট আৰু সৰ্বভাৰতীয় প্ৰশাসনিক সেৱাৰ বিষয়া আৰু এতিয়া এজন উপাচাৰ্য। কম অভিজ্ঞতা নাই এইজন মানুহৰ! কিন্তু জীৱনৰ ডেফিনেশ্যন ? ভোগবাদী জীৱনৰ পৰা বহু আঁতৰত থকা এনে এজন লোকৰ সৈতে কটোৱা সেই ডেৰঘন্টামান সময় হয়টো মোৰ জীৱনৰ গ’ল্ডেন টাইমবোৰৰ মাজৰে এটা।\nমনত ভাব এটা আহিল- “পৃথিৱীত ভাল মানুহ হয়তো বহুত আছে”!\n← বাপু ক'ত আছা তুমি এতিয়া (অভিজিত হাজৰিকা)\nএমুঠি চুটি কবিতা →


Nazitora নাজিতৰা : বিষ্ণু প্ৰসাদ ডেকা প্ৰকাশক : এম. আৰ. পাব্লিকেশ্যন - SCIENTIA BOOK SHOP\nHome / Assamese Book Publications অসমীয়া কিতাপ প্ৰকাশন / M. R. Publication / Nazitora নাজিতৰা : বিষ্ণু প্ৰসাদ ডেকা প্ৰকাশক : এম. আৰ. পাব্লিকেশ্যনâ€¹Return to Previous Page\nProduct code: 4595 Category: M. R. Publication\nবিষ্ণু প্ৰসাদ ডেকা\nRegular Price Rs. 180 Sale Price Rs. 162\nNazitora নাজিতৰা : বিষ্ণু প্ৰসাদ ডেকা প্ৰকাশক : এম. আৰ. পাব্লিকেশ্যন quantity\nISBN : 978-93-85229-73-2\nNazitora : Book written by Bishu Prasad Deka\nBiponna Bhwoibhb বিপন্ন বৈভৱ : প্ৰবীণ চন্দ্ৰ দাস প্ৰকাশক : এম. আৰ. পাব্লিকেশ্যন\nAsamot Manasha Pujar Parampara অসমত মনসা পূজাৰ পৰম্পৰা ( প্ৰবন্ধ সংকলন ) সম্পাদনা : অজিত প্ৰসাদ শৰ্মা প্ৰকাশক : পূৰ্বাঞ্চল প্ৰকাশ\nAmar Bishnu Rabha Aru Rabhar Janapriya Geet আমাৰ বিষ্ণু ৰাভা আৰু ৰাভাৰ জনপ্ৰিয় গান : যাদৱসেন ডেকা (BANALATA)\nASAMIYA SAHITYAR BURANJI ( PART -1 ) অসমীয়া সাহিত্যৰ বুৰঞ্জী প্ৰথম খণ্ড বৰ্দ্ধিত সংস্কৰণ – আৰম্ভণিৰ পৰা অৰুণোদই যুগলৈ ভৱজিৎ বায়ন প্ৰকাশক : মা-লক্ষ্মী পাব্লিকেশ্যন ( Others )\nBhasa Aharan ভাষা আহৰণ ড° নয়নমণি ভূঞা প্ৰকাশক : পূৰ্বায়ণ প্ৰকাশন\nAatmaprakash আত্মপ্ৰকাশ : সুনীল গঙ্গোপাধ্যায় অনুবাদ : গোৱিন্দ প্ৰসাদ ভূঞা প্ৰকাশক : অসম পাবলিচিং কোম্পানী\nBarmajhili বৰমঝিলী : সঞ্জীৱ পল ডেকা প্ৰকাশক : পাঞ্চজন্য বুক্‌ছ\nDashanan Ravan দশানন ৰাৱণ : ড° দীপক চন্দ্ৰ অনুবাদ : গোবিন্দ প্ৰসাদ ভূঞা প্ৰকাশক : অসম পাবলিচিং কোম্পানী\nTattva-Katha তত্ত্ব-কথা : লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা প্ৰকাশক : লয়াৰ্ছ বুক ষ্টল\nTajmahalar Rahasya তাজমহলৰ ৰহস্য : প্ৰসেনজিৎ দাশগুপ্ত অনুবাদ : হেমন্ত কুমাৰ ডেকা প্ৰকাশক : অসম পাবলিচিং কোম্পানী\nNARIBAD ARU ASAMIYA UPANYAS নাৰীবাদ আৰু অসমীয়া উপন্যাস ড° গোবিন্দ প্ৰসাদ শৰ্মা প্ৰকাশক : অসম প্ৰকাশন পৰিষদ\nUdukku উড়ুক্কু ( ফিলিপছ্ সাহিত্য পুৰস্কাৰ প্ৰাপ্ত ) মূল বাংলা : নাসৰীন জাহান অনুবাদ : গংগা প্ৰসাদ হাজৰিকা প্ৰকাশক : খোজ পাব্লিকেশ্বন (OTHERS)\nপৰিৱৰ্তন প্ৰত্যাশাৰ এটা বছৰ উৎপল বৰুৱা প্ৰকাশক : এম. আৰ. পাব্লিকেশ্যন প্ৰথম প্ৰকাশ : 2017 Regular Price Rs. 100 Sale Price Rs. 90\nJunak Nikhar Andhar জোনাক নিশাৰ এন্ধাৰ : প্ৰবীন চন্দ্ৰ দাস প্ৰকাশক : এম. আৰ. পাব্লিকেশ্যন\nজোনাক নিশাৰ এন্ধাৰ প্ৰবীন চন্দ্ৰ দাস প্ৰকাশক : এম. আৰ. পাব্লিকেশ্যন প্ৰথম প্ৰকাশ : 2016 Regular Price Rs. 150 Sale Price Rs. 135\nUTTAR PURBANCHALOR JONAGOSTHIYA LOKA SANSKRITI উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ জনগোষ্ঠীয় লোক-সংস্কৃতি সম্পাদক: দেৱজিৎ বৰা M R PUBLICATION\nউত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ জনগোষ্ঠীয় লোক-সংস্কৃতি সম্পাদক: দেৱজিৎ বৰাBOOK NAME: UTTAR PURBANCHALOR JONAGOSTHIYA LOKA SANSKRITIEDITED BY: DEBOJIT BORAHPUBLISHED BY: APURBA KALITAPUBLICATION: M.R. PUBLICATIONLANGUAGE: ASSAMESERs. 400\nBOUDHIK XANTRAS বৌদ্ধিক সন্ত্ৰাস : ৰঞ্জীৱ কুমাৰ শৰ্মা M R PUBLICATION\nবৌদ্ধিক সন্ত্ৰাস : ৰঞ্জীৱ কুমাৰ শৰ্মাBOOK NAME: BOUDHIK XANTRASBY: RANJIB KUMAR SHARMAPUBLISHED BY: APURBA KALITAPUBLICATION: M R PUBLICATIONLANGUAGE: ASSAMESERS. 150ISBN NO: 978-93-87868-05-2\nAshurjaspriha by Binisha Devi অসূৰ্য্যস্পৰ্শা : এগৰাকী নাৰীৰ জীৱন গাঁথা : বিনীশা দেৱী প্ৰকাশক : এম. আৰ. পাব্লিকেশ্যন\nঅসূৰ্য্যস্পৰ্শা এগৰাকী নাৰীৰ জীৱন গাঁথা বিনীশা দেৱী প্ৰকাশক : এম. আৰ. পাব্লিকেশ্যন প্ৰথম প্ৰকাশ : 2018 Regular Price Rs. 150 Sale Price Rs. 135\nKirtan Puthir Amrit Bhandar কীৰ্ত্তনপুথিৰ অমৃতভাণ্ডাৰ : অপূৰ্ব কুমাৰ তালুকদাৰ প্ৰকাশক : এম. আৰ. পাব্লিকেচন\nকীৰ্ত্তনপুথিৰ অমৃতভাণ্ডাৰ অপূৰ্ব কুমাৰ তালুকদাৰ প্ৰকাশক : এম. আৰ. পাব্লিকেচন প্ৰথম প্ৰকাশ : 2019 Regular Price Rs. 120 Sale Price Rs. 108


Utpal Badol Baruah * উৎপল বাদল বৰুৱা: জীৱন বাটৰ ৰসঃ চন্দ্ৰ পেহা (১৮)\nজীৱন বাটৰ ৰসঃ চন্দ্ৰ পেহা (১৮)\nআকৌ ভাওনা ৷\nচলাহোলাত বকাসুৰ বধ ৷ দুদিনীয়া ভাওঁনাৰ পহিলা ৰাতি ৷ ভীমৰ ভাওত স্বয়ং পেহা ৷ নামঘৰৰ মজিয়াত পাঁচফুট দ গাত খন্দা হৈছে ৷ সোঁ-হাতে গদা দাঙি ধৰিত্ৰীৰ বক্ষত পেহাই গদাঘাত কৰিব ৷ তাৰপিছতেই ভূমি ভেদি ওলাই অহা বাটেদি কুন্তীসহ চাৰি ভাতৃক বাওঁহাতে দাঙি লৈ পেহাই কৌৰৱৰ ৰাজ্য ত্যাগ কৰিব ৷ গাতত জাপ দিয়াৰ লগে লগেই নামঘৰৰ আটাইবোৰ লাইট নুমাই যাব ৷ আকৌ যেতিয়া লাইট জ্বলি উঠিব, কুন্তীসহ পঞ্চপাণ্ডৱ গৈ ওলাবগৈ বকাসুৰৰ নগৰ ! ভাওনাৰ কাইদা-কিটিপ চাবলৈ অঞ্চলটোৰ আটাইকেইখন গাওঁৰ ৰাইজ ভাগি ভুঁহৰি আহিছে৷\nসকলো ঠিকেই চলি আছিল৷ কিন্তু লাইট নুমুউৱাৰ দায়িত্বত থকা বগাই বায়েনৰ সৰুটো পুতেকৰ হাত এটা চুইচত নপৰিল ৷ বকাসুৰৰ সিংহাসনৰ ওপৰত আঁৰি দিয়া ষাঠী পাৱাৰৰ লাইট এটা ট ট-কৈ জ্বলিয়েই থাকিল ৷ ইফালে গাতৰ ভিতৰত কুন্তী আৰু পঞ্চ পাণ্ডৱে ক্ষণ গণি আছে - লাইটটো নুনুমায়হে নুনুমায়! অৱশেষত ‘যায়ে লাং-থাকে লাং’ বুলি সেই পোহৰতেই পেহাহ’ত বাওঁনাৰ দৰে মণিকূটৰ ফালে লৰ ধৰিব লগা হ’ল৷ দৌৰি যোৱা দৃশ্যটো ছটা গাধক কোনোবাই খেদি নিয়া যেন দেখা গৈছিল ৷ বিশেষকৈ কুন্তীৰ ভাওঁ দিয়া নিমাইয়ে মেখেলাখন ককাললৈকে কোচাই মৰা দৌৰটো দেখি দৰ্শকে গিৰ্জনি মাৰি হাঁহি উঠিল ৷\nপেহাৰ মুডটো অফ্ হৈ গ’ল ৷ সেইয়ে খৰমান তাল বজাৰ আগতেই পেহা ঘৰলৈ বুলি ওলাল ৷ কুন্তীয়ে তেতিয়া পয়াৰ মাতি আছে ৷ ভাওনা চাবলৈ পেহা-পেহীৰ লগত থকা আঠবছৰীয়া ভতিজাক আমাৰ মুকুল ককাইদেউকো পেহাই লগত লৈ গৈছিল ৷ মানিকী জেঠাইৰ কাষতে ভদ্ৰাসন ভংগীত বহি লৈ গোটেই ৰাতি চকুৰ টিপ নমৰাকৈ ভাওনা চাই থকা মুকুল ককাইদেউক পেহাই ক’ল – ব’ল, উঠ এতিয়া !\nপ্ৰথমে পেহাই পিন্ধি থকা ভাৱৰীয়াৰ পোছাকযোৰৰেই ওভতাৰ কথা ভাবিছিল৷ পিছে কথা এটা মনত পৰি থমকি ৰ’ল ৷ যোৱা বেলি গাৱতে সম্ভাসুৰৰ ভাও দি সেইটো ৰূপতে পেহা ঘৰলৈ ঘুৰি আহিছিল, ভৰিত জুনুকাৰ নুপূৰ ধ্বনি ৷ নঙলা খোলাৰ লগে লগেই খিৰতী গাইজনীয়ে পেহাক দেখি এক্কে টানে বান্ধ ছিঙি নেগুৰ ডাঙি মাৰিলে ভিৰাই লৰ ৷ গতিকে, পেহাই খৰধৰকৈ মুখত লাগি থকা লিকুইডৰ প্ৰলেপটো কিছু ধুই ল’লে ৷ ভীমৰ চকুৰ আশে পাশে থকা ৰুলেক্স-মাইকাৰ চামনিটো ঘৰত গৈহে এৰুৱাব লাগিব৷ পোছাকযোৰ? জামুগুৰীহাটৰ পৰা নিজে ভাৰা কৰি অনা ৰয়েল পোছাক, বেয়া হলে দাম ভৰিব লাগিব ৷ পীত বৰণৰ ধুতিখন খুলি পেহাই নিজৰ গেৰুৱা বৰণৰ লং পেন্টটো পিন্ধি ল’লে ৷ ঘৰমুৰি মাহ-প্ৰসাদ ভাগৰ লগতে পোছাকযোৰো টঙালিখনেৰে বান্ধি লৈ চাইকেলখনৰ হেন্দেলডালত ওলোমাই ল’লে৷ পেহাৰ ওভটনি যাত্ৰাৰ আয়োজন সম্পূৰ্ণ ৷ লোহাৰ ৰদডালত অনা ভাজেই মুকুল ককাইদেউক তুলি লৈ পেহা নামঘৰৰ পৰা ওলাই আহিল ৷ ভাওনাৰ লাইটে চকাচমকাকৈ পোহৰাই ৰখা অংশটো পাৰ হোৱাৰ পাছতেই বাটতোত কেকুৰী এটা আছে৷ তেতিয়াহে পেহাই অনুভৱ কৰিলে – এতিয়া কৃষ্ণ পক্ষ, চোৰে চৰ মাৰিলেও চিনিব নোৱাৰা এন্ধাৰ ৷ ঢলফোট দিবলৈ এতিয়াও বহুত সময় বাকী আছে৷ আন কীত-পতঙ্গৰ লগতে বামুণ ভেকোলাৰ ছন্দোবদ্ধ মাতে নিশাটো গহীন কৰি ৰাখিছে৷\nপেহাই কথা পাতি যাবলৈ মন কৰিলে - ভয়ো ভাগিব, মনটোও পাতলিব৷\n- এটা কথা মন কৰিছনে? আকাশত যিমানেই তৰা নাথাকক, পৃথিৱীৰ বুকুত পোহৰ দিব নোৱাৰে, কিন্তু জোনবাই এটা হলেই পাৰে, কিয় বাৰু ক ?\n- সৰু কাৰণে নোৱাৰে চাগে’, জোনটোৰ সমান ডাঙৰ হোৱা হলে তৰাইও পাৰিলেহেঁতেন ৷ আত্মবিশ্বাসী মুকুল ককাইদেউৰ উত্তৰ৷\n- কবিয়ে কি কৈছে শুন, এক চন্দ্ৰে জগতৰ অন্ধকাৰ হৰে, অসংখ্য তৰাই তেনে কদাচ নোৱাৰে ৷ মানে, আমাৰ যজ্ঞ ককাইদেউকে ধৰ, ককাইদেই আমাৰ স্কুলখনৰ পৰা ফাৰ্ষ্ট ডিভিজনত মেট্ৰিক পাছ কৰা প্ৰথম ল’ৰা, জান নে নাই? বিলাতত গৈ কচুগছৰ পৰা পেট্ৰল উলিউয়াৰ গবেষণা কৰি আহিছে৷ ককাইদেউৰ পদ্ধতিটো যেতিয়া লাগু হব, এডাল কচুথোৰৰ দাম এশ টকা হব, জাননে নাই?\n- জানো ! - মুকুল ককাইদেউৱে যিটো জানো কলে তাৰ অৰ্থ জানো আৰু নাজানো দুয়োটা হয়!\n- অৰ্থাৎ, ককাইদেউ হৈছে জোনটো, চন্দ্ৰ- তাৰ পোহৰ আমাৰ ইয়াতো পৰিল, গুৱাহাটীতো পৰিল আৰু বিলাততো পৰিল! আৰু আমি হলো তৰা, থাক গাই বাই গাৱঁতে ! নামটো চন্দ্ৰ হলে কি হ’ব! মানুহ সেই কাৰণে চন্দ্ৰ হবলৈ চেষ্টা কৰিব লাগে বুইছ, তই চন্দ্ৰ হবলৈ চেষ্টা কৰিবি, পাৰিবিনে নাই?\nলোহাৰ ৰদডালত মুকুল ককাইদেউক বহিবলৈ যিটো গাৰু পাৰি দিয়া হৈছিল, সেইটো নামতহে গাৰু! তুলাখিনি দুয়োপাৰে বহি গৈ কাপোৰখনহে লোহাডালত আছেগৈ৷ চাইকেলৰ জোকাৰণিত ৰাজহাড়ডালৰ শেষাংশ টনটনাই উঠিছে৷\nঘৰ-ঘৰ শব্দ কৰি হোকাজানৰ বাহঁৰ দলংখন পাৰ হ’ল ৷ এতিয়া এইখিনি বৰ জয়াল ঠাই৷ দুয়োপাৰে গেজেপনি মৰা হাবি৷ বিৰা নামৰ ভূতবিধৰ এইবাটতোৱেই হেনো ৰম্যভূমি৷ জিয়াঁ আৰু কোনোবা অচিন প্ৰাণীৰ ৰৈ ৰৈ মতা গহীন মাতে পৰিৱেশটো ভয়লগা কৰি থৈছে ৷ কেইদিনমানৰ আগতে এই খিনিতেই বেদেলা ককাইক কুকুৰে কামুৰিছিল৷ ভতুৱা কুকুৰ কেইটামানে হেনো ৰাতি ৰাতি এইডোখৰতে খাপ পাতি থাকে৷\nহঠাতে পেহাই অনুভৱ কৰিলে চাইকেলখনৰ লগে লগে যেন কিবা এটা দৌৰি দৌৰি আহি আছে ৷ পেহাৰ বুকুখন চিৰিং কৰি উঠিল ৷ আন্ধাৰত একো মনিব নোৱাৰি৷ লগে লগে পেহাই চাইকেলৰ গতিবেগ বঢ়াই দিলে৷ তাৰপিছত পেহাৰ বাওঁভৰিৰ সৰু গাঠিটোত কিহবাই চেলেকা যেন অনুভৱ হ’ল ৷ অকস্মাতে পেহাৰ মনলৈ কুন্তীপুত্ৰ ভীমসেনৰ মেজাজ ঘুৰি আহিল আৰু বাওঁ হাতেৰেই প্ৰাণীটোৰ গাত এটা ঢকা লগাই দিলে !\nঘৰ যেতিয়া পালেহি তেতিয়া পূৱে ফেহুজালি দিছে৷\nসেইদিনা পেহা যেতিয়া শোৱাৰ পৰা উঠিল তেতিয়া স্কুলৰ ঘন্টা বাজিছে ৷ গৰু-ছাগলী কেতিয়াবাই এৰাল দিয়া হৈ গ’ল ৷ গাটো তিয়াই লৈ আগফালে আহি পেহাই দেখে ৰাস্তাত মানুহৰ দৌৰাদৌৰি লাগিছে ৷ কেৰকণৰ মাজুটোৱে বাপেকৰ চাইকেলখন লৈ চিটত বহি হাফ পেডেল মাৰি মাৰি স্কুললৈ যায়, এতিয়া সি চিটতো কাষলতিৰ তলত লৈ ফুল পেডেল মাৰি মাৰি বিম্বশৱদে উধাতু খাই অহাদি আহিছে ৷- ক’ত কি হৈছে? পেহা পদূলিলৈ ওলাই আহিল৷\nগোটেইখন হুলস্থুল লাগিছে৷ হাবিখনৰ মাজতে ৰাস্তাৰ দাঁতিতে ঢেকীয়াপতীয়া বাঘ এটা মৰি পৰি আছে৷ তাৰ জিভাখন এহাতমান বাহিৰলৈ ওলাই আছে৷ বাঘটোৰ পিঠিত কোনোবাই ঢকা মৰাৰ চিন এটাও দেখা গৈছে!\nতেতিয়াহে পেহাই উৰহী গছৰ ওৰ পালে ৷ ৰাতি ৰাস্তাত পেহাই কুকুৰলৈ বুলি মৰা ঢকাটো আচলতে ঢেকীয়াপতীয়া বাঘটোৰ গাতহে পৰিছিল!\n(কৃতজ্ঞতাঃ শ্ৰী নৱ ওজা ৷ ধন্যবাদ নৱ ৷)\nPosted by Utpal Badol Baruah at 1:13 AM\nনামে কি আনে ?\nজীৱন বাটৰ ৰসঃ চন্দ্ৰপেহা (২০) আঘোন গ’ল, পুহ ম...\nএইয়া আকাশবাণী গুৱাহাটী .... এটা ব্যক্তিগত উপলব্ধি\nঅনুবাদৰ পৰা কিয়দাংশঃ (৫)\nজীৱন বাটৰ ৰসঃ চন্দ্ৰপেহা (১৯)\nজীৱন বাটৰ ৰসঃ চন্দ্ৰপেহা (১৭)


সত্যাগ্ৰহ এপাট অস্ত্ৰ নহয়-(২) – Mahabahoo\nHome/Assam News & Articles/সত্যাগ্ৰহ এপাট অস্ত্ৰ নহয়-(২)\nপৃথিৱীৰ ইতিহাসত শান্তিপ্ৰিয় অহিসা আন্দোলন সফল হোৱাৰ কোনো উদাহৰণ নাই। ভোটাৰ তালিকাৰপৰা বিদেশী নাগৰিকৰ নাম বাদ দিয়াৰ এই আন্দোলন আৰম্ভ হোৱাৰ আগে আগে যিসকল ছাত্ৰই আমাক এই বিষয়ে সুধিছিল তেওঁলোকক আমি কৈছিলো যে গণ-সত্যাগ্ৰহ এটা অস্ত্ৰ নহয়, অৰ্থনৈতিক হেঁচা এটা অস্ত্ৰ (তেলৰ কথা আমি অৱশ্যে কোৱা নাছিলো, সেইটো কথা আমাৰ মূৰলৈ অহা নাছিল), আদালত এটা অস্ত্ৰ। অন্য কোনো জাতিয়ে এটা বিৰাট জনশক্তি (মেনপাৱাৰ) এনেকৈ শ্ল’গান দি শোভাযাত্ৰা কৰি অপচয় হ’ব নিদিলেহেঁতেন—তেওঁলোকে গৈ হয়তো নিৰ্বাচনী অফিচটোকে উৰাই দিলেহেঁতেন, বচ, নিৰ্বাচন বন্ধ। জজফিল্ডত শ্ল’গান দি থকা সহজ, বাহিৰৰ নেতাই ‘‘অসমীয়া মানুহবোৰ ইমান শৃংখলাবদ্ধ, ইমান শান্তিপূৰ্ণ’’ বুলি আমাক বাহ্-বা দিয়াটো সস্তা, আমাৰ দাবী সংবিধানসন্মত; ন্যায়সংগত বুলি যুক্তি দি থকাটো মামুলি—কিন্তু এইবোৰলৈ কোনে পৰোৱা কৰে, চৰকাৰে নিৰ্বাচন পাতিব খুজিলে পাতিবই! আমি ছাত্ৰসকলক কৈছিলো যে সকলো জানি-বুজিও চৰকাৰে নিৰ্বাচন পাতিবলৈ বদ্ধ-পৰিকৰ হৈছে, জজফিল্ডত সংবিধানৰ যুক্তি দিলে চৰকাৰ নিৰস্ত্ৰ হ’ব বুলি ভবাটো অলীক। এইটো প্ৰেমিক-প্ৰেমিকাৰ মান-অভিমানৰ খেলা নহয় যে আমি ৰোহ পাতি ৰাস্তাত ধৰ্ণা দি বহি থাকিলে চৰকাৰে গজাল লগোৱা বুটেৰে আমাৰ বুকুত গচকি পাৰ হৈ নাযাব, আমি তেওঁলোকক ‘‘তুমি ইমান অন্যায় কৰিব ধৰিছা’’ বুলি ক’লে তেওঁলোকে ‘‘অ, হয়তো, আমাৰেই ভুল হৈছে, বেয়া নেপাবা দেই, এনেকুৱা নকৰো আৰু’’ বুলি নিৰ্বাচন বন্ধ কৰি দিব (বা বিদেশী নাগৰিক বিচাৰি উলিয়াই অসমৰপৰা বাহিৰ কৰি দিব)। ভোটত জিকি থাকিবৰ বাবে আৰু অসমীয়া খিলঞ্জীয়া জনগোষ্ঠীবোৰক নিশকতীয়া কৰি ৰাখিবৰ বাবেই পূৰ্ববংগৰ মানুহ আজি ইমানবছৰ ধৰি আমদানি কৰি থকা হৈছে, আমি আব্দাৰ ধৰিলেই চৰকাৰে পূৰ্ববংগীয় খেদি নিদিয়ে, সিহঁতৰ ভোটাধিকাৰো ৰদ কৰি নিদিয়ে, চৰকাৰ বুৰ্বক নহয়। এই পিকেটিং, ঘেৰাও, সত্যাগ্ৰহ—এইবোৰ চৰকাৰে তেতিয়ালৈকে সহ্য কৰি যাব, যেতিয়ালৈকে চৰকাৰৰ স্বাৰ্থ গুৰুতৰৰূপে বিপদাপন্ন নহয়—তাৰ পাছত দমননীতি প্ৰয়োগ কৰিব (কৰিবই)—৫২৬ জনীয়া সংসদত অসমৰ মাত্ৰ ১৪ জন এম. পি. অৱশ্যে ধৰ্তব্যই নহয়, কিন্তু চৰকাৰী ন্যস্ত স্বাৰ্থৰ লগত জড়িত আছিল নগাঁও আৰু বৰপেটা সমষ্টিৰ দুজন প্ৰাৰ্থী, তেওঁলোকক মনোনয়ন-পত্ৰ দিয়াবলৈ চৰকাৰে যুক্তি-কৰণ-সহনশীলতা লথিয়াই দি কাৰ্ফিউ, চি.আৰ.পি., পুলিচ-মিলিটাৰী প্ৰয়োগ কৰিবলৈ কোনো দ্বিধাই নকৰিলে, যদিয়ো অৱশ্যে নগাঁৱত জনতাই কাৰ্ফিউ ভাঙি দিলে আৰু বৰপেটাত মনোনয়ন-পত্ৰৰ ত্ৰুটিৰ ফলত নিৰ্বাচন স্থগিত থাকিল। কিন্তু বৰপেটা সমষ্টিত গুৱাহাটীৰপৰা বৰপেটালৈকে মানুহ-দুনুহ লথিয়াই-কোবাই হাড়-মূৰ ভাঙি, এনেকি এজন ছাত্ৰক হত্যা কৰি হ’লেও মনোনয়ন-পত্ৰ দাখিল কৰাইহে এৰিলে (কাছাৰৰ দুটা সমষ্টিততো জজফিল্ডৰ শ্ল’গান আৰু বাতৰি-কাকতৰ যুক্তিগধুৰ বিবৃতিয়ে গৈ স্পৰ্শই নকৰিলে)। অৰ্থাৎ, আমি সত্যাগ্ৰহ কৰি থাকিলো, মাৰ-ধৰ খাই থাকিলো, কলিকতীয়া কাগজ আৰু নিখিল ভাৰতীয় ৰেডিঅ’ৰ অপপ্ৰচাৰ সহ্য কৰি থাকিলো, কিন্তু চৰকাৰ আৰু বিৰোধী পক্ষ যুক্তি-সংবিধান গান্ধীবাদৰ ধাৰে-কাষেও নগ’ল।\nআমি ছাত্ৰসকলক আৰু কৈছিলো যে ৰক্তহীন অসমীয়া মানুহৰ ঠাইত অন্য জাতিয়ে এনে পৰিস্থিতিত যি কৰিলেহেঁতেন সেয়া দুইৰকমৰ : (এক) চৈধ্যটা সমষ্টিত চৈধ্যটা কমাণ্ডো’ বা গৰিলা দলে নিৰ্বাচনী অফিচ উৰাই দিলেহেঁতেন, পলিং-বুথ জ্বলাই দিলেহেঁতেন, নিৰ্বাচন প্ৰাৰ্থী অপহৰণ কৰি বন্ধ কৰি ৰাখিলেহেঁতেন বা জখম কৰি পেলাই ৰাখিলেহেঁতেন, ইত্যাদি, অৰ্থাৎ সম্পূৰ্ণ হিংসাত্মক প্ৰতিৰোধ। গাঁৱে-ভূঁয়ে হাইৱে’ৰ মোৰে মোৰে অহিংস সত্যাগ্ৰহ বুলি মাৰ-ধৰ খাই খাই পৰি নাথাকিলহেঁতেন, কাৰণ তেওঁলোকে বুজিলেহেঁতেন যে শ্ল’গানে চৰকাৰক নটলায়; বিবৃতি আৰু বক্তৃতা শুনি আৰু স্মাৰক পত্ৰ পঢ়ি চৰকাৰে কাম নকৰে। (তেওঁলোকৰ ত্যাগ আৰু নিৰ্ভীকতা সকলো জাতিৰে শ্ৰদ্ধাৰ বস্তু, কিন্তু তেওঁলোকৰ বিশ্বাস অন্য জাতিৰ বিশ্বাস নহয়।) (দুই) তেওঁলোকে সংসদত বা আদালতৰ সাহায্য ল’লেহেঁতেন (অৱশ্যে সংসদ তেতিয়া নাই, কিন্তু থকালৈকে সংসদ অচলাৱস্থা সৃষ্টি কৰি পেলাব পাৰি যাতে চৰকাৰে কিবা কৰিবলৈ বাধ্য হয়)। এই নিৰ্বাচন অবৈধ আৰু সংবিধান বিৰোধী বুলি অকল বিবৃতি দি থাকি কোনো লাভ নাই, কাৰণ সেইবোৰ বিবৃতি ‘‘সৰ্বভাৰতীয়’’ কাকতে প্ৰকাশ নকৰে, চৰকাৰী অনাতাঁৰে প্ৰচাৰ নকৰে, চৰকাৰে গ্ৰাহ্য নকৰে। যদি সঁচাকৈয়ে ই অবৈধ আৰু অসাংবিধানিক, তেন্তে তাক ৰোধ কৰাৰ ৰাস্তা হ’ল মোকৰ্দমা, যুক্তি-তৰ্কৰ স্থান আদালত, আৰু এই মৰ্মে দুই-এখন চিঠিও সেই সময়ত কাকতত প্ৰকাশ হৈছিল, কিন্তু কোনেও ন্যায়ালয়ত নিৰ্বাচনী আয়োগৰ নিৰ্বাচন-সিদ্ধান্তৰ প্ৰত্যাহ্বান জনাই গোচৰ নতৰিলে, ‘‘অহিংস সত্যাগ্ৰহ’’ৰ ‘‘অভূতপূৰ্ব গণ-জাগৰণ’’ৰ আত্মপ্ৰসাদৰ ঢৌত সেইবোৰ চিন্তা ভাহি গ’ল, সেইটো জজফিল্ডতেই ৰৈ গ’ল, তাৰ নিচেই ওচৰৰ আদালত সকলোৰে উপেক্ষিত হৈ থিয় দি থাকিল। এই মৰ্মে আমি যি চিঠি কাকতলৈ লিখিছিলো—আৰু লগতে কাছাৰতো নিৰ্বাচন-বিৰোধী প্ৰচাৰ চলোৱাত জৰুৰী গুৰুত্ব আৰোপ কৰি—সেই চিঠি আমি প্ৰকাশ কৰাব নোৱাৰিলো (তাৰ কাৰণ হয়তো এয়ে যে আমি পঞ্চমুখ হৈ ‘‘অহিংস গণ-সত্যাগ্ৰহ’’—পদ্ধতিৰ জয়গান কৰা নাছিলো)। অৱশ্যে, প্ৰশ্ন উঠিব যে এয়ে যদি আমাৰ অভিমত আছিল, আমিয়েই তেনেহ’লে ন্যায়ালয়ত গোচৰ নতৰিলো কিয়? উত্তৰত মাথোঁ ইয়াকেই ক’ব পাৰো যে আমি মোকৰ্দমা ৰুজু কৰিবলৈ উদ্যত হৈছিলো, কিন্তু পি, এল’ পিয়ে আমাক এই কামত নিৰস্ত্ৰ কৰালে, আৰু অন্যান্য লেঠাৰ চাপত সময়মতে আদালতৰ ওচৰ চপা নহ’ল; আন আন কেইবাজনো ব্যক্তিয়ে আৰু কেইবাটাও সংগঠনে মোকৰ্দমা তৰিবলৈ উদ্যোগ কৰিছিল, কিন্তু বিভিন্ন দল আৰু তেতিয়াৰ ক্ৰমবৰ্ধমান সত্যাগ্ৰহ-আন্দোলনৰ ব্যাপকতাৰ হেঁচাত কাৰো মোকৰ্দমা তৰা হৈ নুঠিল। কিন্তু অৱশ্যেই, এইটো কোনো চাফাই হ’ব নোৱাৰে যে কোনোবাই আমাক কিবা ভাবি বাধা দিলে বুলিয়েই আমাৰ নিজৰ বিচাৰ আৰু বিবেকৰ বিৰুদ্ধে গৈ আমি কামটো নকৰিলো। এইটো সঁচা, আৰু এইটো আমি স্বীকাৰ কৰিবলৈ বাধ্য যে আমাৰ এই গাফিলতি—কাৰণ যিয়েই নহওক—অক্ষমনীয়, ইতিহাসৰ বিচাৰত আমি দোষী; আমি মাথোঁ ইয়াকেই ক’ব খুজিছো যে আশ্চৰ্য আৰু লজ্জাকৰ কথা এইটোৱেই যে সমস্ত জাতিটোৰ কোনো এজন ব্যক্তিয়েও নিৰ্বাচন চেলেঞ্জ কৰি এটা গোচৰ নতৰিলে (যিটো কৰাহেঁতেন নিৰ্বাচন বাতিল বা স্থগিত হৈ গ’লহেঁতেন আৰু তাৰ পৰৱৰ্তী ঘটনাপ্ৰৱাহ সম্পূৰ্ণ বেলেগ ধৰণৰ হৈ পৰিলহেঁতেন)। কিয় নকৰিলে?\nদুৰ্ভাগ্যবশতঃ ইয়াৰ কাৰণটো হ’ল—আমাৰ ধাৰণা মতে—আমাৰ বহুদিনীয়া ‘‘কথা-সৰ্বস্ব ট্ৰেডিছন; যাক আমি নাম দিব পাৰো ‘‘সাহিত্য সভা-প্ৰবৃত্তি’’ বা সাহিত্য সভা-‘‘Syndrome”। সাহিত্য সভা বুলিলে যিখন ছবি আমাৰ মনত ভাহি উঠে সেইখন হৈছে এটা খিচিমিচি বজৰুৱা ভিৰ, ধূলি-বোকা-লেতেৰা-পেতেৰা-বিশৃংখল-হট্টগোল, তাৰ মাজত এমূৰে এখন মঞ্চত চৌগা-চাপকান-চাদৰ পাঞ্জাবী পিন্ধি সুভূষণ কোনোবা গঙাটোপে বুকু ফিন্দাই গদ গদ কণ্ঠে অসমীয়া ভাষা-সংস্কৃতিৰ বিষয়ে কিবা চিঞৰি আছে, কোনেও একো শুনাও নাই, শুনাৰ চেষ্টাও কৰা নাই, সেয়ে সাহিত্য। এইটো সৰ্বজনবিদিত যে কাছাৰ আৰু গোৱালপাৰা জিলা অসমৰপৰা ফালৰি কাটি যাব ধৰাৰ, alienated হৈ যাব ধৰাৰ এটা প্ৰধান কাৰণ হ’ল অসম সাহিত্য সভা : প্ৰসংগতঃ অ.সা.স.ৰ এগৰাকী সভাপতিক কাছাৰলৈ নিবৰ বাবে আমি বহু চেষ্টা কৰিছিলো (আনকি তেখেতক কিছু তেলো দিছিলো) কিন্তু তেখেতে ‘‘এতিয়া পৰিস্থিতি ভাল নহয়’’ জাতীয় অজুহাত দেখুৱাই বাৰে বাৰে কামটো পিছুৱাই দিলে (বোধহয় পৰিস্থিতি ভাল হ’লে তেখেতে তাত মালা পিন্ধি ফিতা কাটিবলৈ যাব)। কাছাৰত আজিলৈকে সা.স.ৰ অধিৱেশন বহুওৱাৰ সাহস তেওঁলোকৰ নহ’ল—বোধহয় তাত বহিৰাগত বঙালী মানুহ (চহৰকেইখনত) সংখ্যাগৰিষ্ঠ কাৰণে তেওঁলোকে কাছাৰখন অসমৰ মেপৰপৰা বাদ দিছে, যিটো যুক্তিৰে দুদিন পাছত মালিগাঁও আৰু লামডিং (আৰু পাণবজাৰো) বাদ দিব লাগিব। সা.স.ৰ বহুকেইজন সভাপতিৰ নৈতিকতা আৰু সৎসাহসৰ প্ৰশ্ন তুলি নানানটা অভিযোগ কাকতত ওলাই থাকে। (কোনোজনে হয়তো বাংলাদেশীক মাটিৰ পট্টন দি দি নিজৰ বেংক-বেলেন্স পূৰণ কৰিছে, কোনোজনে হয়তো ভুল-তথ্যপাতিৰে পাঠ্যপুথি লিখি সেই ভুলবোৰ আঙুলিয়াই দিয়া সত্ত্বেও বজাৰত চলাইয়ে আছে, কোনোজনে হয়তো…)। প্ৰতিটো আন্দোলন প্ৰথমতে কোনো ব্যক্তি বা প্ৰতিষ্ঠানে সূচনা কৰে, তাৰ পাছত ছাত্ৰ সন্থাই আন্দোলন ব্যাপক কৰি তোলে, তাৰ পাছত সা.স.ৰ টোপনি ভাগে, লাহে লাহে চুচুক-চামাককৈ তেতিয়া সা.স.য়ো আন্দোলনত যোগ দিবলৈ বাধ্য হয়। হাজাৰ হাজাৰ মানুহৰ সমাৱেশ ঘটাই লৈ বক্তৃতা দিব লাগে, ঢোলে-দগৰে শোভাযাত্ৰা কৰি হাতী-ঘোৰা-দোলাত উঠি, ‘‘একদিনকা চুলতানৰ’’ৰ আড়ম্বৰ মানুহক দেখুৱাব লাগে, তাৰ মাজে মাজে ঠেলা ঠেলি কৰি ভোজভাত খাই উগাৰ তুলি ল’ব লাগে (অভ্যৰ্থনা সমিতিৰ টকা-পইচাৰ হিচাপৰ চিৰন্তন গণ্ডগোলবোৰ বাৰু পাছতো ওলাব) আৰু মানুহৰ মনত এই ধাৰণাটোকেই সুমুৱাই দিব লাগে যে এয়েই সাহিত্য-চৰ্চা। ভূপেন হাজৰিকাই তাচ্ছিল্য কৰি সুধিছে, ‘‘সাহিত্য সভাই কিডাল কৰিছে?’’ তাৰ উত্তৰত আচৰিত হৈ ব্যথিত মুখে সা.স.ই ক’ব পাৰে, ‘‘কিয়, দেখিছেই দেখোন, আমি এইডাল কৰিছো।’’\n‘‘এইডাল’’ ভাবধাৰা বছৰৰ পাছত বছৰ ধৰি ব্যাপ্ত হৈছে : আড়ম্বৰ আৰু পৰাক্ৰমৰ প্ৰদৰ্শন; সাহিত্য-চৰ্চা মানে হ’ল সমিতি, উপসমিতি, কাৰ্যালয়, সভাপতি, উপসভাপতি, কাৰ্যনিৰ্বাহক কমিটি, ছাব-কমিটি, অধিৱেশন, অভিভাষণ, জনসমাৱেশ, গণ-সমদল, প্ৰদৰ্শনী, উদ্বোধন, উন্মোচন, বিবৃতি, বক্তৃতা, শ্ল’গান, স্মৃতিগ্ৰন্থ, অভিনন্দন, অভিৱৰ্তন, অভ্যৰ্থনা-সমিতি, সম্বৰ্ধনা, মৃত্যু-তিথি, জন্মোৎসৱ, অমুক দিৱস, তমুক সপ্তাহ, তৰ্পণ, আলোচনা-চক্ৰ, ৰূপালী জয়ন্তী, সোণালী জয়ন্তী,…আমি সাহিত্যিক নহওঁ, কিন্তু আমাৰ ক্ষুদ্ৰ বুদ্ধিৰে আমি যি বুজো সেইটো এই যে সাহিত্য এটা বাৰোৱাৰী হৈ- চৈ ব্যাপাৰ নহয়, এটা সমবায় কাণ্ড নহয়, নিজস্ব পৰিৱেশত নিজস্ব ৰুচি আৰু আনতি অনুযায়ী লেখক লেখিকাই লিখি যাব লাগে আৰু ব্যৱসায়িক মনোবৃত্তিৰে কিতাপ, আলোচনী প্ৰকাশ হৈ থাকিব লাগে (সা.স.ই আজি আধাশতিকা কালত কেইখন কিতাপ প্ৰকাশ কৰিলে?) ‘ব্যৱসায়িক’ মানে আমি ইয়াত আংশিকভাৱেই বাণিজ্যিক বুজাইছো, প্ৰকৃততে আমি কথাটো বুজাব খুজিছো ইংৰাজীত যাক কয় ‘Inabusinesslike manner’ অৰ্থত। যি হওক, এইটো (সা.স.) এটা পাৰ্শ্ব-প্ৰসংগ, মূলতে আমি যি ক’ব খুজিছো সেইটো এই যে ‘‘এইডাল’’ বাৰোৱাৰী আড়ম্বৰ পৰাক্ৰমৰ মনোবৃত্তিয়ে ছাত্ৰসকলকো প্ৰভাভিত কৰিছে, সেয়ে প্ৰশংসনীয় সাহসী আঁচনিৰ লগত তেওঁলোকে কিছুমান অবান্তৰ প্ৰদৰ্শনমূলক কাৰ্যও সংমিশ্ৰিত কৰি পেলাইছে (‘‘আমি যি ভাবিম সেয়েই ঠিক; আমাৰ আঙুলি জোকাৰত জনসাধাৰণ উঠিব-বহিব’’), যাৰ ফলত ‘‘গছৰ কাৰণে হাবি নেদেখা’’ বিভ্ৰান্তি এটাৰ সৃষ্টি হৈছে; কথাই কথাই ‘অসম বন্ধ, কিবা অসহযোগ, কিবা বৰ্জন, ব্যাপক হাৰত শ্বহীদৰ শ্ৰাদ্ধ, স্মৃতি-সৌধ, মৌন-সমদল, সৰব-সমদল, ইত্যাদি ইত্যাদি, যিবোৰত দিনৰ পাছত দিন অজস্ৰ জনশক্তি অবাবতে নষ্ট হৈছে, আৰু নিতান্তই অপ্ৰয়োজনীয়ভাৱে ‘‘বাড়াবাঢ়ি’’ হাৰত শ্বহীদ পৰিয়ালৰ বাবে, দান-বৰঙণি সংগ্ৰহৰ আতিশয্য, যি টকাৰে—এটা হিচাপ মতে—সংগ্ৰহ কৰিব পৰা গ’লহেঁতেন আন্দোলনৰ বাবে অন্ততঃ তিনিখন ডিজেল-জীপ, এটা সৰু ছপাখানা, এটা চাইক্ল’ষ্টাইল মেশ্বিন, কেইবাটাও টেলিফোন আৰু টাইপৰাইটাৰ, আৰু যি টকাৰে কেইবাটাও মোকৰ্দমা ৰুজু কৰি কলিকতীয়া বাতৰি-কাকতৰ কঁকাল ভাঙি দিব পৰা গ’লহেঁতেন। এইটো ঠিক যে ৰাইজে ছাত্ৰ সন্থাৰ নিৰ্দেশমতে উঠে-বহে, কাৰণ সকলোৱে বুজিছে যে ৰাজনৈতিক নেতাবোৰৰ অধিকাংশই বদমাচ, ছাত্ৰ সন্থা নিস্বাৰ্থ আৰু আন্তৰিক, কিন্তু যুক্তি-অযুক্তি উচিত-অনুচিতৰ টোৱাক্কা নকৰি যি ইচ্ছা তাকে কৰি যাবলৈ ছাত্ৰসকলক ‘ব্লেংক-চেক’ কোনে দিলে? এটা মাত্ৰ উদাহৰণ ইয়াত দিয়া যাওক, যিটোৰ বিষয়ে আমি জনাত বহুতে সেই সময়ত আপত্তি তুলিছিল, কিন্তু আমাৰ কোনোখন কাকতে যি আপত্তি প্ৰকাশ কৰিবলৈ সাহস নকৰিলেঃ কাছাৰত নিৰ্বাচন বন্ধ কৰাৰ দাবীত ৩ দিন জোৰা তথাকথিত ‘অসম বন্ধ’। যদি সঁচাই কাছাৰত নিৰ্বাচন বন্ধ কৰিব খুজিছা তেন্তে কাছাৰলৈ যোৱা, তাত কাছাৰ বন্ধ কৰা, সেইটো বোধগম্য; কিন্তু অকল ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকা বন্ধ কৰি তাক ‘অসম বন্ধ’ বুলি দাবী কৰাটো সাহিত্য সভাজাতীয় আত্মপ্ৰসাদ মাত্ৰ—(কাছাৰত ছাত্ৰ সন্থাৰ বা গণ সংগ্ৰাম পৰিষদৰ শাখা নাই কিয়?); আৰু, ৩ দিন কিয়? যদি এইটো এটা প্ৰতীক প্ৰতিবাদ, তেনেহ’লে ১২ ঘণ্টা বা ২৪ ঘণ্টাই যথেষ্ট, ৩ দিন কিয়? ৩ দিন ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকা বন্ধ কৰি হয়তো ভাবিব পাৰি—‘‘চোৱা, আমি কিমান পৰাক্ৰমী, আহ্বান দিলো, ৩ দিন দেশ বন্ধ হৈ গ’ল।’’ কিন্তু তাৰ ফলত কাছাৰৰ নিৰ্বাচনত কি প্ৰভাৱ পৰিব? একো নপৰে, সকলোৱে জানে। গোটেই কাণ্ডটো সম্পূৰ্ণ অবান্তৰ, অযুক্তিকৰ, অনুচিত আৰু অসামৰ্থ্যৰ উপলব্ধিৰ প্ৰতিক্ৰিয়া মাত্ৰ। কিন্তু কোনোখন বাতৰি-কাকতে এই আপত্তি প্ৰকাশ কৰিবলৈ সাহস নকৰিলে।\n——————————————————————————————————————————————————-. এনেবোৰ অভিযোগ কাকতত বাহিৰ হ’ব লগা কথাটো পীড়াদায়ক—অৱশ্যে আমাৰ সকলোৰে নৈতিকতা আৰু সৎসাহসৰ অভাৱ কম-বেছি পৰিমাণে আছে, কিন্তু সাহিত্য সভাৰ সভাপতিৰ ক্ষেত্ৰত তাৰ উদাহৰণ দৃষ্টিকটু।\n. আন্দোলনৰ আৰম্ভণিত হয়তো ব্যাপক জনসমৰ্থনৰ প্ৰদৰ্শনৰ প্ৰয়োজন আছিল। কিন্তু গোটেই পৃথিৱীয়ে স্বীকাৰ কৰি লৈছে যে এইটো এটা সৰ্বাত্মক গণ আন্দোলন (Mass movement), ইংৰাজীত যাক কয় “The point has been made”। তাৰ বাৰংবাৰ পুনৰাবৃত্তি কিন্তু আমনিদায়ক আৰু ক্ষতিকৰ (ইংৰাজীত যাক কয় “Counter Productive”)।


LGBRIMH Tezpur Recruitment 2022 | Apply for Junior Engineer & Garden Supervisor Post - Axom Jobs\nLGBRIMH Tezpur Recruitment 2022 | Apply for Junior Engineer & Garden Supervisor Post\nLGBRIMH Tezpur Recruitment 2022: Applications are invited from the eligible candidates in the prescribed form for filling up the following post of Junior Engineer & Garden Supervisor at LGB Regional Institute of Mental Health (LGBRIMH), Tezpur.তেজপুৰ মানসিক স্বাস্থ্য প্ৰতিষ্ঠানত কনিষ্ঠ অভিযন্তা আৰু বাগিচা চুপাৰভাইজাৰৰ নিম্নলিখিত পদপূৰণৰ বাবে নিৰ্ধাৰিত প্ৰপত্ৰত যোগ্য প্ৰাৰ্থীৰ পৰা আৱেদন আমন্ত্ৰণ কৰা হৈছে।\nLGBRIMH Tezpur Recruitment 2022 in Details\n1. Junior Engineer (Civil)কনিষ্ঠ অভিযন্তা (অসামৰিক)\n2. Garden Supervisor বাগিচাৰ চুপাৰভাইজাৰ\nLast Date (অন্তিম তাৰিখ): 10.02.2022\nDegree in Civil Engineering fromarecognized university or Institute. Working experience inacentral/ state/semi-govt organization\nকোনো স্বীকৃত বিশ্ববিদ্যালয় বা প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা চিভিল ইঞ্জিনিয়াৰিংত ডিপ্লোমা।\nকোনো স্বীকৃত বিশ্ববিদ্যালয় বা প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা অসামৰিক অভিযান্ত্ৰিকত ডিগ্ৰী। কেন্দ্ৰীয়/ ৰাজ্য/অৰ্ধ-চৰকাৰী সংগঠনএটাত কাম কৰাৰ অভিজ্ঞতা\nDiploma in Agriculture / Horticulture with one year of experience\nএবছৰৰ অভিজ্ঞতাৰ সৈতে কৃষি / উদ্যানশস্যত ডিপ্লোমা\nCandidates can send their applications in prescribed format along withaBank Draft of Rs. 100/- to be drawn in favour of Director, LGBRIMH, Tezpur and attested copies of all certificates / one PP size photograph to the following address on or before 10.02.2022\nপ্ৰাৰ্থীসকলে তেওঁলোকৰ আৱেদনবোৰ নিৰ্ধাৰিত ফৰ্মেটত 100/- টকাৰ বেঙ্ক ড্ৰাফ্টৰ সৈতে প্ৰেৰণ কৰিব পাৰে যাক এলজিবিআৰআইএমএইচ, তেজপুৰৰ সঞ্চালকৰ পক্ষত অংকন কৰিব লাগিব আৰু 10.02.2022 তাৰিখে বা তাৰ আগতে নিম্নলিখিত ঠিকনাত সকলো প্ৰমাণপত্ৰ / এটা পিপি আকাৰৰ ফটোগ্ৰাফৰ সত্যায়িত প্ৰতিলিপি প্ৰেৰণ কৰিব পাৰে।\nPostal Address (ডাক ঠিকনা)\nThe Administrative Officer, LGBRIMH, Tezpur-784001


কঁঠাল চোৰৰ আঠাই সাক্ষী – ৰঞ্জু হালৈ মুনি – ফটাঢোল\nAugust 1, 2020 ভিন্নস্বাদ\t2 Comments\nকঁঠাল চোৰৰ আঠাই সাক্ষী – ৰঞ্জু হালৈ মুনি\n“নিলে ঐ নিলে, মোৰ কঁঠালটো চোৰে নিলে।”\nৰাতিপুৱাই নৰেশ্বৰ দাইটিয়ে হায়ৈ বিয়ৈখন লগোৱা দেখি চুবুৰিটোৰ গোটেই মানুহবোৰ আহি দাইটিৰ ঘৰত গোট খালে। সকলোৱে বিভিন্ন প্ৰশ্নৰে দাইটিক ব্যতিব্যস্ত কৰিবলৈ ধৰিলে।\n: কঁঠালটো দেখিবলৈ কেনেকুৱা আছিল?\n: ওজন কিমান মান হ’ব দাইটি?\n: কঁঠালটো সেই গছৰ গুৰিতেই লাগিছিলনে?\nমানুহবোৰৰ এশ এটা প্ৰশ্ন।\n: হয় অ’ কঁঠালটো গছৰ গুৰিতেই লাগিছিল। ওজনো ভালেখিনি হ’ব৷ যোৱাকালি ৰাতি শুবলৈ যোৱাৰ আগতেও চাই গৈছিলোঁ মই। কিন্তু ৰাতিপুৱা শুই উঠিয়েই চাই দেখোঁ যে কঁঠালটো নাই।\n: হেৰি ঐ নৰেশ্বৰ, তোৰ কাক সন্দেহ হয়।\n: গাঁওবুঢ়া দেউতা গোটেই চুবুৰিটোৰ মানুহবোৰেই মোৰ বুকুৰ আপোন। মই কাকো অবিশ্বাস কৰিব নোৱাৰোঁ।\nগভীৰ হুমুনিয়াহ কাঢ়িলে নৰেশ্বৰ দাইটিয়ে। নৰেশ্বৰ দাইটি এই গাঁওখনলৈ আহি পাম খোৱা বহুবছৰেই হ’ল। আচল ঘৰ বৰভাগৰ ফালে। ইয়াতেই বিয়া বাৰু কৰাই আজীৱন ৰৈ গ’ল। খেতি মাটিও সৰহ। খেতিৰ ধানেৰে বছৰটো খাবলৈ জোৰে। এই গাঁওখনৰ মানুহবোৰে নৰেশ্বৰ দাইটিক বৰ ভাল পাই। কথাই পাতিয়ে নৰেশ্বৰ দাইটি বৰ নম্ৰ। গাঁওখনৰ প্ৰত্যেকঘৰ মানুহৰে বিপদৰ সময়ত নৰেশ্বৰ দাইটি হাজিৰ। ইফালে দাইটি, সিফালে দাইটি মুঠতে দাইটি নহ’লে নহয়। সেই মানুহজনৰেই বস্তুত যে কোনোবাই হাত দিব সেয়া সপোনৰো অগচোৰ।\n: কথাবোৰ চালি জাৰি জাৰি চাই মই এটা কথা গম পালোঁ যে কঁঠালটো গাঁৱৰ ভিতৰতেই আছে।\nগম্ভীৰভাবে গাঁওবুঢ়াই ক’লে।\n: গাঁৱৰ ভিতৰতেই আছে মানে!\nনৰেশ্বৰ আচৰিত হ’ল। গাঁওবুঢ়া দেউতাই কেনেকৈ ইমান দাঠি ক’ব পাৰিলে যে কঁঠালটো গাঁওৰ ভিতৰতেই আছে। মানুহবোৰৰ মাজত গুণগুণনি উঠিল। কোনে চোৰ কৰিব পাৰে কঁঠালটো সেই লৈ গভীৰ আলোচনাত নিমগ্ন হ’ল প্ৰত্যেকে।\n: যোৱাকালি ৰাতি হৰেণহঁ‌তৰ ঘৰৰ পৰা পকা কঁঠালৰ গোন্ধ পাইছোঁ। মোৰ বিশ্বাস এই কামটো হৰেণেই কৰিছে।\nকোনোবা এজনে ক’লে।\n: আমাৰ ছাগলীজনীয়ে কালি কৰবাত কঁঠালৰ বাকলি খাই মুখখনত এঠা লগাই আনিছে।\nনানাজনৰ নানা কথা। কাৰ কাক সন্দেহ হয় তাৰেই বু বু বা বা। চকু পাৰি দেখিব নোৱৰা জনলৈ প্ৰথমেই সন্দেহৰ আঙুলি।\n: মোৰ মতে সিয়েই হ’ব৷\nমাটিৰ সীমাৰ বাবে কাজিয়া লাগি থকা গজেনৰ সন্দেহৰ আঙুলি প্ৰতিৱেশী কানুলৈ। এনেকৈ লাজ দিব পাৰিলেও মনটোৱে শান্তি পাই অলপ।\n: মই এবাৰ গছজোপাৰ ওচৰৰ পৰা চাই আহিব লাগিব।\nকথাখিনি কৈ গাঁওবুঢ়াই গছজোপাৰ ওচৰলৈ গ’ল।তেওঁৰ পিছে পিছে বাকীবোৰো গৈ গছজোপাৰ ওচৰ পালে।\n: মোৰ বোধেৰে কঁঠালটো চাৰি মান বজাত কাটি নিছে৷\nগছজোপালৈ চাই গাঁওবুঢ়াই ক’লে। তেওঁ দেখিলে গছজোপাৰ গুৰিৰ পৰা আঠা বৈ এটা ৰাস্তাৰ দৰে হৈছে।\n: চোৰে কঁঠালটো চোচোৰাই নিছে।\nগাঁওবুঢ়াৰ কথাত সকলো হতভম্ব হ’ল।\n: আপুনি কেনেকৈ জানিলে গাঁওবুঢ়া দেউতা যে চোৰে কঁঠালটো চোচৰাই নিছে।\n: কঁঠালটো যিহেতু ডাঙৰ গতিকে চোৰে কঁঠালটো দাঙি নিব পৰা নাই।\n: আমি এই আঠাৰ পিছে পিছে গ’লেই চোৰৰ সম্ভেদ পাম।\n: গাঁওবুঢ়াৰ কথাত পুনৰ মানুহবোৰৰ মাজত গুণগুণনি উঠিল।\n: তহঁ‌ত সকলোবোৰ নৰেশ্বৰৰ চোতালত বহি থাক মই এতিয়াই আহি আছোঁ।\nএইবুলি গাঁওবুঢ়াই বেগা বেগিকৈ তাৰ পৰা আঁতৰি গ’ল। এইবাৰ সকলোৱে অবাক হোৱাৰ পাল। কলৈ যায় গাঁওবুঢ়া দেউতা। পিছে পিছে যাব পৰা হ’লে ভাল আছিল।\n: মোৰ পিছ নলবি৷\nগাঁওবুঢ়াৰ কথাত উতনুৱা কেইজন উভতি আহিল।\n: ঘন অ’ ঘন উঠিছনে তই?\nগাঁওখনৰ ন-বোৱাৰী নীলিমাই চোতালখন সাৰি গোবৰ পানী ছটিয়াই হাতখন ধুবলৈ দমকলৰ পাৰলৈ গৈ কাৰোবাৰ মাত শুনি চাই দেখে যে গাঁওবুঢ়া আহিছে।ওৰণিখন লৈ তাই গাঁওবুঢ়াক মাত লগালে।\n: পিতা পাটীৰ পৰা উঠাই নাই গাঁওবুঢ়া দেউতা।\n: হয় নিকি? পিছে তোমাৰ মানুহজন একা।\n: তেখেতো উঠা নাই।\n: তুমি এইফালে আঁহাচোন বোৱাৰী।\nগাঁওবুঢ়াই মতাত নীলিমাই তেখেতৰ কাষলৈ গ’ল।গাঁওবুঢ়াই বৰ মনযোগেৰে চোতালখনত কিবা নিৰীক্ষণ কৰি আছে।\n: এইবোৰ কঁঠালৰ আঠা হয়নে বোৱাৰী?\nনীলামাৰ ফালে ঘূৰি চাই সুধিলে গাঁওবুঢ়াই।\n: হওঁতে কঁঠালৰ আঠাই হয় গাঁওবুঢ়া দেউতা।\n: এই আঠাবোৰ তোমালোকৰ ভঁৰাল ঘৰৰ ফালেই যোৱা নাইনে বোৱাৰী?\n: হয় গাঁওবুঢ়া দেউতা গৈছে, পিচে আপুনি মোক এইবোৰ কিয় সুধিছে!\nবুজি নাপায় নীলিমাই সুধিলে।\n: নৰেশ্বৰৰ প্ৰকাণ্ড কঁঠাল এটা যোৱাৰাতিয়েই চোৰ হ’ল। তাৰেই আঠাবোৰ চাই চাই মই তোমালোকৰ ঘৰ পালোঁ। সেই কথাতেই আছে নহয় বোলে, “কঁঠাল চোৰৰ আঠাই সাক্ষী।” এতিয়া মই আহোঁ৷ শুই উঠিলে কঁঠালটো গৈ নৰেশ্বৰক ঘূৰাই দি আহিবলৈ ক’বা। মই নৰেশ্বৰক কথাটো কাকো ক’বলৈ মান কৰিম।\nকথাখিনি কৈ গপ্গপাই গুচি গ’ল গাঁওবুঢ়া। আনহাতে নীলিমা ঠাইতেই জুপুকা লাগি বহি থাকিল। আচলতে কঁঠালটো কোনে চোৰ কৰি আনিছে! তাইৰ শহুৰেকে নে গিৰিয়েকে?\n« বিয়াৰ খানা-ভাস্কৰ জ্যোতি শৰ্মা\nবীণাপাণি আৰু হানী – পাৰ্থপ্ৰতিম বুজৰবৰুৱা »\nহাঃ হাঃ কঠাল চোৰৰ আঠাই সাক্ষী৷ ভাল লাগিল৷


কথা-বাৰ্তাঃ চিন্তাবিদ যতীন্দ্ৰ কুমাৰ বৰগোহাঞিৰ সতে 'দৈয়াঙ-টেঙানি, কৃষক মুক্তিৰ পাছত ৰাজনীতিলৈ "অখিলৰ আলেখ-লেখ" সন্দৰ্ভত... - অসমীয়াৰ সুখ-দুখ\nHome INTERVIEW KATHA-BARTA কথা-বাৰ্তা কথা-বাৰ্তাঃ চিন্তাবিদ যতীন্দ্ৰ কুমাৰ বৰগোহাঞিৰ সতে 'দৈয়াঙ-টেঙানি, কৃষক মুক্তিৰ পাছত ৰাজনীতিলৈ "অখিলৰ আলেখ-লেখ" সন্দৰ্ভত...\nকথা-বাৰ্তাঃ চিন্তাবিদ যতীন্দ্ৰ কুমাৰ বৰগোহাঞিৰ সতে 'দৈয়াঙ-টেঙানি, কৃষক মুক্তিৰ পাছত ৰাজনীতিলৈ "অখিলৰ আলেখ-লেখ" সন্দৰ্ভত...\nxukhdukh.com July 26, 2013 INTERVIEW, KATHA-BARTA, কথা-বাৰ্তা,\nসুখ-দুখৰ প্ৰশ্নঃ অখিল গগৈৰ নেতৃত্বত ৰাজনৈতিক দল গঠনে অসমৰ ৰাজনীতিলৈ কি পৰিবৰ্তন আনিব বুলি আশা কৰিব পাৰি?\nবৰগোহাঞিদেৱৰ উত্তৰঃ আমি এতিয়ালৈকে অখিল গগৈৰ ভূমিকা আমি দেখা পাইছো, তেওঁ সাধাৰণভাৱে এটা পাৰিপাৰ্শ্চিকতা সচেতন আন্দোলনৰ নায়ক হিচাবে বৃহৎ নদী-বান্ধৰ বিৰোধিতা কৰিলে, তাৰ পাছত কৃষকৰ ওপৰত যি দখল আছে সেইটোৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি অসমত এটা কৃষকৰ সংগঠন গঢ়ি তুলিবৰ বাবে যোৱা সময়চোৱাত কাম কৰিছে ৷ গতিকে তেওঁ যদি এটা ৰাজনৈতিক দল গঠন কৰে তেন্তে সেইটো কৃষকৰ স্বাৰ্থত আৰু যিসকলে পাৰিপাৰ্শ্চিকতাক সুৰক্ষা দিবলৈ বিচাৰে সেইসকলৰ মনপুত এটা ৰাজনৈতিক দল হব, বা তেনেকুৱা ৰাজনৈতিক দল এটাই তেওঁ কৰিব লাগিব৷\nআমি ভাবো অসমত এতিয়া যিমানবোৰ ৰাজনৈতিক দল এতিয়া দ্ৰুতগতিত গঠন হৈ আছে, হৈ আছে কিছুমান গোট, বিভিন্ন ধৰণৰ লক্ষ্য উদ্দেশ্য আগত ৰাখি, তেনেকুৱা এটা সৰু গোট হওক অখিল গগৈৰ দলটো, সেয়া অসমৰ ৰাইজে নিবিচাৰে৷ অখিল গগৈৰ লগৰে এটা অংশ ওলাই গৈ "আম আদমী পাৰ্টি" কৰিলে৷বুদ্ধিজীৱি সকলৰ এটা অংশই আম আদমী পাৰ্টিত যোগ দিলে৷ তাত কিন্তু বেছিভাগেই যোগ দিয়া নাই বা এটা বৃহৎ অনুসৰণকাৰীৰে দল এটা গঢ়ি তুলিবলৈ সেই দলো সমৰ্থ হোৱা নাই৷\nতাৰ পাছত অসমৰ তেৰজনমান বুদ্ধিজীৱিয়ে লগ হৈ অগপ দলৰ বিকল্প এটা গঠন কৰিবৰ কাৰণে বা এটা জাতীয় আঞ্চলিকতাবাদী শক্তি এটা গঢ়িবৰ কাৰণে আহ্বান জনাইছে বা সৰুকৈ মিটিঙ এখন পাতি সংগঠিতও হৈছে৷আনহাতে অগপ দলটোও প্ৰায় মৃত্যুমুখলৈ গতি কৰিছে, সেয়ে পুৰণি মানুহখিনি আকৌ একেলগ হৈছে, এচাম পুৰণি মানুহে আকৌ খোপনিটো এৰি দিবলৈ বিচৰা নাই৷ নিৰ্বাচনত হাৰিছে যদিও তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ অস্তিত্ব একেবাৰে বিলুপ্ত হৈছে বুলি ভবা নাই৷ তাৰে আকৌ এটা ভাগে বাহিৰলৈ ওলাই আহি নতুন দল গঢ়িবৰ বাবেও এটা কুচ-কাৱাজ চলাই আছে৷ দেখা গৈছে যে, যোৱা দুই-তিনিটা মাহত অসমত এনেকুৱা দুই তিনিটা সৰু গোট হৈ ৰাজনৈতিক দল গঠন কৰিবৰ যো-জা কৰিছে৷ তাৰ মাজতে অখিল গগৈৰ দলো যদি তেনে এটা গোট হয়, তেন্তে অসমৰ ৰাজনীতিৰ ওপৰত কোনো প্ৰভাৱ পেলাব নোৱাৰে৷\nসুখ-দুখৰ প্ৰশ্নঃ যিটো সময়ত আঞ্চলিকতাবাদী শক্তিক পুনৰোদ্ধাৰ কৰাৰ এটা বতাহ চলিব লাগিছে, সেই সময়তে এই ঘোষণাই কিবা বিশেষ ইংগিত বহন কৰিছে নেকি?\nবৰগোহাঞিদেৱৰ উত্তৰঃ এটা অৰ্থতটো ইংগিত এটা আছেই যে আঞ্চলিকতাবাদী দলত তেওঁ নাযায়৷ গতিকে যি সকল গ’লহেতেন তাৰো ডেকা শক্তিটো অখিল গগৈৰ ফালে আহিব বুলি ভবা হৈছে৷\nসুখ-দুখৰ প্ৰশ্নঃ অসমৰ কোন খিনি মানুহে অখিল গগৈৰ নেতৃত্বত ৰাজনৈতিক দলক সমৰ্থন কৰিব?\nবৰগোহাঞিদেৱৰ উত্তৰঃ তেওঁৰ কৃষকৰ মাজত এটা গণভিত্তি আছে, তাৰে কৃষকৰ এটা অংশ আহিব, মানে কৃষকৰ ডেকা ল’ৰা বিলাক, তাৰ পিছত তেওঁ পাৰিপাৰ্শ্চিক সচেতন মানুহ হিচাবে, এটা সংগঠনৰ নেতা হিচাবে বৃহৎ নদী-বান্ধ বিৰোধী আন্দোলন এটা কৰিলেতো, সেয়ে নদী-বান্ধ বিৰোধী আন্দোলনৰ লগত জড়িত শক্তি, তাৰে এটা পাৰিপাৰ্শ্চিকতা সচেতন অংশ এই দললৈ আহিব ৷\nসুখ-দুখৰ প্ৰশ্নঃ জনজাতীয় জন-সংগঠনবোৰ যিবোৰে নদী-বান্ধৰ সংগ্ৰামত গৈছিল, তেওঁলোকে তেওঁৰ ৰাজনৈতিক দলক সমৰ্থন দিব জানো ?\nবৰগোহাঞিদেৱৰ উত্তৰঃ জনজাতীয় সংগঠন বিলাকে যোৱা দুবছৰত, তেওঁলোকে কৰা আন্দোলনবোৰৰ ফলশ্ৰুতি হিচাবে বিভিন্ন ধৰণৰ স্বায়ত্ব-শাসন পাই মোটামুটি ভাৱে স্বায়ত্ব-শাসনৰ ভিতৰত যিখিনি সা-সুবিধা পাইছে সেইখিনি লৈয়েই ব্যস্ত হৈ আছে৷তাৰে ভিতৰৰ যি সকলৰ মাজত সম্পূৰ্ণ সুকীয়া ৰাজ্য পাবৰ বাবে হাবিয়াস আছে, যি সকলে ডিভাইড আচাম ৫০-৫০টো সমৰ্থন কৰে, বেলেগ ৰাজ্য গঠনৰ বাবে যিবোৰৰ স্পৃহা আছে, সেই শক্তিবোৰে অখিলৰ লগত যোগ দিব বুলি মই নাভাবো৷ আৰু সেই দাবীলৈ অখিলে সমৰ্থন কৰে নে নকৰে এতিয়ালৈ স্পষ্ট হোৱা নাই, বা নকৰিব বুলিয়ে এটা ধাৰণা হয়৷\nসুখ-দুখৰ প্ৰশ্নঃ অখিল গগৈৰ গণতান্ত্ৰিক সংগ্ৰামৰ যিটো আৰম্ভণি, সেই সময়ত থকা বুদ্ধিজীৱি সকল এতিয়া লগত নাই৷ এতিয়া বৌদ্ধিক ভাৱে কোনে সেইদলক নেতৃত্ব দিব বুলি আশা কৰিব পাৰি ? নে অখিল গগৈয়েই সকলো দিশৰ পৰা হব সৰ্বে-সৰ্বা ৷\nবৰগোহাঞিদেৱৰ উত্তৰঃ বুদ্ধিজীৱি বুলি ক’লে এতিয়া দুটা গোট আছে, ধৰি লৈছো সেই তেৰজনে যি এটা আঞ্চলিক শক্তি গঠন কৰিবৰ কাৰণে মিটিং কৰিলে, আনহাতে ডঃ হীৰেন গোহাঁইৰ নেতৃত্বত বামপন্থী চিন্তাধাৰাৰ এক বৌদ্ধিক গোট এটা আছে৷ সেইখিনিও যতদূৰ সম্ভৱ অখিল গগৈৰ দলটোৰ প্ৰতি আকৃষ্ট হৈ তেওঁৰ দলটোৰ লগত যোগ নিদিয়ে বা তেওঁলোকক শক্তিশালী কৰি নোতোলে৷ এই দুয়োটা গোটেই অখিল গগৈৰ ফালে যোৱাৰ সম্ভাৱনা নাই৷\nএতিয়ালৈকে যি দেখা গৈছে, তেওঁ নিজেই সেই গোটটোৰ সম্পূৰ্ণ নেতৃত্ব গ্ৰহণ কৰিব৷ এই বিষয়ত সংগঠনৰ বাহিৰৰ পৰা মতামত দিয়াতো ভাল নহয়, কিন্তু সেই বিষয়ত সংগঠনৰ মজিয়াত মতানৈক্যও হৈছে বা তেওঁৰ সংগঠনৰ পৰা কিছু লোকো ওলায়ো গৈছে৷ কিন্তু মই কোনো এনে সৰু গোটৰ সমৰ্থন নকৰো৷ সৰু সৰু গোট হৈ ভোট বিভাজন বা মানুহৰ মাজত বিভাজন অনাৰ বাহিৰে কিবা কৰিব পাৰিব বুলি মোৰ বিশ্বাস নহয়৷\nসুখ-দুখৰ প্ৰশ্নঃ এই দলে মূলতঃ কাৰ ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰক প্ৰত্যক্ষ ভাৱে ক্ষতি কৰিব?\nবৰগোহাঞিদেৱৰ উত্তৰঃ প্ৰত্যক্ষভাৱে ই শাসক দলৰ ক্ষতি কোনো কৰিব নোৱাৰে, সৰু সৰু গোটবোৰে ৷\nসুখ-দুখৰ প্ৰশ্নঃ এই দলে অনাগত নিৰ্বাচনত কংগ্ৰেছ-বিজেপিৰ এক বিকল্প হৈ উঠাৰ কিবা সম্ভাৱনা দেখিছেনে?\nবৰগোহাঞিদেৱৰ উত্তৰঃ এতিয়ালৈকে কোনো বিকল্প হোৱা নাই৷ আৰু আগন্তুক নিৰ্বাচনৰ ভিতৰত যদি কিবা মেজিক বা ফলাফল দিব পৰা ঘটনা ঘটে, তেতিয়া হব পাৰে৷ এতিয়ালৈকে তেনে কোনো সংগঠিত প্ৰচেষ্টা চলোৱা দেখা নাই, বা কিবা চেষ্টা চলিলেও এতিয়ালৈকে হোৱা গোটবোৰে সেই বোৰৰ সৈতে সহযোগিতা নকৰে৷ কোনো প্ৰচেষ্টা নাই, সেই কথাটো শুদ্ধ নহয়৷ জেনুইন যি সকল লোকে ভাৱে যে কংগ্ৰেছ আৰু বিজেপিৰ বিৰুদ্ধে এটা শক্তিশালী দল হওক, সেইবিলাকে এই সময়ত কোনো থাউনি পোৱা নাই বা খোপনি লব পৰা নাই৷\nশক্তিশালী ৰাজনৈতিক শক্তি এটা প্ৰয়োজন আছিল৷ সাম্প্ৰদায়িকতাবাদ আৰু নিষ্পেষণৰ বিৰোধিতা কৰি যদি কিবা এটা কৰিব লাগে তেন্তে এনেকুৱা সৰু-সুৰা গোট হৈ উৎকৃষ্ট কথা-বতৰা কৈও লাভ নাই, যদি ৰাজনৈতিকভাৱে কাৰ্যকৰী বৃহৎ শক্তি এটা থিয় কৰাব নোৱাৰে ৷\nআৰু বাওঁদল সমূহ কাৰ্যত আজি অসমত দুৰ্বল ৰূপতহে বৰ্তি আছে৷ সাংগঠনিক দিশত অবিৰত নিৰলস প্ৰচেষ্টাৰ অভাৱ আৰু সময়ে সময়ে কৰি অহা কিছু ভূল সিদ্ধান্তৰ ফলতে তেখেতসকলৰ এই অৱস্থা৷ কিন্তু সেই দল সমূহেও আজি অগপ দুভাগ হোৱাৰ পৰিস্থিতিত কোনটো অংশক সমৰ্থন দিব সেয়াও স্পষ্ট হৈ উঠা নাই৷\nসুখ-দুখৰ প্ৰশ্নঃ অখিল গগৈৰ নেতৃত্বত কৃষক মুক্তি সংগ্ৰাম সমিতি শেহতীয়া ভাৱে সাংগঠনিক খহনীয়াৰ সন্মুখীন হৈছে বা বিতৰ্কলৈ আহিছে৷ ৰাজনৈতিক দল ঘোষণা এইবোৰৰ বিতৰ্কৰ পৰা ফালৰি কটাৰ এক চেষ্টা নেকি বাৰু ?\nবৰগোহাঞিদেৱৰ উত্তৰঃ ফালৰি কটাৰ চেষ্টা বুলি কব নোৱাৰি৷ ২০১৪ চনলৈকে তেওঁলোকে ৰাজনৈতিক দল গঠন কৰাৰ লক্ষ্য থকা বুলি আগতেও কৈছিল৷ পিছে সেইটো আগুৱালে, সেইটো হয়৷\nসুখ-দুখৰ প্ৰশ্নঃ এতিয়া অসমত কি ৰাজনৈতিক পদক্ষেপ লক্ষণীয় হৈ গঢ় লৈ উঠা উচিত?\nবৰগোহাঞিদেৱৰ উত্তৰঃ এতিয়া অসমত আঞ্চলিকতাবাদী শক্তিবোৰ একেলগ হব লাগে৷ পুৰণি যিবোৰ বদনামী মানুহ আছে সেইবোৰক উলিয়াই দিব লাগে৷ সেইটো এটা আহ্বানো জনাইছিলো এটা সময়ত, কিন্তু সেইটোৱে কাৰো কাণত ভালকৈ স্পৰ্শ কৰিব পাৰিলে বুলি মোৰ মনে নধৰে৷\nদ্বিতীয়তে আম আদমী পাৰ্টিয়েও বিশেষ খুটি পুতিব নোৱাৰিলে৷ যিসকলক দ্বায়িত্ব দিলে, অৰুণাচলৰ এজনক দ্বায়িত্ব দিলে, তেওঁলোকৰ অসমৰ বিষয়ে বিশেষ জ্ঞানেই নাছিল, সেয়ে অসমত ক’ত দল কৰিব পাৰিব? সেয়ে নতুন শক্তি আছিল যদিও আম আদমী পাৰ্টিয়ে ইয়াত ভেটি গঢ়িব নোৱাৰিলে৷\nএতিয়ালৈ সকলোৱে নিজে নিজে নিজৰ গোট কৰি বহি আছে, কিন্তু গৰিষ্ঠ সংখ্যক লোকৰ স্বাৰ্থত, কৃষক, শ্ৰমিক, বা সচেতন ৰাইজৰ সমৰ্থন এই গোটবোৰৰ সৈতে আছে বুলিও ধাৰণা নহয়৷\nকংগ্ৰেছৰ বিৰোধিতা কৰিবলৈ যিটো লাগে, আদৰ্শনিষ্ট, গণভিত্তি থকা আৰু অসমৰ বৌদ্ধিক আৰু বৌদ্ধিকভাৱে সচেতন অসমৰ জনসম্পদ আৰু সাধাৰণ জনতাক একেলগে লৈ শক্তিশালী এটা দল কৰিব পৰাৰ সামৰ্থ থকা স্বত্বেও কোনো দলেই কিন্তু এই কামত সফলতা অৰ্জন কৰিব পৰা নাই৷\nঅগপতো এতিয়াও পুৰণি মানুহ বহুত আছে, কিন্তু ৰাইজক একেলগ কৰাত বিফল হৈছে৷ একেদৰে বামপন্থী দলবোৰতো মানুহ নাই সেইটো নকও, বহুত ভাল মানুহ আছে, তেওঁলোকেও সেই একেধৰণেই মানুহক লগত লৈ শ্ৰমিক কৃষকৰ এটা শক্তিশালী দল বা মৰ্চা গঠন কৰিবলৈ সফল হব পৰা নাই৷\nআম-আদমী পাৰ্টিয়েও দুৰ্নীতি-বিৰোধী সকলো মানুহক একেলগ কৰিব নোৱাৰিলে৷\nঅখিল গগৈয়ে যিখিনি একবাৰে তেওঁৰ ভক্ত, যি তেওঁৰ কথামতে চলে সেইখিনি মানুহ লৈ আন্দোলন কৰি আছে৷ তেওঁ যে জনসাধাৰণৰ সকলো অংশকে আনিব পাৰিব সেই নিশ্চয়তাটো এতিয়াও দেখা নাই৷\nআমি বিচাৰো বাওঁপন্থী দল হওক, আঞ্চলিকতাবাদী দল হওক, আম-আদমী পাৰ্টি হওঁক, অখিলৰ দলেই হওক, সৰু সৰু গোট হৈ শক্তিৰ অপচয় কৰাতকৈ একেলগ হৈ সকলো সকলো দুৰ্নীতিবিৰোধী মানুহ, শ্ৰমিক-কৃষক, পাৰিপাৰ্শ্চিকতাক সুস্থ কৰি ৰখাত গুৰুত্ব দিছে সেই লোক সকল, সকলোৱে একেলগ হৈ এটা শক্তি গঠন কৰিব পাৰে, যিটো এতিয়াও হৈ উঠা দেখা নাই৷\nTags # INTERVIEW # KATHA-BARTA # কথা-বাৰ্তা\nLabels: INTERVIEW, KATHA-BARTA, কথা-বাৰ্তা\nAABOL TAABOL February 26, 2015 at 11:24 PM\nAkhil Gogoi's stand regarding influx, flood, un-employment and it's eradication, bodoland, industrialisation(farmer' interest and industrialisation does not seem to go hand in hand), anti Cong/BJP/AUDF grand alliance with regional parties not known. Electricity charges in Guwahati/ Assam is more than that of Delhi, water is plenty during rainy days and scarcity during dry season, those issues never raised like in Delhi elections.


সদ্য অৱসৰপ্ৰাপ্ত পাৰ্থিৱ পেটেলৰ বিষয়ে প্ৰাক্তন অধিনায়ক সৌৰভ গাংগুলীৰ বিশেষ মন্তব্য!! - Olympia Sports\nHomeNewsসদ্য অৱসৰপ্ৰাপ্ত পাৰ্থিৱ পেটেলৰ বিষয়ে প্ৰাক্তন অধিনায়ক সৌৰভ গাংগুলীৰ বিশেষ মন্তব্য!!\nবুধবাৰে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেটৰ পৰা অৱসৰ ঘোষণা কৰে উইকেটকীপাৰ বেটছমেন পাৰ্থিৱ পেটেলে। কেৱল ১৭ বছৰ বয়সতে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেটত অভিষেক ঘটোৱা পাৰ্থিৱ পেটেলে ভাৰতৰ হৈ ১৫ খন টেষ্টত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।\nবি চি চি আইৰ অধ্যক্ষ তথা প্ৰাক্তন অধিনায়ক সৌৰভ গাংগুলীয়ে পাৰ্থিৱ পেটেলৰ বিষয়ে কয় যে পাৰ্থিৱ দলীয় নীতি নিয়ম মানি চলা এগৰাকী অমায়িক ক্ৰিকেটাৰ আছিল। তেওঁ ভাৰতীয় ক্ৰিকেটৰ এগৰাকী ব্ৰেণ্ড এম্বেচেডৰ আছিল। লগতে গাংগুলীয়ে কয় যে পাৰ্থিৱক নেতৃত্ব দি ভাল লাগিছিল।\nউল্লেখযোগ্য যে, পাৰ্থিৱ পেটেলে ভাৰতৰ হৈ টেষ্ট অভিষেক ঘটাওতে সৌৰভ গাংগুলী আছিল দলৰ অধিনায়ক। ২০০২ আৰু ২০০৪ বৰ্ষৰ ভিতৰত সৌৰভ গাংগুলীৰ নেতৃত্বত ক্ৰমে ১৫ খন টেষ্ট আৰু ১০ এদিনীয়াত পাৰ্থিৱ পেটেলে খেলাৰ সুযোগ লাভ কৰিছিল।\nবুধবাৰে উইকেটকীপাৰ বেটছমেনগৰাকীয়ে অৱসৰ লোৱাৰ সময়ত প্ৰাক্তন অধিনায়ক সৌৰভ গাংগুলীক কৃতজ্ঞতা জ্ঞাপন কৰিছিল। একেটা দিনতে ভাৰতীয় দলৰ প্ৰাক্তন অধিনায়কজনেও পাৰ্থিৱক ভবিষ্যত জীৱনৰ বাবে শুভেচ্ছা জনাই উল্লেখ কৰে যে, তেওঁৰ নেতৃত্বত গুজৰাটে ৰঞ্জি ট্ৰফীত খিতাপ অর্জন কৰিছিল। গুজৰাটৰ ক্ৰিকেট ক্ষেত্ৰত তেওঁক সদায় স্মৰণ কৰা হ’ব।\nPrevious articleবিৰাট কৃষকক সমৰ্থন কৰা : অষ্ট্ৰেলীয়াৰ খেল পথাৰত যুৱতীৰ চিঞঁৰ\nNext articleকাইলৈৰ পৰা ব্ৰহ্মপুত্ৰ ভলীবল লীগ!! কি এই ব্ৰহ্মপুত্ৰ ভলীবল লীগ জানো আহক


ভয়ংকৰ ৰূপত গণ সংক্ৰমণৰ আশংকা! দ্বিতীয় মুম্বাইৰ দিশে নেকি গুৱাহাটী?\nমহানগৰীত দৈনিক বৃদ্ধি পাইছে কন্টেইনমেন্ট জ’ন\nগুৱাহাটী মহানগৰীৰ প্ৰতিনিধিত্বমূলক ফটো। সৌজন্য : ইন্টাৰনেট\nভয়ংকৰ বিপদৰ দিশে আগুৱাইছে গুৱাহাটী মহানগৰ। এই আশংকাই এতিয়া খুলি খুলি খাইছে মহানগৰবাসীক।\nকিয়নো গুৱাহাটী মহানগৰীত ক্ৰমান্বয়ে বৃদ্ধি পাইছে কৰ’না আক্ৰান্ত ৰোগীৰ সংখ্যা। বৰ্তমানলৈকে পাঁচ শতাধিক লোক কামৰূপ মহানগৰ জিলাত আক্ৰান্ত হৈছে বুলি এক সুত্ৰত প্ৰকাশ পাইছে।\nইপিনে, কোৱাৰেন্টাইনত থকাসকলক বাদ দি বহুসংখ্যকেই গণ সংক্ৰমণৰ ফলতেই এই মাৰাত্মক ভাইৰাছৰ কবলত পৰিছে।\nকিছুদিন ধৰি ভয়াবহ ৰূপত গণ সংক্ৰমণৰ দ্বাৰা আক্ৰান্ত হোৱা ঘটনা পোহৰলৈ আহিছে।\nউল্লেখ কৰিব পাৰি যে, যাতে গণ সংক্ৰমণ নহয় তাৰ বাবে কোৱাৰেন্টাইন ব্যৱস্থা অধিক মজবুত কৰাৰ বাবে চৰকাৰ কিম্বা প্ৰশাসনে ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰি আহিছে যদিও এতিয়া যেন কিছু সুৰুঙা ৰৈ গৈছে যাৰ বাবে এতিয়া মহানগৰীত গণ সংক্ৰমণ হ’বলৈ আৰম্ভ কৰিছে।\nএক কথাত ক’বলৈ গ’লে মহানগৰীৰ বাবে এতিয়া যেন নামি আহিছে মহাবিপদ।\nগুৱাহাটীত এতিয়া যি ফালেই চকু ফুৰাই সেই ফালেই যেন দেখা পোৱা যায় মহানগৰবাসীয়ে কৰ’না ভাইৰাছৰ সৈতে সহাৱস্থান কৰা আৰম্ভ কৰিছে।\nতাৎপৰ্য্যপূৰ্ণভাৱে, গুৱাহাটী কেন্দ্ৰীয় কাৰাগাৰৰ পৰা আৰম্ভ কৰি হাউচিং কলনী, মন্দিৰৰ চৌহদ, কমপ্লেক্স, ব্যৱসায়িক প্ৰতিষ্ঠান, বেংক, ফাৰ্মাচীলৈকে সকলোতে এতিয়া কোভিড-১৯ পজিটিভ চিনাক্ত হৈছে।\nপ্ৰথম অৱস্থাত ফাঁচিবজাৰৰ মুঙৰু চাহানী নামৰ লোক এজনৰ দেহৰ পৰা প্ৰায় ১৫ গৰাকী লোকৰ দেহলৈ মাৰাত্মক কৰ’না ভাইৰাছৰ সংক্ৰমণ হৈছিল।\nশেতীয়াকৈ কালি ভঙাগড়ৰ ৰূপনগৰস্থিত ৰূপালী পথত ১১ মহীয়া শিশু কোভিড-১৯ পজিটিভ ওলোৱাৰ পাছতে এতিয়া উক্ত অঞ্চলত চাঞ্চল্য তথা আতংকই বিৰাজ কৰিছে।\nকিয়নো ৰাজস্থানৰ পৰা আহি ৩ জুনত গুৱাহাটীত উপস্থিত হৈ পৰিয়ালৰ সৈতে হোম কোৱাৰেন্টাইনত থকা অৱস্থাতে সেই মহলাৰে শিশুটিৰ আত্মীয় এগৰাকীয়ে বহু ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক উক্ত অঞ্চলত টিউচন কৰাই আহিছিল।\nইয়াকে লৈ এতিয়া আতংকিত হৈ পৰিছে সমগ্ৰ অঞ্চলবাসী।\nইয়াৰোপৰি, মালিগাওঁৰ নেতাজী বিদ্যাপীঠ আশ্ৰয় শিবিৰত থকা অনিল চন্দ্ৰ ৰায় নামৰ 8th APBN ৰ আৰক্ষী জোৱানজনৰ দেহত বৃহস্পতিবাৰে ধৰা পৰিছিল কোভিড-১৯ পজিটিভ।\nতেওঁ এমাহ পূৰ্বে বঙাইগাওঁ অভয়াপুৰীৰ পৰা গুৱাহাটীত কৰ্তব্য পালনৰ বাবে আহিছিল আৰু তেওঁৰ সৈতে নেতাজী বিদ্যাপীঠত প্ৰায় ৭০ গৰাকী জোৱান আছিল। ইতিমধ্যে বিদ্যালয়খনক কন্টেইনমেন্ট জ’ন হিচাপে ঘোষণা কৰিছে কামৰূপ মহানগৰ জিলা প্ৰশাসনে।\nইপিনে, যোৱানিশা জিএমচিএইচৰ তিনিগৰাকী চিকিৎসকৰ দেহতো একেলগে ধৰা পৰিছে কোভিড-১৯ পজিটিভ।\nসেইদৰে মালিগাওঁৰ গো-শালাত স্বপ্না বৰুৱা নামৰ এগৰাকী কোভিড আক্ৰান্ত মহিলাৰ পৰাও প্ৰায় ৫ গৰাকী লোকলৈ সংক্ৰমণ হোৱা বুলি খবৰ পোৱা গৈছে।\nইয়াৰোপৰি, পানবজাৰৰ জৈন ফাৰ্মা নামৰ ঔষধৰ বিপনীৰ কৰ্মচাৰী প্ৰদীপ শর্মা আৰু ৰাজু শ্বাহ, উলুবাৰীৰ লাচিত নগৰ হনুমান মন্দিৰৰ মূল পুৰোহিত, বামুণীমৈদামৰ শুভ্ৰজিৎ সুত্ৰধৰ আৰু ফাঁচিবজাৰৰ ৰাধু কৰ্মকাৰ মাৰাত্মক কোভিড-১৯ত আক্ৰান্ত হৈছে।\nলক্ষণীয় কথা যে, ওপৰত উল্লেখিত আটাইকেইগৰাকী লোকৰ কাৰোৰে ভ্ৰমণ বৃত্তান্ত নাই।\nতাৎপয্যপূৰ্ণভাৱে গুৱাহাটীত দৈনিক বৃদ্ধি পাইছে কন্টেইমেন্ট জ’নৰ সংখ্যা। মহানগৰীত বৰ্তমানলৈকে ৬৭ টা কন্টেইনমেন্ট জ’ন ঘোষণা কৰিছে যদিও বৰ্তমান ৪৪ টা সক্ৰিয় হৈ আছে।\nকালি নতুনকৈ ১৪ টা কন্টেইনমেন্ট জ’ন ঘোষণা কৰিছে কামৰূপ মহানগৰ জিলা প্ৰশাসনে।\nইপিনে, এই সমগ্ৰ বিষয়ক লৈ এতিয়া দিশহাৰা হৈছে গুৱাহাটীবাসী।\nএই সন্দৰ্ভত প্ৰতিক্ৰিয়া প্ৰকাশ কৰি আমাৰ সাংবাদিকৰ আগত প্ৰশান্ত বৰ্মণ নামৰ সমাজ সচেতক লোক এজনে কয়, ‘গণ সংক্ৰমণৰ ঘটনাৰ বাবে আমি অতিকৈ ভীতিগ্ৰস্ত। যিকোনো মুহূৰ্তত গণ সংক্ৰমণ হ’ব পাৰে। অতি সোনকালে গণ জাগৰণ এটা সৃষ্টি কৰিবলৈ চৰকাৰক আহ্বান জনাইছো।‘\nতেওঁ লগতে কয়, ‘পদপথৰ ব্যৱসায়ী নাইবা অন্যান্য ব্যৱসায়িক প্ৰতিষ্ঠানৰ কৰ্মচাৰীসকলৰ স্বাব টেষ্ট কৰাৰ ব্যৱস্থা কৰিব লাগে।একোটা একোটা অঞ্চল বাছি লৈ ঘৰে ঘৰে গৈ স্বাৱ সংগ্ৰহ কৰি পৰীক্ষা কৰাৰ ব্যৱস্থা কৰিব লাগে।‘\nআনহাতে, হীতেন দত্ত নামৰ আন এগৰাকী লোকে নৰ্থ ইষ্ট নাওৰ সাংবাদিকৰ আগত এই সন্দৰ্ভত প্ৰতিক্ৰিয়া প্ৰকাশ কৰি কয়, ‘ইয়াক লৈ মহানগৰবাসীৰ মাজত নতুন কিছুমান সজাগতাৰ সৃষ্টি কৰাৰ প্ৰয়োজন আছে। লকডাউন বা সামাজিক দূৰত্ব মনাৰ পাছতো যদি ই গণ সংক্ৰমণলৈ আহিব পাৰিছে গতিকে চৰকাৰে নতুন কিছু চিন্তা-চৰ্চা কৰাৰ প্ৰয়োজনীয়তা আছে।‘\n‘কোভিড বিৰোধী যোদ্ধাসকলক লৈ এখন বিশেষজ্ঞ কমিটিৰ দ্বাৰা বিকল্প চিন্তা বা ব্যৱস্থা কৰিব লাগে। যাতে গণ সংক্ৰমণৰ পৰা মহানগৰবাসীক ৰক্ষা কৰিব পৰা যায়। সস্তীয়া চিন্তা কৰি লাভ নাই।‘ এইদৰে কয় দত্তই।\nইয়াৰোপৰি, হোম কোৱাৰেন্টাইনৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰশাসনে সোপাঢিলা নীতি লোৱা বুলি অভিযোগ তুলি দত্তই কয়, ‘খেনোক দেখি ৰান্ধে বাঢ়ে, খেনোক দেখি দুৱাৰ মাৰে। চৰকাৰৰ নীতিটোও তেনে যেন লগা হৈছে। যোৱা শণিবাৰে নাগৰিক সমবায় বেংকৰ কৰ্মচাৰী কোভিড-১৯ পজিটিভ হিচাপে চিনাক্ত হৈছিল। কিন্তু তাৰ পাছতো প্ৰশাসনৰ ফালৰ পৰা কোনোধৰণৰ ব্যৱস্থা নল’লে। বেংকৰ তলৰ মহলাৰো দোকান-পোহাৰ খোলা ৰাখিলে বা বিল্ডিঙটোও ছীল নকৰিলে।‘\nইপিনে, ভয়ংকৰ ৰূপত গণ সংক্ৰমণ হোৱাৰ বাবে ‘দ্বিতীয় মুম্বাইৰ দিশে নেকি গুৱাহাটী?’ এই প্ৰশ্নও উদয় হৈছে মহানগৰীত।