মৃত্যুৰ পাছত বাজপেয়ীক প্ৰথম শ্ৰদ্ধাঞ্জলি দিছিল কোনে? - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\nডিজিটেল ডেস্কঃ দীৰ্ঘদিনৰ অসুস্থতাৰ অন্তত ১৬ আগষ্টত আবেলি ৫.০৫বজাত আনুষ্ঠানিকভাৱে সকলোৱে মানি ল’লে- প্ৰাক্তন প্ৰধানমন্ত্ৰী অটল বিহাৰী বাজপেয়ী আৰু নাই। দিল্লীৰ এইমছৰ আই চি ইউৰ সেই বিশেষ কোঠাটোত থকা জীৱন দায়িনী সকলো কৃত্ৰিম যন্ত্ৰ অৱশেষত খুলি দিয়াৰ সিদ্ধান্ত ল’লে চিকিৎসকে। তাৰ আগতেই প্ৰধানমন্ত্ৰী কাৰ্যালয়ৰ সৈতে সঘন যোগাযোগ চিলিছিল এইমছ কৰ্তৃপক্ষৰ।\nআগদিনাৰ ভেণ্টিলেটৰত থকা বাজপেয়ীৰ স্বাস্থ্যৰ বুজ ল’বলৈ সন্ধ্যা ৭.১৫বজাত প্ৰধানমন্ত্ৰী গৈছিল। তেতিয়াই চিকিৎসকে সেই চিৰসত্যৰ উমান দিছিল প্ৰধানমন্ত্ৰীক। তাৰপাছত ১৬ আগষ্টৰ পুৱা চিকিৎসকৰ এটা দল সোমাইছিল আই চি ইউৰ ভিতৰত। বাজপেয়ীৰ স্বাস্থ্য পৰীক্ষাৰ অন্তত প্ৰস্তুত কৰা এখন প্ৰতিবেদন জমা দিছিল এইমছৰ সঞ্চালকক।\nতাৰ পিছত পি এম অ’ৰ কাৰ্যালয়ক এইমছৰ সঞ্চালকে বাজপেয়ীৰ স্বাস্থ্যৰ শেহতীয়া স্থিতি জনাইছিল। পুৱা আকৌ দৌৰি আহিছিল প্ৰধানমন্ত্ৰী এইমছলৈ। আহি পাইছিল ৰাজনাথ সিং। এজন দুজনকৈ সকলোৱে ভিৰ কৰিছিল এইমছত। তেতিয়াই বুজা গৈছিল কি আহিব পাৰে বাতৰি।\nধৰ্মেন্দ্ৰ প্ৰধানকে ধৰি আন দুজনমান মন্ত্ৰী ব্যস্ত হৈ আছিল বাজপেয়ীৰ বাসগৃহত। অমিত শ্বাহৰ ব্যস্ততা বাঢ়িছিল। বাতিল কৰা হৈছিল বিজেপি কাৰ্যনিৰ্বাহক কমিটীৰ বৈঠক। চৌদিশে কেৱল উদ্বিগ্নতা। কি আহে বা ফলাফল? দিল্লীৰ আৰক্ষীয়ে যান-বাহন নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে অতিৰিক্ত জোৱান-বিষয়া নিয়োগ কৰিলে।\nসময় তেতিয়া ১৬ আগষ্টৰ আবেলি ৪.৫০। সকলো প্ৰস্তুতি সম্পন্ন হৈছিল। চিকিৎসকৰ দলটো পুনৰ ব্যস্ত হৈ পৰিল। কৃত্ৰিম যন্ত্ৰবোৰ দেহৰ পৰা আতৰাই দিলে। আৰু এটা শব্দ হৈ ৰৈ গ’ল তেওঁৰ হৃদস্পন্দন। শেষ হৈ গ’ল এক অধ্যায়। তেতিয়া সময় ঘড়ীত আবেলি ৫.০৫ বাজিছিল। সংগোপনে চলিছিল সকলো। বাহৰিলৈ তেতিয়া কোনো খবৰ অহা নাছিল।\nমুষ্ঠিমেয় কেইজনমান লোকেহে জানিছিল সেই খবৰ। এইমছৰ এগৰাকী সহায়িকাই টাইপ কৰিছিল এটা বাৰ্তা। য’ত আনুষ্ঠানিকভাৱে লিখা হ’ল তেওঁৰ মৃত্যুৰ বতৰা। আৰু শেষত বাহিৰত ৰৈ থকা গুণমুগ্ধ আৰু সংবাদমাধ্যমক আবেলি ৫.২৭ বজাত জনোৱা হ’ল – He is no more।\nতাৰ পূৰ্বেই আই চি ইউৰ ভিতৰতে ১২জনীয়া চিকিৎসকৰ দলে তেওঁৰ নশ্বৰ দেহৰ থকা বিচনাৰ বাওফালে থিয় হ’ল। শিতানত থলে ফুলৰ থোপা। তেওঁলোকে অশেষ চেষ্টা কৰিছিল, কিন্তু নোৱাৰিলে। ৯৩ বছৰ বয়সত তেওঁৰ মৃত্যু হ’ল। প্ৰাক্তন প্ৰধানমন্ত্ৰী অটল বিহাৰী বাজপেয়ীৰ মৃত্যুৰ পাছত তেওঁৰ চিকিৎসাত নিয়োজিত চিকিৎসক আৰু চিকিৎসা কৰ্মী দলে তেওঁলৈ যাছিলে প্ৰথম শ্ৰদ্ধাঞ্জলি।


১০ হাজাৰ টকাৰ জমা ধন হ'বগৈ ১৬ লাখৰো অধিক, কেনেকৈ ?– News18 assam\nHome » photogallery » lifestyle »নাই কোনো ভয় কিম্বা শংকা ! ১০ হাজাৰ টকাৰ জমা ধন হ'বগৈ ১৬ লাখৰো অধিক , কিন্তু কেনেকৈ ? জানক সবিশেষ ...\nনাই কোনো ভয় কিম্বা শংকা ! ১০ হাজাৰ টকাৰ জমা ধন হ'বগৈ ১৬ লাখৰো অধিক , কিন্তু কেনেকৈ ? জানক সবিশেষ ...\nআপুনি ডাকঘৰৰ সঞ্চয় আঁচনিতো ভাল লাভ পাব পাৰে। ডাকঘৰৰ ক্ষুদ্ৰ সঞ্চয় আঁচনিটো বেংকৰ ফিক্সড ডিপজিটতকৈ বহুক্ষেত্ৰত ভাল।\n| November 29, 2021, 18:44 IST\nসুৰক্ষিত ভৱিষ্যতৰ বাবে বা এটা শংকাবিহীন জীৱন কটাবলৈ প্ৰায় প্ৰতিটো পৰিয়ালেই এক সুৰক্ষিত স্থানত ধন বিনিয়োগ কৰিব বিচাৰে । আনহাতে, কোৰোনা মহামাৰীৰ ফলত হোৱা সাম্প্ৰতিক পৰিস্থিতিত মানুহে অধিক সুৰক্ষিত বিনিয়োগৰ বিকল্প বিচাৰি আছে। যদি আপুনি সম্পূৰ্ণ সুৰক্ষিত বিনিয়োগ বিচাৰি আছে তেন্তে আপোনাৰ বাবে ডাকঘৰৰ সঞ্চয় আঁচনিবোৰ এটা ভাল বিকল্প হিচাপে প্ৰমাণিত হ'ব পাৰে।\nআপুনি ডাকঘৰৰ সঞ্চয় আঁচনিতো ভাল লাভ পাব পাৰে। ডাকঘৰৰ ক্ষুদ্ৰ সঞ্চয় আঁচনিটো বেংকৰ ফিক্সড ডিপজিটতকৈ বহুক্ষেত্ৰত ভাল। ই কম খৰচৰ সৈতে বিনিয়োগত বৃহত্ ধন উপাৰ্জন কৰাত সহায় কৰে । এনে এখন ডাকঘৰ আঁচনি হৈছে পোষ্ট অফিচ ৰেকাৰিং ডিপোজিট (Post Office Recurring Deposit)।\nআৰডি(RD) আঁচনিত অতি কম ধনেৰে আৰম্ভ কৰিব পাৰিব বিনিয়োগ - আপুনি ডাকঘৰৰ পোষ্ট অফিচ ৰেকাৰিং ডিপোজিটৰ জৰিয়তে অতি কম ধনেৰে বিনিয়োগ আৰম্ভ কৰিব পাৰে। ইয়াৰ উপৰিও, এই আঁচনিত আপোনাৰ ধনো সম্পূৰ্ণ সুৰক্ষিত। আপুনি ইয়াত মাহে ১০০ টকাৰ পৰা বিনিয়োগ আৰম্ভ কৰিব পাৰে। আনহাতে, সৰ্বাধিক পৰিমাণৰ বিনিয়োগৰ কোনো সীমা নাই অৰ্থাৎ আপুনি যিমান বিচাৰে সিমান টকা বিনিয়োগ কৰিব পাৰে। ডাকঘৰ আৰডি ডিপোজিট একাউণ্ট হৈছে উন্নত সুতৰ হাৰৰ সৈতে সৰু কিস্তি জমা কৰাৰ চৰকাৰৰ গেৰাণ্টি আঁচনি।\nডাকঘৰত আৰডি একাউণ্ট ৫ বছৰৰ বাবে খোলা হয়। ইয়াত কম সময়ৰ বাবে বিনিয়োগ কৰিব নোৱাৰি। বাৰ্ষিক সুতৰ হাৰত প্ৰতি তিনিমাহত জমা কৰা ধনৰ ওপৰত সুত গণনা কৰা হয়। ইয়াৰ পিছত প্ৰতি তিনিমাহৰ শেষত একাউণ্টত চক্ৰবৃদ্ধি সুতৰ (Compound Interest) সৈতে সংযোজিত কৰা হয়। ভাৰতীয় ডাকঘৰৰ ৱেবছাইট অনুসৰি, বৰ্তমান আৰডি আঁচনিত ৫.৮ শতাংশ সুত পৰিশোধ কৰা হৈছে। কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে প্ৰতি তিনিমাহত ইয়াৰ সকলো ক্ষুদ্ৰ সঞ্চয় আঁচনিত (Small Saving Schemes) সুতৰ হাৰ ঘোষণা কৰে।\n১০,০০০ টকাৰ বিনিয়োগত ১৬ লাখতকৈ অধিক লাভ - যদি আপুনি ডাকঘৰৰ আৰডি(RD) আঁচনিত ১০ বছৰৰ বাবে প্ৰতি মাহে ১০,০০০ টকা বিনিয়োগ কৰে, আপুনি ম্যাদপূৰ্তিৰ অন্তত ১৬,২৬,৪৭৬ লাখ টকা লাভ কৰিব। যদি আপুনি সময়মতে আৰ.ডি. কিস্তি জমা নকৰিলে জৰিমনা পৰিশোধ কৰিব লাগিব। যদিহে কিস্তিত পলম হয় তেন্তে আপুনি প্ৰতি মাহে এক শতাংশ জৰিমনা পৰিশোধ কৰিব লাগিব। লগতে, যদি আপুনি একেৰাহে ৪ টা প্ৰকাৰ জমা নকৰে, আপোনাৰ একাউণ্ট বন্ধ কৰা হ'ব। অৱশ্যে, একাউণ্টটো বন্ধ হ'লে ইয়াক পৰৱৰ্তী ২ মাহৰ বাবে পুনৰ সক্ৰিয় কৰিব পাৰিব ।\nতিনিচুকীয়াত শোকাৱহ ঘটনা, পেৰাগ্লাইডাৰৰ পৰা পৰি যুৱকৰ মৃত্যু\nCoronavirus Pandemic : আশাৰ বতৰা, অমিক্ৰনৰ পিছত ইউৰোপত শেষ হ’ব পাৰে কোৰোণা মহামাৰীৰ প্ৰভাৱ! WHOৰ মন্তব্য


তেজ খোৱা গোঁসানী (দীপাঙ্কৰমল্ল বৰুৱা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\n‘নন্দ পুৰোহিতৰ ঘৰত মন্দিৰৰ প্ৰসাদ খাবলৈ মানুহ নাই। নন্দ পুৰোহিতৰ ল’ৰা হৈ সি যায় সৰুকণ মেধিক মাহ চাউলৰ মলা খুজিবলৈ। আজি মোক মেধিৰ নিচিনা মানুহ এজনে তোৰ কথা ক’ব পৰা হ’ল। ঘৰতে মন্দিৰৰ প্ৰসাদ থাকোঁতে তই মেধিক মাহ চাউলৰ মলা খুজিবলৈ কিয় গৈছিলি। মূৰ তল কৰি আছ কিয়। মূৰ তোল, মূৰ তোল। মই সোধা প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দে’।\n‘তুমি অনা মন্দিৰৰ প্ৰসাদ মোক নালাগে দেউতা’।\n‘কিয়? মন্দিৰৰ প্ৰসাদ তোক কিয় নালাগে’?\n‘তেজ খোৱা গোঁসানীৰ প্ৰসাদ মোক নালাগে। বলিশালত বধ কৰা জন্তুৰ মঙহৰ প্ৰসাদ মই খাব নোৱাৰোঁ দেউতা’।\nমই তাহানিতে অভিনয় কৰা আকাশবাণী গুৱাহাটীৰ বুধবৰীয়া নাটক ‘কৃষ্ণজন্ম’ৰ এই সংলাপখিনি এতিয়াও পাহৰা নাই। নন্দ পুৰোহিতৰ অভিনয় কৰিছিল যুগজয়ী অভিনেতা দিলীপ শৰ্মাই। ষষ্ঠ মান শ্ৰেণীত পঢ়ি থাকোঁতে অভিনয় কৰা এইখন নাটকৰ সংলাপে মোৰ কৈশোৰ মনটো তীব্ৰভাৱে আলোড়িত কৰিছিল।\nগোঁসানীয়ে তেজ খাব পাৰেনে? তেজ খোৱা ভগৱান থাকিব পাৰেনে? এই প্ৰশ্নটোৱে বাৰে বাৰে আহি মূৰত খুন্দিয়াইছিল।\nশিশুকালতে দুৰ্গাপূজাৰ সময়ত উগ্ৰতাৰা মন্দিৰত দেখা পাইছিলোঁ ম’হ বলিৰ নাৰকীয় দৃশ্য। চিকচিকাই থকা তৰোৱাল এখনেৰে একে ঘাপতে বলিশালত দুচেও কৰা ম’হটোৰ মৃত্যুকাতৰ আৰ্তনাদ আৰু মুণ্ডহীন শৰীৰৰ ধৰফৰনি দেখি শিয়ঁৰি উঠিছিলোঁ। তেজ বৈ থকা ম’হ ছাগলীৰ কটা মূৰবোৰ পূজাৰ আসনত সজাই থোৱা দেখি মূৰ আচন্দ্ৰাই কৰিছিল। তেতিয়াই ঘৃণা উপজিছিল জীৱ-জন্তু বধ কৰি ভগৱানক সন্তুষ্ট কৰা এই নাৰকীয় প্ৰথাৰ প্ৰতি।\nআকৌ দুৰ্গাপূজা আহিছে। আকৌ হয়তো বহুত মানুহে জীৱ বলি দি ভগৱানক সন্তুষ্ট কৰাৰ সংকল্প লৈছে। কামাখ্যা, উগ্ৰতাৰা, বিল্বেশ্বৰ আদি মন্দিৰ আকৌ ৰাঙলি হ’ব নিৰ্বোধ জীৱৰ তেজেৰে। জীৱশ্ৰেষ্ঠ মানুহৰ এই পাশৱিক কাৰ্যত হয়তো হতভম্ব হ’ব সৰগৰ দেৱতাও।\nএই কথা স্বীকাৰ্য যে, জীৱ জন্তু বলি দি ঈশ্বৰক সন্তুষ্ট কৰাৰ পৰম্পৰা আদিম যুগৰ পৰা চলি আহিছে। সেয়েহে বিশ্বৰ প্ৰায় প্ৰতিটো পুৰণি ধৰ্মতে জীৱ-জন্তু বলিৰ কথা পোৱা যায়। মন কৰিবলগীয়া কথা হ’ল যে, যিসময়ত বিশ্বৰ প্ৰধান ধৰ্মসমূহ বিকশিত হৈছিল, সেই সময়ত পশুপালন মানুহৰ একপ্ৰকাৰৰ মুখ্য জীৱিকা আছিল। সেয়েহে একোটা জন্তুৰ বলিদান চৰম ত্যাগ হিচাপে বিবেচিত হৈছিল। সেই সময়ত মানুহে প্ৰাকৃতিক শক্তি সমূহৰ দ্বাৰা ভীষণভাৱে প্ৰভাৱিত হৈছিল আৰু সেয়েহে ভগৱানৰ নামত জীৱ-জন্তুৰ উচৰ্গা আৰু ত্যাগ কৰাটো ঈশ্বৰক সন্তুষ্ট কৰাৰ এক উপায় বুলি ভাবিছিল। কিন্তু অতি পৰিতাপৰ কথা য়ে সেই আদিম যুগৰ পৰা বহুদূৰ আগবাঢ়ি বিজ্ঞানপ্ৰযুক্তিৰ জখলাৰে বহুদূৰ উধাই অহাৰ পিছতো এতিয়াও ঈশ্বৰৰ নামৰ জীৱ জন্তুৰ বলি প্ৰথা চলি আহিছে।\nহিন্দু ধৰ্মীয় মতবাদৰ প্ৰাচীনতম গ্ৰন্থ বেদসমূহতো জীৱজন্তুৰ বলিৰ প্ৰথা সন্নিৱিষ্ট আছে। ৰিগ্বেতদত ছাগলী বলি দিয়াৰ সময়ত উচ্চাৰণ কৰা মন্ত্ৰৰ বিষয়ে পোৱা যায়। সেইদতে যজুৰ্বেদত ছাগলী, ম’হ, ষাঁড়, ঘোঁৰা আদিৰ বলিৰ উল্লেখ আছে। কিন্তু ভাগৱত পুৰাণত কোৱা হৈছে যে কলিযুগত জীৱ জন্তুৰ বলি দিয়াটো মহাপাপ। সেয়েহে ব্ৰহ্ম বৈৱৰ্ত পুৰাণ, বৃহন্নাৰদীয় পুৰাণ, আদিত্য পুৰাণ আদিতো কলিযুগত জীৱ-জন্তুৰ বলি নিদিবলৈ সঁকীয়াই দিয়া হৈছে। ভাগৱত গীতাত বলিবিধানৰ কোনো উল্লেখ নাই।\nকিন্তু হিন্দু ধৰ্মত বিভিন্ন জনজাতীয় দেৱ-দেৱীৰ পূজা অন্তৰ্ভুক্ত হোৱাৰ পিছত শক্তি পূজাৰ ধাৰণাটোৱে জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিলে। শক্তিৰ আৰাধনাৰ লগত জীৱ-জন্তুৰ উচৰ্গাৰ প্ৰথা জড়িত হৈ পৰিল। বিভিন্ন শক্তিৰ আৰাধনা স্থলত জীৱ-জন্তু আৰু চৰাই-চিৰিকতিৰ বলি প্ৰথা আৰম্ভ হ’ল। পশ্চিম বংগ আৰু অসমত দুৰ্গা আৰু কালী পূজাৰ সময়ত বহুতো মন্দিৰত বলিকাৰ্য সম্পাদিত হয়। তামিলনাডু আৰু মহাৰাষ্ট্ৰৰ কিছুমান গাৱঁতো বলি প্ৰথা প্ৰচলিত হৈ আছে। ওড়িষাত বালি যাত্ৰা, ঘুচুৰি পূজা আদি উৎসৱতো জীৱ-জন্তু আৰু চৰাই-চিৰিকতি বলি দিয়া হয়। নেপালৰ গাধীমাই মন্দিৰত প্ৰতি বছৰে তিনিদিনীয়া মেলাত লাখৰ হিচাপত জীৱ-জন্তু বলি দিয়া হয়। সেইদৰে কিছুমান লোকসংস্কৃতিতো জীৱ জন্তু বধৰ প্ৰথা আছে। অসমত মাঘবিহুৰ সময়ত খেলোৱা বুলবুলি চৰাইৰ যুঁজ, ম’হ যুঁজ আদিতো জীৱজন্তু মৃত্যু মুখত পৰে।\nইছলাম ধৰ্মৰ পৱিত্ৰ উৎসৱ ঈদ-উজ-জোহাত জীৱ-জন্তুৰ কোৰবানি দিয়া হয়। এই বছৰ ঈদত বাংলাদেশৰ ৰাজধানী ঢাকাত জীৱ জন্তুৰ তেজৰ নৈ বৈ যোৱাৰ দৃশ্য সংবাদ মাধ্যমত প্ৰচাৰিত হৈছিল। ঈদৰ কোৰবানিৰ পিচতে অহা এজাক বৰষুণে ঢাকাৰ এটা অঞ্চলত তেজৰ বন্যা সৃষ্টি কৰিছিল। এই ঘটনাটোৱে বহুতো মানুহক জোকাৰি গৈছিল। ঈশ্বৰৰ নামত আমি জীৱশ্ৰেষ্ঠ মানুহে জীৱ-জন্তুৰ তেজৰ নৈ বোৱাই দিয়াৰ অধিকাৰ আছেনে?\nখ্ৰীষ্টধৰ্মী লোকসকমৰ মাজতো ইষ্টাৰৰ সময়ত ছাগলী, ভেড়া আদি বলি দিয়াৰ প্ৰথা প্ৰচলিত আছে।\nভাৰতত জীৱ-জন্তুৰ বলি প্ৰথাৰ বিৰুদ্ধে বিভিন্ন জীৱ-জন্তু প্ৰেমী সংগঠনে প্ৰতিবাদ কৰি আহিছে। বিভিন্ন সমাজসেৱী সংগঠনে ঈশ্বৰৰ নামত জীৱহত্যা নকৰিবলৈ গোহাৰি জনাই আহিছে। তেনে কিছুমান সংগঠনে বলি প্ৰথা বন্ধ কৰিবলৈ আদালতৰ দ্বাৰস্থও হৈছে। হিমাচল প্ৰদেশ উচ্চ ন্যায়ালয়ে ২০১৪ চনত দিয়া এটা ৰায়ত হিন্দুমন্দিৰ সমূহত বলি প্ৰথা বন্ধ কৰিবলৈ আৰক্ষী আৰু প্ৰশাসনকৈ পৰামৰ্শ আগবঢ়াইছে। আদালতৰ ৰায়ত কোৱা হৈছে যে আধুনিক সময়ত ঈশ্বৰৰ নামত জীৱ-জন্তুৰ বলিদানৰ দৰে প্ৰাচীন, বৰ্বৰ প্ৰথাৰ অৱসান হোৱা উচিত। কিন্তু ২০১৫ চনত উচ্চতম ন্যায়ালয়ে এখন জনস্বাৰ্থ জড়িত আবেদনৰ এইবুলি ৰায় দিয়ে যে শতিকাজুৰি চলি থকা ধৰ্মীয় আবেগ অনুভূতি জড়িত থকা বলি প্ৰথা বন্ধ কৰিবলৈ আদালত অপাৰগ, কাৰণ এনে কাৰ্যই সামাজিক সমস্যাৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে। মনকৰিবলগীয়া যে ‘জীৱ জন্তুৰ প্ৰতি হিংসা প্ৰতিৰোধ’ (cruelty to animal act) আইনখনতো ধৰ্মীয় কাৰণত জীৱ জন্তুৰ বলিদানক শাস্তিযোগ্য অপৰাধ বুলি গণ্য কৰা হোৱা নাই।\nবিভিন্ন জাতি, ধৰ্মৰ লোকে বাস কৰা দেশ ভাৰতত কোনো লোকৰ ধৰ্মীয় আবেগ অনুভূতিত আঘাট হানিব পাৰে বুলিয়েই হয়তো আদালতে ধৰ্মীয় কাৰণত জীৱ-জন্তুৰ বলিদান প্ৰথাৰ বিৰুদ্ধে ৰায় দিয়া নাই। কিন্তু আজিৰ সময়ত শিক্ষিত, জনা-বুজা মানুহে ধৰ্মীয় কাৰণত জীৱ জন্তুৰ হত্যাৰ বিৰুদ্ধে মাত মতাৰ প্ৰয়োজন হৈছে। এই কথাও সত্য যে কেৱল মানুহৰ খাদ্য হিচাপে যোগান ধৰিবলৈকে দৈনিক বিশ্বজুৰি লাখ লাখ জীৱ জন্তু আৰু চৰাই চিৰিকতি বধ কৰা হয়। তাৰ তুলনাত ধাৰ্মিক কাৰণত বধ কৰা জীৱ জন্তু আৰু চৰাই চিৰিকতিৰ সংখ্যা হয়তো তেনেই নগন্য। ধাৰ্মিক বলিদানত মৃত্যু হোৱা জীৱ-জন্তুখিনিয়ে হয়তো জীৱ জগতৰ সন্তুলনতো কোনো প্ৰভাৱ নেপেলায়। কিন্তু আমি নিজৰ ন্যস্ত স্বাৰ্থৰ বাবে ঈশ্বৰক সন্তুষ্ট কৰাৰ নামত এই জীৱ জন্তু বোৰ নিৰ্দয় ভাৱে হত্যা কৰাটো উচিতনে? আজিৰ আধুনিক যুগত জন্তু এটাৰ হত্যাৰ দ্বাৰা ঈশ্বৰ সন্তুষ্ট হ’ব বুলি কৰা ধাৰণাটো কিমান যুক্তিযুক্ত? যি ঈশ্বৰে সমগ্ৰ বিশ্ব ব্ৰহ্মাণ্ড আৰু জীৱকুল সৃষ্টি কৰিছে বুলি ভবা হয়, সেইজন ঈশ্বৰে নিজেই সৃষ্টি কৰা এবিধ জীৱৰ তেজেৰে সন্তুষ্ট হোৱাটো সম্ভৱনে?\nযিসকলে এইবাৰ দুৰ্গা পূজাত জন্তু বলি দিয়াৰ মানস কৰি থৈছে, তেওঁলোকলৈ বিনম্ৰ অনুৰোধ, অনুগ্ৰহ কৰি এইবাৰ পূজাত ঈশ্বৰৰ নামত জীৱ হত্যা কৰাৰ পৰা বিৰত থাকক। তাৰ সলনি এটা জীৱ ভগৱানৰ নামত উচৰ্গা কৰি সেই জীৱটো ভালদৰে জীয়াই ৰখাৰ দায়িত্ব লওক। হত্যা কৰাতকৈ প্ৰতিপালন কৰাৰ মূল্য বহুত বেছি। যদি দুৰ্গাদেৱীক সন্তুষ্ট কৰিবলৈ কিবা ত্যাগ কৰিবই লাগে, নিজৰ এটা বেয়া স্বভাৱ ত্যাগ কৰক, কিবা এটা নিচা বিসৰ্জন দিয়ক।\nএইবাৰ আমাৰ পূজাৰ থলী তেজেৰে ৰাঙলী নকৰোঁ বুলি সংকল্প লওঁ আহক। দুৰ্গা দেৱীক তেজ খোৱা গোসানী হিচাপে নহয়, শক্তিদায়িনী দেৱী মাতৃৰ ৰূপত পূজা কৰিলে হয়তো দেৱী অধিক সন্তুষ্ট হ’ব।\n← ক’লা ছাঁ (সুপ্ৰকাশ ভূঞা)\nবিবাহ-বাৰ্ষিকী (ড০ কুমাৰ পাৰ্থ প্ৰতিম) →


লাড্ডু-কমলা দাস – ফটাঢোল\nল’ৰা ছোৱালীহঁত সৰু থাকোঁতে, সিহঁতৰ বছৰেকীয়া পৰীক্ষা শেষ হ’লেই ক’ৰবাত নহয় ক’ৰবাত ফুৰাবলৈ নিয়া হয়েই। সেইবাৰো সিহঁতৰ পৰীক্ষা শেষ হোৱাৰ পাছত ফুৰিবলৈ ওলালোঁ। সিহঁতক দেখুওৱাৰ লগতে আমিও তাজমহল চাওঁ বুলি সেইবাৰ ওলালোঁ দিল্লীলৈ। সেয়া আছিল আমাৰ প্ৰথম দিল্লী যাত্ৰা, ট্ৰেইনেৰে।\nপৰিয়াল সহ ভ্ৰমণ কৰাৰ মজাই বেলেগ। যাত্ৰাটো সুন্দৰ উপভোগ্য হৈ পৰে। হাঁহি ধেমালি কৰি যাব পাৰি। ল’ৰা ছোৱালীহঁতে প্ৰথমবাৰ ট্ৰেইনত উঠি খুব ফূৰ্তি পাইছে। ট্ৰেইন আগলৈ দৌৰিছে, বাহিৰৰ দৃশ্যবোৰ পিছলৈ দৌৰিছে। তাকে চাই চাই সিহঁতৰ ফূৰ্তিৰ সীমা নাই। সিহঁতৰ আনন্দ দেখি আমাৰো ভাল লাগিছে।\nট্ৰেইন বেঙ্গল সোমোৱাৰ পাছত ফেৰীৱালাবোৰ আহিবলৈ ধৰিলে। বিভিন্ন বস্তু বিকিবলৈ আহে। দুই এজনক ৰখাই কিবা চাওঁ। বেলেগে ৰখালেও কিনো আনিছে বুলি ভুমুকি মাৰি সেয়াও চাওঁ। ভাল লগাৰ লগতে সময়বোৰ কাটি যায়। আমি আমাৰ বেগবোৰ গধুৰ হ’ব বুলি ভাবি একো কিনা নাই। ঘূৰি আহোঁতে কিনিব লাগিব বুলি ভাবি মনবোৰ সামৰিছোঁ। হওঁতে বস্তুবোৰ লাগতিয়ালেই আনিছে। নখ কটা যন্ত্ৰ, সৰু সৰু পাৰ্চ, ঘড়ীৰ ফিটা, ৰুমাল, গাৰুৰ ওৱাৰ আদি বিভিন্ন সামগ্ৰী। এবাৰ এজনে আনিলে ঘড়ী, কেমেৰা আদি। দুজনমানে তাৰপৰা কেমেৰাবোৰ চালে। আমিও চাইছোঁ। কেমেৰা এটা ল’ব পৰা হ’লে অৱশ্যে বেয়া নাছিল ভাৱত হাতত লৈ আমি ঘূৰাই পকাই খুব চাইছোঁ। কেমেৰাৰ প্ৰতি আমাৰ অলপ দুৰ্বল মনৰ আভাস পাই, ফেৰীৱালাজনেও সেইবোৰ দেখুৱাবলৈ তাৰ ছলাহী কথাৰ বেষ্ট দিছে! আমিও তাৰ কথা শুনি শুনি এনেয়ে দৰ-দাম কৰি আছোঁ। সি দিব নোৱাৰাকৈ বহু কমকৈ এটা দাম কৈছোঁ। সেইটো দামত সিহঁতে দিব নোৱাৰোঁ বুলি কৈ গুচি গ’ল। পিচে অলপ পাছত সি পুনৰ ঘূৰি আহি আমি কোৱা দামটোতেই দিব পৰা হ’ল। আমিও নিজৰ কথাত পাক খাই সেইটো ল’ব লগা হ’ল! অৱশ্য কেমেৰাটো আমাৰ ভ্ৰমণ কালত কামত আহিব বুলি ভালো লাগিছিল! কাৰণ আজিৰ নিচিনাকৈ তেতিয়া হাতে হাতে মোবাইল ফোন কাৰোৱেই নাছিল। কেমেৰাও সকলোৰে নাছিল। তেতিয়া ফটো উঠাৰ চখো আছিল প্ৰবল। গতিকে দুহেজাৰ দুশ টকা দামৰ কেমেৰাটো দৰ দাম কৰি পাঁচশ টকাত কিনিবলৈ পাই আমাৰ ফূৰ্তিয়েই লাগিল!\nকোনোবা এটা সময়ত আমি বোৰেলি ষ্টেচন পালোঁগৈ। তাত তিনিজনী বোৰ্খা পিন্ধা মহিলা উঠিল। বোৰেলি ঠাইখন আৰু বোৰ্খা পিন্ধা মহিলাকেইজনীক দেখি মোৰ “ঝুমকা গিৰা ৰে” গানটোলৈ মনত পৰি গ’ল!ভাবিলোঁ– গানটোত গোৱা “ব’ৰেলি কি বাজাৰ” তাৰমানে সঁচাকৈ আছে! চিনেমাৰ নায়িকা সাধনাৰ বাৰু সঁচা-সঁচিকৈ এইখন ব’ৰেলি বাজাৰতে ঝুমকাযোৰ পৰিছিল নেকি! পৰিবও পাৰে! সাধনাৰ নাচ আৰু তাই পিন্ধি থকা ঝুমকাযোৰ মানস পটত ভাহি উঠিল। গানটো গাবলৈ খুবকৈ মন যোৱাত, গুণগুণায়েই দিলোঁ,\nঝুমকা গিৰা ৰেএএএএ\nব’ৰেলি কে বাজাৰ মে!\nযাত্ৰাটো সুন্দৰকৈ উপভোগ কৰি আমি ৰাতিপুৱা দহ বজাত দিল্লীত উপস্থিত হ’লোঁ। পাহাৰগঞ্জতে হোটেলৰ ৰুম ল’লোঁ। হোটেলৰ ৰুমত লগত নিয়া বেগ আদি থান-থিত লগাই, গা-পা ধুই আজৰি হোৱাৰ লগে লগে পেটে দুপৰীয়াৰ ভোকৰ জাননী দিলেই! ট্ৰেইনৰ খাদ্য খাই আমনি লাগিছিল। হোটেলতো তেনেকুৱা খাদ‍্যই খাবলৈ ভাল নালাগিব বুলি ভাবি, ক’ৰবাত ভাত পোৱা যায় নেকি বুলি বিচাৰি আটাইকেইটা ওলাই গ’লোঁ।\nপাহাৰগঞ্জত থকা-খোৱা হোটেলৰ নিচিনাকৈ কেৱল খোৱা হোটেলো অজস্ৰ আছে। ৰেষ্টুৰেণ্টৰ আগফালে এজনে থিয় হৈ অনবৰতে গ্ৰাহকক মিঠা মুখেৰে সিহঁতৰ তাত খাবলৈ মাতিয়েই থাকে। সন্মুখ পালেই ইমান ধুনীয়াকৈ মাতে, যেন আমি তাৰ মামাৰ বংশৰহে কোনোবা গৈছোঁ, বিনা পইচাই খুৱাই বোৱাই পঠিয়াব!\nদুপৰীয়াৰ সময়। শাৰী শাৰী, সৰু সৰু হোটেলবোৰত খোৱা মানুহৰ ভিৰ হৈছে। ৰুটি-তৰ্কা পোৱা হোটেলত নাখাই, আমি ভাতহে বিচাৰি ফুৰিছোঁ। তাৰ মাজতে এখনত চাইনবৰ্ডত লিখা দেখিলোঁ, “এখানে ভাত পাবেন”। ভাত শব্দটো দেখা পায়েই ভাল লাগিল। পিচে বঙালী হোটেলত নাখাওঁ বুলি ভাবি আৰু আগুৱাই গ’লোঁ, অসমীয়া হোটেল পাবও পাৰোঁ বুলি ভাবি!\nআমাৰ অনুমান ঠিকেই আছিল। কিছুদূৰ আগুৱাই গৈ এখন হোটেলৰ সন্মুখত দেখিলোঁ, ফুলাম গামোচা আকৃতিৰ চাইনবৰ্ড এখনত লিখি থোৱা আছে-\n“ইয়াত ভাত পোৱা যায়। প্ৰতি প্লেটত দহ টকা!”\nভাল লাগিল আমাৰ। যি নহওক ভাত পোৱা হোটেল এখন বিচাৰি পালোঁ। তাকো সস্তাতে। এক প্লেটত মাত্ৰ দহ টকা।\nআমি হোটেলখনৰ সন্মুখত ৰৈ যোৱা দেখি, টুল এখনত বহি, ভাত খাবলৈ মানুহ মাতি থকাজনে আমাক আথে-বেথে ভিতৰলৈ মাতি লৈ গ’ল। কাউণ্টাৰত থকাজনে দূৰৰপৰাই আমাৰ ফালে চাই হাঁহি এটা মাৰি বহিবলৈ ইঙ্গিত দিলে।\nআমি বহাৰ পাছতেই এজনে অৰ্ডাৰ ল’বলৈ আহিল। যদিও হোটেলখনত ভাত পোৱা কথাটো অসমীয়াতে লিখা আছিল, পিচে অসমীয়াৰ ‘অ’ টোও কোনেও নুবুজে তাত। হয়তো কোনোবাই সিহঁতক বুদ্ধি দিছিল যে, এনেদৰে লিখিলে অসমৰ পৰা যোৱা ভতুৱা মানুহবোৰ বুৰ্বক বনি যাব আৰু ভাত খাবলৈ ইয়াত সোমাবহি! যি নহওক, চাৰিওজনৰে চাৰিখন থালি অৰ্ডাৰ দিলোঁ।\nভাত পোৱা যায় বুলি লিখিলেও থালিত পিচে ৰুটি আৰু ভাত দুয়োবিধ দিছে। লগত তিনিখনমান ভাজিৰ সৈতে মাছ আৰু মাংস। খোৱাবোৰ খাই খুব এটা ভাল নাপালোঁ যদিও পেট ভৰাই খাই ল’লোঁ। খাই বৈ উঠি, কাউণ্টাৰত বিল দিবলৈ আহি, তাত বহি থকাজনক টকা চল্লিশটা আগবঢ়াই দিলোঁ। মানুহজনে টকাখিনি গণি হাতত লৈ আমাৰ ফালে প্ৰশ্নবোধক দৃষ্টিৰে চাই আছে! মই তাৰ সন্মুখত থকা টেমাটোৰ পৰা দুটামান চফ্ লৈ মুখত ভৰাই, চোবাই চোবাই সুধিলোঁ-\n: কি হ’ল ভাইয়া!\n: আৰু টকা দিয়ক!\nএইবাৰ তাৰ মুখত হাঁহি নাই!\n: ঠিকেইতো দিছোঁ! এক থালিত দহ টকা নহয় জানো!\nদোকানীয়ে আমাক দবিওৱাৰ সুৰত আটাহ পৰাৰ নিচিনাকৈ কৈ উঠিল,\n: কাহাছে আতে হো আপলোগ! দছ ৰুপেয়ে মে থালি মিলতা হ্যেয় ক্যা! ঔৰ ৰূপেয়া দিজিয়ে।\n: ৱ’ ট’ আপ ল’গ’নেহি চামনে লিখকে ৰাখা হ্যেয় না, দছ ৰূপেয়ে মে ভাত মিলতা হ্যেয় কৰকে!\nদোকানীয়ে মই কি বুজাব খুজিছোঁ অনুমানতে ধৰি লৈ ক’লে,\n: ৱ’ ট’ চিৰ্ফ এক প্লেট চাৱল কে দাম লিখা হুৱা হ্যেয়। তুম লোগ’নে ট’ পূৰা থালি খায়া।\nসি খঙতে, আপুনিৰ পৰা আমাক তুমি বুলি ক’বলৈ ধৰিলে! তাৰ কথাৰ সুৰ শুনি, তেতিয়ালৈকে দিল্লীৰ আও-ভাও একো বুজি নোপোৱা আমিবোৰে ভাবিলোঁ- চিনেমাত দেখুওৱাৰ নিচিনাকৈ আমি আৰু টকা নিদিলে ই আমাক এতিয়া বাচন ধোৱাবলৈ লগাব নেকি! ইমানবোৰ মানুহৰ আগত সি চিঞৰা দেখি আমাৰ লাজো লাগিল! তাত আমাক কোনেও চিনি নাপালেও, আমাৰ অসমীয়াৰ লাজটো আকৌ বেছি নহয় জানো! তাতে আমি হিন্দীত বেছি কথা কটাকটি কৰিবলৈও একেবাৰে ওষ্টাড নাছিলোঁ নহয়! সেয়ে বৰ বেছি বাক-বিতণ্ডা নকৰি, প্ৰতি থালিত চাৰিশ টকাকৈ মুঠ ষোল্লশ টকা ভৰি দিল্লীৰ লাড্ডু খাই গুচি আহিলোঁ!\nভাত খাও‍ঁতে ঠগ খোৱা ঘটনাটোৰ পিছৰপৰা আমি খুবেই সাৱধান হ’লোঁ। আন ক’তো একো বেমেজালি নঘটাকৈ ঘূৰি ফুৰি আহিলোঁ। বজাৰ সমাৰো কৰিলোঁ কিছু। ট্ৰেইনত কিনা কেমেৰাটোৰে ঠিকচে ফটোও উঠিলোঁ।\nঘৰলৈ ঘূৰি আহি দুদিনমানৰ পিছত ফটোখিনি ধুবলৈ বুলি বৰ উৎসাহেৰে কেমেৰাটো লৈ গৈ এদিন ষ্টুডিঅ’ত দিলোঁগৈ। ফটোবোৰ চাবলৈ আমাৰ সকলোৰে হেঁপাহ লাগি আছিল। মোবাইল নোহোৱা সেই দিনবোৰত কেমেৰাৰ ফটোখিনিতেই ভাললগা স্মৃতিবোৰ সঞ্চিত হৈ থাকে।\nষ্টুডিঅ’ৰ মানুহজনে মই দিয়া কেমেৰাটো খুলি লৈ তাৰ পৰা ৰীলটো উলিয়াই ঘূৰাই পকাই চাবলৈ ধৰিলে। কিছুসময় ভালদৰে চাই চাই মোক সুধিলে,\n: বাইদেউ, দিল্লীলৈ গৈছিল নেকি! কি কি চালে!\nসেই সময়ত দিল্লী, বোম্বে আদিত খুব কম মানুহহে ফুৰিবলৈ গৈছিল। মানে অসমৰ বাহিৰত ফুৰিবলৈ যোৱা কথাতো ! টকা পইচা থকা মানুহহে যাব পাৰে, তেনে ধৰণৰ এটা ধাৰণা আছিল মানুহৰ মনত। ষ্টুডিঅ’ত থকা আন কেইবাজনো মানুহৰ আগত মানুহজনে তেনেদৰে সোধা কাৰণে মই যেন ভালেই পালোঁ! সুখী সুখী ভাব এটা লৈ তেওঁক জনালোঁ আমি দিল্লী যোৱা কথাটো। কুতুবমিনাৰ, তাজমহল আদিৰ পৰা আৰম্ভ কৰি একেবাৰে লালকিল্লা, ইন্দিৰা গান্ধীৰ মিউজিয়ামলৈকে যি যি চালোঁ সকলোবোৰ বৰ্ণনা দিলোঁ।\nমই কথা কৈ আছোঁ যদিও, তেওঁ মোৰ ফালে চোৱা নাই। ৰীলটোকে ঘূৰাই ঘূৰাই চাই থাকি পুনৰ সুধিলে-\n: কেমেৰাটো ক’ত কিনিছিল বাইদেউ!\nকেমেৰাৰ কথা সোধাত আৰু ভাল লাগিল! আৰু অলপ বাহাদুৰি মাৰি ক’লোঁ,\n: ট্ৰেইনতে কিনিছিলোঁ ৰ’বা! কেমেৰাৰো বৰ দাম হে! (দৰ দাম কৰি কৰি কমতে যে কিনিছিলোঁ, সেইটো নকলোঁ!) বহুত দাম ল’লে। ভালনে কেমেৰাটো! ফটোবোৰ ভাল হ’বনে!\nবৰ আশাৰে তাৰ মুখলৈ চালোঁ!\n: তাকেই ক’বলৈ বিচাৰিছোঁ বাইদেউ, ৰীলত এখনো ফটো নাই। ক’লা হৈ গৈছে সকলো। আপুনি বুলি নহয়, ট্ৰেইনত কেমেৰা কিনি এনেদৰে বহুতেই ঠগ খায়!\nকৃষ্ণ! তাৰ কথা শুনি, মুখত কোবোৱা দমৰাটোৰ নিচিনাকৈ মোৰ মুখৰ মাত হেৰাল। ফটোবোৰ নোহোৱা হোৱা দুখটো লাগিছিলেই। তাতে আকৌ তাত উপস্থিত থকা মানুহবোৰেও সুবিধা পাই দম্ভালি মাৰি নিজৰ নিজৰ মন্তব্য দিয়াত লাগি গ’ল। যেন কোনোৱে কেতিয়াও ক’তো ঠগ খাই পোৱাই নাই!\nজ্বলি যোৱা ৰীলটো আৰু কেমেৰাটো ফটো দোকানীৰ হাতৰ পৰা লৈ, একো নমতাকৈ মই ষ্টুডিঅ’ৰ পৰা সুৰসুৰকৈ গুচি আহিলোঁ!\nকিনো ক’ম আৰু!\n« এজন মন্ত্ৰী আহিছিল-অৰ্চন শৰ্মা\nবক্ৰ গতি-অবিনাশ পীড়াকটা »\nহে হৰি! ভাল থগ খালে\nঅ, দিল্লীৰ লাড্ডু খাই প্ৰস্থালে।😂। ভাল লাগিল


ভোট দিবলৈ ভোটকেন্দ্ৰত উপস্থিত হয় দৰা–কইনা, ৰ লাগি চাই ৰল ভোটাৰ ৰাইজ|newly-married-couple-voted-in-loksabha-election-2019-in-udhampur-of-jammu-and-kashmir– News18 Assam\nloksabha election 2019: ভোট দিবলৈ ভোটকেন্দ্ৰত উপস্থিত দৰা–কইনা, ভেবা লাগিল ভোটাৰ\nNEWS18-IPSOS EXIT POLL: উত্তৰ–পূবত কাৰ ভাগত কিমানখন আসন?\nপঞ্জাৱৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হ’ব নেকি নৱজ্যিৎ সিং সিদ্ধু?\nভোটকেন্দ্ৰৰ বাহিৰত উপস্থিত থকা লোকসকলে দৰা–কইনাক সুধিলে তেওঁলোকে কাক ভোট দিলে? দুয়োয়ে এগৰাকী প্ৰাৰ্থীকে ভোট দিলে, নে বেলেগ বেলেগ প্ৰাৰ্থীক ভোটদান কৰিলে? এই কথাখিনি শুনি দুয়োয়ে হাঁহিব ধৰিলে।\nUpdated:April 18, 2019, 3:07 PM IST\nউধমপুৰত নৱবিবাহিতৰ ভোটদান\nUpdated: April 18, 2019, 3:07 PM IST\nজম্মু–কাশ্মীৰৰ উধমপুৰ জিলাত বিয়াত বহি থকা সময়ত দম্পতীয়ে দেশৰ প্ৰতি থকা দায়িত্বৰ আদৰ্শ দাঙি ধৰিলে। এই নৱবিবাহিত দম্পতীয়ে নিজৰ বিবাহৰ দিনটোত কিছু প্ৰাথমিক নীতি–নিয়ম পালন কৰি ভোট দিবলৈ ভোটকেন্দ্ৰত উপস্থিত হয়। ভোটকেন্দ্ৰত বিয়াৰ সাজ পিন্ধিয়েই অহা দৰা–কইনাক চাবলৈ ভিৰ কৰিলে ৰাইজে। ইয়াৰ মাজতে দুয়োয়ে নিজৰ জনপ্ৰতিনিধিক নিৰ্বাচন কৰিবলৈ ভোট সাব্যস্ত কৰিলে।\nইয়াৰ মাজেৰে ভোটকেন্দ্ৰত উপস্থিত থকা লোকসকলে সুধিলে যে তেওঁলোকে ভোট কাক দিলে? দুয়োয়ে এগৰাকী প্ৰাৰ্থীকে ভোট দিলে, নে বেলেগ বেলেগ প্ৰাৰ্থীক ভোটদান কৰিলে? এই কথাখিনি শুনি দুয়োয়ে হাঁহিব ধৰিলে। কিন্তু ভোট দিবলৈ এনেকুৱা আগ্ৰহ দেখি উপস্থিত থকা লোকসকল যথেষ্ট সুখী হ’ল।\nআজি দেশজুৰি ৯৫টা সমষ্টিৰ যুঁজ। এয়া দ্বিতীয় পৰ্যায়ৰ নিৰ্বাচন। পুৱাৰে পৰা বিভিন্ন স্থানত হৈছে EVMৰ বিসংগতি।\nকিন্তু বহুকেইখন স্থানত ভোটদান সুচাৰুৰূপে অব্যাহত। লোকসভা নিৰ্বাচনৰ ২০১৯ৰ ফলাফল ঘোষণা হ’ব ২৩ মে’ত।\nগুৱাহাটী সহ তৃতীয় পৰ্যায়ৰ চাৰি আসন কাৰ দখললৈ?


মহিলা সহকৰ্মীৰ সৈতে গোপন সম্পৰ্ক! CNNৰ মুৰব্বী জেফ জাকাৰৰ পদত্যাগ\nচিএনএনৰ পদত্যাগী মুৰব্বী জেফ জাকাৰ আৰু তেওঁৰ সহকৰ্মী এলিছন গল'উষ্ট।\nআমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ শীৰ্ষ সংবাদমাধ্যম নেটৱর্ক চিএনএনৰ প্ৰেছিডেন্ট জেফ জাকাৰে পদত্যাগ কৰিছে। কাৰ্যালয়ৰ এগৰাকী মহিলা সহকৰ্মীৰ সৈতে গঢ়ি উঠা গোপন সম্পৰ্কৰ চৰ্চাৰ বাবেই তেওঁ পদত্যাগ কৰা বুলি কোৱা হৈছে।\nজেফ জাকাৰে এক বিবৃতিযোগে তেওঁৰ পদত্যাগৰ কথা বুধবাৰে ঘোষণা কৰিছে।\nচিএনএনৰ এগৰাকী জ্যেষ্ঠ কাৰ্যবাহীৰ সৈতে ‘বুজাবুজিৰ সম্পৰ্ক’ৰ বিষয়ে প্ৰকাশ কৰিবলৈ ব্যৰ্থ হোৱাৰ পাছত জেফ জাকাৰে পদত্যাগ কৰে।\nবাতৰি অনুসৰি, ৫৬বছৰীয়া জাকাৰে কয় যে তেওঁ উক্ত সম্পৰ্কৰ বিষয়ে নজনোৱাটো ভুল কৰিছিল।\nচিএনএনৰ এগৰাকী এংকৰ ক্ৰিছ কুমোৰ বিৰুদ্ধ চলি থকা এক তদন্তৰ পাছতে জাকাৰৰ সম্পৰ্কৰ বিষয়টো পোহৰলৈ আহে। চাকৰিৰ পৰা অব্যাহতি দিয়া কুমোৱে তেওঁৰ ৰাজনীতিক ভাতৃ নিউয়ৰ্কৰ প্ৰাক্তন গৱৰ্ণৰ এণ্ড্ৰিউ কুমোৰ যৌন কেলেংকাৰীৰ অভিযোগৰ বিষয়টো গাপ দিয়াৰ প্ৰচেষ্টাৰ তদন্ত কৰা হৈছিল।\nউল্লেখ্য যে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত জাকাৰক সংবাদমাধ্যমৰ আটাইতকৈ শক্তিশালী ব্যক্তিত্ব হিচাপে বিবেচনা কৰা হয়।\nতেওঁৰ প্ৰায় ২০ বছৰ ধৰি উক্ত মহিলা সহকৰ্মীৰগৰাকী সৈতে কাম কৰি আহিছিল যদিও তেওঁলোকৰ সম্পৰ্ক শেহতীয়া কেইবছৰত গঢ় লৈ উঠিছিল।\nঅভিযোগ অনুসৰি, জেফ জাকাৰৰ চিএনএন নেটৱৰ্কটোৰ কাৰ্যবাহী ভাইচ প্ৰেছিডেন্ট তথা মুখ্য বাণিজ্যিক বিষয়া এলিছন গল’উষ্টৰ সৈতে এক গোপন সম্পৰ্ক আছিল।\nলগতে পঢ়ক:স্বামী লাগিব নেকি? স্বামীৰ নিলাম ঘোষণা কৰি মহিলাৰ চৰ্ত’ ‘সলনি বা ঘুৰাই লোৱা নহয়’\nইপিনে, গল’উষ্টে এক বিবৃতিত কয়,’’ জেফ আৰু মই ২০বছৰতকৈয়ো অধিক কাল ধৰি নিকট বন্ধু আৰু বৃত্তিগত সহযোগী হিচাপে আছো । শেহতীয়াকৈ ক’ভিডৰ সময়ত আমাৰ সম্পৰ্কটোত পৰিৱৰ্তন ঘটে। মই দুখিত যে আমি সেয়া সঠিক সময়ত সদৰী কৰিব নোৱাৰিলো।‘’\nএলিছন গল’উষ্ট ২০১২ চনত এণ্ড্ৰিউ কুমোৰ কমিউনিকেটৰ ডিৰেক্টৰ হিচাপে নিযুক্ত হৈছিল। মাত্ৰ চাৰিমাহ কাম কৰাৰ পাছতে তাৰ পিছৰ বছৰতে তেওঁ চিএনএনত যোগদান কৰে। গল’উষ্টে চিএনএন নেটৱৰ্কতে থকাৰ ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰিছে।


প্ৰাথমিক স্কুলত আছিল মহীৰাম পণ্ডিত, আমি বাপ-পোক একেলগে দেখি তেৰাই, ভীমে বকাসুৰক দেখি হঁহাৰ দৰে, ‘অন্যদিনাৰ বলিৰ দেখো গৰ্ভ যাই গলি। আজিৰ বলি দেখো হাসে খলখলি।।’ অন্যমানুহে আমাক এনেকৈ একেলগে দেখিলে, বাহিৰত নেদেখুৱালেও পেটে পেটে ভয় কৰে কাৰণ কোন দিনা তেওঁৰ ঘৰত চিত্ৰলেখাৰ হৰমলুকি বিদ্যাৰ প্ৰয়োগ ঘটে তাৰ ঠিকনা নাই। আমৰ পৰিয়ালটোৰ মহিমাৰ কথা সকলোৱে জানে কিন্তু প্ৰমাণৰ অভাৱত আমাক কোনেও ধৰিব নোৱাৰে, তাৰোপৰি পিতাদেউৰ পুলিচৰ সৈতে ভাল সম্পৰ্ক আছিল। কোনোবা চকু চৰহাই কিবা কথা লগালেও পিতাদেৱে তেওঁলোকক পূজা-পাতল ভালদৰে দি মেনেজ কৰি দিয়ে। সেইফালৰ পৰা পিতাদেউ এজন ডাঙৰ আৰু সন্মানীয় চৌৰ্যবৃত্তিধাৰী যে আছিল তাত কোনো সন্দেহ নাই। তথাপিও পিতাদেৱে এষাৰ কথাৰে আমাক উচ্চাকাংক্ষী হ’বলৈ উৎসাহ দিছিল—‘হেৰো গছ নোহোৱা ঠাইত এৰাই নিজকে বৃক্ষ বুলি ভাবিলে কি হ’ব?’ মোৰ বয়স পৰি আহিছে, তঁহতে দেখো জানই আমাৰ এষাৰি আপ্ত বাক্যৰ কথা—‘মাৰ সৰু বাপেৰ সৰু তই হ’বি বৰ গৰু।’\nযিয়েই নহওক মোৰ বিদ্যালয়ত গুৰুদীক্ষা সেইদিনাৰ পৰাই হ’ল। দেউতাই ছাৰৰ কাৰণে দৈৰ টেকেলি এটা উপহাৰ স্বৰূপে নিছিল। ছাৰৰ মুখৰ জেউতি দেখি অনুমান কৰিছিলো তেখেতে তাৰ মলমলীয়া গোন্ধতেই ভীষণ আৰাম পাইছিল। শিষ্যসকলৰ সমুখত তেনেকৈ খাব নোৱাৰি কাৰণে ঘ্ৰাণেন অৰ্দ্ধ ভোজনং নীতি মানি তেওঁ দীঘল দীঘল কৈ উশাহ ল’বলৈ ধৰিলে।\nপিতৃদেৱে ইতিমধ্যে মোক স্কুলত এৰি থৈ ঘৰলৈ প্ৰস্থান কৰিছিল। দৈৰ গোন্ধ আৰু মৃদু বতাহৰ কোমল স্পৰ্শত ছাৰৰ চকু ইতিমধ্যে মুদ খাই আহিবলৈ ধৰিছিল। এবাৰ তেওঁ আমাৰ ফালে চাই ক’লে—‘তহঁতে বাৰু পঢ়ি আছনে? উ কালি পঢ়োৱা পাঠটো আজি ভালদৰে পঢ়, তাৰ পাছত মোক মাতিলে, ঐ বুঢ়াশালিকা এই ফালে আহ।’ মই ইফালে সিফালে চোৱা দেখি ছাৰে ক’লে, ‘হয় তোকেই মাতিছোঁ, আহ উঠি আহ।’\nমই কম্পিত খোজেৰে আগবাঢ়ি গলো—ছাৰে ক’লে—‘তইতো পঢ়াশুনা একো নাজান, আজি তোক একো লেখা- পঢ়াৰ কাম নিদিও,তই এটা কাম কৰ, মোৰ পিঠিৰ ঘামচি কেইটামানকে ভাঙি দে।’ এইবুলি কৈ ছাৰে মেজৰ ওপৰত মূৰ থৈ শয়ন কৰিলে আৰু পিঠিখন উদঙাই দি মোক ঘামচি ভগন কাৰ্যত নিয়োজিত কৰালে। তেৰাৰ বস্ত্ৰ আৰু বদনৰ পৰা ঘামৰ এটা অকতা গোন্ধ আহি মোৰ নাকত লাগিল, পিছে গুৰুবাক্য লংঘন কৰিব নোৱাৰো। তাহানি শিষ্য কৰ্ণই গুৰুৰ নিদ্ৰা ভংগ হোৱাৰ আশংকাত, ভয়ানক কীটৰ দংশন সহ্য কৰিছিল, ধাৰাসাৰে ৰক্তক্ষৰণ হৈছিল, মই বাৰু এইখিনি কামো কৰিব নোৱাৰিম নে? গৰম কালিৰ ৰিব ৰিব বতাহৰ কোমল স্পৰ্শ অতি সুখকৰ। মহাপুৰুষ জনাই কোৱাৰ দৰে ‘সুৰভি শীতল বায়ু বহে সৰ্বক্ষণ’ আৰু আমাৰ ছাৰেও অলপ পাছতে নিদ্ৰা দেৱীৰ কোলাত কৰিলে আসন গ্ৰহণ। হুৰ হুৰ, ফুচ ফাচ কৈ নাসিকা গৰ্জন আৰম্ভ হ’ল। শব্দটো শুনি মোৰ গা-মন জুৰ পৰি গ’ল কাৰণ এই শব্দটোৰ সৈতে আমাৰ বৃত্তিটোৰ নিবিড় বন্ধুত্ব আছে। গৃহস্থৰ নিদ্ৰাৱস্থাৰ নাসিকা গৰ্জন শুনা মানেই আমাৰ নিৰাপদ অৱস্থা। য’ত মানে বদমাচ এই শব্দবিহিন ভাবে টোপনি মৰা মানুহবোৰ। যেন জন্মতেই সিহঁতে একোটা চাইলেঞ্চাৰ নাকত লগাই আহিছে। টোপনি আহিচেনে অহা নাই একো ধৰিব নোৱাৰি, কোন মুহূৰ্ত্তত এইবোৰে আহি গবা মাৰি ধৰে তাৰো থিক নাই।\nছাৰৰ নাসিকা গৰ্জনে মোক ঘামচি ভঙন কাৰ্যৰ পৰা অব্যাহতি দিলে। ইফালে শ্ৰেণীৰ আন আন সমনীয়া বোৰে খেলিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। চুলিত টনা, ঠেলা মৰা, স্কেল পেঞ্চিল লুকুৱাই থোৱা, এইবোৰ কাৰ্য আৰম্ভ হৈ গৈছে। যিবোৰ পাঠ পঢ়িবলৈ দিছিল সেইবোৰ দুবাৰমান চিঞৰি চিঞৰি পঢ়িলে তাৰ পাছত মৰা বাঘক কুকুৰে লাঠি মৰাৰ দৰে সিহঁতে স্কুলৰ বাহিৰ ওলাই গৈ খেলিবলৈ ধৰিলে।\nছাৰৰ টোপনি অহাৰ পাছত ঘামচি ভাঙি থকাৰ সাৰ্থকতা নেদেখি ময়ো গৈ বন্ধুসকলৰ লগত যোগ দিলো। সেই সময়ত আমাৰ স্কুলত বহিবলৈ কোনো ডেস্ক-বেঞ্চ নাছিল, আমি হাতে হাতে একোখন বস্তা নাইবা ঢাৰি লগত লৈ গৈছিলো। ঢাৰিতকৈ বস্তাৰ সুবিধা অধিক। বৰষুণ আহিলে সেইখন মূৰত লও, সুবিধা পালে কাৰোৱাৰ বাৰীৰ পৰা কেৰেলা, বেঙেনা আদি পালে চিঙি তাতে ভৰাই আনো। বস্তাখন জাপি লৈ দৌৰিবলৈ সুবিধা। সাধনা বোলা কথাটোৱে তেনেকুৱা, সকলো সময়তে তাৰ কথা চিন্তা কৰি থাকিব লাগে। টমাচ আলভা এডিচন, ছাৰ আইজাক নিউটন, আইনষ্টাইন আদিয়ে মোৰ দৰেই এনেকৈ খাওঁতে, বহোতে, উঠোতে, শুওতে, ভালত, বেমাৰত সকলো সময়তে একেটা বিষয়কে চিন্তা কৰিছিল আৰু সেই গুণে সিদ্ধি লাভো কৰিছিল। মই গৈ পোৱাৰ লগে লগে বন্ধুগণে চিঞৰি উঠিল—‘বুঢ়া শালিকা আহিল, বুঢ়া শালিকা আহিল।’\n« বসন্তৰ আগমন, সাম্প্ৰতিক সময় আৰু আমাৰ ভৱিষ্যত- অঞ্জলি গগৈ বৰগোহাঞি\nবিয়েৰিং চিঠি- দেৱজিত শইকীয়া »


বেদ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nভাৰতীয় সংস্কৃতিৰ মূলাধাৰ “ বেদ-সংহিতা”\nবেদ (সংস্কৃত: वेद) হৈছে হিন্দুধৰ্মৰ সৱাতোতকৈ পুৰণি ধৰ্ম গ্ৰন্থ। বেদ শব্দৰ অৰ্থ হৈছে জ্ঞান, ভাৰতীয় বিশ্বাস অনুযায়ী বেদসমূহ অপৌৰুষেয়, ইয়াৰ কোনো ৰচক নাই। পৰম্পৰা অনুসৰি ব্যাস মুনি হৈছে বেদৰ সংকলক, তেখেতে চাৰিপ্ৰকাৰৰ মন্ত্ৰক একেলগ কৰি বেদ সংকলন কৰিছিল। চাৰিখন বেদৰ নাম হৈছে ঋকবেদ, যজুৰবেদ, সামবেদ আৰু অথৰ্ববেদ। ইয়াৰ ভিতৰত ভিতৰত সকলোতকৈ পুৰণি বেদখন হ'ল ঋকবেদ। প্ৰতিখন বেদকেই সংহিতা (মন্ত্ৰ আৰু প্ৰাৰ্থনা), ব্ৰাহ্মণ (উৎসৱ, পূজাবিধি আৰু উছৰ্গাৰ নিয়ম), আৰণ্যক আৰু উপনিষদ (ধ্যান, দৰ্শন আৰু আধ্যাত্মিক জ্ঞান)-ত ভাগ কৰা হৈছে। কিছুমান পণ্ডিতে উপাসনা নামৰ এটা পঞ্চম শ্ৰেণীও যোগ দিছে।\nবেদক শ্ৰুতি বুলিও জনা যায়, যিয়ে বেদক স্মৃতি নামৰ আন ধৰ্মগ্ৰন্থৰ পৰা পৃথক কৰে। নৈষ্ঠিক ভাৰতীয় ধৰ্মতাত্ত্বিকসকলে বেদ প্ৰাচীন ঋষিসকলৰ গভীৰ সাধনাৰ ফল বুলি অভিহিত কৰে আৰু এই পাঠসমূহ প্ৰাচীন সময়ৰ পৰা খুব সাবধানেৰে সংৰক্ষণ কৰি অহা হৈছে। হিন্দু মহাকাব্য মহাভাৰতৰ মতে বেদৰ ৰচয়িতা হৈছে ব্ৰহ্মা। বৈদিক মন্ত্ৰসমূহত সেইসমূহ ঋষিসকলৰ দ্বাৰা খুব পাৰদৰ্শিতাৰে ৰচনা কৰা বুলি কোৱা হৈছে।[note 1]\nসংস্কৃত শব্দ বেদৰ অৰ্থ হৈছে জ্ঞান। বেদ শব্দটো 'বিদ' ধাতুৰ পৰা আহিছে যাৰ অৰ্থ হৈছে 'জানিবলৈ'। বেদ শব্দটো কিছু ক্ষেত্ৰত যেনে ঋকবেদৰ ১০৯৩১১ নং মন্ত্ৰত সম্পত্তি লাভ কৰা বুজাইছে। আকৌ আন ক’ৰবাত ঝাৰু বা আন দৈৱোপচাৰৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় ঘাঁহৰ মুঠিক নিৰ্দেশ কৰিছে।\nবেদসমূহ সবাতোকৈ পুৰণি পবিত্ৰ গ্ৰন্থসমূহৰ অন্তৰ্ভুক্ত। সংহিতাসমূহ প্ৰায় ১৭০০-১১০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বৰ।\n↑ "Asaskilled craftsman makesacar,asinger I, Mighty One! this hymn for thee have fashioned. If thou, O Agni, God, accept it gladly, may we obtain thereby the heavenly Waters". – Rigveda 5.2.11, Translated by Ralph T.H. Griffith\n↑ Holdrege, Barbara A. (2012) (en ভাষাত). Veda and Torah: Transcending the Textuality of Scripture. SUNY Press. পৃষ্ঠা. 249, 250. ISBN 9781438406954.\n↑ Dalal, Roshen (2014-04-15) (en ভাষাত). The Vedas: An Introduction to Hinduism's Sacred Texts. Penguin UK. ISBN 9788184757637. https://books.google.com/?id=UCEoAwAAQBAJ&pg=PT16&dq=vyasa+veda+samhita#v=onepage&q=vyasa%20veda%20samhita&f=false.\n↑ 3.0 3.1 Gavin Flood (1996), An Introduction to Hinduism, Cambridge University Press, আই.এচ.বি.এন. 978-0521438780, pp. 35–39\n↑ A Bhattacharya (2006), Hindu Dharma: Introduction to Scriptures and Theology, আই.এচ.বি.এন. 978-0595384556, pp. 8–14; George M. Williams (2003), Handbook of Hindu Mythology, Oxford University Press, আই.এচ.বি.এন. 978-0195332612, p. 285\n↑ Jan Gonda (1975), Vedic Literature: (Saṃhitās and Brāhmaṇas), Otto Harrassowitz Verlag, আই.এচ.বি.এন. 978-3447016032\n↑ A Bhattacharya (2006), Hindu Dharma: Introduction to Scriptures and Theology, আই.এচ.বি.এন. 978-0595384556, pp. 8–14\n↑ Barbara A. Holdrege (1995), Veda and Torah: Transcending the Textuality of Scripture, State University of New York Press, আই.এচ.বি.এন. 978-0791416402, pp. 351–357\n↑ Apte 1965, পৃষ্ঠা 887\n↑ Sheldon Pollock (2011), Boundaries, Dynamics and Construction of Traditions in South Asia (Editor: Federico Squarcini), Anthem, আই.এচ.বি.এন. 978-0857284303, pp. 41–58\n↑ 11.0 11.1 Hartmut Scharfe (2002), Handbook of Oriental Studies, Brill Academic, আই.এচ.বি.এন. 978-9004125568, pp. 13–14\n↑ Seer of the Fifth Veda: Kr̥ṣṇa Dvaipāyana Vyāsa in the Mahābhārata Bruce M. Sullivan, Motilal Banarsidass, pp. 85–86\n↑ "The Rig Veda/Mandala 5/Hymn 2". https://en.wikisource.org/wiki/The_Rig_Veda/Mandala_5/Hymn_2.\n↑ Monier-Williams, Monier (1899). A Sanskrit-English dictionary : etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages. প্ৰকাশক Oxford: Clarendon Press. http://www.sanskrit-lexicon.uni-koeln.de/scans/MWScan/2014/web/index.php. , p. 1015\n↑ Monier-Williams, Monier (1899). A Sanskrit-English dictionary : etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages. প্ৰকাশক Oxford: Clarendon Press. http://www.sanskrit-lexicon.uni-koeln.de/scans/MWScan/2014/web/index.php. , p. 1017 (2nd Column)\n↑ Monier-Williams, Monier (1899). A Sanskrit-English dictionary : etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages. প্ৰকাশক Oxford: Clarendon Press. http://www.sanskrit-lexicon.uni-koeln.de/scans/MWScan/2014/web/index.php. , p. 1017 (3rd Column)\n↑ Sagarika Dutt (2006). India inaGlobalized World. Manchester University Press. পৃষ্ঠা. 36. ISBN 978-1-84779-607-3. https://books.google.com/books?id=I4zaCQAAQBAJ.\n↑ Gabriel J. Gomes (2012). Discovering World Religions. iUniverse. পৃষ্ঠা. 54. ISBN 978-1-4697-1037-2. https://books.google.com/books?id=NpnZgzMKiS8C.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=বেদ&oldid=239036"ৰ পৰা অনা হৈছে\nশেষ সম্পাদনা কৰা হৈছে 19 June 2020 তাৰিখে 06:59 বজাত\nএই পৃষ্ঠাখন ১৯ জুন, ২০২০ তাৰিখে ১২:২৯ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


মমতা বেনাৰ্জীৰ ভতিজা , তৃণমূলৰ নেতা অভিষেক বেনাৰ্জীক ই ডিৰ তলব কিয় ? - The Cross Current\nমমতা বেনাৰ্জীৰ ভতিজা , তৃণমূলৰ নেতা অভিষেক বেনাৰ্জীক ই ডিৰ তলব কিয় ?\nমমতা – মোদীৰ কাজিয়া এতিয়াও শেষ হোৱা নাই ৷ পশ্চিমবংগত চমকপ্ৰদ বিজয় সাব্যস্ত কৰাৰ পাছত মমতা বেনাৰ্জীৰ লক্ষ্য এইবাৰ নতুন দিল্লী ৷ বিৰোধী মহাজোট গঠনেৰে বিজেপিক উৎখাতৰ বাবে ইতিমধ্যে কুচকাৱাজ আৰম্ভ কৰিছে মমতা বেনাৰ্জীয়ে ৷ দেশজুৰি বিজেপি বিৰোধী শক্তিক একত্ৰিত কৰাৰ দায়িত্ব দিয়া হৈছে তৃণমূল কংগ্ৰেছৰ সৰ্বভাৰতীয় সাধাৰণ সম্পাদক তথা মমতা বেনাৰ্জীৰ ভতিজাক অভিষেক বেনাৰ্জীক ৷\nঅভিষেক বেনাৰ্জী ৰাষ্ট্ৰীয় ৰাজনীতিত সক্ৰিয় হৈ উঠা সময়তে তৃণমূল নেতাগৰাকীক পত্নীসহ তলব কৰিছে এনফ’ৰ্চমেন্ট ডিৰেক্টৰেট অৰ্থাৎ ই ডিয়ে ৷ ই ডিয়ে তৃনমূলৰ নেতা অভিষেক বেনাৰ্জীক ৩ ছেপ্তেম্বৰ আৰু তেওৰ পত্নী ৰুজিৰা বেনাৰ্জীক জেৰাৰ বাবে নতুন দিল্লীলৈ তলব কৰিছে ৷কয়লা সৰবৰাহ সংক্ৰান্তীয় এক গোচৰত তেওলোকৰ লগতে অভিষেকৰ অধিবক্তা সঞ্জয় বসুকো তলব কৰা বুলি সংবাদ সংস্থাৰ বাতৰিত প্ৰকাশ পাইছে ৷\nবিগত বিধানসভা নিৰ্বাচনৰ সময়তো অভিষেক বেনাৰ্জীৰ পত্নীক ই ডিয়ে জেৰা কৰিছিল ৷\nমাইচ’ৰত ছাত্ৰীক দলবদ্ধ ধৰ্ষণঃ ৫ জনক গ্ৰেপ্তাৰ


যীচুৱেই স্বৰ্গলৈ একমাত্ৰ বাটনে?\nপ্রশ্ন: যীচুৱেই স্বৰ্গলৈ একমাত্ৰ বাটনে?\nউত্তৰ: হয়, যীচুৱেই স্বৰ্গলৈ একমাত্ৰ বাট। তেনে এটি একমাত্ৰ উক্তিয়ে অত্যাধুনিক কাণত বিৰক্তি জন্মাব পাৰে, কিন্তু যি নহ’লেও ই সত্য। বাইবেলে শিকাইছে যে পৰিত্ৰাণৰ বাবে যীচুৰ যোগে নহ’লে আন একো বাট নাই। যোহন ১৪:৬ত যীচুৱে নিজে কৈছে, “ময়েই বাট আৰু সত্য আৰু জীৱন; মোৰ যোগেদি নগ’লে, পিতৃৰ ওচৰলৈ কোনো নাযায়।” তেওঁ বহুতো বাটৰ এটা নহয়; তেৱেঁই একমাত্ৰ বাট। যিয়েই সুনাম, যোগ্যতা, বিশেষ জ্ঞান বা ব্যক্তিগত পবিত্ৰতা নাথাকক লাগে, যীচুৰ বাহিৰে কোনো পিতৃৰ ওচৰলৈ আহিব নোৱাৰে।\nকেবাটাও কাৰণত যীচুৱেই স্বৰ্গলৈ একমাত্ৰ বাট। যীচুক ঈশ্বৰে “মনোনীত কৰে” ত্ৰাণকৰ্তা হ’বলৈ(১ পিতৰ ২:৪)। যীচুৱেই একমত্ৰ স্বৰ্গৰ পৰা নামি অহা আৰু তালৈ ঘূৰি যোৱা জনা(যোহন ৩:১৩)। তেৱেঁই সিদ্ধ জীৱন যাপন কৰা একমাত্ৰ মানুহ(ইব্ৰী ৪:১৫)। তেৱেঁই পাপৰ বাবে একেমাত্ৰ বলি(১ যোহন ২:২; ইব্ৰী ১০:২৬)। একমাত্ৰ তেৱেঁই বিধান আৰু ভাববাণী সিদ্ধ কৰিলে(মথি ৫:১৭)। তেৱেঁই একেমাত্ৰ ব্যক্তি যিজনে চিৰকালৰ বাবে মৃত্যু জয় কৰিলে(ইব্ৰী ২:১৪-১৫)। তেৱেঁই ঈশ্বৰ আৰু মানুহৰ মাজত একমাত্ৰ মধ্যস্থ(১ তীমথিয় ২:৫)। তেৱেঁই একমাত্ৰ মানুহ যিজনক ঈশ্বৰে “অতি …ওখ পদ দিলে”(ফিলিপীয়া ২:৯)।\nযোহন ১৪:৬ৰ বাহিৰেও যীচুৱে কেবাবাৰো স্বৰ্গলৈ একমাত্ৰ বাট বুলি নিজৰ বিষয়ে কৈছিল। মথি ৭:২১-২৭ত তেওঁক বিশ্বাস কৰিবলগীয়াৰ বিষয়ে কৈছিল। তেওঁ কৈছিল যে তেওঁৰ বাক্যই জীৱন(যোহন ৬:৬৩)। তেওঁ প্ৰতিজ্ঞা কৰিছিল যে যিসকলে তেওঁক বিশ্বাস কৰিব তেওঁলোকে অনন্ত জীৱন পাব(যোহন ৩:১৪-১৫)। তেৱেঁই মেৰৰ গৰালৰ দুৱাৰ(যোহন ১০:৭); আৰু জীৱনৰ আহাৰ(যোহন ৬:৬৩); আৰু পুনৰুত্থান(যোহন ১১:২৫)। আন কোনেও এই উপাধিবিলাক দাবী কৰিব নোৱাৰে।\nপাঁচনিসকলৰ উপদেশ প্ৰভু যীচুৰ মৃত্যু আৰু পুনৰুত্থানত কেন্দ্ৰীভূত। পিতৰে মহা সভাত কোৱাটোৱে স্পষ্ট কৰে যে যীচুৱেই স্বৰ্গলৈ একমাত্ৰ বাট: “আন কাতো পৰিত্ৰাণ নাই, কিয়নো যাৰে অমি পৰিত্ৰাণ পাব লাগে,স্বৰ্গৰ তলত মানুহৰ মাজত দিয়া আন কোনো নাম নই”(পাঁচনিৰ কৰ্ম ৪:১২)। পৌলে আন্তিয়খিয়াৰ ধৰ্মধামত যীচুৱেই একমাত্ৰ ত্ৰাণকৰ্তা বুলি কৈছিল: “সেই জনাৰ দ্বাৰাই পাপ-মোচন তোমালোকৰ আগত প্ৰচাৰ কৰা হৈছে; আৰু যি যি দোষৰ পৰা তোমালোকে মোচিৰ বিধানৰ দ্বাৰাই মুক্ত হ’ব পৰা নই, সেই আটাই দোষৰ পৰা, বিশ্বাস কৰা সকলোৱে তেওঁৰ দ্বাৰাই মুক্ত হয়”(পাঁচনিৰ কৰ্ম ১৩:৩৮-৩৯)। যোহনে মণ্ডলীবিলাকলৈ লিখি যীচুৰ নামটো পাপ ক্ষমাৰ বাবে ভিত্তি বুলি নিৰ্দিষ্ট কৰিছে: “হে বোপাহঁত, তেওঁৰ নামৰ গুণে তোমালোকৰ পাপ ক্ষমা হ’ল; এই কাৰণে মই তোমালোকলৈ লিখিছোঁ”(১ যোহন ২:১২)। যীচুৰ বাহিৰে আন কোনেও পাপ ক্ষমা কৰিব নোৱাৰে।\nকেৱল খ্ৰীষ্টৰ য়োগেদিহে স্বৰ্গত অনন্ত জীৱন সম্ভৱ হ’ল। যীচুৱে প্ৰাৰ্থনা কৰিছিল, “একমাত্ৰ সত্য ঈশ্বৰ যি তুমি, তোমাক আৰু তুমি পঠোৱা যীচু খ্ৰীষ্টক জনা, এয়েই অনন্ত জীৱন(যোহন ১৭:৩)। ঈশ্বৰৰ বিনামূলীয়া পৰিত্ৰাণৰ দান পাবলৈ হ’লে আমি যীচুলৈ কেৱল যীচুলৈ চাব লাগিব। আমি নিশ্চয় আমাৰ পাপৰ বেচস্বৰূপে ক্ৰুচত যীচুৰ মৃত্যু আৰু তেওঁৰ পুনৰুত্থান বিশ্বাস কৰিব লাগিব। “ঈশ্বৰৰ সেই ধাৰ্মিকতা যীচু খ্ৰীষ্টত বিশ্বাস কৰাৰ দ্বাৰাই বিশ্বাস কৰা সকলোলৈ দিয়া যায়”(ৰোমীয়া ৩:২২)।\nযীচুৰ পৰিচৰ্যাৰ এটা সময়ত বহুতো লোকে আন কোনো ত্ৰাণকৰ্তা আশাত বিচাৰি যীচুক এৰা দিছিল। যীচুৱে বাৰজনক সুধিছিল, “তোমালোকেও যাবলৈ ইচ্ছা কৰা নে?”(যোহন ৬:৬৭)। পিতৰৰ উত্তৰটো ঠিক আছিল, “হে প্ৰভু, আমি কাৰ ওচৰলৈ যাম? অনন্ত জীৱনৰ কথা আপোনাৰহে। আৰু আপুনি যে ঈশ্বৰৰ পবিত্ৰজনা, ইয়াকে আমি বিশ্বাস কৰি জানিছোঁ”(যোহন ৬:৬৮-৬৯)। আমি সকলোৱে পিতৰৰ বিশ্বাসৰ ভাগী হওঁ যেন, অনন্ত জীৱন কেৱল যীচুতহে আছে।


xukhdukh.com January 09, 2014 goodnews,\n১. ধেমাজিৰ বিষ্ণুপুৰ শান্তিপুৰ মাজগাঁৱৰ কৰ্মোদ্যমী মহিলা লাৱ্ণ্য কলিতাই "উজ্জ্বল" ব্ৰেণ্ডৰ কাপোৰ ধোৱা চাবোন আৰু ডিটাৰ্জেণ্ট পাউদাৰৰ কুটিৰ উদ্যোগেৰে লাভ কৰিছে জিলা খনৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ বজাৰঃ লগতে "সুৰক্ষা" আৰু "নাশক" নামৰ দুই প্ৰকাৰৰ ক'লা-বগা ফেনাইল প্ৰডাকশ্বন কৰি বিক্ৰীৰ বাবে মুকলি কৰিছে। বহুজাতিক কোম্পানীৰ বিজ্ঞাপনৰ পয়োভৰৰ মাজতো এই গৰাকী মহিলাই গঢ়িছে থলুৱা উদ্যোগেৰ স্বাৱলম্বনৰ নতুন পথ।\n২. দিল্লীত দুৰ্নীতিৰোধৰ বাবে অৰবিন্দ কেজৰীৱাল চৰকাৰে মুকলি কৰিলে দুৰ্নীতিবিৰোধী হেল্পলাইন নম্বৰ ০১১-২৭৩৫৭১৬৯: এই নম্বৰত ফোন কৰি প্ৰতিজন নাগৰিকেই দুৰ্নীতিনিবাৰক বিষয়া ৰূপে কাম কৰিবলৈ আহ্বান জনালে মুখ্যমন্ত্ৰী গৰাকীয়ে।\n৩. অসমৰ সাংস্কৃতিক জগতলৈ ব্যতিক্ৰমী সংযোজন ঘটাই কেৱল অসমৰ ৩৫গৰাকী আগশাৰীৰ অভিনেত্ৰীয়ে অংশ লব অংকীয়া ভাওনাতঃ চলিত মাহতে প্ৰদৰ্শন হব লগা এই ভাওনাত দশৰথৰ ৰূপত মলয়া গোস্বামী, ৰামৰ ভাৱত মাধুৰীমা চৌধুৰী, লক্ষ্মণৰ ৰূপত দেখা যাব নিশিতা গোস্বামীকো।\n৪. উত্তৰ পূৱৰ বিভিন্ন ৰাজ্যৰ মাজত আকাশী পথেৰে সৰবৰাহ সুচল কৰিবলৈ অসমীয়া উদ্যোগীৰ নেতৃত্বত পূৰ্বায়ণ গ্ৰুপ প্ৰাইভেট লিমিটেডে আশাৰ বতৰা কঢ়িয়াই অনাৰ বাতৰিয়ে পালে সংবাদ শিৰোনামাঃ পহিলা জানুৱাৰীৰ পৰা পৰীক্ষামূলক ভাৱে আৰম্ভ হোৱা এই সেৱাৰ বাবে ড'নিয়াৰ-২২৮ বিমানেৰে বৰ্তমান এয়াৰ এম্বুলেঞ্চ আৰু চাৰ্টাড সেৱা আগবঢ়োৱা হৈছে। অহা মাহৰ পৰা নিয়মীয়া বিমান সেৱাৰে শিলচৰ আৰু আইজলক সামৰি লব আৰু নিৰ্ধাৰিত ভাৰাৰ আন কোম্পানীৰ দৰে সা-সলনি নহব বুলিও প্ৰকাশ কৰিছে।\n৫. দেশ বিদেশৰ ১০২খন বিপনী আৰু ৰাজ্যৰ ৩২৪খন বিপনীৰে শুভাৰম্ভ হ'ল প্ৰথম অসম আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান শস্য প্ৰদৰ্শনীৰঃ আধুনিক কৃষি পদ্ধতিৰে আৰু দক্ষিণ এছিয়াৰ দেশ সমূহৰ সৈতে সহযোগিতাৰে অসমৰ কৃষি খণ্ডক আগুৱাই নিয়াৰ বাবে চেষ্টা চলাব বুলি প্ৰকাশ কৰিলে এই প্ৰদৰ্শনী উদ্বোধন কৰি অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে।\n৬. অহা ২৯ আৰু ৩০ জানুৱাৰীত গুৱাহাটীৰ সোনাৰাম হাইস্কুলৰ খেলপথাৰত অনুষ্ঠিত হব "ৰোজগাৰ মেলা-২০১৪": নিয়োগ বিনিময় কেন্দ্ৰৰ পঞ্জীকৰণ কাৰ্ড লৈ চাকৰি প্ৰাৰ্থী সকলে বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত নিযুক্তিৰ বাবে অহা কোম্পানীবোৰত থিতাতে চাকৰিৰ বাবে আবেদন কৰিব । সবিশেষ জানিবৰ বাবে ওচৰৰ নিয়োগ বিনিময় কেন্দ্ৰ, আই টি আই বা গুৱাহাটীৰ নিয়োগ আৰু ক্ৰাফটমেণ্ট সঞ্চালকালয়ত খবৰ কৰিবৰ বাবেও আগ্ৰহী সকলক আহ্বান জনাইছে।\n৭. ভূটানৰ জনতাক পৰ্যটনৰ বাবে আকৰ্ষণৰ হেতু সীমান্তৰ বৰনদীৰ পাৰৰ বগামাটিত স্থাপিত হ'ল বুদ্ধৰ সুউচ্চ মূৰ্তিঃ আনুষ্ঠানিক ভাৱে মুকলি কৰিলে পৰ্যটন মন্ত্ৰী চন্দন ব্ৰহ্মই। লগতে বগামাটিৰ আন্তঃগাঁথনি উন্নয়নৰ বাবে ১কোটি টকাৰ অনুদানো মন্ত্ৰীগৰাকীয়ে ঘোষণা কৰে।\n৮. গোলাঘাটত আৰম্ভ হ'ল ১৮তম উত্তৰ পূৱ ভাৰত মুকলিটেনিছ প্ৰতিযোগিতাঃ দুশ গৰাকীতকৈ অধিক খেলুৱৈয়ে এই প্ৰতিযোগিতাত ভাগ লৈছে।\n৯. পাঠশালা সাহিত্য সভাৰ বিশেষ অধিবেশন অনুষ্ঠিতঃ গ্ৰহণ কৰিলে বজালী অঞ্চলৰ বিশিষ্ট লোক সকলৰ পৰিচয়মূলক জীৱনীগ্ৰন্থ, বজালীৰ লোক সংস্কৃতি বিষয়ক গ্ৰন্থ প্ৰকাশ, ধীৰেন্দ্ৰ তালুকদাৰ, নাৰায়ণ শৰ্মাৰ প্ৰৱন্ধ সংকলনকে ধৰি কেইবাখনো গ্ৰন্থ প্ৰকাশ কৰা বাবে বিশেষ আঁচনি।\n১০. জয়পুৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মহোতসৱৰ প্ৰতিযোগিতামূলক শাখাত প্ৰদৰ্শনৰ বাবে নিৰ্বাচিত হৈছে চিত্ৰ সাংবাদিক পৱিত্ৰ কুমাৰ ডেকাৰ জীৱন আৰু কৰ্মৰ ভিত্তিত নিৰ্মিত হোৱা তথ্যচিত্ৰ "বাইলেন-টু": ইতিমধ্যে তথ্যচিত্ৰ খনে বিভিন্ন কথাছবি মহোসৱত উচ্চ প্ৰশংসা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে।\n১১. মেট্ৰ' ৰে'লসেৱা আৰম্ভ কৰাৰ বাবে দ্ৰুত প্ৰদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিছে গুৱাহাটী মহানগৰ উন্নয়ন প্ৰাধিকৰণেঃ চলিত মাহতে ডি পি আৰ প্ৰস্তুত কৰিবলৈ দিয়া নিবাদাত অংশ লোৱা নটা সংস্থাৰ ভিতৰত যোগ্যজনক কৰা হব বাছনি।\n১২. ষ্টেটফেডৰ কৰ্মচাৰী সকলৰ নায্য ধন আদায়ৰ বাবে হস্তক্ষেপ কৰিলে গুৱাহাটী উচ্চ ন্যায়ালয়েঃ ঘৰ ভাৰাৰ ভাত্তা, চিকিতসা ভাত্তা, আৰু চহৰী ভাত্তাৰ পৰা বঞ্চিত হৈ থকা কৰ্মচাৰী সকলক তিনি মাহৰ ভিতৰতে এই অনাদায় হৈ থকা ধন মোকেলাই গিবলৈ ৰাজ্য চৰকাৰলৈ জাৰি কৰিলে নিৰ্দেশ।\n১৩. এইবাৰ তেজপুৰৰ জয়মতী পথাৰৰ বাকৰিত আৰম্ভ হৈছে উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ থলুৱা খাদ্যৰ মেলাঃঅহা দহ জানুৱাৰলৈকে চলিব লগা এই খাদ্য মেলাত খাদ্যৰ জুতি ল'লে অষ্ট্ৰেলিয়ান পৰ্যটকৰ দলেও।\n১৪. বৰপেটাত চলি আছে বৰপেটা জিলা বড়ো সাহিত্য সভাৰ ৩৭তম অধিবেশনঃ বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ সাহিত্য সভাৰ সৈতে হাতত হাত ধৰি সকলো ভাষা সাহিত্য বিকাশৰ নেতৃত্ব অসম সাহিত্য সভাই গ্ৰহণ কৰিব লাগিব বুলি গ্ৰন্থ উন্মোচনী সভাত মন্তব্য কৰিলে হাগ্ৰামা মুহিলাৰীয়ে। লগতে উন্মোচন কৰিলে মতিলাল দৈমাৰীৰ "আগলি খান্দা" শীৰ্ষক এখন গ্ৰন্থ। অধিবেশনখনিৰ স্মৃতিগ্ৰন্থও উন্মোচন কৰিলে ধেমাজিৰ শিক্ষা বিষয়া ভবেন দেউৰীয়ে।\n১৫. ৱাশ্বিংটন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ "আই এইচ এম ই"ৰ অধ্যয়নত প্ৰকাশ পাইছে এক সুখবৰঃ প্ৰকাশ হোৱা তথ্য মতে বিগত তিনি দশকত ভাৰতত হ্ৰাস পাইছে দহ শতাংশ ধুম্ৰপায়ী।\n১৬. ৰাজ্য চৰকাৰ-ভুৱা বিত্তীয় প্ৰতিষ্ঠানক ন্যায়পালিকাই দিলে কঠোৰ সকীয়নিঃ এমাহৰ ভিতৰত বিনিয়োগকাৰীক ধন ঘূৰাই নিদিলে হাইক'ৰ্টে দিলে কঠোৰ ব্যৱস্থা গ্ৰহণৰ জাননী।\n১৭. আজি আবেলি তিনি বজাৰ পৰা আইজল দলৰ সতে ৬২তম বৰদলৈ ট্ৰফী জিনিবৰ বাবে সমুখ সমৰত নামিব কলিকতাৰ ভবানীপুৰ দল।\nBy xukhdukh.com on January 09, 2014


from-first-april-onwards-these-rules-are-going-to-change-know-5-rules-of-income-tax-and-pf-rules-that-are-changing-from-2021-1st-april– News18 assam\n1 এপ্ৰিলৰ পৰা PF আৰু Tax সম্পৰ্কীয় এই 5টা নিয়মৰ হ’ব পৰিৱৰ্তন, জানি লওক নহ’লে আপুনি ভৰিব লাগিব অধিক TDS\nইনকাম টেক্স ৰিটাৰ্ণ (Income Tax Return), টিডিএছ(TDS) সহ বহুকেইটা নিয়ম Union Budgetৰ বিত্তমন্ত্ৰী Nirmala Sitharamanৰ ঘোষণা মৰ্মে সলনি হ’ব।\nLast Updated : March 22, 2021, 16:03 IST\nনতুন বিত্তীয় বৰ্ষ অৰ্থাৎ ১ এপ্ৰিলৰ পৰা আপোনাৰ ধন আৰু কৰ সম্পৰ্কে বহুতো পৰিৱৰ্তন কৰিব হ’ব। এই বিষয়ে আপুনি ভালদৰে জনা উচিত। শেহতীয়া বাজেটত বিত্ত মন্ত্ৰী নিৰ্মলা সীতাৰমণে মধ্যবিত্ত আৰু বেতন শ্ৰেণীৰ বাবে কেইবাটাও ঘোষণা কৰিছে। এই নিয়মবোৰ ২০২১ চনৰ ১ এপ্ৰিলৰ পৰা কাৰ্যকৰী হ'ব। অৱশ্যে, যিসকলৰ বয়স ৭৫ বছৰতকৈ অধিক, তেওঁলোকক এইবাৰ কৰ সকাহ দিয়া হৈছে, অৰ্থাৎ ৭৫ বছৰতকৈ অধিক বয়সৰ লোকসকলে টেক্স ৰিটাৰ্ণ জমা কৰিব নালাগে।\nএই পৰিৱৰ্তনবোৰৰ বিষয়ে জানো আহক:\nEPF ৰ সালসলনি\nআয়কৰ বিভাগে জাৰি কৰা নতুন নিয়ম অনুসৰি, আপুনি ২০২১ চনৰ ১ এপ্ৰিলৰ পৰা ২.৫ লাখ টকাতকৈ অধিক পিএফ অৰিহনাৰ ওপৰত পোৱা সূতৰ ওপৰত কৰ পৰিশোধ কৰিব লাগিব। বিত্ত মন্ত্ৰীয়ে উচ্চ দৰমহাৰ কৰ্মচাৰীসকলৰ প্ৰতি লক্ষ ৰাখি এই সিদ্ধান্ত লৈছে। অৱশ্যে, ইয়াৰ প্ৰভাৱ মাহিলী ২ লাখ টকা দৰমহা পোৱা সকলৰ ওপৰত পৰিব।\nদুগুণ ভৰিব লাগিব TDS\nকেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে আই.টি.আৰ. ফাইলিংৰ প্ৰচাৰ কৰি আছে। চৰকাৰে এটা নতুন নিয়ম নিৰ্ধাৰণ কৰিছে যে কোনো ব্যক্তিয়ে আই.টি.আৰ. দাখিল নকৰিলে তেওঁ দুগুণ টিডিএছ পৰিশোধ কৰিব লাগিব। চৰকাৰে আয়কৰ আইনত ধাৰা ২০৬এবি যোগ কৰিছে। এই শাখা অনুসৰি, আই.টি.আৰ. দাখিল নকৰাৰ বাবে এতিয়া ১ এপ্ৰিল, ২০২১ ৰ পৰা টিডিএছ দুগুণ দিব লাগিব।\nনতুন নিয়ম অনুসৰি, দণ্ডমূলক টিডিএছ আৰু টিচিএলৰ হাৰ ১ জুলাই, ২০২১ ৰ পৰা ১০-২০ শতাংশ হ'ব, যি সাধাৰণতে ৫-১০ শতাংশ হয়। আই.টি.আৰ. দাখিল নকৰাৰ বাবে টিডিএছ আৰু টিচিএছৰ হাৰ ৫ শতাংশ বা নিৰ্ধাৰিত হাৰ, যিটো অধিক হয়, সেইয়া দুগুণ হ’ব।\nLTC নিয়মৰ হ’ব সালসলনি\nচৰকাৰে এলটিচি আঁচনি সম্প্ৰসাৰিত কৰি আছে। আঁচনিখন নতুন বিত্তীয় বৰ্ষত ৰূপায়ণ কৰা হ'ব। ক’ৰনা মহামাৰীৰ নিষেধাজ্ঞাৰ বাবে এলটিচি কৰ লাভালাভ লাভ নকৰা কৰ্মচাৰীসকলক এই আঁচনিয়ে উপকৃত কৰিব।\nPRE FILLED ITR ফৰ্ম পাব\nকৰ্মচাৰীসকলৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি চৰকাৰে টেক্স ৰিটাৰ্ণ দাখিল কৰাৰ প্ৰক্ৰিয়াটো সহজ কৰি তুলিছে। ১ এপ্ৰিল, ২০২১ ৰ পৰা ব্যক্তিগত কৰ দাতাসকলক আইটিআৰ প্ৰপত্ৰ প্ৰদান কৰা হ'ব। ই আই.টি.আৰ. ফাইল কৰাটো সহজ কৰি তুলিব।\n৭৫ বছৰতকৈ ওপৰৰ লোকসকলক কৰ সকাহ লাভ কৰিব। বাজেটত, বিত্ত মন্ত্ৰীয়ে ঘোষণা কৰিছিল যে ৭৫ বছৰতকৈ অধিক বয়সৰ লোকসকলে টেক্স ৰিটাৰ্ণ দাখিল কৰিব নালাগে। এই ৰেহাই জ্যেষ্ঠ নাগৰিকসকলক দিয়া হৈছে যিসকলে ফিক্সড ডিপ’জিটৰ ওপৰত পোৱা সূত বা পেঞ্চনৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল।\nFirst published: March 17, 2021, 14:59 IST\nfinanceIncome Tax ReturnNirmala SitharamanTDSUnion Budget


শাওন মাহত গাখীৰ আৰু দৈ খাবলৈ কিয় বাধা দিয়ে ?– News18 assam\nশাওন মাহত গাখীৰ আৰু দৈ খাবলৈ কিয় বাধা দিয়ে ? জানো আহক গাখীৰৰ সামগ্ৰীৰ সৈতে শাওনৰ সম্পৰ্ক কি ?\nআপুনি হয়তো মানুহে কোৱা শুনিছে যে আপুনি গাখীৰ (milk), দৈ (curd) আৰু তেওঁলোকৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা বস্তু শাওন মাহত খাব নালাগে। কিন্তু যদি আপুনি কাৰোবাক সুধিব যে আপুনি কিয় খাব নালাগে, উত্তৰটো সহজে উপলব্ধ নহয়।\nLast Updated : August 03, 2021, 18:52 IST\nকেতিয়াবা আপুনি হয়তো মানুহে কোৱা শুনিছে যে আপুনি গাখীৰ (milk), দৈ (curd) আৰু তেওঁলোকৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা বস্তু শাওন মাহত খাব নালাগে। কিন্তু যদি আপুনি কাৰোবাক সুধিব যে আপুনি কিয় খাব নালাগে, উত্তৰটো সহজে উপলব্ধ নহয়। শাওন মাহত আমি কিয় গাখীৰ, দৈ আৰু সেইবোৰৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা বস্তু খাব নালাগে সেই বিষয়ে আপোনাৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিওঁ আহক।\nশাওন মাহত, বৰষুণৰ ফলত, ঘাঁহ আৰু বিভিন্ন সেউজীয়া উদ্ভিদ স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে বাঢ়িবলৈ আৰম্ভ কৰে। একে সময়তে, এই ঋতুত এই ঘাঁহ আৰু উদ্ভিদবোৰত বিভিন্ন ধৰণৰ পোক-পতংগ আৰু মকৰাও বিকশিত হয়। গৰু, ম'হ আৰু ছাগলীয়ে এই ঘাঁহবোৰ খায় আৰু পশুখাদ্যৰ সৈতে তেওঁলোকে পোক-পতংগ গাখীৰ খোৱা জন্তুৰ পেটলৈ যাব পাৰে। য'ৰ পৰা সেইবোৰ গাখীৰত ক্ষতিকাৰক উপাদান হিচাপেও পোৱা যায় আৰু গাখীৰ গ্ৰহণৰ জৰিয়তে আপোনাৰ শৰীৰলৈ যোৱাৰ আশংকা থাকে। সেইকাৰণে শাওন মাহত গাখীৰ খোৱাত বাধা আৰোপ কৰে। দৈ আৰু পনীৰৰ দৰে বহুতো বস্তু প্ৰস্তুত কৰাৰ একমাত্ৰ উপায় হৈছে গাখীৰ, যাৰ বাবে শাওন মাহত সেইবোৰ গ্ৰহণ নকৰিবলৈও পৰামৰ্শ দিয়া হয়।\nপাচন তন্ত্ৰও কাৰণ\nবৰষুণৰ বতৰত, মানুহৰ প্ৰায়ে পাচন তন্ত্ৰ দূৰ্বল হয়। যাৰ ফলত গাখীৰ আৰু দৈ বা ইয়াৰ সামগ্ৰী খোৱাৰ ফলত কেতিয়াবা পাকস্থলীৰ সমস্যা যেনে বদহজম, গেছ, পেটৰ বিষ, বমি, ডায়েৰিয়া আৰু এচিডিটি হয়। সেয়েহে, শাওন মাহত গাখীৰ, দৈ আৰু ইয়াৰ সামগ্ৰী গ্ৰহণ নকৰিবলৈ কয়।\nৰোগ প্ৰতিৰোধ প্ৰণালী হৈছে কাৰণ\nশাওনৰ বৰষুণৰ বতৰ আৰু ইয়াৰ ফলত বায়ুমণ্ডলৰ সৈতে পানীত সকলো ধৰণৰ বেক্টেৰিয়া থাকে। কাৰণ সকলোৰে ঘৰত পানী পৰিশোধক থকাটো সম্ভৱ নহয় আৰু বেছিভাগ লোকে দমকলৰ পানী ব্যৱহাৰ কৰে। সেয়েহে, এই পানী গাখীৰৰ সৈতে মিহলি হোৱাৰ সম্ভাৱনাও আছে। এই বেক্টেৰিয়াবোৰ গাখীৰ খাই বা গাখীৰত নিৰ্মিত খাদ্য যেনে দৈ আৰু চীজ ৰ দ্বাৰা আপোনাৰ শৰীৰলৈ যোৱাৰ আশংকা থাকে। ই ৰোগ প্ৰতিৰোধ প্ৰণালী দূৰ্বল কৰিব পাৰে আৰু বমি, ডায়েৰিয়া, পেটৰ বিষ, ক্ৰেম্প, কাহ, চৰ্দি আৰু জ্বৰৰ দৰে সমস্যা সৃষ্টি কৰিব পাৰে। সেয়েহে, শাওন মাহত গাখীৰ, দৈ আৰু তেওঁলোকৰ পৰা প্ৰস্তুত কৰা বস্তু খোৱাটো ভাল নহয় বুলি বহুতে ক'ব খোজে। (Disclaimer: এই প্ৰবন্ধৰ তথ্য সাধাৰণ বিশ্বাসৰ ওপৰত আধাৰিত। নিউজ১৮-অসমে ইয়াক নিশ্চিত নকৰে। এইবোৰ কাৰ্যকৰী কৰাৰ আগতে সংশ্লিষ্ট বিশেষজ্ঞৰ সৈতে যোগাযোগ কৰক।)\nFirst published: August 03, 2021, 18:52 IST\nCurd MilkMilkSawan month


05.10.21 Morning Assame Murli Om Shanti BapDada Madhuban\nমৰমৰ সন্তানসকল – “আত্মা আৰু শৰীৰ যি পতিত আৰু ক'লা হৈ গৈছে, পিতাৰ স্মৃতিৰে সেয়া পাৱন কৰি তোলা কিয়নো এতিয়া পাৱন সৃষ্টিলৈ যাব লাগে”\nভগৱানক কোনসকল সন্তানে পায়, পিতাই কোনটো হিচাপ শুনাইছে?\nযিসকলে আৰম্ভণিৰ পৰা ভক্তি কৰিছে তেওঁলোকেহে ভগৱানক পায়। বাবাই এইটো হিচাপ শুনাইছে যে সকলোতকৈ প্ৰথমে তোমালোকে ভক্তি কৰা সেয়েহে তোমালোকেহে পোন-প্ৰথমে ভগৱানৰ দ্বাৰা জ্ঞান প্ৰাপ্ত কৰা, যাৰ দ্বাৰা আকৌ তোমালোকে নতুন সৃষ্টিত ৰাজত্ব কৰা। পিতাই কয় - তোমালোকে আধাকল্প মোক স্মৰণ কৰিলা এতিয়া মই আহিছোঁ, তোমালোকক ভক্তিৰ ফল দিবলৈ।\nমৰনা তেৰী গলী মে….. (তোমাৰ গলিতে যেন মৰোঁ…..)\nসন্তানসকলে গীতটি শুনিলে। যেতিয়া কাৰোবাৰ মৃত্যু হয় তেতিয়া পিতাকৰ ওচৰত জন্ম লয়। জানা যে আমি আত্মা। সেয়া হৈ গ'ল শৰীৰৰ কথা। এটা শৰীৰ এৰি আকৌ অন্য এজন পিতাৰ ওচৰলৈ যায়। তোমালোকে কিমান সাকাৰী পিতা পাইছা। আচলতে নিৰাকাৰী পিতাৰ সন্তান হোৱা। তোমালোক আত্মাসকল পৰমপিতা পৰমাত্মাৰ সন্তান, থাকাও তাতেই, যাক নিৰ্বাণধাম বা শান্তিধাম বুলি কোৱা হয়। পিতাও তাতে থাকে। ইয়ালৈ তোমালোক আহি লৌকিক পিতাৰ সন্তান হোৱা, তেতিয়া আকৌ সেইজন পিতাক পাহৰি যোৱা। সত্যযুগত তোমালোক সুখী হৈ যোৱা, তেতিয়া সেই পাৰলৌকিক পিতাক পাহৰি যোৱা। সুখত সেইজন পিতাক স্মৰণ নকৰা। দুখত স্মৰণ কৰা আৰু আত্মাই স্মৰণ কৰে। যেতিয়া লৌকিক পিতাক স্মৰণ কৰে তেতিয়া বুদ্ধি শৰীৰৰ ফালে থাকে। সেইজন পিতাক স্মৰণ কৰিলে তেতিয়া ক'ব - অ' বাবা, হওঁতে দুয়োজনেই বাবা। শুদ্ধ শব্দ ‘পিতা’ই হয়। তেৱোঁ পিতা, এৱোঁ পিতা। আত্মাই আত্মিক পিতাক স্মৰণ কৰে তেতিয়া বুদ্ধি তালৈ গুচি যায়। এয়া পিতাই বহি সন্তানসকলক বুজায়। এতিয়া তোমালোকে জানা যে বাবাৰ আগমন হৈছে, আমাক নিজৰ কৰি লৈছে। পিতাই কয় - পোন-প্ৰথমে মই তোমালোকক স্বৰ্গলৈ পঠিয়ালোঁ। তোমালোক বহুত চহকী আছিলা পুনৰ 84 জন্ম লৈ নাটকৰ পৰিকল্পনা অনুসৰি এতিয়া তোমালোক দুখী হৈ গৈছা। নাটক অনুসৰি এই পুৰণি সৃষ্টি নাশ হ'ব। তোমালোক আত্মা আৰু এই শৰীৰ ৰূপী বস্ত্ৰ সতোপ্ৰধান আছিল পুনৰ সোণালী যুগৰ পৰা আত্মা ৰূপালী যুগত আহিল তেতিয়া শৰীৰো ৰূপালী হ’ল আকৌ তাম্ৰ যুগত আহিল। এতিয়াতো তোমালোক আত্মা একেবাৰেই পতিত হৈ গৈছা, সেয়েহে শৰীৰো পতিত। যেনেকৈ 14 কেৰেটৰ সোণ কোনেও পচন্দ নকৰে, ক'লা পৰি যায়। তোমালোকো এতিয়া ক'লা লৌহযুগী হৈ গৈছা। এতিয়া আত্মা আৰু শৰীৰ যি এনেকুৱা ক'লা হৈ গ’ল তেন্তে আকৌ পৱিত্র কেনেকৈ হ'ব। আত্মা পৱিত্ৰ হ’লে তেতিয়া শৰীৰো পৱিত্ৰ পাব। সেয়া কেনেকৈ হ'ব? গংগা স্নান কৰিলে হ’ব জানো? নহয়, আহ্বানেই জনায় - হে পতিত-পাৱন আহক। এনেকৈ আত্মাই কয় সেয়েহে বুদ্ধি পাৰলৌকিক পিতাৰ ফালে গুচি যায়। ‘হে বাবা’, চোৱা ‘বাবা’ শব্দটিয়েই কিমান মিঠা। ভাৰততহে ‘বাবা’ ‘বাবা’ বুলি কয়। এতিয়া তোমালোক আত্ম-অভিমানী হৈ বাবাৰ হৈছা। বাবাই কয় - মই তোমালোকক স্বৰ্গলৈ পঠাইছিলোঁ, নতুন শৰীৰ ধাৰণ কৰিছিলা। এতিয়া তোমালোক কি হৈ গ’লা। এই কথাবোৰ সদায় ভিতৰত থাকিব লাগে। বাবাকেই স্মৰণ কৰিব লাগে। স্মৰণ সকলোৰে কৰে নহয় জানো - হে বাবা, আমি আত্মাসকল পতিত হৈ গ’লোঁ, এতিয়া আহক, আহি পাৱন কৰি তোলক। নাটকত এইটোও ভূমিকা আছে, সেইবাবেতো আহ্বান জনায়। নাটকৰ পৰিকল্পনা অনুসৰি আহিবও তেতিয়া যেতিয়া পুৰণি সৃষ্টিৰ পৰা নতুন হয়। তেন্তে নিশ্চয় সংগমতেই আহিব। তোমালোক সন্তানসকলৰ নিশ্চয় আছে - আটাইতকৈ মৰমৰ বাবা হয়। কয়ো মিঠা, অতি মিঠা.... এতিয়া মিঠা কোন হয়? লৌকিক সম্বন্ধত প্ৰথমে পিতা, যিজনে জন্ম দিয়ে। পাছত হৈছে শিক্ষক। শিক্ষকৰ পৰা পঢ়ি তোমালোকে পদমৰ্যাদা পোৱা। জ্ঞানক উপাৰ্জনৰ উৎস বুলি কোৱা হয়। জ্ঞান হৈছে নলেজ্, যোগ হৈছে স্মৃতি। গতিকে বেহদৰ বিষয়ে কোনেও গম নাপায়। চিত্ৰবোৰত স্পষ্টকৈ দেখুৱাও হৈছে, ব্ৰহ্মাৰ দ্বাৰা স্থাপনা শিৱবাবাই কৰায়। কৃষ্ণই কেনেকৈ ৰাজযোগ শিকাব। ৰাজযোগ শিকায়েই সত্যযুগৰ কাৰণে। তেন্তে নিশ্চয় সংগমত পিতাই শিকাইছিল চাগে। সত্যযুগৰ স্থাপনা কৰাওঁতাজন হৈছে বাবা। ব্ৰহ্মাৰ দ্বাৰা কৰায়, কৰণকৰাৱনহাৰ হয় নহয় জানো। তেওঁলোকেতো ত্ৰিমূৰ্তি ব্ৰহ্মা বুলি কৈ দিয়ে। কিন্তু উচ্চতকৈ উচ্চ শিৱবাবা হয় নহয় জানো। তেওঁ সাকাৰ, তেওঁ নিৰাকাৰ। সৃষ্টিও এইখনেই। এই সৃষ্টিৰহে চক্ৰ ঘূৰে, পুনৰাবৃত্তি হৈ থাকে। সূক্ষ্মধামৰ সৃষ্টিৰ চক্ৰ বুলি গায়ন কৰা নহয়। বিশ্বৰ ইতিহাস-ভূগোল পুনৰাবৃত্তি হয়। গায়নো কৰে - সত্যযুগ, ত্ৰেতা, দ্বাপৰ, কলিযুগ। মাজত নিশ্চয় সংগমযুগ লাগে। নহ'লে কলিযুগক সত্যযুগ কৰি কোনে গঢ়িব! নৰকবাসীসকলক স্বৰ্গবাসী কৰি তুলিবলৈ পিতা সংগমতহে আহে। যিমানে পুৰণি সৃষ্টি সিমানে অধিক দুখ। আত্মা যিমানে তমোপ্ৰধান হৈ গৈ থাকে, সিমানে দুখী হয়। দেৱতাসকল হৈছে সতোপ্ৰধান। এয়াতো সৰ্বোচ্চ কৰ্তৃত্ব ঈশ্বৰ পিতাৰ চৰকাৰ। লগত ধৰ্মৰজাও আছে। পিতাই কয় - তোমালোক শিৱালয়ৰ নিবাসী আছিলা, এতিয়া হৈছে বেশ্যালয়। তোমালোক পাৱন আছিলা এতিয়া পতিত হৈ গৈছা সেয়েহে কোৱা আমিতো পাপী। আত্মাই কয় - মই নিগুৰ্ণীৰ কোনো গুণ নাই। যিকোনো দেৱতাৰ মন্দিৰলৈ গ’লে তেতিয়া তেওঁৰ আগত এনেকৈ ক'ব। ক'ব লাগে পিতাৰ আগত। তেওঁক এৰি ভাইসকলৰ পাছত লাগে, এওঁলোক দেৱতাসকল ভাই নহ’ল জানো। ভাইৰ পৰাতো একো পোৱা নাযায়। ভাইসকলৰ পূজা কৰি কৰি অৱনমিত হৈ আহিছে। এতিয়া তোমালোক সন্তানসকলে জানা – পিতাৰ আগমন হৈছে, তেওঁৰ পৰা আমি উত্তৰাধিকাৰ পাওঁ। বাকী মনুষ্যইতো পিতাক নাজানেই। সৰ্বব্যাপী বুলি কৈ দিয়ে। কোনোৱে আকৌ অখণ্ড জ্যোতি তত্ত্ব বুলি কয়। কোনোৱে কয়- তেওঁ নামৰূপৰ পৰা উপৰাম। হেৰ’ তোমালোকে অখণ্ড জ্যোতি স্বৰূপ বুলি কোৱা, তেন্তে আকৌ নামৰূপৰ পৰা উপৰাম বুলি কেনেকৈ কোৱা। পিতাক নজনা কাৰণেই পতিত হৈ গৈছে। তমোপ্ৰধানো হ'বই লাগে। আকৌ যেতিয়া পিতা আহিব তেতিয়া সকলোকে পাৱন কৰি তুলিব। আত্মাসকল নিৰাকাৰী সৃষ্টিত পিতাৰ লগত থাকে। আকৌ ইয়ালৈ আহি সতো, ৰজো, তমোৰ ভূমিকা পালন কৰে। আত্মাইহে পিতাক স্মৰণ কৰে। পিতা আহেও, কয় - ব্ৰহ্মাৰ শৰীৰৰ আধাৰ লওঁ, এওঁ হৈছে ভাগ্যশালী ৰথ। আত্মাবিহীন ৰথ থাকে জানো। এনেকৈ কয় যে ভাগীৰথে গংগা নদী বোৱাই আনিলে। এতিয়া এনেকুৱা কথাতো হ'ব নোৱাৰে। কিন্তু একোৱেই বুজি নাপায় যে আমি কি কওঁ!\nএতিয়া তোমালোক সন্তানসকলক বুজাইছোঁ - এয়া হৈছে জ্ঞান বৰ্ষা। ইয়াৰ দ্বাৰা কি হয়? পতিতৰ পৰা পাৱন হয়। গংগা যমুনাতো সত্যযুগতো থাকে। এনেকৈ কয় যে কৃষ্ণই যমুনাৰ তীৰত খেল-ধেমালি কৰিছিল। এনেকুৱা কোনো কথা নাই। তেওঁতো সত্যযুগৰ ৰাজকুমাৰ, তেওঁৰ বহুত তত্ত্বাৱধানত প্ৰতিপালন হয় কিয়নো ফুল নহয় জানো। ফুল কিমান ভাল সুন্দৰ হয়। ফুলৰ পৰা সকলোৱে সুবাস লয়। কাঁইটৰ পৰা জানো সুবাস ল'ব। এতিয়াতো হয়েই কাঁইটৰ সৃষ্টি। পিতা আহি জংঘলক ফুলৰ বাগিচা কৰি তোলে সেয়েহে তেওঁৰ ‘বাবুলনাথ’ নামো ৰাখি দিছে। কাঁইটৰ পৰা ফুল কৰি তোলে সেয়েহে মহিমা গায় - কাঁইটৰ পৰা ফুল কৰি তোলোঁতা বাবা। এতিয়া তোমালোক সন্তানসকলৰ পিতাৰ প্ৰতি কিমান মৰম থাকিব লাগে। এতিয়া তোমালোকে জানা যে আমি বেহদৰ পিতাৰ হৈছোঁ। এতিয়া তোমালোকৰ সম্বন্ধ তেওঁৰ সৈতেও আছে লৌকিকৰ সৈতেও আছে। পাৰলৌকিক পিতাক স্মৰণ কৰিলে তোমালোক পাৱন হ'বা। আত্মাই জানে, তেওঁ আমাৰ লৌকিক পিতা আৰু এওঁ পাৰলৌকিক পিতা। ভক্তি মাৰ্গতো আত্মাই জানে, তেওঁ আমাৰ লৌকিক পিতা আৰু এওঁ ঈশ্বৰ পিতা। অবিনাশী পিতাক স্মৰণ কৰে। সেইজন পিতা কেতিয়া আহি স্বৰ্গ স্থাপন কৰে, এইটো কোনেও গম নাপায়। পিতা আহেই পতিতসকলক পাৱন কৰি তুলিবলৈ। তেন্তে নিশ্চয় সংগমতে আহিব। শাস্ত্ৰবোৰতো কল্পৰ আয়ুস লাখ লাখ বছৰ বুলি লিখি মনুষ্যক একেবাৰে ঘোৰ অন্ধকাৰত পেলাই দিছে। এনেকৈ কয় যে যিসকলে বহুত ভক্তি কৰে তেওঁলোকে ভগৱানক পায়। তেন্তে সকলোতকৈ বেছি ভক্তি কৰোঁতাসকলে নিশ্চয় আগতীয়াকৈ পাব লাগে। পিতাই হিচাপো শুনাইছে। সকলোতকৈ আগতে ভক্তি তোমালোকে কৰা তোমালোকেহে পোন-প্ৰথমে ভগৱানৰ দ্বাৰা জ্ঞান প্ৰাপ্ত কৰিব লাগে, যাতে তোমালোকেই পুনৰ নতুন সৃষ্টিত ৰাজত্ব কৰা। বেহদৰ পিতাই তোমালোক সন্তানসকলক জ্ঞান দি আছে, ইয়াত কষ্টৰ কোনো কথা নাই। পিতাই কয় - তোমালোকে আধাকল্প স্মৰণ কৰিছা। সুখততো কোনেও স্মৰণ নকৰেই। অন্তিমত যেতিয়া দুখী হৈ যায় তেতিয়া মই আহি সুখী কৰি তোলোঁ। এতিয়া তোমালোক অতি মহান ব্যক্তি হৈ যোৱা। মুখ্য মন্ত্ৰী, ৰাষ্ট্ৰপতি আদিৰ বঙলা কিমান উত্তম হয়। গোটেই আচবাব এনেকুৱা উত্তম হ’ব। তোমালোকতো কিমান মহান ব্যক্তি (দেৱতা) হৈ যোৱা। দৈৱী গুণধাৰী দেৱতা, স্বৰ্গৰ মালিক হোৱা। তাত তোমালোকৰ কাৰণে মহলো হীৰা-মুকুতাৰ হয়। তাত তোমালোকৰ আচবাব সোণ খচিত অতি উত্তম হ’ব।\nএয়া হৈছে ৰুদ্ৰ জ্ঞান যজ্ঞ। শিৱক ৰুদ্ৰ বুলিও কয়। যেতিয়া ভক্তি পূৰা হয় তেতিয়া ভগৱানে ৰুদ্ৰ যজ্ঞ ৰচে। সত্যযুগত যজ্ঞ অথবা ভক্তিৰ কথাই নাই। এই সময়তহে পিতাই অবিনাশী ৰুদ্ৰ জ্ঞান যজ্ঞ ৰচে, যাৰ আকৌ পাছত গায়ন চলে। ভক্তিতো সদায় প্ৰচলিত হৈ নাথাকিব। ভক্তি আৰু জ্ঞান, ভক্তি হৈছে ৰাতি, জ্ঞান হৈছে দিন। পিতা আহি দিন কৰি তোলে, গতিকে সন্তানসকলৰো পিতাৰ প্ৰতি কিমান মৰম থাকিব লাগে। পিতাই আমাক বিশ্বৰ মালিক কৰি তোলে। অতিকৈ মৰমৰ পিতা হয় নহয় জানো। তেওঁতকৈ বেছি মৰমৰ বস্তু একো হ'ব নোৱাৰে। আধাকল্পৰ পৰা স্মৰণ কৰি আহিছে। বাবা আহি আমাৰ দুখ দূৰ কৰক। এতিয়া পিতা আহিছে, বুজায় সন্তানসকল, তোমালোক নিজৰ গৃহস্থ ব্যৱহাৰত থাকিবই লাগে। ইয়াত বাবাৰ ওচৰত কিমানলৈকে বহি থাকিবা। লগততো পৰমধামতহে থাকিব পাৰা। ইয়াততো থাকিব নোৱাৰা। ইয়াততো জ্ঞান পঢ়িব লাগে। জ্ঞান পঢ়োঁতা কমসংখ্যক থাকে। উচ্চস্বৰত কেতিয়াবা পঢ়া হয় জানো? শিক্ষকে প্ৰশ্ন কেনেকৈ সুধিব? উচ্চস্বৰত কেনেকৈ সঁহাৰি জনাব পাৰিব? সেয়েহে কমসংখ্যক বিদ্যাৰ্থীক পঢ়ায়। কলেজতো বহুত থাকে আকৌ সকলোৰে পৰীক্ষা হয়। ফলাফল ওলায়। ইয়াততো এজন পিতাইহে পঢ়ায়। এইটোও বুজাব লাগে যে দুজন পিতা আছে - লৌকিক আৰু পাৰলৌকিক। দুখত সেইজন পাৰলৌকিক পিতাক স্মৰণ কৰে। এতিয়া সেইজন পিতা আহিছে। মহাভাৰতৰ যুদ্ধও সন্মুখত থিয় হৈ আছে। তেওঁলোকে ভাবে মহাভাৰতৰ যুদ্ধত কৃষ্ণ আহিল, এইটোতো হ'ব নোৱাৰে। বেচেৰাসকল বিবুদ্ধিত পৰি আছে। তথাপিও কৃষ্ণ, কৃষ্ণ বুলি কৈ থাকে। এতিয়া অতিকৈ মৰমৰ শিৱও হয় আৰু কৃষ্ণও হয়। কিন্তু তেওঁ হৈছে নিৰাকাৰ, তেওঁ হৈছে সাকাৰ। নিৰাকাৰ পিতা সকলো আত্মাৰ পিতা। দুয়োজনেই অতিকৈ মৰমৰ হয়। কৃষ্ণও বিশ্বৰ মালিক হয়, নহয় জানো। এতিয়া তোমালোকে বিচাৰ কৰিব পাৰা যে সকলোতকৈ অধিক মৰমৰ কোন হয়? শিৱবাবাইহে এনেকুৱা যোগ্য কৰি তোলে নহয় জানো। কৃষ্ণই কি কৰে? পিতাইহে তেওঁক এনেকৈ গঢ়ি তোলে নহয় জানো। তেন্তে গায়নো বেছিকৈ সেইজন পিতাৰ হ'ব নালাগে জানো। পিতাই বুজাইছে - তোমালোক সকলো হৈছা পাৰ্বতী। এই শিৱ অমৰনাথে তোমালোকক কথা (কাহিনী) শুনাই আছে। তোমালোক সকলোৱেই অৰ্জুন, তোমালোক সকলোৱেই দ্ৰৌপদী। এই বিকাৰী সৃষ্টিক ৰাৱণ ৰাজ্য বুলি কোৱা হয়। সেইখন হৈছে নিৰ্বিকাৰী সৃষ্টি। বিকাৰৰ কথা নাই। নিৰাকাৰ পিতাই বিকাৰী সৃষ্টি ৰচিব জানো? বিকাৰতহে দুখ হয়। সন্ন্যাসীসকলৰ হয়েই হঠযোগ, নিবৃত্তি মাৰ্গ। কৰ্ম সন্ন্যাসতো কেতিয়াও নহয়। সেয়া তেতিয়া হ'ব যেতিয়া আত্মা শৰীৰৰ পৰা পৃথক হৈ যাব। গৰ্ভ কাৰাগাৰত পুনৰ কৰ্মৰ হিচাপ-নিকাচ আৰম্ভ হৈ যায়। বাকী কৰ্ম সন্ন্যাস বুলি কোৱাতো ভুল, হঠযোগ আদি বহুত শিকে, গুহাবোৰত গৈ বহে। জুইৰ ওপৰেদিও গুচি যায়। তন্ত্ৰ-মন্ত্ৰও বহুত আছে। যাদুবিদ্যাৰ দ্বাৰা বহুত বস্তুও উলিয়ায়। ভগৱানকো যাদুকৰ, ৰত্নাকৰ, সদাগৰ বুলি কয়। কিন্তু তেওঁলোকৰ পৰা কোনেও গতি সৎগতি প্ৰাপ্ত হ'ব নোৱাৰে। সেইজনতো এজনেই সঁচা সৎগুৰু আহি সকলোৰে গতি সৎগতি কৰে। ভালবাৰু!\n(1) কাঁইটৰ পৰা ফুল কৰি গঢ়ি তোলোঁতা আটাইতকৈ মৰমৰ একমাত্ৰ পিতা হয়, তেওঁক বহুত মৰমেৰে স্মৰণ কৰিব লাগে। সুবাসিত পাৱন ফুল হৈ সকলোকে সুখ দিব লাগে।\n(2) এই জ্ঞান উপাৰ্জনৰ উৎস, ইয়াৰ দ্বাৰা তোমালোক 21 জন্মৰ কাৰণে মহান ব্যক্তি হোৱা সেয়েহে এয়া (জ্ঞান) ভালদৰে পঢ়িব আৰু পঢ়াব লাগে। আত্ম-অভিমানী হ'ব লাগে।\nবাপদাদাক নিজৰ সংগী বুলি বুজি দুগুণ শক্তিয়ে কাৰ্য কৰোঁতা সহজযোগী হোৱা\nযিকোনো কাৰ্য কৰোঁতে বাপদাদাক নিজৰ সংগী কৰি লোৱা তেতিয়া দুগুণ শক্তিৰে কাৰ্য হ'ব আৰু স্মৃতিও বহুত সহজে থাকিব কিয়নো যিজন সদায় লগত থাকে তেওঁৰ স্মৃতি স্বতঃ থাকে। গতিকে এনেকুৱা সংগী থাকিলে বা বুদ্ধিৰ দ্বাৰা নিৰন্তৰ সত্যৰ সংগ ল’লে সহজযোগী হৈ যাবা আৰু শক্তিশালী সংগ হোৱাৰ কাৰণে প্ৰতিটো কৰ্তব্যত তোমালোকৰ দুগুণ শক্তি থাকিব, যাৰ দ্বাৰা প্ৰতিটো কাৰ্যত সফলতাৰ অনুভূতি হ'ব।\nমহাৰথী তেওঁ হয় যি কেতিয়াও মায়াৰ প্ৰভাৱত পৰৰ বশৱৰ্তী নহয়।


এআইএডিএমকেত জোকাৰণি: পুনৰ দলত খোপনি পুতিব শশীকলাই!\nMarch 5, 2022 7:45 pm\nদক্ষিণ ভাৰতৰ লগতে ৰাষ্ট্ৰীয় ৰাজনীতিতো গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰি অহা এআইএডিএমকেত পুনৰ অন্তৰ্ভূক্ত কৰা হ’ব শশীকলাক।\nদলটোৰ প্ৰাক্তন অন্তৱৰ্তীকালীন সাধাৰণ সম্পাদক ভি কে শশীকলাৰ দলত পুনৰ প্ৰৱেশ সম্ভাৱনা উজ্জ্বল হৈ পৰিছে।\nশশীকলাক পুনৰ দলত অন্তৰ্ভূক্তিৰ বিষয়টো সন্দৰ্ভত সিদ্ধান্ত ল’বলৈ এআইএডিএমকেৰ মুখ্য সমন্বয়ক অ’ পন্নীৰচেলভম আৰু সমন্বয়ক এডাপ্পাডি কে পালানিস্বামীয়ে শীঘ্ৰেই বৈঠকত মিলিত হ’ব।\nশেহতীয়াকৈ দলটোৰ থেনি জিলা সমিতিয়ে শশীকলা আৰু তেওঁৰ ভতিজা এএমএমকেৰ অধ্যক্ষ টি.টি.ভি. দিনাকৰণক এআইএডিএমকেত পুনৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰাৰ বিষয়ত এক এপ্ৰস্তাৱ গৃহীত কৰিছে।\nপন্নীৰচেলভমৰ ফাৰ্মহাউচত অনুষ্ঠিত হোৱা বৈঠকখন দলৰ থেনি জিলা সম্পাদক চৈয়দ খানৰ সভাপতিত্বত অনুষ্ঠিত হৈছিল। দলীয় সূত্ৰই প্ৰকাশ কৰা শশীকলাক পুনৰ দলত অন্তৰ্ভূক্ত কৰাৰ প্ৰস্তাৱটো দলৰ হাইকমাণ্ডলৈ প্ৰেৰণ কৰা হ’ব।\nঅৱশ্যে পালানিস্বামী শিবিৰে শশীকলাক দলত পুনৰ প্ৰৱেশ কৰাৰ বিৰোধিতা কৰি আহিছে। ইয়াকেলৈ দলটোৰ মাজত পুনৰ বিসম্বাদে মূৰ দাঙি উঠাৰ আশংকা কৰা হৈছে।\nপ্ৰয়াত মুখ্যমন্ত্ৰী জে. জয়ললিতাৰ অতি ঘনিষ্ঠ শশীকলাৰ পুনৰ দলত অন্তৰ্ভূক্তিৰ বিৰুদ্ধে এতিয়া দলৰে বহু নেতাই মুকলিকৈয়ে প্ৰতিক্ৰিয়া ব্যক্ত কৰা দেখা গৈছে।\nউল্লেখ্য তামিলনাডুৰ প্ৰাক্তন তথা প্ৰয়াত মুখ্যমন্ত্ৰী জয়াললিতাৰ এসময়ৰ সংগী ভি কে শশীকলাক ৪ বছৰৰ পিছত ২০২১ চনৰ ২৭ জানুৱাৰীত কাৰাগাৰৰ পৰা মুক্তি দিয়া হৈছিল।ভি কে শশীকলা ৬৬ কোটি টকাৰ দুৰ্নীতিৰ অভিযোগত যোৱা চাৰি বছৰে বাংগালুৰুৰ পাৰাপ্পানা কাৰাগাৰত কাৰাৰুদ্ধ হৈ আছিল।\nউল্লেখ্য যে ৬৬ কোটি টকাৰ দুৰ্নীতিৰ অভিযোগত অভিযুক্ত জয়াললিতাৰ অতি ঘনিষ্ঠ বুলি পৰিচিত শশীকলাৰ বিৰুদ্ধে জয়াললিতাৰ মৃত্যুৰ ক্ষেত্ৰতো হাত আছে বুলি অভিযোগ উত্থাপন হৈছিল।\nএআইডিএমকে দলৰ সময়ৰ একচ্ছত্ৰী সম্ৰাজ্ঞী শশীকলাই পূৰ্বৰ দৰে দলত খোপনি পুতিবলৈ পালে দলটোৰ আন বহু প্ৰভাৱশালী নেতা প্ৰভাৱহীন হৈ পৰাৰ সম্ভাৱনাই অধিক।


MONOR NIJANOT1 February 06, 2020 1 Comments\nপুতলা পুতলা পুতলা......! স্বৰ্গৰ নিবাসী মোৰ ককাদেউতাৰ এয়া কৰুণ বিলাপ। বিয়াৰ ১০ বছৰ পিছতহে মোৰ ককাদেউতাই এটি সন্তান লাভ কৰিছিল। তাক অশেষ কষ্টৰে তুলি-তালি ডাঙৰ-দীঘল কৰিছিল। তাৰ নাম ৰাখিছিল মনোজ।\nসেইদিনা ৫ চেপ্তেম্বৰ; শিক্ষক দিৱস আছিল। সেই সময়ত মোৰ বয়স প্ৰায় ১৪ বছৰ হৈছিল; পঢ়িছিলো অষ্টম শ্ৰেণীত।\nএজনী ধুনীয়া ছোৱালী। তাইৰ নাম মিনু। তাইৰ ঘৰ আমাৰ গাঁওখনৰ গাতে লাগি থকা গাঁওখনিতেই। আমাৰ দৰে জুপুৰী ঘৰ নহয়; সিঁহতৰ ঘৰটো পকী আনকি চোতালখনো পকী। আমাৰ দৰে সিঁহতৰ পদুলিত বাহঁপাত জমা হৈ নাথাকে; সিঁহতৰ পদুলিত থাকে মাথোঁ ধুন মৰা মালি।\nমিনুৰ ককাদেউতাক আমাৰ সকলোৰে মৰমৰ ছাৰ। ছাৰৰ নাম ধৰণীধৰ। ছাৰৰ বয়স প্ৰায় ৫৮ বছৰ। অৱসৰ ল'বলৈ আৰু মাথোঁ কেইটামান বছৰ বাকী। একে সমান বয়সৰ ন'হলেও ছাৰ মোৰ ককাদেউতা প্ৰফুল্লৰ বন্ধু আছিল। ছাৰ এজন আদৰ্শবাদী, কৰ্তব্য পৰায়ন, নিয়মানুবৰ্তী, নিৰ্ভীক, দায়িত্বশীল আৰু মৰমীয়াল ব্যক্তি।\nমিনু আৰু তাইৰ পিতৃ-মাতৃ চাকৰী সূত্ৰে গুৱাহাটীত ভাড়াঘৰত থাকে। ছাৰ গাঁওৰ ঘৰত ছাৰৰ ডাঙৰ পুত্ৰ-বোৱাৰী আৰু নাতিৰ সৈতে বাস কৰে। মিনুই ককাদেউতাকক শিক্ষক দিৱসৰ শুভেচ্ছা জনাবলৈ ঘৰলৈ আহিছিল।\nআবেলি কিনকিনীয়া বৰষুন দিছিল। মাজে মাজে মৃদু বতাহ বলিছে। সন্ধিয়া কেৰাচিন তেলৰ ছাতিটিৰ ধিমিক্-ধামাক্ পোহৰ। বাৰাণ্ডাৰ এচুকত ধাৰী এখন পাৰি লৈ তাতে বহি পঢ়ি আছিলো ভূপেনদাৰ এটি মিঠা কবিতা। মাজে মাজে ৰৈ যাওঁ; পোহৰৰ বাবে। ধিমিক্-ধামাক পোহৰ; ছাতিটিত তেল প্ৰায় নায়েই। এনেতে ভৰিৰে ভিজা বাহঁপাতৰ ওপৰে ওপৰে খোজকঢ়া শব্দ শুনিছিলোঁ। ছাৰ আহিছিল। ছাৰৰ ভৰিৰ আঙুলিৰ ফাঁকে ফাঁকে বোকা। ছাৰক বহিবলৈ বাৰাণ্ডাৰ এচুকত পিৰালি এখন পাৰি দিছিলো। 'ছাৰক বহিব দিবলৈটো ছাৰ হঁতৰ দৰে আৰামী চকী আমাৰ নায়েই।' মুখত আহিছিল মাথোঁ কিন্ত ক'বলৈ সাহ নহ'ল। ছাৰে সুধিছিল--- 'হৃদয়! তুমি এই কেইদিন বিদ্যালয়লৈ যোৱা নাই কিয়? আজি শিক্ষক দিৱস আছিল পাহৰি গৈছা চাগে ন?' মই কৈছিলো--- 'ঘৰত পানীৰ উৎস নাই ছাৰ। আনৰ ঘৰলৈ বাৰে বাৰে পানী আনিৱ গ'লে বেয়া পাই। আবেলি বৰষুন দিছে। নদীৰ পানীবোৰও লেতেৰা হৈছে। আমি প্ৰায় নদীৰ পানীয়ে ব্যৱহাৰ কৰো। ওচৰৰ ঘৰৰ পৰা বহু কেইদিন খাব পৰাকৈ পানী আনি থওঁ। উপায় নাপালে কেতিয়াবা নদীৰ পানীও খাব লগা হয়। ফিলটাৰ এটিও নাই। সেইবাবে আপোনাক ভৰি ধুবলৈ পানী দিৱ নোৱাৰিলো আনকি খাব দিবলৈ এগিলাচ ভাল পানীও নাই; বেয়া নেপাৱ ছাৰ। বহুদিন থৈ দিয়া পানী খাঁওতে মোৰ গাটো বেয়া লাগিছে। চিকিৎসকৰ ওচৰলৈ যাবলৈ টকা এটিও নাই। সেইবাবে বিদ্যালয়লৈ যাৱ পৰা নাই ছাৰ আৰু আজি শিক্ষক দিৱস আছিল সেয়াও পাহৰি যোৱা নাই। আমাৰটো দেউতাক জানেই কেৱল মদ খাই। ৰাতি আহিয়েই আইৰ পিঠিত ঔটেঙা দিৱ। ভাত ৰান্ধিবলৈ চাউল অকণো নাই। আই এ ঘৰৰ পিছফালে বাৰাণ্ডাত পিৰালিত জুপুকা মাৰি বহি আছে ছাৰ।' আই এ ছাৰৰ ওচৰলৈ আহিছিল। ছাৰে চোলাৰ জেপৰ পৰা ১০০ টকা উলিয়াইছিল আৰু মোক দি কৈছিল--- 'চিকিৎসকৰ ওচৰলৈ গৈ চিকিৎসা লবা আৰু গা ভাল পালে বিদ্যালয়লৈ যাবা।' ছাৰে আইৰ ফালে চাই মাত লগাইছিল--- 'সাবিত্ৰি।' আইয়ে ছাৰক কৈছিল--- 'ছাৰ আপোনাক চাঁহ এবাতি দিবলৈ গাখীৰটো নায়েই, চাঁহপাত আৰু চেনিও নাই। নিমখ মাথোঁ দুচামুচ মানহে আছে।' 'ছাৰ আলহী আহিলে আপোনালোকৰ দৰে চাঁহ দিবলৈ আমাৰ পিয়লাও নাই।' এনেদৰে কওঁ বুলি ভাবিছিলো কিন্ত ছাৰে বেয়া পাব বুলি নকলো। 'চাঁহ নেখাও নেখাও' বুলি কৈ ছাৰ ঘৰলৈ গ'ল গৈ পুনৰ ভিজা বাঁহপাতৰ ওপৰে ওপৰে।\nআধা বয়সতে এটা বুঢ়া বেমাৰীৰ দৰে হাড়-ছাল ওলোৱা, ওঁঠ শেঁতা, চকু দুটা ৰঙা, গাত ফটা কাপোৰ, উখহা অপৰিস্কাৰ হাত আৰু দুৰ্বল শৰীৰ; এইজনে মোৰ দেউতা। দেউতাই কেৱল মদ খায়। মদ নহ'লে নচলেই। মোৰ বহি-কলমৰ প্ৰয়োজন হ'লেও খবৰেই নাই। কামটো কৰিব নোৱাৰেই দুই-এটা কাম কৰি যি টকা পাইছিল সেয়াও মদ খায় আৰু জুৱা খেলিয়ে শেষ কৰিছিল।\n'অ-বৌ' 'অ-বৌ' কৈ চিঞৰি চিঞৰি কেইজন মানে পথে-পথে দৌৰি-দৌৰি আহি আমাৰ ঘৰৰ চোতাল পালেহি।\n--'মনোজ ককাই আৰু নাই।\n--কি? কি হ'ল দেউতাৰ? কি হ'ল তাৰ?\n--মদৰ নিচাত ৰাষ্টাৰ কিনাৰত পানীৰে বুৰ গৈ থকা নাদত পৰি ককাইৰ মৃত্যু হ'ল বৌ।\n--আই নেকান্দিবি! নেকান্দিবও আই!\nপ্ৰায় দুবছৰৰ পিছত। আমাৰ জুপুৰীৰ সোঁফালে বৃহৎ বাঁহনি। বাঁহৰ সোঁফালে আকৌ আইতাৰ পেন্দুকণা জুপুৰী ঘৰটো। দেউতাৰ বিয়াৰ পিছতেই আইহঁতে বেলেগকৈ খাইছিল। তেতিয়া মই আইৰ গৰ্ভত। জুপুৰীটোৰ চাৰিওফালে গাঁওৰ মানুহ গোট খাইছিল। আইতা ঢুকালে। বৃদ্ধকালত আইতা-ককাদেউতাবোৰে পুত্ৰ-বোৱাৰীৰ হাতেৰে ৰন্ধা ভাত খাৱ পাৱ লাগে। এয়া আজি নাই। এক বৃহৎ সমস্যা।আজিৰ এচাম পিতৃ-মাতৃয়ে আইতা-ককাদেউতাবোৰক দেখিব নোৱাৰে; বেলেগকৈ খাবলৈ দিয়ে।\nউপায় নাই আৰু পঢ়িব নোৱাৰিলো। কোনোমতে ১৮ বছৰ হ'ল। মাক সেই বাঁহনি তলৰ নিজান জুপুৰীটোত অকলশৰীয়াকৈ এৰি থৈ কৰ্ণাটক পালোহী। ভাবিলে উশাহ ছুটি হৈ আহে। নাভাবো বুলি ভাবো কিন্ত বিছনাত পৰিলেই আধা ৰাতিলৈকে টোপনি নাহে। ভাৱবোৰ নিজে নিজে আহি মনৰ এচুকত বাস লৈয়েহি।\nসি যি কি নহওঁক। ছাৰক পাহৰিব নোৱাৰোঁ।কেৱল ছাৰক নহয়; ছাৰৰ ঘৰখনকো। কি যে মিলাপ্ৰীতি। "নজনা কথা জানিবলৈ, নেদেখা বস্ত চাবলৈ হৃদয়ত হেঁপাহৰ বীজ ৰোপন কৰি লোৱা তেতিয়াহে জীৱনত সফলতাৰ মুখ দেখিবলৈ পাবা।" এয়া যেন এইঘৰখনৰ মূলমন্ত্ৰ। মোৰ দেউতা আৰু মিনুৰ দেউতা প্ৰায় সমবয়সীয়া। ছাৰে পঢুৱাই চিকিৎসক কৰিলে, থাকে গুৱাহাটীত ভাড়াঘৰত, মিনুও শংকৰদেৱত দ্বাদশ শ্ৰেণীত পঢ়ে। পিঠিত দামী বেগ, টিফিনত কেক্, ভৰিত জোতা-মোজা, মূৰত বগা ফিটা, ঘৰতে চিকিৎসক, ঘৰতে শিক্ষক আমিটো কল্পনাই কৰিৱ নোৱাৰো। চিকিৎসকৰ সমবয়সীয়া মোৰ দেউতাই ৰাগিয়াল বস্তবোৰ ভক্ষণ কৰি কৰি মৃত্যুক আঁকোৱালি ললেই কেতিয়াবাই।\nপুতুলা পুতুলা কৈ পথে পথে চিঞৰি চিঞৰি পগলাৰ দৰে হৈছিল মোৰ ককাদেউতা। দেউতাক পোৱাৰ পিছত তাৰ প্ৰয়োজনীয় সকলো সা-সামগ্ৰী আৰু টকা-পইচা ককাদেউতাই যোগান ধৰিছিল। কিন্ত সি নিজে ভালদৰে সেইবোৰ ভাল কৰ্মত খটুৱাব নোৱাৰিলে; ফলত পঢ়িবও নোৱাৰিলে। ইয়াৰ অৰ্থ নুবুজে কিয়? আই আৰু দেউতাই ককাদেউতা আৰু আইতাক যে বেলেগ কৈ খাবলৈ দিছে। ককাদেউতাৰ মৃত্যুৰ পিছত গাঁওৱে গাঁওৱে ভিক্ষা মাগি খাইছিল আইতা। আইতাৰ অৱস্হা দেখি আই আৰু দেউতাৰ হৃদয়ত অকনো মৰম ওপজা নাছিল নেকি? ভাবিলে আচৰিত লাগে। টোপনি নাহে আধা ৰাতিলৈকে। মোক পাবলৈটো দেউতাই ককাদেউতাৰ দৰেকৈ পথে পথে পগলাৰ দৰেকৈ চিঞৰি চিঞৰি ঘূৰি ফূৰিৱ লগা হোৱা নাছিল। তথাপি!\nকদাপি কদাপি মোৰ হিয়াৰ আমঠু স্বৰূপ প্ৰাণৰ গাঁওখনলৈ বৰকৈ মনত পৰে। গাঁওৰ লগৰ ল'ৰাবোৰৰ সৈতে গছৰ পৰা ঘৰলৈ সৰু চৰাই লৈ গৈ পুহিছিলো; পাখি গজিছিল মাথোঁ। আনন্দ মনেৰে সকলোৱে খেতি পথাৰত ফৰিং ধৰি আনন্দ কৰিছিলো। ফৰিং ঘৰলৈ লৈ গৈ চৰাইটোক খুৱাইছিলো। আনন্দ মনেৰে চৰাইটোৱে খাইছিল। কিছুদিন পিছত চৰাইটোৱে সুহুৰি বজাইছিল; কি যে আনন্দ! ডাঙৰবোৰে গালি শপনি দিছিল যদিও বুজি পোৱা নাছিলো কিন্ত এতিয়াহে বুজিছো আচলতে সেয়া কৰিব নেপায়। লগৰ ল'ৰাৰ সৈতে বৰশীবাই আনন্দ কৰাবোৰ বৰকৈ মনত পৰে। গাঁওখনৰ ককাদেউতা আৰু আইতাহঁতৰ অবস্হাবোৰ দুচকুত সদায় ভাঁহি থাকে। গাঁওৰ ওচৰত চিকিৎসালয় নাই। কাৰোবাৰ বেমাৰ হ'লেই চিকিৎসাৰ বাবে বহু দূৰ-দূৰণিলৈ লৈ যাব লাগে। গাঁওখনিত এটি চিকিৎসালয়, এটি বেংক, এটি সংঘ আৰু এটি পুথিভড়াল বৰকৈ প্ৰয়োজন আছে। এইবোৰ সপোন সপোন হৈয়ে থাকিৱ নেকি? নানা কথাই মনটো বেৰকৈ হেঁচা মাৰি ধৰে।\nৰাতিপুৱা ৯ বাজিছে। আমাৰ গাঁওৰে সম্বন্ধীয় খুড়া এজনে আইক খবৰ ল'বলৈ আমাৰ ঘৰলৈ আহিছে। খুড়া বহুতে পঢ়িছিল ফলাফল ভাল কৰিছিল কিন্ত চাকৰি পোৱা নাই। দোকান এখন কৰি খুড়াই পৰিয়ালটোক কোনোমতে পোহ-পাল দি আছে। খুড়াৰ মোবাইলটোৰে মোৰ আইয়ে মোলৈ ফোন কৰি মোক ক'বলৈ ধৰিলে---\n-হেল্ল! দেউতাৰাৰ চতুৰ্থ বছৰেকী ওচৰ চাপিছে। ককাদেউতা আৰু আইতাৰাৰ বছৰেকী একেলগে কৰিম বুলি ভাবিছো। তই আহিবি।\n-মই যাব নোৱাৰিম আই। মোৰ ইয়াত অহা মাথোঁ ৬ মাহ হ'ল। মোক এতিয়া মালিকে যাব নিদিয়ে। আই তঁহতে কেনেবাকৈ বছৰেকীখন কৰিবি।\n-এইবাৰ আনন্দ বজাৰত বৃহৎ দুৰ্গা পূজা আৰু লক্ষ্মী পূজা হ'ব। তোৰ জানো মনত পৰা নাই।\n-আই! মনত পৰিলেওঁ উপায় নাই ও।


অবিশ্ৰান্ত / AVISHRANTA - an Assamese Blog : ২ ঘন্টীয়া সাধু: তুমহাৰী ভাবী বহ’ত আন্ডাৰষ্টেন্ডিং হ্যায়\n২ ঘন্টীয়া সাধু: তুমহাৰী ভাবী বহ’ত আন্ডাৰষ্টেন্ডিং হ্যায়\n(মূল ৰচনা – অগ্নিশ্বৰ মিত্ৰ)\nজৈন চাহাব মানুহজন বেছ ৰসিক ৷ তেখেত কম্পিউটাৰ ব্যৱসায়ৰ সৈতে জড়িত ৷ বয়স প্ৰায় ৫০ মান হৈছে ৷\nলগ পালেই কয়, ‘‘ছল বেটা পাৰ্টী কৰতে হ্যায় (আৰে ভাই, পাৰ্টী কৰো ব’লা) !’’\nমই যদি কেতিয়াবা সোধো, ‘‘আপ জো পাৰ্টী কৰতে হো, ভাবীজী কুছ নেহী ব’লতি হ্যায় ক্যা (আপুনি যে পাৰ্টী কৰি থাকে বৌৱে একো নকয়) ?’’\nজৈন চাহাবে লগে লগে উত্তৰ দিয়ে, ‘‘আৰে বেটা তুমহাৰী ভাবীজী বহ’ত আন্ডাৰষ্টেন্ডিং হ্যায় ..... সমঝ তি হ্যায় (আৰে ভাই, তোমাৰ বৌ সাংঘাতিক understanding বিধৰ.....বুজি পাই তেওঁ)’’৷\nএদিন সন্ধিয়া আমি ‘নাইট কেপ’ নামৰ বাৰখনত বহি আছো ৷\nনিশা ৯-০০ বাজিছে ৷\nজৈন চাহাবৰ ফোন বাজি উঠিল ৷\nতেখেত অলপ সময় শুনি থাকিল ৷ তাৰ পাছত,\nজৈন চাহাব, ‘‘হাঁ হাঁ\n.....আ ৰাহা হুঁ ৷ খানে মেই ক্যা হ্যায় ?\n......অ.কে., অ.কে. বঢ়িয়া হ্যায় ৷\n..........মুন্নী টি.ভি. দেখ ৰেহী হ্যায় ক্যা ?\n.... হাঁ হাঁ\n.... আ ৰাহা হুঁ\n.......আহি আছো ৷ কি ৰান্ধিছা আজি ?\n... অ.কে, অ.কে বঢ়িয়া !\n.... মুন্নীয়ে টি.ভি. চাই আছে ?\n.... (অ, অ\n.......আহি আছো) ৷’’\nতাৰ পাছতে তেখেত মোৰ ফালে চাই তেখেতৰ স্বভাবসিদ্ধ হাঁহিটো মাৰি ক’লে, ‘‘হাঁ বেটা তু ব’ল আভি (অ অ, তুমি কোৱা এতিয়া )’’\nকথা পাতি আছো, জৈন চাহাৰ ফোন আকৌ বাজি উঠিল ৷\nজৈন চাহাব, ‘‘আৰে ব’লা না..... আ ৰাহা হুঁ ৷ তুম খানা গৰম ক’ৰো ৷....... হাঁ হাঁ আভি পৌহঁছ ৰাহা হুঁ ৷ ...... হাঁ হাঁ মুন্নী বেটা ৫ মিনট মেই পৌহঁছ ৰাহা হুঁ (আৰে কৈছো নহয়..........আহি আছো ৷ তুমি খোৱাখিনি গৰম কৰা .......গৈ পাই আছো.......অ, অ মুন্নী, মাত্ৰ ৫ মিনিটতে পাই আছো সোনজনী) ৷’’\nনিশা ১০-৫০ বাজিছে\nজৈন চাহাবে মোৰ ফালে চাই কৈ উঠিল, ‘‘হাঁ বেটা, তু ক্যা ব’ল ৰাহা থা ? হাঃ হাঃ হাঃ ৷ হাঁ আজ কাল ধান্ডা নেহী ছল ৰাহা হ্যায় ৷ টাইম খাৰাব ছল ৰাহা হ্যায় (অ অ, কি কৈ আছিলা তুমি ? হাঃ হাঃ হাঃ ৷ আজি কালি ব্যৱসায় মন্দ ৷ বৰ বেয়া সময় চলিছে ) ৷’’\nআকৌ জৈন চাহাবৰ ফোনটোত বাজি উঠিল ‘‘হেল’ হানী বানী, হেল’ হানী বানী...ট’ক’ ট’ক’ ..’’\nজৈন চাহাব, ‘‘কিউ ? ...নেহী !!! ছল যা, মেই নেহী আউংগা ৷ ক্যা কৰ লেগী তুঁ (কিয়. ?....... নাই!!! মই ঘৰলৈ নাহোঁ ৷ কি কৰিবা তুমি)?’’\nনাইট কেপৰ ৱেইটৰজনলৈ চাই চিঞৰ মাৰিলে, ‘‘তিন পেগ ঔৰ লেকে আউ (আৰু তিনিটা পেগ আনা)!!’’\nমই লাহে কৈ সুধিলো, ‘‘জৈন চাহাব....অল অ.কে ? চব ঠিক হ্যায় না ? (জৈন চাহাব........সকলো ঠিকে আছে নহয়?)’’\nজৈন চাহাব, ‘‘আৰে বেটা এইছা কই বাত নেহী..... তুমহাৰী ভাবী বহ’ত আন্ডাৰষ্টেন্ডিং হ্যায় ৷ মেৰা শশুৰ ফায়াৰ ব্ৰীগেড মেই থে ৷ ত’হ বেটী নে চিখ লিয়া কি পেহলে বাত ক’ৰো, ফিৰ জ্বালা ডো, ফীৰ বুঝাও, ঔৰ ফীৰ ক্ৰেডিট লে ল’ আপনে নাম ৷ (আৰে ভাই, এনেকুৱা একো কথা নাই.....তোমাৰ বৌৱে বৰ আন্ডাৰষ্টেন্ডিং ৷ মোৰ শহুৰ ফায়াৰ ব্ৰীগেডত আছিল ৷ জীয়েকে তেখেৰ পৰায়ে শিকিলে ৷ প্ৰথমে কথা পাতা, তাৰ পাছত জ্বলোৱা, তাৰ পাছত নুমুৱা আৰু তাৰ পাছত নিজেই ক্ৰেডিট লৈ লোৱা) ৷’’\nমই ক’লো, ‘‘জৈন চাহাব আপকা পেচেঞ্চ মান না পড়েগা (জৈন চাহাব আপোনাৰ ধৈৰ্য্য মানিব লাগিব)৷’’\nজৈন চাহাবে উত্তৰ দিলে, ‘‘বেটা য়েহ পেচেঞ্চ নেহী হ্যায়, য়েহ পাষ্ট টেঞ্চ হ্যায় ৷ যিতনা জলডি কই সমঝে উন কে লিয়ে উৎনাহি আটছা (বাছা, ইয়াত ধৈৰ্য্যৰ কথা নাই ৷ এইটো অতীত কাল ৷ যিমান সোনকালে বুজিবা সিমানে ভাল) ৷’’\nমই বুজি পালো, আপুনি পালে নে বাৰু?\nPosted by প্ৰতিভু / Pratibhu at 00:52


কিমান দিনলৈ জীয়াই থাকিব অসমীয়া ভাষা? | প্ৰথম খবৰ\nHome/ সম্পাদকীয়/কিমান দিনলৈ জীয়াই থাকিব অসমীয়া ভাষা?\nকাকলি দাস October 12, 2017\nভাষা হ’ল গণসংযোগৰ প্ৰধান মাধ্যম। ভাষাক লৈ বিভিন্ন সময়ত আলোচনা-সমালোচনা, অভিযোগ, বিতৰ্ক হোৱা দেখিবলৈ পোৱা যায়। এটা ভাষাই তেতিয়াই পূৰ্ণতা অথবা উন্নতি লাভ কৰিব, যেতিয়াই ভাষাটোৰ নমনীয় গুণটো জনসাধাৰণৰ মাজত জনপ্ৰিয় হ’ব। যাৰ জৰিয়তে এজন মানুহে নিজস্ব ভাব-ভংগী, ৰুচি-অভিৰুচিৰ বিষয়ে সহজেই আন এজনৰ আগত প্ৰকাশ কৰিব পাৰে। ভাষাই বহু ক্ষেত্ৰত বিভিন্ন ঠাইত অন্য ঠাইৰ লোকক দোমোজাত পেলোৱাটোৱেই প্ৰকট।\nঠিক সেইদৰে একেখিনি কথাই আমাৰ আপোন অসমীয়া ভাষাটোৰ ক্ষেত্ৰতো ক’ব পাৰোঁ। ৰাজ্যভাষা অসমীয়াৰ বিৱৰ্তন প্ৰাচীন কালৰেপৰা হোৱা দেখা যায়। খ্ৰীষ্টান মিছনেৰীসকলৰ দ্বাৰা অৰুণোদয় ছপা হোৱাৰ সময়ছোৱাত অসমীয়া ভাষাক মান্যভাষা হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। কিন্তু পাছৰ সময়ছোৱাত অসমীয়া ভাষাক চাৰিটা উপভাষাত বিভক্ত কৰা হয়- পূব, মধ্য, কামৰূপী আৰু গোৱালপৰীয়া।\nঅঞ্চলভেদে অসমীয়া ভাষাৰ ভিন ভিন ঠাঁচ থকাটো স্বাভাৱিক। যিহেতু ঠাইভেদে একে অৰ্থৰ দুটা শব্দ কোৱাৰ ঠাঁচ বেলেগ হ’লেও এটাক বাদ দি আনটোক ভুল বা শুদ্ধ বুলি দাবী কৰাৰ যুক্তি বা থল নাথাকে। কাৰণ ভিন্ন ঠাইৰ মানুহে উচ্চাৰণৰ ঠাঁচটো নিজৰ সুবিধাৰ্থে গ্ৰহণ কৰি ক’বলৈ আৰম্ভ কৰিবলৈ লোৱা দেখা যায়।\nগতিকে ভাষাৰ ক্ষেত্ৰৰ কঠোৰ হ’লে এটা ভাষাই কেতিয়াও মৰ্যাদা বা উন্নতি লাভ কৰিবলৈ সক্ষম নহয়। মৃত্যুমুখী হ’ব সেই ভাষা। নমনীয়তাৰ জৰিয়তেহে এটা ভাষাক আমি আগুৱাই নিবলৈ সক্ষম হ’ম। কিছুমান অনাহক বিতৰ্কৰ পৰিৱৰ্তে অসমীয়া ভাষাৰ ধাৰাটো অব্যাহত ৰখাটো এই সময়ত নিতান্তই প্ৰয়োজনীয়।\nকাজুঅ ইছিগুৰো আৰু সাহিত্যৰ নোবেল


গাড়ী নহয়, 'বিলাসী' চোৰৰ লক্ষ্য দামী গাড়ীৰ চকা! CCTV ত বন্দী চােৰৰ কাণ্ড - NEWS8 NE\nগাড়ী নহয়, ‘বিলাসী’ চোৰৰ লক্ষ্য দামী গাড়ীৰ চকা! CCTV ত বন্দী চােৰৰ কাণ্ড\nMarch 3, 2021\t0\tBy NEWS DESK\nনিউজ ডেস্ক। গাড়ী চুৰিৰ ঘটনা সঘনাই সংঘটিত হৈ থকাৰ মাজতে এইবাৰ চােৰৰ লক্ষ্য হৈ পৰিছে বিলাসী গাড়ীৰ চকা। চোৰৰ লক্ষ্য হৈ পৰিছে পৰিছে Hyundai Creta আৰু Kia Seltos ৰ দৰে ব্যয়বহুল বাহনৰ চকা।\nবিশেষকৈ এই দুয়োখন গাড়ীৰ এলয় হুইল সমূহ হৈছে অতি আকৰ্ষণীয় আৰু ব্যয়বহুল। সেয়েহে চোৰৰ লক্ষ্য এই দুখন গাড়ীৰ এলয় হুইল।\nবৰ্তমান চোৰে নিশা পথৰ কাষত ৰখাই থোৱা এই দুই গাড়ীৰ এলয় চুৰ কৰি লৈ যায় যাৰ ফলত হাৰাশাস্তি ভুগিছে এই গাড়ীৰ গৰাকী সকলে। তেওঁলোকৰ ভয় হৈছে পথৰ কাষত গাড়ী ৰাখিবলৈ।\nকেতিয়াবা যদি মুকলিতে থকা গাড়ীৰ চাৰিটা চকাই চোৰে চুৰ কৰে। কিন্তু কেতিয়াবা আকৌ ডিভাইডাৰৰ কাষত ৰখা গাড়ীৰ মুকলি ফালৰ দুটা চকা খুলি লৈ যায় চোৰে। মুঠতে বৰ্তমান এই গাড়ীৰ গৰাকী সকলৰ বাবে সন্ত্ৰাসৰ সৃষ্টি কৰিছে চোৰে। আনকি CCTV কেমেৰাত বন্দী হৈছে চােৰৰ কাণ্ডৰ দৃশ্য, চাওক এই ভডিঅঃ\nএই দৃশ্য ৰাজধানী দিল্লীৰ কালকাজী অঞ্চলৰ। ভিডিঅ’টােত স্পষ্টকৈ প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে এখন বাহনত অহা চােৰৰ দলে কি দৰে খুলি নিছে পাৰ্কিঙত থকা এখন বাহনৰ চাৰিওটা চকা।\nপ্ৰশ্ন হয়, আপুনি এই সন্ত্ৰাসৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পাব কেনেকৈ? জানি লওক উপায় সমূহ।\nMotion Detecting Car Alarm সংস্থাপন কৰি আপুনি পৰিত্ৰাণ পাব পাৰে। যদি কোনোৱে আপোনাৰ গাড়ীৰ চকা খুলিবলৈ চেষ্টা কৰে তেতিয়াই প্ৰকাণ্ড শব্দৰে বাজি উঠিব সেই বিশেষ এলাৰ্ম। আন এটা উপায় হল Dashboard ত কেমেৰা সংস্থাপন। যিয়ে চোৰক চিনাক্ত কৰাত সহায় কৰিব।\nআন এক অতি সক্ৰিয় উপায় হ’ল যে আপুনি গাড়ীৰ চকাত ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে Lug Nut Locks বা Wheel Boots। Lug Nut Lock সমূহ খুলিবৰ বাবে এক বিশেষ চাবিৰ প্ৰয়োজন হয়। যিটো নহলে কোনেও কোনো কাৰণত খুলিব নোৱাৰিব গাড়ীৰ চকা। যদি আপোনাৰ গাড়ীৰ চকাত হাৱা ভৰাবলগীয়া হয় বা চকা মেৰামতি কৰিবলগীয়া হয়, তেতিয়াই এই চাবিৰ প্ৰয়োজন হব। যিটো অতিকে নিৰাপদ উপায়। কিন্তু যদিহে আপুনি সেই বিশেষ চাবি হেৰুৱাই তেন্তে আপুনি পুনৰ খুলিব নোৱাৰিব গাড়ীৰ চকা। গতিকে আপুনিও চাবি হেৰুৱাব নালাগিব।\nইয়াৰ বিপৰীতে Wheel Boots হৈছে এক ব্যয়বহুল সামগ্ৰী। এই সামগ্ৰীটো চকাত সংস্থাপন কৰিবলৈ বা ইয়াক খুলিবলৈ কমেও ২০ মিনিট সময়ৰ প্ৰয়োজন হয়। গতিকে চোৰে দীৰ্ঘ সময় খৰচ কৰি চুৰি কৰিবলৈ ভয় কৰিব।\nসেয়েহে আপুনি যদি এই ব্যৱস্থা সমূহ আপোনাৰ গাড়ীত সংস্থাপন কৰা নাই, তেন্তে চোৰৰ পৰা বাচিবলৈ এতিয়াই কৰি লওক সংস্থাপন।\nপ্ৰধানমন্ত্ৰীক ‘হনুমান’ আৰু ক’ভিড প্ৰতিষেধকক ‘সঞ্জীৱনী’ৰ সৈতে তুলনা কেন্দ্ৰীয় স্বাস্থ্যমন্ত্ৰীৰ!\nEle-Pant! হাতীয়ে পিন্ধিলে পেণ্ট-ছাৰ্ট! উদ্যােগপতি আনন্দ মহিন্দ্ৰাৰ টুইট ভাইৰেল\nমাজ আকাশত অঘটন! পাইলটক ‘টিকটবিহীন’ মেকুৰীৰ আক্ৰমণৰ বাবেই জৰুৰী অৱতৰণ বিমানৰ


অভিজ্ঞতাৰ সঁফুৰা .. Abhigotar Xofura: থপ-থপ\nগাড়ী কেতিয়া আহিব তাৰ সঠিক খবৰ পাব পৰা নাছিলো৷ ইফালে পিয়াহতে মোৰ ডিঙি শুকাই গৈছিল৷ কিযে আচৰিত স্টেচন এই বাঙ্কুৰা৷পানীৰ পাইপ ফাটি গৈছিল, দুদিন ধৰি পানী অহা নাছিল৷ চাই দেখিলো, প্লেটফৰ্মত খুব বেছি আঠ-দহজনমান মানুহ হ’ব৷\nপিয়াহত আতুৰ হৈ মই স্টেচনৰ পৰা বাহিৰ ওলাই গ’লো৷ তিনিজন ৰিক্সাৱালা আছিল৷ এজনক সুধিলত চহৰ যাবলৈ মান্তি হ’ল৷ বহাৰ লগে লগে ক’লে, “এসপ্তাহ ধৰি চহৰত সংঘৰ্ষ চলি আছে, মই বেছি ভিতৰলৈ নাযাওঁ৷” মোৰ বিশ্বাস আছিল যে কোনো ধাবা বা ৰেস্টোঁৰা পাই যাম, চহৰৰ ভিতৰলৈ যোৱাৰ প্ৰয়োজন নহব৷\nদহ মিনিটৰ পাছত ৰিক্সাখন ৰৈ যোৱাত মই মনে মনে নামি পৰিলো৷ পইচা দি, নিজৰ বেগটো উঠাই খোজ ল’লোঁ৷ কোনো খোলা দোকান নেদেখিলো, কোনো মানুহ অহা-যোৱা কৰাও চকুত নপৰিল৷ ঘড়ীলৈ চকু দিলো- ৰেডিয়ামযুক্ত কাঁটাডালে নবজাৰ সংকেত দিছে মাথোন৷ সম্মুখত আলিবাটৰ টি-পইন্ট এটা আহি পৰাত মই মন নকৰাকৈয়ে বাওঁপিনে ঘুৰিলো আৰু এনেকুৱা পৰিস্থিতিত সচৰাচৰ কৰাৰ দৰে --- যি ঘৰৰ সম্মুখত ছয় গণা শেষ হ’ল সেই ঘৰৰ দুৱাৰমুখতে থিয় হৈ দিলো৷ দুৱাৰত ঢকিয়াব খুজি দেখোঁ, দুৱাৰখন এনেই জপাই থোৱা আছে৷\n“ঘৰত কোনোবা আছেনে?” বুলি মাত দিওঁতেই ভিতৰৰ পৰা মাত লগালে, “আহক প্ৰভু৷”অতিথিক ভগৱান বুলি মনা কথাটো মই শুনিছিলো, কিন্তু এই “প্ৰভু” সম্বোধনটো শুনি থতমত খাই গ’লো৷ পিয়াহে মোৰ শালীনতাৰ সীমাৰ পৰিধি অলপ সৰু কৰি পেলাইছিল৷ ভিতৰ সোমাই গ’লো আৰু দেখিলো যে এজন শকত-আৱত মানুহে কঁকালত মাথোন গামোছা এখন মেৰিয়াই থিয় হৈ কলৰ বাকলি গুচাই খাই আছে৷ মোক দেখি মিচিকিয়াই হাঁহিলে আৰু কাষৰ চকীখনৰ পিনে ইঙ্গিত দি ক’লে, “আসন গ্ৰহণ কৰক৷.. নিশ্চয় ভোকে-পিয়াহে আহিছে, লওঁক, কলকে খাওঁক৷” তেওঁ হাত আগবঢ়াই দিয়াত মই ডিঙি লৰাই- শুকাই যোৱা ডিঙিৰে কোনোমতে মাত উলিয়াই ক’লো-“হ’ব, অলপ পানীকে খুৱাওক৷”\nসেই মহাশয় হয়তো অলপ ধেমেলীয়া প্ৰকৃতিৰ আছিল, নহ’লে অত্যধিক শালীন—পানীৰ বটলৰ লগতে বিয়েৰ আৰু থাম্পচ আপৰ বটলো লৈ আহিল৷ মই গোটেই বটল পানী শেষ কৰি দিলো আৰু অলসভাবে কাষৰ চকীখনত বহি পৰিলো- আশা কৰা মতেই তেখেতে কোনো আপত্তি নকৰিলে৷ অত্যন্ত নীৰস বাতাবৰণটো অলপ সজীব কৰিবলৈ মোৰ মুখেৰে ওলাই আহিল, “ এনেকুৱাও হ’ব লাগেনে? স্টেচনত এটুপিও খোৱা-পানী নাই? চাওঁকচোন, বাধ্য হৈ মই ইমান দূৰ আহিবলগীয়া হ’ল…৷” মানুহজনে মোৰ পিনে নাচালেই যেন ঘৰলৈ সোমাই অহাৰ বাবে বাধ্য হৈহে কিবা এটা অজুহাত দেখুৱাইছোঁ৷\nশৰীৰলৈ অলপ শক্তি অহাত মই থিয় হৈ বিদায় ল’ব খুজিলো –\nতেখেতে তপৰাই ক’লে, “ এনেদৰে কেনেকৈ হ’ব প্ৰভু৷ অভ্যৰ্থনা নকৰাকৈ আপোনাক কেনেকৈ যাবলৈ দিওঁ? সিপুৰীলৈ যোৱাৰ পাছত মোক মোৰ কুল-দেৱতাই কি ক’ব, হাঁ? আপুনি বহক, আহাৰ গ্ৰহণ কৰক৷ ৰাতিৰ কথা, শয়ন-জিৰণ কৰক৷ …কিন্তু ক্ষমা কৰিব, আহাৰ আপুনি নিজে বনাই ল’ব লাগিব৷”\nমই এনেকুৱা কোনো অপ্ৰত্যাশিত পৰিস্থিতিৰ কাৰণে সাজু নাছিলো, কিবা কোৱাতকৈ মনে মনে থকাই ভাল বুলি ভাবিলো৷ মনলৈ চিন্তা এটা আহিল আৰু সুধিবৰ মন গ’ল ঘৰৰ বাকী সদস্যবোৰ ক’লৈ গ’ল বুলি৷ কিন্তু পানী খোৱাৰ পাছত শালীনতাৰ সীমা আকৌ আগৰ স্থানলৈ উভটি গৈছিল৷ গতিকে সোধাটো অনুচিত বুলি ভাবিলো৷ তেওঁৰ ভোজন আৰু শয়নৰ প্ৰস্তাৱটোৰ বিষয়ে চিন্তা কৰিবলৈ ধৰিলো৷ এটা বেয়া পৰিস্থিতিতো হৈ আছিলেই৷ নাজানো স্টেচনত বা কিমান সময় পাৰ কৰিব লাগিব আৰু উভটি যাবলৈ বা ৰিক্সা পাম নে নাপাম৷ আতিথ্য স্বীকাৰ কৰাটোৱেই মই উচিত দেখিলো৷\nমই ক'লো. "কওঁক, পাগঘৰটো কোন ফালে আছে ৷ একো নহলেও ভাত-দাইলতো মই বনাই ল'ব পাৰিম৷"\nদাইল আৰু ভাতৰ কাৰণে পানী উতলিবলৈ দি মই পাগঘৰৰ পৰা ওলাই আহি দ্ৰইংৰুমৰ চকীত বহি পৰিলো৷ পাগঘৰত উশাহ বন্ধ হোৱাৰ উপক্ৰম হৈছিল৷ বেৰত আঁৰি থোৱা ফটো এখনলৈ মোৰ চকু গ'ল৷ চাৰিগৰাকী মহিলা ফটো উঠাৰ ভংগিমাৰে দ্ৰইং-ৰুমৰ এই চকী কেইখনতে বহি আছিল৷ চিনি পাইছিলো৷ অনুমান কৰিলো যে সংঘৰ্ষ চলি থকা কাৰণে পৰিয়ালৰ মহিলাসকলক কোনো নিৰাপদ ঠাইলৈ পঠিয়াই দিয়া হৈছে৷ সেয়েহে ইমান দিন ব্যৱহাৰ নোহোৱা বাবে পাগঘৰত উশাহ বন্ধ হবলগীয়া পৰিবেশ হৈ আছে৷ মোৰ সহানুভূতি উপজিল৷ বেচেৰা পৰিয়ালৰ সদস্যবিলাক৷ ইফালে এই মহাশয়ে ইয়াত ঘৰ পহৰা দি আছে আৰু বাকী লোকবোৰ বা ক'ত কি অৱস্থাত আছে?\nএই সাম্প্ৰদায়িক সংঘৰ্ষত লিপ্ত মানুহবোৰ মই বৰ বেয়া পাওঁ৷ মানুহক মাৰ-পিট কৰে, সা-সম্পত্তি জ্বলাই দিয়ে আৰু পাছত সেই ক্ষতিপূৰণৰ নামত গম নোপোৱাকৈ নিজৰেই কঁকাল বেকা হয়৷\nএটা মহে কুঁ-কুঁৱাই থকা দেখি অভ্যাসবশত: মই ততালিকে হাত চাপৰি মাৰি মহটো চেপেটা কৰি পেলালো৷ কিন্তু সেই মহোদয়ৰ হঠাৎ গৰ্জন শুনি ভয় খাই গ'লো---"দুষ্ট, তুমি ক'ত সাহস পালা হিংসাৰ আশ্ৰয় ল'বলৈ?"\nতেওঁ ডাইনিং টেবুলত থকা ছুৰিখন হাতত তুলি ল'লে৷ মই নাৰ্ভাচ হৈ পৰিলো-- "মহোদয়... কব নোৱাৰাকৈয়ে মই... মই মহ সহ্য কৰিব নোৱাৰো, বহুতো বেমাৰো বিয়পায়- মেলেৰীয়া, ফ্লু..." মই পৰিস্থিতি নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব বিচাৰিলো৷\n"প্ৰভু, ইয়াত হিংসা কৰা নিষেধ৷ মই মোৰ জীৱন-কালত ইমান হিংসা দেখিছো যে সাধাৰণ কথাতে নিজৰ নিয়ন্ত্ৰণ হেৰুৱাই পেলাওঁ৷ কিন্তু এতিয়া অনুশোচনা হয়... অলপ ৰ'ব, এতিয়াই আহিছো৷"\nমহোদয় বেগাই ওলাই গ'ল, মোৰ আশংকা আৰু বৃদ্ধি পালে--কোমল হৃদয়ৰ মানুহ যেন লাগিছে, একো অঘটন নঘটালেই হয়৷ অহ, এটা সমস্যাৰ পৰা হাত সৰাৰ লোভত ক'ত যে সোমাই পৰিলো এতিয়া৷ তেনেতে সেই মহাশয় হাতত এগাঁঠ নোট লৈ সোমাই আহিল আৰু মোৰ হাতত গুজি দি ক'লে-\n"যাওক, বজাৰৰ পৰাই কিবা খোৱা-বস্তু লৈ আহক৷ এই ৰন্ধা-বঢ়া কামটো পুৰুষৰ বাবে শোভা নাপায়৷"\nমই চাই দেখিলো, এশটকীয়া নোটৰ গাঁঠ এটা, অৰ্থাৎ একেবাৰে দহ হেজাৰ টকা! তেওঁৰ ফালে চোৱাত ক'লে,\n"দ্ৰয়াৰৰ তলাটো খুলিব পৰা নাছিলো, ভাঙি পেলালো৷ এতিয়া আপুনি এই গাঁঠটো খুলিবৰ প্ৰয়োজন নাই, দোকানীয়ে হিচাব কৰি পইচা লৈ বাকীকিনি ঘুৰাই দিব৷"\nবাহিৰৰ পৰিবেশ আগতকৈ ভালেখিনি সলনি হৈ গৈছিল৷ জ্বলি থকা লাইটৰ সংখ্যা কমি গৈছিল৷ এই কথাটো মই বাহিৰ ওলোৱাৰ আগতেই মনত পেলোৱা উচিত আছিল যে চহৰৰ ভিতৰলৈ অহাৰ সময়ত মই সকলো দোকান-পোহাৰ বন্ধ দেখিছিলো৷ হঠাৎ মনলৈ এটা ভাব আহিল৷ জেপত দহ হেজাৰ টকা আছে, উভটি কিয় যাওঁ? এনেকুৱা মনোভাৱৰ মানুহজনৰ বাবে বিশেষ একো সলনি নহ'ব কিন্তু মোৰ দৰে মাহে সাত-আঠশ টকা দৰমহা পোৱা মানুহৰ বাবেতো বহু কিবা-কিবি হ'ব৷ কিন্তু বিবেক পৃথিবীৰ সকলোতকৈ ডাঙৰ শক্তি, ঈশ্বৰতকৈও বেছি৷ গতিকে আৰু কেইখোজমান যোৱাৰ পাছত উভটি খোজ ল'লো৷ আগতেও সকলো দোকান বন্ধই পাইছিলো৷\nমহোদয়ক টকাখিনি ঘূৰাই দি ক'লো-\nমহাশয়ে মোৰ পিনে চালে, একো নোকোৱাত মই পাগঘৰলৈ সোমাই গৈ গেচ স্টোভটো আকৌ জ্বলাই দিলো৷ দাইল আৰু চাউল খোলা কেৰাহীত বহাই দি মহাশয়ৰ ওচৰত আহি বহি পৰিলো--\nস্টেচনৰ পৰা এতিয়ালৈকে মোৰ শৰীৰটো কেইবাবাৰো ঘামেৰে লুতুৰি পুতুৰি হৈছে, কাপোৰ সোলোকাই ভালদৰে হাত-মুখ ধোৱাৰ প্ৰয়োজন আছিল৷ টুপনিয়াই থাকিয়েই তেওঁ ক'লে,\n"আপোনাৰ যিটো কোঠা ভাল লাগে তাতেই থিতাপি লওঁক....আৰু আপোনাৰ সেই লুঙীখন উলিয়াই মোক দি দিয়ক৷ বহুদিন হৈ গ'ল লুঙী নিপিন্ধা৷ আৰু এইখিনিও আপুনিয়েই ৰাখক৷"\nশেষৰ বাক্যটো তেখেতে টেবুলত থকা নোটৰ গাঁঠটোৰ পিনে দেখুৱাই ক'লে৷ তেখেতৰ কথা শুনি মই আচৰিত হ'লো৷ ইমান ধনী মানুহ আৰু এখন লুঙী পিন্ধিবলৈ ইমান লোভ! আৰু এতিয়া এই টকাখিনি মোৰ লগত ৰখা কি দৰকাৰ? মহাশয়ে মোক আঠ-দহদিনৰ বাবে অতিথি কৰিব বিচৰা নাইতো? মই কালি কলিকতাত উপস্থিত হৈ চাৰ্ভেৰ ৰিপোৰ্ট জমা দিব লগা আছে৷\nমই নিজৰ বেগ খুলিলো আৰু হাঁহি মাৰি লুঙীখন উলিয়াই তেখেতৰ হাতত গুজি দিলো৷ ডাইনিং টেবুলত থকা ফলৰ খালী পাচিটোত টকাৰ গাঁঠটো থোৱাৰ পাছত কোঠালীৰ ভিতৰ সোমাই বেগটো থলো৷ চাৰিও পিনে চালো- বা: কি বিশাল আৰু আটক-ধুনীয়া কোঠা! ইমান ধুনীয়াকৈ সজোৱা, টাটা-বিৰলা নাইবা আম্বানী ভ্ৰাতৃদ্বয়ৰ কোঠাবোৰো কিজানি এনেকুৱাই৷ যদিহে বহুত পাৰ্থক্য আছে তেনেহলে মোৰ কল্পনাৰ সীমাৱদ্ধতাহে দায়ী৷ মই ভাবিলো, মহাশয়ৰ ধেমেলীয়া স্বভাব বা অঁকৰামি যিয়েই নহওঁক লাগে, একোতো অবাবতে কৰা নাই৷ ধন-বৈভৱে মানুহৰ মানসিকতাৰ পৰিৱৰ্তন আনে, লাগিলে তেওঁলোকৰ শিক্ষা যেনেকুৱাই নহওঁক কিয়৷\nমোৰ প্ৰিয়গীত, "আগে ভী জানেনা তু, পিছে ভী জানে না তু, জো ভী হে, বচ য়হী এক পল হে" মুখেৰে গুণগুণাই কোঠালিৰ পৰা ওলাই পাগঘৰত সোমালোগৈ-সাত-আঠ মিনিট লাগিল, দাইল-ভাত তৈয়াৰ হৈ গ'ল৷ ৰেকত থকা কাঁহী-বাতি উলিয়াই, ধুই মচি ল'লো আৰু বাহিৰ ওলাই সুধিলো-\nশিথিল হৈ পৰি থকা মহাশয় সাৰ পাই উঠিল- "আপুনি মুখ-হাত ধুলেনে?"\nমই উত্তৰ দিলো, "নাই, সম্ভৱ নহয়, কাৰণ মই পিন্ধিবৰ বাবে এযোৰ কাপোৰেই লৈ আহিছিলো ৷ এতিয়া এইযোৰ পিন্ধি মুখ-হাত ধোৱা... চিন্তা কৰিব নালাগে , মই ঠিকে আছো৷"\nতেওঁ মুখেৰে অদ্ভুত শব্দ এটা কৰি মনে মনে থাকিল৷ মই কল্পনা কৰিব পাৰিছিলো- পৰিয়ালৰ অনুপস্থিতিকে ধৰি, সংঘৰ্ষগ্ৰস্ত এই চহৰৰ তথা তেখেতৰ নিজৰ অৱস্থাওতো শোচনীয়, এনে অৱস্থাত কোন কিমান মুখৰ অথবা স্বাভাবিক হৈ থাকিব পাৰে?\nমই ডাইনিং টেবুলত আহাৰ ৰাখি মাত লগালো, "আহাৰ ঠান্ডা হ'ব মহাশয়, উঠক৷" কোনো প্ৰতিক্ৰিয়া চকুত নপৰাত ভাবিলো কিজানি গভীৰ টোপনি, ওচৰলৈ গৈ লাহেকৈ কান্ধত ধৰি জোকাৰিলো৷ তেওঁ যেন ভয় খাই উঠি থিয় হ'ল আৰু হাত-ভৰি বতাহত জোকাৰিবলৈ ধৰিলে৷ মুখেৰে এনেদৰে মাতো ওলাল,\n"পলা... দুষ্ট...তোমালোক সকলোকে এদিন নহয় এদিন..." মই অলপ ডাঙৰ মাতেৰে ক'ব ল'গা হ'ল তেওঁক তন্দ্ৰা অথবা টোপনিৰ পৰা জগাবলৈ,\n" ভাত.. ভাত বাঢ়ি দিছো....৷"\nহয়তো সংঘৰ্ষৰ সৈতে লিপ্ত মানুহৰ স'তে ঘটা ঘটনাৰ দৃশ্য টোপনিত জীৱন্ত হৈ পৰিছিল৷ তেওঁ মোলৈ চালে, তাৰ পাছত ভাপ ওলাই থকা ভাত-দাইলখিনিলৈ৷ মই চকীত বহিলত তেৱোঁ বহি পৰিল৷ পাগঘৰত থকা বয়মৰ পৰা আচাৰৰ অলপ মচলা দাইলত মিহলাই দিছিলো৷ খাবলৈ সোৱাদ হৈছিল৷ দুই-তিনি গৰাহমান আহাৰ পেটত পৰাত পৰিবেশটো অলপ পাতল হ'ব ধৰিছিল৷\nবহু সময় ধৰি এটা কথা মোৰ ভাল লগা নাছিল৷ মহাশয়ে মোৰ নাম জনা নাছিল, আৰু সংকোচ কৰি মইও তেওঁক নাম সোধা নাছিলো৷---\n" কেতিয়াবা আকৌ আপোনাক লগ পাব লাগিলে... মই মোক আলহী সোধা মানুহজনৰ নামেই সোধা নাই..."\nদুই-তিনি ঘন্টাৰ মূৰত মহাশয়ৰ মুখত পুনৰ হাঁহি দেখিলো-- "নাই, মই নাম নকওঁ!"\nতেওঁৰ কথা শুনি মোৰ চুটি ফ্ৰেন্সকাট দাড়িয়ে মোক বিন্ধিবলৈ ধৰিলে৷ কিন্তু তেওঁৰ প্ৰতি মোৰ শ্ৰদ্ধা আৰু বাঢ়ি গ'ল৷ কিমান যে সঁচা কথা- এই মৰা-কটাৰ সময়ত ইয়াতকৈ ডাঙৰ উদাহৰণ একো হ'ব নোৱাৰে৷ এই পৰিচয়টোৰ কাৰণেইতো পৃথক-পৃথক হোৱা বা কৰোৱাৰ বাবে প্ৰৰোচনাৰ সৃষ্টি হয়৷\nবাহি বাচনবোৰ পাগঘৰত থোৱাৰ পাছত কৰ্তব্য বুলি ভাবি যেতিয়া সমুখৰ দুৱাৰ জপাবলৈ গ'লো তেতিয়া মহাশয়ে বাধা দিলে-- "বন্ধ নকৰিব, কোনো চিটিকনি বা শলখা লগুৱাটো অসভ্যালি ৷ আপুনি আহোঁতে জানো দুৱাৰখন বন্ধ আছিল?"\nমহাশয়ৰ মুখত আগৰ নিচিনাই হাঁহি জিলিকি আছিল৷ তেওঁ কেৱল সৰল আৰু বিনোদন প্ৰিয়ই মাথোন নহয়, অত্যন্ত শিক্ষিত আৰু সভ্যও৷ তেওঁক যদি আকৌ লগ পাব পাৰিলোহেতেন! এতিয়াতো সংঘৰ্ষই গেটেই ভূগোলেই সলনি কৰি দিছে৷\nবিচনাত আহি বহিলো৷ চাইদ টেবুলত লেম্পৰ কাষত দুটা ৰিমোট আছিল৷ এটাৰ বুটাম টিপিলত এয়াৰ-কন্ডিচনাৰটো চলিল৷ মোৰ অনুমান অনুসাৰেই দ্বিতীয়টো টিভিৰ বুলি প্ৰমাণ পালো ৷ টিভি অন হোৱাৰ লগে-লগে ক্ৰিকেট খেলৰ প্ৰসাৰণ দেখা গ'ল৷ মোৰ বাবে এয়া জীৱনত প্ৰথম বাৰৰ বাবে এক অদ্ভুত বিলাসিতা যেন অনুভৱ হ'ল৷\nমই লোভনীয় কোমল বিচনাখনত বাগৰ দিলো৷ টোপনিয়ে নিজৰ প্ৰভাৱ দেখুৱাবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল৷ তেতিয়াই মোৰ চকু গ'ল দুৱাৰৰ বন্ধ চিটিকনিডাললৈ৷ অহ, তেখেতেতো চিটিকনি লগাবলৈ মানা কৰিছিল৷ মই ভাবিব ধৰিলো, তেখেতৰ মনোভাবৰ প্ৰতি সন্মান জনাই চিটিকনিডাল খুলি দিওঁ নেকি? এনে দোধোৰ-মোধোৰ অৱস্থাত থাকোঁতেই মই দুৱাৰত থপৰিউৱা শব্দ শুনিলো৷ হে ৰাম, কি অনৰ্থ! নিশ্চয় মহাশয়ে চাব বিচাৰিছে মই এজন দুটকীয়া নীচ মানুহ নেকি- যি শালীনতাৰ পৰা সদায় আঁতৰত থাকে? অথবা পঢ়া-শুনা কৰা সম্ভ্ৰান্ত এক কুলীন ব্যক্তি? বেগাই বিচনাৰ পৰা নামিলো আৰু জোতা বিচাৰিলো৷ এপাত জোতা বিচনাৰ তললৈ সোমাই গ'ল কিজানি৷ চাবলৈ তললৈ হাউলি দিওঁতে কিবা এটা কাণত পৰাত মনটো টিভিলৈ আকৰ্ষিত হ'ল৷ বিচনাৰ পৰা উঠাৰ সময়ত ৰিমোটৰ কোনোবাটো বুটাম টিপা যোৱাত চেনেল সলনি হৈ গৈছিল৷ টিভিত ঘোষকে কৈ আছিল- ".. এই পাগলজনৰ ৰং বগা, ওখই ছয় ফুট তিনি ইঞ্চি ৷ এই কুখ্যাত হত্যাকাৰী আৰু মানসিক ৰোগী অৰ্ধেন্দু সান্যাল তৃতীয় বাৰৰ বাবে জেলৰ পৰা পলায়ন কৰিছে৷ বাঙ্কুৰা বা আশে-পাশে কোনো গাৱঁত লুকাই থাকিব পাৰে..."\nমোৰ এনেকুৱা লাগিল যেন গোটেই কোঠাটো ঘূৰিব ধৰিছে- ছয় ফুট তিনি ইঞ্চিৰ বগা ৰঙৰ পাগল...জেলৰ পৰা পলোৱা...আগতে ইমান ঘাম ওলোৱা মোৰ মনত নপৰে৷ জোতাৰ কথা পাহৰি গ'লো৷ ঘোষকজনে কৈ গ'ল.." এই চৰম অৱহেলাৰ বাবে জেলৰ কৰ্তব্যৰত কৰ্মচাৰী আৰু...."\nKeshav Kahin 30 April 2013 at 19:18\nThanks for superb translation!


কেজৰিৱালে ক'লে যে শুকুৰবাৰৰ সন্ধিয়া ৫ বজালৈ নিজৰ পৰামৰ্শ ইমেইলঃ delhicm.suggestions@gmail.com, হোৱাটছ্এপঃ 8800007722, ভইচমেইলঃ 1031 নম্বৰলৈ প্ৰেৰণ কৰিব পাৰে\nUpdated: 1-Jun-20 @ 16:52\nমুখ্যমন্ত্ৰী অৰবিন্দ কেজৰিৱালৰ চৰকাৰে আজিৰে পৰা এসপ্তাহৰ বাবে বন্ধ কৰি দিলে দিল্লীৰ বৰ্ডাৰ। মুখ্যমন্ত্ৰী অৰবিন্দ কেজৰিৱালে এই কথা ঘোষণা কৰিলে। কিন্তু প্ৰয়োজনীয় সেৱাসমূহৰ বাবে বৰ্ডাৰ খোলা থাকিব। কেজৰিৱালে ৰাইজৰ পৰা পৰামৰ্শ বিচাৰিছে যে দিল্লীৰ বৰ্ডাৰ খোলা হ’ব নে নহয়। শুকুৰবাৰলৈ ৰাইজৰ পৰা এই সন্দৰ্ভত পৰামৰ্শ বিচাৰি আহ্বান জনাই মুখ্যমন্ত্ৰীগৰাকীয়ে।\nঅৰবিন্দ কেজৰিৱালে ক’লে যে বৰ্তমানলৈ দিল্লীত যিমানসমূহ সেৱা পুনৰ আৰম্ভ হৈছিল তাৰ উপৰিও চেলুন খোল খাব কিন্তু বন্ধ থাকিব স্পা। অটো-ৰিক্সাত এজন যাত্ৰীয়ে যাত্ৰা কৰা নিৰ্দেশনা প্ৰত্যাহাৰ কৰা হৈছে। পূৰ্বে দুচকীয়া বাহন আৰু চাৰিচকীয়া বাহনত যাত্ৰা কৰা নিৰ্দেশনাও প্ৰত্যাহাৰ কৰা হৈছে। তেওঁ ক’লে যে, আমি বজাৰসমূহত দোকানসমূহ খুলিবৰ বাবে অড-ইভেন নিয়মৰ পালন কৰি আছিলো কিন্তু কেন্দ্ৰ চৰকাৰৰ ফালৰ পৰা এনেধৰণৰ কোনো নিয়ম বান্ধি দিয়া নাছিল ইয়াৰ বাবে এতিয়াৰে পৰা সকলো দোকান খুলিব পাৰিব।\nঅৰবিন্দ কেজৰিৱালে ক’লে যে দিল্লী চৰকাৰক এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয় সন্দৰ্ভত আপোনালোকৰ পৰামৰ্শ বিচাৰো। দিল্লীৰ বৰ্ডাৰ খুলি দিব লাগে? দিল্লীৰ হাস্পতালসমূহ দেশৰ পৰা অহা প্ৰতিগৰাকী লোকৰ বাবে খুলি দিব লাগে? শুকুৰবাৰলৈ আপোনালোকৰ পৰামৰ্শ হোৱাটছ্এপ, ইমেইল বা ভইচ মেইলৰ জৰিয়তে আমালৈ প্ৰেৰণ কৰিব পাৰে।\nকেজৰিৱালে ক’লে যে শুকুৰবাৰৰ সন্ধিয়া ৫ বজালৈ নিজৰ পৰামৰ্শ ইমেইলঃ delhicm.suggestions@gmail.com, হোৱাটছ্এপঃ 8800007722, ভইচমেইলঃ 1031 নম্বৰলৈ প্ৰেৰণ কৰিব পাৰে। তেওঁ লগতে ক’লে যে যদি আপোনালোকৰ লগত হোৱাটছ্এপ নাই তেন্তে আপুনি ১০৩১ নম্বৰত ফোন কৰিব পাৰে, আপোনালোকৰ পৰামৰ্শ ৰেকৰ্ড কৰা হ’ব।\n1-Jun-20 @ 16:32


গণিত কুইজ - ১ - গণিত চ’ৰা\n04 Dec গণিত কুইজ – ১\nPosted at 20:41h in কুইজ by পংকজ জ্যোতি মহন্ত0Comments\n১) এলাহাবাদ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পুথিভঁৰালত তেওঁ কুৰি শতিকাৰ এজন শ্ৰেষ্ঠ পদাৰ্থবিজ্ঞানী আৰু নোবেল বঁটা বিজয়ী পল ডিৰাকৰ এখন কিতাপ পাইছিল। কিতাপখনে তেওঁক তাত্ত্বিক পদাৰ্থবিদ্যা গভীৰভাবে পঢ়িবলৈ প্ৰভাৱিত কৰিছিল। তাৰ পাছত তেওঁ ভাৰতীয় নিউক্লীয় পদাৰ্থবিজ্ঞানী, যাক ভাৰতীয় নিউক্লীয় কাৰ্যসূচীৰ জনক বুলি কোৱা হয়, সেই হোমি জাহাংগীৰ ভাবাৰ সৈতে গৱেষণা কৰিছিল। তেওঁ তেতিয়া আছিল বাংগালুৰুৰ ভাৰতীয় বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠানত আৰু তেওঁ ডিৰাকৰ কিছুমান কৰ্মৰ বিকাশ সাধন কৰি গৱেষণা-পত্ৰ উলিয়াইছিল। তাৰ পৰা তেওঁ ডিৰাকৰ তত্ত্বাৱধানত ডক্টৰেট ডিগ্ৰী ল’বলৈ কেম্ব্ৰিজলৈ গ’ল। সেই সময়ত ডিৰাকে শ্ৰেণীকোঠাত সাধাৰণতে নিজৰ কিতাপ এখনৰ পৰা কেৱল পাঠ কৰি গৈছিল। সেয়েহে তেওঁ ডিৰাকৰ ক্লাছত বৰকৈ থকা নাছিল আৰু ডিৰাকক অধিক লগ কৰি আমনি দিবলৈয়ো বেয়া পাইছিল। তেওঁ বেছিকৈ উপস্থিত থাকিবলৈ লৈছিল গডফ্ৰে’ হেৰল্ড হাৰ্ডিৰ বন্ধু লিটলউডৰ দৰে গণিতজ্ঞ কেইজনমানৰ ক্লাছত। ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লৈ তেওঁ ডিৰাকৰ সৈতে প্ৰিন্সটনলৈ গ’ল আৰু পদাৰ্থবিদ্যাৰ পৰা অলপ ফালৰি কাটি গণিতৰ দিশত অধিক মন দিলে। আৰু এদিন তেওঁ গণিতৰ সেই সময়ৰ শ্ৰেষ্ঠতম সন্মান ফিল্ডছ মেডেলৰ বাবেও মনোনীত হ’ল। কিন্তু ঘটনাক্ৰমে তেওঁ ফিল্ডছ মেডেল নাপালে। এই বিখ্যাত গণিতজ্ঞজন কোন?\n২) পৰিমেয়-অপৰিমেয় সংখ্যাৰ বিষয়ে আজিকালি স্কুলৰ পৰা পঢ়ুওৱা আৰম্ভ কৰা হয়। খ্ৰীঃপূঃ ৬ষ্ঠ শতিকাত এটা সংখ্যাক অপৰিমেয় বুলি প্ৰমাণ কৰা হৈছিল। অপৰিমেয় বুলি প্ৰমাণ হোৱা প্ৰথমটো সংখ্যা সেইটোৱেই। তাৰ পৰা বহু শতিকাৰ পিছতহে আন কিছুমান বিখ্যাত অপৰিমেয় সংখ্যাক বহু কষ্টেৰে অপৰিমেয় বুলি প্ৰমাণ কৰা হৈছে। এতিয়াও বহুতো নিৰ্দিষ্ট আৰু বিখ্যাত সংখ্যা অপৰিমেয় হয় নে নহয় সেয়া প্ৰমাণ কৰিবলৈ বাকী আছে। সেই প্ৰথম সংখ্যাটো প্ৰমাণত গণিতজ্ঞ পাইথাগোৰাছো জড়িত আছিল। তেওঁৰ শিষ্য বা ভক্তসকলৰ এটা গোট গঠন হৈছিল। তেওঁলোকক পাইথাগোৰীয় বুলি কোৱা হয়। সেই সংখ্যাটো যে অপৰিমেয় হয়, সেই তথ্যটো তেওঁলোকে গোটৰ গোপনীয় সংবাদ ৰূপে থৈছিল। কিন্তু, কথিত মতে, তেওঁলোকৰ মাজৰ বিশেষ ভক্ত এজনে সেই সংখ্যাটো অপৰিমেয় সংখ্যা বুলি তথ্যটো মুকলি কৰি দিছিল; আৰু ফলত সেই ভক্তজনক বধ কৰা হৈছিল। প্ৰশ্ন হ’ল- সেই অপৰিমেয় সংখ্যাটো কোনটো?\n৩) তলৰ ছবি দুখন কাৰ কাৰ আৰু তেওঁলোকৰ বিশেষ এটি সাদৃশ্য কি বাৰু?\n৪) তেৱোঁ আছিল এজন গণিতজ্ঞ। যিটো পদত তেওঁ প্ৰথম আছিল, সেইটো পদত নিউটন আছিল ২৪ বছৰ। আমাৰ যুগৰ গণিতজ্ঞ, ফিল্ডছ মেডেল আৰু এবেল বঁটা বিজয়ী মাইকেল আটিয়াও আছিল সেই পদত। কোন আৰু কি পদৰ কথা কোৱা হৈছে?\n৫) “The greatest advantage in gambling lies in not playing at all.” মানুহক উদ্যম যোগাবলৈ, সঠিক কৰ্মত নিয়োজিত হৈ থাকিবলৈ উদ্বুদ্ধ কৰাৰ ক্ষেত্ৰত এইটো এটা বিখ্যাত উক্তি। কথাষাৰ কৈছিল সম্ভাৱিতা তত্ত্বৰ এজন বাটকটীয়াই। তেওঁ আছিল বহুবিদ্যা বিশাৰদ। ঋণাত্মক সংখ্যাক পদ্ধতিগতভাৱে অধ্যয়ন কৰাৰ ক্ষেত্ৰতো তেওঁ বাটকটীয়া। এবিধ ত্ৰিঘাট সমীকৰণৰ সমাধান নিৰ্ণয়ৰ পদ্ধতিও তেওঁ উলিয়াইছিল। ষোল্ল শতিকাৰ ইটালীৰ এই দাৰ্শনিক, গণিতজ্ঞজন কোন?\n৬) ফিবোনাচ্চি সংখ্যাৰ নিচিনা আন এবিধ সংখ্যা প্ৰথমবাৰৰ বাবে ব্যৱহাৰ হৈছিল ডাৰউইনৰ যুগান্তকাৰী ‘On the Origin of Species’ গ্ৰন্থখনত। সেই সংখ্যাবিধ হৈছে ফিবোনাচ্চি সংখ্যাৰ একপ্ৰকাৰৰ সাধাৰণীকৰণ। পিছলৈ বেলেগে পৃথকভাবে সেইবিধ সংখ্যাৰ অধ্যয়ন আৰম্ভ কৰিছিল। আৰু গ্ৰন্থখন প্ৰকাশৰ এশ বছৰৰ পাছত সংখ্যাবিধৰ আজিৰ ব্যৱহৃত নামটো দিয়া হৈছিল। সংখ্যাবিধ কি?\n৭) তলৰ ছবিৰ ব্যক্তি দুজন কোন কোন আৰু তেওঁলোকৰ বিশেষ এটি সাদৃশ্য কি বাৰু?\n৮) বিভিন্ন দুৰ্নীতিৰ প্ৰকাশিত-অপ্ৰকাশিত খবৰে অসম লোকসেৱা আয়োগক কলংকিত কৰিলেও, ইয়াৰ অধ্যক্ষ পদটো অতি সন্মানীয় আৰু ক্ষমতাশালী পদ। ব্ৰিটিছৰ শাসন কালতেই, ১৯৩৭ চনত, এই আয়োগ গঠন হৈছিল আৰু প্ৰথমজন অধ্যক্ষ আছিল জেমছ হেজেলেট। স্বৰাজোত্তৰ কালৰ প্ৰথমজন অধ্যক্ষ নিযুক্ত হৈছিল ১৯৪৮ চনত। বাণীকান্ত কাকতিয়ে হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত সমগ্ৰ অসম উপত্যকাৰ ভিতৰত প্ৰথম হৈ উত্তীৰ্ণ হৈছিল। আৰু সেইবাৰেই অসম উপত্যকাৰ ভিতৰত দ্বিতীয় হৈ যিজন ব্যক্তি উত্তীৰ্ণ হৈছিল, তেওঁ কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা গণিতৰ প্ৰথম শ্ৰেণীৰ প্ৰথম হৈ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লোৱা প্ৰথমজন অসমীয়া। মৌলিক গণিতলৈ তেওঁৰ একো অৱদান নাথাকিলেও, পিছলৈ শিক্ষাজগত আৰু প্ৰশাসনিক ক্ষেত্ৰত তেওঁ অৱদান আগবঢ়াই থৈ গৈছে। ব্যক্তিজন কোন?\n৯) এই বক্ৰকেইটাৰ মহাকাশৰ সৈতে জড়িত সাধাৰণ বৈশিষ্ট্যটো কি?\n১০) নিজৰ অসামান্য কৰ্মৰ বাবে গণিত জগতৰ অতিশয় সন্মানীয় সেই বঁটাটো তেওঁক প্ৰদান কৰা হৈছিল ২০১০ চনত। কিন্তু তেওঁ প্ৰত্যাখ্যান কৰিলে। বঁটাটো প্ৰথমবাৰ প্ৰদান কৰা হৈছিল। তাৰ পাছত আৰু কাকো সেই বঁটা প্ৰদান কৰা হোৱা নাই। কি বঁটা আৰু কাৰ সম্পৰ্কে কোৱা হৈছে বাৰু?\n৩) ভাৰতীয় মহাকাশ বিজ্ঞানী কৃষ্ণস্বামী কস্তুৰীৰংগন আৰু ফিল্ডছ মেডেল বিজয়ী গণিতজ্ঞ মঞ্জুল ভাৰ্গৱ। ভাৰতৰ ‘ৰাষ্ট্ৰীয় শিক্ষা নীতি ২০২০’ৰ প্ৰস্তুত-কৰ্তা ৯ জনীয়া কমিটিৰ দুজন সদস্য।\n৪) ৰয়েল ছচাইটিৰ প্ৰথমজন সভাপতি উইলিয়াম ব্ৰুংকাৰ।\n৫) জিৰ’লামো কাৰ্ডানো (Gerolamo Cardano)।\n৬) ট্ৰাইবোনাচ্চি সংখ্যা (Tribonacci numbers)।\n৭) চি. এছ. শেষাদ্ৰি আৰু ৰজীৱ লক্ষ্মণ কৰণদিকৰ। ভাৰতৰ এখন শ্ৰেষ্ঠ গণিত প্ৰতিষ্ঠান ‘চেন্নাই গাণিতিক প্ৰতিষ্ঠান’ৰ (CMI) প্ৰথম আৰু দ্বিতীয়জন পৰিচালক (Director)। বৰ্তমানলৈকে তেওঁলোক দুজনেই এই পদত অধিষ্ঠিত হৈছে।\n৮) কামেশ্বৰ দাস।\n৯) পৃথিৱীৰ পৰা লক্ষ্য কৰিলে ক্ৰমে বুধ, শুক্ৰ, মংগল, বৃহস্পতি আৰু শনি গ্ৰহে এই পথসমূহ গঠন কৰে।\n১০) পইনকাৰে অনুমানটো (Poincaré conjecture) প্ৰমাণ কৰা বাবে গ্ৰিগৰি পেৰেলমানক Millennium Prize প্ৰদান কৰা হৈছিল। মুঠ সাতটা Millennium Prize Problems ৰ বাকী ছটা এতিয়াও প্ৰমাণ হোৱা নাই।\n[বৰ্ষ ৫৬ সংখ্যা ১ ৰ (জুন-জুলাই, ২০২১) ‘বিজ্ঞান জেউতি’ত প্ৰকাশিত]\nকামেশ্বৰ দাস, কুইজ, গণিত কুইজ


RtPcr Scam in Jorhat : যোৰহাটত RtPcr Test কৰিবলৈ গ'লে সাৱধান! হ'ব পাৰে এই ভয়ংকৰ কাণ্ড!– News18 Assam\n»RtPcr Scam in Jorhat : যোৰহাটত RtPcr Test কৰিবলৈ গ'লে সাৱধান! হ'ব পাৰে এই ভয়ংকৰ কাণ্ড!\nUpdated:July 15, 2021, 6:49 PM IST\nদুষ্ট চক্ৰই JMCHৰ লেবৰেটৰীৰ ভুৱা ৰিপ'ৰ্ট বনোৱাৰ লগতে অধীক্ষকৰ চহী জাল কৰিছে।\nLast Updated: July 15, 2021, 6:49 PM IST\nযোৰহাটৰ একাংশ পেথলজিকেল লেবৰেটৰীয়ে ভুৱা ৰিপ'ৰ্টেৰে ৰোগীৰ জীৱনক লৈ হেতালি খেলাৰ ভয়ংকৰ তথ্য ফাদিল হোৱাৰ পিছত এইবাৰ যোৰহাটত পোহৰলৈ আহিছে আন এক চাঞ্চল্যকৰ তথ্য। JMCHৰ অধীক্ষকৰ চহী জাল কৰি এইবাৰ যোৰহাটত একাংশই চলাইছে ভুৱা RTPCR ৰিপ'ৰ্টৰ বেহা ।\nকিছুদিন পূৰ্বে যোৰহাটত ফাদিল হৈছিল একাংশ পেথলজিকেল লেবৰেটৰীয়ে ভুৱা ৰিপ'ৰ্টেৰে ৰোগীৰ জীৱনক লৈ হেতালি খেলাৰ ভয়ংকৰ তথ্য । JMCHৰ কৰ্তৃপক্ষৰ অনুসন্ধানত ফাদিল হৈছিল এই ভয়াৱহ ৰমৰমীয়া ব্যৱসায়ৰ কথা । কিন্তু এই ক্ষেত্ৰত যোৰহাট জিলা প্ৰশাসনৰ কিছু শিথিল ভূমিকাৰ পিছত পুনৰ যোৰহাটত পোহৰলৈ আহিছে আন এক ভয়ংকৰ ঘটনা ।\nযোৰহাট জিলাত চলি আছে JMCHৰ VRDL লেবৰেটৰীৰ নামত প্ৰস্তুত কৰা ভুৱা RTPCR ৰিপ'ৰ্টৰ ৰমৰমীয়া বেহা । ইয়াৰ বাবে দুষ্ট চক্ৰই JMCHৰ লেবৰেটৰীৰ ভুৱা ৰিপ'ৰ্ট বনোৱাৰ লগতে অধীক্ষকৰ চহী জাল কৰিছে । JMCH কৰ্তৃপক্ষৰ অনুসন্ধানত পোহৰলৈ আহিছে এই চাঞ্চল্যকৰ তথ্য । শেহতীয়াকৈ এনে কেইবাটাও ভুৱা RTPCR টেষ্ট ৰিপ'ৰ্ট পোৱা গৈছে । উল্লেখ্য, JMCHৰ পৰা প্ৰদান কৰা RTPCR ৰিপৰ্টত থাকে QR ক'ড । ধনৰ বিনিময়ত যোৰহাটত একাংশ অসাধু লোকে এনে ভুৱা ৰিপ'ৰ্টৰ ব্যৱসায় চলাই থকাৰ সন্দেহ কৰা হৈছে । কাৰণ যোৰহাটৰ বহু ঠাইত RTPCR পৰীক্ষা কৰালে লেবৰেটৰীসমূহত তিনি হাজাৰ টকা পৰ্যন্ত মাচুল লোৱাৰ অভিযোগ উঠি আহিছে । JMCHৰ VRDL পৰীক্ষাগাৰত কৰা ৰোগীৰ RTPCR পৰীক্ষাৰ বাবে কোনো মাচুল লোৱা নহয় । কোনো লোকক বিমানত যাবৰ বাবে বা তেনে ধৰণৰ কোনো কামৰ বাবে কম সময়তে প্ৰয়োজন হোৱা RTPCR টেষ্ট ৰিপৰ্টৰ বাবেহে JMCHত পাচশ টকা মাচুল লোৱা হয় বুলি কৰ্তৃপক্ষই জানিবলৈ দিছে ।\nএনে ধৰণৰ ভুৱা ৰিপ'ৰ্টৰ জৰিয়তে মানুহৰ মাজত কভিডৰ সংক্ৰমণ বৃদ্ধি পোৱাৰ সম্ভাৱনাও প্ৰবল হৈ পৰিছে । ইতিমধ্যে সমগ্র বিষয়টো অনুসন্ধান কৰি ব্যৱস্থা ল'বলৈ JMCH কৰ্তৃপক্ষই থানাত গোচৰ দিছে । আনহাতে JMCHত এনে ধৰণৰ পৰীক্ষা কৰোৱাৰ ক্ষেত্ৰত কোনো তৃতীয় পক্ষ বা দালালৰ আশ্ৰয় নল'বলৈ JMCHৰ অধীক্ষক ডাঃ পূৰ্ণিমা বৰুৱাই ৰাইজক আহ্বান জনাইছে ।\n" আমাৰ লেবৰেটৰীৰ পৰা প্ৰদান কৰা ৰিপ'ৰ্টসমূহত QR কোড থাকে । JMCHত পৰীক্ষা কৰা ৰিপ'ৰ্টসমূহ প'ৰ্টেলৰ পৰা ডাউনলড কৰিব পাৰে বা JMCH ৰ কাৰ্যালয় বা মাইক্ৰ'বায়'লজি বিভাগৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰিব পাৰে । আমি ৰাইজক জনাব বিচাৰিছোঁ যে সেই ৰিপ'ৰ্টসমূহহে জেনুইন । গতিকে আমি জনসাধাৰণকো সতৰ্ক আৰু সজাগ হ'বলৈ আহ্বান জনাইছোঁ।" JMCHৰ অধীক্ষক ডাঃ পূৰ্ণিমা বৰুৱাই এনেদৰে কয় ।\nযোৰহাটৰ একাংশ লেবৰেটৰিয়ে প্ৰদান কৰা ভুৱা ৰিপৰ্ট আৰু ভুৱা RTPCR ৰিপ'ৰ্টৰ সঠিক তদন্ত হ'লে বহু বিস্ফোৰক তথ্য পোহৰলৈ অহাৰ পূৰ্ণ সম্ভাৱনা আছে ।\nFirst published: July 15, 2021, 6:49 PM IST


গোঁহাইকুঁৱৰী পুখুৰী- প্ৰতিম প্ৰতাপ বৰুৱা - সাহিত্য ডট অৰ্গ\n– “বোলো এনেকে আগফাল পিছফালখননো কেলেই কৰি আছে৷ আহিব নহয় সখীয়েক৷ জলপানটোকে খাই লওক নহলে৷”\nখুড়ীদেৱে ঘৰটো চিজিল কৰি আছিল৷ এই নাতিটোৰ পৰা উপায় নাই নহয়৷ মহা খটাসুৰ৷ এটা বস্তুও ঠিক ঠাইত নাথাকে৷ এবাৰ ঠিক কৰি থৈ যাবা, অলপ পিছতে গোটেইখন দলিয়াই খটিয়াই লাং লাং থাং থাং কৰি থৈ যায়হি৷ একো কবও নোৱাৰি নহয় নাতিপোৱালিটোক৷ আইতা বুলি যেনেকেহে গবা মাৰি ধৰিবহি, তোমাক কৈছো খঙটো একেবাৰে পলায় বাসুদেৱায়, পাছ নাচায়৷ দেখিবলৈও গোটেইটো যেন সাক্ষাত শ্যামকানুহে৷ চকুৰ আগত নাতিটোৰ নাচোন-বাগোন, হিয়াৰ মাজত নাতিটোলৈ থকা চপচপীয়া মৰমখিনি লৈ ৰংমনে খুড়ীদেৱে কাম কৰি আছে৷ তাৰ মাজতে ভৱানন্দ গোঁহাই দদাইদেৱে খুড়ীদেউৰ আগেদি অহা-যোৱা কৰি বাৰে বাৰে অগা-দেৱাখন কৰি আছেহি৷ জলপানো খোৱা নাই৷ পূৰ্ণকান্ত গগৈ সখিয়েকলৈ বাট চাইছে৷ সখিয়েক আহিলেহে দুয়ো একেলগে খাব বোলে৷ খাই উঠি দুয়ো ওলাই যাব গাঁও ফুৰিবলৈ৷ ইমান দিনৰ মূৰত লগ লাগিছে, দুয়োৰে দুয়োলৈ বৰ মৰম দেহি৷\nপূৰ্ণকান্ত গগৈ আৰু ভৱানন্দ গোঁহাই৷ দুয়ো সখিয়েক৷ সেই তাহানি হাতত ফলি লওঁতেই সখি পাতিছিল৷ পিছে অলপ ডাঙৰ হৈ দুয়ো এৰাএৰি হ’ল নহয়৷ এজন থাকি গ’ল, ইজনে ঘৰে-ঘৰোৱাহে পূবলৈ উঠি গ’ল৷ ছমাহ বছৰেকে লগ পায় কেতিয়াবা৷ সেই লগ পাওঁতেই কোনোবা এবাৰ ইজনে সিজনক গগৈদেউ আৰু গোঁহাইদেউ বুলিবলৈ ল’লে৷ এতিয়া পিছে দুয়ো আজৰি দেই৷ দুয়ো বয়সৰ দায়িত্ব পালন কৰিলে৷ নাতি-নতিয়ান দেখিলে৷ উঠি যোৱাজনো ঘূৰি আহিল৷ নাহি পাৰেনে? এইহেনখন সমাজ, এইখিনি মানুহ, এইহেন নামঘৰ, সৌখন দিখৌ৷ এইবোৰ এৰি আঁতৰত কেনেকৈ থাকিবা হে?\nগগৈদেউ আহি পালেহি৷ জলপান সাজু হৈয়েই আছিল৷ গোঁহাইদেৱে গগৈদেৱে একেলগে বহি জলপানখিনি খাই ললে৷ কথা আৰম্ভ হলেই নহয়৷ হৰিকথাৰ পৰা কলথোকা বাদুলিয়ে খালেলৈকে কত যে কথা, কত যে বিষয়৷ পুৰণা কথা ওলায়, নতুন কথাও ওলায়৷ খুড়ীদেৱেও মাজে মাজে ভাগ লয়৷ খাই উঠি দুয়ো সেয়া ওলালেই নহয়৷ ফাগুনমহীয়া বতৰ৷ কমোৱা তুলা উৰা বতৰ৷\nনামঘৰটো পাৰ হৈয়ে দুয়ো সোঁফালে বাট ললে৷\n– আজি পুখুৰীপাৰলৈ যাম দেই৷ পাৰিলে মৈদামকেইটাও চাবগে লাগিব৷ যাব পৰা যাবনে বাৰু গোঁহাইদেউ?\n– যাওঁ বুলিলে তোমাকে মোকে কোনে ৰখায়? ময়ো এইফালে বহুতদিন অহাই নাই বুলিব লাগে৷ পিছে মৈদামকেইটাহে হাবিয়ে ঢাক খালে৷ ইহঁতক কৈ অলপ মোকলাব লাগিব৷ এইবোৰ আমাৰ সম্পদ বুজিছা গগৈদেউ৷\nইহঁত মানে সমাজৰ ডেকাহঁত৷ কথাতে কয় নহয়, বোলে পাঁচো আঙুলিয়ে খায়, বুঢ়াই হেঁচুকিলেহে যায়৷ সেইমতে গোঁহাইদেউসকলে ডেকাহঁতক হেঁচুকে – বোলো হেৰৌ লৰাহঁত, নামঘৰকন ডাঙৰ কৰিব লাগে নহয়, কাষতে সেয়া মাটি পৰিয়ে আছে৷ পাৰিলে বিলখনো এছোৱা পোত৷ লৰাহঁতে সেইমতে কাম কৰিলে৷ বিলখন আধা পুতি পেলালে, তাহানিৰ তোমাৰ সেই কেঁচা নামঘৰকন পকাকে সাজি এইহেন ৰূপ দিলে৷ কম কথানে? এইবোৰ অলপ কামনে? এইবাৰ মৈদামকেইটা মোকলাবলৈ অলপ হেঁচুকিব লাগিল৷ হৈ যাব৷ হ’বই লাগিব৷\nএইখন শিৱসাগৰৰ মাজমজিয়াৰ গোঁহাই গাঁও৷ এলাপেচা গাঁও নহয় দেই৷ সেই তাহানিয়ে পতা ৰজাদিনীয়া গাঁও৷ এসময়ত এইবোৰ ঠাই অটব্য হাবি আছিল৷ দিনতে বাঘ ওলাইছিল৷ দিখৌ নদীখন এইফালেদিহে বৈছিল৷ বৰ ভুইকঁপত গতি সলাইহে আজিৰ বাটেৰে বৈছে৷ দিখৌৰ সেই এৰাসূতিটো সময়ত এখন বিল হ’ল৷ মাটিবোৰ খুব সাৰুৱা৷ নৈপৰীয়া মাটিখিনিযে কবই নালাগে৷ গোঁজটো মাৰি দিলেই হ’ল, বাকী একো কৰিবই নালাগে৷ পিছে এতিয়া খেতি পথাৰবোৰ আগৰ দৰে হৈ থকা নাই৷ মাটিৰ তলত তেল ওলাইছিলে৷ গোটেই শিৱসাগৰখনেই বোলে তেলত ওপঙি থকাদি আছে৷ কমিচনৰ অফিচ বহিল৷ মাটিৰ তলৰ তেল উলিওৱা ৰিগবোৰ বহিল৷ অকল অফিচেই নে কিবা৷ অলপ আঁতৰৰ নাজিৰাত বহিল কমিচনৰ ইষ্টাৰ্ণ ৰিজিঅ’নেল বিজিনেছ চেণ্টাৰ৷ সমানে সমানে মানুহো বাঢ়িল৷ গাড়ী-মটৰো বাঢ়িল৷ পথাৰবোৰো নোহোৱা হ’ল৷ সেই তেতিয়া যিবোৰ মানুহৰ মাটি কমিচনে লৈছিল সেই মানুহবোৰে টকাও পালে, কমিচনত চাকৰিও পালে৷ আৰম্ভণিতে বোলে কমিচনে মানুহক মাতি নিয়াদি নি চাকৰি দিছিল৷ আজিকালিহে সৰু চাকৰি এটা পাবলৈও টান হ’ল৷ সেইবোৰ বহুত কথা৷ মুঠতে আজিৰ শিৱসাগৰখনত তাহানিৰ সেই শিৱসাগৰৰ চিনচাব নাই৷\nপিছে আমাৰ গোঁহাইকুঁৱৰী পুখুৰীটো হ’লে আছে দেই৷ লৰাহঁতে তাতে এতিয়া ছুইমিং পুল সাজিলে৷\nগগৈদেউ আৰু গোঁহাইদেউ গৈ গৈ পুখুৰীপাৰ পাওঁতে এঘণ্টামান লাগিল নহয়৷ নালাগিবনে? বাটত সিটিয়ে সোধে – বোলো দুই সখিয়েকে কেনি পোনালে বা? সিটিয়ে সোধে – নিচাদেউ ভালনে৷ কোনফালে যায়? সকলোৰে লগতে দুআষাৰ কথা নপতাকে কেনেকৈনো পাৰ হ’বা?\nগোঁহাইকুঁৱৰী পুখুৰীৰ পাৰত বহি দুয়ো অবাক হ’ল৷ পথাৰখন দেখোন নায়েই৷ চাৰিওফালে ঘৰ৷ মানুহেৰে গিজগিজাই আছে৷ এসময়ত ইয়াত বহিলেই মৈদামকেইটা দেখি আছিল৷ এতিয়া নেদেখি দেখোন৷\n– অ’ গোঁহাইদেউ, এটা কথা নহয়৷ আমি এইটো পুখুৰী, সৌকেইটা মৈদাম ইমানদিনে দেখি আহিছো৷ পিছে কোনজনা ৰজাদেৱে কোনজনা আইকুঁৱৰীৰ নামত এই পুখুৰী খনাইছিল, নামটো গোঁহাইকুঁৱৰী কেনেকৈ পৰিল, সেইবোৰ কথাহে হলে খাটাংকৈ একো নাজানিলো৷\n– এৰা৷ আৰু সৌ মৈদামকেইটানো কাৰ কাৰ, কোনে কেতিয়া সজাইছিল সেয়াও আমি নাজানো৷ আনকি আমাৰ গাওঁখনৰ নামটোনো গোঁহাই গাঁও কেনেকৈ হ’ল, সেইজনা গোঁহাই ডাঙৰীয়ানো কোনজনা আছিল সেয়াও মানুহে নাজানে৷ খবৰ খাতি কৰিবলৈও আজিকালি মানুহ নোহোৱা হ’ল৷ আনকি আমাৰ সম্পূৰ্ণ বংশাৱলীখননো কাৰ ওচৰত আছে নাজানো৷\n– এইবোৰ খবৰ লওঁতা কোনো নাইনে? দেহি ঐ, মৈদামকেইটা ইমান আলৈ আথানি হৈ পৰি আছে৷ অলপ খবৰ-খাতি লোৱা যাওকনেকি? নে কি কোৱা গোঁহাইদেউ?\n– নহয়নো কি৷ আমিয়ে ধৰো নহলে৷ পুথি-পাজি অলপ ঘাটিব লাগিব৷ দুজনমানৰ ওচৰলৈকো যাব লাগিব৷\n– লৰাহঁতকো লগত লৈ লওঁ৷ আগভাগ সিহঁতকে দিওঁ৷ এইবোৰ সিহঁতৰে সম্পদ, সিহঁতে আঁটি-গুৰি উলিয়াওক৷ আমি লগত থাকিমেই৷\n– ঠিকেই৷ কব জানিলে লৰাহঁতে দায়িত্ব লৈ কাম কৰিবই৷ লগতে জনা-বুজা বুৰঞ্জীবিদ দুজনমানকো ইয়ালৈ মাতিব লাগিব৷ কথাবোৰ উলিয়াব লাগে৷ এইবোৰ ৰজাদিনীয়া সম্পদ, আলৈ আথানি হ’বলৈ দিব নোৱাৰি৷ এনেকে থাকিলে থাকিলে এদিন গৈ থৈ নোহোৱাই হ’বগে দেখোন৷\n– ঠিক কথা হে গোঁহাইদেউ৷ লোকৰ মুখ বাগৰি অহা কথা, – মৈদামকেইটা হেনো কোনোবা এজনা মন্ত্ৰী ডাঙৰীয়া আৰু কেইজনমান ৰজাঘৰীয়াৰ৷ পিছে কোনটো কাৰ, নামৰূপীয়াৰে নে চাৰিঙীয়াৰে নে, খাচ তিনিজনা গোঁহাইৰে কোনোবা এজনাৰ সেইকথা হলে নাজানো৷ পিছে এইবোৰ মুখ বাগৰা কথাহে৷\nএসময়ত গোঁহাইদেউ আৰু গগৈদেউ দুয়ো পুখুৰীপাৰৰ পৰা উলটিল৷ ওৰে বাটটো তেওঁলোকৰ কথাৰ সাৰাংশ আছিল – আমাৰ সন্মুখত এয়া অসম বুৰঞ্জীৰ এক অধ্যায় পৰি আছে৷ এই অধ্যায়টো মুকলি কৰিব লাগিব৷ সম্পদবোৰ লোপ পাবলৈ দিব নোৱাৰি৷ কথাষাৰ সকলোকে কব লাগিব৷ বিশেষকৈ আমাৰ লৰাহঁতক এইবোৰ সম্পদৰ আঁটি-গুৰি উলিয়াই, সিবোৰক ৰক্ষা কৰাৰ লগতে সজাই-পৰাই তোলাৰ দায়িত্ব দিব লাগিব৷ আমাৰ লৰাহঁতে এই কাম কৰিব৷ কৰিবই৷\n(নোট – শিৱসাগৰৰ পুৰনা আমোলাপট্টি পাৰ হৈয়ে সোঁফালৰ বাটটোৱেদি গ’লেই সেয়া গোঁহাই গাঁও৷ সেই গোঁহাই গাঁৱতে এই আহল বহল, ৰজাদিনীয়া গোঁহাইকুঁৱৰী পুখুৰীটো আছে৷ অলপ দূৰত কেইটামান মৈদাম আছে৷ মই জনাত এই পুখুৰীটো আৰু মৈদামকেইটা সম্পৰ্কে সম্পূৰ্ণ তথ্য এতিয়ালৈকে নাই৷ )


গুৱাহাটীৰ হোটেলত কিয় মহাৰাষ্ট্ৰৰ বিদ্ৰোহী বিধায়কসকল ? কি অংক হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ সৈতে ? টুইটযোগে অসম চৰকাৰৰ তীক্ষ্ণ সমালোচনা TMCৰ ...– News18 assam\nগুৱাহাটীৰ হোটেলত কিয় মহাৰাষ্ট্ৰৰ বিদ্ৰোহী বিধায়কসকল ? কি অংক হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ সৈতে ? টুইটযোগে অসম চৰকাৰৰ তীক্ষ্ণ সমালোচনা TMCৰ ...\nটিএমচিয়ে অভিযোগ কৰিছে যে ৰাজ্যখনৰ প্ৰায় ২০ লাখ লোক বানপানীৰ দ্বাৰা ক্ষতিগ্ৰস্ত হৈছে আৰু কোনেও ইয়াক লৈ চিন্তিত নহয়, কিন্তু ৰাজ্য চৰকাৰে আন এখন ৰাজ্যৰ চৰকাৰ কৰ্তন কৰিবলৈ ব্যস্ত হৈ আছে।\nমহাৰাষ্ট্ৰত এতিয়া ৰাজনৈতিক অস্থিৰতা। শিৱসেনাৰ বিধায়কসকলক মুখ্যমন্ত্ৰী উদ্ধৱ ঠাকৰেক এজন এজনকৈ এৰি যোৱা দেখা গৈছে। এতিয়ালৈকে, ৪০ জনৰো অধিক বিদ্ৰোহী বিধায়ক একনাথ সিন্দেৰ ফাললৈ গৈছে, যি বৰ্তমান গুৱাহাটীৰ ৰেডিচন ব্লু হোটেলত আছে। ইফালে, শিৱসেনাৰ নেতা সঞ্জয় ৰাউতে বিদ্ৰোহী বিধায়কসকলক কৈছে যে যদি তেওঁলোকে ২৪ ঘণ্টাৰ ভিতৰত মহাৰাষ্ট্ৰলৈ উভতি আহে তেন্তে তেওঁলোকে মহা বিকাশ আঘাড়ী (এমভিএ) মিত্ৰতাৰ পৰা আঁতৰি যোৱাৰ কথা ভাবিব। বিজেপিয়ে মহাৰাষ্ট্ৰত চলি থকা সংকট সন্দৰ্ভত মুকলিকৈ একো কোৱা নাই, কিন্তু ইয়াৰ ওপৰত তীক্ষ্ণ নজৰ ৰাখিছে।\nবিদ্ৰোহী শিৱসেনাৰ বিধায়কসকলক অভ্যৰ্থনা জনোৱাৰ বাবে গেৰুৱা দলটোৱে গুৱাহাটীৰ গোপীনাথ বৰদলৈ বিমানবন্দৰ আৰু মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ হোটেল ৰেডিচন ব্লু ভ্ৰমণৰ স্পষ্ট ইংগিত দিছে।\nএইবাবেই অসমত বিদ্ৰোহী বিধায়কসকল\nনিউজ১৮-এ ইতিমধ্যে প্ৰতিবেদন দিছিল যে বিজেপি সূত্ৰই কৈছে যে কেন্দ্ৰৰ শাসকীয় দলে অসমক সুৰক্ষিত বুলি বিবেচনা কৰে কিয়নো ৰাজ্যখনত বিজেপিয়ে আধিপত্য বিস্তাৰ কৰিছে। ইয়াত, বিৰোধী বা শিৱসেনা বা উদ্ধৱ ঠাকৰেয়ে ৰাজ্যখনত কোনো প্ৰকাৰে প্ৰভাৱ পেলাব নোৱাৰে। একে সময়তে, ভিতৰুৱা লোকসকলৰ মতে, মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই বিদ্ৰোহী বিধায়কসকলক ইয়াত সঠিকভাৱে ৰাখিব পাৰে।\nইফালে, টিএমচিৰ অসম গোটৰ সদস্য আৰু কৰ্মীসকলে ৰেডিচন ব্লু হোটেলত বিদ্ৰোহী বিধায়কসকলৰ থকাক লৈ হোটেলৰ বাহিৰত ব্যাপক প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰে। কৰ্মীসকলে বিজেপিক মহাৰাষ্ট্ৰ চৰকাৰক উৎখাত কৰাৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰিছে। টিএমচি কৰ্মীসকলৰ প্ৰতিবাদৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত, নিৰাপত্তাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি বৃহৎ সংখ্যক আৰক্ষী বাহিনী মোতায়েন কৰা হৈছে আৰু কিছুমান টিএমচি নেতাকো আটক কৰা হৈছে।\nটিএমচিয়ে টুইটযোগে চৰকাৰক আঘাত কৰিছে\nএক টুইটযোগে টিএমচিয়ে অসম চৰকাৰক লক্ষ্য কৰি কয় যে ৰাজ্যখনত বিদ্যুৎ নাই, বিশুদ্ধ খোৱা পানী নাই, বান সংকটৰ কোনো কাৰ্যকৰী ব্যৱস্থাপনা নাই, চৰকাৰে জনসাধাৰণৰ সমস্যাৰ প্ৰতি গুৰুত্ব নিদিয়ে। ৰাজ্য চৰকাৰৰ কোনো নেতাক সাধাৰণ মানুহৰ সৈতে থিয় হোৱা দেখা নাযায়।\nটিএমচিয়ে অভিযোগ কৰিছে যে ৰাজ্যখনৰ প্ৰায় ২০ লাখ লোক বানপানীৰ দ্বাৰা ক্ষতিগ্ৰস্ত হৈছে আৰু কোনেও ইয়াক লৈ চিন্তিত নহয়, কিন্তু ৰাজ্য চৰকাৰে আন এখন ৰাজ্যৰ চৰকাৰ কৰ্তন কৰিবলৈ ব্যস্ত হৈ আছে। আন এখন ৰাজ্যৰ ৪০ জন বিদ্ৰোহী বিধায়ক আটাইতকৈ অসংবেদনশীল মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ সৈতে ক্ষুদ্ৰ ৰাজনীতিত ব্যস্ত।\nAssam GuwahatiHimanta Biswa SarmaMaharashtra GovernmentTMC