ঘুগুৰা - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nকথক নৃত্যশিল্পী নামৰ্তা ৰায়ে ঘুগুৰা পিন্ধি নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰিছে\nঘুগুৰা (ইংৰাজী: Ghungroo) জৰীৰে গাঁথি ল’ৰা বা তিৰোতাক পিন্ধোৱা সৰু জুনুকাৰ মালা। বহুতো সৰু সৰু ধাতৱীয় ঘণ্টাৰে ঘুগুৰা প্ৰস্তুত কৰা হয়। ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় নৃত্যৰ নৃত্যশিল্পীসকলে ভৰিত ঘুগুৰা বান্ধি নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰে। ঘুগুৰাৰ দ্বাৰা উৎপাদিত শব্দ সিহঁতৰ ধাতৱ গঠন আৰু আকাৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি যথেষ্ট পৃথক হয়। ই নৃত্যৰ বদ্ধ দিশবোৰ বৃদ্ধি কৰিবলৈ আৰু জটিল পদচালনা দৰ্শকৰ দ্বাৰা শুনিবলৈ সহায় কৰে। ঘুগুৰা ভৰিৰ পতা আৰু বাকী অংশৰ মাজৰ জোৰা অংশৰ ঠিক ওপৰত পিন্ধা হয়। ঘুগুৰা সমূহ এডাল ৰছী বা সৰু কাপোৰত একেলগে গাঁঠি থকা ৫০ৰ পৰা ২০০টা বা ততোধিক সৰু ঘণ্টা থাকে। ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় নৃত্যৰ ভিতৰত ভাৰতনাট্যম, কথক, কুচিপুড়ি, মোহিনীঅট্টম, ওডিছী আৰু অন্যান্য নৃত্য যেনে লাৱনীত ঘুগুৰা পিন্ধা হয়।\n2 ইতিহাস আৰু বৈশিষ্ট্যসমূহ\n3 ঘুংগুৰু বাদন\nঅসমীয়াত ঘুগুৰাক টোৰড়, ঘৰ্ঘৰিকা, ঘাঘৰ, কিঙ্কিশী, ঘাগৰ আদি নামেৰে জনা যায়। উত্তৰ ভাৰত ইযাক ঘুংগুৰু বুলি কোৱা হয়। সেইদৰে তামিল ভাষা চিলানগাই আৰু মালায়ালম ভাষাত চিলানকা বোলে। নেপালৰ লোক-নৃত্যশিল্পীসকলেও ব্যৱহাৰ কৰা ঘুগুৰাক চেপ বোলে। ইয়াক ৯ৰ পৰা ২৭টা সৰু ব্ৰঞ্জৰ ঘণ্টা থাকে আৰু এইবোৰ প্ৰায় ২৩ চেমি দীঘল ৭.৫ চেমি বহল কাপোৰত চিলাই কৰা হয়। ইয়াক গোৰোহাৰ চাৰিওফালে অলংকাৰ হিচাপে বান্ধি ৰখা হয়। নেপালীসকলে গীত অনুসৰি বিভিন্ন চেপ বাছনি কৰিব পাৰে। ঘণ্টাৰ সৰু বা ডাঙৰ ব্যৱস্থাৰ সৈতে বাছনি কৰিব পাৰে। ঘণ্টাবোৰক ঘুনগুৰু (ঘুংগুৰু) বুলি কোৱা হয়।\nইতিহাস আৰু বৈশিষ্ট্যসমূহ[সম্পাদনা কৰক]\nঘনবাদ্যৰ অধীনত থকা ঘুগুৰা হৈছে পৰম্পৰাগত শাস্ত্ৰীয় নৃত্যৰ এক অত্যাৱশ্যকীয় উপাদান। ইয়াক মুখ্যতঃ লয়বদ্ধ আৰু বিশেষ টিউনিংৰ প্ৰয়োজন নহয়।\nই ধ্ৰুপদী নৃত্যশিল্পীসকলৰ মুখ্য অলংকাৰ হোৱাৰ উপৰিও তেওঁলোকে নৃত্য কৰোঁতে পিন্ধা সভ্যতাৰ সৈতেও জড়িত আছিল। সেয়েহে সামাজিক সীমাবদ্ধতাৰ বাবে সাধাৰণ মহিলাৰ দ্বাৰা ঘুগুৰা ব্যৱহাৰ বাধাগ্ৰস্ত হৈছিল। সময়ৰ লগে লগে ঘুগুৰা নৃত্যশিল্পীসকলে ব্যৱহাৰ কৰা অলংকাৰ হিচাপে চিত্ৰিত কবিতা, সাহিত্য আৰু চিনেমাৰ জৰিয়তে ইয়াৰ অস্তিত্ব অৰ্জন কৰিছে।\nঘুংগুৰু বাদন[সম্পাদনা কৰক]\nঘুংগুৰু বাদন হৈছে এগৰাকী প্ৰখ্যাত ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় কথক নৃত্য প্ৰদৰ্শক ভি অনুৰাধা সিঙৰ দ্বাৰা বিকশিত এক সংগীত শৈলী। তেওঁ এটা মুখ্য বাদ্যযন্ত্ৰ হিচাপে ইয়াক বিকশিত কৰিছিল আৰু বহুতো বিশুদ্ধ সংগীত উৎসৱত প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। ঘুংগুৰু বাদনে কেৱল আনন্ধ কলা হিচাপে ভৰিৰ চলাচলৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়ে।\nৱিকিমিডিয়া কমন্সত ঘুগুৰা সম্পৰ্কীয় মিডিয়া ফাইল আছে।\n↑ W. Hesse, Jr., Rayner (2007). Jewelrymaking Through History: An Encyclopedia. Greenwood Publishing Group. পৃষ্ঠা. 8. ISBN 0-313-33507-9. https://books.google.com/books?id=IVgU0icm948C&pg=PA8&dq=Ghungroo&as_brr=3&client=firefox-a&sig=ACfU3U0AR0uAdOqpxxrpVhl8ZWVk8ZM_SQ.\n↑ 2.0 2.1 2.2 Kadel, Ram Prasad (2007). Musical Instruments of Nepal. প্ৰকাশক Katmandu, Nepal: Nepali Folk Instrument Museum. পৃষ্ঠা. 183, 289. ISBN 978-9994688302.\n↑ 3.0 3.1 3.2 Kadel, Ram Prasad (2006) (Nepali ভাষাত). Haamra Lokbaajaaharu (translation with subtitle: Our Musical Instruments, ‘A course book for school children.’). The [Nepal] Ministry of Education, Curriculum Department of Nepal Government. http://musicmuseumnepal.org/wp-content/uploads/2019/02/RS344_HAMRA-BAJAHURU-BALBODH-21.pdf.\n↑ "Articles - Classification of Indian Musical Instruments - by Chaitanya Kunte". www.swarganga.org. https://www.swarganga.org/articles/details.php?id=6। আহৰণ কৰা হৈছে: 2021-01-16.\n↑ "Centre for Cultural Resources and Training (CCRT)". ccrtindia.gov.in. http://ccrtindia.gov.in/musicalinstruments.php। আহৰণ কৰা হৈছে: 2021-01-16.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=ঘুগুৰা&oldid=262955"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ১৩ ফেব্ৰুৱাৰী, ২০২১ তাৰিখে ০০:০৩ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


আশা ভোঁচলে - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nআশা ভোঁচলে (ইংৰাজী: Asha Bhosle) ভাৰতৰ এগৰাকী স্বনামধন্যা জনপ্ৰিয় গায়িকা। তেওঁ ১৯৪৩ চনৰপৰা এতিয়ালৈকে সহস্ৰাধিক হিন্দী আৰু ভিন্নভাষী চলচ্চিত্ৰৰ লগতে বহুকেইটা ব্যক্তিগত এলবামত গান গাইছে আৰু বিশ্বৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ মঞ্চত গীত পৰিৱেশন কৰিছে। তেওঁ বিখ্যাত গায়িকা লতা মংগেশকাৰৰ ভগ্নী। তেওঁ নিজৰ কণ্ঠৰ বিচিত্ৰতাৰ কাৰণে ভিন্ন ভাষাৰ বোলছবি সংগীত, পপ সংগীত, গজল, ভজন, ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীত, লোকসংগীত, কাৱালি, ৰবীন্দ্ৰ সংগীত ইত্যাদি প্ৰায় সকলোধৰণৰ গীত গাই জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰিছে। তেওঁ হিন্দী ভাষাৰ উপৰিও ২০ টাতকৈ অধিক দেশী বিদেশী ভাষাত কণ্ঠদান কৰিছে। ২০০৯ চনত ৱৰ্ল্ড ৰেকৰ্ডছ একাডেমী নামৰ এটা আন্তৰ্জাতিক সংগঠনে তেওঁক বিশ্বৰ সৰ্বাধিক গীত বাণীবদ্ধ কৰা শিল্পী (১২০০০তকৈয়ো অধিক) বুলি স্বীকৃতি দিয়ে আৰু ২০১১ চনত একেটা কাৰণতে গীনিজ বুক অৱ ৱৰ্ল্ড ৰেকৰ্ডছত তেওঁৰ নাম অন্তৰ্ভূক্ত কৰা হয়। ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক ২০০০ চনত দাদা চাহেব ফাল্কে বঁটা আৰু ২০০৮ চনত পদ্মবিভূষণ সন্মান প্ৰদান কৰে।\n৮ ছেপ্টেম্বৰ, ১৯৩৩ (৮৭ বছৰ)\nছাংলি, ব'ম্বে প্ৰেছিডেন্সি\nপপ, লোকসংগীত, ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীত\nগায়িকা, নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী\n১৯৪৩ - বৰ্তমান\n1 জীৱন বৃত্ত\n2 সংগীত জীৱন\n6 গ্ৰন্থ সংযোগ\nজীৱন বৃত্তসম্পাদনা কৰক\n১৯৩৩ চনৰ ৮ ছেপ্তেম্বৰত বৃটিছ শাসিত ব'ম্বে প্ৰেছিডেন্সীৰ (এতিয়াৰ মহাৰাষ্ট্ৰ) ছাংলিৰ এখন সৰু গাঁৱত আশা ভোঁচলেৰ জন্ম হৈছিল। দেউতাক দীননাথ মংগেশকাৰ এজন থিয়েটাৰ অভিনেতা আৰু শাস্ত্ৰীয় সংগীতশিল্পী আছিল। তেওঁৰ ৯ বছৰ বয়সতে দেউতাক ঢুকুৱাত তেওঁলোকৰ পৰিয়াল প্ৰথমে কোলহাপুৰত আৰু পাছত মুম্বাইত থাকিবলৈ লয়। পৰিয়ালৰ ভৰণ পোষণত সহায় কৰিবলৈ তেওঁ আৰু বায়েক লতা মংগেশকাৰে গান গাবলৈ আৰু অভিনয় কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। ১৬ বছৰ বয়সতে তেওঁ ৩১ বছৰীয়া গণপতৰাও ভোঁচলেৰ লগত বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল যদিও কেইবছৰমানৰ পাছতে সেই সম্পৰ্কৰ অন্ত পৰে আৰু ১৯৬০ চনত তেওঁ দুটি সন্তান আৰু এটি গৰ্ভস্থ সন্তানৰ সৈতে মাতৃগৃহলৈ গুচি আহে। পাছত তেওঁ ১৯৮০ চনত সংগীত পৰিচালক ৰাহুল দেৱ বৰ্মনৰ লগত পুনৰ বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়।\nসংগীত জীৱনসম্পাদনা কৰক\nমাঝা বাল (১৯৪৩) নামৰ মাৰাঠী ছবিখনত তেওঁ চলা চলা নাৱ ব'লা শীৰ্ষক তেওঁৰ প্ৰথম বোলছবি সংগীতটো গায়। হিন্দী বোলছবিত তেওঁৰ প্ৰথম গীতটো আছিল চুনৰিয়া (১৯৪৮) বোলছবিৰ ছাৱন আয়া, আৰু তেওঁৰ প্ৰথম একক হিন্দী বোলছবি গীতটো গায় ৰাত কি ৰাণী (১৯৪৯) বোলছবিখনত। তেওঁ প্ৰথমে কম বাজেটৰ আৰু বি গ্ৰেড হিন্দী বোলছবিবিলাকতহে গীত গাবলৈ সুবিধা পাইছিল আৰু বিশেষ সফলতা পোৱা নাছিল। কিন্তু ১৯৫৭ চনত বি আৰ চোপ্ৰাৰ নয়া দৌৰ বোলছবিৰপৰা তেওঁ জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰে। তাৰ পাছৰপৰা তেওঁ প্ৰায় সকলো প্ৰতিষ্ঠিত সংগীত পৰিচালকৰ সৈতে কাম কৰিছে আৰু বহুকেইটা চিৰসেউজ আৰু যুগজয়ী গীত উপহাৰ দিছে। তেওঁ বহুকেইখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰতো কণ্ঠ দিছে। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ বহুকেইটা ব্যক্তিগত এলবাম যেনে 'দিল পড়োছী হে' (১৯৮৭), 'লিগেছী', 'ৰাহুল এণ্ড আই', 'জানম ছমঝা কৰো' (১৯৯৭), 'আপ কি আশা' (২০০২) ইত্যাদিত কণ্ঠ দিছে।\nসংগীতৰ উপৰিও তেওঁ ব্যৱসায়ৰ লগতো জড়িত। ডুবাই, আবু ধাবি, ড'হা আৰু কুৱেইটত তেওঁৰ 'আশাছ' নামৰ বহুকেইখন ৰেস্তোৰাঁ আছে, য'ত পশ্চিম ভাৰতীয় খাদ্যৰ সোৱাদ পোৱা যায়।\nফিল্মফেয়াৰ বঁটা, শ্ৰেষ্ঠ নেপথ্য গায়িকা\n১৯৬৮: গৰীব' কি ছুন' (দছ লাখ)\n১৯৬৯: পৰ্দে' মে ৰেহনে দ' (ছিকাৰ)\n১৯৭২: পিয়া তু অব ত' আজা (কাৰাভান)\n১৯৭৩: দম মাৰ' দম (হৰে ৰামা হৰে কৃষ্ণা)\n১৯৭৪: হ'নে লগি হে' ৰাত (নেইনা)\n১৯৭৫: চেইন চে হমক' কভি (প্ৰাণ যায়ে পৰ বচন না যায়ে)\n১৯৭৯: য়ে মেৰা দিল (ডন)\nইয়াৰ পাছৰপৰা তেওঁ এই বঁটা ল'বলৈ অস্বীকাৰ কৰে। তথাপি তেওঁ আৰু অলকা য়াগনিকেই এতিয়ালৈকে সৰ্বাধিক ৭ বাৰ এই বঁটা লাভ কৰিছে।\n১৯৯৬: ফিল্মফেয়াৰ বিশেষ বঁটা (ৰংগীলা)\n২০০১: ফিল্মফেয়াৰ জীৱনজোৰা সফলতা বঁটা\nৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা, শ্ৰেষ্ঠ নেপথ্য গায়িকা\n১৯৮১: দিল চিজ ক্যা হে' (উমৰাও জান)\n১৯৮৬: মেৰা কুছ ছামান (ইজাজত)\n১৯৮৭: নাইটিংগেল অৱ এছিয়া বঁটা (ইণ্ডো পাক এছ'ছিয়েছন, যুক্তৰাজ্য)\n১৯৮৯: লতা মংগেশকাৰ বঁটা (মধ্য প্ৰদেশ চৰকাৰ)\n১৯৯৭: স্ক্ৰীন ভিডিঅ'কন বঁটা ('জানম ছমঝা কৰো' এলবামৰ কাৰণে)\n১৯৯৭: এম টি ভি বঁটা ('জানম ছমঝা কৰো' এলবামৰ কাৰণে)\n১৯৯৭: চেনেল ভি বঁটা ('জানম ছমঝা কৰো' এলবামৰ কাৰণে)\n১৯৯৮: দয়াৱতী মোদী বঁটা\n১৯৯৯: লতা মংগেশকাৰ বঁটা (মহাৰাষ্ট্ৰ চৰকাৰ)\n২০০০: সহস্ৰাব্দৰ গায়িকা (ডুবাই)\n২০০০: জী গ'ল্ড বলিউড বঁটা (গীত- মুঝে ৰং দে, তক্ষক)\n২০০১: এম টি ভি বঁটা (গীত- কমবখ্ত ইস্ক)\n২০০২: বি বি চি জীৱনজোৰা সফলতা বঁটা\n২০০২: জী চিনে' বঁটা (গীত- ৰাধা কে'চে না জলে, লগান)\n২০০২: জী চিনে স্পেচিয়েল এৱাৰ্ড ফৰ হল অৱ ফে'ম\n২০০২: স্ক্ৰীন ভিডিঅ'কন বঁটা (গীত- ৰাধা কে'চে না জলে, লগান)\n2002: ছেনছুই চলচ্চিত্ৰ বঁটা (গীত- ৰাধা কে'চে না জলে, লগান)\n২০০৩: স্বৰালয় য়ছ'দাছ বঁটা\n২০০৪: জীৱন্ত কিংবদন্তী বঁটা (ফেডাৰেছন অৱ ইণ্ডিয়ান চেম্বাৰ অৱ কমাৰ্ছ এণ্ড ইণ্ডাষ্ট্ৰী)\n২০০৫: এম টি ভি ইমিজ শ্ৰেষ্ঠা পপ গায়িকা (গীত- আজ জানে কি জতদ না কৰো)\n২০০৫: সংগীতজগতৰ সৰ্বাধিক ষ্টাইলিছ ব্যক্তি\nঅন্যান্য সন্মান আৰু স্বীকৃতি\nসৰ্বাধিক গীত বাণীবদ্ধ কৰা শিল্পী ৰূপে তেওঁৰ নাম গীনিজ বুক অৱ ৱৰ্ল্ড ৰেকৰ্ডত অন্তৰ্ভূক্ত হৈছে।\nপদ্ম বিভূষণ, ২০০৮\nদাদা চাহেব ফাল্কে বঁটা, ২০০০\n১৯৯৭ চনত তেওঁ প্ৰথম ভাৰতীয় হিচাপে গ্ৰেমী পুৰস্কাৰৰ কাৰণে মনোনয়ন লাভ কৰে (উস্তাদ আলি আকবৰ খানৰ লগত 'লিগেছী' এলবামৰ কাৰণে)\nফ্ৰেডি মাৰ্কাৰি বঁটা\n২০০২ চনত বাৰ্মিংহাম চলচিত্ৰ উৎসৱে তেওঁক বিশেষ সন্মান প্ৰদান কৰে।\nতেওঁ ১৭ টা মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাজ্যিক বঁটা লাভ কৰিছে।\nঅমৰাৱতী বিশ্ববিদ্যালয় আৰু জলগাঁও বিশ্ববিদ্যালয়ে তেওঁক সন্মানীয় ডক্টৰেট প্ৰদান কৰে।\nগ্ৰন্থ সংযোগসম্পাদনা কৰক\nCakrabarti, Atanu (1999) (Bengali ভাষাত). Āśā Bhom̐śale, jībana o gāna. প্ৰকাশক Kolkata: Madela Publishing House. ISBN 978-8176160407. OCLC 42764343.\nCiṭakārā, Mukeśa (2006) (Hindi ভাষাত). Āśā Bhoṃsale : gāne, kôrḍsa, aura svaralipi. প্ৰকাশক Delhi: Music Books. ISBN 978-8189511005. OCLC 71351425.\nআশা ভোঁচলে সম্পৰ্কে ইণ্টাৰনেট মুভি ডাটাবেছত থকা তথ্য।\nAsha Bhosle: The Voice Of Bollywood And More - audio report by NPR\nName আশা ভোঁচলে\nAlternative names আশা ভোচলে; আশা ভোছলে; আশা ভোঁছলে\nShort description গায়িকা\nDate of birth ৮ ছেপ্তেম্বৰ, ১৯৩৩\nPlace of birth ছাতাৰা, ব'ম্বে প্ৰেছিডেন্সী\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=আশা_ভোঁচলে&oldid=237893"ৰ পৰা অনা হৈছে\nLast edited on 11 June 2020, at 16:13\nআন একো উল্লেখ নাথাকিলে এই বিষয়বস্তু CC BY-SA 3.0 ৰ আওতাত উপলব্ধ। এই পৃষ্ঠাটোৰ সংক্ষিপ্ত ইউ.আৰ.এল. : https://as.wikipedia.org/?curid=9830।\nএই পৃষ্ঠাখন ১১ জুন, ২০২০ তাৰিখে ২১:৪৩ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


Eliwel in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Eliwel ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nEliwel ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Eliwel Price and Pack Size in Assamese\nEliwel ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Eliwel Benefits & Uses in Assamese\nEliwel ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Eliwel Dosage & How to Take in Assamese\nEliwel-ৰ উপাদানসমূহ- Eliwel Active Ingredients in Assamese\nEliwel ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Eliwel Side Effects in Assamese\nEliwel সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Eliwel Related Warnings in Assamese\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Eliwelৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Eliwel with Other Drugs in Assamese\nEliwel মতভেদসমূহ- Eliwel Contraindications in Assamese\nEliwel ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Eliwel in Assamese\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Eliwel ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Eliwel Interactions with Food and Alcohol in Assamese\nEliwel ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Eliwel Benefits & Uses in Assamese\nEliwel তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nEliwel ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Eliwel Dosage & How to Take in Assamese\nEliwel-ৰ উপাদানসমূহ - Eliwel Active Ingredients in Assamese\nEliwel ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Eliwel Side Effects in Assamese\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Eliwel ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nEliwel সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Eliwel Related Warnings in Assamese\nEliwel-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nগৰ্ভৱতী মহিলাসকলে Eliwel লোৱাৰ পূৰ্বে চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ লোৱা উচিত। আপুনিও যদি সেয়া নকৰে তেন্তে আপোনাৰ দেহত ইয়াৰ গম্ভীৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া হব।\nEliwel-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nEliwel গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত স্তন্যপায়ী মহিলাসকলে গম্ভীৰ সমস্যাত ভূগিব পাৰে। গতিকে প্ৰথমে আপোনাৰ চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ নোলোৱাকৈ এই ঔষধটো গ্ৰহণ নকৰিব, নহলে এইটো আপোনাৰ বাবে বিপদজনক হব পাৰে।\nবৃক্কত Eliwel কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nEliwelৰ বৃক্ক ৰ ওপৰত পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ কেইটামান ঘটনাহে ৰিপৰ্ট কৰা হৈছে।\nযকৃতত Eliwel কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nEliwelৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াই কেতিয়াবাহে কলিজা ক প্ৰভাবিত কৰে।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Eliwel ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nহৃদয় can be affected by Eliwelৰ দ্বাৰা [Organ] প্ৰভাবিত হব পাৰে। আপুনি যদি এইবিধ ঔষধৰ ক্ষতিকৰ প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰে, তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক। চিকিতসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহে আপুনি ইয়াক পুনৰাই গ্ৰহণ কৰা উচিত।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Eliwelৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Eliwel with Other Drugs in Assamese\nEliwel তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nEliwel মতভেদসমূহ - Eliwel Contraindications in Assamese\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Eliwel লোৱা অনুচিত যাতে -\nEliwel ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Eliwel in Assamese\nএই Eliwel-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nহয়, Eliwelসেৱনৰ এটা অভ্যাস গঢ় লৈ উঠিব পাৰে। এয়া লোৱাৰ আগেয়ে ডাক্তৰৰ সৈতে কথা পাতক।\nEliwel লোৱাৰ পিছত আপুনি গা়ড়ী চলাব নালাগে অথবা গধুৰ মেচিন চলাব নালাগে। এয়া বিপজ্জনক হ'ব পাৰে, যিহেতু Eliwelয়ে আপোনাক তন্দ্ৰাচ্চন্ন কৰিব পাৰে।\nহয়, আপুনি ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহ Eliwel লোৱাটো নিৰাপদ।\nমানসিক ৰোগ থকা ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত Eliwel ৰ যোগাত্মক প্ৰভাৱ থকা দেখা গৈছে।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Eliwel ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Eliwel Interactions with Food and Alcohol in Assamese\nখাদ্য আৰু Eliwelৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nগৱেষণাৰ অভাৱত, Eliwel আৰু খাদ্য একেলগে লোৱাটোৰ পিছৰ পৰ্যায়ৰ বিষয়ে একো ক'ব পৰা নাযায়।\nমদ আৰু Eliwelৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nগৱেষণাৰ অভাৱত, Eliwel লোৱাৰ সময়ত মদ্যাপন কৰা সম্পৰ্কত একো ক'ব পৰা নাযায়।\nक्‍या Eliwel के कारण आत्‍महत्‍या और नकारात्‍मक विचार मन में आते हैं?\nजी हां, Eliwel लेने के कारण मन में आत्‍महत्‍या और खुद को नुकसान पहुंचाने वाले विचार आ सकते हैं। अगर Eliwel लेने के बाद आपके मन में भी खुद को नुकसान या चोट पहुंचाने जैसे विचार आ रहे हैं तो बिना कोई देर किए तुरंत डॉक्‍टर से संपर्क करें।\nक्‍या Eliwel के कारण सुस्‍ती आती है?\nजी हां, Eliwel के कारण सुस्‍ती आ सकती है। ये Eliwel का सामान्‍य साइड इफेक्‍ट है।\nक्‍या Eliwel के साथ पैरासिटामोल ले सकते हैं?\nजी हां, Eliwel के साथ पैरासिटामोल ले सकते हैं। Eliwel के साथ पैरासिटामोल लेने पर किसी भी तरह का कोई साइड इफेक्‍ट अब तक सामने नहीं आया है। हालांकि, अगर Eliwel के साथ पैरासिटामोल लेने के बाद असहजता महसूस हो रही है तो तुरंत डॉक्‍टर को बताएं।\nEliwel ৰ অনুকল্প - Substitutes for Eliwel in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Eliwel লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Eliwel ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Eliwel সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Eliwel ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Eliwel সেৱন কৰে?


প্ৰথম বছৰঃ পঞ্চম সংখ্যাঃ ২৫ জুলাই ২০১২ - অসমীয়াৰ সুখ-দুখ\nHome Unlabelled প্ৰথম বছৰঃ পঞ্চম সংখ্যাঃ ২৫ জুলাই ২০১২\nxukhdukh.com July 25, 2012\nBy xukhdukh.com on July 25, 2012\nbijubaruah July 25, 2012 at 12:29 PM\nআমিবোৰ বেচি জাতীয়তাবাদী কম মানৱতাবাদী হৈ গৈ আছো নেকি ?\nআমাৰ ভৱিষ্যতৰ সতিসন্ততিৰ বাবে সমাজখন বসবাসৰ অনুপযোগী কৰি তুলিছো নেকি ?\n“অসমীয়াৰ সুখ-দুখে” এই ক্ষেত্ৰত সজাগতা সৃষ্টিৰ বাবে বলিষ্ঠ ভূমিকা লোৱাৰ থল আছে ।\nxukhdukh.com July 25, 2012 at 5:32 PM\nনিশ্চয় নহয়৷ সমাজৰ আদিস্থল ঘৰ, গাঁও, তাৰ পৰা বৃহতৰলৈ৷ প্ৰতিবেশী, পৰিবেশেৰে নিজৰ আপোন আইৰ পৃথিৱীখনৰ কথা ভাবিলেই যে জাতীয়তাবাদী তেনে নিশ্চয় নহয়৷ নিজৰ আইক ভাল পাই, আনৰ আইকো নিজৰ মাতৃ-তুল্য কৰি লব নিশ্চয়কৈ পাৰি৷\nসমাজত বাঢ়ি অহা কলুষতাৰ মাজত ভাল কথাৰ সন্ধান তথা ভৱিষ্যতৰ বাবে যোগাত্মক উপাদানবোৰ বুটলি positive change ৰ বাবে কিবা এটা কৰাৰ বাবেই এই কাম হাতত লৈছো৷ বলিষ্ঠ ভূমিকাৰ থল নিশ্চয় আছে, সময়ৰ সতে সবে মিলি লবও লাগিব৷\nbijubaruah July 26, 2012 at 2:05 PM\nম্ই আচলতে নামনি অসমৰ শেহতীয়া ঘটনাৱলীৰ ওপৰত ভিত্তি কৰিয়েই প্ৰথম উক্তিটো কৰিছিলো । আনৰ প্ৰতি অসহিষ্ণুতা, অবিস্বাস, অকল নিজৰ আইকহে ভাল পোৱাৰ প্ৰৱনতা (লাগিলে আনৰ আই নিপাত যাওক), তথাকথিত নেতা পালিনেতা বোৰে হোজা গঞাক উচতাই জোল খোৱা আদি কথাবোৰ লক্ষ্য কৰিলে এক ভয়াবহ ভবিষ্যতৰ ফালে আমিবোৰ তীব্ৰগতিত ধাৱমান হোৱাযেন নালাগেনে বাৰু ? "ভাল কথাৰ সন্ধান তথা ভৱিষ্যতৰ বাবে যোগাত্মক উপাদানবোৰ" বুটলি “অসমীয়াৰ সুখ-দুখে” আমাৰ সকলোৰে বাবে এখন ভাল পৃথিৱীৰ সন্ধান দিব বুলি আশা কৰিলো।


বন্ধ কৰি দিয়া হয় ‘গৌতম আদানি গ্ৰুপ’ৰ গুডাম ! Prag News : Best Assamese News Channel, Latest Assam News Live Today , North East Breaking News\nবন্ধ কৰি দিয়া হয় ‘গৌতম আদানি গ্ৰুপ’ৰ গুডাম !\nনতুন দিল্লী: লুধিয়ানা জিলাৰ ৰায়পুৰৰ ১০০০ একৰ মাটিত নিৰ্মাণ কৰা ‘গৌতম আদানি গ্ৰুপ’ৰ ইনলেণ্ড কনটেণ্ট ডিপো অৰ্থাৎ গুডামটো আজি বন্ধ কৰি দিয়া হয়৷ এই গুডামটো হাৰিয়ানাৰ কৃষকৰ ফচল সংগ্ৰহ কৰি জমা কৰিবৰ বাবে ২০২০ চনত সংসদত কৃষি আইন অনুমোদন হোৱাৰ আগতেই নিৰ্মাণ কৰিছিল৷\nউল্লেখ্য যে, ২০১৯ চনত লুধিয়ানাৰ কৃষকৰ পৰা বৃহৎ কৃষি ভূমি ক্ৰয় কৰি ‘আদানি গ্ৰুপ’-এ দেশৰ সৰ্ববৃহৎ গুডামটো নিৰ্মাণ কৰিছিল আৰু ২০২০ চনৰ মাৰ্চ মাহত ৪০০ কৰ্মচাৰীক নিযুক্তি দিছিল৷ কিন্তু বিগত ১৫ জানুৱাৰী পৰা উত্তৰ ভাৰতৰ কৃষকে এই গুডাম বন্ধ কৰিবৰ বাবে দাবী কৰি গুডামটোৰ সন্মুখত প্ৰতিবাদ আৰম্ভ কৰে৷ এই প্ৰতিবাদৰ সন্দৰ্ভত সহায় বিচাৰি ২০২১ৰ মাৰ্চ মাহত আদানি গ্ৰুপ আদালতৰ দ্বাৰস্থ হয়৷\nআদালতে গুডামটো খোলাৰ ব্যৱস্থা কৰিবৰ বাবে এপ্ৰিল মাহত হাৰিয়ানা চৰকাৰক নিৰ্দেশ দিয়ে৷ কিন্তু আদালতৰ এই নিৰ্দেশ পোৱাৰ তিনি মাহলৈকে হাৰিয়ানা চৰকাৰে প্ৰতিবাদী কৃষকৰ কাষ চাপিবলৈ সাহস নকৰাত ‘আদানি গ্ৰুপ’-এ আজিৰেপৰা গুডামটো বন্ধ ঘোষণা কৰে৷


মোক চেনি নিদিয়া চাহ একাপ দিব পাৰিবনে ? — বিকাশপেডিয়া\nমূল পৃষ্ঠা / স্বাস্থ্য / স্বাস্থ্য কিটিপ / মোক চেনি নিদিয়া চাহ একাপ দিব পাৰিবনে ?\nপাঁচ-ছয়জন আলহী একেলগে আহিব, চাহ দিবলৈ আহিছে-দিলেই নহয়কৈ এজনে ওপৰৰ বাক্যটো। আকৌ দৌৰ মাৰি যাওঁক-কেটলী বহাওঁক চেনি নিদিয়া চাহ বনাওঁক!!! বেমাৰে বেমাৰীকহে অশান্তি দিয়াটো উচিত-আনক নহয়। কথাটো সঁচা দিয়কচোন-এনে ঘটনাই আপোনাৰ মনত বিৰক্তিৰ জন্ম দিলেও প্ৰকাশ নকৰে। অৱশ্যে এটা কথা, আজিকালি লক্ষ্য কৰিবচোন-বেছিভাগ লোকেই চাহত চেনি নাখায়। আপুনিও নেকি? ডায়েবেটিছ থকা সকলতো বাদেই, নথকা কিছুসংখ্যক উচ্চ মধ্যবিত্তৰ আৰু ধনী লোকৰ বাবে ডায়েবেটিছ হোৱাটো অথবা চেনি নিদিয়া চাহ খোৱা, মিঠাই নোখোৱা আদিবোৰ ‘ফেশ্বন’ হৈ পৰিছে। মানে কথাটো এনেকুৱা যে, মোৰ লগৰ জনৰ যদি ডায়েবেটিছ থাকিব পাৰে-মোৰনো নহব কিয়! টকা-পইচাৰ ফালৰ পৰা মইতো তেওঁতকৈ কোনো গুণেই কম নহয়! অৱশ্যে ইয়াৰ মাজতে কিছুসংখ্যক আছে যিয়ে বেছি মিঠা খালেই ডায়েবেটিছ হ’ব বুলি ভাবে। ফেশ্বন হিচাপে লোৱা বা ৰোগ নহওঁতেই নিৰাময়ৰ বাবে যত্ন লোৱা এনে অবিজ্ঞানসন্মত মানসিকতা থকাসকলে দেখুৱাই চেনি নিদিয়া চাহ খোৱা, মিঠা নোখোৱা এইবোৰ কৰিলেও-ড্ৰিংকছ ঠিকেই কৰে, পকা কল, আপেল, আঙুৰ ঠিকেই খায়।পিছে, যিসকলে সঁচাই এই ৰোগত ভুগিছে তেওঁলোকেও এইসকলৰ পাল্লাত পৰি নাখাবলগীয়া বস্তু খাই এফালে যেনেদৰে ডায়েবেটিছ ‘কণ্ট্ৰল’ কৰিছে, আনপিনে ‘মিঠা’ বস্তু বা ডায়েবেটিছ বঢ়াব পৰা বস্তু (শ্বেতসাৰ/শৰ্কৰা) খাই থাকে। ৰোগ নোহোৱাসকলে কেৱল আভিজাত্যৰ বাবে নিজৰ দেহক প্ৰয়োজনীয় শৰ্কৰাজাতীয় খাদ্যৰ পৰা বঞ্চিত কৰিছে। ৰোগ হোৱাসকলেও তেওঁলোকৰ সীমিত জ্ঞানেৰে সেইবোৰ খাই অধিক বেমাৰী হৈছে।এসময়ত ৰোগ, ৰোগ আছিল। পিছে আজিকালি ৰোগ আভিজাত্যৰ যেন মাপকাঠি হৈছে। বন্ধু এজনে সেয়ে ৰসিকতা কৰি কৈছিল, ‘ডায়েবেটিছ হ’লে জানিবি ধনী মানুহ আৰু এই যে গেষ্টিক হয় আমাৰ দৰে সৰু সৰু মানুহবোৰৰ ৰোগ’। বন্ধুৰ ৰসিকতা আপুনিও ভালদৰে গমি পিটি চালে-সঁচা যেনেই পাব। পিছে এইবোৰ হ’বলৈ পাইছে আমাৰ একাংশ লোকৰ ৰোগটোৰ ওপৰত থকা ভুল ধাৰণা, ভুল চিকিৎসা ব্যৱস্থা আৰু ভুল নিয়ন্ত্ৰণ ব্যৱস্থা।আহক এইবাৰ আমি থুলমূলকৈ ৰোগটোৰ বিষয়ে কিছু জানি থওঁ। জানি থওঁ, প্ৰতিকাৰক চিকিৎসা ব্যৱস্থা, নকল আৰু প্ৰতিকাৰক ঔষধ ব্যৱহাৰৰ অবিহনেও কেনেকৈ এই ৰোগ নিয়ন্ত্ৰণত ৰাখিব পৰা যায়।\nডায়েবেটিছৰ ফলত আমাৰ দেহত মূখ্যতঃ দুটা ক্ষতি হৈ থাকে। প্ৰথম, শৰ্কৰাৰ পৰিমাণ বাঢ়ি তেজত জমা হৈ যায়, দ্বিতীয়তে, হৃদযন্ত্ৰৰ পৰা স্নায়ুতন্ত্ৰলৈকে শৰীৰৰ সকলো অংগৰে লাহে লাহে ক্ষতি হৈ থাকে। কিন্তু তেজত শৰ্কৰাৰ পৰিমাণ বাঢ়ে কেনেকৈ যথেষ্ট আৰম্ভণিৰে পৰাই কওঁ।আমি খোৱা সকলো খাদ্যবস্তু খাদ্যনলীৰ দ্বাৰা পাকস্থলী পায়গৈ। ইয়াৰ পিছত এই খাদ্যবস্তুসমূহ অন্ত্ৰ পায়গৈ। তাতেই সকলো খাদ্যবস্তুৰ পৰিপাক হয়। এই অন্ত্ৰৰ খাদ্যবস্তুসমূহে তৰল, শোষণযোগ্য আৰু সৰল ৰসায়নিক যুক্ত কৰি তোলে। অৰ্থাৎ শ্বেতসাৰজাতীয় পদাৰ্থসমূহে এনেভাৱে ভাঙি শৰ্কৰাত পৰিণত কৰে যাতে সেই শৰ্কৰা তেজত সহজে মিলিত হ’ব পাৰে। অন্ত্ৰৰ পৰা শৰ্কৰাভাগ শোষিত হৈ তেজলৈ আহে। তেজে এই শৰ্কৰাভাগ দেহৰ বিভিন্ন কোষলৈ লৈ যায়। কোষে তেজৰ পৰা এই শৰ্কৰাসমূহ গ্ৰহণ কৰি শক্তি উৎপাদনৰ কামত ব্যৱহাৰ কৰে।এইখিনিতেই আছে আচল গোলমালটো। আমাৰ দেহৰ পাকস্থলীৰ ঠিক তলতে অগ্নাশয় নামৰ এটা গ্ৰন্থি আছে। এই গ্ৰন্থিৰ পৰাই নিৰ্গত হয় এবিধ হ’ৰমন। ইয়াৰ নাম ইনচুলিন। শৰীৰৰ ভিতৰলৈ যি পৰিমাণৰ শ্বেতসাৰ বা শৰ্কৰাজাতীয় পদাৰ্থ যায়-সেই সকলোবোৰ নিয়ন্ত্ৰণ কৰে এই ইনচুলিনে। তেজৰ পৰা দেহৰ কোষে শৰ্কৰা গ্ৰহণ কৰা, তাৰ পৰা শক্তি উৎপাদন কৰা অৰ্থাৎ শৰ্কৰাৰ পৰা যি শক্তি উৎপাদন প্ৰক্ৰিয়া, সেই গোটেই প্ৰক্ৰিয়াটো নিয়ন্ত্ৰণ কৰে ইনচুলিনে।দেহত শক্তিৰ প্ৰয়োজন আছে নে নাই, তেজৰ পৰা কোষলৈ শৰ্কৰা গৈ শক্তি উৎপাদন কৰিব নে তেজতেই জমা হৈ থাকিব সেইয়া নিৰ্ভৰ কৰে অগ্নাশয়ৰ পৰা নিৰ্গত হোৱা ইনচুলিনৰ পৰিমাণৰ ওপৰত। ইনচুলিন যদি কম পৰিমাণে নিৰ্গত হয় তেতিয়াই তেজত শৰ্কৰাৰ পৰিমাণ বাঢ়ি যায়-অৰ্থাৎ শৰ্কৰাখিনি কোষলৈ যাব নোৱাৰে। ই তেজতে জমা হৈ থাকে। আনহাতে, কোষে শৰ্কৰাৰ অভাৱত শক্তি উৎপন্ন কৰিব নোৱাৰে। অৰ্থাৎ নিশ্বাসৰ দ্বাৰা আমি যি অক্সিজেন গ্ৰহণ কৰো সেই অক্সিজেনেই কোষত শৰ্কৰাৰ লগত দহন হৈ তাপ শক্তি উৎপন্ন কৰি দেহটোৰ কাম-কাজ সুকলমে চলোৱাৰ পৰা বঞ্চিত হৈ দেহৰ ক্ষতি হৈ থাকে। এইয়াই ডায়েবেটিছ, মধুমেহ, বা বহুমূত্ৰ ৰোগ।ওপৰৰ আলোচনাৰ পৰা এইটো নিশ্চয় বুজিছে যে, দেহত প্ৰয়োজন মতে যেতিয়া ইনচুলিনৰ অভাৱ ঘটে বা অগ্নাশয়ৰ পৰা আৱশ্যকীয় পৰিমাণৰ ইনচুলিন নিৰ্গত নহয় তেতিয়াই ডায়েবেটিছ হয়। অৰ্থাৎ তেজত শৰ্কৰাৰ পৰিমাণ বাঢ়ি যায়। সেয়ে, এই চিকিৎসাৰ প্ৰথম আৰু প্ৰধান নিৰাময় বা নিয়ন্ত্ৰণৰ স্তৰ হ’ল শ্বেতসাৰ, (য’ৰ পৰা শৰ্কৰালৈ ৰূপান্তৰ হয়) আৰু শৰ্কৰাজাতীয় খাদ্য কমাই খোৱা আৰু তেজত শৰ্কৰা জমা হ’বলৈ নিদিয়া।এইখিনিতে আহি পৰে খাদ্যবস্তু গ্ৰহণ কৰাত নিয়ন্ত্ৰণ। শৰ্কৰা থকা খাদ্যসমূহ যেনে-চেনি, গুৰ, জাম, জেলি, কেক, বিস্কুট, নানাধৰণৰ মিঠাই, পকা ফল আদি একেবাৰে খোৱাটো বন্ধ কৰা উচিত। আনহাতে-চাউল, গম, যৱ, আলু, ডাইল আদিবোৰো নিয়ন্ত্ৰণ কৰি খোৱা উচিত যাতে দেহলৈ বেছি পৰিমাণৰ শৰ্কৰা নেযায়। সকলোবোৰ খাদ্যৰ পৰাই যিহেতু কম পৰিমাণে হ’লেও পেটৰ ভিতৰত শৰ্কৰা তৈয়াৰ হয়গৈ, গতিকেই প্ৰয়োজন হৈ পৰে শৰ্কৰাৰ সমতা ৰাখিব পৰা খাদ্যৰ। কোনবিধ বস্তুৰ দৈনিক কিমান পৰিমাণে খোৱা উচিত সেই তালিকা ডাক্তৰেই তৈয়াৰ কৰি দিয়ে। যাতে প্ৰয়োজনীয় শৰ্কৰাতকৈ বেছি পৰিমাণৰ শৰ্কৰা আমাৰ দেহলৈ নাযায়। কাৰণ এই নিয়ন্ত্ৰিত খাদ্য ভংগ কৰি বেছিকৈ খালেই শৰীৰত মেদ বা চৰ্বি জমা হ’ব, যি ডায়েবেটিছ ৰোগীৰ বাবে ক্ষতিকাৰক আৰু কমকৈ খালেও দেহে প্ৰয়োজনীয় শক্তি উৎপাদন কৰিব নোৱাৰিব। এইখিনিতে কি খাদ্যত কিমান পৰিমাণৰ শৰ্কৰা থাকে সেয়া জানি থওঁক:\nতালিকাসামগ্ৰী (১০০ গ্ৰাম) শৰ্কৰাৰ পৰিমাণ (গ্ৰাম)\n৩) আলু ২২.৬\n৪) গাখীৰ ৪.৪\n৫) বাদাম ২৬.১\n৬) কণী ০.৮\nগতিকে, খাদ্য নিয়ন্ত্ৰণ কৰি আপুনি সুন্দৰভাৱে নিজৰ ডায়েবেটিছ ৰোগ নিয়ন্ত্ৰণত ৰাখিব পাৰে। ডায়েবেটিছ ৰোগীক চিকিৎসকে ভাতৰ বদলি ৰুটি খোৱাৰ পৰামৰ্শ দিয়াৰ প্ৰকৃত কাৰণটো তালিকাত ওলাই পৰিছে। ইয়াৰ উপৰিও ভাত খাবলৈ বহি কেতিয়াবা নিজৰ অজানিতে মাছৰ বা মাংসৰ তৰকাৰী ভাল হোৱা বুলি বেছিকৈ খাই দিয়াৰ দৰে যাতে পৰিস্থিতিৰ সৃষ্টি নহয় তাৰ বাবেও ৰুটি খাবলৈ দিয়া হয়। আনহাতে, মাছ, মাংস, কণী, শাক-পাচলি, চেনি নিদিয়া চাহ, কফি, চেকাৰিণ দিয়া খাদ্য গ্ৰহণ কৰাত আপত্তি নাই। আকৌ, চেনিজাতীয় খাদ্যৰ প্ৰতি যেনেদৰে সাৱধান হোৱা উচিত, তেনেদৰে কিছুমান ঔষধ যেনে, ষ্টেৰয়ড, জন্ম নিয়ন্ত্ৰণৰ বড়ি (মুখেৰে গ্ৰহণ কৰা), ক্লৰ’থেলিড’ন, ইথাক্ৰাইনিক এচিড, থায়াজাইড, ফুৰোচেমাইড, ডায়াজক্সাইড, গ্লোথ হৰমন আদিবোৰে তেজৰ শৰ্কৰাৰ পৰিমাণ বঢ়াই তুলি ভয়াবহ অৱস্থাৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে। সেইবাবেই এনে উৎপাদন থকা ঔষধ বৰ্জন কৰাই মংগল ডায়েবেটিছ ৰোগীসকলে। অডায়েবেটিছ ৰোগীয়েও এনে ঔষধ ব্যৱহাৰ কৰিলে একেই ফল পাব।ঔষধৰ কথা ওলাওতেই মনত পৰিল। আপুনিতো সুধিব পাৰে যিহেতু ডায়েবেটিছ হয় ইনচুলিনৰ নামৰ হৰমনৰ অভাৱত। গতিকে, ইনচুলিন হৰমন গ্ৰহণ কৰি থাকিলেচোন খাদ্যবস্তুৰ ইমান বাচ-বিচাৰ কৰাৰ প্ৰয়োজনেই নাই। কথাটো হয়। বজাৰত ইনচুলিন কিনিবলৈ পোৱা যায় আৰু ই কামতো আহে। ইনচুলিন ব্যৱহাৰৰ ফলত তেজত পটাচিয়ামৰ পৰিমাণ কমি যোৱা, ৰক্তহীনতা, লোহিত কণিকা ভাঙি যোৱা আদি ভয়াৱহ অৱস্থাৰ সৃষ্টি হ’ব পাৰে। এইবোৰৰ বাবে আকৌ বেলেগ ঔষধ খাওঁক, সেইবোৰৰ পাৰ্শ্বক্ৰিয়া নোহোৱা কৰিবলৈ আকৌ আন ঔষধ খাওঁক, খাই থাকক। গতিকে হেৰি, ইমান টকা পইচা পানীত পেলাই স্বাস্থ্যটো বেয়া কৰাতকৈ অলপ খাদ্য নিয়ন্ত্ৰণ কৰিলে আপোনাৰ লোকচান কি টো আছে কওঁকচোন? আপুনি দুটা কথাই মনত ৰখা উচিত যে, বেছিকৈ যাতে আপুনি শৰ্কৰা জাতীয় খাদ্য নাখায় আৰু শৰ্কৰা বিহীন খাদ্যও যাতে বেছিকৈ নাখায় যিয়ে শৰীৰত চৰ্বী জমা কৰিব পাৰে –বচ আপুনি চেষ্টা কৰক- আমি এদিন ক’ব পাৰিম- “আপোনাৰ ডায়েবেটিছ আণ্ডাৰ কণ্ট্ৰ’ল-মোবাৰক”।


চানডুবি বিলৰ উৎপত্তি, বিৱৰণ আৰু ভ্ৰমণ সম্বন্ধনীয় কিছু তথ্য - ChandubiNews\nপ্ৰকাশিত তাৰিখঃ ১৫ এপ্ৰিল, ২০১৬\nঅসমৰ নখন বিলৰ ভিতৰত চানডুবি বিল অন্যতম। লোকপ্ৰিয় গোপীনাথ আন্তৰ্জাতিক বিমান বন্দৰৰ পৰা মাত্ৰ ৪৫ কিলোমিটাৰ দূৰত্বত নামনি অসমৰ কামৰূপ জিলাৰ দক্ষিণে অসম-মেঘালয় সীমান্তত অৱস্থিত এই বিল প্ৰকৃতিৰ অনুপম সৃষ্টি। চাৰিওফালে পাহাৰেৰে আৱেষ্টিত এটা উপত্যকাত শান্ত আৰু নিৰ্জন পৰিৱেশৰ মাজত এই বিল। এই বিল অন্যতম এইবাবে যে, ইয়াৰ চাৰিওফালে প্ৰাকৃতিক পৰিৱেশ, বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ গছ-গছনি, জন্তু, চৰাই-চিৰিকটি, পানীত থকা জলজ উদ্ভিদ, মাছ-কাছ, বিভিন্ন বিদশী পৰিভ্ৰমী চৰাই ইত্যাদি। আধুনিক যান্ত্ৰিক সভ্যতাই ঢুকি নোপোৱা চানডুবি বহু পৰিমাণে নিৰ্মল আৰু প্ৰদুষণমুক্ত।\nউৎপত্তি আৰু বিৱৰ্তনঃ উৎপত্তি আৰু বিৱৰ্তন সম্পৰ্কত যথেষ্ট বিতৰ্কিত ব্যাখ্যা আৰু মন্তব্য আছে যদিও এটা কথাত প্ৰত্যেকেই একমত যে, ১৮৯৭ চনৰ ১২ জুনত হোৱা ভূমিকম্পৰ ফলত চ্যুতিৰ সৃষ্টি হয় আৰু চানডুবিৰ তলি তললৈ বহি যায়। এই ভূমিকম্প ৰিখ্‌টাৰ স্কেলত প্ৰাবল্য আছিল ৮.৭। কিছুমানে মন্তব্য আগবঢ়ায় যে, চানডুবি বিল ১৮৯৭ চনৰ ভূমিকম্পৰ বহু হাজাৰ বছৰ আগৰপৰাই আছিল, কিন্তু ই বৰ্তমানৰ ৰূপত নাছিল। ১৮৯৭ চনৰ ভূমিকম্পৰ ফলত আজিৰ অৱস্থালৈ ৰূপান্তৰিত হৈছে।\nহিমালয়ৰ পাদদেশ অঞ্চলতে খাছি পাহাৰৰ বিভিন্ন নিজৰা লগ হৈ সৃষ্টি হোৱা নদী বিভিন্ন অঞ্চলত কাখ্ৰি, কাক্ৰেং, শ্ৰী(বৰ্তমান কুলচী) নামেৰে নামি আহি বৰ্তমানৰ অসম-মেঘালয়ৰ উকিয়ামৰ ওচৰত দ্ৰোণ, ঘাগাৰ লগ লাগে। তিনিওটা সৰু সৰু নৈ লগ হৈ নামনিলৈ নামি আহি বৰ্তমানৰ চানডুবি অঞ্চলেৰে বৈ গৈ কাংক্ৰি সাগৰত পৰিছে। কালক্ৰমত বিভিন্ন সময়ত হোৱা ভূ-আন্দোলনৰ ফলত বৰ্তমানে খুৱদিয়া-জুপাংবাৰীৰ ওচৰত নদীপথৰ তলি উঠি আহি নদীপথত প্ৰাচীৰৰ সৃষ্টি হৈছিল। বৰ্তমানৰ যাক ডগৰবুৰা জান বুলি জনা যায়। শ্ৰীনদীৰ পানী ওফন্দি উঠে আৰু পাহাৰৰ নামনিৰ দ’ ঠাইবোৰলৈ পানী বিস্তাৰিত হৈ পৰাত এটা সৰু অশ্বখুৰা হ্ৰদলৈ ৰূপান্তৰিত হৈছিল। স্থানীয়ভাষাত ইয়াক ডুবি, ডোভা বা বিল বুলি কয়। পিচত নদীৰ গতি সলনি হৈ কুলচী নাম লৈ চম্পকনগৰ হৈ ব্ৰহ্মপুত্ৰত বিলীন হয়। শেষলৈ ১৮৯৭ চনৰ ভূমিকম্পত ডুবিৰ তলি তললৈ বহি যায় আৰু আগতকৈ উপত্যকাৰ কিছু সমান অংশ তললৈ বহি যায় বুলি ধাৰণা কৰা হয়। বৰ্তমানে দক্ষিণে খুৱদিয়া-জুপাংবাৰীৰ পৰা আৰম্ভ কৰি গোটেই লোহাৰঘাট অঞ্চল, বিশেষকৈ পশ্চিম দিশত আলিহা, ঘাগ্ৰাচুক, বাতাবাৰী, ধনীপাৰা, খামাৰ, বেবেৰীপাৰা; উত্তৰ দিশত গণকপাৰা, মাৰাভিঠা, ভেলেৰা, বগাপানী, পাঠেলীপাৰা ইত্যাদি বহু হাজাৰ হেক্টৰ মাটিকালিৰে কাংক্ৰি সাগৰ আছিল বুলি ধাৰণা কৰা হয়। চান্দ সদাগৰৰ চম্পকনগৰ, বিষহৰি বা বেংখাইতী কানি, সতী বেউলা-লখিন্দৰৰ জনশ্ৰুতি এই কাংক্ৰি সাগৰৰ লগত জড়িত। গতিকে কাংক্ৰি সাগৰৰ অৱস্থিতি নুই কৰিব নোৱাৰি। অনুমান কৰা হয়, প্ৰাগজ্যোতিষপুৰৰ প্ৰবল প্ৰতাপী ৰজা ভগদত্তৰ সময়ত কাংক্ৰি সাগৰ থকাৰ কথা কিছুমান পণ্ডিতে ক’ব খোজে। মহাভাৰতৰ যুদ্ধত ভগদত্তই জোঁৱায়েক দুৰ্যোধনৰ পক্ষত যুঁজ দি পাণ্ডৱৰ হাতত মৃত্যুবৰণ কৰাৰ কথা আমি প্ৰত্যেকে জানো।\nগতিকে কাংক্ৰি সাগৰ মহাভাৰতৰ যুগৰ বুলি ঠাৱৰ কৰিব পাৰি। ঐতিহাসিক প্ৰমাণৰ বাবে খনন কাৰ্যৰ প্ৰয়োজন আছে।\nবিস্তৃতি আৰু অৱস্থিতিঃ ৯১.২৪˝ পূব আৰু ২৫.৫২˝ উত্তৰ। ই দীঘলে প্ৰায় ৭ কিলোমিটাৰ, বহল গড় হিচাপত প্ৰায় ১ কিলোমিটাৰ। বিলটোৰ আকৃতি দেখিবলৈ এটা ‘এমিবা’ৰ দৰে। মূল বিলটোক কেন্দ্ৰ কৰি ইয়াৰ বিভিন্ন প্ৰশাখা বহু দূৰলৈকে বিস্তৃত হৈ আছে।\nমাটিকালিঃ চানডুবিৰ শাখা-প্ৰশাখাক কেন্দ্ৰ কৰি মুঠ মাটিকালিৰ পৰিমাণ ২০০০ হেক্টৰ।\nউচ্চতাঃ ৭০ৰ পৰা ১৫০ মিটাৰ।\nগভীৰতাঃ বৰ্তমান চানডুবিৰ গড় গভীৰতা তিনি মিটাৰ; কিন্তু ই পূৰ্বৰ গভীৰতাতকৈ আধা।\nচানডুবি নামৰ উৎপত্তি সম্পৰ্কে বিভিন্ন মতঃ\n(ক) ভাৰতবৰ্ষত প্ৰজাতান্ত্ৰিক গণতন্ত্ৰ স্থাপন হোৱাৰ আগতে বিভিন্ন অঞ্চলত কিছুমান সৰু সৰু ৰজাই বিশেষ শ্ৰেণী বা গোটৰ মাজত শাসন চলাইছিল।\nঅনুৰূপ কামৰূপ জিলাৰ বৰ্তমানৰ মেঘালয় সীমান্তৱৰ্তী অঞ্চলসমূহত বিভিন্ন জনজাতীয় ৰজা বা প্ৰতিপত্তিশীল চৰ্দাৰৰ অধীনত শাসন চলিছিল। উদাহৰণ স্বৰূপে বগাই ৰাজ্যত বগে ৰজা, ৰাণীত কোনো জনজাতীয় নাৰীৰ শাসন চলিছিল, বৰদুৱাৰত বৰদুৱাৰৰ ৰজা ইত্যাদি। তদ্ৰুপ ৰাজাপাৰাত সোণাৰি ৰজা। এই ৰাজাপাৰাৰ সোণাৰি ৰজা প্ৰকৃততে খাছি ৰজাৰ কৰতলীয়া ৰজা আছিল। খাছিসকলে চানডুবি অঞ্চলত ‘ডুবি’ৰ আশে-পাশে পাঁচটা স্থানত পাঁচটা দেৱ-দেৱীক পূজা কৰিছিল। খাছি ভাষাত পাঁচটা দেৱ-দেৱীক কোৱা হয় ‘চান উব্লেই। ‘চান’ মানে পাঁচ, ‘উব্লেই’ মানে দেৱতা। সেই দেৱ-দেৱীকেইটা আছিল কাৰলং-মহাদেৱ। বৰ্তমান যিখিনি ঠাইক কলং বুলি কোৱা হয়। সেহি স্থানতে কাৰলং পূজা কৰিছিল। খুৱদিয়াৰ কেঁচাইখাইতী থান, য’ত ১৪০০ খ্ৰীষ্টাব্দলৈকে নৰবলি প্ৰথা চলিছিল। ভগৱতী গোসাঁনী-বাতাহী পাহাৰ চানডুবিৰ উত্তৰে। ঘিলাঘাট– য’ত সিন্দূৰবঢ়াক পূজা কৰা হৈছিল, এই ঘিলাঘাটৰ সিন্দূৰবঢ়া স্থানত পূজা কৰা লোকসকল ভূমিকম্পৰ পাচত বৰ্তমানৰ ঘিলাঘাটলৈ উঠি যায়। ছাগলছাৰী পাহাৰৰ বগা শিলৰ ডাইনী ডুবিৰ দক্ষিণৰ পাহাৰখনেই হৈছে ছাগলছাৰী পাহাৰ। ১৮৯৭ চনৰ ভূমিকম্পত এই স্থানবোৰৰ কিছুমান ডুব গৈছিল।\nগতিকে যিটো ‘ডুবি’ৰ পাৰত ‘চান উব্লেই’ক অৰ্থাৎ পাঁচটা দেৱতাক পূজা কৰা হৈছিল, সেই ডুবিটোৱে হ’ল পাঁচটা দেৱতাৰ বিল অৰ্থাৎ ‘চান উব্লেই ডুবি”। পিচলৈ ভৈয়ামৰ জনজাতি ৰাভা-কছাৰী লোকৰ মাজত উব্লেই বাদ পৰি কেৱল চান্দডুবি হয় (তথ্যঃ শ্ৰীনলিনী ৰাভা, ৰাজাপাৰা)।\n(খ) কিংবদন্তি সদাগৰ চান্দ সদাগৰে পাহাৰীয়া জনজাতিসকলৰ লগত বেহা-বেপাৰৰ উদ্দেশ্যেৰে কুলচী নৈৰে উজাই আহি এই ডুবিতেই নাও বান্ধিছিল বুলি জনশ্ৰুতি আছে। চান্দ সদাগৰে নাও বন্ধা ডুবিটোৰ নাম শেষলৈ চানডুবি হ’ব পাৰে বুলি বিশ্বাস কৰে।\n(গ) ইংৰাজ আমোলৰ সময়ছোৱাত কোনোবা ইংৰাজ চাহাবে ভূমিকম্পত উৎপত্তি হোৱা বিলটো চাবলৈ আহি ডুব যোৱা দৃশ্য উপভোগ কৰি আপ্লুত হৈছিল। ইংৰাজ শব্দ ‘চান’ (বেলি) ডুব যোৱা ঠাই বুলি অভিহিত কৰিছিল। ইংৰাজ চান আৰু অসমীয়া ডুব যোৱা শব্দৰ পৰাই চানডুবি হ’ব পাৰে বুলি বিভিন্নজনে মন্তব্য আগবঢ়ায়। বিভিন্নজনৰ ভিন্ ভিন্ মত পোৱা যায় যদিও মতসমূহৰ ভিতৰত খাছি শব্দ চান উব্লেইৰ পৰা ‘চান্দডুবি’, শেষলৈ ‘চানডুবি’ বেছি গ্ৰহণযোগ্য।\nচানডুবিৰ চাৰিসীমাঃ চানডুবিৰ উত্তৰে বাতাহী পাহাৰ, জৰামুখুৰীয়া, জুপাংবাৰী, খুৱদিয়া, বৰদুৱাৰ ৰিজাৰ্ভ ফৰেষ্ট; দক্ষিণে ৰাজাপাৰা, ছাগলছাৰী পাহাৰ, বাঢ়ৈগাঁও, কঁঠালগুৰি; পূবে মুদুকী, হাতীগড়; পশ্চিমে শান্তিবিল, চাপাৰাকাটা, কুলচী নৈ, বৰদুৱাৰ ৰিজাৰ্ভ ফৰেষ্ট\nজলবায়ুঃ গ্ৰীষ্মকালত উচ্চতম ২৭.৫০০ ছেলছিয়াছৰ পৰা ৩৩০ ছেলছিয়াছলৈ। নিম্নতম ১৮.৪০ ছেলছিয়াছৰ পৰা ১২০ ছেলছিয়াছলৈ।\nশীতাকলত উচ্চতম ১৫০ ছেলছিয়াছৰ পৰা ২২০ ছেলছিয়াছলৈ। নিম্নতম ৭০ ছেলছিয়াছৰ পৰা ১২০ ছেলছিয়াছলৈ\nচানডুবিক কেইটামান নিজৰাই বছৰজুৰি পানীৰ যোগান ধৰে। সেইবোৰৰ ভিতৰত উত্তৰ দিশৰ ছাগলছাৰী পাহাৰৰ পৰা নামি অহা জুপাংবাৰী নিজৰা, বৰগৰং নিজৰা আৰু জৰংখুৰীয়া নিজৰাই প্ৰধান। দক্ষিণ দিশত আছে ক’লীয়া নিজৰা, নীলিবাৰী নিজৰা আৰু নপ্ৰিং নিজৰা। নীলিবাৰী আৰু নপ্ৰিং নিজৰা দুটি চানডুবিত পৰাৰ আগতে চৰাইখুৰুং নদীৰ লগত মিলিত হৈছে। এইকেইখন নিজৰাৰ উৎপত্তিস্থল হ’ল চানডুবিৰ দক্ষিণ দিশত অৱস্থিত মায়ং পাহাৰ। পূব দিশৰ মুদুকীৰ পৰা বৈ অহা গুটিপাৰা নিজৰা এটি ঋতুজাত নিজৰা আৰু ই কেৱল বাৰিষা সময়তহে প্ৰাণ পাই উঠে\nচানডুবিলৈ কেনেকৈ যাবঃ\n(ক) বিমানেৰে ভাৰতবৰ্ষৰ যিকোনো ঠাইৰ পৰা লোকপ্ৰিয় গোপীনাথ বৰদলৈ আন্তৰ্জাতিক বিমানবন্দৰত অৱতৰণ কৰিব। বিমানবন্দৰৰ সমীপত ৩৭নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ পৰা যি কোনো বাছ, টাটা চুম’ (গোৱালপাৰা অভিমুখী) পাব। বিমানবন্দৰৰ পৰা পশ্চিমে মাত্ৰ ১০ কিলোমিটাৰ পথ অতিক্ৰম কৰিলে সৰু নগৰ মিৰ্জা পোৱা যায়। মিৰ্জাৰ পৰা দক্ষিণমুৱাকৈ থকা ৰাস্তাৰে পোনে পোনে ৩৫ কিলোমিটাৰ অতিক্ৰম কৰিলে পোৱা যায় চানডুবি বিল। মিৰ্জাৰ পৰা প্ৰায় পোন্ধৰ কিলোমিটাৰ দূৰত্বত অৱস্থিত লোহাৰঘাটৰ পৰা আপুনি প্ৰকৃতিৰ প্ৰেমত পৰিবলৈ আৰম্ভ কৰক, যাতে আপোনাৰ যাত্ৰামনে উদাস অনুভৱ নকৰে। কিছু দূৰত্ব অতিক্ৰম কৰি চাহৰ বাগিচা। চাহৰ বাগিচা অতিক্ৰম কৰি মুদুকী চ’ক পাব। মুদুকী চ’কৰ পৰা যেতিয়া আপুনি পশ্চিম দিশত গাড়ী ঘুৰাব, নতুন যৌৱন ঘুৰাই পাব। লানি লানি চেগুন, আজাৰ, শালগছৰ মাজেৰে গৈ থাকোঁতে গাড়ীৰ গতি কমাই কিছু অক্সিজেন আপোনাৰ হাওঁফাওঁৰ মোনাত বেছিকৈ ভৰাই লওক। যান্ত্ৰিক জগতৰ সকলো অৱসাদ শাঁত পৰিব আৰু আপুনি উপস্থিত হ’বগৈ চানডুবি বিলত\nচানডুবিত কি চাব বা কৰিবঃ\nপ্ৰকৃতিৰ অনুপম সৃষ্টি চানডুবি বিল প্ৰথমে প্ৰাণভৰি চাই লওক। চাৰিওফালে থকা গছ-লতা, পাহাৰ, চৰাই-চিৰিকটি ইত্যাদি বিধে বিধে নিৰীক্ষণ কৰাৰ পিচত নৌকা ভ্ৰমণলৈ যাব পাৰে। স্থানীয় যুৱকে সুদক্ষ হাতেৰে চলোৱা ডিঙা নাৱত উঠি ইমুৰৰ পৰা সিমুৰলৈ যাব পাৰে। বৰশী বোৱা চখ থকাসকলে বৰশী বাব পাৰিব। হাতী যি কোনো মুহূৰ্ততে দেখিব পাৰে। ভাগ্য থাকিলে এটা হাতীৰ জাকত পঞ্চাশৰ পৰা এশটালৈ হাতী দেখাৰ সৌভাগ্য ঘটিব পাৰে। তাৰবাবে অৱশ্যে ৰাত্ৰি যাপন কৰিব লাগিব। জাকে জাকে বগলী আৰু শৰালিৰ চিত্ৰ তুলি চানডুবিৰ স্মৃতি কেমেৰাত বন্দী কৰি ল’ব পাৰিব।\nচাবডুবিৰ আশে-পাশে থকা পৰ্যটনৰ ঠাইসমূহঃ\n(ক) কুণ্ডিল মুখঃ চানডুবিৰ পৰা পূবে দহ কিলোমিটাৰ দূৰত্বত অৱস্থিত এই কুণ্ডিলমুখ। মিৰ্জা–চানডুবি পথৰ মিৰ্জাৰ পৰা প্ৰায় আঠাইশ কিলোমিটাৰ দূৰত্বত অৱস্থিত মুদুকী চ’কৰ পৰা পূব দিশে সোমাই যোৱা ৰাস্তাৰে চাৰে চাৰি কিলোমিটাৰ অতিক্ৰম কৰিলে পোৱা যায় কুণ্ডিলমুখ।\nইয়াৰ মূল বৈশিষ্ট্য হৈছে, সম্পূৰ্ণ ‘বাথা’ নৈখন এখন পাহাৰৰ তলত অদৃশ্য হৈ প্ৰায় ডেৰশ মিটাৰ বৈ গৈ পুনৰ দৃশ্যমান হয়। অতি উপভোগ্য ঠাই। চাৰিওফালে পাহাৰ, একা-বেঁকা ৰাস্তা। কুণ্ডিল শব্দটো ‘ধুন্দুল’ শব্দৰ পৰা অহা। পাতিৰাভাৰ শব্দ ধুন্দুল মানে হ’ল আলি, প্ৰাচীৰ বা ওখ মাটিৰ ঢাপৰ তলেৰে ফুটা বা বিন্ধাৰে পানী সৰকি যোৱা বা ওলাই যোৱা। এই ধুন্দুল মুখ শব্দৰ পৰাই ক্ৰমান্বয়ে শুনিবলৈ শুৱলাকৈ ‘কুণ্ডিলমুখ’ বুলি কোৱা হয়। এতিয়া ওচৰে-পাঁজৰে থকা স্থানীয় জনজাতীয় লোকসকলে ‘ধুন্দুলমুখ’ বুলি কোৱা শুনা যায়। কুণ্ডিল মুখ বাৰিষা চাবলৈ ভয়ানক। পানী বেছি হ’লে প্ৰচণ্ড চাকনৈয়া হৈ হৈ পানীবোৰ তললৈ সোমাই গৈ থাকে। শীতকালিও পৰ্যটকসকলক আশ্বৰ্য আৰু আনন্দ দিব। শিক্ষামূলক ভ্ৰমণকাৰীসকল বেছি লাভৱান হ’ব। চ’কৰ পৰা আহি থাকোঁতে পথৰ দাঁতিত থকা জনজাতীয় গাঁৱৰ বৈশিষ্ট্য, মানুহৰ জীৱনধাৰণ প্ৰক্ৰিয়া চাই যাব পাৰিব। কুণ্ডিল মুখলৈ গৈ নিশ্চয় প্ৰচুৰ আনন্দ কঢ়িয়াই আনিব।\n(খ) বৰনিজৰা জলপ্ৰপাতঃ চানডুবিৰ পৰা কুণ্ডিল মুখলৈ যোৱা পথেৰে প্ৰায় ৮ কিলোমিটাৰ দূৰত্বত কুণ্ডিল মুখ নোপোৱাৰ আগতে দক্ষিণ-পূবলৈ যোৱা এটা ৰাস্তা পোৱা যায়। সৰু লুংলুঙীয়া একা-বেকাঁ পাহাৰীয়া ৰাস্তাৰে প্ৰায় ১.৩০ ঘণ্টা খোজকঢ়াৰ পিচত উপস্থিত হ’ব পাৰি বৰনিজৰা জলপ্ৰপাত (স্থানীয় গাইডৰ প্ৰয়োজন আছে)। এই জলপ্ৰপাতৰ উচ্চতা প্ৰায় ৩০ মিটাৰ। বৰনিজৰা অৰ্থাৎ সৰু নৈ, চিধাই ৩০ মিটাৰ তলত সৰি পৰে কাৰণে জলপ্ৰপাতটোৰ দৃশ্য মনোমোহা। জলপ্ৰপাত চাবলৈ যোৱাসকলে খোজকঢ়াৰ মানসিকতাৰে আগবাঢ়িব। অন্যথা জলপ্ৰপাত পোৱাৰ আগতে ওভতনি যাত্ৰা ল’ব লাগিব। চাৰিওফালে সেউজীয়াৰ মাজেৰে যাব যেতিয়া সেউজীয়া অনুভূতি লৈ ঘৰলৈ উভতিব।\n(গ) ঝলকাট জলপ্ৰপাতঃ চানডুবিৰ পৰা প্ৰায় ৮ কিলোমিটাৰ দক্ষিণে ৰাজাঘুমাইৰ ওচৰত অৱস্থিত এই জলপ্ৰপাত। ইয়াৰ উচ্চতা প্ৰায় ২০ মিটাৰ। চাৰিওফালে পাহাৰেৰে পৰিৱেষ্টিত এক মনোৰম পৰিৱেশৰ মাজেৰে নামি অহা চৰাইখুৰুং নদীৰ গতিত সৃষ্টি হোৱা এই জলপ্ৰপাতে যিকোনো পৰ্যটকৰ মন শীতল কৰিব পাৰে। ৰাজাপাৰাৰ পৰা প্ৰায় ৩ কিলোমিটাৰ ৰাস্তা খোজকাঢ়ি অতিক্ৰম কৰাৰ পিচতহে পোৱা যায় এই ঝলকাট জলপ্ৰপাত। একা-বেঁকা আৰু লুংলুঙীয়া পাহাৰীয়া ৰাস্তাৰে একান্তমনে প্ৰকৃতিৰ স’তে আপুনি কথা পাতি গ’লে ঝলকাট জলপ্ৰপাতক আত্মীয়ভাৱে লগ ধৰিব পাৰিব।\n(ঘ) হাতীগড়ঃ চানডুবিৰ আটাইতকৈ ওচৰত এই হাতীগড়। চানডুবিৰ পৰা মাত্ৰ ৬ কিলোমিটাৰ। ৰাজাপাৰা পাবলৈ প্ৰায় ১০ কিলোমিটাৰ বাকী থাকোঁতে দক্ষিণলৈ সোমাই যোৱা এটা ৰাস্তা পোৱা যায়। এই ৰাস্তাৰে ১.৫ কিলোমিটাৰ ৰাস্তা সোমাই গ’লেই পোৱা যায় হাতীগড়। হাতীগড় হ’ল বনৰীয়া হাতী ধৰা গড়– হাতী ধৰা ফন্দী বা কৌশল। আনুমানিক প্ৰায় ১০০ৰ পৰা ১৫০ বছৰ আগতে এই গড় হাতী ধৰিবৰ কাৰণে ব্যৱহাৰ কৰিছিল বুলি এজন স্থানীয় প্ৰায় আশী বছৰীয়া বৃদ্ধৰ মন্তব্য– তেওঁ জনাত তেওঁৰ আতা অৰ্থাৎ ককাকৰ দিনতহে ইয়াত হাতী ধৰিছিল বুলি কয়। পুৰণি দিনৰ বনৰীয়া হাতী ধৰাৰ কৌশল চাবলৈ বা অধ্যয়ন কৰিবলৈ চানডুবিৰ পৰা নিকটৱৰ্তী হাতীগড়লৈ যাবলৈ নাপাহৰিব। হাতীগড় চাবলৈ যাওঁতে হাতী ৰখা টং বা টঙীঘৰ পথাৰৰ দাঁতিত চাই যাব পাৰিব নাইবা তাত এবাৰ আৰোহণ কৰিব পাৰিব।\n(ঙ) ৰামচন্দ্ৰ আশ্ৰমঃ মিৰ্জা-চানডুবি পথত, চানডুবি পাবলৈ ১২ কিলোমিটাৰ থাকোঁতে এই আশ্ৰম পোৱা যায়। অৰ্থাৎ মিৰ্জাৰ পৰা প্ৰায় ২৩ কিলোমিটাৰ, বাগান চ’কৰ পৰা ২.৫ কিলোমিটাৰ। চাৰিওফালে সুদৃশ্য মনোৰম চাহ বাগিচাৰ মাজত এখন ওখ জোঙা পাহাৰৰ গুৰি অঞ্চলত অৱস্থিত এই আশ্ৰম। কোনো পাহাৰ শ্ৰেণীৰ লগত ইয়াৰ সংযোগ নাই। ১৯৫৬ চনতেই সুদূৰ মধ্যপ্ৰদেশৰ জব্বলপুৰৰ পৰা অহা নাগা বাবা বীৰেন্দ্ৰপুৰীয়ে সিদ্ধি লাভৰ উদ্দেশ্যে আহি বাছি লৈছিল অসমৰ এটি দুৰ্গম অঞ্চল। ইয়াত তেওঁ কঠোৰ তপস্যা কৰাৰ পিচত সিদ্ধি লাভ কৰে আৰু আশ্ৰম প্ৰতিষ্ঠা কৰে।\nৰামচন্দ্ৰ আশ্ৰমক জমাগুৰি আশ্ৰম বুলিও জনা যায়। এই আশ্ৰমৰ পাহাৰৰ নামনিত দেৱ-দেৱীসকলৰ শিলমূৰ্তি দেখিবলৈ পোৱা যায়। গণেশৰ হাতীৰ মূৰ্তি, গৰুৰ মূৰ্তি আৰু খোজৰ চিহ্ন, নাগফণা বা অনন্তনাগ ইত্যাদি প্ৰাকৃতিকভাৱে স্পষ্টৰূপত বিদ্যমান হৈ আছে। এই আশ্ৰম দৰ্শন কৰিলে পুণ্য হয় বুলি মানুহে বিশ্বাস কৰে। কোনো জাতক-জাতিকাই গন্ধৰ্ব বিবাহ কৰিব বিচাৰিলে এই আশ্ৰমৰ হোমৰ জুইৰে গন্ধৰ্ব বিবাহ কৰিব পাৰে। অনন্তনাগৰ ওচৰত পূজা এভাগ দিলে মনে বিচৰা বস্তুটো পোৱা যায়। কেৱল আশ্ৰমত প্ৰৱেশ কৰাৰ আগতে শুদ্ধচিত্তে সোমাব। দৰ্শনাৰ্থীসকলে পূজা এভাগৰ বাবে মাহ-বুট, নাৰিকল ঠালত সজাই আনিব পাৰে।\n(চ) কুলচীঃ মিৰ্জা-চানডুবি পথৰ মিৰ্জাৰ পৰা প্ৰায় ১৪ কিলোমিটাৰ অতিক্ৰমি পোৱা যায় সতপুৰ চাৰিচ’ক। সতপুৰ চাৰি চ’কৰ পৰা পশ্চিমলৈ যোৱা ৰাস্তাৰে ৭ কিলোমিটাৰ দূৰত্বত অৱস্থিত কুলচী পৰ্যটনস্থলী। এচিয়াৰ ভিতৰত দ্বিতীয় সৰ্ববৃহৎ মূল্যৱান চেগুণ গছ ৰোপণ কৰিছিল ১৮৭২ চনত বৃটিছ এ. চি. এফ. বিষয়া এইলমাৰে কুলচীত। তাৰ ইতিহাস বহন কৰি এতিয়াও জীয়াই আছে প্ৰকাণ্ড চেগুণ গছবোৰ। অৱশ্যে দুষ্ট চক্ৰৰ কৱলত পৰি তাৰ মাজৰ বহু বৃটিছ ইতিহাসৰ হাতৰ পৰশ নাইকিয়া হ’ল। এতিয়াও বৃটিছে নিৰ্মাণ কৰা পৰ্যবেক্ষণ বঙলা (আই বি) পৰ্যটকসকলে দেখিবলৈ পাব। পৰ্যটকসকলে কুলচীলৈ আহিলে নিশ্চয় আনন্দ আৰু অভিজ্ঞতা অৰ্জন কৰিব।\nচানডুবিৰ আশে-পাশে থকা পৰ্যটনৰ ঠাইসমূহৰ দূৰত্বঃ\n(ক) হাতীগড় ৬ কিলোমিটাৰ (খ) কুণ্ডিল মুখ ৯ কিলোমিটাৰ (গ) বৰনিজৰা জলপ্ৰপাত ১২ কিলোমিটাৰ (ঘ) ঝলকাট জলপ্ৰপাত ৮ কিলোমিটাৰ (ঙ) ৰামচন্দ্ৰ আশ্ৰম ১২ কিলোমিটাৰ (চ) কুলচী ২৯ কিলোমিটাৰ।\nচানডুবি উৎসৱলৈ যাব নেকিঃ ২০১০ চনৰ পৰা প্ৰতি বছৰে ৩১ ডিচেম্বৰৰ পৰা কেবাদিনীয়াকৈ চানডুবি উৎসৱ অনুষ্ঠিত কৰা হৈছে। গতিকে চানডুবি উৎসৱলৈ গ’লে তলত উল্লেখ কৰা ব্যৱস্থাসমূহ উপভোগ কৰিব পাৰিব–\n(ক) লোক-কলা সংস্কৃতি (খ) লোক-নৃত্য (গ) লোকাচাৰ (ঘ) পৰম্পৰাগত খাদ্যাভ্যাস (ঙ) নৌকা বিহাৰ (চ) ৰাভা জনগোষ্ঠীৰ আৰ্হি গৃহস্থ (ছ) হস্তী আৰোহণ (ঝ) জল আৱাসত এখন্তেক জিৰণি।\nচহৰৰ যান্ত্ৰিকতাৰ পৰা এখন্তেক আঁতৰি চানডুবি উৎসৱলৈ আহি জনজাতীয় জীৱনলৈ ঘুৰি যাওক। এই উৎসৱৰ প্ৰধান উদ্দেশ্য হ’ল– লোককলা-সংস্কৃতি জীয়াই ৰখা আৰু পৰিৱেশ সংৰক্ষণ কৰা।\nপৰ্যটকসকলে মানি চলিবলগীয়া নিয়ম–নীতিসমূহঃ\n(ক) চানডুবিত প্লাষ্টিক ব্যৱহাৰ কৰা নিষিদ্ধ।\n(খ) উচ্চ স্বৰৰ শব্দযন্ত্ৰ (লাউদস্পীকাৰ, মাইক, ডেকচেট ইত্যাদি) ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ দিয়া নহয়।\n(গ) পানীৰ বটল (মিনাৰেল ৱাটাৰ) লৈ আহিলেও প্লাষ্টিকৰ বটল ঘূৰি যোৱাৰ সময়ত লৈ যাব লাগিব।\nওপৰত উল্লেখিত নিয়ম-নীতিসমূহ মানি নচলিলে ৫০০ টকা পৰ্যন্ত জৰিমনা ধাৰ্য কৰা হৈছে।\nশেষত আপোনাৰ যাত্ৰা শুভ হোৱাৰ কামনাৰে ঈশ্বৰৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা জনাইছোঁ।\nউৎসঃ চানডুবি উৎসৱ উদ্‌যাপন সমিতি\nRaju May 7, 2017 at 12:33 PM\nchandubinews January 3, 2019 at 2:15 AM


পাৰিজাত হৰণ আৰু শ্রীকৃষ্ণৰ মানৱায়ন | নীলা চৰাই: অনলাইন অসমীয়া সাহিত্য, কবিতা, গল্প, প্ৰবন্ধ\nপাৰিজাত হৰণ আৰু শ্রীকৃষ্ণৰ মানৱায়ন\nAugust 27, 2016 November 14, 2016 ডঃ জয়শ্ৰী গোস্বামী মহন্ত0Comments পাৰিজাত হৰণ, ৰুক্মিণী, শ্ৰীকৃষ্ণ, সত্যভামা\n|ডঃ জয়শ্ৰী গোস্বামী মহন্ত\nসিদিনা দ্বাৰকাৰ ওচৰৰ ৰৈবতক পর্বতত এটি উৎসৱৰ আয়োজন চলি আছিল। স্বামী শ্রীকৃষ্ণৰ কল্যাণ কামনাৰে মহাৰাণী ৰুক্মিণী দেৱীয়ে কৰি থকা ব্ৰত-উপবাসৰ অন্ত পৰিছে। ব্রাহ্মণসকলক ভোজন কৰোৱা হ’ল, কৃষ্ণই নিজহাতে তেওঁলোকক দান-দক্ষিণা দিলে। আত্মীয়-স্বজন, বন্ধু-বান্ধৱ সকলোৰে সৈতে এই আনন্দ উৎসৱ উপলক্ষে লগালগি হল। বৃষ্ণি, কুকুৰ আৰু যদুবংশীয় বহুজন আহিল। সকলোকে কৃষ্ণই নিজহাতে কিবাকিবি উপহাৰ প্ৰদান কৰি সন্তুষ্ট কৰিলে। ৰাজনীতি, কুটনীতি, হত্যা আদিৰ পৰা মানসিকভাৱে সকলোৱে আঁতৰি থাকি বিশেষ দিনটোৰ আনন্দ উপভোগ কৰাত ব্যস্ত। সত্যভামাৰ লগত বেছিকৈ সময় কটোৱা বাবে বা তেওঁক বেছিকৈ গুৰুত্ব দিয়া বাবে যিসকলে কৃষ্ণৰ বদনাম গাই থাকে, তেওঁলোকেও নিজ চকুৰে দেখা পাই আছে কিদৰে কৃষ্ণই মহাৰাণী ৰুক্মিণীৰ সৈতে একেলগে বহি আছে।\nএনেতে সেই আনন্দ-উৎসৱত কৃষ্ণ আৰু ৰুক্মিণীক শুভেচ্ছা জনাবলৈ নাৰদ আহি উপস্থিত হ’ল। তেওঁৰ হাতত অত্যন্ত ধুনীয়া এথোপা মন্দাৰ মঞ্জৰী— দেৱ পাৰিজাত ফুল। ৰূপ আৰু গোন্ধেৰে আমোলমোলাই থকা সেই পাৰিজাত ফুলৰ থোপাটো আথেবেথে তেওঁ কৃষ্ণৰ হাতত তুলি দিলে। এনে সুন্দৰ উপহাৰ পাই কৃষ্ণৰ মুখত সন্তুষ্টিৰ হাঁহি বিৰিঙিল। তেওঁ সেই দেৱপুষ্প কাষতে বহি থকা মহাৰাণী ৰুক্মিণীৰ হাতত তুলি দিলে। কেৱল তুলি দিয়াই নহয়,— দদৌ কৃষ্ণেংগিতানুগা, চকুৰ ঠাৰেৰে সেই ফুল তেওঁৰ খোপাত পিন্ধি ল’বলৈ ইংগিত দিলে।\nবহুদিন উপবাস কৰি ৰুক্মিণীৰ ক্ষীণ হৈ পৰা চেহেৰা ব্ৰত-উপবাসৰ মাহাত্ম্যৰে দ্বিগুণে স্নিগ্ধ হৈছিল, তাতে মহার্ঘ্য দেৱপুষ্পই তেওঁক বহুগুণে সুন্দৰী কৰি তুলিলে, ৰূপ যেন ফাটি পৰিছে, এনে লাগিল। গোটেই ঘটনাটো আঁৰচকুৰে নাৰদে চাই আছিল। এইবাৰ তেওঁ কবলৈ ধৰিলে— ‘মই আজিহে গম পালো, কৃষ্ণৰ সকলো মহিষীতকৈ তুমিয়ে তেওঁৰ প্রিয়তমা। দেৱৰো দুর্লভ এই পুষ্প তেওঁ তোমাক প্রদান কৰি এয়াই প্রমাণ কৰিলে যে তুমিয়ে হ’লা তেওঁৰ সকলো মহিষীৰ ভিতৰত শ্রেষ্ঠতম। সত্ৰাজিতৰ জীয়েক সত্যভামাই তেৱেঁ কৃষ্ণৰ প্রিয়তমা মহিষী বুলি যিমানে বাহাদুৰি নকৰক কিয় আজি কৃষ্ণই তেওঁৰ সেই অহংকাৰ ধূলিত মিহলি কৰি দিলে। জাম্বৱতী, গান্ধাৰী আদিয়েও তোমাৰ ওচৰত কোনোদিনে আৰু মূৰ তুলি কথা ক’ব নোৱাৰিব। অবমানবসেকেন ত্বয়া সিক্তাদ্য ভামিনী,— সকলো সতিনীৰ অহংকাৰ তুমি চূর্ণ কৰি দিলা। আজিহে মই বুজিলো, কৃষ্ণৰ দ্বিতীয় আত্মাই হ’লা তুমি— আত্মা দ্বিতীয়ঃ কৃষ্ণস্য ভোজে ত্বমিতি ভামিনী।’\nনাৰদৰ মুখত এনে প্রশংসা শুনি ৰুক্মিণীৰ হিয়াত আনন্দই নধৰা হল। কথা সিমানতে শেষ হোৱা হ’লে ভালেই আছিল। পিছে নহ’ল। বৰং ই নতুন এক জটিলতাৰহে সৃষ্টি কৰিলে। সত্যভামাকে আদি কৰি কৃষ্ণৰ আন মহিষীসকলৰ অনুচৰী, দাসীসকলো উৎসৱ উপলক্ষ্যে তাতে ইফাল-সিফালকৈ ঘূৰি ফুৰিছিল। কথাষাৰ তেওঁলোকেও শুনিলে। কৃষ্ণই উপহাৰ দিয়া পাৰিজাত ফুল পিন্ধি অত্যন্ত ধুনীয়া হৈ পৰা ৰুক্মিণীৰ ৰূপৰ প্রশংসা কৰা বহুজনৰ পৰাও শুনিলে। যাৰ যি স্বভাৱ, কথাতে কয়— কাম নথকা অলস প্রকৃতিৰ লোকে, সেয়া পুৰুষেই হওক বা মহিলাই হওক, পৰনিন্দা-পৰচৰ্চাকে জীৱনৰ উল্লেখযোগ্য কর্তব্য হিচাপে লৈ মানসিক সন্তুষ্টি লাভ কৰে। মনোবিজ্ঞানীসকলৰ মতে, ক’ৰবাত কিবা অপ্রাপ্তিৰ ক্ষোভ বা ঈর্ষা আদিৰ বহিৰ্প্ৰকাশেই হ’ল এই অভ্যাসৰ গুৰি। যিয়েই নহওক, সেই প্রসংগ এৰি আমি কৃষ্ণৰ মহিষীসকলৰ অন্তেষপুৰত ভুমুকি মাৰি থকা অনুচৰী আৰু দাসীসকলৰ কাৰ্যকলাপে নো কি অঘটন ঘটাবলৈ গ’ল, সেই প্রসংগলৈ আহোঁ।\nৰুক্মিণীৰ ওচৰত বহি কৃষ্ণই বৰ আদৰেৰে তেওঁক দেৱপুষ্প পাৰিজাত উপহাৰ দিলে। সেই পাৰিজাত পিন্ধা ৰুক্মিণীক নাৰদে কৃষ্ণৰ দ্বিতীয় আত্মা বুলি কোৱাত ৰুক্মিণী কেনেকৈ গপত ওফন্দি উঠিল, সেই সকলো বৃত্তান্ত এগুণক দহ গুণ কৰি তেওঁলোকে কৃষ্ণৰ আন মহিষীসকলৰ আগত বর্ণাবলৈ ধৰিলে। পিছে সেইসকলৰ বহুতেই ৰুক্মিণী বা সত্যভামাৰ সমতুল্য বুলি নিজকে কেতিয়াও ভবা নাই, তাৰ প্রধান কাৰণ হয়তো এনেকুৱা হ’ব পাৰে যে ৰুক্মিণী মহাৰাণীৰ আসনত আছে, তাতে প্রদ্যুন্মৰ নিচিনা ৰূপবান, গুণবান আৰু বীৰপুত্ৰৰ জননী তেওঁ। আনহাতে কৃষ্ণই বেছিভাগ সময়তে অলৈ-তলৈ যাওঁতে, আনকি নৰকাসুৰ বধৰ বাবে প্রাগজ্যোতিষপুৰলৈ যাওঁতেও গৰুড় চৰাইৰ পিঠিত নিজে বহি কোলাত সত্যভামাক বহুৱাই যুদ্ধ কৰিবলৈ গৈছিল— অংকে নিধায় দয়িতামিঃ সত্যভামাম্। ‘নৰকাসুৰ বিজয় ব্যায়োগ’ নামেৰে জৈন ধর্মসুৰীয়ে লিখা নাটকত সেই বুলিয়ে চিত্রিত কৰা হৈছে তেওঁক, তেনে ক্ষেত্ৰত আনসকল মহিষীয়ে এই দুগৰাকীৰ লগত সমানে ফেৰ মাৰিবলৈ ওলাই আহি কৃষ্ণৰ অপ্রিয় হ’ব নিবিচৰাটোৱে স্বাভাৱিক।\nপিছে আনৰ ক্ষেত্ৰত যি হওক বা নহওক, আমাৰ সত্যভামাই হ’লে কথাষাৰ বৰ সহজভাৱে মানি ল’ব নোৱাৰিলে। তাৰ কাৰণো নথকা নহয়, কোনোবা দুর্বল মুহূৰ্তত শ্রীকৃষ্ণই কৈ থৈছিল— ‘জোনৰ জোনাক, সূৰ্যৰ তাপ আৰু জুইৰ দীপ্তি যেনেকৈ স্বাভাৱিক, তেনেকুৱাই তোমালৈ মোৰ প্রেম। মই তোমাৰ চিৰভক্ত।’ তেন্তে? অভিমানিনী বুলি ইতিমধ্যে পৰিচিত সত্যভামাৰ অভিমান কিয় উথলি নুঠিব? উঠিল আৰু সেই মুহূর্ততে পিন্ধি থকা ধুনীয়া সেন্দূৰ বৰণীয়া বস্ত্ৰ আৰু অলংকাৰসমূহ সোলোকাই তেওঁ অতি সাধাৰণ এখন বগা বস্ত্ৰ পিন্ধিলে, অলংকাৰৰ সলনি মূৰত ল’লে এখন বগা কাপোৰ আৰু কপালৰ কেউপিনে ৰঙা চন্দনৰ আঁক— বদ্ধা ললাটে হিমচন্দ্র শুক্লং। দুকুল পট্টং প্রিয় ৰোচ চিহ্নম্— হাতত থকা পদুম ফুলপাহ মুচৰি পেলালে আৰু ৰৈবতকৰ ৰোহঘৰত সোমাই দীঘলকৈ হুমুনিয়াহ কাঢ়িবলৈ ধৰিলে।\nইফালে দাসীসকলো বহি থকা নাছিল। তেওঁলোকে গৈ নাৰদ আৰু ৰুক্মিণীৰ সৈতে বহি থকা কৃষ্ণক সকলো কথা কৈ দিলেগৈ; অৱশ্যে নাৰদ আৰু ৰুক্মিণীয়ে নুশুনাকৈ। ইফালে নাৰদে ৰুক্মিণীক প্রশংসা কৰি সপত্নী সকলোতকৈ তেওঁ যে শ্রেষ্ঠ আৰু সত্ৰাজিত কন্যা সত্যভামাই যে আজি এক শিক্ষা পাব— অদ্য সাত্ৰাজিতী দেৱী জ্ঞাস্যতে বৰবৰ্ণিনী ইত্যাদিৰে উচটাই আছেই। দাসীসকলৰ মুখেৰে ৰোহঘৰৰ বাতৰি পাই কৃষ্ণই আঁৰচকুৰে পৰিস্থিতি অধ্যয়ন কৰিলে। তাৰ পাছত নাৰদৰ সৈতে ৰুক্মিণীয়ে আনন্দ মনে কথা পাতি থকা দেখি লাহেকৈ তাৰ পৰা উঠি আহিল।\nজীৱনত বিভিন্ন নাৰীৰ সংস্পৰ্শলৈ আহি নাৰীৰ স্বভাৱ-চৰিত্ৰ, ভালপোৱা-বেয়াপোৱা আদিৰ বিষয়ে কৃষ্ণৰো কম অভিজ্ঞতা হোৱা নাই। দেৱৰাজ ইন্দ্রইতো কথা প্রসংগত এবাৰ আওপাকে কৃষ্ণক পত্নীসকলৰ আঁচলত ধৰি থকা বা ‘স্ত্রীজিতং’ বুলিও ভর্ৎসনাৰ সুৰত কৈ থৈছে— ‘অহো তং মর্ষয়িস্যামি কিমৰ্থং স্ত্রীজিতং হৰিম?’ গতিকে পত্নীসকলকে হওক বা আন নাৰীকে হওক, কোননো কেনেকৈ সন্তুষ্ট হ’ব পাৰে বুজি পাবলৈ বৰ বেছি সময়ৰ প্রয়োজন নহয় কৃষ্ণৰ। পিছে পোনে পোনেই হ’লে তেওঁ আহি ৰোহঘৰত নোসোমাল। যিসকলে বিভিন্ন সময়ত কৃষ্ণৰ কথা-কাণ্ডবিলাক অধ্যয়ন কৰিছে, তেওঁলোক নিশ্চয় এই কথাত একমত হ’ব যে যেতিয়াই কিবা সমস্যাৰ উদ্ভৱ হয় আৰু সেই সমস্যা সমাধানৰ বাবে শ্রীকৃষ্ণ যাবলগীয়া বা নিজকে জড়িত কৰিবলগীয়া হয়, তেতিয়া পোনে পোনে তালৈ নাযায় তেওঁ। ওচৰ-পাজৰৰ মানুহ বা সেই সমস্যা সৃষ্টি কৰাসকলৰ সৈতে ঘনিষ্ঠ লোকসকলৰ বিষয়েহে তেওঁ প্রথমতে তদন্ত কৰি তথ্য সংগ্ৰহ কৰি আগবাঢ়ে। এই ক্ষেত্ৰতো সেইটোকে কৰিলে তেওঁ। মহিষীসকলৰ দাসী, অনুচৰীসকলৰ পৰা সকলো খা-খবৰ বিতংকৈ লৈ তেওঁ গান্ধাৰী, জাম্বৱতী, চন্দ্রাৱলী সকলোকে দেখা কৰিলে, তাৰ পাছত স্থিৰ নিশ্চিত হ’ল যে এইসকলে কোনো ক্ষোভ বা ঈর্ষা প্রকাশ কৰা নাই, বৰং মহাৰাণী আৰু এটি সুন্দৰ পুত্ৰৰ মাতৃ বাবে ৰুক্মিণীৰ মর্যাদা তেওঁলোকতকৈ অলপ বেছি বুলিয়ে ভাবে। তেন্তে থাকিলগৈ সত্যভামা— অর্থাৎ প্রতিপক্ষৰ দল গধুৰ নহয়। অলপ মৰম-চেনেহ, মান-অভিমান চলিব, পিছে পৰিস্থিতি নিয়ন্ত্রণাধীন কৰিবলৈ তেওঁৰ বাবে বেছি পৰ নালাগে। প্ৰতিগৰাকী পত্নীৰ মানসিকতাৰ সৈতে তেওঁ ভালদৰে পৰিচিত। আৰু কৃষ্ণইতো তাকেই বিচাৰে। আচলতে তেতিয়াৰ পুৰুষসকলৰ বাবে বহু পত্নীৰ প্রথা দোষণীয় নাছিল আৰু পত্নীসকলে বা নাৰীসকলেও সৰুৰে পৰাই তেনে পৰিৱেশ-পৰিস্থিতি দেখি-শুনি সেয়া একো দোষণীয় নহয়, বৰং সামাজিক ৰীতি বুলিয়ে অভ্যস্ত হৈ পৰিছিল। তাতে আকৌ কৃষ্ণৰ দৰে এজনৰ পক্ষে নাৰীৰ অভাৱতো নাছিলেই, বৰং ভেৰাইটিৰ অভাৱো নাছিল। আনকি বাটেৰে গৈ থাকোঁতে লগ পোৱা কুব্জা নামৰ কুঁজ পিঠিত লৈ ফুৰা নাৰীগৰাকীকো মুখচুপতিৰ লগতে ভৰিত নিজ ভৰিৰে হেঁচা মাৰি ধৰি ফিজিওথেৰাপিৰে হওক বা বৰদানেৰে হওক, বেঁকা হৈ পৰা পিঠি চিধা কৰি দিছিল।\nনাৰীৰ স্বকীয় কিছুমান মান-অভিমানৰ ক্ষেত্র থাকে, ব্যক্তিত্বৰ প্রকাশ থাকে; থাকে স্বাভিমানৰ এক গোপন ক্ষেত্ৰ— য’ত আঘাত লাগিলে নাৰীয়ে কেতিয়া কি ৰূপ ধাৰণ কৰিব পাৰে কোৱাটো টান। সত্যভামাই কথা বৰকৈ নকয়, মিঠা হাঁহিৰে প্রতিকূল পৰিৱেশ এৰাই চলিও নীৰৱ বাঙ্ময়তাৰে কথাখিনি কৈ পেলায়। সেয়া বুজাই বুজে, জনাই জানে আৰু কৃষ্ণতকৈ বেছিকৈনো কোনে সেই বিষয়ে জানিব? নাৰীক ৰহস্যময়ী বুলি কোৱা হয় বা কেতিয়াবা নাৰী চৰিত্ৰ জটিল বুলি কোৱা শুনা যায় হয়তো সেইবাবেই।\nশ্রীকৃষ্ণ আহি অৱশেষত সত্যভামাৰ ওচৰ পালেহি। লাহে লাহে সংকোচে, সাৱধানে তেওঁ সত্যভামাক লগ পাবলৈ ৰোহঘৰত ভুমুকি মাৰিলে। কেউপিনে থেতালি সিঁচৰতি কৰি পেলোৱা পদুমৰ পাহিবোৰ, দলিয়াই পেলোৱা চন্দনৰ বাটি, পিন্ধনত বগা কাপোৰ, মূৰত বগা পটি— যিবিলাক সত্যভামাৰ খঙৰ বহিঃপ্রকাশ বুলি কৃষ্ণই অতদিনে দেখি আহিছে, সকলো হুবহু একে। পার্থক্য কেৱল আনদিনা খং উঠিলে, অভিমান হ’লে তেওঁ দীঘল দীঘল হুমুনিয়াহ কাঢ়ি বহি থাকে আৰু সিদিনা বিছনাখনতে উবুৰি হৈ কান্দি আছে। তেওঁৰ অপৰূপা শৰীৰটো কান্দোনৰ বেগত বাৰে বাৰে কঁপি উঠিছিল। ওৰণিৰ তলৰ চকুযুৰিয়ে ৰক্তপলাশকো লাজত পেলাইছিল।\nলাহে লাহে কোঠালিত সোমাল কৃষ্ণ। তেওঁৰ গাত তেতিয়াও পাৰিজাতৰ তীব্র গোন্ধ। উভতি কৃষ্ণৰ ফালে মুখ কৰি দুয়োহাতে নিজৰ চকুযোৰ ঢাকি ধৰিলে সত্যভামাই। দুচকুৰে লোতক সৰি পৰিল। মুকুতা বিন্দুৰ দৰে সেই চকুলো দুয়োহাতেৰে আঁজলি পাতি ধৰিলে কৃষ্ণই। ‘তুমি ইমানকৈ কান্দিছা কেলেই? তোমাক ইমান শেঁতা পৰা যেন দেখা গৈছে! সদায় ৰঙা নাইবা সোণোৱালী বৰণৰ ধুনীয়া বস্তু পিন্ধা মোৰ সর্বশ্রেষ্ঠা পত্নী তুমি, কেলেই এইদৰে বগা মলিন সাজ পিন্ধিছা প্রিয়ে?’\nসত্যভামাই মুখেৰে একোকে নেমাতি হাঁহিলে। এই নাৰীৰ এনেকুৱা হাঁহি যে সহজবোধ্য হাঁহি নহয়, আনন্দৰ উৎসমুখৰ পৰা ওলাই অহা সৰলা নাৰীৰ পতিপ্রেমৰ হাঁহি নহয়, সেয়া নো স্বামী কৃষ্ণক আন কোনোবাই কৈ দিব লাগেনে? গতিকে চতুৰ কৃষ্ণই, ফ্লার্ট কৰাত ত্ৰিভুৱনত কোনো সমকক্ষ হব নোৱৰা কৃষ্ণই আন বাটেৰে আগবাঢ়িবলৈ চিন্তা কৰিবলগীয়া হ’ল। অভিমান এইবাৰ তেওঁৰহে ওলোটাই।\n‘মই কি এনেকুৱা ভয়ংকৰ দোষ কৰিলো দেৱী যে তোমাৰ একান্ত ভক্তক তুমি এনেদৰে কষ্ট দিছা?’ অর্থাৎ পাৰিজাতৰ প্ৰসংগটো সোনকালে ওলাওক। ওলালেহে নিজকে দোষমুক্ত কৰিব পৰাকৈ নানা যুক্তি দি, মান-অভিমান দিয়া-নিয়াৰে সত্যভামাৰ মনটো পুনৰ স্বাভাৱিক কৰিব পাৰিব তেওঁ। গতিকেই এই কৌশল।\n‘চোৱাচোন বাৰু, মোৰ যে বহুকেইগৰাকী পত্নী, সেয়াতো মোৰ দোষ নহয়। কর্তব্য কর্ম বুলিয়ে সকলোকে স্বামী হিচাপে যিখিনি মৰম-আদৰ কৰিব লাগে, সেইখিনি মই সদায়ে অটুট ৰাখোঁ যাতে কোনেও মনত দুখ নাপায়; কিন্তু তুমিতো জানাই, মই সকলোতকৈ তোমাক বেছি মৰম কৰোঁ, প্রশ্রয় দিওঁ। আন কোনেও মোৰ পৰা সিমানখিনি নাপায়— স্নেহশ্চ বহুমানশ্চ ত্বামৃতেহন্যাসু নাস্তি মে। আনকি মোৰ মৃত্যুৰ পাছতো তোমালৈ থকা মোৰ এই প্রেমৰ এচুলিমানো হেৰফেৰ নহয়— নৈব ত্বাং মদনো জহ্যান্মতেহপি ময়ি মামকঃ, মোৰ মৃত্যুৰ পাছতো তোমালৈ থকা মোৰ এই মত্ততা (মদ-মদন-মত্ততা) কেতিয়াও শেষ হৈ নাযায়।’ অর্থাৎ আনসকল মহিষীতকৈ সত্যভামাৰ মর্যাদা যে কৃষ্ণৰ চকুত বহু বেছি, তাকেই তেওঁ ন দি কলে। কৃষ্ণৰ বিশাল ব্যক্তিত্ব, আনকি অনুনয় আৰু যুক্তি সকলোখিনিকে নিজৰ বৈদগ্ধতাৰে অনুভৱ কৰে সত্যভামাই, কিন্তু তথাপিও চকুপানী মচি এইবাৰ লাহেকৈ তেওঁ উত্তৰ দিলে— ‘ময়ো ইমানদিনে সেই বুলিয়ে ভাবিছিলো, আজিহে নতুনকৈ অনুভৱ হৈছে যে মোৰ প্রতি থকা তোমাৰ ভালপোৱা কেৱল বাহিৰে বাহিৰেহে, নহ’লেনো বাৰু তোমাৰ উপস্থিতিত মোৰ বিষয়ে ইমান বেয়াকৈ মন্তব্য দিব পাৰেনে কোনোবাই! ৰুক্মিণীক মই ঈর্ষা, হিংসা, দ্বেষ একোকে নকৰোঁ, তেওঁ ভালে থাকক, সুখেৰে থাকক; কিন্তু মোৰ বিষয়ে অপমানজনক মন্তব্য শুনিও তুমি কিয় বাৰু…?’ সত্যভামাৰ দুনয়ন পুনৰ সজল হৈ পৰিল।\n‘মই নিজকে সকলো সপত্নীতকৈ সৌভাগ্যৱতী বুলি ভাবি সদায় বৰ গৰৱেৰে আছিলো। হে হৰি, তুমি মোৰ এই গৌৰৱ নাশ কৰি দেৱপুষ্প দান কৰিলা ৰুক্মিণীকহে। মই বাৰু কেনেকৈ এতিয়া জগতত মুখ দেখুৱাম! সকলোৰে বাবে আজিৰে পৰা মই হাঁহিয়াতৰ পাত্ৰীহে হ’লো। নাৰদে বাৰু তোমাক ফুলখিনি প্রদান কৰিলেই, তুমি ৰুক্মিণীক দিলা, সেয়াও মই সহ্য কৰিলো, তাৰ বাবে একে আপত্তি নদর্শাওঁ; কিন্তু তুমিতো জানা, এই ত্ৰিজগতত তোমাতকৈ বেছি আৰু কাকো ভাল নাপাওঁ মই, তেন্তে মোৰ নামটো কিয় বাৰে বাৰে দেৱৰ্ষি নাৰদে ইমান অপমানেৰে উচ্চাৰণ কৰিলে প্রভু?’\nকৃষ্ণই দেখিলে পৰিস্থিতি ক্ৰমাৎ বিষমৰ পৰা বিষমতৰলৈ যাবলৈ ধৰিছে, তেওঁ আৰু এষাৰ কথা ভালদৰেই জানে যে কোনো নাৰীয়ে কেতিয়াও আন নাৰীৰ সৈতে তেওঁৰ তুলনা কৰাটো ভাল নাপায় আৰু দাম্পত্য প্রেম ৰক্ষা কৰিবলৈ হ’লে দুই-এষাৰ মিছা কথা (অমৃতভাষণ) ক’লেও সেয়া একো দোষণীয় নহয়। গতিকে এইবাৰো কৃষ্ণই কৌশলৰ আশ্রয় লৈ পথ সলালে পুনৰ।\n‘তুমিতো জানাই প্রিয়া, মই তোমাৰ বাবে কিমান চিন্তা কৰোঁ। তোমাৰ একনিষ্ঠ ভক্ত মই, নাৰদে মোলৈ অনা পাৰিজাত মই তোমাক দিম বুলিয়ে মনতে ভাবিছিলো; কিন্তু দেৱৰ্ষিৰ সন্মুখতে সেয়া ৰুক্মিণীয়ে বিচাৰিলে যে মই মোৰ আৰু তেওঁৰ সন্মান ৰাখিবলৈ তথা স্বামী হিচাপে থকা উদাৰতাৰ বাবেহে বাধ্য হৈ তেওঁক দিবলগীয়া হ’ল। প্রিয়ে, তুমি মুঠেও চিন্তা নকৰিবা, ৰুক্মিণীক এপাহ পাৰিজাত ফুলহে দিয়া হৈছে, তোমাৰ বাবে মই সমগ্র গছজোপাকে উঘালি আনি তোমাৰ চোতালত ৰুবৰ ব্যৱস্থা কৰিম। তুমি প্রসন্ন হোৱা দেৱী।’\nএইবাৰহে সত্যভামাৰ মুখত হাঁহি বিৰিঙিল। পিছে পাৰিজাত ফুলৰ গছজোপা ইন্দ্ৰৰ নন্দন কাননতহে আছে। সমুদ্র মন্থনৰ সময়ত সাগৰৰ তলিৰ পৰা অমৃত, গৰল, লক্ষ্মীদেৱী, চন্দ্র, পাৰিজাতৰ গছ আদি যিবিলাক বস্তু ওলাই আহিছিল, সেয়া পৃথিৱীৰ বাবে, পৃথিৱীবাসীৰ ভোগৰ বাবেহে। সকলোৰে সম্পদ সেয়া। এই বিষয়ত পিছে বিষ্ণু পুৰাণ আৰু হৰিবংশৰ মাজত মতভেদো আছে।\nকিছুদিনৰ পাছৰ কথা। সত্যভামা আৰু শ্রীকৃষ্ণ দেৱমাতা অদিতিৰ ওচৰলৈ গৈছিল। নৰকাসুৰে এসময়ত দেৱতাসকলক পৰাজিত কৰি দেৱমাতা অদিতিৰ কাণৰ কুণ্ডলযোৰ কাঢ়ি আনিছিল। নৰকাসুৰক পৰাজিত কৰি কৃষ্ণই পুনৰ সেই কুণ্ডল কাঢ়ি আনি দেৱমাতাক ওভোতাই দি তেওঁৰ আশীৰ্বাদ ল’বলৈ গৈছিল। লগত আছিল সত্যভামা। সেই যাত্রাতে অদিতিয়ে সত্যভামাক চিৰযৌৱনা হ’বলৈ বৰ দিছিল। ইন্দ্রানী শচীদেৱীক মাত লগাবলৈ যাওঁতে শচীদেৱীয়ে পাৰিজাত গছৰ পৰা ফুল ছিঙি আনি সত্যভামাক দেখুৱাই নিজৰ চুলিত পিন্ধি লৈছিল যদিও অতিথিৰ মৰ্যাদা ৰক্ষা কৰিবলৈ বুলি এপাহ ফুলো সত্যভামাক যঁচা নাছিল। গতিকে নন্দন কাননত যেতিয়া পাৰিজাতৰ গছজোপা দেৱৰো দুর্লভ ফুলেৰে সুশোভিত হৈ থকা দেখিলে, তেতিয়া সত্যভামাই কৃষ্ণক তেওঁৰ পূৰ্বৰ প্রতিশ্রুতিৰ কথা মনত পেলাই দিলে। পত্নীৰ আগত কৰা অংগীকাৰ ৰক্ষা কৰিব নোৱাৰিলে ক’ত বাৰু মান-সন্মান থাকে কৃষ্ণৰ! তাতে সত্যভামাক শচীদেৱীয়ে কৰা অপমান কৃষ্ণই নিজ চকুৰে দেখিলে। আকৌ সত্যভামাৰ অপমান! কৃষ্ণৰ সন্মুখতে! কাৰণটোও একেই, দেৱপুষ্প পাৰিজাত। গতিকে নন্দন কাননৰ পৰা পাৰিজাতৰ গছডালকে উভালি আনিবলৈ গল স্বয়ং কৃষ্ণ।\nনন্দন কাননৰ ৰখীয়াসকল কৃষ্ণৰ কাণ্ড-কাৰখানা দেখি লৰি আহিল। ‘এয়া আপুনি কি কৰে দেৱ! এয়া দেৱৰাজৰ নন্দন কানন। ইন্দ্রানী শচীদেৱীৰ কেশৰ শোভা বঢ়াবলৈকে ইয়াত দেৱপুষ্প পাৰিজাত ৰখা হৈছে। ইয়াক সহজে আপুনি নিব নোৱাৰিব। নিলেও কিমান সময়লৈ ৰাখিব পাৰিব আমি হ’লে ক’ব নোৱাৰোঁ। শচীমাতাই এই পাৰিজাতৰ অধিকাৰ সহজে এৰি নিদিয়ে আৰু এই দেৱপুষ্প কোনো মানুহৰ বাবে নহয়, দেৱ-দেৱীসকলৰ বাবেহে, মাতা শচীয়ে তাকে কৈছে। তদুপৰি দেৱৰাজেও শচীমাতাৰ মৰমৰ এই গছজোপা উদ্ধাৰ কৰি আনিবলৈ প্রয়োজন হ’লে যুঁজ কৰিব।’\nপিছে কৃষ্ণও জানো সহজে এৰা বিধৰ! ইন্দ্ৰতকৈ তেওঁ যে শ্রেষ্ঠ, সেয়া প্রমাণ কৰিবলৈ এয়াই উপযুক্ত সময় নহয় জানো? সেয়ে পাৰিজাত হৰণ কৰি ইন্দ্ৰতকৈ যে তেওঁ শ্রেষ্ঠ সেয়া প্রমাণ কৰি সত্যভামাৰ ওচৰত মান ৰখাৰ লগতে পত্নীৰ তুষ্টি সাধন কৰিলে।\n১. ছচিয়েল হিষ্টি অৱ ইণ্ডিয়া\n৪. বৃহদাৰণ্যক উপনিষদ\n৫. অভিজ্ঞান শকুন্তলম্\n৬. পৰাশৰ স্মৃতি\n৭. নৈষদ চৰিত\n৮. মহাভাৰতেৰ অষ্টাদশী, নৃসিংহ প্রসাদ ভাদুৰী\n৯. কুমাৰ সম্ভৱ\n১১। দেৱীভাগৱত পুৰাণ\nছবি: ৰুক্মিণী, সত্যভামা আৰু গৰুড়ৰ সৈতে শ্ৰীকৃষ্ণ। ভাস্কৰ্য, তামিলনাডু, ১২-১৩ শতিকা।\nউৎস: LACMA (Public Domain)\n← জুবিন গাৰ্গৰ আবেদন: আইৰ মুখৰ মাত\nই-বুক ডাউনলোড: অসমীয়া কৃষ্টিৰ চমু আভাস →\nডঃ জয়শ্ৰী গোস্বামী মহন্ত\nবিশিষ্ট সাহিত্যিক; কেইবাখনো জনপ্রিয় গ্রন্থৰ ৰচয়িতা।


Letter Writing Archives » Dev Library\nApplication foraDuplicate Ration Card – ডুপ্লিকেট ৰেশ্বন কাৰ্ডৰ বাবে আবেদন\nApplication foraDuplicate Ration Card – ডুপ্লিকেট ৰেশ্বন কাৰ্ডৰ বাবে আবেদন: You can apply for your or your family Duplicate ration cards through online mode or physically. Although the Government allowing you to apply …\nApplication foraDuplicate Ration Card – ডুপ্লিকেট ৰেশ্বন কাৰ্ডৰ বাবে আবেদন Read More »\nLetter for New Ration Cards (নতুন ৰেশন কাৰ্ড কৰাৰ বাবে ৰেশ্বনিং কর্তৃপক্ষ ওচৰত আবেদন)\nLetter for New Ration Cards – নতুন ৰেশন কাৰ্ড কৰাৰ বাবে ৰেশ্বনিং কর্তৃপক্ষ ওচৰত আবেদন: You can apply for your or your family ration cards through online mode or physically. Although the Government allowing you …\nLetter for New Ration Cards (নতুন ৰেশন কাৰ্ড কৰাৰ বাবে ৰেশ্বনিং কর্তৃপক্ষ ওচৰত আবেদন) Read More »\nApplication for Birth Certificate (জন্মৰ প্ৰমাণ পত্ৰৰ বাবে পৌৰনিগমৰ ওচৰত আবেদন)\nApplication to the Corporation foraBirth Certificate: You can apply for your or your child’s birth certificate through online mode or physically. Although the Government portal is allowing you to apply for the birth …\nApplication for Birth Certificate (জন্মৰ প্ৰমাণ পত্ৰৰ বাবে পৌৰনিগমৰ ওচৰত আবেদন) Read More »


xukhdukh.com August 06, 2013 goodnews,\n১. একেলগে অসম আন্দোলন কৰা নেতা সকলৰ ৰাজনৈতিক জীৱনৰ পৰিবৰ্তে নাহৰকটীয়াৰ কছাৰী পথাৰৰ প্ৰেমেশ্বৰ উৰংগীয়াই গ্ৰহণ কৰিলে জাতীয় অৰ্থনীতিৰ ভেটি নিৰ্মাণৰ বাবে প্ৰেৰণাময় উদ্যোগঃ পাটকাইৰ পাদদেশৰ সেউজ ভূমিক প্ৰাণৱন্ত কৰি বতৰৰ শাক-পাচলিৰ লগতে কলখেতি আৰু শেহতীয়াকৈ ছাগলী পালনেৰে, ষাঠিৰ উৰ্ধত ভৰি দিয়া চিৰ তৰুণজনে দেখুৱালে আত্ম-নিৰ্ভৰশীলতা তথা স্বাৱলম্বনৰ পথ৷\nৰাজ্য সভাৰ সাংসদৰূপে\nসদনত অংশ গ্ৰহণ কৰিলে শচীন টেণ্ডুলকাৰে\n২. বন্ধৰ দৰে অসামাজিক কাৰ্যই ওদালগুৰিৰ জনজীৱনক বিপৰ্যস্ত কৰাৰ সময়তে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ শৈক্ষিক জীৱনত ইয়াৰ কু-প্ৰভাৱ নপৰিবলৈ বুলি বন্ধৰ পৰা শিক্ষানুষ্ঠানক ৰেহাই দিবলৈ আহ্বান জনালে জিলাৰ উপায়ুক্ত থানেশ্বৰ মালাকাৰৰ উদ্যোগত গঢ় লৈ উঠা সংগঠন "গুড উইল মিচনে"৷\n৩. বানাক্ৰান্ত অঞ্চলৰ বাবে নতুন প্ৰজাতিৰ ধান প্ৰৱৰ্তন কৰিব কৃষি বিভাগেঃ "স্বৰ্ণ চাব-ৱান" নামৰ ধান বিধৰ কঁঠিয়া ১২-১৫দিনলৈকে সম্পূৰ্ণ পানীত বুৰ গৈ থাকিলেও নষ্ট নহয় আৰু ই অসমৰ থলুৱা স্বৰ্ণ মচুৰী ধানৰে সংশোধিত ৰূপ৷ সমগ্ৰ ৰাজ্যত ইয়াৰ ১০হাজাৰ কুইণ্টল বীজ বিতৰণৰ বাবে লব উদ্যোগ ৷\n৪. ব্ৰহ্মপুত্ৰ বৰ্ডে দাবী কৰিলে সফলতাঃ খহনীয়া প্ৰতিৰোধ ব্যৱস্থাৰে মাজুলীত ২২বৰ্গকিল’মিটাৰ নতুনকৈ যোগ দিয়া বুলি ৰাজ্য সভাত তথ্য দিলে জসম্পদদ মন্ত্ৰী হৰিশ ৰাৱটে৷\n৫. খাদ্য সুৰক্ষা আইনৰ ৰূপায়নৰ বাবে মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে আৰম্ভ কৰিলে তৎপৰতা, বাসগৃহত অনুষ্ঠিত কৰিলে গুৰুত্বপূৰ্ণ বৈঠকঃ অহা ২০আগষ্টৰ পৰা ইয়াৰ আনুষ্ঠানিকতাৰে ৰূপায়ন৷ কংগ্ৰেছ দলে প্ৰতিখন জিলাতে চলাব এই বিষয়ে সজাগতা অভিযান৷\n৬. দেশৰ বিভিন্ন ৰাজ্যত ৰে’ল সেৱাৰ উন্নীতকৰণৰ বাবে ৮০হাজাৰ কোটি টকীয়া অভিলাষী আঁচনিঃ মিছামাৰী-টাৱাং সংযোগী ৰে’লপথৰো দিলে প্ৰস্তাৱ ৷\n৭. প্রথমবাৰৰ বাবে ৰাজ্য সভাৰ বৰ্ষাকালীন অধিবেশন অংশ ল’লে শচীন টেণ্ডুকাৰেঃ হৈ উঠিল সকলোৰে আকৰ্ষণৰ মধ্যমণি৷\n৮. শান্ত হোৱাৰ দিশে কাৰ্বি-পাহাৰঃ প্ৰতিবাদী জনতাৰ দলে উত্তাল কৰিলেগৈ দিল্লীৰ ৰাজপথ ৷\n৯. ৰাজ্যসভা-লোকসভাত বড়ো সাংসাদৰ প্ৰতিবাদঃ চমু বিবৃতিৰে পৰিস্থিতি অৱগত বুলি জনাই প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে দিলে বড়োলেণ্ড বিষয়ত আলোচনাৰ আশ্বাস৷\n১০. ৰৌতা চাৰিআলিত এবছুৰ বিশাল জনসভা, অহিংস গণ আন্দোলনত কৰিলে গুৰুত্ব আৰোপঃ পৃথক বড়োলেণ্ডলৈ সমৰ্থন দিলে অখিল গগৈয়ে ৷\n১১. জধে মধে গাড়ীত ব্যৱহাৰ নকৰিব "ৰঙা লাইট": ৰাজহুৱা স্বাৰ্থজড়িত আবেদনৰ শুনানি গ্ৰহণ কৰি সঁকিয়াই দিলে উচ্চতম ন্যায়ালয়ে৷\n১২. পানীৰ অভাৱত খেতি কৰিব নোৱাৰা কৃষক সকলক সকাহ দিবলৈ কৃষি বিভাগৰ উদ্যোগঃ পঞ্চাশ শতাংশ ৰাজ-সাহাৰ্যৰে বিতৰণ কৰিব কম-গভীৰ নলীনাদ, সুবিধা গ্ৰহণ কৰিবলৈ কৃষক সকললৈ জনালে আহ্বান৷\n১৩. নগাঁও দ্বিতীয় ডিভিজন আন্তঃক্লান ফুটবলঃ ফাছা ক্লাৱক ২৮-০ গ’লত শোচনীয়ভাৱে পৰাজিত কৰিলে ৰহা স্প’টছ ক্লাৱে ৷\n১৪. যোৰহাট জিলা টেবুল টেনিছ সন্থাৰ উদ্যোগত কুশল কোঁৱৰ ইনড’ৰ ষ্টেডিয়ামত অহা ১-১২ আগষ্টত অনুষ্ঠি হব হীৰেণ বৰুাৱ সোঁৱৰণী সদৌ অসম মেজৰ ৰেংকিং টেবুল টেনিছ প্ৰতিযোগিতা ৷\n১৫. উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ কেন্দ্ৰীয় মাধ্যমিক শিক্ষা পৰিষদৰ উদ্যোগত ৩৪খন বিদ্যালয়ৰ অংশগ্ৰহণেৰে আজিৰ পৰা দিছপুৰৰ শ্ৰীমন্ত শংকৰ একাডেমীত অনুষ্ঠিত হব দুদিনীয়াকৈ "আঞ্চলিক বিজ্ঞান প্ৰদৰ্শনী"৷\n১৬. অহা ৯ অক্টোবৰ মাহত প্ৰকাশ হৈ ওলাব শান্তিৰ নোবেল বঁটাৰ বাবে মনোনয়ন তালিকাত স্থান লাভ কৰা পাকিস্তানী কিশোৰী মালালা ইউচুফজাইৰ আত্ম-জীৱনী "আই এম মালালা": সাংবাদিক ক্ৰিষ্টিনা লেম্বৰ কলমেৰে নিগৰা এই জীৱনী প্ৰকাশ কৰিছে "হাচেট" নামৰ প্ৰতিষ্ঠানে ৷\n১৭. ডিব্ৰুগড়ত অহা ১২ আগষ্টত "সম্প্ৰীতি"ৰ উদ্যোগত চৰকাৰী বালক বিদ্যালয়ত অনুষ্ঠিত হব সাহিত্যৰথীৰ ডেৰশ বছৰীয়া জন্ম-জয়ন্তী৷ সাধু-কোৱকে ধৰি ভাষা-জ্ঞান সাহিত্যৰ বিভিন্ন প্ৰতিযোগিতাৰ লগতে উন্মোচিত হব স্মৰণিকা তথা অন্যান্য গ্ৰন্থাৱলীও ৷\n১৮. আমগুৰিৰ আউনীআটীৰ হেমচন্দ্ৰদেৱ উচ্চতম মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক শিক্ষক, কমিউনিষ্ট নেতা, মুক্তিযোদ্ধা চন্দ্ৰকান্ত ভূঞাৰ ৯৬তম জন্মদিন পালন কৰিলে ৰাইজেঃ শতাধিক দল-সংগঠনে জ্ঞাপন কৰিলে ৰাজহুৱা সম্বৰ্ধনা ৷\n১৯. স্বাধীনতা দিৱস উপলক্ষে শিৱসাগৰত জিলা ভিত্তিক আন্তঃবিদ্যালয় সাঁতোৰ প্ৰতিযোগিতাঃ প্ৰশাসন আৰু শিৱসাগৰ ছুইমিং ছ’চাইটিৰ সহযোগত অনুষ্ঠত অহা ১১আগষ্টত, বুঢ়াগোহাঁই পুখুৰী চুইমিং পুলত ৷\n২০. স্মাইল ফাউণ্ডেচনে লৈছে বিশেষ প্ৰচেষ্টাঃ পাঁচ হাজাৰ শিশুক কৰি দিব শিক্ষাৰ ব্যৱস্থা ৷


কমতা ৰাজ্য - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n(কমতাৰ পৰা পুনঃনিৰ্দেশিত)\nকমতা ৰাজ্য ত্ৰয়োদশ শতিকাত পাল ৰাজবংশৰ পতনৰ পাছত পুৰণি কামৰূপ ৰাজ্যৰ পশ্চিম অংশত গঠিত হয়। কমতা ৰাজ্যৰ উত্থানৰ লগে লগে অসম বুৰঞ্জীৰ প্ৰাচীন যুগ শেষ হয় আৰু মধ্য যুগ আৰম্ভ হয়। এই অঞ্চলৰ শেষ শাসক আছিল খেন বংশ যাক গৌড়ৰ শাসক আল্লাউদ্দিন হুছেইন শ্বাহে ক্ষমতাচ্যুত কৰে। প্ৰশাসনিক গাঁথনিৰ সৃষ্টি কৰিলেও হুছেইন শ্বাহে এই অঞ্চল নিয়ন্ত্ৰণত ৰাখিব নোৱাৰিলে আৰু কোচ ৰাজবংশই ইয়াত অসাসন কৰিবলৈ লয়।\nকোচসকলে নিজকে কমতেশ্বৰ (কমতাৰ শাসক) বুলি কৈছিল, কিন্তু তেওঁলোকৰ প্ৰভাৱ আৰু বিস্তৃতি ইমানেই বাঢ়িছিল যে তেওঁলোকৰ ৰাজ্যক কোচ ৰাজ্যও বোলা হয়। পাছলৈ ৰাজ্যখন দুভাগ হৈ পৰে: কোচ বিহাৰ আৰু কোচ হাজো। পূবৰ ৰাজ্য কোচ হাজো ১৭শ শতিকাত আহোম ৰাজ্যৰ অন্তৰ্গত হয়। পশ্চিমৰ অংশ কোচ বিহাৰ কোচ ৰাজবংশৰ হাততে থাকে আৰু ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ পাছত ভাৰতত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়।\n1 খেন ৰাজবংশ\n2 হুছেইন শ্বাহৰ আক্ৰমণ\n3 কোচ ৰাজবংশ\nখেন ৰাজবংশ[সম্পাদনা কৰক]\nপ্ৰধান প্ৰবন্ধ: খেন ৰাজবংশ\nখেন ৰাজবংশই তেওঁলোকৰ ৰাজধানী কমতাপুৰ বা গোসানীমাৰীৰ (বৰ্তমান কোচ বিহাৰ জিলাত) পৰা শাসন কৰিছিল। শেষ ৰজা নীলাম্বৰে (১৪৮০-১৪৯৮) ৰাজ্য বহলাই বৰ্তমানৰ পশ্চিম বংগৰ কোচ বিহাৰ জিলা, অসমৰ অবিভক্ত কামৰূপ আৰু দৰং জিলা, আৰু বাংলাদেশৰ উত্তৰ মৈমনছিং আৰু দিনজাপুৰ জিলাৰ পূব অংশ অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছিল।\nহুছেইন শ্বাহৰ আক্ৰমণ[সম্পাদনা কৰক]\nগৌড়ৰ আফগান শাসক আল্লাউদ্দিন হুছেইন শ্বাহে (১৪৯৪-১৫১৯) ১৪৯৮ চনত শেষ খেন ৰজাক ক্ষমতাচ্যুত কৰে। পৰম্পৰাগত তথ্য অনুসৰি কমতা ৰাণীৰ লগত কমতাৰ বিষয়া এজনৰ পুত্ৰৰ গোপন সম্পৰ্কৰ পৰাই এই ঘটনাৰ সূত্ৰপাত হয়। হুছেইন শ্বাহে ২৪,০০০ পদাতিক, অশ্বাৰোহী সেনা আৰু যুঁজাৰু নাৱেৰে কমতা আক্ৰমণ কৰিছিল। হুছেইন শ্বাহে নগৰখন ধ্বংস কৰি হাজোলৈকে অঞ্চলটো নিজৰ হাতলৈ আনে আৰু তেওঁৰ পুত্ৰক সিংহাসনত বহুৱায়।\nহুছেইন শ্বাহে আগৰ গোষ্ঠীপতিসকলক অব্যাহতি দি অঞ্চলটোত সামৰিক শাসন প্ৰতিষ্ঠা কৰে। তেওঁ "কমৰু, কমতাৰ বিজেতা" বুলি নিজৰ মোহৰ সজাইছিল। তেওঁ আহোম ৰাজ্যৰ পশ্চিম সীমালৈকে ৰাজ্য বিস্তাৰ কৰে। পাছলৈ বাৰ ভূঞাকে ধৰি স্থানীয় দলপতিসমূহ আৰু আহোম ৰজা চুহুন্মুঙৰ চেষ্টাত হুছেইন শ্বাহে এই অঞ্চলৰ সামৰিক আৰু ৰাজনৈতিক নিয়ন্ত্ৰণ হেৰুৱায়। স্থানীয় নেতাসকলে এই অঞ্চল শাসন কৰিবলৈ লয় আৰু কোচ ৰাজবংশৰ উত্থান হয়।\nআফগান শাসনৰ প্ৰভাৱ পাছলৈও থাকি যায়। হুছেইন শ্বাহৰ মোহৰ কোচ বংশৰ শাসনকালত ১৫১৮ চনলৈকে ব্যৱহৃত হৈছিল। মক্কাৰ পৰা গিয়াছুদ্দিন আউলিয়া নামৰ এজন সাধু এজনে হাজোত থাকিবলৈ লয়। তেওঁক কবৰ দিয়া স্থান "পোৱামক্কা" বুলি জনাজাত হয় আৰু হিন্দু-মুছলমানৰ তীৰ্থস্থান হৈ পৰে।\nকোচ ৰাজবংশ[সম্পাদনা কৰক]\nপ্ৰধান প্ৰবন্ধ: কোচ ৰাজবংশ\nষষ্ঠদশ শতিকাৰ আগভাগতকোচ ৰাজবংশীয় বিশ্ব সিংহ‌ই (১৫১৫-১৫৪০) কমতাত কোচ ৰাজ্য প্ৰতিষ্ঠা কৰে। সেই শতিকাৰে শেষৰফালে ৰাজ্যখনৰ পূবফালৰ কোচ হাজো শাসন কৰা ৰজাই নিজকে স্বাধীন ঘোষণা কৰে। কোচ হাজো আৰু কোচ বিহাৰ পৃথক হৈ পৰে আৰু সেই দুখন ৰাজ্যৰ সীমা বৰ্তমানৰ প্ৰায় অসম আৰু পশ্চিম বংগৰ সীমা হৈ পৰে।\n১৬১৫ চনত মোগলে কোচ হাজো অধিকাৰ কৰে। অঞ্চলটো লৈ আহোম আৰু মোগলৰ সংঘাতৰ সৃষ্টি হয়। শেষত এই অঞ্চল আহোমৰ হাতলৈ যায়। পশ্চিম অংশৰ কোচ বিহাৰে প্ৰথমে গোগলৰ লগত আৰু পাছত ব্ৰিটিছৰ লগত মিত্ৰতা কৰে। ভাৰতত ব্ৰিটিছৰ শাসনৰ শেষলৈকে ইয়াত ৰাজকীয় শাসন চলিছিল।\n↑ Kamarupa was reorganized asanew state. 'Kamata' by name with Kamatapur as capital. The exact time when the change was made is uncertain. But possibly it had been made by Sandhya (c1250-1270) asasafeguard against mounting dangers from the east and the west. Its control on the eastern regions beyond the Manah (Manas river) was lax." (Sarkar 1992, পৃষ্ঠা 40–41)\n↑ আক্ৰমণৰ সঠিক তাৰিখ জনা নাযায়। (Sarkar 1992:46–47) চাওক।\n↑ (Sarkar 1992:46)\n↑ (Sarkar 1992:48)\nSarkar, J. N. (1992), "Chapter II The Turko-Afghan Invasions", in Barpujari, H. K., The Comprehensive History of Assam, 2, প্ৰকাশক Guwahati: Assam Publication Board, pp. 35–48\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=কমতা_ৰাজ্য&oldid=174968"ৰ পৰা সংকলিত\nএই পৃষ্ঠাখন ১৪ ফেব্ৰুৱাৰী, ২০১৮ তাৰিখে ১৪:২৪ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


MS Dhoniএ এনেকৈ কিয় ক'লে ? ঘৰলৈ যোৱাৰ পিছত পত্নীয়ে ১ নম্বৰ, Viral Videoটো চাওক ...\nHomeখেলাMS Dhoniএ এনেকৈ কিয় ক'লে ? ঘৰলৈ যোৱাৰ পিছত পত্নীয়ে ১ নম্বৰ, Viral Videoটো চাওক ...\nভাৰতীয় ক্ৰিকেট দলৰ প্ৰাক্তন অধিনায়ক মহেন্দ্ৰ সিং ধোনীয়ে (MS Dhoni) বৰ্তমান ইণ্ডিয়ান প্ৰিমিয়াৰ লীগৰ (IPL 2022) ১৫ তম সংস্কৰণৰ বাবে প্ৰস্তুতি চলাই আছে। ধোনীৰ এটা ভিডিঅ' বৰ্তমান সামাজিক মাধ্যমত ভাইৰেল হৈ আছে।\nভাৰতীয় ক্ৰিকেট দলৰ প্ৰাক্তন অধিনায়ক মহেন্দ্ৰ সিং ধোনীয়ে (MS Dhoni) বৰ্তমান ইণ্ডিয়ান প্ৰিমিয়াৰ লীগৰ (IPL 2022) ১৫ তম সংস্কৰণৰ বাবে প্ৰস্তুতি চলাই আছে। ধোনীৰ নেতৃত্বত চেন্নাই চুপাৰ কিংছে পঞ্চমবাৰৰ বাবে ট্ৰফী দখল কৰাৰ উদ্দেশ্যৰে নামিব। চিএচকে মাহীৰ নেতৃত্বত চাৰিবাৰ খিতাপ জিকিছে। বৰ্তমান চেন্নাই চুপাৰ কিংছৰ প্ৰাক-আই পি এল শিবিৰ চুৰাটত আছে, য'ত ধোনীৰ তত্বাৱধানত খেলুৱৈসকলে নেটত যথেষ্ট সময় অতিবাহিত কৰিছে। ধোনীৰ এটা ভিডিঅ' বৰ্তমান সামাজিক মাধ্যমত ভাইৰেল হৈ আছে য'ত মানুহে তেওঁৰ হাস্যৰসবোধৰ প্ৰশংসা কৰিছে।\nভিডিঅ'টো চেন্নাই চুপাৰ কিংছে ইয়াৰ অফিচিয়েল ইনষ্টাগ্ৰাম পৃষ্ঠাত আপলোড কৰিছে। ভিডিঅ'টো চিএচকেৰ পৃষ্ঠপোষক ইণ্ডিয়া চিমেণ্টছৰ এটা অনুষ্ঠানৰ পৰা আহিছে। এই সময়ত, এজন অনুৰাগীয়ে এম.এছ. ধোনীক সুধিছিল যে চাৰ, মই আপোনাক এটা ব্যক্তিগত প্ৰশ্ন সুধিব পাৰোনে? ধোনীয়ে এই সন্দৰ্ভত কয়... সোধক, আপুনি মোক যিকোনো প্ৰশ্ন সুধিব পাৰে। তাৰ পিছত, মই সিদ্ধান্ত লম যে মই কাক উত্তৰ দিব লাগিব আৰু কাক নকৰো।" ধোনীয়ে এইকথা কোৱাৰ লগে লগে অনুষ্ঠানটোত উপস্থিত সকলোৱে হাঁহিবলৈ আৰম্ভ কৰে।


২০২৫ৰ এঠা দৈ কেনে হ'ব? কি কয় যতীন-অশ্বিনীয়ে... | News Next One\n২০২৫ৰ এঠা দৈ কেনে হ'ব? কি কয় যতীন-অশ্বিনীয়ে...\nজালাহঃ ভোগালী মানেই খোৱাৰ জুতি আৰু এই ভোগালীৰ সৈতে প্ৰত্যক্ষ সম্পৰ্ক আছে বাঘমাৰাৰ দৈৰ। ভোগালী বিহুৰ এই সময়ছোৱাত বহুজনে দৈ ক্ৰয় কৰাৰ বাবে ঢাপলি মেলে বৰপেটা জিলাৰ বাঘমাৰা অঞ্চললৈ।\nঅতীজৰে পৰা ভোগবাদী সমাজৰ মাজত বাঘমাৰাৰ দৈৰ যি সুনাম আছে সেয়া অটুত ৰাখিবলৈ বাঘমাৰাৰ দুগ্ধ ব্যৱসায়ীয়ে আজিও চেষ্টা অব্যাহত ৰাখিছে। তথাপি এচাম অসাধু ব্যৱসায়ীয়ে কেৱল মাত্ৰ ব্যক্তিগত মুনাফাক প্ৰাধান্য দি এই সুনাম নষ্ট কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে বুলি ক্ষোভ প্ৰকাশ কৰে বাঘমাৰাৰ এজন সফল গাখীৰ ব্যৱসায়ী যতীন কলিতাই।\nতেওঁ মানাহ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ কাষৰ বৰগাঁওস্থিত বাথানৰ পৰা কেঁচা গাখীৰ আনি দৈ, ক্ৰীম, ঘিঁউ প্ৰস্তুত কৰি বিক্ৰী কৰি আহিছে। বাঘমাৰা অঞ্চলত দৈ ১২০ টকা প্ৰতি লিটাৰ, ঘিউঁ ৭০০ টকা প্ৰতি কেঃজিঃ , ক্ৰীম ৬০০ টকা প্ৰতি কেজি হিচাপত বিক্ৰী কৰি আহিছে। তেখেতে এই ব্যৱসায়ত প্ৰায় ৪৫ বছৰ ধৰি জড়িত হৈ আছে বুলি কয় ।\nতেওঁৰ পৰিয়ালৰ সদস্যই ভৱিষ্যতে এই ব্যৱসায়ীৰ লগত জড়িত হ’বনে বুলি সোধা প্ৰশ্নৰ উত্তৰত কয় যে নৱ প্ৰজন্মই এই ব্যৱসায়ৰ লগত জড়িত হ’বলৈ অনিচ্ছা প্ৰকাশ কৰে বাবে হয়টো তেৱেই এই ব্যৱসায় কৰা পৰিয়ালটোৰ অন্তিম ব্যক্তি হ’ব।\n'আৰু ৫ বছৰ পিছত অসমৰ ৰাইজে হয়তো এনে খাঁটি দৈ খাবলৈ নাপাব। মাঘ বিহুতো পেকেটৰ দৈ খাব লাগিব। তথাপি আমি চেষ্টা কৰি যাম।'-যতীনে কয়।\nতেঁও ক্ষোভেৰে কয় যে গাখীৰ ব্যৱসায়ীসকলক চৰকাৰে কোনো ধৰণৰ সহায়-সহযোগিতা আগবঢ়োৱা নাই বাবে আৰ্থিক দিশত বহু সমস্যাৰ সন্মুখীন হয়। কিয়নো বছৰৰ আৰম্ভণিতে এই ব্যৱসায়ত বাথানত প্ৰায় ৫-৮ লাখ পৰ্যন্ত অগ্ৰিম ধন দিবল’গা হয়।\nবৰ্তমানে তেওঁ দৈ, ক্ৰীম, ঘিঁউ গুৱাহাটী, নলবাৰী, বৰপেটা আদি ঠাইলৈ বিক্ৰীৰ বাবে ব্যৱসায়ীয়ে লৈ যায় আৰু কিছুমানে নিজে আহি বাঘমাৰাত থকা দোকানৰপৰা লৈ যায় বুলিও কয় । আনহাতে সেই একে প্ৰশ্নৰ উত্তৰত বাঘমাৰাৰ আন এজন দুগ্ধ ব্যৱসায়ী চৰ্ণা গাঁওৰ জনাৰ্দন হীৰাই কয় যে কোনো ধৰণৰ চৰকাৰী সুবিধা অবিহনে এই ব্যৱসায়ী কৰোটা এক প্ৰকাৰৰ প্ৰত্যাহ্বান হিচাপে পৰিগণিত হৈছে।\nব্যৱসায়ৰ লগত জড়িত মাটিৰ সাজ-বাচনবোৰো তেওঁলোকে গাঁৱৰ পৰাই সংগ্ৰহ কৰে। উল্লেখ্য যে চৰ্ণা গাঁওত থকা মৃৎ শিল্পৰ সৈতে এই গাখীৰ ব্যৱসায়ীসকলৰ প্ৰত্যক্ষ সম্পৰ্ক আছে। এটা বুজন পৰিমাণৰ মাটিৰ বাচন এই ব্যৱসায়ীসকলে ক্ৰয় কৰি মৃৎ শিল্পৰ অস্তিত্ব ৰক্ষা কৰি আহিছে।\nবাঘমাৰাত এই ব্যৱসায়ৰ সৈতে জড়িত আন এজন ব্যৱসায়ী হ'ল কঠালমূৰী গাঁওৰ অশ্বিনী কলিতা। তেওঁৰ পৰিয়ালসহ বংশানুক্ৰমে এই ব্যৱসায়ীত জড়িত হৈ আহিছে। দাসৰ পিতৃ প্ৰয়াত ভৱেন কলিতাই প্ৰায় ৪৫ বছৰ ধৰি বাঘমাৰাত দুগ্ধ ব্যৱসায়ী কৰি আহিছিল। আনহাতে কহিৰাম হীৰা, প্ৰদীপ হীৰা, সুবোধ দাসো একো একোগৰাকী প্ৰতিষ্ঠিত দুগ্ধ ব্যৱসায়ী, যিসকলৰ অশেষ শ্ৰমে বাঘমাৰাৰ এঠা দৈক অসমৰ ভিতৰতে এক সুকীয়া স্থান প্ৰদান কৰিছে।


দক্ষিণ শালমাৰা-মানকাচৰ জিলা - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n(২১৯.৩ বৰ্গ মাইল)\n- জনঘনত্ব ৯৭৭.৩ প্ৰতি বৰ্গ কি.মি.\n(২,৫৩১.২ প্ৰতি বৰ্গ মাইল)\nদক্ষিণ শালমাৰা-মানকাচৰ নাম দক্ষিণ শালমাৰা আৰু মানকাচৰ বিধানসভা সমষ্টিৰ পৰা আহিছে।\nদক্ষিণ শালমাৰা-মানকাচৰ জিলা ধুবুৰী জিলাৰ অংশবিশেষৰে ২০১৬ চনত গঠন কৰা হয়। ১৫ আগষ্ট ২০১৫ চনত অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী তৰুণ গগৈ ডাঙৰীয়াই ৫খন নতুন জিলা ঘোষণা কৰিছিল, দক্ষিণ শালমাৰা-মানকাচৰ জিলা এই ৫খন নতুন জিলাৰ ভিতৰত অন্যতম। ৯ ফেব্ৰুৱাৰী ২০১৬ চনত হাটশিঙিমাৰিৰ এক ৰাজহুৱা অনুষ্ঠানত সহস্ৰ নাগৰিকৰ উপস্থিতিত উপায়ুক্ত এম.আই. আহমেদে দক্ষিণ শালমাৰা-মানকাচৰক নতুন জিলা ৰূপে উদ্বোধন কৰে।\nদক্ষিণ শালমাৰা আৰু মানকাচৰ জিলাৰ মাটিকালি 568 বৰ্গ কি.মি. (219 বৰ্গ মাইল)। ইয়াৰ পশ্চিম আৰু দক্ষিণে বাংলাদেশ, উত্তৰে গোৱালপাৰা জিলা আৰু ধুবুৰী জিলা আৰু পূব আৰু দক্ষিণে মেঘালয় অৱস্থিত।\nদক্ষিণ শালমাৰা মানকাচৰ জিলা প্ৰাথমিকভাবে কৃষি আৰু বনজ সম্পদৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল। আয়ৰ প্ৰধান উৎস উদ্বৃত্ত উৎপাদন সহ ধান (শীত আৰু শৰৎ উভয়)) মৰাপাট আৰু সৰিয়হৰ বীজ নগদ ফচলৰ প্ৰধান অংশ দখল কৰিছে। গেহু, দাইল আৰু মাকৈৰ উৎপাদন হয়। বনৰ পৰা মূলত কাঠ আৰু বাহ আয়ৰ লগত যোগ কৰে, যদিও শিলগুটি আৰু বালিও পোৱা যায়। মাছ, গাখিৰ, মঙহ আৰু কণীৰ অৰ্থনীতিত সামান্য অৱদান দেখিবলৈ পোৱা যায়। বৰ্তমানত, তিনিটা চাহৰ বাগান, জিলা অৰ্থনীতিৰ ক্ষেত্ৰত যিটোৰ অৱদান প্ৰায় নগ০ণ্য, ১৩২62.৩৩ হেক্টৰ অঞ্চল আগুৰি। ভূমি ৰাজস্ব আদায় ন্যূনতম, আনফালে চেক গেট আৰু শুল্কৰ কৰৰ পৰা চৰকাৰী কোষাগাৰৰ বেছিভাগ অংশ আগুৰি ৰাখিছে। সৰু বৰ শিল্প উত্পাদন বাতিল, জিলা প্ৰশাসন, উন্নয়ন আৰু কল্যাণমূলক কামৰ বাবে যি পৰিমাণ অৰ্থ সৰবৰাহ কৰে তাতকৈ বেছি ঘাটিৰ ধন ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ইয়াৰ সমৃদ্ধ প্ৰাকৃতিক সম্পদ অন্বেষণ কৰা এতিয়াও হোৱা নাই আৰু কোনোবাই কোনোবাই বিশ্বাস কৰে যে প্ৰাকৃতিক সম্পদৰ যথাযথ ব্যৱহাৰ যুদ্ধ সংগ্ৰামৰ অৰ্থনীতিৰ উন্নতি কৰিব পাৰে।\nবহুকেইটা নামীদামী চৰকাৰি বিদ্যালয় আছে। আৰু হাটশিঙিমাৰী অঞ্চলত বেচৰকাৰী স্কুল তথা কলেজ আছে। ইয়াৰ মাজত কিছুমান গ্লোবাল এডুকেচন এণ্ড টেকনোৱাৰ্ড, হাটশিঙিমাৰী যি সমগ্ৰ দক্ষিণ শালমাৰা-মানকাচৰ জিলাৰ এটা অনন্য কম্পিউটাৰ প্ৰশিক্ষণ ইনষ্টিটিউট। 'মানকাচৰ মহাবিদ্যালয়' জিলাখনৰ খনৰ একমাত্ৰ প্ৰাদেশীকৰণ মহাবিদ্যালয়।\nসৰ্বজনীন হাটশিঙিমাৰী জাতীয় বিদ্যালয়,\nৰেইনৱো ইংলিচ একাদেমি, হাটশিঙিমাৰী।\nহাটশিঙিমাৰী বিজ্ঞান একাদেমী,\nহাটশিঙিমাৰী চৌম্বক একাদেমী,\nহাটশিঙিমাৰী আচাম প্ৰফেচনাল একাদেমী,\nহাটসিঙিমাৰী নমনি অক্সম জাতীয় বিদ্যালয়,\nশঙ্কৰ আজান জাতীয় বিদ্যালয়,\nএলিট একাদেমি, হাটশিঙিমাৰী\nজুনিঅৰ কলেজ, হাটশিঙিমাৰী\nহাটশিঙিমাৰী ভিচন জাতীয় একাদেমি,\nখাৰুবান্ধা অ্যাপোলো একাদেমি, হাটশিঙিমাৰী\nমাৰ্জিত ইংলিচ একাদেমি, হাটশিঙিমাৰী\nআজমল কলা আৰু বিজ্ঞান কলেজ, হাটশিঙিমাৰী\nলিটিল ষ্টাৰ ইংলিশ একাডেমী, মানকাচৰ\nযতীন্দ্ৰ মোহন উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়, মানকাচৰ\nএ এ লতিফ গাৰ্লচ ইনষ্টিটিউট, মানকাচৰ\nৰাণী ভবাণী প্ৰিয়া উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়\nজনতা উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়\nকালাপানী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়\nতদুপৰি, এই ঠাইত বহুকেইটা প্ৰাইভেট কোচিং আৰু টিউচনৰ ক্লাস আছে। মেঘালয় আৰু জিলাৰ অন্যান্য অঞ্চলৰ পৰা শিক্ষাৰ্থীসকলে ইয়াত পঢ়িবলৈ আহে।\nএই জিলাৰ মানুহে অসমীয়া আৰু বঙালী সংস্কৃতিৰ মিশ্ৰণ। প্ৰায় ৮৫% জনসংখ্যা মুছলিম, ১৪% হিন্দু আৰু বাকী ১% খ্ৰিষ্টান আৰু শিখ। বেছিভাগ মানুহ ময়মনসিংহী বঙালী (বাংলাদেশী উপভাষা) আৰু কিছুমান মানুহে গোৱালপৰীয়া উপভাষা (অসমীয়া ভাষা)ত কথা পাতে। যিসকলে গোৱালপৰীয়া উপভাষা(অসমীয়া) ত কথা পাতে সিহঁতে উজানী বা দেশী বুলি কোৱা হয় আৰু যিবিলাকে ময়মনসিংহী বঙালী ভাষা কয় সিহঁত জিলাখনত ভাটিয়া (ভটিয়া) বুলি কোৱা হয়। উজানী আৰু ভাটিয়া সংস্কৃতিসমূহৰ লগতে ভাষাৰ মাজত বহু পাৰ্থক্য দেখিবলৈ পোৱা যায়। ঘোটি তথা আদিবাসী জনগোষ্ঠী, যিসকল সংখ্যাত কম, সিহঁতেও জিলাটোৰ সংস্কৃতিত অবদান ৰাখিছে। জিলাখনত বসবাস কৰা কোচ জনগোষ্ঠীৰ লোক সকলোৰ সংস্কৃতিও বাৰে বৰণীয়া |\nৰুপসীৰ ওচৰৰ বিমানবন্দৰ যিটো হাটশিঙিমাৰিৰ পৰা প্ৰায় .৭২.৮ কি.মি. দূৰত। এইটো দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত ব্ৰিটিছ চৰকাৰৰ দ্বাৰা নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। মূলতঃ সামৰিক উদ্দেশ্যত। ১৯৮৩ চন লৈকে, ইণ্ডিয়ান এয়াৰলাইনচ আৰু কিছুমান ব্যক্তিগত বাণিজ্যিক বিমান কলকাতা, গুৱাহাটী আৰু ধুবুৰী মাজত নিয়মিত চলিছিল। তাৰ পিছত প্ৰায় ৩৬ বছৰলৈকে সম্পূৰ্ণ ৰূপে বন্ধ আছিল এই বন্দৰখন। আকৌ প্ৰায় ৩৬ বছৰ পিছত এই ৰুপসী বিমানবন্দৰখন পুনৰ মেৰামতিৰ বাবে জিঅআই দ্বাৰা কাম চলি আছে যদিও এতিয়ালৈকে সম্পূৰ্ণ হোৱা নাই।\nব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ পাৰত অৱস্থিত এই জিলাটোৰ এটা অত্যন্ত ব্যস্ত নদীবন্দৰ আছিল, যিটো প্ৰতিবেশী দেশবিলাকলৰ লগত বিশেষকৈ ব্ৰিটিছৰ সময়চোৱাত আন্তৰ্জাতিক বাণিজ্য কেন্দ্ৰ হিচাপে ব্যৱহৃত হৈছিল। বৰ্তমান বন্দৰটো অচল অৱস্থাত পৰি আছে। যিকেই নহওক, সৰু সৰু ফেৰিবিালাক নিতৌ ধুবুৰীলৈ যোৱা মানুহবিলাকক পৰিবহণ কৰে।\nএই জিলাত কোনোধৰণৰ ৰে’লসেৱা নাই। কাৰণ, ভৌগোলিক অৱস্থানৰ বাবে এই জিলাত ৰে’ল সেৱা আৰম্ভ কৰা বা পৰিকল্পনা কৰা হোৱা নাই। কাৰণ ৰে’ল সেৱা বা ৰে’ল ষ্টেচন দিবলৈ হ’লে ধুবুৰীৰ লগত সংযোগ দলং থাকিব লাগিব। নহলে সিফালে শিলচৰৰ পৰা ৰে’ল সেৱা আৰম্ভ কৰিব পৰা যাব। কিন্তু দূৰ্ভাগ্য এই যে, ধুবুৰীৰ পৰা দক্ষিণ শালমাৰা মানকাচৰলৈ যাব বিচাৰিলে একমাত্ৰ নাও পথেৰে যাব লাগিব।\nজিলাখনত কোনো ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ নাই। ৰাজ্য ৰক্ষণাবেক্ষণ কৰা পিডব্লিউডি ৰাস্তাসমূহ দি পৰিবহণ সঞ্চালিত হয়, যিবোৰ ওখ-দ খোৱা। হাটশিঙিমাৰি জিলাৰ কেন্দ্ৰস্থলত আৰু হাটশিঙিমাৰি চহৰৰ এটা অংশ অসম-মেঘালয় সীমান্তৰ লগত সংযুক্ত। দক্ষিণ শালমাৰা আৰু মানকাচৰৰ মাজত কোনো পিডব্লিউডি ৰাস্তা নাই। দক্ষিণ শালমাৰাৰ পৰা মানকাচৰ লৈকে কেৱল ওভাৰল্যাণ্ড যোগাযোগ মেঘালয় হৈ ফুলবাৰী – শিঙিমাৰি ৰাস্তা।\nহাট শিঙিমাৰী আৰু মানকাচৰ জিলাখনৰ নগৰ |\nস্থানাংক: 25°41′N 89°59′E / 25.68°N 89.98°E / 25.68; 89.98\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=দক্ষিণ_শালমাৰা-মানকাচৰ_জিলা&oldid=310815"ৰ পৰা অনা হৈছে


বাতৰি কাকত বিক্ৰী কৰি, হােটেলত কাম কৰি ডক্টৰেট লাভ! - NEWS8 NorthEast\nবাতৰি কাকত বিক্ৰী কৰি, হােটেলত কাম কৰি ডক্টৰেট লাভ!\nনিউজ ডেস্ক। বাতৰি কাকতৰ হকাৰ হিচাপে জীৱন নিৰ্বাহ কৰি বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সন্মানীয় ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰিছে ধমধমাৰ এগৰাকী কঠোৰ সংগ্ৰামী তথা অধ্যৱসায়ী যুৱক নূৰ মহম্মদ আলীয়ে।\n২০১১ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা আৰবী বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰি গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়তেই গৱেষণা আৰম্ভ কৰিছিল নূৰ মহম্মদ আলীয়ে।\nচেঙা কলেজৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত অধ্যক্ষ চান্দ মহম্মদ আলীৰ তত্ত্বাৱধানত ‘এ ষ্টাডী অন দ্যা লাইফ এণ্ড ৱৰ্কছ অব্ ইবন খালদুন উইথ স্পেচিয়েল ৰেফাৰেন্স টু আল-মুকাদ্দিন’ বিষয়ৰ ওপৰত গৱেষণা কৰি নূৰ মহম্মদ আলীয়ে ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে।\nঅতি দুখীয়া পৰিয়ালৰ ছাত্ৰ নূৰ মহম্মদ আলীয়ে সৰুৰে পৰাই অতি কষ্টৰ মাজেৰে শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিবলগীয়া হৈছিল।\nতৃতীয় শ্ৰেণীত পঢ়ি থাকোতেই পিতৃক হেৰুওৱা নূৰ মহম্মদে হোটেলত কাম কৰি আৰু মাছৰ ব্যৱসায় কৰি পৰিয়ালৰ খৰচ বহন কৰাৰ লগতে নিজৰ পঢ়াৰ খৰচ উলিয়াই হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈছিল।\nপিছত কেৰাচিন বিক্ৰী কৰি উচ্চতৰ মাধ্যমিক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ ৰঙিয়া মহাবিদ্যালয়ৰ আৰবী বিষয়ত অনাৰ্ছ লৈ পঢ়িবলৈ লয়। সেই সময়ত পঢ়াৰ খৰচ উলিবলৈ তেওঁ ভূটানৰ পৰা চাইকেলেৰে পেট্ৰ’ল কঢ়িয়াই আনি ৰঙিয়াত বিক্ৰী কৰিবলগীয়া হৈছিল।\nজীৱনৰ ঘাত-প্ৰতিঘাত নেওচি উচ্চশিক্ষা গ্ৰহণ কৰিও স্বাৱলম্বনৰ বাবে বিচাৰি লৈছে এটি ক্ষুদ্ৰ বৃত্তি।\nসফলতাৰ পূৰ্ণ প্ৰাপ্তি বিচাৰি এফালে বিশ্ববিদ্যালয়ত গৱেষণা কাৰ্যত ব্ৰতী হৈ আনফালে বাতৰি কাকত বিক্ৰী কৰি চলাইছে পৰিয়াল।\nকাহিলি পুৱাতে শোৱাপাটী এৰি পোন্ধৰ কিলোমিটাৰ দূৰৰ পৰা বাতৰি কাকত আনি গাঁৱৰ ঘৰে ঘৰে বিৰতণ কৰি পৰিয়াল পাহপাল দিয়া নূৰ মহম্মদ আলীৰ এই কৃতিত্বত অঞ্চলটোৰ ৰাইজে সন্তোষ প্ৰকাশ কৰিছে।\nযথেষ্ট সংগ্ৰামৰ মাজেৰে অধ্যয়ন কৰি বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সন্মানীয় ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰি সন্তুষ্টি প্ৰকাশ কৰিছে নূৰ মহম্মদ আলীয়েও।\nএকাগ্ৰতা, নিষ্ঠা, সততা আৰু কষ্টসহিষ্ণুতা থাকিলে জীৱনত যে সফলতা লাভ কৰিব পাৰি, তাৰ এক জলন্ত উদাহৰণ দাঙি ধৰা নূৰ মহম্মদ আলীৰ এই কৃতিত্বত ধমধমা প্ৰেছ ক্লাব, প্ৰেৰণা সাহিত্য সমাজ, ধমধমা আঞ্চলিক ছআত্ৰ সন্থাকে ধৰি কেইবাটাও অনুষ্ঠানে শুভেচ্ছা জ্ঞাপন কৰিছে।\nউল্লেখ্য যে প্ৰতিটো পুৱাই নূৰ মহম্মদে নলবাৰীৰ জাৰ্নাল এম্পৰিয়ামৰ পৰা বাতৰি কাকত আনি বালিতাৰা, ভেলামাৰী, ধমধমা, গড়ভিতৰ, গোৱালবিল, জাৰতালুক, ভেৰভেৰী আদিত ঘৰে ঘৰে গৈ বাতৰি কাকত বিতৰণ কৰে।\nতদুপৰি ২০১৪ চনতেই টেট উত্তীৰ্ণ হৈছে যদিও নূৰ মহম্মদে পেৱা নাই শিক্ষকৰ চাকৰি।\nঅনলাইন আৱেদনৰ জৰিয়তেই লাভ কৰিব বিদ্যুৎ সংযোগ! আঁচনি মুকলি APDCL ৰ\nঅগপ দল বিজেপিৰ তলত নহয়, লগতহে আছেঃ অতুল বৰা\nভোগালীৰ আনন্দৰ মাজতে ভয়ংকৰ বাছ দুৰ্ঘটনা, দ খাৱৈত পৰিল যাত্ৰীবাহী বাছ\nট্ৰাকৰ সৈতে বলেৰ’ বাহনৰ মুখামুখি সংঘৰ্ষত নিহত ২, আহত ৩\nগুৱাহাটীত বিশেষ বিমানেৰে আহিল ক’ভিড-১৯ৰ প্ৰতিষেধক\nDRDO-ভাৰতীয় সেনাই সাজি উলিয়ালে দেশৰ প্ৰথমটো থলুৱা প্ৰযুিক্তৰ মেচিন পিষ্টল ASMI\nভাৰতীয় সেনাৰ বিষয়াই সাজিলে মাইক্ৰ’কপ্টাৰ, অচিৰেই চামিল হ’ব সেনাৰ অভিযানত\nপুনৰ ছেল্ফীৰ বাবেই দুৰ্ঘটনা! ৰে’লৰ ওপৰত উঠি চেল্ফি তুলিবলৈ গৈ মৃত্যু কিশোৰৰ


বালিমাহী বালিমাহী (নন্দ গগৈ) - মুক্ত চিন্তা\nবালিমাহী বালিমাহী (নন্দ গগৈ)\n২০১৩ চনৰ কথা। দেওবাৰ। আগবেলাৰ পৰা দুপৰীয়ালৈ কিনকিনীয়া বৰষুণ। আবেলি পৰত যোৰহাট ষ্টেডিয়ামৰ গেলেৰীত বহি বহি এটা কথা মন কৰিলোঁ— পাতলীয়া বনেৰে ঢকা সেমেকা খেলপথাৰত যোৰ বান্ধি কিছুমান বগা ৰঙৰ বালিমাহী চৰাই ; সিহঁত চাৰিও দিশৰ পৰা উৰি উৰি আহি খেলপথাৰত পৰিছেহি। খেলাত মগ্ন হৈ থকা চেমনীয়াসকলৰ মাজে মাজে, ইফালে সিফালে ঘূৰি ফুৰি চৰাইবোৰ খাদ্যৰ সন্ধানত ব্যস্ত। গোটেই ষ্টেডিয়ামখনত পঞ্চাছৰো অধিক বালিমাহী চৰাই বিচৰণ কৰি থকা দেখা পাইছিলোঁ।\nএটি সুন্দৰ চৰাই বালিমাহী। শাৰদীয় বতৰত ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দাঁতিকাষৰীয়া অঞ্চল যেনে নিমাতিঘাট, ককিলামুখ আদিৰ বালিচৰত যোৰ বান্ধি বালিমাহী চৰাইৰ বিচৰণ প্রায়েই দেখোঁ। মোৰ কর্মস্থলী অসম কৃষি বিশ্ববিদ্যালয় যোৰহাট চৌহদৰ গৱেষণা আৰু প্রশিক্ষণমূলক পামত ট্রেক্টৰে হাল বাই যোৱা মাটিত বহুতো বালিমাহী চৰায়ে খাদ্যৰ সন্ধানত বিচৰণ কৰা সাধাৰণতেই দেখিবলৈ পাওঁ। এই দৃশ্য সঁচাই বৰ উপভোগ্য। এটা দলে খাদ্যৰ সন্ধানৰ বাবে মুকলি আকাশত চিপ্-চিপ্‌কৈ মাত মাতি আগ বা‌ঢ়িলে, ওচৰ-পাজৰৰ বাকী বালিমাহী চৰাইবোৰেও কথাটোৰ উমান পায়। লগে লগে সিহঁতে আগৰকেইটাক অনুসৰণ কৰি চহাবলৈ লোৱা মাটিত খাদ্যৰ সন্ধানৰ বাবে অগ্রসৰ হয়। তেনে কৰোঁতে, বগী বালিবাহীবোৰে যোৰ বান্ধি আৰু হালধীয়া বালিমাহীবোৰে চাৰি-পাঁচটাকৈ জাক পাতি অহা-যোৱা কৰে।\nশৰত কাল অহাৰ লগে লগে মাটি শুকাবলৈ ধৰা ধাননি, কিনকিনীয়া বৰষুণৰ পিছত মুকলি ঠাই, নৈৰ কাষৰ পানী কমি ওলাই পৰা বালিচৰ, বিল আদি জলাশয়ৰ কাষ, আমাৰ চৌপাশৰ আলি-পদুলি আদিত বালিমাহী চৰাইবোৰ সাধাৰণতেই দেখিবলৈ পাওঁ। অশান্ত নেজৰ বালিমাহী চৰাইবোৰে যোৰ বান্ধি পোক-পতংগৰ সন্ধানত উৰি ফুৰাটো শীত কালৰ এটা নিত্য-নৈমিত্তিক দৃশ্য।\nআমাৰ অঞ্চললৈ বহুতো পৰিভ্ৰমী চৰাইৰ আগমন ঘটে শীতকালত। দেওহাঁহ, ধৃতৰাজ, চাকৈচকোৱা, দীঘলনেজী, আমৰলীয়া, মুগী, খন্তিয়া, ঘিলা, বালিটোকা, লৰিয়ালী, চোহা চৰাই, এৰাখাতি, শিলকতৰা, ক’লা চমকা, চাতক আদি তাৰ উদাহৰণ। তেনে নানাবিধৰ চৰাইৰ দৰেই, শৰতকালৰ আগমনৰ সময়তে আমাৰ ইয়াত ভুমুকি মাৰে বালিমাহী চৰাইবোৰে। বালিমাহী চৰাইৰ উপস্থিতিয়ে যেন আমাৰ মাজলৈ শীতৰ আগমনৰ বতৰা কঢ়িয়াই আনে। পক্ষীবিদসকলৰ মতে সুউচ্চ হিমালয় পাৰহৈ সুদূৰ চাইবেৰীয়া, মংগোলিয়া, চীন, জাপান, কোৰিয়া, উত্তৰ ইউৰোপ, কাস্পিয়ান সাগৰ, বৈকাল হ্রদ, ভল্লা নৈ, পশ্চিম হিমালয় অঞ্চল, কাশ্মীৰ আদি ঠাইৰ পৰা এই চৰাইবিধৰ বহুকেইটা প্ৰজাতিয়ে আমাৰ ইয়াত দেখা দিয়েহি।\nঅক্টোবৰ মাহৰ প্ৰথম ভাগৰ পৰা এই চৰাইবিধৰ নানা প্রজাতি আমাৰ অঞ্চলত ভালদৰে দেখা যায়। অৱশ্যে ছেপ্টেম্বৰ মাহৰ শেষ ভাগৰ পৰাই ইহঁতৰ মাত আকাশে-বতাহে শুনিবলৈ পোৱা যায়। বগী বালিমাহী চৰাইৰ গাল আৰু মূৰৰ আগ অংশ সম্পূর্ণ বগা৷ মূৰৰ পিচ অংশৰ পৰা ডেউকাৰ মধ্যভাগলৈ ক’লা বৰণীয়া৷ নেজ ক’লা। বুকুত আকৌ এচমকা ক’লা দাগ। ডিঙি, পেট আৰু ডেউকাৰ কাষ বগা৷ মাইকী চৰাইজনীৰ বৰণ অৱশ্যে কিছু শেঁতা বৰণীয়া, ডেউকাৰ মধ্য ভাগলৈ পিঠিৰ বৰণ ধোঁৱা বৰণীয়া। ইহঁতক ইংৰাজীত কোৱা হয় White Wagtail বুলি। বৈজ্ঞানিক নাম Motacilla alba lucopsis। এইবিধ চৰাই আমাৰ ইয়ালৈ আহে চীন, জাপান আৰু কোৰিয়াৰ পৰা। বসন্ত কালৰ পাছৰ উভতনি যাত্ৰাত এইবিধ বালিমাহীৰ মাইকী চৰাইজনীৰ বৰণৰ উজ্জ্বলতা বৃদ্ধি হয় ; পিঠিৰ পাখিবোৰৰ ৰং ক’লা হৈ মতা চৰাইটোৰ দৰে হোৱা দেখা যায়।\nসচৰাচৰ দেখা পোৱা কাশ্মীৰ অঞ্চলৰ পৰা অহা বগী বালিমাহী চৰাইজনীৰ আগমূৰটো আৰু গাল বগা৷ পিচমূৰ, কাণ আৰু গলধন ক’লা বৰণৰ চৰাইটোৰ বৈজ্ঞানিক নাম Motacilla alba persometa । মতাটোৱে মাজে সময়ে অকলশৰে চৰি থকা দেখা যায়। মাইকী চৰাইজনী শেঁতা বৰণীয়া আৰু সিহঁতৰ গলধনত ক’লা বৰণটো অনুপস্থিত।\nউত্তৰ-পূৱ চাইবেৰীয়াৰ পৰা পৰিভ্ৰমণ কৰা বগা বালিমাহী চৰাইবোৰৰ আগমূৰ আৰু গাল বগা৷ ঠোঁট আৰু চকুৰ সমান্তৰালকৈ মূৰৰ শেষ ভাগলৈ এডাল ক’লা ৰেখা দেখা যায়৷ ডেউকাৰ প্ৰথম আৰু দ্বিতীয় ভাগত দুডাল বগা ৰেখাৰ আঁচ পৰিলক্ষিত হয়। পিঠি আৰু মূৰ ধোঁৱা বৰণীয়া৷ নেজ ক’লা৷ ডিঙিৰ তল ভাগত এচমকা ক’লা দাগ দেখা যায়। ড° আনোৱাৰউদ্দিন চৌধুৰীৰ অসমৰ চৰাইৰ তালিকাত এবিধ দুৰ্লভ প্রজাতিৰ বালিমাহীৰ নাম পোৱা যায়। সেইবিধৰ বৈজ্ঞানিক নাম Motacilla alba ocularis ।\nসেমেকা ঠাই আৰু পানী যুঁৱলীত ইষৎ হালধীয়া মূৰৰ অন্য এবিধ বালিমাহী চৰাই দেখিবলৈ পোৱা যায়। দেখা যায় যে শৰত কালত, অৰ্থাৎ আমাৰ ইয়ালৈ আগমনৰ সময়ত— এইবিধ বালিমাহীৰ গাল আৰু আগমূৰ হালধীয়া হৈ থাকে। লগতে ডেউকাৰ প্রথম আৰু দ্বিতীয় ভাঁজত দুডাল বগা পাখিৰ ৰেখা দেখা যায়। পিঠিৰ বৰণ ধোঁৱা বৰণীয়া আৰু পেট হালধীয়া। অন্যহাতেদি মাইকী চৰাইজনীৰ বৰণ শেতা। বুকু আৰু পেট বগা। মনকৰিবলগীয়া কথা, উভতনি যাত্ৰাৰ সময়ত, মার্চ মাহৰ পৰা ধোঁৱা বৰণীয়া মূৰটোৰ বৰণ সলনি হৈ ইষৎ হালধীয়া হ’বলৈ ধৰে। এইবিধ বালিমাহীয়ে সেমেকা ঠাই ভাল পায়। পানীৰে সিক্ত ধাননি, জলাশয়, বিল আদিত ইহঁতক চৰি ফুৰা দেখা যায়। অনুমান কৰিব পাৰি, এইবিধ চৰাই হয়তো হ্রদ আদি জলাশয়ৰ কাষৰ পৰাই আমাৰ ইয়ালৈ পৰিভ্ৰমণ কৰে। ইংৰাজীত ইয়াৰ নাম Citrine Wagtail আৰু বৈজ্ঞানিক নাম Motacilla citraola ।\nহালধীয়া বালিমাহীবোৰ চাইবেৰীয়া, মংগোলীয়া, ভল্গা আৰু বৈকাল হ্রদৰ পৰা আমাৰ ইয়ালৈ আহে বুলি পক্ষীবিদসকলৰ ধাৰণা কৰে। আমাৰ অঞ্চলত দেখা পোৱাৰ সময়ত এইবিধ বালিমাহীৰ মূৰ আৰু পিঠি শিল বৰণীয়া হৈ থাকে৷ নেজ আৰু ডেউকাৰ পাখি ক’লা বৰণৰ৷ চকুত বগা চেলাউৰী দেখা যায়। ডিঙি, বুকু, পেট আদি বগা আৰু হালধীয়া৷ ইংৰাজীত Yellow Wagtail বুলি কোৱা এইবিধৰ বৈজ্ঞানিক নাম Motacilla flava । হালধীয়া বালিমাহীবোৰে বসন্তকালত দেহৰ সাজ সলাই মূগা বৰণটি লোৱা দেখা যায়। কোনোবাটোৰ মূৰ ক’লা বৰণৰ হয় আৰু কিছুমানৰ মূৰ মুগা বৰণৰ হোৱা দেখা যায়।\nআমি আমাৰ অঞ্চলত বালিমাহী চৰাইবোৰ নিৰীক্ষণ কৰোঁতে কাণত ক’লা বৰণৰ আভাৰে এটা বগী বালিমাহী দেখা পাইছিলো। ইহঁতৰ মতা আৰু মাইকী উভয়ৰে কাণত অলপ ক’লা বৰণ দেখা যায়। অৱশ্যে মতা চৰাইটোৰ পিঠি বেছি ক’লা বৰণীয়া৷ চৰাইটোৰ বিষয়ে সবিশেষ বিচাৰিও কোনো তথ্য পোৱা নগ’ল। আনহাতে মূৰৰ আগ অংশ বগা, পিছমূৰ আৰু গলধন ক’লা, চকুত বগা চেলাউৰীৰে ক’লা-বগা এবিধ পখৰা বালিমাহী আছে। এইবিধৰ ইংৰাজী নাম White Wagtail, বৈজ্ঞানিক নাম Motacilla alba alboides। এইবিধ বালিমাহী আমি এতিয়ালৈকে দেখা পোৱা নাই।\nবালিমাহী চৰাইবোৰ বসন্তকালৰ বৰষুণজাকৰ পিচৰ পৰাই আমাৰ অঞ্চলৰ পৰা নোহোৱা হয়। আৰম্ভ হয় সিহঁতৰ পৰিভ্রমণ।\nপ্রাকৃতিক প্রদূষণ আৰু জৈৱ-বৈচিত্র্যৰ অৱক্ষয় আজি সকলোৰে বাবে এটা প্রচণ্ড ভাবুকি। তেনে ভাবুকিৰ সন্মুখীন হৈছে বালিমাহীৰ দৰে সুন্দৰ চৰাইটিও। প্রকৃতি শুৱনী কৰা এই চৰাইবিধৰ বিভিন্ন প্রজাতিৰ আমাৰ প্ৰাকৃতিক পৰিবেশত যাতে হানিবিঘিনি নহয়, সেই কথাত আমি সকলোৱে চিন্তা কৰাৰ প্রয়োজন। মানুহৰ নিজৰ স্বাৰ্থৰে ভৰা কৰ্মৰ মাজত লুকাই থকা প্রকৃতিৰ জৈৱ-বৈচিত্ৰ্যৰ ধ্বংসাত্মক দিশটোৰ বিষয়ে চিন্তা কৰাৰ মানসিকতা জাগ্ৰত হ’লেহে আমাৰ শুৱনি পৃথিবীখনৰ জৈৱ-বৈচিত্ৰ্য সুৰক্ষাত সহায়ক হ’ব।\n1. The Book of Indian Bird, Dr. Salim Ali\n2. Joy of Bird Watching, Vishwa Mohan Tiwari\nবিষয় চৰাই প্রকৃতি\n1 Comment : "বালিমাহী বালিমাহী (নন্দ গগৈ)"


تفسير الحشر - الترجمة الأسامية الموسوعة القرآنية\nআকাশমণ্ডল আৰু পৃথিৱীত যি আছে সেই সকলোবোৰেই আল্লাহৰ পৱিত্ৰতা আৰু মহিমা ঘোষণা কৰে; আৰু তেওঁ পৰাক্ৰমশালী প্ৰজ্ঞাময়।\nতেৱেঁই আহলে কিতাবসকলৰ মাজত যিসকলে কুফৰী কৰিছিল সিহঁতক প্ৰথম সমাবেশৰ বাবে সিহঁতৰ আবাসভূমিৰ পৰা বিতাৰিত কৰিছিল। তোমালোকে কল্পনাও কৰা নাছিলা যে সিহঁতে ওলাই যাব; আৰু সিহঁতেও ভাবিছিল যে, সিহঁতৰ দুৰ্গসমূহে সিহঁতক আল্লাহৰ পৰা ৰক্ষা কৰিব; কিন্তু সিহঁতৰ ওচৰত আল্লাহৰ আযাব এনে ঠাইৰ পৰা আহিলে যিটো সিহঁতেও কল্পনা কৰিব পৰা নাছিল; আৰু তেওঁ সিহঁতৰ অন্তৰত আতঙ্কৰ সঞ্চাৰ কৰিলে। ফলত সিহঁতে সিহঁতৰ ঘৰ-দুৱাৰ নিজ হাতে আৰু মুমিনসকলৰ হাতেৰে ধ্বংস কৰিলে; এতেকে হে দৃষ্টিমান ব্যক্তিসকল! তোমালোকে উপদেশ গ্ৰহণ কৰা।\nআৰু আল্লাহে সিহঁতৰ নিৰ্বাসনদণ্ড লিপিবদ্ধ নকৰিলেও তেওঁ সিহঁতক পৃথিৱীতেই (আন কোনো) শাস্তি দিলেহেঁতেন; আৰু আখিৰাতত সিহঁতৰ বাবে আছে জাহান্নামৰ শাস্তি।\nএয়া এই বাবে যে, নিশ্চয় সিহঁত আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছুলৰ বিৰুদ্ধাচাৰণ কৰিছিল;আৰু কোনোবাই আল্লাহৰ বিৰুদ্ধাচাৰণ কৰিলে, তেন্তে নিশ্চয় আল্লাহ শাস্তি প্ৰদানত অতি কঠোৰ।\nতোমালোকে যিবোৰ খেজুৰ গছ কাটিছা আৰু যিবোৰক কাণ্ডৰ ওপৰত স্থিত অৱস্থাত ৰাখি দিছা, সেয়া আছিল কেৱল আল্লাহৰ অনুমতিক্ৰমে; যাতে তেওঁ ফাছিকসকলক লাঞ্ছিত কৰিব পাৰে।\nআৰু আল্লাহে ইয়াহুদীসকলৰ পৰা তেওঁৰ ৰাছুলক যি ‘ফায়’ (ধন-সম্পদ) অৰ্পন কৰিছে, তাৰ বাবে তোমালোকে ঘোঁৰা অথবা উটত আৰোহণ কৰি কোনো অভিযান কৰা নাছিলা; বৰং আল্লাহে তেওঁৰ ৰাছুলসকলক যাৰ ওপৰত ইচ্ছা কৰ্তৃত্ব প্ৰদান কৰে; আৰু আল্লাহ সকলো বস্তুৰ ওপৰত ক্ষমতাবান।\nআল্লাহে জনবসতিৰ অধিবাসীসকলৰ পৰা তেওঁৰ ৰাছুলক ‘ফায়’ হিচাপে যি প্ৰদান কৰিছে সেয়া আল্লাহৰ বাবে আৰু ৰাছুলৰ বাবে আৰু আত্মীয়-স্বজনৰ বাবে, ইয়াতীমসকল আৰু মিছকীনসকলৰ বাবে লগতে মুছাফিৰসকলৰ বাবে, যাতে ধন-সম্পদ কেৱল তোমালোকৰ মাজৰ বিত্তশালীসকলৰ মাজতেই আবৰ্তন কৰি নাথাকে। ৰাছুলে তোমালোকক যি দিয়ে সেয়া তোমালোকে গ্ৰহণ কৰা, আৰু যিটোৰ পৰা তেওঁ তোমালোকক নিষেধ কৰে তাৰ পৰা বিৰত থকা আৰু তোমালোকে আল্লাহৰ তাক্বৱা অৱলম্বন কৰা; নিশ্চয় আল্লাহ শাস্তি প্ৰদানত অতি কঠোৰ।\nএই সম্পদ সেইসকল দৰিদ্ৰ মুহাজীৰৰ বাবে যিসকলক নিজ ঘৰ-বাৰী আৰু সা-সম্পত্তিৰ পৰা বিতাৰিত কৰা হৈছে। তেওঁলোকে আল্লাহৰ অনুগ্ৰহ আৰু সন্তুষ্টিৰ অন্বেষণ কৰে আৰু আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছুলক সহায় কৰে। এওঁলোকেই সত্যবাদী।\nআৰু তেওঁলোকৰ বাবেও, যিসকলে মুহাজিৰসকলৰ আগমনৰ আগতে এই নগৰীক নিবাস হিচাপে গ্ৰহণ কৰিছে আৰু ঈমান আনিছে, তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ ওচৰত হিজৰত কৰি অহা মানুহবিলাকক ভালপায় আৰু মুহাজিৰসকলক যি দিয়া হৈছে তাৰ বাবে তেওঁলোকে নিজ অন্তৰত কোনো হিংসা পোষণ নকৰে, আৰু তেওঁলোকে অভাৱ থকা সত্ত্বেও নিজৰ ওপৰত তেওঁলোকক অগ্ৰাধিকাৰ দিয়ে। প্ৰকৃততে যিসকলক অন্তৰৰ কৃপণতাৰ পৰা ৰক্ষা কৰা হৈছে, তেওঁলোকেই সাফল্যমণ্ডিত।\nআৰু যিসকল তেওঁলোকৰ পিছত আহিছে তেওঁলোকে কয়, ‘হে আমাৰ প্ৰতিপালক! আমাক আৰু আমাৰ পূৰ্বে ঈমান পোষণ কৰা আমাৰ ভাতৃসকলক ক্ষমা কৰি দিয়া; আৰু যিসকলে ঈমান আনিছে তেওঁলোকৰ বিৰুদ্ধে আমাৰ অন্তৰত কোনো বিদ্বেষ নাৰাখিবা। হে আমাৰ প্ৰতিপালক! নিশ্চয় তুমি দয়াবান, পৰম দয়ালু’।\nতুমি মুনাফিকসকলৰ প্ৰতি লক্ষ্য কৰা নাইনে? সিহঁতে আহলে কিতাবসকলৰ মাজৰ পৰা যিসকলে কুফৰী কৰিছে সিহঁতৰ সেইসকল ভাতৃক কয়, ‘তোমালোকে যদি বহিষ্কৃত হোৱা, তেন্তে আমিও তোমালোকৰ লগত নিশ্চয় দেশ ত্যাগ কৰিম আৰু আমি তোমালোকৰ বিষয়ে কেতিয়াও কাৰো আনুগত্য নকৰিম আৰু তোমালোকৰ লগত যুদ্ধ হ’লে আমি নিশ্চয় তোমালোকৰ সহায় কৰিম’। কিন্তু আল্লাহে সাক্ষ্য দিয়ে যে, নিশ্চয় সিহঁত ঘোৰ মিছলীয়া।\nপ্ৰকৃততে যদি সিহঁত (ইয়াহুদীসকল) বহিষ্কৃত হয় তেন্তে ইহঁতে (মুনাফিকসকলে) কেতিয়াও সিহঁতৰ লগত ওলাই নাযাব আৰু সিহঁতৰ লগত যুদ্ধ কৰা হ’লে ইহঁতে কেতিয়াও সহায় নকৰিব আৰু যদি সিহঁতক কোনো সহায় কৰিবলৈ আহেও তেন্তে সিহঁত নিশ্চয় পৃষ্ঠপ্ৰদৰ্শন কৰিব; তাৰ পিছত সিহঁতে কোনো সহায়েই নাপাব।\nপ্ৰকৃতপক্ষে সিহঁতৰ অন্তৰত আল্লাহতকৈ তোমালোকৰ ভয়হে বেছি। এয়া এই বাবে যে, সিহঁত এটা জ্ঞানবোধ নথকা সম্প্ৰদায়।\nসিহঁত সন্মিলিতভাৱে তোমালোকৰ লগত যুদ্ধ কৰিব নোৱাৰিব, যুদ্ধ কৰিলেও সুৰক্ষিত জনবসতিৰ মাজত অৱস্থান কৰি অথবা বেৰৰ আঁৰ লৈহে কৰিব; সিহঁত পাৰস্পাৰিক বিৰোধিতাত অতি কঠোৰ। তুমি সিহঁতক ঐক্যবদ্ধ বুলি ভাবা; কিন্তু সিহঁতৰ অন্তৰসমূহত মিল নাই; এইটো এই বাবেই যে, সিহঁত এটা নিৰ্বোধ সম্প্ৰদায়।\nইহঁত সেইসকল লোকৰ দৰেই, যিসকলে ইহঁতৰ কিছুকাল পূৰ্বেই নিজৰ কৃতকৰ্মৰ শাস্তি ভোগ কৰিছে, আৰু সিহঁতৰ বাবে আছে যন্ত্ৰণাদায়ক শাস্তি।\nইহঁতে চয়তানৰ দৰে, সি মানুহক কয়, ‘কুফৰী কৰা’; তাৰ পিছত যেতিয়া সি কুফৰী কৰে তেতিয়া সি কয়, ‘তোমাৰ লগত মোৰ কোনো সম্পৰ্ক নাই, নিশ্চয় মই সৃষ্টিজগতৰ প্ৰতিপালক আল্লাহক ভয় কৰো’।\nফলত সিহঁত দুজনৰ পৰিণাম হ’ব যে, সিহঁত দুজনেই জাহান্নামী; তাত সিহঁত চিৰস্থায়ী হ’ব আৰু এইটোৱে যালিমসকলৰ প্ৰতিদান।\nহে ঈমান্দাৰসকল! তোমালোকে আল্লাহৰ তাক্বৱা অৱলম্বন কৰা; আৰু প্ৰত্যেকৰে চিন্তা কৰা উচিত যে, সি অহাকালিৰ বাবে কি প্ৰেৰণ কৰিছে; আৰু তোমালোকে আল্লাহক ভয় কৰা; তোমালোকে যি কৰা সেই সম্পৰ্কে নিশ্চয় আল্লাহ সবিশেষ অৱহিত।\nতোমালোকে সিহঁতৰ দৰে নহ’বা যিসকলে আল্লাহক পাহৰি গৈছে; ফলত আল্লাহেও সিহঁতক আত্মবিস্মৃত কৰিছে, ইহঁতেই হৈছে ফাছিক্ব।\nজাহান্নামৰ অধিবাসী আৰু জান্নাতৰ অধিবাসী কেতিয়াও সমান নহয়। প্ৰকৃত সফলতাৰ অধিকাৰী কেৱল জান্নাতৰ অধিবাসীসকলহে।\nযদি আমি এই কোৰআনক কোনো পৰ্বতৰ ওপৰত অৱতীৰ্ণ কৰিলোহেঁতেন তেন্তে তুমি ইয়াক আল্লাহৰ ভয়ত বিনীত বিদীৰ্ণ অৱস্থাত দেখিলাহেঁতেন, আৰু আমি এইবোৰ উদাহৰণ বৰ্ণনা কৰো মানুহৰ বাবে যাতে সিহঁতে চিন্তা-গৱেষণা কৰে।\nতেৱেঁই আল্লাহ, তেওঁৰ বাহিৰে আন কোনো সত্য ইলাহ নাই, তেওঁ অদৃশ্য আৰু প্ৰকাশ্য বিষয়সমূহৰ জ্ঞানী; তেওঁ পৰম কৰুণাময় পৰম দয়ালু।\nতেৱেঁই আল্লাহ, তেওঁৰ বাহিৰে আন কোনো সত্য ইলাহ নাই, তেৱেঁই অধিপতি, মহাপৱিত্ৰ, শান্তিৰ উৎস ত্ৰুটিমুক্ত, নিৰাপত্তাদানকাৰী, ৰক্ষক, মহাপৰাক্ৰমশালী, মহাপ্ৰতাপশালী, অতি মহিমান্বিত। সিহঁতে যি অংশীস্থাপন কৰে তাৰ পৰা আল্লাহ পৱিত্ৰ, মহান।\nতেৱেঁই আল্লাহ, স্ৰষ্টা উদ্ভাৱনকৰ্তা, আকাৰ-আকৃতিদানকাৰী, সৰ্বোত্তম নামসমূহ তেওঁৰেই। আকাশমণ্ডল আৰু পৃথিৱীত যি আছে সকলোৱে তেওঁৰ পৱিত্ৰতা আৰু মহিমা ঘোষণা কৰে। তেওঁ পৰাক্ৰমশালী, প্ৰজ্ঞাময়।


শংকৰদেৱৰ সমাজ-সংস্কাৰ আন্দোলন আৰু ইয়াৰ বিভিন্ন দিশঃ এক সংক্ষিপ্ত আলোকপাত — Vikaspedia\nশংকৰদেৱৰ সমাজ-সংস্কাৰ আন্দোলনৰ পটভূমি -\nশংকৰদেৱৰ সমাজ-সংস্কাৰ আন্দোলনৰ বিভিন্ন দিশ -\nঅহিংসাই পৰম ধৰ্ম আৰু এখন শান্তিপূৰ্ণ সমাজ -\nগণতান্ত্ৰিক আন্দোলন আৰু সংঘাত -\nসাম্য আৰু মানৱতাৰ ভিত্তিত সমাজ গঠন -\nনামঘৰঃ সমাজ সংগঠনৰ এক আধাৰ -\nআহাৰৰ সাত্ত্বিকতা -\nশংকৰদেৱৰ সাহিত্যত সমাজ-সংস্কাৰৰ মনোভাৱ -\nশংকৰদেৱ আছিল বহুমুখী প্ৰতিভাৰ অধিকাৰী৷ শংকৰদেৱক কেৱল ধৰ্ম প্ৰচাৰকৰূপে গণ্য কৰিলে তেওঁৰ প্ৰতিভাৰ প্ৰকৃত মূল্যায়ন কেতিয়াও সম্পূৰ্ণ নহয়৷ এখন ৰুগ্ন আৰু ভগ্ন সমাজত জ্ঞানৰ পোহৰ সিঁচিবলৈ তেওঁ অশেষ কষ্ট স্বীকাৰ কৰিছিল৷\nঅসমৰ সমাজ জীৱনলৈ শংকৰদেৱে আগবঢ়োৱা অৱদানৰ কোনো তুলনা নাই৷ তেওঁ ধৰ্মৰ নামত চলি থকা নানা অমানৱীয় আৰু অযুক্তিকৰ আচাৰ-আচৰণ নিৰ্মূল কৰিবলৈ যত্ন কৰিছিল৷\n*অন্ধবিশ্বাস আদিৰ বিৰোধিতা কৰিছিল৷\nশংকৰদেৱৰ সপোনৰ সমাজখন আছিল এখন আদৰ্শ সমাজ৷ সেইখন সমাজত আছিল সমতা আৰু মানৱতা, গণতান্ত্ৰিক প্ৰমূল্যবোধ৷ অসমীয়া মানুহৰ খাদ্য, সাজ-পাৰ, আচৰণ, মানসিকতা আদিৰ সংশোধন কৰি তেওঁ অসমীয়া সমাজখন সুস্থ কৰিব বিচাৰিছিল৷\nতেওঁ সমাজৰ প্ৰতিটো সৰু-বৰ দিশৰ প্ৰতি চকু দিছিল, কাৰণ সমাজৰ মাত্ৰ দুটামান দিশৰ সংশোধন কৰি কেতিয়াও এখন সুস্থ সমাজ আশা কৰিব নোৱাৰি৷ নৱ-বৈষ্ণৱ ধৰ্ম প্ৰচাৰৰ সমান্তৰালভাৱে অসমীয়া সমাজখনৰ সংস্কাৰ সাধন কৰা শংকৰদেৱৰ এটা প্ৰধান উদ্দেশ্য আছিল৷\nশংকৰদেৱৰ সময়ছোৱাত অসমৰ সমাজ ব্যৱস্থা ঘূণে ধৰা আছিল৷ “সামাজিক কুৰীতি, অনাচাৰ, ধৰ্মৰ নামত চলা ব্যভিচাৰ আৰু অসংখ্য ক্ষুদ্ৰ ধৰ্মীয় সম্প্ৰদায়ৰ অন্ধ-বিশ্বাস আধাৰিত আচাৰ-আচৰণ, জীৱন ধাৰণৰ অস্বাস্থ্যকৰ ব্যৱস্থা, স্বাস্থ্যকৰ জীৱন যাপনৰ বিষয়ে অজ্ঞতা আদিয়ে নিশ্চয়কৈ শংকৰদেৱক ব্যথিত আৰু চিন্তিত কৰিছিল৷” (কৰবী ডেকা হাজৰিকাঃ মাধৱদেৱঃ সাহিত্য, কলা আৰু দৰ্শন, পৃঃ ৮)\nশংকৰদেৱৰ সময়ছোৱাত অসমৰ ৰাজিনৈতিক ব্যৱস্থাও বহু পৰিমাণে অশান্ত আছিল৷ সঘনাই হৈ থকা যুদ্ধ-কাজিয়াই পৰিৱেশ অশান্ত কৰি ৰাখিছিল৷\nশংকৰদেৱে জীৱনকালত ৰজাঘৰৰ পৰা বহু পৰিমাণে হাৰাশাস্তি ভোগ কৰিবলগীয়া হৈছিল৷ ৰাজনৈতিক অশান্তি দূৰ কৰি সামাজিক ঐক্য স্থাপনৰ বাবে তেওঁ যত্ন কৰিছিল৷\nতান্ত্ৰিক বৌদ্ধ ধৰ্ম আৰু শাক্ত ধৰ্মই অসমত এক জটিল ৰূপ ধাৰণ কৰিছিল৷ দেৱী উপাসনাৰ বাবে নৰবলিৰ দৰে ক্ৰিয়া-কাণ্ডও সংঘটিত হৈছিল৷ নানা ধৰ্মমত সৃষ্টি হোৱাৰ ফলত সমাজত এক বিভ্ৰান্তিকৰ অৱস্থাৰ উদ্ভৱ হৈছিল৷ প্ৰধানকৈ ব্ৰাহ্মণ্য ধৰ্মই সমাজ জীৱনত শ্ৰেণী-বৈষম্য বৃদ্ধি কৰিছিল৷\n“ভোগী শ্ৰেণীটোৰ উৎপত্তি আছিল সমাজত অৰাজকতা সৃষ্টিৰ অন্যতম কাৰণ৷ ভাৰতৰ অন্যান্য ঠাইত চূড়ান্ত অৱনতি লাভ কৰা দেৱদাসী প্ৰথাই অসমৰ কোনো কোনো মন্দিৰত দেৱদাসী নটীৰ শ্ৰেণী এটা সৃষ্টি কৰিছিল আৰু এইদৰে সামাজিক, নৈতিক মূল্যবোধৰ অৱক্ষয়ো আৰম্ভ হৈছিল৷” (কৰবী ডেকা হাজৰিকাঃ পূৰ্ব উক্ত গ্ৰন্থ, পৃঃ ২)\nশংকৰদেৱে কেৱল ধৰ্ম প্ৰচাৰৰ বাবে সাহিত্য ৰচনা কৰা নাছিল৷ ধৰ্ম প্ৰচাৰৰ লগতে সমাজ আৰু জাতি সংগঠনৰ বাবেও তেওঁ সাহিত্য ৰচনা কৰিছিল৷ ধৰ্মীয় অনুশাসনৰ জৰিয়তে শংকৰদেৱে সমাজ আৰু সামাজিক জীৱনৰ আসোঁৱাহ দূৰ কৰিবলৈ যত্ন কৰিছিল৷\nশংকৰদেৱৰ ধৰ্মত ক্ৰিয়া-কাণ্ডৰ বাহুল্য নাই৷ নাই কোনো ধৰণৰ বাহ্যিক আড়ম্বৰ৷ শংকৰদেৱে অন্ধ-বিশ্বাসৰ পৰম্পৰাস্বৰূপ বলি- বিধান, যাগ-যজ্ঞ, মূৰ্তি পূজা আদিৰ বিৰোধিতা কৰিছিল৷\nএখন সমতা আৰু মানৱতাবোধৰ ভেটিত প্ৰতিষ্ঠিত সমাজ শংকৰদেৱৰ কাম্য আছিল৷ সেয়ে ক’ব পাৰি- “শংকৰদেৱৰ কৰ্ম মানৱাত্মাৰ মুক্তিৰ কৰ্ম৷”(নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈঃ সংস্কৃতি আৰু শ্ৰীশ্ৰীশংকৰদেৱ(প্ৰবন্ধ),শংকৰদেৱঃ সমাজ আৰু সংস্কৃতি, সম্পা. প্ৰদীপজ্যোতি মহন্ত, পৃঃ ১১৬)\nএনে এখন অন্ধকাৰপূৰ্ণ সমাজত পোহৰ সিঁচিবলৈ শংকৰদেৱে অশেষ যত্ন কৰিছিল৷ এই ক্ষেত্ৰত তেওঁ ধৰ্মকেই সহায়কস্বৰূপে গ্ৰহণ কৰিছিল৷\nডিম্বেশ্বৰ নেওগে সেইবাবে কৈছিল— “তেওঁৰ প্ৰচাৰিত ধৰ্মত কোনো আঁহ-ফলা নীতি নাই, সমাজৰ সকলো সম্প্ৰদায়কে মোৰ বুলি সাৱটি লোৱাই তেওঁৰ উদ্দেশ্য আছিল৷”\n“ভক্তি আন্দোলনে সমগ্ৰ ভাৰতবৰ্ষতে বৰ্ণভেদত কিছু শিথিলতা আনিলেও অসমৰ দৰে ব্ৰাহ্মণ আৰু চণ্ডালৰ পাৰ্থক্য নোহোৱাকৈ মানুহক ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ শিকোৱা নাই৷\nশংকৰদেৱৰ ‘ভকতিত নাহি জাতি-অজাতি বিচাৰ’ এটা ডাঙৰ সামাজিক আন্দোলনৰ আধাৰ৷”(নগেন শইকীয়াঃ অসমীয়া মানুহৰ ইতিহাস, পৃঃ ২৫২)\nঅসমৰ সহজ-সৰল মানুহখিনিৰ ওপৰত ব্ৰাহ্মণ্য ধৰ্মই কঠোৰ হেঁচা দিছিল৷\nব্ৰাহ্মণ্য ধৰ্মই বৰ্ণভেদ প্ৰথাৰ জন্ম দি সমাজ কলুষিত কৰিছিল৷ পূজা-পাতল, যাগ-যজ্ঞত তেওঁলোকে আনক স্থান দিয়া নাছিল৷ সাধাৰণ মানুহখিনিয়ে ভগৱানক সেৱা কৰিবলৈ পোৱা নাছিল৷ কিয়নো ব্ৰাহ্মণ্য ধৰ্ম আছিল যথেষ্ট আড়ম্বৰপূৰ্ণ আৰু খৰচী৷\nশংকৰদেৱে নৱ-বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ যোগেদি ব্ৰাহ্মণ্য ধৰ্মই সৃষ্টি কৰা অযুক্তিকৰ প্ৰাচীৰ ভাঙি দিয়ে৷ শংকৰী ধৰ্মত কোনো জাক-জমকতা নাই৷ কীৰ্তন আৰু শ্ৰৱণেই হ’ল ভক্তিৰ সঽজ মাৰ্গ৷\nব্ৰাহ্মণসকলৰ আধিপত্য দূৰ কৰিবলৈ যাওঁতে শংকৰদেৱে অশেষ কষ্ট স্বীকাৰ কৰিবলগা হৈছিল৷ তেওঁৰ জীৱনলৈও অনেক ভাবুকি আহিছিল৷ বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ প্ৰচাৰে ব্ৰাহ্মণসকলৰ স্বাৰ্থত আঘাত সনাৰ বাবে কোচ ৰজা নৰনাৰায়ণৰ আগত শংকৰে ৰাজ্য নষ্ট কৰিলে বুলি গোচৰ দিছিল৷\nএই সময়ছোৱাত গুৰুজনাই আত্মগোপন কৰি থাকিবলগীয়া হৈছিল৷ সকলোবোৰ ভাবুকি আওকাণ কৰি মহাপুৰুষজনাই নিজৰ ধৰ্মমত প্ৰচাৰ কৰি গ’ল৷\nএই দিশবোৰ চালি-জাৰি চাই আমি শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ নাম এজন সাহসী বিপ্লৱী হিচাপে ল’ব পাৰোঁ৷ এখন আদৰ্শ সমাজ গঢ়াৰ স্বাৰ্থত তেওঁ এক সংগ্ৰামী জীৱন অতিবাহিত কৰিছিল৷\nসেয়ে তেওঁ কৈছিল- ‘ঈশস্বৰূপে হৰি সৱঘটে বৈঠহ জৈছন গগন বিয়াপি’ অথবা ‘সৱাকো মানিবা তুমি বিষ্ণু বুদ্ধি কৰি’৷ তেওঁ অসমীয়া মানুহক শিকালে সকলোৰে মাজত একেই প্ৰাণ বিদ্যমান-\nঅধঃপতিত, অস্পৃশ্য, তথাকথিত উচ্চ সমাজৰ দ্বাৰা পৰিত্যক্ত পাপী-তাপীক ভক্তি ধৰ্মৰ দ্বাৰা উন্নত কৰাই আছিল শংকৰদেৱৰ ভক্তি ধৰ্মৰ মূল লক্ষ্য৷” (দ্বিজেন্দ্ৰনাথ ভকতঃ মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ বিৰচিত কীৰ্তনঃ এক সমীক্ষাত্মক আলোচনা, পৃঃ ৫৫)\nদাস্যভক্তিকেন্দ্ৰিক শংকৰদেৱৰ ধৰ্ম আছিল সম্পূৰ্ণৰূপে গণতান্ত্ৰিক৷ ভক্তিৰ সকলো দুৱাৰ সকলো জাতিৰ লোকৰ বাবেই মুকলি আছিল৷ চণ্ডাল, শূদ্ৰ শ্ৰেণীৰ লোকো গুৰু হ’ব পাৰে৷ সৰ্বসাধাৰণ লোকে ভগৱানৰ কাষ চাপিবলৈ ব্ৰাহ্মণ পুৰোহিতৰ সহায় ল’ব নালাগে৷\nএনে নিয়ম হোৱাত ব্ৰাহ্মণৰ স্বাৰ্থত পোনপটীয়া আঘাত পৰিল৷ কোচ ৰাজ্যৰ দৰে আহোম ৰাজ্যতো মহাপুৰুষজনাই ধৰ্মমত প্ৰচাৰ কৰাত বাধা পাইছিল৷ “শ্ৰীধৰ ভট্টাচাৰ্য, কবিৰাজ মিশ্ৰ, বামনাচাৰ্য, ৰত্নাকৰ কন্দলি, ব্ৰহ্মানন্দ ভট্টাচাৰ্য আদি আচাৰ্য, কন্দলি, মিশ্ৰ, উপাধ্যায়, ভাৰতী উপাধিধাৰী পণ্ডিতসকলে শংকৰদেৱৰ গণতান্ত্ৰিক ধৰ্ম আন্দোলন ঢাকিবলৈ ওলাল৷”\n(মহেশ্বৰ নেওগঃ শ্ৰীশ্ৰী শংকৰদেৱ, পৃঃ ৬৫) শংকৰদেৱে অতি ধৈৰ্য, সাহস আৰু নিজৰ সুগভীৰ শাস্ত্ৰজ্ঞানৰ দ্বাৰা এনেবোৰ সংঘাতৰ মুখামুখি হৈছিল আৰু সফলতা অৰ্জন কৰিছিল৷\nশংকৰদেৱে যিখন সমাজত জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল তাত মানৱতাৰ স্থান অধিকাৰ কৰিছিল আসুৰিক শক্তিয়ে৷\nমানুহক বন্দনা নকৰি পূজা কৰা হৈছিল দেৱ-দেৱীৰ৷ দেৱীৰ সন্তুষ্টিৰ বাবে পশুবলি দিয়া হৈছিল৷ আনকি নৰবলিৰ দৰে জঘন্য ক্ৰিয়া-কাণ্ডও সংঘটিত হৈছিল৷\nবৌদ্ধ ধৰ্মৰ বজ্ৰযান নামৰ এক বিকৃত ৰূপেও সেই সময়ৰ সমাজত নানা ব্যভিচাৰৰ সৃষ্টি কৰিছিল৷ শংকৰদেৱে সমাজৰ এই আন্ধাৰবোৰ আঁতৰাই পোহৰ সিঁচিবলৈ বহুত ত্যাগ কৰিছিল৷\nতেওঁ সামাজিক ৰূপান্তৰৰ আপোচহীন ৰূপকাৰ আৰু নিৰ্মাতা৷ শংকৰদেৱে কৈছিল- “কুকুৰ শৃগাল গৰ্দভৰো আত্মাৰাম জানিয়া সৱাকো পৰি কৰিবা প্ৰণাম৷”\nশংকৰদেৱৰ এই বাণী মহামানৱতাৰ, উদাৰতাৰ আৰু সহৃদয়তাৰ বাণী৷ শংকৰদেৱে সাম্য আৰু মানৱতাৰ ভিত্তিত এখন সুন্দৰ সমাজ গঢ়াৰ সপোন দেখিছিল৷\n“ভক্তৰ সামগীতেৰে উত্তপ্ত এখন শোষণমুক্ত সমৃদ্ধ সমাজ৷ নিৰক্ষৰ, অশিক্ষিত, দৰিদ্ৰ হ’লেও গীত, নৃত্য, বাদ্য, নাট, অভিনয় কলাৰ অধিকাৰী এখন মানসিকভাৱে সমৃদ্ধ আৰু ঐশ্বৰ্যশালী সমাজ, জীৱনৰ নতুন মূল্য আৰু তাৎপৰ্য উপলব্ধি কৰিবলৈ উদ্যত আৰু প্ৰস্তুত এখন নতুন মানুহৰ সমাজ৷\nকছাৰী-চুতীয়া, মৰাণ, আহোম, মিৰি, কেঁওট, কলিতা, ব্ৰাহ্মণ, দৈৱজ্ঞ, মুছলমান, বৌদ্ধ, পৰ্বতীয়া, ভৈয়ামীয়া, কৈৱৰ্ত, চণ্ডাল সকলোকে সামৰি লৈ এখন নতুন বিৰাট সমাজ৷” (চৈয়দ আব্দুল মালিকঃ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ আৰু সংহতি(প্ৰবন্ধ), শংকৰদেৱঃ সমাজ আৰু সংস্কৃতি, সম্পা. প্ৰদীপজ্যোতি মহন্ত, পৃঃ ৬৯)\nঅসমৰ সামাজিক, ধাৰ্মিক আৰু সাংস্কৃতিক জীৱনলৈ নামঘৰৰ অৱদান অনন্য৷ নামঘৰ জাতীয় নাটশাল(National Theatre)৷\nএই নামঘৰত সকলো সম্প্ৰদায়ৰ লোকে প্ৰৱেশ কৰিব পাৰে৷ নামঘৰত ধনী-দুখীয়া সকলোৰে নিমিত্তে একে কঠ-কুঁহিলাৰ আসন৷ উপযুক্ত সকলো বৰ্ণৰ লোকেই ভাওনাত ভাও ল’ব পাৰে৷\nভাওনাঘৰে এইদৰে অসমীয়া সমাজত সামাজিক সমতা সৃষ্টি কৰিছিল৷ নামঘৰৰ মাজেদি গণতান্ত্ৰিক চিন্তাধাৰা প্ৰকাশিত হৈছে৷\nযেনে- সূত্ৰধাৰ, গায়ন-বায়ন আদিৰ নিৰ্বাচন পূৰ্বৰে পৰা গণতান্ত্ৰিকভাৱে চলি আহিছে৷ গাঁৱৰ ভিতৰত যিসকল লোক আনতকৈ পাৰ্গত তেওঁলোককেই এই বাব দিয়া হয়৷\nভক্তি আন্দোলনে অসমীয়া মানুহৰ আহাৰ সাত্ত্বিক কৰি তোলে৷ বৈষ্ণৱ ধৰ্মত ৰাগিয়াল দ্ৰব্যৰ কোনো স্থান নাই৷\nবৈষ্ণৱসকলে মাংস নাখাইছিল আৰু শৰীৰত উত্তেজনা সৃষ্টি কৰিব পৰা মাছো নাখাইছিল৷ মাহ-চাউল, বুট-কল, নাৰিকল, কুঁহিয়াৰ আদিৰে যি প্ৰসাদৰ ব্যৱস্থা কৰা হয়, সেয়া স্বাস্থ্যসন্মত৷\nভক্তি আন্দোলনে অসমীয়া মানুহৰ পৰিধেয় বস্ত্ৰলৈও সাত্ত্বিকতা আনিলে৷ বৈষ্ণৱসকলে সদায় বগা বস্ত্ৰ পৰিধান কৰিছিল৷ এতিয়াও সেই নীতি অনেকে পালন কৰি আহিছে৷\nৰঙা বা গেৰুৱা কাপোৰ অসমীয়া সন্ত-মহন্তই পৰিধান নকৰে৷ অসমীয়া মহিলাৰ সাজ-পাৰতো ৰঙৰ প্ৰয়োগ সদায় মৃদু আৰু পৰিশীলিত৷\nঅসমৰ জনজাতীয় সমাজখনত বা বহলভাৱে অসমীয়া গ্ৰামীণ সমাজখনত পৰম্পৰাগতভাৱে অনেক লোক-বিশ্বাস আৰু লোক-সংস্কাৰ চলি আহিছিল৷\nআই ওলালে শীতলা পূজা কৰা, ভূত-প্ৰেতৰ ক্ষেত্ৰত বেজৰ দ্বাৰা জৰা-ফুকা কৰা, অপদেৱতাৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ কেঁচুৱাৰ ডিঙিত শামুকৰ খোলা ওলোমাই দিয়া আদিবোৰ অন্ধ-বিশ্বাসজনিত কাম৷\nএইবোৰৰ ওপৰত বৈষ্ণৱ আন্দোলনে গভীৰ প্ৰভাৱ পেলাইছিল৷ সেয়েহে শীতলা পূজা, অপেশ্বৰী সবাহ আদিত নাম-কীৰ্তন সোমাই পৰিল৷ নাম-কীৰ্তনৰ সংযোগে এই আচাৰবোৰলৈ এক সাত্বিকতা আনিলে৷\nঅসমীয়া মানুহৰ ব্যৱহাৰিক সাধাৰণ জীৱনৰ ওপৰত শংকৰদেৱৰ ধৰ্মই গভীৰভাৱে প্ৰভাৱ পেলাইছিল৷ তেওঁ অনাখৰী অসমীয়া মানুহখিনিক পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্নতা আৰু স্বাস্থ্য-শিক্ষাৰ স’তে পৰিচয় কৰাই দিছিল৷\n“দৈনিক পুৱা ঘৰৰ বাহিৰে ভিতৰে সাৰি-মচি পৰিষ্কাৰ কৰা, আগদিনা ব্যৱহাৰ কৰা কাপোৰ নোধোৱাকৈ পিছদিনা ব্যৱহাৰ নকৰা, গা নোধোৱাকৈ কোনো খাদ্যবস্তু গ্ৰহণ নকৰা ইত্যাদি দৈনন্দিন জীৱনত অৱশ্যে পালনীয় নীতি-নিয়মবিলাকে অসমীয়া মানুহৰ জীৱন-যাপনৰ বিশিষ্টতাৰ পৰিচয় দিয়ে৷\nভাৰতবৰ্ষৰ আন কোনো ঠাইৰ লোক-জীৱন এনেভাৱে নিয়ন্ত্ৰিত হোৱা বুলি জনা নাযায়৷ ” (নগেন শইকীয়াঃ পূৰ্ব উক্ত গ্ৰন্থ, পৃঃ ২৫২) মুঠৰ ওপৰত তেওঁ ব্যৱহাৰিক জীৱনত সদাচাৰ কৰিলে৷\nশংকৰদেৱৰ ‘কীৰ্তন’ পুথিৰ আটাইতকৈ উল্লেখযোগ্য অৱদান হিচাপে বিবেচনা কৰিব পাৰি তাৰ সামাজিক অৱদানক৷ অনাখৰী সহজ-সৰল ৰাইজক শাস্ত্ৰজ্ঞান দিবৰ বাবে নাম-প্ৰসংগৰ উপযোগীকৈ ‘কীৰ্তন’ৰ খণ্ডসমূহ ৰচনা কৰা হৈছিল৷\n‘কীৰ্তনে’ বিভিন্ন স্তৰৰ লোকৰ মাজত মিলা-প্ৰীতিৰ ভাব বৃদ্ধি কৰিছিল৷ জাতি-ভেদ আৰু উচ্চ-নীচৰ বাধা গুচাই সমতাৰ বাণী প্ৰচাৰ কৰিছিল৷\nব্ৰাহ্মণ-শূদ্ৰ আৰু অস্পৃশ্য জাতিয়েও একেলগে বহি নাম-প্ৰসংগ কৰাৰ ফলত ভ্ৰাতৃত্ববোধৰ ভাব বৃদ্ধি পাইছিল৷ ‘কীৰ্তন’ৰ পাঠে আৰু নাম-প্ৰসংগই সামাজিক সদাচাৰ আৰু পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্নতা দাবী কৰিছিল৷\nফলত ‘কীৰ্তন’ পুথিয়ে সমাজ-সংস্কাৰৰ ক্ষেত্ৰত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছিল৷\nজাতি-ধৰ্ম নিৰ্বিশেষে সকলোৱেই ভগৱানক সেৱা কৰিব পাৰে৷ ভগৱানেও সকলোকে সমান দৃষ্টিৰে চায়৷\nশংকৰদেৱে ধৰ্মীয় চিন্তাৰ ক্ষেত্ৰত সাম্যবাদৰ কৰিছিল৷ ‘কীৰ্তন’ত তেওঁ লিখিছে-\nশংকৰদেৱৰ ‘পত্নীপ্ৰসাদ’ নাটত নাৰীৰ সমাজপীড়িত অসহায় অৱস্থা আৰু নাৰী-মুক্তিৰ চেতনা প্ৰকাশিত হৈছে৷\nকৃষ্ণক সাক্ষাৎ কৰাৰ ক্ষেত্ৰত বিপ্ৰপত্নীসকলক তেওঁলোকৰ স্বামীসকলে বাধা দিছে৷ সেই বাধা নেওচি কৃষ্ণক দৰ্শন কৰিবলৈ গৈ বিপ্ৰপত্নীসকলে সাহসৰ পৰিচয় দিছে৷\nনাৰীৰ স্বাধীনতাত পুৰুষে হস্তক্ষেপ কৰাত তাৰ প্ৰতিবাদ নাৰীয়ে কৰিছে আৰু প্ৰয়োজন সাপেক্ষে মৃত্যুক আঁকোৱালি ল’বলৈয়ো কুণ্ঠাবোধ কৰা নাই৷\nএগৰাকী ব্ৰাহ্মণীক তেওঁৰ স্বামীয়ে ঘৰৰ পৰা ওলাই যাব নোৱৰাকৈ অৱৰুদ্ধ কৰি থোৱাত তাই কৃষ্ণৰ চৰণ চিন্তা কৰিয়েই প্ৰাণ ত্যাগ কৰিছে৷\nইয়াৰ জৰিয়তে শংকৰদেৱে অসমীয়া সাহিত্যত আধুনিক নাৰী চৰিত্ৰ সৃষ্টিৰ সূচনা কৰিলে বুলি ক’ব পাৰি৷\nআনহাতে, বিপ্ৰপত্নীসকলে পুনৰ ঘৰলৈ উভতি যাবলৈ অস্বীকাৰ কৰিছে আৰু তেওঁৰ চৰণত দাসী হিচাপে হ’লেও থাকি যাবলৈ বিচাৰিছে৷ কাৰণ সেইখন সমাজত পুৰুষৰ আদেশ অমান্য কৰা বাবে তেওঁলোকক ‘সোহি পতি পুত্ৰসৱে’ আশ্ৰয় নিদিব৷\nতেওঁলোকৰ এই সংশয় আৰু কাতৰতাৰ মাজেদি সমাজ-ব্যৱস্থাৰ নিৰ্মমতা প্ৰকাশিত হৈছে আৰু নাট্যকাৰৰ সমাজ-সচেতন মনোভাৱ প্ৰকাশিত হৈছে৷\nআনহাতে, শংকৰদেৱে অসমীয়া নাৰীক ধৰ্মীয় কাম-কাজত অংশ লোৱাৰ সুবিধা প্ৰদান কৰিছিল৷\nঅসমীয়া মহিলাই গোসাঁইঘৰত নাম-কীৰ্তন কৰিব পাৰিছিল আৰু নামঘৰতো প্ৰৱেশৰ অধিকাৰ লাভ কৰিছিল৷\nলেখক: মৃদুল মৰাণ


দীপিকা কুমাৰী - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n১৩ জুন, ১৯৯৪ (২৮ বছৰ)\nৰাঁচি, বিহাৰ, ভাৰত\nৰাঁচি, ঝাড়খণ্ড, ভাৰত\n1.61 মিটাৰ (U=ft}}) (২০১০)\n56 কেজি (120 পাউণ্ড) (২০১০)\nটাটা আৰ্চাৰী একাডেমী\nভাৰতীয় আৰ্চাৰী মহিলা দল\n১ম, World record women recurve archery\n২০১১ টৰিন' মহিলা দল\n২০১৫ কফেনগান মহিলা দল\n২০১১ ইষ্টানবুল ব্যক্তিগত\n২০১২ টকিঅ ব্যক্তিগত\n২০১৩ চাংহাই ব্যক্তিগত\n২০১০ দিল্লী ৰিকাৰ্ভ ব্যক্তিগত\n২০১০ দিল্লী ৰিকাৰ্ভ দল\n২০১০ গোৱানঝ' ৰিকাৰ্ভ দল\nদীপিকা কুমাৰী (ইংৰাজী: Deepika Kumari; জন্ম: ১৩ জুন ১৯৯৪) এগৰাকী ভাৰতীয় মহিলা আৰ্চাৰী খেলুৱৈ। তেওঁ ব্যক্তিগত আৰু দলগত উভয় বিভাগত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰে। তেওঁ প্ৰাক্তন ১ নম্বৰ বিশ্ব ৰেংকিংধাৰী মহিলা আৰ্চাৰী খেলুৱৈ। ২০১০ কমনৱেলথ গেমচত তেওঁ মহিলাৰ ব্যক্তিগত ইভেণ্টত স্বৰ্ণপদক লাভ কৰিছিল। লগতে তেওঁ দোলা বেনাৰ্জী আৰু বোম্বায়লা দেৱীৰ লগত মহিলাৰ দলগত ইভেণ্টত স্বৰ্ণপদক লাভ কৰিছিল।\nদীপিকা ২০১২ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকত খেলাৰ যোগ্যতা অৰ্জন কৰিছিল আৰু তাত মহিলাৰ ব্যক্তিগত আৰু দলগত ইভেণ্টত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰিছিল। তেওঁ তাত ৮ম স্থান অৰ্জন কৰিছিল।\nতেওঁ ২০১২ চনত ভাৰতৰ দ্বিতীয় সৰ্বোচ্চ ক্ৰীড়া পুৰস্কাৰ অৰ্জুন বঁটাৰ বাবে নিৰ্বাচিত হয়। ২০১৪ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত দীপিকা এফ.আই.চি.পি.আই. কৰ্তৃ বৰ্ষশ্ৰেষ্ঠ ক্ৰীড়াব্যক্তিত্বৰ সন্মানেৰে ভুষিত হয়। ২০১৬ চনত তেওঁ ভাৰত চৰকাৰৰ পৰা পদ্মশ্ৰী পুৰস্কাৰ অৰ্জন কৰে।\n3 ব্যক্তিগত প্ৰদৰ্শনৰ টাইমলাইন\nদীপিকা কুমাৰী ৰাঁচিৰ পৰা ১৫ কিলোমিটাৰ দূৰৰ গাঁও ৰাতু চাটিত জন্মগ্ৰহণ কৰে। তেওঁৰ পিতৃ শিৱনাৰায়ণ মাহাতো এজন অট'ৰিক্সা ড্ৰাইভাৰ আৰু মাতৃ গীতা মাহাতো ৰাঁচি মেডিকেল কলেজেৰ নাৰ্চ। গাঁৱৰ আম গছৰ পৰা আম পাৰাক কেন্দ্ৰ কৰি দীপিকাৰ আৰ্চাৰী শিকা আৰম্ভ হয়।\nদীপিকা দ্বিতীয় ভাৰতীয় হিচাপে মেক্সিক'ৰ মেৰিডাত অনুষ্ঠিত ২০০৬ আৰ্চাৰী বিশ্বকাপৰ জুনিয়ৰ কম্পাউণ্ড প্ৰতিযোগিতাত জয়ী হয়।\nতেওঁ ২০০৯ চনত যুক্তৰাষ্ট্ৰত অনুষ্ঠিত ১১তম যুৱ বিশ্ব আৰ্চাৰী চেম্পিয়নশিপত স্বৰ্ণ পদক জিকে। তেতিয়া তেওঁৰ বয়স ১৫বছৰ আছিল।\nব্যক্তিগত প্ৰদৰ্শনৰ টাইমলাইন[সম্পাদনা কৰক]\n↑ "India's Deepika Kumari becomes World No. 1 archer". NDTV. 21 June 2012. http://sports.ndtv.com/othersports/othersports/192199-indias-deepika-kumari-becomes-world-no-1-archer। আহৰণ কৰা হৈছে: 20 July 2013.\nৱিকিমিডিয়া কমন্সত দীপিকা কুমাৰী সম্পৰ্কীয় মিডিয়া ফাইল আছে।\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=দীপিকা_কুমাৰী&oldid=292471"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ২৬ আগষ্ট, ২০২১ তাৰিখে ১৭:৫৫ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


ছিকিমৰ পৰা পুনৰ উদ্ধাৰ চিৰাঙৰ ১৭ শিশু – Guwahati Times\nছিকিমৰ পৰা পুনৰ উদ্ধাৰ চিৰাঙৰ ১৭ শিশু\nচিৰাং আৰক্ষীয়ে চুবুৰীয়া ৰাজ্য ছিকিমত দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে অভিযান চলাই ১৭টা শিশু আৰু ২জন প্রাপ্তবয়স্কক উদ্ধাৰ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে৷ শুকুৰবাৰে বিয়লি এখন সংবাদ মেলত এই তথ্য সদৰী কৰে অসম আৰক্ষীৰ বিশেষ সঞ্চালকপ্রধান (টি এণ্ড এ পি) তথা বি টি এ ডিৰ ভাৰপ্রাপ্ত আইজিপি এল আৰ বিষ্ণয়ে৷\nচিৰাং আৰক্ষী অধীক্ষকৰ কার্যালয় সভাকক্ষত অনুষ্ঠিত সংবাদ মেলত আৰক্ষী বিষয়াজনে সংবাদ মাধ্যমক জানিবলৈ দিয়া মতে, জিলাখনৰ উপ–আৰক্ষী অধীক্ষক লৱ কুমাৰ ডেকাৰ নেতৃত্বত তথা শান্তিপুৰ উপ–আৰক্ষী চকীৰ ভাৰপ্রাপ্ত বিষয়াৰ সহযোগত চিৰাং আৰক্ষীৰ অভিযানকাৰী দলে ৮ৰ পৰা ১২ আগষ্টলৈ ছিকিমৰ তিনিখন জিলাত অভিযান চলাই ১৭গৰাকী নাবালক আৰু ২গৰাকী প্রাপ্তবয়স্কক উদ্ধাৰ কৰিবলৈ সক্ষম হয়৷ উদ্ধাৰ কৰা নাবালক আৰু প্রাপ্তবয়স্ক দুজনক এখন বিশেষ বাছত চিৰাঙলৈ লৈ অনা হয়৷ উদ্ধাৰ কৰা আটাইৰে ৰেপিড এণ্টিজেন টেষ্ট কৰাৰ পাছত নিগেটিভ বুলি নিশ্চিত হয়৷ বর্তমান আটাইকে চিৰাং জিলাৰ ৪টা আশ্রয়স্থলীত ৰখাৰ ব্যৱস্থা গ্রহণ কৰিছে৷\nঅসম আৰক্ষীৰ জ্যেষ্ঠ বিষয়াজনে লগতে সংবাদ মাধ্যমক জানিবলৈ দিয়ে যে ৰাজ্যৰ মুখ্যমন্ত্রী ড০ হিমন্ত বিশ্ব শর্মাৰ বিশেষ তৎপৰতাত চিৰাং আৰক্ষীয়ে চুবুৰীয়া ৰাজ্যখনত দুবাৰকৈ অভিযান চলাই বর্তমানলৈ মানৱ সৰবৰাহকাৰীৰ কবলত পৰা চিৰাঙৰ ৫৭ শিশু আৰু ৪গৰাকী প্রাপ্তবয়স্কক উদ্ধাৰ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে৷ যোৱা ৮ আগষ্টৰ পৰা ছিকিমৰ তিনিখন জিলা ক্রমে ইষ্ট ছিকিম, ৱেষ্ট ছিকিম আৰু ছাউথ ছিকিমৰ বিভিন্ন স্থানত অভিযান চলাই ৫ বছৰৰ পৰা ১৭ বছৰীয়া শিশু, কিশোৰ–কিশোৰী ১৭জনক উদ্ধাৰ কৰাৰ লগতে ২জন প্রাপ্তবয়স্ক লোকক উদ্ধাৰ কৰে৷ ৫ বছৰীয়া শিশুটিক মাতৃৰ সৈতে উদ্ধাৰ কৰা বুলিও অসম আৰক্ষীৰ জ্যেষ্ঠ বিষয়াজনে সদৰী কৰে৷ উদ্ধাৰ কৰা ১৯জনৰ ১৫জন আদিবাসী, ২জন নেপালী আৰু একোজনকৈ ৰাজবংশী আৰু সূত্রধৰ সম্প্রদায়ৰ বুলি জনায়৷ তেওঁলোকৰ ১০গৰাকী মহিলা আৰু ৯জন পুৰুষ৷ আজিৰে পৰা আটাইৰে কাউন্সিলিং আৰম্ভ কৰি বিশেষজ্ঞৰ পৰামর্শ মতে পর্যায়ক্রমে পৰিয়ালৰ হাতত আৰু শিশু আশ্রয়গৃহত ৰখাৰ ব্যৱস্থা কৰা হ’ব৷ চিৰাং আৰক্ষীয়ে ৰুণিখাটা থানাত নিজাববীয়াকৈ ৰুজু কৰা গোচৰৰ ভিত্তিত দ্রুত গতিত তদন্ত প্রক্রিয়া আগুৱাই নি ইতিমধ্যে ন্যায়িক জিম্মালৈ প্রেৰণ কৰা মানৱ সৰবৰাহকাৰী কৃষ্ণ যোগীৰ চিৰাঙৰ সহযোগীসকলৰ লগতে চক্রটোৰ সৈতে জডিত ছিকিমৰ সহযোগীসকলকো বিচাৰি আটক কৰিব বুলি চিৰাং জিলা আৰক্ষী অধীক্ষকে মন্তব্য প্রকাশ কৰিছে৷\nচিৰাং আৰক্ষীয়ে জিলাখনৰ গ্রামাঞ্চলত মানৱ সৰবৰাহ বন্ধ কৰাৰ বাবে থানা পর্যায়ৰ ভি ডি পি আৰু গাঁওবুঢ়াসকলৰ সহযোগত মানৱ সৰবৰাহকাৰীৰ কবলত পৰা শিশুসকলৰ তথ্য সংগ্রহ কৰাৰ লগতে সজাগতা বৃদ্ধি কৰাৰ ব্যৱস্থা গ্রহণ কৰিছে বুলিও সংবাদ মাধ্যমক জানিবলৈ দিয়ে৷\nPrevious বিধানসভাত গৃহীত হ’ল আছাম টেনান্সী এক্টঃ কি এই নতুন আইন ?\nবিধানসভাত গৃহীত হ’ল আছাম টেনান্সী এক্টঃ কি এই নতুন আইন ?\nSBKF আন্ত: ৰাষ্ট্ৰীয় মাষ্টাৰ্ছ এথেলেটিক্সত সোণৰ পদক লাভ কুঞ্জলতা বড়োৰ\nগুৱাহাটীত ৰেভপাৰ্টী:ড্ৰাগছৰ পাৰ্টী পাতি আৰক্ষীৰ জালত অভিজাত পৰিয়ালৰ যুৱক-যুৱতী


কেন্দ্ৰই ক'ৰোনাৰ সতৰ্কবাণী দিছে ! ৰাজ্যসমূহক লাইনচ্যুত নহ'বলৈ আৱেদন...– News18 assam\nCorona in India: কেন্দ্ৰই ক'ৰোনাৰ সতৰ্কবাণী দিছে ! ৰাজ্যসমূহক লাইনচ্যুত নহ'বলৈ আৱেদন, কেন্দ্ৰীয় স্বাস্থ্য মন্ত্ৰীৰে Covid-19ৰ পৰ্যালোচনাত অংশ ল'লে অসমৰ স্বাস্থ্য বিষয়াও...\nকেন্দ্ৰীয় স্বাস্থ্য মন্ত্ৰী (Central Helath Minister) মনসুখ মাণ্ডৱিয়াই শনিবাৰে সতৰ্ক কৰি দিছে যে যদি প্ৰটোকল অনুসৰণ কৰা নহয় তেন্তে কোভিড-১৯ (Ccovid-19) প্ৰতিৰোধৰ প্ৰচেষ্টা লাইনচ্যুত হ'ব পাৰে। তেওঁ ১৯ খন ৰাজ্যক টিকাকৰণৰ গতি বৃদ্ধি কৰিবলৈ আহ্বান জনায় যাতে ভাৰতে অহা কেইদিনমানৰ ভিতৰত ভেকছিনৰ ১০০ কোটি পালিৰ পৰিমাণ প্ৰাপ্ত কৰিব পাৰে।\nLast Updated : October 09, 2021, 23:11 IST\nকেন্দ্ৰীয় স্বাস্থ্য মন্ত্ৰী (Central Helath Minister) মনসুখ মাণ্ডৱিয়াই শনিবাৰে সতৰ্ক কৰি দিছে যে যদি প্ৰটোকল অনুসৰণ কৰা নহয় তেন্তে কোভিড-১৯ (Ccovid-19) প্ৰতিৰোধৰ প্ৰচেষ্টা লাইনচ্যুত হ'ব পাৰে। তেওঁ ১৯ খন ৰাজ্যক টিকাকৰণৰ গতি বৃদ্ধি কৰিবলৈ আহ্বান জনায় যাতে ভাৰতে অহা কেইদিনমানৰ ভিতৰত ভেকছিনৰ ১০০ কোটি পালিৰ পৰিমাণ প্ৰাপ্ত কৰিব পাৰে। ভাৰতে এতিয়ালৈকে ৯৪০ মিলিয়নতকৈও অধিক ভেকছিনৰ পালি প্ৰদান কৰিছে।\n১০০ কোটি পালিৰ মাইলৰ খুঁটি হ'ব\nসকলো ৰাজ্যৰ ৰাষ্ট্ৰীয় স্বাস্থ্য মিছনৰ মুখ্য সচিব আৰু মিছন সঞ্চালকসকলৰ সৈতে কোভিড-১৯ টিকাকৰণৰ অগ্ৰগতিৰ পৰ্যালোচনা কৰি মাণ্ডৱিয়াই কয় যে ১০০ কোটি পালি কোভিড ভেকছিন দিয়াটো ভাৰতৰ টিকাকৰণ যাত্ৰাত এক মাইলৰ খুঁটি হ'ব।\nপ্ৰচেষ্টাটো লাইনচ্যুত হ'বলৈ নিদিব\nস্বাস্থ্য মন্ত্ৰালয়ৰ এক বিবৃতি অনুসৰি, মান্দাৱিয়াই কৈছিল যে যদি উৎসৱ, উদযাপন আৰু বৃহৎ সমাৱেশৰ সময়ত কোভিড প্ৰটোকলৰ যত্ন লোৱা নহয়, তেন্তে কোভিড-19 প্ৰতিৰোধ লাইনচ্যুত হ'ব পাৰে। 'সমাধান হ'ল কোভিড প্ৰটোকল কঠোৰভাৱে অনুসৰণ কৰা আৰু টিকাকৰণত্ব ত্বৰান্বিত কৰা,' মন্ত্ৰীজনে কৈছিল।\nক'ৰোনা ভেকছিন কিয় প্ৰয়োজন বুজিব\nতেওঁ পৰীক্ষাৰ ফলাফলৰ উদাহৰণ দিছে যে প্ৰথম পালি ভেকছিন প্ৰাপ্তকৰ্তাৰ ৯৬ শতাংশ লোকৰ কোভিড-19 গুৰুতৰভাৱে বিকশিত হোৱা নাই আৰু ভেকছিনৰ দুয়োটা পালি গ্ৰহণ কৰা লোকসকলৰ বাবে এয়া প্ৰায় ৯৮ শতাংশলৈ বৃদ্ধি হৈছে। বৈঠকত অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ, অসম, বিহাৰ, ছত্তীশগড়, গুজৰাট, হাৰিয়ানা, ঝাৰখণ্ড, কৰ্ণাটক, কেৰালা, মধ্য প্ৰদেশ, মহাৰাষ্ট্ৰ, উৰিষ্যা, পঞ্জাৱ, ৰাজস্থান, তামিলনাডু, তেলেংগানা, উত্তৰাখণ্ড, উত্তৰ প্ৰদেশ আৰু পশ্চিম বংগৰ বিষয়াসকলে অংশগ্ৰহণ কৰে।\nবিবৃতিটোত কোৱা হৈছে যে ৰাজ্যসমূহৰ ওচৰত ৮ কোটিতকৈও অধিক ভেকছিন পৰিপূৰক উপলব্ধ হোৱাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত, মান্দাৱিয়াই টিকাকৰণ আৰু ভেকছিনৰ আৱৰণ ত্বৰান্বিত কৰাৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁলোকে সন্মুখীন হোৱা বিশেষ বাধাসমূহৰ বিষয়ে সোধা-পোছা কৰে৷ "ৰাজ্যসমূহৰ সৈতে আলোচনা কৰি মন্ত্ৰীগৰাকীয়ে প্ৰতিখন ৰাজ্যক ইয়াৰ লক্ষ্য বৃদ্ধি কৰিবলৈ আহ্বান জনায় যাতে অহা কেইদিনমানৰ ভিতৰত ই ১০০ কোটি টকাৰ সীমাত উপনীত হয়৷\nFirst published: October 09, 2021, 22:57 IST\nassamCovid ProtocolCovid VaccinationCOVID-19 pandemicHealth Depatment\nবাহনত তেল ভৰাওতে সাৱধান হওক! শিৱসাগৰৰ NAYARA ডিপুত বিক্ৰী কৰিছে পানী মিহলি ডিজেল! বিকল হৈছে কেইবাখনো বাহনৰ ইঞ্জিন\nকুসুম এদিন আহিব! ১৫ বছৰ পূৰ্বেই আলফাত যোগ দিয়া জীয়ৰী ঘৰলৈ ঘূৰি আহিব বুলি বাটৰ মুখলৈ চাই দিন পাৰ কৰিছে এইগৰাকী ৮০ বছৰীয়া মহিলাই\nশনিবাৰে এইবোৰ সামগ্ৰী কেতিয়াও ক্ৰয় নকৰিব! মানি চলিলে আহিব টকাৰ বৰষুণ\nঅৰুণাচল প্ৰদেশ আৰু লাডাখ 'শাস্তিমূলক বদলি'ৰ স্থান নেকি? চৰকাৰক কৰিছে প্ৰশ্ন, ছচিয়েল মিডিয়াত বিতৰ্ক\nপ্ৰশাসনিক বিষয়াক চূড়ান্ত বেয়া ব্যৱহাৰ কৰাৰ অভিযোগ! লক্ষীপুৰৰ বিজেপি বিধায়কৰ বিৰুদ্ধে ৩০ প্ৰশাসনিক বিষয়াই দিলে লিখিত অভিযোগ