Ocium M Forte in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী\nOcium M Forte ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Ocium M Forte Dosage & How to Take in Assamese - Ocium M Forte ar paali aaru xeya kenedore lobo\nOcium M Forte সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Ocium M Forte Related Warnings in Assamese- Ocium M Forte xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Ocium M Forteৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Ocium M Forte with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Ocium M Forte ar gurutor kriya-pratikriya\nOcium M Forte মতভেদসমূহ- Ocium M Forte Contraindications in Assamese- Ocium M Forte nishedhsamuh\nOcium M Forte ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Ocium M Forte in Assamese- Ocium M Forte ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Ocium M Forte ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Ocium M Forte Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Ocium M Forte kriya-pratikriya\nOcium M Forte ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Ocium M Forte Dosage & How to Take in Assamese - Ocium M Forte ar paali aaru xeya kenedore lobo\nOcium M Forte-ৰ উপাদানসমূহ - Ocium M Forte Active Ingredients in Assamese - Ocium M Forte-ar upadaansamuh\nOcium M Forte সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Ocium M Forte Related Warnings in Assamese - Ocium M Forte xonkranta xatarkatabanisamuh\nOcium M Forte-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nOcium M Forte-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nবৃক্কত Ocium M Forte কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nযকৃতত Ocium M Forte কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Ocium M Forte ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Ocium M Forteৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Ocium M Forte with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Ocium M Forte ar gurutor kriya-pratikriya\nOcium M Forte তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nOcium M Forte মতভেদসমূহ - Ocium M Forte Contraindications in Assamese - Ocium M Forte nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Ocium M Forte লোৱা অনুচিত যাতে -\nOcium M Forte ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Ocium M Forte in Assamese - Ocium M Forte ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Ocium M Forte-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Ocium M Forte ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Ocium M Forte Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Ocium M Forte kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Ocium M Forteৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nমদ আৰু Ocium M Forteৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nOcium M Forte ৰ অনুকল্প - Substitutes for Ocium M Forte in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Ocium M Forte লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Ocium M Forte ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Ocium M Forte সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Ocium M Forte ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Ocium M Forte সেৱন কৰে?


Lefra in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Lefra ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nLefra ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Lefra Benefits & Uses in Assamese- Lefra ar laabh aaru byavaharsamuh\nLefra ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Lefra Dosage & How to Take in Assamese - Lefra ar paali aaru xeya kenedore lobo\nLefra ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Lefra Side Effects in Assamese- Lefra ar parshwakriyasamuh\nLefra সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Lefra Related Warnings in Assamese- Lefra xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Lefraৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Lefra with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Lefra ar gurutor kriya-pratikriya\nLefra মতভেদসমূহ- Lefra Contraindications in Assamese- Lefra nishedhsamuh\nLefra ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Lefra in Assamese- Lefra ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Lefra ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Lefra Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Lefra kriya-pratikriya\nLefra ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Lefra Benefits & Uses in Assamese - Lefra ar laabh aaru byavaharsamuh\nLefra তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nLefra ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Lefra Dosage & How to Take in Assamese - Lefra ar paali aaru xeya kenedore lobo\nLefra-ৰ উপাদানসমূহ - Lefra Active Ingredients in Assamese - Lefra-ar upadaansamuh\nLefra ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Lefra Side Effects in Assamese - Lefra ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Lefra ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nLefra সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Lefra Related Warnings in Assamese - Lefra xonkranta xatarkatabanisamuh\nLefra-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nLefra ৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত বহুতো ভয়ানক পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া আছে, গতিকে ইয়াক চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ অবিহনে গ্ৰহণ নকৰিব।\nLefra-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nআপুনি যদি স্তন্যপায়ী মহিলা তেন্তে Taking Lefra গ্ৰহণে গম্ভীৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া কৰিব পাৰে। চিকিতসকে প্ৰয়োজনীয় বুলি কোৱাৰ পূৰ্বে Lefra গ্ৰহণ কৰিব নালাগে।\nবৃক্কত Lefra কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nLefra গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত আপোনাৰ বৃক্ক ত পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰিব পাৰে। যদি এয়া হয় তেন্তে ইয়াৰ ব্যৱহাৰ বন্ধ কৰিব। আপোনাৰ চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ লওক আৰু তেখেতে কোৱা অনুসৰি কৰক।\nযকৃতত Lefra কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nLefraএ কলিজাত ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। আপুনি যদি তেনেকুৱা প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰে তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক আৰু চিকিতসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহে পুনৰ আৰম্ভ কৰক।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Lefra ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nহৃদয় can be affected by Lefraৰ দ্বাৰা [Organ] প্ৰভাবিত হব পাৰে। আপুনি যদি এইবিধ ঔষধৰ ক্ষতিকৰ প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰে, তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক। চিকিতসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহে আপুনি ইয়াক পুনৰাই গ্ৰহণ কৰা উচিত।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Lefraৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Lefra with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Lefra ar gurutor kriya-pratikriya\nLefra তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nLefra মতভেদসমূহ - Lefra Contraindications in Assamese - Lefra nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Lefra লোৱা অনুচিত যাতে -\nLefra ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Lefra in Assamese - Lefra ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Lefra-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Lefra লোৱাটোৱে কোনো আসক্তিৰ সৃষ্টি নকৰে।\nহয়, আপুনি আৰামত মেচিনেৰী চলাব পাৰে বা বাহন চলাব পাৰে, যিহেতু Lefra লোৱাৰ পিছত ই আপোনাৰ টোপনি ভাৱ নানে।\nহয়, কিন্তু Lefra লোৱাৰ পূৰ্বে ডাক্তৰৰ সৈতে পৰামৰ্শ লোৱাটো গুৰুত্বপূৰ্ণ।\nনহয়, মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত Lefraৰ ব্যৱহাৰ প্ৰভাৱশালী নহয়।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Lefra ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Lefra Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Lefra kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Lefraৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nLefra আৰু খাদ্যৰ প্ৰভাৱৰ ওপৰত কোনো তথ্য নাই কিয়নো এয়া এতিয়ালৈ বৈজ্ঞানিক ভাৱে গৱেষণা কৰা হোৱা নাই।\nমদ আৰু Lefraৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nএই বিষয়ত এতিয়ালৈ কোনো গৱেষণা হোৱা নাই। সেয়ে Lefraৰ সৈতে মদ্যাপন কৰাৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰভাৱক লৈ এতিয়ালৈ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ বিষয়ে জনা হোৱা নাই।\nLefra ৰ অনুকল্প - Substitutes for Lefra in Assamese\nLefra ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Lefra Price and Pack Size in Assamese - Lefra ar mulya aaru pakor size\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Lefra লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Lefra ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Lefra সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Lefra ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Lefra সেৱন কৰে?


Home ARTICLE চিন্তন প্ৰতিম প্ৰতাপ বৰুৱা চিন্তন\nxukhdukh.com February 13, 2015 ARTICLE, চিন্তন, প্ৰতিম প্ৰতাপ বৰুৱা,\nযুক্তিহীন আৱেগ-সৰ্বস্ব বিৰোধিতা\n“মই তোমাৰ কথাখিনিৰ/মতটোৰ সৈতে সহমত নহ’ব পাৰো, কিন্তু তোমাৰ মত প্ৰকাশৰ অধিকাৰক প্ৰাণ দি হ’লেও ৰক্ষা কৰিম।“ - ভল্টেয়াৰে কোৱা এইখিনি কথা এবাৰ পঢ়ি উঠি তাৰ অৰ্থটো বুজি নোপোৱা মানুহ আছে বুলি আমাৰ বিশ্বাস নহয়।\nচিন্তা কৰাৰ স্বাধীনতা/অধিকাৰ সকলোৰে আছে। কিন্তু চিন্তা কৰাৰ এই স্বাধীনতা/অধিকাৰ অৰ্থহীন হৈ পৰিব যদিহে সেই চিন্তাৰ মুক্ত প্ৰকাশৰ স্বাধীনতা/অধিকাৰ নাথাকে। এই কথাটো ইতিমধ্যে মানি লোৱা হৈছে যে চিন্তা কৰাৰ স্বাধীনতাক (freedom of thoughts) আৰু সেই চিন্তাৰ মুক্ত প্ৰকাশৰ স্বাধীনতাক (freedom of expressions) কোনেও বাধা দিব নোৱাৰে। বাধা দিবলৈ চেষ্টা কৰা উচিতো নহয়। উচ্চমস্তিস্কৰ উচ্চচিন্তাৰ উচ্চপ্ৰকাশে আনকি এটা জাতিকো গঢ় দিব পাৰে/গঢ় দিয়ে। উপযুক্তজনে নিজৰ চিন্তাখিনি প্ৰকাশ কৰোতে তাৰ সমৰ্থনত উপযুক্ত তথ্য আৰু যুক্তিও দিয়ে। কাৰণ তথ্য আৰু যুক্তি অবিহনে, কেৱল আবেগসৰ্বস্ব চিন্তাৰ প্ৰকাশ অৰ্থহীন। চিন্তাৰ তেনে আৱেগসৰ্বস্ব, তথ্য-যুক্তিহীন প্ৰকাশে আনক চিন্তা কৰিবলৈ বাধ্য/আহ্বান কৰিব নোৱাৰে, আনক দিকদৰ্শন দিব নোৱাৰে। কিন্তু এজন মানুহে, লাগিলে তেওঁ এজন অতি উচ্চপৰ্য্যায়ৰ চিন্তাবিদেই হওঁক, লাগিলে তেওঁ যিমানেই তথ্য-যুক্তি সহকাৰে নিজৰ চিন্তাখিনি প্ৰকাশ নকৰক কিয়, সেই চিন্তাখিনি বা সেই মতামতখিনি সকলোৱে সকলো সময়তে মানি ল’বই বা সেইখিনি সকলো ঠাইতে, সকলো সময়তে, সকলো পৰিস্থিতিতে সৰ্বজনগ্ৰাহ্য হ’বই বুলি কোনো কথা নাই।\nপ্ৰায় প্ৰতিটো চিন্তাৰ বা প্ৰতিটো মতামতৰ বিপৰীতে প্ৰতি-চিন্তা বা প্ৰতি-মতামত থাকিব পাৰে, বিৰোধিতা হ’ব পাৰে। হোৱা উচিতো। কাৰণ এটা চিন্তাৰ বা এটা মতামতৰ উপযুক্ত বিৰোধিতাই মানুহৰ চিন্তাৰ পৰিধি বঢ়োৱাৰ লগতে শেষত এটা শুদ্ধ মতামত প্ৰতিস্থা হোৱাত সহায়হে কৰে। কিন্তু সেই বিৰোধিতা কেনে হোৱা উচিত? বা কেনে বিৰোধিতাই আমাক/সমাজক উপকৃত কৰে? আমি বিশ্বাস কৰো যে এটা তথ্যপূৰ্ণ আৰু যুক্তিৰে সমৰ্থিত চিন্তাৰ বিৰোধিতাও সমান যুক্তিৰে সমৰ্থিত, তথ্যপূৰ্ণ তথা ভদ্ৰজনোচিত হোৱা উচিত। একেসময়তে যিকোনো এটা চিন্তাৰ/মতামতৰ বিৰোধিতাৰ বাবে সংশ্লিষ্ট বিষয়টোৰ ওপৰত প্ৰয়োজনীয় জ্ঞানখিনিও থাকিবই লাগিব, অথবা সেই জ্ঞানখিনি উপযুক্তভাৱে আহৰণ কৰি ল’ব লাগিব। তাকে নকৰি, তথ্য-যুক্তি বিসৰ্জন দি মাত্ৰ আবেগসৰ্বস্ব, কুৰুচিপূৰ্ণ মন্তব্যৰে ব্যক্তিগত পৰ্য্যায়ত কুৎসা ৰটনা কৰি বিৰোধিতাৰ নামত বিৰোধিতা কৰিলে সেয়া চিন্তাৰ বা মতামতৰ বিৰোধিতা বুলি মানি ল’বলৈ আমি অপাৰগ। উপযুক্ত তথ্য আৰু যুক্তিৰে এটা চিন্তাৰ/মতামতৰ বিৰোধিতা নকৰি, চিন্তাবিদজনৰ/লেখকজনৰ প্ৰতিকৃতি এটাকে সাজি লৈ শোভাযাত্ৰা উলিয়াই শ্ল’গান দি দাহ কৰাটো অথবা বহুসময়ত চিন্তাবিদজনক/ লেখকজনক শাৰীৰিকভাৱে অপদস্থ কৰাটো আবেগসৰ্বস্ব বিৰোধিতাৰ চূড়ান্ত নিদৰ্শন বুলি আমি বিশ্বাস কৰো। এনে বিৰোধিতাই অস্বস্তিকৰ অৱস্থা এটা সৃষ্টি কৰাৰ বাদে সমাজৰ আন একো উপকাৰ সাধিব নোৱাৰে।\nকিন্তু দূৰ্ভাগ্যজনকভাৱে আমি অসমত মাজে-সময়ে তেনে আবেগসৰ্বস্ব বিৰোধিতা দেখিবলৈ পাওঁ। আমি মানি লোৱা উচিত যে অসমত ইটোৰ পিছত সিটোকৈ কিছুমান অতি স্পৰ্শকাতৰ বিষয়ত কিছুমান স্পৰ্শকাতৰ পৰিৱেশৰ সৃষ্টি হৈছে (সৃষ্টি হ’বলৈ দিয়া হৈছে)। এনে সময়ত এই স্পৰ্শকাতৰ বিষয়বোৰৰ ওপৰত তথ্য-যুক্তিহীন, আবেগসৰ্বস্ব বিৰোধিতাই/বাক-বিতণ্ডাই পৰিৱেশটো আৰুহে বিনষ্ট কৰিব। আমি আশা কৰিম, তথ্য আৰু যুক্তিৰে সমৰ্থিত চিন্তাৰ/মতামতৰ প্ৰত্যুত্তৰ (অথবা বিৰোধিতা) তথ্য আৰু যুক্তিৰে, আবেগবৰ্জিতভাৱে দিয়া হওক (কৰা হওক), বৌদ্ধিক চিন্তাৰ মুক্ত প্ৰকাশ হওক, সেই চিন্তাৰ বিৰোধিতাও বৌদ্ধিক হওক, উপযুক্ত মঞ্চত ভদ্ৰজনোচিতভাৱে সেই বিৰোধিতা কৰা হওক, এটা মতৰ বিৰোধিতা কৰা হওক শুদ্ধ মতটোৰ প্ৰতিস্থা কৰাৰ বাবেহে আৰু কোনো পৰিস্থিতেই শান্তি-সম্প্ৰীতি বিনষ্ট কৰিব পৰা পৰিৱেশ সৃষ্টি নহওক।\nপুনশ্চঃ এটা বিষয় লৈ প্ৰতিবাদ বা বিৰোধিতা সাব্যস্ত কৰোতে সেই প্ৰতিবাদৰ/বিৰোধিতাৰ নামত কেতিয়াবা কোনোবা মানুহৰ (সেই মানুহজন কোনোবা ৰাজনৈতিক নেতা, কোনোবা মন্ত্ৰী-বিধায়ক বা কোনোবা চিন্তাবিদ আদি যিকোনো হ’ব পাৰে) বা কোনোবা সংস্থাৰ/প্ৰতিস্থানৰ নামত মূৰ্ত্তি এটা সাজি সেই মূৰ্ত্তিটো চিতাত তুলি লৈ শোভাযাত্ৰা উলিয়াই, শ্ল’গান আদিৰে সৈতে শ্মশান যাত্ৰা কৰি পিছত সেই পুত্তলিকাটো ৰাজহুৱাকৈ দাহ কিয় কৰা হয় সেইটো বুজি পাবলৈ আমি অসুবিধা পাওঁ। যিজনৰ (বা যিটো সংস্থাৰ/প্ৰতিস্থানৰ) পুত্তলিকা দাহ কৰা হ’ল বুলি দাবী কৰা হয় সেইজনক প্ৰতিবাদকাৰীসকলে প্ৰতীকি অৰ্থত হলেও মৃত বুলি ঘোষণা কৰিলে। এতিয়া এবাৰ মৃত বুলি নিজেই ঘোষনা কৰি পিছত সেই একেজন মানুহৰ ওচৰলৈকে আলোচনাৰ বাবেই হওক বা অন্য কিবা কাৰণেই হওক, প্ৰতিবাদকাৰীসকল কেনেকৈ যাব পাৰে? কাৰণ প্ৰতিবাদকাৰীসকলৰ চকুত তেওঁ যিহেতু ইতিমধ্যেই মৃত, গতিকে মৃত মানুহজনৰ লগত আলোচনা কৰাটো বা মৃত মানুহ এজনৰ পৰা কিবা দাবী কৰাটো কেনেকৈ সম্ভৱ?\nTags # ARTICLE # চিন্তন # প্ৰতিম প্ৰতাপ বৰুৱা\nLabels: ARTICLE, চিন্তন, প্ৰতিম প্ৰতাপ বৰুৱা


মন আৰু মৰম - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nমন আৰু মৰমৰ এটি দৃশ্যত নিপন গোস্বামী আৰু অঞ্জু বৰুৱা\nমন আৰু মৰম (ইংৰাজী: Man Aru Maram) ১৯৮০ চনত মুক্তি পোৱা দ্বিবন বৰুৱা পৰিচালিত এখন ক’লা-বগা অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। মূল ভূমিকাত অভিনয় কৰিছে নিপন গোস্বামী আৰু অঞ্জু বৰুৱাই।\nমণিকাই বিপুলৰ কোম্পানীত কেৰাণীৰ কাম কৰে, যি কথা বিপুলে প্ৰথমে জনা নাছিল। ঘটনাক্ৰমে দুয়োৰো চিনাকী হয় আৰু সেই চিনাকীয়ে প্ৰেমৰ ৰূপ লয়। বিপুলৰ মাকে আন এটা চহকী পৰিয়ালৰ জীয়ৰী বনুক বোৱাৰী কৰি আনিব বিচাৰে। বনুৱে বিপুলক বন্ধু হিচাপে ভাল পায়, কিন্তু তাইৰ প্ৰেম এখন কলেজৰ শিক্ষক প্ৰণয়ৰ সৈতেহে। বনুৰ দেউতাকে সিহঁতৰ সম্পৰ্কত আপত্তি নকৰে।\nইফালে সামান্য আপত্তি দৰ্শালেও মণিকাক বোৱাৰী কৰি আনিবলৈ বিপুলৰ মাক সন্মত হয় যদিও কেণা লগালে মেনেজাৰ দত্তই। দত্তৰ বহুদিনৰ পৰা মণিকাৰ ওপৰত লোলুপ দৃষ্টি আছিল। কিন্তু সি তাৰ কামনা চৰিতাৰ্থ কৰিব নোৱাৰাৰ বাবে তাইৰ বিষয়ে ভাবী শাহুৱেকৰ ওচৰত মিছা বদনাম কিছুমান কৰিলে। বিপুলৰ মাকৰ মনত তাইৰ প্ৰতি বেয়া ভাব উপজিল আৰু হবলগীয়া বিয়াখনত বাধা হৈ থিয় দিলে। কিন্তু বিপুলে জোৰকৈ বিয়া পাতিব বিচৰাত মাক অসুস্থ হৈ পৰিল। এইবাৰ মণিকাই এজনী নাৰ্চৰ ভূমিকা লৈ অশেষ যত্ন আৰু পৰিচৰ্যাৰে মাকক সুস্থ কৰি তুলিলে। মণিকাৰ পৰিচৰ্যাত সন্তুষ্ট হৈ বিপুলৰ মাকে দুয়োৰো বিয়াখন পাতি দিবলৈ অৱশেষত স্ব-ইচ্ছাই সন্মতি জনালে।\nনিপন গোস্বামী (বিপুল)\nঅঞ্জু বৰুৱা (মণিকা)\nদ্বিবন বৰুৱা (প্ৰণয়)\nমৃদুলা বৰুৱা (বনু)\nকুমাৰ ধৰ্মকান্ত শইকীয়া\nসাৰদা বৰদলৈ (বিশেষ ভূমিকাত)\nমুক্তিকাম ফুকন (শিশুশিল্পী, মণিকাৰ ভায়েক)\nদ্বিবন বৰুৱাই পৰিচালনা কৰাও উপৰিও ছবিৰ সঙ্গীত পৰিচালনাও কৰিছে। মুঠ গীতৰ সংখ্যা ৫টা। গীত লিখিছে অজিৎ বৰুৱা আৰু হীৰেন ভট্টাচাৰ্যই। সুৰ ৰচনা ব্ৰজেন বৰুৱা আৰু দ্বিবন বৰুৱাৰ। গাইছে দ্বীপেন বৰুৱা আৰু নমিতা ভট্টাচাৰ্যই।\n1. "সোণালী মেঘৰ ৰথে দিন মোৰ লৈ যায়, নামি আহে এই সন্ধিয়া" অজিৎ বৰুৱা দ্বীপেন বৰুৱা\n2. "আকাশৰ পাৰ ভাঙি আহে জোনাকৰ ঢল, ৰূপালী পৰশ লাগি জ্বলি উঠে নিশাৰ কাজল" অজিৎ বৰুৱা দ্বীপেন বৰুৱা, নমিতা ভট্টাচাৰ্য\n3. "দুদিনৰ কাৰণে মিছাতে সজালো সোণৰে দেহাটি ভাই, হেৰালে মাণিক পৰিব পানীত কান্দিলে চাবলৈ নাই" হীৰেন ভট্টাচাৰ্য দ্বীপেন বৰুৱা\n4. "মচি থৈ যদি আজিৰ ৰঙীন হাঁহি, কান্দি ৰয় মোৰ আশাৰ মৰহা পাহি" অজিৎ বৰুৱা\n5. "সোণ মোৰ টোপনী যায় ও সোণ মোৰ ঘুমটি যায়, ইকৰাৰে নাও সাজি খাগৰিৰ বঠা লৈ সোণে মোৰ জোনৰ দেশলৈ যায়" হীৰেন ভট্টাচাৰ্য নমিতা ভট্টাচাৰ্য\n↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 Mon Aru Morom (1980) - Assamese Movie. Youtube.\n↑ Babul Das (1985). অসমীয়া বোলছবিৰ গীতৰ সংকলন. Bani Mandir, Dibrugarh. পৃষ্ঠা. 353.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=মন_আৰু_মৰম&oldid=271527"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ১৭ এপ্ৰিল, ২০২১ তাৰিখে ০৮:২৫ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


Niticort in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Niticort ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nNiticort 100 Mg Injection\nNiticort ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Niticort Price and Pack Size in Assamese - Niticort ar mulya aaru pakor size\nNiticort की जानकारी\nNiticort ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Niticort Benefits & Uses in Assamese- Niticort ar laabh aaru byavaharsamuh\nNiticort ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Niticort Dosage & How to Take in Assamese - Niticort ar paali aaru xeya kenedore lobo\nNiticort ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Niticort Side Effects in Assamese- Niticort ar parshwakriyasamuh\nNiticort সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Niticort Related Warnings in Assamese- Niticort xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Niticortৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Niticort with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Niticort ar gurutor kriya-pratikriya\nNiticort মতভেদসমূহ- Niticort Contraindications in Assamese- Niticort nishedhsamuh\nNiticort ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Niticort in Assamese- Niticort ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Niticort ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Niticort Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Niticort kriya-pratikriya\nNiticort ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Niticort Benefits & Uses in Assamese - Niticort ar laabh aaru byavaharsamuh\nNiticort তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nNiticort ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Niticort Dosage & How to Take in Assamese - Niticort ar paali aaru xeya kenedore lobo\nNiticort-ৰ উপাদানসমূহ - Niticort Active Ingredients in Assamese - Niticort-ar upadaansamuh\nNiticort ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Niticort Side Effects in Assamese - Niticort ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Niticort ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nNiticort সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Niticort Related Warnings in Assamese - Niticort xonkranta xatarkatabanisamuh\nNiticort-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nNiticortৰ গৰ্ভাবস্থাৰ সময়ত কিছু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকিব পাৰে। যদি গৰ্ভাবস্থাৰ সময়ত Niticort ৰ কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকে, ইয়াক লগে লগে বন্ধ কৰক। ইয়াক পুনৰাই ব্যৱহাৰ কৰাৰ পূৰ্বে চিকতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nNiticort-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nস্তন্যপায়ী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত Niticortৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ বিষয়ে জনা নাযায়। কাৰণ এইটো বিষয়ৰ ওপৰত গৱেষনা কৰা হোৱা নাই।\nবৃক্কত Niticort কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nNiticortএ বৃক্কত ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। আপুনি যদি তেনেকুৱা প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰে তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক আৰু চিকিতসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহে পুনৰ আৰম্ভ কৰক।\nযকৃতত Niticort কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nNiticortএ কলিজাত ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। আপুনি যদি তেনেকুৱা প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰে তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক আৰু চিকিতসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহে পুনৰ আৰম্ভ কৰক।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Niticort ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Niticortৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Niticort with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Niticort ar gurutor kriya-pratikriya\nNiticort তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nNiticort মতভেদসমূহ - Niticort Contraindications in Assamese - Niticort nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Niticort লোৱা অনুচিত যাতে -\nNiticort ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Niticort in Assamese - Niticort ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Niticort-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Niticort আসক্তি সৃষ্টি কাৰক বুলি কোনো সাক্ষ্য নাই।\nNiticort আপোনাক টোপনি নলগায় বা তন্দ্ৰাচ্ছন্ন নকৰে। আপুনি মেচিন আদি চলাব পাৰে।\nহয়, কিন্তু ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ মতেহে Niticort লওক।\nNiticort য়ে মানসিক বিসংগতিৰ চিকিত্সা কৰাত বা নিৰাময় কৰাত অক্ষম।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Niticort ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Niticort Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Niticort kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Niticortৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nNiticort আৰু খাদ্যৰ প্ৰভাৱৰ ওপৰত কোনো তথ্য নাই কিয়নো এয়া এতিয়ালৈ বৈজ্ঞানিক ভাৱে গৱেষণা কৰা হোৱা নাই।\nমদ আৰু Niticortৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nগৱেষণাৰ অভাৱত, Niticort লোৱাৰ সময়ত মদ্যাপন কৰা সম্পৰ্কত একো ক'ব পৰা নাযায়।\nNiticort ৰ অনুকল্প - Substitutes for Niticort in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Niticort লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Niticort ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Niticort সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Niticort ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Niticort সেৱন কৰে?


Utpal Badol Baruah * উৎপল বাদল বৰুৱা: এন্নিভাৰচেৰি থটঃ\nওঠৰ বছৰ বৰ তাকৰ সময় নহয় – সুখ হলেও, দুখ হলেও!\nজীৱনটো বৰ আমোদজনক৷ শ্বাহৰুখ খানক কেইবাবাৰো লগ পাইছো, আটাইকেইবাৰেই লগত গৌৰী আছিল৷ দেখোঁ, দুয়োটা অনবৰতে কথাত বিভোৰ! আচৰিত হৈছিলো, আমাৰ দুটাৰ দেখোন কথা পাতিব লগা কোনো বিষয়েই নাথাকে৷ কি কথা পাতি থাকে ইহঁতে - গিৰিয়েক ঘৈনীয়েকৰো এনেদৰে অনবৰতে কথা পাতি থাকিব লগা কিবা কাৰণ থাকেনে! কিতাপ এখনত পাইছিলো, বিয়া পাতিবলৈ সিদ্ধান্ত কৰা ছোৱালীজনীৰ লগত অন্তত কথা পাতিবলৈ ভাল লগা হবই লাগিব৷ নহলে হেনো বিবাহিত জীৱন নজমে! এইটো উপাদান শ্বাহৰূখ-গৌৰীৰ ক্ষেত্ৰত বেছি হ’ল কাৰণে অনবৰতে কথা পাতি থাকে নেকি? আজিলৈকে নুবুজিলো৷\nবিয়াৰ দুবছৰমান পাছতে মই পতি পত্নীৰ সম্পৰ্কৰ বিষয়ে লিখা কেইবাখনো কিতাপ পঢ়িছিলো৷ বৰ আমোদজনক তথ্যৰে ভৰি থকা কিতাপ ৷ উচ্ছাহৰ আতিশয্যত এটা প্ৰৱন্ধও লিখিছিলো – পতি-পত্নীৰ পোৱাৰ আনন্দ আৰু নোপোৱাৰ বেদনা৷ হিট হৈছিল৷ প্ৰান্তিকত কভাব পেইজ কৰিছিল ! ৫৮ বছৰীয়া মহিলা এগৰাকীয়ে ফোন কৰি মোক সুধিছিল – আমি বৰ সুখী জানে, ছোৱালীজনীৰ বিয়া ঠিক হৈছে, লৰাটোৱে বাঙ্গালোৰত পঢ়ি আছে, কিন্তু কি জানে, দুখ এটাই, তেখেতে মোৰ কথা একেবাৰেই নুশুনে, এখন কানেৰে সুমুৱাই আনখনেদি উলিয়াই দিয়ে৷ মই কৈছিলো – মাদাম, আপুনি জানি সুখী হব যে পৃথিৱীত বাস কৰা ৯৯ শতাংশ পত্নীৰ এইটো এটা কমন কমপ্লেইন ! হয়নে ? ভদ্ৰমহিলা উৎফুল্লিত হৈ উঠিছিল ৷ সেই সময়তে এষাৰ কথা পাইছিলো, পত্নীৰ লগত সংঘটিত হোৱা জীৱন-যোৰা মহাৰণ খনৰ শেষত যদি আপুনি জিকিব বিচাৰিছে, দৈনিক সংঘটিত হোৱা প্ৰতিখন যুদ্ধত হাৰিবলৈ শিকক৷ কিতাপত পোৱা হলেও ব্যৱহাৰিক দিশৰ পৰা এইটো এটা সোনসেৰীয়া উপদেশ আছিল ৷\nতিতা কেৰেলা মই নাখাও, দেখিলেই খঙ উঠে, কিন্তু তেওঁ অত্যন্ত ভাল পায়, সেয়ে মই বজাৰত কিনো৷ দেওঁবাৰে তেওঁ মাছ-মঙহ নাখায়, সেইেটো বাৰত আকৌ দুপৰীয়া সাঁজত নিৰামিষ খাবলৈ মই বৰ টান পাওঁ, সেয়ে তেওঁ আমিষ ৰান্ধে ৷ ইয়াৰ দ্বাৰাই আওপকীয়াকৈ প্ৰমান কৰিব পাৰি যে উই কেয়াৰ ইচ্ছ আদাৰ!\nজিলিকি থাকিলেই সোণ নহয়৷ জনচক্ষুত পতি-পত্নীৰ নিকট দৃশ্যই গভীৰ প্ৰেম নুবুজায়৷ অপ্ৰিয় হলেও সত্য হৈছে – love does not last, lust lasts!\nকেতিয়াবা যদি পূৰ্ণতাৰ প্ৰাপ্তিত মনটো কৃতজ্ঞতাৰে ভৰি উঠে কেতিয়াবা আকৌ খঙত পাৰ চৰাই মোচৰাদি মুচৰি মাৰিবৰ মন যায় – দুয়োটায়ে দুয়োটাক! সেইয়াই স্বাভাৱিক৷ জীৱন এনেকুৱাই ! দুখ আৰু সুখৰ সমাহাৰেই জীৱন৷ দুটা লৰাৰ মাক-বাপেক হৈ আমাৰ সংসাৰো সময়ৰ নদীত কেতিয়াবা স্নিগ্ধ সোনালী সন্ধিয়াত সুস্থিৰ গতিৰে বা কেতিয়াবা ধুমুহাৰ ধামখুমীয়াত ডুবু ডুবু হৈও নুডুবাকৈ চলি গৈ আছে, গৈ আছে, গৈয়েই আছে ! লাহে লাহে জীৱন বুলি কোৱা, আমাৰ ভাগত পৰা সময়খিনিৰ দিনটোৱে ভাটি দিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে, কৰিবই !\nআজি আমাৰ বিয়াৰ তাৰিখ! ব্যক্তিগতভাৱে মই এই দিনটো বৈশিষ্টপূৰ্ণ বুলি নাভাবো৷ মাজনীয়ে ফটোখন ফেচবুকত দিয়াৰ পাছত বহু শুভাকাঙ্খীয়ে আজি আমাক শুভেচ্ছা জনাইছে ৷ আটাইলৈ আমাৰ হিয়াভৰা ধন্যবাদ আৰু কৃতজ্ঞতা জনাইছো ৷\nPosted by Utpal Badol Baruah at 3:31 AM


নব্য ধাৰাৰ ইতিহাসবিদ ড০ ৰক্তিম ৰঞ্জন শইকীয়াৰ স'তে সাক্ষাৎকাৰ - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nনতুন প্ৰজন্মৰ এক সাৰ্থক প্ৰতিনিধিৰূপে সাহিত্য, শিল্প, দৰ্শন, ধৰ্ম, ইতিহাস, ভাষাতত্ব, বিজ্ঞান আদি বিষয়ত গভীৰ প্ৰজ্ঞাৰ পৰিচয় দিবলৈ সক্ষম হোৱা, শিৱসাগৰ জিলাৰ সাহিত্য সভাৰ ঊনবিংশ পূৰ্ণকালীন অধিবেশনত “বুৰঞ্জীবিদ নৰেন্দ্ৰনাথ সোঁৱৰণি বটা” প্ৰাপক, অনুসন্ধানমূলক ইতিহাসৰ গৱেষক, জগন্নাথ বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ৰ ভূতত্ব বিভাগৰ সহকাৰী অধ্যাপক ড০ ৰক্তিম ৰঞ্জন শইকীয়া দেৱৰ সৈতে পাৰ কৰা এটি সন্ধ্যা সাক্ষাৎকাৰৰূপে আগবঢ়োৱা হৈছে….\nপ্ৰশ্ন / আপুনি এজন ভূতত্বৰ ছাত্ৰ তথা অধ্যাপক । আপুনি ইতিমধ্যে ভূ-তাত্বিক বিজ্ঞানৰ দৃষ্টিভংগীৰে নিৰপেক্ষ ইতিহাস নিৰ্মাণৰ চেষ্টা কৰি এক নতুন ধাৰাৰ সৃষ্টি কৰিছে । এই ভূতত্ব বিষয়ৰ পৰা ইতিহাস বিষয়টোৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হোৱাৰ কাৰণ কি? ইতিহাসৰ লগত কেতিয়াৰ পৰা আৰু কেনেকৈ জড়িত হৈ পৰিল?\n✔ সকলোধৰণৰ কিতাপ পঢ়াৰ এটা অভ্যাস সৰুৰে পৰা আছিলেই । ঘটনাক্ৰমে ঔদ্যোগিক ক্ষেত্ৰৰ পৰা শিক্ষকতাৰ ক্ষেত্ৰলৈ আহি দেখিলোঁ ইয়াত তুলনামূলকভাৱে হাতত কিছু ৰাহি সময় থাকে ।সেই সময়খিনিৰ সদ ব্যৱহাৰ কৰিবলৈকে ইতিহাস বিষয়টোক লৈ কিবা কৰিব পাৰি নেকি চেষ্টা কৰি চাবলৈ মন কৰিলো । এই ক্ষেত্ৰত Jared Diamond নামৰ গৱেষকজনৰ কিতাপবোৰে উৎসাহ যোগালে । গতানুগতিক ইতিহাস গৱেষণা নকৰি ইতিহাস অধ্যয়নত প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ প্ৰয়োগ কি ভাবে কৰিব পাৰি তাৰ প্ৰচেষ্টা ল’লো । ইতিমধ্যে Indian National Science Academy ৰ অৰ্থসাহাৰ্য্যত এই দিশত এটা গৱেষণা প্ৰকল্প সমাপ্ত কৰা হৈছে আৰু এটাৰ কাম শেষ পৰ্য্যায়ত চলি আছে । “Wadia Institute of Himalayan Geology” নামৰ গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানটোৰ লগ হৈ এটা যুটীয়া গৱেষণাও কৰি থকা হৈছে । এই সকলোবোৰেই অসমৰ ইতিহাসকেন্দ্ৰিক ।\nপ্ৰশ্ন / বুৰঞ্জী বিষয়ক আপোনাৰ প্ৰকাশিত লেখাসমূহৰ বিষয়ে জনাব নেকি?\n✔ মোৰ বুৰঞ্জী বিষয়ক কোনো একক কিতাপ প্ৰকাশ হোৱা নাই । প্ৰকাশহোৱা সমূহ গৱেষণাপত্ৰ আৰু প্ৰৱন্ধহে । অসমৰ অৰ্থনৈতিক ইতিহাসৰ ওপৰত দুখন কিতাপৰ কাম লাহে-ধীৰে কৰি আছো । কেতিয়াবা শেষ হ’ব । অৰ্থনৈতিক-ইতিহাস বিষয়টো বাচি লোৱাৰ কাৰণ হ’ল এই বিষয়ৰ যি কেইখন কিতাপ হাতত পৰিছিল সকলোতে থকা মৌলিক ভুল কিছুমান । ভুল শুদ্ধৰাই থকাতকৈ মোৰ নিজৰ গৱেষণাৰ সমলৰ পৰা নতুনকৈ লিখা ভাল হ’ব বুলি ভাবিলো ।\nপ্ৰশ্ন / অসমীয়া সাহিত্যৰ ইতিহাস সম্পৰ্কে আপোনাৰ মন্তব্য কি? বিশেষকৈ কোঁচ ৰজা নৰনাৰায়ণ আৰু আহোম ৰজাসকলৰ অৰিহণা সম্পৰ্কে দুআষাৰ জানিব বিচাৰিম ।\n✔ মোৰ মতে অসমীয়া সাহিত্যৰ ইতিহাস এতিয়াও অসম্পূৰ্ণ । কাৰণ মোৰ হাততে বিট্ৰিছ লাইব্ৰেৰীৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰা তিনিটাকৈ প্ৰাচীন পাণ্ডুলিপি আছে যাৰ বিষয়ে সাহিত্যৰ ইতিহাসকাৰসকল এতিয়াও অজ্ঞাত । কোঁচৰজা আৰু আহোম ৰজাসকলৰ লগতে কপিলী উপত্যকাৰ কছাৰী ৰজাসকলৰ অসমীয়া সাহিত্যলৈ অৱদান কেনে আছিল সেয়া এক সৰ্বজনবিদিত ঐতিহাসিক সত্য । মই ইয়াৰ লগত এটা তথ্যহে সংযোজন কৰিব খোজো । বিট্ৰিছ লাইব্ৰেৰীৰ পৰা কমতাৰজা দুৰ্লভ নাৰায়ণ আৰু আহোম ৰজা প্ৰমত্ত সিংহৰ পৃষ্ঠপোষকতাত ৰচনা হোৱা দুখন পুথিৰ পাণ্ডুলিপিৰ প্ৰতিলিপি আমাৰ হাতত আছে, যাৰ তথ্য অসমীয়া সাহিত্যৰ ইতিহাসত সন্নিৱিষ্ট হোৱা নাই ।\nপ্ৰশ্ন / আহোম যুগৰ সবাতোকৈ শ্ৰেষ্ঠ ক্ষেত্ৰখন হ’ল – বুৰঞ্জীমূলক সাহিত্যৰ ক্ষেত্ৰখন । এই বিষয়ে আপোনাৰ মন্তব্য?\n✔ আহোম যুগৰ বুৰঞ্জীসমূহক প্ৰকৃতাৰ্থত সাহিত্য বুলিব নোৱাৰি । সেয়া দিনপঞ্জীৰ দৰে এবিধ লেখাহে । ইয়াৰ উদ্দেশ্যও মনোৰঞ্জনৰ পৰিবৰ্তে তথ্য সংৰক্ষণহে আছিল । আহোম ৰাজচ’ৰাত “লিখকৰ বৰুৱা” নামৰ বিষয়াজনৰ অধীনত এদল লিখাৰু আৰু কাকতি আছিল । ৰাজচ’ৰাৰ দৈনন্দিন কামকাজ বৰ্ণনা বা কাৰ্যবিৱৰণী সমূহ লিখাৰু সকলে পুংখানুপুংখভাৱে লিপিবদ্ধ কৰি গন্ধীয়া ভঁৰালত জমা ৰাখিছিল । কাকতি সকলে ছমাহে বছৰে কাৰ্যবিৱৰণী বোৰ পঢ়ি তাৰ সাৰ সংগ্ৰহ কৰি ধাৰাবাহিক বুৰঞ্জী লিখিছিল । তদুপৰি ব্যক্তিগত ভাৱেও অনেকে বুৰঞ্জী লিখিছিল । আমি আজি বুৰঞ্জী সমূহক সাহিত্যৰ মৰ্যাদা দিলেও এই সমূহৰ লক্ষ্য পৃথক আছিল ।\nপ্ৰশ্ন / শৰৎ চন্দ্ৰ ঘোষালৰ দ্বাৰা অনুদিত কোঁচবিহাৰৰ বুৰঞ্জীত ১৭১২ চনত স্বৰ্গদেউ ৰুদ্ৰসিংহৰ পৃষ্ঠপোষকতাত গুৱাহাটীৰ ক্ষেত্ৰ আৰু পৰ্বতৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি এখনি বুৰঞ্জী লিখোৱা হৈছিল । বৰ্তমানে দুষ্প্ৰাপ্য এই বুৰঞ্জীখন অনুসন্ধান কৰি উলিয়ালে অতীত অসমৰ বহুতো সম্বল, তথ্য উদ্ধাৰ হ’ব । এই সম্পৰ্কে আপোনাৰ ওচৰত কিবা তথ্য আছে নেকি? অন্যান্য বুৰঞ্জীমূলক দুষ্প্ৰাপ্য গ্ৰন্থ, সমল সম্পৰ্কে আপোনাৰ পৰা জানিব বিছাৰিম ।\n✔ নতুনকৈ পুৰণি বুৰঞ্জী উদ্ধাৰৰ আশা সীমিত যেন লাগে । এনেকুৱা অনেক বুৰঞ্জী পুথি দেশৰ ৰাজনৈতিক ধুমুহাত লোপ পালে ।\nপ্ৰশ্ন / আপুনি প্ৰায়েই উত্তৰ পূৱৰ পাহাৰ বোৰত ভ্ৰমণ কৰে । ইয়াৰ অন্তৰ্নিহিত উদ্দেশ্য কি?\n✔ অসম হ’ল এটা গেদেৰে নিৰ্মিত উপত্যকা । গতিকে প্ৰাচীন অসমৰ ৰাজ্য সমূহে ক্ৰান্তিক মনিক সমূহৰ আহৰণৰ বাবে চাৰিওফালে থকা পাহাৰ বোৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰাৰ বাহিৰে উপায় নাছিল । মই কৰি থকা কিতাপ খনৰ কামত সেয়ে সুযোগ পালেই পাহাৰবোৰ ভ্ৰমণ কৰো । নিজ চকুৰে চাই, হাতেৰে চুই পৰীক্ষা নকৰালৈকে কোনো সিদ্ধান্তত উপনীত হোৱা উচিত নহয় বুলি ভাবো ।\nপ্ৰশ্ন / আপোনাৰ নেতৃত্বত কেইবাটাও প্ৰত্নতাত্ত্বিক খনন কাৰ্য সম্পন্ন হৈছিল । এই সমূহত আপোনাৰ ভূমিকাৰ বিষয়ে আলোকপাত কৰিবনে?\n✔ প্ৰথম কথা হ’ল পুৰাতাত্বিক খনন কাৰ্য কৰিবলৈ আমি আইনগত ভাৱে কৰ্তৃত্বপ্ৰাপ্ত ব্যক্তি নহয়। সেয়ে মোৰ নেতৃত্বত কোনো খনন কাৰ্য হোৱা নাই । কিন্তু অসম চৰকাৰৰ প্ৰত্নতত্ত্ব সঞ্চালকালয়ে জকাই, দৈয়াং আৰু কপিলি উপত্যকাত চলোৱা কিছু খনন কাৰ্য পৰ্যবেক্ষণ কৰি নমুনা সংগ্ৰহ কৰিছিলোঁ । এই নমুনা সমূহ বিশ্লেষণ কৰি যি সমূহ তথ্য পোৱা গ’ল সেয়া অসমৰ ইতিহাস চৰ্চাত একেবাৰেই নতুন । কিন্তু বৃত্তিগত বাধানিষেধৰ বাবে সেয়া এই মূহূৰ্তত প্ৰকাশ কৰিব নোৱাৰিম । কিন্তু অতি সোনকালেই অসমৰ ৰাইজে সেয়া জানিবলৈ পাব ।\nপ্ৰশ্ন / নিজৰ ভাষা সংস্কৃতি আৰু আৰ্থ সামাজিক অৱস্থাৰ উন্নয়নৰ হেতু অসমৰ বিভিন্ন নৃগোষ্ঠীয় জনগোষ্ঠীয়ে এতিয়া স্বনিয়ন্ত্ৰণৰ অধিকাৰ বিছাৰিছে । শান্তি – ঐক্য – সম্প্ৰতি অটুট ৰাখি “বৰ অসম” ধাৰণাৰ বিস্তৃতিত ঐতিহাসিক সমলৰ অধ্যয়নে কিদৰে প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিব পাৰিব বুলি আপুনি ভাবে?\n✔ চাওঁক, বৰ অসম বুলি কোনো ধাৰণাই অতীতত নাছিল । পুৰণি আহোম ৰাজ্যৰ পশ্চিম সীমা ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উত্তৰ পাৰে মানাহ নদী আৰু দক্ষিণ পাৰে হাদিৰাচকীত আছিল । বৰ অসমখন প্ৰকৃততে বিট্ৰিছ অসম আছিল । সেয়া আছিল এক কৃত্ৰিম ধাৰণা । ইতিহাস অধ্যয়নে “বৰ অসম” গঠন কৰি দিব নোৱাৰে । ইতিহাস বিদ্যায়তনিক ভাৱেই অধ্যয়ন কৰা উচিত । অন্যথা আমি নিজৰ স্বাৰ্থত প্ৰয়োগ কৰিব পৰাকৈ ইতিহাস বিকৃত কৰি ল’ব লাগিব।\nপ্ৰশ্ন / ড০ বাণীকান্ত কাকতিৰ মতে, “কামাখ্যা অষ্ট্ৰিক গোষ্ঠীয় খাছী সকলৰ মৰিশালি আছিল । অষ্ট্ৰিক সকলৰ পাছত কিৰাট বা মংগোলীয় বড়ো গোষ্ঠীয় লোক সকলৰ প্ৰভাৱ পৰে । তাৰ পিছত আৰ্য সংস্কৃতিৰ প্ৰভাৱ পৰি এতিয়া সেই কামাখ্যা আৰ্য – হিন্দুৰ প্ৰধান তীৰ্থস্থান ৰূপে প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰিছে ।” এই সম্পৰ্কে আপোনাৰ মতামত কি ?\n✔ বাণীকান্ত কাকতিৰ প্ৰজ্ঞাক শ্ৰদ্ধা জনাই কওঁ কামাখ্যা সম্পৰ্কে তেখেতৰ মতামত আমাৰ দৃষ্টিত ভুল । বহু কেইজন আধুনিক পণ্ডিতে এই বিষয়ত ইতিমধ্যেই নিজৰ মত প্ৰকাশ কৰিছেই । আমিও পাঁচ বছৰমান আগতে “প্ৰকাশ” আলোচনীত এই বিষয়ত এটা প্ৰৱন্ধ লিখিছিলো । সচেতন পাঠকে মন কৰিলে “Nilachal Kamakhya, Her History and Tantra” নামৰ কিতাপখন পঢ়ি চাব পাৰে । বাণীকান্ত কাকতিয়ে উল্লেখ কৰা খাচীমূলীয় যোনিপূজা এটা ভ্ৰান্ত ধাৰণা । কামাখ্যা মন্দিৰলৈ যোনি পূজাৰ প্ৰবেশ এটা পাছৰ সংযোজন । কালিকা পুৰাণে কৈছে –\n“সত্যাস্তু পতিতম্ তত্ৰ বিশীৰ্ণম্ যোণীমণ্ডলম্।\nশিলাত্বমগমচ্ছৈলে কামাখ্যা তত্ৰ সংস্থিতা ।।”\n(দ্বিষষ্টিতম অধ্যায়, শ্লোক নং ৭৬, পৃষ্ঠা – ৬১৪)\nশ্লোকটোৰ পোনপতীয়া অৰ্থ হ’ল, “সত্য এয়ে যে য’ত কামাখ্যাৰ অৱস্থিতি আছিল তাতে সতীৰ শীৰ্ণহৈ যোৱা যোনিঅংশ পৰি শিলাভূত হৈ ৰ’ল ।” অৰ্থাৎ কামাখ্যাৰ স্থিতি আগৰে পৰা আছিল । যোনীপীঠ হে নতুনকৈ প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল । যোগিনীতন্ত্ৰইও বাৰে বাৰে নৱযোনী শব্দটোৰ ব্যৱহাৰ কৰিছে ।\n” নৱযোনী সমাখ্যাতা কামাখ্যা যোনীমণ্ডলম্।”\n(একাদশ পটল, শ্লোক নং ২৮, পৃষ্ঠা – ১৫০)\nবাণীকান্ত কাকতিৰ গাৰো-খাচী সকলৰ মাজত কামাখ্যা দেৱীৰ যোনিপূজা উৎস সন্ধানৰ তত্বক নৃতাত্বিক প্ৰমাণে সমৰ্থন নকৰে বুলিহে আমাৰ অনুভৱ হয় । খাচী গাৰোসকলৰ ওপৰত হোৱা অসংখ্য নৃতাত্বিক গৱেষণাৰ কোনো এটাটো গাৰো খাচী সকলৰ মাজত যোনিপূজাৰ প্ৰচলন আছিল বুলি পোৱা নাযায় (অন্তত আমাৰ চকুত পৰা নাই) । সাধাৰণ যুক্তি মতেও যদি মাতৃতান্ত্ৰিক সমাজবোৰ যোনিপূজক হয় তেন্তে সকলো পিতৃতান্ত্ৰিক সমাজ লিংগপূজক হ’ব লাগিব ।বিজ্ঞানসন্মত গৱেষণাত এনে কল্পনা আৰু ভাৱবিলাসৰ স্থান নাই । অসমৰ এজন বিখ্যাত লোকসংস্কৃতিৰ বিশেষজ্ঞক এই খিনি কথা কোৱাত, তেওঁ ক’লে যে খাচী মেগালিথ বোৰে লিংগ আৰু তাৰ ভূমি অংশই যোনিক বুজায়। অৱশ্যে আমি “হটন’ৰ ‘নেচাৰ’ পত্ৰিকাত প্ৰকাশিত খাচীসকলৰ স্ত্ৰী আৰু পুৰুষ মেগালিথৰ বিশদ বৰ্ণনালৈ আঙুলিয়াই দিয়াত বিশেষজ্ঞজনে একো মন্তব্য নিদিলে । আমি নিজে খাচী পাহাৰৰ অতি ভিতৰুৱা ঠাইত তিনি বছৰ ধৰি গৱেষণাৰ কাম কৰিছিলো । এতিয়াও খ্ৰীষ্টান ধৰ্মৰ সলনি প্ৰচীন ধৰ্মকে সাৱটি থকা কোনো খাচীলোকে যোনিপূজা কৰা বুলি কোনো তথ্য দিব নোৱাৰিলে । ক্ষেত্ৰ অধ্যয়নৰ পৰিৱৰ্তে অধিক তাত্বিক গৱেষণাই এনে বিভ্ৰান্তিৰ জন্ম দিয়ে । খাচী নৃতাত্ত্বিক অধ্যয়নৰ ‘বাইবেল’ স্বৰূপ P. R. T. Gurdon ৰ লিখিত, “The khasis (Mcmillan and Co. Limited, St Martin’s Street, London, 1914) নামৰ বিখ্যাত গ্ৰন্থখনত বহুতো খাচী দেৱী আৰু দেৱতাৰ উল্লেখ থাকিলেও যোনিপূজাৰ কোনো উল্লেখ নাই ।” Religion of the Khasi, (S. S. Khongkliam, DVS Publisher, H. B. Road, Panbazar, GUWAHATI – 781001, 2012) নামৰ প্ৰাচীন খাচী ধৰ্ম সম্পৰ্কীয় উল্লেখযোগ্য আধুনিক গৱেষণা গ্ৰন্থখনিয়েও যোনিপূজা সম্পৰ্কে কোনো তথ্য আগবঢ়োৱা নাই। “কামেইখা” নামৰ এগৰাকী দেৱীৰ নাম পোৱা গলেও যোনি পূজাৰ লগত এই দেৱীৰ কোনো সম্পৰ্কৰ উল্লেখ আমি নাপালো ।\nপ্ৰশ্ন / অসমত বৰপেটাৰ কীৰ্ত্তন ঘৰত মহিলাৰ প্ৰৱেশত থকা বাধা আৰোপ কৰা হৈ আহিছে । সেইদৰে কেৰেলাৰ সৱৰিমালা মন্দিৰটো নাৰীৰ প্ৰৱেশক লৈ বিতৰ্কৰ সৃষ্টি হৈছে । এইবোৰ বহুলাংশে পৌৰাণিক ধ্যান ধাৰণা বা পৰম্পৰাকলৈ হোৱা সংঘাত । এতিয়া আপুনি এনে ঐতিহাসিক পৰম্পৰাক সন্মান কৰিবনে নে বিজ্ঞাননিৰ্ভৰ আধুনিক চিন্তাধাৰাক সমৰ্থন কৰিব ? এই বিষয়ত ঐতিহাসিক প্ৰমূল্য তথা ঐতিহ্যৰ বাহক হিচাপে মঠ মন্দিৰ তথা অন্যান্য সমলৰ অধ্যয়ন ভূমিকা কি হোৱা উচিত?\n✔ পৰম্পৰা একো একোটা মানুহেই সৃষ্টি কৰে, গতিকে ভাঙিবও মানুহেই লাগিব । কিন্তু আমিবোৰ এতিয়াও সম্পূৰ্ণৰূপেই সভ্য মানুহ হ’ব পৰা নাই বাবেই এনেকুৱা আৰু অনেক জঘন্য নীতি নিয়ম আমি পৰম্পৰাৰ নামত পালন কৰো । এনেকুৱা পৰম্পৰাৰ প্ৰতি মোৰ অকনো শ্ৰদ্ধা নাই । মঠ মন্দিৰবোৰ একো একোটা ঐতিহাসিক স্মাৰক আৰু এই সমূহক তেনেদৰেই অধ্যয়ন কৰিব লাগে ।\nপ্ৰশ্ন / অসমৰ ঐক্য সংহতিত বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ ভূমিকা সম্পৰ্কে আলোকপাত কৰিব নেকি । ইতিহাস অধ্যয়নে এইক্ষেত্ৰত কেনেকুৱা ভূমিকা ল’ব পাৰে বুলি আপুনি ভাবে ।\n✔ ঐক্য সংহতি আদি শুনিবলৈ ভাল লগা ধাৰণা বোৰ আহে সম অৰ্থনৈতিক উন্নয়নৰ পৰা । আবেগক ভিত্তি কৰি এই ধাৰণাবোৰ বৰ্তাই ৰাখিব নোৱাৰি । অসমৰ ইতিহাস সূক্ষ্মভাৱে অধ্যয়ন কৰিলে অনবৰতে প্ৰজাৰ মাজত উমি উমি জ্বলি থকা ক্ষোভৰ জুইকুৰাহে অনুভৱ কৰিব পাৰি । ৰজাঘৰৰ শোষণৰ বিৰুদ্ধে প্ৰজা জাগৰণ অসম ইতিহাসৰ আটাইতকৈ গৌৰৱময় অধ্যায়। ইতিহাস অধ্যয়ন কৰি আমি এই কথাহে উপলব্ধি কৰো যে সম অৰ্থনৈতিক উন্নয়ন অবিহনে ঐক্য সংহতিৰ দৰে ধাৰণাবোৰ আকাশকুসুম ।\nপ্ৰশ্ন / সুযোগ পোৱা হ’লে আপুনি কোনজন অসমৰ (প্ৰাগজ্যোতিষপুৰ বা কামৰূপৰ) ৰজা বা স্বৰ্গদেউৰ সাক্ষাৎকাৰ ল’বলৈ ইচ্ছা কৰিলেহেঁতেন ?\n✔ মই চকুপাৰি দেখিব নোৱাৰা জীৱই হ’ল সকলো ধৰণৰ ৰজা । প্ৰতিজন ৰজাই হ’ল একো একোজন ৰঘূমলা । ভাল ৰজাৰ ধাৰণাটো প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ৰ পাঠ্যপুথিৰ বাহিৰে ক’তো শোভা নাপায়। ৰাজতন্ত্ৰত প্ৰণালীটোৱেই এনেকুৱা য’ত কোনো ভাল হৈ থাকিব নোৱাৰে । গতিকে মই ৰজাতকৈ কৃষক এজনৰ সাক্ষাৎকাৰ ল’বলৈ বেছি ভাল পাম ।\nধন্যবাদ ড০ শইকীয়া । আজি আপোনাৰ লগত কথা পাতি বহুটো নজনা কথা জানিবলৈ সুযোগ পালো। আপোনাৰ কৰ্মই জ্ঞান পিপাসুজনৰ মনৰ বহু দিশ পোহৰাই তুলিব বুলি আমাৰ বিশ্বাস । নমস্কাৰ ।\n← সবল নাৰীৰ অনন্য ছবি – মানসী বৰা\nসম্পাদকীয় – গায়ত্ৰী গোস্বামী অধ্যাপক →\nবহুত সুন্দৰ । আপোনাৰ কথা শুনি অভিভূত হলো। ধন্যবাদ জনাইছো।\nখুবেই ভাল লাগিল সাক্ষাৎকাৰটি৷ বহুতোো নজনা কথা জানিব পাৰিলোঁ৷\nস্পষ্টবাদী আৰু যুক্তিবাদী সাক্ষাৎকাৰ পঢ়ি ভাল লাগিল আৰু উপকৃত হলো। পূৰ্বৰ পণ্ডিতসকলৰ মতামত পুনৰ বিশ্লেষণৰ প্ৰয়োজন আহি পৰিছে।


সপোন -(ইন্দ্রানী বুঢ়াগোঁহাই) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nসপোন দেখাৰ অধিকাৰ সকলোৰে আছে ৷ বয়স বাঢ়ি অহাৰ লগে লগে আমাৰ সপোনবোৰো বাঢ়ি আহে ৷ আমি ডাঙৰ ডাঙৰ সপোন দেখিবলৈ লওঁ ৷ ই জানো অপৰাধ হ’ব পাৰে?\nএতিয়া মোৰ কথাকে ধৰক, পঞ্চম-ষষ্ঠ শ্ৰেণীত পঢ়ি থাকোঁতে সপোন দেখিছিলোঁ ফেশ্যন ডিজাইনাৰ হ’ম ৷ উস্! কি ডেডিকেশ্যন ৷ ক্লাছৰ বহীৰ শেষ পৃষ্ঠাবোৰ ভৰি পৰিছিল বিভিন্ন কাপোৰৰ ডিজাইনেৰে ৷\nবয়স বাঢ়িল ৷ অষ্টম-নৱম শ্ৰেণীত পঢ়ি থাকোঁতে ভাবিলোঁ মই ষ্টাৰ নিউজত ক্ৰাইম ৰিপ’ৰ্টাৰ হ’ম ৷ দীপক চৌৰাছিয়াৰ ভক্ত হৈ পৰিছিলোঁ ৷\nউচ্চতৰ মাধ্যমিক শ্ৰেণীত থাকোঁতে এটা নতুন সপোনে পোখা মেলিলে ৷ ইংৰাজীত এম এ কৰি মই পি এইচ ডি কৰিম ৷ মানুহে হাঁহিব বুলি সপোনটোৰ বিষয়ে কাকো নক’লোঁ ৷ আৰু স্নাতকত যেনেতেনে এণ্ট্ৰেন্স ক্লিয়েৰ কৰি ইংৰাজী সাহিত্যৰ ছাত্ৰী হ’লোঁ ৷ প্ৰভু অ’!! পানী খাই গ’লোঁ ৷\nএই সুযোগতে পুৰণা সপোন এটাই এইবাৰ অলপ নতুন ৰূপত সাৰ পাই উঠিল ৷ মই বাতৰিকাকত নাইবা আলোচনীত কাম কৰিম! কৰিমেই!! সেয়ে স্নাতকোত্তৰত গৈ এইবাৰ সাংবাদিকতাৰ ছাত্ৰী হ’লোঁ ৷ এটা ভাল পাৰ্চেণ্টেজ লৈ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ শিক্ষাও সামৰণি মাৰিলোঁ ৷\nচিধাচিধি সপোনটো পূৰ নহয় হে নহয় ৷ টুকুৰা টুকুৰিকৈ সপোনটো পূৰ কৰাত ব্যস্ত হৈ থাকোঁতেই চিন্তিত সম্পৰ্কীয়সকলে উপদেশেৰে মোক বুৰাই পেলায় ৷ নেট দে, পি এইচ ডি এণ্ট্ৰেন্স দে, বেংকৰ পৰীক্ষা দে, ইউ পি এছ ছি দে, এ ছি এছ দে ৷\nউফ্! কিদৰে এখেতসকলক বুজাওঁ মই? শৈশৱৰ সপোনটো জোৰা টাপলি মাৰি জীয়াই ৰখাতেই মোৰ সুখ ৷ আন কোনো কামে মোক ইয়াৰ সমান সুখ দিব নোৱাৰে ৷ আপোনালোকৰ মোৰ পৰা যি আশা আৰু তাৰ যি হেঁচা সি হে মোক ভাৰাক্ৰান্ত কৰে ৷ মোক সপোনটো জীয়াই ৰাখিবলৈ দিয়কচোন ৷\n← মই, ৰোগ আৰু জীৱন -(দেৱীকা ফুকন)\nঅসমত ব্ৰুচেল’ছিছ – (ভগৎলাল দত্ত) →


Click here to download Active And Mature Technologies of CSIR-NEIST\nচিএছআইআৰ-নেইষ্টে স্থাপন কালৰেপৰা কৃষি-প্ৰযুক্তি, প্ৰাকৃতিক দ্ৰৱ্য ৰসায়ন, ঔষধ আৰু ঔষধীয় ইন্টাৰমেডিয়েট, ভিএছকে চিমেন্ট, উদ্ভিদ প্ৰযুক্তি, পেট্ৰ’লিয়াম মাইক্ৰ’বায়’ল’জি আৰু পেট্ৰ’কেমিকেলছ, খাৰুৱা তেল পৰিবহন, পৰিৱেশ অধ্যয়ন, কাগজ পণ্য আৰু প্রাকৃতিক আঁহ, ভূতাত্বিক গৱেষণা, মাটি আৰু বিল্ডিং উপকৰণ, ফাউণ্ডেচন ডিজাইন ইঞ্জিনিয়াৰিং, আদি ক্ষেত্ৰত নৈপুণ্য অৰ্জন কৰিছে । এতিয়ালৈকে গৱেষণাগাৰটোৱে ১১৭ টাতকৈয়ো অধিক প্ৰযুক্তি উদ্বাৱন কৰিছে । তাৰে ৬০ শতাংশ প্ৰযুক্তি বাণিজ্যিকভাবে সফল হৈছে । নেইষ্ট উদ্ভাৱিত এই প্ৰযুক্তিসমূহৰদ্বাৰা কেৱল উত্তৰ-পূৰ্ৱাঞ্চলেই নহয়, দেশৰ বাকী অঞ্চলসমূহো প্ৰচুৰভাৱে উপকৃত হৈছে । এই প্ৰযুক্তিসমূহে কেৱল উৎপাদনশীলতা বঢ়োৱাই নহয়, থলুৱা সম্পদৰ উপযুক্ত ব্যৱহাৰ, কৰ্মসংস্থান সৃষ্টি, কাৰিকৰী দক্ষতা বৃদ্ধিৰ লগতে জীৱনৰ মানো উন্নীত কৰিছে ।\nMAJOR PROCESSES/TECHNOLOGIES DEVELOPED\nআৰ্টিথাৰ. আৰ্টিমিথাৰ আৰু চডিয়াম আৰ্টিচুনেট – ফলপ্ৰদ নতুন এন্টি-মেলেৰিয়া ঔষধ তথা ঔষধ ইন্টাৰমেডিয়েট, পেলনীয়া চাহপাতৰপৰা কেফেইন, ১৬-ডিপিএ\nক্ষুদ্ৰ চিমেন্ট কাৰখানাৰ বাবে উলম্ব ছাফ্ট (shaft) কিল্ন (৬০-১০০ টিডিপি)\nক’ল্ড বণ্ডেড আইৰণ অৰ পেলেট উৎপাদনৰ প্ৰণালী\nখাৰুৱা তেলৰ অৱশেষৰপৰা মাইক্ৰ’ক্ৰিষ্টেলাইন মম\nঅতিমাত্ৰা মমযুক্ত খাৰুৱা তেলৰ পৰিবহনত ব্যৱহাৰযোগ্য\nকৃষি-ৰাসায়নিক যেনে – ফ’ছফামিডন, কুইনলফ’ছ. ক্ল’ৰ’ফেনভিনফ’ছ\nতৈলক্ষেত্ৰ ৰাসায়নিক যেনে উচ্চ আৰু মজলীয়া ক্ষমতাসম্পন্ন প্ৰ’পেন্ট, ক্ৰ’ম লিগনাইট, ক্ৰ’ম মুক্ত লিগনাইট, প্ৰৱাহ সুচল কৰা পদাৰ্থ (SWAT-104 and SWAT-106) আৰু তেল মুক্ত কৰা পদাৰ্থ\nকৃষি প্ৰযুক্তি – কাঠফুলাৰ খেতি, কাঠফুলাৰ বীজ উৎপাদন, কেঁচুসাৰ উৎপাদন আৰু চিত্ৰনলা, গান্ধবিৰিণা (Lemongrass) পাচাউলি, গোন্ধবেল, চ’লানাম খাছিআনাম, Safed Musli, কাঠআলু, ষ্টেভিয়া, Mentha piperita, Mentha citrata and Mentha arvensis. আদিৰ কৃষি প্ৰযুক্তি\nকলা-কৰ্ষণৰ জৰিয়তে বেম্বুছা বেলকূনা প্ৰজাতিৰ বাহৰ পুলি উৎপাদন\nবাণিজ্যিকভাৱে মূল্যৱান তেলভিত্তিক প্ৰযুক্তি যেনে - তৰল দুৰ্গন্ধনাশক আৰু পৰিস্কাৰক, মহ বিতাড়ক গুণসম্পন্ন ভেষজ ৰুম ফ্ৰেছেনাৰ\nবিশিষ্টতা থকা কাগজ আৰু ব’ৰ্ড যেনে – থাৰ্ম’গ্ৰাফিক কাগজ, কাৰ্বনহীন প্ৰতিলিপি কৰা কাগজ, পোনপটীয়া প্ৰতিলিপি কাগজ, কাৰেকছন কাগজ, কাৰ্বন-কাগজ, আঠাযুক্ত কাগজৰ টেপ, হস্তনিৰ্মিত কাগজ (পানীমেটেকা আৰু পেলনীয়া কাগজৰপৰা, মেট্ৰিক্স বৰ্ড (stereoflong and rubber stereo) কৃষি-উদ্যোগৰ পেলনীয়া সামগ্ৰীৰপৰা ব’ৰ্ড, ধানখেৰ আৰু অন্যান্য সামগ্ৰীৰপৰা মধ্যম ঘনত্বৰ ব’ৰ্ড\nকাগজৰ শ্লেট, প্লাষ্টিক শ্লেট, মম-ভিত্তিক ছবি অঁকাৰঙীন পেঞ্চিল, কম ধূলি উৰা চক পেঞ্চিল, প্ৰিন্টিং চিয়াহী, ব্লেক ব’ৰ্ডৰ ৰং আদি\nঅসমৰ চাহপাতৰপৰা গ্ৰীন টি প’লিফেনল\nপানী ফিল্টাৰ কেণ্ডেল.\nকম খৰচী ঘৰৰ চাল, বাঁহৰ ঘৰ\nমহ বিতাৰক ভেষজ ধূপকাঠি\nকলগছৰ আঁহ নিষ্কাষণ প্ৰযুক্তি আৰু এই আঁহেৰে কাৰ্পেট, বেগ, ফুলদানি, টেবুল মেট, ইত্যাদি মূল্যৱান সামগ্ৰী তৈয়াৰ\nতেল খাদৰ চিমেন্ট এডিটিভ\nট্ৰাই-ফিনাইল আৰু ট্ৰাই-ক্ৰেছাইল ফছফেট\nবেক্টেৰিয়া ভিত্তিক উদ্ভিদৰ শ্ৰীবৃদ্ধিকাৰক দ্ৰৱ্য\nবায়’ অৰ্গেন’ সাৰ\nশস্য বৃদ্ধি আৰু অধিক ফচলৰ বাবে বেক্টেৰিয়া ভিত্তিক দ্ৰৱ্য\nএজমা প্ৰতিৰোধী দ্ৰৱ্য\nHerbal Anti-Arthritis ointment.\nHerbal Fungi-Destruct ointment.\nহস্তান্তৰৰ বাবে সাজু প্ৰযুক্তি/প্ৰণালী\nAGRO-PRACTICES/AGRO-TECHNOLOGIES জৈৱ সাৰ\nচিত্ৰনলা (যোৰ লোব চি-৫)\nগান্ধবিৰিমা (যোৰ লেব এল -৮,৯,১০)\nপাচাউলি (যোৰলেব পি-১)\nকেম্ফেৰিয়া গালাংগা (ব্ৰহ্মপুত্ৰ-১)\nকাঠফুলা উৎপাদন প্ৰযুক্তি\nসুফল- উদ্ভিদভিত্তিক জৈৱ-সাৰ প্ৰযুক্তি\nমহ বিতাড়ক ভেষজ দ্ৰৱ্য\nমহ বিতাড়ক লাৰভিচাইড\nমহ বিতাড়ক ভেষজ মলম মহ বিতাড়ক ভেষজ স্প্ৰে মহ বিতাড়ক ভেষজ তৰল ভেপ’ৰাইজাৰ\nমহ বিতাড়ক ভেষজ মমবাতি\nমহ বিতাড়ক ভেষজ ধূপকাঠি\nনিৰ্মাণ উপকৰণ চামৰা\nভিএছকে মিনি চিমেন্ট প্লান্ট\nব্ৰহ্মপুত্ৰৰ বালিৰপৰা মডুলাৰ ইটা\nপেলনীয়া চামৰাৰপৰা সংমিশ্ৰিত চামৰা\nপৰিৱেশ উন্নয়ন আৰু সংৰক্ষণ ডিজাইন\nখাৰুৱা তেল প্ৰদূষিত মাটিৰ জৈৱ নিৰাময়\nশস্য মজুত ৰখাৰ এক উন্নত সঁজুলি\nবাণিজ্যিকভাৱে মূল্যৱান তেল ডিষ্টিলেচন মেচিনৰ ডিজাইন\n•\tঘৰুৱা চৌকা তথা ছাৰক’ল প্ৰস্তুত কৰা যন্ত্ৰ\nPAPER, BOARDS & FIBERS HERBAL PRODUCTS\nনমনীয় যৌগিক চামৰা\nতেল শোষণ কৰা মেট\nকৃষিজাত পেলনীয়া সামগ্ৰীৰপৰা ব’ৰ্ড\nকলগছৰপৰা আঁহ নিষ্কাষণ প্ৰণালী\nবাত বিষ নিৰাময়ী ভেষজ মলম\nভেঁকুৰ ৰোধী ভেষজ মলম\nব্ৰণ বা মুখৰ দাগ গুচোৱা ভেষজ ক্ৰীম\nতৰল দুৰ্গন্ধনাশক আৰু পৰিস্কাৰক\nগোটা দুৰ্গন্ধনাশক আৰু ফ্ৰেছেনাৰ\nকাঠ আৰু বাঁহৰ সুৰক্ষাৰ জৈৱ দ্ৰৱ প্রযুক্তি\nভেঁকুৰ প্ৰতিৰোধী চামৰা পলিচ\nখোৱাৰ উপযোগী প্ৰাকৃতিক ৰং (গাঢ় গোলাপী)\nভেষজ উপাদানেৰে তৈয়াৰ কৰা বেক্টেৰিয়া নাশক হেণ্ড-ৱাছ\nDRUGS & DRUG INTERMEDIATES অজৈৱ ৰাসায়নিক\nঅক্সিৰেচভাৰেট্ৰল নিস্কাষণ আৰু পৰিশোধন প্ৰণালী\nপ্ৰাকৃতিক ৰং পৃথকীকৰণ পৰিশোধন প্ৰণালী\nড্ৰাগ অণুৰ ৰেচিমিক ৰিজ’লুউচনৰ বাবে নিয়ন্ত্ৰিত এমডব্লু (MW) কাট অফ্ যুক্ত ন’ভেল মেমব্ৰেন\nএমিন’ এচিদৰ ৰেচিমিক ৰিজ’লুউচনৰ বাবে নিয়ন্ত্ৰিত এমডব্লু (MW) কাট অফ্ যুক্ত ন’ভেল মেমব্ৰেন\nপ্ৰচেছ এফ্লুএন্টৰপৰা এচিটিক এচিদ পৃথকীকৰণৰ মেমব্ৰেন প্ৰযুক্তি\nনীলা ফ্লুঅ’ৰেছেণ্চ বিকিৰণ কৰা কাৰ্বন কোৱান্টাম ডটছ\nচিলিকা জেল উৎপাদনৰ প্ৰণালী\nধান তুঁহৰ ছাইৰপৰা ডিটাৰজেন্ট গ্ৰেডৰ জিঅ’লাইট\nধান তুঁহৰপৰা চিলিকা/চ’ডিয়াম\nউদ্ভিদজাত সামগ্ৰীৰপৰা ভেনিলিন উৎপাদনৰ প্ৰণালী\nকম ধূলি উৰা চক পেঞ্চিলৰ প্ৰযুক্তি\nমম ভিত্তিক ৰঙীন পেঞ্চিলৰ উৎপাদন প্ৰযুক্তি\nতলৰ মাধ্যমকেইটাৰে আমাৰ সৈতে সংযুক্ত থাকক\nফেইচবুক ট্যুইটাৰ ইউটিউব\nচি এছ আই আৰ- উত্তৰ-পূৱ বিজ্ঞান আৰু প্রযুক্তি প্রতিষ্ঠান\n(পূৰ্বৰ আঞ্চলিক গৱেষণাগাৰ), যোৰহাট-৭৮৫০০৬, অসম


500 Assam GK Questions and Answers for Competitive Exams - ৫০০ টা গুৰুত্বপূৰ্ণ অসম কুইজ\nHomeGK Assam500 Assam GK Questions and Answers for Competitive Exams - ৫০০ টা গুৰুত্বপূৰ্ণ অসম কুইজ\n1 Mohsin_Dewan November 04, 2021\n500 Assam GK Quiz - General Knowledge Questions and Answers in Assamese Language Set 1\nHello, aspirants are you preparing for APSC, Assam TET or any other Assam Govt Exams? If yes, then you must be aware of the most important Assam GK Questions and Answers for Competitive Exams preparation. Therefore every aspirants need to know the most important Assam GK for APSC,TET,PNRD,DHS,APDCL,Assam Police,Irrigation and any other Assam Govt exams. In this regard "Assam GK Gyan" decides to provide you the most important 500 Assam GK Questions and Answers for competitive exams. Infact the Assam GK & quiz questions and answers will beakey topic in the Assam GK section for the upcoming APSC Prelims, Assam TET and other Assam govt exams. So the 500 Assam GK in Assamese Language will beapedestrian to crack your exam.\nAssam GK Quiz for All Competitive Exam\nGeneral Knowledge On Assam For Assam Civil Service\nIn this article we have provided youatotal of 500 general knowledge On Assam for Assam Civil Services exam. So, read all these important Assam GK Questions and Answers for the upcoming exams as well as other Assam govt exams. These Assam GK Quiz in assamese language are extremely important and should beapart of your preparation.\nAssam History GK Questions and Answers\nIn order to succeed in the prestigious competitive examination, it is important that the aspirant has access to the Assam History GK Questions and Answers. Specially the toppers recommend that aspirant start their preparation with the Assam History questions and answers for the upcoming any competitive exams.\nThere are mainly two very important Assam GK quiz - general knowledge questions and answers. They are :\n1. কোন চনত আইন মতে অসমীয়া ভাষা ৰাজ্যিক চৰকাৰী ভাষা হিচাপে পৰিগণিত হয়?\nউত্তৰ : ১৯৬০ চনত\n2. সংস্কৃতৰ পৰা পৰা অনুবাদ কৰা প্রথম অসমীয়া নাটক খনৰ নাম কি ?\nউত্তৰ : শকুন্তলা । অনুবাদ কৰিছিল লম্বোদৰ বৰা\n500 Assam GK Questions and Answers for Competitive Exams\nHere are the 500 Assam GK questions and answers for all competitive exams. Read all these most important Assam Gk - Assam General Knowledge, Assam History, Assam Current Affairs quiz in order to answer the questions :\n১) ১২২৮ চনত নাগা সাম্ৰাজ্যৰ সীমাত উপস্থিত হৈ অসমত আহোম ৰাজ্য স্থাপন কৰি ১২৬৮ চনত মৃত্যু বৰণ কৰা আহোম স্বৰ্গদেউ জন কোন আছিল?\n২) হিউৱেন চাং অসমলৈ অহাৰ সময়ত কামৰুপৰ ৰজা কোন আছিল?\n৩) অসমৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ নেতা, গুৱাহাটীত পোন প্ৰথমে চাইকেল চলাওতা আৰু ‘দেশভক্ত’ নামেৰে পৰিচিত ব্যক্তিজন কোন আছিল?\n৪) আহোম সাম্ৰাজ্যৰ শেষৰ জন স্বৰ্গদেউ কোন আছিল?\n৫) কোন চনত অসমীয়া ভাষাটোৱে ৰাজ্যিক ভাষাৰুপে স্বীকৃতি পাইছিল?\n৬) কেতিয়া অসমত প্ৰথম ৰেল সেৱা প্ৰৱৰ্তন কৰা হৈছিল?\n৭) কোন চনত মহাত্মা গান্ধী অসমলৈ আহিছিল?\n৮) অসম বিধান সভাৰ প্ৰথম অধ্যক্ষ কোন আছিল?\n৯) অসম এছ’ছিয়েচন কোন চনত গঠিত হৈছিল?\n১০) অসমত কোন চনত চাহ আৱিস্কাৰ হৈছিল?\n১১) অসমত আহোম সাম্ৰাজ্যৰ প্ৰতিষ্ঠাপক কোন আছিল?\n১২) মুছলমান সকলে কোন চনত প্ৰথম বাৰ অসম আক্ৰমণ কৰিছিল?\n১৩) ১৯৭৯ চনৰ ১০ ডিচেম্বৰত অসম আন্দোলনত মৃত্যু বৰণ কৰা প্ৰথম জন শ্বহীদ কোন আছিল?\n১৪) চুতীয়া সাম্ৰাজ্যৰ প্ৰতিষ্ঠাপক কোন আছিল?\n১৫) অসমৰ উচ্চ ন্যায়ালয় ক’ত অৱস্থিত?\n১৬) অসমৰ প্ৰথম মুখ্যমন্ত্ৰী কোন আছিল?\n১৭) কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী সভাত মন্ত্ৰীত্ব লাভ কৰা প্ৰথম অসমীয়া মহিলা গৰাকী কোন?\n১৮) আহোম সাম্ৰাজ্যৰ ৰাজধানী চৰাইদেউ কোন চনত স্থাপিত হৈছিল?\n১৯) অসমৰ প্ৰথম মহিলা মুখ্য মন্ত্ৰী কোন আছিল?\n২০) আহোম আৰু মোগল সকলৰ শেষ ৰণ খন কোন চনত হৈছিল?\n২১) অসমত প্ৰথম ধ্বংসাত্মক ভূমিকম্পটো কোন চনত সংঘটিত হৈছিল?\n২২) অসহযোগ আন্দোলন অসমত কোন চনত আৰম্ভ হৈছিল?\n২৩) গুৱাহাটী উচ্চ ন্যায়ালয় কোন চনত স্থাপিত হৈছিল?\n২৪) কোন চনত শৰাইঘাটৰ যুদ্ধ সংঘটিত হৈছিল?\n২৫) অসমৰ প্ৰখ্যাত মন্দিৰ ‘উমানন্দ’ কেতিয়া নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল?\n২৬) পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ পুৰণি তেল শোধনাগাৰ ‘ডিগবৈ তেল শোধনাগাৰ’ কেতিয়াৰ পৰা কাৰ্যক্ষম হয়?\n২৭) অসমৰ জলপথত প্ৰথম জাহাজ সেৱা আৰম্ভ হৈছিল?\n২৮) ‘টেলিফোন’ আৰু ‘টেলিগ্ৰাফ’ সেৱা অসমত প্ৰচলিত হৈছিল?\n২৯) অসমত ৰাষ্ট্ৰপতি শাসন প্ৰথমবাৰৰ বাবে কেতিয়া পৰা বলৱৎ কৰা হৈছিল?\n৩০) অসম সাহিত্য সভাৰ প্ৰথম অধিৱেশন কেতিয়া অনুস্থিত হৈছিল?\n৩১) অসমত কোন চনৰ পৰা মাটিৰ ‘ম্যাদী প্ৰথা’ৰ প্ৰচলন আৰম্ভ হৈছিল?\n৩২) জয়দ’ল, জয়সাগৰ পুখুৰী আৰু ৰংমহল কোনজন আহোম স্বৰ্গদেৱে নিৰ্মাণ কৰিছিল?\n৩৩) অসমত ৬০০ বছৰৰো অধিক কাল ৰাজত্ব কৰা আহোম সকলৰ ৰাজধানী চহৰ খনৰ নাম কি?\n৩৪) আহোম সকলৰ শেষ কীৰ্তি স্তম্ভটো গুৱাহাতীৰ ক’ত অৱস্থিত?\n৩৫) ১৮৮৯ চনত অসমৰ কোনখন ঠাইত ভাৰতৰ ভিতৰতে সৰ্বপ্ৰথম খাৰুৱা তেল আৱিস্কাৰ হৈছিল?\n৩৬) অসমৰ কোনজন স্বৰ্গদেউক ‘ল’ৰা ৰজা’ বুলিও জনা যায়?\n৩৭) স্বাধীনতাৰ পাছত গোপীনাথ বৰদলৈ অসমৰ প্ৰথম মুখ্যমন্ত্ৰী হোৱাৰ সময়ত বিৰোধী পক্ষৰ নেতা কোন আছিল?\n৩৮) অসম মন্ত্ৰী পৰিষদৰ সদস্য পদ লাভ কৰা প্ৰথম গৰাকী মহিলা কোন আছিল?\n৩৯) স্বাধীনতাৰ পাছত বিধান সভাৰ প্ৰথম অধ্যক্ষ কোন আছিল?\n৪০) অসমৰ প্ৰথম ৰাজ্যপাল কোন আছিল?\n৪১) অসমৰ ‘কুমাৰ ৰজা’ বুলি পৰিচিত ব্যক্তি গৰাকী কোন?\n৪২) অসমৰ প্ৰথম ব্ৰিটিছ ছীফ কমিছনাৰ কোন আছিল?\n৪৩) ‘অভ্যন্তৰীণ সীমা আইন’ কেতিয়া কাৰ্যকৰী কৰা হয়?\n৪৪) প্ৰাচীন কামৰুপৰ কোন গৰাকী ৰাজকুমাৰীক কাশ্মীৰৰ ৰজাই বিয়া কৰাইছিল?\n৪৫) ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীক তিনিটা নদীৰ ‘সংগমস্থলী’ বুলি কোৱা হয়?\n৪৬) আহোম আৰু মোগলৰ মআজৰ শেষ যুদ্ধ খন কোন চনত আৰু ক’ত অনুষ্ঠিত হৈছিল?\n৪৭) গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয় খন কেতিয়া স্থাপিত হৈছিল?\n৪৮) ইংৰাজে ভাৰতত প্ৰতিষ্ঠা কৰা প্ৰথম চাহ উদ্যোগ কোনটো?\n৪৯) অসম আক্ৰমণ কৰা প্ৰথম জন মোগল আক্ৰমণকাৰী কোন আছিল?\nউত্তৰ : মহম্মদ ইবন বখ্‌তিয়াৰ।\n৫০) কংগ্ৰেছৰ প্ৰথম সাধাৰণ সভা অসমৰ ক’ত আৰু কেতিয়া অনুষ্ঠিত হৈছিল?\n৫১) ‘অসম ছাত্ৰ সন্মিলনী’ কেতিয়া গঠন কৰা হৈছিল আৰু ইয়াৰ প্ৰথম সভাপতি কোন আছিল?\n৫২) কোনজন অসমীয়া প্ৰসিদ্ধ চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতাই পোনপ্ৰথম বাৰৰ বাবে বিহু পতাকা খন অংকন কৰিছিল?\nউত্তৰ : নিপ বৰুৱা\n৫৩) ‘অসম’ শব্দটো সংস্কৃত অসমা শব্দৰ পৰা অনা হৈছে। ইয়াৰ অৰ্থ কি?\nউত্তৰ : অতুলনীয়\n৫৪) ২০০১-২০১১ চনৰ ভিতৰত অসমত জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ শতকৰা হাৰ কিমান?\nউত্তৰ : +১৬.৯৩\n৫৫) ১৭৫১ চনত স্বৰ্গদেউ ৰাজেশ্বৰ সিংহই সাত খলপীয়া কাৰেংঘৰ নিৰ্মাণ কৰা শিৱসাগৰৰ বুৰঞ্জী প্ৰ্সিদ্ধ ঠাই খনৰ নাম কি?\nউত্তৰ : গড়গাঁও\n৫৬) অসমত জহকালি হোৱা প্ৰৱল বতাহ-বৰষুণ তথা শিলাবৃষ্টিৰ স্থানীয় নাম কি?\nউত্তৰ : বৰদৈচিলা\n৫৭) অসমৰ কোন খন ঠাইত কয়লা চালিত তাপ-বিদ্যুৎ শক্তি কেন্দ্ৰ আছে?\nউত্তৰ : বঙাইগাঁও\n৫৮) বৰ্তমান জনসংখ্যাৰ ফালৰ পৰা আফ্ৰিকা মহাদেশৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ দেশখনৰ নাম কি?\nউত্তৰ : নাইজেৰিয়া ।\n৫৯) ধৰিত্ৰী দিৱস কিমান তাৰিখে পালন কৰা হয়?\nউত্তৰ : ২২ এপ্ৰিল ।\n৬০) Diego Garcia বিশ্বৰ কোনখন মহাসাগৰত অৱস্থিত এটা দ্বীপ?\nউত্তৰ : ভাৰত মহাসাগৰ ।\n৬১) নীল নদীৰ দান বুলি কোনখন দেশক জনা যায়?\nউত্তৰ : ইজিপ্ত ।\n৬২) মহাকাশলৈ যোৱা প্ৰথমজন ব্যক্তি কোন?\nউত্তৰ : ইউৰি গাগাৰিন ।\n৬৩) পৃথিৱীৰ ভিতৰত আটাইতকৈ বেছি কফি উৎপাদন কৰা দেশ খনৰ নাম কি?\nউত্তৰ : ব্ৰাজিল ।\n৬৪) পৃথিৱীৰ ভিতৰত আটাইতকৈ ডাঙৰ মহাসাগৰখনৰ নাম কি?\nউত্তৰ : প্ৰশান্ত মহাসাগৰ ।\n৬৫) পৃথিৱীৰ ভিতৰত আটাইতকৈ ডাঙৰ মহাদেশ খনৰ নাম কি?\nউত্তৰ : এছিয়া ।\n৬৬)পৃথিৱীৰ ভিতৰত আটাইতকৈ দীঘল নদী খনৰ নাম কি?\nউত্তৰ : নীল নদী ।\n৬৭) পৃথিৱীৰ ভিতৰত আটাইতকৈ বহল নদী খনৰ নাম কি?\nউত্তৰ : আমাজান ।\n৬৮) অসমৰ গৌৰৱময় সূতা কি?\n৬৯) শুৱালকুছি কিহৰ বাবে বিখ্যাত?\n৭০) গুৱাহাটীৰ আমবাৰীস্থ খনন কেন্দ্ৰটো কিহৰ বাবে প্ৰসিদ্ধ?\n৭১) হাজো আৰু সৰ্থেবাৰী কিহৰ বাবে বিখ্যাত?\n৭২) পাট-মুগাৰ পলুৰ খাদ্য যোগান কেন্দ্ৰস্থলটো ক’ত?\n৭৩) ‘অ’ক টাচাৰ’ অসমত কোন চনত প্ৰচলিত হয়?\n৭৪) পৰ্যটকৰ আকৰ্ষণ বৃদ্ধি কৰা অসমৰ দুবিধ মুখ্য বাঢ়ৈ সঁজুলিৰ নাম কি কি?\n৭৫) কাঁহী, শৰাই, বাটি, লোটা ইত্যাদি কি ধাতুৰ দ্বাৰা তৈয়াৰী?\n৭৬) ২০০৬ চনৰ চুকাফা বঁটা লাভ কৰা ব্যক্তিজন কোন?\n৭৭) ‘চিৰচেনেহী মোৰ ভাষা জননী’ এই গীতটো কোনে ৰচনা কৰিছিল?\n৭৮) অসমীয়া সমাজৰ সকলো কামতে অপৰিহাৰ্য ‘তামোল’ শব্দটো কোন জাতি গোষ্ঠীৰ অৱদান?\n৭৯) বিষ্ণু ৰাভাৰ কোন চনৰ কোন তাৰিখে কিমান সময়ত মৃত্যু হৈছিল?\n৮০) জোনাকী যুগৰ ত্ৰিমূৰ্ত্তি নামে জনাজাত তিনিজন ব্যক্তিৰ দুগৰাকী হ’ল চন্দ্ৰ কুমাৰ আগৰৱালা আৰু হেমচন্দ্ৰ গোস্বামী। তৃতীয় গৰাকী কোন?\n৮১) ২০০৪ চনৰ ‘সাহিত্য অকাডেমী’ পুৰস্কাৰ লাভ কৰা অসমীয়া সাহিত্যিক গৰাকী কোন?\n৮২) 'জোনাকৰে ৰাতি, অসমীৰ মাটি, জিলিকি জিলিকি পৰে …….’ ভূপেন হাজৰিকা ৰচিত এই গীত কোনে গাইছে?\n৮৩) ২০০২ চনৰ কমলকুমাৰী বঁটা লাভ কৰা অসমীয়া সাহিত্যিক গৰাকী কোন?\n৮৪) ১৯৭৯ চনত ড° বীৰেন্দ্ৰ কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য্যই জ্ঞানপীঠ বঁটা লাভ কৰিছিল এখন অসমীয়া বুৰঞ্জীমূলক উপন্যাসৰ বাবে – উপন্যাস খনৰ নাম কি?\n৮৫) কোন অসমীয়া সাহিত্যিকৰ ছদ্মনাম ‘শীলভদ্ৰ’?\n৮৬) তেওঁ লিখা বিখ্যাত উপন্যাসখনৰ নাম মিৰিজীয়ৰী। তেওঁক কোৱা হয় অসমৰ উপন্যাস সম্ৰাট। তেওঁ কোন?\n৮৭) এজন ব্যক্তিয়ে লাভ কৰিছিল ক্ৰমে সৰ্বভাৰতীয় ‘কথা’ পুৰস্কাৰ, সাহিত্য অকাডেমী বঁটা, অসম উপত্যকা বঁটা আৰু অসম প্ৰকাশন বঁটা। সেই পুৰোধা ব্যক্তিজন কোন?\n৮৮) বিহগী কবি ৰঘুনাথ চৌধুৰীয়ে লিখা কবিতা পুথি দুখনৰ নাম কি?\n৮৯) ড° নিৰ্মল প্ৰভা বৰদলৈক কি ছদ্মনামেৰে জনা যায়?\n৯০) “পুথি অধ্যয়ন বিদ্যা উপাৰ্জনৰ ঘাই উপায়”। এইষাৰ উক্তি কাৰ?\n৯১) হোমেন বৰগোহাঞিৰ কোনখন উপন্যাসৰ আধাৰত চিত্ৰ নিৰ্মাণ হৈছে?\n৯২) জ্ঞানপীঠ বঁটা বিজয়ী সাহিত্যিক এগৰাকীয়ে লিখা উপন্যাস ‘দঁতাল হাতীৰ উয়ে খোৱা হাওদা’ আৰু এই উপন্যাসৰ আধাৰত নিৰ্মিত হৈছিল ‘অদাহ্য’ নামৰ কথাছবিখন। প্ৰশ্ন হ’ল – সাহিত্যিক গৰাকীৰ নাম কি?\n৯৩) মহাপুৰুষ শংকৰদেৱৰ গুপ্তনাম কি আছিল?\n৯৪) কামৰূপৰ কোনজন ৰজাই মহাভাৰতৰ যুদ্ধত অংশ গ্ৰহণ কৰিছিল?\nউত্তৰ : ভগদত্ত\n৯৫) গুৱাহাটী উচ্চ ন্যায়ালয় কিমান চনত স্থাপন কৰা হৈছিল?\nউত্তৰ : ১৯৪৮ চনত\n৯৬) চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালাৰ কোনটো কবিতাৰ বিষয়বস্তু মালিতাৰ অন্তৰ্গত?\nউত্তৰ : তেজীমলা\n৯৭) অসমৰ প্ৰাচীন নাম কি আছিল?\nউত্তৰ : প্ৰাগজ্যোতিষপুৰ।\n৯৮) অসমৰ প্ৰধান ভাষা কি কি?\nউত্তৰ : অসমীয়া, বাংলা, বড়ো, হিন্দী, ইংৰাজী।\n৯৯) অসমত তেল শোধনাগাৰ কেইটা আছে?\nউত্তৰ : চাৰিটা। যথাক্ৰমে – ডিগবৈ, নুমলীগড়, গুৱাহাটী, বঙাইগাওঁ।\n১০০) অসমৰ উপন্যাস সম্ৰাট কোন?\n500 Assam GK QUIZ - Set 2\n500 Assam GK QUIZ - Set 3\n500 Assam GK QUIZ - Set 4\n500 Assam GK QUIZ - Set 5\nWell here we have provided you the most important 500 Assam GK Questions and Answers for Competitive Exams - ৫০০ টা গুৰুত্বপূৰ্ণ অসম কুইজ. This article will be updated soon and we are going to add more related to Assam GK to help our viewers to know more for the preparation of upcoming much awaited Assam govt exams. Thank You.\n* Important Facts of History of Assam in Assamese\n* Assam's Role in the Historic Quit India Movement\nHello if you like the article on 500 Assam GK Quiz - General Knowledge Questions and Answers in Assamese Language, do comment & show your support by sharing it to the other aspirants and if there is any query you are welcome to ask.


১৯৩৫: অসম সাহিত্য সভাৰ বাৰ্ষিক সন্মিলনৰ অভ্যৰ্থনা সমিতিৰ সভাপতিৰ অভিভাষণ, তেজপুৰ - Mahabahu.com\n১৯৩৫: অসম সাহিত্য সভাৰ বাৰ্ষিক সন্মিলনৰ অভ্যৰ্থনা সমিতিৰ সভাপতিৰ অভিভাষণ, তেজপুৰ\nin Literature, Special Report\n।২৯ চ’ত ১৮৫৭ শঁক।\n( অসম সাহিত্য সভাৰ ষষ্ঠদশ বাৰ্ষিক সন্মিলনৰ অভ্যৰ্থনা সভাপতিৰ অভিভাষণ)\n‘যো দেবোগ্নৌ যোহপ্সু,\nযো বিশ্বং ভুৱনমাবিৱেশ।\nযো ওষধীষু যো বনস্পতিষু\nতস্মৈ দেৱায় নমো নমঃ॥”\nমাতৃভাষাৰ সেৱক-সেৱকিনীসকল আৰু দৰ্শকমণ্ডলী,\nআজি আমাৰ পৰম সৌভাগ্য যে অসম মাতৃৰ গুণী-জ্ঞানী-সন্তান সকলক, মাতৃ পূজাৰ পূজাৰীসকলক এই প্ৰাচীন ইতিহাস—পুৰাণ- প্ৰসিদ্ধ প্ৰাকৃতিক সৌন্দৰ্য্য বিভূষিত পুণ্যভূমি শোণিতপুৰ, তেজোৱতী হাটকেশ্বৰপুৰ বা তেজপুৰ নগৰত, মহাবাহু লৌহিত্যৰ পাৰত, সেৱা- সৎকাৰ কৰিবলৈ সুযোগ পাইছোঁ। আপোনাসকলক এই জাতীয় যজ্ঞলৈ আহ্বান কৰি আনি যথাযোগ্যভাৱে আলপৈচান ধৰাত আমাৰ অক্ষমতাৰ বাবে অনেক দোষ ত্ৰুটি হব পাৰে। আশা কৰো, নিজ উদাৰতা গুণে আমাৰ সকলো দোষ ত্ৰুটি মাৰ্জ্জনা কৰি আমাক বন্ধুত্বৰ প্ৰাণৰ পৰশ দি কৃতাৰ্থ কৰিব। তেজপুৰীয়া ৰাইজৰ হৈ আৰু সেই ৰাইজৰ দ্বাৰা গঠিত অভ্যৰ্থনা সমিতিৰ হৈ মই আপোনাসকলক নতশিৰে স্বাগত সম্ভাষণ আৰু ওলগ জনাইছোঁ। আপোনাসকলক দুই দিনলৈ হলেও আমাৰ মাজত পাই অমি নিজক ধন্য মানিছোঁ। মঙ্গলময় পৰমেশ্বৰৰ চৰণত প্ৰাৰ্থনা কৰিছোঁ তেওঁৰ কৃপাত আৰু আপোনালোকৰ সমবেত চেষ্টাত অসম সাহিত্য সভাৰ এই যষ্ঠদশ সম্মিলন যেন সাফল্য-মণ্ডিত হয়।\nআপোনাসকলে বোধকৰোঁ জানে যে ইংৰাজী ১৯১৭ চনৰ ডিছেম্বৰ মাহত বৰদিনৰ বন্ধত শিৱসাগৰত অসম এছোছিয়েছনৰ সম্মিলন হয়। সেই সুযোগতে শিৱসাগৰৰ সাহিত্যনুৰাগী লোক সকলে অসম এছোছিয়েছনৰ সভা-মণ্ডপত এখন সাহিত্য সম্মিলন পাতে। সাহিত্যিক প্ৰৱৰ ৰায় বাহাদুৰ শ্ৰীযুত পদ্মনাথ গোহাঞি বৰুৱা এই সম্মিলনৰ সভাপতি আছিল। এই সম্মিলনৰ সুফল স্বৰূপে “অসম সাহিত্য সভা”ৰ জন্ম হয় আৰু ১৯১৮ চনৰপৰা ৰীতিমতে সভাৰ কাৰ্য্য আৰম্ভ হয়। অসম এছোছিয়েছনৰ সম্মিলনৰ লগতে অসম সাহিত্য সভাৰ দ্বিতীয় সম্মিলন ১৯১৮ চনত গোৱালপাৰাত, তৃতীয় সম্মিলন ১৯১৯ চনত বৰপেটাত আৰু চতুৰ্থ সম্মিলন ১৯২০ চনত আমাৰ তেজপুৰ নগৰত বহে। প্ৰবীন সাহিত্যিক প্ৰত্নতত্ত্ববিদ পণ্ডিত ৺হেমচন্দ্ৰ গোস্বামী এই চতুৰ্থ সম্মিলনৰ সভাপতি আছিল। আজি ১৫ বছৰৰ মূৰত আকৌ ইয়াত ষষ্ঠদশ সন্মিলন পাতিবলৈ পাই আমি নথৈ সন্তোষ পাইছোঁ। যোৱা বৰদিনৰ বন্ধতে সন্মিলন পাতিবলৈ যো-যা কৰা হৈছিল। দুখৰ বিষয়, নানা কাৰণত সেইটো হৈ নুঠিল। এই ইষ্টাৰৰ বন্ধত ৰঙ্গালি চ’তৰ বিহুক আগত লৈ ১৮৬৭ শকক বিদায় দিয়াৰ লগে লগে এই সন্মিলন আহ্বান কৰা হল। আগেয়েও ৫ম সন্মিলন যোৰহাট নগৰত ইষ্টাৰৰ বন্ধতে বহিছিল। অসম সাহিত্য সভাৰ এই অধিবেশনক ষষ্ঠদশ বোলা হৈছে যদিও প্ৰকৃতপক্ষে সভাৰ বয়স এতিয়া ১৮ বছৰ পাৰ হৈ গৈছে। কবলৈ গলে এই সভাই এতিয়া তৰুণ অৱস্থা পাইছেহি। শিশু অৱস্থাৰ পৰা যি সকল স্বদেশ-প্ৰেমিক লোকে এই সভাক তুলি তালি বৰ্ত্তমান অৱস্থা পোৱাইছেহি, সেই সকল ধন্যবাদৰ পাত্ৰ, সেই সকলৰ ভিতৰত দান শীল ৰায় বাহাদুৰ শ্ৰীযুত ৰাধাকান্ত সন্দিকৈ ডাঙৰীয়াৰ বদান্যতা আৰু দিহা পৰামৰ্শ আৰু অক্লান্তকৰ্মী সু-সাহিত্যিক শ্ৰীযুত শৰৎ চন্দ্ৰ গোস্বামী দেৱৰ অদম্য উদ্যম আৰু কাৰ্য্য- কুশলতা লেখত লব লবলগীয়া। আশাকৰোঁ অসম সাহিত্য-সভাৰ বুৰঞ্জীত তেখেত সকলৰ নাম যাউতী-যুগীয়া হৈ থাকিব আৰু অসমীয়া মাত্ৰেই সকৃতজ্ঞচিত্তে তেখেত সকলৰ গুণ চিৰকাল সুৱঁৰিব।\nঅসমীয়া ভাষা আৰু সাহিত্যৰ সৰ্ব্বাঙ্গীন উন্নতি কৰাই অসম সাহিত্য-সভাৰ ঘাই উদ্দেশ্য। সেই উদ্দেশ্য সাধনৰ অৰ্থে যোৱা ১৯১৮ চনৰ পৰা এতিয়ালৈকে সভাই যি যি কাৰ্য্য কৰিছে তাৰ এটা চমু বিবৰণ সভাৰ পত্ৰিকাত ওলাব বুলি আমি আশা কৰিলো।\nতেজপুৰ দৰং জিলাৰ সদৰ ঠাই। এই জিলাৰ মঙ্গলদৈ মহকুমাত যোৱা বছৰ সাহিত্য সন্মিলন বহিছিল।\nসংস্কৃত দ্যৌঃ+অঙ্গ শব্দৰ পৰা দৰং শব্দ উৎপত্তি হোৱা বুলি মনে ধৰে। “দ্যৌঃ” শব্দৰ অৰ্থ স্বৰ্গভূমি। সায়ানাচাৰ্য্যই অথৰ্ব্ব বেদৰ ভাষ্যত এঠাইত কৈছে —\n“হিমবৎ শিৰঃ প্ৰদেশ এব স্বৰ্গভূমিৰিতি প্ৰসিদ্ধঃ।” অৰ্থাৎ হিমালয় পৰ্ব্বতৰ শীৰ্ষদেশেই স্বৰ্গভূমি। হিমালয়ৰ ঠাল ঠেঙ্গুলি স্বৰূপ অসমৰ পৰ্ব্বত বিলাক হিমালয় বা দ্যৌঃ অঙ্গ। হিমালয় প্ৰদেশৰ ভিতৰত আসামৰ দৰং জিলাও পৰে।\nহিমালয় প্ৰদেশ বা দ্যৌত কশ্যপ ঋষিৰ বৰপুতেক হিৰণ্যকশিপুৱে ৰাজত্ব কৰিছিল। দিতিৰ গৰ্ভত জন্ম লোৱা বাবে তেওঁক দৈত্য বলে। নৰসিংহ বিষ্ণুৱে তেওঁক বধ কৰে। তেওঁৰ পুতেক মহাভক্ত প্ৰহ্লাদ। প্ৰহ্লাদৰ পুতেক বিৰোচন। বিৰোচনৰ পুতেক বলি। বলি মহাদানী আৰু বীৰ আছিল। বামণ অৱতাৰত ভগবান বিষ্ণুৱে তেওঁক ছলনা কৰি পাতাললৈ পঠাই দিয়ে। স্বৰ্গভূমিৰ পদতলত থকা ভূখণ্ডৰ নাম পাতাল। পাতালত ভোগবতী গঙ্গা আছে। এই ভোগৱতী গঙ্গাৰ নাম পাছত ভোগলীয়া বোগলীয়া হৈ এতিয়া বৰাক বা কুশিয়াৰাত পৰি- ণত হৈছে যদিও বদৰপুৰৰ ওচৰত এতিয়াও এই নদী খনক বোগলীয়া বোলে, সুৰমা উপত্যকা আৰু চট্টগ্ৰাম বিভাগেই পৌৰাণিক যুগৰ পাতাল। চট্টগ্ৰাম জিলাত এতিয়াও পাতাল শব মে শিৱৰ দেৱালয় আছে। বলিৰ পুতেক বান পৰম শিৱভক্ত আছিল। তেওঁ শিৱক তপস্যা কৰি পিতৃৰাজ্য শোণিতপুৰ ঘূৰাই পাই তাত ৰাজত্ব কৰে। এই ৰাজ্য অতি পুণি আৰু প্ৰসিদ্ধ। ইয়াত গ্ৰস্তণ যুগৰ শিলৰ অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ পোৱা গৈছে।\nশোণিতপুৰ ৰাজ্যৰ ভিতৰত এতিয়াৰ লক্ষীমপুৰ মহকুমা, ইয়াৰ উত্তৰে থকা দফলা, অকা আৰু ভোটৰ পৰ্ব্বত শাৰীও পৰিছিল। দফলা পৰ্ব্বত শাৰীৰ মাজত নাটক নামে পৰ্ব্বতত শঙ্কৰৰ মহাশ্ৰম আছিল। তাত তেওঁ নটৰাজৰূপে দেৱতা সকলৰ সৈতে নৃত্যবাদন কৰিছিল। নাটক পৰ্ব্বতৰ নামনিত মানস সৰোবৰৰ নিচিনা এটি মনোহৰ সৰোবৰ আছে। তাৰ চাৰিফলৰ পৰআ ভট্টালিকা (ভৰলী) দিক্কৰিকা (দিকৰাই) বৃদ্ধগঙ্গ। (বুঢ়িগাং আৰু স্বৰ্ণবহা (বৰগাং) এই চাৰিখন নৈ বৈ আহি ব্ৰহ্মপুত্ৰত পৰিছে। “দ্যৌ” আৰু প্লৱ এই দুটা শব্দ লগ লাগি “দ্যৌপ্লৱ” হৈ শেষত “দফলা” হৈছে বুলি বোধ হয়। “প্লৱ” বুলিলে এজাতি মানুহ বুজায়। সম্ভবতঃ দফলাবিলাক মহাদেৱৰ অনুচব গুহ আছিল। বৃদ্ধগঙ্গাৰ মুখত উমানত উমাই শিৱক স্বামীৰূপে পাবৰ কাৰণে তপস্যা কৰিছিল। শিৱই সেই বৃদ্ধগঙ্গাৰ মুখত যি ঠাই ৩ উমাক দৰ্শন কৰিছিল\nসেই ঠাইকে বিশ্বনাথ বোলে। “কালিকা পুৰাণত” আছে –\n“বৃদ্ধ গঙ্গাজলস্যান্তস্তীৰে ব্ৰহ্মসুতস্য বৈ।\nবিশ্বনাথহ্বয়ো দেৱঃ শিৱলিঙ্গসমন্বিত:॥”\nসেই ঠাই বাৰিষা পানীৰ তলত ডুবি থাকে। উমাবনৰ বৰ্ত্তমান নাম উমা-টুমণি। বিশ্বনাথৰ বিশ্বশৈলত চণ্ডীৰ দেৱালয় আৰু উমা-টুমণিত উমাৰ দেৱালয় আছে। দক্ষ-যজ্ঞত সতীয়ে প্ৰাণত্যাগ কৰিলত বিষ্ণুৱে চক্ৰৰ দ্বাৰাই সতীৰ অঙ্গ খণ্ড বিখণ্ড কৰি পেলালে। সতীৰ পদ দুটি শোণিতপুৰ নগৰৰ দেবীকূটত, উৰুযুগল শিলঘাটৰ ওচৰৰ উড্ৰিয়ান বা কামকূট পৰ্ব্বতত এতিয়াৰ “কামাখ্যা” নামে বোলা থকা ঠাইত আৰু স্তন দুটিৰ এটি বিশ্বনাথৰ চণ্ডী দেৱালয় থকা ঠাইত আৰু আনটি উমাদেৱালয় থকা ঠাইত পৰে। সেই বাবে সেইবিলাক ঠাই মহাপীঠ তীৰ্থ বুলি প্ৰসিদ্ধ।\nপুৰাণ আৰু তন্ত্ৰৰ পৰা জনা যায় যে শোণিতপুৰ নগৰত বাণ ৰজাৰ জিয়াৰী উষা দেবীৰ মঠ আছিল; এই নগৰৰ পূবে দেবীকূট তাৰ পূবে ৰূদ্ৰপদ আৰু কণ্যাশ্ৰম বা চ্যবনমুনিৰ ***(কিষ্কিন্ধ্যা) আৰু সোমকুণ্ড, তাৰ পূবে বিশ্বনাথ আৰু উমাবন। বিশ্বনাথেই বাণ ৰজাৰ গুপ্তকাশী। তাত ন কোটি শিৱলিঙ্গ থকা বুলি প্ৰবাদ আছে। চ্যবনমুনিৰ পালিতা কণ্যা কণ্যকাই যি ঠাইত শিৱক স্বামীৰূপে পাবৰ কাৰণে তপস্যা কৰি- ছিল, তাতে ৰূদ্ৰপদ আছে। এই ৰূদ্ৰপদ ভোমোৰাগুৰি পৰ্ব্বতৰ পূবে।\nহৰিবংশ পুথিত লিখা আছে যে আহ্বনীৰ (যজ্ঞৰ) অগ্নিয়ে শোণিত- পুৰ ৰক্ষা কৰি আছিল। “কালিকাপুৰাণত” লিখা আছে যে বাণাসুৰৰ নগৰ শোণিতপুৰত অগ্নিদুৰ্গ বা অগ্নিগড় আছিল। এতিয়াও ইয়াৰ লুইতৰ দাঁতিৰ Observatory Hill বা “পদ্মপাৰ্ক” বোলা পাহাড়টোক অগ্নিপৰ্ব্বত বোলে। বোধকৰো তেজপুৰৰ এই নৈ কাষৰীয়া পৰ্বত বিলা- কত একৰমকালি সততে যজ্ঞাগ্নি জ্বলি আছিল। “কুৰ্ম্মপুৰাণ” মতে এই আহবনীয়া অগ্নি অহৰহ প্ৰজ্বলিত হৈ তেজ বিস্তাৰ কৰি থকাৰ নিমিত্তে নগৰ খনৰ নাম তেজোৱতী আছিল। সেই পুৰাণে তেজো- ৱতীৰ যি ভৌগলিক স্থিতি নিৰূপণ কৰিছে তাৰ পৰা বুজা যায় যে তেজোৱতীয়েই শোণিতপুৰ। কালক্ৰমত তেজোৱতীৰ “তেজ আৰু শোণিতপুৰৰ “পুৰ” লগ লাগি এই নগৰৰ নাম তেজপুৰ হয়।\nবাণৰজাৰ উষা নামেৰে ভুবন মোহিনী কন্যা আৰু ইন্দ্ৰদমন নামে এটি পুত্ৰ আছিল। ভগবান শ্ৰীকৃষ্ণ আৰু ৰুক্মিনী দেবীৰ নাতি অনিৰুদ্ধ কেঁৱৰক উষাৰ সখীয়েক চিত্ৰলেখা দেবীয়ে যোগবিদ্যাৰ বলত সুদূৰ দ্বাৰকাৰ পৰা ইয়ালৈ লৈ আহে আৰু উষাৰ লগত মিলন কৰি দিয়ে। বাণৰজাই এই কথা জানিবলৈ পাই কোঁৱৰক বন্দি কৰি থয়। নাৰদৰ মুখে শ্ৰীকৃষ্ণই খবৰ পাই সসৈন্যে শোণিতপুৰলৈ আহে। পাছে তুমুল ৰণ হয়। বাণৰজাই শিৱত শৰণ লয়। শৰণাগতক ৰক্ষা কৰি নিমিত্তে শিৱই আহি ৰণত যোগ দিয়ে। এই ৰণকে হৰি-হৰ যুদ্ধ বোলে। শেষত উভয় পক্ষৰ ভিতৰত সন্ধি হয়, আৰু উষাক অনিৰুদ্ধ কোৱৰে বিয়া কৰাই দ্বাৰকালৈ লৈ যায়। যি ঠাইত এতিয়া তেজপুৰৰ কাছাৰি ঘৰ আছে তাতে উষাৰ মঠ বা কাৰেং আছিল বুলি কিংবদন্তি পৰা জনা যায়। ইং ১৯০৬ চনত কাছাৰি ঘৰটি বঢ়াই ডাঙ্গৰ কৰিবৰ নিমিত্তে ভেটিৰ মাটি খানেতে মাটিৰ তলত এটা পুৰনি শিলৰ ঘৰৰ ভগ্নাৱশেষ থকা জনা গৈছিল। বাণৰজাই স্থাপন আৰু পূজা কৰা মহা- ভৈৰৱ শিৱলিঙ্গ এই নগৰত আছে। শুনিবলৈ পাইছেোঁ ইমান ডাঙ্গৰ শিৱ- লিঙ্গ ভাৰতৰ আন কোনো প্ৰদেশত নাই। দেবীকূটৰ আগৰ শিল আৰু ইটাৰে সজা মন্দিৰ ভাগি গল। এতিয়া তাত মহাভাগা ভৈৰবী দেবীৰ দেৱালয় আছে। তেজপুৰৰ ভোমোৰাগুৰি পৰ্ব্বতৰ পৰা অকা পৰ্বতৰ ভালুকপেঙ দুৰ্গলৈকে এটা অতি পুৰনি গড় আছে। এই গড়টো বাণৰজাই কৰোৱা বুলি প্ৰবাদ আছে। আকৌ ভৈৰৱকুণ্ডৰ পৰা তিব্বতৰ লাছা নগৰ লৈকে যিটো পুৰনিকলীয়া বাট আছে সেইটোও হেনো বাণৰজাৰ দিনৰ এই জিলাৰ উত্তৰ ফালৰ পৰ্বতত থকা অঁকা বিলাকে নিজক বাণৰজাৰ নাতি ভালুকৰ বংশধৰ বুলি কয় আৰু “ৰুষ্য” জাতিৰ মানুহ বুলি চিনাকি দিয়ে। “ৰুষ্য” শব্দটো “ঋক্ষ” শব্দৰ অপভ্ৰংশ হব পায়। ঋক্ষ বুলিলে ভালুক বুজায়। কিন্তু আগৰ দিনত ঋক্ষ নামে এজাতি মানুহো আছিল। শ্ৰীকৃষ্ণৰ ভাৰ্য্যা জাম্বৱতী ঋক্ষকন্যা আছিল। যি ঠাইত ভালুকপেঙ দুৰ্গ আছে সেই পিনে অঁকা পৰ্ব্বতলৈ যোৱা বাট আছে। তাক ভালুক দুৱাৰ বুলিও কয়। সম্ভৱতঃ বাণৰজাৰ নাতি ভালুকে কোনো কাৰণত এই ফালৰ ৰাজ্য হেৰুৱাই অঁকা পৰ্ব্বতত আশ্ৰয় লৈছিল।\n“কালিকাপুৰাণৰ” ৩৯ আধ্যাত লিখা আছে যে প্ৰাগজ্যোতিষৰ ৰজা নৰকৰ লগত শোণিতপুৰৰ বাণবজাৰ অত্যন্ত মিত্ৰতা হোৱাত পৰ- স্পৰে পৰস্পৰৰ ঘৰলৈ অহা যোৱা কৰিবলৈ ধৰে; বাণৰজাৰ সংসৰ্গত পৰি নৰকে শিৱভক্ত হৈ অনেক বেদ-বিৰুদ্ধ কাৰ্য্য কৰি দেৱ ব্ৰাহ্মণাদিক অত্যাচাৰ কৰি ৰাজ্যৰ পৰা খেদি দিয়ে; দেৱতাসকলক জিনি দেৱমাতা অদিতিৰ কুণ্ডল হৰণ কৰে; ৰূপে গুণে ধন্য। ষোলহাজাৰ-দেৱকন্যাকো ধৰি আনি আটক কৰি ৰাখে। পাছে, শ্ৰীকৃষ্ণই নৰকক বধ কৰি তেওঁৰ পুতেক ভগদত্তক ৰজা পাতে। গিৰিৰাজ হিমালয়ৰ পৰা ওলোৱা কোকা নামে নদীৰ মুখত দিব্য বৰাহৰূপী বিষ্ণুৱে এক শ্ৰাদ্ধ যজ্ঞ কৰিছিল; তেওঁৰ ভাৰ্য্যা মহীময়ী ছাযাই সেই যজ্ঞৰ পিণ্ড ভোজন কৰি গৰ্ভাৱতী হয় আৰু কিছুদিনৰ পিছত সেই যজ্ঞ ভূমিতে এটি পুত্ৰ সন্তান প্ৰসৱ কৰে।\n“ততোহস্যাঃ প্ৰাভৱৎ পুত্ৰোভৌমন্ত্বনৰকাসুৰঃ।\nপ্ৰাগজ্যোতিষঞ্চ নগৰমস্য দত্তঞ্চ বিষ্ণুনা ॥”\nসেই পুত্ৰই ভৌম নৰকাসুৰ। ব্ৰহ্মপুৰাণ ২১৯ আধ্যা। বিষ্ণুৱে তেওঁক প্ৰাগজ্যোতিষপুৰ দান কৰে। ভূমিৰ গৰ্ভত বা যজ্ঞভূমিত জন্ম হোৱা বাবে নৰকাসুৰক আৰু তেওঁৰ বংশৰ ৰজা সকলক ভৌমনৃপতি বোলা হয়। কোকা নদী কৌশিকী বা কুশী নৈত পৰিছে “বৰাহ পুৰাণৰ” (১৪০ আধ্যা) মতে কোকা নৈৰ মুখত ভগবান বিষ্ণুৱে বৰাহ অৱতাৰত ভূমি উদ্ধাৰ কৰি তাত যজ্ঞ কৰিছিল। সেই বাবে ঠাই খনৰ নাম বৰাহ ক্ষেত্ৰ হয়। সাগৰৰ গৰ্ভৰ পৰা নকৈ ওলোৱা ঠাই গুণে সেই ভূখণ্ডক কৌশিকী কচ্ছ বুলিও কয়।\nপ্ৰায় পাঁচ হেজাৰ বছৰৰ পূৰ্ব্বে কুৰুক্ষেত্ৰত মহাভাৰতৰ যুদ্ধ হৈছিল। প্ৰাগজ্যোতিষাধিপতি ভগদত্ত কৌৰৱৰ পক্ষে সেই যুদ্ধলৈ গৈ যুদ্ধক্ষেত্ৰত প্ৰাণত্যাগ কৰে। তেওিয়া তেওঁৰ পুতেক বজ্ৰদত্তই পিতৃ-সিংহাসন পায়। ভগদত্ত বা বজ্ৰদত্তৰ দিনতে শোণিতপুৰ ৰাজ্য প্ৰাগজ্যোতিষ বা কামৰূপৰ অন্তভুক্ত হৈছিল বুলি অনুমান কৰো। নৰক বংশৰ ৰজা সকলে অনেক শ বছৰ এই দেশত ৰাজত্ব কৰে। এই ৰজাসকলৰ যি যি তামৰ ফলি এই পৰ্য্যন্ত আবিষ্কাৰ হৈছে তাৰ পৰা জনা যায় যে তেওঁলোকে নিজক কোল-সুনু অৰ্থাৎ কোলৰূপী বিষ্ণুৰ সন্তান বুলি চিনাকি দিছিল। বৈদিক যুগত বংশৰ আদি পুৰুষৰ নামৰ পাছত “তা” বা “তি” প্ৰয়োগ কৰি বংশধৰ সকলে চিনাকি দিয়াৰ প্ৰথা আছিল। সেইমতে কোল-সুনু সকল কোলতা বুলি জনাজাত হয় আৰু কালক্ৰমে “কোলতা” শব্দই “কলিতা” হোৱা বুলি বোধ হয়। “কোল” বুলিলে বৰাহ বা বৰাহৰূপী বিষ্ণু বুজায়, এজাতি মানুহ বুজায়।\nমাননীয় ৰায় বাহাদুৰ শ্ৰীযুত কনকলাল বৰুৱা ডাঙ্গৰীয়াৰ “Early History of Kamarupa” পুঠিৰ ২৫ পিঠিত লিখা আছে – “It may also be supposed that as the earliest Aryan colonists in Assam were the Kalitas, the kings of Naraka line were probably Aryan Kalitas.“\nপ্ৰাগজ্যোতিষাধিপতি ভাস্কৰ বৰ্ম্মাৰ ৰাজত্বৰ কালত তেওঁৰ বংশৰ এজন ৰাজকোঁৱৰ এই তেজপুৰ অঞ্চলৰ শাসন কৰ্ত্তা আছিল। তেওঁৰ তলত অনেক ম্লেছ বা মেছ সেনা আছিল। তেওঁৰ সাহ আৰু পৰাক্ৰম দেখি আৰু তয়াময়া ৰণতো তেওঁক শাল গছৰ দৰে অটল দেখি সকলোৱে তেওঁক “শালস্তম্ভ” বুলিছিল। ভাস্কৰবৰ্ম্মা চিৰকুমাৰ আছিল। অনুমান ৬৫০ খৃষ্টাব্দত তেওঁ স্বৰ্গী হয। তেতিয়া অবন্তীবৰ্মা নামে এজন ৰাজ কোঁৱৰে প্ৰাগজ্যোতিষৰ সিংহাসন অধিকাৰ কৰে। শালস্তম্ভই তলে তলে সেই সিংহাসন পাবৰ কাৰণে যত্ন কৰে আৰু ছেগ চাই থাকে। তেওঁ তেজপুৰৰ দা-ধৰা পুখুৰীৰ চাৰিওকাষে তেওঁৰ সৈন্যবিলাকৰ বাহৰ কৰি তাৰ নাম জয়স্কন্ধাৱাৰ ৰাখে আৰু তাৰ পৰা কিছু দূৰত হাটকেশ্বৰ নামে সোন খটোৱা শিৱলিঙ্গ স্থাপন কৰি তাত নিতৌ শিৱপূজা কৰে। পাছে, অনুমান ৬৫৫ খৃষ্টাব্দত তেওঁ দা-ধৰা পুখুৰীত অ -শস্ত্ৰ ধৰাই লৈ সসৈন্যে গৈ প্ৰাগজ্যোতিষপুৰ অৱৰোধ কৰে আৰু অৱন্তী বৰ্ম্মাক বধ কৰি নিজে ৰাজপাট অধিকাৰ কৰে। তেওঁ প্ৰাগজ্যোতিষপুৰৰ পৰা ৰাজধানী তুলি আনি তেজপুৰত পাতে আৰু তেওঁৰ ইষ্টদেৱতা হাটকে-শ্বৰ শিৱৰ নামানুসাৰে ৰাজধানীৰ নাম হাটকেশ্বৰপুৰ ৰাখে। তেওঁৰ পিছত তেওঁৰ বংশৰ বিজয়, পালক কুমাৰ , বজ্ৰদেৱ, শ্ৰীহৰ্ষবৰ্ম্মা, দ্বিতীয় বলবৰ্ম্মা, প্ৰালম্ভ, হৰ্জ্জৰবৰ্মা, বনমাল বৰ্ম্মা, জয়মাল বা বীৰবাহু, তৃতীয় বলবৰ্ম্মা, দীপৰবৰ্ম্মা, ত্যাগসিংহ আদি ২০ জন ৰজাই একাদিক্ৰমে কামৰূপত ৰাজত্ব কৰে। “দশ কুমাৰ চৰিতত” লিখা কলিন্দবৰ্ম্মাও এই বংশৰে এজন ৰজা আছিল। এই সকলো ৰজাৰ দিনত হাটকেশ্বৰ বা তেজপুৰেই কামৰূপৰ ৰাজধানী আছিল। কামেশ্বৰ শিৱ আৰু ভগৱতী মহাগৌৰী তেওঁলোকৰ উপাস্য দেৱতা হলেও তেওঁলোকে বিষ্ণু,সূৰ্য্য আদি দেৱতাকো পূজিছিল। অনুমান ৯৮৫ খৃষ্টাব্দত ৰজা ত্যাগ-সিংহ অপুত্ৰক হৈ মৰাত তেওঁৰ বংশৰ ব্ৰহ্মপালে ৰাজপাটত বহি তেজপুৰৰ পৰা ৰাজধানী আকৌ গুৱাহাটীলৈ তুলি নিয়ে। প্ৰায় ৩০০ বছৰ তেজপুৰ কামৰূপ সাম্ৰাজ্যৰ ৰাজধানী আছিল।\nসংস্কৃত ভাষাত “হাটকম” বুলিলে সে ণ ব সোণেৰে নিৰ্ম্মাণ কৰা বস্তু বুজায়। “বামন পুৰাণত” হাটকেশ্বৰ নামে শিৱৰ উল্লেখ আছে। সম্ভৱতঃ হাটকেশ্বৰ শব্দই কালক্ৰমে হাৰপেশ্বৰ বা হাৰূপেশ্বৰ (হৰৰূপেশ্বৰ?) বা হলেশ্বৰত পৰিণত হয়। তেজপুৰত হলেশ্বৰ নামে এখন শিৱৰ দেৱালয় আছে। আকৌ সেই নামেৰে এখন মৌজাও আছে। এই নগৰৰ পৰা তিনিমাইলমান দূৰত কেতেকীবাৰী গাঁৱৰ তিনিমুনি বাটত অতি প্ৰাচীন কালৰ এটি প্ৰকাণ্ড শিৱলিঙ্গ থিয় দি আছে। তাৰ অলপ দূৰত এখন ওখ ঠাইত সেই শিৱলিঙ্গটিৰ শিলৰ বেদীখন আছে। তাৰ ওচৰতে এটা পুখুৰী। এনে বোধ হয়, কোনোবা মানুহে ধন-সোণৰ আশাত কোনোবা কালতে সেই শিৱলিঙ্গটি বেদীখনৰ পৰা দাঙ্গি আনি বৰ্ত্তমান ঠাইত হয়। এতিয়া বেদীৰ ভিতৰখন এটা নদৰ নিচিনা দেখা যায়। ইয়াত হেনো ধন-সোণ আছিল। এই শিৱলিঙ্গটিৰ গাত মূৰ্ত্তি কটা আছে আৰু ভালকৈ চালে এনে অনুমান হয় যে তাৰ গাত সোণ খটোৱা আছিল আৰু কোনোবাই যেন সোণবিলাক ৰুকি নিলে! এই শিৱলিঙ্গটিক কোনোৱে হাটকেশ্বৰ আৰু কোনোৱে কেত-কেশ্বৰ বুলি কয়। বোধকৰো এইটোৱেই শালস্তম্ভ ৰজাই স্থাপন কৰা হাটকেশ্বৰ শিৱলিঙ্গ। সি যি হওক, এই শিৱলিঙ্গটিক আকৌ পূৰ্ব্বৰ শিলৰ বেদীখনত স্থাপন কৰি দেৱালয়টিৰ পুনঃ প্ৰতিষ্ঠা কৰা হিন্দু সমাজৰ কৰ্ত্তব্য বুলি ভাবো। হলেশ্বৰ আৰু শুক্লেশ্বৰ দেৱালয় দুখনো শালস্তম্ভ বা তেওঁৰ বংশৰ কোনো ৰজাই স্থাপন কৰা বুলি বিশ্বাস হয়। চাৰি দুৱাৰৰ কলীয়া গোঁসাইৰ দেৱালয় কোনে কেতিয়া প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল জানিব পৰা নাই।\nতেজপুৰৰ ভোমোৰ গুৰি পৰ্বতৰ ওচৰৰ ৰূদ্ৰপদৰ পৰা ঔগুৰি পৰ্ব্বতৰ ভৈৰৱপদলৈকে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ কাষৰ সদায় ঠাই ঘুৰি হাটকেশ্বৰ নগৰ আছিল আৰু গোটেইখন পৰ্ব্বতীয়া গাওঁ সেই নগৰৰ অন্তৰ্ভুক্ত আছিল। এই গাওঁখনৰ প্ৰায় মানুহৰ ঘৰে ঘৰে যিবিলাক চটিয়া শিল, শিলৰ খুটা, লতা ফুল আৰু মূৰ্ত্তি থকা শিল দেখিবলৈ পোৱা যায়, সেইবিলাক ওপৰোক্ত ৰজাসকলৰ দিনৰ হাটকেশ্বৰপুৰৰ দৌল-দেৱালয় আদিৰ ভগ্নাৱশেষ বুলি বিশ্বাস হয়। ভাস্কৰবৰ্ম্মাই অধিকাৰ কৰা গৌড়, কৰ্ণ, সুবৰ্ণ, তাম্ৰলিপি আদি প্ৰদেশবিলাকৰ ওপৰত শালস্তম্ভ , বিজয়, পালক, কুমাৰ আৰু বজ্ৰদেৱে ৰাজত্ব কৰে। বজ্ৰদেৱৰ পাছত অনুমান ৭৩০ খৃষ্টাব্দত শ্ৰীহৰ্ষবৰ্ম্মাদেৱে এই হাটকেশ্বৰ পুৰত কামৰূপ সাম্ৰাজ্যৰ ৰাজসিংহাসনত অভিষিক্ত হয়। তেওঁৰ অনেক হাঁতী, ঘোঁৰা, যুদ্ধৰ নাও আৰু বিৰাট সৈন্য সামন্ত আছিল। তেওঁ মগধ কোশল, উড়িষ্যা আৰু কলিঙ্গ জয় কৰি গোদাবৰী নৈৰ পাৰত হাট- কেশ্বৰ নামে শিৱলিঙ্গ স্থাপন কৰি তাত তেওঁ বিজয় পতাকা উৰাইছিল। তেওঁৰ কন্যা ৰাজ্যমতীক নেপালৰ ৰজা জয়দেৱে বিয়া কৰায়। জয়দেৱৰ এখন শিলালিপিত শ্রীহৰ্ষবৰ্মাক গৌড়, ওডু, কলিঙ্গ আৰু কোশল প্ৰদেশৰ অধিপতি বুলি যি কথা লিখা আছে , বুৰঞ্জীবিদ পণ্ডিতসকলে সেই কথা সত্য বুলি স্বীকাৰ কৰিছে। এতেকে এতিয়াৰ অসম, বঙ্গ, বিহাৰ আৰু উড়িষ্যা প্ৰদেশ, যুক্তপ্ৰদেশৰ পূ্ৰ্ব্বাংশ আৰু মান্দ্ৰাজ প্ৰদেশৰ উত্তৰাংশ লৈ শ্ৰীহৰ্ষবৰ্ম্মাদেৱে এখন বিশাল সাম্ৰাজ্য গঠন কৰি পূবভাৰতৰ সম্ৰাট হৈ প্ৰায় বিংশতি বছৰ ৰাজত্ব কৰিছিল। পূবে সদিয়াৰ পৰশুৰাম কূণ্ডৰ পৰা পশ্চিমে অযোধ্যলৈকে, উত্তৰে হিমালয়ৰ পৰা দক্ষিণে বঙ্গোপসাগৰলৈকে তেওঁ কামৰূপ সাম্ৰাজ্যৰ সীমা বহলাব পাৰিছিল। তেতিয়াৰ কামৰূপ শৌৰ্যে-বীৰ্য্যে, ধনে সম্পদে, বিদ্যাই বুদ্ধিয়ে ভাৰতত অতুলনীয় আছিল। হাটকেশ্বৰ ৰাজ সভাৰ পণ্ডিত সকলৰ ভিতৰত কুমাৰিলাভট্টৰ নিচিনা এনে অগাধ পণ্ডিত আছিল যে জগৎগুৰু শঙ্কৰাচাৰ্যই তেওঁৰ ওচৰত বাদত পৰাস্ত হৈ তেওঁক গুৰু মানি লৈছিল| শ্ৰীহৰ্ষবৰ্মাই কামৰূপৰ ইতিহাসত এটি উজ্জ্বলতম ৰশ্মি পেলাই গৈছে। তেজপুৰৰ ৰাজ কাৰেঙত উপজি, লৌহিত্যৰ পাৰত উমলি, ইয়াৰ অন্নজল খাই ডাঙৰ হৈ, এই তেজস্বী ভূপতিয়ে এই দেশক মহামহিমান্বিতা কৰি গৈছে। কিন্তু চিৰদিন কাৰো সমানে নেযায়। বিজয় লক্ষ্মী চঞ্চলা। ৭৫০ খৃষ্টাব্দত যেতিয়া শ্ৰীহৰ্ষবৰ্মা মগধত বাহৰ কৰি থাকে, তেতিয়া কনৌজৰ ৰজা যশোবৰ্মনে অনেক সৈন্য-সামন্ত লৈ তেওঁক তাতে আক্ৰমণ কৰেহি। দুয়ো পক্ষৰ ভিতৰত ভীষণ যুদ্ধ হয়। সেই যুদ্ধত শ্ৰীহৰ্ষবৰ্মা পৰাজিত আৰু নিহত হয়। তেতিয়াৰ পৰাই কামৰূপ সাম্ৰাজ্যৰ আয়তন ক্ৰমে ক্ৰমে সৰু হৈ আহে। তেওঁৰ পিছত তেওঁৰ পুতেক দ্বিতীয় বলবৰ্মা আৰু প্ৰালম্ভ ক্ৰমে ৰজা হয়। প্ৰালম্ভৰ পিছত তেওঁৰ পুতেক হৰ্জ্জৰবৰ্মাই ৮২০ খৃষ্টাব্দৰ পৰা ৮৩৫ খৃষ্টাব্দলৈকে ৰাজত্ব কৰে। ভৈৰৱ পদৰ ওচৰত দুটা থিয় শিল আছে। তাৰ ওচৰত এটা প্ৰকাণ্ড শিলত হৰ্জ্জৰবৰ্মাৰ আদেশ মতে ৮২৯ খৃষ্টাব্দত লিখা এখন লিপি এতিয়ালৈকে বিদ্যমান আছে। সেই লিপিত এই নগৰৰ নাম হাৰূপেশ্বৰপুৰ বুলি লিখা আছে। তেওঁ এই নগৰৰ পৰা দিয়া এখন তামৰ ফলিও ওলাইছে। তাৰ পৰা জনা যায় যে তেওঁ দাঁতি-কাষৰীয়া পৰ্বতীয়া জাতিবিলাকক বশ কৰি ৰাখিছিল। তেওঁ খনোৱা হজৰা পুখুৰীয়ে আজিলৈকে তেওঁৰ স্মৃতি বহণ কৰি আছে। তেওঁৰ ঔৰসত আৰু তাৰাদেবীৰ গৰ্ভত বনমাল দেৱৰ জন্ম হয়। বনমাল বীৰপুৰুষ আছিল। তেওঁ ৰজা হৈ তেওঁৰ ৰাজ্যৰ সীমা দক্ষিণে সমুদ্ৰৰ পাৰলৈকে বহলাইছিল আৰু উত্তৰ বঙ্গ তেওঁৰ শাসনৰ তলত আছিল। তেওঁৰ এখন তামৰ ফলিৰ পৰা জনা যায় যে তেওঁ ত্ৰিস্ৰোতা (তিস্তা) নৈৰ পশ্চিম পাৰেথকা চন্দ্ৰপুৰী বিষয়ৰ অভীশ্বৰ, ঘটক নামে গাঁৱৰ কিছুমান মাটি এজন ব্ৰাহ্মণক দান কৰিছিল। এই তামৰ ফলিত এই নগৰৰ এটি সুন্দৰ বৰ্ণনা আছে। “Early History of kamarupa.” পুথিত সেই . বৰ্ণনাৰ কথা সুন্দৰকৈ লিখা আছে।\nনৱম শতিকাৰ মাজভাগত এই তেজপুৰ নগৰৰ অৱস্থা কেনে উন্নত আছিল সেই বৰ্ণনাৰপৰা ভালকৈ বুজিব পাৰি। ইয়াত যে অনেক দেৱ-মন্দিৰ আছিল তাত কোনো সংশয় নাই। অকল বামুনী পৰ্ব্বততে সাটোতা মন্দিৰ আছিল। সেই পৰ্ব্বতত মন্দিৰবিলাকৰ যি ভগ্নাৱশেষ আছে, তাক দেখিলে বিস্ময় মানিব লাগে। এই ভগ্নস্তূপৰ মাজত নটৰাজ শিৱৰ মূৰ্ত্তি দেখা পোৱা গৈছিল। তেজপুৰৰ প্ৰায় সকলো বিলাক পৰ্বতত আগৰ দিনৰ মঠ-মন্দিবিলাকৰ ধ্বংশাৱশেষৰ চিন দৈখিবলৈ পোৱা যায়, শিল আৰু ইটাৰে মন্দিৰবিলাক সজা হৈছিল। শিলবিলাক কাটি তাৰ ওপৰত ধুনীয়াকৈ ফুল কাটিছিল, দেৱ-দেবীৰ মূৰ্ত্তি সাজিছিল আৰু ডাঙ্গৰ ডাঙ্গৰ বিতোপন স্তম্ভ তৈয়াৰ কৰিছিল। শিলত এনে কাৰুকাৰ্য্য দেখি ইযাত ভাস্কৰ বিদ্যাৰ যে কিমান উন্নতি হৈছিল সেইটো বুজিব পাৰি। দুখৰ বিষয় এতিয়া ইয়াত শিলাকুটী নোহোৱাৰ নিচিনাই হল। আকৌ ইয়াত কেতিয়াবা ভাস্কৰ বিদ্যাৰ অনুশীলন হব নে? ইয়াৰ কাছাৰি ঘৰৰ টোলত অনেক পুৰনি কীৰ্ত্তিৰ চিন শিলৰ ভগ্নাৱশেষ চাৰিওফালে সিঁচৰতি হৈ পৰি আছিল। তাৰে কিছুমান কাৰুকাৰ্য্যমষ শিল আতঁৰাই নি চাহাব বিলাকৰ বঙ্গলাত ৰাখিছে আৰু কিছুমান ক’ল পাৰ্কত থৈছে।\nবুৰৈ নৈৰ আগালিত দফলা পৰ্ব্বতত শিল আৰু ইটাৰে নিৰ্ম্মান কৰা এটা প্ৰকাণ্ড দুৰ্গৰ ভগ্নাৱশেষ আছে। অকাঁ দফলাৰ পৰ্ব্বততো আগৰ দিনৰ কীৰ্ত্তিৰ চিন পোৱা যায়।\nদ-পৰ্ব্বতীয়া গাৱঁত এটি অতি পুৰনি, শিলৰ মন্দিৰৰ যি সেজা (Lintel) বা দুৱামুখৰ আছে তাৰ কাৰুকাৰ্য দেখিলে বিমোহিত হব লাগে। প্ৰত্নতত্ত্ববিভাগৰ বাবু ৰাখালদাস বন্দ্যোপাধ্যায়ে সেই দুৱাৰ মুখ দেখি লিখি গৈছে :- “The artist’s sense of proportion, the beautiful symmetry of the figures and ornamental devices and the excellence of execution tend to prove that the door lintel belongs to the same period as the great schools of sculpture which existed at Pataliputra and Benares in the 5th and 6th centuries A.D. ”\nএই মহকুমাত আগৰ দিনৰ ৰজা সকলে খনোৱা এহেজাৰ মান পুখুৰী আছে। তাৰ ভিতৰত হৰ্জ্জৰ বৰ্ম্মাই খনোৱা হজৰী পুখুৰীয়েই আটাইবোৰতকৈ ডাঙ্গৰ। এই পুখুৰীত এতিয়া ঘোৰা-দৌডৰ মেলা- চকৰ পাতিছে। কলংপুৰ মৌজাত দীপৰ বৰ্ম্মাই খনোৱা দীপৰা পুখুৰীক দ্বিতীয় ডাঙ্গৰ পুখুৰী বুলিব পাৰি। সেই পুখুৰীৰ পাৰ বিলাক ইটাৰে বন্ধোৱা আছিল আৰু তাত ইটাৰ খটখটিও আছিল। ইটা বিলাক মানুহে নি অন্ত কৰিলে। ভূমিকম্পত পুখুৰীটোও বাম হল। বাৰভূঞাৰ বংশৰ টেটোনে কৰোৱা আলি আৰু পুখুৰী অদ্যাপিও ছয় দুৱাৰত আছে। গমিৰিৰ বটলাগড আৰু পুখুৰীয়ে আজিলৈকে এগৰাকী বীৰ নাৰীৰ স্মৃতি বহন কৰি আছে।\nঅনুমান ১১২৫ খৃষ্টাব্দত বঙ্গদেশৰ ৰজা ৰামপালে কামৰূপ জয় কৰিবৰ নিমিত্তে তেওঁৰ সেনাপতি বৈদ্যদেৱক কামৰূপলৈ পঠায়। তেতিয়া ধৰ্ম্মপালৰ পুতেক জয়পালে কামৰূপত ৰাজত্ব কৰিছিল। বৈদ্যদেৱে জয়পালক বধ কৰি ভগদত্তৰ বংশৰ তিঙ্গদেৱ নামে এজন কোঁৱৰক কৰতলীয়া ৰজা পাতি গুচি যায়। এনেতে ৰামপালৰ মৃত্যু হয় আৰু তেওঁৰ পুতেক কুমাৰপাল বঙ্গদেশৰ ৰজা হয়। তেতিয়া তিঙ্গদেৱে কুমাৰ পালক কৰ নিদি নিজক স্বাধীন নৃপতি বুলি ঘোষণা কৰে। কুমাৰপালে আকৌ বৈদ্যদেৱক কামৰূপলৈ পঠায়। ১১৩১ খৃষ্টাব্দত বৈদ্যদেৱৰ লগত তিঙ্গদেৱৰ যুদ্ধ হয়। সেই যুদ্ধত তিঙ্গদেৱৰ মৃত্যু হয়। বৈদ্যদেৱে কামৰূপ অধিকাৰ কৰি নিজে ৰাজ্য শাসন কৰে। পিছত তেৱেঁই কামৰূপৰ ৰজা হয়। তিঙ্গদেৱৰ মৃত্যুৰ লগে লগে কামৰূপত নৰকাসুৰৰ বংশধৰ সকলৰ ৰাজত্ব শেষ হয়। প্ৰায় ছহেজাৰ বছৰ এই বংশ ৰজা সকলে আমাৰ দেশত ৰাজত্ব কৰিছিল। তিঙ্গদেৱে স্থাপন কৰা তিঙ্গেশ্বৰ শিৱৰ দেৱালয়ৰ ভগ্নাৱশেষ এতিয়ালৈকে ভৈৰৱ-পদৰ ওচৰত আছে। সেই ভগা দেৱালয়টিকে এই প্ৰসিদ্ধ ৰাজবংশৰ শেষ ৰজাৰ শেষস্মৃতি বুলি তেজপুৰে আজিলৈকে বুকুত লৈ আছে।\nবৈদ্যদেৱে কামৰূপ ৰাজ্যৰ নামনি খণ্ডত হে ৰাজত্ব কৰিছিল।উজনিত আমাৰ এই ফালে ৰজা ধৰ্মপালৰ নাতি সোমপাল নামে এজন কোৱৰে কন্যক। গাৱঁত ৰাজধানী পাতি ৰাজত্ব কৰিছিল বুলি “কামৰূপৰ বুৰঞ্জী” পুথিত লিখা আছে। কন্যকা এখন সমৃদ্ধিশালী গাওঁ আছিল। জীয়া ভৰলী নৈয়ে সেই গাওঁখন ভাঙ্গিলে সোম-পালৰ পিছত তেওঁৰ পুতেক ভালুকপেং বা ৰামচন্দ্ৰ কোৱৰে প্ৰতাপসিংহনাম লৈ ৰজা হয়। তেওঁ প্ৰতাপগড় নামে দুৰ্গ কৰায় আৰু সেই দুৰ্গৰ পৰা উত্তৰে দফল পৰ্বতলৈকে আৰু দক্ষিণে বিশ্বনাথ নগৰলৈকে গড বন্ধায়। তেওঁৰ ৰাজছত্ৰত মীন অঙ্কিত কৰা বাবে তেওঁক মীনা বুলিও কয়। উমাটুমনিত তেওঁৰ দিনত শিলা লিপি আছে আৰু শিলত চক্ৰবেহু, বাঘ-খেল আদিও আঁকা আছে। তেওঁৰ ৰাজধানী লৌহিত্যপুৰ এতিয়াৰ বিশ্বনাথ নগৰত আছিল; সৈন্য-সামন্ত বিলাক প্ৰতাপ গড়ত আছিল। এই বংশৰ ৰজা সকলৰ নাম তলত লিখা গলঃ\nআৰিমত্ত বা গজাঙ্ক\nৰত্নসিংহ বা কঙ্ক\nকালাঙ্ক বা শঙ্কৰাৰু\nমৃগাঙ্ক বা জোঙ্গালবলহু অপুত্ৰক অৱস্থাত কছাৰীৰ লগত ৰণ কৰি কলং নৈত ডুবি মৰাত পঞ্চদশ খৃষ্টাব্দৰ মাজছোৱাৰ পৰা এই অঞ্চলত কিছুকাল বাৰ ভূঞাই শাসন কৰে। নগাঁও জিলাত জোঙ্গাললহুৰ এটা গড আছে। বাৰভূঞাৰ পিছত ইন্দ্ৰবংশী আহোম আৰু শিৱবংশী কোচৰজা সকলে ইয়াত ৰাজত্ব কৰিছিল।\nআৰিমত্তৰ জন্ম কাহিনী কামৰূপৰ বুৰঞ্জীত যি দৰে লিখা আছে তাৰ পৰা এনে বোধ হয় যে লৌহিত্য বংশৰ কোনো ব্ৰাহ্মণে তেওঁৰ মাক চন্দ্ৰপ্ৰভাক ব্ৰহ্মপুত্ৰত গা ধুই থাকোতে দেখা পাই হৰণ কৰি কামাখ্যালৈ লৈ যায় আৰু তাতে সেই ব্ৰাহ্মণৰ ঔৰসত আৰিমত্তৰ জন্ম হয়। আমাৰ এই অঞ্চলত লৌহিত্য বংশৰ নাগাক্ষ নামে এজন ব্ৰাহ্মণ ৰজাই শকাদিত্যৰ শকঁৰ ৩০০ বছৰ মানৰ পাছত ৰাজত্ব কৰাৰ কথা বুৰঞ্জীত পোৱা যায়। এই জিলাত নাগশঙ্কৰ নামে যিটো শিৱৰ দেৱা- লয় আছে সেইটো নাগাক্ষ ৰজাই প্ৰতিষ্ঠা কৰে। সেই দেৱালয়ৰ ওচৰতে তেওঁৰ ৰাজধানী আছিল। তেওঁৰ বংশৰ কেইবা জনাও ৰজা হৈ যোৱাৰ পিছত সেই বংশৰ নাশ হয়।\nএই নগৰৰ পৰা ৩২ মাইল পশ্চিমে শৃঙ্গাটক বা শিঙ্গৰি পৰ্ব্বত আছে। তাত এসময়ত ঋষ্যশৃঙ্গ মুনিয়ে আশ্ৰম পাতি কিছুদিন বাস কৰিছিল বুলি প্ৰবাদ আছে। সেই পৰ্বতৰ দাতিত গোপেশ্বৰ নামে শিৱৰ দেৱালয় আছে। দেৱালয়ৰ মন্দিৰটি চটিয়া শিল আৰূ ইটাৰে ধুনীয়াকৈ সজা। তাত শিৱচতুৰ্দ্দশীত বছৰি উৎসৱ হয় আৰু মেলা বহে। “কালিকা পুৰাণত” আছে-“শৃঙ্গাটকং সমাৰোহ পূজয়েৎ লিঙ্গশঙ্কৰম্।”\nতেজপুৰৰ পৰা ১৪ মাইল উত্তৰ পূবে নন্দিকেশ্বৰ, তাৰ পূবে সৌভাগ্য-মাধৱ, তাৰ পূবে নাগশঙ্কৰ দেৱালয় আছে কলাঁবাৰীত বৰকালিকা বা কালী, গহপুৰত ধন্দি, কলংপুৰত কল্যাণী,বিশ্বনাথত বিশ্বেশ্বৰ,কমলেশ্বৰ, উমা, চণ্ডী, নৃসিংহ, বাণেশ্বৰ, মুক্তিনাথ, বাসুদেৱ, সূৰ্য্যমাধৱ গণেশ, কালভৈৰৱ, সিদ্ধেশ্বৰ, চণ্ডেশ্বৰ, অন্নপূৰ্ণা আদি দেৱালয় আছে।ইয়াৰ ভৈৰবী দেৱালয়ৰ ওচৰৰ বান্দৰদেৱ পৰ্ব্বতত হৰিহৰ নামে এজন ভূঞাই এটি শিৱমন্দিৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰি বাৰভূঞা ৰাজ্য পুনঃ উদ্ধাৰ কৰিবৰ কাৰণে তপস্যা কৰিছিল। মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহত তেওঁ মোৱা-মৰীয়াৰ পক্ষে যুদ্ধ কৰি প্ৰাণ হেৰুৱায়।\nমহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱে এই জিলাৰ বৰগাং নৈৰ পাৰত গাংমৌ সত্ৰ স্থাপন কৰি তাত ছয়মাহমান বাস কৰিছিল। মহাপুৰুষ মাধৱদেৱৰ পিতৃ-পিতামহৰ ঘৰ গহপুৰ মৌজাত আছিল। দক্ষিণপাট সত্ৰ স্থাপন কৰা শ্ৰীশ্ৰীবনমালীদেৱে কলাবাৰীত জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল। তাত অসম ৰজাই কৰোৱা দৌল আৰু পুখুৰী আছে। এই মহকুমাৰ ভিতৰত ভালেমান সত্ৰ আছে আৰু ইয়াৰ প্ৰায়বিলাক নৈত আগেয়ে মানুহে সোণ কমাইছিল। “কালিকা পুৰাণত” এই নৈ বিলাকৰ মাহাত্ম্য লিখা আছে। দিকৰাই নৈৰ আগালিত লোণপুং থকা জনা যায়। ভোট, অকা আৰু দফলা থকা পৰ্বত বিলাকত কৃষ্ণসাৰ পহু, অগুৰু চন্দন আৰু নানাবিধ মূল্যবান গছ আছে। আহোম ৰাজ বংশৰ প্ৰদীপ মহাৰাজ ৰুদ্ৰসিংহ স্বৰ্গদেৱে বিশ্বনাথত বাহৰ কৰি কিছুদিন বাস কৰিছিল আৰু তেওঁ তাত এক দৰবাৰ পাতিছিল। ইংৰাজ গভৰ্ণমেন্টে এই দেশ অধিকাৰ কৰি এই অঞ্চলৰ সদৰ ঠাই প্ৰথমতে বিশ্বনাথত পাতিছিল। কেইবছৰ মানৰ পাচত হে তেজপুৰ সদৰ ঠাই হয়। এয়ে তেজপুৰৰ অতি সংক্ষিপ্ত পুৰাবৃত্ত।\nঅসমীয়া ভাষা আৰু সাহিত্যৰ উন্নতিৰ অৰ্থে বৰ্তমান যুগত তেজ- পুৰে নো কি কৰিছে সেই সম্বন্ধে অলপ কোৱা উচিত বুলি ভাবিলোঁ। আশা কৰোঁ আপোনালোকে যেন শুনি আমনি নাপায়।\n১৮৩৫ খৃষ্টাব্দত পোন প্ৰথমে অসমৰ গুৱাহাটী আৰু শিৱসাগৰ নগৰত ইংৰাজী স্কুল স্থাপিত হয়। এই মহকুমাৰ কলংপুৰ মৌজাৰ সূতাৰ গাঁৱৰ নিপিৰাম কেওঁট নামে এটি লৰা শিৱসাগৰত ইংৰাজী পঢ়িবলৈ গৈ সেই ঠাইৰ আমেৰিকান বেপটিষ্ট মিশ্যনৰ পাদুৰি চাহাব সকলৰ সংসৰ্গত পৰি তাতে খৃষ্টান ধৰ্ম্ম গ্ৰহণ কৰি নিধিলেভি ফাৰৱেল নাম লয়। ১৮৪৬ খৃষ্টাব্দত উক্ত মিশ্যনৰ চাহাব সকলে “অৰুনোদয়” নামে এখন মাহেকীয়া সচিত্ৰ কাকত উলিয়ায়। ফাৰৱেল সেই কাকতৰ এজন প্ৰধান লেখাৰু আছিল। ব্ৰনচন্ চাহাবক অসমীয়া ইংৰাজী অভিধান লিখাত তেওঁ সহায়তা কৰিছিল , আৰু তেওঁ নিজেও খৃষ্টান ধৰ্ম্ম সম্বন্ধে কেবাখনো সৰু সৰু কিতাপ লিখি প্ৰকাশ কৰিছিল।\nশ্ৰদ্ধাস্পদ লক্ষ্মীকান্ত বৰকাকতী ডাঙৰীয়াই ১৮৭৪ খৃষ্টাব্দত বিশ্বনাথৰ পৰা “আসাম দৰ্পণ” নামে এখন মাহেকীয়া কাকত উলিয়াইছিল।\nপৰম পূজনীয় ৺হৰিবিলাস আগৰৱালা বৰদেউতাই ১৮৮১ খৃষ্টাব্দত পোন প্ৰথমে “কীৰ্ত্তন” “দশম” “নামঘোষা” “ভক্তিৰত্নাৱলী” “গুণমালা” “ভট্টিমা” “বৰগীত” “সীতা সয়ম্বৰ নাটক” আৰু “গুৰুচৰিত্ৰ” পুথি সাঁ চি পাতৰ পৰা নকল কৰাই কলিকতাত ছপাই প্ৰকাশ কৰে , “প্ৰয়োগ ৰত্নমালা ব্যাকৰণ” আৰু “ৰিপুঞ্জয় স্মৃতিও” পাছত ছপাই উলিয়ায়। পৰম হংস শিৱনাৰায়ণ স্বামীৰ “সাৰনিত্যক্ৰিয়া” পুথিখন তেওঁ নিজে অসমীয়া ভাষাত অনুবাদ কৰি ছপাই বিনামূল্যে বিতৰণ কৰে। তেওঁ লিখ। “লম্বোদৰ বৰাৰ জীৱনী” “উষা” কাকতত ওলাইছিল। তেওঁ আৰু শ্ৰদ্ধাস্পদ জয়দেৱ শৰ্ম্মা প্ৰমুখ্যে ইয়াৰ কিছুমান ভদ্ৰলোকে মিলি Assam central Press নামে এটি মুদ্ৰাযন্ত্ৰ ইয়াত স্থাপন কৰি ১৯০০ খৃষ্টাব্দত ইংৰাজী আৰু অসমীয়া ভাষাত সাদিনীয়া বাতৰি কাকত আৰু আলোচনী ৰূপে ‘অসম বন্তি’ উলিয়ায়। গুৱাহাটীৰ ৺মথুৰা মোহন বৰুৱাই সেই কাকত সম্পাদন কৰে। কেই বছৰ মানৰ পাছত সেই কাকত আৰু প্ৰেছ ৰায় বাহাদুৰ শ্ৰীযুত পদ্মনাথ গোহাঞি বৰুৱাৰ হাতলৈ আহে। তেওঁৰ যত্নত “অসম-বন্তি” এতিয়ালৈ ধিমিক ধামাককৈ জ্বলি আছে। তেওঁ এই উষাৰ নগৰৰ পৰাই “উষা” নামে এখন মাহেকীয়া আলোচনী কাকত উলিয়াইছিল।\nশ্ৰদ্ধাস্পদ শ্ৰীযুত চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালা ককাইদেৱে কলিকতাত পঢ়া অৱস্থাতে ১৮৮৯ চনৰ ৯ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে জোনাকী কাকত উলিয়ায়। প্ৰথম বছৰত তেৱেঁই এই কাকতৰ সম্পাদক আছিল। “জোনাকীয়ে” বৰ্তমান অসমীয়া সাহিত্যক যি গঢ় দিলে তাক সাহিত্যিকসকলে জানিছে। তেওঁৰ “প্ৰতিমা” আৰু “বীণ-বৰাগীৰ” চিনাকী নিদিলেও হব। তেৱেঁই “অসমীয়া” কাকতৰো জন্মদাতা আৰু পৃষ্ঠপোষক। তেওঁৰ চেষ্টাতেই ইমান দিন “বাঁহী” কাকতখন জীয়াই আছে।\nস্বদেশ হিতৈষী দাৰ্শনিক কবি শ্ৰদ্ধাস্পদ শ্ৰীযুক্ত কমলাকান্ত ভট্টাচাৰ্য ডাঙৰীয়াই লিখা “চিন্তানল”, ‘চিন্তাতৰঙ্গ’ “কঃ পন্থা”, আদি কিতাপ আৰু সাময়িক কাকতত ওলোৱা বিবিধ প্ৰৱন্ধাৱলী আপোনাসকলে পঢ়িছে। তেওঁ কলিকতাত থাকোতে “অসম হিতৈষী” নামে এখন কাকতৰ সম্পাদক আছিল। তেওঁৰ বয়স এতিয়া চাৰি কুৰি বছৰৰ ওপৰ হব পায়। কিন্তু এতিয়াও তেওঁ লেখনী চলায়েই আছে। ইং ১৯২৮ চনত যোৰহাটত বহা সাহিত্য সন্মিলনৰ তেওঁ সভাপতি আছিল। শ্ৰদ্ধাস্পদ ৺লম্বোদৰ বৰাই অসমীয়া গদ্য সাহিত্য কেনে মধুৰ হব পাৰে তাৰ আৰ্হি দেখুৱাই গল। তেওঁৰ “জ্ঞানোদয়” আৰু “লৰাবোৰ” আমাৰ দেশৰ পঢ়াশালিত চলিছিল। তেওঁ লিখা “সমাজ-দৰ্পণ” নাটক ছপা হৈ নোলাল। তেওঁ লিখা প্ৰৱন্ধ “জোনাকী” “আসাম বন্ধু” “আসাম-তৰা” আৰু ‘আসাম-নিউজ’ কাকতত ওলাইছিল। তেওঁ তেজ- পুৰত তিনি কি চাৰি বছৰমানহে ওকালতি কৰিবলৈ পালে। নিষ্ঠুৰ কালে তেওঁক অকালতে ইহ সংসাৰৰ পৰা লৈ গল। তেওঁ স্থাপন কৰি যোৱা “অসমীয়া ভাষাৰ আলোচনী” সভাখন এতিয়ালৈকে “অসমীয়া ভাষাৰ উন্নতি সাধিনী সভা” নামে জীয়াই আছে।\nকৰ্ম্মবীৰ চন্দ্ৰনাথ শৰ্মাই ৰচনা কৰা “বিদ্যাসাগৰ” আৰু “বছা-ফুল” দুখন সুন্দৰ কিতাপ। “অসম ছাত্ৰ সভা” স্থাপন কৰি আৰু অন্যান্য দেশহিতকৰ কামত প্ৰাণপনে খাটি এই স্বদেশ প্ৰেমিক ডেকাজন ডেকা বয়সতে স্বৰ্গী হল।\nস্বদেশ -প্ৰাণ লক্ষ্মীধৰ শৰ্মাৰ কথা কবলৈ গলে শোক লাগে। তেওঁ অসামান্য প্ৰতিভা লৈ জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ লিখা বিবিধ প্ৰৱন্ধাৱলী গোটাই ছপাব পাৰিলে এখন ডাঙ্গৰ মূল্যৱান পুথি হব।\nতেওঁৰ “ব্যৰ্থতাৰ দান” ছপা হৈছে , “নিৰ্ম্মলা নাটক” হাতে লিখা অৱস্থাতে আছে। তেওঁ সকলে দেশহিতকৰ কামতে আগ ৰণুৱা আছিল।\nইয়াৰ মিউনিচিপেলিটিয়ে লম্বোদৰ বৰা, চন্দ্ৰনাথ শৰ্ম্মা আৰু লক্ষ্মীধৰ শৰ্মাৰ নামে তিনটা আলিৰ নাম থৈছে। চাৰি দুৱাৰৰ চন্দ্ৰনাথ, নদুৱাৰৰ লক্ষ্মীধৰ, আৰু ছয় দুৱাৰৰ লম্বোদৰ তিনটি ৰত্ন আছিল।\nশ্ৰদ্ধাস্পদ শ্ৰীযুত ৰজনী কুমাৰ পদ্মপতিয়ে একেৰাহে প্ৰত্নতত্ত্বৰ অনু- সন্ধানত লাগি আছে। তেওঁৰ “পুৰণি অসমৰ ভুমুকি” এখন মূল্যবান পুথি। বন্ধুবৰ শ্ৰীযুত দণ্ডিনাথ কলিতা তেজপুৰৰ এজন নাম জ্বলা সাহি- ত্যিক আৰু কবি। তেওঁ লিখা, সাধনা, ফুল, সাতসৰী, সতীৰ তেজ, ৰহঘৰা, ৰগৰ, বহুৰূপী, দীপ্তি, সতী-বাহিনী প্ৰদীপ, কৰ্ম্মবী চন্দ্ৰনাথ আৰু সাহিত্য মুক্তাৱলী আদি পুথিবিলাক আপোনাসকলে পঢ়িব পাব।\nস্বদেশ প্ৰেমিক শ্ৰীযুত মহাদেৱ শৰ্ম্মাই কলিকতাৰ পৰা “অৰুণ” নামে লৰা ছোৱালীৰ উপযোগী এখন মাহেকীয়া কাকত উলিয়াইছিল। অৰুণ পাব্লিচিং হাউচৰ পৰা এখনৰ পাছত এখনকৈ ভালেমান কিতাপ প্ৰকাশ কৰিছিল। তেওঁৰ বুদ্ধদেৱ, মহম্মদ চৰিত, শিশু ৰামায়ণ, সাবিত্ৰী আদি পুথি পঢ়ি ৰাইজে সন্তোষ পাইছে। তেওঁৰ সহধৰ্মিনী শ্ৰীযুতা কুঞ্জলতা দেবীয়েও দুখন কিতাপ লিখি উলিয়াইছে।\nস্বদেশ-ভক্ত শ্ৰীযুত অমিয় কুমাৰ দাস “অসমীয়া” কাকতৰ সম্পাদক আছিল। এতিয়া তেওঁ “বাঁহীৰ” সম্পাদক। তেওঁ মহাত্মা গান্ধীৰ সাহিত্য অসমীয়া ভাষাত লিখি পুথিৰ আকাৰে প্ৰকাশ কৰি সকলোৰে ধন্যবাদৰ পাত্ৰ হৈছে।\nশ্ৰীযুত বসন্ত কুমাৰ বৰুৱাই “ৱেগনাৰৰ সাধু”, “বুকাৰ ৱাশ্বিংটন”, আৰু ‘ভাৰত বুৰঞ্জী’ লিখি তেওঁৰ সাহিত্য প্ৰতিভাৰ চিনাকি দিছে। শ্ৰীযুত গুণাভিৰাম শৰ্ম্মাই ৰহস্য কাহিনী, আৰবৰ সাধুকথা আৰু ডাক্তৰ স্যাৰ প্ৰফুল্লচন্দ্ৰ ৰায়ৰ জীৱনী লিখি সাহিত্য ক্ষেত্ৰত সুনাম আজিছে।\nঅসম মাতৃৰ সুযোগ্য সন্তান সাহিত্যৰথী ৰায় বাহাদুৰ শ্ৰীযুত পদ্মনাথ গোহাঁঞি বৰুৱাই এই তেজপুৰতে বিয়া কৰাই মাটি বাৰী লৈ নিগাজি ভাৱে বসতি কৰি আৰু আজীৱন সাহিত্য সেৱা কৰি সাহিত্য ক্ষেত্ৰত বছৰে বছৰে ন ন সুগন্ধি ফুল ফুলাই দেশক আমোদিত কৰি আছে। তেওঁৰ পৰিচয় দিবলৈ যোৱ মোৰ পক্ষে ধৃষ্টতা হ’ব।\nএই নগৰত যিটো সুন্দৰ টাউন হল আছে সেইটো তেজপুৰীয়া [ ২৪ ]ৰাইজৰ বৰঙ্গনিৰে সজা হয়। মহাৰাণী ভিক্টৰীয়া ভাৰতেশ্বৰীৰ হীৰক জুবিলী উৎসৱৰ বাবে যি টকা উঠোৱা হয়, তাৰ পৰা কিছু টকা খৰচ কৰি উক্ত টাউন হলত “ভিক্টৰীয়া জুবিলী লাইব্ৰেৰী” নামে জুবিলীৰ সোৱৰণি স্বৰূপে সৰ্বসাধাৰণৰ কাৰণে এটি পাঠাগাৰ স্থাপন কৰা হয়। এই লাইব্ৰেৰীত ইংৰাজী, বঙ্গলা, অসমীযা অনেক পুথি আছে। বাতৰি কাকত আৰু আলোচনীও ইয়াত পঢ়িবলৈ পোৱা যাব।\nতেজপুৰৰ বাণ থিযেটাৰ হল তেজপুৰ বাসীৰ অন্যতম কীৰ্ত্তি। ইয়াত হাতে লিখা অৱস্থাত অভিনীত হোৱা কেবাখনো নাটক উক্ত থিয়েটাৰৰ ফাণ্ডৰ পৰা পাছে ছপা কৰোৱা হৈছিল।\nবন্ধুসকল, সাধাৰণ শিক্ষা বিস্তাৰ আৰু দেশাত্মবোধ জনোৱাত বাতৰি কাকত আৰু আলোচনীয়ে বৰ সহায়তা কৰে। আমাৰ দেশত আগেয়ে দিনীয়া বা দুদিনীয়া বাতৰি কাকত নাছিল, বৰ সুখৰ বিষয় যে এই ১৮৫৭ শকৰ ভিতৰতে বোৰহাটৰ পৰা দৈনিক “নগৰৰ কথা”, ‘দৈনিক বাতৰি’ আৰু দুই দিনীয়া ‘অসম’ আৰু তিনদিনীয়া ‘অসম ৰাইজ’ কাকত ওলায়। এই কাকত বিলাকৰ পৃষ্ঠপোষক আৰু সম্পাদকসকল অশেষ ধন্যবাদৰ পাত্ৰ। গুৱাহাটীৰ পৰা সাদিনীয়া ‘ডেকা-অসম, আৰু “প্ৰতিভা”, নগাঁৱৰ পৰা শিশুপাঠ্য মাহেকীয়া “অৰুণ” ওলোৱাত, আৰু মহিলাসকলৰ কাৰণে “লখিমী” ওলাব বলি শুনি আমি সন্তোষ পাইছো।\nএই শকতে অসমীয়া ভাষাৰ গঠন আৰু ক্ৰমোন্নতি বিষয়ে এখন গভীৰ গবেষণা পূৰ্ণ পুথি লিখি অধ্যাপক শ্ৰীযুত বানীকান্ত কাকতিদেৱে কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা “ডক্টৰেট” উপাধি পোৱাত সদৌ অসমে পৰম আনন্দ পাইছে। ডাক্তৰ কাকতি দেৱৰ এই সম্মানত অসমীয়া মাত্ৰেই গৌৰৱ বোধ কৰিছে। এই সম্মিলনেও আনন্দ প্ৰকাশ কৰি তেখেতক সম্বৰ্ধনা কৰিব বুলি আশা কৰিলো। তেখেতৰ এই অমূল্য পুথিখন ছপা হলে অসমীয়া ভাষাৰ বুৰঞ্জীৰ এটি উজ্জ্বল আৰু গৌৰৱ ময় আধ্যা প্ৰকাশ পাব।\nকলা বিশাদৰ শ্ৰীমান জ্যোতিপ্ৰসাদৰ অপূৰ্ব্ব দান জয়মতী কথা-ছবি এই বছৰতে ৰাইজৰ আগত দেখুৱা হৈছে। তেওঁৰ “শোণিত কুঁৱৰী” আৰু “কাৰেঙৰ লিগিৰী” নাটকৰ অভিনয় অনেকে দেখি সন্তোষ পাইছে। তেওঁ অসমীয়া গীতত নিভাজ অসমীয়া সুৰ দি পুৰণি কলীয়া ৰাগ ৰাগিনী উদ্ধাৰ কৰি আমাৰ সঙ্গীতত যুগান্তৰ আনিছে। তেওঁ কিছুমান সুন্দৰ জাতীয় গানো ৰচনা কৰিছে।\nঅসমৰ কেবা ঠাইতো এই বছৰৰ ভিতৰত পাঠাগাৰ স্থাপিত হোৱা শুনি ভাল লাগিছে। বিশেষ সন্তোষৰ বিষয় এই যে অসম উপত্যাকাৰ স্কুল সমূহৰ সুযোগ্য ইন্সপেক্টৰ শ্ৰীযুত শৰৎচন্দ্ৰ গোস্বামীদেৱে চলন্ত পুথি ভৰালৰ দিহা কৰিছে।\nএই বছৰত সাহিত্য সভাৰ সংখ্যাও বাঢ়িছে বুলি শুনি আমি ভাল পাইছো। অসম সাহিত্য সভাই গাঁৱৰ শাখা সাহিত্য সভা বিলাকৰ বছেৰেকীয়া বৰঙ্গনি ১০ টকাৰ ঠাইত ৬ টকা কৰা উচিত বুলি ভাবো। সুসাহিত্যিক শ্ৰীযুত ডিম্বেশ্বৰ নেওগদেৱে সম্পাদন আৰু প্ৰকাশ কৰা “কাব্য-প্ৰতিভা” এই বছৰৰ এখন লেখত লবলগীয়া শ্ৰেষ্ঠ পুথি।\nশ্ৰীযুত সৰ্ব্বেশ্বৰ শৰ্ম্মা কটকীদেৱে অসমৰ শিলৰ ফলিবিলাকৰ লিপি সংগ্ৰহ কৰি পুথিৰ আকাৰত প্ৰকাশ কৰা বাবে আমি তেখেতলৈ এখন শলাগৰ শৰাই আগ বঢ়াইছো।\nশ্ৰীযুত কুমুদেশ্বৰ বৰঠাকুৰদেৱে তিনটা চিনেৰে পৃথীবীৰ ভালেমান ভাষাৰ আখৰ লিখিব পৰা যি সহজ উপায় উদ্ভাৱন কৰিছে, সেই বাবে তেওঁ শলাগৰ পাত্ৰ।\nছবছৰীয়া ছোৱালী শ্ৰীমতী সাধনা আইদেউৰ গান চেনোলা ৰেকৰ্ডত উঠিছে। তেজপুৰৰ এই সৰু ছোৱালীটিৰ মধুৰ মাত আৰু সঙ্গীতৰ প্ৰতি ৰাপ দেখি আশা কৰা যায় যে উপযুক্ত শিক্ষা পালে সঙ্গীত বিদ্যাত তেওঁ আমাৰ দেশৰ গৌৰৱ বঢ়াব।\nসঙ্গীত বুলিলে নৃত্য, গীত, আৰু বাদ্য এই তিনিওকে বুজায়। নৃত্যৰ বিষয়ে আমাৰ দেশত সাচিপাতত লিখা শ্ৰীহস্তমুক্তাৱলী নামে এখন পুৰণি পুথি আছে। এই দেশৰ শুভঙ্কৰ কবিযে পুথিখন ৰচন। কৰিছিল। কামৰূপ অনুসন্ধান সমিতিৰ পুথি ভৰালত এই পুথি আছে। ইয়াক শীঘ্ৰে ছপা কৰা উচিত। যি নটৰাজক লৈ ভৰতৰ আন আন প্ৰদেশে গৌৰৱ কৰিছে, যাৰ নৃত্য উদয় শঙ্কৰে দেশে-বিদেশে দেখুৱাই যশস্যা আজ্জিছে, সেই নটৰাজ শঙ্কৰৰ মহাশ্ৰম এই জিলাৰ নাটক পৰ্ব্বতত আছিল।\nআমাৰ দেশৰ পুৰণি আৰু আধুনিক বাছক বনিয়া গীতবিলাক সংগ্ৰহ কৰি সুৰলিপিৰে সৈতে চপোৱা উচিত। তাত ভাল ভাল জাতীয় সঙ্গীতো থাকিব লাগে।\nআমাৰ পুৰণি পুথিবিলাকত যিমন বিলাক বাদ্য যন্ত্ৰৰ নাম পোৱা যায় তাৰ অনেক বিলাক এতিয়া লুপ্ত হৈছে। সুখৰ বিষয় ইয়াৰ বাণ নাট্যমন্দিৰত শ্ৰীমান জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা আৰু শ্ৰীযুত বিষ্ণু প্ৰসাদ ৰাভা আদিয়ে টোকাৰি, বীণ, কৰতাল, ঢোল, খোল, মৃদঙ্গ, ডবা, শঙ্খ আদি দেশী বাদ্যৰ লগত হাম্মনিয়ামৰ লগত সামঞ্জস্য ৰাখি অসমীয়া ঐক্যতান বাদনৰ সৃষ্টি কৰি দৰ্শক বৃন্দক মুগ্ধ কৰি সকলোৰে শলাগ পাইছে।\nমহামহোপাধ্যায় আচাৰ্য ৺বীৰেশ্বৰ কবিৰত্নৰ বহুমলীয়া পুথি “বৃত্তমঞ্জৰী” আজিলৈকে প্ৰকাশ নোহোৱাত ৰাইজে বেজাৰ পাইছে।\nঅসমৰ পৰ্বতীয়া জিলা বিলাকত ৰোমান আখৰৰ পৰিবৰ্তে আমাৰ অসমীয়া আখৰেদি যাতে শিক্ষা দিয়া হয় তাৰ বাবে আমি আন্দো- লন কৰা কৰ্ত্তব্য। আমাৰ বৰ্ণমালাৰ সংস্কাৰ, বৈজ্ঞানিক শব্দৰ পৰিভাষা সংকলন, আৰু পাঠ্যপুথি বিলাকৰ সমালোচনাৰ বাবে অসম সাহিত্য সভাই বেলেগ বেলেগ সমিতি স্থাপন কৰি শীঘ্ৰে কাৰ্য্য কৰিব বুলি আশা কৰিলো।\nঅসম উপত্যকাৰ সকলো চৰকাৰী আৰু চৰকাৰৰ সাহায্য পোৱা স্কুলবিলাকত যাতে একমাত্ৰ অসমীয়া ভাষাই শিক্ষাৰ বাহন হয় তাৰ বাবেও আমি আন্দোলন কৰা উচিত।\nঅসমৰ গুৱাহাটী নগৰত বিশ্ববিদ্যালয়, মিউজিয়ম, আৰু হাইকৰ্ট স্থাপন কৰা নিতান্ত আৱশ্যক। সম্প্ৰতি কটন কলেজত অসমীয়া ভাষা আৰু সাহিত্য সম্পৰ্কে এখন সুকীয়া চিয়াৰ (Chair) শীঘ্ৰে স্থাপিত হোৱা উচিত। অসমৰ মাজ ঠাই চিত্ৰলেখাৰ জন্মভূমি এই তেজপুৰত চাৰু- শিল্প বা কলাবিদ্যা আৰু সঙ্গীত শিক্ষাৰ কাৰণে এখন বিদ্যালয় (School of Art and Music) হোৱা বাঞ্ছনীয়। চিত্ৰকলাৰ নিমিত্তে অসম সাহিত্য সভাই বছৰি একোটা পুৰস্কাৰ ঘোষণা কৰাও ভাল দেখোঁ।\nআমাৰ আইসকলে সৰু সৰু লৰাছোৱালীক নাম-গুণ গাই, সাধুকথা কৈ নিচুকায, শুৱায়। শিক্ষিত মহিলা সকলে সাধুকথাৰ পুথি লিখি প্ৰকাশ কৰিব পাৰে। বুঢ়ী আইসকলৰ মুখে সৰু কালত শুনা অনেক সাধুকথা এতিয়াও অপ্ৰকাশিত হৈ আছে।\nঅসমৰ গাঁৱে গাঁৱে যাতে অসমীয়া পঢ়াশালি স্থাপিত হয়, মৌজায় মৌজায় যাতে সাহিত্য সভা আৰু পুথি-ভঁৰাল পতা হয়, কোনো লৰা- ছোৱালী যাতে পঢ়াশালিৰ অভাৱত নিৰক্ষৰ হৈ থাকিবলৈ নাপায়, আমি সকলোৱে মিলি তাৰ নিমিতে চেষ্টা কৰিব লাগে। গাওঁ-সংগঠন, কুটীৰ শিল্পৰ পুনৰুদ্ধাৰ, অস্পৃশ্যতা বৰ্জন, সমবায় সমিতি স্থাপন, স্বদেশী গ্ৰহণ আদি কাৰ্য্যৰ দ্বাৰা আমাৰ আৰ্থিক আৰু সামাজিক অৱস্থাৰ উন্নতি হব। অন্যান্য প্ৰদেশৰ পৰা আহি অসমত নিগাজিকৈ বসতি কৰা বনুৱা আৰু পমুৱা বিলাকক আমাৰ ভাষাৰ ভিতৰেদি জ্ঞান আৰু ধৰ্ম্ম শিক্ষা দি সিহঁতক আমাৰ আপোন কৰি অসমীয়া জাতিক সবল সুঠাম কৰিব লাগিব। দেশৰ পৰা দৰিদ্ৰতা আৰু অজ্ঞানতা দূৰ কৰিবলৈ যত্ন কৰিব লাগিব।\nআমাৰ ভাষা, সাহিত্য, কৃষ্টি, স্বাতন্ত্ৰ্য আৰু জাতীয়তাৰ ওপৰত বিপদ- ডাৱৰে দেখা দিছে, বিপদৰ ধুমুহা বলিছে। আমাৰ এই সঙ্কটৰ কালত আমি জাতিভেদ, ধৰ্ম্মভেদ, সম্প্ৰদায়ভেদ পাহৰি সকলো অসমীয়া সঙ্ঘ- বদ্ধ হৈ, এলাহ, অসূয়া, পৰশ্ৰীকাতৰতা, ভেম, ভয়, সংশয় এৰি, আত্ম- বিশ্বাস আৰু আত্মবলত বলীয়ান হৈ ঈশ্বৰক চিন্তি অদম্য উৎসাহেৰে দেশ-মাতৃকাৰ সেৱাত, বাণীৰ পূজাত প্ৰবৃত হওঁ আহক। আমাৰ ভাষা আৰু সাহিত্যৰ গুৰি শকত হলেও আমি সজাগ হৈ বিপদ-ধুমুহাক ঠেলি আতৰাব লাগিব। অসমৰ লগত শ্ৰীহট জিলাক সাঙুৰি দিয়াত অসমে উন্নতিৰ বাটত আশানুৰূপে আগুৱাব পৰা নাই, বাটত উজুটি খাইছে। শ্ৰীহট্টক অসমৰ পৰা বাজ কৰিবৰ সময় হল।\nঅসম সাহিত্য-সভা অসমীয়া জাতিৰ এটি মহৎ লাগতিয়াল অনুষ্ঠান। এই সভাৰ নিজৰ এটি মুদ্ৰাযন্ত্ৰ থকা আৱশ্যক। কিন্তু সভাৰ বৰ্তমান আৰ্থিক অৱস্থা বৰ শোচনীয়। ইয়াৰ অৱস্থা টনকিয়াল কৰিব লাগিব। এই সম্বন্ধে মোৰ এটি কথা মনত পৰিছে। যোৱা নবেম্বৰ মাহত কাশীৰ হিন্দু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কাৰণে একলাখ টকা আৱশ্যক হোৱাত সেই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ধন তোলা কমিটীৰ সম্পাদক ভি, এ, সুন্দৰম্ নামে এজন ডেকাই যেতিয়ালৈকে এই একলাখ টকা তুলিব নোৱাৰে তেতিয়ালৈকে তেওঁ প্ৰায় উপবাস কৰিম বুলি ওলাই যায়। ভাৰতৰ লক্ষ লক্ষ ছাত্ৰ, হেজাৰ হেজাৰ শিক্ষক, আৰু দেশ-হিতৈষী লোকসকলৰ ওচৰত তেওঁ এই বুলি গোহাৰি জনালে যে প্ৰত্যেকেই যেন বছৰি এটক। ৰূপ দি উক্ত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সহায়ক হয়। কোৱা বাহুল্য যে অলপ দিনৰ ভিতৰতে তেওঁ একলাখ টকা উঠাব পাৰিলে। অসমৰ তৰুণ দলৰ ভিতৰৰ পৰা সুন্দৰমৰ দৰে যদি আন্তৰিকতাৰে কাম কৰিব পৰা কোনো অক্লান্তকৰ্মী ত্যাগী দেশ-সেৱক ওলায়, তেন্তে বছৰি এটকা দিবলৈ গাত লোৱা অন্ততঃ কুৰি হেজাৰ মানুহৰ পৰা কুৰি হেজাৰ টকা তুলিব পাৰিব বুলি মোৰ বিশ্বাস হয।\nএই শকৰ পুণ্য মাঘ মাহত আমাৰ মহামান্য প্ৰজাৰঞ্জক দ্যালু সম্ৰাট পঞ্চম জজ্জৰ তিৰোভাৱ হোৱাত গোটেই সাম্ৰাজ্যৰ ওপৰত শোকৰ ছাঁ পৰে। এই মহান কৰ্ত্তব্যপৰায়ন সম্ৰাটৰ মহা প্ৰয়াণত সকলো নৰনাৰী প্ৰজাই মৰ্মান্তিক শোক পাইছে। আমি আমাৰ আন্তৰিক শ্ৰদ্ধাপূৰ্ণ সহানুভূতি আৰু সমবেদনা সন্তপ্ত ৰাজপৰিয়াললৈ জ্ঞাপন কৰিছোঁ আৰু লগে লগে আমাৰ নতুন সম্ৰাট মহামান্য অষ্টম এডোৱাৰ্ড মহোদয়ৰো সুদীৰ্ঘ শান্তিময় জীৱন কামনা কৰি ৰাজভক্তিৰে মূৰ দোৱাইছো।\nএই শকৰ ৩ ফাগুণ দেওবাৰ অসমীয়া ৰাইজৰ কাৰণে এটি বৰ দুদ্দিন। সেই দিন। অসম আকাশৰ উজ্জল তৰা সঙ্গীতজ্ঞ প্ৰবীন সাহিত্যিক লোক প্ৰিয় জননায়ক কৰ্ম্মবীৰ নবীনচন্দ্ৰ বৰদলৈদেৱে দেশ- বাসীক শোক সাগৰত ডুবাই নিত্যধামলৈ প্ৰয়াণ কৰিলে। আশা কৰোঁ দেশবাসীয়ে তেখেতৰ স্মৃতি-ৰক্ষাৰ যুগুত ব্যৱস্থা কৰিব।\nএই শকতে অসম সাহিত্য সভাৰ ভূতপূৰ্ব্ব সভাপতি সুসাহিত্যিক ধম্মপ্ৰাণ ৺অমৃতভূষণ অধিকাৰী ঠাকুৰদেৱে ইহলীলা সম্বৰণ কৰাত আমি দাৰুণ শোক পাইছো।\nবন্ধুসকল, আমাৰ সুখ দুখ, হৰ্ষ-বিষাদ, আশা-আকাঙ্ক্ষাৰ ভালেখিনি কথা কলো। আপোনাসকলক আজি অনেক দিনৰ মূৰত আমাৰ মাজত পাই আমি যে কি আনন্দ পাইছোঁ, তাক কোৱা বাহুল্য। এনে সুযোগ সততে নঘটে। এই সুযোগৰ আলম লৈ আনন্দত উতলা হৈ যিবিলাক কথা কলো তাত কোনো বঢ়া টুটা বা হীন ডেঢ়ি দোষ পালে যেন মাৰ্জ্জনা কৰে। আমাৰ এই মিলন, এই বন্ধুতা যেন সুফলদায়ক হয়। আমাৰ পূজাৰ সময় উপস্থিত হৈছে। সুযোগ্য পুৰোহিত উপস্থিত আছে। তেখেতক বৰণ কৰি পূজা আৰম্ভ কৰা যাওক। এজন উদীয়মান তৰুণ কবিৰ ভাষাৰে সামৰণিত মাথোন কওঁ :-\n“মাতৃ মন্দিৰত, আজি মহাপূজা, সাজু হোৱা পুববাহিত,\nমন্ত্ৰৰ ধ্বনিত, গগন পবন, কৰা তুমি মুখৰিত।\nআগত তোমাৰ, সহস্ৰ পূজাৰী, সাধক সেৱক যাত্ৰী,\nসকলোৱে আজি, পূজিব আহিছে, সোণৰ অসম মাতৃ।\nআজিৰ পূজাত, নাই ভেদাভেদ, জাতি অজাতিৰ চিন,\nস্পৃশ্য অস্পৃশ্যৰ, সম অধিকাৰ, নাই ভিন ধনী দীন।\n“পূজাৰ লগন, চাপিছে ওচৰ, সকলোটি সাজু হোৱা,\nহিয়াৰ তেজেৰে, হোমানল জালি, দেৱতা আশীষ লোৱাঁ।\nমাভৈ মাভৈ মন্তে, কৰাঁ পুৰোহিত, দশোদিশ নিনাদিত,\nসহস্ৰ শত্ৰুক, বিপুল উদ্যমে, কৰা সবে পৰাজিত।\nস্বৰ্গতে অধিক, জনম ভূমিৰ, জিলিকিছে উচ্চ শিৰ,\nউজলি উঠিছে, হাঁঁহো হাঁহো মুখ, নিৰুপমা জননীৰ।\nবিশ্বৰাণী হই, জেউতি বিলাব, সিদিন দূৰত নাই,\nশঙ্কৰ মাধৱে, দিছে শুভবৰ, আজি যে আমালৈ চাই\nঅনন্ত শয্যাৰ, নাৰায়ণ উঠি, হ’ল সৌ জ্যোতিষ্মন,\nশঙ্খ চক্ৰ ধৰি, ৰাখিব আমাক, হোৱাঁ সবে আগুৱান।\nশ্ৰীআনন্দ চন্দ্ৰ আগৰৱালা\n(অভ্যৰ্থনা সমিতিৰ সভাপতি)


প্ৰবাসত মাতৃত্বৰ অনুভৱ (তিৰুজ্যোতি বৰা দাস) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nপ্ৰবাসত মাতৃত্বৰ অনুভৱ (তিৰুজ্যোতি বৰা দাস)\nপ্ৰবাসত মাতৃত্বৰ অনুভৱ\n২০১১ চনৰ ১ ডিচেম্বৰৰ দিনা মই মোৰ দেউতাক হেৰুৱাইছিলোঁ। দেউতা ঢুকুৱাৰ ১৫ দিন আগতে আমাৰ পৰিয়ালটোৱে হেৰুৱাইছিল বৰদেউতা আৰু বৰমাক। সেই যন্ত্ৰণাৰ সময়খিনিত মই দিগ্‌ভ্ৰান্ত হৈ পৰিছিলোঁ। ব্যক্তিগত জীৱনৰ সকলোতকৈ দুখৰ সময়খিনিত হঠাৎ এক খবৰ আহিছিল যে মই মাতৃ হোৱাৰ পথত। সেই খবৰে মোক মিশ্ৰিত অনুভৱ দিছিল। এফালে অন্তহীন বিষাদগ্ৰস্ততা আৰু আনফালে আহিবলগা সন্তানৰ বাবে দায়িত্ববোধ। প্ৰথম অৱস্থাত ভয় আৰ আশংকাই মোৰ মন খুলি খুলি খাইছিল। পাৰিমনে মই সকলোখিনি কৰিব সন্তানটিৰ বাবে! সেই সময়ত দেউতা ঢুকুৱাৰ খবৰটো মোৰ মনে কোনোপধ্যেই মানি ল’ব পৰা নাছিল আৰু এক অসহায় অৱস্থাত মই কেৱল চকুপানী টুকিছিলোঁ। বাহিৰৰ পৃথিৱীৰ পৰা মই বিচ্ছিন্ন হৈ পৰিছিলোঁ। মনত এক ভ্ৰম পুহি ৰাখিছিলোঁ দেউতা নোহোৱা হৈ যোৱা নাই, দেউতা আছে। সেই সময়ত মোৰ কাষত থাকি মোক সাহস দিছিল মোৰ স্বামী মানস আৰু হাজাৰ হাজাৰ মাইল দূৰত থকা মোৰ মৰমৰ মা, দাদা, বৌ, বাইদেউ, ভিনদেউ, শাহু আই আৰ শহুৰ দেউতাই। সেই ভয়াবহ সময়ছোৱাত মোৰ হাতত পৰিছিলহি দুখন কিতাপ, “What to do when you’re expecting” (Heidi Murkoff) আৰু “Dr.Spoke’s baby and child care” (Benjamin Spock, M.D, Robert Needleman, M.D)। ইয়াৰ উপৰিও বেবী চেণ্টাৰ ( baby centre) নামৰ ৱেবছাইট এটাতো মই মোৰ মেইল আই ডিৰে যুক্ত হৈ ল’লোঁ। এই দুয়োখন কিতাপ আৰু বেবী চেণ্টাৰৰ মেইলবোৰে মোক সঞ্জীৱনী সুধাৰ দৰে কাম কৰিলে। বেবী চেণ্টাৰৰ পৰা প্ৰতি সপ্তাহে অহা মেইলখনত মাকগৰাকীৰ খোৱাৰ যতন, শাৰীৰিক ব্যায়াম, হ’বলগা কেচুৱাকনৰ শাৰীৰিক বিকাশ, গৰ্ভৰ ভিতৰত সন্তানটিৰ কাণ্ড-কাৰখানা বোৰ ফটো আৰু ভিডিঅ’ আকাৰে দেখুওৱা হয়। মই নিজে যেতিয়া প্ৰথম চতুৰ্থ সপ্তাহত মোৰ সন্তানটিৰ ভিডিঅ’ দেখা পাইছিলোঁ তাৰ অৱয়ব আছিল এটি সৰিয়হৰ সমান। সেই অনুভৱ বৰ মোহনীয় আছিল।\nএই ৰোমাঞ্চকৰ যাত্ৰাৰ গোটেই সময়ছোৱা ডাক্তৰে তিনি ভাগত ভাগ কৰি দিছিল প্ৰথমটো ট্ৰাইমিষ্টাৰ (Trimester), গৰ্ভধাৰণৰ প্ৰথম সপ্তাহৰ পৰা ১৩ সপ্তাহলৈ, দ্বিতীয়টো ট্ৰাইমিষ্টাৰ ১৪ সপ্তাহৰ পৰা ২৭ সপ্তাহলৈ, তৃতীয়টো ট্ৰাইমিষ্টাৰ ২৮ সপ্তাহৰ পৰা ৪১ সপ্তাহলৈকে। সেই মতে মাতৃগৰাকীৰ যত্ন লোৱা হৈছিল। এই দেশত সন্তান জন্মৰ আগেয়ে সন্তানটিৰ লিংগ পৰীক্ষা কৰোৱা হয়। গৰ্ভধাৰণৰ ১৬ ৰ পৰা ২২ সপ্তাহৰ ভিতৰত কৰা আল্ট্ৰাচ’ন’গ্ৰাফীৰ জৰিয়তে সন্তানটি ল’ৰা নে ছোৱালী সেই কথা মাক দেউতাকে গম পায়। এই দেশত সাধাৰণতে সৰু ছোৱালীক গোলাপী ৰঙৰ কাপোৰ আৰু ল’ৰাক পাতল আকাশী ৰঙৰ কাপোৰ পিন্ধোৱা হয় (ব্যক্তিগতভাৱে এই ভাগ বতৰাৰ কামফেৰা মোৰ বহু সময়ত বাণিজ্যিক লাভৰ বাবে কৰে যেনহে অনুভব হয়) যিয়েই নহওক কেচুৱাকণ ল’ৰা নে ছোৱালী গম পোৱাৰ জৰিয়তে আগতীয়াকৈ সন্তানটিৰ বাবে বজাৰ কৰিব পৰা যায়। যিহেতু এই দেশত অকলেই সকলো কৰিব লাগে আৰু থাওকতে ঘৰৰ ওচৰত বজাৰ সমাৰ পোৱা নাযায়। সেয়ে সকলো মাক দেউতাকে কেচুৱাৰ কাৰচিট, কাপোৰ, বিচনা, বটলৰ পৰা আৰম্ভ কৰি নেপকিনলৈক আগতীয়াকৈ কিনি ৰাখে। কেচুৱাৰ নাম বাচনিও আগতীয়াকৈ কৰি থোৱা হয়। এই দেশত কাৰ চিট নহলে সন্তানটি চিকিৎসালয়ৰ পৰা আনিবলৈ নিদিয়ে। পানী কেঁচুৱাৰ পৰা ২ বছৰ বয়সলৈকে শিশুক গাড়ীৰ পিছৰ চিটত ৰখা কাৰচিটত পিছমুৱাকৈ বহুওৱা হয়। ২ বছৰৰ পিছত শিশুটিৰ বাবে এটি নতুন ডাঙৰ কাৰচিট ল’ব লাগে আৰু সেইটোত গাড়ীৰ পিছৰ চিটত সমুখৰফালে মুখ কৰি বহুওৱা হয়। শিশুক কাৰচিটত বেল্ট মাৰি বহুৱাই থোৱাৰ বাবে দুৰ্ঘটনাৰ পৰা বাচিব পাৰি। শিশুক কাৰচিটত নবহুৱালে জৰিমনাৰ ব্যৱস্থা আছে।\nইন্সুৰেঞ্চ কোম্পানীৰ কিছু কথা:\nসন্তান ধাৰণৰ খবৰ পোৱাৰ লগে লগেই আমি কৰা প্ৰথমটো কাম আছিল আমাৰ মেডিকেল ইন্সুৰেঞ্চ কোম্পানীক খবৰটো দিয়া আৰু ইন্সুৰেঞ্চৰ আচনিৰ ভিতৰত অৰ্ন্তভুক্ত থকা চিকিৎসকৰ লগত যোগাযোগ কৰা। আমেৰিকাত মেডিকেল ইন্সুৰেঞ্চ নোহোৱাকৈ জীৱন যাপন কৰাৰ কথা ভাবিবই নোৱাৰি। কিয়নো ডাক্তৰৰ ফিজ আৰু চিকিৎসাৰ খৰচ ইমান বেছি যে সেইয়া সাধাৰণ মানুহৰ বাবে বহন কৰাটো অসম্ভৱ। আমাৰ কেঁচুৱা জন্ম হোৱাৰ তিনি দিনৰ দিনাই আমি কেঁচুৱাটিৰো ইন্সুৰেঞ্চ কৰিব লগা হৈছিল। আমাৰ এজন বন্ধু কোম্পানীৰ কামত তিনি মাহৰ বাবে নিউজাৰ্চিলৈ আহিছিল। কম সময়ৰ বাবেহে আহিছে সেই ভাবি তেওঁ কোনো মেডিকেল ইন্সুৰেঞ্চ লোৱা নাছিল। হঠাত তেওঁৰ পাইলচৰ সমস্যা হৈ এনে শোচনীয় অবস্থা হ’ল যে ইন্সুৰেঞ্চ নথকাৰ বাবে ডাক্তৰক দেখুৱাব নোৱাৰি তেওঁ ভাৰতলৈ উভটি যাব লগা হ’ল। সাধাৰণতে স্থায়ী কৰ্মচাৰীসকলৰ ক্ষেত্ৰত মেডিকেল ইন্সুৰেঞ্চৰ কিছু অংশ ব্যক্তিজনে কাম কৰা কোম্পানী বা বিভাগটোৱে বহন কৰে। কিন্ত অস্থায়ী কৰ্মচাৰীসকলে নিজৰ মেডিকেল ইন্সুৰেঞ্চৰ সমুদায় ধন নিজেই ভৰিব লাগে। দাঁত, চকুৰ বাবেও বেলেগকৈ ইন্সুৰেঞ্চ লব লাগে। বেলেগ বেলেগ ইন্সুৰেঞ্চ কোম্পানীৰ বেলেগ বেলেগ নিয়ম। কিছুমানে চিকিৎসাৰ ৯০ শতাংশ বহন কৰে বাকী ১০ শতাংশ ৰোগীয়ে বহন কৰে। আন কিছুমানত আকৌ ৮০ শতাংশ ইন্সুৰেঞ্চ কোম্পানীৰ আৰু ২০ শতাংশ খৰচ ৰোগীৰ। ইন্সুৰেঞ্চৰ মাহিলী দিব লগা ধনৰ পৰিমাণ বিভিন্ন ঠাইত বেলেগ বেলেগ। নিউজাৰ্চিৰ যিসকল অস্থায়ী কৰ্মচাৰীয়ে বাহিৰৰ পৰা ইন্সুৰেঞ্চ ক্ৰয় কৰে তেওঁলোকে সাধাৰণতে মাহিলী ৮০০-১৫০০ ডলাৰলৈকে দিব লাগে। এইটো তেনেই মই সাধাৰণ হিচাপহে দেখুৱাইছো। ইন্সুৰেঞ্চ কোম্পানীয়ে সকলো জৰুৰীকালীন সময় আৰু সকলোধৰণৰ চিকিৎসাতে সহায় কৰে। মোৰ গৰ্ভধাৰণৰ সময়ছোৱাত তেওঁলোকে প্ৰতিমাহে ফোন কৰি মোৰ শৰীৰৰ খতিয়ান লৈছিল, স্বাস্থ্যসৰ্ম্পকীয় কিছুমান প্ৰশ্ন সুধিছিল। কেতিয়াবা নিজৰ কিবা সমস্যা থাকিলে তেওঁলোকৰ নাৰ্চ অথবা ধাইক ফোন কৰিও পৰামৰ্শ ল’ব পাৰিছিলোঁ।\nলামাজ ক্লাচ (Lamaze class) আৰু আগতীয়া প্ৰসৱকালীন আখৰা:\nনিউজাৰ্চিৰ প্ৰতিখন চিকিৎসালয়তে বিশেষ নাৰ্চৰ সহায়ত কিছুমান ক্লাচ লোৱাৰ ব্যৱস্থা আছে। সেই ক্লাচবোৰ বেলেগ বেলেগ ধৰণৰ আছিল, যেনে পানীকেঁচুৱাৰ যতন, মাকৰ গাখীৰ খুওৱাৰ পদ্ধতি আৰু কিটিপ, প্ৰসৱৰ সময়ত আৰু তাৰ পিছৰ সময়ছোৱাৰ যতন এনেধৰণৰ। যিহেতু আমাৰ লগত পৰিয়ালৰ কোনো ডাঙৰ মানুহ নাছিল সেয়েহে আমিও কথাবোৰ জানিবৰ বাবে ক্লাচ লোৱাৰ দিহা কৰিলোঁ। ক্লাচৰ প্ৰ-পত্ৰ পূৰণ অনলাইনেই হৈছিল আৰু আমি ওচৰৰে চমাৰচেট মেডিকেল চেণ্টাৰত ক্লাচ লোৱাৰ দিহা কৰিছিলোঁ। নিদিষ্ট সময়ত উপস্থিত হৈ কাউণ্টাৰৰ পৰা কূপন লৈ আমি ক্লাচৰুমত সোমাইছিলোঁ। একোটা ক্লাচৰ বাবদ দিব লগা ধনৰ পৰিমাণ আছিল ৪০ ডলাৰ। ক্লাচৰুমত সোমোৱাৰ লগে লগেই খুউব সুন্দৰকৈ সকলোকে আদৰণি জনোৱা হৈছিল। সকলো মহিলাৰ লগতে তেওঁলোকৰ স্বামী আহিছিল। ক্লাচত পুৰুষ মহিলা দুয়োজনকে প্ৰশিক্ষণ দিয়া হৈছিল। আমাক যি গৰাকী নাৰ্চে প্ৰশিক্ষণ দিছিল তেওঁ নিজে ১১ টা সন্তানৰ মাতৃ আছিল আৰু চমাৰচেট মেডিকল চেণ্টাৰতে কাম কৰিছিল। ক্লাচৰুমত মুঠতে ১০ যোৰা দম্পতি আছিল, আমাৰ লগতে আন এটা ভাৰতীয় পৰিয়ালো তাত দেখা পাইছিলোঁ। প্ৰথমে সকলোৰে পৰিচয় পৰ্ব হৈছিল। পুৰুষ আৰু মহিলা সকলোৱেই নিজৰ পৰিচয় দিছিল- নাম ,ক’ৰপৰা আহিছে , হ’বলগা সন্তানটি ল’ৰা নে ছোৱালী সেই কথাও কৈছিল। আমাক প্ৰশিক্ষণ দিয়া মহিলাগৰাকীৰ নাম আছিল মাৰ্গাৰেট। মাৰ্গাৰটে আমাৰ সকলোকে সাইলাখ কেঁচুৱাৰ দৰে একোটাকৈ পুতলা দিছিল। সেই পুতলাক কেনেকৈ কোলাত ল’ব লাগে, কেনেকৈ কাপোৰেৰে মেৰিয়াব লাগে, গাখীৰ খুওৱাৰ পিছত উগাৰ আনিবৰ বাবে কেনেকৈ লাহে লাহে পিঠিত মালিচ কৰিব লাগে এইবোৰ দেখুওৱা হৈছিল। উল্লেখযোগ্য যে কেঁচুৱাক কাপোৰেৰে মেৰিওৱা, ডাইপাৰ পিন্ধোৱা, উগাৰ মাৰিবৰ বাবে মালিচ কৰা এই কেইটা কাম বিশেষভাবে পুৰুষকেইজনক শিকোৱা হৈছিল। যিহেতু প্ৰসৱৰ পিছত মহিলাগৰাকীয়ে সকলোবোৰ কৰিব নোৱাৰিব সেয়েহে পুৰুষকেইজনৰ বাবে সেই সময়ত এয়া মুখ্য কাম হৈ পৰিব। ক্লাচৰ গোটেই সময়ছোৱাত আমি পুতলাকেইটাক কেঁচুৱাৰ দৰে কোলাত লৈ আছিলোঁ। পানী কেঁচুৱাৰ নাইৰ যতন, গা ধুওৱাৰ নিয়ম, কেচুৱাৰ জৰুৰীকালীন অবস্থাৰ যতন, অসুখ বিসুখত কৰিবলগা কাম এই সকলোবোৰৰে প্ৰশিক্ষণ দিয়া হৈছিল ক্লাচটোত। আনকি ৰাতি টোপনী ক্ষতি কৰি কেৱল মাকৰে কষ্ট নহ’বৰ বাবে কেনেকৈ দেউতাক মাকে সলনা সলনিকৈ কেচুৱাক চাব পাৰে তাৰ বিষয়েও কোৱা হৈছিল। মাৰ্গাৰেটে কৈছিল তেওঁৰ এঘাৰটা ল’ৰা ছোৱালীৰ প্ৰতিটোয়েই আছিল ভিন্ন স্বভাবৰ। সেয়েহে মাক আৰু দেউতাকে মৰম আৰু যতনেৰে সকলো কথাই শিশুটিক শিকাই যাব লাগে আৰু নতুন পৃথিৱীখনৰ লগত চিনাকি কৰাই দিব লাগে। লামাজ ক্লাচৰ উপৰিও আমি লাইব্ৰেৰীৰ পৰা শিশুৰ যতনৰ ওপৰত থকা কেচেট আনিও ঘৰত চাইছিলোঁহি। মুঠৰ ওপৰত এই ক্লাচে আমাৰ দুয়োৰে মনত প্ৰবল আত্মবিশ্বাস বঢ়াইছিল। পৰিয়ালৰ ডাঙৰ মানুহ কাষত নথকাকৈ অকলে কেঁচুৱাক ডাঙৰ কৰিবলৈ সাহস পাইছিলোঁ। অৱশ্যে মই মোৰ দুয়োগৰাকী মা, বৌ, বাইদেউহঁতে দিয়া পৰামৰ্শবোৰো মানি চলিছিলোঁ।\nএই দেশত সন্তান প্ৰসৱৰ আগতে দম্পতীহালক তেওঁলোকৰ নিদিষ্ট চিকিৎসালয়খনত আগতীয়া এক প্ৰসৱকালীন যাত্ৰা কৰোৱা হয়। সাধাৰণতে গৰ্ভধাৰনৰ ৩৯ সপ্তাহৰ আগতে এই প্ৰসৱকালীন আখৰাখিনি কৰোৱা হয়। তাৰ বাবে নিদিষ্ট দিনত আগতেই ঠিক কৰি থোৱা চিকিৎসালয়খনলৈ যোৱা হয়। এই টুৰটোৰ বাবদ কোনোধৰনৰ ফিজ লোৱা নহয়। দম্পতিহালক আগতিয়াকৈ এই প্ৰসৱকালীন টুৰ বা যাত্ৰাটো কৰোৱাৰ মূল কাৰণটো হৈছে জৰুৰীকালীন পৰিস্থিতিত অকলশৰীয়া মাতৃগৰাকী বা দম্পতিহালৰ সঠিক ঠাইত উপস্থিত হ’বলৈ যাতে কোনো অসুবিধা নহয় আৰু মাতৃ আৰু সন্তানে সময়মতে সঠিক চিকিৎসা পায়। আমিও এই টুৰ লৈছিলো। আমাৰ গ্ৰপত ১২ জনমান দম্পত্তি আছিল। এগৰাকী নাৰ্চে এই যাত্ৰাৰ তত্বাৱধান কৰিছিল। প্ৰথমেই আমাক লৈ যোৱা হৈছিল কাউণ্টাৰলৈ। প্ৰসৱৰ দিনাখন কাউণ্টাৰত এখন প্ৰ-পত্ৰ পূৰণ কৰাৰ পিছতেই বাকীবোৰ কাম আৰম্ভ কৰা হয়। কাউণ্টাৰৰ পিছত অবজাৰভেচন ৰুম, লেবাৰ এণ্ড ডেলিভাৰী ৰুম, অপাৰেচন ৰুম, নাৰ্চাৰী ৰুম আদি সকলোবোৰ ৰুমলৈকে লৈ যোৱা হৈছিল। সকলোবোৰ কোঠাই আছিল অত্যন্ত পৰিপাটী আৰু চফা। মেটাৰনিটি বিভাগত সোমোৱা আৰু ওলোৱা ৰাস্তা দুয়োটাই পৃথক আছিল। মেটাৰনিটি বিভাগটো ইমান বেছি ডাঙৰ আছিল যে মই টুৰটোত ভালকৈ তলা নলাই ধৰিব পৰা নাছিলোঁ। নেচাৰেল বাৰ্থৰ বাবে থকা এটি কোঠাৰ ভিতৰত থকা প্ৰকাণ্ড বাথটাব, বল আৰু অন্যান্য সা সৰঞ্জামবোৰ দেখি মই ভয় নোখোৱাকে থকা নাছিলোঁ। এটা কথা লক্ষ্য কৰিছিলো ৰোগী ৰখা সকলোবোৰ কোঠাই আছিল একেধৰণৰ সা-সুবিধা থকা। প্ৰসৱৰ পিছত মাতৃসকলক মেটাৰনিটি বিভাগতে থকা স্পাত (Spa) বিশেষজ্ঞৰ দ্বাৰা বিনামূলীয়া মালিচ দিয়াৰ ব্যৱস্থা আছিল। সকলো মহিলাই স্পাৰ ৰুমটোৰ প্ৰতিহে বেছি আগ্ৰহী হোৱা দেখা গৈছিল। আমাৰ গ্ৰুপটোৰ আঁত ধৰোতা মহিলাগৰাকীয়ে আমাক সকলোবোৰ বস্তুৰে বিশদ বিৱৰণ দিছিল আৰু আমাক কিবা প্ৰশ্ন আছে নেকি সুধিছিল। মহিলাসকলে এনে ভয়ংকৰ ভয়ংকৰ প্ৰশ্নবোৰ সুধিছিল যে মই কোনোমতেহে হাঁহি সামৰিছিলোঁ। দুগৰাকীমানে লেবাৰ ৰুমত চি ডি প্লেয়াৰ আছে নে নাই, টি ভি কি কি চেনেল আহে, কেণ্টিনত কি কি খোৱাবস্তু পোৱা যায়, স্পাত কিমান সময় মালিচ কৰিব এনেধৰনৰ প্ৰশ্ন সুধিবলৈও এৰা নাছিল। যিয়েই নহওক এটা কথা বুজি উঠিছিলোঁ যে এই দেশৰ প্ৰতিটো কামেই অত্যন্ত শৃংখলাবদ্ধ। আমি গাড়ী ক’ত পাৰ্ক কৰিব লাগিব আৰু যদি ৰাতি আহি পাও তেন্তে মূল দ্বাৰ খুলিবৰ বাবে কোনটো কলিংবেল বজাব লাগিব সেই পৰ্যন্তও টুৰটোত কোৱা হৈছিল। চিকিৎসালয়ৰ বেৰত প্ৰতিজন ডাক্তৰৰ ফটো আৰু তেওঁৰ জীৱনৰ সৰু এটি বিৱৰণ আছিল। প্ৰতিখন দেৱাল সজোৱা হৈছিল সুন্দৰ সুন্দৰ পেইণ্টিংৰে।\nভাল ডাক্তৰ, ভাল নাৰ্চ আৰু চিকিৎসালয়ৰ অভিজ্ঞতাৰ কিছু কথা:\nবিশ্ববিদ্যালয়ৰ শেষৰটো পৰীক্ষা দিয়াৰ পিছত আমি কেইগৰাকীমানে নেচনেল ফেমেলী হেল্‌থ চাৰ্ভেৰ (N.F.H.S-3) কামত ধৰিছিলোঁ। ডেটা সংগ্ৰহৰ কামত শিৱসাগৰলৈ থাকোঁতে এদিন হঠাত মই অসুস্থ হৈ পৰিছিলোঁ। লগৰবোৰে ডাক্তৰৰ ওচৰলৈ লৈ গৈছিল। ডাক্তৰজনৰ নাম আছিল ডা: দেব বৰা। তেখেতে মোক চালে, আমাৰ সকলোৰে লগত কথা পাতিলে, পুৱাই গৈ ওলাইছিলোঁ বাবে চাহো খুৱালে। যেতিয়া মোৰ বান্ধৱী ডলীয়ে ফিজটো দিবলৈ গ’ল তেতিয়া তেওঁ কলে, “তোমালোক ছাত্ৰ-ছাত্ৰী, গাঁৱে গাঁৱে গৈ এইড্‌ছ আৰু এনিমিয়াৰ বিষয়ে জনাইছা, তেওঁলোকক সজাগ কৰিছা। তোমালোকৰ পৰা টকা ল’ব পাৰোঁনে। নালাগে যোৱা, খোৱা-বোৱাৰ যত্ন লৈ কামত ধৰাগৈ”। চিকিৎসক বৃত্তিটোৰ লগত জৰিত সকলোৰে প্ৰতি মোৰ খুউব সমীহ ভাব আছে, তেওঁলোকৰ কামক খুউব সন্মান কৰোঁ। আজি ডা: দেব বৰাৰ বিষয়ে এই কথাখিনি লিখিবলৈ পাই মোৰ বৰ ভাল লাগিছে।\nআমাৰ সন্তানটিৰ জন্ম হৈছিল নিউজাৰ্চিৰ মৰিচটাউন মেডিকেল চেণ্টাৰত ( Morristown Medical Centre)। সন্তান জন্মৰ দিনাখন মোৰ স্বামীয়ে মোক দুৱাৰমুখতে নমাই গাড়ী পাৰ্ক কৰিবলৈ গ’ল। সেই সময়ছোৱাত মোক দুৱাৰমুখত দেখা পাই এগৰাকী নাৰ্চ আহি আগবঢ়াই লৈ গ’লহি। উল্লেখযোগ্য যে এই দেশত স্বাভাৱিক আৰু চিজাৰিয়ান পদ্ধতিৰ প্ৰতি মুহূৰ্ততেই মহিলাগৰাকীৰ কাষত স্বামীক থাকিবলৈ দিয়া হয়। অবজাৰভেচন আৰু লেবাৰ ৰুমত পেটত কিবাকিবি মেচিন লগাই দিয়া হয় আৰু তাৰ সহায়ত মাকৰ হাৰ্টবিটৰ লগতে, কেচুৱাৰ হাৰ্টবিট আৰু প্ৰতি চেকেণ্ডত হোৱা বিষৰ পৰিমাণ স্ক্ৰিনত দেখা পোৱা যায়। ডাক্তৰ নাৰ্চসকলৰ ব্যৱহাৰ আছিল অত্যন্ত মধুৰ। মই যিগৰাকী ডাক্তৰৰ ওচৰত দেখুৱাইছিলোঁ তেওঁ আছিল ভাৰতীয়। গৰ্ভধাৰণৰ সময়ছোৱাত মাজে মাজে তেওঁ মোলৈ কাৰ্ড পঠাই শুভেচ্ছা দিছিল, ফোন কৰি খবৰ লৈছিল। অবজাৰভেচন, লেবাৰ আৰু ডেলিভাৰী ৰুমত আৰু কেঁচুৱাকণৰ জন্মৰ পিছৰ সময়ছোৱাত গ্ৰেচী নামৰ এগৰাকী মেট্ৰনে (Matron) মোৰ যত্ন লৈছিল। এই মহিলাগৰাকীক মই এইটো জীৱনত কাহানিও পাহৰিব নোৱাৰো। তেওঁ মোক মানসিকভাৱে শক্তিশালী কৰি তুলিছিল। কষ্টৰ সময়খিনিত তেওঁ মোৰ মূৰ পিহি দিছিল, কপালত চুমা খাইছিল আৰু নানানটা কথা কৈ মোক হঁহুৱাবৰ চেষ্টা কৰিছিল। গ্ৰেচীয়ে মোক তেওঁ লগ পোৱা মহিলাবিলাকৰ সন্তান জন্মৰ সাধু কৈছিল, নিজৰ কথা কৈছিল, নাতি-নাতিনীৰ কথা কৈছিল আৰু মাতৃত্ব যে কিমান মহান কাম সেই বিষয়ে কৈছিল। ঘৰৰ পৰা অতখন দূৰত থাকি গ্ৰেচীক মোৰ নিজৰ মাৰ দৰে লাগিছিল। দৰব খুৱাই দিয়াৰ পৰা গা ধুওৱাত সহায় কৰি দিয়ালৈকে সকলো কাম কৰি দিছিল এই মহিলাগৰাকীয়ে। এটা কথা লক্ষ্য কৰিছিলোঁ প্ৰতিগৰাকী নাৰ্চেই কথা পতাৰ সময়ত ৰোগীৰ হাতখন নিজৰ হাতৰ মাজত ৰাখি কথা পাতিছিল। বেজী দিয়াৰ সময়ত চৰী বুলি কৈ লৈছিল। মোৰ এগৰাকী উৰিয়া বান্ধৱীয়ে হস্পিতেলৰ পৰা ঘূৰি আহি কৈছিল, “বুজিছ নাৰ্চ ডাক্তৰ সকলে ইমান মৰম লগাই মাতে চুইটি, কিউটি, ডাৰলিং হস্পিটেলৰ পৰা আহিবৰে মন নাছিল অ’…একেবাৰে ৰাণীৰ দৰে আছিলোঁ”। সচাকৈয়ে এগৰাকী ৰোগীৰ বাবে এষাৰি মৰমৰ মাতে কিমানযে শক্তি দিয়ে ইয়াৰ আগলৈকে বুজি উঠা নাছিলোঁ। সাধাৰণতে এই দেশত নৰমেল ডেলীভাৰীৰ বাবে মহিলাসকলক উৎসাহিত কৰা যায়, কিবা অসুবিধা হলেহে চিজাৰিয়ান পদ্ধতিৰ সহায় লোৱা হয়। প্ৰতিটো দৰব খুৱাওঁতে আৰু বেজী দিওঁতে কিয় দিয়া হৈছে, তাৰ গুণাগুণৰ বিষয়েও কৈ লয়। টিটেনাচ, ইপিডিউৰেল (Epidural) আদি দিয়াৰ সময়ত মহিলাগৰাকীক ভালকৈ বুজাই কয় আৰু চহী কৰিহে বেজীটো দিয়ে। দৰৱ পাতি কিনিবৰ বাবে স্বামী দৌৰি থাকিব নালাগে, তেওঁ অনবৰতে পত্নীৰ কাষত থাকিব পাৰে। সন্তানটো জন্ম হোৱাৰ লগে লগেই কাপোৰেৰে মচি বা পানীৰে ধুৱাই, মুখ,নাক কাণৰ লেতেৰাবিলাক চফা কৰি মাকৰ উদং বুকুত স্পৰ্শ কৰোৱা হয়। সন্তানটিক প্ৰথম নিজৰ শৰীৰৰ লগত স্পৰ্শ কৰোৱাৰ সেই মুহূৰ্তখিনি যে কেনে মায়াসনা মই বুজাই কব নোৱাৰিম। কিতাপত পঢ়া মতে এনেদৰে সন্তানটিক স্পৰ্শ কৰালে সন্তানটিয়ে নতুন পৃথিৱীখনত প্ৰথমে মাকৰ লগত চিনাকি হয়, সুখী হয়, সন্তানটিৰ শৰীৰৰ তাপমাত্ৰা স্বাভাৱিক হয় আৰু মাকগৰাকীও আত্মবিশ্বাসী হৈ উঠে। মাকে স্পৰ্শ কৰাৰ পিছত সন্তানটি দেউতাকৰ হাতত তুলি দিয়া হয়। তাৰপিছত সন্তানটিক ভালকৈ গা ধুৱাবলৈ আৰু অন্যান্য পৰীক্ষাবিলাক কৰাবলৈ লৈ যোৱা হয়। মাক আৰু সন্তান সংযুক্ত হৈ থকা এম্বলিকেল কৰ্ডডাল কটাৰ দায়িত্বও পিতৃক দিয়া হয়। অৱশ্যেই সেই কাম সম্পূৰ্ণৰূপে ডাক্তৰৰ তত্বাৱধানত কৰোৱা হয়।\nআমাৰ কণমাণিটো জন্ম হোৱাৰ পিছত মাক দেউতাক আৰু সন্তানৰ প্ৰথম ফটোখন তুলিবলৈ ফটোগ্ৰাফাৰো আহিছিল, বোধ হৈছিল সেই সুবিধা চিকিৎসালয়খনতে উপলব্ধ আছিল। সন্তান জন্মৰ দ্বিতীয় দিনা মোক এখন ফৰ্ম দিছিল। কিছুমান প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিব লিখিব লগা হৈছিল তাত। সেইখন আছিল postpartum depression form. সন্তান জন্মৰ পিছত মাতৃগৰাকী কোনোধৰনৰ হতাশাজনিত সমস্যাত যাতে পৰা নাই তাক জানিবৰ বাবে প্ৰ-পত্ৰ খন ভৰ্তি কৰিবলৈ দিয়া হয় নতুন মাতৃগৰাকীক। সেইদিনা আন এগৰাকী মহিলা আহিও মোক ব্ৰেষ্টফিডিং কাউন্সেলিং কৰিছিলহি। তেওঁ মোক স্তন্যপানৰ বহুখিনি কথা শিকাইছিল আৰু উৎসাহ যোগাইছিল। কিবা অসুবিধা হ’লে তেওঁৰ পৰামৰ্শ লবলৈ কৈছিল। চিকিৎসালয়ৰ প্ৰতিজন কৰ্মীয়েই আছিল খুউব চিৰিয়াচ। এদিন মই কেণ্টিনৰ পৰা অহা টিচুপেপাৰ এখনে মুখ মচি দিওঁতে মুখত ঘামচিৰ দৰে কিবা ওলাইছিল। চিনিয়ৰ নাৰ্চ গ্ৰেচীয়ে প্ৰতি পাঁচ মিনিটৰ মূৰত আহি ছাল পৰীক্ষা কৰি গৈছিল। যিমান সময়লৈকে সেইয়া ভাল হোৱা নাছিল সিমান সময়লৈকে মোক কেঁচুৱা ল’বলৈ দিয়া নহৈছিল।\nচিকিৎসালয়ৰ শেষৰ দিনা তাচানিয়া (Tatania) নামৰ এগৰাকী ৰাচিয়ান স্পা বিশেষজ্ঞৰ দ্বাৰা মোৰ শৰীৰৰ অৱসাদ আতৰাবৰ বাবে মালিচ কৰোৱা হৈছিল। বাৰেৰঙী সজীৱ ফুলেৰে সজাই ৰখা সেই ৰুমটো বৰ ধুনীয়া আছিল। মহিলাগৰাকীয়ে এঘণ্টা সময় লৈছিল সেই কামত, অপেৰা লগাই থোৱা আছিল আৰু তগৰ ফুলৰ দৰে এক সুগন্ধীমিশ্ৰিত তেলেৰে মালিচ কৰিছিল। শেষৰফালে মই টোপনিত লালকাল দিছিলোঁ। ৰাচিয়ান মহিলাগৰাকীয়ে তেওঁৰ নামৰ বিংসগতিৰ কথা কৈছিল, ইয়াত সকলোৱে মিলি হেনো তেওঁৰ নামটো তানিয়া কৰি পেলালে কোনো কোনোৱে বোলে তাতা বুলিও মাতে। এঘণ্টাৰ চিনাকি সেই মহিলাগৰাকীকো মই নিজৰ দুগৰ্তিৰ কথা কৈছিলো, পঢ়া জীৱনত লগৰবোৰে মোৰ নামটোৰো বৰ দুদৰ্শা কৰি পেলাইছিল।\nচিকিৎসালয়ৰ পৰা আহিবৰ দিনা গ্ৰেচীৰ হাতত হাত থৈ মোৰ চকুপানী ওলাইছিল। তেওঁক কৃতজ্ঞতা জনাবলৈ মোৰ ভাষা নাছিল। আমাৰ কণমাণিটোক লৈ আমি যেতিয়া ঘৰমুৱা হৈছিলোঁ তেতিয়া মই কঢ়িয়াই আনিছিলোঁ গ্ৰেচী, জেচমিন, কেটি, ইৰিনাহঁতৰ মৰম আৰু আন্তৰিকতাখিনি। মোৰ শৰীৰ ভাগৰুৱা হৈ পৰিছিল কিন্ত মন ভৰি আহিছিল গভীৰ মমতা আৰু মানৱীয় অনুভূতিৰে। আকৌ এবাৰ চিকিৎসা বৃত্তিত জড়িত সকলোৰে প্ৰতি শ্ৰদ্ধাত মূৰ দো খাইছিল।\n← পৰিবেশ আৰু স্বাস্থ্য (কুশল হালৈ)\nজিন আৰু সুস্বাস্থ্য (সৌৰভ দত্ত) →\nমনৰ কথা—কৃষ্ণা বৈশ্য\nসেই ছোৱালীজনী (দীপাঙ্ক বৰা)\nজীৱনে বিচাৰে কি (অয়ন উত্তম)