তেজপাতৰ এইকেইটা আচৰিত ব্যৱহাৰ । জানি থওক কামত আহিব । Health Benefits of Bay Leaf (Tej Patta) in Assamese - Dimpu Baruah\nHome HEALTH TIPS তেজপাতৰ এইকেইটা আচৰিত ব্যৱহাৰ । জানি থওক কামত আহিব । Health Benefits of Bay Leaf (Tej Patta) in Assamese\nতেজপাতৰ এইকেইটা আচৰিত ব্যৱহাৰ । জানি থওক কামত আহিব । Health Benefits of Bay Leaf (Tej Patta) in Assamese\nDATA ONE November 13, 2020 HEALTH TIPS,\nতেজপাত প্ৰতিটো ভাৰতীয়ৰ পাকঘৰত সহজে পোৱা যাব। ই হৈছে এক মছলা যাক ব্যঞ্জনবোৰত ফ্লেভাৰ আৰু সুগন্ধ বৃদ্ধি কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এই তেজপাতৰ যে আন কিছুমান আচৰিত গুণ আছে সেইয়া হয়তো আপুনি আজিহে গম পাব । সকলোবোৰ আজি আমি জনাম আমাৰ লিখনি সম্পূৰ্ণকৈ পঢ়ক । তেজপাতত বিভিন্ন ঔষধি গুণ আছে যি স্বাস্থ্যৰ বাবে অতি লাভজনক। ইয়াৰ দ্বাৰা বিভিন্ন ধৰণৰ তেলৰ সৃষ্টি কৰা হয় যত এণ্টি-বেক্টেৰিয়া আৰু ভেঁকুৰ প্ৰতিৰোধী গুণ থাকে।\nতেজপ‍াতৰ লাভদায়ক গুণসমূহ -\n1. ডাইবেটিচ ৰোগীৰ বাবে লাভদায়ক -\nতেজপাতৰ ব্যৱহাৰ ডায়বেটিচ ৰোগত ভুগি থকা লোকৰ বাবে লাভজনক হ'ব পাৰে। টাইপ2প্ৰকাৰৰ ডায়বেটিচৰ বাবে তেজপাত লাভদায়ক বুলি প্ৰমাণিত হ'ব পাৰে। ই ব্লাড-চুগাৰ নিয়ন্ত্ৰিত কৰি ৰখাৰ লগতে হৃদযন্ত্ৰ স্বাস্থ্যকৰ কৰি ৰাখে। গতিকে, যদি আপুনি টাইপ2প্ৰকাৰৰ ডায়বেটিচৰ বলি হয়, তেন্তে তেজপাত খাবলৈ আৰম্ভ কৰক।\n2. টোপনি সমস্যা দূৰ কৰে\nআপোনাৰ টোপনি বেছি নেকি ? তেন্তে চিন্তা নকৰিব তেজপাতে আপোনাক সহায় কৰিব । যদি বেছি টোপনি আহে তেন্তে তেজপাত কমেও6ঘণ্টাৰ বাবে পানীত তিয়াই ৰাখক আৰু শুৱা পৰা উঠি সেই পানী সেৱন কৰক । ই আপোনাক যথেষ্ট সকাহ আৰু নিদ্ৰা দূৰ কৰাত সহায় প্ৰদান কৰিব।\n3. দাঁত আৰু দাঁত বিষৰ বাবে উপযোগী\nতেজপাত দাতৰ বাবেও লাভজনক হ'ব পাৰে। তেজপাতৰ পৰা সৃষ্টি হোৱা ছায়ে দাতৰ আলু শক্তিশালী কৰিব পাৰে। তেজপাতৰ তেল দাত বিষ হোৱা স্থানত প্ৰয়োগ কৰিলে বিষৰ পৰা আৰাম পায়। বেদনাদায়ক স্থানত সেই তেল দি মালিচ কৰিলে আপুনি যথেষ্ট লাভ পাব পাৰে ।\n4. কৰ্কট ৰোগৰ বিৰুদ্ধে যুজ দিয়াত সহায়\nবিজ্ঞানে কৰ্কট ৰোগৰ দৰে বিপদজনক ৰোগৰ ওপৰত নিৰন্তৰ গৱেষণা কৰি আছে, কিন্তু ৰোগটোৰ সঠিক চিকিৎসা এতিয়াও অন্বেষণ কৰা হোৱা নাই। অৱশ্য়ে , খোৱা বোৱাৰ যত্ন ৰাখি আৰু নিয়মীয়াকৈ ব্যায়াম কৰি কেন্সাৰৰ পৰা নিজকে সুৰক্ষিত কৰি ৰাখিব পাৰি। তেজপাতো হৈছে কৰ্কট ৰোগ প্ৰতিৰোধত সহায় কৰা খাদ্যবোৰৰ ভিতৰত এবিধ। ই কৰ্কট কোষৰ বিকাশত বাধা প্ৰদান কৰে । তেজপাতৰ গুণে পেটৰ কৰ্কটৰোগ প্ৰতিৰোধ কৰিব পাৰে ।\n5. ফাংগল ইনফেকচনৰ পৰা সুৰক্ষিত\nতেজপাত এণ্টিফাংগেল গুণৰে সমৃদ্ধ। ই ফাংগল সংক্ৰমণৰ বিৰুদ্ধে কাৰ্যকৰীভাৱে কাম কৰিব পাৰে। সেয়েহে, ফাংগল ইনফেকচনৰ বাবে তেজপাত ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। এনচিবিআই ছাইটত উপলব্ধ এক বৈজ্ঞানিক গৱেষণাৰ দ্বাৰা এয়া নিশ্চিত কৰা হয় ।\n6. হজম উন্নত কৰে\nৰান্ধনীসকলৰ মতে, যথেষ্ট ঘিউ, মাখন আৰু মচলা থকা ব্যঞ্জনবোৰত তেজপাতৰ ব্যৱহাৰে হজম কৰাত সহজ কৰে। প্ৰমাণিত হৈছে যে তেজপাতে গেষ্ট্ৰোইণ্টেষ্টিনেল প্ৰণালীৰ ওপৰত শক্তিশালী প্ৰভাৱ পেলায়, কিয়নো যেতিয়া কোনো বিষাক্ত সেৱন কৰা হয় তেতিয়া তেজপাতে প্ৰস্ৰাৱ আৰু বমিৰ যোগেৰে সেই বিষাক্ত সামগ্ৰী আঁতৰ কৰিব পাৰে ।\n7.চুলিৰ যত্ন লোৱাত সহায়\nযদি আপুনি চুলিসৰা, উফি আদি সমস্যাৰ বিষয়ে চিন্তিত তেজপাত ব্য়ৱহাৰ কৰি এই চিন্তা দূৰ কৰিব পাৰে। আপুনি ঘৰত মিক্সাৰত পিছি তেজপাতৰ পাউডাৰ বনাই লওক। আৰু তাত অলপ দৈ আৰু নেমু মিহলাই দিয়ক।ভালদৰে মিহলি কৰি আপোনাৰ মুৰৰ তালুত প্ৰতিদিন প্ৰয়োগ কৰক। ই আপোনাৰ চুলিৰ গুৰি শক্তিশালী কৰাত সহায় কৰে আৰু চুলিসৰাত সহায় কৰে।\nচৰ্দি-জ্বৰ আৰু বদহজমৰ দৰে সমস্যাৰ বাবে, তেজপাত উতলাই পানী খাব পাৰে।এই লিখনিত, আমি তেজপাতৰ গুণসমূহৰ বিষয়ে জনাবলৈ চেষ্টা কৰিছো । আমি কব পাৰো যে মছলা হিচাপে তেজপাত খোৱাটো লাভজনক। ইয়াৰ গ্ৰহণে বহুতো ৰোগ প্ৰতিৰোধ কৰিব পাৰে। কিন্তু যদি কোনোবাই গুৰুতৰভাৱে অসুস্থ, চিকিৎসকে চিকিৎসা কৰিব লাগিব।\nWritten by DATA ONE at November 13, 2020\nNabin Upadhyaya November 13, 2020 at 8:12 PM\nএখেতে সদায় কিবা এটা জানিবলগীয়া কথা লিখে, মই সেইকাৰণে এই ৱেবছাইট ফলো কৰি থৈছোঁ। অসমীয়াত ভাষাত লিখা ৱেবছাইট তেনেই কম। আমিও এটা প্ৰয়াস কৰি আছো,অসমীয়া ভাষাত ইলেক্ট্ৰনিক গেজেট ৰ ওপৰত লিখোঁ। সদাসয় পাঠকে আমাৰ এই https://gadgetrgyan.blogspot.com ৱেবচাইট এবাৰ ভ্ৰমণ কৰিব বুলি আশা থাকিল।


হাজাৰ হওক তাই মোৰ ছাত্ৰী। মনটোৱে বাৰু কেনেকৈ মানি লয়। কিন্তু, তাইক পঢ়াবলৈ ল’লে দেখোন অংক সূত্ৰবোৰতকৈ বেছি বলিউডৰ ৰোমাণ্টিক গানবোৰহে মনত পৰে। তাই প্ৰথমতে ছাৰ বুলিয়ে মাতিছিল, এদিন ময়ে ক’লোঁ, “ছাৰ বুলি ভবাতকৈ মোক বন্ধু হিচাপে ভাবি নিঃসংকোচে সকলো কথা সুধিব পাৰা। মই ভাবিছিলোঁ তাই চাগে মোৰ সৈতে ফ্ৰী হৈ ল’ব পাৰিলে বুজি নোপোৱা অংকবোৰ ভালকৈ সুধি-পুচি ল’ব পাৰিব। : হ’ব ছাৰ, ছাৰ এটা কথা কওঁ‌নে? অলপ হুহকা-পিছলা কৰি তাই সুধিলে। : উম, কোৱা কোৱা। : আপোনাক যে মোৰ\nJanuary 1, 2021 ফটা প্ৰেম\t13 Comments\nৰাণ আউট-যোগেশ ভট্টাচাৰ্য\nবাইকখন বাটতে ৰখাই গেটখন খুলি ধুনীয়া বাগিচাখনৰ মাজেৰে খোজকাঢ়ি গৈ কলিংবে’লটো দবাই দিলে ৰূপমে। আজিয়েই হেস্ত নেস্ত কিবা এটা কৰিবই বুলি সি লগৰকেইটাকো কৈ আহিছিল। ঘটনাটো ঘটিছিল ছমাহমান আগতেই। সি তেতিয়া বিএ পাছ কৰি উঠিছিল মাত্ৰ। এজন অলৰাউণ্ডাৰ ক্ৰিকেটাৰ হিচাপে ইতিমধ্যেই নাম কৰিছিল সি। এদিন দুপৰীয়া ভাত খাই উঠি প্ৰেক্টিচলৈ ওলাই যাবলৈ বাইকৰ চাবিপাট হাতত লৈ একে দৌৰে গেটৰ ওচৰ পাই হঠাৎ থমকি ৰ’ল সি। তীব্ৰবেগত বল কৰিবলৈ দৌৰি অহা বলাৰ এটাই বলটো এৰাৰ আগমুহূৰ্তত আম্পায়াৰে কেনচেল কৰি দিলে যেনেকুৱা\nসঁচাকৈয়ে এই পাপী পেটটোৰ বাবে মানুহে কি কি কৰিব লগা নহয়৷ পেটৰ দৰে প্ৰেমৰ বাবেও বহুত কিবা কিবি ভুগিবলগীয়া হয়৷ পিছে আজি মই বেলেগ এটা পেট আৰু পাপীৰ কথাহে লিখিবলৈ ওলাইছোঁ৷ ৰ’ব অলপ আগৰপৰা আৰম্ভ কৰোঁ৷ মোৰ কলেজীয়া দিনৰ বান্ধৱী এগৰাকী মোৰ খুব পচন্দ হৈছিল৷ দুচকুৰ মিলনো হৈছিল, পিছে চাৰি চকুৰ সেই মিলন চকু পাৰি দেখিব পৰা নাছিল তাইৰ পোহনীয়া কুকুৰটোৱে৷ টমিক ফুৰাবলৈ নিয়াৰ সময়কণত ময়ো ঘৰত টিউচন আছে বুলি জিয়া ফাঁকি এটা দি পাতি চাইকেল মাৰি সেইখিনি ওলাওঁগৈ৷ টমিক\nৰাসতে ৰাসলীলা-অৰ্চন শৰ্মা\nলকডাউন দিয়াৰপৰা ঘৰতে আছোঁ, আমনি লাগি গৈছে ঘৰত সোমাই সোমাই, ওলাই মেলি যাবলৈ লগ নাই তেনেকৈ, সুবিধাও মিলা নাই। তাকে কেইদিনমান আগতে কলেজীয়া বন্ধু এজনে ফোন কৰি ক’লে, : ঘৰত আছ যদি দুদিনমান আমাৰ ঘৰত থকাকৈ গুচি আহ। মই বোলো “কিবা সকাম নিকাম আছে নেকি?” : নাই ঘৰৰ কাষতে ৰাস পাতিছে, সেইকাৰণে মাতিছোঁ। তই টাউনীয়া পোৱালি, জীৱনত ৰাস দেখি পাইছ জানো? : হেৰৌ, টিভিত দেখোঁ নহয় বৰষাৰাণী ওলাই, মোহন ওলাই, প্ৰীতিকংকণা ওলাই, সেয়াই নহয় জানো? : অ’ সেয়াই, পিছে টিভিৰ\nকাহিনীটো হোৱাটচ এপ, ফেইচবুক, অৰকুট আদি যুগৰ আগৰ কথা৷ কাহিনীৰ নায়ক আমাৰ ঘৰৰ ওচৰৰে পুতুল খুৰা৷ অঞ্চলটোত বিহুৱা বুলিলে পুতুল খুৰাৰ সমকক্ষ কোনো নাই৷ ঘৰে ঘৰে বহাগত বিহু মৰাৰপৰা আৰম্ভ কৰি মঞ্চৰ বিহুলৈকে পুতুল খুৰাই নিজৰ সৱল অস্তিত্ব ৰাখি থৈ গৈছিল৷ সেই পুতুল খুৰা কিন্তু বহুদিনলৈ অবিবাহিত হৈ আছিল৷ কাৰণ? বিফল প্ৰেম? হয় আছিল৷ ঠিক হওঁ হওঁকৈ ভাঙি যোৱা এটা প্ৰেম কাহিনী৷ কৈছোঁ শুনক। পুতুল খুৰাৰ বিহুদলৰ পূৰ্বৰ নাচনীগৰাকীৰ বিয়া হৈ যোৱাত নতুন নাচনীৰ সন্ধানত থকাৰ সময়তে গাঁৱৰ আনটো মূৰৰ\n2008 চনৰ মে’ মাহৰ ঘটনা। মেট্ৰিক পৰীক্ষাত প্ৰথম ডিভিছনত পাছ কৰাৰ পিছত দেউতাই সুধিলে, “কিহত এডমিছন লবি, চাইন্স, আৰ্টছ নে কমাৰ্চ?” মই চাইন্স ল’ম বুলি ক’লোঁ। কিছুদিন পিছতেই নলবাৰী কলেজলৈ গৈ এডমিছনৰ ফৰ্ম লৈ আহিলোঁ। যথা সময়ত এডমিছনো হৈ গ’ল। আমাৰ চাইন্সৰ বেছিভাগ ক্লাছ গেলাৰীতেই হৈছিল। এনেকৈ দিন গৈ থাকিল। প্ৰথম বছৰত আমাৰ প্ৰেক্টিকেল ক্লাছ নাছিল। দ্বিতীয় বৰ্ষতহে প্ৰেক্টিকেলবোৰ আৰম্ভ হৈছিল। সকলোৱে জানেই হায়াৰ চেকেণ্ডাৰীত ইংৰাজী আৰু অসমীয়াৰ বাহিৰে বাকী চাৰিটা বিষয়ৰ যিকোনো এটা ফৰ্থ চাবজেক্ট কৰিব পাৰি। মই বায়োলজি\nঠাই টুকুৰাত সিনহা ছাৰ বুলি ক’লে চিনি নোপোৱা ব্যক্তি হয়তো এজনো নোলাব। পেচাত এজন চৰকাৰী চাকৰিয়াল যদিও, মনৰ এক অদম্য হেঁপাহৰ বাবে ঠাইখিনিৰ নৱম আৰু দশম শ্ৰেণীৰ ল’ৰা-ছোৱালীখিনিক তেওঁ ঘৰতে গণিত পঢ়ুৱায়। দক্ষিণাৰ অৰ্থাৎ টিউচন ফিজৰ কোনো ধৰা-বন্ধা নিয়ম নাই। কোনোবাই দিলে দিব; নিদিলে নাই। পাঁচযোৰা ডেক্স-বেঞ্চ আৰু এখন ব্লেক বৰ্ডেৰে পৰিপূৰ্ণ ৰূমটোত সদায় আবেলিৰ ৫ বজাৰ পৰা নিশা ৭ বজালৈ গণিত বিষয়ৰ এখন মেলা বহে বুলি ক’লেও ভুল নহ’ব। তেতিয়া আমি দশম মানত। আমি মানে ঠাইখিনিৰ মই, ৰঞ্জন, দিগন্ত,


ক’ভিড ভেকচিন ল’বলৈ কাকো বাধ্য কৰাব নোৱাৰে- কিয় ক’লে উচ্চতম ন্যায়ালয়ে ? - VOICE 24x7\nক’ভিড ভেকচিন ল’বলৈ কাকো বাধ্য কৰাব নোৱাৰে- কিয় ক’লে উচ্চতম ন্যায়ালয়ে ?\nক’ভিডৰ সংক্ৰমণ ৰোধ কৰিবলৈ সকলোকে ভেকচিন গ্ৰহণ কৰিবলৈ কেন্দ্ৰ আৰু ৰাজ্য চৰকাৰসমূহে আহ্বান জনাই আহিছে ৷ বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত সুবিধা লাভ কৰাৰ বাবে বাধ্যতামূলক কৰা হৈছে ভেকচিন গ্ৰহণ ৷ ইয়াৰ বিপৰীতে কাকো ভেকচিন ল’বলৈ বাধ্য কৰাব নোৱাৰি বুলি মতপোষণ কৰিছে উচ্চতম ন্যায়ালয়ে ৷ লগতে ভেকচিন গ্ৰহণ কৰাৰ পাছত হ’ব পৰা প্ৰভাৱৰ ওপৰত প্ৰতিবেদন দাখিল কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিছে উচ্চতম ন্যায়ালয়ে ৷\nএটা গোচৰৰ শুনানি গ্ৰহণ কৰি উচ্চতম ন্যায়ালয়ে কয়, “আইনৰ অধীনত শাৰীৰিক সুৰক্ষাৰ অধিকাৰ আছে আৰু কাকো টীকাকৰণ কৰিবলৈ বাধ্য কৰিব নোৱাৰি।” অৱশ্যে, ন্যায়ালয়ে সামূহিক স্বাস্থ্যৰ স্বাৰ্থত “ব্যক্তিগত অধিকাৰৰ ওপৰত কিছুমান সীমাবদ্ধতা” আৰোপ কৰিব পাৰি বুলি উল্লেখ কৰে ৷\nউচ্চতম ন্যায়ালয়ে লগতে কয়, “ক’ভিড-উপযুক্ত আচৰণক বাহিৰে যদি সংক্ৰমণ কম হয় তেনেহ’লে আমি ৰাজহুৱা স্থান, সেৱা লাভৰ ক্ষেত্ৰত টীকাকৰণ নকৰা ব্যক্তিসকলক কোনো ধৰণৰ বাধা নিদিয়াতো বিচাৰো ৷ যদি ইতিমধ্যে তেনে নির্দেশ দিয়া হৈছে তেনেহ’লে সেয়া প্ৰত্যাহাৰ কৰক ৷ “\nটীকাকৰণৰ ওপৰত ৰাষ্ট্ৰীয় কাৰিকৰী পৰামৰ্শদাতা গোটৰ (এনটিএজিআই) প্ৰাক্তন সদস্য জেকব পুলিয়েলৰ এখন আবেদনত উল্লেখ কৰা হৈছিল যে বিভিন্ন সুবিধা আৰু সেৱা প্ৰাপ্ত কৰাৰ বাবে টীকাকৰণ বাধ্যতামূলক কৰি নাগৰিকৰ অধিকাৰ উলংঘন কৰা হৈছে আৰু এয়া অসাংবিধানিক। আৱেদনখনত কোৱা হৈছে যে বহুতো ৰাজ্যই ৰাজ্য চৰকাৰৰ কৰ্মচাৰীসকলৰ বাবে, ৰাজহুৱা পৰিবহনত ভ্ৰমণ কৰা আৰু ৰাজসাহায্যযুক্ত খাদ্যশস্য প্ৰাপ্ত কৰাৰ বাবে ভেকচিন বাধ্যতামূলক কৰা হৈছে ৷ আৱেদনখনৰ জৰিয়তে ক’ভিড ভেকচিনৰ ক্লিনিকেল ট্ৰায়েলৰ তথ্য ৰাজহুৱা কৰাৰ নির্দেশ দিবলৈ প্ৰার্থনা জনাইছে ৷\nএয়া ৫৬ ইঞ্চিৰ কাপুৰুষালি, লাজ পাব লাগে ডঃ হিমন্ত বিশ্ব শর্মা চৰকাৰে- জেলৰ পৰা মুকলি হৈয়েই পুনৰ সৰৱ জিগনেশ মেৱানী\nসাম্প্ৰদায়িক সম্প্ৰীতি বিনষ্ট কৰাৰ চেষ্টা, জামিন দি এসপ্তাহ চৰবত আৰু খোৱাপানী বিলাবলৈ কাক নির্দেশ দিলে আদালতে !\nটেটত গ্ৰেচ মার্ক প্ৰদান ব্যৱস্থাক অবৈধ আখ্যা গুৱাহাটী উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ, কি হ’ব ১,৩৮১ জন গ্ৰেচ মার্ক লাভ কৰা প্ৰার্থীৰ ভাগ্য !\nকিমান আগবাঢ়িছে পেগাছাছ তদন্ত , কেতিয়া উচ্চতম ন্যায়ালয়ত দাখিল কৰিব লাগিব প্ৰতিবেদন !\n৩৩বছৰীয়া পুৰণি গোচৰত জে’ললৈ যাব লাগিব নৱজোৎ সিং সিদ্ধু


আৰবী ভাষা - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n(আৰৱী ভাষাৰ পৰা পুনঃনিৰ্দেশিত)\nআৰবী ভাষা (العَرَبِيَّة, আল্-ʿআৰবিয়্যাহ্ বা عَرَبِيّ ʻআৰবিয়্য্) ছেমিটীয় ভাষা পৰিয়ালৰ জীৱন্ত সদস্যসমূহৰ মাজত বৃহত্তম ভাষা। এইটো এটা কেন্দ্ৰীয় ছেমিটীয় ভাষা আৰু হিব্ৰু আৰু আৰামীয় ভাষাৰ সৈতে এই ভাষাৰ ঘনিষ্ঠ সম্পৰ্ক আছে। আধুনিক আৰবীক এটা "মাক্ৰোভাষা" আখ্যা দিয়া হয়; ইয়াৰ ২৭ ৰকমৰ উপভাষা ISO 639-3-ত স্বীকৃত।\nসাঁচ:Sigfig million, all varieties (2011–2016)\nসাঁচ:Sigfig million L2 speakers of Standard (Modern) Arabic\nস্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত গৌণ ভাষা\nসমগ্ৰ আৰৱ বিশ্ব জুৰি এই উপভাষাসমূহ প্ৰচলিত আৰু আধুনিক আদৰ্শ আৰবী ইছলামী বিশ্বৰ সৰ্বত্ৰ পঢ়া আৰু লিখা হয়। আধুনিক আদৰ্শ আৰবী চিৰায়ত আৰবী পৰা উদ্ভূত। মধ্যযুগত আৰবী গণিত, বিজ্ঞান আৰু দৰ্শনৰ প্ৰধান বাহক ভাষা আছিল। বিশ্বৰ বহু ভাষাই আৰবীৰ পৰা শব্দ ধাৰ কৰিছে।\n↑ 1.0 1.1 "Arabic – Ethnologue". Simons, Gary F. and Charles D. Fennig (eds.). 2018. Ethnologue: Languages of the World, 21st editionEthnologue. //www.ethnologue.com/language/ara। আহৰণ কৰা হৈছে: 21 February 2018.\n↑ "Journal Officiel de la Republique du Senegal". http://www.jo.gouv.sn/spip.php?article4790। আহৰণ কৰা হৈছে: 8 August 2018.\n↑ Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, eds (2017). "Arabic". Glottolog 3.0. প্ৰকাশক Jena, Germany: Max Planck Institute for the Science of Human History. http://glottolog.org/resource/languoid/id/arab1395.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=আৰবী_ভাষা&oldid=256277"ৰ পৰা অনা হৈছে


এচাচ 6z 256GB Price in India, Full Specs - January 2020 | Digit\nএচাচ 6z 256GB\nOut of Stock(assamie) 34999\nএচাচ 6z 256GB Brief Description\nএচাচ 6z 256GB Smartphone প্ৰতি ইঞ্চি 403 -ৰ এটা পিক্সেল ঘনত্বত 1080 X 2340 পিক্সেল ৰিজ’লিউশ্বনৰ সৈতে 6.4 -ইঞ্চি IPS -ৰ সৈতে আহে৷ ফোনটো 2.84 octa ক’ৰ প্ৰচেশ্বৰৰ দ্বাৰা সক্ষমিত আৰু ইয়াত 8GB ৰেম আছে৷ এচাচ 6z 256GB Android 9.0 OS-ত চলে৷\nএচাচ 6z 256GB Smartphone June 2019 -ত মুকলি কৰা হৈছে৷\nএচাচ 6z 256GB -ৰ সংযোগ ক্ষমতা বিকল্পসমূহৰ লগত অন্তৰ্ভুক্ত হৈ থাকে: ,GPS,Wifi,HotSpot,Bluetooth,\nএচাচ 6z 256GB -ৰ কেমেৰাটোত এইবিলাক অন্তৰ্ভুক্ত হৈ থাকে: Auto Focus,Face Detection,HDR,Panorama Mode,Touch Focus,Digital Zoom,Video Recording\nস্মাৰ্টফোনটোত 48 + 13 MP চেলফিৰ শ্বুটিং ক্ষমতাৰ ফ্ৰ’ণ্ট ফেচিং কেমেৰাও আছে৷\nএচাচ 6z 256GB Price in India\nএচাচ 6z 256GB Price In India Starts From Rs. 27999 The best price of এচাচ 6z 256GB is Rs. 27999 in Flipkart, which is 11% less than the cost of এচাচ 6z 256GB in Flipkart Rs.30999.This Mobile Phones is expected to be available in 64GB,128GB,256GB variant(s).\nএচাচ 6z 256GB বিশেষ বিৱৰণ\nসন্মুখ কেমেৰাৰ মেগাপিক্সেল : 48 + 13\nFor এচাচ 6z 256GB


চাহটোপা আৰু স্বাস্থ্যকথা | ডঃ গকুল গোস্বামী | নীলা চৰাই: অনলাইন অসমীয়া সাহিত্য, কবিতা, গল্প, প্ৰবন্ধ\nAugust 16, 2018 August 19, 2018 ডঃ গকুল গোস্বামী0Comments কেন্সাৰ, গ্ৰীন টি, চাহ, ডঃ গকুল গোস্বামী, স্বাস্থ্য\nইংৰাজী দশম শতাব্দীত ৰচিত আৰু অসমতে উপলব্ধ ‘নিদান’ নামৰ সংস্কৃত চিকিৎসা শাস্ত্ৰত ‘সামপত্ৰৰ পৰা সামপানী’ প্রস্তুত কৰাৰ কথা উল্লেখ আছে। কিন্তু সেই ‘সাম’ যে বর্তমান প্রচলিত ‘চা’ বা চাহৰ সলনি ব্যৱহাৰ হোৱা শব্দ, সেয়া সন্দেহাতীত নহয়, কিয়নো ‘চা’ শব্দটোৰ উৎস হ’ল দক্ষিণ চীন আৰু হংকঙত প্রচলিত এটা দোৱান আৰু শব্দটো ভাৰতত দশম শতাব্দীৰ বহু পাছতহে জনপ্রিয় হৈছিল বুলি জনা হয়। সেয়ে ভাৰতত চাহ শব্দটো সর্বপ্রথম ‘নিদান’তে ব্যৱহাৰ হোৱাৰ ক্ষেত্ৰত আমাৰ বুৰঞ্জীবিদসকল দুভাগত বিভক্ত।\nচাহৰ ব্যৱহাৰৰ কথা প্রথম প্রমাণসিদ্ধভাৱে পোৱা হয় প্রায় ৩৫০ চনত সংশোধিত এখন প্রাচীন চীন ভাষাৰ অভিধানত। অভিধানখনত উল্লেখ কৰা মতে, সেই সময়ত চাহপাত উতলাই এবিধ ঔষধ তৈয়াৰ কৰা হৈছিল। মন কৰিবলগীয়া যে পানীয় হিচাপে চাহৰ ব্যৱহাৰ আৰম্ভ হৈছিল ষষ্ঠ দশকৰ শেষৰ ভাগতহে। আনহাতে চীনৰ পৌৰাণিক উপাখ্যানৰ মতে, খ্রীষ্টপূর্ব ২৭৩৭ চনতে চেন্ নং নামৰ এগৰাকী সম্রাটে চাহৰ আৱিষ্কাৰ কৰিছিল।\nচীনৰ ‘টাও’ সংস্কৃতিৰ লোকসকলৰ কাৰণে চাহ এজোপা আশ্চর্যজনক গছ, যিজোপাই কেৱল স্বাস্থ্যৰ ক্ষেত্ৰতে নহয়, আধ্যাত্মিক উৎকৰ্ষৰ ক্ষেত্ৰতো বিশেষ অৰিহণা যোগায় আৰু সেয়ে ই অমৰত্বৰ কাৰণে আৱশ্যকীয় উপাদান। চীনৰ টাং ৰাজত্বকালত (খ্রীষ্টাব্দ ৬১৮-৯০৬) চাহৰ যি ঔষধীয় গুণৰ কথা উল্লেখ কৰা হৈছিল, সেয়া এতিয়াও প্রায় মানি লোৱা হয়।\nআধুনিক স্বাস্থ্য বিজ্ঞানীসকলৰ মতে, চাহত কোনো পুষ্টিকৰ সামগ্রী নাই, যদিও একাপ চাহত দিয়া গাখীৰ বা চেনিয়ে প্রায় ৪০ কেলৰি (এক কেলৰি= ১মিলি লিটাৰ পানীৰ উষ্ণতা ১ ডিগ্ৰী চেলচিয়াছ বৃদ্ধি কৰিবৰ কাৰণে আৱশ্যক হোৱা তাপ) শক্তি উৎপাদন কৰিব পাৰে। তথাপি তেওঁলোকে মানি লয় যে চাহত থকা উত্তেজকে (Stimulant) হৃৎস্পন্দন ত্বৰিত কৰিব পাৰে, সতর্কতা বৃদ্ধি কৰে আৰু হাওঁফাওঁৰ বায়ুনলিৰ প্ৰসাৰণ ঘটাই শ্বাস-প্রশ্বাসত সহায় কৰে। বর্তমান স্বাস্থ্যৰ কাৰণেই হওক বা আমোদৰ কাৰণেই হওক, পৃথিৱীৰ দুই-তৃতীয়াংশতকৈ অধিক লোকে চাহ খায়। চাহ এতিয়া সৱাতোকৈ জনপ্রিয়, সুলভ অথচ স্বাস্থ্যকৰ পানীয় আৰু পৃথিৱীত প্রতিদিনে তিনিশ কোটিতকৈ অধিক কাপ চাহ খোৱা হয়।\nস্বাভাৱিকতেই চাহৰ স্বাস্থ্যকৰী গুণ নিৰ্ভৰ কৰে ইয়াৰ ৰাসায়নিক উপাদানৰ ওপৰত। জৈৱ-ৰাসায়নিকভাৱে চাহৰ মুখ্য ৰাসায়নিক উপাদান হ’ল— পলিফিনল, এমিন’এছিড, কেফিন আৰু কেৰ’টিনয়ড (পর্ণপীতক)। এই বিষয়ত চাহৰ ‘ফ্লাচ’ (এটি কলি দুটি পাত)ৰ ৰাসায়নিক গুণ বিশেষভাৱে গুৰুত্বপূর্ণ। পৈণত পাত, ডাল, শিপা আৰু গুটিৰ তুলনাত ‘ফ্লাচ’ত অধিক পৰিমাণৰ পলিফিনল, এমিন’ এছিড আৰু কেফিন পোৱা হয়। আনহাতে পৈণত পাতত কেৰ’টিনয়ডৰ পৰিমাণ কুঁহিপাততকৈ অধিক মাত্রাত পোৱা হয়। উদ্ভিদ বিজ্ঞানীসকলে বিভিন্ন গুণৰ ভিত্তিত চাহ গছক দুভাগত বিভক্ত কৰিছে আৰু তাৰে বৈজ্ঞানিক নাম হ’ল— কেমেলিয়া আচামিকা (Camellia assamica) আৰু কেমেলিয়া চিনেচিচ (Camellia sinesis)। নাম দুটাই সাব্যস্ত কৰে যে যথাক্রমে প্রথমবিধ অসমত আৰু দ্বিতীয়বিধ চীনত পোন প্রথমে পোৱা হৈছিল। চাহৰ দুটা ৰাসায়নিক উপাদান থিয়াফ্লেৱিন (Theaflavin-TF) আৰু থিয়াৰুবিজিনে (Thearubigin-TR) চাহৰ মান নির্ণয়ত বিশেষ গুৰুত্ব লাভ কৰে। উচ্চ মানৰ চাহত থিয়াফ্লেৱিন আৰু থিয়াৰুবিজিনৰ অনুপাত ০.১ বা ততোধিক হ’ব লাগে (তালিকা নং ১) আৰু এই অনুপাতৰ বৃদ্ধিৰ লগে লগে চাহৰ মানো বৃদ্ধি হয়।\nচাহপাতৰ প্রধান উপাদানসমূহ (শতকৰা হিচাপত)\nউপাদান অর্থদক্স (Orthodox) চি টি চি (CTC)\nপানীত দ্রবণীয় পদার্থ ৩৯.৫২ ৪১.১২\nথিয়াফ্লেৱিন ০০.৫৯ ০১.৩০\nথিয়াৰুবিজিন ০৬.৫০ ১৮.০০\nমুঠ লিপিড ০৩.১১ ০৩.৬৮\nমুঠ তন্তু (Fibre) ১১.৭০ ১১.১২\nচাহটোপা খালে ভাগৰ পলোৱাৰ ভাব সৃষ্টি কৰাত সহায় কৰা মূল উত্তেজক হ’ল তাত থকা কেফিন। একাপ চাহত (১৫০ এম এল) প্রায় ৪০ মিলি গ্রাম কেফিন পোৱা হয় (একে পৰিমাণৰ কফিত প্রায় ৬০ মিলি গ্রাম কেফিন পোৱা হয়)। কেফিনে আমাৰ হৃদযন্ত্ৰত আৰু কেন্দ্রীয় স্নায়ু সমষ্টিত উত্তেজনাৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে আৰু ভাগৰুৱা মগজুক পুনৰ সক্রিয় কৰি তুলিব পাৰে। কেফিনে আমাৰ পেটত এছিড প্রস্তুতিত সহায় কৰে, যাৰ কাৰণে আমাৰ জীর্ণ প্রক্রিয়াও সবল হয়। কেফিনেই হাওঁফাওঁৰ বায়ুনলিৰ প্ৰসাৰণ ঘটাই শ্বাস-প্রশ্বাসত সহায় কৰে। আধুনিক চিকিৎসা গৱেষণাত পোৱা হৈছে যে চাহৰ পৰা উলিওৱা ৰসত থকা কেফিন, ক্লোৰ’ফর্ম, ইথাইলএছিটেট আৰু এল’কেটেচিনে কেন্সাৰ ৰোগৰ টীউমাৰৰ (Tumour) বৃদ্ধি প্রক্রিয়া হ্রাস কৰিব পাৰে। আনহাতে অধিক পৰিমাণৰ কেফিনে (অর্থাৎ চাহে) গাৰ কঁপনি, ঘাম ওলোৱা, হৃদকম্পন, খৰতৰ শ্বাস প্রক্রিয়া আৰু নিদ্রাহীনতাৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে। কেতিয়াবা সূৰুযকপালীও (Migraine) হ’ব পাৰে। কিন্তু চাহখোৱা অভ্যাস হঠাতে সম্পূর্ণ বন্ধ কৰি দিলে অত্যন্ত মূৰ কামোৰণি, খিংখিঙিয়া স্বভাৱ আৰু আলস্য ভাবে লগ ল’ব পাৰে। কোনো কোনো অন্বেষণৰ মতে, অতিমাত্রাৰ কেফিনে গৰ্ভধাৰণ প্রক্রিয়া জটিলতৰ কৰিব পাৰে। অতিমাত্রাৰ কেফিনৰ কাৰণে অষ্টিঅ’প’ৰচিচৰো (এইবিধ ৰোগে শৰীৰৰ হাড়বিলাকক দুর্বল আৰু ঠুনুকা কৰে) সম্ভাৱনা বৃদ্ধি পায়। কেফিনে ধমনীৰ (arteries) মূৰত থকা সূক্ষ্ম সূক্ষ্ম ৰক্তবাহিকাৰ পথ সংকীর্ণ কৰে আৰু তাৰ ফলতে মেৰুদণ্ডীয় কণ্ডৰালৈ (Spinal tendon) অহা ৰক্তস্রোত আৰু লগতে পোষকৰ পৰিমাণ হাস পোৱাত পিঠিৰ বিষ হ’ব পাৰে।\nচাহৰ অন্য এক প্রধান উপাদান টেনিনে (Tannin) আমাৰশৰীৰত কেলছিয়াম, লো আৰু জিংক শোহন প্রক্রিয়াত প্ৰতিৰোধ জন্মায়। টেনিনে আমাৰ দাঁততো দাগ লগাব পাৰে। চাহত সাধাৰণতেই থকা দুটা অজৈৱিক উপাদান হ’ল— ফ্লৰিন আৰু মেংগানিজ। ফ্ল’ৰিনে দাঁত ক্ষয় যোৱাত বাধা দিয়ে।\nবর্তমান স্বাস্থ্য বিজ্ঞানীসকলক আলোড়িত কৰি থকা চাহৰ সৱাতোকৈ গুৰুত্বপূর্ণ ঔষধি গুণটোৱেই হ’ল— চাহৰ কেন্সাৰ প্ৰতিৰোধী ক্ষমতা। ক’লা চাহ (Black tea), সেউজ চাহ (Green tea) আৰু ওলং চাহ (Oolong tea)— এই তিনিবিধৰ ভিতৰত গ্রীন টিয়েই সবাতোকৈ উপযোগী কেন্সাৰ প্ৰতিৰোধক (বক্স নং ১)। বিশেষকৈ বিগত দুই দশকত চলোৱা বিভিন্ন গৱেষণাৰ পৰা উপলব্ধ হৈছে যে গ্রীন টিত থকা পলিফিনল লক্ষণীয়ভাৱে কেন্সাৰ প্ৰতিৰোধী আৰু গ্রীন টিক কেন্সাৰ প্রতিষেধক হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। গ্রীন টিৰ পলিফিনলে বিশেষকৈ হাওঁফাওঁত উদ্ভৱ হ’ব পৰা কেন্সাৰ কোষৰ বৃদ্ধিত বাধা জন্মায়। হাওঁফাওঁৰ বাহিৰেও পলিফিনলে প্র’ষ্টেট, বৃহদান্ত্র আদিত হ’ব পৰা কেন্সাৰ কোষৰ এপ’পট’ছিছৰ (বক্স নং ২) উদ্রেক কৰিব পাৰে। জাপানৰ Saitama Cancer Centre-অত ৮,৫৫২জন লোকৰ পৰীক্ষা-নিৰীক্ষাৰ (১৯৯৭ চনত) পৰা গ্রীন টি সেৱন আৰু কেন্সাৰ ৰোগৰ মাজত বিপৰীতমুখী সম্পর্ক পোৱা হয় আৰু গ্রীন টি সেৱন কৰা সকলৰ কেন্সাৰ হ’লেও সেয়া বহু দেৰিকৈ আৰম্ভ হোৱা বুলি সাব্যস্ত কৰা হয়।\nস্তন কেনছাৰ আৰু খাদ্যৰ সম্পৰ্কত চলোৱা বিভিন্ন গৱেষণাৰ তথ্যৰ পৰা আৰু ডেৰকুৰি বছৰীয়া নিজৰ গৱেষণাৰ ভিত্তিত ডঃ দীন অর্নিছে (Dr Dean Ornish) স্তন কেন্সাৰ প্ৰতিৰোধ কৰিব পৰা অসংখ্য খাদ্যদ্রব্য আছে বুলি নির্ণয় কৰিছে আৰু তেওঁৰ বহুমূলীয়া উপদেশ হ’ল— “গ্রীন টি খোৱা” (Reader’s Digest, December, 2007)।\nবক্স নং ১\nশুকান অকিন্বিত (unfermented) চাহপাতক বায়ু-জলীয় কার্য প্রণালীৰে গ্রীন টিলৈ ৰূপান্তৰ কৰা হয়। চীন, জাপান, টাইৱান আৰু ইণ্ডোনেচিয়াৰ অতি উপাদেয় পানীয় হ’ল গ্রীন টি আৰু এয়া প্রস্তুত হয় সৰু পাতৰ চীনা জাতীয় (Camellia sinesis) চাহপাতৰ পৰা (আনহাতে ব্লেক টি উৎপন্ন হয় ভাৰত, শ্রীলংকা আৰু আফ্রিকাত)। ব্লেক টি আৰু গ্রীন টিৰ মাজৰ প্রধান পার্থক্য হ’ল গ্রীন টি প্রস্তুত কৰোঁতে ফ্লাচত থকা পাচক ৰসক নিষ্ক্রিয় কৰা হয়। এয়া সম্ভৱ হয় অতি নিয়ন্ত্রিতভাৱে প্রয়োগ কৰা জলীয় ভাপৰ সহায়ত। এই প্রক্রিয়াত পলিফিনল আৰু অন্যান্য পাচক ৰসক নিষ্ক্রিয় কৰাৰ লগতে চাহপাতৰ সেউজীয়া ৰংটো ৰক্ষা কৰা হয়। গ্রীন টিত কেইবাবিধো পলিফিনল থাকে আৰু তাৰ ভিতৰত মুখ্য বিধক চমুকৈ EGCG নামেৰে জনা হয়। এই EGCG-য়েই গ্রীন টিৰ প্রধান উপাদান।\nশেহতীয়া গৱেষণাৰ প্রতিবেদনত কোৱা হৈছে যে আনকি ব্লেক টিয়েও উদৰ কেন্সাৰৰ কোষ বৃদ্ধিত বাধা দিয়ে আৰু তেনে কোষ ধ্বংসও কৰে।\nকেন্সাৰ প্ৰতিৰোধী গুণৰ বাহিৰেও গ্রীন টিৰ কলেষ্টেৰল নিম্ন মানত ৰখাৰ ক্ষমতা আছে। গ্রীন টিক প্রতিজৈৱিক (Antibacterial) আৰু প্ৰতিজাৰক (Antioxidant) বুলিও চিনাক্ত কৰা হৈছে (বক্স নং ৩)। প্রকৃততে গ্রীন টিৰ কেন্সাৰ প্ৰতিৰোধী ক্ষমতা আংশিকভাৱে হ’লেও ইয়াৰ প্ৰতিজাৰকীয় গুণৰ ভিত্তিতহে বুলি ঠিৰাং কৰা হৈছে। চাহত থকা পলিফিনলে ৰক্ত বাহিকাৰ বেৰ মজবুত কৰে আৰু সিহঁতৰ ভেদ্যতা (Permeability) নিয়ন্ত্রণ কৰে। বিশেষকৈ চাহত থকা ফ্লেৱনাইডে (Flavonides) কৈশিক শক্তি বর্ধনত বহুলভাৱে অংশগ্রহণ কৰে। পলিফিনলে দাঁত ক্ষয় যোৱা প্রক্রিয়া প্রতিৰোধ কৰাতো সহায় কৰে। গ্রীণ টিয়ে কলেষ্টেৰল (Cholesterol) সীমিত কৰি হৃদৰোগৰ পৰা ৰক্ষা কৰিব পাৰে বুলি সাব্যস্ত কৰা হৈছে। যকৃতক কার্যক্ষম কৰি ৰখাতো গ্রীন টিয়ে সহায় কৰে। জাপানত চলোৱা এক অন্বেষণৰ মতে দিনে ৫ কাপতকৈ কম গ্রীন টি খোৱা লোকৰ ‘ষ্ট্রক’ (Stroke) হোৱাৰ সম্ভাৱনা দিনে ৫ কাপতকৈ অধিক খোৱা জনৰ দুগুণ। লণ্ডনৰ কিং কলেজৰ খাদ্যবিদসকলৰ মতে, দিনে চাৰি কাপকৈ চাহ খালে হৃদৰোগত আক্রান্ত হোৱাৰ ভয় কমে।\nবক্স নং ২\nকেন্সাৰ চিকিৎসাৰ কাৰণে অস্ত্রোপচাৰ, ৰশ্মি বিকিৰণ (Radiation) আৰু ঔষধ সুকীয়া সুকীয়াকৈ বা একেলগে প্রয়োগ কৰা হয়। ব্যৱহৃত ঔষধে কেন্সাৰ কোষক মাৰিব বা অক্ষম কৰিব পাৰিব লাগে আৰু তেনে প্রক্রিয়াত সাধাৰণ কোষৰ বিশেষ হানি-বিঘিনি হ’ব নেলাগে। এনেকৈ নির্বাচিত কেন্সাৰ কোষক ধ্বংস কৰা প্রক্রিয়াকে এপ’পট’ছিছ বোলা হয়। বহুতো প্রাকৃতিক খাদ্য, ফল-মূল, শাক-পাচলিয়ে এই প্রক্রিয়াৰ জৰিয়তে কেন্সাৰ প্রতিষেধক হিচাপে কাম কৰে।\nআনহাতে চাহৰ প্রতি অতি আসক্ত জনৰ কাৰণে সাৱধান বাণীৰো অভাৱ নহয়। স্বাস্থ্য বিশেষজ্ঞৰ মতে, কোনেও দিনটোত ৬ কাপতকৈ অধিক চাহ খাব নেলাগে। উচ্চ ৰক্তচাপ, হৃদযন্ত্রৰ সমস্যা বা বৃক্ক ৰোগ থকা লোকে চাহ কমকৈ খাব লাগে আৰু লাহে লাহে একেবাৰেই বাদ দিব লাগে। গৰ্ভৱতী নাৰী আৰু সন্তানক নিজৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মাতৃয়ে তিনি কাপতকৈ অধিক চাহ খোৱাটো অনুচিত। চালুকীয়া ল’ৰা-ছোৱালীকো চাহ খাবলৈ দিব নেলাগে; কিয়নো সিহঁতে চাহ হজম কৰিব নোৱাৰে আৰু ৰক্তহীনতাত ভোগাৰ সম্ভাৱনাই দেখা দিয়ে। পাকস্থলীৰ ঘাঁ (Peptic ulcers) থকা লোকে কাঢ়া চাহ খাব নেলাগে, গাখীৰ দিয়া পাতল চাহহে খাব লাগে। জাপানত চলোৱা এক শেহতীয়া অন্বেষণত পোৱা হৈছে যে দিনে ৪ কাপতকৈ অধিক চাহ খোৱা নাৰীৰ ডিম্বাশয়ৰ কেন্সাৰ হোৱাৰ সম্ভাৱনাক নুই কৰিব পৰা নহয়।\nবক্স নং ৩\nবিপাকীয় (Metabolic) প্রক্রিয়াত অক্সিজেনৰ বিজাৰণ (Reduction)ৰ দ্বাৰা আমাৰ দেহত শক্তিৰ সৃষ্টি হয়। কিন্তু এই প্রক্রিয়াত অক্সিজেনৰ প্রায় ১-৫ শতাংশৰ জাৰিতকৰণ (Oxidisation)ৰ পৰা 02, H2O2, আদি মুক্ত মূলকৰ সৃষ্টি হয়। এনেকৈ সৃষ্টি হোৱা মূলকবিলাকে প্রটিন, লিপিড (Lipid) আৰু ডি-এন-এ মূলককে লৈ প্রায় সকলো কৌষিক উপাংশ ধ্বংস কৰিব পাৰে। ইহঁতে স্নেহ অম্ল (Fatty acid)ৰ পৰা হাইড্রজেন পৰমাণু আহৰণ কৰি পেৰ’ক্সিল মূলকৰ সৃষ্টি কৰে। এনেদৰে সৃষ্টি হোৱা হাইড্রক্সিল আৰু পেৰক্সিল মূলকৰ পৰাই বুঢ়া হোৱা প্রক্রিয়া আৰু কেন্সাৰ, মধুমেহ, পার্কিনছন ৰোগ আদি বৃন্ধকালৰ ৰোগবিলাক আৰম্ভ হয়। মুক্ত মূলকবিলাকৰ ধ্বংস বা ক্ষয় কৰি বৃদ্ধকালৰ ৰোগবিলাকক প্রতিৰোধ কৰিব পৰা পাচক ৰস (Enzyme), ভিটামিন আৰু তেনে ভিটামিনযুক্ত ফল-মূল, শাক-পাচলিকে প্রতিজাৰক বোলা হয়।\n| আৰু পঢ়ক: অসমীয়া সাহিত্যলৈ চাহ জনজাতি সমাজৰ বৰঙণি\nচাহক লৈ অন্ধবিশ্বাসৰো অভাৱ নাই। বিলাতত ভূত-প্রেত আৰু দৰিদ্ৰতাৰ প্রৱেশ নিষেধ কৰিবৰ কাৰণে দুৱাৰ-ডলিত চাহপাত ছটিয়াই থোৱা হয়। বিলাতৰ চাহাবসকলৰ বিশ্বাস ‘অন্ধ’ নহৈ ফলিৱত হ’লেই আমি সুখী হ’ম। Copyright © Nilacharai.com. All rights reserved.\nপ্রধান প্রসংগ পুথি:\n1. Foods that Harm Foods that Heal, Editors: A. McWhirter and L. Clasen, Reader’s Digest Association Ltd., 1996\n2. Tea: Production and Processing, B. Banerjee, 1993\n3. Cha Garam: The Tea story, A.K. Dutta\n4. The Tea Industry of Assam: Origin and Development, P. Baruah\n5. Natural Products As Inducers of Apoptosis: Implication for Cancer Therapy and Prevention, A.K. Taraphdar et al., Current Science, 10 June, 2001\nলেখক ওৰিশাৰ ডালমিয়া ইন্সটিটিউট অৱ চাইন্টিফিক এণ্ড ইণ্ডাষ্ট্রিয়েল ৰিচাৰ্ছৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত প্রিন্সিপাল ছায়ন্টিষ্ট।\n← নগঞা বৈষ্ণৱী ওজাপালিৰ অতীত আৰু বৰ্তমান\nঅটল বিহাৰী বাজপায়ীৰ কবিতা: দূৰণিৰ ক্রন্দন →


মমতা বেনাৰ্জীক ভালপাঁও! কিন্তু টিএমচিৰ সভাপতি হোৱাটো ভবা নাই : অখিল -\nHomeআঞ্চলিকমমতা বেনাৰ্জীক ভালপাঁও! কিন্তু টিএমচিৰ সভাপতি হোৱাটো ভবা নাই : অখিল\nমমতা বেনাৰ্জীক ভালপাঁও! কিন্তু টিএমচিৰ সভাপতি হোৱাটো ভবা নাই : অখিল\nগুৱাহাটী : ৰাইজৰ দলৰ সভাপতি তথা বিধায়ক অখিল গগৈক পশ্চিমবংগৰ মুখ্যমন্ত্ৰী মমতা বেনাৰ্জীয়ে দিয়া প্ৰস্তাৱক খণ্ডন কৰি তেওঁ কয়, ‘মই যিহেতু এটা আঞ্চলিক ৰাজনৈতিক দলৰ সভাপতি, গতিকে এতিয়াই মই আন এটা ৰাষ্ট্ৰীয় দলৰ অসম শাখাৰ সভাপতি হোৱাৰ কথাটো ভবা নাই।’\nবিধায়কগৰাকীয়ে ভাৰতৰ ভিতৰত আটাইতকৈ ভাল পোৱা ৰাজনৈতিক ব্যক্তিত্ব মমতা বেনাৰ্জী বুলি উল্লেখ কৰি কয় যে, ‘মই সভাপতি নহ’লেও টিএমচিয়ে সাংগঠনিক ভেটি মজবুত কৰিবই।’ ইয়াৰ উপৰি দুই-এদিনতে চতুৰ্থলানি আলোচনা হ’ব বুলিও কয় গগৈয়ে।\nকিন্তু বিজেপিৰ বিৰুদ্ধে ২০২৪ত টিএমচিক সকলো প্ৰকাৰে ৰাইজৰ দলে সহায় কৰিব বুলিও কয়৷ লগতে ২০২৪ত যদি সকলো আঞ্চলিক দলে মমতা বেনাৰ্জীক প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ প্ৰাৰ্থীৰূপে প্ৰক্ষেপ কৰে, তেতিয়া ৰাইজৰ দলে সমৰ্থন কৰিব বুলি কয়৷ উল্লেখ্য যে, অসমৰ বৰ্তমানৰ দুজন সাংসদে TMCৰ অসম শাখাৰ সভাপতিৰ দৌৰত আছে। মমতা বেনাৰ্জীৰ সৈতে কেইবালানি আলোচনা কৰিছে সাংসদ দুজনে৷\nPrevious articleনতুন ইতিহাস : প্ৰধানমন্ত্ৰী মোদীয়ে অধ্যক্ষতা কৰিব ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ বৈঠকত\nNext articleপেট্ৰ’ল-ডিজেল আৰু অত্যাৱশ্যকীয় সামগ্ৰীৰ মূল্যবৃদ্ধিৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদ


পাণ্ডৱৰ বনবাস আৰু দ্ৰৌপদীৰ বেথা-তৃষ্ণা টি ভূঞা – ফটাঢোল\nকৌৰৱৰ লগত পাশা খেলত হাৰিলে যদিও পাণ্ডৱৰ জ্যেষ্ঠ ভ্ৰাতা যুধিষ্ঠীৰে পেটে পেটে বহুত ৰঙো পালে৷ আচলতে শকুনি মামাৰ লগত আগতীয়াকৈ চেটিং কৰিহে এই বনবাসটো মানে অজ্ঞাতবাসটো লোৱা হ’ল৷ নহ’লে এই ৰাজকাৰ্য্যত লাগি ভাগি ইমান দিনে হানিমুনটো পিছুৱাই ৰাখিবলগীয়া হৈছিল৷ তাতে আকৌ দ্ৰৌপদীৰ ইমান ওজৰ আপত্তি থাকে! উস্ ৰাম! কেতিয়াবা মাজনিশা উঠিও লং ড্ৰাইভত যাবলৈ কুতুৰি থাকে৷ ৰাতি টোপনি খতি কৰি কৰি ৰথ টনা ঘোঁৰাহালৰো চকুৰ গুৰিবোৰ ক’লা পৰিছে৷ এতিয়া বোলে ঘোঁৰাহালেও বুট মাহৰ জেগাত তিঁয়হ বিচাৰে -চকুৰ গুৰিত লগাই অলপ চেহেৰাটো জিলিকাবৰ কাৰণে৷\nযিয়েই নহওক, কৌৰৱৰপৰা বচাই মনে মনে দূৰ পাহাৰৰ কাম্যাক বনত সজোৱা ফাৰ্ম হাউচ অৰ্থাৎ বিলাস গৃহটো এতিয়াহে কামত আহিব যেন লাগিছে৷ ইমান দিনে দ্ৰৌপদীয়ো ব’ৰ হৈ গৈছে হস্তিনাপুৰত থাকি৷ যিফালেই চোৱা যায় সেইফালেই মতা মানুহৰ আড্ডা৷ তাৰে লগতে আছে সেই আউটডেটেড পাশা খেল আৰু মদ চিগাৰেটৰ জুমলা৷ কৌৰৱৰ নিজৰে এশ জন ভ্ৰাতা৷ উস্, শান্তিত ক’তো ওলাব নোৱাৰি৷ বজাৰলৈ গ’লেই বেইবী, হিৰোইন, চিকনী চামেলী বুলি সুহুৰি মাৰি এই মতাবোৰে নগুৰ নাকতি কৰে বুলি বহুবাৰ দ্ৰৌপদীয়ে কমপ্লেইন নকৰাও নহয় যুধিষ্ঠীৰৰ আগত৷\nসাত পাঁচ গুণি পাণ্ডৱে যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিলে কাম্যাকৰ ফাৰ্ম হাউচলৈ৷ দ্ৰৌপদীৰ ফুৰ্তি কি চাবা সেইদিনা! উস্ ইমান দিনৰ মূৰত ভেকেচন পাইছে, তাতে আকৌ হিলচাইদ্ মানে পাহাৰৰ ফ্ৰেছ বতাহ পোৱা ঠাইত৷ বাকী হাজবেণ্ড কেইজনতকৈ যুধিষ্ঠীৰেই ভাল, ইমান মৰম কৰি ভ্ৰমণলৈ আনিছে, তাতে আকৌ ফাৰ্মহাউচত৷ এইবুলি মৰম উপচি দ্ৰৌপদীয়ে যুধিষ্ঠীৰক ফ্লাইঙ কিচ্ কেইটামানো দিলে আৰু বাকী চাৰিজনৰ ফালে চাই মুখ ভেঙুচালে৷\nযথা সময়ত ফাৰ্মহাউচ পাই অলপ সকলোটিয়ে আৰাম কৰিলে৷ দ্ৰৌপদীয়ে লগত লৈ অহা গ্ৰীণ টি সকলোকে খুৱাই ফাৰ্মহাউচৰ বাহিৰলৈ চেল্ফি উঠাবলৈ দৌৰিলে৷ সেউজীয়া বনৰ শোভাত ফটোকেইখন বিউটি প্লাচ নলগোৱাকৈয়ে ধুনীয়া হ’ল যদিও এটা কথাতহে লেঠা লাগিল৷ দ্ৰৌপদীয়ে কান্দি কান্দি কোৱা মতে ওচৰে পাজৰে মোবাইল নেটৱৰ্ক নাই আৰু ফটোকেইখন আপলোড্ নহয়!\nকিবা প্ৰকাৰে দ্ৰৌপদীক সন্তুষ্ট কৰি বহাৰ পিছত আকৌ এটা লেঠা লাগিলে৷ এইবাৰ খোৱা টেবুলত বহি আকৌ দ্ৰৌপদীৰ ওফোন্দ আৰম্ভ৷ বোলে আজি চাইনিজ খাবৰ মন আছিল, এই দাইল, ভাত আৰু শাকৰ ভাজি খাব নোৱাৰো৷ অৰ্জুনে ধনু কাঁড় লৈ চৰাই এটিৰ চকু ফুটাই চিকাৰ কৰি আনি তাকেই তন্দুৰী বনাই খুৱালতহে বোলে দ্ৰৌপদীয়ে আহাৰ গ্ৰহণ কৰিলে৷\nলাহে লাহে দ্ৰৌপদীয়েও এডজাষ্ট কৰিবলৈ ধৰিলে যদিও ফাষ্টফুড আৰু ফেচবুক, ইনষ্টাগ্ৰাম ইত্যাদি পৰিত্যাগ কৰিবলগীয়া হ’ল৷ ফোলোৱাৰ্চবোৰে কিমান যে মিছ্ কৰিছে তাকে ভাবি মাজে মাজে বুকুখন নিবিষোৱা নহয়৷ ভীমে বাৰু মাজে মাজে পিঠিত উঠাই পাহাৰখন ঘূৰাই আনে৷ অৰ্জুনো বেয়া নহয়৷ ইমান মৰম লগা কথাবোৰ যে কবিতা গোৱা দি গাই থাকে! আয়ৈ দেহি! পিছে এই নকুল আৰু সহদেৱটোহে একো কামৰে নহয়৷ দিনটো ৰজনী, কেপি, বিড়ি আদি খাই কেৰম খেলে৷ সেইদিনা দ্ৰৌপদীয়ে সংযুক্তা দত্তৰপৰা কিনা নতুন লেহেংগাযোৰ পিন্ধোতেও ঘূৰি নাচালে!\nএনেকৈয়ে দিন নাযায় ৰাতি নুপুৱাই কৰি থাকোঁতে থাকোঁতে দ্ৰৌপদী বিৰক্ত হৈ গ’ল৷ মাজে মাজে মুড চুইং হৈ কান্দিও থাকে৷ সেইদিনা আকৌ ক’লে যে ইমান কেইজন হাজবেণ্ড থকাৰ পিছতো কোনেও মৰম নকৰে৷ সকলোৱে হাতযোৰ কৰি কেৱল ডাঙৰজনাকেই মানি থাকে৷ লাহে লাহে যুধিষ্ঠীৰৰো বিৰাগ জন্মিল ভেকেচনটোত৷ হয়তো! দিনটো আৰু কিমান ঘৰতে বহিব৷ আই পি এলৰ খেলকেইখন চাবলৈও কেবল কানেকচন্ নাই৷ এইফালে অৰ্জুনৰ কাঁড়কেইডাল শেষ হ’লত এতিয়া সি মাৰ্বল খেলাত লাগিছে৷ নকুল আৰু সহদেৱেও কেৰমত ব’ৰ হৈ দিনটো লুকাচুৰি খেলে আৰু ৰাতি সপোনতে যাকে তাকে ধপ্পা দি ফুৰে৷\nসেইবুলি যুধিষ্ঠীৰে পাঙিলে যে কিবা এটা ইণ্টাৰেষ্টিং নকৰিলে আৰু নহৈছে৷ এইফালে দ্ৰৌপদী গুচি অহাৰ বিৰহতে কৌৰৱৰ গুপ্তচৰবোৰো আহি পাহাৰ পাইছেহি৷ দিনে ৰাতিয়ে বাইনোকুলাৰ লৈ জুমি থাকে কটা নিধককেইটাই!\nএক গুলীত দুই চিকাৰ অৰ্থাৎ গুপ্তচৰবোৰক বাঁহ দিয়া আৰু আন কোনোবা হেপেনিং ঠাইত গৈ মস্তি কৰাৰ প্লেন বনাই যুধিষ্ঠীৰে বিৰাট ৰজাক হোৱাটচএপ কৰিলে৷ ঘৰত নেটৱৰ্ক নথকা বাবে বাঁহনিত গৈ ভলুকা বাঁহ এডালৰ ওপৰত উঠি যেনেতেনে মেচেজ কৰি পজিটিভ্ ৰিপ্লাই লৈহে আহিলে৷\nতাৰপিছত কিনো ক’ম৷ বাকী ফেন্সী ড্ৰেছ্ পিন্ধি বিৰাট ৰজাৰ ৰাজ্যত থাকি পাণ্ডৱে কি কৰিলে আপুনি জানেইচোন৷ যদি নাজানে এই মুঢ়মতিয়ে অহা সংখ্যাত আকৌ প্ৰকাশ কৰিবৰ চেষ্টা কৰিব৷\n« কৌতুক – ফটিক বৰা\nআচল বস্তু – অনুপল ভৰালী »\nমজা লিখিছে ৷\nঅতি সুন্দৰ লিখনী।বহুত ভাল লাগিল।\nহাঃ হাঃ তামাম তৃষ্ণা\nধুনীয়া লাগিল তৃষ্ণা টি.\nঅৰ্জুনে মাৰ্বল, নকুল সহদেৱে ধপ্পা😂\nধন্যবাদ ৰূপম 😊\nহাঃ হাঃ বঢ়িয়া, লুকা ভাকু, ধপ্পা, তামাম\nতামাম লাগিল অ’।\nসুন্দৰ, পঢ়ি ভাল লাগিল ।\nপাণ্ডৱৰ বনবাস আৰু দ্ৰৌপদীৰ বেথা পঢ়ি বহুত ভাল লাগিল আৰু হাঁহিও উঠিল ।\nবনবাসত ফেচবুক, আই পি এল হাঃ হাঃ হাঃ হাঃ। বঢ়িয়া লিখিছা তৃষ্ণা।\nখুব ধুনীয়া লিখিছে।\nঅঃ মাই গড


জি ভি কে কৰ্তৃপক্ষক প্ৰশ্ন কৰিবলৈ হিমন্তৰ সাহস নাই কিয়? : অখিল গগৈ\nচাৰিদিন ধৰি ১০৮ আৰু ১০২ স্বাস্থ্যসেৱা অচল, তাৰ পিছতো জি ভি কেক প্ৰশ্ন কৰিবলৈ হিমন্তৰ সাহস নাই কিয়? : অখিল গগৈ\nগুৱাহাটী , September 8, 2018 8:19 pm\nনিয়োজিত কৰ্মচাৰীসকলৰ প্ৰতিবাদৰ কাষত কৃষক মুক্তিৰ নেতা অখিল গগৈ। ৮ ছেপ্তেম্বৰত।\nচাৰিদিন ধৰি ১০৮ আৰু ১০২ জৰুৰীকালীন স্বাস্থ্যসেৱা অচল কৰি এই সেৱাত নিয়োজিত কৰ্মচাৰীসকলে কৰি থকা প্ৰতিবাদৰ কাষত আজি থিয় দিলে কৃষক মুক্তিৰ নেতা অখিল গগৈ। আজিৰ প্ৰতিবাদস্থলীত উপস্থিত থাকি অখিল গগৈয়ে স্বাস্থ্য মন্ত্ৰী ড০ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাক আক্ৰমণৰ লক্ষ্য কৰি লয়। “চাৰিদিন ধৰি ১০৮ আৰু ১০২ গাড়ী অচল হৈ থকাৰ পাছতো দক্ষ স্বাস্থ্য মন্ত্ৰী হিমন্তই জি ভি কে কৰ্তৃপক্ষক প্ৰশ্ন কৰিবলৈ সাহস কৰা নাই কিয়?” এইবুলি মন্ত্ৰীজনক পোনপটীয়া প্ৰশ্ন কৰে কৃষক মুক্তিৰ নেতাজনে।\nউল্লেখযোগ্য যে যোৱা ৫ ছেপ্তেম্বৰৰ পৰা ১০৮ আৰু ১০২ আৰু ই আৰ অ’ কৰ্মচাৰী সন্থাই লখৰাস্থিত জি ভি কে-ই এম আৰ আইৰ মুখ্য কাৰ্য্যালয়ৰ সন্মুখত অৱস্থান ধৰ্মঘট কৰি আছে।\nতেওঁ লগতে হিমন্তক প্ৰশ্ন কৰি কয় স্বাস্থ্য মন্ত্ৰীগৰাকীয়ে জি ভি কেৰ লগত বুজাবুজি কৰি বাহিৰৰ মানুহক নিয়োগ কৰি থলুৱা যুৱক-যুৱতীসকলক ভাবুকি প্ৰদান কৰিব খুজিছে কিয়? তেওঁ দক্ষ মন্ত্ৰীজনক এই প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিবলৈ আহ্বান জনায়।\nকৃষক নেতাগৰাকীয়ে লগতে কয়, “যদি হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই জি ভি কেৰ পৰা কমিশ্যন লোৱা নাই, তেন্তে জি ভি কে কৰ্তৃপক্ষক এটা ধমক দিয়াৰ সাহস কৰিব পৰা নাই কিয়?”\nআনহাতে, ২৪ ঘণ্টাৰ ভিতৰত যাতে কৰ্মচাৰীসকলে কাম কৰিবলৈ ঘূৰি যাব পাৰে, তাৰ বাবে দৰমহা বৃদ্ধি কৰি তথা কামৰ সময় নিৰ্ধাৰণ কৰাৰ বাবে স্বাস্থ্য মন্ত্ৰী আৰু মুখ্য মন্ত্ৰীক দাবী তোলাৰ লগতে কয়, “যদি কৰ্মচাৰীসকলে ৮ ঘণ্টাৰ সলনি ১২ ঘণ্টা কাম কৰিব লাগে, তেন্তে তেওঁলোকক দুগুণ দৰমহা প্ৰদান কৰিব লাগে।\nইয়াৰোপৰি কৃষক নেতাজনে উক্ত কৰ্মচাৰীসকলৰ চাকৰি নিয়মীয়াকৰণ কৰিবৰ বাবে আহ্বান জনাই কয় “কৰ্মচাৰীসকলে দাবী কৰা দৰমহাৰ বাৰ্ষিক বৃদ্ধিও কৰ্তৃপক্ষই প্ৰদান কৰিব লাগে।”\nউল্লেখযোগ্য যে প্ৰতিবাদকাৰী কৰ্মচাৰীসকলক জি ভি কে (ই এম আৰ আই) কৰ্তৃপক্ষই ২৪ ঘণ্টাৰ ভিতৰত অৱস্থান ধৰ্মঘট পৰিহাৰ কৰি কৰ্তব্য পালন কৰিবলৈ সকীয়নি দিয়াৰ উপৰি ধৰ্ণা পৰিহাৰ নকৰিলে কৰ্মচাৰীসকলৰ ঠাইত অন্য ৩০০০ প্ৰাৰ্থীক নতুনকৈ নিযুক্তি দিয়া হ’ব বুলিও সকীয়নি দিছিল।\nজি ভি কে কৰ্তৃপক্ষৰ এই সকীয়নিৰ পাছতেই তেওঁলোকৰ বিৰুদ্ধে সৰৱ হৈ পৰে কৃষক মুক্তি সংগ্ৰাম সমিতিৰ উপদেষ্টা অখিল গগৈ।\nউক্ত প্ৰতিবাদস্থলীত উপস্থিত হৈ কৃষক নেতাগৰাকীয়ে জি ভি কে কৰ্তৃপক্ষ আৰু চৰকাৰক প্ৰতিবাদকাৰীসকলৰ দাবীসমূহ মানি ল’বৰ বাবে আহ্বান জনায়। তেওঁ লগতে কয় যে যদি দাবীসমূহ কৰ্তৃপক্ষই মানি নলয় তেন্তে জি ভি কেক অসমৰ পৰা বহিষ্কাৰ কৰিব লাগে।\nতেওঁ লগতে ১০৮ আৰু ১০২ জৰুৰীকালীন স্বাস্থ্যসেৱাৰ কৰ্মচাৰীসকলৰ কষ্টৰ বিষয়ে স্বীকাৰ কৰি ভাষণ প্ৰসংগত কয়, “জৰুৰীকালীন অৱস্থাত যদি এওঁলোক ঘটনাস্থলীত উপস্থিত হওঁতে ২-৩ মিনিতো পলম হয়, তেন্তে এওঁলোকৰ জীৱনটোৱে ৰিস্কি হৈ পৰে। গাঁৱৰ ৰাইজে প্ৰহাৰ কৰিবলৈ খেদি আহে।”\nআনহাতে এনেদৰে প্ৰত্যাহ্বান গ্ৰহণ কৰা কৰ্মচাৰীসকলক যদি পৰিয়ালটো চলাব পৰাকৈ ন্যূনতম দৰমহা নিদিয়ে, তেন্তে উক্ত কৰ্মচাৰীসকলে কেনেকৈ পৰিয়াল পোহপাল দিব পাৰিব বুলিও কৃষক নেতাগৰাকীয়ে প্ৰশ্ন কৰে।\nউল্লেখ্য যে, উক্ত প্ৰতিবাদস্থলীতে জি ভি কেৰ অসমৰ তত্ত্বাৱধায়ক সঞ্জয় ঝাক উদ্দেশ্যি অখিল গগৈয়ে কয়, “আপুনি এই কৰ্মচাৰীসকলক ৯৫০০-ৰ পৰা ১২০০০ টকা দৰমহা দিয়ে, মই আপোনাক প্ৰত্যাহ্বান দিছো, আপোনাক কৃষক মুক্তি সংগ্ৰাম সমিতিৰ হৈ ১০ হাজাৰ টকা মাহে দিম, আপুনি পৰিয়াল পোহপাল দি দেখুৱাওক।”\nআনহাতে এখন ১০৮ বা ১০২ গাড়ীৰ বাবদ ৬জনকৈ কৰ্মচাৰী নিয়োগ কৰিব লাগে বুলি দাবী কৰি কৃষক নেতাগৰাকীয়ে কয় যে বৰ্তমান এখন গাড়ীৰ বাবদ ৩জন, ২জন বা ৪জনকহে নিয়োগ কৰি ৰখা হৈছে। তেওঁ লগতে সন্দেহ প্ৰকাশ কৰি কয় ৬জনক নিযুক্তি দিয়া বুলি দেখুৱাই তেওঁলোকে আনসকল কৰ্মচাৰীৰ দৰমহাৰ ধন আত্মসাৎ কৰি আছে।


ভাৰতীয় পেনোৰামা - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nভাৰতীয় পেনোৰামাৰ কাহিনীচিত্ৰ শাখাৰ উদ্বোধনী মঞ্চত অসমীয়া কথাছবি বান্ধোনৰ প্ৰদৰ্শনীৰ আগমুহূৰ্তত ছবিখনৰ পৰিচালক জাহ্নু বৰুৱাৰ বক্তব্য, ২০১২ চনত গোৱাৰ পানাজীত অনুষ্ঠিত ৪৩তম ভাৰতৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ছবি মহোৎসৱস্থলীত (IFFI-2012)\nভাৰতীয় পেনোৰামা (ইংৰাজী: Indian Panorama) হৈছে ভাৰতীয় আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ (আইএফএফআই)ৰ এক মূল উপাদান; যাৰ উদ্যোগত শ্ৰেষ্ঠ হিচাপে বিবেচিত ভাৰতীয় ছবিসমূহক ছবিকলাৰ প্ৰচাৰৰ বাবে নিৰ্বাচিত কৰা হয়।\nসংক্ষিপ্ত ইতিহাস[সম্পাদনা কৰক]\nভাৰতীয় পেনোৰামাৰ জন্ম হৈছিল ১৯৭৮ চনত। আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱৰ এক অংশ হিচাপেই পেনোৰামাক পৰিচয় কৰোৱা হৈছিল। ভাৰতীয় ছবি আৰু ভাৰতৰ সমৃদ্ধিশালী সংস্কৃতি তথা ঐতিহ্যক ছবিসমূহৰ মাধ্যমেৰে প্ৰচাৰ-প্ৰসাৰ কৰাটোৱেই আছিল পেনোৰামাৰ মূল উদ্দেশ্য। তেতিয়াৰ পৰাই পেনোৰামাই বছৰটোৰ শ্ৰেষ্ঠ ভাৰতীয় ছবিসমূহ প্ৰদৰ্শনৰ দিহা কৰি আহিছে।\nভাৰতীয় পেনোৰামাৰ সংগঠক হৈছে ভাৰতৰ তথ্য আৰু সম্প্ৰচাৰ মন্ত্ৰণালয়ৰ অধীনস্থ চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ দপ্তৰ। তেওঁলোকৰ উদ্যোগত ভাৰতীয় পেনোৰামাই প্ৰত্যেক বছৰৰ শ্ৰেষ্ঠ ছবিসমূহক কাহিনী আৰু অ-কাহিনী শাখা দুটাত শ্ৰেণীভুক্ত কৰে। এই ছবিসমূহত চলচ্চিত্ৰীয়, বিষয়বস্তুগত আৰু নান্দনিক উৎকৃষ্টতা থাকিব লাগিব। ছবিসমূহৰ প্ৰদৰ্শনী অ-লাভজনক অৰ্থাৎ Non-profit Screening। শেহতীয়া নিয়ম অনুসৰি, কাহিনীমূলক শাখাত ২৬খন ছবি আৰু অ-কাহিনীমূলক শাখাত সৰ্বমুঠ ২১খন ছবি বাছনি হয়। কাহিনী আৰু অকাহিনীমূলক দুয়োটা শাখাত ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটাপ্ৰাপ্ত শ্ৰেষ্ঠ ভাৰতীয় ছবিখনো সন্নিৱিষ্ট হৈ থাকে। বাছনি হোৱা এই ছবিসমূহ পেনোৰামাই তাৰপিছত ভাৰত আৰু অন্য দেশত অনুষ্ঠিত হোৱা ছবি মহোৎসৱবোৰত প্ৰদৰ্শন কৰে।\nছবিসমূহ নিম্নোক্ত স্থলীসমূহত প্ৰদৰ্শিত হ'ব পাৰে-\nভাৰতৰ বাহিৰে-ভিতৰে অনুষ্ঠিত হোৱা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত,\nদ্বি-পাক্ষিক সংস্কৃতি-বিনিময় কাৰ্যসূচীৰ অধীনস্থ ভাৰতীয় ছবি সপ্তাহত,\nসাংস্কৃতিক বিনিময় প্ৰট'কলৰ বাহিৰত অনুষ্ঠিত বিশেষ ভাৰতীয় ছবি মহোৎসৱত,\nভাৰতত অনুষ্ঠিত হোৱা বিশেষ ভাৰতীয় পেনোৰামা মহোৎসৱত।\nভাৰতীয় ছবি অধিদপ্তৰত ভাৰতীয় পেনোৰামা\nভাৰতীয় পেনোৰামা আৰ্কাইভ বা সংগ্ৰাহালয়\n↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 "Indian Panorama". http://www.dff.gov.in/IndianPanorama.aspx। আহৰণ কৰা হৈছে: 11 October 2020.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=ভাৰতীয়_পেনোৰামা&oldid=249062"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ১২ অক্টোবৰ, ২০২০ তাৰিখে ২৩:৫৭ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


IBPS RRB নিযুক্তি ২০২২ – ৮১০৬ বিষয়া আৰু কাৰ্যালয় সহায়ক পদ খালী - Assam Tech News\nPublisher - Assam Tech News\nIBPS RRB নিযুক্তি ২০২২ – ৮১০৬ বিষয়া আৰু কাৰ্যালয় সহায়ক পদ খালী\nIBPS RRB নিযুক্তি ২০২২\nBy AssamTechNews\t Last updated Jun 19, 2022\nবেংকিং কৰ্মী নিৰ্বাচন প্ৰতিষ্ঠান (আইবিপিএছ)। শেষ তাৰিখ: ২৭/০৬/২০২২\nIBPS CRP RRB XI ৰ বিৰুদ্ধে খালী হোৱা 8106 অফিচাৰ স্কেল I, II, III আৰু অফিচ এচিষ্টেণ্টৰ পদ নিযুক্তিৰ বাবে ইনষ্টিটিউট অৱ বেংকিং পাৰ্চনেল চেলেকচনে (আইবিপিএছ) এখন নিয়োগ অধিসূচনা প্ৰকাশ কৰিছে। ইচ্ছুক আৰু যোগ্য প্ৰাৰ্থীয়ে ইয়াত অনলাইন আবেদন কৰিব পাৰে\nআই বি পি এছ আৰ আৰ বি নিযুক্তি ২০২২\nকাৰ্যালয় সহায়ক (বহুমুখী)\nপদৰ সংখ্যা: ৪৪৮৩\n২) বিষয়া স্কেল-I (সহকাৰী পৰিচালক)\nপোষ্টৰ সংখ্যা: ২৬৭৬\n৩/ বিষয়া স্কেল-II (সাধাৰণ বেংকিং বিষয়া (পৰিচালক))\nপদৰ সংখ্যা: ৭৪৫\n৪/ বিষয়া স্কেল-II (তথ্য প্ৰযুক্তি)\nপোষ্টৰ সংখ্যা: ৫৭\n৫/ বিষয়া স্কেল-II (চাৰ্টাৰড একাউণ্টেণ্ট)\nপোষ্টৰ সংখ্যা: ১৯\n৬) বিষয়া স্কেল-II (আইন)\nপোষ্টৰ সংখ্যা: ১৮\n৭) বিষয়া স্কেল-II (ট্ৰেজাৰী মেনেজাৰ)\nপোষ্টৰ সংখ্যা: ১০\n৮) বিষয়া স্কেল-II (বিপণন)\nপোষ্টৰ সংখ্যা: ৬\n৯) বিষয়া স্কেল-II (কৃষি)\nপোষ্টৰ সংখ্যা: ১২\n১০) বিষয়া স্কেল-III\nপোষ্টৰ সংখ্যা: ৮০\nপ্ৰাৰম্ভিক পৰীক্ষা কেন্দ্ৰ @ Assam: ডিব্ৰুগড়, গুৱাহাটী, যোৰহাট, শিলচৰ, তেজপুৰ\nএকক/মূল পৰীক্ষা কেন্দ্ৰ @ অসম: গুৱাহাটী, শিলচৰ\n# কাৰ্যালয় সহায়ক: ২০৪\n# বিষয়া স্কেল-I (সহকাৰী প্ৰবন্ধক): ১০১\n# বিষয়া স্কেল-II (আইন): ১\n# বিষয়া স্কেল II (সাধাৰণ বেংকিং বিষয়া): ২০\n# বিষয়া স্কেল-তৃতীয়: ২\nআই বি পি এছ আৰ আৰ বি নিযুক্তিৰ যোগ্যতাৰ মাপকাঠী\nজাতীয়তা / নাগৰিকত্ব\n# ভাৰতৰ নাগৰিক বা নেপালৰ কোনো প্ৰজা বা…\n# ভূটানৰ এটা বিষয় বা\n# এজন তিব্বতী শৰণাৰ্থী যি ১৯৬২ চনৰ ১ জানুৱাৰীৰ আগতে ভাৰতত স্থায়ীভাৱে বসতি স্থাপন কৰাৰ উদ্দেশ্যে ভাৰতলৈ আহিছিল বা…\n# ভাৰতীয় মূলৰ এজন ব্যক্তি যিয়ে পাকিস্তান, বাৰ্মা, শ্ৰীলংকা, পূব আফ্ৰিকাৰ দেশ কেনিয়া, উগাণ্ডা, সংযুক্ত ৰিপাব্লিক অৱ তাঞ্জানিয়া (পূৰ্বতে টাংগানিকা আৰু জাঞ্জিবাৰ), জাম্বিয়া, মালাউই, জাইৰে, ইথিওপিয়া আৰু ভিয়েটনামৰ পৰা প্ৰব্ৰজন কৰাৰ উদ্দেশ্যে… ভাৰতত স্থায়ীভাৱে বসতি স্থাপন কৰা, যদিহে ওপৰৰ (ii), (iii), (iv) & (v) শ্ৰেণীৰ অন্তৰ্গত এজন প্ৰাৰ্থী এনে ব্যক্তি হ’ব লাগিব যাৰ পক্ষত ভাৰত চৰকাৰে যোগ্যতাৰ প্ৰমাণপত্ৰ প্ৰদান কৰিছে।\nযিকোনো বিশেষ আৰ আৰ বিৰ কাৰ্যালয় সহায়ক পদৰ বাবে আবেদন কৰা প্ৰাৰ্থীসকলে সাক্ষাৎকাৰৰ বাবে যোগ্য হ’বলৈ আৰ আৰ বি অৱস্থিত ৰাজ্য/ কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চলৰ স্থানীয় ভাষাত দক্ষতা থকাটো বাধ্যতামূলক।\nবয়সৰ সীমা (০১.০৬.২০২২ তাৰিখৰ হিচাপত)\n# কাৰ্যালয় সহায়ক (বহুমুখী): ১৮ বছৰৰ পৰা ২৮ বছৰৰ ভিতৰত অৰ্থাৎ প্ৰাৰ্থীৰ জন্ম ০২.০৬.১৯৯৪ৰ আগতে আৰু ০১.০৬.২০০৪ৰ পিছত (দুয়োটা তাৰিখ সামৰি) হ’ব নালাগিছিল।\n# বিষয়া স্কেল- I (সহকাৰী প্ৰবন্ধক): ১৮ বছৰৰ ওপৰৰ – ৩০ বছৰৰ তলৰ অৰ্থাৎ প্ৰাৰ্থীৰ জন্ম ০৩.০৬.১৯৯২ৰ আগতে আৰু ৩০.০৬.২০০৪ৰ পিছত (দুয়োটা তাৰিখ সামৰি) হ’ব নালাগিছিল।\n# বিষয়া স্কেল- II (পৰিচালক): ২১ বছৰৰ ওপৰৰ – ৩২ বছৰৰ তলৰ অৰ্থাৎ প্ৰাৰ্থীৰ জন্ম ০৩.০৬.১৯৯০ তাৰিখৰ আগতে আৰু ৩১.০৫.২০০১ তাৰিখৰ পিছত (দুয়োটা তাৰিখ সামৰি) হোৱা উচিত নাছিল।\n# বিষয়া স্কেল- III (জ্যেষ্ঠ প্ৰবন্ধক): ২১ বছৰৰ ওপৰৰ – ৪০ বছৰৰ তলৰ অৰ্থাৎ প্ৰাৰ্থীৰ জন্ম ০৩.০৬.১৯৮২ৰ আগতে আৰু ৩১.০৫.২০০১ৰ পিছত (দুয়োটা তাৰিখ সামৰি) হ’ব নালাগিছিল।\nশ্ৰেণীভিত্তিক বয়সৰ শিথিলতা তলত উল্লেখ কৰা ধৰণৰ।\n# OBC/ MOBC: ৩ বছৰ\n# অনুসূচিত জাতি/ অনুসূচিত জাতি: ৫ বছৰ\n# পি ডব্লিউ ডি: ১০ বছৰ\nকাৰ্যালয় সহায়ক (বহুমুখী): স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত বিশ্ববিদ্যালয় বা ইয়াৰ সমতুল্য বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা যিকোনো শাখাত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰা\n(ক) অংশগ্ৰহণকাৰী আৰ আৰ বি/সকল* দ্বাৰা নিৰ্ধাৰিত স্থানীয় ভাষাত দক্ষতা থকা।\n(খ) বাঞ্ছনীয়: কম্পিউটাৰৰ কৰ্ম জ্ঞান।\nবিষয়া স্কেল-I (সহকাৰী পৰিচালক):\nম‍ই. স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত বিশ্ববিদ্যালয় বা ইয়াৰ সমতুল্য বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা যিকোনো শাখাত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিব লাগিব। কৃষি, উদ্যান শস্য, বন, পশুপালন, পশু চিকিৎসা বিজ্ঞান, কৃষি অভিযান্ত্ৰিক, মীনপালন, কৃষি বিপণন আৰু সহযোগিতা, তথ্য প্ৰযুক্তি, ব্যৱস্থাপনা, আইন, অৰ্থনীতি বা হিচাপ-নিকাচত ডিগ্ৰী থকা প্ৰাৰ্থীসকলক অগ্ৰাধিকাৰ দিয়া হ’ব;\nii. অংশগ্ৰহণকাৰী আৰ আৰ বিৰ দ্বাৰা নিৰ্ধাৰিত স্থানীয় ভাষাত দক্ষতা*\niii. বাঞ্ছনীয়: কম্পিউটাৰৰ কৰ্ম জ্ঞান।\nবিষয়া স্কেল-II (সাধাৰণ বেংকিং বিষয়া (পৰিচালক)): কোনো স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত বিশ্ববিদ্যালয় বা ইয়াৰ সমতুল্য বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা যিকোনো শাখাত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰি মুঠতে নূন্যতম ৫০% নম্বৰ লাভ কৰিব লাগিব। বেংকিং, বিত্ত, বিপণন, কৃষি, উদ্যান শস্য, বন, পশুপালন, পশু চিকিৎসা বিজ্ঞান, কৃষি অভিযান্ত্ৰিক, মীনপালন, কৃষি বিপণন আৰু সহযোগিতা, তথ্য প্ৰযুক্তি, ব্যৱস্থাপনা, আইন, অৰ্থনীতি আৰু হিচাপ-নিকাচ বিষয়ত ডিগ্ৰী থকা প্ৰাৰ্থীসকলক অগ্ৰাধিকাৰ দিয়া হ’ব। বেংক বা বিত্তীয় প্ৰতিষ্ঠানত বিষয়া হিচাপে দুবছৰৰ অভিজ্ঞতা।\nবিষয়া স্কেল-II (তথ্য প্ৰযুক্তি): ইলেক্ট্ৰনিকছ / যোগাযোগ / কম্পিউটাৰ বিজ্ঞান / তথ্য প্ৰযুক্তি বা ইয়াৰ সমতুল্য বিষয়ত স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা মুঠ নূন্যতম ৫০% নম্বৰ লাভ কৰি স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিব লাগিব। বাঞ্ছনীয়: ASP, PHP, C++, Java, VB, VC, OCP আদিত প্ৰমাণপত্ৰ লাভ কৰিব লাগিব।এবছৰীয়া অভিজ্ঞতা (প্ৰাসংগিক ক্ষেত্ৰত)।\nবিষয়া স্কেল-II (চাৰ্টাৰ্ড একাউণ্টেণ্ট): ভাৰতৰ চাৰ্টাৰ্ড একাউণ্টেণ্ট প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা প্ৰমাণিত সহযোগী (CA)। চাৰ্টাৰ্ড একাউণ্টেণ্ট হিচাপে এবছৰৰ অভিজ্ঞতা।\nবিষয়া স্কেল-II (আইন): আইনৰ স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা বা ইয়াৰ সমতুল্য বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা সৰ্বমুঠ নূন্যতম ৫০% নম্বৰ লাভ কৰা। দুবছৰৰ অভিজ্ঞতা অধিবক্তা হিচাপে বা বেংক বা বিত্তীয় প্ৰতিষ্ঠানত আইন বিষয়া হিচাপে কাম কৰিব লাগিছিল দুবছৰতকৈ কম নহয় ৷\nঅফিচাৰ স্কেল-II (মাৰ্কেটিং): স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা মাৰ্কেটিংত এম বি এ। এবছৰৰ অভিজ্ঞতা (সংশ্লিষ্ট ক্ষেত্ৰত)।\nবিষয়া স্কেল-II (ট্ৰেজাৰী): স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত বিশ্ববিদ্যালয়/ প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা বিত্তত চাৰ্টাৰ্ড একাউণ্টেণ্ট বা এম বি এ। এবছৰৰ অভিজ্ঞতা (সংশ্লিষ্ট ক্ষেত্ৰত)।\nবিষয়া স্কেল-II (কৃষি): স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত বিশ্ববিদ্যালয় বা তাৰ সমতুল্য বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা কৃষি/ উদ্যান শস্য/ দুগ্ধ/ পশুপালন/ বন/ পশু চিকিৎসা বিজ্ঞান/ কৃষি অভিযান্ত্ৰিক/ মীন পালনত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিব লাগিব আৰু মুঠতে নূন্যতম ৫০% নম্বৰ লাভ কৰিব লাগিব। দুবছৰৰ অভিজ্ঞতা (সংশ্লিষ্ট ক্ষেত্ৰত)।\nআই বি পি এছ আৰ আৰ বি ২০২২ আবেদন মাচুল\nআই বি পি এছ আৰ আৰ বি ২০২২ ৰ বাবে অনলাইন আবেদন মাচুল তলত উল্লেখ কৰা ধৰণৰ:\nবিষয়া (স্কেল I, II & III)\nSC/ST/PWBD: ১৭৫/- টকা।\nঅন্যান্য: ৮৫০/- টকা।\nSC/ST/PWBD/EXSM: ১৭৫/- টকা।\nIBPS RRB Recruitment ৰ বাবে কেনেকৈ আবেদন কৰিব ?\nইচ্ছুক আৰু যোগ্য প্ৰাৰ্থীসকলে এই খালী পদসমূহৰ বাবে অফিচিয়েল আইবিপিএছ নিযুক্তি পৰ্টেলত গৈ অনলাইনযোগে আবেদন কৰিব পাৰে। অনলাইন আবেদন কৰিবলৈ প্ৰাৰ্থীসকলে তলত উল্লেখ কৰা পদক্ষেপসমূহ মানি চলিব পাৰে।\n# তললৈ স্ক্ৰল কৰক, গুৰুত্বপূৰ্ণ ৱেব-লিংকসমূহ অংশলৈ যাওক।\n# “অনলাইন আবেদন” ত ক্লিক কৰক আৰু “নতুন পঞ্জীয়নৰ বাবে ইয়াত ক্লিক কৰক” ক্লিক কৰি পঞ্জীয়ন প্ৰক্ৰিয়া সম্পূৰ্ণ কৰক।\n# পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত “Online Application” Link ত ক্লিক কৰি Login কৰক।\n# আপোনাৰ শ্ৰেণী অনুসৰি আবেদন মাচুল পৰিশোধ কৰি প্ৰ-পত্ৰ জমা দিয়ক।\n# শেষত আবেদন পত্ৰৰ পৰা এটা প্ৰিন্ট উলিয়াই লওক ৷\nআই বি পি এছ আৰ আৰ বি খালী পদৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ তাৰিখ ২০২২\n# অনলাইন আবেদন দাখিলৰ আৰম্ভণিৰ তাৰিখঃ ৭ জুন ২০২২\n# অনলাইন আবেদন দাখিলৰ শেষ তাৰিখঃ ২৭ জুন ২০২২\n# অনলাইন পৰীক্ষাৰ বাবে কল লেটাৰ ডাউনলোড – প্ৰাৰম্ভিক: জুলাই/ আগষ্ট, ২০২২\n# প্ৰাথমিক পৰীক্ষাৰ আংশিক তাৰিখঃ আগষ্ট, ২০২২\n# Online পৰীক্ষাৰ ফলাফল – প্ৰাৰম্ভিক: ছেপ্টেম্বৰ ২০২২\n# অনলাইন পৰীক্ষাৰ বাবে কল লেটাৰ ডাউনলোড কৰক – মূল / একক: ছেপ্টেম্বৰ ২০২২\n# অনলাইন পৰীক্ষা – মূল / একক: ছেপ্টেম্বৰ/অক্টোবৰ ২০২২\n# ফলাফল ঘোষণা – মূল/ একক (অফিচাৰ স্কেল I, II আৰু III ৰ বাবে): অক্টোবৰ ২০২২\nআই বি পি এছ আৰ আৰ বি নিযুক্তিৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ ৱেব-লিংক\nকোম্পানী – Office Asst ইয়াত ক্লিক কৰক\nঅনলাইন আবেদন – বিষয়া স্কেল ইয়াত ক্লিক কৰক\nঅনলাইন আবেদন – বিষয়া স্কেল II & III ইয়াত ক্লিক কৰক\nবিজ্ঞাপনৰ বিৱৰণ ইয়াত ক্লিক কৰক\nইয়াত ক্লিক কৰক\nSIPRD Assam নিযুক্তি ২০২২: ৯ জন অধ্যাপক সদস্যৰ পদ খালী\nপৰিবহণ বিভাগ অসম নিযুক্তি ২০২২ – ২৬ টা MVI খালী পদ, অনলাইন আবেদন কৰক\nValley View School উত্তৰ লখিমপুৰ নিযুক্তি ২০২২ – ৬ টা খালী পদ\nকৃষি নিযুক্তি ২০২২ – ১১ টা কাৰ্যবাহী পদ খালী\nAssam Jobs in Admit Card\nAssamTechNews\t Jun 27, 2022 0\nAssamTechNews\t 22 hours ago 0\nAHSEC Result 2022 – HS Result Online পৰীক্ষা কৰক\nAssamTechNews\t2days ago 0\nপৰিবহণ বিভাগ অসম নিযুক্তি ২০২২ – ২৬ টা MVI খালী পদ,…\nAssamTechNews\t3days ago 0\n© Copyright 2018 | Assam Tech News


সম্পাদকীয় : ২য় বৰ্ষ, ১১ম সংখ্যা - সন্ধান\nYou are at:Home»সম্পাদকীয়»সম্পাদকীয় : ২য় বৰ্ষ, ১১ম সংখ্যা\nBy সন্ধান on May 9, 2014 সম্পাদকীয়\nসচৰাচৰ আমাৰ সামাজিক ক্ষেত্ৰখনত কেতবোৰ তুলনাত্মক কথা মানুহবোৰৰ মুখে মুখে প্ৰায়ে শুনা যায় ৷ উদাহৰণস্বৰূপে অমুকৰ ল’ৰাজন ক’লা বৰণৰ; অমুকৰ ছোৱালীজনী দেখাত কম ধুনীয়া; কাৰোবাৰ তুলনাত কোনোবা বেছি চোকা; কোনোবা বেছি ধনী ইত্যাদি ইত্যাদি ৷ অৱশ্যে ভাৰতৰ দৰে গণতান্ত্ৰিক দেশ এখনত ক’থা কোৱাৰ অধিকাৰ আমি কাৰো পৰাই কাঢ়ি আনিব নোৱাৰো বা তেনে কৰাটো উচিতো নহয়৷ কিন্তু ভাৰতৰ দৰে এক পৰিয়ালতান্ত্ৰিক পদ্ধতিত এনেকুৱা ধৰণৰ কথাই উঠি অহা যুৱ চাম আৰু বিশেষকৈ সৰু সৰু ল’ৰা-ছোৱালীৰ মনত এক বেয়া প্ৰভাৱ পেলাই আৰু এই প্ৰভাৱে তেওঁলোকৰ নিজা নিজা ব্যৱহাৰৰ মাজেৰে ফুটি উঠা পৰিলক্ষিত হয় ৷\nঠায়ে ঠায়ে মানুহ বোৰে যেতিয়া ঘৰুৱা কন্দলত লিপ্ত হয় তেতিয়া ঘৰত থকা সৰু ল’ৰা ছোৱালী কেইটাৰ কথা পাহৰি যোৱাৰ উপক্ৰম হ্য় ৷ তেনে স্থলত ঘৰৰ জেষ্ঠ সকলে উগ্ৰ ভাৱৰ আশ্ৰয় লৈ বহুতো নকবলগীয়া কথাও কৈ যায় ৷ আৰু তেনেবোৰ কথা শুনি শুনিয়ে বহু শিশুৱে খুউব কম বয়সতে মানুহৰ অপ্ৰিয় হোৱা ব্যৱহাৰ কৰে ৷ যাৰ ফলত তেনে শিশুৰ পৰিবেশটোৱে তেওঁলোকৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ শত্ৰুত পৰিগণিত হয় ৷\nসাধাৰণতে দুই ধৰণৰ শিশুক এনেকুৱা ধৰণৰ পৰিৱেশে ডাঙৰ দীঘল কৰে ৷ তাৰে প্ৰথম বিধ হ’ল পিতৃ-মাতৃ হীন শিশু আৰু আন বিধ হ’ল গৃহহীন শিশু ৷ গৃহহীন শিশু বুলি ক’লে সাধাৰণতে তেনেবোৰ শিশুক বুজাব খোজা হৈছে ; যিবোৰৰ মাক বাপেকে দৰিদ্ৰতাৰ প্ৰকোপত নিজ সন্তানক ত্যাগ কৰি দিছে ৷ ভাৰতবৰ্ষৰ বিশেষকৈ উত্তৰ প্ৰদেশ, বিহাৰ , মহাৰাষ্ট্ৰ ইত্যাদি ৰাজ্য সমূহত এনে ধৰণৰ শিশু বহু দেখিবলৈ পোৱা যায় ৷ এনেবোৰ শিশুৱে খুউব সৰুৰে পৰা ভিক্ষা , চুৰি বৃত্তি , আনৰ ঘৰত চাকৰ থাকিয়েই নিজৰ জীৱন পঞ্জিকা ৰচনা কৰে ৷ কিছুমানৰ আকৌ কপাল ভাল থাকিলে কোনোবা মহান পুৰুষে নিজৰ বনায় লৈ সেই শিশুটিৰ জীৱন ৰক্ষা কৰে ৷ বাৰু যা হওক ;এনে ধৰণৰ লাখ লাখ শিশুৰ অপ্ৰিয় ব্যৱহাৰৰ প্ৰতি জগৰীয়া কোন? তেওঁলোক সঁচাই দণ্ডনীয় নেকি বাৰু ? সেই শিশুবোৰৰ শিক্ষাৰ বাবে আমি একো কৰিব নোৱাৰো নে ? অতিকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ কথাটি হ’ল তেনেবোৰ শিশুৰ ভৱিষ্যতৰ পৰা আমি কেনে ধৰণৰ ভাৰতবৰ্ষ কামনা কৰাটো উচিত বাৰু ? বহু ক্ষেত্ৰত আৰু সামাজিক ভাবে বহু প্ৰতিষ্ঠিত ব্যক্তিয়ে কিন্তু সেই কণমানিবোৰকে জগৰীয়া কৰা দেখা যায় ৷ কিন্তু আমি জগৰীয়া কৰাৰ আগতে এইটো কথাও মনত ৰখাটো উচিত যে সেই লক্ষ্য লক্ষ্য শিশুক আমাৰ দৰে কোনোবা কাপুৰুষেই জন্ম দি চিনাকী দিয়াৰ ভয়ত এতিয়া লুকাই আছে ৷ আৰু এনেকৈয়ে যদি বিশ্বৰ অন্যতম বৃহত গণতন্ত্ৰত কথা কোৱাৰ অধিকাৰেই গণতন্ত্ৰৰ দুৰ্বল ভৱিষ্যত গঢ়ি তোলাত সহায় কৰে ; তেতিয়াহ’লে ইয়াতকৈ আৰু লজ্জাজনক কথা সেই গণতন্ত্ৰৰ বাবে আৰু একোৱেই হ’ব নোৱাৰে ৷\nগতিকে প্ৰতিজন জ্যেষ্ঠই প্ৰতিটো শিশুৰ এক নিপুণ খনিকৰ হিচাপে সেই শিশুক সন্মানজনক অৱস্থালৈ লৈ যোৱাটো অপৰিহাৰ্য্য ৷ তেনে কৰিলেহে কোনো শিশুৱে ভাৰতীয় বুলি চিনাকি দিবলৈ দুখ নকৰিব ৷\nমনত ৰাখিব; সাহিত্য হ’ল এটা জাতিৰ অলংকাৰ আৰু সেই অলংকাৰেই হ’ল প্ৰতিটো শিশুৰে এক জন্মস্বত্ব অধিকাৰ …… ৷৷\n– অলকেশ শৰ্মা\nমুখ্য-সম্পাদক, সন্ধান -এক নতুন দিগন্তৰ\nPrevious Articleভাৰতীয় সুস্থ কৃষি পৰম্পৰা


Tvpress in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Tvpress ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nTvpress Eye Drop\nTvpress के सारे विकल्प देखें\nTvpress ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Tvpress Benefits & Uses in Assamese- Tvpress ar laabh aaru byavaharsamuh\nTvpress ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Tvpress Dosage & How to Take in Assamese - Tvpress ar paali aaru xeya kenedore lobo\nTvpress ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Tvpress Side Effects in Assamese- Tvpress ar parshwakriyasamuh\nTvpress সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Tvpress Related Warnings in Assamese- Tvpress xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Tvpressৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Tvpress with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Tvpress ar gurutor kriya-pratikriya\nTvpress মতভেদসমূহ- Tvpress Contraindications in Assamese- Tvpress nishedhsamuh\nTvpress ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Tvpress in Assamese- Tvpress ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Tvpress ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Tvpress Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Tvpress kriya-pratikriya\nTvpress ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Tvpress Benefits & Uses in Assamese - Tvpress ar laabh aaru byavaharsamuh\nTvpress তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nTvpress ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Tvpress Dosage & How to Take in Assamese - Tvpress ar paali aaru xeya kenedore lobo\nTvpress-ৰ উপাদানসমূহ - Tvpress Active Ingredients in Assamese - Tvpress-ar upadaansamuh\nTvpress ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Tvpress Side Effects in Assamese - Tvpress ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Tvpress ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nTvpress সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Tvpress Related Warnings in Assamese - Tvpress xonkranta xatarkatabanisamuh\nTvpress-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nগৰ্ভাবস্থাৰ সময়ত Tvpressএ মধ্যমীয়া পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া কৰিব পাৰে। আপুনি যদি ইয়াৰ ক্ষতিকৰ প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰে, তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা লগে লগে বন্ধ কৰক, আৰু চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Tvpress পুনৰাই গ্ৰহণ নকৰিব।\nTvpress-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nTvpress গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত স্তন্যপায়ী মহিলাসকলে গম্ভীৰ সমস্যাত ভূগিব পাৰে। গতিকে প্ৰথমে আপোনাৰ চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ নোলোৱাকৈ এই ঔষধটো গ্ৰহণ নকৰিব, নহলে এইটো আপোনাৰ বাবে বিপদজনক হব পাৰে।\nবৃক্কত Tvpress কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nTvpressৰ বৃক্কত মৃদু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকিব পাৰে। বেছিভাগ মানুহেই বৃক্ক ত কেতিয়াও একো প্ৰভাৱ পৰা নেদেখিব।\nযকৃতত Tvpress কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nTvpressৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াই কেতিয়াবাহে কলিজা ক প্ৰভাবিত কৰে।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Tvpress ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nআপুনি হৃদয় ৰ ক্ষতিৰ কোনো আশংকা নকৰাকৈ Tvpress গ্ৰহণ কৰিব পাৰে।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Tvpressৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Tvpress with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Tvpress ar gurutor kriya-pratikriya\nTvpress তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nTvpress মতভেদসমূহ - Tvpress Contraindications in Assamese - Tvpress nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Tvpress লোৱা অনুচিত যাতে -\nTvpress ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Tvpress in Assamese - Tvpress ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Tvpress-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Tvpressয়ে অভ্যাসৰ সৃষ্টি নকৰে।\nনহয়, মগজু খটাবলগা কোনো কাম আপুনি কৰাটো অনুচিত, আপুনি Tvpress লোৱাৰ পিছত সেয়া সক্ৰিয় কিয়নো আৰু সতৰ্ক থকাটো প্ৰয়োজনীয়।\nহয়, Tvpress সম্পুৰ্ণ নিৰাপদ।\nনহয়, মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত Tvpress ব্যৱহৃত নহয়।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Tvpress ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Tvpress Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Tvpress kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Tvpressৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nখাদ্যৰ সৈতে Tvpress লোৱাৰ পৰা আপোনাৰ স্বাস্থ্যৰ কোনো ক্ষতি নহয়।\nমদ আৰু Tvpressৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nএই বিষয়ত এতিয়ালৈ কোনো গৱেষণা হোৱা নাই। সেয়ে Tvpressৰ সৈতে মদ্যাপন কৰাৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰভাৱক লৈ এতিয়ালৈ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ বিষয়ে জনা হোৱা নাই।


মাতৃভাষাৰ স্বকীয়তা অক্ষুন্ন ৰখাত আমাৰ কৰণীয় — Vikaspedia\nমাতৃভাষাৰ স্বকীয়তা অক্ষুন্ন ৰখাত আমাৰ কৰণীয়\nকিছুদিন পূৰ্বে আমাৰ সহপাঠী এগৰাকীয়ে তেওঁৰ চিনাকি যুৱক এগৰাকীৰ মৃত্যুৰ প্ৰসংগ উলিয়ালে। অত্যন্ত মৰ্মান্তিক সেই মৃত্যুৰ বাতৰি পাই আমাৰ আন এগৰাকী সহপাঠীয়েও উচুপি উঠিল। তেওঁলোকক সান্ত্বনা দি থাকোতেই মোক ছাত্ৰী এগৰাকীয়ে আহি সুধিলে, ঘটনাটোনো কি? মই ক’লো, ‘তেজপুৰৰ যুৱক এগৰাকী সন্ধানহীন হৈ আছিল, আজি পুৱা তেওঁৰ মৃতদেহটো ব্ৰক্ষ্মপুত্ৰৰ পৰা উদ্ধাৰ হ’ল’। কেইছেকেণ্ডমানলৈ তভক মাৰি ছাত্ৰীগৰাকীয়ে মোক সুধিলে, ‘What’s চন্‌ধানহীন?’ এইবাৰ যেন মোক তভক মৰাৰ পাল; মই তেনেই সৰল অসমীয়াত তেওঁক ক’লো, সন্ধানহীন হোৱা মানে নোহোৱা হোৱা’। তেওঁৰ যেন এইবাৰো বুজাত কিছু অসুবিধা হ’ল। তেওঁৰ কাষতে বহি থকা সম্ভৱত: তেওঁৰ বান্ধৱীগৰাকীয়ে মোৰ কথাখিনি ভাঙনি কৰি তেওঁক ক’লে; ‘মানে গায়ৱ হোৱা’। এইবাৰ তেওঁ সমস্ত ঘটনাৰ যেন আঁতি-গুৰি বুজি পালে। ‘গায়ব’ এটা হিন্দী শব্দ; যাৰ অসমীয়া সমাৰ্থকেই হ’ল ‘সন্ধানহীন’!\nএয়াই আমাৰ কথা,অ আমাৰ প্ৰজন্মৰ কথা, আমাৰ প্ৰজন্মৰ সমস্যাৰ কথা। সমস্যাটো হ’ল, মাতৃভাষাটো নজনাৰ; নাজানিলেও জনাৰ বা শিকাৰ ইচ্ছা অথবা আগ্ৰহ পোষণ নকৰাৰ সমস্যা। এই সমস্যা এদিনতে আৰম্ভ হোৱা নাই; এনে সমস্যাৰ সন্মুখীন আমাৰ অগ্ৰজসকলে হ’ব লগা হৈছিল; কিন্তু তেওঁলোকৰ হাতত আছিল সমস্যা সমাধানৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় সচেতনতা।\n‘জোনাকী’ প্ৰকাশৰ পৰা সুদীৰ্ঘ কাল ধৰি অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যৰ ৰথখনৰ সুচাৰু পৰিচালক, আধুনিক অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যৰ যুগনায়ক, সাহিত্যৰথী লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাই কিন্তু আজিৰ পৰা প্ৰায় এশ বছৰ আগতেই ‘বাহী’ৰ পাতত উনুকিয়াই থৈ গৈছিল মাতৃভাষা ‘অসমীয়া’ ৰ অনাদৰৰ কথা। অসমীয়া ভাষাৰ উন্নতি সাধন- এই মহামন্ত্ৰক হৃদয়ত ঠাই দি বেজবৰুৱাই কাপেৰে নিগৰোৱা প্ৰতিটো শব্দ-বাক্য সৃষ্টিত জিলিকি উঠিছিল তেওঁৰ মাতৃভাষা অসমীয়াৰ প্ৰতি সশ্ৰদ্ধা স্নেহ আৰু মাতৃভাষা চৰ্চাৰ প্ৰতি দায়বদ্ধতা। নিজৰ সোণসেৰীয়া ভাষাটোক লৈ বেজবৰুৱাৰ গৰ্ববোধ, স্বাভিমান ফুটি উঠিছে তেওঁৰ প্ৰায়ভাগ লেখাতে। ‘অসমীয়া ভাষাৰ উন্নতি’ শীৰ্ষক প্ৰবন্ধটিত তেওঁ উল্লেখ কৰিছিল- ‘আজি-কালিৰ আমি অসমীয়াবোৰেহে মাতৃভাষা লক্ষ্মীৰ পৰা বঞ্চিত হৈ ভিকহু হৈছোহঁক।’\n(‘বাঁহী’, প্ৰথম বছৰ প্ৰথম সংখ্যা, আঘোণ, ১৮৩১ শক, বেজবৰুৱা গ্ৰন্থাৱলী, দ্বিতীয় খণ্ড, পৃষ্ঠা:১৭৫৪)\nকিন্তু পৰিতাপৰ বিষয় এই যে অসমীয়া সমাজে এই কথা আজিও নুবুজি নিজকে ভাষা-সাহিত্যৰ ক্ষেত্ৰখনত ভিক্ষুলৈ ৰূপান্তৰকৰণৰ প্ৰক্ৰিয়াত সহযোগ কৰিছে। যিটো মাতৃভাষাৰ সমৃদ্ধিৰ বাবে বেজবৰুৱা প্ৰমুখ্যে সচেতন অসমীয়াই দেহে-কেহে খাটিছিল; আজি তেওঁলোকৰেই উত্তৰপুৰুষৰ গৰিষ্ঠ সংখ্যক তথাকথিত শিক্ষিত লোকে নিজৰ উত্তৰ দায়িত্ব জলাঞ্জলি দি সেই মাতৃভাষাত কিছুমান বিজতৰীয়া শব্দৰ প্ৰয়োগ কৰি মাতৃভাষাটিৰ স্বকীয়তা আৰু মৰ্যাদা অক্ষুন্ন হৈ নথকাৰ আশংকা কঢ়িয়াইছে। এই পৰিস্থিতিত অসমীয়া ভাষা কওঁতাৰ সংখ্যা প্ৰায় একেই আছে যদিও সম্ভৱত: দ্ৰুতগতিত হ্ৰাস পাইছে অসমীয়া ভাষাৰ পাঠক আৰু লেখকৰ সংখ্যা। এনেদৰেই, আমাৰ প্ৰজন্মত অসমীয়া ভাষা পঢ়োঁতা আৰু লিখোতাৰ পৰিমাণ কমি আহিলে বেজবৰুৱা প্ৰমুখ্যে আমাৰ অগ্ৰজসকলে বৰ্ণাশুদ্ধি, অসমীয়া ভাষা প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰৰ যি অভিযান আৰম্ভ কৰিছিল; সি একান্তই অথলে যাব। কালক্ৰমত অসমীয়াৰ চকুৰ আগতে অসমীয়া ভাষাটো ভাষাৰ মানচিত্ৰৰ পৰা অদৃশ্য হৈ পৰিব। হয়তো ই হৈ পৰিব এক মৃতভাষা। অসমীয়াক, আমাৰ মাতৃভাষাটিক ‘এলাগী’ কৰিলে দেখোন আমাৰ সত্তা, জাতীয় জীৱন, জাতীয় মূল্যবোধ, জাতীয় শক্তি- এই সকলোবোৰ আমাৰ পৰা ‘এলাগী’ হৈ যাব।\nভাষা হ’ল এক সৌষ্ঠৱ-সমৃদ্ধিপূৰ্ণ বোঁৱতী সুঁতি। মাতৃভাষাই হ’ব লাগে এগৰাকী ব্যক্তিৰ বাবে সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ ভাষা। লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ উত্তৰ পুৰুষ হৈও আমাৰ মাজেৰে একাংশই অথলে যাব। কালক্ৰমত অসমীয়াৰ চকুৰ আগতে অসমীয়া ভাষাটো ভাষাৰ মানচিত্ৰৰ পৰা অদৃশ্য হৈ পৰিব। হয়তো পৰিব এক মাতৃভাষা। অসমীয়াক, আমাৰ মাতৃভাষাটিক ‘এলাগী’ কৰিলে দেখোন আমাৰ সত্তা, জাতীয় মূল্যবোধ, জাতীয় শক্তি- এই সকলোবোৰ আমাৰ পৰা ‘এলাগী’ হৈ যাব।\nভাষা হ’ল এক সৌষ্ঠৱ-সমৃদ্ধিপূৰ্ণ বোঁৱতী সুঁতি। মাতৃভাষাই হ’ব লাগে এগৰাকী ব্যক্তিৰ বাবে সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ ভাষা। লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ উত্তৰ পুৰুষ হৈও আমাৰ মাজৰে একাংশই কিন্তু এতিয়াও বুজি উঠা নাই মাতৃভাষাৰে এক কৰাৰ দায়িত্ব আমাৰ, কৰ্তব্য আমাৰ। আমাৰ সংকল্প-অসমীয়া ভাষাটোক জীয়াই ৰখাৰ; অসমীয়া ভাষাৰ পাঠক আৰু লেখকৰ সংখ্যা বৃদ্ধি কৰাৰ অসমীয়া ভাষাৰ স্থিতি শিক্ষাৰ মাধ্যমৰূপে সবল কৰাৰ। আমাৰ অসমীয়া সমাজৰ শাৰিৰীক, মানসিক, আধ্যাত্মিক, বৌদ্ধিক দিশ আৰু মানৱীয় প্ৰমূল্যবোধৰ প্ৰকৃত উত্তৰণ ঘটাবলৈ শিক্ষা নামৰ চালিকা শক্তিটিৰ ইন্ধনৰূপে আমি ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰিব লাগিব মাতৃভাষা অসমীয়াৰ। অসমীয়া ভাষাক বিদ্যায়তনিক মাধ্যমক আৰু সাহিত্যৰ ক্ষেত্ৰত আলোকসজ্জিত কৰি বিশ্বদৰবাৰলৈ নিব পাৰি বুলি যি বিশ্বাস সেয়া আমাৰ প্ৰজন্মৰ সকলোৰে মনত সৃষ্টি কৰিব পাৰিলে; অসমীয়া ভাষাৰ যি মৰ্য্যাদা-সেয়া অক্ষুন্ন ৰখা সম্ভৱ হৈ পৰিব।\nলেখিকা: ৰ’দালি শৰ্মা, দৈনিক অসম।


যিহি3- ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন (IRV) আচামিচ - 2019\n1তেওঁ মোক ক’লে, “হে মনুষ্য-সন্তান, তুমি যি বিচাৰি পাইছা, তাকে খোৱা! এই নুৰিওৱা পুথিখন ভোজন কৰা, তাৰ পাছত ইস্রায়েল পৰিবাৰক গৈ কোৱা।”\n2সেই কাৰণে মই মুখ মেলিলো আৰু তেওঁ মোক সেই নুৰিওৱা পুথিখন খুৱাই দিলে।\n3তেওঁ মোক ক’লে, “হে মনুষ্য-সন্তান, মই তোমাক দিয়া নুৰিওৱা পুথিখন পেটলৈ নি, তাৰে তোমাৰ উদৰ পূৰ কৰা।” সেই কাৰণে মই তাক খালোঁ আৰু সেয়ে মোৰ মুখত মৌ-জোলৰ নিচিনা মিঠা লাগিল।\n4পাছত তেওঁ মোক ক’লে, “হে মনুষ্য-সন্তান, ইস্ৰায়েলৰ পৰিবাৰৰ ওচৰলৈ যোৱা আৰু মোৰ বাক্য তেওঁলোকক কোৱা। বাক্য কোৱা।\n5কিয়নো অস্পষ্ট কথা আৰু কঠিন ভাষা কোৱা জাতিৰ ওচৰলৈ তোমাক পঠিওৱা হোৱা নাই, কিন্তু ইস্ৰায়েল-বংশৰ ওচৰলৈহে পঠোৱা হৈছে।\n6যি জাতিবোৰৰ বাক্য তুমি বুজি নোপোৱা, অস্পষ্ট কথা আৰু কঠিন ভাষা কোৱা এনে জাতিৰ অনেকৰ ওচৰলৈ তোমাক পঠোৱা হোৱা নাই। মই যদি তোমাক তেওঁলোকৰ ওচৰলৈ পঠালোঁহেঁতেন, তেন্তে নিশ্চয়ে তেওঁলোকে তোমাৰ কথা শুনিলেহেঁতেন।\n7কিন্তু ইস্ৰায়েল বংশই তোমাৰ কথা শুনিবলৈ সন্মত নহ’ব, কিয়নো তেওঁলোকে মোৰ কথা শুনিবলৈ সন্মত নহয়। কাৰণ ইস্ৰায়েলৰ গোটেই বংশ জেদী আৰু কঠিন চিত্তীয়া।\n8চোৱা! তোমাৰ মণ্ডল মই তেওঁলোকৰ মণ্ডলৰ দৰে আঁকোৰগোজ কৰিলোঁ আৰু তোমাৰ চেলাউৰি তেওঁলোকৰ চেলাউৰিৰ দৰে কঠিন কৰিলোঁ। তেওঁলোকৰ কপালৰ আগত তোমাৰ কপাল টান কৰিলোঁ।\n9মই তোমাৰ কপাল চকমকিয়া পাথৰতকৈ কঠিন হীৰা যেন কৰিলোঁ; তেওঁলোক বিদ্ৰোহী বংশ হলেও, তেওঁলোকলৈ ভয় নকৰিবা বা তেওঁলোকৰ মুখ দেখি ব্যাকুল নহ’বা।”\n10তেতিয়া তেওঁ মোক ক’লে, হে মনুষ্য-সন্তান, মই তোমাৰ আগত যি যি কথা ঘোষণা কৰিলোঁ, সেই সকলো কথা অন্তৰত গ্ৰহণ কৰা আৰু সেই কথাবোৰত কাণ দিয়া।\n11তাৰ পাছত তোমাৰ দেশান্তৰিত স্বজাতীয় সন্তান সকলৰ ওচৰলৈ গৈ তেওঁলোকক কোৱা; তেওঁলোকক কোৱা, তেওঁলোকে শুনক বা নুশুনক, তথাপি তুমি কোৱা যে, ‘প্ৰভু যিহোৱাই এই কথা কৈছে’।”\n12তেতিয়া আত্মাই মোক দাঙি লৈ গ’ল; তেতিয়া মোৰ পাচফালে এটা মহৎ ভূমিকম্পৰ শব্দৰদৰে এই বাক্য কোৱা শুনিলোঁ বোলে, যে, “নিজ ঠাইত বাস কৰা যিহোৱাৰ গৌৰৱ ধন্য।”\n13তেতিয়া মই জীৱিত প্ৰাণী কেইজনৰ ডেউকা পৰস্পৰে লগ লগাত, তাৰ শব্দ শুনিলো আৰু তাৰে সৈতে অতি বেগেৰে যোৱা চকাবোৰৰ আৰু এটা মহৎ ভূমিকম্পৰ শব্দ শুনিলোঁ।\n14এইদৰে আত্মাই মোক দাঙি লৈ গ’ল; আৰু মোৰ আত্মাৰ আবেগত মই বেজাৰত আছিলোঁ, কিয়নো যিহোৱাৰ হাত মোৰ ওপৰত প্ৰবল আছিল।\n15তাৰ পাছত কবাৰ নদীৰ পাৰত থকা তেল-আবীব নিবাসী দেশান্তৰিত লোকসকলৰ ওচৰত মই উপস্থিত হলোঁ, আৰু তেওঁলোকে বাস কৰা ঠাইলৈ গৈ, মই আচৰিত হৈ তেওঁলোকৰ মাজত সাত দিন বহি থাকিলোঁ।\n16তাৰ পাছত সাত দিনৰ মূৰত যিহোৱাৰ বাক্য মোৰ ওচৰলৈ আহিল যে,\n17“হে মনুষ্য-সন্তান, মই তোমাৰ ইস্ৰায়েল বংশৰ কাৰণে প্ৰহৰী নিযুক্ত কৰিলোঁ; এই কাৰণে মোৰ মুখৰ পৰা বাক্য শুনি মোৰ নামেৰে তেওঁলোকক সেই বিষয়ে সাৱধানে থকিবলৈ দিয়া।\n18‘তুমি নিশ্চয়ে মৰিবা’, এইদৰে মই দুষ্ট লোকসকলক কোৱা সময়ত তুমি যদি তাক সতৰ্ক নকৰা বা তেওঁলোকৰ প্ৰাণ নিস্তাৰ কৰিবৰ কাৰণে তেওঁলোকৰ মন্দ পথৰ পৰা তেওঁলোকক সাৱধান হ’বলৈ নোকোৱা, তেতিয়া সেই দু্ষ্ট লোকসকল নিজ অপৰাধত মৰিব - কিন্তু মই তোমাৰ হাতৰ পৰা তেওঁলোকৰ ৰক্তৰ প্ৰতিশোধ ল’ম।\n19কিন্তু তুমি যদি তেওঁলোকক সতৰ্ক কৰা কিন্তু তেওঁলোকে নিজ দুষ্টতাৰ পৰা বা নিজ কু পথৰ পৰা নুঘূৰে, তেতিয়া তেওঁলোকে নিজ অপৰাধত মৰিব; কিন্তু তুমি হ’লে, তোমাৰ প্ৰাণ ৰক্ষা কৰিবা।\n20যদি এজন ধাৰ্মিক লোকে নিজ ধাৰ্মিকতাৰ পৰা ঘূৰি অপৰাধ কৰে, তেতিয়া মই তেওঁৰ আগত উজুটি খোৱা মূঢ়া ৰাখিম আৰু তেওঁৰ মৃত্যু হ’ব, কিয়নো তুমি তেওঁক সতৰ্ক নকৰিলা। তেওঁ নিজ পাপত মৰিব, কিন্তু তেওঁ কৰা ধৰ্ম-কৰ্মবোৰ মই সোঁৱৰণ নকৰোঁ; কিন্তু তেওঁৰ ৰক্তৰ প্ৰতিশোধ মই তোমাৰ হাতৰ পৰা ল’ম।\n21আৰু ধাৰ্মিক লোক এজনক পাপ নকৰিবৰ কাৰণে তুমি যদি তেওঁক সতৰ্ক কৰা আৰু তেওঁ যদি পুনৰ পাপ নকৰে, তেন্তে তেওঁ সতৰ্ক হোৱাৰ কাৰণে অৱশ্যে জীয়াই থাকিব; আৰু তুমিও নিজ প্ৰাণ ৰক্ষা কৰিবা।”\n22সেই ঠাইতে যিহোৱাৰ হাত মোৰ ওপৰত অৰ্পিত হ’ল আৰু তেওঁ মোক কলে, “উঠা! উপত্যকালৈ ওলাই যোৱা, মই সেই ঠাইত তোমাৰ লগত কথা পাতিম।”\n23তেতিয়া মই উঠি উপত্যকালৈ ওলাই গ’লো আৰু দেখিলোঁ যে, কবাৰ নদীৰ ওচৰত মই দেখা গৌৰৱৰ নিচিনাকৈ যিহোৱাৰ গৌৰৱ সেই ঠাইত ৰৈ আছিল; তেতিয়া মই উবুৰি হৈ পৰিলোঁ।\n24তাৰ পাছত মোলৈ সেই আত্মা আহিল আৰু মোক থিয় কৰোৱালে; আৰু তেওঁ মোৰ লগত কথা হৈ মোক ক’লে, “তুমি নিজ ঘৰলৈ গৈ নিজকে বন্ধ কৰি ভিতৰত ৰাখা,\n25কিয়নো এতিয়াৰ কাৰণে হে মনুষ্য-সন্তান, লোক সকলে তোমাক লেজু লগাই তাৰে তোমাক বান্ধিব, যাতে তুমি তেওঁলোকৰ মাজলৈ যাব নোৱাৰিবা;\n26মই তোমাৰ জিবা তালুত লগাম, যাতে তুমি বোবা হ’বা আৰু তেওঁলোকৰ আগত অনুযোগ কৰোঁতা নহ’বা; কিয়নো তেওঁলোক বিদ্ৰোহী বংশ।\n27কিন্তু মই তোমাৰ লগত কথা হোৱা সময়ত যেতিয়া তোমাৰ মুখ মেলিম, তেতিয়া তুমি তেওঁলোকক ক’বা ‘প্ৰভু যিহোৱাই এই কথা কৈছে’; যি জনে শুনে, তেওঁ শুনক আৰু যি জনে নুশুনে, তেওঁ নুশুনক; কিয়নো তেওঁলোক বিদ্ৰোহী বংশ!”\n< যিহি 2\nযিহি4>


খেলুৱৈ হিচাপে অনুৰাগ ঠাকুৰৰ ক্ৰীড়া জীৱন - Olympia Sports\nHomeNewsখেলুৱৈ হিচাপে অনুৰাগ ঠাকুৰৰ ক্ৰীড়া জীৱন\nখেলুৱৈ হিচাপে অনুৰাগ ঠাকুৰৰ ক্ৰীড়া জীৱন\nঅলিম্পিয়া প্ৰতিবেদন: ভাৰতৰ এগৰাকী গতিশীল কেন্দ্ৰীয় ক্ৰীড়ামন্ত্রী । তেওঁ সকলোৰে পৰিচিত অনুৰাগ ঠাকুৰ । বিগত টকিঅ’ অলিম্পিকৰ মাত্র ১৬ দিন আগতে ক্ৰীড়া আৰু যুৱ পৰিক্ৰমা মন্ত্ৰালয়ৰ মন্ত্রিত্বৰ দায়িত্ব লোৱা কেবিনেট মন্ত্রী জন প্ৰকৃততে কোন ? তেওঁ কেৱল এজন ৰাজনৈতিক নেতাই নে ? ক্ৰীড়াৰ সৈতে কিদৰে জড়িত অনুৰাগ ঠাকুৰ ? সেই সকলোবোৰ সামৰি অলিম্পিয়া স্পৰ্টছৰ বিশেষ প্ৰতিবেদন ।\nদেশৰ ক্ৰীড়াক্ষেত্র উন্নয়নৰ বাবে অহোপুৰুষাৰ্থ কৰা মন্ত্রীজনেই হল অনুৰাগ ঠাকুৰ । ক্ৰীড়াৰ বিভিন্ন অনুষ্ঠানত সবল ৰূপত প্ৰায়ে দেখা যায় এইগৰাকী কেন্দ্ৰীয় ক্ৰীড়ামন্ত্রীক । কেতিয়াবা খেলুৱৈসকলৰ সৈতে খেলাও দেখা যায় বিভিন্ন অনুষ্ঠানত । মুঠতে, দেশৰ ক্ৰীড়া প্ৰতিভাক উৎসাহিত কৰিবলৈ তেওঁ যিমান পাৰে চেষ্টা অব্যাহত ৰাখিছে । পিছে, এই এই গৰাকীৰ ৰাজনীতিকৰ পৰিচয় কেৱল মন্ত্রীয়েই নহয় ।\nতেওঁ ৰাজনীতিলৈ অহাৰ পূৰ্বে আছিল এগৰাকী নিপুণ খেলুৱৈ\nঅনুৰাগ ঠাকুৰ হিমাচল প্ৰদেশৰ হামিৰপুৰ সমষ্টিৰ লোকসভাৰ সদস্য হোৱাৰ আগতে খেলুৱৈ হিচাবে তেওঁৰ আছিল অনেক পৰিচয় । তেওঁ দখল আছিল ক্ৰিকেটত ।ঠাকুৰৰ ক্ৰিকেট যাত্রা আৰম্ভ হৈছিল ১৪ বছৰৰ পৰা । তেওঁ বিজয় মাৰ্চেন্ট ট্ৰফী জয় কৰা পঞ্জাৱ অনুৰ্ধ-১৬ দলৰ নেতৃত্ব বহন কৰিছিল । ইয়াৰ উপৰি, যেতিয়া হিমাচল প্ৰদেশ ক্ৰিকেট এছচিয়েচনৰ সভাপতি আছিল, তেতিয়া ২০০০ চনৰ নবেম্বৰত জম্মু আৰু কাশ্মীৰৰ বিৰুদ্ধে ৰঞ্জী ট্ৰফীৰ এখন খেল খেলিছিল এইগৰাকী অনুৰাগ ঠাকুৰে ।\nঅনুৰাগ ঠাকুৰে হিমাচল প্ৰদেশক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি এখন প্ৰথম শ্ৰেণীৰ মেচ খেলিছে । লগতে, ২০০০-২০০১ বৰ্ষত জম্মু -কাশ্মীৰৰ বিৰুদ্ধে এখন মেচত অধিনায়ক হিচাপে দলটোক নেতৃত্ব দিছে ।সেইবাৰ জম্মু আৰু কাশ্মীৰ ৪ উইকেটত বিজয়ী হৈছিল ।\nতেওঁ হিমাচল প্ৰদেশ ক্ৰিকেট সন্থাৰ সভাপতি হৈ থকাৰ কালছোৱাত ৰাজ্যখনত পাঁচখন ষ্টেডেয়াম বিকশিত কৰিছিল । যাৰ ভিতৰত আছিল আছিল ধৰমশালা ষ্টেডিয়াম আৰু দুখনকৈ ক্ৰিকেট একাডেমী ।\n৪৬ বসন্ত গৰকা অনুৰাগ ঠাকুৰ ক্ৰীড়া প্ৰশাসনৰ সৈতেও জড়িত আছিল । তেওঁ ২০১৫ ৰ পৰা ফ্ৰেব্ৰুৱাৰী ২০১৭ লৈ ভাৰতীয় ক্ৰিকেট নিয়ন্ত্ৰণ বোৰ্ডৰ সভাপতিৰ পদ অলংকৃত কৰিছিল ।\nপিছে, উচ্চতম ন্যায়ালয়ে তেওঁক বি চি চি আইৰ ভিতৰত কাম কাজৰ পৰা বিৰত থাকিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়াত তেওঁ আঁতৰি আহে । ঠাকুৰে ২০০৮ চনত ৰাজনৈতিক কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰি বৰ্তমান দেশৰ ক্ৰীড়া মন্ত্রীৰ আসন শুৱনি কৰিছে । ক্ৰীড়া অনুৰাগীৰ আশা–দেশৰ ক্ৰীড়ামন্ত্রী জনৰ উৎসাহ উদ্দীপনাৰে জীপাল হওক ভাৰতৰ ক্ৰীড়াজগত । খেলুৱৈৰ প্ৰতি সহমৰ্মিতা প্ৰদৰ্শনেৰে সৃষ্টি কৰক নতুন নতুন খেলুৱৈ ।\nPrevious articleগুৱাহাটীত অসম ৰাজ্যিক আন্তঃক্লাব টাইকোৱানডো চেম্পিয়নশ্বিপ\nNext articleসামৰণি পৰিল অসম ৰাজ্যিক আন্তঃক্লাব টাইকোৱানডো চেম্পিয়নশ্বিপ\nদাওহাৰু মুংখলং ট্ৰফী ফুটবল,শ্ৰীৰামপুৰৰ বিলৌগাউ-গোঁসাইগাঁৱৰ গ্লোবেল একাডেমী ছেমিত\nএ টি পি এ শ্বিল্ড ফুটবলত অইলক পৰাস্ত কৰি বিদ্যুৎ পৰিষদ চূড়ান্ত বিজয়ী


কাৰ পৰা লব পাৰো আমি শিক্ষাৰ পাঠ? - কুল শইকীয়া - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nকাৰ পৰা লব পাৰো আমি শিক্ষাৰ পাঠ? – কুল শইকীয়া\nJuly 17, 2017 March 10, 20210Comments\nমোৰ মতে যিকোনো ব্যক্তিয়ে হব পাৰে আমাৰ বাবে শিক্ষাগুৰু৷ এনে এটা অভিজ্ঞতা বৰ্ণনা কৰিব খুজিছো৷ আইপিএছৰ প্ৰবেচনাৰ থকাৰ সময়ত প্ৰশিক্ষণৰ বাবে অবিভক্ত যোৰহাট জিলাৰ এখন দুৰণিবটীয়া সৰু পুলিচ থানাত কেইদিনমানৰ বাবে হৈছিলো ভাৰপ্ৰাপ্ত বিষয়া (অ’চি)৷ নতুন উদ্যম আৰু শক্তিৰে অপৰাধীৰ আড্ডাৰ বিৰুদ্ধে জঁপিয়াই পৰিলো, সিহঁতৰ ঘাটি, অনৈতিক কাৰ্য্যস্থলীবোৰত অভিযান আৰম্ভ কৰিলো৷\nএদিন ওচৰৰ ৰেলষ্টেচনটো চাৰিওফালে গঢ়ি উঠা বেআইনী মদৰ দোকানবোৰৰ ওপৰত অভিযান চলালো৷ লগত আছিল চিপাহী দাস, যি আৰু মাথোঁ এবছৰৰ পিছতে চাকৰিৰ পৰা অৱসৰ লোৱাৰ বয়সৰ, আৰু চিপাহী ভূঞা, যাৰ চাকৰিত যোগদানৰ ৫/৬ বছৰ হৈছে মাথোন৷ অভিযানত মানুহৰ দৌৰাদৌৰি হৈ হাল্লাৰ মাজতে গম পালো যে আমাৰ সমুখত পঞ্চাশ মিটাৰমান দূৰত প্ৰায় ১৫০ মানুহৰ সমাগম ঘটিছে, কাষতে থকা ৰেলআলিৰ পৰা কিছুমানে তুলি লৈছে হাতে হাতে শিল, আন কিছুমানৰ হাতত দা, লাঠি!\nউপলব্ধি কৰোতে পলম নহ’ল যে আমাৰ অভিযানৰ বিৰুদ্ধে এই জিংঘাসু মানুহখিনি সাজু হৈছে আৰু মাথোন কেইটামান মুহূৰ্তৰ ভিতৰতে সিহঁতে আমাক শিলগুটি, দা-লাঠিতে চূৰ্চুমৈ কৰি পেলাব৷ এক ভয়ানক আসন্ন বিপদৰ সমুখত শুদাহাতে মই, আৰু আৰু হাতত লাঠি লৈ ৰঙা টুপীৰ দুজন চিপাহী ভূঞা আৰু দাস৷ কাণৰ কাষত এটা ফুচফুচনি শুনিলো, ’চাৰ, আমি দৌৰি নপলালে ইহঁতে আমাক শেষ কৰি পেলাব-’ ডেকা চিপাহী ভূঞাই ক’লে৷ পলাম নে সমুখ সমৰত নামিম- এনে এক দোমোজাত দোদুল্যমান হৈ থকাৰ মুহূৰ্তত মই চকুৰে যি দেখিলো সেয়া মোৰ বাবে আছিল অকল্পনীয়৷ বয়সে ভাটি দিয়া আৰু মাথোঁ এবছৰ চাকৰি থকা চিপাহী দাসক দেখিলো ৰণচণ্ডী মূৰ্ত্তিৰে উদ্যত লাঠিৰে সমুখৰ হিংসাত মাতাল হৈ থকা মানুহখিনিৰ দলটোলৈ খেদি যোৱা৷\n’চাল্লা, চবকে মাৰি কাটি শেষ কৰি দিম এতিয়াই’- চিপাহী দাসৰ এনে এক ৰণভেৰীয়ে আকাশ বতাহ কঁপাই তুলিলে৷ মই আৰু চিপাহী ভূঞাই যোগ দিলো দাসৰ প্ৰত্যাক্ৰমণত, খেদি গ’লো সেই উন্মত্ত জনতাৰ দলটোলৈ৷ মানুহবোৰ ফৰিংচিটিকা দিলে৷ প্ৰায় ১০০/১৫০ মিটাৰ আটাইকে খেদি পঠোৱাৰ পিছত এই যুদ্ধৰ সেনাপতি চিপাহী দাস এটা সময়ত ৰেলৰ আলিত বহি পৰিল, ঘৰ্মাক্ত শৰীৰ আৰু ফোঁপাই থকা মুখমণ্ডলত স্বস্তিৰ ছবি ফুটি ওলাল৷\nহাতৰ লাঠিডালেৰে ৰেলআলিৰ শিল খুচৰি দাসে ক’লে, ’এনে পৰিস্থিতি আহিলে পলাই যোৱাৰ প্ৰৱণতা ভয়ংকৰ হব পাৰে-’ অৰ্থাৎ, ডেকা চিপাহী ভূঞাৰ কথামতে যদি আমি আঁতৰি পলোৱাৰ কৌশল ল’লোহেঁতেন, উন্মত্ত জনতাই আমাক তাতেই নিঃশেষ কৰি পেলালেহেঁতেন!\nআমি থানালৈ বীৰদৰ্পে উভতি আহিলো, ৰাস্তাত ভাবি আহিলো চাকৰিৰ শেষ স্তৰত উপনীত হোৱা অভিজ্ঞতাৰে চিপাহী দাসৰ শিকনি, ’জীৱনলৈ অহা প্ৰত্যাহবানৰ পৰা পলোৱাৰ চেষ্টা নকৰি সেইবোৰৰ সন্মুখীন হওক! চিপাহী দাসৰ সেই জীৱন মৃত্যুৰ প্ৰত্যাহ্বানৰ বিৰুদ্ধে ৰণকৌশল, প্ৰত্যাক্ৰমণ, হাতৰ সেই উদ্যত লাঠিডাল, ৰণভেৰীৰে আমাৰ তিনিজনক নিশ্চিত সংকটৰ পৰা জীৱনৰক্ষা কৰা- এইবোৰ এতিয়াও মোৰ স্মৃতিৰ ৰহঘৰাৰ সম্বল, লগতে চিপাহী দাসৰ ’জীৱনৰ প্ৰত্যাহ্বানক আঁকোৱালি লোৱা’ৰ শিক্ষাপাঠ!\nক’ত আছে বাৰু মোৰ সেই শিক্ষাগুৰু এতিয়া? ব্যস্ততাৰ ধামখুমীয়াত যেন আমি সকলো— ■■\n← এজন ব্যতিক্ৰমী যুৱক – লেখক : বিৰাট চৌধুৰী – অনুবাদ : চন্দন কাকতি\nমিচিং জনগোষ্ঠীয় লোক উৎসৱ প: ৰাগ – কোকিল শইকীয়া →\nডেমকেয়াৰ টনিক : প্ৰতিম প্ৰতাপ বৰুৱা\nঅকব তোমাৰ বাবেই (জ্যোতি প্ৰকাশ নাথ)\nআশা – সুনীল দত্ত


পোহৰ – Mahabahoo\nআস্, কিহে পাইছে এই ল’ৰাজনক। চিগাৰেটটো টানি টানি তমসাই হোৱাটছ-আপৰ মেছেজবোৰ চাই আছে। পুনৰ এটা মেছেজ আহিল,”হিমালয় বগাই ছিঙি আনিব নোৱাৰো কাঞ্চনজংঘাৰ বৰফ এটুকুৰা। উৰি ফুৰা কুঁৱলীবোৰে শীতক সঁহাৰি জনাই বাধা হৈ পৰে মোৰ আকাংক্ষাত। কি দিম? সহজলভ্য কোনো বস্তুৱে প্ৰিয় নহয় মোৰ প্ৰিয়তমাক দিবলৈ।”\nতমসাই খঙত ফোনটো লগাই চিঞৰি চিঞৰি গালি পাৰিলে, “অপ্ৰয়োজনীয় মেছেজ মোক নিদিব। মোৰ ইচ্ছা নাই।”\nকি জানো হয় তমসাৰ আজিকালি। কোনো কথাতে তাই শান্ত হৈ থাকিব নোৱাৰে। অৰণ্যলৈ ফোনটো লগাই সুধিলে,”কালি আহিবানে?” অৰণ্যক তাই এটায়ে উত্তৰ দিব লাগে সদায়,”লাভলী ভালে আছে। খাইছে। পঢ়িছে। অ স্কুল গৈছে।” বাছ হৈ গ’ল এটা দিনৰ বাবেই সিহঁত স্বামী-স্ত্ৰী। সম্পৰ্কবোৰো বৰ আচৰিত ওচৰ হয়, অথচ নিজৰ নহয়।\nভাত-পানী খাই তমসাই অফিচলৈ যাবলৈ ওলাল। পুনৰ ম’বাইলটোত মেছেজৰ ৰিংটোন।”এমুঠি সুখৰ বতাহ তোমাৰ বাবেই কঢ়িয়াই আনি তোমাৰ ম’বাইললৈ পঠিয়ালো। চোৱাচোন পাইছানে? যদি অনুভৱ কৰিব নোৱাৰা তুমি তোমাৰ হাতৰ মুঠিত লোৱা বতাহজাকক, তেন্তে মোৰ উশাহত লৈ নিশাহত এৰি দিম তোমাৰ ওচৰত … মোৰ একান্ত নিজৰ সময়, বতাহ, সূৰুযৰ পোহৰ আৰু এমুঠি নৈপৰীয়া বালিচৰ। তাত ঘৰ বান্ধিম আমি সুখৰ য’ত থাকিব আমাৰ কাহানিবা চিনাকি লগা তাহানিৰ সপোনবোৰ। তাত যে বতাহজাকে তোমাক চুই উঠি মোকো চুই যাব। তাতে শান্তি হ’ব আমাৰ।”\nপুনৰ এটা হোৱাটছ-আপ মেছেজ, “বহাগ আহিলে মনত নকৰাকৈয়ে মনত পৰি যায় তোমালৈ। এমুঠি ৰং, এবুকু সেউজীয়াৰ মাজতে সপোনবোৰে মোৰ মুক্ত, শান্ত-সৌম্য বতাহৰ সৈতে মিতিৰালি কৰে।” এইবাৰ তমসাই সেই বিশেষ হোৱাটছ-আপ মেছেজ অহা নম্বৰটো ব্লক কৰি থ’লে।\nঅফিচৰ লেপটপটোত বিশেষ মেইলবোৰৰ ৰিপ্লাই কৰি তমসাই মাহটোৰ আৰম্ভণিতে পঠাবলগীয়া বিশেষ ৰিপ’ৰ্টবোৰ বিতংভাৱে চালি-জাৰি চাই ওপৰমহলালৈ পঠিয়ালে। মাজতে দুপৰীয়া আধা ঘণ্টাৰ বাবেই ফেচবুক গোটৰ বা কোনো অনলাইন মেগাজিনৰ কবিতা, গল্প, উপন্যাস পঢ়াটো তমসাৰ এক এৰাব নোৱৰা নিচা। তাতো শান্তি নাপালে গল্প বা উপন্যাস ( কিতাপ )এখনৰ পাট লুটিওৱাত তাই ব্যস্ত থাকে। “ফেচবুকটো ওলাই খুব ভাল হ’ল।” অফিচৰ সহকৰ্মী গোস্বামীদাই মুখত তামোলখন ভৰাই কাষৰ কেবিনৰপৰা মাত লগালে। তমসাই হাঁহিৰে জনালে, “এখন বেলেগ নেদেখা সমাজৰ লগত ব্যস্ত মই। দেখি থকা সমাজখনতকৈ সেইখন সমাজহে আপোন হ’ল মোৰ। গোস্বামীদায়ে ক’লে, “পিছে তমসা, মানুহে যে কয় আমাৰ যুৱপ্ৰজন্ম বেয়াৰ দিশে ধাৱমান, কথাটো মিছা নহয় আংশিকভাৱে, কিন্তু সম্পূৰ্ণকৈ চালি-জাৰি চালে কথাটো মিছা।” তমসাই শলাগিলে, “হয় গোস্বামীদা, ময়ো ভাবো পুৰণি কালত যেনেকৈ ভাল-বেয়া আছিল এতিয়াও আছে। তেতিয়া বেয়া শিকিব আৰু চাব, মন কৰা মানুহে ভিচিডিত বেয়া চিনেমা চাইছিল। সময়ৰ লগে লগে ভিচিডি গুচি চিডি হ’ল। চিডি গুচি কম্পিউটাৰৰ ইণ্টাৰনেটত কিছুমান লিংক নহ’লে পেনড্ৰাইভটো। এতিয়াতো ক’বই নালাগে হোৱাটছ-আপ। তেতিয়া ভাল শিকিব মন কৰা মানুহে ভাল কিতাপ এখন পঢ়িছিল, আজিও পঢ়ে। এনে বহুকেইখন ই-মেগাজিন আছে যি যুৱ-সমাজে আগুৱাই নিছে এক সুন্দৰ উজ্জ্বল ধাৰণাৰে। ভৱিষ্যতে আমাৰ জাতিটোৰ ভাষা, সংস্কৃতি নিঃশেষ নোহোৱাকৈ ৰাখিবলৈ এচামে আপ্ৰাণ চেষ্টা কৰিছে। এনেকৈ দিন গৈ থাকিলে অসমীয়া ভাষা কেতিয়াও দুখীয়া নহ’ব চাব। এদিন এই ভাষাই বঙালী সাহিত্যতকৈও উচ্চতাৰে বিশ্ব দৰবাৰত জিলিকি উঠিব।” গোস্বামীদায়ে শলাগিলে, “হয়, সমাজত হোৱাটছ-আপ, ফেচবুকে কেৱল অশালীনতা বা অসামাজিকতাক প্ৰচাৰ কৰা নাই, তাৰ লগতে ভালৰ বাবে ভাল দিশ দেখুৱাইছে। সময় নোহোৱা আধুনিক সমাজত যিখিনি মানুহে আজিও জাতিটোক জীয়াই ৰাখিবলৈ আপ্ৰাণ চেষ্টা কৰি কষ্ট কৰিছে, সেইখিনি সঁচাকৈয়ে শলাগনীয়।” তেনেতে অফিচৰ সহকৰ্মী কলিতাই লেপটপটোৰপৰা মূৰটো উঠাই মাত লগালে,”হয়নে তমসা, আজিকালি সকলোৱে লিখে ন?” তমসাই নিজৰ কেবিনটোৰপৰা কাষৰ কেবিনটোলৈ উঠি গৈ কলিতালৈ চাই চকু ঘোপা কৰি শুনালে, “পাঠ্যক্ৰমৰ শিক্ষা আহৰণ কৰি ভাল চাকৰি লৈ শকত পৰিমাণৰ দৰমহা এটা মাহেকৰ মূৰত বেংকত সোমোৱা ম’বাইলৰ মেছেজটো চাবলৈ যিমানে সহজ, গল্প, কবিতা, উপন্যাস লিখি বিখ্যাত হোৱাটো সিমানেই টান কাম।” তেনেতে তমসাৰ ফোনত কামকৰা দিদিজনীৰ ফোন, “লাভলীৰ বহুত জ্বৰ।” তমসাই অফিচৰ পিয়ন বাবুলক কথাটো কৈ তাৰ বাইকখনেৰে তাইক ঘৰত থৈ আহিবলৈ ক’লে। গোস্বামীদা আৰু কলিতাক চিঞৰি কৈ গ’ল, “লেপটপ থ’ব মোৰ আলমাৰিত। মেইল ছাইন আউট কৰিব। ছোৱালীজনীৰ জ্বৰ বোলে।” গোস্বামীদা আৰু কলিতাই তাইৰ লগত যাব লাগিবনে সুধিলে। তাই লাগিলে জনাম বুলি কৈ বাবুলৰ বাইকত উঠিল। অফিচৰপৰা তমসাৰ ভাৰাঘৰ পাঁচ মিনিটৰ বাট, পিছে অধৈৰ্য অৱস্থাত ভয় আৰু চিন্তাই এক ছেকেণ্ডকো এটা যুগত পৰিৱৰ্তন কৰে।\nঅৰণ্যৰ ফোন ৰিচিভ কৰি তমসাই আনদিনাৰ দৰেই ছটফটাই উঠিল আজিও। তীব্ৰ বাসনা জাগিছে তাইৰ এটা চিগাৰেট বা এগিলাছ বিয়েৰ বা ভদকাৰ। পিছে তমসাই সমজুৱাকৈ নিচা নকৰে। কিছু অন্তৰংগ বন্ধু-বান্ধৱীৰ বাদে কোনেও নাজানে তমসাই নিচা কৰে বুলি। অৰণ্যৰ ফোনত অলপ আগতে কোৱা কথাবোৰে পাকঘূৰণি খাই থাকিল, “ছোৱালী জন্ম দি উদঙীয়া গৰুৰ দৰেই নিজৰ পথাৰত ঘূৰি ফুৰিবি। চাকৰি কৰাৰ প্ৰয়োজন কি আছে মই নুবুজো। মোৰ ছোৱালীৰ কিবা হয় যদি তোক কি কৰো চাই ল’বি।” পাৰে এনেকৈ ক’ব, কিনো ডাঙৰ কথা, তমসাৰ মাকে বুজায়। তমসাই পাৰে বুলি মানি নলয়। তাই মাথোঁ গুৰুত্ব নিদিয়ে। অপ্ৰয়োজনীয় বস্তুবোৰে সদায় ঘৰ বা মনৰ বাহিৰত স্থান পায়। তেনেকৈ অপ্ৰয়োজনীয় সম্পৰ্ক এটাত অৱহেলাই স্থান পায়। গুৰুত্বহীন অৱহেলা। যিজন পুৰুষে বিয়াৰ প্ৰথম নিশাতে তমসাক ক’ব পাৰিছিল, “টকা থাকিলে সকলো কিনিব পাৰি। সুন্দৰ পত্নী মন গ’লেই কিনিব নোৱাৰি।ভাৰতৰ সমাজ ব্যৱস্থা আছে। আইন বুলিও কথা এটা আছে। সেয়ে মই সুন্দৰী যুৱতীয়ে বিয়া পাতিম বুলি ঠিক কৰিছিলো। চোৱাতোমাৰ গাৰ ৰংটো বহুত ধুনীয়া। চকুযুৰিডাঙৰ, উজ্জ্বল। চেলাউৰি ঘন। হাতৰ আঙুলিবোৰ ইমান লাহী। চুলিকোছা প্ৰতিমাৰ দৰেই। মাই আপত্তি কৰিছিল। পঢ়াত আৰু অলপ ভাল হোৱাহেঁতেন। মই মেনেজ কৰিলো।”আগবাঢ়িছিল অৰণ্য তাইৰ ওচৰলৈ এটা প্লেটিনামত হীৰা খটোৱা আঙঠিৰে সৈতে। মাকৰ ঘৰৰ মানুহে শিকাই দিয়াৰ দৰেই তাই শান্ত হৈ আছিল। স্বভাৱত তাই শান্ত নহয়। কিন্তু সিদিনা ভয়ত তাই শান্ত হৈছিল। তেইছ বছৰ বয়সত তাই কাপোৰ খুলিছিল। নিজে খোলা নাছিল। খুলি দিয়া হৈছিল আঙঠিটো বাঁওহাতৰ অনামিকা আঙুলিত পিন্ধাই দি। এসাজ মুগাৰ মেখেলা-চাদৰ য’ত তমসাৰ মাকে গোলাপ ফুল এপাহ তুলিছিল ৰঙা আৰু তাৰ ওচৰৰ পাত দুখিলা সেউজীয়া। কিমান পাহি গোলাপ ফুলৰ ভর্তি চিলাই মাকে নিজৰ হাতেৰে কৰিছিল তাক হিচাপ কৰিব তাইৰ তেতিয়া আহৰিয়ে নাছিল এদ’ম কিতাপৰ মাজত সোমাই। অৰণ্যৰ কথাত হা-না নকৰি তমসাই ফুল কেইপাহ আছে হিচাপত লাগি গ’ল। অৰণ্যই তাইক খুলি গৈছিল। এৰা তাইকেতো। বখলিয়াই নিছিল এখন এখন ছাল। উহ, বৰ কষ্ট হৈছিল সিদিনাখন তাইৰ। অচিনাকি এজনৰ ওচৰত নাঙঠ হোৱাৰ লজ্জাবোধত তাই বাৰে বাৰে যুঁজ দিছিল। বাৰে বাৰে তাইৰ ওঁঠযুগল ভয়ত পিছুৱাই গৈছিল। পৰীক্ষা-নিৰীক্ষা কৰি সতীত্বৰ অলংকাৰেৰে সজ্জিত তমসাৰ দেহৰ এপদ এপদ অলংকাৰ খুলি অৰণ্যই নিজে সজা ৰোমাণ্টিক চিতাত উঠাই দি দাউ দাউকৈ জুইকুৰা জ্বলাই দিছিল। সেই জুইত ছটফটাই থকা তমসালৈ চাই অৰণ্যই কৈছিল, “তুমি ভবাতকৈ বেছি ধুনীয়া, কিন্তু তোমাৰ স্তনযুগল আৰু নিতম্ব তাইৰ সমান ডাঙৰ নহয় কিয়?” বহুত কিয়ৰ উত্তৰ তমসাই নাপালে জীৱনত। কিয় পিতাইহঁতে সমাজত প্ৰতিষ্ঠিত ধনী মানুহ হৈও তমসালৈ অহা ল’ৰাৰ ভিতৰত সকলোতকৈ ধনী ল’ৰাৰ লগতে বিয়া দিলে। কিমাননো খাইছিল তাই? কিমানৰ পিন্ধিছিল? পিতায়ো, কিয় মোৰ তহঁতৰ ওপৰত থকা বিশ্বাসক মিথ্যা বুলি প্ৰমাণ কৰিলি ?\nতমসাৰ মাকে ফোন কৰি লাভলীৰ খবৰ লোৱাৰ লগে লগে ক’লে, “মাতু, টিভিটো অন কৰ। অসমীয়া বাতৰি চা। ধনদা তালুকদাৰৰ মৃত্যু হ’ল। হত্যায়ে নে আত্মহত্যা বা?” মাকৰ কথাত তমসাই একেকোবে টিভি অন কৰিলে। লাভলীক পৰীক্ষা কৰি তাইৰ অফিচৰ ডাক্তৰ মুৰমুই কেইটামান ঔষধ লিখি দি চিন্তাৰ একো কাৰণ নাই বুলি জনালে। বতৰ আৰু পানীৰ সলনি হ’লে চৰ্দীজ্বৰ হয়ে বুলি ডাক্তৰ মুৰমুয়ে তমসাৰপৰাই বিদায় ল’লে।\nঅসমীয়া নিউজ চেনেলকেইটাই ব্যাখ্যা বেছি কৰাৰ দৰেই ধনদাৰ মৃত্যুক লৈয়ে উৰাই-ঘূৰাই একে নিউজকে কৈ থাকিল। তমসাই হিচাপ কৰি চালে ধনদাৰ ছোৱালীজনী জন্মৰ আজি চৈধ্য দিন।\nবেলেগ এটা হোৱাটছ-আপ নম্বৰৰপৰাই পুনৰ মেছেজ। তমসাই বুজিলে ল’ৰাজনে নতুন নম্বৰৰপৰা মেছেজ কৰিছে। “কিয় দুখ কৰা তুমি? প্ৰেম কৰা নিজক। জীয়াই থাকিবলৈ যুঁজিব নালাগে। প্ৰেমে মানুহৰ মানসিকতাক ধনাত্মক দিশত নিয়ে। প্ৰেম কৰিবলৈ প্ৰেমিক নালাগে। মনটো ৰোমাণ্টিক হ’লে হ’ল। প্ৰেমৰ বতাহ পৃথিৱীতে আছে। বিচাৰিব জনাজনে বিচাৰি লয়। এয়াই সুখ, এয়াই প্ৰেম। এবাৰ প্ৰেমত পৰি চোৱা আকাশখনৰ, পথাৰখনৰ। পথাৰৰ সেউজীয়াবোৰো বহুত ৰোমাণ্টিক হয়, য’ত থাকে এবুকু হেঁপাহৰ ৰং। কিয় কান্দিছা তুমি? মোৰ দৰেই ভাল পাই যোৱাচোন। এজাক সুন্দৰ বতাহ, নদী, পাহাৰ আৰু সেই আপোনজনক যাৰ চকুত চকু থৈ ক’ব পাৰি সুখ আৰু দুখৰ সময়তো আমাৰ বিশ্বাস থাকিব।” তমসাই মূৰটো উঠাই ইপিনে-সিপিনে চালে কোনোবাই দেখিলে নেকি তাই কান্দি থকা। নিজৰ ব্যক্তিগত দুখত লোকক সোমাব তমসাই নিদিয়ে। ধনদাজনীলৈ তমসাৰ মনত পৰিল। তাইৰ দুখবোৰ ব্যক্তিগত নাছিল। নিজে বোজা ল’ব নোৱাৰি সকলোকে ভগাই দিয়া দুখবোৰৰ সমাধান তাই নিজে উলিয়াইছিল। তমসাই জানে আত্মহত্যা কৰা মানুহৰ মানসিকতা। ধনদাই বিয়াৰ ঠিক পিছৰপৰাই অগতানুগতিক আচৰণ কিছুমান কৰিছিল, যিটো তমসাৰ চকুত ধৰা পৰিছিল, অথচ ই শেষ হৈ থাকিলচোন, উহ। যুঁজ-বাগৰ দি ভাগৰি পৰা ধনদাজনীৰ চৈধ্যদিনীয়া কেঁচুৱাজনীৰ কি হ’লবা তাকে ভাবিলে তমসাই। ধনদাৰ মৃত্যুৰ লগে লগে স্তনযুগলো যে নিৰ্জীৱ হৈ গ’ল। মাইনাজনী বঞ্চিত হ’ল মাতৃদুগ্ধৰপৰা। পিছদিনাৰপৰা তমসাহঁতৰ অফিচত স্তনপাণ দিৱস আৰম্ভ হ’ব। উহ্ এটা হুমুনিয়াহ আৰু যন্ত্ৰণাৰ মাজত এটা মৃত্যুৰশোকপালন হৈ গ’ল। ধনদা তমসাৰ অন্তৰংগ বান্ধৱী আছিল।\nনিউজ লাইভত ব্ৰেকিং নিউজ। মানে ধনদাই আত্মহত্যা কৰিলে। জীয়াই ৰাখিব নোৱাৰিলে তাই। সাহস দিব নোৱাৰিলে তাই। দেখুৱাবলৈ সম্পৰ্কবোৰ হ’ল নেকি? নিজৰ ওপৰতে ঘৃণা উপজিল তমসাৰ।\nলাভলীৰ টোপনি অহাৰ পিছত তমসাই দিদিৰ ওচৰৰপৰা আঁতৰি আহি ধনদালৈ মনত কৰি উচপিচাই উঠিলে। গাঁৱৰ হাইস্কুলৰপৰা প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষা পাছ কৰি চহৰৰ কলেজত বিজ্ঞান শাখাত নাম লিখাৰপৰা লগ পোৱা বান্ধৱী ধনদা। কিমান কথা কৈছিল তাই। “স্বাৱলম্বী হৈ কিমান ভাল লাগে জান, তুমু। মই টিউছন কৰি পোৱা পইচাকেইটাৰে মাক কিবা নি দিলে কি আনন্দ পায় মাই। বায়ে যোৱা পৰহিও চেম্পু কৰিলে। কালিও, আজিও। মই কিনি দিয়া চেম্পু যে।” নিজৰ কথাতে ৰস পাই হাঁহি দিয়া ধনদাক তমসাই ধমক দি কৈছিল, “পঢ়া-শুনা নাই। কিহে পাইছে এইচএছত পঢ়ি থাকোতে টিউছন কৰিব? পঢ়। মেডিকেল বা ইঞ্জিনিয়াৰিঙতছিট লৈ দেখা নহ’লে মই ছিট পালে তোক এৰি গ’লে কান্দি মৰিবি।” দুয়ো সখী বিলীন হৈ গৈছিল নিজস্ব সপোনত। আন এখন জগতত। উন্নতিৰ পথলৈ আগবাঢ়ি যাবলৈ কষ্ট কৰা এহাল কিশোৰী। পোহৰে কেতিয়াবা সূৰুযক পাহৰিব পাৰে জানো? ভিন্ন লক্ষ্য কিন্তু সামঞ্জস্য উদ্দেশ্যত। সিহঁতৰ মনৰ ইচ্ছা আৰু আগ্ৰহক জানো কোনো পথে বাধা দিব পাৰে? কোনোৱে নভবাকৈয়ে ধনদাই টিউছন কৰি, ঘৰুৱা কাম-কাজত নিজকে ব্যস্ত ৰাখিও তমসাতকৈ বেছি নম্বৰেৰে অসংৰক্ষিত আসনত অসম ইঞ্জিনিয়াৰিং কলেজত ছিট পালে। “তুমু, চাবি দেই চাকৰি কৰি প্ৰথম দৰমহাৰে মাক এটা জার্ছী গৰু কিনি দিম আৰু পিতাইক এটা ছাগলী। জীৱিত বস্তুয়ে ঘৰ শুৱনি কৰেতো। জাননে তই?” তমসাৰ খং উঠিছিল,”দিবলৈ বস্তু নাই যে। খুৰা-খুৰীৰ কাম বঢ়াবি তই।”\nহঠাৎ জাঁপ মাৰি উঠিল তমসা, লাভলীয়ে কান্দিছে… “মা…মা।” তাই লাভলীৰ ওচৰ চাপিল। এইজনী কলিজাৰ বাবেইতাই জীয়াই আছে।”সোণজনী মোৰ।”\nমিশ্ৰিত বুকুৰ বিষ এটাই উঠিছিল তমসাৰ আজি নিশা। ৰসায়নবিজ্ঞানৰ ছাৰে সুধিছিল তাহানিতে– “তমসা মানে কি ?” মনত আছিল তাইৰ। হিৰণ্ময়ীয়ে কৈছিল এদিন, “আন্ধাৰ, তমসা মানে নিশা। অই তুমু, কি হ’ল মুখখন গোবৰৰ পাচি কৰিবলৈ? আন্ধাৰ বা নিশাৰো শক্তি আছে। পোহৰৰ বিপৰীত শব্দ ই বুজিলি। পোহৰ চা কিমান ধুনীয়া। চা তুমু, আকাশ, পথাৰ।” স্কুল ছুটীৰ পিছত দুয়ো সখীয়ে ঘৰলৈ ৰাস্তাত খোজ কাঢ়ি গৈ থাকোতে সদায় দেখা পথাৰখন দেখাই হিৰুয়ে কৈছিল। তমসাই ওন্দলা মুখেৰে গদগদ হয়, “আজি ঘৰ যায় মা পিতা …।’’ হাইস্কুলীয়া জীৱনৰ বান্ধৱী আৰু তমসাতকৈ এবছৰ ডাঙৰ হিৰণ্ময়ী, তুমুৰ মৰমৰ হিৰুও এদিন এনেকৈয়ে নিঃশেষ হৈছিল, নিজৰ দেহৰ কেঁচা মাংসত কেৰাচিন ঢালি জ্বলাই দি চিঞৰিছিল জীয়াই থাকিবলৈ, বাচিবলৈ। কোনে জীয়াই থাকিব বাৰু ? অগ্নিক হিন্দু ধৰ্মই এনেয়ে পূজা কৰে নেকি ? কাৰণ আছে পূজা কৰাৰ। কাৰণ; এটা অভিমানী কাৰণৰ বাবেই সুন্দৰী হিৰুয়ে এটুকুৰা পোৰা মাংসলৈ পৰিৱৰ্তন হৈ নিঃশেষ হৈ গৈছিল। এৰা, মৃত্যুও এক আচৰিত উপহাৰ। ছাৰপ্ৰাইজ গিফট। “শুন তুমু, পোহৰক আন্ধাৰত স্থান দিয়ে বাবেই পোহৰ উজ্জ্বল। ভাবএতিয়া তই, আন্ধাৰৰ গুৰুত্ব আছেনে নাই। পোহৰক উজ্জ্বল কৰিবলৈও আন্ধাৰৰ গুৰুত্ব আছে। নহ’লে প্ৰখৰ ৰ’দৰ দিনত টিউব লাইট জ্বলাই চাবিচোন কি হয়? কম শক্তিশালী পোহৰতকৈ অমাৱস্যা ৰাতিৰ গভীৰ আন্ধাৰে ভাল। য’ত আশা থাকে উজ্জ্বল পোহৰৰ, জোনবাইৰ আগমনৰ। মোৰ তুমুজনীৰ নামটো কি সুন্দৰ ন ভগৱান?” তমসাই তলমূৰ হৈ গপগপাই খোজ কঢ়াৰপৰা মূৰ উঠাই চায়। সঁচাকৈয়ে এয়া নামঘৰ। এদিন প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত সুখ্যাতিৰে উত্তীৰ্ণ হৈ হিৰুৱে কটন মহাবিদ্যালয়ৰ কলা শাখাত নামভর্তি কৰিলে। তমসা তেতিয়া দশম শ্ৰেণীত। সময়ে মানুহক ইমান খৰখেদাকৈ লৈ যায়যে হিৰুৱে ৰাজনীতিবিজ্ঞানত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰিলে প্ৰথম শ্ৰেণীৰ প্ৰথম স্থান পাই। দৈনিক বাতৰি-কাকত এখনত হিৰুৰ ৰিজাল্টটো ওলাইছিল সিদিনা। তমসাই দৌৰি গৈছিল মাক-দেউতাকক দেখুৱাবলৈ। সেই দিনৰ কিছুমাহ পিছত এদিন তমসাই সেই দৈনিক বাতৰি-কাকতখনৰ বিশেষ বাতৰিটো পঢ়ি কোঠাৰ চুকত সোমাই কুঁচিমুচি বহি লৈ পাগলৰ দৰেই চিঞৰিছিল। “হিৰু, তোৰ লাৰু হৈ যোৱা মাংসটুকুৰা দেখিও বিশ্বাস হোৱা নাছিল তই নাই বুলি। আজি কাকতখনত চাচোন তোৰ শ্ৰদ্ধাঞ্জলি দিছে এটা ছাত্ৰ সংগঠনে। তই মিচিকিয়াই হাঁহিয়ে থাকিলি পাছপোৰ্ট ফটোখনত।’’ আত্মহত্যাৰ আগদিনা তমসাৰ লগত একেলগে কথা পাতি সময় কটোৱা হিৰণ্ময়ীয়ে পিছদিনা নিজৰ গা-ধোৱা ঘৰত কেৰাচিন তেল ঢালি জ্বলি গৈছিল। কোনোবাক মাৰি পেলাই নির্যাতন দি। মৃত্যু শব্দৰেই নামকৰণ হয়। কোনোৱে নিজেই মৰে। আত্মহত্যা নাম পায়। ভিন্ন নাম; ধাৰণা এটায়ে নিঃশেষ বা ধ্বংসবা জড়। হিৰুও জড়হৈ গৈছিল জ্বলি-পুৰি ৰৈ যোৱা এটুকুৰা মাংসপিণ্ডৰ ৰূপত। সখী আছিল সিহঁত, কিন্তু মানসিকতা আছিল দুয়োজনীৰে ভিন্ন। লক্ষ্যপথত সপোন আছিল হিৰুৰো। সপোন দেখা মানুহে নিজক কেনেকৈ নিঃশেষ কৰিব পাৰে? হিৰণ্ময়ীয়ে মৃত্যুৰ আগদিনা তমসাক কৈছিল, “তুমু, মা-পিতাইৰ সদায় ভাল ছোৱালীয়ে হৈ থাকিলো। সকলোতে প্ৰথম বিভাগৰ প্ৰথম হওঁ। কলা শাখাতে পঢ়িলো দেচোন, ৰাজনীতিবিজ্ঞানত ভাল ৰিজাল্ট কৰোতে আমাৰো কষ্ট হয় তহঁতৰ দৰেই।”\n“কিনো হ’ল পিছে?” ‘‘নহয় তুমু, তই চা মাহঁতে সৰুৰপৰাই ক’লে ল’ৰা-ছোৱালী সমান। পঢ়ি-শুনি নিজে নিজকে চলি যাব পৰা কৰ। এতিয়া গৱেষণা কৰাৰ বয়সত ক’ৰপৰা মামাহঁতে এটা ল’ৰা আনিলে বিয়া দিবলৈ।ইমান বুজালো।”\nকি সাংঘাতিক বিড়ম্বনা মানুহৰ। উহ, নুবুজা দেখি জ্বলি থাকিল নিজেই। সেই হিৰণ্ময়ীৰেস্কুলীয়া দিনত শুক্ৰবাৰে এক ঘণ্টাৰ পানীখোৱা ছুটীত কৰা নাটক এখন মনত পৰি তমসাৰ আজিও কান্দি থকা মুখখনত পোহৰ আহি গ’ল। বৰপেটাৰ প্ৰধান কীর্তন ঘৰত হিৰণ্ময়ীয়ে দশম শ্ৰেণীত থাকোতে সেৱা ল’ব যাওঁতে বোলে তাইক আৰু মাকক প্ৰধান কীর্তন ঘৰৰ ভিতৰত সোমাব নিদিলে। পিছে সিহঁতে সেই কথাটো জনা নাছিল। মাকৰ মতে, জনাহেঁতেন সোমাব নুখুজিলেহেঁতেন। হিৰণ্ময়ীৰ ভাষাত কাছ খেদন দিলে। তাই বোলে খেদা ব্যক্তিজনক ওভতাই প্ৰশ্ন কৰিলে, “মহাপুৰুষজনাই আপোনাক কৈছিল নে ক’ৰবাত লিখি থৈছে চাওঁ। পিতাই আৰু ভাইক সোমাব…” তেনেতে মাকৰপৰা এটা পূৰ্ণহতীয়া চৰ উপহাৰ পাই বোলে হিৰণ্ময়ীয়ে কীর্তন ঘৰৰ চৌহদৰপৰাই বাহিৰত ওলাই আহিছিল। সেয়ে শুক্ৰবাৰত এক ঘণ্টাৰ পানী খোৱা জিৰণি সময়ত হিৰণ্ময়ীৰ নেতৃত্বত কৰা নাটকৰ নাম আছিল ‘মহাপুৰুষজন’। খুব সুন্দৰকৈ হিৰণ্ময়ীয়ে ফুটাই তোলে চৰিত্ৰটো। মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ হৈ হিৰণ্ময়ীয়ে মনৰ আশাটো পূৰণ কৰি লয়। হিৰণ্ময়ীয়ে সকলোকে কীর্তন ঘৰৰ ভিতৰত সোমাব দিয়ে। ভিন্ন জাতি-ধৰ্মৰ মানুহে মহাপুৰুষজনাৰ শিষ্য হয় আৰু লগতে তাই তাইৰ তুমুক ভাত ৰন্ধা অভিনয় কৰিব দিয়ে। হিৰণ্ময়ীয়ে ৰূপ দিয়া মতে আজিও মহাপুৰুষজনাই উদাৰ হৃদয়ৰ ধৰ্ম কৰে। সকলোৰে হাতৰপৰা অন্ন আৰু মাহ-প্ৰসাদ খায়। সময় সলনি হ’ব পাৰে, কিন্তু মহাপুৰুষজনা কেনেকৈ সলনি হ’ব ? পুৰণি কালত গুৰুজনাই প্ৰচাৰ কৰাৰ দৰেইসকলো সমান।একঘণ্টীয়া পানী খোৱা ছুটী প্ৰায় শেষ হয়। সিহঁতে তেঁতেলীৰ আচাৰ খায়। দহ পইচাত কিনেএপেকেট। পইচা নথকাটোকো এচিকুট দিয়ে তেঁতেলীৰ আচাৰ। তেঁতেলীৰ আচাৰ কিনা মালিকৰ তাত কেতিয়াবা ভগাওঁতে ভগাওঁতে অৱশেষত বগা পাতল কাঠৰ চামুচখন থাকে। দুবাৰ চুহি সেইখন দূৰলৈ দলিয়াই দিয়ে। দুজন বা ততোধিক তেঁতেলীৰ আচাৰ কিনা মালিক থাকিলে তেঁতেলীৰ আচাৰৰ চামুচ দলিওৱাৰ প্ৰতিযোগিতা এখনেই হয়। স্কুলৰ বেল বজা শব্দ পালে দমকলত ঠেলা-হেঁচা লাগে। এযোৰ হাতৰ ওপৰত আনযোৰ হাত। আৰু এজাক ছাত্ৰীৰ হাঁহিৰ খিলখিলনি। তমসাহঁতে ছোৱালী হাইস্কুলত পঢ়িছিল। ওচৰতে থকা ল’ৰা হাইস্কুলখনৰ ল’ৰাবোৰক দেখিলে সিহঁতৰ জোকোৱা নামবোৰ যিয়েই জানে সেই হিচাপে জোকাই লয়। ল’ৰাবোৰেও তাৰ প্ৰতিশোধ লয়। ফলস্বৰূপে কোনোবাজনী ছোৱালীয়ে নাম পায় ভেকুলী, কোনোৱে পাতিহাঁহ পেক পেক আৰু কোনোৱে মুৰ্গী। তমসাই নাম পাইছিল কের্কেটুৱা আৰু হিৰণ্ময়ীয়ে বগা ছাগলী।\nগোটেই নিশা তমসাৰ প্ৰতিগৰাকীলৈ মনত পৰিল যিয়ে জীয়াই থকাটো কঠিন বুলি ভাবি নিজেই অজীৱলৈ ৰূপান্তৰিত হৈছিল। সদায় স্বাভাৱিকভাৱে জীৱন যাপন কৰা মানুহ যেতিয়া অস্বাভাৱিক হৈ পৰে তেতিয়া কিয় আপোন সম্পৰ্কবোৰে বুজিব চেষ্টা নকৰে; কাৰণ থাকিব পাৰে মৃত্যুৰ প্ৰেমত পৰা মানুহৰো। সৌ তাহানিতে তমসাৰো তেনে এটা হেঁপাহ জাগিছিল। মৃত্যুৰ উপত্যকাত নায়িকা হোৱাৰ হেঁপাহ । সমাজ ব্যৱস্থাতপত্নীৰূপ লৈ অৰণ্যৰ লগত তাই যিমানখিনি সময় কটাইছিল সেই প্ৰতিখিনি সময়তে সৌ তাহানিতে যন্ত্ৰণাত কাতৰ হৈ পৰিছিল। কাকূতি কৰিছিল ভগৱানক, “হে ভগৱান, জীয়াই থাকিব দিয়া মোক। ইহঁতে মোক মাৰি পেলালে বা ইহঁতৰ ঘৰখনত মই চিপজৰী ল’ব লাগিলে দেশৰ আইনে ইহঁতক শেষ কৰিব। ইহঁতৰ বুদ্ধি ভ্ৰষ্ট হৈছে। নুবুজে, মোক হত্যা কৰিলে ইহঁতৰ কি হ’ব পাৰে। মোৰ প্ৰতিপত্তিশীল ঘৰখনে ইহঁতক ধ্বংস কৰি দিব। মই কেনেকৈ ধ্বংস হ’ব দিম, মোৰ যে হ’বলগীয়া সন্তানৰ বংশ এয়া। সন্তানটোক এটা যুগৰ পিছত যদি কোনোবাই হাঁহে তোৰ বাপেৰৰ ঘৰখনেচোন তোৰ মাৰক শেষ কৰিলে। মোৰ সন্তানটোৱে বাৰু কমখন অশান্তি পাবনে ? সি বা তাই জীয়াই থকালৈ সি বা তাইৰ সেই যুগটোৱে সিহঁতৰ বাবেই কলংকিত হৈ ৰ’ব পদে পদে।” কোনোদিনে মাকৰ ঘৰৰ মানুহৰ ধমকি খাই নোপোৱা তমসাই চুপ-চাপ সকলো সহি গৈছিল। এৰা, তাইৰ অভিমান হৈছিল। মাকহঁতৰ ঘৰখনে ইমানখিনি মৰম দি কিয় তাইক এনে ল’ৰাৰ লগত বিয়া দিলে যিয়ে বিয়াৰ পিছতো সেই বিশেষ তাইজনীক লৈ ব্যস্ত থাকে। অৰণ্যৰ মাকে কয়, “তোমাৰো কাম নাই তমসা। সি বেয়া পোৱা কথাত মাত মাতা কিয়? সি আৰু তাই শৈশৱৰ বন্ধু-বান্ধৱী। সদায় সিহঁতৰ একেলগে শোৱা অভ্যাস। সেয়ে তাই সংসাৰী হ’লেও সম্বন্ধত তাৰ ভাই-বোৱাৰী হ’লেও মৰমতে একেলগে শোৱে।’’ কথাখিনি কৈয়ে শাহুৱেকে অৰণ্যক চিঞৰে, “ৰ অৰু, তহঁতক কম্বল এখন দিওঁ ৰহ। ঠাণ্ডা লাগিব। আঘোণ মাহ শেষ হ’বৰ হ’ল।”\nতমসাৰ সিদিনাখন এমচিএৰ ৰিজাল্ট দিয়া বাবেই ধনদাই ফোন কৰিছিল। কম্পিউটাৰ ছায়েন্সত দুয়োজনীয়ে প্ৰথম বিভাগ পাই অসম অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়তে এমচিএত এডমিছন লৈছিল। ধনদাৰ তেতিয়া বিয়া হোৱা নাই। একেলগে দুয়ো আগবাঢ়ি যায় সপোন খেদি খেদি। তাই ধনদাক ফোনত ক’লে, “জীয়াই থাকিবলৈ বৰ কষ্ট হৈছে মোৰ।”\nধনদাই ফোনটো থৈছিল। সেই মুহূৰ্ততে জালুকবাৰীত বাছ ধৰি তমসাৰ মাকৰ ঘৰত গৈ তাই সিহঁতক থিকচে গালি পাৰিছিল।” কি প্ৰয়োজন আছিল ছোৱালীক জন্ম দি অত কষ্ট কৰি পঢ়াই-শুনাই শিক্ষিত কৰি সমাজত বদনাম নোহোৱাকৈ ডাঙৰ কৰিবলৈ; যদিহে তাৰ উচিত মূল্য এটা ধাৰণাৰ পিছত শেষ হৈ যায় ? কিমান কষ্ট কৰিব লাগে এজনী ছোৱালীৰ মাক-দেউতাক বা ঘৰখনে লালন-পালন কৰোতে সেই কথা আপোনালোকে মোতকৈ ভালকৈ উপলব্ধি কৰিব।”\n“কি হৈছে তুমুৰ ?আমাৰ সোণজনীৰ ?” যৌথ পৰিয়ালটোৰ সকলোৱে সমস্বৰে চিঞৰি উঠিছিল।\n“ধাৰণাতে জীয়াই থাকক। সোণজনী, দেহাজনী শব্দ উচ্চাৰণ কৰি লৈ ধনী চাকৰিয়াল জোঁৱাইক লৈ এগাল ধনেৰে তুমু সুখী বুলি ভবা সেই ধাৰণাতে জীয়াই থাকক।”\nধনদাৰ কথা শুনি মাকহঁতৰ পৰিয়ালৰ কেইজনমানে দৌৰা-দৌৰিকৈ নিজৰ নিজৰ গাড়ী লৈ অৰণ্যহঁতৰ ঘৰ পাইছিল। তমসাৰ বুজাত একো কষ্ট নহ’ল যে ইয়াৰ মূল ধনদা। বিশ্বাস কৰি কোৱা কথাত সখীয়ে আহুকাল মাতি অনা দেখি ভিতৰি ভিতৰি তমসাই খঙত ছটফটাই আছিল। খুৰাকে সুধিছিল, “তুমু, ওঁঠটো ফাটিল যে।”\n“মই এমচিএ কৰি আছোহে; কোৰ্চ কমপ্লিট হওক দে। ইমান সোনকালে কিয় পিতাই?অলপ বেছিকৈ জানি লওঁ দেচোন পিতাই। তোৰে ভাল লাগিব।”\n“পঢ়াটো হ’ব আৰু। ইমান উচ্চপদস্থ বিষয়া। তাকো ভাৰত চৰকাৰৰ।”\nপিতৃৰ কথাত তমসাই বিস্ময় মানিছিল। মানি লৈছিল আজি সূৰ্য পশ্চিমে উদয় হ’ল। যিজন পিতৃৰ বাবেই তাই কষ্ট কৰি আগবাঢ়ি যায়। তাইৰ সুগুণেৰে পিতৃক গৰ্বিত হোৱা তাই চাব খোজে। তমসাৰ ভাতৃসম সকলো কাম কৰি জীয়াই থাকিবলৈ উৎসাহ দিয়ে তমসাক। সেই সময়ত তাই মনত পেলাইছিল পিতৃয়ে কেনেকৈ সমঅধিকাৰৰ পাঠ পঢ়াইছিল ।\n“সৰু পোনাৰ দৰেই গাড়ী চলাব শিক। দুয়োকে ল’ৰা-ছোৱালী বুলি কেতিয়াও ভিন্ন কৰা নাই মই। আজিৰ পিছত মই দেখিব লাগিব তই গাড়ী শিকা।\nসকলো কথাতে ভায়েকৰ সমগতিত আগবাঢ়ি যোৱা তমসাৰ পিতৃয়ে অনা বিয়াৰ প্ৰস্তাৱত তমসাই অকলশৰীয়া হৈ মহাকাশত এটি গ্ৰহৰ দৰেই নিজস্ব উপবৃত্তাকাৰ পথত গতি কৰিছিল।\nহিৰুৱে কৈছিল, “কোনেও নুবুজা সাঁথৰ মোৰ প্ৰিয় নহয়। কিয় নুবুজিলে মই স্বাৱলম্বী হ’ব খোজো বুলি ?”\nআৰু প্ৰীতি বায়ে কৈছিল, “মৃত্যুতো শান্তি আছে কিজানি। তেওঁৰ লগত মোৰ পৰকীয়া প্ৰেম। দুটা সন্তানৰ পিতৃ তেওঁ। তেওঁ কৈছিল কাকো নক’বা। সঁচাকৈয়ে মই কাকো কোৱা নাছিলো। পিছে নিজকে নোকোৱাকৈ থাকো কেনেকৈ ?”\nনিশাটোও আজি তমসাৰ বাবেই এযুগ হ’ল, য’ত সময়ে সহযোগিতা নকৰে সেই সময়খিনিকলৈ যদি মানুহৰ মৰম নাথাকে, সেই সময়েও শুই পৰে যুগলৈ।\nইমান জোৰকৈ এটা চৰ মাৰিব বুলি কোনেও ভাবিব নোৱাৰিব, অথচ এইখিনি সময়তে তমসাৰ গালত চৰ এটা পৰিছিল।\n“তই চলিবয়ে নাজানা তুমু। এই সম্পৰ্কৰ বাবেই তহঁতবোৰ পৃথিৱীলৈ আহিছ। অশান্তি নকৰিবি। বুজ তুমু, এয়া এক পৱিত্ৰ সম্পৰ্ক। আমাৰ ভাৰতীয় সংস্কাৰৰ আধাৰত ই ৰচনা হোৱা সম্পৰ্ক যিয়ে আৰম্ভ হয় মন্দিৰত বা অগ্নিৰ সন্মুখত বা মাল্যদান কৰি। এই সম্পৰ্কতে কোনোবাই কবুল কৰে। কোনোবাই গীৰ্জাঘৰত প্ৰতিশ্ৰুতি লয়। বুজি চা, এই সম্পৰ্কটোৰ ধাৰণায়ে পৱিত্র। পৌৰাণিক কালৰপৰাই ঈশ্বৰ, আল্লা আৰু গডৰ আশীৰ্বাদত বিবাহৰ স্থানত প্ৰতিষ্ঠিত হৈছে এই সম্পৰ্ক। ভগৱানক বিশ্বাস কৰ যদি এই সম্পৰ্ককো সন্মান কৰিবি।”\nসদায় ঘৰৰ ডাঙৰৰ কথা শুনি অহা তমসাই কৈছিল, “আজি তুমি ভুল শিকালা নেকি ? কষ্ট পাওঁ মই। ৱালত আঁৰি থোৱা ঘড়ীটোত সময় হিচাপ কৰো। এৰা, মোৰ শৰীৰৰ ছাল বখলিয়া কৰ্ম কেতিয়া শেষ হ’বনো। ভগৱানক চিঞৰো আৰু মা শুনা, প্ৰেমৰ শাৰীৰিক মিলন আৰু ধৰ্ষণৰ মাজত বিভেদ আছে। শাৰীৰিক প্ৰেমে মানসিক তৃপ্তি দিয়ে আৰু ধৰ্ষণে ধ্বংস কৰে পাবলগীয়া তৃপ্তিক, দেহটোক আৰু সমসাময়িকভাৱে মানসিকতাকো।”\nসিপিনে মাকহঁতৰ উপদেশ তমসালৈ দিন গ’লে সকলো ঠিক হ’ব। সন্তান এটা পৃথিৱীলৈ আহিলে সন্তানৰ মৰমত তোক বহুত বুজিব অৰণ্যই। সময় লাগিবতো বুজাবুজিত।\nতমসাই কৈছিল, “মা অ, তোমাৰ লগতেচোন বুজাবুজি নহ’ল মোৰ আৰু অৰণ্যক এতিয়াহে লগ পাইছো। হ’ব দিয়া।”\nধনদাই তমসাৰ মাহঁতৰ ঘৰত কৈ দিয়া কথাৰ অভিমানত তাই বহুদিন ধনদাকো ফোন কৰা নাছিল। সিদিনা হঠাৎ তাইৰ বিয়াৰ মেখেলা-চাদৰৰ দ’মটো আলমিৰাৰপৰা উলিয়াই ঠিক কৰোতে কলেজীয়া দিনৰ অটোগ্ৰাফ বহীটো ওলাই পৰিল। আঠমঙলাৰ দিনা কান্দি কান্দি মাকৰ ঘৰ এৰি অহাৰ সময়ত তাই এটা বেগত কেইপদমান বস্তু ভৰাই আনিছিল। বোধহয় অৰণ্য বা শাহু মাকে খুলি চাই বেগত থ’ব পাহৰিলে। তমসাহঁতৰ কলেজীয়া দিনত ম’বাইল ফোন সহজলভ্য নাছিল। তাই মনেৰে ভালে পালে, ভালে আছিল ম’বাইল নাছিল। এতিয়া অটোগ্ৰাফ বহীটো মেলি লৈ প্ৰিয় মানুহৰ আখৰবোৰ চুই চাম। হাতৰ আখৰবোৰতো স্পৰ্শ আছে আপোন মানুহৰ; যি বিজ্ঞান প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ যন্ত্ৰবোৰত নাই। এই ভাবি অটোগ্ৰাফৰ পাট লুটিয়াই গ’ল। দুজনমান বন্ধুৰ মৰমভৰা শুভেচ্ছাৰ পিছত তমসাই এটা পেজত ৰৈ গ’ল। “ও প্ৰীতিবাৰ হাতৰ আখৰ দেখোন।” দুৰ্গাপূজাৰ আগতে প্ৰীতি বায়েকে এবাৰ জেঠীয়েকৰ লগত কলিকতাৰপৰা তমসাহঁতৰ ঘৰলৈ আহিছিল। প্ৰীতিবাৰ দেউতাকে কলিকতাত চাকৰি কৰে বাবেই ঘনাই সম্পৰ্কবোৰ ৰক্ষা কৰিবলৈ আহ-যাহ কৰিব পৰা নাছিল। সেই অভিমানতে তমসাই প্ৰীতিবাক সাবটি ধৰিকৈছিল, “অটোগ্ৰাফ দেনা বা’। ডেৰ-দুই বছৰৰ মূৰত দেখা পাওঁ যে তোক।”\n“প্ৰীতিয়ে বি.কম পাছ কৰিছে। বিয়াৰ সময় হৈছে। ইমান ধুনীয়া তাই। ঢেৰ ল’ৰা পাব।”\nতমসাহঁতৰ নতুনকৈ বিয়া হৈ ঘৰত থকা সৰুজনী খুৰীয়েকক দেখুৱাই আন এজনী খুৰীয়েকে কৈছিল, “কেনে দেখিলে বাইদেউ ?”\n“কি ধুনীয়া ৰূপ নে গুণ?”\nজেঠীয়েকে কৈছিল, “গুণ ক’ত দেখিম এক মিনিটত কইনাজনী চাই। গুণ চিনিবলৈ সময় লাগিব। ৰূপ দেখিলো। বহুত ধুনীয়া।”\nতমসাৰ মাকে ক’লে, “সেই বাবেই কৈছো। বয়স নাযাওঁতে ছোৱালী সুন্দৰী থাকোতে বিয়া দি আজৰি হ’ব লাগে। জীৱন গঢ়িবলৈ হ’লে বিয়াৰ পিছতো পাৰিব।”\nপ্ৰীতি বায়েকে চকুহাল চলচলীয়া কৰি তমসাহঁতৰ পদূলিলৈ ওলাই গৈছিল। তমসাৰ মাকহঁতৰ ঘৰৰ সেই দিনৰ তাহানিৰপদূলিটো তাইৰ বহুত ভাল লাগিছিল। প্ৰীতি বায়েকৰো প্ৰিয় আছিল সেই পদূলি। এতিয়াৰ লোহাৰ বিশাল গে’টখনতকৈ সৌ তাহানিৰ পদূলিৰ বাঁহৰ তিনিডাল নঙলা তমসাৰ বাৰুকৈয়ে প্ৰিয় আছিল। বাঁহৰ নঙলাত উঠি শৈশৱত তমসাহঁতে বাছগাড়ী খেলিছিল। বাঁহৰনঙলাৰ বাঁওফালে বহুত ধুনীয়াকৈ ৰঙা কাগজ ফুলবোৰ (বাগানভেলি) ভর্তি হৈ ফুলি আছিল। প্ৰীতিবায়ে কৈছিল, “ৰঙা কাগজ ফুলজোপা চা তুমু, ই বাগিচাৰ আন ফুলৰ লগত যেন এখন শীতল যুদ্ধহে কৰিছিল এইবুলি যে আমাৰ গোন্ধ নাথাকিব পাৰে, সুৱাস নাথাকিব পাৰে, পুণ্য কামত নালাগিব পাৰে, শোকতো কিন্তু আমি আছো, আমাৰ স্হিতি আছে বাবেই সকলোৰে দৃষ্টিত পৰাকৈ আমি বিশালভাৱে বিয়পি পৰিছো। বিশালতা আৰু দৃষ্টিগোচৰ ভিন্ন শব্দ হ’লেও সামঞ্জস্য আছে অৰ্থত। ৰঙা কাগজ ফুলজোপা (বাগানভেলি) বিশাল নোহোৱাহেঁতেন দৃষ্টিগোচৰ নহ’লহেঁতেন সমাজৰ। বুজিলি, আজি যে মাই তহঁতৰ ঘৰত আহি কথাবোৰ শুনিলে বহলভাৱে তাকে তেওঁ দৃষ্টিগোচৰ কৰিলে এই মুহূর্তৰপৰাই। বুজিবি আৰু। মোক বিয়া দিবলৈ মাৰ নতুন চিন্তা এটায়ে হ’ল। বিশাল জনমতে মানুহৰ বৈধ্য ধাৰণাকো অস্থিৰ আৰু অবৈধ্য কৰে। এশজনে চিঞৰি কওক এই ধাৰণাটো ভুল। শুদ্ধ বুলি ভাবি লোৱা কমেও দহজন মানুহো বিচলিত হ’বলৈ সময় নালাগে। দুজনে ক’ব ভুল নেকি, চাৰিজনে ক’ব ভুল হয় আৰু বাকী ৰোৱা দুজনে ক’ব সঁচাকৈয়ে ভুল হয়। অন্তিমৰ দুজনে যদি কয় দৃঢ়তাৰে কৈছো এয়ায়ে ভুল। হ’ল আৰু এশ শতাংশ শুদ্ধটোও এশ শতাংশ ভুলে হ’ব। কলিকতাত মোৰ এজন মেনেজমেণ্টৰ বন্ধু আছে, বঙালী তেওঁ। তেওঁৰ লগত মোৰ বন্ধুত্বতাত মোৰ স্হিৰতা আহিছে। তেওঁৰপৰাই মই দৰ্শন শিকিছিলো জীৱনৰ। তেৱেঁ এদিন মোক কৈছিল মিছা কথা এটাও যদি দৃঢ়তাৰে সত্যতা সানি ক’ব পাৰা সি সত্য হৈ যায়।”\nপ্ৰীতি বায়েকক বুজিব পৰা বয়স হোৱা নাছিল তেতিয়া তমসাৰ আৰু এতিয়া বুজিবলৈ প্ৰীতি বায়েক জীয়াই নাছিল। তমসাহঁতৰ ঘৰৰপৰাই যোৱাৰ ছয় মাহৰ পিছত নিজৰ শোৱা কোঠাৰ ভেণ্টিলেটৰৰ লোহাডালত নিজৰ পিন্ধি থকা চেলোৱাৰৰ দোপাট্টাখনেৰে চিপজৰী লৈ ধ্বংস হৈ গৈছিল। ঠিক প্ৰীতি বায়েকে কোৱাৰ দৰেই বিশালতা, দৃঢ়তা আদি শব্দই তেওঁৰ জীৱনৰ এটা অকাৰণে আত্মহত্যাৰ বাবে কাৰণ হৈ উঠিছিল।\nপ্ৰীতি বায়েক অসন্তুষ্ট হৈ তমসাহঁতৰ ঘৰৰপৰাই গৈছিল। যোৱাৰ আগতে তমসাক অটোগ্ৰাফ দি গৈছিল। সেই আখৰকেইটাকে বুকুৰ মাজত লৈ প্ৰীতি বায়েকৰপৰা অলপ হ’লেও স্পৰ্শ পাবলৈ তমসা ছটফটাই উঠিল বৰফাবৃত্ত সুমেৰু নে কুমেৰুত অলপ উত্তাপ বিচাৰি। জীয়াই থাকিবলৈ অলপ উত্তাপো যথেষ্ট। কাৰোবাৰ অলপ সঁহাৰিও কণ্টকময় পথৰ বাবেই শক্তিশালী হৈ যায় কেৱল অলপ সময়ৰ বাবেই উশাহ ল’বলৈ, অ জীয়াই থাকিবলৈ। প্ৰীতিবায়ে অটোগ্ৰাফ বহীটোত লিখিছিল, “তলসৰা শেৱালি, বেলুন, পেঁপা আৰু মহিলাৰ কপালৰ উজ্জ্বল ৰঙা সূৰুযে মনত পেলাই দিলে সেন্দূৰীয়া পথত ৰঙা ৰং সিঁচি আমি শাৰদীয় শেৱালি চুই আগবাঢ়ি যাম দেৱীক আৰাধনা কৰিবলৈ। দেৱীক প্ৰাৰ্থনা জনাই ক’ম যুগ-যুগান্তৰলৈ যেন নাৰীৰ সন্মান ৰক্ষা হয়।”\nদিন যোৱাৰ পিছত এদিন তমসাই প্ৰীতি বায়েকক খবৰ সুধি লিখা ডাকঘৰৰ পোষ্টকাৰ্ডখনৰ উত্তৰত প্ৰীতি বায়েকে লিখিছিল, “কিছুমান ধৰ্ম-মন্দিৰত আমি নাৰী বাবেই ওচৰত গৈ প্ৰাৰ্থনা কৰাৰ অধিকাৰো নাই। সেয়ে ভাৰতত নাৰীৰ দুখ বেছি, কাৰণ নাৰী বদনামী হয়। নাৰী কলংকিত হয় অমাৱস্যাৰ দৰেই আৰু নাৰীৰে সমাজত অবৈধ বসতি থাকে সাগৰৰ পাৰৰ নীড়ৰ দৰেই। ঢৌ আহিলে উটি যায় নিজ হাতেৰে সাজি লোৱা বালিচৰত নীড়।”\nক’ত হেৰাল সেই পোষ্টকাৰ্ডখন? ক’ত হেৰাল মাকৰ ঘৰৰ পদূলিৰ সেই বাঁহৰ নঙলা ? ক’ত উটি গ’ল সেই সময়? ভিন্ন মনোমোহা দৃশ্য থকা আৰচিচ গেলাৰীৰ অটোগ্ৰাফ বহীবোৰ। প্ৰীতি বায়েক হেৰাই যাব বুলি জনাহেঁতেন আৰু এটা অটোগ্ৰাফ বহীত তেওঁক লিখিব দিলেহেঁতেন।\nপ্ৰীতি বায়েক হেৰাই গৈছিল ৰঙা কাগজ ফুলজোপাৰ (বাগানভেলি) দৰেই বিয়পি পৰা বদনামৰ কোবত। বদনামবোৰ সঁচা আছিল নে পিছৰ কথা, কিন্তু সেই বদনাম বিশালভাৱে বৈ গৈছিল আৰু দৃষ্টিগোচৰ সকলোৰে হৈছিল। নিজৰ পৰিয়ালৰ ওচৰত নিজৰ স্হিতি হেৰুওৱা প্ৰীতিবায়ে লিখি গৈছিল মৃত্যুৰ আগমুহূৰ্তত, “সময়ে মানুহক বুজি পাব শিকায়। বুজিলো। ভালপাব শিকায়। ভালপালো। ঘৃণা কৰিব শিকায়। নোৱাৰিলো। মোৰ মনটোৱে স্হিৰতা আৰু বৈধতা পোৱাজনৰ থাকি যোৱা সংসাৰৰ স্বাৰ্থত মই ৰং সলালো নিজৰ। জীৱিত আছো সতেজ ৰঙেৰে। মৰি যাম, ক’লা পৰিম আৰু ফুলি যাম। পোষ্ট মর্টেন কৰিব, কটা যাম। চিতাত জ্বলাই দিব, ছাই হৈ যাম। এৰা দুখ নাই। মোৰ জীৱনে এনেকৈয়ে ৰং সলালে নিজৰ। শৰীৰৰ সলনি হোৱা ৰং সকলোৱে দেখিব, পিছে মনৰ ৰংহে একা।\nতমসাৰ হঠাৎ মনত পৰিল বেগটোৰ ভিতৰত থকা ধনদা আৰু সিহঁতৰে লগৰ কেইজনীমানৰ প্ৰথম কলেজীয়া দিনৰ নৱাগত আদৰণী সভাত কল্পনা ষ্টুডিঅ’ত উঠা গ্ৰুপ ফটোখনলৈ। বেগটো আলমিৰাৰ তলৰ খোটালিৰপৰা টানি আনি খুলি চালে। বেগত তাই ভালপোৱা দুখনমান প্ৰিয়কিতাপৰ মাজৰপৰা ‘নহন্যতে’ কিতাপখনৰপৰা ফটোখন ওলাই পৰিল। কিতাপখনৰ মাজত য’ত ফটোখন সোমাই থৈছিল তাতে মৰহি যোৱা বকুল ফুল কেইপাহমানো আছে। তাহানি তমসাহঁতে স্কুলত পঢ়োতে ইজনী সখীয়ে সিজনীক ফুল এপাহ, কলম এটা, কিতাপ বা ৰুমাল এখন বা চুলিত মাৰিবলৈ ৰঙা ফিতা, কিলিপ আদি উপহাৰ দিছিল। আজিৰ দিনৰ দৰেই তেতিয়া উপহাৰৰ নামত ফেছন বা অভিভাৱকৰ চিন্তাও নাছিল। তমসাই এদিন হাঁহি মাৰি হিৰুক কৈছিল, “বকুল ফুলৰ প্ৰেমত পৰিলো।”\n“ল’ৰাজনে ভাল ফুটবল খেলে। তেতিয়াৰপৰাই মোৰ ফুটবল খেল প্ৰিয়।”\nতমসাই স্কুলীয়া ইউনিফৰ্ম, মেখেলা-চাদৰযোৰত জোঁট-পোট খোৱাকৈ হিৰুৰ ওচৰৰপৰা নিজৰ শ্ৰেণীকোঠালৈ দৌৰিছিল । যাওঁতে চিঞৰি কৈ গৈছিল, “বঙাইগাঁৱত ঘৰ তাৰ। সৈনিক স্কুলত পঢ়ে, মোৰ সৰু জেঠীমাৰ ল’ৰাৰ বন্ধু। ভাল ফুটবল খেলে। অসমীয়া শিকি কবিতা লিখে।”\n“সৈনিক স্কুলৰ পেৰেণ্টছ বডি মিটত যাওঁতে দাদাই চিনাকি কৰি দিছিল, বকুল ৰাজবংশী, উদয়গিৰি হাউছ।” তমসাই হাঁহিটো মাৰি কৈছিল, “বছ সিমানেই জানো। সৈনিক স্কুলৰ ডাইনিং হলত ভাত খাইছিলো। দাদাই ক’লে, ‘ডাইনিং হলটো চা। হলটো ইমান বৃহৎ অথচ মাজত এটাও খুঁটা নাই।’ মই ক’ত ডাইনিং হল চাম? মই কেৱল বকুলক চাইছিলো। দাদাই ক’লে, ‘ফলকখন চা। সৈনিক স্কুলত পঢ়া কেডেটসকলৰ নাম থাকে যিয়েই সামাৰিক বাহিনীত ছিট পায়।’(গোৱালপাৰাৰ সৈনিক স্কুলৰ ছাত্ৰবোৰক ‘কেডেট’ বুলি কয়। সৈনিক স্কুলত পঢ়ি থকা সময়তসিহঁতৰ নামৰ আগত কেডেট বহাই দিয়ে।)মই ফলকখন মনোযোগেৰে পঢ়া দেখালো। একো মনত নৰ’ল। বকুলৰ আগত যেন দেশ ৰক্ষাৰ সেনানীসকলো পিছ পৰি গ’ল। কেডেটসকলৰ পেৰেট, বিভিন্ন ধৰণৰ সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান সকলো দেখিলো।একো নেদেখিলো। জান হিৰু, সেই দৃশ্যাৱলীহে প্ৰিয় য’ত হৃদয়ৰ টান থাকে। য’ত হৃদয়ৰ আগ্ৰহৰ বাবেই মনোযোগে স্থান পায়। আপোন হয়। বকুলৰ আগত সকলো অসাৰ হ’ল। মোৰ গোৱালপাৰা সৈনিক স্কুল দৰ্শন আৰু বকুল…. বকুল হ’ল। বকুল ফুলৰ সুগন্ধিৰ দৰেই তাক মনত ৰাখি ঘৰলৈ আহিলো সৰু জেঠীমাৰ লগত। প্ৰেমিক যেন লাগেচোন নিজকে। তাৰ চাৱনিটো মনত পৰিলে গোটেই শৰীৰৰে তেজবোৰ মগজুৰ দিশে গতি কৰে। বুজিলো বিজ্ঞানে কিয় কয় অণু-পৰমাণুৰও গতি আছে বুলি।”\n“মনৰ মাজত আছে। ফুটবল প্ৰিয়, কবিতা প্ৰিয়, সৈনিক স্কুল প্ৰিয়, উদয়গিৰি হাউছ আৰু সেই ডাইনিং হলটো। আচলতে বকুল আৰু তাৰ প্ৰিয় সৈনিক স্কুলখনে মোৰ আপোন হ’ল এতিয়া।”\n“মই নহয়, মানে।” চলচলীয়া চকুৰে হিৰুৱে কৈছিল।\nআজি ভাবে তমসাই, এৰা প্ৰয়োজনাধিক আৱেগিক আছিল বাবেই হিৰু হেৰাই থাকিল নেকি ? সিদিনা শ্ৰেণীকোঠাত দুয়ো সখীয়ে কথা পাতি পলমকৈ সোমোৱাৰ অপৰাধত দশম শ্ৰেণীৰ সমাজ অধ্যয়নৰ ছাৰে হিৰণ্ময়ীক বাঁহৰ স্কেলেৰে পাঁচকোব আৰু তমসাক নৱম শ্ৰেণীৰ উচ্চ গণিতৰ ছাৰে বাঁহৰ স্কেলেৰে চাৰিকোব মাৰিলে। দুয়োজনীৰ ঘৰতো পিছে মাকহঁতে গম পাই দুছাটমান দিলে। হিৰুৱে দশম শ্ৰেণীৰ টেষ্ট পৰীক্ষা দি ঘৰত আছিল। সেই দিনতে এদিন তমসাই হিৰুহঁতৰ ঘৰলৈ গৈ, সিহঁতৰ বাৰীৰ পিছপিনে থকা জলফাইজোপাৰ তললৈ গৈ তলসৰা জলফাই বুটলি কৈ গ’ল, “বকুলে ডাকঘৰত চিঠি পঠালে। প্ৰায়ে আমাক চিঠি-পত্ৰ দি থকা ডাকঘৰৰ পিয়ন অবনী খুৰাই সিদিনাও চিঠিখন দিবলৈ ঘৰৰ পদূলিত চাইকেলৰ বেল বজালে। মোৰ মনটো এনেই অধৈর্য হৈ আছিল। কিবা আপোন ভাবত বিভোৰ। মই দৌৰি গৈ চিঠিখন লৈ ঢেঁকীঘৰলৈ দৌৰ দিলো। দুপৰীয়া ভাগত ঘৰৰ সকলো পাকঘৰত ব্যস্ত। সেয়ে ঢেঁকীটোত বহি লৈ চিঠিখন খুলি অলপ পঢ়িছিলো মাত্ৰ। তেনেতে কোন পাকত ভাইটি আহি তাৰ নতুন জ্যামিতি বাকচটো মই মনে মনে স্কুললৈ নিয়াৰ অপৰাধত মোৰ বেণীদুডালত ইমান জোৰকৈ টানিলে যে মই ক’ব নোৱৰাকৈ চিঞৰি দিলো আৰু ঢেঁকীঘৰৰ ওচৰতে থকা শাকনিবাৰীৰপৰাই পটাত বটি চাটনি এখন বনাবলৈ বুলি পদিনা তুলি থকা আমাৰ ঘৰৰ যে কামকৰা তিৰোতা কুচুম পেহী তেওঁ দেখি চিঠিখন মোৰপৰা টানি নি মাক দিলে। চিঠি মোৰ পঢ়া নহ’ল। চিঠিখন লিখিছিল আৰচিচ গেলালীৰ লেটাৰ বুকৰ পেজত আৰু তাতে দুটা সৰু বিদেশী শিশুৱে তলসৰা বিদেশী ফুলএবিধ বুটলি আছিল। চিঠিখন ফালি-ছিৰি লাৰু কৰি মায়ে পাকঘৰৰ বাহিৰত গৰম পানী কৰা জুহালত দলিয়াই দিলে। পৰি থকা টুকুৰা এটা বুটলি আনি চকুৰ পানী মচি লুকাই ভয় ভয়কৈ পঢ়ি চালো। তাত লিখা আছিল, “মৰুভূমিত মৰীচিকা দেখাৰ দৰেই দেখিলো তোমাক। মোৰ জীৱন মৰুভূমি য’ত তুমি হেন মৰীচিকা মোৰ কাঁইটীয়া পথত এক সঁহাৰি।”\n“হে প্ৰভু তুমু, খুৰীয়ে তোক বহুত মাৰিলে চাগে’ ন?”\n“মোৰ কথা বাদ দে। মায়ে সৰু জেঠীমাহঁতৰ ঘৰত লগে লগে ফোন কৰি সৈনিক স্কুলৰ হাউছ মাষ্টাৰৰ ফোননম্বৰটো ল’লে। দাদাক বহুত বেয়াকৈ ক’লে বোলে দ্বাদশ শ্ৰেণীত পঢ়া ইমান সৰু ল’ৰা এটায়ো চিঠি লিখে। দাদাই সিপিনৰপৰা কি ক’লে গম নাপাওঁ। মাত্র মায়ে ৰঙা নতুন লেণ্ডফোনটোৰ ৰিচিভাৰটো জোৰেৰে থেকেচা মাৰি থ’লে। আমি লাহেকৈ থ’লেও গালি পাৰে কিন্তু নষ্ট কৰিম নেকি বুলি।” থোকা-থুকি মাতেৰে কথাখিনি কৈ তমসাই সিদিনাখন জলফাই গছজোপাৰ তলতে মাটিত বহি উচুপিলে।\nনামঘৰৰ চৌহদৰ পুখুৰীৰ পাৰৰ খটখটিত বহি তুমুৱে পাৰৰ ভেকুলী এটালৈ চাই থাকিল। “হিৰু, ভেকুলী পানীৰো নহয় মাটিৰো নহয়। উভচৰ।” হিৰুৱে সিহঁতৰ ঘৰৰপৰা তুমুৱে বুটলি অনা জলফাইকেইটা খটখটিৰে নামি গৈ পুখুৰীত অলপ হাউলি দুখন হাত দুবাৰ জুবুৰিয়াই উঠাই আনিলে। তাৰ পিছত ভৰি দুখনেৰে পুখুৰীৰ পানী চুই একান্ত মনে কৈ গৈ থাকিল, “ভেকুলী আৰু ছোৱালী জাতিটো একে দেই, তুমু। মাকৰ ঘৰৰো নহয় শহুৰৰ ঘৰৰো নহয়। আমাৰ যে বৰমাহঁতৰ বুলীবা’ বিয়া হ’ল। তেওঁ প্ৰায়ে কয় জান, লগৰ সখীহঁতৰ লগত এটা জলফাই ভগাই খাইছিলো।”নিজেও হিৰুৱে জলফাই এটাত একামোৰ মাৰি মুখখন বিকৃত কৰি তুমুলৈ আগুৱাই দিলে, “হু ল, খা, বৰ টেঙা, বুলীবায়ে বিয়াৰ আগতে সখীহঁতৰ লগত কত মেল মাৰিছিল। এতিয়া সখীহঁতক মাকৰ ঘৰত তেওঁ আহিলে সিহঁতক মাতিলে বৌয়েকে বিৰক্তিত কয়, ‘সতিনী পাতি ল বুলী। সদায় লগতে পাবি।’ সিপিনে শহুৰেকৰ ঘৰত সখীহঁত গ’লে শাহুৱেকে কয় বোলে, ‘ইমান চেনেহ, মায়েৰৰ ঘৰতে থাকিব লাগিছিল। আমাৰ ঘৰত চাহৰ খৰচ কমিল হয়।’ এতিয়া বুজিলি তুমু, আমিবোৰ উভচৰ সমাজখনৰ বাবেই। ভেকুলীৰতো জঁপিওৱাত স্বাধীনতা আছে এই মাটি সেই পানী। আমাৰ নাৰী জাতিৰ সেইকণো স্বাধীনতা নাই।”\nতমসাৰ চকুৰপৰা তেতিয়া দুধাৰি লোতক বাগৰি আহিছিল। হিৰুৱে নামঘৰৰ চৌহদত থকা বকুল গছজোপাৰ তলৰপৰাই তলসৰা বকুল বুটলি তুমুৰ হাতত একাঁজলি বকুল ফুল দি কৈছিল, “হেৰাই যাব নিদিবি এই অনুভূতিক। বৈ যাব দে বকুল ফুলৰ সুৱাসৰ দৰেই। প্ৰেমত সোঁৱৰণী আছে। বৃদ্ধ হৈও এদিন স্মৰণ কৰিবি হৃদয় তোলপাৰ লগোৱা অনুভূতিৰো শক্তি আছে। যি অনুভূতিত শক্তি আছে তাত মনোযোগ আৰু একাগ্ৰতা আছে। য’ত মনোযোগ আৰু একাগ্ৰতা আছে, সেয়া সদায় সতেজ আৰু নিভাঁজ। পঢ়িছ দেখো মৈত্ৰেয়ী দেৱীৰ ‘নহন্যতে’।\nতেতিয়াৰ জীপাল, সুগন্ধি বকুল ফুলকেইপাহ এতিয়া শুকান, গোন্ধহীন হৈ পৰিল। তমসাই হিৰুলৈ মনত কৰি সেই মৰহি শুকাই যোৱা বকুলকেইপাহ হাতৰ মুঠিত উঠাই আনি হাতখন মেলি চালে। ফুলকেইপাহ বহু বছৰৰ প্ৰিয় সখীৰ মৰমৰ সাক্ষী হৈ শুকান গুড়ি এমুঠিত পৰিৱৰ্তন হৈ গ’ল। তমসাই বকুল ফুলৰ গুড়িখিনি নিজৰ মুখ আৰু গলধনত সানি ল’লে। এচিকুট গুড়ি তমসাৰ অন্তর্বাসৰ মাজত ছিটিকি পৰিছিল। তমসাই হুকহুকাই কান্দি দিলে, “হিৰু, আমি নাৰী, আমি উভচৰ, আমি ভেকুলী। পিছে তই কেৰাচিন ঢালি আত্মহনন কৰাতকৈ ভেকুলী হৈয়ে জীয়াই থাকিব লাগিছিল। শুকান বকুল ফুলৰ গুড়িবোৰচোন গলে-মুখে সানিও তোক সম্পূৰ্ণ ৰূপত অনুভৱ কৰিব নোৱাৰিলো।”\n“কাম-বন নাই তোমাৰ? মাৰ্কচিটবোৰ নিজৰনে?” অৰণ্যৰ প্ৰশ্নত তমসাই মূৰ তুলি চাইছিল। তেতিয়া তাইৰ হাতখনত আখৰ শিকাবলৈ চেষ্টা কৰা সিহঁতৰ ঘৰৰ কাম কৰা ছোৱালী সাধনাৰ কিছুমান বিশৃংখল হাতৰ আখৰ। অবুজ অথচ দৃঢ় চাৱনিৰে তাই অৰণ্যলৈ চালে, “ভুল ক’ত কৰিলো?”\n“সেয়াইতো, তুমি একো ভুলেই নকৰা তমসা। তাইক কিয় বেয়াকৈ কৈছিলা? তুমি জানিব লাগে তাই মোৰ আপোন আৰু প্ৰিয় বন্ধু।”\n“সময়ে পৰিস্থিতিকো মিলায় অৰণ্য। বিশৃংখলতাও সদায় বিশৃংখল হৈ নাথাকে। সময়ে সুন্দৰকৈ কঢ়িয়াই নিয়ে শৃংখললৈ। তুমি পাৰিবা অৰণ্য, সময়ে তোমাৰ আৰু মোৰ সম্পৰ্কক স্হিৰ আৰু শৃংখল কৰিব এদিন চাবা। তাইক এৰি দিয়া। শৈশৱত এৰি অহা সোণালী যুগৰ দৰেই। শৈশৱ আছে জানো, ধৰি ৰাখিব পাৰিছানে তুমি তাক? ইমান মধুৰ শৈশৱক তুমি যাপন কৰি এৰি দিয়া বাবেই ই তোমাৰ বাবেই সুন্দৰ। সেই সময় বা যুগৰ যাপনত সুন্দৰতা আছে য’ত সোঁৱৰণী আছে। তাই তোমাৰ তেতিয়াৰ মৰমৰ বান্ধৱী আছিল সত্য, কিন্তু সময়ে সম্পৰ্কটোৰ নাম কি দিলে চোৱা, এতিয়া তাই তোমাৰ ভাই-বোৱাৰী হয় অৰণ্য। সময়ে নিজৰ তেজ-মঙহৰ সম্পৰ্ককো অচিনাকি কৰে। মনত আছেনে অৰণ্য তোমাৰ, তুমি যে মোক কৈছিলা যৌথ পৰিয়ালত তোমালোকৰ ভাই-ভনীবোৰৰ কিমান আনন্দ আছিল। এখন বিচনীৰে বা পোৱা নোপোৱাকৈ সেই জোনাকৰ পোহৰত তোমাৰ আইতাই কোৱা সাধু আৰু খুন্দনাত খুন্দা তামোলৰ সেই মলমলীয়া গোন্ধ তোমাৰ প্ৰিয় আছিল। ক’ত তুমি ধৰি ৰাখিছা আইতাক। মই একো নকওঁ অৰণ্য, তুমি তাইক সোঁৱৰণী পাঠত প্ৰথম স্থান দিয়া। কিন্তু মোক দেখুৱাই তুমি তাইৰ সৈতে এখন বিছনাত এখন কম্বলৰ তলত নুশুবা, অনুৰোধ কৰিছো। কিছুমান মুহূৰ্তই আত্মাক বিন্ধে, জীৱিত দেহতো কিছুমান দৃশ্যই কাঁড়পাটৰ দৰেই বিন্ধে। এই আত্মাতো যে আছে মোৰ শৰীৰত যাক মোৰ ঘৰখনে মোৰ স’তে বঢ়ালে। সত্য ক’বলৈ গ’লে এই আত্মাই তোমাক ঘৃণা কৰে বহুত। কিন্তু তুমি নুবুজা তোমাক কৰা ঘৃণাতো মোৰে কষ্ট হয় বহুত। সমাজক দেখুৱাই সম্পৰ্ক ৰক্ষা কৰোতে সেন্দূৰকণ শিৰত ঢালি দিওঁতে কষ্ট হয় বহুত। কেনেকৈ পিন্ধো চোৱা এই সেন্দূৰ মই; যি সেন্দূৰত শ্ৰদ্ধা নাথাকে। শ্ৰদ্ধা কৰিবলৈ সুযোগ দিয়া অৰণ্য, নহ’লে ধৰ্মই হাঁহিব তোমাক।”\nঅৰণ্য নিৰ্বিকাৰ আছিল। গভীৰ হাবিত জুমি চাব খোজা তেওঁৰ চাৱনি। ভয় খাইছে হাবিখনত সোমাবলৈ। যদি হাবিখনত একছত্ৰী বনৰ ৰজা হৈ বৈধ এজনী হৰিণীৰ মাংসই তৃপ্তি দিব নোৱাৰে তেওঁক। তাতোকৈচোন বনৰ ৰজা নোহোৱাকৈ গভীৰ হাবিৰ বাহিৰতে তেওঁৰ বহুত সুখ। পুৰণি মাংসৰ তৃপ্তিৰ লোভ এৰিবলৈ কোৱা পত্নীক সজোৰে এক চৰ মাৰি দিলে, “মনে মনে থাক।”\nহঠাৎ তমসাৰ খুৰাকলৈ মনত পৰিল, “পুৰুষে পত্নীক প্ৰহাৰ নকৰে। পুৰুষে বুজায় মৰমেৰে। কাপুৰুষে কৰে পত্নীক প্ৰহাৰ। আৰু প্ৰকৃত নাৰীয়েও স্বামীক মানসিক কষ্ট নিদিয়ে। দিক্ দেখাই দিয়ে নিজৰ অভিজ্ঞতা আৰু জ্ঞানেৰে। সেয়ে নাৰী মহিয়সী। তোমাক বিনা দোষত মাৰিছে। কষ্ট পাইছা তুমি। সজোতে নিজৰ ৰুমত আহি তোমাক প্ৰহাৰ কৰাৰ দুগুণে জোৰত তেওঁক মাৰি দিয়া। তুমু, মোৰ মাজনী, এয়া মনোবিজ্ঞানহয়। কোনো কাপুৰুষে কেতিয়াও নক’ব যে তেওঁৰ পত্নীক দিয়া নিৰ্যাতনৰ ফল তেওঁ পাই গ’ল।” তমসাৰ খুৰাক এজন উচ্চ পর্যায়ৰ সামৰিক বিষয়া। তেওঁৰ পাঠ্যক্ৰমৰ শিকা সৰহভাগ মনোবিজ্ঞান তমসাক শিকাইছিল। তেওঁ হয়তো বুজি উঠিছিল চম্ভালি নল’লে এই নাৰীয়েও জীৱনৰ হাবিয়াস এৰি নিজকে হনন কৰিব। এৰা আত্মহনন। অ’ আত্মহত্যা।\nসিদিনা খুৰাকৰ কথা মনত পেলাই তমসাই অৰণ্যক পূৰ্ণহতীয়া চৰ এটা মাৰি দিছিল। অৰণ্য আচৰিত হৈছিল। চকুত আগ্নেয়গিৰি ফুটি ওলোৱা লাভা। তাতোকৈ আচৰিত হৈছিল তমসা, কৰিব পাৰিলেচোনতাই। খুৰাকৰ সামৰিক বিভাগৰ মনোবিজ্ঞানৰ প্ৰেক্টিকেলত তাই এশ শতাংশ মাৰ্ক পালে। বিস্ময় মানিবলগীয়া এইখিনিতে খুৰাকে কোৱাৰ দৰেই অৰণ্যই কাকোৱে নক’লে চৰ খোৱা কথা। আনকি তমসাকো। তমসাই সিদিনা বহুত কান্দিলে এই ভাবি, জীয়াই থাকিবলৈও বহুত কষ্ট কৰিব লাগে হায়। খুৰাকে গধূলি ফোনত কয়, “নিশেষ নকৰিবা নিজক। যোগ্যজনেহে পৃথিৱীত জীয়াই থাকিব পাৰে। যুগে কয়। তুমি যোগ্য হোৱা মাজনী। মই বিচাৰো আমাৰ ভুলক তুমি জয় কৰা। ভুল হৈছিল আমাৰ তোমাক তাৰ লগত বিয়া দি। তুমি পাৰিবা মাজনী। এৰা-এৰি হোৱাটো সহজ। সহজ কাম তুমি কৰিবা জানো ? দিন-ৰাতি উদযাপন কৰা অৰণ্যৰ সৈতে। দেখাই দিয়া অৰণ্যক; অৰণ্য আছে অথচ নাই তোমাৰ জীৱনত। তুমি তেওঁৰ শুশ্ৰূষা কৰিবা, দায়িত্ব পালন কৰিবা। ভাবি ল’বা এয়া ধৰ্ম। প্ৰেম নহয়।”\nনিজক আৰু সম্পৰ্কক বিশ্বাস কৰা তমসাৰ সিদিনাপৱিত্ৰ অগ্নিৰ সাক্ষী লৈ হোৱা বিবাহৰ সম্পৰ্কটোৰ বাবেই নিজক নিঃশেষ কৰি দিবলৈ দৌৰিছিল। হাহাকাৰ কৰি উঠিছিল তাই পথ বিচাৰি।কেনেকৈ মৃত্যু হোৱাটো তমসাই নিজে বিচাৰে? ফাঁচি লৈ। হাতৰ সিৰ কাটি। জ্বলি। নাই নোৱাৰি, ভয় লাগে তেজ চাব। উহ জ্বলিব নোৱাৰি, এবাৰ বৰালি মাছ ভাজোতে তেল ছিটিকি জোলা ফুটিছিল। কি কষ্ট? ফাঁচি, অ’ ভাবিব পাৰি। অত্যধিক শাৰীৰিক তৃপ্তিৰ বাবেই কৰা নিৰ্যাতনৰ নিশাটোত তাই ভগৱানক চিঞৰিছিল, “জীয়াই নাথাকো আৰু মই। আশা বহুত আছিল জীৱনৰ। পৰাজয় হোৱা নাই মই। বিশ্বাস হেৰাইছো নিজৰ আৰু সম্পৰ্কৰ।”\nসিদিনা ৰাতি যি অলপ চিলমিল টোপনি আহিছিল তমসাৰ; তাই সপোন দেখিছিল।… তাই”Combine Defence Services” (CDS)-ৰ পৰীক্ষাত সুকলমে পাছ কৰি চেন্নাইৰ “Officers Training Academy”(OTA) Indian Army-ৰ বিষয়া হ’ব…


পেট্ৰ’ল পাম্পৰ মালিকৰ ঘৰত জন্মিল কন্যা সন্তান, মনৰ সুখত গ্ৰাহকলৈ আগবঢ়ালে বিনামূলীয়া পেট্ৰ’ল -\nHome ৰাষ্ট্ৰীয় পেট্ৰ’ল পাম্পৰ মালিকৰ ঘৰত জন্মিল কন্যা সন্তান, মনৰ সুখত গ্ৰাহকলৈ আগবঢ়ালে বিনামূলীয়া...\nপেট্ৰ’ল পাম্পৰ মালিকৰ ঘৰত জন্মিল কন্যা সন্তান, মনৰ সুখত গ্ৰাহকলৈ আগবঢ়ালে বিনামূলীয়া পেট্ৰ’ল\nডিজিটেল ডেস্কঃ বৰ্তমান সকলোতে পেট্ৰ’লৰে চৰ্চা, পেট্ৰ’লে মাধমাৰ সোধাইছে সাধাৰণ জনতাক৷ দাম বাঢ়ি বাঢ়ি পেট্ৰ’লৰ দামে কোবালে চেঞ্চুৰী। পেট্ৰ’লৰ ৰাজকীয় দাম চলি থকাৰ মাজতে যদি আপুনি বিনামূলীয়া অতিৰিক্ত পেট্ৰ’ল লাভ কৰে তেন্তে সেইয়া নিশ্চয়কৈ এক সৰগীয় সুখ বুলিয়েই ক’ব লাগিব নহয়নে! পেট্ৰ’লৰ এই জুইচাই দামৰ দিনত বিনামূলীয়া পেট্ৰ’ল আগবঢ়াইছে মধ্য প্ৰদেশৰ বেটুলৰ এজন পেট্ৰ’ল পাম্পৰ মালিকে।\nখবৰ অনুসৰি, বেটুলৰ ৰাজেন্দ্ৰ ছেইনানী নামৰ এজন লোকৰ ভতীজী শিখাই ৯ অক্টোবৰত এটি কন্যা সন্তান জন্ম দিয়ে। ঘৰলৈ কন্যা সন্তান অহাত ছেইনানী পৰিয়াল যথেষ্ট সুখী হয়। নৱৰাত্ৰিৰ শুভ মূহুৰ্ততে ঘৰলৈ কন্যা সন্তানৰ আগমন হোৱাৰ সুখত ৰাজেন্দ্ৰ ছেইনানীয়ে তেওঁলোকৰ পেট্ৰ’ল পাম্পলৈ অহা গ্ৰাহকসকলক অতিৰিক্ত পেট্ৰ’ল আগবঢ়ায়। তেওঁৰ পেট্ৰ’ল পাম্পত গ্ৰাহকক পেট্ৰলৰ বৰ্ধিত মূল্যৰ মাজতে ৫% ৰ পৰা ১০% লৈকে অতিৰিক্ত পেট্ৰ’ল আগবঢ়াইছে। গ্ৰাহকসকলে এই খবৰ পাই ভিৰ কৰিছিলহি ৰাজেন্দ্ৰ ছেইনানীৰ পেট্ৰ’ল পাম্পত।\nছেইনানী পৰিয়ালে ১৩ অক্টোবৰৰ পৰা ১৫ অক্টোবৰলৈ অৰ্থাৎ অষ্টমী, নৱমী আৰু দশমীত পুৱা ৯ বজাৰ পৰা ১১ বজালৈ আৰু সন্ধিয়া ৫ বজাৰ পৰা সন্ধিয়া ৭ বজালৈ তেওঁলোকৰ পেট্ৰ’ল পাম্পত পেট্ৰ’ল ক্ৰয় কৰা গ্ৰাহকসকলক অতিৰিক্ত পেট্ৰ’ল আগবঢ়ায়। ৰাজেন্দ্ৰ ছেইনানীয়ে এই খবৰটো দিবলৈ বেটুলৰ ভিন্ন স্থানত পোষ্টাৰো লগাইছিল, যাৰবাবে খবৰটো অতি সোনকালে বিয়পি পৰে। উল্লেখ্য যে ৰাজেন্দ্ৰ ছেইনানীৰ ভতীজী শিখা এগৰাকী মূক-বধিৰ মহিলা আৰু শিখাৰ স্বামীও এগৰাকী মূক-বধিৰ লোক। ৰাজেন্দ্ৰ ছেইনানীৰ এই পদক্ষেপক সকলোৱে শলাগ লোৱাৰ লগতে সকলোতে চলিছে চৰ্চা।\nPrevious articleসু-স্বাস্থ্যৰ অধিকাৰী হৈ থাকিবলৈ খোৱাৰ সময়ত নিতৌ মানি চলক এইসমূহ নিয়ম! কি ক’লে আয়ুৰ্বেদ বিশেষজ্ঞই?\nNext articleহয় বেল নহয় জেল’… শৰণাপন্ন বাদশ্বাহ! ছলমান অধিবক্তাই আৰিয়ানৰ বাবে দিব যুঁজ…\nৰাতি শুবলৈ যোৱাৰ আগত মোজাত ভৰাওঁক পিঁয়াজ! পাব চমৎকাৰী ফলাফল\nমাজনিশা ব্যায়াম কৰাত বাধা দিয়া বাবে মাতৃক ডাম্বেলেৰে কোবাই হত্যা কৰে পুত্ৰই\nদেশৰ গৌৰৱ বিশেষভাৱে সক্ষম এটি কিশোৰ; স্বয়ম পাটিলে জিনিলে ‘প্ৰধানমন্ত্ৰী ৰাষ্ট্ৰীয় বাল পুৰস্কাৰ ২০২২’