Rom 14 | AsmULB | STEP | যি জন বিশ্বাসত দুৰ্বল, তেওঁক আপোনালোকে গ্ৰহণ কৰক; কিন্তু বিভিন্ন মত, বিবাদ, বা সোধ-বিচাৰ কৰিবৰ অৰ্থে নহয়।\nবিশ্বাসত দুৰ্ব্বল ভাই সকলৰ প্ৰতি কৰ্ত্তব্য\n1যি জন বিশ্বাসত দুৰ্বল, তেওঁক আপোনালোকে গ্ৰহণ কৰক; কিন্তু বিভিন্ন মত, বিবাদ, বা সোধ-বিচাৰ কৰিবৰ অৰ্থে নহয়। 2কোনো এজনৰ সকলো বস্তু খাবলৈ বিশ্বাস আছে; কিন্তু আনহাতে যি জন দুৰ্বল, তেওঁ কেৱল শাক-পাচলিহে খায়।\n3যি জন লোকে সকলো খায়, তেওঁ নোখোৱা জনক হেয়জ্ঞান নকৰক আৰু যি জনে নাখায়, তেওঁ খোৱা জনৰ বিচাৰ নকৰক; কিয়নো ঈশ্বৰে তেওঁক গ্ৰহণ কৰিলে। 4অাপুনি লোকৰ দাসৰ যে বিচাৰ কৰিছে, অাপুনি নো কোন? তেওঁ নিজ প্ৰভুৰ আগত হয় থিৰে থাকে নাইবা পৰে; কিন্তু তেওঁক থিৰ কৰা যাব; কিয়নো প্ৰভুৱে তেওঁক থিৰ কৰিব পাৰে।\n5কোনো এজনে যদি এটা দিনক আন দিনতকৈ অধিক মান্য কৰে; আনহাতে কোনোৱে সকলো দিনকে সমানে মান্য কৰে, কিন্তু প্ৰতিজনে নিজ নিজ মন বিশ্ৱাসত দৃঢ় কৰি ৰাখক। 6যি জনে বিশেষ দিন মানে, তেওঁ প্ৰভুৰ উদ্দেশ্যে সেই দিন মানক; যি জনে খায়, তেওঁ প্ৰভুৰ উদ্দেশ্যে খাওক; কিয়নো তেওঁ ঈশ্বৰৰ ধন্যবাদ কৰে৷ যি জনে নাখায়, তেৱোঁ প্ৰভুৰ উদ্দেশ্যে নাখাওঁক; আৰু ঈশ্বৰৰ ধন্যবাদ কৰক।\n7কিয়নো আমাৰ কোনেও নিজৰ কাৰণে নিজীয়ে আৰু কোনেও নিজৰ কাৰণে নমৰেও। 8কিয়নো যদি আমি জীওঁ, তেন্তে প্ৰভুৰ উদ্দেশ্যে জীওঁ; আৰু যদি মৰোঁ, তেন্তে প্ৰভুৰ উদ্দেশ্যেই মৰোঁ; এই কাৰণে যদিও জীওঁ বা মৰোঁ, আমি প্ৰভুৰেই হৈ আছো। ▼\n▼14:8 ফিলি ১:২০-২৩৷\n9কিয়নো মৃত্যু হোৱা সকলৰ আৰু জীৱিত সকলৰ প্ৰভু হ’বলৈ, খ্ৰীষ্ট মৰিল আৰু জীয়াই উঠিল।\n10কিন্তু আপুনি কিয় নিজৰ ভায়েৰাৰ সোধ-বিচাৰ কৰিছে ? আপোনাৰ ভায়েৰাক নো কিয় হেয়জ্ঞান কৰিছে? কিয়নো আমি সকলোৱে ঈশ্বৰৰ বিচাৰৰ আসনৰ আগত থিয় হ’ম। ▼\n▼14:10 পাঁ ১৭:৩১৷\n11কাৰণ এনেকৈ লিখা আছে, ▼\n▼14:11 যিচ ৪৫:২৩৷\n“মোৰ জীৱনৰে শপত, প্ৰভুৱে যে কৈছে, ‘সকলোৱে মোৰ আগত আঁঠু ল’ব,\nআৰু প্ৰত্যেক জিভাই ঈশ্বৰৰ গৌৰৱ কৰিব।”\n12এনেদৰে আমি প্ৰতিজনে ঈশ্বৰৰ আগত নিজৰ বিষয়ে হিচাব দিব লাগিব।\n13এইকাৰণে আমি কেতিয়াও পৰস্পৰৰ সোধ-বিচাৰ নকৰিম; কিন্তু ইয়াৰ পৰিৱর্তে আপোনালোকে এই বিচাৰ কৰক, কোনেও যেন নিজ ভাইৰ আগত বিপত্তিজনক বস্তু বা ফান্দ পাতি নাৰাখে। ▼\n▼14:13 ১ কৰি ৮:৮-১৩ ; ১০:৩২ ; যাক ৪:১১,১২৷\n14স্বভাৱতে কোনো বস্তু যে অশুচি নহয়, ইয়াক মই জানো আৰু প্ৰভু যীচুত দৃঢ় বিশ্বাস কৰোঁ; কিন্তু যি জনে যি বস্তু অশুচি বুলি জ্ঞান কৰে, তেওঁলৈ সেই বস্তু অশুচি হয়। 15কিয়নো আপোনাৰ খোৱা বস্তুৰ দ্বাৰাই যদি আপোনাৰ ভাই দুঃখিত হয়, তেন্তে আপুনি প্ৰেম আচৰণ কৰা নহ’ল। যি জনৰ কাৰণে খ্ৰীষ্ট মৰিল, সেই জনক আপোনাৰ খোৱা বস্তুৰ দ্বাৰাই বিনষ্ট নকৰিব। ▼\n▼14:15 ১ কৰি ৮:১০,১১৷\n16এতেকে আপোনালোকৰ ভাল কর্মবোৰ আন লোকৰ ঠাট্টা নিন্দাৰ কাৰণ হবলৈ নিদিব; 17কিয়নো ভোজন বা পান কৰাই ঈশ্বৰৰ ৰাজ্য নহয়; ▼\n▼14:17 ১ কৰি ৮:৮ ; ইব্ৰী ১৩:৯৷\nকিন্তু ধাৰ্মিকতা, শান্তি আৰু পবিত্ৰ আত্মাৰ আনন্দ, এইবোৰহে ঈশ্বৰৰ ৰাজ্যৰ সাৰ।\n18কাৰণ এই বিষয়ত যি জনে খ্ৰীষ্টৰ সেৱাকৰ্ম কৰে, তেওঁ ঈশ্বৰৰ গ্ৰহণকাৰী আৰু ব্যক্তি সকলৰ আগতো পৰীক্ষা সিদ্ধ। 19এতেকে শান্তিজনক আৰু পৰস্পৰৰ উন্নতি সাধক যি যি আছে, সেইবোৰহে অনুসৰণ কৰোঁ আহক।\n20খোৱা বস্তুৰ কাৰণে ঈশ্বৰৰ কৰ্ম বিনষ্ট নকৰিব। সকলো বস্তু শুচি; তথাপি যি মানুহে যি ভোজন কৰিলে তেওঁলৈ বিঘিনি জন্মে, সেইটোৱেই তেওঁলৈ মন্দ। 21মঙহ খোৱা বা দ্ৰাক্ষাৰস পান কৰা বা আন যি কাৰ্যৰ দ্বাৰাই আপোনাৰ ভায়েৰাই দোষী হয়, সেইবোৰ নকৰাই উচিত। ▼\n▼14:21 ১ কৰি ৮:৮-১৩৷\n22আপোনাৰ যি নির্দিষ্ট বিশ্বাসবোৰ আছে, সেইবোৰ আপোনাৰ আৰু ঈশ্বৰৰ মাজত ৰাখক। যি জনে যি বিষয়ক যোগ্য জ্ঞান কৰে, সেই বিষয়ত নিজৰ বিচাৰ নকৰা জন ধন্য। কিন্তু সংশয় কৰা জনে যদি খায়, তেন্তে তেওঁক দোষী কৰা হ’ল; কিয়নো সেয়ে বিশ্বাসমূলক নহয়; আৰু যি যি বিশ্বাসমূলক নহয়, সেই সকলোৱেই পাপ।


অজিৎ বৰুৱা - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n১৯ আগষ্ট, ১৯২৬\n৩ এপ্ৰিল, ২০১৫\nকটন কলেজিয়েট হাইস্কুল\nআন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় লোক প্ৰশাসন বিদ্যালয়, পেৰিছ\nকৃষ্ণা দাস (১৯৫৬-৭৬)\nপৰ্জন্য বৰুৱা (জন্ম: ১৯৫৭, মৃত্যু: ২০০৯)\nপাৰমিতা বৰুৱা মোহনচন্দ্ৰ (জন্ম: ১৯৫৮)\nহলীৰাম ডেকা ভিনিহিয়েক,প্ৰণৱজ্যোতি ডেকা ভাগিনিয়েক\nভাৰতীয় ভাষা পৰিষদ বঁটা (১৯৮৮)\nসাহিত্য অকাডেমি বঁটা (১৯৯১)\nঅম্বিকাগিৰী ৰায়চৌধুৰী বঁটা(১৯৯৩)\nঅসম উপত্যকা সাহিত্য বঁটা (১৯৯৯)\nঅমূল্য কুমাৰ চক্ৰৱৰ্তী সোঁৱৰণী বঁটা (২০০২)\nনিজৰা কবি শৈলধৰ ৰাজখোৱা স্মৃতি বঁটা(২০০৭-০৯)\nগণেশ গ‍গৈ বঁটা (২০১০)\nপদ্মনাথ বিদ্যাবিনোদ স্মৃতি সাহিত্য পুৰস্কাৰ (২০১০)\nঅজিৎ বৰুৱা (ইংৰাজী: Ajit Barua; ১৯ আগষ্ট ১৯২৬—৩ এপ্ৰিল ২০১৫) এজন অসমীয়া সাহিত্যিক, প্ৰশাসনিক বিষয়া আৰু স্বাধীনতা সংগ্ৰামী। প্ৰধানকৈ সাহিত্যিক হিচাপেই তেওঁ জনাজাত আছিল। একাধাৰে কবি, গীতিকাৰ, ঔপন্যাসিক, সমালোচক, অনুবাদক, ৰম্য ৰচনাকাৰ আদি হিচাপে তেওঁ অসমীয়া সাহিত্যলৈ অৰিহণা যোগাইছিল। তেওঁক ‘জেংৰাই কবি’ অভিধাৰে জনা যায়। সামগ্ৰিকভাৱে অজিৎ বৰুৱাক আধুনিক অসমীয়া সাহিত্যৰ প্ৰথমগৰাকী যথাৰ্থ আধুনিকতাবাদী কবি হিচাপে অভিহিত কৰা হয়। কবি কুশল দত্তৰ মতে “অধ্যয়নৰ ব্যাপ্তি, বোধৰ সামুদায়িক দৃষ্টি, জগত আৰু জীৱনক বুজি উঠা আৰু তাক অতি ওখ খাপৰ শিল্পৰূপে স্থাপত্যসিদ্ধ কৰি তোলাৰ সাধনাই অজিৎ বৰুৱাৰ সৃষ্টিক একক আৰু অনন্যৰূপে অসমীয়া তথা ভাৰতীয় সাহিত্যত সুদৃঢ়ভাৱে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছে।”\n5.3 প্ৰবন্ধ-সাহিত্য আৰু সমালোচনামূলক লেখা\n5.4 অনুবাদ সাহিত্য\n5.5 আত্মজৈৱনিক ৰচনা\n5.7 গীত-আবৃত্তিৰ কেছেট\n8 অজিৎ বৰুৱাৰ জীৱন দৰ্শন আৰু অসমীয়া সাহিত্যত প্ৰভাৱ\nকিছুমান পদ্য আৰু গান (প্ৰথম প্ৰকাশ : ১৯৮২ চন, প্ৰকাশক: অজিৎ বৰুৱা; দ্বিতীয় প্ৰকাশ : ১৯৯২ চন, বনলতা। )\nব্ৰহ্মপুত্ৰ ইত্যাদি পদ্য (প্ৰথম প্ৰকাশ : আগষ্ট ১৯৮৯ চন, অজিৎ বৰুৱা; দ্বিতীয় প্ৰকাশ: জানুৱাৰী ১৯৯২ চন, বনলতা। )\nগছ প্ৰেমৰ পদ্য (ৰাজ কুমাৰ মজিন্দাৰৰ চিত্ৰ সম্বলিত) (প্ৰথম প্ৰকাশ : ২০০০ চন, অজিৎ বৰুৱা। )\nআৰু কিছুমান পদ্য আৰু গান (প্ৰথম প্ৰকাশ : ২০০১ চন, ষ্টুডেণ্ট ষ্ট'ৰ্‌ছ। )\nঅজিৎ বৰুৱা কবিতা সমগ্ৰ (প্ৰথম প্ৰকাশ: ২০১৫, সম্পাদনা : কুশল দত্ত, ভৱানী বুকছ। )\nএখন প্ৰেমৰ উপন্যাস (প্ৰথম প্ৰকাশ :১৯৯২, কথা পাব্লিশ্বাৰ্জ; দ্বিতীয়: ১৯৯৭, বনলতা। )\nপ্ৰবন্ধ-সাহিত্য আৰু সমালোচনামূলক লেখা[সম্পাদনা কৰক]\nঅনুবাদ সাহিত্য[সম্পাদনা কৰক]\nFrom The Assamese : Translation of Ajit Barua's Assamese Verse (কবিৰ কবিতাৰ স্ব-কৃত ইংৰাজী অনুবাদ সংকলন) [প্ৰথম প্ৰকাশ : ছেপ্টেম্বৰ ১৯৯০ চন, অজিৎ বৰুৱা]\nব্ৰহ্মপুত্ৰ, স্কিৎজোফ্ৰেনিয়া ইত্যাদি (কবিৰ কবিতাৰ স্ব-কৃত বঙালী অনুবাদ সংকলন) [প্ৰথম প্ৰকাশ: জানুৱাৰী ১৯৯১ চন, অজিৎ বৰুৱা]\nন্যায়-নিষ্ঠা (আলবে'ৰ ক্যেমুৰ Les Justes নাটৰ ফৰাচী মূলৰপৰা অনুবাদ) [প্ৰথম প্ৰকাশ: ১৯৯২ চন, অজিৎ বৰুৱা, পৰিৱেশক: বনলতা]\nগঁড় (প্ৰথম প্ৰকাশ : ১৯৯৩ চন, বাণী প্ৰকাশ। )\nপ্লেগ (প্ৰথম প্ৰকাশ : গুৱাহাটী গ্ৰন্থমেলা, ১৯৯৪ চন; দ্বিতীয় প্ৰকাশ: ছেপ্টেম্বৰ ২০০৮ চন, ষ্টুডেণ্ট ষ্ট'ৰ্ছ। )\nমানুহৰ স্থিতি ( প্ৰথম প্ৰকাশ : ১৯৯৮ চন, জাৰ্ণাল এম্প'ৰিয়াম। )\nছন মাটি (টি.এছ. এলিয়টৰ 'দ্য ৱেইষ্ট ল্যাণ্ড'ৰ অনুবাদ) [প্ৰথম প্ৰকাশ : অক্টোবৰ ১৯৯৮ চন, জাৰ্ণাল এম্প'ৰিয়াম]\nনিৰ্বাচিত ফৰাচী কবিতা (দ্বাদশ শতিকাৰপৰা বিংশ শতিকালৈ নিৰ্বাচিত ফৰাচী কবিতাৰ ফৰাচী মূলৰপৰা অনুবাদ) [প্ৰথম প্ৰকাশ: জানুৱাৰী ১৯৯৯ চন, শৰাইঘাট প্ৰকাশন]\nমপাছাঁৰ গল্প (গ্যী দু মপাছাঁৰ নিৰ্বাচিত চুটিগল্পৰ ফৰাচী মূলৰপৰা অনুবাদ) [প্ৰথম প্ৰকাশ : ডিচেম্বৰ ১৯৯৯ চন, শৰাইঘাট প্ৰকাশন]\nনিৰ্বাচিত আধুনিকতাবাদী আমেৰিকান কবিতা (প্ৰথম প্ৰকাশ : ফেব্ৰুৱাৰী ২০০২, ষ্টুডেণ্টছ ষ্ট'ৰ্ছ। )\nPoems of Nirmal Prabha Bardoloi (ড॰ নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈৰ অসমীয়া কবিতাৰ ইংৰাজী অনুবাদ সংকলন), [প্ৰথম প্ৰকাশ : ২০০৬ চন, সাহিত্য অকাডেমি]\nআত্মজৈৱনিক ৰচনা[সম্পাদনা কৰক]\nচান্দকুছীয়া বুজৰবৰুৱা বংশাৱলী, (প্ৰথম প্ৰকাশ: ২০০২ চন, অজিৎ বৰুৱা)\nগীত-আবৃত্তিৰ কেছেট[সম্পাদনা কৰক]\nস্মৃতি বীণাৰ তাঁৰ (সুৰ : ব্ৰজেন বৰুৱা আৰু অজিৎ বৰুৱা, সংগীত : ৰমেন বৰুৱা; কণ্ঠ: পুলক বেনাৰ্জী, দ্বীপেন বৰুৱা, বনজ্যোৎস্না মহন্ত বৰুৱা, মনজ্যোৎস্না মহন্ত গোস্বামী আৰু বীণাপাণি ভূঞা), পল্লৱী এণ্টাৰপ্ৰাইজ; ১৯৮৯ চন।\nস্ব-কণ্ঠ, পাঠ আৰু সংগীত পৰিকল্পনা : অজিৎ বৰুৱা, প্ৰযোজনা : হীৰেন ভট্টাচাৰ্য, সংগীত : তৰুণ কলিতা, ১৯৯৫ চন।\nহ্যাম্‌লেট (শ্বেইক্সপিয়েৰৰ নাটক 'হ্যাম্‌লেট'ৰ অনুবাদ। 'গৰীয়সী'ত ধাৰাবাহিকভাৱে প্ৰকাশিত)\nঅজিৎ বৰুৱাৰ কৰ্মৰাজিৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে বিভিন্ন অনুষ্ঠানে বিভিন্ন সময়ত তেখেতক সন্মান যাচি আহিছে। তাৰে ভিতৰত উল্লেখযোগ্য কেইটিমান হ'ল:\n১৯৮৮ চনত 'কিছুমান পদ্য আৰু গান'ৰ বাবে ভাৰতীয় ভাষা পৰিষদ প্ৰদত্ত ভাৰতীয় ভাষা পৰিষদ পুৰস্কাৰ\n১৯৯১ চনত 'ব্ৰহ্মপুত্ৰ ইত্যাদি পদ্য'ৰ বাবে সাহিত্য অকাডেমি প্ৰদত্ত অসমীয়া ভাষাত সাহিত্য অকাডেমি পুৰস্কাৰ\n১৯৯৩ চনত সাহিত্যৰ বিষয়ৰ বাবে অসম সাহিত্য সভা প্ৰদত্ত অম্বিকাগিৰী ৰায়চৌধুৰী বঁটা,\n১৯৯৯ চনত জীৱনজোৰা সাহিত্য সাধনাৰ বাবে উইলিয়ামছন মেগৰ শৈক্ষিক ন্যাস প্ৰদত্ত অসম উপত্যকা সাহিত্য বঁটা\n২০০৭-০৯ চনত জীৱনজোৰা সাহিত্য সাধনাৰ বাবে অসম সাহিত্য সভা প্ৰদত্ত নিজৰা কবি শৈলধৰ ৰাজখোৱা স্মৃতি বঁটা\n২০০২ চনত অনুবাদ সাহিত্যৰ বাবে অমূল্য কুমাৰ চক্ৰৱৰ্তী সোঁৱৰণী ন্যাস প্ৰদত্ত অমূল্য কুমাৰ চক্ৰৱৰ্তী সোঁৱৰণী বঁটা\n২০১০ চনত জীৱনজোৰা কাব্য সাধনাৰ বাবে অসম চৰকাৰ প্ৰদত্ত গণেশ গগৈ বঁটা\n২০১০ চনত জীৱনজোৰা সাহিত্য সাধনাৰ বাবে ৰমানাথ ভট্টাচাৰ্য ফাউণ্ডেচন, মুম্বাই প্ৰদত্ত পদ্মনাথ বিদ্যাবিনোদ স্মৃতি সাহিত্য পুৰস্কাৰ\nঅজিৎ বৰুৱাৰ জীৱন দৰ্শন আৰু অসমীয়া সাহিত্যত প্ৰভাৱ[সম্পাদনা কৰক]\nৱিকিপিডিয়াৰ নিৰপেক্ষ দৃষ্টিভংগী নীতি (NPOV)ৰ দিশৰপৰা এই অংশৰ নিৰপেক্ষতা সম্পৰ্কে সন্দেহৰ থল আছে। অনুগ্ৰহ কৰি আলোচনা পৃষ্ঠাত চাওক। এই বিবাদ দূৰ নোহোৱালৈকে এই বাৰ্তা ইয়াৰ পৰা আঁতৰাই নিদিয়ে যেন।\nঅজিৎ বৰুৱাৰ জীৱন দৰ্শন অত্যন্ত সৰল আছিল। তেওঁ নিজেই উল্লেখ কৰি গৈছে— ‘যি আইনসিদ্ধ, সি নৈতিকতাসিদ্ধও। ' সদাবিজ্ঞানমনস্ক লেখকজনাৰ ব্ৰহ্মাণ্ডৰ কোনো সৰ্বোচ্চ ঐশ্বৰিক শক্তিত বিশ্বাস আছিল নে নাছিল সেয়া স্পষ্টকৈ জনা নাযায়; কিন্তু জন্মান্তৰবাদত তেওঁৰ বিশ্বাস নাছিল। অজিৎ বৰুৱাই কৈছিল— ‘‘সকলো লেখাই আত্মজীৱনীৰ অংশ। সাহিত্যৰ নৈৰ্ব্যক্তিকতা এটা বাগাড়ম্বৰ। ভাষাৰ বিষয়ে ভাষিক অৱধাৰণ। “ নিজৰ সৃষ্টি সম্বন্ধে তেওঁৰ আছিল ‘চিৰ-অসন্তুষ্টি! ’ ব’দলেৰৰ ভাষাৰে তেওঁ কৈছিল— ‘Sad Non Satiata’। জীৱনৰ কীৰ্তিস্তম্ভ ‘ব্ৰহ্মপুত্ৰ’ কবিতাটো সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ তেওঁ ২৯টাকৈ বছৰ সাধনা কৰিছিল। সৃষ্টিৰ স্থাপত্যসিদ্ধ শিল্পৰূপৰ বাবে সাধনাৰ বিকল্প নাই বুলিয়ে তেওঁ বিশ্বাস কৰিছিল। তেওঁৰ সাহিত্য-দশৰ্নত সেই সাধনাৰ অন্যতম মাৰ্গ আছিল অধ্যয়ন। অনুবাদ সম্বন্ধে স্বকীয় ধাৰণা পোষণ কৰিছিল অজিৎ বৰুৱাই। তেওঁৰ মতে লক্ষ্যভাষালৈ অনুবাদ হ’ব লাগিব সদায় মূল ভাষাৰপৰা— দ্বিতীয় বা তৃতীয় ভাষাৰ জৰিয়তে নহয়। অভিধান, হাঁহিৰ গল্প, এলিয়টৰ কবিতা, ফৰাচী ভাষা আৰু সাহিত্যৰ অধ্য‍য়ন সৰ্বাধুনিক মননৰ এই লেখকগৰাকীৰ সাহিত্য-দৰ্শনৰ বিশিষ্ট অংগ আছিল। অজিৎ বৰুৱাৰ অধ্যয়নৰ ব্যাপ্তি, বোধৰ সামুদায়িক দৃষ্টি, জগত আৰু জীৱনক বুজি উঠা আৰু তাক অতি ওখ খাপৰ শিল্পৰূপে স্থাপত্যসিদ্ধ কৰি তোলাৰ সাধনা অসমীয়া তথা ভাৰতীয় সাহিত্যত একক আৰু অনন্য।\n↑ "Litterateurs describe Ajit Barua as first modern Assamese poet : The Hindu". ২০১৬. https://www.thehindu.com/news/national/other-states/litterateurs-describe-ajit-barua-as-first-modern-assamese-poet/article8434457.ece। আহৰণ কৰা হৈছে: ১৮ মে, ২০২০.\n↑ 2.0 2.1 Kushal Dutta (৩ এপ্ৰিল, ২০২০). "AJI PUWA : All India Radio Guwahati". https://www.youtube.com/watch?v=O74AZPgXtgc&feature=youtu.be। আহৰণ কৰা হৈছে: ১৮ মে, ২০২০.\n↑ 3.0 3.1 3.2 সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী অসমীয়া, লিখক: সমীন কলিতা (পৃষ্ঠা নং- ১৪৫)\n↑ 4.0 4.1 4.2 4.3 সমীন কলিতা (২০০১). শতাধিক অসমীয়া সাহিত্যিক. প্ৰকাশক গুৱাহাটী: ষ্টুডেণ্টচ্ ষ্ট'ৰচ্. পৃষ্ঠা. ৩৭৭-৩৮১.\n↑ 5.0 5.1 "জেংৰাইক অমৰ কৰি গুচি গ'ল কবি অজিৎ বৰুৱা". অসমীয়া প্ৰতিদিন. ৪ এপ্ৰিল ২০১৫. পৃষ্ঠা ১, ১৪.\n↑ 6.0 6.1 6.2 অজিৎ বৰুৱা (২০১৫). "অজিৎ বৰুৱা কবিতা সমগ্ৰ". In কুশল দত্ত. ISBN 978-93-81139-86-8. http://bhabanibooks.com/product/ajit-baruah-kabita-samagra/। আহৰণ কৰা হৈছে: ৩ মে', ২০২০.\n↑ শান্তনু কৌশিক বৰুৱা, প্ৰীতিমা কৌশিক বৰুৱা (২০১৭). নতুন জানানে ২০১৮. জ্যোতি প্ৰকাশন. পৃষ্ঠা. ৫২৫. ISBN 81-86827-11-0.\n↑ "Sahitya Akademi award winning Assamese poet Ajit Barua dead". Business Standard.3এপ্ৰিল 2015. http://www.business-standard.com/article/pti-stories/sahitya-akademi-award-winning-assamese-poet-ajit-barua-dead-115040300858_1.html। আহৰণ কৰা হৈছে:4এপ্ৰিল 2015.\n↑ 9.0 9.1 9.2 9.3 কুশল দত্ত, ed (২০১৫). অজিৎ বৰুৱা কবিতা সমগ্ৰ. পৃষ্ঠা. ৫২৯-৫৫৩. ISBN 978-93-81139-86-8. http://bhabanibooks.com/product/ajit-baruah-kabita-samagra/। আহৰণ কৰা হৈছে: ২২ মে, ২০২০.\n↑ বৰুৱা, অজিৎ (১৯৯২). এখন প্ৰেমৰ উপন্যাস. কথা পাব্লিশ্বাৰ্জ. পৃষ্ঠা. পাতনি.\n↑ দত্ত, কুশল (২০০১). কথোপকথন (অজিৎ বৰুৱাৰে কুশল দত্তৰ সাক্ষাৎকাৰ). জিজ্ঞাস প্ৰকাশন. পৃষ্ঠা. ৫.\nঅজিৎ বৰুৱাৰ কেইটামান কবিতা\nঅজিৎ বৰুৱাৰ চমু জীৱনী\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=অজিৎ_বৰুৱা&oldid=304201"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ২০ অক্টোবৰ, ২০২১ তাৰিখে ০৬:৫৯ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


ৰাষ্ট্ৰীয় সংহতিত শংকৰদেৱৰ ভক্তি আন্দোলনৰ ভূমিকা — Vikaspedia\n‘মহাপুৰুষ’ শব্দটিৰ মূল ভাগৱত পূৰাণ। ভাগৱত পুৰাণ মহাভাগৱতত বিষ্ণুক ‘মহাপৌৰষিক’ বোলা হৈছে। বিষ্ণুৰ একান্ত ভক্ত আৰু পথ অনুসৰণকাৰী হিচাপে শ্ংকৰদেৱকো পৰৱৰ্তীকালত ‘মহাপুৰুষ’ আখ্যা দিয়া হয়। তেওঁৰ প্ৰধান শিষ্য একান্ত বৈষ্ণৱ মাধৱদেৱকো একোটা অৰ্থতেই মহাপুৰুষ আখ্যা দিয়া হৈছে।\nব্ৰহ্ম নিৰ্গুণ, নিৰাকাৰ, ৰুপহীন আৰু নিৰঙ্গ অৰ্থাত বৰণহীন। গতিকে তেওঁৰ কোনো ৰুপ থাকিব নোৱাৰে। অৱশ্যে ৰুপহীন হৈয়ো তেওঁ নিত্যৰুপা, সত-চিত-আনন্দস্বৰুপ; একমাত্ৰ ভক্তিৰ যোগেদিহে তেওঁ শ্বৰুপ উপলব্দ্ধি কৰাটো সম্ভৱ। সেয়েহে মহাপুৰুষীয়া ধৰ্মত সকলো ধৰণৰ বাহ্যিক পূজা-উপাচাৰ ত্যাগ কৰি একান্তভাৱে ভক্তিপথ অনুসৰণ কৰিবৰ বাবে অনুৰোধ জনোৱা হৈছে। বেদান্তৰ শাৰীৰিক ভাষ্যকাৰ শংকৰাচাৰ্যায়ো শুদ্ধ চিত্তকেই ব্ৰহ্ম জিজ্ঞাসাৰ প্ৰধান হেতু বুলি উল্লেখ কৰি থৈ গৈছে। সকাম কৰ্ম ব্ৰহ্ম জিজ্ঞাসাৰ প্ৰতিবন্ধক। একমাত্ৰ নিস্কাম কৰ্মইহে চিত্তশুদ্ধি আৰু তত্বজ্ঞান লাভ কৰাত সহায় কৰে। অদ্বৈতবাদী শংকৰাচাৰ্য আৰু বিশিষ্টাদ্বৈতবাদী ৰামনুচাৰ্য উভয়ে তত্বজ্ঞানৰ যোগেদি মুক্তিৰ কথা ঘোষণা কৰিলেও শংকৰাচাৰ্যাই জ্ঞানমাৰ্গ আৰু ৰামানুচাৰ্যই ভক্তিমাৰ্গৰ শ্ৰেষ্ঠতা স্বীকাৰ কৰিছে।\nবিভিন্ন সাধনমাৰ্গৰ ভিতৰত জ্ঞানমাৰ্গ অত্যন্ত কঠিন। স্ংসাৰীৰ পক্ষে জ্ঞানমাৰ্গৰ ‘সোহহ্গ্ভাৱ’ সম্ভৱ নহয়; কাৰণ তেওঁলোক সাংসাৰিক মায়াৰ অধীন। স্ংসাৰী হৈও স্ংসাৰৰ প্ৰতি অনাসক্তজনহে ভগৱানৰ প্ৰকৃত ভক্ত। সাধুসঙ্গ আৰু ভগৱানৰ গুণানুকীৰ্তনে চিত্তশুদ্ধি ঘটাই নিত্যবস্তু ভগৱানৰ প্ৰতি আসক্তি বঢ়ায়। ব্ৰহ্মপ্ৰাপ্তিৰ বাবে গান, কৰ্ম আৰু ভক্তিপথৰ ভিতৰত প্ৰথম দুবিধ কষ্টসাধ্য, সেয়ে কলিযুগত ভক্তিধৰ্মই সাৰ। গতিকে, যি পৰ্যন্ত দেহবুদ্ধি থাকে, সেই পৰ্যন্ত স্ংসাৰীলোকৰ বাবে দাস্য ভক্তিয়েই উপযুক্ত।\nভক্তিয়েই মুক্তিৰ কাৰণ; জ্ঞান তাৰ ফল মাত্ৰ।ভগৱানৰ প্ৰতি সততে সততে প্ৰীতিপূৰ্বক উপাসনা কৰিলে সাধকৰ চিত্তত আত্মবোধৰ উদয় হয় আৰু কৃষ্ণৰ কৃপাৰ যোগেদি তেওঁ স্ংসাৰ-বন্ধনৰ পৰা মুক্তি লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়:\nভগৱন্ত ভক্তিযুক্ত পুৰুষৰ আত্মবোধ\nকৃষ্ণৰ কৃপাত তেবে গুছয় স্ংসাৰ ভয়\nএহিমানে গীজতাৰ নিৰ্ণয়।\nসেই বাবেই নাৰাদাদি জীৱন্মুক্ত ঋষি সকলে মুক্তি লাভ কৰিও ভক্তিপথ ত্যাগ কৰা নাছিল। ‘গীতা’ আৰু ‘ভাগৱত পুৰাণে’ইভক্তি মাৰ্গৰ প্ৰধান ভিত্তি।\nব্ৰহ্মই একমাত্ৰ সত, তেওঁৰ বাহিৰে সমস্ত জগত-প্ৰপঞ্চ অসত। ‘ব্ৰহ্মসত্যং জগন্মিথ্যা জীৱো ব্ৰহ্মৈৱ কেৱলম্’। ব্ৰহ্ম সত আৰু এই অদ্বিতীয়। ব্ৰহ্মবিদ্যা আৰু আত্মতত্ব একে; এনে জ্ঞানেই মুক্তিৰ কাৰণ।\nমায়া বা অবিদ্যাই আত্মজ্ঞানৰ প্ৰতিবন্ধক। সেয়ে ব্ৰহ্ম বা পৰমাত্মাৰ উপলব্ধি নহয়। মায়া বা অবিদ্যাই আত জগতখনো সতৰুপে প্ৰতিভাত কৰায়। ব্ৰহ্ম আৰু জীৱাত্মা এক; এয়ে অদ্বৈতবাদ। বৈষ্ণৱ আচাৰ্যসকলো অদ্বৈতবাদী যদিও এই অদ্বৈতবাদ বিশিষ্ট প্ৰকাৰৰ, বিশিষ্টাদ্বৈতবাদ। ব্ৰহ্মা অনাদি, অনন্ত, সৰ্বব্যাপি, সৰ্বজ্ঞ আৰু সৰ্বশক্তিৰ আধাৰ। তেওঁৰ পৰাই চৰাচৰ জগতখনৰ সৃষ্টি হৈছে। ব্ৰহ্মৰ অংশ স্বৰুপ হ’লেও অনাদি মায়াৰ অধীন হোৱা বাবে জীৱ আৰু ব্ৰহ্মৰ মাজত পথৃকত্ব সূচিত হয়। সেয়ে জীৱ ব্ৰহ্মৰ অংশস্বৰুপ হ’লেও জীৱাত্মাত ব্ৰহ্মাৰ চিন্ময়ত্ব প্ৰকাশিত নহয়।\nভাৰতীয় বৈষ্ণৱ আচাৰ্যসকল অদ্বৈতবাদী নহ’লেও শঙ্কৰাচাৰ্যৰ প্ৰভাৱৰ পৰা তেওঁলোক মুক্ত নহয়। সেয়ে মহাপুৰুষৰ লেখনিত অদ্বৈতবাদ, মায়াবাদ আদিৰ সঘন উল্লেখ পোৱা যায়। অৱশ্যে তেওঁলোকে শঙ্কৰাচাৰ্যৰ অদ্বৈত মততকৈ শ্ৰীধৰ স্বামীৰ টীকাৰ দ্বাৰাহে অধিকভাৱে প্ৰভাৱান্বিত হৈছে, কাৰণ শ্ৰীধৰ টীকা ভক্তিৰ অনুকূল। অৱশ্যে শ্ৰীধৰীটীকা সম্বলিত ভক্তিৰ প্ৰতিকূল কথাসমুহ শঙ্কৰদেৱে পাৰ্যমানে পৰিহাৰ কৰিছে। মুঠতে ‘সহস্ৰনামৰ নাম, ভাগৱতৰ সতসঙ্গ আৰু গীতাৰ একশৰণ’ এই তিনিটা অঙ্গক মূল ভেটি হিচাপে লৈ মহাপুৰুষীয়া ধৰ্মই পৰিপুষ্টি লাভ কৰিছে।\nজগতখন অসত্ হ’লেও সতব্ৰহ্মৰে সৃষ্টি; গতিকে সত্-চিত্-আনন্দ স্বৰুপ ব্ৰহ্মৰ কৰুণা লাভৰ বাবে দেহধাৰী জীৱই শুদ্ধচিত্তেৰে পৰমাত্মাৰ চিন্তা কৰিব লাগে। ভক্তিয়েই চিত্তশুদ্ধিৰ যোগেদি আত্মা-পৰমাত্মাৰ নিকট সম্পৰ্ক উপলব্ধিত সহায় কৰে। কিন্তু, এনে ভক্তি যাতে অব্যভিচাৰী হয়, তাৰ প্ৰতি সজাগ দৃষ্টি ৰখাটো ভক্তমাত্ৰৰে কৰ্তব্য। সেইবাবেই মহাপুৰুষীয়া ধৰ্মত একশৰণৰ ওপৰত বিশেষ গুৰুত্ব দিয়া হৈছে।\nমহাপুৰুষীয়া ধৰ্মত অন্য দেৱ-দেৱীৰ পূজা নিষিদ্ধ। এনে পূজা উপাসনাই ভক্তি ধৰ্মত ব্যভিচাৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে। সেয়ে পৰমেশ্বৰৰ প্ৰতি নিস্কাম, একনিষ্ঠ, অব্যভিচাৰী ভক্তিৰ ওপৰত বিশেষ গুৰুত্ব দিয়া হৈছে। মহাপুৰুষীয়া ধৰ্মত মূৰ্তিপূজা নিষিদ্ধ, কিয়নো নিৰাকাৰ ঈশ্বৰৰ সাকাৰ ৰুপ সম্ভৱ নহয়।\nমহাপুৰুষৰ মতে হৰিয়েই একমাত্ৰ চৈতন্য; তেওঁৰ বাহিৰে অন্যান্য সকলো দেৱ-দেৱী জড়; গতিকে চৈতন্য ঈশ্বৰক বাদ দি জড়ৰ উপাসনা কৰাতো অবাঞ্চনীয়। সেইবাবে মহাপুৰুষীয়া ধৰ্মত চৈতন্যস্বৰুপ ঈশ্বৰ শ্ৰীকৃষ্ণৰ উপাসনাৰ ওপৰত বিশেষ গুৰুত্ব দিয়া হৈছে:\nহৰিসে চৈত্ন্য আত্মা জ্ঞানময়\nআৱৰে সমস্তে জড়।\nবেদ-বেদান্তৰ সমস্ত শাস্ত্ৰৰ\nএহিসে বিচাৰ বৰ।\nহে কৃষ্ণ তুমি মাত্ৰ চৈতন্য-স্বৰুপ নিত্য\nআৱৰ যতেক ইটো তোমাৰ বিনোদ ৰুপ\nচৰাচাৰ মায়াৰ কল্পিত।।\nদেৱৰ দেৱতা হৰি জানিবা যতন কৰি\nলৈয়ো একশৰণ কৃষ্ণত।\nগোৱা নাম গুণ গীত কৰিয়া একান্ত চিত্ত\nতেবে থান পাইবা বৈকুণ্ঠত।।\nবুজিবা মনত সবে কৰিয়া নিশ্চয়।\nকৃষ্ণ বিনে আন শ্ৰেষ্ঠ দেৱ নাহি কয়।।\nকৃষ্ণসে ভজনি দেৱ জানা নিষ্ঠ কৰি।\nলৈয়োক শৰণ সবে আন পৰিহৰি।।\nঅহ্ংকাৰশূন্য অন্তৰেৰে কৰা ভক্তিতহে ভগৱান সহজে সন্তষ্ট হয়। সেইবাবেই ভক্তই নিজকে দাসজ্ঞান কৰি বিনয় সহকাৰে ভগৱানৰ আৰাধনা কৰিব লাগে। ভগৱানৰ কৰুণা লাভৰ বাবে ভক্তই কিছুমান বিশেষ গুণ আয়ত্ব কৰাটো বাঞ্চনীয়। তেনে গুণসমূহৰ ভিতৰত বিনয়, ধৈৰ্য, নিৰ্বিষয়তা আদিয়েই প্ৰধান। ভগৱানৰ প্ৰতি শ্ৰদ্ধা আৰু বিশ্বাস সহকাৰে হৰিনাম শ্ৰৱণ-কীৰ্ত্তন নকৰিলে হৰিৰ কৰুণালাভ সম্ভৱ নহয়।এয়ে মহাপুৰুষীয়া ধৰ্মৰ মূলতত্ব-\n‘সুদৃঢ় বিশ্বাস কৰি যিটোজন\nসদা ৰাম নাম গায়।\nতাক পাপদায় দিয়া দুষ্ট কলি\nদূৰতো দূৰ পলায়।\n‘কৃষ্ণ কথা শুনে গাৱে যিটো শ্ৰদ্ধা কৰি।\nঅলপ কালে হিয়াত প্ৰৱেশ হোন্ত হৰি।।\n‘এহিমানে মাত্ৰ শ্ৰেষ্ঠ ধৰ্ম পুৰুষৰ।\nএকচিত্তে ভক্তি আচৰিবা মাধৱৰ।।\nশ্ৰৱণ কীৰ্ত্তন তান কৰিব সদায়।\nভকতিও তাত পৰে আৰ শ্ৰেষ্ঠ নাই।”\n‘শুনে যিটো কৃষ্ণ কথা কৰিয়া যতন।\nতাহাৰ হিয়াত প্ৰৱেশয় নাৰায়ণ।।”\nজাতীয়তাবোধ আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় স্ংহতিৰ ধাৰণা\nজাতীয়তাবোধে নিজৰ দেশ, জাতি, ঐতিহ্য আৰু স্ংস্কৃতিৰ প্ৰতি থকা প্ৰেমৰ সূচনা কৰে। এনে ভাষাই এখন দেশৰ জনসাধাৰণৰ ঐক্য, স্ংস্কৃতি আৰু সমন্বয়ৰ ডোলেৰে বান্ধি ৰাখিবলৈ সমৰ্থ হোৱা বাবেই এনে ভাবনাৰ দ্বাৰা প্ৰেৰিত ব্যক্তিয়ে জাতিৰ কাৰণে ত্যাগ আৰু আত্ম বলিদানৰ বাবে প্ৰেৰিত হোৱা দেখা যায়। এখন দেশৰ নাগৰিকসকলে নিজৰ দেশৰ কাৰণে ত্যাগ স্বীকাৰ নকৰিলে কোনো দেশেই দীৰ্ঘকাল ধৰি বৰ্ত্তি থাকিব নোৱাৰে। সেইবাবেই জাতীয় ভাৱনাক সাহিত্যৰ অন্তৰ্নিহিত সাৰবস্তুস্বৰুপে বিবেচনা কৰা হয়। জাতীয়তাবোধৰ প্ৰেৰণাই মানুহক সকলো ধৰণৰ স্ংকীৰ্ণতা পৰিহাৰ কৰি দেশৰ ঐক্য আৰু অখণ্ডতা ৰক্ষাৰ প্ৰতি প্ৰেৰিত কৰে।\nনৱবৈষ্ণৱ ভক্তিধৰ্মই জাতীয়তাবোধৰ সম্প্ৰসাৰণ আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় স্ংহতি স্থাপনত অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছে। ভাৰতবৰ্ষ বহু জাতিক, বহুভাষিক, বহুস্ংস্কৃতিৰে পৰিপূৰ্ণ এখন বৃহত্ দেশ। গতিকে আঞ্চলিক, ভাষিক আৰু স্ংস্কৃতিক ভেদাভেদ দূৰ কৰি এখন সমন্বয়পূৰ্ণ সমাজ গঠন কৰাটো অতি জটিল বিষয়। ভক্তি আন্দোলনে সমন্বয় আৰু সদ্‌ভাৱনাৰ যোগেদি, ত্যাগ আৰু মানৱতাবোধৰ যোগেদি, সাহিত্য আৰু সঙ্গীতৰ যোগেদি, ৰাম-কৃষ্ণ, সগুণ-নিৰ্গুণৰ মাজত সমন্বয় সাধন কৰি, হিন্দু-মুছলমান-শিখ-জৈন প্ৰভৃতি ধৰ্ন্মাৱলম্বী লোকসকলক ভক্তিধৰ্মৰ আশ্ৰয়ত একত্ৰিত কৰি যি মহান আৰ্হি প্ৰতিষ্ঠা কৰিলে, সেয়া ৰাষ্ট্ৰীয় স্ংহতি আৰু সমন্বয়ৰ বাবে অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ।\nমধ্যযুগৰ সমাজ জীৱনত গভীৰভাৱে প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰা জাতি-শৰ্ম-বৰ্ণভেদৰ প্ৰাচীৰখন ভাঙি বিভিন্ন জাত-জনগোষ্ঠীৰ মাজত সমন্বয় স্থাপন, বিভিন্ন ভাষিক আৰু সংস্কৃতিক তথা সামাজিক গোটসমূহক আদান-প্ৰদান, বিনিময় আৰু স্ংস্কৃতি গ্ৰহণৰ মাধ্যমেৰে সমন্বয় সাধন কৰি মানৱীয় প্ৰমূল্যবোধৰ আধাৰত ভাৰতবোধৰ ধাৰণা সম্প্ৰসাৰিত কৰাত ভক্তি আন্দোলনৰ গুৰুত্ব অনস্বীকাৰ্য। কলা, সাহিত্য আৰু স্ংস্কৃতিক জনসাধৰণৰ অন্যতম মাধ্যম হিচাপে লৈ মধ্যযুগৰ ভক্ত কবিসকলে স্ংস্কৃতৰ বিভিন্ন পুৰাণ, মহাকাব্যসমূহ আঞ্চলিক ভাৰতীয় ভাষালৈ অনুবাদ কৰি, বিভিন্ন্ন গিত, কাব্য, নাট আদি ৰচনা কৰি সমগ্ৰ ভাৰতজুৰি জনসাধৰণৰ মাজত যি প্ৰেম, ঐক্য আৰু মানৱতাৰ বাণী প্ৰচাৰ কৰিলে অস্ংগঠিত জনসাধৰণক ধৰ্মীয় গোৰামী, জাত-পাত, সাম্প্ৰদায়িকতাৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰি সমন্বয়ৰ সূতাৰে বান্ধি ৰখাত ইয়াৰ প্ৰভাৱ হৈ পৰিল যুগান্তকাৰী।\nৰাষ্ট্ৰীয় স্ংহতিত ভক্তি আন্দোলনৰ ভূমিকা\nভাৰতবৰ্ষৰ দৰে বহুজাতিক, বহুভাষিক আৰু বহু ধৰ্মীয় সম্প্ৰদায়েৰে পৰিপূৰ্ণ এখনি গণতান্ত্ৰিক ৰাষ্ট্ৰত ৰাষ্ট্ৰীয় নিৰাপত্তাৰ বাবে অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ কথা। বহু সময়ত ভুল বুজাবুজি আৰু ৰাজনৈতিক উদাসীনতাৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় স্ংহতিৰ ক্ষেত্ৰত সমন্বয়ৰ সূচনা হোৱা দেখা যায়। বৈচিত্ৰৰ মাজত ঐক্য ভাৰতীয় স্ংস্কৃতিৰ মূল বৈশিষ্ট্য। আমি এই বৈশিষ্ট্যৰ মাজতেই পাৰস্পৰিক আদান-প্ৰদান, বিনিময় আৰু স্ংস্কৃতি গ্ৰহণৰ মাধ্যমেদি দেশৰ ঐক্য আৰু অখণ্ডতা বৰ্তাই ৰাখিব লাগিব। মধ্যযুগত ভক্তি আন্দোলনে জাতিভেদ বৰ্ণ-বৈচিত্ৰৰ প্ৰাচীৰ ভাঙি সম্প্ৰীতিৰে পৰিপূৰ্ণ এখনি সমন্বয়ৰ সমাজ গঢ়ি তোলাৰ কাৰণে চেষ্টা কৰিছিল। কবীৰ দাসৰ দৰে উদাৰ ভক্তসকলে জাতি, বৰ্ণ-ধৰ্মৰ প্ৰাচীৰ ভাঙি সামাজিক অন্যায়-অন্ধবিশ্বাস আদি দূৰ কৰি এখনি সমন্বয়পূৰ্ণ সমাজ গঢ়াৰ পোষকতা কৰিছিল।\nশ্ংকৰদেৱেও জাতি-ভেদহীন এখন সমাজ গঢ়াৰ স্বাৰ্থত সকলো বৰ্ণৰ লোককেই নৱবৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ আশ্ৰয় গ্ৰহণৰ বাবে অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল। মানৱ দেহৰ কোনো এটা অংগ বিকাৰ হ’লে সমস্ত শৰীৰটো নিস্ক্ৰীয় হোৱাৰ দৰেই সমাজত বসবাস কৰা বিভিন্ন জাতি-জনগোষ্ঠীৰ মাজত যদি সমন্বয় ভাৱনাৰ অভাৱ হয় তেন্তে সেই সমস্ত জাতিটোৱেই মৃতপ্ৰায় হৈ পৰে। সামাজিক ঐক্যৰ দিশটোত গুৰুত্ব দিয়াৰ কাৰণেই শংকৰদেৱে কাব্য ৰচনাত প্ৰবৃত হৈছিল আৰু সমন্বয়ৰ ভাৱনাৰ জৰিয়তে অসমৰ লোকজীৱন আৰু সংস্কৃতিৰ ভেটিটেই কাব্য, নাট, গীত আদি প্ৰস্তুত কৰি উলিয়াইছিল। বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ মাজত ঐক্য আৰু স্ংহতি বৰ্তাই ৰাখিবৰ কাৰণে শংকৰদেৱে সাহিত্যক মাধ্যম হিচাপে গ্ৰহণ কৰিছিল। সুকুমাৰ কলা, নৃত্য, গীত, শিল্প প্ৰভৃতি আছিল এই চিন্তাৰ পৰিপূৰক। সমাজত সমন্বয় সাধনৰ কাৰণে তেওঁ সকলো লোককেই অশুদ্ধ পথ ত্যাগ কৰি শুদ্ধ পথ গ্ৰহণ কৰিবৰ কাৰণে অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল। তেওঁৰ শিষ্য সমূহ আছিল সমাজৰ বিভিন্ন বৰ্গৰ প্ৰতিনিধিস্বৰুপ-নগাৰ নৰোত্তম, মিছিঙৰ পৰমানন্দ, আহোমৰ জয়হৰি, যৱনৰ চান্দসাই, ভোটৰ দমোদৰ, কৈৱৰ্তৰ পূৰ্ণানন্দ, ভূটিয়াৰ জয়ৰাম, কোচৰ মূৰাৰি ইত্যাদি।\nশ্ংকৰদেৱৰ দৃষ্টিত জাত-পাতৰ প্ৰশ্ন নাছিল। কোনো ধৰণৰ উচ্চ-নীচৰ ভেদ নাছিল। তেওঁৰ দৃষ্টিত –\nব্ৰাহ্মণৰ চণ্ডালৰ নিবিচাৰি কুল।\nদাতাত চোৰৰ যেন দৃষ্টি এক তুল।।\nনীচত সাধুত যাৰ ভৈল এক জ্ঞান।\nতাহাকেসে পণ্ডিত বুলিয়া সৰ্বজন।।\nকবিৰদাসৰ ভক্তি-ভাৱনাতো জাতি সম্পৰ্কীয় প্ৰশ্ন নাছিল\nজাতিন পুজো সাধুকো পুছি লীজিয়ে জ্ঞান\nমোল কৰো তলৱাৰ কী পড়া ৰহণ দো ম্যান।\nশ্ংকৰদেৱে অসমত নৱবৈষ্ণৱ ভক্তিধৰ্ম প্ৰচাৰ কৰিলেও তেওঁৰ বিচাৰধাৰা অসমৰ ভৌগোলিক সীমাৰ মাজতেই সীমাবদ্ধ নাছিল। দুবাৰকৈ সুদীৰ্ঘ তীৰ্থভ্ৰমণে তেওঁৰ চিন্তা আৰু মানসিকতাক গভীৰভাৱে প্ৰভাৱান্বিত কৰিছিল আৰু সেয়ে সমগ্ৰ ভাৰত তথা বিশ্বৰ চিন্তাই তেওঁৰ ভাৱনাক প্ৰভাৱিত কৰিছিল। দীঘলীয়া যাত্ৰাকালত লগ পোৱা বিভিন্ন সাধু-সন্তৰ সঙ্গলাভ, আলাপ-আলোচনাই তেওঁৰ ধৰ্মীয় চিন্তাৰ সুদূৰপ্ৰসাৰী ৰুপ প্ৰদানত সহায় কৰিছিল। তেওঁৰ ৰচনাত বিশেষকৈ কীৰ্ত্তনৰ বিভিন্ন ঠাইত ভাৰতবৰ্ষৰ বিস্তৃত উল্লেখ পোৱা যায়। অসমত জন্ম গ্ৰহণ কৰিলেও তেওঁৰ চিন্তাই ৰাজ্যিক সীমা অতিক্ৰম কৰি ৰাষ্ট্ৰীয় চেতনাৰে বিকাশ লাভ কৰিছিল।\nভাৰতত জন্ম পাই/বিলম্বক নযুৱায়\nসদায় ঘূষিয়ো ৰাম হৰি।”\nপুৰণি অসমৰ কবিসকলৰ ভিতৰত বোধকৰো তেৱেই প্ৰথমে অসমৰ সৈতে ভাৰতবৰ্ষক স্ংলগ্ন কৰিছিল। এই সম্পৰ্কত বিৰিঞ্চি কুমাৰ বৰুৱাৰ মন্তব্য বিশেষভাৱে উল্লেখযোগ্য। তেওঁ লিখিছে-\n‘The conception of India as our mother country was conceived by Sankardeva five centuries ago. He wanted the people to feel proud of being born in his holy country of Bharatvarsha, as she provides an immence opportunity for development of men’s moral and spiritual potententialies. Repeatdly did he emphasise the glorious and spiritual experience of India. In many of his country Bharatvarsha.’\nজীৱই বহু জন্মৰ পুণ্যৰ ফলতহে মানুহ হিচাপে জন্ম গ্ৰহণ কৰে আৰু ভাৰতবৰ্ষত জন্মগ্ৰহণ কৰাটো মহাপুণ্যৰ ফল। সেইবাবেই দুৰ্লভ মনুষ্য জন্ম অবাবত কটোৱা উচিত নহয়।শ্ংকৰদেৱৰ ভাষাত-\n‘ধন্য ধন্য কলি কাল, ধন্য নৰতনু ভাল\nধন্য ধন্য ভাৰত বৰিষে।’\nকৃষ্ণকথা শুনিয়া সমাজে।\nজন্ম লভি ভাৰতৰ মাজে।।\nতাক বৃথা কৰা কোন কাযে।\nসাধিয়ো মুকুতি চাৰি নামে।।\nজানিয়া সবে এৰা ভাষভুষ।\nভাগ্য যে ভাৰতে মৈলা মানুষ।।\nআক ব্যৰ্থ কৰা বিষয় ভোলে।\nমাণিকক বিকা কাচক মোলে।।\nশ্ংকৰদেৱৰ সাহিত্যত আঞ্চলিকতাবাদৰ পৰিৱৰ্তে জাতিয়তাবাদে ঠাই পাইছে আৰু উক্ত জাতীয়তাবাদে ৰাষ্ট্ৰীয়তাবাদৰ সৈতে একত্ৰিত হৈ বিশ্বমুখী গতি লাভ কৰিছে, নদীয়ে সমূদ্ৰলৈ গতি কৰাৰ দৰেই শ্ংকৰদেৱৰ জাতীয় ভাৱনায়ো ৰাষ্ট্ৰীয় ভাৱনাৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈ আন্ত:ৰাষ্ট্ৰীয় দিশলৈ গতি কৰিছে। শংকৰদেৱৰ সমগ্ৰ ৰচনাত ৪৬ বৰ ভাৰতবৰ্ষৰ নাম উল্লেখ কৰিছে। এনে উল্লেখ ভক্তি ৰত্নাকৰতো পোৱা যায়।\nশ্ংকৰদেৱে উত্তৰ-পূৱ ভাৰতক সমগ্ৰ ভাৰতৰ সৈতে স্ংযুক্ত কৰিবৰ কাৰণে ভক্তিধৰ্মৰ সম্প্ৰসাৰিত ৰুপ প্ৰদান কৰিছিল। ভাৰতৰ বিভিন্ন স্থানত প্ৰচলিত লোকনাট্যধৰ্মী অনুষ্ঠানৰ সৈতে অসমৰ লোক নাট্যানুষ্ঠান আৰু স্ংস্কৃত নাটকৰ উপাদানৰ সমন্বয়ত অঙ্কীয়া নাট ৰচনা কৰাৰ দৰেই চৰ্যাগীতৰ ঐতিহ্য দেহবিচাৰৰ গীত প্ৰভৃতিৰ লগতে ভাৰতৰ মাৰ্গীয় সঙ্গীতৰ আৰ্হিত বৰগীতৰ দৰে সঙ্গীতৰ প্ৰচলন কৰাটো এইক্ষেত্ৰত মনকৰিবলগীয়া।\nসেই সময়ত সমগ্ৰ উত্তৰ-পূৱ ভৰতত এটা উমৈহতীয়া ভাষাৰ প্ৰচলন আছিল। চৰ্যাগীতৰ ঐতিহ্যক অনুসৰণ কৰি পৰৱৰ্তী কালত গঢ় লৈ উঠা এই ভাষাতো জাতি-ধৰ্ম-ভাষা নিৰ্বিশেষে সকলোৰে বোধগম্য আছিল বাবেই ই ৰাষ্ট্ৰীয় ঐক্য সাধনতো সহায় কৰিছিল। শংকৰদেৱে অখণ্ড ভাৰতৰ সৈতে উত্তৰ-পূৱ ভাৰতক একত্ৰিত কৰাৰ কাৰণে যি প্ৰয়াস কৰিছিল, তাৰ যোগেদি ৰাষ্ট্ৰীয় ভাৱনা, জাতীয় ঐক্য আৰু সম্প্ৰীতিৰ ভাৱৰ বিকাশ সম্ভৱ হৈ উঠিছিল।\nমধ্যযুগৰ ভক্তি আন্দোলনে এক বিৰাট জনজাগৰণৰ সৃষ্টি কৰিছিল আৰু সমাজৰ নিম্নবৰ্গৰ লোকসকল এই আন্দোলনৰ দ্বাৰা গভীৰভাৱে প্ৰভাৱিত হৈছিল। জ্ঞানেশ্বৰ, কবীৰ, ৰৈদাস, দাদু, নাভাদাস প্ৰভৃতি প্ৰায়বোৰ সন্তই সমাজৰ নিম্নবৰ্গৰ প্ৰতিনিধি আছিল। সামাজিক সহিষ্ণুতা প্ৰতিষ্ঠাৰ কাৰণে সন্ত একনাথ, গুৰুনানক, ৰামানন্দ, কবীৰ আদিয়ে মানৱীয় মূল্যবোধৰ ওপৰত গুৰুত্ব প্ৰদান কৰিছিল। কবীৰ, ৰৈদাস, জায়সী আদিয়ে সমাজিক অসমতা আৰু অসহিষ্ণুতা দূৰ কৰিবৰ কাৰণে সকলো ধৰণৰ বাহ্য বিধিবিধান, ৰোজা, নামাজ, বলিবিধান, মূৰ্ত্তিপূজা ত্যাগ কৰি হৃদয়তে পৰমাত্মাৰ সন্ধান কৰিবৰ বাবে উপদেশ দিছিল।\nতেৰা সাই তুঝ মে জ্যো পুহুপন মে বাস\nকস্তুৰী কা মিৰগ জ্যো ফিৰ ফিৰ সুধৈ ধাস।।\nমানৱ প্ৰেমৰ ভাৱনা আছিল ইয়াৰ অন্তৰ্নিহিত বিষয়। নৱবৈষ্ণৱ ভক্তি-ধৰ্মৰ মূল আধাৰ আছিল ভক্তি, প্ৰেম আৰু মানৱতাবোধ যি পাৰস্পৰিক ঐক্য আৰু সম্প্ৰীতি সাধনত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছিল। ধৰ্মীয় পবিত্ৰতা আৰু অন্ত:শুদ্ধতাৰ যোগেদি ভক্তকবিসকলে জাতি-ভেদ, বৰ্ণ-বৈষম্যৰ প্ৰাচীৰ ভাঙি সমন্বয় আৰু স্ংহতিৰে পৰিপূৰ্ণ এখনি বিশাল ভাৰত গঢ়াৰ পৰিকল্পনা কৰিছিল। ভাগৱত পুৰাণ, হৰিবংশ, বিষ্ণুপুৰাণ, পদ্মপুৰাণ প্ৰভৃতি পুৰাণ-উপনিষদৰ অনুবাদকৰ্মৰ যোগেদি স্ংস্কৃত সাহিত্যৰ অন্তৰ্নিহিত ভক্তিতত্বৰ কথাসমূহ আঞ্চলিক ভাষাৰ মাধ্যমেদি প্ৰকাশ কৰি নিৰক্ষৰ জনসাধাৰণক ভক্তিৰ আঞ্চলিক ভাষাৰ মাধ্যমেদি প্ৰকাশ কৰি নিৰক্ষৰ জনসাধৰণক ভক্তিৰ গুৰুত্বসমূহ উপলব্ধি কৰাত সহায় কৰিছিল বাবেই সামাজিক শান্তি প্ৰতিষ্ঠা সম্ভৱ হৈ উঠিছিল। সৰ্বসাধাৰণৰ মাজত শৈক্ষিক, সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক জাগৰণৰ লগে লগে ধৰ্মীয় চেতনাৰ সম্প্ৰসাৰণৰ যোগেদি আধ্যাত্মিকতাৰ প্ৰতি ধাৱিত কৰা, নৈতিক জীৱন-যাপনৰ প্ৰতি আগ্ৰহী কৰি তোলাটোও ভক্তি-আন্দোলনৰ সুচিন্তিত ফল আছিল বুলি অনুমান কৰিব পাৰি। মধ্যযুগৰ সন্ত কবিসকলে ধৰ্ম প্ৰচাৰৰ লগে লগে কাব্য আৰু গীত ৰচনাৰ যোগেদি জনসাধাৰণক আপ্লুত কৰাৰ দৰে শ্ংকৰদেৱ, মাধৱদেৱ আৰু তেওঁৰ উত্তৰসুৰী ভক্তকবিসকলেও কাব্য গীত, নাট আদি ৰচনা কৰাৰ লগতে সামাজিক সংস্কাৰ সাধন আৰু কলাত্মক ৰুচিবোধৰ সম্প্ৰসাৰণৰ কাৰণে সঙ্গীত, নৃত্য, অভিনয়, চিত্ৰকলা প্ৰভৃতিৰ বিকাশ সাধনতো গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছিল। পৰ্ম্পৰাগত সমাজিক মূল্যবোধ আৰু সংকীৰ্ণতা দূৰ কৰি জনসাধাৰণৰ মুক্তিৰ বাবে ভক্তিধৰ্মৰ সকলোকে আশ্ৰয় প্ৰদান কৰি গণতান্ত্ৰিক সমাজ-ব্যৱস্থাৰ ভেটি নিৰ্মাণতো এই আন্দোলনৰ ভূমিকা অতি তাৎপৰ্যপূৰ্ণ।\nড: প্ৰফুল্ল কুমাৰ নাথ, স্বৰ্ণলিপি।


কৰ'না টেষ্ট... ক'ত কেনেকৈ কৰে? প্ৰাইভেট লেবত খৰছ কিমান? | News Next One\nকৰ’না সম্পৰ্কীয় অধিক তথ্য ৰাইজক জনাবৰ বাবে ভাৰতৰ স্বাস্থ্য তথা পৰিয়াল কল্যাণ মন্ত্ৰণালয়ে মুকলি কৰিছে এটি হেল্পলাইন নম্বৰ। কোনো লোকে নিজেও কৰ’নাৰ লক্ষণসমূহ নিজৰ দেহত হোৱা বুলি অনুভৱ কৰিলে বা চুবুৰীয়া কোনো লোকৰ দেহত এইসমূহ লক্ষণ দেখিলে +91-11-23978046 নম্বৰত যোগাযোগ কৰিব পাৰে। ইয়াৰ উপৰিও ncov2019@gmail.com ই-মেইলযোগে যোগাযোগ কৰিব পাৰে। অসমৰ স্বাস্থ্য বিভাগেও মুকলি কৰিছে এটি হেল্পলাইন নম্বৰ। এই নম্বৰটো হৈছে 69133-47770। কৰ’নাক লৈ কোনো সন্দেহ হ’লে বা অধিক তথ্যৰ বাবে অসমৰ লোকসকলে ২৪ ঘণ্টাই খোলা থকা এই হেল্পনাইন নম্বৰত যোগাযোগ কৰিব পাৰে।


ৰাজনৈতিক হিংসাৰ বধ্যভূমিত পৰিণত পশ্চিমবংগ!|Political-Conflict-in-West-Bengal-now-become-tragedy– News18 Assam\nৰাজনৈতিক হিংসাৰ বধ্যভূমিত পৰিণত পশ্চিমবংগ!\nUpdated:June 13, 2019, 6:00 PM IST\nবিজেপি কৰ্মীৰ ওপৰত পানী হিলৈ, কন্দুৱা গেছ নিক্ষেপ আৰক্ষীৰ। জনসাধাৰণৰ নিৰাপত্তা প্ৰদানত চৰকাৰ ব্যৰ্থ হোৱাৰ অভিযোগ!\nLast Updated: June 13, 2019, 6:00 PM IST\nক্ৰমাৎ তীব্ৰতৰ হৈছে চুবুৰীয়া ৰাজ্য পশ্চিমবংগত চলি থকা ৰাজনৈতিক হিংসা। লোকসভা নিৰ্বাচনৰ সময়ৰ পৰাই এতিয়া ৰাজ্যখনত নাই কোনো ধৰণৰ শান্তি– সম্প্ৰিতি! চাৰিওফালে কেৱল হত্যা–হিংসা আৰু অত্যাচাৰ! অভিযোগ অনুসৰি এজনৰ পিছত আন এজন বিজপি কৰ্মী–সমৰ্থকক হত্যা কৰা হৈছে এতিয়া ৰাজ্যখনত।বুধবাৰে এনে হত্যা হিংসা আৰু মমতা বেনাৰ্জী চৰকাৰৰ অপশাসনৰ প্ৰতিবাদত এক প্ৰতিবাদী সমদল উলিয়াইছিল পশ্চিমবংগ বিজেপিয়ে।কিন্তু এই প্ৰতিবাদক বাধা দিবৰ বাবে পশ্চিম বংগ আৰক্ষীয়ে প্ৰতিবাদকাৰীক উদ্দেশ্যি পানী হিলৈ, কন্দুৱা গেছ নিক্ষেপ কৰে। প্ৰতিবাদৰ সময়ত আৰক্ষীৰ প্ৰহাৰত আহত হয় ভালে সংখ্যক বিজেপি কৰ্মী।\nৰাজ্যখনত এতিয়া তৃণমুল কংগ্ৰেছ আৰু বিজেপিৰ মাজত ৰাজনৈতিক হিংসাই হিংসাত্মক ৰূপ ধাৰণ কৰিছে। লোকসভা নিৰ্বাচনত মমতা বেনাৰ্জীৰ দুৰ্গত বিজেপিয়ে মোক্ষম আঘাত হনাৰ পিছত এতিয়া মমতা বাহিনীয়ে তীব্ৰ হতাশাত দিন কটাইছে! যিকোনো প্ৰকাৰে বিজেপিৰ শক্তি প্ৰতিৰোধ কৰিবৰ বাবেই মমতা বাহিনীয়ে এনে কাৰ্যপন্থা হাতত লৈছে বুলি এতিয়া বহুতে অভিযোগ কৰাও দেখা গৈছে।\nইফালে ৰাজ্যখনৰ শেহতীয়া পৰিস্থিতি সম্পৰ্কত কিছুদিনৰ পূৰ্বে দিল্লীত নৰেন্দ্ৰ মোদী আৰু অমিত শ্বাহৰ সৈতে এখন বৈঠকত মিলিত হৈছিল পশ্চিমবংগৰ ৰাজ্যপাল কেশৰীনাথ ত্ৰিপাঠী। সেই বৈঠকৰ পিছতে ৰাজ্যপালগৰাকীয়ে পশ্চিমবংগত তাৎপৰ্যপূৰ্ণ ভাবে ৰাষ্ট্ৰপতি শাসনৰো ইংগিত দিছিল।\n৩১ মাৰ্চলৈ বন্ধ গুৱাহাটী-উত্তৰ গুৱাহাটী নাও আৰু ফেৰী সেৱা


আব্দুল হামিদ ভাসানী আৰু ঔপনিৱেশিক অসমৰ পিছৰ ছোৱাত ভূমি ৰাজনীতি (মূল: গোৰ্কি চক্ৰৱৰ্তী, অনুবাদ: যতীন্দ্ৰ চৌধুৰী) - মুক্ত চিন্তা\nআব্দুল হামিদ ভাসানী আৰু ঔপনিৱেশিক অসমৰ পিছৰ ছোৱাত ভূমি ৰাজনীতি (মূল: গোৰ্কি চক্ৰৱৰ্তী, অনুবাদ: যতীন্দ্ৰ চৌধুৰী)\nঅসমৰ ৰাজনীতিত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা লোৱা কেবাগৰাকী নেতাৰ আবিৰ্ভাৱ হোৱা দেখা গৈছিল ১৯৩৭ খৃষ্টাব্দৰ নিৰ্বাচনত। সেই একেটা বছৰতে বিধানসভালৈ নিৰ্বাচিত হোৱা আব্দুল হামিদ খান আছিল সেইসকলৰ এজন। দেশ বিভাজনৰ সময়লৈ পৰৱৰ্তী বছৰবোৰত তেওঁ মুছলিম লীগৰ ইচ্ছা সদায় প্ৰতিফলিত কৰিছিল। ৰাজ্যখনৰ আন কোনো নেতাই, পমুৱাসকলৰ শংকা আৰু আকাংক্ষা, বিশেষকৈ বাকৰণি (Wasteland)-সমূহত বসতিস্থাপন সম্পৰ্কীয় কথাৰ ক্ষেত্ৰত, আব্দুল হামিদ খানৰ দৰে নৰৰূপী ভগৱানৰ দৰে প্ৰতিনিধিত্ব কৰা নাছিল। বাস্তৱতে তেওঁ ‘সামূহিক ইচ্ছা’ক অকল সাকাৰ ৰূপেই দিয়া নাছিল, তাক নিৰ্দ্ধাৰিত এক ৰাজনৈতিক লক্ষ্যৰ ফালেও লৈ গৈছিল। স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ পিছৰছোৱাত সমগ্ৰ কাল, পমুৱাসকলৰ কৃষিৰ বাবে ভূমি অধিগ্ৰহণৰ যি আকাংক্ষা আছিল, সেই আকাংক্ষাৰ তেওঁ আছিল আত্ম-প্ৰতিফলন। অইন ৰূপত ক’বলৈ হ’লে, পমুৱা কৃষকসকলৰ জনপ্ৰিয় চেতনাৰ বিচাৰ ক্ষমতা হৈ পৰিছিল আব্দুল হামিদ খান। হ’ব পাৰে কিছু অযুক্তিৰে, কিন্তু নিশ্চয়কৈ তেওঁক লৈ গঢ়ি উঠা দুৰ্বোধ্যকৰণ, গভীৰ আৱেগ আৰু উগ্ৰ ৰাজনৈতিক মতবাদৰ পৰিৱেশেৰে এইয়া গঢ় লৈছিল।\nপূৰ্বৰ পূব বংগৰ পাবনা জিলাৰ চিৰাজগঞ্জ চহৰৰ কাষৰ ধানগড়া গাঁৱত ১৮৮০ খৃষ্টাব্দত জন্ম লাভ কৰা আব্দুল হামিদ খানে জীৱনৰ আগডোখৰতে পিতৃক হেৰুৱাইছিল। গতিকে ইছলাম ধৰ্মৰ আইন অনুযায়ী (যিহেতু দেউতাকৰ মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁৰ ককাদেউতাক জীৱিত আছিল), তেওঁক উত্তৰাধিকাৰী সূত্ৰে পৈতৃক সম্পত্তি পোৱাৰ পৰা বঞ্চিত কৰা হৈছিল৷ তেওঁ ১৯০৪ খৃষ্টাব্দত পোনপ্ৰথমবাৰলৈ অসমলৈ (জলেশ্বৰ)লৈ আহিছিল; তেওঁৰ লগত আহিছিল ছৈয়দ নাছিৰুদ্দিন বাগদাদী নামৰ ইৰাক দেশৰ ইছলামী পণ্ডিত এজন। অসমত তেওঁ দুবছৰ আছিল। আব্দুল হামিদ খানে বাগদাদীৰ সংস্পৰ্শত থাকি আৰৱী, পাৰ্চি, উৰ্দুকে ধৰি বিভিন্ন ভাষাৰ উপৰিও ইছলামৰ মূল নীতিসমূহ শিকিছিল। ১৯০৭ৰ পৰা ১৯০৯ খৃষ্টাব্দৰ ভিতৰত তেওঁ দেওবন্দৰ ইছলামী বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰিছিল৷ তাত তেওঁ দুটা বিশেষ ধাৰাৰ লগত পৰিচিত হয়; এই দুই ধাৰাই তেওঁৰ পৰৱৰ্তী জীৱনত গভীৰ প্ৰভাৱ পেলাইছিল। এটা আছিল দক্ষিণ এছিয়াৰ ছুফী পৰম্পৰা; আনটো আছিল সাম্ৰাজ্যবাদবিৰোধী দিশস্থিতি (orientation)। এখন মাদ্ৰাছাত আনুষ্ঠানিক প্ৰশিক্ষণৰ আৰু জন্মস্থানলৈ উভতি যোৱাৰ পাছত টাঙ্গাইলৰ কাষৰ কাগমাৰী নামৰ গাঁও এখনত তেওঁ প্ৰাথমিক বিদ্যালয় এখনত শিক্ষক হিচাপে সেৱা আগবঢ়াইছিল। তেওঁৰ জীৱন পৰিক্রমা আৰম্ভ হৈছিল ‘আধ্যাত্মিক-মানৱতাবাদী’ পৰম্পৰাৰ এজন অনুগামী হিচাপে; তেওঁৰ জীৱনৰ অন্তিম দিনবোৰতো, যেতিয়া তেওঁ ৰাজনৈতিকভাৱে নিঃসংগতাত ভুগিছিল, সেয়াই আছিল তেওঁৰ চালিকাশক্তি। ১৯১৫ খৃষ্টাব্দত, কলিকতা অধিৱেশনত তেওঁ অঞ্জমান ই উলেমাত যোগদান কৰিছিল আৰু পাবনা জিলাত, প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগৰ বলিসকলৰ মাজত সাহায্য বিতৰণ কৰিছিল। ১৯১৭ খৃষ্টাব্দত চিত্তৰঞ্জন দাস আৰু মুহদ আলীৰ প্ৰভাৱত কংগ্ৰেছৰ এজন উৎসাহী সদস্য হৈ পৰিছিল। এজন খিলাফৎকাৰী হিচাপে আব্দুল হামিদ খান পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে কাৰাগাৰলৈ গৈছিল। পৰৱৰ্তী কেবাটাও বছৰ স্বৰাজ্য দলৰ সদস্য হিচাপে তেওঁ বিভিন্ন সাহায্য প্ৰদান কাৰ্য কৰিছিল। আধ্যাত্মিক মানৱতাবাদী প্ৰচাৰৰ কালছোৱাত তেওঁ বংগত বিস্তীৰ্ণভাৱে আৰু অসম মাজে সময়ে ভ্ৰমিছিল আৰু পূৰ্ববংগত জমিদাৰী পদ্ধতিৰ স্বৈৰাচাৰ আৰু কৃষক শ্ৰেণীৰ দুৰৱস্থা দেখি গভীৰ অসন্তোষ পাইছিল।\nভাসানীয়ে সঘনাই পূৰ্ব বংগ আৰু অসমৰ মাজত তাঁত-বাটি কৰিছিল। তেওঁ ব্ৰহ্মপুত্ৰ নৈৰ পথ অনুসৰণ কৰিছিল দুয়োখন উপত্যকাতে উজনিমুৱা আৰু নামনিমুৱা হৈ আৰু কৃষকসকলৰ বিৰুদ্ধে কৰা অন্যায়ৰ বিৰুদ্ধে তেওঁলোকক সংগঠিত কৰিছিল। পূৰ্ববংগত কৃষকসকল ভুগিছিল জমিদাৰ সুতখোৰৰ যুঁৱলিত আবদ্ধ হৈ; অসমত তেওঁলোক ভুগিছিল লাইন ছিষ্টেমৰ কুৰীতিত। পূৰ্ব বংগত জংগীৰূপত কৃষক সংগঠিত কৰাৰ ফলস্বৰূপে ১৯২৬ খৃষ্টাব্দত তেওঁক বংগৰ পৰা বহিষ্কাৰ কৰা হয়। তাৰ পাছৰ পৰা তেওঁ অসমত সুদীৰ্ঘকাল থাকিবলৈ লৈছিল; মাজে সময়ে পূববংগলৈ গৈছিল৷ ১৯২৯ খৃষ্টাব্দত অবিভক্ত গোৱালপাৰা জিলাৰ ধুবুৰী ব্লকৰ মগামাৰীত এটুকুৰা বাকৰণি প্ৰস্তুত কৰি নিজ পৰিয়ালৰ লগত বসতি স্থাপন নকৰালৈ তেওঁৰ সম্পত্তি শূন্য আছিল৷ ১৯৩২ খৃষ্টাব্দৰ ডিচেম্বৰ মাহত ছিৰাজগঞ্জত এখন প্ৰজা সন্মিলন সংগঠিত কৰি তেওঁৰ সাংগঠনিক দক্ষতাৰ পৰৱৰ্তী মাইলৰ খুঁটিপ্ৰদৰ্শন কৰিছিল। বৃহৎ সমাৱেশটোত জমিদাৰী প্ৰথাৰ অৱলুপ্তি, ঋণগ্ৰস্ত কৃষকলৈ সাহায্য আৰু ১৯৩২ খৃষ্টাব্দৰ ‘গোষ্ঠী বঁটা’ (Communal Awards)লৈ সমৰ্থন আগবঢ়াই প্ৰস্তাৱ গ্ৰহণ কৰা হৈছিল। ভাসানীৰ জীৱন সম্পৰ্কে বিস্তাৰিতভাৱে লেখা মেলা কৰা ইতিহাসবিদ পিটাৰ কাষ্টাৰ্জে খুব সংক্ষেপে এই দিশটো বিশ্লেষণ কৰি কৈছে : মৌলানা ভাসানীক এজন পীৰ বুলি গণ্য কৰা হৈছিল যাৰ আছিল বৃহৎ সংখ্যক সমর্থক যিসকলে তেওঁৰ পৰা ধৰ্মীয় শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল; ৱাজমাহাফিল আৰু অন্যান্য সমাৱেশত তেওঁ দিয়া ভাষণসমূহৰ পৰা অনুপ্ৰেৰণা আহৰণ কৰিছিল আৰু তেওঁৰ ৰাজনীতি তথা লাইনছিষ্টেম আৰু ব্ৰিটিছ ৱেশবাদৰ বিৰোধিতাক সমৰ্থন কৰিবলৈ আগ্ৰহী আছিল৷\nএইটো বিশ্বাস কৰা হয় যে ঘাগমাৰি আৰু ভাসান চৰৰ ঔপনিৱেশিকৰণসম্ভৱ পৰ হৈছিল তেওঁৰ ব্যক্তিগত হস্তক্ষেপৰ ফলত আৰু কুৰি শতিকাৰ তৃতীয় দশকমানত তেওঁ অসমৰ এক লেখত ল’বলগীয়া শক্তিত পৰিণত হৈছিল। নিষ্পেষণমূলক জমিদাৰী ব্যৱস্থাত থৰকাছুটি হেৰুৱাই অসমলৈ আহিবলৈ বাধ্য হোৱা পূব বংগৰ অভিবাসী কৃষকসকলৰ কষ্ট-যন্ত্ৰণাৰ কথা তেওঁ খুব ভালকৈ বুজিব পাৰিছিল আৰু সেয়েহে লাইন ব্যৱস্থাৰ নামত যেতিয়া এই কৃষকসকলক অসমত প্ৰচুৰ পৰিমাণে থকা ছন পৰা মাটিত খেতি কৰাৰ অধিকাৰ দিবলৈ অংগীকাৰ কৰা হৈছিল, তেওঁলোকৰ নৈৰাজ্য তেওঁ অনুভৱ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। তেওঁৰ অনুগামীসকল আৰু তেওঁৰ মতে সৰ্বশক্তিমানৰ চকুত যদি সকলো মানুহ সমান হয়, তেন্তে কোনে খেতি কৰা উচিত আৰু কোনে কৰা অনুচিত সেই লৈ কিয় প্ৰভেদ থাকিব? লাইন ছিষ্টেমৰ নামত কৰা এই পৃথকীকৰণ তেওঁলোকৰ মনত আৰু হাস্যস্পদ হৈ পৰিছিল কাৰণ তেওঁলোকে ছন পৰা মাটিক হাস্যময়ী শস্যৰ পথাৰলৈ ৰূপান্তৰিত কৰিবলৈ বিচাৰিছিল। লাইন ব্যৱস্থাৰ নামত মাটিৰ অধিকাৰৰ পৰা বঞ্চিত হৈ কৃষকসকলৰ যি বিৰক্তি উপজিছিল, সেই বিৰক্তি ভাসানীয়ে বুজিবলৈ, অনুভৱ কৰিবলৈ আৰু স্পষ্ট ৰূপত প্ৰকাশ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। তেওঁলোকৰ সংখ্যা বৃদ্ধিৰ লগত হতাশাৰ স্তৰ বাঢ়ি যোৱাত, তেওঁৰ সংগঠন অধিক জনপ্ৰিয় হৈছিল আৰু সময়ে সময়ে জংগী ৰূপ ধাৰণ কৰিছিল। এই জনপ্ৰিয়তাই তেওঁক ১৯৩৭ খৃষ্টাব্দৰ নিৰ্বাচনত জয়ী হৈ অসম বিধানসভাত প্ৰৱেশত সহায় কৰিছিল।\n১৯৩৯ খৃষ্টাব্দত অসম ৰাজ্যিক মুছলীম লীগ পুনৰ গঠন কৰা হৈছিল আৰু ভাসানী ইয়াৰ উপ-সভাপতি হৈছিল। লীগৰ ছিলেট আৰু গোৱালপাৰা শাখা গঠন কৰি তেওঁৰ সাংগঠনিক দক্ষতা প্ৰমাণ কৰিছিল। ১৯৪০ খৃষ্টাব্দৰ ডিচেম্বৰ মাহত গোৱালপাৰা জিলা প্ৰজা অধিৱেশনখন গাগমাৰীত অনুষ্ঠিত হৈছিল আৰু তাত কেবাটাও দৰকাৰী প্ৰস্তাৱ গ্ৰহণ কৰা হৈছিল, যেনে- ১৷ যিসকল বিধায়কে বিধানসভাত গোৱালপাৰা ৰায়তি সত্ব (সংশোধনী) বিলৰ বিৰোধিতা কৰিছিল, সেইসকলক ভৰ্ৎসনা কৰা৷ ২৷ বিজনী আৰু মেছপাৰা জমিদাৰীত খাজনা হ্ৰাস কৰাৰ বাবে আৱেদন ৩৷ ফলপ্ৰসূ ঋণ মিত-মাত কৰা পৰিষদৰ বাবে সঠিক নিয়ম প্ৰস্তুতকৰণ। ৪৷ গোৱালপাৰাত প্ৰাথমিক শিক্ষাৰ সম্প্ৰসাৰণ৷ ৫৷ ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাৰ সকলো প্ৰাথমিক আৰু মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত শিক্ষাৰ মাধ্যম হিচাপে বাংলা ভাষাপ্ৰৱৰ্তন কৰা।\nউন্নৈশ শ চল্লিশৰ দশকত অসমৰ ৰাজনীতিত প্ৰধান স্ব-বিৰোধিতা আছিল অভিবাসীসকলৰ দ্বাৰা ছন পৰা মাটিত বসতিস্থাপনৰ বিষয় আৰু ৰাজ্যৰ প্ৰশাসনৰ দ্বাৰা এনেকুৱা আইন কাৰ্যকৰী কৰাত বাধা আৰোপ৷ লাইন ব্যৱস্থাই আৰোপ কৰা নিষেধ নামানি, ভাসানী আৰু তেওঁৰ অনুগামীসকলে মাটিত খেতি কৰাৰ অধিকাৰ পাবলৈ যি আপোচহীন ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছিল, ছাদুল্লা চৰকাৰৰ অস্বস্তিত ই ভালেখিনি অৰিহণা যোগাইছিল৷ অভিবাসী কৃষকসকলক খেতি কৰা বা সংৰক্ষিত অঞ্চলৰ মাটি আহৰণ কৰা বিষয়ত নিষেধাজ্ঞাৰ ক্ষেত্ৰত কংগ্ৰেছ চৰকাৰেই হওঁক বা মুছলীমৰ চৰকাৰেই হওঁক, ভাসানীয়ে কোনো চৰকাৰী প্ৰস্তাৱলৈ কাণ দিয়া নাছিল ফলাফল লাগিলে যিয়েই নহওঁক৷ তেওঁ নিজৰ দল মুছলীম লীগৰ কর্মীসকলৰ লগতো তেওঁৰ গুৰুতৰ মত বিৰোধ আছিল৷ বিধানসভাৰ বিতৰ্কত ভাগ লৈ আব্দুল মতিন চৌধুৰী নামৰ মুছলীম লীগৰ মন্ত্ৰী এজনক অভিবাসীসকলৰ স্বাৰ্থক বিশ্বাসঘাতকতা কৰা বুলি অভিযোগ কৰিছিল৷ একেদৰে ১৯৪৪ খৃষ্টাব্দৰ এপ্ৰিল মাহত যেতিয়া বৰপেটাত ৰাজ্যিক মুছলীম লীগৰ সন্মিলন অনুষ্ঠিত হৈছিল, ছন পৰা মাটিত বসতিস্থাপনৰ বিষয়টো লৈ ভাসানী আৰু ছাদুল্লাৰ মাজত মুকলি আলোচনা হৈছিল৷ ছাদুল্লাই অভিবাসী সমাজখনৰ মধ্যভোগী আৰু ক্ষমতাৰ দালাল সকলক দোষ দি কৈছিল যে সিহঁতে শ শ একৰ ছন পৰা মাটি নিজৰ অধীনলৈ আনি, নিজা জমিদাৰী চলাই লাইন ব্যৱস্থা ভংগ কৰিছিল; আনহাতে ভাসানীয়ে পুনৰ নিজৰ স্থিতিত অটল হৈ থাকি দাবী কৰিছিল যে লাইন ব্যৱস্থাই আৰোপ কৰা নিষেধ আঁতৰাই ভূমিহীন অভিবাসী কৃষকৰ বাবে অধিক মাটি মুকলি কৰি দিব লাগে৷ লগতে ছাদুল্লাক এইবুলি সমালোচনা কৰিছিল যে তেওঁ যাতে ইংৰাজ কৰ্তৃপক্ষৰ পোষ্টবক্স হৈ নপৰে যিহেতু তেওঁ চৰকাৰৰ দ্বাৰা প্ৰাক-১৯৩৮ খৃষ্টাব্দ আৰু উত্তৰ-১৯৩৮ হিচাপে অভিবাসী কৃষকসকলক দুটা ভাগত ভগোৱা ধাৰণাক বিশেষ গুৰুত্ব নিদিয়াকৈ চিন্তা কৰিছিল৷ উপস্থিত থকা পচিশ হাজাৰতকৈও অধিকমানুহৰ বাবে ই আছিল বৰং এক তৰ্ক য’ত ভাসানীয়ে ছাদুল্লাৰ ওপৰত জয় সাব্যস্ত কৰিছিল৷ মাটিৰ বন্দোৱস্তী বিষয়টোক লৈ এই দুই নেতাৰ মাজৰ বিভাজন এনে পৰ্যায় পাইছিল যে ১৯৪৫ খৃষ্টাব্দৰ দুজন সৰ্বভাৰতীয় পৰ্যায়ৰ নেতাক যুদ্ধংদেহি মনোভাৱ লোৱা দুয়োটা ফৈদৰ লগত মোকাবিলা কৰিবলৈ পঠোৱা হৈছিল৷ কিন্তু ভাসানী আৰু তেওঁৰ অনুগামীসকলৰ কঠোৰ স্থিতিৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত দুই দলৰ মাজৰ বিৰোধ কাহানিও নকমিল৷\n১৯৪৬ খৃষ্টাব্দত মঙলদৈত হোৱা অধিৱেশনতো আনকি অসমত মুছলীম লীগ নেতৃত্ব আৰু ভাসানীৰ মাজৰ বিভেদ চলিয়ে আছিল৷ দুই লাখৰো অধিক লোক গোট খোৱা এই অধিৱেশনত সকলোৱে অভিবাসী কৃষকশ্ৰেণীৰ স্বাৰ্থৰ বিৰুদ্ধে কাম কৰা বাবে ইংৰাজসকলক, মুছলীম লীগৰ নেতাসকলক আৰু পুলিচক সমালোচনা কৰি দিয়া ভাষণ শুনিছিল৷ ভাসানীৰ বাকপটুতা আৰু প্ৰচাৰ ইমানেই সফল হৈছিল যে সকলোধৰণৰ নিৰ্যাতনৰ পৰা কৃষক শ্ৰেণীৰ নিৰাপত্তা দাবী কৰি, অধিৱেশনৰ পাছতেই তেওঁ আহ্বান কৰা এষষ্ঠীদিনীয়া অনশন ধৰ্মঘট তেওঁৰ অনুগামীসকলৰ সমৰ্থন আৰু অংশগ্ৰহণৰ নিশ্চিতি পাইছিল৷\nইতিমধ্যে ভাসানীৰ সাংগঠনিক দক্ষতাৰ সহায়ত মুছলীম লীগে অসমীয়া মুছলমানসকলৰ পক্ষ লৈ, অসমৰ সেই জনগোষ্ঠীৰ অভিজাত নেতাসকলৰ দ্বাৰা বিছিন্ন আৰু একাকী হৈ পৰা লোকসকলৰ জৰিয়তে ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাত লীগৰ সমৰ্থনৰ ভেটি বৃদ্ধি কৰিছিল৷ ভাসানী আৰু অসমীয়া মুছলমানৰ একাংশৰ এই মৈত্ৰী, মুছলীম লীগৰ ছাদুল্লা, ছায়িদুৰ ৰহমান, কেৰামত আলী আদি চাহ খেতিৰ লগত জড়িত, সম্পত্তিবান তথা কোনো নহয় কোনো সময়ত চৰকাৰী সন্মানজনক উপাধি লাভ কৰা প্ৰভাৱশালী, ভব্য গব্য নেতাসকলে ভাবুকি হিচাপে গণ্য কৰিছিল৷ তাৰ বিপৰীতে, অতি সাধাৰণ অৱস্থাৰ পৰা অহা, আপোচহীন বিশ্বাস আৰু তৃণমূল পৰ্যায়ৰ সংগঠনেৰে বলীয়ান ভাসানীৰ, তেওঁৰ অনুগামীসকলৰ দৰেই, দাসত্বৰ বাহিৰে হেৰুৱাবলৈ আন একো নাছিল৷ তেওঁ সাধনাৰ্থে লোৱা লক্ষ্য আছিল দৰিদ্ৰ, অভিবাসী কৃষকশ্ৰেণীৰ বাবে ভূমি লাভ কৰা আৰু এই ভূমি লাভ আৰু সুদৃঢ় কৰাৰ একমাত্ৰ বিকল্পটো আছিল পাকিস্তানৰ জন্মৰ বাবে যুঁজ কৰা৷ তেওঁ পুনশ্চ হৈছিল, পাকিস্তানৰ হকে, আল্লাৰ বাটত ছহিদ হ’বলৈ আমি আমাৰ ৰক্তপাত কৰিব লাগিব৷ লাইন পদ্ধতিৰ প্ৰত্যাহাৰ কৰাৰ লগতে, দাসত্বক গোৰ সোধাই আমি স্বাধীনতা পাবলৈ বিচাৰোঁ৷\nএইটো মনোগ্ৰাহী কথা যে লাইনপদ্ধতি প্ৰত্যাহাৰৰ বাবে চলোৱা ভূ-সংগ্ৰামৰ কালছোৱাত তেওঁৰ ৰাবুবিয়াটিন ইছলামৰ লগত পৰিচয় ঘটে৷ বৈপ্লৱিক দাৰ্শনিক আল্লামা আজাদ শোভানীয়ে ভাসানীক এইধাৰণাৰ লগত পৰিচয় কৰাই দিয়ে; ভূমিৰ লগত জড়িত তেওঁৰ বছৰ বছৰ জোৰা সংগ্ৰামৰ দাৰ্শনিক যথাৰ্থতা যেন এই ধাৰণাতেই তেওঁ পাইছিল৷ তাৰ পিছৰ পৰাই, অন্যায়, অসমতা আৰু শোষণৰ বিৰুদ্ধে তেওঁৰ সংগ্ৰামৰ মতাদৰ্শগত ভেটি ইছলামৰ উক্ত ব্যাখ্যা হৈ পৰিছিল৷ ৰাবুবিয়াটে ইছলামৰ সমতাবাদী আচৰণৰ ওপৰত গুৰুত্ব প্ৰদান কৰে; অনেক ধৰণে ই কমিউনিষ্ট বা সাম্যবাদী মতাদৰ্শৰ লগত মিলে- মাত্ৰ এটাকথা বাদ দিলে৷ উক্ত ধাৰণাটো সম্পৰ্কে, ভাসানীয়ে নিজে ব্যাখ্যা দিছে এইদৰে : ৰাবুবিয়াটে, জাতি, ৰাষ্ট্ৰীয়তা, ধৰ্ম নিৰ্বিশেষে সকলো মানুহৰ বৈষম্যহীন সমতাৰ কথা শিকায়৷ তেওঁ পুনৰ হৈছে, ৰাবুবিয়াটে ধৰ্মৰ বিশ্বাসৰ ভিত্তিত ব্যক্তিগত সম্পত্তি বিলোপৰ সপক্ষে কয়৷ মানুহ কেৱল ৰখীয়াহে আল্লাহ হ’ল সকলো সম্পত্তিৰ মালিক৷ সেয়েহে তেওঁৰ মতে ৰাষ্ট্ৰই ব্যক্তিগত মালিকানাৰ বিলোপ ঘটাই, প্ৰয়োজন অনুযায়ী বস্তুবোৰ সমানুপাতত ভগাই দিব পাৰে৷ কাষ্টাৰৰ মতে ঈশ্বৰৰ স্বীকৃতি আৰু তেওঁৰ কৰ্তৃত্বৰ ক্ষেত্ৰতহে সাম্যবাদ আৰু ৰাবুবিয়াটৰ মাজৰ পাৰ্থক্য আছে৷ সেইটোৰ বাহিৰে চিন্তাৰ এই দুই ধাৰা একে ধৰণৰ৷\nআমি যদি তেওঁৰ ৰাজনৈতিক কাৰ্য নিৰ্গঠন কৰোঁ, এইটো স্পষ্ট হৈ পৰে যে ভাসানীৰ বাবে, ইংৰাজৰ পৰা ৰাজনৈতিক স্বাধীনতা আৰু (স্থানীয় ৰাজনৈতিক প্ৰশাসনিক ব্যৱস্থাৰ পৰা কৃষিৰ বাবে ভূমি লাভ কৰা) লাইন পদ্ধতিৰ অৱমাননাৰ জৰিয়তে অৰ্থনৈতিক স্বাধীনতা এই দুয়োটা আছিল একেটা মুদ্ৰাৰ দুটা পিঠি আৰু এই দুয়োটা লাভ কৃষকৰ হ’ব যদিহে পাকিস্তান লাভ কৰা হয়৷ এইদৰে তেওঁৰ, (ঔপনিৱেশিক শক্তিৰ) ধ্বংসমুখী ৰাজনীতি আৰু (লাইন ব্যৱস্থাৰ) নস্যাৎকৰণ বৰ্তি আছিল, পাকিস্তানৰ ৰূপত এক অন্তৰ্নিহিত গাঁথনি আৰু নিশ্চয়োক্তি৷\nএই কালছোৱাত অসমৰ পৰিস্থিতি সৰ্বদিশৰ পৰা এক চূড়ান্ত শিখৰ পাইছিল৷ এহাতে অভিবাসী মুছলমানসকলৰ লগতে ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাৰ একাংশ অসমীয়া মুছলমানৰ মাজতো পাকিস্তানৰ বাবে দাবীয়ে সমৰ্থন লাভ কৰিছিল৷ আনহাতে বঙাল খেদা আন্দোলন তথা বৰদলৈ চৰকাৰ আৰু অসমৰ শাসকীয় ব্যৱস্থাই ঘোষণা কৰা ‘অসম ৰাজহুৱা শৃংখলা বজাই ৰখা অধ্যাদেশে’ ৰাজ্যত বাস কৰা অভিভাসী কৃষকসকলৰ জীৱন আৰু জীৱিকাৰ বাবে সবাতোকৈ ডাঙৰ ভীতি হিচাপে দেখা দিছিল৷ সাম্প্ৰদায়িক আৱেগ উথলি উঠিছিল আৰু পৰস্পৰবিৰোধী সংগঠনসমূহৰ নেতাসকলে এই আৱেগক নিজ নিজ ৰাজনৈতিক কাৰ্যসূচী ৰূপায়ণত ব্যৱহাৰ কৰিছিল৷ তথাপি, একে সময়তে এইটোও সত্য যে অসমত মুছলমানসকলৰ কিছু পৰ্যায়লৈ সুদৃঢ়কৰণ হোৱা সত্ত্বেও, ব্ৰহ্মপুত্ৰ আৰু বৰাক উপত্যকাৰ মুছলমানসকলৰ মাজৰ বিভাজন সমগ্ৰ কালছোৱাত চকুত পৰা হৈ আছিল৷ অৱশ্যেই শ্ৰেণী, ভাষা, সংস্কৃতি, জীৱন-প্ৰণালী আৰু সৰ্বোপৰি ইছলামৰ ব্যৱহৃত ধাৰাৰ ‘প্ৰকাৰ’ বিভেদকৰণৰ প্ৰক্রিয়াত অৰিহণা যোগাইছিল, যাৰ ফলত মুছলীম লীগ আৰু ইয়াৰ নেতাসকলে বিচৰা ধৰণে অসমৰ ৰাজনীতিত ইছলামৰ সুদৃঢ়কৰণ নহ’ল৷\n‘প্ৰভিন্সিয়েল লীগ’ৰ দ্বাৰা এইটো সিদ্ধান্ত লোৱা হৈছিল যে অসমৰ কংগ্ৰেছ চৰকাৰৰ দ্বাৰা অভিভাসীসকলক উচ্ছেদ কৰা তথা অমানৱীয় নিৰ্যাতন চলোৱা কাৰ্যৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদ কৰিবলৈ আৰু প্ৰাৰ্থনা জনাবলৈ ১৯৪৭ খৃষ্টাব্দৰ ৩ জানুৱাৰীত ‘কলা দিৱস’ পালন কৰা হ’ব৷ কিন্তু অসমীয়া মুছলমানসকলৰ সঁহাৰি আছিল নগণ্য আৰু মৌন৷ এইবাৰ পাল পৰিছিল ভাসানীৰ; অভিবাসী মুছলমানসকলৰ অবিসম্বাদী নেতা হিচাপে কেনেকৈনো তেওঁ পতিত মাটিৰ বিষয়টো লৈ কাৰ্যপন্থা গ্ৰহণ কৰি সংগঠন কৰি তাক এক যুগান্তকাৰী ৰাজনৈতিক-অৰ্থনৈতিক ঘটনালৈ ৰূপান্তৰ কৰিব পাৰে, যিটোৱে অন্তিম পৰ্যায়ত স্বাধীনতা আন্দোলনৰ গতি নিৰ্ণয় কৰিব পাৰিব৷ তেওঁৰ ভাতৃগণৰ অমানৱীয় দুৰৱস্থা দেখি, তেওঁ আইন অমান্য আন্দোলনৰ কথা গুণাগঁথা কৰিছিল আৰু বংগৰ মুছলীম লীগৰ নেতাসকলক তেওঁক সহায় কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰিছিল৷ অসমৰ অভিবাসী কৃষকসকলৰ বিৰুদ্ধে লোৱা নিষ্পেষণমূলক ব্যৱস্থাৰ বিৰোধিতা কৰিবলৈ অসম-বংগৰ সীমান্তৰ এখন ঠাই ধুবুৰীক নিৰ্বাচিত কৰা হৈছিল কেবাখনো অধিৱেশন পাতিবলৈ৷ বংগ-অসম মুজাহিদীন গঠন কৰা হৈছিল আৰু উচ্ছেদৰ বিৰুদ্ধে আইন-অমান্য আন্দোলন গঢ়িবলৈ মুজাহিদীনসকলক প্ৰশিক্ষণ দিবলৈ মানকাছাৰত এক কেন্দ্ৰ গঢ়ি তোলা হৈছিল৷ কিন্তু চৰকাৰী আদেশ অমান্য কৰা বাবে ভাসানীক বৰদলৈ চৰকাৰৰ দ্বাৰা তুৰন্তে গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হৈছিল যদিও আন্দোলনটোৱে যথেষ্ট উত্তাপৰ সৃষ্টি কৰিছিল৷ ভাসানীৰ গ্ৰেপ্তাৰৰ লগে লগে তাৰ গতি হেৰাই গৈছিল৷ তদুপৰি পূৰ্ব পাকিস্তানত অসমৰ অন্তৰ্ভুক্তিৰ সম্ভাৱনা ক্ষীণ হৈ অহাৰ লগে লগে, আন্দোলনটো তাৰ পাছত তাৎপৰ্যহীন হৈ পৰিছিল৷\n১৯৪৭ খৃষ্টাব্দৰ ১৪ আগষ্টত পাকিস্তানে যেতিয়া স্বাধীনতা লাভ কৰিছিল, ভাসানীয়ে জীয়াতু ভুগি আছিল অসমৰ এখন কাৰাগাৰত, যি কাৰাগাৰ ভূমিৰ বাবে কৰা সংগ্ৰামৰ কালছোৱাত তেওঁৰ বাবে দ্বিতীয়খন ঘৰ হৈ পৰিছিল৷ তেওঁৰ অসমত থকা কালছোৱাৰ আঠ বছৰতকৈ অধিক কাৰাগাৰতে কটাইছিল৷ দেশবিভাজনৰ পাছত, ছেপ্টেম্বৰ মাহত তেওঁ পূৰ্বপাকিস্তানৰ টাঙ্গাইললৈ যায় আৰু তেওঁৰ অনুগামীসকলক অন্যায় আৰু নিষ্পেষণৰ বিৰুদ্ধে যুঁজিবলৈ আহ্বান জনায়৷ জনগণৰ কল্যাণৰ বাবে নিজৰ সকলো সা-সম্পত্তি, বয়-বস্তু বিলাই দিয়াৰ পাছত, তেওঁ শূন্য হাতেৰে অসম এৰি গৈছিল৷ অসমত থকা কালছোৱাত কেবাটাও অনুষ্ঠান গঢ় দিয়াত ভাসানী আহিলা স্বৰূপ আছিল৷ এইটো বিশ্বাস প্ৰচলিত আছে যে তেওঁৰ ব্যক্তিগত প্ৰচেষ্টাৰ ফলত কমেও তেত্ৰিশটা শিক্ষানুষ্ঠান গঢ় লৈছিল৷ তেওঁৰ প্ৰচেষ্টাৰ ফলতেই হামিদাবাদত এখন কৃষিপাম গঢ় লৈছিল য’ত আছিল বিদ্যালয়, মহাবিদ্যালয়, পুথিভঁৰাল, মাদ্ৰাছা, পশু চিকিৎসা কেন্দ্ৰ আৰু অনাথ আশ্ৰম৷ তেওঁৰ প্ৰস্থানৰ পাছত এই আটাইবোৰ ৱাকফ সম্পত্তিৰ অন্তৰ্ভুক্ত হৈছিল৷ মূল হামিদাবাদ খহনিয়াত সম্পূৰ্ণৰূপে জাহ যোৱা বাবে, ভাসানীয়ে প্ৰতিষ্ঠা কৰা মহাবিদ্যালয়খন পাছত সাতশিয়ালৈ স্থানান্তৰ কৰা হৈছিল৷\nপিছলৈ তেওঁ প্ৰায়ে অসম ভ্ৰমণ কৰিছিল৷ তেওঁৰ যথেষ্ট সংখ্যক অনুগামীয়ে তেওঁক পূৰ্বপাকিস্তানত দেখা কৰিছিল৷ ঘটনাক্রমে যিজন লোকে অসমত তেওঁৰ সংগী অভিবাসীসকলৰ ‘ভূমিৰ অধিকাৰ’ সম্পৰ্কে যুঁজ দিছিল, সেইজনে তেওঁৰ ৰাজনৈতিক কৰ্মস্থলী অসম এৰিব লগা হৈছিল আৰু জীৱনৰ সন্ধান কৰিবলৈ এনে এখন ঠাইলৈ গৈছিল যিখন ঠাই (পাকিস্তান)তেওঁৰ জন্ম-অধিকাৰ বুলি দাবী কৰিছিল৷ কিন্তু তেওঁৰ নতুন দেশখনত এবাৰ থিতাপি লোৱাৰ পাছত, পাকিস্তানৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী খাজা নিজামুদ্দিনে তেওঁৰ ওপৰত ‘ভাৰতীয় চোৰাংচোৱা’ বুলি সন্দেহ আৰোপ কৰিছিল, যিহেতু ভাৰতবৰ্ষত থকা পূৰ্বৰ অনুগামীসকলৰ লগত তেওঁ নিবিড় সম্পৰ্ক ৰাখিছিল আৰু পূৰ্ব পাকিস্তানত কৃষকসকলৰ সমৰ্থনত কাম-কাজ চলাই গৈছিল৷ এই ঐতিহাসিক সন্ধিক্ষণৰ এয়াই আছিল পৰিহাস৷\nযিকোনো চৰ্চাৰ লক্ষ্য (বিশেষকৈ ঐতিহাসিক বৃত্তান্তৰ লগত জড়িত) অকল সত্য উপস্থাপন কৰাটোৱে নহয়, সত্যৰ ৰূপ দিয়া প্ৰক্রিয়াত এক অনুশীলন হিচাপে অধিক গুৰুতৰ৷ মূলসুঁতিৰ ইতিবৃত্ত লিখনৰ লগত জড়িত চৰ্চাৰ ক্ষেত্ৰত সত্যৰ গঠন, ক্ষমতা সম্পৰ্কৰ এক উৎপাদন৷ এইক্ষেত্ৰত সেয়েহে জ্ঞানৰ গঠন এক প্ৰক্রিয়া যিয়ে সত্যৰ গঠন সাধ্য কৰি তোলে, লগতে একে সময়তে তাত বাধা প্ৰদানো কৰে যদিহে ই ক্ষমতা সম্পৰ্কৰ স্থিতাৱস্থা ব্যাহত কৰে৷ ই যি সাধ্য কৰি তোলে সেইটো সংবদ্ধতা বুলি তুলি ধৰা হয় অথচ ই যাক বাধা দিয়ে সেয়া হ’ল তাৰ স্ববিৰোধীতা৷ বাধাবোৰে বিভিন্ন মাধ্যমৰ জৰিয়তে কাৰ্য কৰে যেনে বহিৰ্ভুক্তকৰণ, অধীনকৰণ আৰু নিষ্পেষিতসকলৰ আৰু সমাজৰ প্ৰান্তবাসীসকলৰ স্বাভাৱিকীকৰণ যাতে আধিপত্য চলোৱা চৰ্চাবোৰৰ এক্তিয়াৰৰ পৰা স্ব-বিৰোধবোৰ আঁতৰাই ৰাখিব পৰা যায়৷ বৰ্হিভুক্তকৰণ ঘটে যেতিয়া পদানত আৰু নিষ্পেষিতসকলৰ (মানুহ বা ধ্যান ধাৰণা)স্বাৰ্থ আৰু অভিজ্ঞতা বাদ দিয়া হয়; অধীনকৰণ ঘটে যেতিয়া বিকল্পৰ সন্ধানত বাধা আৰোপ কৰা হয়; যি বিকল্প আধিপত্য চলোৱা চৰ্চাৰ বাহিৰত আৰু স্বাভাৱিকীকৰণ ঘটে যেতিয়া নিষ্পেষিত আৰু প্ৰান্তীয় কণ্ঠস্বৰবোৰ, অস্বাভাৱিক আৰু উন্মাদপ্ৰায় বুলি কৈ, আধিপত্য চলোৱা সংস্কৃতিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা কণ্ঠস্বৰবোৰক স্বাভাৱিক বুলি কোৱা হয়৷\nএই গৱেষণাপত্ৰখনত এফালে অসমৰ পতিত মাটিত বসতিস্থাপন সম্পৰ্কীয় চৰ্চা আৰু অভিবাসীসকলৰ আৰু তেওঁলোকৰ নেতাসকলৰ ভূমিকা আৰু আনহাতে অসমৰ প্ৰশাসনীয় ব্যৱস্থাৰ প্ৰতিক্রিয়া ইয়াৰ লগত জড়িত স্ব-বিৰোধবোৰৰ ওপৰত আলোকপাত কৰিবলৈ প্ৰয়াস কৰা হৈছে৷ এইটো দৃষ্টিগোচৰ হৈছে যে অভিবাসীসকলৰ আপোচহীন প্ৰস্তুতি সত্ত্বেও, ৰাজ্যৰ প্ৰশাসন যন্ত্ৰ যথেষ্ট পৰিমাণে বহিৰ্ভুক্তকৰণ, অধীনকৰণ আৰু স্বাভাৱিকীকৰণত সফল হৈছিল ‘মাটিৰ অধিকাৰ’ৰ লগত জড়িত তেওঁলোকৰ মূল বিষয়ৰ ক্ষেত্ৰত৷ মূলসুঁতিৰ ইতিবৃত্ত লেখনে, আনহাতে, নিৰ্বাচিতভাৱে চৰ্চিত বিষয়সমূহ আলোচনা কৰিছে মূলতঃ সৰ্বত্ৰ বিৰাজমান এক ভীতিমূলক অনুধাৱনৰ দ্বাৰা, অভিবাসীসকলৰ ধৰ্মীয় আৰু ভাষিক দিশটোত আলোকপাত কৰি আনহাতে, সকলো বিৰোধৰ গুৰিতে থকা তেওঁলোকৰ অৰ্থনৈতিক দুৰ্ভাৱনাসমূহক যথাযথ ক্ষেত্ৰ (space) দিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিছে৷ এই কাৰ্যই অভিবাসীসকল আৰু ভূমিৰ বাবে তেওঁলোকৰ একত্ৰীকৰণৰ বিষয়ে বহুতো ‘আৱেগ-বিহ্বল কাহিনী’ প্ৰচলনত সহায় কৰিছে৷ এইক্ষেত্ৰত তেওঁলোকৰ সংগঠন আৰু ধৰ্মৰ তুলনাক্রমে এক সামগ্ৰিক ধাৰণা লোৱাতো সংগত হ’ব৷ এই গৱেষণাপত্ৰৰ সামৰণিত এই দিশটোত চমুকৈ আলোকপাত কৰিবলৈ বিচাৰিম৷\nপণ্ডিতসকলৰ মতে মানুহৰ চেতনাই মানুহৰ সামাজিক সত্বা নিৰ্দ্ধাৰণ নকৰে; বিপৰীতে, মানুহৰ সামাজিক অস্তিত্বই তেওঁলোকৰ চেতনা নিৰ্ণয় কৰে৷ ঔপনিৱেশিক কালছোৱাত অভিবাসী কৃষকসকলৰ সামাজিক অস্তিত্ব আছিল নিষ্পেষিত আৰু সংকটময়৷ ভাসানীৰ দৰে নেতাই এই অৱস্থাৰ পৰিৱৰ্তন আনিবলৈ বিচাৰিছল তেওঁলোকক মাটি চাহ কৰাৰ অধিকাৰ প্রদান কৰি৷ তেওঁলোকৰ মতে (ঔপনিৱেশিকসকলে পতিত মাটি সম্পৰ্কে ধাৰণাৰ লগত মিলি যোৱাকৈ) অসমত পতিত মাটি আছিল প্ৰচুৰ৷ এইটো অন্যভাৱে এক অৰ্থনৈতিক সংগ্ৰাম আছিল যদিও ভাষা আৰু ধৰ্মৰ ৰাজনীতিয়ে ইয়াক খণ্ড খণ্ড কৰিছিল। যদিও পশ্চাদ দৃষ্টিত এনেকুৱা লাগিব পাৰে যে ধৰ্মৰ নামত লোকক একত্ৰীকৰণ আত্ম-পৰাজয়সূচক আছিল, তথাপিতো ঔপনিৱেশিক ভাৰতবৰ্ষৰ পৰিৱেশ-পৰিস্থিতি বিবেচনা কৰিলে অনুভৱ হয় নিষ্পেষিতসকলৰ ধৰ্মভাৱক খটুৱাই সংগঠন কৰাতো অকল ভাসানী আৰু তেওঁৰ অনুগামীসকলৰেই বিশেষ বৈশিষ্ট্য নাছিল; কংগ্ৰেছৰ বহুত ভব্য-গব্য নেতাও এনেকুৱা প্ৰক্রিয়াৰ অংগ আছিল৷ তৎসত্ত্বেও, মূলসুঁতিৰ ইতিবৃত্ত লিখকসকলে প্ৰায়ে অভিবাসীসকলৰহে ধর্মীয় পৰিচয়ত, তেওঁলোকৰ নেতাসকল আৰু তেওঁলোকৰ সংগঠনৰ ওপৰত হে আলোকপাত কৰিছে (এই কথা সম্পূৰ্ণ অৱজ্ঞা কৰি যে এই লোকসকলৰ আন বহুতো পৰিচয় আছে), তেওঁলোকৰ অৰ্থনৈতিক আৱশ্যকৰণীয় কৰ্তব্য আৰু ভূমিক তেওঁলোকৰ সংগ্ৰামৰ প্ৰাপ্য স্বীকৃতি নিদিয়াকৈ৷ এই প্ৰক্রিয়াত, এনে এটা পৰিস্থিতি আহি পৰিছিল যে অভিবাসীসকলৰ অধিকাৰ আৰু মুক্তি সম্পৰ্কীয় কোনো কথাত মাত মতাটো, আধিপত্য চলোৱা চিন্তা-চৰ্চাৰ জগতখনৰ অচিনাকি হৈ পৰিছিল আৰু এই ধৰণৰ চৰ্চাৰ বিষয় উপস্থাপন কৰা যিকোনো লোককে সাম্প্ৰদায়িক বুলি অভিহিত কৰা হৈছিল৷ এইদৰেই অভিবাসীসকলৰ বহিৰ্ভুক্তকৰণ, অধীনকৰণ আৰু স্বাভাৱিকীকৰণ আৰু তেওঁলোকৰ মাটিৰ অধিকাৰ কাৰ্যকৰী কৰা হৈছিল৷\nঔপনিৱেশিক কালছোৱাত অভিবাসী কৃষকসকলৰ অৱস্থা এনেকুৱা আছিল যে তেওঁলোকে একাধিক ধৰণে মৃত্যু-ভয়ত ভুগিছিল৷ এই মৃত্যু ভয়ে এক বিশ্বাস সুদৃঢ় কৰিছিল যে এক অতি প্ৰাকৃতিক শক্তিয়ে তেওঁলোকৰ জীৱনলৈ কিছু আৰাম আনি দিব পাৰে বা তেওঁলোকৰ অস্তিত্ববাদী বাস্তৱতাক কিবা এক ধৰণৰ অৰ্থ প্ৰদান কৰিব পাৰে৷ এনেকুৱা পৰিস্থিতিত, একত্ৰীকৰণ বা সংঘবদ্ধ হোৱাৰ বাবে ধৰ্মই অতি প্ৰয়োজনীয় মনস্তাত্বিক প্ৰয়োজন আৰু উদ্দেশ্য প্ৰদান কৰিব পাৰে যদিও এনেকুৱা একত্ৰীকৰণৰ অন্তৰ্নিহিত কাৰণটো (ভয়) আছিল অৰ্থনৈতিক প্ৰকৃতিৰ৷ আন কথাত ক’বলৈ হ’লে, যেতিয়া অভিবাসী কৃষক আৰু তেওঁলোকৰ নেতাসকলে তেওঁলোকৰ প্ৰতিকূল সামাজিক-অৰ্থনৈতিক পৰিস্থিতিৰ বিষয়ে সচেতন হৈছিল আৰু যুঁজিবলৈ প্ৰস্তুত হৈছিল, একত্ৰীকৰণ বা সংঘবদ্ধকৰণৰ ক্ষেত্ৰত ধৰ্মই হৈ পৰিছিল সবাতোকৈ সহজ সঁজুলি৷ এইক্ষেত্ৰত, ক্রোধিত অভিবাসী কৃষকসকলৰ ‘মুক্তি’ৰ পথটো এইধৰণে ব্যাখ্যা কৰাত সফল হৈছিল যে সেই ব্যাখ্যা ইছলামৰ নীতি শিক্ষাৰ লগত একাকাৰ হৈ পৰিছিল, এনে ধৰণেৰে যিটো হয়তো সম্ভৱ হৈছিল খৃষ্টান ধৰ্মৰ (প্ৰটেষ্টাণ্টসকলৰ) ক্ষেত্ৰত, ইউৰোপত বুৰ্জোৱাশ্ৰেণীৰ উত্থানৰ সময়ত৷ গতিকে ধৰ্ম বা ইয়াৰ কিছু দিশ জনপ্ৰিয় হৈ পৰিছিল যাক অকল অভিবাসী কৃষকসকলৰ অৰ্থনৈতিক আৰু সামাজিক শৃংখলাৰ পৰিৱৰ্তনৰ ব্যাখাতেই নহয়, একত্ৰীকৰণ আৰু সংগ্ৰামৰ ক্ষেত্ৰত এক শক্তিশালী সঁজুলি হিচাপেও ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল৷ ৰাষ্ট্ৰীয় সংগ্ৰামৰ আন বহুতো নেতাৰ দৰে, ভাসানীয়েও হয়তো ধৰ্মক এইক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰিছিল৷\nভাসানীৰ ৰাজনৈতিক সংগঠন মূলতঃ ভূমিৰ লগত জড়িত আছিল আৰু ই আছিল ঔপনিৱেশবাদ আৰু সামন্তবাদ বিৰোধী৷ এই সংগ্ৰামত অৱহেলিত শ্ৰেণীৰ আধ্যাত্মিক প্ৰয়োজন পূৰণ কৰা হৈছিল ধৰ্মৰ নৈতিক পৰম্পৰাৰ দ্বাৰা৷ সেয়েহে অসমৰ পতিত মাটিত আৰু চৰসমূহত তেওঁৰ মুকলি আৰু সমাৱেশ ধৰ্মপ্ৰচাৰ কাৰ্যতঃ ৰাজনৈতিক মতাদৰ্শসমূহ নৈতিক-অতি আদৰ্শবাদী (moral utopian) প্ৰকৃতিৰ আছিল৷ স্বৰ্গীয় সত্বাৰ পৰা ৰাজনীতি বিচ্ছুৰিত হৈছিল আৰু স্বৰ্গীয় সত্বাই ৰাজনীতিক ন্যায্যতা প্ৰতিপাদন কৰিছিল৷ তৎসত্ত্বেও এই স্বৰ্গীয় সত্বা পৱিত্ৰ ধৰ্মগ্ৰন্থৰ ওপৰত বা লিখিত পাঠৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠিত নাছিল; ই প্ৰতিষ্ঠিত আছিল মুখ নিসৃত কথাৰ ওপৰত, ভাসানীৰ দৰে উদ্দীপক বক্তা এজনে যি কৈছিল, তাৰ ওপৰত৷ গতিকে যদি তেওঁৰ সমালোচকসকলে ইছলামৰ ৰাজনীতিকৰণ কৰা বুলি তেওঁৰ বিৰুদ্ধে যুক্তি প্ৰদৰ্শন কৰে, আন টিপ্পনীকাৰে ক’ব পাৰে যে তেওঁ ইছলামৰ মাজতে তেওঁৰ ৰাজনীতিৰ অৰ্থ বিচাৰি পাইছিল৷\nসৰ্বোপৰি, কৃষকৰ চেতনাৰ তুলনাত বুর্জোৱা যুক্তিবাদ বুজাৰ ক্ষেত্ৰত কিছুমান পদ্ধতিগত সমস্যা জড়িত হৈ আছে৷ দুয়োটাই হয়তো বেলেগ বেলেগ আৰ্হিত অন্তৰ্ভুক্ত হৈ কাৰ্যকৰী হয়৷ য’ত যুক্তিৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠিত বুলি ধৰি লোৱা বুর্জোৱা চেতনা ব্যক্তি স্বাতন্ত্ৰ্যৰ প্ৰাথমিক সত্যৰ বেষ্টনীৰ মাজত কাৰ্য কৰে য’ত যুক্তিবাদী ব্যক্তিসমূহ গোট খায় অংশীদাৰিত্ব লোৱা পছন্দৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি; কৃষকৰ ক্ষেত্ৰত এই পদ্ধতি সম্পূৰ্ণ বিপৰীত৷ তেওঁলোকৰ ক্ষেত্ৰত লগ লগাতো ঘটি নুঠে কাৰণ প্ৰতিজন কৃষকে ভাবে যে তেওঁলোক লগ হ’ব পাৰে তেওঁলোকৰ একেধৰণৰ ব্যক্তিগত স্বাৰ্থৰ হকে; কিন্তু সেইটো হয় তেওঁলোকৰ মাজত বিৰাজমান সংহতিৰ বান্ধোনৰ বাবে৷ ধৰ্মই নিশ্চিতকৈ পূৰ্বৰে পৰা বিৰাজ কৰা সংহতিৰ বান্ধোনডাল কটকটীয়া কৰাত সহায় কৰে যিটোৱে আকৌ কৃষকসকলক সংগঠিত কৰাত সহায় কৰে৷ ভাসানীৰ বাবে এই ক্ষেত্ৰত ধৰ্মৰ প্ৰয়োগ অভিবাসী কৃষকসকলক সংগঠিত কৰাত নিশ্চয় এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা লৈছিল যিহেতু নিজ ভেটিৰ পৰা উছন হৈ তেওঁলোকে বিছিন্নতাৰ (alienation) বিভিন্ন পৰ্যায়ৰ জীয়াতু ভুগিছে৷\nপশ্চাদদৃষ্টিত এইটো সত্য যে অভিবাসীসকলৰ আৰু তেওঁলোকৰ মাজৰ প্ৰান্তীয়সকলৰ ‘ভূমিৰ অধিকাৰ’ সম্পৰ্কে যি ‘সমূহীয়া ইচ্ছা’ আছিল দেশবিভাজনৰ ফলত ভাসানীৰ দৰে নেতাৰ প্ৰস্থানৰ লগে লগে সিঁচৰতি হৈ ভাঙি পৰিছে৷ কিন্তু যি চৰ্চাৰ বিষয়টো এতিয়াও হৃদয় বিদাৰক হৈ আছে সেয়া হ’ল এহাতে এসময়ৰ অভিবাসী কৃষকসকলৰ ‘ভূমিৰ অধিকাৰ’ আৰু আনহাতে ‘পৰিচয় হেৰুওৱা’ বুলি অসমীয়া মধ্যবিত্তৰ যি অনুধাৱন এই দুটাৰ মাজৰ বিৰোধ ঔপনিৱেশ যুগোত্তৰ অসমত মিত-মাত কৰা হৈছেনে? দুৰ্ভাগ্যক্রমে, সমসাময়িক ইতিহাসে প্ৰকাশ কৰিছে যে বৰ্তমানৰ শাসন-ব্যৱস্থাই এই বিৰোধ মিত-মাত কৰাৰ পৰিৱৰ্তে, নিজৰ আঞ্চলিকতাবাদী লাভালাভৰ বাবে জীৱন্ত কৰি ৰাখিছে৷ ৰাজ্যই অভিবাসীসকলক সম্পূৰ্ণৰূপে ন্যায্য ‘ভূমিৰ অধিকাৰো’ দিয়া নাই বা অসমীয়া মধ্যবিত্ত লোক, যিসকলে এতিয়াও মায়াময় ‘লাইন ছিষ্টেম’ বহল ধাৰণাৰ লগতে ‘পৰিচয় হেৰুওৱাৰ ভয়ত’ ভূগি থকা যেন লাগে, তেওঁলোকৰ মনতো আত্মবিশ্বাস জগাই তুলিব পৰা নাই৷ অসমৰ চৰ অঞ্চলত ‘ভূমিৰ অধিকাৰ’ৰ নামত বৰ্তমান চলি থকা ভেঁকোভাওনাখনে এই দিশৰ কিছু বতৰা দিয়ে৷ পৰিস্থিতি অধিক জটিল হৈ পৰে যেতিয়া ‘আৰামী-চকী’ৰ পণ্ডিতসকলে আধিপত্যশালী চৰ্চাৰ ক্ষেত্ৰত খোপনি পুতিবলৈ বিচাৰি এই বিৰোধসমূহৰ ফালে চকু মুদে; আনহাতে মূলসুঁতিৰ ইতিবৃত্তই অভিবাসীসকলৰ অস্তিত্বৰ লগত জড়িত অৰ্থনৈতিক অনিশ্চয়তাক আওকাণ কৰি অভিবাসীসকলৰ ‘মিথ্যাচেতনাত’ জবৰদস্তি প্ৰৱেশ কৰে৷ সত্য অস্বীকাৰৰ এনে পৰিস্থিতিত, ভাসানীৰ দৰে নেতাৰ গুৰুত্ব পাহৰিব নোৱাৰাধৰণৰ যেন লাগে, যিজন নেতাই পতিত ভূমিক অকল ৰাজনৈতিক-অৰ্থনৈতিক যুগ-সন্ধিলৈ পৰিৱৰ্তন কৰাই নহয়, লগতে নিঃস্বসকলৰ ‘কাৰুণ্য’ক এক সমূহীয়া আত্মিক বৈশিষ্ট্যলৈ ৰূপান্তৰিত কৰিছিল আৰু প্ৰতিষ্ঠিত ব্যৱস্থাক প্ৰত্যাহ্বান জনাবলৈ সাহস কৰিছিল৷\nNo Comments : "আব্দুল হামিদ ভাসানী আৰু ঔপনিৱেশিক অসমৰ পিছৰ ছোৱাত ভূমি ৰাজনীতি (মূল: গোৰ্কি চক্ৰৱৰ্তী, অনুবাদ: যতীন্দ্ৰ চৌধুৰী)"


Gen 44 | AsmULB | STEP | যোচেফে তেওঁৰ ঘৰৰ ঘৰগিৰীক আদেশ দি ক’লে, “এই লোকসকলে যিমান শস্য লৈ যাব পাৰে, তেওঁলোকৰ বস্তাবোৰ সিমানকৈ পূৰ কৰি দিয়া আৰু প্ৰতিজন লোকৰ ধন তেওঁলোকৰ বস্তাৰ মুখত থ’বা।\n1যোচেফে তেওঁৰ ঘৰৰ ঘৰগিৰীক আদেশ দি ক’লে, “এই লোকসকলে যিমান শস্য লৈ যাব পাৰে, তেওঁলোকৰ বস্তাবোৰ সিমানকৈ পূৰ কৰি দিয়া আৰু প্ৰতিজন লোকৰ ধন তেওঁলোকৰ বস্তাৰ মুখত থ’বা। 2মোৰ ৰূপৰ পিয়লাটো সবাটোকৈ সৰুটোৰ শস্য ভৰোৱা বস্তাৰ মুখত থ’বা; শস্য কিনাৰ বাবে অনা তাৰ ধনখিনিও থ’বা।” তেতিয়া ঘৰগিৰী জনে যোচেফে কোৱাৰ দৰেই কৰিলে।\n3পাছদিনা অতি পুৱাতেই লোকসকলক তেওঁলোকৰ গাধবোৰৰ সৈতে বিদায় দিলে। 4তেওঁলোক নগৰৰ পৰা ওলাই যোৱাৰ পাছত, অধিক দূৰ গৈ পোৱাৰ আগতেই যোচেফে তেওঁৰ ঘৰগিৰীক ক’লে, “সোনকালে সেই লোকসকলৰ পাছে পাছে যোৱা। তেওঁলোকক লগ পাই ক’বা, ‘তোমালোকে উপকাৰৰ সলনি কিয় অপকাৰ কৰি আহিলা? কিয় তোমালোকে মোৰ প্রভুৰ পিয়লা চুৰ কৰিলা? 5সেইটো পিয়লাতে মোৰ প্ৰভুৱে পান কৰে আৰু মঙ্গল চোৱাৰ কাৰণেও ব্যৱহাৰ কৰে? তোমালোকে এই কৰ্ম কৰি অতি অন্যায় কৰিছা’।”\n6এইদৰে সেই ঘৰগিৰীয়েও গৈ বাটত তেওঁলোকক লগ ধৰিলে আৰু এইবোৰ কথা ক’লে। 7কিন্তু তেওঁলোকে তেওঁক ক’লে, “মহাশয়, আপুনি কিয় এনেবোৰ কথা কৈছে? আপোনাৰ দাসসকলৰ পৰা এনে ধৰণৰ কৰ্ম কৰা দূৰ হওক।\n8চাওক, যোৱাবাৰ আমাৰ বস্তাৰ মুখত যি ধন পাইছিলোঁ, সেয়া আমি কনান দেশৰ পৰা পুণৰ আপোনালৈ ওভটাই আনিলো; তেন্তে আপোনাৰ প্ৰভুৰ ঘৰৰ পৰা আমি ৰূপ বা সোণ কেনেকৈ চুৰ কৰি আনিব পাৰো? 9যদি সেই পিয়লা আপোনাৰ এই দাসসকলৰ কোনোবা এজনৰ ওচৰত পোৱা যায়, তেন্তে তাৰ মৃত্যু হওঁক আৰু আমিও প্ৰভুৰ দাস হৈ থাকিম।” 10তেতিয়া ঘৰগিৰীজনে ক’লে, “ঠিক আছে, আপোনালোকৰ কথাৰ দৰেই হওক; কিন্তু যিজনৰ ওচৰত সেই পিয়লা পোৱা যাব, কেৱল তেৱেঁ মোৰ দাস হ’ব; আন সকলো নিৰ্দ্দোষী হ’ব।”\n11তেতিয়া তেওঁলোকে বেগতে নিজৰ বস্তা মাটিত নমাই খুলিলে। 12ঘৰগিৰীয়ে ডাঙৰজনৰ পৰা আৰম্ভ কৰি শেষত সৰুজনলৈকে বিচাৰোতে বিন্যামীনৰ বস্তাৰ ভিতৰত সেই পিয়লা পোৱা গ’ল। 13তেতিয়া তেওঁলোকে নিজৰ কাপোৰ ফালিলে। নিজৰ গাধত বোজাবোৰ দি পুণৰ নগৰলৈ উভটি গ’ল।\n14যিহূদা আৰু তেওঁৰ ভায়েক-ককায়েকসকল যেতিয়া যোচেফৰ ঘৰ আহি পালে, যোচেফ তেতিয়াও তাতে আছিল। তেওঁলোকে তেওঁৰ সন্মুখলৈ গৈ মাটিত উবুৰি হৈ পৰিল। 15তেতিয়া যোচেফে তেওঁলোকক ক’লে, “তোমালোকেনো এইটো কি কাম কৰিলা? তোমালোকে নাজানা নে যে মোৰ নিচিনা এজন লোকে মঙ্গল চোৱাৰ অভ্যাস কৰিব পাৰে?”\n16যিহূদাই ক’লে, “মোৰ প্ৰভুকনো আমি কি ক’ম? উত্তৰেইবা কি দিম? কেনেদৰেইবা আমি নিজক নিৰ্দ্দোষী বুলি প্রমাণ কৰিম? আপোনাৰ দাসসকলৰ অপৰাধ ঈশ্বৰেই প্ৰকাশ কৰি দিলে; যাৰ হাতত সেই পিয়লাটো পোৱা গৈছে, চাওঁক, সি আৰু আমি সকলোৱেই মোৰ প্ৰভুৰ দাস হলোঁ।” 17তাতে যোচেফে ক’লে, “এনে কৰ্ম্ম কৰা মোৰ পৰা দূৰ হওঁক; যাৰ হাতত পিয়লাটো পোৱা গৈছে, তেওঁহে মোৰ দাস হ’ব; কিন্তু আন সকলোৱে শান্তিৰে তোমালোকৰ পিতৃৰ কাষলৈ ঘূৰি যোৱা।”\n18তেতিয়া যিহূদাই তেওঁৰ ওচৰলৈ আগুৱাই গৈ ক’লে, “হে মোৰ প্ৰভু, ফৰৌণ যেনে আপুনিও তেনে। দয়া কৰি মোৰ প্ৰভুৰ কাণত আপোনাৰ এই দাসক এষাৰ কথা জনাবলৈ অনুমতি দিয়ক। আপোনাৰ এই দাসৰ ওপৰত আপোনাৰ ক্ৰোধ প্রজ্বলিত নহওঁক। 19মোৰ প্ৰভুৱে তেওঁৰ এই দাসসকলক সুধিছিল, ‘তোমালোকৰ পিতৃ আৰু কোনো ভাই আছে নে?’\n20তাতে আমি প্ৰভুক কৈছিলোঁ, ‘আমাৰ এজন বৃদ্ধ পিতা আছে আৰু তেওঁৰ বুঢ়া কালৰ এজন সৰু ল’ৰাও আছে; তাৰ ককায়েকৰ মৃত্যু হৈছে আৰু একে মাকৰ সন্তান হিচাবে সি এতিয়া অকলেই আছে; সেয়ে তাৰ পিতাই তাক অতি মৰম কৰে।\n21পাছত আপুনি আপোনাৰ এই দাসসকলক কৈছিল, ‘তাক মোৰ ওচৰলৈ লৈ আনা, মই তাক চাব বিচাৰো।’ 22তেতিয়া আমি প্ৰভুক কৈছিলো, ‘ল’ৰাটিয়ে তাৰ পিতাকক এৰি আহিব নোৱাৰে; কিয়নো যদি আহে, তেন্তে তাৰ পিতাৰ মৃত্যু হ’ব।’\n23কিন্তু আপুনি আপোনাৰ দাসসকলক কৈছিল, ‘তোমালোকৰ সৰু ভাইক লগত লৈ নাহিলে, তোমালোকে পুণৰ মোৰ মুখ দেখা নাপাবা।’ 24সেয়ে মোৰ প্রভুৰ সকলো কথা আমি আপোনাৰ দাস, মোৰ পিতাক কৈছিলো। 25পাছত আমাৰ পিতায়ে কৈছিল, ‘তোমালোকে পুণৰ গৈ আমাৰ বাবে কিছু শস্য কিনি আনাগৈ।’ 26তেতিয়া আমি ক’লোঁ, ‘আমাৰ সৰু ভাই যদি আমাৰ লগত যায়, তেতিয়াহে আমি যাম। নহ’লে আমি যাব নোৱাৰো। কিয়নো আমাৰ সৰু ভাই যদি আমাৰ লগত নাথাকে, তেন্তে সেই পুৰুষৰ মুখকে আমি দেখিবলৈ নাপাম।’\n27তেতিয়া আপোনাৰ দাস অর্থাৎ মোৰ পিতায়ে আমাক ক’লে, ‘তোমালোকেতো জানাই যে মোৰ ভাৰ্য্যাই মোলৈ দুটি পুত্ৰ প্ৰসৱ কৰিছিল। 28তাৰে এটি মোৰ পৰা ওলাই গ’ল আৰু মই কলোঁ, ‘নিশ্চয় কোনো জন্তুৱে তাক ডোখৰ ডোখৰ কৰি ছিৰাছিৰ কৰিলে; তাৰ পাছৰ পৰাই মই তাক পুনৰ দেখা নাপালো; 29এতিয়া যদি তোমালোকে ইয়াকো মোৰ ওচৰৰ পৰা লৈ যোৱা আৰু তাৰ যদি কোনো ক্ষতি হয়, তেন্তে এই পকা চুলিৰে সৈতে শোকতে মোক তোমালোকে চিয়োললৈ পঠাবা।’\n30গতিকে, এতিয়া মই আপোনাৰ দাসৰ কাষলৈ অর্থাৎ মোৰ পিতাৰ কাষলৈ যদি ল’ৰাটো অবিহনে উভটি যাওঁ আৰু যিহেতু ল’ৰাটোৰ লগত তেওঁৰ প্রাণ একেলগে বন্ধা আছে, 31সেয়ে ল’ৰাটোক আমাৰ লগত নেদেখিলে, তেওঁৰ নিশ্চয়ে মৃত্যু হ’ব। তাতে আপোনাৰ এই দাসসকলে আপোনাৰ দাস অর্থাৎ আমাৰ পিতাইক তেওঁৰ পকা চুলিৰে সৈতে শোকতে চিয়োললৈ পঠাব; 32মই, এই আপোনাৰ দাসে মোৰ পিতাৰ ওচৰত এই ল’ৰাৰ কাৰণে জামিন হৈ কৈছিলোঁ, ‘মই যদি তাক আপোনাৰ ওচৰলৈ নানো, তেন্তে পিতা মই চিৰকাললৈকে আপোনাৰ ওচৰত অপৰাধী হৈ থাকিম।\n33সেয়েহে মোৰ প্রভু, দয়া কৰি সেই ল’ৰাৰ পৰিবর্তে মোকে আপোনাৰ দাসৰ দৰে ৰাখক আৰু ল’ৰা জনক তাৰ ককায়েকসকলৰ সৈতে ঘূৰি যাবলৈ দিয়ক। কিয়নো, ল’ৰা জনক লগত নিনিয়াকৈ মই কেনেকৈ পিতাৰ ওচৰলৈ উলটি যাম? মোৰ পিতালৈ যি আপদ ঘটিব, তাক মই চাব নোৱাৰিম।”


06.02.20 Morning Assame Murli Om Shanti BapDada Madhuban\n"মৰমৰ সন্তানসকল – এতিয়া বিকাৰ দান দিয়া তেতিয়া গ্ৰহণ আঁতৰি যাব আৰু এই তমোপ্ৰধান সৃষ্টি সতোপ্ৰধান হ’ব”\nতোমালোক সন্তানসকল কোনটো কথাত কেতিয়াও বিতুষ্ট হোৱা উচিত নহয়?\nতোমালোকে নিজৰ জীৱনক লৈ কেতিয়া বিতুষ্ট হ’ব নালাগে কিয়নো এইটো জন্মক হীৰা তুল্য বুলি গায়ন কৰা হৈছে, ইয়াক চম্ভালিবও লাগে, স্বাস্থ্যৱান হৈ থাকিলে তেতিয়া জ্ঞান শুনি থাকিবা। ইয়াত যিমান দিন জীয়াই থাকিবা, উপাৰ্জন হৈ থাকিব, হিচাপ-নিকাচ নিষ্পত্তি হৈ থাকিব।\nওঁম্ নমঃ শিৱায়ে....\nআজি গুৰুবাৰ। তোমালোক সন্তানসকলে ক’বা সৎগুৰুবাৰ, কিয়নো সত্যযুগৰ স্থাপনা কৰোঁতাজনো আছে, সত্য নাৰায়ণৰ কথাও প্ৰেক্টিকেলত (বাস্তৱত) শুনায়। নৰৰ পৰা নাৰায়ণ কৰি তোলে। গায়নো কৰা হয় যে সকলোৰে সৎগতি দাতা, আকৌ বৃক্ষপতিও হয়। এয়া হৈছে মনুষ্য সৃষ্টিৰ বৃক্ষ, যাক কল্পবৃক্ষ বুলি কোৱা হয়। কল্পই-কল্পই অৰ্থাৎ5হাজাৰ বছৰ পাছত আকৌ হুবহু ৰিপিট (পুনৰাবৃত্তি) হয়। বৃক্ষও ৰিপিট নহয় জানো। ফুল6মাহ ধৰি ওলায় থাকে, আকৌ মালীসকলে শিপা উঘালি ৰাখি থয় পুনৰ ৰোপণ কৰে তেতিয়া ফুল ফুলি উঠে।\nএতিয়া এয়াতো সন্তানসকলে জানে যে পিতাৰ জয়ন্তীও আধাকল্প পালন কৰা হয়, আধাকল্প পাহৰি যায়। ভক্তি মাৰ্গত আধাকল্প স্মৰণ কৰে। বাবাই কেতিয়া আহি গাৰ্ডেন অফ্ ফ্লাৱৰৰ্চ (ফুলৰ বাগিছা) স্থাপনা কৰিব? দশাতো বহুত থাকে নহয় জানো। বৃহস্পতিৰ দশাও আছে, অৱনতিৰ কলাৰ দশাও আছে। এই সময়ত ভাৰতত ৰাহুৰ গ্ৰহণ লাগি আছে। চন্দ্ৰমাৰো যেতিয়া গ্ৰহণ লাগে তেতিয়া আহ্বান কৰে - দান দিয়া তেতিয়া গ্ৰহণ আঁতৰিব। এতিয়া পিতায়ো কয় - এই5বিকাৰৰ দান দিয়া তেতিয়া গ্ৰহণ আঁতৰি যাব। এতিয়া গোটেই সৃষ্টিত গ্ৰহণ লাগি আছে,5তত্ত্বতো গ্ৰহণ লাগি আছে কিয়নো তমোপ্ৰধান হয়। প্ৰতিটো বস্তু নতুন তাৰ পাছত পুৰণি নিশ্চয় হয়। নতুনক সতোপ্ৰধান, পুৰণিক তমোপ্ৰধান বুলি কয়। সৰু শিশুকতো সতোপ্ৰধান মহাত্মাতকৈও উচ্চ বুলি মান্যতা দিয়া হয়, কিয়নো সিহঁতৰ5বিকাৰ নাথাকে। ভক্তিতো সন্ন্যাসীয়েও সৰু কালৰ পৰাই কৰে। যেনেকৈ ৰামতীৰ্থ কৃষ্ণৰ পূজাৰী আছিল আকৌ যেতিয়া সন্ন্যাস ল’লে তেতিয়া পূজা শেষ। সৃষ্টিত পবিত্ৰতাও লাগে। ভাৰত প্ৰথমে সকলোতকৈ পবিত্ৰ আছিল পাছত যেতিয়া দেৱতাসকল বাম মাৰ্গলৈ যায় তেতিয়া আকৌ আৰ্থকোৱেক (ভূমিকম্প) আদিত সকলো স্বৰ্গৰ সামগ্ৰী, সোণৰ মহল আদি নাশ হৈ যায় পুনৰ নতুনকৈ সাজিবলৈ আৰম্ভ কৰে। ডেষ্ট্ৰাকশ্বন (বিনাশ) নিশ্চয় হয়। যেতিয়া ৰাৱণ ৰাজ্য আৰম্ভ হয় তেতিয়া উপদ্ৰপ হয়, এই সময়ত সকলো পতিত। সত্যযুগত দেৱতাসকলে ৰাজ্য কৰে। অসুৰ আৰু দেৱতাসকলৰ যুদ্ধ দেখুৱাইছে, কিন্তু দেৱতাসকলতো সত্যযুগত থাকে। তাত যুদ্ধ কেনেকৈ হ’ব পাৰে। সংগমততো দেৱতাসকল নাথাকে। তোমালোকৰ নামেই হৈছে পাণ্ডৱ। পাণ্ডৱ কৌৰৱৰো যুদ্ধ নহয়। এই সকলোবোৰ হৈছে মিছা কাহিনী। কিমান বৃহৎ বৃক্ষ। কিমান অনেক পাত আছে, তাৰ হিচাপ কোনোবাই জানো উলিয়াব পাৰিব। সংগমততো দেৱতাসকল নাথাকে। পিতাই বহি আত্মাসকলক বুজায়, আত্মাইহে শুনি কান্ধ জোকাৰে। আমি হৈছোঁ আত্মা, বাবাই আমাক পঢ়ায়, এইটো দৃঢ় কৰিব লাগে। পিতাই আমাক পতিতৰ পৰা পাৱন কৰি তোলে। আত্মাতেই ভাল বা বেয়া সংস্কাৰ নাথাকে জানো। আত্মাই কৰ্মেন্দ্ৰিয়ৰ দ্বাৰা কয় - আমাক বাবাই পঢ়ায়। পিতাই কয় - মোকো কৰ্মেন্দ্ৰিয়ৰ আৱশ্যক হয়, যাৰ দ্বাৰা বুজাম। আত্মা আনন্দিত হয়। বাবাই প্ৰত্যেক5হাজাৰ বছৰৰ পাছত আহি আমাক শুনায়। তোমালোকতো সন্মুখত বহি আছা নহয় জানো। মধুবনৰেই মহিমা আছে। আত্মাসকলৰ পিতাতো তেওঁ হয়, সকলোৱে তেওঁক আহ্বান কৰে। তোমালোক ইয়াত সন্মুখত বহি আনন্দিত হোৱা। কিন্তু সকলোৱেতো ইয়াত থাকিব নোৱাৰে। নিজৰ কাম-কাজ, চাকৰি আদিও চাব লাগে। আত্মাসকল সাগৰৰ ওচৰলৈ আহে, ধাৰণা কৰি আকৌ গৈ আনকো শুনাব লাগে। নহ’লেতো অন্যৰ কল্যাণ কেনেকৈ কৰিবা? যোগী আৰু জ্ঞানী আত্মাৰ চখ থাকে যে আমি গৈ অন্যকো বুজাম। এতিয়া শিৱজয়ন্তী উদযাপন কৰা হয়। ভগৱানুবাচ হয়। ভগৱানুবাচ কৃষ্ণৰ কাৰণে ক’ব নোৱাৰি, তেওঁতো হৈছে দৈৱীগুণ সম্পন্ন মনুষ্য। ড্যাটিজিম (দেৱী-দেৱতা ধৰ্ম) বুলি কোৱা হয়। এতিয়া সন্তানসকলেতো এইটো বুজি পালে যে এতিয়া দেৱী-দেৱতা ধৰ্ম নাই, স্থাপনা হৈ আছে। তোমালোকে এনেকৈ নোকোৱা যে আমি এতিয়া দেৱী-দেৱতা ধৰ্মৰ হওঁ। নহয়, এতিয়া তোমালোক হৈছা ব্ৰাহ্মণ ধৰ্মৰ, দেৱী-দেৱতা ধৰ্মৰ হৈ আছা। দেৱতাসকলৰ ছায়া এই পতিত সৃষ্টিত পৰিব নোৱাৰে, ইয়ালৈ দেৱতাসকল আহিব নোৱাৰে। তোমালোকৰ কাৰণে নতুন সৃষ্টি লাগে। লক্ষ্মীৰো পূজা কৰে তেতিয়া ঘৰৰ কিমান পৰিষ্কাৰ কৰা হয়। এতিয়া এই সৃষ্টিৰো কিমান পৰিষ্কাৰ হ’বলগীয়া আছে। গোটেই সৃষ্টিখনেই শেষ হৈ যাব। লক্ষ্মীৰ পৰা মনুষ্যই ধনহে বিচাৰে। লক্ষ্মী শ্ৰেষ্ঠ নে জগত অম্বা শ্ৰেষ্ঠ? (অম্বা) অম্বাৰ মন্দিৰো বহুত আছে। মনুষ্যই একোৱেই নাজানে। তোমালোকে বুজি পোৱা যে লক্ষ্মীতো স্বৰ্গৰ মালিক আৰু জগত অম্বা যাক সৰস্বতী বুলিও কোৱা হয়, সেই জগত অম্বাই আকৌ এই লক্ষ্মী হয়গৈ। তোমালোকৰ হৈছে উচ্চ পদ, দেৱতাসকলৰ পদ কম। উচ্চতকৈ উচ্চ ব্ৰাহ্মণৰ টিকনি নহয় জানো। তোমালোক হৈছা সকলোতকৈ উচ্চ। তোমালোকৰ মহিমা হৈছে - সৰস্বতী, জগত অম্বা, তেওঁলোকৰ পৰা কি প্ৰাপ্ত হয়? সৃষ্টিৰ বাদশ্বাহী। তাত তোমালোক ধনৱান হোৱা, বিশ্বৰ ৰাজ্য প্ৰাপ্ত হয়। পুনৰ দৰিদ্ৰ হোৱা, ভক্তি মাৰ্গ আৰম্ভ হয়। আকৌ লক্ষ্মীক স্মৰণ কৰে। প্ৰত্যেক বছৰে লক্ষ্মীৰ পূজাও হয়। লক্ষ্মীক প্ৰতি বছৰে আহ্বান কৰে, জগত অম্বাক কোনেও প্ৰতি বছৰে আহ্বান নকৰে। জগদম্বাৰতো সদায় পূজা হয়েই, যেতিয়াই বিচাৰে তেতিয়াই অম্বাৰ মন্দিৰলৈ যায়। ইয়াতো যেতিয়াই বিচৰা, জগত অম্বাক সাক্ষাৎ কৰিব পাৰা। তোমালোকো জগত অম্বা নোহোৱা জানো। সকলোকে বিশ্বৰ মালিক হোৱাৰ মাৰ্গ-দৰ্শন কৰাওঁতা হোৱা। জগত অম্বাৰ ওচৰত গৈ সকলো বিচাৰে। লক্ষ্মীৰ পৰা কেৱল ধন বিচাৰে। তেওঁৰ আগততো সকলো কামনা ৰাখিব, গতিকে সকলোতকৈ উচ্চ পদ মৰ্যাদা এতিয়া তোমালোকৰ হয়, যেতিয়া আহি পিতাৰ সন্তান হোৱা। পিতাই উত্তৰাধিকাৰ দিয়ে।\nএতিয়া তোমালোক হৈছা ঈশ্বৰীয় সম্প্ৰদায়ৰ, পুনৰ দৈৱী সম্প্ৰদায়ৰ হ’বাগৈ। এই সময়ত সকলো মনোকামনা ভৱিষ্যতৰ কাৰণে পুৰা হয়। কামনাতো মনুষ্যৰ থাকেই নহয় জানো। তোমালোকৰ সকলো কামনা পুৰা হয়। এইখনতো হৈছে আসুৰি সৃষ্টি। কিমান সন্তান জন্ম দি থাকে। তোমালোক সন্তানসকলকতো সাক্ষাৎকাৰ কৰোৱা হয়, সত্যযুগত কেনেকৈ কৃষ্ণৰ জন্ম হয়? তাততো সকলো নিয়ম অনুসৰি হয়, দুখৰ নামেই নাথাকে। তাক কোৱা হয় সুখধাম। তোমালোকে অনেক বাৰ সুখৰ দিন অতিক্ৰম কৰিছা, অনেক বাৰ পৰাজিত হৈছা আৰু জয় লাভো কৰিছা। এতিয়া স্মৃতিলৈ আহিছে যে আমাক বাবাই পঢ়ায়। স্কুলত ন’লেজ (জ্ঞান) আহৰণ কৰে। লগতে শিষ্টাচাৰো নিশিকে জানো। তাত কোনো এই লক্ষ্মী-নাৰায়ণৰ দৰে শিষ্টাচাৰ শিকোৱা নহয়। এতিয়া তোমালোকে দৈৱী গুণ ধাৰণ কৰা। মহিমাও তেওঁলোকৰে কৰে - সৰ্বগুণ সম্পন্ন… গতিকে এতিয়া তোমালোক এনেকুৱা হ’ব লাগে। তোমালোক সন্তানসকল নিজৰ এই জীৱনক লৈ কেতিয়াও বিতুষ্ট হোৱা উচিত নহয়, কিয়নো এইটো জন্মক হীৰা তুল্য বুলি গায়ন কৰা হৈছে। ইয়াক চম্ভালিবও লাগে। স্বাস্থ্যৱান হ’লে তেতিয়া জ্ঞান শুনি থাকিবা। বেমাৰতো শুনিব পাৰে। পিতাক স্মৰণ কৰিব পাৰে। ইয়াত যিমান দিন জীয়াই থাকিবা সুখী হৈ থাকিবা। উপাৰ্জন হৈ থাকিব, হিচাপ-নিকাচ নিষ্পত্তি হৈ থাকিব। সন্তানে কয় - বাবা সত্যযুগ কেতিয়া আহিব? এইখন বৰ লেতেৰা সৃষ্টি। পিতাই কয় – হেৰ’, প্ৰথমে কৰ্মাতীত অৱস্থাতো গঢ়ি লোৱা। যিমান পাৰা পুৰুষাৰ্থ কৰি থাকা। সন্তানসকলক শিকাব লাগে যে শিৱবাবাক স্মৰণ কৰা, এয়া হৈছে অব্যভিচাৰী স্মৃতি। এজন শিৱৰ ভক্তি কৰা, সেয়া হৈছে অব্যভিচাৰী ভক্তি, সতোপ্ৰধান ভক্তি। আকৌ দেৱী-দেৱতাসকলক স্মৰণ কৰা, সেয়া হৈছে সতো ভক্তি। পিতাই কয় - উঠোঁতে-বহোঁতে মোক পিতাক স্মৰণ কৰা। সন্তানসকলেহে আহ্বান কৰে - হে পতিত-পাৱন, হে মুক্তিদাতা, হে পথ প্ৰদৰ্শক… এনেকৈ আত্মাই নক’লে জানো।\nসন্তানসকলে স্মৰণ কৰে, পিতাই এতিয়া সোঁৱৰাই দিয়ে, তোমালোকে স্মৰণ কৰি আহিছা - হে দুখ হৰ্তা, সুখ কৰ্তা আহা, আহি দুখৰ পৰা ৰক্ষা কৰা, মুক্ত কৰা, শান্তিধামলৈ লৈ যোৱা। পিতাই কয় - তোমালোকক শান্তিধামলৈ লৈ যাম, পাছত সুখধামত তোমালোকক সংগ নিদিওঁ। এতিয়াহে সংগ দিওঁ। সকলো আত্মাক ঘৰলৈ লৈ যাওঁ। মই এতিয়া পঢ়াবৰ বাবে সংগ দিওঁ আকৌ ঘৰলৈ উভতাই লৈ যোৱাৰ বাবে সংগী হওঁ। বচ, মই নিজৰ পৰিচয় তোমালোক সন্তানসকলক যথা ৰীতি বহি শুনাওঁ। যিয়ে যেনেকৈ পুৰুষাৰ্থ কৰিব সেই অনুসৰি পুনৰ তাত প্ৰালব্ধ পাবগৈ। বুজনিতো পিতাই বহুত দিয়ে। যিমান পাৰা মোক স্মৰণ কৰা তেতিয়া বিকৰ্ম বিনাশ হ’ব আৰু উৰিবলৈ ডেউকা পাই যাবা। আত্মাৰ এনেকুৱা কোনো ডেউকা নাই। আত্মাতো সৰু বিন্দু হয়। কোনেও এইটো নাজানে যে আত্মাত কেনেকৈ 84 জন্মৰ ভূমিকা নিহিত হৈ আছে। কাৰোৱেই আত্মাৰো পৰিচয় নাই আৰু পৰমাত্মাৰো পৰিচয় নাই। সেইবাবে পিতাই কয় – মই যি হওঁ, যেনেকুৱা হওঁ, মোক কোনেও জানিব নোৱাৰে। মোৰ দ্বাৰাহে মোক আৰু মোৰ ৰচনাক জানিব পাৰে। ময়েই আহি তোমালোক সন্তানসকলক নিজৰ পৰিচয় দিওঁ। আত্মা কি হয়, সেয়াও বুজাওঁ। ইয়াকে চ’ল ৰিয়েলাইজেশ্বন (আত্মা অনুভূতি) বুলি কোৱা হয়। আত্মা ভ্ৰূকুটিৰ মাজত থাকে। এনেকৈ কয়ো যে ভ্ৰূকুটিৰ মাজত জিলিকে আচৰিত তৰা.. কিন্তু আত্মা কি বস্তু, এয়া কোনেও একেবাৰে নাজানে। যেতিয়া কোনোবাই কয় যে আত্মাৰ সাক্ষাৎকাৰ হওক তেতিয়া তেওঁক বুজোৱা - আপুনিতো কয় যে ভ্ৰূকুটিৰ মাজত তৰা আছে, তৰাক কি চাবা? তিলকো তৰাৰ ৰূপতে দিয়া হয়। চন্দ্ৰমাকো তৰাৰ ৰূপত দেখুৱায়।বাস্তৱত আত্মা হৈছে তৰাৰ দৰে। এতিয়া পিতাই বুজাইছে - তোমালোক জ্ঞান তৰা হোৱা, বাকী সেই সূৰ্য, চন্দ্ৰ, তৰাবোৰতো মঞ্চক পোহৰ দিওঁতা হয়। সেয়া কোনো দেৱতা নহয়। ভক্তি মাৰ্গত সূৰ্যকো জল অৰ্পণ কৰে। ভক্তি মাৰ্গত এই বাবায়ো সকলো কৰিছিল। সূৰ্য দেৱতায়ে নমঃ, চন্দ্ৰমা দেৱতায়ে নমঃ বুলি কৈ জল অৰ্পণ কৰিছিল। এয়া সকলো হৈছে ভক্তি মাৰ্গ। এওঁতো বহুত ভক্তি কৰিছে। এক নম্বৰ পূজ্য আকৌ এক নম্বৰ পূজাৰী হৈছে। নম্বৰতো গণনা কৰা হয়। ৰুদ্ৰ মালাৰো নম্বৰ আছে নহয় জানো। ভক্তিও সকলোতকৈ বেছি এৱেঁই কৰিছে। এতিয়া পিতাই কয় - সৰু-ডাঙৰ সকলোৰে এতিয়া বানপ্ৰস্থ অৱস্থা। এতিয়া মই সকলোকে লৈ যাম পুনৰ ইয়ালৈ নাহিবই। বাকী শাস্ত্ৰবোৰত যি দেখুৱায় - প্ৰলয় হ’ল, জলমগ্ন হৈ গ’ল তাৰ পাছত আহতৰ পাতত কৃষ্ণ আহিল...... পিতাই বুজায় - সাগৰৰ কোনো কথা নাই। তাততো গৰ্ভ মহল হয়, য’ত সন্তান বহুত সুখত থাকে। ইয়াত গৰ্ভ জেল বুলি কোৱা হয়। পাপৰ শাস্তি গৰ্ভত পায়। তথাপিও পিতাই কয় - মনমনাভৱ, মোক স্মৰণ কৰা। প্ৰদৰ্শনীত যদি কোনোবাই সোধে যে ছিৰিত আৰু অন্য ধৰ্ম কিয় দেখুওৱা হোৱা নাই? তেতিয়া ক’বা যে আনৰতো 84 জন্ম নহয়। সকলো ধৰ্ম কল্পবৃক্ষৰ চিত্ৰত দেখুওৱা হৈছে তাৰ পৰা আপুনি নিজৰ হিচাপ উলিওৱা যে কিমান জন্ম লৈছা। আমিতো 84 জন্মৰ ছিৰি দেখুৱাব লাগে। বাকী সকলো চক্ৰত আৰু বৃক্ষত দেখুওৱা হৈছে। তাত সকলো কথা বুজোৱা হৈছে। নক্সা দেখিলে বুদ্ধিত আহি নাযায় জানো - লণ্ডন ক’ত আছে, অমুক চহৰখন ক’ত আছে। পিতাই কিমান সহজ কৰি বুজায়। সকলোকে এইটোৱে কোৱা যে 84ৰ চক্ৰ এইদৰে ঘূৰে। এতিয়া তমোপ্ৰধানৰ পৰা সতোপ্ৰধান হ’ব লাগে গতিকে বেহদৰ পিতাক স্মৰণ কৰা তেতিয়া তোমালোক পাৱন হৈ যাবা আৰু পাৱন হৈ পাৱন সৃষ্টিলৈ গুচি যাবা। ইয়াত কোনো কষ্টৰ কথা নাই। যিমান সময় পোৱা পিতাক স্মৰণ কৰা তেতিয়া ভাল অভ্যাস হৈ যাব। যদি পিতাৰ স্মৃতিত থাকি তোমালোক দিল্লীলৈও খোজ কাঢ়ি যোৱা তেতিয়াও ভাগৰ নালাগিব। স্মৃতি যথাৰ্থ হ’লে দেহ-অভিমান আঁতৰি যাব, তেতিয়া ভাগৰ নালাগিব। শেষৰফালে অহাসকল স্মৃতিত তীব্ৰ বেগেৰে আগবাঢ়ি যাব। ভাল বাৰু!\nঅতি মৰমৰ কল্পৰ পাছত পুনৰাই লগ পোৱা সন্তানসকলৰ প্ৰতি মাতা-পিতা বাপদাদাৰ স্নেহপূৰ্ণ স্মৰণ আৰু সুপ্ৰভাত। আত্মিক পিতাৰ আত্মিক সন্তানসকলক নমস্কাৰ।\n(1) এজন পিতাৰ অব্যভিচাৰী স্মৃতিত থাকি দেহ-ভাৱ সমাপ্ত কৰিব লাগে। নিজৰ কৰ্মাতীত অৱস্থা গঢ়ি তোলাৰ পুৰুষাৰ্থ কৰিব লাগে। এই শৰীৰত থাকি অবিনাশী উপাৰ্জন জমা কৰিব লাগে।\n(2) জ্ঞানী আত্মা হৈ আনৰ সেৱা কৰিব লাগে। পিতাৰ পৰা যি শুনিছা সেয়া ধাৰণ কৰি আনক শুনাব লাগে।5বিকাৰৰ দান কৰি ৰাহুৰ গ্ৰহণৰ পৰা মুক্ত হ’ব লাগে।\nমনৰ শক্তিৰ অনুভৱৰ দ্বাৰা বিশাল কাৰ্যত সদায় সহযোগী হোৱা\nপ্ৰকৃতিক, তমোগুণী আত্মাসকলৰ প্ৰকম্পনক পৰিৱৰ্তন কৰা তথা অহেতুক ৰক্তপাতৰ বায়ুমণ্ডল, প্ৰকম্পনৰ পৰা নিজকে সুৰক্ষিত কৰি ৰখা, অন্য আত্মাসকলক সহযোগ দিয়া, যোগবলৰ দ্বাৰা নতুন সৃষ্টিত নতুন ৰচনাৰ প্ৰাৰম্ভ কৰা - এই সকলো বিশাল কাৰ্যৰ বাবে মনৰ শক্তিৰ প্ৰয়োজন। মনৰ শক্তিৰ দ্বাৰাহে নিজৰ অন্তিম সময় মনোমোহা হ’ব। মনৰ শক্তি অৰ্থাৎ শ্ৰেষ্ঠ সংকল্প শক্তি, এজনৰ সৈতে লাইন ক্লিয়ৰ (বুদ্ধিযোগ স্পষ্ট) - এতিয়া ইয়াৰ অনুভৱী হোৱা তেতিয়া বেহদৰ কাৰ্যত সহযোগী হৈ বেহদ বিশ্বৰ ৰাজ্য অধিকাৰী হ’বাগৈ।\nনিৰ্ভীকতা আৰু নম্ৰতাই হৈছে যোগী তথা জ্ঞানী আত্মাৰ স্বৰূপ।


সোণেৰে পৰিপূৰ্ণ পাহাৰৰ সন্ধান, হাতে হাতে কোৰ লৈ জনতাৰ ভিৰ, ক'ত ঘটিছে এই ঘটনা? চাওক Videomountain-where-soil-is-60-90-gold-discovered-in-congo-villagers-flock-area-with-shovels-and-pickaxes– News18 Assam\nসোণেৰে পৰিপূৰ্ণ পাহাৰৰ সন্ধান, হাতে হাতে কোৰ লৈ জনতাৰ ভিৰ, ক'ত ঘটিছে এই ঘটনা? চাওক Video\nUpdated:March 10, 2021, 4:00 PM IST\nসন্ধান পোৱা গৈছে সোণেৰে পৰিপূৰ্ণ এখন পাহাৰৰ। সোণ বিচাৰি, হাতে হাতে কোৰ লৈ জনতাই ভিৰ কৰিছে পাহাৰত।\nLast Updated: March 10, 2021, 4:00 PM IST\nসন্ধান পোৱা গৈছে সোণেৰে পৰিপূৰ্ণ এখন পাহাৰৰ। সোণ বিচাৰি, হাতে হাতে কোৰ লৈ জনতাই ভিৰ কৰিছে পাহাৰত। এই পাহাৰৰ সন্ধান পোৱা গৈছে আফ্ৰিকাৰ কংগোত। কংগোৰ দক্ষিণ কিভু প্ৰদেশৰ লুহিহি নামৰ অঞ্চলৰ পাহাৰত সোণ ওলাইছে বুলি প্ৰচাৰ হোৱাৰ পিছতে হাজাৰ হাজাৰ লোকে পাহাৰখন খান্দিবলৈ আৰম্ভ কৰে। ইতিমধ্যে ইয়াৰ এক ভিডিও ভাইৰেল হৈছে ছচিয়েল মিডিয়াত।\nইতিমধ্যে কংগো চৰকাৰৰ বিষয়-ববীয়া উপস্থিত হৈছেগৈ পাহাৰখনন স্থলীত। স্থানীয় একাংশ লোকৰ মতে ,পাহাৰ খনৰ মাটি, শিল আদিত ৬০ৰ পৰা ৯০ শতাংশলৈ সোণ আছে।\nআনহাতে কংগোত বহু সোণৰ খনি থকা বুলি দাবী কৰিছে দেশ বিদেশৰ বহু কোম্পানীয়ে। সোণৰ সন্ধানত দেশখনৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত এতিয়াও চলি আছে খনন কাৰ্য।\nFirst published: March 10, 2021, 4:00 PM IST


Fiction : অন্তৰীপ খণ্ড ২ (Antarip Part 2)\nBook Code NS92\nড০ ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়াৰ উপন্যাস “অন্তৰীপ”ৰ দ্বিতীয় আৰু অন্তিম খণ্ড…\n“মোক দেখিলে কষ্ট-?”\n“হাজাৰ হওক মাক-দেউতাকতো! জীয়েকৰ দুর্ভাগ্যৰ কাৰণে কাক দায় দিব পাৰি, সেইবোৰ চিন্তাতো তেওঁলোকে কৰিবই। তুমি সেইবোৰ চিন্তা নকৰিবা। মই তেওঁলোকক যিমান পাৰোঁ বুজাই থৈ গৈছোঁ। আচলতে তেওঁলোকে তোমাক ভাল পায়। কিন্তু দেখিলাইতো,- ঘটনাবোৰ কেনেকুৱা হৈ গ’ল!”\nবেয়াৰাই প্লেট এখনত বিলখন মেজত থ’লেহি। চিত্রাই পইচা দি মূৰটো লৰাই তাক যাবলৈ ক’লে। পইচাখিনি চাই, চালাম এটা দি বেয়াৰাটো আঁতৰি গ’ল। চিত্রাই ক’লে, “মোৰ বিশ্বাস, তেওঁলোক এদিন তোমাক বিচাৰি হোষ্টেললৈ যাব। তোমাক আমাৰ ঘৰলৈ মাতিব। তেতিয়া নোযোৱাকৈ নাথাকিবা। অ’, তুমিতো কিছুদিন কলিকতাত থাকিবাই? ইয়াৰ পাছত কি কৰিবা? এম. এছ. চি.?”\nইন্দ্রই একো নক’লে।\n“যিহকে কৰা,- তোমাৰ সদায় ভাল হওক, তাকে কামনা কৰোঁ। ব’লা৷” চিত্রাই ৰুমালখন বেগত ভৰালে।\nইন্দ্রই মূৰ তুলি তাইলৈ চালে। গভীৰ, অসহায় দৃষ্টিৰে। তাৰ গোটেই মনটোৱে চকুৰ মণিটোত ভৰ কৰিলে। অবিশ্বাসৰ সুৰেৰে সি সুধিলে, “তাৰ মানে,- আমি এনেকৈয়ে ইয়াৰপৰাই আঁতৰা-আঁতৰি হ’ম নেকি?”\n“আৰু কেনেকৈ?” চিত্রাই নীৰৱ হাঁহি এটাৰে সুধিলে। থিয় হৈ ক’লে, “ইমান কথা ক’লোঁ, মোৰ ভাগৰ লাগি গ’ল। ইয়াতকৈ আৰু বেছি কি কৈ বিদায় ল’ব লাগে? শেষৰ দুটা দিনত আৰু কষ্ট গোটাব খোজা নাই। ব’লা৷”\nইন্দ্র থিয় হ’ল।\nপর্দাখনৰ ওচৰত ওচৰা-উচৰি হওঁতে চিত্রাই তাৰ সোঁহাতখন তুলি লৈ আলফুলকৈ তাইৰ ওঁঠত লগালে।


thecroisscurrent - The Cross Current\nইনফ’চিচৰ চি ই অ’ক কিয় তলব বিত্ত মন্ত্ৰালয়ৰ ?\nদ্য ক্ৰছকাৰেণ্ট ষ্টাফ\t Aug 22, 2021\nটেকন’লজী কোম্পেনী ইনফ’চিচৰ চি ই অ’ তথা মেনেজিঙ ডিৰেক্টৰ চলিল পাৰেখক চমন জাৰি কৰিছে কেন্দ্ৰীয় বিত্ত মন্ত্ৰালয়ে ৷ দীৰ্ঘদিন ধৰি আয়কৰৰ ই- ফাইলিঙ কিয় উপলব্ধ হোৱা নাই , সেই সন্দৰ্ভত পাৰিখে বিত্ত মন্ত্ৰী নিৰ্মলা সীতাৰমণৰ সন্মুখত কৈফিয়ৎ দাঙি ধৰিব…\nআমিনুল ইছলামৰ বিৰুদ্ধে বিজেপি মিত্ৰজোটৰ পৰা ধন লোৱাৰ অভিযোগ তুলিলে কোনে ?\nএইবাৰ ধিঙৰ এ আই ইউ ডি এফ বিধায়ক আমিনুল ইছলামৰ বিৰুদ্ধে অগপৰ পৰা ধন লোৱাৰ অভিযোগ উত্থাপণ হৈছে ৷ বিগত লোকসভা নিৰ্বাচনত অগপ – বিজেপি মিত্ৰজোটৰ প্ৰাৰ্থী মণিমাধৱ মহন্তক সহায় কৰাৰ নামত মন্ত্ৰী কেশৱ মহন্তৰ পৰা ২৫ লাখ টকা লোৱাৰ অভিযোগ উত্থাপণ কৰিছে…


ৰঙিয়াত নিৰ্মাণৰ পিছতে চপৰা চপৰে খহিছে পথ...– News18 assam\nRoad Construction: বহু জল্পনা-কল্পনাৰ অন্তত ৰাইজে লাভ কৰিছিল এটা পকী পথ ... কিন্তু নিৰ্মাণৰ পিছতে চপৰা চপৰে কিয় খহিবলৈ লৈছে পথটো ?\nৰঙিয়াৰ দক্ষিণ বৰদলত পথ নিৰ্মাণত ব্যাপক দুৰ্নীতি । পথ নিৰ্মাণৰ পিছতে চপৰা চপৰে খহিছে গড়কাপ্তানী পথ । অতি নিম্ন মানদণ্ডৰ সামগ্ৰী ব্যৱহাৰ কৰিছে পথ নিৰ্মাণত ।\nৰঙিয়াৰ দক্ষিণ বৰদলত পথ নিৰ্মাণত ব্যাপক দুৰ্নীতি । পথ নিৰ্মাণৰ পিছতে চপৰা চপৰে খহিছে গড়কাপ্তানী পথ । অতি নিম্ন মানদণ্ডৰ সামগ্ৰী ব্যৱহাৰ কৰিছে পথ নিৰ্মাণত । যাৰ বাবে পথ নিৰ্মাণ সম্পূৰ্ণ নহওতে এনেদৰে গড়কাপ্তানী পথটো জহি-খহি গৈছে । যাৰবাবে ক্ষুদ্ধ হৈ পৰিছে স্থানীয় ৰাইজ ।\nৰাইজৰ অভিযোগ দীৰ্ঘদিনীয়া সমস্যাৰ বহু জল্পনা-কল্পনাৰ অন্তত গড়কাপ্তানী পথটো লাভ কৰিছিল । কিন্তু ঠিকাদাৰে নিম্নমানৰ সামগ্ৰী ব্যৱহাৰ কৰাৰ বাবে পথতো এনেদৰে চপৰা-চপৰে খহি গৈছে । ৰাইজৰ প্ৰশ্ন, ঠিকাদাৰৰ দুৰ্নীতিৰ বাবে ৰাইজে আকৌ দুৰ্ভোগ ভুগিব লাগিব নেকি ? দুৰ্নীতিৰ ক্ষেত্রত শূন্য সহনশীলতা সহ্য নকৰাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়া বিজেপি চৰকাৰখনে এই ক্ষেত্রত কি ভূমিকা গ্ৰহণ কৰে সেয়া পৰৱৰ্তী সময়ত লক্ষ্যণীয় বিষয় হ'ব ।\nFirst published: June 22, 2021, 08:18 IST\nPoor conditionRoad Construction


মঙলত ঘটিছিল জলবায়ু পৰিৱৰ্তন, শুকাই গৈছিল হ্ৰদৰ পানী | News Next One\nমঙলত ঘটিছিল জলবায়ু পৰিৱৰ্তন, শুকাই গৈছিল হ্ৰদৰ পানী\nডিজিটেল ডেস্কঃ জীৱনৰ বাবে অনুকূল নেকি মঙল গ্ৰহ? মঙলত আছে নেকি প্ৰাণীৰ প্ৰাণস্বৰূপ পানী? নাই যদি তাতে থকা খাদবোৰ, গহ্বৰবোৰতনো কি আছিল? এইবোৰ প্ৰশ্নই বিজ্ঞানীসকলৰ লগতে সাধাৰণ অনুসন্ধিৎসু মন এটাক অধিক উত্সুক কৰি তোলাতো তেনেই স্বাভাৱিক। এই লৈয়ে বিশ্বৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ গৱেষকে গৱেষণা কৰি আহিছে।\nশেহতীয়াকৈ তেনেই এক গৱেষণাৰ ফলাফল উন্মোচিত হৈছে এক বিষ্ময়কৰ তথ্য৷ নাচাৰ কিউৰোচিটি ৰ’ভাৰে ২০১৭ চনৰ শেষৰফালে পঠিওৱাৰ মঙল গ্ৰহৰ পৃষ্ঠভূমিৰ ফটোৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি কৰা অধ্যয়নৰ অন্তত এই সিদ্ধান্তলৈ আহিছে আমেৰিকাৰ গৱেষক দলটো৷\n২০১৭ চনত মঙল গ্ৰহত হ্ৰদ, গহ্বৰ থকাৰ আৱিষ্কাৰ হৈছিল৷ মঙল গ্ৰহৰ পৃষ্ঠত এসময়ত পানী থকা উমান পাইছে সেই গৱেষক বিজ্ঞানীসকলে৷ সেই পানী শুকাই যোৱাত চিৰাল ফাঁট দিছিল মঙলত৷ শুকাই যোৱা এই গহ্বৰবোৰত পানী থকাৰ চিন আজিৰ পৰা প্ৰায় ৩৫০ কোটি বছৰ আগৰ বুলি অনুমান কৰা হৈছে৷ অধ্যয়নটোৰ প্ৰকাশিত ধাৰণামতে মঙল গ্ৰহত জলবায়ু পৰিবৰ্তন হয় ঘটিছিল৷\nআমি দৃঢ়তাৰে এই দাবী কৰিছো যে মঙল গ্ৰহত সচাঁয়েই পানীৰ চিন পোৱা গৈছে৷ নেথেনিয়েল ষ্টেনে এই মন্তব্য আগবঢ়ায়৷ নেথেনিয়েন এগৰাকী ভূতত্ববিদ৷ তেওঁৰ নেতৃত্বতে কেলিফৰ্নিয়া ইনষ্টিটিয়ুট অৱ টেকন’লজি ইন পেচাডোনাত এই বিষয় অধ্যয়ন কৰা হৈছিল৷ মঙলৰ মাটিত হ্ৰদ নতুবা গহ্বৰৰ সৃষ্টি বিষয়ে ষ্টেনে অধ্যয়নটোত নিৰহ-নিপানিকৈ বুজাই দিছে৷\nপৃথিৱীত বৰষুণৰ পানীয়ে যেতিয়া মাটি স্পৰ্শ কৰে তেতিয়াই কিছুমান দ’ ঠাইত খাদ বা খালৰসদৃশ আকৃতিৰ সৃষ্টি হয়৷ জলবায়ুৰ পৰিৱৰ্তনৰ লগে লগে পানী শুকাই যোৱাৰ ফলত মাটি চিৰাল ফাট দিয়ে৷ ঠাই অনুসৰি শুকান খাল,গহ্বৰৰ চিন মাটিত থাকি যায়৷ থিক তেনেদৰে মঙল গ্ৰহতো পৃথিৱীত থকাৰ দৰে গহ্বৰ, খালৰ উদ্ধাৰ কৰিছে বৈজ্ঞানিকসকলে৷\nষ্টেনে কিউৰ’চিটি ৰ’ভাৰৰ অভিযানৰ সাফল্যৰ কথা উনুকিয়াই কয়, মঙল গ্ৰহৰ বিশেষ এটা মুহুৰ্তহে এয়া৷ গৱেষণাৰ জৰিয়তে এটাৰ পিছত আন এটা ৰহস্য উন্মোচিত হ’ব আৰু আমি তাৰ বাবে উৎকন্ঠাৰে বাট চাইছো৷ মঙল গ্ৰহত বসতি সম্ভৱনে, এই লৈ জল্পনা-কল্পনাৰ অন্ত নাই৷ সেয়া এতিয়াও এক ৰহস্য৷


ভাগ্যৱান – জ্যোতিৰূপম দত্ত – ফটাঢোল\nভাগ্যৱান – জ্যোতিৰূপম দত্ত\nল’ৰা-ছোৱালীহালেই মোৰ জীৱনৰ সাৰথি৷ ইহঁত দুয়োকে বৰ আতোলতোলকৈ ডাঙৰ দীঘল কৰিছো৷ আজিকালি আৰু আগৰ দিনৰ দৰে ভাগ্যক ধিয়াই থকা সময় নাই৷ নিজৰ ভাগ্য নিজেই ৰচিব জনা লোকজনহে ভাগ্যৱান৷ মোৰ ল’ৰা-ছোৱালী দুয়োটাকে ভাগ্যৱান কৰিবলৈ মই নিজেই চেষ্টা কৰিছো৷\nশ্ৰীমতীৰ প্ৰসৱ বেদনা অহালৈ নৰৈ মই নিজেই আগ-ভাগ লৈ নাৰ্ছিংহোমত ভৰ্তি কৰাই দিছিলো৷ তাৰ পাছত মই নিজেই পঞ্জিকা চাই কেচুৱা জন্মৰ শুভদিন, শুভমুহুৰ্ত উলিয়াই ডাক্তৰক দিছিলো৷ ডাক্তৰক নৰ্মেল ডেলিভাৰিলৈ ৰৈ নাথাকি মই ধৰি দিয়া নিৰ্ঘণ্টমতে ‘চিজাৰিয়ান’ কৰিবলৈ কৈছিলো৷ জন্মৰ সময়টোৰ যাতে চুলিমানো হেৰ-ফেৰ নহয় তালৈ লক্ষ্য ৰাখিবলৈ ডাক্টৰক দঢ়াই দঢ়াই কৈছিলো৷ ঈশ্বৰৰ ইচ্ছাত নহয়, মই ধৰি দিয়া সময়তেই দুয়োটা সন্তান ভূমিষ্ঠ হৈছে৷ ৰাশি, তিথি, নক্ষত্ৰ, কালবেলা, বাৰবেলা, মাহেন্দ্ৰক্ষণ সকলো চাই মেলি দুয়োটা সন্তান জন্ম হৈছে৷ এইবোৰ ফিটিং কৰিবলৈ ডাক্টৰৰ পৰা নাৰ্ছিংহ’মলৈ অলপ অচৰপ খৰচ পৰিবই অৱশ্যে৷\nতাৰ পাছত আহিল নামকৰণ পৰ্ব৷ ইংৰাজী, ফৰাচী, গ্ৰীক, ৰোমান, আমেৰিকান, ৰাছিয়ান, জাৰ্মান আদি নানা ভাষাৰ নাম চালো৷ আনকি দুই এজনৰ বুধি শুনি আমাৰ দেশৰেই ভাষা বুলি সংস্কৃত নাম কেইটামানো চালো৷ আগৰ দিনৰ দৰে পটকৈ অহা, সহজতে লিখিব পৰা নামবোৰ আজিকালি এই মুলুকত এলাগী হ’ল৷ আজিকালিৰ ল’ৰা-ছোৱালীৰ নামবোৰ উচ্চাৰণ কৰোতে মুখ বিকটাই, জিভা লুটিয়াই, দাঁত চেপি, নাকেৰে বতাহ উলিয়াব পাৰিলেহে কোনোমতে শুদ্ধ উচ্চাৰণটোৰ কাষলৈ যাব পাৰি৷ ল’ৰা-ছোৱালীবোৰৰ নামবোৰ অলপ ব্যতিক্ৰমী হ’লেহে সমাজত নিজৰ নাকটো বাচে৷ মুখলৈ সহজতে অহা নামবোৰ বাদ দি বহুপৰ গুণা-গঁথা কৰিহে অৱশেষত ইহঁত দুইটাৰে নামকৰণ পৰ্বটো শেষ কৰিছিলো৷ মিছা নকও, ময়েই আজিলৈকে একেবাৰতে ইহঁত দুয়োৰে নাম দুটা শুদ্ধকৈ কবলৈ পৰা হোৱা নাই৷\nপিছে এইখিনিতে এটা কাম মই কৰি থৈছো৷ দুয়োৰে ভৱিষ্যত সুৰক্ষিত কৰিবলৈ এতিয়াৰ পৰাই যত্ন লৈছো৷ নাই, নাই, টকা-সিকাৰ কথা নহয়, তাতকৈও দৰকাৰী কথা৷ বয়স, বুইছে, বয়স৷ বয়সটোৱেই আচল কথা৷ দুয়োৰে বয়সটো কমাই থৈছো৷ অলপ পইছা খৰচ কৰি দুয়োৰে আচল বয়সতকৈ দুবছৰ কমাই নতুনকৈ জন্মৰ প্ৰমাণপত্ৰও বনাই থৈছো৷ খেলা-ধুলা, চাকৰি আদি বহুতো কথাতে কামত আহিব৷ কামত আহিবৰ কথাই, আচল বয়সৰ তুলনাত কম বয়সীয়া প্ৰতিদ্বন্দীৰ সন্মুখীন হলে যুদ্ধ আৰম্ভ নৌ হওতেই আধা যুদ্ধ জিকিয়েই পেলাব পাৰি৷ সেই কাৰণেই আগতেই ব্যৱস্থা কৰি থৈছো৷\nইহঁতৰ খোৱা-বোৱাখিনিলৈও চাবলগীয়া হয়৷ ভালৰো ভালটো খুৱাবলৈ যত্ন কৰো৷ যিয়েই খাব খোজে না নকৰো৷ পুৱা স্কুললৈ যাবৰ সময়ত মেগী এপেকেট সিজাই খুৱাই পঠিয়াই দিও৷ টিফিনত কিবা এটা বনাই দিবলৈও পুৱাবেলা সময়েই নহয়, সেয়ে দুয়োটাকে দহ বিশ টকা দি পঠিয়াই দিও৷ কেতিয়াবা দোকানৰ পৰা কিনি অনা কেক এটুকুৰাকে দি পঠিয়াই দিও৷ স্কুলৰ পানীখোৱা ছুটীৰ সময়ত চিপছৰ পেকেট এটা কিনি খালেই ইহঁতৰ পেট ভৰি যায় হেনো৷ কেতিয়াবা স্কুলৰ সমুখতে বেপাৰ মেলা দেছুৱালীটোৰ পৰা ফুচকাও কিনি খায়৷ হওক বাৰু, এইবোৰ খোৱা বস্তুহে, এতিয়াই নাখালে কেতিয়াকৈ খাব বাৰু?\nস্কুলৰ পৰা আহি পোৱাৰ পাছত ইহঁত দুয়োকে ভাত দুটামান খুৱাবলৈ যত্ন নকৰা নহয়, পিছে দুয়োটাই বেছিভাগ সময়তে আকৌ মেগীহে খাবলৈ খোজে৷ মেগী ৰান্ধিবলৈ সহজ, গতিকেই আমিও না নকৰো৷ আমাৰ ল’ৰা-ছোৱালীহাল পিছে বৰ স্মাৰ্ট দেই! গধুলিলৈ ভোক লাগিলে স্মাৰ্টফোনটোত নিজেই পিজ্জা বা বাৰ্গাৰ অৰ্ডাৰ দি দিয়ে৷ ইহঁতে এই বয়সতে পিজ্জা, বাৰ্গাৰৰ কিমান যে কম্বিনেশ্যন জানে ভাবিলেই আচৰিত হও৷ পিছে ইহঁতে সদায়েই ঘৰতে ৰন্ধা বস্তু খাই খাই আমনি পায় বাবে সপ্তাহটোত তিনি-চাৰিদিনমান বাহিৰতেই খাওঁ৷ চাইনিজ, নৰ্থ ইণ্ডিয়ানৰ পৰা ইটালিয়ান, লেবানিজলৈ বেলেগ বেলেগ ধৰণৰ খোৱাবস্তুৰ সোৱাদ লও৷ অৱশ্যে ইহঁতৰ দুইটাৰ বাবে কেতিয়াবা ঘৰুৱা খাদ্যও ৰন্ধা হয়৷ খোৱাৰ ক্ষেত্ৰত ইহঁতৰ অৱশ্যে অলপ-অচৰপ বাচ-বিচাৰ নথকা নহয়৷ শাক নাখায়, পাচলি নাখায়, সিজোৱা কণী নাখায় ইত্যাদি৷ অৱশ্যে তেলত ডুবাই মচমচীয়া, ৰঙচুৱাকৈ ভাজি দিয়া দুই এপদ বস্তু খায়৷ সৰু মাছ খাবলৈ মন নকৰে, বৰ কাঁইট হেনো৷ সেয়ে চালানী মাছেই ঘৰলৈ আনো৷ থলুৱা কুকুৰাও খাবলৈ মন নকৰে, মাংসতকৈ হাড় বেছি হেনো৷ সেয়ে বেছিভাগ সময়তে ব্ৰয়লাৰেই আনি ৰন্ধা হয়৷ ফল-মূলৰ ক্ষেত্ৰত আপেল, আঙুৰ আদিকে ধৰি বিদেশৰ পৰা অহা ষ্ট্ৰবেৰী, কিৱি আদিহে প্ৰিয়৷ তাকো কেতিয়াবা মন গলেহে একামোৰ মাৰে৷ আমাৰ অসমীয়া থলুৱা ফলবোৰ দেখিলেই দুয়োটাই নাক কোচাই দিয়ে৷ যি নহওক ইহতে যি বিচাৰে তাকেই দিও, মুঠতে পেট ভৰিলেই হয়৷ অৱশ্যে দিনটোত কেইবাবিধো ভিটামিন, শক্তিবৰ্ধক প্ৰটিন পাউডাৰ আদি খুৱাও৷\nখেলা-ধুলাত অৱশ্যে সৰুৰে পৰাই দুয়োৰে বৰ ৰাপ৷ স্কুলৰ পৰা আহিয়েই দুয়ো খেলাত ব্যস্ত হৈ পৰে৷ সেয়ে খেলা-ধুলা কৰিবলৈ দৰকাৰী বস্তু বাহানিবোৰো জোগাৰ কৰি দিছো৷ কিন্তু ঘৰৰ বাহিৰত খেলিবলৈ নিদিও৷ বাহিৰত দৌৰা-দৌৰি কৰি থকাতকৈ ঘৰৰ ভিতৰতে কিবা কিবি খেলা-ধুলাত ব্যস্ত হৈ থাকিব পৰাকৈ বিভিন্ন ভিডিঅ’ গেম, কম্পিউটাৰ, ইণ্টাৰনেট, ম’বাইল, টেবলেট কম্পিউটাৰ আদি সকলো জোগাৰ কৰি দিছো৷ সৰুৰে পৰাই দুয়োটাই ম’বাইল চলোৱাত সিদ্ধহস্ত৷ মই দুয়োৰে নামত ফেচবুক, ইনষ্টাগ্ৰাম আদিৰ একাউণ্ট পৰ্য্যন্ত খুলি দিছো৷\nসেইবুলি ইহঁতৰ পঢ়া-শুনাখিনিতো নজৰ নিদিয়া নহয়৷ পঢ়া-শুনাত ভাল হবই লাগিব৷ পঢ়াৰ নামত বেছিকৈ বোজা জাপি দিয়াত মই নাই দেই৷ তাতকৈ পঢ়া-শুনাত ভাল ফলাফল পোৱাৰ বাবে অলপ বেলেগ পন্থা লৈছো৷ ইহঁতৰ স্কুলৰ শিক্ষকসকলক শিক্ষক দিৱসত, তেখেতসকলৰ জন্মদিনত, আনকি বিবাহ-বাৰ্ষিকী উপলক্ষেও নানা দামী উপহাৰ দি সন্তুষ্ট কৰি ৰাখো৷ ল’ৰা-ছোৱালীহালক প্ৰতিটো বিষয়ৰ শিক্ষকৰ ওচৰত টিউশ্যন দিয়াইছো৷ ইহঁতে অৱশ্যে মাহত তিনি চাৰিদিনমানহে টিউশ্যনলৈ যায়৷ পিছে টিউশ্যনৰ পইছাখিনি মাহৰ প্ৰথম সপ্তাহতে প্ৰতিজন শিক্ষকৰ হাতত তুলি দিয়াত মুঠেও দেৰী নকৰো৷ স্কুলৰ হেডমাষ্টৰণীকো মাজে মধ্যে কিবাকিবি সহায় কৰি ফিটিং কৰি থৈ দিছো৷ আন নালাগে হেডমাষ্টৰণীৰ জীয়েকৰ বিয়াৰ ভোজৰ মাছখিনিও ময়েই দিছিলো৷ গতিকেই দুয়োটা ল’ৰা-ছোৱালীয়ে স্কুলৰ পৰীক্ষাত ভাল ফলাফল নেদেখুওৱাৰ প্ৰশ্নই নুঠে৷ স্কুল পাৰ হোৱাৰ পাছৰখিনিৰ কথাও এতিয়াই ভাবি থৈ দিছো৷ এশ শতাংশ প্ৰশ্ন ‘কমন’ পেলাব পৰা মাষ্টৰৰ ক’চিং চেণ্টাৰত এডমিশ্যন দিলেই হৈ যাব৷ পৰীক্ষাৰ আগতেই প্ৰশ্নকাকতবোৰ আৰামত পাই যাম৷ সেইবোৰলৈ চিন্তা নাই৷ কলেজ-বিশ্ববিদ্যালয় সকলোতে ‘ফিটিং’ চলেই, চিন্তা নাই৷ আনকি এই মুলুকত ‘এচিএছ’ৰ দৰে চাকৰিকেইটাও বিস্কুটৰ পেকেটৰ দৰে বিক্ৰী হয়৷ গতিকেই ইহঁতৰ পঢ়া-শুনাৰ কথাবোৰলৈ মই বেছি মুৰ ঘমোৱা নাই৷\nল’ৰা-ছোৱালীহালৰ ভৱিষ্যতৰ সংস্থাপনৰ বাবে অৱশ্যে এতিয়াৰ পৰাই চিন্তা নকৰা নহয়৷ আচল কথাটো হ’ল যে আজিৰ দিনত চলিবলৈ হ’লে নিজৰ ‘দম’ থাকিব লাগিব৷ কাজিয়া-পেচাল, মাৰপিট, অশ্লীল গালি গালাজ এইবোৰ জানিবই লাগিব৷ সেয়ে আমি মাক বাপেকহালেও ইহঁতৰ সমুখতে কাজিয়া কৰো৷ ওচৰ-চুবুৰীয়াৰ সৈতে কাজিয়া কৰাৰ সময়ত ইহঁতকো লগত লৈ লও৷ তাৰ উপৰিও এতিয়াৰ পৰাই ছছিয়েল ষ্টেটাছ মেইনটেইন কৰিবলৈ শিকাইছো৷ অজাতিৰ ল’ৰা-ছোৱালী, তলখাপৰ কৰ্মচাৰীৰ ল’ৰা-ছোৱালী, নিচলা-দুখীয়া ঘৰৰ ল’ৰা-ছোৱালীৰ সৈতে ইহঁতক মিলামিচা কৰিবলৈ নিদিও৷\nঅকল পঢ়া-শুনাই নহয়, এক্সট্ৰা কাৰিকুলাৰ এক্তিভিটিজবোৰ শিকাৰ ওপৰতো গুৰুত্ব দিছো৷ নাই নাই, ‘এক্সট্ৰা কাৰিকুলাৰ এক্তিভিটিজ’ মানে চুইমিং, আৰ্ট, কাৰাটে, মিউজিক এইবোৰ নহয়৷ ইহঁতক এতিয়াৰ পৰাই চান্দা তুলিবলৈ শিকাইছো৷ বহু হাতে ভৰিয়ে ধৰি চুবুৰীৰ ‘বুঢ়া-দাদা’ৰ শৰণাপন্ন হৈছো৷ এইবোৰত অৱশ্যে ল’ৰাটোৱে এতিয়ালৈকে ভালেই ৰিজাল্ট দেখুৱাই আছে৷ শিৱৰাত্ৰি, পুজা, বিহুৰ সময়ত আমাৰ পাৰাৰ লোকেল ছাত্ৰনেতা মানে ‘বুঢ়া-দাদা’ৰ গেংটোৰ লগতেই দিনে নিশাই ঘুৰি ফুৰে৷ এইবোৰ কামত ভৱিষ্যত আছে, কেনেবাকৈ ছাত্ৰনেতাৰ লেবেলখন লগাব পাৰিলে জীৱনত একঠা আৰামত খাব পাৰিব৷ সেয়ে এইবোৰতেই ব্যস্ত হৈ থকাটো ভাল৷ এতিয়া এইবোৰ কামকাজতে ল’ৰাটোক হেনো এখন বাইকৰো দৰকাৰ হৈছে৷ ময়ো কৈ দিছো, মেট্ৰিক পাছ কৰাৰ লগে লগে তাক বাইক কিনি দিম৷\nএইবাৰ ছোৱালীজনীকো ফিল্ডত নমাম বুলি ভাবিছো৷ নাই, নাই, খেলৰ ফিল্ডত নহয়৷ বিহুৰ চান্দাৰ কালেকশ্যনৰ কামত৷ ট্ৰাক, বাছ, সৰু-ডাঙৰ গাড়ী দেখিলেই বাট ভেটি সৰু-ডাঙৰ ছোৱালীবোৰে বিহু নাচি পইছা খোজা কামটোৱেই তাইৰ বাবে অভিজ্ঞতা সঞ্চয়ৰ প্ৰথম খোজ হ’ব৷ তাই অলপ সৰু হৈ আছে, পিছে চলি যাব৷ মোক পইছা ঘটি দিব নালাগে, কিন্তু অভিজ্ঞতাখিনিয়েই আচল বস্তু৷ সেয়ে এইবাৰ তাইক মেখেলা-চাদৰ, গামখাৰু পিন্ধাই নাচনী সজাই বাট ভেটি গাড়ী ৰখাই চুবুৰীটোৰ চান্দা তোলা পাৰ্টিটোতেই তাইক সুমুৱাই দিম৷ দুই এপইছা অৰ্জাৰ লগতে সংস্কৃতিও ৰক্ষা হ’ব৷\nআমাৰ দিনত এইবোৰ সা-সুবিধা মুঠেও নাছিল৷ পিছে ইহঁতৰ ভাগ্য বৰ ভাল৷ সঁচাকৈয়ে, আজিকালিৰ ল’ৰা-ছোৱালীবোৰ বৰ ভাগ্যৱান!\n« সলিউশন এক্স (একাংকিকা নাটক) (অন্তিম খণ্ড) – মূল: বাদল সৰকাৰ, অনুবাদ- ডঃ প্ৰণৱ ঢেকিয়াল ফুকন\nফেচবুক সংবাদ – নাজিয়া হাচান »\nকিনো কওঁ ভাবিয়েই পোৱা নাই। সকলোবোৰ দেখোন চকুৰ আগত দেখি থকা কথা। মনলৈ আহে যদিও এনেকুৱা এক বৰ্ণনাৰে ৰসাল হৈ পৰা এই লিখনিটো সঁচাকৈয়ে অন্যন্য। সমাজৰ জীয়া ছবি। অশেষ ধন্যবাদ।\nবাপৰে, এইবোৰ শিক্ষা আমি ল’ৰা-ছোৱালীক দিয়াই নাই দেখোন। আমাৰ জীয়ৰী আউটডেটেড হৈ যাব দেখোন। চিন্তাই লাগিল, আজিৰ পৰাই আৰম্ভ কৰিম ৰ’ব এইবোৰ শিকোৱা।\nক্ষুৰধাৰ ব্যংগ, টিপিকেল জ্যোতিৰূপম দত্তৰ তীক্ষ্ণধাৰ লিখনশৈলী। খুব ভাল লাগিল দাদা\nপঢ়ি থাকোঁতে নিজৰ গাটোতে কিহবাই খোঁচ মৰা যেন লাগিল। পৰিচিত সমাজখন এক উচচমানৰ ব্যংগ ৰূপত দেখিলোঁ ।\nভাল লাগিল৷ বৰ্তমানৰ জগতখন সঁচাই এনেধৰণৰেই হৈ পৰিছে৷ আমি সতৰ্ক হোৱাৰ দিন আহি পৰিছে৷\nকৃষ্ণহে বুলিলো।কলমৰ ইমান চোক!\nকি কওঁ ! থাকক আৰু…..\nমিহি দেখিবলৈ ধুনীয়া কিন্তু ভীষণ ধাৰাল চুৰী এখনৰ দৰে ব্যংগ। সকলোকে কৰবাত নহয় কৰবাত এখোচ মাৰিছে।


অৱশেষত আৰম্ভ হ’ল ভাৰতৰ প্ৰথমখন ব্যক্তিগত ৰে’ল যাত্ৰা ! ১,৫০০ যাত্ৰীয়ে একেলগে কৰিব পাৰে যাত্ৰা - VOICE 24x7\nভাৰতৰ ঐতিহাসিক স্থান আৰু সমৃদ্ধ সাংস্কৃতিক ঐতিহ্যৰ প্ৰচাৰেই এই ৰে'লৰ উদ্দেশ্য\nআৰম্ভ হ’ল ভাৰতৰ প্ৰথমখন ব্যক্তিগত ৰে’ল যাত্ৰা ! দক্ষিণ ৰে’লৱেৰ চিপিআৰঅ’ বি গুগনেছানৰ মতে, এই ৰে’লখনত ১,৫০০ যাত্ৰীয়ে একেলগে যাত্ৰা কৰিব পাৰে ।ই হৈছে ‘ভাৰত গৌৰৱ আঁচনি’ৰ অধীনত দেশৰ প্ৰথমখন ব্যক্তিগত ৰে’ল ।\nভাৰত গৌৰৱ ৰে’লখন ১৪ জুন (মঙলবাৰে)ৰ সন্ধিয়া ৬ বজাত কইম্বাটুৰ উত্তৰৰ পৰা চাই নগৰ শিৰডীলৈ ৰাওনা হয় আৰু ১৬ জুন(বৃহস্পতিবাৰে)ৰ পুৱা ৬.২৫ বজাত চাই নগৰ শিৰডীত উপস্থিত হয় । এই বিশেষ ৰে’লখনে ১৫০০ জন লৈকে যাত্ৰী কঢ়িয়াব পৰা ক্ষমতা বহন কৰে। ‘ভাৰত গৌৰৱ আঁচনি’ৰ অধীনত দেশৰ প্ৰথম ব্যক্তিগত উদ্যোগৰে ৰে’ল আৰম্ভ কৰা দক্ষিণ ৰে’লৱে (SR) অঞ্চলটো দেশৰ ভিতৰতে প্ৰথম অঞ্চল হিচাপে পৰিগণিত হৈছে ৷ উল্লেখযোগ্য যে আনুষ্ঠানিকভাৱে ১৪ জুনত আৰম্ভ হৈছিল এই ৰে’ল যাত্ৰা ।\nৰে’লৱেৰ মতে, ৰে’লখনে প্ৰতি মাহে কমেও তিনিবাৰ ভ্ৰমণ কৰিব পাৰিব। জানিব পৰা মতে ভাৰতীয় ৰে’লৱেয়ে ৰে’লখন পৰৱৰ্তী দুবছৰৰ বাবে লীজত এটা ব্যক্তিগত সেৱা কোম্পানীক হস্তান্তৰ কৰিছে।\nৰে’লখনত প্ৰথম শ্ৰেণীৰ এচি, দ্বিতীয় এচি, তৃতীয় এচি কোচ, স্লিপাৰ কোচকে ধৰি মুঠ ২০ টা ডবা আছে। ইয়াৰ বাহিৰেও, এটা হাউচ কিপিং, সুস্বাদু নিৰামিষ আহাৰ আৰু আন বহুতো সুবিধা উপলব্ধ ৰে’লখনত। ইফালে সেৱা প্ৰদানকাৰীয়ে ২ বছৰৰ বাবে দক্ষিণ ৰে’লৱেক সুৰক্ষা হিচাপে ১ কোটি টকা পৰিশোধ কৰিছে।\nউল্লেখ্য যে, ২০২১ চনৰ ২৩ নৱেম্বৰত ৰে’লমন্ত্ৰী অশ্বিনী বৈষ্ণৱে ভাৰতৰ সাংস্কৃতিক ঐতিহ্যৰ প্ৰচাৰৰ বাবে এই ‘ভাৰত গৌৰৱ’ ৰে’লখনৰ নাম ঘোষণা কৰিছিল। এই প্ৰকল্পৰ অন্যতম উদ্দেশ্য হৈছে ভাৰতৰ ঐতিহাসিক স্থান আৰু সমৃদ্ধ সাংস্কৃতিক, ঐতিহ্যক ৰে’লৱেৰ দ্বাৰা সংযোগ কৰি ভাৰতৰ সাংস্কৃতিক ঐতিহ্যৰ প্ৰতি অধিকসংখ্যক লোকক আকৰ্ষিত কৰা।


মুখ্য মন্ত্ৰী সোণোৱাললৈ প্ৰধান মন্ত্ৰীৰ ফোন; ল’লে অসমৰ খবৰ, সকলো সহায়ৰ আশ্বাস\nগুৱাহাটী , July 3, 2020 8:07 pm\nপ্ৰধান মন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে অসমৰ মুখ্য মন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালৰ পৰা শুকুৰবাৰে ফোনযোগে ৰাজ্যৰ শেহতীয়া পৰিস্থিতি সম্পৰ্কে বুজ লয়।\nপ্ৰধান মন্ত্ৰীয়ে ৰাজ্যৰ সাম্প্ৰতিক বান, গৰাখহনীয়া, ভূমিস্খলন আৰু ক’ভিড-১৯ সংক্ৰমণৰ শেহতীয়া পৰিস্থিতিৰ বিষয়ে বুজ লয়।\nপ্ৰধান মন্ত্ৰীয়ে এইক্ষেত্ৰত কেন্দ্ৰই সকলো ধৰণৰ সহায়-সহযোগিতা আগবঢ়াব বুলি মুখ্য মন্ত্ৰীক আশ্বাস প্ৰদান কৰে।\n“প্ৰধান মন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে মুখ্য মন্ত্ৰীক কয় যে অসমে সন্মুখীন হোৱা এই সংকটৰ সময়ত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰ ৰাজ্যবাসীৰ লগত আছে। কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে এই দুৰ্য্যোগপূৰ্ণ সময়ৰ পৰা উদ্ধাৰ পোৱাৰ বাবে ৰাজ্য চৰকাৰলৈ সকলো ধৰণৰ সহায়-সহযোগিতা আগবঢ়াব বুলি মুখ্য মন্ত্ৰীক আশ্বাস প্ৰদান কৰে,” মুখ্য মন্ত্ৰীৰ প্ৰেছ বাৰ্তাত প্ৰকাশ।\nHon’ble Prime Minister Shri @narendramodi ji talked to me over phone and enquired about important issues faced by Assam — our fight against #COVID19, prevailing flood situation and erosion, and the challenge of landslide. He assured all necessary support from the Centre.\nমুখ্য মন্ত্ৰীয়ে ৰাজ্যখনে শেহতীয়াকৈ সন্মুখীন হৈ অহা সমস্যাসমূহৰ বিষয়ে বিস্তাৰিতভাৱে প্ৰধান মন্ত্ৰীক অৱগত কৰে।\nলগতে এই সকলোবোৰ ক্ষেত্ৰত ৰাজ্য চৰকাৰে গ্ৰহণ কৰা পদক্ষেপৰ বিষয়েও মুখ্য মন্ত্ৰীয়ে প্ৰধান মন্ত্ৰী মোদীক অৱগত কৰে।


হালধীয়া শাৰীৰ পিছত এইবাৰ নীলা পোছাকৰ পলিং বিষয়া|woman-polling-officer-in-blue-dress-photo-viral– News18 Assam\nহালধীয়া শাৰীৰ পিছত এইবাৰ নীলা পোছাকৰ পলিং বিষয়া !\nদেওবাৰে অনুষ্ঠিত হৈছিল লোকসভা নিৰ্বাচনৰ ষষ্ঠ পৰ্যায়ৰ ভোটগ্ৰহণ প্ৰক্ৰিয়া । ভোটদান প্ৰক্ৰিয়া চলি থকাৰ মাজতে ছচিয়েল মিডিয়াত ভাইৰেল হৈছে পিন্ধনত নীলা পোছাক পিন্ধা এগৰাকী পলিং বিষয়াৰ ফটো । কিন্তু এতিয়া লৈকে জানিব পৰা হোৱা নাই মহিলা গৰাকীৰ কৰ্মৰত ভোটগ্ৰহণ কেন্দ্ৰটোৰ নাম ।\nNews18 Assam | May 13, 2019, 9:20 AM IST\nলক্ষ্নৌৰ হালধীয়া শাৰী পৰিধান কৰা পলিং বিষয়াৰ পিছত এইবাৰ ছচিয়েল মিডিয়াত ভাইৰেল হৈছে নীলা ৰঙৰ পোছাক পিন্ধা এগৰাকী পলিং বিষয়াৰ ফটো ।\nদেওবাৰে অনুষ্ঠিত হৈছিল লোকসভা নিৰ্বাচনৰ ষষ্ঠ পৰ্যায়ৰ ভোটগ্ৰহণ প্ৰক্ৰিয়া । ভোটদান প্ৰক্ৰিয়া চলি থকাৰ মাজতে ছচিয়েল মিডিয়াত ভাইৰেল হৈছে পিন্ধনত নীলা পোছাকেৰে এগৰাকী পলিং বিষয়াৰ ফটো । কিন্তু এতিয়া লৈকে জানিব পৰা হোৱা নাই মহিলা গৰাকীৰ কৰ্মৰত ভোটগ্ৰহণ কেন্দ্ৰটোৰ নাম ।\nনীলা শাৰী পৰিধান কৰা এইগৰাকী বিষয়া ভোপাল লোকসভা সমষ্টিৰ এটা ভোটগ্ৰহণ কেন্দ্ৰৰ পলিং বিষয়া ।\nমহিলা গৰাকীয়ে হাতত লৈ থকা বেলট ইউনিটত লিখা আছে ১৫৪ ,যিটো নম্বৰে ভূপাল লোকসভা সমষ্টিৰ অন্তৰ্গত গোবিন্দপুৰ বিধানসভাক চিহ্নিত কৰে ।\nইতিমধ্যে ছচিয়েল মিডিয়াত ভাইৰেল হৈছে বিষয়া গৰাকীৰ ফটো । কিছু সংখ্যকে মহিলা গৰাকীৰ তত্ত্বাৱধানত থকা ভোটগ্ৰহণ কেন্দ্ৰটোতো ১০০ শতাংশই ভোটগ্ৰহণ হ’ব বুলি উল্লেখ কৰিছে ছচিয়েল মিডিয়াত ! ভোটগ্ৰহণ আৰম্ভ হোৱাৰ আগৰ পৰাই ছচিয়েল মিডিয়াত ভাইৰেল হৈছিল বিষয়া গৰাকীৰ ফটো ।\nইয়াৰ পূৰ্বে ছচিয়েল মিডিয়াত ভাইৰেল হৈছিল হালধীয়া শাৰী পৰিধান কৰা এগৰাকী পলিং বিষয়াৰ ফটো ।


বিহাৰৰ সকলো লোককে বিনামূলীয়াকৈ কৰ'ণাৰ প্ৰতিষেধক দিম: বিজেপিৰ ঘোষণাপত্ৰ\nবিহাৰৰ সকলো লোককে বিনামূলীয়াকৈ কৰ’ণাৰ প্ৰতিষেধক দিম: বিজেপিৰ ঘোষণাপত্ৰ\nLast updated Oct 22, 2020 129\nদ্য ষ্টেটমেন্ট : বিহাৰত ২৮ অক্টোবৰৰ পৰা প্ৰথম পৰ্য্যায়ৰ ভোটদান অনুষ্ঠিত হ’ব। ইতিমধ্যে বিহাৰত লালু প্ৰসাদৰ আৰজেডি আৰু নীতিশ কুমাৰৰ দল জেডিয়ুৰ মাজত তুমুল প্ৰতিদ্বন্দিতা হোৱাৰ সম্ভাৱনা দেখা পোৱা গৈছে। এক্সিত পোলত বিহাৰৰ মুখ্যমন্ত্ৰী পদৰ বাবে ভোটাৰৰ প্ৰথম পছন্দ হৈছে নীতিশ কুমাৰ আৰু নীতিশ কুমাৰতকৈ কেৱল ৪ শতাংশ কম লোকে তেজস্বী যাদৱক মুখ্যমন্ত্ৰী হিচাপে পছন্দ কৰিছে।\nবিহাৰত অনুষ্ঠিত হ’বলগীয়া নিৰ্বাচনৰ কিছু দিনৰ আগতে অৰ্থাৎ বৃহস্পতিবাৰে বিজেপিয়ে ঘোষণা পত্ৰ মুকলি কৰিছে। সেই সময়ত দেশৰ বিত্তমন্ত্ৰী নিৰ্মলা সীতাৰমনো উপস্থিত আছিল। ঘোষণা পত্ৰ মুকলি কৰি কেন্দ্ৰীয় বিত্তমন্ত্ৰী গৰাকীয়ে কয় “ঘোষণা পত্ৰত আমাৰ প্ৰথম প্ৰতিশ্ৰুতি হৈছে, কৰ’ণা ভেকচিন প্ৰস্তুত হোৱাৰ লগে লগে বিহাৰৰ সকলো লোকক বিনামূলীয়াকৈ এই ভেকচিন প্ৰদান কৰা হ’ব।”\nAs soon as #COVID19 vaccine will be available for production atamass scale, every person in Bihar will get free vaccination. This is the first promise mentioned in our poll manifesto: Union Minister Nirmala Sitharaman at the launch of BJP Manifesto for #BiharPolls pic.twitter.com/x4VjVmkA3Q\nএই প্ৰতিশ্ৰুতিৰ পাছত বিহাৰৰ কিমান সংখ্যক জনতাই বিজেপিক ভোটদান কৰে, সেইটো নৱেম্বৰ মাহতেই স্পষ্ট হৈ উঠিব।\nbiharBihar Assembly ElectionBJPCOVID19 VaccineManifestoNirmala Sitharamanthe statement\nৰেলৱে,প্ৰতিৰক্ষা আৰু BSNLৰ অতিৰিক্ত মাটিৰ পৰা টকা আয় কৰাৰ প্ৰচেষ্টা হাতত লৈছে মোদী চৰকাৰে\nমহাৰাষ্ট্ৰ চৰকাৰৰ সিদ্ধান্ত-চৰকাৰৰ বিনা অনুমতিত তদন্ত কৰিব নোৱাৰিব CBIয়ে\n‘বিজেপিয়ে মুছলমান প্ৰাৰ্থীক টিকট নিদিয়ে, হিন্দুৱেহে টিকট লাভ…\nভোট বিজেপিক দিয়ক বা কংগ্ৰেছক, কংগ্ৰেছৰ বিধায়কেই বিজেপিৰে চৰকাৰ গঠন কৰিব: কেজৰিৱাল\nপৌৰ নিগম নিৰ্বাচন:বিজেপিৰ হৈ প্ৰচাৰ চলাবলৈ কেৱল ট্ৰাম্প আহিবলৈ বাকী থাকিল-অৱেশী\n“যোগী আদিত্যনাথে নাম সলনি কৰাৰ ঠিকা লৈ থৈছে নেকি?”- আছাদউদ্দিন অৱেশীয়ে…\nবিদ্যালয় বন্ধ কৰাৰ প্ৰসংগ- বিধানসভাৰ মজিয়াতে বিধায়কৰ আত্মহত্যাৰ ভাবুকি\n‘ED আৰু CBIৰ ভয় কাক দেখুৱাইছা? এটা প্ৰতিশোধ লোৱা, আমি দহটা ল’ম’:…\nকাৰাগাৰৰ পৰা খেলি আছে লালু প্ৰসাদ যাদৱে,মই ফোন কৰি সতৰ্ক কৰিছো: বিজেপি নেতা সুশীল…\nঅমিত শ্বাহে ট্ৰাইবেল পৰিয়ালৰ ঘৰত গ্ৰহণ কৰা খাদ্য ব্ৰাহ্মণ ৰান্ধনিয়ে ৰান্ধিছিল-মমতা…\nকংগ্ৰেছ-সাধাৰণ নাগৰিকৰ পৰা সম্পূৰ্ণ আঁতৰত, দলত চলিছে ‘৫ ষ্টাৰ…\nবিহাৰ: AIMIMৰ বিধায়কে ‘হিন্দুস্তান’ শব্দক লৈ আপত্তি দৰ্শালে- সদনত…\nনিৰ্দোষী মুছলমান বা দলিতক কাৰাবন্দী কৰি ৰাখিবলৈ চৰকাৰে UAPA আইনৰ ব্যৱহাৰ কৰিছে-ওৱেছী\nলাভ জেহাদ- গিৰিৰাজ সিঙৰ মন্তব্যৰ পিছতে ভূপেশ বাঘেলৰ প্ৰশ্ন- বিজেপি নেতাৰ ক্ষেত্ৰত কি…\nসাংসদ পুঁজিৰে ৬০ হাজাৰৰ গাড়ী ২.২৫ লাখত ক্ৰয় কৰিলে মনোজ তিৱাৰীয়ে- AAPৰ অভিযোগ\nবিহাৰ নিৰ্বাচনৰ আগতে ইলেক্টৰেল বণ্ডৰ জৰিয়তে দলে লাভ কৰিলে ২৮২ কোটিৰ চান্দা\nবিহাৰ-শিক্ষা মন্ত্ৰী মেৱালাল চৌধুৰীয়ে শপত গ্ৰহণৰ ৭২ ঘণ্টা পাছতেই পদত্যাগ কৰিলে কিয়?\nগ্ৰন্থ বিতৰ্ক- আমেৰিকাৰ প্ৰাক্তন ৰাষ্ট্ৰপতি বাৰাক অবামাৰ বিৰুদ্ধে উত্তৰ প্ৰদেশত…


#assam_govt - The Cross Current\n🔴 অৱশেষত কঠোৰ হ'ল ৰাজ্য চৰকাৰ 🔴 সকলো টেট শিক্ষকৰ প্ৰমাণ-পত্ৰ পুনৰীক্ষণ কৰিব ৰাজ্য চৰকাৰে 🔴 ২১খন জিলাৰ বিদ্যালয় পৰিদৰ্শকক প্ৰতিবেদন যুগুতৰ নিৰ্দেশ 🔴 ২২ অক্টোবৰৰ ভিতৰত যুগুত কৰিব লাগিব তদন্তৰ প্ৰতিবেদন 🔴 ভুৱা প্ৰমাণ-পত্ৰ লৈ…\nৰাজ্যত আজিৰে পৰা বলবৎ হ’ব নতুন SOP : কি আছে সবিশেষ\n◆ নৈশ সান্ধ্য আইনৰ ক্ষেত্ৰত পুনৰ শিথিলতাৰ ব্যৱস্থা। নিশা ১০.০০ বজাৰ পৰা পুৱা ৫.০০ বজালৈ বলৱৎ থাকিব সান্ধ্য আইন। ইতিপূৰ্বে নিশা ৯.০০ বজালৈ সান্ধ্য আইন বাহাল আছিল। ◆ নিশা ৯.০০ বজালৈ খোলা ৰাখিব পাৰিব কৰ্মক্ষেত্ৰ।…\nআজি অসম আৰক্ষী দিৱসঃ কিন্তু কিয় পালন কৰা হয় এই দিৱস?\nআজি অসম আৰক্ষী দিৱস। অসমৰ আইন-শৃংখলা আৰু প্ৰশাসনিক দিশটোৰ বাবে এটা বিশেষ দিন। অইন বাৰৰ দৰে এইবাৰো ৰাজ্যৰ ভিন্ন প্ৰান্তত পালন কৰা হৈছে ৭১ সংখ্যক অসম আৰক্ষী দিৱস। প্ৰতি বছৰৰ অক্টোবৰ মাহৰ পহিলা দিনটোতে পালন কৰা হয় এই দিৱস। কিন্তু পহিলা…\nধেমাজিত ৰাজ্য চৰকাৰৰ কেবিনেট বৈঠকত কি কি বিশেষ ঘোষণা\n⚫ ধেমাজিত ৰাজ্য চৰকাৰ কেবিনেট বৈঠকৰ পাছতে মুখ্যমন্ত্ৰীৰ সংবাদমেল। ⚫ ধেমাজি জিলালৈ ৰাজ্য চৰকাৰৰ ৪৩৩ কোটি টকাৰ অনুমোদন আৰু বান নিয়ন্ত্ৰনৰ বাবে ১৫০ কোটি টকা ধাৰ্য। ⚫ ৰাজ্য চৰকাৰৰ প্ৰত্যেকখন কেবিনেট বৈঠক তিনিদিনীয়া প্ৰক্ৰিয়াৰে অনুষ্ঠিত…\nকাইলৈ ২৪ ঘন্টীয়া অসম বন্ধৰ আহ্বান মটৰ শ্ৰমিক সন্হাৰঃ নচলিব নেকি গাড়ী-মটৰ?\nদ্য ক্ৰছকাৰেণ্ট ষ্টাফ\t Sep 26, 2021\nকাইলৈ ২৪ ঘন্টীয়া অসম বন্ধৰ আহ্বান জনাইছে মটৰ শ্ৰমিক সন্হাই। চৰকাৰে গাড়ীৰ নথি-পত্ৰ নৱীকৰণৰ বাবে বান্ধি দিয়া সময়ৰ বিৰোধিতা কৰি অন্তত ৬ মাহৰ সময় বিচাৰি এই প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰিছে মটৰ শ্ৰমিক সন্হাই। সোমবাৰে পুৱা ৫ বজাৰ পৰা মঙ্গলবাৰে পুৱা ৫…\n১ অক্টোবৰৰ পৰা আৰম্ভ নৱম শ্ৰেণীৰ পাঠদান\nদ্য ক্ৰছকাৰেণ্ট ষ্টাফ\t Sep 23, 2021\n⚫ ৰাজ্যত ১ অক্টোবৰৰ পৰা আৰম্ভ হব নৱম শ্ৰেণীৰ নিয়মীয়া পাঠদান । ⚫ কিছুদিন পাছতেই আৰম্ভ হ'ব একাদশ শ্ৰেণীৰ পাঠদানো। ⚫ শিক্ষা বিভাগৰ এই জাননীক লৈ এতিয়া ব্যাপক উচ্চাহ ৰাজ্যৰ শিক্ষাৰ্থী সকলৰ মাজত


ঈশ্বৰ কা দিয়া হুৱা সব কুছ – মণ্টু কুমাৰ ডেকা – ফটাঢোল\nআলহীৰ ঘৰলৈ ৰাতি থকাকৈ গ’লে গা-পা ধোঁৱাৰ পাছত বহুতৰে বাবে সঘনাই হোৱা সমস্যা এটা হ’ল কাপোৰ শুকুৱাটো। তাতে আকৌ নিচেই ব্যক্তিগত কাপোৰ যেনে গেঞ্জী, আণ্ডাৰৱেৰ এইবোৰ ধুই শুকুৱাৰ ক্ষেত্ৰত বেছিকৈয়ে সমস্যাত পৰা যেন লাগে। মানুহে সকলো কাপোৰেই সৰহকৈ কিনে কিন্তু গেঞ্জী আণ্ডাৰৱেৰ এইবোৰ কিনিবলৈ প্ৰায়েই কৃপণালি কৰে। বহুতে আকৌ মোৰ দৰে কিনিবলৈ পাহৰিয়েই থাকে। “আৰে কাপোৰ খুলি কোনেনো চাব ভিতৰত কি কোম্পানীৰ গেঞ্জী পিন্ধিছো? চোলাৰ ভিতৰৰ বস্তু গোপনে চোলাৰ ভিতৰতেই থাকিব। গতিকে ফটা-ছিগা হ’লেও কাম চলিব।”\nবহুত বছৰৰ পাছত মোৰ এই ভুল ধাৰণাটো ভাগিছিল। ফটা-ছিগা দুটা আণ্ডাৰৱেৰ আৰু দুটা গেঞ্জীৰেই প্ৰায় দুটা বছৰ অতিক্ৰম কৰাৰ পাছত তৃতীয় বছৰটোত ভৰি দিছিলোগৈ। এনে নহয় যে মই বৰ দুখীয়া মানুহ। নানা পাটেকাৰৰ ভাষাত “ঈশ্বৰকা দিয়া হুৱা সব কুচ থা, ধন দৌলট, মান ইজ্জত, চিৰফ আণ্ডাৰৱেৰ তিন সাল কা পুৰণা থা।”\nএকেবাৰে দহটা আণ্ডাৰৱেৰ কিনি অনাৰ শক্তি আছিল। পিছে কিনিবলৈ মনত “ক্লিক” কৰা নাছিল বা প্ৰয়োজন অনুভৱ কৰা নাছিলোঁ।\nদিনবোৰ বাগৰি গৈ আছিল। আণ্ডাৰৱেৰ দুটা তিনি বছৰ পাৰ হৈ চাৰি বছৰত ভৰি দিছিলগৈ। দুটা এটা ফুটাও ওলাইছিল, ইলাষ্টিকডাল জহি-খহি গৈ একেবাৰে নাইকীয়া হৈছিলগৈ। ঘৰলৈ যোৱাত মায়ে সেই কেইটা চাই তিনি-চাৰি বাৰ দুটা নতুন আণ্ডাৰৱেৰ কিনিবলৈ সকিয়াই দিছিল যদিও বজাৰলৈ গৈ পাহৰিয়েই আছিলোঁ।\nদিন আহিল ঘৰলৈ গৈ ভাৱী শহুৰৰ ঘৰলৈ যোৱাৰ। নতুন জোতা-মোজা, জিনছ-টি চাৰ্ট, ঘড়ী, চছমা, মোবাইল, বেগ সকলোৰে সুসজ্জিত হৈ ডিঙিয়ে পিঠিয়ে “বডী স্পে” মাৰি সুগন্ধিত হৈ সেই দিনা শহুৰৰ ঘৰলৈ গ’লোঁ। ৰাস্তাতে নিজৰ কাৰণে চাবোন, কলগেট এইবোৰ সৰু সুৰা বস্তুবোৰ কিনি একো বস্তুৰে অভাৱ নোহোৱাকৈ ভাৱী শহুৰৰ ঘৰ পালোঁগৈ। যিমান হ’লেও প্ৰথমবাৰ যাম।\nদীঘলীয়া যাত্ৰাৰ পাছত গা-ধুৱাটো এটা বহু পুৰণা নিয়ম। সেই দিনাও সেই নিয়মটো পালন কৰিলোঁ। খুলশালীজনীয়ে চাবোন দিলে। মানা কৰিলোঁ। গামোচা দিলে, নিজে লৈ অনা বুলি ক’লোঁ। চেম্পো’ দিলে, মোৰ বেগৰ পকেটত থকা সৰু চেম্পো’ৰ পেকেটটো দেখুৱাই বুকুখন ফুলাই “মোৰ সকলোৱে আছে ” এনে ভাৱেৰে গা-ধুবলৈ সোমালোঁ।\nগা-পা ধুনীয়াকৈ ধুই নিজে লৈ যোৱা সৰু আইনাখন চাই, ফনী খনেৰে চুলি ফনিয়াই বেগতে থকা মুখত লগোৱা ক্ৰীমটো লগাই বাথৰূমৰ পৰা হাতত গামোছা, গেঞ্জী আৰু আৰু চাৰি বছৰীয়া পুৰণা আণ্ডাৰৱেৰটো লৈ বাহিৰলৈ “হিৰু” হৈ ওলাই আহোঁতেই মোৰ গাত হুঁচ আহিল!!!\n“আণ্ডাৰৱেৰটো মোহাৰি দিওতে ‘কেৰক’ কৰি অলপ ফাটি গৈছিল। গেঞ্জীটোৰ পেটৰ ফালে থকা ফুটাটো কেতিয়া ইমান ডাঙৰ হৈছিল গৈ মনেই দিয়া নাছিলোঁ। গামোছাখন বাৰু পুৰণা হ’লেও পৰিস্কাৰ। গামোচাখনৰ কথা নাই, পিছে এইকেইটা বাৰু কেনেকৈ মেলি দিও??”\nমোৰ আটাই “ইজ্জত” দেখোন এই কেইটাই একেবাৰে মাটিত পেলাই দিব? বিপাঙত পৰি কি কৰোঁ কি নকৰোঁ বুলি ভাবি থাকোতেই খুলখালীজনীয়ে কাপোৰখিনি মেলি দিবলৈ মোৰ হাতৰ পৰা নিবলৈ আহিল।\nএইটো দেখোন আৰু মহা বিপদ হে? ঈশ্বৰক বিপদৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰিবলৈ প্ৰাৰ্থনা কৰিলোঁ। ঈশ্বৰে উপায় দিলে। নঙলাৰ জেওৰাখনত আণ্ডাৰৱেৰ আৰু গেঞ্জীটোৰ ওপৰত গামোচাখন মেলি দি ভয় ভয়কৈ ৰূমত সোমালোঁগৈ!\nগামোচাখনে মোৰ “ঈশ্বৰ কা দিয়া হুৱা সব” মানে মান সন্মান ইজ্জত সকলো বচালে।\nশহুৰৰ ঘৰৰ পৰা দ্বিতীয় দিনা ঘূৰি আহি আধা ৰাস্তাতে খঙতে একেবাৰে দহটা আণ্ডাৰৱেৰ আৰু গেঞ্জী কিনি ঘৰলৈ উভতিলোঁ।\nআজিকালি মই একো নিকিনিলেও আণ্ডাৰৱেৰ আৰু গেঞ্জী নিকিনাকৈ নাথাকো। কিনি কিনি থৈ দিও। জমা কৰোঁ। মই যেন পৰিপূৰ্ণ । নতুন নতুন কাপোৰেৰে সুসজ্জিত হৈ আলহীৰ ঘৰলৈ যোৱা মানুহবোৰ দেখিলে সেই ঘটনাটো সোৱৰণ কৰি মই নিজকে নিজে নানা পাটেকাৰৰ সেই ডাইল’গটো শুনাও,” ঈশ্বৰকা দিয়া হুৱা সবকুচ হে,মান সন্মান…ইজ্জত… দচ দচ আণ্ডাৰৱেৰ…”\n« পায়স আৰু পিয়াঁজ-পৰিস্মিতা বৰদলৈ\nচিঠি – মৌচুমী গগৈ »\nধেত তেৰিকা 😂\nসঞ্জয় সূত্ৰ ধৰ\nভাল জমনি দিছে দেই,,,\nবঢ়িয়া লাগিল দেই৷ গোটত পঢ়োতে শেষৰ ফালে ধৰা পৰি যোৱা যেনহে মনত পৰে৷ লাষ্ট চিনটো অলপ বদলি কৰা হ’ল যেন পাও৷ পিচে এনজয় কৰিলো৷\nগতানুগতিক কথাৰে বৰ সুন্দৰ লিখনি। আগলৈও আশা কৰিছি।\nহাঃ হাঃ আগতে মইও ভিতৰত হে থাকিব কোনে দেখিব তেনেকৈ ভাবিছিলোঁ। ভাল লাগিল।


matrimonial-add-image-of-girl-seeking-corona-vaccinated-groom-goes-viral-manju-b– News18 Assam\nMarriage in Corona : কোৰোণাৰ মাজতে পাতিব বিচাৰিছে যদি বিয়া তেনেহ'লে বাধ্যতামূলক হ'ল ভেকচিন লোৱাটো! কইনাই বিচাৰিছে ভেকচিন লোৱা দৰা!\nUpdated:June 8, 2021, 7:19 PM IST\nবহুতেই এই ফটোখনক ভুৱা বুলি কৈছে আৰু মোবাইল এপৰ জড়িয়তে এই পেপাৰ কাট ফটোখন বনোৱা হৈছে বুলি দাবী কৰিছে।\nLast Updated: June 8, 2021, 7:19 PM IST\nকোৰোণা মহামাৰীৰ বাবে আমাৰ লাইফষ্টাইলেই সলনি হৈ গৈছে। খোৱা-লোৱা, কাম-কাজ, ঘূৰা-ফুৰা, মাস্ক-ছেনিটাইজাৰ আৰু কত কি যে পৰিৱৰ্তন হৈছে আমাৰ জীৱনত। প্ৰভাৱ পৰিছে বিয়াৰ আয়োজনতো। ছচিয়েল মিডিয়াত যিটো নিউজ ভাইৰেল হৈছে সেইটো হৈছে এটা মেট্ৰিমনিয়েল বা বিবাহৰ পাত্ৰ-পাত্ৰী বিচাৰি কাকতত দিয়া বিজ্ঞাপন য'ত কইনাৰ ঘৰে বিচাৰিছে কোৰোণাৰ ভেকচিন লগোৱা দৰা। লগতে এইয়াও উল্লেখ কৰিছে যে কইনাই ইতিমধ্যে ভেকচিনৰ দুয়োটা পালি গ্ৰহণ কৰিছে।\nএই মেট্ৰিমনিয়েল বিজ্ঞাপনটোৰ ফটো ছচিয়েল মিডিয়াত লোকসকলে জোৰদাৰকৈ ছেয়াৰ কৰিছে। আনকি কংগ্ৰেছৰ সাংসদ শশী থাৰুৰেও নিজৰ ষ্টাইলত ছেয়াৰ কৰিছে এই বিজ্ঞাপনটো।থাৰুৰে মন্তব্য কৰিছে এনে বিজ্ঞাপন হয়তো আগন্তুক দিনত আমাৰ বাবে স্বাভাৱিক কথা হৈ পৰিব। লক্ষণীয় যে বিজ্ঞাপনটোত ভেকচিনৰ নাম পৰ্যন্ত উল্লেখ কৰিছে কইনা ঘৰে।\nঅৱশ্যে বহুতেই এই ফটোখনক ভুৱা বুলি কৈছে আৰু মোবাইল এপৰ জড়িয়তে এই পেপাৰ কাট ফটোখন বনোৱা হৈছে বুলি দাবী কৰিছে। এই ফটোখন সচাই হওক বা মিছা, এটা কথা কিন্তু ক'বই লাগিব যে এনে দিন যে নাহিব সেয়াও নুই কৰিব নোৱাৰি।\nFirst published: June 8, 2021, 7:19 PM IST\nৰাজকীয় জীৱন যাপনৰ চৌখিন এইসকল কমেডিয়ান।\nকোৰোণাৰ মাজতে আমেৰিকাত RS ভাইৰাছৰ আতংক, নৱজাত শিশু হৈছে চিকাৰ, জানক ইয়াৰ লক্ষণ\nকোৰোণাৰ মাজতে আমেৰিকাত RS ভাইৰাছৰ আতংক, নৱজাত শিশু হৈছে চিকাৰ


Cooking Oil Price: edible oil price down in Indian market on 21 March 2022 check here latest rates| সৰিয়হ-বাদাম-চয়াবিনকে ধৰি খোৱা তেলৰ মূল্যত বৃহৎ হ্ৰাস ! ১ লিটাৰৰ মূল্য কিমান ? তালিকাখন চাওক ...– News18 assam\nHome » photogallery » business »Cooking Oil Price: সৰিয়হ-বাদাম-চয়াবিনকে ধৰি খোৱা তেলৰ মূল্যত বৃহৎ হ্ৰাস ! ১ লিটাৰৰ মূল্য কিমান ? তালিকাখন চাওক ...\nCooking Oil Price: সৰিয়হ-বাদাম-চয়াবিনকে ধৰি খোৱা তেলৰ মূল্যত বৃহৎ হ্ৰাস ! ১ লিটাৰৰ মূল্য কিমান ? তালিকাখন চাওক ...\nবিশ্ববজাৰত খোৱা তেলৰ মূল্য (Edible oil Price) তীব্ৰভাৱে বৃদ্ধি হোৱা স্বত্বেও, দিল্লীত প্ৰায় সকলো খোৱা তেল সস্তা। সোমবাৰে (Cooking Oil Price) সৰিয়হ, চীনাবাদাম, চয়াবীন, চিপিঅ', পামোলিনকে ধৰি সকলো প্ৰকাৰৰ তেলৰ মূল্য হ্ৰাস পায়। সাংকেতিক ছবি।\n| March 23, 2022, 07:22 IST\nবজাৰৰ সূত্ৰ অনুসৰি, মালয়েছিয়া এক্সচেঞ্জত তেলৰ মূল্য ২.২৫ শতাংশ বৃদ্ধি পাইছে। চিকাগো এক্সচেঞ্জত তেলৰ মূল্য ৩% বৃদ্ধি পাইছে। সাংকেতিক ছবি।\nবিদেশত ৰন্ধন তেলৰ মূল্যউচ্চ হাৰৰ স্বত্বেও, মাণ্ডিত সৰিয়হৰ আগমন বৃদ্ধি হোৱাৰ বাবে তৈলবীজৰ মূল্য হ্ৰাস কৰা হৈছে। সোমবাৰে মাণ্ডিত প্ৰায় ১২-১২.৫ লাখ বস্তা সৰিয়হ উপস্থিত হৈছিল। সাংকেতিক ছবি।\nসূত্ৰই কৈছে যে দেশত তৈলবীজৰ উৎপাদন বৃদ্ধি কৰাটো এই মুহূৰ্তত চৰকাৰৰ অগ্ৰাধিকাৰ হ'ব লাগে কিয়নো আমি খোৱা তেলৰ চাহিদাৰ প্ৰায় ৬০ শতাংশ আমদানি কৰোঁ আৰু ইয়াৰ বাবে বৃহৎ পৰিমাণৰ বৈদেশিক মুদ্ৰা ব্যয় কৰিব লাগিব। তৈলবীজৰ উৎপাদন বৃদ্ধি কৰিবলৈ, কৃষকসকলক পৰ্যাপ্ত উদগনি দিব লাগে যাতে তেওঁলোকে তৈলবীজৰ উৎপাদন বৃদ্ধি কৰিবলৈ সক্ষম হয়। সাংকেতিক ছবি।\nৰন্ধন তেলৰ মূল্যৰ শেহতীয়া মূল্যটো চাওঁ আহক।\nসৰিয়হত তেলবীজ - প্ৰতি কুইন্টলত 7,450-7,500 টকা (চৰ্তসাপেক্ষ হাৰত 42 শতাংশ)\nচিনাবাদাম - 6,650 টকা - প্ৰতি কুইন্টলত 6,745 টকা\nচিনাবাদাম অইল মিল ডেলিভাৰী (গুজৰাট) - প্ৰতি কুইন্টলত 15,500 টকা। সাংকেতিক ছবি।\nচিনাবাদাম দ্ৰাৱক পৰিশোধিত তেল 2,565 টকা - প্ৰতি টিনত 2,755 টকা\nসৰিয়হৰ তেল দাদৰী - প্ৰতি কুইন্টালত 15,100 টকা\nসৰিয়হ পক্কি ঘানি - প্ৰতি টিনত 2,405-2,480 টকা\nসৰিয়হ কাচ্চি ঘানি - প্ৰতি টিনত 2,455-2,555 টকা\nভোজ্য তেলৰ মূল্য কল বিতৰণ - প্ৰতি কুইন্টলত 17,000-18,500 টকা\nচয়াবীন অইল মিল ডেলিভাৰী দিল্লী - প্ৰতি কুইন্টলত 16,300 টকা\nচয়াবীন মিল ডেলিভাৰী ইন্দোৰ - প্ৰতি কুইন্টলত 16,000 টকা\nচয়াবীন অইল ডেগাম, কান্দলা - প্ৰতি কুইন্টলত 14,800 টকা\nচিপিঅ' প্ৰাক্তন কান্দলা - প্ৰতি কুইন্টলত 14,400 টকাৰ সাংকেতিক ছবি।\nকটনচিড মিল ডেলিভাৰী (হাৰিয়ানা) - প্ৰতি কুইন্টলত 15,000 টকা\nপালমোলিন আৰবিডি, দিল্লী - প্ৰতি কুইন্টলত 15,750 টকা\nপালমোলিন এক্স-কান্দলা - 14,500 টকা (জিএছটি বাদ দি)\nচয়াবীন শস্য - প্ৰতি কুইন্টলত 7,400-7,450 টকা\nচয়াবীনে (খোৱা তেলৰ মূল্য) প্ৰতি কুইন্টলত 7,100-7,200 টকা হেৰুৱায়।\nমাকৈ খাল (সৰিস্কা) হৈছে প্ৰতি কুইন্টলত 4,000 টকা। সাংকেতিক ছবি।


কৃষ্ণগহ্বৰ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nকৃষ্ণগহ্বৰ (ইংৰাজী: Black hole) হৈছে মহাকাশৰ একো একোটা বিশেষ অঞ্চল, য'ৰ পৰা একোয়েই, আনকি পোহৰো; ওলাই যাব নোৱাৰে। সাধাৰণ আপেক্ষিকতাবাদ তত্ত্ব অনুসৰি পৰ্যাপ্তভাৱে গাঢ় (compact) বা অতি ঘনত্ব বিশিষ্ট ভৰপিণ্ডই কাল-স্থান (Spacetime) স্থানাংক তন্ত্ৰৰ নিজস্ব বিশেষ স্থানত সৃষ্টি কৰা বিকৃতি(deformation)ৰ জৰিয়তে কৃষ্ণগহ্বৰ গঠন হ'ব পাৰে। কৃষ্ণগহ্বৰ একোটাৰ চৌপাশে গাণিতীয় ভাৱে সংজ্ঞাবদ্ধ "ইভেণ্ট্ হ'ৰাইজ'ন" Event horizon নামৰ এখনি পৃষ্ঠ আছে, আৰু এই পৃষ্ঠখনে "উভতিব নোৱাৰা বিন্দু" চিহ্নিত কৰে। তাপগতিবিজ্ঞানৰ 'নিখুঁত কৃষ্ণকায়' ৰ দৰে কৃষ্ণগহ্বৰে ইয়াৰ "হ'ৰাইজ'ন"ত আপতিত ক্ষুদ্ৰাংশও প্ৰতিফলিত নকৰাকৈ সকলো পোহৰ শোষণ কৰে, আৰু সেইবাবেই আৰু ইয়াক "কৃষ্ণ" নামকৰণ কৰা হৈছে। কোৱাণ্টাম বলবিজ্ঞানৰ মতে কৃষ্ণগহ্বৰেও অশূন্য উষ্ণতাত কৃষ্ণকায়ৰ দৰে শক্তি বিকিৰণ নিৰ্গত কৰিব পাৰে। এই উষ্ণতা কৃষ্ণগহ্বৰৰ ভৰৰ ব্যস্তানুপাতিক। সেইবাবেই, সূৰ্য্য়ৰ সমভৰৰ বা বেছিভৰযুক্ত তৰাৰ কৃষ্ণগহ্বৰ বিকিৰণ প্ৰত্যক্ষ কৰাটো জটিল কাৰ্য্য হৈ পৰে।\nকৃষ্ণগহ্বৰৰ প্ৰথমখন আলোকচিত্ৰ: এই কৃষ্ণগহ্বৰ 'Messier 87' নামৰ তাৰকাপুঞ্জৰ কেন্দ্ৰত স্থিত হৈ। যাৰ ভৰ সূৰ্যত কে ৭০০ কোটি গুণ বেছি হৈ। এই আলোকচিত্ৰখন ১০ এপ্ৰিল ২০১৯ তাৰিখে উন্মোচন কৰা হৈছিল।\nকম্পিউটাৰ চিমুলেশ্বনৰ জৰিয়তে প্ৰাপ্ত কৃষ্ণগহ্বৰৰ ছবি (কেন্দ্ৰভাগ) in front of the Large Magellanic Cloud. Note the gravitational lensing effect, which produces two enlarged but highly distorted views of the Cloud. Across the top, the Milky Way disk appears distorted into an arc.\nকাল-স্থান বিকৃতিৰ দ্বি-মাত্ৰিক অনুৰূপতা. Matter changes the geometry of spacetime, this (curved) geometry being interpreted as gravity. White lines do not represent the curvature of space but instead represent the coordinate system imposed on the curved spacetime, which would be rectilinear inaflat spacetime.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=কৃষ্ণগহ্বৰ&oldid=237624"ৰ পৰা অনা হৈছে\nআন একো উল্লেখ নাথাকিলে এই বিষয়বস্তু CC BY-SA 3.0 ৰ আওতাত উপলব্ধ। এই পৃষ্ঠাটোৰ সংক্ষিপ্ত ইউ.আৰ.এল. : https://as.wikipedia.org/?curid=4248।


Gold Price Hike : বাঢ়িল দাম! সোণৰ দামে অতিক্ৰম কৰিলে ৫২,০০০ৰ ঘৰ! আজিৰ দিনটোত কিমান বাঢ়িল ১০ গ্ৰাম সোণৰ দাম? জানি লওক surge-in-gold-price-and-reaches-52-thousand-mark-on-friday-hb– News18 assam\nHome » photogallery » lifestyle »Gold Price Hike : বাঢ়িল দাম! সোণৰ দামে অতিক্ৰম কৰিলে ৫২,০০০ৰ ঘৰ! আজিৰ দিনটোত কিমান বাঢ়িল ১০ গ্ৰাম সোণৰ দাম? জানি লওক\nGold Price Hike : বাঢ়িল দাম! সোণৰ দামে অতিক্ৰম কৰিলে ৫২,০০০ৰ ঘৰ! আজিৰ দিনটোত কিমান বাঢ়িল ১০ গ্ৰাম সোণৰ দাম? জানি লওক\nGold Price Hike :এই কাৰণে সোণ আৰু ৰূপৰ মূল্য পুনৰ বৃদ্ধি পাইছে-\n| March 25, 2022, 12:11 IST\nআন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বজাৰত মূল্যবৃদ্ধিৰ ফলত শুকুৰবাৰে ভাৰতীয় বজাৰতো সোণ আৰু ৰূপৰ মূল্য বৃদ্ধি পায়৷ মাল্টি কোমোডিটী এক্সচেঞ্জত আজিৰ দিনটোত সোণৰ মূল্য পুনৰ ৫২,০০০ টকালৈ বৃদ্ধি পাইছে৷ এমচিএক্সত পুৱা ৯.১০ মিনিটত ২৪ কেৰেট বিশুদ্ধ সোণৰ মূল্যত ৩০৮ টকা বৃদ্ধি হৈ প্ৰতি ১০ গ্ৰামৰ দামত ৫৭,০৭৫ টকা হৈছে৷ এক্সচেঞ্জত ট্ৰেডিঙৰ আৰম্ভণিতে সোণৰ দাম ৫১,৭০২ টকাত আৰম্ভণি হৈছিল। তাৰ পিছত, নিৰন্তৰ চাহিদা বৃদ্ধিৰ বাবে, সোণৰ মূল্য বৃদ্ধি হৈ প্ৰায় ৫২ হাজাৰ টকা হৈছেগৈ।\nৰূপৰ মূল্যত চমকঃ এমচিএক্সত পুৱা প্ৰতি কিলো ৰূপত ৬৯,৬৬৩ টকাত বজাৰৰ আৰম্ভণি হৈছে। কিন্তু পিছত ৰূপৰ মূল্য প্ৰতি কিলোত ১৩০ টকা হ্ৰাস হৈ ৬৯,৪৫০ টকা হৈছে।\nবিশ্বৰ বজাৰত সোণ আৰু ৰূপৰ মূল্য- ৰাছিয়া আৰু ইউক্ৰেইনৰ সংকটৰ বাবে অশোধিত আৰু গেছৰ মূল্য বৃদ্ধি হোৱাৰ লগে লগে বিনিয়োগকাৰীসকলে আকৌ এবাৰ সোণ আৰু ৰূপত বিনিয়োগ বৃদ্ধি কৰিছে৷ বিশ্ববজাৰত সোণৰ মূল্য ০.২২ শতাংশ বৃদ্ধি হৈ প্ৰতি আউন্সত ১৯৬২.৮৫ ডলাৰ হৈছে৷ ৰূপ০.১৬ শতাংশ বৃদ্ধি হৈ প্ৰতি আউন্সত ২৫.৯৬ ডলাৰ হৈছে৷\nএই কাৰণে সোণ আৰু ৰূপৰ মূল্য পুনৰ বৃদ্ধি পাইছেঃ ৰাছিয়া আৰু ইউক্ৰেইনৰ মাজত চলি থকা যুদ্ধৰ ফলত সমগ্ৰ বিশ্বৰ শ্বেয়াৰ বজাৰৰ উঠা-নমা হৈছে আৰু ইয়াৰ প্ৰভাৱ দেশখনৰ বজাৰতো দেখা গৈছে৷ বিনিয়োগকাৰীসকলে সুৰক্ষিত লাভৰ সন্ধানত আকৌ এবাৰ সোণত বিনিয়োগ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে৷ ইয়াৰ ফলত সোণৰ চাহিদা বৃদ্ধি পাইছে।