খ্বন মৗঙ | The Spirit of The State : June 2017\nনিচাদেউৰ সান্নিধ্যত একলম ණ...নাঙ দেৱজ্যোতি ফুকন\nনিচাদেউৰ সান্নিধ্যত একলম\n☞ নাঙ দেৱজ্যোতি ফুকন\nছশবছৰীয়া স্বাধীন অসমৰ গৌৰৱোজ্জ্বল যুগৰ ইতিহাস ঐতিহ্য দাপোণ স্বৰূপ আহোম ভাষা আৰু সাহিত্য সংস্কৃতিৰ বৌদ্ধিক বিকাশ, উত্তৰণ আৰু পুনৰুদ্ধাৰ ক্ষেত্ৰত আহোম সকলৰ পুৰোহিত শ্ৰেণী মহন-দেওধাই -বাইলুঙসকল আছিল অন্যতম ৷ তাই পুৰোহিত পণ্ডিত সকলে ঐতিহ্য পৰম্পৰা ৰক্ষাৰ্থে অহোপুৰুষাৰ্থৰে জাতিৰ অস্তিত্ব পৰিচয় বহন কৰি নিজা ভাষা সংস্কৃতিৰ সাঁচিপতীয়া পুথি -পাঁজি চৰ্চাত ব্ৰতী হৈ যিসকল নমস্য ব্যক্তিয়ে অশেষ দুখ কষ্ট ত্যাগেৰে আজীৱন অগ্ৰণী ভূমিকা গ্ৰহণ কৰি অৱদান দি আহিছে তেওঁলোকৰ ভিতৰত কিন্তু ডামচাও জোনাৰাম চাঙবুন নিচাদেউৰ কৃতিত্ব আৰু এক সুকীয়া স্থান আছে ৷\nবিগত চাৰিটা দশকত তাই ভাষা সংস্কৃতিৰ গৱেষক উপাসক, তাই পণ্ডিত, তাই শিক্ষক, গীতিকাৰ, চিন্তাবিদ হিচাবে তেখেতে ইতিহাসৰ গভীৰ সোঁতত নিজকে বিলিন হৈ দেহে কেহে জীৱনজোৰা কৰ্মেৰে দুখ বেদনাক অতিক্ৰম কৰি নানান ধৰণৰ সৃষ্টিশীল শৈলীৰে কৰ্মৰাজিৰ পৰিচয়ে উত্তৰ পুৰুষলৈ বাট দেখুৱাই গ'ল ৷ এনে এজন ব্যক্তিৰ শূন্যতাত আমিবোৰ নিৰৱ নিস্তব্ধ ৷ তেখেতৰ আদৰ্শ সদায় চিৰস্মৰণীয় ৷\nনিচাদেউৰ সাহিত্যক কৰ্মৰাজি বিশেষভাৱে শলাগ লব লাগিব ৷ কিয়নো তাই আহোম ভাষাৰ মূল্যবান আপুৰুগীয়া সাঁচিপতীয়া পুথি অসমীয়া ভাষালৈ অনুবাদ কৰে আৰু সেই পুঁথিবিলাকৰ পৰা জ্ঞান আহৰণ কৰি কেইবাখনো গ্ৰন্হ লিখি উলিয়াইছিল ৷ তেনে কেইখনমান গ্ৰন্থ হৈছে —\nনাঙ হুন ফা, চাও আৰু তাও, বিশ্ব নাৰী মহা তীৰ্থ, চুম ফা ৰুঙ চুম ছেঙ্ ৰুম ছেঙ্ ম্যুঙ, অসম বুৰঞ্জী জী উ শ্বহীদ, নাঙ্ জয় ছেঙ্ তে, পূজাবিধি, লিক খম তাই, হৃদয় শৰাই, চাওলুঙ ছ্যুকাফা , মোৰ অমৰ জীৱন, কবিতা নেওতা পুথি আৰু গৱেষণামূলক লেখনি ৷ তেখেতৰ চিন্তা চৰ্চা লেখনি বহু উৰ্দ্ধত আৰু গভীৰত্ব অধ্যয়নৰ পৰিসীমাই পঢ়ুৱৈ সমাজক অধ্যয়ন পুষ্ট কৰি তোলে ৷\nতাই ভাষাৰ উপৰিও তাইমূলীয় দেশৰ বিভিন্ন ভাষাৰ যেনে - থাই, চীন, ব্ৰামিজ, খামটি, খাম-য়াং, ফাকে , আইতন, তুৰুং ইত্যাদি ভাষাৰ সাদৃশ্য আৰু বৈসাদৃশ্যবোৰ সুন্দৰভাবে তুলনামূলক অধ্যয়ন কৰি বিশ্লেষাত্মক ৰূপত পাণ্ডিত্যৰ গৰিমা নিদৰ্শন দাঙি ধৰিছিল ৷\nসাংস্কৃতিক গৱেষক মূখপাত্ৰ হিচাপে বিভিন্ন দেশী -বিদেশী পৰ্যটক আৰু গৱেষক সকলে তেখেতৰ ঘৰলৈ আহি ভাৱ-বিনিময় কৰিছিলহি ৷ বিশেষকৈ অষ্ট্ৰেলিয়াৰ গৱেষক ষ্ট্ৰীফেন মোৰে নিচাদেউ ঘৰলৈ প্ৰায়েই আহে আৰু নিচাদেউৱেও খুউৱ ভাল পাইছিল ৷ আনকি শৰ্যাগত অৱস্থাটো গৱেষকজনক বিছাৰিছিল ৷\nমহন-দেওধাই-বাইলুং সন্মিলনৰ দ্বাৰা ১৯৭৪ চনতে তাই ভাষা চৰ্চা গৱেষণা আৰু প্ৰচাৰৰ মৰ্মে প্ৰতিষ্ঠা কৰা কেন্দ্ৰীয় তাই একাডেমী পাটসাঁকোত ডামচাও জোনাৰাম নিচাদেউৱে সহ: শিক্ষক হিচাপে যোগ দি শেষৰফালে উপাধ্যক্ষ ৰূপে কৰ্মভাৰ চলাই যথা সময়ত অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে ৷ একমাত্র তাই ভাষা শিক্ষাদানত ব্যস্ত নাথাকি একেসময়তে তাই গীতমাত ৰচনা কৰাৰ লগতে তাৰ সুৰ সংযোজন কৰি ইতিমধ্যে অনেক জনপ্ৰিয় গীত সমাজলৈ অবদান দি গৈছে ৷ তাই আহোমৰ লোক গীতৰ অাধাৰত লোকনৃত্য 'লাই লুঙ খাম' নৃত্যটি নাম পদসমূহ সৃষ্টি কৰি মঞ্চ প্ৰদৰ্শনৰ উপযোগী কৰি এটি মহৎ কাম কৰিলে ৷ তাৰ বাবে তেখেতৰ ওচৰত চিৰঋণী ৷ বৰ্তমানেও এই নৃত্যটি জনপ্ৰিয়তাৰ শীৰ্ষস্থানত ৷ কেৱল সেয়ে নহয় তাই আহোম সকলৰ যিকোনো সভা সমিতিৰ পতাকা উত্তোলনৰ সময়ত উপযোগী কৰি তুলিবৰ বাবে প্ৰয়োজনবোধ কৰি এক সুন্দৰ প্ৰচেষ্টাৰে তাই জাতীয় সংগীতৰূপে 'ৰাও জিন ছি ৰিট দাই নি' 'আমি শক্তিকামী আমি সৃষ্টিকামী' গীতটি ৰচনা কৰি প্ৰশংসা বুটলিবলৈ সক্ষম হ'ল ৷ ইয়াৰ উপৰিও শেহতীয়াকৈ বেজবৰুৱা দেৱৰ ৰচিত 'অ' মোৰ আপোনাৰ দেশ'…… নামৰ জাতীয় সংগীতটি তাই ভাষালৈ নিজৰ হস্তলিপিৰে অনুবাদ কৰে ৷ অসমৰ বিভিন্ন স্হানত ইতিমধ্যে এই গীতটি পৰিবেশন কৰি সহস্ৰজনৰ প্ৰশংসা বুটলিছে ৷ তেনেদৰে তাই সংস্কৃতিৰ দিশটো মনোনিবেশ কৰি ভালেকেইটা নৃত্য গীতৰ মূল আধাৰ সৃষ্টি কৰিছে ৷ যিকেইটা নৃত্য বৰ্তমান অতি জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিছে ৷\nএনেকৈয়ে নিচাদেউৱে পণ্ডিত শ্ৰেণীৰ ভাষা সংস্কৃতি চৰ্চাৰ অতি পুৰণি অনুষ্ঠান মহন -দেউধাই-বাইলুঙ সন্মিলন, অসম (১৯৬২ চন) জন্মৰ সৈতে জড়িত হোৱাৰ লগতে ১৯৮০-৮১ চনত জন্ম লাভ কৰা পূৰ্বাঞ্চল তাই সাহিত্য সভাৰ প্ৰতিষ্ঠাপক উপ - সভাপতি ৰূপে কাৰ্যভাৰ চলাইছিল ৷ ১৯৭৫ চনত জন্ম লাভ কৰা সদৌ অসম ফুৰালুঙ সংঘৰ বিশেষ উদ্যোগত প্ৰধান সম্পাদক, সদৌ অসম মহন-দেওধাই-বাইলুঙ সন্মিলন ১৯৮৫ চনত সভাপতি, সদৌ অসম তাই-আহোম ছাত্ৰ সন্থা সহকাৰী সম্পাদক ১৯৬৫ চনত ছিলং, ২০০৭ চনত অান্ত:জাৰ্তিক তাই ভাষাৰ সংস্কৃতিৰ গৱেষণা সংস্থাৰ সদস্য ৷ এনেদৰে বিভিন্ন সংগঠনৰ লগত জড়িত হৈ ভাষা সংস্কৃতিৰ সংৰক্ষণ, প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰ আদি কৰ্মতকৰ্ম লিপ্ত হৈছিল ৷ সেইদৰে ১৯৮০ চনত বকতা কৰঙা তাই সাংস্কৃতিক সংঘ নামৰ এক অনুস্হানৰ প্ৰতিষ্ঠাতা সকলৰ অন্যতম ব্যক্তি ৷ বকতা কৰঙাতেই তাই সংস্কৃতিৰ গীত -মাত, নৃত্য নাটক প্ৰদৰ্শন কৰাত বিশেষভাৱে আগভাগ লৈছিল আৰু সেই ঠাইৰ পৰা তাই সংস্কৃতিৰ পথাৰখন উদ্ভাসিত হৈছিল ৷\nঅসম দেশ আৰু অসমীয় জাতীয় জীৱন অনন্য সংস্কৃতিৰে সমৃদ্ধ ৷ তাই আহোম লোকগীতৰ নৃত্য নাটিকাৰ সাৱলীল সুৰধ্বনিৰে উপচি থকা বিহুগীত, বনগীত, মে-ডাম-মে-ফী, আইনাম, চকলঙ নাম, পৰমেশ্বৰ ফুৰা নাম, পৰমায়ু গীত ইত্যাদি অনুপম সুৰৰ ঋঙ্কাৰ, সন্মোহনী সুৰৰ সাগৰ ঢৌৱাই জাতীয় জীৱন অতিবাহিত কৰাৰ ক্ষেত্ৰত পথ প্ৰদৰ্শক ব্যক্তিজনেই হ'ল জোনাৰাম ছাঙবুন ফুকন ৷\nনিচাদেউ সৈতে মোৰ সান্নিধ্য একেবাৰে সৰুৰে পৰাই ৷ মোৰ দেউতাৰ সমতুল্য ৷ সেইহেতুকে নিচাদেউক বহুত শ্ৰদ্ধা কৰো ৷ শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰতে হওক বা সাংস্কৃতিক ক্ষেত্ৰতে হওক, তেখেতে বহুত উৎসাহ প্ৰেৰণা যোগাইছিল ৷ ১৯৮৪ চনত কেন্দ্রীয় তাই একাডেমী পাটসাঁকো তিনি বছৰীয়া পাঠ্যক্ৰম মোৰ মোৰ গুৰু আছিল ৷ নিচাদেউক মই এটা কথা লক্ষ্য কৰিছিলো যে, পাঠদান কৰোঁতে সদায় দাৰ্শনিক চিন্তা ধাৰণাৰ মাধ্যমেদি ছাত্ৰ ছাত্ৰীৰ বুজাব বা জ্ঞান দিব বিছাৰে ৷ বহু নজনা কথাই তেখেতৰ পৰা জ্ঞান লাভ কৰিব পাৰিছিলো ৷\nকেন্দ্ৰীয় তাই একাডেমীত পঢ়ি থকা সময়তেই তাই গীত মাত শিকিছিলোঁ, একমাত্ৰ নিচাদেউৰ প্ৰেৰণাত ৷ সেই সময়ছোৱাত তাই একাডেমীতএকাডে তিনিজন শিক্ষক, অধ্যক্ষ, ডামচাও শিৱ মহন, সহ: শিক্ষক পুষ্প মহন আৰু নিচাদেউ ৷ তেখেতসকল যদিও আমাৰ মাজত নাই তথাপিও তিনিজন তাই শিক্ষা গুৰুলৈ প্ৰণিপাত জনাইছোঁ ৷ তেখেত সকলক ধন্যবাদ আৰু শলাগ লব লাগিব যে তেখেতসকলে যদি তাই ভাষা সংস্কৃতিৰ অংগৰূপে স্বীকৃতি নহ'লহেতেন হয়টো আজি আমি ১৯৯৪ চনত তাই ভাষাৰ শিক্ষক পদত নিযুক্তি নহ'লোহেতেন ৷\nনিচাদেউৰ পৰা বহুত মৰম পাইছিলো ৷ তেখেতৰ প্ৰতিটো গীতেই মোৰ বাবেই হৃদয়ত স্পন্দন স্বৰূপ ৷ তেখেতৰ সৈতে অসমৰ বহু ঠাইৰ বহু অনুষ্ঠানলৈ যোৱাৰ সৌভাগ্য ঘটিছিল ৷\n২০০৮ চনৰ শিৱসাগৰত অনুষ্ঠিত হোৱা পহিলা বহাগৰ এটি আনন্দময় ঐতিহ্যময় স্মৰণীয় মূহূৰ্তৰমূহূ কথা ৷ অতীজৰ সংস্কৃতি প্ৰেমী আহোম স্বৰ্গদেউসকলৰ ৰাজপৃষ্ঠপোষকতাত যিদৰে ৰংঘৰৰ বাকৰিত ৰজা প্ৰজা সকলোৱে মিলি ৰঙালী বিহুৰ ৰং ৰহইচ উপভোগ কৰিছিল ঠিক সেইদৰে ইং ১৪/০৪/২০০৮ তাৰিখে পহিলা ব'হাগৰ দিনা ৰাজকীয় পদ্ধতিৰে ৰংঘৰ বাকৰিত ৰাঙলী বিহুৰ আয়োজন কৰা প্ৰস্তুতিৰে শিৱসাগৰ জিলাৰ কৃৰ্তিচিহ্ন সংৰক্ষণ সমিতিৰ সৌজন্যত ৰঙালী বিহু উদযাপন সমিতিয়ে তাই সংস্কৃতিক গৱেষক ডামচাও জোনাৰাম চাঙবুন ফুকনদেৱেক পহিলা ব'হাগৰ দিনা ৰাজ মৰ্যাদাৰেৰ স্বৰ্গদেউ অাসনত বহুৱালে ৷ হাতীক উঠি শোভাযাত্ৰা কৰোৱালে ৷ সেই স্মৃতি কেতিয়াও নাপাহৰো ৷ সেই অনুষ্ঠানটো শুভাৰম্ভ কৰিবলৈ তাই আদি প্ৰাৰ্থনা 'আই ছিঙ লাও' গাবলৈ মোকো নিমন্ত্ৰণ জনাইছিল ৷ নিচাদেউ আৰু মই দুয়ো একেলগ গালো ৷\n২০০৬ চনত পূৰ্বাঞ্চল তাই সাহিত্য সভাৰ পাটসাঁকো সোণালী জয়ন্তী অধিৱেশনত তাই সাহিত্য সভাৰ উদ্যোগত এটি গীতৰ শ্ৰৱ্য কেছেট উন্মোচন কৰা হৈছিল ৷ সেই কেছেটটিত নিচাদেউৱেও কন্ঠদান কৰিছিল ৷ কেছেটটিৰ নাম আছিল 'চে-ৰাই-দয়' ৷ কেছেটটিত সুৰৰ সঞ্চাৰ, সুৰ নিগৰাবলৈ পাই তেখেতে মনত বৰ আনন্দ পাইছিল ৷ তদুপৰি ২০১১ চনত পূৰ্বাঞ্চল তাই সাহিত্য সভাৰ যোৰহাট ন-কছাৰী অধিৱেশন 'চাও ফুৰা' নামৰ এটি শ্ৰাৱ্য কেছেট উন্মোচন কৰা হৈছিল ৷ সেই কেছেটটিত নিচাদেউৱে লিখা এটি গীত আছিল ৷ গীতটোৰ নাম 'মে নাম মাই হুউলী' এই গীতটোৰ সুৰ মোৰেই আছিল৷আছিল নিচাদেউক কেছেটটি মই ঘৰতেই শুনালো ৷ তেখেতে গীতটো শুনি আৱেগিক হৈ উচুপি উঠিছিল ৷ মইও ৰব নোৱাৰিলো ৷ গীতটো শুনাৰ শেষত এটা কথা মোক কৈছিল ' সোণজনী , তুমি মেৰ গীতবোৰ সুৰ দিহলৈ চেষ্টা কৰিবা আৰু গীতবোৰ জীয়াই ৰাখিবা ৷ তোমাক দিবলে মোৰ আৰু একো নাই ৷ নিচাদেউৰ এই কথাষাৰে মোক বাৰে বাৰে আমনি কৰে ৷\nনিচাদেউৰ শৰ্যাগত অৱস্হাতো এটা কথা প্ৰায়েই কৈছিল 'চুম ফা ৰুঙ ছেঙ ম্যুঙ' নৃত্য নাটিকাখন আৰু ' ছ্যুকাফাৰ ' ওপৰত কৰা ভি.চি.ডি এখন কৰিবলৈ মোৰ বৰ ইচ্ছা আছিল ৷ কিন্তু নহ'ল গৈ আৰু ৷ নিচাদেউৰ এই কথা আৰু আশাবোৰ পূৰণ কৰিব নোৱাৰিলো আৰু তাৰ বাবে মই দুখিত ৷\nশেষত আমি আপোনাৰ গীতবোৰ চিৰযুগমীয়া হৈ থকাৰ প্ৰয়াস কৰিম ৷ আপুনি য'তেই নাথাকক সুন্দৰ জাতীয় সাজপাৰে আপুনি জিলিকি থাকক, শান্তিৰে থাকক ৷ আমাক মৗঙ ফীৰ পৰা আৰ্শীবাদ কৰক তাৰেই কামনাৰে চিলাই ছিপ কু ঞিউ ৰঙ্ বয় বয়\nটাই আহোম ভাষা-সংস্কৃতিৰ গ্ৰীষ্মকালীন কৰ্মশালা, ২০১৭\nটাই আহোম ভাষা-সংস্কৃতিৰ কৰ্মশালা ,স্থান : শদিয়া , তাৰিখ : ১৬ জুলাই পৰা ২৩ জুলাই , ২০১৭\nউদ্যোক্তা : ডয় পাট কাই সমাজৰ উদ্যোগত সমূহ শদিয়াবাসী ৰাইজৰ সহযোগত ।\nবিশ্বই একবিংশ শতিকাত ভৰি দিলে । বিজ্ঞান প্ৰযুক্তিয়ে বিশ্বক এখন সৰু গাঁৱত ৰূপান্তৰিত কৰিলে । জীয়াই থাকিবৰ বাবে বিশ্বৰ ইটো মূৰৰ ব্যক্তি এজন বিশ্বৰ এইটো মূৰৰ ব্যক্তি এজনৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল হৈ পৰিল । এক মানবত্বৰ সপোন পূৰণ হবই যেন লাগে এই মূহুৰ্ততে । কিন্তু হোৱা নাই ! ভাব বিনিময় কৰিবৰ বাবে বিশ্বই ইংৰাজী ব্যাপকভাৱে ব্যৱহাৰ কৰিছে । কিন্তু সেইবুলিয়েই নিজৰ নিজৰ স্বকীয় ভাষাতো পাহৰি পেলাইছে নে ? নাই পাহৰা । তেনে আমিনো কিয় আমাৰ সোণসেৰীয়া বিশ্বত বিৰল অদ্বিতীয় সুৰীয়া টাই ভাষাটো সম্পূৰ্ণৰূপে পাহৰি পেলাব লাগে ? আনহাতে ভাষাই হ'ল এটা জাতিৰ প্ৰথম আৰু প্ৰধান পৰিচয় । জাতি এটাৰ সংস্কৃতি , পৰম্পৰা , ইতিহাস আদি সকলো ভাষাটোৰ ওপৰতে নিৰ্ভৰশীল । সেয়েহে গভীৰতালৈ নগৈ , স্বাভাৱিকতে আমি কব পাৰোঁ যে টাই আহোম হিচাপে আমি নিজৰ জাতিৰ পৰিচয় সু দৃঢ় কৰিবলৈ হলে প্ৰথমে ভাষাটো আৰু পিছে পিছে সংস্কৃতি , পৰম্পৰা , সাহিত্য আদি সকলোবোৰ জীয়াই ৰাখিব লাগিব । স্ব জ্ঞানে প্ৰায় সকলো পি নঙে এই কথা উপলব্ধি কৰে বুলিয়েই আমি ভাবি লৈছোঁ । কিন্তু কৰ্মব্যস্ত প্ৰতিযোগিতা সৰ্বস্ব ব্যক্তি কেন্দ্ৰিক আজি জীৱনৰ লানি নিচিগা ব্যস্ততাৰ মাজত আছে জানো পৃথকে সময় আমাৰ ! এই ভাষা সংস্কৃতি পৰম্পৰা সাহিত্যৰ বাবে ! বছৰৰ গোটেই বাৰটা মাহ এইবোৰত লাগি থাকিলে আমি আধুনিকতাৰ দৌৰতো পিছ পৰি ৰম । কিন্তু এনেবোৰ অজুহাত সমুখত ৰাখি সদায় সদায় নিজৰ জাতীয় কৰ্তব্য দায়িত্বৰ পৰা ফালৰি কাটি আতৰি থাকিলে এদিন আমি শিপাহীন বৃক্ষৰ দৰে ক'ৰবাত উফৰি পৰিম । সেয়েহে ব্যক্তিগত জীৱনৰ ফাকে ফাকে বিশেষকৈ চৰকাৰী বন্ধৰ দিনবোৰত আমি সু পৰিকল্পিতভাৱে নিজৰ ভাষা সংস্কৃতি আদিৰ আখৰা চৰ্চা কৰি হলেও নিজৰ টাই জাতিসত্বা জীয়াই ৰাখিব লাগিব । দিনে দিনে বিকশিত কৰিব লাগিব । পত্ৰ পুষ্পৰে জাতীয় বৃক্ষজুপি সংবৰ্ধন কৰিব লাগিব । এনেবোৰ কথা সমুখত ৰাখিয়েই তথা মৗঙ দুন ছুন খামৰ পি নং টাই আহোম সকলৰ মাজত মিলন প্ৰীতিৰ এনাজৰীডাল সু দৃঢ় কৰি ৰখাৰ স্বাৰ্থতে অহা জুলাই মাহৰ ১৬ তাৰিখৰ পৰা ২৩ তাৰিখলৈ শদিয়াত টাই আহোম ভাষা সংস্কৃতিৰ এখনি গ্ৰীষ্মকালীন কৰ্মশালা অনুষ্ঠিত কৰিবলৈ লোৱা হৈছে । দূৰ দুৰণিৰ পি নং সকলৰ বাবে থকা খোৱা শুৱাৰ সকলো ব্যৱস্থা কৰা হৈছে । গতিকে সমূহ পি নঙক সেই বিশেষ দিনকেইটাত উৰন্ত ঙাও ছেং বং ফ্ৰাৰ সোণালী ধ্বজাৰ তলত একলগ হৈ , হাঁহি ধেমালি মৰম আন্তৰিকতাৰে নিজৰ ভাষা সংস্কৃতিৰ আখৰাত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ প্ৰীতিভৰা আহ্বান জনালো ।\nমাউ ছুং ছে কাম খা\nচোম হোম ডয় পাট কাই খৗন য়াউ\nপ্ৰতিবেদন: ডয় পাটকাই সমাজৰ দ্বাৰা তাই আহোমৰ পৰম্পৰা গত সাজপাৰৰ প্ৰদৰ্শনী ও প্ৰতিযোগিতা লগতে ডয় পাটকাই সমাজৰ দ্বাৰা সাঁচি গছক তাই আহোম জাতীয় বৃক্ষ ৰুপে ঘোষণা\nঅত্যাধুনিক ফেঞ্চি ড্ৰেছ পিন্ধি ৰেম্পত খোজ কাঢ়ি মডেলিং কৰাৰ দৃশ্য এতিয়া অসমতো তেনেই সুলভ।আধুনিকতাৰ ধামখুমীয়াত অসমীয়া সমাজৰ সভ্যতা,সীমাবদ্ধতা আওকাণ কৰি ৰাজ্যত পতা এনে মডেলিং শ্ব' বোৰে নৱ প্ৰজন্মৰ সাজপাৰৰ ক্ষেত্ৰত পেলোৱা প্ৰভাৱ অসমীয়া সমাজ ব্যৱস্থাৰ বাবে চিন্তাৰ কাৰণ হৈ অহাৰ সময়তে গত ইং ২৮ মে' ২০১৭, দেওবাৰে নিশা ডিব্ৰুগড়ত আয়োজন কৰা হ'ল এখন ফেশ্বন শ্ব' যত দায়বদ্ধতা দেখা গ'ল জাতীয় জীৱনৰ প্ৰতিহে। তাই আহোম জনগোষ্ঠীৰ সাহিত্য আৰু সংস্কৃতিক অক্ষুন্ন ৰখাৰ বাবে গঠিত 'ডয় পাটকাই সমাজ , অসমৰ' এই সুকীয়া প্ৰয়াস। জনগোষ্ঠীটোৰ পাৰম্পৰিক জাতীয় সাজপাৰৰ মৰ্যদা আৰু নৱপ্ৰজন্মৰ মাজত ইয়াক জীয়াই ৰখাৰ উদেশ্য আগত লৈ সমাজখনে আয়োজন কৰিলে দ্বিতীয় বাৰলৈ মিষ্টাৰ আৰু মিছ ডয় পাটকাই , অসম, য'ত আহোম জনগোষ্ঠীৰ সাজপাৰৰ প্ৰতিযোগিতাৰে বিজয়ী খিতাপৰ বাবে ৰাজ্যৰ ২০০ ৰো অধিক যুৱক যুৱতীয়ে অংশ গ্ৰহণ কৰে।\nইফালে শ শ বছৰীয়া নিজৰ পাৰম্পৰিক সৃষ্টি, শিক্ষাৰ পৰিসৰক ধৰি ৰখাৰ সম্বল সাঁচি পাতক জনগোষ্ঠীটোৰ লগত থকা আজন্ম সম্পৰ্কৰ বাবে ডয় পাটকাই সমাজে একেখন মঞ্চৰ পৰাই ডিব্ৰুগড় জিলাৰ বৰবৰুৱা মৈদামৰ প্ৰৱিত্ৰস্থলীত পু লিন পুথাও সকললৈ শ্ৰদ্ধা জনাই সাঁচিগছ ৰোপণ কৰি সাঁচি গছক আহোম জনগোষ্ঠীৰ জাতীয় বৃক্ষ বুলিও ঘোষণা কৰে ৷ ইয়াৰ সংৰক্ষণৰ বাবে অসমৰ প্ৰতি ঘৰ আহোম লোকক আগবাঢ়ি আহিবলৈ ডয় পাটকাই সমাজে আহ্বান জনালে।\nঢোলৰ ( ক্বঙ ) উৎপত্তিৰ ইতিহাস ණ ... চাও চ্যু চেঙ ফা ( ঋতুৰাজ ) ফুকন, নগাঁও\nঢোল অসমৰ জনংস্কৃতিত সকলোতকৈ গুৰত্বপুৰ্ণ বাদ্য যন্ত্ৰ বুলি ক’লে বোধহয় ভুল নহব। অসমৰ সকলো জনগোষ্ঠীৰে যিকোনো উৎসৱত ঢোল অপৰিহাৰ্য্য। সেই বাবে অসমৰ বিভিন্ন ঠাইত ভিন ভিন প্ৰকাৰৰ ঢোল লগতে বৈশিষ্ট্যগত ঢোলবাদন প্ৰণালী আছে। পৃথিবীৰ প্ৰায় বিলাক লোক সংস্কৃতিতেই ঢোল বাদ্য ব্যৱহৃত হোৱা দেখা যায়। কিন্তু অসমীয়া ঢোলৰ সৰু আকাৰ আৰু তুলনামুলক ভাবে যথেষ্ট ডাঙৰ শব্দৰ লগতে ইয়াৰ ভিন ভিন ব্যৱহাৰে ইয়াক আন সকলোবিলাক ঢোলৰ তুলনাত পৃথক বৈশিষ্ট্য প্ৰদান কৰিছে। এসময়ত ঢোলৰ ছেৱেৰে মতলীয়া কৰিব পৰা ডেকাকহে অসমীয়া গাভৰুৱে জীৱন সংগিনী কৰিবলৈ বাছনি কৰিছিল । অৰ্থাৎ ঢোল বজাব পৰাটো এসময়ত অসমীয়া ডেকাৰ পৌৰুষত্বৰ প্ৰতীক বুলি গণ্য কৰা হৈছিল। ঢোলক মানুহৰ প্ৰজনন শক্তিৰ পৰিচায়ক বুলিও ভবা হয় ।।\nঅসম তথা ভাৰততেই প্ৰণালীবদ্ধ বুৰঞ্জী প্ৰণয়নৰ প্ৰথা তাই আহোম সকলেই প্ৰথমে প্ৰৱৰ্তন কৰে বুলি পণ্ডিতসকল একমত। আহোম ভাষাত লিখিত বুৰঞ্জী সমূহক দুটা ভাগত ভাগ কৰা হৈছে। দেও বুৰঞ্জী আৰু দিন বুৰঞ্জী। পৃথিৱীৰ সৃষ্টিৰ পৰা খুনলুং খুনলাই আহি ম্যুংৰি মুং ৰামত ৰাজ্য স্থাপন কৰালৈকে বিৱৰণ থকা অংশক দেও বুৰঞ্জী আৰু তাৰ পিছৰ কালৰ আহোম ৰাজত্বৰ বিৱৰণ থকা বুৰঞ্জী (দ্যুন) অৰ্থাৎ পৃথিৱীৰ বুৰঞ্জী বুলি আহোম বুৰঞ্জীবিদসকলে কৈ গৈছে।\nদেও বুৰঞ্জীৰ মতে তাই আহোমসকলৰ আদি পুৰুষ খুনলুং আৰু খুনলাই। ৫৬৮ খৃষ্টাব্দতে য়ুন্নান দেশৰ (গৰম পানীৰ উঁহ থকা ঠাই) ম্যুংৰি-মুংৰামত (ম্যুং-দেশ,ৰি-এৰা, ম্যুং-দেশ, ৰাম-নিৰ্জন) প্ৰথম ৰাজ্য স্থাপন কৰা খুনলুং খুনলায়ে লেংদনৰ পৰা পাইছিল- চুম ফ্ৰাৰুংচেংম্যুঙ (চুমদেও), হেংদান, কাইছেংমুঙ(কুকুৰা) আৰু এযোৰ ঢোল। সেই দিন ধৰি অসমত আহোম স্বৰ্গদেও সকলৰ ছশ বছৰীয়া ৰাজত্ব কাললৈকে চোমদেউৰ পূজা, হেংদান, কাইছেংমুঙ আৰু ঢোলৰ ব্যৱহাৰ আহোম সমাজত অপৰিহাৰ্য আছিল। উল্লেখযোগ্য যে আহোম ভাষা-সংস্কৃতিৰ চৰ্চা পৰম্পৰাগত ভাৱে চলি অহা উজনি অসমৰ বহুতো অঞ্চলত আজিও এই পৰম্পৰা বিদ্যমান। ম’হ বলি দি আজিও লাকুৱাৰ ওচৰৰ ৰজাদিনতে স্থাপিত ৰঙাগড়া দেওশালত ওমফা পূজা কৰা হয়। চকলং প্ৰথাৰ বিবাহ অনুস্থানত হেংদান প্ৰয়োজন হয়, দেওধাই পণ্ডিতে আজিও কুকুৰা কাটি মংগল চায় আৰু দেওশালত পূজাৰ সময়ত ঢোল আজিও বজোৱা হয়। আহোম সমাজৰ অতি পৱিত্ৰ এই সম্পদ কেইপদৰ বিষয়ে দেও বুৰঞ্জীত বিশেষ উল্লেখ আছে। তাই আহোম গোষ্ঠীৰ আদি পুৰুষ খুনলুং-খুনলাইৰ ৰাজ্যত ঢোল নামৰ বাদ্যটিৰ প্ৰচলন আছিল আৰু অনা বৃষ্টিৰ সময়ত ঢোল বজাই বৰষুণ আনিব পাৰি বুলি এক লোক বিশ্বাস তাই আহোম সকলৰ মাজত আজিও বিদ্যমান হৈ আছে ৷\nদিন বুৰঞ্জীতে আৰু উল্লেখ আছে যে, খুনলুং খুনলাইৰ পিছত ছ্যুকাফাৰ জন্ম হোৱা লৈকে তাই-আহোম গোষ্ঠীৰ ৪০(চল্লিছ) জন ৰজাই ম্যুংৰি-ম্যুংৰাম, ম্যুংকং আদি ৰাজ্যৰ ৰাজপাট বহিছিল। এই ৰজাসকলৰ ভিতৰত খুনলুং পক্ষৰ আইখুনলুং, তাই তুংকুং, খনখুং, খনমকদা, খুনলা, খনুংগ, চাও চেঞ্চাও, খুনজাও, খুনজুন আদি পৰাক্ৰমী আছিল বুলি বুৰঞ্জীয়ে কয়। খুনলাইৰ সতি-সন্ততি বেছি নাছিল কিন্তু খুনলাই পক্ষৰ ৰজা আইজেপী লাকনি আছিল বিশেষ উল্লেখযোগ্য।\nবুৰঞ্জীবিদ হিতেশ্বৰ বৰবৰুৱাই ‘আহোমৰ দিন’ ত লিখিছে—\n“শকাদিত্যৰ দৰে এইজনা ৰজাৰ দিনৰ পৰা সেই দেশত তেওঁৰ নিজৰ নাম অনুসৰি আইজেপী লাক নি অৰ্থাৎ লেংচং শক চলাবলৈ আৰম্ভ কৰে। এই লাকনি বা শক মান দেশত আৰু নৰা দেশত এতিয়াও চলিত হৈ আছে।”\nএই মান দেশ আৰু নৰা দেশ ছ্যুকাফাৰ পিতৃ পুৰুষৰ দেশ। বুৰঞ্জীত উল্লেখ মতে — এটা সময়ত মতান্তৰ ঘটাত খুনলুঙে ম্যুংৰিম্যুংৰাম(ম্যুংৱান) শাসন ভাৰ ভায়েক খুনলাইক গটাই দি য়ুন্নানৰ নাময়াং উপত্যকাত এখন নতুন ৰাজ্য স্থাপন কৰি লয়। বৰ্তমান ব্ৰহ্মদেশৰ উত্তৰ অঞ্চলৰ খুনলুঙে স্থাপন কৰা এই ৰাজ্য খনৰ নাম আছিল ম্যুংক্বং । এই ৰাজ্য এসময়ত তাই সংস্কৃতিৰ স্নায়ুকেন্দ্ৰ আছিল বুলি জনা যায় । তাই ভাষাত ম্যুং মানে দেশ আৰু ক্বং মানে ঢোল। সেই ৰাজ্যত ঢোলৰ ইমান চৰ্চা আছিল যে ৰাজ্যখনৰ নামেই হৈছিল গৈ ঢোলৰ দেশ। খুনলুঙৰ দিনৰ সেই পৰম্পৰা উত্তৰ ব্ৰহ্মত আজি ও বিদ্যমান। আজি ও তাত বহাগ বিহুৰ সময়তে পালন কৰা পয় ছাং কেন উৎসৱৰ অন্যতম অংগ ঢোল—ঠিক আমাৰ ৰঙালী বিহুৰ দৰেই। জনা যায় যে ব্ৰহ্মদেশৰ দক্ষিণ উপকূলৰ অধিবাসী জনগোষ্ঠীৰ মাজতো ঢোলৰ প্ৰচলন আজিৰ দৰেই বহুল ভাৱেৰে চলি আহিছে। কিন্তু আটাইতকৈ উল্লেখযোগ্য কথা হ’ল ব্ৰহ্মদেশত প্ৰচলিত ঢোলৰ আকাৰ, আয়তন অসমৰ বিহু ঢোলৰ সৈতে হুবহু একে। অসমৰ বিহুত বজোৱা পাতি ঢোল বজোৱাৰ দৰেই ঢোলৰ সোঁফালে ঢোলৰ মাৰিৰে ব্ৰহ্মদেশৰ ঢুলীয়াই ঢোল বজায়।\nছৗকাফাই অসমলৈ আহোঁতে বুৰঞ্জী প্ৰণয়নৰ প্ৰথাকে ধৰি লগত লৈ আহিছিল তাই-মংগোলীয় সংস্কৃতিৰ এক সুৰীয়া ধাৰা । সংস্কৃতিৰ অন্যতম অংগ নৃত্য-গীতৰ বাবে অপৰিহাৰ্য বাদ্যযন্ত্ৰ । ছৗকাফাই যে লগত ঢোল আৰু ঢুলীয়া আনিছিল সেই কথা সেই কথা সহজেই অনুমেয়। কাৰণ ঢোল আছিল স্বয়ং লেংদন প্ৰদত্ত অন্যতম সম্পদ। উপৰি পুৰষৰ পূজা আৰু আজ্ঞা পালন আহোম সমাজৰ অন্যতম সামাজিক বিধান। আনহাতে লোক-সাহিত্য জাতিৰ অলিখিত সামাজিক-সাংস্কৃতিক ইতিহাস স্বৰূপ। আমাৰ সমাজত প্ৰচলিত বিভিন্ন বিষয়ৰ মালিতাৰাজি লোক-সাহিত্যৰ অনুপম সম্পদ। আজিও ঢুলীয়া ওজা সকলে মালিতা গাওঁতে এইদৰে গায়—\nস্বৰ্গৰ পৰা নামি ছৗকাফা স্বৰ্গদেও\nকৰিলা ৰাজত্ব যাৰ নাহি সম কেউ।\nনানা বাদ্য বাজনা কৰা সভাত\nঢাক ঢোল কৰতাল বাদ্য অসংখ্যাত।\nসোধন ঢুলীয়া নামৰ এজন ওজাই ছ্যুকাফাৰ ৰাজসভাত ঢোল বজাইছিল বুলি ঢোলৰ মালিতাত উল্লেখ আছে। আজিও আমাৰ ঢুলীয়া ওজাসকলে সোধন ওজাক গুৰু হিচাবে স্মৰণ কৰে। ঢুলীয়া ওজাসকলৰ বিশ্বাস মতে সোধন ওজাই ঢোলৰ হাত, চেও তথা ঢোল বাদনৰ নীতি-নিয়ম বান্ধি গৈছে। ওজাৰ মালিতাত শুনা যায়—\nকলি যুগে ইন্দ্ৰবংশী ৰজা নামি যায়,\nসোধন ওজাই ঢোল বাই আনিলে নমাই।\nআদিতে আছিল মাত্ৰ ঢোলৰ বাজনা,\nসোধন ওজাই বাদ্য কৰিলে ৰচনা।\nউল্লেখ কৰিব পাৰি যে, তাই আহোম সমাজৰ লোক বিশ্বাসমতে ঢোল মাংগলিক বাদ্য। ঢোলৰ শব্দই প্ৰজনন শক্তি বৃদ্ধি কৰে, পৃথিৱীৰ মাটি কোমল আৰু উৰ্বৰা কৰে আৰু উন্মাদনা শক্তি বৃদ্ধি কৰে বুলি আহোম সমাজত জনবিশ্বাস আছে। ছোৱালীৰ নোৱা-তোলনী বিয়া পতা আহোম সমাজৰ অন্যতম নিয়ম আৰু নোৱা-তোলনী বিয়াত ঢোল-বাদন অপৰিহাৰ্য। বৰ বিয়াটো ঢোল বাদন অপৰিহাৰ্য। বিয়াত বজোৱা ঢোলৰ চেও সুকীয়া। বুলনি চাপৰ, চলনা হাত আদি কেতবোৰ বিশেষ চেওহে বিয়াত বজোৱা হয়। তেনেকৈ কোনো সন্মানিত ব্যক্তিক আদৰিলেও ঢোল-ডগৰৰ সুকীয়া চেও আছে। ওমফা পূজা, চোমদেউ পূজা আদিতো ঢোল-বাদন অপৰিহাৰ্য।\nস্বকীয়া বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ বিধি-বিধানৰ উৎসৱ-পাৰ্বন, নৃত্য-গীত, সাজ-পাৰ আদি পৰম্পৰাগত বৈশিষ্ট্যৰে সমৃদ্ধ অসমৰ সকলো জনগোষ্ঠীৰ মাজত ব্যৱহৃত একমাত্ৰ বাদ্যটো হৈছে ঢোল। কিন্তু মন কৰিবলগীয়া যে ঢোলৰ নিৰ্মাণ শৈলী তথা নিৰ্মাণৰ উপাদান, ঢোল বাদনৰ নীতি তথা কৌশল, ঢোল বাদনৰ চেও তথা লহৰি আৰু ঢোলৰ ব্যৱহাৰ সকলোৰে একে নহয়। আনকি বেলেগ বেলেগ জনগোষ্ঠীৰ ঢোলৰ শব্দও বেলেগ বেলেগ ধ্বনিৰ আৰু ঢোলৰ আকৃতি তথা আয়তনো বিভিন্ন।\nঅসমৰ সকলো জনগোষ্ঠীয়ে ঢোল ব্যৱহাৰ কৰিলেও ঢোলৰ নিৰ্মাণ শৈলী আৰু বাদন প্ৰথাৰ বিভিন্নতা আছে । ৰঙালী বিহুত বজোৱা ঢোলৰ দীঘ ১৮/২০ ইঞ্চি আৰু ব্যাস ১২/১৪ ইঞ্চি হ’ব লাগে । ঢোলটোৰ মাৰিৰে বজোৱা সোঁফালৰ অংশ গৰুৰ ছালৰ আৰু হাতেৰে বজোৱা বাওঁফালৰ অংশ ছাগলীৰ ছালেৰে নিৰ্মিত। কঁঠাল, চাম আৰু আম গছৰ মাজ অংশ কাটি তাৰ মাজৰ অংশ ফোঁফোলা কৰি এই ঢোল নিৰ্মাণ কৰা হয়। বসন্ত কালতে ঢোল নিৰ্মাণ কৰাটো পৰম্পৰাগত বিধান।\nপ্ৰসংগক্ৰমে ক’ব পাৰি ঢোল নিৰ্মাণৰ এই পৰম্পৰা আহোম সকলৰ মাজত আজিও আছে। পূৰ্বতে উল্লেখ কৰা হৈছে যে অসমত বিহুৰ ঢোলৰ দৰে ঢোলৰ ব্যৱহাৰ ম্যানমাৰ, থাইলেণ্ড আদি তাই-মংগোলীয়া সমাজত আজিও আছে। ব্ৰহ্মদেশ, শ্যামদেশত আজিও প্ৰচলন থকা ঢোলৰ গঢ় আৰু আকৃতি, বাঁহৰ মাৰিৰে বজোৱা বাদন শৈলীৰ লগত অসমৰ ঢোলৰ ইমান সাদৃশ্যৰ কাৰণ মূলতঃ ঐতিহ্য বুলি ধাৰণা কৰাৰ যুক্তি নিশ্চয় আছে। ম্যানমাৰ আদি দেশৰ তাঈ সকলৰ মাজত অৱশ্যে বৌদ্ধ ধৰ্মৰ ভিন্ন অনুস্থানত বজোৱা এমুৰে বজোৱা ভিন্নধৰণৰ ঢোলো আছে।\nসংগীত সাস্ত্ৰত অনবদ্য বাদ্য বুলি বৰ্ণিত জন্তুৰ ছালেৰে নিৰ্মিত ঢোল জাতীয় বাদ্য পৃথিৱীৰ প্ৰায় সকলোতে আছে। কিন্তু বিহুৰ ঢোলৰ দৰে আকৃতি-আকাৰ আৰু বাদন শৈলীৰ ঢোল ব্ৰহ্মদেশ আৰু অসমত থকা কথাই কথাই কিহৰ ইংগিত দিয়ে ? উল্লেখ কৰিব পাৰি ২৪ খন ঘাই ঢোলৰ হাতৰ চৰ্চা পৰম্পৰাগত ভাৱে কৰি অসমত ঢোলৰ চৰ্চা ৰক্ষা কৰা ঢুলীয়া ওজা সকলৰ বেছিভাগেই তাই আহোম সম্প্ৰদায়ৰ। বুলনি চেও, পানীতোলা চেও, বলিকটা চেও বজোৱা এই ঢুলীয়া ওজা সকল নিশ্চয় ছ্যুকাফাৰ দিনৰ সোধন ওজাৰে সাংস্কৃতিক নাতি-পুতি তথা উত্তৰাধিকাৰী।\nইয়াৰ দ্বাৰা য়ে বুজিব পাৰি যে ঢোল আহোম সকলৰে অৱদান ।।\nডয় পাটকাই ණ ...চাই অঙ লী ম' হুঙ, বিভাগীয় সম্পাদক, ভাষা আৰু সাংস্কৃতিক বিভাগ, ডয় পাটকাই সমাজ, অসম\nমৗঙ দুন ছুন খামৰ এজাক তৰুণী\nনাছিল কাৰোৰে চিনাকি পুৰণি ,\nস্বজাতিক ভালপাই আহিল আগবাঢ়ি\nপাট কাই নামেৰে এখনি\nসমাজ মেলিলে পাতনি |\nমৰম চেনেহৰ নহয় নাটনি\nযদিও আছে আমাৰ খাম খেয়ালী ,\nকথাই কথাই হয় অঁৰিয়া অৰি\nলগ পালেই হয় আকৌ হাঁহি ধেমালি ,\nএয়াই আমাৰ পাট কাই সমাজ\nনাই কোনো ধৰা বন্ধা নীতি ।\nফা ছৗ কাং কেন থোং টাই আমাৰ চিৰলগৰী\nছাই এং ফা ৰু ফা মাই ফা ছিন ভালকৈ পিন্ধিবি\nথুনুক থানাক পি নং হতৰ সুৰীয়া ভাষাৰ মাত\nসুৱদী ভাষাৰ অস্ফুত ধ্বনি শুনি পৰে দেহা শাত\nদুচকুত আমাৰ হেজাৰ আশা জ্বলে তিৰবিৰাই\nমামৰে ধৰা দাপ হেং আকৌ উঠিবনে চিকমিকাই লোক লান টাই আমি আজিও আছোঁ জীয়াই\nটাইত্ব ফিৰাই আনি পাৰিমনে কব ৰাও পেন টাই\nগীতে মাতে নাচি নাচি পৰিলেও ভাগৰি\nনিজ কৰ্তব্যৰ কথা কেতিয়াও নাপাহৰিবি ,\nনাম লাউ খাই খাই নপৰিবি বাগৰি\nআহোম মানে নহয় লাউ আৰু গাহৰি ।\nজাতিৰ হকে কৰিবলৈ বহুতেই আছে কাম\nআশা কৰোঁ অনাগত দিনত সবাকে কাষত পাম\nহাতত হাত ধৰি এনেকৈ একেলগে আগুৱাম\nস্বজাতিৰ গীত মাত হাঁহি হাঁহি একেমুখে গাম ।\nপূৰ্ণ হ'ল আজি আমাৰ তিনিটি বছৰ\nমিঠা স্মৃতি পৰিছে মনত মোৰ সোণালী দিনৰ\nআতৰি আতৰি নাযাবি পি নং চেনেহৰ\nপাট কাই সমাজ হওঁক চিৰমিলনৰ ।\nMau Shung Mau Shung P Nong Tai\nKhuon Yaau Mau Shung Doi Paat Kai\nJaa Ron Pan Sum Sing Sum Mut Sii Dai\nMaa Onn Kan P Nong Tai Tang Laai\nTong Chau Jim Muo Kham Laai\nঅখ্যাত ණ... জোনাক নীলিম চাংমাই\nকিমান আৰু জীয়াঢলৰ লেতেৰা পানী খাম\nফুটা কপালত এটি জুইফোঁট লৈ\nজংকি-পানৈৰ পুৰণা দেহা দুটিত\nপোৰা মঙহৰ গোন্ধ কোনে সানিলে!\nঅজান বুকুৰ হুমুনিয়াহ•••\nবিদায়ৰ বাবে লাগে এটি অজুহাত\nপুনৰ লগ পোৱাৰ মৌন আশাত।\nঅখ্যাত এই শিৰোনাম\nগোলাঘৰৰ বাৰুদৰ সমান\nযদিও নহয় লাচিতৰ সমান।\nসম্পাদকীয় বিষয়: ন্যাস পূঁজি বনাম ম' ছাম, ম' ছাই, ম' প্লঙ, এই তিনিশ্ৰেণী পণ্ডিত পৰিয়ালৰ দূৰ্দশা\nবিষয়: ন্যাস পূঁজি আৰু ম ছাম, ম ছাই, ম প্লঙ তিনিশ্ৰেণী পণ্ডিতৰ পৰিয়ালৰ দূৰ্দশা\nমৃত্যুশয্যাত চাও ফা ছ্যু পাত ফাই বৰপুত্ৰ লাই কোঁৱৰক মুৰত হাত বোলাই বুজনি দি গৈছিল: " সৰুক বৰ বিষয় বাব নিদিবি, ৰাজসভাত জোঙা ঢোল বজাই নটিনী ননচুৱাবী ৷ পথালিফোঁটাক বিশ্বাস নকৰিবি ৷ "\nকিন্তু শুনিছিল নে লাইকোঁৱৰে পিতাকৰ শেষবাণী ৷ নুশুনিল ৷ পঠালিফোঁটাৰ শৰণাপন্নহৈ ৰাজগুৰু মহন, দেওধাই, বাইলুঙ সকলক ক্ৰমান্বয়ে অৱহেলা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল লাইকোঁৱৰে ৷ কিন্তু মৃতকৰ দোষে ধৰিছিল লাইকোঁৱৰক ৷ ৰাজ্যত আৰম্ভ হৈছিল কেইবাটাও অঘটন ৷ তথাপি অনুতপ্ত নহ'ল লাই কোঁৱৰ ৷ হিন্দুত্বৰ ষড়যন্ত্ৰত তল পৰিছিল প্ৰাচীন পৰম্পৰাপুষ্ট দেওধাই বাইলুঙৰ সংস্কাৰধৰ্মী কথাবোৰ ৷ পুনৰ আউনীআটী শত্ৰত শৰণ লৈ লাইকোঁৱৰ বৈষ্ণৱ হৈছিল ৷ ফলস্বৰুপে গুৰু ওপৰ উঠিছিল, ৰজা তল পৰিছিল ৷ এনেদৰেই আৰম্ভ হৈছিল আহোম ৰাজত্বৰ ছশবছৰীয়া সোণালী দিনৰ বেলি মাৰ যোৱাৰ কাহিনী ৷ ৰজাঘৰে ক্ৰমশঃ পাহৰি যাবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল ছৗ কা ফা দেওৰ সেই শ্ৰদ্ধাৰ তিনি শ্ৰেণীৰ ৰাজ পণ্ডিতক ৷ যি সকলে কুকুৰা ঠেঙেৰে মঙল চাই ভৱিষ্যত নিৰ্ণয় কৰিব পাৰিছিল, যাৰ অনুগ্ৰহত আহোম ৰাজতন্ত্ৰৰ আয়ুস নিদ্ধাৰণ হৈছিল সেইসকলক অৱজ্ঞাৰ ফলস্বৰুপে নিজৰ পৰম্পৰা সমূহ পালন কৰাত ৰাজপৰিয়ালে বিলম্ব কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰাৰ পৰিণতিত আহোম ৰাজত্বৰ পতন ঘটিছিল ৷\nইতিহাসৰ নিৰ্মোহ বিশ্লেষণ কৰাৰ সাহস আমাৰ নাই কিন্তু ঘটি যোৱা ঘটনাক্ৰমৰ পাকবোৰৰ পৰাই আমি শিক্ষা আহৰণ কৰিব লাগিব ৷ সেই তাহানি দিনৰ ৰজাঘৰে অৱহেলা কৰা আমাৰ শ্ৰদ্ধাৰ তিনি শ্ৰেণীৰ পণ্ডিত সকলৰ জীৱন নিৰ্বাহ পদ্ধতি আজিও বহু অৱহেলিত ৷ দ্ৰৰিদ্ৰ সীমাৰেখাৰ তলত অতি কষ্টৰে জীৱন নিৰ্বাহ কৰিও তেওঁলোকে বহু কষ্টকৰ ভাৱে আমাৰ জাতীয় পৰম্পৰাসমূহ অক্ষুন্ন ৰাখিছে ৷ বহুতে ধৰ্মীয় দিশটোক বহুতে অৱহেলা কৰিলেও আহোমৰ ঘৰত জন্ম হোৱা প্ৰতিজনেই এটা কথা অনুভৱ কৰে যে মৃতকৰ দোষৰ পৰা কোনো হাৰি যাব নোৱাৰে ৷ মৗঙ ফীত থকা আমাৰ ওপৰি পুৰুষসকলৰ সদ কামনাইহে আমাক এক সুন্দৰ জীৱন দিব বুলি আমি আশাবাদী ৷ তাৰবাবে আমি নিজৰ পৰম্পৰাসমূহ আদৰি লবলৈ শিকাৰ লগতে শ্ৰদ্ধা কৰিবলৈও শিকিব লাগিব ৷\nইতিমধ্যেই বহুকেইজন তাই আহোমৰ পণ্ডিতে পৰিয়ালৰ আৰ্থিক দুৰৱস্থাৰ হেতু সু চিকিৎসাৰ অভাৱত মৃত্যুক আঁকোৱালি লব লগা হৈছে ৷ তেনেস্থলত আমাৰ উঠি অহা প্ৰজন্মৰ কৰিব লগা একো নাইনে? আমি আমাৰ শ্ৰদ্ধাৰ তিনি শ্ৰেণীৰ এই পণ্ডিত সকলক সহায় কৰিবলৈ এক ন্যাস পূঁজি গঠন কৰিব নোৱাৰোনে ? ৰাইজে নখ জোকাৰিলে নৈ বয় ৷ বিষয়তো সূধীজনলৈ এৰিলো ৷ আমি আশাবাদী নতুন সকলকলৈ পুৰণিসকলকো আমি জীয়াই ৰাখিব পাৰিব লাগিব ৷ খ্বন মৗঙৰ পৰিয়ালৰ পৰা আমাৰ সকলোলৈকে অনুৰোধ দেওধাই, মহন, বাইলুঙ সকলক সহায় কৰিব পৰাকৈ এক ন্যাস পূঁজি গঠন কৰাত আপোনালোকে গঠনমূলক পৰামৰ্শ আগবঢ়াব ৷ আমি বিশ্বাস কৰোঁ নিজৰ পৰম্পৰা জীয়াই ৰাখিলেহে জাতি ৰক্ষা পৰিব ৷\nসেন্দুৰ বৰ্জন: টাই আহোমৰ গৌৰৱ ණ...চাও কন খাম চেঙ কু কৈ, উত্তৰ লক্ষীমপুৰ\nটাই জাতিৰ এক গৌৰৱ সেন্দুৰ বিহীনতা , যি বাকী সকলৰ তুলনাত টাই জাতিটোক এক অন্য ৰুপ প্ৰদান কৰিছে ৷ সেন্দুৰে নাৰীক পুৰুষৰ দাসী বনোৱাৰ লগতে নাৰীৰ বিবাহিত জীৱনৰ কিছু ব্যক্তিগত স্বাধীনতাৰ পৰাও আতঁৰ কৰে। সেই সেন্দুৰ অবিহনেও সমগ্ৰ টাই জাতিৰ নাৰী পুৰুষৰ সমভাৱে স্থান লাভ কৰি আহিছে যি বৰ্তমান সময়ত অতি গৌৰৱৰ কাৰণ।\nকিন্তু হিন্দু ধৰ্মৰ প্ৰভাৱত পৰি টাই আহোমসকলৰ মাজত এই সেন্দুৰ ব্যাপকভাৱে সোমাই পৰিল যি সমগ্ৰ আহোম জাতিৰ বাবে অতি পৰিতাপৰ বিষয়। ক্ৰমশঃ উপৰিপুৰুষৰ উপাসক টাই আহোমসকলে হিন্দু দেৱ-দেৱীক পূজা কৰি বৰ্তমান নিজৰ নিজস্বতা হেৰুৱাই পেলাইছে।বৰ্তমান সমাজ ব্যৱস্থা এনে পৰ্যায় পাইছেগৈ যে সেন্দুৰ অবিহনে এগৰাকী নাৰী অসম্পূৰ্ণ বুলি সমাজে বিবেচনা কৰে।\nসুখবৰ যে বৰ্তমান টাই আহোমৰ মাজৰ পৰাই এই সেন্দুৰ প্ৰথা এৰুৱাবলৈ আমাৰ কেইজনমান পি নঙে এক প্ৰচেষ্টা আৰম্ভ কৰিছে।যি প্ৰচেষ্টাক আমি এক মুখে শলাগিছোঁ, কিন্তু কথা হ'ল আমি কেনেকৈ এই প্ৰচেষ্টা আগুৱাই লৈ যাম। তাৰ কাৰণে আমি কিছু পৰ্যায়ক্ৰমে আগবাঢ়ি গ'লেহে আমি সফল হব পাৰিম বুলি আশা কৰিব পাৰি ৷\nআমাৰ প্ৰথম পৰ্যায়ত এটা ডাঙৰ প্ৰশ্ন আহে যে আমি কিয় সেন্দুৰ বৰ্জন কৰিব লাগে??\nটাই জাতিৰ মাজত অতীতৰ পৰা আৰম্ভ কৰি বৰ্তমান বা ভৱিষ্যতলৈ কোনো সেন্দুৰৰ প্ৰচলন নাই । তেন্তে সেই টাই জাতিৰে এটা ঠাল টাই আহোমসকলে নিজৰ নিজস্বতা কিয় হেৰুৱাব? আৰু সেন্দুৰ হ'ল এক ৰাসায়নিক পদাৰ্থ যি মানৱ শৰীৰৰ বাবে যথেষ্ট অপকাৰী , যি অপকাৰী তাক গ্ৰহণ কৰাৰ কোনো প্ৰশ্নই নুঠে।\nআমি কেনেকৈ কৰিম এই প্ৰচেষ্টা এইটো এটা ডাঙৰ প্ৰশ্ন ?\nহিন্দু ধৰ্মই টাঈ আহোম সমাজত এনে ব্যাপকভাৱে সোমাই পৰিছে যে এই সমাজৰ পৰা সেন্দুৰ বৰ্জন কৰাটো ইমান সহজসাধ্য নহয়।কিন্তু সেইবুলি আমি মুখ মেলি বহি থাকিলেও একো নহব। তাৰ বাবে আমি পৰিকল্পনা কৰি আগবাঢ়ি যাব লাগিব। বৰ্তমান সময়ত আমাৰ পি নঙ সকলে বিবাহপাশত আবদ্ধ হোৱাৰ সময়ত সেন্দুৰ বৰ্জন কৰিব লাগিব।প্ৰয়োজন সাপেক্ষে বৃদ্ধসকলক ভালকৈ বুজাব লাগিব যে সেন্দুৰ আমি কিয় বৰ্জন কৰিব লাগে। ধৈৰ্য্যৰ ফল সদায় মিঠা। আমি ধৈৰ্য্য ধৰি আমাৰ পৰবৰ্তী কাৰ্যত অগ্ৰসৰ হব লাগিব।\nসেন্দুৰ বৰ্জন কৰিবলৈ আমি কি কৰিম??\nআমি টাই আহোম।বিশাল টাই জাতিৰ এটা অংগ। টাই সমাজৰ সেন্দুৰবিহীন এই নিয়ম পালন কৰাটো আমাৰ কৰ্তব্য। এইক্ষেত্ৰত আমাৰ তিনি পণ্ডিত মলুং দেওধাই বাইলুং সকলৰ কৰণীয় যথেষ্ট আছে । টাই আহোমৰ বিবাহ চকলঙত সেন্দুৰবিহীন কৰাটো আমাৰ তিনি পণ্ডিতৰ দায়িত্ব । চকলঙত অকল পণ্ডিতসকলৰেই নহয় দৰা কইনা বা তেওঁলোকৰো দায়িত্ব সেন্দুৰবিহীন কৰাটো।\nবিশাল টাই জাতিৰ অংগ টাই আহোমসকলে টাই জাতিৰ নিয়ম পালন কৰাটো তেওঁলোকৰ কৰ্তব্য।হিন্দু ধৰ্মই গ্ৰাস কৰা আহোম জাতিটোক স্ব-ধৰ্মলৈ ঘুৰাই আনিবলৈ হ'লে সেন্দুৰ বৰ্জন কৰিব লাগিব। এই ক্ষেত্ৰত সকলো পি নঙৰ সহায় সহযোগে এই সেন্দুৰ বৰ্জন প্ৰচেষ্টাক সফল ৰুপত এদিন ফলৱৰ্তী কৰিব বুলি আমি আশাবাদী।\nবি:দ্ৰ: মোৰ এই লেখাটো মোৰ মৰমৰ আৰু শ্ৰদ্ধাৰ ধৰিত্ৰী গগৈ ফুকন বাইদেউ(ডাঙৰ পি)লৈ আগবঢ়ালো।তেওঁৰ আমাৰ আদৰ্শ।\nডাম চাও জোনাৰাম চাংবুন ফুকন ছাৰক মই যেনেদৰে পাইছিলো ණ...নাং তিলো হাতীবৰুৱা, হাতীবৰুৱা গাঁও, পাটসাঁকো\nমৃত্যু ! কোনেও ভাল নোপোৱা এটা শব্দ ৷ মানুহৰ মৃত্যুতেই তেওঁৰ জীৱনৰ পৰিসমাপ্তি নহয় ৷ যিসকল ব্যক্তিয়ে তেখেতৰ জীৱিত অৱস্হাত নানা মহৎ কাৰ্যৰ জৰিয়তে জীৱনটোক সাৰ্থক কৰি থৈ যায় তেওঁলোক মৃত্যুৰ পাছতো সকলোৰে মাজত জীৱন্ত হৈ থাকে ৷ কিন্তু আমাৰ সৰ্বসাধাৰণৰ বাবে এই 'মৃত্যু' শব্দটো অতি ভয়লগা আৰু ই আমাৰ মনত ভাবিব নোৱাৰা আঘাত দিয়ে ৷ মৃত্যু যদিও এক চিৰন্তন সত্য, তথাপি ইয়াক মানি লবলৈ বৰ কষ্ট হয় ৷ বিশেষকৈ আপোনজনৰ বাবে ৷\nফুকন ছাৰ মৃত্যু হ'ল ৷ তেখেতৰ মৃত্যুৱে বৃহত্তৰ সমাজৰ ক্ষতি সাধন কৰিলে ৷ কিন্তু তেখেতৰ সৃষ্টিৰাজি, কৰ্মৰাজি, ভাৱাদৰ্শবোৰ ৰাখি থৈ গ'ল ৷ ছাৰৰ পৰা আমি বহুত পালো যদিও বহু পাবলৈ থাকি গ'ল ৷ সচাঁকৈ জীৱন কৰ্মৰেহে জোখা হয় ৷ অসমবাসীয়ে হেৰুৱালে এগৰাকী তাই আহোম সাহিত্যৰ সেৱক ৷ তেখেত তাই আহোম ভাষা সংস্কৃতিৰ এগৰাকী গৱেষক পণ্ডিত আছিল ৷ সেয়ে আহোম ভাষা সংস্কৃতিৰ বিনিময় ঘটাবৰ বাবেই থাইলেণ্ড, জাপান, বাৰ্লিন আদি গৱেষকসকলে ছাৰৰ লগ পাবলৈ আহিছিল আৰু ছাৰৰ আতিথ্য গ্ৰহণ কৰিছিল ৷ ফুকন ছাৰ যদিও মৃত্যু হ'ল, কিন্তু তেখেতৰ গুণৰাজি স্মৃতি চেকুৰা হৈ গ'ল ৷ তেখেতৰ সানিধ্যলৈ অহা প্ৰতিটো মূহূৰ্তত নিজক চিনি পাবলৈ, নিজক জানিবলৈ আৰু নিজক প্ৰস্তুত কৰি দৃঢ়তাৰে থিয় দিবলৈ দুৰ্জয় মনোবলে আগবাঢ়ি যাবলৈ মোৰ প্ৰতিটো কথাতেই গঠনমূলক পৰামৰ্শ দিছিল ৷ সেয়ে এই স্মৃতিচাৰণ প্ৰৱন্ধটিত মোৰ স্মৃতিৰ চন্দুকত থকা দুটামান কথা উল্লেখ কৰিলো ৷ এই ছেগতে প্ৰসংগৰ সংগতি ৰাখি ছাৰৰ সান্নিধ্যত থকা দুটামান ব্যক্তিগত কথা ক'ব বিছাৰিলো ৷ টোল পদ্ধতিত তাই আহোম ভাষাৰ শিক্ষা আহৰণ কৰিছিলো যদিও ১৯৭৫ চনৰ ১৩ জুলাই তাৰিখে আনুষ্ঠানিক তাই আহোম ভাষাৰ শিক্ষা আহৰণ কৰোতে ডামচাও জোনাৰাম ছাঙবুন ফুকন ছাৰে মোক দ্বিত্বীয় বাৰ্ষিকত নাম ভৰ্তি কৰোৱায় ৷ কাৰণ মই তাই আহোম ভাষাৰ বুৰঞ্জী, অভিধানৰ অৰ্থ, কথা বতৰা আদি জনাৰ বাবে ছাৰে মোৰ দ্বিত্বীয় বাৰ্ষিকত নাম ভৰ্ত্তি কৰে ৷ ছাৰৰ অনুপ্ৰেৰণাতেই পাটসাঁকো কেন্দ্ৰীয় তাই একাডেমীৰ পৰা চূড়ান্ত পৰীক্ষাত প্ৰথম স্হান লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হওঁ ৷ সেয়ে ১৯৭৭ চনত পাটসাঁকো তাই একাডেমীতেই মোক সহ শিক্ষয়ত্ৰী পদত নিযুক্তি দিয়ে ৷ আৰু ১৯৮৯ চনত জাছিঙ্ ফা প্ৰিন্টাৰ্চত তাই আহোম ভাষাৰ পাঠ্যপুথি ক'ম্প'জ কৰিবলৈ তাই একাডেমী ফালৰ পৰা পঠিয়ায় ৷ এই ক্ষেত্ৰত ছাৰে গৈ প্ৰেছত প্ৰায়ে দিহা পৰামৰ্শ দিছিল ৷ ১৯৯০ চনৰ ১ , ২ অক্টোবৰত দুলিয়াজানত অনুষ্ঠিত পূৰ্বাঞ্চল তাই কৃষ্টি সমাৰোহত ৰাক্ চাঙ্ মাই লোক নৃত্য (মোৰ নিজা সৃষ্টি) পৰিৱেশন কৰো চাৰৰ পৰামর্শতেই ৷ ১৯৯২ চনত শ্ৰী মন্ত শংকৰদেৱ কলাক্ষেত্ৰ, পাঞ্জাবাৰী গুৱাহাটীত হোৱা 'অসম লোক দেৱদেৱী, তেওঁলোকৰ অবয়ব আৰু ইয়াৰ লগত জড়িত পৌৰাণিক আখ্যান আৰু কিংবদন্তি আলোচনা চক্ৰৰ আলোচক হিচাপে অংশগ্ৰহণ কৰো চাৰৰ বাবেই ৷১৯৯৪ চনৰ জানুৱাৰীত পাটসাঁকো তাই একাডেমীৰ Board of Tai Examination ত যোৰহাট জিলাৰ হোলোঙাপাৰ তাই একাডেমীত External (Visiting) officer হিচাপে দ্বায়িত্ব দিছিল ফুকন ছাৰেই ৷ ১৯৯৫ চনৰ ১০, ১১ ছেপ্তেম্বৰত পূৰ্ণকান্ত বুঢ়াগোহাঞি ভৱন, খোৱাঙত তাই শিক্ষক সাক্ষাৎকাৰৰ লিখিত পৰীক্ষা উত্তৰ বহীৰ নিৰীক্ষকৰ দ্বায়িত্ব পালন কৰো ছাৰৰ নিৰ্দেশতেই ৷ ১৯৯৮ চনৰ ১,২,৩,৪ মে'ত বান্ -অক্- পাপ্-লিক্ ম্যুঙ্ তাইৰ পঞ্চদশ অধিৱেশন উত্তৰ লক্ষ্মীমপুৰ নগৰত ২ মে' দিনা আলোচনা চক্ৰ ' অসমত তাই সংস্কৃতিৰ বিকাশৰ ধাৰা আৰু ইয়াৰ মূল্যায়ন ' আলোচক হিচাপে একমাত্ৰ ফুকন ছাৰেই অনুপ্ৰেৰণা যোগাইছিল ৷ ২০০০ চনত সদৌ অসম মহন -দেওধাই -বাইলুঙ পণ্ডিত পৰিষদ পাটসাঁকোৰ সাগৰবেৰাত তাই গীত, তাই বিহু, বিয়া নাম প্ৰতিযোগিতাত বিচাৰকৰ দ্বায়িত্ব অৰ্পন কৰিছিল ফুকন ছাৰেই ৷ ২০০২ চনত 'চকলঙ্' বিয়াৰ এখন ডকুমেন্টৰী ডিব্ৰুগড দূৰদৰ্শন কেন্দ্ৰৰ পৰা প্ৰচাৰ হৈছিল ৷ এই ডকুমেন্টৰীখনত ছাৰৰ নিৰ্দেশতেই মুখ্য ভূমিকঙ্গ গ্ৰহণ কৰিবলৈ সুবিধা পাওঁ ৷\n২০০৪ চনৰ ২৮ অক্টোবৰত ব্লু মুন হোটেল সভাকক্ষ, উজান বজাৰ গুৱাহাটীত পূৰ্বাঞ্চল তাই সাহিত্য সভাৰ উদ্যোগত হোৱা আলোচনা চক্ৰৰ একমাত্ৰ মহিলা আলোচক হিচাপে অংশগ্ৰহণ কৰিছিলো ছাৰৰ অনুগ্ৰহতেই ৷\n২০০৫ চনৰ ৭,৮,৯ জুলাইত পূৰ্বাঞ্চল তাই সাহিত্য সভাই তাই ভাষাৰ অভিধান প্ৰণয়নৰ প্ৰশিক্ষণ(Tai Dictionary, Hotel Minarbha, Guwahati) মিনৰ্ভা হোটেল, গুৱাহাটীত প্ৰশিক্ষক আছিল - টাবু টাইদ, বিশ্বেশ্বৰ হাজৰিকা আৰু ড° প্ৰফুল্ল কুমাৰ মহন্ত ফুকন ছাৰৰ সৈতে প্ৰশিক্ষণ লবলৈ সুবিধা পাইছিলো ৷ ২০০৬ চনৰ ২১, ২২, ২৩, ২৪ জানুৱাৰীত পূৰ্বাঞ্চল তাই সাহিত্য সভাৰ 'ৰূপালী জয়ন্তী বৰ্ষ' উপলক্ষে তাই সাহিত্য সভাই এটা তাই ভাষাৰ শ্ৰাব্য কেছেট 'চে-ৰাই-দয়' উলিয়াইছিল ৷ এই কেছেটত আই -ছিঙ্ লাও, ফুৰা নাম, লখিমী আদৰা আদি গীতত ফুকন ছাৰৰ আৰু সহযোগীসকলৰ সৈতে কণ্ঠদান কৰিলো ৷ ২০০৬ চনৰ ৩, ৪, ৫, ৬, ৭, ৮ জুলাইত পূৰ্বাঞ্চল তাই সাহিত্য সভাই তাই আহোম ভাষাৰ পাঠ্যপুথি প্ৰণয়নৰ দ্বায়িত্ব অৰ্পন কৰে Tex Book for class3(Venue -SCERT -Assam) এচ.চি. ই . আৰ. টি সভাকক্ষ ৷ এই কৰ্মশালাত ছাৰ আছিল আমাৰ বাবে পথ প্ৰদৰ্শক ৷ তদুপৰি Upper Assam cultural festival and workshops, 22 February to 25 th February, 2008 Indira Gandhi National center for the arts, New Delhi in Collabration with District Administration, Tinsukia and Srimanta Sankardeva Kalakshetra, Guwahati. Venue: District library and Dak Banglow ground, Tinsukia.\n২০০৮ চনৰ ২২, ২৩, ২৪ ফেব্ৰুৱাৰীত ডিব্ৰুগড় জিলাৰ তিনিচুকীয়াত উজনি অসমৰ জনগোষ্ঠী কেইটাৰ সাংস্কৃতিক সমাৰোহ আৰু তথ্য সংগ্ৰহৰ কৰ্মশালাত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ সুবিধা পাইছিলো ছাৰৰ বাবেই ৷ সেয়ে তেখেতৰ গঠনমূলক পৰামৰ্শই আমাক যেন সদাই উজ্জীৱিত কৰি ৰাখে ৷ ইমানতেই তেখেতৰ জীৱনৰ কৰ্মৰাজি বখানি শেষ কৰিব নোৱাৰি ৷মই মাত্ৰ এচিকুটমান দাঙি ধৰিলো ৷\nশেষত ডামচাও ছাঙবুন ফুকন ছাৰৰ বিদেশী আত্মাই চিৰশান্তি লাভ কৰক, তাকেই ফ্ৰা-ত্ৰাৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা জনাইছোঁ ৷\nৰঙ্ বয়্ বয়্ ৷\nতাই সংস্কৃতিৰ গুৰিধৰোতা জীৱন্ত প্ৰতীক: চাও ম' জোনাৰাম চাংবুন ফুকন ණ ... চাও জ্ঞানানন্দ চাংবুন ফুকন, মৰাণ\nচাও ম' জোনাৰাম ছাঙবুন ফুকন ওৰফে মছেঙফা ছাঙবুন ফুকন পৰিয়ালিক সূত্ৰে মোৰ পি চায় ৷ ঐতিহ্য মণ্ডিত তাই পণ্ডিত তিনি ফৈদ ম'হুঙ ছাঙবুন ম'প্লঙৰ ছাঙবুন ফৈদৰ ডাঙদেঙ্ পৰিয়ালৰ আমাৰ উপৰি পিতৃ মতাকুকুৰা নামে জ্ঞাত পৰিয়ালত ১৯৩৫ চনত বকতা কৰঙা গাঁৱত জন্ম গ্ৰহণ কৰে ৷ মতা কুকুৰাৰ পুত্ৰ জোৰমন আমাৰ পূ থাও ৷ তেওঁৰেই ডাঙৰ পুত্ৰ ডাম সোনেশ্বৰ ফুকন ডাম জোনাৰাম ফুকনৰ পিতৃ আৰু মাতৃৰ নাম অক্ষৰি ফুকন ৷ তেওঁলোকৰ ভাই-ককাই ৬ জন ৷ লুঙ চাও ডাম সোণেশ্বৰ ৪ জন পুত্ৰ আৰু সৰু আপাৰ দুজন ৷ ডাঙৰ আপাৰ ৪ জনৰ ডাঙৰ জন ডাম মিলেশ্বৰ ছাঙবুন এজন বিদগ্ধ তাই পণ্ডিত আছিল ৷ দ্বিতীয়জন ডাম তিলেশ্বৰ ছাঙবুন ফুকন কৰ্ম সূত্ৰে বাগিছাৰ মহৰি কৰিছিল তথা তাই ভাষা সংস্কৃতি, পৰম্পৰাৰ চৰ্চা অটুত ৰাখিছিল ৷ তৃতীয়জন ডাম বগাধৰ ছাঙবুন ফুকন এজন কৃষক আৰু অঞ্চলটোৰ ভিতৰতে তাই সংস্কৃতি পৰম্পৰা পালন, ফুৰালুঙৰ গীত -মাত প্ৰাৰ্থনা জনমিঙ গোৱাত পাৰ্গত আছিল ৷ চতুৰ্থজনেই স্বনামধন্য তাই ভাষা সংস্কৃতিৰ সংৰক্ষক, গৱেষণা আৰু পুনৰুদ্ধাৰৰ বাটকটীয়াসকলৰ এজন ডাম জোনাৰাম ছাঙবুন ওৰফে ম' ছেঙ্ ফা ছাঙবুন ফুকন ৷ সৰু আপাৰ পুত্ৰ দুজন ডাম খৰ্গেশ্বৰ ছাঙবুন ফুকন আৰু ডাম সতীশ ছাঙবুন ফুকন (খবিজ) দুয়ো মতা কুকুৰাৰ তিনি আলিত ব্যৱসায়ৰ পাতনি মেলি সতি সন্ততিলৈ জীয়াই থকাৰ সম্বলৰ লগতে উপৰিপিতৃ মতাকুকুৰাৰ নামটোও প্ৰতিষ্ঠিত ৰূপত মতাকুকুৰা তিনি আলি নামে পৰিচয় অটুট ৰাখিছে ৷\nমতা কুকুৰা পৰিয়ালত তাই ভাষা সংস্কৃতি পৰম্পৰা চৰ্চাৰ পৰিৱেশ এটা পূৰ্বৰে পৰা আছিল ৷ ডাম জোনাৰাম পি -কাইৰ ডাঙৰ জন ককায়েক আৰু আমাৰ ডাঙৰ পিকাই ডাম ফণীধৰ ছাঙবুন ফুকনে একেলগে পণ্ডিতৰ ওচৰত তাই ভাষাৰ লিখা পঢ়া কৰিছিল ৷ আমাৰ ঘৰৰ মোৰ ওপৰৰ কেইজনেও তাই ভাষা শিক্ষা কৰ্ম বেছি কৰিছিল ৷ তেওঁলোকে ঘৰত গধূলি তাই বৰ্ণমালাবোৰৰ বাৰে জতক গোৱা আনি শুনিছিলো ৷ সেইবোৰ আজিও কাণত বাছি থাকে ৷ কা মইনা কা, কা লেৱা টনা কা, কা আগুৰি লৈ কাই আদিৰ আখৰা ৷ তাৰ পাছত তাই সৃষ্টি তত্বৰ ৰিকবোৰও গাইছিল ৷ সেইদৰে কৰঙা গাওঁত বয়োবৃদ্ধ সকলে ডিনছিঙ মাহত ন -খোৱা উৎসৱত গোটেই ৰাতিটো পেঞ কাকাৰ ৰিক্ সমূহ খন্ মিঙৰ ৰিক্ খন্ , পচতুলা নাহৰৰ গীত গাই ৰাতিপুৱাই দিয়া দেখিছিলো ৷ তাই ভাষা ল'ৰালি কালতে সেই পৰিৱেশৰ প্ৰভাৱ আমাৰ মনৰ মাজত স্হায়ী ভাৱেই থাকি গ'ল ৷ এনেবোৰ পৰিৱেশৰ প্ৰভাৱেও পণ্ডিত জোনাৰাম ছাঙবুন পি-কাইক তাই ভাষা সংস্কৃতি, বুৰঞ্জী পৰম্পৰা অধ্যয়নৰ গভীৰতালৈ লৈ যোৱাত নিশ্চয় প্ৰভাৱ নেপেলোৱাকৈ থকা নাই ৷ কৰঙা গাঁৱৰ এটা চামে মেধি সাতোলা হ'লেও নাম -কীৰ্তন কৰিলেও তাই পৰম্পৰাৰ স্বকীয়তা ৰক্ষা কৰি আছে ৷\nআমি সকলোৱে জানো যে তাইলুঙ তাইখাম বা তাই আহোমসকলৰ এক চহকী ঐতিহ্যৰে পৰিপূৰ্ণ পৰম্পৰা আছিল ৷ কালৰ কুটিল গতিত তাই চাওফা দিনৰ পৰা হিন্দু ধৰ্মৰ প্ৰতি আকৃষ্ট হোৱাৰ ফলতেই আহোম ৰাজত্বৰ বেলি মাৰ গ'ল ৷ অথচ কেৱল মহুঙ চাঙবুন -ম'প্লঙ পণ্ডিতবংশৰ এই ফৈদ লোকে নিজৰ পৰম্পৰা ত্যাগ নকৰি নানান পৰোচনামূলক প্ৰতাৰণামূলক হাৰাশাস্তিৰ সন্মোখীন হৈও তাই ভাষা সংস্কৃতি চৰ্চাৰ ধাৰাবাহিকতা ৰক্ষা কৰি নহাহ'লে তাই আহোম বুলি কোৱাৰ কোনো অস্তিত্বই নাথাকিলে হেতেন ৷ তাই ভাষা সংস্কৃতি বৃহত অসমীয়া ভাষা সংস্কৃতিৰ অংগ স্বৰূপে স্বীকৃতি নাপালেহেতেন ৷ এনে পটভূমিত যিসকল বা যিকেইজন পণ্ডিত বংশৰ সন্ততিয়ে তাই ভাষা সংস্কৃতিক ৰক্ষণাবেক্ষণ দিবলৈ চৰ্চাত আজীৱন আত্মনিয়োগ কৰি অগ্ৰণী ভূমিকা লৈ আহিছে , তাৰ ভিতৰত জোনাৰাম ছাঙবুন ফুকনৰ কৃতিত্বৰ শলাগ লব লাগিব ৷\nতাই ভাষা সাহিত্য, সংষ্কৃতিলৈ যি অতুলনীয় অৱদান আগবঢ়ালে তাৰ বাবে আমি চিৰ কৃতজ্ঞ ৷ এনে বহুজন সমাজত আছে, যাৰ শিক্ষা উচ্চ শিখৰত হ'ব পাৰে, যাৰ ধন ধান ঐশ্বৰ্যৰে জীৱন পৰিপূৰ্ণ হ'ব পাৰে ৷ সেই সকলৰ স্হানতকৈ জোনাৰাম ছাঙবুন ফুকনে অতি অভাৱ অনাটন আৰু অনেক দুৰ্যোগৰ মাজতো যি একমাত্ৰ পুত্ৰক উচ্চ শিক্ষিত কৰি ডেকা কালতে হেৰুৱাইছে অথচ তেনে ক্ষণটো আত্মবল নেহেৰুৱালৈকে তাই ভাষা সংস্কৃতি সংৰক্ষণৰ কাৰণে আত্মত্যাগ কৰি যি মহান আদৰ্শ দেখুৱাই থৈ গৈছে, ইয়াতৈ স্বজাতি, স্ব-পৰম্পৰাৰ বাবে ত্যাগৰ অাদৰ্শ কি থাকিব পাৰে ৷ পণ্ডিত জোনাৰাম ছাঙবুন ফুকন সমাজত বহুজন ক্ষমতাশালী, ঐশ্বৰ্যশালী ব্যক্তিৰ ও উৰ্দ্ধত ৷ আপুনি মহান পণ্ডিত জ্ঞানীৰ ও শ্ৰেষ্ঠ, স্হিতপ্ৰজ্ঞ ৷ ত্যাগৰ আদৰ্শ তাই সংস্কৃতিৰ জীৱন্ত প্ৰতীক ৷ জাতিটোৰ আদৰ্শ, আপুনি সঁচাই অতুলনীয় ৷\nআপোনাৰ জ্ঞান সাধনাৰ কৰ্মৰাজি, তাই ভাষাৰ সাঁচিপতীয়া পুথিৰ অনুবাদ, আহোম পাইমাৰ, নাঙ্ হুন ফা চকলেঙ বিধি- লিটকাই, নেওতা পুথি, প্ৰাৰ্থনা পুথি, পাতাকা উত্তোলনৰ তাই ভাষাৰ গীত ৰাও জিন ছি হিত ডাই নি', লাই লুঙ খাম' , নৃত্যৰ গীত, জনাগাভৰুৰ গীত, নাঙ্ জয় ছেঙত, Chao and Tao গৱেষণা গ্ৰন্থ , অ মোৰ আপোনৰ দেশ অসমীয়া জাতীয় সংগীতৰ তাই অনুবাদ, আহোম প্ৰাইমাৰ, মোৰ অমৰ জীৱনৰ কবিতা পুথি, বিভিন্ন দেশী বিদেশী পৰ্যটক আৰু গৱেষক তথা ছাত্ৰ-ছাত্ৰী, তাই আহোম ভাষা সংস্কৃতিৰ গৱেষক মুখপাত্ৰ ইত্যাদিৰ ওপৰিও তাই আহোম ভাষা সংস্কৃতিৰ গৱেষক মুখপাত্ৰ ইত্যাদিৰ উপৰিও তাই আহোম ছাত্ৰ সন্হাৰো প্ৰতিষ্ঠাপক, 'পূৰ্বাঞ্চল তাই সাহিত্য সভা ' , সদৌ অসম মহন-দেউধাই -বাইলুঙ সন্মিলন, সদৌ অসম ফুৰা -লুঙ সংঘ, পণ্ডিত পৰিষদ, তাই সংস্কৃতিৰ সংগ্ৰহ, সংৰক্ষণ, প্ৰদৰ্শন আৰু বিকাশৰ বাবে অসম তাই যাদুঘৰ, শিৱসাগৰ আদি অনেকবোৰ অনুষ্ঠান প্ৰতিষ্ঠানত জড়িত হৈ আছিল ৷ পাটসাঁকো কেন্দ্ৰীয় তাই বিদ্যালয়ত শিক্ষকতা কৰি ৪০ বছৰ যুৱ প্ৰজন্মক যি পথ প্ৰদৰ্শন কৰিলে সি জাতিটোৰ বাবেই চিৰস্মৰণীয় হৈ ৰ'ব ৷ আপুনি 'কেৱল মতাকুকুৰা ' পৰিয়ালৰে নহয়, আপুনি মহুঙ ছাঙবুন ম'প্লঙৰে নহয় আপুনি সমগ্ৰ তাই লুঙ তাই খামেৰে আদৰ্শ আৰু গৌৰৱৰ প্ৰতীক ৷ আপোনাৰ জ্ঞানৰ মহিমাৰে আপোনাৰ হৃদয়ৰ উপলব্ধিয়ে আপোনাৰ মুখৰ পৰা প্ৰকাশ পোৱা ব্যাকফাঁকি ' কিৱ প্ৰকৃতিৰ ছন্দই মানৰ প্ৰকৃতিৰ ছন্দ ৷' এই বাক্যফাঁকিতেই নিহিত হৈ আছে ফুৰালুঙ সৃষ্টি তত্ব দৰ্শনৰ প্ৰকৃতৰূপ ৷ মহাপ্ৰকৃতি আৰু মানৱৰ সম্পৰ্ক সমন্ধই ফুৰালুঙ পৰম্পৰা ৷ যিটো কাৰণতে তাইসকলে পিতৃপিতামহ উপৰি পুৰুষৰ বন্দনা আৰু মহা প্ৰকৃতি সৌৰমণ্ডলত তথা মহাশূন্যৰ বাহিৰে কোনো ভাৱবাদী দৰ্শনৰ ইশ্বৰ, দেৱ দেৱতাৰ বন্দনা নকৰে ৷ প্ৰকৃতি আৰু মানুহ ইয়েই বাস্তৱ ৷ প্ৰাকৃতিক ধৰ্ম ৷ যাৰ উৰ্দ্ধত কোনো ধৰ্ম নাই ৷ আজিৰ বিশ্বত ধৰ্ম নামৰ কু- সংস্কাৰৰ ব্যাধিৰ পৰা মুক্তি লাভৰ ফুৰালুঙ পৰম্পৰাই একমাত্ৰ বাস্তৱ আৰু বিজ্ঞান সন্মত পথ ৷এই পৰম্পৰা উপলব্ধিৰে পালন কৰিলেহে আপোনাক প্ৰকৃততে শ্ৰদ্ধা কৰা হ'ব ৷\nমুগাৰ সোণালী সূতাৰ আঁহৰ ভাঁজে ভাঁজে আহোমৰ গৌৰৱ: গৌৰৱ ৰক্ষাত নৱ প্ৰজন্মৰ আৰ্দশৰ প্ৰয়োজনীয়তা ණ...চাও বিতু বৰা, সোণাৰী\nআদিম পৃথিৱীত মানুহে লাজ চিনি পাবৰ দিনৰ পৰা লজ্বা নিবাৰণৰ কাৰণেই কাপোৰ আবিষ্কাৰ হ'ল।তেতিয়াৰ পৰা কাপোৰ মৌলিক প্ৰয়োজনৰ পৰা লাহেকৈ মানৱ সভ্যতাৰ বিকাশৰ লগে লগে এদিন এক জনসমষ্টিৰ পৰিচয় হৈ পৰিল; হৈ পৰিল সংস্কৃতিৰ এক এৰাব নোৱাৰা অংশ । আজি পৃথিৱীৰ প্ৰতিটো জাতি-জনগোষ্ঠীৰ নিজা স্বকীয় বৈশিষ্ট্য সমৃদ্ধ পৰম্পৰাগত সাজপাৰ আছে ৷ এই সাজযোৰে জাতিটোৰ ৰূচিবোধ আৰু সৌন্দৰ্য‍্যবোধৰ পৰিচয় দিয়ে। এটা জাতিৰ সংস্কৃতি, পৰম্পৰা; জাতিটোৰ জনজীৱন, বাস কৰা ঠাইৰ প্ৰাকৃতিক উপাদানৰ ওপৰত বাৰুকৈয়ে নিৰ্ভৰ কৰে। সেইদৰে সংস্কৃতিৰ অনবদ্য অংগ জাতীয় সাজযোৰৰ ওপৰতো থলুৱা ভাৱে উৎপাদন কৰিব পৰা বা আহৰণ কৰিব পৰা কেঁচা সামগ্ৰীৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। উদাহৰণ স্বৰুপে কোনো অঞ্চলত কপাহৰ উৎপাদন বেছি হ'লে সেই ঠাইৰ লোকৰ থলুৱা সাজযোৰ নিশ্চিত ভাৱে কপাহৰ পৰা উৎপাদিত হব লাগিব। সেইদৰেই অসমীয়াৰ প্ৰাণৰো আপোন মুগাৰ সাজযোৰে অসমৰ গৌৰৱময় মুগা পালনৰ কথাকে আঙুলিয়াই দিয়ে। পিছে অসমীয়া জাতি কোনো গাইগুটিয়া এখিনি মানুহৰ পৰা সৃষ্টি হোৱা নাই। ৰামধেনুৰ দৰেই বহুতো জনগোষ্ঠীৰ মিলনৰ ফলতহে অসমীয়া জাতিৰ সৃষ্টি হৈছে। অসমীয়া জাতিত সোমাই থকা জনগোষ্ঠীসমুহলৈ লক্ষ্য কৰিলে দেখা যায় টাই আহোম সকলৰ বাদে আন কোনো জাতিৰ মুগাৰ সৈতে পৰম্পৰাগত সম্পৰ্ক নাই, কাৰণ টাই আহোমৰ পৰম্পৰাগত সাজযোৰো মুগাৰে। মুগা পলু যাক টাই আহোমৰ ভাষাত কিপ মৌঙ বোলা হয়, ইয়াৰ পালন আহোমৰ ধান খেতিৰ দৰেই এক পৰম্পৰাৰ দৰে অতীজৰ পৰা চলি আহিছিল, ইয়াৰ সঁচ অসমলৈ চাও লুঙ ছ্যুকাফাৰ নেতৃত্বত আহোমসকল আহোতেই লগত লৈ আহিছিল। সৌ তাহানি প্ৰায় ২৭০০ খৃষ্টপূৰ্বতে চীন দেশত ৰেচম শিল্পৰ প্ৰমাণ পোৱা যায় ৷ সেই সময়লৈকে আন কোনো দেশতে ৰেচম শিল্পৰ প্ৰচলন নাছিল। চীন দেশত সম্ৰাট হোৱাং টিৰ সম্ৰাজ্ঞী ছি-লিং-চিয়ে(Si-ling-chi) ৰেচম পলুৰ পালন আৰু তাৰ পৰা সূতা উৎপাদনৰ পদ্ধতি উদ্ভাৱন কৰিছিল। সেয়াই আছিল হয়তো ৰেচম শিল্পৰ প্ৰথম আৰম্ভণি । কিন্তু ৰেচম উৎপাদনৰ এই পদ্ধতি কেৱল চীনা সকলৰ মাজতে আৱদ্ধ কৰি ৰখা হৈছিল, যদি সেইসময়ত পলুৰ সঁচ কোনোবাই চীনৰ পৰা বহিঃ ৰাজ‍্যলৈ নিয়াৰ প্ৰমাণ পায়, তেওঁক ফাঁচী দি হত্যা কৰি শাস্তি বিহা হৈছিল। পিছত দুজন ইউৰোপীয় সন‍্যাসীয়ে ৰেচম পলুৰ কণী আৰু নুনী গছৰ গুটিৰ সঁচ হাতৰ লাখুটিত লুকুৱাই লৈ যায়। যাৰ ফলত ইউৰোপীয় দেশ সমূহতো ৰেচম শিল্পৰ আৰম্ভণি ঘটে। নুনী গছৰ সঁচ নিয়ালৈ লক্ষ্য ৰাখি অনুমান কৰিব পাৰি যে সেয়া কেৱল পাট পলুৰ সঁচ আছিল, অৰ্থাৎ চীনা সকলেও সম্পূৰ্ণ কৈ ঘৰচীয়া নোহোৱা মুগা ৰেচম পলুৰ পালন কৰা পদ্ধতিৰ সৈতে চিনাকি নাছিল। চীনৰ পাছত প্ৰথমে ইউৰোপ , আৰু অন্যান্য দাঁতিকাষৰীয়া দেশ জাপান, কোৰিয়া আৰু লাহেকৈ ভাৰতলৈ ৰেচম শিল্পৰ প্ৰভাৱ পৰে । এটা সময়ত ইউৰ-এছীয় সংযোগী ছীল্কৰ'ডে চীন আৰু ইউৰোপৰ দেশৰ মাজত হোৱা ৰেচমৰ ব‍্যৱসায়ৰ স্বাক্ষৰ বহন কৰি আহিছে। পিছে কিছুমানৰ মহাভাৰতৰ গইনা লৈ সৰ্বপ্ৰথমে ভাৰতত ৰেচম শিল্পৰ উদ্ভাৱন হৈছিল বুলি কৰা দাবী কেবল সৰু লৰাৰ জেদৰ বাদে একো নহয়। মহাভাৰতৰ পৌৰাণিক কাহিনীত ৰেচম কাপোৰৰ ব‍্যৱহাৰৰ কথা উল্লেখ আছে যদিও সেই সময়ত ৰেচম কাপোৰ ভাৰতলৈ চীনৰ পৰা আমদানি কৰা হৈছিল। এইদৰে বহুজনে বিভিন্ন মত আৰু বিভিন্ন সময়ৰ উল্লেখ কৰে, পিছে গ্ৰহণযোগ্য হয় বুলি কব নোৱাৰি।এই কাপোৰৰ মূল্য বেছি হোৱাৰ বাবে কেৱল সম্ভ্ৰান্ত লোকৰ শৰীৰতহে শোভা বৰ্ধন কৰিছিল। কেৱল ব‍্যৱহাৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি ৰেচম শিল্পৰ প্ৰচলন ভাৰতত আগৰ পৰা আছিল বুলি কলে হয়তো ভুল হব। মূখ‍্যকৈ কপাহৰ পৰা উৎপাদিত কাপোৰৰ প্ৰচলন থকাৰ কথাহে উল্লেখ পোৱা যায়, তাতোকৈ ডাঙৰ কথা যে প্ৰথম বেজিৰ ব‍্যৱহাৰ ভাৰতলৈ চীনৰ পৰাই আহিল তাৰ পিছতহে চিলাই কৰা কাপোৰ পিন্ধিবলৈ শিকিলে । পিছে ভাৰতত ৰেচম শিল্পৰ প্ৰচলনৰ কথা বাদ দি আমি অসমলৈ লক্ষ‍্য কৰিলে দেখো যে মুগা ৰেচম পলুৰ পালন আৰু তাৰ পৰা সুতা কাটি কাপোৰ বোৱাৰ পদ্ধতি আহোমৰ দ্বাৰা উদ্ভাৱিত, কাৰণ চীন দেশত তেতিয়া ছি-লিং-লিয়ে আৰম্ভ কৰা ৰেচম শিল্পত কেৱল পাট পলু (Bombyx mori) প্ৰজাতিৰ হে পোহা হৈছিল। ইয়াক অথৱা তাৰেই একে বৰ্গ(Family) Bombicydae ৰ পলু আজি বিশ্বতে পোহা হয় যিহেতো ইয়াক ঘৰচীয়া নিয়ন্ত্ৰিত পৰিৱেশত পুহিব পাৰি। পিছে কেৱল উত্তৰ পুৰ্বাঞ্চলৰ মূখ‍্যকৈ অসমত লগতে বৰ্তমান মিজোৰাম, মেঘালয়ত আৰু নাগালেণ্ডতো পোহা মুগা পলুৰ( Antheraea assamensis) অন‍্য পৰিৱেশ অনুকূল নহয়, আৰু সম্পূৰ্ণ ঘৰচীয়া নোহোৱা বাবে ইয়াৰ পোহাৰ পদ্ধতিও পাট পলুতকৈ বেলেগ। অতীতৰ অসমৰ জাতিসমুহৰ সংস্কৃতি পৰম্পৰালৈ লক্ষ্য কৰিলে মুগা পালনৰ আৰম্ভণি আহোমেই কৰিছিল সেয়া নিঃশ্চিত কাৰণ অতীতত অন‍্য জাতিৰ মাজত ৰেচম শিল্পৰ প্ৰচলনৰ কথা ক'তো পোৱা নাযায় । আহোমৰ বাদে অসমৰ কোনো জাতিৰে পৰম্পৰাগত সাজত মুগাহে নালাগে অইন ৰেচমী কাপোৰৰ প্ৰমাণ নাই । লগতে মুগা লেটা আহোমৰ প্ৰিয় খাদ্য হোৱাৰ হেতু লক্ষ‍্য ৰাখি কথাষাৰত আৰু যোৰ দিয়াৰ থল পাওঁ। বুৰঞ্জীবিদ চাও নগেন্দ্ৰনাথ হাজৰিকাদেৱে অজগৰ বুৰঞ্জীত চোম গছত মুগা পোহাৰ পৰম্পৰা চীন দেশৰ য়ুনান প্ৰদেশৰ যি ঠাইৰ পৰা আহোম সকল আহিছিল আৰু ম‍্যানমাৰত আছিল বা এতিয়াও আছে বুলি কৈছে। চীন দেশৰ সংস্পৰ্শত থকা টাইসকলৰ মাজত আগৰেপৰা ৰেচম শিল্পৰ প্ৰচলন থকাতো কোনো ডাঙৰ কথা নহয়। বিভিন্ন ঠাইত বিভিন্ন ৰেচম পলুৰ পোহাৰ দৰে টাই আহোম সকলৰ মাজত নিজা পদ্ধতিত মুগা পলুৰ পালন কৰাটো আচৰিত কথা নহয়।\nএসময়ৰ আহোম সমাজৰ অবিছেদ‍্য অংগ মুগা পালন সময়ৰ লগে লগে বিলুপ্তিৰ পথলৈ আগ বাঢ়িল। বিভিন্ন কাৰণ বশত , পৰিস্থিতিৰ মেৰ পাকত পৰিও হয়তো এইবোৰলৈ পিঠি দিয়া হ'ল। মূগা কাপোৰৰ ঠাইত কপাহী কাপোৰ পিন্ধিবলৈ ললে। যিহেতু গছ মুগা পুহিলে মানুহজন প্ৰায় তাৰ লগতে ব‍্যস্ত থাকিব লগা হয়। হয়তো সকামৰ মাহ প্ৰসাদৰ সোৱাদ ভাল পাই এইবোৰ কামলৈ পিঠি দিলে। কেইবছৰ মান আগলৈ গাঁৱৰ প্ৰত‍্যেক ঘৰতে বাকী নহ'লেও এৰি পলু হলেও পুহিছিল মহিলা সকলে । পিছে সময়ৰ পাকচক্ৰত পৰি আজি সেয়াও নাইকিয়া হ'ল। আজি কাৰোবাৰ ঘৰত হাতেৰে সুতা কাটি বোৱা এৰি চাদৰ বা মুগাৰ ৰিহাই হ‌ওক বা মেখেলাই হ‌ওক পোৱাটো বৰ টান। আজিৰ প্ৰজন্ম‌ই মুগাৰ সুতা ক'ৰ পৰা ওলায় তাকো নাজানে ৷ প্ৰকৃতিৰ এই অপূৰ্ব দান, এটি মাথো পোকৰ লেলাৱতিয়ে অতি নিপুণভাৱে নিৰ্মাণ কৰা বাহটোৰ পৰাই যে অসমৰ গৌৰৱ মুগাৰ কাপোৰৰ সোণোৱালী আহঁ ওলায় সেয়া বহুতৰ বাবে অজ্ঞাত। আজি হয়তো নৱপ্ৰজন্ম‌ই মূগা কি চিনি নাপাই দেখিলেও হয়তো ছিঃ পোক বুলিহে ঘিণ কৰিব। সময় সলনি হৈছে , সকলোফালে কেৱল প্ৰতিযোগিতাৰ বতাহ বলিছে, সকলোৱে কেৱল আনতকৈ কিমান অত‍্যাধুনিক ভাৱে আগবাঢ়ি যাব পাৰে তাক লৈ হে ব‍্যস্ত । প্ৰতিযোগিতাৰ এই লৰা ঢপৰাৰ মাজত পুৰণি কিছুমান বস্তু বাদ পৰি ৰৈ গৈছে। মানুহৰ এয়াইতো প্ৰবৃত্তি পুৰণি ক এৰি নতুনক আদৰাৰ আখৰা। পিছে জীৱন যুজঁত নিজকে জীয়াই ৰাখিবলৈ কৰা এই প্ৰতিযোগিতাত প্ৰতিযোগী অধিক , পুৰস্কাৰ কম। এনে এক সময়ত সকলোৱে কেৱল চাকৰিৰ পিছত ঘুৰি ফুৰিছে কিন্তু এবাৰো নিজে স্বাৱলম্বী হোৱাৰ কথা ভাৱিলেনে? আজি অসমৰে গৌৰৱ ৰেচম শিল্পৰ লগত জড়িত মুগা পালনৰ দ্বাৰা আমি নিজক স্বাৱলম্বী কৰি তুলিব পাৰো। আজি চাবলৈ গ'লে অসমত এই শিল্পৰ চাকিগছি ঢিমিক ধামাক কৈ হে জ্বলি আছে । কাৰণ যিহেতু মুগাৰ আজি গৃহভুমি বুলি কোৱা অসমখনত পৰ্যাপ্ত পৰিমাণৰ উৎপাদন নাই। যি কাপোৰে আজি বিশ্বতে সমাদৰ লাভ কৰাৰ সময়ত ইয়াৰ উৎপাদন যি হাৰত হব লাগিছিল সেই হাৰত হোৱা নাই। প্ৰকৃতিৰ এনে অৱদান যিটো কেৱল আমাকহে দিছে তাৰ উপযুক্ত ব‍্যৱহাৰ কৰিব নোৱাৰাটো আমাৰ বিফলতা। বিশেষকৈ আহোমসকল যাৰ মুগাৰ হৈতে পুৰণি চিনাকি; তেওঁলোকে নিজৰ এই পুৰণি পৰম্পৰা ধৰি ৰাখি মুগা কাপোৰক বিশ্বৰ সকলোতে চিনাকি দিয়াৰ প্ৰয়োজন বুলি অনুভৱ হয়। হয়তো মুগাৰ দৰে উন্নত মানৰ কাপোৰ পোৱাটো বহুত কঠিন হব, কাৰণ ইয়াৰ দৃঢ়তা আন ৰেচম সুতাতকৈ বেছি ,লগতে কোনধৰণৰ পাত খাবলৈ দিয়া হৈছিল তালৈ লক্ষ‍্য ৰাখি ইয়াৰ এক সুগন্ধ‌ও থাকে। মুগাই চোম গছ (Persea bombycina ,যাক টাই ভাষাত তুন্ মুঙ্ ছি বোলা হয় ), হোৱালু(Litsea monopetala), দীঘলতী(Litsea salicifolia, যাক টাই ভাষাত তুন মা ফিক্ বোলা হয়), মেজাঙ্কৰী (Litsea citrate ,টাই ভাষাত তুন মে জাঙ্; এই পাত খোৱা পলুৰ পৰা পোৱা সুতা আনবোৰতকৈ উন্নতমানৰ হয়) আদি গছৰ পাত খায়। ৰেচম শিল্প বা উদ‍্যোগ এক কৃষিভিত্তিক উদ‍্যোগ অসমত এনে উদ‍্যোগৰ বিকাশৰ সম্ভাৱনা আছে যদিও ইয়াৰ প্ৰতি জনসাধাৰণেই হ‌ওক বা চৰকাৰৰেই অন‍্যমনস্কতাৰ কাৰণে শেষ হৈ গৈছে। আজি হয়তো অসমৰ সেৰেঙাকৈ দুই এখন ঠাইত চৰকাৰী চোমনি থকাৰ লগতে যি কেইখন ব‍্যক্তিগতভাৱে সৰুকৈ হলেও চোমনি আছে তাৰ পৰা উৎপাদিত মুগা সুতা পৰ্যাপ্ত নহয়। থকা কেইখনতো যি ধৰণে ব‍্যৱহাৰ হব লাগে হোৱা নাই , ইয়াৰ বৃহৎ মাটিকালিৰ সৰহ অংশ অযথা পৰি থাকে। গতিকে কেৱল চাকৰিৰ পিছত দৌৰ নামাৰি পৃথিৱীৰ আন ঠাইত কৰা পাট পলুৰ বা নুনী মুগাৰ দৰে আমিও অসমত বিজ্ঞানসন্মত পদ্ধতিৰে উপযুক্ত প্ৰশিক্ষণ ৰ দ্বাৰা চোম মুগাৰ পালন কৰিলে নিজকে স্বাৱলম্বী কৰাৰ লগতে ৰাজ‍্যখনৰ অৰ্থনৈতিক উন্নয়ন আৰু জাতিৰ পৰিচয়ক আৰু উজলাই তুলিবলৈ সক্ষম হম।\nৰেচম শিল্প বিশেষকৈ নাৰীক অৰ্থনৈতিভাৱে সৱল কৰাত সহায়ক হব পাৰে , যিহেতু ,অন‍্য কৃষিভিত্তিক উদ‍্যোগতকৈ বিশেষ কষ্টকৰ শাৰীৰিক পৰিশ্ৰমৰ প্ৰয়োজন নথকা এইক্ষেত্ৰত নাৰীৰ সংস্থাপনৰ সম্ভাৱনা অধিক। আহোমৰ নাৰী অতীততেও পুৰুষৰ তলত নাছিল, সামাজিকেই হ‌ওক ঘৰুৱাই হ‌ওক ক'তো পিছ পৰা নাছিল, আজিও সেই একে আদৰ্শৰে আগবাঢ়ি আহি নিজকে স্বাৱলম্বী কৰাৰ লগতে দেশ, জাতিৰ উন্নতিত হাত উজান দিয়ক। গতিকে প্ৰতিডাল আহঁৰ মাজে মাজে আহোমৰ স্বাভিমান , পৰিচয় বান্ধ খাই থকা মুগা সুতাক জীয়াই ৰাখি লাগিব, চিনাকি কৰি দিব লাগিব বিশ্বক , লগতে সময়ৰ সৈতে খাপ খোৱাই নিজেও আগুৱাই যাব লাগিব। যদিহে কোনো কামৰ দ্বাৰা নিজৰ উপকাৰ হোৱাৰ লগতে জাতিকো উজলোৱাৰ সুযোগ পাওঁ তেনে সুযোগক আমি গ্ৰহণ কৰা উচিত।\nধুনীয়া ছোৱালী বোৰলৈ এখন মুকলি চিঠি ණ...চাও খুন চেঙ কু কৈ, মৰাণ লেঙেৰী\nধুনীয়া ছোৱালীবোৰ কুশলে অাছানে?\nতোমালোকলৈ এটি অনুৰোধ।\nঅনুগ্ৰহ কৰি ওঁঠত লিপিস্টিক অলপ কমকৈ লগাবা,\nকাজল পাৰিলে নলগাবা,\nচুলিখিনি মেলি নথবা,\nকাণ ফুলি দুপাটকৈ নিপিন্ধিবা,\nপাৰিলে গালত মধুৰস অলপ কমকৈ লগাবা,\nশেষত মোলৈ চাই হাঁহি নামাৰিবা।\nনহ'লে হয়তো এই পাগল কবিৰ কলমৰ পৰা\nঅাকৌ সৃষ্টি হব পাৰে এটা নতুন অকবিতা।\nটাই সংস্কৃতিৰ জীৱন্ত প্ৰতীক: চাও ম' জোনাৰাম চাংবুন ফুকন ණ...ড° গিৰিন ফুকন, মৰাণ\nএই কথা সকলোৱে বিদিত যে আহোমৰ পণ্ডিত পুৰোহিত শ্ৰেণীৰ মহন দেউধাই - বাইলুঙ (ম'হুঙ-ছাঙ বুন- ম'প্লঙ) সকলে স্বাধীন অসমৰ গৌৰৱোজ্জল যুগৰ বুৰঞ্জী, ধৰ্ম, সমাজ ব্যৱস্থা , সামাজিক ৰীতি-নীতি, আচাৰ ব্যৱহাৰ আদিৰ কথা বৈজ্ঞানিক পদ্ধতিৰে টাই ভাষাত লিপিবদ্ধ কৰি এটা আপুৰুগীয়া সাহিত্য সংস্কৃতিৰ ধাৰা বহন কৰি আহিছে ৷ তেওঁলোকৰ প্ৰচেষ্টাত সৃষ্টি হোৱা টাই আহোম বুৰঞ্জী সাহিত্যই প্ৰাক বৃটিছ যুগৰ ছশ বছৰীয়া স্বাধীন অসমৰ এটি ধাৰাবাহিক আৰু নিৰ্ভৰযোগ্য বিতং ইতিহাস দাঙি ধৰিবলৈ সক্ষম হৈছে ৷\nকালৰ কুটিল গতিত টাই আহোম চাও-ফা সকলকে ধৰি অন্যান্য আহোমসকলে হিন্দু ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰি তেওঁলোকৰ ব্যক্তিগত আৰু সামাজিক কাম - কাজত নতুন আৰ্য সংস্কৃতিৰ উপাদানসমূহক আকোঁৱালি ল'বলৈ আৰম্ভ কৰিছিল ৷ কালক্ৰমত টাই আহোমৰ নিজা ভাষা-সংস্কৃতি চৰ্চা প্ৰায় নাইকীয়া হোৱাৰ উপক্ৰম হৈছিল ৷ তৎস্বত্বেও মহন-দেউধাই-বাইলুঙ - এই তিনি ফৈদে টাই ভাষা সংস্কৃতি চৰ্চাৰ ধাৰাবাহিকতা ৰক্ষা কৰি টাই আহোমৰ চহকী ঐতিহ্য আৰু পৰম্পৰা সমূহ ৰক্ষাৰ কামত ব্ৰতী হৈছিল ৷ তেওঁলোকে চহকী ঐতিহ্যৰে পৰিপূৰ্ণ সাঁচিপতীয়া পুথিসমূহ সযতনে সংৰক্ষণ কৰাকে ধৰি টাই আহোম লোক সকলৰ মাজত প্ৰচলিত ভিন্ন পৰম্পৰা বোৰ ৰক্ষা নকৰা হ'লে 'টাই ভাষা সংস্কৃতি' বৃহৎ অসমীয়া ভাষা সংস্কৃতিৰ অংগৰূপে স্বীকৃত নহ'লহেঁতেন ৷ এনে পটভূমিৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত চাও ম' জোনাৰাম ছাঙবুন ফুকনৰ কৃতি আৰু কৃতিত্বক আমি শলাগ লব লাগিব ৷ যি কেইগৰাকী পুৰোহিত পণ্ডিতে নিজা ভাষা কৃষ্টি-সংস্কৃতি আদি চৰ্চাত আজীৱন আত্মনিয়োগ কৰি নিজৰ জাতীয় ঐতিহ্য পুনৰুদ্ধাৰ, ৰক্ষণাবেক্ষণ আদিৰ ক্ষেত্ৰত অগ্ৰণী ভূমিকালৈ অন্যসকলকো এই ক্ষেত্ৰত অগ্ৰাহাম্বিত কৰি তুলিছিল সেই সকলৰ ভিতৰত জোনাৰাম ছাঙবুন ফুকন আছিল অন্যতম ৷\nমহন দেউধাই বাইলুঙ সকলৰ ভিতৰত ঐতিহ্যমণ্ডিত ফূ চেউ ছাঙ বুন ডাঙ-দেঙ কন তুন মান বংশত ১৯৪৫ চনতে জন্মগ্ৰহণ কৰি টাই ভাষা সাহিত্য চৰ্চা আৰু সংৰক্ষণত ব্ৰতী হৈ আগবঢ়োৱা বৰঙণিৰ বাবে আমি তেওঁৰ ওচৰত চিৰ কৃতজ্ঞ হৈ ৰম ৷ অতি অভাৱ-অনাটন আৰু অনেক ঘাট প্ৰতিঘাট নেওচি টাই ভাষা-সংস্কৃতি বিকাশৰ অগ্ৰণী অনুষ্ঠান - পাটসাঁকো কেন্দ্ৰীয় টাই বিদ্যালয়, মহন -দেওধাই -বাইলুঙ সন্মিলন, টাই যাদুঘৰ শিৱসাগৰ, পূৰ্ব্বাঞ্চল টাই সাহিত্য সভাৰ নিচিনা অনুষ্ঠান গঢ়ি তোলাত ছাঙবুন ফুকনৰ বৰঙণি উল্লেখযোগ্য ৷ তদুপৰি তেওঁ টাই আহোমৰ সাঁচিপতীয়া পুথিবোৰ পঢ়ি ইবিলাকক অসমীয়া ইংৰাজীলৈ ভাঙনি কৰিছিল আৰু পুথি বিলাকৰ পৰা আহৰণ কৰা জ্ঞানেৰে বহুকেইখন গ্ৰন্থ লিখি উলিয়াইছিল ৷ তেনে কেইখনমানৰ গ্ৰন্থৰ নাম হৈছে - নাঙ হুন ফা চকলঙ বিধি, লিক টাই, আহোম প্ৰাইমাৰ , চাও লুঙ ছ্যুকাফা , মোৰ অমৰ জীৱন কবিতা, অসম বুৰঞ্জীৰ জীউ শ্বহীদ নাঙ জয় ছেঙ তে, পূজা বিধি, আহোম ভাষা, এলাইনমেন্ট কনচেপ অফ চাও এণ্ড তাও, মোৰ গীতৰ কবিতা ৷ এই গ্ৰন্থবোৰ টাই ভাষা সাহিত্য ভঁৰাললৈ অতুলনীয় অৱদান বুলি বিবেচিত হৈছে ৷ এই পুৰোধা ব্যক্তিজনে সুদীৰ্ঘকাল কেন্দ্ৰীয টাই বিদ্যালয়ত শিক্ষকতা কৰি যুৱ প্ৰজন্মক যি বাট দেখুৱালে তাৰ বাবে তেওঁ আমাৰ মাজত সদায়ে চিৰস্মৰণীয় হৈ ৰ'ব ৷ মূৰত পাগুৰী, কান্ধত থুঙ ( মোনা) , গাত চাপকনৰ সৈতে পটলুঙ পৰিহিত বিৰল ব্যক্তিত্বৰ অধিকাৰী এইজন টাই ভাষা - সাহিত্যৰ সাধকৰ চাল-চলন , কথা-বতৰা, আচাৰ ব্যৱহাৰ, পিন্ধন- উৰন, খাৱন - শোৱন সকলোতে টাই সংস্কৃতি প্ৰতিফলন ঘটিছিল ৷ আচলতে তেওঁ আছিল টাই সংস্কৃতিৰ জীৱন্ত প্ৰতীক ৷\nটাই আহোমৰ পুৰোধা ব্যক্তি তথা কিংবদন্তি পুৰুষ ছাঙবুন ফুকনৰ লগত অতি নিবীড়ভাৱে মোৰ সম্পৰ্ক গঢ়ি উঠিছিল ৷ তেওঁৰ সানিধ্যই মোক আপ্লুত কৰিছিল আৰু যোগাইছিল কৰ্ম প্ৰেৰণা ৷ এই কথা তেওঁ মৰ্মে মৰ্মে উপলব্ধি কৰিছিল যে - এটা জাতিৰ মেৰুদণ্ড হৈছে ভাষা আৰু সংস্কৃতি ৷ সেয়ে ভাষা সংস্কৃতিৰ বিলুপ্ত ঘটিলে যেই জাতিৰ আত্মপৰিচয়ৰ অস্তিত্বৰ বিপদাপন্ন হয় ৷ এনে সংশয়ৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি টাই ক'লা- কৃষ্টি সংস্কৃতিক জীয়াই ৰাখিবলৈ তেওঁ মনে প্ৰাণে যত্ন কৰিছিল ওৰে জীৱন ৷ জীৱনৰ প্ৰতিটো ক্ষণত ব্ৰতী হৈছিল এই উদ্দেশ্য সাধন কৰিবলৈ ৷ টাই ভাষা সংস্কৃতিকে ধৰি অসমৰ জনগোষ্ঠীয় কৃষ্টি সংস্কৃতিসমূহ বিকাশ ঘটিলেহে যে বৃহৎ অসমীয়া জাতি জীয়াই থাকিব এই কথা ছাঙবুন ফুকনে আন্তৰিকতাৰে অনুধাৱন কৰিছিল ৷\nকথা বতৰা আৰু ব্যৱহাৰত অত্যন্ত নম্ৰ ছাঙবুন ফুকন কোনো পৰিস্হিতিতে অনুভূতিপ্ৰৱন হোৱা নাইবা কাৰোবাৰ অশালীন ব্যৱহাৰ কৰা দেখা নগৈছিল ৷ সামাজিক দায়বদ্ধতা , সততাবোধ, কৰ্ত্তব্য পৰায়ণতা , শৃংখলাবদ্ধতা, ন্যায়নিষ্ঠ, পৰিপাটিতা আছিল তেওঁৰ জীৱনৰ মূল মন্ত্ৰ ৷ ধীৰ স্হিৰ, কৰ্ত্তব্যনিষ্ঠ, অধ্যাৱসায়ী আদি গুণৰ অধিকাৰী এই মানুহজনৰ চাল-চলন, কথা-বতৰা আৰু জীৱন ধাৰণ আছিল অতি বৈচিত্ৰপূৰ্ণ ৷\nছাঙবুন ফুকনৰ লগত গঢ়ি উঠা সান্নিধ্যই আজিও মোৰ মন পুলকিত কৰে ৷ অতি সহজ-সৰল উদাৰ চিতৰ মানুহজনৰ সৌম্যভাৱৰ অন্তৰালত থকা মৃদু স্বভাৱে আৰু অল্পভাষীতাই আনি দিয়া গম্ভীৰ ব্যক্তিত্বক উপলব্ধি আৰু উপভোগ কৰি আমাৰ মন উদ্বেলিত হৈছিল ৷ এই কথা নিশ্চিত ভাৱে কব পাৰি যে অক্লান্ত পৰিশ্ৰমী, অধ্যয়নশীল কথা বতৰাত অতি নম্ৰ পৰিশীলিত ব্যক্তিত্বৰ অধিকাৰী ছাঙবুন ফুকন এজন অতি সাধাৰণ লোক যেন লাগিলেও সাধাৰণ যেন লগা এই লোকজনৰ ভিতৰত সোমাই আছিল এক অসংগ্ৰামী সত্তা ৷\nসহজ - সৰল মৃদুভাষী টাই ভাষা সাহিত্যৰ আজীৱন পূজাৰী গৰাকীৰ মৃত্যুত আমি মৰ্মাহত হৈছো আৰু তেওঁক শ্ৰদ্ধাৰে সোঁৱৰিছো ৷ এই টাই ভাষা সাহিত্যৰ পূজাৰীজনাৰ আদৰ্শৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত হৈ টাই ভাষা সংস্কৃতিৰ বিকাশৰ বাবে আত্মনিয়োগ কৰিব পাৰিলেহে তেওঁৰ প্ৰতি প্ৰকৃত শ্ৰদ্ধা জনোৱা হ'ব ৷ আহক আমি এই ব্যক্তিক্ৰমী মানুহজনৰ অসম্পূৰ্ণ কামখিনি সম্পূৰ্ণ কৰি তেওঁৰ আকাংশিত উদ্দেশ্য সাফল্যমণ্ডিত কৰিবলৈ সংকল্প গ্ৰহণ কৰোঁ ৷\nপ্ৰতিভাধৰ ডামচাও জোনাৰাম চাংবুন ফুকনৰ সান্নিধ্যত ණ ...চাও অনুপম হাতীমুৰীয়া, বাকচু খেলুৱা, শিৱসাগৰ\n১২২৮ খ্ৰীষ্টাব্দৰ কথা ৷ এজন মহান মণিষীয়ে আহি চৰাইদেউত ৰাজধানী পাতিছিল ৷ পাটকাই পৰ্বত পাৰ হৈ অসমৰ প্ৰকৃতিৰ অপৰূপ সৌন্দৰ্যত মুগ্ধ হৈ তেওঁ 'মুঙ ডুন চুন খাম' বুলি চিঞৰি উঠিছিল ৷ যাৰ অৰ্থ হ'ল - ' গছ গছনিৰে ভৰা সোণালী দেশ ৷' প্ৰকৃতি প্ৰেমৰ ব্যাকুল তেওঁৰ হৃদয়ে প্ৰকৃতিৰ অপৰূপ লীলাভূমি চৰাইদেউকেই বাচি লৈছিল ৰাজধানী হিচাপে ৷ ১৯৯০ খ্ৰীষ্টাব্দ (১১১২ শক ) ত চাও চাং নেওৰ ঔৰষত আৰু মুংখু মুং জাওৰ গৰ্ভত জন্ম হৈছিল এইজনা বৃহত্তৰ অসমীয়া জাতিৰ সংগঠক তথা শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া স্বৰ্গদেউ চাওলুং ছ্যুকাফাই ৷\nছ্যুকাফাৰ নিচায়েকে তুলি লৈছিল কাৰণ তেওঁৰ নিচায়েক নি:সন্তান আছিল ৷ নিচায়েক আছিল মুঙ মাও ৰাজ্যৰ ৰজা ৷ সেয়ে এই ৰাজ্যৰ সিংহাসন ছ্যুকাফাই লাভ কৰাটো একেবাৰে নিশ্চিত আছিল ৷ কিন্তু ছ্যুকাফাৰ ভাগ্য ইমানেই বেয়া আছিল যে এসময়ত তেওঁৰ নিচায়েকৰ এটা পুত্ৰ সন্তান হৈছিল ৷ ইমানদিনে ছ্যুকাফাই দেখি অহা ৰজা হোৱাৰ সপোন নিমিষতে ছাৰখাৰ হৈ পৰিছিল ৷ কিন্তু ছ্যুকাফাৰ মনৰ দৃঢ়তা ইমানে প্ৰৱল আছিল যে তেওঁ ৰজা হোৱাটো জীৱনৰ প্ৰধান লক্ষ্য কৰি ললে আৰু অৱশেষত এনায়েকৰ আৰ্শীবাদ শিৰত লৈ তেওঁ যাত্ৰা আৰম্ভ কৰি দিলে ৷ এক অনাকাংক্ষিত ভৱিষ্যতৰ দিশত আগবাঢ়িছিল যদিও ছ্যুকাফাৰ অদম্য প্ৰাপ্তিৰ হেঁপাহে তেওঁক এনেভাৱে শক্তিশালী কৰি ৰাখিছিল যে ৰজা হোৱাৰ বাবে তেওঁ জীৱনত যিকোনো প্ৰত্যাহ্বানৰ সম্মুখীন হ'বলৈ সাজু আছিল ৷\nসুদীৰ্ঘ ১৩ বছৰ যাত্ৰাৰ শেষত তেওঁ চন্টক শিমলুগুৰি পাৰ হৈ চৰাইদেউত উপস্হিত হৈছিলহি ৷ যাত্ৰা পথত সম্মুখীন হোৱা চিংফৌ, নগাসকলক তেওঁ কঠোৰ হাতেৰে দমন কৰি আহিছিল ৷ ২৫ বছৰ ধৰি তেওঁ অসমৰ ভিন ভিন ঠাই ঘূৰি ফুৰি কটালে আৰু অৱশেষত ১২৫৩ খ্ৰীষ্টাব্দত চৰাইদেউত ৰাজধানী পাতিলে ৷ এই ৰাজধানীয়েই হ'ল বৰ্তমানৰ চৰাইদেউৰ 'ছ্যুকাফা' নগৰ ৷\nশ্ৰদ্ধাৰ পাঠক ৰাইজ, এইয়া আছিল আৰম্ভণি ৷তাৰ পাছত সুদীৰ্ঘ ৬০০ বছৰ কাল ধৰি অসমত ৰাজত্ব কৰা আহোমৰ হাততেই অসমীয়া জাতি সংস্কৃতিয়ে বিশেষভাৱে সাৰ-পানী পাই প্ৰাণ পাই উঠিছিল ৷ সাত ৰজা মাৰি এক ৰজা কৰা ছ্যুকাফাৰ বৰ অসমখন নানা জাতি-জনজাতি , কৃষ্টি-সংস্কৃতিৰ মিলনভূমি হৈ পৰিল ৷ সুদীৰ্ঘ ৬০০ টা বছৰৰ ৰাজত্বকালত বৰ অসমৰ জনজীৱনত আহোমসকলে যি প্ৰভাৱ পেলাবলৈ সক্ষম হৈছিল, তাৰ ভিতৰত আটাইতকৈ উল্লেখনীয় প্ৰভাৱ পৰিছিল অসমৰ সামাজিক, ৰাজনৈতিক আৰু সাংস্কৃতিক জগতত ৷\nআহোম শাসন ব্যৱস্হা আছিল উদাৰনীতিৰ ওপৰত বিশেষভাৱে পৰিচালিত ৷ বিশেষকৈ ছ্যুকাফাকে আদি কৰি চুহুংমুং দিহিঙীয়া ৰজা, প্ৰতাপ সিংহ, ৰুদ্ৰসিংহ এইসকলৰ শাসননীতিয়ে ব্ৰক্ষ্মপুত্ৰ উপত্যকাৰ দুয়োপাৰৰ জাতীয় জীৱনৰ ওপৰত ব্যাপক ভাৱে প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিছিল ৷ যিহেতু আহোমসকলৰ পূৰ্ব বাসস্থান 'চীনদেশ' আছিল গতিকে তেওঁলোকৰ ধৰ্ম -বিশ্বাস, ৰীতি-নীতি এইবোৰ থলুৱাসকলৰ তুলনাত বেলেগ আছিল ৷ কিন্তু তেওঁলোকে কেতিয়াও কাৰো ধৰ্মৰ বিশ্বাসত আঘাত কৰা নাছিল ৷ বৰঞ্চ তেওঁলোকে নিজৰ ভাষা আৰু ধৰ্মৰ সংৰক্ষণ কৰি তেতিয়াৰ অসমৰ থলুৱা ভাষা আৰু হিন্দু ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰিছিল ৷ ৰজা প্ৰতাপ সিংহই সৃষ্টি কৰিছিল অসমীয়াৰ ঐতিহ্য ৰক্ষাৰ হেতু নানা পদ্ধতি ৷ গাওঁ সমূহৰ মাজত সমন্বয়ৰ বাণী প্ৰচাৰ কৰিবলৈ তেওঁ দায়িত্ব দিছিল মমাই তামুলী বৰবৰুৱাক ৷ বৰ অসম গঢ়াত মুখ্য ভূমিকা লোৱাৰ ক্ষেত্ৰত স্বৰ্গদেউ ৰুদ্ৰসিংহৰ ভূমিকাও আছিল উল্লেখনীয় ৷ বিশেষকৈ অসমীয়া সমাজত সাংস্কৃতিক চেতনা জাগ্ৰত কৰাৰ ক্ষেত্ৰত হয়টো এইজনা স্বৰ্গদেউৰ ভূমিকাই সৰ্বাধিক ৷ বিভিন্ন প্ৰাদেশিক ৰাজ্যৰ সংস্কৃতি অনুকৰণ কৰি তেওঁ আমাৰ বৰ অসমখনকো সজাব খুজিছিল ৷ আহল-বহল ৰাস্তা নিৰ্মান, বিজ্ঞান চৰ্চাৰ বাবে ৰাজসভা পৰমানন্দ শৰ্মাক দিয়া বিশেষ গুৰুত্ব, ঠায়ে ঠায়ে সাঁকো ,দলং, দ'ল -দেৱালয় আদি নিৰ্মান কৰি তেওঁ বৰ অসমখনক বৰ সুন্দৰকৈ সজাই ৰাখিছিল ৷\nথলুৱা কৃষক সমাজৰ বিহুক ৰংঘৰৰ বাকৰিলৈ আনি তেওঁ যি ৰাজকীয় মৰ্যদা দিলে, তাৰ দ্বাৰা বিহু অসমীয়া জাতিৰ এক পৰিচয় হিচাপে চিহ্নিত হ'ল ৷ ইয়াৰ আগতে এই বিহু কেৱল অসমীয়া সমাজৰ চোতালতে পৰিৱেশন হৈছিল ৷ গাওঁৰ ডেকা গাভৰুৱে কেতিয়াবা ডাঙৰ গছৰ তলতো হুচৰি মাৰিছিল ৷ ঠায়ে ঠায়ে ৰাতি বিহু প্ৰচলন আছিল ৷ কিন্তু স্বৰ্গদেউ কৃপাত এই পৰম্পৰাই ৰংঘৰৰ বাকৰিত প্ৰৱেশ কৰাৰ লগে লগেই সি এক প্ৰকাৰৰ ৰাষ্ট্ৰীয় মৰ্যদা লাভ কৰিছিল ৷ অকল বিহুৱেই নহয় কৃষক সমাজৰ মাজত প্ৰচলিত কিছুমান জনপ্ৰিয় খেলো স্বৰ্গদেৱে ৰংঘৰৰ বাকৰিত উপভোগ কৰিছিল ৷ যেয়ে - ম'হযুঁজ, কণীযুঁজ, কুকুৰা যুঁজ , বুলবুলি চৰাই যুঁজ ইত্যাদি ৷ গতিকে অসমীয়া চহা জীৱনৰ কৃষ্টি সংস্কৃতিক বিশ্ববাসীৰ ওচৰত চিনাকী কৰাই দিয়াৰ ক্ষেত্ৰত আহোমসকলৰ অৱদান আছিল অপৰিসীম ৷\nআহোম বুৰঞ্জীৰ মতে এইজন স্বৰ্গদেৱে মুছলমান পাইজামা পৰিধান কৰিছিল আৰু মুছলমানী সঙ্গীতৰ প্ৰতি বিশেষ আকৰ্ষণ অনুভৱ কৰিছিল ৷ এইয়া আছিল তেওঁ সকলো জাতি ধৰ্মৰ প্ৰতি থকা সহমৰ্মিতা ৷ এক প্ৰকাৰে কবলৈ হ'লে আহোমসকলে দেশ জয় কৰাৰ উপৰি মানুহৰ মন জয় কৰিছিল ৷ ইতিমধ্যেই অসমৰ হিন্দু - মুছলমান - খ্ৰীষ্টান আদি ভিন ভিন ধৰ্মাৱলম্বী আৰু নানা জাতি - জনজাতিৰ মাজত সম্প্ৰতিৰ বান্ধোন লাহে লাহে কটকটীয়া হৈ আহিছিল ৷ এই কাৰণতেই হয়টো আহোমসকলে এক সুদীৰ্ঘ কাল ৰাজত্ব কৰি এক প্ৰকাৰৰ অভিলেখ সৃষ্টি কৰিছিল ৷ '' সৎ কৰ্মেৰে, সৎ চিন্তাৰে মানুহৰ হৃদয় জিনিব পৰাটোৱে বিশ্বজয়ৰ বাট মুকলি কৰি দিব পাৰে ৷" --সোৱৰা তেওঁলোকৰ পৰা আমি শিকিব লগা কথা এইটোৱেই ৷\nশিৱসাগৰৰ শিৱদ'ল, শিৱসাগৰ পুখুৰী, বিষ্ণুদ'ল, দেৱীদ'ল, জয়সাগৰৰ জয়দ'ল, জয়সাগৰ পুখুৰী, তলাতল ঘৰ, গড়গাঁওৰ কাৰেংঘৰ ইত্যাদি ঐতিহাসিক কীৰ্তিচিহ্ন সমূহে যুগ যুগান্তৰ ধৰি আহোমৰ শৌৰ্য - বীৰ্যৰ কথাকেই সোঁৱৰাই আছে আৰু ভৱিষ্যতেও সোঁৱৰাই থাকিব ৷\nআনহাতে অসমীয়াৰ মাজত শান্তি সম্প্ৰীতি ঐক্য প্ৰতিষ্ঠাৰ ক্ষেত্ৰত 'আধ্যাত্মিকতা' নামৰ যিপাত অস্ত্ৰৰ বিশেষ প্ৰয়োজন আছিল সেই প্ৰয়োজন পূৰণ কৰিছিল আমাৰ গুৰু দুজনাই ৷ ইছলাম ধৰ্মালম্বী সকলৰ মাজতো আধ্যত্মিকতাৰ বীজ সিঁচাৰ ক্ষেত্ৰত আজান ফকীৰৰ অৱদান উল্লেখনীয় ৷\nমধ্যযুগৰ বৈষ্ণৱ আন্দোলনে আহোম ৰাজত্বৰ কালতে বিশেষ প্ৰসাৰতা লাভ কৰিছিল ৷ স্বৰ্গদেউ সকলে বৈষ্ণৱ গুৰুসকলক অৰ্থাৎ ব্ৰাক্ষ্মণ, গোঁহাই, মহন্তসকলক ধৰ্মানুষ্ঠান প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ মাটি দান কৰিছিল ৷ আনহাতে ইছলাম সকলকো মছজিদ নিৰ্মাণ কৰিবলৈ অনুমতি দিছিল ৷ সেই ধৰ্মানুস্থানসমূহ সূচাৰুৰূপে পৰিচালনা কৰিবলৈ স্বৰ্গদেৱে কৰ্মীও নিয়োগ কৰিছিল ৷ তদুপৰি গোহাঁই মহন্ত সকলে কৰ-কাতলৰ ক্ষেত্ৰতো ৰজাঘৰীয়াৰ পৰা যথেষ্ট ৰেহাই পাইছিল ৷\nগুৰুজনাৰ অমৰ সৃষ্টি ভাওনা সমূহৰো স্বৰ্গদেউ সকলৰ সহযোগত প্ৰদৰ্শন কৰা হৈছিল ৷ স্বৰ্গদেউ ৰাজেশ্বৰ সিংহৰ দিনত ' ৰাৱন বধ', গৌৰিনাথ সিংহৰ দিনত ' ৰুক্মিণী হৰণ ' আদি ভাওনাসমূহৰ প্ৰদৰ্শন হৈছিল ৷ ইয়ে প্ৰমাণ কৰে যে আহোমসকলৰ ৰাজত্ব কালত বৈষ্ণৱ আন্দোলনে এক বিশেষ মৰ্যদা পাইছিল ৷\nএনেদৰে আহোমসকলে অসমীয়া জাতীক ভাষা, ধৰ্ম, কৃষ্টি , সংস্কৃতি আদি সকলোফালৰ পৰা পৰিপুষ্ট কৰি জাতিটোক সুষ্ঠ আৰু সবল কৰাত বিশেষ ভূমিকা লৈছিল ৷\nকিন্তু সাম্প্ৰতিক সময়ৰ অসমীয় জাতিৰ ঐক্যৰ এনাজৰীডাল লাহে লাহে থুনুকা হৈ অহা পৰিলক্ষিত হৈছে ৷ জাতি জনগোষ্ঠী সমূহৰ মাজত নানা বিভেদকামী মানসিকতাই গা কৰি উঠা দেখা গৈছে ৷ শংকৰ আজান তথা স্বৰ্গদেউ সকলৰ সমন্বয় বাণী সমূহ অসমীয়াই যেন লাহে লাহে পাহৰিব লাগিছে ৷ তাতোতকৈ ডাঙৰ কথা সেই মহান লোকসকলৰ মহান বাণীৰে সমাজত সম্প্ৰীতিৰ বীজ সিঁচিবলৈ আগবঢ়ী অহা জাতিপ্ৰেমী মানুহৰ যেন আজি অভাৱ ঘটিছে ৷ এই লেখাৰ জৰিয়তে সমগ্ৰ অসমীয়া জাতিলৈ এটাই অনুৰোধ - ' প্ৰত্যেকে নিজৰ কৃষ্টি সংস্কৃতি অটুট ৰাখি আমি সকলোৱে সমিল মিলেৰে জীয়াই থাকো আহক ৷ ছ্যুকাফা , শংকৰ আজানে দি থৈ যোৱা একতাৰ বাণীক সৰোগত কৰি আমি এনে এক বৃহত্তৰ অসমীয়া জাতি গঢ় তোলো আহক, যাৰ প্ৰতি হিংসাৰ দৃষ্টি দিবলৈ যিকোনো অপকশক্তিয়ে কোনো কালে সাহস নকৰিব ৷\nটাই সকলৰ ফুৰালুঙ ধৰ্মৰ ওপৰত এটি টোকা ණ ...চাও দ্ৰুপদ লাহন\nফুৰালুং মূলত দুটা নীতিৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠিত .....ফুৰাৰ গুণানুকীৰ্তন আৰু ফীসকলৰ সন্তুষ্টিৰ বাবে পূজা অৰ্চনা । একেটা মুদ্ৰাৰে দুটা পিঠি স্বৰূপ ফুৰাৰ গুণানুকীৰ্তনৰ দিশটোক বৌদ্ধিক শক্তিসত্বা আৰু ফী সকলৰ সন্তুষ্টিৰ বাবে কৰা পূজা অৰ্চনা কৰা দিশটোক দৃষ্টি শক্তি সত্বাৰ নীতি আদৰ্শ জড়িত বুলি আখ্যা দিয়া হৈছে । এনেকৈয়ে টাই আহোমৰ ধৰ্মীয় আদৰ্শই টাই আহোম সকলৰ সামাজিক ৰাজনৈতিক আৰু সাংস্কৃতিক জীৱন বৰ্ণাধ্য তথা মহত্বপূৰ্ণ কৰি তুলিছে ।এই নিৰৱছিন্ন ধাৰাই মৗং মাওত বসবাস কৰা চাওলুং চুকাফাৰ উপৰি পুৰুষসকলৰ দিনৰ পৰা ছৗও কা ফাৰ দিনলৈ আৰু ছৗও কা ফাৰ পৰা ছশ বছৰীয়া আহোম ৰাজ শাসনৰ অন্তিম পয্যাৰ্য়লৈকে টাই আহোমৰ ধৰ্মীয় ধাৰাক একেডাল ডোলেৰে বান্ধি ৰাখিছে । আহোম ৰাজশাসনৰ পিছত বৃটিছৰ কবলত পৰাধীন অসমৰ সীমা অতিক্ৰমি সেই একেটা ধাৰাৰ নিৰৱছিন্ন প্ৰেৰণাই স্বাধীন দেশৰ নাগৰিক হিচাপে বৰ্তমানলৈকে একেদৰেই টাই আহোমক বান্ধি ৰাখিছে আৰু অনুপ্ৰাণিত কৰিছে ।আহোম স্বৰ্গদেউ সকলৰ দিনত টাই আহোমে পালন কৰি অহা ধৰ্মীয় দিশটোৰ নাম কি হ'ব বা কি বুলি আখ্যা দিয়া হ'ব সেই বিষয়ে চিন্তা কৰিবলগীয়া একো নাছিল । বৃটিছৰ আমোলত পৰাধীন অসমৰ সৰহ ভাগ টাই আহোম লোকেই বিভিন্ন সত্ৰানুষ্ঠানত শৰণ লৈ পদজল সেৱনেৰে নিজৰ ঐতিহ্যক অতি নিলৰ্জভাৱে জলাঞ্জলী দি ভাল হিন্দু হ'বলৈ দৌৰ দিয়াৰ সময়তো টাই আহোম ধৰ্মটোৰ নাম কি হ'ব সেই বিষয়ে চিন্তা কৰিবলৈ কাৰো আহৰি নাছিল । কিন্তু স্বাধীন ভাৰতৰ নাগৰিক হিচাবে জনগণনাত আহোম বুলি স্বীকৃতি পালেও সাংস্কৃতিক ভাৱে সৰ্বশ্ৰান্ত হৈ পৰাৰ পাছত আৰু যিসকল উচ্চ বৰ্ণৰ লেজুত ধৰি ভাল অসমীয়া আৰু ভাল হিন্দু হোৱাৰ অন্ধ প্ৰয়াস কৰিছিল সেই সকলৰ শোষণ বঞ্চনৰ ৰাম টাঙুন মূৰত পৰাৰ পিছত নিজৰ সম্বিৎ ঘূৰাই পোৱাৰ অন্ততঃ এচাম মুষ্টিমেয় আহোমে নিজৰ ধৰ্মটো নো কি আছিল সেই সম্পৰ্কে দেৰিকৈ হ'লেও সাৰ পাই উঠা দেখা গ'ল । এনে অনুসন্ধিৎসাৰ ফলশ্ৰুতিত তাৰ সমাধানৰ্থে টাই আহোম দূৰদৰ্শী সকলৰ চিন্তা চৰ্চাৰ অন্ততঃ জাতীয় অস্তিত্ব ৰক্ষাৰ লগতে সকলোকে বান্ধি ৰাখি ঐক্য সম্প্ৰিতিৰ সাকোঁডাল পাৰি দিবলৈ টাই আহোমৰ ধৰ্মীয় দিশটোক ফুৰালুং হিচাবেই নামাকৰণ কৰিলে ।\nটাই আহোম ধৰ্মীয় দিশটোৰ এটা শৃংখলা আনিবৰ বাবে সদৌ অসম মহন দেওধাই বাইলুং সন্মিলনে ১৯৭৫ চনত আনুষ্ঠানিক ভাৱে গঠন কৰি দিয়া সদৌ অসম ফুৰালুং সংঘই লগে লগে এই সিদ্ধান্তক সৰ্বসন্মতিভাৱে গ্ৰহণ কৰি ফুৰালুং আদৰ্শক তৎকালীনভাৱে প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰ অৰ্থে হাতে কামে লাগি যায় ।এই প্ৰক্ৰিয়াৰ মাধ্যমেদি টাই আহোমৰ নিজস্ব ধৰ্মীয় আদৰ্শ ফুৰালুংত ১৯৭৫ চনত সদৌ অসম ফুৰালুং সংঘই জন্ম লাভ কৰাৰ পাছত বিগত ৩৭ বছৰত টাই আহোমৰ অতি কমেও ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উত্তৰ দক্ষিণ পাৰে সাত লাখ লোকে অনুগামী হিচাবে নিজৰ পৰিচয় দাঙি ধৰিছে । তৎ সত্বেও এতিয়াও এনে বহু লোক আছে যি মাত্ৰ উপাধিটোৰ জড়িতেহে আহোম বুলি বৰ্তি আছে সেইসকল লোকে আহোমৰ নীতি নিয়মৰ কাষ চপা দূৰৰ কথা সেইবোৰ অতি ঘূণাৰ চকুৰে চাই আৰু ঘোৰ বিৰুদ্ধাচৰণ কৰি চলে ।\nভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ প্ৰথমজনা শ্বহীদ গমধৰ কোঁৱৰ আৰু কুমৌ-কুবানණ...চাও সঞ্জীৱ বৰুৱা, শিৱসাগৰ\n২০০০ চনৰ অক্টোবৰ মাহ ৷ সেই সময়ত\nপাটসাঁকোত মলুঙৰ সহায়ত মলুং চাও দীননাথ চাংবুন\nবৰুৱাই অনুবাদ কৰিছিল ত্ৰিশ পৃষ্ঠাযোৰা এখন সাঁচিপাতৰ\nপুথি নাম কুমৌ কুবান য‘ত লিপিবদ্ধ হৈছিল গোমধৰ\nকোঁৱৰৰ লগতে তেওঁৰ সহযোগী সকলৰ\nভাৰতৰ স্বাধীনতা প্ৰথমখন যুদ্ধৰ বীৰত্ব কাহিনী ৷\nসেইপুথিখনৰ লিখক আছিল ফু কে ম খা ম ( থপং) ৷ কুমৌ\nকুবানে গোমধৰৰ জন্ম ১৮০৬ চন বুলি কৈছে ৷ দিচাং\nনদীৰ পাৰত লাকুৱাত সিদ্ধিনাথ ফেণা কোঁৱৰৰ\nঔৰসত, জুতুলী মাতৃৰ সৰুপুত্ৰ হৈ গোমধৰৰ জন্ম ৷\nবুৰঞ্জীয়ে কয় ফেণা কোঁৱৰ বা শেন গোহাঁই\nদিহিঙীয়া ফৈদৰ ৰজা চুচেঙফা প্ৰতাপ সিংহৰ সৰু গোহাঁই\nঠালত ফেণা কোঁৱৰৰ জন্ম ৷ তেওঁ নাজিৰা জয়খাম ডং\nখাটৰ খাটোৱাল বা ৰাজখোৱা আছিল ৷ কুমৌ কুবানে কয়\nগোমধৰ সহযোগী লক্ষেশ্বৰৰ ঘৰো নাজিৰাত\n৷ তিনিবছৰ পাটসাঁকোৰ মহছিং বৰুৱাৰ ওচৰত বুৰঞ্জীৰ\nশিক্ষা গ্ৰহণ কৰি গোমধৰে বন্ধু ঘিনাই, দুতি,\nলক্ষেশ্বৰৰ সৈতে দেশৰ কথা পাতে ৷ এয়ে\nআৰম্ভণি, আনফালে দেশৰ পিয়ল কৰি পিয়লীয়া নাম\nপোৱা ধনঞ্জয় ভগা বৰগোহাঁয়ে বঙালৰ বিৰুদ্ধে\nমানুহ একগোট কৰিছে ৷ পিতৃৰ কলংক মচিবলৈ,\nদেশমাতৃক উদ্ধাৰৰ বাবে প্ৰায়শ্চিত্ত কৰিবলৈ ওলাই\nআহিছিল বদন বৰফুকনৰ পুত্ৰ পিয়লি ৷ অসমৰ যোৰহাটৰ\nতৰতলী নামৰ ঠাইত ভগা ডাঙৰীয়াই সিংহাসন সাজি\nগোমধৰক পাটত বহুৱাই স্বৰ্গদেউ গোমধৰ সিংহক\nবুলি ঘোষণা কৰিলে ৷ তেওঁলোকে মুখামুখী\nআৰু গেৰিলা যুদ্ধৰে বঙালৰ অন্তৰাত্মা কঁপাি তুলিলে ৷\nচতুৰ বঙালৰ জালত কোঁৱৰ ধৰা পৰিল ৷ বংগদেশৰ\nৰংপুৰ কাৰাগাৰলৈ চৈধ্যবছৰৰ নিৰ্বাসনত বঙালে কোঁৱৰক\nপ্ৰেৰণ কৰিলে ৷ চৈধ্য বছৰ নিৰ্বাসনক কটাই কোঁৱৰ\nউলটি আহিছিল জন্মভূমিলৈ ৷ অসমৰ স্বাধীনতা যুদ্ধৰ\nপ্ৰথম জনা শ্বহীদ আজিও অমৰ ৷ আমাৰ আহোম\nসকলৰ এটি অভ্যাস " নগুণো নলওঁ গম " দ্বাৰা ক্ৰমশ\nগোমধৰ কোঁৱৰৰ দৰে "গম " বোৰ বিস্মৃতিত\nআমিএৰি দিছো ৷ গোমধৰ কোঁৱৰৰ ত্যাগে\nসৰ্বভাৰতীয় পৰ্যায়ত নোপোৱা কথাষাৰ আমি\nআৱেগৰ দৃষ্টিৰে চাবৰ হ'ল ৷\nবন্ধুবৰ চাও জোনাৰাম চাংবুন ফুকন ණ ...ড° নোমল গগৈ\n১৯৬১ চনত চাও জোনাৰাম চাংবুন ফুকনক টেঙাপুখুৰী মহন গাওঁত অনুষ্ঠিত দেওধাই-মহন-বাইলুং সন্মিলিত লগ পোৱা ধুৱলি কুঁৱলীকৈ মনত পৰে ৷ সন্মিলনৰ স্মৃতিগ্ৰন্থত মই 'টাই ভাষা' শীৰ্ষক চুটি প্ৰৱন্ধ এটি দিছিলো ৷ ১৯৬৩ চনত চাকৰি সূত্ৰে তিনিচুকীয়াৰ স্হায়ী বাসিন্দা হোৱাৰ দিন ধৰি আহোমৰ পবিত্ৰ তীৰ্থস্থান পাটিসাঁকোৰ লগত মই ওত:পোতভাৱে জড়িত হৈ পৰো ৷ মনোৰঞ্জন ফুকনৰ মাতৃ মোৰ মাহীদেউ সূত্ৰে তেতিয়াৰ পৰাই আখৈয়া দেওধাই গাঁৱৰ লগত মোৰ সঘন আহ-যাহ হ'বলৈ ধৰে ৷\n১৯৬৮ চনত পাটসাঁকো কেন্দ্ৰীয় তাই বিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠা হোৱা দিন ধৰি মহদেও ডম্বৰুধৰ দেওধাই ফুকন, জোনাৰাম চাংবুন ফুকন, পুষ্প মহন, শিৱ মহন, নাহৰতলীৰ দীন চাংবুন বৰুৱা, ইন্দ্ৰমহন বৰুৱা আৰু পাটসাকো হাইস্কুলৰ প্ৰতিষ্ঠাপক প্ৰধান শিক্ষক ড° হৰেন্দ্ৰ নাথ ফুকনৰ লগত ঘনিষ্ঠতা গঢ়ি উঠে ৷ বকতা খালৈঘোণ্ডৰা মৌজাৰ কেন্দ্ৰস্হান পাটসাঁকো আহোমৰ ভাষা-সাহিত্যৰ সংস্কৃতি ধৰ্মৰ পবিত্ৰ ভুমি ৷ দিচাং নৈৰ পবিত্ৰ জলধাৰাৰে বিবৌত এই অঞ্চলতে ৬০০ বছৰীয়া আহোম ৰাজত্বৰ ধৰ্মগুৰু পৰম শ্ৰদ্ধেয় দেওধাই, মহুং আৰু বাইলুং সকলৰ জন্মভূমি ৷ এই দিচাং নৈৰ দক্ষিণ পাৰতে আহোম ৰাজত্বৰ ১৮৯৪ চনত এখন সাঁচপতীয়া আহোম বুৰঞ্জী উদ্ধাৰ হৈছিল ৷ বুৰঞ্জীখন অনুবাদ কৰিবৰ উদ্দেশ্যে চাৰ এডোৱাৰ্ড গেইটে গোলাপচন্দ্ৰ বৰুৱা নামৰ ব্ৰাক্ষ্মণ ডেকা এজনক পঞ্চৰাম ফুকন, লেপেশ্বৰ হাতীবৰুৱা, গদাই বান্ঢুঙীয়া বৰুৱা, মলাই ঘৰীয়া বৰুৱা আৰু ৰঙলি মহৰী দেওধাই ফুকনৰ দ্বাৰা আহোম ভাষা শিক্ষাৰ এটা ছমহীয়া প্ৰশিক্ষণ দিয়াইছিল ৷ গোলাপচন্দ্ৰ বৰুৱাই আধৰুৱা আৰু আখৰুৱা জ্ঞানেৰে ৬০০ বছৰীয়া আহোম ৰাজত্বৰ সভ্যতা সংস্কৃতি সাহিত্য বুৰঞ্জী ধৰ্মৰ লেখ প্ৰমাণ এই বুৰঞ্জীখন ১৯৩০ চনত ইংৰাজী ভাষালৈ অনুবাদ কৰি উলিয়ায় ৷ এই বুৰঞ্জীখন বহুলাংশে কল্পনাপ্ৰসূত্ৰ ৷ ইয়াৰ প্ৰথম পাঁচটা অধ্যায় গোলাপ চন্দ্ৰ বৰুৱাই নিজে ৰচনা কৰি সংযোগ কৰি দিয়া ৷ হলিৰাম ঢেকিয়াল ফুকন কাসিনাথ তামুলী ফুকন, হৰকান্ত বৰুৱা সদৰামিন, গুণাভিৰাম বৰুৱা, হেমচন্দ্র গোস্বামীয়ে আহোম কুংৎসা ৰচনা কৰা কাহিনীবোৰ গোলাপ চন্দ্ৰ বৰুৱাই আহোম ভাষালৈ টুলুঙা অনুবাদ কৰি আহোম বুৰঞ্জীত অন্তৰ্ভূক্ত কৰি দিছে মাথোন ৷\nব্যক্তিগতভাৱে মই ১৯৫৫ -৫৭ চনত যোৰহাটৰ জগন্নাথ বৰুৱা কলেজত অাই.এছ.তি পঢ়ি থকা কালত যোৰহাটৰ নৰ্মেল স্কুলৰ চুপাৰিণ্টেডেণ্ট ঘনকান্ত বৰুৱা আৰু তেখেতৰ পুত্ৰ বিমলকান্ত বৰুৱাৰ সান্নিধ্যলৈ আহিবলৈ সুযোগ পাইছিলো ৷ সেই আপাহতে ঘনকান্ত বৰুৱাই ৰচনা কৰা 'আহোম পাইমাৰ'ৰ মুখ্য উপদেষ্টা গোলাঘাট বৰপথাৰ আইনত গাওঁ নিবাসী মোৰ বৰককাইদেউ সদৃশ চাও মহেন্দ্ৰ শ্যাম ফালুং আৰু তেখেতৰ ভায়েক নবীন শ্যাম ফালুঙৰ লগত আত্মীয়তা গঢ়ি উঠে ৷\nপুনৰুজ্জীৱিত আহোম ভাষা আৰু পটসাঁকোৰ কেন্দ্ৰীয় তাই বিদ্যালয়ৰ জন্মলগ্নত আইতন আৰু ফাকে সম্প্ৰদায়ৰ লোকসকল ওত:পোতভাৱে জড়িত ৷ কিয়নো এই বিদ্যালয়ৰ প্ৰথম অধ্যক্ষ ছাই খংলেতগোঁহাঞি চাখাপ আৰু আইতন ভাষাৰ আৰ্হিত ৰচিত আহোম প্ৰাইমাৰ নামৰ ব্যাকৰণৰ সহায়তে আহোম ভাষাৰ পুনৰুদ্ধাৰৰ প্ৰচেষ্টা আৰম্ভ হয় ৷ পিছলৈ ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ত তাই ভাষাৰ ডিপ্লোমা পাঠ্যক্ৰমতো ফাকে পণ্ডিত তাই ম্যা খেং গোঁহাইৰ অৱদান অনস্বীকাৰ্য ৷\nকালক্ৰমত অৰুণাচল প্ৰদেশৰ চাংখাম আৰু নামছাইৰ চৌখামুন গোঁহাই আৰু চৌখুক মানপুঙৰ লগত বন্ধুত্ব স্হাপন হোৱা সূত্ৰে চৌখা মুন গোঁহাইৰ নাতিনী আৰু চৌখুক মানপুঙৰ ভতিজাজী আমাৰ মাজুপুত্ৰৰ বোৱাৰী হয় ৷ বন্ধুবৰ মানপুঙৰ পৰা এজন অজ্ঞাত লিখকৰ 'লিক তাই তাং লাই ' নাম তাই ভাষাৰ লিপি সম্পৰ্কীয় পুঠি এখন মোৰ হাতত পৰাত চীন-বাৰ্মাৰ তাই ভাষাৰ লিপি সম্বন্ধে অধ্যয়ন কৰিবলৈ সুযোগ পাওঁ ৷\n১৯৮১ চনত দিল্লীত প্ৰথম অান্তৰ্জাতিক থাই ভাষা শিক্ষা সন্মিলন অনুষ্ঠিত হোৱাৰ বছৰতে অধ্যাপক বন্ধু পুষ্প গগৈৰ উদ্যোগত ধেমাজিত ' তাই সাহিত্য সভাৰ জন্ম' হয় ৷ সেই দিন ধৰি তাই ভাষা সাহিত্য সংস্কৃতি ধৰ্ম চৰ্চাৰ প্ৰাণকেন্দ্ৰ ধেমাজিলৈ স্হানান্তৰিত হয় ৷ পাটসাঁকো আৰু কেন্দ্রীয় তাই বিদ্যালয় এৰা-পৰলীয়া হ'ল ৷ চৰকাৰী অনুদান, স্বীকৃতি তথা স্হায়িত্ব সমন্ধে তাই সাহিত্য সভা, ভাষা সাহিত্য সংস্কৃতিপ্ৰেমী আহোম জ্ঞাতিবৰ্গ বীতস্পৃহ বীতশ্ৰদ্ধ আৰু আওকনীয়া হৈ পৰিল ৷\nতাই সাহিত্য সভাৰ জন্মলগ্নৰে পৰা মই ব্যক্তিগতভাৱে লুপ্তপ্ৰায় আহোম ভাষা সলসলীয়াকৈ শিকি শুদ্ধভাৱে প্ৰচলন কৰিব পৰাকৈ সময় উপযোগী কৰিবলৈ দৃঢ় সংকল্প গ্ৰহণ কৰিলো ৷ এই উদ্দেশ্য মই ১৯৮৩ চনৰ পৰা ১৯৮৬ চন পৰ্যন্ত অৰুণাচল প্ৰদেশ, তিনিচুকীয়া, ডিব্ৰুগড, লক্ষ্মীমপুৰ, গোলাঘাট আৰু কৰ্বি আংলং জিলাত সিচঁৰিত হৈ থকা খামতি, ফাকে, খাময়াং আৰু আইতন জনগোষ্ঠীৰ মাজত প্ৰচলিত তাই ভাষাৰ শব্দবোৰ সম্পূৰ্ণৰূপে সংগ্ৰহ কৰি লগতে Ahom Laxicons, Ahom Assamese English Dictionary (Grierson) ত অন্তৰ্ভুক্ত আহোম শব্দবোৰ চুঁচি মাজি মানদণ্ড সম্পন্ন কৰি ১৯৮৭ চনত মোৰ অসমীয়া ইংৰাজী -তাই অভিধান খন ছপাই উলিয়াও ৷ তাই ভাষাৰ শুদ্ধকৈ শিকিবৰ উদ্দেশ্যে ১৯৯০ চনত তাই ভাষাৰ ব্যাকৰণ খন ছপাই উলিয়াও ৷ এই ব্যাকৰণৰব্যাক ছপা খৰচ বহন কৰে ককাইদেও চৌখামুখ গোহাঞিদেৱে ৷\nতাই সাহিত্য সভাৰ লেঙেৰি অধিৱেশনৰ অন্তিম দিনা প্ৰাত:স্মৰণীয় আহোম পণ্ডিত ডম্বৰুধৰ দেওধাই ফুকন ইহসংসাৰ ত্যাগ কৰি দাম ফী লোকলৈ গতি কৰে ৷ তেখেতৰ সৎকাৰ অনুস্হানতে মই তাই ভাষা পুনৰুদ্ধাৰৰ পবিত্ৰ সংকল্প গ্ৰহণ কৰো ৷ ১৯৯১ - ৯৩ চনৰ ভিতৰত মই ডিব্ৰগড় বিশ্ববিদ্যালয়ত ড° ভীমকান্ত বৰুৱাৰ তত্বাৱধানত Morphological Study of the Tai Phake Language বিষয়ত গৱেষণাৰ বাবে নাম পঞ্জীয়ন কৰো ৷\n১৯৯৩ চনৰ ১০-১৩ চেপ্তেম্বৰত ড° ছাথিপ নাৰ্তছুফা আৰু ৰাণু বিছাছিনৰ নিয়ন্ত্ৰণ ক্ৰমে চুলালুঙ্কন বিশ্ববিদ্যালয়ে আয়োজন কৰা The State of knowledge and Directions of Research on Tai Culture. বিষয়ক আন্তৰ্জাতিক আলোচনা চক্ৰত যোগদান কৰিবলৈ গৈ বেঙ্ককত দহ দিন কটাওঁ ৷ পৃথিৱীৰ পাঁচখন মহাদেশৰ বিদগ্ধ পণ্ডিত সকলে সলসলীয়া থাই ভাষাত দিয়া বক্তৃতা শুনি অভিভূত হৈ মন্ত্ৰমুগ্ধ আৰু অনুতপ্তও হ'লো ৷\nবেংকৰ পৰা প্ৰত্যাৱৰ্তন কৰিয়েই মোৰ গৱেষণা গ্ৰন্থ ৰচনাত মনোনিৱেশ কৰি ১৯৯৪ চনত বিশ্ববিদ্যালয়ত জমা দিওঁ ৷ ফলশ্ৰুতিত ১৯৯৫ চনত ডিব্ৰগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সৰ্বপ্ৰথম তাই ভাষা ডক্টৰেট সন্মান লাভ কৰিবলৈ সমৰ্থ হওঁ ৷\n১৯৯৫ চনৰ পৰা ২০১৫ চনলৈ বিগত ২০ বছৰে মই A Comprehensive Pronouncing Tai English Dictionary এখন প্ৰস্তুত কৰি উলিয়াও ৷ ফ্ৰাত্ৰাৰ কৃপা হ'লে ৩০০ পৃষ্ঠাৰ অভিধানখন ২০১৭ চনৰ মাৰ্চ- এপ্ৰিলত প্ৰকাশ হৈ ওলাব বুলি আশা কৰি আছো ৷\nপ্ৰকৃতপক্ষে মই ১৯৯৫ চনৰ পৰা তাই সাহিত্য সভাৰ দুই এখন অধিৱেশনত উপস্হিত থাকি স্মৃতিগ্ৰন্থত দুই এটা প্ৰৱন্ধ লিখাৰ বাহিৰে অভিধান খনৰ স্বাৰ্থতে বন্ধু-বান্ধৱৰ পৰা বিচ্ছিন্ন হৈ পাটসাঁকোৰ লগতে যোগাযোগ হেৰুৱালো ৷ ইয়াৰ মাজতে ১৯৯২ চন আৰু ২০০৪ চনত আমলখি দেওশালত অনুষ্ঠিত ওম ফা পূজালৈ পাটসাঁকো হৈ অহা যোৱা কৰোতে থপিয়াই দুই চাৰিজন বন্ধু ঘৰত দেখা সাক্ষাৎ কৰিবলৈ সুযোগ পাইছিলো ৷ সেই আপাহতে মই দীন চাংবুন বৰুৱাৰ পৰা তাই আহোমৰ বংশাৱলী সবাহৰ আৰ্শীবাদ সমূহ, সুবাচনী পূজা বিধি, ৰিকখবন্ মৌংখবখন বিধি ৷ ওমফা পূজা বিধি আৰু মন্ত্ৰসমূহ সংগ্ৰহ কৰি ২০০৪ চনত Ompha: The Worship of Heaven শীৰ্ষক প্ৰৱন্ধ প্ৰকাশ কৰিছিলো ৷ ফ্ৰাত্ৰাৰ কৃপাত আহোমৰ মাজত প্ৰচলিত পূজা পাটলৰ মন্ত্ৰসমূহ চাই সংগ্ৰহ কৰি ৰাখিছা ৷\nপাটসাঁকোলৈ মই শেষবাৰ গৈছিলো মনোৰঞ্জন ফুকনৰ সভাপতিত্বত বহা তাই সাহিত্য সভাৰ অধিবেশনলৈ ৷ কিন্তু অতিশয় দু:খিত হ'লো যে সেই অধিৱেশনত শোকলগাভাৱে জনসাধাৰণৰ অনুপস্থিতি আৰু অনীহা ৷ সেইদিন ধৰি মই পাটসাঁকোৰ লগত যোগাযোগ বিচিন্ন হৈ পৰিলো ৷ ফলস্বৰূপে মই বন্ধুবৰ জোনাৰাম চাংবুন ফুকন, মনোৰঞ্জন ফুকন, বিদ্যা, তিলো হাতীবৰুৱা, দীনবৰুৱা, ইন্দ্ৰমহন বৰুৱা, দেৱজ্যোতি মহন, শিৱ মহন, পুষ্প মহন, হেম বুঢ়াগোহাঁই, দেহীৰাম গগৈ পৰিয়ালৰ সান্নিধ্যৰ পৰা বঞ্চিত হৈ পৰিলো ৷ মনে হাম ৰাও কাঢ়ে ৷ উপায়ো নাই ৷ নিজেও অসুখীয়া হ'লো ৷ ৮২ বছৰ বয়সত বাৰ্ধক্যই জুৰুলা কৰিছে ৷ ফ্ৰাত্ৰাৰ ওচৰত বন্ধুবৰ জোনাৰাম চাংবুন ফুকনৰ আত্মাই মৗঙ ফীত স্থান লাভ কৰক, তাৰেই কামনা কৰিলো ৷


xukhdukh.com March 18, 2014 goodnews,\nকামৰূপৰ ঠাকুৰকুচি ৰাবাৰ ফাৰ্মত প্ৰাকৃতিক ভাৱে কৰা\nৰবৰ নিৰ্মাণ প্ৰক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰিবলৈ উপস্থিত হ'ল\n১. ফ্ৰান্সৰ পেৰিছ মহানগৰীত প্ৰদূষণ নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে কালি ঘোষণা কৰা হৈছে যান-বাহনৰ নিয়ন্ত্ৰিত চালনাৰ বিশেষ নিৰ্দেশ। এই অনুসৰি চালকসকলে এদিন এৰি এদিনহে সৰু বা ব্যক্তিগত গাড়ী চলাবলৈ অধিকাৰ পাব। লগতে গাড়ী পাৰ্কিং, ৰাজহুৱা পৰিবহন বিনামূলীয়া কৰা, কাৰ-পুল, শ্বেয়াৰ কৰা আদি পদক্ষেপো প্ৰদূষণ নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে গ্ৰহণ কৰিছে বুলি জানিব পৰা গৈছে।\n২. গ্ৰাম্য উন্নয়ন মন্ত্ৰণালয়ে প্ৰকাশ কৰা তথ্যত এম.এনৰেগাত শীৰ্ষস্থান লাভ কৰিলে ত্ৰিপুৰাই। ১০০কৰ্মদিনৰ ভিতৰত গড়ে ৫৪দিন কাম দি শীৰ্ষ স্থান লাভ কৰাৰ বিপৰীতে অসমে নিম্ন ছখন ৰাজ্যতহে স্থান পোৱাৰ কথাই তুলি ধৰিলে চৰকাৰী ঢাক-ঢোলক লৈ বহুত প্ৰশ্ন। এই তথ্যমতে অসমত গড়ে ২০দিনহে বিগত ডিচেম্বৰ মাহ পৰ্যন্ত এই আঁচনিৰ অধীনত মানুহক কাম দিয়া হৈছিল।\n৩. ষ্টেট বেংকে এই অৰ্থনৈতিক বৰ্ষৰ শেষ কোৱাৰ্টাৰৰ অগ্ৰিম কৰ ৰূপে চৰকাৰক ১৪৫০কোটি টকা পৰিশোধ কৰিছে। য়েছ বেংকেও বিগত বছৰৰ একে কোৱাৰ্টাৰৰ কৰৰ তুলনাত ২০শতাংশ অগ্ৰিম কৰ বৃদ্ধি কৰি ২০০কোটি টকা পৰিশোধ কৰি ৰাজকোষলৈ অৰিহণা যোগোৱাৰ সুখবৰ।\n৪. মাৰুতি চুজুকী কোম্পানীয়ে কৰ্পৰেট গৰ্ভনেঞ্চৰ ক্ষেত্ৰত স্বচ্ছতা প্ৰদৰ্শন কৰি সৰু সৰু বিনিয়োগকাৰীৰ মতামতো ছুজুকীয়ে গুজৰাটত স্থাপন কৰিবলৈ লোৱা উতপাদন গোটৰ সন্দৰ্ভত গ্ৰহণ কৰিব বুলি সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰিছে। লগতে এই গোটটোৰ সৈতে ভৱিষ্যতে হব লগা লেনদেন সন্দৰ্ভতো বিনিয়োগকাৰীক স্বচ্ছ ভাৱে বাখ্যা কৰিবলৈ লোৱা সিদ্ধান্তৰ পাছত মাৰুতী-ছুজুকী কোম্পানীৰ শ্বেয়াৰৰ মূল্য বজাৰত ১০শতাংশ বৃদ্ধি পোৱাৰ সুখবৰ।\n৫. ইউপিএ চৰকাৰ আৰু এন ডি এ চৰকাৰৰ তুলনামূলক বিশ্লেষণ আগবঢ়াই কালি মুখ্যমন্ত্ৰী তৰুণ গগৈয়ে গ্ৰীৰ্ণউড ৰিজৰ্টত প্ৰকাশ কৰিলে শ্বেতপত্ৰ। মোডীয়ে মাত্ৰ ভাষণ দিব পাৰে, কিন্তু কি কাম হৈছে অসমত এই শ্বেতপত্ৰই প্ৰদৰ্শন কৰিব বুলিও তেখেতে মত প্ৰকাশ কৰে।\n৬. আজিৰে পৰা চাৰিদিনীয়াকৈ গুৱাহাটীৰ ৰবীন্দ্ৰ ভৱনৰ প্ৰাংগণস্থিত ৰাজ্যিক কলা বিথীকাত নগাঁৱৰ ত্ৰিশ গৰাকী চিত্ৰশিল্পী, ভাস্কৰ্যশিল্পী আৰু আলোকচিত্ৰ শিল্পীৰ যৌথ প্ৰদৰ্শনী অনুষ্ঠিত হব। সাংস্কৃতিক সঞ্চালকালয় আৰু এছ'চিয়েশ্যন অৱ ভিছুৱেল আৰ্টিষ্ট (আভা)ৰ উদ্যোগত অনুষ্ঠিত হোৱা প্ৰদৰ্শনীৰ দ্বাৰ উন্মোচন কৰিছে সাহিত্যিক ডাঃ ধ্ৰুৱজ্যোতি বৰাই।\n৭. সফলভাৱে সামৰণি পৰিল সদৌ অসম সূত জাতি সুৰক্ষা সংগ্ৰাম সমিতিৰ ৰাজ্যিক অভিবৰ্তনখনি। বঢ়মপুৰৰ শ্বহীদ লক্ষী হাজৰিকা, বলো সূত, ঠগী সূত ক্ষেত্ৰত ১৪-১৬মাৰ্চলৈকে হোৱা এই অধিবেশনত সমিতিয়ে ৬দফীয়া দাবী তুলি ধৰে আৰু অহা ১৭মে'ত মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে এই বিষয়ে আলোচনাত বহিব বুলিও প্ৰকাশ কৰে। স্মৰণিকা "আৰোহী"ও হয় উন্মোচিত।\n৮. অসমৰ অগ্নিগৰ্ভা পৰিস্থিতিলৈ লক্ষ্যৰাখি কেন্দ্ৰই লোকসভা নিৰ্বাচনৰ বাবে প্ৰেৰণ কৰিব ৬০টা অতিৰিক্ত অৰ্ধ সামৰিক বাহিনীৰ কোম্পানী। মুঠতে ২২০টা কোম্পানীৰ কেন্দ্ৰীয় অৰ্ধ সামৰিক বাহিনীৰ কোম্পানীৰ সৈতে অসম আৰক্ষী, অসম বেটেলিয়ন আৰু গৃহৰক্ষী বাহিনী শান্তিৰক্ষা তথা নিৰ্বাচনটো সুকলমে চলাই নিয়াৰ ক্ষেত্ৰত নিয়োজিত হব।\nবৰপেটা সত্ৰত বিদায় পৰৰ বাণী..\n৯. ৰাজ্যজুৰি উদযাপিত হ'ল ফাকুৱা। লক্ষজনৰ সমাবেশেৰে উদুলি-মুদুলি বটদ্ৰৱা-বৰপেটা। দৌল গোবিন্দ মন্দিৰতো অগণন সোঁত। ফাঁচী বজাৰত হিন্দী ভাষীৰ ৰেইন-ডেন্সত ভাগ লৈ সত্তৰোৰ্ধৰ ৰাজনৈতিক নেত্ৰীয়ে দেখুৱালে চমক।\n১০. ইউক্ৰেইনৰ পৰা ক্ৰিমিয়াৰ স্বাধীনতা ঘোষণা কৰা ডিক্ৰীত চহী কৰিলে ৰাছিয়াৰ ৰাষ্ট্ৰপতি পুটিনে। স্বাধীন ৰাজ্যৰূপে ঘোষণা কৰা ক্ৰিমিয়াত ৰাছিয়ান ফেডাৰেশ্যনৰ সদস্যপদ গ্ৰহণৰ বাবে গণভোটত ৯৭ শতাংশ জনতাই ৰায়দান কৰিছিল।\n১১. নিৰ্বাচনত ধন আৰু মৰণাস্ত্ৰৰ ব্যৱহাৰক লৈ উদ্বিগ্ন অসম আৰক্ষীয়ে গ্ৰহণ কৰিছে বিশেষ ব্যৱস্থা। নিৰ্বাচনী আয়োগৰ নিৰ্দেশ মানি মৰণাস্ত্ৰৰ অনুজ্ঞা থকা সকলক এতিয়া মৰণাস্ত্ৰ জমা দিবলৈকো জাৰি কৰিছে জাননী।\n১২. অৰুণাচলত থকা নেৰিষ্টত নামভৰ্তিৰ বাবে এই শিক্ষাবৰ্ষৰ পৰীক্ষা অহা ১৯ আৰু ২০ এপ্ৰিলত অনুষ্ঠিত হব। গুৱাহাটীৰ ছ'চাইটি ফৰ এণ্টাপ্ৰেনাৰ্ছ ডেভেলপমেণ্ট নামৰ সংস্থাই তিনিটা খণ্ডত হোৱা পৰীক্ষাৰ বাবে বিশেষ প্ৰশিক্ষণৰ ব্যৱস্থা কৰিছে। আগ্ৰহীসকলে ৯৮৫৪০-১৫৮৫৭ নম্বৰত যোগাযোগ কৰিব পাৰিব বুলিও এই সংস্থাই প্ৰকাশ কৰিছে।\n১৩. দেশত পেইড নিউজক লৈ নিৰ্বাচন আয়োগে চোকা নজৰ ৰখাৰ কথাই সংবাদ শিৰোনামা লাভ কৰিছে। পঞ্জাৱত দেশৰ ভিতৰতে সৰ্বাধিক পেইড নিউজ সম্পৰ্কীয় গোচৰ ৰুজু হোৱাৰ বিপৰীতে উত্তৰ পূৱৰ আন ৰাজ্য সমূহত এই সন্দৰ্ভত কোনো অভিযোগ উঠা নাই। কেৱল অসমত ৪২টা এনে গোচৰ ৰুজু হৈছে বুলি তথ্য প্ৰকাশ পাইছে।


ভাৰত চৰকাৰে অভিবাসী(Migrant) সকলৰ বাবে আয়ুষমান ভাৰত- প্ৰধানমন্ত্ৰী জন আৰোগ্য যোজনাৰ অধীনত স্বাস্থ্য বিমা আগবঢ়াইছে: - APSC Tutorials\nGovernment to provide health insurance to migrants under Ayushman Bharat- Pradhan Mantri Jan Arogya Yojana(AB –PMJAY)\nসাম্প্রতিক সময়ত গোটেই বিশ্ব ক’ৰণা মহামাৰীৰ কবলত পৰিছে। তেনে প্ৰেক্ষাপটত ১০ জুন তাৰিখে ভাৰত চৰকাৰে অভিবাসী সকলৰ বাবে স্বাস্থ্য বিমাৰ ব্যবস্থা কৰিছে। এই বীমাই আয়ুষমান ভাৰত প্ৰধানমন্ত্ৰী জন আৰোগ্য যোজনাৰ অধীনত যি সমূহ ৰাজ্যই ক’ৰণাৰ প্ৰভাৱত ক্ষতিগ্রস্ত হৈছে সেই সকল লোকক আচনিখনৰ সুবিধা প্রদান কৰিব। এই আচনিখনে সেই সকলকহে সাঙুৰি ল’ব যি সকলে ক’ৰণাৰ বিৰুদ্ধে চলা যুজৰ ফলত সমগ্ৰ ভাৰততে দিয়া ল’ক ডাউনৰ কাৰণে নিজৰ কৰ্মসংস্থাপন হেৰুৱাইছে লগতে জীৱন যাপন কৰাত অসুবিধাৰ সন্মূখীন হৈছ। এই আচনিখন ৰূপায়ন কৰাৰ দায়িত্বত আছে NHA (Nations Health Authority) আৰু NHA ই ৰাজ্যসমূহক প্ৰকৃত শিতাধিকাৰীক চিনাক্ত কৰাৰ ক্ষেত্রত সহযোগিতা কৰাৰ কথা উল্লেখ কৰা হৈছে।\nNational Health Authority এ যোগ্য শিতাধিকাৰীক ই-কাৰ্ড প্ৰদান কৰিব। আয়ুষমান ভাৰত – প্ৰধানমন্ত্ৰী জন আৰোগ্য যোজনা হৈছে ভাৰত চৰকাৰৰ ৰাষ্ট্ৰীয় স্বাস্থ্য নীতিৰ এটা অংশ। যিটো আচনি কাগজপত্র আৰু নগদবিহীন ভাবে প্ৰতিটো পৰিয়ালক ৫ লাখ টকা লৈকে আৰ্থিক সাহায্য প্ৰদান কৰিব। আচনিৰখনৰ মূল উদ্দেশ্য হৈ সমাজৰ আটাইতকৈ দূৰ্বল শ্ৰেণীক বিনামূলীয়া চিকিৎসা সেৱা প্ৰদান কৰা ।\nIn the present scenario of the pandemic COVID-19 over the whole world The Central Government of India on June 10 have decided to provide health insurance to the migrants under the scheme Ayushman Bharat Pradhan Mantri Jan Arogya Yojana(AB- PMJAY) to the migrant workers through out the states of India who are effected by the Outburst of the pandemic (COVID-19).\nThis resolution has been passed to provide to provide health care insurance to those effected and Lost their jobs and doesn’t able to make their livelihood during the nation wide lockdown due to the war against the pandemic.\nThe implementation agency of the scheme is the National Health Authority ( NHA) they are been Coordinating with the states in order to identify who are competent to take benefit of the scheme. National Health Authority has also extended to issue e- cards to the eligible migrants.\nThe scheme (AB- PMJAY) isapart of the Indian Government’s National Health Policy, It isapaperless And cashless scheme that provides cover up to5lacks per family per year. It focuses on providing Free and fair health care coverage mainly to the vulnerable and poor section of people.\nCategories APSC, Current affairs Tags #apsc, apsctutorials, Current Affairs, insurance, news, PM of India Post navigation


Gentamycin (Wockhardt) in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Gentamycin (Wockhardt) ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nGentamycin (Wockhardt) ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Gentamycin (Wockhardt) Price and Pack Size in Assamese - Gentamycin (Wockhardt) ar mulya aaru pakor size\nGentamycin (Wockhardt) की जानकारी\nGentamycin (Wockhardt) ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Gentamycin (Wockhardt) Benefits & Uses in Assamese- Gentamycin (Wockhardt) ar laabh aaru byavaharsamuh\nGentamycin (Wockhardt) ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Gentamycin (Wockhardt) Dosage & How to Take in Assamese - Gentamycin (Wockhardt) ar paali aaru xeya kenedore lobo\nGentamycin (Wockhardt) ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Gentamycin (Wockhardt) Side Effects in Assamese- Gentamycin (Wockhardt) ar parshwakriyasamuh\nGentamycin (Wockhardt) সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Gentamycin (Wockhardt) Related Warnings in Assamese- Gentamycin (Wockhardt) xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Gentamycin (Wockhardt)ৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Gentamycin (Wockhardt) with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Gentamycin (Wockhardt) ar gurutor kriya-pratikriya\nGentamycin (Wockhardt) মতভেদসমূহ- Gentamycin (Wockhardt) Contraindications in Assamese- Gentamycin (Wockhardt) nishedhsamuh\nGentamycin (Wockhardt) ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Gentamycin (Wockhardt) in Assamese- Gentamycin (Wockhardt) ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Gentamycin (Wockhardt) ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Gentamycin (Wockhardt) Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Gentamycin (Wockhardt) kriya-pratikriya\nGentamycin (Wockhardt) ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Gentamycin (Wockhardt) Benefits & Uses in Assamese - Gentamycin (Wockhardt) ar laabh aaru byavaharsamuh\nGentamycin (Wockhardt) তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nGentamycin (Wockhardt) ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Gentamycin (Wockhardt) Dosage & How to Take in Assamese - Gentamycin (Wockhardt) ar paali aaru xeya kenedore lobo\nGentamycin (Wockhardt)-ৰ উপাদানসমূহ - Gentamycin (Wockhardt) Active Ingredients in Assamese - Gentamycin (Wockhardt)-ar upadaansamuh\nGentamycin (Wockhardt) ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Gentamycin (Wockhardt) Side Effects in Assamese - Gentamycin (Wockhardt) ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Gentamycin (Wockhardt) ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nGentamycin (Wockhardt) সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Gentamycin (Wockhardt) Related Warnings in Assamese - Gentamycin (Wockhardt) xonkranta xatarkatabanisamuh\nGentamycin (Wockhardt)-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nGentamycin (Wockhardt) ৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত বহুতো ভয়ানক পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া আছে, গতিকে ইয়াক চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ অবিহনে গ্ৰহণ নকৰিব।\nGentamycin (Wockhardt)-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nস্তন্যপায়ী মহিলাই পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ কখা চিন্তা নকৰাকৈ Gentamycin (Wockhardt) ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে।\nবৃক্কত Gentamycin (Wockhardt) কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nGentamycin (Wockhardt)ৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াই কেতিয়াবাহে বৃক্ক ক প্ৰভাবিত কৰে।\nযকৃতত Gentamycin (Wockhardt) কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nGentamycin (Wockhardt)ৰ কলিজা ৰ ওপৰত কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া নাই।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Gentamycin (Wockhardt) ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nহৃদয় ৰ বাবে Gentamycin (Wockhardt) সম্পূৰ্ণৰূপে সুৰক্ষিত।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Gentamycin (Wockhardt)ৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Gentamycin (Wockhardt) with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Gentamycin (Wockhardt) ar gurutor kriya-pratikriya\nGentamycin (Wockhardt) তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nGentamycin (Wockhardt) মতভেদসমূহ - Gentamycin (Wockhardt) Contraindications in Assamese - Gentamycin (Wockhardt) nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Gentamycin (Wockhardt) লোৱা অনুচিত যাতে -\nGentamycin (Wockhardt) ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Gentamycin (Wockhardt) in Assamese - Gentamycin (Wockhardt) ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Gentamycin (Wockhardt)-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, আপনি Gentamycin (Wockhardt)ৰ প্ৰতি আসক্ত নহয়।\nনহয়, Gentamycin (Wockhardt) লোৱাৰ পিছত, আপুনি গাড়ী চলাব নালাগে বা গধুৰ মেচিনপাতি চলাব নালাগে, কিয়নো আপোনাৰ টোপনি ভাৱ আহিব পাৰে।\nহয়, কিন্তু ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ মতেহে Gentamycin (Wockhardt) লওক।\nমানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ বাবে Gentamycin (Wockhardt) লৈ কোনো লাভ নাই।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Gentamycin (Wockhardt) ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Gentamycin (Wockhardt) Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Gentamycin (Wockhardt) kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Gentamycin (Wockhardt)ৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nখাদ্যৰ সৈতে Gentamycin (Wockhardt) লোৱাটো স্বাভাৱিক।\nমদ আৰু Gentamycin (Wockhardt)ৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nGentamycin (Wockhardt) আৰু মদৰ প্ৰতিক্ৰিয়া সন্দৰ্ভত এতিয়ালৈ কোনো তথ্য উপলব্ধ নহয় কিয়নো এই বিষয়ত এতিয়ালৈ গৱেষণা হোৱা নাই।\nGentamycin (Wockhardt) ৰ অনুকল্প - Substitutes for Gentamycin (Wockhardt) in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Gentamycin (Wockhardt) লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Gentamycin (Wockhardt) ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Gentamycin (Wockhardt) সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Gentamycin (Wockhardt) ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Gentamycin (Wockhardt) সেৱন কৰে?


পানী দিহিং অভয়াৰণ্য - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nপানী দিহিং অভয়াৰণ্য (Pani Dihing Wildlife Sanctuary)\nঅসমত পানী দিহিং অভয়াৰণ্যৰ অৱস্থিতি\nশিৱসাগৰ জিলা, অসম, ভাৰত\n27°7′19″N 94°35′47″E / 27.12194°N 94.59639°E / 27.12194; 94.59639স্থানাংক: 27°7′19″N 94°35′47″E / 27.12194°N 94.59639°E / 27.12194; 94.59639\n33.93 বৰ্গ কি.মি. (3,39,30,000 বৰ্গ মিটাৰ)\nপানী দিহিং অভয়াৰণ্য (ইংৰাজী: Pani Dihing Wildlife Sanctuary ) অসমৰ শিৱসাগৰ জিলাত বহ্মপুত্ৰ নদৰ দক্ষিণে অৱস্থিত এখন বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য। ই শিৱসাগৰ চহৰৰ পৰা ২২ কিলোমিটাৰ দুৰত্বত অৱস্থিত।\n6 স্তন্যপায়ী প্ৰাণী\nএই বনাঞ্চলখনক অসম চৰকাৰএ ১৯৯৬ চনত বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য আৰু ১৯৯৯ চনৰ আগষ্ট মাহত পক্ষী উদ্যান হিচাপে স্বীকৃতি দিয়ে। \nপানী দিহিং বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য শিৱসাগৰ জিলাৰ প্ৰায় ৬০-৭০ বৰ্গ কিলোমিটাৰ অঞ্চল জুৰি বিস্তৃত হৈ আছে। ইয়াৰে ৩৩.৯৩ বৰ্গ কিলোমিটাৰক বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য হিচাপে গণ্য কৰা হৈছে। এই বনাঞ্চলখনৰ উত্তৰ-পশ্চিম দিশত ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদী আৰু দক্ষিণে দিচাং নৈ বৈ গৈছে। \nপানী দিহিং অভয়াৰণ্যৰ বতৰ সেমেকা ক্ৰান্তীয় (moist tropical)। বছৰি গড় তাপমাত্ৰা সৰ্বনিম্ন ৮ ডিগ্ৰী ছেলছিয়াছ আৰু সৰ্ব্বোচ্চ প্ৰায় ৩৫ ডিগ্ৰী ছেলছিয়াছ পৰ্যন্ত হয়। বাৰ্ষিক বৰষুণৰ পৰিমাণ প্ৰায় ৩২০০ মিমি আৰু আপেক্ষিক আৰ্দ্ৰতা (relative humidity) ৬৫-৮৫% হোৱা দেখা যায়।[উদ্ধৃতিৰ প্ৰয়োজন]\nএই বনাঞ্চল বিশেষকৈ জলজ উদ্ভিদ আৰু ঘাঁহনিৰে পৰিপূৰ্ণ।\nঅসমীয়া বান্দৰ, টুপীমূৰীয়া বান্দৰ, দল-হৰিণা, বন-ৰৌ, বাদুলি, মলুৱা বান্দৰ, লাজুকী বান্দৰ, গাহৰি-নেজীয়া বান্দৰ, ছাগলী পহু, শিয়াল, শৰপহু, সুগৰী পহু, হলৌ বান্দৰ\nপ্ৰায় ২৬৭ বিধ বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ চৰাই দেখিবলৈ পোৱা যায়। ইয়াৰে ৭০ বিধ মান পৰিভ্ৰমণকাৰী চৰাই বুলি তথ্য পোৱা গৈছে। এই চৰাই সমূহৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্য সমূহ হ'ল- কাঠ শালিকা, কামচৰাই, কিকি হাঁহ, কুটুম চৰাই, আমৰ’লীয়া হাঁহ, ইটাগুৰীয়া, হাইঠা, উকাহ, উলূম’ৰা, ক'লা আকুহী বগ, কণামুছৰি, কনুৱা, কাকৈশিৰা, কুলি, কুৰুলী ফেঁচা, কুৰুৱা, কেঁচুখাটী, কেতেকী, কৈলাঙী, কোকলোঙা, ক’লা টুনি, খন্তীয়া হাঁহ, চাকৈ-চকোৱা, চাতক, চিলনী, গাং শালিকা, কমলা-বুকুৰ হাইঠা, কলীমূৰী হাঁহ, কাকলি হাঁহ, গো-বগ,ঘিলা হাঁহ, চুটীয়া শালিকা, বিহুৱতী চৰাই, বুলবুলি, বৰ বগ, বৰটোকোলা, বৰবালি বগুৱা, দলপুঙা,দলমৰা, দহিকতৰা, দিনকণা, দীঘলনেজী, দেওৰাজ হাঁহ, দৈকলা, বৰমূগী হাঁহ, শৰালি, বৰহাইঠা ইত্যাদি। \nজৈৱবৈচিত্ৰৰে সমৃদ্ধ এই বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্যখনৰ প্ৰধান সংকট হৈ পৰিছে চোৰাং চিকাৰ আৰু অভয়াৰণ্যৰ ভিতৰত বেআইনীভাৱে গৰু চৰোৱা,মাছ ধৰা ইত্যাদি কাৰ্য্য। \n↑ "Pani Dihing Wildlife Wildlife Sanctuary". Wikimapia.org. http://wikimapia.org/17463341/Panidihing-Wildlife-Sanctuary। আহৰণ কৰা হৈছে: 2013-06-19.\n↑ "Department of Environment & Forests (Government of Assam)". online.assam.gov.in. http://online.assam.gov.in/wild-life-sanctuaries। আহৰণ কৰা হৈছে: 2013-06-19.\n↑ 3.0 3.1 "Panidihing–A Paradise of Birds North east diary". Yojana. August 2013. http://yojana.gov.in/topstory_details.asp?storyid=470। আহৰণ কৰা হৈছে:9August 2013.\n↑ 6.0 6.1 "Plan to rid reserve of cattle, poachers". The Telegraph. 28 September 2010. http://www.telegraphindia.com/1100928/jsp/northeast/story_12985828.jsp। আহৰণ কৰা হৈছে:9August 2013.\n↑ "Wildlife on lens foracause". The Telegraph. 13 July 2013. http://www.telegraphindia.com/1130713/jsp/northeast/story_17110277.jsp#.UgUFJ9JHLns। আহৰণ কৰা হৈছে:9August 2013.\n↑ "Around 40 White-rumped Vultures sighted in Panidihing Sanctuary in Assam". http://www.conservationindia.org/news/around-40-white-rumped-vultures-sighted-in-panidihing-sanctuary-in-assam। আহৰণ কৰা হৈছে:9August 2013.\n↑ "Beastly tales from Panidihing - Poachers, villagers poison birds in Sivasagar sanctuary for meat". The Telegraph.6November 2002. http://www.telegraphindia.com/1021106/asp/northeast/story_1357584.asp। আহৰণ কৰা হৈছে:9August 2013.\nPani Dihing Wildlife Sanctuary at assaminfo.com.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=পানী_দিহিং_অভয়াৰণ্য&oldid=235985"ৰ পৰা অনা হৈছে


xukhdukh.com February 05, 2014\nভাষা-সাহিত্য আৰু জাতীয়তাৰ প্ৰশ্নঃ\nজাতিৰ খনিকৰ হব পাৰিছেনে অসম সাহিত্য সভা\nঅসমত ৰাজ্যভাষাৰ প্রচলনৰ দাবী বহু পুৰণি।কিন্তু আজিলৈ তাৰ সু প্রয়োগ হৈ নুঠিল।শেহতীয়াকৈ শুনিব পোৱা গৈছে যে এক বহিৰাগত বণিয়া গোষ্ঠীয়ে তেওঁলোকৰ কোম্পানী চৌহদত অসমীয়া ভাষীয়ে অসমীয়া কোৱা নিষিদ্ধ কৰিছে? ভুলতে ক’লেও অসমীয়াত বার্তালাপৰ জৰিমনাও ভৰিব লাগিব হেনো।ইমান ধৃষ্টতাৰ সাহস পালে ক’ৰ পৰা? সোৰোপা অসমীয়া মানুহৰ দুর্বলতাই এনে সুযোগ সৃষ্টি কৰা নাইনে?\nঅসমৰ এসোপামান জাতীয় অনুষ্ঠান আছে আমাৰ ৰাজ্যখনত! সভা-সমিতি পাতে,চাহ-চিঙৰা খাই ভাষণ জাৰি বিৰাট বিৰাট পৰিকল্পনা কৰে কিন্তু কার্যত:অধিকাংশই ফুটুকাৰ ফেন হয়।সময়ে সময়ে দুই এক প্রতিবাদী শোভাযাত্রা কৰি অথবা দুই এক গ্রন্থ প্রকাশতে আমাৰ জাতীয় অনুষ্ঠান সমূহৰ দায়িত্ব শেষ বুলি ভবা হয় নেকি? খোদ অসম সাহিত্য সভাৰ দৰে অনুষ্ঠানৰ ভূমিকা এই ক্ষেত্রত সন্দেহজনক।\nনিকৃষ্ট দলিয়া-দলিৰ মানসিকতা,চিন্তাৰ বিভ্রান্তি আৰু ন্যস্ত স্বার্থ সিদ্ধিৰ গণ্ডীৰ পৰা সাহিত্য সভা মুকলি হ’ব পাৰিবনে? যি সময়ত সাহিত্য সভাই অসমত এক বৌদ্ধিক জাগৰণৰ নেতৃত্ব লোৱাৰ প্রয়োজনীয়তা আছিল সেই সময়ত ক্ৰমাৎ অনুষ্ঠানটোৱে নতুন প্রজন্মৰ আস্থা হেৰুৱাইছে কিয়? ভাষা-সাহিত্য জাতীয়তাৰ সূচক যিবোৰ সংকটে অসমৰ জাতীয়তাক বিপন্ন কৰিব খোজে তেনে সংকটক প্রত্যাহ্বান হিচাপে গ্রহন কৰিব পাৰিব লাগিছিল সাহিত্য সভাৰ দৰে অনুষ্ঠানে।পাহৰি যোৱা অনুচিত যে এনে লক্ষ্য আৰু উদ্দেশ্যৰ ঔৰসতহে অসম সাহিত্যসভাৰ জন্ম।\nঅসমৰ জাতীয় জীৱনৰ গুৰুত্বপূর্ণ সমস্যাসমূহৰ ক্ষেত্রত সাহিত্য সভাৰ নির্লিপ্ত ভূমিকা সন্দেহজনক আৰু নিন্দনীয়।“অসম সাহিত্য সভা” এদিনতে গঢ় লৈ উঠা কোনো অনুষ্ঠান নহয় । বহু বৰেণ্য অসমীয়াৰ কষ্ট সাধ্য প্রয়াসৰ ফচল স্বৰূপ এই জাতীয় অনুষ্ঠানটিৰ অসমৰ জাতীয় জীৱনলৈ কেবা দশকজোৰা বৰঙনি অৱশ্যেই অনস্বীকার্য।অসমৰ মানুহে ভাল পায় সাহিত্য সভাক,আদৰ কৰে বহু মহীৰুহৰ কৃচ্ছ্ব সাধনৰ থলী সাহিত্য সভাক। সেই হেতুকেই ক্ষুব্ধ অসমবাসী,সাহিত্য সভাৰ শেহতীয়া স্খলনত।সমান্তৰাল ভাৱে ব্যথিত,সকলোৱে বিচাৰিছে সাহিত্য সভাৰ পূর্ব গৰিমা উদ্ধাৰ।\nযি সাহিত্য সভাক আজি এচাম তথাকথিত বুদ্ধিজীৱিয়ে কিছু বছৰ জুৰি ব্যক্তিগত সম্পদৰ দৰে ব্যৱহাৰ কৰি আহিছে সেইখন সাহিত্য সভাৰ মজিয়াতে চলে পদ কেন্দ্রিক নিকৃষ্ট ৰাজনীতি,ধন আত্মসাৎ,কুৎসাৎ ৰটনাৰ দৰে অলেখ বিশৃংখলতা।খোদ একালৰ প্রধান সম্পাদক গৰাকীয়ে নেতৃত্ব দিয়া এনে অশুভ পৰম্পৰাক বাধা দিয়াৰ চেষ্টা নকৰি অন্ধ ৰজাৰ ভূমিকা লোৱা মাননীয় সভাপতি গৰাকীৰ চকুৰ আগতে এপদ এপদকৈ নগ্ন কৰা হ’ল অসমবাসীৰ আপোন জাতীয় অনুষ্ঠানটিক।তৎসত্বেও বুকু ফিন্দাই ফুৰা বিড়াল তপস্বী সকলৰ এতিয়াও কিন্তু বিষয়বাব অক্ষুন্ন আছে।এইখন সাহিত্য সভাৰ মজিয়াত জিলিকি নুঠে পূর্বৰ গৰিমা।\nসমান্তৰালভাৱে স্ব ভাষাৰ সংৰক্ষণ আৰু প্রসাৰৰ চেষ্টা কৰাটো নিশ্চয়কৈ আদৰণীয় কিন্তু ভাষিক জাতীয়তাবোধৰ নামত কৃত গোড়ামিৰ ফলশ্রুতিত অসমত চলিত ঠেক ভাষিক সংবেদনশীলতা সৃষ্টি হৈছে ।যিটো গ্রহণযোগ্য হ’ব নোৱাৰে।অসমত অসমীয়া আৰু বঙলা ভাষাৰ মাজত তাহানিৰে পৰা তেল-পানীৰ সম্পর্ক।বহু বিজ্ঞ পণ্ডিত শ্রেষ্ঠ ওলাল দুয়োটা ভাষাৰ,জাতীয় অনুষ্ঠান বোৰটো আছেই,তথাপিও দুইটা ভাষাৰ সু সম্বন্বয় প্রকৃতার্থত গঢ়া নুঠিল।সুস্থ বিনিময়-বিতৰণটো বাদেই শেহতীয়াকৈ সর্তপনে আৰম্ভ হৈছে বৰাক- ব্রহ্মপুত্র উপত্যকা কেন্দ্রিক ভাষিক বিচ্ছিন্নতাবাদৰ ৰাজনীতি।\nঅসমত বাস কৰা সাধাৰণ অসমীয়া আৰু বঙলা ভাষী মানুহ খিনিৰ ভাষিক অসহিষ্ণুতাক চতুৰ ভাৱে কামত খটুৱাই নিজৰ নিকৃষ্ট অভিসন্ধি পূৰণৰ চেষ্টাৰত এক শ্রেণীৰ শিয়ানৰ ষড়যন্ত্রত ভৰি দি উদ্বেগজনক ভাৱে অসমৰ একাংশ পণ্ডিত,বুদ্ধিজীৱি আনকি শিক্ষাবিদেও[ভাষিক সংবেদনশীলতাৰ উগ্র আৰু অসংগঠিত বিন্যাস হেতু] হাত উজান দিয়া আমাৰ দৃষ্টিগোচৰ হৈছে।বিশেষকৈ বৰাক উপত্যকাত এই ছবিখন স্পষ্ট ৰূপত প্রতিফলিত হয়।বিপৰীতে সংযত হৈ সংহত ৰূপত অসমত সুস্থ ভাষিক বিনিময়-বিতৰণৰ প্রয়াস কৰাৰ লগতে অসমৰ বৃহত্তৰ স্বার্থত ভাষিক বিচ্ছিন্নতাবাদৰ ৰাজনীতিৰ দৰে এক অনৈতিক সমস্যা যাতে শিপাব নোৱাৰে তাৰ প্রতি সকলো স্তৰৰ প্রতিজন অসমবাসী সচেতন হোৱাটো প্রয়োজনীয় হৈ পৰিছে।প্রকৃতার্থত সহিষ্ণুতা আৰু সংযম কেন্দ্রিক উদাৰতা সহ অসমবাসী অসমীয়া ভাষী আৰু বঙলা ভাষী মানুহখিনি ভাষিক আদান প্রদান আৰু চর্চাৰ বাবে আগ্রহী হ’ব লাগিব।\nবৰাক উপত্যকা আৰু ব্রহ্মপুত্র উপত্যকা অসমৰ অবিচ্ছেদ্য অংগ আছিল আৰু থাকিব।ইয়াত দ্বিমত থকাটো অর্থহীন। প্রশ্ন হয় অসমত এতিয়া বহুধা বিভক্ত বিভিন্ন জনগোষ্ঠীয় সাহিত্যসভা সৃষ্টিৰ নেপথ্যতো জনগোষ্ঠীয় সকলৰ ক্ষোভ অন্যতম কাৰণ নহয়তো?কি কি কর্মৰ কৰি দেখুৱালে জনগোষ্ঠীয় সমন্বয়,বিনিময়-বিতৰণৰ ক্ষেত্রত সাহিত্যসভাই?স্বাভাৱিকতেই এক গণমুখী জাগৰণৰ সবল নেতৃত্ব বহন কৰিবলৈ অপাৰাগ হোৱা সাহিত্যসভাৰ নেতৃত্বই চুণ তেল মাৰি ৰাস্তাত ঘূৰি ফুৰাৰ দৃশ্য পুতৌজনক।\nপিছে কেৰোণতো ক’ত? আমোদজনক কথা অমুকাই এজন উচ্চতৰ মাধ্যমিকৰ তথাকথিত মেধাৱী ছাত্রক শংকৰদেৱ কোন সোধাত বিনয়েৰে জনালে “He wasaGod”, আন এজনে বা আকৌ জ্যোতি প্রসাদ আগৰৱালাক Scientist”বনাইহে ক্ষান্ত হ’ল।প্রশ্ন হয় নতুন প্রজন্মৰ নম্বৰ ভর্তি মার্কচিটৰ ভৰত স্মৃতি হৈ পৰিব নেকি ভাষা-সাহিত্য-সংস্কৃতি? অৱশ্যেই আগশাৰীৰ ৰাষ্ট্রীয় পৰীক্ষাত-মেডিকেল-ইঞ্জিনীয়াৰিংৰ প্রৱেশ পৰীক্ষাৰ পাঠ্যক্ৰমত নাই বাবেই বোধহয় জ্যোতি-বিষ্ণু-শংকৰদেৱ এলাগী নতুন প্রজন্মৰ অসমীয়াৰ বাবে?\nহনী সিং-এন্ৰিক,বিটলছৰ ৰেপ-পপৰ মায়াত আচ্ছন্ন নতুন যুৱক-যুৱতীয়ে ৰাণাদাক চিনি নাপায়-অধিকাংশই ভূপেনদাৰ গান বুজি নাপায় হেনো! কিন্তু কিয়?জুবিনৰ “য়া আলি”জাতীয় কিছু হাই ফাণ্ডা প্রডাক্ট অৱশ্যে কিছু পৰিমানে জনপ্রিয়।।ৰেপ সংস্কৃতিয়ে ডিঙি ৰেপিছে জাতিৰ ঐতিহ্য আৰু সংস্কৃতিৰ। ডেকা-ডেকেৰী সকলৰ অধিকাংশ অভিভাৱকে যুক্তি দিব হয়তো যে জ্যোতি প্রসাদক চিনিলে নহ’ব নম্বৰৰ ভৰতহে গঢ়িব পাৰিব কেৰিয়াৰ তেওঁলোকৰ পুত্র-কণ্যাই। আমি ইংৰাজী ভাষা বিদ্বেষী নহয়।প্রতিযোগিতামূলক ক্ষেত্রখনত টিকি থাকিবলৈ হ’লে ইংৰাজী ভাষা শিক্ষণ আৰু আয়ত্বকৰণ জৰুৰী।কিন্তু সমান্তৰাল ভাৱে অসমীয়া ভাষাৰ কথন আৰু পঠনত দক্ষতা প্রদর্শন জৰুৰী।প্রশ্ন হয় নিজ সন্তানক উচ্চ মাচুলসহ ব্যক্তিগত খণ্ডৰ বিদ্যালয়ত পঢ়ুওৱা একাংশ অভিভাৱক আকৌ সাহিত্যসভাৰো বিষয়ববীয়া!\nপ্রশ্ন হয় যি সময়ত অসমৰ যুৱ সমাজে শংকৰদেৱ কোন নজনা হ’ল, জ্যোতিপ্রসাদ-বিষ্ণুৰাভা-বেজবৰুৱাদেৱক চিনি নোপোৱা হ’ল,ভূপেন দাৰ গান বুলিলেও আনকি নাক কোঁচোৱা মেধাৱী ন প্রজন্মই যি সময়ত ভাষা-সাহিত্য-সংস্কৃতিৰ শ্রাদ্ধ কৰাত মনপুতি আত্মনিয়োগ কৰিছে সেই সময়ত তথাকথিত শিক্ষাবিদ-বুদ্ধিজীৱি-সাহিত্যিক-সমাজসেৱক ইত্যাদি জাতীয় অভিভাৱক সকল পুতৌজনক ভাৱে নির্লিপ্ত হৈ থকাটো উদ্বেগজনক।সমান্তৰাল ভাৱে নিজৰ মাতৃভাষাক শ্রদ্ধা আৰু যথাযথ মাতৃভাষা জ্ঞান আহৰণ নিশ্চয়কৈ প্রতিগৰাকী ছাত্র-ছাত্রীৰ বাবে অতি গুৰুত্বপূর্ণ।অধিকাংশ ইংৰাজী বিদ্যালয়ত পঢ়া লৰা-ছোৱালীয়ে ঘৰে-বাহিৰে তথাকথিত ইংৰাজী শব্দৰ ভুলে শুদ্ধই প্রয়োগ কৰে যদিও মাতৃভাষাক এটা বিষয় হিচাপে অধ্যয়নৰ কোনো তাগিদা অনুভৱ নকৰে।এইক্ষেত্রত অভিভাৱক সকলৰ গুৰুত্বহীনতাও অন্যতম নেতিবাচক দিশ।\nআমাৰ আহ্বান বিশেষকৈ অসমৰ শিক্ষানুষ্ঠান সমূহ যাতে ইংৰাজী-অসমীয়া দুইটা ভাষা শিকাৰ এটা পৰিবেশ সৃষ্টি কৰিবলৈ দায়বদ্ধ হয়।আধুনিক- উচ্চশিক্ষিত অভিভাৱক সকলেও যেন অনুভৱ কৰিবলৈ সক্ষম হয় যে সমান্তৰাল ভাৱে মাতৃভাষাৰ জ্ঞান আহৰণ প্রতিজন অসমীয়াৰ বাবে জৰুৰী।সাম্প্রতিক সময়ত অনাহক মাধ্যম বিতর্ক নহয় বৰঞ্চ অসমীয়া ভাষাটোৰ সুস্থ আৰু প্রক্ৰিয়াগত অধ্যয়নৰ ৰুচিসন্মত প্রয়াস আৰু পৰিকল্পনাত সকলোৱে হাত উজান দিয়াটোহে প্রয়োজনীয়। বিতর্কৰ উর্দ্ধত ক’ব লাগিব যে মাধ্যম যিয়েই নহওক স্ব-স্থানত ইংৰাজী জ্ঞান আহৰণ আৰু মাতৃভাষাৰ চর্চা দুয়োটাই সমান্তৰালভাৱে অতি জৰুৰী।অত এৱ ৰুদ্রাক্ষত বিহু সংস্কৃতিক কিদৰে নগ্ন কৰা হ’ল ভাবি থাকোতেই মনলৈ আহিল ভূপেনদাৰ গানৰ এটি কলি “আজিৰ অসমীয়াই নিজক নিচিনিলে অসমতে ভগণীয়া হব।\nলেখক ডিগবৈস্থিত আৰ ডি মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰৱক্তা। তেখেতৰ দূৰভাষ নম্বৰঃ ৮৮১১৮৩৬৮৮৫\nBy xukhdukh.com on February 05, 2014


xukhdukh.com August 30, 2014\n১. চান্দা জাতীয় সংগঠনে চেক যোগে দুই নম্বৰী কোম্পানীৰ পৰা চান্দা লোৱা বুলি স্বীকাৰ কৰিছে৷ ধোৱা তুলসীৰ পাতৰ ছবি থকা চেক যোগে পইচা ল'লে আচলতে একো নহয় বুলিও সংগঠনটোৰ নেতৃত্বই স্পষ্ট কৰি দিছে৷ পিছে প্ৰতিবাদকে মূলধন ৰূপে লৈ চলি থকা সংগঠনটোৱে দুই নম্বৰী কোম্পানীৰ লুণ্ঠনক বাধা নিদিবলৈ প্ৰতিবাদ নকৰিবলৈ প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়াতহে সেই চেক যোগে বৰঙণি দিয়া হৈছিল বুলিও এতিয়া সদানন্দই কলিকতাৰ পৰা আঙুলিয়াই দিয়াত সৃষ্টি হৈছে বিশাল প্ৰতিক্ৰিয়া৷\n২. অসমত চিবিআইয়ে মাৰাথান তালাচী চলোৱাত দলটোক আদৰণি জনাবলৈ হেতা-উপৰা লগা বুলি জানিব পৰা গৈছে৷ যাৰ ঘৰত তালাচী চলি গ'ল তেওঁলোকেও আনকি গামোচা পিন্ধাই পিন্ধাই আদৰণি জনোৱাত আৰু পাছত প্ৰেছ মেল পাতিও পূৰ্ণ সহযোগিতাৰ কৰাৰ কথা প্ৰচাৰ কৰাৰ ফলত এতিয়া চিবিআই দলৰ ভিতৰতে কনফিউজনৰ সৃষ্টি হৈছে৷ এনে অতিভক্তি কেৱল চোৰেহে দেখুৱাই সেই কথা এতিয়া সদৌ অসম সচেতন অসমীয়া মঞ্চই স্পষ্ট কৰি দিয়াতহে চিবিআই দলটোৰ দোমোজা দূৰ হোৱা বুলিও গুজৱ ওলাইছে৷\n৩. সাৰদাই ঠগি থৈ যোৱা গুঞ্জন দত্তক লৈ এতিয়া প্ৰায়বোৰ সচেতন মহলেই এতিয়া দুখ প্ৰকাশ কৰিছে৷ এজন সহজ সৰল অসমীয়া বহিৰাগত ব্যৱসায়ীয়ে ৫৬লাখৰো অধিক টকা দিবলৈ থাকি যোৱাৰ কথাটো গম পোৱাৰ পাছৰে পৰাই সহানুভূতিৰ ঢল বৈছে বুলি জানিব পৰা গৈছে৷ অসমীয়া স্বজাতি সুৰক্ষা মঞ্চৰ এটা সঁজাতি দলে সাৰদা দাদাক কলিকতাৰ জেলতে লগ কৰি হলেও এই প্ৰাপ্যধনৰ বিষয়টো হেস্তনেস্ত কৰিবলৈ কলিকতালৈ যাবই বুলিও প্ৰকাশ কৰিছে৷\n৪. বিধান সভাত ৰাইজৰ সেৱকী সকলৰ দা-দৰ্মহা, বানচ-সুবিধা আদি বঢ়াই লোৱাৰ বিধেয়কখন পাছ কৰা খবৰ পোৱা গৈছে৷ প্ৰথমে নিজৰ পেটপূজা, তাৰ পাছতহে দেশসেৱাৰ মজা, বুলিও বিধায়ক সংঘই কথাটিত সন্তোষ প্ৰকাশ কৰি মতামত প্ৰকাশ কৰিছে৷পাৰিলে নিৰ্বাচনী খৰছৰ চিনেমাৰ মনোৰঞ্জন কৰ ঘূৰাই দিয়াৰ দৰে ঘূৰাই দিয়াৰ ব্যৱস্থাও কৰিব লাগে বুলিও এজনে উনুকিয়াই দিছে৷ তেহে অনাগত ইলেকচনত ৰাইজক ভাল ব্ৰেণ্ডেৰে মনোৰঞ্জন কৰাত সহায়ক হব বুলিও তেখেতে স্পষ্ট কৰি দিয়াৰ কথা জানিব পৰা গৈছে৷\n৫. ৰসাল গগৈৰ "চীট ফাণ্ড প্ৰীতি" নামৰ নাটক এখন কালি দিছপুৰত উন্মোচন কৰা হয়৷ এই নাটকখনত কেনেকৈ ধৰা নপৰাকৈ কমিচন খাব পাৰি, প্ৰয়োজনবোধ কৰিলে কাৰোবাৰ ঘৰত তালাচী চলাই বদনাম কৰিব পাৰি আদি ভিতৰুৱা কথা তুলি ধৰা হৈছে বুলি জানিব পৰা গৈছে৷ নাটকখনি অহা বছৰৰ পৰা কলেজ সমূহত দ্ৰুতপাঠ্য ৰূপে প্ৰৱৰ্তন কৰাৰ বাবে কথা-বতৰা চলি থকা বুলিও গুজৱ ওলাইছে৷\n৬. "অসমৰ উন্নতিৰ অন্তৰায় তৃতীয় শক্তি" নামৰ আলোচনাচক্ৰখনি আয়োজন কৰিছে কইনাধৰা জনসচেতনতা সমিতিয়ে৷ ৰসাল গগৈ চাৰে এই শক্তি নোহোৱা হ'লে অসমক আমেৰিকাতকৈ উন্নত কৰি তোলাটো বিগত ১৩বছৰত প্ৰায় খাটাঙেই আছিল বুলি নিজৰ ক্ষুৰধাৰ যুক্তি সভাত আগবঢ়াব কৰত নৰহে৷ এতিয়া যত কূটৰ ঘাই, য়ে তৃতীয় শক্তিহি হ্যাই বুলিও দিল্লীৰ পৰা এজন বক্তায়ো ভাষণ আগবঢ়াব বুলিও খবৰ পোৱা গৈছে৷\n৭. অসমৰ জাতীয় সংগঠনৰ নাম বদনাম কৰা সকলৰ বাবে "পৰমানন্দ বঁটা" প্ৰবৰ্তন কৰিব বুলি ঘোষণা কৰিছে সদৌ অসম ভৱিষ্যত সুৰক্ষা সংস্থাই৷ দুই নম্বৰী কোম্পানীক বৰপীৰা পাৰি দিয়া সকলৰ ভিতৰত বৰ্ষশ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া দালালক স্বীকৃতি দিয়াৰ উদ্দেশ্যে "সদানন্দ বঁটা"ও প্ৰৱৰ্তন কৰিব বুলি সংস্থাটোৱে এক বিজ্ঞপ্তি যোগে প্ৰকাশ কৰিছে৷\n৮. "জালুকবাৰীত শনিৰ দশা" নামৰ বাটৰ নাট এখনৰ আয়োজন কৰিছে সদৌ অসম তাবিজ বিক্ৰেতা সংস্থাই৷ জালুকবাৰীত শনিৰ দশা চলাৰ বাবেহে যে বদনামৰ ঢৌ ওলাইছে, এই দশা যোৱাৰ পাছত সকলো নিকা হৈ পৰিব, সেই কথাটো ৰাইজক জ্ঞাত কৰাৰ অৰ্থেই এই বাটৰ নাট আয়োজিত হোৱা বুলিও গণক শৰ্মা নামৰ বাপুৱে আমাক এচ.এম.এচ যোগে অৱগত কৰিছে৷\n৯. অশ্লীল বেৱ চাইট বন্ধ কৰিব নোৱাৰি বুলি কেন্দ্ৰই কৰ্টত হাত খাৰা কৰি দিয়া বুলি খবৰ প্ৰকাশিত হৈছে৷ পিছে কৰ্ণাটকৰ ৰঙীন বিধায়ক সকলৰ মনোৰঞ্জনৰ দিশটোলৈ দৃষ্টি ৰাখিহে এনে অপাৰগতা প্ৰকাশ কৰা হৈছে বুলিও এতিয়া টুটকীয়া টুইটাৰে প্ৰকাশ কৰিছে৷\n১০. "এইবাৰ গোলাপী উপত্যাকা" নামৰ নাটকখনি কালি লিখি উলিয়ালে অসমৰ নাটক সৃষ্টিৰ অভিলেখ গঢ়োতা অবিজিত ভট্টাচাৰ্যই৷ সাৰদাৰ পাছত এইবাৰ টাৰ্গেট কোন? সেই ৰহস্যক লৈ চলি থকা আলোচনাৰ উত্তৰ এই নাটক চালেই পাব বুলিও নাট্যকাৰে দাবী কৰিছে৷ অৰ্থনৈতিক অপৰাধৰ কাহিনীৰে অসমীয়া ভাষাত প্ৰথমখন নাটক বুলিও প্ৰকাশ কৰি "ধনতিলক থিয়েটাৰ"ৰ মঞ্চত এইখন মঞ্চায়ন কৰা হব বুলিও ভট্টাচাৰ্যই স্পষ্ট কৰি দিছে৷