ভোটিঙৰ দ্বাৰা প্ৰতিবেদনৰ পক্ষ নিৰ্ণয় কৰাৰ লগে লগে অসাৰ প্ৰতিপন্ন হ'ল জনতা, দল-সংগঠনৰ মত\nগাৰ জোৰে নাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়কৰ পক্ষ লৈছে জে পি চিয়ে\nজনগণৰ মত, সংবিধানৰ বৈশিষ্ট্য, গণতান্ত্ৰিক নীতিৰ প্ৰতি বিজেপিৰ সিমান নিষ্ঠা নাই, যিমান আছে তেওঁলোকৰ উদ্দেশ্য সাধনৰ প্ৰতি\nনাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়ক, ২০১৬ৰ বাবে গঠিত যুটীয়া সংসদীয় কমিটী বা চমুকৈ জে পি চিয়ে গ্ৰহণ কৰা ৰাইজৰ মতামত আৰু বিৰোধী দলৰ ইয়াৰ সদস্যবোৰৰ মতামতক অৰ্থহীন কৰি শাসকীয় দলৰ সদস্যৰ স্থিতিৰ ভিত্তিতহে প্ৰতিবেদন যুগুতাবলৈ সাজু হৈছে নেকি?\nএই প্ৰশ্নটো উত্থাপন হৈছে ৩১ ডিচেম্বৰত জে পি চিয়ে ইয়াৰ বৈঠকত দেশৰ জনতাৰ সকলো মতক আওকাণ কৰি, ইয়াৰ বিৰোধী সদস্যসকলৰ বিৰোধ আৰু সংশোধনৰ সকলো প্ৰস্তাৱ নসাৎ কৰি ভোটিঙৰ জৰিয়তে বিধেয়কখনৰ সপক্ষে প্ৰতিবেদন দাখিল কৰিবলৈ লোৱা সিদ্ধান্তৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত।\nকিন্তু দেশৰ নাগৰিক, বুদ্ধিজীৱী, দল-সংগঠনৰ নেতাৰ মতামতক যদি শাসকীয় দলৰ সদস্যৰ সংখ্যাগত জোৰ দেখুৱাই নসাৎ কৰা হয়, কমিটীখন গঠনৰ কোনো অৰ্থ বিচাৰি পোৱা নাযাব। যোৱা দুটা বছৰে কমিটীখনে দেশৰ বিভিন্ন ঠাইলৈ গৈ সচেতন ব্যক্তি, দল-সংগঠনৰ মতামত লোৱাটোৰো কোনো মূল্য নাথাকিব।\nউল্লেখযোগ্য যে কমিটীখনে ইয়াৰ ৩১ ডিচেম্বৰৰ বৈঠকত বিধেয়কখন অপৰিৱৰ্তিত ৰূপত গ্ৰহণ কৰাৰ বাবে সন্মতি দি প্ৰতিবেদন দিয়াৰ সিদ্ধান্ত লোৱা বুলি জানিব পৰা গৈছে। এই প্ৰতিবেদন চূড়ান্ত কৰা হ’ব অহা ৩ জানুৱাৰিৰ আন এখন বৈঠকত। তাৰ পিছতে সংসদৰ চলিত অধিৱেশনতে অহা ৭ জানুৱাৰিত ইয়াৰ প্ৰতিবেদন দাখিল কৰা হ’ব।\nইয়াৰ পৰা এটা কথা স্পষ্ট হৈ পৰিছে যে শেষ মুহূৰ্তত ভোটিঙৰ জৰিয়তে হ’লেও বিধেয়কখনৰ সপক্ষে প্ৰতিবেদন দিব পৰাটো কমিটীখন গঠনৰ সময়ৰে এটা গোপন অংক আছিল। কাৰণ ৩০ জনীয়া কমিটীখনত কেৱল বিজেপিৰে আছে ১৪জন সদস্য। সহযোগী দল শিৱসেনা আৰু জনতা দল য়ুনাইটেডৰ আছে ১জনকৈ।\nউল্লেখ কৰিব পাৰি যে উত্তৰ-পূবৰ জনগণ, দল-সংগঠনে এই বিধেয়কখনৰ প্ৰবল বিৰোধিতা কৰি আহিছে। যুটীয়া সংসদীয় কমিটীয়ে সেই বিৰোধিতাৰ নিজে আহি হিচাপ লৈ গৈছিল। তাৰ উপৰি খোদ কমিটীখনৰে বিৰোধী সদস্য, দেশৰ লেখক, বুদ্ধিজীৱী সকলোৱে এই বিধেয়কখনক সংবিধান বিৰোধী বুলি স্পষ্টকৈ মত দি আহিছে। এই সকলোবোৰ নসাৎ কৰি শেষত ভোটিং কৰি বিধেয়কখন অসংশোধিত ৰূপত গ্ৰহণ কৰাৰ সপক্ষে প্ৰতিবেদন দিবলৈ সিদ্ধান্ত কৰাটো অতি দুৰ্ভাগ্যজনক। ই গণতান্ত্ৰিক নীতিৰো পৰিপন্থী।\nস্বাভাৱিকতে মানুহৰ মনলৈ অহা প্ৰশ্নটো হ’ল, শাসক দলৰ সদস্যকেইজনৰ বাহিৰে আনসকলে বিৰোধিতা কৰিলেও ভোটিঙৰ জৰিয়তে বিধেয়কখনৰ সপক্ষেই যাতে প্ৰতিবেদন দিব পৰা যায়, তেনেকুৱা এটা ব্যৱস্থা ৰাখি যোৱা দুটা বছৰ ধৰি জনসাধাৰণ, দল-সংগঠনৰ মত লৈ ফুৰাটো নাটকহে আছিল নেকি? অসম তথা উত্তৰ-পূবকে ধৰি অন্যান্য স্থানলৈ গৈ কমিটীখনে ৰাইজ আৰু দল-সংগঠনৰ মত লোৱাটো মাত্ৰ নিয়ম আৰু বিধেয়কখনৰ বিৰোধিতাত হোৱা গণপ্ৰতিবাদবোৰত সাময়িক ঢাকোন দিবৰ বাবেহে আছিল নেকি? ভোটিং হোৱাৰ লগে লগে এই তেনেই অসাৰ প্ৰতিপন্ন হৈ পৰিল।\nমন কৰিব লগীয়া যে ভোটিঙৰ জৰিয়তে প্ৰতিবেদনৰ চূড়ান্ত ৰূপ ঠিৰাং কৰা হ’ব বুলি জানিয়েই শাসকীয় দলে ইয়াৰ সদস্যসকলক ৩১ ডিচেম্বৰৰ বৈঠকত উপস্থিত থাকিবলৈ হুইপ জাৰি কৰিছিল বুলি জানিব পৰা গৈছে। তাৰ বিপৰীতে বিৰোধী দলৰ সকলো সদস্য উপস্থিত নাছিল।\nইয়াৰ পূৰ্বে কমিটীৰ অধ্যক্ষ ৰাজেন্দ্ৰ আগৰৱালে (যিজনো বিজেপিৰ সাংসদ) বিধেয়কখন সম্পৰ্কত সদস্যসকলে নিজৰ নিজৰ মত আৰু প্ৰস্তাৱ দিয়াৰ সুযোগ পাব বুলি কৈছিল। কিন্তু শেষ মুহূৰ্তত দেখা গ’ল বিৰোধী সদস্যসকলে কৰা আপত্তিক হেলাৰঙে নসাৎ কৰা হ’ল।\nলগতে বিৰোধী সদস্যসকলে বিধেয়খনৰ যিকেইটা কথাৰ সংশোধনৰ প্ৰস্তাৱ দিয়া হৈছিল, সেইকেইটাও নাকচ কৰা হ’ল। তাৰ পৰিৱৰ্তে শাসকীয় দলৰ সদস্যসকলৰ সংশোধনৰ কেইটামান প্ৰস্তাৱ প্ৰতিবেদনত অন্তৰ্ভুক্ত কৰাৰ সিদ্ধান্ত কৰা হৈছে বুলি জানিব পৰা গৈছে।\n“বিৰোধী দলবোৰৰ সদস্যই অনা সংশোধনৰ আটাইবোৰ প্ৰস্তাৱ নাকচ কৰা হৈছে।” ৩১ ডিচেম্বৰৰ বৈঠকত উপস্থিত থকা এজন ৰাজ্যসভাৰ সাংসদে সংবাদ মাধ্যমৰ আগত কয়।\nপূৰ্বৰ এখন বৈঠকৰ প্ৰাক মুহূৰ্তত অসমৰ সাংসদ তথা কমিটীখনৰ এজন সদস্য কংগ্ৰেছৰ ভুৱনেশ্বৰ কলিতাই একেই শংকা প্ৰকাশ কৰিছিল।\n“যুটীয়া সংসদীয় কমিটিৰ অধিকাংশ সদস্যই শাসক দলৰ। তেখেতসকলে যদি এই বিধেয়কখন গৃহীত কৰিব খোজে তেন্তে তেওঁলোকে এইক্ষেত্ৰত পাৰিব, কাৰণ তেওঁলোকৰ সংখ্যা বিৰোধীৰ তুলনাত বেছি আছে।” জুন মাহৰ এখন বৈঠকৰ পূৰ্বে কলিতাই নৰ্থ-ইষ্ট নাওৰ আগত কৈছিল।\nআন বহুতেও বিজেপিয়ে শেষত এইটোৱে কৰিব পাৰে বুলি শংকা প্ৰকাশ কৰিছিল। কাৰণ দলটোৰ কাৰ্য্যসূচী (এজেণ্ডা) নিয়ন্ত্ৰণ কৰা মূল অংশটোৰ জনগণৰ মতামত, সংবিধানৰ বৈশিষ্ট্য, গণতান্ত্ৰিক নীতিৰ প্ৰতি সিমান নিষ্ঠা নাই, যিমান আছে তেওঁলোকৰ উদ্দেশ্য সাধনৰ প্ৰতি। গতিকে বিধেয়কখন গৃহীত কৰাৰ বাটত থকা সকলো বাধা গাৰ জোৰেৰে আঁতৰ কৰিব বিচৰাটোৱেই স্বাভাৱিক।


গুৱাহাটীত কংগ্ৰেছৰ প্ৰাৰ্থী হ’ব বলীন বৰদলৈ!:আজি আনুষ্ঠানিক ঘোষণাৰ সম্ভাৱনা\nগুৱাহাটীত কংগ্ৰেছৰ প্ৰাৰ্থী হ’ব বলীন বৰদলৈ! : আজি আনুষ্ঠানিক ঘোষণাৰ সম্ভাৱনা\nগুৱাহাটী , March 22, 2019 11:26 am\nবলীন বৰদলৈ। ফটো : ফেচবুক\nবহু অপেক্ষিত গুৱাহাটী লোকসভা সমষ্টিৰ বাবে কংগ্ৰেছে আজি প্ৰাৰ্থীৰ নাম ঘোষণা কৰাৰ সম্ভাৱনা আছে। কংগ্ৰেছৰ এক উচ্চস্তৰীয় সূত্ৰই জানিবলৈ দিয়া মতে গুৱাহাটী লোকসভা সমষ্টিত বলীন বৰদলৈক প্ৰাৰ্থিত্ব প্ৰদান কৰা হ’ব।\nআজি বিয়লিৰ ভাগত ঘোষণা কৰাৰ সম্ভাৱনা থকা গুৱাহাটী সমষ্টিত দলে এগৰাকী মৰ্যাদাপূৰ্ণ তথা ব্যক্তিত্বসম্পন্ন প্ৰাৰ্থীক অগ্ৰাধিকাৰ দিয়াৰ ভিত্তিত বৰদলৈৰ নাম বিবেচনা কৰিছে।\nদলীয় সূত্ৰই আমাক জানিবলৈ দিয়ে যে গুৱাহাটী সমষ্টিত কংগ্ৰেছৰ প্ৰাৰ্থিত্বকলৈ দলটোৱে সিদ্ধান্ত লোৱাৰ ক্ষেত্ৰত সৃষ্টি হোৱা জটিলতা অঁতৰাই অৱশেষত বলীন বৰদলৈক সমষ্টিটোত প্ৰক্ষেপ কৰাৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰা হৈছে।\nঅসমৰ অন্যতম মৰ্যাদাপূৰ্ণ তথা গুৰুত্বপূৰ্ণ সমষ্টি হিচাপে বিবেচিত গুৱাহাটী লোকসভা সমষ্টিত এসময়ত কৰ্পোৰেট চাহ উদ্যোগৰ উচ্চ কাৰ্যবাহী বিষয়া হিচাপে কৰ্মৰত তথা ভাৰতৰত্ন প্ৰয়াত গোপীনাথ বৰদলৈৰ পুত্ৰ বলীন বৰদলৈক প্ৰাৰ্থিত্ব প্ৰদানৰ জৰিয়তে কংগ্ৰেছে সমষ্টিটো পুনৰুদ্ধাৰৰ আশা কৰিছে।\nউল্লেখযোগ্য যে নব্বৈৰ দশকত এন ডি এফ বিৰ হাতত বলীন বৰদলৈ অপহৃত হৈছিল আৰু সেইসময়ৰ ঘটনাটোৱে ৰাষ্ট্ৰজুৰি ব্যাপক চৰ্চা লাভ কৰিছিল।\nআনহাতে, গুৱাহাটী লোকসভা সমষ্টিৰ বাবে কিৰিপ চলিহা আৰু ৰমেন বৰঠাকুৰেও প্ৰাৰ্থিত্ব লাভৰ বাবে যুঁজ দিছিল যদিও কংগ্ৰেছৰ কেন্দ্ৰীয় নেতৃত্বৰ লগতে প্ৰদেশ কংগ্ৰেছেও বলীন বৰদলৈৰ প্ৰাৰ্থিত্বকে অগ্ৰাধিকাৰ দিয়া বুলি সূত্ৰটোৱে জানিবলৈ দিয়ে।\nইপিনে, বিজেপিয়ে ইতিমধ্যে গুৱাহাটীত কুইন ওজাক প্ৰাৰ্থিত্ব প্ৰদান কৰিছে আৰু এতিয়া কংগ্ৰেছেও প্ৰাৰ্থী ঘোষণা কৰাৰ পাছতে সমষ্টিটোৰ নিৰ্বাচনী যুঁজখনে নতুন গতি লাভ কৰাৰ আশা কৰা হৈছে।


Ampilox Neonatal in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Ampilox Neonatal ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nAmpilox Neonatal ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Ampilox Neonatal Price and Pack Size in Assamese - Ampilox Neonatal ar mulya aaru pakor size\nAmpilox Neonatal ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Ampilox Neonatal Benefits & Uses in Assamese- Ampilox Neonatal ar laabh aaru byavaharsamuh\nAmpilox Neonatal ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Ampilox Neonatal Dosage & How to Take in Assamese - Ampilox Neonatal ar paali aaru xeya kenedore lobo\nAmpilox Neonatal ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Ampilox Neonatal Side Effects in Assamese- Ampilox Neonatal ar parshwakriyasamuh\nAmpilox Neonatal সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Ampilox Neonatal Related Warnings in Assamese- Ampilox Neonatal xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Ampilox Neonatalৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Ampilox Neonatal with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Ampilox Neonatal ar gurutor kriya-pratikriya\nAmpilox Neonatal মতভেদসমূহ- Ampilox Neonatal Contraindications in Assamese- Ampilox Neonatal nishedhsamuh\nAmpilox Neonatal ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Ampilox Neonatal in Assamese- Ampilox Neonatal ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Ampilox Neonatal ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Ampilox Neonatal Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Ampilox Neonatal kriya-pratikriya\nAmpilox Neonatal ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Ampilox Neonatal Benefits & Uses in Assamese - Ampilox Neonatal ar laabh aaru byavaharsamuh\nAmpilox Neonatal তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nAmpilox Neonatal ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Ampilox Neonatal Dosage & How to Take in Assamese - Ampilox Neonatal ar paali aaru xeya kenedore lobo\nAmpilox Neonatal-ৰ উপাদানসমূহ - Ampilox Neonatal Active Ingredients in Assamese - Ampilox Neonatal-ar upadaansamuh\nAmpilox Neonatal ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Ampilox Neonatal Side Effects in Assamese - Ampilox Neonatal ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Ampilox Neonatal ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nAmpilox Neonatal সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Ampilox Neonatal Related Warnings in Assamese - Ampilox Neonatal xonkranta xatarkatabanisamuh\nAmpilox Neonatal-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nগৰ্ভৱতী মহিলাই Ampilox Neonatal সুৰক্ষিত ভাবে গ্ৰহণ কৰিব পাৰে।\nAmpilox Neonatal-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nAmpilox Neonatal ৰ স্তন্যপায়ী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া নাই।\nবৃক্কত Ampilox Neonatal কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nবৃক্ক can be affected by Ampilox Neonatalৰ দ্বাৰা [Organ] প্ৰভাবিত হব পাৰে। আপুনি যদি এইবিধ ঔষধৰ ক্ষতিকৰ প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰে, তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক। চিকিতসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহে আপুনি ইয়াক পুনৰাই গ্ৰহণ কৰা উচিত।\nযকৃতত Ampilox Neonatal কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nAmpilox Neonatalৰ ব্যৱহাৰে কলিজা ৰ ওপৰত কোনো ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱ নেপেলায়।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Ampilox Neonatal ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nআপুনি হৃদয় ৰ ক্ষতিৰ কোনো আশংকা নকৰাকৈ Ampilox Neonatal গ্ৰহণ কৰিব পাৰে।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Ampilox Neonatalৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Ampilox Neonatal with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Ampilox Neonatal ar gurutor kriya-pratikriya\nAmpilox Neonatal তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nAmpilox Neonatal মতভেদসমূহ - Ampilox Neonatal Contraindications in Assamese - Ampilox Neonatal nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Ampilox Neonatal লোৱা অনুচিত যাতে -\nAmpilox Neonatal ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Ampilox Neonatal in Assamese - Ampilox Neonatal ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Ampilox Neonatal-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Ampilox Neonatal লোৱাটোৱে কোনো আসক্তিৰ সৃষ্টি নকৰে।\nAmpilox Neonatal য়ে তন্দ্ৰাভাৱ বা টোপনিৰ উন্মেষ নঘটায়, সেয়ে আপনি বাহন চলাব পাৰে বা মেচিন আদি অপৰেট কৰিব পাৰে।\nহয়, কিন্তু আপুনি ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অনুসাৰেহে Ampilox Neonatal লোৱা উচিত।\nমানসিক ৰোগ থকা ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত Ampilox Neonatal ৰ যোগাত্মক প্ৰভাৱ থকা দেখা গৈছে।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Ampilox Neonatal ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Ampilox Neonatal Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Ampilox Neonatal kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Ampilox Neonatalৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nকেতবোৰ বিশেষ খাদ্যৰ সৈতে Ampilox Neonatal লোৱাটোৱে দৰৱৰ প্ৰভাৱ বিলম্বিত কৰিব পাৰে। এইবিষয়ে আপোনাৰ ডাক্তৰৰ সৈতে কথা পাতক।\nমদ আৰু Ampilox Neonatalৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nগৱেষণাৰ অভাৱ হেতুকে, মদৰ সৈতে Ampilox Neonatal লোৱাৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ বিষয়ে তথ্য নাই।\nAmpilox Neonatal ৰ অনুকল্প - Substitutes for Ampilox Neonatal in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Ampilox Neonatal লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Ampilox Neonatal ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Ampilox Neonatal সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Ampilox Neonatal ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Ampilox Neonatal সেৱন কৰে?


বিৰোধীয়ে যুঁজিছে আৰ এছ এছৰ ছায়াৰ সৈতে - The Cross Current\nBy The CrossCurrent\t On Mar 11, 2022\nকোৱা হয় ২০১৩ ৰ মুজাফ্ফৰনগৰৰ সাম্প্ৰদায়িক সংঘৰ্ষই ২০১৪ ৰ লোকসভা নিৰ্বাচনত উত্তৰ প্ৰদেশত বিজেপিৰ বিজয় উজু কৰি তুলিছিল ৷ মোদীৰ অপাৰ জনপ্ৰিয়তাই ২০১৭ ত উত্তৰ প্ৰদেশত শাসনলৈ আনিছিল বিজেপিক ৷ পুলৱামা – বালাকোটে ২০১৯ ৰ লোকসভা নিৰ্বাচনৰ বিজয় অধিক মসৃণ কৰি তুলিছিল ৷ কিন্তু ২০২২ ত বিজেপিৰ এই অভাৱনীয় সফলতাৰ আঁৰত কি যুক্তি আছে ? সকলোৱে দেখিছিল- উত্তৰ প্ৰদেশত এইবাৰ কোনো বিশেষ নিৰ্বাচনী ঢৌ নাই ৷ কৃষক আন্দোলনে সলনি কৰিছে পশ্চিম উত্তৰ প্ৰদেশৰ পৰিস্থিতি ৷ জাটসকল নাৰাজ ৷ কেবাজনো অ’ বি চি নেতাই বিজেপি এৰি সমাজবাদী পাৰ্টীৰ সহযোগী হৈছে ৷ যোগী আদিত্যনাথৰ মেৰুকৰণৰ শ্ল’গান কাৰ্যকৰী হোৱা নাই ৷ কিন্তু তাৰ পাছতো নিৰংকুশ সংখ্যা গৰিষ্ঠতাৰে বিজয় সাব্যস্ত কৰিলে বিজেপিয়ে ৷ কেনেকৈ এয়া সম্ভৱ হ’ল ?\nযোগী আদিত্যনাথৰ ভাষণত উল্লেখ নাথাকে চাকৰিৰ কথা , তেও নকয় বেপাৰ – বাণিজ্যৰ কথা , তেও অৰ্থনীতিৰ কথা নকয় , সংস্থাপনৰ কথা নকয় ৷ তেও কয় – নিৰ্বাচন ৮০ শতাংশ আৰু ২০ শতাংশৰ মাজত অনুষ্ঠিত হোৱাৰ কথা ৷ মানে ২০ শতাংশ মুছলমানক বুজাবলৈ চেষ্টা কৰে ৷ তেও কয় অপৰাধীক এনকাউন্টাৰ কৰাৰ কথা ৷ অপৰাধীৰ ঘৰত বুলডেজাৰ চলোৱাৰ কথা ৷ কিন্তু শেষত দেখা যায় – যোগীৰ হাততে শাসনৰ চাবি – কাঠী তুলি দিছে উত্তৰ প্ৰদেশৰ জনতাই ৷ মানে যোগীয়ে যিবোৰ কথা কয় , ঠিক সেইবোৰ কথাই শুনিবলৈ বিচাৰি আছিল উত্তৰ প্ৰদেশৰ জনতাই ৷\nজনতাৰ মনৰ কথা উপলব্ধি কৰি যোগেন্দ্ৰ যাদৱে ঠিকেই লিখিছে – আপুনি উত্তৰ প্ৰদেশৰ যিকোনো এজন সাংবাদিকক সোধক , তেও সমীকৰণ উলিয়াই দেখুৱাই দিব যোগী আদিত্যনাথৰ বিদায় আসন্ন ৷ এটাৰ পাছত আন এটা জাতিয়ে বিজেপিৰ সংগ এৰিছে ৷ সমাজবাদী পাৰ্টীৰ বিজয় নিশ্চিত ৷ কিন্তু আপুনি যিকোনো জাতিৰ এটা পৰিয়ালক সোধক , তেওলোকে ক’ব মূল্যবৃদ্ধিয়ে জুৰুলা কৰাৰ কথা ৷ সন্তানৰ সংস্থাপনহীনতাৰ কথা ৷ উপাৰ্জন দিনে দিনে কমি অহাৰ কথা ৷ শেষত কিন্তু ক’ব – চৰকাৰে ঠিকেই কাম কৰি আছে ৷\nসমস্যাই জুৰুলা কৰাৰ পাছতো জনতা বিজেপিৰ পক্ষত ৷ কাৰণ , তেওলোকৰ অৱচেতন মনত এটা সম্প্ৰদায়ৰ বিৰুদ্ধে ঘৃণাই স্থায়ী ৰূপ লৈছে ৷ বৃহত্তৰ হিন্দুত্বৰ ছাতিৰ তলত সকলো সমাবেত হৈছে ৷ ব্যক্তিগত অনেক দুৰ্যোগৰ মাজতো যেতিয়া এটা সম্প্ৰদায় অহৰ্নিশে নিগ্ৰীহিত হোৱা দেখে , অদ্ভুত সুখ অনুভৱ কৰে ৷ সকলো বিপৰ্যয় পাহৰি এঘুমটি ভালকৈ শুব পাৰে ৷ এয়াই মূল কাৰণ , উত্তৰ প্ৰদেশৰ নিৰ্বাচনত বিজেপিৰ অপ্ৰতিৰোধ্য বিজয়ৰ ৷ কিন্তু উত্তৰ প্ৰদেশৰ দৰে জাত পাতৰ ভিত্তিত বিভাজিত এখন ৰাজ্যক হিন্দুত্বৰ ছাটীৰ তলত সামৰি লোৱাটো সহজসাধ্য কথা নাছিল ৷ ইয়াৰ আঁৰত আছে বিজেপি , বিশেষকৈ আৰ এছ এছৰ দীৰ্ঘদিনীয়া পৰিশ্ৰম ৷\nবদ্ৰীনাৰায়নৰ কিতাপ ‘ৰিপাব্লিক অৱ হিন্দুত্ব’ত ইয়াৰ বিতং বাখ্যা আছে ৷ কি লিখিছে বদ্ৰীনাৰায়নে ?\nপ্ৰাথমিক বিদ্যালয়সমূহত যেতিয়া গণিতৰ পাঠদান কৰা হয় , তেতিয়া প্ৰথমতেই এটা কথা বাৰে বাৰে শিকোৱা হয় যে বহীত অংকটো শুদ্ধকৈ পাতা ৷ নহ’লে উত্তৰ নোলাব ৷ ভাৰতৰ বিৰোধী শক্তিৰ ক্ষেত্ৰতো একেটাই কথা প্ৰযোজ্য ৷ বিজেপিৰ বিৰুদ্ধে যুঁজিবলৈ যোৱাৰ আগতে তেওলোকে উপলব্ধি নকৰে বিজেপিৰ আচলতে শক্তি কিমান ৷ আৰ এছ এছৰ বিৰুদ্ধে ৰণাংগণত নমাৰ আগত বুজিবলৈ চেষ্টা নকৰে , কিমান গভীৰলৈ শিপাইছে হিন্দুত্ব ৷ যদি অংক পাতোতেই ভুল কৰে , তেনেহ’লে উত্তৰ ওলাব ক’ৰ পৰা ? ভাৰতৰ বিৰোধী শক্তিৰ এয়াই প্ৰধান আৰু প্ৰথম দুৰ্বলতা ৷\nবদ্ৰীনাৰায়নে লিখিছে – সমস্যাটো তাতেই যে আমাৰ বিৰোধীয়ে আৰ এছ এছৰ এখন ছবিৰ লগতহে যুদ্ধ কৰি থাকে ৷ যি আচলতে আৰ এছ এছ নহয়েই ৷ ৰাজনৈতিক দলসমূহে আৰ এছ এছক আক্ৰমণ কৰা মানে আৰ এছ এছৰ ছাঁটোকহে আক্ৰমণ কৰে ৷ তেওলোক প্ৰকৃত আৰ এছ এছক বুজিবলৈ এতিয়াও সমৰ্থ হোৱা নাই ৷\nবিৰোধীৰ শক্তিক নজনাকৈ , নিচিনাকৈ আক্ৰমণ কৰিবলৈ যোৱাটো মুৰ্খামিয়েই নহয় , এক আত্মঘাটী সিদ্ধান্তও ৷ যিটো বাৰে বাৰে কৰি আহিছে বিৰোধী শিবিৰে ৷\nতেনেহ’লে আৰ এছ এছ আচলতে কি ? আৰ এছ এছৰ সামাজিক ভিত্তি কি ? বুজিবলৈ আকৌ উভতি যাবই লাগিব উত্তৰ প্ৰদেশলৈ ৷ কাৰণ , উত্তৰ প্ৰদেশ সকলো নতুন ৰাজনৈতিক কৌশলৰ প্ৰথম প্ৰয়োগশালা ৷\nনিৰ্বাচনী সভাত কেজৰিৱালৰ ৩৮ টা বক্তৃতা ৷ কিন্তু এবাৰলৈও নাম নল’লে মোদীৰ ৷ কিয় ?


সন্ন্যাসিনী প্ৰজাপতি - মুক্ত চিন্তা\n“As long as Buddhism isaphilosophy that teaches the inherent dignity of human life, it is crucial that its practitioners strive resolutely against those tendencies that promote disrespect for human life, discrimination, and the destruction of life. Unless we putastop to evil, we cannot achieve genuine, lasting good. Likewise, unless we takeafirm stand against slander and error in terms of Buddhism, we will not be able to attain Buddhahood.”\n“বহুত ভাল পাওঁ আপোনাক মই,মা! মই দিকহাৰা হৈ দুখৰ সাগৰত ককবক কৰি থাকোঁতে শান্তি আৰু বুদ্ধৰ পথ আপুনিয়েইতো মোক দেখুৱালে – এতিয়া আপুনি এনেদৰে দুখত কাতৰ হ’লে মই কেনেদৰে সান্ত্বনা দিম?”\nসাৰ্থকে মাকক ফোনতে ক’লে।\nমুহূৰ্ততে প্রজাপতিৰ মনলৈ অনুশোচনা আহিল।কিয় ইমান বিচলিত হৈ পৰিছে তাই! সাধাৰণতে প্রজাপতিয়ে কাৰো আগত নিজৰ দুখ বা চকুপানীৰ প্রদৰ্শন নকৰে। প্রকৃততে দুখ বা চকুপানীবোৰক তেওঁ নিজৰ উৎকৰ্ষ সাধনৰ ঔষধ হিচাপেহে গণ্য কৰে। সেয়ে সেইবোৰক তেওঁ অথলে নিদিয়ে। দুখনো কি আৰু সুখনো কি – একেটা মুদ্রাৰে ইপিঠি আৰু সিপিঠি।তথাপি সেই মুদ্রাটোৰ দুখৰ ফালটো কেতিয়াবা ইমান গধুৰ হৈ পৰে যে ইলুটি-সিলুটি কৰা দূৰৰ কথা তাক চুই চাবলৈও ভয় লাগে! তেতিয়াই হয়তো কোনোবা নিজতকৈ বেছি মানসিক শক্তিশালী এজনৰ ওচৰ চপা হয় - দুখৰ মুদ্রাৰ পিঠিটো ওলোটাই সুখৰ পিঠিটো উলিয়াবলৈ! বহু ঐশ্বৰ্য-সম্পদৰ মাজত থাকিও মানুহ কাঙাল হ’ব পাৰে। জন অৰণ্যৰ মাজত থাকিও মানুহ ভীষণ অকলশৰীয়া হ’ব পাৰে! ক’তা, প্রজাপতিতো কেতিয়াও কাঙাল হোৱা নাই। কেতিয়াও অকলশৰীয়া অনুভৱ কৰিবলগীয়া হোৱা নাই! নিজৰ লগত নিবিড় বন্ধুত্বৰ কৌশলো তাই আয়ত্ত কৰিছে।তথাপিও মাজে মাজে সামান্য সৰুসুৰা কথাত তাই বিচলিত হৈ পৰে! হয়তো তাইৰ মানসিক অনুশীলনে এতিয়াও পূৰ্ণাংগ পৰ্যায় পাব পৰা নাই!প্রজাপতিৰ এটাই দুৰ্বলতা – সেয়া হৈছে তাইৰ মাক। প্রচণ্ড মানসিক শক্তিৰ অধিকাৰী মাকক তাই অহৰ্নিশে বুকুৰ মাজত কঢ়িয়াই ফুৰে। নাই - কোনেও নুবুজিব মাকৰ প্রতি তাইৰ কিমান আকৰ্ষণ আৰু আত্মবিমোহন!এটা,দুটা নহয় আঠোটা ল’ৰা-ছোৱালী আছিল সিহঁতৰ।মাকে নিজৰ চাৰিটা সন্তানৰ উপৰিও চাৰিটা অনাথ সন্তানো তুলি লৈছিল। সেই তোলনীয়া সন্তানৰ সৰ্বকনিষ্ঠ প্রজাপতিক যি ত্যাগ, মমতা আৰু চেনেহেৰে তেওঁ ডাঙৰ কৰিছিল – সেয়া হয়তো প্রকৃত জন্মদায়ী মাতৃয়েও কৰিব নোৱাৰিব । ভগৱান, পৰী, দেৱদূত আদি সাধুকথাৰ সকলো মোহনীয় কল্পনাৰ চৰিত্রৰ এখনেই ৰূপ ভাহি উঠে প্রজাপতিৰ মনত – সেয়া তেওঁৰ “মা” । কইনা-দৰা খেলাৰ বয়সতে তাই আওৰাইছিল – ‘মই ডাঙৰ হ’লে “মা” হ’ম ।” সকলোৱে হাঁহিছিল । জীয়ৰী হ’লেই তাইক বিয়া দি দিম বুলি কৈছিল । মাক হ’বলৈ হ’লে প্রথমে বিয়া হ’ব লাগিব – এনে কথা এষাৰ তাইক বুজাই দিয়া হৈছিল । তাই বুজি পোৱা নাছিল । মাকৰ দৰে হ’বৰ বাবে বিয়া নহ’লেও হ’ব – এনে এটা কথাহে তাইৰ মনত কিবাকৈ ৰোপণ হৈ পৰিছিল !\n“সুখ তেওঁৰ বাবে আবুৰ, যিজন সন্তোষীয়া, যিজনে কেৱল সত্য কয়, সত্য শুনে । এই পৃথিৱীত শুভেচ্ছাই সুখ । ইন্দ্রিয়- আকাংক্ষাৰ বাহিৰত নিস্পৃহ-নিবৃত্তজনেই সুখী । ‘মই’ নামৰ আত্মগৰ্বক দমন কৰিব পৰাতেই বাস্তৱিকতে সকলোতকৈ শ্রেষ্ঠ সুখ নিহিত থাকে।” – মাকে সিহঁতক সৰুতেই বুদ্ধৰ বাণী শুনাইছিল । তাইৰ অন্তৰত সাঁচ কাটি গৈছিল মাকৰ এটা এটা শব্দই । সংসাৰৰ পাকচক্রত টাকুৰি ঘূৰাদি ঘূৰিও ভাগৰি নপৰা তাইৰ মাকক সঁচাকৈয়ে কোনোবা অলৌকিক মানৱী যেনহে লাগিছিল তাইৰ । মাকেই তাইৰ আদর্শ হ’লেও তাইৰ কিন্তু গৃহস্থ ধর্ম পালন কৰাতকৈ সন্ন্যাসিনী হোৱাৰহে মন আছিল । মাকক প্রায়ে তাইৰ ইচ্ছাৰ কথা কৈছিল । মাকে তাইক একো উত্তৰ নিদি মিচিকীয়া হাঁহিৰে বুকুৰ মাজত সোমোৱাই লৈছিল ।\n“এনমা নদীৰ পাৰত গেৰুৱা বসন পিন্ধি ,মুণ্ডন কৰি খালী ভৰিৰে ৰাজকুমাৰ সিদ্ধাৰ্থ সন্ন্যাসী হ’বলৈ গুচি যোৱাৰ বাতৰি পায়েই পত্নী যশোধৰাই নিজৰ দেহৰ সমস্ত স্বৰ্ণ অলংকাৰ আৰু মূল্যৱান বস্ত্র খুলি গেৰুৱা বসন পিন্ধিলে । চন্দন কাঠৰ সুকোমল পালেং ত্যাগ কৰি মজিয়াত তৃণশয্যা পাৰি ল’লে । ভিক্ষু সন্ন্যাসীৰ দৰে নিতৌ মাত্র এসাঁজ আহাৰ খাবলৈ ধৰিলে । এইদৰে বিলাসবহুলতাৰে পূৰ্ণ ৰাজপ্রাসাদত থাকিও আলফুলীয়া ৰাজকুমাৰী যশোধৰাই সন্ন্যাসিনীৰ জীৱন ধাৰণ কৰিছিল । প্রিয়তম পতিৰ প্রতি অভিমান আছিল – কিন্তু কোনো খং বা বিতৃষ্ণা নাছিল !” ... মাকে তাইক গৌতম বুদ্ধৰ কাহিনী কৈছিল । তাইৰ খং উঠিছিল গৌতমলৈ । নিজৰ পিতৃ-মাতৃ সন্তান, পত্নী সকলোকে দুখ দি কেনেকৈ সুখৰ সন্ধান কৰিবলৈ গৈছিল । কেনেকৈ বুদ্ধ হ’ব পাৰিছিল সেইজন “নিষ্ঠুৰ” ৰাজকুমাৰ ! বুদ্ধ হোৱাৰ প্রথম খোজ – আনৰ আবেগক উপেক্ষা কৰি “নিষ্ঠুৰ”ভাৱে এৰি থৈ যোৱা নেকি ? নালাগে তেনে তাইক এনে বুদ্ধৰ পথ !\n... কিন্তু লাহে লাহে তাইৰ সেই অজ্ঞতা দূৰ হৈছিল । বুজি পাইছিল গৌতমৰ ত্যাগৰ উদ্দেশ্য । বুজি পাইছিল গৌতমৰ ত্যাগে কিদৰে প্রতিজন মানুহৰ জীৱনলৈ শান্তি-আনন্দ আনিছিল । বুদ্ধক পুনৰ ভাল পাবলৈ, বুদ্ধৰ দৰ্শন অনুসৰণ কৰিবলৈ ল’লে তাই । “যেনেকৈ পৰ্বতৰ ওখ শৃংগ আৰোহণ কৰিবলৈ গ’লে লগত থকা অলাগতিয়াল বস্তু পেলাই শৰীৰটো পাতল কৰি মুক্ত হৈ ল’ব লাগে, জীৱনৰ শৃংগ আৰোহণ কৰিবৰ বাবেও লগত থকা ক্রোধ, ঘৃণা, লোভ, মায়া, মোহ আদি সকলো দলিয়াই পেলাই থৈ যাব লাগে।”- বুদ্ধই কৈছিল ।\n০০০ ইতিমধ্যে বহুত দেৰি হৈ গৈছিল । তাইৰ কান্ধ দুখন ক্রোধ, ঘৃণা, মায়া, মোহ আদি অদৰকাৰী বোজা কিছুমানে কোঙা কৰি পেলাইছিল । তাইক জন্ম দিয়েই আঁতৰি যোৱা মাক-দেউতাক, তাইক অনাথ বুলি ভেঙুচালি কৰাসকললৈ ক্রোধ, তাইৰ সৰলতাৰ সুবিধা লৈ তাইক গ্রাস কৰিবলৈ চেষ্টা কৰা লোকসকললৈ প্রচণ্ড ঘৃণা কঢ়িয়াই ফুৰিছিল । মাকৰ মৰম, সান্নিধ্য তাইৰ লগত থকালৈকে কোনো বোজা তাই কঢ়িয়াবলগীয়া হোৱা নাছিল । কেতিয়াবা তাই এনে বোজা লোৱা দেখিলেই মাকে থাপ মাৰি পেলাই দিছিল!... মায়া আৰু মোহৰ বন্ধনৰপৰা তাই মুক্ত হ’ব নোৱাৰিলে । সন্ন্যাসিনী হোৱা দূৰৰ কথা, জীৱনৰ লক্ষ্য পথত ভালদৰে ভৰি দিবলৈ নাপাওঁতেই সংসাৰৰ মায়াজালত বন্দী হ’ল । পতি আনন্দৰ মৰম আৰু কণ কণ তিনিটা সন্তানৰ মোহে তাইৰ সকলো তপস্যা ভংগ কৰি পেলালে । কিন্তু লাহে লাহে তাইৰ ভিতৰত থকা আত্মাটো যেন ছটফট কৰিবলৈ ধৰিলে । অন্তৰাত্মাই অহৰহ তাইক আহ্বান জনাই থাকিল - সন্ন্যাসিনী হোৱা ..সন্ন্যাসিনী ! এজনী সংসাৰী নাৰীৰ পক্ষে সন্ন্যাসিনী হোৱাটো ইমান সহজ নহয় । কিন্তু অন্তৰাত্মাৰ আহ্বান উপেক্ষা কৰি থকাটোও যে বৰ সহজ নহয় !\nগৌতম বুদ্ধৰ কাষলৈ এবাৰ এগৰাকী মাতৃ আহিল – নিজৰ মহাদুষ্ট পুত্রক লৈ । পুত্রৰ আচৰণত ক্লান্ত অতিষ্ঠ মাতৃয়ে বুদ্ধক কৰযোৰে প্রণাম জনাই সুধিলে –\n“হে প্রভু, মোৰ এই পুত্রৰ আচৰণ সলনি কৰাৰ কিবা উপায় আছেনে ?”\nবুদ্ধই কেৰাহিকৈ ল’ৰাজনৰ মুখলৈ চালে আৰু মাকক ক’লে –\n“তুমি তেওঁক আৰু একো কোৱাৰে প্রয়োজন নাই । তোমাৰ এই পুত্রৰ জীৱনত মাত্র চৌব্বিছ ঘণ্টাহে আয়ুস আছে ।”\nকথাষাৰ শুনি মাতৃগৰাকী কান্দি–কাতি আউলী-বাউলী হ’ল । ল’ৰাজনেও এই ভৱিষ্যতবাণী শুনি উচপ খাই উঠিল । পুত্রক সাবটি অশ্রুসিক্ত নয়নেৰে মাতৃগৰাকীয়ে বিদায় ল’লে । ঘৰলৈ গৈ অঘাইতং ল’ৰাজন আচৰিত শান্তভাৱে বহি ৰ’ল । অকল্পনীয় মৌনতাৰে ল’ৰাজনে মৃত্যুৰ বাবে বাট চাবলৈ ধৰিলে । মাক-দেউতাক, আত্মীয়-কুটুম্ব সকলোৱে শোক আৰু উত্তেজনাৰে সময় পাৰ কৰিবলৈ ধৰিলে । মৰণৰ বাবে অপেক্ষাৰ এঘন্টা ..দুঘন্টা …বিছ ঘন্টা .. একৈছ ঘন্টা .. ! ঠিক সেই সময়তে গৌতম বুদ্ধ ল’ৰাজনৰ ঘৰলৈ আহিল । মাতৃসহ ঘৰৰ সকলো আত্মীয়ই পৰম আশাৰে তেওঁক আদৰি আনিলে । বুদ্ধই ল’ৰাজনক সুধিলে :\n“বাছা, এই সময়ত তোমাৰ কাৰোবাৰ ওপৰত খং উঠিছে নেকি ?”\nল’ৰাজনে উত্তৰ দিলে :\n“নাই উঠা ।“\n“কাৰোবাৰ প্রতি ঘৃণা, প্রতিশোধৰ স্পৃহা ?” বুদ্ধই পুনৰ শান্তভাৱে সুধিলে ।\nল’ৰাজনেও বুদ্ধৰ দৰেই শান্তভাৱে উত্তৰ দিলে :\n“মোৰ জীৱনৰ সময় তেনেই কম । এতিয়া আৰু কাৰো প্রতি মোৰ খং,ঘৃণা,হিংসাভাব নাই । বৰঞ্চ মোৰ মনত দুখবোধ আৰু স্নেহ-দয়াহে উপজিছে । এই ক্ষণস্থায়ী জীৱনত খং, ঘৃণা, হিংসাৰ স্থান ক’ত ? এইবোৰৰ কিবা অৰ্থ আছে জানো !!”\nএইবাৰ স্মিত হাঁহি এটা মাৰি বুদ্ধই ক’লে :\n“বাছা, তুমি চৌব্বিছ ঘন্টাত যিখিনি ভাবিছা – মই যোৱা চৌব্বিছ বছৰে তাকেই ভাবি আহিছো – তাকেই কৈ আহিছো । আচলতে তুমি এই সত্যক উপলব্ধি কৰিবলৈকে মই তোমাৰ আয়ুস কম বুলি ঘোষণা কৰিছিলো । পৃথিৱীত কোন কিমান দিন জীয়াই থাকিব কোনেও ক’ব নোৱাৰে । গতিকে জীয়াই থকা দিনকেইটাত কেৱল ভাল ভাব লৈ থাকিলে সদায় সুখী হ’ব পাৰিবা ।”\n- কোৱা বাহুল্য যে, সেইদিন ধৰি লৰাজন অতি শান্ত, বিনয়ী আৰু সৎ হৈ পৰিল । ….\nপ্রজাপতিৰ অঘাইতং ল’ৰাকেইটাই জীৱনলৈ ক্লান্তি নমাই অনাৰ মুহূৰ্ততে চুবুৰীয়া বৃদ্ধাগৰাকীয়ে ক’লে ।…. আকৌ বুদ্ধৰ সাধু !! এইগৰাকী বাৰু তাইৰ মাকেই নহয়নে ? মাকৰ দৰেই আলোকিত মুখখন তেখেতৰ । লাহে লাহে তাই নিজকে উদ্ধাৰ কৰিছিল সেই মমতাময়ী বৃদ্ধাগৰাকীৰ মৰম কোমল সান্নিধ্যত । বুদ্ধৰ দৰ্শনৰ আধুনিক তত্ত্বৰ সন্ধান পাইছিল তাই তেখেতৰ জৰিয়তে । জাপানী পুৰোহিত নিচিৰেন ডাইচনিনে বাৰ শতিকাতে উদ্ধাৰ কৰিছিল বুদ্ধদেৱে তেখেতৰ জীৱনৰ শেষৰ কালছোৱাত দি থৈ যোৱা দৰ্শনৰ বাণীসমূহ । যুগৰ সলনিৰ লগতে মানুহৰ জীৱন ধাৰণৰ প্রণালী সলনি হয় । আমাৰ আধ্যাত্মিক ধ্যান-ধাৰণাও সেই পৰিবৰ্তনৰ লগত খাপ খোৱা হ’ব লাগিব । নহ’লে সেই আধ্যাত্মিক ধ্যান-ধাৰণা অচল বুলি প্রতিপন্ন হ’ব । কথাষাৰ সঁচা । পৃথিৱীৰ সকলো মানুহে কামনা-বাসনা, ঘৰ-দুৱাৰ, পৰিয়াল-পৰিজন ত্যাগ কৰি সন্ন্যাসী হ’বলৈ ঢাপলি মেলিলে – পৃথিৱীত মানুহৰ অস্তিত্বই বিপন্ন হৈ পৰিব । মানুহবিহীন পৃথিৱীত ধ্যান-ধাৰণাৰ প্রয়োজন কি ? ‘নতুন মাকে’ তাইক বুজাইছিল – “সংসাৰৰ ধৰ্ম পালন কৰিও তুমি সন্ন্যাসিনী হৈ থাকিব পাৰা । সন্ন্যাসৰ অৰ্থ কি ? লোভ, মোহ, বাসনা ,ক্রোধ, হিংসা আদি পৰিত্যাগ কৰা । নিৰ্মোহ হোৱা – প্রশংসাত উচ্ছ্বসিত নোহোৱা আৰু নিন্দাতো বিচলিত নোহোৱা , সত্যক সাৰথি কৰা, কথা আৰু কৰ্মৰে এক হোৱা অৰ্থাৎ শব্দক ব্রহ্ম জ্ঞান কৰা – আদিয়েইতো সন্ন্যাসীৰ বৈশিষ্ট্য ।” তাইৰ মনলৈ আহিছিল ৰাজকুমাৰী যশোধৰাৰ কথা । কিদৰে ৰাজকাৰেঙৰ ভিতৰত থাকিও সকলো সুখ, ভোগ ত্যাগ কৰি তেওঁ সন্ন্যাসিনী হৈছিল । তাই আনন্দক কৈছিল কথাবোৰ । আনন্দ বিৰক্ত হৈছিল । তাইক কৈছিল :\n“কিহৰ দুখ হৈছে তোমাৰ ? কি পোৱা নাই তুমি ? মৰম, ভালপোৱা, সন্তান, ধন সম্পত্তি ...সকলোৱেইতো পাইছা । তথাপি তোমাৰ সন্ন্যাসিনী হোৱাৰ মন ? তোমাৰ মগজুৰ গণ্ডগোল হোৱা নাইতো ?”\nআনন্দই সঁচা কথাই কৈছিল । একোৰে অভাৱ অনুভৱ কৰিবলৈ দিয়া নাছিল আনন্দই তাইক । তাই যে এজনী তেজ-মহঙৰ কোনো পৰিচয় নথকা অনাথ ছোৱালী – সেই কথাও অনুভৱ কৰিবলৈ দিয়া নাই কোনোদিনে তাইক । তথাপিও তাইৰ বুকুত অহৰহ ৰিঙা ৰিঙা সুৰ এটাই ৰৈ ৰৈ বিনাই থাকে অজানিতে ! অবুজ চকুপানীয়ে তাইৰ দুগাল সদায় তিয়াই থাকে । বুদ্ধলৈ বাৰে বাৰে মনত পৰে তাইৰ । ৰাজপ্রাসাদৰ প্রচুৰ আড়ম্বৰৰ মাজত থাকিও ৰাজকুমাৰ গৌতম সুখী হ’ব পৰা নাছিল । অনবৰতে অন্যমনস্ক, ভাবসাগৰত বিলুপ্ত এক ৰাজকুমাৰ । অজান এক নামহীন বিষাদে সদায় তেওঁৰ চকু ভৰি থাকে । সুন্দৰী পত্নী আৰু সদ্য জন্মপ্রাপ্ত আলফুলীয়া পুত্রৰ সান্নিধ্যয়ো তেওঁৰ সেই বিষাদ দূৰ কৰিব পৰা নাছিল ।\n‘নতুন মাক’ কমলাদেৱীয়ে প্রজাপতিক নিতৌ একোখন কিতাপ পঢ়িবলৈ দি থৈ গৈছিল । বুদ্ধ দৰ্শনৰ আধুনিক তত্ত্বৰ কিতাপ । তাই একাত্ম হৈ পৰিছিল প্রতিখন কিতাপৰ প্রতিটো শব্দৰ লগত । পিয়াহত আতুৰ মানুহে মিঠা পানীৰ কুঁৱা এটা পালে যিদৰে নিজৰ তৃষ্ণা দূৰ কৰিব – ঠিক সেইদৰে প্রজাপতিয়েও নিজৰ তৃষ্ণা দূৰ কৰিছিল। কমলাদেৱীৰ লগত নিজেও দুখীজনক সহায় কৰিবলৈ , তেওঁলোকৰ বাবে প্রাৰ্থনা কৰিবলৈ ওলাই আহিল তাই। প্রথমে আনন্দই কিছু বিৰোধিতা কৰিছিল যদিও – লাহে লাহে আনন্দই বিৰোধিতা কৰাৰ সলনি তাইক সহযোগিতাহে কৰা হ’ল ।\nনিজৰ ভাষা-জাতি-বৰ্ণৰ লগত মিল নথকা কমলাদেৱীৰ দৰে নাৰীসকলৰ লগত ঘূৰি ফুৰা কথাটো তাইৰ পুৰণা বন্ধু-বান্ধৱী কিছুমানে সহজভাৱে ল’ব পৰা নাছিল । আনন্দৰ কাণত তাইৰ বিৰুদ্ধে নানা কথা ৰহণ লগাই কৈছিল । আনন্দ বিচলিত হোৱা নাছিল । তাইৰ ওপৰত প্রচণ্ড বিশ্বাস আছে আনন্দৰ । আনন্দৰ এই বিশ্বাসৰ উমতে তাই জীয়াই আছে – উশাহ-নিশাহ বন্ধ হ’বলগীয়া পৰিস্থিতিতো তাইক আনন্দৰ এইকণ বিশ্বাসৰ উমে জীয়াই তোলে ।\n“সিদ্ধাৰ্থ গৌতমে বৌদ্ধত্ব প্রাপ্তিৰ সাধনাৰ বাবে কঠোৰতম তপস্যা কৰিবলৈ ধৰিলে । নিজৰ মানসিক শক্তিক দৃঢ় কৰিবলৈ শৰীৰক যাতনা দিবলৈ ধৰিলে । এটা উশাহৰ পিছত আনটো উশাহৰ মাজৰ ব্যৱধান বঢ়ালে । খাদ্য গ্রহণ কৰা বন্ধ কৰি দিলে । কিন্তু তাৰ পিছতো তেওঁৰ সাধনা সফল নহ’ল ।গৌতম ক্রমাৎ কংকালত পৰিণত হ’ল । চকু কোটৰত সোমাই গ’ল । মৃতপ্রায় গৌতম চেতনাহীন হৈ পৰিল ! চেতনা ঘূৰাই পোৱাৰ পিছত গৌতমৰ মনলৈ ভাব আহিল যে আত্মা আৰু মনক কষ্ট দি, শৰীৰক নিগ্রহ কৰি বৌদ্ধত্ব প্রাপ্তি নহয় । সেয়ে তেওঁ লাহে লাহে শৰীৰক সুস্থ কৰিবৰ বাবে খাদ্য গ্রহণ কৰাৰ সিদ্ধান্ত ল’লে । গৌতমে তপস্যা কৰা অৰণ্যখনৰ লগত গভীৰ আধ্যাত্মিক সম্পৰ্ক থকা এগৰাকী পবিত্র গোপনাৰী সুজাতাই মাজে মাজে দি যোৱা পায়স তেওঁ গ্রহণ কৰা হ’ল । কিন্তু সিদ্ধাৰ্থ গৌতমৰ পাঁচ ভিক্ষু বন্ধুৱে এই কাৰ্য সহজভাৱে ল’ব নোৱাৰিলে । তেওঁলোকে গৌতমক নানা তিৰস্কাৰ কৰিবলৈ ধৰিলে :\nকৌণ্ডিন্য নামৰ এজনে ক’লে :\n“ এয়া আপোনাৰ কি স্খলন! আপুনিও কামনা-বাসনাৰ দাস হৈ পৰিল !”\nআন এজনে ক’লে :\n“দেখিছো – এই নাৰীয়ে দিয়া পায়স খাই খাই আপোনাৰ ভগ্ন স্বাস্থ্যও উজ্জীৱিত হৈ আহিছে । শৰীৰৰ উজ্জ্বলতা বাঢ়িছে । এয়া কি আপোনাৰ বৌদ্ধত্ব অন্বেষণৰ লক্ষণ ? এসময়ত ভোগ-লালসাৰ পৃথিৱী পৰিহাৰ কৰি আহি এতিয়া আকৌ এই লোলুপ আচৰণ ? ছি: ছি: !!”\nগৌতমে ধৈৰ্যসহকাৰে বন্ধুৰ তিৰস্কাৰ শুনি শান্তভাৱে উত্তৰ দিলে :\n“ বন্ধুসকল, জ্ঞানৰ সাধনাৰ বাবেও শৰীৰৰ প্রয়োজন । শৰীৰ এক ধ্যানৰ মাধ্যম । এই মাধ্যমেৰে মই এতিয়া বোধিসত্তা । যদি শৰীৰটোৱেই ধ্বংস হৈ যায় , তেনে সাধনাৰ ফল কেনেকৈ পাম ? এই বোধিসত্তা কেনেকৈ বুদ্ধ হ’ব ? সেইবাবেই মই আহাৰ গ্রহণ কৰিছোঁ আৰু ইয়াত কামনা-বাসনা চৰিতাৰ্থৰ কোনো কথা নাই ।”\nগৌতমৰ বক্তব্যত সন্তুষ্ট নহ’ল পাঁচ ভিক্ষু ! তেওঁলোকে গৌতমৰ সংগ পৰিহাৰ কৰিলে । গৌতম বিচলিত নহ’ল । এক শান্ত-সমাহিত অবিচলিত চিত্তৰে পুনৰ ধ্যানত নিমগ্ন হ’ল আৰু সুজাতাই আনি দিয়া পায়স কৃতজ্ঞতাৰে গ্রহণ কৰি থাকিল …” : প্রজাপতিয়ে পঢ়ি গৈছিল সিদ্ধাৰ্থ গৌতমৰ সেই কাহিনী ! তাই বুজি পাইছিল - যি মন শুদ্ধ আৰু পৱিত্র , সেই মনক হাজাৰ নিন্দা আৰু কলংকয়ো বিচলিত কৰিব নোৱাৰে । দৃঢ় সংকল্প আৰু শুদ্ধ বিশ্বাসে সকলো বাধাৰ প্রাচীৰ হৈ থিয় দিয়ে । প্রজাপতিও অবিচলিত হৈ থাকিল । দৃঢ় সংকল্প আৰু শুদ্ধ বিশ্বাসেৰে নিজৰ পথত আগ বাঢ়ি গ’ল । ভোগ-বিলাস তাইৰ পূৰ্বেও নাছিল । লাহে লাহে সকলো বিসৰ্জন দিবলৈ ধৰিলে । শৰীৰৰ বাহিৰৰ ৰং যিমানেই পৰিহাৰ কৰিবলৈ ধৰিলে শৰীৰৰ ভিতৰখন যেন সিমানেই ৰঙীন হৈ পৰিল প্রজাপতিৰ । নিতৌ নতুন বিশুদ্ধ অন্তৰৰ ব্যক্তিৰ সান্নিধ্য আৰু অভিজ্ঞতাই তাইৰ নামহীন দুখবোৰক সীমাহীন সুখলৈ পৰিণত কৰিলে ! তথাপিও তাৰ মাজতো প্রজাপতিয়ে অনুভৱ কৰে : তাইৰ যেন বুদ্ধ হোৱাৰ পথ বহুত দূৰত ! সন্ন্যাসিনী হোৱা দূৰৰ কথা, গৃহী ভিক্ষুও যেন হব পৰা নাই ! সন্তানৰ প্রতি অত্যধিক দুৰ্বলতা আৰু মৰমে তাইক প্রায়ে বিচলিত কৰে । তাই জানে প্রতিটো মূহূৰ্ততে সন্তানৰ প্রতি উদ্বিগ্ন হৈ থকাটো প্রকৃত বোধিসত্তাৰ লক্ষণ নহয় । তাই দেখুওৱা বোধিসত্তাৰ পথ ল’ৰাকেইটাই নিৰ্বিবাদে মানি লৈছে । কিন্তু তথাপিও তাইৰ ভয় হয় সিহঁতৰ ভৱিষ্যতক লৈ ! ল’ৰাকেইটাই যেতিয়া নিজৰ কামত অৱহেলা কৰে – মিছাৰ আশ্রয় লয় , বেয়া ব্যৱহাৰ কৰে - তাই বিচলিত হৈ পৰে । সাৰ্থক প্রজাপতিৰ মানস পুত্র । তাইৰ বুদ্ধৰ দৰ্শনৰ পথত ভেটাভেটি হোৱা এটি পবিত্র আত্মা সাৰ্থক । সাৰ্থকৰ মৰম, শ্রদ্ধা আৰু সান্নিধ্যই তাইৰ মাতৃৰ জীৱন সাৰ্থক কৰিছে । কিন্তু সন্ন্যাসিনী হোৱাৰ পথত সাৰ্থকো যেন বাধা হৈ পৰে কেতিয়াবা তাইৰ বাবে ! তাই নিজেই নিজৰ মাজত সৃষ্টি কৰি লোৱা প্রবল তৰংগৰ বানপানীয়েও বুৰাব নোৱৰা দ্বীপটো যেন সাৰ্থকৰ ভক্তি আৰু ভালপোৱাই মাজে মাজে বুৰাই পেলাব বিচাৰে ..! তাইৰ চকুৰপৰা হাজাৰ মাইল আঁতৰত থকা মানস পুত্র সাৰ্থক – যাৰ মাজত তাই বুদ্ধক দেখে, তাইৰ চকুৰ সন্মুখত থকা গৰ্ভজাত পুত্র নয়ন, নিবিড় আৰু পৰশ – এই চাৰিওটা ল’ৰাই যেন তাইক মায়া-মোহৰ পৃথিৱীখনলৈ টানি টানি মাতি থাকে । নিৰ্মোহ আৰু নিৰ্বিকাৰ হ’বলৈ নিদিয়ে । মৃত্যুলৈ তাইৰ আজিকালি ভয় লগা হৈছে । পেটৰ এক বিশেষ ঠাইত হৈ থকা অদ্ভূত বিষটোৱে আজিকালি তাইক ভয় খুৱাবলৈ ধৰিছে । সৌ সিদিনালৈকে তাই বাট চাই আছিল মৃত্যুৰ বাবে হাঁহি হাঁহি । শৰীৰ নামৰ আত্মাৰ এই পুৰণা চোলাটো সলাই নতুন চোলা এটা পিন্ধিবলৈ । কিন্তু মাজে মাজে তাইৰ এই পুৰণি চোলাটোলৈ ইমান মোহ হয় – আৰু তাৰ কাৰণ হৈছে তাইৰ এই ল’ৰা চাৰিটা । নাই নহ’ব । তাই নিজৰ এই মোহভংগ কৰিবই লাগিব ।\nপ্রজাপতিয়ে পঢ়া মেজখনৰপৰা উঠি আহি নিজৰ ম’বাইল ফোনটোৰ ছুইচ বন্ধ কৰি দিলে । দুই হাতযোৰ কৰি কিছু সময় ধ্যান কৰিলে । তাৰ পিছত তাই সৰু এখন ডায়েৰি উলিয়াই আনিলে । মুখেৰে ক’ব নোৱৰা বহুবোৰ কথা তাই এইখন ডায়েৰিতে লিখি যায় । তাইৰ ডাঙৰ পুত্র সাৰ্থকৰ মাজত তাই নিজক দেখে । সেয়ে সকলো কথা তাই সাৰ্থকক উদ্দেশি লিখি যায় । নয়ন, নিবিড় আৰু পৰশে তাই লিখা কথাখিনি বুজি পাবৰ বয়স হোৱা নাই । তাইৰ অনুভৱৰ লগত একাত্ম হ’বলৈ আনন্দ যেন এতিয়াও মানসিক ভাবে তাইৰপৰা বহুত দূৰত আছে ! ডায়েৰিৰ বগা পৃষ্ঠাটোত ক’লা চিঞাহীৰ গোট গোট আখৰেৰে প্রজাপতিয়ে লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে :\nসাৰ্থক – মোৰ বাছা, বুদ্ধদেৱে কৈছিল : “সত্যক যেতিয়া আমন্ত্রণ জনোৱা হয়, তাক গ্রহণ কৰিবই লাগিব । এয়াই সত্যৰ নিয়ম । সত্যক কোনেও জয় কৰিব নোৱাৰে, কেৱল আমন্ত্রণহে জনাব পাৰে ।” মোৰ সোণ, তুমিও সদায় সত্যৰ সন্মুখীন হ’বলৈ সাহসেৰে প্রস্তুত থাকিবা । নিজেই নিজৰ আশ্রয়প্রাৰ্থী হ’বা । নিজৰ মাজত তুমি কোনো ধুমুহা, বানপানীয়ে বুৰাব নোৱৰা দ্বীপ এটাৰ সৃষ্টি কৰি ল’বা । মোৰ আশীৰ্বাদ সদায় আছে । – তোমাৰ “মা”\nNo Comments : "সন্ন্যাসিনী প্ৰজাপতি"


know-about-assam-new-cm-himanta-biswa-sarma-political-career-skd– News18 Assam\nঅসমৰ নতুন মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা, তেওঁৰ ৰাজনৈতিক জীৱনৰ ১০টা বিশেষ পইণ্ট\nঅসমবাসীয়ে লাভ কৰিলে এগৰাকী নতুন মুখ্যমন্ত্ৰী। চাও আহক হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ ৰাজনৈতিক জীৱনৰ পৰিক্ৰমা।\nNews18 Assam | News18 Assam | May 9, 2021, 1:45 PM IST\nঅসমৰ নতুন মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা। বিধায়িনী দলৰ বৈঠকত হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাক অসমৰ নতুন মুখ্যমন্ত্ৰী হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰা হয়। নিৰ্বাচনী ফলাফলৰ পিছত অৱশেষত মুখ্যমন্ত্ৰীক লৈ চলা ৰুদ্ধশ্বাস নাটকৰ যৱনিকা পৰিল। অসমবাসীয়ে লাভ কৰিলে এগৰাকী নতুন মুখ্যমন্ত্ৰী। চাও আহক হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ ৰাজনৈতিক জীৱনৰ পৰিক্ৰমা।\n১. ২০০১ চনত জালুকবাৰী সমষ্টিৰ পৰা প্ৰথমবাৰলৈ বিধায়ক হিচাপে নিৰ্বাচিত। অসম গণ পৰিষদৰ প্ৰাৰ্থী ভৃগু কুমাৰ ফুকনক পৰাস্ত কৰি জালুকবাৰীৰ বিধায়ক হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা।\n২. তাৰ পিছত ২০০৬ আৰু ২০১১ চনতো একেটা সমষ্টিৰ পৰাই বিধায়ক হিচাপে নিৰ্বাচিত হয় হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা।\n৩. ২০০২ চনৰ পৰা ২০১৪ চনলৈ মন্ত্ৰী হিচাপে কেইবাটাও গুৰুত্বপূৰ্ণ বিভাগৰ দায়িত্ব লাভ কৰিছিল হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই। বিত্ত, স্বাস্থ্য, শিক্ষা, অসম চুক্তি ৰূপায়ণ, পৰিকল্পনা আৰু উন্নয়ন আদিৰ দৰে গুৰুত্বপূৰ্ণ বিভাগৰ দায়িত্ব লাভ কৰিছিল শৰ্মাই।\n৪. ২০০৬ চনত তেওঁ স্বাস্থ্য বিভাগৰ মন্ত্ৰিত্ব লাভ কৰিছিল। ২০১১ত স্বাস্থ্যৰ উপৰি শিক্ষা দপ্তৰৰো দায়িত্ব লাভ কৰিছিল।\n৫. ২০১৫ চনৰ ২৩ আগষ্টত ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টীত যোগদান। নতুন দিল্লীৰ অমিত শ্বাহৰ বাসগৃহত গেৰুৱা দলটোত যোগদান কৰে হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই।\n৬. তাৰ পিছতে বিজেপি দলৰ পৰা বিধায়ক হিচাপে নিৰ্বাচিত হয় হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা আৰু কেবিনেট মন্ত্ৰীৰ পদ লাভ কৰে।\n৭. বিজেপি চৰকাৰৰ কেবিনেট মন্ত্ৰী হোৱাৰ পূৰ্বে তিনিটা কাৰ্যকাল কংগ্ৰেছ দলৰ পৰা বিধায়ক হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল। তৰুণ গগৈ কেবিনেটৰ এজন দক্ষ মন্ত্ৰী আছিল হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা।\n৮. প্ৰয়াত তৰুণ গগৈৰ সৈতে ৰাজনৈতিক সংঘাতৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত ২০১৪ চনৰ ২১ জুলাইত সকলো পদৰ পৰা পদত্যাগ কৰিছিল হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই।\n৯. ২০১৬ চনত চতুৰ্থবাৰলৈ জালুকবাৰীৰ পৰা বিধায়ক হিচাপে নিৰ্বাচিত হয় শৰ্মা। ২৪ মে’ত কেবিনেট মন্ত্ৰী হিচাপে শপতগ্ৰহণ কৰে। সোণোৱাল কেবিনেটৰ বিত্ত, স্বাস্থ্য আৰু পৰিয়াল কল্যাণ, শিক্ষা, পৰিকল্পনা আৰু উন্নয়ন আদিৰ দৰে কেইবাটাও গুৰুত্বপূৰ্ণ দপ্তৰ লাভ কৰে হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই।


মে হু না!! নিৰ্বাচকমণ্ডলীলৈ উচিত প্ৰত্যুত্তৰ সূৰ্যকুমাৰৰ - Olympia Sports\nHomeNewsমে হু না!! নিৰ্বাচকমণ্ডলীলৈ উচিত প্ৰত্যুত্তৰ সূৰ্যকুমাৰৰ\nঅকলেই জয়ৰ কাষ চপাই লৈ গ’ল তেওঁ মুম্বাই ইণ্ডিয়ানছক। তাৰ পিছত সতীৰ্থলৈ লক্ষ্য কৰি ক’লে, মই আছোঁ নহয়!’। মেচখনত ৪৩ টা বলত বিস্ফোৰক ৭৯ ৰান আহিল মুম্বাইৰ তাৰকা বেটছমেনজনৰ বেটৰ পৰা।\nসূৰ্যকুমাৰ যাদৱ। ভাৰতীয় ক্ৰিকেটৰ সম্ভাৱনাময় তাৰকা। আই পি এলত ধাৰাৱাহিকভাৱে উজলি উঠিছে সূৰ্যকুমাৰ। ২০১৮ বৰ্ষত ৫১২, ২০১৯ বৰ্ষত ৪২৪ আৰু চলিত বৰ্ষত এই পৰ্যন্ত ৩৬২ ৰান। ধাৰাবাহিকতাৰ সুন্দৰ নিদৰ্শন। কেৱল আই পি এলেই নহয়, ঘৰুৱা ক্ৰিকেটতো ধাৰাবাহিক উন্নত প্ৰদৰ্শন তেওঁৰ। কিন্তু ইমানৰ পিছতো ভাৰতীয় জাতীয় দললৈ আমন্ত্ৰণ পোৱাৰ পৰা বঞ্চিত হৈ আহিছে মুম্বাইৰ এইগৰাকী বেটছমেনে। তাকে লৈ এতিয়া ইণ্টাৰনেটত চলিছে সৰৱ চর্চা। বহুতে নিৰ্বাচকমণ্ডলীলৈ পক্ষপাতিত্বৰ আঙুলি টোঁৱাইছে।\nবুধবাৰে অনুষ্ঠিত আই পি এলৰ ৪৮তম মেচত ৰয়েল চেলেঞ্জাৰ্ছ বেংগালুৰুক পৰাজিত কৰাৰ আঁৰৰ নায়ক আছিল সূৰ্যকুমাৰ। মেচখনত জয়লাভ কৰাৰ পিছত ক্ৰিকেটাৰগৰাকীয়ে সতীৰ্থসকললৈ বুলি লক্ষ্য কৰি ক’লে ‘মই আছোঁ নহয়!’ ভাৰতীয় দল নিৰ্বাচনৰ দুদিন পিছতেই যেন সূৰ্যকুমাৰৰ যোগ্য প্ৰত্যুত্তৰ নিৰ্বাচক মণ্ডলীলৈ। তাৰেই যেন ছবি ফুটি উঠিল ক্ৰিকেটাৰজনৰ আচৰণত। যেন প্ৰকাশ কৰিলে নিৰ্বাচকৰ প্ৰতি থকা উষ্মা! ৰবি শাস্ত্ৰীয়েও টুইট কৰি ক’লে, অপেক্ষা কৰা সূৰ্যকুমাৰ। তোমাৰো দিন আহিব!!\nউল্লেখযোগ্য যে শেহতীয়াকৈ অষ্ট্ৰেলিয়া ভ্ৰমণৰ বাবে যাবলগীয়া ভাৰতীয় দল ঘোষণা কৰা হৈছে। দল ঘোষণা কৰাৰ পিছতেই সমালোচনাৰ সন্মুখীন হৈছে বি চি চি আই। ৰোহিত শৰ্মাক আঘাতৰ সমস্যাৰ দোহাই দি দলত অন্তৰ্ভুক্ত নকৰাক লৈ সৰৱ হৈ পৰিছে দেশৰ ক্ৰিকেট অনুৰাগী। বহুতে চক্ৰান্তৰ গোন্ধ পাইছে দল নিৰ্বাচনত। তাৰ পিছতেই সূৰ্যকুমাৰ যাদৱে স্থান লাভ নকৰাক লৈও কটু সমালোচনাৰ সন্মুখীন হৈছে নিৰ্বাচক মণ্ডলী।\nPrevious articleপ্ৰাক্তন ক্ৰীড়া মন্ত্ৰী দূৰ্গা দাস বড়োলৈ শ্ৰেষ্ঠ ক্ৰীড়া সংগঠকৰ বঁটা\nNext articleবস্ত্ৰ নগৰী শুৱালকুছিত সৃষ্টি হৈছে নৱজাগৰণ : স্প’ৰ্টছ একাডেমী অব্ শুৱালকুছিয়ে চাৰিবিধ খেলৰ প্ৰশিক্ষণ প্ৰদানেৰে গঢ়িছে ক্ৰীড়াৰ সুস্থ পৰিৱেশ\n১০০ মিটাৰ দৌৰত ৰূপৰ পদক জয় ১৮ মহীয়া কন্যা সন্তানৰ মাতৃ জিলনাৰ\nদ্বিতীয় বাৰ্ষিক ব্ৰহ্মপুত্ৰ ভলীবল লীগৰ ব্যাপক প্ৰস্তুতি


Shahbag Movement « Abdul Kalam Azad\nঅসমৰ শ্বাহবাগ কেতিয়া?\nআমাৰ বাংলাদেশ ভ্ৰমণৰ প্ৰায় অন্তিম পৰ্যায়ৰ কাৰ্যসূচীত উপস্থিত হৈছোহি৷ আমি জামালপুৰৰ ‘চৰ জীৱিকায়ন কৰ্মসূচীৰ’ কাম শেষ কৰি দেশখনৰ ৰাজধানী চহৰ ঢাকালৈ ৰাওনা হ’লো৷ ঢাকাত আমাৰ পৃষ্ঠপোষক প্ৰতিষ্টান Eco Social Development Organization–এ বিশ্ব খাদ্য কৰ্মসূচীৰ সহযোগত চৰকাৰী বিদ্যালয়ত School Feeding আঁচনি বাস্তবায়িত কৰি আছে৷ আমি সেয়া অধ্যয়ন কৰি প্ৰতিবেদন যুগুত কৰিব লাগে৷ School Feeding আঁচনিৰ আমাৰ চৰকাৰী বিদ্যালয়সমূহৰ Mid Day Meal আঁচনিৰ সৈতে বহু পৰিমাণে সমঞ্জস্য আছে যদিও কিছু মৌলিক পাৰ্থক্যও আছে৷ এই আঁচনি আমাৰ Mid Day Meal আঁচনিৰ দৰে সাৰ্বজনীন নহয়; বৰঞ্চ দৰিদ্ৰ এলেকাসমূহ যেনে— চহৰৰ বস্তি এলেকা তথা মঙ্গাপীড়িত গ্ৰামীণ এলেকাতহে বাস্তবায়িত কৰা হৈ আছে৷ আনহাতে, আমাৰ বিদ্যালয়ত খিচাৰি খুওৱাৰ নামত শৈক্ষিক পৰিৱেশ বিনষ্ট কৰাৰ লগতে সীমাহীন দূৰ্নীতিৰ যি বজাৰ খুলি ৰাখিছে বাংলাদেশে তাক ৰোধ কৰাৰ বাবেই হয়তো খিচাৰিৰ পৰিবৰ্তে পুষ্টিকাৰক বিস্কুট বিতৰণ কৰাৰ ব্যৱস্থা কৰিছে৷\nআমি ঢাকা ভ্ৰমণ কৰাৰ বাবে আটায়ে প্ৰায় উদগ্ৰীৱ হৈ আছিলোঁ৷ মোৰ বাংলাদেশী ফেচবুক-বন্ধু এস এম মাসৰুল হাসানে লণ্ডনৰ পৰা কেইবাবাৰো ফোন কৰি তেওঁলোকৰ ঢাকাৰ বাসগৃহলৈ নিমন্ত্ৰণ কৰিলে৷ মাসৰুলে ভাৰতৰ পৰা আইনৰ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰি বৰ্তমান লণ্ডনত আইনৰ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী গ্ৰহন কৰি আছে৷ তাৰ ককায়েকেও ফোন কৰি যাৱতীয় ঠিকনা, কোন গাড়ীত যাব লাগিব, ক’ত নামিব লাগিব আদি আতিগুৰি বুজাই দিলে৷ ইপিনে, জিয়া খান নামৰ বয়োজ্যৈষ্ঠ ব্যক্তি এজনেও ঢাকাৰ বনানীত থকা তেওঁৰ ঘৰত এসাজ খাবলৈ আমাৰ আটাইকে নিমন্ত্ৰণ কৰিছিল৷ জিয়া খানৰ জন্মস্থান অসমৰ কৰিমগঞ্জত৷ কলেজীয়া শিক্ষা কৰিমগঞ্জৰ পৰা গ্ৰহণ কৰি গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ১৯৬৭ চনত অৰ্থনীতিৰ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে৷ কালৰ সোঁতত পৰি তেওঁ বাংলাদশেৰ বাসিন্দা হ’লেওঁ আজিও অসমৰ সৈতে তেওঁৰ এক বিশেষ আন্তৰিক সম্পৰ্ক আছে৷\nমোৰ সহকৰ্মীসকল মোতকৈ এদিন আগতে গৈ ঢাকা পাইছিল৷ অক্টোবৰ মাহৰ শেষৰ দিনটোত মই ইএচডিঅ’ৰ ঢাকাস্থিত কৰ্প’ৰেট কাৰ্যালয়ত উপস্থিত হৈছিলো৷ মোৰ দুই পুৰুষ সহকৰ্মীক কাৰ্যালয়ৰ অতিথিশালাত থকাৰ বন্ধোবস্ত কৰাৰ বিপৰিতে মহিলা সহকৰ্মীৰ বাবে ইএচডিঅ’ৰ জ্যেষ্ঠ বিষয়া এজনৰ ঘৰত কৰা হৈছিল৷ মোৰ থকাৰ বন্ধোবস্ত মই নিজে কৰি লৈছিলো৷ ঢাকাৰ সংলগ্ন গাজীপুৰ জিলাৰ যিটো পৰিয়ালে মোক আলহী কৰি মাতি নিছিল, তেওঁলোকৰ আমাৰ অসমৰ বৰপেটা জিলাৰ লগত এক বিশেষ সম্পৰ্ক আছে৷ সম্পৰ্ক মানে বিচ্ছেদৰ এক জলন্ত কাহিনী৷ এই ধাৰাবাহিকৰ শেষৰ পৰ্যায়ত সেই কাহিনী পাঠকৰ আগত দাঙি ধৰাৰ চেষ্টা কৰিম৷\nমই নিতৌ পুৱা সাত বজাত গাজীপুৰৰ পৰা ঢাকাৰ আদাবৰ নামৰ ঠাইত থকা ইএচডিঅ’ৰ কাৰ্যালয়লৈ অহাযোৱা কৰো৷ প্ৰায় পঞ্চাশ কিলোমিটাৰ বাট, বাছত সময় প্ৰায় ডেৰ ঘন্টা লাগি যায়৷ গাজীপুৰৰ বাছ আস্থানত অলপ দেৰি অপেক্ষা কৰি হ’লেওঁ মই দুমহলীয়া বাছৰ ওপৰ মহলাত বহো৷ কোনোবাদিন বাঁও কাষৰ আসনত আৰু কোনোবাদিন সোঁকাষৰ৷ ৰাস্তাৰ দুয়োপাৰে থকা মানুহৰ ঘৰ, কাৰখানা— মূলতঃ কাপোৰৰ কাৰখানা, বিশ্ববিদ্যালয় তথা শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠানসমূহ মোৰ আকৰ্ষণৰ বিষয়৷ গাজীপুৰ আৰু ঢাকাৰ মাজ বাটত টুঙ্গী নামৰ এটি মফচলীয়া চহৰ৷ টুঙ্গী মোৰ বাবে এটা চিনাকী নাম৷ টুঙ্গীত অনুষ্ঠিত বিশ্ব ইস্তেমাত অসম তথা উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ বহু ইছলাম ধৰ্মাৱলম্বী লোক অংশগ্ৰহণ কৰে৷ আমাৰ গাঁৱৰ পৰাও বহু লোকে এই অনুষ্ঠানত অংশগ্ৰহণ কৰা মোৰ মনত পৰে৷\nপিছে মোৰ আকৰ্ষণৰ কেন্দ্ৰবিন্দু আছিল ঢাকাৰ বিখ্যাত ‘শ্বাহবাগ স্কোৱাৰ’— যাক ‘প্ৰজন্ম চত্বৰ’ বা প্ৰজন্ম চোতাল বুলিও কোৱা হয়৷ ঢাকা বিশ্ববিদ্যালয় চৌহদৰ নাতি দূৰৈত থকা শ্বাহবাগ স্কোৱাৰ বাঙালী জাতীয়তাবাদৰ প্ৰাণকেন্দ্ৰস্বৰূপ৷ ২০১৩ চনত ইজিপ্তৰ ‘তাহৰিৰ স্কোৱাৰ’ অভ্যুত্থানৰ সমসাময়িক কালত বাংলাদেশত ধৰ্ম নিৰপেক্ষ বাঙালী জাতীয়তাবাদী চিন্তা তথা আদৰ্শেৰে উদ্ভুদ্ধ গণজাগৰণ মঞ্চ নামৰ সংগঠনৰ আহ্বানত এক ঐতিহাসিক গণ আন্দোলন গঢ়ি উঠে৷ বাংলাদেশৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ সময়ত পাকিস্তানী সৈন্য-বাহিনীৰ হৈ কাম কৰা ৰাজাকাৰ, আল-বদৰ আদি সংগঠনৰ নেতা-কৰ্মীক যুদ্ধ অপৰাধৰ অভিযোগত বিচাৰৰ কাঠগড়াত অনাৰ বাবে এই গণ আন্দোলনৰ সূচনা হৈছিল৷ ২০১৩ চনৰ ছয় ফেব্ৰুৱাৰীত আৰম্ভ হোৱা এই আন্দোলনত খুব কম দিনৰ ভিতৰতে লোকে লোকাৰণ্য হৈ পৰিছিল প্ৰজন্ম চত্বৰ৷ বিপ্লৱী গীত-মাত, কবিতা, শ্লোগানেৰ দীৰ্ঘদিন মুখৰিত হৈ আছিল ঢাকাৰ মাজমজিয়াৰ এই এলেকা৷ বাংলাদেশৰ ধৰ্মনিৰপেক্ষতাক পুনৰোদ্ধাৰ কৰাৰ লগতে যুদ্ধাপৰাধীক ফাঁচীৰ দাবীত শ্বাহবাগ স্কোৱাৰৰ পৰা গোটেই বাংলাদেশত এই আন্দোলন বনজুইৰ দৰে বিয়পি পৰিছিল৷ গোটেই বিশ্বৰ সংবাদ মাধ্যম তথা সমাজ বিজ্ঞানীৰ দৃষ্টি নিবদ্ধ হৈ আছিল ঢাকাৰ শ্বাহবাগ স্কোৱাৰত৷ সম্পূৰ্ণ অহিংসা এই আন্দোলনে সংবাদ মাধ্যমৰ আলোচনা আৰু সমালোচনা দুয়োটাই লাভ কৰিছিল৷ আন্দোলনৰ পন্থা যদিও অংহিসা আছিল তথাপি যুদ্ধাপৰাধীৰ ফাঁচীৰ দাবীক বিভিন্নজনে ‘ৰক্ত পিপাসু’ অহিংস আন্দোলন বুলি সমালোচনা কৰিছিল৷ কোনো কোনোজনে এই আন্দোলনক ‘আৱামী লীগ’ৰ ৰাজনৈতিক ছত্ৰছায়াত গঢ়ি উঠা আন্দোলন বুলিও মতামত আগবঢ়াইছিল৷ কিন্তু শ্বাহবাগ আন্দোলনে ইতিমধ্যে নিজৰ ৰাজনৈতিক নিৰপেক্ষতা জনমানসত প্ৰতিপন্ন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল৷\nসেয়া আছিল ২০১৪ চনৰ নবেম্ভৰ মাহৰ ৩ তাৰিখ৷ আগ দিনাখন জামাত নেতা তথা যুদ্ধ অপৰাধৰ অভিযোগত অভিযোক্ত মীৰ কাছিমক বাংলাদেশৰ আান্তৰ্জাতিক অপৰাধ ট্ৰাইব্যুনাল এ মৃত্যুদন্ডৰ ৰায় দিছিল আৰু আন এজন জামাত নেতা কামৰুজ্জামানৰ মৃত্যুদন্ডৰ আপিল শুনানী আছিল দেশখনৰ সৰ্বউচ্চ আদালতত৷\nযথাৰীতি, জামাত শিবিৰে ইয়াৰ প্ৰতিবাদত দেশব্যাপী হৰতালৰ আহ্বান কৰিছিল৷ হয়তো বাংলাদেশৰ জনসাধাৰণ এই বন্ধ তথা হৰতালত ইতিমধ্যে অতিষ্ঠ হৈ পৰিছে৷ ৰাস্তাত গাড়ী মটাৰ ঠিকে চলি আছিল ৷ মনত কিছু শংকা থাকিলেও শ্বাহবাগ স্কোৱাৰ লৈ যাম বুলি ঠিৰাং কৰিছিলোঁ৷ শ্বাহবাগ স্কোৱাৰ ভ্ৰমন কৰাৰ বাবে এইটো আটাইতকৈ ভাল সময় হ’ব বুলি মনতে ভাবিলো৷ কথা মতেই গাজীপুৰ ৰ পৰা যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিলো৷ ঢাকাৰ বনানি পাওঁমানে আমাৰ দুমহলীয়া বাছ বিৰাট যান জটত আৱদ্ধ হৈ পৰিল৷ অলপ পলম কৈ হ’লেও, মই গৈ শ্বাহবাগ স্কোৱাৰত উপস্থিত হ’লো ৷ আহল-বহল চাৰিআলিৰ ডাঙৰ এখন চোতালহেন ঠাই৷ চৌদিশে ডাঙৰ ডাঙৰ অট্টালিকা, এদল যুৱক-যুৱতী হাতত প্লেকাৰ্ড, ফেষ্টুন আদি লৈ কামৰুজ্জামানৰ ফাচী ৰায় বাহাল ৰখা, মীৰ কাছিমৰ ফাচীৰ ৰায় কাৰ্যকৰী কৰা, জামাত শিবিৰ নিষিদ্ধ কৰা আদি দাবীৰে আকাশ বতাহ কপাই ৰাখিছে৷ ৰাস্তাৰ কাষত কোনোবা এদল প্ৰতিবাদকাৰীয়ে আকৌ বিপ্লৱী গীত পৰিৱেশন কৰিছে, কোনোবা এজনে উত্তেজিত ভাষন দিছে বা আন কিছুমানে সংবাদ মাধ্যমৰ আগত তেওঁলোকৰ দাবী সযোৰে উত্থাপন কৰিছে৷ প্ৰথম দৃষ্টিত এক বিশৃঙ্খল পৰিৱেশ যেন লাগিলেও আচলতে, এয়া এক সুপৰিকল্পিত আয়েজনহে ৷ হয়তো এইবোৰ চৰিত্ৰৰ বাবেই এই আন্দোলনক ‘ৰক্ত পিপাসু’ অহিংস আন্দোলন বুলি সমালোচনা কৰা হৈছিল ৷\nকিন্তু এই কথা উল্লেখনীয় যে, বাংলাদেশৰ স্বাধীনতা আন্দোলনত পাকিস্তানৰ ভুমিকা আছিল কল্পনাতীত ভাৱে ভয়ংকৰ আৰু মানৱ ইতিহাসৰ এক অন্যতম ক’লা অধ্যায়৷ ৯ মহীয়া বাংলাদেশৰ স্বাধীনতা আন্দোলত আনুমানিক ৩০ লাখ বঙালীক নিৰ্মমভাৱে হত্যা কৰা হৈছিল, ২৫ হেজাৰ বঙালী নাৰীয়ে পাকিস্তানী সেনা বাহিনী তথা পাকিস্তানৰ মদদ পুষ্ট ৰাজাকৰ, আল বদৰ আদি সংগঠনৰ সদস্যৰ কামনাৰ বলি হৈ অবৈধ মাতৃত্বৰ বোজা বহন কৰিব লগা হৈছিল!\nবাংলাদেশ স্বাধীন হোৱাৰ চাৰি দশকৰ পিছত, শ্বাহবাগ আন্দোলনে সেই অগণন নৰ-নাৰীক ন্যায় প্ৰদান কৰাৰ বাবে চৰকাৰক বাধ্য কৰাব পৰাটো ইতিহাসত কেৱল এক বিৰল ঘটনাই নহয় আমাৰ দৰে অসমীয়াৰ বাবে অনুপ্ৰেৰণাৰ উৎসও ৷ বাংলাদেশৰ স্বাধীনতা আন্দোলনত আটাইতকৈ বেছি ক্ষতিগ্ৰস্থ হৈছিল হিন্দু সম্প্ৰদায়ৰ লোক, ইমান বছৰ পিছত বাংলাদেশৰ ধৰ্ম নিৰপেক্ষ জনসাধাৰণে নিৰ্যাতিত, নীড়িপিত সংখ্যালঘু হিন্দুক ন্যায় প্ৰদান কৰাৰ বাবে যৎপৰোনাস্তি চেষ্টা চলাই আছে আৰু বহু পৰিমানে সফলো হৈছে৷ আনহাতে, অসমৰ ছবৰীয়া অসম আন্দোলনৰ সময়ত উগ্ৰজাতীয়তাবাদীৰ হাতত প্ৰাণ আহুতি দিয়া অসমৰ হাজাৰ হাজাৰ সংখ্যালঘু মুছলমান আজিও ন্যায় নাপালে, এনেকি পাব বুলিও আশা কৰিব পৰাটোও আজিৰ তাৰিখত অলীক কল্পনা৷ কিন্তু পৃথিৱীৰ সৰ্ববৃহৎ গনতান্ত্ৰিক দেশৰ নাগৰিক হৈ যিসময়ত ন্যায় আমাৰ বাবে অলীক কল্পনা; সেই সময়ত বাংলাদেশৰ ধৰ্মনিৰপেক্ষ জনসাধাৰণে সেই সপোন বাস্তৱায়িত কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে ৷\nঅসমৰ ধৰ্মনিৰপেক্ষ যুৱ সমাজে, হত্যা, হিংসা, সাম্প্ৰদায়িকতা, উগ্ৰ জাতীয়তাবাদৰ বিৰোদ্ধে আন এক শ্বাহবাগ আন্দোলন কৰিবলৈ সক্ষম হ’ব নে?\nThis entry was posted in One Month in Bangladesh and tagged Assam, Bangladesh, Bengali Nationalism, Dhaka, Secular Movement, Shahbag Movement.


হ’ব নে নতুন ৰাজনৈতিক দল গঠন! শ্বহীদ ন্যাসত আছুৰ ৰুদ্ধদ্বাৰ কেন্দ্ৰীয় কাৰ্যনিৰ্বাহক | ASSAM TIMES POST\nহ’ব নে নতুন ৰাজনৈতিক দল গঠন! শ্বহীদ ন্যাসত আছুৰ ৰুদ্ধদ্বাৰ কেন্দ্ৰীয় কাৰ্যনিৰ্বাহক\nআন্তঃগাঁথনি অবিহনে কেন্দ্ৰীয় শিক্ষানীতি অসাৰ হ'ব-ড° সমুজ্জ্বল কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য\nক’ৰনা আতংকৰ মাজতে জাতিৰ অস্তিত্ব ৰক্ষাৰ বিস্তৃত আলোচনা বাবে গুৱাহাটী শ্বহীদ ন্যাসত আছু কাৰ্যনিৰ্বাহক বৈঠক। সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থাৰ মূখ্য কাৰ্যালয়ত আছুৰ কেন্দ্ৰীয় শীৰ্ষ নেতৃত্বৰ উপস্থিতিত অনুষ্ঠিত হৈছে ৰুদ্ধদ্বাৰ বৈঠক।\nউল্লেখ্য যে, জাতিৰ অস্তিত্ব ৰক্ষাৰ যুঁজত আছুৰ নেতৃত্বত ৰাজনৈতিক দল গঠনৰ প্ৰসংগৰো বৈঠকত বিস্তৃত ভাৱে আলোচনা হ’ব। খবৰ অনুসৰি, আজি কাৰ্যনিৰ্বাহকত চূড়ান্ত সিদ্ধান্ত লোৱাৰো পূৰ্ণ সম্ভাৱনা আছে।তাপৰ্য্যপূৰ্ণ কথা এই যে ইতিমধ্যে ৰাজ্যজুৰি চৰ্চা চলিছে আছুৰ নেতৃত্বত ৰাজনৈতিক দল গঠন কৰা প্ৰসংগ।\nআনহাতে বৈঠকত স্থান পাব নতুন শিক্ষা নীতি-২০২০, ইআইএ- ২০২০, কা’ আন্দোলনৰ প্ৰসংগ, বানপানী-গৰাখহনীয়াকে ধৰি ৰাজ্যখনৰ জলন্ত সমস্যা সমূহ।এই কথা উল্লেখ কৰিলে আছু সাধাৰণ সম্পাদক লুৰিনজ্যোতি গগৈয়ে।\nক’ৰোনা সংকটৰ পিছত অসমৰ সমাজ জীৱনলৈ অহা জাতীয় বিষয়সমূহ বৈঠকত আলোচনা হ’ব বুলিও তেওঁ মন্তব্য কৰে।\nক’ৰনা আতংকৰ মাজতে সম্পূৰ্ণ সামাজিক দূৰত্ব লগতে স্বাস্থ্য বিধি মানি চলি বৈঠক অনুষ্ঠিত কৰা বুলি উল্লেখ কৰি মুখ্য উপদেষ্টা ড° সমুজ্জ্বল কুমাৰ ভট্টাচাৰ্যই কয় যে “ছাত্ৰৰ-ছাত্ৰী শিক্ষা বিষয়ৰ ওপৰতে মূলত আলোচনা কৰা লগতে অসম আৰু উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ স্বাৰ্থ বিৰোধী ই আই এ-২০২০ সন্দৰ্ভত হ’ব বিস্তৃত আলোচনা।\nকেন্দ্ৰীয় নতুন শিক্ষানীতি সন্দৰ্ভত মত প্ৰকাশ কৰি ভট্টাচাৰ্য কয় যও- আন্তঃগাঁথনি অবিহনে কেন্দ্ৰীয় শিক্ষানীতি অসাৰ হ’ব।\nTotal views : 1900666


হিতেন শৰ্ম্মাৰ দিনলিপি-৫ (ধ্ৰুৱজ্যোতি শৰ্মা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nঘৰলৈ অহাৰ পিছৰেপৰা সপ্তাহজোৰা নেৰানেপেৰা বৰষুণ | অনুমান কৰিলো এয়াই হ’ব চাগে’ এই বাৰিষাৰ শেষ বৰষুণ | বৰষুণজাক বৰ টান নহয় যদিও গেলাই পেলাইছে কেঁচা ৰাস্তাবোৰ | বোকাৰে ভৰি পৰিছে মানুহৰ চোতালবোৰ | লগতে গজি উঠিছে শেলুৱৈ | বাহি চোতাল সৰাৰো কোনো সুৰুঙা নোহোৱা হৈছে | সাজ-গধূলি হবলৈ নৌ পাওঁতেই ৰাস্তাৰ কাষে-কাষে থকা নলাবোৰৰ পৰা বোপা-ককাৰ সজটো ৰাখিবলৈ বেং ককাইহঁতে টোৰটোৰোৱা আৰম্ভ কৰি দিছে | ওফন্দি আহিছে গভীৰ কালদিয়া নদী | ধাননি পথাৰতো পানী জমা হৈছে | পূবৰ পানৰা পথাৰ ঠায়ে ঠায়ে টিহুনদীৰ পাৰ বাগৰি অহা পানীৰে ভৰি পৰিছে | গৰু-ছাগলী চৰাবলৈও জেগা নোহোৱা অৱস্থা হৈছে | তথাপি গৃহস্থসকলে গোহালিৰ ভিতৰতে সোমাই থকাৰ এলাহৰপৰা পৰিত্ৰাণ দিয়াবলৈ গৰু-ছাগলীবোৰ পদূলি মূৰতে এৰাল দিছেগৈ | খাবলৈ ৰাস্তাৰ দাঁতিত একো নাই | তথাপি মানুহৰ খোজ, গাড়ী-মটৰৰ চকাই মোহাৰি নিয়া বোকা মিশ্ৰিত ঘাঁহবোৰতে মুখ লগাইছে সিহঁতে | ঘাঁহ বুলিবলৈও পাত-চাট নথকা, ডং-ডংকৈ থিয় হৈ থকা ঘাঁহৰ পাতহীন ঠাৰিবোৰ | সিহঁতৰো এইকেইদিন খেৰ খাই খাই আমনি লাগি গৈছে |ঘৰত সোমাই সোমাই আমনি লাগি গৈছে | বাহিৰত ওলাব পৰা অৱস্থাই নাই | চৌদিশে বোকা আৰু শেলুৱৈ | ঘৰৰ বাহিৰ ওলালেই মাৰ চিঞঁৰ-বাখৰ -“বাবা, চাবি দে….চেলনি আছে | ভালকে খুপি খুপি যাবি | পৰবি নহলি |” তাৰ মাজতো নিতৌ এপাককৈ ওলাই গৈছো | ওচৰৰে ঘোনো খুৰাহঁতৰ ঘৰত কেৰম খেলিছোগৈ | যোৱা এসপ্তাহ ধৰি কাম বুলিবলৈ সেয়াই | আমনি লাগি গৈছে | একে খেলকে কিমান খেলিম আৰু !! তাতে সৰু চামৰ যিহে গছত গৰু উঠা কথা ! জিভাৰতো লেকামেই নাই | যেন কেৰমৰ নহয়, অশ্লীল কথা কোৱাৰহে প্ৰতিযোগিতা সেয়া ! মাত্ৰ এসপ্তাহৰ আগতে বাছত লগ পোৱা ল’ৰাহঁতক দেখিতো ভাৱিছিলোৱেই, ডেকাচাম বহুত ভদ্ৰ হ’ল | পাচে ওৰহীৰ ওৰ এতিয়াহে ওলাই পৰিছে | সিহঁতৰ বয়সত আমাৰ চামেও বেয়া কথা কৈছিল, অশ্লীল মাত মাতিছিল | কিন্তু আজিৰ ইহঁতৰ দৰে ৰাজহুৱা স্থানত ডাঙৰ-সৰুৰ বা-বিচাৰ নোহোৱাকৈ নহয় | বহুত শুনিলো | শুনি শুনি বেজাৰ লাগি গৈছে | মাত্ৰ কেইটামান বছৰ | আৰু কিমানযে পৰিৱৰ্তন ! সেইবোৰ ভাৱি ভাৱি ক্লান্ত হৈ পৰিছো | নোৱাৰি আৰু ! এই এসপ্তাহত বহুত চেষ্টা কৰিলো সিহঁতক বুজাবলৈ, শুধৰাবলৈ | পাচে কাৰো গায়েই নলৰিল | মাজে-মাজে দুই-এটাইতো ওলোটাইহে ধৰিব খোজে | পৰিয়ালকেন্দ্ৰিক সংস্কৃতি যেন আজিকালি নোহোৱা হৈ পৰিছে ! ডাঙৰক কেনেকৈ মানিব লাগে, সন্মান যাঁচিব লাগে, ৰাজহুৱা স্থানত কি কথা কব লাগে, কি কব নালাগে আজিকালিৰ চামে যেন একোৱেই নাজানে !\nএসপ্তাহৰ বোকাৰ গেলা-গেলা গোন্ধ, শেলুৱৈ আৰু বোকাৰে আবৃত চৌদিশ, ঘৰৰ বাহিৰলৈ যোৱাৰ নামতো অসাংস্কৃতিক, অভদ্ৰ পৰিৱেশ এটাৰ মাজত কেৰম খেলি কৰা টাইম পাছ, ঘৰত থকা একমাত্ৰ গাইজনীক দিনটোৰ জোখাৰে হোৱাকৈ এবাৰতে সৰহকৈ খেৰ দিয়া…কামৰ ভিতৰত সেয়াই | পূৰামাত্ৰেই ব’ৰ হৈ গৈছো | সেয়েহে আজি ছাটিতো হাতত লৈ ওলাই গ’লো নখৰাৰ জেঠীহঁতৰ ঘৰৰ ফালে | যোৱা এসপ্তাহত দুদিনকৈ আহিও জেঠীৰ লগত কথা হ’ব পৰা নাই | নখৰাৰ জেঠী নৰীয়াত |\nমাত-বোলো ভালকৈ দিব পৰা নাই |\n-“অ’, তাৰমানে তুমি আজিকালি ইলেক্ট্ৰিকৰ কাম কৰাত লাগ্ছ ?”\n-“আজি অলপ ভাল পাইছি দে | বইভাও পাচ্ছি আৰু দুই-এক আষাৰ কথাও কৈছি | ”\n-“অ’ জেঠী, ভাল পাইছনা অলপ ? ” থিয়ৈ থিয়ৈ মই মাত লগালো |\n-“কুন ?”-কেঁকাই কেঁকাই মাত দিলে জেঠীয়ে | যিজনী তিৰোতাৰ সুস্পষ্ট আৰু ৰহনসনা মাতত আমি ল’ৰালিৰ আজৰি সময়বোৰ সাধু শুনি শুনি পাৰ কৰিছিলো, সেইজনী তিৰোতাৰেই দুখ-বাৰ্ধক্য আৰু দৰিদ্ৰতাই জুৰুলা কৰা দুৰ্বল শৰীৰটোৰপৰা চেপি চেপি ওলাই অহা মাতষাৰ শুনি গাটো জিকাৰ খাই উঠিল | বেয়া লাগি গ’ল মনতো | বাৰে বাৰে মনতো উৰি গ’ল সাধু শুনিবলৈ স্কুলৰপৰা আহিয়েই লৰা-ঢপৰা লগোৱা সেই দিনবোৰলৈ | কিবা এক বেদনাই বুকুখন হেঁচা মাৰি ধৰিলেহি | তথাপি বুকু ডাঠ কৰি মাত লগালো-“জেঠী, চিনি পাৱ নাই ? মই হিতু | ”\nএকেই আছে মনটো | ঘৰৰ অৱস্থা পৰি গৈছে | তথাপি একেই আছে মনটো | সাধু শুনিব আহোতেও আমি সদায় গাখীৰপানী খাব লগা হৈছিল | নোখোৱালৈকে তেওঁ আৰম্ভ কৰা নাছিল সধুকথাৰ মজলিছ | আৰু আজিও….মোৰ শিৰ নত হৈ গ’ল | মুখেৰে কথা কবলৈ কষ্ট হৈছে, তথাপি বেদনামিশ্ৰিত হৈ ওলাই আহিছে আফচোচ | দৰিদ্ৰতাই কাবু কৰিব নোৱাৰা অতিথিপৰায়ণতা দেখি তেওঁৰ প্ৰতি মনটো আগতকৈও অধিক শ্ৰদ্ধাৰে দোঁ খাই পৰিল |\nতেওঁ হয়তো আৰু কিবা ক’লেহেতেন | কিন্তু শৰীৰে নিদিলে | কিবা কব খোজোতেই গাঁঠি লাগিলত আমি তেওঁক জোৰকৈ শুৱাই থ’লো | নিৰেণ আতা ঘৰত নাছিল | আবাই লৈ অনা চাহকণ মুখত লৈ জেঠীৰ চিকিত্সাআ সম্বন্ধীয় দুই এটা কথা পাতি মই বাহিৰ ওলালো | মন তেতিয়া ভাৰাক্ৰান্ত | এটা ভাণ্ডাৰ যেন হেৰুৱাব গৈ আছো তেনে লাগিল | হঠাতে ফোনটো বাজি উঠিল | ঘৰত অহাৰ পাচত চাগে’ এইটোৱেই প্ৰথম কল | সেউজীয়া বুটামতো টিপি ফোনটো ততাতৈয়াকৈ কানত ললো |\n-“ঘৰত থাকপা লাগে দেখুন | পাচে আচৰা মাৰবা পাৰবান্নাই | খেতি নষ্ট হ’লি কাটপ’ বাচ্চা ! অলপ ৰহ | মই ঘৰত যাই লউ | কিবা এটা কৰবা লাগব |”\nফোনটো কাটি দি ঘৰলৈ চেং-চেঙাই বেগ দিলো | সম্বন্ধীয় দাদা এজন আহিছে | মাছ মৰাত বিৰাট চখ থকা দাদাজনে চোতালত ভৰি দেয়েই জালৰ খবৰ লৈছে | গতিকে তাৰ মতলব জলজল-পটপট হো পৰিছে |ময়ো অৱশ্যে বেয়া পোৱা নাই | বহুদিন মাছ মাৰিব যোৱা নাই | সেই চন্দ্ৰকাকা থাকোতেই তাৰ লগত যি গৈছিলো, তাৰ পাচত আৰু তেনেকৈ পথাৰলৈ মাছ মাৰিব যোৱা হোৱাই নাই | এইবাৰ ইমানদিন এনেয়ে ঘৰত সোমাই থাকিলো | আগতে মনত খেলোৱা হ’লে মাছ মাৰিবই যাব পাৰিলোহেতেন | কমচে কম এসাঁজৰ হোৱাকৈতো আনিব পাৰিলোহেতেন ! কিয়যে পাহৰি আছিলো !\nনখৰাৰ জেঠীৰ লগত কথা পাতি ওলাই আহিছো | মনত লৈ আহিছো এসোপা বিষাদ আৰু অনিশ্চয়তা | হেৰুওৱাৰ ভয় | এটা বিশাল ৰসৰ ভাণ্ডাৰ, জীৱন্ত এখন সাধুকথাৰ পুথি যেন আমি হেৰুৱাব ওলাইছো ! বোকাময় হৈ পৰিছে মোৰ সন্মুখৰ ভৱিষ্যতৰ পৃথিৱীখন | এটা এটা বেয়া ফলে কাঢ়ি লৈ গৈ আছে মোৰ মনৰ এটা এটা সপোন | ধূঁৱলি-কুঁৱলি দেখিছো চৌদিশ | কিন্তু হঠাতে কৰপৰা যে ফোনতো আহিল | আহিয়েই দি থৈ গ’ল এক পুৰণি নিচা-যি নিচাই মোৰ মনৰপৰা নিমিষতে কাঢ়ি লৈ গ’ল বিষাদত ডুব গৈ থকা সকলো ভাৱনা | পাহৰি গ’লো মই কি সপোন দেখিছিলো, কিহৰ মায়াই মোক বলীয়ান কৰি তুলিছিল ! এতিয়া মাথো এটাই নিচা..মাছ মাৰিব যোৱা, মোৰ পুৰণি নিচা এটাক আকৌ আকোঁৱালি লোৱা | ফোনটোক এবাৰ ধন্যবাদ জনালো |\n← বিদায়ৰ বণৰ্মালা (ৰীতা চৌধুৰী)\nশ্বহীদ সৈনিকৰ চিঠি (মনোহৰ দত্ত) →


ৰাজ্যত সুৰা ট্ৰেজেডী : অধোগতি সমাজ আৰু দায়িত্বজ্ঞানহীন চৰকাৰ – বিৰিয়া Biriyaa\nমৰ্মান্তিক বা দুখজনক খবৰ বুলি নকৈ আচলতে ৰাজ্যবাসীৰ বাবে চৰম হতাশজনক খবৰ। ৰাজ্যৰ এটা অঞ্চলত চুলাই মদ খাই শতাধিক মানুহৰ মৃত্যুক মুঠেই সহজভাৱে ল’ব নোৱাৰি৷ কাৰণ, ইয়াৰ আঁৰত থকা কাৰকবোৰ আমি অতদিনে অবজ্ঞা কৰি অহাৰ ফলস্বৰূপেই এনে ধৰণৰ ঘটনা আজি ঘটিবলৈ পালে৷ আমি দোষ ঠেলিম কাৰ গালৈ ? চৰকাৰলৈ নে সেই সাধাৰণ সুৰাসেৱী লোকসকলৰ গালৈ? যিসকলে দিনটোৰ পৰিশ্ৰমৰ অন্তত সাধাৰণ সুৰাপানকে জীৱনৰ মুখ্য অৱলম্বন বুলি ভাবিবলৈ লয়৷ সুৰাপান কৰিয়ে সকলো সমস্যাৰ পৰা পৰা আতঁৰি থাকিব বিচাৰে যিসকলে৷ ৰাজ্যখনত সংঘটিত সুৰা ট্ৰেজেডীৰ এই মৰ্মান্তিক খবৰে আমাৰ ভবিষ্যতৰ বাবে চকু মেল খুৱাবলৈ সক্ষম হবনে?\nগোলাঘাট, যোৰহাট, মেৰাপানীত সংঘটিত এই দুৰ্ভাগ্যজনক ঘটনাৰ কাৰকবোৰ আমি অতি সচেতনভাবে চিন্তা কৰাৰ দৰকাৰ৷ ইয়াৰ পূৰ্বতেও এনেধৰণৰ বিষাক্ত সুৰা সেৱন কৰি মানুহৰ মৃত্যু হৈছে৷ সাধাৰণ তদন্ত কৰি বিষয়টোক সামৰি থোৱা হয়৷ কাৰণ ইয়াৰ আঁৰত লুকাই থকা কাৰকবোৰ বিশ্লেষণ কৰিবলৈ গ’লেই একাংশ বিষয়া-কৰ্মচাৰীৰ ভেটিৰ মাটিত কঁপনি উঠাৰ সম্ভাৱনা থাকে আৰু সেয়ে বিষয়বোৰ তল পৰি ৰয়৷ সুৰাৰ ৰমৰমীয়া ব্যৱসায় ইয়াৰ পিছতো চলিয়েই থাকে৷ সুৰাসেৱন কৰি ব্যক্তিৰ মৃত্যু হ’লে আমি আবকাৰী বিভাগ বোলা বস্তুটোলৈ মনত পেলাওঁ আৰু সমস্ত ক্ষোভ উজাৰি গালি গালাজ কৰি তালফাল লগাই দিওঁ৷ দুদিন পিছত সকলো নিতাল মাৰে৷ কিন্তু সেই সোৱাদ ভৰা বিষে যে তিলতিলকৈ ব্যক্তিৰ পৰা গোটেই সমাজখনকে মৃত্যুৰ ফালে ঠেলি দিছে, সেয়া আমৰ বোধৰ পৰা আঁতৰাই পেলাওঁ৷ অসমৰ প্ৰতিজন সচেতন ব্যক্তিৰ এই কথা জ্ঞাত যে, বৰ্তমান সময়ত অসমৰ সমাজ জীৱনক সুৰাই ভয়ংকৰভাৱে গ্ৰাস কৰি পেলাইছে৷ বয়সৰ কোনো পৰিধি নাৰাখি এই সুৰাই অক্টোপাছৰ দৰে মেৰিয়াই ধৰিছে ব্যক্তি আৰু সমাজজীৱনক৷ উৎসৱ-পাৰ্বন, বিয়া-সবাহ বুলি কথা নাই, জীৱনৰ দৈনন্দিনতাৰ প্ৰতিটো মূহূৰ্তত আমি আগস্থান দি আহিছো সুৰাক৷ সুৰাৰ ৰাগীত কৰা সকলো অপকৰ্মক আমি মাফ কৰি দিব পৰাও হ’লো৷ কি শিল্পী-সাহিত্যিক কি সাধাৰণ লোক, সকলো আক্ৰান্ত৷ অতি ভয়ংকৰভাবে আক্ৰান্ত হৈছে অসমৰ গাঁও আৰু মফচল৷ ক্ৰমাৎ বৃদ্ধি হৈ অহা নিবনুৱা সমস্যা, পাৰিবাৰিক অশান্তি, ভবিষ্যতৰ অন্ধকাৰাছন্ন জীৱনৰ গইনা লৈ সুৰাই থিতাপি লৈছে আমাৰ দৈনন্দিন জীৱন শৈলীত। গ্ৰামাঞ্চলৰ বহু যুৱক এতিয়া বুঢ়া নহয়৷ কাৰণ বৃদ্ধাৱস্স্থা নৌপাওতেই তেওঁলোকে সাৱটিছে অকাল মৃত্যুক৷ সুৰাসেৱন এতিয়া খুবেই এক সাধাৰণ কথাত পৰিণত হৈছে৷ প্ৰতিটো পৰিয়াল আজি এই সুৰাৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ দ্বাৰা আক্ৰান্ত৷\nউৎসৱ-পাৰ্বন, বিয়া-সবাহ বুলি কথা নাই, জীৱনৰ দৈনন্দিনতাৰ প্ৰতিটো মূহূৰ্তত আমি আগস্থান দি আহিছো সুৰাক৷ সুৰাৰ ৰাগীত কৰা সকলো অপকৰ্মক আমি মাফ কৰি দিব পৰাও হ’লো৷ কি শিল্পী-সাহিত্যিক কি সাধাৰণ লোক, সকলো আক্ৰান্ত৷ অতি ভয়ংকৰভাবে আক্ৰান্ত হৈছে অসমৰ গাঁও আৰু মফচল৷\nব্যক্তিজীৱন ধ্বংস হৈ আছে,পৰিয়ালবোৰ নিঃশেষ হৈ গৈ আছে৷ আমি হেৰুৱাই আছো বহু সম্ভাৱনাপূৰ্ণ মানৱ সম্পদক৷ সমাজজীৱন আগবাঢ়ি যোৱাৰ সলনি ক্ৰমাৎ পশ্চাৎগামী হৈ গৈ আছে৷ এয়াহে আমাৰ বাবে অতি মৰ্মান্তিক খবৰ৷ অসমৰ ব্যক্তি তথা সমাজজীৱনক এই ভয়ংকৰ কালচক্ৰৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰিবলৈ চৰকাৰৰ তৰফৰ পৰা কোনো ধৰণৰ ব্যৱস্থা নতুবা আঁচনি তৈয়াৰ কৰা পৰিলক্ষিত নহ’ল আজিলৈ৷ বৰঞ্চ ৰাজহৰ দোহাই দি সুৰাক মুক্ত প্ৰচলন আৰু বিপননৰ বাবে মুকলি লাইচেঞ্চহে দিলে এইখন চৰকাৰে৷\nচাহবাগিচাৰ এলেকাবোৰক শিক্ষা স্বাস্থ্যৰ পৰা বহু যোজন বাট দুৰত ৰাখি অকল ভোটৰ ৰাজনীতিৰ বাবেই ব্যৱহাৰ কৰি থকা হ’ল ৷ অসমৰ প্ৰতিখন চৰকাৰে সুৰাৰ ক্ষেত্ৰত কঠোৰতা অৱলম্বন নকৰি নৰমপন্থা অৱলম্বন কৰাৰ ফলস্বৰূপে আজি অসমৰ সমাজ জীৱনত এনেকুৱা দুৰ্ভাগ্যজনক ঘটনা সংঘটিত হ’বলৈ পালে৷ অনুজ্ঞাপত্ৰ থকা বিদেশী সুৰাৰ বিপণীৰ কথা আৰু এতিয়া কৈ লাভ নাই৷ কিন্তূ অলিয়ে-গলিয়ে গঢ়ি উঠা অবৈধ চুলাই উৎপাদনকাৰী ঘাটিসমুহৰ ক্ষেত্ৰত আৱকাৰী বিভাগৰ নাই নেকি কোনো নিয়ন্ত্ৰণ? যদি আছে সেয়া কেৱল লাভালাভৰ অংক৷\nএইখিনিতে এটা কৌতুক কাহিনী উল্লেখ কৰাৰ দৰকাৰ- এবাৰ আাবকাৰী বিভাগৰ চিপাহী চন্তৰীয়ে সাধাৰণ চুলাই বেপাৰী এজনক ধৰি লৈ আহিল৷ বেপাৰীজনক চিপাহীয়ে উপৰ্যুপৰি প্ৰহাৰ কৰি গ’ল-চুলাই বিক্ৰী কৰিবিনে আজিৰ পৰা? কৰিবিনে?\n-নকৰো চাৰ, নকৰো\nযিমানেই চুলাই বেপাৰীয়ে মদ বিক্ৰী নকৰো বুলি কৈছে সিমানেই বেতৰ কোব বাঢ়ি গৈ আছে ৷\n-চুলাই বিক্ৰী নকৰা হা৷\nএটাসময়ত বেপাৰীজন বেতৰ কোব সহ্য কৰিব নোৱাৰা হৈ গ’ল৷ চিপাহীয়ে তেতিয়া ক’লে, তোমালোকে যদি চুলাই বিক্ৰীয়েই নকৰা তেন্তে আমি চলিম কিদৰে, আমাৰ ল’ৰা ছোৱালীক ডাঙৰ ডাঙৰ সপোন দেখুৱাম কিদৰে?\nযেতিয়া বেপাৰীজনে চুলাই বিক্ৰী কৰাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিলে তেতিয়াহে তাক যাবলৈ দিয়া হ’ল৷\nএয়া হ’ল আমাৰ আবকাৰী বিভাগ, যিটোক অসমৰ সুৰা নিয়ন্ত্ৰণৰ সলনি সুৰা প্ৰস্তুতকৰণ আৰু প্ৰসাৰণৰ দায়িত্বহে অৰ্পণ কৰা হৈছে৷\nআবকাৰী বিভাগৰ দৰে বিয়াগোম বিভাগ এটা থাকোতে যদি অসমৰ লোকজীৱনৰ আজি এই চৰম অৱস্থা হয় তেন্তে এই বিভাগৰ প্ৰয়োজন কত? জনতাৰ টকা খৰচ কৰি দা-দৰমহা দি বিষয়া কৰ্মচাৰীক পুহি ৰখাৰ যুক্তি ক’ত৷\nকিন্তু কথা ইমানতেই হয়তো শেষ নহয়৷ সচেতন লোক বা অনুষ্ঠানৰ এইক্ষেত্ৰত নিশ্চয় কৰণীয় আছে৷ এখন নিয়ন্ত্ৰিত বা সুৰামুক্ত সমাজ গঢ়াত দায়িত্ব আছে তেওঁলোকৰ৷ উৰ্পাজনৰ বিকল্প পথৰ সন্ধান দিয়া, মানুহক সুৰাৰ আসক্তৰ পৰা মুক্ত কৰা আৰু সমাজৰ অন্যান্য বিষয়বোৰত নিয়োজিত হবলৈ উৎসাহী কৰাকে ধৰি বিভিন্ন কাৰ্য্যসূচী তৈয়াৰ কৰাটো দৰকাৰ৷ পূৰ্বতে হয়তো অসমীয়া সমাজখন এনেকুৱা নাছিল৷ কিন্তু এতিয়াৰ পৰিস্থিতি ভয়ংকৰ৷ হিন্দু বাংলাদেশীৰ আগমনে যিদৰে আমাৰ ভাষা সংস্কৃতি জাতি মাটি ভেটিৰ অস্তিত্বৰ প্ৰতি ভাবুকি কঢ়িয়াই আনিব ঠিক সেইদৰে সুৰায়ো(চুলায়ে হওক বা বিদেশীয়ে) আমাৰ অসমৰ সমাজজীৱনক এটা সময়ত পংগুত্বৰ পিনে আগবঢ়াই লৈ যাব৷ আজি কুৰি কুৰি হিচাপত পুৰুষ মহিলাৰ মৃত্যু হৈছে বিষাক্ত সুৰা সেৱন কৰি, যদি চৰকাৰ তথা সমাজ সচেতন নহয় তেন্তে অনাগত দিনত হয়তো আমি প্ৰতিনিধিত্ব কৰিব লাগিব এখন সুৰাসক্ত পংগু সমাজক।\nPrevious মোৰ নাম পানী\nNext হাড়িয়া আৰু ভোট\nঅ ৰি ন্দ ম তা লু ক দা ৰ 1 বছৰ ago


চে গোৱেৰা - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n(চে গুৱেৰাৰ পৰা পুনঃনিৰ্দেশিত)\n১৯৬০ চনৰ ৫ মাৰ্চত এলবাৰ্ট' কৰ্ডাই লা কাব'ৰ স্মৃতিচাৰণ সেৱাত গ্ৰহণ কৰা আলোকছবি\n১৪ জুন, ১৯২৮\nৰ'ছাৰিঅ', ছাণ্টা ফে প্ৰদেশ,আৰ্জেণ্টিনা\n৯ অক্টোবৰ, ১৯৬৭ (৩৯ বছৰ)\nলা হিগোৱেৰা, ভালেগ্ৰাণ্ডে প্ৰদেশ, ব'লিভিয়া\nবন্দুকৰ গুলীত নিহত\nচে গোৱৈৰা সমাধিস্থল\nবুৱেনছ এয়াৰছ বিশ্ববিদ্যালয়\nচিকিৎসক, লেখক, গেৰিলা,চৰকাৰী বিষয়া\n২৬ জুলাইৰ আন্দোলন, কিউবান সামাজিক বিপ্লৱৰ সংযুক্ত দল, ৰাষ্ট্ৰীয় মুক্তি বাহিনী(ব'লিভিয়া)\nহিল্দা গাডেই (বি. 1955; বিবি. 1959)\nআলেইডা মাৰ্চ (বি. 1959)\nচেলিয়া (১৯৬৩ত জন্ম)\nআৰ্নেষ্টো গোৱেৰা লিন্স\nচেলিয়া দি লা ছাৰ্না ৱাই ল'ছা\nআৰ্নেষ্ট' "চে" গোৱেৰা (ইংৰাজী: Ernesto "Che" Guevara; ১৪ জুন ১৯২৮ – ৯ অক্টোবৰ ১৯৬৭) আছিল এজন আৰ্জেণ্টেনীয় মাৰ্ক্সবাদী, বিপ্লৱী, চিকিৎসক, গ্ৰন্থকাৰ, গেৰিলা নেতা, কূটনীতিজ্ঞ, আৰু সামৰিক তত্ত্ববিদ। কিউবাৰ বিপ্লৱৰ এক অগ্ৰগণ্য নেতা।\nচিকিৎসা বিভাগৰ ছাত্ৰ হৈ থকা সময়ত গোৱেৰাই সমগ্ৰ দক্ষিণ আমেৰিকা ভ্ৰমণ কৰিছিল আৰু জনতাৰ দৰিদ্ৰতা, ক্ষুধা আৰু যন্ত্ৰণা দেখি অত্যন্ত পীড়িত হৈছিল।\nগোৱেৰাই ৰাউল আৰু ফিডেল কাষ্ট্ৰ'ৰ সাক্ষাৎ লভি তেওঁলোকে ২৬ জুলাইৰ আন্দোলনত সহযোগ কৰিছিল আৰু কিউবালৈ গৈ আমেৰিকা-সমৰ্থিত একনায়ত্ববাদী কিউবাৰ শাসক ফালগেনচিঅ' বাটিষ্টাক উৎখাত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। বিদ্ৰোহৰ কালছোৱাত খুব কম সময়ৰ ভিতৰতে গোৱেৰাৰ উত্থান হৈ সহকাৰী অধিনায়কৰ পদত অধিষ্ঠিত হয় আৰু দুবছৰজোৰা সফল গেৰিলা অভিযানৰ নেতৃত্ব দিয়াত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে। উল্লেখ্য যে, এই বিদ্ৰোহৰ অন্তত বাটিষ্টা-সাম্ৰাজ্য সিংহাসনচ্যুত হয়।\n2 বৌদ্ধিক আৰু সাহিত্যিক অনুৰাগ\n3 মটৰ-চাইকেল যাত্ৰা\n4 কিউবাৰ বিপ্লৱ আৰু বিদ্ৰোহ\n5 কংগো, বলিভিয়া আৰু মৃত্যু\nপিতৃ-মাতৃ আৰু ভ্ৰাতৃ-ভগ্নীৰ সৈতে নাবালক আৰ্নেষ্ট' (বাওঁফালে) ১৯৪৪, তেওঁৰ কাষত বাওঁফালৰ পৰা ক্ৰমে: চেলিয়া (মাতৃ), চেলিয়া (ভগ্নী), ৰবাৰ্ট', জুৱান মাৰ্টিন, আৰ্নেষ্ট' (পিতৃ) আৰু আনা মাৰিয়া\nআৰ্নেষ্ট' গোৱেৰাৰ পিতৃ আছিল আৰ্নেষ্ট' গোৱেৰা লিন্স আৰু মাতৃ আছিল চেলিয়া দি লা ছাৰ্ণা ৱাই ল'ছা। তেওঁৰ জন্ম হৈছিল ১৪ জুন ১৯২৮ চনত; আৰ্জেণ্টিনাৰ ৰ'ছাৰিঅ'ত। সেইয়া তেওঁৰ জন্মৰ প্ৰমাণপত্ৰৰ মতে। কিন্তু তেওঁৰ জীৱনী-লেখক জ'ন লি এণ্ডাৰছনৰ গ্ৰন্থ Che Guevara: A Revolutionary Lifeৰ মতে, চেৰ মাতৃয়ে হেনো তেওঁৰ এজন জ্যোতিষীবন্ধুক ১৪ মে' ১৯২৮তহে জন্ম হোৱা বুলি কৈছিল। বিবাহত বান্ধ খোৱাৰ তিনিমাহৰ পূৰ্বতেই গৰ্ভৱতী হোৱাৰ অপবাদৰ পৰা বাচিবলৈ তেওঁঁ এই পন্থা হাতত লৈছিল বুলি ধাৰণা হয়।\nচে গোৱেৰা আছিল এটা মধ্যবিত্ত আৰ্জেণ্টেনীয় পৰিয়ালৰ পাঁচটি সন্তানৰ সকলোতকৈ ডাঙৰজন। জীৱনৰ প্ৰাৰম্ভিক অৱস্থাতেই আৰ্নেষ্ট'ই দৰিদ্ৰ লোকৰ প্ৰতি এক সহানুভূতি গঢ়ি তুলিছিল। তেওঁৰ পৰিয়ালত বাওঁপন্থীয় ৰাজনীতিৰ আলোচনা-চৰ্চা আদি হৈছিল আৰু সেইবোৰে কিশোৰ গোৱেৰাকো ৰাজনীতিৰ বহুমাত্ৰিক বৈচিত্ৰৰ প্ৰতি উৎসুক কৰি তুলিছিল। তেওঁৰ দেউতাক স্পেনীয় গৃহযুদ্ধৰ ৰিপাব্লিকানসকলৰ এজন জোৰদাৰ সমৰ্থক আছিল, আৰু তেওঁলোকৰ ঘৰত বহু বৰ্ষীয়ান ৰিপাব্লিকানক আপ্যায়ন কৰা হৈছিল।\nবৌদ্ধিক আৰু সাহিত্যিক অনুৰাগ[সম্পাদনা কৰক]\n১৯৫১ চনত ২২ বছৰীয়া গোৱেৰা\nগোৱেৰাই দেউতাকৰ পৰা দবা খেলিবলৈ শিকিছিল আৰু ১২ বছৰ বয়সত স্থানীয় প্ৰতিযোগিতাবোৰত অংশগ্ৰহণ কৰিব পৰা হৈছিল। বয়ঃসন্ধিৰ সময়ত আৰু ওৰেটো জীৱনেই তেওঁ কবিতাৰ প্ৰতি আকৰ্ষণ অনুভৱ কৰিছিল। তেওঁ বিশেষকৈ পাবলো নেৰুদা, জন কিটছ্, এণ্টনিঅ' মাছাড', ৱাল্ট হুইটমেন আদি কবিসকলৰ কবিতা পঢ়িছিল। তেওঁ ৰুডিয়াৰ্ড কিপলিঙৰ "ইফ্" কবিতাটো অন্তঃকৰণেৰে আবৃত্তি কৰিব পাৰিছিল। তেওঁলোকৰ ঘৰত তিনিহাজাৰতকৈও অধিকসংখ্যক কিতাপ আছিল, যিবোৰ কিতাপে গোৱেৰাক এজন উৎসাহী আৰু উদ্যমী পাঠক হ'বলৈ প্ৰেৰণা যোগাইছিল। কাৰ্ল মাৰ্ক্স, উইলিয়াম ফ'কনাৰ, আণ্ড্ৰে গাইড, এমিলিঅ' ছালগাৰি আৰু জুল ভাৰ্ণৰ কিতাপ তাৰ ভিতৰত উল্লেখনীয়। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ জৱাহৰলাল নেহৰু, ফ্ৰান্‌জ কাফ্‌কা, এলবাৰ্ট ক্যামু, ভ্লাডিমিৰ পুটিন, জাঁ পল ছাট্ৰে, এনাটল ফ্ৰান্স, ফ্ৰেডেৰিখ এঞ্জেলছ্, এইচ্ছ. জি. ৱেলছ আৰু ৰবাৰ্ট ফ্ৰ'ষ্টৰ কিতাপো পঢ়িছিল। বয়স বাঢ়ি অহাৰ লগে-লগে তেওঁৰ অধ্যয়নপিপাসু মনটোক লেটিন আমেৰিকাৰ লেখকসকলৰ সৃষ্টিৰাজীয়েও আকৰ্ষিত কৰিছিল।\nমটৰ-চাইকেল যাত্ৰা[সম্পাদনা কৰক]\nগোৱেৰা (সোঁফালে) আৰু এলবাৰ্ট' গ্ৰানাড' (বাওঁফালে) ১৯৫২ চনৰ জুনত, আমাজান নদীৰ ওপৰত তেওঁলোকে "Mambo-Tango" কাঠৰ নাওখনত, যিখন লিপাৰছে উপহাৰস্বৰূপে তেওঁলোকক দিছিল।\n১৯৪৮ চনত গোৱেৰাই বোৱেনছ এয়াৰছ্ বিশ্ববিদ্যালয়ত চিকিৎসা-বিজ্ঞান পঢ়িবলৈ নামভৰ্তি কৰে। গোৱেৰাৰ পৃথিৱী অন্বেষণ কৰাৰ ক্ষুধাই ("hunger to explore the world") তেওঁৰ বিদ্যায়তনিক দিশৰ পৰা আঁতৰাই নি দুটা দীৰ্ঘকালীন যাত্ৰাত মনোনিৱেশ কৰোৱায়, যি দুটা যাত্ৰাই তেওঁক লেটিন আমেৰিকাৰ অৰ্থনৈতিক দিশৰ সমসাময়িক ৰূপটো দেখুৱাই দিয়ে। তেওঁৰ প্ৰথমটো যাত্ৰা আছিল ৪,৫০০ কিলোমিটাৰ দৈৰ্ঘ্যৰ। অকলশৰীয়াকৈ কৰা সেই যাত্ৰাটো হৈছিল ১৯৫০ চনত য'ত তেওঁ উত্তৰ আৰ্জেণ্টিনাৰ গ্ৰামীণ প্ৰদেশবোৰ ভ্ৰমণ কৰিছিল। যাত্ৰাটো সম্পন্ন কৰা এখন বাইচাইকেলত এটা সৰু ইঞ্জিন সংস্থাপিত কৰি লৈছিল। ইয়াৰ পিছৰটো যাত্ৰা গোৱেৰাই সম্পন্ন কৰিছিল তেওঁৰ বন্ধু এলবাৰ্ট' গ্ৰেনাড'ৰ লগত। ১৯৫১ চনত আৰম্ভ কৰা সেইটো এক নমহীয়া যাত্ৰা আছিল য'ত তেওঁলোকে ৮,০০০ কিলোমিটাৰৰ দৈৰ্ঘ্য অতিক্ৰম কৰিছিল। সেই যাত্ৰাটোৱে দক্ষিণ আমেৰিকাক একাংশ সামৰি লৈছিল। যাত্ৰাটো কৰিবৰ বাবে তেওঁ এবছৰৰ বাবে অধ্যয়নৰ পৰা বিৰতি লৈছিল, সৰ্বশেষ কাম হিচাপে তেওঁলোকে পেৰুৰ আমাজান নদীৰ ওপৰত থকা লেপাৰ কলনিত কিছু স্বেচ্ছামূলক কৰ্মত আত্মনিয়োগ কৰিছিল।\n১৯৫৩ চনত তেওঁ চিকিৎসকৰ ডিগ্ৰীটো গ্ৰহণ কৰে।\nএলবাৰ্ট গ্ৰেনাড'ৰ সৈতে সম্পন্ন কৰা ১৯৫২ চনৰ যাত্ৰাটোৰ মানচিত্ৰীয় আভাস (ৰঙা কাঁড়বোৰে আকাশী-যাত্ৰাক চিহ্নিত কৰিছে। )\nকিউবাৰ বিপ্লৱ আৰু বিদ্ৰোহ[সম্পাদনা কৰক]\n১৯৫৪ চনত গোৱেৰা মেক্সিকোলৈ ৰাওনা হয় আৰু তাৰ পিছৰ বছৰতেই তেওঁ কিউবাৰ বিপ্লৱী নেতা ফিডেল কাষ্ট্ৰ'ক লগ পায়। ১৯৫৫ চনত তেওঁ বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। গোৱেৰাই কাষ্ট্ৰ'ৰ ২৬ জুলাইৰ আন্দোলনত যোগদান কৰে আৰু কিউবাৰ একনায়কত্ববাদী শাসক বাটিষ্টাৰ বিৰুদ্ধে গেৰিলা যুদ্ধৰ জৰিয়তে তীব্ৰ প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰে।\nকাষ্ট্ৰ'ৱে ১৯৫৯ চনত বাটিষ্টাক ক্ষমতাচ্যুত কৰিবলৈ সক্ষম হয় আৰু কিউবাৰ ক্ষমতা নিজৰ হাতলৈ আনে। ১৯৫৯ চনৰ পৰা ১৯৬১ চনলৈকে গোৱেৰা নেশ্যনেল বেংক আৱ কিউবাৰ সঞ্চালক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে আৰু তাৰপিছত উদ্যোগৰ মন্ত্ৰী হিচাপে নিজৰ দায়িত্ব পালন কৰে। এই স্থানত থাকিয়েই কিউবাৰ ৰাষ্ট্ৰদূত হিচাপে তেওঁ পৃথিৱীৰ বিভিন্ন ঠাই ভ্ৰমণ কৰে।\nছ'ভিয়েট সংঘৰ লগত সন্মিলিত হ'বৰ বাবে কাষ্ট্ৰ'লৈ তেওঁ বিভিন্ন দিহা আগবঢ়ায়। কিন্তু আমেৰিকাৰ কিছুমান ঔদ্যোগিক নীতি আৰু কিছুমান অসফল সংস্কাৰৰ বাবে কিউবাৰ অৰ্থনীতি ক্ষতিগ্ৰস্ত হয়। এই দুৰ্যোগপূৰ্ণ সময়তে গোৱেৰা আৰু কিউবাৰ নেতাসকলৰ মাজত ক্ৰমাৎ এক পাৰ্থক্য আহি পৰে। ১৯৬৫ চনত কাষ্ট্ৰ'ৱে গোৱেৰাই কিউবা ত্যাগ কৰি যোৱা বুলি ঘোষণা কৰে।\nকংগো, বলিভিয়া আৰু মৃত্যু[সম্পাদনা কৰক]\n১৯৬৫ চনত যেতিয়া কিউবাৰ অৰ্থনীতি বিপন্ন হয়, তেতিয়া তেওঁ বিশ্বৰ বিভিন্ন ঠাইত নিজৰ বৈপ্লৱিক আদৰ্শ প্ৰচাৰ কৰিবলৈ প্ৰয়াস কৰে। তেওঁ প্ৰথমতে কংগোলৈ যায় আৰু তাত গৈ গেৰিলা যুদ্ধশৈলীৰ প্ৰশিক্ষণ দিয়ে আৰু বিপ্লৱৰ সূচনা কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে কিন্তু সেই প্ৰচেষ্টা ব্যৰ্থ হোৱাত তেওঁ পৰৱৰ্তী বছৰ কংগো ত্যাগ কৰে। ১৯৬৬ চনত গোৱেৰা বলিভিয়ালৈ যায় আৰু লগত লৈ যায় কিছু বিদ্ৰোহী। সেই যাত্ৰাৰো উদ্দেশ্য আছিল বিপ্লৱৰ সূচনা কৰা। কিন্তু তেওঁক বলিভিয়ান আৰ্মীয়ে আটক কৰে আৰু ১৯৬৭ চনত বলিভিয়াৰ লা হিগোৱেৰা গাঁৱত তেওঁক প্ৰাণদণ্ড দিয়া হয়। তেওঁৰ দেহটো এক অজ্ঞাত স্থানত সমাধিস্থ কৰা হয়।\nমৃত্যুৰ পিছত গোৱেৰা এক বিশ্ববিশ্ৰুত ৰাজনৈতিক ব্যক্তিত্বলৈ পৰিণত হয়। বিপ্লৱ, বিদ্ৰোহ আৰু সমাজবাদৰ প্ৰসংগ ওলালেই তেওঁৰ নাম উচ্চাৰিত হয়। গোৱেৰাৰ জীৱনক লৈ এখন ছবিও নিৰ্মাণ কৰা হয়। সেইখনৰ নাম আছিল "দ্য মটৰচাইকেল ডায়েৰিছ"। ২০০৪ চনত ছবিখনে মুক্তি লভিছিল। তেওঁৰ জীৱন আৰু আদৰ্শক সুঁৱৰি এতিয়াও বহুতো গ্ৰন্থ, সাহিত্য ৰচনা হৈ আছে।\n↑ Sinclair, Andrew Annandale. "Che Guevara". Encyclopædia Britannica Online. https://www.britannica.com/biography/Che-Guevara। আহৰণ কৰা হৈছে:4October 2018.\n↑ পাৰ্টিড' ইউনিড' দে লা ৰিভ'লিউচিয়ন ছছিয়েলিষ্টা ডি কিউবা,PURSC হিচাপেও জনাজাত\n↑ 3.0 3.1 The date of birth recorded on his birth certificate was 14 June 1928, although one tertiary source, (Julia Constenla, quoted by Jon Lee Anderson), asserts that he was actually born on 14 May of that year. Constenla alleges that she was told by Che's mother, Celia de la Serna, that she was already pregnant when she and Ernesto Guevara Lynch were married and that the date on the birth certificate of their son was forged to make it appear that he was bornamonth later than the actual date to avoid scandal. (Anderson 1997, pp. 3, 769.)\n↑ On Revolutionary Medicine Speech by Che Guevara to the Cuban Militia on 19 August 1960. "Because of the circumstances in which I traveled, first asastudent and later asadoctor, I came into close contact with poverty, hunger and disease; with the inability to treatachild because of lack of money; with the stupefaction provoked by the continual hunger and punishment, to the point thatafather can accept the loss ofason as an unimportant accident, as occurs often in the downtrodden classes of our American homeland. And I began to realize at that time that there were things that were almost as important to me as becomingafamous or makingasignificant contribution to medical science: I wanted to help those people."\n↑  The New York Times, 1997.\n↑ Argentina: Che's Red Mother Time Magazine, 14 July 1961.\n↑ 15.0 15.1 Hart 2004, p. 98.\n↑ 17.0 17.1 (Anderson 1997, pp. 37–38).\n↑ 23.0 23.1 23.2 23.3 "Che Guevara (1928 - 1967)". http://www.bbc.co.uk/history/historic_figures/guevara_che.shtml.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=চে_গোৱেৰা&oldid=231357"ৰ পৰা সংকলিত\nএই পৃষ্ঠাখন ২৫ মে’, ২০২০ তাৰিখে ১১:২০ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


নতুন প্ৰজন্মৰ ভোটাৰৰ মাজত সজাগতাৰ বাবে শিৱসাগৰত নিৰ্বাচন আয়োগ, ষ্টেট আইকন গায়িকা তৰালী শৰ্মা\nশিৱসাগৰ , April 5, 2019 5:59 pm\nআগন্তুক লোকসভা নিৰ্বাচনলৈ মাজত মাথো কেইটামান দিন। আগন্তুক লোকসভা নিৰ্বাচনৰ লগত সংগতি ৰাখি নিৰ্বাচন আয়োগে ভোটাৰৰ মাজত সজাগতা বৃদ্ধিৰ বাবে বিভিন্ন পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰি আহিছে। এই নিৰ্বাচনত যাতে কোনো ধৰনৰ ভোটাৰ থাকি নাযায় তাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি নিৰ্বাচন আয়োগে শিক্ষানুষ্ঠান সমূহত ভোটাৰৰ সজাগতাৰ বাবে এক কাৰ্য্যসূচী হাতত লৈছে।\nএই সজাগতাৰ বাবে প্ৰতিখত ৰাজ্যত একো গৰাকী ব্যক্তিক ষ্টেট আইকন হিচাপে নিয়োগ কৰিছে। অসমৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় খ্যাতি সম্পন্ন গায়িকা তৰালী শৰ্মাক ষ্টেট আইকন হিচাপে নিয়োগ কৰিছে নিৰ্বাচন আয়োগে ৷\nগুৱাহাটী, যোৰহাটৰ পিছত আজি শিৱসাগৰত উপস্থিত হয় তৰালী শৰ্মা। শিৱসাগৰ ছোৱালী মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা আৰম্ভ কৰি শিৱসাগৰ বাণিজ্য মহাবিদ্যালয়, শিৱসাগৰ কলেজ, ডিমৌ মহাবিদ্যালয় আদিকে ধৰি বহুকেইখন শিক্ষা অনুষ্ঠানত অংশ গ্ৰহণ কৰি ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ মাজত ভোটদানৰ বিষয়ে সজাগতা বৃদ্ধিৰ বাবে মন্তব্য প্ৰদান কৰে তৰালী শৰ্মাই।\nগায়িকা তৰালী শৰ্মাই শিক্ষা অনুষ্ঠান সমূহত উপস্থিত হৈ আমি কিয় ভোট দিব লাগে ? ভোট দিয়া কিয় প্ৰয়োজন ? কেনেধৰনে ভোট দিব লাগে তাৰ ওপৰত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ মাজত মন্তব্য আগবঢ়ায় ৷\nতাৰোপৰি EVM মেছিন কি ? আৰু নতুনকে ব্যৱহাৰ হ’ব লগীয়া VVPAT মেছিন কি? এই মেছিনে কি কাম কৰিব তাৰ ওপৰতো ভাষণ আগবঢ়ায়।


(সুনিল ছেত্ৰীৰ পৰা পুনঃনিৰ্দেশিত)\n৩ আগষ্ট, ১৯৮৪ (৩৬ বছৰ)\nছেকেন্দ্ৰাবাদ, তেলেংগানা, ভাৰত\nসুনীল ছেত্ৰী (জন্ম ৩ আগষ্ট ১৯৮৪) (নেপালী: सुनिल छेत्री) এজন ভাৰতীয় ফুটবল খেলুৱৈ। আই-লীগত তেওঁ বাংগালুৰু এফ চি দলৰ হৈ ফৰৱাৰ্ড স্থানত খেলে। ভাৰতৰ জাতীয় ফুটবল দলৰ তেওঁ বৰ্তমান সহ-অধিনায়ক (মাৰ্চ ২০১৫)।\nঅন্ধ্ৰ প্ৰদেশৰ ছেকেন্দ্ৰাবাদত (বৰ্তমান তেলেংগানাৰ অন্তৰ্গত) জন্মগ্ৰহণ কৰা ছেত্ৰীয়ে ২০০২ চনত মোহন বাগান দলৰ হৈ নিজৰ পেছাদাৰী কেৰিয়াৰৰ সূচনা কৰে। তাৰ পাছত তেওঁ জে চি টি মিল্‌ছ দললৈ যায় আৰু ৪৮ খন খেলত ২১ টা গ'ল দিয়ে। ২০১০ চনৰ মেজৰ লীগ ছকাৰৰ বাবে তেওঁ কান্‌ছাছ চিটী ৱিজাৰ্ড্‌ছ দলৰ সৈতে চুক্তিবদ্ধ হৈ বিদেশী দলত চুক্তিবদ্ধ হোৱা ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ তৃতীয়জন খেলুৱৈ হিচাপে পৰিগণিত হয়। অৱশ্যে অলপ দিনৰ ভিতৰতে তেওঁ পুনৰ আই-লীগলৈ ঘূৰি আহি চিৰাগ ইউনাইটেড আৰু মোহন বাগানৰ হৈ খেলে। প্ৰিমেৰিয়া লিগাৰ দল স্প'ৰ্টিং ক্লাব ডি পৰ্তুগালৰ সৈতে চুক্তিবদ্ধ হৈ তেওঁ পুনৰ বিদেশলৈ যায়। তেওঁ ক্লাবটোৰ ৰিজাৰ্ভ দলৰ হৈ খেলাৰ সুবিধা পায়।\nছেত্ৰী বৰ্তমান (১৩ মাৰ্চ ২০১৫) আন্তৰ্জাতিক খেলত ৪৫ টা গ'লেৰে ভাৰতৰ সৰ্বাধিক গ'ল দিয়া খেলুৱৈ।\nজাতীয় দল[সম্পাদনা কৰক]\n↑ 2.0 2.1 "Sunil Chhetri". National-Football-Teams. http://www.national-football-teams.com/player/12944/Sunil_Chhetri.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 21 August 2013.\nNone বাংগালুৰু এফ চি অধিনায়ক\nসাঁচ:Bengaluru FC squad সাঁচ:India squad 2011 AFC Asian Cup সাঁচ:I-League Golden Boot\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=সুনীল_ছেত্ৰী&oldid=172230"ৰ পৰা অনা হৈছে\nভাৰতৰ ফুটবল খেলুৱৈ\nএই পৃষ্ঠাখন ২৭ ডিচেম্বৰ, ২০১৭ তাৰিখে ১০:১৩ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


গুলজাৰৰ "মেৰা কুচ ছামান তুমহাৰে পাছ পড়া হে" (আবিদ আজাদ) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nহেৰোৱা প্ৰেমৰ কাতৰ-স্মৃতিক কাব্যিকতাৰে ব্যক্তকৰা শব্দ-প্ৰধান এক অনুপম গীত।\n(কথাছবি: ইজাজত। কন্ঠ- আশা ভোচলে। চন ১৯৮৭। পৰিচালকঃ গুলজাৰ)\n[পাতনিঃ আমাৰ হৃদয়খন সাজোতে সৃষ্টিকৰ্তাই হয়তো জানি-বুজিয়ে তাত কিছুমান খালী ঠাই এৰি থৈ যায়। কিছুমান বিশেষ মুহূৰ্তত, সেই খালী ঠাই বোৰেই আমাৰ জীৱনটোক জীয়াই থাকিবলৈ কেতিয়াবা নতুন মাদকাতা, নতুন প্ৰেৰণা, নতুন আশা জগায়। আৰু কেতিয়াবা আকৌ তাৰ বিপৰীতে জগাই চৰম হতাশা।\nপ্ৰকৃতিৰ নিয়ম মতেই, খালী ঠাই এটাতো সদায়ে খালী হৈ থাকিব নিবিচাৰে! সেয়ে সেই খালী ঠাইবোৰ পুৰ কৰিবলৈ আমাৰ হৃদয়খনেও মাজে মাজে হাঁহাকাৰ কৰি উঠে। কিন্তু হৃদয়ে বহু সময়ত নিজেও নাজানে কিহে পুৰ কৰিব পাৰিব তাৰ ভিতৰৰ সেই গভীৰ অন্ধকাৰ খালী ঠাইবোৰ। খালী ঠাইবোৰ পুৰ কৰিব পৰা সেই নামহীন অজান সত্বাটোকে হয়তো কিছুমানে “কৃষ্ণ” বুলি কৈ সান্তনা লয়; আৰু কিছুমানে সেই ‘কৃষ্ণক” বিচাৰি হাবাথুৰি খাই ঘুৰি ফুৰে প্ৰকৃতিৰ মাজত, গানৰ মাজত, কিতাপৰ মাজত, জন্তুৰ মাজত, হয়তো কোনোবা কাল্পনিক পুৰুষৰ মাজত, কোনোবা কাল্পনিক নাৰীৰ মাজত; নতুবা জীৱনত দ’ সাঁচ পেলাই থৈ আঁতৰি যোৱা কোনোবা প্ৰাক্তন প্ৰেমিক বা প্ৰেমিকাৰ মাজত। জীৱনৰ দৈনন্দিন ব্যস্ততাৰ বাবে মানুহে তেনে খালী ঠাইবোৰৰ অস্তিত্ব প্ৰায়ে পাহৰি থাকে কিন্তু যেতিয়াই তাৰ উপলব্ধি কৰে, খুবেই অকলশৰীয়া অনুভৱ কৰে। ওচৰে-পাজৰে মানুহেৰে ভৰি থাকিলেও অনুভৱ নকৰে মানুহৰ তেনে কোনো অস্তিত্ব।]\nগুলজাৰৰ অনবদ্য কথাৰ “মেৰা কুচ ছামান, তুমহাৰে পাছ পড়া হে” গীতটিও মানুহৰ জীৱনৰ তেনেকুৱা কিছুমান খালী মুহূৰ্তত হৃদয়ত সৃষ্টি হোৱা চৰম অকলশৰীয়া অনুভৱক ব্যক্ত কৰা চুড়ান্ত কব্যিক প্ৰকাশ। প্ৰাক্তন প্ৰেমিকৰ সৈতে পাৰ কৰা সৰু সৰু অথচ অপাৰ্থিৱ আনন্দময় মুহূৰ্তবোৰক একোটা বস্তুৰ (ছামান) সৈতে তুলনা কৰি প্ৰেমিকাই সেইবোৰ যেন পুনৰাই ঘূৰাই বিচাৰিছে। স্মৃতিবোৰক ‘বস্তুৰ’ সৈতে তুলনা কৰি গীতিকাৰ গুলজাৰে হয়তো অপাৰ্থিৱ অনুভৱ আৰু বাস্তৱ জীৱনৰ কঠোৰ সত্যতাক মাজে মাজে একাকাৰ কৰিব বিচাৰিছে আৰু মাজে মাজে পৃথক কৰিব বিচাৰিছে। (ব্যক্তিগত অনুভৱ)।\nমেৰা কুচ্ছ ছামান তুমহাৰে পাছ পড়া হে\nশাৱন কে কুচ্ছ ভীগে-ভীগে দিন ৰখে হে\nঔৰ মেৰে এক খত মে লিপ্‌টি ৰাত পড়ি হে\nৱো ৰাত বুঝা দো, মেৰা ৱো ছামান লৌটা দো।\n(मेरा कुछ सामान तुम्हारे पास पड़ा है\nसावन के कुछ भीगे-भीगे दिन रखे हैं/\nऔर मेरे एक ख़त में लिपटी रात पड़ी है/\nवो रात बुझा दो, मेरा वो सामान लौटा दो।)\nশাওণ মাহৰ (বৰ্ষা কালৰ) দিনবোৰত দুই প্ৰেমিক-প্ৰেমিকাই একেলগে পাৰ কৰা ভিজা-ভিজা দিনবোৰৰ কথা স্মৰণ কৰি গীতটোৰ আৰম্ভণি হৈছে। বৰ্ষাৰ ঢেৰেকনী-গাজনি আৰু বৰষুণৰ টোপালৰ শব্দত একেলগে পাৰ কৰা দিনবোৰে তাইক টানি লৈ গৈছে অতীতলৈ। তেনেকুৱা দিনৰে কোনোবা এক ৰোমান্টিক নিশাৰ অনুভৱবোৰ ব্যক্ত কৰি প্ৰেমিকজনলৈ লিখা চিঠিখনৰ কথা মনত কৰি সেইখন ঘূৰাই বিচাৰিছে এতিয়া। চিঠিখনত সুমুৱাই থোৱা সেই নিৰ্দিষ্ট নিশাৰ একান্ত অনুভৱবোৰ তাইক আমনি কৰে। চিঠিখনৰ সৈতে সেই নিশাৰ স্মৃতিবোৰো তাই নুমুৱাই দিব বিচাৰে।\nপতঝড় হে কুচ্ছ, হে না?\nপতঝড় মে কুচ্ছ পত্তো কে গিৰনে কী আহট\nকানো মে এক বাৰ পহন কে লৌটাই থী\nপতঝাড় কী ৱোহ শাখ অভী তক কাঁপ ৰহী হে\nৱো শাখ গিৰা দো, মেৰা ৱো ছামান লৌটা দো।\n(पतझड़ है कुछ, है ना?\nपतझड़ में कुछ पत्तों के गिरने की आहट/\nकानों में एक बार पहन के लौटाई थी/\nपतझड़ की वोह शाख अभी तक काँप रही है/\nवो शाख गिरा दो, मेरा वो सामान लौटा दो।)\nবৰ্ষা যোৱাৰ পাছত অহা শৰৎ কালত, অৰ্থাৎ গছৰ পাত সৰিবলৈ আৰম্ভ কৰা দিনবোৰলৈ মনত কৰি তাইৰ হৃদয় ব্যাকুল হৈ পৰিছে। গছৰ ডালৰ পৰা সৰি পৰা পাতৰ শব্দবোৰ বুটলি আনি এবাৰ কানত পিন্ধিছে আৰু পুনৰাই কানৰ পৰা খুলি পেলাইছে! এনে কাব্যিক ব্যঞ্জনাৰ দ্বাৰা হয়তো ইয়াকে ক’বলৈ বিচৰা হৈছে যে সিহঁত দুয়ো শৰতৰ কোনোবা এদিনাখন কোনো এজোপা গছৰ তলত বহি নিবিড় মুহূৰ্ত কিছুমান পাৰ কৰিছিল। সেই মুহূৰ্ত ইমানেই নিবিড় আছিল যে গছৰ ডালৰ পৰা সৰি পৰা পাতৰ শব্দ সিহঁতৰ কানত প্ৰবেশ কৰিও নিশব্দে ওলাই গৈছিল। প্ৰেমিকজন এতিয়া আৰু নাই। এসময়ত একেলগে সময় পাৰ কৰা সেই গছৰ ডাল জোপা এতিয়াও লৰ-চৰ কৰি আছে আগৰদৰেই; কিন্তু সেই ডালৰ তলত বহি সৰা-পাতৰ শব্দবোৰ শুনিবলৈ আজি তাইৰ লগত কোনো নাই। প্ৰেমিকলৈ তাইৰ আক্ষেপ, হয় ডালজোপা গছৰ পৰা ভাগি পেলাই দিয়া, নহ’লে তাইৰ স্মৃতিবোৰ ঘূৰাই লৈ আনা।\nএক অকেলী চ্ছতৰী মে জব আধে-আধে ভীগ ৰহে থে\nআধে ছুখে, আধে গীলে, ছুখা তো মেই লে আয়ি থী\nগীলা মন শায়দ বিস্তৰ কে পাছ পড়া হো\nৱো ভিজৱা দো, মেৰা ৱো ছামান লৌটা দো।\n(एक अकेली छतरी में जब आधे-आधे भीग रहे थे/\nआधे सूखे, आधे गीले, सूखा तो मैं ले आई थी/\nगीला मन शायद बिस्तर के पास पड़ा हो/\nवो भिजवा दो, मेरा वो सामान लौटा दो।)\nএদিন বৰষুণত একেখন ছাতিৰ তলত দুয়ো আধা-আধাকৈ তিতি খোজ মেলিছিল প্ৰেমিকৰ ঘৰলৈ। আধা শুকান আধা তিতা দেহাটো সম্পূৰ্ণ শুকোৱাৰ পিছত, নিজৰ ঘৰলৈ ঘুৰি আহি উপলব্ধি কৰিছিল যে তাইৰ আধা তিতা হৃদয়খন দেখোন প্ৰেমিকৰ বিছনাৰ কাষতেই থাকি আহিল! সেই একান্ত ব্যক্তিগত জীপাল মুহূৰ্তবোৰ যেন আকৌ ঘূৰাই দিয়ে, তাই তাকে বিচাৰে।\nএক শ ছোল্লাহ চাঁদ কী ৰাতে, এক তুমহাৰে কাঁন্ধে কা তিল\nগিলি মেহেন্দি কী খুচবু, ঝুঠ-মুঠ কে শিকৱে কুচ্ছ\nঝুঠ-মুঠ কে ৱাদে ভী ছব য়াদ কৰা দুঁ\nছব ভিজৱা দো, মেৰা ৱো ছামান লৌটা দো।\n(एक सौ सोलह चाँद की रातें, एक तुम्हारे काँधे का तिल/\nगीली मेहँदी की खुशबू, झूठ-मूठ के शिकवे कुछ/\nझूठ-मूठ के वादे भी सब याद करा दूं/\nसब भिजवा दो, मेरा वो सामान लौटा दो।)\nমনত আছে নে তাৰ সেই পাৰ কৰি অহা এশ ষোল্লটা (অনেক) জোনাক ৰাতিৰ কথাবোৰ। জোনাক ৰাতি তাই যে তাৰ কান্ধত মূৰ থৈ তাৰ কান্ধৰ ক’লা তিলটো নখেৰে চুই চুই সময়বোৰ পাৰ কৰিছিল- দুয়োৰে হৃদয়ৰ কথা পাতি-পাতি। তাৰ মনত আছেনে তাইৰ হাতৰ কেচা মেহেন্দীৰ সেই সুবাসবোৰ, মিছা অভিমানবোৰ, মিছা-মিছিকৈ খোৱা শপতবোৰ। জোনাক প্লাৱিত নিশাৰ সেই একান্ত মধুৰ স্মৃতিবোৰ তাই পুনৰ ঘূৰাই বিচাৰিছে- সকলো পাহৰি পেলাবলৈ।\nএক ইজাজত দে দো বছ, জব ইনকো দফ্‌নাউংগী\nমেই ভী ৱহী ছো জাউংগী\nমেই ভী ৱহী ছো জাউংগী।\n(एक इजाज़त दे दो बस, जब इनको दफ़नाऊगी/\nमैं भी वहीँ सो जाऊंगी,/\nमैं भी वहीँ सो जाऊंगी।)\nমাথোন এবাৰ অনুমতি দিয়া। অন্তৰত এতিয়াও জীয়াই থকা সেই স্মৃতিবোৰ যিদিনাখন কবৰ দিবলৈ নিম সেইদিনাখন মইও সেই কবৰতে শুই যাম, চিৰ দিনৰ বাবে শুই যাম।\n[গুলজাৰৰ গীতৰ অৰ্থোদ্ধাৰ কৰিবলৈ কৈ কৰা ‘ল’ৰা-ধেমালী’ৰ বাবে মাৰ্জনা বিচাৰিলোঁ- আগতীয়াকৈ।]\n← বাংলা ভাষাৰ প্ৰথম ক্রীড়া চলচ্চিত্ৰ ‘ষ্ট্ৰাইকাৰ’ চাইছিলোঁ (আব্দুচ ছাজিদ)\nভূপেন দা (জ্যোতিষ কুমাৰ দেৱ) →


ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n১৯১৫ চনত কলিকতাত ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ\n৭ মে', ১৮৬১\n৭ আগষ্ট, ১৯৪১ (৮০ বছৰ)\nকবি, নাট্যকাৰ, দাৰ্শনিক, সংগীত নিৰ্মাতা, চিত্ৰকৰ, গল্পকাৰ\nডি আৰ বেন্দ্ৰে, André Gide, Yasunari Kawabata, Kuvempu, গেব্ৰিয়েলা মিস্ত্ৰাল, পাবলো নেৰুদা, অক্টাৱিয়' পাছ\nৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ (ইংৰাজী: Rabindranath Tagore; ৭ মে', ১৮৬১ – ৭ আগষ্ট, ১৯৪১) বঙালী সাহিত্যৰ দিকদৰ্শক কবি, ঔপন্যাসিক, গল্পকাৰ, গীতিকাৰ, সুৰকাৰ, নাট্যকাৰ আৰু দাৰ্শনিক। ঊনবিংশ শতিকাৰ শেষ ভাগৰ পৰা বিংশ শতিকাৰ মাজভাগলৈকে ৰবীন্দ্ৰনাথে বঙালী সাহিত্যত এক যুগান্তকাৰী পৰিবৰ্তনৰ সূচনা কৰে। তেখেতৰ গীতাঞ্জলি কাব্যগ্ৰন্থৰ বাবে ১৯১৩ চনত তেওঁ এছিয়া মহাদেশৰ প্ৰথম ব্যক্তি হিচাপে ন'বেল বঁটা লাভ কৰে। তেওঁৰ জীৱন আৰু কৰ্মৰাজিৰে বঙালী ভাষা আৰু সংস্কৃতি সমৃদ্ধ। বিশ্বৰ বঙালীভাষীসকলৰ মাজত তেওঁ বিশ্বকবি, কবিগুৰু আৰু গুৰুদেৱ নামেৰে প্ৰসিদ্ধ। তেওঁ বিশ্বৰ একমাত্ৰ কবি যি দুখনকৈ দেশৰ জাতীয় সংগীত ৰচনা কৰিছে। বাংলাদেশৰ জাতীয় সংগীত আমাৰ সোনাৰ বাংলা আৰু ভাৰতৰ জাতীয় সংগীত জন গণ মন দুয়োটাৰে ৰচয়িতাই ৰবীন্দ্ৰনাথ। বঙালী ভাষা-সাহিত্য, শিল্প কলা আৰু শিল্প চেতনা ৰবীন্দ্ৰনাথৰ হাতত নতুনকৈ নিৰ্মিত হৈছে বুলি কোৱা যায়।\nব্ৰাহ্মণ সমাজৰ অন্তৰ্গত ৰবীন্দ্ৰনাথে তেওঁৰ জীৱনৰ প্ৰথম কবিতা লিখিছিল মাত্ৰ আঠ বছৰ বয়সত। ১৮৭৭ চনত মাত্ৰ ১৬ বছৰ বয়সতে তেওঁ প্ৰথম চুটিগল্প আৰু নাটক লিখে। ইয়াৰ আগেয়েই তেওঁ ভানুসিংহ ছদ্মনামেৰে কিছু কাব্য সৃষ্টি কৰিছিল। পাৰিবাৰিক শিক্ষা, শিলাইদহৰ জীৱন আৰু প্ৰচুৰ ভ্ৰমণ অভিজ্ঞতাই তেওঁক প্ৰথাবিৰুদ্ধ আৰু প্ৰয়োগবাদী হিচাপে গঢ়ি উঠাত সহায় কৰিছিল। তেওঁ ব্ৰিটিছ শাসনৰ প্ৰবল বিৰোধিতা কৰিছিল আৰু মহাত্মা গান্ধীৰ নেতৃত্বৰে পৰিচালিত ভাৰতীয় স্বাধীনতা আন্দোলনক সমৰ্থন কৰিছিল। তেওঁৰ সমগ্ৰ পৰিয়ালৰ বিলুপ্তি আৰু বঙ্গ-ভঙ্গৰ নিদৰ্শন তেওঁৰ সন্মুখতেই ঘটিছিল। এইফালৰ পৰা তেওঁৰ জীৱনটো দুখৰ বুলি ক’ব পাৰি। কিন্তু তেওঁৰ কবিতা, অন্যান্য সাহিত্য আৰু বিশ্বভাৰতীৰ প্ৰতিষ্ঠাই তেওঁৰ জীৱনক যি মহিমা প্ৰদান কৰিছে সেয়া আজীৱন স্মৰণীয় হৈ থাকিব।\n1.1 প্ৰাথমিক জীৱন (১৮৬১–১৯০১)\n1.2 শান্তিনিকেতন (১৯০১-১৯৩২)\n1.3 জনপ্ৰিয়তাৰ বছৰসমূহত (১৯৩২-১৯৪১)\n3.3 গল্প সংকলন\n3.5 সংগীত আৰু চিত্ৰশিল্প\n4 ৰাজনৈতিক মতাদৰ্শ\n7 গ্ৰন্থ সংযোগ\nপ্ৰাথমিক জীৱন (১৮৬১–১৯০১)[সম্পাদনা কৰক]\nৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰে ভাৰতৰ কলকাতাৰ জোড়াসাঁকোৰ বিখ্যাত ঠাকুৰ পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। পিতৃ দেবেন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ আৰু মাতৃ সাৰদা দেবীৰ ১৪টা সন্তানৰ মাজত ১৩ নম্বৰজন আছিল ৰবীন্দ্ৰনাথ। তেওঁৰ সৰুতে মতা নাম আছিল ৰবি। ১১ বছৰ বয়সত তেওঁৰ লগুণদিয়নী সম্পন্ন হোৱাৰ পাচত ১৮৭৩ চনৰ ১৪ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে ৰবীন্দ্ৰনাথে পিতৃৰ লগত ভাৰত ভ্ৰমণৰ উদ্দেশ্যে যাত্ৰা কৰে। তেওঁ ভ্ৰমণ কৰা ভাৰতৰ বিভিন্ন ঠাইসমূহৰ ভিতৰত আছিল তেওঁৰ পৈতৃক সম্পত্তি থকা শান্তিনিকেতন, অমৃতসৰ আৰু বৰ্তমান হিমাচল প্ৰদেশৰ শৈলনগৰী ডেলহাউচি। তাতে তেওঁ বিভিন্ন ব্যক্তিৰ জীৱনী পঢ়িল, অধ্যয়ন কৰিলে ইতিহাস, জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান, আধুনিক বিজ্ঞান আৰু সংস্কৃত। একেলগে তেওঁলোকে কালিদাসৰ ধ্ৰুপদী কাব্যৰ বিভিন্ন পৰ্যালোচনা কৰিলে। ১৮৭৭ চনত তেওঁৰ প্ৰথম সাহিত্যকৰ্ম প্ৰকাশিত হয়। ইয়াৰ মাজত আছিল মৈথিলি শৈলীত লিখা কিছু সুদীৰ্ঘ কবিতা। এই ধৰণৰ কবিতা প্ৰথম লিখিছিল কবি বিদ্যাপতিয়ে। এইলানি কবিতা সম্পৰ্কে তেওঁ উল্লেখ কৰিছে যে, এইবিলাক হৈছে ভানুসিংহৰ(সপ্তদশ শতাব্দীৰ বৈষ্ণৱ কবি) হেৰাই যোৱা কাব্য-সংগ্ৰহ। সেই একে বছৰতে তেওঁ লিখে ভিক্ষাৰিনী নামৰ গল্পটি, যি বঙালী সাহিত্যৰ প্ৰথম চুটিগল্পৰ মৰ্যাদা লাভ কৰিছে। ১৮৮২ চনত তেওঁৰ বিখ্যাত কাব্যগ্ৰন্থ সন্ধ্যা সংগীত প্ৰকাশিত হয়। "নিৰ্ঝৰেৰ স্বপ্নভঙ্গ" নামৰ বিখ্যাত কবিতাটি এই কাব্যগ্ৰন্থৰে অন্তৰ্গত।\n১৮৮৩ চনত পত্নী মৃণালিনী দেৱীৰ সৈতে ৰবীন্দ্ৰনাথ\n১৮৭৮ চনত বেৰিষ্টাৰ হোৱাৰ উদ্দেশ্যে ৰবীন্দ্ৰনাথে ইংলেণ্ডলৈ যাত্ৰা কৰে। তাত ব্ৰাইটনৰ এখন পাব্লিক স্কুলত তেওঁ নামভৰ্তি কৰে। তাৰপিছত তেওঁ ইউনিভাৰ্চিটি কলেজ লণ্ডনত পঢ়াশুনা কৰে। ১৮৮০ চনত তেওঁ কোনো ডিগ্ৰী লাভ নকৰাকৈ ভাৰতলৈ ঘূৰি আহে। ১৮৮৩ চনত তেওঁ মৃণালিনী দেৱীক বিয়া কৰায়। জন্মৰ সময়ত মৃণালিনীৰ ঘৰত মতা নাম আছিল ভৱতাৰিণী (১৮৭৩–১৯০২)। তেওঁলোকৰ পাঁচটি সন্তানৰ জন্ম হৈছিল যদিও তাৰ মাজতে দুটি শিশুকালতেই মৃত্যুৰ মুখত পৰে।। ১৮৯০ চনৰপৰা ৰবীন্দ্ৰনাথে শিলাইদহত থকা তেওঁৰ পৈতৃক সম্পত্তি চোৱাচিতা কৰাৰ দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰে। এইখিনি সময়ত তেওঁ "জমিদাৰ বাবু" নামেৰে পৰিচিত আছিল। এইছোৱা সময়তে ৰবীন্দ্ৰনাথে অনেক গল্প ৰচনা কৰে। তেওঁৰ তিনিটা খণ্ডত ৰচিত বিখ্যাত গল্প সংকলন গল্পগুচ্ছৰ (য'ত মুঠ ৮৪টা চুটিগল্প আছে) প্ৰায় আধাসংখ্যক গল্প এইখিনি সময়তেই তেওঁ ৰচনা কৰে। এই গল্পসমূহত ব্যঙ্গ তথা আবেগৰ সমন্বয়ত গ্ৰামীণ বাংলাৰ সঠিক চিত্ৰ নিপুণভাবে ফুটি উঠিছে।\nশান্তিনিকেতন (১৯০১-১৯৩২)[সম্পাদনা কৰক]\n১৯০১ চনত ৰবীন্দ্ৰনাথে শিলাইদহ ত্যাগ কৰি শান্তিনিকেতনৰ উদ্দেশ্যে যাত্ৰা কৰে। তেওঁৰ শান্তিনিকেতনলৈ যোৱাৰ মূল উদ্দেশ্য আছিল এখন আশ্ৰম স্থাপন কৰা। এই আশ্ৰমত তেওঁ গঢ়ি তোলে এটি মাৰ্বল পাথৰেৰে সুশোভিত মন্দিৰ, এখন বিদ্যালয়, বাগিচা আৰু গ্ৰন্থাগাৰ। এইছোৱা সময়তেই তেওঁৰ পত্নী আৰু দুটা সন্তানৰ পৰলোকপ্ৰাপ্তি হয়। ১৯০৫ চনৰ জানুৱাৰী মাহৰ ১৯ তাৰিখে তেওঁৰ পিতৃ দেবেন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ মৃত্যু ঘটে। ইতিমধ্যে তেওঁৰ সাহিত্যকৰ্মই দেশে-বিদেশে সমাদৰ লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। ১৯০১ চনত তেওঁৰ নৈবেদ্য কাব্যপুথি আৰু ১৯০৬ চনত খেয়া নামৰ কাব্যপুথি প্ৰকাশিত হয়। ১৯১৩ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত তেওঁ "গীতাঞ্জলি" কাব্যপুথিৰ বাবে সাহিত্যৰ নোবেল বঁটা লাভ কৰে।\n১৯২১ চনত ৰবীন্দ্ৰনাথে কৃষি অৰ্থনীতিবিদ লিওনাৰ্ড কে এল্‌মহাৰ্ষ্টৰ লগত মিলি শান্তিনিকেতনৰ সমীপত অৱস্থিত সুৰুল নামৰ গাঁৱত পল্লী পুনৰ্নিমাণ সংস্থা নামৰ এটা প্ৰতিষ্ঠান গঢ়ি তোলে। পিছত তেওঁ এই প্ৰতিষ্ঠানটোৰ নাম সলনি কৰি "শ্ৰীনিকেতন" ৰাখে। এই "শ্ৰীনিকেতন"ৰ মাধ্যমেৰে ৰবীন্দ্ৰনাথে মহাত্মা গান্ধী পৰিচালিত স্বাধীনতা আন্দোলনৰ এটি বিকল্প ব্যৱস্থা প্ৰতিষ্ঠাৰ চেষ্টা কৰিছিল।। এই প্ৰতিষ্ঠানত তেওঁ দেশ-বিদেশৰ বিভিন্ন পণ্ডিত আৰু বিদ্বান লোকৰ সহযোগত গাঁৱৰ লোকসকলক বিনামূলীয়া শিক্ষা দিয়াৰ প্ৰয়াস কৰিছিল।। ১৯৩০ৰ দশকত তেওঁ ভাৰতবৰ্ষৰ অস্বাভাৱিক বৰ্ণবিভেদৰ বিষয়ে মতামত প্ৰকাশ কৰা আৰম্ভ কৰে। তেওঁ এই বৰ্ণবিভেদৰ বিৰূদ্ধে বক্তৃতা, কবিতা, নাটক আদিৰ জৰিয়তে জনসাধাৰণৰ মাজত সজাগতাৰ সৃষ্টি কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে। মূলতঃ দলিতসকলক সমাজত অবাধ প্ৰৱেশাধিকাৰ দিয়াটোৱেই আছিল তেওঁৰ উদ্দেশ্য।\nজনপ্ৰিয়তাৰ বছৰসমূহত (১৯৩২-১৯৪১)[সম্পাদনা কৰক]\nজীৱনৰ অন্তিম দশকতো ৰবীন্দ্ৰনাথৰ সৃজনশীলতা অটুট আছিল। তেখেতৰ জনপ্ৰিয়তাও আছিল তুঙ্গত। ১৯৩৪ চনৰ ১৫ জানুৱাৰীত ভাৰতৰ বিহাৰ ৰাজ্যত হোৱা প্ৰলয়ংকাৰী ভূমিকম্প সম্বন্ধে মহাত্মা গান্ধী-য়ে কৈছিল যে 'এয়া দলিতসকলক বশীভূত কৰিবলৈ ঈশ্বৰৰ এক প্ৰতিশোধ'।। ৰবীন্দ্ৰনাথে এই মন্তব্যৰ বাবে মহাত্মা গান্ধীক ৰাজহুৱা ভাৱে তিৰস্কাৰ কৰে। ঈয়াৰোপৰি বঙ্গৰ আৰ্থসামাজিক অৱস্থাৰ অৱনতি আৰু কলিকতাত দৰিদ্ৰতাৰ প্ৰাদুৰ্ভাৱৰ কাৰণে বিশেষ ভাৱে দুখ প্ৰকাশ কৰে। ১০০ শাৰীৰ এটা মিত্ৰাক্ষৰ বৰ্জিত কবিতাৰে তেখেতে নিজৰ বেদনাৰ বহিৰ্প্ৰকাশ কৰে। দ্বিমুখী চিন্তাধাৰাক উদ্বিত কৰাৰ এই কৌশল পৰৱৰ্তী কালৰ সত্যজিত ৰায় পৰিচালিত অপুৰ সংসাৰ নামৰ চলচ্চিত্ৰত অনুসৰণ কৰা হয়।। এই সময়ত ৰবীন্দ্ৰনাথৰ লেখাৰ এটা ১৫ খণ্ডৰ সংকলন প্ৰকাশ কৰা হয়। এই সংকলনৰ অন্তৰ্ভুক্ত আছিল "পুনশ্চ" (১৯৩২), "শেষ সপ্তক" (১৯৩৫) আৰু "পাত্ৰপুট" (১৯৩৬)। তেখেতে গদ্য-গান আৰু নৃত্যনাট্য ৰচনাৰ পৰীক্ষা-নিৰীক্ষা অব্যাহত ৰাখে, আৰু ইয়াৰ মাজত আছেঃ "'চিত্ৰাঙ্গদা"" (১৯১৪), "শ্যামা" (১৯৩৯) আৰু "চণ্ডালিকা" (১৯৩৮)। এই কালছোৱাত ৰছিত উপন্যাসসমূহ হৈছে "দুই বোন" (১৯৩৩), "মালঞ্চ" (১৯৩৪) আৰু "চাৰ অধ্যায়" (১৯৩৪)। জীৱনৰ শেষ সময়ত তেখেতে বিজ্ঞান সংক্ৰান্তিয় বিষয়ৰ প্ৰতি আগ্ৰহান্বিত হয় আৰু তাৰ প্ৰমাণ পোৱা যায় "বিশ্ব পৰিচয়" (১৯৩৭) নামৰ এটি প্ৰবন্ধ সংকলনত। তেখেতে জীৱবিজ্ঞান, পদাৰ্থবিজ্ঞান আৰু জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান অধ্যয়ন কৰে আৰু তেখেতৰ সেই সময়ৰ কবিতা আৰু সাহিত্য-কৰ্মত বিজ্ঞানৰ প্ৰাকৃতিক নিয়মৰ প্ৰতি তেখেতৰ বোধগম্যতা ফুটি উঠে। এই সাহিত্যৰাজীত উচ্চমানৰ প্ৰকৃতিবাদ প্ৰস্ফুটিত হোৱা দেখা যায়। তেখেতৰ তিনিটা ভিন্ন গল্পত বৈজ্ঞানিক প্ৰক্ৰিয়াৰ ব্যাখ্যা দিয়া আছে, এই গল্পকেইটা হ'লঃ "সে" (১৯৩৭), "তিন সঙ্গী" (১৯৪০) আৰু "গল্পসল্প। " (১৯৪১)\nজীৱনৰ শেষ চাৰি বছৰ ৰবীন্দ্ৰনাথৰ শৰীৰৰ বিভিন্ন স্থানত বিষ হৈছিল। ১৯৩৭ চনৰ শেষৰ পিনে তেখেতে চেতনা হেৰুৱায় আৰু ইয়াৰ পিছত এক দীঘলীয়া সময়ৰ বাবে তেখেত ক'মাত থাকে। তিনি বছৰ পাছত ১৯৪০ চনত তেখেতে আকৌ গুৰুতৰ ভাৱে অসুস্থ হৈ পৰে আৰু ইয়াৰ পাছত তেখেত পুনৰাই সুস্থ নহ'ল। এইসময়ত ৰচিত কবিতাবোৰ তেখেতৰ জীৱনৰ অন্যতম প্ৰধান ৰচনা হিচাপে খ্যাত হৈছে। কাৰণ এই কবিতাবোৰৰ মাজত তেখেতে মৃত্যুৰ দুৱাৰ-দলিত ভৰি দিয়াৰ আভাস প্ৰস্ফুটিত হৈছিল। দীঘলীয়া অসুস্থতাৰ অন্তত ১৯৪১ চনৰ ৭ আগষ্ট তাৰিখে (২২ শাওন, ১৩৪৮ বঙ্গাব্দ) জোৰাসাঁকোৰ ওপৰ মহলাৰ এটা কোঠাত তেখেতে প্ৰাণত্যাগ কৰে। এই ঘৰটোতে তেখেতে ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। তেখেতৰ মৃত্যু বাৰ্ষিকী আজিও বিশ্বৰ সকলো প্ৰান্তৰ লোকে গাম্ভীৰ্য সহকাৰে পালন কৰে।\n১৯২৪ খ্ৰীষ্টাব্দত চীংহুৱা বিশ্ববিদ্যালয়ত চৈনিক শিক্ষাবিদসকলৰ সৈতে ৰবীন্দ্ৰনাথ; সোঁফালৰপৰা মাজত।\nৰবীন্দ্ৰনাথৰ ভ্ৰমণৰ নিচা আছিল প্ৰখৰ। ১৮৭৮ চনৰ পৰা ১৯৩২ চনৰ মাজভাগলৈ তেওঁ পাঁচখন মহাদেশৰ ত্ৰিছখনৰো অধিক দেশ ভ্ৰমণ কৰিছিল। ইয়াৰ বহুতো ভ্ৰমণৰ উদ্দেশ্য আছিল ভাৰতৰ বাহিৰৰ অনা-বঙালী পঢ়ুৱৈ আৰু শ্ৰোতাসকলক তেখেতৰ সাহিত্য কৰ্মৰ সৈতে পৰিচয় কৰি দিয়া আৰু কেখেতৰ ৰাজনৈতিক আদৰ্শ প্ৰচাৰ কৰা। ১৯১২ চনত ইংলেণ্ডলৈ যোৱাৰ যাওঁতে তেখেতে এবাকচ কিতাপো লৈ গৈছিল আৰু এই কিতাপবোৰে বিভিন্ন মিচনেৰী ব্যক্তিত্ব, চাৰ্লচ এফ এণ্ড্ৰুজ, এংলো আইৰিচ কবি উইলিয়াম বাটলাৰ য়েটচ, এজৰা পাউণ্ড, ৰবাৰ্ট ব্ৰিজেছ, আৰ্নষ্ট ৰাইট প্ৰমুখ্যে বিভিন্ন ব্যক্তিক মুগ্ধ কৰিছিল। য়েটচে আনকি গীতাঞ্জলীৰ ইংৰাজী অনুবাদৰ ভূমিকাও লিখিছিল। এণ্ড্ৰুজে ভাৰতলৈ আহি শান্তি নিকেতনত তেখেতৰ সৈতে যোগ দিছিল। ১৯১৬ চনৰ ৩ মেৰ পৰা ১৯১৭ চনৰ এপ্ৰিল মাহ পৰ্যন্ত তেখেতে জাপান আৰু যুক্তৰাষ্ট্ৰত বক্তৃতা প্ৰদান কৰে। এই বক্তৃতাবোৰত তেখেতে বিশেষকৈ জাপানী এবং আমেৰিকান জাতীয়তাবাদৰ নিন্দা কৰে। তেখেতে "ভাৰতত জাতীয়তাবাদ" শীৰ্ষক এটি প্ৰবন্ধ ৰচনা কৰে, য'ত ভাৰতীয় জাতীয়তাবাদৰ প্ৰতি বিদ্ৰূপ আৰু প্ৰশংসা উভয়েই আছিল। বিশ্বজনীন শান্তিবাদত বিশ্বাসীসকলে অৱশ্য ইয়াৰ প্ৰশংসা কৰিছিল। এইসকলৰ ভিতৰত এজন আছিল ৰোমাঁ ৰোঁলা। তাৰপৰা ভাৰতলৈ উভতি অহাৰ পিছতেই ৬৩ বছৰ বয়সীয়া ৰবীন্দ্ৰনাথে পেৰু চৰকাৰৰ আমন্ত্ৰণ মৰ্মে সেই দেশলৈ যায় আৰু একেলগে মেক্সিকোলৈ যোৱাৰ সুযোগো গ্ৰহণ কৰে। তেখেতৰ ভ্ৰমণৰ প্ৰতি সন্মান দেখুৱাই উভয় দেশৰ চৰকাৰে শান্তিনিকেতনৰ বিশ্বভাৰতীলৈ ১০০,০০০ আমেৰিকান ডলাৰ অনুদান আগবঢ়ায়।\n১৯২৪ চনৰ ৬ নবেম্বৰত ৰবীন্দ্ৰনাথে আৰ্জেণ্টিনাৰ ৰাজধানী বুয়েনচ আয়াৰচলৈ যায়। কিন্তু তালৈ যোৱাৰ মাত্ৰ এসপ্তাহৰ পিছতে তেখেত অসুস্থ হৈ পৰাত 'ভিক্টোৰ\nৰবীন্দ্ৰনাথৰ সকলোতকৈ প্ৰভাৱশালী সাহিত্য হৈছে তেখেতৰ গান আৰু কবিতাবোৰ। চুটিগল্প, প্ৰবন্ধ, ভ্ৰমণকাহিনী আৰু নাটক ৰচনাতো তেখেত সিদ্ধহস্ত আছিল। গান আৰু কবিতাৰ পিছতে তেখেতৰ আটাইতকৈ প্ৰভাৱশালী ৰচনা হ'ল চুটিগল্প। তেখেতক বঙালী ভাষাৰ চুটিগল্পৰ প্ৰতিষ্ঠাতা বুলি গণ্য কৰা হয়। তেখেতৰ ৰচনাৰ ছান্দসিক, আশাবাদী আৰু গীতিধৰ্মী ৰূপে সহজেই সকলোকে আকৰ্ষম কৰে। সাধাৰণ বঙালীৰ জীৱনধাৰা আছিল তেখেতৰ ৰচনাৰ প্ৰধান উপজীৱ্য।\nবউ ঠাকুৰাণীৰ হাট\nৰবীন্দ্ৰনাথে প্ৰথম প্ৰথম ভাতৃ জ্যোতিৰিন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ অনূদিত মলিয়েৰৰ বুৰ্জোৱা (Le Bourgeois Gentilhomme) নাটৰ প্ৰধান চৰিত্ৰৰ ৰূপায়ণৰ মাজেৰে আত্মপ্ৰকাশ কৰে। ২০ বছৰ বয়ষত তেওঁ প্ৰথম নাটক "বাল্মিকী" ৰচনা কৰে। ইয়াত ডকাইত ৰত্নাকৰে কেনেকৈ নিজৰ জীৱনদৰ্শন সলনি কৰি বাল্মিকী হৈ ৰামায়ণ ৰচনা কৰে তাক প্ৰতীয়মান কৰা হৈছে। ইয়াত তেওঁ বিভিন্ন নাট্যশৈলী আৰু ভাৱৰ প্ৰকাশ ঘটাইছে, যেনে কীৰ্তনৰ ব্যৱহাৰ, মাতাল গানত ঐতিহ্যবাহী ব্ৰিটিছ আৰু আইৰিচ লোকসংগীতৰ সূৰৰ সংকলন।\n১৮৯০ চনত ৰবীন্দ্ৰনাথে বিসৰ্জন ৰচনা কৰেন যাক অনেকে তেওঁৰ ৰচিত সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ নাটক বুলি বিবেচনা কৰে। তেওঁৰ পাচৰ ফালৰ নাটকবোৰত ৰূপকে বেচি প্ৰাধান্য পাইছে। এনে এখন উল্লেখযোগ্য নাটক "ডাকঘৰ। " ইয়াত এজন সৰু ল'ৰাই নিজৰ দৈনন্দিন জীৱনৰ পৰা মুক্তি বিচাৰে আৰু অৱশেষত "শুই পৰে" (মৃত্যুৰ ৰূপক/প্ৰতীক)। সাৰ্ব জনীন আৱেদনসম্পন্ন "ডাকঘৰ"ৰ গল্পই ইউৰোপত যথেষ্ট সঁহাৰি পাইছিল। ৰবীন্দ্ৰনাথৰ ভাষাত ল'ৰাটোৰ শুই পৰাৰ ৰূপকটোৱে "শুই পৰা" ৰূপকটোৱে "জাগতিক স্তুপীকৃত সম্পদ আৰু প্ৰচলিত বিশ্বাস"ৰ পৰা "আধ্যাত্মিক মুক্তি" সূচাইছে। আন এখন উল্লেখযোগ্য নাট "চন্দালিকা" এটা প্ৰাচীন বৌদ্ধ কিংবদন্তী লৈ গঢ়ি উঠিছে। ইয়াত গৌতম বুদ্ধৰ শিষ্য আনন্দই এগৰাকী আদিবাসী ছোৱালীৰ পৰা পানী খুজি খোৱাৰ কথা বৰ্নোৱা হৈছে। ৰবীন্দ্ৰনাথৰ বিখ্যাত নাটক "ৰক্তকৰবী"ত এজন লোভী ৰজাৰ কথা কোৱা হৈছে। ধনৰ লোভত তেওঁ প্ৰজাসকলক খনিত কাম কৰিবলৈ বাধ্য কৰে। নায়িকা নন্দিনীয়ে প্ৰজাসকলক একগোট কৰে আৰু এই অত্যাচাৰৰ অন্ত ঘটায়। তেওঁৰ অন্যান্য উল্লেখযোগ্য নাটক হৈছে "চিত্ৰাংগদা", "ৰাজা", মায়াৰ খেলা আদি। ৰবীন্দ্ৰনাথৰ নৃত্যপ্ৰধান নাটসমূহক "ৰবীন্দ্ৰ নৃত্যনাট্য" বুলি জনা যায়। তেখেতে ৰচনা কৰা নাটকসমূহ হ'ল-\nনৃত্যনাট্য মায়াৰ খেলা\nস্ব-হস্তাক্ষৰত ৰবীন্দ্ৰনাথৰ কবিতা, ১৯২৬ চনত বঙালী আৰু ইংৰাজী ভাষাত হাঙ্গেৰিত ৰচিত\nবিহাৰীলাল চক্ৰৱৰ্তী (১৮৩৫-১৮৯৪) আছিল ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ পূৰ্বসূৰী কবি। ৰবীন্দ্ৰনাথৰ কবিকাহিনী, বনফুল আৰু ভগ্নহৃদয় এই তিনিখন কাব্যগ্ৰন্থত বিহাৰীলালৰ প্ৰভাৱ সুস্পষ্ট। সন্ধ্যাসংগীত কাব্যগ্ৰন্থত ৰবীন্দ্ৰনাথে প্ৰথন নিজেৰ বক্তব্য প্ৰকাশ কৰে। এই পৰ্বৰ সন্ধ্যাসংগীত, প্ৰভাতসংগীত, ছবি ও গান আৰু কড়ি ও কোমল কাব্যগ্ৰন্থৰ মূল বিষয়বস্তু আছিল মানৱ হৃদয়ৰ বিষণ্ণতা, আনন্দ, মৰ্ত্যপ্ৰীতি আৰু মানৱপ্ৰেম। ১৮৯০ চনত প্ৰকাশিত মানসী আৰু তাৰ পিছত প্ৰকাশিত সোণাৰ তৰী (১৮৯৪), চিত্ৰা (১৮৯৬), চৈতালি (১৮৯৬), কল্পনা (১৯০০) আৰু ক্ষণিকা (১৯০০) কাব্যগ্ৰন্থত ৰবীন্দ্ৰনাথৰ প্ৰেম আৰু সৌন্দৰ্য সম্পৰ্কিত ৰোমান্তিক ভাৱনা ফুটি উঠিছে। ১৯০১ চনত ব্ৰহ্মচৰ্যাশ্ৰম প্ৰতিষ্ঠাৰ পিছত ৰবীন্দ্ৰনাথৰ কবিতাত আধ্যাত্মিক চিন্তাৰ প্ৰাধান্য পৰিলক্ষিত হয়। এই চিন্তা প্ৰকাশ পাইছে নৈবেদ্য (১৯০১), খেয়া (১৯০৬), গীতাঞ্জলি (১৯১০), গীতিমাল্য (১৯১৪) আৰু গীতালি (১৯১৪) কাব্যগ্ৰন্থত। ১৯১৪ চনত প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধৰ সূচনা হোৱাত বলাকা (১৯১৬) গ্ৰন্থত ৰবীন্দ্ৰনাথৰ কবিতাত আধ্যাত্মিক চিন্তাৰ পৰিৱৰ্তে মৰ্ত্যৰ জীৱন সম্পৰ্কে আগ্ৰহ প্ৰকাশ পায়। পলাতকা (১৯১৮) গ্ৰন্থত গল্প-কবিতাৰ ৰূপত তেখেতে নাৰী জীৱনৰ সমসাময়িক সমস্যাবোৰ তুলি ধৰে। পূৰবী (১৯২৫) আৰু মহুৱা (১৯২৯) কাব্যগ্ৰন্থত ৰবীন্দ্ৰনাথ প্ৰেমক উপজীব্য কৰে। ইয়াৰ পিছত পুনশ্চ (১৯৩২), শেষ সপ্তক (১৯৩৫), পত্ৰপুট (১৯৩৬) আৰু শ্যামলী (১৯৩৬) শীৰ্ষক চাৰিখন গদ্যকাব্য প্ৰকাশিত হয়। জীৱনৰ শেষ দশকত কবিতাৰ আঙ্গিক আৰু বিষয়বস্তুক লৈ তেখেতে কেইটামান নতুন পৰীক্ষা-নিৰীক্ষা চলাইছিল। এই সময়ৰ ৰোগশয্যায় (১৯৪০), আৰোগ্য (১৯৪১), জন্মদিনে (১৯৪১) আৰু শেষ লেখা (১৯৪১, মৰণোত্তৰ ভাবে প্ৰকাশিত) গ্ৰন্থত মৃত্যু আৰু মৰ্ত্যপ্ৰীতিক এটা নতুন আঙ্গিকত প্ৰকাশ কৰিছিল। কবিজনাৰ শেষ কবিতা "তোমাৰ সৃষ্টিৰ পথ" মৃত্যুৰ আঠ দিন আগত মৌখিকভাবে ৰচনা কৰিছিল।\nৰবীন্দ্ৰনাথৰ কবিতাত মধ্যযুগীয় বৈষ্ণব পদাৱলী, উপনিষদ, কবীৰৰ দোহাৱলী, লালনৰ বাউল গীত আৰু ৰামপ্ৰসাদ সেনৰ শাক্ত পদাৱলীৰ প্ৰভাৱ পৰিলক্ষিত হয়। তথাপি প্ৰাচীন সাহিত্যেৰ দুৰূহতাৰ পৰিবৰ্তে তেখেতে এক সহজ আৰু সৰস কাব্যৰচনাৰ আঙ্গিক গ্ৰহণ কৰিছিল। আকৌ ১৯৩০-ৰ দশকত কিছু পৰীক্ষামূলক ৰচনাৰ মাধ্যমেদি বঙালী সাহিত্যত আধুনিকতা আৰু বাস্তৱতাবোধৰ প্ৰাথমিক আবিৰ্ভাৱ প্ৰসঙ্গত তেখেতে নিজ প্ৰতিক্ৰিয়া ব্যক্ত কৰিছিল। বহিৰ্বিশ্বত তেখেতৰ আটাইতকৈ সুপৰিচিত কাব্যগ্ৰন্থখন হ'ল গীতাঞ্জলি। এই গ্ৰন্থৰ বাবেই তেখেতেনোবেল বঁটা লাভ কৰিছিল। নোবেল ফাউণ্ডেচনে তেখেতৰ এই গ্ৰন্থখনক "গভীৰ সংবেদনশীল, উজ্জ্বল আৰু সুন্দৰ কাব্যগ্ৰন্থ" বুলি মন্তব্য কৰিছল।\nসংগীত আৰু চিত্ৰশিল্প[সম্পাদনা কৰক]\nৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ এজন উচ্চ পৰ্যায়ৰ সংগীতজ্ঞ আৰু চিত্ৰকৰ আছিল। তেখেতে লেখা ২,২৩০টা গান বঙালী সংস্কৃতিৰ এক অবিচ্ছেদ্য অংশ। ৰবীন্দ্ৰনাথৰ গান ৰবীন্দ্ৰ সংগীত হিচাপে পৰিচিত। ৰবীন্দ্ৰনাথৰ গানক আচলতে তেখেতৰ সাহিত্যৰাজিৰ পৰা পৃঠক কৰা কঠিন। সেইবোৰৰ বেচিভাগেই কবিতা, নাটক বা গল্প-উপন্যাসৰ অংশ। তেখেতৰ গানত হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ ঠুমৰীৰ বিশেষ প্ৰভাৱ দেখা যায়। মানৱ মনৰ সকলো অভিব্যক্তিয়ে তেখেতৰ গানত ধৰা দিছে।।\nষাঠি বছৰ বয়সত ৰবীন্দ্ৰনাথে ৰং-তুলিকা হাতত তুলি লৈছিল আৰু সফতাৰে তেখেতে নানা চিত্ৰ প্ৰদৰ্শনীৰ আয়োজন কৰিছিল। প্ৰথম চিত্ৰ প্ৰদৰ্শনী হয় পেৰিচ নগৰত। দক্ষিণ ফ্ৰাঞ্চৰ এজন শিল্পীয়ে তেখেতক এই প্ৰদৰ্শনীৰ বাবে অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল। পিছত এই প্ৰদৰ্শনী ইউৰোপৰ নানা স্থানত অনুষ্ঠিত হয়।\nৰাজনৈতিক মতাদৰ্শ[সম্পাদনা কৰক]\nৰবীন্দ্ৰনাথৰ ৰাজনৈতিক মতাদৰ্শত বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ দৰ্শনৰ প্ৰভাব পৰিলক্ষিত হয়। তেওঁ ইউৰোপীয় ঔপনিৱেশতাবাদৰ প্ৰতিবাদ কৰিছিল আৰু ভাৰতৰ জাতীয়তাবাদী আন্দোলনকো সমৰ্থন কৰিছিল।। হিন্দু-জাৰ্মান ষড়যন্ত্ৰৰ কথা তেওঁ জানিছিল বুলি প্ৰমাণ পোৱা যায়। ইয়াৰ বাবে সমৰ্থন লাভৰ উদ্দেশ্যে তেওঁ জাপানৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী কাউণ্ট তেৰাউচি আৰু প্ৰাগ্তন প্ৰধানমন্ত্ৰী ওকুমাৰ সৈতে আলোচনা কৰিছিল। পিচে, একে সময়তে তেওঁ স্বদেশী আন্দোলনৰ বিৰোধিতা কৰাইছিল তথা ১৯২৫ চনৰ এটা প্ৰবন্ধত এয়াক "চৰকাৰ পাগলামী" আখ্যা দিয়ে।\nদেশক স্বাধীন কৰাৰ উদ্দেশ্যে তেওঁ অসহযোগ বা সশস্ত্ৰ আন্দোলনৰ পৰিবৰ্তে স্বাৱলম্বিতা আৰু জনগণৰ আত্মিক উন্নতিৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিছিল। তেওঁৰ মতে ব্ৰিটিছ ঔপনিবেশিক সাশন অশুভ নহয়, বৰং ই সামাজিক সমস্যাৰ এক ৰাজনৈতীক ৰূপ হে। তেওঁ ভাৰতবাসীক এই শাসন মানি ল'বলৈ আহ্বান জনাই কয়, "There can be no question of blind revolution, but of steady and purposeful education".\nবহুতৰ মতে ৰবীন্দ্ৰনাথৰ গীতত প্ৰাচীন আইৰিচ আৰু স্কটিছ সুৰ আৰু ছন্দৰ প্ৰভাৱ বিদ্যমান। উদাহৰণ স্বৰূপে কব পাৰি "পুৰোনো সেই দিনেৰ কথা" গীতটোৰ মূল সুৰ স্কটিছ লোকগীত "অল্ড লেং চাইন"ৰ পৰা লোৱা হৈছে। তদুপৰি তেখেতৰ গীতত বঙ্গীয় বাউল গীত আৰু দক্ষিণ ভাৰতৰ উচ্চাঙ্গ সংগীতৰ প্ৰভাৱ পৰিলক্ষিত হয়।\n↑ (Dutta & Robinson 1995:37).\n↑ (Dutta & Robinson 1995:55–56).\n↑ (Stewart & Twichell 2003:91).\n↑ (Stewart & Twichell 2003:3).\n↑ 6.0 6.1 (Chakravarty 1961:45).\n↑ (Dutta & Robinson 1997:265).\n↑ (Dutta & Robinson 1995:373).\n↑ (Dutta & Robinson 1995:109).\n↑ (Dutta & Robinson 1995:133).\n↑ (Dutta & Robinson 1995:239–240).\n↑ (Dutta & Robinson 1995:242).\n↑ (Dutta & Robinson 1995:308–309).\n↑ (Dutta & Robinson 1995:312–313).\n↑ (Dutta & Robinson 1995:335–338).\n↑ (Dutta & Robinson 1995:342).\n↑ "Chitra at Project Gutenberg"\n↑ (Dutta & Robinson 1995:338).\n↑ (Indo-Asian News Service 2005).\n↑ (Dutta & Robinson 1995:367).\n↑ (Dutta & Robinson 1995:363).\n↑ 23.0 23.1 (Chakravarty 1961:123).\n↑ (Dutta & Robinson 1995:79–80).\n↑ (Dutta & Robinson 1997:21–23).\n↑ (Chakravarty 1961:123–124).\n↑ (Chakravarty 1961:124).\n↑ "বিহাৰীলাল ও ৰবীন্দ্ৰনাথ", অলোক ৰায় সম্পাদিত বিহাৰীলাল চক্ৰবৰ্তীৰ সাৰদামঙ্গল ও সাধেৰ আসন (বঙালী গ্ৰন্থ), পৃ. ৫৫-৫৬\n↑ 29.00 29.01 29.02 29.03 29.04 29.05 29.06 29.07 29.08 29.09 29.10 29.11 সৰ্বজনেৰ ৰবীন্দ্ৰনাথ (বঙালী গ্ৰন্থ), পৃ. ২৩-২৪\n↑ Dutta & Robinson 1995, p. 281\n↑ The Nobel Prize in Literature 1913, The Nobel Foundation, http://nobelprize.org/nobel_prizes/literature/laureates/1913/, r কৰা হৈছে: 14 August 2009\n↑ (Dutta & Robinson 1995:94).\n↑ (Dutta & Robinson 1997:222).\n↑ (Dutta & Robinson 1997:127).\n↑ (Brown 1948:306)\n↑ (Dutta & Robinson 1995:261).\n↑ (Dutta & Robinson 1997:239–240).\nFrenz, H. (editor) (1969), Rabindranath Tagore—Biography, Nobel Foundation, http://nobelprize.org/nobel_prizes/literature/laureates/1913/tagore-bio.html, r কৰা হৈছে: 2009-11-26\nMeyer, L. (2004), "Tagore in The Netherlands", Parabaas, http://www.parabaas.com/rabindranath/articles/pMeyer.html, r কৰা হৈছে: 2009-11-26\nRadice, W. (2003), "Tagore's Poetic Greatness", Parabaas, http://www.parabaas.com/rabindranath/articles/pRadice.html, r কৰা হৈছে: 2009-11-26\nRobinson, A., "Rabindranath Tagore", Encyclopædia Britannica, http://www.britannica.com/nobelprize/article-9070917?tocId=9070917, r কৰা হৈছে: 2009-11-26\nSen, A. (1997), "Tagore and His India", New York Review of Books, retrieved 2009-11-26\nBrown, G. (1948), "The Hindu Conspiracy: 1914–1917", The Pacific Historical Review (University of California Press) খণ্ড 17 (3): 299–310, ISSN 0030-8684\nDutta, K.; Robinson, A. (1995), Rabindranath Tagore: The Myriad-Minded Man, Saint Martin's Press, ISBN 0-312-14030-4\nDutta, K. (editor); Robinson, A. (editor) (1997), Rabindranath Tagore: An Anthology, Saint Martin's Press, ISBN 0-312-16973-6\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=ৰবীন্দ্ৰনাথ_ঠাকুৰ&oldid=306818"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ১৯ নৱেম্বৰ, ২০২১ তাৰিখে ১১:৩৯ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


২০১৭-১৮ বৰ্ষৰ বাবে এলেকা মতে টকাৰ বিভাজন | জনকল্যাণ সঞ্চালকালয় | অসম চৰকাৰ, ভাৰত\nঘৰ ❯ সফলতা ❯ ২০১৭-১৮ বৰ্ষৰ বাবে এলেকা মতে টকাৰ বিভাজন\n২০১৭-১৮ বৰ্ষৰ বাবে এলেকা মতে টকাৰ বিভাজন\n২০০১-০২ ৰ পৰা ২০১৫-১৬ বৰ্ষলৈ চাহ জনজাতি জনকল্যাণ বিভাগৰ উল্লেখযোগ্য সফলতা সমূহ\n১. FOIGS আঁচনিৰ অন্তৰ্গত পা‌ৱাৰ টিলাৰ বিতৰণ ১৫০\n২. চাহ জনজাতিৰ ল’ৰা-ছো‌ৱালীলৈ প্ৰাক-মেট্ৰিক জলপানি ৬০০\n৩. চাহ জনজাতিৰ ল’ৰা-ছো‌ৱালীলৈ পোষ্ট-মেট্ৰিক জলপানি ৩০০\n৪. উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে আৰ্থিক সাহাৰ্য ৩০০\n৫. স্ব-নিয়োজনৰ বাবে ANMৰ প্ৰশিক্ষণ ২০০\n৬. কেন্সাৰৰ দৰে বেমাৰত ভোগা বেমাৰীলৈ আৰ্থিক সাহাৰ্য ৫০\n৭. গু‌ৱাহাটী মেডিকেল কলেজ হাস্পতালত চাহ জনজাতিৰ ৰোগীৰ বাবে গেষ্ট হাউচৰ ব্য‌ৱস্থা কৰা ১০০\n৮. ক্ৰীড়া আৰু যু‌ৱশক্তিৰ বিকাশৰ অৰ্থে ৮৫০\n(ক্ৰীড়া প্ৰশিক্ষণত ৭০০.০০ লাখ আৰু C.Mত ১৫০.০০ লাখ)\n৯. প্ৰশিক্ষণ সামগ্ৰীৰ ক্ৰয় ১০০\n১০. চাহ জনজাতিৰ ল’ৰা আৰু ছো‌ৱালীৰ আ‌ৱাসৰ বাবে ফাৰ্নিচাৰ তথা আচ-বাবৰ সামগ্ৰী ক্ৰয় ১০০\n১১. চাহ জনজাতিৰ সম্প্ৰদায় কেন্দ্ৰৰ আন্ত:গাঠনিৰ বাবে ২০০\n১২. গ্ৰাম্য পানী যোগান আঁচনি ৫০০\n১৩. সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান প্ৰতিষ্ঠান আৰু সাংস্কৃতিক ক্ৰিয়া-কলাপৰ উদ্গনিৰ বাবে ১৫০\n১৪. চাহ জনজাতিৰ কো‌ৱাৰ্টাৰসমূহত ASEBৰ জৰিয়তে বিদ্যুৎ সংযোগ ২০০\n১৫. সমাজসে‌ৱাৰ বাবে বেচৰকাৰী অনুষ্ঠানলৈ অনুদান ৫০\n১৬. মহিলা NGO ৰ বাবে অনুদান (@ Rs. ২৫,০০০/- টকাকৈ ১,০০০ টা.) ২৫০\n১৭. শ্বিলং গেষ্ট হাউচ নিৰ্মাণৰ বাবে ১৪০\n১৮. ১০ লাখ উপভোক্তাৰ ১২ টকাকৈ জী‌ৱন বীমাৰ প্ৰিমিয়াম (ATEPFO) ১২০\n১৯. চাহ জনজাতিৰ শ্বহীদৰ পৰিয়াললৈ ৫ লাখ টকাকৈ ১৩ জনলৈ ৬৫\n২০. চাহ জনজাতিৰ দিব্যাংগ লোকলৈ ১০০০ জনক মাত্ৰ এবাৰলৈ প্ৰদান কৰা ২৫০০০ টকাকৈ ১০০\n২১. পৰিয়াল পৰিকল্পনা, নৈতিক সজাগতা, স্বাস্থ্য আৰু শিশু/মানুহ সৰবৰাহৰ বিপক্ষে সজাগতা সৃষ্টিৰ উদ্দেশ্যে ১০০\n২২. গ্ৰন্থ প্ৰকাশ ৫\n২৩. অনলাইন আবেদন গ্ৰহণ ব্য‌ৱস্থা ১২০\n২৪. উচ্চ শিক্ষাৰ প্ৰশিক্ষণ (ক’ছিং) ১০০\nআবেদন আৰু নিৰ্বাচনৰ প্ৰক্ৰিয়া:\nমহকুমাৰ জনকল্যাণ বিষয়াই প্ৰাৰ্থীৰপৰা আবদেন বিচাৰে আৰু বিতৰণৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি উপভোক্তাক নিৰ্বাচিত কৰে আৰু তালিকাখন সঞ্চলাকালয়ৰ কাৰ্যালয়ত দাখিল কৰে।\nসঞ্চালকালয়ে সেই তালিখাখন SLAC অধ্যক্ষৰদ্বাৰা অনোমোদন কৰো‌ৱায় ।নিৰ্বাচিত উপভোক্তাসকলে আঁচনিবোৰৰ সুবিধা কোনো বিশেষ অনুষ্ঠানযোগে লাভ কৰে (আৰ্থিক সাহাৰ্যৰ ক্ষেত্ৰত ই-ট্ৰেন্সফাৰৰ যোগেদি টকা দিয়া হয়)\n২০১৭-১৮ বৰ্ষত গ্ৰহণ কৰা আঁচনিৰ নাম\nচাহ জনজাতিৰ বাবে প্ৰাক-মেট্ৰিক জলপানি আঁচনিখনৰ উদ্দেশ্য হৈছে মেট্ৰিক উত্তীৰ্ণ নোহো‌ৱা ছাত্ৰ-ছাত্ৰী যিসকল চাহ-জনগোষ্ঠী সম্প্ৰদায়ৰ আৰু আৰ্থিকভা‌ৱে পিছপৰা, তেওঁলোকক কিছু আৰ্থিক সকাহ দিয়া । ৬০০.০০ লাখ ৪৫,০০০ জন শিক্ষাৰ্থী\nXI – XII শ্ৰেণীৰ বাবে = ১০০০ জন\nXII শ্ৰেণীৰ (বাছনি পৰীক্ষাৰ বাবে) = ১০০ জন\nঅনলাইন এপ্লিকেশ্যন চিষ্টেম এই আঁচনিৰ উদ্দেশ্য হ’ল চাহ –জনজাতিৰ বাবে নিৰ্ধাৰিত বিভিন্ন আঁচনি, জলপানি, আৰ্থিক সাহাৰ্যৰ সুবিধা ল’বৰ বাবে অতি সহজে শিক্ষাৰ্থে সকলে আবেদন কৰিব পাৰে আৰু টকা-পইচাৰ ই-ট্ৰেন্সফাৰ প্ৰক্ৰিয়া যাতে সোনকালে হ’ব পাৰে । ১২০ ৪৬ টা মহকুমাতে এই ব্য‌ৱস্থাটো সক্ৰিয় কৰা\n১০ লাখ উপভোক্তাৰ ১২ টকাকৈ জী‌ৱব বীমাৰ প্ৰিমিয়াম (ATEPFO ত যোগদান কৰা) ২ লাখ টকা জী‌ৱন-বীমা পাব পৰাকৈ প্ৰধান মন্ত্ৰী জন সুৰক্ষা বীমা আঁচনি ৰ অধীনত ১০ লাখ উপভোক্তাৰ ১২ টকাকৈ জী‌ৱন বীমাৰ প্ৰিমিয়াম (ATEPFO) ১২০ ATEPFOৰ লগত ১০ লাখ উপভোক্তা সংলগ্ন হৈছে\nক্ৰীড়া আৰু যু‌ৱশক্তিৰ বিকাশৰ বাবে ১৫০ ১ খন ফুটবল টুৰ্ণামেন্ট.\n৭০০ ২ খন ফুটবল আৰু ২ খন ধনুৰ্বিদ্যা একাডেমী (৩০ জনকৈ প্ৰশিক্ষাৰ্থী প্ৰতিখনতে ) য’ত ১২০-জন ক্ৰীড়া-ব্যক্তিয়ে প্ৰশিক্ষণ লৈ আছে\nকেন্সাৰ বা তেনেধৰণৰ বেমাৰত ভোগা ব্যক্তিলৈ আৰ্থিক সাহাৰ্য টিবি, কেন্সাৰৰ দৰে বেমাৰত ভোগা চাহ জনাজাতিৰ ব্যক্তিৰ চিকিৎসাৰ বাবে কিছু আৰ্থিক সাহাৰ্য প্ৰদান কৰা ৫০ ৫০০ জন\nসাংস্কৃতিক অনুষ্ঠানলৈ অনুদান সাংস্কৃতিক পৰিচয় ৰক্ষা কৰা, স্থানীয়, ৰাজ্যিক বা মণ্ডল পৰ্যায়ৰ সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান ৰূপায়নৰ বাবে আৰু সাংস্কৃতিক প্ৰকল্প স্থাপনৰ বাবে সাহাৰ্য প্ৰদান কৰা ১৫০ সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান, প্ৰতিযোগিতা যেনে নাচ আদি ৩৯ টা মহকুমাত পতা হৈছে । ৰাজ্যিক ভিত্তিক কৰ্মশালা আৰু প্ৰতিযোগিতা পতা হৈছে ।\nচাহ জনজাতিৰ ৰোগীৰ বাবে গু‌ৱাহাটী মেডিকেল কলেজ হাস্পতালত গেষ্ট হাউছৰ ব্য‌ৱস্থা কৰা. মূল উদ্দেশ্য হৈছে গু‌ৱাহাটীত চিকিৎসাৰ বাবে চো‌ৱা চাহ জনজাতিৰ লোকক সুবিধা প্ৰদান কৰা আৰু তেওঁলোকক চিকিৎসাৰ সময়খিনিত থকাৰ সুবিধা দিয়া ১০০ ১ টা ৰোগীৰ গেষ্ট হাউছ GMCH চৌহদত আছে (১০০ খন বিচনাযুক্ত)\nচাহ জনজাতিৰ শ্বহীদৰ পৰিয়াল প্ৰতিটোলৈ ৫ লাখকৈ মুঠ ১৩ টা পৰিয়ালক সাহাৰ্য দিয়া . যিসকলে চাহ জনজাতিৰ বাবে জী‌ৱন দান দি গ’লে তেওঁলোকৰ পৰিয়ালৰ সুবিধাৰ বাবে ১৩ টা পৰিয়ালক এককালীন সাহাৰ্য প্ৰদান কৰা ৬৫ .০০ ১৩ টা শ্বহীদৰ পৰিয়াল\nসাহাৰ্য দিয়াৰ নিৰিখ\n১. W ১০,০০০/- প্ৰতিটো SHGক\n২. G ১০,০০০/- টকাকৈ\n৩. G ১০,০০০/- ৰ পৰা ১,০০,০০০/- (বেমাৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিব)\n৫. Class - I – V ৩০০/- প্ৰতি বছৰে\n৬. Class - VI – VIII ৯০০/- প্ৰতি বছৰে\n৭. Class – IX – X Rs. ৩০০০/- প্ৰতি বছৰে\n৯. Class - XI – XII Rs. ৫,০০০/- প্ৰতি বছৰে\n১০. Class - TDC Rs. ৭,০০০/- প্ৰতি বছৰে\n১১. F নিৰিখ\n১২. G ৩৫,০০০/- টকা\n১৩. G ৩০,০০০/- টকা\n১৪. G ২৫,০০০/- টকা\nটোকা: গ্ৰুপ B আৰু Cত অন্তৰ্গত পাঠ্যক্ৰম কেইটা যিসকল শিক্ষাৰ্থীয়ে মুক্ত বিশ্ববিদ্যালয়ত পঢ়ি আছে তেওঁলোকক প্ৰত্যককে ১০০০০/ টকাৰ আৰ্থিক সাহাৰ্য দিয়া হ’ব । আৰু ২০০০০/ টকা ANMপাঠ্যক্ৰমৰ বাবে , আৰু ২৫০০০/- টকা GNM আৰু B.Sc. নাৰ্চিংৰ বাবে প্ৰদান কৰা হ’ব ।\nএই পৃষ্ঠা অন্তিমবাৰ আপডেট কৰা হৈছিল: 23 Nov 2020\nদৰ্শনকাৰীৰ গণনা: 238068


Assam Election Results 2021: হিমন্ত বিশ্বৰ পৰা সৰ্বানন্দ সোণোৱাললৈ, জয়লাভৰ পিছতে বিভিন্ন দলৰ নেতাসকলে প্ৰকাশ কৰিলে প্ৰতিক্ৰিয়া...– News18 Assam\nAssam Election Results 2021: হিমন্ত বিশ্বৰ পৰা সৰ্বানন্দ সোণোৱাললৈ, জয়লাভৰ পিছতে বিভিন্ন দলৰ নেতাসকলে প্ৰকাশ কৰিলে প্ৰতিক্ৰিয়া...\nUpdated:May 2, 2021, 7:51 PM IST\nLast Updated: May 2, 2021, 7:51 PM IST\nদেওবাৰে অসম বিধানসভা নিৰ্বাচনৰ ফলাফলত পুনৰ এবাৰ বিজেপি দলে শাসনভাৰ পোৱাটো নিশ্চিত হোৱাৰ পিছতে ছচিয়েল মিডিয়াত বিভিন্নজনে প্ৰকাশ কৰিছে প্ৰতিক্ৰিয়া । হিমন্ত বিশ্বৰ পৰা সৰ্বানন্দ সোণোৱাললৈ প্ৰতিজনে টুইটাৰযোগে ৰাইজক জনালে ধন্যবাদ।\nThank you Majuli. I express my deepest gratitude to the wonderful people of the sacred river island. Your blessings have once again given me the strength to carry forward my duty of serving Assam. pic.twitter.com/mPXtFLCZD7\nআপোন ৰঙিয়াবাসীৰ শ্ৰীচৰণত মোৰ সেৱা আৰু শ্ৰদ্ধা জনালোঁ। অভূতপূৰ্ব সমৰ্থনেৰে পুনৰবাৰ বিধানসভাৰ মজিয়ালৈ নিৰ্বাচিত কৰি আপোনালোকৰ প্ৰতি সেৱা আগবঢ়োৱাৰ সুযোগ দিয়াৰ বাবে প্ৰতিগৰাকী ৰঙিয়াবাসীৰ ওচৰত মই চিৰকৃতজ্ঞ।🙏🙏🙏 pic.twitter.com/KFoPdm5qL5\n— Bhabesh kalita (@Bhabesh_KalitaR) May 2, 2021\nWith profound joy & positivity,I would like to congratulate each & every karyakarta of BJP Cachar & especially Dholai for blessing me with yet another chance to serve & represent my constituency Dholai in Dispur & work with more encouragement & enthusiasm.\n— Parimal Suklabaidya (@ParimalSuklaba1) May 2, 2021\nFirst published: May 2, 2021, 7:50 PM IST


খ্বন মৗঙ | The Spirit of The State : * সম্পাদকীয় ණ.......চাও নগেন হাজৰিকা\n* সম্পাদকীয় ණ.......চাও নগেন হাজৰিকা\nমানৱ চিন্তনৰ পৰিসৰ দিনক দিনে বৃদ্ধি পাই অহাৰ লগে লগে বহুতো নতুন নতুন শব্দৰ প্ৰয়োজন হৈ পৰিছে ৷ পশ্চিমীয়া দেশত প্ৰাচীন গ্ৰীক আৰু ৰোমান ভাষাৰ শব্দৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি নতুন নতুন শব্দ coin কৰি লোৱা হৈছে , আনকি মহাকাষৰ লগত জড়িত বিজ্ঞানটো ৷ তেনেকৈ হিন্দী ভাষাই সংস্কৃত শব্দৰ ওপৰত ভেজা মাৰি নতুন নতুন শব্দ coin কৰি গৈ আছে যাৰ ফলত এসময়ৰ " সাধাৰণ শ্ৰেণীৰ মানুহৰ ভাষা " অৰ্থাৎ হিন্দী ভাষাটো এতিয়া বহুত চহকী হৈ উঠিছে ৷সময়ৰ চাহিদাত যদি আমি কিছুমান নতুন শব্দ coin কৰিব লগা হয় তেন্তে The Ahom Lexicon খনত থকা শব্দবোৰৰ ভিতৰত পৰাই আনুসংগিক আৰু প্ৰয়োজনীয় একাধিক শব্দ লগলগাই কিছুমান শব্দ বা শব্দ পুঞ্জ coin কৰি লব পাৰো ৷ তেনে নকৰি যদি আমি অন্যান্য তাই জনগোষ্ঠীৰ পৰা শব্দ বা শব্দপুঞ্জ ধাৰ কৰি আনো তেন্তে তেন্তে তাই আহোম ভাষাৰ তেন্তে তাই আহোম ভাষাটিৰ নিজস্ব আৰু orginiality হেৰাই যাব উদাহৰণ স্বৰুপে Dictionary শব্দটো থাইলেণ্ডত " পৎনানুক্ৰম " আৰু " শব্দানুক্ৰম " কৰা হৈছে ৷ এই দুটা শব্দ সংস্কৃতৰ পৰা পালি ভাষালৈ যোৱাৰ পাছত taise কৰা হৈছে ৷ ঢৌতে খৰ মাৰি চৌ ( প্ৰফেচৰ) নোমল গগৈয়ে ১৯৮৮ চনত প্ৰকাশ কৰা Assamese -English-Tai-Dictionary খনক " আফি- থা-না " বুলি লিখিছে ৷ " আফি- থা-না " শব্দটোৰ অভিধান গত অৰ্থ হ'ল যহৰা গজন ৷ পালি আৰু অন্যান্য শব্দ আমদানি কৰোতে কৰোতে standard Thai Language টোত মাত্ৰ ৬৹ শতাংশ non tai word সোমাল, আৰু মাত্ৰ ৪৹ শতাংশহে তাই শব্দ অৱশিষ্ট ৷ সেইকেইটাকো কেতিয়াকৈ আতৰাই পেলোৱা হ'ব, সেই " কেতিয়া " টো আহিবলৈও বেছিদিন অপেক্ষা কৰিব লগা নহ'ব ৷ দুজনমান " পণ্ডিতে " তাই আহোমৰ ব্যাকৰণ লিখিছে কিন্তু " ব্যাকৰণ " শব্দটো তাই আহোম শব্দ মিহলি কৰি নতুন এটা Ahomised word তৈয়াৰ কৰি লব পৰা নাই ৷ এতিয়া অসমত বহুতেই বহু কেইখন "তাই অসমীয়া শব্দাৰ্থ " লিখিছে, কিন্তু লিখি থাকোতে তাই মাতৃভাষী সকলৰ ওচৰলৈ গৈ তেওঁলোকৰ শব্দবোৰ আহৰণ কৰি লয় ৷ ফলস্বৰুপে প্ৰাচীন তাই শব্দ , অৰ্থাৎ তাই আহোম শব্দবোৰ বাদ পৰি গৈছে ৷ সেয়েহে ভাৱো ডেকা আহোম কিছুমানে তাই ভাষা শিকিবৰ বাবে Tai speaking মানুহৰ গাঁৱলৈ গৈ শব্দ কিছুমান শিকে কিন্তু সেই শব্দবোৰ পালি নে অন্য ভাষাৰ পৰা অহা সেইকথা নাজানে ৷ তাই আহোম শব্দ কিমান শিকে সেইটো সন্দেহৰ অৱকাশ আছে ৷ তেওঁলোকলৈ মোৰ অনুৰোধ যেন Tai speaking মানুহৰ পৰা ভাষা শিকিবলৈ যোৱাৰ আগত The Ahom Lexicon ত থকা শব্দবোৰ জনা বা শব্দ ৰিজনিটো জানি লোৱাটো ভাল হ'ব ৷ বাক্য গঠন আদিৰ বাবে tai speaking মানুহৰ পৰা জ্ঞান আহৰণ কৰিব লাগিব, কিন্তু শব্দৰ ক্ষেত্ৰত সাৱধান হ'বই লাগিব ৷\nএতিয়া মোৰ লিখাৰ উদ্যেশ্যটো হ'ল " আফি - থা-না " শব্দটো গ্ৰহণ নকৰি " তু- খম্ তাং চাম্ " ( তু খম্ - শব্দ, তাং- চাম্ - লগত অৰ্থ ) শব্দটো গ্ৰহণ কৰিলে আহোমত্ব থাকিব ৷ তেনে এটা উদেশ্য সন্মুখত ৰাখি নতুনকৈ coin কৰা কিছুমান শব্দপুঞ্জ মোৰ ' লিৎ- মুৎ আম্-ছু-ছিন্ ফু- ৰা-লুং ( ফুৰালুঙ ধৰ্মৰ হাতপুথি)" , অবৌৰঞ্জিক, নামৰ পুথি, "দয়- ছেং - দয়- খাম্ -2 ( ২৹৹৭ চনৰ মেদাম মে- ফীৰ স্মৰণিকা, বৃহত্তৰ নৰকাসুৰ পাহাৰ, গুৱাহাটী) নামৰ আলোচনীখনত প্ৰকাশ কৰিছিলো ৷\nবহুতো ডক্টৰেট উপাধিধাৰী " পণ্ডিতে " নিজৰ ভিতৰ ফোপোলা খিনি ঢাকি ৰাখিবলৈ " হাম সব জানটা ' হৈ যোৱা দেখা যায় ৷ দেখাবোৰেও নিশ্চিন্তে ভাৱে - হয়দেই এইজন বৰ ডাঙৰ পণ্ডিত , scholar হয় ৷ তেওঁ মধ্য প্ৰদেশ ফালৰ এখন বিশ্ববিদ্যালয়ত পঢ়িছিল য'ত নপঢ়িলেও M.A ত second class পায়, নামমাত্ৰ অকণ পঢ়িলেই first class পায় ৷ তেওঁ পাছ কৰি আহি পিছ দুৱাৰেদি অসমৰ এখন বিশ্ববিদ্যালয়ত চাকৰিত সোমাই ডক্টৰেট ডিগ্ৰী গ্ৰহণ কৰিলে ৷ কিছুক্ষেত্ৰত তেওঁ scholar হয় কিন্তু কেতিয়াও scholary হ'ব নোৱাৰিলে ৷ কলহপ্ৰিয় এইজন কিন্তু ভাল তাৰ্কিক আৰু নিজকে বহুত ওপৰত ৰাখিবলৈ চেষ্টা কৰে ৷ নিজে আহোম হোৱাৰ বাবে নিজৰ শৈক্ষিক বিষয়টিৰ উপৰিও তাই আহোমৰ সকলো ক্ষেত্ৰতে ওস্তাদি মাৰি ফুৰে আৰু কয় যে তেওঁ তাই ভাষাটো ভালকৈ জানে ৷ কিন্তু থাইলেণ্ডৰ মানুহ আহিলে তেওঁ তাই/ থাই ভাষাত কথা পাতিব নাজানে ৷ তেওঁ হেনো তাই ভাষাৰ এখন ব্যাকৰণো লিখিছে ৷\nকিন্তু তাই ভাষাটো অলপ চলপহে জানে ৷ কিবা প্ৰবলেম হ'লে তাই ভাষী য়ে হম গোঁহাই ওচৰলৈ দৌৰ মাৰে ৷ সেয়েহে তেওঁক জনা আহোমবোৰে কয় --\n" মৌল্লাৰ দৌৰ মছজিদলৈ, ড° ---—--- নৰ তাই ভাষাৰ দৌৰ য়ে হম গোঁহাঞিলৈ ৷\n" we are waiting by the river\nwe are watching by the shore.\nOnly waiting for the boatman\nsoon He'll come and row us o'er. "\nএনে এক সংকট ভৰা মুহুৰ্ত্তত তাই আহোমক বচাবলৈ কোন আগবাঢ়ি আহিব?\nকোনো নাহে ৷ বৰ্তমানে তাই আহোমৰ কাৰণে কাম কৰি থকাসকলৰ প্ৰায়ভাগেই অৰ্থলোভী, ক্ষমতালোভী, মেৰুদণ্ডহীন, সদাচাৰহীন, সুবিধাবাদী আৰু লালসাবাদী ৷\nহে লেং- দন পু-থাও, এই অমানুহ সোপাৰ হাতোৰাৰ পৰা তাই আহোম জাতিটোক ৰক্ষা কৰা, উঠি অহা চামক সুমতি দিয়া, তেওঁলোকেহে ৰুপায়িত কৰিব পাৰিব -\nWe Revive, We survive ৰ মূল spirit টো ৷


পাকৈঢোৰা - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n(কাও ধনেশৰ পৰা পুনঃনিৰ্দেশিত)\nপ্ৰজাতি: A. albirostris\nপাকৈঢোৰা বা কাও ধনেশ বা ঢেকঢেকী(ইংৰাজী: Oriental Pied Hornbill, বৈজ্ঞানিক নাম:Anthracoceros albirostris) 'Bucerotidae' পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত ধনেশৰ এটা প্ৰজাতি৷\nমতা পাকৈঢোৰা আকাৰ ৫৫-৬০ ছে: মি: আৰু মাইকী পাকৈঢোৰাৰ আকাৰ মতাতকৈ অলপ সৰু৷ ইয়াৰ ডেউকাৰ দৈৰ্ঘ্য সাধাৰণতে ২৩-৩৬ ছে: মি: হয়৷ মতা আৰু মাইকীৰ ঠোঁটৰ দৈৰ্ঘ্য ক্ৰমান্বয়ে ১৯ আৰু ১৬ ছে: মি: হোৱা দেখা যায়৷ পাকৈঢোৰা মতা আৰু মাইকী চৰাই দেখাত প্ৰায় একে হয়৷ ইয়াৰ ডিঙি, বুকু আৰু ডেউকা সেউজীয়া জিলিকণি থকা ক’লা বৰণৰ (black with greenish gloss) হয়। তলৰ বুকু, পেট আদি বগা, নেজ ডাল ক’লা আৰু নেজৰ আগটো বগা হয়৷৷\nই ভাৰত উপমহাদেশ আৰু দক্ষিণ-পূব এছিয়া ৰ বাংলাদেশ, ভূটান, কম্বোডিয়া, ভাৰত, ইণ্ডোনেছিয়া, লাওছ, মালয়েছিয়া, ম্যানমাৰ, নেপাল, চিংগাপুৰ, থাইলেণ্ড, তীব্বত, আৰু ভিয়েটনাম ত বিস্তৃত হৈ আছে৷\nক্ৰান্তীয় সেমেকা বনাঞ্চল ইয়াৰ স্বাভাৱিক বাসস্থান৷ \nপাকৈঢোৰাই সাধাৰণতে বিভিন্ন ফলমূল, সৰীসৃপ যেনে জেঠী, ভেকুলী আৰু পোক-পতংগ আদি খাই জীয়াই থাকে৷ \nপাকৈঢোৰাক আই.ইউ. চি. এনৰ ৰেড লিষ্টত ‘Least Concern (LC)’ প্ৰজাতি হিচাপে স্বীকৃতি দিয়া হৈছে৷ \nব্ৰুনেই (Brunei)ত পাকৈঢোৰা\nমালয়েছিয়া (Malaysia)ত পাকৈঢোৰা\nমালয়েছিয়া (Malaysia)ৰ ‘Labuk Bay Proboscis Monkeys Sanctuary’ ত পাকৈঢোৰা\n↑ BirdLife International (2012). "Anthracoceros albirostris". IUCN Red List of Threatened Species. Version 2012.1. International Union for Conservation of Nature. http://www.iucnredlist.org/apps/redlist/details/100600947। আহৰণ কৰা হৈছে: 16 July 2012.\n↑ 2.0 2.1 2.2 চৌধুৰী, আনোৱাৰুদ্দিন (২০০০). The Birds of Assam. প্ৰকাশক গুৱাহাটী: Gibbon Books. পৃষ্ঠা. ১৯৮. ISBN [[Special:BookSources/৮১-৯০০৮৬৬-2-6}|৮১-৯০০৮৬৬-2-6}]].\n↑ "Oriental Pied Hornbill - Anthracoceros albirostris : WAZA : World Association of Zoos and Aquariums". WAZA. http://www.waza.org/en/zoo/choose-a-species/birds/kingfishers-hornbills-and-relatives-coraciiformes/anthracoceros-albirostris। আহৰণ কৰা হৈছে: 2013-01-30.\n↑ 4.0 4.1 "Oriental Pied Hornbill (Anthracoceros albirostris) - BirdLife species factsheet". Birdlife.org. http://www.birdlife.org/datazone/speciesfactsheet.php?id=947। আহৰণ কৰা হৈছে: 2013-01-30.\n↑ IUCN Red List (March, 2011), http://www.iucnredlist.org\nৱিকিমিডিয়া কমন্সত পাকৈঢোৰা সম্পৰ্কীয় মিডিয়া ফাইল আছে।\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=পাকৈঢোৰা&oldid=321423"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন 18 মে' 2022 তাৰিখে ১৬:৫৩ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।