প্ৰেমপত্ৰ-নীলাক্ষি কাকতি – ফটাঢোল\nJune 5, 2022 ফটা প্ৰেম\nআজিকালিৰ দিনত ‘প্ৰেমপত্ৰ’ৰ বৰ বিশেষ গুৰুত্ব নাই যেনেই ভাৱ হয় যদিও আমি পঢ়ি থকা দিনত প্ৰেম আৰু প্ৰেমপত্ৰ-এই দুবিধৰ দৈ আৰু চিৰা, হাঁহ আৰু কোমোৰাৰ (বিহুৰ বতৰ শেষ হোৱাই নাই যে, সেয়ে উপমাবোৰো তেনেকুৱাই মনলৈ আহিছে) দৰেই সম্পৰ্ক আছিল৷ প্ৰেমপত্ৰৰ বাবে কিমানৰ প্ৰেমে তুলতুলীয়াকৈ পকিছিল, কিমানৰ প্ৰেমে গাখীৰ ফটাদি ফাটিছিল, ঘৰত ধৰা পৰি কাৰ কিমানৰ পিঠিত বাবৰি শাকৰ ফুল ফুলিছিল সীমা নাই!\nস্কুলীয়া দিনত লগৰ বান্ধৱী কেইজনীমানৰ প্ৰেমপত্ৰ পঢ়ি ভাৱ হৈছিল- বাপৰে ইহঁতৰ কি ভাগ্য! কি কি সাহিত্যৰ পয়োভৰ! মহান কবিৰ কবিতাৰ দুলাইন, ছন্দ মিলাই লিখা নিজৰ মনৰ ভাৱ, মিঠা মিঠা কল্পনা! পিচে নিজৰ বেলিকা সেইবিধৰ পৰা দূৰত থাকোঁ৷ কোনোবাই প্ৰপ’জ কৰিব বিচাৰিলেও ঘৰত ফলাখৰিৰ কোব খোৱাৰ ভয়ত গান্ধাৰীৰ বেশত থাকোঁ৷ যি নহওঁক আমাৰ লগৰ প্ৰেমপত্ৰ পোৱা কেইজনীৰ বেলেগ ডিমাণ্ড আছিল৷ লগতে সিহঁতৰ প্ৰেমপত্ৰ পঢ়িবৰ বাবে আমাৰ হেতাওপৰা লাগিছিল৷ মিঠা মিঠা কথা লিখি তলত বা মাজত হাৰ্ট এটা আঁকি তাত মাজেৰে কাড় চিন এডাল দি পঠিওৱা চিঠিখনৰ ডিমাণ্ড ৰিলায়েঞ্চৰ শ্বেয়াৰতকৈ কোনো গুণেই কম নাছিল৷\nবাৰু যিয়েই নহওঁক নিজে কাৰো বাবে নিলিখিলেও প্ৰেমপত্ৰ লিখাৰ ষ্টাইল সম্পৰ্কে মোৰ এটা সম্যক ধাৰণা হৈছিল৷ মই বোধকৰো সেইবাৰ হায়াৰ চেকেণ্ডাৰীৰ দ্বিতীয় বৰ্ষত৷ মোৰ লগৰ এজনে নতুনকৈ প্ৰথম বাৰ্ষিকত পঢ়িব অহা এজনীৰ প্ৰেমত হাবুডুবু খালে৷ কিন্তু তাৰ বিৰাট ভয়৷ কেনেবাকৈ যদি তাই প্ৰেম প্ৰত্যাখ্যান কৰে! আমি কেইজনমানে তাক তামাম জেক দিছোঁ৷ তাৰ ফালে তাই মাজে মাজে চাই বুলি কুহেলিকা ৰেষ্টুৰেণ্টত কফি আৰু আলুৰ চ’প ও খালোঁ৷ তাক ক’লো -নাই এনেকৈ নহ’ব৷ প্ৰেমৰ কাৰণে ইতিহাসত মানুহে ক’ত কিমান কি কৰি থৈছে আৰু তই তাইক মাত এষাৰ দি তোৰ মনৰ কথাও ক’ব নোৱাৰ? ধিক্কাৰ! সি বেচেৰাই কন্দনামুৱা হৈ মোক ক’লে- “তয়ে ভালকৈ কিবা লিখি দে যাতে তাই মোক ভাল পায়৷ ” মই বোলোঁ -মই কি লিখিম? তাতে মোৰ আখৰ বেয়া৷ সি ক’লে-” একো নহয় লিখ৷ তই কবিতাও লিখ’ নহয়৷ তাৰে দুই এষাৰী সোমোৱাই দিবি৷” উপায় নাই৷ বন্ধুত্বৰ খাতিৰত কবিতা, মৌ, চেনি,গুড় মিক্স কৰি দুই পৃষ্ঠামান লিখিলোঁ৷ লগতে তাইক নাপালে যে সি এই সংসাৰৰ পৰা বিদায় ল’ব সেইয়াও লিখিলোঁ৷ লিখা হোৱাত কলেজৰ টাবত লগোৱা ফুলৰ পুলি এটাৰ পৰা মনে মনে ফুল এপাহ চিঙি চিঠিৰ মাজত সোমোৱাই দি ছোৱালীজনীৰ লগৰ আৰু আমাৰ চিনাকি জুনিয়ৰ এজনীক চিঠিখন দি ছোৱালীজনীক দিব দিলোঁ৷ তাৰপিছতেই উৎকণ্ঠা আৰম্ভ হ’ল কি উত্তৰ আহিব বুলি৷ তাক অভয় দি ক’লোঁ যে একো চিন্তা কৰিব নালাগে৷ যি চিঠি লিখিছোঁ উত্তৰ সি বিচৰাধৰণেই হ’ব৷\nপিছদিনা কলেজত আড্ডা মাৰি আছোঁ৷ হঠাৎ দেখিলোঁ ছোৱালীজনীৰ লগত আমি পঢ়া স্কুলৰ অংকৰ বাইদেউ৷ নামতো নকও দেই৷ আমি তেওঁক দেখিলেই ভয়তে কপোঁ৷ বিৰাট কাঢ়া বাইদেউ৷ বুজিলোঁ আমাৰ গ্ৰহদোষ আৰম্ভ হৈছে৷ ছোৱালীজনী আৰু বাইদেউ আমাৰ ওচৰত আহিল৷ আমি থিয় হৈ বাইদেউক নমস্কাৰ দিলোঁ৷ তাই ক’লে- মা এইজনেই ল’ৰা৷ হে ইশ্বৰ! মনতে ভাবিলোঁ প্ৰেমত পৰিবলৈ ই ছোৱালী বিচাৰি নাপালে৷ বাইদেৱে লগৰজনক বৰ কাঢ়াকৈ একো নক’লেও ক’লে যে এতিয়া পঢ়াশুনা কৰাৰ সময়৷ পঢ়াত মন দিয়া উচিত৷ ভৱিষ্যতে যাতে এনে কথাৰ পুণৰাবৃত্তি নহয়৷ লগতে এইটোও ক’লে যে- “হাতৰ আখৰ ইমান বেয়া৷ আখৰ ভাল কৰিবাচোন৷ ” সি মোৰ ফালে পোন্দোৱাকৈ চালে৷ ময়ো চকুৰে বুজাই দিলোঁ- আগতেই কৈছিলোঁ চোন মোৰ আখৰ বেয়া৷ মোৰ হাতৰ আখৰৰ সমালোচনা বাদ দে৷ তোক যে বৰ্ডলৈ মাতি বাইদেৱে অংক কৰিব নিদিলে সেইটো ভাৱ!\n« মাধুৰীমা ঘৰফলীয়াৰ সৈতে অন্তৰংগ আলাপ\nভাৰাঘৰত ভোট জলকীয়াৰ খেতি -দিগন্ত তালুকদাৰ »\nমজা। এতিয়াও আখৰৰ প্ৰতি যত্ন নল’লে পিচে, লিখাটোতো আখৰ বৰ এটা ভাল হোৱা নাই।\nহা হা। মজা লাগিল\nসময় এতিয়াও যোৱা নাই, ইট ইজ নেভাৰ লেট টু ষ্টাৰ্ট এনিথিং নিউ\nহাঃ হাঃ৷ মজা৷


সাংবাদিকৰ দুখ : দিগন্ত চহৰীয়া - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nমই পঢ়াত বৰ এটা ঠিক নহয় ৷ ঠিক নহয় মানে টাউনত পঢ়িব যাওঁতে চিনেমাৰ হাৱা লাগিল ৷ স্কুলৰ পৰা পলাই চিনেমা চাব ল’লো ৷ ভালদৰে পঢ়া নহ’ল ৷ পঢ়া সময়ত চিনেমাৰ কথা ভাবি থাকিলে কত পঢ়া হব ? গতিকে ৰিজাল্ট ভাল নহল ৷ ক্লাছ নাইনত থাকোতে চিনেমা হ’লৰ গেট-কীপাৰ হ’ম বুলি ভাবিছিলোঁ ৷ যিয়েই নহওঁক, মেট্ৰিক এবাৰতে পাছ কৰিলো ৷ উচ্চতৰ মাধ্যমিকত ৰিজাল্ট ইমান বেয়া নহল ৷ সেই দুবছৰ চিনেমা তেনেকৈ চোৱা নাছিলোঁ ৷ অলপ মনপুতি পঢ়িছিলোঁ ৷ কিন্তুু বি এ-ৰ ৰিজাল্ট ভাল নহল ৷ সেই পুৰণি বেমাৰ ৷ চিনেমা চালোঁ বেছি ৷ পঢ়া ধোৱা চাঙত উঠিল ৷ কোনোমতে বি এ পাছ কৰিলোঁ বাৰু৷ এতিয়া কৰিম কি ? মই সাধাৰণ বি এ পাছ ৷ এই কথা ভাবি থাকোতে এটা সুযোগ পালোঁ ৷ স্থানীয় সংবাদদাতা হোৱাৰ ৷ জনসাধাৰণ পেপাৰৰ মঙলদৈৰ স্থানীয় সংবাদদাতা হ’লো মই ৷ প্ৰথমতে খেলৰ নিউজ পঠাইছিলোঁ ৷ পিছলৈ বেলেগ নিউজো পঠোৱা হ’লোঁ ৷ মই কিমান ভাল লিখিছিলোঁ নাজানো ৷ কিন্তুু মোক দেখোন পেপাৰৰ মুখ্য কাৰ্যালয়ত কাম কৰিবলৈ মাতিলে ৷ মই তেতিয়া ভালদৰে ইংৰাজী নাজানো ৷ পঢ়াত বেয়া আছিলোঁ ৷ কেনেকৈ জানিম ? তথাপি মৰসাহ কৰি জনসাধাৰণ পেপাৰত উপ সম্পাদকৰ পদত যোগদান কৰিলোঁ ৷ মই খেলৰ নিউজ কৰিব লাগে ৷ দৰমহা আছিল মাহে ২,৫০০ টকা ৷ ২০০৫ চনত মোৰ দৰে গাধ ল’ৰাৰ এয়া আছিল উপযুক্ত পাৰিশ্ৰমিক ! যিয়েই নহওঁক, কাম কৰি ভাল লাগিল ৷ ছিনিয়ৰৰ পৰা যথেষ্ট শিকিলোঁ ৷ লাহে লাহে লে-আউট কৰিব পৰা হ’লো ৷ খেলৰ নিবন্ধ লিখিব পৰা হ’লো ৷ বিস্ময়, সাতসৰী, প্ৰান্তিক আদি আলোচনীৰ লগতে অসমীয়া প্ৰতিদিন কাকতত মোৰ খেলৰ নিবন্ধ প্ৰকাশ পাবলৈ ধৰিলে ৷ ২০০৮ চনৰ পৰা ‘প্ৰান্তিক’ আলোচনীৰ ‘ক্ৰীড়াংগন’ শিতান নিয়মীয়াকৈ লিখি আছোঁ বুলি গৌৰৱ কৰিব পৰা হ’লো ৷ মানে গৌৰৱ কৰি কোৱা আৰম্ভ কৰিছিলোৱেই ৷ পিছে এতিয়া বয়স হোৱাত অনুভৱ কৰিছো জীৱনত বৰ ডাঙৰ ভুল কৰিলোঁ ৷ সাংবাদিক হবলৈ আহিব নালাগিছিল ৷ মই উপ সম্পাদক, ইংৰাজীত Sub Editor ৷ শুনিবলৈ বৰ ধুনীয়া আৰু সন্মানীয় এটা শব্দ ৷ চৰকাৰী অফিচৰ বিষয়াৰ সম পৰ্যায়ৰ এটা পদবী ৷ সেয়ে গৌৰৱ অনুভৱ কৰিছিলোঁ ৷ ঠিক একেদৰে পদ মৰ্যাদাৰ দিশৰ পৰা যিহেতু বিষয়া পদ, সেয়ে গুৱাহাটীলৈ আহি যিকোনো ৰুম ভাৰা লবলৈ লাজো লাগিছিল ৷ ছাব এডিটৰ এজন তৰ্জা বেৰ থকা ৰুমত থাকিব জানো ? ‘ষ্টেণ্ডাৰ্ড’ৰ কথা আছে৷ সেয়ে দৰমহা কম হ’লেও বেলেগৰ লগত ‘শ্বেয়াৰ’ কৰি হ’লেও অলপ ভাল ৰুমত থাকিব ললো ৷ এয়া দহ বছৰ আগৰ কথা ৷ এতিয়া মই অনুশোচনাত দগ্ধ ৷ সাংবাদিকতা লাইনলৈ আহিবই নালাগিছিল ৷ এতিয়া ঘূৰি যাবও নোৱাৰো ৷ বহু পলম হৈ গ’ল ৷ মানুহে কয় সাংবাদিকতা পবিত্ৰ বৃত্তি ৷ আচলতে একো পবিত্ৰ বৃত্তি নহয় ৷ এতিয়া সৱতে দালাল সাংবাদিকৰ দৌৰাত্ম্য ৷ প্ৰতিটো ক্ষেত্ৰৰ দৰে এতিয়া সাংবাদিকতা ক্ষেত্ৰতো দুৰ্নীতিয়ে ছানি ধৰিছে৷ বহুত ভাল ভাল কথা কোৱা, প্ৰথম পৃষ্ঠাত ডাঙৰ ডাঙৰ কথা লিখা সাংবাদিক এতিয়া দুৰ্নীতিত বেয়া ধৰণে নিমজ্জিত ৷ সাংবাদিকৰ দৰমহা এনৰেগাত কাম কৰা শ্ৰমিকতকৈও কম ৷ তাৰ পিছতো বহুত সাংবাদিকে আলাদিনৰ চাকি ক’ত পাই সেয়া সঁচাই আচৰিত ৷ আচলতে সাংবাদিকৰ গাত দোষ নাই ৷ মালিক পক্ষই ইমান কম দৰমহাত খটুৱাই যে সাংবাদিকজনে বাহিৰা উৎসৰে ধন ঘটিবলৈ বাধ্য ৷ মই কবলৈ সংকোচ নকৰো ৷ কালচাৰেল পেজ কৰাৰ বাবদ ময়ো থিয়েটাৰৰ পৰা পইচা পাইছিলোঁ ৷ অৱশ্যে মই কাকো পইচা দিবৰ কাৰণে জোৰ কৰা নাছিলোঁ ৷ যি ৫০০ বা ১০০০ টকা পাইছিলোঁ, পাব্লিচিটিৰ বাবে কাম কৰা মানুহে উপযাচি দিছিল ৷ সেইখিনি পইচাৰে মোৰ বহু অভাৱ দূৰ হৈছিল ৷ কাৰণ এতিয়া বয়-বস্তুৰ আকাশলংঘী দামৰ সময়ত মই দৰমহা পাওঁ মাত্ৰ ৮০০০ টকা ৷ গুৱাহাটীত এই আঠ হাজাৰ টকাৰে চলিব পাৰি জানো ? এতিয়া অৱশ্যে নাপাও ৷ গতিকে আকৌ অভাৱ ৷ গাঁৱত বহুতে সোধে মই কিমান দৰমহা পাওঁ ৷ লাজতে ১৫ ৰ ওপৰত বুলি কওঁ ৷ এই যে সাংবাদিকে কম দৰমহা পায় ইয়াৰ বাবে আমাৰ সাংবাদিকেই দায়ী ৷ সাংবাদিকৰ মাজত একতা নাই ৷ ওপৰ লেভেলৰ সাংবাদিকে বিভি\nন্ন উৎসৰ পৰা উপাৰ্জন কৰি ৰাজ অট্টালিকা বনাইছে ৷ কিন্তুু আমাৰ দৰে উপ সম্পাদকে মাহৰ শেষত ধাৰ কৰিবলগীয়া হয় ৷ মালিক পক্ষই এনেকুৱা এটা ‘ছিষ্টেম’ বনাইছে যাতে সাংবাদিকে বাহিৰা পইচা খাই তেওঁলোকৰ শোষণৰ বিৰুদ্ধে মাত মাতিব নোৱাৰে ৷ ইয়াৰ ফলত সৎ সাংবাদিক বলিৰ পঠা হৈছে ৷ পৰাগ কুমাৰ দাসৰ আদৰ্শৰ কথা কোৱা বেছিভাগ সাংবাদিকেই দুৰ্নীতিগ্ৰস্ত ৷ গতিকে মই নিজে পৰাগ কুমাৰ দাসৰ আদৰ্শত বিশ্বাসী নহয় ৷ আৰে, মাহৰ শেষত পইচাৰ চিন্তা কৰা সাংবাদিকে কি পৰাগ কুমাৰ দাসৰ আদৰ্শ পালন কৰিব ? উপ সম্পাদক এজনৰ হেনো প্ৰতিটো বিষয়ৰ ওপৰত সম্যক ধাৰণা থাকিব লাগে ৷ মানে সাংবাদিক বা উপ সম্পাদক এজনে যথেষ্ট পঢ়া শুনা কৰাৰ প্ৰয়োজন ৷ পিছে মাহৰ শেষত চাউলৰ চিন্তা কৰা সাংবাদিক, উপ সম্পাদক এজনৰ পৰা সেয়া আশা কৰিব পাৰি জানো ! এইখিনি কথা ক্ষোভত লিখিলোঁ ৷ সাংবাদিকতা বৃত্তি পবিত্ৰ ৷ মাত্ৰ বতাহ খাই সাংবাদিকতা কৰিব পাৰিব লাগিব, তেতিয়া সদায় পবিত্ৰ হৈ থাকিব ৷\n← ধান: হিমাংশু ভাগৱতী\nঈশ্বৰ ( জয়দীপ চক্ৰৱৰ্তী ) →


গৃহ বিভাগৰ আজব কাণ্ডঃ গোষ্ঠী-সংঘৰ্ষৰ বলি হোৱা পৰিয়ালৰ ছবি বিদেশীৰ প্ৰতীক হিচাপে ব্যৱহাৰ -\nHomeআঞ্চলিকগৃহ বিভাগৰ আজব কাণ্ডঃ গোষ্ঠী-সংঘৰ্ষৰ বলি হোৱা পৰিয়ালৰ ছবি বিদেশীৰ প্ৰতীক...\nগৃহ বিভাগৰ আজব কাণ্ডঃ গোষ্ঠী-সংঘৰ্ষৰ বলি হোৱা পৰিয়ালৰ ছবি বিদেশীৰ প্ৰতীক হিচাপে ব্যৱহাৰ\nচিৰাং: বিটিএডিৰ চিৰাং জিলাৰ বিজনী ৰাজহ চক্ৰৰ অন্তৰ্গত ভৱানীপুৰৰ এটি পৰিয়ালৰ ফটো স্বয়ং অসম চৰকাৰৰ গৃহ বিভাগে বিদেশী ন্যায়াধিকৰণৰ ৱেব পৃষ্ঠাত বিদেশীৰ প্ৰতীক চিহ্ন হিচাপে কাটা তাঁৰৰ বেৰ লগাই ব্যৱহাৰ কৰা ঘটনা ফাদিল হোৱাৰ পাছত বিষয়টোক লৈ তুমুল প্ৰতিক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি হৈছে। ঘটনাৰ বিৱৰণী অনুসৰি, ২০১২ চনৰ ২৪ জুলাইত চিৰাঙৰ আই নৈৰ ওপৰত থকা হাগ্ৰামা ব্ৰীজৰ ওপৰত ফটোখন তুলিছিল চিৰাঙৰ সাংবাদিক আব্দুল মালেক আহমেদে। বিটিএডিৰ গোষ্ঠী সংঘৰ্ষৰ সময়ত নিজৰ প্ৰাণ বচাই পৰিয়ালটো পলাই আহিবলগীয়া হৈছিল।\nটালি-টোপোলা লৈ অইন হাজাৰ হাজাৰ দুৰ্ভগীয়া লোকৰ দৰেই পৰিয়ালটো প্ৰাণৰক্ষাৰ স্বাৰ্থত নিৰাপদ স্থানলৈ আহি থকাৰ সময়তে সাংবাদিকে বাতৰিৰ বাবে ফটোখন তুলিছিল। পাছত সাংবাদিকগৰাকীয়ে বিটিএডিৰ গোষ্ঠী সংঘৰ্ষত আক্ৰান্ত হোৱা লোকৰ ফটোখন বাতৰি কাকতত প্ৰেৰণ কৰাৰ লগতে ফেচবুকতো আপলোড কৰিছিল| ফটোখন যথেষ্ট ভাইৰেল হৈ পৰিছিল। দেশ-বিদেশৰ আগশাৰীৰ বাতৰি কাকততো স্থান পাইছিল ফটোখনে। পাছৰ পৰ্যায়ত ভাৰতীয় নাগৰিকৰ ফটোখন বিদেশী ন্যায়াধিকৰণৰ ৱেব পৃষ্ঠাত অসম চৰকাৰৰ গৃহ বিভাগে কাটা তাঁৰৰ বেৰ লগাই দি বিদেশীৰ প্ৰতীক চিহ্ন হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিছে। ইয়াকে লৈ পৰিয়ালটিয়ে তীব্ৰ অসন্তোষ্টি প্ৰকাশ কৰিছে।\nআনহাতে, বৰ্তমানৰ বিধায়ক অখিল গগৈয়ে লিখা ‘বিদেশী সমস্যা আৰু জাতীয় আন্দোলনৰ পথ’ নামৰ কিতাপখনতো ফটোখনক বেটুপাটত স্থান দিয়া হৈছিল। ‘আখৰ প্ৰকাশন’-এ প্ৰকাশ কৰি উলিওৱা কিতাপখনত কি তথ্যৰ ভিত্তিত এটা ভাৰতীয় পৰিয়ালক বিদেশী শব্দৰ সৈতে জড়িত কৰিলে, সেয়া এক ৰহস্যৰ বিষয়! বিদেশী ন্যায়াধিকৰণৰ ৱেবৰ বিদেশীৰ প্ৰতীক হিচাবে ব্যৱহাৰ কৰা ফটোখনৰ পৰিয়ালটি ভৱানীপুৰৰ বাসিন্দা। তেওঁলোকে দেখুওৱা নথি অনুসৰি ১৯৫১ চনৰ পূৰ্বৰেপৰাই উক্ত গাঁওখনত বসবাস কৰে। ১৯৫১ চনৰ এনআৰচি, ১৯৬৬ চনৰ ভোটাৰ তালিকা আদি থকা পৰিয়ালটোক অসম চৰকাৰৰ গৃহ বিভাগৰ অন্তৰ্গত বিদেশী ন্যায়াধিকৰণে কাইটীয়া তাঁৰ লগাই উক্ত ফটো ব্যৱহাৰ কৰা কাণ্ডক গৰিহণা প্ৰদান কৰিছে বিভিন্ন দল-সংগঠনে।\nPrevious articleস্বপ্নপূৰণ: ২০বাৰ ‘গ্ৰেণ্ডশ্লাম’ বিজয়ৰ ৰেকৰ্ড নোভাক জোকোভিছৰ\nNext articleজিকা ভাইৰাছৰ দ্ৰুত সংক্ৰমণ কেৰালাত! আক্ৰান্ত ২২মহীয়া শিশু


শব্দ বৰষুণ....: নমামি ব্ৰহ্মপুত্ৰ আৰু চীনা আৰতিঃ এক অন্বেষণ (৪)\nযিমান চেষ্টা নকৰিলেও শেষ কৰিব নোৱাৰা বিষয় - পানী। যি পানীৰ বাবে আমাৰ অন্বেষণ আৰম্ভ হৈছিল - ব্ৰহ্মপুত্ৰ, তাৰে পাৰে পাৰে আমি বহু ঠাই ঘূৰিলোঁ, বহু কথা দেখিলোঁ, বহু কথাক সাঁথৰ হিচাপেই সাৱটি ললোঁ আমাৰ বুকুত। তাৰ পিছতো অনুসন্ধিৎসু শেষ নোহোৱা বাবে অৱশেষত আকৌ খুৰাক সুধিলোঁ সেই গুৰুত্বপূৰ্ণ কথাষাৰ - ইমান গুৰুত্বপূৰ্ণ স্থান পাব লগা, আন্তৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত গুৰুত্ব পাব লগাকৈ পানীতনো কি আছে। লগে লগে গুগল খুৰাই ধমকি মাৰি উঠিল - "মূৰ্খ, তাকো নাজান?"\nখুৰাই কি ক'লে তাক কম। তাৰ আগে আগে পুনৰ এবাৰ উজাই মেলিব খুজিছোঁ বাট, লুইতৰ বুকুৱেদি। পানীক একাষৰীয়াকৈ ৰাখি আমি বগাই গ'লোঁ টিলাবোৰলৈ; টিলাৰ পৰা সৰু পাহাৰবোৰলৈ আৰু অৱশেষত হিমালয়লৈ। আচলতে সৰু বৰ পৰ্বতৰ বুকুতেই থাকে অলেখ ৰহস্য আৰু সেই ৰহস্য ভেদ কৰিব পাৰিলেই আহৰণ কৰিব পাৰি সম্পদ। চীনা চৰকাৰে সেই ৰহস্য ভেদ কৰি আহৰণ কৰাত লাগি গৈছিল সম্পদসমূহ। বসুমতীৰ বুকু সুদা কৰি কাঢ়ি লৈ গৈছিল এপদ এপদকৈ সম্পদসমূহ আৰু সেই সম্পদেৰে ভৰাই তুলিছিল ৰাজকোষ। কিন্তু ভাৰতবৰ্ষ এনেয়ে আছিলনে?\nতথ্যই কয়, নাছিল। ভাৰতবৰ্ষও এনেই নাছিল। কাশ্মীৰকে ধৰি উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ ৰাজ্যসমূহৰ পাহাৰবোৰত ইংৰাজসকল থকা দিনৰে পৰাই সম্পদ আহৰণত ব্যস্ত আছিল চৰকাৰ। কিন্তু ভূগৰ্ভ খান্দি কেৱল কয়লা-পেট্ৰ'লিয়ামজাতীয় সম্পদসমূহতেই ক্ষান্ত আছিল ভাৰতবৰ্ষ। কিন্তু হঠাতে যেন অন্য এক দুৱাৰ মুকলি হ'ল। লাহে লাহে উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চল আৰু কাশ্মীৰে গুৰুত্ব পালে। কাশ্মীৰৰ গুৰুত্ব আৰু মৰ্যাদাৰ কথা কম, অলপ লাহে লাহে। তাৰে আগে আগে ৰ্উত্তৰ-পূৱৰ কথাখিনি শেষ কৰি লওঁ। উত্তৰ পূৱত সম্ভেদ পোৱা গ'ল বহুতো মূল্যৱান খনিজাত সামগ্ৰীৰ আৰু লাহে লাহে সেই বাবেই হৈ পৰিল "অষ্টলক্ষ্মী"। দেশৰ উন্নয়নৰ স্বাৰ্থত প্ৰয়োজন হ'ল "অষ্টলক্ষ্মী"ৰ উন্নয়ন। আৰু তাতোকৈ কিবা? আছে। আৰু আছে। যাম, লাহে লাহে।\nএতিয়া আহোঁ পানীলৈ। আচলতে পানীৰ ইমান গুৰুত্ব কিয়? গুগলৰ পাত বাগৰাৰ আগেয়ে নৈৰ সিপাৰলৈ গৈছিলোঁ। যাওঁতে সৰু সুৰা দুই এটা কথা মনলৈ আহিছিল। যেনে ধৰক, মই থকা ঠাইৰপৰা যদি নৈৰ বুকুলৈ যাওঁ, উষ্ণতা প্ৰায় দুই ডিগ্ৰীমান কমি আহে (এয়া ধাৰণাহে দেই)। খুব গৰমতো নৈৰ বুকুত পাওঁ বতাহৰ চানেকি আৰু ঠাণ্ডাৰ প্ৰভাৱ। পানীয়ে লৈ যায় নৈপৰীয়া জাৱৰ আৰু দি থৈ যায় পলসুৱা মাটি। আমি খোৱা প্ৰতিগিলাছ পানী দেখোন লুইতেই যোগান ধৰে (মোৰ ক্ষেত্ৰতহে)। অন্যৰ ক্ষেত্ৰত হয়তো মাটি খান্দি ওলোৱা পানীও হব পাৰে। লুইত পৰ্যটন, লুইত সপোন, লুইত গীতিকাৰৰ গানৰ উৎস, ঔপন্যাসিকৰ বিষয় আৰু কত যে কি!! তাৰমানে এই সকলোবোৰ কেৱল পানীৰ বাবেই নহয়নে? যদি লুইতত কাইলৈ পানী শূন্য হৈ পৰে, আমি একেদৰেই আদৰি লমনে লুইতক? নাই, নলও। কেতিয়াও নলও। যেনেকৈ ফলগু নদীক লোৱা নাই, তীষ্টাক অৱহেলা কৰিবলৈ লোৱা হৈছে, ঠিক তেনেকৈ। মানে, পানীহে আচল গুৰি। এই সৰু ক্লু লৈয়ে আৰম্ভ কৰি দিলোঁ আমাৰ অন্বেষণ। পানীৰ গুৰুত্বৰ কাৰণ।\nপানীৰ গুৰুত্ব এই বাবেই অধিক যে পানী খাদ্য, স্বাস্থ্য আৰু পৰিৱেশৰ বাবে আটাইতকৈ প্ৰয়োজনীয় অংগ। পানীৰ পৰিমাণৰ হেৰফেৰৰ লগত নিৰ্ভৰ কৰে এই তিনিওবিধৰ ভাৰসাম্যতা। তেন্তে সকলোৱে পানীক লৈ ইমান কাজিয়া কৰে কিয়?\nতাৰো কাৰণ আছে। তথ্যই কয় বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ ৭০ ভাগ পানী। আৰু সৰ্বমুঠ পানীৰ প্ৰায় ৫০ ভাগেই বৰফাৱস্থাত বা গ্লেচিয়াৰত আছে। অন্য ৩০ ভাগ সাগৰত আৰু বাকী ২০ ভাগ নৈ-জুৰি, খাল-বিল বা অন্য স্থানত আছে। অন্য স্থান বুলিলে বায়ুমণ্ডল, ভূ-গৰ্ভ আনকি আমাৰ শৰীৰৰ ভিতৰভাগত থকা পানীকো সামৰা হৈছে। কিন্তু লাহে লাহে পানীৰ পৰিমাণ যেন কমি আহিবলৈ ধৰিছে। গ্লেচিয়াৰ গলিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে। নৈ শুকাবলৈ আৰম্ভ কৰিছে, বিষাক্ত হৈ গৈ আছে পানী, অনুপযুক্ত হৈ আহিছে পানী। কিন্তু কিয়? ভাৰসাম্যতা। একমাত্ৰ ভাৰসাম্যতাৰ বাবে। আমি ভাৰসাম্যতা ৰক্ষা কৰি খাদ্য, স্বাস্থ্য আৰু পৰিৱেশৰ বাবে পানীক কামত লগাব পৰা নাই। পানীক কেৱল আমাৰ স্বাৰ্থৰ বাবেহে ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ শিকি আহিছোঁ।\nপানী আৰু পৰিৱেশৰ গৱেষকসকলে কয়, বিংশ শতিকাৰ সোণ যেনেকৈ আছিল তেল, একবিংশ শতিকাৰ সোণ হব পানী। ভাৱি চালে নোহোৱাও নহয়। আমি যদি চকু ফুৰাও দেখিম, যিবোৰ দেশ সমৃদ্ধিশালী, সেইবোৰৰ অধিকাংশই পানীৰ ধনী। পানীৰ ধনী বুলি কওঁতে সেইসমূহ ৰাষ্ট্ৰৰ ভূ-ভাগ অথবা চাৰিসীমা পানীৰে ভৰপুৰ কথাটোৱেই বুজোৱা হৈছে। আৰু কূটনীতিবিদসকলেও কথাখিনিৰ গুৰুত্ব বুজি উঠিছে। লগে লগেই চৰকাৰ সাজু হৈছে পানীৰ ধনী হোৱাৰ বাবে। আৰু আৰম্ভ হৈছে শীতল যুদ্ধ। কিন্তু কেৱল পানীৰ ধনী হোৱাৰ বাবেইনে এই কচৰাজি?\nনহয়। নিশ্চয় নহয়। পানীহে ৰাষ্ট্ৰযন্ত্ৰক দেখুৱাইছে বহু সম্ভাৱনাৰ বাট। পানী উদ্যোগীকৰণৰ বাবে গুৰুত্বপূৰ্ণ পৰিবহনৰ মাধ্যম। পানী সুৰক্ষাৰ বাবে উত্তম মাধ্যম। পানী উৎপাদনৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় মাধ্যম। লাহে লাহে সেই বাবেই পানীৰ ওপৰত আধিপত্যৰ বাবে দেশবোৰৰ মাজত আৰম্ভ হৈছে নিগণি দৌৰ। সকলোৱে ভাবিবলৈ লাগি গৈছে, পানী য'ত অধিককৈ থাকিব, সেইখন দেশৰেই অস্তিত্ব অধিক কাল টিকি থাকিব। চীনে সেই বাবেই আৰৱ সাগৰ ভাৰত মহাসাগৰৰ ওপৰত পোনে পোনে নোৱাৰিলেও পাকিস্তান, ভাৰতৰ যোগেদি প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিবলৈ উঠি পৰি লাগিছে। আৰু গ্লেচিয়াৰবোৰ?\nঅনুৰূপ ঘটনা ঘটিছে গ্লেচিয়াৰৰ ওপৰত আৰু তাৰ পৰা উৎপন্ন হোৱা জলধাৰাসমূহৰ ওপৰতো। কাশ্মীৰ তাৰেই এক নিদৰ্শন। এতিয়া কাশ্মীৰ কাক লাগিব বুলি সিধিলে চাগৈ এখন হাজাৰদলীয়া প্ৰতিযোগিতাই হৈ যাব। কিন্তু গ্লেচিয়াৰ বা পানীয়েই যে কাশ্মীৰৰ গুৰুত্বৰ প্ৰধান কাৰণ, তেনে নহয়। যদিও এই অন্বেষণত এয়া প্ৰসংহীন এক বিষয়, তথাপি হিমালয়ান অঞ্চলত হোৱা মূল্যৱান বনজ সম্পদো এই গুৰুত্বৰ অন্য এক কাৰণ বুলি পৰিৱেশ অধ্যয়নকাৰীসকলে দাবী কৰিছে।\nএতিয়া আহোঁ মূল কথালৈ। ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পৰা আমি এক বিশাল বিষয় আমাৰ অন্বেষণত আমি পালোঁ। যিটো বিষয়ত কেৱল সমস্যাৰ কথাহে কোৱা হ'ল। তেন্তে সমাধান ক'ত? খুৰাৰ এয়াই দোষ যে, খুৰাৰ ওচৰত সমাধান নাথাকে। কিন্তু থাকে সমাধানৰ বাবে লোৱা বিশেষ কিছুমান পদক্ষেপৰ কথা। আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় জল-বিতৰণ, জলচুক্তি আৰু বুজাবুজিৰ মাজেৰে দেশসমূহে এক সুন্দৰ বাৰাবৰণৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে। শেহতীয়াভাৱে বৈজ্ঞানিকসকলে ভাবি উলিওৱা বিভিন্ন জল-বিতৰণৰ উপায়সমূহ অৱলম্বন কৰি ইয়াৰ সৰ্বোৎকৃষ্ট প্ৰয়োজনীয় খৰচেৰে পৰিৱেশৰ ভাৰসাম্য ৰক্ষা আৰু খাদ্যসামগ্ৰীৰ উৎপাদনেৰে পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ সম্পদ মানৱসম্পদক বিপদমুক্ত কৰিব পাৰে। অন্যথাই পানীৰ এই কন্দলে যে সকলোকে এক কাতৰ মৃত্যুৰ মুখলৈ টানি নিব সেয়া নিশ্চিত।\nপানীৰ এই বিপদৰ সময়ত আমাৰ কৰণীয় আছেনে? আছে। হাজাৰগুণ আছে। চৰকাৰে এই নৈপাৰত নমামী উৎসৱ পতাৰ পৰিৱৰ্তে সেউজ উৎসৱৰ বাবে ৰাইজক উদগণি যোগাওঁক। ৰাইজে মাটিৰ বুকু ফালি পানী উলিওৱাৰ পৰিৱৰ্তে প্ৰাকৃতিকভাৱে বৈ অহা পানী ব্যৱহাৰ কৰিবলৈকে যৎপৰনোষ্টি চেষ্টা কৰক, বৰষুণৰ পানী ধৰি ৰখাৰ বাবে "ৰেইন ৱাটাৰ হাৰ্ভেষ্টিং" আদিকে ধৰি উল্লেখনীয় পদ্ধতিবোৰ অৱলম্বন কৰি পানীৰ অপব্যয় ৰোধ কৰক আৰু মানৱসম্পদৰ ৰক্ষাৰ হেতুকে স্বাস্থ্য আৰু মনৰ সৱলতাৰ বাবে জৈৱিক খাদ্যৰ উৎপাদনত লাগক। দেখিব পানীৰ বাবে আমাৰ মাজত, ইখন-সিখন দেশৰ মাজত আনকি আন্তৰ্জাতিক পৰ্যায়তো খেলিমেলিবোৰ নাইকীয়া হৈ পানী উভৈনদী হৈ থাকি যাব।\n[ এই প্ৰবন্ধলানি প্ৰকৃততে এক অন্বেষণহে। ইণ্টাৰেনেটত পোৱা বিভিন্ন প্ৰবন্ধ, বাতৰি, লেখা, মানচিত্ৰ, ছৱি আদিৰ যোগসূত্ৰ ঘটাই এই প্ৰৱন্ধলানি লিখিবলৈ যত্ন কৰা হৈছে। বহুতো স্থানত ইণ্টাৰনেটত পোৱা তথ্যবোৰৰো অমিল থাকে; তেনে স্থানত অধিক উপযোগী বুলি ভৱা তথ্যসূত্ৰকেই ইয়াৰ সমল হিচাপে লোৱা হৈছে। প্ৰৱন্ধলানিৰ কোনো অংশৰে ভুল উপস্থাপনৰ তথ্য যদি তথ্যসূত্ৰসহ কোবোবাই জনাই দিয়ে, কৃতাৰ্থ হম]\n[ৰচনাকালঃ ১৩ অপ্ৰিল, ২০১৭]\nউপস্থাপক Dhrubajyoti Sarma সময় 12:16 PM


Candid Chronicles ..বিক্ষিপ্ত : ::::: পাত্ৰী লাগে ::::\nপাত্ৰীয়ে ঘৰৰ কামকাজ, ৰন্ধা বঢ়া, কাপোৰ কানি ধোৱা, ঘৰ চাফা কৰা, ল’ৰা ছোৱালী দেখ-ভাল কৰা আদি কাম কাজ নজনা বা ভৱি‍ষ্যতেও শিকিবলৈ ইচ্ছা নকৰা বাঞ্ছনীয়।কামকৰা মানুহ নহলে, পিয়াহত মৰিবলগীয়া পৰিস্থিতি সৃষ্টি হ'লেও নিজে পানী এগিলাচ লৈ খাব নোৱাৰা পাত্ৰীয়েহে বিবেচনাধীন হব বুলি আশা কৰিব পাৰে। শ্বপিং মললে নগ’লে বা মেক ডি, কেএফচি, পিজ্জা হাট আদিত নেখালে এদিনো থাকিব নোৱাৰা পাত্ৰীহে এই পদৰ বাবে যোগ্য হব। শ্বপিঙৰ বাদে পাত্ৰীৰ আন কোনো হবি(hobby) থাকিব নোৱাৰিব। ঘৰত থকা সময়খিনিত কেৱল ফুৰিবলৈ যাও, লং ড্ৰাইভত যাও, এব্ৰ’ড ট্ৰিপত যাও, অলৈ যাও, তলৈ যাওকৈ চিঞৰ বাখৰ কৰি থাকিব পাৰিব লাগিব।\nপাত্ৰী দেখিবলৈ যেনেকুৱাই নহওক লাগে কিয়, নিজকে দেখিবলৈ বলীউডৰ শেহতীয়া চুপাৰহিট হিৰইন গৰাকীৰ দৰে বুলি ভাবিব লাগিব, আৰু এই কথাটো জনসমাজক পতিয়ন নিয়াবলৈ নিজৰ চুলিখিনি মাহেকে পষেকে ষ্ট্ৰেইট টু কাৰ্ল এণ্ড ভাইচি ভাৰ্চা কৰি থাকিব লাগিব, লগতে এহেজাৰ এবিধ হেয়াৰ কালাৰো লগাব লাগিব, যেতিয়ালৈকে চুলিখিনি মৰাপাটৰ দৰে শুকান আৰু পাতল ৰঙচুৱা, হালধীয়া বৰণৰ নহয়গৈ। মে'নিকিঅ’ৰ, পে'ডিকিঅ’ৰ, গ'ল্ড ফেচিয়েল, ন’জ জব, আদিৰ অভিজ্ঞতা নথকা পাত্ৰীক কোনো কাৰণ নদৰ্শোৱাকৈ অগ্ৰাহ্য কৰা হব।\nক্ৰেডিট কাৰ্ড হেৰুওৱা, পাৰ্চটো/মোবাইলটো বাটত পেলাই অহা, এটিএমৰ পিন মনত ৰাখিব নোৱাৰা আদিক প্ৰয়োজনীয় অৰ্হতা বুলি গণ্য কৰা হব। ড্ৰাইভিং জানিলে ভাল, কিন্তু সদায় হেণ্ডব্ৰেক লগাইহে গাড়ী চলাব লাগিব; সঘনাই য'তে ত'তে, যাকে তাকে গাড়ীৰে খুন্দিয়াই থকাৰ অভিজ্ঞতা থাকিলে ভাল।\nফেচবুক, হোৱাটচএপ, স্কাইপ, কিক, ৱি-ছাট, টুইটাৰ আদি ব্ৰহ্মাণ্ডৰ সকলো চচিয়েল নেটৱৰ্কিং চাইটতে পাত্ৰীৰ একাউণ্ট থকিব লাগিব, কেৱল থাকিলেই নহব, ২৪×৭ এক্টিভ থকাৰ অভিজ্ঞতা থাকিব লাগিব। দিনে ২০/২৫ খন চেলফি তুলি এই চাইট বিলাকত, Meeeehhhh.... বুলি লিখি আপল’ড কৰাত পাত্ৰী সিদ্ধহস্ত হোৱা প্ৰয়োজন। পাত্ৰীয়ে এই সকলো চাইটৰ DP বিলাক দিনে নূন্যতম চাৰিবাৰকৈ সলনি কৰিব লাগিব, আৰু মিনিটে মিনিটে তাত পৰা লাইক, কমেণ্টৰ হিচাপ কৰি থাকিব লাগিব। সেইটো কাম আৰু শ্বপিঙৰ বাদে আন কোনো কামতেই চিনচিয়েৰ হোৱা অবাঞ্ছনীয়।\nপাত্ৰীৰ নাই নাই বুলিও কমচে কম, দহ পোন্ধৰজন বয়ফ্ৰেণ্ডৰ লগত লীলাখেলা কৰাৰ অভিজ্ঞতা থকা উচিৎ। একেসময়তে কেইবাজনো বয়ফ্ৰেণ্ডৰ পৰা লাপু, চিনেমাৰ টিকেট, আৰু ৰেষ্টোৰাঁৰ বিল সৰকাই নিজকে ক্লীন কৰি ৰখা প্ৰাৰ্থীক প্ৰথম সুযোগ দিয়া হব। উপযুক্ত প্ৰাৰ্থীৰ ক্ষেত্ৰত আৰু অলপ বেছি ভিতৰপকীয়া গন্দগোল থাকিলেও ই যোগ্যতাৰ পৰিপন্থী নহব।\nইয়াৰ লগতে পাত্ৰীগৰাকীৰ ভূগোল, বুৰঞ্জী, সাহিত্য, ক্ৰীড়া, ৰাজনীতি আদি বৰিং বিষয়বিলাকত নূন্যতম জ্ঞানকনো থাকিব নেলাগিব, অৱশ্যে শেহতীয়া হিন্দী চিনেমাবিলাকৰ সকলো গীত সম্পূৰ্ণকৈ মূখস্থ ৰাখিব পাৰিলে ভাল। কেৱল, অসমীয়া নজনা বা জানিলেও নোকোৱা, আৰু কেনেবাকৈ ভুলতে ক’লেও বাক্যগাঁঠনি, উচ্চাৰণ আদিৰ ছৌদ্ধ গোষ্ঠী উজাৰ কৰিব পৰা প্ৰাৰ্থীয়েহে আবেদন কৰিব। পাত্ৰীয়ে ইংৰাজী জনা যেন দেখুৱাই দুটামান ইয়েচ, ন’ কব পাৰিলেই হব, কিন্তু সলসলীয়াকৈ হিন্দী ভাষা জনা অতি দৰকাৰী, নিজৰ বান্ধৱীসকলৰ লগত যিকোনো ক্ষেত্ৰতে কেৱল হিন্দীতহে কথা পাতিব লাগিব।। ৩৫ হাজাৰ টকীয়া দামী মোবাইল এটা লৈ তাৰে কেৱল চেলফি তুলিব জনা প্ৰাৰ্থীয়ে সুকীয়াকৈ এই অৰ্হতাৰ কথা উল্লেখ কৰিব। মাহে মাহে মোবাইল সলনি কৰা অভিজ্ঞতাও এ'ডেড এডভাণ্টেজ বুলি গণ্য কৰা হব।\nবিয়াৰ পাছত পাত্ৰীয়ে স্বামীৰ ঘৰখনক বেছি পাত্তা দিব নোৱাৰিব, কথাই প্ৰতি নিজৰ মাকৰ ঘৰখনহে যে ভাল আৰু এইখন ঘৰলে আহি তেও বৰ্বাদ হৈ গ'ল সেই কথা সকলোকে সোঁৱৰাই থাকিব পাৰিব লাগিব। হিন্দী চিৰিয়েলৰ পৰা প্ৰাপ্ত জ্ঞান মতে শাহু, শহুৰ, দেৱৰ, ননদ, ওচৰ চুবুৰীয়া আদিক প্ৰথম ঘৰ সোমোৱাৰ দিনাৰ পৰাই পৰম শত্ৰু জ্ঞান কৰিব লাগিব।নিজৰ স্বামীক কথাই প্ৰতি সন্দেহ কৰি জীৱনটো গালি শপনি, শাওপাত, ভীতি প্ৰদৰ্শন, চুইচাইডৰ ৱাৰ্ণিং আদি দি/কৰি থাকিব বুলি নিৰ্বাচিত প্ৰাৰ্থীয়ে বিয়াৰ আগতেই এখন ২০ টকীয়া দলিলত নটাৰী শপতনামাত চহী কৰিব লাগিব।\nআপুনি যদি ওপৰৰ কথাখিনি পঢ়িব পৰা নাই, বা অসমীয়াত লিখা আৰু দীঘল দেখি, বৰিং, (কেনেকে যে লিখে ইমানগাল?) বুলি নিশ্চিত হৈছে, তেন্তে হয়তো আপুনিয়েই সেইগৰাকী সপোন কুঁৱৰী, যাৰ বাবে আমাৰ সুদৰ্শন ৰাজকুমাৰে শুকুলা ঘোঁৰাত উঠি, মখমলেৰ কাপোৰেৰে সোণৰ দোলা সজাই অপেক্ষা কৰি আছে। এতিয়াই তলৰ ইমেইল আই,দি,ত আপোনাৰ ৰিজিউমি আৰু ফেচবুক প্ৰফাইলৰ লিংক পঠাওক..অপৰচুনিটি নকচ অলনি ৱানচ.......\nবি.দ্ৰ.:- যিটো কমেন্টে মোৰ দৰে নিমাখিত লোকক এইখন আবোল তাবোল বকিবলে উচটালে, সেইটো হ'ল ...\nNayanjit Deka :- Abhijit da__beleg eku criteria naiei, matro khana bonabo najana, shopping kori bhal pua, makeup pagol, eku kaam bhalke najana, furibo pale eku nalaga, movie sai bhal pua aru daily 20-25 khan maan ke selfie tuli bhal pua ejoni holei hobo auu pai..........................aru......\nPosted by Abhijit Kalita at 10:39 AM


পৃষ্ঠা:সাধনা- দণ্ডিনাথ কলিতা.djvu/৯৫ - ৱিকিউৎস\nছোৱালী, মোৰ ওপৰতেই নিৰ্ভৰ কৰি আছে; খবৰ-বাতৰি লৈ নাথাকিলে নো কেনেকৈ?\nযি সকল প্ৰশ্নকাৰকৰ লগত লক্ষ্মীকান্তৰ পৰিচয় আছিল, তেওঁলোকে দেখাদেখিকৈ একো নকলেও এই উত্তৰত যে সন্তুষ্ট হোৱা নাছিল সি নিশ্চয়।\nআন পিনে সন্ধ্যাৰ পান-ভোজনৰ অন্তত প্ৰভাৰ ঘৰলৈ অহা গোকুলচন্দ্ৰৰ দৈনিক কৰ্ত্তব্যৰ ভিতৰত পৰিণত হ’ল। আজি কালি তেওঁ ৰম্ভাক পঢ়াবলৈ যাবলৈকো এৰিলে। উকীলৰ আগমনত প্ৰভা সন্তুষ্ট হৈছিল নে অসন্তুষ্ট হৈছিল ক’ব নোৱাৰোঁ; কিন্তু উকীল হলে দিনৌ আহিছিল আৰু দুই-তিনি ঘণ্টা জোৰাকৈ আলাপ কৰি প্ৰায় সদায় ৰাতি দুপৰত ঢলংপলংকৈ ঘৰলৈ উলটিছিল। তেনেকৈ যাওঁতে কেতিয়াবা চাকৰে বিচাৰি নোপোৱালৈকে আলি-খাৱৈ শুৱনি কৰিব লগাও হৈছিল।\nকোনোৱে ভাবিব পাৰে যে স্কুলখন নতুন কৈ পতাৰ কাৰণে চেক্ৰেটাৰী সদায় ভু লবলৈ আহে আৰু তাৰ উন্নতিৰ নিমিত্তে প্ৰভাৰ লগত আলোচনা কৰোঁতে পলম হয়। কিন্তু তেওঁলোকৰ কথা-বতৰালৈ চাই সেই কথা সম্পূৰ্ণ সঁচা যেন নালাগে। তেওঁলোকৰ এদিনৰ আলোচনাৰ গঢ় দেখিলেই বাকী দিনৰ বিষয়েও এটা অনুমান কৰিবলৈ বোধকৰোঁ চল লাগিব।\nপ্ৰথম দিনা চেক্ৰেটাৰী গ’লত প্ৰভাই তেওঁক উলহ-মালহকৈ বহিবলৈ দিলে আৰু স্কুলৰ কথাৰ অৱতাৰণা কৰিলে। চেক্ৰেটাৰীয়ে তাৰ লাগ-বান্ধ নোহোৱা দুটামান উত্তৰ দিলে মাথোন। প্ৰভাই ক’লে, — “ছাত্ৰীৰ সংখ্যা যাতে সৰহ হয়, তাৰ বাবে আপোনালোকে কিছু যত্ন কৰিব।”\nচেক্ৰেটাৰী — যাৰ পঢ়িবৰ মন, আপুনি আহিব নহয়। স্কুল পাতি দিছোঁ, এতিয়া আকৌ পঢ়িবলৈকো কাবৌ কৰিব লাগিল নে?\n— ৮৯ —\n"https://as.wikisource.org/w/index.php?title=পৃষ্ঠা:সাধনা-_দণ্ডিনাথ_কলিতা.djvu/৯৫&oldid=53159"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাটো শেষবাৰৰ কাৰণে ২৯ এপ্ৰিল ২০২০ তাৰিখে ১২:৫১ বজাত সলনি কৰা হৈছিল।


তোমাক নেদেখিলে খাবও নোৱাৰোঁ,শুবও নোৱাৰোঁ! বিকিক লগ পাবলৈ ইন্দোৰলৈ ঢপলিয়ালে কেটৰিনা -\nHomeমনোৰঞ্জনতোমাক নেদেখিলে খাবও নোৱাৰোঁ,শুবও নোৱাৰোঁ! বিকিক লগ পাবলৈ ইন্দোৰলৈ ঢপলিয়ালে কেটৰিনা\nতোমাক নেদেখিলে খাবও নোৱাৰোঁ,শুবও নোৱাৰোঁ! বিকিক লগ পাবলৈ ইন্দোৰলৈ ঢপলিয়ালে কেটৰিনা\nতোমাক নেদেখিলে খাবও নোৱাৰোঁ,শুবও নোৱাৰোঁ! বিকিক লগ পাবলৈ ইন্দোৰলৈ ঢপলিয়াই গ'ল কেটৰিনা\nডিজিটেল ডেস্কঃ বলীউড অভিনেত্ৰী কেটৰিনা কাঈফ আৰু অভিনেতা বিকি কৌশল বিবাহপাশত আৱদ্ধ হোৱাৰ পাছৰে পৰা সংবাদ শিৰোনাম দখল কৰি আছে। কেটৰিনা এইকেইদিন তেওঁৰ আহিবলগীয়া ছবি টাইগাৰ ৩ আৰু অন্যান্য প্ৰকল্পসমূহত যথেষ্ট ব্যস্ত হৈ আছে। আনহাতে বিকিক ব্যস্ত থকা দেখা গৈছে তেওঁৰ আহিবলগীয়া ছবি লুকা চুপি ২ ৰ শ্বুটিঙৰ কামত।\nবিয়াৰ পাছৰে পৰা কেট-বিকি বেছিদিন একেলগে থাকিবলৈকে নাপালে। শ্বুটিঙৰ বাবে বিকি ইন্দোৰ আহিবলগীয়া হ’ল। বিকিক এয়াৰপৰ্টত থ’বলৈ অহা কেটৰিনাৰ সেই ফটোও ভাইৰেল হৈ পৰিছিল। এতিয়া বিকিক এৰি থাকিব নোৱাৰা হৈছে ন বোৱাৰী কেটৰিনা। ”তোমাক নেদেখিলে খাবও নোৱাৰো..শুবও নোৱাৰো অৱস্থা হৈছে” কেটৰিনাৰ।\nবিকিক লগ পাবলৈ ইন্দোৰলৈ ঢপলিয়াই গ’ল কেটৰিনা কাঈফ। কেটৰিনাক নিবলৈ ইন্দোৰ বিমানবন্দৰত উপস্থিত হৈছিল স্বামী বিকি কৌশল। ইয়াৰ পৰা দুয়ো বাইপাছ, লাভ গঙ্গাৰ ওচৰৰ এখন হোটেলত উপস্থিত হয়। কেটে স্বামী বিকিৰ সৈতে কিছু সময় কটাবলৈ ইন্দোৰলৈ আহিছে। ইন্দোৰত কেটৰিনাৰ আগমনৰ পাছত অনুৰাগীসকলে খবৰ কৰি গম পাইছে যে নৱ দম্পতীয়ে মনৰ আনন্দৰে একেলগে সময় অতিবাহিত কৰিছে।\nইয়াৰ পূৰ্বে কেটৰিনা ২০১৬ চনত ইন্দোৰলৈ আহিছিল। ২০১৬ চনৰ পাছত বিয়াৰ পাছত প্ৰথমবাৰৰ বাবে স্বামীক লগ কৰিবলৈ ২০২২ চনত ইন্দোৰত ভৰি থয় মোহময়ী অভিনেত্ৰী কেটৰিনা কাঈফ । বিকি কৌশল আৰু কেটৰিনা কাঈফে বৃহস্পতিবাৰে বিবাহৰ পাছত তেওঁলোকৰ প্ৰথম লহৰি উদযাপন কৰে ইন্দোৰত। কেটৰিনাই বিকিৰ সৈতে লহৰি উদযাপন কৰাৰ ফটো ছচিয়েল মিডিয়াত শ্বেয়াৰ কৰে।\nবিকিৰ সৈতে হাঁহি হাঁহি লহৰিৰ আনন্দ উপভোগ কেটৰিনাৰ\nউল্লেখ্য যে শস্য চপোৱাৰ বতৰৰ সৈতে সংগতি ৰাখি ভাৰতৰ অন্যান্য প্ৰান্ততো মাঘ বিহুৰ দৰে উৎসৱ পালন কৰা হয়। তামিলনাডুত পুংগল, গুজৰাট, পশ্চিমবংগ আৰু কৰ্ণাটকত মকৰ সংক্ৰান্তি আৰু উত্তৰ ভাৰতৰ পঞ্জাৱ, হাৰিয়ানা, হিমাচল প্ৰদেশকে ধৰি ৰাজ্যসমূহত লহৰি হিচাপে এই উৎসৱ পালন কৰা হয়৷\nআৰু পঢ়কঃ উৰুকাৰ নিশা দূৰ্ঘটনাশূন্য হৈ ৰ’ল মহানগৰী; সুৰাপায়ী চালকৰ বিৰুদ্ধে ৰুজো ৪৮ টা গোচৰ\nPrevious articleমকৰ সংক্রান্তিত কেন্দ্রীয় আয়ুস মন্ত্রণালয়ৰ সূৰ্য নমস্কাৰ\nNext articleধ্বংস হ’ব নেকি পৃথিৱী? ক্ৰমাৎ বৃদ্ধি পাইছে বায়ুমণ্ডলৰ উষ্ণতা, প্ৰতিবেদনত উন্মোচন ভয়ংকৰ তথ্য


বুধবৰীয়া জীৱন যৌৱন - অসমীয়াৰ সুখ-দুখ\nHome Unlabelled বুধবৰীয়া জীৱন যৌৱন\nদেশত নাৰী আৰু শিশুৰ বিৰুদ্ধে ক্ৰমবৰ্ধমান নিৰ্যাতনৰ ঘটনাই সকলোৰে চকু থৰ কৰিছে৷ এইদিশলৈ লক্ষ্য ৰাখি দেশত এক কঠোৰ আইনৰ প্ৰয়োজনীয়তাক লৈ চলিছে সৰ্বত্ৰ আলোচনা৷ তাৰ মাজতে ইন্দোৰৰ এজন অধিবক্তাই উচ্চতম ন্যায়ালয়ত পৰ্ণগ্ৰাফিক ৱেবচাইট সমূহক নিষিদ্ধ কৰাৰ বাবে ৰাজহুৱা স্বাৰ্থ জড়িত আবেদন জনায় আৰু উচ্চতম ন্যায়ালয়েও সেই সন্দৰ্ভত সঁহাৰি দিবলৈ চৰকাৰক নিৰ্দেশ দিছে৷ ইতিমধ্যেই চীন আৰু চৌদি আৰৱীয়াই এনে নিষিদ্ধকৰণৰ জড়িয়তে ইয়াক প্ৰতিৰোধৰ চেষ্টা চলাইছে ৷\nপিছে দেশৰ আগশাৰীৰ বাতৰিকাকত ইণ্ডিয়ান এক্সপ্ৰেছৰ পাঁচ মে’ ২০১৩ ত প্ৰকাশিত এক প্ৰৱন্ধই যেন সকলোকে চমকিত কৰিব৷ প্ৰকাশিত তথ্যমতে প্ৰতি চেকেণ্ডত পৃথিৱীৰ মানুহে ৩০৭৫ডলাৰ পৰ্ণগ্ৰাফীৰ নামত খৰছ কৰে, প্ৰতি চেকেণ্ডত ২৮,২৫৮ জনে পৰ্ণগ্ৰাফি চায়, প্ৰতি চেকেণ্ডত গড়ে ৩৭২জনে প্ৰাপ্ত-বয়স্ক সমলৰ সন্ধানত ইণ্টাৰনেটত চাৰ্ছ ইঞ্জিনৰ দুৱাৰত টুকুৰিয়াই৷ আৰু প্ৰতি ৩৯মিনিটত আমেৰিকাত একোটাকৈ পৰ্ণগ্ৰাফিক ভিডিঅ’ নিৰ্মিত হয়৷\nদেশে দেশে আইনঃ\nপৃথিৱীৰ বিভিন্ন দেশত পৰ্ণগ্ৰাফিক সমল, ইণ্টাৰনেট পৰ্ণগ্ৰাফিক লৈ কোনো সুষম আইন নাই৷ বিভিন্ন দেশত পৰ্ণগ্ৰাফিক একেবাৰে নিষিদ্ধকৰণ, কিছু কিছু আইনে অনুমতি দিয়া বয়সৰ পাছত উপভোগ কৰা বা তাৰ আনুষংগিক কথাক লৈ মতবিৰোধ বা বিতৰ্ক আছে৷ তথাপি দেশে দেশে আইনে কিছু নীতি নিয়ম বান্ধি দিছে৷\nইংলেণ্ডতঃ হাৰ্ড ক’ৰ পৰ্ণগ্ৰাফিক সমল একেবাৰে নিষিদ্ধ আছিল ১৯৯৯চন পৰ্যন্ত ৷ কিন্তু ইউৰোপিয়ান ইউনিয়নৰ আন সদস্য দেশ সমূহৰ সতে বাণিজ্যিক সম্পৰ্ক সুষম কৰাৰ স্বাৰ্থত ইয়াক প্ৰত্যাহাৰ কৰে৷ তাৰ পাছত পুনৰ ২০০৮চনত গৃহ বিভাগে একস্ট্ৰীম পৰ্ণগ্ৰাফী ৰখা কাৰ্যক ক্ৰাইম আখ্যা দি নতুন আইন বনায়৷ চাইল্ড পৰ্ণগ্ৰাফী এই দিশত নিষিদ্ধ আৰু ১০বছৰ পৰ্যন্ত কাৰাবাসৰ দণ্ডৰ ব্যৱস্থা ৷\nজাৰ্মানীতঃ অনলাইন পৰ্ণগ্ৰাফিক সমল আহৰণ কৰিবৰ বাবে বয়স ভেৰিফিকেচনৰ ক্ষেত্ৰত অতি কঠোৰ ৷ মজাৰ কথা এয়ে যে জাৰ্মানীত আকৌ আইনে চাইল্ড পৰ্ণগ্ৰাফীক ১৪বছৰ পৰ্যন্ত আৰু য়ুথ পৰ্ণগ্ৰাফী ১৪-১৮বছৰ দুটা বেলেগ ভাগত বিবেচনা কৰিছে ৷\nপাকিস্তানতঃ পৰ্ণগ্ৰাফী সম্পূৰ্ণ নিষিদ্ধ৷ যোৱা ২০১১চনৰ নৱেম্বৰ মাহৰ পৰা পৰ্ণগ্ৰাফিক সমল থকা সকলো ৱেবচাইট তাত নিষিদ্ধ তথা ব্লক কৰি থোৱাৰ ব্যৱস্থা কৰিছে ৷ আৰু সময়ে সময়ে এই নিষিদ্ধ ৱেবচাইটৰ তালিকা আপডেট কৰি ৰখা হৈছে ৷\nচীনতঃ ইণ্টাৰনেট পৰ্ণগ্ৰাফিক ২০০২চনৰ পৰা নিষিদ্ধ ঘোষণা৷ লগতে ২০০৪চনৰ পৰা কঠোৰ অভিযান হাতত লৈ এগৰাকী মহিলাকে ধৰি অপৰাধীক কাৰাগাৰলৈ প্ৰেৰণৰ তথ্য ৷\nআমেৰিকাতঃ এই প্ৰাপ্তবয়স্ক মনোৰঞ্জনটো এটা বিশাল উদ্যোগ স্বৰূপ৷ তাত বৃহৎ বৃহৎ মনোৰঞ্জন কোম্পানী টাইম ৱাৰ্নাৰ আদিয়েও নিজৰ কেৱল চেনেলত পৰ্ণ ছবি প্ৰদৰ্শন কৰাৰ লগতে হোটেল সমূহতো ৰুম সেৱাত এনে মনোৰঞ্জনৰ ব্যৱস্থা কৰে৷গড়ে ২১১খন পৰ্ণ চিনেমা প্ৰতিটো সপ্তাহতে নিৰ্মিত হয় মাত্ৰ আমেৰিকাত৷ কিন্তু শিশু বা কিশোৰৰ হাতলৈ কোনো ধৰণৰ এনে সমল যাতে যাব নোৱাৰে তাক নিশ্চিতকৰণৰ ব্যৱস্থা লোৱা হয়৷ আৰু চাইল্ড পৰ্ণগ্ৰাফীৰ ক্ষেত্ৰত ইউ এছৰ আইনেই বিশ্বৰ আটাইতকৈ কঠোৰতম৷ শিশুক এনে ছবিত জড়িত কৰি নিৰ্মাণ কৰা সকলক পাঁচ বছৰৰ পৰা ৪০বছৰ পৰ্যন্ত কাৰাৱাসৰ কঠো নিৰ্দেশনা আছে৷\nফ্ৰান্সতঃ এই দেশত পৰ্ণ আইন বিৰুদ্ধ নহয়৷ ওঠৰ বছৰৰ তলৰ সকলৰ বাবে হাৰ্ড ক’ৰ পৰ্ণৰ অনুমতি নাই৷ চফট পৰ্ণ টোৱাত ১৬বছৰৰ ওপৰৰ সকলৰ বাবে বাধা আৰোপ কৰা নাই৷ গ্ৰাফিক ভায়লেন্স আৰু পৰ্ণ দেখুওৱাবৰ বাবে কিছু বিশেষ থিয়েটাৰ বা চিনেমাগৃহৰ ব্যৱস্থা আছে, য’ত প্ৰাপ্ত বয়স্ক নোহোৱা সকলৰ প্ৰৱেশ নিষিদ্ধ৷ বিশেষ ভেল্যু এডেড টেক্সৰ ব্যৱ্স্থা আছেঃ এক্স ৰেটেড চিমেনাৰ বাবে ৩৩% টেক্স আৰু অনলাইন পৰ্ণ সেৱাৰ ক্ষেত্ৰত ৫০% আৱকাৰী শুল্ক প্ৰযোজ্য ৷\nভাৰতবৰ্ষতঃ পৰ্ণগ্ৰাফিক সমল ৰখা বা চোৱাটো আইন বিৰুদ্ধ নহয়, কিন্তু তাক যোগান ধৰা বা বিতৰণ কৰাটো আইনৰ দৃষ্টিত শাস্তিমূলক অপৰাধ৷ এই ক্ষেত্ৰত আইন এতিয়াও কঠোৰভাৱে প্ৰযোজ্য হোৱা নাই, আৰু দেশৰ চুকে-কোণে পৰ্ণগ্ৰাফিক সমল সহজেই উপলব্ধ৷ তথ্য প্ৰযুক্তি আইনৰ ৬৭নং ধাৰাই "ইলেক্ট্ৰনিক মাধ্যমত থকা অনৈতিক দৃশ্য" কো সামৰি লৈছে৷পাছত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা ৬৭বি ধাৰাত চাইল্ড পৰ্ণগ্ৰাফীৰ ডাউনলোডিং আৰু প্ৰকাশ কৰা কাৰ্যক "ক্ৰিমিনেলাইজড" ঘোষণা কৰা হৈছে ৷ স্বতৰ্ব্য যে- ২০১০চনত বম্বে হাইকৰ্টে দিয়া এটা ৰায়ত নিজৰ ব্যক্তিগত কক্ষত পৰ্ণগ্ৰাফী চোৱাত আইনৰ কোনো বাধা নাই ৷\nশ্ৰীলংকাতঃ অশ্লীল সাহিত্য আৰু পৰ্ণগ্ৰাফী সমল বিক্ৰী তথা বিতৰণ আইন বিৰুদ্ধ বুলি ঘোষিত হৈছে৷ কিন্তু বাস্তৱত তাৰ বিৰুদ্ধে কোনো কঠোৰ শাস্তিৰ ব্যৱস্থা নাই ৷ চাইল্ড পৰ্ণগ্ৰাফীৰ ক্ষেত্ৰত কঠোৰ শ্ৰীলংকাৰ আইন, শিশু সুৰক্ষা আইনৰ অধীনত ২০বছৰ পৰ্যন্ত জেল, অত্যাধিক জৰিমনা আৰু সম্পত্তি বাজেয়াপ্ত কৰাৰ নিৰ্দেশো আদালতে দিব পৰাৰ ব্যৱস্থা আছে৷\nবিশ্বত তোলপাৰ লগোৱা দুটা অভিযানঃ\n১. অপাৰেচন কেথেড্ৰেলঃ ইউ.কেৰ আৰক্ষীয়ে চলোৱা এই বিশেষ অভিযানটোৱে অনলাইন চাইল্ড পৰ্ণগ্ৰাফীৰে ৪৬খন দেশত ব্যৱসায় চলোৱা "ৱণ্ডাৰলেণ্ড ক্লাৱ" নামৰ এক বৃহৎ চক্ৰক উৎখাত কৰে ৷ ১২০জন মানুহ জড়িত থকাৰ লগতে ১২৬৩জন শিশুকো এই ঘৃণনীয় কাৰ্যত লিপ্ত কৰাইছিল৷ লগতে শিশুক নিপীড়নৰ ৭লাখ ৫০হাজাৰ খন ছবি অনলাইন যোগে সৰবৰাহ কৰা এই চক্ৰৰ দোষী হিচাবে ২০০১ চনত সাতজন লোকক অপৰাধী হিচাবে আদালতে শাস্তি প্ৰদানৰ ৰায় দিয়ে ৷\n২. অপাৰেচন এভালাংকিঃ ইউ এছৰ টেক্সাছৰ কম্পিউটাৰ বিশেষজ্ঞ থমাছ ৰিডীক ১৩৩৫বছৰৰ অভিলেখমূলক কাৰাবাসৰ নিৰ্দেশ দিয়ে আমেৰিকান ন্যায়ালয়ে৷ কাৰণ দুই লাখ পঞ্চাশ হাজাৰ চাবচক্ৰাইবাৰ সহ চাইল্ড পৰ্ণগ্ৰাফিক ৱেব চাইট যোগে তেওঁ আহৰণ কৰিছিল মাহে ১.৪মিলিয়ন ডলাৰকৈ৷ ৰিডীক মুঠতে ৮৯টা অভিযোগত দোষী সাব্যস্ত কৰি এনে দৃষ্টান্তমূলক শাস্তিৰ বিধান দিয়ে৷\nবৰ্তমানৰ কলুষিত পৰিবেশত ভাৰতবৰ্ষতো দ্ৰুত ন্যায় ব্যৱ্স্থাৰ নিশ্চিতকৰণৰ লগতে, এনে পৰ্ণগ্ৰাফিক সমলৰ ওপৰত কঠোৰ আইনেৰে লেকাম লগোৱাটো অতি প্ৰয়োজনীয় হৈ পৰিছে ৷\nদেশৰ পৰম্পৰা সংস্কৃতি তথা জীৱনধাৰাৰ ওপৰত এনেবোৰ সমলে কেনে ধৰণৰ ঋণাত্মক প্ৰভাৱ পেলায় সেয়া সকলোৱেই বুজিব পাৰিছে ৷ বুকাৰ পুৰষ্কাৰেৰে সন্মানিত অৰবিন্দ আদিগাৰ "এ হোৱাইট টাইগাৰ" বা "এটা বগা বাঘ" নামৰ উপন্যাসতো এনে নিকৃষ্ট সমলে কেনেকৈ অপৰাধী মানসিকতাক গঢ় দিয়ে তাৰ অনুপম বৰ্ণনা পোৱা যায়৷ যাৰ আলমত দিল্লীৰ গণ-ধৰ্ষণৰ ঘটনা আদিৰ পাৰ্শ্ব-দৃশ্য তথা অপৰাধীৰ মনোজগতৰ গঠন হোৱাৰ মূল কাৰণ সমূহ ফঁহিয়াই চাব পাৰি ৷\nসেয়ে সচেতন মহলে তথা সামাজিক সংস্থা সমূহে এনে ৰাজহুৱা স্বাৰ্থজড়িত আবেদন ভিত্তিত চৰকাৰক কঠোৰ পদক্ষেপ লবলৈ বাধ্য কৰাব লাগিব৷ এইয়া যেন আজিৰ সময়ৰ এক আহ্বান ৷\n#যুগুতালেঃ সুখ দুখ.কমৰ বিভাগীয় পৃষ্ঠা সমন্বয়কে\n(লেখাটো প্ৰস্তুত কৰোতে ইণ্ডিয়ান এক্সপ্ৰেছত ৫মে’২০১৩ সংখ্যা প্ৰকাশিত আৰু নয়নিকা চক্ৰৱৰ্তীয়ে যুগুতোৱা এটা লেখাৰ পৰা তথ্য তথা সমল আহৰণ কৰা হৈছে )\nজীৱন যৌৱনৰ আন আন লেখাৰ বাবে ইয়াত ক্লিক কৰক৷


হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাৰ অনলাইন ফৰ্ম ফিল আপ কেনেকৈ কৰিব? কোন কোন শিক্ষাৰ্থীয়ে পাব মাচুল ৰেহাই? জানক সবিশেষ|assam-matric-exam-2021-form-fill-up-online-guide-td– News18 assam\nAssam SEBA Board: অনলাইনত মেট্ৰিকৰ ফৰ্ম ফিল আপ কেনেকৈ কৰিব? কোন কোন শিক্ষাৰ্থীয়ে পাব মাচুল ৰেহাই? জানক সবিশেষ\nছেবাই জাৰি কৰা অধিসূচনা অনুসৰি যিসকল শিক্ষাৰ্থীয়ে ছয়মাহিলী পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হোৱা নাছিল সেইসকল শিক্ষাৰ্থীয়ে প্ৰ-পত্ৰ পূৰণ কৰিব নোৱাৰিব।\nঅসম মাধ্যমিক শিক্ষা পৰিষদ চমুকৈ ছেবাই (SEBA) ঘোষণা কৰিলে হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষা আৰু হাই মাদ্ৰাছা পৰীক্ষাৰ প্ৰ-পত্ৰ পূৰণৰ দিন। ছেবাৰ জাননী অনুসৰি অহা ২৫ নৱেম্বৰৰ পৰা ১৮ ডিচেম্বৰৰ ভিতৰত শিক্ষাৰ্থীসকলে অনলাইনৰ জৰিয়তে পৰীক্ষাৰ প্ৰ-পত্ৰ পূৰণ কৰিব লাগিব।\nমেট্ৰিকৰ প্ৰ-পত্ৰ অনলাইনত পূৰণৰ বাবে ছেবাই মুকলি কৰিছে এটা পৰীক্ষা প’ৰ্টেল। সেই অনুসৰি ছেবাৰ https://sebaregistration.in/ প’ৰ্টেলৰ জৰিয়তে শিক্ষাৰ্থীসকলে প্ৰ-পত্ৰ পূৰণ কৰিব পাৰিব। ছেবাই জাৰি কৰা অধিসূচনা অনুসৰি যিসকল শিক্ষাৰ্থীয়ে ছয়মাহিলী পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হোৱা নাছিল সেইসকল শিক্ষাৰ্থীয়ে প্ৰ-পত্ৰ পূৰণ কৰিব নোৱাৰিব।\nassamHSLC examOnline RegistrationSEBA Board


শিক্ষা আৰু সামাজিক পৰিৱৰ্তনঃ পঞ্চম অধ্যায় — বিকাশপেডিয়া\nমূল পৃষ্ঠা / শিক্ষা / শিক্ষাৰ উৎকৃষ্ট অনুশীলন / শিক্ষা সমাজবিজ্ঞান, ড০ বীৰেন্দ্ৰ ডেকা / শিক্ষা আৰু সামাজিক পৰিৱৰ্তনঃ পঞ্চম অধ্যায়\nশিক্ষা আৰু সামাজিক পৰিৱৰ্তনৰ বিষয়ে লিখা হৈছে\nসামাজিক পৰিৱৰ্তন কি ?\nপৰিৱৰ্তন এটা প্ৰকৃতিৰেই নিয়ম। সমাজ সদায় পৰিৱৰ্তনশীল। পৰিৱৰ্তনৰ গতি সদায় প্ৰৱাহিত হৈ থাকে। কোনোৱে ইয়াৰ গতি ৰোধ কৰিব নোৱাৰে। সমাজৰ বিভিন্ন প্ৰক্ৰিয়া অনুযায়ী পৰিৱৰ্তনৰ গতিও বেলেগে বেলেগ। কোনোবাখন সমাজৰ পৰিৱৰ্তনৰ গতি ধীৰ আৰু কোনোবাখনৰ অতি ক্ষিপ্ৰ। সমাজৰ পৰিৱৰ্তনৰ লগে লগে সভ্যতাৰো পৰিৱৰ্তন হৈ থাকে। লৰ্ড আলফ্ৰেড টেনিচনে এষাৰী মন্তব্য আগবঢ়াইছিল। তেওঁৰ মতে- “The old order changed yielding place to new; God fulfils in many ways.” পুৰণা নিৰ্দেশ, ৰীতি-নীতি বদলি হৈ তাৰ ঠাইত প্ৰতিষ্ঠা হয় নতুন নিৰ্দেশ আৰু ৰীতি-নীতি। গ্ৰীকৰ বিখ্যাত দাৰ্শনিকসকলে মন্তব্য কৰি গৈছে- There is nothing permanent except change.” এই বিশ্ববিহ্মাণ্ডত এটা বস্তুৰেই স্থায়িত্ব আছে সেইটো হ’ল পৰিৱৰ্তন। প্ৰকৃতিৰ নিয়ম মতে মানুহ ৰক্ষণশীল। মানুহে কিন্তু সাধাৰণতে পৰিৱৰ্তন নিবিচাৰে। আনহাতে প্ৰকৃতি সদায় গতিশীল। সকলো ঠাইতহে মাত্ৰ পৰিৱৰ্তনহে দেখা যায়। এই পৰিৱৰ্তন কিছু কিছু ক্ষেত্ৰত মানুহে সহজভাৱে ল’ব নোৱাৰে যদিও প্ৰকৃতিৰ নিয়ম হিচাপে মানুহে মানি ল’বলৈ বাধ্য হৈ পৰে।\nসামাজিক পৰিৱৰ্তনৰ বিষয়ে সমাজবিজ্ঞানীসকলে বিভিন্ন মত পোষণ কৰিছে। তেওঁলোকৰ মতে সামাজিক পৰিৱৰ্তনৰ অৰ্থ হ’ল এখন সমাজৰ বিভিন্ন ব্যক্তিৰ মাজত নিয়মিতভাৱে চলি থকা সামাজিক সম্বন্ধৰ পৰিৱৰ্তন। সমাজখন মানুহৰ দ্বাৰা সৃষ্টি হোৱা বিভিন্ন কৰ্মৰ ফলশ্ৰুতিহে। সামাজিক সম্বন্ধৰ মূৰ্ত প্ৰতীক হ’ল পৰিয়াল, ধৰ্মীয় সম্প্ৰদায়, ৰাজনৈতিক দল, অৰ্থনৈতিক সমিতি ইত্যাদি। এই প্ৰতীকসমূহৰ মাজত কিবা পৰিৱৰ্তন উদ্ভৱ হ’লেই সি সামাজিক পৰিৱৰ্তনৰ ৰূপ লয়।\nসামাজিক পৰিৱৰ্তন সম্বন্ধে সমাজবিজ্ঞানীসকলে নানা ধৰণৰ মত পোষণ কৰা দেখা যায়। সমাজবিজ্ঞানী Ginsberg M.-ৰ মতে “By social change I understandachange in social structure by the size ofasociety, the composition or balance of its parts, or the types of its organisation.”\nঅন্য এগৰাকী চিন্তাবিদ Davis–ৰ মতে, “Social change it means only such alternations as occur in social organisation, that is, structure and functions of society.”\nMerill আৰু Eldrege–ৰ মতে, “Social change means that large number of persons are engaging that differ from those which they or their immediate forefathers engaged in sometime before.”\nঅন্য এগৰাকী সমাজবিজ্ঞানী Jones-ৰ মতে, “Social change isaterm used to describe variations in, or modification of any aspect of social process, social patterns, social interaction or social organisation.”\nভাৰতীয় সমাজবিজ্ঞানী H.T. Majumdar–এ কৈছে যে, “Social change may be defined asanew fashion or mode, either modifying or replacing the old in the life ofapeople or in the operation ofasociety.”\nসেইদৰে Gillin and Gillin নামৰ সমাজবিদ দুগৰাকীয়ে তেওঁলোকৰ অমূল্য গ্ৰন্থ ‘Cultural Sociology’–ত উল্লেখ কৰিছে যে, “Social changes are variations from the expected modes of life; whether due to alternation in geographical conditions, in cultural equipments, composition of the population, or ideologies and whether brought about by diffusion or interventions within the group.”\nএই সূত্ৰসমূহে সামাজিক পৰিৱৰ্তন প্ৰকৃততে কি তাক ফঁহিয়াই উলিয়াইছে আৰু দেখুৱাইছে যে সামাজিক পৰিৱৰ্তন প্ৰকৃততে মানুহৰ জীৱন ধাৰণৰ সংশোধনহে। ই সমাজৰ সকলো ধৰণৰ পৰিৱৰ্তন বিশ্লেষণ কৰি দেখুওৱা নাই।\nআমি সামাজিক পৰিৱৰ্তনৰ বিভিন্ন দিশৰ বিষয়ে অধ্যয়ন কৰিবলৈ গৈ ভাৰতীয় সমাজ ব্যৱস্থাৰ কথালৈ আহোঁ। ভাৰতীয় সমাজ ব্যৱস্থাত এইক্ষেত্ৰত আমি উদাহৰণ হিচাপে পুৰণি ভাৰতীয় শিক্ষা ব্যৱস্থাৰ কথা উল্লেখ কৰিব পাৰো। গুৰুগৃহই আছিল অতীত কালত শিক্ষাৰ মূল অনুষ্ঠান। শিষ্যসকলে গুৰুৰ ঘৰতে দৈনন্দিন জীৱনৰ লাগতিয়াল সকলো শিক্ষা আহৰণ কৰি লৈছিল। ১২ বছৰ বয়সৰ পৰা ২৪ বছৰ বয়সলৈ এই সুদীৰ্ঘ বাৰবছৰ কাল গুৰুৰ আশ্ৰমত থাকি গুৰুৰ পৰিয়ালৰ এজন অন্যতম সদস্য হিচাপে পৰিগণিত হৈ পৰিছিল। পৰিয়ালৰ সদস্য হিচাপেই সকলো কাম নিয়াৰিকৈ সম্পন্ন কৰি লৈছিল। গুৰু আৰু শিষ্যৰ মাজত সম্বন্ধ আছিল অতি নিবিড় আৰু পিতা-পুত্ৰ সুলভ। গুৰুৱে আশ্ৰম চলাবলৈ কোনো ধৰণৰ আৰ্থিক সাহায্য কাৰোপৰা পোৱা নাছিল। গুৰুৰ বাবে সেইটো সামাজিক কৰ্তব্য আছিল।\nআধুনিক সমাজত ইয়াৰ পৰিৱৰ্তন হৈছে। আজি গুৰুগৃহৰ শিক্ষা ব্যৱস্থা আমাৰ সমাজত নাই। শিক্ষকসকলক চৰকাৰৰ দ্বাৰা নিয়োগ কৰা হয় আৰু শিক্ষক হিচাপে উপযুক্ত দৰমহা দিয়া হয়। প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ৰ শিক্ষা এটা নিৰ্দিষ্ট সময়ত শেষ কৰি হাইস্কুলীয়া শিক্ষাত ভৰ্ত্তি হ’বলগীয়া হয়। আকৌ এটা সময়ত হাইস্কুলীয়া শিক্ষা শেষ হোৱাত কলেজীয়া আৰু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ শিক্ষাৰ স্তৰত সোমাই পৰে। এতিয়া শিক্ষক আৰু ছাত্ৰৰ মাজত নিবিড়তা নাই। সম্বন্ধ ক্ষণস্থায়ী হৈ আগৰ গুৰু-শিষ্যৰ সম্বন্ধৰ আমূল পৰিৱৰ্তন সাধন হৈছে।\nসেইদৰে সমাজ ব্যৱস্থাৰ পৰিৱৰ্তনো সদায় হৈ থকা দেখা যায়। অতীতত সমাজ নাছিল। মানুহে জ্ঞানলাভ কৰাৰ পিছত সমাজ পাতি বাস কৰিবলৈ ধৰিলে। সেই সময়ত কোনো নায়ক নাছিল। বল-বিক্ৰম থকাজনে নায়ক হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰিছিল আৰু লগে লগে গঢ়ি উঠিল সামন্ত প্ৰথাৰ। সামন্ত প্ৰভুসকলে কঠোৰ দমনমূলক নীতি অৱলম্বন কৰিলে। গঢ়ি উঠিল ৰজাদিনীয়া পৰম্পৰা। ৰাজতন্ত্ৰৰ মাধ্যমত বহু বছৰ সমাজ শাসিত হ’ল। সেই সমাজবোৰত আজি ৰজা নাই। তাত গঢ়ি উঠিছে গণতন্ত্ৰ, সাধাৰণতন্ত্ৰ, ৰাষ্ট্ৰতন্ত্ৰ। ৰাজতন্ত্ৰৰ সলনি গণতন্ত্ৰ প্ৰৱৰ্তন কৰা হৈছে। য’ত জনসাধাৰণে নিজস্ব প্ৰতিনিধি নিৰ্বাচন কৰি নিজৰ আইন, বিচাৰ আৰু প্ৰশাসনীয় কাৰ্য সম্পন্ন কৰে। এনে ৰাজনৈতিক পদ্ধতিত শাসক আৰু সাধাৰণ নাগৰিকৰ পাৰস্পৰিক সম্বন্ধ সুকীয়া হৈ যায়। ৰাজনৈতিক পদ্ধতিৰ নিচিনাকৈয়ে অৰ্থনৈতিক, পাৰিবাৰিক, ধৰ্মীয় আদি বিভিন্ন মানুহৰ আন্তঃসামাজিক সম্বন্ধৰ পৰিৱৰ্তন সময়ৰ লগে লগে ঘটে আৰু সেই পৰিৱৰ্তনে আনি দিয়ে সমগ্ৰ পদ্ধতিটোৰে পৰিৱৰ্তন। ইয়াকে আমি সামাজিক পৰিৱৰ্তন বুলি আখ্যা দিওঁ।\nসামাজিক পৰিৱৰ্তনৰ লগত মানুহৰ আচাৰ-নীতিৰো পৰিৱৰ্তন সম্ভৱ হৈ পৰে, কাৰণ আচাৰ-নীতি আৰু পৰম্পৰাসমূহ মানৱ সমাজৰে অঙ্গাঙ্গী বস্তু। কিন্তু সংস্কৃতিৰ পৰিৱৰ্তন আৰু সামাজিক পৰিৱৰ্তনৰ ব্যৱধান আছে। সংস্কৃতিৰ পৰিৱৰ্তনৰ প্ৰকৃত অৰ্থ হ’ল সামাজিক ৰীতি-নীতি, মূল্যবোধ, আইন-কানুন আদি বিভিন্ন সাংস্কৃতিক দিশবোৰৰ পৰিৱৰ্তন। আমাৰ সমাজত বাল্য-বিবাহ প্ৰচলিত আছিল, মানুহে চুৰীয়া-গামোচা পিন্ধিছিল, মহৰ শিঙৰ ফণী ব্যৱহাৰ কৰিছিল, মজিয়াত পিৰাত বহি ভাত খাইছিল। সেই সকলোবোৰ নীতিৰ সলনি হৈ নতুন আদব-কায়দাক মানুহে আঁকোৱালি ল’লে আৰু তাকেই সংস্কৃতিৰ পৰিৱৰ্তন বুলি কোৱা হয়।\nসংস্কৃতিৰ পৰিৱৰ্তনৰ লগত সভ্যতাৰ পৰিৱৰ্তন জড়িত হৈ পৰে। অৰ্থনীতি, উৎপাদনৰ যন্ত্ৰপাতি আৰু পদ্ধতি, যাতায়তৰ আহিলাসমূহ, যুদ্ধৰ আহিলা, ঘৰ-দুৱাৰ নিৰ্মাণ প্ৰণালী, চিকিৎসা পদ্ধতিৰ উন্নতি আদি পৰিলক্ষিত হ’লে সভ্যতাৰ পৰিৱৰ্তন ঘটিছে বুলি কোৱা হয়। সভ্যতাৰ বেছিভাগ সমলেই সংস্কৃতিৰ সমলসমূহৰ লগত অন্তৰ্ভুক্ত হৈ থাকে। সভ্যতাৰ পৰিৱৰ্তনে সংস্কৃতিৰ পৰিৱৰ্তন আনে আৰু সংস্কৃতিৰ পৰিৱৰ্তন আহিলে সভ্যতাৰো পৰিৱৰ্তন হৈ যায়। সভ্যতা আৰু সংস্কৃতিৰ পৰিৱৰ্তনৰ মিল থাকিলেও দুয়োটা বস্তুক একে বুলি কোৱা নহয় বা ক’ব নোৱাৰি। আনহাতে সামাজিক পৰিৱৰ্তনৰ লগতো সভ্যতা আৰু সংস্কৃতিৰ ওতঃপ্ৰোত সম্বন্ধ আছে। সংস্কৃতি আৰু সভ্যতাৰ পৰিৱৰ্তনে সামাজিক সম্বন্ধৰো পৰিৱৰ্তন সাধন কৰে।\nসামাজিক পৰিৱৰ্তনৰ আহিলা হিচাপে শিক্ষাঃ\nশিক্ষাই সামাজিক পৰিৱৰ্তনৰ ক্ষেত্ৰত উল্লেখযোগ্য ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছে। সমাজৰ পৰিৱৰ্তন অনাৰ ক্ষেত্ৰত শিক্ষা এবিধ সুদক্ষ আহিলা আৰু শক্তিশালী মাধ্যম হিচাপে পৰিগণিত হৈছে। সমাজলৈ পৰিৱৰ্তন আহে নানা ধৰণৰ মাধ্যমৰ জৰিয়তে। কিন্তু মাধ্যমবোৰৰ স্থায়ীত্ব তেনেই অস্থায়ী। যেনে এখন দেশৰ সৈন্যসকলৰ আন এখন দেশ আক্ৰমণ, নানা ধৰণৰ আন্দোলন, বিভিন্ন ধৰণৰ বিপ্লৱ আদিৰ সমাজত প্ৰতিফলন ক্ষন্তেকীয়া। শিক্ষাই সমাজলৈ পৰিৱৰ্তন আনে লাহে লাহে স্থিৰ গতিৰে। শিক্ষাই অনা পৰিৱৰ্তন স্থায়ী আৰু যুগজয়ী হৈ থাকে। প্ৰত্যেকজন মানুহে তেওঁলোকৰ নিজৰ প্ৰয়োজনসমূহ কাৰ্যাৱলীৰ মাধ্যমেৰে পূৰণ কৰাৰ প্ৰচেষ্টা চলাই থাকে। সেই প্ৰয়োজনসমূহ স্বাৰ্থজনিত, শাৰীৰিক, মানসিক, আৱেগিক বা আধ্যাত্মিক হ’বও পাৰে। যেতিয়া সামাজিক শক্তিসমূহে এই প্ৰয়োজনসমূহ পূৰণৰ বাবে দাবী জনায় তেতিয়া প্ৰশাসন অথবা চৰকাৰে সেই দাবীসমূহ পূৰণ কৰিবলৈ বাধ্য হৈ পৰে। এই প্ৰয়োজনসমূহ পূৰণ কৰিবলৈ যোৱাৰ পথতে সামাজিক অথবা সাংস্কৃতিক পৰিৱৰ্তন সম্ভৱ হৈ উঠে। সেই পৰিৱৰ্তনৰ ফলস্বৰূপে সমাজলৈ আকৌ নতুন নতুন প্ৰয়োজন আহি পৰে।\nজীৱজগতত সমাজৰ ভাৱধাৰা উদ্ভৱ হোৱাৰ লগে লগে শিক্ষাৰ ধাৰণাৰো আৰম্ভ হৈছিল। সমাজৰ সংৰক্ষণ আৰু বিকাশৰ বাবে ডাঙৰবোৰে উঠি অহা শিশুসকলক ভৱিষ্যতৰ জীৱনৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় সকলো ধৰণৰ দক্ষতা অৰ্জন কৰাৰ শিক্ষা দিছিল। পুৰণিকালৰ সমাজ ব্যৱস্থা অতি সহজ আৰু সৰল আছিল আৰু সেইধৰণে শিক্ষাদান পদ্ধতিও সহজ আছিল। সমাজৰ ৰীতি-নীতি, ভাষা, জীৱন নিৰ্বাহৰ বৃত্তি আদি ডাঙৰৰ পৰা সৰুৱে শিক্ষাৰ মাধ্যমেৰে আহৰণ কৰিছিল। সমাজৰ বিকাশ, সভ্যতাৰ অগ্ৰগতি, মানুহৰ নতুন নতুন প্ৰয়োজনে যুগৰ পৰিৱৰ্তন অনাৰ লগে লগে শিক্ষা পদ্ধতিৰো সলনি হৈ পৰিল।\nশিক্ষাক ব্যক্তিৰ ওপৰত পৰিৱেশৰ প্ৰভাৱ আৰু ব্যক্তিৰ আচৰণ, চিন্তাধাৰা আৰু দৃষ্টিকোণৰ পৰিৱৰ্তন সাধন কৰিব পৰা এবিধ সঁজুলি বুলি শিক্ষাবিদসকলে ক’ব খোজে। হাৰ্বাৰ্টে কৈছিল যে শিক্ষাই মানুহৰ নৈতিক চৰিত্ৰ বিকাশ কৰাত সহায় কৰে। শিক্ষাৰ ধাৰণাটোক এটা সময়ৰ সঞ্চিত সংস্কৃতিগত উত্তৰাধিকাৰৰ হস্তান্তৰিত কৰা পদ্ধতি হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিছিল। প্ৰাকৃতিক, অৰ্থনৈতিক, সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক ভিন্নতা মানুহৰ মাজত চিৰবিদ্যমান। সেই ভিন্নতাৰ মাজতো শিক্ষাৰ উদ্দেশ্য হৈছে ব্যক্তিসকলক সমাজৰ লগত খাপখুৱাই লোৱাৰ সামৰ্থ দান কৰা।\nসামাজিক পৰিৱৰ্তনত শিক্ষাৰ ভূমিকা, লক্ষ্যসমূহৰ মাধ্যমেৰেও নিৰ্ণয় হয়। শিক্ষাৰ সামাজিক লক্ষ্যই ইয়াৰ লগত বিশেষভাৱে জড়িত। এই ধাৰণাটোৰ পৃষ্ঠপোষকতা কৰিছিল জন ডিউই নামৰ এগৰাকী মহান চিন্তাবিদে। তেওঁ কৈছিল মানৱ জীৱন অবিৰাম গতিৰে চলাই নিব লাগিব। সামাজিক পৰিৱেশত থাকি আত্ম-নৱীকৰণৰ মাধ্যমেৰে সামাজিক বিকাশ সাধন কৰাৰ ক্ষেত্ৰত নিজকে আত্মনিয়োগ কৰিব লাগিব। মানৱ জীৱনে পৰিৱৰ্তন সম্ভৱ কৰাত সকলো ধৰণে সহায় কৰে। এইক্ষেত্ৰত John F. Kenedy–ৰ এষাৰী উল্লেখনীয় কথা হ’ল- “Time and world do not stand still, change is the law of life. And those who look only to the past or the present are certain to miss the future.”\nআধুনিক সমাজত বিদ্যালয়ৰ প্ৰয়োজনৰ কথা সকলোৱে উল্লেখ কৰা দেখা যায়। বৰ্তমান যুগত বিদ্যালয়ক সমাজৰ এটা অংশ হিচাপে গ্ৰহণ কৰিব পাৰি। কাৰণ এই বিদ্যালয়ে সমাজৰ উঠি অহা নাগৰিকসকলৰ শিক্ষাৰ গুৰু দায়িত্ব বহন কৰিছে। জন্ ডিউইয়ে তেওঁৰ গণতন্ত্ৰ আৰু শিক্ষা নামৰ কিতাপখনত উল্লেখ কৰিছে যে নাগৰিকসকলৰ সামাজিক দক্ষতাৰ দুটা বিশেষ লক্ষ্য আছে- এটা হ’ল শিক্ষাৰ দক্ষতা তথা বৃত্তিৰ দক্ষতা আৰু আনটো হ’ল নাগৰিক হিচাপে দক্ষতা অৰ্জন কৰা। তেওঁ কৈছে যে দৈহিক জীৱনৰ বাবে খাদ্য আৰু প্ৰজননৰ যিদৰে প্ৰয়োজন, ঠিক তেনেদৰেই সামাজিক জীৱনৰ বাবে শিক্ষাৰো প্ৰয়োজন। আধুনিক সমাজত বিজ্ঞান, প্ৰযুক্তিবিদ্যা, শিল্প আৰু মানুহৰ ন ন আৱিষ্কাৰে মানুহৰ সামাজিক জীৱনৰ যি পৰিৱৰ্তন আনিছে তাৰ লগত খোজ মিলাই যাবলৈ শিক্ষাৰ উদ্দেশ্য, বিষয়বস্তু, শিক্ষা আৰু শিক্ষণ পদ্ধতিৰ পৰিৱৰ্তন সাধন হোৱাটো অতি আৱশ্যক হৈ পৰে। পৰিৱৰ্তনশীল সমাজত নিজকে খাপখুৱাই ল’বলৈ মানুহে পৰিৱৰ্তিত শিক্ষা ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰিবলগীয়া হয়।\nসমাজ পৰিৱৰ্তনত শিক্ষাৰ ভূমিকা অতি বিস্তৃত। এখন সমাজ বা দেশৰ উন্নতি সাধন কৰিবলৈ তাৰ সদস্যসকলে যি লক্ষ্য আৰু উদ্দেশ্য গ্ৰহণ কৰে সেই লক্ষ্য আৰু উদ্দেশ্য সফল কৰি তুলিবলৈ ভৱিষ্যতৰ নাগৰিকসকলক সু-শিক্ষা দিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰিব লাগিব। সু-শিক্ষাৰ মাধ্যমেৰেহে নাগৰিকসকলৰ কৰ্মদক্ষতা বৃদ্ধি হ’ব। সমাজৰ অৰ্থনৈতিক অৱস্থাৰ ভেটি সুদৃঢ় কৰিবলৈ, খাদ্যত আত্মনিৰ্ভৰশীল হ’বলৈ, সমাজৰ পৰা নিবনুৱা সমস্যা দূৰ কৰিবলৈ শিক্ষা ব্যৱস্থাটোক উৎপাদনমুখী কৰি তুলিব লাগিব। তেতিয়াহে সমাজখন সমৃদ্ধিশালী হ’ব আৰু পৰিৱৰ্তনৰ ক্ষেত্ৰত আগুৱাই যাব পাৰিব।\nশিক্ষাক সামাজিক পৰিৱৰ্তনৰ আটাইতকৈ শক্তিশালী আহিলা হিচাপে গণ্য কৰা হয়। সমাজৰ প্ৰয়োজনীয় পৰিৱৰ্তন আৰু আধুনিকীকৰণৰ বীজ ৰোপণ কৰে শিক্ষাইহে। সমাজক আধুনিকীকৰণ কৰা আৰু পৰিৱৰ্তন অনাৰ ক্ষেত্ৰত উদ্ভৱ হ’ব পৰা সকলো দিশৰ বিষয়ে চিন্তাবিদসকলে বিভিন্ন ধৰণৰ অধ্যয়ন সমাপ্ত কৰিছে। এই অধ্যয়নৰ লগত আধুনিকীকৰণৰ দিশটোও সামৰি লোৱা হৈছে। কৃষিৰ পৰিৱৰ্তন আৰু জাত-পাতৰ বিচাৰসমূহে শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত কিছু প্ৰতিৱন্ধকতাৰ সৃষ্টি কৰা দেখা যায়। ‘Homlberg’ আৰু ‘Dobyns’ নামৰ চিন্তাবিদ দুৰগাকীয়ে ‘ভিকো একচন গৱেষণা পৰিকল্পনা’ সন্দৰ্ভৰ প্ৰতিবেদনত সামাজিক বিকাশত আলোকসম্পাত তথা জ্ঞানদানৰ ভূমিকাৰ কথা উল্লেখ কৰিছে। “In this project an attempt was made to transformastagnant Peruvian hacienda anhabited by subsistence farmers intoamodernizing community with institutions incorporating participant values.” সেই পৰিকল্পনাৰ পৰা আৱিষ্কৃত তত্ত্বখিনি এনেধৰণৰ- “Education became enmeshed in wider social change as knowledge became the means to status and effective participation.” এই তত্ত্বখিনিৰ উপৰিও আধুনিক সমাজত সাধাৰণতে পৰিলক্ষিত হৈছে যে আকস্মিক সম্প্ৰদায়ৰ বেছিভাগ আধুনিক নাগৰিকেই হ’ল স্কুলীয়া ছাত্ৰ। এটা সম্প্ৰদায়, লোক সমাজ তথা এখন সমাজ আধুনিকীকৰণ কৰি পৰিৱৰ্তনমুখী কৰাৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা শিক্ষাৰ হাতত বুলি এই পৰিকল্পনাৰ অধ্যয়নে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছে।\nআন এটা অধ্যয়নত ‘Lerner’ নামৰ চিন্তাবিদগৰাকীয়ে আধুনিকীকৰণ মূল শিক্ষাৰ ওপৰত বুলি কৈছে। সমাজৰ উঠি অহা যুৱকসকল শিক্ষালাভ কৰিবলৈ বিদ্যালয়লৈ যায়, বাতৰি কাকত পঢ়ে, বজাৰৰ অৰ্থনীতি আৰু ভাট্টাৰ জ্ঞান লাভ কৰে, নিৰ্বাচনৰ মাধ্যমেৰে ৰাজনীতিত অংশগ্ৰহণ কৰে আৰু ৰাজহুৱা খাতিৰত নিজৰ মতামতৰ পৰিৱৰ্তন সাধন কৰে- “High multiple co-relations were found between urbanization, literacy, media participation and political participation, each corelated in turn with the other three.” স্বাক্ষৰতা অকল এখন পৰম্পৰাগত সমাজৰ পৰা পৰিৱৰ্তনশীল সমাজলৈ আগবঢ়াই নিয়াৰ উৎসই নহয়, ই পৰিৱৰ্তনতাৰ পৰাও সম্পূৰ্ণভাৱে অংশগ্ৰাহক সমাজলৈ আগুৱাই নিয়াৰ দিগদৰ্শক। ‘Phillip Foster’ নামেৰে আন এগৰাকী চিন্তাবিদে এইদৰে ভাৰতবৰ্ষ, ঘানা, চিলি দ্বীপপুঞ্জৰ সামাজিক পৰিৱৰ্তনৰ বিষয়ে অধ্যয়ন কৰি শেষ স্তৰত কৈছিল, ঔপচাৰিক পশ্চিমীয়া স্কুলীয়া ব্যৱস্থাৰ মাধ্যমতে ঘানাৰ সাংস্কৃতিক পৰিৱৰ্তন সম্ভৱ হৈ পৰিছিল।\nওপৰত উল্লেখ কৰা অধ্যয়ন তথা অনুসন্ধানখিনিৰ উপৰিও বিভিন্ন ধৰণৰ অনুসন্ধানৰ কথা কিতাপ-পত্ৰত প্ৰকাশিত হোৱা দেখা যায়। কিন্তু ৰাজনৈতিক বিকাশো শিক্ষাৰ ওপৰতহে নিৰ্ভৰশীল। শিক্ষাই যে ৰাজনৈতিক পৰিৱৰ্তনৰ ক্ষেত্ৰত এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰি আছে সেই বিষয়ে Coleman, Peskon, Lipser, Curle, Sutton, Foster আদি সামাজিক চিন্তাবিদসকলে নানা ধৰণেৰে দেখুৱাইছে। Coleman-ৰ মতে ৰাজনৈতিক নিয়োগ ব্যৱস্থা, ৰাজনৈতিক সামাজিকৰণ আৰু ৰাজনৈতিৰ সংহতি শিক্ষাৰ প্ৰধান কাম। Peskin-এ তেওঁৰ লিখনিত দেখুৱাইছে ভাৰত আৰু পাকিস্তানৰ বিভাজনৰ মূল কাৰণ হ’ল অসমতাপূৰ্ণ শিক্ষা ব্যৱস্থা, যিটো নেতাসকলে (মুছলিম লিগৰ) বাৰুকৈয়ে উপলব্ধি কৰিছিল। ‘Foster’ নামৰ চিন্তাবিদগৰাকীয়ে অধ্যয়নত পাইছিল যে জাতীয়তাবাদৰ প্ৰতি উদ্বুদ্ধ হোৱা নেতাসকল পশ্চিমীয়া শিক্ষানুষ্ঠানত শিক্ষালাভ কৰা ব্যক্তিহে, তেওঁলোকেই স্বাধীন দেশৰ সাজসজ্জাৰে নেতাৰ গঢ় লৈছিল। ‘Curle’ নামৰ চিন্তাবিদগৰাকীয়ে কৈছিল যে শিক্ষাৰ ৰাজনৈতিক প্ৰতিফলন সমাজ অনুযায়ী বিভিন্ন থাকে। ‘Sutton’ নামৰ চিন্তাবিদগৰাকীয়ে আফ্ৰিকাৰ জনসাধাৰণৰ ওপৰত অধ্যয়ন কৰি Foster-ৰ ধাৰণাটোতে উপনীত হৈছিল। ‘Lipset’-এ উন্নতগামী দেশসমূহৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰসকলৰ ওপৰত অধ্যয়ন কৰিছিল। শিক্ষাৰ ভূমিকাই কি পৰ্যায়লৈ ছাত্ৰসকলক আগুৱাই নিছিল তাৰ বহল ধাৰণাও তেওঁ উলিয়াইছিল। যিয়েই নহওক আমি আলোচনাৰ দ্বাৰা শেষত উপনীত হ’লো যে ৰাজনৈতিক বিকাশৰ দিগদৰ্শন শিক্ষাইহে কৰে।\nসময়ৰ লগে লগে সকলো বস্তুৱেই পৰিৱৰ্তন আৰু পৰিৱৰ্ধনৰ মাজেদি বিকাশ হৈছে নতুন ৰূপত। সমাজত পৰিৱৰ্তন বিভিন্ন প্ৰকাৰে পৰিলক্ষিত হয়। শিক্ষা যে এটা সামাজিক পৰিৱৰ্তনৰ মূল আহিলা তাৰ বিষয়ে ১৯৬৪-৬৬ চনৰ কোঠাৰী আয়োগে এনেদৰে মন্তব্য প্ৰকাশ কৰিছে- “If this change (and even then it would still be necessary) there is one instrument only that can be used : Education, Other agencies may help and can indeed sometimes haveamore apparent impact. But the national system of education is the only instrument that can reach all the people. It is not, however,amagic want to wave wishes into existence. It isadifficult instrument whose effective use requires strength of will, dedicated work and sacrifice. But it is sure and tried instrument, which served other countries well in their struggle for development. It can give the will and the skill, do so for India.” (Kothari Commission, 1964-66).\nশিক্ষাই সমাজৰ পৰা আন্ধাৰ আঁতৰাই পোহৰ বিলাই দিয়ে। সমাজত আৰ্থ-সামাজিক আৰু ৰাজনৈতিক উত্থান-পতনৰ বাবে পৰিৱৰ্তন সাধন হয়। ই অৱচেতনাৰ মাধ্যমেদি সংঘটিত হয় আৰু পিছতহে চেতন অৱস্থালৈ আহে। অনুকৰণ পদ্ধতিৰ মাধ্যমতো পৰিৱৰ্তন সম্ভৱ হয় সত্য, কিন্তু মূল পৰিৱৰ্তন আহি পৰে পাল্টা সংস্কৃতিৰ মিশ্ৰণত। এখন দেশৰ দ্বাৰা এখন দেশক ৰাজনৈতিক হেঁচা প্ৰয়োগ কৰাৰ বিনিময়তো পিছৰখন দেশত পৰিৱৰ্তন সাধন হ’ব পাৰে। এই সকলোবোৰ পৰিৱৰ্তন অৱচেতনাৰ মাধ্যমেদি আহি পৰে। কিন্তু পৰিৱৰ্তন খুব বেছি সময় অৱচেতন অৱস্থাত নাথাকে। পৰিৱৰ্তনসমূহ হওতে হয় অৱচেতনাৰ মাধ্যমত, কিন্তু অলপ সময়ৰ ভিতৰতেই হৈ পৰে চেতনাৰ মাধ্যমত এটা দল বা এখন সমাজৰ গ্ৰহণযোগ্য। শিক্ষাই এই কাৰ্য সম্পাদনৰ কাৰণে দুটা ভূমিকা গ্ৰহণ কৰে। প্ৰথমতে ই স্থায়ী অৱস্থাতো থকা ব্যক্তিসকলৰ মাজত নৈৰাশ্য ভাব আনি দিয়ে। শিক্ষাই ব্যক্তিসকলক পৰিৱৰ্তনৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখিবলৈ সজাগ কৰি তোলে আৰু বিষাদৰ ভাব উন্নত কৰে। শেষত অৱচেতনভাৱেই সেই পৰিৱৰ্তন আঁকোৱালি ল’বলৈ সজাগ হৈ পৰে।\nআমি ওপৰৰ আলোচনাসমূহৰ পৰা গম পালো যে সমাজলৈ পৰিৱৰ্তন তলত দিয়া প্ৰসংগসমূহৰ পৰাই আহে। সেইবোৰ হ’ল-\n- ৰাজনৈতিক অৱস্থা\n- অৰ্থনৈতিক অৱস্থা\n- বিজ্ঞান তথা প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ বিকাশ আৰু\n- দাৰ্শনিক চিন্তাধাৰাৰ বিকাশ\nসমাজলৈ পৰিৱৰ্তন যি ধৰণেৰেই নাহক শিক্ষাই এইক্ষেত্ৰত অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰি আছে। ৰাজনৈতিক অৱস্থাই এখন দেশত গণতান্ত্ৰিক অথবা সমাজতান্ত্ৰিক চৰকাৰ গঠন কৰিব পাৰে। সেই চৰকাৰখনে দেশখনত পৰিৱৰ্তন সাধন কৰিব লাগিলে শিক্ষাৰ দ্বাৰাহে পৰিৱৰ্তন সাধন কৰিবলৈ সক্ষম হ’ব। সেই চৰকাৰৰ ধাৰণাটোক বুজন সংখ্যক নাগৰিকে গ্ৰহণ কৰিব লাগিলে নিৰ্ভৰ কৰিব শিক্ষা ব্যৱস্থাটোৰ ওপৰত।\nঅৰ্থনৈতিক গাঠনিয়ে সমাজলৈ পৰিৱৰ্তন আনে। সেই অৰ্থনৈতিক গাঠনিৰ ধাৰা প্ৰকল্পিত হয় শিক্ষাৰ দ্বাৰাহে। বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ বিকাশৰ মূল একমাত্ৰ শিক্ষাহে, অন্য প্ৰকাৰে ইয়াৰ বিকাশ নহয়েই। সেই বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ দ্বাৰা প্ৰসাৰিত ফল শিক্ষা আহৰণ কৰা ব্যক্তিয়েহে পায়। দাৰ্শনিক চিন্তাধাৰা পোনে পোনে শিক্ষাৰহে ফলশ্ৰুতি। কিবা পৰিৱৰ্তন, পৰিৱৰ্ধন তথা বিকাশ হ’ব লাগিব শিক্ষাৰ দ্বাৰাহে। শিক্ষাৰ দ্বাৰা দাৰ্শনিক ভাৱধাৰাৰো বিকাশ হয়।\nশিক্ষাই ব্যক্তিসকলক সামাজিক পৰিৱৰ্তনৰ বাবে প্ৰস্তুত কৰি তোলে। ই প্ৰয়োজন আৰু দুৰৱস্থাৰ পৰিৱৰ্তন আনে। লগতে ই অস্তিত্বতাৰ নৈৰাশ্যভাব সৃষ্টি কৰে। শিক্ষাই পৰিৱৰ্তনৰ ক্ষেত্ৰত আগভাগ লয় আৰু সিহঁতক নিৰ্দেশনা আৰু লক্ষ্য আঙুলিয়াই দিয়ে। শিক্ষাই সমাজত সমাজ সংস্কাৰক আৰু নেতা সৃষ্টি কৰে। সেই সমাজ সংস্কাৰক আৰু নেতাসকলে পৰিৱৰ্তন অনাৰ বাবে সকলোখিনি কৰে। শিক্ষাই সামাজিক পৰিৱৰ্তনৰ প্ৰকৃতি নিৰ্ণয় কৰে, যিটোৱে পৰিৱৰ্তন অনাত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা লয়।\nসামাজিক নিয়ন্ত্ৰণৰ আহিলা হিচাপে শিক্ষাঃ\nসমাজ পৰিৱৰ্তনৰ আহিলাৰ নিচিনাকৈ শিক্ষাই সামাজিক নিয়ন্ত্ৰণৰ আহিলা হিচাপেও গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰি আহিছে। সামাজিক নিয়ন্ত্ৰণৰ আহিলা হিচাপে শিক্ষাৰ আলোচনা কৰিবলৈ যোৱাৰ আগতে আমি সামাজিক নিয়ন্ত্ৰণ কি ?- সেই বিষয়েও জনাটো প্ৰয়োজন হ’ব। প্ৰকৃততে সামাজিক নিয়ন্ত্ৰণ হ’ল সংগতিপূৰ্ণ সামাজিক পদ্ধতি। ইয়াক অটুট ৰাখিবলৈ মানৱ সমাজে দলীয়া আচৰণ আৰু কাৰ্যকলাপ নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ যি পদ্ধতি অৱলম্বন কৰে তাকেই সামাজিক নিয়ন্ত্ৰণ আখ্যা দিব পাৰি। মানুহৰ বহুমুখী আন্তঃক্ৰিয়া আৰু অন্তঃক্ৰিয়াৰ পৰা সৃষ্টি হোৱা সামাজিক সম্বন্ধৰ জৰিয়তে সামাজিক পদ্ধতি গঢ়ি উঠে। মানৱ সমাজৰ আন্তঃক্ৰিয়াবোৰ কিছুমান নীতি-নিয়মৰ সহায়ত সম্পন্ন হয়। সেইদৰে সামাজিক সম্বন্ধবোৰো মানুহে সমাজত প্ৰচলিত আন্তঃক্ৰিয়াৰ নীতি-নিয়মবোৰ পালন কৰাৰ ফলতে অটুট থাকে।\nসমাজত নানা ধৰণৰ সংগঠন থাকে। সেই সংগঠনসমূহে নানা ধৰণৰ সামাজিক ভূমিকা গ্ৰহণ কৰি আহিছে। সেই সংগঠন, সংস্থা, দল, গোট, সম্প্ৰদায় সকলোবোৰ সামাজিক আন্তঃক্ৰিয়া আৰু সামাজিক সম্বন্ধৰ মূৰ্ত প্ৰকাশ। মানুহৰ আন্তঃক্ৰিয়া সম্পন্নৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় নীতি-নিয়মবোৰ পালন কৰি থকা অভ্যাস আৰু মনোভাৱৰ বাবেই এই সকলোবোৰ সমাজত বৰ্তি থাকে। এনেকুৱা এটা ভাৱধাৰা নাথাকিলে সমাজত কোনো ধৰণৰ সংগঠন, সংস্থা, দল বা গোট বৰ্তি নাথাকিলেহেঁতেন। উদাহৰণস্বৰূপে আমি শিক্ষানুষ্ঠানৰ কথা উল্লেখ কৰিব পাৰো। এখন শিক্ষানুষ্ঠানৰ শিক্ষক, শিক্ষাৰ্থী, কৰ্মচাৰী, প্ৰশাসক আৰু সংগঠকসকলে নিজৰ নিজৰ দায়িত্ব আৰু কৰ্তব্য প্ৰয়োজনীয় নীতি-নিয়মৰ মাজেদি যদি পালন নকৰে তেতিয়াহ’লে শিক্ষানুষ্ঠানখন বৰ্তি নাথাকিব। সেইদৰে পৰিয়ালৰ উদাহৰণসমূহৰ পৰা আমি বুজিবলৈ সক্ষম হ’লো যে সমাজ এখন বৰ্তি থাকিবলৈ হ’লে ইয়াৰ ব্যক্তি তথা সামাজিক সংগঠনবোৰে বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ আন্তঃক্ৰিয়াসম্পন্ন নীতি-নিয়মবোৰ সমাজ পতাৰে পৰা পালন কৰাটো উচিত হ’ব। সমাজৰ সকলো ব্যক্তিয়ে তেওঁলোকৰ নিজৰ নিজৰ দায়িত্ব আৰু কৰ্তব্যসমূহ পালন কৰি গ’লেহে সমাজলৈ সামাজিক শৃংখলা আহিব আৰু সমাজখন নিয়ন্ত্ৰিত হ’ব।\nকিছুমান সমাজত এই সকলোবোৰৰ ব্যতিক্ৰম দেখা যায়। নানা কাৰণত মানুহবোৰে সামূহিক প্ৰতিমান পদ্ধতি অনুযায়ী সকলো প্ৰকাৰৰ কাৰ্যকলাপ সম্পন্ন কৰিবলৈ অপাৰগ হয় আৰু তাৰবাবে ইচ্ছাও নকৰে। তাৰবাবে সমাজে এনে কিছুমান পদ্ধতি হাতত ল’বলগীয়া হয় যিবোৰৰ সহায়ত সমাজৰ সকলো মানুহক সামাজিক প্ৰতিমানৰ প্ৰতি আনুগত্য কৰাব পৰা যায় আৰু নিজৰ কাৰ্যকলাপ সম্পন্ন কৰিবলৈ বাধ্য কৰোৱায়। সমাজৰ এনে ধৰণৰ চেষ্টাসমূহকে সামাজিক নিয়ন্ত্ৰণ বুলি ধৰা হয়। সামাজিক নিয়ন্ত্ৰণ অনাৰ ক্ষেত্ৰত আত্মনিয়ন্ত্ৰণেও নানা ধৰণেৰে সহায় কৰে।\nসমাজত নানা ধৰণৰ প্ৰক্ৰিয়াৰ মাধ্যমত সামাজিক নিয়ন্ত্ৰণ সম্ভৱ কৰি তোলা হয়। মানুহে যাতে সামাজিক পদ্ধতিৰ প্ৰতি নিজকে অনুগত কৰি নিজৰ নিজৰ আচৰণ সংশোধন কৰি লয় আৰু জীৱনৰ বিভিন্ন কৰ্মক্ষেত্ৰত নিজৰ নিজৰ কাৰ্যকলাপ নিজৰ শক্তি অনুযায়ী সম্পন্ন কৰে তাৰবাবে সমাজে কিছুমান প্ৰক্ৰিয়া বা পদ্ধতি অৱলম্বন কৰিবলগীয়া হয়। এই প্ৰক্ৰিয়াসমূহ বিভিন্ন সংস্থা, সংগঠন আদিত দেখিবলৈ পোৱা যায়। প্ৰক্ৰিয়াসমূহ হল অনুশাসন, আদৰ্শবোধ, সামাজিকৰণ, নিষেধ, দণ্ডপ্ৰথা ইত্যাদি। প্ৰক্ৰিয়াসমূহৰ মাজত পূৰ্ণ পৰ্যায়ৰ পৃথকীকৰণ সম্ভৱ নহয়। কাৰণ এটা পদ্ধতি আন এটা পদ্ধতিৰ লগত ওতঃপ্ৰোতভাৱে জড়িত।\nঅনুশাসন সামাজিক নিয়ন্ত্ৰণৰ এবিধ গুৰুত্বপূৰ্ণ দিশ। সামাজিকভাৱে স্বীকৃত কাৰ্যসমূহ, আচৰণ আৰু নীতি-নিয়ম আদি মানি চলিবলৈ ডাঙৰৰ পৰা সৰুৱে কিছুমান সজ শিক্ষা পায় আৰু সমাজত নিজকে খাপখুৱাই লয়। এই সজ শিক্ষাসমূহ, যেনে- ডাঙৰক সন্মান কৰা, নিয়মমতে খোৱা-বোৱা কৰা, স্কুললৈ নিয়মমতে যোৱা, পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্ন তথা চাফ-চিকুণ হৈ থকা আদি কামবোৰ সৰুৱে ডাঙৰৰ পৰা শিকি লয়। নিজৰ প্ৰবৃত্তিজাত কাৰ্যৰ পৰিৱৰ্তন সাধন কৰিবলৈ সামাজিক পৰিৱেশত শিশুৱে আনৰ পৰা শিকি অথবা অনুকৰণ কৰি যি আচৰণ দেখুৱাইছিল তাকেই অনুশাসন হিচাপে আখ্যা দিয়া হয়। অনুশাসনক শৃংখলাবদ্ধতা বুলিও কোৱা হয়।\nআদৰ্শবোধৰ ভূমিকাও সামাজিক নিয়ন্ত্ৰণৰ এবিধ মূল দিশ। নানা ধৰণৰ সমালোচনাৰ পৰা দেখা যায় যে পৰিয়ালৰ ওচৰত নিয়মানুৱৰ্তিতাৰ কোনো আদৰ্শ দাঙি ধৰিবলৈ যোৱাটো অৰ্থহীন আৰু এই পদ্ধতি বহলভাৱে আলোচনা কৰাৰ পৰাও কোনো লাভ নহ’ব। এই সিদ্ধান্ত সহজভাৱে মানি ল’ব নোৱাৰি। অন্যান্য বিষয়সমূহৰ দৰে পৰিয়াল পৰিচালনা, সমাজ পৰিচালনা আদিৰ ক্ষেত্ৰতো এটা উচ্চ আদৰ্শৰ প্ৰয়োজন আছে যদিও আমি কাৰ্যক্ষেত্ৰত সেই আদৰ্শৰ ওচৰ চাপিব নোৱাৰো। এনে ধৰণৰ আদৰ্শবোধৰ ধাৰণাৰ পৰাও কোনো ধৰণৰ অন্যায় নহয়। আদৰ্শ স্পষ্ট আৰু কাম্য হ’লেও আনুষংগিক আঁসোৱাহসমূহৰ ভূমিকা ইমান গভীৰ যে সেই আদৰ্শৰ ওচৰ চপাটো কষ্টসাধ্য হৈয়ে থাকে। তথাপি শিশুসকলক সামাজিক প্ৰক্ৰিয়াৰ মাধ্যমত আদৰ্শবোধৰ জ্ঞান দিব লাগিব।\nসামাজিকৰণ শিশুৰ বাবে এটা অতি লাগতিয়াল ধাৰণা। ইয়াৰ অৰ্থ হ’ল সমাজৰ প্ৰচলিত সকলো ধৰণৰ ৰীতি-নীতি, পৰম্পৰা, সামাজিক মূল্য, ভাষা, ধৰ্ম আৰু সংস্কৃতিৰ অন্যান্য দিশৰ বিষয়ে বিকশিত হৈ অহা শিশুসকলক শিক্ষা দিয়াৰ ব্যৱস্থা। যাতে এনে শিক্ষা ব্যৱস্থাৰ দ্বাৰা এটা শিশুৱে এসময়ত সমাজৰ এজন উপযুক্ত ব্যক্তি হিচাপে নিজকে পৰিগণিত কৰিব পাৰে। সামাজিকৰণ প্ৰক্ৰিয়াৰ মাধ্যমত শিশুক কিছুমান কাৰ্যকলাপৰ পৰা বিৰত থকাৰ বাবেও শিক্ষা দিয়া হয়। ইয়াৰ মাধ্যমত শিশুৰ ওপৰত নিয়ন্ত্ৰণ আৰোপ কৰাৰ ব্যৱস্থা কৰা হয়। কিছুমান অবাঞ্ছনীয় কাৰ্য বা কু-কৰ্মই সমাজৰ পৰিৱেশ নষ্ট কৰে। সেই কু-কৰ্মবোৰৰ ধাৰণা যাতে ল’ৰা-ছোৱালীবোৰৰ মনত নোসোমায় তাৰ প্ৰতি পৰিয়ালৰ সকলো সদস্যই চকু ৰাখিব লাগিব লগতে অন্যান্য সংস্থাবোৰকো সজাগ কৰি তুলিব লাগিব।\nওপৰত উল্লেখ কৰা পদ্ধতিকেইটাৰ লগতে নিষেধ আৰু দণ্ড ব্যৱস্থাও এটা প্ৰয়োজনীয় ধাৰণা। সকলো কৰ্মই শিশুক উপকৃত নকৰে। যিবিলাক প্ৰয়োজনীয় সেইবোৰৰ প্ৰতি শিশুক জ্ঞান দিয়া দৰকাৰ। যিবিলাক অনিষ্টকৰ সেইবিলাকৰ প্ৰতি নিষেধাজ্ঞাৰ ধাৰণা শিশুসকলৰ মনত জগাই তুলিব লাগিব। আনহাতেদি দোষ আৰু দণ্ডৰ বিধানত প্ৰাকৃতিক নিয়ম অনুসৰণ কৰি চলিলে পিতৃ-মাতৃ আৰু সন্তান বেছিকৈ আৱেগৰ বশীভূত হোৱাৰ প্ৰয়োজন নাই। কৃত্ৰিম দণ্ডৰ বেলিকা পিতৃ-মাতৃয়ে পাৰিবাৰিক নিয়ম-কানুনবিলাক সকলোৱে মানি চলাটো তেওঁলোকৰ নিজৰ শ্ৰেষ্ঠত্ব আৰু গাম্ভীৰ্যৰ অংগস্বৰূপ বুলি ধৰে। নিষেধাজ্ঞাসমূহে সামাজিক নিয়ন্ত্ৰণ কম-বেছি পৰিমাণে সহায় কৰি আহিছে যদিও অকল বাধা আৰোপৰ দ্বাৰাই মানুহৰ কাৰ্যকলাপৰ নিয়ন্ত্ৰণ নহয়। কিছুমান কৰ্মৰ প্ৰতি উদ্গনি দিও মানুহৰ আচৰণ বা কাৰ্যকলাপ নিয়ন্ত্ৰণ কৰা হয়। সমাজত যিবোৰ কাম আৰু আচৰণে ব্যক্তিসকলৰ সামূহিক কল্যাণ সাধন কৰে সেইবোৰ কামৰ প্ৰতি উদ্গনি দিয়া হয়। নানা ধৰণৰ উদ্গনিমূলক প্ৰচেষ্টাৰে সেইবোৰ কামৰ প্ৰতি মানুহক আকৰ্ষণ কৰা হয়। এনে ধৰণৰ প্ৰচেষ্টা শিশুকালৰ পৰাই যদি কৰা হয় তেতিয়াহলে সামাজিক নিয়ন্ত্ৰণ ব্যৱস্থাটো সহজসাধ্য হ’ব।\nজনমত গঠন প্ৰক্ৰিয়াৰ মাধ্যমতো সামাজিক নিয়ন্ত্ৰণ সহজ হৈ পৰে। জনমতৰ বিষয়ে সামাজিক চিন্তাবিদসকলে নানা ধৰণৰ মত পোষণ কৰিছে। দাৰ্শনিক জন্ ডিউিইয়ে কৈছে, “Public opinion isajudgement which is formed and entertained by those who constitute the public and is about public affairs.”\nআনহাতে Morris Ginsberg য়ে কৈছে, “By public opinion is meant the mass of idea and judgement operative inacommunity which are more or less definitely formulated and haveacertain stability and are felt by the people, who entertain or hold them to be social in the sense that they arearesult of many minds acting in common.”\nসেইদৰে Kuppu Swami নামৰ সমাজবিজ্ঞানীজনৰ মতে “Public opinion consists of opinions hold by people ofasmaller or larger community aboutaparticular problem atacertain time.”\nT. Young নামৰ চিন্তাবিদগৰাকীৰ মতে, “Public opinion isasocial judgement ofaself-concious community onaquestion of general importance after rational public discussion.”\nএটা সামাজিক দলৰ এজন মানুহে যদি তেওঁলোকৰ সামূহিক প্ৰতিমানৰ বহিৰ্ভূত আচৰণ কৰে তেন্তে দলৰ সদস্যবোৰে সেইজন ব্যক্তিৰ বিৰুদ্ধে নানা ধৰণৰ বিৰূপ মন্তব্য প্ৰকাশ কৰে। এই মন্তব্যৰ সন্মুখীন নহ’বৰ বাবে দলৰ প্ৰত্যেক ব্যক্তিয়েই সাধাৰণতে চেষ্টা কৰে। সমাজৰ নেতৃস্থানীয় মানুহে যদি সমাজবিৰোধী কাম কৰে তেনেহ’লে তেওঁৰ বিৰুদ্ধেও নানা ধৰণৰ বিৰূপ মন্তব্য প্ৰকাশ কৰা দেখা যায়। এইদৰে প্ৰকাশ পোৱা জনমতৰ ফলস্বৰূপেই সমাজত নিয়ন্ত্ৰণ ব্যৱস্থা আহি পৰে। আধুনিক সময়ত যিবিলাক সমাজ শিক্ষা আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যাত আগবঢ়া সেইবোৰ সমাজত বাতৰি কাকতৰ সহায়ত জনমত প্ৰকাশ কৰা হয়। মানুহে জনমতক খুব ভয় কৰে। সেয়েহে ইয়াৰ প্ৰতি মানুহ সদায় সজাগ হৈ থাকে।\nজনমত প্ৰকাশৰ নানা ধৰণৰ আহিলা আছে। সেইবোৰৰ ভিতৰত ছপাশাল, বাতৰি কাকত, আলোচনী, ৰেডিঅ’, দূৰদৰ্শন, চিনেমা, বিধানমণ্ডল আদিয়েই প্ৰধান।\nসংঘবদ্ধ প্ৰচাৰ কাৰ্যৰ মাধ্যমতো সামাজিক নিয়ন্ত্ৰণ আনিব পাৰি। কিন্তু প্ৰচাৰকৰ নিজস্ব ভূমিকা এইক্ষেত্ৰত যথেষ্ট গুৰুত্বপূৰ্ণ। সাধাৰণতে প্ৰচাৰ কাৰ্যৰ জৰিয়তে বেয়া বাতৰি প্ৰচাৰ কৰাহে দেখা যায়। Anderson আৰু Parker নামৰ সমাজবিজ্ঞানী দুজনে এই বিষয়ে এনেদৰে প্ৰকাশ কৰিছে- “Propaganda is the deliberate use of communication to induce people to favour one predetermine line of thought or action over another.” চিন্তাবিদ H. T. Majumdar-এ কৈছে, “Propaganda as the communication of distorted ideas or inadequate facts, or both, conveyed inamanner or tone so as to create in the object of propaganda (the hearer or the reader) an emotional response favourable to the implicit bias of the propagandist.”\nসামাজিক নিয়ন্ত্ৰণৰ ক্ষেত্ৰত শিক্ষাৰ ভূমিকাও অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ। প্ৰচাৰ কাৰ্যতকৈ শিক্ষাৰ প্ৰসাৰে সামাজিক নিয়ন্ত্ৰণত অধিক সহায় কৰি আহিছে। সংঘবদ্ধ প্ৰচাৰ কাৰ্য আৰু শিক্ষাৰ মাজত যথেষ্ট ব্যৱধান দেখা যায়। শিক্ষাই শিশুসকলক শিক্ষাকাৰ্যত উদ্বুদ্ধ কৰে। সংঘবদ্ধ প্ৰচাৰ কাৰ্যই বয়স্কসকলক পতিয়ন নিয়ায়। ‘শিক্ষা’ বিদ্যালয়ৰ দৰে অনুষ্ঠানসমূহে প্ৰচাৰ কৰে।\nপ্ৰচাৰ কাৰ্যৰ দ্বাৰা অন্যধৰণৰ চিন্তা আৰু ধাৰণাৰ খোৰাক যোগায়। শিক্ষাৰ দ্বাৰা সত্য অন্বেষণ হয়, সংঘবদ্ধ প্ৰচাৰ কাৰ্যৰদ্বাৰা মিছা কথাহে শিকে। শিক্ষা বিচাৰ-বুদ্ধি সম্পন্ন, আনহাতে সংঘবদ্ধ প্ৰচাৰ কাৰ্য অবিচাৰসম্পন্ন। শিক্ষাৰ ধাৰণাটো গ্ৰহণযোগ্য, প্ৰচাৰ কাৰ্যৰ ধাৰণাটো গ্ৰহণযোগ্য নহয়। শিক্ষাই সাধাৰণ কল্যাণৰ পোষকতা কৰে আৰু বিকাশ আনে। সংঘবদ্ধ প্ৰচাৰ কাৰ্যই কোনো বিশেষ স্বাৰ্থপূৰণৰ সপক্ষে চিন্তা কৰে। শিক্ষাই নৈতিক মূল্যবোধ আৰু সামাজিক মানদণ্ডৰ উন্নতি সাধন কৰে, সংঘবদ্ধ প্ৰচাৰ কাৰ্যই সদায় ইয়াৰ বিৰোধিতা কৰে। শিক্ষা হল মুক্তমনৰ ধাৰণা, প্ৰচাৰ কাৰ্য হ’ল ঠেকমনৰ ধাৰণা। শিক্ষা হ’ল সামগ্ৰিকভাৱে সংঘবদ্ধ প্ৰচাৰ কাৰ্যৰ বিপৰীতে অকাট্য যুক্তি।\nসামাজিক নিয়ন্ত্ৰণৰ আহিলা হিচাপে শিক্ষাই ওপৰত উল্লেখ কৰা সকলোবিলাক প্ৰক্ৰিয়াৰ লগতে জড়িত হৈ থাকে। শিক্ষা প্ৰক্ৰিয়াই পৰোক্ষভাৱে মানৱ সমাজক উন্নতিৰ পথত আগুৱাই নিছে আৰু পদে পদে প্ৰভাৱান্বিত কৰিছে। অতীতৰ মানুহে প্ৰকৃতিৰ বুকুত বৰ্বৰ জীৱন নিৰ্বাহ কৰাৰ সময়ত কিছুমান অতি প্ৰাথমিক আৰু লাগতিয়াল কামৰ দক্ষতা আয়ত্বকৰণতে সমস্ত শিক্ষা আৱদ্ধ আছিল। সেই সময়ত পৰিয়ালৰ বয়স্কসকলৰ কাম-কাজ, আদব-কায়দা, জীৱন নিৰ্বাহৰ প্ৰণালী আদি সকলোখিনি অনুকৰণ কৰিছিল। সেইদৰে সৰুবিলাকে ডাঙৰৰ পৰা নানা ধৰণৰ জ্ঞান আহৰণ কৰিছিল। আধুনিক সমাজৰ জটিলতাই শিক্ষাৰ ভূমিকা অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ আৰু সক্ৰিয় কৰি তুলিছে, কাৰণ বৰ্তমান সমাজত কলা, বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যা উদ্যোগ আদিৰ ক্ষেত্ৰতো অভাৱনীয় পৰিৱৰ্তন সাধন হৈছে।\nওপৰত উল্লেখ কৰা প্ৰক্ৰিয়াসমূহৰ লগতে সামাজিক নিয়ন্ত্ৰণ ব্যৱস্থাত বিভিন্ন ধৰণৰ সংস্থাই নানা ধৰণে সহায় কৰিছে। সেই সংস্থাসমূহ হ’ল পৰিয়াল, ধৰ্মানুষ্ঠান, আইন আৰু মৌলিক সামাজিক প্ৰথা ইত্যাদি।\nসামাজিক নিয়ন্ত্ৰণ সমাজত প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ ক্ষেত্ৰত পৰিয়ালসমূহে যথেষ্ট গুৰুত্বপূৰ্ণ স্থান দখল কৰি আছে। পৰিয়ালসমূহে সাধাৰণতে পৰিয়ালৰ সকলো সদস্যৰ ওপৰত সদাসৰ্বদা নজৰ ৰাখে। সকলো সদস্যৰ আচৰণ আৰু কাৰ্যকলাপ যাতে সুচাৰুৰূপে চলি থাকে তাৰ প্ৰতি সদায় সজাগতা দেখা যায়। সামাজিকৰণ প্ৰক্ৰিয়াৰ মাধ্যমত প্ৰত্যেক পৰিয়ালে নিজৰ ল’ৰা-ছোৱালীক সমাজৰ ৰীতি-নীতি, আদৰ্শ আৰু সামাজিক মূল্যৰ বিষয়ে শিক্ষা দিয়ে। যাৰফলত শিশুকালৰ পৰাই কিছুমান কাম কৰিবলৈ প্ৰয়াস কৰে আৰু কিছুমান কাম কৰিবলৈ অনিচ্ছা প্ৰকাশ কৰে। এইদৰে সদস্যসকলৰ ওপৰত পৰিয়ালৰ নিয়ন্ত্ৰণ আহি পৰে। ইটো পৰিয়াল সিটো পৰিয়ালৰ লগত নিমিলাৰ কাৰণ হ’ল পৰিয়ালবোৰৰ নিজস্ব কিছুমান আদৰ্শ আৰু মূল্যবোধ। পৰিয়ালৰ নিজ আদৰ্শ আৰু মূল্যবোধ অনুসৰি যাতে পৰিয়ালৰ প্ৰত্যেকজন ব্যক্তিয়ে কাম কৰে তাৰ প্ৰতি প্ৰতিজন সদস্যই সক্ৰিয় সহযোগ কৰা দেখা যায়। সামাজিক ৰীতি-নীতি পৰিয়ালৰ আদৰ্শৰ বিৰুদ্ধে কোনোবা সদস্য গ’লে পৰিয়ালৰ নিয়ন্ত্ৰণৰ মাধ্যমত তেওঁক আয়ত্বলৈ অনা হয় আৰু এইদৰে সামাজিক নিয়ন্ত্ৰণ সম্ভৱ হৈ পৰে।\nপৰিয়ালৰ পিছত ধৰ্মানুষ্ঠানসমূহে সামাজিক নিয়ন্ত্ৰণত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰা দেখা যায়। অলৌকিক শক্তিক মানুহে বিশ্বাস কৰে আৰু সিয়েই ধৰ্মৰ মূল উৎস হৈ পৰে। নানা ধৰণৰ দেৱ-দেৱী, ভূত-প্ৰেত আদি মানুহে বিশ্বাস কৰে। সেই দেৱ-দেৱী, ভূত-প্ৰেত আদিৰ মহিমাতেই সুখ-দুখ, আনন্দ-বেদনা আদি সমাজলৈ আহি পৰে বুলিও বিশ্বাস কৰা হয়। সেই উৎসবোৰক নানা ধৰণেৰে উপাসনা আৰু পূজা-পাৰ্বন কৰা হয়। সেই বিশ্বাসত যাতে কোনোধৰণে ব্যাঘাত নজন্মে তাৰ প্ৰতি বিশেষ লক্ষ্য ৰখা হয়। ধৰ্মানুষ্ঠানসমূহত সমাজৰ সদস্যসকলে অংশগ্ৰহণ কৰি একতাবোধৰ ধাৰণা জগাই তোলে। সকলো প্ৰকাৰৰ ধৰ্মতে পাপ-পুণ্য, ন্যায়-অন্যায়, ধৰ্ম-অধৰ্মৰ ধাৰণাৰ বিচাৰ বিদ্যমান। এই ধাৰণাবোৰক লৈ কাম কৰা আৰু নকৰাৰ প্ৰয়াস মানুহৰ মনত উদয় হয়। দুখীয়াক পুতৌ কৰা, দান-দক্ষিণা দিয়া সকলো ধৰ্মৰে গ্ৰহণযোগ্য আদৰ্শ। সেইদৰে জীৱহত্যা সকলো ধৰ্মৰ গৰিহণাৰ যোগ্য। সেয়েহে যিটোৰ পৰা পুণ্য হয় সেইটো কৰিবলৈ আৰু যিটোৰ পৰা অন্যায় হয় সেইটো নকৰিবলৈ ধৰ্মানুষ্ঠানসমূহে সঁকিয়াই দিয়ে। ধৰ্মসমূহৰ নিজস্ব ৰীতি-নীতিসমূহ পালন কৰিবলৈ যাওঁতেই সামাজিক নিয়ন্ত্ৰণ আহি পৰে। ধৰ্মৰ গোঁড়ামিসমূহৰ ক্ষেত্ৰত কেতিয়াবা বিসংগতিও পৰিলক্ষিত হয়। কিছুমান ক্ষেত্ৰত ধৰ্মীয় ৰীতি-নীতি ভংগ কৰাৰ বিনিময়ত মানুহৰ মৃত্যুদণ্ড বা সমাজচ্যুত কৰাৰ উদাহৰণো পোৱা যায়। নৈতিকতাৰ পৰম্পৰা মানিবলৈ যোৱাৰ লগতে গুৰুতৰ শাস্তিৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পাবলৈও মানুহে ধৰ্মীয় ৰীতি-নীতিসমূহ মানি চলে। পুনৰ্জন্ম আৰু স্বৰ্গ-নৰকৰ ধাৰণা প্ৰায়বোৰ ধৰ্মতে বিশ্বাস কৰা দেখা যায়। সৎ কামৰ বাবে স্বৰ্গলাভ আৰু বেয়া কামৰ বাবে নৰকলৈ গমন কৰাৰ বিশ্বাস ধৰ্মসমূহত আছে। সেয়েহে এই ভাৱধাৰাবোৰে মানুহক কিবা এটা কাম কৰাৰ সময়ত সজাগ কৰি ৰখা দেখা যায়। এইবোৰৰ পৰা বিশ্লেষণ কৰি দেখা যায় যে ধৰ্মৰ জৰিয়তে সমাজসমূহে সামাজিক নিয়ন্ত্ৰণৰ কাম সমাধা কৰিবলৈ সমৰ্থ হয়। পিছপৰা সমাজত ধৰ্মৰ ভূমিকা অতি গভীৰ বুলি ক’ব পাৰি যিটো অন্য সংস্থাসমূহে পূৰ্ণ কৰিব নোৱাৰে।\nপৰিয়াল আৰু ধৰ্মানুষ্ঠানসমূহৰ লগতে সামাজিক প্ৰথাসমূহেও সামাজিক নিয়ন্ত্ৰণত নানা ধৰণে সহায় কৰিছে। সমাজত পৰম্পৰাগতভাৱে চলি থকা সামাজিক ৰীতি-নীতিসমূহেই সামাজিক প্ৰথা। সমাজৰ লোকাচাৰ, লোকবিশ্বাস, সামাজিক মূল্যবোধ আদিয়ে স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে কাম কৰি যোৱাত মানুহক উদ্গনি যোগায়। সামাজিক জীৱনত সামাজিক প্ৰথাৰ প্ৰভাৱ অতি গভীৰ। জন্মলাভৰ পিছৰে পৰা শিশুৱে নানাধৰণৰ সামাজিক প্ৰথাৰ সন্মুখীন হ’বলগীয়া হয় আৰু সেই প্ৰথাসমূহৰ লগত ওতঃপ্ৰোতভাৱে জড়িত হৈ পৰে। শিশু অৱস্থাৰ পৰাই আচাৰ-ব্যৱহাৰ, ৰীতি-নীতি, ধৰ্মবিশ্বাস, লোকবিশ্বাস আদিৰ জ্ঞান লাভ কৰি তেওঁলোক সামাজিক হৈ পৰা দেখা যায়। প্ৰথাগত শিক্ষাৰ মাজেদিয়েই মানুহৰ মনত সামাজিক ধাৰণা গঢ় লৈ উঠে। পিছপৰা বা ভিতৰুৱা সমাজত মানুহে প্ৰথমতে সামাজিক ৰীতি-নীতি, পৰম্পৰাসমূহ শিকি লয়। সেই পৰম্পৰা আৰু ৰীতি-নীতিসমূহেই আইন আৰু সামাজিক প্ৰথাৰ ৰূপ লয়। সেই সামাজিক প্ৰথা অনুসৰিয়েই মানুহে নিজৰ নিজৰ কাম কৰি যায়।\nঅতীতৰ সমাজ ব্যৱস্থা আৰু আধুনিক সমাজ ব্যৱস্থাৰ যথেষ্ট ব্যৱধান পৰিলক্ষিত হলেও সামাজিক প্ৰথাসমূহৰ পৰিৱৰ্তন সাধন হৈ প্ৰণালীবদ্ধভাৱে সমাজখন আগুৱাই নিয়াত মানুহে সক্ৰিয় অংশগ্ৰহণ কৰিবলগীয়া হৈ আছে। আধুনিক সমাজত আইন আৰু সামাজিক প্ৰথা দুটা সুকীয়া পদ্ধতি হ’লেও তাৰ মূল হিচাপে সামাজিক প্ৰথাকে ধৰা হয়। তথাপি আইন আৰু সামাজিক প্ৰথাক সুকীয়া ধৰণে লোৱা হয়। সকলো সমাজতে সামাজিক প্ৰথাৰ প্ৰচলন থাকে। যিকোনো সমাজৰ, যিকোনো ধৰ্মৰ মানুহে নিজৰ সামাজিক প্ৰথা অনুযায়ী ৰীতি-নীতিসমূহ মানি চলে। সামাজিক প্ৰথাৰ মাধ্যমত মানুহক সৰুৰে পৰাই নিয়ন্ত্ৰিত কাৰ্যকলাপৰ বিষয়ে শিক্ষা দিয়া হয় আৰু সেই শিক্ষাৰ সহায়ত যাতে ভৱিষ্যতে তেওঁলোক লাভৱান হয় তাৰ প্ৰতিও সজাগ হৈ থকা দেখা যায়। পিছপৰা অঞ্চল অথবা জনজাতীয় অঞ্চলত সামাজিক প্ৰথাৰ প্ৰচলন নোহোৱা নহয়, এই প্ৰথাসমূহৰ উপৰিো আইন-কানুন, সংগঠনৰ নীতি-নিয়ম যথেষ্ট প্ৰচলিত হৈ থাকে। আধুনিক সমাজবোৰ বৈচিত্ৰ্যপূৰ্ণ, সেয়েহে অকল সামাজিক প্ৰথাত ভিত্তি কৰিয়েই সমাজ বৰ্তি নাথাকে, কাৰণ সমাজত নানা ধৰণৰ জাতি-উপজাতি, দল, সমুদায়, লোকসমাজ, সম্প্ৰদায় আদি থাকে।\nনীতি-নিয়ম, আইন-কানুন মানুহৰেই সৃষ্টি। মানুহে নিজৰ সুবিধা-অসুবিধা অনুযায়ী আইন-কানুন সংশোধন কৰি লয়। সামাজিক প্ৰথা, ৰীতি-নীতি, পৰম্পৰাসমূহকেই সংশোধিত কৰি লিখিত আকাৰে প্ৰস্তুত কৰি লোৱাৰ ফলত সমাজত আইন হিচাপে পৰিগণিত হয়। সাধাৰণতে আইন হ’ল এখন ৰাষ্ট্ৰই সমাজৰ নাগৰিকসকলৰ কল্যাণৰ অৰ্থে লিখিতভাৱে প্ৰণয়ন কৰি লৈ প্ৰৱৰ্তন কৰিবলৈ লোৱা এখন দলিল। ৰাষ্ট্ৰ বা ৰাষ্ট্ৰক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা চৰকাৰে শাসনযন্ত্ৰ সুচাৰুৰূপে চলাবলৈ যিবিলাক বিধি-অনুবিধি প্ৰয়োগ কৰে সেইবোৰেই আইন। ইংৰাজীত এষাৰী কথা আছে- “Law is the command of the sovereign.”- (Austin). Maciver–এ তেওঁৰ ‘The Web of Government’ গ্ৰন্থত কৈছে “Without law there is no order, and without order men are lost, no knowing where they go, no knowing what they do. A system of ordered relationship isaprimary condition of human life at every level. More than anything else it is what society means. Even an out law group,aprivate ship,arobber gang,aband of brigands, had its own code of law, without it could no exist.” যিকোনো সংগঠন বা চৰকাৰৰ নিজস্ব আইন-কানুন থাকিব লাগিব। আইন সদায় দেশ বা ৰাষ্ট্ৰখনৰ নামত প্ৰৱৰ্তন তথা প্ৰকাশ কৰা হয়। যি নাগৰিকে আইনৰ বিৰুদ্ধাচৰণ কৰে তেনে নাগৰিকক ৰাষ্ট্ৰৰ ন্যায়পালিকাই শাস্তি বিহে। সেই শাস্তি বিভিন্ন ধৰণৰ হ’ব পাৰে। সেই শাস্তিভোগৰ ভয়তেই মানুহে আইন মানি চলে আৰু মানিবলৈ ইচ্ছা নকৰিলেও ৰাষ্ট্ৰই মানি চলিবলৈ বাধ্য কৰায়।\nসামাজিক নিয়ন্ত্ৰণ অধিক কাৰ্যকৰী কৰি তুলিবলৈ ৰাষ্ট্ৰই আইন প্ৰয়োগ কৰে। সমাজত নানা ধৰণৰ অবিচাৰ, হত্যা আৰু লুণ্ঠন আদি চলিয়েই থাকে। সেই সমাজবিৰোধী কামবোৰৰ পৰা মানুহক বিৰত কৰিবলৈ নানা প্ৰকাৰে আইনৰ দ্বাৰা হেঁচা প্ৰয়োগ কৰা হয় আৰু ভয় ভাব জাগে আৰু আইনবিৰোধী কাম কৰাৰ পৰা নিজকে বিৰত ৰাখে। আইন প্ৰয়োগে সমাজৰ বিশৃংখলতা নাইকিয়া কৰে আৰু মানুহক শান্তিৰে বসবাস কৰাৰ উদ্গনি দিয়ে।\nআইনে অকল সামাজিক নিয়ন্ত্ৰণকে সমাজলৈ আনি নিদিয়ে। আইনৰ সহায়ত মানুহক কাম কৰিবলৈও বাধ্য কৰোৱা হয়। মানুহে সুবিধা পালেই কামত ফাঁকি দিব বিচাৰে। সেই ফাঁকি আইন প্ৰণয়ন কৰি বলবৎ কৰাৰ ফলত অলপ হ’লেও ৰোধ হয়। ইয়াৰ মূল কাৰণ হ’ল মানুহে কামত হেমাহি কৰিব বিচাৰিলেও আইনে মানুহক কাম কৰিবলৈ বাধ্য কৰায়। কিন্তু সেই আইনৰ লগতে মানুহৰ নিজস্ব চিন্তাধাৰাও জড়িত। আইনে বাধ্য কৰিবলৈ বিচাৰিলেও মান-সন্মান, লাজ-ভয় মানুহৰ থাকিব লাগিব তেতিয়াহে সামাজিক নিয়ন্ত্ৰণ সম্ভৱ হৈ উঠিব।\nসামাজিক নিয়ন্ত্ৰণ আৰু সামাজিক পৰিৱৰ্তনৰ আহিলা হিচাপে শিক্ষা- এই দুয়োটা ধাৰণাই সামাজিকৰণ প্ৰক্ৰিয়াত নানা ধৰণে প্ৰভাৱ পেলাইছে। শিক্ষা সামাজিক জীৱনৰ এবিধ অবিচ্ছেদ্য অংশ। শিক্ষাক সমাজৰ দ্বাৰা নিয়ন্ত্ৰিত অভিজ্ঞতা বুলি ধৰি লোৱা হৈছিল। কিন্তু নিয়ন্ত্ৰণ সম্পৰ্কে গ্ৰীক সমাজৰ ধাৰণা আধুনিক ধাৰণাতকৈ বেলেগ আছিল। তেওঁলোকৰ মতে নিয়ন্ত্ৰণৰ অৰ্থই হ’ল সামাজিক নিয়ন্ত্ৰণ। এই নিয়ন্ত্ৰণৰ কাম সকলো স্তৰলৈ বিয়পি পৰিছিল। আধুনিক যুগৰ দৰে অতীততো নানা ধৰণৰ সামাজিক অনুষ্ঠান আছিল। আধুনিক যুগত শিক্ষাৰ নিয়ন্ত্ৰণ পৰিয়াল, মঠ-মন্দিৰ, সম্প্ৰদায়, দল, সংগঠন আদিয়ে যেনেকৈ কৰে ঠিক তেনেকৈয়ে অতীততো কৰিছিল. যদিও সময়ৰ পৰিৱৰ্তনৰ লগে লগে নিয়ন্ত্ৰণৰ দায়িত্ব কেৱল বিদ্যালয়ৰ ভিতৰত সীমাৱদ্ধ হ’লেও সেই শিক্ষাই সমাজলৈ পৰিৱৰ্তন আনে আৰু সামাজিক নিয়ন্ত্ৰণ সম্ভৱ কৰি তোলে। শিক্ষাক এক অবিৰত গতিত চলা কৰ্মপ্ৰৱাহ বুলি কোৱা হয়। এই প্ৰৱাহৰ ফলতে শিশুৱে সামাজিক পৰিৱেশত বাস্তৱ অৱস্থাৰ লগত সন্মুখীন হৈ অভিজ্ঞতা সঞ্চাৰ কৰে। বিদ্যালয়ত সামাজিক জীৱন যাপন কৰি পৰস্পৰ ক্ৰিয়াৰ মাজেদি যি অভিজ্ঞতা আৰু সত্যৰ উপলব্ধি হয়, সেই সত্যৰ উপলব্ধিয়ে শিশুসকলৰ সামাজিক চৰিত্ৰ গঠনত সহায় কৰে আৰু ব্যক্তিত্বৰ বিকাশ সাধন কৰে। ইয়াৰ মূলতে হ’ল শিক্ষা। সেয়েহে সামাজিক পৰিৱৰ্তন আৰু সামাজিক নিয়ন্ত্ৰণৰ মূল উৎস হ’ল শিক্ষা।\nশিক্ষা আৰু আধুনিকীকৰণঃ\nসাধাৰণতে ক’বলৈ গ’লে আধুনিকীকৰণ হ’ল গতিশীল প্ৰক্ৰিয়া। ইয়াক এটা শক্তিশালী আন্দোলন হিচাপে ধৰা হয় যিটো আন্দোলন পৰম্পৰাগত আৰু ই পৰম্পৰাগত ৰীতি-নীতিসমূহক আৱশ্যক উদ্যোগীক অৱস্থালৈ আগুৱাই নিছে আৰু সামাজিক সৌধৰ পৰিৱৰ্তন সাধন কৰিছে। আধুনিকীকৰণৰ প্ৰকৃত অৰ্থ হ’ল পৰিৱৰ্তন সাধন আৰু সেই পৰিৱৰ্তন হ’ল পুৰণা প্ৰতিৰূপ আৰু সৌধৰ পৰিৱৰ্তে নতুন সৌধ আৰু প্ৰতিৰূপ সৃষ্টি কৰা।\nআধুনিকীকৰণৰ গুণবিশিষ্ট দিশসমূহ বিচাৰ কৰি চালে পূৰ্বৰ ধাৰণাৰ লগত কিছুমান প্ৰণালী জড়িত থকাৰ উমান পোৱা যায়। সেইবোৰ হ’ল সম্পূৰ্ণ ৰাজনৈতিক আদৰ্শ আৰু ইয়াৰ ফলপ্ৰসূ প্ৰয়োগ, উপযুক্ত জাতীয় অৰ্থনীতি, স্বাক্ষৰিত জনসংখ্যা, নিপুণ মানৱশক্তি, গতিশীল মূল্যবোধ ব্যৱস্থা আৰু উচ্চ পৰ্যায়ৰ অভিৰোচন আদি। ইয়াৰ লগতে জ্ঞানৰ বিস্ফোৰণ, খৰতকীয়া সমাজ পৰিৱৰ্তন, খৰতকীয়া অগ্ৰগতিৰ আৱশ্যকতা আদিয়ে আধুনিকীকৰণৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰে।\nআধুনিকীকৰণ বৰ্তমান সমাজৰ এটি লাগতিয়াল দিশ। O. E. Morne নামৰ সমাজবিদজনে আধুনিকীকৰণ এটি বৈপ্লৱিক মাধ্যমেৰে আগবাঢ়ি অহা দিশ বুলি আখ্যা দিছে। পৰম্পৰাগত বা পূৰ্বৰ সমাজত আধুনিক বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ সংমিশ্ৰণৰ ফলত আধুনিকীকৰণ বুলি এটি বিস্তৃত দিশ বৰ্তমান সমাজত পৰিলক্ষিত হৈছে। পশ্চিমীয়া দেশসমূহৰ সকলো ধৰণৰ প্ৰভাৱ পূবৰ দেশসমূহত পৰিছে। আনহাতে পূবৰ কিছুমান দেশ নিজস্ব কৰ্ম-কুশলতাৰ ফলত একোখন প্ৰতিভাসম্পন্ন দেশ হিচাপে পৰিগণিত হৈছে। এইক্ষেত্ৰত আমি জাপানৰ কথা উল্লেখ কৰিব পাৰো। জাপানৰ মানুহৰ বা তেওঁলোকে প্ৰস্তুত কৰা বস্তুৰ এটা নিজস্ব চিনাকী আছে। এইদৰে এজনী জাপানী ছোৱালী দেখিলেই পৃথিৱীৰ সকলো দেশৰ মানুহেই ক’ব পাৰিব যে ছোৱালীজনী জাপানৰ। সেইটো তেওঁলোকৰ নিজস্ব আধুনিকতাৰ প্ৰতিভা মাথোন। পৃথিৱীৰ এতিয়াও তিনিভাগৰ এভাগ দেশহে পূৰ্ণ-পৰ্যায়ৰ বিকশিত দেশ, তিনিভাগৰ দুভাগ বিকাশ লাভ কৰি থকা দেশ। সেই তিনিভাগৰ দুভাগ দেশৰ সমাজ ব্যৱস্থাত পৰম্পৰাগত প্ৰভাৱ আজিও পৰিলক্ষিত হৈছে। সেই দেশবোৰে আজিও বিশ্বাস কৰে যে বিকাশ লাভ কৰিব লাগিলেও অন্ধবিশ্বাস, অজ্ঞতা আৰু গোড়ামীক বাদ দিব নোৱাৰি। সেইদৰে দেশবোৰে বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ সহায়ত নিজস্ব অৰ্থনীতি টনকিয়াল কৰিবলৈও চেষ্টা কৰিছিল আৰু আধুনিকীকৰণৰ সোৱাদ লোৱাৰ ক্ষেত্ৰতো পিছ হুহকি যাবলৈ বিচৰা নাই। সেই অৱস্থাটোক আমি আধুনিকীকৰণ বুলি ক’ব পাৰো।\nআধুনিকীকৰণ অকল বস্তুবাদী সংস্কৃতিৰ পৰিৱৰ্তন সাধনেই নহয় ই বিশ্বাস, অৱস্থা, মূল্যবোধ আৰু জীৱন ধাৰণৰ ব্যৱস্থাকো আঁকোৱালি লৈছিল। সাধাৰণ অৰ্থত আধুনিকীকৰণ এনে এটা প্ৰক্ৰিয়া যিটো প্ৰক্ৰিয়াই সামাজিক গঠনত পৰিৱৰ্তন সাধন কৰিবলৈ বিচাৰে আৰু যিটো প্ৰক্ৰিয়াত মূল্যবোধ আৰু অভিৰোচনৰো ব্যৱস্থা আছে। এইটো এটা প্ৰক্ৰিয়া, যিটো প্ৰক্ৰিয়াৰ সহায়ত পিছপৰা থকা গাঠনিৰ পৰা আগবাঢ়ি যোৱা গাঠনিলৈ তৰিৎ হয়, বিকাশ লাভ কৰে আৰু সৃষ্টি কৰিবলৈ প্ৰেৰণা যোগায়। এই প্ৰক্ৰিয়াটোক বহুতো দেশে বিস্তাৰিত শক্তিৰ সহায়ত অন্য এখন দেশলৈ প্ৰেৰণ কৰে। এইটো সত্য যে দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ পৰাহে আধুনিকীকৰণে বিশেষভাৱে আগবাঢ়ি গৈছে আৰু বিস্তৃত স্থান লাভ কৰিছে।\nআধুনিকীকৰণৰ অৰ্থ কেৱল আগশাৰীৰ দেশবোৰত অনুকৰণ কৰাটোৱেই নহয়। এইটো এটা প্ৰক্ৰিয়া যাৰ সহায়ত এটা জাতিয়ে নিজস্ব সত্বাৰ সৃষ্টি কৰি নিজৰ চিনাকি দিবলৈ সক্ষম হয়। এখন দেশে আগশাৰীৰ এখন দেশৰ লাগতিয়াল দিশসমূহ অনুকৰণ নকৰিলেও নহ’ব অথবা সেই দেশৰ কিছু বস্তু নিশিকিলেও নহ’ব। আগশাৰীৰ দেশসমূহৰ পৰা বেছিভাগ ধাৰ বা অনুকৰণ কৰা হয় তাৰ লগত দেশখনৰ নিজস্ব দিশ কিছুমান সংমিশ্ৰণ কৰিহে এটা আধুনিকীকৰণৰ নতুন তত্ব উলিয়াব পাৰি। কিন্তু এখন দেশৰ আধুনিকীকৰণ এখন আগশাৰীৰ দেশৰ নীতি-নিয়মৰ প্ৰতিলিপি বা কাৰ্বন কপিৰে উলিওৱা বস্তু নহয়। কাৰ্বন কপি হ’ল এটা বস্তুৰ হুবহু নকল। যদি এখন আগশাৰীৰ দেশৰ প্ৰত্যেকটো বস্তুকে হুবহু নকল কৰে তেতিয়াহ’লে নকল কৰা দেশখনৰ স্বকীয়তা বা চিনাকী বিলুপ্ত হয়। এখন আধুনিক সমাজ হ’ল যিখন সমাজে আৱিষ্কাৰ আৰু অভিনৱত্বক গুৰুত্ব দি বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ ক্ষেত্ৰত আগুৱাই যাব পাৰে। এইখন সমাজত প্ৰাকৃতিক সম্পদসমূহৰ সদ্ব্যৱহাৰৰ দ্বাৰা মানুহবিলাকে সুন্দৰ আৰু সুপৰিকল্পিত জীৱন নিৰ্বাহ কৰিব পাৰে। এইখন এখন সমাজ যিখন সমাজে নিজস্ব সংস্কৃতিক সংস্কাৰ সাধন কৰি সামাজিক কল্যাণৰ অৰ্থে খটুৱাব পাৰে। আধুনিক সমাজ এনেকুৱা এখন সমাজ, যি সমাজত নতুন ৰীতি-নীতি আৰু প্ৰণালী আগত ৰাখি সমাজখনক দৈহিকভাৱে, নৈতিকভাৱে আৰু আৰ্থ-সামাজিকভাৱে আগুৱাই নিবলৈ সক্ষম হ’ব। সমাজখনে সাংস্কৃতিক পৰম্পৰাগত সমাজৰ মূল্যবোধ সৃষ্টি কৰিব পাৰে আৰু সেই পৰম্পৰাগত সমাজৰ সকলো দিশ মানৱ কল্যাণৰ ক্ষেত্ৰত যাতে ব্যৱহৃত হয় তাৰ ক্ষেত্ৰত চকু ৰাখে। উদাহৰণস্বৰূপে পৰম্পৰা আৰু সংস্কৃতিয়েই চন্দ্ৰক ভগৱান হিচাপে পৰিগণিত কৰিছিল। যেতিয়া মানুহে সেই চন্দ্ৰত অৱতৰণ কৰিলে তাৰপিছত সেই সংস্কৃতি নোহোৱা হ’ল। এখন আধুনিক সমাজ কৰ্মৰ বাবে প্ৰস্তুত হয় আৰু নতুন প্ৰণালী গ্ৰহণ কৰে। আনহাতে এখন পিছপৰা সমাজে পুৰণা ৰীতি-নীতি, পৰম্পৰা আদি গভীৰভাৱে বিশ্বাস কৰিয়েই থাকে। সেই সমাজে নতুন কোনো বিশ্বাসকেই আঁকোৱালি ল’ব নোখোজে যিবোৰ বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ দ্বাৰা আৱিষ্কাৰ হৈছে।\nআধুনিকীকৰণে এটা অতিৰঞ্জিত দিশক আঁকোৱালি নলয় বুলি ধৰি ল’ব পাৰি। মাত্ৰ বিজ্ঞানসন্মত দৃষ্টিভংগীক আধুনিকীকৰণৰ দ্বাৰা আগুৱাই নিবলৈ চেষ্টা কৰে। যেতিয়া এইখন সমাজে বিজ্ঞানসন্মত আৱিষ্কাৰ আদি দেখিও পুৰণা ৰীতি-নীতি, পৰম্পৰা আদি আঁকোৱালি ধৰিয়েই থাকে তেতিয়া সেই দেশখনে বা সমাজখনে বিকাশ লাভ নকৰাকৈয়ে থাকে। যেতিয়া এজন মানুহে তেওঁৰ পৰিবাৰক পৰ্দাৰ আঁৰত ৰাখিবলৈ বিচাৰে তেতিয়াহ’লে তেওঁ আধুনিক সমাজৰ ব্যক্তি নহয়। আমি শুদ্ধভাৱে ক’ব পাৰো যে সেই ব্যক্তিজনৰ বিজ্ঞানসন্মত ধাৰণা নাই। তেওঁ মনৰ সংস্কাৰ সাধন কৰা নাই আৰু তেওঁক এখন বিকশিত দেশৰ ওচৰত দায়ৱদ্ধ কৰা হয়। আধুনিকীকৰণৰ দ্বাৰা মানৱ মনৰ সংশোধন হ’ব লাগিব। ই এটা প্ৰক্ৰিয়া যিটো প্ৰক্ৰিয়াই মানৱ মনৰ পৰিৱৰ্তন সাধন কৰে। এইক্ষেত্ৰত শিক্ষাৰ ভূমিকা অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ।\nবৰ্তমান সমাজত সদায় এটি ধাৰণা উদ্ভৱ হয় যে পশ্চিমীয়া ৰীতি-নীতিক আমাৰ সমাজত প্ৰচলিত কৰি আধুনিকীকৰণ সৃষ্টি কৰিছে। এচামে চেষ্টা কৰে যে তেওঁলোকৰ জীৱন ধাৰণত, আচবাবত পশ্চিমৰ প্ৰভাৱ পৰক। কিন্তু আধুনিকীকৰণ প্ৰকৃততে পশ্চিমৰ প্ৰভাৱ নহয়। আধুনিকীকৰণ অকল পশ্চিমীয়া দেশতে নাথাকে আৰু সেই পশ্চিমীয়া ধাৰণাই আধুনিকীকৰণত সহায় নকৰে। ই মাত্ৰ এটা পথৰহে সন্ধান দিয়ে। পশ্চিমৰ সকলো ৰীতি-নীতি, পৰম্পৰা গ্ৰহণ কৰিবলগীয়া বস্তু নহয়।\nৰাচিয়া, আমেৰিকা আৰু জাৰ্মানীৰ ধাৰণাবিলাক একে নহ’বও পাৰে। পশ্চিমৰ সকলো বস্তুকেই ভাল বুলি আখ্যা দিয়াটো ভুল। আমি যি দুখন বিশ্বযুদ্ধৰ কথা জানিবলৈ পাইছো সেই দুখন যুদ্ধত ব্যৱহাৰ হোৱা মাৰণাস্ত্ৰসমূহ বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰেই অৱদান আৰু সেইবোৰেই আধুনিক মানৱ সমাজত সন্ত্ৰাসৰ ৰাজত্ব চলাইছিল। পশ্চিমীয়া সমাজৰ সকলো বস্তুৰে মূল্যবোধ অন্য এখন দেশৰ বিভিন্ন সংস্কৃতিৰ ক্ষেত্ৰত ফলদায়ক নহ’বও পাৰে। আমি আগতে উল্লেখ কৰা পূবৰ দেশ জাপানৰ সমাজ আধুনিক সমাজ, কোৰিয়াৰ সমাজ আধুনিক সমাজ। সেই দেশবোৰৰ ৰীতি-নীতিও গ্ৰহণযোগ্য। সেয়েহে আমি ক’বলৈ বিচাৰিছো যে আধুনিকতাবাদ অকল পশ্চিমতেই সৃষ্টি নহয়, ই পূবতো সম্ভৱ হ’ব পাৰে। কোনো দেশেই নিজস্ব চতুৰতা আৰু চিনাকী হেৰুৱাব নালাগে। পশ্চিমৰ পৰা সকলো আহৰণ কৰি নিজৰ সংস্কৃতিক ধ্বংস কৰিলেই আধুনিকতাৰ প্ৰকৃত অৰ্থ ওলাই নপৰিব। ইয়াৰ অৰ্থ আধুনিকীকৰণ বুলি ক’ব নোৱাৰি।\nআধুনিকীকৰণ প্ৰক্ৰিয়াটোৰ বিকাশ লাভ কৰাটো সম্ভৱ হয় শিল্প বিপ্লৱৰ মাধ্যমেৰে। কিন্তু শিল্প বিকাশেই আধুনিকীকৰণ বুলি ক’ব নোৱাৰি। আমি এই বিষয়ে ফঁহিয়াই চাই দেখিছো যে বিজ্ঞানৰ অৱদানসমূহে মূল্যবোধ ব্যৱস্থাত পৰিৱৰ্তন সাধন কৰিছে। সেই ক্ষেত্ৰতেই অকল এই সমাজখন আধুনিক নহয়। যিয়েই নহওক ইয়েই আধুনিকীকৰণৰ প্ৰথম পথ-প্ৰদৰ্শক হিচাপে পৰিগণিত হৈ পৰিছে। শিল্প বিপ্লৱেই আধুনিকীকৰণ প্ৰক্ৰিয়াক গতিশীল কৰে যদিও ই আধুনিকীকৰণৰ প্ৰকৃত দিশ নহয়। এটি তীখা গোটে এখন সমাজৰ অৰ্থনৈতিক দিশটোৰ উন্নতি সাধন কৰে আৰু ই আধুনিক প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ সহায়ক। ই নতুন নতুন উৎপাদন কৰি মানৱ সমাজক সহায় কৰে তথাপি ইয়াকে অকল আধুনিকীকৰণ বুলি কোৱা নাযায়। আমি জানো যে মধ্য প্ৰাচ্যৰ দেশবোৰ তেলৰ বাবে ধনী। তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ দেশত আধুনিক যন্ত্ৰপাতিৰ ব্যৱহাৰ কৰি তেলখাদৰ পৰা তেল উলিওৱাত ব্যস্ত। লগতে পৰিশোধনৰ বাবে পৰিশোধন কেন্দ্ৰও স্থাপন কৰিছে। তেওঁলোকৰ অৰ্থনীতিৰ পৰিৱৰ্তন সাধন কৰিছে তেল উদ্যোগে। ই সীমিত, তেওঁলোকক প্ৰকৃততে আধুনিক বুলি ক’ব নোৱাৰি, কাৰণ পুৰণা ৰীতি-নীতিক তেওঁলোকে বাদ দিয়া নাই। লগতে পৰম্পৰাগতভাৱে সামাজিক দিশবোৰো আগুৱাই নিছে।\nআমেৰিকা আৰু ইউৰোপীয় দেশবোৰত প্ৰথমতে আধুনিকীকৰণৰ প্ৰক্ৰিয়া আৰম্ভ হৈছিল। তেওঁলোকৰ অৰ্থনীতি বিকাশৰ বাবে সেই দেশবোৰ ধনী হৈছিল। তেওঁলোকৰ বিস্তৃত শিল্প বিকাশৰ বাবেই আৰু সেই শিল্পৰ সহায়ত প্ৰস্তুত হোৱা বস্তুবোৰৰে তেওঁলোকৰ উপনিৱেশসমূহত বজাৰৰ সৃষ্টি কৰিছিল। সেই বস্তুসমূহে দেশবোৰৰ অৰ্থনীতি টনকিয়াল কৰাত তেওঁলোকে আধুনিকতাৰ সোৱাদ সোনকালে পাইছিল। সেই শিল্পসমূহৰ সহায়তেই পশ্চিমৰ সমাজবোৰৰ পৰিৱৰ্তন সাধন হৈছিল। পৰিৱৰ্তন সাধন হোৱা দেশবোৰৰ যিবিলাক অৰ্থনৈতিক ক্ষেত্ৰতো আগবঢ়া সেই সেইসমূহে তেওঁলোকৰ উপনিৱেশসমূহত বিশেষভাৱে প্ৰভাৱ পেলাইছিল। তাৰ ভিতৰত আফ্ৰিকা, এচিয়া, লেটিন আমেৰিকা এইক্ষেত্ৰত বেছি ফলপ্ৰসূ হৈছিল। বিদেশী শাসন আৰু প্ৰভাৱেই বিকাশ লাভ কৰি থকা দেশসমূহতো আধুনিকীকৰণৰ প্ৰভাৱ পেলাইছিল।\nৰাচিয়াৰ ১৯১৭ চনৰ বিপ্লৱে অন্য এটা ধাৰণাৰ বীজ সিঁচি দিছিল। এই বিপ্লৱৰ প্ৰভাৱতেই আধুনিকীকৰণৰ এখন নতুন ক্ষেত্ৰ সৃষ্টি হৈছিল। এই বিপ্লৱে নিধনী দেশবোৰৰ অৰ্থনীতিত আৰু সমাজসমূহৰ সামাজিক গাঠনিত প্ৰভাৱ পেলাইছিল। ইয়াৰ বিস্তৃতি লাভ হৈছিল ৰাজহুৱা মালিকীস্বত্বত আৰু বস্তুসমূহৰ উৎপাদনৰ লগতে বিতৰণৰ প্ৰক্ৰিয়াত। এই ধৰণৰ আধুনিকতাই দ্বিতীয় মহাযুদ্ধৰ পিছত যিবিলাক দেশে স্বাধীনতা লাভ কৰিছিল সেই দেশসমূহত প্ৰভাৱ পেলাইছিল।\nআধুনিক শিক্ষা ব্যৱস্থা মাত্ৰ ভাল চাকৰি আৰু বাচকবনীয়াসকলৰ বাবে বুলি ধৰা হয়। এই ধাৰণাৰ বৰ্তমান পৰিৱৰ্তন আহিছে যদিও ই বোধগম্য আৰু মনোগ্ৰাহী হোৱা নাই। অধিকসংখ্যক জনগণেই দাৰিদ্ৰ সীমাৰেখাৰ তলৰ আৰু অৰ্ধভাগ জনজাতি আৰু অনুসূচীত জাতিৰ লোক। যদিও শিক্ষাক জীৱনৰ লগত সংগতি ৰাখিবলৈ চেষ্টা কৰা হয় ইয়াৰ ফলতেই শিক্ষা ফলপ্ৰসূ আৰু সম্পূৰ্ণ হৈ নুঠে। বৰ্তমান স্কুল-কলেজৰ অধিকাংশ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়েই শিক্ষণৰ প্ৰথম গোষ্ঠী। শিক্ষা মনোগ্ৰাহী আৰু অৰ্থপূৰ্ণ কৰিবলৈ হ’লে নতুন ধাৰণা, নতুন প্ৰক্ৰিয়া আহিলা-পাতি আৰু মাধ্যম প্ৰয়োগ কৰিব লাগিব। বুদ্ধিসন্মত চিন্তাধাৰাৰ প্ৰয়োগ কৰি সমাজৰ পুৰুষ-মহিলা সকলোকে উপযুক্ত ব্যক্তি হিচাপে প্ৰস্তুত কৰিব লাগিব। শিক্ষালাভ কৰা ব্যক্তিসকলে শিল্পকেন্দ্ৰিক, বৈজ্ঞানিক, কৰ্মপটু আৰু কলাসন্মত শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰতিনিধিত্ব কৰিব লাগিব। আধুনিক সমাজে বৈজ্ঞানিক আৰু শিল্পকৰ্মীসকলৰ পৰা অৱদান পাব লাগিব আৰু শিক্ষাত ব্যক্তিৰ মানদণ্ড উচ্চস্তৰৰ হোৱাটো দৰকাৰ। আমাৰ দেশৰ উন্নতি সাধন কৰিবলৈ হ’লে আৰু শিক্ষাৰ মানদণ্ড উন্নত কৰিবলৈ হ’লে গৱেষণা আৰু বিজ্ঞানৰ ওপৰত গুৰুত্ব দি যথেষ্ট সংখ্যক প্ৰধান বিশ্ববিদ্যালয় আৰু অগ্ৰণী শিক্ষণ কেন্দ্ৰ স্থাপন কৰিব লাগিব।\nঅতীতৰ সকলো ৰীতি-নীতি, ভাৱধাৰা, সংস্কৃতিৰ পৰা আঁতৰি অহাটোৱেই আধুনিকীকৰণৰ প্ৰকৃত অৰ্থ নহয়। ভৱিষ্যৎ সমাজৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি বৰ্তমান সমাজৰ প্ৰয়োজন অনুযায়ী অতীতৰ প্ৰতিফলন সৃষ্টি কৰাটোকহে আধুনিকীকৰণ আখ্যা দিব পাৰি।\nবিশাল ভাৰতবৰ্ষৰ শ্ৰীবৃদ্ধি আৰু আধুনিকীকৰণৰ মূল হ’ল ইয়াৰ সংস্কৃতিত নিহিত হৈ থকা নৈতিক আৰু আধ্যাত্মিক মূল্যবোধ। কোঠাৰী আয়োগে কৈছে যে, “Modernisation, if it is to bealiving force, must derive its strength from the strength of spirit. Modernisation aims amongst other things at creating an economy of plenty which will offer, to every individual,alarge way of life andawider variety of choices.” বাচি লোৱাৰ স্বাধীনতা বৰ উপকাৰী। কিন্তু ই এজনৰ মূল্য ব্যৱস্থা আৰু অভিৰোচনৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। সামাজিক, নৈতিক আৰু আধ্যাত্মিক মূল্যবোধে এজনৰ সমান বিচাৰ-বুদ্ধিৰ ওপৰত বিস্তৃত প্ৰভাৱ পেলায়। জ্ঞানৰ বিস্তৃতি এই মূল্যবোধসমূহৰ দ্বাৰা শক্তিশালী কৰিব লাগিব।\nসামাজিক সমস্যাসমূহে বৰ্তমান যুৱকসকলৰ মাজত ভয়াবহ ৰূপ ধাৰণ কৰিছে। ই মনোবৈজ্ঞানিক বিৰোধ হিচাপে পৰিগণিত হৈছে যাৰ ফলত নৈতিক আৰু আধ্যত্মিক মূল্যবোধৰ অপব্যৱহাৰ হৈছে। চিন্তাবিদ আৰু সমাজকৰ্মীসকলে নিৰ্দেশনা আগবঢ়াইছে যে বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ অৱদানৰ ফলত উদ্ভৱ হোৱা জ্ঞান আৰু নিপুনতা ওচৰা-ওচৰিকৈ লৈ নৈতিক আৰু আধ্যাত্মিক মূল্যবোধৰ লগত সামঞ্জস্য ৰাখিব লাগিব। আমাৰ বিচাৰ-বুদ্ধি আৰু বাচি লোৱা কৰ্মপ্ৰেৰণাৰ লগত মানৱতাবোধৰ সম্বন্ধ, সত্যৰ অন্বেষণ আৰু ভাৱানুভূতিৰ প্ৰভাৱ সন্নিৱিষ্ট হোৱাটো আৱশ্যক। ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ সকলো শিক্ষা ব্যৱস্থাত প্ৰকৃত মূল্যবোধৰ প্ৰয়োজন। স্বাধীনতাৰ পিছত এই চিন্তাধাৰা প্ৰকট হৈ উঠিছে। ১৯৪৮ চনৰ বিশ্ববিদ্যালয় শিক্ষা আয়োগ, ১৯৫৯ চনৰ শ্ৰীপ্ৰকাশ কমিটি আৰু আন আন আয়োগসমূহে এই ধাৰণাটোৰ সপক্ষে মতামত আগবঢ়াইছে যে শিক্ষানুষ্ঠানসমূহত নৈতিক আৰু ধৰ্মীয় শিক্ষা দিয়া ব্যৱস্থাৰ আৱশ্যক। আয়োগবোৰৰ মূল্যবোধ শিক্ষা ব্যৱস্থাৰ ওপৰত দিয়া নিৰ্দেশনাবোৰ অতি ফলপ্ৰসূ।\nপ্ৰণালীবদ্ধ শিক্ষাৰ মাধ্যমেৰে মূল্যবোধ সৃষ্টি কৰাৰ বাবে আমি আমাৰ উপৰিপুৰুষসকলৰ পৰা পোৱা আৰু অন্য দেশৰ পৰম্পৰাৰ লগতে সমগ্ৰ পৃথিৱীৰ সংস্কৃতিৰ উপদেশসমূহ গোটাব লাগিব। আমাৰ জাতীয় সংস্কৃতিত থকা গুণ আৰু উপাদানসমূহেই আমাক এই দিশত উৎসাহ আৰু সান্তনা জগাই আধুনিক সমাজ গঢ়াত সহায় কৰিব আৰু দুখ-যন্ত্ৰণা, বিপদ-আপদৰ পৰা মুক্ত কৰিব। আমাৰ জাতীয় নেতা মহাত্মা গান্ধী, জৱাহৰলাল নেহৰু, শ্ৰীঅৰবিন্দ, জয়প্ৰকাশ নাৰায়ণ আদিয়ে এইক্ষেত্ৰত উদ্গনি পাইছিল। সামাজিক ন্যায় আৰু জাতিৰ পুনৰ গঠনত এই উপাদানসমূহৰ দ্বাৰা উপকৃত হোৱা গৈছিল। সেয়েহে আমাৰ অতীতৰ সংস্কৃতিৰ উপাদানসমূহৰ পুনৰ মূল্যায়ন আৰু পুনৰ বিশ্লেষণ কৰাৰ প্ৰয়োজন হৈ পৰিছে।\nআধুনিকতাৰ বীজ ৰোপণ কৰিবলৈ হ’লে আমি বিশাল ভাৰতবৰ্ষৰ বিশাল জনগণৰ মাজত তলত উল্লেখ কৰা দিশবোৰ প্ৰয়োগ কৰিব লাগিব।\n- সমাজৰ পৰা নিৰক্ষৰতা আৰু অজ্ঞানতা দূৰ কৰিব লাগিব।\n- সামাজিক ৰাজনৈতিক জাগৰণৰ প্ৰয়োজন পূৰাব লাগিব।\n- প্ৰকৃত ৰেহৰূপ আৰু মূল্যবোধৰ বিকাশ ঘটাই সামাজিক শিক্ষা সম্প্ৰসাৰণত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিব লাগিব।\n- সামাজিক সমস্যাসমূহ শিক্ষা প্ৰক্ৰিয়া আৰু প্ৰশাসনৰ দ্বাৰা সমাধানৰ অৰ্থে প্ৰচেষ্টা চলাই শিশু আৰু যুৱকক দুটা দিশ হিচাপে লৈ সাংবিধানিক নিৰ্দেশনা কামত খটুৱাব লাগিব।\n- কোঠাৰী আয়োগে প্ৰথমতে উল্লেখ কৰিছে যে, “The destiny of India is now being shaped in her classrooms.” সেইবাবে শিক্ষা ব্যৱস্থাক বাধ্যতামূলক কৰি আধুনিকীকৰণ ফলদায়ক কৰাত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিব লাগিব।\nসাধাৰণতে আধুনিকীকৰণৰ ধাৰণা দুটা। এটা হ’ল আঢ্যৱন্ত বা ধনী-মানী আৰু আনটো হ’ল মধ্যবিত্ত বা নিধনী সামাজিক ধাৰণাকৃত। দুয়োটা ধাৰণাৰে শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত অৰিহণা আছে। ধনী দেশবোৰেও শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছে। সেইদৰে দুখীয়া দেশবোৰেও বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত প্ৰচেষ্টা চলাইছে। দুয়োটা প্ৰক্ৰিয়াতেই শিক্ষাত গুৰুত্ব দিয়া দেখা গৈছে। সেই শিক্ষাৰ বিকাশেই সামাজিক গঠন আৰু অৰ্থনৈতিক বিকাশত সহায়ক হৈ পৰে। বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যা শিক্ষাৰেই এটি অংশ। বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ বিকাশকেই কুৰি শতিকাৰ মূল বুলি ধৰা হয়। মানুহে সৌৰজগতৰ সকলো ক্ষেত্ৰতে অধ্যয়নৰত হৈ সৌৰজগত সম্বন্ধে এটা আধুনিক ধাৰণাত উপনীত হৈ পৰিছে। ঔদ্যোগিক বিকাশ আৰু বস্তুবাদী সংস্কৃতিৰ অভাৱনীয় বিকাশেই বিপ্লৱ সূচনা কৰিছে। লগতে অকল্পনীয়ভাৱে কৃষি, শিল্পকাৰ্য, জীৱবিজ্ঞান আৰু ৰাসায়নিক প্ৰক্ৰিয়াৰ বিকাশ সাধন হৈছে। ইয়াৰ ফলস্বৰূপে আধুনিক সমাজ অত্যাধুনিক অৱস্থালৈ অগ্ৰসৰ হৈছে। দুখীয়া দেশবোৰে শ্ৰেণীবিহীন সমাজ গঢ়াৰ সপোন দেখে। আনহাতে ধনী দেশবোৰে শ্ৰেণীস্থিতি সমাজৰ ক্ষেত্ৰত অৰিহণা যোগায়। উচ্চশিক্ষাৰ বাতাবৰণ এই দেশবোৰত মুক্ত আৰু ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ মেধাশক্তিৰ ওপৰত ভিত্তি কৰা হয়।\nআধুনিকীকৰণক গ্ৰহণযোগ্য সমাধান বুলি ক’ব পৰা হৈছে। অপশ্চিমীয়া দেশবোৰে পশ্চিমীয়া দেশবোৰৰ লগত প্ৰত্যক্ষ বা পৰোক্ষভাৱে যোগাযোগ স্থাপন কৰি পৰিৱৰ্তন সাধন কৰিছে। এখন দেশে আন এখন দেশৰ সংস্কৃতিক নিজৰ সংস্কৃতিৰ লগত ৰিজাই চাই স্থিৰ সিদ্ধান্তলৈ আহিছে। ‘ডেনিয়েল লাৰনাৰ’ নামৰ চিন্তাবিদজনে পশ্চিমীয়াকৰণ আৰু আধুনিকীকৰণৰ দিশবোৰ চালি-জাৰি চাই আধুনিকীকৰণৰ বিষয়ে মন্তব্য কৰিছে। তেওঁৰ মতে- Modernisation includesa‘diqueting positivist spirit’. Focushing ‘Public institutions as well as private aspirations.’ অকল প্ৰত্যক্ষবাদী চেতনাই সৰ্বোচ্চ নহয় ইয়াৰ লগত যোগাযোগৰ বৈপ্লৱিক চেতনা আৱশ্যকীয়। আধুনিকীকৰণেই নগৰীয়া ক্ষেত্ৰ বৃদ্ধি কৰি স্বাক্ষৰতা সম্প্ৰসাৰণ কৰাত সহায় কৰে। আধুনিকীকৰণে সামাজিক গতিশীলতাকো সূচায়- “A mobile society has to encourage rationality for the calculas of choice shapes individual behaviour and conditions its rewards. People come to see the social future as manipulable rather than ordained and their personal prospects in terms of achievement rather than heritage.” আনহাতে Robert Bellah নামৰ চিন্তাবিদজনে কৈছে- “Where modernisation mean onlyaincreased effectiveness in goal attainment with no increase in the rationalisation of the goal-setting process very serious pathalogies can result. Emperically such pathologies of modernisation have occured, but they are the product of partial or disturbed modernisation, not the inevitable of modernisation itself.”\nআধুনিকীকৰণ সাধাৰণতে ব্যৱহৃত হয় ভাল ক্ষেত্ৰতহে। আধুনিকীকৰণ প্ৰক্ৰিয়াটোৰ সম্পূৰ্ণ দৃষ্টিভংগী হ’ল নিৰপেক্ষতা। এই নিৰপেক্ষ দৃষ্টিভংগী লৈ আধুনিকীকৰণ প্ৰক্ৰিয়াটোক সুপৰিকল্পিতভাৱে আগুৱাই নিলে সমাজ তথা দেশৰ সামগ্ৰিক বিকাশ সম্ভৱপৰ হ’ব।


ঊষামণি শইকীয়া "আকাশ চুবৰ মন " - জোনাক\nHome গল্প ঊষামণি শইকীয়া "আকাশ চুবৰ মন "\nঊষামণি শইকীয়া "আকাশ চুবৰ মন "\nঅনুপম আৰু অসীমাৰ একমাত্ৰ পুত্ৰ আকাশ নীল । পাঁ‌চ বছৰ বয়সলৈকে দৌৰি ঢাপৰি থকা আকাশে দুই দিন হোৱা তীব্ৰ জ্বৰতে যে একেবাৰেই উঠিবই নোৱাৰা হ'ব ভাবিবই পৰা নাছিল । যাৰ ফলশ্ৰুতিত আজি হুইল ছেয়াৰখন তাৰ সংগী হৈ পৰিল । প্ৰথম অৱস্থাত তাক সকলোৱেই পুতৌ দৃষ্টিৰেই চাইছিল । কিন্তু আজি কালি যেন সি সকলোৰে বাবে বোজা হৈ পৰিছে তেনে লাগে । তাৰ বাবেই অনুপম আৰু অসীমাৰ মাজতো প্ৰায়ে কাজিয়া হয় । কৰবালৈ যোৱাৰ ইচ্ছা থাকিলেও নীলা ওলাই যাব নোৱাৰিছিল । আকাশ অকলে থাকিব লাগিব আৰু তাক যদি কিবা লাগে কোনে দিব । কিন্তু অনুপমে আজিকালি এইবোৰ কথা নাভাবে পৃথিৱীলৈ আহিছে যেতিয়া যিখিনিলৈকে নিজে পাৰি কৰি ল'ব লাগে । সদায়েতো আমি তাৰ লগত নাথাকো । সকলোৰে বাবে ভগৱানে কিবা নহয় কিবা এটা ভাবি থৈছে সেয়েহে তাৰ বাবেও নিশ্চয় কিবা থৈছে যিটো আজি গম পোৱা নাই কিন্তু কালিলৈ জনাৱ ।\nএনেবোৰ কথা শুনি শুনি কেতিয়াবা আকাশৰ আত্মহত্যা কৰিব মন যায় । কিন্তু মাকৰ মৰমে তাক দুৰ্বল কৰি পেলাই । সকলোৰে পৰা কথা শুনিয়ো মাকে কোনো দিন তাক অৱহেলা কৰা নাই । প্ৰতিটো মুহূৰ্ততেই লগত থাকে ছাঁ টোৰ দৰেই । সেয়েহে অন্তত মাকক সমাজৰ আগত তাৰ মাতৃ বুলি চিনাকি দিবলৈ প্ৰাণে প্ৰণে চেষ্টা কৰিছে । যি হীনমন্যতাত তাৰ মাক দেউতাকে ভুগী আছে তাৰ পৰা উলিয়াই অনাৰ দায়িত্ব এতিয়া তাৰ । ইতিমধ্যে গল্প , কবিতা নাটক , উপন্যাস লিখি অসমীয়া সাহিত্যৰ জগতত খুপণি পুতিবলৈ সক্ষম হোৱা আকাশৰ এটাই স্বপ্ন সি এজন সংগীতজ্ঞ হ'ব খোজে । ইউ টিউবত তাৰ লগৰীয়াই আপলোড কৰা গীতে যথেষ্ট সমাদৰ লাভ কৰিছে । দুদিন মান আগতে আকাশ নীলহঁ‌তৰ গাঁ‌ৱলৈ গুৱাহাটীৰ পৰা টি ভি চেনেলৰ এটা দল আহি তাৰ সাক্ষাৎকাৰ লৈ গৈছে আৰু কৈছে D Y 365 ত অনুপম চক্ৰৱৰ্তীৰ " আকাশ চুবৰ মন " অনুষ্ঠানত তাক গীত গাবলৈ সুবিধা কৰি দিব ।\nঅসমৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ পৰা অহা গায়ক-গায়িকা , নৃত্য শিল্পীৰে ভৰি থকা "আকাশ চুবৰ মন " অনুষ্ঠানটো সকলোৰে প্ৰিয় হৈ পৰিছে । লাহে লাহে অডিছনৰে পৰা আৰম্ভ কৰি টপ চিক্সলৈ আহি পোৱা আকাশে কোনো দিনেই থমকি ৰোৱা নাই । আজি তাৰ ফাইনেল ৰাওন্দ । আজিয়েই সেই দিন যিটো দিনৰ বাবে সি অধিক আগ্ৰহেৰে বাট চাই আছে । কিন্তু অন্য যি নহওক লাগে আজি আকাশৰ মনটো খুব ভাল লাগি আছে কাৰণ আজি দেউতাকে তাক লৈ গৌৰৱ কৰিছে " মোৰ ল'ৰাই গান গাই বুলি সকলোকে চিনাকী দিছে । ইয়ো তাৰ বাবেই এক সাফল্য । এদিন তাৰ অক্ষমতাক লৈ কটাক্ষ কৰা দেউতাকে আজি আহি দৰ্শকৰ আসনত বহি তাৰ অনুষ্ঠান উপভোগ কৰি উচুপি উঠিছিল । আজি সি দেউতাক পাই আকাশ চুইপোৱা যেন অনুভৱ হৈছে । ফলাফল কি হয় সেইয়া সময়ে ক'ব । দেউতাক বুজাইছে নাকান্দিবা দেউতা পুৰুষে কান্দিব নাপাই, পুৰুষে কন্দাটো দুৰ্বলতা আৰু কাপুৰুষালিৰ হে চিন মাত্ৰ। তাক আচৰিত কৰি দেউতাকেও কৈছে প্ৰকৃততে তেনে কথা নহয়। কান্দোন এক প্ৰাকৃতিক উপলব্ধি ইয়াক উপেক্ষা কৰিলে মনুষ্যই মানসিক সুখ লভিব নোৱাৰে। সেই গতিকে আজি মই মোৰ মনৰ সমস্ত বেথা বেদনাক উটুৱাই দিছো দুচকুৰ বানেৰে বোপাই । আকাশ নীলৰো দুচকুৰে নৈ বৈ গ'ল । এইয়া সুখৰ চকুলো আনন্দৰ চকুলো ।\nআজি আকাশ নীলৰ বাবে এটা শুভ দিন । আজি "আকাশ চুবৰ মন" অনুষ্ঠানত মেগা ফাইনেল আছে । আজি তাৰ মনটো খুব ভাল লাগি আছে । আজি তাৰ দেউতাক আহিছে সি প্ৰাণঢালি গীত গাইছে । সিহঁতক সুসৰ্জিত মঞ্চলৈ আমন্ত্ৰণ কৰিছে ক্ষন্তেক পিছতেই ফলাফল ঘোষণা কৰিব । দেউতাকেই তাৰ হুইল চেয়াৰখন ঠেলি আনিলে মঞ্চলৈ আৰু তাৰ পিছফালে সগৌৰৱেৰে ঠিয় দিছেহি । তাৰ বুকুখন ধপ ধপ কৰি আছে , ভৰিৰ পৰা মুৰলৈ এক শিহৰণ জাগিছে , শংকাত মুখখন শুকাই গৈছে । কাণখন গুম গুমাব ধৰিছে । কি হ'ব বাৰু আজি ! সি বাৰু দেউতাক তাৰ নাম দিবলৈ সক্ষম হ'ব নে ! ! আজি যে দেউতাকে যি মৰম আৰু চুমা দিছে সেইয়া যদি ফলাফল শুনাৰ পাছত নিদিয়া হয় , তেতিয়া সি কি কৰিব । মাকৰ কি হ'ব !! যিমান সংগ্ৰাম কৰি তাক মৰিগাঁ‌ৱৰ পৰা ইয়ালৈ আনিছে , সি কিবা এটা কৰিব পাৰিব বুলি ! যদি নোৱাৰে মাকে ঘৰত , গাঁ‌ৱত কেনেকৈ মুখ উলিয়াব । উস আৰু নোৱাৰি দেই । তাৰ মাথাটো ঘূৰাইছে । চকুকেইটাই জিলমিল কৰিছে ।\nহাতত ফলাফল লৈ এক গহীন ভংগিমাৰে অনুপম চক্ৰৱৰ্তী দাই কিবা কৈ আছে । কি বা কৈছে তাৰ কাণত একোৱেই নোসোমাল । মাত্ৰ দেউতাকৰ মুখখন হে ভাঁ‌হি আছে । পিছফালে ৰৈ বাৰু কি কৰিছে কেনে কৰিছে তাৰ খুব চাবলৈ মন গৈছে । কিন্তু এইয়া কি তাৰ গাৰ ওপৰত ওপৰৰ পৰা ফুল সৰিছে পিছফালৰ পৰা দেউতাকে গবামাৰি ধৰি চুমা খাইছে তাৰ মানে ..... অনুপম দাই ইমান সময়ে তাৰ কথাই কৈ আছিলে নেকি !! তাৰ হাতত তুলি দিয়া পোন্ধৰলাখ টকাৰ চেক খন যেতিয়া এটা মুৰে দেউতাকে ধৰি তাক হেচুকি দিছে তেতিয়াহে তাৰ সন্মতি ঘূৰি আহিছে । এইয়াই তাৰ সপোন পুৰা হোৱাৰ মধুৰ ক্ষণ । আজিৰে পৰা অন্তত তাক কোনেও দিব্যাংগ বুলি কটাক্ষ কৰিব নোৱাৰিব ।\nগুৱাহাটী -- ১৪


আজি ভাৰতত হ’ব নে কি PUBG Mobile India মুকলি, পদাৰ্পণ কৰিবলৈ সাজু FAU-G|pubg-mobile-india-launching-expected-today-19-january-in-india-know-details-till-now-faug-set-to-launch– News18 Assam\nআজি ভাৰতত হ’ব নে কি PUBG Mobile India মুকলি, পদাৰ্পণ কৰিবলৈ সাজু FAU-G\nUpdated:January 19, 2021, 2:09 PM IST\nপাবজি গেমৰ লন্সিঙক লৈ বেলেগ বেলেগ দাবী কৰা হৈছে। সেইদৰে FAU-G ২৬ জানুৱাৰীত আৰম্ভ হ’ব।\nLast Updated: January 19, 2021, 2:09 PM IST\nভাৰতত পাবজি (PUBG Mobile) অনুৰাগীৰ মাজত গেম মুকলি কৰাক লৈ অপেক্ষা অতি ব্যগ্ৰতাৰে কৰা দেখা গৈছে। বহুকেইটা ৰিপ’ৰ্টত দাবী কৰা হৈছে যে ৰয়েল গেমটো আজি (19 জানুৱাৰী) আৰম্ভ কৰা হৈছে। ইয়াৰ বাহিৰে বহু লোকৰ মাজত প্ৰশ্ন উঠিছে যে সঁচাকৈ ভাৰতত পাবজি আজি আৰম্ভ হ’ব নে কি? মুকলি কৰাৰ দিনাই অনুৰাগীয়ে ইয়াৰ এক্সচেচ পাব নে কি? দৰাচলতে ১৫জানুৱাৰীত পাবজি ম’বাইলৰ ট্ৰেলাৰ লন্স কৰাক লৈ এনে ধৰণৰ চৰ্চা চলিছে। ইয়াৰ বাহিৰে বহুকেইটা ৰিপ’ৰ্টত এইটো দাবী কৰা হৈছে যে গেমটো ভাৰতত ১৯জানুৱাৰীত মুকলি কৰা হ’ব, ইয়াৰ বাহিৰে ম’বাই গেমাৰ্চসকলে এই পুনৰ মুকলিক লৈ আৰু উৎসাহিত হৈ পৰিছে।\nইয়াৰ বাহিৰে একাংশ ৰিপ’ৰ্টছত কোৱা হৈছে যে পাবজি ম’বাইল ইণ্ডিয়াৰ পুনৰ মুকলি জানুৱাৰীৰ দ্বিতীয় তথা তৃতীয় সপ্তাহত হ’ব। ইয়াৰ লগতে এটা ইউটিউব ভিডিওত দাবী কৰা হৈছিল যে গেমটো ভাৰতত ১৫জানুৱাৰীৰ পৰা ১৯জানুৱাৰীৰ মাজত যিকোনো সময়ত লন্স কৰা হ’ব পাৰে।\nপুনৰ মুকলিক লৈ কি কয় চৰকাৰে?\nকেন্দ্ৰ চৰকাৰে পাবজি পুনৰ মুকলি কৰাক লৈ কেবাখনো আৰটিআইৰ উত্তৰ প্ৰদান কৰি কয় যে এই বিষয়টোত চৰকাৰে অতি শীঘ্ৰে কোনো সিদ্ধাব্ত নলয়। চৰকাৰী এজেন্সী সমূহে এপৰ সম্পূৰ্ণ বিশ্লেষণ কৰাৰ পিছতহে পাবজিক ভাৰতত পুনৰ মুকলি কৰাৰ অনুমতি দিব। ইয়াৰ পৰা স্পষ্ট হয় যে পাবজি ভাৰতলৈ পুনৰ ঘুৰি অহাৰ বিষয়টো এতিয়াও জল্পনা–কল্পনাৰ শাৰীতে আছে।\nকেন্দ্ৰ চৰকাৰে ২ ছেপ্তেম্বৰ, ২০২০ত PUBG সহ ১১৮টা চীনা এপক দেশৰ সুৰক্ষাৰ কাৰণে বিপজ্জনক আখ্যা দি নিষিদ্ধ কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত নৱেম্বৰ ২০২০ত পাবজি কৰ্পে এই বেটল ৰয়েল গেমক PUBG Mobile India নামেৰে মুকলি কৰাৰ ঘোষণা কৰিছিল। লগতে কোম্পানীয়ে নিজৰ অফিচিয়েল ৱেবছাইটত আৰু কিছু টিজাৰ লাইভ কৰিছিল। অৱশ্যে এতিয়াও পাবজিক লৈ নিশ্চিত তথ্য একো নাই।\nআনহাতে গালৱান ভেলী ফেচ অফৰ ওপৰত আধাৰিত বুলি চৰ্চিত গেম FAU-G ২৬জানুৱাৰীত মুকলি কৰা হ’ব।\nFirst published: January 19, 2021, 2:09 PM IST


Thaloma in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Thaloma ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nThaloma की जानकारी\nThaloma ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Thaloma Benefits & Uses in Assamese- Thaloma ar laabh aaru byavaharsamuh\nThaloma ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Thaloma Dosage & How to Take in Assamese - Thaloma ar paali aaru xeya kenedore lobo\nThaloma ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Thaloma Side Effects in Assamese- Thaloma ar parshwakriyasamuh\nThaloma সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Thaloma Related Warnings in Assamese- Thaloma xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Thalomaৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Thaloma with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Thaloma ar gurutor kriya-pratikriya\nThaloma মতভেদসমূহ- Thaloma Contraindications in Assamese- Thaloma nishedhsamuh\nThaloma ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Thaloma in Assamese- Thaloma ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Thaloma ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Thaloma Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Thaloma kriya-pratikriya\nThaloma ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Thaloma Benefits & Uses in Assamese - Thaloma ar laabh aaru byavaharsamuh\nThaloma তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nThaloma ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Thaloma Dosage & How to Take in Assamese - Thaloma ar paali aaru xeya kenedore lobo\nThaloma-ৰ উপাদানসমূহ - Thaloma Active Ingredients in Assamese - Thaloma-ar upadaansamuh\nThaloma ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Thaloma Side Effects in Assamese - Thaloma ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Thaloma ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nThaloma সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Thaloma Related Warnings in Assamese - Thaloma xonkranta xatarkatabanisamuh\nThaloma-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nThaloma ৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত বহুতো ভয়ানক পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া আছে, গতিকে ইয়াক চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ অবিহনে গ্ৰহণ নকৰিব।\nThaloma-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nস্তন্যপায়ী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত Thaloma ৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ কোনো উপলব্ধ গৱেষনা নাই।গতিকে কি প্ৰভাৱ পেলাব সেয়া জনা নাযায়।\nবৃক্কত Thaloma কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nThalomaৰ বৃক্কত মৃদু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকিব পাৰে। বেছিভাগ মানুহেই বৃক্ক ত কেতিয়াও একো প্ৰভাৱ পৰা নেদেখিব।\nযকৃতত Thaloma কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nThalomaৰ কলিজাত মৃদু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকিব পাৰে। বেছিভাগ মানুহেই কলিজা ত কেতিয়াও একো প্ৰভাৱ পৰা নেদেখিব।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Thaloma ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nThaloma গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত হৃদয় ত প্ৰতিকূল প্ৰভাৱ পৰিব পাৰে। আপুনি আপোনাৰ দেহত যদি কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া দেখা পায় তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক। কেৱল আপোনাৰ চিকিতসকে পৰামৰ্শ দিলেহে পুনৰ আৰম্ভ কৰিব।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Thalomaৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Thaloma with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Thaloma ar gurutor kriya-pratikriya\nThaloma তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nThaloma মতভেদসমূহ - Thaloma Contraindications in Assamese - Thaloma nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Thaloma লোৱা অনুচিত যাতে -\nThaloma ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Thaloma in Assamese - Thaloma ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Thaloma-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Thalomaয়ে অভ্যাসৰ সৃষ্টি নকৰে।\nThaloma লোৱাৰ পিছত আপোনাৰ টোপনিভাৱ আহিব পাৰে। সেয়ে এনে কাম কৰাটো নিৰাপদ নহয়।\nহয়, চিকিত্সা পৰামৰ্শ অনুসাৰেহে Thaloma লওক।\nনহয়, মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত Thaloma ব্যৱহৃত নহয়।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Thaloma ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Thaloma Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Thaloma kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Thalomaৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nগৱেষণাৰ অভাৱত, Thaloma আৰু খাদ্য একেলগে লোৱাটোৰ পিছৰ পৰ্যায়ৰ বিষয়ে একো ক'ব পৰা নাযায়।\nমদ আৰু Thalomaৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nগৱেষণাৰ অভাৱত, Thaloma লোৱাৰ সময়ত মদ্যাপন কৰা সম্পৰ্কত একো ক'ব পৰা নাযায়।\nThaloma ৰ অনুকল্প - Substitutes for Thaloma in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Thaloma লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Thaloma ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Thaloma সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Thaloma ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Thaloma সেৱন কৰে?


সাৱিত্ৰী -লম্বোদৰ গগৈ - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nসাৱিত্ৰী -লম্বোদৰ গগৈ\nমই জন্মিছিলোঁ ৰামপুৰ চুবুৰীত৷ সমাজত আমাৰ কোনো মূল্যায়ন নাছিল৷ আমি আৰু ৰামপুৰ চুবুৰীৰ অধিবাসীসকল আছিলোঁ নিম্নবৰ্ণৰ হিন্দু৷ মই মোৰ বাল্যকালত দেখিছোঁ সমাজত উচ্চবিত্তসকলে দিয়া কামেই আছিল আমাৰ আয়ৰ উৎস৷ তদুপৰি মাছ ধৰি বজাৰত বিক্ৰী কৰাটোৱেই আছিল আমাৰ আদি পেচা৷ যিটো ঘৰত মই আৰু মোৰ মা আছিলোঁ সেইটো আছিল তালপাতৰ চাউনি আৰু বাঁহৰ বেৰৰ৷ যদিও বৰ্ষাকালীন সময়ত সিমান বৰষুণ নপৰে তথাপি বেৰৰ জলঙাৰে বাহিৰৰ সকলোবোৰ অনায়াসে দেখা যায়৷ ঘৰটো আছিল এটা ৰূমৰ৷ মই আৰু মোৰ মাৰ বাবে ঘৰটো বহুত ডাঙৰেই আছিল৷ মোৰ ককা-আইতা, খুড়া-খুড়ী বা আন আত্মীয়-স্বজন আছে নে নাই নাজানো৷ থাকিলেও ক’ত আছে তাকো নাজানো৷ মোৰ দেউতা নাছিল৷ দেউতাৰ নাম মায়ে ক’ব পৰা নাছিল বাবেই স্কুলত ভৰ্তি হ’ব নোৱাৰিলোঁ৷ তদুপৰি স্কুলত পঢ়োৱাৰ খৰচ বা ইচ্ছা কোনোটোৱেই মাৰ নাছিল৷ গাঁৱৰ লোকসকলে মাক কলঙ্কিনী বুলি মাতে৷ এইটো মাৰ নাম নে আন কিবা তাকো নুবুজোঁ৷ মোৰ ফালে সিহঁতে বেঁকা চকুৰে চাইছিল৷ মই সিহঁতক ভয় কৰোঁ বাবেই চুবৰীৰ দোকান-পোহাৰলৈ নগৈছিলোঁ৷ যদি কোনোবাদিনা যাওঁ তেন্তে চুবুৰীৰ ল’ৰাবিলাকৰ হাতত প্ৰচুৰ মাৰ খাবলগা হয়৷ সিহঁতে কৈছিল, “তোৰ বাপেৰে নাই, তই এটা জাৰজ৷” ঘৰলৈ ঘূৰি আহি মাক প্ৰায়েই কৈছিলোঁ, “মা, মোৰ দেউতা কিয় নাই? সকলোৱে মোক জাৰজ বুলি কিয় কয়? জাৰজ মানে কিনো?” মা নিশ্চুপ হৈ ৰৈছিল, কোনো প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিয়া নাছিল অথবা দিব নোৱাৰিছিল৷ ময়ো একেটা প্ৰশ্নকে বাৰে বাৰে সুধি বিৰক্ত হৈ গৈছিলোঁ বাবে উত্তৰ নাপাম বুলি জানি প্ৰশ্ন কৰাই বাদ দিলোঁ৷ মায়ে মানুহৰ ঘৰে ঘৰে গৈ কাম কৰিছিল৷ আহিবৰ সময়ত ঘৰৰ গৃহস্থনীয়ে মাক চাউল, দাইল, তৰকাৰী দি পঠিয়াইছিল৷ কিছুমানে আকৌ ধন-বিতো দিছিল৷ মই সকলোতকৈ বেছি সুখী হওঁ যেতিয়া মায়ে কিছু ৰাহি হোৱা তৰকাৰী পাইছিল৷ ভাজি তৰকাৰী হ’লে ৰন্ধাৰ ঝামেলা নাই৷ তেলো নষ্ট নহয়৷ তেল কিনাৰ ধনো নাছিল৷ সেই ৰাহি পোৱা তৰকাৰীতেই ইমান সুখী হৈছিলোঁ৷ এইভাবেই চলিছিল আমাৰ মাক-পুতেকৰ সংসাৰৰ খৰচ৷ মই সৰু আছিলোঁ বাবে কোনোদিন কামলৈ যাবলগা নহৈছিল৷ মা অকলেই যায়৷ কেতিয়াবা মাৰ উভটি আহোতে দেৰি হ’লে মই ঘৰত অকলে অকলে ভয় কৰিছিলোঁ৷ কি ঠিকনা, ভূত-প্ৰেতো আহিব পাৰে! সেইবোৰকেই ভাবোতে ভাবোতে মা আহি পাইছিল৷ এইধৰণে অনেক ৰাতি মাই দৌৰি ঘৰত সোমোৱা দেখিছোঁ৷ ঘৰত সোমাই লৰালৰিকৈ দৰ্জা বন্ধ কৰি দি কঁপিছিল৷ কি হৈছে জানিব খুজিলে মাই একো নকৈছিল৷ কোনো সময়ত দেখিছোঁ কাম নকৰাকৈয়ে সন্ধিয়া লগাৰ বহুত আগতেই মা ঘৰলৈ ঘূৰি আহিছে৷ ঘৰলৈ উভতি মন মাৰি মুখ গোমা কৰি বহি ৰৈছিল৷ মাক সুধিছিলোঁ, “মা আজি কাম নকৰা নেকি?” মাই নঞৰ্থক উত্তৰ দিছিল৷\n: “তেনেহলে নিশালৈ খাম কি? পিছদিনা পুৱা আৰু দুপৰীয়া খাম কি?”\nমাই কান্দিছিল আৰু কৈছিল, “নাজানো৷”\nএনেকৈয়ে যাওঁতে যাওঁতে ইয়াৰ মাজতে বাৰিষা আহিল৷ ডাঙৰ মানুহৰ ল’ৰাবিলাকে ৰেইনকোট পিন্ধি ৰাস্তালৈ ওলায়৷ মোৰো মনে বিচাৰে ৰেইনকোট পিন্ধি বাহিৰলৈ যাবলৈ৷ কিন্তু ৰাস্তালৈ ওলালেই যে সিহঁতে মোক মাৰিব সেয়ে ৰেইনকোট কিনি দিবৰ বাবে মাক ক’বপৰা নাছিলোঁ৷ তদুপৰি ইমান টকা দি কিদৰেনো ৰেইনকোট কিনিব?\nএটা নিশা খুব বৰষুণ হৈছিল৷ প্ৰচুৰ শীত লাগিছিল৷ ঘৰখনত গৰম কাপোৰ বুলিবলৈ এখন জীৰ্ণ কঁথা৷ দুয়োজনে যেনে-তেনে টনা-আঁজোৰা কৰি শুইছিলোঁ৷ তথাপি শীতে নামানিছিল৷ সেয়ে অলপ উষ্ণতা লাভৰ আশাত দুয়োটাই আৰু গা-ঘঁহাই শুইছিলোঁ৷ হঠাৎ কি হ’ল নাজানো–মাই মোক আৰু জোৰকৈ সাৱটি ধৰি কান্দিছিল৷ মোৰ মূৰত মাই গোটেই ৰাতি হাত বুলাই বুলাই থাকোতেই প্ৰথমেনো কোন টোপনি গৈছিল একো জনা নাছিলোঁ৷\nপ্ৰতিদিনৰ দৰেই মা গৈছিল আনৰ ঘৰত কাম কৰিবলৈ৷ মই ঘৰতে আছিলাঁ৷ হঠাৎ দেখোঁ, মা যিসময়ত কাম কৰি ঘৰলৈ উভটে তাতোকৈ অনেক আগতেই গুচি আহিছে৷ মাৰ সকলো কাপোৰ ফলা৷ মাৰ মুখত, বুকুত আৰু অনেক জেগাত আঁচোৰৰ দাগ৷ মাই কঁপি কঁপি ঘৰলৈ আহিছিল আৰু বহুত কান্দিছিল৷\n“মা তোমাৰ কি হৈছে, তোমাৰ চাদৰ কি হ’ল? গাত ইমান দাগ কিয়?”\n“একো হোৱা নাই সোণ, মই ঠিকেই আছোঁ৷”\n“তোমাৰ গাৰ পৰা তেজ ওলাই আছে আৰু তুমি কৈছা ঠিকেই আছো বুলি?”\n“এইবোৰ তুমি নুবুজিবা সোণ, মেম্বাৰৰ ঘৰত এটা ডাঙৰ কুকুৰ আছে৷ সেই কুকুৰটোৱেই কৰিছে এইবোৰ৷”\n“কিন্তু ক’তা, মেম্বাৰৰ ঘৰত দেখোন কোনোদিনেই কুকুৰ দেখা নাই, আৰু তুমি কৈছা এটা ডাঙৰ কুকুৰ!”\n“এইকাৰণেইতো কৈছোঁ, তুমি এইবোৰ নুবুজিবা৷”\nপিছদিনা মাক চালিশলৈ তলব কৰা হ’ল৷ মায়ে মোক এৰি অকলেই গাঁওবুঢ়াই মতা চালিশলৈ গ’ল৷ ময়ো কিনো হয় চাবৰ বাবেই মাৰ অজানিতে মনে মনে চালিশৰ এফালে গৈ মূৰটো তললৈ কৰি বহিছিলোঁ যাতে মাই দেখা নাপায়৷ গাঁৱৰ গাঁওবুঢ়াই এজন এজনৰ ওচৰৰ পৰা বক্তব্য শুনিলে৷ শেষত মাৰপৰা জানিব বিচাৰিলে যে কালি কি ঘটিছিল৷ মাই ফোঁপাই ফোঁপাই কান্দি কৈছিল, “মোৰ কোনো দোষ নাই, মোক জোৰ কৰি…………..” ইমানলৈকে কৈয়েই আৰু জোৰে জোৰে কান্দি উঠিল৷\nসেইদিনা সকলোৰে সিদ্ধান্ত ক্ৰমে মাৰ মূৰৰ চুলি খুৰাই দিয়া হ’ল৷ যদিও মাই সিহঁতৰ কাষৰ পৰা ৰেহাই পাবৰ বাবে চটফট কৰিছিল, আনকি সকলোৰে ভৰিতো ধৰিছিল, “মোক এৰি দিয়ক, মই নিৰ্দোষী৷”\nআমি সমাজৰ নিম্ন-শ্ৰেণীৰ আছিলোঁ বাবে, আমাৰ মাতৃ-পুত্ৰৰ কোনো আত্মীয়-স্বজন নাছিল বাবেই কোনোৱে নুশুনিছিল মাৰ কথা৷ ময়ো মাৰ লগতে এৰি দিবৰ বাবে অনেক আকুতি কৰিছিলোঁ৷\nমাৰ মূৰ টকলা কৰি চূণ সানি গোটেই গাঁৱত ঘূৰোৱা হয়৷ মই অলপকৈ বুজিব পাৰিছিলোঁ মেম্বাৰৰ ল’ৰাৰ সৈতে মাৰ কিবা এটা ঘটিছে৷ কিন্তু কি ঘটিছে সেয়া এইটো বয়সত বুজি উঠিব নোৱাৰিছিলোঁ৷\nমই এতিয়া প্ৰাপ্তবয়স্ক৷ এতিয়া বহুত কথা বুজো৷ মই কোন? কি মোৰ পৰিচয়? মোৰ জন্ম কিভাবে হৈছে? মাই কিয় কঁপি কঁপি ঘৰলৈ দৌৰি উভতি আহি দৰ্জা বন্ধ কৰি দিছিল? কিয় আনৰ ঘৰত কাম নকৰি ঘৰলৈ উভতি আহি কন্দাকটা কৰিছিল?\nমোৰ মমতাময়ী মাৰ ওপৰত সমাজৰ বিত্তশালীবোৰৰ দৈহিক নিৰ্যাতনৰ ফল মই৷ এইধৰণৰ হাজাৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰ এতিয়া মোৰ কাষত আছে৷ যাৰ উত্তৰ তেতিয়া মাই দিব পৰা নাছিল৷\nপাঠক সমাজ, আপোনালোকে মানৱিক দিশেৰে বিচাৰ কৰি এবাৰ ভাবি চাওক—এজনী মাকে কেনেদৰে তেওঁৰ পাঁচবছৰীয়া ল’ৰাৰ আগত তেওঁৰ ওপৰত ঘটি যোৱা নিৰ্যাতনৰ কথা বৰ্ণনা কৰিব? ………\nপিচদিনা মায়ে এজনক টকা অলপ দি মোৰ বাবে কিনি অনাইছিল এটা ৰেইনকোট৷ এই গৰমৰ দিনত কিয় ৰেইনকোট কিনিলে সেয়া একোৱেই বুজিব নোৱাৰিছিলোঁ৷ মোক চাবোনেৰে ভালকৈ গা ধোৱাই-পখলাই দি ৰেইনকোট পিন্ধাই ইফালে-সিফালে ঘূৰাই ফিৰাই বহুত সময় চালে৷ কাৰোবাৰ হতুৱাই বজাৰৰ পৰা ভাল মাছ কিনি ৰাতি ৰন্ধা-বঢ়া কৰা হ’ল৷ মাৰ হাতত যে অলপ টকা জমা আছিল সেয়া মই জনা নাছিলোঁ৷ ৰাতি মায়ে মোক সাৱতি ধৰি বহুত চুমা খালে৷ গোটেই ৰাতি মোৰ মূৰত হাত বুলাই বুলাই তেখেতে কান্দিছিল৷\nৰাতি মায়েই প্ৰথম টোপনি গৈছিল নে ময়েই গৈছিলো একোৱেই গম নাপাইছিলোঁ৷ পুৱা টোপনিৰ পৰা সাৰ পাই দেখো ৰূমৰ মাজত যেন কিহবাৰ প্ৰচণ্ড গোন্ধ৷ মাক বহুত সময় জগালোঁ৷\n“মা, চোৱাচোন ৰূমৰ ভিতৰত ইমান বেয়া গোন্ধ৷ মা টোপনিৰ পৰা সাৰ পোৱা নাছিল৷ ভাবিছিলোঁ, গভীৰ ৰাতি শুইছিল৷ সেয়ে টোপনিৰ পৰা জগোৱাৰ উদ্দেশ্য মাৰ বাহুত ধৰি জোকাৰি জোকাৰি বহুত সময় মাতিলোঁ…………..মা…….মা………মা………উঠা৷ চোৱাচোন কি গোন্ধাইছে৷\nকিন্তু মা টোপনিৰ পৰা আৰু সাৰ নাপাইছিল৷ মাৰ মুখেদি বগা ফেন ওলাইছিল৷ আৰু বিছনাৰ কাষতে আছিল এটি সৰু কাঁচৰ বটল৷


সীমা সংঘাত নিৰ্মূলৰ পদক্ষেপঃ অসম, মেঘালয়ৰ মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে যুটীয়াভাৱে পৰিদৰ্শন কৰিব বিবাদমান অঞ্চল assam-and-meghalaya-cm-will-visit-dispute-areas-to-resolve-assam-meghalaya-border-clash-tvpartha– News18 assam\nসীমা সংঘাত নিৰ্মূলৰ পদক্ষেপঃ অসম, মেঘালয়ৰ মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে যুটীয়াভাৱে পৰিদৰ্শন কৰিব বিবাদমান অঞ্চল\nঅসম আৰু মেঘালয় চৰকাৰে অতি কমেও ৬টা অঞ্চলত ভূমিৰ আদান-প্ৰদানৰ মাজেৰে সীমা সমস্যা সমাধান কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰিছে। সেই ৬ অঞ্চল হৈছে – তাৰাবাৰী, গিজং, হাহিম, বকলাপাৰা, পিলাংকটা আৰু ৰাতাচেৰা\nLast Updated : November 03, 2021, 13:16 IST\nঅসম আৰু চুবুৰীয়া ৰাজ্য মেঘালয়ৰ সীমা সমস্যা সম্পূৰ্ণৰূপে নিৰ্মূল কৰিবলৈ অসম আৰু মেঘালয়ৰ মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে যুটীয়া ভাৱে পৰিদৰ্শন কৰিব সীমান্ত অঞ্চল। অসম আৰু মেঘালয়ৰ ৮৮৪.৯ কিলোমিটাৰ বিস্তৃত সীমাৰ ১২টা স্থানত মতবিৰোধ আছে আৰু ইয়াৰে ৬স্থানৰ সীমা সমস্যা তুলনামূলকভাৱে কম জটিল বুলি নিৰ্ধাৰিত হৈছে। গতিকে প্রথমে দুই ৰাজ্যই এই ৬স্থানত সমস্যা সমাধানৰ পৰিকল্পনা হাতত লৈছে।\nইতিমধ্যে মেঘালয়ৰ মুখ্যমন্ত্ৰী কনৰাড চাংমাই এই সন্দৰ্ভত অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰে কেইবালানিও আলোচনাত মিলিত হৈছে। মঙলবাৰে তেওঁ শর্মাৰে এক টেলিফোনিক বাৰ্তালাপতো মিলিত হয়। পিছত মেঘালয়ৰ মুখ্যমন্ত্ৰীগৰাকীয়ে সংবাদমেলত সদৰি কৰে যে, অহা ১৫ অহা নৱেম্বৰত দুইজন মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে বিবাদমান অতি কমেও দুই তেনে স্থান পৰিদৰ্শন কৰিব।\nউল্লেখযোগ্য যে, এই স্থান সমূহত দুয়োখন চৰকাৰৰ সহমত মৰ্মে স্থানীয় বিধায়ক তথা বিষয়া আমোলালৈ আঞ্চলিক কমিটী গঠন কৰা হৈছিল। কমিটীসমূহক স্থানীয় ৰাইজৰ মতামত গ্ৰহণ কৰি প্ৰতিবেদন প্ৰস্তুত কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়া হৈছিল। প্ৰতিবেদন দাখিল কৰাৰ অন্তিম তাৰিখ (অক্টোবৰৰ ৩০) ইতিমধ্যে অতিক্ৰম কৰিছে । দুয়োখন ৰাজ্যৰ ৮টা বিধানসভা সমষ্টিৰ উপ-নিৰ্বাচনৰ কাৰণে প্ৰতিবেদন সময়ত দাখিল কৰিব পৰা নগ’ল বুলি সদৰি কৰি মেঘালয়ৰ মুখ্যমন্ত্ৰীগৰাকীয়ে যুটীয়া পৰিদৰ্শনৰ অন্তত প্ৰতিবেদন জমা হ’ব বুলি আশা প্ৰকাশ কৰিছে। আনহাতে প্ৰক্ৰিয়াটোত জড়িত এগৰাকী বিষয়াৰ মতে, এই যুটীয়া পৰিদৰ্শনৰ উদ্দেশ্য হৈছে সীমান্ত অঞ্চলৰ ৰাইজৰ মাজত আস্থা গঢ়ি তোলা ।\nঅসম আৰু মেঘালয় চৰকাৰে অতি কমেও ৬টা অঞ্চলত ভূমিৰ আদান-প্ৰদানৰ মাজেৰে সীমা সমস্যা সমাধান কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰিছে। সেই ৬ অঞ্চল হৈছে – তাৰাবাৰী, গিজং, হাহিম, বকলাপাৰা, পিলাংকটা আৰু ৰাতাচেৰা।\nFirst published: November 03, 2021, 13:00 IST\nassamAssam Meghalaya Border DisputeCM Himanta Biswa sarmaMeghalaya\nবৰপেটাত আগতীয়া বানত বিধ্বস্ত খেতি পথাৰ! পানীৰ তলত হাজাৰ হাজাৰ বিঘা মাটিৰ ধান খেতি\nPetrol Diesel Prices : পেট্ৰ’ল–ডিজেলৰ নতুন দাম জাৰি, আপোনাৰ চহৰত কিমান দাম আজি জানক\nনাজিৰাৰ এজন ছাত্ৰ আৰু এজন বয়োজ্যেষ্ঠ লোক সন্ধানহীন, চিন্তিত পৰিয়াল\nআলফা স্বাধীনৰ লক্ষ্য হ’ব পাৰে নেকি অইল ইণ্ডিয়া লিমিটেড! সতৰ্কবাণী জাৰি অসম আৰক্ষীৰ\nWhatsApp Payত এতিয়াৰ পৰা নতুন নিয়ম আৰম্ভ! নাথাকিব জালিয়াতিৰ ভয়!