চলচ্চিত্ৰ/ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা ’৯১ - ৱিকিউৎস\nচলচ্চিত্ৰ/ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা ’৯১\nৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা ’৯৪→\nৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা ’৯১\nদুবছৰমান আগতে, চলচ্চিত্ৰৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা ঘোষণা কৰাৰ আগতেই আমি আশংকা প্ৰকাশ কৰিছিলো যে এই প্ৰতিযোগিতাত স্বাৰ্থপৰ মানুহৰ হাতত আদুৰ গোপালকৃষ্ণনৰ ছবি উপযুক্ত মৰ্যদাৰ বাহিৰত ৰৈ যাব পাৰে। আমাৰ অনুমান পাছত সত্য বুলি প্ৰমাণিত হৈছিল। চলচ্চিত্ৰৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা আৰু জুৰিৰ সদস্যসকলৰ নাম প্ৰত্যেক বছৰে চাই গ’লেহ এই ধৰণৰ অনুমান আৰু আশংকা প্ৰকাশ কৰা সহজ হৈ উঠে। এইবাৰৰ জুৰিব’ৰ্ডৰ সভাপতিৰ নাম ঘোষিত হোৱাৰ পাছতে আমি আশংকা কৰিছিলো যে ডঃ ভবেন্দ্ৰনাথ শইকীয়াৰ ‘সাৰথি’ এইবাৰ প্ৰতাৰিত হ’ব আৰু আমাৰ আশংকাই সত্য প্ৰমাণিত হ’ল। খলনায়কৰ এই মাৰণাস্ত্ৰ হাতত তুলি ল’লে ভাৰতৰ চলচ্চিত্ৰ জগতৰ প্ৰখ্যাত পুৰুষ আদুৰ গোপালকৃষ্ণনে। প্ৰতিদ্বন্দ্বীৰ সাফল্যই মানুহক কিমান তললৈ নিব পাৰে, তাৰ এক উদাহৰণ আদুৰৰ এই আচৰণ। অকল ‘সাৰথি’য়েই নহয়, এই প্ৰবঞ্চনাৰ বলি হ’ল এম. টি. বাসুদেবন নায়াৰৰ ‘কাডাভু’ ছবিখনো। এই বিষয়ে পাছত আলোচনা কৰিম। প্ৰথমে . অসমীয়া ছবিৰ সাফল্যৰ কাহিনী।\nকিছু বছৰ আগলৈকে ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটাৰ তালিকাখনত প্ৰাধান্য বিস্তাৰ কৰিছিল বাংলা ছবিৰ নামে, তাৰ পাছত সেই ঠাই অধিকাৰ কৰিলে দক্ষিণ ভাৰতীয় ছবিয়ে আৰু এইবাৰ দক্ষিণ ভাৰতীয় ছবিৰ দীৰ্ঘ তালিকাৰ মাজতো অসমীয়া ছবিৰ নাম বহু ঠাইত জিলিকি উঠিল।\nমলয়া গোস্বামীয়ে অৰ্জন কৰিলে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা— জাহ্নু বৰুৱাৰ ‘ফিৰিঙতি’ ছবিত কৰা অভিনয়ৰ বাবে। অসমীয়া মঞ্চ আৰু অনাতাঁৰ নাটৰ প্ৰতিভাময়ী অভিনেত্ৰী মলয়া গোস্বামী (পূৰ্বৰ ৰাজখোৱা) ডঃ ভবেন্দ্ৰনাথ শইকীয়াৰ ‘অগ্নিস্নান’ ছবিৰে ৰূপালী পৰ্দালৈ আহে আৰু দৰ্শক-সমালোচকক আলোড়িত কৰি থৈ যায়। ৰাষ্ট্ৰীয় [ ৯১ ] প্ৰতিযোগিতাত তীব্ৰ প্ৰতিদ্বন্দ্বিতাৰ মুখামুখি হৈয়ো, শেষত জুৰিব'ৰ্ডৰ অযুক্তিকৰ যুক্তিৰ বাবে তেওঁ বঁটা লাভৰ পৰা বঞ্চিত হয়। এইবাৰ কিন্তু মলয়া গোস্বামীয়ে কোনো প্ৰতিদ্বন্দ্বিতাৰ সন্মুখীন নোহোৱাকৈয়ে পুৰস্কাৰ অৰ্জন কৰে। জুৰিব'ৰ্ডৰ এগৰাকী সদস্যৰ মতে ‘অগ্নিস্নান’ৰ সেই অভিনয় স্মৃতিয়েও জুৰিৰ সদস্যসকলক প্ৰভাৱিত কৰিছিল।\nএয়াই হ’ল অসমীয়া ছবিয়ে কঢ়িয়াই অনা সন্মানৰ দীৰ্ঘ তালিকা। ইয়াৰ উপৰিও অতুল বৰদলৈ পৰিচালিত ‘দৃষ্টি’ ছবিখনেও বিচাৰক মণ্ডলীৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছিল আৰু পুৰস্কাৰৰ বাবেও আলোচিত হৈছিল। কিন্তু কাৰিকৰী দিশৰ দুৰ্বলতা পুৰস্কাৰ-প্ৰাপ্তিৰ পথত হেঙাৰ হৈ থিয় দিছিল। এই ছবিৰ অভিনেতা তপন দাসেও সু-অভিনয়ৰ বাবে মনোযোগ আকৰ্ষণ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। ‘সাৰথি’ ছবিত কৰা অভিনয়ৰ বাবে অৰুণ নাথৰ নামো আলোচিত হৈছিল যদিও শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতাৰ বঁটা লাভ কৰিলে মালয়ালম অভিনেতা [ ৯২ ] মোহনলালে। যোৱা বছৰেই মোহনলালে 'বাস্তুহাৰা’ ছবিত কৰা অভিনয়ৰ বাবে এই বটাৰ বাবে বিবেচিত হ'ব লাগিছিল যদিও যোৱা বছৰৰ জুৰিব’ৰ্ড সভাপতি অশোক কুমাৰৰ হস্তক্ষেপত সেই বঁটা অৰ্জন কৰে অমিতাভ বচ্চনে। অৱশ্যে এটাই সান্তনা যে মলয়া গোস্বামীয়ে অগ্নিস্নানেৰে কৰা আলোড়নৰ ফল পাছত লাভ কৰাৰ দৰে সাৰথিৰ অৰুণ নাথেও ভৱিষ্যত সম্ভাৱনাৰ বীজ ৰোপণ কৰিলে।\nএইবাৰৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটাৰ প্ৰধান উল্লেখনীয় দিশ হ’ল বোম্বাইৰ হিন্দী ছবি ক্ৰমবৰ্ধমান আধিপত্য খৰ্ব বা নিশ্চিহ্ন কৰি পেলোৱাটো। যোৱা বছৰ অশোক কুমাৰৰ আশীৰ্বাদ ধন্য হৈ বোম্বাইৰ হিন্দী ছবিজগতে কেইবাটাও পুৰস্কাৰ কাঢ়ি নি সমগ্ৰ দেশতে সমালোচনাৰ যি জোৱাৰ তুলিছিল, এইবাৰ তাৰ সম্পূৰ্ণ বিপৰীত ফল দেখা গ'ল। অন্য শিতানৰ কথাটো বাদেই, বিনোদন ছবিৰ বাবে দিয়া বঁটাও এইবাৰ দিয়া নহ’ল। জুৰিব’ৰ্ডৰ সভাপতি আদুৰ গোপালকৃষ্ণনৰ প্ৰভাৱেই এই পৰিৱৰ্তনৰ মুখ্য কাৰণ। সুভাষ ঘাইৰ ‘সৌদাগৰ’ ছবিখনৰ প্ৰতি অলপ সহানুভূতি প্ৰদৰ্শন কৰা হৈছিল অশোক মেহতাৰ চিত্ৰগ্ৰহণৰ বাবে। কিন্তু ছবিখনৰ প্ৰিন্ট ইমানেই বেয়া আছিল যে ছবিখন সম্পূৰ্ণকৈ প্ৰদৰ্শন কৰাই হৈ নুঠিল। একমাত্ৰ যশ চোপ্ৰাৰ ‘লমহে’ ছবিখনে সাজ-সজ্জাৰ বাবে দিয়া পুৰস্কাৰটো লাভ কৰি বোম্বাইৰ চিত্ৰজগতক ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিযোগিতাত নিশ্চিহ্ন হৈ যোৱাৰ পৰা ৰক্ষা কৰিলে।\nপ্ৰতিযোগিতাত দক্ষিণ ভাৰতৰ ছবিয়ে অধিক সংখ্যক পুৰস্কাৰ লৈ যাব পৰাৰ অন্যতম কাৰণ হ’ল জুৰিৰ সদস্যসকলৰ মাজত দক্ষিণ ভাৰতীয় ‘লবি’টোৰ শক্তিশালী অৱস্থান। জুৰিৰ সভাপতি আদুৰৰ পক্ষপাতদুষ্ট আচৰণো ইয়াৰ সহযোগী হৈছে। যোৱা বছৰ অশোক কুমাৰে যেনেদৰে বোম্বাইৰ হিন্দী ছবিজগতৰ পিনে পক্ষপাতদুষ্ট আচৰণ কৰিছিল, তেনেদৰে এইবাৰ আদুৰে দক্ষিণ ভাৰতীয় ছবি আৰু পুনেৰ ফিল্ম এণ্ড টিভি ইন্সটিটিউটৰ প্ৰডাক্ট’ৰ ছবিৰ প্ৰতি সেই একে আচৰণেই প্ৰকাশ কৰিছে। তাৰ লগতে পুনেৰ ইন্সটিটিউটৰ স্বৰ্ণপদক প্ৰাপ্ত স্নাতক পংকজ পৰাশৰৰ ‘আচমান সে গিৰা' নামৰ ছবিখনকো একেলগেই [ ৯৩ ] গুৰুত্বহীন কৰি পেলাইছে। পংকজ পৰাশৰ ইন্সটিটিউটৰ কৃতী ছাত্ৰ হ'লেও তেওঁৰ যোগাযোগ ‘কমাৰ্ছিয়েল' ছবিৰ লগতহে! কমাৰ্ছিয়েল ছবিৰ পক্ষত থকা বাবেই ‘নায়কন’ খ্যাত মণিৰত্নমৰ 'দলপতি' ছবিখনকো কোনো ধৰণৰ গুৰুত্ব দিয়া নহ'ল। অথচ অইন হলেও অভিনয় আৰু কাৰিকৰী দিশত মণিৰত্নমৰ ছবিয়ে সহজে পুৰস্কাৰৰ বাবে প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰাৰ যোগ্যতা বহন কৰে।\nইণ্ডিয়ান পেনোৰামাৰ বাবে নিৰ্বাচিত হোৱা আটাইবোৰ ছবিয়েই এই প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰি অহাটো সাধাৰণ ঘটনা। ইণ্ডিয়ান পেনোৰামাৰ ছবিবোৰে দুটাকৈ বাছনিত উত্তীৰ্ণ হৈহে পেনোৰামাত স্থান পায়। তেনেদৰে ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিযোগিতাতে এটা প্ৰাথমিক বাছনিৰ পাছতহে মূল প্ৰতিযোগিতাৰ বাবে ছবি নিৰ্বাচন কৰা হয়। এই দুই ধৰণৰ বিচাৰৰ মাজতো কিছু পাৰ্থক্য দেখা যায়। বিচাৰকৰ ভিন্নতাৰ বাবে ই দুই বাছনিত কিছু পাৰ্থক্য থাকিলেও ব্যাপক পাৰ্থক্যই দেখা দিলে বিচাৰ প্ৰক্ৰিয়াৰ ওপৰত সাধাৰণ চিত্ৰপ্ৰেমীৰ আস্থাৰ কিছু হেৰাই যাবলৈ বাধ্য হয়। এইবাৰৰ প্ৰতিযোগিতাত ই পাৰ্থক্য চকুত পৰাকৈ প্ৰকাশিত হয়। ইণ্ডিয়ান পেনোৰামাত অন্তৰ্ভুক্ত ‘অশ্বিনী’ আৰু ‘চৌকং ৰাজা' [ ৯৪ ] নামৰ ছবি দুখন প্ৰতিযোগিতাৰ প্ৰথম বাছনিতেই নাকচ কৰা হয়। আন্তৰ্জাতিক শিশু ছবি মহোৎসৱত প্ৰদৰ্শিত ছবিও প্ৰথম বাছনিত নাকচ হোৱা উদাহৰণ এইবাৰ স্থাপিত হয়। তেনেদৰে জুৰিৰ সদস্যৰ প্ৰভাৱৰ বাবে প্ৰথম বাছনিত নাকচ হৈ যোৱা ছবিকো পুনৰ প্ৰদৰ্শন কৰি পুৰস্কাৰ দিয়া ঘটনাও এইবাৰ ঘটিছে।\nএতিয়া প্ৰবন্ধৰ আৰম্ভণিতেই উল্লেখ কৰা অভিযোগটোলৈ ঘূৰি আহোঁ। ‘সাৰথি’ আৰু ‘কাডাভু'ক প্ৰবঞ্চনা কৰা প্ৰশ্নটোলৈ। সাত এপ্ৰিল তাৰিখে পুৰস্কাৰৰ তালিকা ঘোষিত হৈছে আৰু আমি দিল্লীস্থ সূত্ৰৰ পৰা ছয় তাৰিখেই গম পালো যে ‘সাৰথি’ৰ অৱস্থা বেয়া; নিশ্চিহ্ন কৰি দিবলৈ বিচৰা হৈছে ‘কাডাভু’ নামৰ মালায়লম ছবি এখনক। আদুৰে নিজে এই দুখনৰ বিৰোধিতা কৰি আন এখন ছবিক পুৰস্কাৰ দিয়াৰ বাবে জোৰ প্ৰচাৰ চলাইছে। (এই ছবিখনৰ নাম উল্লেখৰ বাবে ‘প্ৰান্তিক' উপযুক্ত ঠাই নহয়।) প্ৰসংগতঃ কৈ থোৱাটো উচিত হ’ব যে আমাৰ এই সূত্ৰ জুৰি ব’ৰ্ডৰ সদস্য নহয়; বাহিৰৰ মানুহহে।\nআদুৰৰ ই আচৰণৰ কাৰণ কি? সন্দেহ নাই, আদুৰ নিসন্দেহে অতি উচ্চমানৰ পৰিচালক। সাফল্যই মানুহক ঈৰ্ষাতুৰ কৰিও তোলে, বিনয়ী কৰিও তোলে। আদুৰৰ ভাগ্যত প্ৰথমটো আছিল। আদুৰে সহ্য কৰিব নোৱাৰা হ’ল— তেওঁৰ কোনোবা প্ৰতিদ্বন্দ্বী ওলাওক। এইবাৰৰ প্ৰতিযোগিতাত দুখন ছবিয়ে বিচাৰকমণ্ডলীক আলোড়িত কৰি তুলিছিল— এখন ‘সাৰথি’ আৰু আনখন 'কাডাভু’। আদুৰ আতংকিত হৈ পৰিল যে এই দুজন চিত্ৰনিৰ্মাতাই তেওঁৰ বাবে ভয়ৰ কাৰণ হৈ উঠিব পাৰে; গতিকে প্ৰথমৰ পৰাই বাধা দিয়াটো উচিত হ’ব। এম. টি. বাসুদেবন নায়াৰ আৰু ডঃ ভবেন্দ্ৰনাথ শইকীয়া— এওঁলোকৰ এজনো পুনেৰ ইন্সটিটিউটৰ ছাত্ৰ নাছিল; দুয়োৰে পেছা একমাত্ৰ ছবি নিৰ্মাণ নহয়, দুয়ো সাহিত্যজগতত শীৰ্ষস্থানীয় ব্যক্তি আৰু বেলেগ কলামাধ্যমৰ পৰা আহি দুয়ো ছবিজগতত ঈৰ্ষণীয় স্থান দখল কৰি লৈছে। ডঃ শইকীয়াৰ চিনাকিৰ কোনো প্ৰয়োজন নাই, কিন্তু বাসুদেবন [ ৯৫ ] নায়াৰৰ সংক্ষিপ্ত চিনাকি দিয়াটো উচিত হ’ব বুলি ধাৰণা হ’ল। সাহিত্য একাডেমিৰ পুৰস্কাৰ বিজেতা সাহিত্যিক বাসুদেৱন নায়াৰ বৰ্তমানে কেৰালাৰ বিখ্যাত সংবাদপত্ৰ প্ৰতিষ্ঠান ‘মাতৃভূমি’ৰ তিনিখন আলোচনীৰ সম্পাদক। ত্ৰিছখনৰো অধিক চিত্ৰনাট্য ৰচনা কৰা বাসুদেবন নায়াৰে প্ৰথম ছবি ‘নিৰ্মালম্য’ৰে শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰিছিল। পৰিচালনা কৰা পাঁ‌চখন ছবিৰ আটাইকেইখনে ৰাজ্যিক পুৰস্কাৰ অৰ্জন কৰিছিল; চিত্ৰনাট্যৰ বাবে নবাৰ ৰাজ্যিক আৰু এবাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছিল; উপন্যাসৰ বাবে তেখেতৰ নাম ‘জ্ঞানপীঠ’ বঁটাৰ বাবে আলোচিত হৈছিল।\nজুৰিব’ৰ্ডৰ সদস্যসকল প্ৰায় নিশ্চিত আছি যে ‘কাডাভু’ৱে শ্ৰেষ্ঠ ছবি আৰু ডঃ ভবেন্দ্ৰনাথ শইকীয়াই শ্ৰেষ্ঠ পৰিচালকৰ বঁটা লাভ কৰিবই। শেষ মুহুৰ্তত আদুৰৰ ৰাজনীতিৰ বাৰে সত্যজিৎ ৰায়ক উক্ত বঁটা দুটা দি এই দুয়োখন ছবিকেই চুকলৈ ঠেলি দিয়া হৈছিল। শেষত যেনিবা দক্ষিণ ভাৰতীয় ‘লবি’ৰ জোৰত ‘কাডাভুক’ক শ্ৰেষ্ঠ চিত্ৰনাট্যৰ বঁটা দিয়া হ’ল আৰু জুৰিব’ৰ্ডৰ কেইজনমান সদস্যৰ প্ৰতিবাদৰ ফলত সাৰথিক আঞ্চলিক ভাষাৰ ৰজত কমল দি সন্মান ৰক্ষা কৰা হ’ল। জুৰিব’ৰ্ডৰ এই শুভবুদ্ধিৰ সদস্যসকল নাথাকিলে ‘সাৰথি' আৰু ‘কাডাভু’ ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিযোগিতাত নিশ্চিহ্ন হৈ গ’লহেঁতেন। জুৰিৰ চেয়াৰমেনৰ এই পক্ষপাতদুষ্ট আচৰণ এইবাৰেই প্ৰথম নহয়, প্ৰতিবাৰেই এনে ঘটনাৰ অনুশীলন চলিয়েই থাকে। যোগ্যতাসম্পন্ন ছবি প্ৰায়েই বঞ্চিত হৈ থাকে। (এইখিনিতে উল্লেখ কৰিব পাৰি যে ডঃ ভূপেন হাজৰিকা জুবিব’ৰ্ড সভাপতি থাকোঁতে এই বিতৰ্ক আছিল আটাইতকৈ কম।) অশোক কুমাৰ জুৰিব'ৰ্ডৰ সভাপতি থাকোতে এই প্ৰতিযোগিতাই হেৰুউৱা সন্মান আদুৰে ঘূৰাই আনিব পাৰিব বুলি আশা কৰা হৈছিল যদিও হাতত খলনায়কৰ মাৰণাস্ত্ৰ তুলি লৈ আদুৰে সকলো সম্ভাৱনাকে নিশ্চিহ্ন কৰি দিলে।\n"https://as.wikisource.org/w/index.php?title=চলচ্চিত্ৰ/ৰাষ্ট্ৰীয়_চলচ্চিত্ৰ_বঁটা_’৯১&oldid=79568"ৰ পৰা অনা হৈছে


Assamese Cultural Writing: কাণখোৱাৰ হাতপুথি ১০ : অ’ মোৰ সুৰীয়া মাত\nAssamese Cultural Criticisms and other Writings by Samudra Kajal Saikia\nডঃ বাণিকান্ত কাকতি\n...সাহিত্যৰ ক্ষেত্রত নতুনকৈ কৰিবলগীয়া কাম একো নাই। সাহিত্য ধ্বনি আৰু প্রতিধ্বনি মাথোন। পূর্বপুৰুষ সকলৰ ভাবৰ ধ্বনি যাৰ হৃদয়ত পুৰাকৈ প্রতিধ্বনিত হয় সিয়েই সফলতা লাভ কৰে... ডঃ বাণীকান্ত কাকতি, বাঁহী, ১৩শ বছৰ, অষ্টম সংখ্যা, আঘোণ, ১৮৪৭ শক।\n"অয়ল জীৱিচিৰিপ্পুণ্ডু" : এজন 'অসমীয়া' দৰ্শকৰ দৃষ্ট...\nকথাৰ আঁৰৰ বেথা\nকাৰ বাবে এই গীত গোৱা : ৰি যাক কৰিব নোৱাৰি\n"কেলৈ আছা চাই"\nকাণখোৱাৰ হাতপুথি ১১ : পাঠক জনতাৰ এক্তিয়াৰ আৰু কবিৰ...\nকাণখোৱাৰ হাতপুথি ১০ : অ’ মোৰ সুৰীয়া মাত\nকাব্যভাষাৰ নিৰ্মাণ প্ৰসংগত\nপ্ৰতিটো ভাষাৰ মাজতেই সুৰ এটা সোমাই থাকেই। অসমীয়া ভাষাৰো এটা সুৰ আছে। আনহাতে কবিতাৰো এটা সুৰ আছে। অসমীয়া কবিতাই ক্ৰমবিকাশৰ মাজেৰে আহি আজিলৈকে নিজস্ব আন এটা সুৰ তৈয়াৰ কৰি লৈছেহি। এই সুৰ, স্বন, অথবা ধ্বনি-মাধুৰ্যয়েই ‘অসমীয়া কবিতা’ৰ চৰিত্ৰ নিৰূপণ কৰিছে। এই ঘটনাটোক ইতিবাচক হিচাপেও চাব পৰা যায় যিহেতু তাৰ মাধ্যমেৰেই অসমীয়া কবিতাই এটা নিজস্ব ৰূপ পৰিগ্ৰহ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে। আনহাতে ইয়াক আসোঁৱাহপূৰ্ণ বুলি ভাবিবৰো থল থাকি যায় কিয়নো ইয়াৰ মাধ্যমেৰে কাব্যভাষাৰ নতুনত্বৰ প্ৰতি কবিমন তথা ৰসগ্ৰাহীৰ যি জিজ্ঞাসা, সেয়া স্থবিৰ হৈ পৰাৰ ভয় থাকে। গতিময়তাৰ পৰিৱৰ্তে একধৰণৰ স্থৱিৰতাৰ সংশয়ৰ উন্মেষ এইখিনিতে ঘটে।\nমন কৰিবলগীয়া যে জনপ্ৰিয়, জনমুখী অথবা বিনোদনধৰ্মী সাংস্কৃতিক উপাদানবোৰে সৰ্বজনগ্ৰাহ্যতাৰ স্বাৰ্থতেই কিছুমান সাধাৰণীকৃত উপভাষা বা ইডিয়মৰ লালন পালন কৰে। পপুলাৰ হিন্দী চিনেমা এখন চাবলৈ যোৱাৰ আগতেই আমি জানো বা গম পাওঁ যে চিনেমাখনত আমি কি দেখিবলৈ পাম। আমাৰ প্ৰত্যাশা পূৰণ কৰাটোৱেই সেই মাধ্যমটোৰ এটা উদ্দেশ্য। কেনেবাকৈ সেই প্ৰত্যাশা পূৰণ কৰিব নোৱাৰিলেই চিনেমাখন ফ্লপ। আমি জানো যে হেজাৰ বাধা বিঘিনীৰ পিছতো সৰ্ব শেষত ভিলেইন পৰাজিত হ’ব, আৰু হিৰোই জয়লাভ কৰাত এটা হেপ্পী এণ্ডিং হ’বগৈ আৰু হাঁহি মুখে আমি হলঘৰৰ পৰা গান এটা গুণগুণাই ওলাই আহিম। ছয় ধৰণৰ দ্ৰষ্টা বা দৰ্শকৰ চৰিত্ৰ নিৰ্ণয় কৰিবলৈ গৈ “ষড়দ্ৰষ্টা” নামৰ এটা লেখাত আমি সাংস্কৃতিক উপাদান সমূহৰ আপোন দ্ৰ্ষ্টা প্ৰস্তুতি পদ্ধতি সমূহৰ কথা লিখিছিলোঁ আৰু তাৰ নাম ৰাখিছিলোঁ “ঘৰুৱা দৰ্শক” বা ডমেষ্টিক স্পেক্টেটোৰ – যি সকলো জানে। “মন কৰিবলগীয়া কথা যা সাম্প্রতিক হিন্দী চিনেমাৰ প্রমোচনেল ষ্ট্রেটেজিবোৰে চিনেমা এখন ৰিলিজ হোৱাৰ আগতেই গানবোৰ বজাৰত উলিয়াই দি, পোষ্টাৰ উলিয়াই, নায়ক-নায়িকাৰ মুখৰোচকৰ কাহিনী সজাই, ৰিয়েলিতি শ্বো পাতি, ‘ইউ-টিউব’ৰ দৰে চ’চিয়েল নেটওৱর্কত প্রচাৰ কৰি আচলতে এই শ্রেণীৰ ঘৰুৱা দর্শকৰ প্রস্তুতিকেই পোষকতা কৰে। এইবোৰ মার্কেটিং চানেকীয়ে আগতীয়াকৈয়ে চিনেমাখনৰ সম্পর্কে কিছুমান ক্লু বা সূত্র ভাবি-দর্শকৰ মাজলৈ আগবঢ়াই দিয়ে, যাৰ জৰিয়তে সেই ভাবি দর্শকজনৰ শিল্পকর্মটোত মনোনিৱেশ কৰিবলৈ সুবিধা হ’ব পাৰে” [ঘৰচীয়া বা ঘৰুৱা দর্শক (Domestic Spectator)]। আমি যিমানেই ‘আমাক নতুন কিবা এটা লাগে’ বুলি কৈ নাথাকোঁ কিয় মনোৰঞ্জনৰ বাবে চাবলৈ যোৱা চিনেমা এখনত যদি চলমান খান আছে তেনেহ’লে চলমান খানৰ যিটো ইতিমধ্যে নিৰ্মিত (projected) ইমেজ আছে আমি সেই ৰূপতেই চাবলৈ বিচাৰিম।\nকিন্তু মূলগত ভাবেই শিল্পকলা আৰু কবিতা এনে দুটা ক্ষেত্ৰ য’ত মানুহে সঁচা অৰ্থতে সদায়ে নতুন কিবা এটা বিচাৰে। অথবা সেইবুলি ভবা হয়। সভ্যতাৰ আদিকালৰে পৰা আজিকোপতি সেয়েহে এই দুটা ক্ষেত্ৰয়েই মানুহৰ বৌদ্ধিক জয়যাত্ৰাক নিৰন্তৰ জোকাৰি আহিছে। দ্ৰষ্টাক বিনোদন প্ৰদান কৰা, তৃপ্ত কৰা অথবা সন্তুষ্ট কৰি ৰখাটো শিল্পকলাৰ অথবা কবিতাৰ উদ্দেশ্য কাহানিও নছিল। বিপৰীতক্ৰমে সময়ে সময়ে স্থিতাৱস্থাক জোকাৰণি তোলাটোহে ইবোৰৰ উদ্দেশ্য। চিন্তন আৰু মননক এটা নতুন মাত্ৰা দিব নোৱাৰিলে সেই শিল্প মহত্বৰ তুলাচনীত নুঠে। ছন্দেৰে ৰূপেৰে বৰ্ণেৰে কেতিয়াবা কবিতা আৰু শিল্পই মানৱ মনক পুলকিত কৰি ৰাখিব পাৰে, কিন্তু তাৰ লগে লগে সেই পুলকৰ উৰ্ধলৈ গৈ সেই শিল্পই কেনে ধৰণৰ প্ৰশ্ন দ্ৰষ্টাৰ মনত উদ্ৰেক কৰিছে সেইটোহে মৰ্মভাগত থকা এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ কথা। এতিয়া এই প্ৰশ্ন বা কৌতুহলেৰে দ্ৰষ্টা পাঠকক জোকাৰণি কেনেকৈ তুলিব সেয়া শিল্পকৰ্মটিৰ অন্তৰ্নিহিত চৰিত্ৰই নিৰ্ধাৰণ কৰিব। সূৰ্যাস্তৰ এখনি মনোমোহা নিসৰ্গ ছবিৰ মাজতো সেই ক্ষমতা থাকিব পাৰে, যদি দিৱাৱসানৰ ক্ষণৰ ভাৱাকুলতাই আপোনাক ব্যাকুল কৰি তোলে। যদি মাত্ৰ এখন ছবিয়ে, আলোকচিত্ৰই হওক বা হস্তাংকিতই হওক, আপোনাক দিবা নিশি সন্ধিক্ষণত ক্ষণভংগুৰতা সম্পৰ্কে অথবা চিৰাচৰিত পৰিৱৰ্তন সম্পৰ্কে কিবা এটা প্ৰশ্নৰ উদ্ৰেক কৰে। এয়া আছিল এটা দৃষ্টিনন্দন কলাৰ উদাহৰণ। ইয়াৰ বিপৰীতে কোনোবা শিল্পীয়ে দৃষ্টিনান্দনিকতাকেই সমূলাঞ্চে উৎখাৎ কৰি আপোনাক আমনি কৰিবলৈ বিচাৰিব পাৰে। হ’ব পাৰে আপোনাক আমনি কৰিবলৈ বিচৰাৰ প্ৰৱণতা তীৰ্যক। তীব্ৰ। আপোচবিহীন। আপোনাৰ পুৰ্ৱাপৰ স্থিত ধাৰণাক ই নামানিবও পাৰে আৰু আপোনাৰ প্ৰত্যাশা পূৰণৰ বাবে ই দায়বদ্ধ নহ’বও পাৰে। তেতিয়া পাঠক বা দ্ৰষ্টা হিচাপে আপুনি প্ৰথমে অসন্তুষ্ট হ’ব। সেই অসন্তুষ্টিয়ে যদি মূৰত খুন্দিয়াই থাকে আপুনি শিল্পীয়ে বা কবিয়ে কিয় এনে কৰিলে বুলি এটা প্ৰশ্ন হাতত লৈ অণুসন্ধানত ব্ৰতী হ’ব। আপোনাৰ সহজাত আৰাম-বোধ ক্ষুন্ন হ’ব, কাৰন আপোনাৰো কুচ-কাৱাজ আৰম্ভ হ’ব। আপুনি বুজি উঠিব কেৱল স্ৰষ্টাৰে নহয়, শিল্প নিৰ্মাণত দ্ৰষ্টাৰো কৰণীয় থাকে।\nঅসমীয়া শিল্পকলা বুলি একো নাই, অসমত চৰ্চা হৈ থকা শিল্পকলা সম্পৰ্কে কথা পাতিবলৈ বিশেষ সমল পোৱা নাযায়। কিন্তু কবিতা সম্পৰ্কে কথা পতাৰ থল আছে। সম্প্ৰতি অসমীয়া কবিতা চৰ্চাৰ গতি বিধিলৈ চাই আমি মন কৰিছোঁ যে অসমীয়া কবিতাৰ ঐতিহ্য নিৰ্মাণৰ পদ্ধতিটোত কবি, পাঠক, আলোচক-সমালোচক সকলোৰে বাবে এটা সন্তুষ্টিৰ পৰ্ব চলিব লাগিছে। যি সকল অগ্ৰজ কবিক বৰেণ্য, প্ৰাত:স্মৰণীয় অথবা অৱশ্যপঠণীয় বুলি মানি অহা হৈছে তেওঁলোকৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত কাব্যভাষা (সমূহ) নিৰ্দ্বিধাই অৱশ্য-অণুকৰণীয় বুলি মানি লোৱা হৈছে। তাৰ ফলশ্ৰুতিত যি ধৰণৰ কাব্যভাষাৰ অৱতাৰণা হৈ আহিছে সেয়া বিস্তৰভাবে সুৰীয়, লীৰিকেল। কবি আৰু পাঠকৰ মাজতো ইতিমধ্যেই একধৰণৰ বুজা পৰা অথবা আপোচ হৈ গৈছে। আপোচটো এনে ধৰণৰ যে – পাঠকে যিহেতু অসমীয়া ভাষাত কথা-বতৰাৰ এটা কালিকা আৰু তাৰ লগতে অসমীয়া কবিতাই আকোঁৱালি লোৱা এটা সুৰক মান্যতা দি লৈছে, গতিকে কবিয়ে সেই সুৰটো ৰক্ষা কৰিয়ে চলিব। ওলোটাকৈ ক’বলৈ গ’লে, যিহেতু ইমান দিনে অসমীয়া কবিয়ে এটা “অসমীয়া কবিতাৰ সুৰ” নিৰ্ধাৰণ কৰি লৈছে গতিকে পাঠকে সেই সুৰটোতেই নতুন কবিতা এটা পঢ়িবলৈ বিচাৰিব। ঠিক এইখিনিতেই সাম্প্ৰতিক অসমীয়া কবিতাৰ চৰ্চাৰ ৰেহ-ৰূপ সম্পৰ্কে আমাৰ আপত্তি।\nআন ঠাইৰ কথা নাজানো, কিন্তু অসম দেশত এটা কথা ভাল যে কবিতা পঢ়াৰ বা কবিতা লিখাৰ এটা বিস্তৰ পৰিবেশ ইয়াত আছে। বহুতো নতুন নতুন কবি আমি দেখা পাই আহিছোঁ। তেওঁলোকৰ প্ৰতিভাৰ শলাগ নলৈ নোৱাৰি। তাৰে কেইবাজনকো ক’ব পাৰি আজন্ম-কবি। একধৰণৰ ‘ঈশ্বৰপ্ৰদত্ত প্ৰতিভা’ৰেই তেওঁলোক গৌৰৱাম্বিত যেন ধাৰণ হয়। খুব অনায়াসে তেওঁ লোকে একোটা ‘কবিতা কবিতা যেন লগা’ বাক্য সৃষ্টি কৰি শ্ৰোতা-পাঠকক মোহাচ্ছন্ন কৰি ৰাখিব পাৰে থিতাতে। কিন্তু এই উক্তি যদি সত্য হয়, কবিতাৰ অগ্ৰগতিৰ বাবে এয়া সুখবৰ হ’ব নোৱাৰে। শ্ৰুতিমধুৰতা অথবা সুখপাঠ্যতাৰ ধাৰণাটোৱে কবিতালৈ একধৰণৰ স্থিতাৱস্থা কঢ়িয়াই অনাৰ বাহিৰে আন একো উপকাৰ সাধিব নোৱাৰিব। সুখপাঠ্যতাৰ দাবীৰ আঁৰত হয়তো বহুখিনি বিষয়বস্তু, বহুখিনি প্ৰসংগ কবিৰ আওতাৰ পৰা বাজতেই ৰৈ যাবলৈ বাধ্য হ’ব। শ্ৰৱণেন্দ্ৰিয়ক তৃপ্ত কৰাই শেষ কথা হোৱা হ’লে সংগীতত সকলোৱে নিচুকনি গীতকেই ৰচিলেহেতেন। হাৰ্ড ৰক বা মেটেলিকাৰ উত্থান নহ’লেই হেতেন। দৃষ্টিনান্দনিকতাই শেষ কথা হোৱা হ’লে ছবি যথাদৃষ্টবাদতে অথবা জ্যামিতিতে ৰৈ থাকিলেহেতেন।\nসুখপাঠ্যতা আৰু সুশ্ৰাব্য অথবা শ্ৰুতিমধুৰতাৰ আন কিছুমান অসুবিধাও আছে। এজন ভাল বক্তাৰ পৰা সম্ভাব্য বিপদ এইটোৱেই যে তেওঁ কেনেকৈ আৰু কিমান ধুনীয়াকৈ কথাবোৰ কৈছে সেইখিনিতেই আমি মুগ্ধ হৈ থাকোঁ। কি কথা কৈছে বা কথাৰ মৰ্মখিনি কি সেইবোৰলৈ সোমাবলৈ আমি পাহৰিয়ে থাকোঁ। ভাল কথা ক'ব জনা মানুহে শ্ৰোতাৰ এই দুৰ্বলতাখিনি জানে আৰু সেইমতেই তেওঁলোকে শ্ৰোতাক সহজে পৰিচালিত কৰে। আজিৰ তাৰিখত ভাৰতবৰ্ষৰ ৰাজনীতিলৈ চকু দিলে এই কথাষাৰ বুজিবলৈ হয়তো কাৰো একো অসুবিধা নহ’ব। ভাষাৰ প্ৰয়োগ বা ফৰ্মৰ মনোগ্ৰাহিতাৰ মাজতে আমি ইমানকৈ নিমজ্জিত হৈ থাকো যে আচলতে ক'ব খোজা কথাখিনিৰ প্ৰতি আমি আওকাণ কৰি গুছি যাওঁ। এইখিনিতেই সতৰ্ক হোৱাটো পাঠকৰ দায়িত্ব।\nসমুদ্র কাজল শইকীয়া\nPosted by Samudra Kajal Saikia at 8:23 AM\nকবি আৰু আধুনিকতাবাদৰ পুহকৰ\nকবিৰ ব'ৰ্ডাৰলাইন পাৰ্ছনেলিটি ডিজৰ্ডাৰ আৰু আধুনিকতাবাদৰ পুহকৰ “সময়ৰ বলুকাৰাশিত পদচিহ্ন ৰখাৰ উন্মাদ বাসনা আমাৰ নাই। আমি ব...\nSamudra Kajal Saikia\nSamudra Kajal Saikia isapractitioner of interdisciplinary art practices (including performance, public art and videos) andawriter. A master of Visual Arts, specialized in art history, and the founder Creative Director of Kathputlee Arts and Films, New Delhi. He is also engaged intoaself-driven theatrical practice coined as the Disposable Theatre that works in the multidisciplinary paradigms. Samudra was recipient of the FICA Public Art Grant for 2010, and Ila Dalmia FICA Research Grant for 2014 for research on Contemporary Indian Performance Art and currently archiving Performance Art in India for Asia Art Archive.\nKankhowa, Working in the Interfaces


how-are-the-hindus-in-bangladesh-tv-partha-skd– News18 assam\nOPINION: বাংলাদেশত কেনেকৈ আছে হিন্দু সকল? ৭১ৰ পৰা ২০১২লৈ কিয় ৯১ লক্ষ হিন্দুয়ে দেশ এৰি পলায়ন কৰিলে! ক’ত সংস্থাপিত হ’ল এইসকল?\nবাংলাদেশৰ পৰা ১৯৭১ চনৰ পৰা ২০১২ চনলৈ এই চাৰি দশকৰ দীঘলীয়া সময়ছোৱাত ৯০,৯২,১৩০জন হিন্দু ধৰ্মাৱলম্বী লোকে ধৰ্মীয় অত্যাচাৰৰ বলি হৈ পলায়ন কৰিছে।\nLast Updated : April 04, 2021, 13:20 IST\nঅসমৰ নিৰ্বাচনত সততে নেতাৰ মুখত উচ্চাৰিত হোৱা বিদেশী ৰাষ্ট্ৰখন হৈছে বাংলাদেশ। যোৱা চাৰি দশক ধৰি দেশখনৰ পৰা হোৱা অনুপ্ৰৱেশৰ বিষয়টোৱে অসমৰ ৰাজনৈতিক ধাৰা নিৰ্ণয় কৰি আহিছে। সম্প্ৰতি নাগৰিকত্ব সংশোধনী আইন প্ৰণয়ন হোৱাৰ পিছত অনুপ্ৰৱেশকাৰীৰ মাজৰ হিন্দু সকলক লৈ অন্য এক বাখ্যাৰ সৃষ্টি হৈছে। এই আইনৰ যোগেদি ২০১৪চন পর্যন্ত বাংলাদেশৰ পৰা পলায়ন কৰা হিন্দুক (লগতে আন ধৰ্মীয় সংখ্যালঘু লোকক) ভাৰতবর্ষত নাগৰিকত্ব প্ৰদান কৰা হ’ব ! বাংলাদেশত হিন্দুসকল অত্যাচাৰ বলি হয় – এই ধাৰণাৰে পৰিচালিত হৈ ভাৰতে এই অইন প্ৰণয়ন কৰিলে। কিন্তু হিন্দু লোকৰ ওপৰত অত্যাচাৰৰ সন্দৰ্ভত ভাৰতে বাংলাদেশৰে বা অন্য আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় কূটনৈতিক মঞ্চত সজোৰে আপত্তি দৰ্শোৱা পৰিলক্ষিত হোৱা নাই। বাংলাদেশৰ প্ৰধানমন্ত্ৰীয়েও এই আইন অপ্ৰয়োজনীয় বুলি মন্তব্য প্ৰদান কৰিছে। এতিয়া প্রশ্ন হয় হিন্দুসকল কি পৰিস্থিতিত আছে মুছলমান সংখ্যাগুৰু লোকৰ দেশ বাংলাদেশত?\nবাংলাদেশৰ পৰা ১৯৭১ চনৰ পৰা ২০১২ চনলৈ এই চাৰি দশকৰ দীঘলীয়া সময়ছোৱাত ৯০,৯২,১৩০জন হিন্দু ধৰ্মাৱলম্বী লোকে ধৰ্মীয় অত্যাচাৰৰ বলি হৈ পলায়ন কৰিছে। ২০০১ চনৰ পৰা ২০১২ চনৰ ভিতৰত প্ৰতিদিনেই ৭৭৪জন হিন্দু লোকে বাংলাদেশ এৰিছে। ১৯৯১ চনৰ পৰা ২০০১ চনলৈ প্ৰতিদিনে ৭৬৭জন হিন্দু লোকে দেশ ত্যাগ কৰিছে। ১৯৭১ চনত বাংলাদেশে স্বাধীন ৰাষ্ট্ৰৰ মৰ্যাদা লাভ কৰাৰ দশকটোত প্ৰতিদিনে ৫১২জন হিন্দু লোক পলায়ন কৰিছিল। ১৯৬৪ চনৰ পৰা ২০১৩চনলৈ সেই ভূখণ্ডৰ পৰা যি ১৯৭১ চনলৈকে পূব পাকিস্তান আছিল ১ কোটি ১৩ লক্ষ হিন্দু ধৰ্মাৱলম্বী লোকে উৎপীড়নৰ বলি হৈ দেশ ত্যাগ কৰিছে। এই তথ্য উপলব্ধ ঢাকা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অৰ্থনীতি বিভাগৰ অধ্যাপক ড০ আবুল বৰকতৰ গ্ৰন্থ – Political Economy of Reforming Agricultural Land and Water Bodies in Bangladeshত। বিভিন্ন তথ্য সংগ্ৰহ কৰি গ্ৰন্থখনত উল্লেখ কৰা মতে ১৯৬৪ চনৰ পৰা ২০১৩ চনলৈকে প্ৰতি বছৰে ২৩০৬১২জন হিন্দু লোক বাংলাদেশ এৰি অন্য দেশলৈ গুচি গৈছে। পলায়নকাৰী হিন্দুসকলৰ গন্তব্য স্থান ভাৰতবৰ্ষ নহ’বও পাৰে; কিন্তু যদিহে তেওঁলোক ভাৰতত প্ৰৱেশ কৰিছে; তেওঁলোকৰ বুজন সংখ্যকেই সীমান্ত ৰাজ্য পশ্চিম বংগ, অসম আৰু ত্ৰিপুৰাকে বাচি লোৱা বুলি ধাৰণা কৰাৰ থল আছে।\nপ্ৰফেছাৰ বৰকতে আন এখন গ্ৰন্থত উল্লেখ কৰা মতে, বাংলাদেশত বৰ্তমান বসবাস কৰি থকা ৬০শতাংশ হিন্দু লোকেই ভূমিহীন। পাকিস্তান চৰকাৰে ১৯৬৫চনত Enemy Property Act প্ৰণয়ন কৰি ভূমি সমূহ কাঢ়ি নিলে; পিছত বাংলাদেশ চৰকাৰে সেই আইনখনৰ অন্য এক নাম দি সেই প্ৰক্ৰিয়া চলাই থাকিল। আগশাৰীৰ অৰ্থনীতিবিদজনৰ মতে, দেশখনৰ পৰা ১৯৪৭ চনৰ পিছত ২২টা খিলঞ্জীয়া সম্প্ৰদায় অন্তৰ্ধান হৈছে। ইয়াৰ কাৰণো ধৰ্মীয় উৎপীড়ন।\nবাংলাদেশ ভাৰত আৰু নেপালৰ পাছতে বিশ্বৰ তৃতীয় বৃহৎ হিন্দু জনবসতিপূৰ্ণ দেশ। দেশখনত ২০১১ চনৰ লোকপিয়ল মতে ১ কোটি ২৭ লাখ হিন্দু লোকে বসবাস কৰে। দেশৰ জনসংখ্যা প্ৰায় ১৫ কোটি আৰু তাৰে ৮.৫৪ শতাংশ হিন্দু ধৰ্মাৱলম্বী লোক। ১৯৭৪ চনত বাংলাদেশত হিন্দু আছিল ১৩.৫ শতাংশ; ২০১১ চনলৈ হিন্দুৰ সংখ্যা হ্ৰাস পালে ৩৩শতাংশ।\nঅন্যহাতেদি, বাংলাদেশৰ সামাজিক, অৰ্থনৈতিক, ভাষিক, শৈক্ষিক আৰু সাংস্কৃতিক উত্তৰণত হিন্দু সম্প্ৰদায়ৰ লোকৰ অৱদান উল্লেখযোগ্য। বাংলাদেশত ২০২০ চনত ৩০,০০০ পূজা মণ্ডপত দুৰ্গা পূজা অনুষ্ঠিত হৈছিল। ঢাকা মহানগৰীত হৈছিল ২৩৩খন পূজা। Wikipediaৰ পৰা লাভ কৰা তথ্য মতে বাংলাদেশৰ ১৭খন জিলাত ৭৬টা হিন্দু মন্দিৰ আছে। তাৰে ৰাজসাহি জিলাত আছে সৰ্বাধিক ৩৩টা মন্দিৰ। কিন্তু জনসংখ্যাৰ অনুপাতে মন্দিৰ সংখ্যা নগণ্য বুলি ক’ব পাৰি। অৱশ্যে ৰাজধানী ঢাকাৰ ধাকেশ্বৰী মন্দিৰ খুবেই জনপ্ৰিয়। ঢাকাত বাংলাদেশৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ অধিবক্তা সুবোধ দাসৰ প্ৰচেষ্টাত ৰাজধানী চহৰখনৰ সমীপত এটা নামঘৰৰো নিৰ্মাণ কাৰ্য চলি আছে। বৈষ্ণৱধৰ্মী মটোৱাসকলৰ গুৰুৰ জন্মস্থান আৰু উপাসনাৰ মূল স্থানো বাংলাদেশতে।\nবাংলাদেশৰ গঠনৰ পিছত বংগবন্ধু শ্বেইখ মুজিবুৰ ৰহমানৰ শাসন কালত ধৰ্মনিৰপেক্ষতাক সংবিধানৰ প্ৰস্তাৱনাত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল। কিন্তু ১৯৭৫ চনত বংগবন্ধুৰ মৃত্যুৰ পিছত জেনেৰেল জিয়াউৰ ৰহমানে নিজৰ শাসনকালত কোৰানৰ অংশ বিশেষ প্ৰস্তাৱনাত সন্নিৱিষ্ট কৰি ধৰ্মনিৰপেক্ষতা কৰ্তন কৰে। ১৯৮৮ চনত আন এজন সামৰিক শাসকে ইছলাম ধৰ্মক ৰাষ্ট্ৰ ধৰ্মৰ মৰ্যাদা প্ৰদান কৰে। ২০১১ চনত শ্বেইখ হাছিনাই ধৰ্মনিৰপেক্ষতাক যদিও পুনৰ সন্নিৱিষ্ট কৰে কিন্তু ইছলাম ধৰ্মক ৰাষ্ট্ৰ ধৰ্ম হিচাপে বাহাল ৰাখে।\nযদিও ম্যানমাৰসদৃশ ৰাষ্ট্ৰৰ প্রত্যক্ষ হস্তক্ষেপত সংখ্যালঘু লোকৰ ওপৰত উৎপীড়ন বাংলাদেশত হোৱা নাই; কিন্তু এক প্ৰণালীবদ্ধ বিবর্তনমুখী উৎপীড়নৰ সন্মুখীন হিন্দুসকল হৈছে। যাৰ ফলত তেওঁলোক ভাৰতলৈ পলায়ন কৰাৰ অৱকাশ আছে। ঠিক তেনে ধৰণে জীৱিকাৰ সন্ধানত দেশখনৰ পৰা মুছলমান লোকে হিন্দুৰ লগতে ভাৰতত এটা সময়লৈকে প্ৰৱেশ কৰিছিল। বাংলাদেশৰ অৰ্থনৈতিক অৱস্থা পূৰ্বতকৈ টনকিয়াল হোৱাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত সাম্প্ৰতিক কালত অনুপ্ৰৱেশৰ মাত্ৰা হ্ৰাস পাব পাৰে। কিন্তু ধৰ্মীয় উৎপীড়নৰ চৰকাৰী হস্তক্ষেপ অন্ত নপৰা লৈকে সংখ্যালঘু লোকৰ পলায়ন চলি থাকিব। আনহাতে, অসমত সেইসকল লোকক বৈধভাৱে সংস্থাপিত কৰাৰ বিৰোধিতা কৰে বুজন সংখ্যকে। বংগীয় মূলৰ হিন্দু–মুছলমান উভয় সম্প্ৰদায়ৰ লোকৰ বিচৰণ অসম ভূমিত বুজন সংখ্যকৰ কাৰণে গ্রহণযোগ্য নহয়।\nবাংলাদেশৰ স্বাধীনতা আন্দোলনত ভাৰতৰ অৱদান অতুলনীয়। লগতে বিশাল ভাৰতভূমিৰ দক্ষিণ পূব এছিয়াত প্ৰতিপত্তি আছে। গতিকে ভাৰতে বাংলাদেশক হেঁচা প্ৰয়োগ কৰি দেশৰখনৰ দুৰ্ভগীয়া হিন্দুসকলৰ সুৰক্ষা নিশ্চিত কৰাটো সময়ৰ আহ্বান। সমান্তৰালকৈ চুবুৰীয়া কোনো এখন দেশত যাতে সংখ্যালঘু লোকৰ মানৱ অধিকাৰ শাসকৰ পৃষ্ঠপোষকতাত বা সংখ্যাগুৰুৰ অতি-প্ৰভুত্বৰ ফলত হনন নহয় তাকো ভাৰতে সুনিশ্চিত কৰক।\nFirst published: April 04, 2021, 13:20 IST


অৰিশিখা কুটিৰ - জিতা ফুকন - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nশিলঙৰ প’ল ফিল্ডৰ এক মায়াৱী আৱেলি৷ দুৰত নাতিনী দুজনীয়ে এটা বলৰ পিচত দৌৰি আছে৷ বহুতো মানুহ বিচৰণ কৰি আছে ঘাঁহনিডৰাত৷ প্ৰেমিক প্ৰেমিকাৰ যুঁটি দুটামানে হাতে হাত ধৰা ধৰিকৈ জীৱনপ্ৰেমৰ ৰস পান কৰিছে, ল’ৰা-ছোৱালী কিছুমানে খেলিছে, পৰিয়াল এটাই একেলগে ফটো উঠিছে, এজাক পাখিলগা পখিলাৰ দৰে গাভৰুকেইগৰাকীমানে ছেলফি উঠিছে, এক বৃদ্ধ দম্পতীয়ে লাখুটি লৈ কথা পাতি পাতি খোজ কাঢ়িছে . . . সকলোৰে এৰাব নোৱাৰা ব্যস্ততা৷ জীৱনৰ ছবিখন চাবলৈ, জীৱনক উপলব্ধি কৰিবলৈ যেন প্ৰকৃতিয়েই শেষ আশ্ৰয়৷\nহয়, প্ৰকৃতি একমাত্ৰ নহ’লেও এক উৎকৃষ্ট উপাদান, জীৱনক উপলব্ধি কৰাৰ! বহুত দূৰৰ জীৱনটোক জাৰি-জোকাৰি চাওঁতে, যাত্ৰাপথৰ হিচাপ-নিকাচ কৰোঁতে অচল হৈ পৰা জমা-খৰচৰ বহীখনত আউল ভঙাত প্ৰকৃতিয়ে সহৃদয়তাৰে সহায় কৰে৷ প্ৰকৃতি বিদিশা বৰাৰো বৰ প্ৰিয় সংগী৷\nবাষষ্ঠি বছৰীয়া জীৱনটোত বৰাই জীৱন যেনেকৈ দেখিছে, তেনেকৈ দেখিছে মৃত্যুক৷ নিচেই কাষৰ পৰা৷ মৃত্যুক চুই চাইছে আৰু মৃতদেহত দেখিছে জীৱনৰ অসাৰতা৷ স্বামীৰ এটা স্ত্ৰোকত মৃত্যু আৰু একমাত্ৰ পুত্ৰৰ দুৰ্ঘটনাত! যোৱা সাতোটা বছৰৰ ঘটনাৰাজী এতিয়াও সজীৱ বিদিশাৰ চকুত৷ এই অতীতে তেওঁক না জীৱলৈ দিছে না মৰিবলৈ দিছে৷ স্বামী অৰিন্দমৰ লগত বহুতৰে ঈৰ্ষাম্বিত এক প্ৰেম আৰু বিশ্বাসৰ সম্পৰ্ক আছিল তেওঁৰ৷ পিছৰ বছৰত 2011 চনৰ পুত্ৰৰ ঘটনাটো যেন ভূতৰ ওপৰত দানহ পৰা দি পৰিল৷ তাৰ পিচত উঠি বহিবলৈ পাঁচ বছৰ লাগিল বৰানীৰ৷ জীৱনৰ এই ধুমুহা, বা-মাৰলি ইত্যাদিবোৰৰ উপৰি সকলোৰে বাবে সাধাৰণ বাৰ্ধক্যৰ আৰ্শিবাদটো আছেই৷ মানসিকভাৱে দুৰ্ৱল এগৰাকী মানুহৰ সৱল বাৰ্ধক্যতো হ’বই নোৱাৰে৷\nগোলাঘাটৰ কাকতিবাৰীত ঘৰ, বিদিশা বৰাৰ৷ জীৱনৰ ধুমুহাই জোকাৰি যোৱা মানুহগৰাকী বৰ্তমান কৰ্মসূত্ৰে শিলঙত থকা জীয়েক-জোঁৱায়েকৰ ঘৰৰ বাসিন্দা৷ শেষতীয়াভাৱে নতুন এক চিন্তাধাৰাক বিদিশাই লালন-পালন কৰিবলৈ লৈছে৷ জীৱনক নতুন দৃষ্টিৰে চোৱাৰ অপকট প্ৰয়াস কৰিছে৷ স্বামী তথা পুত্ৰ শোকত ডুবি থকা মানুহগৰাকীক কেতিয়া কালৰ বতাহে পৰশ পেলালে গমেই নাপালে৷ কিন্তু এয়াতো তেওঁৰ কাম্য নাছিল৷ মৃত্যুৰ সত্যাসত্য তেওঁ বুজে৷ তেওঁ মানুহ হিচাপে নিজৰ সামৰ্থ্যও বুজি পায় আৰু শোকৰ পৰিধি ভাঙি ওলাই আহিবও নোৱাৰে৷ কিন্তু এয়া তেওঁৰ জীৱন নহয়! জীৱনক এনেকৈ উপসাহ কৰি মৃত্যুৰ লগত মিতিৰালি পতাটো সমাধান নহয়৷ জীৱনটোক বিদিশা বৰাই নতুনকৈ সজাব বিচাৰে, কিন্তু কেনেকৈ?\nউত্তৰ বিচাৰি নাপায় বিদিশাই৷ তাৰ সলনি ছাঁ-পোহৰৰ খেলাৰ দৰে কিছুমান ভগ্ন ছবি তেওঁৰ চকুৰ পতাত ভাঁহি আহে৷ সেই ভগ্ন ছবিবোৰৰ মাজত এটুকুৰা ছবি হ’ল ‘অৰিশিখা কুটিৰ’ৰ য’ত এসময়ত জীৱন আছিল সাঁতুৰি-নাদুৰি, হেমা আৰু আকাশৰ শৈশৱৰ কল-কলনি, প্ৰশান্তিৰ দলিচা পাৰি থোৱা দিন আৰু ৰাতিবোৰ, অৰিন্দম-বিদিশাৰ একান্ত ব্যক্তিগত উদযাপনবোৰ . . . . . কিন্তু সেইবিলাক কিয় ধৰি ৰাখিব নোৱাৰিলে, বিদিশাই? ইমান দুৰ্ৱল তেওঁতো কোনোদিনেই নাছিল?\n“আইতা যাওঁ বলা, দেউতা আহি গ’ল নিবলৈ, আইতা আইতা . . . . ”\nঅকালবাৰ্ধক্যই কোঙা কৰা বিদিশা বৰাই অলপ দূৰত বাট চাই থকা জোঁৱায়েক মানৱৰ ওচৰত সহজ হ’বলৈ আখৰা চলালে৷ সঁচাই, জীয়েক হেমা আৰু মানৱৰ সংসাৰখনত মাণিক বিচাৰাটোৱেই এতিয়া তেওঁৰ বাবে সময়ৰ আহ্বান৷ সিহঁত দুয়োটায়ে তেওঁক সুদুৰ গোলাঘাটৰ অৰিশিখা কুটিৰৰ অন্ধকাৰ কোঠাৰ পৰা সযত্নে উদ্ধাৰ কৰি আনি শিলঙৰ সেউজীয়াৰ মাজত এৰিছেহি, নিজক চিনিবলৈ, নিজক জানিবলৈ! গাড়ীৰ খোলা খিড়িকীত পৰিচয় সুধি যোৱা বতাহজাকক তেওঁ ফুচফুচাই ক’লে, “তথাপিও জীৱন জীৱন বৰ অনুপম!”\nমানৱে টেপটো অন কৰিলে, বাজি উঠিল হাজৰিকাদেৱৰ ’শিলঙৰে মনালিছা লিংডৌ . . . . . . ’! শাহুৱেকে খিড়িকীৰ গ্লাচখন বন্ধ কৰি দিলে, নিজকে বিছিন্ন কৰিলে মনৰ জগতখনৰ পৰা, আচল পৃথিৱীত সুখৰ মেলা পাতিবলৈ! হিয়া আৰু জানৰ কণমানি বাহুদুটাই তেওঁক আশ্ৰয় জনালে৷\nৰাতিৰ খোৱা টেবুল, বিশেষত্ব এয়ে যে আজি হেমায়ে সাতবছৰৰ পিছত মাকৰ হাতৰ ৰন্ধা খাদ্যৰ সোৱাদ লৈছে৷ বিৰতিক লৈ তাইৰ আক্ষেপ নাই, তাই গুৰুত্ব দিছে মাকৰ সন্তুষ্টি আৰু প্ৰচেষ্টাক! হেমাৰ সদায়ে এটা গৌৰৱ আছিল যে মাকে যি ৰান্ধিলেও আঙুলি চুপি খাবলৈ বাধ্য খাওঁতাজন৷ সেয়া মাকৰ হাতৰ যাদু বুলি কয় তাই৷ জীয়েকহঁতৰ কাৰণে তাই এই যাদু আয়ত্ব কৰিবলৈ সদায় চেষ্টা চলায়৷\n“ৰিয়াই কিবা এটা খালে ভাল লাগিলহেঁতেন!”\n“সিঁহতৰ সেইটোয়ে অভ্যাস জানানে, লেবেজান হৈ যোৱালৈকে খেলিব, তাৰপিচত কেতিয়া গাড়ীৰ পৰা উঠাই বিছনাত শুৱাই দিওঁ গমেই নাপায়৷ তুমি তাকে লৈ চিন্তা নকৰিবা মা৷”\nমাকে বিষয়টো তাতে সমাপ্ত কৰিলে কিন্তু, হেমা আৰু মানৱৰ নিৰ্বিকাৰ আচৰণ আজিৰ দিনৰ বাস্তৱবাদী অভিভাৱকৰ আচৰণ নে জীৱনৰ সৰলীকৃত সূত্ৰ বুলি ক’ব ভাবি নেপালে৷ তেওঁ কিন্তু সন্তুষ্ট নহয় দুয়োজনীয়ে নোখোৱাকৈ শুই যোৱাত৷\nজীৱনৰ সকলো ধাৰণাই আপেক্ষিক, এজনৰ বাবে শুদ্ধ ধাৰণাটো আন এজনৰ বাবে শুদ্ধ নহ’বও পাৰে! ভাৱে বিদিশাই৷ যুক্তি নোহোৱাও নহয় জী-জোঁৱায়েকৰ কিছুমান ধাৰণাত! হেমাৰ অকাট্য যুক্তি হ’ল, মাকে গোলাঘাটৰ ঘৰ ভাৰা দিব লাগে৷ এবাৰলৈ মানিবলৈ মন যায়, বিদিশাৰ, কাৰণ হেমাও সেই ঘৰৰ সম-অংশীদাৰ! কিন্তু তেওঁ অজান এক কাৰণত মানি ল’ব নোৱাৰে এই কথা . . . .\nসময়ৰ চকৰি ঘূৰি আছে অবিৰত! ঘূৰা নাই বিদিশাৰ দেহৰ অণু-পৰমাণুবিলাকহে! তেওঁ স্থবিৰ যি হ’ল আৰু হ’লেই৷ জীয়েকৰ যত্ন নোহোৱা হ’লে তেওঁ আজি ক’মাত অৱস্থান কৰিলেহেঁতেন! স্বীকাৰ কৰে বিধ্বস্ত মাতৃগৰাকীয়ে৷ জীৱনৰ পাঠে তেওঁক বহুত শিকালে, তথাপি তেওঁ দুখত ভাঙি পৰিবলৈ এৰা নাই বা জীৱনৰ মোহ এৰি জীয়েকৰ ওচৰৰ পৰা একেবাৰে গুচি গৈ ‘অৰিশিখা কুটিৰ’ৰ ভগ্নাংৱশেষৰ মাজত জীৱনৰ বীজ ৰোপণ কৰিব পৰা নাই! ধংসৰ পথাৰতে সিঁচা হয় সৃষ্টিৰ বীজ! হয়, সৃষ্টিৰ বীজ সিঁচাৰ পৰিকল্পনা বিদিশাই ইতিমধ্যেই কৰিছে৷\nদেওবাৰৰ ৰাতিপুৱা৷ নতুন দিন, নতুন জীৱনক বোকোচাত তুলি উলিয়াই আনিছে পূৱতি সূৰুযটোৱে৷ মুখখন ধুই ডিছেম্বৰ মাহৰ কোমল ৰদ কাঁচলি গাঁত লওঁ বুলি হেমা ছাদৰ ওপৰত বাতৰি কাগজখনৰ সৈতে বহিলগৈ৷ অলপপৰ পিচত দুকাপ চেনি নিদিয়া গ্ৰীণ টী লৈ মাকো সেইখিনি পালেগৈ৷ মাকৰ পৰিবৰ্তন দেখি ভাল লাগিল হেমাৰ৷ জীৱন লগৰী আৰু পুত্ৰক সমসাময়িকভাৱে হেৰুৱাই সকলো হেৰুৱাই পেলোৱা মানুহগৰাকীক এনেকৈ মূৰ দাঙি উঠোৱাৰ বাবে হাজাৰ আয়োজন কৰি যোৱা সাত-আঠ বছৰে ভাগৰি পৰিছিল একমাত্ৰ জীয়েক হেমা৷\nমাক-জীয়েকৰ একান্ত মুহূৰ্তটি পিছফালৰ পৰা ক্ষন্তেকৰ বাবে অনুভৱ কৰি আপ্লুত হ’ল মানৱ৷ সি তেওঁলোকক মুহূৰ্তটিৰ সৈতে অকলে এৰি দিয়াৰ সিদ্ধান্ত লৈ উভতি গুচি গ’ল৷\nএদেও দুদেও কৰি আগবাঢ়িছে জীৱন৷ মৃত্যু জিনাৰ সপোনে আকৌ কাৰোবাৰ চকুত গৰ্ভধাৰণ কৰিছে; একলা দুকলাকৈ বাঢ়ি আহিছে হেঁপাহ; যাৰ আচল নাম হ’ল জীৱন! প্ৰশান্তিৰ নিশ্বাস নামি আহিছে সকলোৰে বুকুলৈ৷ আৰু এই নিশ্বাস বুকুয়েদি নামি নদী হৈ জীৱনসাগৰত একাকাৰ হোৱাৰ প্ৰয়াস কৰিছে৷ পিতৃ-মাতৃক সৰুতেই হেৰুৱাই অনাথ হোৱা মানৱৰো সপোন এটা মনত গজিবলৈ লৈছে, এগৰাকী মাকৰ ছাঁয়াৰে ধন্য হোৱাৰ! হেমাৰ কাৰণে বেচেৰায়ো কম কষ্ট স্বীকাৰ কৰা নাই, গতিকে এয়া এক পুত্ৰবত অধিকাৰ সিও ডাবি কৰে৷ অসমৰ চাকৰি এৰি নেহুৰ দৰে জনজাতি প্ৰধান বিশ্ববিদ্যালয়ৰ চাকৰিটোত সোমাবলৈ পণ লৈ ওলাই আহোতে ইমান ভবা নাছিল সি৷ মাত্ৰ ভাবিছিল, দুজনী কণমাণিৰে সৈতে ‘বৰাপানী স্পেচ চেন্তাৰত’ অবদলীকৃত স্থায়ী পদত কৰ্মৰত পত্নীৰ সংসাৰ সম্পূৰ্ণ কৰিব লাগে৷ সেয়াই আৰম্ভণি, আৰু কোনোদিন পিছলৈ ঘূৰি চোৱা নাই মানৱৰ বিশ্বজয়ী মনটোৱে৷ সকলো জয় কৰি গৈ আছে সময়ৰ আহ্বানৰ স’তে৷ পৰিয়ালৰ গুৰুত্ব আছে তাৰ বাবে, তাৰ জীৱনৰ বাবে৷ হেমাৰ মাক আৰু তাৰ শাহুয়েকৰ স’তে সিহঁতৰ জীৱন ওতঃপ্ৰোতভাৱে জড়িত৷ হেমাক জন্ম দিয়া তথা মানৱসম্পদ হিচাপে গঢ়ি তোলা মাকগৰাকী তাৰ চিৰনমস্য৷ সেয়েহে মানসিকভাৱে প্ৰায় বিধ্বস্ত তথা জঠৰ অৱস্থাত উদ্ধাৰ কৰা মানুহগৰাকীৰ দুটাবছৰৰ উন্নতিয়ে পৰিয়ালটোক যথেষ্ট আনন্দ দিছে৷ শেষতীয়াভাৱে যোৱা ছমাহৰ মাকৰ শাৰীৰিক মানসিক অৱস্থাৰ দ্ৰুত উন্নতি পৰিলক্ষিত হৈছে৷\nজীৱনৰ গতিবেগ কেতিয়াবা বাঢ়ি যায়, দুৰ্ঘটনা হোৱাৰ ভয়ত গতি কমাবলৈ চিন্তা কৰিব লগা হয়৷ বিদিশাৰ বৰাৰ জীৱনৰ গতিক হেমা আৰু মানৱে নিয়ন্ত্ৰন কৰাৰ চেষ্টা চলায়৷ সিহঁতে বিচাৰিছে মাক সিহঁতৰ বাবে থাকক চিৰদিন, কিন্তু তেওঁ যেতিয়াৰ পৰা সুস্থিৰ হ’ল, তেওঁৰ গতিহীন জীৱনক গতি দিয়াৰ চেষ্টাত নিৰূপিত হ’ল৷ আচলতে নিৰুপায়, তেওঁ৷ তেওঁক মৰমে সাময়িকভাৱেহে লাঘৱ কৰিলে, স্থায়ীভাৱে নহয়৷ বিদিশাৰ হৃদয়ৰ বিস্তাৰ তাতোকৈ বেছি৷\nতেওঁৰ সমস্ত পৰিকল্পনা শুনি মেলা মুখ মেলাতেই থাকিল হেমা-মানৱৰ! সাধাৰণ মানুহৰ পচন্দৰ কাম এনে কেতিয়াও হ’ব নোৱাৰে, ভাৱে মানৱে৷ ৰাতিৰ বাৰবজাৰ ঘণ্টা বাজিছে ক’ৰবাত, বিদিশা বৰাই জীয়েক আৰু জোৱায়েকক বুজাই আছে ‘অৰিশিখা কুটিৰ’ৰ নৱৰূপ৷ ইতিমধ্য তেওঁ সকলো যোঁ-জা কৰিছে৷ হেমাই ভাবি নাপালে কি ক’ব প্ৰত্যুত্তৰ হিচাপে . . . . . বহুত সময়ত বহুতো প্ৰশ্নৰ উত্তৰ পোৱা নাযায়!\nগাড়ীখন যোৱাৰ পিচত নেদেখা হোৱালৈ চাই থাকি তাতে ৰৈ যোৱা হেমাৰ হাতত ধৰি মানৱ ঘৰৰ ভিতৰত সোমাল৷ দুয়োৰে দুখক সাহসত পৰিণত কৰি গুচি গ’ল লৌহ মানৱীগৰাকী; যদিও, মাতৃৰ সংগ হেৰুওৱা হেমাৰ মনটো একো যুক্তিতে পতিয়ন যোৱা নাই! যিগৰাকী মানুহক হেমা আৰু মানৱে জীৱনৰ পাঠ শিকোৱাৰ চেষ্টা কৰিছিল, সেইগৰাকী মানুহৰ দৃষ্টিৰ দুৰত্ব দেখি ধন্য হ’ল দুয়ো৷ হেমাৰ চকুত ভাঁহি আহিল ‘অৰিশিখা কুটিৰ’ আৰু নানান অনাথ শিশুৰ কলৰৱ!■■\n← দেউতা বিকাশ শইকীয়া\nতিনিটা অকবিতা-ঋতুৰাজ বৰুৱা →


TECHNICAL ASOM - Page2of 13 - MOBILES, TABLETS, PC/LAPTOPS, TECH, APPS, GAMES, GADGETS, & OTHERS\nLife Story In Assamese\nBy Sabir Ahmed ASSAMESE, Assamese Story0Comments\nজীৱনৰ বাণী ১/জীৱনত কেতিয়াও নিজকে বেকাৰ বুলি নেভাবিবা। কাৰণ বন্ধ ঘড়ী এটাও দিনটোত দুবাৰ সময় দিয়ে। ২/যিজনে পৰচৰ্চা কৰে,তেওঁ সেই ভেনা মাখিটোৰ দৰে। কিয়নো গোটেই সুন্দৰ শৰীৰৰ থাকোতে কেচাঁ ঘা ডোখৰতহে পৰে। ৩/টক পইচা থাকিলে তোমাৰ কাষতহেজাৰজন বন্ধু থাকিব। কিন্তু দেখিবা টকা পইচা নহলে কিছুমান গভীৰ সম্পর্কও হেৰাই যায়। ৪/হাঁহিৰে চালে গোটেই সংসাৰখন ৰঙীন দেখিবা।\nHow Radha Died In Assamese Story\nৰাধাৰ মৃত্যু তেতিয়া বৃন্দাবনত ভগৱান শ্রী কৃষ্ণ আৰু ৰাধাৰ মাজত এক ভালপোৱাৰ সু সম্পর্ক আছিল। পিছে মামা কংসই শ্রী কৃষ্ণক মথুৰা নগৰীলৈ নিমন্ত্রণ জনালে। বৃন্দাবনত শ্রী কৃষ্ণৰ বন্ধু, গাওঁৰ লোক সকল আৰু পশু পক্ষী সকলোৱে কান্দিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। বৃন্দাবনৰ সকলোৰে পৰা শ্রী কৃষ্ণই বিদায় লৈ, মথুৰা লৈ যাত্রা আৰম্ভ কৰিলে। তেতিয়া ৰাধাই গম পালে যে,\nSubhadra Haran In Assamese\nসুভদ্ৰা হৰণ এবাৰ অৰ্জুনে এবছৰ ধৰি তীৰ্থযাত্ৰা কৰিব লগা হৈছিল। পঞ্চপাণ্ডৱে যেতিয়া দ্ৰৌপদীক বিয়া কৰাইছিল, তেতিয়া নাৰদে বিধি চাই এক নিয়ম বান্ধি দিছিল যে, দ্ৰৌপদীয়ে প্ৰতিজন পাণ্ডৱৰ লগত এমাহ, এমাহ কে থাকিব লাগে আৰু কোনো এজন পাণ্ডৱৰ লগত থকা অৱস্থাত যদি আন এজনে যদি দ্ৰৌপদীৰ কাষ চাপে, তেনেহলে তেওঁ এবছৰ বনবাস খাটিব লাগিব। এবাৰ যুধিষ্ঠিৰে\nWhat To Do If You Feel Alone In Assamese\nBy Sabir Ahmed ASSAMESE0Comments\nপ্ৰখ্যাত লেখক হেনৰিক ইৱছেনে কৈছিল, পৃথিৱীৰ সেইজন মানুহে বেছি শক্তিশালী, যি তেওঁৰ জীৱনৰ বেছিভাগ সময় অকলে কটাইছে। কিন্তু সামাজিক জীৱ হিচাপে কোনো মানুহেই এই পৃথিৱীত অকলশৰে থাকিবলৈ নিবিচাৰে। বৰ্তমান সময়ত দেখা গৈছে বেছি সংখ্যক মানুহৰ বাবে নিঃসংগতা এটা ৰোগৰ দৰে হৈ পৰিছে। এজন পুৰুষতকৈ এগৰাকী মহিলা বেছিকৈ নিঃসংগতাৰ চিকাৰ হয়। কাৰণ লৰা ছোৱালী, স্বামী স্কুল,\nStory Of Hrishab In Assamese\nঋষভৰ কাহিনীঋষভৰ জন্ম কথা প্ৰিয়ব্ৰতৰ জেষ্ঠ্য পুত্র আছিল অগ্নিত্ৰ। অগ্নিত্ৰৰ পুত্র আছিল নাভি। নাভিয়ে ৰূপে গুণে, অনিন্দিতা মেৰুদেৱীক বিয়া কৰাইছিলো। কিন্তু তেওঁলোকৰ কোনো সতি সন্ততি নোহোৱাত ৰজা চিন্তাত আকুল হৈ এক যজ্ঞ পাতি পুত্র কামনাৰে কৃষ্ণক ভজন কৰিছিল। ৰজাৰ ভকতিত সন্তষ্ট হৈ নাৰায়ণ তেওঁৰ সন্মুখত আৰ্ৱিভাৱ হল। ঋষিসকলে আৰু যজমানে নাৰায়ণক মধুৰ বচনেৰে অনেক স্তুতি\nE Shram Card Registration, Download E-SHRAM Card\nThe Government of India has launched the E-SHRAM Portal for the unorganized workforce. The workers who will register for this scheme will be issueda12 digit unique number e-Shram card which will help them in social security schemes. A worker can easily register for the scheme by using their Aadhar Card, Bank details, and other important details such\nRef. No.- 0001 Date – 30/08/2021 Job Experience Certificate TO WHOM-SO-EVER IT MAY CONCERN This is to certify that Mr./Ms. SABIR AHMED Son/Daughter of Mr. M. HOQUE worked as VIDEO CREATOR in our company from JUN 2019 to JULY 2021 with our entire satisfaction. During his working period we found himasincere, honest, hardworking, dedicated employee withaprofessional attitude and very\nVisit – onlineedistrict.amtron.in Click On eGovernance ServiceLogin With Your eDistrict Registered Email Address and Username. Click On Select And Search Permission For Delayed Birth Registration and Click on it. Click On GoClick On Online Click On Submit Online Now Fill Up The Full From With Proper Details. You Will Have To Upload Scanned Copies Of\nAssam E District Registration Process\neDistrict Registration Process Visit Official Website- http://onlineedistrict.amtron.in/ Watch This Video https://youtu.be/V2AM_7CEBTs Click On Please Create Account In State Portal For e-District Citizen Registrations. Click On Create Account. Fill Your Details Click On Save. Open Your Registered Mail Box & Find The Email From e-District Administrator. Email Can Be Found In Spam Box. Open The Email\nDownload Unfriend App | Remove Non Interactive Friends On Facebook\nIn your Facebook account there are many Friends who never reacts on your posts, who never comment on your posts, who never message you.This app will help you to identify them and unfriend them easily. DOWNLOAD


মোদীৰ ভ্ৰমণৰ পূৰ্বৰ চিন্তা : অসমক কিয় ভাৰতৰ কেন্সাৰৰ ৰাজধানী কোৱা হয়?\nপ্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে ২৮ এপ্ৰিলত অসম ভ্ৰমণলৈ আহিব। দিনটোত তেওঁ ডিব্ৰুগড় আৰু ডিফুত দুখন বিশাল জনসমাৱেশত অংশগ্ৰহণ কৰিব। প্ৰধানমন্ত্ৰী মোদীয়ে ভ্ৰমণকালতে অসমত সাতখন কৰ্কট হাস্পতাল মুকলি কৰাৰ লগতে সাতখন কৰ্কট হাস্পতালৰ আধাৰশিলা স্থাপন কৰিব। এবাৰ ভাবি চাইছেনে অসমত ইমানখন কৰ্কট হাস্পতালৰ আৱশ্যক কিয় হৈছে। ইতিমধ্যে ৰাজ্যখনত চৰকাৰী আৰু বেচৰকাৰী পৰ্যায়ত কেইবাখনো কৰ্কট হাস্পতাল আছে। ইয়াৰ মূল কাৰণ হৈছে অসমক ভাৰতৰ কৰ্কটৰ ৰাজধানী বুলি ক’ব পাৰি। ৰাজ্যখনত প্ৰতি বছৰে হাজাৰ হাজাৰ লোক কৰ্কটত আক্ৰান্ত হৈ মৃত্যুমুখত পৰে। প্ৰায় ৫০ হাজাৰ লোক বছৰি কৰ্কটত আক্ৰান্ত হয়। ৰাজ্যখনক এই ভয়াৱহ অৱস্থাৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰিব নোৱাৰিনে? চিকিৎসা ইয়াৰ একমাত্ৰ পথ হ’ব নোৱাৰে। ই এটা উপায়হে। ৰাজ্যখনক কৰ্কটৰ বিশাল জালখনৰ পৰা মুক্ত কৰিব নোৱাৰিলে বহু মানুহ অকালতে এইখিন পৃথিৱীৰ পৰা বিদায় মাগিব লাগিব। ইয়াকতকৈ বেদনাদায়ক কথা আৰু কিবা আছেনে? কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে কৰ্কটত আক্ৰান্ত লোকৰ চিকিৎসাৰ অৰ্থে ৰাজ্যখনত একেদিনাই ১৪খন কৰ্কট হাস্পতাল উপহাৰ দিবলৈ ওলাইছে (সাতখনৰ আধাৰশিলা)। কিন্তু সময়ৰ দাবী হৈছে, অসমত যাতে কৰ্কট ৰোগে কাকো আক্ৰান্ত কৰিব নোৱাৰে, সেইটো নিশ্চিত কৰাহে। মুখ্যমন্ত্ৰী ড° হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই সদৰী কৰা তথ্য অনুসৰি অসমত বছৰি ৫২ হাজাৰ লোক কৰ্কট ৰোগত আক্ৰান্ত হয়। অসমৰ মানুহ প্ৰধানকৈ খাদ্যনলী, ডিঙি, পাকস্থলী, হাঁওফাঁও, গল ব্লাডাৰ, স্তন আদিৰ কৰ্কটত অধিক আক্ৰান্ত হয়। ২০১৮-১৯ বৰ্ষত বি বৰুৱা কেঞ্চাৰ প্ৰতিষ্ঠানত পঞ্জীভূত তথ্য অনুসৰি, অসমত ১১,১৯৫জন কৰ্কট ৰোগীৰ বিপৰীতে ৩৫৪জন মণিপুৰৰ, ৩১৫জন মেঘালয়ৰ, ২৬৭জন অৰুণাচল প্ৰদেশৰ, ২২৮জন নাগালেণ্ডৰ, ৬৮জন ত্ৰিপুৰাৰ, ৪৯জন মিজোৰামৰ আৰু ৩জন মিজোৰামৰ। অৰ্থাৎ সিংহভাগেই অসমৰ।\nবি বি চি আইৰ সঞ্চালক আৰু প্ৰখ্যাত অংকলজিষ্ট অমল চন্দ্ৰ কটকীৰ মতে, উত্তৰ-পূবত প্ৰধানকৈ ধঁপাত, তামোল আৰু সুৰা সেৱনৰ বাবেই অধিকসংখ্যক লোক কৰ্কট ৰোগত আক্ৰান্ত হয়। বি বৰুৱা কেঞ্চাৰ প্ৰতিষ্ঠানতে প্ৰতি বছৰে ১২,০০০ নতুন আৰু ৮৫,০০০ পুৰণি ৰোগীৰ চিকিৎসা হয়।\nআমাৰ ৰাজ্যখনত স্বাস্থ্য সম্পৰ্কীয় সজাগতাৰ অভাৱৰ বাবেই বেছিভাগ ৰোগী জটিল অৱস্থাৰ পিছতহে চিকিৎসকৰ ওচৰলৈ যায় বা সচেতন হৈ উঠা দেখা যায়। সেয়ে ৰোগীজনৰ মৃত্যু ঘটে আৰু কৰ্কট ৰোগ সম্পৰ্কে মানুহৰ মাজত অধিক শংকা বিয়পি পৰে। এক কথাত সজাগতাৰ অভাৱৰ বাবেই কৰ্কট ৰোগ বাঢ়ি আহিছে। বি বি চি আইৰ সঞ্চালক ডাঃ অমল চন্দ্ৰ কটকীৰ মতে, ভাৰতত সকলো কৰ্কট ৰোগীৰ মুঠ সংখ্যাৰ প্ৰায় দুই-তৃতীয়াংশ প্ৰাথমিক পৰ্যায়ত চিনাক্ত কৰিব পাৰি বা জীৱনশৈলীৰ পৰিৱৰ্তন আৰু সময়মতে স্ক্ৰীনিংৰ জৰিয়তে ইয়াক প্ৰতিৰোধ কৰিব পাৰি। তেওঁ কয় যে ভাৰতবৰ্ষৰ ভিতৰতে উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলত কৰ্কট ৰোগীৰ হাৰ বেছি৷ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ মিজোৰাম, অৰুণাচল, মেঘালয় আৰু কামৰূপ মেট্ৰ’ত কৰ্কট ৰোগীৰ হাৰ আটাইতকৈ বেছি৷ তদুপৰি প্ৰতি বছৰে ভাৰতবৰ্ষত প্ৰতি এক লাখ মানুহৰ ভিতৰত ১০০ পৰা ১২০গৰাকী লোক কৰ্কট ৰোগত আক্ৰান্ত হয়৷ মিজোৰামত প্ৰতি এক লাখৰ ২৭০জন লোক আক্ৰান্ত হোৱাৰ লগতে অসমৰ কামৰূপ মেট্ৰ’ত ২১৭জন লোক আক্ৰান্ত হয়৷ যাৰ বাবে উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলক কৰ্কট ৰোগৰ ৰাজধানী বুলি কোৱা হয়৷ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলত ধঁপাত সেৱনৰ বাবে হোৱা কৰ্কট ৰোগীৰ হাৰ বেছি৷ ভাৰতবৰ্ষত ধঁপাত সেৱনৰ হাৰ ২৮ শতাংশ৷ অসমত ৪৮ শতাংশ, মিজোৰাম আৰু মেঘালয়ত ৭০ শতাংশ৷ ডাঃ অমল চন্দ্ৰ কটকীয়ে লগতে কয় যে বি বৰুৱা কৰ্কট প্ৰতিষ্ঠানে ধঁপাত সেৱনৰ লগত জড়িত ৫০ শতাংশ পুৰুষ আৰু ২৫ শতাংশ মহিলা ৰোগী পাইছে৷ তদুপৰি মহিলাৰ স্তন আৰু জৰায়ু কৰ্কট ৰোগীৰ হাৰ আটাইতকৈ বেছি৷ আনহাতে, অসমত প্ৰায় ৫৯ শতাংশ পুৰুষ আৰু ২৯ শতাংশ মহিলাই সুৰাপান কৰে বুলি তেওঁ উল্লেখ কৰে৷ ইপিনে, নাগালেণ্ড, ছিকিম, মণিপুৰত খাদ্য সামগ্ৰী প্ৰস্তুত কৰাত ব্যৱহাৰ কৰা খৰিৰ বাবে বেছিভাগ মহিলা হাঁওফাঁওৰ কৰ্কটত আক্ৰান্ত হয়, যিহেতু খৰিৰ ধোঁৱা যথেষ্ট ক্ষতিকাৰক৷ সেয়েহে শাৰীৰিক পৰিশ্ৰম কৰাৰ লগতে খাদ্যৰ তালিকাৰ পৰা তাপোল-পাণ, সুৰা, ধঁপাত বাদ দিব লাগে৷ অধিক পৰিমাণৰ সেউজীয়া শাক-পাচলি, বতৰৰ ফল, পাচলি খাব লাগে৷\nকৰ্কট ৰোগৰ প্ৰাথমিক লক্ষণৰ বিষয়ে সজাগ হ’ব লাগে৷ প্ৰাক্ অৱস্থাৰ পৰা কৰ্কট ৰোগ হ’বলৈ ৫ৰ পৰা ১০ বছৰ লাগে৷ সেয়ে কৰ্কট ৰোগ প্ৰথম অৱস্থাত চিনাক্ত কৰিব পাৰিলে ৮০ শতাংশ ৰোগমুক্ত কৰিব পাৰি৷ কৰ্কট ৰোগৰ সজাগতাৰ অভাৱৰ লগতে বিভিন্ন কাৰণত দুই তৃতীয়াংশ ৰোগী পলমকৈ চিকিৎসালৈ আহে৷ উত্তৰ- পূৰ্বাঞ্চলত ধঁপাত, মদ্যপান, পোৰা মাছ-মাংস খোৱাৰ প্ৰৱণতা যথেষ্ঠ বেছি৷\nপৰিবেশ আৰু কৰ্কট উদ্দীপক\nআজিৰ পৰা প্ৰায় ২৪০ বছৰ আগতে ছাৰ পাৰচিৱেল পটে পৰ্যবেক্ষণত প্ৰাপ্ত তথ্য মতে, আলকাতৰাৰ কাম কৰা শ্ৰমিকৰ মাজত ছালৰ কৰ্কট ৰোগৰ প্ৰভাৱ বহুত বেছি। সেই পৰ্যবেক্ষণটোৱেই ধৰালৈ নমাই আনিলে কৰ্কট ৰোগৰ উদ্দীপক পদাৰ্থৰ ধাৰণা। তাৰ ঠিক চল্লিছ বছৰ পিছত জাপানাৰ য়ামাগিয়াই নিগনিৰ দেহত প্ৰতিদিনে ছমাহলৈ আলকাতৰা ঘঁহি ছালৰ কৰ্কট ৰোগ উৎপন্ন কৰি দেখুৱালে আৰু নিজৰ ইচ্ছানুযায়ী প্ৰথমবাৰৰ বাবে কৰ্কট ৰোগ সৃষ্টি কৰি এটা অধিযুগৰ সূচনা কৰিলে। কিছুমান ৰং সুগন্ধি পদাৰ্থ, ইউৰেথেন, ধাতু যেনে নিকেল, বেৰিলিয়াম, আৰ্ছেনিক ক্ৰোমিযাম, এছবেছটছ আদিয়েও কৰ্কট ৰোগ সৃষ্টি কৰিব পাৰে। কিছুমান ৰাসায়নিক পদাৰ্থ যেনে ডাই ইথাইল ষ্টিলবেষ্টৰল যদি গৰ্ভৱতী মহিলাক অধিক মাত্ৰাত প্ৰদান কৰা হয় তেনেহ’লে কন্যাটোৰ ভৱিষ্যতে যোনিৰ কৰ্কট ৰোগ হোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকে। তেনেকৈ ৰজঃনিৰ্বাপন হোৱা মহিলাই ইষ্ট্ৰোজেন ব্যৱহাৰ কৰিলে জৰায়ুত এই ৰোগ হ’ব পাৰে।\nএছৰেটছঃ এছবেছটছ আৰু এনিলিন ৰং কৰ্কট উদ্দীপক বুলি প্ৰমাণিত হৈছে। এই দুয়োবিধ পদাৰ্থ হাঁওফাও আৰু মূত্ৰস্থলীৰ কৰ্কট ৰোগ সৃষ্টিত সহায় কৰে।\nধঁপাত আৰু কৰ্কত ৰোগঃ\nঅতীজৰ পৰা মানৱ সমাজত ৰজাৰ পৰা প্ৰজালৈ কম বেছি পৰিমাণে ধঁপাতৰ প্ৰচলন আছে। ধঁপাত বিভিন্ন ধৰণে সেৱন কৰা দেখা যায়। যেনে তামোল-পাণৰ লগত চোবাই খোৱা, মুখৰ ভিতৰত লৈ চাধা, বিড়ি চিগাৰেট, চিলিম, হোঁকা হোপা ইত্যাদি। ধঁপাত আৰু ইয়াৰ ধোঁৱাত সহস্ৰধিক ৰাসায়িনক উপাদান থাকে। তাৰ ভিতৰত এতিয়ালকৈ মাত্ৰ দুইশ সত্তৰ বিধহে চিনাক্ত কৰা হৈছে। ইয়াৰ ভিতৰত আকৌ নিকোটিন, কাৰ্বন মন’অক্সাইড আৰু ধুম্ৰ গেদে ই প্ৰধান। ধুম্ৰ গেদ হৈছে কেইবাবিধো কৰ্কক কাৰক বা কৰ্কট উদ্দীপনকৰ মিশ্ৰনত সৃষ্টি হোৱা গেদিয় পদাৰ্থ। এই ধুম্ৰ গেদত কিছুমান পলিছাইক্লিক এৰোমেটিক হাইড্ৰ’কাৰ্বন কম্পাউণ্ড থাকে যি হাঁওফাওৰ কৰ্কট কাৰক।\nসাধৰণত অৱস্থাত ধঁপাতত এই ৰাসায়নিক পদাৰ্থবোৰ নাথাকে, অসম্পূৰ্ণ দগ্ধতাৰ ফলত ইয়াৰ সৃষ্টি হয়। এই কথা এতিয়া প্ৰমাণিত হৈছে যে চিগাৰেট হোপাৰ ফলত প্ৰায় 20 মিলিগ্ৰাম ধুম্ৰ গেদ হাঁওফাওৰ ভিতৰলৈ যায়। এই হিচাপত এজন মানুহে যদি দিনে প্ৰায় 20 টাকৈ চিগাৰেট হোপে তেনেহলে এবছৰত তেখেতৰ হাঁওফাওত প্ৰায় 146000 মিঃগ্ৰা বা 150 ধুম্ৰগেদ জমা হব। যিটো হাঁওফাওৰ কৰ্কট ৰোগত সৃষ্টি কৰিবলৈ যথেষ্ট। এইটো এতিয়া প্ৰমাণিত হৈছে যে ধঁপাত চবোৱা বা মুখত লৈ থকাসকলৰ মুখ গহ্বৰৰ কৰ্কট ৰোগ ধঁপাত চোবাৱা বা মুখত লৈ থকাসকলৰ মুখ গহ্বৰৰ কৰ্কট ৰোগ আৰু চিগাৰেট হোপাসকলৰ মাজত হাঁওফাওৰ কৰ্কট ৰোগ ধঁপাত সেৱন নকৰাসকলৰ তুলনাত বহুগুণে বেছি।\nআমেৰিকাৰ দুজন চিকিৎসক ডাঃ হামণ্ড আৰু ডাঃ হৰ্নে 1,87,766জন পুৰুষ (বয়স 50-70) ৰ ধঁপাত সেৱনৰ লগত কৰ্কট ৰোগৰ সম্বন্ধ বিচাৰি কৰা গৱেষণাৰ পৰা মন্তব্য কৰিছে এনেধৰেণে- এজন মানুহে যদি নিয়মিতভাৱে দৈনিক 20টাকৈ চিগাৰেট হোপে তেন্তে তেখেতৰ হাঁওফাওৰ কৰ্কট ৰোগৰ সম্ভৱনা চিগাৰেট নোহাৱাজনতকৈ 25গুণ বেছি, 20-40টাকৈ হোপাজনৰ 45গুণ আৰু 40টাকৈ অধিক হোপাজনৰ 90গুণ বেছি।\nদক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ খনিত কাম কৰা বাণ্টুসকলৰ 11,365যোৰ হাঁওফাও মৰণোত্তৰ পৰীক্ষা কৰোঁতে মাত্ৰ 6জনৰ হাঁওফাওত কৰ্কট ৰোগ ধৰা পৰিছিল। তাৰ বিপৰীতে শ্বেতাংগসকলৰ 8465জন পৰীক্ষাত 114গুণ বেছি কৰ্কট ৰোগ পৰিলক্ষিত হৈছিল। বাণ্টুসকলৰ ছেগা- চোৰোকাকৈ চিগাৰেট ব্যৱহাৰ কৰাৰ বিপৰীতে শ্বেতাংগসকলৰ আছিল নিয়মিতভাৱে ধূমপান কৰা লোক।\nভাৰতবৰ্ষত শিখসকলে ধৰ্মীয়ভাৱে ধূমপান বা ধঁপাত সেৱনৰ পৰা বিৰত থকাৰ ফলত তেওঁলোকৰ মাজত হাঁওফাওৰ কৰ্কট ৰোগ বিৰল।\nএটা পৰীক্ষাগাৰত 24টাকৈ কুকুৰত দৈনিক সাতটাকৈ চিগাৰেটৰ ধোঁৱা সেৱন কৰোৱা হৈছিল। আঢ়ৈ বছৰৰ পিছত দেখা গৈছিল তাৰে দুটা কুকুৰৰ হাঁওফাওত কৰ্কট ৰোগে আক্ৰমণ কৰিছে।\nঅসমত তামোলৰ লগত ধঁপাত সেৱন কৰা লোকৰ মাজত মুখগহ্বৰৰ কৰ্কট ৰোগৰ প্ৰদুর্ভাৱ অধিক দেখা যায়\nৰঞ্জন ৰশ্মি, তেজস্ক্ৰিয়া পদাৰ্থ আৰু সৌৰ বিকৰণ\nসঘনাই দীঘলীয়া সময়ৰ কাৰণে ৰঞ্জন ৰশ্মীৰ সংস্পৰ্শত থাকিলে ছাল আৰু তেজৰ কৰ্কট ৰোগ হোৱা সম্ভৱনা থাকে। অই বিভাগত কাম কৰা কৰ্মীসকলৰ এই ৰোগ অতীতত সঘনে হোৱা পৰিলক্ষিত হৈছিল। হিৰোছিমা আৰু নাগাচাকিত পাৰমাণিক বোমা বিস্ফোৰণৰ পিছত হোৱা তেজস্ক্ৰিয়তাৰ ফলত বহুত মানুহ এই ৰোগত আক্ৰান্ত হৈছিল। বিশ্বৰ কোনো দেশত সৌৰ শক্তিৰ বিকিৰণৰ প্ৰভাৱ বেছি (অষ্ট্ৰেলিয়া, নিউজীলেণ্ড আদি) হোৱা হেতুকে সেইবোৰ ঠাইত ছালৰ কৰ্কট ৰোগ বেছিকৈ হোৱা দেখা যায়। এইখিনিতে এটা কথা মন কৰিবলগীয়া যে গৰ্ভধাৰণৰ প্ৰথম তিনিমাহত মহিলাৰ এক্সৰে’ কৰাটো বিপদজনক, কাৰণ এই ভ্ৰণৰ ক্ষতি কৰিব পাৰে।\nদীৰ্ঘদিনীয়া আঘাত আৰু ঘঁহনিঃ শৰীৰৰ কিছুমান কোমল কলা বা অংগত টান বস্তুৱে যদি দীৰ্ঘদিনৰ বাবে বাৰম্বাৰ আঘাত কৰি থাকে, সেই আঘাতপ্ৰাপ্ত অংশৰ কিছুমান কোষ কৰ্কট কোষলৈ পৰ্য়বসিত হ’ব পাৰে। যেনে- ভঙা দাঁতৰ, পিত্তথলীত পাথৰ গৰম চিলিমৰ দীৰ্ঘদীনিয়া আঘাতৰ ফলত জিভা, পিত্তথলী বা ওঁঠত এই ৰোগ হ’ব পাৰে। কাশ্মীৰিসকলৰ বহুতে হিম চেঁচা জাৰৰ পৰা ৰক্ষা পাবলৈ মাটিৰ পাত্ৰত জ্বলন্ত কয়লা ভৰাই কাপোৰৰ তলত পেটত বা দুয়ো কৰঙনৰ মাজত লৈ থাকে। সেই পাত্ৰটোক কাংগ্ৰী বুলি কোৱা হয়। কাংগ্ৰী লোৱা ঠাইত পিছলৈ ছালৰ কৰ্কট ৰোগ হোৱা দেখা যায়। ইয়াক কাংগ্ৰী কৰ্কট বোলে।\nভাইৰাছঃ শেহতীয়াকৈ এই কথা প্ৰমানিত হৈছে যে কিছুমান কৰ্কট ৰোগ ভাইৰাইছৰ ক্ৰিয়াৰ কাৰণে হয়। তাৰ ভিতৰত লিউকেমিয়া তেজৰ কৰ্কট, হডস্কিন ৰোগন লসিকা কলাৰ কৰ্কট ৰোগ আৰু বাৰকিটছ টেমুনাৰ কথা উনুকিয়াব পাৰি। আকৌ যকৃতৰ কৰ্কট ৰোগৰ ফলত হেপাটাইটিছ বি, ভাইৰাচৰ ওতপ্ৰোত সম্বন্ধই এই কথাকে প্ৰমান কৰে। বিজ্ঞানীসকলৰ মতে এই ভাইৰাছবোৰে স্বাভাৱিক কোষৰ ভিতৰত সোমাই কোষৰ আভ্যন্তৰীণ ৰাসায়নিক প্ৰক্ৰিয়াটো ওলট পালট কৰি পেলয়া, য়াৰ ফলত কোষবোৰৰ উৎপৰিৱৰ্তন ঘটে আৰু কৰ্কট কোষলৈ পৰ্যৱসিত হয়।\nহৰমনঃ পুৰুষৰ অৱনত গ্ৰন্থিৰ আৰু মহিলাৰ স্তনৰ কৰ্কট ৰোগ হৰমনৰ ওপৰত নিৰ্ভশীল বুলি ভবাৰ স্থল আছে। কিয়নো পুৰুষৰ ক্ষেত্ৰত অণ্ডকোষ আৰু মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত ডিম্বকোষ গুচাই দিলে এই ৰোগত আক্ৰনসকলে কিছু উপশম পোৱা দেখা যায়। ইয়াৰ উপৰিও অধিবৃক্ক গ্ৰন্থি য’ত লৈংগিক হৰমন গৌণভাৱে নিঃসৰণ হয়। গুচাই দিলে প্ৰতিৰোধ হৰমন প্ৰয়োগ কৰিলে লক্ষণবোৰ লাহে লাহে কমি যোৱা পৰিলক্ষিত হয়।\nজিনঃ জিনবিলাক হৈছে বংশগিতৰ একক। ই কোষবিলাকৰ স্বাভাৱিক বিকাশত প্ৰভাৱাম্বিত কৰিব পাৰে। দেখা গৈছে যে 5-7 শতাংশ স্তনৰ কৰ্কট ৰোগ বংশগত। খাদ্যনলী, পাকস্থলী, বৃহদান্ত্ৰ আদিৰ কৰ্কট ৰোগ একে পৰিয়ালৰ সদস্যসকলৰ মাজত হোৱা দেখা যায়। ৰেটিনোব্লাষ্টোমা একে পৰিয়ালৰ ভায়েক ভনীয়েকৰ মাজত হোৱা পৰিলক্ষিত হৈছে। কেঞ্চাৰ ৰিছাৰ্চ নামৰ আলোচনীত ডাঃ ৱাৰথিনে উল্লেখ কৰিছে যে তেখেতে এটা পৰিয়ালৰ কথা জানে যিটো পৰিয়ালৰ মাক –দেউতাক তথা তেখেতসকলৰ ছটি সন্তান আলৰু একমাত্ৰ নাতিৰ অৰ্থাৎ তিনিটা প্ৰজন্মৰ নটি সদস্যৰ এই ৰোগত মৃত্যু হয়।\nবয়স লিংগ আৰু জাতিগত প্ৰভাৱঃ\nমানুহৰ বয়স বঢ়াৰ লগে লগে কৰ্কট ৰোগৰ সম্ভৱনাও বাঢ়ি যায়। বিশষকৈ পঞ্চাশ বছৰৰ পিছত পুৰুষৰ ক্ষেত্ৰত ইয়াৰ প্ৰদুৰ্ভাৱ বেছি। নাৰীৰ ক্ষেত্ৰত স্তন আৰু পুৰুষৰ বেলিকা হাঁওফাওঁ আৰু খাদ্যনলীৰ কৰ্কট ৰোগ অধিক।\nবিবাহিত তথা তুলনামূলক কম বয়সত বিবাহিত নাৰীৰ জৰায়ু গ্ৰীবা কৰ্কট ৰোগ বেছিকৈ হোৱা পৰিলক্ষিক হৈছে।\nআৰ্থিক দুৰ্বল সকলৰ মাজত পাকস্থলী, ছাল আৰু জৰায়ু গ্ৰীবাৰ কৰ্কট ৰোগ বেছিকৈ হোৱাৰ বিপৰীতে স্তনৰ কৰ্কট ৰোগ আকৌ আৰ্থিকভাৱে টনকিয়ালসকলৰ মাজতহে বেছিকৈ হোৱা দেখা যায়।\nআমাৰ শৰীৰত এটি অতি পৰাক্ৰমী তথা সদাজাগ্ৰত প্ৰতিৰক্ষা ব্যৱস্থা থাকে। ইয়াৰ অন্তৰ্গত প্ৰতিৰক্ষী কোষবোৰে তেজৰ সোঁতেৰে ঘূৰি ঘূৰি অতন্দ্ৰ প্ৰহৰীৰ দৰে পহৰা দি থাকে। এই প্ৰহৰী কোষবোৰে স্বাভাৱিক কোষ আৰু অস্বাভাৱিক কোষবোৰ তৎক্ষণাৎ চিনাক্ত কৰিব পাৰে। সেয়ে জীৱন পৰিক্ৰমাত অগণিত কোষৰ বিভাজন আৰু পুনঃবিভাজন প্ৰক্ৰিয়াত কিবা আউল লাগি এটা বা দুটা কোষ যদি কৰ্কট কোষলৈ পৰ্যবসিত হয় তেনেহ’লে সেইবোৰক এই প্ৰতিৰক্ষী কোষবোৰে ধ্বংস কৰি পেলায়। ফলত আমি কৰ্কট ৰোগৰ পৰা ৰক্ষা পৰোঁ। কিন্তু যেতিয়া আমাৰ দেহৰ প্ৰতিৰক্ষা ব্যৱস্থা দুৰ্বল হৈ পৰে তেতিয়া কৰ্কট কোষবোৰে খোপনি পুতি কৰ্কট ৰোগৰ সৃষ্টি কৰে।\nশিশু এতি জন্ম হোৱাৰ পিছত পিতৃ-মাতৃয়ে শৰীৰৰ অংগ- প্ৰত্যংগবোৰৰ ওপৰত চকু ৰাখিব লাগে। দৈনিন্দিন লালন-পালন প্ৰক্ৰিয়াতো বহুতো কথাই ধৰা পৰে। যদি কিবা অস্বাভাৱিক দৃষ্টিলৈ আহে তেতিয়া চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ লোৱাটো বৰ দৰকৰা এইখিনিতে দুটা কথা উনুকিয়াব খুজিছোঁ। ল’ৰা সন্তান জন্ম হোৱাৰ পিছকে দুটা কথা উনুকিয়াব খুজিছোঁ। ল’ৰা সন্তান জন্ম হোৱাৰ পিছতে দুটা কথাৰ ওপৰত ধ্যান দিব লাগে। এটা হ’ল সন্তানটিৰ মূত্ৰনলীৰ অংগ্ৰাংগ। ছাল পিছলৈ ঠেলি দিলে গুচি যায় নে নায়ায়। নোযোৱাটোকে ফাইম’ছিছ বোলে। ফাইম’ছিছ থাকিলে অগ্ৰাংশ ছালৰ তলত এটা ৰাসায়নিক পদাৰ্থ জমা হৈ গৈ থাকে। যিটো কৰ্কটৰ জনক বা কেঞ্চাৰকাৰক। দ্বিতীয়তে, অণ্ডকোষ দুটা অণ্ডকোষস্থলীত থিতাপি লৈছে নে নাই। যদি নাই জানিব লাগিব অণ্ডকোষ দুটা (কেতিয়াবা এটাও হ’ব পাৰে।) পেটৰ ভিতৰত বা নামি অহা বাটতৰৈ গৈছে। ইয়াকে অৱনমিত নোহোৱা অণ্ডকোষ বোলে। গৰ্ভস্থ অৱস্থাত অণ্ডকোষজুৰি শিশুৰ পেটৰ ভিতৰত থাকে। পিছলৈ অণ্ডকোষষ্থলীলৈ নামি আহে। ইয়াৰ কাৰণ হ’ল, অণ্ডকোষে বেছি উচ্চ সহ্য কৰিব নোৱাৰে। সেয়ে প্ৰকৃতিয়ে অণ্ডকোষযুৰিক শৰীৰৰ বাহিৰ অংশ( অণ্ডকোষস্থলী) ত ৰখাৰ ব্যৱস্থা কৰিছে যাতে শীতল পৰিৱেশত থাকিব পাৰে। বিভিন্ন কাৰণত অণ্ডকোষযুৰি বা এটি শৰীৰৰ ভিতৰ ভাগত থাকি গলে শৰীৰৰ বেছি উত্তাপত ইয়াৰ কোষবোৰে কৰ্কট কোষলৈ পৰ্যৱসিত হ’ব পাৰে। সেয়ে এই দুয়োটা অৱস্থাৰ চিকিৎসা অতি সোনকালে কৰাই ল’ব লাগে। ইয়াৰ চিকিৎসা তেনেই সহজ, কিন্তু অজ্ঞতা বা অৱহেলাই কঢ়িয়াই আনিব পাৰে বিপদ।


নিশা আগৰৱাল - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nকাজল আগৰৱাল (ভনী)\nনিশা আগৰৱাল (ইংৰাজী: Nisha Aggarwal) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী যিয়ে তেলেগু, তামিল আৰু মালয়ালম চলচ্চিত্ৰত কাম কৰে। তেওঁ দক্ষিণ ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী কাজল আগৰৱালৰ সৰু ভনী।\n২০১০ চনৰ শেষৰ পিনে, কাজল আগৰৱালে ঘোষণা কৰিছিল যে, নিশা তেলেগু চলচ্চিত্ৰত অভিনয়ৰ বাবে পদাৰ্পণ কৰিব। তেওঁৰ প্ৰথম ৰোমাণ্টিক নাটকৰ চলচ্চিত্ৰ আছিল য়েমৈন্দী ই ভেলা, যিখন বক্স অফিচত সফল হৈছিল তেওঁ অভিনয়ৰ বাবে সমালোচকসকলোৰ দ্বাৰা প্ৰশংসিত হৈছিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁৰ ছবি আছিল চলো, যি ২০১১ চনৰ শেষৰপিনে মুক্তিলাভ কৰিছিল আৰু তাত তেওঁক এগৰাকী মেডিকেল কলেজৰ ছাত্ৰী হিচাপে দেখুৱাইছিল, ৰেডিফৰ এগৰাকী পৰ্যালোচকে লিখিছিল যে, "proves her acting talents in the second half, especially the climax".\nতেওঁ তামিল চলচ্চিত্ৰত আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল 'য়েমৈন্দী ই ভেলা'ৰ ২০১২ চনৰ ৰিমেক ছবি 'ষ্টাম'ত। যিখন বক্স অফিচত সফল নহ’ল। ২০১৩ চনত তেওঁ 'সুকুমাৰুদু'ত আদি আৰু ভাবনা ৰূপাৰেলৰ বিপৰীতে “চাটপাটা গাঁৱৰ ছোৱালী” হিচাবে উপস্থিত হৈছিল। সেই বছৰ পিছত তেওঁ 'সাৰদাগা আম্মায়িতো' নামৰ এখন চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল য’ত তেওঁক 'য়েমৈন্দী ই ভেলা'ৰ সহ-অভিনেতা বৰুণ সন্দেশৰ সৈতে পুনৰ দেখা গৈছিল। ২০১৪ চনত, তেওঁ 'ভাইয়া ভাইয়া' জৰিয়তে মালয়ালম চলচ্চিত্ৰ জগতত প্ৰৱেশ কৰিছিল, য’ত তেওঁ এগৰাকী প্ৰাক্তন মন্ত্ৰীৰ ছোৱালী এঞ্জেলৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। তেওঁ আৰু এখন মালয়ালম চলচ্চিত্ৰ 'কাজিনচ্'ৰ বাবে সাক্ষৰ কৰিছিল।\nনিশা আগৰৱাল ২০১৩ চনৰ ২৮ ডিচেম্বৰত মুম্বাইৰ ব্যৱসায়ী কৰণ ভেলেছাৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। ২০১৮ চনৰ ২৭ অক্টোবৰত তেওঁৰ পুত্ৰ ঈশান ভেলেছাৰ জন্ম হয়।\n২০১০ য়েমৈন্দী ই ভেলা অৱন্তিকা তেলেগু আত্মপ্ৰকাশ\n২০১১ চলো বৈষ্ণৱী তেলেগু\n২০১২ ষ্টাম সন্ধ্যা তামিল য়েমৈন্দী ই ভেলাৰ ৰিমেক চলচ্চিত্ৰ; তামিলত আত্মপ্ৰকাশ\n২০১৩ সুকুমাৰুদু সনকাৰী তেলেগু\n২০১৩ সাৰদাগা আম্মায়িতো গীতা তেলেগু\n২০১৪ ভাইয়া ভাইয়া এঞ্জেল মালয়ালম মালয়ালমত আত্মপ্ৰকাশ\n২০১৪ কাজিনচ্ মল্লিকা মালয়ালম\n↑ Sandeep Atreysa (22 October 2013). "Nisha Aggarwal to marry in December". Deccan Chronicle (archive.is). Archived from the original on 16 September 2014. https://archive.today/20140916121953/http://archives.deccanchronicle.com/131022/entertainment-tollywood/article/nisha-aggarwal-marry-december। আহৰণ কৰা হৈছে: 28 September 2017.\n↑ "Kajal Agarwal's sis to make entry". IndiaGlitz. 12 December 2009. http://www.indiaglitz.com/kajal-agarwals-sis-to-make-entry-tamil-news-52577.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 28 September 2017.\n↑ Deepa Soman (16 May 2014). "Being Kajal's sister helped me: Nisha Aggarwal". The Times of India. TNN. http://timesofindia.indiatimes.com/entertainment/malayalam/movies/news-and-interviews/Being-Kajals-sister-helped-me-Nisha-Aggarwal/articleshow/35199892.cms। আহৰণ কৰা হৈছে: 28 September 2017.\n↑ "Kajal Agarwal Introduces her younger sister Nisha Agarwal". Telugu.way2movies.com. http://telugu.way2movies.com/videossingle_telugu/Kajal-Agarwal-Introduces-her-Sister-Nisha-Agarwal-9-73346.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 28 September 2017.\n↑ Sunita Chowdhary (15 July 2012). "High calibre - Hyderabad". The Hindu. http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-features/tp-cinemaplus/high-calibre/article3640957.ece। আহৰণ কৰা হৈছে: 28 September 2017.\n↑ "Yemaindi Ee Vela film review – Varun Sandesh & Nisha Agarwal". Idlebrain.com. 12 November 2010. http://www.idlebrain.com/movie/archive/mr-yemaindieevela.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 31 July 2012.\n↑ "Review: Solo isaone time watch". Rediff.com. 25 November 2011. http://www.rediff.com/movies/review/review-south-solo-is-a-one-time-watch/20111125.htm। আহৰণ কৰা হৈছে: 28 September 2017.\n↑ P Sangeetha (16 January 2017). "I’m Kajal’s biggest critic: Nisha Aggarwal". The Times of India. TNN. http://timesofindia.indiatimes.com/entertainment/kannada/movies/news/Im-Kajals-biggest-critic-Nisha-Aggarwal/articleshow/11326630.cms। আহৰণ কৰা হৈছে: 28 September 2017.\n↑ Sangeetha Seshagiri (20 October 2013). "Actress Kajal Aggarwal's Sister Nisha to Wed Mumbai-Based Businessman". International Business Times. http://www.ibtimes.co.in/actress-kajal-aggarwal039s-sister-nisha-to-wed-mumbai-based-businessman-515185। আহৰণ কৰা হৈছে: 28 September 2017.\n↑ "'I playachatpata village girl in Sukumarudu'". Rediff.com. 8 May 2013. http://www.rediff.com/movies/slide-show/slide-show-1-south-nisha-agarwal-i--play-a-chatpata-village-girl-in-sukumarudu/20130508.htm#1। আহৰণ কৰা হৈছে: 28 September 2017.\n↑ IANS (2013-10-20). "Nisha Agarwal to wed Mumbai-based businessman". Business Standard India. https://www.business-standard.com/article/news-ians/nisha-agarwal-to-wed-mumbai-based-businessman-113102000483_1.html.\n↑ "kajal aggarwal nephew ishaan valecha nisha aggarwal baby". https://www.indiatoday.in/movies/regional-cinema/story/kajal-aggarwal-nephew-ishaan-valecha-nisha-aggarwal-baby-1175224-2018-02-22। আহৰণ কৰা হৈছে: 21 August 2020.\n↑ "nisha aggarwal expecting her first child". https://www.deccanchronicle.com/entertainment/tollywood/190917/nisha-aggarwal-expecting-her-first-child.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 21 August 2020.\nনিশা আগৰৱাল সম্পৰ্কে ইণ্টাৰনেট মুভি ডাটাবেছত থকা তথ্য।\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=নিশা_আগৰৱাল&oldid=283609"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ২৭ জুন, ২০২১ তাৰিখে ১৫:০৩ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


সদ্য যৌৱনা মাইনাৰ সৈতে চুদন (দ্বিতীয় খণ্ড) | MyIndianSexStories\nসদ্য যৌৱনা মাইনাৰ সৈতে চুদন (দ্বিতীয় খণ্ড)\nhot sex stories assam\nnew assamese sex stories\nবন্ধু-বান্ধৱীসকল, আহক কাহিনীৰ পৰৱৰ্তী অংশলৈ আগবাঢ়ো। (যি সকলে আগৰ অংশ পঢ়া নাই পঢ়ি ল'ব)\nমাইনাৰ সৰু সৰু গাখীৰ দুটা দুহাতেৰে মোহাৰি থাকি সুধিলো-কেনেকুৱা লাগিছে?\nতাই উত্তৰ দিলে-ভাল লাগিছে।\nমই এখন হাত লাহে লাহে বুকুৰ পৰা তললৈ নমাই আনিলো। বগা পেটটো মোহাৰি মোহাৰি নাভিত জিভাখন লগাই চেলেকি দিলো।তাৰ পাছত হাতখন পেটৰ পৰা তললৈ নমাই পেন্টিটোৰ ভিতৰত ভৰাবলৈ চেষ্টা কৰিলো যদিও তাই হাতখন আঁতৰাই দিলে।মই আকৌ ওপৰলৈ উঠি গৈ ওঠত ওঠ লগাই চুমা খাবলৈ ধৰিলো। মাজে মাজে কান দুখনটো লাহেকৈ কামুৰি দিলো।তাই আকৌ চকু মুদি দিলে।মই এইবাৰ মাইনাৰ হাত এখনত ধৰি মোৰ পেন্টৰ ভিতৰত দৃঢ় হৈ থকা বাৰিডালত লগাই দিলো। তাই মাত্ৰ ধৰি থাকিল।মই লাহেকৈ তাইৰ পেন্টিটো খুলি দিলো। পেন্টিটোৰ মাজৰ অংশ তিতি আছিল।তাই লাজতে দুহাতেৰে নুনখন ঢাকি ধৰিলে যদিও মই জোৰ কৰি হাত দুখন আতৰাই দিলো।নুন খনলৈ চকু যোৱাৰ লগে লগে মোৰ গাৰ মাজেৰে বিজুলিৰ নিচিনা শিহৰণ পাৰ হৈ গ'ল()।বুচখন সৰু সৰু বালেৰে আৱৰি আছে আৰু বুচখন দেখিলেই গম পোৱা যায় যে তাই কুমাৰী হৈ আছে।নুনৰ কাষৰ ওঠ দুখন সম্পূৰ্নকৈ লগ লাগি আছে ফলত ফাঁটটো অস্পষ্ট হৈ আছে।মই আঙুলি এটাৰে লাহেকৈ ওঠ দুটা দুকাষে মেলি দিলত সৰু ফুটাটো দেখা পালো য'ৰ পৰা ইতিমধ্যে বিজলুৱা ৰস ওলাই নুনৰ ভিতৰভাগ তিয়াই পেলাইছে। লাহে লাহে আঙুলিটো ফুটাটোৰ ওপৰত ঘুৰাই দিলো।ভিতৰলৈ আঙুলিটো ভৰাবলৈ চেষ্টা কৰাত তাই হাতখনত ধৰি বাধা দিলে। মই ক'লো- একো নহয়।\nমাইনা- দুখ পায়।()\nমই ক'লো- আঙুলি মাৰি পোৱা নাই নেকি?()\nমাইনাই ক'লে- নাই পোৱা। ভিতৰলৈ ভৰাবলৈ ভয় লাগে। মই মোৰ পেন্ট আৰু জাঙিয়াটো খুলি দিলো।তাই মোৰ ঠিয় হৈ ওপৰলৈ মুৰ কৰি থকা ৮ ইঞ্চিতকৈও দীঘল বাৰিডাল দেখি ক'লে- ইমান ডাঙৰ?\nমই সুধিলো তুমিনো কাৰ দেখিছা?()\nতাই ক'লে মই সৰু ল'ৰাৰহে দেখিছো।()\nমই ক'লো যে এতিয়া এইটো তোমাৰ নুনখনৰ ফুটাটোত ভৰাব লাগিব, তেতিয়াহে ভাল লাগিব।\nমাইনাই ক'লে নহ'ব। মোৰ বহুত ভয় লাগে।()\nমই ক'লো যে হ'ব বাৰু ভিতৰলৈ নভৰাও ওপৰে ওপৰেই অলপ মৰম কৰো।()\nমই মোৰ বাৰিডাল হাতেৰে ধৰি তাইৰ ওচৰত বহি ল'লো।তাইৰ ভৰি দুখন মেলি দি বাৰিডালৰ আগটো বুচখনৰ ফাঁটটোত ঘঁহাবলৈ ধৰিলো।ভালদৰে ঢুকি নোপোৱাত মই গাৰু এটা আনি মাইনাৰ তপিনাৰ তলত ভৰাই দিলো।পুনৰ বাৰিডাল নুনখনৰ ফুটাটোৰ ওপৰত ঘুৰাবলৈ ধৰিলো।দুয়োটাৰে বাৰি আৰু বুচৰ পৰা বিজলুৱা কামৰস ওলাই বুচখন পিচল হৈ পৰিছিল। মই বাৰিডালৰ মুৰটো বুচৰ ভিতৰলৈ ভৰাবলৈ চেষ্টা কৰিলো।মাইনাই চিঞৰি দিলে-দুখ পাইছো। মৰি যাম মই।()\nমই তাইৰ চকুলৈ চালো। মৰম লাগি গ'ল। টপ আৰু স্কাৰ্টটো খুলি সম্পূৰ্ন উলংগ কৰি দিলো আৰু চুমা খাবলৈ ধৰিলো।মোৰো মনে মনে ভয় লাগিল তাই দুখ পোৱাকৈ চুদিবলৈ। বাৰিডাল বুচৰ ফুটাটোতে ঘঁহাই থাকি আঙুলি এটাৰে তাইৰ ভগাংকুৰটো মোহাৰি দিলো। তাই দীঘল দীঘলকৈ উশাহ লৈ ()বিচনা চাদৰখনকে খামুচি ধৰিলে।মোৰো অনুভৱ হ'ল যে বাৰিডাল এনেকৈ ঘঁহাই থাকিলেই পানী ওলাই যাব। মই নিজে পৰম সুখ ল'বলৈ ধৰিলো। মাইনায়ো মুখেৰে ওহ আহ আদি শব্দ কৰিবলৈ ধৰিলে। এসময়ত মই ঘনাই ঘনাই বাৰি ঘঁহাই ঘঁহাই মোৰ মাল-পানী এৰি দিলো। মাইনাৰ নুনখন মোৰ পানীৰে উপচি পৰিল।মই মাইনাক জোৰকৈ সাৱতি ধৰি শুই পৰিলো আৰু চুমা খাবলৈ ধৰিলো।তাইও মোক বুকুৰ মাজত সাৱতি ধৰিলে।\n()বন্ধু-বান্ধৱীসকল, এইটো মোৰ প্ৰথম কাহিনী কেনেকুৱা হৈছে নাজানো,মাথো চেষ্টা কৰিছো।\nপাছলৈ মই চুদা প্ৰতি গৰাকীৰ লগত চিনাকী কৰি দিম কাহিনীৰ মাজেৰেই।()\n(Visited 4,092 times, 2,184 visits today)\nএজনী সদ্যযৌৱনা সৰু ছোৱলীৰ লগত যৌন সম্ভোগ (২ য় অংশ )\nSexStories, Aug 28, 2016, in forum: Bangla Sex Stories - বাংলা যৌন গল্প


xukhdukh.com June 27, 2014\nবানপানীঃ শৈশৱৰ এটি অনুভৱ\nআমাৰ মৰমৰ নৈ ধনশিৰী। যিখন নৈৰ ওপৰেদি যোৱা ব্ৰীজৰ ওপৰত বহি সন্ধিয়াটো উপভোগ কৰাৰ মজাই বেলেগ। মই ব্ৰীজৰ তলত প্ৰকান্ড শিল বোৰত বহি পানীৰ সোঁ-সোৱঁনি চাই, ওপৰেদি পাৰ হৈ যোৱা বাচবোৰ চাই থাকি ভাল পাইছিলো। অকলে অকলে বহি থাকি ভাল লাগে। সূৰ্যাস্তৰ সময়ত আৰু ভাল লাগে। কিন্তু সেই নৈ খনেই ভয়ংকৰ ৰূপ ল’লে আৰু নিস্তাৰ নাই।\nতেতিয়া প্ৰথম নে দ্বিতীয় শ্ৰেণী পাহৰিছো। মুঠতে বানপানী মোৰ বাবে উৎসৱৰ নিচিনা লাগে। বিশেষকৈ আমাৰ চহৰৰ ফালে থকা মানুহখিনিৰ। বেলেগ ডাঙৰ ডাঙৰ নেতা, বিষয়া আদি মানুহবোৰৰ কেনে লাগে নাজানো। আচলতে তেওঁলোকৰ দৰেই হেলিকপ্টাৰত উঠি নয়নাভিৰাম দৃশ্য চোৱাৰ হেপাঁহ এটা মোৰো আছিল নেকি কব নোৱাৰিম।\nদুদিনমান বৰষুণ দিলে পথাৰ-সমাৰ,জান জুৰি ফেনে–ফুটুকাৰে উফন্দি আহিলেই জানো ধনশিৰী বাঢ়িব। তেতিয়া আমি যিহেতু শিশু, আমি ভাবো, বঢ়িয়া, ধনশিৰী বাঢ়িব, বানপানী হ’ব। স্কুলৰ পৰা আহি বাইদেউ, দেউতা কাৰোবাৰ কোলাত উঠি চাবলৈ যাম। পানীৰে ভৰা বাটত খোজকাঢ়ি গ’লে বুকুলৈকে পানী ...। বাহ্ কি মজা লাগিব!\nএবাৰ মুষলধাৰে বৰষুণ। শুনিলো ঘৰবোৰ ডুবিল। স্কুলৰ কিতাপ পত্ৰ থৈ বাইদেউক খাটনি ধৰিলো বানপানী দেখুৱাবলৈ। তাৰপিছত পালোগৈ এৰেঙাপাৰা। গোলাঘাটৰ যিবোৰ ঠাই তাহানিতে পানীত বুৰ যায় তাৰ ভিতৰত মাৰোৱাৰীপট্টী, ইছলামপট্টী, মইনা পাৰা আদি। (উল্লেখ্য এতিয়া ধনশিৰী নৈ চহৰৰ বহু দূৰলৈ গুচি গৈছে।) যিমানেই আগবাঢ়িছো সিমানেই শিহৰিত হৈছো। সকলো ফালে পানী, বিশাল পানী। মূল পথত বাচ বন্ধ, চকুৰ পলক নপৰালৈকে কেৱল পানী। ঘৰবোৰৰ মুধ কিছুমানৰ দেখি। কিছুমানৰ নেদেখি।\nমানুহবোৰ ঘাই পথেদি খোজ কাঢ়ি গৈছে, হু-হুৱাই বৈ থকা পানীৰ ওপৰেদি । মোৰো মন গৈছিল। অলপ নমাৰ পিছত নোৱাৰিলো চম্ভালিব। বাইদেউক ক’লো সেইবোৰ কিয় খুটি মাৰি থৈছে। ক’লে পানীৰ গভীৰতা চাবলৈ। ব্ৰিজৰ ওপৰত ৰৈ দেখিলো পানীত উপঙি আহা কাঠ ধৰা মানুহৰ লানি। মাছমৰীয়া টঙি জাল পতা মানুহৰ লানি। ইমান পানীতো মানুহে ভয় নকৰে। ওখ বাট পোৱাৰ পিছত দেখিলো বহুত মানুহে আশ্ৰয় লৈ আছে তম্বু তৰি তৰি। গৰু-ছাগলী ও লগতে। বহুতে কান্দি আছে। নুবুজিলো একো।\nমোৰ সমবয়সীয়াৰ মুখত হাঁহিয়েই দেখিলো। গৰম গৰম ভাত বনাই আছে। ৰেচন ৰেচন গোন্ধ (তেতিয়া নাজানিছিলো কি গোন্ধাইছিল) ভাতৰ গোন্ধ বুলি জানিছিলো। এলুমিনিয়ামৰ থাল মোৰদৰে শিশুৰ হাতত। কিবা পিকনিক পিকনিক হে লাগিছে দেখোন। সৱ হেৰাই গ’ল বুলি চিঞৰি চিঞৰি কান্দি থকা মাইকী মানুহ কেইগৰাকীৰ দুখ কি বুজাৰ বয়স নাছিল মোৰ।\nমোৰ তাহানিৰ শিশু দৃষ্টিৰে এটাক দেখিলো খাব নোপোৱাৰ দৰে ভীমকল এটা খাই আছে। খকুৱাটো(?) ক’ৰবাৰ। ভালহে পাব লাগে, এনে ভাৱ হ'ল! শিবিৰ বোৰত ঘূৰি ফুৰোঁতে সন্ধিয়া বহুত হ’ল। লেম চাকি জ্বলিবৰ হ’ল। পিছে মোৰ উভতি আহিবৰ মন ন’গল। তথাপি বেজাৰ মনেৰে উভটিলো। কিন্তু মানুহবোৰৰ মাজত আকৌ চিঞৰ বাখৰ হ’ল। তিনিবছৰীয়া ল'ৰা এটা পানীয়ে উটুৱাই লৈ গ’ল। সেই ক্ষণত হয়তো কিবা অহেতুক ভয় সোমাইছিল।\nলাহে লাহে পানী কমি আহে। পানী থকালৈকে দূ্ৰ্গাপুজা চাবলৈ যোৱাদি সদায় গৈছিলো। পানী শেষ হ’লে মনটো বেয়া লাগিছিল। চাব নাপাম ইমান বিশাল বিশাল পানী.....সাগৰ ।কলগছৰ ভূঁৰ...। ডুবি যোৱা গছ-লতিকা। কি এক শৈশৱৰ অনুভৱ। ভয়ংকৰ কি নজনা দূৰ্যোগৰ প্ৰতি যেন এক অচিন মায়া। বছৰে বছৰে আহক বুলি মহা মহা ঠিকাদাৰবোৰে ভবাদি কি ভাব! স্বাৰ্থ এটাই, ধুনীয়া ছবি চোৱাৰ, বানপানীৰ....।\nলাহে লাহে বানপানীৰ ওপৰত লিখা গল্প, উপন্যাসবোৰ পঢ়াৰ হেপাঁহ হ’ল। সৰুতে মানে চতুৰ্থ শ্ৰেণীৰ পৰাই পঢ়িবলৈ ধৰিলো কিতাপবোৰ। লাহে লাহে বুজিলো বানপানীৰ বেদনা। পানীৰ চাকনৈয়াত কেনেকৈ হেৰাই যায় মানুহৰ সুখৰ পথাৰ। সেউজীয়া বোৰ হেৰাই যায় বানপানীৰ কান্দোন হৈ । জনা হ’লো ৰিলিফ কেম্পৰ কথা।\nসেয়েহে কওঁ,সকলোৱে অনুভৱ কৰক বানপানীৰ বিষাদ। অন্ততঃ ৰিলিফৰ নামত পঁচা চাউল খাবলৈ নিদিব। পিছত হোৱা বেমাৰবোৰৰ সময়ত প্ৰতিৰোধ কৰক। এই সমস্যা অসমৰ প্ৰতিজন অসমীয়াৰ সমস্যা....। বানপানীৰ বিষাদগ্ৰস্হতাৰ প্ৰতি সহানুভুতিশীল হওঁক সকলো। বানপানী যে সঁচাই এক শোকৰ বন্যা পাহৰি নাযাব কোনেও।


sensational-reports-come-out-about-jmch– News18 Assam\nJMCHত শিশুৰ অস্বাভাৱিক মৃত্যুৰ কাৰণ কি? পোহৰলৈ আহিছে ভয়ংকৰ তথ্য\nSCNUৰ ভিতৰত অধিকাংশ সামগ্ৰীয়েই ভৰি আছে বিষাক্ত বীজাণুৰে।\nUpdated:November 7, 2019, 9:53 AM IST\nযোৰহাট মেডিকেল কলেজ হাস্পতালৰ সদ্যোজাত শিশুৰ বিশেষ যতন ইউনিটৰ ভিতৰত বিগত কিছুদিনত চিকিৎসাধীন শিশুৰ মৃত্যুৰ হাৰ অস্বাভাৱিকভাৱে বৃদ্ধি পোৱা ঘটনা পোহৰলৈ আনিছিল NEWS18-এ। এই বাতৰিৰ পিছতেই স্বাস্থ্য বিভাগে তাৎক্ষণিকভাৱে আৰম্ভ কৰিছিল তদন্ত।\nতদন্তৰ পিছতে স্বাস্থ্য বিভাগৰ ৰাজ্যিক মন্ত্ৰী পীযুষ হাজৰিকাই ঘটনাৰ সত্যতা স্বীকাৰ কৰিছিল আৰু লগে লগে আন্তঃগাঁথনি উন্নত কৰা, চিকিৎসক-নাৰ্ছৰ সংখ্যা বৃদ্ধি কৰাকে ধৰি বহুকেইটা ব্যৱস্থা তাৎক্ষণিকভাৱে গ্ৰহণ কৰিছিল।\nকিন্তু JMCHত শিশুৰ অস্বাভাৱিক মৃত্যুৰ কাৰণ কি?\nস্বাস্থ্য বিভাগৰ তদন্তত পোহৰলৈ আহিছে ভয়ংকৰ সত্য। আপুনি জানি আচৰিত হ’ব যে SCNUৰ ভিতৰত অধিকাংশ সামগ্ৰীয়েই ভৰি আছে বিষাক্ত বীজাণুৰে। আনকি SCNUৰ ভিতৰৰ বায়ুতো পোৱা গৈছে বিপদসীমাৰ ওপৰত বিষাক্ত বীজাণুৰ উপস্থিতি। ICUৰ দুৱাৰৰ হেণ্ডেল, নাৰ্ছিং ষ্টেছন, বেবী বেড, চিৰিঞ্জ পাম্প, চেন্ট্রেল চাকছন মেছিন, CPAP ভেণ্টিলেটৰ, ফটোথেৰাপি ছাৰফেচ, এ চি ভেণ্ট, ৱাশ্বিং এৰিয়া সকলোতে বিষাক্ত বীজাণুৰ উপস্থিতি ধৰা পৰিছে।\nজিলা প্ৰশাসন আৰু জিলা স্বাস্থ্য বিভাগৰ সূত্ৰৰ পৰা জানিব পৰা মতে, এই ঘটনাৰ তদন্তৰ সময়ত SCNUৰ ভিতৰৰ সামগ্ৰীসমূহ লেবৰেটৰীত পৰীক্ষা কৰাৰ পিছতে পোহৰলৈ আহে এই ভয়ংকৰ তথ্য। SCNUৰ ভিতৰৰ বতাহত মাত্ৰাতকৈ অধিক বিজাণুৰ উপস্থিতি ধৰা পৰিছে।\nলেব’ৰেটৰীৰ তথ্য অনুসৰি, বিভিন্ন ধৰণৰ বিষাক্ত বেক্টেৰিয়াৰে ভৰি আছিল SCNUৰ ভিতৰভাগ, যিসমূহে এজন ব্যক্তিক গুৰুতৰভাৱে অসুস্থ কৰি তুলিব পাৰে। তদন্তৰ সময়ছোৱাত এই ঘটনা পোহৰলৈ অহাৰ পিছতে SCNUৰ ভিতৰত কৰ্মৰত নাৰ্ছসকলক বিশেষভাৱে সতৰ্ক কৰি দিয়াৰ লগতে এনে ধৰণৰ সংক্ৰমণ ৰোধ কৰিবলৈ প্ৰতিৰোধমূলক ব্যৱস্থাসমূহ কঠোৰভাৱে পালন কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়া হৈছে।


দশমীৰ দিনাই অঘটন! মহানগৰত চিপ লোৱা অৱস্থাত উদ্ধাৰ যুৱকৰ মৃতদেহ… – News Time Assam by Pratham Khabar\nঘৰ/অসম/দশমীৰ দিনাই অঘটন! মহানগৰত চিপ লোৱা অৱস্থাত উদ্ধাৰ যুৱকৰ মৃতদেহ…\nঅতি অমায়িক প্ৰকৃতিৰ ৰাজৰ শৰীৰত সুস্পষ্ট আঘাতৰ চিন। দীৰ্ঘদিন ধৰি ৰং কৰা মিস্ত্ৰী হিচাপে কৰ্মৰত আছিল মৃত ৰাজ বৰদলৈ।\n0 780 এক মিনিটতকৈ কম\nদুৰ্গা পূজাৰ ধামখুমীয়াৰ মাজতে গুৱাহাটী মহানগৰত সংঘটিত হৈছে এক চাঞ্চল্যকৰ ঘটনা। শুকুৰবাৰে পুৱা মহানগৰৰ পাটৰকুছিত উদ্ধাৰ কৰা হয় এটা মৃতদেহ।\nদশমীৰ দিনাই পুৱাৰ ভাগত ৰচীৰে ওলোমাই থোৱা অৱস্থাত উদ্ধাৰ কৰা হয় মৃতদেহটো। উদ্ধাৰ কৰা মৃতদেহটো ৰাজ বৰদলৈ ওৰফে টনীৰ বুলি জানিব পৰা গৈছে। উল্লেখ্য যে, দীৰ্ঘদিন ধৰি ৰং কৰা মিস্ত্ৰী হিচাপে কৰ্মৰত আছিল মৃত ৰাজ বৰদলৈ।\nঅতি অমায়িক প্ৰকৃতিৰ ৰাজৰ শৰীৰত সুস্পষ্ট আঘাতৰ চিন। অৱশ্যে যুৱকজনৰ এয়া হত্যা নে আত্মহত্যা সেয়া এতিয়াও পোহৰলৈ অহা নাই। পিছে ঘটনা সন্দৰ্ভত বশিষ্ঠ আৰক্ষীয়ে আৰম্ভ কৰিছে তদন্ত। আৰক্ষীৰ তদন্ততহে পৰৱৰ্তী সময়ত ফাদিল হ’ব ৰহস্য।\nAssam Assam Police basistha Guwahati Murder\nপুনৰ আত্মঘাতী বোমাৰুৰ আক্ৰমণ, নামাজ পঢ়ি থাকোতেই মৃত্যুক সাৱটিলে ৩৩ জন লোকে...


বেঙ্কিং কেৰিয়াৰৰ বাবে কেনেদৰে আগবাঢ়িব? - How to Proceed for Banking Career?\nByKangkan J Borah Posted on May 20, 2021\nবেঙ্কিংত কেৰিয়াৰ আৰ্হিগতভাৱে আপোনাৰ বাবে লাভজনক আৰু ই জীৱন আৰু কেৰিয়াৰত আগবাঢ়ি যাবলৈ আপোনাক দুগুণ উৎসাহিত কৰিব। বাণিজ্য আৰু একাউণ্টৰ ক্ষেত্ৰত উৎসাহী সকলৰ বাবে বেঙ্কিং আজি এক গুৰুত্বপূৰ্ণ কেৰিয়াৰ। নতুনসকলৰ বাবে ই হৈছে গোলকীয় অৰ্থনীতি বুজা, বজাৰৰ প্ৰত্যাহ্বানবোৰ আৱি… Read more\nআইটিআইৰ পিছত কি কৰিব? - Career opportunities after ITI\nByKangkan J Borah Posted on May 13, 2021\nযদি আপুনি এজন আই.টি.আই. শিক্ষাৰ্থী হয় বা আইটিআই পাঠ্যক্ৰম পঢ়াৰ পৰিকল্পনা কৰি আছে, আপুনি নিশ্চয় এটা অতি বিৰক্তিকৰ কিন্তু গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰশ্নৰ সন্মুখীন হৈছে, অৰ্থাৎ, 'আই.টি.আই.-ৰ পিছত কি কৰিব?' এই প্ৰশ্নটোৰ উত্তৰ দিবলৈ আমি কিছুমান তথ্য যুগুতাইছো। গতিকে সঠিক তথ… Read more\nএম.বি.বি.এছ.ৰ পিছৰ কেৰিয়াৰ - What career option to choose after MBBS?\nByKangkan J Borah Posted on May 06, 2021\nএমবিবিএছ ( MBBS) এটা মহৎ বৃত্তি হোৱাৰ বাদেও ই এটা লাভজনক কেৰিয়াৰৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়ে। এতিয়া যেতিয়া আপুনি আপোনাৰ এম.বি.বি.এছ. ( MBBS) অধ্যয়ন সম্পূৰ্ণ কৰিছে, আপুনি নিশ্চয় ভাবি আছে পৰৱৰ্তী সময়ত কি কৰিব? এমএছ ( MS ) বা এমডি ( MD) ৰ মাজত বাছনি কৰাৰ ক্ষেত্ৰত বহুতো এম… Read more


অসমীয়া জাতীয়তাবাদ – Mahabahoo\nHome/ Assam News & Articles/অসমীয়া জাতীয়তাবাদ\nহিমালয়ৰ পাদদেশত , ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকা আৰু আৰাকান পাটকাইৰ পশ্চিম – দক্ষিন দিশত 21•5— 27•3 ডিগ্ৰী অক্ষাংশ আৰু 90 ডিগ্ৰী দ্ৰাঘিমাৰ অন্তভূক্ত এক বিস্তীৰ্ণ আৰু খলপীয়া ভুখণ্ডৰ মিশ্ৰিত অথচ সৌহাৰ্দ্য পূৰ্ণ জনসমুদায়ৰ দেশ এই খন অসম ৷ কিন্তু ভাৰত স্বাধীন হোৱাৰ পিছত নবগঠিত ৰাষ্ট্ৰখনৰ স্বাধীন আৰু সতন্ত্ৰ সংবিধানৰ2আৰু3নং অনুচ্ছেদ মতে প্ৰতিষ্টা, গঠন, বিভাজন আৰু পুনৰ গঠনৰ ক্ষমতা থকা সংসদে তদানীন্তন অসম প্ৰদেশৰ আৰু North-eastern area ৰ ভুখণ্ড ফালি আজুৰি আনি সময়ে সময়ে একোখন সুকীয়া ৰাজ্য গঠন কৰিলে ৷ অৰ্থাৎ দেশ স্বাধীন হোৱাৰ চাৰিদশকৰ ভিতৰত সম্পূৰ্ণ অসম7খন কৈ পূৰ্ণাংগ ৰাজ্যৰ উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চল হ ‘ল ৷ সমন্বয়ৰ এনাজৰী ডালৰ মাজেৰে জ্যোতি – বিষ্ণু , গজেন বৰুৱা, ভূপেন হাজৰিকা প্ৰমূখ্যে ব্যক্তি সকলে একত্ৰীভুত তাড়নাৰে পাহাৰ ভৌয়ামক, পাইন, শাল, আপং, সাজপানীক ধৰি ৰাখিব বিছাৰিছিল যদিও ৰাজ্যবোৰক ক্ৰমান্বয়ে আঁতৰি গ ‘ল ৷ নিজস্ব সাংস্কৃতি আৰু ভাষা -দেৱানৰ ঐতিহ্য -পৰম্পৰা একোটা যে উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ প্ৰতিটো জাতি সত্তাৰ আছে তাত কাৰো দ্বিমত নাই ৷ কিন্তু বিগত6টা দশকত কিছু স্বয়ংক্ৰিয় আৰু বহুত বেশী বাধ্যবাধকতাৰ পৰিনতিত আমাৰ নিজস্ব পুৰনি স্বকীয়তা, জাতীয়তাবোধ , আত্মাভিমান থান বান হৈ গৈ আছে৷ কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ চলাহী কথাৰে মিছাৰ ভৰাঁলৰ পৰা সাতভনীৰ দেশ বিশেষ কৈ অসমৰ উন্নয়নৰ কাৰ্যসুচীৰ সফল ৰূপায়ন কৰা হৈ আছে ৷ বিদেশী নাগৰিকৰ পৰা আৰম্ভ কৰি বিভিন্ন বিষয়ত উগ্ৰ জাতীয়তাবাদী ঢৌ আৰু জাতি জনগোষ্ঠী ৰ সত্ত্বাৰ সুৰক্ষাৰ তাড়নাই ভাৰতীয় সংবিধানৰ প্ৰতি আনুগত্য আৰু বিশ্বাসৰ ভেটি অস্থিৰ কৰি তুলিছে ৷ এনে পৰিস্থিতিৰ পৰা উদ্ধাৰ পাবলৈ, নিৰ্যাতনৰ প্ৰৱনতাৰ পৰা নিজকে চিৰকালৰ বাবে মুক্ত কৰিবলৈ ইচ্ছাকৃত ভাবেই হওঁক বা অনিচ্ছাকৃত ভাবেই হওঁক এক পৰিবৰ্তনশীল উপলব্ধিৰ প্ৰয়োজন আহি পৰিছে ৷ এই কথা অনস্বীকাৰ্য্য যে আজিৰ অসমীয়া সকল কমবেছি পৰিমানে নিজৰ দুৰ্দশাৰ বাবে নিজেই দায়ী ৷ পৰম্পৰাগত অলসতাৰ বাবে নিজৰ ভেটি মাটি সম্পত্তিৰ দায়িত্ব নিজ হাতে তুলি লোৱাৰ পৰিবৰ্তে নাগালীম তথা পূৰ্ববংগ ছিলেট আৰু মৈমনসিংহ জিলাৰ পৰা অহা পমুৱা সকলৰ হাতত অৰ্পন কৰি দিয়াৰ মহান আনন্দ উপভোগত ব্যস্ত ৷ মনস্তাত্বিক এই সংকট আঁতৰ কৰিবৰ বাবে প্ৰফুল্ল কুমাৰ মহন্ত আৰু ভূগু কুমাৰ ফুকনৰ নেতৃত্বত চলা গণ আন্দোলন টোক পৰিচিতি বা Identity আন্দোলন বুলিও অভিহিত কৰা হয় ৷ অস্তিত্বৰ সংকটত পৰি অসমত চলা এই গণ আন্দোলন সফল হ’ল নে নাই নে বিশেষ গোষ্ঠী সম্প্ৰসাৰণৰ পথ মুকলি হ’ল তাৰ নিৰ্ণয় ৰাইজে কৰিব ৷ অসমৰ বিদেশী নাগৰিকৰ সমস্যা ৰাজনৈতিক যোগ বিয়োগৰ হিচাপৰ দ্বাৰা কলংকিত ৷ পূৰ্ব পুৰুষৰ উদাসীনতাৰ ফলস্বৰূপে অসমবাসীৰ ভবিষ্যত আজি অনিশ্চিত ৷ অকামিলা শাসন যন্ত্ৰই খিলঞ্জীয়া স্বাৰ্থৰ প্ৰতি আওকান কৰি থাকিলে জনগনৰ ব্যক্তি স্বাৰ্থ লোপ পাব ৷ অৰ্থনৈতিক বিকাশৰ ক্ষেত্ৰত ভাৰত ৰাষ্ট্ৰই যে এই সাতোখন ৰাজ্যকে ‘উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চল ‘ নামেৰে নামকৰণ কৰি এটা তথাকথিত ‘পেকেজ’ ৰ অধীনত ৰাখি থৈছে আৰু ইয়াৰ গহনা লৈ সতোখন ৰাজ্যই আভুৱা ভৰি আহিছো তাৰ বান্ধ খোল খাবৰ সময় আহি গৈছে ৷ পেকেজ এটাৰ ওচৰত মুৰ দুপিয়াই থাকি আমি প্ৰত্যেকেই প্ৰকাৰন্তৰে নিজৰ ৰাজ্যৰ ক্ষতি সাধন কৰি আছো ৷ কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত কৰা বঞ্ছনা লাঞ্ছনাৰ প্ৰতিবাদ স্বৰুপে 16 বছৰীয়া এক ছাত্ৰ আন্দোলন সংঘটিত হৈছিল ৷ এই ৰক্তক্ষয়ী আন্দোলনৰ মুল ভিত্তি আছিল অবৈধ অনুপ্ৰৱেশকাৰী ৷ 1971 চনত বাংলাদেশ গঠন হোৱাৰ পিছত বিভিন্ন ৰাজনৈতিক তথা সামাজিক কাৰনত অনুপ্ৰৱেশৰ হাৰ দ্ৰুত গতিত বৃদ্ধি পোৱাটো লক্ষ্য কৰা হয় ৷ আৰু ইয়াৰ ফলত ৰাজনৈতিক পট পৰিবৰ্তন সঘনাই সংগঠিত হৈ এক অস্থিৰ পৰিবেশ বিৰাজ কৰে ৷ অনুপ্ৰৱেশকাৰীৰ বিষয়ে এক টীকা IB ৰ সঞ্চালক B.N.Mallick এ গোপন ভাবে 1965 চনত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ ওচৰত দাখিল কৰিছিল ৷ কেন্দ্ৰীয় PIP বা Prevention of pak Infiltraction from Pakistan আঁচনি প্ৰস্তুত কৰি অসমৰ বাবে এক বিশেষ বাহিনী গঠন কৰিছিল ৷ কিন্তু অনুপ্ৰৱেশ ৰোধ কৰিবৰ বাবে কৰা প্ৰচেষ্টা শাসক গোষ্ঠী লবীৰ বাধাৰ বাবে স্তিমিত হৈ পৰে ৷ অসমৰ তদানীন্তন মন্ত্ৰী দেৱেশ্বৰ শৰ্মাই বৰ তিক্ততাৰে তেওঁৰ আত্মজীৱনী মূলক গ্ৰন্থ ‘ হেৰাই যোৱা দিন ‘ ত এনে এটা চক্ৰৰ ইংগিত দি অভিযোগ উত্থাপন কৰিছে ৷ শাসক দলে ‘ভোট বেংক ‘ৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল হোৱা বাবে অসমৰ জন গাঁথনিত এই শ্ৰেনী লোকৰ প্ৰভাৱ ৰ কথা আওকান কৰিলে ৷ কিন্তু মন কৰিব লগিয়া যে ভোট বেংকৰ ৰাজনীতিৰ পৰা উৰ্ধত উঠি কিছু সংখ্যক প্ৰগতিশীল নেতাই এই অনুপ্ৰৱেশৰ ফলত হব পৰা বিপদৰ গুৰুত্বতা উপলব্ধি কৰি 1992 চনৰ3জুলাইত গুৱাহাটীত অনুষ্ঠিত হোৱা North -Eastern co-ordination committee ৰ সন্মিলনত উত্তৰ পূৰ্বৰ পাঁচখন ৰাজ্যৰ সম্পাদকে এক প্ৰতিবেদন দাখিল কৰে ৷ ( BB kumar সম্পাদিত Illegal Migration for Bangladesh ৰ appendix lX ত দ্ৰষ্টব্য ) ৷ অসমৰ হৈ এই প্ৰতিবেদন ত চহী কৰে হিৰণ্য কুমাৰ বৰাই ৷ যিমানেই যি নহওঁক কিয় প্ৰব্ৰজনৰ মুল কাৰন হিচাপে ৰাজনৈতিক ন্যস্ত স্বাৰ্থই গুৰুত্বপূৰ্ণ স্থান দখল কৰা দেখা যায় ৷ 1983 চনত নগাঁও ৰ নেলী আৰু দৰঙৰ চাউলধোৱাত হোৱা গণহত্যাৰ কাৰনে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে কেৱল অসমত প্ৰযোজ্য হোৱাকৈ এখন নতুন আইন Illegal Migration Determination by Tribunal Act খন ( IMDT) প্ৰযোজ্য কৰে ৷ 1961 -71 দশকটো PIP আঁচনি বলবৎ হোৱাৰ পিছত 1964 আৰু 1965 চনত অনুপ্ৰৱেশ কাৰী চিনাক্তকৰন আৰু বহিষ্কাৰ কৰণ কাৰ্য তুমুল ভাবে চলি থকা স্বত্বেও জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ হাৰ 34• 96% হাৰত হৈছিল ৷ আৰু ই সৰ্বভাৰতীয় হাৰ 24• 80 % কৈ 10% অধিক হাৰত হৈছিল ৷ বিভিন্ন সমীক্ষাই দেখুৱাইছে যে ইয়াৰ এক বুজন অংশ আছিল পূৰ্ব পাকিস্থানৰ পৰা হোৱা অনুপ্ৰৱেশ ৷ 2005 চনত IMDT আইনখন বাতিল হোৱাৰ পিছত অনুপ্ৰৱেশ কাৰী চিনাক্ত কৰা কাৰ্য বাধাগ্ৰস্থ হৈ পৰে ৷ পৰিসংখ্যাৰ পৰা প্ৰমান পোৱা যায় যে 2006 চনত 170 জন, 2007 চনত 150 জন, 2008 চনত 142 জন অনুপ্ৰৱেশ কাৰী হে চিনাক্ত কৰা সম্ভৱ পৰ হৈছে ৷ প্ৰধান বাধা মুলতঃ ৰাজনৈতিক ৷\nঅমলেন্দু গুহৰ এখন কিতাপৰ নাম ‘ অসম নমৰে, আমিও নমৰোঁ ‘ ৷ কিন্তু অসমৰ জনগাঁথনিৰ যি দ্ৰুত পৰিবৰ্তন ঘটিছে সেই পৰিসংখ্যাক চাই আমিনো কেনেকৈ নিশ্চিত হওঁ ৷ 1996 চনত অসম বিধান সভাৰ নিৰ্বাচনত যমুনামুখ সমষ্টিত কামালুদ্দিন নামৰ এজন পাকিস্থানী নাগৰিকে প্ৰতিদ্বন্দিতা কৰাৰ কথা ধৰা পৰাৰ পিছত গুৱাহাটী উচ্চতৰ ন্যায়লয়ৰ ন্যয়ধীশ বিপ্লৱ কুমাৰ শৰ্মাৰ এজনীয়া বিচাৰপীঠে প্ৰদান কৰা ৰায়টোত এই বুলি কোৱা হয় যে – ‘ It can happen only in Assam ‘ . কথাটো একেবাৰে মিছা নহয় ৷ অসমৰ নিচিনা ৰাজ্য এখনত য’ত শাসক গোষ্ঠীয়ে নিৰ্বাচনত জিকিবলৈ, নিজৰ ভোটবেংক বৃদ্ধি কৰিবলৈ দেশৰ স্বাৰ্থক জলাঞ্জলি দিয়ে, তেনে ৰাজ্যত এয়া হোৱাটো একেবাৰে স্বাভাৱিক কথা ৷ এই খবৰ প্ৰচাৰিত হোৱাত ছাত্ৰসন্থাৰ দৰে জাতীয়তাবাদী সংগঠনে তীব্ৰ আন্দোলনৰ কাৰ্যসুচী ৰূপায়িত কৰা দেখা যায় ৷ কেৱল মাত্ৰ আন্দোলন কৰি চৰকাৰক দোষাৰোপ কৰি থাকিলে এই সমস্যাৰ প্ৰতিকাৰ কৰাটো ছাত্ৰসন্থাৰ বাবে সম্ভৱপৰ নহয় ৷ ছাত্ৰসন্থাৰ প্ৰধান দায়িত্ব সেই ‘বিশেষ আশ্ৰয় ‘ স্থলীবোৰ চিনাক্ত কৰি উলিওৱা ৷ যদি সেই ‘বিশেষ আশ্ৰয় ‘ স্থলীবোৰ চিনাক্ত কৰি উৎখাত কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা যায় তেনেহলে অসমৰ চুকেকোনে সোমাই থকা আৰু নতুনকৈ আহি থকা বাংলাদেশী নাগৰিকক ধৰা পেলোৱা সম্ভৱ হব ৷ তেনে স্থলত এখন সঁচাকৈয়ে বিদেশী খেদা আন্দোলন হ’ব; বঙালী খেদা বা মিঞা খেদা আন্দোলন নহয় ৷ কিন্তু বিদেশী বুলিলেই ধৰ্মীয় পৰিচয়েৰে পৰিচিত কৰাৰ মানসিকতাৰে বাবে আমাৰ মাজত এক বিভাজনৰ সৃষ্টি কৰিছে ৷ সকলো মুছলমানেই বাংলাদেশী নহয় আৰু সকলো হিন্দুৱেই ভাৰতীয় নহয়, এই বাস্তৱিকতাৰ লগত পৰিচিত হ’ব লাগিব ৷ শংকৰ – আজানৰ দেশত হিন্দু মুছলমান বিৰোধীতা নহয় দেশী আৰু বিদেশীৰ বিৰোধিতা ত মন কেন্দ্ৰীভুত হোৱাটো আবশ্যক ৷\n2008 চনৰ 1 আগষ্টত ‘ আমাৰ অসম ‘ সংবাদ পত্ৰত মছউদুল হক ৰ ‘ ধৰ্মীয় পৰিচয়ৰ সংকট ‘ শীৰ্ষক প্ৰবন্ধটোত এই মনোবেদনা পৰিস্ফুট হৈছে ৷ আমাৰ এই মানসিকতাৰে এখন বাস্তৱ ছবি 2007 চনৰ ডিসেম্বৰ মাহৰ9তাৰিখে ‘দি হিন্দু ‘ কাকতত প্ৰকাশিত এটা বাতৰিত পোৱা যায় ৷ তাত প্ৰকাশ পাইছে যে 1991 চনত অসমীয়া ভাষীৰ জনসংখ্যা 57% ৰ পৰা হ্ৰাস পাই 2007 চনত 48% হৈছে গৈ; তাৰ বিপৰীতে বাংলাভাষী লোকৰ সংখ্যা বৃদ্ধি পাই 21% ৰ পৰা 27% হৈছে৷ ভাবিব লগিয়া কথাটো এইয়ে যে প্ৰথমে অসমখনক ইছলামিক ৰাজ্য হোৱাৰ আগতে বাংলা ভাষী ৰাজ্য হবলৈ গৈ আছে ৷ কিন্তু আমাৰ কান সাৰ নাই ৷ আমি ধৰ্মতে নিমজ্জিত হৈ আছো ৷ এই মনোভাৱ বৰ্তি থাকিলে অসম খন ত্ৰিপুৰাৰ দ্বীতিয় সংস্কৰণ হোৱালৈ বেছি পৰ নাই ৷\nএক বৃহত্তৰ অসমীয়া জাতি গঠন প্ৰক্ৰিয়াত মুল বাধা বা কাৰক ভাষা নে ধৰ্ম তাৰ উত্তৰ বিচাৰিব লগিয়া হৈছে ৷ যি অসম চুক্তিয়ে জাতীয়তাবাদী চেতনাক ৰাজনীতিৰ ৰূপ পৰিগ্ৰহন কৰাইছিল তেনে সময়তেই ই সাম্প্ৰদায়িক সংঘাতৰ সম্ভাৱনাৰো বীজ ৰোপন কৰিছিল ৷ অসমৰ জনগাথঁনি এনেকুৱা ধৰনৰ যে কোনো অঞ্চলৰএক সংখ্যালঘু আন এটা অঞ্চলৰ সংখ্য গুৰুত পৰিনত হয় ৷ গতিকে এঠাইত কোনোৱা এজনক আক্ৰমন কৰিলে তাৰ প্ৰত্যাক্ৰমনৰ ৰূপত ই আন ঠাইলৈ বিয়পি পৰে ৷ যি কাৰনতেই নহওঁক কিয় নেলীৰ দৰে নাৰকীয় ঘটনাৰ পুনৰাবৃত্তি আকৌ হ’ব নালাগে ৷ গহপুৰৰ দৰে, চমৰীয়াৰ দৰে, নলবাৰীৰ দৰে ঘটনাও অসমত পুনৰাই সংঘটিত হোৱাটো বাঞ্ছনীয় নহয় ৷ সাম্প্ৰদায়িক চেতনাবোধ আৰু সাম্প্ৰদায়িক ৰাজনীতি পৰিহাৰ কৰি এক সমিলমিল ভাবেৰ অসমৰ মুল সমস্যা বিদেশীৰ অগ্ৰাসনক ৰোধ কৰিবলৈ প্ৰচেষ্টাৰ আৰম্ভনী হ’ব লাগে ৷ এইটো অনস্বীকাৰ্য যে অসম আৰু অসমীয়াৰ ৰাজনৈতিক পৰিচায়ক সৰ্বভাৰতীয় প্ৰেক্ষাপটত সমীহ আদায় কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল ‘অসম আন্দোলনে ‘ ৷ কিন্তু এয়াও সত্য যে তেলৰ নামত, ভাষাৰ নামত, বিদেশীৰ নামত অস্ত্বিত্ব ৰক্ষাৰ এই আন্দোলন কিমান দুৰ সফল হ’ল তাক দুনাই কবৰ প্ৰয়োজন নাই ৷ গণতান্ত্রিক দেশ ভাৰতে বহুত্ববাদী বাদী পৰিচয়ক স্বীকৃতি নিদিয়াৰ ফলস্বৰূপে এই অস্ত্বিত্ব ৰ সংগ্ৰাম খন সংঘটিত হৈছিল ড° ৰামচন্দ্ৰ গুহ ৰ দৰে বুদ্ধিজীৱীয়ে কৈছে যে বহুত্ববাদক ৰাষ্ট্ৰই সন্মান প্ৰদৰ্শন নকৰিলে তাৰ ফল উগ্ৰবাদ হ’বই ৷ গনতন্ত্ৰত মাত্ৰ আবেগিক ঐক্য বৰ্তমান থাকে ৷ কিন্তু এই আবেগিক ঐক্য স্থানীয় ভাষা, সংস্কৃতি আৰু সমস্যাক লৈ বৰ্তি থাকে ৷ গতিকে কোনো বিশেষ জাতি জনগোষ্ঠীয়ে যদি নিজস্ব পৰিচয়ৰ ধাৰনা টোক লৈ সন্দিহান হয় বা হিন্দীলবীৰ স্বীকাৰ হোৱা বুলি ভাবে তেনে স্থলত বিদ্ৰোহ কৰাটো স্বাভাৱিক ৷ অসমৰ প্ৰাক্তন আৰক্ষী সঞ্চালক প্ৰধান জি এম শ্ৰীবাস্তৱে এই Alienation ক perceived desprivation বুলি অত্যন্ত যুক্তি সংগত ভাবে আখ্যা দিছে ৷ আমি কুলীন অসমীয়াই আমাৰ জনজাতীয় তথা অন্যান্য ভাই সকলৰ প্ৰতি কৰা অন্যায় বা অবিচাৰৰ ভু লবলৈ নাযাও ৷ আমাৰ পৰিচয়ৰ বান্ধোনে তুমি কলিতা মই বামুন, তুমি হিন্দু মই মুছলমান, তুমি পাহাৰৰ মই ভৈয়ামৰ বা তুমি উজনিৰ মই নামনিৰ ৰূপ পৰিগ্ৰহন কৰিছে ৷ আমি যেনেকৈ কেন্দ্ৰক লাঞ্ছনা বঞ্ছনা ৰ দোষাৰোপ কৰোঁ, সৰুবৰ জনগোষ্ঠীসমূহেও আমি কৰা শোষনৰ কথা সোঁৱৰাই দিয়ে ৷ এই কথা মই নহয়, NDFB যুদ্ধবিৰত গোটৰ ৰ সাধাৰন সম্পাদক বি সৌমখৌৰ, DHD ৰ সভাপতি দিলীপ নুনিছা আৰু UPDS ৰ সাধাৰন সম্পাদকে 2007 চনত এক সাক্ষাৎকাৰত প্ৰকাশ কৰিছিল ৷ ( প্ৰতিদিন, 28 Dec, 2009 ) ৷ বাহিৰে ভিতৰে দুয়োদিশৰ পৰা অসমীয়াৰ ভবিষ্যত বিপদাপন্ন৷ এই পৰিবেশতো কিছুসংখ্যক ব্যক্তিগত স্বাৰ্থান্বেষী বুদ্ধিজীৱীয়ে সাম্প্ৰদায়িক বিষবাস্প বিয়পাব চেষ্টা কৰি আছে ৷ এই প্ৰচেষ্টাই অসমৰ অস্তিত্বৰ বিনাশ ঘটাব ৷ ক্ষুদ্ৰ পৰিচয়ৰ উৰ্ধত উঠি বৃহত্তৰ অসমীয়া জাতি গঠন প্ৰক্ৰিয়াৰ আৰম্ভণি কৰি সঁচা অৰ্থত এজন অসমীয়াৰ চিনাকী দিয়াৰ প্ৰয়োজন আহি পৰিছে ৷\nকবি নীলমনি ফুকনে লিখি যোৱাৰ দৰে অসমীয়া ৰাইজে অনিশ্চয়তাৰ বোজা আৰু লব নিবিচাৰে——\n‘ টায়াৰ পোৰা গোন্ধাইছে\nসেয়া আকৌ একেটা শব্দকে শুনিছোঁ\nকোনে ক’ব বেলিটো কাইলৈ\nৰঙা হ’ব নে ক’লা হৈ ওলাব ………. ‘\n1)অসমীয়াৰ সংকট ভাষিক নে ধৰ্মীয় – অৰিন্দম বৰকটকী\n3)প্ৰব্ৰজন আৰু অনুপ্ৰৱেশ – হৰেকৃষ্ণ ডেকা\n3) অসমীয়া প্ৰতিদিন সংবাদ পত্ৰ


সৰা ফুলৰ পাপৰি ২য় খণ্ড~ মামণি বৰঠাকুৰ\nগুৱাহাটী মেডিকেল কলেজ।\nশ, শ ছাত্র ছাত্রীৰ সমাৱেশ। পবিত্রভাৱে মানৱ সেৱাৰ শিক্ষা লোৱা আৰু দিয়াৰ বিদ্যা মন্দিৰ।\nঅচিনাকি পৰিৱেশ এটাৰ মাজত ব্ৰজেনে বৰ অকলশৰীয়া অনুভৱ কৰিলে। ঘনে ঘনে এৰি অহা ঘৰখন আৰু মনিলৈ মনত পৰিবলৈ ধৰিলে।\nহঠাৎ দেখিলে চিনাকি চিনাকি লগা ল'ৰা এজন তাৰ কাষলৈ আগবাঢ়ি আহিছে।\n"আৰে দিবাকৰ তই! "\nব্ৰজেনে চিঞৰি উঠিল।\n"আৰে ভাই তই ইয়াত?" দিবাকৰে কৈ গ'ল। ৰিজাল্টৰ এটা খবৰটো দিব পাৰ। চিঠি এখন টো নিদিয়ই। মইটো খংতে তোৰ একো খবৰ নোলোৱা হʼলো ....... "\n"এহ, ৰহচোন ৰহ, ইমান গৰম নহ'বি, মোৰ একদম সময় নাইকিয়া হৈছিল অ', মা, দেউতাৰো গা ভাল নাছিল, ঘৰৰ কাম, কি কৰিবি আৰু। বহুত লেঠা বুজিছ! বাৰু বাদ দে, কচোন তোৰ খবৰ... তইটো মেডিকেল পঢ়া মানুহ নহয় বুলি কৈছিলি কেনেকৈ পালিহি ইয়াত......? "\n"কিনো কবি মোৰ কথা, মাৰ মতে ইঞ্জিনিয়াৰিং পঢ়িব লাগে, দেউতাৰ মতে ডাক্তৰ। বুঢ়া বয়সত বোলে ডাক্তৰ পুতেকে চাব লাগিব, অৱশেষত পিতৃ আদেশ শিৰোধা্ৰ্য্য কৰি এয়া তোমাৰ লগত। "\nকৈয়েই দুয়োটাই হাঁহি উঠিল।\n"ভালেই হ'ল দে, মই নিজকে বৰ অকলশৰীয়া অনুভৱ কৰিছিলো। অকৰা গাঁৱলীয়া ল'ৰা... অচিনাকি ঠাইত হাৰ্ট ফেইল কৰিলোহেঁতেন! "\n"ধেৎ তেৰি কিযে কৱ! "\nদুয়োটাই সজোৰে হাঁহি উঠিল।\n"বাৰু কচোন এতিয়া আছ ক'ত হোষ্টেলত নে কোনোবা মাহী, পেহীৰ ঘৰত? "\n"হোষ্টেলত লগে লগে লগেই চিট পালো। ১৪ নং কোঠা। কালি সন্ধ্যাহে পাইছোহি। "\n"আৰে ১৬নং কোঠাত মই আছো। কিযে লাক্ আমাৰ!\n" এৰা ভগৱানে যি কৰে ভালেই কৰে। বʼলচোন ক্লাচ আৰম্ভ হোৱাৰ আগতে চাহ একাপ খাই লওঁ। "\n"বʼল ভাই বহুদিনৰ পাছত একেলগে খাম। "\nদুয়োটা হোটেলত সোমাই চাহৰ অৰ্ডাৰ দিলে। চাহ খাই কথা পাতি থাকোতেই হঠাৎ তিনিজনী ছোৱালী সিহঁতৰ ফালে আগবাঢ়ি অহা দেখিবলৈ পালে।\n"মিষ্টাৰ চৌধাৰী নহয় জানো আপুনি? "\nদিবাকৰ আচৰিত হ'ল। তাকে মাতিছে ছোৱালী জনীয়ে!\n"হয় কওঁকচোন, মই দিবাকৰ চৌধুৰী। পিছে আপোনাক চিনি নাপালো!"\n"আপুনি মোক চিনি নাপাব, মই কিন্তু আপোনাক ভালকৈ চিনি পাওঁ। "\nকথা শুনি ইটোৱে সিটোৰ মুখলৈ চাবলৈ ধৰিলে।\nসামান্য সৌজন্যতাখিনিও যেন পাহৰি গল।\nদিবাকৰে কলে, "বহকচোন বহক আমিও ইয়াত নতুনহে। "\nছোৱালী জনীয়ে ইঙ্গিতেৰে লগৰ দুজনীক বহিবলৈ কলে।\n"মিষ্টাৰ চৌধাৰী, আপুনি মোক তুমি বুলিয়েই ক'ব। মোৰ নাম ময়ুৰী চৌধুৰী। মোৰ দেউতা এজন কলেজ শিক্ষক। আপুনি মোৰ জেঠাইৰ ল'ৰা। আপুনি ইয়াত থকা কথা আমি জানো, দেউতাই কেইবাদিনো আপোনাক লগ কৰিবলৈ কৈছিল। মইহে সময় মিলাব পৰা নাই। আজি ক্লাচ শেষ হোৱাৰ পাছত আপোনাক আমাৰ ঘৰলৈ লৈ যাবলৈ কৈছে। " একে উশাহতে কথাখিনি কৈ ময়ুৰী অলপ ৰ'ল।\n"নমস্কাৰ ময়ুৰী, এয়া মোৰ বন্ধু ব্ৰজেন চলিহা।"\n"নমস্কাৰ" বুলি বুলি ব্ৰজেন থিয় হ'ল।\nময়ুৰীয়ে প্ৰতি নমস্কাৰ জনাই লগৰ দুগৰাকী লৈ আঙুলিয়াই কলে " এওঁলোক মোৰ বান্ধৱী, আকাশী বেজবৰুৱা আৰু নিজৰা শৰ্মা। "\nআকাশী আৰু নিজৰাৰ ব্ৰজেন, দিবাকৰৰ লগত নমস্কাৰ বিনিময় হল।\nচিনাকি পৰ্ব সামৰি চাহৰ পৰ্ব‌ও শেষ হল। হোটেলৰ পৰা ওলাই আহি ময়ুৰীয়ে ক'লে, "আবেলি ৪ বজাত মই ইয়াত অপেক্ষা কৰিম। দুয়োজন ওলাই আহিব। এতিয়া যাওঁ। "\nকথাখিনি কৈ তিনিও কলেজ অভিমুখে বাট ললে।\nব্ৰজেনে মাত দিলে "ঐ দিবাকৰ কিহৰ পাল্লাত পৰিলো ক'ব নোৱাৰো দেই, তোৰ লগতে ময়ো ফচি\n" এৰা ময়ো তাকে চিন্তা কৰিছোঁ। মোৰ অৱশ্যে মাহী এজনী ইয়াত আছে বুলি গম পাওঁ। সৰুতে দেখা মনত নাই। মাহীৰ জীয়েকক আজিহে দেখিছো.... "!\n" বাদ দে ক্লাচ শেষ হোৱাৰ পাছত গুচি যাম কʼতনো ৰʼব, এনেই কৈছে ! "\n"নাই ভাই দেখা নাই, কি আলট্ৰা মডার্ন, নগʼলে চোঁচৰাই নিব গম পাবি! "।\n" এহ হব দে, মই কোনো অনিৰুদ্ধ নহয় যে কোনোবা উষাকুঁৱৰীয়ে হৰণ কৰিব। "\n"বাদ দে সোনকালে পলাব লাগিব।দৰকাৰ নাই মিতিৰ খাই সময় নষ্ট কৰাৰ। পঢ়িবলৈ আহিছো পঢ়িব লাগে বাচ্ হৈ যাব।"\nদুয়োটাই খৰখেদাকৈ কলেজ অভিমুখে আগবাঢ়ি গ'ল... ............. !


বৰপেটা সত্ৰ - অসমৰ পৰ্যটনস্থলী Info. About. What's T\n★ বৰপেটা সত্ৰ - অসমৰ পৰ্যটনস্থলী ..\n★ বৰপেটা সত্ৰ\nবৰপেটা সত্ৰ অসমৰ বৰপেটা জিলাৰ বৰপেটা চহৰত অৱস্থিত এখন ঐতিহ্যমণ্ডিত সত্ৰ। শ্ৰীশ্ৰীমাধৱদেৱে ১৫০৫ শকত বৰপেটা সত্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল আৰু তাত তেওঁ ৮ বছৰ ধৰি আছিল। তেওঁ শ্ৰীমথুৰা দাস বুঢ়া আতাক সত্ৰৰ প্ৰথম সত্ৰাধিকাৰ হিচাপে নিযুক্তি দিছিল। বুঢ়া আতায়েই সত্ৰৰ প্ৰশাসনিক দিশটো শক্তিশালী কৰি বৰপেটাৰ আঞ্চলিক আৰু প্ৰতিষ্ঠানিক উন্নয়ন সাধন কৰিছিল। এক গণতান্ত্ৰিক ব্যৱস্থাৰো প্ৰৱৰ্তন কৰা হৈছিল, যি ব্যৱস্থা আজিও চলি আছে। বহু সংখ্যক ভক্ত বৰপেটালৈ আহিছিল আৰু জাতি বৈষম্য পৰিহাৰ কৰি বৈষ্ণৱ ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰি এক সাম্যবাদী সমাজ গঢ়ি তুলিছিল। ভক্তসকলৰ মাজত এক নতুন কৰ্ম সংস্কৃতি ঠন ধৰি উঠিছিল।\nআৰম্ভণিতে সত্ৰখন কেঁচাঘৰ আছিল। আগেয়ে সজোৱা এই ঘৰটো ১৯৫২ চনত ডাঙৰ খুটাৰে আৰু চিত্ৰ খোদিত বেৰেৰে পকীকৰণ কৰা হয়। আগতে সত্ৰখনক বৰপেটা থান বোলা হৈছিল।\nতলত সত্ৰ চৌহদৰ ভিতৰত কিছুমান সুকীয়া গৃহ আছে। সত্ৰ চৌহদ তিনিটা বাটচৰাৰ সৈতে আৰম্ভ হয়। মুখ্য সত্ৰ চৌহদ দেৱালৰ দ্বাৰা আবৃত। এই বাটচৰা কেইখন হৈছে\nউত্তৰহাটি বাটচৰা উত্তৰফালে প্ৰৱেশ.\nদক্ষিণহাটি বাটচৰা দক্ষিণফালে প্ৰৱেশ সত্ৰৰ পূবফালৰ পৰা কোনো প্ৰৱেশ নাই কিয়নো পূব ফালে হৰিজান নামৰ এখন নিজৰা বৈ গৈছে।.\nনহাটি বাটচৰা পশ্চিমফালে প্ৰৱেশ.\nবাটচৰাৰ দৰে মুখ্য সত্ৰ চৌহদত প্ৰৱেশ কৰিবলৈ তিনিটা প্ৰৱেশ দ্বাৰ আছে। এইকেইখন হৈছে উত্তৰ দ্বাৰ, দক্ষিণ দ্বাৰ আৰু পশ্চিম ফালে দালান। দালানক মুখ্য প্ৰৱেশ দ্বাৰ বুলি গণ্য কৰা হয়। সত্ৰৰ কীৰ্তন ঘৰ চৌহদৰ প্ৰায় কেন্দ্ৰত অৱস্থিত। ই পশ্চিমৰ মুখ্য প্ৰৱেশদ্বাৰ আৰু ভাজ ঘৰৰ পূবত অৱস্থিত। মুখ্য পশ্চিম দ্বাৰৰ ওচৰত দুটা কাঠৰ স্তম্ভ আছে। পৰম্পৰাগতভাৱে ইয়াক তুলসী কুটা বুলি জনা যায় আৰু ইহঁতে মুখ্য ভৱনটোক ধৰি ৰাখে। ইয়াত গুৰু আসন আছে আৰু ইয়াৰ পিছফালে দুটা ডাঙৰ গছাত অক্ষয় বন্তি জ্বলোৱা হয়। গুৰু আসনৰ পিছফালে পূব কোণত দুখন চকী আছে। এই চকী দুখনক বুঢ়া সত্ৰীয়া আৰু ডেকা সত্ৰীয়া বোলে আৰু তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ দৈনন্দিন কাৰ্যকলাপত ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰে। কীৰ্তন ঘৰত তিনিটাকৈ গুৰু আসন আছে। বিশ্বাস কৰা হয় যে এই গুৰু আসন শংকৰদেৱ, মাধৱদেৱ আৰু পদ্ম আতাৰ নামৰ সৈতে জড়িত। সাধাৰণ বিশ্বাস অনুসৰি এই তিনিজন গুৰু আসন ভগৱান কৃষ্ণৰ প্ৰতি এক মিশ্ৰিত ৰূপত সমৰ্পিত। গুৰু আসন আগত সাতটা বৰ শৰাই এটা শাৰীত ৰখা হয়। প্ৰতিটো বৰ শৰাইৰ সন্মুখত চাকি জ্বলোৱা থাকে। কীৰ্তন ঘৰৰ ভিতৰত কোনো ঈশ্বৰ বা দেৱীৰ মূৰ্তি নাই।\nসত্ৰৰ ভাজ ঘৰক মনিকুট বুলি কোৱা হয়। এই অঞ্চলত সোণ আৰু ৰূপৰ মূল্যৱান অলংকাৰ ৰখা হয়। কিছুমান দেৱতাৰ মূৰ্তিও ইয়াত ৰখা হৈছে। ভাজ ঘৰটো উত্তৰ-দক্ষিণ অৱস্থানত কীৰ্তন ঘৰনৰ পূব ফালে স্থাপিত। ভাজ ঘৰৰ স্থাপত্য শৈলী অনন্য। ভাজঘৰত যোৱা ৪০০ বছৰ ধৰি অক্ষয় বন্তি নামেৰে এগছ বন্তি ক্ৰমাগতভাৱে জ্বলি আছে।\nসত্ৰৰ পাট চাঙে এক বিশেষ স্থাপত্য শৈলীও বহন কৰে। পাট চাং কাঠ আৰু টিনেৰে নিৰ্মিত। ইয়াক ভাজ ঘৰৰ সমান্তৰালভাৱে নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। পেট চাঙৰ মজিয়া মাটিৰ পৰা ৫ ফুট ১.৫ মিটাৰ ওপৰত অৱস্থিত। ইয়াত কিছুমান বিশেষ সভা অনুষ্ঠিত হয়। মূলতঃ সত্ৰৰ ধৰ্মীয় আৰু প্ৰশাসনিক বিষয়বোৰ ইয়াত আলোচনা কৰা হয়। ইয়াক ৰজা কংসৰ পাট চাঙৰ দৰে পৱিত্ৰ বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।\nসত্ৰ চৌহদৰ পূব ফালে হৰিজান নামেৰে এখন খাল আছে। পূবৰ সত্ৰ চৌহদ স্পৰ্শ কৰা খালৰ পাৰটোক খাটখটি ঘাট বুলি কোৱা হয়। শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ প্ৰিয় শিষ্য শ্ৰী মাধৱদেৱে এই খালত অন্যান্য ভকতৰ সৈতে গা ধুইছিল। এই খটখটিসমূহ শিলেৰে নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। জানৰ পানীৰ মাজত শিশু কৃষ্ণৰ মূৰ্তি নিৰ্মাণ কৰা হৈছে।\nবৰপেটা সত্ৰৰ মঠটো আহোম সকলৰ স্থাপত্য শৈলীৰ সৈতে একে। কিছুমান মূল্যৱান শংকৰ-মাধৱৰ স্মৃতিচিহ্ন মঠত ৰখা হৈছে। ইয়াত শংকৰদেৱ আৰু মাধৱদেৱে ভৰি ধুবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা এটা শিল, শংকৰদেৱৰ দশম আৰু মাধৱদেৱৰ নামঘোষাৰ পাঠ, ভক্তি ৰত্নাৱলী আৰু মধুৰা দাসক পাৰিশ্ৰমিক হিচাপে দিয়া দুটা নাগেৰী মুদ্ৰা আছে।\nশ্ৰী ৰাম আতাঘৰ বা ভিটি মাধৱদেৱৰ ঘৰৰ বিপৰীতে স্থাপন কৰা হৈছিল। বৰ্তমান এই স্থানত এটা কুঁৱা নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। এই কুঁৱাটোৰ পানী পৱিত্ৰ বুলি ধাৰণা কৰা হয় আৰু এই কুঁৱাটোৰ পানী সত্ৰৰ সকলো কামত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। সত্ৰৰ উত্তৰ-পূব অৱস্থানত বৰপেটা সত্ৰ মথুৰা দাস বুঢ়া আতাৰ প্ৰথম সত্ৰীয়া ঠাইত এটা সৰু কিন্তু ধুনীয়া ঘৰ নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। ইয়াক বুঢ়া আতা ভিটি বোলে।\nসত্ৰৰ ভাগৱত গৃহ এখন এটা দেৱাল অবিহনে খোলা ইংৰাজী এল আকৃতিৰ ঘৰ। ইয়াক প্ৰাৰ্থনা গৃহ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। প্ৰতিদিনে ৰাতিপুৱা আৰু সন্ধিয়া মানুহে ভাগৱত শুনিবলৈ ইয়ালৈ আহে। দৌল বা হোলীৰ সময়ত ভাগৱত ঘৰটো অস্থায়ী চিকিৎসা গৃহ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।\nহসত্ৰখনৰ সভা ঘৰ কীৰ্তন ঘৰৰ উত্তৰ-পশ্চিম স্থিতিত অৱস্থিত এখন মুকলি ঘৰ। সম্প্ৰদায়ৰ সাধাৰণ সভা ইয়াত অনুষ্ঠিত হয়। সভাঘৰৰ উত্তৰ ফালে এটা সৰু ঘৰ আছে ইয়াক জগমোহন গৃহ বুলি জনা যায়। জগমোহন গৃহত সত্ৰৰ ভকতসকলে যিকোনো ধৰণৰ অসুবিধাসমূহ আলচ কৰে।\nসত্ৰখনৰ উত্তৰ-পশ্চিম কোণত আৰু উত্তৰ প্ৰৱেশ দ্বাৰৰ ওচৰত এক অনন্য ডিজাইনৰ সাত খলপা খটখটিযুক্ত দৌল আছে। মুখ্যতঃ দেউল উৎসৱৰ সময়ত কলীয়া ঠাকুৰ বা কৈলা বাবাক ৰখাৰ বাবে এই ভৱন ব্যৱহাৰ কৰা হয়।\nসত্ৰৰ ভিতৰত এখন ৰংগমঞ্চ আছে। ইয়াৰ আগফালে মানুহে মুকলিকৈ কলা প্ৰদৰ্শন কৰিব পাৰে। ইয়াৰ পিছফালে সীমাৰ সৈতে আৱৰণ দেৱালেৰে আবৃত আৰু মঞ্চত বিভিন্ন কলা প্ৰদৰ্শন কৰা হয়। সময়ে সময়ে ইয়াত কলা আৰু সাংস্কৃতিক কাৰ্যকলাপ প্ৰদৰ্শন কৰাৰ বাবে ই এখন আধুনিক মঞ্চ।\nফাকুৱাৰ লগত জড়িত অসমৰ অন্যতম উৎসৱ হল দৌল উৎসৱ । বৰপেটাৰ স্থানীয় ভাষাত এই উৎসৱক দেউল বোলা হয়। বৰদোৱাত মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱে দৌলোৎসৱৰ সূচনা কৰিছিল যদিও বৰপেটা ধামত ১৫১৮ শকত বৰপেটা সত্ৰৰ মথুৰা দাস বুঢ়া আতাই প্ৰথমবাৰৰ বাবে ইয়াক প্ৰচলন কৰে। সেই দিনাৰ পৰা পৰম্পৰাগভাৱে ইয়াক পালন কৰি অহা হৈছে। দেউল উৎসৱৰ এমাহমানৰ আগৰে পৰা ইয়াৰ প্ৰস্তুতি আৰম্ভ হয়। ধৰ্মীয় আচাৰ, ভক্তিৰস আৰু সমন্বয়ৰ উৎসৱ হিচাপে বৰপেটাৰ দেউল উৎসৱ চিহ্নিত হৈ আহিছে।\nবৰপেটা চহৰৰ মাজমজিয়াত অৱস্থিত হোৱাৰ বাবে সত্ৰখন স্থলপথেৰে সুযোগাযোগ ব্যৱস্থা আছে। নিকটতম ৰেল ষ্টেচন হৈছে বৰপেটা ৰোড। নিকটতম বিমানবন্দৰ গুৱাহাটীত আছে। বৰপেটা গুৱাহাটীৰ পৰা পথ পৰিবহণৰ দ্বাৰা ভালদৰে সংযুক্ত।\nআহ ছ ইয ৰ ক ইখনম ন প ৰখ য ত সত ৰ হ ল বৰপ ট সত ৰ প টব উস সত ৰ স ন দৰ দ য সত ৰ চ ণপ ৰ সত ৰ গণকক ছ সত ৰ কনৰ আৰ জন য ফ ক ৱ উৎসৱ হ ল\nব ক ছয ট বৰপ ট ল কসভ সমষ ট ৰ অন তৰ গত জ ল খনক ম ঠত ট উন নয ন খণ ডত ভগ ৱ হ ছ বৰপ ট সত ৰ মহ প ৰ ষ ম ধৱদ ৱ স থ পন কৰ এই সত ৰ ব ৰ ষ ক দ ল ৎসৱ\nব লগ ৰ বৰপ ট আদ ক সত ৰৰ সলন থ ন ব ল ক ৱ হ ল ক ন ক ন জ ৱন ক ৰ অৱশ য সত ৰ আৰ থ ন ৰ প ৰভ দ ন ৰ খ সত ৰ ধ ক ৰ আৰ ত ও ৰ সহক ৰ সকল সত ৰ এখনৰ\nমধ প ৰ সত ৰ অসম য জ ত ৰ ব শ ষক ব ষ ণৱ ধৰ ম ৱলম ব ল কসকলৰ অন যতম ত ৰ থভ ম বৰ তম ন পশ চ মব গৰ ক চব হ ৰ জ ল ৰ মধ প ৰত অৱস থ ত এই এই স থ নত মহ প ৰ ষ\nস ম ত ভৱন ই ৰ জ স হ পন কৰ ড ক - বঙল ঘ ল ঝ ৰ সত ৰ ম ৰ ম ৰ ন মট সত ৰ প ৰ ভ ঢ ল সত ৰ ক লঝ ৰ সত ৰ মদন ম হন ন মঘৰ হ উল ৰ স - মন দ ৰ ৰ ধ গ ব ন দ মন দ ৰ\nহৰ প ৰ সত ৰ ন ম ৰ এখন সত ৰ স থ পন কৰ ব ষ ণৱ ধৰ ম প ৰচ ৰ কৰ ৰ ব যৱস থ কৰ ই দ য ত ত ক ছ ক ল ধৰ মপ ৰচ ৰ কৰ ত ও প নৰ অসমৰ বৰ তম নৰ বৰপ ট জ ল ৰ অন তৰ গত\nআছ ল ক ষ ণ নন দ ব ৰহ মচ ৰ ৰ চনৰ আঘ ণ চনৰ ড চ ম বৰ ত ৰ খ বৰপ ট জ ল ৰ অন তৰ গত ব উস পৰগণ ৰ ত ত প ন ম জ ৰ ব ল গ ৱত জন ম হয ত ও ৰ প ত ৰ\nম ধৱদ ৱ ত ও ক বৰপ ট সত ৰৰ প ৰথম গৰ ক সত ৰ ধ ক ৰ ন য ক ত কৰ ছ ল গ ৰ ৰ আজ ঞ শ ৰত ল ব ঢ আত ই ন ষ ঠ ব দ ধ মত ত আৰ ব চক ষণত ৰ সত ৰ পৰ চ লন ৰ লগত\nকম ৰক ছ থ ন বৰপ ট সত ৰৰ পৰ ম ত ৰ দ ই ক ল ম ট ৰ ন লগত কম ৰক ছ ন ম ঠ ইত অৱস থ ত কথ ত আছ য মহ প ৰ ষ শ ৰ মন ত শঙ কৰদ ৱ ইয ত এবছৰ ক ল আছ ল খ\nব ষ ণৱ গ ৰ হ চ প প ৰথম ভৱ ন প ৰ সত ৰ স থ পন কৰ ছ ল পৰৱৰ ত সময ত বৰপ ট জ ল ৰ প ঠশ ল ৰ পৰ ক ম ন লগত ক লঝ ৰ সত ৰ প ৰত ষ ঠ কৰ ছ ল এই দ য খন সত ৰৰ\nশ কৰদ ৱৰ ম লন হয বৰপ ট ৰ ব উস পৰগন ত হ জ ৰ পৰ গ বৰপ ট ৰ ব উস ত প ৰথম সত ৰ স থ পন কৰ ব দ ক ব ষ ণৱ ধৰ ম প ৰচ ৰ কৰ থক সময ত বৰপ ট ত থক শ কৰদ ৱৰ লগত\nকৰ ছ বৰ দ বৰ জন ম চনৰ ফ ব ৰ ৱ ৰ ত বৰ তম নৰ মৰ গ ও জ ল ৰ ক জ সত ৰ ন মৰ গ ওত হ ছ ল ম নন য বৰ দ ৱৰ প ত অৱসৰ প ৰ প ত অসম আৰক ষ ৰ এজন ন ষ ঠ ৱ ন\nত খ ত আগভ গ ল ছ ল শ কৰ আৰ ল ক - স স ক ত ৰ দ ব ৰ প ৰভ ৱ ত ড ক ই বৰপ ট জ ল ত ব লব ৰ সত ৰ স থ পনত সহ য কৰ ছ ল ত খ ত মহ প ৰ ষ শ কৰদ ৱ আৰ শ কৰ ক ষ ট\nব ক শত ন ওখ ল গ ৰ ত বপ ৰ ণ ভ ম ক ল ছ অপৰ জ য ৰ বহ ৰৰ দ শ য গ ৰহণ বৰপ ট সত ৰ ম ন হ, উজন অসমৰ চ হ ব গ ছ উত তৰ গ ৱ হ ট ৰ ওচৰৰ গ ও আদ ত কৰ হ ছ ল\nমহ প ৰ ষ য ব ষ ণৱ ধৰ ম আৰ সত ৰ য স স ক ত ৰ প ঠ ক ন দ ৰ স য হ ম জ ল ক সত ৰ নগৰ ব ল ও ক ৱ হয প ৰ ব ম জ ল ৰ ম ট ক ল বৰ গক ল ম ট ৰ বৰ গম ইল\nমন দ ৰ, ত জপ ৰ ক ত ক শ বৰ দ ৱ লয ত জপ ৰ মহ ম য ধ ম, ধ ব ৰ ক ৰ তন ঘৰ, বৰপ ট শ ৰ শ ৰ পৰ হৰ শ বৰ দ ৱ লয ড ব অসমত ম ঠ খন ৰ ষ ট ৰ য উদ য ন ৰ জ যৰ\nত ও ক ব য সৰ অৱত ৰ হ ন জ ঞ ন কৰ ছ ল ত ও প টব উস সত ৰৰ ব হ ৰ ও ব য সক ছ সত ৰ স থ পন কৰ ইয ত ই শক ই খ ৰ ষ ট ব দত ভট টদ ৱ ইহল ল সম বৰণ কৰ\nউভত পল ও ত বৰপ ট সত ৰ আক ৰমণ কৰ আৰ ল ট - প ত কৰ লক ষ ম ক ন তৰ ন ত ত বত বৰপ ট য ড ক হ ত ব ধ দ য যদ ও ৰ ধ কৰ ব ন ৱ ৰ ম নহ ত সত ৰ এৰ য ৱ ৰ প চত\nভ তৰত এত য খনহ আছ অসমৰ চ ৰ খন ৰ জ সত ৰ হ ল: আউন আট সত ৰ দক ষ ণপ ট সত ৰ গড ম ৰ সত ৰ আৰ ক ৰ ৱ ব হ সত ৰ ইয ৰ পৰ অসমৰ ব ভ ন ন অঞ চলত ব স ত ত\nশ ৰ শ ৰ ক মদ ৱ ল সত ৰ শ ৰ শ ৰ দক ষ ণপ ট সত ৰ ব লগ ৰ সত ৰ গ ব ন দ এল ঙ সত ৰ স ণ ৰ প ৰ সত ৰ চ পহ সত ৰ জ ৰণ য ল সত ৰ খটৰ সত ৰ গ ৱ ধৰ থ ন এই সম হৰ\nশলগ ৰ সত ৰ : - অৱস থ ত জ ম গ ৰ ৰ শলগ ৰ গ ও কৰত প ৰ সত ৰ - অৱস থ ত জ ম গ ৰ হ ট বৰ ল মৰ সত ৰ : - অৱস থ ত ত জপ ৰৰ দআট গ ও আ হতগ ৰ সত ৰ : - অৱস থ ত\nস স ক ত ৰ ব ব জনজ ত শ কৰ ক ল ক ষ ট ৰ অন যতম প ৰত ক গ ব ন দ ভৱন গ ত সত ৰ ম ণ কপ ৰৰ ম জমজ য ত অৱস থ ত এই সত ৰখন স ব ম ক ষ ণ নন দ ব ৰহ মচ ৰ দ ৱ\nঅহ শ ৰ দ স গ ৱ হ ট অন ত ৰ ক ন দ ৰৰ ন য ম য শ ল প হ ৱ ৰ উপৰ ও সঙ গ ত সত ৰ গ ৱ হ ট ৰ পৰ খ লব দ যত গ ণ ন আৰ ভ টখ ণ ড স গ ত ব দ য প ঠ, লক ষ ণ ৰ\nব ক স জ ল প ৱ দৰ জ ল আৰ ক মৰ প জ ল দক ষ ণ ব ৰহ মপ ত ৰ নদ পশ চ ম বৰপ ট জ ল ন - উপন জ ল খনৰ দক ষ ণ দ শ ৰ ব ৰহ মপ ত ৰ নদ ব গ ছ আনক ইখন প ৰধ ন\nসম পত ঘ ৰমৰ সত ৰ আৰ বৰম হৰ সত ৰ অৱস থ ত খ ৰ ষ ট য চত ৰ দ দশ শত ক ত চ ত য ৰ জ যৰ ৰজ সত যন ৰ য ণ প ৰত স থ কৰ ব স দ ৱ থ ন নৰ ৱ সত ৰ ন ম ৰ ও জন জ ত\nন ৰ য ণপ ৰৰ উল ল খয গ য স থ ন সম হ হ ছ ব লগ ৰ সত ৰ বদল সত ৰ ফ লন থ ন, ব ষ ণ ব ল ক চ দহঘৰ য সত ৰ ব দ ধ ব প চ ঙ, ম ঘন ৱ দ ল, গ হ ই কমল আল ৰ ধ প খ ৰ\nপ ৰচল ত: জন ম ষ টম নন দ ৎসৱ আৰ প চত জন ম ষ টম ৰ প ছদ ন ৰ ত প ৱ ৰ পৰ সত ৰ আৰ ন মঘৰত অন ষ ঠ ত হয নন দ ৎসৱ ল ৰ - ছ ৱ ল সকল স ইদ ন ব ক ভ ওন ব প ক\nঘ ল মৰ ত গ প লপ ৰ সত ৰ প ত দ ছ ল গ ব ন দপ ৰ সত ৰ ঢক ৱ খন ৰ পৰ প ৰ য ক ল ম ট ৰ উত তৰত মছখ ৱ ঢক ৱ খন গড ক প ত ন পথৰ ক ষত গ ব ন দপ ৰ সত ৰ অৱস থ ত স বৰ গদ উ\nধৰ মত ক ন জ ত - ভ দ উচ চ - ন চ ধন - দ খ য ৰ প ৰভ দ ন ছ ল অসমৰ ব ভ ন ন ঠ ইত সত ৰ ন মঘৰ অন ষ ঠ ন প ত ধৰ ম প ৰচ ৰৰ ব ব ত ও ব যৱস থ কৰ ছ ল আজ ৰ পৰ প চশ\nবৰণ য গ ৱ লপ ৰ ৰ আশ প শ থক ম ল পৰ য যটনস থল ব ৰ হ ল - শ য মৰ ই সত ৰ শ য মৰ ই সত ৰ প ৰ য ত ন শ বছৰৰ প ৰ ব গ ৱ লপ ৰ ত স থ পন কৰ হ ছ ল এই সত ৰই গ ৱ লপ ৰ ত\nWikipedia: বৰপেটা সত্ৰ\nসতৰ, বৰপটৰ, মহসভ, উপয, বৰপট, ইতহস, কমলব, সহত, অসমৰসতৰসমহৰনম, সতৰসহত, কমলবসতৰইতহস, বৰপটজলৰউপযতজনৰনমক, বৰপটৰদলউৎসব, অসমসতৰমহসভ, খটৰ, খটৰসতৰ, অসমৰ, সমহৰ, জলৰ, উৎসব, আউনআট, বৰপটসতৰ, আউনআটসতৰ, বৰপেটা সত্ৰ, অসমৰ পৰ্যটনস্থলী. বৰপেটা সত্ৰ,\nইতহস সমহৰ আউনআট বৰপটসতৰ বৰপটৰদলউৎসব উৎসব সতৰসহত বৰপটৰ অসমৰ বৰপট মহসভ অসমৰ পৰ্যটনস্থলী. বৰপেটা সত্ৰ খটৰ কমলবসতৰইতহস অসমসতৰমহসভ সতৰ উপয অসমৰসতৰসমহৰনম সহত বৰপটজলৰউপযতজনৰনমক আউনআটসতৰ খটৰসতৰ কমলব জলৰ বৰপেটা সত্ৰ\nআৰাম্ভ হল পুৰী মহোৎসৱ:অসমীয়াৰ. সত্ৰ: মহাপুৰুষ শংকৰদেৱ আৰু মাধৱদেৱ সহিতে তেওঁৰ শিষ্যসকলে বৰপেটাত কেবাখনো সত্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰি গৈছিল। এই সত্ৰসমূহক আঞ্চলিক সংস্কৃতিৰ প্ৰশিক্ষণস্থলীৰ লগতে মঠ হিচাপেও. অসমৰ সত্ৰ সমূহৰ নাম. বৰপেটা জিলাৰ ঐতিহ্য আৰু সংস্কৃতি. কামাখ্যা, ভুৱনেশ্বৰী আউলিয়া দৰগাহ, পোৱা মক্কা, বৰদোৱা সত্ৰ, বৰপেটা সত্ৰ, নৱগ্ৰহ, শুক্ৰেশ্বৰ, অশ্বক্লান্ত, বৈশিষ্টশ্ৰম, উমানন্দ । ৮৷ অসমৰ বুৰঞ্জী প্ৰসিদ্ধ.\nঅসম সত্ৰ মহাসভা.\nবৰপেটা সত্ৰৰ শাখা সত্ৰ সমাজ, অসমৰ. নাৰায়ণপুৰ বৰপেটা সত্ৰ স্থাপন কৰিছিল – মাধৱদেৱে মাধৱদেৱে অনুবাদ কৰিছিল ৰামায়ণৰ – আদিকাণ্ড মাধবদেৱ ৰাজসূয় কাব্য কাৰ অনুৰোধত লিখিছিল? – অনন্ত কন্দলি কাৰ.\nকমলাবাৰী সত্ৰ ইতিহাস.\nBarpeta Satra Mp4 HD Video HD9.in. আউনীআটী সত্ৰ এই সত্ৰ অসমীয়া ঠাঁচৰ আ অলংকাৰ আৰু বাচন বৰ্তনৰ সৃষ্টি আৰু সংৰক্ষণৰ বাবে উত্তৰঃ কবিয়ে বৰপেটা ধামক পবিত্ৰ তীৰ্থস্থান কাশী, দ্বাৰকা আৰু মথুৰাপুৰীৰ লগত.\nClass6Assamese Chapter 12 মনোৰম মাজুলী Dev Library. সত্ৰীয়া সংস্কৃতিৰ অন্যতম প্ৰাণকেন্দ্ৰ বৰপেটাত। এজন জেহাদীয়ে বৰপেটাৰ এটা সত্ৰত প্ৰৱেশ কৰি সত্ৰৰ আত্মাস্বৰূপ গুৰুআসনৰ উলিয়াই সত্ৰ চৌহদতে জ্বলাই দিয়ে।. অসমৰ সাধাৰণ জ্ঞান in Assamese Assam GK. ৪, বৰপেটা, শ্ৰী ভূদেৱ দাস, বৰপেটা. ৫, ছয়গাওঁ, শ্ৰীমতী ধনদা দাস হাজৰিকা, কামৰূপ. ৬, ধেমাজী ২৬, ন সত্ৰ, শ্ৰী নৰেণ দত্ত, বৰপেটা. ২৭, ওদালগুৰি, শ্ৰী উত্পল দাস, ওদালগুৰি. ২৮, পুৰী, শ্ৰী.\nDhritisman Das Academy of khol vaidy Academy LinkedIn.\nসাংবাদিক অনিল দাস, অসম ঔদ্যোগিক উন্নয়ন বিষয়া তথা বৰপেটা পৌৰসভাৰ কাৰ্যবাহী সত্ৰত কিছুমান সম্প্রদায়ৰ লােকক ঘটি আমাৰ দেশ ওলালত গােকুল পাঠকে আহি বৰপেটাত থিতাপি. Districts Baksa Bajali Barpeta Biswanath Bongaigaon Cachar. তিনিও ৰাজ্যৰ বন্দনীয় থান বৰপেটা সত্ৰৰ পৃষ্ঠপোষকতাত সু সংগঠিত অসমৰ অন্যতম ধৰ্মীয় সামাজিক সাংস্কৃতিক আধ্যাত্মিক তথা বৌদ্ধিক সংগঠন বৰপেটা সত্ৰৰ শাখা সত্ৰ সমাজ. কৰনাৰ প্ৰভাৱ বৰপেটা সত্ৰত Prag News. পুলেন্দ্র দাস, বৰপেটা ঃ অসমীয়া জাতীয় জীৱনৰ অন্যতম সম্পদ হৈছে অসমৰ সত্ৰ নামঘৰসমূহ। মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ, শ্ৰীশ্ৰীমাধৱদেৱ, দামোদৰদেৱ আৰু হৰিদেৱ এই.\nআজি মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ.\nবৰপেটাৰ আতচবাজী উদ্যোগত ভয়াৱহ অগ্নিকাণ্ড,চাওক Video. VIDEO: বৰপেটাত বান শিবিৰত দমকলৰ পৰা পানী নহয় ওলাল বোকা. VIDEO: বানৰ কবলত বৰপেটা সত্ৰ, মঠৰ চোতাল ডুবিল বাঢ়নী পানীত. প্ৰ পত্ৰ. বৰপেটা ১৫ জানুৱাৰীঃ সত্ৰীয়া ৰীতি নীতি তথা পৰম্পৰাৰে আজি বৰপেটা সত্ৰত হয় ৷ সত্ৰৰ টুপৰ চোতালত মেজি জ্বলোৱা সময়ত উপস্থিত থাকে বৰপেটা সত্ৰ বুঢ়া সত্ৰীয়া.\nবৰপেটাত ২৩ এপ্ৰিলত হব লগীয়া.\nকেন্দ্ৰীয় প্ৰতিনিধি দলৰ বৰপেটা জিলা ভ্ৰমণ, বান দুৰ্যোগৰ চৰজমিন পৰ্যালোচনা নগাঁও জিলাৰ বটদ্ৰৱা প্ৰাথমিক শিক্ষাখণ্ডৰ অন্তৰ্গত হাইডুবি ৰামপুৰ সত্ৰ বালক এম. বৰপেটা সত্ৰৰ নৱ নিৰ্বাচিত ডেকা. সত্ৰ, আউনীআটী সত্ৰ আদিকে ধৰি কেৱল ২২ খন সত্ৰৰহে অস্তিত্ব পোৱা যায়। এই সত্ৰসমূহ হৈছে কলা আৰু অসমীয়া সংস্কৃতিৰ লগতে বিভিন্ন বুৰঞ্জীমূলক সমলৰ ভৰাঁল। বৰপেটা. ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ খহনীয়াৰ আশংকাত ৫৬৩. Girls Not Allowed Here Barpeta Satra Namghar Biggest Tulsi Plant In The Wo by Dablu Lifestyle Download ।।Barpeta Satra।। Puwar Prasang ।। Gunindra Nath Ojah ।। by Gunin Ojah Download. Barpeta Satra Drone Shot Kirtan Ghar by Deba Vlogs Download. Barpeta Satra Namghar Ll বৰপেটা সত্ৰ. সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰ আৰু. কৰিছে ৷ অসমৰ ৰজাঘৰীয়া চাৰিসত্ৰৰ ভিতৰৰে মাজুলীত ঐতিহাসিক আউনীআটী সত্ৰ, দক্ষিণপাট সত্ৰ ৷ তাত অৱশ্যে ইতিহাস বিকৃত নকৰাকৈ গড়মূৰ সত্ৰ বুলি ফলক লগালে যদিও কমলাবাৰী চাৰিআলিত লগোৱা ফলক ড্ৰাগছৰ পিচত এইবাৰ জুৱাৰ বিৰুদ্ধে অভিযান বৰপেটা আৰক্ষীৰ.\nধৰ্মান্ধতা আৰু মোৰ অনুভৱ ৰেহনা.\nৰাজ্যৰ সত্ৰ, নামঘৰ আদিত নাম কীৰ্তন ভাগৱত পাঠআদিৰে জন্মোৎসৱ পালন কৰা হৈছে। ২০১৭ বৰ্ষৰ বাবে বৰপেটা সত্ৰৰ সত্ৰাধিকাৰ শ্ৰীযুত বশিষ্ঠ দেৱ শৰ্মাক আজি আনুষ্ঠানিক. দৌলোৎসৱৰ ফাকুৱাত জনসমুদ্ৰত পৰিণত. বৰপেটাত সত্ৰ নামেৰে এটি বিখ্যাত বৈষ্ণৱ মন্দিৰটো ১৫৮৩ চনত প্ৰীতিষ্টিত হৈছিল আৰু নমুনা। বিশ্বৰ বিভিন্ন স্থানৰ পৰা অহা পর্যটক সকলে প্ৰায়ে বৰপেটা সত্ৰত থাকে।. বৰপেটা সত্ৰত শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ. BARPETAR AITIJYA বৰপেটাৰ ঐতিহ্য সম্পাদক ড° ভূপেন্দ্ৰ ৰায়চৌধুৰী REKHA PRAKASHAN SANSKRIT SAHITYAR CHAMU PARICHAYA সংস্কৃত সাহিত্যৰ চমু পৰিচয় ড° থানেশ্বৰ শৰ্মা REKHA PRAKASHAN Mahapurush.\nFl Profile Login.\nবৰপেটা সত্ৰ, ঢেকীয়াখোৱা বৰনামঘৰকে ধৰি ৰাজ্যৰ ভিন্ন প্ৰান্তত মহাপুৰুষ মাধৱদেৱৰ কীৰ্তন ১০ দিনীয়াকৈ আৰু বৰপেটা সত্ৰৰ আদি সত্ৰাধিকাৰ মথুৰাদাস বুঢ়া আতাৰ. বৰপেটা সত্ৰ, ঢেকীয়াখোৱা - Redtimes. OIA MUR DIBRU SAIKHOWA ঐয়া মোৰ ডিব্ৰু ছৈখোৱা ₹300.00 ₹270.00 COTTON COLLEGE কটন কলেজ ₹249.00 ₹199.00 SRISRI AHATGURI SATRA: ANKIYA NATYAWALI শ্ৰীশ্ৰী আঁহতগুৰি সত্ৰ: অঙ্কীয়া নাট্যাৱলী ₹350.00 ₹315.00 AMAR. Barpeta, Barpeta বৰপেটা: হৰিনাম কীৰ্তনেৰে. পৰ্যায়ত শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ পুৰষ্কাৰ বঁটা ২০১৭ এইবেলি বৰপেটা সত্ৰ বুঢ়া সত্ৰীয়.\nবৰপেটা সত্ৰৰ বুঢ়া সত্ৰীয়া BMC News.\nHoli At Barpeta Satra বৰপেটা সত্ৰ Doul Holi Barpeta Hol by SUNDI Vlogs Download. বৰপেটা সত্ৰ নামঘৰ Barpeta Satra Short HD Video by Nitz Sarma Download বৰপেটা কীৰ্তন ঘৰ আৰু সৰভোগ গৰখ by UB Vlogs Axom Download. Top5Places To Visit In Barpeta In Assamese Historical place of. বৰপেটা: হৰিনাম কীৰ্তনেৰে মুখৰিত হাউলীৰ মৈৰামাৰা নমাটি সত্ৰ. @anisuz084. 418 views. @anisuz084. বৰপেটাত সুৰাভৰ্তি বাহনৰ Live Seven Sisters. নিয়মীয়া বাৰ্তা ১৫ জানুৱাৰীঃ আজি পহিলা মাঘ ৷ পহিলা মাঘৰ দিনটোত পুৱাৰে পৰা ভক্তি প্ৰাণ ৰাইজৰ সমাগম ঘটে বৰপেটা সত্ৰত ৷ উল্লেখ্য যে পুহৰ সংক্ৰান্তিৰ দিনটোৰ পৰা. গুৱাহাটী উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ. ৬বৰদোৱা. আবর্ত বাচনি. ৭কামাখ্যা মন্দিৰ. বৰপেটা সত্র। ৯মহামায়া থান তথা মধুপূৰ সত্ৰ. ১০ত্ৰিপুৰা সুন্দৰী মন্দিৰ. ১১নৰটিং দুর্গা মন্দিৰ. ১২বাসুদেৱ আৰু মালিনী থান. আধ্যাত্মিক পৰ্যটন MyGov Blogs. বৰপেটা সত্ৰ নগৰী বৰপেটাকে মুখ্য কৰি বৰপেটা জিলাৰ সকলো সত্ৰ নামঘৰতে আজি সত্ৰীয়া ৰীতি পৰম্পৰাৰে জগতগুৰু শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ ৫৭২ সংখ্যক জন্মোৎসৱ পালন কৰা হৈছে.\nসমগ্ৰ বিশ্বজুৰি কৰনা মহামাৰীৰ সংক্ৰমণ অব্যাহত থকাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি ঐতিহ্যমণ্ডিত বৰপেটা সত্ৰত ভাদ আৰু আহিন মাহত অনুষ্ঠিত হবলগীয়া তিনিওটা কীৰ্তন মহোৎসৱ. Barpeta Satra State Mp4 HD Video HD9.in. সত্ৰ নগৰী বৰপেটাত কৃষি আইনৰ বিৰোধিতাৰে তীব্ৰ প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰে অসম প্ৰদেশ ইয়ং ব্ৰিগেডৰ সভাপতি দীপ বায়ন আৰু সাংসদ আব্দুল খালেকে লগতে উপস্থিত থাকে APCC ৰ. বৰপেটাৰ জ্যেষ্ঠ অধিবক্তা, কংগ্ৰেছ. বৰপেটাৰ ৩ ঐতিহাসিক সত্ৰত সাঁচি গছৰ পুলি ৰোপন, ৰোগ প্ৰতিৰোধী ঔষধ বিতৰণ । গণককুছী সত্ৰ আৰু বাৰাদি সত্ৰৰ চৌহদত সাঁচি গছৰ পুলি ৰূপন কৰাৰ লগতে সত্ৰ কেইখনত থকা ভকত.\nসত্ৰ নগৰী বৰপেটা Vikaspedia.\nবৰপেটা সত্ৰ. Liked by Dhritisman Das বৰপেটা সত্ৰ. Shared by Dhritisman Das. Experience. Academy Graphic. Academy of khol vaidy. Academy. Dhritisman. Join to view Dhritismans full profile. View full profile. People also viewed. Pratyusha Reddy Pratyusha Reddy Graphic. Pratyusha Reddy. বৰপেটা সত্ৰত মাঘৰ দোমাহী আৰম্ভ. মহাপুৰুষ শ্ৰীশ্ৰী মাধৱদেৱৰ কীৰ্তন মহোৎসৱ আজি বৰেপটাত অনুষ্টুপীয়াকৈ পালন কৰা হয় ৷. ১৫০৫ শকত মহাপুৰুষ মাধৱদেৱৰ দ্বাৰা স্থাপিত বৰপেটা সত্ৰত মাধৱদেৱৰ কীৰ্তন. সত্ৰ বাৰাদি অঙ্গনবাড়ী কেন্দ্ৰত. Latest Job News, Government Requirement, Admit Card, Answer Key, Syllabus, SSC, Banking, UPSC, APSC, Indian Railways, Indian Army, Assam TET, C TET. CTET Admit Card Download 2021. মাজুলীত পৰ্যটন বিভাগে নাম ফলক. বৰপেটা সত্ৰৰ নৱ নিৰ্বাচিত ডেকা সত্ৰীয়াৰ অভিষেক অনুষ্ঠান গৌতম পাঠক বাপক আৰু শংকৰদেৱ শাস্ত্ৰ অধ্যায়ানাগাৰ, আইসকলৰ প্ৰসংগ থলী আদিত সেৱা জনায় ৷ সত্ৰ চৌহদৰ পৰা. The Horizon Assam News Article. তেওঁক ৩১.০১.১৯৭৮ চনত জিলা আৰু সত্ৰ ন্যায়াধীশ হিচাপে নিযুক্তি প্ৰদান কৰা হৈছিল। ১৬.০৮.১৯২৬ চনত বৰপেটা জিলাত মাননীয় ন্যায়াধীশ শ্ৰীযুত তৰুণ চন্দ্ৰ দাসৰ জন্ম হৈছিল।.


মাইহাং বাটিৰ সোৱাদ পানী উভৈনদী ক'ত? (চেমবাচ গগই) - বৌদ্ধিক বিচাৰ\nচ’ৰাঘৰ / সমকাল / মাইহাং বাটিৰ সোৱাদ পানী উভৈনদী ক’ত? (চেমবাচ গগই)\nচেপ্তেম্বৰ 28, 2016\tসমকাল মন্তব্য কৰক 298 দৰ্শন\nদৃশ্যপটত এখন বিশেষ বিপণী৷ অৱশ্যে আজিকালি এইবিধ বিপণী সমগ্ৰ ৰাজ্যতে সহজলভ্য৷ যিখন বিপণীৰ কথা উল্লেখ কৰিছো, সেইখন হৈছে গুৱাহাটীৰ এক ব্যস্ত এলেকাৰ৷ সেই এলেকাটোত সৰু-ডাঙৰ বিভিন্ন সামগ্ৰীৰ অসংখ্য বিপণীৰ লগতে আছে এখন চৰকাৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়, এখন মহাবিদ্যালয় আৰু দুখনকৈ ‘জাগ্ৰত’ উপাসনাস্থলী৷ সিবিলাক উপৰুৱা কথা৷ মূল কথাটো হ’ল–ভৰ দুপৰীয়াই ইতিপূৰ্বে উল্লেখিত বন্ধ বিপণীখনৰ আগত থিয়া-থিই কৰি আছে একুৰিমান ডেকা৷ বয়স বোধহয় ওঠৰৰ পৰা বাইশ বছৰৰ ভিতৰত৷ এতেকে ডেকাসকলৰ বয়সৰ মাধ্যমান হয়তো বিশ বছৰতে ৰ’ব৷\nউদ্দেশ্যবিহীনৰো হেনো উদ্দেশ্য থাকে৷ এই কথাৰ আলমতে ক’ব পৰা যায় যে ডেকাকেইজন বিনা কাৰণত তাত ৰৈ থকা নাই৷ এবিধ বিশেষ দ্ৰব্য সংগ্ৰহ কৰিবলৈহে আহিছে তেওঁলোক৷ যদিও মহানগৰীখনত এনে বিপণী অসংখ্য আছে, এইখন বিপণীহে বোধহয় তেওঁলোকৰ পছন্দৰ৷ ধৰা হওক, তাত তেওঁলোকৰ চিনাকি বিক্ৰেতা আছে, গতিকে দাম অধিক নলয় অথবা তাত নিৰ্ভেজাল দ্ৰব্য পোৱা যায়৷ কিন্তু বিপণীখন খুলিব দুই বজাতহে৷ তাৰমানে দুঘণ্টা এতিয়াও বাকী৷ ডেকাকেইজনৰ একাংশৰ বাবে দ্ৰব্যবিধ সংগ্ৰহ কৰাটো বিশেষ জৰুৰী৷ কাৰণ, পিছদিনা পিকনিক খাবলৈ যাব৷ বাকীসকলৰো বেলেগ বেলেগ কাৰ্যসূচী আছে৷ সিবিলাকতো সেই বিশেষ দ্ৰব্যবিধৰ প্ৰয়োজন হ’ব৷ গতিকে, বিপণীখন খোলাৰ লগে লগেই ডেকাকেইজনে তেওঁলোকৰ অতি প্ৰয়োজনীয় সামগ্ৰীপদ সংগ্ৰহ কৰিব খুজিছে৷ ইমানখিনি বৰ্ণনাৰ পাছত খুলি নক’লেও সকলোৱে বুজি পাইছে যে এই ডেকাকেইজন ৰৈ আছে এখন তথাকথিত বিলাতী মদৰ দোকানৰ সন্মুখত৷ আনহাতে, বুজিবলৈ সহজ যে ওপৰৰ দৃশ্যপটটো প্ৰাংসগিকভাৱে সৃষ্টিহে কৰি লোৱা হৈছে৷ ক’বলৈ ৰৈ গৈছে, কেৱল যুৱ চামৰ মাজতে মদিৰা বা সুৰাৰ আদৰ বাঢ়িছে বুলি ক’লে পক্ষপাতিত্বৰ দোষে চুব৷ কাৰণ, দেশত বৰ্তমান সুৰাৰ ভক্ত অনেক৷ আনহাতে, ভক্তৰ সংখ্যা চক্ৰবৃদ্ধি হাৰত বাঢ়ি গৈ আমাৰ ৰাজ্যখন ছানি ধৰিছে, ঠিক যেনেকৈ বাৰিষা কালত গেৰেকনি বিলখন বিহ মেটেকাৰে ভৰি পৰে৷ সম্প্ৰতি ৰজাঘৰেও এনে বিপণীৰ সংখ্যা বৃদ্ধিত বিশেষ উদগনি যোগাব খুজিছে৷ কথাটো নিঃসন্দেহে চিন্তনীয়৷ এই সংক্ৰান্ততে কিছু কথা বলকিবলৈ আগবাঢ়িছো৷\nঅলপতে সংবাদ মাধ্যমত প্ৰকাশ পাইছে যে ৰাজ্য চৰকাৰে বিলাতী মদৰ পাছত এইবাৰ দেশীয় আৰু পৰম্পৰাগত মদৰ বাবে অনুজ্ঞাপত্ৰ দিব৷ যি সময়ত দেশৰ কে’বাখনো ৰাজ্যই সুৰাৰ প্ৰচলন ৰোধ কৰিবৰ বাবে প্ৰশংসনীয় পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিছে, সেই সময়ত আমাৰ ৰাজ্য চৰকাৰখনে ৰাজহ বৃদ্ধিৰ বাবে সুৰাৰ নদী বোৱাব খুজিছে৷ কিন্তু সুৰা সেৱন নকৰাসকলৰ কথা বাদেই, খোদ সুৰাসক্তজনেও স্বীকাৰ কৰিব যে সুৰাপান ব্যক্তিগত, পাৰিবাৰিক আৰু সামাজিক জীৱনৰ বাবে কেৱল দুৰ্ভাগ্যজনকেই নহয়, আতংকৰো কাৰণ৷ উল্লেখযোগ্য যে বিহাৰৰ মুখ্যমন্ত্ৰী নীতিশ কুমাৰ ডাঙৰীয়াই তেওঁলোকৰ বিধানসভাৰ নিৰ্বাচনৰ ইস্তাহাৰত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা প্ৰতিশ্ৰুতি পালনৰ অৰ্থে ৰাজ্যখনৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হৈয়ে সমগ্ৰ ৰাজখনতে সুৰা নিষিদ্ধ কৰিলে৷ এই কাৰ্যৰ ফলত তেওঁৰ ৰাজ্যখনে বছৰি এহেজাৰ কোটি টকাৰ ৰাজহ হেৰুৱাব আৰু কেইবাহাজাৰো লোক জীৱিকা আহৰণৰ ক্ষেত্ৰত বাধাগ্ৰস্ত হ’ব৷ তথাপি সুৰাই সৃষ্টি কৰা শাৰীৰিক অশান্তি, হিংসা, দুৰ্ঘটনা, সামাজিক অস্থিৰতা আদি নিৰ্মূল কৰাৰ অভিপ্ৰায়েৰে বিহাৰ চৰকাৰে সুৰা নিষিদ্ধ কৰাত দৃঢ় পদক্ষেপ লৈছে৷ শেহতীয়াকৈ সুৰা নিষিদ্ধ আইনখনৰ সংশোধন ঘটাই অধিক কঠোৰ কৰি তুলিছে৷ এই কঠোৰ নীতিৰ বাবে বিৰোধীয়ে চোকা সমালোচনা কৰিলেও বিহাৰ চৰকাৰে নিজৰ স্থিতি সলনি নকৰে৷ ইয়াৰ বিপৰীতে, আমাৰ ৰাজ্যত পৰিৱৰ্তনৰ ঢাক-ঢোল বজোৱা নতুন চৰকাৰখনে ৰাজহ বৃদ্ধিৰ স্বাৰ্থতে ৰাজ্যজুৰি সুৰাৰ বন্যা সৃষ্টিৰ পৰিকল্পনা চূড়ান্ত কৰা বুলিহে জনা গৈছে৷ বাতৰিত প্ৰকাশ যে ভাৰতত প্ৰস্তুত কৰা তথাকথিত বিদেশী সুৰাৰ লগতে দেশীয় সুৰা আৰু পৰম্পৰাগত থলুৱা সুৰাও বিপণীত উপচাই দিব৷ থলুৱা সুৰা বুলি কওঁতে ৰাজ্যৰ বিভিন্ন জনজাতিৰ পৰম্পৰাগত সুৰাৰ কথাকে নিশ্চয় বুজাইছে৷ তেনেহ’লে বুজিব লাগিব যে মিচিংসকলৰ পৰম্পৰাগত পানীয় ‘আপং’, দেউৰীৰ ‘চুজেঁ, ৰাভাৰ ‘চকো-মাখাম-ছিনিছনীয়া’, তিৱাৰ ‘জ্যু’, বড়োৰ ‘জুমাই’ বা ‘জৌ’, কাৰ্বিৰ ‘হৰলাং’ আৰু ডিমাচাসকলৰ ‘জ্যু-ডিমা’ আদি সুৰা চৰকাৰে বাণিজ্যকৰণৰ বাবে নিৰ্বাচিত কৰিছে৷ জানিব পৰা মতে, চৰকাৰে বছৰি এহেজাৰ কোটি টকা আবকাৰী ৰাজহ বৃদ্ধিৰ বাবে ইমানতে ক্ষান্ত নাথাকি ৰাজ্যখনৰ মদৰ মহলত বিক্ৰী হৈ থকা দেশীয় সুৰাও (প্ৰধানকৈ চাহ বাগিচা থকা অঞ্চলত অধিক প্ৰচলিত) সহজলভ্য কৰিব খুজিছে৷ এইবিধ সুৰা হেনো পূৰ্বৰ দৰে মহলত পোৱা নাযাব কেৱল সুৰাৰ বিপণীতহে পোৱা যাব৷\nশেহতীয়া বাতৰি মতে ৰাজ্যৰ আবকাৰী বিভাগে যুদ্ধকালীন তৎপৰতাৰে পৰম্পৰাগত সুৰাৰ বাণিজ্যকৰণৰ যাৱতীয় প্ৰস্তুতি অহা ত্ৰিশ নৱেম্বৰৰ ভিতৰত সম্পূৰ্ণ কৰিব খুজিছে৷ মুঠতে চৰকাৰক আবকাৰী ৰাজহ লাগে৷ বাকী যি হয় হৈ থাকক৷ অতি আশ্চৰ্যৰ কথা যে এগৰাকী মুধা-ফুটা সাহিত্যিক-বুদ্ধিজীৱীয়েও চৰকাৰী প্ৰচেষ্টাৰ শলাগ লৈ পৰম্পৰাগত সুৰাৰ বাণিজ্যকৰণ হ’লে বহু জনজাতীয় লোকৰ সংস্থাপনৰ সুযোগ ওলাব বুলিহে মন্তব্য কৰিছে৷ কিন্তু বৰ্তমান ৰাজ্যখনৰ গাঁও-চহৰ নিৰ্বিশেষে সকলোতে সুৰাৰ প্ৰভাৱে সমাজ-জীৱনত ঋণাত্মক প্ৰভাৱ পেলোৱাৰ লগতে বহুতক ধ্বংসৰ গৰাহলৈ ঠেলি দিয়া দিশটোলৈ তেওঁ সম্পূৰ্ণ আওকাণ কৰিলে৷ ইয়াৰ কাৰণটোহে আমাৰ বোধগম্য নহ’ল৷ আনহাতে, উৎপাদনগত দিশটোলৈ মন কৰিলে দেখা যায় যে জনজাতীয় সুৰা প্ৰস্তুতকৰণ প্ৰণালীৰ পৰা বিপণীত উপলব্ধ হোৱালৈকে এটা দীঘলীয়া পৰিক্ৰমাৰ মাজেৰে আহিব লগা হ’ব৷ বৰ্তমান সময়ত বজাৰ অৰ্থনীতিৰ প্ৰাধান্যলৈ চাই জনজাতীয় সুৰাৰ বাণিজ্যকৰণৰ ব্যৱস্থাতো তথাকথিত সুৰা সম্ৰাটসকলৰ প্ৰভাৱ বিস্তাৰৰ আশংকা আছে৷ যদি সেয়ে হয়, ৰাজ্যখনৰ দুৰ্ভগীয়া জনজাতিসকল সুৰাৰ বাণিজ্যকৰণৰ দ্বাৰা লাভবান নহৈ সুৰা উৎপাদন উদ্যোগৰ সস্তীয়া শ্ৰমিকতহে পৰিণত হ’ব৷ সন্দেহ হয় যে জনজাতীয় সুৰা উদ্যোগত কোনো দলে-পেগু, বসুমতাৰী-নাৰ্জাৰী, ৰাভা-হাকাচাম, পাটৰ-ডেকা ৰজা, টেৰণ-ইংতি, থাছচেন-লাংঠাছা আদি উপাধিৰ ব্যক্তিক স্বত্বাধিকাৰী হিচাপে পোৱা নাযাব৷ কথাটো চিন্তনীয়৷ অৱশ্যে তেওঁলোকে খুচুৰা বিক্ৰেতা হ’ব পাৰিব৷ কাৰণ অনুজ্ঞাপত্ৰ লাভ কৰাত তেওঁলোকে অগ্ৰাধিকাৰ নিশ্চয় পাব৷ কথা হ’ল সুৰা যেতিয়া হাত মেলিয়েই পোৱা অৱস্থাৰ সৃষ্টি হ’ব, তেতিয়া নাচনী আইতাজনীৰ নাতিনীৰ বিয়া হ’লে যি অৱস্থা হয়, সেইটোৱেই হ’ব অথবা এনেকৈও ক’ব পাৰি যে ঢোলটো নেবাবি বুলি ক’লেও দুচাপৰ মাৰি হাতৰ খজুৱতি মাৰিব খোজা উৎপতীয়া ল’ৰাটোক ঢোলটো এৰি দিলে সুদাই এৰিবনে? নেৰে, উধাই-মুধাই ঢোলটো কোবাই থাকিব৷\nশেহতীয়াকৈ ৰাজ্যখনৰ আবকাৰী মন্ত্ৰীগৰাকীয়েও সুৰপোয়ীসকলৰ পক্ষ লোৱা যেনহে অনুভৱ হৈছে৷ তেওঁ ‘যুক্তি’ সহকাৰে ‘ড্ৰাই ডে’ৰ সংখ্যাও হ্ৰাস কৰিব বুলি ৰাজহুৱা ঘোষণা কৰিছে৷ সেয়ে মন্তব্য কৰিব পাৰি যে সুৰা উভৈনদী কৰি ৰজাঘৰে ৰাজ্যখনক পাৰিবাৰিক অশান্তি, গাৰ্হস্থ্য হিংসা, সামাজিক অস্থিৰতা আৰু পথ দুৰ্ঘটনা আদিৰ বৃদ্ধিৰ পথ সুগম কৰাৰ ক্ষেত্ৰত যেন অৰিহণাহে যোগাব খুজিছে৷ এয়া পৰিতাপৰ কথা৷ অৱশ্যে ইয়াৰ বিপৰীতে অসমৰ নাম ৰৈ বৈ যাব৷ ‘মনোৰমা ইয়েৰ বুক’ বা দেশৰ অন্য সাধাৰণ জ্ঞানৰ কিতাপত নতুনকৈ সংযোজিত হ’ব এটা প্ৰশ্ন–‘ভাৰতৰ কোনখন ৰাজ্যত দেশী-বিদেশী আৰু স্থানীয় সোমৰস খোৱাপানীতকৈ সহজে পোৱা যায়?’ অসমীয়া ভাষাৰ কিতাপে ইচ্ছা কৰিলে কিছু সংশোধন কৰি সুধাকণ্ঠৰ গীতৰ কথাৰে প্ৰশ্নটো এইদৰে সজাব পাৰে–‘মাইহাং বাটিৰ সোৱাদ পানী উভৈনদী ক’ত?’\nপৰিশিষ্টঃ নক’লেও হ’লেহঁতেন, তথাপি কওঁ–শিৰোনামাত শ্ৰদ্ধেয় ভূপেন হাজৰিকাদেৱৰ ‘ৰিম ঝিম, ৰিম ঝিম বৰষুণে’ শীৰ্ষক গীতটোৰ অতি অৰ্থৱহ শাৰী এটা ধাৰ কৰি সামান্য পৰিৱৰ্তন ঘটোৱা হৈছে৷ প্ৰসংগক্ৰমে উল্লেখযোগ্য যে যোৱা ২০০৮ চনত ব্যতিক্ৰমী ৰাজনীতিক, সুলেখক প্ৰয়াত অঞ্জন দত্ত ডাঙৰীয়াই ‘মাইহাং বাটিৰ সোৱাদ পানী’ শীৰ্ষক কেইবাটিও লেখা (বিভিন্ন লেখকৰ) তেওঁৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত অধুনালুপ্ত ‘আজিৰ দৈনিক বাতৰি’ কাকতখনৰ দেওবৰীয়া বিশেষ ‘অনুভূতি’ত (তেওঁ সম্পাদক আছিল) প্ৰকাশ কৰিছিল৷ অসমৰ বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ পৰম্পৰা পানীয়ৰ সবিশেষ প্ৰকাশ পাইছিল সেই বছৰৰে ৯ মাৰ্চ আৰু ২৫মে’ সংখ্যা দুটাত৷ স্মৰ্তব্য যে দত্ত ডাঙৰীয়াই তেওঁৰ সম্পাদকীয়ত ‘মাইহাং বাটিৰ সোৱাদ পানী’ সম্পৰ্কত এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ মন্তব্য কৰিছিল-‘ধুলিৰ লগত মিলিব লাগিব যেতিয়া/ খন্তেকীয়া জীৱন মোৰ/যক তেন্তে উটি সুৰাৰ সোঁততে/নপৰক যেন সুখৰ ওৰ’ বুলি ওমৰ খায়ামাৰ কবিতা আওৰাই অত্যাধিক সুৰাপানেৰে জীৱনটো শেষ কৰি দিয়াৰ সপক্ষে আমি নহয়, কাৰোবাক সুৰাপান কৰিবলৈ প্ৰলুব্ধ কৰা উদ্দেশ্যও আমাৰ নাই৷’ কিন্তু বৰ্তমানৰ চৰকাৰে (ৰাজ্য) ওমৰ খায়ামৰ কবিতাৰ সমৰ্থনতহে কাৰ্যপন্থা ল’বলৈ আগবাঢ়িছে৷ সেইটো নিঃসন্দেেহ উদ্বেগৰ বিষয়৷ আবকাৰী ৰাজহ বৃদ্ধিৰ নামত ৰাইজৰ পদূলিয়ে পদূলিয়ে সুৰা উপলব্ধি কৰাৰ অৰ্থে গ্ৰহণ কৰা চৰকাৰী নীতিয়ে অনাগত দিনত ৰাজ্যখনৰ সমাজ জীৱনত বিশেষ ঋণাত্মক প্ৰভাৱ পেলাব বুলিহে ভৱিষ্যত বাণী কৰিব পাৰি৷\nপূৰ্বৱৰ্তী লেখা অস্ত্ৰ নে অনশন? ( জুৰি বৰুৱা )\nপৰৱৰ্তী লেখা দুটা কবিতা (ড° কমল কুমাৰ তাঁতী)\nডিচেম্বৰ 1, 2016\t5,818