What Is Passport ECR And NON ECR Assamese ~ Assam Best\nadmin July 7, 2018 September 30, 2018 No Comments on What Is Passport ECR And NON ECR Assamese\nHi FRIEND কি আপোনালোকে জানানে ECR – NON ESR কি হয়. হয় আমি যেতিয়া PASSPORT বনাবলৈ যাওঁ. সেই সময় আমাৰ PASSPOR ত ECR STAMP আহি যায় . কিন্তু আমি বহুতো তেনেদৰে আছো এইটো কি হয় নাজানো.তেতিয়াহলে আজি আমি জানিম ECR কি হয়.লগতে জানিম NON RCR কি হয়.আৰু জানিম দুয়োটাৰ মাজত কি পাৰ্তক্য আছে.গতিকে আজিৰ এই PAGE টো ভাল দৰে মন দি চোৱা. লগতে বোজিবলৈ ও চেষ্টা কৰিবা. আশা কৰিলো মই .তেনেহলে আহক আমি আৰম্ভ কৰো.\nEcr And Non Ecr Full Minning\nতেনেহলে চোৱা আমি একদম চটকাৰ্টত বোজিবলৈ চেষ্টা কৰিম.\n= চোৱা ECR ফোল মিনিং হল CHECK EMIGRATIONREQUATDE .আৰু NON ECR মানে হল CHECK EMAGRETION NOT REQUARDE. এতিয়া আহক আমি জানিলঐ ECR কি হয়.\nECRৰ ফোল মিনিং আমি জানিব পাৰিছোঁ. তেতিয়া হলে এই কাৰণে আমাৰ PASSPORTত থাকে.\nযেনে :- ধৰিলোৱা আমি বিদেখত যাম আমাৰ দেশৰ পৰা .এনেদৰে জগাত যদি আমি যাবলৈ বিছাৰো. Example:- Kuwait. Dubai. Sodi Arabia কিন্তু আমাৰ Passport ত আছে ECR .সেই সময় আমি জল্দি যাব নোৱাৰিম. কিয়নো আমাৰ Passport ত আছে ECR.কিন্তু আপোনালোকে ভাবি আছা যে আমি কেতিয়াও যাব নোৱাৰিম. নহয় এইটো নাভাবিবা. আমি যাব পাৰিম এটা কনডিচনত.\nকনডিচন কি হয়.\nধৰিলোৱা আমি কামৰ কাৰণে বাহিৰত গৈ আছো. সেই সময় আমাৰতো এখন অৰ্ডাৰ চাৰ্টিফিকেট থাকিব জোন খন আমি ভিছা বোলি কওঁ.তেতিয়া সেই সময়ত আমাক পাৰ্মিচন দিয়া ভাৰতৰ বাহিৰত যোৱাৰ বাবে. চৰকাৰী এজেন্ট সকলে আমাৰ পোৰা ভিছাখন ভেৰিফাই কৰিব.\nতেওঁলোকে কি কি চেক কৰিব.\nচোৱা তেওঁলকে এইটো চেক কৰিব যে আমাক কোনোবায় বেল্কমেইল কৰিছে নেকি.আমাক কোনোবাই ফচাই লৈ গৈ আছে নেকি.আৰু বহুতো অন্যান্য ছেকিং কৰিব.আৰু এইবোৰ চেকিং কৰিবলৈ3মাহৰ পৰা4মাহ সময় অ লাগি যায়.আৰু সেই সময় ভাৰতৰ পৰা বাহিৰত যাবলৈ বহুতো দিন লাগি যায়. কিন্তু যেতিয়া চব ছেকিং হৈ যাব .তাঁৰ পিছত যাব পাৰিবা.\nএতিয়া প্ৰশ্ন উঠি আছে কি এবাৰ যদি পাৰমিচন পাই যাওঁ.কি আগলৈ আৰু নালাগে নেকি?\nযেনে:- এবাৰ উভতি বিদেশৰ পৰা আকৌ ভাৰতত আহি যাবা. আৰু তাঁৰ পিছত আকৌ যাবলৈ বিছাৰি আছা. সেই সময় তেনেদৰে আকৌ চেকিং পোৰা হুৱাৰ পিছত আকৌ যাব পাৰিবা.\nএতিয়া আহক জানিলৌ Non Ecr কি হয়. চোৱা যদি মই Non ECR ৰ কথা কৌ . তেন্তে উপৰত জি কথাবিলাক কৈছো চবৰ বিপৰীত হয়.\nযেনে:- আমাৰ একো চেকিং নহব.আমাৰ যোৱাৰ ৰাস্তা ডাইৰেক্ট খোলা থাকিব.যনটো দেশত যাবলৈ বিচাৰো সাইটো দেশত আমি যাব পাৰো.কিয় আমাৰ Passport খন Non ECR হয়.গতিকে চেষ্টা কৰিবা হৰ সময় Non ECR Passport বনাবলৈ. কিন্তু আমি চবে এই খন নোপোৱাৰ কাৰণ সমূহ তলত চাই লোৱা..\nPassport Non ECR Condition\nমই কবলৈ বিছাৰো যদি 10Th Classপাচ Markshet হয় , বা যদি Income Tex দিও .বা আমাৰ ঘৰৰ পৰিয়ালৰ মাজত যদি কোনো এনেদৰে ব্যক্তি আছে চৰকাৰী চাকৰি কৰা. তেন্তে আমি Non ECR Passportবনাবলৈ পাৰিম. ইয়াৰ মাজত এটা প্ৰশ্ন আহি আছে. যে আমাৰ Passport Ecr নে Non Ecrকোনে বাৰু চিনি পাব ?\nচোৱা মই বেছিকৈ দেখি পাইচো Passport আগৰ বিলাকত ECR Stamp থাকি যায়. তাঁৰ পিছত দেখিব পাইছো ECR লিখা থাকে আৰু এতিয়া যদি বনোৱা Passport ৰ ৰং বেলেগ থাকে. গতিকে এইটো কেতিয়াও নাভাবিবা যে কোনেও চিনি নাপাব বোলি.\nএতিয়া প্ৰশ্ন আহি আচে যে ইমান School কৰা নাই .আৰু আমি কোনো Tex দিয়া নাই. বা আমাৰ ঘৰত চৰকাৰী চাকৰি কৰা মানুহ নাই.তেতিয়া সাই সময় কেনেদৰে আমি বনাবলৈ পাৰিম?\nচোৱা যদি ভবা ECR পৰা Non ECR বনাবলৈ. তেন্তে বহুতো পইচা লাগিব 30 পৰা 50 টকালৈ.আৰু যদি এনেকৈ কৰা তেন্তে নিজৰ লচ হব. আৰু খলনি কৰিবা ESR পৰা Non ECR .সেইটো চৰকাৰৰ ফালৰ পৰা কৰি নিদিয়া হয়.এইটো (Brokker)বিলাকে কৰি দিয়ে.\nWhy ECR And Non Ecr Checking Govermant\nকিয় ছেকিং কৰে?\nযেনে:- আমাৰ মেট্ৰিক পাচ চাৰ্টিফিকেট নাই. সেই কাৰণে চেকিং কৰি আচে . কিয়নো যদি আমি মেট্ৰিক পাচ কৰিলো হয়. আমাৰ Passport ত নাথাকিলে হয় ECR . আমি নিজে ভাল দৰে ভিছাখন চাব পাৰিলো হয়.যে আমি কত গৈ আছো কি কাম কৰিবলৈ গৈ আছো .কোনেও ফচাইতো লৈ নগই আছো. সেইটো আমি নিজে জানিলো হয়. কিন্তু আমাৰ যে একো পঢ়া নাই আমি এতিয়া কি জানিম. সেই কাৰণে চৰকাৰে এই টো System ৰাখিছে\nবনাবলৈ অসমত কি কি লাগে\nজানিবলৈ কিল্কি কৰা.\nচোৱা আজি খিকিলৈছো Passport ECR আৰু Non ECRৰ বিষয়. তেন্তে নিচ্চয় বোজি পাইছা কি ECR আৰু Non ECRহয়.কি পাৰ্তক্য হয়. যদি কিবা আৰো সৃধিব আছে. আৰু জানিব আছে .মোক কমেন্ট কৰা বা আমাৰ YouTube Channel ৰ পৰা আৰু জানিব পাৰিবা. বা আমাৰ Facebook ত অ Contect কৰি সূউধিব পাৰিবা…\nবাই Informatinon By Assam best\nCSC Center Assam !! Open New CSC Center In Assam


Effect of Long Covid: এক মাৰাত্মক প্ৰভাৱ এৰি গৈছে Coronaই, আপুনি এই ৰোগবোৰৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত নেকি ? Covid Survivors Show Some serious Symptoms Even after2Years– News18 assam\nHome » photogallery » world »Effect of Long Covid: এক মাৰাত্মক প্ৰভাৱ এৰি গৈছে Coronaই, আপুনি এই ৰোগবোৰৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত নেকি ?\nEffect of Long Covid: এক মাৰাত্মক প্ৰভাৱ এৰি গৈছে Coronaই, আপুনি এই ৰোগবোৰৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত নেকি ?\nLong Covid problems: ক'ৰোনা-মুক্ত হোৱাৰ পাছতো শান্তি নাই, শৰীৰত কিছুমান ৰোগৰ চাপ, বিখ্যাত সমীক্ষাৰ প্ৰতিবেদন চাওক ...\n| May 13, 2022, 23:17 IST\n•কৰোনাৰ সৈতে যুঁজত জয়ী হোৱা স্বত্বেও শৰীৰত হাজাৰ হাজাৰ ৰোগ আছে৷ বিখ্যাত আলোচনী লেঞ্চেটে এই চাঞ্চল্যকৰ তথ্য কঢ়িয়াই আনিছে৷ কৰোনা মুক্ত হ'লেও বহুলোক দীৰ্ঘম্যাদী শাৰীৰিক সমস্যাত ভুগি আছে বুলিও জানিব পৰা গৈছে৷ একাধিক অঙ্গৰ ওপৰত দীৰ্ঘম্যাদী প্ৰভাৱৰ বিষয়ে বিশেষভাৱে উল্লেখ কৰা হৈছে৷ অৰ্থাৎ কৰোনাই শৰীৰৰ বিভিন্ন অঙ্গত বিভিন্ন জটিলতাৰ সৃষ্টি কৰিছে যি কিছু সময় লৈছে৷\n•দ্য লেঞ্চেটে স্পষ্ট কৰি দিছে যে কৰোনা সংক্ৰমণৰ ফলত চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি হোৱা লোকসকলৰ শৰীৰত এই ৰোগৰ ছাপ পৰিছে। ইয়াক লং কোভিড বুলি কোৱা হয়। চিকিৎসকসকলে সমস্যাটো কি জানিবলৈ দ্ৰুত পৰীক্ষাৰ নিৰ্দেশ দিছে।\n•আনকি কৰোনা সংক্ৰমণৰ ২ বছৰ পাছতো, ৰোগটো শৰীৰত থাকে। কৰোনাৰ দ্বাৰা অতিৰিক্ত ভাৱে প্ৰভাৱিত হোৱা সকলৰ বাবে অতিৰিক্ত সাৱধানতা আছে। কিয়নো ২ বছৰৰ পাছতো তেওঁলোক সম্পূৰ্ণৰূপে আৰোগ্য হোৱা নাই। সেয়েহে, অধ্যয়ন অনুসৰি, পুনৰ চিকিৎসাৰ প্ৰয়োজন। শৰীৰত কি সমস্যা আছে পৰীক্ষা কৰিবলৈ পৰামৰ্শ দিয়া হৈছে।\n•লেঞ্চেট, ৰেস্পিৰেটৰী মেডিচিন আলোচনীত প্ৰকাশিত অধ্যয়নটোৰ প্ৰতিবেদনে উদ্বেগ প্ৰকাশ কৰিছে। যদিও অধ্যয়নটো চীনত আছে, ই পৃথিৱীৰ কোনো ঠাইতে ব্যতিক্ৰম নহয়। এই অধ্যয়নটো চীনৰ জিন ইন-টেন চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি হোৱা ২,৪৬৯ জন লোকৰ ওপৰত কৰা হৈছিল। চিকিৎসালয়ৰ পৰা অব্যাহতি দিয়াৰ ১ ৰ পৰা ২ বছৰৰ ভিতৰত তেওঁলোকৰ শাৰীৰিক পৰীক্ষা কৰা হৈছিল।\n•শৰীৰত লক্ষণবোৰ কি? প্ৰথমটো হ'ল ভাগৰ৷ বেছি কাম নকৰাকৈ শৰীৰ ভাগৰুৱা হৈ পৰে৷ ই টোপনিৰ সমস্যাত যোগ হয়৷ দীঘলীয়া কোভিডৰ ফলত প্ৰদৰ্শন হ্ৰাস আৰু শ্বাস-প্ৰশ্বাসৰ সমস্যাও সৃষ্টি হৈছে৷\n•বহুলোকৰ এতিয়াও সোৱাদ আৰু গোন্ধৰ সমস্যা আছে৷ কিছুমান লোক কম ভোক, বুকুৰ বিষ, ধপধপনি, অলপ পৰিশ্ৰম কৰি ভাগৰি পৰা আদি সমস্যাত ভুগি আছে৷ ইয়াৰ উপৰিও, বহুতো কৰোনা ৰোগী মুৰৰ বিষ আৰু উদ্বেগ আৰু ভাগৰত ভুগি আছে৷


Amo3| AsmULB | STEP | হে ইস্ৰায়েলৰ লোকসমূহ, তোমালোকৰ বিৰুদ্ধে অর্থাৎ যিসকলক মিচৰ দেশৰ পৰা মই উলিয়াই আনিলো, সেই গোটেই জনগোষ্ঠীৰেই বিৰুদ্ধে যিহোৱাই কোৱা এই বাক্য শুনা;\n1হে ইস্ৰায়েলৰ লোকসমূহ, তোমালোকৰ বিৰুদ্ধে অর্থাৎ যিসকলক মিচৰ দেশৰ পৰা মই উলিয়াই আনিলো, সেই গোটেই জনগোষ্ঠীৰেই বিৰুদ্ধে যিহোৱাই কোৱা এই বাক্য শুনা; 2“পৃথিৱীৰ সকলো জনগোষ্ঠীৰ মাজৰ পৰা মই কেৱল তোমালোককেই বাচি ললো। এই কাৰণে তোমালোকৰ সকলো পাপ কার্যৰ কাৰণে মই তোমালোকক দণ্ড দিম। ।\n3এক-পৰামৰ্শ নহলে দুজনে জানো একেলগে খোজ কাঢ়ে? 4চিকাৰ নোপোৱাকৈ অৰণ্যত সিংহই জানো গৰ্জ্জন কৰে? একো নধৰাকৈ যুবা সিংহই জানো তাৰ গাঁতৰ ভিতৰত গুজৰি থাকে?\n5ফান্দত টোপ নাথাকিলে জানো চৰাই ফান্দৰ ওচৰলৈ আহে? একো নধৰাকৈ জানো ফান্দ উফৰি উঠে? 6নগৰত ৰণশিঙা বজালে প্ৰজাসকল জানো নকঁপিব? যিহোৱাই নঘটালে জানো নগৰত বিপর্যয় ঘটে ?\n7অৱশ্যে প্ৰভু যিহোৱাই তেওঁৰ দাস ভাৱবাদীসকলৰ ওচৰত তেওঁৰ নিজৰ পৰিকল্পনা প্রকাশ নকৰাকৈ একোকে নকৰে। 8সিংহই গৰ্জ্জন কৰিলে কোনে ভয় নকৰিব? প্ৰভু যিহোৱাই কবলৈ কলে কোনে ভাৱবাদীৰূপে কথা নোকোৱাকৈ থাকিব পাৰিব?\n9তোমালোকে অচদোদ আৰু মিচৰৰ সকলো দুর্গৰ লোকসকলৰ ওচৰত প্ৰচাৰ কৰি কোৱা, ‘তোমালোকে চমৰিয়াৰ পৰ্ব্বতবোৰৰ ওপৰত গোট খোৱা; চোৱা, তাৰ মাজত কিমান বিশৃঙ্খল হৈছে! লোকসকলৰ মাজত কিমান অত্যাচাৰ হৈছে!’”\n10কিয়নো, প্রভু যিহোৱাই এই কথা কৈছে, “তেওঁলোকে ন্যায় কাৰ্য্য কৰিব নাজানে; তেওঁলোকৰ দুর্গবোৰৰ ভিতৰত তেওঁলোকে অত্যাচাৰ আৰু লুট-দ্রব্য সাঁচি থৈছে।\n11এই হেতুকে কোনো এজন শত্ৰুৱে দেশ ঘেৰাও কৰিব; তেওঁ তেওঁলোকৰ শক্তিশালী প্রতিৰক্ষাৰ উপায়বোৰ ধ্বংস কৰিব আৰু দুর্গবোৰ লুট কৰিব।”\n12যিহোৱাই এই কথা কৈছে, “ভেড়াৰখীয়াই যেনেকৈ সিংহৰ মুখৰ পৰা কেৱল ভেড়াৰ দুখন ঠেং বা কাণৰ এডোখৰ উদ্ধাৰ কৰিব পাৰে, তেনেকৈ চমৰিয়াত যি ইস্রায়েলৰ লোকসকলে বাস কৰে, তেওঁলোকে কেৱল শয্যাৰ চুক বা বিচনা চাদৰৰ এটা টুকুৰাৰ সৈতে উদ্ধাৰ পাব।”\n13বাহিনীগণৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাই কৈছে, “তোমালোকে শুনা আৰু যাকোবৰ বংশৰ বিৰুদ্ধে সাক্ষ্য দিয়া । 14কিয়নো, মই যিদিনা পাপৰ কাৰণে ইস্ৰায়েলক দণ্ড দিম, সেইদিনা মই বৈৎ-এলৰ যজ্ঞবেদীবোৰ ভাঙি পেলাম; বেদীৰ শিংবোৰ ভাঙি মাটিত পৰিব।\nমই জাৰকাল কটোৱা ঘৰ আৰু জহকাল কটোৱা ঘৰ ভাঙি পেলাম; হাতী দাঁতৰ শিল্পকার্য কৰা ঘৰবোৰ নষ্ট কৰা হব আৰু ডাঙৰ ডাঙৰ ঘৰবোৰ ধ্বংস কৰা হ’ব।” যিহোৱাই এই কথা কৈছে।


বাইবেলখন সঁচাকৈ ঈশ্বৰৰ বাক্য নে?\nঈশ্বৰৰ অস্তিত্ব আছেনে? যীচু খ্ৰীষ্ট কোন?\nপ্রশ্ন: বাইবেলখন সঁচাকৈ ঈশ্বৰৰ বাক্য নে?\nউত্তৰ: আমাৰ এই প্ৰশ্নটোৰ উত্তৰে আমি কেনেকৈ বাইবেলখন দৃষ্টি কৰোঁ আৰু আমাৰ জীৱনত ইয়াৰ প্ৰয়োজনীয়তাই কেৱল নিৰ্ণয় নকৰে, কিন্তু অৱশেষত ই আমাৰ জীৱনত অনন্ত প্ৰভাৱো পেলাব। যদি বাইবেল সঁচাকৈ ঈশ্বৰৰ বাক্য, তেতিয়াহ’লে আমি ইয়াক পোষণ কৰা, অধ্যয়ন কৰা আৰু বাধ্য হোৱা, আৰু অৱশেষত বিশ্বাস কৰা উচিত। যদি বাইবেল ঈশ্বৰৰ বাক্য, তেন্তে ইয়াক অগ্ৰাহ্য কৰা মানে ঈশ্বৰকে অগ্ৰাহ্য কৰা হ’ব।\nকথাটো হ’ল যে ঈশ্বৰে আমাক বাইবেল দিয়াটো আমাৰ প্ৰতি ঈশ্বৰৰ প্ৰেমৰ প্ৰমাণ আৰু উদাহৰণ। “প্ৰকাশিত” মানে হৈছে ঈশ্বৰ কেনেকুৱা আৰু তেওঁৰ লগত আমাৰ কেনেকৈ সঠিক সম্বন্ধ হ’ব পাৰে তাকে জানিবলৈ ঈশ্বৰে মানৱজাতিক জনালে। বাইবেলত ঈশ্বৰে এইবিলাক প্ৰকাশ নকৰা হ’লে আমি নাজানিলোহেঁতেন। যদিও বাইবেলত ঈশ্বৰে নিজকে ক্ৰমশঃ প্ৰকাশ কৰাটো প্ৰায় ১৫০০ বছৰ হৈছে, ইয়াত সদায়ে মানুহে ঈশ্বৰৰ বিষয়ে জানিবলীয়া সকলো আছে যাতে তেওঁৰ লগত ভাল সম্বন্ধ হ’ব পাৰে। যদি বাইবেল সঁচাকৈ ঈশ্বৰৰ বাক্য, তেন্তে সকলো বিশ্বাস সম্বন্ধীয়, ধৰ্মীয় কাৰ্য, আৰু নৈতিকতাৰ ই চূড়ান্ত কৰ্তৃত্ব।\nআমি নিজকে প্ৰশ্ন কৰিব লাগিব যে বাইবেলখন এখন সধাৰণ কিতাপ নহৈ ঈশ্বৰৰ বাক্য বুলি আমি কেনেকৈ জানিব পাৰোঁ? আন সকলো ধৰ্মীয় গ্ৰন্থ বাদ দি বাইবেলখনৰ বিষয়ে কি শ্ৰেষ্ঠতা আছে? বাইবেলখন সঁচাকৈ ঈশ্বৰৰ বক্য বুলি কিবা প্ৰমাণ আছেনে? এই ধৰণৰ প্ৰশ্নবিলাক চাব লাগিব যদি আমি গম্ভীৰভাৱে বাইবেলখন ঈশ্বৰৰ বাক্য, ঈশ্বৰ নিশ্বাসিত আৰু অমাৰ বিশ্বাস আৰু আচৰণৰ ববে সম্পূৰ্ণ আৰু যথেষ্ট বুলি দাবী কৰোঁ।\nসন্দেহ নাই বাইবেল ঈশ্বৰৰ বাক্য বুলি দাবী কৰাটো। এইটো তীমথিৰ প্ৰতি পৌলে কৰা শলাগনিত স্পষ্ট হৈছে: “…যি পবিত্ৰ শাস্ত্ৰে খ্ৰীষ্ট যীচুৰ সম্বন্ধীয় বিশ্বাসৰ দ্বাৰাই পৰিত্ৰাণৰ অৰ্থে তোমাক জ্ঞানী কৰিব পাৰে, তাকো তুমি শিশু কালৰে পৰা জনি আহিছা। গোটেই শাস্ত্ৰ ঈশ্বৰ-নিশ্বাসিত, আৰু যাতে ঈশ্বৰৰ মানুহ সিদ্ধ আৰু সকলো সৎকৰ্মৰ নিমিত্তে সুসজ্জিত হ’ব পাৰে, তাৰ কাৰণে, শিক্ষাৰ, অনুযোগৰ, পতিত উত্থাপনৰ, আৰু ধাৰ্মিকতা সম্বন্ধীয় শাসনৰ অৰ্থে লাভজনক (২ তীমথিয় ৩: ১৫-১৭)।\nবাইবেল সঁচাকৈ ঈশ্বৰৰ বক্য বুলি আভ্যন্তৰীণ আৰু বাহ্যিক সাক্ষ্য আছে। আভ্যন্তৰীণ সক্ষ্যবিলাক বাইবেলত থকা বাক্যবিলাকে ইয়াক ঈশ্বৰৰ বুলি সক্ষ্য দিয়ে। যদিও আচলতে ছয়ষষ্ঠিখন কিতাপ, তিনিখন মহাদেশত লিখা তিনিটা বেলেগ ভাষাত, প্ৰায় ১৫০০ বছৰৰ অধিক, ৪০ জনমান বিভিন্ন ক্ষেত্ৰৰ পৰা আহা লেখক আছে তথাপি বাইবেলখনত আৰম্ভৰ পৰা শেষলৈকে বিনা বিৰুদ্ধে ঐক্য আছে। এই ঐক্য আন কিতাপবিলাকৰ তুলনাত অনুপম আৰু ইয়াৰ মূলতে ঈশ্বৰৰ বাক্য বুলি জনাৰ সাক্ষ্যবিলাক আছে, কাৰণ ঈশ্বৰে মানুহক পৰিচলনা কৰিছিল যাতে তেওঁৰ বাক্যবিলাক নথিভুক্ত কৰি ৰাখিব পাৰে।\nআন এটা আভ্যন্তৰীণ সাক্ষ্য যে বাইবেল সঁচাকৈ ঈশ্বৰৰ বাক্য বুলি জনা যায় ইয়াৰ পৃষ্ঠাসমূহত থকা ভাববাণীবিলাকত। বাইবেলত ইস্ৰায়েলসহ বিভিন্ন জাতিৰ ভৱিষ্যত, কিছুমান নগৰৰ ভৱিষ্যত, মানৱজাতিৰ ভৱিষ্যত, আহিব লগাজনা যে মছীহ, কেৱল ইস্ৰায়েলৰ নহয়, বিশ্বাস কৰা সকলোৰে ত্ৰাণকৰ্তা আদি শতাধিক সবিশেষ ভাববাণী আছে। অন্য ধৰ্মৰ গ্ৰন্থত থকা বা নষ্ট্ৰাডামৰ ভাববাণীৰ দৰে নহৈ, বাইবেলৰ ভাববণীবিলাক অতি সবিশেষ আৰু কেতিয়াও সিদ্ধ নোহোৱাকৈ থকা নাই। যীচু খ্ৰীষ্টৰ বিষয়ে কেৱল পুৰণি নিয়মত তিনিশতকৈ অধিক ভাববাণী আছে। কেৱল তেওঁ ক’ত জন্মিব আৰু কোন পৰিয়ালৰ পৰা আহিব সিমানেই নহয়, কিন্তু কেনেকৈ তেওঁৰ মৃত্যু হ’ব আৰু তৃতীয় দিনা পুনৰ উঠিব সেয়াও ভৱিষ্যদ্বাণী কৰা আছে। ঈশ্বৰৰ দ্বাৰা নহ’লে সেই ভাববণীবিলাক সিদ্ধ হোৱা বুলি যুক্তি দৰ্শাব নোৱাৰি। বাইবেলত থকাৰ দৰে আন কোনো ধৰ্মৰ গ্ৰন্থত বিস্তৃত ভাববাণী নাই। বাইবেলৰ মূলতে ঈশ্বৰ বুলি তৃতীয় আভ্যন্তৰীণ সাক্ষ্য হৈছে ইয়াৰ অনুপম ক্ষমতা আৰু শক্তিত।\nযিহেতু বাকী দুটাতকৈ এই সাক্ষ্যটো অধিক বিষয়ী-নিৰ্ভৰ, এইটো বাইবেলৰ মূলতে যে ঈশ্বৰ বুলি বুজাত কম শক্তিশালী নহয়। বাইবেলত অনুপম ক্ষমতা আছে যিটো আন কোনো কিতাপতে নাই। এই ক্ষমতা আৰু শক্তি দেখা গৈছে ইয়াৰ আচৰিত শক্তিৰে অসখ্য লোকৰ জীৱন পৰিৱৰ্তনত। নিছাসক্ত লোক ইয়াৰে সুস্থ হৈছে, সমকামীসকল ইয়াৰে মুক্ত হৈছে, ইয়াৰে পাপীক ডবিওৱা হৈছে, আৰু ইয়াক অধ্যয়নৰ যোগে ঘৃণা প্ৰেমলৈ পৰিণত হৈছে। বাইবেলৰ আচৰিত পৰিৱৰ্তনসাধক শক্তি আছে, আৰু সেয়ে সম্ভৱ হৈছে ই সঁচাকৈ ঈশ্বৰৰ বাক্য হোৱাৰ বাবেহে।\nবাইবেল ঈশ্বৰৰ বাক্য বুলি ইয়াৰ বাহ্যিক সাক্ষ্য আছে। ইয়াৰে এটা সাক্ষ্য হৈছে বাইবেলৰ ইতিহাস। বাইবেলত ঐতিহাসিক সবিশেষ থকাৰ বাবে, ইয়াৰ সত্যতা আৰু শুদ্ধতা আন ঐতিহসিক তথ্যৰ দৰে প্ৰমাণৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। পুৰাতাত্ত্বিক সাক্ষ্য আৰু আন লিখনিবিলাকৰ যোগেদি বাইবেলৰ ঐতিহাসিক বিবৰণ শুদ্ধ আৰু সঁচা বুলি সময়ে সময়ে প্ৰমাণিত হৈছে। দৰাচলতে সকলো পুৰাতত্ত্বিক আৰু পাণ্ডুলিপি বাইবেল সমৰ্থিত হৈ ইয়াক এখন প্ৰাচীন জগতৰ সৰ্বাংগসুন্দৰ নথিভুক্ত গ্ৰন্থ বুলি স্বাক্ষৰ বহন কৰিছে। কথাটো হ’লে যে বাইবেলখন শুদ্ধকৈ আৰু সঁচাকৈ ঐতিহাসিকভাৱে ঘটনাপ্ৰবাহবিলাক প্ৰমাণ কৰিব পৰা যায় আৰু সেয়ে স্পষ্ট কৰে যে বাইবেল ঈশ্বৰৰ বাক্য আৰু ইয়াৰ কথাবিলাকৰ ঐতিহাসিক সত্যতা আছে।\nবাইবেলখন ঈশ্বৰৰ বাক্য বুলি আন এটা বাহ্যিক সাক্ষ্য হৈছে মানৱ লেখক কেইজনৰ সাধুতা। আগেয়ে উল্লেখ কৰাৰ দৰে, ঈশ্বৰে বিভিন্ন ক্ষেত্ৰৰ মানুহ ব্যৱহাৰ কৰি তেওঁলোকৰ যোগেদি অমাৰ বাবে ঈশ্বৰৰ বাক্য লিপিবদ্ধ কৰালে। এই মানুহবিলাকৰ জীৱন অধ্যয়ন কৰিলে জনা যাব যে তেওঁলোক সাধু আৰু সৰল নহয় বুলি সন্দেহ কৰাৰ কোনো থল নাই। সাধাৰণ অথচ সাধু আৰু সৰল এই মানুহবিলাকৰ জীৱন পৰীক্ষা কৰি জনা যায় যে তেওঁলোকে যি বিশ্বাস কৰিছিল আৰু ঈশ্বৰৰ পৰা যি বাণী পাইছিল তাৰ বাবে তেওঁলোকে জীৱন আহুতি দিবলৈও কুণ্ঠাবোধ কৰা নাছিল। যিসকলে নতুন নিয়ম লিখিছিল আৰু আন বহুতো শ বিশ্বাসী মানুহে( ১কৰিন্থীয়া ১৫:৬) তেওঁলোকৰ বাৰ্তাৰ সত্যতা জানিছিল কিয়নো তেওঁলোকে যীচুৰ পুনৰুত্থানৰ পিছত দেখিছিল আৰু তেওঁৰ লগত সময় অতিবাহিত কৰিছিল। তেওঁলোকে পুনৰুত্থিত খ্ৰীষ্টক দেখি তেওঁৰ পৰিৱৰ্তনশীল শক্তিৰে প্ৰভাৱান্বিত হৈছিল। তেওঁলোকে ভয়তে লুকাই থকাৰ পৰা ওলাই তেওঁলোকলৈ ঈশ্বৰে প্ৰকাশ কৰা বাণী প্ৰচাৰ কৰিবৰ বাবে মৰিবলৈও ভয় কৰা নাছিল। তেওঁলোকৰ জীৱন আৰু মৃত্যুৱে সাক্ষ্য দিয়ে যে বাইবেল সঁচাকৈয়ে ঈশ্বৰৰ বাক্য।\nবাইবেলখন ঈশ্বৰৰ বক্য বুলি শেষ বাহ্যিক সাক্ষটো হৈছে বাইবেলখন অক্ষতভাৱে থকাটো। বাইবেলৰ প্ৰয়োজনীয়তাত আৰু ই ঈশ্বৰৰ বক্য বুলি দাবী কৰাত, ইতিহাসত আন যিকোনো কিতাপতকৈ বাইবেলখন নষ্ট কৰিবলৈ বহুতো আক্ৰমণৰ মুখামুখি হৈ আহিছে। ডায়’ক্লেছিয়ানৰ দৰে পূৰ্বৰ ৰোমীয়া সম্ৰাট, কমিউনিষ্ট স্বেচ্ছাচাৰী আৰু আধুনিক যুগৰ নাস্তিক আৰু অজ্ঞেয়বাদীলৈকে সকলো আক্ৰমণৰ সত্ত্বেও বাইবেল অক্ষত অৱস্থাতে আছে আৰু আজি ই পৃথিৱীত আটাতকৈ অধিক প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ হৈয়ে আছে।\nসময়ে সময়ে, অজ্ঞবাদীসকলে যুক্তি দৰ্শাই আহিছে যে বাইবেলখন পৌৰাণিক গল্প, কিন্তু পুৰাতাত্ত্বিকে ই ঐতিহাসিক বুলি প্ৰতিষ্ঠা কৰিছে। বিৰুধীসকলে ইয়াৰ শিক্ষাবিলাক আদিম আৰু অপ্ৰচলিত বুলি অক্ৰমণ কৰিছে, কিন্তু ইয়াৰ নৈতিক আৰু বিধিসন্মত ধাৰণা আৰু শিক্ষাবিলাকে পৃথিৱীৰ সমাজ আৰু সংস্কৃতিত ইতিবাচক প্ৰভাৱ পেলাই আহিছে। ইয়াক বিজ্ঞান, মনোবিজ্ঞন, আৰু ৰাজনৈতিক আন্দোলনে আক্ৰমণ কৰি আহিছে, তথাপি ইয়াক লিখাৰ সময়ৰ নিচিনাকৈ আজিও একেদৰেই সত্য আৰু প্ৰাসংগিক হৈ আহিছে। যোৱা ২০০০ বছৰ ধৰি অগণন জীৱন আৰু ইতিহাসৰ মাজেদি অনেক সংস্কৃতি পৰিৱৰ্তন সাধি আহিছে। যেনেকৈয়ে ইয়াৰ শত্ৰুবিলাকে আক্ৰমণ, ধ্বংস, অপমাণ কৰিবলৈ চেষ্টা নকৰক লাগে বাইবেল একেদৰেই শক্তিশালী, সত্য আৰু প্ৰাসংগিক হৈছে আছে। নষ্ট, ধ্বংস কৰিবলৈ অনেক প্ৰচেষ্টা কৰা সত্ত্বেও বাইবেলৰ নিৰ্ভুলতা সংৰক্ষিত হৈ আহিছে আৰু ইয়াৰ এই সাক্ষ্য যে বাইবেল ঈশ্বৰৰ বাক্যহিচাপে ঈশ্বৰে আচৰিতভাৱে ৰক্ষা কৰি আহিছে। ই আমাক আচৰিত লগাব নলাগে যে যেনেকৈয়ে বাইবেল আক্ৰমণ কৰা নহওক লাগে ই সদায় অপৰিৱৰ্তিত আৰু অক্ষত হৈ আহিছে। সৰ্বশেষত যীচুৱে কৈছিল, “আকাশ আৰু পৃথিৱী লুপ্ত হ’ব; কিন্তু মোৰ বাক্য লুপ্ত নহ’ব”(মাৰ্ক ১৩:৩১)। সাক্ষ্যবিলাকলৈ চাই যিকোনোৱে নিঃসন্দেহে ক’ব হয়, বাইবেল সঁচাকৈ ঈশ্বৰৰ বাক্য।\nঅসমীয়া হোম পেজলৈ ঘূৰি যাওক\nঅনন্ত জীৱন পালেনে?\nক্ষমা লাভ কৰিছেনে?\nঈশ্বৰৰ অস্তিত্ব আছেনে?\nপৰিত্ৰাণৰ আঁচনি কি?\nযীচু খ্ৰীষ্ট কোন?


কোৰোণা ভাইৰাছ আৰু আমি - ডা° শান্তনু কুমাৰ বৰা\nসামাজিক সুৰক্ষাৰ স্বাৰ্থত সামাজিক মাধ্যমৰ পৰা সংগৃহিত\nডা° শান্তনু কুমাৰ বৰা\nস্নায়ু শল্য চিকিৎসক\nএইমছ, নতুন দিল্লী\nকোৰোণা ভাইৰাছ সম্পৰ্কে সকলোৱে বহুত শুনিলে, নীতি নিৰ্দেশনা মানি চলিলে, লকডাইন পালন কৰিলে , যোৱা চাৰি পাচ মাহ ধৰি ঘৰৰ চাৰি বেৰৰ মাজত আৱদ্ধ হৈ থাকিল, ফলশ্ৰুতিত বেছি ভাগৰে জীৱন আৰু জীৱিকা এতিয়া প্ৰায় স্হবিৰ হৈ পৰিছে৷ এই সময়ত সৰ্বসাধাৰণৰ মনত বহুতো প্ৰশ্নৰ উদয় হৈছে যে আমি এই ৰোগৰ পৰা বাচি থাকি কি হ’ব যদি আমাৰ দুবেলা দুমুঠি আৰ্জিবলৈ সক্ষম হৈ নাথাকো৷ এই ৰোগ আন ৰোগতকৈ এনে কি বেলেগ যে সকলোৱে নিজৰ কাম ইত্যাদি বাদ দি ঘৰত সোমাই থাকিব লগাত পৰিছে৷ এই ৰোগত মৃত্যুৰ হাৰ তেনেই সামান্য দেখোন , তেনেহ’লে কিয় ইমান হুলস্থূল৷ সকলোৰে মনত উদয় হোৱা এই প্ৰশ্নবোৰ অহেতুক নহয়, হয়তো অলপ বুজা বুজিৰ অভাৱত কিছুমান ভুল ধাৰণাই গা কৰি উঠিছে৷ এই লিখনিৰ জৰিয়তে জনসাধাৰণৰ মনত আউল লগাই থকা দুই এটা প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিবলৈ চেষ্টা কৰিছো৷ এইটো সম্পূৰ্ণ অৰাজনৈতিক লিখনি৷ গতিকে বাদ বিবাদৰ অৱকাশ ৰাখিব বিচৰা নাই৷ সকলোৰে মনত আউল লগাই থকা কথাবোৰ কিছু হ’লেও এই লিখনিৰ জৰিয়তে পৰিষ্কাৰ হ’ব পাৰিলে কষ্ট সাৰ্থক হ’ব৷\nঅথং কোৰোণা সংবাদ\nকোৰোণাৰ বিষয়ে আমি কিমান নাজানো আমি নাজানো৷ এইটো এটা নতুন বেমাৰ৷ মাত্ৰ সাত আঠমাহ পুৰণা৷ এই বেমাৰটোৱে আমাৰ দেহত কি ধৰণেৰে ক্ষতি সাধন কৰিব পাৰে আমি ভালদৰে জ্ঞাত নহয়৷ হয়তো একো নকৰিবও পাৰে বাবে বহুত কিবা কিবি কৰিবও পাৰে৷ কমেও আশী শতাংশ মানুহৰ দেহত কোৰোণাই প্ৰৱেশ কৰিলেও কোন লক্ষণ নোলাই বা অতি সাধাৰণ জ্বৰ , কাঁহ আদিৰ সৃষ্টি হয়৷ বাকী পোন্ধৰ শতাংশ মানৰ উশাহ লোৱাত কষ্ট হৈ অক্সিজেন আদিৰ দৰকাৰ হয় কিন্তু সুস্থ হৈ উঠে৷ বাকী পাঁচ শতাংশ মানৰ ক্ষেত্ৰত এই ৰোগে যথেষ্ট অপকাৰ কৰে আৰু তেনে ৰোগীক আই চি ইউ আদিৰ দৰকাৰ হয়৷ প্ৰায় দুই বা তিনি শতাংশ লোক মৃত্যু মুখত পৰে৷ এই পৰিসংখ্যা বোৰ ঠায়ে ঠায়ে বেলেগ হ’ব পাৰে সামূহিক ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা বা জনসাধাৰণৰ গঢ় আয়ুস আদিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি৷ বিভিন্ন জনৰ শৰীৰত বিভিন্ন ধৰণেৰে প্ৰভাৱ পেলোৱা এই নতুন ৰোগটোৰ বিষয়ে আঁতিগুৰি মাৰি চিকিৎসা বিজ্ঞান এতিয়াও জ্ঞাত নহয়৷ নিকট ভৱিষ্যতত এই বিষয়ে সকলো গম পোৱা যাব আৰু সমাধানো ওলাব৷ তেতিয়ালৈ আমি সকলোৱে মানি চলিবলগীয়া সাৱধানতা খিনি মানি চলিবলৈ কোনেও আপত্তি কৰাৰ কোনো যুক্তি থাকিব নালাগে বা নোৱাৰে৷ নতুন বলাৰ এজনে , কাৰিকৰী ভাৱে দুৰ্বল হ’লেও, ভাল ভাল বেটছমেনকো প্ৰথমে শ’লঠেকত পেলাব পাৰে৷ কিন্তু লাহে লাহে তেওঁক সকলোৱে ছয় চাৰি মাৰিবলৈ লয়৷ কোৰোণাক আমিও প্ৰতিহত কৰিব পাৰিম, কেৱল কিছু সময়ৰ আৱশ্যক৷ দেশে বিদেশে সকলোৱে কোৰোণাৰ বিধান উলিয়াবলৈ দিনে নিশাই লাগি আছে৷ আমি সফল হ’মেই৷ তেতিয়ালৈকে নিজৰ আৰু পৰিয়ালটোৰ স্বাস্থ্যৰ কথা ভাৱি সাৱধানে থাকক৷\nসাৱধানতা বনাম ভীতিগ্ৰস্থতা\nযোৰাবাট পাৰ হওতে ৰাস্তাৰ কাষৰ শিলবোৰত বহুত সাৱধানবাণী লিখা থাকে৷ " গাড়ী জোৰেৰে নচলাব, ঘৰত আপোনাৰ কাৰণে আপোনাৰ পৰিয়ালে অপেক্ষা কৰি আছে৷" ইত্যাদি৷ এইবোৰ আমাক সাৱধান কৰিবলৈ লিখা থাকে , ভয় খুৱাবলৈ নহয়৷ দূৰ্গম পথচোৱা আমি যাতে অপায় অমংগল নোহোৱাকৈ পাৰ হ’ব পাৰো৷ আমি কেতিয়াবা আপত্তি কৰিছো নেকি যে আমাৰ দৃষ্টি ভংগ কৰি আমাৰ বিপদ মাতি আনিবলৈ এই কথাবোৰ লিখি থোৱা হৈছে৷ তদ্ৰুপ কোৰোণাৰ বিষয়ে সতৰ্কীকৰণ সম্পৰ্কীয় প্ৰচাৰ বোৰ কাকো ভয় খুৱাবলৈ নহয় , বৰঞ্চ সাৱধান হ’বলৈহে দি থকা হৈছে যাতে এই সংক্ৰামক বেমাৰটো আমাৰ দেহলৈ বিয়পিব নোৱাৰে৷\nলকডাউন সমাধান নেকি\nএখন দেশৰ চিকিৎসা ব্যৱস্থা যিমানেই উন্নত বা সক্ষম নহওক কিয় কোনো দেশেই এটা মহামাৰীৰ লগত মোকাবিলা কৰিব পৰাকৈ প্ৰস্তুত হৈ নাথাকে বা থাকিব নোৱাৰে৷ আমেৰিকাৰ দৰে আগশাৰীৰ দেশেই কোৰোণা নিয়ন্ত্ৰণত বহুত অসুবিধাৰ সন্মখীন হৈছে, ভাৰতৰ দৰে উন্নয়নশীল দেশ সমূহৰ কথা নকলোৱেই বা৷ লকডাইনৰ প্ৰয়োজনীয়তা এইখিনিয়েই যে ই বেমাৰটো বনজুইৰ দৰে বিয়পি পৰাৰ আগতে চিকিৎসা ব্যৱস্থা বা প্ৰশাসন ব্যৱস্থাক মহামাৰীটোৰ লগত মোকাবিলা কৰিব পৰাকৈ প্ৰস্তুত হ’বলৈ কিছু সময় প্ৰদান কৰে ৷ জনসাধাৰণো এই সময়ত সজাগ হৈ পৰে আৰু দৈনন্দিন জীৱনত কিছু পৰিৱৰ্তনৰ সৈতে খাপ খাই পৰিবলৈ নিজক প্ৰস্তুত কৰিবলৈ সুবিধা পায়৷ জনস্বাস্থ্য বিপদগ্ৰস্ত হৈ পৰাৰ সময়ত জনসাধাৰণৰ সহযোগত লকডাউনৰ জৰিয়তে কিছু হ’লেও সকাহ পোৱা যায় যদিও ই কেতিয়াও স্থায়ী সমাধান হ’ব নোৱাৰে৷ দীঘলীয়া লকডাউন কাৰো কাম্য নহয় ৷ কাৰণ অৰ্থনীতি ই কোঙা কৰি পেলাব৷ সেয়েহে সকলো ঠাইৰে প্ৰশাসনে স্থানীয় বিষয় বোৰলৈ লক্ষ্য ৰাখি লাহে লাহে এই লকডাউন শিথিল কৰি আহিছে, কেতিয়াবা হয়তো পুনৰাই দিব লগাত পৰিছে৷ আমি ধৈৰ্য্যৰে সহযোগ কৰাতো দৰকাৰী৷ যেতিয়ালৈকে এই বিপদৰ সময় পাৰ হৈ নাযায় , তেতিয়ালৈকে জীৱন আৰু জীৱিকাৰ মাজত এক সন্তুলন বজাই ৰখাটো প্ৰয়োজনীয়৷\nপজিটিভ নিগেটিভ পজিটিভ\nধৰক আপুনি আপোনাৰ এটা ৰোগ দেখুৱাবলৈ এজন ডক্তৰৰ ওচৰলৈ গ’ল৷ আপোনাৰ পৰা ৰোগ সম্পৰ্কে জানি ডক্তৰ জনে এখন এক্সৰে কৰিবলৈ ক’লে l কিন্তু এক্সৰে খনত ডক্তৰ জনে সন্দেহ কৰা বেমাৰটো ধৰা নপৰিল মানে আপোনাৰ টেষ্টটো নিগেটিভ৷ তেতিয়া তেখেতে আপোনাক এখন চিটিস্কেন কৰাব ক’লে৷ আপুনি কৰিলে আৰু এইবাৰ চিটি স্কেনত বেমাৰটো ধৰা পৰিল মানে আপোনাৰ টেষ্টটো পজিটিভ৷ মানে আপুনি নিগেটিভৰ পৰা পজিটিভ হৈ গ’লনেকি? নহয় আচলতে আপুনি পজিটিভেই হয় কিন্তু এক্সৰেৰ ৰোগ ধৰা পেলোৱাৰ ক্ষমতা চিটি ষ্কেনতকৈ কম হোৱাৰ কাৰণে ই নিগেটিভ বুলি দিয়া ৰিজাল্ট টো মিছা আছিল মানে false negative. তেনে ক্ষেত্ৰত আপোনাৰ মনত প্ৰশ্ন অহাটো স্বভাবিক যে প্ৰথমে এক্সৰে খন কৰিনো মোক কিয় বিভ্ৰান্ত কৰা হ’ল৷ কাৰণটো হ’ল এক্সৰে অতি সহজে আৰু কম সময়তে কৰিব পৰা এটা পৰীক্ষা৷ কিন্তু চিটি স্কেনৰ বাবে সময় লাগে৷ এক্সৰেত যদি আপোনাৰ বেমাৰটো ধৰা পৰি গ’ল হয় তেনেহ’লে তৎক্ষণাৎ আপোনাৰ চিকিৎসা আৰম্ভ কৰিব পাৰিলেহেতেন৷ চিটিস্কেনৰ ৰিপোৰ্ট অহালৈ ৰৈ থকাৰ প্ৰয়োজন নহ’ল হয়৷ ঠিক তেনেকৈ কোৰোণাৰ ক্ষেত্ৰত কৰা ৰেপিড এণ্টিজেন টেষ্টটোৰ ফলাফল অতি সোনকালে পোৱা যায়, কেই মিনিটমানৰ ভিতৰতে৷ যদি পজিটিভ আহে আপুনি পজিটিভ কিন্তু নিগেটিভ আহিলেহে সমস্যা ৷ আপুনি false negative ও হ’ব পাৰে৷ গতিকে সন্দেহটো নাইকিয়া কৰিবলৈ RTPCR কৰাটো দৰকাৰী যাৰ ৰিজাল্ট আহিবলৈ কেবাদিনো লাগে৷ যদি ৰেপিড এণ্টিজেন টেষ্টে শুদ্ধকৈ যদি নিগেটিভ পজিটিভবোৰ ধৰিবই নোৱাৰে তেনেহ’লে এইটো কৰিনো মানুহক কিয় বিভ্ৰান্ত কৰা হৈছে৷ ইয়াৰ উত্তৰটো হ’ল যদি এশ জন মানুহ কোৰোণাৰ টেষ্ট কৰিব আহে এখন চিকিৎসাকেন্দ্ৰলৈ আৰু ৰেপিড এণ্টিজেন টেষ্টৰ জৰিয়তে যদি তাৰে ত্ৰিছজনৰো পজিটিভ পোৱা যায় তেনেহ’লে সেই ত্ৰিছজনৰ ক্ষেত্ৰত চিকিৎসকৰ তত্ত্বাৱধানত তৎক্ষণাত চিকিৎসা আৰম্ভ কৰিব পৰা যাব ৷ একো ঔষধ নিদিয়েই হওক , পেৰাচিটেমলৰেই হওক, ভিটামিন চি ৰেই হওক বা প্লাজমা থেৰাপিৰেই হওক, সেইটো চিকিৎসকৰ সিদ্ধান্ত ৷ তাত কাৰো দ্বিমত থাকিব নোৱাৰে৷ এই চিকিৎসা ঘৰতো হ’ব পাৰে, কোৱাৰেণ্টাইন চেণ্টাৰতো হ’ব পাৰে বা হস্পিতালততো হ’ব পাৰে ,চৰকাৰী নীতি অনুসৰি৷ বাকী সত্তৰ জন কিন্তু RTPCR ৰ ৰিপৰ্ট নহালৈকে সন্দেহৰ আৱৰ্তত থাকিব আৰু নিজকে আনৰ পৰা দূৰত ৰাখিব লাগিব৷RTPCR ৰিপৰ্টত এই সত্তৰ জনৰ কোনো পজিটিভ নহ’বও পাৰে বাবে কেইজনমান হ’বও পাৰে৷ এতিয়া এই নতুনকৈ পজিটিভ হোৱা কেইজনে যদি ক’বলৈ ধৰে আমিটো প্ৰথমে নিগেটিভ আছিলো এতিয়া কেনেকৈ পজিটিভ হ’লো তেতিয়া তেওঁলোকৰ এই এক্সৰে চিটিস্কেনৰ ৰ উদাহৰণটোৱে সহায় কৰিব৷ আচলতে ৰেপিড এণ্টিজিন টেষ্টৰ ৰ ৰোগ ধৰা পেলোৱাৰ ক্ষমতা RTPCR ত কৈ কম হোৱাৰ বাবে প্ৰথমবাৰ ভুলকৈ নিগেটিভ আহিছিল মানে false negative.\nকোৰোণা ৰাজনীতি নেকি\nএইটো আপোনাৰ মনৰ কথা৷ যদি আপুনি ভাৱিছে ইয়াত কোনো ৰাজনীতি হোৱা নাই আৰু প্ৰশাসনে যথাসম্ভৱ চেষ্টা কৰিছে এই সংকটৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পাবলৈ তেতিয়াও আপুনি শুদ্ধ আৰু যদি আপুনি ভাৱিছে যে কোৰোণাক লৈ ৰাজনীতি হৈছে আৰু কোনো কোনোৱে ইয়াক নিজৰ আৰ্থিক, ৰাজনৈতিক সুবিধাৰ কাৰণে ব্যৱহাৰ কৰিছে\nতেতিয়াও আপুনি শুদ্ধ৷ আপোনাৰ যুক্তিৰ লগত এই বিষয়ে এই সময়ত যুক্তিযুক্ততা কৰাৰ কোনো যুক্তি নাই৷ কিন্ত এটা কথা মনত ৰখা উচিত যে যদি সঁচাকৈ ৰাজনীতি হৈছে এই ৰাজনীতি কোনো জাতি, মাটি বা ভেটিক লৈ হোৱা নাই যে আপুনি প্ৰাণ দিব , এয়া হৈছে আপোনাৰ স্বাস্থ্যক লৈ৷ গতিকে ইয়াৰ প্ৰতিবাদ কৰিবলৈ গৈ আপুনি চিকিৎসক বা বিশেষজ্ঞই দিয়া সাৱধনতা বোৰ পালন লকৰি নিজৰ বহুমূলীয়া জীৱনটোলৈ সংকট মাতি নানিব৷ কাৰণ কোৰোণাই কোনো ৰাজনীতি চিনি নাপায়, ইয়াৰ নীতি হ’ল মানুহৰ দেহৰ ক্ষতি সাধন কৰা৷ আপুনি কাহঁ এটা নমৰাকৈও কোৰোণা আপোনাৰ দেহৰ পৰা খেদি পঠাব পাৰিব পাৰে কিন্তু এই কোৰোণাই আপোনাৰ দেহৰ বিভিন্ন অংগ প্ৰত্যংগত এনে কিছুমান ক্ষতি কৰি যাব পাৰে যাৰ ফল হয়তো আপুনি গোটেই জীৱন ভুগি থাকিব লগাত পৰিব পাৰে৷ গতিকে এই সংকটৰ সময়ত যি জনে যি কৰি আছে ৰাজনীতি কৰিছে , সমাজনীতি কৰিছে কৰি থাকিব দিয়ক কিন্তু আপোনাৰ নীতি হ’ব লাগিব প্ৰয়োজনীয় নীতি নিয়ম বোৰ আখৰে আখৰে পালন কৰি, কেৱল দৰকাৰী কামতহে বাহিৰলৈ গৈ, এৰাই চলিব পৰা সকলো কাম সদ্যহতে পিছুৱাই থৈ নিজৰ লগতে নিজৰ পৰিয়ালটোক এই কঠিন সময় ছোৱা কোনো অপায় অমংগল নোহোৱাকৈ পাৰ কৰি নিয়াটো৷\nআমি কিবা ভুল কৰি আছো নেকি?\nএই প্ৰশ্নৰ উত্তৰ পাবলৈ আমি অকণমান ইতিহাসৰ পাত খুচৰি চাব লাগিব ৷ ১৯১৮ চনৰ পৰা ১৯২০ চনলৈ স্পেনিছ ফ্লু নামৰ মহামাৰীয়ে পৃথিৱীত ত্ৰাসৰ সৃষ্টি কৰিছিল৷ ৷ তেতিয়া পৃথিৱীৰ জনসংখ্যাও আজিতকৈ বহুত কম আছিল৷ তথাপি সেইসময়ত উন্নত চিকিৎসাৰ অভাৱতেই হওক বা জনসংযোগ মাধ্যমৰ অভাৱৰ বাবেই হওক বা ভাইৰাছটোৰ সক্ষমতাৰ বাবেই হওক পাচঁ কোটি মানুহৰ প্ৰাণ গৈছিল এই মহামাৰীত৷ আজিৰ দৰে তেতিয়াও লকডাউন, মাক্স ব্যৱহাৰ কৰা, পৰাপক্ষত ঘৰত থকা আদি সাৱধানতা টোৰ পালন কৰিবলৈ আহ্বান জনোৱা হৈছিল৷ মানুহে প্ৰথমে পালনো কৰিছিল যদিও এই বাধ্যবাধকতা বোৰে লাহে লাহে সকলোকে আমুৱাইছিল আৰু জনসাধাৰণ অসাৱধান হৈ পৰিছিল৷ পৃথিৱীবাসীৰ এই দায়িত্বহীনতাৰ সুযোগ লৈ স্পেনিছ ফ্লুৱে দ্বিতীয়টো ঢৌত আটাইতকৈ বেছি সংখ্যক মানুহৰ প্ৰাণ লৈছিল৷ মানুহে নিজৰ ভুল বুজি পাই পুনৰাই সাৱধানতা অৱলম্বন কৰি স্পেনিছ ফ্লুুক পৃথিৱীৰ পৰা মষিমূৰ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল৷ আমি ইতিহাসৰ ভুলবোৰ পুনৰাবৃত্তি হ’বলৈ দিব নালাগে৷ নহ’লে কেতিয়াবা বহুত ক্ষতি হোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকে৷ এই কোৰোণা মহামাৰীৰ সময়তো ৰাইজে একেলগে থিয় হ’লে পৃথিৱীৰ পৰা ইয়াক নিৰ্মূল কৰিবলৈ বেছি সময় নালাগিব৷ আমাৰ সতৰ্কতা, সাৱধানতা আৰু সহযোগিতাই হ’ল বৰ্তমান সময়ত কোৰোণাৰ প্ৰধান প্ৰতিৰোধ৷\nকোভিড ১৯ ক লৈ ইমান হৈ চৈ কিয়?\nকোৰোণা ভাইৰাছ আগতেও আহিছিল৷ উদাহৰণস্বৰূপে ২০০২ চনত SARS ৰূপত আৰু ২০১২ চনত MERS ৰূপত ৷ প্ৰকৃততে কোভিড ১৯ ত মৃত্যু হাৰ ২_৩% , SARS ত ৯.৫ % আৰু MERS ত ৩৪ %. মৃত্যুৰ হাৰ কম হ’লেও কোভিড ১৯ ৰ বিশেষত্ব হ’ল যে ই অতি সহজে এজনৰ পৰা আন এজনলৈ বিয়পিব পাৰে যিটো আন দুটা ভাইৰাছৰ ক্ষেত্ৰত দেখা পোৱা নগৈছিল৷ সেয়েহে বাকী দুটা ভাইৰাছ কেইখনমান দেশতেই সীমাবদ্ধ হৈ ৰৈছিল যদিও কোভিড ১৯ য়ে গোটেই পৃথিৱী ছানি ধৰিছে৷ এই কোভিড ১৯ ৰ আৰু এটা বিশেষত্ব দেখা পোৱা গৈছে যে কোনো লক্ষণ নথকা মানুহেও আনৰ গালৈ এই ৰোগ বিয়পাব পাৰেl SARS আৰু MERS সৃষ্টিকাৰী Coronavirus বেছি শক্তিশালী হোৱাৰ কাৰণে আক্ৰান্ত প্ৰায় সকলো ৰোগীৰ দেহতে লক্ষণ দেখা দিছিল৷ লক্ষণহীন covid 19 ৰ ৰোগী সকল সেই কাৰণে একপ্ৰকাৰে সমাজৰ বাকী জনসাধাৰণৰ বাবে বেছি বিপদজনক হ’ব পাৰে৷ ৷ কোভিড ১৯ ৰ এই বিশেষ গুণদুটাৰ বাবেই ইয়াক লৈ ইমান হৈ চৈৰ সৃষ্টি হৈছে৷ কোৱাৰেণ্টাইন কৰোৱা হৈছে , লকডাউন কৰোৱা হৈছে যাতে ভাইৰাছটোৱে জনসাধাৰণৰ মাজত বনজুইৰ দৰে বিয়পি পৰিব নোৱাৰে৷ কোৱাৰেণ্টাইন এই কাৰণেই যে ১৪ দিনৰ পিছত এই ৰোগীসকলৰ দেহত ভাইৰাছটোৱে নিজৰ গুণাগুণ হেৰুৱাই পেলাই আৰু ৰোগীজন নিজৰ লগতে আনৰ বাবেও বিপদৰ আৰু কাৰণ হৈ নাথাকে ৷ ইয়াকে নকৰিলে অতি সহজে এই ভাইৰাছ সমাজৰ গৰিষ্ঠ সংখ্যক মানুহৰ মাজত বিয়পি পৰিব পাৰে৷ তাৰে পাঁচ শতাংশ ৰোগীকো যদি আই চি ইউৰ দৰকাৰ হয়, তেনেহ’লে আমাৰ দেশৰ কিয় , পৃথিৱীৰ উন্নত দেশৰ চিকিৎসা ব্যৱস্থাও এই অত্যাধিক প্ৰয়োজনীয়তাৰ জোৰা মাৰিবলৈ সক্ষম নহ’ব৷ তাৰ প্ৰমান আমি খবৰে বাতৰিয়ে পাইয়ে আছো৷ অকমান সাৱধানতাৰে আমি বহু অনাকাংক্ষিত মৃত্যু প্ৰতিৰোধ কৰিব পাৰো৷\nমানি ল’লো কোভিড ১৯ ত মৃত্যু হাৰ মাত্ৰ ২_৩ % l কিন্তু এইটো এটা পৰিসংখ্যা মাত্ৰ৷ কাৰোবাৰ পৰিয়ালত যদি এনে অঘটন হয় তেনেহ’লে সেই পৰিয়ালটোৰ বাবে সেয়া ১০০% ক্ষতি৷ গতিকে নিজৰ লগতে নিজৰ পৰিয়ালটোক বচাওক মাথো কেইটামান সহজ নিয়ম পালন কৰি, বিষয়টোৰ গুৰুত্ব উপলব্ধি কৰি, ওচৰ চুবুৰীয়াৰ মাজত সজাগতাৰ সৃষ্টি কৰি, কোনোবাই অবৈজ্ঞানিক কথাৰে বিভ্ৰান্ত কৰাৰ চেষ্টা কৰিলে ভালদৰে বুজাই দি, আৰু তাৰ মাজতে নিজৰ জীৱিকাৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় কাম বোৰ কৰি সাৱধানতাৰে কৰি থাকি৷এজন সচেতন নাগৰিক হিচাপে সকলোৱে আপোনাৰ পৰা এইখিনি দায়বদ্ধতা আশা কৰিছে৷\nপেটৰ ভোক ক্ষোভলৈ ৰূপান্তৰিত হ’বলৈ বেছি সময় নালাগে৷ ফলশ্ৰুতিত জনসাধাৰণে যাতে হিতাহিত জ্ঞান হেৰুবাই সামান্য নাতি নিয়ম বোৰো মানিবলৈ অস্বীকাৰ নকৰে তাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰখাৰ দায়িত্ব চৰকাৰৰ৷ সঘনাই লকডাউন, সাধাৰণ ৰাইজৰ জীৱিকাৰ ক্ষেত্ৰত দেখা দিয়া হাজাৰটা অসুবিধা , সুবিধাভোগীৰ মুনুফা আদায়, আন ৰোগৰ ক্ষেত্ৰত দেখা দিয়া অসুবিধা আদি সমস্যাবোৰ এক মানৱীয় দৃষ্টিভংগীৰে সমাধান কৰাটো সুশাসনৰ পৰিচায়ক৷ বৰ্হিৰাজ্যৰ পৰা কাম হেৰুৱাই ঘূৰি অহা যুবকসকলৰ পুনৰ সংস্থাপনৰ ব্যৱস্থা কৰা, ব্যক্তিগত প্ৰতিস্থানৰ ওপৰত চকু ৰখা যাতে কৰ্মচাৰী সকলক অযথা দৰমহা কৰ্তন বা চাকৰিৰ পৰা অব্যাহতি আদি কৰিব নোৱাৰে বা এই প্ৰতিষ্ঠানবোৰক কিছু আৰ্থিক সহায় দিয়া আদি বিশেষ জৰুৰী৷ সৰু সুৰাকৈ হ’লেও কিবা নতুন ব্যৱসায় আৰম্ভ কৰিবলৈ আৰ্থিক সাহায্যৰে যুৱচামক উৎসাহিত কৰাটো অতিকে প্ৰয়োজনীয়৷ অন্য ৰোগত ভূগি থকা ৰোগীসকলৰ সুবিধাৰ কাৰণে যথা সম্ভৱ ব্যৱস্থা লোৱা জৰুৰী৷ ইয়াৰ পিছতো জনসাধাৰণ বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত ক্ষুণ্ণ বা ক্ষোভিত হোৱাটো স্বাভাবিক কাৰণ এনে জীৱনশৈলী কাৰো পৰিচিত বা কাম্য নহয়৷ কিন্তু এই ক্ষোভবোৰ হিটলাৰী পদ্ধতিৰে দমন কৰিবলৈ চেষ্টা কৰাতকৈ মানবীয় দৃষ্টিভংগীৰে সমাধান কৰাটো জৰুৰী৷ সকলোৱে এই কথাটো উপলব্ধি কৰাটো দৰকাৰ যে চৰকাৰ আৰু ৰাইজে সহযোগিতাৰে কাম নকৰিলে এই আপদকালৰ পৰা নিস্তাৰ পোৱা সহজ নহ’ব৷\nসমাজৰ স্বয়ম্ভু স্বাস্হ্য বিশেষজ্ঞ সকলৰ প্ৰতি\nউচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ সকলো ৰায় আমাৰ মনঃপুত নহ’ব পাৰে কিন্তু আমি মানি লও বা ল’বলৈ বাধ্য কাৰণ বিচাৰৰ ক্ষেত্ৰত এই অনুষ্ঠান শীৰ্ষত৷ ঠিক তেনেকৈ আমাৰ দেশৰ স্বাস্থ্য সংক্ৰান্তীয় শীৰ্ষতম অনুষ্ঠান ICMR বা ই নিয়োগ কৰা অখিল ভাৰত আয়ুবিজ্ঞান সংস্থানকে আদি কৰি বিভিন্ন প্ৰতিষ্ঠানৰ বিশেষজ্ঞ সকলৰ সকলো কথাত বুঢ়া আঙুলি দেখুৱাই একে ৰাতিতে স্বয়ম্ভু স্বাস্থ্য বিশেষজ্ঞ হৈ সমাজৰ কিছু সংখ্যক লোকে কি সাহসত জনস্বাস্থ্যৰ প্ৰতি সংকট কঢ়িয়াই আনিবলৈ ধৃষ্টতা দেখুৱাইছে তাকে ভাৱি আচৰিত হৈছো৷ কি বৈজ্ঞানিক যুক্তিৰ আধাৰত এই বেমাৰটো এটা প্ৰহসন মাত্ৰ, মোৰ চিনাকি কাৰো হোৱা নাই যেতিয়া এনেকুৱা এটা বেমাৰেই নাই, চব ৰাজনৈতিক কাৰচাজী , চিকিৎসক সকলো সাঙোৰ খাই থকা এটা পৃথিৱীভিত্তিক ষড়যন্ত্ৰ আদি এশ এবুৰি ভিত্তিহীন কথাৰে সহজ সৰল জনসাধাৰণক বিপথে পৰিচালিত কৰি কিমান অনাকাংক্ষিত ভুল কৰিছে কিবা হিচাপ আছেনে৷ যোৱা চাৰি পাঁচ মাহৰ জীৱন সকলোৰে বাবে অসহনীয়, কাৰো কাম্য নাছিল এন এক দুঃসময়৷ কিন্তু এয়া সময়ৰ দাবী৷ সকলো মানি ল’ব পাৰি, চৰকাৰৰ সফলতা-বিফলতা, আমাৰ স্বাস্থ্যবিভাগৰ দুখলগা অৱস্থা, সাধাৰণ মানুহৰ পেটৰ ভাতমুঠিও দুৰ্বিষহ হৈ পৰাত উদ্গীৰিত হোৱা ৰাইজৰ স্বাভাবিক ক্ষোভ ইত্যাদি ,কিন্তু মানি ল’ব নোৱাৰি এই বেমাৰটোৰ বিষয়ে কৰা কিছুমান অৰ্থহীন মনে সজা মন্তব্য, সি লাগিলে যিয়েই নকৰক কিয়, কোনোবা সাহিত্যিক, শিল্পী, নেতা, অভিনেতা বা কোনো বিশেষ চিকিৎসকেই নহওক কিয়৷ পৃথিৱীৰ সকলো স্বাস্থ্য সম্পৰ্কীয় জ্ঞানক বুঢ়া আঙুলি দেখুৱাই তিঘিলঘিলাই থকা এই ভাইৰাছটোৰ বিষয়ে এই সময়ত কোনো অবিশেষজ্ঞৰ মন্তব্যই গ্ৰহণযোগ্য নহয়৷ যি সকলে এই কাম কৰি সমাজত বিভ্ৰান্তিৰ সৃষ্টি কৰাৰ চেষ্টা কৰিছে , যি উদ্দেশ্যতেই নহওক কিয়, তেওঁলোকে এটা কথা মনত ৰখা উচিত যে সেই উক্তি বা মন্তব্যবোৰে কোনো লঘোনীয়া পেট ভৰাব নোৱাৰে, কিন্তু ভাইৰাছটোক কাৰোবাৰ জীৱন লোৱাত সহায় কৰি দিব পাৰে সি ধূৰূপ৷ আপুনি সকলো কৰক ,চৰকাৰক সমালোচনা কৰক, আপোনাৰ হাতত এই পৰিস্থিতি মোকালিবা কৰিব পৰাকৈ কিবা ভাল উপায় আছে যদি কওক , চাকৰি হেৰুৱা ওচৰৰ ল’ৰাটোক কিবা এটা কৰিবলৈ সহায় কৰি দিয়ক কিন্তু আপুনি যি বিষয়ত বিশেষজ্ঞ নহয় সেই বিষয়ত মুখ নুখুলিব৷ আপুনি সেই প্ৰতিষ্ঠানৰ অংশ নহয়, তাৰ বাবে বছৰৰ পিছত বছৰ সাধনা কৰি থকা মনিষী বহুতো আছে৷ তেওঁলোকক কাম কৰিব দিয়ক৷ আপুনি কাকোৱেই বিশ্বাস কৰিব পৰা নাই, নকৰিব৷ নিজৰ যি মন যাই তাকে কৰক কিন্তু আনক বিপথে প্ৰৰোচিত নকৰিব আপোনাৰ জ্ঞান নথকা বিষয় এটাত অযথা জ্ঞান জাহিৰ কৰিবলৈ গৈ৷ এইটো আপোনাৰ দৰে ৰাতিৰ ভিতৰতে মাটি ফুটি ওলোৱা স্বঘোষিত বিশেষজ্ঞ সকলৰ প্ৰতি এটা অনুৰোধ আহ্বান৷\nসমাজৰ দায়িত্বশীল নাগৰিক সকলৰ প্ৰতি\nআপোনালোক অসহায় নহ’ব, ভয়ো নকৰিব মাথো কিছু সাৱধান হওক৷ কোৰোণা এইটো ৰূপত কেতিয়াও থাকিব নোৱাৰে, ইয়াৰ প্ৰকোপ কমিবই৷ মাথো কিছু সময়ৰ কথা৷ তেতিয়ালৈকে এজন চিকিৎসক হিচাপে এইটোৱেই ক’ব বিচাৰো কোৰোণাক ইমান সহজভাৱে নল’ব৷ কোৰোণা একো বেমাৰেই নহয় বুলি চচিয়েল মেডিয়াত লাইক কমেণ্টৰ আশাত দি থকা ভিত্তিহীন কথাবোৰত গুৰুত্ব নিদি নিজৰ তথা পৰিয়ালৰ সুৰক্ষাৰ কথা চিন্তা কৰক৷ বহুতে আপোনাক ক’ব ভাইৰাছ বহুত আছে , অকল এইটো ভাইৰাছক ইমান গুৰুত্ব কিয় দিয়া হৈছে , নিশ্চয় কিবা ষড়যন্ত্ৰ আছে৷ বহুতে এনেকেও ক’ব যে কেইজননো মৰিছে কোৰোণাত তাতকৈ ইটো বেমাৰত ইমান বেছি মৰে, সিটো বেমাৰত সিমান বেছি মৰে ইত্যাদি ইত্যাদি৷ আমি ভাইৰাছ, বেক্টেৰিয়াৰ মাজতেই জীয়াই আছো, বাকী বেমাৰত মৃত্যুৰ হাৰ কোৰোণাতকৈ বেছি হ’ব পাৰে কিন্তু পাৰ্থক্য এটা আছে, কোৰোণা এটা নতুন বেমাৰ ৷ এই বেমাৰৰ বিষয়ে যিমান জানো তাতকৈ হয়তো বহুত বেছি নাজানো৷ এই বেমাৰে আক্ৰান্ত সকলৰ দেহত কি পাৰ্শ্বক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰে, দীৰ্ঘভাৱে ই শৰীৰত কেনে ক্ষতিকাৰক প্ৰভাব পেলাই যাব পাৰে , ভেকচিন কেতিয়ালৈ সৰ্বসাধাৰণৰ বাবে উপলব্ধ হ’ব ইত্যাদি কথাবোৰ আজিও পৰিষ্কাৰ হোৱা নাই৷ এতিয়ালৈকে ভাইৰাছটোৰ যিবোৰ বৈশিষ্ট্য জানিব পৰা গৈছে তাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি কিছুমান সাৱধানতা মানিবলৈ কোৱা হৈছে৷ সকলোৱে ইতিমধ্যে গম পাইছে যদিও এবাৰ আওৰাই দিয়াৰ অবকাশ আছে৷ সময়ে সময়ে এই নীতি নিৰ্দেশনা বোৰ বৈজ্ঞানিক যুক্তিৰ ভিত্তিত সলনি হৈ থাকিব পাৰে৷\no\tবাহিৰলৈ গ’লে সঠিক পদ্ধতিৰে মাক্স পিন্ধা\no\tসঘনাই হাত ধোৱা\no\tসামাজিক দূৰত্ব বজাই ৰখা\no\tনাক মুখ হাতেৰে স্পৰ্শ নকৰা\no\tবিশেষ প্ৰয়োজন নাথাকিলে ঘৰৰ পৰা নোলোৱা\no\tঅপ্ৰয়োজনীয় সভা সমিতি, সকাম নিকাম, বিয়া বাৰু, জন্মদিন, পাৰ্টি আদি পৰিহাৰ কৰা\no\tঘৰৰ বৃদ্ধ আৰু সৰু ল’ৰাছোৱালীৰ ক্ষেত্ৰত বিশেষ সাবধানতা অৱলম্বন কৰা\no\tকাঁহ বা হাঁচি মাৰিলে ৰুমাল বা কিলাকুটিৰে নাক, মুখ ঢাকি ধৰা৷\no\tআৰু সঘনাই ব্যৱহাৰ হোবা ঠাইবোৰ চেনিটাইজ কৰি থাকা৷\no\tজনবহুল ঠাই পৰিহাৰ কৰা\no\tঘৰৰ বাহিৰৰ পৰা আহি চাবোনেৰে গাধোৱাৰ লগতে কাপোৰ কানি বোৰো ধুই দিব লাগে পাৰিলে৷\nসঠিক বিশ্ৰাম লোৱা\nনিয়মিত ব্যায়াম আদি কৰা\nইমিউনিটি বঢ়োৱা খাদ্য গ্ৰহণ কৰা\nপ্ৰতিজন নাগৰিকে নিষ্ঠাৰে এই নিয়ম বোৰ পালন কৰাটো অতি জৰুৰী৷ ইয়াৰ বাবে ঘৰত সোমাই থকাৰ দৰকাৰ নাই৷ লাহে লাহে সকলো ঠাইতে লকডাউন উঠাই দিয়া হৈছে৷ কেৱল এজন সচেতন নাগৰিক হিচাপে এই শিথিলতা কেৱল প্ৰয়োজনীয় কামৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে ,দৈনন্দিন কৰ্মক্ষেত্ৰত প্ৰয়োজনীয় সাৱধানতা খিনি পালন কৰি৷ জীৱন আৰু জীৱিকা বাদ দি আমোদ প্ৰমোদকে আদি কৰি অনাৱশ্যকীয় ভ্ৰমণ , মেল মিটিং আদি যিমান পাৰি সিমানেই পৰিহাৰ কৰাটো বুধিয়কৰ কাম৷ কিমানদিনৰ বাবে এই সাৱধানতা প্ৰয়োজন হ’ব সেইটো নিশ্চয়কৈ কোৱাটো সম্ভৱ নহয় যদিও এটা কথা সঠিক যে যেতিয়ালৈকে এই ভাইৰাছটোৱে জনস্বাস্থ্যৰ প্ৰতি ভাবুকি সৃষ্টি কৰি থাকিব বা আমি ইয়াৰ বিপক্ষে যুজিবলৈ প্ৰতিষেধক আদিৰে প্ৰস্তুত নহও তেতিয়ালৈকে এই সাৱধানতাবোৰৰ দৰকাৰ হ’ব৷ এই সময় কমেও ছয়মাহৰ পৰা দুই তিনি বছৰলৈকে হ’ব পাৰে৷ জনসাধাৰণৰ এই সামুহিক প্ৰচেষ্টাৰ সুদূৰপ্ৰসাৰী ধনাত্মক প্ৰভাৱ থাকিব৷ ই ৰোগটো বিয়পি পৰাত বাধা দিব আৰু ৰোগীৰ সংখ্যা কমি আহিবl আমাৰ সীমিত চিকিৎসা সেৱাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত ৰোগীৰ সংখ্যা কমি গ’লে দৰকাৰীসকলক প্ৰয়োজনীয় চিকিৎসাসেৱা দিব পৰা যাব, লাগিলে এই চিকিৎসা কোৰোণাৰ বাবেই হওক বা বাকী বেলেগ বেমাৰৰ বাবেই হওক lফলত বহুতো অনাকাংক্ষিত চিকিৎসা বিষয়ক অসুবিধা বোৰ বা তাৰ ফলশ্ৰুতিত হোৱা মৃত্যুৰ হাৰ কমি যাবl চিকিৎসা বিজ্ঞানী সকলে ভাইৰাছটো সম্বন্ধে গৱেষণা কৰিবলৈ আৰু প্ৰতিষেধক আদি আৱিষ্কাৰ কৰিবলৈ সময় পাব৷ ৰাইজৰ সহযোগ অবিহনে এই মহামাৰী নিৰ্মূল কৰাটো সম্ভৱ নহয়৷ গতিকে সকলোৱে সহযোগ কৰক৷ আমি ভাগ্যবান যে আমাৰ দেশত কোৰোণাই ইমান সংহাৰী ৰূপ ধাৰণ কৰা নাই৷ আমাৰ দেহত আন ভাইৰাছৰ প্ৰতি থকা ক্ৰছ ইমিউনিটিৰ বাবেই হওক বা ভাইৰাছটোৰ কম ৰোগধাৰণ কৰাৰ ক্ষমতাৰ বাবেই হওক বা আমাৰ সকলোৰে দেহত থকা বিছিজি ভেকচিনৰ প্ৰভাৱৰ বাবেই হওক ৷ কিন্তু ইয়াৰ মানে এইটো নহয় যে ভাইৰাছটোৱে সম্ভাৱনীয় দিত্বীয়টো ঢৌত বেছি সংহাৰী ৰূপত আত্মপ্ৰকাশ নকৰিব৷ তাৰবাবে আমি প্ৰস্তুত হৈ থকাটো দৰকাৰী আমাৰ দৈনন্দিন জীৱনত পালন কৰিবলগীয়া এই সাধাৰণ সাৱধানতা কেইটা অৱলম্বন কৰি৷ আমি কোৰোণাৰ লগত সহবাস কৰিবই লাগিব, কিন্তু সাৱধানতাৰে, মোৰ একো নহয় বুলি ডাংকোপ মাৰি নহয় বা সকলো ভুৱা বুলি কিছুমান ভিত্তিহীন উৰাবাতৰিৰ কবলত পৰি ওভতগোৰে নাচিও নহয়৷ আমি সকলোৱে সচেতন নাগৰিক হিচাপে এই ভাইৰাছটোক আমাৰ জনজীৱনৰ পৰা বিদায় দিয়াত সহযোগ কৰো আহক৷\nG.D.P. - A Discussion\nমই শিল্পীশিখাই কৈছোঁ\n© 2020 by TimeLine অসম . Proudly created by JTN Teknet


গতিশক্তিক বৈদ্যুতিক শক্তিলৈ ৰূপান্তৰ কৰিব পৰা এটা শক্তি প্ৰকল্পৰ বাবে চুক্তি মেঘালয় চৰকাৰৰ - NORTHEAST NOW (Assamese)\nHome উত্তৰ-পূব মেঘালয়\nগতিশক্তিক বৈদ্যুতিক শক্তিলৈ ৰূপান্তৰ কৰিব পৰা এটা শক্তি প্ৰকল্পৰ বাবে চুক্তি মেঘালয় চৰকাৰৰ\nDecember 20, 2017 9:57 pm\nউন্নত প্ৰযুক্তিকৌশল প্ৰয়োগ কৰি গতিশক্তিক বৈদ্যুতিক শক্তিলৈ ৰূপান্তৰ কৰিব পৰা এটা শক্তি প্ৰকল্প স্থাপনৰ বাবে মেঘালয় চৰকাৰ আৰু ৰিনিউ জুল প্ৰাইভেট লিমিটেডৰ মাজত আজি শ্বিলঙত এক চুক্তি স্বাক্ষৰিত হয়।\nচুক্তিখন মুখ্য মন্ত্ৰী মুকুল চাংমা আৰু মেঘালয় চৰকাৰৰ শক্তিবিভাগৰ বিষয়া আৰু ৰিনিউ জুল প্ৰাইভেট লিমিটেডৰ প্ৰতিনিধিৰ উপস্থিতিত স্বাক্ষৰিত হয়। ৰিনিউ জুল প্ৰাইভেট লিমিটেডৰ প্ৰতিনিধিকেইজনৰ মতে এই প্ৰযুক্তিকৌশলক ক্ল’জড লুপ ভাৰ্টিকেল টাৰ্বাইন (Closed Loop Vertical Turbine) বুলি জনা যায়।\nজানিব পৰা মতে প্ৰস্তাৱিত শক্তি প্ৰকল্পটো দেশৰে নহয় সমগ্ৰ এছিয়াৰ ভিতৰত এই ধৰণৰ প্ৰথমটো প্ৰকল্প।\n‘এই নতুন প্ৰযুক্তিটোৱে প্লাবিতা আৰু মাধ্যাকৰ্ষণিক বলৰ নীতিৰ ভিত্তিত কাম কৰিব’, এজন প্ৰতিনিধিয়ে কয়।\nতেওঁলোকে জনায় যে এক মেগাৱাট বিদ্যুতৰ বাবে প্ৰায় ৮ কোটি টকা খৰচ পৰিব আৰু কোম্পানীটোৱে নিচেই কমেও ১০০ মেগাৱাট উৎপাদনৰ লক্ষ্য লৈছে।\nপ্ৰথমে ২৪ মেগাৱাট ৰিভয় জিলাৰ বৰ্ণিহাতত উৎপাদন কৰা হ’ব। আন দুটা স্থানৰ ভিতৰত আছে মেণ্ডিপথাৰ আৰু আমপতি।\nমেঘালয় শক্তি বিভাগ আৰু কোম্পানী দুয়োটাকে অভিনন্দন জনাই মুখ্য মন্ত্ৰী মুকুল চাংমাই কয় যে মেঘালয় হ’ল এনেকুৱা ঠাই, য’ত ব্যৱসায় কৰা সহজ আৰু এই পদক্ষেপে এটা ইতিহাস সৃষ্টি কৰিব আৰু সমগ্ৰ বিশ্বৰ পৰাই বিনিয়োগকাৰীক আকৰ্ষণ কৰিব।\n‘মেঘালয়ে বিশ্বৰ বিভিন্ন কোণৰ লোকক বিনিয়োগৰ স্থান হিচাপে আকৰ্ষণ কৰিব পৰাটো এটা ডাঙৰ সফলতা।’ মুখ্য মন্ত্ৰীজনে কয়।\nSupreme Court slams Nupur Sharma: ‘দেশত যি ঘটিছে তাৰ বাবে একমাত্ৰ নুপুৰ শৰ্মা দায়ী’: উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ তীব্ৰ ভৎৰ্সনা\nHealth benefits of the Indian blackberry: এতিয়া জামু খোৱাৰ বতৰ; তাৰ কেইটামান উপকাৰিতাৰ বিষয়ে জানো আহক\nAmartya Sen: দেশৰ সাম্প্ৰতিক পৰিস্থিতিকলৈ শংকিত অমৰ্ত্য সেন! দেশৰ অনৈক্যতাত উদ্বিগ্ন নোবেল বিজয়ী অৰ্থনীতিবিদগৰাকী\nIndian Railway একাপ ২০টকাৰ চাহত ৫০ টকা GST! বিল দেখি চকু কপালত ৰে’লযাত্ৰীৰ; কি ক’লে ভাৰতীয় ৰে’লেৱেই?


গল্পঃ দ্য ভ্যেল্ড লেডী / আগাথা ক্ৰিষ্টি\nHomeঅনূদিত গল্পগল্পঃ দ্য ভ্যেল্ড লেডী / আগাথা ক্ৰিষ্টি\ntranslatorsassam June 29, 2020\nদ্য ভ্যেল্ড লেডী (The Veiled Lady)\nমূল (ইংৰাজী) : আগাথা ক্ৰিষ্টি৷\nপ্ৰকাশ ১৯২৩ চন।\nমুখ্য চৰিত্ৰসমূহ -\n১৷ হাৰকিউল প’ৰ-মুখ্য অনুসন্ধানকাৰী, হলেণ্ডীয় মূলৰ ব্যক্তি৷\n২৷ কেপ্তেইন হেস্টিং-এই কাহিনীৰ কথক। প’ৰৰ\nসহায়কাৰী, বন্ধু তথা সহ-অনুসন্ধানকাৰী৷\n৪৷ ইন্সপেক্টৰ জেপ্প৷\nআজি কিছুদিনৰ পৰা মই লক্ষ্য কৰি আছোঁ; প’ৰৰ মেজাজ যেন কিছু অস্থিৰ, কিছু অসন্তোষীয়া ধৰণৰ হৈ আছে৷ অৱশ্যে ইয়াৰ এটা কাৰণো নোহোৱা নহয়। ভালেমান দিনেই হ’ল, আমাৰ হাতলৈ কোনো মগজুৰ ভাল কচৰৎ কৰাবলগীয়া হোৱা কেচ অহা নাই৷\nআজি ৰাতিপুৱাৰে কথা, বাতৰি কাকতখন পঢ়ি উঠি তেওঁ পৰম বিৰক্তিৰে সেইখন দলিয়াই দি মন্তব্য কৰিলে; "বুজিছা হেস্টিং, ইহঁতে, মানে তোমাৰ এই ইংলেণ্ডখনৰ অপৰাধীবোৰে মোলৈ বৰ ভয় কৰে৷ ওচৰত মেকুৰী এটা থিয় হৈ থাকিলে যিদৰে নিগনিবোৰে চিজ এডোখৰৰ কাষ নাচাপে, সিহঁতেও মই থকা অৱস্থাত অপৰাধ কৰিবলৈ সাহ নকৰে৷ ”\n“পিছে মোৰ বোধেৰে সিহঁতৰ বেছিভাগৰে তোমাৰ অস্তিত্ব সম্বন্ধে কোনো ধাৰণাই নাই”। মই তেওঁক অলপ জোকাও বুলিয়েই কথাষাৰ ক’লো৷ প’ৰে মোৰ ফালে ঘোপাকৈ চাই পঠিয়ালে৷\nনিজৰ দক্ষতা সম্বন্ধে প’ৰৰ বেছ উচ্চ ধাৰণা এটা আছে, যিটো অৱশ্যে একেবাৰে মিছাও নহয়৷ লণ্ডন চহৰত তেওঁ বেছ সুনাম অর্জন কৰি থৈছে, পিছে ইয়াৰ সকলো অপৰাধীয়েই তেওঁৰ ভয়ত ত্ৰস্তমান বোলাতো হয়তো অলপ অত্যুক্তিয়ে হ'ব৷\n"বাৰু প’ৰ , সেইদিনা যে সংঘটিত হৈ গ'ল বণ্ড ষ্ট্ৰীটৰ ডকাইতিটো, সেই ঘটনাটোৰ বিষয়ে তোমাৰ মত কি?” মই সুধিলোঁ৷\n“বেছ সুপৰিকল্পিতভাৱে আৰু নিখুঁতকৈ সংঘটিত কৰা হৈছে ডকাইতিটো।" - তেওঁ ক’লে৷ যিমানদূৰ শুনিছোঁ, দুস্কৃতিকাৰী এটাই গহনাৰ দোকানখনত অতৰ্কিতে অনুপ্ৰৱেশ কৰি, গহনা থোৱা আলমাৰীৰ কাঁচ লাঠীৰে কোবাই ভাঙি বহুখিনি মূল্যৱান ৰত্ন লৈ পলাবলৈ উদ্যত হৈছিল৷ পিছে তাত উপস্থিত কিছু লোকে অতি ক্ষিপ্ৰতাৰে তেওঁক কৰায়ত্ত কৰি আৰক্ষীক গতাই দিয়ে। পিছে কি হ'ব? থানাত ৰত্নখিনি পৰীক্ষা কৰোঁতে গোটেই খিনি নকল বুলিহে ধৰা পৰিল৷ আচলতে ডকাইতটোক ঘেৰি লৈ কৰায়ত্ত কৰা মানুহখিনিৰ মাজত তেওঁৰ কোনোবা সহযোগীও সোমাই আছিল যাৰ সৈতে তেওঁ হাতৰ টিপতে ৰত্নখিনি সলনা-সলনি কৰে, নিজে চুৰি কৰা আচল ৰত্নখিনি দি সিজনৰ পৰা নকল ৰত্ন কিছুমান লৈ লয়। এতিয়া ডকাইতিৰ অভিযোগত তেওঁ কিছুদিন জেল খাটিবলগীয়া হ'ব পাৰে, পিছে জেলৰ পৰা মুকলি হ'লেই নিশ্চয় আচল ৰত্নখিনিৰ এভাগৰ মূল্য তেওঁ পাব, আৰু সেইখিনি লৈ তেওঁৰ এটা আৰামদায়ক ভৱিষ্যত সুনিশ্চিত৷\nপৰিকল্পনা বেয়া নাছিল, কিন্তু মই নিজে হয়তো এই কামটো বহু বেছি নিখুঁতভাবে কৰিব পাৰিলেহেঁতেন। বুজিছানে হেস্টিং, কেতিয়াবা নিজৰ নৈতিকতাবাদী আদৰ্শ লৈ মোৰ আফছোচ হে হয় । অভ্যাস পৰিবৰ্তনৰ বাবে কেতিয়াবা এনেধৰণৰ বেআইনী কাম এটা কৰিবলৈ সুবিধা পালে কিন্তু বৰ এটা বেয়া নালাগিব।\nঅলপ আগতে তেওঁ দলিয়াই দিয়া কাকতখন মই হাতত তুলি ললোঁ৷ এটা বাতৰিৰ শিৰোনামে মোৰ দৃষ্টি কাঢ়িলে - “হলেণ্ডত এজন ব্যক্তিৰ ৰহস্যজনক মৃত্যু।"\n“প্ৰথমে এনে ধৰণেই চাঞ্চল্য ওপজাবলৈ বাতৰিবোৰ পৰিবেশন কৰা হয় । পিছে লাহে ধীৰে গম পোৱা যাব বোলে সেয়া নিতান্তই স্বাভাৱিক মৃত্যুহে আছিল। মানুহজন টিনৰ পুৰণি, পঁচা মাছ খাই বা তেনে কিবা কাৰণতহে মৰিল৷” - প’ৰে ক'লে।\nইতিমধ্যে তেওঁ বহাৰপৰা উঠি গৈ খিৰিকীৰ ওচৰত থিয় হৈছিল৷\nকেইটামান মুহূৰ্তৰ পাছত তেওঁ মোক উদ্দেশ্যি ক'লে - "হেস্টিং, আমাৰ ঘৰৰ ফালে দেখোন এগৰাকী বেছ আবুৰত ওৰণি পিন্ধা মহিলা খোজকাঢ়ি আহি আছে৷ মোৰ অনুমান মতে মানুহগৰাকী কম বয়সীয়া আৰু বেছ সুগঢ়ী হ'ব লাগে। ভদ্ৰমহিলাই ইমান নিখুঁতভাৱে ওৰণিখন লোৱাৰ আঁৰত নিশ্চয় কিবা নহয় কিবা কাৰণ থাকিব।” প’ৰে গভীৰভাৱে কিবা চিন্তি ক’লে - “বাৰু, দেখা যাওক কি হয়”।\nক্ষন্তেক পাছতে উক্ত মহিলাৰ আমাৰ কোঠাত প্ৰৱেশ ঘটিল৷\nপ’ৰে কোৱাৰ দৰেই তেওঁ ইমান ডাঠকৈ ওৰণি লৈছিল যে তেওঁৰ চেহেৰা-পাতিৰ বিষয়ে একো ধাৰণা কৰাটো সম্ভৱ নাছিল৷ কিন্তু তেওঁ পিন্ধি অহা, ক’লা লেচ লগোৱা ওৰণিখন আঁতৰোৱাৰ পাছত দেখা গল যে প’ৰৰ অনুমান সঠিকেই আছিল৷ ধোঁৱা বৰণীয়া একোছা চুলি আৰু এযুৰি নীলা চকুৰে ছোৱালীজনী দেখিবলৈ অত্যন্ত সুন্দৰী৷\nপিন্ধি অহা দামী অথচ গাম্ভীৰ্যপূৰ্ণ সাজযোৰৰ পৰা তেওঁ যে কোনো অভিজাত পৰিয়ালৰেই সদস্য, সেয়া অনুমেয়।\n“ প’ৰ মহাশয়”, ছোৱালীজনীয়ে খুব বিনয়ী ভাৱে কোৱা আৰম্ভ কৰিলে, “মই বৰ বিপদত পৰিহে আপোনাৰ ওচৰলৈ আহিছোঁ, সচাঁ কথা ক’বলৈ গ'লে আপুনিও যে মোক সহায় কৰিব পাৰিব সেয়া বিশ্বাস নহয়, কিন্তু আপোনাৰ মই ইমান সুনাম শুনিছোঁ যে একেবাৰে শেষ আশাকণ লৈ ইয়ালৈ আহিছোঁ৷"\n“দেখিবলৈ অসম্ভৱ যেন লগা কামবোৰ মোৰ সদায়েই প্রিয়, মহাশয়া, অনুগ্ৰহ কৰি কৈ যাওঁক৷”\nছোৱালীগৰাকীয়ে যে অলপ অসহজবোধ কৰি আছিল, প’ৰে সেয়াও মন কৰিছিল৷ তেওঁ কলে “মোৰ অনুৰোধ মহাশয়া,মোৰ পৰা যাতে একো কথা লুকুওৱা নহয়,নিঃসংকোচে কওঁক৷”\n“হয়, মহাশয়, আপোনালোকৰ প্ৰতি মোৰ সম্পূৰ্ণ বিশ্বাস আছে।”\nতেওঁৰ মাতত এইবাৰ সামান্য প্ৰত্যয়ৰ আভাস পোৱা গ’ল ।\n“আপোনালোকে নিশ্চয় ইয়াৰ বিখ্যাত ভন' প্ৰাসাদৰ লেডী মিলিচেণ্টৰ বিষয়ে শুনিছে?\nএইবাৰ মই কৌতুহলেৰে তেওঁলৈ দৃষ্টি নিক্ষেপ কৰিলোঁ৷ লেডী মিলিচেণ্ট হ’ল লণ্ডনৰ এক অভিজাত আইৰিছ পৰিয়ালৰ পাঁচ নম্বৰ জীয়ৰী, যাৰ স’তে ইংলেণ্ডৰ অন্যতম বিবাহযোগ্য যুৱক, ছাউথশ্বায়াৰৰ সুদৰ্শন ডিউকৰ হ’বলগীয়া বিবাহৰ খবৰ কিছুদিন আগতে ঘোষণা কৰা হৈছে৷\n“ময়েই সেই লেডী মিলিচেণ্ট৷ মোৰ সদ্য ঘোষিত বিবাহৰ খবৰ আপোনালোকে নিশ্চয় শুনিছে। চাওঁকচোন, এইখিনি সময়ত মই পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ সুখী ছোৱালীজনী হৈ থাকিব লাগিছিল, অথচ আজি মই কি ঘোৰ বিপদত পৰিছো।” অলপ ৰৈ তেওঁ পুনৰ কৈ গ’ল৷\n“মোৰ সকলো অশান্তিৰ কাৰণ হৈছে মিষ্টাৰ লেভিংটন, এক মহা ধূৰ্ত ব্যক্তি৷\nমোৰ বয়স তেতিয়া ষোল্ল বছৰ হৈছিল কি নাই, মই এখন প্ৰেমৰ চিঠি লিখিছিলোঁ৷\n“মিষ্টাৰ লেভিংটনলৈ বুলি?"\n"নহয় নহয়! এজন সৈনিক যুৱকলৈ, সেই সময়ত তেওঁক মোৰ বৰ ভাল লাগিছিল,কিন্তু পিছলৈ তেওঁৰ যুদ্ধত মৃত্যু ঘটে৷”\n“অস, মই দুঃখিত।” প’ৰে কৈ উঠিল৷\n“সেয়া অপৈণত বয়সৰ ল’ৰামতীয়া মূৰ্খামি হে আছিল, মহাশয়, তাতকৈ বেছি একো নহয়, কিন্তু… কিন্তু চিঠিখনত কিছু এনে বাক্য আছে যাৰ অৰ্থ হয়তো অলপ বেলেগধৰণে ল'ব পৰা যায়৷”\n“বুজিছোঁ, আৰু এই চিঠিখনেই এতিয়া গৈ মিঃ লেভিংটনৰ হাতত পৰিছে?”\n“হয়, আৰু তেওঁ মোক এইবুলি ভাবুকি দিছে যে যদিহে তেওঁ বিচৰা বৃহৎ পৰিমাণৰ ধনৰাশি মই তেওঁক নিদিওঁ, তেওঁ হেনো সেই চিঠিখন মোৰ ভাৱী স্বামীৰ তালৈ পঠিয়াই দিব৷ আৰু মহাশয়, ধনৰ যিটো পৰিমাণ তেওঁ দাবী কৰিছে, সেইয়া যোগাৰ কৰা মোৰ বাবে কেতিয়াও সম্ভৱ নহয়৷ ”\n“নিকৃষ্ট এটা চুৱৰ সি!” মোৰ মুখৰপৰা অজানিতে ওলাল।\n“ক্ষমা কৰিব মহাশয়া।" সম্ভ্ৰান্ত মহিলা এগৰাকীৰ উপস্থিতিত তেনে অপশব্দ উচ্চাৰণ কৰি মই অৱশ্যে বেচ লজ্জিতো হ’লোঁ৷\n“কিন্তু লেডী, আপুনি এই কথাখিনি আপোনাৰ ভাবী স্বামীক জনোৱাতো উচিত বুলি নেভাবেনে?" প’ৰে তেওঁক সুধিলে৷\n“মই তেওঁক এইবাৰ কথা ক’ব নোৱাৰোঁ, মহাশয়। ডিউকৰ স্বভাৱটো অলপ বেলেগ ধৰণৰ, তেওঁ খুব সন্দেহপৰায়ণ আৰু সহজে আনৰ বেয়াটোহে বিশ্বাস কৰিব খোজে, তেওঁক এই কথাবোৰ ক'বলৈ গৈ মই এই বিয়াখন ভঙাৰ সম্ভাৱনাহে অধিক৷”\n“অস!” প’ৰে চিন্তাক্লিষ্ট ভাৱে কৈ উঠিল৷\n“আপুনি যদি মোৰ হৈ লেভিংটনৰ স’তে কথা পাতি, তেওঁ দাবী কৰা টকাৰ পৰিমাণটো অলপ কমোৱাব পাৰে, মই বৰ সকাহ পাম৷”\n“কিমান টকা দাবী কৰিছে তেওঁ?“\n“বিশ হেজাৰ পাউণ্ড, ইপিনে মই এহেজাৰ পাউণ্ডও যে যোগাৰ কৰিব পাৰিম, সন্দেহ আছে৷”\nমিঃ লেভিংটনৰ হাতত উক্ত চিঠিখন সঁচাকৈয়ে আছে বুলি আপুনি নিশ্চিততো? মানে মই আচলতে জানিব বিচাৰিছোঁ, তেওঁ সেইখন আপোনাক কেতিয়াবা দেখুৱাইছেনে?”\n“হয় মহাশয়, এবাৰ মই তেওঁৰ ঘৰলৈ যাওঁতে তেওঁ সেইখন মোক দেখুৱাইছিল৷”\n“অৰ্থাৎ আপুনি তেওঁৰ ঘৰ পৰ্য্যন্ত পাইছিলগৈ? লেডী, আপুনি কিন্তু এইয়া বৰ সতৰ্কতাৰ কাম কৰা নাই৷”\n“এৰা, হয়েই চাগৈ। কিন্তু মই বিতত হৈ পৰিছিলোঁ, ভাবিছিলোঁ হয়তো মোৰ কাতৰ মিনতিয়ে তেওঁৰ হৃদয় গলাব পাৰিব৷”\n“লেভিংটনৰ দৰে ধূৰ্তৰ হৃদয় প্ৰাৰ্থনাই নগলায়৷ বৰং সিহঁতে সন্মুখত থকাজনৰ অসহায় অৱস্থাৰ অধিক সুযোগ লোৱাৰহে পাং পাতে৷ বাৰু যি নহওঁক, আপুনি তেওঁৰ ঠিকনাটো আমাক দিয়ক৷”\n“বুয়েনা ভিষ্টা, উইম্বলডন৷ মই তেওঁৰ ঘৰলৈ ৰাতিৰ অন্ধকাৰৰ সুযোগ লৈ গৈছিলোঁ৷ আনকি অৱশেষত অন্য কোনো উপায় নেদেখি মই তেওঁক আৰক্ষীক খবৰ দিয়াৰো ভয় দেখুৱাইছিলোঁ, কিন্তু কি আচৰিত! এক আশ্চৰ্যকৰ আত্মবিশ্বাসেৰে তেওঁ সেই ভাবুকিক হাঁহিৰে উৰুৱাই দিছিল৷ সেইদিনা তেওঁ মোক এটা চীনা আৰ্হিৰ সাঁথৰ-বাকচ দেখুৱাই তাত ৰখা মোৰ চিঠিখন দেখুৱাইছিল। মই ছেগতে সেইখন কাঢ়িবলৈ চেষ্টা কৰোঁতে তেওঁ অতি ক্ষিপ্ৰতাৰে বাকচটো সামৰি ভৰাই থৈছিল আৰু এটা অত্যন্ত কুটিল হাঁহি মাৰি মোৰ ফালে চাই কৈছিল - "চিন্তা নকৰিব, আপোনাৰ গোপন চিঠি মোৰ ওচৰত সুৰক্ষিত হৈ আছে৷"\nমহা ঘৃণনীয় মানুহ এটা সি, প’ৰ মহাশয়, মোক সহায় কৰিব পাৰিবনে বাৰু আপুনি?”লেডীয়ে কাতৰ ভাবে সুধিলে৷\n“আপুনি মোৰ ওপৰত আস্থা ৰাখক, মই কিবা নহয় কিবা এটা উপায় উলিয়াম”। প’ৰে তেওঁক সান্ত্বনা দিলে। তেওঁ যাবলৈ ওলোৱাত প’ৰে তেওঁক তললৈ আগবঢ়াই থবলৈ ওলাই গ’ল৷\nতেওঁলোক যোৱাৰ ফালে চাই চাই মই ভাবিলোঁ – এই লেভিংটন বোলাটোক আয়ত্তলৈ অনাটো বেছ কঠিন খেল এখনেই হব৷\nলেভিংটনৰ সৈতে সেইদিনা গধূলিয়েই আমি সাক্ষাৎ কৰিলোঁ৷ লেডী মিলি‌চেন্টে বৰ্ণনা কৰাৰ দৰেই মানুহজনৰ প্ৰতি সঁচাই ঘৃণা ওপজে। পৰিস্থিতিটো যে তেওঁৰেই বশত আছে, গোটেই সময়ছোৱা মানুহজনে নিজৰ কথা-বতৰা, আচাৰ-ব্যৱহাৰৰ মাজেৰে তাৰেই ইংগিত দি থাকিল৷\nতাত থকা গোটেই সময়খিনিত মোৰ ভৰি দুখন তেওঁক এবাৰ লঠিয়াই চাবৰ বাবেহে কূটকূটাই থাকিল।\n“বাৰু, ভদ্ৰলোকসকল”, তেওঁ এপাকত বহাৰ পৰা উঠিল, “এইবোৰ আলোচনা কৰি একো লাভ হোৱা নাই৷ তথাপি আপোনালোকে ইমান খাটনি ধৰিছে যেতিয়া মই বাৰু লেডী মিলিছেণ্টক অলপ ৰেহাই দিব পাৰোঁ৷ ধৰি লওক ওঠৰ হেজাৰ পাউণ্ড৷ মই আজি ব্যৱসায় সংক্ৰান্তীয় কিছু কামৰ হেতুকে পেৰিছলৈ ৰাওনা হম, আৰু অহা মঙ্গলবাৰলৈ উভতিমহি৷ সেই সন্ধিয়ালৈ যদি মই সম্পূৰ্ণ টকা নাপাওঁ, চিঠি ডিউকৰ ওচৰলৈ পঠিওৱা হ’ব৷ এতিয়া পাছে আপোনালোকে এইবুলি নক’ব যে লেডীয়ে এইখিনি ধনো যোগাৰ কৰিব নোৱাৰে৷ তেওঁৰ অনেক পুৰুষ বন্ধুৱে তেওঁক এইকণ ধন ধাৰলৈ দিব পাৰিলে নিজকে ধন্যহে মানিব, যদিহে লেডীয়ে এই দিশে সঠিক ধৰণে আগবাঢ়িব জানে।" স্বভাৱগত কুটিল হাঁহিটোৰে লেভিংটনে ক’লে৷\nধূৰ্তটোৰ ধৃষ্টতা দেখি প্ৰচণ্ড খঙত মোৰ মুখখন ৰঙা পৰি আহিছিল৷ মই সেইপিনে চোঁচা এটা প্ৰায় লৈছিলোঁৱেই, পিছে তেতিয়ালৈ সি কোঠাটোৰ পৰা প্ৰস্থান কৰিলেহি৷\n"হে প্রভু ! আমি অতি শীঘ্ৰে কিবা এটা কৰিবই লাগিব৷ প’ৰ, কিয় জানো মোৰ ভাব হৈছে তুমি যেন এই মানুহজনক যথাযথ গুৰুত্বসহকাৰে লোৱা নাই।" - উভতি আহি মই ক’লো৷\n“চোৱা বন্ধু” প’ৰে ক'লে “মই জানো তোমাৰ অন্তৰখন বৰ কোমল, পিছে বৰ্তমান তোমাৰ মগজুটোৱে সঠিক দিশে চিন্তা কৰিব পৰা নাই৷ মোৰ কৰ্মদক্ষতাৰে এই লেভিংটনক মুগ্ধ কৰাৰ কোনো আঁচনি অন্ততঃ বৰ্তমান মোৰ নাই৷ বৰং সি মোক যিমানেই তুচ্ছভাৱে লয় মোৰ বাবে সিমানেই মংগল৷বাৰু হেষ্টিংচ, আজি পুৱা বণ্ড ষ্ট্ৰীটৰ ডকাইতিৰ ঘটনাটো আলোচনা কৰোঁতে মই তোমাক কোৱা নাছিলোঁ জানো, যে মই যদি এই মগজটো। কেতিয়াবা বেআইনী কামতো খটুৱাব লগীয়া হয়, তাতো মই ভালেই প্ৰদৰ্শনে কৰিম?" তেওঁ কথাষাৰ বিশেষ ইংগিতসূচক ভাৱে ক’লে৷\n"হাঃ ? তুমি তাৰমানে এতিয়া এই লেভিংটনৰ ঘৰত ডকাইতিহে কৰিম বুলি ভাবিছা নেকি?” মই আচৰিত হৈ সুধিলো৷\n“কেতিয়াবা কিন্তু হেস্টিংচ, তোমাৰ মগজুৱে বৰ আচৰিত ক্ষিপ্ৰতাৰে কাম কৰে দেই।” প’ৰে ক'লে।\n“আৰু যদিহে তেওঁ চিঠিখন নিজৰ লগত পেৰিছলৈ লৈ গৈছে, তেন্তে ?\n“তেনে হোৱাৰ সম্ভাৱনা নিচেই কম, মোৰ বোধেৰে সেইটো ঘৰৰ ক'ৰবাত নিঃসন্দেহে এনে এডোখৰ ঠাই আছে, যি কোনেও বিচাৰি নাপায় বুলি লেভিংটনৰ দৃঢ়বিশ্বাস আছে ৷”\n“বাৰু…তেতিয়াহ’লে…এই চুৰিটো… …..মানে এই কামটো কেতিয়া কৰিম আমি?”\n“কাইলৈয়ে, ইয়াৰ পৰা আমি নিশা এঘাৰ বজাত যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিম ।”\nনিৰ্দিষ্ট সময়ত মই এযোৰ ডাঠ ক’লা ছ্যুট আৰু এটা ধোঁৱাবৰণীয়া হ্যেট পিন্ধি সাজু হ'লো ৷\nপ’ৰে মোৰ ফালে চাই ক’লে-“তুমি দেখিছোঁ অভিযানৰ বাবে সম্পূৰ্ণ সাজু, ব’লা তেন্তে, অভিযান আৰম্ভ কৰা হওঁক”৷\n“কিন্তু আমি লগত একো সা-সঁজুলি নিনিম জানো? অন্ততঃ ঘৰৰ দুৱাৰ ভাঙি সোমাবলৈতো কিবা অলপ যন্ত্ৰ- সৰঞ্জাম লাগিবই। ” মই সুধিলোঁ৷\nপ’ৰে অৰ্থপূৰ্ণ ভাৱে হাঁহি কলে-“ ভাই হেষ্টিংছ, এই প’ৰে ঢিলা পৰিকল্পনাৰে কোনো কামত হাত নিদিয়ে৷”\nমই মনে মনে থাকিলোঁ৷ কিন্ত মোৰ মনৰ কৌতূহল মাৰ নগ'ল৷\nআমি বুয়েনা ভিষ্টা পাওঁ মানে মাজনিশা হৈছিলগৈ৷ মিঃ লেভিংটনৰ ঘৰটো নিস্তব্ধতা আৰু অন্ধকাৰত সম্পূৰ্ণ ডুব গৈ আছিল৷ প’ৰ চিধাই ঘৰৰ পাছফালে থকা খিৰিকী এখনৰ কাষলৈ গ’ল, অনায়াসে কাঁচখন দাঙিলে, আৰু মোক সোমাবলৈ নিৰ্দেশ দিলে৷ কথাটোৰ ৰহস্যময়তাত মই দস্তুৰমত আচৰিত, “এইখন খোলা থাকিব বুলি তুমি কেনেকৈ গম পালা?”মই ফুচফুচাই সুধিলোঁ৷\n“কাৰণ আজি আগবেলা মই নিজেই এই খিড়িকীখনৰ কাঁচখন কাষে কাষে খুলি থৈ গৈছিলোঁ৷”\n“এৰা, কামটো টান নাছিল।” ,প’ৰে ক’লে,“মই কেৱল বন্ধু ইন্সপেক্টৰ জেপ্পপৰা খুজি অনা তেওঁৰ আনুষ্ঠানিক পৰিচয় পত্ৰ এখন দেখুৱাই ঘৰৰ চোৱা চিতা কৰা লগুৱাজনক ক’লো যে মিঃ লেভিঙটনে পেৰিছলৈ যোৱাৰ পূৰ্বে ঘৰটোত থকা কিছু ডকাইতি প্ৰতিৰোধী সৰঞ্জাম-পাতিৰ পৰীক্ষণৰ বাবে অনুৰোধ কৰিছিল। সেই মৰ্মে স্কটলেণ্ড য়াৰ্ডে\nকামটোৰ বাবে মোক দায়িত্ব অৰ্পণ কৰি পঠিয়াইছে৷\nতেৱোঁ বেছ উৎসাহেৰেই মোক আদৰি কামৰ সকলো সুবিধা কৰি দিলে৷ মই যাৱতীয় কামখিনি কৰি অটাই ঘৰৰ সকলোকে নিৰ্দেশ দিলোঁ যে সকলো দুৱাৰ খিৰিকীতে বিজুলীৰ সংযোগ দিয়া হৈছে আৰু অন্তত এদিনলৈ যাতে সেইবোৰ হাতেৰে চুৱা নহয়৷”\n“ৱাহ প’ৰ , তোমাৰ তুলনা নাই৷”\n“পিছে বন্ধু, কামটো এইখিনিলৈহ সহজ আছিল। আচল কামত আমি এতিয়াহে লাগিম৷ ঘৰটোৰ লগুৱাখিনি ওপৰ মহলাত শোৱে৷ গতিকে তেওঁলোক সাৰ পোৱাৰ ভয় নাই৷"\nমোৰ বোধেৰে হয়তো ঘৰটোৰ কোনোবাখন দেৱালৰ ভিতৰফালে গুপ্ত আলমাৰী সাজি তাত বাকচটো ৰাখিছে মিঃ লেভিংটনে৷\n“আলমাৰী?” প’ৰে ক'লে। ওহোঁ, নহয়। মিঃ লেভিংটন মানুহজন খুব চালাক ৷ গম পাবাই, তেওঁ বেছ কৌশলেৰে চিঠিখন লুকুৱাইছে৷”\nআমি এফালৰ পৰা তালাচী আৰম্ভ কৰিলোঁ৷ কিন্তু কেইবা ঘণ্টা বিচৰাৰ পাছতো বাকচটোৰ কোনো শুংসূত্ৰ নাই৷ প’ৰৰ মুখত লাহে লাহে উৎকণ্ঠিত হৈ উঠাৰ লক্ষণ দেখা পোৱা গ'ল৷\n“অস, প’ৰ ! তুমি হাৰি যাব নোৱাৰা, শান্ত হোৱা, শান্ত হৈ ভাবা, মগজুৰ কোষবোৰক কামত লগোৱা, যুক্তিৰে বিশ্লেষণ কৰা..” তেওঁ নিজকে নিজে কোৱাদি কলে৷ তাৰ পাছত ভ্ৰূযোৰ কোঁচ খোৱাই অলপ সময় ঠাইতে ৰৈ কিবা ভাবিলে, আৰু লাহে লাহে তেওঁৰ চকুযুৰিলৈ এটা উজ্জ্বলতা নামি আহিল৷\nতেওঁ মোক ক'লে -"ওপৰলৈ ব'লা, পাকঘৰলৈ।”\n“পাকঘৰলৈ ? অসম্ভৱ! ওপৰত লগুৱাবোৰ শুই আছে৷”\n“নিশ্চয়, এশৰ ভিতৰত নিৰানব্বৈ জনেই এনেদৰে ভাবিব, আৰু সেয়েহে পাকঘৰটোৱেই হ’ল বস্তু লুকুওৱাৰ আটাইতকৈ নিৰাপদ ঠাই৷ এতিয়া ব'লা।”\nমনত সংশয় লৈয়েই মই ওপৰলৈ তেওঁক অনুসৰণ কৰিলোঁ৷ পাকঘৰত সোমাই পাঁওৰুটিৰ টেমা, বাচন-বৰ্তন, গেছৰ স্তোভ, আদি সকলোতে প’ৰে খোচৰা আৰম্ভ কৰিলে৷ তেওঁৰ কাণ্ড কাৰখানা চাই চাই আমনি লগাত মই পঢ়া কোঠালীটোলৈ গ'লোঁ৷ মোৰ ভাৱ হৈছিল যেন থাকিলে বাকচটো ইয়াতেই ক'ৰবাত থাকিব৷ তাত বিচাৰ খোচাৰ কৰি উঠামানে চাৰিয়েই বাজি গ’ল৷ বাহিৰত পোহৰ হ’বলৈ আৰু বেছিপৰ নাই, গতিকে মই লৰালৰিকৈ পাকঘৰলৈ উভতিলোঁ৷\nপাকঘৰ সোমায়েই মোৰ আচৰিত হোৱা পাল৷ তাত থকা কয়লাৰ ডাঙৰ বিনটোৰ ভিতৰত সোমাই লৈ প’ৰে পূৰাদমে সন্ধান চলাই আছিল৷ তেওঁ পিন্ধি থকা কাপোৰযোৰ ইতিমধ্যে সম্পূৰ্ণ লেতেৰা হৈ পৰিছিল ।\n“ প’ৰ, তাত আকৌ বাকচটো কেনেকৈ লুকুৱাব লেভিংটনে? ”\n“বন্ধু, তুমি তোমাৰ চকুহালৰ সঠিক ব্যৱহাৰ কৰিলে ধৰিব পাৰিবা যে মই এই কয়লাবোৰৰ মাজত চিঠিখন বিচৰাও নাই।”\nতেওঁৰ কথা শুনি মোৰ দৃষ্টি কয়লাৰ ড্ৰামটোৰ কাষতে দমাই থোৱা শুকান খৰিৰ দমটোলৈ গ’ল৷\nকাঠখৰিৰ ডাঙৰ টুকুৰাবোৰ খুব মনোযোগেৰে এডাল এডালকৈ পৰীক্ষা কৰি প’ৰে সাৱধানে আছুতীয়াকৈ থৈ গৈছিল । মই তেওঁৰ কাণ্ড কাৰখানা চাই থাকিলোঁ৷\nহঠাৎ তেওঁ উচ্ছাসিত অথচ চেপা মাতেৰে চিঞৰি উঠিল-“হেস্টিং, তোমাৰ ছুৰীখন দিয়া!"\nমই দিয়া ছুৰীখন লৈ তেওঁ হাতত লৈ থকা থকা কাঠৰ টুকুৰাটোৰ মাজেৰে ভৰাই দিলে, আৰু লগে লগে সেইডোখৰ দুফাল হৈ পৰিল৷ কাঠডোখৰ বেছ আজব কায়দাত ঠিক সোঁমাজেৰে সীঁ থোৱা আছিল৷ তাৰ মাজৰপৰা প’ৰে আলফুলে উলিয়াই আনিলে এটি অতি সৰু ধুনীয়া চীনা আৰ্হিৰ বাকচ৷\n“বাহ বঢ়িয়া!” মই আবেগিক হৈ অলপমান চিঞৰিয়েই উঠিলোঁ৷"\n"লাহে লাহে, হেস্টিংচ। বেছি নিচিঞৰিবা, আমি ইয়াৰপৰা পোহৰ হোৱাৰ আগতেই প'লাব লাগিব, গতিকে বেগেতে ব'লা৷”\nবাকচটো জেপত থৈ, কয়লাৰ ড্ৰামটোৰ পৰা ওলাই প’ৰে কাপোৰ যোৰ ভালকৈ জাৰি- জোকাৰি ল’লে৷ অলপ সময়ৰ ভিতৰতে আমি ঘৰটো যিমান পাৰি আগৰ নিচিনাকৈ থান-থিত লগাই থৈ তাৰপৰা ওলাই আহিলোঁ৷\n“বাহ! কি অসাধাৰণ ঠাইত লুকুৱাইছে৷ কোনোবাই এই কাঠডোখৰ জ্বলায়োতো পেলাব পাৰিলেহেঁতেন৷” মই ক’লো ।\n“এই জুলাই মাহৰ গৰমত জ্বলাব ? তাৰোপৰি মন কৰিবা যে বাকচটো সুমুৱাই থোৱা কাঠছটা খৰিৰ দমটোৰ একেবাৰে তলৰফালে থোৱা আছিল৷”\nটেক্সি এখন ভাড়া কৰি আমি ঘৰলৈ উভতিলোঁ৷ সাফল্যৰ আনন্দ উত্তেজনাত সেইবাৰ আমাৰ শোৱালৈ বেছ দেৰিয়েই হৈছিলগৈ৷\nসাৰ পোৱালৈ দুপৰীয়া প্ৰায় এক বাজিল৷ মই চ’ৰাঘৰলৈ আহি দেখিলোঁ যে প’ৰে তাত তেওঁৰ আৰামী চকী খনত বহি আছে৷ তেওঁৰ ওচৰত খোলা অৱস্থাত বাকচটো আৰু তাৰ চিঠিখন তেওঁৰ হাতত৷\n“লেডী মিলিচেণ্টে ঠিকেই কৈছিল৷ চিঠিখন ডিউকে কেতিয়াও সহজভাৱে নললেহেঁতেন৷ ইয়াত প্ৰেমৰ অনুভূতি প্ৰকাশ কৰাৰ বাবে কিছুমান বেছ দুঃসাহসিক শব্দৰেই প্ৰয়োগ কৰা হৈছে৷”\nতেওঁৰ এই কাৰ্য্যত মই অলপ ক্ষুণ্ণ হলোঁ৷, “তুমি সেইখন পঢ়াতো উচিত নহ’ল৷ আৰু এটা কথা, কালি তুমি ইন্সপেক্টৰ জেপ্পৰ যে পৰিচয় পত্ৰখনৰ দুৰ্ব্যৱহাৰ কৰিলা, সেয়াও মোৰ মতে অনুচিত আছিল৷কোনো খেল খেলোঁতে অসৎ উপায় অৱলম্বন নকৰাটোৱেই বাঞ্চনীয়৷"\n“পিছে মই খেল খেলা নাছিলোঁ, হেস্টিংচ। কেচ এটাৰ অনুসন্ধানহে কৰি আছিলোঁ৷”\nপ’ৰৰ লগত যুক্তি তৰ্ক কৰি কোনো লাভ নাই৷ গতিকে ময়ো কথা ইমানতেই বাদ দিলোঁ।\nতেনেতে বাহিৰৰ চিৰিত কাৰোবাৰ জোতাৰ শব্দ শুনা গ’ল। কেইমুহূৰ্তমান পাছতেই কোঠাত লেডী মিলিচেণ্টৰ প্ৰৱেশ ঘটিল। তেওঁৰ মুখত দুশ্চিন্তাৰ চাপ স্পষ্ট। পিছে প’ৰে বাকচটোৰে সৈতে তেওঁৰ চিঠিখন দেখুউৱাৰ লগে লগেই তেওঁৰ মুখৰ অভিব্যক্তি সলনি হ’ল৷\nউচ্ছাসেৰে তেওঁ প্ৰায় চিঞৰি উঠিল-“অস, মিঃ প’ৰ, আপোনাৰ তুলনা নাই , এয়া কেনেকৈ কৰিলে আপুনি? ”\n“অলপ আপত্তিজনক পথ অৱলম্বন কৰিবলগীয়া হ’ল, মহাশয়া। হ’লেও আপোনাৰ কোনো চিন্তা নাই, মিঃ লেভিংটনে আপোনাৰ বিৰুদ্ধে কোনো চুৰিৰ মোকৰ্দমা তৰিব নোৱাৰে, কাৰণ চিঠিখিনিতো প্ৰকৃততে আপোনাৰেই সম্পত্তি, নহয় জানো?\n“নিশ্চয়, মহাশয়, আপোনাক ধন্যবাদ জনাবলৈ মোৰ ভাষা নাই৷ চিঠিখন ক’ত লুকুৱাই থোৱা আছিল বাৰু?”\nপ’ৰে তেওঁক গোটেই ঘটনাৱলী বিবৰি ক’লে৷\n“আপুনি সঁচাই বৰ বুদ্ধিমান ব্যক্তি।”,\nকথাষাৰ কৈ উঠি তেওঁ মেজৰ পৰা চীনা আৰ্হিৰ ধুনীয়া বাকচটো হাতত ল’লে। “মহাশয়, এই গোটেই অভিজ্ঞতাটোৰ এটি স্মৃতি চিহ্ন হিচাপে মই এই বাকচটো ৰাখিব বিচাৰিম৷”\nপ্ৰিয় লেডী, ময়ো এইবিধ বস্তুৱেই স্মৃতি হিচাপে লগত ৰাখিব বিচাৰিছিলোঁ, যদিহে আপুনি অনুমতি দিয়ে৷\n“মহাশয়, মোৰ আপোনাক ইয়াতকৈ বহুগুণে উত্তম উপহাৰ এটি দিয়াৰহে ইচ্ছা আছে। মোৰ ওপৰত বিশ্বাস ৰাখক, মই অকৃতজ্ঞ নহওঁ৷”\n“আপোনাক সহায় কৰি লাভ কৰা আনন্দতকৈ ধন-সোণ অধিক সুখদায়ক নহয়, লেডী, অনুগ্ৰহ কৰি মোক এইটো ৰখাৰ অনুমতি দিয়ক।”\n“নহয় মিঃ প’ৰ, এইটো মোক লাগিবই” কথাষাৰ লেডীয়ে হাঁহি হাঁহিয়েই ক'লে যদিও তেওঁৰ কণ্ঠ আগতকৈ সামান্য উচ্চ শুনা গ'ল৷\nবাকচটোৰে সৈতে লেডীয়ে নিজৰ হাতখন গাৰ পিছলৈ নিব খুজিছিল, কিন্তু প’ৰে ক্ষিপ্ৰতাৰে তেওঁৰ হাতৰপৰা সেইটো একপ্ৰকাৰ কাঢ়ি লোৱাদি ল’লে৷\n"কি বুজাব বিচাৰিছে আপুনি?” লেডীয়ে খঙত চিঞৰি উঠিল৷\n“মহাশয়া, আগেয়ে বাকচটোৰ গোটেই বাকীখিনি বস্তু মোক সম্পূৰ্ণভাৱে উলিয়াই ল’ব দিয়ক৷ আপুনি ইতিমধ্যে মন কৰিছেই নিশ্চয়, বাকচটোৰ আকাৰ আগৰ প্ৰায় আধা হৈছেগৈ, ওপৰৰ খলপাত থকা চিঠিখন ইতিমধ্যে এইটোৰপৰা উলিওৱা হৈছে, আৰু বাকী থকা বস্তুখিনি…’’\nপ’ৰে লাহেকৈ বাকচটোৰ ভিতৰত হাতখন সুমুৱাই পুনৰ উলিয়াই আনিলে। এইবাৰ তেওঁৰ হাতৰ তলুৱাত জিলিকি আছিল চাৰিটাকৈ উজ্জ্বল পাথৰ আৰু দুটি ডাঙৰ ডাঙৰ ফটফটীয়া বগা মুকুতা৷\n“এইখিনিয়ে হ'ল আজিৰেপৰা কিছুদিন আগতে বণ্ড ষ্ট্ৰীটৰ ডকাইতিটোত হেৰুওৱা ৰত্ন।” প’ৰে ক'লে “বাকী কথাখিনি আমাক ইন্সপেক্টৰ জেপ্পে বহলাই ক’ব৷”\nআমাক আচৰিত কৰি ইন্সপেক্টৰ জেপ্প পয়ৰৰ শোৱা কোঠাৰ ভিতৰৰ পৰা ওলাই আহিল৷\n“এখেতক, অৰ্থাৎ আপোনাৰ পুৰণি বন্ধুক নিশ্চয় চিনি পায়, নহয়নে লেডী?” পয়ৰে লেডী মিলিছেন্টক সুধিলে।\n"উসঃ ভগৱান, সকলো শেষ।"লেডীয়ে\nএতিয়ালৈ প্ৰদৰ্শন কৰি অহা ভদ্ৰমহিলা সুলভ সকলো আচৰণ মুহূৰ্ততে সলনি হৈ পৰিল।\nএকপ্ৰকাৰ আশ্চৰ্য্যৰে তেওঁ জেপ্পৰ ফালে চাই কৈ উঠিল "চয়তান বুঢ়াটো, তই ইয়াতো?"\n“জেৰ্তি , মোৰ বোধেৰে তোমাৰ খেলখন শেষ হ’ল, অৱশ্যে তোমাৰ সৈতে ইমান সোনকালে পুনৰ সাক্ষাৎ হ'ব বুলি ময়ো ভবা নাছিলোঁ৷ চিন্তা নকৰিবা, তোমাৰ আনজন বন্ধু, মানে সেই ভুৱা মিঃ লেভিংটনজনো আমাৰ জিম্মাতেই আছে৷ আৰু বেচেৰা আচলগৰাকী লেভিংটন ওৰফে ক্ৰুক, ওৰফে ৰীদ; বণ্ড স্ত্ৰীটৰ পৰা ডকাইতি হোৱা ৰত্নখিনি যাৰ হাতলৈ কৌশলেৰে হস্তান্তৰ কৰা হৈছিল, তেওঁৰ হাতত সেইখিনি থকা বুলি জানি বেলেগ এটা ডকাইতৰ দলে তেওঁক দুদিন আগতে হলেণ্ডত আত্মগোপন কৰি থকা অৱস্থাত ছুৰীৰে হানি হত্যা কৰে৷ কিন্তু সেই চুৰি হোৱা ৰত্নখিনি আচলতে তেওঁৰ সৈতে নাছিল। তেওঁৰ মৃত্যৰ পাছত দলটোৰ বাকী সদস্য, মানে তোমালোক দুজনে যেতিয়া বহু বিচাৰ-খোচাৰ কৰিও সেইখিনি উলিয়াব নোৱাৰিলে, তেতিয়া তোমালোকে ভাবি চিন্তি এই খেলখন ৰচিলা৷ লেডী মিলিছেণ্টক ভাবুকি দি ধন সৰকাবলৈ লেভিংটনে এই ভুৱা চিঠিখন ব্যৱহাৰ কৰি থকাটো তোমালোকৰ দলটোৰ সকলোৱে জানিছিলা, আৰু লেভিংটনে ডকাইতিটোত হস্তগত কৰা মূল্যবান ৰত্নখিনিও যে এই চিঠিখনৰ সৈতে একেলগে এইটো বাকচতেই ৰখা হৈছিল, ইমানলৈ তোমালোকে জানিছিলা৷ পিছে প্ৰকাণ্ড ঘৰটোত লেভিংটনে বাকচটো ক’ত লুকুৱাইছিল, সেইটোহে তোমালোকে বহু চেষ্টা কৰিও উলিয়াব নোৱাৰিলা৷ সেই গতিকে তোমালোকে লেডী মিলিচেণ্টৰ নাম ব্যৱহাৰ কৰি বাকচটো বিচৰাত প’ৰৰ সহায় লোৱাৰ আঁচনি পাঙিলা, আৰু তেৱোঁ ভাগ্যক্ৰমে বাকচটো বিচাৰি উলিওৱাত সফল হল৷"\n“বচ ! জহাবলৈ পালে তোমাক একো নালাগে, নহয় জানো? এতিয়া ক্ষান্ত হোৱা। মই তোমাৰ সৈতে বিনাবাক্যব্যয়ে যাবলৈ সাজু৷ শেষ পৰ্য্যন্ত মই এগৰাকী নিখুঁত ভদ্ৰমহিলা নহয় বুলি যাতে কোনেও ক'ব নোৱাৰে। বিদায় সকলোকে৷” ভুৱা লেডী ওৰফে জেৰ্তীয়ে ক'লে।\nপ’ৰে কৈ গল-“ হেস্টিংছ, তোমাৰ এই ইংলেণ্ডখনৰ নীতি-নিয়মবোৰৰ কিছুখিনি জ্ঞান মই আয়ত্ব কৰিছোঁ৷ মোৰ জ্ঞানে ঢুকি পোৱা মতে, ইয়াৰ জন্মগতভাৱে সম্ভ্ৰান্ত এগৰাকী ভদ্ৰমহিলা সদায় নিজৰ জোতাযোৰক লৈ সাৱধান হয়৷ পৰিস্থিতিৰ পাকত পৰি তেওঁ কেতিয়াবা অলপ নিয়মৰ বাহিৰত সাজ পোছাক পৰিধান কৰিলেও কেতিয়াও সস্তীয়া বা দৃষ্টিকটু জোতা নিপিন্ধে৷ এইগৰাকী ভুৱা লেডী আমাৰ ঘৰলৈ অহাৰ দিনা তেওঁৰ পিন্ধনত দামী পোছাক নিঃসন্দেহে আছিল, কিন্তু তেওঁৰ জোতাযোৰ চকুত পৰাকৈ তেওঁৰ সাজসজ্জাৰ সৈতে নিমিলাধৰণৰ আছিল৷ তাৰ উপৰিও তেওঁৰ ডাঠ ওৰণি আৰু নাটকীয় কাহিনীয়ে মোৰ সন্দেহ ঘনীভূত কৰিলে৷ তাৰ উপৰি প্ৰকৃত লেডী মিলিছেণ্ট খুব কম সময়ৰ বাবে লণ্ডন চহৰত আছিল৷ আমাৰ দুজনৰ এজনেও তেওঁক দেখা পোৱাৰ কোনো সম্ভাৱনা নাই বুলি তেওঁলোকে জানে৷ চীনা বাকচটোৰ কথা দলটোৰ সকলোৱে জানে, কিন্তু সেইটো কাঠখৰিৰ ভিতৰত থকাটো কেৱল আচল লেভিংটনেহে\nজানিছিল৷ গতিকে তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছত সেয়া বিচাৰি উলিয়াবৰ বাবেই এই নাটকৰ ৰচনা কৰা হ’ল৷ পিছে সেইদিনা কাকতত খবৰ ওলোৱা, সেই মৃত্যু হোৱা মানুহজন যে আচল মিঃ লেভিংটন আছিল, সেইয়া ইন্সপেক্টৰ জেপ্পক লগ ধৰিহে মই গম পালোঁ৷ বাকী কাহিনী তুমি জানাই৷"\nবাৰু, সি যি নহওঁক, হেস্টিং, তোমালৈ মোৰ এটা অনুৰোধ ৰ’ল-আগলৈ যাতে ইংলেণ্ডৰ অপৰাধী সকলে মোক চিনি নাপায় বুলি কৈ আকৌ মোৰ অনুভূতিক আঘাত নকৰা, কিয়নো মোৰ বন্ধু, দেখিলাই নহয়, বিপদত পৰিলে আনকি সিহঁতেও মোৰ ওচৰলৈহে দৌৰি আহে৷ ”\nগল্পকাৰ পৰিচিতিঃ বিশ্বৰ ৰহস্য সাহিত্যৰ সম্ৰাজ্ঞী হিচাপে অভিহিতা আগাথা ক্ৰিষ্টিৰ জন্ম ১৮৯০ চনত ইংলেণ্ডৰ ডেভন অঞ্চলৰ আঢ্যৱন্ত এটি পৰিয়ালত হৈছিল৷ লেখিকা হিচাপে আৰম্ভণিতে সফলতা লাভ নকৰিলেও ১৯২০ চনত তেওঁৰ কিতাপ “The mysterious affairs at Styles” প্ৰকাশ হোৱাৰ পাছৰে পৰা লেখিকা হিচাপে তেওঁৰ খ্যাতি বিয়পি পৰে৷ আজিৰ তাৰিখত তেওঁৰ নাম দ্য গিনিজ বুক অফ ৱৰ্ল্ড ৰেকৰ্ডছত “Best selling author of all times” হিচাপে খোদিত হৈ আছে৷ তেওঁৰ কৃতিত্বৰ তালিকাখন বেছ দীঘল৷ কিছু অনুৰাগীৰ দাবীমতে শ্বেক্সপীয়েৰ আৰু বাইবেলৰ পিছতে তেওঁৰ সাহিত্যৰাজি বিশ্বত সৰ্বাধিক ছপা হৈছে৷ তেওঁৰ লেখা বিশ্বৰ সৰ্বমুঠ ১০২ টা ভাষালৈ অনূদিত হৈছে৷ তেওঁৰ“And than there were none” উপন্যাসখন পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ বেছি বিক্ৰী হোৱা ৰহস্য উপন্যাস৷ ১৯৬৫ চনত মুক্তিলাভ কৰা বলীউদৰ ‘গুমনাম’ বোলছবি খন এইখন উপন্যাসৰ ভিত্তিত আধাৰিত আছিল৷ তেওঁৰ দ্বাৰা ৰচিত “দ্য মাউছট্ৰেপ” বিশ্বৰ আটাইতকৈ দীঘলীয়া সময়ৰ বাবে মঞ্চস্থ হোৱা নাটক৷ এই মহান লেখিকাগৰাকী ৬৬ খন ৰহস্য উপন্যাস আৰু ১৪ খন গল্প সংকলন ছপা কৰাৰ কৃত্বিত্বৰ অধিকাৰী\nজীৱনত অসংখ্য বঁটা বাহন আৰু সন্মানীয় পদবীৰে অলংকৃতা হোৱা ক্ৰিষ্টিৰ ব্যক্তিগত জীৱনটোও বেছ ৰহস্যময় আছিল৷


ৰামানুজন - গণিতজ্ঞ আৰু মানুহজন : অধ্যায় J : ৰামানুজনৰ সাস্থ্য পৰিল - Gonit Sora (গণিত চ'ৰা)\n21 Nov ৰামানুজন – গণিতজ্ঞ আৰু মানুহজন : অধ্যায় J : ৰামানুজনৰ সাস্থ্য পৰিল\nPosted at 00:48h in Articles, Assamese, Books by Manjil Saikia\nJ-1 আৱেগিক হেঁচা :\nঅধ্যায় F-ত কোৱাৰ দৰে ৰামানুজনৰ ‘আৱেগিক তৰপটো’ৱে তেওঁ ইংলেণ্ডত থকা দিনকেইটাৰ সময়ত ভালেখিনি হেঁচাৰ সন্মুখীন হৈছিল। এয়া আছিল দুটা কাৰণত। প্ৰথম কাৰণটো আছিল সেই যুগ বা কালটো, যিটো কালত ৰামানুজনে অৱস্থান কৰি আছিল। সেই সময়ত ভাৰতীয় সমাজত, প্ৰধানতঃ দক্ষিণ-ভাৰতীয় সমাজখনত, সামাজিক-মতামতৰ ধাৰণাটো শতিকাজোৰা সাংস্কৃতিক শোষণ আৰু সুপ্ত অৱস্থাৰ প্ৰভাৱটোৰ পৰা মুক্ত হৈ উঠা নাছিল। এয়া আছিল বহু পৰিমাণে কুপমণ্ডকতাৰে ভৰা যেন। সামাজিক মূল্যবোধ আছিল নিম্ন পৰ্যায়ৰ। অত্যাধিক মূল্য আচৰণ-অনুষ্ঠানৰ স’তেহে জড়িত আছিল। কোনো আনুষ্ঠানিক ‘ফৰ্ম’ৰ প্ৰতি অসন্মতি প্ৰকাশত আৱেগে অতি সহজে বিৰক্ত কৰিছিল। আনকি দেশৰ ভিতৰতো মানুহৰ খুব কম আহ-যাহ ঘটিছিল। প্ৰকৃততে মানুহৰ মনৰ ওপৰত এনে ধৰণৰ ‘আহ-যাহ’ৰ একোটা সু-প্ৰভাৱ থাকে। ই অন্যান্য আচাৰ-অনুষ্ঠানৰ প্ৰভাৱেৰে সমভাৱে ভাল জীৱন-যাপন কৰা আৰু সমান ভাল ফল পোৱাত প্ৰত্যয় নিওৱাৰ বাবে মানুহক সক্ষম কৰি তোলে। এই কালত মুষ্টিমেয় কেইজনমান ল’ৰাইহে নিজৰ ঘৰৰ পৰা ৫০ মাইল আঁতৰলৈ ভ্ৰমণ কৰিছিল। এই দুৰত্ব চিহ্নিত হৈছিল এনে এটা অঞ্চলত য’ত দৃষ্টিভংগীৰ সমতা আৰু মূল্যবোধৰ মাপ আছিল আৱেগক প্ৰভাৱিত কৰা বিষয়ৰ ক্ষেত্ৰত। এয়া সঁচা যে, যেতিয়া ৰামানুজনে এক আৱেগক প্ৰভাৱিত কৰা বিষয়ৰ ক্ষেত্ৰত। এয়া সঁচা যে, যেতিয়া ৰামানুজনে এক আৱেগৰ তাড়নাত বিশাখাপট্টনমলৈ লৱৰি আহিছিল, তেওঁ তেওঁৰ ঘৰৰ পৰা ৫০০ মাইল আঁতৰি আহিছিল। কিন্তু তেওঁৰ জিলাখন আৰু সেই দূৰ ঠাইখনত মূল্যবোধৰ জোখত পাৰ্থক্য দেখিবলৈ বুলি তেওঁ যথেষ্ট দিন ধৰি নৰ’ল। আনকি এই পাৰ্থক্য দেখাৰ সুযোগ পাইছিল যদিও, ইতিমধ্যেই তেওঁৰ আৱেগৰ বাসটোত সোমাই থকা তেওঁৰ মূল্যবোধৰ জোখক পুনৰ্মূল্যায়ন কৰিবলৈ তেওঁক সহায় কৰিবলৈ বুলি ই যথেষ্ট ধৰণে প্ৰভাৱশীল হৈ উঠা নাছিল।\nJ-1.1 ইংৰাজ মূল্যবোধৰ জোখৰ মাপটোৰ আশ্চৰ্যতা :\nৰামানুজনক হঠাতে ইংৰাজ সমাজখনৰ মাজত পেলোৱা যেন হৈছিল, যাৰ আৱেগিক মূল্য এক ভিন্ন ধৰণৰ আছিল। উদাহৰণস্বৰূপে, ৰামানুজনে পিতৃ-মাতৃ আৰু প্ৰাপ্তবয়স্ক সন্তানৰ মাজত তেওঁ অভিজ্ঞতা লভি থকা চিনাকি ভাৰতীয় সমাজখনৰ একেধৰণৰ স্পষ্ট আৱেগিক আসক্তি বিচাৰি পোৱা নাছিল। তেওঁলোক একেলগে বাস নকৰিছিল। তাত কোনো যৌথ-পৰিয়ালৰ ব্যৱস্থা নাছিল। ভাৰতীয় সমাজ বৰ্তি থকা, মৃত পিতৃ-মাতৃলৈ বুলি আগবঢ়োৱা বাৰ্ষিক উদযাপনৰ দ্বাৰা বৈশিষ্ট লভা, ধৰ্মীয় আৱেগিক আসক্তিখিনি ইংলণ্ডত বিচাৰি পোৱা নগৈছিল। মৃত পিতৃ-মাতৃক সুঁৱৰি কেবাঘণ্টাও ধৰি আচাৰ-অনুষ্ঠানৰ মাধ্যমেৰে চলা, প্ৰায় এটা সপ্তাহৰ বাৰ্ষিক উদযাপনৰ দিনটো আছিল অত্যন্ত অনাড়ম্বৰ আৰু উৎসৰ্গিত ভাৱনাৰ। পিতৃ বা মাতৃৰ অশৰীৰী আত্মাক আহ্বান কৰা হৈছিল আৰু আন্তৰিকতা তথা নিষ্ঠাৰে ‘যচা’ (offerings) দিয়া হৈছিল। ইয়াৰ বিপৰীতে ইংৰাজ সমাজত এনে একোৱেই নাছিল। এতিয়া আমি সেই কালৰ পৰা প্ৰায় অৰ্ধশতিকা আগুৱাই আহিলোঁ। এতিয়া হয়তোবা কোনো ভাৰতীয় যুৱকে এনেবোৰ বাৰ্ষিক উদযাপনৰ মাজত সোমাই থকা গভীৰ প্ৰমূল্যখিনি দেখিবলৈ নাপায়। সাংস্কৃতিক পৰিৱেশৰ এই আশ্চৰ্যতাই ৰামানুজনৰ ওপৰত এক আৱেগিক হেঁচাৰ কাৰক হৈ পৰিছিল। সাংস্কৃতিক পৰিৱেশৰ এই হঠাৎ পৰিৱৰ্তনে ৰামানুজনক দুখ দিছিল। তাৰোপৰি কেম্ব্ৰিজত এনেবোৰ বিষয়ে আপোনভাৱে আলোচনা কৰি এনে অনুভৱৰ উপশম ঘটাবলৈও কোনো নাছিল। মন কৰিবলগীয়া কথাটো হৈছে এই যে শ্ৰীনিবাস ৰামানুজনৰ দৰে কঢ়া ভাৰতীয় মনৰ অধিকাৰীজনৰ ক্ষেত্ৰতহে এনে ঘটিছিল। তুলনামূলকভাৱে অৰক্ষণশীল মনৰ ভাৰতীয়ৰ ক্ষেত্ৰত নিশ্চয়কৈ এয়া নঘটিলহেঁতেন।\nJ-2 শাৰীৰিক হেঁচা :\nআনহাতে খাদ্যাভাষ হৈ পৰিছিল শাৰীৰিক হেঁচাৰ এক উৎস। ৰামানুজন এনে এজন ব্যক্তি আছিল, যিজন সদায় নিজৰ পৰিয়ালৰ মাজত আছিল বা তেওঁৰ অতি আত্মীয়ৰ মাজত আছিল। তেওঁ আছিল এটা ঘৰুৱা পৰিৱেশৰ মাজত। তেওঁৰ সমগ্ৰ দৈহিক পদ্ধতিটো কম-বেছি পৰিমাণে এক নিৰ্দিষ্ট খাদ্যাভাসৰ স’তে জড়িত হৈ আছিল। তেওঁৰ খাদ্যৰ সোৱাদ বা খোৱাৰ সময় বা তেনেধৰণৰ কথা-কাণ্ডবোৰ সুনিৰ্দিষ্ট আৰু অপৰিৱৰ্ত্তনীয় হৈ পৰিছিল। এনেধৰণৰ কথাবোৰ বেলেগ হৈ থকা এখন সমাজলৈ নোযোৱা পৰ্যন্ত তেওঁ অনুভৱ কৰিব নোৱাৰিছিল যে তেওঁৰ ওপৰত এই খাদ্যাভাসৰ কিযে এক ভয়ানক প্ৰভাৱ কৰি ৰৈছে। এয়া অকল বিশেষ কিছুমান খাদ্যৰ প্ৰতি থকা তেওঁৰ আৱেগিক আসক্তিৰ কথায়েই নহয়। এয়া গ্ৰন্থি সম্বন্ধীয় আৰু শৰীৰবিদ্যা সম্পৰ্কীয় একোটা ঘটনা যি সাধাৰণতে ব্যক্তিজনক অতীষ্ঠ কৰি তোলে। ৰামানুজন ইংলণ্ডত থকা কালছোৱাত তেওঁ আনকি কদাচিতো তেওঁৰ স্বাভাৱিক ভাৰতীয় খাদ্যৰ সোৱাদ ল’ব পৰা নাছিল। যুদ্ধৰ অৱস্থাটোৱেও কথাবোৰ বেছি বেয়া কৰিছিল। কিন্তু ইতিমধ্যে ১৯২৪-২৫ চনত ৰংগনাথন ইংলণ্ডত থকা সময়খিনিত এয়া অলপ সলনি হৈছিল। পিকাডেলীত অন্ততঃ এখন দোকান হৈছিল য’ত কোনোবাই কিছু ভাৰতীয় খাদ্যবস্তু বিচাৰি পাইছিল। সেই সময়ত লণ্ডনত এটা বা দুটা পৰিয়ালে ভাৰতীয় ধৰণত ৰান্ধিবলৈ শিকিছিল। ৰংগনাথনৰ লগৰ ছয়জনে এগৰাকী মালিকক ভাৰতীয় ধৰণত ৰান্ধিবলৈ শিকাইছিল। তেওঁলোকৰ ঘৰ আছিল ‘১৪২ এলগিন এভিনিউ-মাই ডেভেল’ত। এয়া আছিল প্ৰায় দহ বছৰ ধৰি কেবাজনো ভাৰতীয় ছাত্ৰৰ আহ-যাহ কৰা অঞ্চল। মিচেছ পিটাৰ্চন নুঢুকোৱা পৰ্যন্ত, কেবামাহৰ মূৰত তেওঁৰ ভাৰতীয় খাদ্যৰ জুটিয়ে তেওঁলোকক এক সুখ তথা আৰাম দিছিল। সেই দহ বছৰত কেবাজনো ভাৰতীয় ছাত্ৰই সেই ঘৰৰ পৰা পোৱা ‘খাদ্যসান্তনা’ বা ‘খাদ্য-সুখ’ৰ কথা ৰংগনাথনলৈ লিখিছিল। আজি অৱশ্যে কথাবোৰ বহুত উন্নত। এতিয়া বহুত ভাৰতীয় ৰেস্তোৰা হৈছে। আনকি মালাবাৰ, তামিল, গুজৰাটী, বেংগলী খাদ্য আদিকে ধৰি বিভিন্ন বিশেষ ধৰণৰ ভাৰতীয় খাদ্যৰ ৰেস্তোৰাও হৈছে। সকলোতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ কথাটো হৈছে, ভাৰতীয় খাদ্য বিক্ৰী কৰা কেবাখনো ভাৰতীয় দোকান হৈছে। সেয়ে খাদ্যৰ ক্ষেত্ৰত আজি আৰু ইংলণ্ডলৈ যোৱা এজন ভাৰতীয় যুৱকে ৰামানুজনে তেওঁৰ দিনত পোৱা সেই কষ্ট পাবলগীয়া নহয়। ৰামানুজনৰ খাদ্যৰ ক্ষেত্ৰত খাপ খুৱাব নোৱাৰা পৰিস্থিতি বা নিজে ৰান্ধি খাবলগীয়া হোৱা পৰিস্থিতি বা তেওঁৰ পৰিচিত ভিন্নধৰণৰ ভাৰতীয় খাদ্যৰ অভাৱ ইত্যাদিয়ে তেওঁক ক্ৰমান্বয়ে নিম্ন পুষ্টিলৈ আনিছিল।\nJ-3 বৌদ্ধিক জীৱনৰ সম্পূৰ্ণতা :\nমাদ্ৰাজ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা পোৱা ২০০ পাউণ্ড আৰু ট্ৰিনিটিৰ পৰা দৰ্শনী হিচাবে পোৱা ৬০ পাউণ্ডেৰে ৰামানুজনে তেওঁৰ বছৰেকীয়া আয় পৰ্যাপ্ত ভাৱেই পালে। আনকি তেওঁ ইয়াৰ আটাইখিনি খৰছেই কৰিব নোৱাৰিছিল। জীৱনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে তেওঁ এটা সুখদায়ক অৱস্থা পালে। গতিকে ওপৰত বৰ্ণোৱা আৱেগিক আৰু শাৰীৰিক হেঁচা সত্বেও ৰামানুজনে তেওঁৰ বৌদ্ধিক জীৱনটো পিছে কেম্ব্ৰিজত পোৱা প্ৰখ্যাত গণিতজ্ঞকেইজনৰ সংগত এক বিৰাট ৰুচিৰেই পাৰ কৰিছিল। বোধকৰোঁ, অনুকূল গাণিতিক পৰিৱেশৰ ফলত হোৱা তেওঁৰ আৱেগিক যন্ত্ৰণা সম্ভৱতঃ দূৰ হোৱা নাছিল, ই ফল্গু হৈ পৰিছিল। তেওঁৰ এটা ফালক, অসচেতনতাই খাই শেষ কৰা যেন হৈছিল। নিম্ন পুষ্টিয়ে তেওঁৰ শৰীৰটোক ক্ষয় নিয়াইছিল। শাৰীৰিক আৰু আৱেগিক জীৱনটোৰ ওপৰত বৌদ্ধিক জীৱনটোৰ আধিপত্যটোৱে তেওঁৰ আৰু তেওঁৰ সহকৰ্মীৰ মনত স্বাভাৱিক এক ভ্ৰান্তি উদয় কৰিছিল যে, তেওঁৰ স্বাস্থ্যৰ সম্পৰ্কত যেনিবা সকলো ঠিকেই আছে। কাৰণ, ১৯১৭ চন পৰ্যন্ত লুপ্তপ্ৰায় হেঁচাটোক তেওঁৰ শৰীৰে কোনো সুৰুঙা উলিয়াই দিয়া নাছিল।\nJ-4 সন্দেহজনক বেমাৰ :\n১৯১৭ চনৰ মে’ মাহত, মাদ্ৰাজ বিশ্ববিদ্যালয়ে হাৰ্ডিৰ পৰা অৱগত হ’ল যে, ৰামানুজন এক দুৰাৰোগ্য ব্যাধিত আক্ৰান্ত হৈছে। এই অনুভৱেৰে পৰামৰ্শ আহিছিল যে তেওঁক অনতিপলমে ক্ৰান্তীয় বা ট্ৰপিক অঞ্চললৈ লৈ যাব লাগে। হ’লেও, এই পথ অতিক্ৰমত সমস্যাও আছিল। প্ৰধানতঃ যুদ্ধৰ দাবীৰ খাতিৰত ভাৰতবৰ্ষত সক্ষম চিকিৎসকৰ ঘাটি পৰিছিল। সেয়ে শাৰীৰিক আৱেগিক সুবিধাৰ অসহায় কাৰকবোৰৰ উপস্থিতি সত্বেও ৰামানুজন ইংলণ্ডতেই থাকিব বুলি সিদ্ধান্ত লোৱা হৈছিল। ১৯১৭ চনৰ গ্ৰীষ্মত তেওঁক কেম্ব্ৰিজৰ এখন নাৰ্চিংহোমলৈ লৈ যোৱা হ’ল। তেওঁক ৱেলছ্, মটলক আৰু লণ্ডনৰ চেনিটৰিয়ামলৈ লৈ যোৱা হৈছিল। ১৯১৮ চনৰ শেষৰ ফালে এয়া নিশ্চিত হৈছিল যে তেওঁৰ দেহত ‘টিউবাৰকিউলচিছ্’এ বাহ লৈছিল।\nJ-5 গৃহলৈ বুলি ওভটনি :\nইংলণ্ডৰ জলবায়ুৱে তেওঁৰ স্বাস্থ্য পুনৰোদ্ধাৰত বিলম্ব কৰা বুলি জনাৰ পিছত, তেওঁ ১৯১৯ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰীত ‘এছ্ এছ্ নাগোয়া’ জাহাজত ইংলেণ্ড এৰিলে। ৰামানুজনৰ মাক আৰু এজন ভায়েকে তেওঁক বোম্বাইত আদৰিবলৈ বুলি গ’ল। তেওঁৰ স্ত্ৰী জানকীক তালৈকে নিনিয়াত তেওঁ হতাশ হৈছিল। বোম্বাইত তিনিদিন জিৰোৱাৰ পিছত ২ এপ্ৰিলত তেওঁ মাদ্ৰাজ পালে। তাত তেওঁৰ স্ত্ৰীয়ে তেওঁক লগ ধৰে। সেই সময়ত তেওঁৰ স্বাস্থ্য পুৰামাত্ৰায়েই বেয়া আছিল। শৰীৰ শুকাই-খীণাই আহিছিল। সেয়ে তেওঁৰ পৰিয়াল, বন্ধু-বান্ধৱ আৰু গুণমুগ্ধসকল অতি উদ্বিগ্ন হৈ পৰিছিল। তেওঁলোকে আশা কৰিছিল যে, মাতৃভূমিলৈ লগতে পিতৃ-মাতৃৰ ওচৰলৈ বা তেওঁৰ পূৰ্বৰ বন্ধু-বান্ধৱসকলকে ধৰি মাদ্ৰাজৰ সৰু বিজ্ঞানৰ সমাজখনৰ যিয়ে তেওঁৰ কৃতিক প্ৰশংসা কৰিছিল সেইসকলৰ ওচৰলৈ তেওঁৰ প্ৰত্যাৱৰ্ত্তনে, তেওঁৰ পৰা স্বাস্থ্যৰ পুনৰুদ্ধাৰৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। যদিওবা ৰামানুজনৰ কৃতিসমূহৰ স’তে তেওঁলোকে নিজক পৰিচয় কৰি ল’ব পৰা নাছিল, তথাপি আশা কৰিছিল যে এই প্ৰভাৱে হয়তোবা আৰু এনেক বিচিত্ৰ খণ্ডৰে তেওঁৰ চমক লগোৱা প্ৰতিভাৰ ফল পৃথিৱীক দিব পাৰিব। কেম্ব্ৰিজৰ পৰা এনেকৈ কোনোৱে লিখা বুলি তেওঁলোকে শুনিছিল যে, হেনো নিউটনৰ পিছত আৰু কোনো এজনেই তেওঁৰ সমতুল্য নহয়। এয়া সঁচা যে এই প্ৰতিভাধৰৰ ইয়াতকৈ বেছি আৰু একো গুণানুকীৰ্ত্তন হ’ব নোৱাৰে।\nJ-6 শেহৰ মাহকেইটা :\nৰামানুজনে মাদ্ৰাজ, কোমদুমুদি, (কাৱেৰী নৈ পাৰৰ এখন গাওঁ) আৰু তেওঁৰ ঘৰ-চহৰ কুম্বোকোনমকে ধৰি বিভিন্ন ঠাইত, জীৱনৰ শেহৰফালে প্ৰায় ৯ মাহকাল কটাইছিল। চৰকাৰ আৰু বিশ্ববিদ্যালয় কৰ্তৃপক্ষ তেওঁৰ স্বস্থ্যৰ অৱনতি সম্পৰ্কত অতি উদ্বিগ্ন হৈ আছিল। ১৯২০ চনৰ জানুৱাৰীত, তেওঁক চিকিৎসাৰ বাবে মাদ্ৰাজলৈ যাবলৈ খাটনি ধৰা হৈছিল। মাদ্ৰাজ চৰকাৰৰ টিউবাৰকিউলচিছ বিশেষজ্ঞ ডঃ পি. এচ. চন্দ্ৰশেখৰ আয়াৰ আৰু অন্যান্য চিকিৎসক বন্ধুৱে তেওঁক চোৱা-চিতা কৰি আছিল। টি. নিউম্বাৰুমল চেট্টিয়ে তেওঁক ‘চ্চেট্-পেট্-হাউচ্’ বিনা খৰছত দিছিল। এছ. শ্ৰীনিবাস আয়াৰে তেওঁৰ সকলো খৰছ বহন কৰিছিল। আনহাতে মাদ্ৰাজ বিশ্ববিদ্যালয় চিণ্ডিকেটৰ সভ্যসকলেও তেওঁৰ খৰছলৈ বুলি নিজাববীয়া বৰঙণি তুলিছিল। এই সময়তেই ৰামানুজনৰ মাক গৈছিল জি. ভি. নাৰায়ণস্বামীৰ ওচৰলৈ অতি উদ্বিগ্ন চিত্তে আৰু দুখেৰে (B-24ত বৰ্ণোৱাৰ দৰে)। সেই সময়ত মাদ্ৰাজত পাব পৰা অতি উত্তম চিকিৎসা সহায় পোৱা স্বত্ত্বেও ১৯২০ চনৰ ২৬ এপ্ৰিলত চ্চেটপেটত পিতৃ-মাতৃ, ঘৈণীয়েক, ভাতৃ, বন্ধু-বন্ধৱ আৰু গুণ-মুগ্ধসকলৰ মাজতেই ৰামানুজনে ইহ-সংসাৰ ত্যাগ কৰিছিল।\nJ-7 এটা গাণিতিক উল্কা :\nমহান লোকসকল উল্কাৰ দৰেই আহে আৰু যায়। তেওঁলোক উজলি উঠে আৰু নিজকে সংহাৰ কৰে অকালতে। তেওঁলোকে সদৰী কৰে এক নতুন পদচিহ্নৰ লানি। দৰ্শনৰ জগতত শংকৰ আছিল এনে এক লব্ধপ্ৰতিষ্ঠ। ধৰ্মৰ জগতত যীশু, তেনেদৰে গণিতৰ জগতত আবেল আৰু গেল্ওৱা। এইসকল আছিল পূৰ্বৰ কালৰ। ৰামানুজনো আছিল এনে এজনেই। আমাৰ কালৰ।


Kiba Jen Nai Lyrics By Bishnu Prasad Rabha | Assamese Lyrics - AssameseLyrical.com\nKiba Jen Nai Lyrics By Bishnu Prasad Rabha\nKiba Jen Nai Lyrics By Bishnu Prasad Rabha, visit AssameseLyrical.com for more Assamese lyrics\nSong: Kiba Jen Nai Lyrics (কিবা যেন নাই)\nKiba Jen Nai Lyrics:---\nকিবা যেন নাই আজি নাই\nআছে হুমুনিয়াহ হতাশ হিয়াৰ\nকৰুণ বিননি ‘হায় হায়’ ।\nমেলিলি ধুমুহা তাইৰ ক’লা চুলিটাৰ\nলুকুৱাই তৰা জোন কৰে যে এন্ধাৰ ।\nক’তেনো বা অকৰুণ সেই কাৰাগাৰ\nয’ত মোৰ প্ৰিয়া আছে মোৰ হিয়াত নাই ?\nগৰজি ডাৱৰ তুলি বিজুলী নিচান\nদিয়ে শাওনৰ বাৰিষাৰ সমিধান\nঘনে ঘনে কঁপে মোৰ চকিত পৰাণ\nলগে লগে হয় মোৰ জীৱন বিষাণ ।\nবাহিৰত বৰষুণ পৰে ধাৰাষাৰ\nদুগালেদি বয় মোৰ চকুলো দুধাৰ\nউচাটন কৰে মোৰ মন যে এষাৰ\n‘মোৰ প্ৰিয়া নাই ! মোৰ প্ৰিয়া নাই’ ।।\nAssamese Lyrics Bishnu Prasad Rabha Kiba Jen Nai Lyrics Old Assamese Lyrics\nAssamese Lyrics - AssameseLyrical.com: Kiba Jen Nai Lyrics By Bishnu Prasad Rabha


prakash-raj-and-his-wife-pony-got-married-again-pics-are-going-viral-manju-b– News18 assam\nHome » photogallery » lifestyle »Prakash Raj Marriage: পুত্ৰৰ সন্মুখতে 'তৃতীয়' বিয়াত বহিল অভিনেতা প্রকাশ ৰাজ! কইনা কোন জানিলে আচৰিত হ'ব আপুনি!\nPrakash Raj Marriage: পুত্ৰৰ সন্মুখতে 'তৃতীয়' বিয়াত বহিল অভিনেতা প্রকাশ ৰাজ! কইনা কোন জানিলে আচৰিত হ'ব আপুনি!\n১১ সংখ্যক বিবাহ বাৰ্ষিকীৰ দিনাই প্ৰকাশ ৰাজ (Prakash Raj) নিজৰ দ্বিতীয় পত্নীৰ সৈতে পুনৰ বিয়াত বহিল।\n| August 25, 2021, 21:56 IST\nঅভিনেতা প্ৰকাশ ৰাজে (Prakash Raj Marriage) সকলোকে আচৰিত কৰি পুনৰ বিয়াত বহিল নিজৰ ১১সংখ্যক বিবাহ বাৰ্ষিকীৰ দিনটোত। প্ৰকাশ ৰাজৰ (Prakash Raj Viral) তৃতীয় বিবাহৰ সকলো ফটো নিমিষতে ভাইৰেল হৈ পৰিল ছচিয়েল মিডিয়াত।\n'সিংঘম'ৰ পৰা 'ৱাণ্টেড'লৈকে, প্ৰকাশ ৰাজক বলীউডৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ খলনায়ক সকলৰ মাজৰ এজন হিচাপে সকলোৱে স্বীকাৰ কৰে। ৫৮ বছৰ বৰ্ষীয় অভিনেতাজনে অলপতে নিজ পুত্ৰৰ অনুৰোধত তৃতীয় বিবাহ কৰিবলৈ বাধ্য হয়। প্ৰকাশে পুনৰ এবাৰ নিজৰে পত্নী পোনী বাৰ্মা (Pony Berma)ৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়।\nঅভিনেতাজনে টুইটাৰত বিয়াৰ কিছুমান ফটো ছেয়াৰ কৰে। ফটোৰ সৈতে ৰাজে বৰ সুন্দৰকৈ এটা কেপচনত কৈছে যে, "আমি আজি ৰাতি পুনৰ বিয়া পাতিলো, কিয়নো আমাৰ পুত্ৰই আমাৰ বিয়া চাবলৈ বিচাৰিছিল।" প্ৰকাশ ৰাজে পুনৰ এবাৰ পুত্ৰৰ অনুৰোধ ৰাখিবলৈকে নিজ পত্নীক বিয়া কৰালে আৰু পুত্ৰই কোৱাৰ বাবে আঙুঠিও পিন্ধাবলগীয়াত পৰে।\nতেওঁ টুইটাৰত দিয়া ফটোবোৰৰ মাজত পত্নীক চুমা খোৱা দৃশ্যটো ছচিয়েল মিডিয়াত ভাইৰেল হৈ পৰিছে। ৫৬ বছৰ বয়সত প্ৰকাশ ৰাজে দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে যেন নিজৰ প্ৰেম পাবলৈ সক্ষম হ'ল।\nপ্ৰকাশৰ প্ৰথমা পত্নী ললিতা কুমাৰীৰ সৈতে বিবাহ বিচ্ছেদ হোৱাৰ পাছত ২০০৯ চনত পোনি বাৰ্মাৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। এটা ফটো ছেটত পোনিৰ সৈতে ৰাজৰ প্ৰথম দেখা-দেখি হয়। পোনী কৰিঅ'গ্ৰাফ টীমৰ এগৰাকী সদস্য আছিল।\n১১ সংখ্যক বিবাহ বাৰ্ষিকীৰ দিনাই প্ৰকাশে নিজৰ দ্বিতীয় পত্নীৰ সৈতে পুনৰ বিয়াত বহিল। অৱশ্যে কইনা সলনি নহ'ল। প্ৰকাশৰ প্ৰথমা পত্নীৰ ফালৰ দুই সন্তান মেঘনা আৰু পূজাৰ সৈতে পোনীৰ যথেষ্ট ভাল সম্পৰ্ক আছে। তেওঁলোকো দেউতাকৰ বিয়াত উপস্থিত আছিল।


বাদুংদ্যুপ্পা-ৰঞ্জিত কুমাৰ শৰ্মা – ফটাঢোল\nDecember 1, 2020 শিল্পী পৰিচিতি\t4 Comments\nবাদুংদ্যুপ্পা-ৰঞ্জিত কুমাৰ শৰ্মা\nপাঠকসকল, আপোনালোকে নিশ্চয় ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰৰ অস্থায়ী প্ৰেক্ষাগৃহ বা কোনো স্থায়ী প্ৰেক্ষাগৃহত বহি নাটক চাইছে৷ মেলা-উৎসৱ আদিতো নাটক চাই পাইছে৷ কিন্তু এই লেখাত অসমৰ এখন গাঁৱত হোৱা ব্যতিক্ৰমী নাট পৰিৱেশনৰ বিষয়ে লিখিবলৈ বিচাৰিছোঁ৷ ব্যতিক্ৰমী আৰু সুকীয়া শৈলীৰে নাট পৰিৱেশন কৰি এই গাঁওখনৰ এজাক নাট্যশিল্পীয়ে গাঁওখনৰ নাম বিশ্বৰ দৰবাৰলৈ নিবলৈ সক্ষম হৈছে৷ এবাৰ ভাবকচোন, মঞ্চ-লাইট, লাউডস্পীকাৰ, চকুত লগা মঞ্চসজ্জা আৰু এইবোৰৰ উপৰি প্ৰধানকৈ স্থায়ীয়েই হওক বা অস্থায়ীয়েই এটা প্ৰেক্ষাগৃহ আৰু এখন ওখ মঞ্চ – এইবোৰ ব্যৱস্থা নোহোৱাকৈও নাট প্ৰদৰ্শন হ’ব পাৰেনে? সেয়াও বনাঞ্চলৰ মাজত? এয়া কিমানখিনি সম্ভৱ? কিন্তু এয়া সম্ভৱ কৰি তুলিছে এদল নাট্যশিল্পৰ সাধকে৷ এই ব্যতিক্ৰমী শৈলীৰ সফল প্ৰয়োগ কৰি অনন্য নিদৰ্শন দাঙি ধৰিছে অসমৰে এখন গাঁৱৰ এটা অনুষ্ঠানে৷ এই অনুষ্ঠানটো গঢ় দিয়া আৰু নাট্যচৰ্চাৰ অভিনৱ শৈলী আৰু পৰিৱেশৰ সৃষ্টি কৰা মানুহজন আজি নাই৷ নিয়তিয়ে সেই প্ৰতিভাক অকালতে আমাৰ মাজৰপৰা চিৰদিনৰ বাবে কাঢ়ি লৈ গৈছে৷ কিন্তু তেওঁৰ স্মৃতি সুঁৱৰি তেওঁৰ পত্নী আৰু এজাক অপেচাদাৰী নাট্যশিল্পী তথা নাট্যপ্ৰেমীয়ে আজিও জীয়াই ৰাখিছে অনুষ্ঠানটো, জীয়াই ৰাখিছে সেই অগতানুগতিক নাট্যশৈলীক৷\nপশ্চিম অসমৰ গোৱালপাৰা জিলাৰ আগিয়াৰ নিকটৱৰ্তী এখন সৰু গাঁও৷ গাঁওখনৰ নাম ৰামপুৰ৷ এই গাঁওখনৰে এটি ৰত্নৰ নাম শুক্ৰাচাৰ্য ৰাভা৷ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় খ্যাতিসম্পন্ন নাট্যপুৰুষ পদ্মভূষণ এইচ কানহাইলালৰ সুযোগ্য শিষ্য তথা অভিনেতা, নাট্যকাৰ, নাট পৰিচালক শুক্ৰাচাৰ্য ৰাভাই ১৯৯৮ চনত ৰামপুৰত জন্ম দিছিল এটা অনুষ্ঠানৰ৷ এই অনুষ্ঠানৰ নাম ‘বাদুংদ্যুপ্পা কলা কেন্দ্ৰ’৷ বাদুংদ্যুপ্পা হ’ল ৰাভা জনগোষ্ঠীৰ বাঁহেৰে সজা এবিধ বাদ্যযন্ত্ৰ৷ শুক্ৰাচাৰ্য ৰাভাই পদ্মভূষণ এইচ কানহাইলাল আৰু তেওঁৰ পত্নী পদ্মশ্ৰী এইচ সাবিত্ৰী কানহাইলালৰ ওচৰত মণিপুৰৰ ইম্ফলত থকা কলাক্ষেত্ৰত নাট্যকলাৰ প্ৰশিক্ষণ লৈছিল৷ ২০০৪ চনত ৰামপুৰলৈ অহা এইচ কানহাইলালে তেওঁৰ ব্যতিক্ৰমী প্ৰকল্প ‘Nature Lore’ৰ অধীনত ২০০৮ চনত মণিপুৰ কলাক্ষেত্ৰ আৰু বাদুংদ্যুপ্পা কলা কেন্দ্ৰৰ সহযোগত ৰামপুৰত শাল গছৰ তলত নাট প্ৰদৰ্শনৰ ব্যৱস্থা কৰিছিল৷ গাঁওখনত অগণন শালগছেৰে ভৰি থকা সংৰক্ষিত বনাঞ্চল এখনত এইচ কানহাইলালে লেডী মেকবেথ নাটৰ আখৰাও কৰিছিল৷ তেনেদৰেই বনাঞ্চলখনৰ নাম দিয়া হৈছিল ‘মেকবেথ জংঘল’৷ ইয়াৰ পিছৰপৰাই শুক্ৰাচাৰ্য ৰাভাৰ নেতৃত্বত বাদুংদ্যুপ্পা কলা কেন্দ্ৰই এই বনাঞ্চলখনত নাট প্ৰদৰ্শনৰ অভিনৱ পদ্ধতি গঢ়ি তোলে৷ ২০০৯ চনৰপৰা প্ৰতিবছৰে (মাজতে এবছৰ বাদ দি) ডিচেম্বৰ মাহত বাদুংদ্যুপ্পা কলা কেন্দ্ৰই নিজাববীয়াকৈ ‘মেকবেথ জংঘল’ত নাট সমাৰোহ অনুষ্ঠিত কৰি আহিছে৷ ইয়াৰ বাবে প্ৰতিবছৰে শালগছৰ তলৰ বন-জংঘল আঁতৰাই গছৰ মাজে মাজে বাঁহেৰে দৰ্শকৰ বাবে গেলাৰী সজা হয়৷ সন্মুখত মাটিতেই সজা হয় মঞ্চ৷ নল-খাগৰি, খেৰেৰে সজা হয় মঞ্চৰ ‘বেকগ্ৰাউণ্ড স্ক্ৰীণ’৷ এই নাট সমাৰোহৰ নাম দিয়া হৈছে ‘আণ্ডাৰ দি শাল ট্ৰি থিয়েটাৰ ফেষ্টিভেল’৷ দেশ-বিদেশৰ বহু নাট্যপ্ৰেমী, নাট্যকলাৰ কলা-কুশলী, দৰ্শকৰ হৃদয়ত সাঁচ বহুৱাবলৈ সক্ষম হৈছে বাদুংদ্যুপ্পা কলা কেন্দ্ৰৰ এই নাট সমাৰোহে৷ আধুনিক নাটত ব্যৱহাৰ হোৱা কৃত্ৰিম পোহৰ, লাউডস্পীকাৰ বা কৃত্ৰিম শব্দ, অত্যাধুনিক বাদ্যযন্ত্ৰ, কৃত্ৰিম আৰু জাক-জমকতাভৰা দৃশ্যসজ্জা ‘আণ্ডাৰ দি শাল ট্ৰি’ৰ নাট মহোৎসৱত নাথাকে৷ লোকসাহিত্য, লোককৃষ্টি, লোকসংস্কৃতি, সমাজ আৰু প্ৰকৃতিয়েই এই নাট সমাৰোহৰ প্ৰধান বৈশিষ্ট্য৷ দিনৰ পোহৰত, অগণন শালগছৰ মাজত প্ৰকৃতিৰ আৱৰণ, সৌম্য-শান্ত পৰিবেশত নাট উপস্থাপনৰ এই ব্যতিক্ৰমী শৈলী সমগ্ৰ বিশ্বতে বিৰল৷ বিশ্বৰ বিভিন্ন ঠাইত প্ৰাকৃতিক পৰিবেশত মুকলি মঞ্চ আছে আৰু তেনে মঞ্চত নাট মঞ্চস্থও কৰা হয়৷ তেনে স্থানত অৱশ্যে কাঠ-মাটি আদিৰে কিছু ওখকৈ মঞ্চ সজা হয়৷ ঠায়ে ঠায়ে স্থায়ী মঞ্চও আছে৷ কিন্তু এইক্ষেত্ৰত বহু পৃথক বাদুংদ্যুপ্পা কলা কেন্দ্ৰৰ ‘আণ্ডাৰ দি শাল ট্ৰি’ নাট সমাৰোহ৷ আন মুকলি থিয়েটাৰত কাঠৰ মঞ্চ, স্থায়ী বা শিল-চিমেণ্টৰ পৰশ পোৱা কাঠৰ গেলাৰীহে আছে৷ কিন্তু বাদুংদ্যুপ্পাৰ ‘মেকবেথ জংঘল’ত সকলো অস্থায়ী, সকলো প্ৰাকৃতিক৷ আধুনিক নিৰ্মাণ সামগ্ৰীৰ ইয়াত স্থান নাই৷ বছৰৰ আন সময়ত বনাঞ্চলখন দেখিলে তাতো যে নাটক কৰিব পাৰি সেই কথা মনলৈয়ে নাহিব৷ কিন্তু নাট সমাৰোহৰ সময়ত সেই বনাঞ্চলতে নাট্যকলাই প্ৰাণ পাই উঠে৷ শাল গছৰ তলবোৰ চিকুনাই দৰ্শকৰ বাবে বাঁহেৰে অৰ্ধচন্দ্ৰাকাৰত গেলাৰী সজা হয়৷ আনহাতে সন্মুখভাগক মঞ্চৰ ৰূপ দি নাট মঞ্চস্থৰ বাবে সাজু কৰা হয়৷ মাইক্ৰফোন নাথাকিলেও মেকবেথ জংঘলত শাল গছৰ তলত হোৱা নাটকৰ প্ৰতিটো সংলাপ আৰু সংগীত প্ৰতিজন দৰ্শকে শুনিবলৈ পায়, অভিনয়ো চায়৷ ম’বাইল ফোনৰ চুইচ মৌন কৰি ৰাখি কাহ পৰি জীণ যোৱা পৰিবেশ সৃষ্টিৰে দৰ্শকে ইয়াত নাট উপভোগ কৰে৷ সঁচাকৈয়ে অনন্য এই পৰিবেশ৷ অসমকে ধৰি ভাৰতবৰ্ষৰ বিভিন্ন ৰাজ্যৰ উপৰি বিদেশৰ নাট্যদলেও নাট পৰিৱেশন কৰিছে ‘আণ্ডাৰ দি শাল ট্ৰি’ত৷\nবনাঞ্চলখনৰপৰা নাতিদূৰৈত আছে বাদুংদ্যুপ্পা কলা কেন্দ্ৰৰ কাৰ্যালয়৷ প্ৰতিবছৰে নাট সমাৰোহত অংশ লোৱা শিল্পী, কলা-কুশলী, অতিথিক ৰখাৰ বাবে এই কাৰ্যালয়ৰ চৌহদতে বাঁহ-খেৰ আদিৰে সজা হয় অতিথিশালা৷ এই স্থানত আছে কলা কেন্দ্ৰৰ কাৰ্যালয়, আখৰা গৃহ আৰু গছৰ মাজে মাজে সজাই ৰখা এখন সৰু মুকলি নাট্যক্ষেত্ৰও৷ যেন এইখনো এখন ক্ষুদ্ৰ মেকবেথ জংঘল৷ এইখন নাট্যক্ষেত্ৰ বছৰৰ সকলো সময়তে নাটক কৰিব পৰাকৈ সাজু কৰি ৰখা হয়৷ ইয়াত নাটকৰ কৰ্মশালা, শিশু নাট সমাৰোহৰো আয়োজন কৰা হয়৷ অকল সেয়ে নহয়, ইয়াত হয় নাটকৰ আলোচনা, পৰিকল্পনা, গৱেষণাও৷ দেশী-বিদেশী নাট্যশিল্পী, নাটকৰ শিক্ষাৰ্থীয়ে বাদুংদ্যুপ্পা কলা কেন্দ্ৰলৈ গৱেষণাৰ সমল বিচাৰি অহাও উদাহৰণ আছে৷ এইচ কানহাইলালৰ আৱক্ষ মূৰ্তি এটাও ইয়াত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছে৷ যি সময়ত নানা কাৰিকৰী কৌশল, কৃত্ৰিমতাই নাটকক চিনেমাৰ কাষ চপাই নিছে তেনে সময়ত ‘আণ্ডাৰ দি শাল ট্ৰি থিয়েটাৰ ফেষ্টিভেল’-এ নাট্যজগতত নৱৰসৰ সৃষ্টি কৰিছে বুলি ক’ব পাৰি৷ অপেচাদাৰী নাট্যজগতত শুক্ৰাচাৰ্য ৰাভাৰ প্ৰতিভা আৰু এই প্ৰচেষ্টাৰ স্বীকৃতিৰূপে তেওঁ লাভ কৰিছিল বিছমিল্লা খা যুৱ পুৰস্কাৰ, আদিত্য বিক্ৰম বিৰলা কলা কিৰণ পুৰস্কাৰ, প্ৰতিমা বৰুৱা পাণ্ডে বঁটা, মহেন্দ্ৰ বৰঠাকুৰ বঁটা, যুগল কিশোৰ চৌধুৰী সোঁৱৰণী বঁটা, পাটলিপুত্ৰ বঁটা, শেঁৰ চৌধুৰী সোঁৱৰণী বঁটাকে ধৰি বিভিন্ন বঁটা আৰু সন্মান৷\nসময় আৰু নিয়মানুবৰ্তিতাৰ ক্ষেত্ৰতো আদৰ্শ দেখুৱাই আহিছে ‘আণ্ডাৰ দি শাল ট্ৰি’ নাট সমাৰোহে৷ বাদুংদ্যুপ্পা কলা কেন্দ্ৰই ডিচেম্বৰ মাহৰ দ্বিতীয় পষেকত এই নাট সমাৰোহ অনুষ্ঠিত কৰে৷ এক মিনিটো পলম নকৰাকৈ প্ৰতিখন নাট, সমাৰোহৰ প্ৰতিটো কাৰ্যসূচীয়েই ৰূপায়ন কৰি আহিছে তেওঁলোকে৷ মন কৰিবলগা যে এই নাট সমাৰোহত দেশী-বিদেশী নাট্যদল, নাট্যশিল্পী, নাট্যপ্ৰেমীৰ উপৰি সাংবাদিকৰো আগমন ঘটে৷\nনাই কোনো কোটি টকা পাৰিশ্ৰমিক লোৱা ব্ৰেণ্ড অম্বেছাদৰ৷ নাই কোনো হলিউড-বলিউডৰ চেলিব্ৰেটীও৷ জীৱন ধাৰণৰ বাবে প্ৰয়োজন হোৱা দৈনন্দিন সকলো কামৰ লগতে নাটক, কলা-কৃষ্টিৰ সাধনা কৰাটোকো দায়িত্ব বুলি ভবা এজাক শিল্পী-সেনানী আৰু শুভাকাংক্ষীক লৈয়েই নিজৰ গাঁৱৰপৰাই বিশ্বৰ দৰবাৰত স্থান লভিবৰ সক্ষম হৈছে নাট্যাচাৰ্য শুক্ৰাচাৰ্য ৰাভা আৰু তেওঁ গঢ় দিয়া এটা অনুষ্ঠান৷ ‘থিয়েটাৰ অলিম্পিক’লৈও আমন্ত্ৰিত হৈছিল বাদুংদ্যুপ্পা কলা কেন্দ্ৰৰ নাট্যদল৷\nনাট সমাৰোহৰ দিনকেইটাত নিজ নিজ কৰ্মক্ষেত্ৰৰপৰা ছুটী লৈ হ’লেও ৰামপুৰত উপস্থিত হয় বহুজন৷ ফলত দুগুণ উৎসাহেৰে কাম কৰাৰ প্ৰেৰণা পাইছে আয়োজকসকলে৷ এই প্ৰসংগত শুক্ৰাচাৰ্য ৰাভাই জীয়াই থাকোঁতে এদিন এই লেখকক কৈছিল, “যদিওবা আমি কেইজনমান লোকে ইয়াত কাম কৰি আছোঁ, কিন্তু আমাৰ শুভাকাংক্ষী ইমান বৃদ্ধি হৈ গৈ আছে যে সেয়া বেলেগ গ্ৰুপবোৰত আছে নে নাই নাজানো৷ এইক্ষেত্ৰত আমি সৌভাগ্যবান৷ ‘বাদুংদ্যুপ্পা’ৰ ইমান বেছি শুভাকাংক্ষী আছে যিসকলে নিজে বাদুংদ্যুপ্পাৰ সদস্য হৈ থাকি বাহিৰৰপৰা বিভিন্ন প্ৰকাৰে সহায়-সহযোগ কৰি টীমটোক শক্তিশালী কৰিছে৷ তেওঁলোকে বাদুংদ্যুপ্পাৰেই একোজন বুলি ভাবি কাম কৰে৷ এই সদিচ্ছা সঁচাকৈয়ে প্ৰেৰণাদায়ক৷ ভাল কামলৈ মানুহৰ সদিচ্ছা আৰু সহযোগ যে আগৰ নিচিনাই আছে এয়াই তাৰ প্ৰমাণ৷” মন কৰিবলগা যে বিভিন্ন ভাষা-ভাষী, জাতি-ধৰ্মৰ মানুহে বাদুংদ্যুপ্পাৰ নাট সমাৰোহত উবুৰি খাই পৰে৷ শুক্ৰাচাৰ্যদেৱে কৈছিল, “এই নাট সমাৰোহত মানুহ প্ৰকৃত ‘মানুহ’ৰ শাৰীলৈ উপনীত হয়৷ ইয়াত কাৰো ইগ’ নাথাকে, সকলোৱে একেলগে মানুহ হিচাপে থিয় হয়৷”\n২০১৮ চনৰ ৮ জুনত মাত্ৰ ৪১ বছৰ বয়সতে হঠাৎ হৃদযন্ত্ৰৰ ক্ৰিয়া বন্ধ হৈ শুক্ৰাচাৰ্য ৰাভাৰ অকাল বিয়োগ ঘটে৷ ৰাভাদেৱৰ আকস্মিক মৃত্যু তেওঁৰ পৰিয়াল আৰু বাদুংদ্যুপ্পা কলা কেন্দ্ৰৰ বাবে অভাৱনীয় আছিল৷ শোকত ম্ৰীয়মান হৈ পৰিছিল সকলো৷ স্তব্ধ হৈ পৰিছিল ৰামপুৰ গাঁও, মেকবেথ জংঘল৷ তেওঁৰ মৃত্যুৰ বাতৰিয়ে শত-সহস্ৰজনক ব্যথিত কৰিছে৷ শুক্ৰাচাৰ্যৰ তৎপৰতাতে বাদুংদ্যুপ্পা কলা কেন্দ্ৰৰ কাৰ্যালয় চৌহদত ‘গুৰু’ এইচ কানহাইলালৰ আবক্ষ মূৰ্তি এটা স্থাপন কৰা হৈছিল৷ গুৰুৰ সেই আবক্ষ মূৰ্তিৰ কাষতে অকালতে স্থাপন কৰিবলগা হ’ল শিষ্য শুক্ৰাচাৰ্যৰো আবক্ষ মূৰ্তি৷ এই দুখৰ মাজতো ভাল খবৰটো হ’ল যে শুক্ৰাচাৰ্য ৰাভাৰ মৃত্যুৰ পিছতো বাদুংদ্যুপ্পা কলা কেন্দ্ৰই নাট্যচৰ্চা, নাট সমাৰোহ এৰি দিয়া নাই৷ শালগছৰ দৰেই মজবুত, দৃঢ় আছিল শুক্ৰাচাৰ্য ৰাভা৷ প্ৰকৃতিৰ মাজত নাটক, কলা-কৃষ্টিৰ সাধনা কৰি শিপাক মজবুত কৰাৰ প্ৰচেষ্টা অব্যাহত ৰখা এজাক শিল্পী-সেনানীৰ সেনাপতি আছিল শুক্ৰাচাৰ্য ৰাভা৷ তেওঁৰ সেই সেনানী থমকি ৰোৱা নাই৷ শুক্ৰাচাৰ্য ৰাভাৰ আদৰ্শ আৰু স্মৃতিক বুকুত সাবটি আৰু তেওঁৰ পত্নীক সন্মুখত লৈ বাদুংদ্যুপ্পা কলা কেন্দ্ৰ আগবাঢ়িছে৷ শেহতীয়াকৈ চৰকাৰেও কিছু পদক্ষেপ লোৱাৰ কথা ঘোষণা কৰিছে৷ এয়াও ভাল খবৰ৷\n« আই-লেচ-নিৰ্মালী বৰমুদৈ\nজীৱন এনেকৈয়ে-অগ্নিভ দত্ত »\nবাদুংদুপ্পাৰ বিষয়ে বহুত শুনি আছিলো৷ নজনা কথা জানিলো৷ ভাল লাগিল৷\nপঢ়াৰ বাবে ধন্যবাদ জনালোঁ৷\nনজনা কথা জানিব পাৰিলো। ভাল লাগিল।


শিক্ষা-প্ৰযুক্তি - The Cross Current\nThe CrossCurrent\t Apr 19, 2022 0\nউচ্চতৰ মাধ্যমিক প্ৰথম বৰ্ষৰ পৰীক্ষাৰ সূচী কিছু সালসলনি\nহিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই কেজৰিৱালৰ পৰা শিক্ষা লোৱাৰ আগ্ৰহ দেখুৱাবনে ?\nআদৰ্শ বিদ্যালয়ৰ নামত ভেল্কিবাজী হিমন্ত চৰকাৰৰ\nকলেজত চাকৰি কৰাতকৈ দিন হাজিৰা কৰাই ভাল?\nকলেজত চাকৰি কৰাতকৈ দিন হাজিৰা কৰাই ভাল।হয়, মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ সুৰতে সুৰ মিলাই কৈছোঁ কলেজত চাকৰি কৰাতকৈ দিন হাজিৰা কৰাই গৌৰৱৰ কথা। আমি কিয় কৈছোঁ এই কথা চাওঁক দ্য ক্ৰছ কাৰেন্ট টেকত---…\nহিমন্ত বিশ্ব শর্মাই ৰাখিব নোৱাৰিলে ১৪ শ চাফাই কর্মীৰেই চাকৰি-\n২৩ লাখ কিয়,১৪ শ লোকৰে চাকৰি ৰাখিব নোৱাৰিলে মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে? ৪০ হাজাৰ টেট শিক্ষক নিয়মীয়াকৰণ কিয়, ১৪ শ কর্মীক দিয়া মুখৰ বচনেই ৰাখিব নোৱাৰিলে হিমন্ত বিশ্ব শর্মাই৷ নিবনুৱাই খেদিছে মুখ্যমন্ত্ৰীক৷এক বছৰত এক লাখক চাকৰি প্ৰদানৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দি বিপদত…\nকেজৰিৱাল চৰকাৰে সৃষ্টি কৰিব ২০ লাখ চাকৰি,অসম চৰকাৰে সৃষ্টি কৰিছে এক কোটি হিতাধিকাৰী\nআপুনি এটা চাকৰি বিচাৰে,নে আপুনি এজন হিতাধিকাৰী হৈ ৮৩০ টকাৰে মাহটো চলিব বিচাৰে? আপুনি আপোনাৰ সন্তানটিৰ বাবে সংস্থাপন গেৰান্টি বিচাৰে,নে সন্তানটিয়ে চৰকাৰৰ পৰা এখন বুলেট লাভ কৰাটো বিচাৰে? আজি এই প্ৰশ্ন এই বাবেই উত্থাপন কৰিছো,কাৰণ যি সময়ত…\n১০ বছৰে কিদৰে বঞ্চনা কৰি অহা হৈছে টেট শিক্ষকক?\nঅসম বিজেপিৰ ২০১৬ চনৰ ভিজন ডকুমেন্টৰ এটা প্ৰতিশ্ৰুতি৷ভিজন ডকুমেন্টৰ পৃ্ষ্ঠা নম্বৰ ২০ ত সন্নিবিষ্ট আছে এই প্ৰতিশ্ৰুতি৷শিক্ষা সম্পর্কীয় এই প্ৰতিশ্ৰুতিত কোৱা হৈছিল,ঠিকাভিত্তিক টেট শিক্ষকৰ চাকৰি নিয়মীয়া হব৷সেই ভিজন ডকুমেন্টৰ পিছত বিজেপিয়ে অসমত…\nএটাও সমস্যা অবিহনে কাম কৰাত অক্ষম কিয় অসমৰ শিক্ষা বিভাগ?\nThe CrossCurrent\t Mar 21, 2022\nউচ্চতৰ মাধ্যমিক পাঠ্যক্রমৰ পৰা আঁতৰিল ‘বিহু’\nThe CrossCurrent\t Feb 12, 2022\nউচ্চতৰ মাধ্যমিক পাঠ্যক্রমৰ পৰা আঁতৰিল বিহু। একাদশ আৰু দ্বাদশ শ্ৰেণীৰ পাঠ্যক্রমৰ পৰা ৰাজ্য চৰকাৰে আঁতৰাই দিলে ঐচ্ছিক বিষয় বিহু। লগতে আঁতৰাই দিলে স্বদেশ অধ্যয়নৰ পাঠ্যক্রম। আনহাতে স্কুলীয়া শিক্ষাত অন্তর্ভুক্ত হ'ল চাৰিটা নতুন ভাষা। তিৱা,…\nৰাজ্যৰ মাদ্ৰাছা শিক্ষানুষ্ঠানসমূহ এতিয়াৰে পৰা সম্পূৰ্ণৰূপে বন্ধ: গুৱাহাটী উচ্চ ন্যায়ালয়\nThe CrossCurrent\t Feb 5, 2022\nৰাজ্যৰ মাদ্ৰাছাসমূহ এতিয়াৰে পৰা সম্পূৰ্ণৰূপে বন্ধ হ’ব। শুকুৰবাৰে অসম চৰকাৰৰ মাদ্ৰাছা বন্ধৰ সিদ্ধান্তক চীল-মোহৰ মাৰে গুৱাহাটী উচ্চ ন্যায়ালয়ে। ২০২০ চনত অসম চৰকাৰে মাদ্ৰাছা শিক্ষা বন্ধৰ বাবে আনিছিল নতুন আইন। মাদ্ৰাছা-সংস্কৃত শিক্ষা বন্ধ কৰি…\nসময় নাই, নিজৰেই নিয়ম ভংগ কৰি পৰীক্ষা পাতিবলৈ লৰালৰি এপিএছচিৰ?\nসময় নাই, নিজৰেই নিয়ম ভংগ কৰি পৰীক্ষা পাতিবলৈ লৰালৰি এপিএছচিৰ? কি নিয়ম ভংগ কৰিলে এপিএছচিয়ে? ভোট বিচাৰি যোৱা বিজেপি প্ৰার্থী সঘন প্ৰতিবাদৰ সন্মুখীন হৈছে কিয় উত্তৰ প্ৰদেশত? বিহু ফাংচনলৈ জুবিনক মাতিব নালাগে বুলি কিয় কলে মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে?…\n৬ পৰা ৮ সপ্তাহ পিছুৱাই দিয়া হৈছে নীটৰ পিজি পৰীক্ষা\nThe CrossCurrent\t Feb 4, 2022\nভাৰতৰ স্বাস্থ্য মন্ত্ৰালয়ে ৰাষ্ট্ৰীয় যোগ্যতা পৰীক্ষা (নীট)ৰ পিজি ২০২২ৰ ৬ পৰা ৮ সপ্তাহ পিছুৱাই দিয়াৰ সিদ্ধান্ত লৈছে। পূৰ্বতে এনইইটি ১২ মাৰ্চত অনুষ্ঠিত হোৱাৰ কথা আছিল। ইয়াৰ পূৰ্বে বাধ্যতামূলক ইন্টাৰ্ণশ্বিপ ম্যাদ সম্পূৰ্ণ হোৱালৈকে, বহুতো…


Instagram ষ্টৰীবোৰ কেনেকৈ delete হৈ আছে?– News18 assam\nআপোনাৰ Instagram story নিজে নিজে নাইকিয়া হৈছে নেকি ? কিয় Instagramত হৈছে এই সমস্যা ?\nইনষ্টাগ্ৰামৰ ব্যৱহাৰকাৰীসকলে অভিযোগ কৰিছে যে তেওঁলোকৰ পোষ্টবোৰ হঠাতে নাইকিয়া হৈ গৈছে । অৱশ্যে ইনষ্টাগ্ৰামে দাবী কৰিছে যে তেওঁলোক এই বিষয়ে অৱগত। কোম্পানীটোৱে কয় যে এইটো এটা বাগ আছিল যাক এতিয়া ঠিক কৰা হৈছে।\nLast Updated : May 10, 2021, 19:56 IST\nইনষ্টাগ্ৰামৰ ব্যৱহাৰকাৰীসকলে এক বেলেগ ধৰণৰ সমস্যাৰ সন্মুখীন হ'ব লগা হৈছে। বহুতো ব্যৱহাৰকাৰীয়ে অভিযোগ কৰিছে যে তেওঁলোকৰ পোষ্টবোৰ হঠাতে নাইকিয়া হৈ গৈছে । অৱশ্যে ইনষ্টাগ্ৰামে দাবী কৰিছে যে তেওঁলোক এই বিষয়ে অৱগত। কোম্পানীটোৱে কয় যে এইটো এটা বাগ আছিল যাক এতিয়া ঠিক কৰা হৈছে। এই বাগৰ বাবে, পোষ্ট, কাহিনী আৰু আনকি উচ্চ লাইটবোৰ স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে নাইকিয়া হৈ গৈছিল। সমস্যাটো ন্যায়সঙ্গত কৰি কোম্পানীৰ মুৰব্বী এডাম মোছেৰীয়ে কৈছে যে এই সকলোবোৰ এতিয়া ঠিক কৰা হৈছে।\nইনষ্টাগ্ৰামত খেলিমেলি এনে এটা সময়ত আহিছে যেতিয়া বহুতো কৰ্মীয়ে নিৰুদ্দেশ মহিলাৰ বিষয়ে এটা সজাগতা অভিযান আৰম্ভ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰি আছিল। ইনষ্টাগ্ৰামে কৈছিল যে কাৰিকৰী সময়বোৰ কোনো বিষয় বা স্থানৰ সৈতে সম্পৰ্কিত নহয় কিন্তু প্ৰভাৱটো সমগ্ৰ বিশ্বতে দেখা গৈছিল য'ত মানুহ সমস্যাটোৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈছিল। যদিও কোম্পানীটোৱে ইয়াত ভাৰতৰ কথা উল্লেখ কৰা নাছিল, দেশৰ বহুতো কৰ্মীয়ে কোভিড 19 সম্পৰ্কীয় আপডেটৰ বিষয়ে ইনষ্টাগ্ৰামত সমস্যাটো উল্লেখ কৰিছে। এইটো স্পষ্ট নহয় যে ভাৰতীয় ব্যৱহাৰকাৰীসকলেও তথাকথিত বাগৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈছে নে নাই।\nFirst published: May 10, 2021, 19:56 IST\nInstagraminstagram postSocial Media


পাচলিৰ পৰা চাউল-ডালি সকলো পাওঁক এতিয়া হোম ডেলিভাৰী আপোনাৰ চহৰ গুৱাহাটীত - Gana Adhikar\nHome / আঞ্চলিক / পাচলিৰ পৰা চাউল-ডালি সকলো পাওঁক এতিয়া হোম ডেলিভাৰী আপোনাৰ চহৰ গুৱাহাটীত\nFebruary 8, 2019\tআঞ্চলিক, ব্যৱসায়-বাণিজ্য, মহানগৰ\nঘৰৰ বজাৰ কৰিবলৈ আপোনাৰ হাতত সময় নাই নেকি ?\nদিনটো কাৰ্য্যালয়ত কাম কৰাৰ পিছত আবেলি বজাৰত সোমাই দামদৰ কৰি নিত্য প্ৰয়োজনীয় ঘৰুৱা সামগ্ৰী কিনিবলৈ আপোনাৰ ধৈৰ্য্য নহয় নেকি ?\nডিজিটেল সংবাদ, গুৱাহাটীঃ এতিয়া আৰু এইবোৰ চিন্তা কৰিব নালাগে৷ এতিয়া আপোনাৰ পাকঘৰৰ ব্যৱহাৰ্য্য সামগ্ৰীৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ঘৰুৱা ব্যৱহাৰ্য্য প্ৰতিটো নিত্য প্ৰয়োজনীয় সামগ্ৰী আপোনাৰ এটি ফোন কলতে আপোনাৰ দুৱাৰ মুখত বিনামূলীয়াকৈ দি যোৱাৰ প্ৰতিশ্ৰুতিৰে গুৱাহাটীত আৰম্ভ হ’বলৈ লৈছে এটি বিশেষ সেৱা৷\n১ মাৰ্চ ২০১৯ তাৰিখৰ পৰা গুৱাহাটী মহানগৰৰ গণেশগুৰি, ৰাজধানী মছজিদ, হাতীগাঁও, বেলতলা আৰু লালমাটি অঞ্চলত উপলব্ধ এই সেৱা আৰু অতি কম সময়ৰ ভিতৰতে মহানগৰীৰ আন আন স্থান সমূহতো লাহে লাহে উপলব্ধ হ’ব এই সেৱা৷ সতেজ শাক-পাচলিৰ পৰা আৰম্ভ চাউল-ডালিৰ লগতে ঘৰুৱা ব্যৱহাৰ্য্য প্ৰতিটো সামগ্ৰী ফোন কৰি অৰ্ডাৰ দিয়াৰ লগে লগে এটি নূন্যতম সময়ৰ ভিতৰত ডেলিভাৰী দিয়া হ’ব বুলি কয় ‘টুকুৰী’ কৰ্তৃপক্ষই জনায়৷ গুগল প্লে’ ষ্ট্ৰ’ৰত ‘Tukuri’ নামেৰে অতিশীঘ্ৰে এই সেৱাৰ এনড্ৰয়েড এপলিকেচন উপলব্ধ হ’ব আৰু আপুনি যিকোনো স্থানৰ পৰা আপোনাৰ প্ৰয়োজনীয় সামগ্ৰী ঘৰত পোৱাকৈ অৰ্ডাৰ কৰিব পাৰিব৷\nপূৰ্বৱৰ্তী মোদীৰ অসম ভ্ৰমণক লৈ গুৱাহাটীৰ ক’ত ক’ত ন’ পাৰ্কিং জ’ন\nপৰৱৰ্তী মোডীৰ ভ্ৰমণ কালত গাঁৱে গাঁৱে উৰিব ক’লা পতাকাঃ আছু


উপেক্ষিত বৰাক উপত্যকা\nব্ৰহ্মপুত্ৰ আৰু বৰাকৰ দুয়ো পাৰে\nনানা জাতি-উপজাতিৰ সমন্বয়ৰে গঢ়াঁ\nএইয়া মোৰ মৰমী আই\nঅ’ মোৰ মৰমী চেনেহী অসমী\nঅ’ মোৰ বুকুৰে আই.......\nবৰাক উপত্যকা । ভাৰতবৰ্ষৰ দৃষ্টিত উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চল যেনেদৰে উপেক্ষিত, ঠিক তেনেদৰে অসমৰ শাসকপক্ষৰ দৃষ্টিটো হয়তো তেনেদৰে উপেক্ষিত দক্ষিণ অসম খ্যাত এই বৃহৎ অঞ্চলটি । তাহানিৰ ব্ৰিটিছ আমোলত মূলত চাহ বাগিছা স্থাপনৰ উদ্দেশ্যে আগবঢ়া শাসকপক্ষই এই অঞ্চলটি উন্নয়নৰ বাবে বিশেষ ব্যবস্থা গ্ৰহন কৰিছিল, পাহাৰীয়া অঞ্চলৰ মাজেৰে সুৰংগ খান্দি তাহানি দিনতেই ৩২ টাকৈ সুৰংগ খান্দি এই অঞ্চললৈ ৰেল সেৱাৰ সম্প্ৰসাৰন কৰিছিল, কিন্ত্ত সেই বৰাক উপত্যকাৰ আজিৰ সাম্প্ৰতিক ছবিখন খূবেই হতাশজনক । তাহানিৰ শ্ৰীহট্ট জিলাৰ কিছু অংশ সাঙুৰি এই বৃহৎ অঞ্চলটি অসমৰ সৈতে সাঙুৰি প্ৰশাসনৰ সুবিধাৰ্থে গঠন কৰা হৈছিল যদিও স্বাধীনতাৰ পিছৰে পৰা অসমৰ শাসকপক্ষই আজি মাহী আইৰ দৃষ্টিৰে চোৱাৰ বাবেই হওক বা অন্য কাৰণতেই হওক, এই অঞ্চলৰ জনসাধাৰণে আজিও অসমবাসীৰ সৈতে সহাবস্থান কৰাত বহুক্ষেত্ৰত আপোচ কৰে । আজিও বৰাক উপত্যকাবাসীয়ে নিজকে অসমীয়া বুলি চিনাকী দিবলৈ কুন্ঠাবোধ কৰে আৰু আমাৰ জাতিয়তাবাদী শিবিৰ তথা সংগঠন সমূহেও বৰাক উপত্যকাক বহুক্ষেত্ৰত উপেক্ষিত কৰি অহা দেখা যায় ।\nআজি কেইমাহমান পূৰ্বে মই কৰ্মসূত্ৰে কৃষি বিভাগৰ অধীনত বিষয়বস্ত্ত বিশেষজ্ঞ হিচাবে বৰাক উপত্যকাত নিয়োজিত হোৱাৰ সূত্ৰে এই উপত্যকা দৰ্শনৰ সৌভাগ্য হৈছিল । প্ৰথমতেই অসস্তিত পৰিছিলো যেতিয়া কেইজনমানে মোক প্ৰশ্ন কৰিছিল যে মই অসমীয়া নেকি ? এই কথাই প্ৰতীয়মান কৰে যে বৰাক উপত্যকাবাসী জনসাধাৰণৰ লগত আমাৰ ব্ৰহ্মপূত্ৰ উপত্যকাৰ জনসাধাৰনৰ হৃদয়ৰ সম্পৰ্ক হবলৈ অদ্যপি বহুদূৰ বাকী ।অন্যহাতে শেহতীয়াকৈ বিধায়িকা ৰুমী নাথে ব্ৰহ্মপূত্ৰ উপত্যকাৰ লোকক বহিৰাগত আখ্যা দিয়াক লৈ অন্য এক বিতৰ্কৰ সূচনা হৈছে ।\nএতিয়া প্ৰশ্ন হয় এনে মানসিকতা বৰাক উপত্যকাৰ জনসাধাৰনৰ মাজত কিয় গা কৰি উঠিছে ? তাৰ কাৰণ হয়তো ফঁহিয়াই চালে ক’ব পাৰি যে আমাৰ ব্ৰহ্মপূত্ৰ উপত্যকাবাসীৰ বৰাক উপত্যকাবাসীৰ প্ৰতি থকা উদাসীনতা তথা সহানুভূতিৰ অভাব । যাৰ বাবে আমাৰ সহোদৰ বৰাকৰ ভাতৃসকলো সকলোক্ষেত্ৰতে উপেক্ষিত হৈ অহাৰ পিছতো তেওঁলোকৰ সেই অভাৱ-অভিযোগ, বঞ্চনা, উপেক্ষিতক আমাৰ অসমৰ সমস্যা বুলি গণ্য নকৰাৰ বাবেই এনে মানসিকতা গঢ় লৈ ঊঠিছে ।\nপ্ৰথমতেই চাওঁ আহক কেইটামান উদাহৰণলৈ । আজি বৰাক উপত্যকালৈ যোগাযোগৰ একমাত্ৰ মাধ্যম হৈছে লামডিঙৰ পৰা থকা মিটাৰগজ ৰেলসেৱা আৰু মেঘালয়ৰ মাজেৰে যোৱা ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথচোৱা যি অতিশয় বিপদসংকুল আৰু সময় খৰচী । এনেদৰেই অযথা ধন আৰু সময়ৰ অপব্যবহাৰ কৰি বৰাক উপত্যকাবাসীয়ে চলাই যাব লগা হৈছে ৰাজধানী চহৰৰ সৈতে যোগাযোগ । ৰেলসেৱাও উন্নত নহয় আৰু ৰাজধানী চহৰৰ সৈতে নাই কোনো প্ৰত্যক্ষ যোগাযোগ । কিন্তু ইয়াৰ পিছতো নিৰৱ আমাৰ জাতিয়তাবাদী শিবিৰ, অসম সাহিত্য সভা আদি । নগাঁৱৰ পৰা শিলচৰলৈ যোৱা ৰাষ্ট্ৰীয়ঘাইঅপথচোৱাৰ নিৰ্মাণকাৰ্য্য শামুকীয়া গতিৰে আগবঢ়া বাবেই বৰাকলৈ ক্ষীপ্ৰ যোগাযোগ সম্ভবপৰ হৈ উঠা নাই । অন্যহাতে বৰাক উপত্যকাৰ এক শক্তিশালী লবীৰ হেচাঁৰ বাবেই আজিও সম্পূৰ্ণ হৈ উঠা নাই লামডিঙৰ পৰা বৰাকলৈ ব্ৰডগজ ৰেলৰ সম্প্ৰসাৰণৰ কাম । কিয়নো সুলভ ৰেল সেৱা সম্ভৱপৰ হৈ উঠিলে হয়তো সেইসকলৰ বাছৰ ব্যবসায়ত ঋণাত্মক প্ৰভাব পেলায় বুলি । কিয়নো এই সুযোগ গ্ৰহণ কৰি তেওঁলোকে গঢ় দিয়া ট্ৰেভেল এজেঞ্চিবোৰৰ ব্যবসায়ত প্ৰভাৱ পেলায় বুলিও সেইসকল ভীতিগ্ৰস্থ হৈ পৰিছে ।\nএনেবোৰ কাৰকৰ বাবেই বৰাক উপত্যকাৰ জনসাধাৰণে বহিঃবিশ্বৰ সৈতে যোগাযোগ কৰাত দূৰ্ভোগ ভূগিব লগা হৈছে । অন্যহাতে অসমৰ অনগ্ৰসৰ জিলাসমূহৰেই অন্যতম হাইলাকান্দি য’ত খোৱাপানী, বিজুলীযোগান আদি অন্যতম সমস্যা । য’ত এক গৰিষ্ঠসংখ্যক লোকেই আজিও দৰিদ্ৰ সীমাৰেখাৰ তলত বাস কৰে আৰু মাত্ৰ কেইশতাংশ মান লোকৰ ঘৰতহে বিদ্যুৎ সংযোগ সম্ভবপৰ হৈছে । তথাপিও কিন্তু বৰাক উপত্যকাৰ প্ৰতিনিধিত্ত্ব কৰি আহিছে শাসকীয় দলৰ এজন শক্তিশালী প্ৰভাৱশালী মন্ত্ৰীয়ে ।\nআগতেই উল্লেখ কৰা হৈছে যে বৰাক উপত্যকালৈ যোগাযোগৰ একমাত্ৰ পথ হৈছে মেঘালয়ৰ মাজেৰে যোৱা ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথছোৱা আৰু যিটো পথেৰে প্ৰায়েই হোৱা ভূমিস্খলন, যান-যঁট আদিৰ বাবে গন্তব্যস্থল সময়মতে পোৱাটো যেন অদৃশ্যজনৰ হাততহে থাকে । অন্যহাতে বাট-পথৰ শোচনীয়া ৰূপ, ভগা পথ দলং আদি একবিংশ শতিকাতো বৰাক উপত্যকাৰ চিৰপৰিচিত দৃশ্য । এনেবোৰ নানা সৰু-বৰ সমস্যাৰে ভাৰাক্ৰান্ত বৰাক উপত্যকা । তথাপিও কিন্ত্ত কানসাৰ নাই দিশপুৰীয়া বৰমূৰীয়া সকলৰ, জাতীয়তাবাদী শিবিৰৰ, অসমৰ বিভিন্ন সংস্থা, দল ইত্যাদিৰ । যাৰ বাবে মাত্ৰ বৰাক উপত্যকাৰ স্থানীয় প্ৰেক্ষাপতৰ বাহিৰে সমগ্ৰ অসমৰ আঞ্চলিক প্ৰেক্ষাপটত বৰাক উপত্যকাৰ ছবিখন আজিও ধূসৰ । বহুক্ষেত্ৰত আমাৰ অসমীয়া কাকত সমূহতো সবিস্তাৰে প্ৰকাশ নাপায় বৰাক উপত্যকাৰ প্ৰকৃত ছবিখন, ইয়াৰ ৰাইজৰ দুখ-দুৰ্গতি আদি। আজিও বৰাক উপত্যকাত অসমীয়া কাকত এখন বিছৰাতো পৰ্বতত কাছ-কনী বিচৰা সদৃশ । গুৱাহাটীৰ পৰা প্ৰকাশিত দৈনিক বাতৰি কাকতসমূহও প্ৰায়েই এদিন পলমকৈ উপস্থিত হ্য় বৰাকত ।\nএইক্ষেত্ৰত আমাৰ অসম সাহিত্য সভা, সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থা আদিৰ যথেষ্টখিনি কৰনীয় আছে । অবশ্যে আজি কেইবছৰমান আগতে ভাৰত কন্ঠ দেবজিৎ সাহাৰ ক্ষেত্ৰত সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থাই দেখুওৱা তৎপৰতাই বৰাক আৰু ব্ৰহ্মপূত্ৰৰ মাজত কিছু হলেও আত্মীয়তা আৰু সম্প্ৰীতিৰ সাঁকো গঢ়িবলৈ সক্ষম হৈছিল । কিন্ত্ত এইটো এটা উদাহৰণহে মাত্ৰ । যোৱা বছৰ বৰাক উপত্যকাৰ অগ্ৰমী সাহিত্য অনুষ্ঠান “বৰাক উপত্যকা বাংলা সাহিত্য সন্মিলন”ৰ এটি প্ৰতিনিধি দলে অসমৰ মূখ্যমন্ত্ৰীক সাক্ষাতৰ সময়ত অনুৰোধ কৰিছিল যাতে আলফা-চৰকাৰৰ শান্তি আলোচনাত এই সন্মিলনৰো এজন প্ৰতিনিধিক নিয়োগ কৰা হয়, যিটো কথা আমাৰ অসমীয়া সমাজ তথা বুদ্ধিজীবি সকলে আগতেই ভাবিব লাগিছিল । তেওঁলোকৰ চিন্তাধাৰাওটো অসম তথা আমাৰ বৃহত্তম অসমীয়া জাতিৰ বাবেই । আজিও অসমীয়া শিল্পী সাহিত্যিকৰ সৃষ্টিৰাজিত প্ৰতিফলিত নহয় বৰাকৰ কৃষ্টি-সংস্কৃতি । অবশ্যে দুই এক শিল্পী ইয়াৰ ব্যতিক্ৰম। আমাৰ শিল্পী সাহিত্যিকৰ সৃষ্টিত যেনেদৰে ব্ৰহ্মপুত্ৰই স্থান পাইছে, ঠিক তেনেদৰে অসমৰ অবিচ্ছেদ্য অংগ বৰাক ইয়াৰ ব্যতিক্ৰম হোৱাটো অতিশয় দূৰ্ভাগ্যজনক । বৰাক উপত্যকা অবিহনে আমাৰ অসমৰ নক্সা আকিব কেতিয়াও নোৱাৰো ।\nযদিহে আমি এক বৃহত্তৰ অসমীয়া জাতি হিচাবে নিজৰ চিনাকি দিব খোজো, তেন্তে বৰাক আৰু ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ মাজৰ সম্প্ৰীতিৰ সেঁতুখন মজবুত কৰাটো অতিশয় জৰুৰী । বৰাকৰ চকুলো মানেই ব্ৰহ্মপূত্ৰৰ চকুলো আৰু ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ চকুলো মানেই বৰাকৰো চকুলো, এনে এক দৃষ্টিভংগীৰে আমি আগবাঢ়িব লাগিব । অন্যথাই আমাৰ বুকুৰ মাজৰ পৰাই সাতভনী বিচ্ছিন্ন হোৱাৰ দৰেই বৰাক উপত্যকাও বিচ্ছিন্ন হবলৈ বেছি পৰ নালাগিব । ডঃ ভূপেন হাজৰিকাৰ এটি গীতৰ কলিৰে সামৰনি মাৰিছো ... “কিছু দিব লাগে কিছু ল’ব লাগে জীন যাবলৈ হ’লে, মিলিব লাগে মিলাব লাগে ৰবীন্দ্ৰ নাথেও ক’লে”।


লোকেল মুৰ্গীৰ চুপ- গীতাৰ্থ গোস্বামী – ফটাঢোল\nJuly 1, 2021 লটিঘটি\t4 Comments\nলোকেল মুৰ্গীৰ চুপ- গীতাৰ্থ গোস্বামী\nআমাৰ ককা-আইতা দুয়ো সত্রৰ পৰিয়ালত জন্ম হোৱা সূত্রে ঘৰখন কিছু নীতি-নিয়মৰ মাজেৰে চলিছিল। বিশেষকৈ খাদ্যাভাষত বহুতো নিয়ন্ত্রণ আছিল যেনে মাছৰ ক্ষেত্রত কুছিয়া, শিঙি আদি মাছ আৰু লগতে মুৰ্গী মাংস, ফাৰ্মৰ কণী আদিৰ আমাৰ ঘৰত আইতা থকালৈ একদম প্ৰৱেশ নিষেধ আছিল। ২০১২ চনত যেতিয়া দেউতাৰ হঠাৎ কৰ্কট ৰোগ ধৰা পৰে আৰু লাহে লাহে কেম’থেৰাপী আৰু অস্ত্রোপচাৰ কৰি দেউতা একেবাৰে দুৰ্বল হৈ পৰিছিলে, তেতিয়া চিকিৎসকে পৰামৰ্শ দিলে যে কুছিয়া মাছৰ জোল আৰু লোকেল মুৰ্গীৰ চুপ বনাই খুৱালে শক্তি পাব আৰু দুৰ্বলতা কমিব। তেনে পৰিস্থিতিত ৯৩ বছৰীয়া আইতাক কোনোমতে ঘৰত মুৰ্গী আৰু কুছিয়া মাছ ৰন্ধাৰ অনুমতি দিবলৈ সৈমান কৰিব নোৱাৰি এটা সিদ্ধান্তলৈ অহা হ’ল যে, ওচৰতে থকা বাইদেৱে সিহঁতৰ ঘৰতে কুছিয়া মাছ আৰু মুৰ্গীৰ চুপ বনাই দিব আৰু মই আনি দেউতাক খুৱাব পাৰিম।\nতেনেদৰে কেইবাদিনো লোকেল মুৰ্গীৰ চুপ আৰু কুছিয়াৰ জোল বাইদেউৰ ঘৰৰ পৰা আনি খুৱাইছিলোঁ। এদিন মায়ে ক’লে,\n: সদায় বায়েৰেহঁতে বনাই দি আছে, গতিকে তয়ে যাচোন আজি মুৰ্গীটো কিনি দি আহগৈ।\nমাৰ কথাত হয়ভৰ দি একে জাঁপে উজান বজাৰ পালোঁগৈ আৰু জীৱনত কেতিয়াও মুৰ্গী কিনি নোপোৱা মানুহটোক যাতে বেপাৰীয়ে ঠগিব নোৱাৰে সেয়ে অলপ দমত পূৰা কনফিডেন্সত বেপাৰীক ক’লোঁ,\n: কিমানকৈ দিছা মুৰ্গী?\n: ২০০ টকা কেজি।\n: বঢ়িয়া চাই মুৰ্গী এটা দিয়া।\nবেপাৰীয়েও চাই মেলি খোঙৰ পৰা (পাঁচিৰ পৰা) এটা অকণমানি মুৰ্গী উঠাই জুখিলে আৰু ক’লে,\n: বঢ়িয়া ওজন দাদা, ৭৫০ গ্ৰাম আছে।\nমুৰ্গীটো কাটিবলৈ লওঁতেই মোৰ চকু গ’ল খোংটোৰ ওপৰত ৰঙা, বগা, হালধীয়া, সেউজীয়া, ক’লা আদি সকলো ৰঙৰ পাখিৰে জাতিষ্কাৰ হৈ দীঘল দীঘল নখৰে সৈতে এখন ঠেঙত ঠিয় হৈ এটা চকু মুদি ৰজাৰ দৰে বহি থকা মুৰ্গীটোলৈ।\nবেপাৰীলৈ চাই অলপ দমত ক’লোঁ,\n: ধেই ইমান সৰু মুৰ্গীটোৰে কি হ’ব ? সেইটো দিয়া।\nবুলি ৰজা মুৰ্গীটোলৈ আঙুলিয়াই জুখিবলৈ দিলোঁ।\nদিনটোৰ ভাগৰ আৰু গৰমত অৱশ হৈ থকা বেপাৰীটোৱে যেন ঘপককৈ মোৰ প্ৰস্তাৱত চকহে খালে আৰু অলপ আচৰিত হৈ আকৌ হঁহাৰ দৰে কৰি এক প্ৰশ্নবোধক অভিব্যক্তিৰে পুনৰ নিশ্চিত হ’বলৈ সুধিলে,\n: এই ডাঙৰ মুৰ্গীটোনে?\nমই আগতকৈও বেছি আত্মবিশ্বাসেৰে আৰু অলপ দম দি,\n: অঁ আকৌ। কি হ’ল ইমান ডাঙৰ মুৰ্গী আজিলৈ বিক্ৰী কৰি পোৱায়ে নাছিলা নিকি? আমি যি লওঁ ডাঙৰ ডাঙৰেই লওঁ বুজিছা। ভাল হ’ব নে নাই?\n: অঁ অঁ ভালেই হ’ব। (পাল্লাত জুখি) ২ কেজি ৬৫০ গ্ৰাম আছে।\n: দিয়া দিয়া সোনকালে কাটি বাছি দিয়া। দেৰিয়ে হৈছে আকৌ মাছ ল’বলৈ আছেই।\nসিয়ো ফূৰ্তি মনে কাটি বাছি হিচাব কৰি ৫৩০ টকা হ’ল যদিও মোৰ পৰা ৫০০ টকা লৈ, এমোকোৰা হাঁহিৰে “আকৌ আহিব দেই” বুলি কৈ বিদায় দিলে।\nমাংসখিনি নি বাইদেউৰ ঘৰত দি থৈ আহিলোঁ; আৰু আবেলি যেতিয়া চুপ নিবলৈ গ’লোঁ ভিনদেৱে বাহিৰতে হাঁহি সুধিলে,\n: মুৰ্গী ক’ৰ পৰা কিনিছিলা?\nময়ো ভাবিলোঁ বৰ বঢ়িয়া মুৰ্গী কিনা বাবে চাগে ভিনদেৱে ঠিকনাটো জানিব বিছাৰিছে আৰু সেয়ে দুগুণ উৎসাহেৰে ক’বলৈ ধৰিলোঁ,\n: বজাৰৰ ভিতৰৰ পৰা মই নিকিনো। সিহঁতে মানুহক ঠগিব বিচাৰে আৰু দামো বেছি লয়। সেয়ে বেপাৰী এটা বাহিৰতে বহিছিলে তাৰ পৰায়ে ল’লোঁ। বৰ ভাল বেপাৰীটো। ডিচকাউণ্টো দিছে ৩০ টকা। আগলৈ তাৰ পৰায়ে কিনিম আৰু তোমালোকেও কিনিব পাৰা বেকাৰীখনৰ সন্মুখতেই বহিছিলে সি।\nএকে উশাহে কথাখিনি কৈ শেষ কৰিলোঁ কি নাই,\nভিনদেৱে (হাঁহি হাঁহি) : অঁ বঢ়িয়া মাংস দিছে। দুপৰীয়াৰ পৰা সিজায়ে আছে সিজাহে নাই এতিয়ালৈ। এপিচ এঘণ্টামান আগতেই মুখত লৈছিলোঁ সিজিছেনে নাই চাবলৈ এয়া ছুইংগাম টাইপ চোবায়ে আছোঁ। বেপাৰীটোৰেই আজি কপাল ভাল আছিল বঢ়িয়া গ্ৰাহক পালে।\nবুলি কৈ আকৌ হাঁহিব ধৰিলে।\nমই একো তত্ ধৰিব নোৱাৰি বেঙাটোৰ দৰে মুখ মেলি ভাবি থাকোঁতেই বাইদেউ আহি ক’লে,\n: মূৰ্খ লোকেল মুৰ্গী ৫০০ৰ পৰা ৭৫০ গ্ৰাম মানৰ ল’ব লাগে। তোক বেঙা পাই ইমান প্ৰকাণ্ড বুঢ়া মুৰ্গীটো বেচিলে।\nসেইদিন ধৰি বেপাৰীয়ে নিজে বাচি দিয়া মুৰ্গীয়ে কিনি আছোঁ আৰু “আকৌ আহিব” বুলি মতা বেপাৰীজনক বিচাৰি আছোঁ।\nধেৎ তেৰি। বৰ ভাল গ্ৰাহক পাইছিল বেপাৰীয়েও।


reason of Train Accident in maynaguri West Bengal , ৰে'লপথত ত্ৰুটি বা গতিৰ কাৰণে নহয়, ইঞ্জিনৰ ত্ৰুটিৰ বাবে হৈছিল দুৰ্ঘটনা ! খোদ ৰেল মন্ত্ৰীয়ে কৰিলে এই দাবী ...– News18 assam\nHome » photogallery » kolkata »Train Accident in West Bengal: ৰে'লপথত ত্ৰুটি বা গতিৰ কাৰণে নহয়, ইঞ্জিনৰ ত্ৰুটিৰ বাবে হৈছিল দুৰ্ঘটনা ! খোদ ৰেল মন্ত্ৰীয়ে কৰিলে এই দাবী ...\nTrain Accident in West Bengal: ৰে'লপথত ত্ৰুটি বা গতিৰ কাৰণে নহয়, ইঞ্জিনৰ ত্ৰুটিৰ বাবে হৈছিল দুৰ্ঘটনা ! খোদ ৰেল মন্ত্ৰীয়ে কৰিলে এই দাবী ...\nTrain Accident in West Bengal: Exclusive: ৰেল বিষয়াসকলে প্ৰথমতে অনুমান কৰিছিল যে ট্ৰেক্সন মটৰবোৰ সৰি পৰিছিল। ইয়াৰ কাম হৈছে হুইল-এক্সেল পৰিচালনা কৰা। (তথ্য আৰু ফটো: আবিৰ ঘোষাল)\n| January 14, 2022, 15:08 IST\nৰে'লপথত ত্ৰুটি বা গতিৰ কাৰণে নহয়, ইঞ্জিনৰ ত্ৰুটিৰ বাবে উত্তৰ বংগৰ মাইনাগুড়িত গুৱাহাটী বিকানেৰ এক্সপ্ৰেছ লাইনচ্যুত হৈছে৷ ৰে'ল মন্ত্ৰী অশ্বিনী বৈষ্ণৱে শুকুৰবাৰে দুৰ্ঘটনাস্থলী পৰিদৰ্শন কৰাৰ পিছত এনে দাবী কৰে৷ তেওঁ কয় যে ইঞ্জিনৰ ত্ৰুটি বা ত্ৰুটিৰ কাৰণো চোৱা হৈছে৷ ৰে'ল মন্ত্ৰী অশ্বিনী বৈষ্ণৱেও শীঘ্ৰে তদন্ত সম্পূৰ্ণ হ'ব বুলি আশ্বাস দিয়ে৷\nত্ৰুটি ইঞ্জিন (Train Accident in West Bengal) কিয়? ৰেল বিষয়াসকলে প্ৰথমতে অনুমান কৰিছিল যে ট্ৰেক্সন মটৰবোৰ সৰি পৰিছিল। ইয়াৰ কাম হৈছে হুইল-এক্সেল পৰিচালনা কৰা। এইটো কেৱল তেতিয়াহে হয় যেতিয়া গিয়েৰ বাধাপ্ৰাপ্ত হয়। লোকো পাইলট আৰু সহকাৰী লোকো পাইলটে উপলব্ধি কৰিছিল ভাঙি পৰাটো।\nতেওঁলোকে লগে লগে জৰুৰীকালীন ব্ৰেক প্ৰয়োগ কৰিছিল। কিন্তু ৰেলখনৰ যথেষ্ট গতি আছিল। তাৰ পিছতে এখন ৰেলৰ ওপৰত আন এখন ৰেল আহি পৰাৰ কাৰণেই এই দুৰ্ঘটনা আৰু ডাঙৰ আঘাত হয়।\nৰে'লমন্ত্ৰী অশ্বিনী বৈষ্ণৱ আজি ৰাতিপুৱা জলপাইগুৰিৰ ডোমহানীত উপস্থিত হৈছিল৷ দুৰ্ঘটনাটোৰ পিছৰে পৰা, বিশ্বাস কৰা হৈছিল যে সম্ভৱতঃ ৰে'ললাইনত ফাট পৰাৰ দৰে সমস্যা আছে৷ সেইকাৰণে এই ভয়ংকৰ দুৰ্ঘটনাটো সংঘটিত হৈছিল৷ যাত্ৰীসকলে লগতে দাবী কৰিছিল যে ৰেলখন অস্বাভাৱিক গতিত চলি আছিল।\nকিন্তু ৰে'ল বিষয়াসকলৰ সৈতে দুৰ্ঘটনাস্থলী পৰিদৰ্শন কৰাৰ পিছত ৰে'লমন্ত্ৰীগৰাকীয়ে কয়, "মই নিৰ্দিষ্ট যে ৰে'ললাইনৰ ত্ৰুটি বা অত্যাধিক গতিৰ সৈতে দুৰ্ঘটনাটোৰ কোনো সম্পৰ্ক নাছিল৷ যিহেতু বুজা যায়, ইঞ্জিনৰ ত্ৰুটিৰ বাবেই দুৰ্ঘটনাটো সংঘটিত হৈছে৷ কিন্তু নিৰ্দিষ্ট অংশবোৰ খুলি পৰীক্ষা কৰাৰ পিছতহে কিয় এই ত্ৰুটি সম্ভৱ হয়৷" ৰে'লমন্ত্ৰীয়ে দাবী কৰে যে দুৰ্ঘটনাটোৰ কাৰণ চিনাক্ত কৰা হৈছে৷ গতিকে অনুসন্ধানপ্ৰতিবেদন আহিবলৈ বেছি সময় নালাগিব।


সাৱধানঃ কেতিয়াবা ধুনীয়া মুখৰ অন্তৰালতো থাকে মাৰাত্মক ষড়যন্ত্ৰ ! - Mahabahu.com\nসাৱধানঃ কেতিয়াবা ধুনীয়া মুখৰ অন্তৰালতো থাকে মাৰাত্মক ষড়যন্ত্ৰ !\nin Social Media, Special Report, Uncategorized, Women\n• ডা° সুকৃতি চৌধুৰী\nজাপানৰ ওচাকাত এতিয়া ৰাতিপুৱা ৫ বাজি ৩৩ মিনিট৷ ভাবি চাওক খুউব ভাগৰ লাগি থকাৰ পিছতো মই আজি নুশুলো—–জাপানতে বহি নিশাটো লাগি আছিলো কাৰোবাৰ জীৱন বচাবলৈ——-৷ আকৌ চিপজৰী ল’ব খোজা কাৰোবাক মৃত্যুৰ শেষটো খোজ দিয়াৰ পৰা ঘুৰাই আনিলো——-৷\nনিজৰ সুৰক্ষাৰ চিন্তা এৰি এঘন্টাৰ ওপৰকাল এগৰাকী মহিলাৰ সৈতে ভিডিও কলো কৰিব লগাত পৰিলো কেৱল তেওঁৰ জীৱনটো বচোৱাৰ স্বাৰ্থত৷ কিন্ত আজি মই গোটেইবোৰ ৰেকৰ্ড কৰি থৈছো৷ যদিও মই কোনোপধ্যেই তেওঁৰ গোপনীয়তা ভংগ কৰিব নোৱাৰো তথাপিও এয়া মোৰ হাতত ৰৈ যোৱা প্ৰমাণ যে মই এতিয়ালৈকে বহুবাৰ কৰাৰ দৰে আজিও এনেকৈ কাৰোবাৰ জীৱন বচালো৷ কাৰণ মোক ঘৃণা কৰা এচাম মহিলাই এই কথাকেই বাৰে বাৰে প্ৰচাৰ কৰি থাকে যে মই এইবোৰ মিছাকৈ কওঁ৷তেওঁলোকে নানা অপপ্ৰচাৰ চলাই মোক এক সন্দেহজনক ছোৱালীত পৰিণত কৰিবলৈ অহোপুৰুষাৰ্থ কৰিছে৷ আজিৰ ভিডিও ফুটেজটো দৰকাৰ হ’লে মই অসম আহি আয়োজন কৰিব লগা সংবাদ মেলত দেখুওৱাম৷\nমই অকণমান সময়ৰ বাবে হ’লেও ‘লাইভ’লৈ আহি গৈছো…নিজৰ স্পষ্ট ফটোও আপলোড কৰি থৈছো য’ত দুহেজাৰৰ অধিক লোকে লাইক দিছিল, মানে তেওঁলোকে মোক দেখিছে….জটিল মানসিক সমস্যাত ভোগা কতলোকৰ সৈতে কথা পাতিছো….কবিতাও শুনাইছো….নিজৰ ষ্টেটাছ দিছো…মই নিজৰ বিষয়ে যিমান কথা লিখিছো, ফেচবুকত কিমানে লিখে?….মোৰ দেউতাক লগ পোৱা মানুহো আছে মোৰ বন্ধুৰ তালিকাত যি নিজেই সেই কথা কৈছে ….দেউতাই পঢ়ুওৱা ছাত্ৰছাত্ৰীও আছে যি দেউতাৰ হত্যাৰ বাবে খুউব দুখ পোৱাৰ কথা কৈছে আৰু ইমান যুগ পাৰ হোৱাৰ পিছত মোক লগ পাই বৰ আনন্দ পোৱা বুলি কৈছে…..মোক সৰুতে লগ পোৱা মানুহো আছে যি কোনো কোনো পোষ্টত নিজেও সেই কথা কমেণ্ট কৰিছে…..মই আপোনাক বিশ্বাস দিয়াবলৈ আৰু একো নকৰো বা কৰিব নোবাৰো….সম্পূৰ্ণ প্ৰকাশিত নোহোৱাকৈ অলপ আঁৰে আঁৰে থাকো কেৱল নিজৰ সুৰক্ষাৰ বাবেই….মোৰ বাবে সুৰক্ষাৰ স্বসৃষ্ট বেহুত থকাটো জৰুৰী…কাৰণ মই নিৰ্দিষ্ট এটা আতংবাদী সংগঠনৰ টাৰ্গেট হোৱাৰ সম্ভাৱনা অনবৰতে বিৰাজমান…মোক দুবাৰকৈ হত্যাৰ চেষ্টা হৈছিল আৰু প্ৰাণ বচাই অৱশেষত অসম ত্যাগ কৰিছিলো, সেই কথা ইতিমধ্যে লিখিছো৷\nতাৰপিছতো মোৰ ওপৰত বিশ্বাস নাই?\nঅনুগ্ৰহ কৰি মোক আপোনাৰ বন্ধুৰ তালিকাৰ পৰা বহিস্কাৰ কৰি ব্লক কৰি দিয়ক৷ কথা শেষ৷ অনাহক টেনচন নল’ব৷\nফেচবুক কৰিবলৈ লোৱাৰ পিছৰে পৰা মোৰো কিছু শিক্ষা হ’ল৷ মই এই শপত লৈ থৈছো যে কাকো কোনো স্বীকাৰোক্তি দি বুজাই থাকিবলৈ আৰু নাই৷ মই আপোনমনে নিজৰ পথেৰে অকলেই গৈ থাকিম৷ দিব লগা উত্তৰবোৰ এবাৰেই দিম৷ গুৱাহাটীত নিজেই উপস্থিত হৈ৷ মুখামুখিকৈ৷\n—-যদি তোৰ ডাক কেউ সুনে না –একলা চলো ৰে….\nএতিয়া আহো আজি মৰিবলৈকে ওলোৱা মহিলা গৰাকীৰ কথালৈ ….তেওঁৰ মদপী গিৰিয়েকে দুটাকৈ সন্তান কোলাত দি অৱশেষত ইহ সংসাৰৰ পৰা মেলানি মাগে৷ তেতিয়া বেচেৰী মহিলাগৰাকীৰ বয়স ৩০ বছৰো হোৱা নাছিল৷ অনেক দুখ কষ্টৰ মাজেৰে তেওঁ ব্লক অফিচতে কিবা এটা সৰু চাকৰি পালে৷ টুকটাককৈ সংসাৰখন চলি আছিল৷ কিন্তু সকলো শেষ কৰিলে ফেচবুকে…..তেওঁক পুনৰ বিবাহত বহিবলৈ কোনোবা মহিলাই ফেচবুকতেই মন্ত্ৰণা দিলে৷ আমাৰ নায়িকাৰ মন গলিল৷ সৰল-সহজ মানুহজনীয়ে নিজকে সজাইপৰাই তুলিলে৷ ফেচবুকতে তেওঁৰ দুজনমান প্ৰেমিক গোটালে৷ পিছে তেওঁ এইটো ভবাই নাছিল যে কি মাৰাত্মক এক ভুল পথত ভৰি দিছে….৷ দিন গৈ থাকিল৷ আৰম্ভ হ’ল অন লাইন প্ৰেমিকৰ সৈতে দুপৰ নিশালৈকে ভিডিঅ’ কলৰ অধ্যায়……বিশ্বাস কৰক এই অধ্যায় ইমানেই মাৰাত্মক যে ক’বলৈকো ভাল লগা নাই….সেই প্ৰেমিকে লাহে লাহে তেওঁৰ এখন দুখনকৈ কাপোৰ খোলাই অৱশেষত একেবাৰে নগ্ন কৰিহে কথা পতা হ’ল….এদিন দুদিন বহু দিন এই মাৰাত্মক কথা চলিল….সকলো ৰেকৰ্ড কৰি গ’ল সেই ভুৱা প্ৰেমিকে…..ইয়াৰ পিছৰ খিনি বৰ দুখ লগা কাহিনী, যাৰ বাবে মোৰ আগত স্বীকাৰোক্তি দি তেখেতে চিপজৰী ল’বলৈ ওলাইছিল আৰু মই এনিশা টোপনি ক্ষতি কৰি তেওঁক চৰম পদক্ষেপ লোৱাৰ পৰা ঘুৰাই আনিলো..৷\nসকলোকে হাতযোৰ কৰিছো, কোনো অনলাইন চিনাকিৰ সৈতে Video calling নকৰিব৷ Video calling কৰাটো কেৱল পৰিয়ালৰ মানুহ আৰু মুখামুখিকৈ লগপোৱা ঘনিষ্ঠ বন্ধু-বান্ধৱীতে সীমাৱদ্ধ ৰাখক৷ কিবা কাৰণে যদি অনলাইন চিনাকি মানুহৰ লগত Video calling কৰে নিজৰ কাপোৰ আদিৰ খেয়াল ৰাখিব৷ কেতিয়াবা সুন্দৰ মুখ এখনৰ আঁৰত মাৰাত্মক ষড়যন্ত্ৰও থাকে৷\nকামাখ্যামন্দিৰ আৰু অম্বুবাচী মেলা গৌতম শৰ্মা অসমৰ আটাইতকৈ প্ৰসিদ্ধ আৰু প্ৰভাৱশালী মন্দিৰটোৱেই হৈছে কামাখ্যা মন্দিৰ। ধৰ্মীয়, সাংস্কৃতিক, ৰাজনৈতিক আদি সকলো...


পৰিৱেশৰ ভাৰসাম্য: কি হ’ব এইদৰে? — বিকাশপেডিয়া\nমূল পৃষ্ঠা / গ্ৰামীণ শক্তি / পৰিৱেশ / পৰিৱেশৰ ভাৰসাম্য: কি হ’ব এইদৰে?\nসৌ সিদিনা খবৰ কাগজত বৰ বৰ হৰফেৰে প্ৰকাশ পাইছিল, ‘‘বিষাক্ত মৃত জন্তু ভক্ষণ কৰি একুৰিতকৈ অধিক শগুণৰ মৃত্যু’’, লক্ষীপথাৰ বনাঞ্চলত উদ্ধাৰ আঠটাকৈ বন্যহস্তীৰ মুণ্ডহীন মৃতদেহ’’, কাজিৰঙাত পুনৰ গঁড় হত্যা’’ —ইত্যাদি৷\nকি হ’ব এইদৰে?\nপৃথিৱীৰ অন্যতম আপুৰুগীয়া জন্তু হৈছে অসমৰ এটা খড়্গ থকা গঁড়৷ এই খড়্গ থকা গঁড় পৰ্যটক সকলৰ বাবে আকৰ্ষণীয় জন্তু৷ এই জন্তুটোৰ বাবেই অসমক পৃথিৱীয়ে চিনি পালে৷\nদ্বিতীয়তে অসমৰ অৰণ্যত বিৰাজমান অতিকায় জন্তু হাতীও পৰ্যটকৰ আকৰ্ষণৰ কেন্দ্ৰবিন্দু৷\nতৃতীয়তে, শগুন আৰু ফেঁচা৷\nএই চাৰিবিধ প্ৰাণীৰ কেইটামান প্ৰজাতিৰ বাবে অসম একক৷ অসমৰ বাহিৰে আন ক’তো এই প্ৰাণীকেইপদৰ বিশেষ কেইটামান প্ৰজাতি পোৱা নাযায়৷ এতিয়া কথা হ’ল— অসম মুলুকত এই প্ৰাণীকেইটাৰ সেই বিশেষ প্ৰজাতিবোৰ কিমান সুৰক্ষিত? প্ৰথমে আমি ক্ষোভ উজাৰিব পাৰোঁ চৰকাৰৰ বিৰুদ্ধে৷ চৰকাৰে প্ৰাণীকেইপদ সুৰক্ষাৰ বাবে যিমান কৰিব লাগিছিল সিমান কৰা নাই৷ অত্যাধুনিক অস্ত্ৰৰে সুৰক্ষিত এমুঠিমান চোৰাং চিকাৰীৰ লগত বন সুৰক্ষা বাহিনীয়ে ফেৰ মাৰিব নোৱাৰাৰ অন্যতম কাৰণ সুৰক্ষা বাহিনীৰ হাতত অত্যাধুনিক অস্ত্ৰ/সংযোগ যন্ত্ৰৰ অভাৱ৷ তদুপৰি একাংশ দুৰ্নীতিগ্ৰস্ত বনকৰ্মী, সুৰক্ষা বাহিনীৰ বাবেও চোৰাং চিকাৰী সকলৰ অতিপালি ক্ৰমান্বয়ে বাঢ়ি আহিছে৷ বছৰি কোটি কোটি টকা জনসাধাৰণৰ পকেটৰ পৰা খৰচ কৰিলেও সুৰক্ষা বাহিনীৰ এই দুটা মূল কেৰুণ আঁতৰ কৰিব নোৱাৰিলে এইদৰে নিতৌ মৰি থাকিব গণ্ডাই গণ্ডাই এই প্ৰাণীবোৰ৷ তদুপৰি চৰকাৰে ঠায়ে ঠায়ে স্থাপন কৰা বনগাঁওবোৰো বন ধ্বংসৰ অন্যতম হোতা৷ এইবোৰ বনগাঁও স্থাপন কৰা নীতি সোনকালেই চৰকাৰে পৰিহাৰ কৰা উচিত৷ অধিকৃত বনাঞ্চলত উচ্ছেদ অভিযান চলোৱা উচিত৷\nদ্বিতীয়তে আমি জনসাধাৰণে কি কৰিছোঁ এই প্ৰাণীবোৰৰ বাবে?\nবিষাক্ত মৃত জন্তু ভক্ষণ কৰা শগুণ কেইটাৰ মৃত্যুৰ বাবে চৰকাৰখন জগৰীয়ানে ?\nকি কাৰণত সেই মৃত জন্তুটোৰ গাত বিহ ঢালি মুকলি ঠাইত ৰখা হ’ল?\nমাংসহাৰী প্ৰাণীকেইটা নিধনৰ বাবেই নহয়নে?\nযদিহে বিহ পান কৰিয়েই জন্তুটোৰ মৃত্যু হৈছিল, তেনে সেই জন্তুটো নিৰাপদ ঠাইত পুতি ৰখাৰ ব্যৱস্থা কৰা নহ’ল কিয় ?\nএই প্ৰশ্নবোৰৰ উত্তৰ কোনে দিব, চৰকাৰে?\nঅৰণ্যৰ কাষৰীয়া অঞ্চলবোৰলৈ মন কৰকচোন ; কিদৰে এফালৰ পৰা ধ্বংস কৰি দিয়া হৈছে অৰণ্যবোৰ! ভিতৰলৈ যদি প্ৰৱেশ কৰে, তেন্তে বন্য প্ৰাণীৰ বাবে উপযুক্ত আহাৰৰ সন্ধান কিবা দেখিলেনে?\nওখ ওখ বৃহৎ গছবোৰ যেতিয়া কাটি পেলোৱা হ’ল, পক্ষীকুলৰ বাবে নিৰাপদ বাসস্থান থাকিল ক’ত?\nএতিয়া অৰণ্যত থকা জন্তুবোৰে আহাৰৰ সন্ধানত জন-অৰণ্যলৈ নাহি ক’লৈ যাব?\nএতিয়া দেখা গৈছে কোনো ঠাইত হাতীয়ে/ গঁড়ে জন-অৰণ্যৰ কাৰোবাক খুঁচি-ফেনেকি থকা-সৰকা কৰিলে চৰকাৰক গালিৰে পুতি পেলোৱা হয়৷ কিন্তু সেই বন্যপ্ৰাণীটো আমি জন সাধাৰণেই মুকলি ঠাইলৈ আহিবলৈ বাধ্য কৰা নাইনে?\nঅৰণ্যত গঁড় হত্যা কৰি চোৰাং চিকাৰীকেইজন ক’লৈ যায়?\nবেলেগ কোনো দেশৰ পৰা ঘনে ঘনে আহিতো গঁড় বধ কৰিব নোৱাৰে! তেওঁলোক অসমৰে মানুহ৷ তদুপৰি আমাৰ অসমৰে এটা চামে তেওঁলোকক সহায় কৰিবই লাগিব, আশ্ৰয় দিবই লাগিব৷ অন্যথা এইদৰে ঘনে ঘনে গঁড় হত্যা সম্ভৱ নহয়৷ এই ক্ষেত্ৰত আমাৰ জানো কৰণীয় নাই?\nআমি যদি কোনোৱে চোৰাং চিকাৰী সকলক সহায় নকৰোঁ?\nযদি আশ্ৰয় নিদিওঁ?\nকেৱল অৰ্থই জানো সৰ্বস্ব?\nপ্ৰথমে আমি, জনসাধাৰণে অৰণ্যৰ বাবে নিজে সজাগ হ’ব লাগিব৷ তাৰ পিছতহে অন্য বিষয়৷ নহ’লে এইদৰে প্ৰাণীবোৰৰ অকাল মৃত্যু হৈ থাকিলে ভৱিষ্যত প্ৰজন্মৰ বাবে আমি উকা অসম এখন থৈ যোৱাৰ বাবে বিকল্প নাই৷ আমি কিয় পাহৰি যাওঁ যে— অৰণ্যইহে আমাক জীয়াই ৰাখিছে৷ অৰণ্যই আমাৰ মানৱ সমাজক একো অনিষ্ট কৰা নাই৷ কিন্তু সেই অৰণ্যক এফালৰ পৰা ধ্বংস কৰাৰ অধিকাৰ মানুহে ক’ৰ পৰা পালে? কেৱল ৫ জুনত গছপুলি এটা ৰোপন কৰিয়েই প্ৰাকৃতিক পৰিৱেশ ৰক্ষা অসম্ভৱ৷ প্ৰথমে অৰণ্য থাকিব লাগিব, তেহে প্ৰাণীবোৰ জীয়াই থাকিব ৷\nভগীৰথ দাস Mar 28, 2017 10:59 PM\nপলিথিন মোনা – এটা পৰিৱেশ সংকট