দেহটো সুস্থ কৰি ৰাখিবলৈ কি কি খাদ্য খাব? — বিকাশপেডিয়া\nমূল পৃষ্ঠা / স্বাস্থ্য / স্বাস্থ্য কিটিপ / দেহটো সুস্থ কৰি ৰাখিবলৈ কি কি খাদ্য খাব?\nদেহটো সুস্থ কৰি ৰাখিবলৈ কি কি খাদ্য খাব? তাৰ বিষয়ে লিখা হৈছে ।\nদেহটো সচল কৰি ৰাখিবলৈ আমি দিনত কেইবাবাৰো আহাৰ গ্ৰহণ কৰিব লগা হয়। সেয়ে এনেবোৰ আহাৰত দৰাচলতে কিনো থাকে অথবা খোৱাৰ পিছত শৰীৰলৈ গৈ কি কৰে, এইবিলাক কথা আমি সকলোৱে জনা উচিত। তাৰোপৰি প্ৰয়োজনীয় মাত্ৰাত আহাৰ গ্ৰহণ নকৰিলে শৰীৰত কেনেধৰণৰ বিপৰ্যয় হ’ব পাৰে সেইটোও জনা উচিত। এনেবোৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰ জানিবলৈ আমাৰ দেহৰ বাবে ভাল বা উপযুক্ত খাদ্য নিৰ্বাচন কৰাত সহায় হয়। মনত ৰখা ভাল যে, আমাৰ ভাৰতীয় খাদ্য সম্ভাৰ প্ৰয়োজনীয়ভাৱে অতি ভাল খাদ্য। ঘেঁহু, চাউল, বিভিন্ন ধৰণৰ দাইল, শাক-পাচলিৰে ভাৰতীয় খাদ্য পুষ্টি গুণসম্পন্ন।\nখাদ্যৰ পুষ্টিগুণ -\nযিবোৰ খাদ্য আমি খাওঁ, সেই খাদ্যবোৰত থকা পুষ্টিকৰ উপাদানকে খাদ্যৰ পুষ্টিগুণ বোলা হয়। সাধাৰণতে আমি পাঁচধৰণৰ পুষ্টিগুণ থকা খাদ্য খাওঁ- কাৰ্বোহাইড্ৰেট, প্ৰোটিন, ফেট বা চৰ্বি, ভিটামিন আৰু খনিজ। যেনে- চাউলত কাৰ্বোহাইড্ৰেট, দাইলত প্ৰোটিন ৰন্ধন তেলত চৰ্বি ইত্যাদি। কিছুমান খাদ্য বস্তুত আকৌ কেবাটাও পুষ্টিগুণ থাকে। যেনে- গাখীৰ। দেহৰ শক্তিৰ যোগান ধৰিবলৈ কাৰ্বোহাইড্ৰেট, প্ৰোটিন আৰু চৰ্বি বেছি পৰিমাণে প্ৰয়োজন হয়। ভিটামিন আৰু খনিজৰ আৱশ্যকতা ইয়াৰ তুলনাত কম। ইহঁতে দেহক শক্তিৰ যোগান নধৰে যদিও দেহৰ ভিতৰত সচল হৈ থকা বহুতো কাৰ্য প্ৰক্ৰিয়া সুচাৰুৰূপে চলিবলৈ এইবিলাকে সহায় কৰে।\nগাড়ী এখনে পেট্ৰলৰ পৰা শক্তি আহৰণ কৰাৰ দৰে আমিও খাদ্যৰ পৰা শক্তি পাওঁ। কাৰ্বোহাইড্ৰেট বা শৰ্কৰাজাতীয় খাদ্য আমাৰ পৰিপাক প্ৰণালীৰ ভিতৰত গ্লুকোজলৈ ৰূপান্তৰিত হৈ শৰীৰক শক্তি যোগায়। প্ৰয়োজনীয় অতিৰিক্ত শৰ্কৰা লিভাৰ আৰু মাংসপেশীৰ গ্লাইকোজেনৰ ৰূপত সঞ্চিত হৈ থাকে। বাহিৰৰ পৰা সময়মতে খাদ্যৰ যোগান নাপালে তেনেদৰে জমা হোৱা গ্লাইকোজেন পুনৰ গ্লুকোজলৈ ৰূপান্তৰিত হঈ কোষবোৰলৈ যায় আৰু শৰীৰে একেৰাহে প্ৰয়োজনীয় শক্তি উৎপাদন কৰি থাকিবলৈ সক্ষম হয়। প্ৰোটিন জাতীয় খাদ্যৰ প্ৰথম আৰু প্ৰধান কাম হ’ল- শৰীৰৰ গঠন সঠিকভাৱে ৰক্ষা কৰা। অৱশ্যে দীঘলীয়াকৈ উপবাসে থাকিলে খাদ্যৰ পৰা আহৰণ সঞ্চয় কৰি ৰখা প্ৰোটিন ভাঙি শৰীৰে এমিনো এচিড তৈয়াৰ কৰে আৰু এই এমিনো এচিড লিভাৰলৈ গৈ গ্লুকোজলৈ ৰূপান্তৰিত হৈ দেহত শক্তিৰ যোগান ধৰে। ফেট বা চৰ্বিজাতীয় খাদ্যও শৰীৰত সঞ্চিত হৈ থাকে আৰু প্ৰয়োজনত এই চৰ্বি ভাঙি শৰীৰে গ্লুকোজলৈ পৰিৱৰ্তন কৰি লয়। এই প্ৰক্ৰিয়াৰ দ্বাৰা চৰ্বিও শৰীৰৰ শক্তি উৎপাদন কাৰ্যত ব্যৱহৃত হয়।\nএই শক্তি আমি কেনেকৈ জুখিম? কাপোৰ যেনেদৰে মিটাৰ, সময় যেনেদৰে ঘন্টা, মিনিট হিচাবে জোখা হয়, তেনেদৰে এই শক্তি জোখাৰ একক হ’ল- কিলো কেলৰি। সাধাৰণভাবে বুলিয়েই কোৱা হয়। এজন বয়স্ক লোক বহি বা জিৰণি লৈ থকা অৱস্থাত আধাৰ শক্তিৰ প্ৰয়োজনীয় পৰিমাণ হ’ল ১৫০০ কেলৰি। কাম কৰা বা শাৰীৰিক সক্ৰিয়তাৰ বাবে অতিৰিক্ত ১২০০ বা ১৪০০ কেলৰিৰ দৰকাৰ। গতিকে এজন স্বাভাৱিক মানুহৰ প্ৰয়োজনীয় মুঠ কেলৰিৰ পৰিমাণ হ’ল- ২৭০০ৰ পৰা ২৯০০। মহিলাসকলক ইয়াতকৈ কম কেলৰিৰ দৰকাৰ গৰ্ভাৱস্থা আৰু দুগ্ধপানৰ সময়ছোৱাত তেওঁলোকক অতিৰিক্ত কেলৰিৰ আৱশ্যক হয়।\nএতিয়া আমি জানিলো যে, কাৰ্বোহাইড্ৰেট, প্ৰোটিন আৰু ফেটৰ জৰিয়তে দেহলৈ শক্তিৰ সঞ্চাৰ হয়। কিন্তু এইবাৰনো দৰচলতে কি- সেই কথাও আমি জনা দৰকাৰ।\nসমগ্ৰ পৃথিৱীৰ মানুহৰে শক্তিৰ প্ৰধান উৎস হ’ল কাৰ্বোহাইড্ৰেট। চাউল, ঘেঁহু, বজ্ৰা, জোৱাৰ(Pearl milet), ৰাগী(Finger miler বা Nachni)আদিত প্ৰচুৰ পৰিমাণে মগু ৰূপত শ্বেতসাৰ(Starch, কাৰ্বোহাইড্ৰেট) থাকে। আলু, কল, চেনি, গুড় আদি এনে ধৰণৰ খাদ্য। চেনি আৰু গুড়ত কাৰ্বোহাইড্ৰেট কেন্দ্ৰীভূত হৈ থাকে আৰু এনেবিলাক দ্ৰব্য অতি সহজতে হজম হৈ দৈহিক শক্তিৰ যোগান ধৰে। বীনজাতীয় শস্য(cereal) আৰু চেনী বা গুড় খোৱাৰ পৰা আমি খোৱাৰ আনন্দ বা সন্তুষ্টি আৰু শক্তি দুয়োটাই লাভ কৰো। সেয়ে আমাৰ খাদ্যৰ বাবে এইবিলাক অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ। এক গ্ৰাম কাৰ্বোহাইড্ৰেটে আমাৰ শৰীৰত চাৰি গ্ৰাম কেলৰি শক্তিৰ যোগান ধৰে।\nশাক-পাচলিত শ্বেতসাৰ(Starch) -\nকিছুমান শাক-পাচলিত এবিধ জটিল ধৰণৰ কাৰ্বোহাইড্ৰেট থাকে যাক ‘ডায়েটাৰি ফাইবাৰ’ বোলা হয়। ইয়াক মানুহে হজম কৰিব নোৱাৰে কিন্তু জন্তুৱে পাৰে। এনে ফাইবাৰত কম পৰিমাণে থকা কঠিন অংশই(Roughage) খাদ্যক পাচক অংগলৈ সৰবৰাহ কৰাত সহায় কৰে। সেয়ে পাচলিত থকা কঠিন অংশই সোৱাদৰ বিভিন্নতা অনাৰ উপৰিও ভিটামিন আৰু খনিজৰো যোগান ধৰে। চোকোৰা থকা চাউল, ঘেঁহু আদিতো ডায়েটাৰি ফাইবাৰ থাকে।\nতিনিটা মুখ্য পুষ্টি গুণসম্পন্ন খাদ্যৰ ভিতৰত প্ৰোটিন অন্যতম, যিটো আমাৰ দেহৰ বাবে অতি আৱশ্যক। আমাৰ দেহৰ মাংসপেশী, হাড়, তেজ, মস্তিষ্ক, ছাল ইত্যাদি সকলো কোষতে প্ৰোটিন থাকে। ঘৰ এটাৰ সজাৰ বাবে যেনেকৈ ইটাৰ গাঁথনি দিয়া হয়, ঠিক তেনেকৈ প্ৰোটিনেও দেহৰ গাঁথনি নিৰ্মাণ কৰে। যেতিয়া দেহৰ কোনো কোষ ভাঙি পৰে বা তাৰ ব্যৱহাৰ শেষ হয়, প্ৰোটিনে তাৰ জোৰা-তাপলি মৰা বা কোষ সলনি কৰাৰ কাম কৰে। অতিৰিক্তভাৱে দেহৰ ভিতৰৰ বিভিন্ন ক্ৰিয়া সুচাৰুৰূপে চলাত প্ৰোটিনে এটা মুখ্য ভূমিকা লয়। প্ৰোটিনৰ অভাৱত দেহৰ এনেবোৰ প্ৰক্ৰিয়া বন্ধ হৈ জীৱনটোকে স্তব্ধ কৰি দিব পাৰে।\nআগতেই কোৱা হৈছে যে কাৰ্বোহাইড্ৰেটৰ দৰে প্ৰোটিনকো দেহটোৱে শক্তিৰ উৎস হিচাবে ব্যৱহাৰ কৰে। একগ্ৰাম প্ৰোটিনক এনেদৰে ব্যৱহাৰ কৰি চাৰি কেলৰি শক্তি পোৱা যায়। কিন্তু প্ৰোটিনক এনেকৈ কেলৰিলৈ দহন কৰাটো এক এক প্ৰকাৰৰ অপচয়। সেয়ে প্ৰয়োজনীয় শক্তিৰ বাবে যথেষ্ট পৰিমাণে কাৰ্বোহাইড্ৰেট খাব লাগে আৰু প্ৰোটিনে সম্পন্ন কৰা নিৰ্দিষ্ট কামৰ বাবেহে প্ৰোটিন মজুত ৰাখিব লাগে।\nআমাৰ খোৱা খাদ্যত প্ৰোটিনৰ পৰিমাণ আৰু ইয়াৰ গুণাগুণ কেনে ধৰণৰ সেই সম্পৰ্কেও জনা উচিত। প্ৰোটিনক এনিমেল, ভেজিটেবল, মিল্ক আদি আহাৰৰ তালিকা অনুসৰি ভগাই লোৱা হয়। এনিমেল প্ৰোটিন হ’ল মাছ, মাংস, কণী, গাখীৰ আদি। এইবোৰ অতি উচ্চ প্ৰোটিন সমৃদ্ধ খাদ্য। যদি কণীৰ পুষ্টিমূল্য ৯০ দিয়া হয়, তেন্তে গাখীৰ, আৰু মাংসৰ পুষ্টি মূল্য ৭০ দিয়া হ’ব। অৱশ্যে ভেজিটেবল প্ৰোটিনৰ নম্বৰ কম। দাইল আৰু দানাজাতীয় শস্যৰ প্ৰোটিনমূল্য ৫০ৰ পৰা ৫৫। ঘেঁহুৰ ৪৫। কিন্তু এককভাৱে ব্যৱহাৰ কৰাতকৈ দুবিধ প্ৰোটিন সংযুক্তভাৱে ব্যৱহাৰ কৰিলে তাৰ পুষ্টিমূল্য অধিক হ’ব। যেনে দাইলৰ সৈতে ভাত বা দাইলৰ সৈতে ৰুটি খালে মুঠ প্ৰোটিনৰ পৰিমাণ অধিক হয়। আকৌ দাইলৰ সৈতে ভাত বা ৰুটিৰ লগতে গাখীৰ বা দৈ খালে অধিক প্ৰোটিন পোৱা যায়।\nভাৰতবৰ্ষত বা অসমতো বৰ দৰকাৰী প্ৰোটিনৰ এটা মুখ্য উৎস হ’ল- দাইল। আমি বিভিন্ন ধৰণৰ দাইল খাওঁ- মগু, মচুৰ, ৰহৰ, বুট, মাটিমাহ আদি। এই আটাইবোৰতে দৰকাৰী প্ৰোটিন পোৱা যায়। দ্বিতীয় গুৰুত্বপূৰ্ণ উৎস হ’ল- বিভিন্ন ধৰণৰ বাদাম, যেনে- কাজুবাদাম, চীনাবাদাম, নাৰিকল আৰু তিল, উৰুহী, লেচেৰা মাহ আদি পাচলি। কাঠফুলা আৰু ছয়াবিন প্ৰোটিনৰ উৎকৃষ্ট উৎস। চয়াবিনত থকা প্ৰোটিনৰ পৰিমাণ হৈছে শতকাৰ ৪২.৩ ভাগ। চাউল, আটা বা এনে ধৰণৰ ধানজাতীয় শস্যক(মিলত খুন্দা) প্ৰোটিন সমৃদ্ধ খাদ্য হিচাবে গণ্য কৰা নহয়। যিহেতু এইবোৰত ৬ৰ পৰা ৯ শতাংশহে প্ৰোটিন থাকে। কিন্তু যিহেতু আমি দৈনিক যথেষ্ট পৰিমাণে এনে খাদ্য খাওঁ, সেয়ে ইয়াৰ পৰা দেহলৈ কিছু পৰিমাণে প্ৰোটিন সৰবৰাহ নোহোৱাকৈ নাথাকে। এনে খাদ্য আৰু দাইলৰ জৰিয়তে ভাৰতীয় মানুহৰ দেহলৈ প্ৰোটিন সৰবৰাহ হয়।\nচৰ্বি আমাৰ দেহৰ বাবে তৃতীয় প্ৰয়োজনীয় উপাদান। সাধাৰণভাৱে আমি ৰন্ধন তেল, বনস্পতি বা ঘিউৰপৰা এই চৰ্বি পাওঁ। যেনেদৰে চেনি মানেই হ’ল কাৰ্বোহাইড্ৰেট, তেনেদৰে তেল বা ঘিউ মানেই হ’ল চৰ্বি। গাখীৰ, বাদাম, তৈলবীজৰ পৰাও চৰ্বি পাওঁ। এনেবোৰ খাদ্যত প্ৰোটিনৰ লগতে চৰ্বিও থাকে। চৰ্বি দেহত ইন্ধন হিচাবে শোষিত হয় আৰু কাৰ্বোহাইড্ৰেট বা প্ৰোটিনতকৈ বেছি শক্তি উৎপন্ন কৰে। চলিড ফেট যেনে- ঘিউ, বনস্পতি, বাদাম, তিল, সৰিয়হ তেল, এই আটাইবোৰে আমাক সম পৰিমাণৰ শক্তিৰ যোগান ধৰে। দেশৰ বিভিন্ন ঠাইত বিভিন্ন তেলৰ ব্যৱহাৰ হোৱাৰ মূলতে হ’ল ইয়াৰ গোন্ধ আৰু স্বাদ। এইবোৰে আঞ্চলিক বৈশিষ্ট্য কিছুমানো দাঙি ধৰে। যেন- নাৰিকল তেল কেৰালাত, সৰিয়হ তেল অসম আৰু পশ্চিমবঙ্গত বেছিকৈ ব্যৱহাৰ হয়। যদিও সকলোধৰণৰ তেলৰে এনেধৰণৰ পুষ্টগুণ আছে, তথাপিও বাঢ়ি অহা কিছামন ৰোগৰ বাবে বৰ্তমান সময়ত চালফ্লাৱাৰ বা সূৰ্যমুখী, কপাহবীজ, বাদাম, তিল আদি তেলৰ ব্যৱহাৰ বৃদ্ধি পাইছে। ইয়াৰ কাৰণ হ’ল এনেবোৰ তেলত প্ৰয়োজনীয় ফেটি এচিড(essential fatty acids)বা EFA উচ্চ হাৰত পোৱা যায়। আনহাতে সৰিয়হ বা নাৰিকল তেল আৰু ঘিঁউত ইয়াৰ পৰিমাণ কম। বৰ্তমান সময়ত জনা গৈছে যে যিহেতু আধুনিক জীৱনত পৰিশ্ৰম বা শ্ৰমসাধ্য্ কামৰ পৰিমাণ কম সেয়ে এনেধৰণৰ চলিড ফেট খোৱাৰ পৰা দেহত কলেষ্টেৰল জমা হোৱাৰ সম্ভাৱনা বাঢ়ে। ইয়ে ৰক্তবাহিনীত চাপ সৃষ্টি কৰি হৃদযন্ত্ৰৰ কাৰ্য ব্যাহত কৰি তোলে। EFA সমৃদ্ধ তেল খোৱাৰ পৰা হৃদযন্ত্ৰৰ এনে আশংকা হ্ৰাস পায়।\nআমাৰ বহুতৰে মনত ভিটামিনৰ সৈতে এটা যাদুকৰী সম্পৰ্ক আছে। এইটো সঁচা যে অতি কম পৰিমাণৰ ভিটামিনেও আমাৰ শৰীৰৰ কোনো ৰোগত নাটকীয়া প্ৰভাৱ পেলায়। উদাহৰণ স্বৰূপে ভিটামিনে দেহৰ সঠিক কাৰ্যক্ষমতা চলাই থাকিবলৈ বিশেষ ভূমিকা লয়। দেহৰ সকলো অংগৰ কাৰ্যকুশলতাৰ বাবে ভিটামিনৰ প্ৰয়োজন অপৰিহাৰ্য।\nবেছিভাগ ভিটামিনকে ইংৰাজী বৰ্ণমালাৰ আখৰ যেনে A, B,(ইয়াৰ আকৌ কেইবাটাও ভাগ) C, D, আদিৰে নামকৰণ কৰাৰ কোনো বিশেষ কাৰণ নাই। প্ৰথম আৱিষ্কাৰৰ সময়ত ইয়াক এনেদৰে চিহ্নিত কৰা হৈছিল। মুঠতে প্ৰায় একডজনমান ভিটামিন আছে। বিভিন্ন ভিটামিনে বিভিন্ন ধৰণে কাম কৰে। ভিটামিন ‘এ’য়ে কৰা এটা নিৰ্দিষ্ট কাম হ’ল চকুৰ দৃষ্টিশক্তি অটুট ৰখা কামটো। অৱশ্যে চকুৰ লেন্স বা আনুসংগিক গঠন শৰীৰবৃত্তীয় ৰচনা। কিন্তু ইয়াৰ দৃষ্টি শক্তিৰ ৰসায়নিক ক্ৰিয়া চলে ভিটামিন ‘এ’ৰ সহায়ত। সেয়ে, ‘এ’ ভিটামিন কম হোৱাৰ অৰ্থই হ’ল দৃষ্টিশক্তিৰ সমস্যা সৃষ্টি হোৱা- বিশেষকৈ কম পোহৰত। যদি কোনো শিশুৱে খাদ্যত প্ৰয়োজনীয় ভিটামিন ‘এ’ নাপায়, তেন্তে সম্পূৰ্ণ দৃষ্টিহীন হৈ পৰাৰ সম্ভাৱনা থাকে। আমাৰ দেশত এইটো এটা অতি দুখৰ কথা যে, হাজাৰ হাজাৰ শিশু অন্ধ হৈ পৰাৰ এটা মুখ্য কাৰণ হ’ল- তেওঁলোকে সঠিক পৰিমাণৰ খাদ্য খাবলৈ নাপায়। ভিটামিন ‘এ’ থকা খাদ্যবোৰ হ’ল- ঘিঁউ, গাখীৰ, দৈ, কণীৰ কুহুম আৰু জন্তু বা চৰাই জাতীয় প্ৰাণীৰ লিভাৰ। এনেবিলাক খাদ্যৰ জৰিয়তে লাভ কৰা প্ৰোটিনবোৰক ‘এনিমেল প্ৰোটিন’ বোলা হয়। তাৰোপৰি হালধীয়া ৰঙৰ বেছিভাগ ফল-মূল বা পাচলিত এই ভিটামিন বেছিকৈ থাকে। কেৰোটিন শব্দটো ইংৰাজী carrot শব্দৰ পৰা আহিছে। কেৰোটিন সমৃদ্ধ খাদ্যবোৰ আমাৰ পাচনতন্ত্ৰত ভিটামিন ‘এ’লৈ পৰিৱৰ্তিত হয়। সেয়ে আমাৰ খাদ্যত যাতে যথেষ্ট পৰিমাণে কেৰোটিন সমৃদ্ধ খাদ্য থাকে, তাৰ প্ৰতি চকু দিব লাগে। পালেং শাক, ধনিয়াপাত, পদিনা, ৰঙালাউ, পকা অমিতা, আম, বিলাহী, গাজৰ আদি এনেধৰণৰ কেৰোটিন সমৃদ্ধ খাদ্য।\nভিটামিন ‘বি’ হ’ল এটা গ্ৰুপ বা শ্ৰেণী য’ত B1, B2, B3, B6, B12 আদি বিভিন্ন ভাগ থাকে। কিছুমান ক্ষেত্ৰত এনে ভিটামিনক সাধাৰণ নাম দিয়া ফয়। যেনে B1ক থায়মিন, B2ক ৰিবোফ্লেবিন, B6ক পাইৰিডক্সিন, B12ক চাইন’ কবালামিন ইত্যাদি। নিয়াচিন, ফলিক এচিড,ৰ্বায়োটিন পেন্টোথেনিক এচিড আদি ভিটামিনক এইবোৰ নামেৰেই জনা যায়। B শ্ৰেণীভুক্ত প্ৰতিটো ভিটামিনৰে দেহৰ কাৰ্যকলাপত নিৰ্দিষ্ট ভূমিকা আছে। যেনে- মস্তিষ্কৰ কাম-কাজ, চুলিৰ বাঢ়ন, জিভা, ছালৰ মসৃণতা, তেজৰ লোহিত ৰক্তকণিকা সৃষ্টি, কোষৰ উপযুক্ত বৃদ্ধি ইত্যাদি। গৰ্ভৱতী মাতৃ আৰু দুগ্ধদাত্ৰী মাতৃক ফলিক এচিড আৰু ভিটামিন বি১২ ৰ বিশেষভাৱে প্ৰয়োজন হয়। কাৰণ ইয়ে ৰক্তাল্পতা প্ৰতিৰোধ কৰে। বি শ্ৰেণীযুক্ত ভিটামিন- দাইল, গাখীৰ, দুগ্ধজাত সামগ্ৰী, কণী, শাক-পাচলি, মাংস, বাদামজাতীয় শস্যৰ পৰা পোৱা যায়।\nভিটামিন ‘চি’ক টেঙা ভিটামিন বুলিবও পাৰি। ইয়াৰ উৎস সম্পৰ্কেও সাধাৰণলোকে জানে। আমলখি, জলফাই, মধুৰি আম, জামু, বন্ধাকবি আদিত প্ৰচুৰ পৰিমাণে এই ভিটামিন থাকে। ঠাণ্ডাৰ পৰা হোৱা সংক্ৰমণ ৰোধ কৰা আৰু দাঁত, হাড়ৰ শক্তিশালী বৃদ্ধিৰ বাবে ভিটামিন ‘চি’ৰ আৱশ্যক। হাড়ৰ গঠনৰ বাবে আন এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ ভিটামিন হ’ল ‘ডি’। কেলচিয়াম হাড়লৈ সৰবৰাহ হোৱাটো এই ভিটামিনে নিশ্চিত কৰে। মাখন, ঘিঁউ, মাছৰ তেলত এই ভিটামিন পোৱা যায়। দৈনিক কিছু সময় ৰ’দত থিয় হৈ বা বহি থাকিলে একো নকৰাকৈয়ে দেহে এই ভিটামিন লাভ কৰে। ঘৰৰ বাহিৰত খেলা-ধূলা কৰিলে শৰীৰে এই বিধ ভিটামিন পাব পাৰে। মূৰত ওৰণি বা গোৰ্খা পিন্ধি ঘৰৰ ভিতৰত সোমাই থকা মহিলাসকলে আৰু যিসকলে দেহটো বা ছালখন অনবৰতে ঢাকি ৰাখে, তেওঁলোকে প্ৰাকৃতিকভাৱে পোৱা এই ভিটামিনৰ পৰা বঞ্চিত হয়। অৱশ্যে এনেদৰে ভিটামিন ‘ডি’ সৰবৰাহ হ’বলৈ দেহত যথেষ্ট পৰিমাণে কেলচিয়াম আৰু ফচফৰাছ থকা দৰকাৰ।\nআমাৰ দেহৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় সৰ্বশেষ পুষ্টি হ’ল মিনাৰেল বা খনিজ। সাধাৰণ নিমখ বা চডিয়াম ক্ল’ৰাইড খনিজৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ উৎস। খনিজ উপাদানৰ ভাণ্ডাৰ স্বৰূপ এইবিধ দ্ৰব্যও দেহৰ বাবে প্ৰয়োজনীয়। আন কামৰ বাহিৰেও তেজৰ চাপ নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে ই আৱশ্যকীয়। বিভিন্ন ধৰণৰ খনিজ পদাৰ্থই শৰীৰৰ পোষণ তন্ত্ৰ পৰিচালনাত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা লয়। ছডিয়াম, পটাছিয়াম, মেগনেচিয়াম, কেলচিয়াম, লো, তাম, দস্তা আদি খনিজ পদাৰ্থ শৰীৰৰ উপযুক্ত কৰ্যক্ষমতাৰ বাবে দৰকাৰ। আমি খোৱা বিভিন্ন ফল-মূল, শাক-পাচলি, মাছ-মঙহৰ জৰিয়তে এনে খনিজ দেহলৈ সৰবৰাহ হয়। অসমৰ মানুহৰ খাদ্য তালিকাত এনেবোৰ বস্তুৰ অভাৱ কমেইহে দেখা যায়। নিয়মিতভাৱে প্ৰতিদিনৰ খাদ্যত এইবোৰ কিছুপৰিমাণে খাই থাকিব পাৰিলে আমাৰ শৰীৰত পৰিপুষ্টিৰ অভাৱ নহয়।\nএনেধৰণৰ পুষ্টিগুণ সম্পন্ন খাদ্য খোৱাৰ উপৰিও প্ৰতিদিনে প্ৰচুৰ পানী খাব লাগে। দেহৰ বিভিন্ন অংগৰ কাম-কাজ সূচাৰুৰূপে চলিবলৈ পানীৰ দৰকাৰ। পানীয়ে দেহৰ তাপ স্বাভাৱিক অৱস্থাত ৰাখে। ‘বি’ ভিটামিন দেহত সৰবৰাহ হ’বলৈ পানীৰ দৰকাৰ। তেনেকৈ দেহৰ ভিতৰত কিছুমান প্ৰয়োজনীয় ৰসায়নিক প্ৰক্ৰিয়াৰ বাবেও পানীৰ দৰকাৰ। খোৱাপানী আৰু খাদ্যত থকা পানীৰ জৰিয়তে দেহৰ পানীৰ প্ৰয়োজনীয়তা পূৰণ কৰা হয়। গাখীৰত ৮০ৰ পৰা ৯০ শতাংশ; মাংস, কণী আৰু আলুত ৭০ শতাংশ পানী থাকে। তেনেকৈ বেছিভাগ ফল-মূল আৰু পাচলিতো যথেষ্ট পৰিমাণে পানীয়েই থাকে। আমাৰ শৰীৰৰো মুঠ ওজনৰ ৭০ শতাংশই পানী।


Mcrofy in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Mcrofy ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nMcrofy की जानकारी\nMcrofy ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Mcrofy Benefits & Uses in Assamese- Mcrofy ar laabh aaru byavaharsamuh\nMcrofy ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Mcrofy Dosage & How to Take in Assamese - Mcrofy ar paali aaru xeya kenedore lobo\nMcrofy ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Mcrofy Side Effects in Assamese- Mcrofy ar parshwakriyasamuh\nMcrofy সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Mcrofy Related Warnings in Assamese- Mcrofy xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Mcrofyৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Mcrofy with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Mcrofy ar gurutor kriya-pratikriya\nMcrofy মতভেদসমূহ- Mcrofy Contraindications in Assamese- Mcrofy nishedhsamuh\nMcrofy ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Mcrofy in Assamese- Mcrofy ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Mcrofy ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Mcrofy Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Mcrofy kriya-pratikriya\nMcrofy ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Mcrofy Benefits & Uses in Assamese - Mcrofy ar laabh aaru byavaharsamuh\nMcrofy তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nMcrofy ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Mcrofy Dosage & How to Take in Assamese - Mcrofy ar paali aaru xeya kenedore lobo\nMcrofy-ৰ উপাদানসমূহ - Mcrofy Active Ingredients in Assamese - Mcrofy-ar upadaansamuh\nMcrofy ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Mcrofy Side Effects in Assamese - Mcrofy ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Mcrofy ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nMcrofy সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Mcrofy Related Warnings in Assamese - Mcrofy xonkranta xatarkatabanisamuh\nMcrofy-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nMcrofy এ গৰ্ভৱতী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত অপ্ৰয়োজনীয় প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। আপুনি যদি তেনেকুৱা পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰে, Mcrofy খোৱা লগে লগে বন্ধ কৰক। ইয়াক পুনৰাই ব্যৱহাৰ কৰাৰ পূৰ্বে আপোনাৰ চিকতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nMcrofy-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nMcrofy প্ৰথমে চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ নোলোৱাকৈ গ্ৰহণ কৰা উচিত নহয় কাৰণ ইয়াৰ ফলত স্তন্যপায়ী মহিলাৰ গম্ভীৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া হব পাৰে।\nবৃক্কত Mcrofy কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nMcrofyৰ বৃক্ক ৰ ওপৰত পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ কেইটামান ঘটনাহে ৰিপৰ্ট কৰা হৈছে।\nযকৃতত Mcrofy কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nকলিজা ৰ বাবে Mcrofy কেতিয়াবাহে ক্ষতিকাৰক।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Mcrofy ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nMcrofyৰ হৃদয় ত মধ্যমীয়া পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া হব পাৰে। আপুনি যদি ইয়াৰ কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া দেখা পায় তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা লগে লগে বন্ধ কৰক। এই ঔষধটো পুনৰাই ব্যৱহাৰ কৰাৰ পূৰ্বে চিকতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Mcrofyৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Mcrofy with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Mcrofy ar gurutor kriya-pratikriya\nMcrofy তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nMcrofy মতভেদসমূহ - Mcrofy Contraindications in Assamese - Mcrofy nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Mcrofy লোৱা অনুচিত যাতে -\nMcrofy ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Mcrofy in Assamese - Mcrofy ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Mcrofy-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Mcrofyয়ে অভ্যাসৰ সৃষ্টি নকৰে।\nহয়, আপুনি আৰামত মেচিনেৰী চলাব পাৰে বা বাহন চলাব পাৰে, যিহেতু Mcrofy লোৱাৰ পিছত ই আপোনাৰ টোপনি ভাৱ নানে।\nহয়, চিকিত্সা পৰামৰ্শ অনুসাৰেহে Mcrofy লওক।\nনহয়, মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত Mcrofyৰ ব্যৱহাৰ প্ৰভাৱশালী নহয়।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Mcrofy ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Mcrofy Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Mcrofy kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Mcrofyৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nখাদ্যৰ সৈতে Mcrofy লোৱাট নিৰাপদ।\nমদ আৰু Mcrofyৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nMcrofyৰ সৈতে মদ্যপানৰ প্ৰভাৱৰ বিষয়ে একো কোৱাটো এতিয়া কঠিন। কিয়নো এইবিষয়ে এতিয়ালৈ একো গৱেষণা হোৱা নাই।\nMcrofy ৰ অনুকল্প - Substitutes for Mcrofy in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Mcrofy লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Mcrofy ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Mcrofy সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Mcrofy ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Mcrofy সেৱন কৰে?


লোকপ্ৰিয় গোপীনাথ বৰদলৈ আঞ্চলিক মানসিক স্বাস্থ্য প্ৰতিষ্ঠান - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nতেজপুৰ, উত্তৰ-পূব ভাৰত, অসম, ভাৰত\nভাৰতবৰ্ষত ব্ৰিটিছৰ আগমণৰ পৰাহে মানসিকভাৱে অসুস্থ লোকক আনৰপৰা আঁতৰাই ৰখাৰ উদ্দেশ্যে ফাটেকত থোৱাৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছিল। বৰ্তমান ৮১ একৰ মাটিকালিৰ এই প্ৰতিষ্ঠানটোত মুঠ ৩৩৬ জন পুৰুষ-মহিলাৰ বাবে পৃথক পৃথক থকাৰ ব্যৱস্থা, চিকিৎসক-কৰ্মচাৰীৰ বাবে আৱাস, পেথ’ল’জিকেল পৰীক্ষাগাৰ, পুথিভঁৰাল, পুনৰ্সংস্থাপন বিভাগ আদিৰ সুবিধা আছে । Psychiatry, Psychiaric nursing আদি বিষয়ত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনত পি.জি. আৰু এম.ফিল. পাঠ্যক্ৰমো অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে আৰু এই বছৰৰ পৰা Clinical Psychiatry course ৰ বাবেও অনুমোদন লাভ কৰা হৈছে ।\n১৮৭৬ চনত ব্ৰিটিছে ঢাকা পগলা ফাটেকৰ পৰা সেই অঞ্চলৰ ৰোগীসকলক স্থানান্তৰ কৰি স্থানীয় লোকৰ সুবিধাৰ্থে তেজপুৰতে এখন পগলা ফাটেক স্থাপন কৰিছিল। গিৰিষ চন্দ্ৰ দাস (পিছলৈ অধীক্ষক) নামৰ এগৰাকী স্বাস্থ্য সহায়কৰ তত্বাৱধানত তেওঁলোকৰ চিকিৎসাৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছিল । কিন্তু তেতিয়ালৈকে ৰোগীসকলৰ হাত-ভৰি বান্ধি ৰখা হৈছিল আৰু প্ৰয়োজনসাপেক্ষে উন্মাদ ৰোগীক চে’লত ৰখাৰ ব্যৱস্থাও আছিল ।\n১৯২২ চনত ৰোগীৰ হাত-ভৰিৰ বান্ধোন খুলি প্ৰকৃত চিকিৎসা আৰম্ভ কৰি ‘পগলা ফাটেক’ নামটো সলাই তেজপুৰ মানসিক চিকিৎসালয় ৰখা হয় । ১৯৩২ চনত নতুনকৈ অধীক্ষক নিয়োগ কৰি চিকিৎসালয়ৰ কাম-কাজ জিলা প্ৰশাসনৰ হাতৰ পৰা অধীক্ষকৰ হাতত ন্যস্ত কৰা হয় । ১৯৮৩-৮৪ চনত ভাৰতৰ পৰিকল্পনা আয়োগে উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ মানসিক স্বাস্থ্য বিকাশ আৰু সেৱাৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰি এখন উন্নয়ন কমিটী গঠন কৰি দিয়ে । ১৯৮৭ চনত বৰ্হি ৰোগী বিভাগ নিৰ্মাণ কৰি চিকিৎসালয়খনৰ নাম লোকপ্ৰিয় গোপীনাথ বৰদলৈ আঞ্চলিক মানসিক স্বাস্থ্য কেন্দ্ৰ কৰা হয় । ১৯৯৯ চনত উত্তৰ-পূব পৰিষদ আৰু অসম চৰকাৰৰ মাজত হোৱা দ্বিপাক্ষিক চুক্তি অনুযায়ী চিকিৎসালয়খনৰ সমস্ত দায়িত্ব উত্তৰ-পূব পৰিষদৰ হাতলৈ যায় । ২০০৭ চনৰ ১ জুনৰ পৰা ইয়াক উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ ভিতৰতে এটা সৰ্বাংগসুন্দৰ অনুষ্ঠানলৈ গঢ় দিয়াৰ উদ্দেশ্যে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ স্বাস্থ্য আৰু পৰিয়াল পৰিকল্পনা বিভাগে দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰে।\n↑ 1.0 1.1 "লোকপ্ৰিয় গোপীনাথ বৰদলৈ আঞ্চলিক মানসিক স্বাস্থ্য প্ৰতিষ্ঠানৰ ইতিহাস". LGBRIMH, Tezpur. http://www.lgbrimh.org/History.html। আহৰণ কৰা হৈছে: September 26, 2012.\nলোকপ্ৰিয় গোপীনাথ বৰদলৈ আঞ্চলিক মানসিক স্বাস্থ্য প্ৰতিষ্ঠানৰ আনুষ্ঠানিক ৱেবচাইট\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=লোকপ্ৰিয়_গোপীনাথ_বৰদলৈ_আঞ্চলিক_মানসিক_স্বাস্থ্য_প্ৰতিষ্ঠান&oldid=175382"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ২১ ফেব্ৰুৱাৰী, ২০১৮ তাৰিখে ১১:১২ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


এটা ১৬ মি.মি. স্প্ৰীং যুক্ত 'বলেক্স' "H16" প্ৰতিফলন কেমেৰা। চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মানৰ আখৰা হিচাপে চলচ্চিত্ৰ শিক্ষা বিদ্যালয়ত জনপ্ৰিয় আহিলা।\nচলচ্চিত্ৰ বা 'বোলছবি' বা চমুকৈ অকল 'ছবি' (ইংৰাজী চিনেমা বা ফিল্ম), মূলত: স্থিৰ চিত্ৰৰ এটা ক্ৰম, যাক এটা বিশেষ প্ৰক্ৰিয়াৰে দৰ্শন কৰিলে গতিশীল ছবি দেখা যায়। বিশেষ সঁজুলিৰে (কেমেৰা) গতিশীল বস্তু এটাৰ গতিৰ ক্ৰমিক স্থিৰচিত্ৰ তুলি, বা এখন এখনকৈ ছবি আকিও চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মান কৰিব পাৰি। ইয়াৰ প্ৰথম বিধ প্ৰক্ৰিয়াৰে নিৰ্মান কৰা ছবিক 'জীৱন্ত গতি'ৰ ছবি (live action) আৰু দ্বিতীয় বিধ প্ৰক্ৰিয়াক এনিমেছন বোলা হয়। অৱশ্যে এনিমেছনত এখন এখনকৈ ছবি অঁকাৰ বাহিৰেও অন্যান্য প্ৰক্ৰিয়াৰেও স্থিৰচিত্ৰৰ ক্ৰমটো নিৰ্মান কৰিব পাৰি। বৰ্তমান চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মান একেসময়তে এটা শিল্প আৰু উদ্যোগ।\nএটা জাতি/যুগ বা প্ৰজন্মই চলচ্চিত্ৰক নিজা বৈশিষ্টপূৰ্ণ ৰূপত তুলি ধৰে আৰু চলচ্চিত্ৰয়ো এখন সমাজক প্ৰভাৱান্বিত কৰাৰ ক্ষমতা ৰাখে। একে সময়তে সমাজৰ দাপোন আৰু পৰিবৰ্তনৰ কাৰক হিচাপে কাম কৰিব পৰাৰ ক্ষমতাৰ বাবে চলচিত্ৰক এটা অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ কলা জ্ঞান কৰা হয়। চলচিত্ৰই সফল মনোৰঞ্জনৰ আৰু জ্ঞানৰ ক্ষমতাশালী বাহক হিচাপে কাম কৰিব পাৰে। চলচিত্ৰই একেসময়তে ছবি, শব্দ, সংলাপ সকলো সাঙুৰি লয় বাবে ই যোগাযোগৰ এটা বিশেষ প্ৰভাৱশালী মাধ্যম হিচাপে পৰিগণিত হৈছে। বহুতো চলচিত্ৰই স্থান, কাল-ৰ পৰিধি ভাঙি বিশ্বব্যাপি জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে। চলচিত্ৰ কাহিনী-ভিত্তিক, শৈক্ষিক বা এবষ্ট্ৰাক্ট (abstract) যিকোনো বিধৰ হ'ব পাৰে।\n'চলচ্চিত্ৰ' নে 'বোলছবি', সেই সম্বন্ধে অলপ মতান্তৰ আছে। অসমীয়া ভাষাত 'বোলছবি' শব্দটোৰ প্ৰথম প্ৰয়োগ কৰিছিল পাৰ্বতী প্ৰসাদ বৰুৱাই। অৰ্থগত দৃষ্টিৰে চাবলৈ গ'লে 'চলচ্চিত্ৰ' শব্দটোৱে প্ৰকৃত অৰ্থ বহন কৰে। চলি থকা চিত্ৰই হৈছে চলচ্চিত্ৰ। বোলছবি বা কথাছবি, অৰ্থাৎ কথা কোৱা ছবি, শব্দকেইটা প্ৰচলন হৈছিল চলচিত্ৰত শব্দৰ সংযোজন হোৱাৰ পাছত। চলচ্চিত্ৰৰ বাবে শব্দ অপৰিহাৰ্য নহয় বাবে বোলছবি বা কথাছবি শব্দটোৱে সম্পূৰ্ণ অৰ্থ প্ৰকাশ কৰিব নোৱাৰে। ইংৰাজী চিনেমা আৰু ফিল্ম এই শব্দ দুটাও অসমীয়া ভাষী ৰাইজৰ মাজত বহুল ভাৱে প্ৰচলিত। ইংৰাজীত 'মুভি' বুলিও কোৱা হয়। ফিল্ম শব্দটো প্ৰথমে ব্যৱহাৰ হৈছিল কাৰণ চলচিত্ৰ নিৰ্মাণৰ বাবে প্ৰথমে ফটোগ্ৰাফিক ফিল্মৰ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত 'মুভি' (movie) শব্দটো, আৰু ইউৰোপ মহাদেশত 'ফিল্ম' (Film) শব্দটো বহুল ভাৱে প্ৰচলিত। অন্যান্য নাম যেনে 'পিক্‌চাৰ', 'ফটো প্লে', 'ফ্লিক' আদিও বহুল ভাৱে প্ৰচলিত।\nবিযয় অনুসৰি চলচ্চিত্ৰক মূলত: দুটা ভাগত ভগাব পাৰি: 'কাহিনী চিত্ৰ' (feature film) আৰু 'তথ্যচিত্ৰ' (documentary)। কাহিনী চিত্ৰত এটা কাহিনী কোৱা হয়, আৰু তথ্যচিত্ৰত কোনো এটা বিষয়ৰ ওপৰত প্ৰবন্ধ ধৰ্মী চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মান কৰা হয়।\nনাটক, নৃত্য আদিৰ দৰে পৰিবেশন কলাৰ কেবাটাও উপাদান চলচিত্ৰৰো অভিন্ন অংগ, যেনে: চিত্ৰনাট্য (নাটক), সাজ-সজ্জা, পৰিচালনা, অভিনেতা, সংগীত আৰু দৰ্শক। মূলত: প্ৰযুক্তিৰ অভাৱতেই এই ঐতিহাসিক কলাবিলাকক 'ৰেকৰ্ড' কৰি পাছত প্ৰদৰ্শন কৰাৰ সুবিধা নাছিল। চলচ্চিত্ৰই মূলত: এই অসুবিধাটোকে দূৰ কৰিছিল। চলচ্চিত্ৰৰ যোগে যিকোনো পৰিবেশন কলাকে সাঁচি থৈ আকৌ চাব পৰা হ'ল। অৱশ্যে ধীৰে ধীৰে চলচিত্ৰ কেৱল এটা সাঁচি থোৱা মাধ্যম হৈ নাথাকি নিজা শিল্পসত্তা এটাৰ সৃষ্টি কৰিবলৈ সক্ষম হয়। বৰ্তমান চলচ্চিত্ৰ এটা স্বয়ংসম্পূৰ্ণ শিল্প।\n১৮৬০ চনৰপৰাই 'দৃষ্টি-জড়তা' পৰিঘটনাক ব্যৱহাৰ কৰি স্থিৰ ছবিক গতি দিয়া বিভিন্ন সঁজুলি গঢ়ি উঠিছিল। অৱশ্যে সেই বিলাক মূলত: খেলৰ সামগ্ৰীহ আছিল। 'জুট্ৰ'প', 'মিউটোস্কোপ', 'প্ৰাক্সিনোস্কোপ' ইত্যাদি এনে খেলনাৰ উদাহৰণ। এনে খেলনাত হাতে আঁকি লোৱা ছবি ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। এই খেলনা বিলাকৰপৰাই পাছলৈ এনিমেছন গঢ় লৈ উঠে।\nফটো তুলিবলৈ 'চেলুলয়ড'ৰ 'ফিল্ম' আৱিস্কাৰ হোৱাৰ পাছতহৈ প্ৰকৃত চলচিত্ৰৰ জন্ম হয়। চেলুলয়ডৰ ফিল্ম দীঘল কৰিবপৰা গৈছিল বাবে তাত একেলগে কেবা হাজাৰ স্থিৰ চিত্ৰ একেলগে সুমুৱাব পৰা গৈছিল। ফিল্ম ব্যৱহাৰ হোৱাৰ আগতে ফটো তুলিবলৈ কাঁচৰ প্লেট ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। ১৮৭৮ চনত ইংৰাজ ফটোগ্ৰাফাৰ ইডৱাৰ্ড মাইব্ৰিজ-এ (Eadweard Muybridge) আমেৰিকাত এটা দৌৰি থকা ঘোঁৰাৰ ২৪ খন ক্ৰমিক ছবি তোলে। এই ছবিসমূহত ঘোঁৰা এটাৰ দৌৰাৰ সময়ত হোৱা অংগ সঞ্চালনৰ ২৪ টা ক্ৰমিক ছবি আছিল। এয়েই আছিল চলচ্চিত্ৰৰ প্ৰথম আৰম্ভনি। অৱশ্যে তেতিয়াও ইয়াক চলচ্চিত্ৰ বোলা হোৱা নাছিল। পাছত এই ছবি সমূহ কাগজত 'প্ৰিণ্ট' কৰি এটা ঘূৰি থকা ডাঙৰ বৰ্তুলাকাৰ আধাৰত একাদিক্ৰমে আঠা লগাই মানুহক দেখুওৱা হৈছিল। চাব লাগিছিল সৰু ফুটা এটাৰ মাজেৰে। তেনেদৰে চাই পঠিয়ালে ঘোঁৰাটোক আকৌ দৌৰি থকা দেখিবলৈ পোৱা গৈছিল। এই সঁজুলিটো ব্যৱসায়িক ভাৱে নিৰ্মান কৰা হৈছিল। আৰু পইচা সুমুওৱা সেইটো চাব পৰা ব্যৱস্থা আছিল। এয়েই আছিল চলচ্চিত্ৰৰ প্ৰাৰম্ভিক ৰূপ।\nপ্ৰখ্যাত আৱিস্কাৰক থমাছ আলভা এডিছন-এ (Thomas Alva Edison) গতিশীল বস্তুৰ ক্ৰমিক ছবি তুলিব পৰা যন্ত্ৰ এটাৰ আৱিষ্কাৰত মনোনিবেশ কৰে। এই কামৰ বাবে ১৮৮৮ চনত তেওঁ সহযোগী উইলিয়াম ডিকছন-ক (William K.L. Dickson) দায়িত্ব দিয়ে। দুয়োজনে ক্ৰমিক ছবি তোলাৰ বাবে কাইনেট'গ্ৰাফ (Kinetograph) আৰু সেই ছবি চলমান অৱস্থাত চোৱাৰ বাবে কাইনেট'স্কোপ (Kinetoscope) নামৰ এবিধ যন্ত্ৰ উদ্ভাৱন কৰে। ১৮৯৪ চনত 'কাইনেট'স্কোপ' যন্ত্ৰ বজাৰত মুকলি কৰা হয়। এই যন্ত্ৰত এটা ফুটাৰে চলমান ছবি ছোৱাৰ ব্যৱস্থা আছিল। সেয়ে এবাৰত এজন ব্যক্তিয়ে ছবি দৰ্শন কৰিব পাৰিছিল। এই অসুবিধা আঁতৰ কৰিবলৈ প্ৰতিদ্বন্দী আৱিস্কাৰকে সেই ছবি পৰ্দাত ডাঙৰকৈ প্ৰক্ষেপ কৰিব পৰা ব্যৱস্থা সাজি উলিয়ায়। থমাছ এৰ্মাট (Thomas Armat) নিৰ্মিত এনে এটা যন্ত্ৰৰ আধাৰত এডিছনে নিজাকৈ এটা প্ৰজেক্টৰ (Projector) নিৰ্মান কৰে আৰু নাম দিয়ে ভিটাস্কোপ (Vitascope)।\n১৮৯৪ চনত ডিক্‌ছনে চলচ্চিত্ৰৰ লগত শব্দৰ সংযোগ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। কিন্তু নিৰ্বাক ছবিকেই ৰাইজে বিপুলভাৱে আদৰি লৈছিল। প্ৰথম অৱস্থাত একোটা দৃশ্যৰ চলচ্চিত্ৰ ৰূপ দি দেখুওৱা হৈছিল যদিও, সোনকালেই চলচিত্ৰই কাহিনী ক'বলৈ আৰম্ভ কৰে। কাহিনী এটা দৰ্শকক ক'বলৈ কেবাটাও দৃশ্য সম্বলিত চলচ্চিত্ৰৰ জন্ম হয়। দৃশ্যৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ হিচাপত কেমেৰা আগুৱাই বা পিছুৱাই, বা কেমেৰাৰ কোণ সলনি কৰি নতুন ধৰণৰ দৃশ্য দেখুওৱাৰ প্ৰয়াস আৰম্ভ কৰা হয়। এনেদৰেই ধীৰে ধীৰে চলচিত্ৰৰ ব্যাকৰণ গঢ় লৈ উঠে। স্ৰথম অৱস্থাৰ ছবিঘৰত নিৰ্বাক ছবিৰ লগত পিয়ানো বা অৰ্গেন বজোৱা হৈছিল। অৱশ্যে তাৰ মূল উদ্দেশ্য আছিল প্ৰজেক্টৰৰ ঘৰ-ঘৰ শব্দটো নোহোৱা কৰি ৰখাটোহে। সোনকালেই অৱশ্যে দৃশ্যাংশৰ লগত সংগতি ৰাখি বেলেগ সংগীত বজাবলৈ আৰম্ভ কৰা হয়। কিছুমান ছবিঘৰত এটা পৰিপূৰ্ণ অৰ্কেষ্ট্ৰাই ছবিৰ লগত সংগীত দিছিল। ১৯২০ চনৰপৰা চলচ্চিত্ৰৰ লগত চলচ্চিত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰিব লগা সংগীতৰ স্বৰলিপিও নিৰ্মাতাৰ ফালৰপৰাই প্ৰস্তুত কৰি পঠিয়াই দিছিল।\nজৰ্জ মেলিয়েৰ-ৰ (Georges Méliès) চন্দ্ৰ ভ্ৰমণ (Le Voyage dans la Lune (A Trip to the Moon)) (১৯০২), লগে লগে বাখ্যা আগবঢ়াই গৈ থকা প্ৰথম ছবিসমূহৰ এখনৰ স্থিৰ চিত্ৰ\nপ্ৰথম বিশ্বযুদ্ধৰ বাবে ইউৰোপত চলচিত্ৰৰ কাম লেহেমীয়া হৈ পৰে, আনহাতে এই সময়ছোৱাতে আমেৰিকাত নিৰ্মিত দুখন নিৰ্বাক ছবিয়ে চলচিত্ৰক এটা মৰ্য্যদাপূৰ্ণ শিল্পৰ শাৰীত বহুৱাবলৈ সক্ষম হয়। ডি. ডব্লু. গ্ৰিফিথ-ৰ (D. W. Griffith) 'দা বাৰ্থ অৱ এ নেছন' ('The Birth ofanation') আৰু 'ইনট'লাৰেন্স' (Intolerance), এই দুখন ছবিয়ে চলচিত্ৰ নিৰ্মান শেলীত বাৰুকৈয়ে প্ৰভাৱ পেলাবলৈ সক্ষম হয়। প্ৰধম বিশ্বযুদ্ধৰ পাছত ইউৰোপতো কেবা গৰাকী চলচিত্ৰ নিৰ্মাতাই নতুন নতুন পৰীক্ষা নিৰীক্ষাৰে চলচিত্ৰ শিল্পক এটা স্বয়ংসম্পূৰ্ণ কলাৰ ৰূপ দিয়ে। এওঁলোকৰ ভিতৰত তিনিগৰাকী বিশেষ ভাৱে উল্লেখযোগ্য ব্যক্তি আছিল--ছেৰ্গেই আইজেনষ্টাইন, ফ্ৰেডেৰিক উইলহেল্ম মাৰ্নো আৰু ফ্ৰিজ লেং। প্ৰায় একে সময়তে আমেৰিকাত চাৰ্লি চেপলিন আৰু বাষ্টাৰ কীটন-এ চলচ্চিত্ৰক বিপুলভাৱে জনপ্ৰিয় কৰি তোলাৰ উপৰিও নতুন নতুন অৱদানেৰে সমৃদ্ধ কৰি থৈ যায়।\n১৯২৪ চনৰপৰা চলচ্চিত্ৰত শব্দৰ প্ৰয়োগ আৰম্ভ হয়। ১৯২৭ চনত নিৰ্মিত 'দা জেজ ছিংগাৰ' (The Jazz Singer) নামৰ ছবিখনক প্ৰথম সবাক ছবি বোলা হয় যদিও তাৰ আগতেও চলচিত্ৰত শব্দৰ প্ৰয়োগ কৰা হৈছিল পৰীক্ষনীয় হিচাপে। এনিমেছন ছবিত শব্দৰ প্ৰথম প্ৰয়োগ হয় ১৯২৪ চনত মেক্স ফ্লেইছাৰৰ ষ্টুডিঅ'ৰপৰা নিৰ্মিত 'কোকো ছং কাৰ টিউনছ' (Ko-ko Song Car-Tunes) নামৰ ছবিখনৰপৰা। শব্দ সম্বলিত চলচিত্ৰক 'টকীং পিক্‌চাৰ' (Talking Picture) বা চমুকৈ 'টকী' (Talkie) বোলা হৈছিল। বোলছবি বা কথাছবি বুলিলে প্ৰকৃত অৰ্থত 'টকী'ক বুজোৱা হয়। শব্দ সম্বলিত চলিচত্ৰক মানুহে বিপুল ভাৱে আদৰি লৈছিল। সেয়ে সোনকালেই নিৰ্বাক ছবিৰ নিৰ্মান প্ৰায় বন্ধ হৈ যায়।\nইমানদিনলৈ চলচ্চিত্ৰ আচল মাত্ৰ ক'লা-বগা ৰঙত। ক্ৰমান্বয়ে চলচ্চিত্ৰত 'স্বাভাৱিক ৰঙ'ৰ প্ৰয়োগ কৰা হৈছে। স্বাভাৱিক ৰঙ বোলোতে পিছে বাস্তৱ পৃথিৱীৰ ৰঙৰ নিচিনা বুজোৱা হোৱা নাছিল। কেমেৰাৰ ৰঙৰ সৈতে ছবি তোলা পদ্ধতিকহে 'স্বভাৱিক ৰঙ' বোলা হৈছিল। ক'লা-বগা ৰীলত ৰঙ দি বা অন্য উপায়েৰে ছবিত ৰঙ দিয়াটোক 'স্বাভাৱিক ৰঙ' বোলা নহৈছিল। নামত 'স্বাভাৱিক ৰঙ' হ'লেও পিছে প্ৰথম অৱস্থাৰ ৰঙীন ছবিবোৰত স্বভাৱিক ৰঙ দেখা নগৈছিল। তিনি তৰপীয়া ৰঙীন ছবি তোলাৰ ব্যৱস্থা থকা 'টেক্‌নিকালাৰ' (Tchnicolor) পদ্ধতি আৱিস্কাৰ হোৱাৰ পাছত হে কিছু পৰিমাণে স্বাভাৱিক ৰঙ দেখা গৈছিল। এই পদ্ধতিৰে ১৯৩৪ চনত কেবাখনো ছবি আংশিক ভাৱে ৰঙীন কৰি নিৰ্মান কৰা হৈছিল। ১৯৩৫ চনত নিৰ্মান হোৱা 'বেকী ছাৰ্প' (Becky Sharp) আছিল প্ৰথমখন সম্পূৰ্ণ ৰঙীণ ছবি। চলচ্চিত্ৰক শব্দৰ প্ৰয়োগক দৰ্শকে বিপুল উৎসাহেৰে আদৰি লৈছিল যদিও, ৰঙৰ সংযোজনে ইমান বিপুল সঁহাৰি পোৱা নাছিল। সেয়ে ৰঙীন ছবিৰ লগতে ক'লা-বগাৰ ছবিৰ নিৰ্মাণো বহুত দিনলৈ চলি আছিল। বৰ্তমানেও ক'লা-বগা ছবি পৰীক্ষামূলক ভাৱে নিৰ্মান কৰা হয়। অৱশ্যে সেয়া বিষয়বস্তুৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখিহে।\n১৯৫০-ৰ দশকৰ প্ৰথম ভাগত আমেৰিকাত প্ৰথম ক'লা-বগা দূৰদৰ্শনৰ প্ৰচলন ঘটে। দূৰদৰ্শনে চলচ্চিত্ৰৰ ব্যৱসায়ত বাধাৰ সৃষ্টি কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰৈ। তেতিয়াই ক'লা-বগা দূৰদৰ্শনৰ বিপৰীতে ৰঙীন ছবি নিৰ্মান কৰি চলচ্চিত্ৰক আকৌ জনপ্ৰিয় কৰি তোলাৰ প্ৰয়াস কৰা হয়। সেই সময়ৰেপৰা ৰঙীন ছবিৰ নিৰ্মান বৃদ্ধি পায়। ১৯৬০-ৰ দশকত ৰঙীন টিভিৰ প্ৰসাৰ ঘটে। তেতিয়াৰে পৰা ক'লা-বগা ছবিৰ নিৰ্মান আমেৰিকাত বন্ধ হোৱাৰ নিচিনাই হৈ পৰে। ভাৰতীয় আৰু বিশেষকৈ অসমীয়া ভাষাৰ ছবি ১৯৭০-ৰ দশকলৈ ক'লা-বগা আছিল। ইয়াৰ বাবে অৱশ্যে খৰছৰ কথাটোহে মুখ্য আছিল।\nপ্ৰথম সময়ৰ (১৯৬০ চনলৈ) চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মানৰ মূল কেন্দ্ৰ আছিল ষ্টুডিঅ'সমূহ। ষ্টুডিঅ'বিলাকে মাহিলী দৰমহা দি শিল্পী, কলা-কুশলী ৰাখিছিল, আৰু তেওঁলোকৰ দ্বাৰা চলচিত্ৰ নিৰ্মান কৰিছিল। ৬০-ৰ দশকৰপৰা এই ব্যৱস্থা উঠি গৈ এখন ছবিৰ বাবে মাননী ভিত্তিত শিল্পী, কলা-কুশলী সংগঠিত কৰা আৰম্ভ কৰা হয়। এই প্ৰচেষ্টাত পৰিচালকে নিজা খেয়াল-খুচী মতে ছবি নিৰ্মানৰ সুবিধা পায়। সেয়ে এই কালতে পাৰম্পৰিক ধাৰাৰ ছবিৰ বাহিৰে 'নতুন ধাৰা' (New Wave), 'সমান্তৰাল চলচ্চিত্ৰ' (Parallel Cinema) আদি বিভিন্ন ধাৰাৰ চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মান হ'বলৈ আৰম্ভ কৰে।\n১৯৯০-ৰ দশকত চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মানত ডিজিটেল প্ৰযুক্তিৰ প্ৰবেশ ঘটে। এই সময়চোৱাৰপৰা চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ কাৰীকৰি কলা-কৌশল বিশেষ ভাৱে সলনি হয়।\nচলচ্চিত্ৰ তত্বই চলচ্চিত্ৰ অধ্যয়নৰ বাবে কিছুমান 'ধাৰণা' গঢ় দিয়াৰ প্ৰয়াস কৰে। চলচ্চিত্ৰ তত্বৰ প্ৰথম আৰম্ভনি ঘটে 'ৰিকিঅ'টো কেনুড'ৰ 'দা বাৰ্থ অৱ দা চিক্স্‌থ আৰ্ট' ('The Birth of the Sixth Art', Ricciotto Canudo) নামৰ কিতাপখনত। ৰুড্লফ আৰ্নহাইম, বেলা বালাজ, আৰু ছিগফ্ৰাইড ক্ৰকাৰ (Rudolf Arnheim, Bela Balazs, and Siegfried Kracauer)-এ 'গাঠনিক চলচ্চিত্ৰ তত্ব'-ৰ (Formalist Film Theory) পোষকতা কৰে। এই তত্ব অনুসৰি বাস্তৱৰ লগত পাৰ্থক্যই চলচ্চিত্ৰ শিল্পৰ মূল কলাত্মক ভেঁটি। কিন্তু আন্দ্ৰে বাজিন-এ (Andre Bazin) এই তত্বৰ বিৰোধীতা কৰি কয় যে চলচ্চিত্ৰৰ কলাত্মক ভিত্তি হৈছে বাস্তৱক পুনৰ-নিৰ্মান কৰাত হে বাস্তৱৰ লগত পাৰ্থক্য অনাত নহয়। বাজিনৰ তত্বক 'বাস্তৱবাদী তত্ব' (Realist Theory) বোলা হয়। চলচ্চিত্ৰৰ নতুন পণ্ডিতসকলে চলচ্চিত্ৰৰ মনোবৈশ্লেষণিক তত্ব, গাঠনিক তত্ব, নাৰীবাদী তত্ব আদি কেইবাটাও নতুন ধাৰণাৰ জন্ম দিছে। আনহাতে এই তাত্বিক ধাৰণাবোৰৰ সলনি চলচ্চিত্ৰৰ কলাক 'জীৱন দৰ্শনৰ এক প্ৰতিফলন' বুলি কব খোজে। 'ৱিটজেনষ্টাইন' (Wittgenstein) এই ধাৰণাৰ মূল প্ৰতিষ্ঠাপক।\nচলচ্চিত্ৰৰ এটা নিজস্ব ভাষা থকা বুলি কোৱা হয়। জেম্‌ছ মোনাকো-ৰ (James Monaco) ৰছিত 'হাউ টু ৰিড এ ফিল্ম' (''How to ReadaFilm') গ্ৰন্থত চলচ্চিত্ৰৰ ভাষাৰ আলোচনা কৰা হৈছে। প্ৰখ্যাত পৰিচালকে ইংমাৰ বাৰ্গমেন-এ (Ingmar Bergman) ৰাছিয়ান পৰিচালক 'আন্দ্ৰেই টাৰক'ভস্কি' (Andrei Tarokvsky) ames Monaco]]-ক প্ৰচুৰ প্ৰশংসা কৰি কৈছিল যে টাৰক'ভস্কিয়ে চলচ্চিত্ৰক এটা নিজস্ব ভাষা দিবলৈ সক্ষম হৈছিল, আৰু এই ভাষা জীৱনৰে এটা প্ৰতিফলন হৈ চলচ্চিত্ৰক জীৱনৰে এটা সপোনৰ ৰূপ দিবলৈ সক্ষ হৈছিল (...for me is the greatest [director], the one who inventedanew language, true to the nature of film, as it captures life asareflection, life asadream.") চলচ্চিত্ৰৰ ভাষাৰ এটা সৰু উদাহৰণ স্বৰূপে আগবঢ়াব পাৰি যে দুজন অভিনেতাৰ এজনৰ সোঁফাল দেখুৱাই কিছু সময় পাছত আনজনৰ বাওঁফালটো দেখুৱাই আৰু এই ক্ৰমৰ পুনৰাবৃত্তি কৰি দুয়োজনৰ মাজত কথোপকথন চলি থকাৰ ধাৰণা দৰ্শকক দিব পাৰি। সেইদৰে এজন অভিনেতাৰ কপালৰ ওচৰলৈ ক্ৰমান্বয়ে কেমেৰা জুম কৰি নি আৰু প্ৰায় একে দেখাত আন এজন কম বয়সীয়া অভিনেতাৰ চিত্ৰ দেখুৱাই অভিনেতাজনৰে জীৱনৰ স্মৃতি বুলি দৰ্শকক বুজাব পাৰি। এই ধাৰণাবিলাক এতিয়া তেনেই সাধাৰন যেন লাগিলেও এয়েই আছিল প্ৰথম অৱস্থাৰ চলচ্চিত্ৰৰ ব্যাকৰণ আৰু এই কৌশলবোৰ আৱিস্কাৰ কৰি তাক বৰ্তমানৰ ৰূপ দিবলৈ বহুতো বছৰৰ সাধনাৰ প্ৰয়োজন হৈছিল।\nসংবাদভিত্তিক সমালোচকক বহুতে সমালোচক বুলি নকৈ চলচ্চিত্ৰ পৰ্য্যালোচক (film reviewer) বুলিহে ক'ব খোজে। প্ৰকৃত সমালোচকে চলচ্চিত্ৰৰ বিদ্যায়তনিক দিশত বেছি গুৰুত্ব দিয়ে। তেওঁলোকে একোখন ছবিৰ ওপৰত মন্তব্য দিয়াতকৈ (নতুন দিগ-দৰ্শক ছবিৰ বাহিৰে) চলচ্চিত্ৰই কেনেকৈ সমাজক প্ৰভাৱান্বিত কৰে, আৰু তাৰ ওলোটাটো, চলচ্চিত্ৰৰ নিৰ্মানৰ গাঠনিগত সাল-সলনি ইত্যাদিৰ ওপৰত আলোচনা কৰে। বিদ্যায়তনিক আলোচনা বাতৰি কাকতৰ দৰে বহুল প্ৰচাৰিত গণ-মাধ্যমত প্ৰকাশ নহৈ গৱেষণা-পত্ৰ হিচাপেহে প্ৰকাশিত হয়। এনে সমালোচক সাধাৰণতে বিদ্যায়তনিক প্ৰতিষ্ঠানৰ অংগ হয়।\nচলচ্চিত্ৰ নিৰ্মান আৰু প্ৰদৰ্শন এটা লাভজনক ব্যৱসায়। প্ৰথম আৰম্ভনিৰ পৰাই চলচ্চিত্ৰ জনসাধাৰণৰ মাজত বিপুল ভাৱে জনপ্ৰিয় হৈ পৰে, সেয়ে অতি সোনকালেই চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মান এটা লাভজনক ব্যৱসায় হিচাপে গঢ় লৈ উঠে।। ১৮৯০-ৰ দশকত 'লুমিয়েৰ ভাতৃদ্বয়ে' ( Auguste আৰু Louis Lumière) আৱিস্কাৰ কৰে 'চিনেমাটোগ্ৰাফ' (Cinématographe) নামৰ এবিধ বিশেষ যন্ত্ৰ। এই যন্ত্ৰটো মূলতে এটা চলচ্চিত্ৰৰ কেমেৰা হ'লেও ইয়াৰ সহায়ত কেমেৰাৰ ফিল্ম পৰিস্ফূটন কৰাৰ উপৰিও প্ৰজেক্টৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰি পৰ্দাত চাব পৰা গৈছিল। কিছু সংখ্যকৰ মতে এই যন্ত্ৰৰ মূল আৱিস্কাৰক আছিল 'লিঅ'ন ব'লি' (Léon Bouly)। তেখেতে ১৮৯২ চনত এই যন্ত্ৰ নিৰ্মান কৰিছিল যদিও ধনৰ অভাৱত তাক পেটেণ্ট কৰিব নোৱাৰিলে। তেখেতৰপৰাই লুমিয়েৰ ভাতৃদ্বয়ে এই যন্ত্ৰ কিনি লয় আৰু নিজৰ নামত পেটেণ্ট লয় ১৩ ফেব্ৰুৱাৰী ১৮৯৫ চনত। তেওঁলোকে এই যন্ত্ৰৰদ্বাৰাই প্ৰথম ছবি তোলে ১৯ মাৰ্চ, ১৮৯৫ চনত।\nপ্ৰথম লোৱা ছবি আছিল তেওঁলোকৰ কলঘৰৰপৰা ওলাই গৈ থকা শ্ৰমিক সকলৰ গতিশীল ছবি। ছবিখনৰ নাম আছিল 'লুমিয়ৰ কলঘৰৰপৰা প্ৰস্থানৰত কৰ্মীবৃন্দ' ( La Sortie des usines Lumière à Lyon)। লুমিয়েৰ ভাতৃদ্বয়ে এই ছবিখন প্ৰথমে ব্যক্তিগত ভাৱে প্ৰদৰ্শন কৰে ১৮৯৫ চনৰ ২২ মাৰ্চত। একেখন ছবিৰে প্ৰথম ৰাজহুৱা প্ৰদৰ্শন কৰা হয় একে চনৰ ২৮ ডিচেম্বৰ তাৰিখে পেৰিছৰ এখন কাফেত (Salon Indien du Grand Café)। লুমিয়েৰ ভাতৃদ্বয়ৰ এই ছবিখনকে প্ৰথম চলচ্চিত্ৰ বুলি সাধাৰণ ভাৱে অভিহিত কৰা হয় যদিও চলচ্চিত্ৰৰ ছবি তোলা বিশেষ কেমেৰা ব্যৱহাৰ কৰি তোলা প্ৰথমখন চলচিত্ৰ আছিল 'লুই লে প্ৰিন্স'ৰ ( Louis Le Prince) ১৮৮৮ চনত নিৰ্মিত 'ৰাউণ্ডহে গাৰ্ডেন চিন' (Roundhay Garden Scene)।\nপ্ৰথম নিৰ্মিত ছবিৰ প্ৰতি ৰাইজৰ সঁহাৰিলৈ চাই লুমিয়েৰ ভাতৃদ্বয়ে ঠায়ে ঠায়ে ভ্ৰমি চলচ্চিত্ৰ প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। তেওঁলোকে প্ৰথমে গৈ ঠাইখনৰে কিছুমান চলচ্চিত্ৰ তুলি লৈ সেই বিলাকো প্ৰদৰ্শনত সংযোগ কৰিছিল। এনেদৰেই তেওঁলোকে চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মানৰ প্ৰতি বহুতকে আকৰ্ষিত কৰি তোলে আৰু তেওঁলোকৰ যন্ত্ৰৰ বিক্ৰীও বাঢ়ি আহিবলৈ ধৰে। ১৮৯৮ চনত নিৰ্মিত 'অবেৰামেৰ্জ' পেছন প্লে' (Oberammergau Passion Play)-ক প্ৰথম কাহিনী ভিত্তিক চলচ্চিত্ৰ বুলি কোৱা হয়। এইখন আচলতে বাভাৰিয়াৰ একে নামৰ গাঁৱ এখনত যীচু খ্ৰীষ্টৰ কাহিনী দৰ্শাই কৰা এখন নাটক। সোনকালেই কাহিনী চিত্ৰৰ নিৰ্মান বাঢ়ি আহে। আৰু ইয়াৰ জনপ্ৰিয়তাই নাটক আৰু অপেৰাৰ জনপ্ৰিয়তাক চেৰ পেলাবলৈ সক্ষম হয়। লগে লগেই ব্যৱসায়ভিত্তিত চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মান আৰম্ভ কৰা হয়। প্ৰথম অৱস্থাৰ ষ্টুডিঅ' বিলাকত মাহিলী দৰমহাৰ ভিত্তিত অভিনেতা, কলা-কুশলী ৰখা হৈছিল আৰু তেওঁলোকৰ দ্বাৰা চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মান কৰি ৰাইজলৈ আগবঢ়োৱা হৈছিল।\nদূৰদৰ্শনৰ প্ৰচলন হয় ১৯৩১ চনৰপৰা, কিন্তু দূৰদৰ্শনৰ বাবে ছবি তুলিবলৈও ফিল্ম কেমেৰাৰ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল ১৯৫৬ চনলৈ। কাৰণ চলচ্চিত্ৰ সংৰক্ষণৰ বাবে চুম্বকীয় ফিটাৰ (magnetic tape) ব্যৱহাৰ সেই চনৰপৰাই হৈছিল। চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মান মূলত: কলা যদিও ইয়াৰ নিৰ্মান যথেষ্ট ব্যয়বহুল হোৱা বাবে আৰম্ভনিৰ পৰাই চলচ্চিত্ৰ এক ব্যক্তিগত কলা নহৈ ব্যৱসায়িক ৰুপটোৱে প্ৰাধান্য পাই আহিছে। ১৯৬০ চনৰপৰা মাহিলী দৰমহা দিয়া ষ্টুডিঅ'ৰ ব্যৱস্থা বন্ধ হৈ যায়। তাৰ ঠাইত গা কৰি উঠে ছবিখনৰ প্ৰয়োজন বা জনপ্ৰিয়তালৈ চাই অভিনেতা, অভিনেত্ৰী, পৰিচালক আদি নিৰ্বাচন কৰি চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মান কৰাৰ প্ৰক্ৰিয়া। এই পদ্ধতিত মূল ব্যয় ষ্টুডিঅ'ই কৰে যদিও কলা-কুশলী সকলে নিজৰ কামৰ বাবে মাননী লয়।\nপৃথিৱীৰ প্ৰায় প্ৰতিখন দেশতে চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মান উদ্যোগে গা কৰি উঠিছে। আমেৰিকাত চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগ কেলিফৰ্নিয়া চহৰৰ হলিউড অঞ্চলৰ আশে-পাশে হোৱা বাবে আমেৰিকাৰ ছবি সমূহক হলিউডৰ ছবি বুলি কোৱা হয়। একেদৰেই ভাৰতৰ হিন্দী ছবিৰ মূল কেন্দ্ৰ মুম্বাই-ত (আগতে বোম্বাই) বাবে বলীউড-ৰ ছবি বুলি কোৱা হয়। চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মান বৰ্তমান এটা লাভজনক কোটি-টকীয়া উদ্যোগ। কাহিনী ভিত্তিক চলচ্চিত্ৰৰ বাহিৰেও শৈক্ষিক ছবি, এনিমেছন ছবি, বিজ্ঞাপনৰ ছবি, প্ৰাপ্তবয়স্কৰ ছবি ইত্যাদি বিভিন্ন ছবিৰ বাবে পৃথক উদ্যোগ আছে।\nচলচ্চিত্ৰ আৰু বোলছবিৰ পাৰ্থক্য আগতেই আলোচনা কৰা হৈছে। অকল 'ছবি' শব্দৰেও চলচ্চিত্ৰৰ কথা বুজোৱা হয়। চলচ্চিত্ৰৰ বিষয়, নিৰ্মান শৈলী, আৰু উদ্দ্যশিত বাণিজ্যিক আবদেনলৈ লক্ষ্য কৰি চলচ্চিত্ৰক কলাত্মক, তাত্বিক, বাণিজ্যিক আদি বিভিন্ন ভাগত ভগোৱা হয়। অৱশ্যে এই বিভাজনৰ যথেষ্ট সীমাবদ্ধতা আছে। একেখন ছবিয়েই কেতিয়াবা দুটা ভাগত একেসময়তে সুমুৱাব পাৰি।\nচলচ্চিত্ৰ আজিকালি অকল ফিল্মৰ ৰূপতে আবদ্ধ হৈ থকা নাই। চুম্বকীয় ফিটাৰ ৰূপত চলচ্চিত্ৰ সংৰক্ষণ আৰু প্ৰদৰ্শনৰ ব্যৱস্থা ৬০-ৰ দশকতে আৰম্ভ হৈছিল। ১৯৯০-ৰ দশকত চিডি (কমপেক্ট ডিস্ক) আৰু পাছলৈ ডিভিডি (ডিজিটেল ভাৰ্ছেটাইল ডিস্ক) আৰু অতি শেহতীয়া ভাৱে 'ব্লু-ৰে' ৰূপতো উপলব্ধ হৈছে।\nচলচ্চিত্ৰ নিৰ্মানৰ কেমেৰাৰে ছবি তোলা কাৰ্য্যক ছুটিং (Shooting) বা ফিল্মিং (Filming) বুলি কোৱা হয়।\nচলচ্চিত্ৰৰ ফ্ৰেমৰ দীঘ আৱু প্ৰস্থৰ অনুপাত অনুসৰি মূলত: দুটা ভাগত ভগোৱা হয়--'ৱাইডস্ক্ৰীন' (Widescreen) বা 'চিনেমাস্কোপ' (Cinemascope) আৰু ৩৫ মিমি.। চিনেমাস্কোপ পদ্ধতিত প্ৰস্থ আৰু দৈৰ্ঘৰ অনুপাত ১৬:৯ আৰু ৩৫ মিমি-ত ৪:৩ ৰখা হয়। ইয়াৰ বাহিৰেও অন্যান্য অনুপাতো আছে যদিও এই দুবিধেই বহুল ভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। চিনেমাস্কোপ পদ্ধতিত ছবি তোলোতে ডাঙৰ আকাৰৰ (১৬:৯ অনুপাতৰ) ফিল্ম ব্যৱহাৰ কৰা হয়, কিন্তু সেই ফিল্মক এনাম'ৰ্ফিক (Anamorphic) পদ্ধতিৰে ৩৫ মিমিলৈ সলনি কৰি প্ৰজেক্টৰত এনাম'ৰ্ফিক লেন্স ব্যৱহাৰ কৰি আকৌ ১৬:৯ অনুপাতত পৰিবৰ্ধিত কৰিব পাৰি। সাধাৰণতে এই পদ্ধতিৰে একেটা প্ৰজেক্টৰত মাত্ৰ লেন্স সলনি কৰিয়েই দুয়োবিধ অনুপাতৰ ছবি প্ৰদৰ্শন কৰিব পাৰি।\nমনোৰঞ্জনৰ বাহিৰেও চলচ্চিত্ৰ শিক্ষমূলক বা বিশেষ উদ্দেশ্যধৰ্মীও হ'ব পাৰে। যেনে কোনো বিশেষ বিষয়ৰ ওপৰত দিয়া বক্তৃতাৰ ছবি, কোনো এটা বিষয়ৰ জ্ঞান দিয়াৰ বাবে নিৰ্মিত ছবি, ইত্যাদি। চলচ্চিত্ৰক কেতিয়াবা বিশেষ উদ্দেশ্য পূৰণ কৰিবৰ বাবেও নিৰ্মান কৰা হয়। যুদ্ধৰ সময়ত দেশবাসীক উদ্বুদ্ধ কৰিবলৈ, বিশেষ পন্থাৱলম্বী গোটে আন মানুহক নিজৰ গোটত যোগ দিয়াবলৈ এনে চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মান কৰে।\n↑ গুহ, সৌমেন । ছেৰ্গেই আইজেনষ্টাইন - জীৱন ও চলচ্চিত্ৰ। দীপায়ন ।মাঘ, ১৪০৪ (শকাব্দ)। কলিকতা।\nচলচ্চিত্ৰ প্ৰবন্ধৰ বিষয়ে ৱিকিপিডিয়াৰ ভগ্নী প্ৰকল্পসমূহত অধিক তথ্য চাব পাৰে:\nFilm finance · Film budgeting · Green-light\nFilm treatment · Scriptment · Screenplay · Breaking down the script · Script breakdown · Step outline · Storyboard · Production board · Production strip · Day Out of Days · Production schedule · One liner schedule · Shooting schedule\n"https://as.bywiki.com/w/index.php?title=চলচ্চিত্ৰ&oldid=164015"ৰ পৰা সংকলিত\nএই পৃষ্ঠাখন শেষবাৰৰ বাবে শুধৰোৱা হৈছিল 28 November 2016ৰ 17:59 বজাত


কেতিয়া আছিল অ’ সেই সুসময় – ভাস্কৰজ্যোতি বৰুৱা – ফটাঢোল\nFebruary 1, 2018 ভিন্নস্বাদ\t6 Comments\nকেতিয়া আছিল অ’ সেই সুসময় – ভাস্কৰজ্যোতি বৰুৱা\nপাভ মাছ ভিত্তিক উপমাবোৰ মোৰ ভাল-বেয়া দুয়োটাই লাগে। ভাল এইবাবেই লাগে – গৌৰৱবোধ হয়। জনজীৱনত বহুলভাৱে ব্যৱহাৰ হ’বলৈ হ’লে একোটা উপমা প্ৰায় সকলোৱে সহজেই বুজি পোৱা হ’ব লাগিব। অৰ্থাৎ তেনে মাছ খোৱাৰ শকতি এদিন সাধাৰণ অসমীয়াৰ আছিল। বেয়া লাগে এইবাবেই যে পাভ মাছৰ লোকেলকেইটা খাব পৰাকৈ সেই সক্ষম অসমীয়াসকলৰ মই যোগ্য উত্তৰাধিকাৰী হ’ব নোৱাৰিলোঁ। ধিক্ জীৱন।\nমোৰ আটাইতকৈ ভাল লগা উপমাটো হ’ল -‘পাভচোঁচা’। কিন্তু মই নিশ্চিত হ’ব পৰা নাই সেই চোঁচাটো হাতৰ আঙুলিৰে কাঁহীৰ কাষত নে মুখৰ ভিতৰত। মুখৰ ভিতৰত হ’লে কোৱাৰি নাফালিবনে মূল কাঁইটডালে? পৰীক্ষা কৰাৰ সামৰ্থ নাই। কেতিয়াবা ভাবোঁ বৰালিৰ পোৱালীকেইটামানকে আনি ট্ৰাই কৰি চাওঁ নেকি।\nআক্ষৰিক অৰ্থত ‘পাভলুটি’ দেখাৰো সৌভাগ্য নাই হোৱা আজিলৈকে। জীয়া পাভ মাছ বিক্ৰী কৰিব পৰা বেপাৰীৰ ওচৰত মোৰ গুৰুত্ব নাই। অনুৰোধ কৰিবলৈও লাজ লাগে। অৱশ্যে চিনাকি বেপাৰীৰ ড্ৰামত থকা জীয়া কান্ধুলি মাছ চায়েই ধাৰণা এটা কৰি নোলোৱা নহয়।\n‘পাভযোৰা’ ধাৰণাটো বুজাত অসুবিধা পাওঁ। সেইটো আকৃতিত নে প্ৰকৃতিত? বিজ্ঞজনক এতিয়াও সোধা হৈ উঠা নাই। আন মাছৰ ক্ষেত্ৰত কিয় প্ৰযোজ্য নহয়, তাৰো সদুত্তৰ বিচাৰিব লাগিব।\nএতিয়া মোৰ মূল প্ৰশ্নটো হ’ল – সেই সুদিন কেতিয়ালৈকে আছিল, যেতিয়া মোৰ দৰে অসমীয়াৰ বাবে পাভ মাছ ঢুকি পাব পৰা হৈ আছিল? সেই উত্তৰটো ইমান চিধা-চিধি বিচাৰিলে যে পোৱা নাযাব তাক মই জানো। সেয়ে মই এটা বেলেগ তথ্যৰ কাষ চাপিলোঁ। তলৰ অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ তথ্যটিলৈ মন কৰক –\n“নাৰ বাত পাভ মাছ আৰু এটা কাছ\nবাৰ টকাত কিনি আনি কিয় বাৰু নাচ’?”\nএতিয়া আমি যদি সেই ভোজন বিলাসী ব্যক্তিজনে কোন চনত ৰাস্তাত সেই অবিস্মৰণীয় নাচটোৰ বাবে উদ্বুদ্ধ হৈছিল তাক নিৰ্ণয় কৰিব পাৰো, তেনেহ’লে সেই সুদিনৰ চনটো আমি পাই যাম। সম্পূৰ্ণ ১০০ শতাংশ শুদ্ধ নহ’লেও আমি যে আশে পাশে ৰ’মগৈ, এই অভাজনৰ ওপৰত সেই বিশ্বাস ৰাখক।\nএই মুহূৰ্তত সেই মাছ তিনিবিধ আৰু কাছটোৰ বৰ্তমান বজাৰ মূল্য কিমান তাক জনাটো আমাৰ বাবে গুৰুত্বপূৰ্ণ। নাৰ মাছৰ দাম মই কাক সুধিম ধৰিবই পৰা নাই। মাছটোনো দেখাত কেনেকুৱা মোৰ কোনো ধাৰণা নাই। বাত মাছৰো সমস্যাটো হ’ল, ইয়াৰ সমন্ধে মোৰ ওচৰত আছে মিশ্ৰিত তথ্য। কোনোৱে কয় কুঢ়ি মাছৰ পোৱালীকে বাত বুলি কয়। কোনোবাই কয় ই এটা কুঢ়ি সদৃশ সৰু মাছ। যেনে চিতলৰ ভায়েক কান্ধুলি। হেমকোষে বাৰু দ্বিতীয়টোক সমৰ্থন কৰিছে। পাভক লৈ অৱশ্যে তেনে কোনো সমস্যা নাই।\nধৰি ল’লো কুঢ়িৰ ভায়েক বাত। দাম ভাঙনৰ সমান। কিলো – ৩০০ টকা (বিলৰ ভাঙন আকৌ!)। নাৰৰো একেই ৩০০ টকা কেজি (সমগোত্ৰীয়ই হ’ব কিজানি)। লোকেল পাভৰ দাম এদিন ভিৰৰ মাজত এজনৰ পাছফালে লুকাই সোধোঁতে ১২০০ টকা কিলো বুলি বেপাৰীয়ে মোক কোৱা মনত আছে। কিন্তু কাছ? সেই বিলুপ্তপ্ৰায় প্ৰাণীবিধৰটো আজিকালি বজাৰত বিক্ৰী নহয়। কেনেকৈ জানিম? ৭০০ ধৰোঁ আৰু! এতিয়া কথা হ’ল ওজন কিমান কিমান আছিল প্ৰত্যেক বিধৰে? ওজনটো এনে হ’ব লাগিব যাতে গোটেইখিনি হাতত লৈ নাচিব পৰা বিধৰ হয়। এয়া নিশ্চয় ঘৰত খাবলৈ লোৱাই হ’ব। কাৰণ কিবা সকাম –তকামত লাগিলে নাচিব পৰাকৈ মন কেনেকৈ মুকলি হৈ থাকিব?\nতিনিজোটা মাছ। কমেও এজোটাত এক কিলোকৈ আৰু কাছটোৰ ওজন ৪ কিলো ধৰিলোঁ। তেতিয়া হ’লে আজিৰ তাৰিখত মাছত ৩০০ X ২ +১,২০০ = ১,৮০০ টকা আৰু কাছত ৭০০ X ৪ = ২৮০০ টকা। মুঠ ৪,৬০০ টকা।\nএতিয়া কথা হ’ল মুদ্ৰাস্ফীতিৰ প্ৰভাৱত ২০১৮ চনৰ ৪,৬০০ টকা কোন চনৰ ১২ টকাৰ সমান? এইটোৱেই আমাৰ অংক। তাৰ আগতে মুদ্ৰাস্ফীতিৰ কথাটো আমি ধৰিব লাগিব। কিমান ধৰোঁ? মোৰ মতে অতি কমেও ৮ শতাংশ ধৰা উচিত। নাঃ, ইয়াতকৈ কমাবলৈ মোক নক’ব। অকল চৰকাৰী ৰেকৰ্ডত থকা তথ্যখিনিৰ ওপৰত কৰা গণনাত ওলোৱা সংখ্যা ধৰিলেই নহ’বতো! ছিণ্ডিকেট-টিণ্ডিকেটৰ বাবে হোৱা মুদ্ৰাস্ফীটি ক’ত যাব?\nএতিয়া অংকটো হ’ব এনেকুৱা – যদি আমি বিগত দিনবোৰত অসমত গড়ে ৮ শতাংশ হাৰত মুদ্ৰাস্ফীতি হৈছিল বুলি ধৰোঁ তেন্তে আজিৰ ৪,৬০০ টকাৰ মূল্য কোন চনৰ ১২ টকাৰ সমান আছিল?\nউত্তৰ : ১৯৪১ চনত। তাৰ মানে বৃটিছৰ দিনতহে দেখোন! স্বাধীন ভাৰতত নহয়!!!\nউত্তৰটো ভুল বুলি ক’বলৈ আপোনাৰ হাত দুটাৰ যুক্তি এতিয়াও মজুত আছে। তাৰিখটো আৰু অধিক আগলৈ যাব যদিহে আপোনাৰ যুক্তি হয় –\nকোন সুস্থ মানুহক বজাৰৰ পৰা নাচি নাচি ঘৰলৈ ঘূৰা দেখিছা তুমি? ঘুটং পানী নোখোৱাকৈ এয়া কি সম্ভৱ? আৰু তেনে অৱস্থাত কি দাম দি দিছে কি ঠিক? ছাগলীক টকা খাবলৈ দিয়া অসমীয়াৰ পূৰ্বপূৰুষহে! জিন একেবোৰেইতো! প্ৰকৃত মূল্যতকৈ অন্ততঃ দুগুণ দাম দিছে বপুৰাই। প্ৰকৃত দাম ৬ টকাতকৈ বেছি হ’বই নোৱাৰে। তেনেহ’লে উত্তৰ ১৯৩২।\nআনহাতে যদিহে আপুনি ক’ব খোজে যে নহয়, বেপাৰীয়েহে মদ খাই আছিল। বাপুৱে মিঠা-মিঠা কথা কৈ আধা দামতেই উঠালে মাছ আৰু কাছ। সেই আনন্দতেই সি নাচিছিল। তেন্তে প্ৰকৃত দাম হ’ব ২৪ টকা। ক্ৰয়-বিক্ৰয়ৰ চনটো হ’ব ১৯৫০। যেনেতেনে স্বাধীন ভাৰতৰ ভিতৰত সোমাল।\nআপোনাৰ মতে কোনটো চন হোৱা উচিত বাৰু? মন্তব্যত জনাবচোন।\n« ফটাপ্ৰেম – পৰিস্মীতা গগৈ\nখটাধৰৰ কেৰিয়াৰ – যুগল লোচন দাস »\nকি অংক অ’, বাপৰে বাপ।\nভাস্কৰদা, খুব ভাল লাগিল। ইউনিক কণ্টেণ্ট\nকম মগজু খটোৱা নাই দেই৷ ভাল লাগিল৷ নাৰ মাছটো দেখাত ভাঙোন মাছটোৰ দৰেই৷ ভাজি খাই ভাল লাগে৷\nহিচাব কৰি ভাগৰি গলো পাই


ভোগালী বিশেষ - অসমীয়াৰ সুখ-দুখ\nHome Unlabelled ভোগালী বিশেষ\nxukhdukh.com January 14, 2014\nআমিষ-নিৰামিষৰ জুতি লগা কথা\n"আমাৰ ই আকৌ মাছ-মাংস নহলে ভাত এটাও মুখতে নিদিয়ে"- অসমৰ ৰাজকুমাৰ বোৰৰ মাকবোৰৰ মুখত সঘন সংলাপ৷ বোলো, ৰাজকুমাৰে কৰে কি? নহয় একো নকৰে, পঢ়া-শুনাত মন-কান নাই, খালী কামৰ ভিতৰত কথাই প্ৰতি মাক দেউতাকক গেঙেৰী মাৰে৷\n"নহ’লে মাটি বেচ, নহ’লে পিএফ মানে ভৱিষ্যত-নিধিৰ টকা উলিয়াই আন; মোক বাইক লাগে, লেপটপ লাগে, লোকৰ ল’ৰা দেখা নাই৷ কথা নকবি মোক তঁহতে, খালি পঢ় পঢ়"! ৰাজকুমাৰৰ কথাত মাক দেউতাক তাপ মাৰে৷ এনেকুৱা ৰাজকুমাৰ কেইটাৰ বাবে দেউতাকে ধাৰ কৰি হ’লেও মাছ-কণী-মাংস আনে; ল’ৰাই খঙত দলি-মাৰি দিয়ে, পাছত ঘৰৰ মেকুৰী-কুকুৰে খায়! এনেকুৱা নাটক এতিয়া ঘৰে-ঘৰে সুলভ৷ মাক-দেউতাকে দুখ কৰিলে ঘোঁচা এটা মাৰি নাক-মুখ সমান কৰি দিও যেন লাগে ৰাজকুমাৰৰ....কিন্তু কি কৰিব সকলো ৰজাৰ পুতেক!\n"ঐ আজি কি আছে খাবলৈ; ধুৰ আজিও লাই-জাৱৰি শাক, নাখাও বুলিছো নহয়৷ জাননে নাজান, মাছ-মঙহ নহলে ভাত মোৰ পেটলৈ নাযায়৷ তোক কিমানবাৰ কব লাগে?", এই বচন কেইষাৰ মাতি গৰম-ভাতত পানী ঢালি উঠি যোৱা বৰমতাও বৰ সুলভ৷\nকাম-বন নাই, দিনটো তাচ-খেলি,মহলা মাৰি, কেৰম, চেচ খেলি সময় কটাই ভাতৰ পাতত সুদা-নিকা বুলি ভাত নেখাই উঠি যায়টো যায়েই৷ লোকেল পানী অকন মাৰি অহা কেতবোৰে আকৌ দিনৰ দিনটো কষ্ট কৰি সেই ভাত মুঠিকে যেনে-তেনে যতনাই ৰখা সৰল মহিলাগৰাকীৰ পিঠিত গৰম পানীও ঢালে৷ এইবিধ বৰমতাৰ সংখ্যাও গাঁৱে-ভূঞে নগৰে চহৰে কম নহয়৷\nএই দুবিধ ভোজন ৰসিকৰ প্ৰতিকাৰ সমাজে বিচাৰি উলিয়াব পাৰিলে, সমাজৰ ভাল একাংশ মানুহে (বিশেষকৈ পৰিয়ালৰ লোকে) শান্তি পাব!\nশংকৰ সংঘৰ নিয়মেৰে পতা মামাৰ বিয়া৷ গাঁৱৰ ঘৰত নিৰামিষ গৰম প্ৰসাদ (মানে ভাত) খুৱায়েই লেঠা মৰা হ’ল৷ পিছে তেজপুৰীয়া কইনাৰ ঘৰত বৰযাত্ৰীৰ বাবে খাহী-ৰান্ধি ৰেডি! ইফালে সংঘৰ নিয়ম মতেই বিয়াখন হব বাবে হোম-যজ্ঞৰ আয়োজন নাই৷ আই-বাপ সকলক সেৱা এটা কৰিব, তাতে সংসাৰ ধৰ্মৰ দিহা আদি দি বিবাহ সমাপন হব৷\nইফালে খোৱা-ঘৰত চেপা-উত্তেজনা৷ খাওঁ নে নাখাওঁ-মাংস৷ এজনে মাত লগালে, খাই দে বুইছ খাইদে৷ সংঘৰ নিয়মত এটকা চাৰি অনাহে ফাইন৷ চেপা-চেপা মাতেৰে কানে কানে মেচেজটো বিয়পি পৰিল৷ চেহ্ বিয়াখন খাম বুলি ৰাতিখন ঠাণ্ডাত দুশ কিল’মিটাৰ আহিলো দৰাৰ লগত, এতিয়া আকৌ কিহৰ ধৰ্ম-সংকটহে৷\nএফালে মোক-খা মোক খা- কৰি থকা সুস্বাদ্যু খাহীৰ ব্যঞ্জন, আনফালে ধৰ্ম সংকটৰ এটকা চাৰি-অনা৷ ৰাইজৰ বেছিভাগেই এটকা চাৰি-অনা ভৰি দিবলৈকে ঠিৰ কৰিলে........"হেৰি খাহী অকন দিওঁনে"\n"নালাগে দিয়ক...হেৰি নহয় জোল অকনকে আছে যদি দিয়ক বাৰু, হাড়-চাড় আকৌ নিদিব দেই..." কথাবোৰৰ মাজতে বাহিৰলৈ তৃপ্তিৰ বৰ ধুনীয়া সুগন্ধি এটা ভাঁহি আহিল৷\nতাৰপাছত আৰু শংকৰ সংঘৰ মানুহক যতে-ততে টিটকাৰী মৰা আৰম্ভ; চান্স পালেই হ’ল- থ অ’ তহঁতৰ ঘৰত আনকহে খুৱাব নাপায়৷ আনৰ তাতটো দকচি দিব পাৰি, এটকা চাৰি-অনাহে ফাইন, কিনো......বেছি স্পৰ্শকাতৰ সকলক কব নোৱাৰি খেদা মাৰি আহে!\nঅসমীয়াত লিখিছো কাৰণে লিখিছো আৰু দেই৷ মোৰ এজন মূৰব্বী গুজৰাটী, বিশুদ্ধ পেটেল মানুহ৷ ঘৰত পিয়াজো নাখায়৷ কথাই প্ৰতি নিৰামিষ ভোজনৰ গুণগাণ৷ এদিন তেখেতৰ লগত পাৰ্টি এটালৈ গ’লো৷ মঞ্চত শিল্পীয়ে পুৰণী চিনেমাৰ গান গাইছে, তাৰ পাছত মঞ্চত শাস্ত্ৰীয় নৃত্য, তেখেত সেইবোৰ চোৱা-শুনাত ব্যস্ত৷ সেয়ে মই আগতেই আঁতৰি গৈ খায় বৈ ৰেডি৷ সেয়ে লগত খোৱা নহ'ল৷\nপাছদিনা অফিচৰ এজন সহকৰ্মীয়ে প্ৰফেচনেল ফটোগ্ৰাফাৰে তোলা সকলো ফটো মেইল কৰি পঠালে৷ তিনি-চাৰি জনক মাতি আনিলো, বোলো চাওক আমি কালি যোৱা পাৰ্টিৰ ফটো৷ হঠাত এখন ফটো ওলাল চাৰে চিকেন লৈ থকা দৃশ্য৷ ফটোগ্ৰাফাৰৰো কাকতলীয় টাইমিঙ! মই সুধিয়েই পেলালো, চাৰ আপুনি চিকেন লৈ আছে যে? তেখেতৰ চকু-মুখ ৰঙা-পৰি উঠিল; আন সহকৰ্মী কেইজনৰ আগত লাজো পাইছে৷ পৰিস্থিতি সহজ কৰিবলৈকে ক’লে- "লেটাহু কভি কভি পাৰ্টিমে!"\nতেখেত যোৱাৰ পাছত আন কেইজন গোট খালে৷\n"আৰে তুমটো অচ্ছা পকৰ লিয়া য়াৰ, চাহবকা মুহ দেখনেকা লায়েক হো গয়া থা...."-তাৰ পাছত লগৰ জনে কবলৈ লাগিল, জীৱনত লগ পোৱা আন কেতবোৰ মানুহৰ কাহিনী৷ কণ্ট্ৰি কৰি পাৰ্টি বা মদ খাব লগা হ’লে, কান-চুই শপত খায়, মদ তেওঁ হাতেই নিদিয়ে৷ অথচ কোম্পানীয়ে পে-কৰা পাৰ্টি হ’লে দেখিবা সেইজনৰে গলাধকৰণ কৰাৰ কোব!\nমনে মনে শুনিলো, মনে মনে ভাবিলো, ওৱাহ ইয়াতো সংঘৰীয়া!\nএজন মানুহ পাইছিলো, ১২০ কেজি মান হব৷ সাগৰৰ মাজত কৰ্মৰত অৱস্থাত৷ গুজৰাটী, সঁচাই পিউৰ নিৰামিষাহাৰী৷ ৰাতিপুৱা শুই উঠি আধা-ঘণ্টাতকৈ বেছি পূজা-পাতল কৰে, তাৰ পাছত কপালত চন্দনৰ বৃহডাকাৰ ফোঁট৷ তাৰ পাছত ব্ৰেক ফাষ্ট, কাজু-আদি দিয়া খীৰ, আপেল, আঙুৰ, সকলো ভাল ভাল ফলাহাৰ, লগতে কেইখনমান পৰঠা ( তাকো তেল কম)৷ (বি.দ্ৰ. সাগৰৰ মাজৰ কৰ্মস্থলীত খোৱাৰ খৰছ কোম্পানীৰ, সেয়ে!)৷ তেওঁৰ আকৌ খং, কেইটামান বস্তকে খোজো মাত্ৰ তাকো ভালদৰে নিদিয়ে, কাম কৰা ল’ৰাকেইজনে৷ খোৱাৰ কথা ওলালেই তেওঁ কয়- "মে খাতা কাহা হু য়াৰ!"\nমনে মনে কওঁ- "দেখনেছে পতা চলহি জাতা হ্যে চাৰ!"\nৰাতিৰ সাজ খাবলৈ আহি আমাৰ ওচৰত নবহে, ঘৃণাৰ দৃষ্টিৰে চায়৷ আমি মাছ-মঙহ খাওঁ, তেওঁৰ হেনো ঘিণ লাগে, সেয়ে নাক কোঁচাই আন টেবুলত বহেগৈ৷ আমিও জোকাবৰ বাবে কেতিয়াবা সেইখন টেবুলতে বহাৰ ভাও দিওঁ৷ গৰম হোৱা যেন দেখিলেই পলাই ফাট মাৰো৷ তেখেতৰ মুখখনহে লাউ-পাত কচুপাত৷ কেতিয়াবা পূজা কৰি থকা অৱস্থাতে কোনোৱে দুৱাৰ খুলি ভূমুকি মাৰিলেও অশালীন গালি পাৰে....\nব্ৰেকফাষ্টৰ সময়তে তেখেত শীতল আৰু সম্পূৰ্ণ নিৰামিষাহাৰী হৈ থাকে৷ তাৰ পাছত যেতিয়াই লগ পাওক...মুখ মেলিলেই জগৰ৷ লগৰ বোৰক কওঁ, আধুনিক যুগত এটা আচৰিত বস্তু ওলাল, সেইটো কম্পিউটাৰ৷ পলকতে যি কোনো কৰি দিব পাৰে, তথাপি তাতো, GIGO চলে, মানে গাৰবেজ ইন, গাৰবেজ আউট! জাৱৰ ভৰালে জাৱৰেই ওলায়৷\nএইজন কম্পিউটাৰতকৈ আচৰিত, মুখেৰে ভক্ষণ কৰে ভেজ, অথচ যি ওলায় প্ৰতিষাৰেই দেখোন ননভেজ৷ মন গ’লেই কাহিনী শুনায়, অত লীলা তত লীলা, অশান্তি লাগে আৰু....তেওঁ নিৰামিষহাৰী, অথচ নাৰীখাদক৷ এইবিধ মানুহৰো প্ৰতিকাৰৰ প্ৰয়োজন৷\nভাৰতৰ বেছিভাগ বাণিজ্যৰে শীৰ্ষত থকা মানুহেই- নিৰামিষহাৰী৷ নাখায়তো নাখায়েই, মৰাৰ নামতো পৰুৱা এটাও নামাৰে৷ অথচ লক্ষ্মী দেৱীৰ সেৱক হিচাবে ইজনে সিজন ভাইজী বুলি ফোন এটা কৰিয়েই আলু, পিয়াজৰ দাম বঢ়াই দিয়ে৷ কোটি কোটি মানুহৰ তেজ শোহা দিয়ে৷ এইবিধ আকৌ কেনে নিৰামিষাহাৰী???\nইণ্টাৰনেটতে কৌতুক এটা চলিয়েই আছিল, কুকুৰাই অক্সিজেন দিয়েনে? কুকুৰাই শীতল ছাঁ দিয়েনে? কুকুৰাই বৰষুণ দিয়াত সহায় কৰেনে? কুকুৰাই ফল-ফুল দিয়েনে? নিদিয়ে৷ তেন্তে আপুনি কুকুৰা নাখায় কিয়? গছ-বনবোৰ খায় যে শেষ কৰে৷ "ইট চিকেন গ গ্ৰীণ", সেউজ পৃথিৱী ৰক্ষাৰ বাবে এতিয়া সকলোৱে কুকুৰাটেই মনোনিৱেশ কৰিব লাগিব যেন লাগিছে৷\nইঞ্জিনীৰিয়াঙত থকা সময়তে হোষ্টেলত এজন মেচ চেক্ৰেটৰীয়ে সমীক্ষা চলালে, প্ৰথম বৰ্ষৰ ছাত্ৰৰ সহায় লৈ৷ কিমানে গাহৰি খাব কিমানে কুকুৰা৷ সংখ্যা অনুপাতে বজাৰ কৰি আনি মেচত সিদিনা গাহৰি বনালে৷\nইছলাম ধৰ্মালম্বী কেইজন মান দাদা আছিল তেওঁ লোকে কথাটো মনে মনে বেয়া পালে৷ তেওঁলোকেও গৰু মাংস আনিলে লাখটকীয়াৰ পৰা৷ লান্স টাইমত ডাইনিং হললৈকো আনিলে...ভিতৰি ভিতৰি কিছুৰ উত্তেজনা, কি বা হব, কিবা সাম্প্ৰদায়িক ধৰণৰ কাজিয়া নহয়গৈতো৷\nঅৱশেষত তেনে একো নহল, গাহৰি খোৱাই গাহৰি খালে, গৰু খোৱাই গৰু, কুকুৰা খোৱাই কুকুৰা, তাকো নোখোৱা নিৰামিষাহাৰীয়ে আলু ভাজি! আমি সম্প্ৰীতিৰ দূত কেইজনে তিনিওবিধ খালো...তাকো পৰম তৃপ্তিৰে!\nআচলতে স্বাস্থ্য উপযোগী পৰিমিত খাদ্য খোৱাই উচিত৷ সি নিৰামিষেই হওক বা আমিষেই হওক৷ ই এটা ব্যক্তিগত বিষয়, নিজৰ ডিঙি নিজৰ কথা ধৰণৰ৷ ৰীতি-নাতি বান্ধি মানুহৰ সহজাত খোৱাৰ মনটোক বান্ধিবলৈ যত্ন কৰিলে, কেনাহে লগা পৰিলক্ষিত হয়৷ সমাজত ইজনে সিজনৰ খোৱাৰ অভ্যাসক সন্মান কৰি কৰিলেই সম্প্ৰীতিৰে তৃপ্তিৰ ভোজভাত খাব পাৰি৷ খাদ্য লাগিলে আমিষেই হওক, চিন্তা আৰু কৰ্ম নিৰামিষ হওক৷ সেয়াই সমাজৰ বাবে বেছি মংগলজনক!\nBy xukhdukh.com on January 14, 2014


পানীচোৰ - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nলেখক- পাৰিজাত বৰুৱা\n“কলখাৰ শুকুৱা ৰ’দৰ দৰে ভদীয়া ৰ’দটো পিঠিত লৈ পুখুৰী সিঁচা কি মুখৰ কথা!\nসিহঁতে গম পোৱা নাই মই কেনেকুৱা!\nউদ্ধাৰি পেলাম আজি, বাপেৰক চিনি পোৱা নাই?”\nগালি এজাক বাৰিষাৰ মেঘৰ দৰে গুমগুমাই আহিল।\nকি হ’ল আজি মঘাইৰ? সি কাক বলকি বলকি আহিছে বাৰু!\nলাহনীখনত খালৈটো বেছিকৈ লৰি অহালৈ চাই এনে লাগিছে, মাছ নেপালে হ’বলা!\nসেইবুলি অকলে অকলে বি-বিয়াই আহিব লাগেনে?\nএইসময়ত মঘাই প্ৰায়ে পথাৰৰ টোকনী-পুখুৰী সিঁচি ঘৰলৈ ওভতে।\nৰতিকান্তই মনে মনে তাক চাই থাকে।\nচাই থাকে মানে আৰু কি!\nসি মানুহৰ চকুত পৰেই।\nভদীয়া ৰ’দ। অসহ্য গৰম আৰু চোকা।\nচুবুৰীয়া প্ৰায়বোৰ মানুহ দুপৰীয়া ভাতসাঁজ খাই বহাৰ সময়।\nপথাৰত কাম কৰি থকাবোৰৰ কথা বেলেগ।\nতাৰ মতেতো মৰ এলেহুৱাইহে খেতি ভাদলৈ থয়।\nতাৰ এপূৰা মাটি শাওণতে ৰুই হৈ যায়।\nভাদত সি আলিবোৰ কোনোবাই খুলি দিছে নেকি, তাকেহে চায়গৈ।\nলগতে, টোকনী সিঁচিবলৈ লাহনীখন আৰু খালৈটোও লৈ যায়।\nঅকল মাছৰ আশাৰে সি পুখুৰী সিঁচা নাই।\nবৰাকঠীয়া ৰোৱা মাটিডৰা শুকাই গৈছে।\nপৰহিও সি টোকনী-পুখুৰী সিঁচি পথাৰলৈ পানী ভৰাই ভালকৈ লোৰবোৰ ভেটি আহিছিল।\nমঘাই আজি বক্-বকাই বক্-বকাই অলপ সোনকালে উভতিছে।\n“কি হ’ল, হেৰা মঘাই ককাই? কিবা অঘটন নেকি?”\nৰতিকান্তই মাতষাৰ মাতি দিলে।\n“কিহৰ কিটো হ’বলৈ আছে, হুহ! কুকুৰৰ জাতবোৰে মই মানুহটো নমৰোঁতেই এনেকুৱা অনিয়াই কৰিছে।\nমৰিলে যে কি কৰিব, বুজিবলৈ বাকী নাই।\nমোৰ পথাৰ, মোৰ পুখুৰী, মোৰ কথা, মোৰ অধিকাৰ এয়া।\nইয়াত এই নিধক দুটামানে ওপৰতে লাভ খাবলৈ আহে।\nকান্ধ ওখহাই পথাৰত গোবৰ দিছোঁগৈ।\nসাৰমিহলি পানীখিনি খুলি লৈ যায়।\nনিজৰ পথাৰত সাৰপানীখিনি ভৰাই লৈ ওখ ওখ আলি দি ভেটি দিছে।\nইফালে মোৰ পথাৰ ৰাতিটোতে শুকাই কৰকৰীয়া মাৰিছে।\nএইবোৰ মানুহে শান্তিৰে থাকিবলৈ নিদিয়ে মোক।”\nৰতিয়ে মুখেৰে নামাতিলে। মাতিবলৈ সাহস আছে জানো তাৰ!\nকালি গধূলি সীমাৰ লোৰ খোলা মানুহটোতো সিয়েই।\nমঘাইৰ মাটিৰ গাতে তাৰ মাটি লাগি থকা নাই জানো!\nহলিৰ মাটিদুডৰা পাৰ হ’লেই তাৰ মাটি।\nতাৰ পথাৰত চুক-কাণ কটাৰ নিয়ম নাই।\nবনে-বাতে মাটি ঢকা মানুহ সি।\nতাৰ কথানো নাজানে কোনে?\nকোৰ নামাৰি, ভালকৈ মৈ নিদি সি তাৰ মাটি কেইডৰা বাম টিঙনা কৰি পেলালে।\nআনৰ মাটি সজাল ধৰাৰ পিছত সি গৰুহাল পথাৰত নমায়গৈ।\nগৰুৱে আনৰ সজাল ধৰা ৰোৱা দুপাৰি তিনিপাৰি ডিঙি মেলি মেলি খায়।\nএই পুৰণি স্বভাৱটো তাৰ কাহিনীও নগ’ল। হালোৱা, পথৰুৱাই এই কথা নাজানিবলৈ বাকী নাই।\nআজি মঘাইৰ যিটো খং উঠি আহিছে মানে হালোৱা এচাৰিৰে তাক দুচাটমান দিয়াৰ কথাই ভাবি আহিছে।\nসিয়ে যে তাৰ লোৰ খুলিছে, সি ঠিক আন্দাজ কৰিছে।\nমঘায়ে জপনাখন খুলি পোনচাটেই লাহনী আৰু খালৈটো জেওৰাতে আওজাই তামোলজোপাতে গাটোৰ ভৰটো থৈ ক’বলৈ ধৰিলে, “খেতি কৰিবলৈ মন থাকিলে ভালকৈ কৰিব লাগে। বৰষুণে সকলোকে সমান পানী দিছে। নিজৰ পথাৰত ক’ত কিমান পানী ৰাখিব লাগে নিজে চাব লাগে।\nহুহ, খেতি কৰি দেখুৱাইছে!\nকোনে মোৰ পথাৰৰ পানী চুৰ কৰিছে, হালোৱা এচাৰি উঠাই দিম বাপ্পেকে!\nঅমুকাক চিনি পোৱা নাই।”\nৰতিয়ে ভিতৰৰ ফালে মুখখন ঘূৰাই ঘৈণীয়েকক মাতিলে –“হেৰা নয়নী শুনিছানে? মঘাই ককাইদেউ আহিছে।\nপথাৰত কাম কৰি আহি সোমাইছেহি বেচেৰাটো! চাহ এটোপা লৈ আনাচোন!\nঢেঁকীৰ নেজতে পকা কঁঠাল এটা বখলিয়াই ল’ৰাই আধা খাই থৈ দিছে। সেইডোখৰো লৈ আহিবা!\nঅ’ হেৰি নহয়, পিলেট এখনো আনিবা!”\nজুহালত পানী উতলিয়ে আছিল হ’বলা।\nনয়নীয়ে ওৰণিখন কাণলৈকে বোৱাই লৈ কাঁহৰ বাতি দুটা আৰু চাহ আধা মগ লৈ পালেহিয়েই।\nমগৰ গৰম চাহৰ পৰা ওলোৱা ধোঁৱাবোৰৰ দৰেই মঘাইৰ মুখৰ গৰম কথাবোৰো ধোঁৱাই আছিল তেতিয়াও।\nৰতিয়ে ক’লে -“হয় ককাই, খং উঠে। বৰ খং উঠে। মানুহবোৰে নিজৰটোহে চিনি পায়। পথাৰখন নিজৰ কৰি পেলাব বিচাৰে।\nহেৰৌ, ক’ৰ পথাৰ ক’ত পৰি থাকিব! দুদিনীয়া সংসাৰহে। তথাপিও যে আকল নমৰে দেও।\nময়ো তলে-তলে মানুহৰ আকলবোৰ চাই থাকোঁ। নোজোৰে অ’! মানুহক নোজোৰে।\nএইবোৰ আকল নেদেখুৱায়। আহক, আহক, চাহ এটুপি খাই লওক!\nযোৱাঁ, নয়নী ককাইদেউলৈ কঁঠাল ডোখৰো লৈ আনাগৈ!”\nনয়নীৰ পেটে-পেটে খং উঠিছে।\nমানুহটো বাৰু নিজে উঠি যাব নোৱাৰেনে!\nমৰ-কেলেপীয়া জীৱ ক’ৰবাৰ!\nএইষাৰযে এতিয়া নয়নীয়ে মনতে কৈ আছে সেইকথা ৰতিয়েও জানে।\nতাই ওৰণিৰ তলেৰেই নাকটো বেঁকা কৰি তাক যিটো চাৱনি দি থৈ গ’ল, সি কিবা বুজা নাইনে?\nতাইৰ মেখেলাখনৰ পৰাও জাটৌপকে শব্দ এটা হ’ল।\nখং উঠিলে তাইৰ খোজটো খৰ হৈ মেখেলাখন লাগি ধৰে।\nমঘাই আহি বাৰাণ্ডাত উঠিলহি। ৰতিয়ে বেৰত আওজাই থোৱা পীৰা এখন আগবঢ়াই দিলে বহিবলৈ।\nকান্ধৰ গামোচাখনেৰে মুখখন মোহাৰি মোহাৰি মঘাই বহি ল’লে।\nনয়নী আহি কঁঠালডোখৰ মাটিতে থৈ হাতখন চাদৰখনতে মোহাৰ এটা মাৰি মগৰপৰা চাহ অলপ বাতিটোলৈ বাকি বাওঁখন হাতেৰে মঘাইৰ মুখৰ আগৰ মাটিকণ মোহাৰি আগবঢ়াই দি ক’লে– “খাওক ককাই।”\nমঘায়ে বাতিটো মুখৰ ওচৰলৈ নি ভাবিলে – ৰতিৰ মানুহজনী লখিমী পালে। নহ’লে এই মৰ-এলেহুৱাই এনেকৈ চলিব পাৰেনে? ই মাইকীৰ মূৰত খোৱা মানুহ। আমাৰ কপালত নাই। কপালত লিখি থ’লেহে ভাল তিৰোতা পায়। আমাৰজনীয়ে আকৌ কথা এষাৰ হজম নকৰিলে। ইমান কষ্ট কৰি পথাৰে- ঘৰে কাম কৰিও তাইৰপৰা ভাল মাত এষাৰ নাপালোঁ।\nসেই সাধাৰণ কথাটোতে ফিতাহি মাৰি মাকৰ ঘৰলৈ গুচিয়েই গ’ল। অমুকাই এতিয়া পথাৰত কাম কৰি আহি নিজে নাৰান্ধিলে খাবলৈকে নেপাওঁ।\nএতিয়া খালেও খালোঁ, নাখালেও কওতা নাই।\nখাইছেগৈ এতিয়া মাকৰ ঘৰত সুখত!\n“ককাই চাহ ঠাণ্ডা হ’ল। খাওক। এয়া কঁঠালো উলিয়াই দিছোঁ। বৰ সোৱাদৰ কঁঠাল। ল’ৰাই মোমায়েকৰ ঘৰৰ পৰা আনিছিল।”\nএইবুলি কৈ ৰতিয়ে নিজেও চাহ খাবলৈ লাগিল। পথৰুৱা দেহাৰ পিয়াহ গুচাকৈ মঘায়ে খালে।\nচাহটোপাও ভাল বনাইছে মানুহজনীয়ে।\nৰতিয়ে সুৰুঙা উলিয়াই মঘাইৰ মুখখনলৈ চালে।\nঅলপ আগত উতলি থকা মুখখন এতিয়া অলপ চেঁচা হ’ল।\nমঘাইৰ চাহটোপা শেষ হ’লত নয়নীয়ে সুধিলে -“আৰু অকণ চাহ লাগিব নেকি, ককাই?\nপিয়াহত আছে আপুনি। যিহে ৰ’দ আজি, পথাৰত থকা কম কথা নহয়! ৰ’ব মই আনোগৈ!”\nএই বুলি মঘাইৰ উত্তৰলৈ মানুহজনীয়ে বাটকে নেচালে।\nমঘাইৰ মনটো কিবা এটা ভাবে হেঁচি ধৰিলে।\nতাৰ মনত পৰিল চাৰি বছৰমান আগৰ দিন এটালৈ।\nঘৰলৈ উভতি যোৱাজনীলৈ তাৰ মনত পৰিল।\nখেতি-বাতি সামৰাৰ দিন।\nবাৰাণ্ডাতে সি ভাগৰৰ গাৰে পথাৰত নিয়াৰি কৰি আহি গা নোধোৱাকৈ বাগৰ দিলেহি।\nটোপনি এটাই তাক হেঁচা মাৰি ধৰিছিল। টোপনিত সি লালকাল দিলে।\nমুখেৰে হেনো সি বু-বুৱাই আছিল — “ধনমনি, তোক মই চহৰৰ স্কুলতহে নাম লিখাম।\nগাঁৱৰ হৰেশ্বৰৰ ল’ৰা-ছোৱালীহালৰ দৰে তয়ো আমাৰ মাৰুতি ভেনখনত উঠি স্কুললৈ যাবি।\nযি লাগে তাকে আনি দিম। মাৰে প্ৰথম দুমাহমান বাৰু তোক স্কুলত থৈ আহিবগৈ।\nনহ’লে তই ভয় কৰিবি, মই জানো। মাৰজনীও অকণ মুকলিমূৰীয়া হ’ব।\nচহৰলৈ যাবলৈনো পায় ক’ত! পূজা চাবলৈ দদায়েকৰ লগতে এদিন হেনো গৈছিল।\nএবাৰ চিনেমা চাবলৈ যাবলৈ গাঁৱৰ পৰা পাৰ্টী এটা ওলাইছিল। পইছা-পাতিয়ো তুলিলে।\nএদিন বোলে পইছা তোলাটোৱে পইছা ঘূৰাই দিবলৈ আহি ক’লেহি, চিনেমা চোৱা নহ’ব। হল দুটা বন্ধ কৰি দিলে।\nমাৰৰ আৰু চিনেমা চোৱাও নহ’ল, চহৰ ফুৰাও নহ’ল।\nতোক আমি তেনেকুৱা নকৰোঁ।\nভালকৈ পঢ়িবি, ঠাই চাবি, কথা শিকিবি ….”\nএইখিনি কথা পিছত সেইজনীয়ে ক’লতহে সি গম পালে। সপোনৰ কথা কিবা সঁচানে?\nৰেলগাড়ীৰ দৰে কথাবোৰ তাৰ মনলৈ আহিবলৈ ধৰিলে। মানুহজনীয়ে তাক অকণো গুৰুত্ব নিদিলে।\nল’ৰা বা ছোৱালী এটা জন্ম দিয়াৰ কথাও নাভাবিলে। খালি মাত্ৰ তাৰ দোষকেহে দেখিলে।\nসময়ত চাহ অকণ, ভাত এমুঠি মনেজানি কেতিয়াও নাযাচিলে তাক।\nমঘাইৰ চকুৰ কাষ দুটা জলজলীয়া হৈ উঠিল। নিমিষতে বুকুৰ ভিতৰৰ পৰা পাৰভাঙি কিবা এটাই চকুৰে লোৰ দুটা যেন হৈ ভেটা ভাঙিহে সোঁ-সোঁৱাই ওলাই আহিব যেন কৰিলে।\nকোনে চুৰ কৰিব এইবোৰ পানী … কোনে চুৰ কৰিব! সকলো নিজৰ। দুখ, সুখ সকলো। এতিয়া ভগাবলৈও নাই, পাতলাবলৈও নাই।\nছেদভেদ নোহোৱা কথাবোৰে তাক থুকুছি থাকোঁতেই নয়নী আহি আকৌ ক’লেহি, “ককাইদেউ, চাহ আৰু অকণ খাই লওক!তাৰ পিছত গা- পা ধুবলৈ ঘৰলৈ যায় যদিও, যাওক। নেযায় যদিও ইয়াতে গাটো ধুই আমাৰ এখেতৰে ধুতি এখন পিন্ধক। মোৰ ভাত উতলিলেই। টানকৈ জুই দি আহিছোঁ।\nআজি কলপাততে কঁচুথোৰ আৰু নহৰু নুৰিয়াই চৌকাত ভৰাই থৈ আহিছোঁ। ভাতমুঠি ইয়াতে খাব!”\nকি কাৰণে আজি তাৰ ইমানবোৰ আবদাৰ মিলিছে বাৰু!\nসি চিন্তাতে পৰিলে। ৰতিৰে কিবা বুধি নহয়তো এইবোৰ!\nনাই, নাই, মানুহক এনেকৈ সকলোকে বেয়াকৈ ভাবিব নাপায়।\nৰতিৰ কথা বাদ। এই মানুহজনী মতলবী নহয় যেন লাগিছে। ঘৰলৈ যাবলৈ তাৰ ভৰিদুখনে তাক বাধা দিলে।\nএতিয়া গৈ ৰান্ধি খালেগৈহে হ’ব। কালিৰে পানী দিয়া ভাত চৰিয়া কঁঠালগুটি পুৰি খাই গ’ল বুলিহে। পইতা পালমৰাহে। কেতিয়াবাই হজম হ’ল।\nকথাবোৰ ভাবি থাকোঁতেই নয়নীয়ে মঘাইক ধুতি এখন উলিয়াই দিলে।\nসি আৰু একো নভবাকৈ গা ধুবলৈ বুলি পিছফালৰ পুখুৰীৰ ওচৰ পালেগৈ।\nগাটো ধুই থাকোঁতে তাৰ মনলৈ এখিনিমান খেলিমেলি লগা আগগুৰি নোহোৱা চিন্তা আহিবলৈ ধৰিলে।\nনাভাবোঁ বুলি এৰি দিয়া সেইজনীৰ কথা তাৰ মনলৈ আহিল।\nচকুকেইটা মেলি পানী দুমুঠিমান সি জোৰেৰে চকুদুটালৈ মাৰিও দিলে।\nনাই, নহাকৈ ক’ত থাকিব! হাজাৰ হ’লেও তিনিবছৰ তাইৰ লগত সি সংসাৰ কৰিলে।\nবিয়া পতাৰ আগত ছমাহমান আহযাহো কৰিলে।\nএদিন যে সি ওচৰৰ নন্দ দাইটিৰ আগত ডাঙৰ লাজ এটা পাইছিল।\nইছ্ সেইদিনা তাৰ সঁচাই লাজ লাগিছিল।\nচ’ত মাহৰ কথা। সেইজনীয়ে পুখুৰীৰ দলঙত উঠি হাকুটিত বাল্টিটো লগাই পানী তুলিব নেজানে।\nতাইৰ ভাত খাই উঠি আকৌ গা-ধুবৰ হ’ল।\nতাই তাক শেষৰ ভাত দুগৰাহমান খাবলৈ থাকোঁতেই কাণৰ ওচৰত কৈ থৈ আহিল — “হে-ৰি, পুখুৰীলৈ আহিবচোন এতিয়াই। মই আহিলোঁ।”\nততাতৈয়াকৈ খাই তিতামুখেই সি পুখুৰী পালেগৈ আৰু সেইজনীক পানী তুলি দি পাৰতে বহি থাকিল।\nনন্দ দাইটিয়ে দেখি ক’লে, “অ’ মঘাই, গা ধুওঁতেও ৰখিছ নেকি? থাকে, থাকে, এবছৰমানলৈ এইটো আঠা থাকে।”\nতাৰ লাজতে তত নাইকিয়া হৈছিল।\nকিনো কথাবোৰ মনলৈ আহিছে আজি!\nতিয়নীখন সলাবলৈ লওঁতেই সি দেখিলে ৰতিয়ে পিছফালৰ নগেনৰ মাটিৰ লোৰবোৰ খুলি আছে।\nসেইখিনিতে তাৰ মাটি দুডৰা আছে।\nতাৰমানে ৰতিয়ে নিজৰ কাম কৰিয়েই আছে।\nসি ভাবিলে, মোৰো বুকুৰ দ মাটিডৰাৰ পৰা ঢপলিয়াই দুচকুৰে বৈ অহা লোৰ দুটাৰ পানীখিনি কোনে চুৰ কৰিছে, এতিয়া মই নাজানোনে!\nমঘায়ে ৰতিক মাত লগালে, “আহ, আহ, মোৰ ভোক লাগিছে, ভাত খাওঁগৈ।”


পৃষ্ঠা:শান্তি-কৱচ.pdf/৩১ - ৱিকিউৎস\nফুচুলনি, সত্যতা নহয়। ভাবৰ গভীৰতাত যিখিনি টুটে, ভাষাৰ দীৰ্ঘতাৰে বাগ্মীয়ে তাক পূৰণ কৰিবলৈ বিচাৰে। দেশ-প্ৰেম বা ধৰ্মই হেনো পাষণ্ডৰ শেষ আশ্ৰয়।\nব্যাকৰণ ভাষাৰ যুক্তি, যুক্তি বিচাৰৰ ব্যাকৰণ। ঠৰঙা মত সদায় ভুল; আকোৰ-গোজালিয়ে মত ধৰি নাথাকে, মতেহে তেওঁক ধৰি থাকে। মত নসলায় আন দুটা ‘ম’ই ⸺ মৃতই আৰু মূৰ্খই; কিন্তু তেজপিয়াৰ দৰে মুহূৰ্তে মুহূৰ্তে মত সলোৱা জনৰো স্বভাৱৰ লেঠা বুলি বুজিব লাগিব। “আপোছ” ভাল টম্বু, পাছে তাৰ তলত জীৱন কটাব নোৱাৰি; আকৌ মূল-নীতিৰ “আপোছ” নিতান্ত নিন্দনীয়। সতী আৰু অসতীৰ মাজৰ “আপোছ” অৱস্থা কি আছে?\nজনতাৰ মূৰ বহুত, মগজ তাকৰ; গতিকে তাত শলাগ লাজ আদি বস্তুও পাবলৈ নাই। সৰহ সংখ্যক সদায় ভুল, তাকৰ সংখ্যক প্ৰায়েই ঠিক; এতেকে এজনৰ লগত একমত হওঁতা সৰহ ওলালে ভুলৰ আশঙ্কা কৰিব পাৰি। ধনে মাতিলে সত্য নিমাত হয়।\nয'ত জ্ঞান তাকৰ, ত’ত কথা সৰহ; আকৌ, য’ত তাকৰ কথা, ত’ত সৰহ তুতি। প্ৰকৃত ধৰ্ম–প্ৰাণ জনৰ কথাই চকুলো টোকে, চকুলোৰে কথা কয়; চকু- পানী আত্মাৰ বসন্তৰ বৰষুণ। যি পাপ কৰে সি মানুহ; তাৰ বাবে যি অনুতাপ কৰে তেওঁ দেৱতা, যি গপ কৰে সি পিশাচ।\nকাউৰীৰ লগত থাকিলে কপৌৰ পাখি ক’লা নহয়, অন্তঃকৰণহে ক’লা পৰে; পাছে বগলীৰ লগত থাকি কাউৰীৰ একোৱেই বগা নহয়। খোৰাৰ লগত থাকিলে তুমিও খোৰাবলৈ ধৰিবা; পাছে তোমাৰ লগত থাকি খোৰাৰ খোজ পোন নহয়; কেকোৰাকনো কোনোবাই পোন হৈ খোজ কাঢ়িবলৈ শিকাব পাৰেনে?\n[খ] জ্ঞান আৰু শিক্ষা\nকোনেও কাকো কোনো কথা শিকাব নোৱাৰে; নিজৰ ভিতৰত খেপিয়াই চাবলৈ সকিয়াব পাৰে। সূৰ্য্যৰ যেনেকৈ প্ৰকৃততে উদয় বা অস্ত নাই; ওলোৱা বা লুকোৱাহে আছে, জ্ঞান বা ঈশ্বৰৰ কথাও তেনেকুৱাই; “অবিদ্যা নাশিলে লাগ কৃষ্ণক পাৱয় যেন কণ্ঠলগ্ন মণিক সাক্ষাত।”\nজ্ঞানতকৈ পৱিত্ৰ বস্তু সংসাৰত নাই, সচা; পাছে সি এটা চিচাৰ পৰা আন এটা চিচাত বাকী দিব পৰা পন্য নহয় দেই। পিয়াহ নলগা গৰুক পানীৰ মাজলৈ টানি নিব পাৰা, পাছে পানী পিয়াব নোৱাৰা : “নোধোওঁ গা, ধুৱালি, নাখাওঁ ভাত, খুৱালি; নিগিলোঁ কি কৰ্ কৰ্।’ ভোক নলগা লৰাক কতিয়াই খুৱাবলৈ যাবা নে তেওঁৰ ভোক লগাবলৈ চাবা?\n"https://as.wikisource.org/w/index.php?title=পৃষ্ঠা:শান্তি-কৱচ.pdf/৩১&oldid=117825"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাটো শেষবাৰৰ কাৰণে ১৫ মে' ২০২১ তাৰিখে ১০:১৭ বজাত সলনি কৰা হৈছিল।


তেজীমলাৰ মাকৰ সাধু-( মিতালী বৰ্মন) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nমৃদুল শৰ্মাৰ উপন্যাস “তেজীমলাৰ মাকৰ সাধু”\nতেজীমলাৰ মাকৰ সাধু\nঔপন্যাসিক: মৃদুল শর্মা\nপ্রথম প্রকাশ: ডিচেম্বৰ, ২০১১\nমূল্য: দুশ ত্রিশ টকা\nলোককথাৰ “তেজীমলা” সাধুটো আমি সকলোৱে জানো। তেজীমলাক মাহী মাকে যি অবর্ণনীয় অত্যচাৰ কৰি হত্যা কৰিছিল সেই কথা হৃদয়ংগম কৰিলে পাঠক সমাজৰ তেজীমলাৰ দুখত চকুলো ওলায়। তেজীমলা হয় আমাৰ সহানুভূতিৰ পাত্রী, কিন্তু তাৰ বিপৰীতে তেজীমলাৰ মাহী মাক হৈ পৰে পাঠকৰ ঘৃণাৰ পাত্রী। তেজীমলাৰ মাহী মাক যেন আমাৰ সমাজৰ মাহী মাক এগৰাকীৰে প্রতিনিধি— প্রচলিত সমাজ ব্যৱস্থাই যেন তাকেই সোঁৱৰাই দিয়ে বাৰে বাৰে! কিন্তু নাৰী হৈয়ো আন এগৰাকী নাৰীৰ প্রতি ইমান কঠোৰ কিয় হ’বলগীয়া হ’ল তেজীমলাৰ মাহী মাক— এয়া কেতিয়াবা বিচাৰ কৰা হৈছে নে? মাত্র মাহী মাকৰ নির্যাতনৰ কথাবোৰৰ বাবে তেওঁক সজাই তোলা হৈছে সমাজৰ এটি নেতিবাচক চৰিত্রৰূপে। এই সকলো দিশৰে বিশ্লেষণ কৰিবলৈ প্রয়াস কৰা দেখা গৈছে মৃদুল শর্মাৰ “তেজীমলাৰ মাকৰ সাধু”ত। মূল “তেজীমলা”ৰ সাধুটোক জুমুঠি হিচাপে লৈ ঔপন্যাসিকে আগবঢ়াই নিছে “তেজীমলাৰ মাকৰ সাধু”ৰ কাহিনীভাগ।\nভোগেশ্বৰ, সাদৰী, বতাহী, শাওনী, সুমিত্রা, মনবৰ, বগীৰাম, মঙলা, অহল্যা, তৰবৰী আদি নানা চৰিত্রৰ সমাৱেশ ঘটিছে “তেজীমলাৰ মাকৰ সাধু”ত। গ্রাম্য জীৱনৰ নানা অবৈধ সম্পর্কৰ কথা ঔপন্যাসিকে সাধু সাধু লগা কথাৰে কাহিনীভাগৰ মাজলৈ টানি আনিছে। নাৰীৰ প্রতি আসক্ত ভোগেশ্বৰ সদাগৰৰ নিজৰ ধনৰ বলত, গাৰ জোৰত গাঁৱৰ কেইবাগৰাকীও গাভৰু জীয়ৰী-বোৱাৰীৰ লগত আছিল অবৈধ সম্পর্ক আছিল। সাদৰীক বিয়া পাতি অনাৰ পাচত যদিও ভোগেশ্বৰৰ সাদৰীতে মন বান্ধ খাইছিল যদিও সাদৰীৰ গর্ভৱতী অৱস্থাত ভোগেশ্বৰে বতাহীৰ লগত নৈশ যাপন কৰিবলৈয়ো কুণ্ঠাবোধ কৰা নাছিল। এসময়ত তেজীমলাক জন্ম দি সাদৰী “কাল হ’ল”। সাদৰীৰ মৃত্যুৰ পাচত বতাহী আৰু শাওনীৰ লগত ভোগেশ্বৰৰ অবৈধ সম্পর্ক তুংগত উঠিল। তাকে দেখি ভোগেশ্বৰৰ সখীয়েক মনবৰে সখীয়েকক পুনৰ বিয়া পাতিবলৈ খাতনি ধৰে। বহু বুজনিৰ পাচত সুমিত্রাৰ স’তে ভোগেশ্বৰ বিয়াত বহিবলৈ ৰাজী হয়। ভোগেশ্বৰৰ বিয়াৰ সংবাদটো শাওনী আৰু বতাহীয়ে সহজভাবে ল’ব নোৱাৰিলে। সমাজক দেখুৱাই বিয়া পাতিলেও কিন্তু ভোগেশ্বৰে সিহঁত দুজনীৰ সংগ এৰিব নোৱাৰিলে। আনকি, ফুলশয্যাৰ নিশাও শোৱাপাটীত নব-পৰিণীতাক এৰি সিহঁতৰ কাষ পালেগৈ ভোগেশ্বৰ।\nএবছৰ দুবছৰকৈ বাৰ বছৰ পাৰ হ’ল। বিয়া হৈ ভোগেশ্বৰৰ ঘৰত সোমোৱাৰ দিনাৰে পৰা সুমিত্রাই তেজীমলাৰ লগতে দিনবোৰ পাৰ কৰিলে। সুমিত্রা হৈ পৰিল আদৰৰ জী ‘মলা’ৰ আদৰৰ ‘আই’, ইজনীক এৰি আনজনী এক্ষন্তেকো থাকিব নোৱাৰে। কিন্তু গিৰিয়েকৰ প্রাপ্য মৰমৰ পৰা বঞ্চিতা সুমিত্রাৰ মনোজগতত কিছুমান কথাই অহৰহ ক্রিয়া কৰি থাকিবলৈ লয়। আনকি, তেজীমলাক কোনোৱে “সাদৰীৰ জীয়েক” বুলি কোৱাটোও তাই সহ্য নকৰে। সুমিত্রাৰ মতে, তেজীমলাক কেঁচুৱা কালৰে পৰা সুমিত্রাই ডাঙৰ-দীঘল কৰিছে, সেয়ে তেজীমলা সুমিত্রাৰহে জীয়েক। সুমিত্রাক নিজৰ মানুহজনৰ মৰমৰ পৰা বঞ্চিত কৰি শাওনীয়ে তাইক সুধিছিল “কি অ’ ন-ছোৱালী, নতুন খবৰ-খাতি নিদিয় হ’বলা?” শাওনী-বতাহীয়ে যেন সুমিত্রা আৰু তেজীমলাৰ কুৎসা ৰতনা কৰি সমাজত দুয়োকে মুখ উলিয়াব নোৱাৰা কৰিব এনে ভাবনাই ক’ব নোৱাৰাকৈয়ে সুমিত্রাৰ মন-মগজুত থিতাপি ল’লে। সেইবাবে এই সমাজখনৰ কুপ্রভাবৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ আদৰৰ জী তেজীমলাক সখীয়েকৰ বিয়াৰ আচিলা কৰি মোমোয়েকহঁতৰ ঘৰলৈ পঠিয়াই দিয়ে। কিন্তু তাৰ পাচতো সপোনত আহি যেন বতাহী আৰু শাওনীয়ে সুমিত্রাক তেজীমলাৰ বিপক্ষে উচতাই থাকিল। অবচেতন মনত সুমিত্রাৰ স্বগতোক্তি:\n“তয়ে মোৰ চকুৰ মাণিক, গলৰ সাতসৰী। পিছে তোৰ আয়েৰে এইখন কি নিকাৰ ভুঞ্জিবলগীয়াত পৰিছে তইতো নাজান! তোক নেদেখোঁতেই বুকুত যিমান মৰম-চেনেহ আছে সিমানেৰে তোক আৱৰি ৰাখিম বুলি মন বান্ধিছিলোঁ। ভাবিছিলোঁ মানুহে দিয়া মাহী আইৰ বদনামটো অন্ততঃ সলনি কৰিম তোৰ বেলিকা। পিছে এইখন কি বাঘ-ঘোঙৰ যুঁজ লাগিছে তই যদি গম পালিহেঁতেন! তই নথকা হ’লে জানো মানুহটোক মই মোক এৰি থৈ যাবলৈ দিলোঁহঁতেন, সেই নিশা? খোবাখুবিৰ নিশা? তই নথকা হ’লে জানো তোৰ পিতায়েৰে মোক এইখন নৰকলৈ আনিলেহঁতেন? তয়েই সাৰ। তোৰ কাৰণেই মোৰ এই ভাৰস্তলৈ আহি ভাৰ ব’বলগীয়া অৱস্থা। তোৰ কাৰণেই মোক মানুহে সন্দেহ কৰিবলৈ পাইছে। তোৰ কাৰণেই—তোৰ কাৰণেই…”\nঅৱচেতন মনতে খঙত ক’ব নোৱাৰা হৈ সুমিত্রাই তেজীমলাক নানা শাস্তি দিয়ে। একমাত্র তৰবৰীয়ে বুজি পাইছিল যে এয়া সুমিত্রাৰ এক মানসিক বিকাৰ। “আচল নৰিয়াটো মনৰহে বুইছ? পিছে দেহৰো যোগ আছে তাত।… এতিয়া মানুহজনীক মৰমেৰে ভাললৈ আনিলেহে আনিব পাৰহঁক।… মানুহ যে পগলা হয়, এনেকুৱা কথাটো। আই পাগলী হৈছে বুইছ? দিঠক আৰু সপোন মানুহজনীৰ কাৰণে একেকাঠি হৈ পৰিছে। এনেকুৱাতে মানুহ নথকাটোও দেখে।” এসময়ত সদাগৰ বণিজৰ পৰা উভতি আহিছে। ছটফটাই সুমিত্রাই ভোগেশ্বৰক কৈছে “আপুনি বিশ্বাস কৰক মই তাইক মৰা নাই… মোক ইহঁত দুজনীয়েহে উচতাই দিছিল… মোৰনো কি দোষ? মইনো বাৰু কেলেই তাহাঁতৰ কথা শুনিলোঁ? কেলেই বাৰু মই মোৰ আইজনীক… কোনটো সতেৰে মই মাৰিলোঁ বাৰু?” কাহিনীৰ শেষলৈ সুমিত্রা “কাঠৰ মূঢ়া”লৈ পৰিণত হৈছে । পানীমলৰ লগত তেজীমলাৰ বিয়া হৈছে।\nপুৰুষতান্ত্রিক সমাজত অৱহেলাৰ দৃষ্টিৰে চোৱা এগৰাকী নাৰীৰ মনোজগতৰ ৰহস্যখিনি সমাজৰ আগলৈ তুলি ধৰিব বিচৰা হৈছে “তেজীমলাৰ মাকৰ সাধু”ত। যেন “তেজীমলা”ৰ সাধুত তেজীমলাৰ ওপৰত মাহী মাকৰ যি অত্যাচাৰ চলিছিল সেয়া যেন দিঠক নহয়, সপোনহে! মানসিক চাঁপত বিভ্ৰান্ত হোৱা এগৰাকী মানুহৰ মনৰ ভ্ৰমহে! মূল কাহিনী ভাগত যতি নপৰাকৈ কাহিনীয়ে মেলি দিছে নানা শাখা-প্রশাখা, কিন্তু শেষত সেই আটাইবোৰ শাখা-প্রশাখা গতি একমুখী হৈ আগবাঢ়ি গৈছে নাৰীমনৰ গোপন ৰহস্যৰ অনুসন্ধানৰ বাবে। এগৰাকী নাৰীৰ দৃষ্টিভংগীৰে কথাবোৰ বিশ্লেষণ কৰাত ঔপন্যাসিকে সফলতা লাভ কৰিছে। ঔপন্যাসিকৰ বক্তব্য “পুৰুষ আৰু নাৰীৰ মাজত সংঘটিত যৌন সংসর্গই জীৱ-জগতখনৰ ঘাই চালিকাশক্তি। সেইবুলি ইয়াত উভয়ে সমভাগী নহয় বা সমান দায়িত্বৰ অংশীদাৰ নহয়। সংঘটিত হোৱা একোটা ঘটনাৰ দায়িত্ব আটাইখিনি মূৰ পাতি ল’বগৈ লগা হয় নাৰীয়ে। সেইকাৰণেই নাৰীৰ মানসিক বা মনস্তাত্ত্বিক সমস্যাও পুৰুষতকৈ বহুগুণে বেছি।” লোককথাৰ তেজীমলাৰ সাধুটোক উপন্যাসৰ ৰূপ দিওঁতে ঔপন্যাসিকে ব্যৱহাৰ কৰা লোক-জীৱনৰ অন্যতম সম্পদ ফকৰা-যোজনা, প্রবাদ-পটন্তৰ আৰু থলুৱা শব্দসম্ভাৰ আদিয়ে উপন্যাসখনৰ সোণত সুৱগা চৰাইছে।


ফ্ৰেডৰিক ডুনকান মাইকেল হাল্ডেন - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n২০১৬ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত ছুইডেনৰ ষ্ট'কহমত অনুষ্ঠিত ন'বেল সংবাদমেলৰ সময়ছোৱাত ডুনকান হাল্ডেন।\n১৪ ছেপ্টেম্বৰ, ১৯৫১ (৭০ বছৰ)\nপ্ৰিন্সটন, নিউ জাৰ্ছী, আমেৰিকা\nঘনীভুত পদাৰ্থ বিজ্ঞান\nকেলিফ'ৰ্ণিয়া বিশ্ববিদ্যালয়, ছান ডিয়েগ'\nদক্ষিণ কেলিফ'ৰ্ণিয়া বিশ্ববিদ্যালয়\nকেম্ব্ৰিজ বিশ্ববিদ্যালয় (BA, PhD)\nফিলিপ ৱাৰেন এণ্ডাৰছন\nশ্ৰীনিৱাস ৰঘু[উদ্ধৃতিৰ প্ৰয়োজন]\nফ্ৰেকচ'নেল কোৱাণ্টাম হল ইফেক্টত হাল্ডেন ছ্যুড'পতেনচিয়েল\nঅলিভাৰ ই. বাকলী ঘণীভুত পদাৰ্থ বঁটা (১৯৯৩)\nৰয়েল ছ'চাইটিৰ সভ্য পদ (১৯৯৬)\nপদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ নোবেল বঁটা (২০১৬)\nফ্ৰেডৰিক ডুনকান মাইকেল হাল্ডেন (ইংৰাজী: Frederick Duncan Michael Haldane; জন্ম: ১৪ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৫১) এজন ব্ৰিটিছ পদাৰ্থ বিজ্ঞানী। তেওঁ আমেৰিকাৰ প্ৰিন্সটন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পদাৰ্থ বিজ্ঞান বিভাগৰ সন্মানীয় ইউজিন হিগিন্স আসনৰ অধ্যাপক আৰু পেৰিমিটাৰ ইনষ্টিটিউট ফৰ থিয়ৰীটিকেল ফিজিক্সেৰ সন্মানীয় আসনৰ অধ্যাপক। তেওঁ ডেভিদ জেমছ থুলছ আৰু জন মাইকেল কষ্টাৰলিটজৰ লগত পদাৰ্থৰ ট'প'লজিকেল ফেজ ট্ৰান্সজিছন বিষয়ৰ বাবে যুটীয়া ভাবে ২০১৬ চনৰ পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ নোবেল বঁটা লাভ কৰে। \nতেওঁ চেইণ্ট প'লছ স্কুল, লণ্ডন আৰু খ্ৰীষ্ট'ছ কলেজ, কেম্ব্ৰিজত শিক্ষা লাভ কৰে। তেওঁ মৌলিক ঘনীভুত পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ দিশত ভালে মান অৱদান আগবঢ়াইছে। তাৰে ভিতৰত উল্লেখযোগ্য হল: তৰলৰ লুটটিংগাাৰ সূত্ৰ, একমাত্ৰীয় স্পীন চেইনৰ সূত্ৰ, ফ্ৰেকচনেল কোৱাণ্টাম হল ইফেক্ট, এক্সক্লুচিভ পৰিসংখ্যা, এনটেংগেল বৰ্ণালী ইত্যাদি।\nআমেৰিকান ফিজিকেল ছোচাইটিৰ অলিভাৰ ই. বাকলী বঁটা(১৯৯৩)\nআলফ্ৰেড পি. শ্লোণ ফাউণ্ডেচনৰ ৰিচাৰ্ছ ফেলো(১৯৮৪-৮৮)\nডিৰাক মেডেল (২০১২)\nলগতে তেওঁ লণ্ডনৰ ৰয়েল ছোচাইটি, বস্তনৰ আমেৰিকান একাডেমী অফ আৰ্টছ এণ্ড চাইন্স, আমেৰিকান ফিজিকেল ছোচাইটি, যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ইনষ্টিটিউট অফ ফিজিক্স আৰু আমেৰিকান এছোচিয়েছচন ফৰ দা এডভান্সমেণ্ট অফ চাইন্সৰ সন্মানীয় ফেলোশ্বিপ লাভ কৰিছে।\n↑ "Array of contemporary American physicists". American Physical Society. http://www.aip.org/history/acap/biographies/bio.jsp?haldanef। আহৰণ কৰা হৈছে: 2012-04-23.\n↑ "PERIMETER WELCOMES NEW DISTINGUISHED VISITING RESEARCH CHAIRS | Perimeter Institute". www.perimeterinstitute.ca. https://www.perimeterinstitute.ca/news/perimeter-welcomes-new-distinguished-visiting-research-chairs। আহৰণ কৰা হৈছে: 2016-10-04.\n↑ "F. Duncan M. Haldane". Princeton University. http://wwwphy.princeton.edu/~haldane/index.html। আহৰণ কৰা হৈছে:2July 2011.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=ফ্ৰেডৰিক_ডুনকান_মাইকেল_হাল্ডেন&oldid=303575"ৰ পৰা অনা হৈছে\nপদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ী\nএই পৃষ্ঠাখন ১০ অক্টোবৰ, ২০২১ তাৰিখে ১০:০৯ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


কণী যুঁজ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nদুজন ল'ৰাই কণী যুঁজাই থকাৰ দৃশ্য\nকণী যুঁজ (ইংৰাজী: Egg tapping) বিশ্বৰ বিভিন্ন সংস্কৃতিৰ এক জনপ্ৰিয় খেল। অসমৰ লগতে বিশ্বৰ আন আন প্ৰান্তত, যেনে: হলেণ্ড, ৰোমানিয়া, বুলগেৰিয়া, ৰুঠেনিয়া, গ্ৰীচ আদিত এই খেল প্ৰচলিত।\nঅসমত কণী যুঁজ[সম্পাদনা কৰক]\nঅসমৰ কণী যুঁজ\nকণী যুঁজ অসমৰ এটি প্ৰিয় খেল৷ ব’হাগ বিহুৰ কেইদিনমান আগৰেপৰাই ই আৰম্ভ হৈ বিহু উৰুকালৈকে কণী যুঁজ চলি থাকে৷ যুঁজত সাধাৰণতে পাতিহাঁহৰ কণীৰে যুঁজাই৷ খেলাৰুসকলে বিভিন্ন ঠাইৰপৰা টান কণী কিনি আনি যুঁজলৈ সাজু হয়৷ টান কণীৰ নাম সৈয়া ( বা হৈয়া)৷ কড়ি অথবা নখেৰে টুকুৰীয়াই কণীৰ কাঠিন্য নিৰূপণ কৰিব লাগে৷ কণী যুঁজৰ আগতে দুই যুঁজাৰুৰ মাজত ‘দৰ-দাম’ ঠিক কৰা প্ৰয়োজন৷ ‘দৰ-দাম’ৰ দ্বাৰা কণীৰ জোঙা আৰু বহল- এই ফাল দুটাৰ কোনটোৰ দ্বাৰা কণীক যুঁজোৱা হ’ব তাকেই বুজায়৷ দৰ-দাম ঠিক হোৱাৰ পিছত এজনে কণীৰ এটা ফালেৰে আনজনৰ কণীটোৰ নিৰ্দিষ্টকৈ দিয়া ফালটোত খুন্দা মাৰি দিয়ে৷ যাৰ কণী ভাগে, তেওঁ কণীটো কণী নভগাজনক দিব লাগে৷ কোনো কোনোৱে হাঁহ কণীৰ মাজত দুই এটা কুকুৰা অথবা গিনিফাউলৰ কণী মিহলাই কণী যুঁজায়৷ পিছত উল্লেখ কৰা কণীসমূহ হেনো পাতিহাঁহৰ কণীতকৈ টান৷ কোনো কোনোৱে সাত বিহুলৈকে বা হৈয়া কণী নভগাকৈ ৰাখি গৌৰৱৰ ভাগী হয়৷ এনে কণীক কোৱা হয়- ‘সাত বিহুৰ সৈয়া কণী’৷ কণী যুঁজত আবাল-বৃদ্ধ-বনিতা সকলোৱে অংশ গ্ৰহণ কৰে৷\n↑ 1.0 1.1 Linda Polan, Aileen Cantwell (1983). The Whole Earth Holiday Book. Good Year Books. ISBN 978-0673165855.\n↑ Цаньо СЪРНЕВ. "Общество | Великден - разчупвайте козунаци - Капитал". Capital.bg. http://www.capital.bg/politika_i_ikonomika/obshtestvo/1999/04/10/249793_velikden_-_razchupvaite_kozunaci/। আহৰণ কৰা হৈছে: 2013-02-10.\n↑ "Вселената на яйцето : Коментари : Животът : Novinar.bg". Novinar.net. http://www.novinar.net/news/vselenata-na-iajtceto_MjYzMjszMQ==.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 2013-02-10.\n↑ "Pascha & Customs of the Carpatho-Rusyn People". Wirnowski.com. http://www.wirnowski.com/Carp/Pas_Customs.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 2013-02-10.\n↑ "Easter on the Net - Greek Orthodox Easter Customs". Holidays.net. http://www.holidays.net/easter/greekeaster.htm। আহৰণ কৰা হৈছে: 2013-02-10.\n↑ "The word tsougrisma means "clinking together" or "clashing." In Greek: τσούγκρισμα, pronounced TSOO-grees-mah." http://greekfood.about.com/od/greeklenteaster/f/tsougrisma.htm\n↑ অসমীয়া সংস্কৃতিৰ কণিকা; সম্পাদক: ডঃ নাৰায়ণ দাস, ডঃ পৰমানন্দ ৰাজবংশী; পৃষ্ঠা: ৫৯-৬০\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=কণী_যুঁজ&oldid=117959"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ০৮ মাৰ্চ, ২০১৩ তাৰিখে ০৭:১৭ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


অসমীয়া ভাষা - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nপূব ভাৰত-আৰ্য ভাষা\n(Assamese languageৰ পৰা পুনঃনিৰ্দেশিত)\nএই প্ৰবন্ধটো অসমত প্ৰচলিত মূল ভাষাটোৰ বিষয়ে। আন ব্যৱহাৰৰ বাবে অসমীয়া (দ্ব্যৰ্থতা দূৰীকৰণ পৃষ্ঠা) চাওক।\nঅসমীয়া ভাষা হৈছে সকলোতকৈ পূৰ্বীয় ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষা। ইয়াক ঘাইকৈ উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ অসমত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ই অসমৰ ৰাজ্যিক ভাষা। অৰুণাচল প্ৰদেশৰ কোনো কোনো ঠাইত আৰু উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ আন আন ৰাজ্যতো অসমীয়াভাষী লোক আছে। অসমীয়া-ভিত্তিক নাগামিজ নামৰ এটা সংযোগী ভাষা নাগালেণ্ডত ব্যাপকভাৱে ব্যৱহাৰ হয়। ভূটানতো কিছুসংখ্যক অসমীয়াভাষী লোক আছে। অসমত বৰ্তমান অসমীয়া ভাষা কোৱা মানুহৰ সংখ্যা ১.৩০ কোটিৰো বেছি আৰু বিশ্বজুৰি এই সংখ্যা প্ৰায় ২ কোটি।\nভাৰত, ভূটান আদি\nঅসম, অৰুণাচল প্ৰদেশ, নগালেণ্ড, উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ আন কোনো কোনো ঠাই, দিল্লী, বাংগালুৰু, উত্তৰ প্ৰদেশ, পুণে-মহাৰাষ্ট্ৰ, কলিকতা আদিৰ ঠাইবিশেষে\n১৩ নিযুত (মুঠ ২০ নিযুত)\n*উজনি অসমৰ উপভাষা\nমধ্য অসমৰ উপভাষা\n1 উদ্ভৱ আৰু বিকাশ\n3 ৰূপতত্ত্ব আৰু ব্যাকৰণ\nপ্ৰাচীন কালৰে পৰাই নিজা লিপি আৰু লিখিত সাহিত্যৰে পুষ্ট হৈ অসমীয়া ভাষাই বিৱৰ্তনৰ স্বাক্ষৰ বহন কৰি আহিছে। অসমীয়া ভাষাৰ উদ্ভৱ সম্পৰ্কে বিভিন্ন ভাষাবিজ্ঞানীয়ে সময়ে সময়ে বিভিন্ন মত আগবঢ়াই আহিছে। এই বিষয়ে ঘাইকৈ ছয়টা মত পোৱা যায়। তাৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্য মত কেইটা হ'ল- কালিৰাম মেধিৰ মতে প্ৰাচ্য-পশ্চিমাৰ মিশ্ৰণ, কনকলাল বৰুৱাৰ মতে পৈশাচী প্ৰাকৃত, দেবানন্দ ভৰালীৰ মতে কামৰূপীয়া, সৌমাৰ প্ৰাকৃত, ড০ বেণীমাধৱ বৰুৱা, ডিম্বেশ্বৰ নেওগ, বিশ্বেশ্বৰ হাজৰিকাৰ মতে কামৰূপী প্ৰাকৃত আৰু ড॰ জৰ্জ আব্ৰাহম গ্ৰীয়াৰ্চন, তাৰাপৰোৱালা, ড॰ সুনীতি কুমাৰ চেটাৰ্জী, ড॰ বাণীকান্ত কাকতি, ড॰ বিৰিঞ্চি কুমাৰ বৰুৱা, ড॰ উপেন্দ্ৰনাথ গোস্বামী, ড॰ গোলোকচন্দ্ৰ গোস্বামী, ড॰ মহেশ্বৰ নেওগ, ড॰ নগেন ঠাকুৰ, ড॰ ভীমকান্ত বৰুৱা আদিৰ মতে মাগধী প্ৰাকৃত।\nবৰ্তমানলৈকে কোনো এটা মতৰ ক্ষেত্ৰতে ভাষাবিজ্ঞানীসকল একমত হ'ব পৰা নাই। কিন্তু মাগধী প্ৰাকৃত সম্পৰ্কে বহু কেইজন ভাষাবিজ্ঞানী সহমতত উপনীত হৈছে। মাগধী প্ৰাকৃতৰ ইতিহাসলৈ লক্ষ্য কৰিলে দেখা যায় যে, অসমীয়া ভাষা প্ৰধানকৈ ইণ্ডো-ইউৰোপীয় বা ভাৰত-ইউৰোপীয় পৰিয়ালৰ শতম শাখাৰ পৰা বিকাশ হৈছে। শতম শাখাৰ এটা প্ৰধান ভাগ আছিল 'আৰ্য' বা 'ভাৰত-ইৰানীয়'। এই আৰ্যভাষাৰে এটা প্ৰধান ঠাল ভাৰতীয় আৰ্যৰ পৰা খৃঃ পূঃ ৬ষ্ঠ শতিকাৰ পৰা ১০ম শতিকাৰ ভিতৰত বিকাশ হোৱা মধ্য ভাৰতীয় আৰ্য ভাষাৰ অন্তৰ্গত বিভিন্ন প্ৰাকৃতসমূহৰ ভিতৰৰ মাগধী প্ৰাকৃতৰ অন্ত্য প্ৰাকৃত বা অপভ্ৰংশ স্তৰৰ মাগধী অপভ্ৰংশৰ পৰা অসমীয়া ভাষাৰ জন্ম হয়।\nএইক্ষেত্ৰত ড॰ উপেন্দ্ৰ নাথ গোস্বামীৰ মতে,\nঅসমীয়া ভাষাটো মূলতঃ মগধীয় ভাষা। ইয়াৰ প্ৰধান সুঁতিটো আৰ্যভাষাৰ সুঁতি। মগধ-বিদেহ অঞ্চলৰ পৰা আহি উত্তৰ-বঙ্গৰ মাজেদি আৰ্য-ভাষাই প্ৰাচীন কামৰূপত প্ৰৱেশ কৰে আৰু সপ্তম শতিকা মানৰে পৰা পশ্চিম-অসমৰ সুকীয়া ভাষাৰূপে গঢ় ল'বলৈ উপক্ৰম কৰে। অসমীয়া ভাষাৰ প্ৰধান সুঁতিটো আৰ্য-ভাষাৰ সুঁতি বুলি কোৱাৰ এটা কাৰণ এয়ে যে ইয়াত ব্যৱহাৰ হোৱা বেছিভাগ শব্দ প্ৰাচীন ভাৰতীয় আৰ্য-ভাষাৰ পৰা ধ্বনিৰ কিছু সলনি ঘটি নাইবা প্ৰাচীন ভাৰতীয় আৰ্য ভাষাৰ পৰা মধ্য ভাৰতীয় আৰ্য ভাষাৰ মাজেদি বিকশিত হৈ হোৱা অৰ্ধতৎসম আৰু তদ্ভৱ শব্দ। অসমীয়া ভাষাটোৰ ভাৰতীয় আন ভাষাৰ লগত থকা সম্পৰ্কই অসমীয়া ভাষাৰ আৰ্য-সুঁতিটোৰ চিহ্ন আৰু গভীৰ কৰি তোলে।\nঅসমীয়া ব্যাকৰণৰ মৌলিক বিচাৰ বিচাৰ গ্ৰন্থত ড॰ গোলোকচন্দ্ৰ গোস্বামীয়ে অসমীয়া ভাষাৰ জন্ম-পত্ৰিকা এনেদৰে তৈয়াৰ কৰিছে-\nআনহাতে প্ৰাক-আহোম যুগৰ কামৰূপৰ হিন্দুৰজাসকলৰ তাম্ৰফলিবোৰ সংস্কৃতত লিখা হ'লেও তাৰ মাজত সোমাই থকা অনাৰ্য শব্দসমূহে সেই সময়ৰ জনসাধাৰণৰ কথিত ভাষাটোৰ সুকীয়া অস্তিত্বৰ কথাকে সুচাই। বেণীমাধৱ বৰুৱাই এই কথিত ভাষাটোক কামৰূপী প্ৰাকৃত নাম দিছে। ডিম্বেশ্বৰ নেওগ, বিশ্বেশ্বৰ হাজৰিকাই আদিয়েই এই মতকে পোষণ কৰিছে। ড॰ ডিম্বেশ্বৰ নেওগে Growth of the Asamiya Language-ত অসমীয়া ভাষাৰা জন্ম মাগধী প্ৰাকৃতৰ পৰা হোৱা বুলি চলি অহা ধাৰণাটো ভুল আৰু ই "it did not stand analysis and proper scrutiny" বুলি মন্তব্য কৰিছে।\nঅসমীয়া ভাষাৰ বিকাশক ড॰ বাণীকান্ত কাকতিয়ে তিনিটা ভাগত ভাগ কৰিছে।\nপ্ৰাচীন অসমীয়া- চতুৰ্দশ শতিকাৰ পৰা ষোড়শ শতিকাৰ শেষলৈ। এই কালছোৱাক আকৌ প্ৰাক-বৈষ্ণৱ আৰু বৈষ্ণৱ দুটা ভাগত ভগাব পাৰি।\nমধ্যযুগীয় অসম- সপ্তদশ শতিকাৰ পৰা ঊনবিংশ শতিকাৰ আৰম্ভণিলৈ। আহোম ৰাজসভাৰ বুৰঞ্জীৰ গদ্যলৈকে।\nআধুনিক অসমীয়া- ঊনবিংশ শতিকাৰ পৰা বৰ্তমানলৈ।\nৰূপতত্ত্ব আৰু ব্যাকৰণসম্পাদনা কৰক\nসংস্কৃত ভাষাৰ পৰিৱৰ্তনৰ ধাৰাইদি আহি অসমীয়া ভাষাৰ সৃষ্টি হ'লেও অসমীয়া ভাষাৰ ব্যাকৰণে কিছুমান নিৰ্দিষ্ট বিশেষত্ব প্ৰকাশ কৰিছে। অসমীয়া ভাষাত তলত দিয়াৰ দৰে ৰূপতাত্বিক বৈশিষ্ট্যসমূহ প্ৰকাশ পায়\nসংস্কৃতত পুৰুষ তিনিটা, অসমীয়াত পুৰুষ চাৰিটা। (মধ্যম পুৰুষৰ মান্য আৰু তুচ্ছাৰ্থবাচক ৰূপ আছে)।\nঅসমীয়া ভাষাৰ ধ্বনিতত্ত্বক প্ৰধানত দুটা ভাগত ভগাব পাৰি।\nধ্বনি অনুসৰি অসমীয়া ভাষাৰ বিশিষ্ট ব্যঞ্জনধ্বনি কেইটাক স্পৰ্শ, নাসিক্য, পাৰ্শ্বিক, কম্পিত আৰু উষ্ম ভাগত ভাগ কৰা হয়। স্পৰ্শধ্বনিবোৰৰ ভিতৰত ঘোষ আৰু অঘোষ দুই বিধৰ আছে। সেইবোৰ অল্পপ্ৰাণ আৰু মহাপ্ৰাণো হ'ব পাৰে। নাসিক্য, পাৰ্শ্বিক, আৰু কম্পিত ধ্বনিৰ আটাইবোৰ ঘোষ ধ্বনি। উষ্ম ধ্বনিৰ ভিতৰত ঘোষ আৰু অঘোষ দুইবিধ পোৱা যায়। /ঙ/ ৰ বাহিৰে আটাইবোৰ ব্যঞ্জন ধ্বনি শব্দৰ আৰম্ভণি, মাজ আৰু শেষত ব্যৱহাৰ হ'ব পাৰে। কাষৰ তালিকাত ইয়াক স্পষ্ট ৰূপত দেখুওৱা হৈছে।\nঅসমীয়া ভাষাত 'য়' আৰু 'ৱ' এই দুটা অৰ্ধ-স্বৰ বিশিষ্ট-ধ্বনি নহয়। সিহঁত শ্ৰুতি-ধ্বনি ৰূপতহে থাকে। ওচৰা-ওচৰিকৈ থকা দুটা স্বৰ-ধ্বনিৰ আগৰটো 'ই' হ'লে দুয়োটা স্বৰ-ধ্বনিৰ মাজত আপোনা-আপুনি 'য়' উচ্চাৰিত হ'ব আৰু আগৰটো 'উ' বা 'ও' হ'লে আপোনা-আপুনি 'ৱ' উচ্চাৰিত হ'ব।\nউনবিংশ শতিকাত খ্ৰীষ্টিয়ান মিছনেৰীসকলে যি ভাষাত শিৱসাগৰ জিলাত অৰুণোদই ছপা কৰিছিল সেই ভাষাই সময়ত মান্য ভাষা হৈছিল আৰু সেই ভাষাই বৰ্তমান চৰকাৰী ভাষা। অসমৰ সংবাদ পত্ৰ, স্কুল-কলেজ আদিতো এই ভাষাকে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। কিন্তু বৰ্তমান অসমত ইয়াৰ বাহিৰেও কেইবাটাও উপভাষা প্ৰচলিত আছে। বাণীকান্ত কাকতিৰ মতে অসমত দুটা উপভাষাৰ প্ৰচলন আছে (১) পূব আৰু (২) পশ্চিম উপভাষা। কিন্তু বৰ্তমান উপভাষা বিভাজনত চাৰিটা ভাগ কৰা দেখা যায়।\nপূবৰ বা উজনি অসমৰ উপভাষা (শিৱসাগৰ, যোৰহাট, লখিমপুৰ, ধেমাজি আদি অন্যান্য জিলাত ব্যৱহাৰ কৰা ভাষা)\nমধ্য অসমৰ উপভাষা (নগাঁও, মৰিগাঁও আদি আৰু তাৰ দাঁতি কাষৰীয়া অঞ্চল)\nকামৰূপী উপভাষা (কামৰূপ, নলবাৰী, বৰপেটা, দৰং, কোকৰাঝাৰ আৰু বঙাইগাঁও জিলাত)\n↑ Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, eds (2017). "Assamese". Glottolog 3.0. প্ৰকাশক Jena, Germany: Max Planck Institute for the Science of Human History. http://glottolog.org/resource/languoid/id/assa1263.\n↑ 4.0 4.1 RCILTS (Phase 2); আহৰণ:১৯ ফেব্ৰুৱাৰী ২০১২\n↑ গ্ৰন্থ-অসমীয়া ভাষাৰ বিভিন্ন দিশ : মত আৰু বিতৰ্কিত মত, ড॰ ৰমেশ পাঠক, জ্যোতি প্ৰকাশন, ২০০৮, পৃষ্ঠা-১-১৯, টোকা: অসমীয়া ভাষাৰ উদ্ভৱ সম্পৰ্কে কম কথাৰে আলোচনা কৰা সম্ভৱ নহয়। বিভিন্ন মত সম্পৰ্কে একাধিক যুক্তি এই গ্ৰন্থখনত আলোচনা কৰা হৈছে। কিন্তু কোনো এটা মতৰ ক্ষেত্ৰতে সত্যতা নিৰুপণ কৰা হোৱা নাই।\n↑ গ্ৰন্থ-অসমীয়া ভাষাৰ অধ্যয়ন, ড॰ প্ৰফুল্ল কুমাৰ নাথ, জ্যোতিৰেখা হাজৰিকা, বনলতা, ১৯৯৭, পৃষ্ঠা-৪\n↑ 7.0 7.1 7.2 গ্ৰন্থ-অসমীয়া ভাষা, ড॰ ভীমকান্ত বৰুৱা, বনলতা, ১৯৯৭\n↑ গ্ৰন্থ-অসমীয়া ভাষা আৰু উপভাষা, ড॰ উপেন্দ্ৰনাথ গোস্বামী, ১৯৮৬, পৃষ্ঠা ১-২\n↑ গ্ৰন্থ-অসমীয়া ব্যাকৰণৰ মৌলিক বিচাৰ বিচাৰ, ড॰ গোলোকচন্দ্ৰ গোস্বামী, তৃতীয় সংস্কৰণ, পৃষ্ঠা ২২\n↑ গ্ৰন্থ-Growth of the Asamiya Language, ড॰ ডিম্বেশ্বৰ নেওগে, পৃষ্ঠা-৪৪\n↑ গ্ৰন্থ-অসমীয়া ভাষাৰ বিভিন্ন দিশ : মত আৰু বিতৰ্কিত মত, ড॰ ৰমেশ পাঠক, জ্যোতি প্ৰকাশন, ২০০৮, পৃষ্ঠা-১-১৯\n↑ ব্যাকৰণ আৰু প্ৰাকৃতিক বিজ্ঞান, ড॰ ৰমেশ পাঠক, পৃষ্ঠা-২৬/২৭, ১৯৮৮\n↑ 14.0 14.1 গ্ৰন্থ-অসমীয়া ভাষাৰ গঠন আৰু বিকাশ, ড॰ বাণীকান্ত কাকতি, ২০০২\n↑ 15.0 15.1 গ্ৰন্থ-অসমীয়া ভাষা আৰু উপভাষা, ড॰ উপেন্দ্ৰনাথ গোস্বামী, ১৯৮৬\nৱিকিমিডিয়া কমন্সত অসমীয়া ভাষা সম্পৰ্কীয় মিডিয়া ফাইল আছে।\nৱিকিপিডিয়া, মুক্ত বিশ্বকোষখনৰ অসমীয়া ভাষাৰ সংস্কৰণ\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=অসমীয়া_ভাষা&oldid=243547"ৰ পৰা সংকলিত\nআন একো উল্লেখ নাথাকিলে এই বিষয়বস্তু CC BY-SA 3.0 ৰ আওতাত উপলব্ধ। এই পৃষ্ঠাটোৰ সংক্ষিপ্ত ইউ.আৰ.এল. : https://as.wikipedia.org/?curid=2191।


Met in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Met ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nTrustogyl (1 प्रकार उपलब्ध) Amefur (1 प्रकार उपलब्ध) Combizol F (1 प्रकार उपलब्ध) Combizol T (1 प्रकार उपलब्ध) Comeba (1 प्रकार उपलब्ध) Front M (1 प्रकार उपलब्ध) Mangogyl (1 प्रकार उपलब्ध) M Cid C (1 प्रकार उपलब्ध) M Cid NT (1 प्रकार उपलब्ध)\nMet की जानकारी\nMet ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Met Benefits & Uses in Assamese- Met ar laabh aaru byavaharsamuh\nMet ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Met Dosage & How to Take in Assamese - Met ar paali aaru xeya kenedore lobo\nMet ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Met Side Effects in Assamese- Met ar parshwakriyasamuh\nMet সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Met Related Warnings in Assamese- Met xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Metৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Met with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Met ar gurutor kriya-pratikriya\nMet মতভেদসমূহ- Met Contraindications in Assamese- Met nishedhsamuh\nMet ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Met in Assamese- Met ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Met ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Met Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Met kriya-pratikriya\nMet ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Met Benefits & Uses in Assamese - Met ar laabh aaru byavaharsamuh\nMet তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nMet ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Met Dosage & How to Take in Assamese - Met ar paali aaru xeya kenedore lobo\nMet-ৰ উপাদানসমূহ - Met Active Ingredients in Assamese - Met-ar upadaansamuh\nMet ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Met Side Effects in Assamese - Met ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Met ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nMet সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Met Related Warnings in Assamese - Met xonkranta xatarkatabanisamuh\nMet-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nMet গৰ্ভৱতী মহিলাৰ বাবে সুৰক্ষিত।\nMet-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nMet এ স্তন্যপায়ী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত মধ্যমীয়া পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া কৰিব পাৰে। আপুনি যদি ইয়াৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰে, তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক, আৰু আপোনাৰ চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ গ্ৰহণ কৰক। কেৱল আপোনাৰ চিকিতসকে পৰামৰ্শ দিলেহে পুনৰ আৰম্ভ কৰিব।\nবৃক্কত Met কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nMetৰ বৃক্ক ৰ ওপৰত পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ কেইটামান ঘটনাহে ৰিপৰ্ট কৰা হৈছে।\nযকৃতত Met কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nMetৰ কলিজাত মৃদু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকিব পাৰে। বেছিভাগ মানুহেই কলিজা ত কেতিয়াও একো প্ৰভাৱ পৰা নেদেখিব।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Met ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nহৃদয় ৰ বাবে Met কেতিয়াবাহে ক্ষতিকাৰক।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Metৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Met with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Met ar gurutor kriya-pratikriya\nMet তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nMet মতভেদসমূহ - Met Contraindications in Assamese - Met nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Met লোৱা অনুচিত যাতে -\nMet ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Met in Assamese - Met ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Met-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Metয়ে অভ্যাসৰ সৃষ্টি নকৰে।\nনহয়, মগজু খটাবলগা কোনো কাম আপুনি কৰাটো অনুচিত, আপুনি Met লোৱাৰ পিছত সেয়া সক্ৰিয় কিয়নো আৰু সতৰ্ক থকাটো প্ৰয়োজনীয়।\nহয়, কিন্তু আপুনি ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অনুসাৰেহে Met লোৱা উচিত।\nনহয়, মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত Metৰ ব্যৱহাৰ প্ৰভাৱশালী নহয়।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Met ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Met Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Met kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Metৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nখাদ্যৰ সৈতে Met লোৱাটো স্বাভাৱিক।\nমদ আৰু Metৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nMet লোৱাৰ সময়ত মদ্যাপন কৰাৰ আগতে আপোনাৰ ডাক্তৰৰ সৈতে পৰামৰ্শ কৰি লওক যিহেতু ইয়ে পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে।\nMet ৰ অনুকল্প - Substitutes for Met in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Met লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Met ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Met সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Met ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Met সেৱন কৰে?


Mukhot Dudal Dubori Bon Lyrics By Dr. Birendra Nath Dutta | Assamese Lyrics - AssameseLyrical.com\nMukhot Dudal Dubori Bon Lyrics By Dr. Birendra Nath Dutta\nMukhot Dudal Dubori Bon Lyrics By Dr. Birendra Nath Dutta, visit AssameseLyrical.com for more Assamese lyrics\nSong: Mukhot Dudal Dubori Bon (মুখত দুডাল দূবৰি বন)\nLyrics: Navakanta Barua\nMukhot Dudal Dubori Bon Lyrics:--\nমুখত দুডাল দূবৰি বন\nমোৰ চোতালত উমলহি\nঅ' ঘনচিৰিকা !\nকিমান যে তোৰ অতপালি\nকিমান ধৰ ম'ৰাচালি\nকেঁয়া বনৰ মাজে মাজে\nকোন কথকী অভিসাৰিকা\nঅ' অ' অ' ...\nঅ' ঘনচিৰিকা ...\nজগাই দিলে ক'ম ক'ম তোক\nৰঙা দালি তোৰ\nফুলৰ সভাৰ কিমান যে তই\nৰঙা ৰঙা মচুৰ দালি\nভন্টিয়ে তোক দিছে তুলি\nহাতত পৰি খা...!\nহাতত পৰি খা...\nমোৰ চোতালত ওমলহি\nAssamese Lyrics Birendra Nath Dutta Mukhot Dudal Dubori Bon Lyrics Navakanta Barua Old Assamese Lyrics\nAssamese Lyrics - AssameseLyrical.com: Mukhot Dudal Dubori Bon Lyrics By Dr. Birendra Nath Dutta


ৰবি শৰ্মাৰ ৰঘুপতি! আৰু কিমান বাকী?\nসকলো পৰ্যায়ৰ দৰ্শকক আকৰ্ষিত কৰিব পৰাকৈ নিৰ্মাণ কৰা হৈছে এইখন নতুন অসমীয়া ছবি\nUpdated: 15-Feb-20 @ 15:11\n২০২০ বৰ্ষত আলোড়ন তুলিবলৈ আহি আছে জনপ্ৰিয় অভিনেতা ৰবি শৰ্মাৰ কাহিনী,সংলাপ আৰু অভিনয়ৰে সমৃদ্ধ এখন নতুন অসমীয়া ছবি। নাম-ৰঘুপতি। ৰঘুপতিয়ে ইতিমধ্যেই অসমীয়া ছবিপ্ৰেমীসকলৰ মাজত চৰ্চা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে। বিভিন্ন মনোমোহা লোকেশ্বনত ৰঘুপতিৰ দৃশ্যগ্ৰহণ পূৰাদমে চলি আছে। তৃষ্ণা মোছন পিক্‌চাৰ্চে নিবেদন কৰা এই চিনেমাখনৰ চিত্ৰনাট্য আৰু পৰিচালনা নৱপ্ৰজন্মৰ প্ৰতিভাৱান চিত্ৰনাট্যকাৰ-পৰিচালক সুব্ৰত কাকতিৰ। গুৱাহাটী, গোলাঘাট, বঙাইগাঁও আদিৰ উপৰিও অসমৰ বাহিৰতো চিত্ৰগ্ৰহণ কৰা ৰঘুপতিৰ দৃশ্যগ্ৰহণ প্ৰদীপ দৈমাৰীৰ।\nৰঘুপতিৰ বিভিন্ন দায়িত্বত আছে-সহযোগী পৰিচালক হেমন্ত গগৈ, সহঃ পৰিচালক নিতু খনিকৰ, জ্যোতিষ্মান চেতিয়া,এৰিয়েল চিনেমাটোগ্ৰাফী (ড্ৰ’ণ) অৰ্ণৱ হাজৰিকা,মেক’আপ বিজেয়েতা পাটগিৰি,সাজ-পাৰ – জুৰি কলিতা, প্ৰযোজনা নিয়ন্ত্ৰক মনোজ মিশ্ৰ,মাৰ্কেটিং আৰু প্ৰমোচন শুভ্ৰজিৎ হাজৰিকাৰ। সংগীত প্ৰণয় দত্ত আৰু আৰশ্বদ মাছুদ ৰহমানৰ। সকলো পৰ্যায়ৰ দৰ্শকক আকৰ্ষিত কৰিব পৰাকৈ নিৰ্মাণ কৰা হ’ব ৰঘুপতি।\nছবিখনৰ বিভিন্ন চৰিত্ৰত আছে ৰবি শৰ্মা,অৰুণ নাথ,অৰুণ হাজৰিকা, প্ৰীতিকংকনা, সিদ্ধাৰ্থ শৰ্মা, মনজিৎ শৰ্মা, প্ৰিয়ম পল্লৱী, ৰাজ শৰ্মা, মলয়া গোস্বামীকে ধৰি বহু ন-পুৰণি শিল্পী । চলিত বৰ্ষৰ অক্টোবৰ মাহত ছবিখনে মুক্তি লাভ কৰাৰ সম্ভাৱনা। ৰঘুপতিৰ প্ৰযোজনা সৰোজ শৰ্মাৰ। লাহে লাহে অসমৰ ছবি উদ্যোগলৈ আশাৰ বতৰা নামি অহাৰ সময়ত ৰঘুপতিকো সকলোৱে আদৰি ল’ব বুলি আশাবাদী টীম ৰঘুপতি।\n15-Feb-20 @ 15:05\nAssamese Film Industry


১০ জনীয়া কিন্নৰ দলে ৰুজু কৰিলে গোচৰ! -\nHomeআঞ্চলিক১০ জনীয়া কিন্নৰ দলে ৰুজু কৰিলে গোচৰ!\n১০ জনীয়া কিন্নৰ দলে ৰুজু কৰিলে গোচৰ!\nBy Angkrita Gogoi\nশিৱসাগৰ : শিৱসাগৰ সদৰ আৰক্ষী থানাত আজি এটা কিন্নৰৰ ১০ জনীয়া দলে এক গোচৰ ৰুজু কৰে৷ নাজিৰাৰ মাইনা গগৈ নামৰ এগৰাকী কিন্নৰৰ বিৰোদ্ধে গোচৰ ৰুজু কিন্নৰৰ দলটোৰ৷ মাইনা গগৈ নামৰ কিন্নৰ গৰাকীয়ে মাহিলী ৩০ হাজাৰ টকা কমিছন দাবী কৰা বুলি অভিযোগ দলটোৰ৷\n৩০ হাজাৰ টকা নিদিলে মাইনা গগৈয়ে এচিড ঢালি দিয়াৰো ভাবুকি দিয়া বুলি দলটোৱে এজাহাৰত অভিযোগ উত্থাপন কৰিছে৷ ৩০ বছৰ ধৰি শিৱসাগৰত থকা কিন্নৰৰ গুৰু মীনা বৰ্মনক মাইনা গগৈয়ে দিছিল এই ভাবুকি৷\nমীনা বৰ্মন আৰু দহ গৰাকী কিন্নৰৰ এলেকা কাঢ়ি লোৱাৰ বাবে মাইনা গগৈয়ে ভাবুকি দিয়া বুলি এজাহাৰত উল্লেখ কৰিছে মীনা বৰ্মন আৰু কিন্নৰৰ দলটোৱে৷ উল্লেখ্য যে শেহতীয়াকৈ শিৱসাগৰত দুটা কিন্নৰৰ দলৰ মাজত সংঘাত তীব্ৰ হৈ পৰিছে৷\nPrevious articleজলমগ্ন ৰাজধানী চহৰ দিল্লী: বৰষুণে ডুবালে বিমান বন্দৰ\nNext articleযোগী আদিত্যনাথ ইন একশ্যন: মথুৰা-বৃন্দাবনত নিষিদ্ধ হ’ল মদ-মাংস\nঅপাৰেচন ‘লেণ্ড ৱ’ৰ্কাৰ’! একেদিনাই জিলাই জিলাই গ্ৰেপ্তাৰ ৪০০ৰো অধিক বাঘা বাঘা মাটিৰ দালাল\nবেজৰ নাকতেই খৰ! বশিষ্ঠ আৰক্ষীৰ বাসগৃহপৰা উৎখাত নাৰীদেহ ব্যৱসায় চক্ৰ, কেঁকো সাপো\nঢলপুৰৰ উচ্ছেদ! ভাঙিলে ৮০০ঘৰ, ৪ধৰ্মীয় উপাসনাগৃহ; উচ্ছেদ হোৱাসকল ক’লৈ গ’ল?


O Hol Axomor Pratham Akhor (অ হʼল অসমৰ প্ৰথম আখৰ) | Lyrics In Assamese | Bhupen Hazarika | Assamese Lyrics - AssameseLyrical.com\nO Hol Axomor Pratham Akhor (অ হʼল অসমৰ প্ৰথম আখৰ) | Lyrics In Assamese | Bhupen Hazarika\n10Xuriya Maat\nO Hol Axomor Pratham Akhor (অ হʼল অসমৰ প্ৰথম আখৰ) Lyrics In Assamese by Bhupen Hazarika, visit AssameseLyrical.com for more Assamese Lyrics\nSong: O Hol Axomor Pratham Akhor (অ হʼল অসমৰ প্ৰথম আখৰ)\nO Hol Axomor Pratham Akhor Lyrics\nO Hol Axomor Pratham Akhor Lyrics:---\nঅ হʼল অসমৰ প্ৰথম আখৰ\nঅসমৰ অকণি অসমতে ঘৰ।\nআ-ই বোলে আহ্ আহ্ মটৰ গাড়ী\nতোৰ পেটত উঠি মই যাওঁ নলবাৰী\nহ্ৰস্ব-ইয়ে ভাল পায় ইলীহি মাছ\nবিলাহী টেঙা খাই ঘূৰি ঘূৰি নাচ।\nদীৰ্ঘ-ঈ-ৰ দেখোন টিকনি দীঘল ডাঙৰ\nনেদেখা ঈশ্বৰৰ কʼত বা ঘৰ।\nহ্ৰস্ব-উ-ৱে বোলে উলখিনিৰ কি ৰং ভাই\nঅʼ মা অʼ মা ছুৱেটাৰ নাই।\nদীৰ্ঘ-ঊ-ক তেজপুৰলৈ মাতিছে ঊষাই\nচিত্ৰলেখী নাচি আছে লিচু খাই খাই\nঋ-ৰ কথা নকʼবা বৰ হাঁহি উঠে\nঋষিয়ে বা চাইকেলত উঠে নে নুঠে?\nএ-যায় নাজিৰালৈ এৰোপ্লেনত উঠি\nৰঙা নীলা বেলুনৰ কিমান ফূৰ্তি\nঐ নামৰ চৰায়ে ঐনিতম গায়\nৰৈ ৰৈ বান্দৰে গীটাৰ বজায়\nও থাকে ওৰাঙৰ ওচৰে ওচৰে\nওখ ওখ গছৰ পৰা ৰসগোল্লা সৰে।\nঔ-ৱে বোলে কণপিতৌ ভৰিত দুখ পালি\nঔটেঙাৰ বল খেলি লেঙেৰা হলি।।\nক-ই বোলে কণবাপু কম কল খাবি\nকল খাই বাকলিটো বাদুলিক দিবি\nখ-ই কয় খগেনটো ইমান খকুৱা\nখাই খাই খাই হʼব পেটুৱা।\nগ-হʼল গৰখীয়া গৰু চৰায়\nগধূলি গান গাই বগৰি চোবায়।\nঘ-ই কয় ঘৰটোত ঘড়ী এটা আছে\nপিছে, ভিতৰত এন্দুৰ এটাই বিহু নাচ নাচে।\nঙ-ই কয় ডাঙৰীয়া খংটো কমাওক\nবেঙৰ পোৱালিক বেঙেনা খুৱাওক।\nচ-ই বোলে চৰ খাই বাঘটো পলাল\nহাফপেণ্ট খুলি গৈ টিকাটো ওলাল।\nছ-ই কয় ছাগলীয়ে কি যে নাখায়\nছজনী ছোৱালীয়ে জিলাপী খুৱায়।\nজ-ই বোলে জয় আই অসম জয়\nঅসমৰ জয় হʼলে ভাৰতৰো জয়।\nঝ-ই বোলে ঝন্ ঝন্ তৰোৱাল এৰি\nঝক্ ঝক্ চলাওঁ সৰু ৰেল গাড়ী।\nঞ-ই কয় বৰ ভাল ওচমান মিঞা\nআমাকো তিয়ঁহৰ কলি এটা দিয়া।\nট-হʼল তগৰ ইমান ধুনীয়া\nকেৰ্কেটুৱাই তাতে উঠি পিন্ধিছে জাঙিয়া।\nঠ-ই বোলে জেঠীটোৰ ঠিকনাটো কি?\nঠিক্ ঠিক্ ঠিক্ বুলি কিয় মাতে সি।\nড-হেনো ডালিম গছ বতাহত হালে,\nপকি থকা ডালিম এটা ডালিমীয়ে খালে।\nঢ-পৰে ঢলি ঢলি মিছাকৈয়ে ভাই\nভণ্টিয়ে পানী ঢালে জোকাই জোকাই।\nণ-টোৰ বৰ ভেম, কাৰণ একো নাই\nৰণ কৰি কৰি সি সময় কটায়।\nত-যায় তলে তলে তলাতল ঘৰ।\nঅʼ তপন আহচোন লেমটো ধৰ।\nথ থ থৈ দে তোৰ বাহাদুৰি\nলুইতখন পাৰ হচোন সাঁতুৰি সাঁতুৰি।\nদ-ই বোলে দমৰাই অমৰা খায়\nদেৱেন দমৰাক আখৰ শিকায়।\nধ-ই বোলে ধনী মানুহ ধনৰ বলিয়া\nধাননিত কান্দিছে দুখীয়া কেঁচুৱা।\nন-ই কয় নয়না আহ্‌চোন বাৰু\nনাৰিকল লাডু দিওঁ আৰু দিওঁ খাৰু।\nপ-হʼল পগলা পিং পং খেলে\nপেঙত উঠি নাচি যায় বলটোৰ ফালে।\nফ-ই কয় ফণীমামা থিয়েটাৰ কৰ\nমানুহ একেজাতি চিৰাজৰ ঘৰ।\nব-ই ব্ৰজনাথ শৰ্মাই বোলে\nইংৰাজী খেদিছিল যাত্ৰাৰ বলে।\nভ-ই বোলে ভালকৈ গা ভূপেন মামা\nভাল গান নালাগে নকৰোঁ যে ক্ষমা।\nম-ই বোলে মুছলমান হিন্দুও একে\nগান্ধীয়ে কৈছিল বাৰে বাৰে তাকে।\nয-ই কয় যঁতৰত সূতা কাটি যাওঁক\nদুখীয়া মানুহেও চোলা এটা পাওঁক\nৰ-ই বোলে ৰঙা ৰং কিনিবা নো কোনে?\nমোনা ভৰাই আনিছোঁ কিনা মোনে মোনে।\nল-ই হʼল লাও আৰু বেঙেনা খা\nবছৰে বছৰে বাঢ়ি বাঢ়ি যা।\nৱ-ই হʼল শেৱালি ইমান ফুলিছে\nবুজিছোঁ পূজা আহিছে।\nশ-হʼল শাক আৰু পাচলিৰ বাৰী\nভণ্টিয়ে খন্তিৰে থাকে খুচৰি।\nষ-হʼল ষাঁড় গৰু খঙত বহি লʼলে\nআঁতৰাব নোৱাৰাঁ পুলিচ নহʼলে।\nস-ই কয় সৰু সৰু তিলাপিঠা ভাজোঁ\nওচৰতে ঘৰ এটা মিঠাইৰে সাজোঁ।\nহ-ই বোলে হয় হয়, নহয় নকওঁ\nআমাৰ ঘৰ হʼল হয়বৰ গাওঁ।\nক্ষ-ই বোলে লক্ষ্য তেজপুৰ মোৰ\nজ্যোতি বিষ্ণুৰ গীতে-মাতে ভৰপূৰ।\nড়-ই কʼলে গঁড়টোৱে বেঁকাকৈ চালে\nকাজিৰঙা নচলে গঁড় নহʼলে।\nঢ়-হʼল বাঢ়নী চোতাল সাৰোঁ\nজাবৰ সাৰি লৈ শেৱালি এৰোঁ।\nয়-ই কয় কি যে দাম এই সময়ৰ\nবৰ বেগে গুচি যায় সময়ৰ শৰ।\nৎ-হʼল হঠাৎ ৰৈ গʼল ৰেল\nলʼৰাহঁতে পাৰিছে পকা পকা বেল।\nং-থাকে কলঙৰ দলং তলত\nজুৰমনে জপংকৈ ধৰিলে জালত\nঃ অঃ অঃ নেকান্দিবি ৰঃ\nআকৰাৰ চকলেট খাই খাই লঃ\nঁ-চন্দ্ৰবিন্দুটো থাকে আকাশৰ গাত\nতৰাটো উমলিছে জোনৰ কোলাত।\n০-শূন্য হʼল ৰসগোল্লা গোল গোল ভাই\nশূন্যৰ দৰে বলী আৰু একো নাই।\n১- এক মানে মোৰ মা এজনী মা\nযাৰ দৰে ভাল মা আৰু নাই যা।\n২-দুই মানে মোৰ মাথোঁ দুখন ভৰি\nবাইদেৱে পিন্ধালে মোজা এযুবি।\n৩-তিনি মানে মই আৰু মা-দেউতা\nএই তিনিজনে মিলি পঢ়োঁ নেওতা।\n৪-চাৰি হʼল চাৰিটা দুষ্ট কুকুৰ\nচাৰিটাই নাচিছে বজাই নেপুৰ।\n৫-পাঁচ মানে ৰাজা, হিয়া, আৰা, টট, মা,\nপাঁচটা সন্দেশ পাঁচজনে খা।\n৬-ছয়ে কয় ছয়টা ভাটৌৱে নাচে\nমেকুৰীয়ে তাকে দেখি গীত গাইছে।\n৭-সাত মানে ৰামধেনুৰ সাতোটা ৰং\nসাজোটা শিয়ালৰ উঠিছে খং।\n৮-আঠ মানে আঠটা কুকুৰা পোৱালি\nমৰমতে সাবটিলে আজলী ছোৱালী।\n৯-ন মানে এক দুই তিনি চাৰি পাঁচ ছয় সাত আঠ আৰু নটা মাছ।\n১০-দহ মানে এক দুই তিনি চাৰি পাঁচ ছয় সাত আঠ ন দহখন বাছ।\nLalita Bhuyan February 25, 2020 at 7:05 PM\nগীতটো কত শুনিবলৈ পাম।\nAssamese Lyrics - AssameseLyrical.com: O Hol Axomor Pratham Akhor (অ হʼল অসমৰ প্ৰথম আখৰ) | Lyrics In Assamese | Bhupen Hazarika


‘মূল্যবোধ বনাম ভোগবাদ বিশেষ’ৰ সম্পাদকীয় টোকা - বৌদ্ধিক বিচাৰ\nচ’ৰাঘৰ / অতিথি সম্পাদকৰ চ’ৰা / ‘মূল্যবোধ বনাম ভোগবাদ বিশেষ’ৰ সম্পাদকীয় টোকা\nফেব্ৰুৱাৰী 27, 2018\tঅতিথি সম্পাদকৰ চ’ৰা, মূল্যবোধ বনাম ভোগবাদ বিশেষ মন্তব্য কৰক 438 দৰ্শন\nআমাৰ সাম্প্রতিক সমাজ জীৱনত সততে চৰ্চিত হোৱা এটা শব্দ হৈছে— অৱক্ষয়। দৈনন্দিন জীৱনৰ তুচ্ছ প্রাত্যহিকতা আৰু আত্মকেন্দ্রিকতাই আমাক এনেদৰে আৱৰি ৰাখিছে যে আমি কেওফালে সংঘটিত নেতিবাচক ক্রিয়া-কাণ্ডক দেখি থাকিও প্রতিবাদৰ ভাষা পাহৰিছোঁ বা ইচ্ছাকৃতভাবে মৌনতা অৱলম্বনেই শ্রেয় বুলি ভাবিছোঁ। ভাবিবলৈ বাধ্য হৈছোঁ। এনে পৰিস্থিতিত বিশেষকৈ ক্ষতিগ্রস্ত হৈছে আমাৰ উঠি অহা চাম। এইক্ষেত্রত আমাৰ কৰণীয় কি ?\nপূঁজিবাদী সমাজ ব্যৱস্থাই ভোগবাদৰ হাতোৰাৰে মানুহৰ মনস্তত্বক নিয়ন্ত্রণ কৰি জগাই তোলে অনিৰ্বাপিত ভোগৰ লালসা। আজিৰ শিশুৱে জন্ম হৈয়ে দেখে ভোগৰ এখন ৰমৰমীয়া পৃথিৱী। আকাশলংঘী আকাংক্ষাৰ দৌৰত শৈশৱ হেৰুওৱা সিহঁতৰ মনত অৱধাৰিতভাবে খোদিত কৰা হয় মানুহৰ পৰা যন্ত্র হোৱাৰ অমোঘ মন্ত্র। পৰিণতি ভয়াবহ, অথচ পৰিত্রাণৰ উপায় বিচৰাৰ অৱকাশেই বা ক’ত ? সকলোতে মাথোঁ আহৰণৰ আগ্রাসী আঁচনিৰ পয়োভৰ। নহ’লে যে যুগৰ লগত খাপ খাব নোৱাৰাৰ ভয়। ভয় প্রতিযোগিতাৰ দৌৰত পিছ পৰি ৰোৱাৰ। অন্তহীন এই প্রতিযোগিতাই ক’ৰ পৰা ক’লৈ নি আছে মানৱ জাতিক ? এই কথা হয়তো কালৰো অজ্ঞাত।\nসভ্যতাৰ পাতনিৰে পৰা মানুহে নিৰন্তৰ উত্তৰণৰ প্রয়াস কৰি আহিছে। সেয়াই প্রগতিৰো মূল। আজিৰ বিজ্ঞান আৰু প্রযুক্তিৰে প্রগতিৰ চৰম শিখৰত আৰোহণ কৰা মানুহৰ বাবে আবিস্কৃত হৈছে জীৱনৰো নিত্য নতুন সংজ্ঞা। সলনি হৈছে জীৱন শৈলী, জীৱন যাপনৰ মাপকাঠি। জীৱন ধাৰণৰ বাবে প্রয়োজনীয় তিনিটা মৌলিক প্রয়োজনৰ উপৰি আজিৰ মানুহে জীৱনকালত বিভিন্ন সময়ত বিভিন্ন প্রয়োজনৰ অভাৱ অনুভৱ কৰে। অন্তহীন এই অভাৱ হ’ব পাৰে বৈষয়িক বা মানসিক। ভোগ বিলাসৰ নিৰন্তৰ চাহিদা পূৰণৰ তাগিদাৰেই ঘূৰে আধুনিক মানুহৰ জীৱন ৰথৰ চকৰি। এটা পৰ্যায়লৈ বিশেষ অভাৱ পুৰণৰ জৰিয়তে বৈষয়িক ভোগৰ তাড়না নিবাৰণৰ চাবিকাঠি মানুহে আয়ত্ব কৰিবলৈ সক্ষম হয় যদিও মানসিক অসন্তুষ্টি বা ক্ষুধাৰ কবলত পতিত হৈ পুনৰ সৃষ্ট হয় অন্য এক অভাৱৰ। এনেকৈয়ে অনিয়ন্ত্রিত ভোগস্পৃহাত পতিত সংখ্যাগৰিষ্ঠ মানুহ নিজৰ অজ্ঞাতে সহজ চিকাৰ হয় ভোগবাদৰ।\nনেতিবাচক এই প্রৱণতাৰে ভোগবাদৰ সংস্কৃতিত স্বয়ং মানুহো গণ্য হয় পণ্যৰূপে। নিত্য নতুন ভোগ্য সামগ্রীৰ ৰংচঙীয়া বিজ্ঞাপনেৰে সহজেই আকৰ্ষিত হয় অগণন ক্রেতা। শ্রেণীবিভক্ত সমাজব্যৱস্থাত এচামে প্রচুৰ উপাৰ্জনলব্ধ ক্রয়ক্ষমতাৰে নিজৰ তুচ্ছাতিতুচ্ছ চাহিদা পুৰণৰ বাবেও উদগ্রীৱ হৈ ৰোৱাৰ বিপৰীতে ক্ষুধা আৰু দাৰিদ্র্য পীড়িত এচামে যাপন কৰিবলগা হৈছে জন্তুতকৈও নিকৃষ্ট জীৱন। সৌ সিদিনা অসমৰে কাৰ্বিআংলঙৰ বৈঠালাংচ’ত দাৰিদ্র্যপীড়িত পিতৃ-মাতৃয়ে ৰোগৰ চিকিৎসা আৰু ভোক নিবাৰণৰ অক্ষমতাৰ হেতু নিজৰ সন্তানক বিক্রী কৰিব লগা হৈছে কেৱল ১৫০০টকা দৰত। অথচ এইসময়ত সমগ্র উত্তৰ পূবৰে বাণিজ্যকেন্দ্র ৰূপে স্বীকৃত গুৱাহাটীত আয়োজিত হৈছে Advantage Assam শীৰ্ষক বিশ্ব-অৰ্থনৈতিক বিনিয়োগৰ বৃহৎ আঁচনিৰ ৰূপায়ণৰ প্রাৰম্ভিক কুচ কাৱাজ। কিন্তু এই আঁচনিৰ বিনিয়োগকল্পে বিশেষ আগতীয়া প্রস্তুতিৰ অবিহনেই আগবঢ়াই দিয়া অসম বা উত্তৰ পূবৰ ভূমিকা কেনে হ’ব ? আৰ্থিক দেনা পাওনাত কেনেদৰে, কিমান শতাংশ আয় বা লাভাংশ থলুৱাৰ স্বাৰ্থ অনুকূলে ব্যৱহৃত তথা সুৰক্ষিত হ’ব, সেয়া সময়েহে ক’ব।\nবিশ্বায়নৰ প্রেক্ষাপটত সমগ্র পৃথিৱীৰ পৰিসৰ সংকুচিত হৈছে এখন গাঁৱলৈ। ক্ষিপ্রতাৰে সলনি হৈছে মানুহৰ চিন্তাধাৰা, মূল্যবোধ, জীৱনৰ মান। মুক্ত বাণিজ্যৰ যুগত ব্যক্তিগত ৰুচি-অভিৰুচিও নিয়ন্ত্রিত হয় বিজ্ঞাপন আৰু ব্যৱসায়িক চাতুৰ্যৰে। এই চাতুৰ্য যেতিয়া কেৱল শোষণ আৰু বঞ্চনানিৰ্ভৰ হয়, তেন্তে ভোগবাদ বা Consumerismৰ প্রভাৱ হ’ব স্বাভাবিকতেই নেতিবাচক। ফলস্বৰূপে ই পৰিগণিত হয় সামাজিক ব্যাধি বা অৱক্ষয়ৰূপে। বিগত কিছু বছৰ ধৰি আমাৰ ৰাজ্যখনত এনে কৰ্মকাণ্ডৰ সংখ্যা বৃদ্ধি পাইছে গাণিতিক হাৰত। নেতিবাচক চিন্তা, অৰ্থহীন কাৰ্যকলাপেৰে আমি পৰ্যবসিত হৈছোঁ অকমৰ্ণ্য, মেৰুদণ্ডহীন জাতিলৈ। অৰ্থনৈতিক অনগ্রসৰতা, ভয়াবহ নিবনুৱা সমস্যা, বন্ধ সংস্কৃতি, মূল্যবৃদ্ধি, বান- গৰাখহনীয়া আদি বিভিন্ন সমস্যাৰে জৰ্জৰিত ৰাজ্য এখনত মাহৰ পাছত মাহ জুৰি পালিত হয় বিভিন্ন উৎসৱ-পাৰ্বণ। আৰ্থিক উপাৰ্জনৰ নিৰ্ভৰযোগ্য উৎস নথকা এচামৰ দ্রুতগতিত সলনি হোৱা লাইফষ্টাইল দেখিলে অনুভৱ নহয় যে, এই দেশ তৃতীয় বিশ্বৰ দৰিদ্ৰ দেশ।\nমানুহৰ ধনী হোৱাৰ বাসনা চিৰন্তন। ভিক্ষাৰীৰ পৰা কোটিপতিলৈ প্রায় সকলো মানুহে অধিকতকৈও অধিক সম্পদ আহৰণৰ সপোন দেখে। এই সপোনক কেন্দ্র কৰিয়েই আবৰ্তিত হয় ভোগবাদৰ ৰমৰমীয়া বজাৰখন। অবাধ ক’লাধন আৰু কৰফাকিৰ সুৰুঙাৰে প্রসাৰিত ভোগবাদৰ এই ৰম্যভূমিত মানুহৰ স্বপ্ন-বাস্তৱ, সুখ-দুখ ,আবেগ-অনুভূতি, আশা- আকাংক্ষা, প্রেম-ঘৃণা-যৌনতা আদিও Commodity। কোনে কাক ৰোধিব পাৰে ? Sky is the limit. আলাউদ্দিনৰ চাকিৰ দৰে এটা মাত্র ক্লিকত মুহূৰ্ততে সমগ্র বিশ্বৰ বাণিজ্য সম্ভাৰ চকুৰ আগত হাজিৰ হোৱাৰ সুযোগ আনি দিছে ই-মাকেটিং বা Online shoping-এ। অথচ সেই অনুপাতে আমাৰ দৰে বহিখোৱা জাতিৰ মানুহৰ মাজত গঢ় লৈ উঠা নাই কৰ্মসংস্কৃতি বা পৰিশ্রমৰ বিনিময়ত উপাৰ্জিত ধনৰ সদ প্রয়োগৰ মানসিকতা। ‘আয় চাই ব্যয়’, ‘আঁঠুৱা চাই ঠেং মেলা’ আদি প্ৰবচনবোৰৰ মৰ্ম আজিৰ ভোগবাদী অসমীয়া সমাজত অপ্রাসংগিক। কানি বৰবিহতকৈও মাৰাত্মক ‘শ্রমবিমুখিতা’ ক্রমাৎ পৰিণত হৈছে আসক্তিলৈ। এই আসক্তিকে ইন্ধন ৰূপে লৈ ন্যস্তস্বাৰ্থ জড়িত মহলৰ লগতে সাধাৰণ খাটিখোৱা শ্রেণীৰ মাজতো প্রসাৰিত হৈছে সহজে ধন ঘটাৰ মানসিক বিকাৰগ্রস্ততা ।\nচাকৰিমুখী শিক্ষা ব্যৱস্থাই আমাক শাৰীৰিক শ্রমৰ বাবে উদগনি নিদিয়ে। বিপৰীতে ৰাজ্যৰ উদ্যোগখণ্ডতো অচলাৱস্থা পৰিলক্ষিত হৈছে৷ প্রয়োজন অনুপাতে নিয়োগৰ অ-ব্যৱস্থা, বজাৰৰ দ্রব্যৰ দৰেই চাকৰিৰ কিনা-বেচা , খেতি-মাটি বিক্রী কৰি হ’লেও বহিঃৰাজ্যত সাধাৰণ শ্রমিক হিচাপে নিয়োগৰ সন্ধানত হোৱা গমন, ‘ব্রেইন ড্রেইন’ এইবোৰ আজি সাধাৰণ কথা হৈ পৰিছে। ক্ষুদ্র উদ্যোগ বা কুটিৰ শিল্প গঠনৰ বাবে আগ্ৰহীসকলৰ সন্মুখতো হেজাৰটা প্রত্যাহ্বান। মূৰকত আহি পৰে হতাশা। ক্রমবৰ্দ্ধমান হতাশাৰে সঞ্চাৰিত হয় নৈৰাশ্য। নবপ্রজন্মৰ মেধাবী, সৌভাগ্যবান এচামক বাদ দি বেছিভাগৰ সন্মুখত ভাহি উঠে ভৱিষ্যতৰ এখন অন্ধকাৰ পৃথিৱী।\nমানুহৰ ক্ষেত্রত আনতকৈ শ্রেয় হোৱাৰ প্রৱণতা সততে বিদ্যমান। ব্যতিক্রমী হোৱাৰ বাসনাৰে অত্যধিক ধন-সম্পদ অথবা ক্ষমতা কুক্ষিগত কৰাৰ মোহত মানুহে নিকৃষ্টতম পন্থা ল’বলৈও কুণ্ঠাবোধ নকৰে। পথৰ ভিক্ষাৰীৰো থাকে নৃপতি হোৱাৰ বাসনা। এনেকৈয়ে মানুহ নেতিবাচক ভোগবাদী মানসিকতাৰ চিকাৰ হয়, পতিত হয় প্রৱঞ্চনাৰ জালত। Who will beamillionaire ৰ ভাৰতীয় সংস্কৰণ ‘কৌন বনেগা কড়ৌৰপতি?’ নামৰ টেলিভিচন চেনেল যোগে প্রচাৰিত ভাগ্যপৰীক্ষাৰ খেলখনত কেৱল কেইটামান প্রশ্নৰ উত্তৰ দিয়েই যিদৰে নিৰ্ধাৰিত মূল্যৰ টকাৰ উপাৰ্জনেৰে লক্ষ লক্ষ ভাৰতীয়ক কোটিপতি হোৱাৰ অলীক সপোন দেখুওৱা হয়, তেনেদৰে হেজাৰ বিজাৰ ভণ্ড প্রতাৰকে ঠগ-প্রৱঞ্চনাৰে মানুহক বিভ্রান্ত কৰি আহিছে ধনী হোৱাৰ সহজ প্রলোভনেৰে। প্রতাৰণাৰ এই জালখনত যে কেৱল অশিক্ষিত, অৰ্ধশিক্ষিত সাধাৰণ নিম্নবিত্ত বা মধ্যবিত্ত শ্রেণীৰ লোকহে পৰে তেনে নহয়, বৰঞ্চ শিক্ষিত, উচ্চশিক্ষিত বহু সম্ভ্রান্ত, উচ্চাকাংক্ষী লোকো এই দৌৰাত্ম্যৰ সহজ চিকাৰ হয়। আমাৰ অসম আৰু পশ্চিমবংগ জোকাৰি যোৱাকৈ ফাদিল হোৱা সৌ সিদিনাৰ সাৰদা চিটফাণ্ড কেলেংকাৰী এনে এক উদাহৰণহে।\n‘দ্য টাইমছ’ আলোচনীৰ এটা সাক্ষাৎকাৰত বিল গেইটছক সোধা হৈছিল, এজন মানুহ ধনী হোৱাৰ আৰু ৰাষ্ট্রক সহায় কৰিব পৰা সক্ষমতাৰ বাবে কেনে বিশেষ গুণৰ প্রয়োজন? উত্তৰত গেইটছে কৈছিল, High levels of personal probity of commercial arrangements , but “high levels of personal probity and honest dealing’ are essential for efficient and effective markets.’’ বিল গেইটছে প্রথম গুৰুত্ব আৰোপ বিষয়টোৱেই হৈছে ব্যক্তিগত চাৰিত্রিক সততা অথবা স্বচ্ছতা। কিন্তু দুখৰ বিষয় যে, easy money culture ৰ বোকাত লেটি লোৱা আমাৰ ক্ষেত্রত মূল্যবোধৰ অৱক্ষয়েই প্রথম চৰ্ত হৈ পৰে।\nসকলোতে অন্যায়, অনিয়ম আৰু সুবিধাবাদৰ আগ্রাসন। সাহিত্যক্ষেত্রৰ দৰে সমাজ জীৱনক প্রতিনিধিত্ব কৰা সন্মানীয় ক্ষেত্রলৈও ক্রমে বিয়পিছে ভোগবাদ। আচৰিত ধৰণে সুবিধাবাদৰ নীতিৰে নিয়ন্ত্রিত ৰাজনৈতিক ক্ষেত্রৰ দৰেই কদৰ্যময় হৈ পৰিছে জনসাধাৰণে সন্মানৰ চকুৰে চোৱা বৌদ্ধিক জগতখনো। তুংগত উঠিছে গণ্য-মাণ্য সাহিত্য সাধকে সাহিত্য ক্ষেত্রলৈ আগবঢ়োৱা অৰিহণাৰ বাবে স্বীকৃতি জ্ঞাপক বঁটা প্রদানক লৈ হোৱা অনিয়মৰ বাক-বিতণ্ডা। এনে অৱস্থাত সমাজ জীৱনৰ গুৰিবঠা ধৰিব কোনে? কাণ্ডাৰীৰ ভূমিকাত অৱতীৰ্ণ হ’ব কোন? দেশৰ মুষ্টিমেয় এচাম ধনীক শ্রেণীক প্রতিনিধিত্ব কৰা বহুজাতিক কম্পেনীৰ মালিকৰ পত্নীয়ে ব্যৱহাৰ কৰা বিলাসী সামগ্রী, অত্যাধুনিক পোচাক, গহনা, মোবাইল ফোন, সন্তানে মাহে মাহে সলোৱা অত্যাধুনিক বিলাসী গাড়ীৰ নাম আৰু দামৰ তালিকা নেটত উপলব্ধ হোৱাৰ এই সময়ত নৈৰাজ্য, নৈৰাশ্যৰে অৱক্ষয়ৰ গৰাহত পতিত গৰিষ্ঠ সংখ্যক জনতাক কোনে দিব সুখী হোৱাৰ প্রকৃত পথৰ সন্ধান ? বিপথগামী তৰুণক ফিৰাই আনি কোনে নেতৃত্ব দিব জীৱনৰ নতুন সম্ভাৱনাৰ ?\nভয়াবহ এই যুগসন্ধি। তথাপি আমি ভাবো, অৰ্থনৈতিক তথা আত্মিক সমৃদ্ধিৰ হেতু স্বনিয়ন্ত্রণেই হওক প্রগতিৰ সঁচাৰ কাঠি। ইতিবাচক প্রৱণতাৰে, সুস্থ প্রতিযোগিতামূলক মানসিকতাৰে মানুহে বিচাৰক উত্তৰণৰ প্রকৃত সোপান। ‘বৌদ্ধিক বিচাৰ’ৰ ফেব্রুৱাৰি’ ২০১৮ সংখ্যাৰ অতিথি সম্পাদকৰ দায়িত্ব বহন কৰি পোনতে এটা ‘বিষয়’ নিৰ্ধাৰণৰ কথা আহি পৰাত ভোগবাদজনিত অৱক্ষয়ৰ প্রসংগই মনলৈ আহিল। এই সংখ্যাটো যিসকলৰ বহুমূলীয়া লেখাৰে সমৃদ্ধ কৰিলে, সেই সকলোলৈ আন্তৰিক কৃতজ্ঞতাৰে ধন্যবাদ জ্ঞাপন কৰিছোঁ। এইখিনি সুযোগ প্রদানৰ বাবে কৃতজ্ঞ হৈ ৰ’ম ‘বৌদ্ধিক বিচাৰ’ৰ কৰ্তৃপক্ষৰ ওচৰত। কিছু অধিক পৰিকল্পনা আছিল যদিও মূৰকত সেয়া সম্ভৱ নহ’ল বাবে কিছু ব্যথিত হ’লেও সামগ্রিকভাবে এটা ‘ভাল সংখ্যা’ বুলি যদি পাঠকে আদৰি লয় , সেয়াই হ’ব প্রাপ্তি। ধন্যবাদেৰে।\nটেগঅতিথি সম্পাদক ভোগবাদ মূল্যবোধ\nপূৰ্বৱৰ্তী লেখা যৌন কৰ্ম আৰু যৌন কৰ্মী : কিছু প্ৰাৰম্ভিক কথা৷৷ জিতেন বেজবৰুৱা৷৷\nপৰৱৰ্তী লেখা ইণ্ডিয়ান ৰিয়েলিটি শ্ব’ৰ অন্ধকাৰ দিশ ৷৷ ধ্ৰুৱজ্যোতি ধনন্তৰি৷৷\nডিচেম্বৰ 1, 2016\t13,943


এনিশাৰ মূল্য কিমান? ৰাজধানী দিল্লীত পুনৰ নিৰ্যাতিত উত্তৰ-পূৰ্বৰ যুৱতী -\nHomeৰাষ্ট্ৰীয়এনিশাৰ মূল্য কিমান? ৰাজধানী দিল্লীত পুনৰ নিৰ্যাতিত উত্তৰ-পূৰ্বৰ যুৱতী\nএনিশাৰ মূল্য কিমান? ৰাজধানী দিল্লীত পুনৰ নিৰ্যাতিত উত্তৰ-পূৰ্বৰ যুৱতী\nনতুন দিল্লীঃ মঙলবাৰে নিশা ৰাজধানী দিল্লীত সংঘটিত হয় এক জঘন্য ঘটনা৷ উত্তৰ-পূবৰ যুৱতীক কেইজনমান পাষণ্ডই চলোৱা শাৰীৰিক আক্ৰমণ তথা বৰ্ণবৈষম্যৰ ঘটনাই পুনৰ জোকাৰি গৈছে সমগ্ৰ দেশ। দিল্লীৰ ‘হজ কাচ ভিলেইজ’ৰ এখন বাৰ-ৰেষ্টুৰাৰ সন্মুখত সংঘটিত হৈছিল ঘটনাটো৷ উত্তৰ-পূৰ্বৰ যুৱতীক আক্ৰমণৰ এটা ভিডিঅ’ ছ’চিয়েল মিডিয়াত ভাইৰেল হোৱাৰ পাছত ঘটনাটো পোহৰলৈ আহিছিল। দাৰ্জিলিঙৰ ৩গৰাকী যুৱতীক অশ্লীল মন্তব্য কৰিছিল এটা যুৱকৰ দলে৷\nভুক্তভোগীসকলে ভিডিঅ’টোত অভিযোগ কৰিছিল যে এদল পুৰুষে উত্তৰ-পূবৰ যুৱতীকেইগৰাকীক এটা নিশাৰ বাবে তেওঁলোকৰ মূল্য কিমান সুধিছিল। উল্লেখ্য যে, যুৱতীকেইগৰাকী কৰ্মস্থলীৰপৰা ওলাই বন্ধুবৰ্গৰ সৈতে বাৰত গৈ ওলায় অহাৰ সময়ত এই ঘটনা সংঘটিত হৈছিল৷\nআনহাতে ভিডিঅ’টোত আৰক্ষীৰ বিৰুদ্ধেও গুৰুত্বৰ অভিযোগ উত্থাপন হৈছে৷ ভিডিঅ’টোত আৰক্ষীক যুৱতীসকলে সহায় বিচাৰিবলৈ যাওঁতে তেওঁলোক বাৰত নৃত্য পৰিৱেশন কৰে নেকি বুলি কটাক্ষ কৰিছিল৷ এই সমগ্ৰ ঘটনাৰ পাছতেই এই ঘটনা সন্দৰ্ভত গোচৰ ৰুজু কৰিছে৷ আই পি চি 609 U/S ধাৰাত DCP SOUTH WEST দিল্লী আৰক্ষীত ৰুজু কৰা হৈছে গোচৰ৷ ডাৰ্জিলিঙৰ ৩ গৰাকী যুৱতীৰ লগত সংঘটিত হৈছিল নিৰ্যাটনৰ ঘটনাটো৷\nPrevious articleৰাজ্যত পুনৰ বৃদ্ধি কৰ’না আক্ৰান্তৰ হাৰ : বিগত ২৪ ঘণ্টাত ৰাজ্যত মৃত্যু ২৫ জনৰ\nNext articleপঞ্চায়ত আৰু গ্ৰামোন্নয়ন বিভাগক সংস্কাৰমুখী কৰাৰ পণ অসম চৰকাৰৰ\nবিয়া বিয়া বলীউড…শহুৰৰ ঘৰলৈ যাৱলৈ সাজু ভাট কন্যা\nচক্ৰবেহুত সমীৰ ৱাংখেৰে! এইবাৰ পুনে আৰক্ষীৰ জালত আৰিয়ান কাণ্ডৰ সাক্ষী কে পি গোছাৱী\nবন্ধ কুঠৰীত ‘বন্ধুত্ব’ৰ জয়গান, একেলগে থকাৰ ভীষ্ম প্ৰতিজ্ঞা আৰিয়ান সতীৰ্থৰ