গোগামুখ - অসমৰ নগৰ-মহানগৰ Info. About. What's This?\n★ গোগামুখ - অসমৰ নগৰ-মহানগৰ ..\nগোগামুখ ধেমাজি জিলাৰ এখন অন্যতম চহৰ। এটা চাৰিআলিক কেন্দ্ৰ কৰি গঢ়ি উঠা এই চহৰ খন বৰ্তমান ধেমাজি জিলাৰ শিক্ষা, বাণিজ্য আৰু অৰ্থনৈতিক ক্ষেত্ৰত অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ হৈ উঠিছে। ইয়াৰ মিচিং লোকৰ ঘন জনবসতি আছে। মিচিং সকলৰ স্বায়ত্ব শাসন পৰিসদৰ মুখ্য কাৰ্য্যালয় ইয়াতে অৱস্থিত। বৰ্তমানে এই সৰু নগৰ সৰু-সুৰা বাণিজ্য কেন্দ্ৰলৈ পৰিগনিত হৈছে। ইয়াতে এখন গৰুৰ বিক্ৰীৰ বৃহত বজাৰ আছে। গোগামুখ, ধেমাজী জিলাৰ অন্তৰ্গত চাৰিটা ৰাজহ চক্ৰৰ ভিতৰত এটা অন্যতম ৰাজহ চক্ৰ।\n1. ভোগোলিক বিৱৰণ\nগোগামুখ চাৰিআলিৰ পৰা চাৰিটা পথ ক্ৰমে উত্তৰ লখিমপুৰ, ধেমাজি, ঢকুৱাখনা আৰু গেৰুকামুখ লৈ প্ৰসাৰিত। ইয়াৰ উত্তৰে আছে অৰুণাচল প্ৰদেশ, পূবে ধেমাজি নগৰ, দক্ষিনে ঢকুৱাখনা আৰু পশ্চিমে লখিমপুৰ জিলা\nহিমালয় পৰ্বতৰাশিৰ গাতে লাগি থকা এই অঞ্চলৰ জলবায়ু তুলনামুলক ভাৱে চেঁচা আৰু সেমেকা। গড় উষ্ণতা শীতকালত ৫º ৰ পৰা ২০º ছেলছিয়াছ আৰু গ্ৰীষ্মকালত ১৮º ৰ পৰা ৩৬º ছেলছিয়াছলৈকে পৰিৱৰ্তিত হয়। আগষ্ট আৰু জানুৱাৰী মাহেই এইখন জিলাৰ ক্ৰমে আটাইতকৈ গৰম আৰু চেঁচা মাহ। বাৰ্ষিক গড় বৰষুণৰ পৰিমাণ ২০০ ছে.মি.ৰ পৰা ২৫০ ছে.মি.। ৬০% ৰ পৰা কেতিয়াও তললৈ ননমা এই অঞ্চলৰ জলবায়ুৰ আৰ্দ্ৰতা সদায়ে উচ্চ।অসমৰ অন্যান্য এলেকাত দেখা দিয়া বালি –ধুমুহা এই অঞ্চলত নাই ৷\nআৰক ষ অধ ক ষক : মইন ল ইছল ম মণ ডল, আই. প এছ. আৰক ষ থ ন ধ ম জ থ ন গ গ ম খ থ ন গ ৰ ক ম খ থ ন চ ল পথ ৰ থ ন চ ম ন চ পৰ থ ন চ ঙ জ ন থ ন জ ন ই\nএ ই সত ৰ প ৰত ষ ঠ কৰ ছ ল বৰদ ব ম ব লম খ স ৰক ষ ত পক ষ উদ য ন: ঘ ল মৰ গ গ ম খ স য গ পথৰ ক ষৰ ঢক ৱ খন মহক ম আৰ ধ ম জ জ ল ৰ স ম ন তৱৰ ত বৰদ ব ম ন মৰ\nমহক ম ৰ অন তৰ গত ইয ৰ উত তৰ আছ অৰ ণ চল প ৰদ শ, প ব ধ ম জ জ ল দক ষ ণ গ গ ম খ আৰ পশ চ ম ব ৰহ মপ ত ৰ নদ ঘ ল মৰ এখন সমতল ঠ ই সৰ বম ঠ বৰ গ ক ম\nশক ৰ আছ ব ল ব শ ব স কৰ হয লখ মপ ৰ জ ল ৰ নক ড আৰ ধ ম জ জ ল ৰ গ গ ম খ সম পতম ৰ লৱ ষ ট চন আৰ লখ মপ ৰৰ ল ল ব ৰ ব ম নবন দৰ হ ছ সম পতম ব ম ন\nমহ ব দ য লয ক মপ ৰ মহ ব দ য লয ক শৱ চন দ ৰ দ স ব ণ জ য মহ ব দ য লয গ গ ম খ মহ ব দ য লয গ ৰ শ বৰ মহ ব দ য লয গ হ ট ব ণ জ য মহ ব দ য লয চন দ ৰ কমল\nস ব য ত বশ স ত অঞ চল - দ শ ভ ৰত ৰ জ য অসম পৰ ষদ গঠন ম খ য ক ৰ য লয গ গ ম খ ধ ম জ জ ল চৰক ৰ - প ৰক ৰ স ব য ত বশ স ত পৰ ষদ - পৰ ষদ ম চ স ব য ত বশ স ত\nগমখ, গোগামুখ, অসমৰ নগৰ-মহানগৰ. গোগামুখ,\nগমখ অসমৰ নগৰ-মহানগৰ. গোগামুখ গোগামুখ\nপদবি নিয়ে নাজেহাল, সোশ্যাল TheWall.\nঅসমের গোগামুখ শহরের বাসিন্দা প্রিয়াঙ্কা এগ্রিকালচারাল একোনমিক্স অ্যান্ড ফার্ম ম্যানেজমেন্ট নিয়ে স্নাতকোত্তর ডিগ্রি লাভ করেছেন। কিন্তু তিনি ন্যাশনাল. Search Results ভারতের প্রধানমন্ত্রী. Pin Code: GOGAMUKH, LAKHIMPUR, ASSAM, India, PINCode Search, Post Office Details, All India Post Office Data. Pin Code: GOGAMUKH, LAKHIMPUR, ASSAM, India.in. সমের গোগামুখ শহরের বাসিন্দা প্রিয়াঙ্কা সুতিয়া সম্প্রতি সামাজিক মাধ্যমে একটি অভিজ্ঞতা তুলে ধরেছেন। সেখানে তিনি জানিয়েছেন কেন্দ্রীয় সরকারের সংস্থা ন্যাশনাল. কামৰূপ মহানগৰ জিলাত কটকটীয়া ভাৱে. অসম জাতীয়তাবাদী যুৱ ছাত্ৰ পৰিষদ। গোগামুখ আঞ্চলিক সমিতি.00. Add review.\nGogamukh, Dhemaji গোগামুখ: পথাৰ আমাৰ, বজাৰ.\nপুলিশ জানায়, গোগামুখ ঢকুয়াখানা পথের পামুয়ায় একটি গাড়ি নিয়ন্ত্রণ হারিয়ে বাইকে ধাক্কা মেরে রাস্তার পাশে ছিটকে পড়ে। ঘটনাস্থলে মারা যান মিসিং স্বশাসিত পরিষদের. Gogamukh, Dhemaji গোগামুখ: গোগামখৰ. ইন্সতিতুৎ অসি লিংখৎনবা অসাম সরকারনা অসামগী ধেমাজি জিলাদা, গোগামুখ র্সকলগী দিরপাই চাপোরিদা লম একর ৫৮৫ পীরে। মফম অসি রাজ্যগী কোনুং দিসপুরদগী কিলোমিতর ৪৩০,. পদবির সঙ্গে অপশব্দ চুতিয়ার মিল. এন এইচ পি চিৰ গেৰুকামুখস্থিত কার্যালয়ৰ মুখ্য প্রৱেশদ্বাৰৰ সন্মুখত ধেমাজি জিলা ছাত্র সন্থা আৰু গোগামুখ আঞ্চলিক ছাত্র সন্থাই আজি উত্তাল প্রতিবাদ সাব্যস্ত. Humanity shamed again: Another horrific rape,murder incident ofa9. ক্ৰ. নং. ৰেচমশিল্প প্ৰযুক্তি তথ্য কেন্দ্ৰ নামৰ লগতে প্ৰতিষ্ঠাৰ বৰ্ষ, জিলাৰ নাম সংমণ্ডল, নিয়ন্ত্ৰিত হয়. ১, প্ৰযুক্তিগত তথ্য কেন্দ্ৰ, গোগামুখ, ধেমাজি ২০১৩, ধেমাজি, এ.ডি.এছ.\n300 News release from YouTube Channel Abotani ideas Pinterest.\n১৩ নবেম্বৰত সংঘটিত এই ঘটনাৰ লগত জড়িত পাঁচজন যুৱকক ধেমাজিৰ গোগামুখ আৰক্ষীয়ে গ্ৰেপ্তাৰ কৰিছে৷. Gogamukh Railway Station News Railway Enquiry India Rail Info. ২০০০ মেগাৱাট শক্তি সম্পন্ন নামনি সোৱণশিৰিি জলবিদ্যুৎ প্ৰকল্পৰ নিৰ্মাণ সম্পূৰ্ণৰূপে বন্ধৰ দাবী জনাইছে গোগামুখ আঞ্চলিক ছাত্ৰ সন্হাই ৷ আজি কাকতলৈ প্ৰেৰণ কৰা.\nনামনি সোৱণশিৰি জলবিদ্যুৎ প্ৰকল্প.\nYet another spine chilling incident ofaminor girls rape and murder has been reported in Gogamukh on Tuesday. A nine year old girl, who was allegedly. নদীবান্ধক কেন্দ্র কৰি উত্তাল. দুটি বড় ধরণের উন্নয়ন প্রকল্পের শিলান্যাসও রয়েছে প্রধানমন্ত্রীর কর্মসূচিরমধ্যে। এর একটি হল গুয়াহাটিতে এইমস্ এর এবং গোগামুখ এ আইএআরআই এর ভিত্তিপ্রস্তরস্থাপন।. দুর্ঘটনায় মৃত ৪ Anandabazar. Mising Video ।। Ali Aye Ligang Dance ।। লিগাং নৃত্য ।। গোগামুখ।। Mising community Ali Aye Ligang Celebration in Gogamukh. A popular Mising Song by Baba Darik. Channel, Popular, Songs, News, ChannelPopularSongsNewsVideosYoutubePopular PinsSong BooksYoutubers. The Inside Story Headline 8. নিউজ ডেস্ক ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টি, অসম প্ৰদেশৰ গোগামুখ মণ্ডল সমিতিৰ আজি বিশেষ সাংগঠনিক সভাত উপস্থিত থাকি ৰনজিৎ কুমাৰ দাসে কাৰ্যকৰ্তা সতীৰ্থ সকলৰ সৈতে দলৰ. লাইকা বনগাঁৱত অপৰিৱৰ্তিত বান. বিগত তিনি চাৰিদিনত গোগামুখ অঞ্চলত বহু সংখ্যক লোক আক্ৰান্ত হোৱাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি গণসংক্ৰমণ যাতে অধিক বিয়পিব নোৱাৰে তাৰ বাবে প্ৰশাসনে কঠোৰ ৰূপত সম্পূৰ্ণ.\nৰেচমশিল্প প্ৰযুক্তি কেন্দ্ৰ ৰেচম.\nনদীবান্ধ হবলৈ নিদিওঁ, বিশেষজ্ঞ সমিতিৰ পৰামর্শ মানি চলক, নামনিবাসীৰ নিৰাপত্তা নিশ্চিত কৰক আদি ধবনিৰে প্রতিবাদ সাব্যস্ত কৰে৷ প্রতিবাদকাৰীসকলে গোগামুখ মহৰী. Gogamukh, Dhemaji গোগামুখ: আজিৰে পৰা. চান্দা তুলিছিল বহাগী বিদায়ৰ বাবে কিন্তু সেই চান্দাৰে আছুৱে চিকিৎসালয়ত প্ৰদান কৰিলে অক্সিজেন চিলিণ্ডাৰ. গোগামুখ আঞ্চলিক ছাত্ৰ সন্থাৰ মুখ্য কাৰ্যালয়টি. গোগামুখ Archives TIME8. গোগামুখ চহৰৰ দীৰ্ঘদিনীয়া সমস্যা এটা সমাধানৰ দিশে অসম চৰকাৰৰ গড়কপ্তানি বিভাগৰ দ্বাৰা আৱন্তিত পূজিৰ দ্বাৰা গোগামুখ চহৰৰ ড্ৰেইন নিৰ্মাণৰ কাম আজি শুভাৰম্ভ কৰে.\nSarbananda Sonowal and Himanta Biswa Sarma attended in BJP.\nযোৱা ২৬ মে, ২০১৭ তাৰিখে প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীদেৱে অসমৰ গোগামুখত ইয়াৰ আধাৰশিলা স্থাপন কৰাৰ লগে লগে অসমত দ্বিতীয় সেউজ বিপ্লৱৰ বীজ ৰোপণ হল বুলিব পাৰি। ভাৰতীয়. পদবি নিয়ে নাজেহাল, সোশ্যাল Dailyhunt. এই উদ্যানলৈ অহা যোৱা কৰিব পৰাকৈ যাতায়াতৰ ব্যৱস্থাও সুচল। সমীপৰ বিমানবন্দৰ হল লখিমপুৰ. সমীপৰ ৰেলৱে ষ্টেচন গোগামুখ. পথসেৱা বাছ আৰু টেক্সিৰ নিয়মীয়া সেৱা. গোগামুখ মহাবিদ্যালয়, ধেমাজি. কভিড 19ৰ গণসংক্ৰমণৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি গোগামুখ আছু আৰু বিহু উদযাপন সমিতিৰ উদ্যোগত অনুষ্ঠিত হবলগীয়া বহাগী উৎসৱ অনুষ্ঠান বাতিল ৷ বিহু উদযাপনৰ বাবে সংগৃহীত.\nধেমাজিত আদিবাসী ছাত্ৰ নেতাৰ জঘন্য.\nNewer. বৰ্তমান সাধাৰণ কৃষৰ বিৰুদ্ধে কেন্দ্ৰত গ্ৰহণ কৰা কৃষি আচনিখনৰ বিৰুদ্ধে ধেমাজি জিলাৰ গোগামুখ নগৰৰ মাজমজীয়াত গোগামুখ আঞ্চলিক ছাত্ৰ সন্থাৰ উদ্যোগত আজি. ঘিলামৰা গোগামুখ ৰাজ্যিক Asomiya Pratidin. এনে কলংকিত অধ্যায় নিৰূপণ কৰিবলৈ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা ধেমাজিলৈ অহাতোক আমি ধিক্কাৰ জনাইছো। অসম খবৰ গুৱাহাটী সৰ্বানন্দ সোণোৱাল হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা গোগামুখ. Gogamukh, Dhemaji গোগামুখ: বৰদলনিত SOP. গোগামুখ মহাবিদ্যালয়, ধেমাজি নিযুক্তি ২০২০গোগামুখ মহাবিদ্যালয় কতৃপক্ষই সহকাৰী অধ্যাপক পদৰ বাবে ইচ্ছুক প্ৰাৰ্থীৰ পৰা আবেদন বিছাৰিছে।পদৰ নাম সহকাৰী. লৌউ শিংউ মন্ত্রালয় এগ্রিকলচর.\nGogamukh, Dhemaji গোগামুখ: উত্তৰ.\nবিহু অনুষ্ঠানৰ বাবে তোলা চান্দাৰে. AJYCP Office Gogamukh Anchalik, No.2 Mainapara Miri, Assam. গোগামুখ Gogamukh होम पेज Facebook.\nগোগামুখত আছুৰ অক্সিজেন চিলিণ্ডাৰ.\nভাৰতীয় কৃষি অনুসন্ধান প্ৰতিষ্ঠান. Ishan News গোগামুখ AJYCP ৰ ষষ্ঠ বাৰ্ষিক. Gogamukh, Dhemaji গোগামুখ: AJYCP গোগামুখ.


আপৰ সৈতে মিত্ৰতা! কি সিদ্ধান্ত হ’ল কংগ্ৰেছৰ তিনিদিনীয়া চিন্তন শিবিৰত? Prag News : Best Assamese News Channel, Latest Assam News Live Today , North East Breaking News\nআপৰ সৈতে মিত্ৰতা! কি সিদ্ধান্ত হ’ল কংগ্ৰেছৰ তিনিদিনীয়া চিন্তন শিবিৰত?\nMay 17, 2022 | digital desk\nডিজিটেল ডেস্ক : ৰাজস্থানৰ উদয়পুৰ কংগ্ৰেছে আয়োজন কৰা তিনিদিনীয়া চিন্তন বৈঠকক লৈ অব্যাহত আছে চৰ্চা। তিনিদিনীয়া এই চিন্তন শিবিৰত আলোচনা হোৱা বিভিন্ন বিষয় সন্দৰ্ভত কংগ্ৰেছে এতিয়া চিন্তা-চৰ্চা অব্যাহত ৰাখিছে। এইসমূহ কাৰ্য ৰূপায়ন কৰাটো কংগ্ৰেছৰ বাবে এক নতুন প্ৰত্যাহ্বান হিচাপেই গণ্য কৰা হৈছে। মন কৰিবলগীয়া কথাটো হৈছে যে, এই চিন্তন শিবিৰত কংগ্ৰেছে এটা বিশেষ বিষয় লৈ আলোচনা কৰিছিল। আন ভালেমান গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয়ৰ লগতে তেওঁলোকে আলোচনা কৰা এই বিষয়টো আছিল আপ সম্পৰ্কীয়। আম আদমী পাৰ্টীৰ ভূমিকাক লৈ চৰ্চা হৈছিল কংগ্ৰেছৰ বৈঠকত।\nবিভিন্নজন কংগ্ৰেছ নেতাই আপে সৃষ্টি কৰা প্ৰত্যাহ্বানৰ বিষয়টো উত্থাপন কৰি দলটোৰ সৈতে মিত্ৰতাৰ প্ৰস্তাৱ উত্থাপন কৰিছিল। কিন্তু এই আলোচনাৰ পাছত সৰ্বসন্মতভাৱে এই সিদ্ধান্ত উপনীত হয় যে আম আদমী পাৰ্টী হৈছে বিজেপিৰ বি টীম। আৰু এই দলটোৱে সকলো ঠাইতে বিজেপিক সহায় কৰাৰ বাবে আৰু কংগ্ৰেছৰ লোকচান কৰা কামেই কৰি আছে।\nকংগ্ৰেছৰ নেতৃবৰ্গই এই সন্দৰ্ভত বিস্তৃতভাৱে আলোচনা কৰে আৰু আপৰ সৈতে মিত্ৰতা সম্পৰ্কীয় বিষয়ত নেতিবাচক সিদ্ধান্তত উপনীত হয়। আপে বিজেপিৰ লাভ হোৱাকৈ আৰু কংগ্ৰেছৰ ক্ষতি হোৱাকৈ সকলো ঠাইতে নিৰ্বাচনী প্ৰাৰ্থী প্ৰক্ষেপ কৰা বুলিও অভিযোগ কৰে কংগ্ৰেছ নেতৃবৰ্গই।\nকাশ্মীৰৰ পৰা ৩৭০ অনুচ্ছেদ প্ৰত্যাহাৰৰ দৰে বিষয় সন্দৰ্ভত আপে গ্ৰহণ কৰা স্থিতিয়ে কংগ্ৰেছৰে ক্ষতিসাধন কৰা বুলি উল্লেখ কৰে কংগ্ৰেছ নেতৃবৰ্গই। কংগ্ৰেছৰ ক্ষতিসাধনৰ বাবে সদা উন্মুখ দলটোৰ সৈতে কোনো কাৰণতে মিত্ৰতা সম্ভৱ নহয় বুলি চিন্ত বৈঠকত সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰা হয়। সংবাদ মাধ্যমত প্ৰকাশ পোৱা অনুসৰি পশ্চিমবংগৰ মুখ্যমন্ত্ৰী তথা টিএমচিৰ মুৰব্বী মমতা বেনাৰ্জীয়েও ভালেমান ৰাজ্যত কংগ্ৰেছৰ ক্ষতিসাধন কৰাৰ বাবে প্ৰাৰ্থী প্ৰক্ষেপ কৰা বুলি চৰ্চা চলে বৈঠকত।


মনৰ কথাঃ হোমেন বৰগোহাঞি আৰু এখন বিতৰ্কিত গ্ৰন্থ "বন্দিত ভূপেনদা নিন্দিত ভূপেন হাজৰিকা" :: লোকনাথ গোস্বামী - অসমীয়াৰ সুখ-দুখ\nHome LOKNATH GOSWAMI MONOR KATHA MONOR-KATHA RECENT মনৰ কথা মনৰ-কথা লোকনাথ গোস্বামী মনৰ কথাঃ হোমেন বৰগোহাঞি আৰু এখন বিতৰ্কিত গ্ৰন্থ "বন্দিত ভূপেনদা নিন্দিত ভূপেন হাজৰিকা" :: লোকনাথ গোস্বামী\nমনৰ কথাঃ হোমেন বৰগোহাঞি আৰু এখন বিতৰ্কিত গ্ৰন্থ "বন্দিত ভূপেনদা নিন্দিত ভূপেন হাজৰিকা" :: লোকনাথ গোস্বামী\nxukhdukh.com June 30, 2021 LOKNATH GOSWAMI, MONOR KATHA, MONOR-KATHA, RECENT, মনৰ কথা, মনৰ-কথা, লোকনাথ গোস্বামী,\nহোমেন বৰগোহাঞি আৰু এখন বিতৰ্কিত গ্ৰন্থ "বন্দিত ভূপেনদা নিন্দিত ভূপেন হাজৰিকা"\nপ্ৰথিতযশা সাহিত্যিক, সাংবাদিক তথা কথাশিল্পী হোমেন বৰগোহাঞিৰ সৈতে আমাৰ ব্যক্তিগত চা-চিনাকি বহু পলমকৈ হয়৷ কিন্তু যেতিয়াৰে পৰা চা-চিনাকি আৰম্ভ হয়, তেতিয়াৰে পৰা আমাৰ মাজৰ সম্পৰ্ক যথেষ্ট ঘনিষ্ঠ হয়৷ তেখেতৰ সৈতে আমাৰ প্ৰথম চা-চিনাকি হোৱাৰ এক নিৰ্দ্দিষ্ট পটভূমি আছে৷ সেয়া ২০০৯ চনৰ নৱেম্বৰ মাহৰ কথা৷ তেখেতে আমাৰ অনুৰোধ মৰ্ম্মে আমাৰ এখন বিশেষ গ্ৰন্থ গুৱাহাটী প্ৰেছ ক্লাবত উন্মোচন কৰিছিল৷ প্ৰথম চিনাকিৰ পটভূমি আছিল সেয়াই৷\nআমাৰ সেই বিশেষ গ্ৰন্থখন আছিল - “বন্দিত ভূপেনদা নিন্দিত ভূপেন হাজাৰিকা’৷ আঁক-বাক প্ৰকাশনৰ হৈ গ্ৰন্থখন প্ৰকাশ কৰিছিল সৌমিত্ৰ যোগীয়ে৷ ভূপেন হাজৰিকাৰ জীৱন কালতে তেওঁৰ জীৱনৰ আধাৰত সংকলন কৰা এইখন আছিল আমাৰ তৃতীয়খন গ্ৰন্থ৷ গ্ৰন্থখন ছপাশালৰ পৰা ওলালেই এগৰাকী বিশিষ্ট ব্যক্তিৰ হতুৱাই ৰাজহুৱা ভাৱে উন্মোচন কৰাৰ পৰিকল্পনা আমাৰ আৰম্ভণিৰ পৰাই আছিল৷ কিন্তু গ্ৰন্থখনি প্ৰকাশহৈ নোলোৱালৈকে কোনো বিশেষ ব্যক্তিৰ কথা ভৱা হোৱা নাছিল৷ গ্ৰন্থখন ওলোৱাৰ পিছতেই প্ৰকাশকে কথাটো উনুকিয়াই দিয়াত ঘপক্‌কৈ হোমেন বৰগোহাঞিৰ নামটো মনলৈ আহিল৷ প্ৰকাশক সৌমিত্ৰই বৰগোহাঞিৰ সৈতে আমাৰ ব্যক্তিগত চা-চিনাকি আছেনে নাই সোধাত,আমি একে আষাৰেই নাই বুলি ক’লো৷ “চিনাকি নাই যদি তেখেত মান্তি হব জানো ?’--সৌমিত্ৰৰ প্ৰশ্ন৷ আমি ক’লো -“চেষ্টা এটা কৰি চোৱাত আপত্তি ক’ত ?’ সৌমিত্ৰই তেখতৰ ফোন নম্বৰটো সংগ্ৰহ কৰি আমাক দিলে৷ আমি এক প্ৰকাৰ মৰসাহ কৰি হোমেন বৰগোহাঞিলৈ ফোনটো লগালো৷ তেখেতে আমাৰ ফোনটো ধৰাৰ লগে লগে এক মুহূৰ্ত্তও পলম নকৰি আমি প্ৰায় একে উশাহতে তেখেতক আমাৰ পৰিচয়টো দিলো৷ আমাৰ পৰিচয়টো দিয়াৰ অন্তত তেখেতেই আৰম্ভ কৰিলে--“মিঃ গোস্বামী, মই আপোনাক ফোন কাৰিম কৰিম বুলি ভৱিয়েই আছিলো৷ আপুনি মোৰ “মুখামুখি’ অনুষ্ঠানত এদিন অতিথি হব লাগে ৷ মই জানো, আপুনি বৰ্তমান ৰাজ্যখনৰে এগৰাকী আগশাৰীৰ সংগীত-শিল্পী৷ আপুনি অসমৰ লোকসংগীতৰো এগৰাকী গৱেষক৷ এই ক্ষেত্ৰখনত আপুনি ইতিমধ্যে বহুখিনি কামো কাৰিছে৷ মই মোৰ মুখামুখি অনুষ্ঠানত এনেবোৰ কথাই আপোনাৰ সৈতে পাতিম বুলি ভাৱিছো৷ মই সময়ত আপোনাক জনাম৷ এতিয়া আপোনাৰ কথা কওক’’৷ হোমেন বৰগোহাঞিৰ পৰা প্ৰথমটো ফোনতে ইমান আশাব্যঞ্জক সঁহাৰি পাম বুলি কল্পনাই কৰিব পৰা নাছিলো৷ মনটো আনন্দেৰে ভৰি পৰিল৷ আমি তেতিয়াই আমাৰ নৱতম গ্ৰন্থখন উন্মোচনৰ প্ৰস্তাবটো আগ বঢ়ালো৷ তেখেতে লগে লগেই সন্মতি প্ৰাদান কৰিলে আৰু পাৰিলে গ্ৰন্থখনৰ কপি এটা তেখেতক আগতীয়াকৈ দিবলৈ ক’লে৷ তেখেতৰ কথামতে পিছদিনা সৌমিত্ৰৰ বাইকত উঠি কিতাপৰ কপি এটা হাতত লৈ আমি “আমাৰ অসম’ ৰ কাৰ্যালয় ওলালোগৈ৷ অনুমতি সাপেক্ষে তেখেতক তেখেতৰ ৰুমত সোমালো৷ আমাক দেখিয়েই চিনিপালে আৰু অন্য কোনো কথাৰ অৱতাৰণা নকৰি কিতাপৰ কপিটো বিচাৰিলে৷ আমি লগে লগে কিতাপৰ কপিটো তেখেতলৈ আগ বঢ়াই দিলো ৷ কিতাপৰ কপিটো হাতত লৈ বেটুপাতৰ পৰা আৰম্ভ কৰি শেষলৈকে চকু ফুৰালে৷ সূচীপত্ৰখন পুনৰ চালে৷ তাৰ পিছত হ’ব বুলি কৈ আমাক বিদায় দিলে৷ বিদায় দিবৰ সময়ত মাথো ক’লে--“মোক আপোনালোকে প্ৰেছ ক্লাৱলৈ যোৱাৰ ব্যৱস্থাটো কৰিব লাগিব৷’ আমিও হ’ব বুলি কৈ আনন্দমনে তেখেতৰ পৰা সিদিনালৈ বিদায় ল’লো৷\nসিদিনাই গধূলি সাত মান বজাত “আমাৰ অসম ৰ সম্পাদক প্ৰশান্ত ৰাজগুৰুৱে আমালৈ ফোন কাৰিলে৷ হঠাৎ ৰাজগুৰুৰ ফোন পাই আমি কিছু আচৰিতেই হৈছিলো৷ ৰাজগুৰুয়েক’লে-- দাদা, এটা বৰ “ইণ্টাৰেষ্টিং’ কথা ৷ আপোনালোক বৰগোহাঞি ছাৰৰ ওচৰৰ পৰা যোৱাৰ পিছত ছাৰে আমাক ৰুমলৈ মাতি পঠালে৷ আমিও সচৰাচৰ অইন দিনা যোৱাৰ দৰে গ’লো৷ তেখেতে আমাক বহিবলৈ দি ক’লে--লোকনাথ গোস্বামীয়ে তেখেতৰ নকৈ প্ৰকাশ হোৱা কিতাপ এখন আমাক উন্মোচন কৰিবৰ কাৰণে অলপ আগতে দি থৈ গ’ল৷ তাৰ পিছত আমাক কিতাপখন ওপৰে ওপৰে চাবলৈ ক’লে৷ তেখেতৰ কথামতে কিতাপখন ওপৰা-ওপৰিকৈ চোৱাৰ অন্তত ক’লে, কিতাপ খনত শ্ৰীগোস্বামীয়ে জৰুৰী কালীন সময়ৰ এটা অধ্যায় সংযোগ কৰিছে, য’ত জৰুৰী কালীন সময়ছোৱাত সেই সময়ৰ অসমৰ আগশাৰীৰ বুদ্ধিজীৱী সকলৰ ভূমিকা সম্পৰ্কে সমালোচনা এটা আগ বঢ়াইছে, য’ত তেখেতে মোকো ৰেহাই দিয়া নাই৷ কিন্তু মই যাম, তেখেতক কিতাপখন উন্মোচন কৰিম বুলি কথা দিছোঁ৷ আচলতে ৰাজগুৰু কি জানে, আমি আমাৰ জীৱন কালত নিজে নিজৰ মূল্যায়ন কৰিব নোৱাৰো৷ সময় এটা বৰ ডাঙৰ ফেক্টৰ, সময়েহে আচলতে আমাৰ জীৱনৰ সঠিক মূল্যায়ন কৰিব পাৰে, “আল্টিমে’ট জাজমেণ্ট’ দিব পাৰে৷ আপুনি কি কয়? ’ ৰাজগুৰুৱে একান্তমনে বৰগোহাঞিৰ কথাখিনি শুনিলে আৰু শেষৰ প্ৰশ্নটোৰ সৈতে সহমত প্ৰকাশ কৰি নিজৰ ৰুমলৈ আহিল আৰু আহিয়েই লগে লগে আমাৰ আগত বৰগোহাঞিৰ সেই গোটেই কথাখিনি হুবহু দোহাৰিলেহি৷\nগ্ৰন্থখন উন্মোচনৰ দিনা তেখেতে বিচৰা ধৰণেই আমি সপত্নীক আমাৰ মাৰুতি কাৰখন লৈ হেঙেৰাবাৰী হাউচিং কলনি পালোগৈ ৷ আমি গৈ পোৱাৰ খবৰটো দিয়াৰ লগে লগে বৰগোহাঞিদেৱ ৰুমৰ পৰা ওলাই আহিল৷ পত্নীক পিচৰ আসনত বহিবলৈ দি তেখেতক আগৰ আসনত বহুৱাই প্ৰেছক্লাব অভিমুখে গাড়ী চলাই দিলো৷ গাড়ীত বহিয়েই তেখেতে কথা আৰম্ভ কৰিলে---“বুজিছে গোস্বামী, আজি ৰাতি পুৱাৰ পৰা মোলৈ বহু ফোন আহি আছে৷ তেখেত সকলৰ এটাই মাঁথো প্ৰশ্ন--“আপুনি গোস্বামীৰ গ্ৰন্থ উন্মোচনী সভালৈ যাবনে? আপুনি নোযোৱাই ভাল আছিল নেকি ? গোস্বামীয়ে কিন্তু এইটো ভাল কাম নকৰিলে৷ ভূপেনদা জীয়াই থকা অৱস্থাত অন্ততঃ এইটো কাম কৰিব নেলাগিছিল৷’ মই তেখেতসকলক যিমান পাৰো বুজাবলৈ চেষ্টা কৰিলো যে আপোনালোকে যি ধৰণে ভাৱিছে, কথাটো তেনেকুৱা মুঠেই নহয়৷ প্ৰথমতে ময়ো তেনেকৈয়ে ভাৱিছিলোঁ৷ কিন্তু গ্ৰন্থখন বিতংভৱে পঢ়াৰ পিচত দেখিলো, গোস্বামীয়ে বৰেণ্য শিল্পীগৰাকীৰ প্ৰতি যথোচিত সন্মান ৰাখি, যথাসম্ভৱ নিৰপেক্ষ দৃষ্টিভংগীৰে সকলো দিশ সামৰি তেখেতৰ জীৱন কালতে এক মূল্যায়ন কৰাৰ প্ৰয়াস কৰিছে, যিটো কাম বহুতে কৰিবলৈ সাহস কৰিব নোৱাৰে৷ আপোনালোকে গ্ৰন্থখন পঢ়াৰ পিছত অনুভৱ কৰিব পাৰিব৷ ’’\nআমি আগবাঢ়ি গৈ থাকিলো আৰু বৰগোহাঞি দেৱেও কথা কৈ গৈ থাকিল৷ তেখেতে আকৌ ক’লে--“আপুনি জানেনে গোস্বামী, মই ভূপেন হাজৰিকাৰ বৰ্ণাঢ্য, বিচিত্ৰ জীৱনৰ আধাৰত তেখেতৰ এখন জীৱনী লেখাৰ পূৰ্ণ প্ৰস্তুতি চলাইছিলো৷ কিন্তু সেয়া সম্ভৱ নহ'ল মোৰ বাবে৷ আৰম্ভণিতেই উজুটি খালো৷’ “ আমাৰ অসম’ কাকতত সেই বিষয়ে আপুনি বিষদভাৱে লেখা আমাৰ মনত আছে--’ বুলি আমি ক’লো৷\nকথাৰ মাজতে তেখতে আমাক সুধিলে--- “আপুনি তেজপুৰৰ মানুহ বুলি মই জানো৷ তেজপুৰ মোৰ খুবেই আপোন ঠাই৷ আপোনাৰ তেজপুৰৰ কোন জেগাত ঘৰ ?’ আমি তেজপুৰৰ সমীপৱৰ্ত্তী এখন গাঁৱত বুলি কোৱাৰ লগে লগেই এক মুহূৰ্ত্তও পলম নকৰি তেখেতে ক’লে, -“আপুনি তেনেহলে বহুত ভাগ্যৱান৷ মোৰো গাঁৱতেই জন্ম৷ লক্ষীমপুৰৰ বানে গৰকা অতি পিছপৰা এটা অঞ্চল ঢকুৱাখনাৰ এখন ভিতৰুৱা গাঁৱত মোৰ জন্ম৷ আচলতে মই যিটো বুজিছো,অসমীয়া সমাজ-জীৱনৰ সাহটো গাঁৱতহে আছে৷ গাৱঁৰ জীপাল মাটি, সৰল মানুহৰ অকৃত্ৰিম মৰমে মোৰ জীৱনক এক অনন্য মাত্ৰা দিছে৷ আপুনিও নিশ্চয় মোৰ স’তে একমত হ’ব৷’\nএইদৰে কথা পাতি পাতি কেতিয়া আহি প্ৰেছ ক্লাৱ পালোহি ততকে ধৰিব নোৱাৰিলো৷ প্ৰেছ ক্লাৱ প্ৰাংগণত সোমাই দেখিলো যথেষ্ট মানুহৰ সমাবেশ হৈছে৷ ধাৰণা হ’ল গ্ৰন্থখনে মানুহৰ মাজত ইতিমধ্যেই এক কৌতুহল, খু-দুৱনিৰ সৃষ্টি কৰিছে৷ কিতাপখনৰ কপি এটা উন্মোচনী সভাৰ পৰাই সংগ্ৰহ কৰাৰ হয়তো হেঁপাহ বহুতৰে৷ এটা সময়ত এক গাম্ভীৰ্যপূৰ্ণ পৰিবেশত গ্ৰন্থখখন আনুষ্ঠানিকভৱে উন্মোচন কৰি হোমেন বৰগোহাঞিদেৱে এটি সাৰগৰ্ভ ভাষণ প্ৰদান কৰিছিল৷ সেই গুৰুত্বপূৰ্ণ ভাষণৰ সাৰমৰ্ম পিছদিনা প্ৰায় বিলাক বাতৰি কাকতৰ প্ৰথম পৃষ্ঠাত বৰ বৰ হৰফেৰে প্ৰকাশ পাইছিল৷\nসেই ভাষণৰে কিয়দাংশ ইয়াত সন্নিৱিষ্ট কৰা হ’ল---“-ড°ভূপেন হাজৰিকা হৈছে বিশ্বৰ মহৎ প্ৰতিভা৷ আধুনিক অসমৰ তেওঁ মহৎ তথা আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় শিল্পী৷ আনহাতে তেওঁক বৰ্তমান যুগৰ আটাইতকৈ বিতৰ্কিত ব্যক্তি বুলি ক’লেও অত্যুক্তি কৰা নহব৷ তেওঁৰ প্ৰতি মানুহৰ আছে সীমাহীন কৌতূহল৷’ প্ৰসংগক্ৰমে তেখেতে আৰু কলে---“ভূপেন হাজাৰিকৰ জীৱনী এতিয়াও লিখা হোৱা নাই৷ ড° ভূপেন হাজৰিকাৰ অনুৰোধত তেওঁৰ জীৱনী এখন লিখাৰ আগ্ৰহ প্ৰকাশ কৰাৰ পাছতো শিল্পী গৰাকীৰ পৰা ইতিবাচক সহযোগিতা লাভ নকৰাত সেয়া হৈ নুঠিল৷ জীৱনীখন লিখিব পৰা হলে সেয়া এক নতুন ধাৰাৰ পৰীক্ষামূলক জীৱনী হলহেতেন৷ কিন্তু সেই পৰিকল্পনা বাস্তবায়িত নোহাৱাত ৰাজ্যৰ পঢ়ুৱৈ সমাজে এখন ব্যতিক্ৰমি জীৱনী গ্ৰন্থৰ পৰা বঞ্চিত হ’ল৷ মহান শিল্পী হাজৰিকাৰ মহত্বক স্বীকাৰ কৰিও এগৰাকী মানুহ হিচাবে দেখুৱাব পৰা জীৱনী এখনৰ প্ৰয়োজন আছিল৷ নানান বিতৰ্কৰ আওতাত সোমাই পৰিলেও নাইবা তীক্ষ্নভাৱে সমালোচিত হ’লেও সংস্কৃতিৰ জগত খনলৈ আগবঢ়োৱা অনবদ্য অৱদানৰ বাবে ভুপেন হাজৰিকা চিৰদিন নমস্য ব্যক্তি হৈ থাকিব৷ ’ এই প্ৰসংগতে তেওঁ আৰু এষাৰ তাৎপৰ্যপূৰ্ণ কথা কৈছিল---- “বিশ্বৰ অন্যতম সংগীতজ্ঞ পল ৰ’বচন বিশ্ববন্দিত হবপৰা নাই, ছেক্সপিয়াৰৰ দৰে নাট্যকাৰো বিশ্ববন্দিত হোৱা নাই৷ তেনেক্ষেত্ৰত ড° ভুপেন হাজৰিকা বিশ্ববন্দিত হ’ল কেনেকৈ? এয়া অসমীয়া মানুহৰ আত্মসন্তুষ্টিৰ বাহিৰে আৰু একো নহয়৷ লোকনাথ গোস্বামীৰ কিতাপখনত ভূপেন হাজৰিকাৰ বিতৰ্কিত জীৱনৰ লগতে অসমৰ সাংস্কৃতিক ক্ষেত্ৰখনৰ বিভিন্নকালৰ কথাও আছে৷ এই কথা ঠিক যে এজন মানুহৰ শ্ৰদ্ধেয় দিশ বোৰৰ লগতে তেওঁৰ দোষখিনিও আলোচিত হলেই সমাজলৈ আগবঢ়োৱা তেওঁৰ বৰঙণি, তেওঁৰ মহত্বখিনি অস্বীকাৰ কৰা নুবুজায়৷ গোস্বামীয়ে ভূপেন হাজৰিকাক শ্ৰদ্ধা সহকাৰে প্ৰাপ্যখিনি দিয়াৰ লগতে তেওঁৰ বিচ্যুতিখিনিকো নিৰ্মোহ ভাৱে উল্লেখ কৰিছে৷ যিবোৰ কাম ভূপেন হাজৰিকাই কৰিব নালাগিছিল তেও তাকো মুকলিকৈ লিখিছে৷ একে সময়তে লেখক গোস্বামীয়ে অসমীয়া সমাজখনৰো বিশ্লেষণ কৰিছে৷"\nপিছদিনা বাতৰি কাকত বিলাকৰ বেচি ভাগতে গ্ৰন্থখনিৰ আনুষ্ঠানিক উন্মোচনৰ খবৰৰ লগতে হোমেন বৰগোহাঞিৰ গুৰুত্বপুৰ্ণ বক্তব্য কাকতৰ প্ৰথম পৃষ্ঠাত বৰ বৰ হৰফেৰে প্ৰকাশ পাইছিল৷ তেখেতৰ যুক্তিপূৰ্ণ মূল্যায়নে গ্ৰন্থখনিৰ প্ৰতি পঢ়ুৱৈ সমাজত ইতিমধ্যে সৃষ্টি হোৱা নানা সন্দেহ, বিভ্ৰান্তি আদি বিৰূপ ভাৱৰ যথেষ্ঠ পৰিমানে অৱসান ঘটালে৷ পিছত দেখিলো পঢ়ুৱৈ সমাজে গ্ৰন্থখনি ভালেই আদৰি লৈলে৷ সেই দিনটোৰ পিছৰ পৰাই হোমেন বৰগোহাঞিৰ সৈতে আমাৰ আপোনত্ব বহুগুণে বৃদ্ধি পালে৷ যিটো কাৰণে আমাৰ দ্বিতীয় খন গৱেষণামূলক গ্ৰন্থ “অসমীয়া আধুনিক সংগীতৰ ইতিহাস’’ খনো তেখেতৰ দ্বৰাই উন্মোচন কৰোৱা হ’ল আৰু তেখেতেও অতি আগ্ৰহেৰে আমাৰ অনুৰোধ ৰক্ষা কৰি আমাক পুনৰবাৰ কৃতাৰ্থ কৰিছিল৷ কেৱল সেয়ে নহয়, বৈদ্যুতিন মাধ্যমৰ দ্বাৰা সম্প্ৰচাৰিত তেখেতৰ দুটা জনপ্ৰিয় অনুষ্ঠান “মুখামুখি’’ আৰু “কথা- বাৰ্তা’’লৈকো আমাক আমন্ত্ৰণ জনাইছিল৷\nহোমেন বৰগোহাঞি, এই মানুহজনক ওচৰৰ পৰা লগ পোৱাৰ আগলৈকে আমি তেখেতক এজন বৰ আত্মকেন্দ্ৰিক আৰু অহংকাৰী মানুহ বুলি মনতে ভাৱি আছিলো৷ কিন্তু ওচৰৰ পৰা পোৱাৰ পিছত সেই ধাৰণা আমাৰ ভুল আছিল বুলি পতিয়ন যাবলৈ বাধ্য হ’লো৷ সচাকৈয়ে, হোমেন বৰগোহাঞি অনন্য, অসাধাৰণ ব্যক্তিত্বৰ মানুহ।\nTags # LOKNATH GOSWAMI # MONOR KATHA # MONOR-KATHA # RECENT # মনৰ কথা # মনৰ-কথা # লোকনাথ গোস্বামী\nBy xukhdukh.com on June 30, 2021\nLabels: LOKNATH GOSWAMI, MONOR KATHA, MONOR-KATHA, RECENT, মনৰ কথা, মনৰ-কথা, লোকনাথ গোস্বামী


সংবাদ মাধ্যমৰ প্ৰত্যাহ্বান\nMarch 3, 2022 3:38 pm\nঅসমৰ সংবাদ মাধ্যমৰ মূল প্ৰত্যাহ্বানবোৰ কি? তিনিটা৷ প্ৰথম, এতিয়া মূলসুঁতিৰ আটাইবোৰ সংবাদ মাধ্যমেই চৰকাৰৰ বহতীয়া৷ দ্বিতীয়, সংবাদ মাধ্যমত পেছাদাৰী মনোভাৱৰ অভাৱ৷ তৃতীয়, শেহতীয়া প্ৰযুক্তিৰ প্ৰত্যাহ্বান৷ সংবাদ মাধ্যমৰ মূল উদ্দেশ্য কি? চৰকাৰৰ বিৰোধিতা কৰা নে চৰকাৰক সমৰ্থন কৰা? কোনোটোৱেই নহয়৷\nতাৰ বিপৰীতে সংবাদ মাধ্যমৰ মূল উদ্দেশ্য হ’ল সঁচা কথা কোৱা, সত্যৰ পক্ষে থকা৷ কেৱল বিৰোধিতাৰ বাবে বিৰোধিতাৰ কোনো অৰ্থ নহয়৷ আনহাতে, চৰকাৰৰ ভাল কামৰ সমৰ্থন কৰাৰো প্ৰয়োজন নাই৷ তাৰবাবে জনসংযোগ বিভাগ আছে৷ সত্য সদায় স্থায়ী আৰু বহনক্ষম৷ সংবাদ মাধ্যম সত্যনিষ্ঠ হ’লে চৰকাৰৰ অনুচিত সিদ্ধান্ত,দুৰ্নীতি আৰু অপশাসন ই আপোনা-আপুনি উদঙাই দিব৷ সংবাদ মাধ্যমে এনেদৰে নিজৰ দায়িত্ব পালন কৰিলে, গণতান্ত্ৰিক মূল্যবোধত বিশ্বাসী চৰকাৰ এখনে সংবাদ মাধ্যমৰ প্ৰতি প্ৰতিশোধপৰায়ণ মনোভাৱ লোৱাৰ সলনি সমালোচনা আদৰিহে ল’ব৷\nকিন্তু,বৰ্তমানৰ চৰকাৰখনে কোনো বিৰোধ আৰু অমতত বিশ্বাস নকৰে৷ সংবাদ মাধ্যমে চৰকাৰৰ সমালোচনা কৰিলে, চৰকাৰ তেওঁলোকৰ প্ৰতি প্ৰতিশোধ পৰায়ণহৈ উঠে৷ চৰকাৰক অসুবিধাত পেলোৱা কথা ক’লে সংবাদ মাধ্যমক তেওঁলোকে চৰকাৰী বিজ্ঞাপন বন্ধ কৰি দিয়াৰ ভাবুকি দিয়ে৷ আনহাতে, যিবোৰ সংবাদ মাধ্যমে চৰকাৰৰ কথা মতে উঠা-বহা কৰে তেওঁলোকক চৰকাৰে বিজ্ঞাপনেৰে ওপচাই দিয়াই নহয়, অন্য ধৰণেও পুৰস্কৃত কৰে৷ অসমৰ প্ৰায়বোৰ সংবাদ মাধ্যমেই চৰকাৰী বিজ্ঞাপনৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল বাবে তেওঁলোকে এতিয়া সঁচা কথা ক’বলৈ ভয় কৰা হৈছে৷\nতেওঁলোকে সংবাদ মাধ্যমৰ স্বতন্ত্ৰতা হেৰুৱাই পেলাইছে৷ দ্বিতীয় কথাটো হৈছে পেছাদাৰী মনোভাৱৰ অভাৱ৷ প্ৰথমটোৰ লগত এইটোৰ কোনো সম্পৰ্ক নাই তেনে নহয়৷ সঁচা কথা ক’বলৈ পৰিশ্ৰম কৰিব লাগিব৷ অনুসন্ধান কৰিব লাগিব৷ পঢ়া শুনা কৰিব লাগিব৷ ভাষাৰ দখল থাকিব লাগিব৷ কিন্তু, সঁচা কথা ক’লে যদি লেঠা লাগে৷\nঅনুসন্ধানমূলক সাংবাদিকতাই যদি সমস্যাৰহে সৃষ্টি কৰে, তেন্তে নিয়ম মাফিক দায়িত্ব পালন কৰি সকলোৱে যেনেকৈ চলিছে তেনেকৈ চলাই ভাল৷ সেয়ে,ক’তো কোনো নতুনত্ব নাই৷ নাই কোনো সৃজনীশীলতা৷ এইবাবেই আজিকালি আমি টিভি চাই ভাল নাপাওঁ৷ বাতৰিকাকত নপঢ়োঁ৷ তৃতীয় সমস্যাটো হৈছে কৃত্ৰিম বুদ্ধিমত্তা(artificial intelligence)৷ কৃত্ৰিম বুদ্ধিমত্তা এতিয়া অতি প্ৰভাৱশালী৷ ইয়াক, আজিকালি সকলোতে ব্যৱহাৰ কৰা হয়৷ ডিজিটেল সংবাদ মাধ্যমৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ বৈশিষ্ট্য হৈছে- বহু ব্যৱহৃত শব্দবোৰ বাচি উলিওৱাটো-যিবোৰক ইংৰাজীত ‘keywords’ বুলি কোৱা হয়৷ ভুঁচি লিখিলেও যদি বেছি মানুহে তাত চকু ফুৰায়, সেই লেখাটো মুহূৰ্ততে কৃত্ৰিম বুদ্ধিমত্তাই জনপ্ৰিয় কৰি তোলে৷ সেইবোৰেই বেছিকৈ বিজ্ঞাপনো টানে ৷ ৰাজহ সংগ্ৰহ ভাল হয়৷\nআকৌ সামাজিক মাধ্যমত বেছি মানুহে যদি এটা খবৰ ৰিপৰ্ট কৰে,অৰ্থাৎ বেয়া বুলি কয়, তাক হাইড কৰি দিয়ে, মানে লুকুৱাই দিয়ে, তেন্তে কৃত্ৰিম বুদ্ধিমত্তাই ধৰি লয় যে সেই খবৰটো বেয়া বা অপ্ৰয়োজনীয়৷ স্বাভাৱিকতে তেনে খবৰৰ জনপ্ৰিয়তা কমি যায়৷ বেছি মানুহে সেই খবৰটো পঢ়িবলৈ নাপায় ৷ যাৰ ফলস্বৰূপে তেনে খবৰে বিজ্ঞাপনো আনিব নোৱাৰে৷ তাৰবাবে ৰাজহ সংগ্ৰহো নহয়৷ ধৰি ল’লোঁ এটা ৰাজনৈতিক দলৰ অপকৰ্ম এটা ডিজিটেল প্লেটফৰ্মে উদঙাই দিছে ৷ কিন্তু, সেই খবৰটো যদি সামাজিক মাধ্যমত তেওঁলোকৰ হাজাৰ হাজাৰ সমৰ্থকে ৰিপ’ৰ্ট কৰে, তাৰ জনপ্ৰিয়তা কমি যাব৷\nবেছি মানুহে সেই খবৰটো দেখা নাপাব৷ সময়ত সি অস্তিত্বহীনহৈ পৰিব পাৰে৷ সি ৰাজহ সংগ্ৰহো নকৰিব৷ তাৰমানে কি হ’ল? এদল চিন্তাশূন্য মানুহে যদি এটা সামাজিকভাৱে ক্ষতিকাৰক খবৰ বনজুইৰ দৰে বিয়পাই দিব বিচাৰে, সেই বিপজ্জনক কাম কৰাত এই কৃত্ৰিম বুদ্ধিমত্তাই তেওঁলোকক সহায় কৰিব পাৰে ৷ চিন্তা, বিশ্লেষণ, সৃজনীশীলতাৰ ঠাই যদি যুথবদ্ধতাই লয় তেন্তে সি দেখোন ধৰ্মান্ধতা বা ফেচিবাদৰ নামান্তৰ হ’ল৷ সাম্প্ৰতিক সময়ত আমি জানো এইবোৰই প্ৰত্যক্ষ কৰি থকা নাই? তাৰ দ্বাৰা আমাৰ সমাজৰ কিমান ক্ষতি হৈছে আমি দেখি আছোঁ, উপলব্ধি কৰিছোঁ৷\nএই প্ৰত্যাহ্বানবোৰৰ আমি কেনেদৰে সন্মুখীন হ’ম? এইবোৰৰ আমি কেনেদৰে মোকাবিলা কৰিম? ইতিহাসে কয় যে যুথবদ্ধ মতাদৰ্শ এটাই যিমান সোনকালে জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰে, চিন্তাশীল, যুক্তিপূৰ্ণ চিন্তাই মানুহৰ মাজত সিমান সোনকালে জনপ্ৰিয়তা লাভ নকৰে, যদিও শেষত যুক্তি আৰু সত্যৰে জয় হয়৷ সামাজিক ন্যায় আৰু অৰ্থনৈতিক সমতাৰ বাবে আটাইতকৈ প্ৰয়োজনীয় হৈছে গণতন্ত্ৰ৷\nআনহাতে, গণতন্ত্ৰৰ শাহটো নিহিত ব্যক্তি স্বাধীনতাত৷ মুক্ত সংবাদ মাধ্যম গণতন্ত্ৰৰ এক অবিচ্ছেদ্য অংগ৷ কিন্তু, এতিয়া মূলসুঁতিৰ প্ৰায়বোৰ সংবাদ মাধ্যমে যিহেতু আপোচ কৰিছে, চৰকাৰৰ বহতীয়া হৈছে, আমাৰ ভৰসাৰ থল হিচাপে বাচি আছে একমাত্ৰ বিকল্প সংবাদ মাধ্যম ৷ দেখাত বিকল্প সংবাদ মাধ্যম এটা সহজ আৰু সুলভ বস্তু যেন লাগে৷ বাস্তৱ ক্ষেত্ৰত কথাটো কিন্তু ইমান সহজ নহয় ৷ আজিৰ পৰিস্থিতিত এটা বিকল্প সংবাদ মাধ্যম ৰাইজৰ সহায় অবিহনে আপোনা-আপুনি বাচি থাকিব নোৱাৰে৷ ‘নৰ্থ-ইষ্ট নাও’ক আমি এক বিকল্প সংবাদ মাধ্যম হিচাপে গঢ়ি তুলিবলৈ চেষ্টা কৰি আছোঁ৷\nই আৰম্ভণিৰে পৰা সত্যনিষ্ঠ সাংবাদিকতাত বিশ্বাস কৰি আহিছে ৷ সত্যৰ পক্ষে থকা বাবেই আমি চিন্তাশূন্য আৰু যুথবদ্ধ লোকৰ আক্ৰমণৰ সন্মুখীনহৈ আহিছোঁ ৷ সেয়ে,এই মুহূৰ্তত আমাৰ প্ৰয়োজন হৈছে গণতন্ত্ৰ আৰু ব্যক্তি স্বাধীনতাৰ পক্ষে থকা লোকসকলৰ ৷ আপোনালোকে আমি দিয়া খবৰ আৰু প্ৰবন্ধবোৰ পঢ়ক ৷ আমাৰ ভিডিঅ’বোৰ চাওক ৷ আমাৰ ভুল-ত্ৰুটিবোৰ আঙুলিয়াই দিয়ক ৷ আহক আমি একেলগে সত্যৰ অন্বেষণ কৰোঁ৷\n(পৰেশ মালাকাৰ; মুখ্য সম্পাদক, নৰ্থইষ্ট নাও অসমীয়া)


খবৰ - জোনাক\nHome গল্প খবৰ\nআকাংক্ষিতই হওক বা অনাকাংক্ষিতই হওক খবৰ খবৰেই !!! কেতিয়াবা পাৰ ভঙা আনন্দৰ জোৱাৰ তোলে , কেতিয়াবা বিষাদৰ ধল বোৱাই ----- ।\nএনে এটা খবৰে আজি মনিষাৰ মনত বিষাদৰ ধল বোৱাইছে। সদায় হাঁহি -\nমাতি ,ফুৰ্তি কৰি থকা ছোৱালী জনীৰ মুখখন আজি গোমা । হঠাৎ কলীয়া ডাৱৰে আকাশ খন চানি ধৰাৰ দৰেই---- ।\nমুখ খন দেখিলেই অনুমান কৰিব পাৰি , তাই যে মানসিক ভাৱে সম্পূৰ্ণ বিধ্বস্ত আজি । মুখ খন দেখিলেই ক'ব পাৰি, প্ৰচণ্ড খং, দুখ আৰু ক্ষোভত তাইৰ অন্তৰ খন দগ্ধ আজি । ডেউকা ভঙা পক্ষীৰ দৰেই হৈ পৰিল তাই ---- ।\nশৈশৱ, কৈশোৰ আৰু যৌৱনৰ আধা সময় মানস আৰু মনিষাই একেলগেই পাৰ কৰিছে । প্ৰায় পঁচিশ টা বসন্ত সিহঁতে একেলগেই অতিবাহিত কৰিছে । একেটা চুবুৰিতে, একেখন চহৰতে ,একেই বায়ু, পানী খাই সিহঁত ডাঙৰ হৈছে ।\nশৈশৱত ধূলি - বালি , দৰা - কইনা খেলাৰ লগৰী , কৈশোৰত স্কুললৈ একেলগে অহা - যোৱা কৰাৰ পৰা , সকলো সময়তে ইটোৰ সিটো নিৰ্ভৰযোগ্য সংগী , অন্তৰংগ বন্ধু , সকলো কথাই শ্বেয়াৰ কৰে দুয়োটাই । সেই বন্ধুত্বই বাগৰ সলাই যৌৱনত প্ৰেম , ভালকোৱালৈ ৰূপান্তৰ হৈছিল -----।\nচুবুৰিৰ সৰুৰ পৰা ডাঙৰলৈ , ল'ৰাৰ পৰা বুঢ়ালৈ সকলোৱেই জানে সিহঁতৰ সম্পৰ্কৰ কথা , সিহঁতৰ প্ৰেমৰ কথা ।\nপঢ়া -শুনা শেষ হোৱাৰ পাছত চাকৰিৰ সন্ধানত দুয়ো একেলগেই ঘূৰা-ঘূৰি কৰিছি । বহুত এপলিকেচন দিলে , বহুত এডভাৰটাইজ ফল্ কৰিলে। হাৰি গৈছিল সিহঁত, অৱশেষত এটা চাকৰিৰ যোগাৰ হ'লগৈ মানসৰ ---- ।\nমানসৰ চাকৰি হ'ল , অসমৰ বাহিৰত। দিল্লীৰ এটা ডাঙৰ কোম্পানীত । খবৰটো সি নিজেই দিলেহি মনিষাহঁতৰ ঘৰত, মনিষাৰ মাক - দেউতাক আৰু ভায়েকৰ সন্মুখত । চাকৰি হ'ল যেতিয়া কিছুদিনৰ পাছত সি মনিষাক বিয়া কৰাই দিল্লীলৈ লৈ যাবহি , সেই কথাও সকলোৰে আগত ব্যক্ত কৰিলে সি ।\nমানস দিল্লীলৈ গ'লগৈ , চাকৰিত জইন কৰিলে । মনিষাইও ওচৰতে প্ৰাইভেট স্কুল এখনত চাকৰি এটা যোগাৰ কৰি ল'লে ।দৰমহা যিমানেই নাপাওক ব্যস্ত থাকিবৰ বাবেই চাকৰিটো বিচাৰি ল'লে তাই ।\nপ্ৰথম অৱস্থাত মানসে ৰাতিপুৱা এবাৰ , গধূলি এবাৰ কেতিয়াবা তাৰ মাজতো এবাৰ মনিষালৈ ফোন কৰিছিল । কথাই কথাই সি মনিষাক কৈছিল--------\n" আই মিচ্ ইউ মনি" মনিষাইও তাক বুজনিৰ সুৰত কৈছিল, "ধেত , আৰুনো কিমান দিন??? কিছুদিনৰ পিছততো আমি দুয়ো একেলগেই থাকিম"....... ।\nলাহে লাহে মানসৰ ফোন কল সেৰেঙা হৈ আহিল । কেতিয়াবা দিনটোত এবাৰ , কেতিয়াবা দুই তিনি দিনৰ মূৰত এবাৰ ফোন আহিবলৈ ধৰিলে ।\nমনিষাৰ খং উঠে , খঙতে তালৈ ফোন কৰে ----\n:: " তোমাৰ ইমান সময় নাইনে , মোলৈ ফোন এটা কৰিবলৈ।"\nউত্তৰত সি কয় ----- :: বহুত ব্যস্ত মনি , কোম্পানীৰ চাকৰি য'ত দহ হাজাৰ টকা ইনকাম হ'লেহে এহেজাৰ টকা দৰমহা দিয়ে। বহুত কষ্ট , বহুত ব্যস্ত ----\n:: হ'ব দিয়া তেনেহ'লে , মই বেয়া নাপাও , সময় উলিয়াই মাজে মাজে ফোন এটা কৰিবা মোৰো চিন্তা হৈ থাকে নহয় ----- মনিয়ে কয়।\n:: উম , হ'ব বাৰু কৰিম।\n:: টেক্ কেয়াৰ্ , বাই -----\nমনিষাৰ মনটো বহু সময়লৈকে ভাল লাগি থাকে , মানসৰ ফোনটো পোৱাৰ পাছত ।\nআজি ফোনটো মানসে নিজেই কৰিলে। ৰিং হৈ থকা ফোনটো হাতত লৈ " মানস " দেখি তাইৰ মনটো ভাল লাগি গ'ল । আনন্দত আকাশ খন ঢুকি পোৱাৰ দৰেই লাগিল তাইৰ -----\n:: "হেল্ল , মানস , কোৱা , কেনে আছা ভালনে?" তাই মানসৰ উত্তৰলৈ অপেক্ষা নকৰি এফালৰ পৰা সুধি গ'ল।\n:: ভাল , ভাল মনি , তোমাৰ ভালনে?\n:: উম , ভাল ---- কোৱা ----\n:: বিশেষ এটা কথা জনাবৰ বাবেহে ফোন কৰিলোঁ ।\n:: কোৱ কি কথা ?? তাই ভাবিলে মানসে নিশ্চয় ঘৰলৈ অহাৰ কথা ক'ব , আহিয়েই সিহঁতৰ বিয়াৰ দিন ধাৰ্য্য কৰিব। তাৰ পাছত সিহঁতৰ বিয়া ,তাৰ পাছত দিল্লীত দুয়োটা একেলগে ----\nএকে সময়তে বহুত কথাই ভাবি পেলালে তাই ।\n:: আই এম চৰি মনি , মোৰ উপায় নাই , মোৰ লগৰ সুস্মিতাক আজি কোৰ্ট মেৰেজ কৰিলোঁ । বেয়া নাপাবা । মই নিৰুপায় ।বন্ধু বুলি ক্ষমা কৰি দিবা ।\nমনিষাই কথাখিনি আধা শুনাকৈয়ে ফোনটো কাটি দিলে । ধৈৰ্য্যৰ বান্ধ ছিঙি গ'ল তাইৰ । তাইৰ সকলো আশা আকাংক্ষা ধূলিস্যাৎ হৈ গ'ল । মানসৰ ফোন কল এটাৰ বাবে তাই সদায় অধিৰ আগ্ৰহেৰে অপেক্ষা কৰি থাকে । সেই অপেক্ষাৰ আজি অন্ত পৰিল। তাই কি কৰিব , কিনকৰিব হৈ কাষৰ বিচনা খনতে বহি পৰিল । প্ৰচণ্ড খং , দুখ আৰু ক্ষোভত তাইৰ মুখ খন পকা আঙঠাৰ দৰে ৰঙা হৈ পৰিল ----- ।\nশিলনীজান , কাৰ্বি আংলং


দৰিদ্ৰৰ কাৰণে অন্ন–ধন–গেছৰ চিন্তা শেষ, কেন্দ্ৰৰ ১ লাখ ৭০হাজাৰ কোটিৰ বিশেষ পেকেজৰ ১০টা পইণ্ট– News18 Assam\nদৰিদ্ৰৰ কাৰণে অন্ন–ধন–গেছৰ চিন্তা শেষ, কেন্দ্ৰৰ ১ লাখ ৭০হাজাৰ কোটিৰ বিশেষ পেকেজৰ ১০টা পইণ্ট\nক'ৰোণাই কৰুণা নকৰিলে চোৰকো।এইবাৰ চোৰৰ গাত ক'ৰোণা। শংকিত হাজোবাসী...\nUpdated:March 26, 2020, 4:04 PM IST\nকোৰোণা ভাইৰাছৰ সংক্ৰমণৰ কাৰণে ঘোষণা কৰা লকডাউনৰ সময়ত দৰিদ্ৰৰ কাৰণে এই সাহাৰ্য।\nLast Updated: March 26, 2020, 4:04 PM IST\nনতুন দিল্লীঃ কোৰোণা ভাইৰাছৰ সংকটৰ সৈতে যুঁজিবলৈ কেন্দ্ৰই ১লাখ ৭০হাজাৰ কোটি টকাৰ পেকেজ ঘোষণা কৰা হৈছে। বিত্ত মন্ত্ৰী নিৰ্মলা সীতাৰমণে সংবাদমেলত দৰিদ্ৰ, মজদুৰ আৰু কৰ্মচাৰীৰ কাৰণে এই বিশেষ সাহাৰ্য পূঁজিৰ ঘোষণা কৰিছে। ইয়াৰ নাম ৰখা হৈছে প্ৰধানমন্ত্ৰী দৰিদ্ৰ কল্যাণ পেকেজ। এই যোজনাৰ অধীনত দৰিদ্ৰসকলৰ একাউণ্টত নগদ ধন ট্ৰান্সফাৰ কৰা হ’ব। ইয়াৰ বাহিৰেও চৰকাৰে কৰা ঘোষণাত ৩মাহলৈকে কৰ্মচাৰী আৰু মালিক পক্ষৰো ভাগৰ যোগদান চৰকাৰে কৰিব।\nপ্ৰধানমন্ত্ৰী দৰিদ্ৰ কল্যাণ অন্ন যোজনা\nবিত্ত মন্ত্ৰীয়ে প্ৰেছ কনফাৰেন্সত কয় যে প্ৰধানমন্ত্ৰী দৰিদ্ৰ কল্যাণ অন্ন যোজনাত ৮০কোটি লোকক কম দামত শস্য প্ৰদান কৰা হ’ব। চৰকাৰে আশ্বাস দিছে যে, কোৰোণা ভাইৰাছৰ কাৰণে কোনো দৰিদ্ৰই খাদ্য খাবলৈ নোপোৱাকৈ নাথাকে আৰু এইক্ষেত্ৰত কোনো চিন্তা কৰিব নালাগে। দৰিদ্ৰ লোকে ৫কিলোগ্ৰাম অতিৰিক্ত শস্য তিনি মাহলৈ পাব, এক কিলোগ্ৰাম দাইল, ঘেঁহু, চাউল দৰিদ্ৰই লাভ কৰিব।\nদৰিদ্ৰসকলৰ সহায়ৰ কাৰণে ৰেজিষ্টাৰ্ড চেল্ফ হেল্প গ্ৰুপক দিয়া কলাটেৰেল ফ্ৰী লোনৰ সীমা ১০লাখ টকাৰ পৰা বৃদ্ধি কৰি ২০লাখ টকা কৰা হৈছে। ইয়াৰ জৰিয়তে ৭কোটি পৰিয়ালে লাভ পাব।\nহেলথ কৰ্মচাৰীসকলে পাব ৫০লাখ টকাৰ ইন্সুৰেঞ্চ\n৮.৬৯ কোটি কৃষকে পাব ২হাজাৰ কোটি\nপ্ৰধানমন্ত্ৰী কৃষক সম্মান নিধি আচনিৰ অধীনত এপ্ৰিলৰ প্ৰথম সপ্তাহত প্ৰথম কিস্তি ট্ৰান্সফাৰ লাভ কৰিব। কৃষকে তৎক্ষণাৎ লাভ কৰিব।\nমনৰেগা শ্ৰমিকৰ দৰমহা বৃদ্ধি\nমনৰেগাৰ অধীনত কাম কৰা শ্ৰমিকসকলৰ দৰমহা বৃদ্ধি কৰা হৈছে। মনৰেগাৰ দৈনিক মজুৰী ১৮২টকাৰ পৰা বৃদ্ধি কৰি ২০২টকা কৰা হৈছে। ইয়াৰ দ্বাৰা ৫কোটি লোকে লাভ পাব।\n৩কোটি জ্যেষ্ঠ নাগৰিক, বিধৱাসকলক সাহাৰ্য\nদৰিদ্ৰ বয়োবৃদ্ধ, দৰিদ্ৰ বিধৱা আৰু দৰিদ্ৰ দিব্যাংগসকলে এই কঠিন সময়ত যাতে কোনো ধৰণৰ সমস্যাৰ সন্মুখীন নহয় তাৰ কাৰণে তেওঁলোকে ১০০০টকাকৈ অতিৰিক্ত তিনিমাহৰ কাৰণে পাব। এই দুয়োটা কিস্তি ডিবিটিৰ জৰিয়তে তেওঁলোকৰ বেংক একাউণ্টত জমা কৰা হ’ব।\n২০কোটি মহিলাই জনধনৰ অধীনত ৫০০টকাকৈ মাহে পাব।\nপ্ৰধানমন্ত্ৰীৰ জনধন একাউণ্টৰ মহিলাসকলৰ একাউণ্টত প্ৰতি মাহে ৫০০ টকা ট্ৰান্সফাৰ কৰা হ’ব।\nউজ্জ্বলা আঁচনিৰ অধীনত ৩মাহলৈ ফ্ৰী চিলিণ্ডাৰ প্ৰদান কৰা হ’ব\nকোৰোণা ভাইৰাছৰ চিন্তাৰ পৰা মুক্ত কৰিবলৈ চৰকাৰে কৰা ডাঙৰ ঘোষণাৰ ভিতৰত ৮.৩কোটি বিপিএল পৰিয়ালক উজ্জ্বলা আঁচনিৰ অধীনত ৩মাহলৈকে ফ্ৰী এলপিজি চিলিণ্ডাৰ দিয়া হ’ব।\nঅহা তিনি মাহলৈ EPF চৰকাৰে দিব\nচৰকাৰে আগন্তুত তিনি মাহলৈকে এম্পলয়ী আৰু এম্পলয়াৰ দুয়োৰে তৰফৰ পৰা ইপিএফ কনট্ৰিবিউশ্যন প্ৰদান কৰিব। অৰ্থাৎ দুয়োৰে তৰফৰ পৰা দিবলগীয়া ১২–১২শতাংশ যোগদান অৰ্থাৎ মুঠ ২৪শতাংশ কণট্ৰিবিউশ্যন চৰকাৰে দিব। সৰ্বাধিক ১০০লৈকে কৰ্মচাৰী থকা আৰু ৯০শতাংশ কৰ্মচাৰীয়ে ১৫হাজাৰ টকাৰ তলত দৰমহা পোৱা কোম্পানীৰ কাৰণে চৰকাৰে এই সাহাৰ্য প্ৰদান কৰিব। ইয়াৰ দ্বাৰা ৮০লাখৰো অধিক কৰ্মচাৰী আৰু ৪লাখৰো অধিক কোম্পানী উপকৃত হ’ব।\nনিৰ্মাণ কাৰ্যত নিয়োজিত শ্ৰমিকৰ কাৰণে ৱেলফেয়াৰ ফাণ্ড\nচৰকাৰে নিৰ্মাণ কাৰ্যত লাগি থকা শ্ৰমিকৰ কাৰণেও চৰকাৰে ঘোষণা কৰিছে। ৩.৫কোটি ৰেজিষ্টাৰ্ড শ্ৰমিকৰ কাৰণে ইয়াৰ বাবে ৩১হাজাৰ কোটি টকাৰ ফাণ্ড উপলব্ধ কৰোৱা হ’ব। ৰাজ্যসমূহক নিৰ্দেশ দিয়া হৈছে যে কোৰোণাৰ দ্বাৰা উদ্ভৱ হোৱা সংকটৰ সময়ত শ্ৰমিকসকলক এই পূঁজিৰে সহায় কৰা হ’ব।\nPFৰ ধন উলিওৱাৰ চৰ্তত ৰেহাই দিয়া হ’ব\nইয়াৰ বাহিৰে চৰকাৰে পিএফৰ ধন উলিওৱাৰ চৰ্তত ৰেহাই দিয়াৰ ঘোষণা কৰা হৈছে। বিত্ত মন্ত্ৰীয়ে কোৱা মতে কৰ্মচাৰীয়ে ৩মাহৰ বেতন বা ৭৫শতাংশ ধন নিজৰ পিএফ একাউণ্টৰ পৰা উলিয়াব পাৰিব। ইয়াৰ দ্বাৰা ৪.৮কোটি লোক লাভান্বিত হ’ব।\n৪৮ ঘণ্টাত এই কেইটাত ডাঙৰ সিদ্ধান্ত\n>> বুধবাৰে প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীৰ অধ্যক্ষতাত অনুষ্ঠিত বৈঠকত কেবিনেটে ৮০কোটি লোকক কম দামত খাদ্য শস্য প্ৰদানৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল। কেবিনেট বৈঠকত কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী প্ৰকাশ জাভড়েকাৰে ৮০কোটি লোকক ২৭টকা কিলোগ্ৰামৰ ঘেঁহু মাত্ৰ ২টকাত আৰু ৩৭টকা কিলোগ্ৰামৰ চাউল ৩টকাত পাব।\n>>ইয়াৰ পূৰ্বে মঙলবাৰে বিত্ত মন্ত্ৰীয়ে বিলেটেড ইনকাম টেক্স ৰিটাৰ্ণক লৈ ডাঙৰ ঘোষণা কৰিছিল। যদি কোনো ব্যক্তিয়ে ২০১৮–১৯চনত ইনকাম টেক্স ৰিটাৰ্ণ ফাইল কৰা নাছিল তেনেহ’লে এতিয়া ১০,০০০টকা লেট ফীজ লৈ ৩০ জুন, ২০২০লৈকে ফাইল কৰিব পাৰে।\n>> বিত্ত মন্ত্ৰীয়ে চেভিংছ বেংক একাউণ্টত মিনিমাম বেলেন্স চাৰ্জ একেবাৰে ৰেহাই দিয়াৰ ঘোষণা কৰিছে।\n>> আগন্তুক তিনি মাহলৈকে বেংকৰ ডেবিট কাৰ্ডেৰে যিকোনো বেংকৰ এটিএমৰ পৰা টকা উলিয়াওতে কোনো চাৰ্জ দিব নালাগে। ইয়াৰ দ্বাৰা ঘৰৰ পৰা বেছি দূৰলৈ নগ’লেও হ’ব।\nFirst published: March 26, 2020, 3:34 PM IST\n১.৭ নিযুত বছৰ পূৰ্বে আফ্ৰিকাত উৎপত্তি হৈছিল আধুনিক মানৱ মগজু ! যি আকাৰত আছিল আজিৰ মানৱ মগজুৰ আধা !\nবিজেপি হৈছে মাষ্টাৰ অফ হৰ্ছ ট্ৰেডিং, এইবাৰ হ'ব মহাজোঁটৰ চৰকাৰ : ৰিপুণ বৰা\nমুকলিৰ পূৰ্বেই PUBG New Stateৰ ধামাকা! গুগল প্লে’ ষ্টোৰত ১ কোটিৰো অধিক লোকে কৰিলে পঞ্জীয়ন\nএটা চোৰ, Covid-19 আৰু এটা অঞ্চল...\nমুকলিৰ পূৰ্বেই PUBG New Stateৰ ধামাকা!


নিজ সন্তানৰ খবৰ নলৈ আনৰ সন্তানক বিদ্যালয়লৈ অনা-নিয়া কৰাসকলে কিহৰ বাবে কৰিছে প্ৰতিবাদ? | News Next One\nনিজ সন্তানৰ খবৰ নলৈ আনৰ সন্তানক বিদ্যালয়লৈ অনা-নিয়া কৰাসকলে কিহৰ বাবে কৰিছে প্ৰতিবাদ?\nnewsnextone.com | গুৱাহাটীঃ সমাজক গতিশীল কৰি ৰখা শ্ৰম শক্তিটোৰ অন্যতম পৰিবহণ শ্ৰমিকসকল। শ্ৰমিকসকলে সমগ্ৰ জীৱন যুঁজ দি দেশৰ সেৱা কৰে বুলি কলে ভুলকৈ কোৱা নহ'ব। কেচা সামগ্ৰী কাৰখানালৈ নিয়া, উ९পাদিত সামগ্ৰী বিক্ৰীকেন্দ্ৰত ৰাইজৰ বাবে লৈ অহা, উ९সৱ পাৰ্বণত আন লোকসকল পৰিয়ালৰ সৈতে ব্যস্ত থকাৰ সময়তে চালকসকলে দিনে-নিশাই মানুহ অনা নিয়াত ব্যস্ত থাকে।\nনিজৰ লৰা-ছোবালীৰ খবৰ নলৈ আনৰ লৰা-ছোৱালীক বিদ্যালয়ত অনা-নিয়াত ব্যস্ত থকা চালকসকলে দৰমহা নহয় সাধাৰণ মাননি লৈ ত্যাগৰ মনোবৃত্তিৰে সেৱা আগবঢ়ায় আহিছে। শ্ৰমিকসকলে তাৰ বিনিময়ত কেনেদৰে জীৱন নিৰ্বাহ কৰে সেই কথা ৰাইজে অৱগত। যাৰ বাবে শ্ৰমিকসকলে কৈ আহিছে আমি এই দেশৰে নাগৰিক আমাৰ জীৱন ধাৰণৰ মানদণ্ড উন্নত কৰাৰ বাবে চৰকাৰৰ দায়িত্ব আছে। সেয়েহে দীৰ্ঘ সময় ধৰি কেইবাটাও দাবী উত্থাপন কৰি আহিছে শ্ৰমিকসকলে।\nযান-বাহনৰ প্ৰিমিয়াম কম কৰা, পঞ্জীয়ন, পাৰ্মিট, ফিটনেছ, লাইচেন্স আদিৰ মাচুল বৃদ্ধি কৰি চৰকাৰে চালকৰ ওপৰত আৰ্থিক আক্ৰমণ কৰা বন্ধ কৰা, বাটে-পথে অবৈধভাৱে ধন সংগ্ৰহ, আৰক্ষীৰ হাৰাশাস্তি দিয়া বন্ধ কৰাৰ দাবী উত্থাপন কৰি আহিছে।\nপৰিবহণ শ্ৰমিকৰ প্ৰধান দাবী কেইটাঃ\n♦ভাৰত চৰকাৰৰ জনস্বাৰ্থ বিৰোধী মটৰ ভেহিকেল সংশোধনী বিধেয়ক-২০১৭ বাতিল কৰা।\n♦মটৰ পৰিবহন খণ্ডৰ সুৰক্ষাৰ বাবে আইন প্ৰনয়ন কৰা। মটৰ পৰিহন শ্ৰমিকক পেন্সন দিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰা। চালকৰ চিকৎসা, সন্তানৰ চিকিৎসা, শিক্ষা সাহায্য দিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰা।\n♦২০১৬ চনৰ ২০ ডিচেম্বৰত জাৰি কৰা অধিসূচনা মতে পৰিবহন পঞ্জীয়ন মাচুল, ফিটনেচ, পাৰ্মিট, চালকৰ লাইচেন্সৰ লেফ মাচুল ৫ টকাৰ পৰিৱৰ্তে ৫০ কৰা সিদ্ধান্ত বাতিল কৰা।\n♦পেট্ৰল আৰু ডিজেল মূল্য হ্ৰাস কৰা তথা জিএছটি অন্তৰ্ভুক্ত কৰি এক কৰৰ ব্যৱস্থা কৰা।\n♦পৰিবহন বীমাৰ তৃতীয় পক্ষৰ মাচুল হ্ৰাস কৰা।\n♦ৰাজ্যিক পৰিবহন বিভাগক জীয়াই ৰাখিবৰ বাবে চৰকাৰক ধনৰ আৱণ্টন দিয়াৰ দাবী।\n♦পৰিবহন খণ্ডত নিয়োজিত অসংগঠিত শ্ৰমিকৰ মাহিলী পাৰিতোষিক ২৪ হাজাৰ টকা ধাৰ্য কৰা।\n♦মটৰ শ্ৰমিকৰ বাবে কল্যাণ আঁচনি প্ৰৱৰ্তন কৰা ধনৰ আৱণ্টন দিয়া।\n♦সঠিক পৰিবহন নীতি প্ৰৱৰ্তন কৰা।\n♦দেশৰ সকলো চালকক শ্ৰম বিভাগত পঞ্জীয়ন কৰা। যাৰ দ্বাৰা দেশৰ চালকৰ সংখ্যা নিৰূপন কৰা।\nএই দাবী সমূহ পূৰণ কৰাৰ বাবে বাবে দাবী জনাই অহাৰ লগে লগে সমগ্ৰ দেশৰ মটৰ শ্ৰমিক সংগঠন সমূহৰ সমন্বয়ৰক্ষী সমিতিয়ে প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰি আহিছে। ইয়াৰ পিছতো কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে মটৰ পৰিবহণ শ্ৰমিকৰ দাবী পূৰণ নকৰেহে নকৰে। ফলত পুনৰ মঙলবাৰে পুৱাৰে পৰা ২৪ ঘণ্টীয়া দেশজুৰি পালন কৰে চকা বন্ধ তথা ধৰ্মঘট কাৰ্যসূচী৷ মটৰ পৰিবহণ শ্ৰমিক-কৰ্মচাৰীক পেন্সন দিয়া, চিকি९সাৰ ব্যৱস্থা কৰা, শ্ৰমিক-কৰ্মচাৰীৰ ল'ৰা-ছোৱালীক শিক্ষা সাহায্য দিয়া, মটৰ ভেহিকল আইন ১৯৮৮ সংশোধন কৰি শ্ৰমিক বিৰোধী ধাৰা সন্নিবিষ্টকৰণ বন্দ কৰা, যান-বাহনৰ প্ৰিমিয়াম, পঞ্জীয়ন, পাৰ্মিট, ফিটনেছ, লাইচেন্স আদিৰ মাচুল বৃদ্ধিৰ প্ৰতিবাদত ২৪ ঘন্টীয়া দেশজোৰা ধৰ্মঘট ও চকা বন্ধ কাৰ্যসূচীৰ সমগ্ৰ দেশতে প্ৰভাৱ পৰে।\nভাৰত চৰকাৰৰ জনস্বাৰ্থ বিৰোধী মটৰ ভেহিকেল সংশোধনী বিধেয়ক বাতিল কৰাৰ দাবীত মঙলবাৰে সমগ্ৰ দেশত মটৰ শ্ৰমিকসকলে চকা বন্ধ কাৰ্যসূচী ৰূপায়ন কৰিছে। সমগ্ৰ দেশতে শ্ৰমিকসকলে মঙলবাৰে পুৱাই ৰাজপথলৈ ওলাই আহি প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰিছে। সমগ্ৰ দেশত ৰাজপথত গাড়ী মটৰৰ চলাচল স্তদ্ধ হৈ পৰিছে।\nঅসমতো বন্ধৰ প্ৰভাৱ পৰে। ৰাজ্যখনৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ লগতে ২৪ ঘণ্টীয়া চকাবন্ধৰ কাৰ্যসূচীৰ প্ৰভাৱ গুৱাহাটী মহানগৰতো পুৱাৰে পৰা প্ৰভাৱ পৰে। সকলোধৰণৰ ব্যক্তিগত খণ্ডৰ যাত্ৰীবাহী যান-বাহনৰ চলাচল বন্ধ থকাৰ ফলত যাত্ৰীয়ে হাহাকাৰ কৰিব লগা হয়।\nপুৰণি যান-বাহন আইন সংশোধনী বিধায়ক বাতিল কৰা, পেট্ৰল আৰু ডিজেল মূল্য হ্ৰাস কৰা তথা জিএছটিত অন্তৰ্ভুক্ত কৰি এক দেশ এক কৰ ব্যৱস্থা প্ৰৱৰ্তন কৰা, মটৰ শ্ৰমিকৰ বাবে কল্যাণ আঁচনি প্ৰৱৰ্তন কৰা আৰু মটৰ শ্ৰমিকৰ অন্যান্য ৯ দফীয়া দাবীৰ সমৰ্থনত এই প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰিছে। দেশজোৰা চকা বন্ধ কাৰ্যসূচীৰ প্ৰভাৱ অসমত বিশেষ ভাৱে পৰিছে। চকা বন্ধ কাৰ্যসূচীক ৰাজ্যখনৰ সকলো মটক পৰিবহন সংগঠনে সমৰ্থন আগবঢ়াইছে। মটৰ শ্ৰমিক আৰু চালক সন্থা সমূহে পূৰ্ণ সমৰ্থন আগবঢ়ােৱাৰ ফলত ৰাজ্যৰ ৰাজধানী গুৱাহাটী মহানগৰকে ধৰি বিভিন্ন প্ৰান্তত ব্যক্তিগত খণ্ডৰ যান-বাহনৰ চলাচল বন্ধ হৈ পৰে।\nগধুৰ আৰু লঘু যান-বাহনৰ চালক, শ্ৰমিক আৰু মালিক পক্ষই পেট্ৰল-ডিজেলৰ মূল্য বৃদ্ধিয়ে জনসাধাৰণক বাৰুকৈয়ে সমস্যাত পেলাই ৰখাৰ সমান্তৰালকৈ মটৰ ভেহিকল এক্ট সংশোধনী বিধেয়ক ২০১৬ৰ জৰিয়তে মটৰ শ্ৰমিকসকলক অন্যায় কৰা হ'ব বুলি কৈ আহিছে।\nঅল ইণ্ডিয়া ৰোড ট্ৰেন্সপোৰ্ট ৱাৰ্কৰ্ছ ফেডাৰেচনৰ সাধাৰণ সম্পাদক বিৰেন শৰ্মা, সদৌ অসম মটক শ্ৰমিক যুটীয়া পৰিষদৰ সাধাৰণ সম্পাদক এ ৰেজ্জাক আহমেদ, নৰ্থ ইষ্ট হেভি গুডছ কেৰিয়াৰ ট্ৰাক ওনাৰ্ছ এণ্ড ড্ৰাইভাৰছ ৱেলফেয়াৰ এছোচিয়েচনৰ সভাপতি প্ৰদীপ দাস, অসম পেট্ৰলিয়াম মজদুৰ ইউনিয়নৰ সাধাৰণ সম্পাদক ৰমেন দাস, অল গুৱাহাটী কেৱ ড্ৰাইভাৰ ইউনিয়ন আৰু অল আছাম কেৱ অপাৰেটৰ ইউনিয়নে এই বন্ধৰ কাৰ্যসূচীক সমৰ্থ জনাই শীঘ্ৰে দাবী সমূহ পূৰণ কৰাৰ বাবে দাবী জনায়।


স্তিফানক বধ কৰা কথাত চৌলৰো সন্মতি আছিল। সেই সময়ত যিৰূচালেমত থকা মণ্ডলীৰ বিৰুদ্ধে বৰ তাড়না হৈছিল আৰু পাঁচনি সকলৰ বাহিৰে আন বিশ্বাসী সকল সমগ্র যিহূদা আৰু চমৰীয়া দেশৰ ঠায়ে ঠায়ে সিচঁৰিত হৈ গ’ল।\n২ তীমথিয় 3:12\nআৰু বাস্তৱিকতে যি সকলে খ্ৰীষ্ট যীচুত ভক্তিভাবে জীৱন-যাপন কৰিবলৈ ইচ্ছা কৰে, এনে লোক সকলে তাড়না পাব।\nএই কাৰণতে ইহুদী সকলে যীচুক তাড়না কৰিবলৈ ধৰিলে, কাৰণ তেওঁ বিশ্রামবাৰে এইবোৰ কৰ্ম কৰিলে।\n ধাৰ্মিকতাৰ কাৰণে তাড়না পোৱা সকল ধন্য; কিয়নো স্বৰ্গৰাজ্য তেওঁলোকৰ। যেতিয়া লোক সকলে মোৰ কাৰণে তোমালোকক নিন্দা আৰু তাড়না কৰিব, আৰু তোমালোকৰ অহিতে মিছাকৈ সকলো প্ৰকাৰৰ কু-কথা কব, তেতিয়া তোমালোক ধন্য। আনন্দ কৰা আৰু উল্লাসিত হোৱা; কিয়নো স্বৰ্গত তোমালোকৰ পুৰস্কাৰ অধিক আছে। কাৰণ তোমালোকৰ পূৰ্বতে যি ভাববাদী সকল আছিল, তেওঁলোককো লোক সকলে সেইদৰে তাড়না কৰিছিল।\nকিন্তু তেতিয়া যেনেকৈ মাংস অনুসাৰে জন্ম পোৱা জনে আত্মা অনুসাৰে জন্ম পোৱা জনক তাড়না কৰিছিল, তেনেকৈ এতিয়াও হৈছে।\nআৰু এই পথৰ পুৰুষ আৰু মহিলা সকলক বান্ধি বন্দীশালত শোধাই দি, আনকি মৰণলৈকে তেওঁলোকৰ ওপৰত তাড়না কৰিছিলোঁ৷\nযি সকল লোকে মাংসিক ৰূপে ভাল প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিব বিচাৰে, সেই সকলেহে আপোনালোকক চুন্নৎ হবলৈ বাধ্য কৰাই, কিন্তু তেওঁলোকে খ্ৰীষ্টৰ ক্ৰুচৰ অৰ্থে তাড়না নাপাবৰ কাৰণেহে ইয়াকে কৰে।\nকিন্তু এই সকলো ঘটনা ঘটাৰ পূৰ্বতে, মানুহে তোমালোকৰ ওপৰত হাত দি তোমালোকক তাড়না কৰিব; নাম-ঘৰ আৰু বন্দীশালত শোধাই দিব; আৰু মোৰ নামৰ কাৰণে তোমালোকক ৰজা আৰু দেশাধিপতিৰ আগলৈ নিয়া হ’ব।\n যীচুৱে ক’লে, “মই তোমালোকক সত্যৰূপে কওঁ, কোনোৱে যদি মোৰ কাৰণে বা মোৰ শুভবার্তাৰ কাৰণে ঘৰ-বাৰী, ভাই-ভনী, পিতৃ-মাতৃ, সন্তান, মাটি ত্যাগ কৰি আহিছে, তেনেহলে তেওঁলোকে এইবোৰৰ সলনি এশ গুণ ওভোতাই পাব। তাড়না ভোগ কৰি হলেও এই জগতত এশ গুণ ঘৰ-বাৰী, ভাই, ভনী, মাতৃ, সন্তান আৰু মাটি পাব; ইয়াৰ উপৰি পৰকালত অনন্ত জীৱন পাব।\n খ্ৰীষ্টৰ প্ৰেমৰ পৰা কোনে আমাক বিচ্ছিন্ন কৰিব পাৰে? ক্লেশ বা সঙ্কট, তাড়না বা আকাল, বস্ত্ৰহীনতা বা প্ৰাণ সংশয় বা তৰোৱাল, এইবোৰে পাৰে নে? এই বিষয়ে লিখাও আছে, “আমি তোমাৰ কাৰণে ওৰে দিনটো হত হ’ব লাগিছোঁ৷ কাটিবলৈ নিয়া মেৰৰ দৰে আমি গণিত হ’লোঁ।” তথাপি আমাক প্ৰেম কৰা জনৰ যোগেদি, এই সকলো কথাত আমি জয়তকৈয়ো জয়যুক্ত।\n ইতিপূৰ্বে যিবোৰ মানুহে স্তিফানৰ মৃত্যুৰ ক্ষেত্ৰত হোৱা বেজাৰৰ কাৰণে গোট গোট হৈ আছিল, তেওঁলোকে ফৈনীকিয়া, কুপ্ৰ, আৰু আন্তিয়খিয়ালৈকে ফুৰি, ইহুদী লোকৰ বাহিৰে আন কাৰো আগত ঈশ্বৰৰ বাক্য প্ৰচাৰ নকৰিলে৷ কিন্তু তেওঁলোকৰ মাজৰ কুপ্র আৰু কুৰীণীৰ কিছুমান আন্তিয়খিয়ালৈ আহি গ্ৰীকভাষী সকলৰ আগত প্ৰভু যীচুৰ শুভবাৰ্তা প্ৰচাৰ কৰিলে৷ আৰু প্ৰভুৰ হাত তেওঁলোকৰ সহকাৰী হ’ল, তাতে বহুসংখ্যক লোকে বিশ্বাস কৰি প্ৰভুলৈ আহিল৷\n তেওঁ তৎক্ষণাৎ মাটিত পৰিল আৰু এক আকাশ-বাণী শুনিবলৈ পালে, বোলে, “হে চৌল, হে চৌল, মোক কিয় তাড়না কৰিছা?” চৌলে উত্তৰ দি কলে- “হে প্ৰভু, আপুনি কোন?” তেতিয়া প্ৰভুৱে কলে, “যি জনক তুমি তাড়না কৰি আছা, মই সেই যীচু;\nযেতিয়া কোনো নগৰৰ লোকে তোমালোকক তাড়না কৰে, তেতিয়া আন এখন নগৰলৈ পলাই যাবা; মই তোমালোকক সঁচাকৈ কৈছোঁ, ইস্ৰায়েল দেশৰ সকলো নগৰলৈ তোমালোকে গৈ শেষ কৰাৰ আগেয়ে মানুহৰ পুত্ৰ আহিব।\n১ তীমথিয় 1:13\nযদিও আগেয়ে মই খ্ৰীষ্টৰ নিন্দক আছিলোঁ, অত্যাচাৰী আৰু হিংস্ৰ আছিলোঁ, তথাপি তেওঁ মোক দয়া কৰিলে কাৰণ মই নুবুজি অবিশ্বাসী হৈ সেইবোৰ কৰিছিলোঁ৷\n যেতিয়া লোক সকলে মোৰ কাৰণে তোমালোকক নিন্দা আৰু তাড়না কৰিব, আৰু তোমালোকৰ অহিতে মিছাকৈ সকলো প্ৰকাৰৰ কু-কথা কব, তেতিয়া তোমালোক ধন্য। আনন্দ কৰা আৰু উল্লাসিত হোৱা; কিয়নো স্বৰ্গত তোমালোকৰ পুৰস্কাৰ অধিক আছে। কাৰণ তোমালোকৰ পূৰ্বতে যি ভাববাদী সকল আছিল, তেওঁলোককো লোক সকলে সেইদৰে তাড়না কৰিছিল।\n১ থিচলনীকীয়া 3:3-4\n যাতে এনেবোৰ ক্লেশৰ মাজত আপোনালোক কোনোৱে হতাশ নহয়। কাৰণ আপোনালোকে জানে যে ক্লেশৰ কাৰণেই আমি নিযুক্ত হৈছোঁ। সেই বিষয়ে আমি আপোনালোকৰ লগত থাকোতেই ক্লেশ যে আমাৰ ওপৰত আহিব সেই কথা আগেয়ে কৈছিলোঁ। পাছত সেইদৰে ঘটিল, সেই বিষয়ে আপোনালোকে জানে।\n আন আন মানুহে বিদ্ৰূপ আৰু চাবুকৰ কোব, বন্ধন আৰু বন্দীশালৰ পৰীক্ষা পালে; তেওঁলোকক শিল দলিয়াই মৰা হ’ল, কৰতেৰে ফলা হ’ল, তেওঁলোক নানা ধৰণৰ পৰীক্ষাৰে পৰীক্ষিত হ’ল; তেওঁলোকক তৰোৱালেৰে বধ কৰা হ’ল; তেওঁলোকে দীনহীন, আৰু ক্লেশ আৰু অত্যাচাৰ প্ৰাপ্তহৈ, মেষ আৰু ছাগলীৰ ছাল পিন্ধি ফুৰিছিল; (এই জগত তেওঁলোকৰ যোগ্য নাছিল;) তেওঁলোক নিৰ্জন ঠাইত, পৰ্বতত, গুহাত, আৰু পৃথিৱীৰ গহ্বৰত ফুৰিছিল;\n মই তোমালোকক যি শিক্ষা দিলোঁ সেই বিষয়ে সোঁৱৰণ কৰা, ‘এজন দাস তেওঁৰ গৰাকীতকৈ ডাঙৰ নহয়৷’ তেওঁলোকে যদি মোক তাড়না কৰিলে, তেনেহলে তোমালোককো তাড়না কৰিব; মোৰ বাক্য যদি পালন কৰে, তেনেহলে তোমালোকৰ বাক্যও পালন কৰিব। কিন্তু যি জনে মোক পঠিয়ালে, তেওঁক তেওঁলোকে নজনাৰ কাৰণে, মোৰ নামৰ কাৰণে তোমালোকক এইদৰে কৰিব।\n ককায়েকে ভায়েকক আৰু বাপেকে পুতেকক মৃত্যুদণ্ডলৈ শোধাই দিব। সন্তান সকলে মাক-বাপেকৰ বিৰুদ্ধে উঠি তেওঁলোকক মৃত্যুৰ মুখলৈ ঠেলি দিব। মোৰ নামৰ কাৰণে, তোমালোক সকলোৰে ঘৃণাৰ পাত্ৰ হ’বা; কিন্তু যি জনে শেষলৈকে সহি থাকে, সেই জনেই পৰিত্ৰাণ পাব। যেতিয়া কোনো নগৰৰ লোকে তোমালোকক তাড়না কৰে, তেতিয়া আন এখন নগৰলৈ পলাই যাবা; মই তোমালোকক সঁচাকৈ কৈছোঁ, ইস্ৰায়েল দেশৰ সকলো নগৰলৈ তোমালোকে গৈ শেষ কৰাৰ আগেয়ে মানুহৰ পুত্ৰ আহিব।\n এই সকলো মাথোন প্ৰসৱ যাতনাৰ আৰম্ভণিহে। সেই কালত ক্লেশভোগ কৰিবলৈ মানুহবোৰে তোমালোকক শত্ৰুৰ হাতত শোধাই দিব, বধো কৰিব৷ মোৰ নামৰ কাৰণে তোমালোকে সকলো জাতিৰ ঘৃণাৰ পাত্ৰ হ’বা। তেতিয়া অনেকে বিশ্বাসত বিঘিনি পাব, ইজনে সিজনক শত্ৰুৰ হাতত শোধাই দিব আৰু ইজনে সিজনক ঘিণ কৰিব।\n কিন্তু এই সকলো ঘটনা ঘটাৰ পূৰ্বতে, মানুহে তোমালোকৰ ওপৰত হাত দি তোমালোকক তাড়না কৰিব; নাম-ঘৰ আৰু বন্দীশালত শোধাই দিব; আৰু মোৰ নামৰ কাৰণে তোমালোকক ৰজা আৰু দেশাধিপতিৰ আগলৈ নিয়া হ’ব। সাক্ষ্যৰ অৰ্থে এটা সুযোগ পাবলৈ এই সকলো কথা তোমালোকলৈ ঘটিব। এতেকে উত্তৰ দিবলৈ আগেয়ে চিন্তা নকৰিবলৈ, তোমালোকৰ মনত নিশ্চয় কৰা; কিয়নো তোমালোকৰ বিৰোধী সকলৰ কোনেও প্ৰতিশোধ বা প্ৰত্যুত্তৰ কৰিব নোৱাৰা বাক্য আৰু জ্ঞান মই তোমালোকক দিম। আৰু পিতৃ-মাতৃ, ভাই-ককাই, জ্ঞাতি-কুটুম্ব আৰু বন্ধু সকলৰ দ্বাৰাই তোমালোক শত্ৰুৰ হাতত সমৰ্পিত হ’বা, তাতে তোমালোকৰ কিছুমানক তেওঁলোকে বধ কৰাব। তোমালোক মোৰ নামৰ বাবে সকলোৰে ঘৃণাৰ পাত্ৰ হ’বা। কিন্তু তোমালোকৰ মূৰৰ এডালো চুলি নষ্ট নহ’ব। তোমালোকে নিজ ধৈৰ্যৰে, নিজ নিজ প্ৰাণ লাভ কৰিবা।\n১ কৰিন্থীয়া 4:8-13\n আপোনালোকৰ যি প্রয়োজন সেই সকলো পাই আপোনালোক এতিয়া পূর্ণ হৈ আছে! এতিয়া আপোনালোক ধনৱন্ত হৈছে! আমাক বাদ দিয়েই আপোনালোকে ৰাজত্ব পাইছে! অৱশ্যে, আপোনালোকে ৰাজত্ব পালে ভালেই হয়, তেনেহলে আপোনালোকৰ সৈতে আমিও ৰাজত্ব পাব পাৰোঁ। কাৰণ, মোৰ ধাৰণা হয়, পাঁচনি সকল যি আমি, ঈশ্বৰে আমাক বধ কৰিবলৈ নিয়া লোক সকলৰ দৰে সমদলত শেষৰ শাৰীত প্রদর্শন কৰি ৰাখিছে। সেয়েহে আমি জগতৰ, স্বৰ্গৰ দূতৰ আৰু মনুষ্যৰ আগত এক কৌতুকৰ পাত্ৰ হৈছোঁ। আমি খ্ৰীষ্টৰ অৰ্থে মূৰ্খ হৈছোঁ, কিন্তু আপোনালোক খ্রীষ্টত বুদ্ধিমন্ত হৈছে। আমি দূৰ্বল, কিন্তু আপোনালোক বলৱন্ত। আপোনালোক মান্যৱন্ত, কিন্তু আমি অনাদৃত। এই সময়লৈকে আমি ভোক আৰু পিয়াহত কষ্ট পাইছো। পিন্ধনত আমাৰ জীর্ণ বস্ত্ৰ, আমাক নিষ্ঠুৰভাৱে আঘাত কৰা হৈছে, আমি গৃহহীন। আমি নিজ হাতেৰে কাম কৰি কঠোৰ পৰিশ্রম কৰিছোঁ। লোকে যেতিয়া আমাক নিন্দা কৰে, আমি আশীৰ্বাদ কৰিছোঁ; যেতিয়া তাড়না কৰে, আমি সহন কৰিছোঁ; কোনোৱে অপবাদ দিলে, বিনম্রতাৰে কথা পাঁতো। এতিয়ালৈকে আমি যেন জগতৰ আৱর্জনা আৰু আটাইতকৈ মলিয়ন বস্তুস্বৰূপ হৈ আছোঁ।\n সেই পূৰ্বকালৰ দিনবোৰ সোঁৱৰণ কৰক, আপোনালোকে পোহৰ পোৱাৰ পাছত, যিবোৰ দুখ আৰু কষ্ট ভোগ কৰিব লগা হৈছিল, তথাপি আপোনালোক স্থিৰ আছিল৷ কেতিয়াবা লোক সকলে আপোনালোকক প্ৰকাশ্যে নিন্দা কৰিছিল আৰু বহু মানুহৰ সন্মুখত আপোনালোক নিৰ্যাতিত হৈছিল৷ কেতিয়াবা অন্য লোকৰ ওপৰত আপোনালোকৰ দৰে নিৰ্যাতন হোৱা দেখি, আপোনালোকেও সেই লোক সকলক সহানুভুতি দেখুৱাইছিল৷ যি সকল কাৰাগাৰত বন্দী আছিল, আপোনালোকে তেওঁলোকক সাহায্য কৰিছিল আৰু তেওঁলোকৰ দুখত সহানুভুতিশীল হৈছিল৷ আপোনালোকৰ কোনো বস্তু কোনোবাই বাজেয়াপ্ত কৰিলেও, আপোনালোকে আনন্দ কৰিছে, কাৰণ আপোনালোকে জানিব পাৰিছে যে, এইবোৰ বস্তুতকৈ উৎকৃষ্ট আৰু চিৰস্থায়ী এটা সম্পদ আপোনালোকৰ বাবে আছে৷\n তেওঁলোকে বিশ্বাসৰ দ্বাৰাই নানা ৰাজ্য পৰাজয় কৰিলে, ধাৰ্মিকতাৰ কৰ্ম কৰিলে, প্ৰতিজ্ঞাৰ ফল পালে, সিংহবোৰৰ মুখ বন্ধ কৰিলে, অগ্নিৰ তাপ নুমুৱালে, তৰোৱালৰ মুখৰ পৰা হাত সাৰিলে, দূৰ্বলতাৰ পৰাও বলৱন্ত হ’ল, যুদ্ধত পৰাক্ৰমী হ’ল, অন্য জাতিৰ সৈন্যবোৰক হৰুৱালে। তিৰোতা সকলে নিজ নিজ মৃত লোকক পুনৰুত্থানৰ দ্বাৰাই পুনৰায় পালে; আৰু আন লোক সকলে শ্ৰেষ্ঠ পুনৰুত্থানৰ ভাগী হ’বৰ কাৰণে, মুক্তি অগ্ৰাহ্য কৰি, যন্ত্ৰণা-যন্ত্ৰত প্ৰহাৰৰ দ্বাৰাই হত হ’ল। আন আন মানুহে বিদ্ৰূপ আৰু চাবুকৰ কোব, বন্ধন আৰু বন্দীশালৰ পৰীক্ষা পালে; তেওঁলোকক শিল দলিয়াই মৰা হ’ল, কৰতেৰে ফলা হ’ল, তেওঁলোক নানা ধৰণৰ পৰীক্ষাৰে পৰীক্ষিত হ’ল; তেওঁলোকক তৰোৱালেৰে বধ কৰা হ’ল; তেওঁলোকে দীনহীন, আৰু ক্লেশ আৰু অত্যাচাৰ প্ৰাপ্তহৈ, মেষ আৰু ছাগলীৰ ছাল পিন্ধি ফুৰিছিল; (এই জগত তেওঁলোকৰ যোগ্য নাছিল;) তেওঁলোক নিৰ্জন ঠাইত, পৰ্বতত, গুহাত, আৰু পৃথিৱীৰ গহ্বৰত ফুৰিছিল;\n সেই সময়ত হেৰোদ ৰজাই মণ্ডলীৰ কোনো কোনো লোকক অত্যাচাৰ কৰিব ধৰিলে আৰু তেওঁ যোহনৰ ককায়েক যাকোবক তৰোৱালেৰে বধ কৰিবলৈ হুকুম দিলে৷ এই কাৰ্যত ইহুদী সকল সন্তুষ্ট হোৱা দেখি, তেওঁ পিতৰকো বন্দী কৰিলে৷ তেতিয়া খমিৰ নোহোৱা পিঠাৰ দিন আছিল৷ পিতৰক বন্দী কৰি হেৰোদে বন্দীশালত ৰাখিলে৷ তেওঁক পহৰা দিবৰ কাৰণে চাৰি জনকৈ চাৰিটা সৈন্য দলক নিযুক্ত কৰিলে আৰু তেওঁ মনতে ভাবিলে যে, নিস্তাৰ-পৰ্বৰ পাছত পিতৰক জনসাধাৰণৰ ওচৰত বিচাৰৰ বাবে হাজিৰ কৰাব৷ এইদৰে পিতৰক বন্দীশালত ৰাখিলে, কিন্তু তেওঁৰ বাবে মণ্ডলীৰ লোক সকলে নিৰন্তৰে ঈশ্বৰৰ আগত প্ৰাৰ্থনা কৰি আছিল৷ পাছত হেৰোদে তেওঁক বাহিৰলৈ অানিবৰ বাবে সিদ্ধান্ত লোৱা দিনা খনৰ আগ-ৰাতি, পিতৰ দুজন সৈন্যৰ মাজত দুডাল শিকলিৰে বন্ধা হৈ টোপনিত আছিল আৰু প্ৰহৰীবোৰে দুৱাৰমুখত বন্দীশাল পহৰা দি আছিল৷ সেই সময়ত প্ৰভুৰ এজন দূত অাহি উপস্থিত হ’ল আৰু সেই কোঠালিটো পোহৰেৰে উজ্বল হৈ উঠিল৷ তাতে চাপৰ মাৰি পিতৰক জগাই দূতে কলে, “বেগাই উঠা৷” তেতিয়া তেওঁৰ হাতৰ পৰা শিকলিৰ বান্ধ সুলকি পৰিল৷ দূতে তেওঁক কলে, “কঁকাল বান্ধি পাদুকা পিন্ধা৷” পিতৰে সেইদৰে কৰিলে৷ দূতে তেওঁক কলে, “তোমাৰ কাপোৰ গাত লৈ মোৰ পাছে পাছে আহা৷” পাছে পিতৰে দূতক অনুসৰণ কৰি বাহিৰলৈ ওলাই গ’ল৷ কিন্তু দূতে কৰা কৰ্ম যে সঁচা, ইয়াকে নাভাবি দৰ্শন পোৱা বুলি ভাবিলে৷ এইদৰে প্ৰথম আৰু দ্বিতীয় প্ৰহৰীবোৰক পাৰ কৰি নগৰলৈ অহা-যোৱা কৰা যিখন লোহাৰ দুৱাৰ আছিল, সেয়া নিজে নিজে তেওঁলোকলৈ মুকলি হৈ গ’ল৷ তাতে তেওঁলোক বাহিৰলৈ আহি বাটৰ এমুৰ পাওঁতে তৎক্ষণাৎ দূতে তেওঁৰ লগ এৰিলে৷ তেতিয়া পিতৰে চেতনা পাই কলে, “প্ৰভুৱে তেওঁৰ দূত পঠিয়াই হেৰোদৰ হাতৰ পৰা আৰু ইহুদী লোকৰ সকলো আকাংক্ষাৰ পৰা মোক যে উদ্ধাৰ কৰিলে, এতিয়াহে মই নিশ্চয়কৈ জানিছোঁ৷” ইয়াকে তেওঁ জনাৰ পাছত, মাৰ্ক নামেৰে প্ৰখ্যাত হোৱা যি যোহন, তেওঁৰ মাক মৰিয়মৰ ঘৰলৈ গ’ল; তাতে অনেক লোক গোট খাই প্ৰাৰ্থনা কৰি আছিল৷ তেতিয়া তেওঁ বাহিৰৰ দুৱাৰত টুকুৰিওৱাত, ৰোদা নামেৰে এজনী চাকৰণীয়ে মাত দিবলৈ আহিল৷ তাতে তাই পিতৰৰ মাত শুনি বুজি পাই, আনন্দত দুৱাৰ মেলিবলৈ পাহৰি ভিতৰলৈ লৰি গৈ, পিতৰ দুৱাৰমুখত থিয় হৈ আছে বুলি কলেগৈ৷ তেতিয়া তেওঁলোকে তাইক কলে, “তই পাগলি হৈছ৷” কিন্তু তাই সঁচা বুলি দৃঢ়তাৰে নিশ্চিত ভাবে কলে৷ তেওঁলোকে কলে, “তেনেহলে সেই জন তেওঁৰ দূতহে হব৷” কিন্তু পিতৰে দুৱাৰত বাৰে বাৰে টুকুৰিয়াই আছিল, তেতিয়া তেওঁলোকে দুৱাৰ মেলি দিয়াত, তেওঁক দেখি বিস্ময় মানিলে৷ পিতৰে নিজম দি থাকিবলৈ হাতেৰে ইংগিত দি, প্ৰভুৱে কেনেকৈ তেওঁক বন্দীশালৰ পৰা মুকলি কৰি আনিলে, তাৰ বৃত্তান্ত তেওঁলোকৰ আগত বৰ্ণনা কৰিলে৷ আৰু কলে, “তোমালোকে যাকোব আৰু ভাই সকলক এই সংবাদ দিবা৷” ইয়াকে কৈ তেতিয়াই তেওঁ ওলাই আন ঠাইলৈ গুচি গ’ল৷ পাছে ৰাতিপুৱা হ’ল, পিতৰৰ নো কি হ’ল, এই বুলি সৈন্য সকলৰ মাজত বৰ হুলস্থুল লাগিল৷ তেতিয়া হেৰোদে তেওঁক বিচাৰি নাপাই, প্ৰহৰী সকলৰ সোধ-বিচাৰ কৰি প্ৰাণদণ্ডৰ আজ্ঞা দিলে৷ তেতিয়া তেওঁ যিহুদীয়াৰ পৰা চীজাৰিয়ালৈ গ’ল আৰু তাতে থাকিল৷\n সেই সময়ত চৌলে প্ৰভুৰ শিষ্য সকলক ভয় দেখুওৱাৰ লগতে বধ কৰাৰ ভাবুকিও দিবলৈ ধৰিলে৷ তেওঁ যিৰূচালেমত মহা-পুৰোহিতৰ ওচৰলৈ গ’ল, আৰু দম্মেচক নগৰত থকা নাম-ঘৰৰ সমাজলৈ লিখা অনুমতি পত্ৰ ললে যাতে তেওঁ সেই পথৰ যি কোনো পুৰুষ বা মহিলাক পালেই তেওঁলোকক যেন ধৰি বান্ধি যিৰূচালেমলৈ আনিব পাৰে। এই উদ্দেশ্যৰে যাত্ৰা কৰি দম্মেচক নগৰৰ ওচৰ পাওঁতে অকস্মাতে আকাশৰ পৰা পোহৰ ওলাই তেওঁৰ চাৰিওফালে প্ৰকাশিত হ’ল; তেওঁ তৎক্ষণাৎ মাটিত পৰিল আৰু এক আকাশ-বাণী শুনিবলৈ পালে, বোলে, “হে চৌল, হে চৌল, মোক কিয় তাড়না কৰিছা?” চৌলে উত্তৰ দি কলে- “হে প্ৰভু, আপুনি কোন?” তেতিয়া প্ৰভুৱে কলে, “যি জনক তুমি তাড়না কৰি আছা, মই সেই যীচু; কিন্তু উঠা, নগৰত সোমোৱা, তাতে তুমি কি কৰিব লাগিব, সেই বিষয়ে তোমাক কোৱা হ’ব।” তেওঁৰ লগত যোৱা মানুহবোৰে তাত কোনো ব্যক্তিক দেখা নাপালে কিন্তু সেই আকাশ-বাণী শুনি অবাক হৈ থাকিল। পাছত চৌলে মাটিৰ পৰা উঠি চকু মেলি একো নেদেখিলে। তেতিয়া আন লোকে তেওঁক হাতত ধৰি দম্মেচক নগৰলৈ আনিলে৷ তাতে তেওঁ তিন দিনলৈকে দৃষ্টিহীন হৈ থাকিল আৰু ভোজন-পানো নকৰিলে। সেই সময়ত দম্মেচক নগৰত থকা অননিয় নামেৰে এজন শিষ্যক প্ৰভুৱে দৰ্শন দি কলে, “হে অননিয়।” তেওঁ ক’লে, “হে প্ৰভু, চাওক, মই আছোঁ।” তেতিয়া প্ৰভুৱে তেওঁক কলে, “তুমি উঠা, পোন নামৰ আলিবাটেৰে যোৱা, আৰু যিহূদাৰ ঘৰলৈ গৈ তাৰ্চ নগৰৰ চৌল নামৰ ব্যক্তি জনৰ খবৰ লোৱা৷ তাতে তুমি দেখিবা, তেওঁ প্ৰাৰ্থনা কৰি আছে৷” তেতিয়া চৌলে দৃষ্টি পাবৰ কাৰণে অননিয় নামেৰে এজন মানুহ তেওঁৰ ওচৰলৈ আহি তেওঁৰ গাত হাত দিয়া, এনে দৰ্শনত দেখা পালে। কিন্তু অননিয়ই উত্তৰ দিলে, “হে প্ৰভু, সেই মানুহে যিৰূচালেমত আপোনাৰ নিযুক্ত পবিত্ৰ লোক সকলৰ কিমান অপকাৰ কৰিলে, সেই বিষয়ে মই অনেকৰ পৰা শুনিলোঁ৷ আৰু ইয়াতো আপোনাৰ নামেৰে প্ৰাৰ্থনা কৰা লোক সকলক বান্ধিবলৈ তেওঁ প্ৰধান পুৰোহিত সকলৰ পৰা ক্ষমতালৈ আহিছে৷”\nপ্ৰকাশিত বাক্য 2:8-10\n আৰু স্মুৰ্ণাত থকা মণ্ডলীৰ দূতলৈ এই কথা লিখাঃ যি জন প্রথম আৰু শেষ; যি জন মৰিল আৰু পুনৰুত্থিত হ’ল, তেৱেঁ এইবোৰ কথা কলে, “মই জানো তোমাৰ ক্লেশভোগ আৰু দৰিদ্রতা (কিন্তু তুমি ধনী) আৰু এই নিন্দা, যিবোৰে কয়, তেওঁলোক ইহুদী (কিন্তু নহয়, তেওঁলোক চয়তানৰ স্থান)। তোমাৰ আসন্ন দুখভোগলৈ ভয় নকৰিবা। চোৱা! তোমালোকৰ পৰীক্ষাৰ অৰ্থে, চয়তানে তোমালোকৰ কোনো কোনোক বন্দীশালত পেলাবলৈ উদ্যত আছে, তাতে দহ দিনলৈ তোমালোকৰ ক্লেশ হ’ব৷ তুমি মৃত্যু পৰ্য্যন্ত বিশ্বাসী হৈ থাকা; তাতে মই জীৱনৰূপ কিৰীটি তোমাক দিম।\n ময়ো সেইদৰে নাচৰতীয়া যীচুৰ নামৰ বিৰুদ্ধে অনেক বিপৰীত আচৰণ কৰিব লাগে বুলি নিজে ভাবিছিলোঁ, আৰু সেইদৰেই যিৰূচালেমত কৰিছিলোঁ৷ প্ৰধান পুৰোহিতৰ পৰা অধিকাৰ পাই, অনেক পবিত্ৰ লোকক বন্দীশালত থৈছিলোঁ আৰু তেখেত সকলক বধ কৰাৰ সময়ত, মই নিজে সন্মতিও প্ৰকাশ কৰিছিলোঁ৷ এনেদৰে মই তেখেত সকলক শাস্তি দি যীচু খ্ৰীষ্টৰ নিন্দা কৰিবলৈ জোৰ কৰিছিলোঁ৷ তেখেত সকলৰ বিৰুদ্ধে ক্ষোভ ইমানেই তীব্ৰ হৈ উঠিছিল যে, তেখেত সকলক তাড়না কৰিবৰ বাবে মই বিদেশৰ চহৰ সমূহলৈকো যাত্ৰা কৰিছিলোঁ৷\n১ কৰিন্থীয়া 4:12\nআমি নিজ হাতেৰে কাম কৰি কঠোৰ পৰিশ্রম কৰিছোঁ। লোকে যেতিয়া আমাক নিন্দা কৰে, আমি আশীৰ্বাদ কৰিছোঁ; যেতিয়া তাড়না কৰে, আমি সহন কৰিছোঁ;\nসেই সময়ত হেৰোদ ৰজাই মণ্ডলীৰ কোনো কোনো লোকক অত্যাচাৰ কৰিব ধৰিলে\nমই উদ্যমেৰে মণ্ডলীৰ তাড়নাকাৰী আৰু বিধানৰ ধাৰ্মিকতাৰ সম্বন্ধে নিৰ্দোষী আছিলোঁ৷


"উৰ্কা" (দিগন্ত কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\n২০০৫চনৰ ভোগালী বিহুৰ সময়। পুণেত তেতিয়া ৰুম এটি ভাৰা কৰি অকলে থাকোঁ। যিঘৰ চিনাকী অসমীয়া পৰিয়াল আছিল, তেওঁলোকো অসমলৈ গ’ল। মায়ে পুৱাই ফোন কৰি ক’লে-‘মাছ বা মাংস কিবা এবিধ আনি ৰান্ধি খাবি..আজি উৰুকা’।\nঅ’ফিচৰ ব্যস্ততাৰ বাবে সন্ধিয়ালৈ পাহৰিয়েই গৈছিলোঁ সেইদিনা উৰুকা। প্ৰায় সাতমান বজাত ফোন এটি আহিল। কলেজত একেলগে পঢ়া বন্ধু এজনৰ। সিও পুণেত থাকে। প্ৰায় দুমাহেই হ’ল হেনো। গমেই পোৱা নাছিলোঁ। তাক মোৰ ৰুমলৈ মাতিলোঁ ‘উৰুকা’ বুলি। আঠমান বজাত সি আহিল। লগত আৰু দুজন আমাৰ সহপাঠী। হাতত প্ৰায় দুই-তিনি কিল’ গাহৰি আৰু মুৰ্গীৰ মাংস। মই মাছ কিনি লৈ গৈছিলোঁৱেই।\n‘আৰু দুজনমান আহিব ৰ..আমি খবৰ দিছোঁ’- সিহঁতে ক’লে। ইটোৰ মুখে সিটোৱে শুনি দহমান বজাৰ ভিতৰত প্ৰায় ষোল্লজন মান চিনাকী-অচিনাকী বন্ধু আহি গোট খালে মোৰ সৰু ৰুমটোত। দুজনমান মণিপুৰ-নগালেণ্ডৰ। সিহঁতেও ‘উৰুকা’ কি জানে। চাৰে-এঘাৰমান বজাত আমি ৰান্ধিবলৈ আৰম্ভ কৰিলোঁ। গাহৰি-মাছ-মুৰ্গী-পঠা!\nএক সাংঘাটিক আড্ডা আৰম্ভ হ’ল। বহুকেইজন আমাৰ কলেজ’ৰ আছিল। আড্ডাৰ ট’পিকসমূহ ‘কমন’ পৰি গৈছিল আমাৰ।\n‘মৌচুমীয়ে তোক ‘না’ কিয় কৈছিল আজিও নুবুজিলোঁ’- গীতাৰ্থই অৰ্ণৱক সুধিলে। অৰ্ণৱ ‘ইমোশ্য’নেল হৈ গ’ল। চকুৰ পৰা ধাৰাসাৰ পানী। মুকুট আকৌ বিৰাট শান্ত। আনৰ চকুত চকুলো তাৰ সহ্য নহয়। সিও অৰ্ণৱৰ হাতত ধৰি সান্ত্বনা দি দি চকুপানী নিগৰালে।\n‘মই মৌচুমীৰ নম্বৰটো জানোঁ। ৰ, আজি ফোন কৰি হয় ইপাৰ, নহ’লে সিপাৰ….’- আৰ্মীত চাকৰি পোৱা সেয়া ৰঞ্জন। ‘দম’ আছে তাৰ। ফোন লগালে পুণেৰপৰা ক’লকাতাত থকা মৌচুমীলৈ। ফোন ধৰা নাই। আকৌ চেষ্টা কৰি আছে। এটা সময়ত ফোন ধৰি মৌচুমীৰ ধমক-‘ফাল্টু কথা এটা ক’বলৈ এই ৰাতি একবজাত ফোন কৰিছা??’\nঅৰ্ণৱৰ কান্দোন বাঢ়ে। মাজতে এজনে গৈ ‘জুই একুৰা নহ’লে কিহৰ উৰুকা’ বুলি বেলক’নীত থকা টাবটোৰ ওপৰতে কাগজ কেইটুকুৰা মান দি জুই ধৰে। প্লাষ্টিকৰ টাব। কাগজৰ লগতে টাবটোও জ্বলে। চিঞৰত বেলক’নীৰ ঠাণ্ডা বতাহজাকেও পলাই ফাঁট মাৰে। এজনে ‘আজি বিহুৰ উৰুকা, কাইলৈ বিহুৰ ভুৰুকা’ গাবলৈ আৰম্ভ কৰে। সমস্বৰে আটায়ে গায়। দুজনমানে কঁকাল ভঙাৰ চেষ্টা দিয়ে।\nপ্ৰায় তিনিমান বজাত আমি উৰুকাৰ ভোজ খাবলৈ বহোঁ। মোৰ ৰুমত আছিল মাত্ৰ দুখন কাঁহী। কোনোবাই কুকাৰত, আন কোনোবাই কেৰাহী বা সৰু প্লেটতে খাবলৈ আৰম্ভ কৰে।\nহঠাতে দুৱাৰত টোকৰ পৰিল। দুৱাৰ খুলি দিলোঁ। বাহিৰত প্ৰায় বিশজনমান বিল্ডিঙটোৰ আৱাসী। চকু-মুখে খঙ-বিৰক্তিৰ চাপ স্পষ্ট। ভিতৰত আমাক সকলোকে দেখি হতবাক। কোনাবাই কুকাৰটো লৈ ভাত খাইছে, কোনোবাই দহ ছেন্টিমিটাৰ ব্যাসাৰ্ধৰ প্লেট এখনত মাংস লৈ চোবোৱাত ব্যস্ত বা অৰ্ণৱ আকৌ মুকুটৰ কান্ধত মূৰটো থৈ চকুলো নিগৰোৱাত মচগুল! কি এক পৰিৱেশ!!\nহিন্দী-মাৰাঠীতে গালি আৰম্ভ কৰিলে-‘তহঁত পাগল হৈছ? কিহৰ ইমান হাল্লা এই ৰাতি তিনি বজালৈ’। লগৰ এজনে তাৰ তথৈবচ হিন্দীতে ক’লে-‘আজ মানে উৰুকা হ্যে না’!\nএজনে চিঞৰিলে-‘উল্ফা(আলফা) সুনা হ্যে..য়ে উৰ্কা ভি এইচা হী হ্যে ক্যা? তুমলোগ উৰ্কা হো’\n‘হা, উৰ্কা ভি উল্ফা জেইচা হী হ্যে…বাট থোড়া নৰমপন্থী হ্যে’- লগৰজনে ক’লে। তেওঁলোকৰ মাজত কিবা কথোপকথন চলিল। অলপপৰ পিছত তেওঁলোক আঁতৰি গ’ল। আমি পুনৰ ‘উৰুকা’ খোৱাত ব্যস্ত হ’লোঁ। এসপ্তাহ পাছত ঘৰৰ মালিকে মোক ঘৰটো এৰি যাবলৈ নিৰ্দেশ দিলে। বিল্ডিংটোৰ সেই মানুহকেইজনক এটা কথাই বুজাই কোৱা নহ’ল ‘উৰুকা(উৰ্কা)’ মানে আচলতে কি!!\n← দেৱ ভূষণ\nবুলেটৰ তুলিকাৰে অঁকা ছবি (কিশোৰ বড়ো) →\nএটা কবিতাৰ(!!) জন্মগাথা (নৱনাথ চহৰীয়া)\nজোলেটেৰীয়ান- ডঃ পাৰ্থ সাৰথি ভূঞা\nবহুত সুন্দৰ ৷ ভাল লাগিল পঢ়ি ৷


হাজৰিকাদাৰ বাজাজ চুপাৰ ১৯৮০-অনন্ত বৰা – ফটাঢোল\nহাজৰিকাদাৰ বাজাজ চুপাৰ ১৯৮০-অনন্ত বৰা\nএটা সময় আছিল যেতিয়া এখন বাজাজ চুপাৰ কিনিবলৈ, বুকিং কৰা দিনৰ পৰা বােলে প্রায় তিনি চাৰি বছৰ অপেক্ষা কৰিব লাগিছিল। আৰু চৰকাৰী চাকৰিয়াল হ’লেহে তেনেকুৱা ধৰণৰ যান-বাহন কিনিব পাৰিছিল। চাকৰিত জইন কৰােঁতে হাজৰিকাদাই তেৰ হাজাৰ টকা দি বাজাজ চুপাৰ কিনাৰ কথা ভাবিবই পৰা নাছিল। কলেজত পঢ়াৰ দিনৰে পৰা হাজৰিকাই এখন বাজাজ চুপাৰ কিনাৰ সপােন দেখিছিল কিন্তু চাকৰিত জইন কৰি যেতিয়া চাৰে সাতশ টকাৰ মাহেকীয়া দৰমহাটো পালে, তেওঁৰ সপােনটো লাহে লাহে ধূসৰ হৈ আহিল। গাঁৱৰ খেতিয়কৰ ঘৰৰ ডাঙৰ ল’ৰা হিচাপে ঘৰখনৰ প্রতি অনেক দায়বদ্ধতা। তথাপি আশা এৰা নাছিল আৰু লাহে লাহে এদিন বাজাজ চুপাৰ কিনিব পৰাকৈ তেওঁৰ হাতত তেৰ হাজাৰ টকা জমা হ’ল।\nএতিয়া কথা হ’ল পইচা হ’লেই নহ’ব! চৰকাৰী চাকৰিয়াল বাৰু হয়, কিন্তু স্কুটাৰখন বুক কৰিবলৈ হ’লে তিনি চাৰি বছৰৰ পাছতহে তেওঁৰ সপােনৰ স্কুটাৰখন চলাবলৈ পাব। নাই মনে নামানে, চাৰি বছৰ ৰ’বলৈ হ’লে দেখােন বুঢ়াই হ’বগৈ! কি কৰা যায়! সপােনটো বুকুত সাবটি হাজৰিকাদাৰ টোপনি নহা হয়।\nৰাস্তাৰে কোঁ-কোঁৱাই মিঠা পেট্ৰলৰ গােন্ধ উৰুৱাই পাৰ হৈ যােৱা বাজাজ চুপাৰবােৰ দেখিলে হাজৰিকাদাৰ মূৰ বেয়া হৈ যায়। মাজে মাজে ওচৰৰ গাঁৱৰ হেড মাষ্টৰৰ সৰু জীয়েক তৰুলতাৰ অভিমানী মুখখন মনত পৰিলে খং উঠি আহে। তৰুলতাৰ উপেক্ষা অজ্ঞবােৰ বাজাজ চুপাৰৰ চকাৰ ধূলিত মিহলি কৰি দিয়াৰ চেলেঞ্জটো পূৰণ কৰিবলৈ হাজৰিকাদাৰ মনটো চটফটাই উঠে। নিজকে কি বুলি ভাবে তৰুলতাই! অৱশেষত খবৰ এটা আহিল। মুকেশ মাৰােৱাৰীৰ নামত এখন বাজাজ চুপাৰ আহিব। এক হাজাৰ বেছিকৈ দিব লাগিব। চৰকাৰী নিয়ম মতেএবছৰলৈ মুকেশৰ নামতে ৰেজিষ্ট্ৰেশ্যন হৈ থাকিব। এবছৰৰ পাছতহে নিজৰ নামত ৰেজিষ্টাৰ হ’ব।\nসেইবােৰ মতলব নাই। মুঠতে বাজাজ চুপাৰ লাগে। যেনে-তেনে বাকীকেইটা পইচা যােগাৰ কৰি হাজৰিকাদই তেওঁৰ সপােনৰ বাজাজ চুপাৰখন আনি শিৱসাগৰৰ ভাড়া ঘৰ সুমুৱালেহি। ৰঙটোহে কিবা ধোঁৱা ৰঙৰ দৰে। হ’ব চলি যাব। ৰং চং কি আছে। এতিয়া কথা হ’ল হাজৰিকাদাই চলাবতাে নাজানে। ওচৰৰ ভাড়াঘৰত থকা মণিপুৰী সিং ড্রাইভাৰক লৈ ৰাতিয়েই অলপ ট্রেইনিং এটা ল’লে। পাছদিনা দিনৰ দিনটো ওচৰৰ খেলপথাৰত হাজৰিকাদাৰ বাজাজ চুপাৰ চলােৱা অনুশীলন চলিল। অলপ অলপ চলাব পৰা হ’ল। অসম আন্দোলনৰ সময়। দিন-কাল ভাল নহয়। তথাপি পিছদিনা ৰাতিপুৱা তিনিমান বজাতেই লগৰ এজনক পাছৰ চিটত বহুৱাই হাজৰিকাদাই তেওঁৰ সপােনৰ বাজাজ চুপাৰ যােৰহাটৰ ঘৰ অভিমুখে চলাই দিলে। প্ৰথম অৱস্থাত এক নম্বৰ গিয়াৰতেই বিকট শব্দ কৰি বাজাজ চুপাৰ চলিল। অলপ দূৰ যােৱাৰ পাছত হাত দুখন পকাই-মেলি দিয়াত মাতটো অলপকমিল, লগতে অলপ ফ্রি মানে কোমল হােৱা যেন লাগিল। তাৰমানে গিয়াৰটো সলনি হৈ তিনি নম্বৰ মানত লাগিল চাগে। এৰা এতিয়াহে বাজাজ চুপাৰ চলােৱা যেন লাগিছে। যেনে তেনে গৈ হাজৰিকাদা ঘৰ পালেগৈ। ওচৰৰ মানুহে আহি বেৰি ধৰিলেহি। হাজৰিকাদাৰ দেউতাকে স্কুটাৰখন হাতেৰে চুই চাইছে, পুতেকৰ সাফল্যত তেওঁ আজি বহুত সুখী।ভাত-পানী খাই অলপ জিৰণি লৈ লগৰটোক লৈ এপাক ওলাই যােৱাৰ কথা ভাবিলে। উদ্দেশ্য তৰুলতাৰ পদূলিৰ ধূলি উৰুৱাই তাইৰ অহংকাৰ চুর্ণ কৰা।\nচোতালত বাজাজ চুপাৰ ষ্টার্ট কৰি পদূলি পােৱাৰ আগতেই লাগিল গণ্ডগােল। একেলগে ওচৰা-ওচৰিকৈ থকা কলগছ দুজোপা মহতিয়াই দুইজোপা কলগছৰ মাজত বাজাজ চুপাৰ সােমাই লাগি ধৰিল। আগ চকা ঘূৰি আছে। হাতত অলপআঘাতো পালে হাজৰিকাদাই। ধেততেৰি ইমানদূৰ আহিলে একো নহ’ল অহংকাৰীজনীৰ কথা মনলৈ আহােঁতেই খেলি মেলি লগিল। টনা আঁজোৰা কৰি শেষত কলগছ কাটি বাজাজ চুপাৰ উদ্ধাৰ কৰা হ’ল। দুই এঠাইত অলপ ৰঙো এৰাল। ধেই, লাগিলেই নহয় কুফা। যি হ’ল হ’ল আকৌ স্কুটাৰ ষ্টার্ট দি তৰুলভাৰ ঘৰৰ ফলে লাহে লাহে আগবাঢ়িল। হাজৰিকাদাই ভাবিলে বাজাজ চুপাৰ দেখি আজি তৰুলভাৰ মন বেয়া হৈ যাব। ইমানদিনে মানুহ বুলি নভবা হাজৰিকাদাক আজি বাজাজ চুগাৰ চলাই যােৱা দেখিলে তৰুলতাৰ মনটো চাগে অলপ হ’লেও কুমলিব। এপাকত নেদেখিলে দুই তিনি পাক মাৰিব লাগিব।\nএই তৰুলতাৰ ঘৰ পাওঁ পাওঁ, আৰে তৰুলতাৰ ঘৰৰ পদূলিত দেখােন বগা ফিয়েট গাড়ী এখন ৰৈ আছে সৰু সৰু ল’ৰা ছােৱালীবােৰে গড়ীখন বেৰি ধৰিছে। গাড়ীৰ গ্লাচত লাগি থকা ধূলিত দুটামানে কিবা কিবি আখৰ লিখিছে। হাজৰিকাদা বাজাজ চুপাৰ লৈ তৰুলতাৰ পদূলি পাৰ হৈ গৈ তিনিআলিৰ দোকানৰ সন্মুখত ৰখাই ষ্টেণ্ড কৰি দিলে। আগচকা দাং খাই মাথাটো মােটোকা মাৰি বাজাজ চুপাৰ ৰৈ আছে। এনেতে কোনােবাই কোৱা শুনিলে। মাষ্টৰৰ সৰু জীয়েকক চাবলৈ কোনােবা বাগানৰ মেনেজাৰ আহিছে। বহাগত বিয়া ফাইনেল। হাজৰিকাদাই বাজাজ চুপাৰখনলৈ চালে, চাই এনেকুৱা লাগিল, সেইখনে ডিঙিটো বেঁকা কৰি তেওঁৰ ফালে চাই যেন দাঁত নিকটাই হাঁহি আছে।\nব্লেকমেইল : হেমন্ত কাকতি »


শ্ৰীশ্ৰী আউনীআটী সত্ৰত মুখ্যমন্ত্ৰীক কি বিশেষ উপহাৰ দিলে সত্ৰাধিকাৰ ড০ পিতাম্বৰ দেৱ গোস্বামীয়ে? – News Time Assam by Pratham Khabar\nঘৰ/আঞ্চলিক/শ্ৰীশ্ৰী আউনীআটী সত্ৰত মুখ্যমন্ত্ৰীক কি বিশেষ উপহাৰ দিলে সত্ৰাধিকাৰ ড০ পিতাম্বৰ দেৱ গোস্বামীয়ে?\nৰাজ্যবাসীৰ মংগলৰ অৰ্থে আশীৰ্বাদ গ্ৰহণ কৰে মুখ্যমন্ত্ৰীগৰাকীয়ে\nপবিত্ৰ ভাদ মাহ উপলক্ষে শ্ৰীশ্ৰী আউনীআটী সত্ৰত উপস্থিত মুখ্যমন্ত্ৰী ড০ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা। সহধৰ্মিনী ৰিণিকি ভূঞা শৰ্মাৰ সৈতে সত্ৰত উপস্থিত মুখ্যমন্ত্ৰীগৰাকী।\nবুধবাৰে দুপৰীয়া ভাগত সত্ৰত সেৱা আগবঢ়াই ৰাজ্যবাসীৰ মংগলৰ অৰ্থে আশীৰ্বাদ গ্ৰহণ কৰে মুখ্যমন্ত্ৰীগৰাকীয়ে।\nসত্ৰৰ সত্ৰাধিকাৰ ড০ পিতাম্বৰ দেৱ গোস্বামীয়ে মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাক বেতৰ বিচনী, চেলেং কাপোৰেৰে আদৰণি জনায় l শ্ৰীশ্ৰী আউনীআটী সত্ৰৰ সত্ৰধিকাৰ ড০ পিতাম্বৰ দেৱ গোস্বামী দেৱে মুখ্যমন্ত্ৰী ড০ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাক প্ৰদান কৰে ‘কৰ্ম শিৰোমণি’ বঁটা ।\nAssam Himanta Biswa Sarma News Time Assam Pratham Khabar TV prathamkhabar24X7 Sri Sri Auniati Satra


ফৰিদা জালাল - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n২০১৪ চনত জি চিনে এৱাৰ্ড অনুষ্ঠানত ফৰিদা জালাল\n১৪ মাৰ্চ, ১৯৪৯ (৭৩ বছৰ)\nতাব্ৰিজ বৰ্মাবীৰ(১৯৭৮-২০০৩) (কাৰণ-মৃত্যু)\n* ফিল্মফেয়াৰৰ শ্ৰেষ্ঠ সহ-অভিনেত্ৰীৰ বঁটা: পাৰছ (১৯৭২)\n* ফিল্মফেয়াৰৰ শ্ৰেষ্ঠ সহ-অভিনেত্ৰীৰ বঁটা: হেনা (১৯৯২)\n* ফিল্মফেয়াৰৰ সমালোচকৰ পৰা শ্ৰেষ্ঠ অভিনত্ৰীৰ বঁটা: মম্মো (১৯৯৫)\n* ফিল্মফেয়াৰৰ শ্ৰেষ্ঠ সহ-অভিনেত্ৰীৰ বঁটা: দিলৱালে দুলহানিয়া লে জায়েংগে (১৯৯৬)\nফৰিদা জালাল (ইংৰাজী: Farida Jalal, জন্ম ১৪ মাৰ্চ ১৯৪৯) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী৷ পঞ্চাছ বছৰৰো অধিক সময় ছবি জগতৰ লগত জড়িত থকা ফৰিদা জালালে হিন্দী, তেলেগু আৰু তামিল ভাষাৰ দুইশতাধিক ছবিত অভিনয় কৰিছে৷ স্বতন্ত্ৰ ছিনেমাকে ধৰি মূলসুঁতিৰ একাধিক ছবিত অভিনয় কৰা ফৰিদা জালালে চাৰিটাকৈ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে৷ ইয়াৰ উপৰি দুটা বংগ ছবি সাংবাদিক সন্থা বঁটা লাভ কৰিছে৷\n১৯৬৭ চনত টকদিৰ নামৰ ছবিখনৰ জৰিয়তে ফৰিদা জালালে কেৰিয়াৰৰ পাতনি মেলে৷ '৮০ আৰু '৯০ৰ দশকত বহুকেইখন ছবিত তেখেতে শীৰ্ষ আৰু সহ-অভিনেত্ৰী হিচাপে কাম কৰে৷ ১৯৭১ চনৰ ছবি পাৰছ, ১৯৯১ চনৰ ছবি হেনা, ১৯৯৫ চনৰ ছবি দিলৱালে দুলহানীয়া লে জায়েংগে হৈছে ফৰিদা জালালৰ কেইখনমান উল্লেখযোগ্য ছবি৷ এইকেইখন ছবিত অভিনয় কৰি তেখেতে ফিল্মফেয়াৰৰ পৰা শ্ৰেষ্ঠ সহ-অভিনেত্ৰীৰ বঁটা লাভ কৰে৷ কুৰি শতিকাৰ শেষৰফালে বহুকেইটা মাতৃৰ চৰিত্ৰত সবল অভিনয় কৰি তেখেতে দৰ্শক আৰু সমালোচকৰ মাজত প্ৰশংসা আৰু সমাদৰ লাভ কৰে৷ ১৯৯৪ চনত তেখেতে মেম্মো নামৰ ছবিখনত অভিনয় কৰি ফিল্মফেয়াৰৰ পৰা সমালোচকৰ শ্ৰেষ্ঠ প্ৰদৰ্শনৰ বঁটা লাভ কৰে৷ ২০১২ চনৰ হাৰলেম আন্তৰ্জাতিক ছবি মহোৎসৱত তেখেতে এ গ্ৰেন প্লেন শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ সন্মান লাভ কৰে৷\n১৯৪৯ চনৰ ১৪ মাৰ্চত নতুন দিল্লীত ফৰিদা জালালৰ জন্ম হয়৷ ১৯৬০ৰ দশকত ফৰিদা জালালে নিজৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰে৷ ১৯৬৫ চনত ফিল্মফেয়াৰৰ উদ্যোগত আয়োজিত হোৱা ইউনাইটেড ফিল্ম প্ৰডিউছাৰছ টেলেণ্ট হাণ্ট প্ৰতিযোগিতাত তেখেতে বিজয় সাব্যস্ত কৰে৷ অভিনেতা ৰাজেশ খান্নাৰ লগত তেখেতে ফাইনেলত প্ৰৱেশ কৰে আৰু দুয়োগৰাকীকে একেখন মঞ্চত বিজয়ী ঘোষণা কৰা হয়৷ দৰ্শকৰ আসনত বহি থকা তাৰাচন্দ বাৰতাজ্যই ফৰিদা জালালক টকদিৰ নামৰ ছবিখনত অভিনয় কৰিবলৈ প্ৰস্তাৱ দিয়ে৷ এইখনেই হৈ পৰে ফৰিদা জালালৰ প্ৰথমখন ছবি৷\n১৯৯০ৰ দশকত ফৰিদা জালালে ভাৰতৰ বহুকেইখন হিট ছবিত অভিনয় কৰে৷ তাৰে ভিতৰত ৰাজা হিন্দুস্তানী, কুচ কুচ হোতা হ্যেয়, দিল ট' পাগল হ্যেয়, কহো না...প্যাৰ হ্যেয়, কভি খুচি কভি গম আৰু দিলৱালে দুলহানিয়া লে জায়েংগেৰ কথা উল্লেখ কৰিব পাৰি৷ দিলৱালে দুলহানিয়া লে জায়েংগেৰ বাবে তেখেতে ১৯৯৫ চনত ফিল্মফেয়াৰৰ পৰা শ্ৰেষ্ঠ সহ-অভিনেত্ৰীৰ সন্মান লাভ কৰে৷ আনহাতে মেমো নামৰ ছবিখনতত ফৰিদা জালালে শীৰ্ষ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে৷ ছবিখনে হিন্দী ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰে৷ আনহাতে ফৰিদা জালালে ফিল্মফেয়াৰত সমালোচকৰ পৰা শ্ৰেষ্ঠ প্ৰদৰ্শনৰ বঁটা লাভ কৰে৷ ফৰিদা জালালে দূৰদৰ্শনতো দেখ ভাই দেখৰ দৰে জনপ্ৰিয় ধাৰাবাহিকত অভিনয় কৰে৷\nকৰ্ণাটকৰ ভাটকালত জন্মলাভ কৰা টাবৰিজ বৰ্মাবীৰৰ লগত ফৰিদা জালালৰ বিবাহ সম্পন্ন হয়৷ ১৯৭৮ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত তেওঁলোকৰ বিবাহ হয়৷ তেওঁলোকৰ য়াছিন নামৰ এটি পুত্ৰ সন্তান আছে৷\n↑ "Farida Jalal Awards: List of awards and nominations received by Farida Jalal | Times of India Entertainment". timesofindia.indiatimes.com. https://timesofindia.indiatimes.com/topic/Farida-Jalal/awards। আহৰণ কৰা হৈছে: 2020-06-29.\n↑ January 15, 2019. "This is what filmmakers tell Farida Jalal on her wish to play negative character". India Today. https://www.indiatoday.in/movies/Bollywood/story/this-is-what-filmmakers-tell-farida-jalal-on-her-wish-to-play-negative-character-1431190-2019-01-15। আহৰণ কৰা হৈছে: 31 March 2020.\n↑ Mohamed, Khalid (14 March 2017). "Happy Birthday Farida Jalal: B-Town's Most Dependable Co-Actor". The Quint. https://www.thequint.com/entertainment/celebrities/farida-jalal-from-rajesh-khanna-sweetheart-to-dilip-kumar-sister-to-aapa-in-student-of-the-year। আহৰণ কৰা হৈছে: 15 April 2018.\n↑ 4.0 4.1 Farida Jalal – Interview (2000) Archived3March 2014 at the Wayback Machine, "Cineplot.com"\n↑ Ethiraj. ""I virtually grew up and grew old in the industry" – Farida Jalal". http://www.bollywoodhungama.com/celebrities/features/type/view/id/7616.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=ফৰিদা_জালাল&oldid=294588"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ০৬ ছেপ্টেম্বৰ, ২০২১ তাৰিখে ২১:০৬ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


অজিৎ বৰুৱা এজন অসমীয়া সাহিত্যিক, প্ৰশাসনিক বিষয়া আৰু স্বাধ\nⓘ অজিৎ বৰুৱা এজন অসমীয়া সাহিত্যিক, প্ৰশাসনিক বিষয়া আৰু স্বাধীনতা সংগ্ৰামী। প্ৰধানকৈ সাহিত্যিক হিচাপেই তেওঁ জনাজাত আছিল। একাধাৰে কবি, গীতিকাৰ, ঔপন্যাসিক, সমালোচক ..\nⓘ অজিৎ বৰুৱা\nঅজিৎ বৰুৱা এজন অসমীয়া সাহিত্যিক, প্ৰশাসনিক বিষয়া আৰু স্বাধীনতা সংগ্ৰামী। প্ৰধানকৈ সাহিত্যিক হিচাপেই তেওঁ জনাজাত আছিল। একাধাৰে কবি, গীতিকাৰ, ঔপন্যাসিক, সমালোচক, অনুবাদক, ৰম্য ৰচনাকাৰ আদি হিচাপে তেওঁ অসমীয়া সাহিত্যলৈ অৰিহণা যোগাইছিল। তেওঁক ‘জেংৰাই কবি’ অভিধাৰে জনা যায়। সামগ্ৰিকভাৱে অজিৎ বৰুৱাক আধুনিক অসমীয়া সাহিত্যৰ প্ৰথমগৰাকী যথাৰ্থ আধুনিকতাবাদী কবি হিচাপে অভিহিত কৰা হয়। কবি কুশল দত্তৰ মতে" অধ্যয়নৰ ব্যাপ্তি, বোধৰ সামুদায়িক দৃষ্টি, জগত আৰু জীৱনক বুজি উঠা আৰু তাক অতি ওখ খাপৰ শিল্পৰূপে স্থাপত্যসিদ্ধ কৰি তোলাৰ সাধনাই অজিৎ বৰুৱাৰ সৃষ্টিক একক আৰু অনন্যৰূপে অসমীয়া তথা ভাৰতীয় সাহিত্যত সুদৃঢ়ভাৱে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছে।”\n1. জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়\nঅজিৎ বৰুৱাৰ জন্ম ১৯২৬ চনৰ ১৯ আগষ্টত অসমৰ গুৱাহাটীত। তেওঁৰ পিতৃ চান্দকুছিৰ মল্ল বুজৰবৰুৱা বংশৰ প্ৰয়াত চিত্ৰমল্ল বৰুৱা। এই বংশৰ এটা ঠালৰপৰাই ১৭৯৫ চনৰ দন্দুৱা দ্ৰোহৰ নায়ক হৰদত্ত আৰু বীৰদত্তৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁলোক বৰুৱাৰ অষ্টম পূৰ্বপুৰুষ কল্যাণমল্ল বৰুৱাৰ ভায়েক ছত্ৰপতি বৰুৱাৰ নাতি। চিত্ৰমল্ল বৰুৱা বিদ্যালয়সমূহৰ উপ-পৰিদৰ্শক আছিল। মাতৃ আছিল উত্তৰ গুৱাহাটীৰ মজিন্দাৰ বৰুৱাৰ বংশৰ পাছলৈ ডিব্ৰুগড়ৰ পদ্মলতা বৰুৱা। তেখেত মহাপণ্ডিত আনন্দৰাম বৰুৱাৰ ভতিজা জীয়ৰী আছিল।\n2. শৈক্ষিক জীৱন\nপাছলৈ তেওঁ কৰ্মজীৱনৰ মাজতো ১৯৭২ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা আইন বিষয়ত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯৭৩ চনত ফ্ৰান্স চৰকাৰৰ জলপানি লাভ কৰি দুবছৰৰ বাব পেৰিছৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় লোক প্ৰশাসন বিদ্যালয়ত I.I.A.P অধ্যয়নৰ সুবিধা লাভ কৰি ১৯৭৫ চনত লোক প্ৰশাসন বিষয়ত ডিগ্ৰী লাভ কৰে। কলিকতাত অসম চৰকাৰ‍ৰ বাণিজ্য উপদেষ্টাৰূপে কৰ্মৰত হৈ থাকোঁতে ১৯৬৮-৭১ চন তেওঁ কলিকতাৰে আলিয়াঁচ ফঁচেজত ফৰাচী ভাষা অধ্য‍য়নো কৰিছিল।\n3. চাকৰি কাল\n১৯৫০ চনত নগাঁও মহাবিদ্যালয়ত অধ্যাপক হিচাপে অজিৎ বৰুৱাই কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলে। ইয়াৰ পাছতে গোলাঘাটৰ দেৱৰাজ ৰয় মহাবিদ্যালয় আৰু কটন মহাবিদ্যালয়ত অধ্যাপক হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে যদিও ১৯৫২ চনত অসম প্ৰশাসনিক সেৱাৰ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হোৱাত কলেজৰ অধ্যাপকৰ চাকৰি ত্যাগ কৰে আৰু সেই বছৰতে এ.চি.এছ.প্ৰথম শ্ৰেণী বিষয়াৰূপে নিৰ্বাচিত আৰু নিযুক্ত হয়। একে বছৰতে ভাৰতীয় প্ৰশাসনিক সেৱাৰ পৰীক্ষাতো উত্তীৰ্ণ হৈ তেওঁ ভাৰতীয় ৰাজস্ব সেৱা আই.আৰ.এছত প্ৰথম অসমীয়া হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে।\n১৯৫৮ চনত অজিৎ বৰুৱাই ভাৰতীয় ৰাজস্ব সেৱাৰ পদ ত্যাগ কৰি পুনৰ অসম প্ৰশাসনীয় সেৱাৰ প্ৰথম শ্ৰেণীৰ বিষয়াৰূপে যোগদান কৰে। এ.চি.এছ. বিষয়াৰূপেই তেওঁ ১৯৬৩ চনত উদ্যোগ বিভাগৰ উপ-সচিব আৰু ১৯৬৮ চনত অসম চৰকাৰৰ কলিকতাৰ কাৰ্যালয়ত বাণিজ্য উপদেষ্টাৰূপে নিয়োজিত হয়। ১৯৭১ চনত অজিৎ বৰুৱাক ভাৰতীয় প্ৰশাসনীয় সেৱা আই.এ.এছ.লৈ পদোন্নতি দিয়া হয়। তাৰ পাছত তেওঁ ক্ৰমে অসম চৰকাৰৰ উদ্যোগ বিভাগৰ নিৰ্দেশক, উদ্যোগ বিভাগৰ সচিব, ৰাজস্ব বিভাগৰ সচিবৰূপে নিযুক্ত হৈ ১৯৮৪ চনত ৰাজস্ব বিভাগৰ আয়ুক্ত-সচিব হিচাপে দায়িত্ব‍ভাৰ গ্ৰহণ কৰে।\n১৯৮৪ চনত সাময়িকভাৱে অসম ৰাজস্ব বৰ্ডৰ অধ্যক্ষ হিচাপেও তেওঁক দায়িত্বভাৰ দিয়া হৈছিল। সমান্তৰালভাৱে ১৯৮৩ চনত নামনি অসমৰ আয়ুক্ত হিচাপে তেওঁ যোগদান কৰে আৰু এই পদতে থাকি ১৯৮৬ চনৰ ৩০ নৱেম্বৰত চৰকাৰী চাকৰি জীৱনৰপৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।\n4. পাৰিবাৰিক জীৱন\n১৯৫৬ চনত ডিব্ৰুগড়ৰ মদন মোহন দাসৰ জীয়ৰী কৃষ্ণা দাসৰ সতে অজিৎ বৰুৱা বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। তেওঁলোকৰ দুটি সন্তান - পুত্ৰ পৰ্জন্যৰ জন্ম ১৯৫৭ চনত আৰু কন্যা পাৰমিতাৰ জন্ম ১৯৫৮ চনত হয়। পুত্ৰ পৰ্জন্য বৰুৱা কটন কলেজৰ ইংৰাজী বিভাগৰ জ্যেষ্ঠ অধ্যাপক পদত অধিষ্ঠিত আছিল যদিও ২০০৯ চনত আকস্মিকভাৱে দেহাৱসান ঘটে। ১৯৭৬ চনত কৃষ্ণা দাসৰে আনুষ্ঠানিকভাৱে বিবাহ বিচ্ছেদ ঘটে অজিৎ বৰুৱাৰ।\n5. সাহিত্যিক অৱদান\nচল্লিশৰ দশকত প্ৰায় তেৰ বছৰ বয়সতে লিখা ‘মন মোৰ নাথাকে ইয়াত’ কবিতাৰে অজিৎ বৰুৱাই সাহিত্যিক জীৱনৰ পাতনি মেলিছিল। তাৰ পাছত ১৯৪২ চনত ধীৰেন্দ্ৰ নাথ দত্ত সম্পাদিত ‘অভিযান’ আলোচনীত তেওঁৰ কবিতা ‘তাজমহল’ প্ৰকাশ পায়। সংখ্যাত কবিতা তাকৰ আছিল যদিও বহু চৰ্চিত আৰু পঠিত ‘ব্ৰহ্মপুত্ৰ’, জেংৰাই ১৯৬৩, চেনৰ পাৰত আদি কবিতাই তেওঁক অসমীয়া সাহিত্যৰ জগতত প্ৰতিষ্ঠা কৰে। ১৯৬০ চনৰপৰা ১৯৮৯ চনলৈকে সুদীৰ্ঘ ২৯ বছৰ কাল সাধনা কৰি তেওঁ তেওঁৰ প্ৰখ্যাত ব্ৰহ্মপুত্ৰ কবিতাটো সম্পূৰ্ণ কৰিছিল। কবিতাটোত তেওঁ ব্ৰহ্মপুত্ৰকেন্দ্ৰিক অসমীয়া জাতীয় জীৱনৰ ইতিহাস ৰূপায়ণ কৰিছে।\nতেওঁৰ সাহিত্যিক অৱদানসমূহ তলত উল্লেখ কৰা হল:\n5.1. সাহিত্যিক অৱদান কবিতা\nঅজিৎ বৰুৱা কবিতা সমগ্ৰ\nব্ৰহ্মপুত্ৰ ইত্যাদি পদ্য\nগছ প্ৰেমৰ পদ্য ৰাজ কুমাৰ মজিন্দাৰৰ চিত্ৰ সম্বলিত প্ৰথম প্ৰকাশ: ২০০০ চন, অজিৎ বৰুৱা।\nআৰু কিছুমান পদ্য আৰু গান প্ৰথম প্ৰকাশ: ২০০১ চন, ষ্টুডেণ্ট ষ্টৰ্‌ছ।\nকিছুমান পদ্য আৰু গান\n5.2. সাহিত্যিক অৱদান প্ৰবন্ধ-সাহিত্য আৰু সমালোচনামূলক লেখা\nEssays on T.S. Eliot প্ৰথম প্ৰকাশ: ২০০২ চন, আৰ্কাইভ।\nপদ্যৰ পাছৰ কাব্য প্ৰথম প্ৰকাশ: ডিচেম্বৰ ১৯৯৪ চন, ষ্টুডেণ্ট ষ্টৰ্‌ছ।\nসাহিত্যৰ বিষয়ে প্ৰথম প্ৰকাশ: ১৯৯১ চন, হীৰেন ভট্টাচাৰ্য।\nকাব্য আৰু অন্যান্য প্ৰথম প্ৰকাশ: ১৯৯৩ চন, কথা পাব্লিশ্বাৰ্জ।\nবিভিন্ন প্ৰবন্ধ প্ৰথম প্ৰকাশ: ১৯৯৯ চন, শৰাইঘাট প্ৰকাশন।\n5.3. সাহিত্যিক অৱদান অনুবাদ সাহিত্য\nFrom The Assamese: Translation of Ajit Baruas Assamese Verse কবিৰ কবিতাৰ স্ব-কৃত ইংৰাজী অনুবাদ সংকলন\n5.4. সাহিত্যিক অৱদান সম্পাদনা\nচান্দকুছীয়া বুজৰবৰুৱা বংশাৱলী, প্ৰথম প্ৰকাশ: ২০০২ চন, অজিৎ বৰুৱা\n5.5. সাহিত্যিক অৱদান অপ্ৰকাশিত\nহ্যাম্‌লেট শ্বেইক্সপিয়েৰৰ নাটক হ্যাম্‌লেটৰ অনুবাদ। গৰীয়সীত ধাৰাবাহিকভাৱে প্ৰকাশিত\nঅজিৎ বৰুৱাৰ কৰ্মৰাজিৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে বিভিন্ন অনুষ্ঠানে বিভিন্ন সময়ত তেখেতক সন্মান যাচি আহিছে। তাৰে ভিতৰত উল্লেখযোগ্য কেইটিমান হল:\n১৯৮৮ চনত কিছুমান পদ্য আৰু গানৰ বাবে ভাৰতীয় ভাষা পৰিষদ প্ৰদত্ত ভাৰতীয় ভাষা পৰিষদ পুৰস্কাৰ\n১৯৯১ চনত ব্ৰহ্মপুত্ৰ ইত্যাদি পদ্যৰ বাবে সাহিত্য অকাডেমি প্ৰদত্ত অসমীয়া ভাষাত সাহিত্য অকাডেমি পুৰস্কাৰ\n২০১৫ চনৰ ১২ মাৰ্চত নিউমনিয়া ৰোগৰ বাবে অজিৎ বৰুৱাক চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি কৰোৱা হৈছিল। এসপ্তাহৰ পিছত স্বাস্থ্যৰ কিছু উন্নতি হোৱাত তেওঁ ঘৰলৈ যায়। কিন্তু ২ এপ্ৰিলৰপৰা পুনৰ তেওঁৰ স্বাস্থ্যৰ অৱনতি ঘটে আৰু ৩ এপ্ৰিলৰ নিশা গুৱাহাটীৰ যোৰপুখুৰীৰ নিজা বাসভৱনত তেওঁ দেহাৱসান ঘটে।\n8. অজিৎ বৰুৱাৰ জীৱন দৰ্শন আৰু অসমীয়া সাহিত্যত প্ৰভাৱ\nঅজিৎ বৰুৱাৰ জীৱন দৰ্শন অত্যন্ত সৰল আছিল। তেওঁ নিজেই উল্লেখ কৰি গৈছে - ‘যি আইনসিদ্ধ, সি নৈতিকতাসিদ্ধও। সদাবিজ্ঞানমনস্ক লেখকজনাৰ ব্ৰহ্মাণ্ডৰ কোনো সৰ্বোচ্চ ঐশ্বৰিক শক্তিত বিশ্বাস আছিল নে নাছিল সেয়া স্পষ্টকৈ জনা নাযায়; কিন্তু জন্মান্তৰবাদত তেওঁৰ বিশ্বাস নাছিল। অজিৎ বৰুৱাই কৈছিল - ‘‘সকলো লেখাই আত্মজীৱনীৰ অংশ। সাহিত্যৰ নৈৰ্ব্যক্তিকতা এটা বাগাড়ম্বৰ। ভাষাৰ বিষয়ে ভাষিক অৱধাৰণ।" নিজৰ সৃষ্টি সম্বন্ধে তেওঁৰ আছিল ‘চিৰ-অসন্তুষ্টি! ’ ব’দলেৰৰ ভাষাৰে তেওঁ কৈছিল - ‘Sad Non Satiata’। জীৱনৰ কীৰ্তিস্তম্ভ ‘ব্ৰহ্মপুত্ৰ’ কবিতাটো সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ তেওঁ ২৯টাকৈ বছৰ সাধনা কৰিছিল। সৃষ্টিৰ স্থাপত্যসিদ্ধ শিল্পৰূপৰ বাবে সাধনাৰ বিকল্প নাই বুলিয়ে তেওঁ বিশ্বাস কৰিছিল। তেওঁৰ সাহিত্য-দশৰ্নত সেই সাধনাৰ অন্যতম মাৰ্গ আছিল অধ্যয়ন। অনুবাদ সম্বন্ধে স্বকীয় ধাৰণা পোষণ কৰিছিল অজিৎ বৰুৱাই। তেওঁৰ মতে লক্ষ্যভাষালৈ অনুবাদ হ’ব লাগিব সদায় মূল ভাষাৰপৰা - দ্বিতীয় বা তৃতীয় ভাষাৰ জৰিয়তে নহয়। অভিধান, হাঁহিৰ গল্প, এলিয়টৰ কবিতা, ফৰাচী ভাষা আৰু সাহিত্যৰ অধ্য‍য়ন সৰ্বাধুনিক মননৰ এই লেখকগৰাকীৰ সাহিত্য-দৰ্শনৰ বিশিষ্ট অংগ আছিল। অজিৎ বৰুৱাৰ অধ্যয়নৰ ব্যাপ্তি, বোধৰ সামুদায়িক দৃষ্টি, জগত আৰু জীৱনক বুজি উঠা আৰু তাক অতি ওখ খাপৰ শিল্পৰূপে স্থাপত্যসিদ্ধ কৰি তোলাৰ সাধনা অসমীয়া তথা ভাৰতীয় সাহিত্যত একক আৰু অনন্য।\nন প বৰ ৱ পৰ চ ল ত স ম ত ৰ পৰশ ত খ ত গ ৱ হ ট অন ত ৰ ক ন দ ৰৰ ন ৰ ব চ ত কণ ঠশ ল প আছ ল প ছল ত খ ত আক শব ণ ৰ ম উজ ক কম প জ ৰ হয ক শৱ মহন ত, অজ ৎ বৰ ৱ\nগ ৱ ন দ নৰ ইন, ভ ৰত য ৰ জন ত ক, কৰ ণ টকৰ অষ টম ৰ জ যপ ল - অজ ৎ বৰ ৱ অসমৰ এগৰ ক কব - স হ ত য ক, অন ব দক আৰ প ৰশ সন ক ব ষয ব ব চ এই দ নত\nক ৰম - নৱক ন ত বৰ ৱ মহ ম বৰ ক শৱ মহন ত, অজ ৎ বৰ ৱ মহ ন দ ৰ বৰ হ ৰ ন ভট ট চ ৰ য, ন ৰ মলপ ৰভ বৰদল ৰ ম গগ ন লমণ ফ কন, ভৱ ন বৰ ৱ হৰ ক ষ ণ ড ক\nগ তৰ স খ য ট গ ত ল খ ছ অজ ৎ বৰ ৱ আৰ হ ৰ ন ভট ট চ ৰ যই স ৰ ৰচন ব ৰজ ন বৰ ৱ আৰ দ ব বন বৰ ৱ ৰ গ ইছ দ ব প ন বৰ ৱ আৰ নম ত ভট ট চ ৰ যই Mon Aru\nস ধন ত ল গ ন চ ই কম বয সৰ পৰ ত খ ত গ তত স ৰ দ বল লয ছ ত ৰ ৱস থ ত অজ ৎ বৰ ৱ ক শৱ মহন ত আদ ৰ গ তত স ৰ ৰ প কৰ ছ ল চনত কল কত ত বহ ন খ ল ভ ৰত\nন ট যক ৰ আছ ল চনৰ এই দ নট ত অসমৰ এগৰ ক কব - স হ ত য ক আৰ অন ব দক অজ ৎ বৰ ৱ ৰ জন ম হ ছ ল ব ৰহ মপ ত ৰ ইত য দ পদ য কব ত প থ ৰ ব ব ত খ তক\nপ ৰ ৱত প ৰস দ বৰ ৱ ই ৰ জ Parvati Prasad Baruva অসমৰ স হ ত য - জগতৰ এট চ ৰজ য ত স ম ন নক ষত ৰ ত খ ত পৰ চ ত আছ ল গ ত কব ৰ প প ৰ ৱত প ৰস দ আছ ল\nকব ত ত আধ ন কত চ ৰ গৰ ক কব ৰ ব শ ষ উল ল খসহ নৱক ন ত বৰ ৱ অজ ৎ বৰ ৱ ন লমণ ফ কন, ব ৰ শ বৰ বৰ ৱ ৷ ৰ পৰ ল ড ফ চৰক ৰ মহ ব দ য লয ত প ৰবক ত\nম ন ন বৰ ৱ ই ৰ জ Munin Barua এগৰ ক জনপ ৰ য অসম য চলচ চ ত ৰ পৰ চ লক হ চ ব অসম য স স ক ত ক জগতত এক পৰ চ ত ন ম প ৰভ ত পখ ৰ গ ন, হ য দ য\nWikipedia: অজিৎ বৰুৱা


চল আইস যাই বৃন্দাবনে - Project JAHNABI\nবোধহয় হাইস্কুললৈ গৈছোঁ মাত্ৰ।\nঘিলামৰা কৃষ্টিভৱনত উন্নয়ন কমিটিয়ে ৰাইজৰে সৈতে মিলি বছৰেকীয়া ৰাসখন পাতি আছে তেতিয়াও। আমটিলাটো হৈ থাকোঁতে আমতলে, বগৰীতলে ফলমূল বিচাৰি ঘূৰ্মুটিয়াই ফুৰাৰ দৰে থিয়েটাৰ আৰু ৰাসৰ বতৰত সিবোৰৰ কাৰুকাৰ্যবোৰ চাই পিনপিনাই ফুৰা অভ্যাস এটা আছিল। বকাসুৰ মানে বগলীটো, অঘাসুৰ মানে অজগৰটো বিয়নীসাবটা দি গোট বছৰটো মঞ্চৰ ওপৰৰ চাংখনত ধোবাং জুৰি পৰি থাকে। ৰাস মঞ্চস্থ হ’বলৈ এমাহমান থাকোঁতে সেইকেইটাই কুম্ভকৰ্ণ ঘুমটি এৰি চাঙৰ পৰা ধৰালৈ নামে, ৰং চং ঘঁহি নিৰ্দিষ্ট দিনৰ কাউণ্টডাওন আৰম্ভ কৰে মানে মঞ্চৰ তলৰ প্ৰেক্ষাগৃহত দিনৰ বেলিকা গোপ-বালকগণ আৰু গোপীমখাৰ নৃত্য আৰু ৰাতিৰ বেলিকা কংস আৰু কংসৰ মেইন এছিছটেণ্ট কালকেতুৰ বচনৰ আখৰা আৰম্ভ হৈ যায়। কংসৰ অট্টহাস্যৰ সমান্তৰালকৈ কালকেতুৰ “সাজু আছোঁ মহাৰাজ” বুলি ডায়েলগটো ওচৰ পাজৰে থকা মানুহকেইঘৰে শুনিলে কোৱাকুই কৰে — ৰাসলৈ সাজু হʼবৰ হʼল।\nঘিলামৰালৈ অহাৰ আগতে আমি বৰদলনিৰ ঘাই ঘৰত আছিলোঁ। ৰিণি ৰিণি মনত পৰে— ৰেল ষ্টেচনৰ ওচৰৰ দেওবৰীয়া বজাৰখনৰ ওচৰৰ পথাৰখনত ৰাস পাতে ৰাইজে। কলপাত, নৰাৰে সজা পেণ্ডেল আৰু সেই পেণ্ডেলত থকা নৰাৰ আসনৰ পৰা দৰ্শকে বিস্ময়াভিভূত হৈ চাই ৰয় কালীনাগৰ মূৰৰ ওপৰত কৃষ্ণই কৰা নৃত্য আৰু নৃত্যৰ তালে তালে কালীনাগৰ মুখেৰে তেজ ওলোৱাৰ প্ৰতীক হিচাপে হোলোকা হোলোকে ওলোৱা জুই। বেকগ্ৰাউণ্ডত খোল, তাল, বাঁহীৰ অপূৰ্ব সুৰ। এতিয়াও মনলৈ আহি থাকে গাঁৱলীয়া অনাখৰী শিল্পীয়ে অপূৰ্ব সুন্দৰ সুৰেৰে বজোৱা বাঁহীৰ তানবোৰ। পাছলৈ জানিছিলোঁ আমাৰে দদাইদেউ এজন( ৰামেশ্বৰ দাইটি) বাঁহী বজোৱা টিমটোৰ সদস্য আছিল। সৰুতে তেওঁ বজোৱা বাঁহীৰ সুৰত মুগ্ধ হৈয়ে বাদ্যটিৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হৈছিলোঁ। বছৰেকৰ মূৰত ৰাসখন, ভাওনাখন এইবোৰে বান্ধি ৰাখিছিল গাওঁখনৰ মানুহবোৰক। ভাতৰ আকালটো নাছিলেই, বৰদলনি বুলিলে ধানৰ বাবে বিখ্যাত— ৰাস বা ভাওনাখন হ’লে মানুহবোৰে অসূয়া-অপ্ৰীতি পাহৰি( আমাৰ গাওঁখনৰ আধাখিনি মানুহেই আমাৰ পৰিয়ালৰ, তেতিয়াৰ দিনৰ পৰিয়ালবোৰৰ মাজত কাজিয়া-পেচাল নাছিলেই। ডাঙৰৰ কথা সৰুবোৰে বেদবাক্যৰ দৰে মানিছিল) পেলাইছিল। কৃষিজীৱি, চহা মানুহবোৰৰ মাজত প্ৰজন্মৰ পাছত প্ৰজন্মলৈ অসমীয়া কৃষ্টি-সংস্কৃতি চৰ্চাৰ নিছিগা সুঁতিধাৰ বৈ থাকিছিল। নাৰিকলৰ খোলাৰে সজা বীণখনত, ঘোঁৰা ফানেৰে বেহেলাৰ দৰে ৰেপি ৰেপি তোলা কৰুণ সুৰবোৰ বতাহত ওপঙি ওপঙি আহিছিল গাঁৱৰ ৰাস্তাটোৰ পৰা। আই নাম, বিয়ানাম, নিচুকণী গীত— নিভাঁজ অসমীয়া সুৰবোৰ নিগৰি আহিছিল ককাদেউতাজনৰ বুকুৰ মাজৰ পৰা। বুকুৰ পৰা টানি অনা উশাহেৰে দাইটিৰ বাঁহীৰ পৰা নিগৰি আহিছিল অনামী সুৰবোৰ। স্তব্ধ হৈ ৰৈছিল জিলিৰ মাত। সময়বোৰো যেন থমকি ৰৈছিল। আৰু — এদিন সঁচাকৈ বীণৰ সুৰবোৰ থমকি ৰৈছিল— ককাদেউতা ঢুকাইছিল সিদিনা।\nগাওঁৰ ৰাস, ভাওনাবোৰ চাই আহি বহুদিনলৈ মনৰ ভিতৰত সেইবোৰেই ঘূৰি থাকিছিল। বায়ন দাইটিৰ ল’ৰা দুটাৰ সৈতে তামোলৰ ঢকুৱাৰে কপালি বনাই পিঠিত কাপোৰ বান্ধি ভাওনাৰ আখৰা কৰিছিলোঁ, মুখতে বাজিছিল খোল। ঘিলামৰালৈ আমি একেবাৰে গুচি অহাৰ পাছত কৃষ্টিভৱনৰ ৰাসৰ মাজত অতীতৰ সোঁৱৰণিৰ মাধুৰী বিচাৰি ফুৰিছিলোঁ।\nৰাস বুলিলে ডাঙৰ দল এটাৰ প্ৰয়োজন। সৰহভাগেই হ’ল কৃষ্ণৰ লগৰীয়া গৰখীয়া ল’ৰা আৰু মহাৰাসৰ কৃষ্ণৰ লগত নাচিবলৈ গোপীবোৰ। কৃষ্ণ, কংস, নন্দ-যশোদা আদি ৰাসখনৰ বাবে যিমান ইম্পʼৰটেণ্ট —সিমানেই ইম্পʼৰটেণ্ট “আঁহা সখী হালিজালি ৰূপালী যমুনা বালি” টিমৰ গোপীমখা আৰু “আলো ভাই চল আইস যাই বৃন্দাবনে” টিমৰ গোপ-বালকমখাও। এনেয়ে মই বৰ লাজকুৰীয়া আছিলোঁ যদিও মোৰ সেইবাৰ ৰাসত ওলাবলৈ বৰ মন গ’ল। ভবা মতেই কাম। স্কুল ছুটীৰ পাছত কিতাপ-পত্ৰ টেবুলত দলিয়াই চিধাই দৌৰ মাৰিলোঁ কৃষ্টিভৱনলৈ বুলি।\n“গোটেইগাল লাইন পাত। ঘূৰণীয়া হৈ দে।”\n“অই সেইটো, লাইন বুজি নাপাৱ। দিম একচাট, লাইনত আহ।”\n“চাহঁত, বাইদেৱে আগে আগে নাচি নাচি দেখুৱাই যাব, তহঁতি তেনেদৰে নাচি যাবি। বুইছনে নাই?”\nনুবুজাৰ কি কথা আছে। ডেন্স ডাইৰেক্টৰে খোলৰ তালে তালে এবাৰ নাচি দেখুৱাই দিলে কেনেকৈ নাচিব লাগিব। এইবাৰ আমাৰ পাল।\nবৰদলনিত থাকোঁতে লগৰকেইটাৰ সৈতে ভাওনাৰ আখৰা কৰোঁতে দৰ্শক বুলিবলৈ কোনো নাছিল। কিন্তু কৃষ্টিভৱনত দেখোন ভাৱৰীয়াৰ উপৰিও এগালমান দৰ্শক। দৰ্শকৰ শাৰীত ভাৱৰীয়াৰ অভিভাৱক আৰু আটাইতকৈ লাজলগা কথাটো হ’ল স্কুলৰ শিক্ষকো আছে চকু থিয় কৰি। মোৰ তামাম লাজ লাগি গ’ল। কিন্তু লাজ-মান কাটি কৰি যি হয় হ’ব বুলি লাইনত আহি গ’লোঁ। লাইন মানে উলামুলা লাইন নহয়— স্বয়ং কৃষ্ণৰ লগৰীয়া গৰখীয়া ল’ৰাৰ লাইন।\n“আলো ভাই….. চল আইস যাই বৃন্দাবনে……..”\nময়ো কৃষ্ণক চিন্তি বিৰিন্দাবনলৈ বুলি আনন্দ নয়নে নৃত্যৰ ছন্দে ছন্দে যাত্ৰা আৰম্ভ কৰি দিলোঁ। বেকগ্ৰাউণ্ডত নিৰ্মল দাৰ খোল আৰু ৰবীন্দ্ৰ দাৰ বাঁহী। এস্, আগৰ আৰু পাছৰ গৰখীয়াটো অলপ ঝেং দেখোন, বাৰে বাৰে মোৰ নৃত্যৰ ছন্দত ব্যাঘাত জন্মাই খুন্দা মাৰি দিয়ে। এনেয়ে নাচ বুলিলে জ্বৰ উঠে মোৰ। নীহাৰিকা ক্লাৱত লগৰবোৰৰ লগত বিহু মাৰিবলৈ গ’লে চিনাকি গৃহস্থবোৰে মোক নচুৱাব পাৰিলে বেছি পইছা দিব বুলি লোভ দেখুৱায়। মই জানো— এইবোৰ টোপ, পাছত গৃহস্থ আমাৰ ঘৰলৈ আহি মা-দেউতাৰ লগত মিলি মোক হাঁহিয়াতৰ পাত্ৰ কৰিবহি। “বাঁৱে মৌড়… ডাইনে মৌড়”— বুলিলে যে ল’ৰাবোৰৰ দুটামানে ওলোটাফালে ঘূৰি দিয়ে মোৰো তেনেকুৱা হ’ল। নাচোঁতে এবাৰ এফালে আৰু আনবাৰ আনটো ফালে ঘূৰিব লাগে—যিমানদূৰ মনত পৰে এনেকুৱাই কিবা আছিল নৃত্যৰ নিৰ্দেশনাটো। বাওঁফালে ঘূৰিবলগীয়া সময়ত মই ঘূৰি দিলোঁ সোঁফালে—\n“অই, কোন সেইটো? ওলা ওলা। কি নাচিছ? বাহিৰ হ’ লাইনৰ পৰা।”— নিৰ্মল দাই হুমকিয়ালে।\nকাক কৈছে বাৰু? নিৰ্মল দাই আঙুলিটো দেখোন মোৰ ফালে পোনাই দিছে।\n“একো নাই নিৰ্মল দা, সেইটো ছাৰৰ ল’ৰাহে। নাচক দিয়ক, পাৰিব।”— কোনোবা এজনীয়ে কৈ উঠিল।\n“নাই নাই, নালাগে। সি নালাগে। সি পৰা নাই।”—\nনিৰ্মল দাক সেই মুহূৰ্তত মোৰ কংস ব্ৰিগেডৰ অসুৰ যেন লাগি গʼল। মুখেৰে ওলোৱা সেইষাৰ বজ্ৰ বাক্য যেন— কান্ধৰ খোলটোৰ পৰা নিনাদিত ক্ৰেছ মিউজিকৰ ধ্বনিৰে সৈতে যুগলবন্দী হৈ ভাহি অহা অসুৰৰ অট্টহাস্যহে। নিৰ্মল দা নাচোৰবান্দা, ৰাসৰ কোৱালিটি কণ্ট্ৰʼলৰ দ্বায়িত্বটো কান্ধ পাতি লৈছে চাগৈ তেওঁ। ৰিজেক্ট মাল হিচাপে প্ৰথম ময়েই ছিলেক্ট হʼবলগীয়া হোৱাত মনটো বৰ বেয়া লাগি গʼল। তচনচ হৈ পৰিল অভিনেতা হোৱাৰ সপোন। সপোনটো প্ৰষ্ফুটিত হʼবলৈকে নাপালে দেহি, কলিতে মৰহি থাকিল। মৰহি থাকিল মানে মৰহাই পেলোৱা হʼল— he just nipped it in the bud.\nশেষ, সকলো শেষ। মান, ইজ্জত সকলো শেষ। পঢ়া-শুনাত ভাল ল’ৰা বুলি যিকণ সুনাম আছিল সকলো কৃষ্টি ভৱনৰ মাটিত মিহলি হৈ গ’ল। স্কুলৰ লগৰীয়াবোৰ, সন্মুখৰ শিক্ষাগুৰুৰ আগত মোৰ ফাট মেলা বসুমতী পাতালে লুকাওঁৰ দৰে অৱস্থা হ’ল। লাজত কাণ-মূৰ গৰম হৈ অধোবদন হৈ ৰ’লোঁ। ঘৰত কি বুলি ক’ম এতিয়া? ঘৰততো ৰাসত ল’ৰাটোৱে গৰখীয়া ওলাব বুলিয়েই ভাবি আছে। তলমূৰ ওপৰ নকৰাকৈ আখৰাথলীৰ পৰা ঘৰলৈ আহিলোঁ। পাছৰকেইদিন স্কুলৰ পৰা আহি সদায় সদায় আখৰালৈ বুলি ওলাই যাওঁ, আখৰা চাই থাকি সময়ত ঘৰলৈ আহোঁ। নহ’লে ঘৰত সুধিলে কি ক’ম, তাতে ভাইটিৰ আগত লাজ পাব লাগিব। সিটো কৃষ্ণৰ ভাও লৈছে, মই সামান্য গৰখীয়াহে!! কৃষ্ণক সকলোৱে চাব, বাহ বাহ দিব। গৰখীয়া লʼৰাক মঞ্চত কোনেনো চিনি পাব?\nচাওঁতে চাওঁতে ৰাস অভিনয়ৰ নিৰ্দিষ্ট দিনটো পালেহি। ঘৰৰ গোটেইসোপা ৰাস চাবলৈ ওলাইছে। সৰুটোৱে কৃষ্ণ, ডাঙৰটোৱে গৰখীয়াৰ ভাও লৈছে— গতিকে দেউতাক বাদ দি বাকীবোৰে ৰাতিপুৱাতে টিকট কাটি-মেলি সাজু হৈ আছে। দেউতাৰ কথা সুকীয়া—এইবোৰত তেওঁৰ সিমান ইণ্টাৰেষ্ট নাই। সেইবাবে তেওঁ মৰ্ণিং ৱাক কৰিবলৈ যাওঁতে ভূমুকি এটা মাৰি চাব — কংস বধ হ’লগৈ নে মহাৰাসৰ কৃষ্ণই গোপীৰ লগত নাচিয়েই আছে। সকলোৰে মনত স্ফূৰ্তি যদিও মইহে জানিছোঁ মোৰ মনত কি চলি আছে। কি কৰা যায়—গোটেইখন গুমৰ ফাঁক হ’ব এতিয়া। গোট বছৰটোৰ বাবে হাঁহিয়াতৰ পাত্ৰ হ’ম এতিয়া। যি হয় দেখা যাব সময়ত। “কৃষ্ণ বচাবা আৰু, তোমাৰ কামেই কৰিবলৈ ওলাইছোঁ।”— মনে মনে ভগৱানক খাটিলোঁ।\n“আলো ভাই….. চল আইস যাই বৃন্দাবনে……..”। বৃন্দাবন অৰ্থাৎ কৃষ্টিভৱনলৈ ভাইটিৰ লগত ৰং-চং সানিবলৈ আগতীয়াকৈ মানে সন্ধিয়াতে ওলাই গ’লোঁ। গৈয়েই ইফালে সিফালে চকু ফুৰাই চালোঁ। নাই, নিৰ্মল দাৰ দেখাদেখি নাই। তেওঁতো গাঁত পাৰ্টি মানে মিউজিকৰহে মানুহ। (তেতিয়াৰ দিনত মিউজিকৰ মানুহবোৰ বহিবলৈ মঞ্চৰ সন্মুখৰ ফালে খাল এটা খান্দি গাঁত কৰি দিয়া হয় যাতে মিউজিচিয়ানবোৰৰ মূৰবোৰে দৰ্শকৰ দেখাত অসুবিধা নকৰে) গতিকে মঞ্চৰ পাছফালে তেওঁৰ সকাম নাই। গাঁত পাৰ্টি বোলোঁতে বেকগ্ৰাউণ্ডৰ কৃষ্ণ অৰ্থাৎ বাঁহী বজোৱা ৰবীন্দ্ৰ দাৰ কথা এটা মনলৈ আহিছে। ৰবীন্দ্ৰ দাই কৃষ্ণ ওলালেই বাঁহীটো বজাম বুলি টোপনিয়াই থাকে, কৃষ্ণ ওলোৱাৰ পাছত বাঁহী বজাবৰ হʼলত—“অই, ওলালে। বজা আকৌ” বুলি কোনোবা এটাই হেঁচুকি দিলে ইজন কুৰুংকাৰাং কৰি উঠে। উঠি, চকুদুটা মোহাৰি জেপৰ পৰা চাধাৰ টেমাটো উলিয়াই চাধা এপালি মৰাত লাগি যায় আৰু চাধাপালি ওঁঠৰ চেপত ভৰাই লৈ বাঁহীত ফুক দিয়ে মানে কৃষ্ণই বাঁহীৰ অবিহনেই “বৃন্দাবনে বেণু বাজে, গোপীৰ সংগে কানু নাচে” কৰি থাকে।\nইফালে ছোঁঘৰত বেছি দেৰি নালাগিলেই, গৰখীয়াৰ কষ্টিউম-মেক-আপ কমপ্লিট হৈ গ’ল। এবাৰ মেক-আপ হৈ গ’ল যেতিয়া চিন্তা নাই। মন গʼলেই বাহিৰত ঘূৰি ফুৰিব পাৰোঁ, দৰ্শকৰ মাজত লগৰবোৰক বিচাৰি মাত লগাবগৈ পাৰোঁ। বুকু ফিন্দাই— কেনে লাগিছে মোক বুলি সিহঁতৰ আগত ফিতাহি মাৰিব পাৰোঁ বা মঞ্চৰ পাছফালে এনেয়ে বাকীবোৰৰ কামকাজ চাই থাকিব পাৰোঁ। নাইবা কোনটো ভাৱৰীয়াই কোনজনী গোপীৰ সৈতে লিলিমাই কৰিছে আলেখলেখ চাই থাকিব পাৰোঁ। বহুত অপশ্যন এতিয়া। নৌ টেনশ্যন। তাতে, এশৰো অধিক ভাৱৰীয়াৰ দৰকাৰ হোৱা ৰাসত কোনে কি কৰি আছে চাই থাকিবলৈ কাৰো সময় নাই। গতিকে মই নিৰাপদ বুলি অনুভৱ কৰিলোঁ যদিও মনে মনে নিৰ্মল দাৰ মুখত পৰি যাওঁ নেকি বুলি সাৱধানো হৈ থাকিলোঁ।\n“অই, ব’ল ব’ল আমাৰ ওলাবৰ হ’ল।”— কোনোবা এটাই গাত হেঁচুকি দিয়াতহে গম পালোঁ যে মই ইমানপৰে টোপনিয়াই আছিলোঁ।\n“আলো ভাই….. চল আইস যাই বৃন্দাবনে……..”—বেকগ্ৰাউণ্ডৰ পৰা ভাহি আহিল নিৰ্মল দাৰ খোলৰ শব্দ, ৰবীন্দ্ৰ দাৰ বাঁহীৰ তান। আগে আগে কৃষ্ণ, বলৰাম আৰু সংগে সংগে আমি গৰখীয়াগণ নাচি নাচি মঞ্চত প্ৰৱেশ কৰিলোঁ। আঁৰ চকুৰে চালোঁ, মিউজিক বক্সৰ পৰা নিৰ্মল দাই দেখিছে নেকি মোক? নাই, ধৰিব পৰা নাই হ’বলা! পাৰিলেওনো কিডাল হ’ব—অসুৰৰ ৰূপ ধৰি তেওঁতো মোক মঞ্চৰ পৰা নমাই নিবহি নোৱাৰে। দৰ্শকৰ মাজৰ পৰা মাক-দেউতাকবোৰে নিজৰ নিজৰ গোপ-বালকবোৰ চিনাক্ত কৰাত লাগিছে চাগৈ। মোক বাৰু ঘৰৰ মানুহবোৰে চিনি পাইছে নাই?\nএস্, পালে পালে আৰু, নাপালেও নাই। সামান্য গৰখীয়া মই। ভিৰৰ এজন। গৰখীয়াক লৈ ভিৰ সৃষ্টি নহয়, হয় নায়ক কৃষ্ণক লৈহে। তাৰবাবে কোনো খেদ নাই মোৰ। আপোনমনে গোপ-বালক হৈ নাচি আছোঁ। কৃষ্টি ভৱনৰ মঞ্চখন যেন সলনি হৈ গৈছে গোকুলৰ বৃন্দাবনলৈ। সৌৱা আপোনমনে চৰি থকা ধেনুৰ জাক। কৃষ্ণৰ ভুৱন-ভুলোৱা বাঁহীৰ সুৰ, সেই সুৰ যেন আনন্দময় এক ভাবনা হৈ মোৰ আত্মাত বাজি উঠিছে—বৃন্দাবনৰ গছ-লতিকা, তৰু-তৃণৰ দৰে মই আপ্লুত, তৃপ্ত। সংগীতৰ তালে তালে ময়ো গাই উঠিছোঁ— “আলো ভাই….. চল আইস যাই বৃন্দাবনে……..”


ব্যৰ্থতা (অমিতাভ মহন্ত) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nব্যৰ্থতা (অমিতাভ মহন্ত)\nৰাতিপুৱাই দৌৰা-দৌৰিকৈ স্কুললৈ ওলালোঁ৷ ইতিমধ্যেই পলম হৈছিল৷ কোনোমতে গৈ স্কুল বাছ ধৰিলোঁ৷ পিঠিত প্ৰকাণ্ড স্কুল বেগ, বেগত অসম্পূৰ্ণ হোমৱৰ্কৰ বহী৷ চাৰৰ শাস্তিৰ মৃদু ভয়৷ বগা চোলা, নীলা পেন্ট৷ টিফিনত ৰুটি তৰকাৰী, লগত এটা সৰু মিঠাই৷ লেজাৰত ৰাতুলহঁতৰ লগত ক্ৰিকেট৷ আৰু কত যে কি…..\nসকলো ঠিকেই চলি আছিল৷ কেৱল ঘৰলৈ ঘুৰোঁতে স্কুল বাছত যোৱা নহ’ল৷ স্কুল বাছৰ বদলি আহিল এম্বুলেঞ্চ৷ অৱশ্যে এম্বুলেঞ্চত যোৱাৰ বিশেষ দৰকাৰ নাছিল৷ সপ্তম শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰ যিমানেই টান নহওঁক, কপালৰ সোঁমাজত গুলী খাই সাধাৰণতেই এম্বুলেঞ্চত গৈ হস্পিটালত চিকিৎসা কৰিবলগীয়া বিশেষ একো বাকী নাথাকে৷\nএই কেইদিন তাকেই ভাবি আছোঁ৷ এনেকুৱা ঘটনা কিবা কাৰণত মোৰ বা আমাৰ ক্ষেত্ৰত হ’লে কি হ’লহেঁতেন বাৰু৷ দেউতাই বাৰু কি কৰিলেহেঁতেন? দেউতা মানসিকভাৱে যথেষ্ট শক্তিশালী৷ আজিলৈ দেউতাই কন্দা দেখা নাই৷ হয়তো কিছুসময়ৰ বাবে মাততো থোকাথুকি হ’লহেঁতেন৷ কিন্তু মই দেউতাক ভালকৈ জানো৷ মুহূৰ্ততে তেওঁ নিজকে চম্ভালি ল’লেহেঁতেন৷ কিন্তু গাৰ ভিতৰত গৰম লোহা সুমুৱাই দিলে যেনেকুৱা লাগিব, সেই অনুভৱ দেউতাই পুৰা মাত্ৰাই কৰিলেহেঁতেন৷\nএনেই ধৰি ল’লোঁ মই তেতিয়া ক্লাছ চেভেনত৷ তাৰ মানে তেতিয়া দেউতাৰ বয়স মোটামুটি ৪১৷ এই ঘটনাটোৰ পিছত বুকুত যন্ত্ৰণা লৈ দেউতা মোটামুটি আৰু ত্ৰিশ- চল্লিশ বছৰ থাকিব লাগিলহেঁতেন৷ হয়তো আৰু বেছি৷ দেউতা অন্তৰ্মুখী স্বভাৱৰ মানুহ৷ তেওঁ এই যন্ত্ৰণা অন্তৰৰ মাজতে লৈ তিল-তিলকৈ সদায় মৰিলেহেঁতেন৷ দেউতাক মই বৰ ভয় কৰোঁ৷ কিন্তু সেইদিনৰ পৰা দেউতাই মোক ভয় কৰিলেহেঁতেন৷ মোৰ স্মৃতি জড়িত বস্তু, ঠাই আদিৰ পৰা দূৰত থকা আৰম্ভ কৰিলেহেঁতেন চাগৈ৷\nকিন্তু দেউতা পলাব কলৈ?? দেউতাৰ চাৰিওফালে যে মোৰেই স্মৃতি৷ মোৰ জোতা, ক্ৰিকেট বেটখন, জন্মদিনত দিয়া হিৰ’ ইমপেক্ট চাইকেলখন৷ কোনেও নেদেখাকৈ হয়তো মোৰ বাহিৰা বহীখন বুকুত সাবটি লৈ ৰাতি চটফটাই থাকিলেহেঁতেন৷ দেউতাৰ চাৰিওফালে যে মোৰেই স্মৃতি। দেউতাৰ সপোন, সঞ্চয়, ভৱিষ্যতৰ প্লেনিং…. সকলোৱেইতো কমি গ’লহেঁতেন৷ দেউতা চাগৈ শেষ হৈ গ’লহেঁতেন৷ কেৱল শৰীৰটো টানি লৈ ফুৰাটোকেইতো জীয়াই থকা নোবোলে৷\nমাৰ কিন্তু ইমান কষ্ট নহ’লহেঁতেন৷ শিলৰ হেনো কষ্ট নহয়৷ সেইদিনৰ পৰাই মা হয়তো এক শিললৈ পৰিণত হ’লহেঁতেন৷ এই ঘটনাৰ পিছত মাক কোনোৱেই বিচাৰি নাপালেহেঁতেন৷ ৰাতিপুৱা মোক নিজ হাতে খুৱাই-বুৱাই স্কুললৈ পঠিয়াইছিল৷ গতিকে মই ঘুৰি আহিমেই৷ নহাৰ কোনো কথাই নাই৷ পূজাৰ বন্ধত আমি কলিকতা ফুৰিবলৈ যোৱাৰ কথা, মই নাহিলে কেনেকৈ হ’ব? মাৰ চকু নিশ্চল। মাৰ মুখখন মোৰ গুলী খোৱা কপালখনতকৈও বেছি মৃত৷\nমা-দেউতাৰ বুকুত চুৰী বহুৱাই নিয়াৰ সহজ উপায় হৈছে নখ কাটোঁতে মোৰ আঙুলি অকণমান কটা যোৱাটো৷ মোৰ কপালৰ সেই গুলীয়ে সৃষ্টি কৰা গভীৰ দাগটোৱে তেওঁলোকৰ বুকুৰ কিমান গভীৰলৈ দাগ বহুৱালেহেঁতেন সেয়া ঠাৱৰ কৰাৰ সাহস মোৰ নাই৷ ওপৰৰ এই ভাৱবোৰ কেৱল মোৰ অনুমান৷\nএই কেইদিন তেওঁলোকে টিভিত পেশ্বোৱাৰৰ ঘটনাবোৰ চাই আছে৷ তালিবান, জেহাদ, ধৰ্ম এইবোৰ শব্দ তেওঁলোকে যৌৱন-কালত ইমান সঘনাই নুশুনিছিল৷ এতিয়াও শুনিবলৈ মন নকৰে৷ আমিও শুনাটো নিবিচাৰে৷ কেৱল এই ভাবি শিয়ৰি উঠিছে যে আমিও পেশ্বোৱাৰ, ধেমাজিৰ দৰে ক’ৰবাত থাকিব পাৰিলোঁহেঁতেন৷ সম্ভাৱনা এতিয়াও শেষ হৈ যোৱা নাই৷\nআজি আমি সকলো ব্যৰ্থ৷ এয়া কেৱল পাকিস্থানৰ ব্যৰ্থতা নহয়৷ আপুনি,মই, পাকিস্থান, আমেৰিকা, কেনিয়া, বুদ্ধ, মহাদেৱ, গেলিলিও, নিউটন, মাৰ্টিন লুথাৰ; সকলো আজি ব্যৰ্থ৷\nআমাৰ প্ৰতিটো আৱিষ্কাৰ, নীল আৰ্মষ্ট্ৰঙৰ অভিযান, ভূপেনদাৰ গান সকলো ব্যৰ্থ৷ ইমান উন্নতি কৰিও আমি সেই কণমানি কেইটাক জীয়াই থকাৰ নিশ্চয়তা দিব নোৱাৰিলোঁ৷ পাকিস্থান কিয়, কোনোৱেই গম নোপোৱাকৈ আফ্ৰিকাৰ কোনো জংঘলতো যদি এটা শিশু, কেৱল শিশুৱেই কিয়… কোনোৱেই যদি এনেদৰে মৃত্যুমুখত পৰে, সেয়া সমস্ত মানৱজাতিৰ ব্যৰ্থতা, ইতিহাসৰ ব্যৰ্থতা৷\n(বন্ধু তন্ময়ৰ ভাৱৰ বুৰবুৰণি)\n← আই এছ এলত এনেকুৱাও হয়নে !! (নীলোৎপল শৰ্মা)\nশুভ নৱবৰ্ষ (সুব্রতা গোস্বামী) →\nগৰখীয়া গোসাঁইৰ থান ……..(- আবিদ আজাদ)\nলেখক আৰু পাঠকৰ সম্পৰ্ক (বন্দিতা গগৈ বৰা)\n’ৰিৱাইন্দ্’ নোহোৱা গানবোৰ- সংগীতা কাকতি


লিংকডইন - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nচান্তা মনিকা, কেলিফোৰ্ণিয়া (২০০৩)\nমাউণ্টেইন ভিউ, কেলিফোৰ্ণিয়া, যুক্তৰাষ্ট্ৰ\nৰেইড হফমেন (চেয়াৰমেন)\nজেফ উইনাৰ (চি.ই.অ.)\n৩,৭৭৯ (মাৰ্চ, ২০১৩)\n১৪ (মে ২০১৩[update])\nসামাজিক যোগাযোগ ৱেবচাইট\nলিংকডইন /ˌlɪŋkt.ˈɪn/ পেশাদাৰী সকলৰ সামাজিক যোগাযোগৰ এটি ৱেবচাইট। চাইটটো ডিচেম্বৰ, ২০০২ চনত প্ৰতিষ্ঠিত হয় আৰু ৫ মে, ২০০৩ চনত আনুষ্ঠানিক ভাবে আৰম্ভ কৰা হয়। সামাজিক যোগাযোগৰ এই ৱেবচাইট পেশাদাৰী সকে বেছি ব্যৱহাৰ কৰে। ২০১৩ চনত এক বিবৃতিত লিংকডইনে ঘোষণা কৰে যে বৰ্তমান তেওঁলোকৰ নিবন্ধিত ব্যৱহাৰকাৰীৰ সংখ্যা ২০০ মিলিয়ন। ২০০থন ভিন্ন দেশৰ নাগৰিকে লিংকডইন ব্যৱহাৰ কৰে।\nএই চাইট বৰ্তমান ইংৰাজী, ফ্ৰেঞ্চ, জাৰ্মান, ইটালিয়ান, পৰ্তুগিজ, স্পেনিচ, ওলন্দাজ, চুইডিচ, ৰোমানিয়ান, ৰাছিয়ান, তুৰ্কী, জাপানীচ, চেক, পলিচ, কৰিয়ান, ইন্দোনেচিয়ান আৰু মালয় ভাষাত উপলব্ধ। কাণ্টকাষ্টৰ এক সমীক্ষা অনুযায়ী যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ পৰা লিংকডইনৰ প্ৰতি মাহত ব্যৱহাৰকাৰীৰ সংখ্যা ২১.৪ মিলিয়ন আৰু গোটেই বিশ্বত ৪৭.৬ মিলিয়ন।\n২০১১ চনৰ জুন মাহত নিয়মিত ব্যৱহাৰকাৰীৰ সংখ্যা ৩৩.৯ মিলিয়ন আছিল। এইটো বছৰৰ আৰম্ভণিৰ পৰা ৬৩% বেছি আৰু আন সামাজিক যোগাযোগৰ ৱেবচাইটৰ মাইস্পেচক অতিক্ৰম কৰে। ২০১১ চনৰ জানুৱাৰী মাহত লিংকডইন শ্বেয়াৰ বজাৰত আহে। তেওঁলোকৰ প্ৰথম পাবলিক শ্বেয়াৰ ১৯ মে, ২০১১ চনত এলএনকেডি (LNKD) প্ৰতীক ব্যৱহাৰ কৰি বজাৰত এৰি দিয়ে।\nকেলিফৰ্ণিয়াৰ মাউণ্টেন ভিউত অৱস্থিত লিংকডইনৰ মুখ্য কাৰ্য্যালয়\n↑ "LinkedIn". Google. http://www.google.com/finance?q=NYSE:LNKD&fstype=ii.\n↑ Reid Hoffman. "LinkedIn Turns 10: Celebrating 10 Years of Relationships That Matter". http://blog.linkedin.com/2013/05/05/linkedin-turns-10/.\n↑ "Linkedin.com Site Info". Alexa Internet. http://www.alexa.com/siteinfo/linkedIn.com। আহৰণ কৰা হৈছে: 2013-05-06.\n↑ "Look who’s talking Russian, Romanian and Turkish now!". June 21, 2011. http://blog.linkedin.com/2011/06/21/russian-romanian-turkish। আহৰণ কৰা হৈছে: June 21, 2011.\n↑ "LinkedIn launches in Japan". translatemedia.com. http://www.translatemedia.com/news/LinkedIn-Launches-in-Japan~800616257.html। আহৰণ কৰা হৈছে: June 3, 2013.\n↑ "LinkedIn". quantcast.com. http://www.quantcast.com/linkedin.com। আহৰণ কৰা হৈছে: June 3, 2013.\n↑ Womack, Brian (July 8, 2011). "LinkedIn Passes Myspace to Become No.2U.S. Social Network". Bloomberg. http://www.bloomberg.com/news/2011-07-08/linkedin-tops-myspace-to-become-second-largest-u-s-social-networking-site.html। আহৰণ কৰা হৈছে: June 3, 2013.\n↑ Pepitone, Julianne (January 27, 2011). "LinkedIn files for IPO, reveals sales of $161 million". CNN<pmey. http://money.cnn.com/2011/01/27/technology/linkedin_ipo/index.htm। আহৰণ কৰা হৈছে: June 3, 2013.\nৱিকিমিডিয়া কমন্সত লিংকডইন সম্পৰ্কীয় মিডিয়া ফাইল আছে।\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=লিংকডইন&oldid=236406"ৰ পৰা অনা হৈছে\nস্থিতিশীল তথ্যসমৃদ্ধ প্ৰবন্ধ , মে' 2013


एक साल में बाइबल - ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন - नवंबर 8\n2. “তোমালোক, হে মনুষ্য সন্তান, প্ৰভু যিহোৱাই ইস্ৰায়েল দেশক এই কথা কৈছে: এতিয়া ইস্ৰয়েল আহিল! দেশৰ চাৰি সীমালৈ অন্ত আহিল!\n3. এতিয়া তোমালৈ অন্ত উপস্থিত হ’ল, কিয়নো মই তোমাৰ ওপৰলৈ মোৰ ক্ৰোধ পঠিয়াম আৰু মই তোমাৰ আচাৰ-ব্যৱহাৰ অনুসাৰে বিচাৰ কৰিম; তাৰ পাছত তোমাৰ আটাই ঘিণলগীয়া কাৰ্যৰ ফল তোমালৈ পৰিশোধ কৰিম।\n4. কিয়নো মই তোমালৈ কৰুণাময় দৃষ্টিপাত নকৰোঁ আৰু তোমাক দয়াও নকৰিম; কিন্তু তোমাৰ আচৰণৰ ফলৰ কাৰণে মই তোমাক শাস্তি দিম, আৰু তোমাৰ ঘিণলগীয়া কাৰ্যৰ ফল তোমাৰ মাজত থাকিব, তেতিয়া মই যে যিহোৱা, সেই বিষয়ে তোমালোকে জানিবা!\n5. প্ৰভু যিহোৱাই এই কথা কৈছে: অমঙ্গল! কেৱল অমঙ্গলৰ পাছত অমঙ্গল! চোৱা, সেয়ে আহি পালেহি!\n6. অন্ত নিশ্চয়কৈ উপস্থিত হ’ব; সেয়ে তোমাৰ অহিতে জাগি উঠিছে! চোৱা, সেয়ে আহি পালেহি।\n7. তোমালোকৰ যি সকলে দেশত নিবাস কৰি আছে, তোমাৰ বিনাশ তোমালৈ আহি আছে। সেই সময় উপস্থিত হ’ল; বিনাশৰ দিন ওচৰ চাপি আহিছে আৰু পৰ্ব্বতবোৰৰ ওপৰত কেতিয়াও আনন্দ-ধ্বনিৰ দিন নহ’ব, কোলাহলৰহে দিন হ’ব!\n8. এতিয়া মই তোমাৰ ওপৰত মোৰ ক্ৰোধ বৰষাম আৰু তোমাৰ অহিতে মোৰ কোপ তোমাৰ ওপৰত সম্পূৰ্ণ কৰিম, মই তোমাৰ আচাৰ-ব্যৱহাৰ অনুসাৰে বিচাৰ কৰিম আৰু তোমাৰ সকলো ঘিণলগীয়া কাৰ্যৰ ফল তোমালৈ পৰিশোধ কৰিম।\n9. মই কৃপাদৃষ্টি নকৰিম আৰু দয়াও নকৰিম। তোমালোকে যিদৰে কৰিলা, মইয়ো তোমালোকলৈ সেইদৰেই কৰিম; আৰু তোমালোকৰ ঘিণলগীয়া কাৰ্যৰ ফল তোমালোকৰ মাজত থাকিব, তেতিয়া মই যে তোমালোকৰ প্ৰহাৰ কৰোঁতা যিহোৱা, সেই বিষয়ে তোমালোকে জানিবা।\n10. আৰু চোৱা! সেই দিন আহি পালেহি। বিনাশ ওলাই আহিল। তোমালোকৰ দণ্ডডালিত অহঙ্কাৰৰ কলি ধৰিলে।\n11. দৌৰাত্ম্য দুষ্টতাৰ দণ্ড হৈ উঠিল- তেওঁলোকৰ এজনো আৰু তেওঁলোকৰ মাজৰ কোনেও বা তেওঁলোকৰ ধন-সম্পত্তি আৰু তেওঁলোকৰ কোনো প্ৰাধান্যতাৰ অৱশিষ্ট নাথাকিব।\n12. সেই সময় উপস্থিত হৈ আহি আছে; সেই দিন ওচৰ চাপিছে, কিনোতাই আনন্দ নকৰক, বা বেচোঁতাই বেজাৰ নকৰক; যিহেতু মোৰ ক্ৰোধ সকলো লোকৰ ওপৰত উপস্থিত হ’ব!\n13. কিয়নো বেচোঁতাসকলে জীয়াই থকা সেই সময়লৈকে তেওঁলোকে বেচা তেওঁলোকৰ সেই সম্পৰ্কীয় সম্পত্তি কেতিয়াও পুনৰায় দেখিবলৈ নাপাব, কিয়নো নিজ নিজ জীৱনৰ পাপ আচৰণত তেওঁলোকৰ কোনেও জীৱন ধাৰণ কৰিব নোৱাৰিব।\n14. তেওঁলোকে শিঙা বজাই সকলোকে যুগুত কৰিলে, কিন্তু যুদ্ধলৈ যাবৰ বাবে কোনো এজনো নাই; কিয়নো মোৰ ক্ৰোধ তাৰ (ইস্রায়েল) সকলো লোকৰ ওপৰত আছে।\n15. তৰোৱাল দেশৰ বাহিৰত আৰু মহামাৰী আৰু আকাল দেশৰ ভিতৰত আছে। যি সকল লোক পথাৰত আছে, তেওঁলোকক তৰোৱালেৰে বধ হ’ব আৰু যি সকল লোক নগৰৰ ভিতৰত আছে, তেওঁলোকক আকাল আৰু মহামাৰীয়ে গ্ৰাস কৰিব।\n16. কিন্তু তেওঁলোকৰ মাজৰ পৰা কিছুমান জীৱিত লোক সাৰি যাব আৰু তেওঁলোকে গৈ পৰ্ব্বতত থাকিব। তেওঁলোকৰ প্ৰতিজনে নিজ নিজ পাপৰ কাৰণে উপত্যকাত থকা কপৌৰ দৰে শোক কৰিব।\n17. সকলোৰে হাত দুৰ্ব্বল হ’ব আৰু সকলোৰে আঁঠু পানীৰ নিচিনা অস্থিৰ হ’ব,\n18. তেওঁলোকে চট কাপোৰ পিন্ধিব আৰু মহাত্ৰাস তেওঁলোকৰ আৱৰণস্বৰূপ হ’ব; প্রতিজনৰ মুখমণ্ডল লজ্জিত হ’ব আৰু তেওঁলোকৰ সকলো মূৰ টকলা কৰা হ’ব।\n19. তেওঁলোকৰ নিজ নিজ ৰূপ বাটত পেলাই দিব আৰু তেওঁলোকৰ সোণ অশুচি বস্তু যেন হ’ব। তেওঁলোকৰ সোণ আৰু ৰূপ যিহোৱাৰ ক্ৰোধৰ দিনা সেইবোৰে তেওঁলোকক ৰক্ষা কৰিব নোৱাৰিব। তেওঁলোকৰ প্ৰাণ ৰক্ষা কৰা নহ’ব, আৰু তেওঁলোকৰ উদৰ পূৰ কৰা নহ’ব, কিয়নো তেওঁলোকৰ অপৰাধবোৰেই তেওঁলোকৰ বিঘিনি হৈ পৰিছে।\n20. তেওঁৰ সুন্দৰ ভূষনৰ বিষয়ে হ’লে, তেওঁ তাক গৌৰৱযুক্ত কৰি স্থাপন কৰিছিল, কিন্তু তেওঁলোকে তাত তেওঁলোকৰ ঘিণলগীয়া দেৱতাৰ মূৰ্ত্তি আৰু তেওঁলোকৰ ঘৃণনীয় বস্তু স্থাপন কৰিলে, এই কাৰণে মই সেইবোৰ তেওঁলোকলৈ অশুচি বস্তু যেন কৰিলোঁ।\n21. আৰু মই সেইবোৰ বস্তু বিদেশীসকলৰ হাতত লুটদ্ৰব্য হিচবে, পৃথিৱীৰ দুষ্টবোৰৰ হাতত শোধাই দিম; তেতিয়া তেওঁলোকে তাক অপবিত্ৰ কৰিব।\n22. যেতিয়া তেওঁলোকে মোৰ গুপ্তস্থান অশুচি কৰিব, তেতিয়া তেওঁলোকৰ পৰা মই বিমুখ হ’ম; ডকাইতবোৰে তাত সোমাই তাক অপবিত্ৰ কৰিব।\n23. তুমি এডাল শিকলি গঢ়োৱা, কিয়নো দেশ ৰক্তপাতৰ অপৰাধেৰে পৰিপূৰ্ণ হৈ আছে আৰু নগৰ অত্যাচাৰেৰে সম্পূৰ্ণকৈ ভৰি আছে।\n24. এই কাৰণে মই জাতি সমূহৰ মাজৰ অতি দুষ্টবোৰক আনিম আৰু তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ ঘৰবোৰ অধিকাৰ কৰি ল’ব আৰু মই বলৱানসকলৰ গৰ্ব্ব খৰ্ব্ব কৰিম; কিয়নো তেওঁলোকৰ পবিত্ৰ স্থানবোৰ অপবিত্ৰ কৰা হ’ব!\n25. ভয় আহিব! তেওঁলোকে শান্তি বিচাৰিব, কিন্তু নাপাব!\n26. আপদৰ ওপৰি আপদ হ’ব, আৰু জনৰৱৰ উপৰি জনৰৱ হ’ব! সেই কালত তেওঁলোকে ভাববাদীৰ দৰ্শন বিচাৰিব, কিন্তু পুৰোহিত আৰু পৰিচাৰকসকলৰ পৰা ব্যৱস্থাৰ পৰা মন্ত্ৰণা লোপ পাব।\n27. ৰজাই শোক কৰিব আৰু ৰাজকুমাৰে শোকৰ বস্ত্ৰ পৰিধান কৰিব আৰু দেশৰ প্ৰজাসকলৰ হাত ভয়ত কঁপিব; মই তেওঁলোকৰ আচাৰ-ব্যৱহাৰ অনুসাৰে তেওঁলোকৰ বিচাৰ কৰিম! আৰু যেতিয়ালৈকে তেওঁলোকে জানিব পাৰিব যে, মইয়ে তেওঁলোকৰ ঈশ্বৰ যিহোৱা; তেতিয়ালৈকে মই তেওঁলোকক নিজ মানবিশিষ্ট বিচাৰ কৰিম।”\n1. আমাৰ নিৰ্বাসনৰ ষষ্ঠ বছৰৰ ষষ্ঠ মাহৰ পঞ্চম দিনা, মোৰ ঘৰত মই বহি থাকোঁতে আৰু যিহূদাৰ পৰিচাৰকসকল মোৰ আগত বহি থাকোঁতে, সেই ঠাইত প্ৰভু যিহোৱাৰ হাত পুনৰায় মোৰ ওপৰত অৰ্পিত হ’ল।\n2. তেতিয়া চোৱা! মই মনুষ্যৰূপে এক মূৰ্ত্তি যেন দেখা পালোঁ; আৰু তেওঁৰ কঁকালৰ তলৰ পৰা যেন অগ্নিৰ দৰে আৰু তেওঁৰ কঁকালৰ পৰা ওপৰ অংশ উজ্বল ধাতুৰ দৰে দেখা গ’ল!\n3. তেতিয়া তেওঁ হাত এখনৰ আকৃতিৰে মোৰ মূৰৰ চুলি ঢুকি পোৱাকৈ ধৰিলে; সেই আত্মাই মোক ওপৰলৈ দাঙি নিলে আৰু ঈশ্বৰীয় দৰ্শনত যিৰূচালেমত, যি ঠাইত অন্তৰ্জ্বালাজনক অহঙ্কাৰী-মূৰ্ত্তিটো স্থাপিত হৈ আছিল, সেই ঠাইৰ উত্তৰ দিশে থকা ভিতৰ-চোতালৰ প্রৱেশ কৰা পথত, পৃথিৱী আৰু আকাশৰ মাজেদি মোক লৈ আহিল।\n4. মই সেই উপত্যকাত যি অৱস্থাত সেই দৰ্শন দেখিছিলোঁ, সেইদৰে ইস্ৰায়েলৰ ঈশ্বৰৰ গৌৰৱো সেই ঠাইত আছিল।\n5. তেতিয়া তেওঁ মোক ক’লে, “হে মনুষ্য সন্তান, তুমি চকু তুলি উত্তৰ ফালে চোৱা।” সেই কাৰণে মই উত্তৰ ফালে চকু তুলি চালোঁ আৰু যজ্ঞবেদীৰ উত্তৰফালে প্ৰৱেশ কৰা স্থানটোৰ ঠাইত সেই অহংকাৰী মূৰ্ত্তিটো আছিল।\n6. পাছত তেওঁ মোক ক’লে, “হে মনুষ্য সন্তান, লোকসকলে কি কৰি আছে সেয়া তুমি দেখিছা নে? মোৰ পবিত্ৰ স্থানৰ পৰা মই আঁতৰ হ’বলৈ ইস্ৰায়েল-বংশই যিবোৰ বৰ বৰ ঘিণলগীয়া কাৰ্য কৰিছে, সেইবোৰ তুমি দেখিছা নে? কিন্তু তুমি ইয়াতকৈয়ো অধিক ঘিণলগীয়া কাৰ্য দেখিবলৈ পাবা!”\n7. এই বুলি তেওঁ মোক চোতালৰ বাট-চৰাৰ দুৱাৰৰ ভিতৰলৈ লৈ গ’ল আৰু তাত মই চাই দেৱালত এটা বিন্ধা দেখিলোঁ।\n8. তেওঁ মোক ক’লে, “হে মনুষ্য সন্তান, এই দেৱালখন খান্দি পেলোৱা।” তেতিয়া মই দেৱালখন খান্দোতে এখন দুৱাৰ দেখা পালোঁ!\n9. তেতিয়া তেওঁ মোক পুনৰ ক’লে, “তুমি ভিতৰলৈ গৈ তেওঁলোকে তাত কৰি থকা ঘিণলগীয়া দুষ্কৰ্মবোৰ চোৱা।”\n10. তেতিয়া মই ভিতৰলৈ গৈ চাই দেখিলোঁ যে, সকলোবিধ উৰগ জন্তুৰ আৰু ঘিণলগীয়া পশুৰ প্ৰতিমূৰ্ত্তি আৰু ইস্ৰায়েল বংশৰ প্ৰতিমাবোৰ চাৰিওফালে দেৱালত খোদাই কৰি থোৱা আছিল।\n11. আৰু সেইবোৰৰ আগত ইস্ৰায়েল বংশৰ পৰিচাৰকসকলৰ সত্তৰজন পুৰুষ আৰু তেওঁলোকৰ মাজত চাফনৰ পুত্র যাজনিয়া থিয় হৈ আছিল। তেওঁলোক প্রতিজনে প্রতিমাবোৰৰ সন্মুখত থিয় হৈ হাতত এটা এটা ধূপৰ পাত্ৰ ল’লে যাতে সেই ধূপৰ সুগন্ধযুক্ত ধোঁৱা ওপৰলৈ উঠে।\n12. তেতিয়া তেওঁ মোক ক’লে, “হে মনুষ্য সন্তান, ইস্ৰায়েল-বংশৰ পৰিচাৰকসকলে অন্ধকাৰত কি কৰিছে সেই বিষয়ে তুমি দেখিছা নে? এইদৰে প্রতিজনে নিজ নিজ গুপ্ত কোঁঠালিত প্রতিমাবোৰৰ সৈতে তেওঁলোকে কয়, ‘যিহোৱাই আমাক দেখা নাপায়! যিহোৱাই দেশখন ত্যাগ কৰিলে’!”\n13. তেওঁ মোক পুনৰ ক’লে, “তুমি আকৌ ঘূৰি চোৱা, তেওঁলোকে কৰি থকা ঘিণলগীয়া কাৰ্যবোৰতকৈয়ো অতি বেছি দেখিবলৈ পাবা।”\n14. তাৰ পিছত তেওঁ যিহোৱাৰ গৃহৰ উত্তৰফালৰ বাট-চৰাৰ দুৱাৰমুখলৈ মোক লৈ যাওঁতে মই দেখিলোঁ, আৰু চোৱা! সেই ঠাইত মহিলাসকলে বহি তম্মুজ ৰ বাবে কান্দি আছিল।\n15. তেতিয়া তেওঁ মোক ক’লে, “হে মনুষ্য সন্তান, তুমি দেখিছা নে? তুমি ইয়াতকৈয়ো অধিক ঘিণলগীয়া কাৰ্য দেখিবলৈ পাবা।”\n16. আৰু তেওঁ মোক যিহোৱাৰ গৃহৰ ভিতৰ চোতাললৈ লৈ গ’ল, আৰু চোৱা! মই দেখিলোঁ, যিহোৱাৰ মন্দিৰৰ দুৱাৰমুখত, বাৰাণ্ডা আৰু যজ্ঞবেদীৰ মাজ ভাগত যিহোৱাৰ মন্দিৰৰ ফাললৈ পিঠি দি পূৱফালে মুখ কৰি প্রায় পঞ্চাশজনমান লোকে সূৰ্যৰ আগত প্ৰণিপাত কৰি আছিল।\n17. তেতিয়া তেওঁ মোক ক’লে, “হে মনুষ্য সন্তান, তুমি ইয়াক দেখিছা নে? ইয়াত যিহূদা বংশই যি যি ঘিণলগীয়া কাৰ্য কৰিছে, সেই সকলো কাৰ্য জানো তেওঁলোকলৈ লঘূ বিষয়? কিয়নো তেওঁলোকে দেশ অত্যাচাৰেৰে পূৰ কৰিলে আৰু মোক বেজাৰ দিবলৈ পুনৰায় ঘূৰিছে; আৰু চোৱা, তেওঁলোকে ডালবোৰ নাকত লগাইছে।\n18. এই হেতুকে ময়ো কোপেৰে কাৰ্য কৰিম; কৃপাদৃষ্টি নকৰিম; আৰু দয়াও নকৰিম; আৰু তেওঁলোকে বৰ মাতেৰে মোৰ কাণত কাতৰোক্তি কৰিলেও মই তেওঁলোকৰ কথা নুশুনিম।”\n1. মোৰ সঙ্কটৰ কালত মই যিহোৱাৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা কৰিলোঁ; তাতে তেওঁ মোক উত্তৰ দিলে।\n2. “হে যিহোৱা, মিছলীয়া ওঁঠ আৰু ছলনাকাৰী জিভাৰ পৰা তুমি মোক মুক্ত কৰা।”\n3. হে ছলনাকাৰী জিভা, তোমাক তেওঁ কি দিব? তোমাক অধিক শাস্তি দিবলৈ কি কৰা হ’ব?\n4. তেওঁ তোমাক বীৰৰ তীক্ষ্ন কাঁড়সমূহ আৰু ৰোতম গছৰ জ্বলা আঙঠাসমূহ দিব।\n5. হায়, কি দুর্ভাগ্য মোৰ! মই মেচেকত প্ৰবাস কৰিছোঁ; কেদৰৰ তম্বুবোৰৰ মাজত বসতি কৰিছোঁ।\n6. যি সকলে শান্তিক ঘৃণা কৰে, সেই লোকসকলৰ সৈতে মই বহুকাল বাস কৰিছোঁ।\n7. মই শান্তি ভাল পাওঁ; কিন্তু মই শান্তিৰ কথা ক’লে, তেওঁলোকে যুদ্ধ কৰিবলৈ বিচাৰে।\n15. গৰ্জ্জনকাৰী সিংহ আৰু আক্রমণকাৰী ভালুক যেনে, দৰিদ্র লোকৰ ওপৰত দুষ্ট শাসনকৰ্ত্তাও তেনে।\n1. এতেকে, আমি সতর্ক হ’ব লাগে যাতে অাপোনালোকৰ মাজৰ কোনো ব্যক্তিকে ঈশ্বৰৰ বিশ্রামত সোমোৱাৰ যি প্ৰতিজ্ঞা, সেই প্রতিজ্ঞাত যেন অযোগ্য দেখা নাযায়।\n2. ইস্ৰায়েলৰ লোক সকলৰ আগত যেনেকৈ ঈশ্বৰৰ বিশ্রামৰ বিষয়ে শুভবার্তা ঘোষণা কৰা হৈছিল, তেনেকৈ আমাৰ আগতো কৰা হৈছে। কিন্তু, সেই শুভবাৰ্তাৰ শিক্ষা শুনিও তেওঁলোকৰ কোনো লাভ নহ’ল; কাৰণ তেওঁলোকে সেইবোৰ শুনি বিশ্বাসেৰে গ্রহণ নকৰিলে।\n3. আমি যি সকলে বিশ্বাস কৰিছোঁ, আমিয়ে সেই বিশ্ৰামত প্রৱেশ কৰিবলৈ সক্ষম; যি দৰে কোৱা হৈছে: “মই ক্রুদ্ধ হৈ শপত খালোঁ, এওঁলোকে মোৰ বিশ্ৰামত সোমাবলৈ নাপাব।” যদিও জগতৰ আৰম্ভণীৰ পৰাই সৃষ্টি কার্য শেষ কৰি ঈশ্বৰে এই কথা কৈছিল।\n4. কিয়নো এঠাইত সপ্তম দিনৰ বিষয়ে ঈশ্বৰে কৈছিল, “ঈশ্বৰে সপ্তম দিনা তেওঁৰ সকলো কৰ্মৰ পৰা বিশ্ৰাম কৰিলে।”\n5. পুনৰায় তেওঁ কৈছে, “এওঁলোক মোৰ বিশ্ৰামত সোমাবলৈ নাপাব।”\n6. এতেকে, কিছুমান লোকৰ প্রৱেশৰ বাবে এতিয়াও ঈশ্বৰৰ বিশ্রাম আছুতীয়াকৈ ৰখা আছে আৰু ঈশ্বৰৰ বিশ্রামৰ শুভবার্তা যি ইস্ৰায়েলী লোক সকলে প্রথমে শুনিছিল, তেওঁলোকৰ অবাধ্যতাৰ কাৰণে তেওঁলোকে ঈশ্বৰৰ বিশ্রামত প্রৱেশ কৰিব নোৱাৰিলে।\n7. তেতিয়া ঈশ্বৰে পুণৰ এটা দিন স্থিৰ কৰিলে আৰু সেই দিনৰ বিষয়ে তেওঁ ক’লে, “আজি”। বহুত দিনৰ পাছত ৰজা দায়ুদৰ যোগেদি তেওঁ এই দিনৰ বিষয়ে পুনৰায় কৈছিল, “আজি যদি তোমালোকে তেওঁৰ মাত শুনিবলৈ পোৱা, তেনেহলে তোমালোকৰ হৃদয় কঠিন নকৰিবা।”\n8. কিয়নো যিহোচুৱাই তেওঁলোকক ঈশ্বৰৰ বিশ্ৰামত লৈ যাব পৰা হ’লে, ঈশ্বৰে পাছত আন এটা দিনৰ “আজি” বোলা কথাটো নক’লেহেঁতেন।\n9. এতেকে ঈশ্বৰৰ লোকৰ কাৰণে সেই সপ্তম দিনৰ বিশ্ৰাম সংৰক্ষিত আছে।\n10. কিয়নো যেনেকৈ ঈশ্বৰে তেওঁৰ কৰ্ম শেষ কৰি বিশ্রাম কৰিছিল, তেনেকৈ যি কোনোৱে ঈশ্বৰৰ বিশ্ৰামত প্রৱেশ কৰে, তেৱোঁ নিজৰ কৰ্মৰ পৰা বিশ্ৰাম পায়।\n11. সেই কাৰণে আহক, আমি সেই বিশ্ৰামত সোমাবলৈ যত্ন কৰোঁহক। আমি কোনেও যেন সেই অবাধ্য ইস্ৰায়েলী লোক সকলৰ দৰে অবিশ্বাসৰ পুৰণি আর্হি অনুসৰণ কৰি পতিত নহম।\n12. কিয়নো ঈশ্বৰৰ বাক্য জীৱনময়, কাৰ্যসাধক আৰু আটাই দুধৰীয়া তৰোৱালতকৈও চোকা। এই বাক্য প্ৰাণ আৰু আত্মা, গাঠি আৰু মজ্জা এই সকলোকে ভেদ কৰালৈকে বিন্ধোতা, মনৰ ভাৱনা আৰু অভিপ্ৰায়কো বিচাৰ কৰোঁতা।\n13. সৃষ্টিৰ একো বস্তুৱেই ঈশ্বৰৰ দৃষ্টিৰ অগোচৰ নহয়; তেওঁৰ চকুৰ আগত সকলোৱেই উদং আৰু মুকলি৷ তেওঁৰ ওচৰত আমি অৱশ্যেই হিচাব দিব লাগিব।\n14. স্বৰ্গবোৰৰ মাজেদি যোৱা আমাৰ এজন মহান মহা-পুৰোহিত আছে। তেওঁ ঈশ্বৰৰ পুত্র যীচু খ্রীষ্ট। গতিকে আহক, আমি আমাৰ বিশ্বাস দৃঢ়কৈ ধৰি ৰাখোহঁক।\n15. কিয়নো আমাৰ মহা-পুৰোহিত এনেকুৱা নহয় যে, তেওঁ আমাৰ দূৰ্বলতাত আমাৰ লগত দুখ উপলব্ধি কৰিব নোৱাৰে; কাৰণ তেওঁ পাপ নকৰাকৈয়ে সকলো বিষয়ত আমাৰ দৰে পৰীক্ষিত হৈছিল।\n16. এতেকে বিশ্বাসেৰে সৈতে অনুগ্রহৰ সিংহাসনৰ ওচৰলৈ আহক, যাতে আমাৰ প্রয়োজনত সহায় হবলৈ আমি দয়া লাভ কৰি অনুগ্রহ পাব পাৰোঁ।


বিখ্যাত বিজ্ঞানীৰ মনোগ্ৰাহী কাহিনী (ছানী উজ জামান) | Xahitya.Org\n১) নিকোলা টেছলা(Nikola Tesla):\nপদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ এজন স্মৰণীয় বিজ্ঞানী৷ পদাৰ্থ বিজ্ঞানত তেওঁৰ অৱদান লেখত লবলগীয়া৷ 1884 চনত তেওঁ চাৰ্বিয়াৰ পৰা আমেৰিকালৈ আহে আৰু টমাছ আলভা এডিছনৰ সৈতে কাম কৰিবলৈ লয়৷ তেওঁ Radio, Robotics আৰু Electricity বিষয়ত কাম কৰিছিল৷ পিছে তেওঁ কৰা বহু কামৰ কৃতিত্ব এডিছনেহে পাইছিল৷ দৰাচলতে লাইট বাল্ব নিকলা টেছলাইহে আবিস্কাৰ কৰিছিল এডিছনে নহয়৷\nনিকোলা টেছলাৰ কিছুমান অসাধাৰণ চৰিত্ৰ আছিল৷ তেওঁ খুব সম্ভৱত Obsessive Compulsive Disorder (OCD) ত আক্ৰান্ত আছিল৷ তেওঁ সামান্যও ধুলি-বালি লাগি থকা বস্তু, চুলি আদি কেতিয়াও নুচুইছিল৷ আনকি Pearl Earring আদিৰ দৰে গোলাকাৰ বস্তুবোৰো তেওঁ নুচুইছিল৷ তিনি (3) সংখ্যাটোৱে তেওঁক বিশেষভাবে আকৃষ্ট কৰিছিল৷ কোনো এটা অট্টালিকাত প্ৰবেশ কৰাৰ পূৰ্বে সেই অট্টালিকাটোৰ চাৰিওফালে তিনিপাককৈ ঘুৰিহে অট্টালিকাটোত প্ৰবেশ কৰিছিল৷ প্ৰতিবাৰেই খাদ্য গ্ৰহণৰ আগতে প্লেট, চামুচ আদি নেপকিনেৰে চিকমিক কৰাকৈ ঘঁহি ঘঁহি পৰিষ্কাৰ কৰিছিল৷ তাৰ বাবে তেও প্ৰতিবাৰত সঠিককৈ ওঠৰখন নেপকিন ব্যৱহাৰ কৰিছিল৷\n২) ৱিলিয়াম বাকলেণ্ড (William Buchland):\nবিখ্যাত প্ৰাণীবিজ্ঞানী William Buchland এ সকলো বস্তুৱেই জিভাৰে চেলেকি সোৱাদ পৰীক্ষা কৰি চাইছিল বুলি জনা যায়৷ এবাৰ তেওঁ ইটালীলৈ যাওঁতে তাৰ এটা গীৰ্জাঘৰৰ মজিয়াত ৰঙা দাগ দেখিলে৷ গাইডজনে তেওঁক জনালে যে সেই দাগডোখৰ থকা ঠাইখিনিতে কেইবছৰমান আগতে গীৰ্জাটোৰ চেইণ্টজনৰ মৃত্যু হৈছিল আৰু সেই দাগডোখৰ প্ৰতিদিনেই ৰাতিপুৱা কেচাঁ তেজেৰে নতুনকৈ ৰাঙলী হয়৷ এই কথা শুনাৰ লগে লগেই তেওঁ সেমেকা দাগডোখৰ হাতেৰে চুই চেলেকিবলৈ ধৰিলে৷ সকলোকে স্তম্ভিত কৰি তেওঁ ঘোষণা কৰিলে যে এয়া মাথো বাদুলীৰ মূত্ৰহে, তাৰ বাহিৰে আন একো নহয়৷\n৩) এলবাৰ্ট আইনষ্টাইন (Albert Einstein):\nএলবাৰ্ট আইনষ্টাইন সঘনে পদাৰ্থবিজ্ঞান আৰু গণিতৰ আলোচনা চক্ৰবোৰলৈ আমন্ত্ৰিত হৈছিল৷ আইনষ্টাইনে বক্তৃতা দিয়াৰ সময়ত তেওঁৰ ড্ৰাইভাৰজন সদায় হলঘৰৰ পিচফালে বহি বক্তৃতাবোৰ মনোযোগেৰে শুনি থাকিছিল৷ এদিন এখন আলোচনা সভালৈ যোৱাৰ বাটত ড্ৰাইভাৰজনে আইনষ্টাইনক কিবা কথাৰ প্ৰসংগত জনালে যে তেখেতৰ বক্তৃতাবোৰ শুনি শুনি আটাইবোৰ বক্তৃতা ইতিমধ্যে ড্ৰাইভাৰজনৰেই মুখস্থ হৈ গৈছে৷\nএই কথা শুনাৰ পিচতে আইনষ্টাইনে ড্ৰাইভাৰৰ লগত ছিট সালসলনি কৰিলে৷ আইনষ্টাইনে ড্ৰাইভাৰৰ ইউনিফৰ্ম পিন্ধি গাড়ী চলাই গ’ল আৰু ড্ৰাইভাৰজন পিচৰ ছিটত বহিল৷ ড্ৰাইভাৰজনে আইনষ্টাইনৰ দৰেই বক্তৃতা দিবলৈ ধৰিলে আৰু আইনষ্টাইনে ইউনিফৰ্ম পিন্ধি হ’লঘৰটোৰ একেবাৰে পিচৰ ছিটত বহি শুনি থাকিল৷ বক্তৃতা শেষ কৰাৰ পিচত শ্ৰোতাৰ পৰা এজনে বক্তৃতাটোৰ বিষয়বস্তুৰ ওপৰত এটা প্ৰশ্ন কৰি আইনষ্টাইনৰ পৰা উত্তৰটো জানিব বিচাৰিলে৷ তেতিয়া মঞ্চত ভাষণ দি থকা ড্ৰাইভাৰজনে বুধি এটা পাঙি ক’লে – আপোনাৰ প্ৰশ্নটোৰ উত্তৰ খুবেই সহজ৷ ইমানেই সহজ যে এইটোৰ উত্তৰ মোৰ ড্ৰাইভাৰজনেই জানে! এইবুলি তেওঁ হলঘৰটোৰ পিছৰফালে ড্ৰাইভাৰৰ ইউনিফৰ্ম পিন্ধি বহি থকা আইনষ্টাইনৰ ফালে আঙুলিয়াই দেখুৱালে!\n৪) এলবাৰ্ট আইনষ্টাইন (Albert Einstein):\nএবাৰ আইনষ্টাইন প্ৰিন্সটনৰ পৰা ৰেলেৰে ভ্ৰমণ কৰি আছিল৷ টিকট পৰীক্ষকজনে টিকটবোৰ এজন এজনকৈ পৰীক্ষা কৰি কৰি তেওঁৰ কাষ পালে৷ তেওঁক দেখি আইনষ্টাইনে ছাৰ্টৰ পকেটত হাত ভৰাই টিকটটো বিচাৰি নাপালে৷ এইবাৰ ট্ৰাউজাৰৰ পকেটতো চালে, তাতো নাই৷ তাৰপিচত ব্ৰিফকেছত, নাই! তেওঁ বহি থকা ছিটৰ পিচফালে, কাষৰ ছিটতো চালে৷ নাই, তাতো নাই! তাকে দেখি টিকট পৰীক্ষকজনে খুব বিনয়েৰে আইনষ্টাইনক ক’লে, ‘ডক্টৰ আইনষ্টাইন, মই আপোনাক চিনি পাওঁ৷ আমি সকলোৱেই আপোনাক জানো৷ আপুনি যে টিকট নোলোৱাকৈ ৰেলত নুঠে আমি জানো, আপুনি নিশ্চয় টিকট কাটিছিল, একো চিন্তা কৰিব নালাগে ছাৰ৷’\nএইবুলি কৈ টিকট পৰীক্ষকজনে অইন যাত্ৰীবোৰৰ টিকট চোৱাত ব্যস্ত হৈ পৰিল৷ টিকট পৰীক্ষকজনে ডবাটোৰ আটাইবোৰ যাত্ৰীৰ টিকট পৰীক্ষা কৰি শেষ হোৱাত পৰবৰ্তী ডবালৈ বুলি ওলাই এবাৰ পিচলৈ ঘূৰি চালে৷ তেওঁ দেখিলে যে আইনষ্টাইনে তেতিয়াও ৰে’লৰ মজিয়াত আঠুকাঢ়ি ছিটৰ তলত টিকটটো বিচাৰি আছে৷ তেওঁ দৌৰি আইনষ্টাইনৰ ওচৰলৈ গৈ ক’লে- ‘ডক্টৰ আইনষ্টাইন, মই আপোনাক চিনি পাওঁ৷ আপুনি টিকট নেদেখুৱালেও হ’ব৷’\nআইনষ্টাইনে গহীনাই উত্তৰ দিলে – “ডেকাল’ৰা, ময়ো জানো, মই কোন৷ কিন্তু মই কলৈ গৈ আছো নিজেও নাজানো৷ টিকটটো পালেহে কব পাৰিম!”\n৫) বেঞ্জামিন ফ্ৰেংকলিন (Benjamin Franklin) :\nবিখ্যাত পদাৰ্থ বিজ্ঞানী বেঞ্জামিন ফ্ৰেংকলিনে ১৭ বছৰ বয়সত অনুভব কৰিলে যে তেওঁ সমাজৰ লগত মিলিব পৰা নাই৷ মানুহে তেওক এৰাই চলিব খোজে৷ তেখেতে নিজকে স্বনিৰ্বাসন দি বষ্ট’ন নগৰ এৰিবলৈ থিৰাং কৰিলে৷ তেওঁৰ এই সিদ্ধান্তক পিছে ঘৰৰ মানুহে কোনোপধ্যেই মানি নললে৷ নগৰ এৰিবলৈ বদ্ধপৰিকৰ ফ্ৰেংকলিনে অনুমতি নোপোৱা বাবে এটা কূটবুদ্ধি সাজিলে৷ তেওঁ জাহাজৰ কেপ্টেইন এজনক কলে যে তেখেতে বষ্টন নগৰৰ এগৰাকী বদমাছ, বজৰুৱা মহিলাৰ পাল্লাত পৰিছে৷ আনকি মহিলাগৰাকীৰ বন্ধু-বান্ধবীসকলে জোৰ জুলুমকৈ ফ্ৰেংকলিনৰ লগত মহিলা গৰাকীৰ বিয়া দিয়াৰো পৰিকল্পনা কৰিছে৷ গতিকে মহিলাগৰাকীৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পোৱাৰ উদ্দেশ্যে এই চহৰ এৰি পলোৱাটো খুব জৰুৰী আৰু তেওঁক পলাবলৈ কেপ্টেইনজনে সহায় কৰিব লাগে৷ এই কথা শুনাৰ লগে লগে দয়ালু কেপ্টেইনজনে এক মুহূৰ্তও বিলম্ব নকৰাকৈ তেওঁক সন্তৰ্পনে ফিলাডেলফিয়া নগৰলৈ লৈ গল৷\n৬) এলবাৰ্ট আইনষ্টাইন (Albert Einstein):\nআইনষ্টাইন প্ৰিঞ্চটনত অধ্যাপক হিচাপে থকাৰ সময়ৰ কথা৷ এদিন ক্লাছ কৰি থাকোতে তেওঁৰ খুব খং উঠিল আৰু ক’লে যে, ল’ৰা-ছোৱালী উভয়ে একেলগে শিক্ষাগ্ৰহণ কৰা কলেজত শিক্ষকতা কৰাটো খুব কঠিন কাম৷ ইয়াৰ কাৰণ হ’ল ল’ৰাবোৰে শিক্ষকৰ কথালৈ মনোযোগ দিয়াটো বাদ দি ছোৱালীবোৰৰ ফালেহে বেছিকৈ চাই থাকে৷ আইনষ্টাইনৰ কথা শুনি ক্লাছৰ ছাত্ৰসকলে তেওঁক কলে, “ছাৰ, আমি আপোনাক কথা দিলো, আজিৰ পৰা আমি ছোৱালীৰ ফালে নাচাওঁ, কেবল আপোনাৰ কথাই শুনিম৷”\nআইনষ্টাইনে শান্তভাৱে উত্তৰ দিলে, “কিন্তু এনে ছাত্ৰবোৰ ভাল শিকাৰু কেতিয়াও হব নোৱাৰে!”\n৭) আইনষ্টাইন আৰু ৱাৰনাৰ হাজেনবাৰ্গ (Albert Einstein, Warner_Heisenberg):\nপদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ দুজন প্ৰখ্যাত ব্যাক্তি এলবাৰ্ট আইনষ্টাইন আৰু ৱাৰ্ণাৰ হাজেনবাৰ্গ ভাল বন্ধু আছিল৷ এদিন দুয়ো পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ কথা পাতি পাতি খোজকাঢ়ি গৈ থকা অৱস্থাত আইনষ্টাইনে হঠাতে কলে, “ৱাৰ্ণাৰ, ৰ’বাচোন!”\nহাইজেনবাৰ্গ ৰৈ গ’ল৷ লাহেকৈ সুধিলে, “কি হ’ল?”\nআইনষ্টাইনে কলে, “মই ভাবত বিভোৰ হৈ আহি থাকোতে হেৰাই গ’লো৷ কোনফালে আহি আছো মনেই কৰা নাছিলো৷ এইখিনি কি ঠাই বাৰু?”\nহাইজেনবাৰ্গে ইফালে সিফালে চাই উত্তৰ দিলে, “ময়ো সঠিককৈ কব নোৱাৰিম!”\nআমাৰ সৌৰ জগতখন – ড০ ৰাস্না ৰাজখোৱা