মীৰ-তকী মীৰ - ড. লোচন শইকীয়া - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nকবিতা । মনৰ ভাৱক প্ৰকাশ কৰাৰ এক চমু পথ । অসমীয়াত কবিতা লিখা কবিৰ অভাৱ নাই । ফেচবুকতো অজস্ৰ অসমীয়া কবিতা । শব্দৰ চয়নে কবিতাক প্ৰাণ দিয়ে । অবুজ কবিতাৰ অৰ্থ ভঙাই টান । কবিতা মইয়ো পঢ়োঁ । বিদ্ৰোহী কবি, প্ৰেমিক কবি, পথাৰ কবি, বনফুল কবি, বিহগী কবি, প্ৰকৃতি কবি, বহাগী কবি, শাৰদী কবি, স্বভাৱ কবি ইত্যাদি কবিৰ লানি নিচিগা ধাৰ । আবেগ, শ্লীল-অশ্লীল, চনেট, লিমাৰিক এইবোৰক আনিব খোজাই নাই । কবিতাৰ ৰূপ যেতিয়াই পিচুৱাই চাওঁ, তেতিয়াই সৃষ্টিৰ পৃথিবীত তুলনা আহিবই । নতুনত্ব নোহোৱা কবিতাৰ স্হায়ীত্বও বৰ কম । পুৰণিবোৰকে খামুচি থাকিলেও আমনিদায়ক । অসমৰ প্ৰায় কেইখন বাতৰি কাগজ, আলোচনীয়ে কবিতা প্ৰকাশ কৰে । আলোচনা, সমালোচনা আগবঢ়ায় । পাঠকৰ সংখ্যা বাঢ়ে । কবিতাৰ আদৰো বাঢ়ে । নাবাঢ়ে একো এটা নৱধাৰা ।\nপাঠক, মনত পৰেনে স্কুলীয়া শিক্ষাৰ অসমীয়া বা ইংৰাজী বা হিন্দী বা অন্য মাতৃভাষাত কবিতা উদ্ধৃতিৰে ব্যাখ্যা লিখিবলৈ আহে ! আমিও লিখোঁ উক্ত পদ্য ফাঁকি অমুক কবিয়ে লিখা অমুক নামৰ কবিতাটিৰ পৰা তুলি দিয়া হৈছে । কবিয়ে কব খুজিছে যে … ইত্যাদি । নমুনা – উঠাহে ফুলৰা, উঠাহে চতলা … । সাগৰ দেখিছা ? মইও দেখা নাই … । মোৰ দেখোন এটাই চোলা …. । ইত্যাদি । সাহিত্য চৰ্চাৰ আদি পাঠ সৰুতেই আৰম্ভ হয় । মোৰো সৰুতেই আৰম্ভ হোৱা উৰ্দ্দু সাহিত্যৰ কবিতাৰ জ্ঞান আজিও মোৰ হৈ উঠা নাই । পাওঁ, পঢ়োঁ । কোনোবাটো নজ্ম, কোনোবাটো গজল, কোনোবাটো ৰুবাঁয়ত, কোনোবাটো চয়ন, কোনোবাটো শেৰ ।\nউৰ্দ্দু সাহিত্যত গালিবৰ স্হান যেনেকৈ অদ্বিত্বীয়, সেই গালিবৰে প্ৰাক্-সুৰী কবি মীৰ তকী মীৰৰ আলোচনা কম দেখোঁ । মীৰ্জা গালিবে গুৰুত্ব দিয়া কবি, মীৰক উদ্দেশ্যি লিখা सुनते हैं कि उस दौर में एक मीर भी था, এই বিখ্যাত উৰ্দ্দু কবি, শায়ৰ মীৰৰ বিষয়েনো আমি কিমান খবৰ ৰাখিছোঁ ! গালিবৰ প্ৰেমৰ কবিতা পুণৰ দোহাৰিছোঁ- इस्क पर जोर नही है ये आतिश ‘ग़ालिब’ कि लगाऍ न लगे और बुझाऍ न बने । চাওক, প্ৰেমৰ ক্ষেত্ৰত মীৰ-তকী মীৰে কি কয়-\nक्या कहीं तुम ने भी किया है इश्क़? – মীৰ-তকী -মীৰ\nভাৰত স্বাধীন হৈ যোৱাই উনসত্তৰ বছৰ পাৰ হৈ গল । ইফালে মীৰ-তকী মীৰ দেখোঁন মোগলৰ জমানাৰ মানুহ । এতিয়া মোগলৰ জমানাৰ কথা কলে মোকো পুৰনা জমানাৰ লেবেল লগাই দিলেও আপত্তি নাই । মোগল জমানাৰ মীৰ-তকী মীৰৰ বিষয়ে জানিবলৈ দুআষাৰ ভগাই লওঁ, আহক । উৰ্দ্দু কবিতা ভাল পোৱা জনে কুছ লুফ্ত উঠোৱাত আপত্তি থাকিব নালাগে । নিজকে এক ঘেয়েমীৰ পৰা অকণমান উলিয়াই আনিবৰ যত্ন কৰিছোঁ । কিমাননো পৰিবৰ্ত্তন লাগে বুলি চিঞৰ-বাখৰ কৰি থাকিম ! নিজৰ মনতোকে পৰিবৰ্ত্তন কৰি লৈছোঁ । মনতোও মুকলি লাগে, নতুনকৈ চিন্তা কৰিবলৈও ইন্ধন পাওঁ ।\nখুদা-এ-সুখন মোহম্মদ তকী উৰ্ফ মীৰ-তকী-মীৰৰ জীবন কাল ১৭২৩ (তাৰিখ উল্লেখ নাই) ৰ পৰা ২০ চেপ্তেম্বৰ ১৮১০ । উৰ্দ্দু আৰু পাৰ্চী ভাষাৰ মহান শায়ৰৰ শাৰীত থকা মীৰ নাম এই কাৰণেই লোৱা হয়, যিহেতু উৰ্দ্দু ভাষা প্ৰচলনৰ কাৰণে পাৰ্চী আৰু হিন্দুস্তানী ভাষাৰ শব্দ চয়ণ কৰি মিশ্ৰণ আৰু প্ৰয়োগেৰে মাৰ তকী মীৰে উৰ্দ্দু ভাষাক এক বিশেষ স্তৰলৈ লৈ গৈছে । মীৰে এনেকুৱা সময়ো দেখিছে যেতিয়া নাদিৰ শাহ আৰু আহমদ শাহ অব্দালীৰ আক্ৰমণত দিল্লী বিধস্ত হৈ পৰিছিল । সেয়ে লিখিছিলেও-\nहमको शायर न कहो मीर कि साहिब\nहमने दर्दो ग़म कितने किए जमा तो दीवान किया ।\nতেতিয়াৰ সময়ৰ আকবৰপুৰা, পিচলৈ আগ্ৰা নামেৰে বিখ্যাত চহৰত মীৰ –তকী মীৰৰ জন্ম হৈছিল । পিতৃৰ মৃত্যু মীৰৰ এঘাৰ বছৰ বয়সত ঘটে আৰু তেতিয়াৰ আইন মতে মীৰৰ দায়ীত্বলৈ পিতৃৰ ৩০০ টকাৰ দেনাও আহি পৰে । মীৰে পৈত্ৰিক সম্পত্তি হিচাবে পালে মাত্ৰ কেইখনমান কিতাপ আৰু পিতৃৰ ঋণ । কামৰ তাগিদাত কবিতা লিখা স্বভাৱ আছিল কাৰণে সোতৰ বছৰ বয়সত বাদশাহৰ দৰবাৰত সমসামুদ্দৌলাৰ পৃষ্ঠপোষকত যেনে তেনে চলিব পৰা বেতনত কাম পায় । তেনেকুৱাতে নাদিৰ শাহৰ ভাৰত আক্ৰমণত সমসামুদ্দৌলা মৃত্যু মুখত পৰে আৰু মীৰৰ সান্দহ খোৱা বালি তল পৰে । উক্ত সময়ছোৱাত শাহী দৰবাৰত পাৰ্চী ভাষাক বেছি গুৰুত্ব দিয়া হৈছিল । মীৰ তকী মীৰক উৰ্দ্দু ভাষাত শায়ৰী কৰিবলৈ অমৰোহাৰ স্বাদত আলীয়ে উত্সাহ দিছিল । এটা সময় আহিল । মীৰক শাহী দৰবাৰত সকলোৱে চিনি পোৱা হল । প্ৰেমক উপজীৱ্য স্বৰূপে লিখা উৰ্দ্দু কবিতাৰ যোগেদি এইদৰেই মীৰ –তকী মীৰ তেওঁৰ পশিচ-ছাব্বিশ বছৰ বয়সলৈ ‘দীৱানে শায়ৰ’ ৰূপে প্ৰখ্যাত হৈ পৰে । ১৭৬১ ত আহমদ শাহ অব্দালীয়ে পুণৰ ভাৰত আক্ৰমণ কৰাত দিল্লীৰ অৱস্হা শোচনীয় হৈ পৰাত মীৰে লক্খ্নৌলৈ গুচি যায় আৰু তাতেই জীৱন কাল অন্তিম কাললৈকে কটায় ।\nপাঠক, মীৰ-তকী-মীৰৰ এটা অতি কোমল গজল পঢ়ক । ভাল পাব ।\n—- मीर तक़ी ‘मीर’\nমীৰ-তকী-মীৰ আছিল প্ৰেম আৰু দৰ্শনৰ কবি । সৰহখিনি গজল, শায়ৰীত এই দুয়োটা বিষয়ে আগ ভাগ পাইছিল । ‘আহিছে মানুহ, গৈছে মানুহ, মানুহ মায়াপী জীৱ’ কবিতাটিলৈ মনত পৰেনে পাঠক ? মানুহৰ চৰিত্ৰ একেই আছে । আজিও মানুহ প্ৰেম আকলুৱা হৈয়ে আছে । প্ৰেমৰ সূত্ৰ একেই আছে । প্ৰেমৰ ক্ষুধা শেষ হয় জানো! প্ৰেম বিচৰা সাধন সলনি হৈছে । এনেকুৱা মূহূৰ্ত্তবোৰত মীৰ-তকী মীৰৰ নীৰৱ সাধনাৰ ধণ কবিতাই আকুল প্ৰাণৰ কোনোৱা এখিনি নেদেখা ঠাই চুই যায় ।\n‘मीर’ इस को रायेगां खोता है क्या।।\nমীৰ-তকী মীৰে কৈছিল पढ़ते फिरेंगे गलियों में इन रेख़्तों को लोग।\nमुद्दत रहेंगी याद ये बातें हमारियां । ভাষা সলনি হল । অভিব্যক্তিৰ ঢং সলনি হল । পাঠকৰ ৰুঁচি সলনি হল । ইতিহাস সাক্ষী । মীৰে কোৱা উক্তি আখৰে আখৰে সঁচা প্ৰমাণিত হৈ আছে । আমি অসমীয়াত কবিতা পঢ়ি-চৰ্চা কৰি থাকোঁতে বাহিৰত কি ঘটি আছে তাৰ খবৰ নলওঁ । চাওক উৰ্দ্দু সাহিত্যৰ যুগৰ লগত জড়িত কবি, শায়ৰ সকলে কি কয়ঃ\nনিন্দাত্মক আলোচনাৰ কাৰণে কুখ্যাত কবি ‘সৌদাই’ কৈছিলঃ\nसौदा’ तू इस ज़मीं से ग़ज़ल-दर-ग़ज़ल ही लिख।\nहोना है तुझको ‘मीर’ से उत्साद की तरफ़।।\nপূৰ্বাৰ্দ্ধ উনৈশ শতাব্দীৰ উৰ্দ্দু ভাষাক সকলোতকৈ জাকজমক কৰি সজোৱা কবি লক্ষৌৰ ওস্তাদ ‘নাসিখ’ৰ পংক্তিঃ\nआप बे-बहरा है जो मोतक़दे-‘मीर’ नहीं।\n‘গালিবে’ ‘নাসিখ’ৰ বক্তব্যক এইদৰে পুষ্টি কৰিছেঃ\nग़ालिब’ अपना को अक़ीदा है ब-क़ौले-नासिख़’\nआप बे-बहरा है जो मोतक़दे-‘मीर’ नहीं ।\nজৌকে শেৰ গাই কয়ঃ\n‘जौक़’ यारों ने बहुत ज़ोर ग़ज़ल में मारा ।\nউনবিংশ শতাব্দীৰ শেষৰ কবি অকবৰ ইলাহাবাদীয়ে লিখিছিলঃ\nमैं हूँ क्या चीज़ जो इस तर्ज़ पे जाऊं ‘अकबर’\n‘नासिख़ो’-जौक़ भी जब चल न सके ‘मीर’ के साथ ।\nবিংশ শতাব্দীৰ গজল ৰঁচকৰ শ্ৰেষ্ঠজন ইসুল মুতগজ্জলীন মৌলানা ‘হসৰত’ মোহানীয়ে কৈছিলঃ\nशेर मेरे भी हैं पुर-दर्द व लेकिन ‘हसरत’\n‘मीर’ का शैवाए-गुफ़्तार कहां से लाऊं ।\nসকলোৱে মীৰ-তকী-মীৰৰ কবিতাৰ লুফ্ত পাবলৈ মীৰৰ সমগ্ৰ ৰচনা পঢ়িবলগীয়া হয় যদিও বুজিবলৈ ইয়াত তুলি দিয়া কেইটামানেই আগ্ৰহ বঢ়াই তুলিব । সেই সময়ৰ পৰিবেশত ৰঁচা কবিতাত মীৰৰ হৃদয়ৰ আকুল ব্যৰ্থ প্ৰেমিকৰ দৰ্শন নিহিত হৈ আছে আৰু শব্দ চয়নৰ ক্ষেত্ৰত মীৰ তুলনাবিহীন আৰু মীৰৰ সফলতা সেইখিনিতেই ।\nমীৰৰ দুখৰ কবিতাৰে আজি সামৰিব বিচাৰিছোঁ । তাৰ পিচত ফিৰ কভী মিলেঙ্গে ।\nथा हरम में लेकिन ना-महरम रहा- মীৰ-তকী-মীৰ\nমীৰ্জা আসাদুল্লা খাঁ গালিব\nমীৰ্জা গালিবৰ গুণ বখানিবলৈ উৰ্দ্দু সাহিত্যত এই অধমৰ দখলো নাই, জ্ঞানো নাই । সৰু কালৰে পৰা উৰ্দ্দু শব্দৰে ভৰা হিন্দী বোলছবিৰ মধুৰ সংগীতময় গীত শুনি নিজে কব নোৱাৰাকৈয়ে উৰ্দ্দু সাহিত্যৰ প্ৰতি মুগ্ধ হৈ পৰিলোঁ । ছাত্ৰ জীবনৰে পৰা যতেই পাওঁ, সস্তীয়া হলেও যিমান পাৰোঁ সিমান শেৰ-শায়ৰীৰ কিতাপবোৰ কিনিবলৈ ধৰিলোঁ । মীৰ-তকী মীৰ, শকীল বদাঁয়ু, ফেইজ অহমদ ফৈজ, হসৰত জয়পুৰী, জোশ মলীহাবাদী, জিগৰ মোৰাদাবাদী, ফিৰাক গোৰখপুৰী, সাহিৰ লুধিয়ানবী ইত্যাদি অনেক কবিৰ উৰ্দ্দু কিতাপ । সমগ্ৰ উৰ্দু সাহিত্য এফালে আৰু মীৰ্জা গালিবৰ সাহিত্য এফালে । নাই, দীৱানা-এ-গালিবৰ তুলনা নাই । গালিবে নিজেই কৈছিল –\nख्ता के तुम्ही उस्ताद नही हो गालिब\nसुनते हैं कि उस दौर में एक मीर भी था ।\nখবৰ ৰখা পাঠকে জানে যে গালিবৰ শেৰ-শায়ৰীক গোটেই বিশ্বই চিনি পায় । গালিবৰ লিখনি সাগৰৰ গৰ্ভৰ দৰে । যিমান গভীৰতালৈ সোমোৱা যায় সিমানেই আমাৰ নিজৰ অপৰিপক্কতাৰ প্ৰমাণ ওলাই গৈ থাকে । কোনো এখন শায়ৰীৰ মেহফিল মীৰ্জা গালিবৰ শেৰ-শায়ৰীক বাদ দি হব নোৱাৰে ।\nপাঠক বন্ধু আহক, মোৰ লগত অলপ-অচৰপ গালিবৰ শেৰ-শায়ৰীৰ সোৱাদো লৈ চাওঁ ।\n১৭৯৬ চনৰ ২৭ ডিচেম্বৰত আগ্ৰা চহৰত মীৰ্জা গালিবৰ জন্ম হৈছিল । জন্মৰ পাঁচ বছৰ পিচতেই গালিবৰ পিতৃৰ অলৱাৰৰ যুদ্ধত মৃত্যু ঘটে । সেয়ে তাৰ পিচতেই দদায়েক মীৰ্জা নসৰুল্লা বেইগ খানে গালিবক তুলি-তালি ডাঙৰ দীঘল কৰে । নিজৰ সাত ভাই–ককাই আটাইবোৰ সৰু থাকোতেই মৃত্যু হয় । তেৰ বছৰ বয়সতে গালিবে ওমৰাও বেগমক বিবাহ কৰায় । গালিবে কৈছিল বিবাহ তেওঁৰ বাবে দ্বিত্বীয় কাৰাবাস আছিল । গালিবৰ মতে প্ৰথম কাৰাবাস আছিল কঢ়িয়াব নোৱাৰা বিষময় জীৱন । বিবাহোত্তৰ জীৱনো গালিবৰ সুখৰ নাছিল । প্ৰায়ে বেগমৰ লগত মতবিৰোধ ঘটিছিল । কোৱা হয়, গালিবৰ বেগম খুউব ঈশ্বৰ ভক্ত আৰু ধাৰ্মিক প্ৰকৃতিৰ আছিল । মোগলৰ ৰাজ-দৰবাৰত গালিবৰ কবিতাৰ যথেষ্ট প্ৰশংসা হৈছিল আৰু কোৱাও হৈছিল গাভৰু মানুহৰ কবি । গালিবে কবিতা লিখিবলৈ এঘাৰ বছৰ বয়সতে আৰম্ভ কৰিছিল । সৰহখিনি কবিতা আছিল দুখৰ আৰু হতাশাৰ প্ৰতিছবি । গালিবে প্ৰেমৰো অমৰ কবিতা লিখি থৈ গৈছে । সমগ্ৰ লিখনি উৰ্দ্দু ভাষাত লিখিলেও গালিবে সমানেই আৰবী, পাৰ্চী আৰু তাৰ্কীশ জানিছিল । গালিবৰ মৃত্যু হয় ১৮৬৯ চনৰ ১৫ ফেব্ৰুৱাৰীত ।\nশ্বাহ বাহদুৰ শ্বাহ-জফৰৰ সময়তে মীৰ্জা গালিবৰ কবিতাৰ দৌৰ চলিছিল । সামাজিক অব্যৱস্হা, নিৰাশাৰে ভৰা সমাজত নিজৰ সাহিত্য, হৃদয়গ্ৰাহী ব্যক্তিত্ত্বৰে গালিবে মানৱ প্ৰেমৰ দৰ্শনেৰে কলম চলাই গৈছিল । সঁচা কবলৈ গলে আৰম্ভনীতে মানুহে গালিবৰ মৌলিক কবিতাক হাঁহি, ঠাট্টা মস্কৰাৰে ব্যংগ কৰিছিল । এক দৌৰ আয়া-পিচলৈ গালিব আৰু গালিবৰ কবিতা কুঞ্জ । গোটেই পৃথিবী সাক্ষী ।\nये मसाइले-तसव्वुफ़, ये तेरा बयान ‘ग़ालिब’\nतुझे हम वली समझते जो न बादहख़्वार होता ।\nগালিবৰ কবিতাত নিহিত সৌন্দৰ্য্যৰ মাত্ৰ এটা নমুনা পঢ়ক আৰু অনুভৱ কৰক ।\nहम तो फनाह हो गये उसकी आखे देखकर ‘गालिब’\nन जाने वो आइना किसे देखते होगे !\nপ্ৰেমৰ সুবাসৰ প্ৰেৰণাময় প্ৰকাশত গালিবৰ তুলনা নাই । तुझे हम वली समझते বাক্যশাৰীত থকা অৱতাৰ (वली) শব্দৰ ব্যৱহাৰ একো মিছা নহয় । মাত্ৰ গালিবৰ বদন্যতা ।\nउनके देखने से जो आ जाती है मु.ह पर रौनक\nवो समझत है की बीमार का हाल अच्छा है ।\nপ্ৰেমিকাৰ এটা কটাক্ষও কিমান অৰ্থবহ হব পাৰে নমুনা পেচ কিয়া জায়-\nदिल से तेरे निगाह जिगर तक उतर गऍ\nदोनो को इक अदा मे. रजामन्दी कर गये ।\nগালিবৰ শায়ৰীত অদ্ভুত ধৰণৰ নিচা আছে । এবাৰ লাগিলে ৰক্ষা নাই । প্ৰেমৰ এক অভিনৱ শেৰ গালিবে কৈছে-\nतेरे वादे पे जिऍ हम तो ये जान झुट जाना\nकि खुशी से मर न जाते अगर ऍतवार होता ।\nকিন্তু গালিবৰ কাৰণে প্ৰেম আছিল সম্পূৰ্ণ সুকীয়া অনুভূতিৰ –\nइस्क ने ‘ग़ालिब’ निकम्मा कर दिया\nबर्ना हम भी आदमी थे काम की ।\nহলেও কি হব ! প্ৰেম কৰোঁ বুলি কলেই হয় জানোঁ ! গালিবেই কৈছে –\nइस्क पर जोर नही है ये आतिश ‘ग़ालिब’\nकि लगाऍ न लगे और बुझाऍ न बने ।\nপ্ৰেমৰ পৃথিবীত গালিবে কি পালে কি নাপালে বিশ্লেষণ নকৰি, আমালৈ এৰি যোৱা এই বৃহত কবিতাৰ ভাণ্ডাৰৰ পৰা আমি কষৰ্ণ কৰি উৰ্দ্দু সাহিত্যৰ ৰস আস্বাদন কৰিব পাৰোঁ ।\nआगे आती थी हाल-ऍ-दिल पे हसी\nপাঠকক এইখিনিতে শেৰ-শায়ৰীৰে ভৰা দুখনমান হিন্দী বোলছবিৰ কথাও মনত পেলাই দিব খুজোঁ । ‘হীৰ-ৰাঞ্ঝা’ৰ কাহিনী উপস্হাপনত পৰিচালকে নায়ক-নায়িকাৰ মুখত যিমানবোৰ শেৰ প্ৰয়োগ কৰিছে, তেনে এখন দ্বিত্বীয় বোলছবি আছিল ‘গজল’ । নায়কেই নহয়, নায়িকাৰো সংলাপত শায়ৰী যেতিয়া আহে বোলছবিখনৰ অন্তৰ্নিহিত অৰ্থও বেলেগ হৈ পৰে । আমাৰ সাহিত্যত শেৰ-শায়ৰীৰ কদৰ বা আদৰ নাই বুলি কলে কম কোৱা হয় । ইয়াৰ অৰ্থ এইটোও নহয় যে শেৰ-শায়ৰী চৰ্চাও নকৰিম । তৰুণ ভাদুড়ীৰ কিতাপ ‘চম্বলৰ বিভীষিকা’ যি পঢ়িছে, তেওঁলোকৰ নিশ্চয় মনত আছে প্ৰতিতো চৰিত্ৰ-কাহিনীৰ শেষত ভাদুড়ীয়ে একোটা শেৰৰ উদ্ধৃতি দিছে । এইটো কাৰণতে কিতাপখনৰ মানদণ্ডকো উচ্চস্তৰলৈ লৈ গৈছে ।\nजी धु.धता है फिर वही फुरसत के रात दिन\nबेठे रहे तसब्बुर-ऍ-जाना किये हुऍ ।\nসামৰণি মাৰিলোঁ বুলি কবলৈ সতেই নাযায় । গালিবৰে ৰোমাঞ্চ ভৰা কবিতা এফাঁকি তুলি দিছোঁ ।\nतुझसे ही हर सुबह हो मेरी\nतुझसे ही हर शाम\nकुछ ऍसा रिस्ता बन गया तुझसे\nकि हर सासो मे सिर्फ तेरा ही नाम ।\nসাহিৰ লুধিয়ানবী ……..\nमे पल दो पल का शायर हुँ ……..\nআজি শিৰোনাম শায়ৰীৰে আৰম্ভ ।\nঅসমীয়াত কবিতা লিখি আবৃত্তি কৰিব পাৰি । সৰগমৰ সপ্ত স্বৰত গালে গীতো হব । হৈছেও । আমাৰ কবিতা নগমা হিচাবে গাব নোৱাৰি । নগমা হবলৈ নিজস্ব নিয়ম আছে । গজল উৰ্দ্দু সাহিত্যৰ আন এক সম্পদ । উৰ্দু সাহিত্যৰ এই চহকী ৰহঘৰাত কিমান মুকুতা সোমাই আছে তাৰেই অলপ উমান দিযাৰ চেষ্টা কৰিছোঁ । মই কবি নহয় । কবিতাৰ এটা ছন্দও মই লিখিবলৈ আজিলৈকে যত্ন কৰা নাই । কবিতা মই খুবেই ভাল পাওঁ । পঢ়োঁ, ভাল লাগিলে প্ৰশংসাও কৰোঁ । বন্ধুবৰ্গ, মই শায়ৰো নহয় । আৰম্ভনীৰ মিশাল (উদাহৰণ) দিছোঁ এনেকুৱা এজন বিখ্যাত কবি বা শায়ৰৰ যিজনক আমাৰ সময়ৰ, এতিয়াৰ সময়ৰ সকলো হিন্দী চলচিত্ৰ জগতৰ লগত সম্পৰ্ক ৰখা মানুহেই চিনি পায় বা জানে । হয়, মই সাহিৰ লুধিয়ানবীৰ কথাই কৈছোঁ ।\nকোনে চিনি নাপায় ! হলেও এইটো তেখেতৰ ব্যৱহৃত নামহে । তেখেতৰ প্ৰকৃত নাম আছিল আব্দুল হয়ী । বৃটিশ ভাৰতৰ পাঞ্জাব প্ৰদেশৰ লুধিয়ানত ১৯২১চনৰ ৮ মাৰ্চত জন্মি ৫৯টা বসন্ত পাৰ কৰি এই ধৰাত আহিব ধৰা প্ৰজন্মৰ বাবে অলেখ সৃষ্টি এৰি থৈ গৈছে । কৰ্ম জীৱনত মোম্বাইত স্হায়ী হৈ পৰা ‘সাহিৰে’ ১৯৮০ চনৰ ২৫ অক্টোবৰত ইহলীলা সম্বৰণ কৰে । ‘সাহিৰ’ৰ জন্ম বৃতান্ত মই এৰি চলিব বিচাৰিছোঁ যদিও দোহৰাৰ প্ৰয়োজন আছে । জন্ম যদিও এক ৰঙা ইটাৰ জমিদাৰী হাৱেলীত এক গুজ্জৰ পৰিয়ালত হৈছিল, তথাপিও মাকে পিতৃক পৰিত্যাগ কৰা কাৰণে ‘সাহিৰে’ পিতৃৰ সাহচৰ্য্য পোৱা নাছিল । ‘সাহিৰ’ৰ ১৩ বছৰ বয়সত দ্বিত্বীয় বিবাহ কৰা পিতৃয়ে আইনী ব্যৱস্হাৰে সাহিৰক ঘূৰাই পোৱাৰ চেষ্টা কৰিও বিফল হৈছিল । এইবোৰ ঘটনাৰ পাকচক্ৰত ‘সাহিৰ’ আৰু মাকৰ অৰ্থৰ অভাৱ নিশ্চয় আছিল । জন্মৰ পিচতে লুধিয়ানালৈ গুচি অহা ‘সাহিৰ’ মাতৃৰ তত্ত্বাৱধানতে ডাঙৰ হৈ খালচা উচ্চ স্কুলৰ পৰা শিক্ষা সাং কৰি লুধিয়ানাৰে সতীশ চন্দৰ চৰকাৰী লৰা কলেজৰ পৰা স্নাতক হৈ ওলায় । ছাত্ৰ জীৱনত ‘সাহিৰ’ক কলেজৰ লৰা-ছোৱালীয়ে ‘সাহিৰ’ৰ কবিতা, নজম, নগমাৰ কাৰণে অত্যন্ত ভাল পাইছিল । ‘সাহিৰ’ আছিল শব্দৰ যাদুকৰ । বৰ্ত্তমান সেইখন কলেজৰ প্ৰদৰ্শনী গৃহটো সাহিৰ লুধিয়ানবীৰ নামত উত্সৰ্গিত ।\n‘সাহিৰে’ শব্দক লৈ বিচিত্ৰ পৃথিবী সৃষ্টি কৰিছিল । পাঠক হওক, শ্ৰোতা দুয়ো ‘সাহিৰ’ৰ শব্দৰ জগতত সোমালে নিজে কব নোৱাৰাকৈ শব্দৰ মায়াজালত সোমাই পৰিছিল । শব্দৰ যাদুৰে ‘সাহিৰে’ শ্ৰোতাৰ শ্ৰৱনেন্দ্ৰিয় আৰু মগজৰ যোগেদি অন্তৰত প্ৰৱেশ কৰিছিল । তাৰেই প্ৰমাণ মোম্বাই চলচিত্ৰ জগতখনত ‘সাহিৰে’ দি থৈ গৈছে । তেওঁ যে এক বলীউদৰ এক অভিন্ন অঙ্গ তাৰ প্ৰমাণ ১৯৬৩ চনত তাজমহল বোলছবি খনৰ বাবে লিখা গীত সমূহৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ গীতিকাৰ স্বৰূপে ফিল্মফেয়াৰ পুৰষ্কাৰ । মনত পৰেনে বন্ধু ‘जो बादा किया वो निभाना पड़ेगा …. ’ ? ২য় বাৰৰ বাবে একেই পুৰষ্কাৰ আহে ১৯৭২ত ‘কভী-কভী’ চলচিত্ৰখনৰ গীতিকাৰ স্বৰূপে । এই ছবিখন চোৱা দৰ্শকে নিশ্চয় পাহৰা নাই যত এটি পটত ছবিখনৰ মূল নায়কে এচাম কলেজীয়া ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ সন্মূখত মঞ্চৰ পৰা এটি গজল গাই শুনাইছে ।\nসাহিৰৰ লৰালি, পিতৃৰ স্খলিত চৰিত্ৰৰ কাৰণে মাকৰ দুৰৱস্হা এইবোৰৰ প্ৰতিফলন সাহিৰৰ কবিতাত প্ৰস্ফূটিত হৈছিল ।\nन कोई जादा, न मंजिल, न रोशनी, न सुराग़\nभटक रही है ख़लाओं में ज़िन्दगी मेरी\nइन्हीं ख़लाओं में रह जाऊँगा कभी खोकर\nमैं जानता हूँ मेरी हमनफ़स मगर यूँ ही\nकभी-कभी मेरे दिल में ख़याल आता है !\nकि ज़िन्दगी तिरी ज़ुल्फ़ों की नर्म छाओं में\nये तीरगी जो मिरी ज़ीस्त का मुक़द्दर है\nজন্মসূত্ৰে ‘সাহিৰ’ আছিল তেতিয়াৰ বৃটিশ ভাৰত, এতিয়াৰ পাকিস্হানৰ নিবাসী । জমিদাৰৰ ঘৰৰ সন্তান হলেও পৰিস্হিতিয়ে ‘সাহিৰ’ আৰু মাক চৰ্দাৰ বেগমক লুধিয়ানা পোৱালেহি । সাহিৰ লুধিয়ানবীৰ কবিতা সংগ্ৰহ ‘तल्ख़ियाँ’ ছপাবৰ কাৰণে ১৯৪৩ চনত লাহোৰ পালেগৈ । ১৯৪৫ চনত এই কবিতা পুথিখনে জগতক এই নতুন ধাৰাৰ কবি-শায়ৰৰ লগত পৰিচয় কৰাই দিলে । তাৰ পিচতে প্ৰসিদ্ধ উৰ্দ্দু পত্ৰিকা ‘अदबे-लतीफ़’,‘शाहकार’ (লাহোৰ), ‘पृथलारी’ আৰু ‘सबेरा’ ৰ সম্পাদক ৰূপে প্ৰতিষ্ঠিত হল । ঠিক তেনে সময়তে ১৯৪৮ চনত ভাৰত বিভাজনত প্ৰাণৰ তাড়নাত ‘সাহিৰ’ শৰনাৰ্থী ৰূপত দিল্লীত কিছুদিন ৰৈ মোম্বাইলৈ গুচি আহিবলৈ বাধ্য হয় ।\nনিজৰ মানসিক পৰিবেশৰ মাজত একোজন কবিৰ প্ৰতিধ্বনি হোৱা এটা পঙ্ক্তিঃ\nअभी जिन्दा हूँ लेकिन सोचता रहता हूँ खल्वत में,\nসেয়ে কব পাৰিছিলঃ\nगर हौसला है तो हर मौज में किनारा है।\nহয়তু সাহিৰে জীৱনক সেইদৰেই গ্ৰহণ কৰিছিল যিবাবেই हमदोनो (১৯৬১)ত এটা গীতৰ কলিঃ\n‘কভী-কভী’ৰ সেই অমৰ গজল শুনিলে ‘সাহিৰ’ৰ শব্দৰ যাদু কিমান সহজ আৰু সৰল হব পাৰে মিশাল কী তৌৰ পৰ পেচ কৰতা হুঁ ।\nमुझसे बेहतर कहनेवाले, तुमसे बेहतर सुननेवाले;\nकल कोई उनको याद करे, क्यूँ कोई मुझको याद करे?\nসাহিৰ’ৰ সৃষ্টিত ভগৱানৰ প্ৰশংসা, প্ৰেমৰ বিননি বা সুৰাৰ পয়োভৰ নাই । এইটোৱেই সমসাময়িক কবি শায়ৰবোৰৰ লগত ‘সাহিৰ’ৰ চকুত পৰা পাৰ্থক্য । সমাজৰ স্খলিত চৰিত্ৰ, বস্তুবাদী প্ৰেম, অহেতুক অৰ্থহীন যুদ্ধ-বিগ্ৰহ, মানুহৰ জীৱনত প্ৰেমতকৈও আৰু অধিক মহত্ত্বপূৰ্ণ কাম ইত্যাদি বিষয়বোৰে ঠাই পাইছিল ।\nব্যক্তিগত জীৱনত ‘সাহিৰ’ অবিবাহিত আছিল যদিও তেওঁৰ জীৱনত দুগৰাকী নাৰী প্ৰবেশ কৰিছিল । সুপ্ৰতিস্হিত লিখক অমৃতা প্ৰীতম আৰু সুধা মালহোত্ৰা ।\nলতা মংগেশকাৰকতকৈ এটকা বেছি পাৰিশ্ৰমিক বিচৰা ‘সাহিৰ’ৰ দাবী পৰিচালক বা সংগীতকাৰে নামানি নোৱাৰিছিল । এই বিষয়তোক লৈ তেতিয়া দুয়োৰে মাজত সামান্য বিতৰ্ক নোহোৱাও নহয় । অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅক জোৰ দিছিল যাতে গীতিকাৰ সকলক উচিত মাননি আৰু স্বীকৃতি দিয়ে ।\n১৯৫৮ চনত মুক্তি পোৱা ৰাচিয়ান লিখক ফিয়েদৰ দস্তভয়েস্কীৰ মূল ৰচনা Crime and punishment ৰ আধাৰত হিন্দী চলচিত্ৰকৰণ ৰাজকাপুৰ মূল নায়ক স্বৰূপে ‘फिर सुबह होगी’ ত বাণীবদ্ধ গীত वो सुबह तो कभी तो आयेगी যি শ্ৰোতাই শুনিছে পাহৰিব পাৰিছেনে ! শব্দৰ যাদু এইয়া ।\nসাহিৰ লুধিয়ানবীক ভাৰত চৰকাৰে ১৯৭১ চনত পদ্মশ্ৰী উপাধি প্ৰদান কৰি তেখেতৰ কৰ্মৰাজীৰ উচিত মূল্য দিয়ে । মৃত্যও এক শিল্প । ৮ মাৰ্চ, ২০১৩ ত সাহিৰৰ ৯২তম জন্মবাৰ্ষিকীত ভাৰত চৰকাৰৰ ডাক বিভাগে ‘সাহিৰ’ৰ সন্মানত এটি ডাক-টিকট প্ৰচলন কৰে ।\n‘সাহিৰ’ ব্যক্তিগত কবি হিচাবে ৰোমান্টিক কবিৰ শাৰীত পৰে । প্ৰেমৰ বুদবুদ তেওঁৰ জীৱনত কি সেইয়া কবিতা বা নজম পঢ়িলেই গম পোৱা যায় ।\nमेरे ख़्वाबों के झरोकों को सजानेवाली\nধাৰত পোতখোৱা কৃষক সমাজ, আনৰ হৈ যুজি মৃত্যুক বৰণ কৰা সৈনিক, বাধ্য হৈ দেহা বিকিবলগীয়া হোৱা দেহোপজীৱিনী, কৰ্মসংস্হান নোহোৱা বেকাৰ যুৱকৰ সমস্যা আৰু পদপথত জীৱন কটাবলৈ বাধ্য হোৱা পৰিয়াল এইবোৰ আছিল সাহিৰ লুধিয়ানবীৰ শব্দ সন্ধানৰ আধাৰ আৰু জীৱন দৃষ্টিভঙ্গী । ‘प्यासा’ ত ৰেড লাইট এলেকাত ব্যৱহৃত শব্দৰ গাঁথাৱলী শুনি পণ্ডিত জৱাহৰলাল নেহৰুৱে আচৰিত হৈ পৰিছিলঃ\n‘সাহিৰে’ উৰ্দ্দু কবিতাক চিন্তাৰ নতুন খোৰাকেৰে সজাই তুলিছিল । ১৯৪০-১৯৬০ ৰ সময়ছোৱাৰ যুৱচিন্তাৰ প্ৰতীক ৰূপে স্বঘোষিত ধৰ্ম অধিকাৰী, আত্মতোষণত ব্যস্ত ৰাজনীতিবিদ আৰু যুদ্ধৰ লিপ্সাত ব্যস্ত হৈ পৰা চুপাৰ পাৱাৰৰ বিৰুদ্ধে কলম তুলি লৈছিল ।বুভুক্ষজনৰ ভোকৰ তুলনাত তাজমহলৰ প্ৰেমক তুচ্ছ কৰি লিখিছিলঃ\nসাহিৰ লুধিয়ানবীৰ দৰে কবিৰ বিষয়ে অসমীয়া সাহিত্যত পঢ়িবলৈ পোৱা নাযায় ।\nजाने वो कैसे लोग थे जिनके प्यार को प्यार मिला – प्यासा ( ১৯৫৭)\nअलबिदा दोस्तो । ফিৰ মিলেঙ্গে ।\n← টাইটানিক : দৈত্যকায় জাহাজখনৰ অপমৃত্যুৰ ৰহস্য -জীতেন্দ্ৰ জিতু শইকীয়া\nআত্ম-তুষ্টি – (জীতেন্দ্ৰ জীতু শইকীয়া) →\n২৭২/২৭, জেন’ফবিয়া আৰু অন্যান্য (ৰক্তিম গোস্বামী)


ছিণ্ডিকেটৰাজ! হাইলাকান্দিত জব্দ কয়লাভৰ্তি ট্ৰাক -\nHomeআঞ্চলিকছিণ্ডিকেটৰাজ! হাইলাকান্দিত জব্দ কয়লাভৰ্তি ট্ৰাক\nPrevious articleশিৱসাগৰত জব্দ চোৰাং গৰুসহ বাহন\nNext articleঅসমত ভুৱা আধাৰ কাৰ্ড প্ৰস্তুত কৰি আৰক্ষীৰ জালত আফগানিস্তানৰ নাগৰিক


লভ এট ফাৰ্ষ্ট চাইট – ৰক্তাভ কুমাৰ – ফটাঢোল\nSeptember 1, 2018 ফটা প্ৰেম\t2 Comments\nলভ এট ফাৰ্ষ্ট চাইট – ৰক্তাভ কুমাৰ\nপ্ৰেমৰ কিবা সাংবিধানিকভাৱে গৃহীত বয়স আছেনে নাই মই নাজানোঁ আৰু যদি আছে তেতিয়াহলে মোৰ জীৱনলৈ প্ৰথম প্ৰেম নামি অহা বয়সটো আইনমতে গ্রহণযোগ্য হয়নে নহয় সন্দেহ আছে। যদি সেইটো বয়সত প্ৰেমত পৰাটো ভাৰতীয় আইনমতে দণ্ডনীয় তেন্তে ইমান মুকলিমূৰীয়াকৈ কথাখিনি উল্লেখ কৰি নিজেই নিজৰ বিপদ চপাই অনা যেন মোৰ অনুভৱ। অৱশ্যে প্ৰেমত পৰা যিকোনো বয়সেই যে মা-দেউতাহঁতৰ বিশ্বাসৰ পৰিপন্থী সেইটো হ’লে নুই কৰিব নোৱাৰি। পঢ়ি থকা কালত ল’ৰা প্ৰেমত পৰিছে মানে সি ৰসাতলে গৈছে আৰু যদি কেনেবাকৈ কোনোবা চুবুৰীয়া বা আত্মীয়ৰ চকুত আপোনাৰ আৰু কোনো ছোৱালীৰ গাত একে সময়তে একেলগে প্ৰতিফলিত হোৱা ৰশ্মিয়ে গঠন কৰা প্ৰতিবিম্ব নিবদ্ধ হৈছে তেতিয়াহ’লে আৰু নিস্তাৰ নাই। প্ৰেম নিবেদনৰ পুৰস্কাৰ হিচাপে মাৰ ককৰ্থনা আৰু প্ৰয়োজনত দেউতাৰ চৰ-কিল-ভুকু খোৱাটো এটা সুলভ দৃশ্যৰূপে পৰিগণিত হোৱা দেখা যায়, লগতে সাময়িক নজৰবন্দীৰ চিকাৰ হোৱাটো বোনাচত লাভ কৰা যায়।\nযি কি নহওক, প্ৰেমৰ ফালৰ পৰা মোৰ মনটো পূৰঠ হৈ উঠিছিল যেতিয়া মই তৃতীয় শ্ৰেণীত পঢ়ি আছিলোঁ, মানে মোৰ সাত বছৰ বয়সত। তৃতীয় শ্ৰেণীত পঢ়ি থাকোতে মোৰ হৃদয়ৰ বন্ধ কোঠালিত টোকৰ মৰা সেই সুখানুভূতিটো দৰাচলতে প্ৰেম নে কি আছিল মই নাজানোঁ কিন্তু হিন্দী চিনেমাত দেখুওৱাৰ নিচিনা ময়ো নিজকে এজন বাস্তৱৰ নায়কৰূপে কল্পনা কৰি তাৰ আদৱ-কায়দা সমূহ আয়ত্ত কৰি লৈ নিজকে এজন দুৰ্দান্ত প্ৰেমিক হিচাপে গঢ়ি তোলাৰ সপোন দেখিছিলোঁ। প্ৰতি দেওবাৰে ‘ৰংগোলী’ অনুষ্ঠানত যেতিয়া সেই সময়ৰ সুদৰ্শন অভিনেতা গোবিন্দ, ছলমান খান, শ্বাহৰুখ খানহঁতৰ বোলছবিৰ গীতৰ দৃশ্যাংশ দেখুওৱা হৈছিল তেতিয়া মই সেইবোৰত ইমানেই মচগুল হৈ পৰিছিলোঁ যে প্ৰায় প্ৰতিদিনে ৰাতি সপোনত মই বেলেগ বেলেগ ৰোমান্টিক গীতৰ হিৰো-হিৰোইনৰ ঠাইত নিজকে আৰু মোৰ তথাকথিত প্ৰেমাস্পদ, মোৰ সহপাঠী ছোৱালীজনীক দেখা পাইছিলোঁ। মোৰ কাল্পনিক প্ৰেমৰ প্ৰাবল্য ইমানেই বাঢ়ি গৈছিল যে এবাৰতো মই টিভিৰ আগত বহি মায়ে যতনাই দিয়া ৰুটি ভাজি খাই থাকিয়েই ” ঘুঙ্গট কে আৰ পে দিলবৰ কা শৃংগাৰ অধুৰা…” শীৰ্ষক গীতটোত জুহি চাওলাই ওৰণি দাঙি দিওঁতে মোৰ প্ৰেমাস্পদজনীক দেখা যেন অনুভৱ কৰি একেজাপে গৈ টিভি স্ক্ৰীনত চুমা এটা আঁকি দিছিলোঁ। অৱশ্যে মায়ে চুমা যঁচা দেখা নাপালে যদিও ওঁঠত লাগি থকা আলুভাজিৰ তেলে মাৰ বিবাহসূত্ৰে লাভ কৰা বেলটেকৰ ব্লেক এণ্ড হোৱাইত টিভিৰ পৰ্দাত দাগ পেলাই দিয়া কাৰণে দগৰা পিটন খোৱাৰ পৰা বাদ পৰা নাছিলোঁ। দুখৰ কথা এটাই যে মোৰ সেই প্ৰেম একপক্ষীয় হৈয়েই ৰৈ গৈছিল কিয়নো মোৰ নাটকীয় প্ৰেমৰ নায়িকাগৰাকীক প্ৰেম নিবেদন কৰাৰ সাহসকণ গোটাব নোৱাৰিলোঁ আৰু তাই তাৰ পিছৰ বছৰেই দেউতাকৰ চাকৰিসূত্ৰে বেলেগ ঠাইলৈ গুচি গৈছিল। কিন্তু তাতকৈও দুখৰ কথা এইটোহে যে যাৰ প্ৰেমত পৰি মই গোবিন্দ, ছলমান খানৰ দেহত নিজৰ মূৰটো লগাই থৈ সপোন ৰাজ্যত বিচৰণ কৰি আছিলোঁ সেই ছোৱালীজনী মোৰ এজনী সম্পৰ্কীয় মাহীৰ ছোৱালী আছিল যিটো কথা মই প্ৰায় দহ বছৰমানৰ পিছত বিয়া এখনত সাক্ষাৎ হোৱাৰ সময়তহে গম পাইছিলোঁ। এনেদৰে মোৰ ” লভ এট ফাৰ্ষ্ট টাইম ” শীৰ্ষক প্ৰেম কাহিনীটোৰ গঁজালিয়ে পোখা নেমেলোঁতেই মৰি থাকিল।\nতাৰ পিছত ক্লাছ নাইনলৈ তিনি চাৰিবাৰ প্ৰেম হৈছিল যদিও কোনো এজনীকে মাত লগাই নাপালোঁ। অৱশেষত ক্লাছ নাইনত থাকোঁতে মোৰ জীৱনলৈও “লাভ এট ফাৰ্ষ্ট চাইট” নামি আহিল! এইবাৰৰ প্ৰেমবিধক পিছে পূৰ্ণ পৰ্য্যায়ৰ এটা প্ৰকৃত প্ৰেম বুলি নাম দিব পৰা ধৰণৰ প্ৰেম আছিল য’ত এহাল প্ৰেমিক-প্ৰেমিকাৰ মাজত থকা সকলো আৱেগ-অনুভূতি সংমিশ্ৰিত হৈ আছিল।\nস্পষ্টৰূপে ক’বলৈ গ’লে সেই সাত বছৰীয়া শিশুজনৰ পৰা এই একুৰি পাঁচ বছৰ বয়সৰ যুৱকজন হোৱালৈকে মোৰ জীৱনত বহুতো ছোৱালীৰ আগমন তথা প্ৰত্যাগমন ঘটিছে, কিন্তু সেই আটাইবোৰ ছোৱালীৰ মাজৰ এজনী বিশেষ ছোৱালীহে মোৰ ফটাপ্ৰেমৰ গল্প তথা মোৰ জীৱনৰ নায়িকা। বহুতো ছোৱালী বুলি কওঁতে এটা কথা ইয়াতেই স্পষ্টকৈ উল্লেখ কৰি থোৱা ভাল হ’ব যে ‘বহুতো’ শব্দটোৰে মই শত-সহস্ৰ ছোৱালীক বুজোৱা নাই, এই গণনাটো আঙুলিৰ মূৰত কৰিব পৰা লেখীয়াকৈ সহজ। মানে পাঠকসকললৈ অনুৰোধ তেওঁলোকে যাতে মোৰ চৰিত্ৰৰ ওপৰত সন্দেহ নকৰে। সেই সুন্দৰী কিশোৰীকেইগৰাকীৰ গৰিষ্ঠসংখ্যকেই মোৰ প্ৰেমৰ প্ৰস্তাৱক আঁকোৱালি লৈছিল আৰু বাকী কেইজনীয়ে ভিন্ন অজুহাত দেখুৱাই মোৰ কামোৰণিৰ পৰা হাত সাৰিছিল। কিন্তু সেই কৈশোৰ অৱস্থাত মোৰ হৃদয়ত গভীৰভাৱে চাপ পেলাই যোৱা সেই বিশেষ ছোৱালীজনীৰ বাহিৰে বাকীকেইজনীৰ প্ৰতি থকা মোৰ অনুভূতিবোৰ আছিল ক্ষণস্থায়ী।\nতেতিয়া মই নৱম শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰ। সাধাৰণতে বিদ্যালয়ৰ প্ৰতিটো কালাংশ শেষ হোৱাৰ পিছত দুটা কালাংশৰ মাজৰ সেই চাৰি-পাঁচ মিনিট সময়ৰ ব্যৱধানটোত শ্ৰেণীৰ প্ৰায়বোৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে শ্ৰেণীকোঠাৰ দুৱাৰমুখত পাইচাৰি কৰি থকাটো এটা পৰিচিত দৃশ্য। মই বা মোৰ লগৰ বন্ধু-বান্ধৱীখিনিও এই ক্ষেত্ৰত ব্যতিক্ৰম নাছিলোঁ। সেইদিনাও সদায় কৰি অহাৰ লেখীয়া স্কুলৰ প্ৰথম কালাংশটো শেষ হোৱাৰ পিছত আমি কোঠাটোৰ দুৱাৰমুখত আড্ডা মাৰি থিয় দি আছিলোঁ। হঠাৎ মোৰ এজনী বান্ধৱীয়ে আমাৰ কোঠাৰ গাতে লাগি থকা ষষ্ঠ শ্ৰেণীৰ এজনী ছোৱালীৰ পিনে আঙুলিয়াই মোক ক’লে, ” ঐ ৰক্তাভ, সেই ছোৱালীজনীলৈ চাচোন! ইমান ধুনীয়া,ইমান মৰমলগা…..!” লগতে কিবাকিবি আৰু কৈ আছিল যদিও মই ইমান গুৰুত্ব দিয়া নাছিলোঁ কাৰণ ইতিমধ্যে মোৰ চকু দুটা ছোৱালীজনীৰ মুখখন বিচাৰি ষষ্ঠ শ্ৰেণীৰ ভিতৰলৈ সোমাই গৈছিল।\n‘ধুনীয়া’ শব্দটোৰ প্ৰতি মোৰ এক বিশেষ দুৰ্বলতা থকা হেতু বান্ধৱীজনীৰ কথাখিনি শেষ নোহোৱাৰ পূৰ্বেই তাই আঙুলিয়াই দিয়া নিৰ্দিষ্ট ঠাইটুকুৰালৈ যান্ত্ৰিকভাৱেই মোৰ চকু দুটা লৰ মাৰিলে আৰু তাত গৈ ৰৈ গ’ল য’ত সেই চুটি-চাপৰ কিন্তু ভীষণ ধুনীয়া ছোৱালীজনী বহি আছিল। নিজৰ বাবে নিৰ্ধাৰিত বেঞ্চখনত বহি লগৰ ছোৱালীৰ লগত কথা পাতি থকা সেই নিপোটল শাৰীৰিক গঠন,ধকধকীয়া বগা চেহেৰা, লাটুমৰ নিচিনাকৈ গোল মুখ, সুগঢ়ী নাক তথা ধুনীয়া চকুযুৰিৰ গৰাকী ছোৱালীজনীক দেখাৰ লগে লগেই মুহূৰ্তৰ ভিতৰতেই মই তাইৰ প্ৰেমত পৰি গৈছিলোঁ। কিন্তু মোৰ বান্ধৱীজনীৰ সন্মুখত সেইটো দেখাব পৰা নাছিলোঁ আৰু তাৰ কাৰণ হ’ল কান্ধলৈ পৰি থকাকৈ চুটিকৈ কাটি ৰখা তাইৰ ‘বয়জ কাট’ চুলিকোছা, যিটোৰ প্ৰতি ক’ব নোৱাৰাকৈ মোৰ মনত এটি বিতৃষ্ণাৰ ভাৱ আগৰ পৰাই আছিল আৰু সেই কথাটো মোৰ বান্ধৱীজনীয়ে খুব ভালদৰেই জানিছিল কিয়নো সেই দিনটোৰ পৰা প্ৰায় দুই বছৰমান আগত মোৰ সহপাঠী বান্ধৱীজনীৰ লগতো প্ৰেমাস্পদৰ এক সম্পৰ্ক গঢ়ি উঠিছিল যিটোৰ যৱনিকা পৰিছিল তাইৰ দীঘল চুলিকোছাই পাৰ্লাৰত গৈ চুটি হৈ অহাৰ পিছদিনাখনেই। বাৰু সেয়া বহুত পুৰণি কথা যদিও তাইৰ আগত অসহজ হৈ পৰাৰ কথাটো লক্ষ্য ৰাখি মই বৰ বিশেষ এটা প্ৰতিক্ৰিয়া নেদেখুওৱাকৈ পুনৰ আমাৰ পূৰ্বৰ আড্ডাৰ ৰসাস্বাদন কৰিবলৈ উভতি গৈছিলোঁ। কিন্তু মই সহজ হ’ব পৰা নাছিলোঁ, মোৰ চকু দুটা বাৰে বাৰে সেই ধুনীয়া ছোৱালীজনী বহি থকা নিৰ্দিষ্ট ঠাইটুকুৰালৈ ঢাপলি মেলিছিল, তাইক অবিৰতভাৱে চাই থকাৰ হেঁপাহে মোক ধীৰে ধীৰে ব্যাকুল কৰি তুলিছিল। নিজৰ স্বাৰ্থক দমাব নোৱাৰি অৱশেষত মই সেই সমস্যাৰো সমাধান উলিয়াই ল’লোঁ। সেইসময়ত মই আমাৰ বিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰ একতা সভাৰ সভাপতি হোৱাৰ উপৰি শ্ৰেণী-প্ৰমুখ হৈ আছিলোঁ, বন্ধুবৰ্গই যিমানেই উৎপাত নকৰক কিয় শাস্তি পোৱাৰ পৰা কেনেবাকৈ হ’লেও বচাইছিলোঁ গতিকে সকলোৰে লগত সম্পৰ্কটো মধুৰ আছিল। কাষৰ শ্ৰেণীৰ ছোৱালী এজনীৰ প্ৰেমত পৰা কথাটো দুজনমান বিশ্বাসী বন্ধু-বান্ধৱীক জনোৱাৰ পিছত তেওঁলোকৰ সহযোগত শ্ৰেণী শিক্ষকক পাকে-প্ৰকাৰন্তে বুজাই মেলি ল’ৰা আৰু ছোৱালী বহা ঠাইখিনি সলনি কৰাই ল’লোঁ। আমাৰ বিদ্যালয়ত দুটা শ্ৰেণী তৰ্জাৰ বেৰাৰে ভাগ কৰি দিয়া আছিল আৰু ষষ্ঠ শ্ৰেণীৰ ফালে ছোৱালীখিনি বহিছিল, ঠাই সলোৱাৰ ফলত সেইটো ফাল ল’ৰাখিনিয়ে দখল কৰিলে। এই কামটোৰ ফলত মোৰ লগতে দুয়োপক্ষৰে ভিন্নজনৰ মনত আনন্দৰ সৃষ্টি হৈছিল কিয়নো ছোৱালীখিনিৰ মাজত এনেকুৱা ভালেকেইজনী আছিল যাৰ যাৰ প্ৰেমিকসকল তেতিয়া দশম শ্ৰেণীত পঢ়ি আছিল যিটো সিহঁত বহা ফালে আছিল আৰু ল’ৰাবোৰেও ধুনীয়া ছোৱালী দেখিবলৈ পোৱাৰ আশাত বিনা প্ৰতিবাদে বহা ঠাইসমূহ সলনি কৰাই লৈছিল। ময়ো সদায় তাইক দেখা পোৱাৰ স্বাৰ্থত পাৰ্যমানে সোনকালে স্কুললৈ আহিছিলোঁ আৰু প্ৰত্যেকদিনে একেখন বেঞ্চৰ বেৰৰ একেবাৰে লাগি থকা অংশত বহিছিলোঁ য’ত মই সৰুকৈ এটা ফুটা বনাই লৈছিলোঁ তাইক মন গ’লেই চাব পৰাকৈ। কেতিয়াবা কেনেবাকৈ যদি স্কুল গৈ পোৱাত অলপ দেৰিও হৈছিল মোৰ বিশ্বাসী বন্ধুকেইগৰাকীয়ে মোৰ কাৰণে সেই ঠাইটুকুৰা সুৰক্ষিত কৰি ৰাখি থৈছিল আৰু এনেকৈ পিছলৈ মোৰ আটাইতকৈ ভাল বন্ধুজনে মই বহা ঠাইটুকুৰাত ডেস্কখনৰ ওপৰত মোৰ আৰু ছোৱালীজনীৰ ( পোহৰ ) নাম দুটা খোদন কৰাই সেই নিৰ্দিষ্ট ঠাইটুকুৰাত মোৰ মালিকীস্বত্বৰ মোহৰ লগাইছিল।\nতাইক মই ‘পোহৰ’ বুলি মাতিছিলোঁ। ‘পোহৰ’ নামটোৰ আঁৰতো এটা কাহিনী আছে। এদিনাখন গধূলি সময়ত মই আৰু মোৰ আটাইতকৈ ভাল বন্ধুজনে সিহঁতৰ ঘৰৰ আগফালে থিয় হৈ কথা পাতি থকা সময়ত ক’ৰবাৰ পৰা এটা জোনাকী পৰুৱা আহি মোৰ হাতত পৰিল। মোৰ বন্ধুজনৰ দেহৰ বৰণ হ’ল বগা আৰু মোৰ বৰণ ক’লা! তাকে লৈ এনেই সি মোক জোকাই থাকে। মোৰ হাতত জোনাকী পৰুৱাটো আহি পৰাৰ লগে লগে সি ক’বলৈ ধৰিলে, ” বাপ! জ্বলটি থাকা বস্তুটু আহি তোৰ হাতত পৰাৰ লগে লগে তোক মই আন্ধাৰত দেখা পালু, এনেই তই ক’ত আছা এই ঘিটমিটা আন্ধাৰত মই ধৰবাএ পাৰা নাছিলু! তোৰ লাইফত পোহৰে পোহৰ হ’বা ধচ্ছে এ, আপীটুও চাইছা একদম পোহৰ হেন বগা!” এইবুলি কৈ দুয়োটাই হাঁহিব ধৰিলোঁ। তেতিয়াৰ পৰা মোৰ বন্ধুবৰ্গৰ আগত তাইৰ প্ৰকৃত নামটোৰ সলনি মই ‘পোহৰ’ বুলিহে মাতিছিলো। তাই কিন্তু তাইৰ প্ৰেমিকে তাইক দিয়া এই নামটো বহুত পিছতহে গম পাইছিল।\nআমি দুয়োজন যদিও একেখন স্কুলতে পঢ়িছিলোঁ আৰু প্ৰায়েই আমাৰ দেখা-দেখও হৈছিল তথাপি তাইক মই ভালদৰে কেতিয়াও লগ পোৱা নাছিলোঁ। স্কুলৰ বাকৰিত যেতিয়াই দুয়োৱে দুয়োকে পাৰ কৰি খোজ কাঢ়ি গৈছিলোঁ তাই অকল কেতিয়াবাহে মোৰ পিনে চাইছিল। পিছলৈ কিন্তু যেতিয়াই দেখা পাইছিলোঁ ভদ্ৰতাৰে খাতিৰতেই হওক বা কিবা অদৃশ্য আকৰ্ষণৰ মূৰ্ত প্ৰকাশ হিচাপেই হওক তাই মোৰ পিনে চাই মিচিকিয়াই হাঁহিছিল। তাইৰ সেই মন গলোৱা হাঁহিটোৰ বাবেই সময় যোৱাৰ লগে লগে তাইৰ প্ৰতি মোৰ আকৰ্ষণ বৃদ্ধি পাব ধৰিলে আৰু এই আকৰ্ষণে তাৰ চূড়ান্ত সীমা স্পৰ্শ কৰিলে এটা বিশেষ দিনত। সেইদিনাখন পাঠ্যক্ৰমৰ বাহিৰৰ এটা বিষয়ৰ পৰীক্ষাত তাইক মই প্ৰথমবাৰৰ কাৰণে একদম ওচৰৰ পৰা ভালকৈ লগ পাইছিলোঁ। স্বভাৱসুলভ ধুনীয়া হাঁহিটোৰে তাই মোক সম্ভাষণ জনাইছিল যদিও তাইৰ লগত মোৰ প্ৰত্যক্ষভাৱে মত বিনিময় তেতিয়াও হৈ উঠা নাছিল। মোৰ সহজাত প্ৰতিক্ৰিয়াৰেই মোৰ পৰিচিত দ্বিতীয় এগৰাকী ছোৱালীৰ মাধ্যমেৰে পৰোক্ষভাৱে মই তাইৰ সৈতে কথা পাতিছিলোঁ। তাইৰ সৈতে হোৱা মোৰ সেই প্ৰথম অথচ পৰোক্ষ কথোপকথনৰ অনুৰাগ ইমানেই তীব্ৰ আছিল যে মোৰ মনৰ নিভৃত কোণত ইমানদিনে অতি সন্তৰ্পণে সাঁচি ৰখা সমস্ত অনুভূতিবোৰ একেকোবে বাহিৰ ওলাই অহাৰ উপক্ৰম হৈছিল কিয়নো সেইদিনাখন প্ৰথমবাৰৰ কাৰণে মই তাইৰ মাতটো শুনিবলৈ পাইছিলোঁ। তাইৰ মুখৰ পৰা ওলোৱা প্ৰতিটো শব্দই মোৰ মনৰ ভিতৰত ঘটি থকা প্ৰেমৰ বিক্ৰিয়াটোত যেন অনুঘটকৰহে কাম কৰি আছিল। শৰৎকালৰ সন্ধিয়াৰ সেই শীতল বতাহজাকে ক্লান্তজনৰ মনত নতুন উদ্যমৰ সঞ্চাৰ কৰা লেখীয়া সেই স্বৰ্গীয় অনুভূতিটোৱে মোৰ মনতো যেন এক নতুনত্বৰ সংযোজন ঘটাইছিল! এনেকুৱা লাগিছিল যেন সেই মুহূৰ্ততেই তাইৰ হাতত ধৰি মনৰ শত-সহস্ৰ আবেগৰ অপূৰ্ব মূৰ্ছনাৰ ঝংকাৰেৰে তাইক আবৃত কৰি ৰাখোঁ, উন্মাদপ্ৰায় অনুভূতিৰ বৰ্ষণেৰে তাইক জনাই দিওঁ যে তুমিয়েই সেইগৰাকী যাৰ কাৰণে প্ৰতি মুহূর্তে মই চঞ্চল হৈ আছোঁ। কিন্তু মোৰ নিচিনা ভয়াতুৰ কলিজাৰ গৰাকী এজনৰ পক্ষে এইটো কোনোকালে সম্ভৱ নাছিল। সেয়েহে পৰীক্ষাৰ অন্তত মনৰ আটাইবোৰ আলোড়নক অৱদমিত কৰি ঠাইৰ উত্তেজনাক ঠাইতেই শান্ত কৰাই এক আৱেগবিহ্বল চিত্তেৰে ঘৰলৈ উভতিলোঁ। কিন্তু ঘৰলৈ উভতি অহাৰ পিছত মই মোৰ স্বভাৱগত অৱস্থালৈ উভতি আহিব পৰা নাছিলোঁ, কিয়নো মোৰ দেহৰ সিৰা-উপসিৰাই তাইক ওচৰত পোৱাৰ দুৰ্বাৰ হেঁপাহ এনেদৰে সিঁচৰতি হৈ পৰিছিল যাক উপেক্ষা কৰি মই স্বাভাৱিক অৱস্থালৈ ঘূৰি অহাটো মোৰ পক্ষে কঠিন হৈ পৰিছিল। মোৰ মনৰ অৱস্থা বায়ুশূন্য বাকচটোৰ ভিতৰত নিৰলসভাৱে দুলি থকা সেই দোলকটোৰ নিচিনা হৈছিল যাক এবাৰ আঘাত কৰাৰ পিছত অনিৰ্দিষ্টকাললৈ তাৰ প্ৰভাৱ ৰৈ যায়। প্ৰতি মুহূর্তে তাইৰ অদৃশ্য উপস্থিতিয়ে মোক উত্ৰাৱল কৰি তুলিছিল। অতুলনীয় সৌন্দৰ্য্য সুষমাৰ অধিকাৰিণী সেই ছোৱালীজনীৰ কোমল মাত আৰু মিচিকিয়া হাঁহিটোৱে প্ৰতিপলে মোৰ মনোজগতত এক প্ৰৱল প্ৰতিক্ৰিয়াৰ সূত্ৰপাত ঘটাইছিল যিটোৱে মোৰ নিষ্পাপ মনটোক লালায়িত কৰিছিল তাইৰ আকুণ্ঠ প্ৰেমৰ সুঘ্ৰাণৰ আভাস ল’বলৈ। মোৰ মনৰ ভিতৰত লাহে লাহে প্ৰেম আৰু সৌন্দৰ্যস্পৃহাৰ এক নিবিড় সম্পৰ্ক স্থাপন হ’বলৈ ধৰিলে; হয়, মই প্ৰেমত পৰিছিলো। শীতৰ ডাঠ কুঁৱলী ফালি অহা একাজলি ৰ’দৰ মাদকতা ভৰা উম ল’বলৈ ঢাপলি অহা ব্যক্তিজনৰ নিচিনাকৈ ময়ো প্ৰেমৰ কাল্পনিক পুষ্পৰ সৌৰভৰ মাজত নিজকে বিলীন কৰি দিবলৈ উদ্বাউল হৈ পৰিছিলোঁ।\nএইজনী ছোৱালীৰ পূৰ্বেও মোৰ বেলেগ ছোৱালীৰ লগত প্ৰেমাস্পদৰ সম্পৰ্ক আছিল যদিও সিহঁতৰ তুলনাত এইজনীৰ প্ৰতি থকা মোৰ প্ৰেমৰ অনুভৱটো আছিল কিছু সংবেদনশীল কিয়নো তেতিয়ালৈকে মই মোৰ কৈশোৰ অৱস্থাৰ পূৰ্ণাংগ ৰূপত আহি উপনীত হৈছিলোঁ, অন্য এক অৰ্থত মই ‘মেচিয়ৰড’ হৈছিলোঁ। সেই হেতুকে মই তাইৰ প্ৰতি প্ৰেমৰ প্ৰস্তাৱটো আগবঢ়োৱাৰ ক্ষেত্ৰত তৎপৰ হ’ব পৰা নাছিলোঁ। বাৰে বাৰে এনেকুৱা এটা ভাবে মোক বাধা দি আছিল জানোচা তাই মোৰ প্ৰেমক প্ৰত্যাখ্যান কৰে! কিন্তু বিবেক আৰু মনৰ সংঘৰ্ষত সদায় মনৰেই জয় হয় যিহেতু মই মোৰ মনৰ অৱস্থাক প্ৰাধান্য দি কিছু সাহস গোটাই তাইক মোৰ প্ৰেমৰ প্ৰস্তাৱটো আগবঢ়োৱাটোকেই ঠিক বুলি ভাবিলোঁ। এতিয়া প্ৰধান সমস্যাটো হ’ল প্ৰস্তাৱটো দিওঁ কেনেকৈ! কিয়নো তাইৰ মুখামুখিকৈ থিয় হৈ তাইৰ চকুত চকু থৈ ‘মই তোমাক ভাল পাওঁ’ বুলি কোৱাৰ সাহস মোৰ তেতিয়াও নাছিল আৰু এতিয়াও নাই। অকল মোৰ মনত বুলি নহয় মোৰ সমবয়সীয়া বেছিভাগ কিশোৰৰ মনতেই সেইখিনি সাহসৰ অভাৱ আছিল। সেয়েহে মই চিৰাচৰিতভাৱে চলি অহা আমাৰ পুৰণিকলীয়া দস্তুৰটোকেই আদৰি লৈ মধ্যস্থতাকাৰী এজনৰ সহায়েৰে কামফেৰা কৰি অহাৰ কথা ভাবিলোঁ আৰু এইটো কামৰ কাৰণে নিশ্চয়কৈ বেলেগ এজনী ছোৱালীৰ বাহিৰে উপযুক্ত ঘটক আৰু কোনো হ’বই নোৱাৰে। শেষত গৈ মই পাতি লোৱা ভন্টি এজনীৰ হতুৱাই এখিলা গছৰ পাতত চাৰিটামান কবিতাৰ শাৰীৰ নিচিনাকৈ প্ৰেমৰ প্ৰস্তাৱটো লিখি তাইলৈ বুলি আগবঢ়ালোঁ।\nতায়ো কিন্তু কমবিধৰ বস্তু নাছিল! তাইও আগৰপৰাই জানিছিল যে মই মোৰ মানসপটত তাইৰ চিত্ৰ লৈ ঘূৰি ফুৰিছো। সেয়েহে মোক অকণমান উত্তেজিত কৰি তুলিবলৈ তাই উত্তৰটো দিয়াত অলপ পলম কৰিলে। প্ৰস্তাৱটো দিয়াৰ পৰা তাইৰ উত্তৰটো পোৱালৈকে মাজৰ সেই দুই ঘণ্টা সময় মোৰ দুটা অধিবৰ্ষৰ মাজৰ সময়তকৈ কম যেন নালাগিল। অস্থিৰতাই মোক এনেদৰে জোকাৰি পেলাইছিল যাৰ কৱলত পৰি সেইদিনা শ্ৰেণীকোঠাত মনোযোগৰ অভাৱৰ কাৰণে শাস্তিৰো সন্মুখীন হৈছিলোঁ। কিন্তু কলীয়া ডাৱৰৰ কালিমা আঁতৰাই নীল বৰণীয়া চাদৰেৰে আকাশ চানি ধৰাৰ নিচিনাকৈ মোৰ হৃদয়খনকো সেইদিনা প্ৰেমৰ সাতোৰঙী ৰামধেনুৱে আৱৰি ধৰিছিল, কিয়নো সেই বিশেষ ছোৱালীজনীয়ে মোৰ ভালপোৱাক আন্তৰিকতাৰে আদৰি লৈছিল। এনেকুৱা লাগিছিল যেন ধৰাৰ গোটেই সুখ আহি মোৰ হৃদয়ৰ জোলোঙা ভৰাই পেলাইছিল! এক অজান আকাংক্ষাৰ পৰিপূৰ্ণতাৰে মোৰ আত্মাই পৰম তৃপ্তি লাভ কৰিছিল। সেইদিনাখন মোৰ হৃদস্পন্দনে তাৰ স্বাভাৱিক গতিতকৈ কিছু তৰান্বিত গতিৰে স্পন্দিত হোৱাৰ দৰে মোৰ অনুভৱ হৈছিল। মোৰ হৃদয়ৰ ভিতৰত ইমানদিনে সযতনে সাঁচি থোৱা সেই আটাইবোৰ মিঠা অনুভৱে যেন সমস্বৰে চিঞৰি উঠি মোৰ মনৰ ভিতৰত তোলপাৰ লগাইছিল।\nসেইদিনা স্কুলৰ পৰা ঘৰলৈ উভতি অহাৰ পৰতো মোৰ অনুভৱটো আছিল সুকীয়া। মোৰ সৰ্বত্ৰে যেন এক নতুনত্বই বিৰাজ কৰিছিল, এক নতুন দিগন্তই যেন পৰম আকুলতাৰে মোৰ কাৰণে বাট চাই আছিল! প্ৰেমৰ সুবিশাল সাগৰৰ অতল গৰ্ভত মই সোমাই পৰিছিলোঁ য’ৰ পৰা ওলাই অহাৰ লেশমানো ইচ্ছা মোৰ জাগি উঠা নাছিল। ছোৱালীজনীৰ মনতো তেনেকুৱাই কিবা এটা অনুভৱ জাগি উঠা বুলি মই অনুমান কৰিছিলোঁ কিয়নো সেইদিনাখন স্কুল ছুটীৰ পিছত প্ৰথমবাৰৰ কাৰণে তাই মোৰ লগত প্ৰত্যক্ষভাৱে কথা পাতিছিল। কিন্তু সেইখিনি সময়ত মই অনুমাত্ৰও এইটো ভাবিব পৰা নাছিলোঁ যে কিমান নিভাঁজ আছিল তাইৰ মোৰ প্ৰতি থকা সেই ভালপোৱা!\nমোৰ ভালপোৱাত আধুনিকতাৰ সিমান এটা প্ৰভাৱ পৰা নাছিল যাৰ কাৰণে কোনো কোনো সময়ত মই নৈৰাশ্যতো নোভোগা নহয়। ‘৮০-‘৯০ৰ দশকৰ মোবাইল ফোনবিহীন সময়ৰ প্ৰেমৰ নিচিনাকৈয়ে মোৰ জীৱনতো প্ৰেমৰ সূত্ৰপাত মোবাইল ফোনৰ অনুপস্থিতিতেই হৈছিল, মনৰ গোপন কথাবোৰ চিঠিৰ আকাৰে তাইলৈ বুলি পঠাইছিলোঁ। এই ক্ষেত্ৰতো মই বেলেগ ছোৱালীৰ সহায়েই লৈছিলোঁ, পোনপটীয়াকৈ তাইৰ হাতত চিঠি এখন গুজি থৈ অহা সাহস মোৰ নাছিল। যি কি নহওক, এটা শব্দত ক’বলৈ গ’লে সেই সময়ৰ আন আন প্ৰেমিক যুগলৰ তথাকথিত প্ৰেমৰ তুলনাত মোৰ প্ৰেম আছিল ‘আউটডেটেড’। আমাৰ মাজত প্ৰেমাস্পদৰ সম্পৰ্ক স্থাপন হোৱাৰ ছয় মাহ মান পিছৰ পৰাহে মই আধুনিকতাৰ আহ্বানক আঁকোৱালি লৈ নতুন প্ৰজন্মৰ প্ৰেমিক হিচাপে মোৰ পৰিচয় স্থাপন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিলোঁ, অৰ্থাৎ মই মোবাইল ফোনৰ দ্বাৰা মোৰ প্ৰেমিকাৰ সৈতে মনৰ গোপন কথাবোৰ বিনিময় কৰিব লৈছিলো। মোৰ প্ৰেমিকাজনী অভিজাত পৰিয়ালৰ আছিল কাৰণে সেইসময়তেই তাইৰ নিজাকৈ এটা মোবাইল ফোন আছিল যিটোৰ কাৰণে মই নিজে নজনাকৈ হ’লেও কেতিয়াবা হীনমন্যতাত ভূগিছিলো। যিয়েই নহওক, ঘৰত মোবাইল ফোনটো অহাৰ পিছৰ পৰা সেইবোৰ চিন্তা মূৰৰ পৰা গুচি গ’ল। সদায় ৰাতি পঢ়া শেষ হোৱাৰ পিছত যেতিয়া ঘৰৰ একমাত্ৰ ফোনটো মোৰ হাতত আহি পৰিছিল সেইখিনি সময়ৰ নিচিনা সুখৰ মুহূৰ্ত মোৰ বাবে আন একোৱেই নাছিল। নানানটা চালে-বেৰে কোবোৱা কাৰণ দেখুৱাই হ’লেও মই কোনো কাৰণতেই সেই ‘যাদুকৰী যন্ত্ৰ’টোক নিজৰ পৰা আঁতৰ হ’বলৈ নিদিছিলোঁ। মই স্বাৰ্থপৰ হৈ পৰিছিলোঁ আৰু তাৰ একমাত্ৰ কাৰণ আছিল নিজৰ প্ৰেমিকাৰ সৈতে কিছু একান্ত সময় অতিবাহিত কৰাৰ পূৰ্ণ হাবিয়াস। প্ৰেমৰ সেই উষ্ম আলিংগনত প্ৰভাৱান্বিত হৈ প্ৰতিদিনে তাইক দেখা পোৱাৰ অদম্য হেঁপাহেৰে যেতিয়া মই ঘৰৰ পৰা স্কুললৈ বুলি যেতিয়া ৰাওনা হৈছিলোঁ, এক অপ্ৰাচীন আত্মতুষ্টিয়ে মোৰ মন ভৰাই পেলাইছিল। এনেকুৱা লাগিছিল যেন মোৰ লগতে মোৰ চৌদিশৰ পৰিবেশটোও প্ৰেমৰ স্বৰ্গীয় পৰশ পাই ঠন ধৰি উঠিছে, গছ-গছনিবোৰেও যেন মোৰ অন্তৰৰ গোপন প্ৰতিক্ৰিয়াৰ উমান পাই খুব উদাৰতাৰে পাতবোৰ কঁপাই মোৰ প্ৰতি অভিবাদন জনাইছে! নিশ্চয়কৈ এয়া মোৰ কল্পনাৰ বাহিৰে একো নাছিল, তথাপি মোৰ সৰল হৃদয় এই আটাইবোৰ উপাদানৰ প্ৰেমময় আতিথ্যৰ আল্পনাৰে মহীয়ান হৈ বিমুগ্ধ হৈছিল।\nআমাৰ সম্পৰ্কটো চলি থকাৰ সময়ত এহাল স্বাভাৱিক প্ৰেমিক যুগলে কৰাৰ লেখীয়া আমিও লোকচক্ষুৰ আঁৰত কেতিয়াবা লগ কৰিছিলোঁ, স্কুলৰ পৰা ঘৰলৈ উভতি অহা পথত চাইকেলখন হাতেৰে ঠেলি তাইৰ সৈতে একেলগে খোজৰ লগত খোজ মিলাই কথাপাতি এটা নিৰ্দিষ্ট চ’কলৈকে তাইক আগবঢ়াই থৈছিলোঁ। আনৰ নিচিনা আমিও হকে-বিহকে স্নেহমিশ্রিত কাজিয়াত লিপ্ত হৈছিলোঁ আৰু দুদিনমানৰ পিছত পুনৰ এষাৰ মৰম সনা মাতেৰে দুয়ো দুয়োকে আঁকোৱালি লৈছিলোঁ। কেতিয়াবাতো আমাৰ মাজৰ সেই কাজিয়াই ইমান ডাঙৰ ৰূপ লৈছিল যে তৃতীয় এজন ব্যক্তিৰ সহায় নোলোৱাকৈ তাক মীমাংসা কৰাটো অসম্ভৱ হৈ পৰিছিল। যিহেতু আমাৰ সমাজে স্কুলীয়া দিনত এই স্বতঃস্ফূৰ্ত অনুভৱ শক্তিটোৰ বাহ্যিক প্ৰকাশৰ অনুমতি প্ৰদান নকৰে সেয়েহে বিভিন্ন সময়ত স্কুলৰ শিক্ষক-শিক্ষয়িত্ৰীৰ লগতে মা-দেউতা প্ৰমুখ্যে ঘৰৰ আন আন সদস্যৰ আগত আমি তিৰস্কাৰৰো সন্মুখীন হৈছিলোঁ। কিন্তু তাৰ মাজতো কিছুমান ঘটনা ওৰে জীৱনৰ কাৰণে স্মৃতিৰ মণিকোঠাত সজীৱ হৈ ৰৈ যায়।\nতেনেকুৱা এটা উল্লেখনীয় ঘটনা আছিল এনেকুৱা। এবাৰ কোনো এটা কথাত দুয়োৰে মাজত দুৰ্বাদল কাজিয়া হৈছিল। বহুদিনলৈকে আমাৰ মাজত কোনো ধৰণৰ সম্পৰ্ক নোহোৱাৰ দৰেই হৈ আছিল। সেইসময়তে পাঠ্যক্ৰমৰ বাহিৰৰ অনুষ্ঠান এটাৰ আখৰা কৰি থকা সময়ত দুৰ্ঘটনাক্ৰমে পুৰণি টিনপাত এখনত লাগি মোৰ হাতৰ তলুৱাখন দ’কৈ কটা গৈছিল।পিছদিনাখন যেতিয়া মই কটা ঠাইটুকুৰাত বেণ্ডেজ মাৰি স্কুললৈ গৈছিলোঁ তেতিয়া তাইৰ লগৰ এজনীয়ে দেখা পাই তাইৰ কাৰণে মই নিজৰ হাতখন কাটি পেলোৱা বুলি উৰাবাতৰি এটা উলিয়াই দিলে। কিন্তু সেই উৰাবাতৰিটোৱে পুনৰাই তাইক মোৰ ওচৰত লৈ অনাত সহায়হে কৰিলে। তাই অলপো সময় নষ্ট নকৰি মোৰ পিনে লৰি আহি মোক একো কোৱাৰ সুযোগ নিদিয়াকৈ খুব গালি পাৰিলে আৰু গুচি গ’ল। মই ক্ষন্তেকৰ কাৰণে কি হ’ল ধৰিবই নোৱাৰিলোঁ। পিছদিনাখন তাই নিজেই তাইৰ হাতখন কাটি আনি মোক দেখুৱালে আৰু মোক ইমানদিনে আওকাণ কৰি চলি থকা কাৰণে ক্ষমাও খুজিলে। তাই নিজে নিজৰ হাতখন তেনেদৰে কাটি অনা কাৰণে মোৰ বেয়া লাগিছিল আৰু সঁচা কথাটো ক’বৰ কাৰণে ইচ্ছা গৈছিল যদিও তাইক আকৌ হেৰুওৱাৰ ভয়ত মোৰ মুখৰ পৰা প্ৰকৃত ঘটনাটো নোলাল, আনকি আজি পৰ্যন্ত তাই মোৰ হাতখনত বেণ্ডেজ লগোৱাৰ আঁৰৰ সত্যটো গমেই নাপালে। যি কি নহওক, অনিচ্ছাকৃত মিশ্ৰ আধাৰতেই হওক বা ভুল বুজা-বুজিৰ কাৰণেই হওক তাই পুনৰাই মোৰ ওচৰলৈ ঘূৰি আহিছিল। এনেদৰে প্ৰেম, খং, অভিমান, গোপন সাক্ষাৎ, সামাজিক প্ৰতিবন্ধকতা তথা সাময়িক বিচ্ছেদেৰে ভৰা আছিল মোৰ ভালপোৱা। কিন্তু বাস্তৱ খুব নিষ্ঠুৰ, মই যিটোক প্ৰকৃতাৰ্থত প্ৰেম বুলি ভাবি লৈছিলোঁ আচলতে সেয়া আছিল এখন অপৈণত হৃদয়ৰ এক সাময়িক আপোচ।\nকৈশোৰকালৰ প্ৰেম-উন্মাদনাৰ ক্ষন্তেকীয়া মিঠা আমেজ লৈ থকাৰ সময়ত মই পাহৰি গৈছিলোঁ নিজস্ব সত্বাক, পাহৰি পেলাইছিলোঁ মোৰ দৈহিক আসোঁৱাহ তথা মানসিক চিন্তাধাৰাৰ সীমিত পৰিধিটোক। নিশ্চয়কৈ সেই সময়ত মোৰ তাত লেখত ল’বলগাকৈ কোনো ধৰণৰ দৃশ্যমান বিশেষত্ব নাছিল, আনকি এতিয়াও নাই। মই কোনো ধৰণৰ সাংঘাটিক চকুতলগা দৈহিক গঠনৰ গৰাকী কিম্বা কোনো অভিজাত পৰিয়ালৰ সন্তানো নাছিলোঁ। মোৰ মানসিক চিন্তাধাৰাৰ দিশটোও ৰক্ষণশীল আছিল। সেয়েহে হয়তো তাইৰ মনত মোৰ প্ৰতি থকা আকৰ্ষণ লাহে লাহে কমি আহিব ধৰিছিল। তাইক হেৰুওৱাৰ ভয়ত তাইৰ ওপৰত মোৰ অধিকাৰ দেখুৱাবলৈ গৈ শেষত মই খুবেই সন্দেহবাদী হৈ পৰিছিলো যাৰ শেষ পৰিণতি আছিল বিচ্ছেদ। তাইৰ কুমলীয়া মনটোৱে মোৰ ভালপোৱাক গ্ৰহণ কৰি মোৰ অন্তৰত প্ৰৱেশ কৰাৰ সময়ত কি মনোভাৱ পোষণ কৰি আছিল সেইটো মই কেতিয়াও বুজিব নোৱাৰিলোঁ আৰু এইটো কথাও ঠিক যে প্ৰতিশ্ৰুতিবিহীন সেই প্ৰেমৰ কোনো বাস্তৱ আধাৰো নাছিল। তাইক চাগে প্ৰয়োজনতকৈ অধিক ভালপোৱা হেতুকে মোৰ মনত তাইক হেৰুৱাই পেলোৱাৰ শংকা এটা সোমাই গৈছিল যিয়ে মোৰ মনটোক অধিক সন্দেহপ্ৰৱণ কৰি তুলিছিল আৰু অৱশেষত তাইক মই সঁচাকৈয়ে হেৰুৱাই পেলাইছিলোঁ। কিন্তু তাইক মই নিজৰ পৰা কেতিয়াও আঁতৰ কৰিব বিচৰা নাছিলোঁ, দুখৰ কথা এইটো যে তাই সেইটো দেখিও নেদেখাৰ ভাও জুৰি মোৰ পৰা আঁতৰি গৈছিল।\nযিদিনাখন তাই মোৰ ভালপোৱাক সম্পূৰ্ণ উপেক্ষা কৰি বেলেগ এজন ল’ৰাৰ লগত নিজৰ প্ৰেমৰ সম্পৰ্ক থকা কথাটো মোৰ আগত প্ৰকাশ কৰিছিল সেইদিনাখন মই বিনা প্ৰতিবাদে তাইৰ কথা শুনি সেই ঠাই ত্যাগ কৰিছিলোঁ। দুখ লাগিছিল বহুত বেছি, কিন্তু মই মোৰ বাহ্যিক অভিব্যক্তিত সেইটো ফুটি উঠিব দিয়া নাছিলোঁ। মোৰ মনৰ ভিতৰত এক গভীৰ শূন্যতাই বিৰাজ কৰিছিল, তথাপি মই ধৈৰ্য হেৰুওৱা নাছিলোঁ বা তাইক ভাল পাবলৈ এৰি দিয়া নাছিলোঁ কিন্তু বলপূৰ্বক তাইৰ ওচৰ চপাৰো চেষ্টা চলোৱা নাছিলোঁ। মাজে মাজে মোৰ খা-খবৰ ল’বলৈ কেতিয়াবা মোক মেছেজ পঠাইছিল বা ফোন কৰিছিল আৰু যেতিয়াই তাইৰ মাত শুনিছিলোঁ সেই মুহূৰ্তত মোৰ অন্তৰত গাপ দি ধৰি ৰখা তাইক পায়ো হেৰুওৱাৰ শোকে সাগৰৰ অশান্ত ঢৌবোৰে পাৰৰ শিলবোৰত সজোৰে খুন্দা মৰাৰ লেখীয়াকৈ পুনৰবাৰ মোৰ হৃদয়ত খুন্দা মাৰি উঠিছিল আৰু মোক অস্থিৰ কৰি তুলিছিল। কিন্তু পিছমুহূৰ্ততে মই নিজকে চম্ভালি লৈছিলোঁ। এনেকৈয়ে গৈ আছিল মোৰ দিনবোৰ। তথাপি মনত এটা বিশ্বাস ৰাখিছিলোঁ যে এদিন হ’লেও তাই হয়তো মোৰ সেই অকৃত্ৰিম ভালপোৱাক উপলব্ধি কৰিব আৰু মোৰ ওচৰলৈ পুনৰাই ঘূৰি আহিব। প্ৰায় দুই বছৰৰ পিছত মোৰ বিশ্বাসক সত্য প্ৰমাণিত কৰি সেই কাহানিবাই শেষ হৈ যোৱা আমাৰ মাজৰ সম্পৰ্কটি পুনৰাই ঠন ধৰি উঠিছিল। দ্বিতীয়বাৰৰ কাৰণে মোৰ প্ৰেমিকা হিচাপে তাই মোৰ ওচৰলৈ ঘূৰি অহা সেই দিনটোত মোৰ ফূৰ্তিৰ সীমা নোহোৱা হৈছিল হৈ গৈছিল। সিদিনাখন মোক নিজকে পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ সুখী মানুহজন যেন অনুভৱ হৈছিল। ফাগুনৰ বলিয়া বতাহজাকে ৰুক্ষ কৰি থৈ যোৱা গছ-গছনিবোৰক বসন্তৰ আগমনে জীপাল কৰি তোলাৰ নিচিনা মোৰ মনটোতো তাইৰ পুনৰাগমনে আগৰ সতেজতা ঘূৰাই আনিছিল। কিন্তু মোৰ সেই সুখৰ মুহূৰ্তবোৰ খুবেই ক্ষন্তেকীয়া আছিল কিয়নো আগৰবাৰৰ নিচিনা সেইবাৰো তাই মোৰ অনুভৱক সন্মান জনাবলৈ নাজানিলে আৰু পূৰ্বৰ ঘটনাৰ পুনৰাবৃত্তি ঘটাই মোৰ পৰা দূৰলৈ গুচি গ’ল। মই ভাবি পোৱা নাছিলোঁ প্ৰকৃততে ভুলটো ক’ত হৈ আছিল। মোৰ তাত এনেকুৱা কি নাছিল যাৰ বাবে তাই মোক বাৰে বাৰে প্ৰতাৰণা কৰি আনৰ ওপৰত সেই নিৰ্দিষ্ট যোগ্যতাৰ সন্ধান কৰিব গৈছিল। মই সম্পূৰ্ণৰূপে ভাগি পৰিছিলোঁ। তাইক পুনৰবাৰ হেৰুওৱাৰ বেদনাই মোৰ সৰ্বশৰীৰত বনজুইৰ নিচিনা বিয়পি পৰি মোৰ অন্তৰখন দহাই পেলাইছিল। কিন্তু এইবাৰ মই নিজকে বেছি দুৰ্বল হৈ পৰিব নিদিলোঁ, মই ভালদৰেই বুজি উঠিছিলোঁ যে তাইৰ নিচিনা এজনী অবুজন তথা অকৃতজ্ঞ ছোৱালীৰ নামত মোৰ নিঃস্বাৰ্থ ভালপোৱাক ব্যয় কৰি খুব ডাঙৰ ভুল এটা কৰি আছিলোঁ। তথাপি হেজাৰ চেষ্টাৰ অন্ততো মই তাইক মোৰ হৃদয়ৰ সেই গোপন কোঠাৰ পৰা বাহিৰ কৰিব নোৱাৰিলোঁ।\nশেষবাৰৰ কাৰণে তাইৰ সৈতে ফোনত কটোৱা কিছু সময়ৰ পিছত পলমকৈ হ’লেও এইটো উপলব্ধি কৰিব পাৰিলোঁ যে ইমানদিনে মই যিটো বস্তুক প্ৰেম বুলি ভাবি আহিছিলোঁ সেইটো প্ৰকৃততে মোৰ মনৰ ভিতৰত সৃষ্টি হোৱা এটা মৰিচিকাৰ বাহিৰে আন একো নাছিল, যাক মই মাত্ৰ থকা বুলি অনুভৱহে কৰিছিলোঁ কিন্তু কেতিয়াও বিচাৰি উলিয়াব নোৱাৰিলোঁ। দৰাচলতে প্ৰথমৰ পৰাই মোৰ এই তথাকথিত ‘প্ৰেম’ নামৰ অপাৰ্থিৱ বস্তুটো এফলীয়া হিচাপেই চলি আহিছিল কিন্তু ময়ে তাক ভুলৰূপে ব্যাখ্যা কৰি সেইটোক লাভ কৰিবলৈ অনাহক তাৰ পিছতেই দৌৰি থাকিলোঁ। একে আষাৰে ক’বলৈ গ’লে প্ৰায় ছয়বছৰ ধৰি অন্তৰৰ নিভৃত কোণত সাঁচি ৰখা তাইৰ প্ৰতি থকা মোৰ এই সৰল তথা স্বাৰ্থবিহীন ভালপোৱাৰ চূড়ান্ত ফলাফলটো হ’ল শূন্যতা, যাক মই মোৰ প্ৰেমৰ বিফলতা বুলি নকৈ আত্মাৰ ব্যৰ্থতা বুলি ক’বলৈহে ভাল পাম। কিয়নো এয়া যদি মোৰ প্ৰেমৰ বিফলতা হ’লহেঁতেন তেন্তে দ্বিতীয়বাৰৰ কাৰণে তাই মোৰ ওচৰত কেতিয়াও ঘূৰি নাহিলহেঁতেন আৰু যদি এয়া মোৰ আত্মাৰ ব্যৰ্থতা নহ’লহেঁতেন তেন্তে তাই মোৰ ভালপোৱাক পেলনীয়া বস্তুৰ দৰে গণ্য কৰি দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে তাক উপেক্ষা কৰি বেলেগ এজনৰ ওচৰলৈ কেতিয়াও যাব নোৱাৰিলেহেঁতেন।\nইয়াৰ পিছতো মোৰ জীৱনলৈ ছোৱালীৰ আগমন নোহোৱা নহয়, কিন্তু বিশেষ কিছুমানৰ কাৰণেহে শব্দবোৰ গল্পৰ আকাৰ লয়। মূলতঃ এয়াই মোৰ ফটাপ্ৰেম।\n« প্ৰতিবাদ – মানস শইকীয়া\nচান্দাৰ ধান্দা – ধূৰ্জ্জটি কাকতি »\nদুখ লাগিল মোৰ\nদুখ লাগিল পঢ়ি ।


জাল হাদীছৰ কবলত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ ছালাত / মুযাফফৰ বিন মুহছিন / পবিত্রতা (ওযূ ও তায়াম্মুম) – sogoodislam\nসফরের ছালাত,ক্বছরের জন্য ৪৮ মাইল নির্ধারণ করা(জাল হাদীছ)\nজাল হাদীছৰ কবলত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ ছালাত / মুযাফফৰ বিন মুহছিন / পবিত্রতা (ওযূ ও তায়াম্মুম)\nAbdur Rahman Salafi [JR]\nhttp://www.hadithbd.com/shareqa.php?qa=1793 (৬) পানী থকা সত্বেও কুলুখ ব্যৱহাৰ কৰা অথবা কুলুখ লোৱাৰ পিছত পুনৰাই পানীৰ দ্বাৰা ইস্তিঞ্জা কৰা।\nপানী থকা অৱস্থাত কুলুখ লোৱা শ্বৰী‘আত সন্মত নহয়। পানী নাপালে কুলুখ লব পাৰি। কিন্তু পুনৰাই পানী ব্যৱহাৰ কৰাৰ প্ৰয়োজন নাই। কুলুখ লোৱাৰ পিছত পানী লোৱা সম্পর্কে যি হাদীছ বর্ণনা কৰা হয় সেয়া সম্পূর্ণ মিছা, বনোৱা আৰু ভিত্তিহীন।\nعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ نَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ فِىْ أَهْلِ قُبَاءَ فِيْهِ رِجَالٌ يُحِبُّوْنَ أَنْ يَتَطَهَّرُوْا وَاللهُ يُحِبُّ الْمُطَّهِّرِيْنَ فَسَأَلَهُمْ رَسُوْلُ اللهِ ؟ فَقَالُوْا نَتَّبِعُ الْحِجَارَةَ الْمَاءَ.\nইবনু আব্বাছ ৰাদ্বিয়াল্লাহু আনহুৱে কৈছে, নিম্নোক্ত আয়াত কুবাবাসীসকলৰ সম্পর্কে অৱতীর্ণ হৈছে। ‘ইয়াতে এনেকুৱা কিছুমান লোক আছে, যিসকলে উত্তমৰূপে পবিত্র হবলৈ ভাল পায়। আৰু আল্লাহে উত্তমৰূপে পবিত্রতা অর্জনকাৰীক ভাল পায়’ (তাওবা ১০৮)। ইয়াৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে তেওঁলোকক ইয়াৰ কাৰণ সোধাত তেওঁলোকে কৈছিল, (আমি ইস্তিঞ্জা কৰাৰ সময়ত) কুলুখ লোৱাৰ পিছত পানী ব্যৱহাৰ কৰোঁ।\nতাহক্বীক্ব : বর্ণনাটি জাল বা মিছা। এই বর্ণনাৰ কোনো ভিত্তি পোৱা নাযায়। ইমাম বাযযাৰে এইটো বর্ণনা কৰি কৈছে, ‘যুহৰীৰ পৰা মুহাম্মাদ বিন আব্দুল আযীযৰ বাহিৰে আন কোনোবাই এইটো বর্ণনা কৰিছে বুলি মই নাজানোঁ। আৰু তেওঁ তেওঁৰ পিতাৰ পৰা বর্ণনা কৰিছে। ইবনু হাজাৰ আচক্বালানীয়ে (৭৭৩-৮৫২ হিঃ) কৈছে,\nمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيْزِ ضَعَّفَهُ أَبُوْ حَاتِمٍ فَقَالَ لَيْسَ لَهُ وَلَا لِأَخَوَيْهِ عِمْرَانَ وَعَبْدِ اللهِ حَدِيْثٌ مُسْتَقِيْمٌ وَعَبْدُ اللهِ بْنُ شَبِيْبٍ ضَعِيْفٌ أَيْضًا.\nমুহাম্মাদ ইবনু আব্দুল আযীযক আবু হাতিমে যঈফ বুলি কৈছে। তেওঁ আৰু কৈছে, তেওঁ আৰু তেওঁৰ দুই ভাই ইমৰান আৰু আব্দুল্লাহ কাৰোঁ এটি হাদীছো সঠিক নহয়। তাৰোপৰি আব্দুল্লাহ ইবনু শ্বাবীবো দুর্বল।\nউক্ত বর্ণনাৰ বিৰোধী ছহীহ হাদীছ :\nউক্ত হাদীছ যে জাল তাৰ বাস্তৱ প্রমাণ হ’ল তলৰ ছহীহ হাদীছ, য’ত কুলুখৰ কথাই নাই।\nعَنْ أَبِىْ هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِىِّ قَالَ نَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ فِى أَهْلِ قُبَاءَ فِيْهِ رِجَالٌ يُحِبُّوْنَ أَنْ يَتَطَهَّرُوْا قَالَ كَانُوْا يَسْتَنْجُوْنَ بِالْمَاءِ فَنَزَلَتْ فِيْهِمْ هَذِهِ الآيَةُ.\nআবু হুৰাইৰা ৰাদ্বিয়াল্লাহু আনহুৰ দ্বাৰা বর্ণিত, ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কৈছে, এই আয়াতটি কুবাবাসীসকলৰ সম্পর্কে অৱতীর্ণ হৈছে। ‘ইয়াতে এনেকুৱা কিছুমান লোক আছে, যিসকলে উত্তমৰূপে পবিত্র হবলৈ ভাল পায়’ (তাওবা ১০৮)। তেওঁ কৈছে, তেওঁলোকে পানীৰ দ্বাৰা ইস্তিঞ্জা কৰিছিল। আন হাদীছত আহিছে,\nعَنْ أَبِىْ أَيُّوْبَ الْأَنْصَارِيِّ وَجَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللهِ وَأَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ هَذِهِ الْآيَةَ نَزَلَتْ فِيْهِ رِجَالٌ يُحِبُّوْنَ أَنْ يَتَطَهَّرُوْا وَاللهُ يُحِبُّ الْمُطَّهِّرِيْنَ قَالَ رَسُوْلُ اللهِ يَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ إِنَّ اللهَ قَدْ أَثْنَى عَلَيْكُمْ فِى الطُّهُوْرِ فَمَا طُهُوْرُكُمْ قَالُوْا نَتَوَضَّأُ لِلصَّلَاةِ وَنَغْتَسِلُ مِنْ الْجَنَابَةِ وَنَسْتَنْجِىْ بِالْمَاءِ قَالَ فَهُوَ ذَاكَ فَعَلَيْكُمُوْهُ.\nআবু আইয়ূব আনছাৰী, জাবিৰ ইবনু আব্দিল্লাহ আৰু আনাচ ৰাদ্বিয়াল্লাহু আনহুমৰ পৰা বর্ণিত, নিশ্চয় এই আয়াত যেতিয়া অৱতীর্ণ হয়- ‘তাত (কুবাত) এনেকুৱা কিছুমান লোক আছিল, যিসকলে পবিত্রতা অৰ্জন কৰিবলৈ ভাল পায় আৰু আল্লাহে পবিত্রতা অর্জনকাৰীসকলক ভাল পায়’ তেতিয়া ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে ক’লে, হে আনছাৰসকল! এই আয়াতৰ দ্বাৰা আল্লাহ তা‘আলাই তোমালোকৰ পবিত্রতাৰ প্রশংসা কৰিছে। তোমালোকে কেনে ধৰণে পবিত্রতা অর্জন কৰা? তেওঁলোকে ক’লে, আমি ছালাতৰ কাৰণে ওযূ কৰি থাকোঁ, অপবিত্রতাৰ পৰা গোছল কৰি থাকোঁ আৰু পানীৰ দ্বাৰা ইস্তিঞ্জা কৰি থাকোঁ। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কৈছে, এইটোৱেই তাৰ কাৰণ। গতিকে তোমালোকে সদায় এইটো কৰি থাকিবা।\nমূল কথা হ’ল, অন্যান্য অঞ্চলৰ অধিবাসীসকলে কেৱল কুলুখৰ দ্বাৰা ইস্তিঞ্জা কৰে। কিন্তু কুবাবাসীসকলে আনসকলৰ তুলনাত কেৱল পানীৰ দ্বাৰা ইস্তিঞ্জা কৰে। সেই কাৰণেই আল্লাহে তেওঁলোকৰ প্রশংসা কৰিছে।\nআন এটি জাল হাদীছ :\nعَنْ عَائِشَةَ رَضِىَ اللهُ عَنْهَا مُرْنَ أَزْوَاجَكُنَّ أَنْ يَتَّبِعُوْا الْحِجَارَةَ بِالْمَاءِ مِنْ أَثَرِ الْغَائِطِ وَالْبَوْلِ فَإِنِّيْ أَسْتَحْيِيْهِمْ وَإِنَّ النَّبِيَّ كاَنَ يَفْعَلُهُ.\nআয়িশ্বা ৰাদ্বিয়াল্লাহু আনহাই কৈছে, ‘তোমালোকে তোমালোকৰ স্বামীসকলক কৈ দিয়া, তেওঁলোকে যেন পেচাব-পায়খানাৰ সময়ত কুলুখ লোৱাৰ পিছত পানী ব্যৱহাৰ কৰে। মই তেওঁলোকক কবলৈ লজ্জাবোধ কৰিছোঁ। কাৰণ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে এইটো কৰে।\nতাহক্বীক্ব : বর্ণনাটি জাল। এই শব্দত কোনো বর্ণনা নাই। সেইখ আলবানী (ৰহঃ)-য়ে কৈছে, ইয়াৰ কোনো ভিত্তি নাই। উক্ত বর্ণনাৰ বিৰোধী পোনপটীয়া ছহীহ হাদীছ বর্ণিত হৈছে¸ য’ত কুলুখ লোৱাৰ কথা নাই; বৰং কেৱল পানী লোৱাৰ কথাহে আছে। যেনে-\nعَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ مُرْنَ أَزْوَاجَكُنَّ أَنْ يَسْتَطِيْبُوْا بِالْمَاءِ فَإِنِّىْ أَسْتَحْيِيْهِمْ فَإِنَّ رَسُوْلَ اللهِ كَانَ يَفْعَلُهُ.\nআয়িশ্বা ৰাদ্বিয়াল্লাহু আনহাই কৈছে, তোমালোকে তোমালোকৰ স্বামীসকলক কৈ দিয়া, তেওঁলোকে যেন পানীৰ দ্বাৰা পবিত্রতা অৰ্জন কৰে। কাৰণ মই তেওঁলোকক কবলৈ লজ্জাবোধ কৰিছোঁ। নিশ্চয় ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি সেইটোৱে কৰি থাকে।\nগতিকে সামাজিকভাৱে প্রতিষ্ঠিত উক্ত মিছা প্রথাক নিশ্চয় উচ্ছেদ কৰিব লাগিব। পানী থকা সত্বেও যেন কোনো স্থানত কুলুখৰ স্তূপ সৃষ্টি নহয়। কাৰণ প্রকৃত ফযীলত পানীৰ দ্বাৰা ইস্তিঞ্জা কৰাৰ মাজতেই আছে।\n. চিলচিলা যঈফাহ হা/১০৩১-ৰ ভাষ্য দ্রঃ। . لا نعلم أحدا رواه عن الزهري الا محمد بن عبد العزيز ولا عنه الا ابنه- তালখীছ, পৃঃ ৪১, দ্রঃ ইৰওয়াউল গালীল হা/৪২, ১/৮২ পৃঃ। . ইবনু হাজাৰ আল-আচক্বালানী, তালখীছুল হাবীৰ ফী আহাদীছিৰ ৰাফইল কাবীৰ হা/১৫১; দ্রঃ ইৰওয়াউল গালীল হা/৪২, ১/৮২ পৃঃ। . আবুদাঊদ হা/৪৪, ১/৭ পৃঃ, ‘পবিত্রতা’ অধ্যায়-১, অনুচ্ছেদ-২৩, চনদ ছহীহ; মুস্তাদৰাক হাকেম হা/৬৭৩। . ছহীহ ইবনে মাজাহ হা/৩৫৫, পৃঃ ২৯-ৰ শেষ হাদীছ, চনদ ছহীহ; মিশকাত হা/৩৬৯, পৃঃ ৪৪; বঙ্গানুবাদ মিশকাত হা/৪৪১, ‘পেচাব-পায়খানাৰ শিষ্টাচাৰ’ অনুচ্ছেদ; আলোচনা দ্রঃ চিলচিলা যঈফাহ হা/১০৩১, ৩/১১৩ পৃঃ। . ইৰওয়াউল গালীল হা/৪২। . ইৰওয়াউল গালীল ১/৮২ পৃঃ। . ছহীহ তিৰমিযী হা/১৯, ১/১১ পৃঃ; ছহীহ নাচাঈ হা/৪৬, ১/৮ পৃঃ।\nসফরের ছালাত,ক্বছরের জন্য ৪৮ মাইল নির্ধারণ করা(জাল হাদীছ) Next


সাধাৰণতে সঘনাই প্ৰশ্ন সোধা\n১. প্রধানমন্ত্রীৰ জন আৰোগ্য পৰিকল্পনাৰ উদ্দেশ্য কি হয়?\nপিএমজেএৱাইৰ উদ্দেশ্য হৈছে, চিকিৎসালয়ৰ দুর্ঘটনাজনিত ঘটনাৰ পৰা উদ্ভূত দৰিদ্ৰ ও দুর্বল গোষ্ঠীসমূহৰ আর্থিক বোজাৰ পৰিমাণ হ্রাস কৰা আৰু স্বাস্থ্যসেৱা পৰিসেৱাসমূহত তেওঁলোকৰ প্ৰৱেশ নিশ্চিত কৰা।\n২. আঁচনিৰ অধীনত আচ্ছাদিত পৰিমাণ কিমান?\nমাধ্যমিক তথা তৃতীয় সেৱাৰ বাবে প্রতি যোগ্য পৰিয়ালৰ বাবে প্রতি বছৰত পৰিয়াল ফ্ল’টাৰৰ ভিত্তিত ৫ লাখ টকাৰ নগদবিহীন চিকিৎসাৰ আচ্ছাদন|\n৩. এই আঁচনিৰ সুবিধা উপভোগ কৰাৰ যোগ্য কোন?\nসংজ্ঞায়িত মানদণ্ড অনুসৰি এছইচিচি-২০১১ ডাটাবেছত তালিকাভুক্ত সমস্ত পৰিয়ালকে আচ্ছাদিত কৰা হ’ব।\n৪. এই আঁচনিত ব্যক্তিগত চিকিৎসালয়সমূহত কোনবোৰ ৰোগৰ বাবে পিএমজেএৱাই কাৰ্ড ধাৰক স্বত্বভোগীসকলে চিকিৎসা লাভ কৰিব পাৰিব?\nবর্তমানে ১৩৯৪ পেকেজ অস্ত্রোপচাৰ, চিকিৎসা তথা ডে কেয়াৰ চিকিৎসা, ঔষধ আৰু ৰোগ নিৰ্ণয়ৰ পৰীক্ষাসমূহ পিএমজেএৱাইৰ অধীনত প্রযোজ্য নিয়ম তথা নিৰ্দেশাৱলী অনুযায়ী অন্তভূক্ত কৰা হ’ব।\n৫. চৰকাৰী চিকিৎসালয়সমূহৰ বাবে কোনো সংৰক্ষিত পেকেজ আছে নেকি?\nহয়। সর্বমুঠ ২২১ টা পদ্ধতিৰ কেৱল চৰকাৰী চিকিৎসালয়ৰ বাবে সংৰক্ষিত হয়।\n৬. স্বত্বভোগীসকলে কাৰ্ডখন প্ৰাপ্ত কৰাৰ বাবে কিবা অতিৰিক্ত মাচুল আদায় দিয়াৰ প্ৰয়োজন আছে নেকি?\nনাই, কার্ডখন বিনামূল্যে পোৱা যায় আৰু এইখন কার্ড পাবলৈ কোনো টকা আদায় দিব নালাগে।\n৭. এই আঁচনিত ভৰ্তিকৰণৰ বাবে স্বত্বভোগীক কোনো নথিপত্ৰ প্ৰদান কৰা হয়?\nচৰকাৰে এখন পৰিয়ালকাৰ্ড মুকলি কৰিব,চৰকাৰে এই আঁচনিৰৰ অধীনত তালিকাভুক্ত চিকিৎসালয়সমূহ সমগ্ৰ পৰিয়ালৰ সদস্যসকলৰ নগদবিহীন চিকিৎসাৰ সুবিধা গ্ৰহণ কৰাৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ স্বত্বভোগীসকলক অনুমোদন দিছে ।\n৮. স্বত্বভোগী পৰিয়ালে নগদবিহীন চিকিৎসাৰ বাবে কেনেকৈ এই কার্ড পাব পাৰে?\nচৰকাৰে নগদবিহীন চিকিৎসাপ্ৰাপ্ত কৰাৰ বাবে ২০১১ চনৰ এছইচিচি তথ্য অনুসৰি প্ৰত্যক্ষভাৱে স্বত্বভোগী পৰিয়াললৈ এইকাৰ্ড খন মুকলি কৰিছে |\n৯. এটা পৰিয়ালক কিমানখন কার্ড প্ৰদান কৰা হ’ব?\nবিশেষ যোগ্য পৰিয়ালৰ বাবে কেৱল এখন একক কার্ড প্ৰদান কৰা হ’ব।\n১০.হেৰাই যোৱা বা চোৰ হোৱাৰ ক্ষেত্ৰত, পিএমজেএৱাই কাৰ্ডখন স্বত্বভোগীয়ে কেনেকৈ প্ৰাপ্ত কৰিব?\nস্বত্বভোগী পৰিয়ালে তেওঁলোকৰ নিজ নিজ জিলাসমূহৰ ডুপ্লিকেট কার্ড জাৰি কৰাৰ বাবে এফআইআৰ(FIR সম্পর্কিত প্রমাণ সহ যৌথ পৰিচালক, স্বাস্থ্যেৰ সৈতে যোগাযোগ কৰিব পাৰে।\n১১. এক তালিকাভুক্ত চিকিৎসালয় কি হয়?\nচিকিৎসালয়সমূহ যিসকলে চৰকাৰী তথা বেচৰকাৰী দুয়োটাতে প্রধানমন্ত্রী পিএমজেএৱাইৰ( PMJAY) অধীনত স্বাস্থ্যসেৱা সুবিধাসমূহ প্ৰদান কৰাৰ বাবে এমওইউত স্বাক্ষৰ কৰিছে ।\n১২. স্বত্বভোগীয়ে প্রথমে পৰিকল্পনাৰ অধীনত চিকিৎসা আৰম্ভ কৰাৰ বাবে কাৰ কাষলৈ যাব লাগে? এজন স্বত্বভোগীয়ে প্ৰত্যক্ষভাৱে এখন ব্যক্তিগত তালিকাভুক্ত চিকিৎসালয়লৈ যাব পাৰিবনে?\nএই আঁচনিৰ অধীনত চিকিৎসাগ্রহণৰ বাবে, এজন স্বত্বভোগীয়ে যিকোনো তালিকাভুক্ত চিকিৎসালয়লৈ প্ৰত্যক্ষভাৱে যাব পাৰে, প্ৰসংগৰ বাবে বা পৰমাৰ্শৰ বাবে চৰকাৰী তথা বেচৰকাৰী উভয়তে নতুবা ১৮০০১০২৭৪৮০ শুল্কহীন নম্বৰত কল কৰক | চৰকাৰী চিকিৎসালয়সমূহৰ বাবে সংৰক্ষিত পদ্ধতিসমূহ কেৱল চৰকাৰী চিকিৎসালয়সমূহতেই পোৱা যাব।\n১৩. স্বত্বভোগীয়ে তালিকাভুক্ত চিকিৎসালয়ত সমৰ্থনৰ বাবে কাৰ কাষলৈ যাব?\nস্বত্বভোগীকে প্রতিখন তালিকাভুক্ত চিকিৎসালয়ৰ আয়ুস্মান মিত্র সহায়তা ডেস্কৰ সৈতে যোগাযোগ কৰিব পাৰে, যিটো স্বত্বভোগীসকলক সহায় কৰিবলৈ আৰু ধৰি ৰাখিবৰ বাবে আৰু নগদবিহীন অখণ্ডিত ৰূপত তেওঁলোকৰ চিকিৎসা সুনিশ্চিত কৰিবলৈ ২৪ x ৭ সহজলভ্য হৈ থাকিব |\n১৪. চিকিৎসা খৰচৰ কোনো অংশ প্ৰত্যক্ষভাৱে স্বত্বভোগীয়ে প্ৰতিপূৰ্ন কৰিব পাৰিব নেকি ?\nনাই নোৱাৰে, ৰোগীয়ে প্রতি পৰিয়ালৰ বাবে প্রতি বছৰত ৫ লক্ষ টকা পর্যন্ত তালিকাভুক্ত চিকিৎসালয়সমূহত নগদবিহীন চিকিৎসা পাব আৰু টকাখিনি প্ৰত্যক্ষভাৱে চিকিৎসালয়সমূহলৈ পৰিশোধ কৰা হ’ব। কোনো নগদ ৰোগীক প্রদান কৰা নহ’ব।\n১৫. যদিহে চিকিৎসাৰ সৰ্বমুঠ খৰচ যি কোনো সময়তে কোনো পৰিয়ালত ₹ ৫ লাখ টকাতকৈ বেছি হ’লে বা এক বছৰৰ আগতে স্বত্বভোগী পৰিয়ালৰ বাবে ₹ ৫ লাখ টকায় শেষ হৈ গ’লে কি হ’ব?\nযদি পিএমজেএৱাইৰ অধীনত ₹ ৫ লাখ টকা শেষ হয়, তেন্তে নিম্নলিখিতসমূহ ঘটিব পাৰে:\nস্বত্বভোগীজন এএএৰ অধীনত যোগ্য হ’লে অতিৰিক্ত অটল অমৃত অভিযান আঁচনি (এএএ) লৈ অতিৰিক্ত খৰচ সংলগ্ন হৈ যাব আৰু প্ৰক্ৰিয়াটো প্রতি ব্যক্তিৰ বাবে অতিৰিক্ত ₹ ২ লাখ টকাৰ আঁচনিৰ অধীনত আচ্ছাদিত হ’ব।\nঅন্যথা স্বত্বভোগীজনৰ দ্বাৰা অতিৰিক্ত পৰিমাণ বহন কৰিব লাগিব।\n১৬. পিএমজেএৱাইৰ বাবে পৰিয়ালৰ আকাৰৰ কোনো সীমাবদ্ধতা আছে নেকি?\nপৰিয়ালৰ আকাৰ আৰু সদস্যসকলৰ বয়সৰ কোনো বাধা নাই।\n১৭. কোনো অভিযোগৰ ক্ষেত্ৰত স্বত্বভোগীসকলৰ বাবে কি অতিৰিক্ত সহায় আছে?\nকোনো প্রশ্ন বা অভিযোগৰ ক্ষেত্ৰত, এজন স্বত্বভোগীয়ে ২৪ x ৭ শুল্কহীন নম্বৰ ১৮০০১০২৭৪৮০ লৈ ক’ল কৰিব পাৰে। অতিৰিক্তভাবে, কোনোৱে grievance.snc@gmail.com লৈ মেইল পঠিয়াৱ পাৰে।\n১৮. পূৰ্ব-বিদ্যমান ৰোগ পিএমজেএৱাই( PMJAY )ৰ অধীনত আচ্ছাদিত হয়নে?\nহয়, সকলো পূৰ্ব- বিদ্যমান ৰোগ আঁচনিৰ অধীনত আচ্ছাদিত হয় আৰু তালিকাভুক্ত চিকিৎসালয়সমূহে স্বত্বভোগীসকলৰ চিকিৎসাৰ বাবে অস্বীকাৰ কৰিব নোৱাৰে।\n১৯. পিএমজেএৱাই( PMJAY )ৰ অধীনত চিকিৎসাৰ বাবে স্বত্বভোগীসকলৰ পৰা চিকিৎসালয়সমূহে কোনো টকা খুজিব পাৰেনে?\nনাই, চিকিৎসালয়সমূহে স্বত্বভোগীসকলৰ দ্বাৰা ₹ ৫ লাখ টকাখিনি সম্পূৰ্ণকৈ শেষ নকৰালৈকে কোনো অতিৰিক্ত পৰিমাণ আৰোপ কৰিব নোৱাৰে, যদি এইখিনি টকা শেষ হৈ যায় তেন্তে "এএএ" কার্ডৰ অধীনত "২ লক্ষ পর্যন্ত জটিল সেৱা আচ্ছাদিত হ’লে, এইয়া টপ আপ হৈ যাব। চিকিৎসালয়সমূহে স্বত্বভোগীসকলৰ পৰা ₹ ৫ লক্ষৰ বীমাৰ সুনিশ্চিত ৰাশিৰ লৈকে চিকিৎসা চলি থকালৈকে কোনো অতিৰিক্ত টকা দাবী কৰিব নোৱাৰে|\n২০. বাৰ্ষিক ₹ ৫ লক্ষ টকাৰ ভিতৰত কি আচ্ছাদিত হয়?\nপ্রতি বছৰত স্বত্বভোগী পৰিয়ালৰ বাবে ₹ ৫ লাখ টকা পৰিয়ালৰ প্রয়োজন অনুসাৰে ফ্ল’টাৰৰ ভিত্তিত পৰিয়ালৰ কোনো ভৰ্তিকৰণ সদস্যই ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে | ই নিম্নলিখিত আচ্ছাদিত কৰিব:\nচিকিৎসা: সন্মত পেকেজৰ হাৰসমূহে পূৰ্ব আৰু পৰৱৰ্তী চিকিৎসালয় ভৰ্তিকৰণ অন্তৰ্ভূক্ত কৰা হ’ব |\nঅনুসন্ধানসমূহ, অস্ত্রোপচাৰৰ খৰচ, ঔষধ, ইমপ্লান্ট আৰু ৰোগীৰ বাবে আহাৰ।\nযাত্ৰাজনিত ভাট্টা আৰু দৈনিক ভাট্টা: অটল অমৃত অভিযান আৰু প্রধানমন্ত্রীৰ জন স্বাস্থ্য পৰিকল্পনা উভয়তে উপযোগ্য হোৱা স্বত্বভোগীসকল;ঐ ৰাজ্যিক চৰ্ত অনুসৰি ৰোগীসকললৈ টিএ আৰু ডিএ পৰিশোধ কৰা হ’ব |\nঅসমৰ বাহিৰত চিকিৎসাৰ বাবে যাত্ৰাৰ ব্যয় আৰু দৈনিক ভাট্টাসমূহ কেৱল সেইসকল ৰোগীক পৰিশোধ কৰা হয়, যিসকলে এছএআৰএ, অসমৰ প্ৰসংগ পদ্ধতিৰ জৰিয়তে চিকিৎসাৰ বাবে অসমৰ বাহিৰলৈ যাবলৈ নিৰ্দেশ কৰা হয় |\n২১. চিকিৎসালয়ত ভর্তি হোৱাৰ সময়ত প্রয়োজনীয় নথিপত্ৰসমূহ কি কি ?\nঅসমৰ বাহিৰত আৰু ভিতৰত চিকিৎসালয়ত ভৰ্তিকৰণৰ সময়ত, স্বত্বভোগীসকলে তেওঁৰ পিএমজেএৱাইৰ কাৰ্ডখন এখন আইডি প্ৰমাণ পত্ৰৰ সৈতে(ভোটাৰ আইডি/ পান কাৰ্ড/ লাইচেন্স ইত্যাদি) দেখুওৱাব লাগিব |\n২২. চৰকাৰী কর্মচাৰীসকল এই কার্ডৰ বাবে যোগ্য হয়নে?\nচৰকাৰী কর্মচাৰীসকল (কেন্দ্ৰীয় বা ৰাজ্যিক / চাকৰি কৰা বা অৱসৰপ্রাপ্ত) "পিএমজেএৱাই( PMJAY )" বা "অটল অমৃত অভিযান" আঁচনিৰ অধীনত পোৱা সুবিধাৰ বাবে যোগ্য নহয়।\n২৩. "এএএ" কার্ড ধাৰক যিসকল যোগ্য হয়, কিন্তু পিএমজেএৱাই কার্ড পোৱা নাই, তেওঁলোকে কেনেকৈ এই কাৰ্ড পাব পাৰিব?\nতেওঁলোকে তেওঁলোকৰ পিএমজেএৱাই( PMJAY) কার্ডৰ স্থিতি জানিবৰ বাবে শুল্কহীন নম্বৰ ১৮০০১০২৭৪৮০ লৈ কল কৰিব পাৰে অথবা প্ৰতিখন জিলাৰ কিয়স্কৰ সৈতে যোগাযোগ কৰিব পাৰে।\n২৪. এছইচিচি স্বত্বভোগীয়ে যিসকলে "এএএ" কার্ড পোৱা নাই, তেওঁলোকে কেনেদৰে "এএএ" কার্ড পাব পাৰে।\nতেওঁলোকে এই সম্পৰ্কে জিলাসমূহৰ কিয়স্কৰ সৈতে প্ৰত্যক্ষভাৱে যোগাযোগ কৰিব পাৰে অথবা এটা মোবাইল নথিভুক্ত কিয়স্ক পৰা পাব পাৰে।\nঠিকনা: কাৰ্য্যালয় নং:\nতৃতীয় মহলা, নয়নতৰা চুপাৰ মার্কেট কমপ্লেক্স,\nছয় মাইল, জি. এছ. ৰোড, গুৱাহাটী -২২


एक साल में बाइबल - ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন - मई 2\n১ সামুয়েল 6:1-21\n1. যিহোৱাৰ নিয়ম-চন্দুক পলেষ্টীয়াসকলৰ দেশত সাত মাহলৈকে আছিল।\n2. পলেষ্টীয়াসকলে পুৰোহিত আৰু মঙ্গল চোৱা সকলক মাতি আনি ক’লে, “আমি যিহোৱাৰ নিয়ম-চন্দুকৰ বিষয়ে কি কৰিম? কওকচোন, আমি ইয়াক নিজৰ দেশলৈ কেনেকৈ পঠাম?”\n3. তেওঁলোকে ক’লে, “তোমালোকে বিনা উপহাৰেৰে ইস্ৰায়েলৰ ঈশ্বৰৰ নিয়ম-চন্দুক নপঠাবা, কিন্তু যি কোনো উপায়ে দোষাৰ্থক উপহাৰ তেওঁৰ তালৈ পঠাই দিয়া, তেতিয়াহে তোমালোক সুস্থ হ’বা, আৰু তেওঁৰ হাত তোমালোকৰ পৰা কিয় দূৰ হোৱা নাই, তেতিয়াহে তোমালোকে বুজিবা।”\n4. তেওঁলোকে সুধিলে, “অামি তেওঁলৈ কি দোষাৰ্থক উপহাৰ পঠাম?” তেওঁলোকে উত্তৰ দি ক’লে, “তোমালোকে পাঁচটা সোণৰ বিহ ফোঁহোৰা আকৃতিৰে সজা আৰু সোণৰ পাঁচোটা নিগনি দি পঠোৱা; পাঁচ নম্বৰটো পলেষ্টীয়াসকলৰ পাঁচ জন অধিপতিক বুজায়৷ কাৰণ, তোমালোক আৰু তোমালোকৰ অধিপতিসকল সেই একেই মহামাৰীত আক্ৰান্ত।\n5. এই হেতুকে তোমালোকে তোমালোকৰ বিহ ফোঁহোৰাৰ আৰু দেশ বিনষ্ট কৰা নিগনি আকৃতিৰে মুৰ্ত্তি নিৰ্ম্মাণ কৰা, আৰু ইস্ৰায়েলৰ ঈশ্বৰক গৌৰৱান্বিত কৰা৷ তেওঁ তোমালোকৰ পৰা আৰু তোমালোকৰ দেৱতাবোৰৰ পৰা আৰু তোমালোকৰ দেশৰ পৰাও হয়তো নিজৰ ক্ৰোধ তেওঁ দূৰ কৰিব।\n6. মিচৰীয়া লোক আৰু ফৰৌণ ৰজাই যেনেকৈ তেওঁলোকৰ মন কঠিন কৰিছিল তেনেকৈ তোমালোকে কিয় মন কঠিন কৰিবা? তেওঁলোকৰ মাজত যেতিয়া তেওঁ অদ্ভুত কাৰ্য কৰিছিল, তেতিয়া জানো তেওঁলোকক এৰি দিয়া নাছিল? তাৰ পাছত তেওঁলোক গুছি গ’ল৷\n7. এই হেতুকে এতিয়া কাঠ লৈ এখন নতুন ৰথ সাজা আৰু কান্ধত যুৱলি নোলোৱা দুজনী খীৰঁতী গাই গৰু আনি ৰথত লগোৱা আৰু সিহঁতৰ পোৱালি সিহঁতৰ পৰা আঁতৰাই ঘৰলৈ লৈ যাবা।\n8. তাৰ পাছত যিহোৱাৰ নিয়ম-চন্দুক সেই ৰথৰ ওপৰত তুলি দিবা; আৰু যি সোণৰ বস্তুবোৰ দোষাৰ্থক উপহাৰৰ অৰ্থে প্ৰস্তুত কৰিছিলা, সেইবোৰ এটা বাকচত ভৰাই নিয়ম-চন্দুকৰ কাষত থৈ পঠিয়াই দিবা আৰু সেই নিয়ম-চন্দুকক নিজ বাটে যাব দিবা।\n9. তাৰ পাছত লক্ষ্য কৰিবা, সেই ৰথ যদি নিজে বৈৎচেমচ নগৰলৈ যায়, তেতিয়া যিহোৱাই যে এনে মহামাৰী ঘটালে সেই বিষয়ে বুজিবা; আৰু যদি নাযায়, তেন্তে আমাক প্ৰহাৰ কৰা জন তেওঁ নহয় বুলি আমি জানিম; কিন্তু ইয়াৰ পৰিৱৰ্ত্তে ঘটনাক্ৰমেহে আমালৈ এই সকলো ঘটিল।”\n10. তাৰ পাছত লোকসকলে তেওঁলোকক যি দৰে কৈছিল, সেইদৰেই কৰিলে; খীৰঁতী গাই গৰু আনি ৰথত লগালে, আৰু সিহঁতৰ পোৱালি দুটাক ঘৰত বান্ধি হ’ল।\n11. পাছত সিহঁতে যিহোৱাৰ নিয়ম-চন্দুক, সোণৰ নিগনি আৰু বিহ ফোঁহোৰাৰ আকৃতিৰে সজা বস্তুবোৰ বাকচত ভৰাই ৰথৰ ওপৰত তুলি দিলে।\n12. তাৰ পাছত সেই গৰু দুজনীয়ে বৈৎচেমচৰ দিশে হেম্বেলিয়াই হেম্বেলিয়াই গ’ল; সিহঁতে সোঁ-হাতে কি বাওঁ-হাতে নুঘূৰিলে; আৰু পলেষ্টীয়াসলকৰ অধিপতিসকলে বৈৎচেমচৰ সীমালৈকে সিহঁতৰ পাছে পাছে গ’ল।\n13. সেই সময়ত বৈৎচেমচ নিবাসীসকলে উপত্যকাত ঘেহুঁধান দাই থাকোঁতে, ওপৰলৈ মুৰ-দাঙি চাই নিয়ম-চন্দুকটো দেখি তেওঁলোকে আনন্দ কৰিলে।\n14. ৰথখন বৈৎচেমচ নিবাসী যিহোচূৱাৰ পথাৰ পালে আৰু যি ঠাইত ডাঙৰ শিল এটা আছিল, সেই ঠাইতে ৰ’লহি৷ তাৰ পাছত তেওঁলোকে ৰথৰ কাঠ ফালি, গৰু দুজনীক হোমৰ অৰ্থে যিহোৱাৰ উদ্দেশ্য উৎসৰ্গ কৰিলে।\n15. লেবীয়াসকলে যিহোৱাৰ নিয়ম-চন্দুক আৰু তাৰ লগত সোণৰ বস্তু থকা বাকচটো নমালে আৰু সেই ডাঙৰ শিলটোৰ ওপৰত ৰাখিলে। বৈৎচেমচৰ লোকসকলে সেইদিনাই যিহোৱাৰ উদ্দেশ্যে হোমবলি আৰু মঙ্গলাৰ্থক বলি উৎসৰ্গ কৰিলে।\n16. পলেষ্টীয়াসকলৰ পাঁচজন অধিপতিয়ে এই সকলো দেখিলে আৰু সেই দিনাই ইক্ৰোণলৈ উভটি গ’ল।\n17. যিহোৱাৰ উদ্দেশ্যে পলেষ্টীয়াসকলে দোষাৰ্থক উপহাৰ ৰূপে পঠোৱা বিহ ফোঁহোৰাৰ আকৃতিৰে সজা সোণৰ বস্তুবোৰ, অচ্‌দোদৰ অৰ্থে এটা, গাজাৰ অৰ্থে এটা, অস্কিলোনৰ অৰ্থে এটা, গাতৰ অৰ্থে এটা আৰু ইক্ৰোণৰ অৰ্থে এটা আছিল৷\n18. আৰু গড়েৰে আবৃত হোৱা নগৰ হওক বা গাওঁ হওক, পাঁচজন অধিপতিৰ অধীনত পলেষ্টীয়াসকলৰ যিমান নগৰ আছিল, সিমান সোণৰ নিগনি আছিল; এই কথা যিহোৱাৰ চন্দুক যিহৰ ওপৰত ৰখা হৈছিল, সেই মহা-শিল ইয়াৰ সাক্ষী হৈ ৰ’ল; বৈৎচেমচীয়া যিহোচূৱাৰ পথাৰত সেই শিল আজিলৈকে আছে।\n19. তেওঁ বৈৎচেমচৰ লোকসকলৰ মাজৰ কিছুমানক আঘাত কৰিলে; কাৰণ তেওঁলোকে যিহোৱাৰ নিয়ম-চন্দুকলৈ চাইছিল; সেয়ে তেওঁ সত্তৰ জন মানুহক বধ কৰিছিল৷ যিহোৱাই কৰা মহা-প্ৰহাৰ দেখি তেওঁলোকে বিলাপ কৰিলে।\n20. বৈৎচেমচৰ লোকসকলে ক’লে, “এই পবিত্ৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ সন্মুখত কোনে থিয় হ’ব পাৰিব? আৰু তেওঁ আমাৰ পৰা কাৰ ওচৰলৈ যাব?”\n21. তেওঁলোকে কিৰিয়ৎ-যিয়াৰীম-নিবাসী লোকসকললৈ দূত পঠাই ক’লে, “পলেষ্টীয়াসকলে যিহোৱাৰ নিয়ম-চন্দুক ওভোটাই আনিলে; তোমালোকে নামি আহি এই নিয়ম-চন্দুক তোমালোকৰ ওচৰলৈ লৈ যোৱা।\n১ সামুয়েল 7:1-17\n1. তাৰ পাছত কিৰিয়ৎ-যিয়াৰীমৰ লোকসলকে আহি যিহোৱাৰ নিয়ম-চন্দুক লৈ গ’ল আৰু পৰ্ব্বতত থকা অবীনাদবৰ ঘৰত ৰাখিলে। তাতে তেওঁলোকে যিহোৱাৰ সেই নিয়ম-চন্দুক ৰাখিবৰ বাবে তেওঁৰ পুতেক ইলিয়াজৰক পবিত্ৰ কৰিলে।\n2. যিহোৱাৰ নিয়ম-চন্দুক কিৰিয়ৎ-যিয়াৰীমত থাকোঁতে বহু সময় অৰ্থাৎ বিশবছৰ অতিবাহিত হ’ল, আৰু ইস্ৰায়েলৰ আটাই বংশই যিহোৱাক অনুসৰণ কৰি চলিবৰ ইচ্ছাৰে শোক কৰিলে।\n3. চমূৱেলে ইস্ৰায়েলৰ আটাই বংশক ক’লে, “তোমালোকে যদি তোমালোকৰ সকলো চিত্তেৰে যিহোৱালৈ উভটি আহা, আৰু তোমালোকৰ মাজৰ পৰা ভিন্ন দেশীয় দেৱতাবোৰ আৰু অষ্টাৰেৎ দেৱীবোৰ দূৰ কৰা আৰু যিহোৱালৈ নিজৰ মন পৰিবৰ্তন কৰি যদি কেৱল তেওঁৰেই সেৱা কৰা; তেনেহলে তেওঁ পলেষ্টীয়াসকলৰ হাতৰ পৰা তোমালোকক উদ্ধাৰ কৰিব।”\n4. তেতিয়া ইস্ৰায়েলৰ সন্তান সকলে বালদেৱতাবোৰ আৰু অষ্টাৰেৎ দেৱীবোৰো ত্যাগ কৰি কেৱল যিহোৱাৰ সেৱা কৰিবলৈ ধৰিলে।\n5. তাৰ পাছত চমূৱেলে ক’লে, “তোমালোকে গোটেই ইস্ৰায়েলক মিস্পাত গোটোৱা; সেই ঠাইত মই তোমালোকৰ অৰ্থে যিহোৱাৰ আগত প্ৰাৰ্থনা কৰিম।”\n6. তেতিয়া তেওঁলোকে মিস্পাত গোট খালে আৰু পানী তুলি যিহোৱাৰ আগত ঢালি দিলে। সেই দিনা লঘোন দি সেই ঠাইতে ক’লে, “আমি যিহোৱাৰ বিৰুদ্ধে পাপ কৰিলোঁ।” এইদৰে চমূৱেলে মিস্পাত ইস্ৰায়েলৰ সন্তান সকলৰ বিচাৰ কৰিলে।\n7. ফিলিষ্টীয়াসকলে ইস্ৰায়েলৰ সন্তান সকল মিস্পাত গোট খোৱাৰ খবৰ পালে, আৰু পলেষ্টীয়াসকলৰ অধিপতিসকলে ইস্ৰায়েলক আক্ৰমণ কৰিবলৈ আহিল; সেয়ে ইস্ৰায়েলৰ সন্তান সকলে এই কথা শুনি ফিলিষ্টীয়াসকলৰ কাৰণে ভয় কৰিলে।\n8. তেতিয়া ইস্ৰায়েলৰ সন্তান সকলে চমূৱেলক ক’লে, “আমাৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাই পলেষ্টীয়াসকলৰ হাতৰ পৰা যেন আমাক উদ্ধাৰ কৰে, এই কাৰণে আপুনি তেওঁৰ আগত আমাৰ অৰ্থে কাতৰোক্তি কৰিবলৈ নেৰিব।”\n9. তেতিয়া চমূৱেলে পিয়াহ খোৱা মেৰ পোৱালি এটি লৈ যিহোৱাৰ উদ্দেশ্যে হোমবলি উৎসৰ্গ কৰিলে আৰু চমূৱেলে ইস্ৰায়েলৰ অৰ্থে যিহোৱাৰ আগত কাতৰোক্তি কৰিলে। তেতিয়া যিহোৱাই তেওঁক উত্তৰ দিলে।\n10. চমূৱেলে হোমবলি উৎসৰ্গ কৰোঁতে, পলেষ্টীয়াসকলে ইস্ৰায়েলক আক্ৰমণ কৰিবলৈ ওচৰ চাপি আহিছিল; কিন্তু সেইদিনা যিহোৱাই ফিলিষ্টীয়া সকলৰ ওপৰত উচ্চ-ধ্ৱনিৰে মেঘ-গৰ্জ্জন কৰি ব্যাকুল কৰিলে; তাতে তেওঁলোক ইস্ৰায়েলৰ সন্মুখত পতিত হ’ল।\n11. তেতিয়া ইস্ৰায়েলৰ লোক সকলে মিস্পাৰ পৰা ওলাই আহিল আৰু পলেষ্টীয়াসকলক আঘাত কৰি তেওঁলোকৰ পাছে পাছে গৈ বৈৎ-কৰৰ নামনিলৈকে খেদি গ’ল৷\n12. তাৰ পাছত চমূৱেলে এটা শিল লৈ মিস্পা আৰু চেন ৰ মাজ ঠাইত স্থাপন কৰিলে; আৰু “এতিয়ালৈকে যিহোৱাই আমাক সহায় কৰিলে” এইবুলি তাৰ নাম এবেন-এজৰ ৰাখিলে।\n13. এইদৰে পলেষ্টীয়াসকল পৰাস্ত হ’ল আৰু ইস্ৰায়েলৰ অঞ্চললৈ তেওঁলোক পুনৰ নাহিল। চমূৱেলৰ জীৱনৰ শেষলৈকে যিহোৱাৰ হাত ফিলিষ্টীয়া সকলৰ অহিতে আছিল।\n14. ইক্ৰোণৰ পৰা গাতলৈকে যিবোৰ নগৰ পলেষ্টীয়াসকলে ইস্ৰায়েলৰ পৰা কাঢ়ি লৈছিল, সেইবোৰ নগৰ পুনৰায় ইস্ৰায়েলৰ অধীন হ’ল; আৰু ইস্ৰায়েলে ফিলিষ্টীয়া সকলৰ হাতৰ পৰা সেইবোৰ অঞ্চল উদ্ধাৰ কৰিলে। তাতে ইমোৰীয়া সকলৰ লগত ইস্ৰায়েলৰ শান্তি স্থাপন হ’ল।\n15. চমূৱেলে তেওঁৰ জীৱনৰ শেষলৈকে ইস্ৰায়েলৰ বিচাৰ কৰিলে।\n16. তেওঁ বছৰে বছৰে বৈৎএল, গিলগল আৰু মিস্পালৈ যায় আৰু সেইবোৰ ঠাইত ইস্ৰায়েলৰ বিচাৰ কৰে৷\n17. তাৰ পাছত তেওঁ ৰামালৈ ঘূৰি আহে, কাৰণ তাতেই তেওঁৰ ঘৰ আছিল; আৰু সেই ঠাইতো তেওঁ ইস্ৰায়েলৰ বিচাৰ কৰে। আৰু সেই ঠাইত তেওঁ যিহোৱাৰ উদ্দেশ্যে এটা যজ্ঞবেদী নিৰ্ম্মাণ কৰিলে।\n1. হে ঈশ্বৰ, মোৰ প্ৰাৰ্থনা শুনা, মোৰ নিবেদনৰ সময়ত নিজকে লুকুৱাই নাৰাখিবা।\n2. মোলৈ মনোযোগ কৰা, মোক উত্তৰ দিয়া;\n3. শত্ৰুৰ কথাৰ কাৰণে, দুষ্টৰ অত্যাচাৰৰ বাবে, তেওঁলোকে মোলৈ আকস্মিক দুর্দশা মাতি আনিছে, তেওঁলোকে ক্ৰোধেৰে মোক নির্যাতন চলাইছে।\n4. মোৰ হৃদয়ত অত্যন্ত যন্ত্ৰণা পাইছে, মৃত্যুৰ আশঙ্কাই মোক বেৰি ধৰিছে।\n5. ভয় আৰু কঁপনিয়ে মোক আক্ৰমণ কৰিছে; আতঙ্কিত হৈ ভয়াভিভূত হৈছোঁ।\n6. মই কলোঁ, কপৌৰ দৰে মোৰ ডেউকা থকা হলে! তেতিয়া মই উড়ি গৈ বিশ্ৰাম ললোহেঁতেন,\n7. চোৱা, সেয়ে হোৱা হলে, মই দূৰলৈ উৰি গলোহেঁতেন; গৈ অৰণ্যত বাস কৰিলোহেঁতেন। [চেলা]\n8. প্ৰচণ্ড বতাহ আৰু ধুমুহাৰ পৰা, শীঘ্ৰে মই আশ্ৰয় স্থানলৈ গলোহেঁতেন।\n14. সুবিবেচকৰ হৃদয়ে জ্ঞান বিচাৰ কৰে; কিন্তু অজ্ঞানী লোকৰ মুখে অজ্ঞানতা গ্রহণ কৰে।\n20. যেতিয়া যিৰূচালেম সৈন্য সকলৰ দ্বাৰাই বেৰি ধৰা দেখিবা, তেতিয়া তাৰ ধ্বংস ওচৰ চাপিল বুলি জানিবা।\n21. তেতিয়া যিহুদীয়াত থকা লোক সকল পৰ্বতলৈ পলাই যাওঁক; আৰু নগৰ খনত থকা লোক সকল ওলাই যাওঁক; আৰু গাৱেঁ ভূৱেঁ থকা মানুহ নগৰৰ ভিতৰলৈ নোসোমাওক।\n22. এই দিনবোৰ হ’ল প্রতিশোধৰ দিন; শাস্ত্রৰ বাণী অনুসাৰে সিদ্ধ হবলৈ এইদৰে হ’ব।\n23. সেই সময়ত গৰ্ভৱতী আৰু পিয়াহ দিয়া তিৰোতা সকলৰ সন্তাপ হ’ব! কিয়নো দেশ খনত অতিশয় দুখ আৰু এই লোক সকলৰ ওপৰত ক্ৰোধ হ’ব।\n24. তেওঁলোক তৰোৱালৰ আঘাতত পৰিব আৰু সকলো দেশলৈ বন্দী কৰি নিয়া হ’ব; আৰু অনা-ইহুদী মানুহৰ কাল সম্পূৰ্ণ নোহোৱালৈকে যিৰূচালেম অনা-ইহুদী মানুহৰ ভৰিৰে গচকা হ’ব।\n25. তেতিয়া সূৰ্য, চন্দ্ৰ আৰু তৰাবোৰত নানা চিন ওলাব৷ পৃথিৱীতো, সাগৰ আৰু ঢৌৰ তৰ্জ্জন-গৰ্জ্জনৰ কাৰণে ব্যাকুল হোৱা জাতিবোৰৰ ক্লেশ হ’ব৷\n26. পৃথিৱীত যি যি ঘটিব, তাৰ চিন্তাত আৰু ভয়ত মানুহবোৰ বিমূৰ্চ্ছিত হ’ব; কিয়নো আকাশৰ পৰাক্ৰমবোৰ লৰোৱা হ’ব।\n27. তেতিয়া পৰাক্ৰম আৰু মহা প্ৰতাপেৰে মানুহৰ পুত্ৰক মেঘত অহা দেখিব।\n28. কিন্তু এইবোৰ ঘটনা ঘটিবলৈ আৰম্ভ হ’লে, মূৰ দাঙি ওপৰলৈ চোৱা, কিয়নো তোমালোকৰ পৰিত্ৰাণ ওচৰ চাপিছে।”\n29. পাছত যীচুৱে তেওঁলোকক এটা দৃষ্টান্ত দি ক’লে, “ডিমৰু আদি সকলো গছ চোৱা;\n30. সেইবোৰ কুঁহিপাত মেলা দেখিলে, তেতিয়া জহকাল ওচৰ হৈছে বুলি তোমালোকে নিজে জানা।\n31. সেইদৰে, যেতিয়া তোমালোকে এইবোৰ ঘটা দেখিবা, তেতিয়া ঈশ্বৰৰ ৰাজ্য ওচৰ হৈ আহিছে বুলি জানিবা।\n32. মই তোমালোকক স্বৰূপকৈ কওঁ, এই কালৰ লোক সকল লুপ্ত হোৱাৰ আগেয়ে সকলো ঘটিব।\n33. স্বৰ্গ আৰু পৃথিৱী লুপ্ত হ’ব; কিন্তু মোৰ বাক্য লুপ্ত নহ’ব।\n34. কিন্তু এই জীৱনৰ চিন্তা, মত্ততা আৰু অপৰিমিত ভোজনৰ দ্বাৰাই তোমালোকৰ হৃদয় যেন ভাৰাগ্ৰস্ত নহয় আৰু ফান্দৰ নিচিনা সেইদিন যেন তোমালোকলৈ অকস্মাতে নাহে, এই কাৰণে তোমালোকে নিজে সাৱধানে থাকিবা।\n35. কিয়নো সেইদিন পৃথিৱীত বসতি কৰা সকলো লোকৰ ওপৰলৈ আহিব।\n36. কিন্তু এই সকলো ঘটিব লগা ঘটনাৰ পৰা তোমালোক সাৰিবৰ বাবে আৰু মানুহৰ পুত্ৰৰ আগত থিয় হবলৈ যেন সমৰ্থ হোৱা, এই কাৰণে সকলো সময়তে পৰ দি প্ৰাৰ্থনা কৰি থাকিবা৷”\n37. সেই সময়ত তেওঁ দিনত মন্দিৰত গৈ উপদেশ দি আছিল; আৰু ৰাতি বাহিৰলৈ গৈ, জৈতুন নামেৰে পৰ্বতত কটাইছিল।\n38. সকলো মানুহে মন্দিৰত তেওঁৰ কথা শুনিবৰ বাবে ৰাতিপুৱা সোনকালে তেওঁৰ ওচৰলৈ আহিছিল।


'পেট্ৰ'ল-ডিজেলৰ মূল্য হ্ৰাস কৰক'-গুৱাহাটী মহানগৰৰ ৰাজপথত ঘোঁৰাত উঠি প্ৰতিবাদ আৰ পি শৰ্মাৰ price-rise-protest-congress-leader-rp-sarma-rides-horse-from-digholipukhuri-to-high-court-rvbalen-hb– News18 assam\n'পেট্ৰ'ল-ডিজেলৰ মূল্য হ্ৰাস কৰক'-গুৱাহাটী মহানগৰৰ ৰাজপথত ঘোঁৰাত উঠি প্ৰতিবাদ আৰ পি শৰ্মাৰ\nদীঘলীপুখুৰীৰ পৰা গুৱাহাটী উচ্চ ন্যায়লয়লৈকে ঘোঁৰা চলালে আৰ পি শৰ্মাই।\nLast Updated : April 08, 2022, 14:47 IST\nসমগ্ৰ দেশৰ লগতে অসমতো অত্যাৱশ্যকীয় সামগ্ৰীৰ অত্যাধিক মূল্যবৃদ্ধিৰ বিৰুদ্ধে অব্যাহত আছে প্ৰতিবাদ ৷ কি বিৰোধী, কি অৰাজনৈতিক দল-সংগঠন সকলোৰে মূল্যবৃদ্ধিৰ বিৰুদ্ধে ক্ষোভ, বিক্ষোভ কাৰ্য্যসূচী ৷\nপিছে, খাদ্য সামগ্ৰীৰ অত্যাধিক মূল্যবৃদ্ধিৰ বিৰুদ্ধে অন্য ৰাজনৈতিক দল সংগঠনে সাব্যস্ত কৰা প্ৰতিবাদৰ বিপৰীতে পৃথক তথা অভিনৱ প্ৰতিবাদ প্ৰাক্তন সংসদ ৰাম প্ৰসাদ শৰ্মাৰ ৷ শুকুৰবাৰে মহানগৰীৰ ৰাজপথত ঘোঁৰা চলাই প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰে সাংসদগৰাকীয়ে ৷\nপেট্ৰ'ল-ডিজেলৰ অত্যাধিক মূল্যৰ পৰা হাত সাৰিবলৈ জনতাক ঘোঁৰা চলোৱাৰ আহ্বান আৰ পি শৰ্মাৰ। দীঘলীপুখুৰীৰ পৰা গুৱাহাটী উচ্চ ন্যায়লয়লৈ ঘোঁৰাৰ উঠি সাব্যস্ত কৰিলে এই প্ৰতিবাদ ৷ সাংসদগৰাকীৰ অভিযোগ বৰ্ধিত পেট্ৰ'ল-ডিজেলৰ মূল্যই় কোঙা কৰিছে জনতাক৷ সেয়ে গাড়ী মটৰ চলাবলৈ অসহায় দেশবাসী ৷ তেনে দেশবাসীক মূল্যবৃদ্ধিৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পোৱাৰ লক্ষ্যৰে সাংসদগৰাকীৰ এই ক্ষোভ আৰু প্ৰতিবাদ ৷\nউল্লেখ্য যে, আৰ পি শৰ্মাৰ এই ক্ষোভৰ সৈতে শাসনত থাকিও সুৰত সুৰ দিছে বিধায়ক সুশান্ত বৰগোঁহাইয়ে ৷ অধিক মূল্যবৃদ্ধিত আমিও ভুক্তভোগী ৷ চৰকাৰক ব্যৱস্থা লোৱাোৰ আহ্বান বিজেপিৰ বিধায়কগৰাকীয়ে ৷ পিছে, ভুক্তভোগী জনতাৰ এই ক্ষোভৰ বিপৰীতে মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ মন্তব্য- 'সময়লৈ অপেক্ষা কৰক ৷ সময়ত হ্ৰাস পাব মূল্য ৷' কিন্তু জনতালৈ কেতিয়া আহিব এই সময়? সেয়াহে লক্ষণীয় !\nFirst published: April 08, 2022, 14:47 IST\nBJPcongressPrice RiseRP Sarma


Home MONOR-KATHA অজয় লাল দত্ত প্ৰৱন্ধ মনৰ কথা মুকলি চিন্তা মনৰ কথা\nxukhdukh.com December 31, 2014 MONOR-KATHA, অজয় লাল দত্ত, প্ৰৱন্ধ, মনৰ কথা, মুকলি চিন্তা,\nনতুন বছৰত বিচৰা দহটা পৰিবৰ্তন\nনৱবৰ্ষই আনি দিয়া নতুন দিনবোৰত আমি কি কি কৰিব বিচাৰো তাৰ তালিকা প্ৰায়বোৰ মানুহেই বনায়। তাৰ বহুত কিছু পূৰণ হয়, বহুত কিছু পূৰণ নোহোৱাকৈ থাকি যায়। কিছুমান অপূৰণ আশা, কাম নতুন বছৰলৈ হেঁচুকি দিয়া হেন হয়। তাৰে কিছুমান বছৰ বছৰ ধৰি এইদৰে নোহোৱাকৈ, নকৰাকৈ থাকি যায়। যিবোৰ কাম হয়তো তাৎক্ষণিক ভাৱে জৰুৰী নহয়, কিন্তু দীৰ্ঘ সময়ৰেখাত আমাৰ বাবে খুবেই জৰুৰী। আন্তৰিকতাৰে চিন্তা কৰি অনাগত বিৰ্ষত চৌপাশৰ সমাজখনত বিচৰা দহটা পৰিবৰ্তনক ইয়াত লিপিবদ্ধ কৰিব খুজিছো।\n১. মৌলিক সা-সুবিধাঃ কিমান দিন আৰু ভাৰতীয় মানুহে "ৰুটি-কাপড়া-মকান-বিজুলী" নামৰ অত্যাৱশ্যকীয় বস্তু কেইটাৰ বাবেই হাহাঁকাৰ কৰি থাকিব? স্বাধীনতাৰ ছটা দশকৰ পাছতো সলনি নোহোৱা এই ৰাজনৈতিক শ্লোগানৰ পৰিবৰ্তন বিচাৰো। মৌলিক সা-সুবিধাখিনিৰ বাবে চৰকাৰে সু-স্পষ্ট নীতি গ্ৰহণ কৰি কাৰ্যত পৰিণত কৰাটো বিচাৰো। মধ্যবিত্তৰ বাবে সুলভ হাউচিং, সুলভ চিকিৎসা, অৰ্থনৈতিক ভাৱে অতি দুৰ্বল সকলৰ বাবে ৰাজ-সাহাৰ্য-প্ৰাপ্ত এখন নিৰাপদ ঘৰ উপলদ্ধ হওক। ঘৰ এখনক সমাজ গঢ়াৰ কাৰখানা বা কুটিৰ শিল্পৰ থলী বুলি গণ্য কৰক। মানৱ সম্পদ গঢ়াৰ প্ৰথমখন জুহাল ঠিককৈ নতুন পুৰুষক দিব পাৰিলে নিশ্চয়কৈ কমাৰশালৰ নিপুনতা বিকাশৰ সঠিক পৰিবেশ পালে নিজে নিজেই আহৰণ কৰি লব পাৰিব।\n২. ন্যায়ঃ ভাৰতীয় ন্যায় ব্যৱস্থাই মানুহক ইমানেই চেপা দিছে যে যদি ৰে'লৱেৰ নিচিনাকৈ কোনোৱে তৎকাল সেৱাৰে কেচ চিঙাৰ সুবিধা দিয়ে, তেন্তে সেই সেৱাই আজিৰ তাৰিখত আটাইতকৈ বেছি জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিব সেয়া নিশ্চিত। দ্ৰুত আৰু সময়-নিৰ্ধাৰিত ন্যায় ব্যৱস্থা এটাৰ সপোন বাস্তৱত ৰূপায়িত হোৱাটো বিচাৰিছো। বিগত দশককেইটাত বৃদ্ধি হোৱা আইনৰ শিক্ষাৰ শিক্ষিত বহু হাজাৰ নৱ-প্ৰজন্মক প্ৰণালীবদ্ধ ভাৱে কামত লগাই ভাৰতত ন্যায়দান সুলভ কৰাটো বিচাৰিছো। পুলিচৰ ওচৰলৈ ন্যায় বিচাৰি যাব পৰাৰ পৰিবেশ গঢ়িব লাগিব। অন্ততঃ কেচ ৰুজু কৰিবলৈ যোৱাৰ সময়ত, ক্ল'জ চাৰ্কিট কেমেৰা বা ভাল কেমেৰাৰে কেচ ৰুজু কৰাৰ ব্যৱস্থাৰ প্ৰয়োজন। কাৰণ, প্ৰথম গোচৰ ৰুজুৰ সময়কন, জবানবন্দী আৰু প্ৰথম তথ্য প্ৰতিবেদন ন্যায়-প্ৰক্ৰিয়াৰ বাবে অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ। এনে নিকা গোচৰ ৰুজু প্ৰক্ৰিয়া হ'লে ধৰ্ষণৰ গোচৰ ৰুজু কৰিবলৈকো দুই লাখ টকা পীড়িতৰ পৰা দাবী কৰাৰ দৰে নিৰ্লজ ঘটনা ভৱিষ্যতে নিশ্চয়কৈ দেখা নাপাম( অসমৰে ঘটনা বিগত সপ্তাহৰ)। ন্যায় ব্যৱস্থাৰ আধুনিকীকৰণৰ প্ৰথম পদক্ষেপ হিচাবে কেমেৰাৰ সমুখত জবানবন্দী লৈ পুলিচে কেচ ৰুজু কৰাৰ ব্যৱস্থা অতি শীঘ্ৰে আৰম্ভ হোৱাটো এই বৰ্ষত বিচৰা অন্যতম ব্যৱস্থা পৰিবৰ্তন।\n৩. নিকা প্ৰশাসনঃ সৰু সৰু দুৰ্নীতি ৰোধৰ বাবে আৰু অফিচৰ নিৰাপত্তাৰ বাবে সকলো চৰকাৰী অফিচতে চিচি টিভি কেমেৰা লগোৱা হওক। এই কেমেৰাত সকলো দৃশ্যাৱলী ভিজিলেন্স অফিচাৰজনৰ ৰুমত প্ৰত্যক্ষ কৰোৱাৰ ব্যৱস্থা হওক। কোনে কাম কৰিছে, কোনে কেৱল দৰদাম সকলো পৰিস্কাৰ হব। কেৱল নিৰাপত্তা দিয়াৰ নামত চিচি টিভি কেমেৰা লগোৱাতকৈ ৰাইজৰ ধনেৰে নিৰাপদ চাকৰি কৰি থকা সকলে ৰাইজকে ডকাইতি কৰিব খোজাৰ পৰাও ৰাইজক ইয়াৰে সুৰক্ষা দিয়াৰ ব্যৱস্থা হব লাগে। নিৰ্দিষ্ট দিনৰ ভিতৰত যাতে ৰাইজৰ কাম হয়, তাৰ বাবে চৰকাৰী বিভাগৰ মুৰব্বীক জবাবদিহি কৰাৰ ব্যৱস্থাও কাৰ্যকৰী হওক। "ফাইন ইন-ফাইল আউট"ক পৰ্যবেক্ষণ কৰিব পৰাকৈ শিক্ষা বিভাগৰ প্ৰশাসনিক ব্যৱস্থাৰ কম্পিউটাৰাইজেচনৰ ঘোষণাটো প্ৰথম পদক্ষেপ ৰূপে অসমত এইবছৰেই বাস্তৱায়িত হওক। শিক্ষা বিভাগক নিকা কৰাৰ পৰাই শিক্ষা লৈ বাকীবোৰ বিভাগলৈ হাত মেলাটো ভাল!\n৪. শিক্ষা খণ্ডঃ শিক্ষাৰ উন্নত আন্তঃগাঁথনিৰ লগতে সকলো চৰকাৰী-বেচৰকাৰী শিক্ষককে ৰিফ্ৰেচাৰ কৰ্চ, সময়ৰ সতে খাপ খোৱাকৈ গঢ়ি তুলিব লাগিব। তাৰ বাবে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে মদন মোহন মালব্যৰ নামত এখন আঁচনিৰ শুভাৰম্ভ কৰিছে। সকলো স্তৰৰ শিক্ষকৰ মান উন্নীতকৰণ আৰু সু-শিক্ষা প্ৰদান নিশ্চিতকৰণটো এতিয়া প্ৰাথমিক কথা। পৰিস্কাৰ পৰিচ্ছন্নতা, যুক্তিৰ বিকাশ আদিৰ অভ্যাসো স্কুল পৰ্যায়তে নিশ্চিত কৰিব লাগে। মইনা পাৰিজাতৰ দৰে সংগঠনৰ কাৰ্যসূচীবোৰ সাৰ্বজনীন ৰূপত ব্যৱহাৰ হওক, শিশু সকলৰ সৰ্বাংগীন উন্নতি তথা প্ৰতিযোগিতামূলক পৰিবেশৰ আভাস আৰু অভ্যাস হওক। বহুমুখী প্ৰতিভা বিকাশৰ প্ৰতিযোগিতা সঘনে চৰকাৰে পাতক, তাৰ ভিত্তিত বিভিন্ন বেলেগ বেলেগ কেৰিয়াৰ গঢ়াৰ বাবে প্ৰতিভাবান সকলক চিনাকি কৰি সেইমতে স্কলাৰশ্বিপসহ কেৰিয়াৰ গাইডেন্স দি অপৰম্পৰাগত ক্ষেত্ৰ সমূহ পৰিচয় কৰাই দিয়া হওক। উচ্চ শিক্ষাৰ মান নিশ্চিতকৰণৰ বাবে "মানক সংস্থা" সমূহৰ চাৰ্টিফিকেন স্বচ্ছ ও কঠোৰ হোৱাটো আশা কৰো। ডাইনী, অন্ধবিশ্বাস, জাতিবাদ, জাতি বা ধৰ্মীয় মৌলবাদ আদিৰ পৰা মুক্ত কৰিব পৰাকৈ দেশৰ জনগণক সচেতন কৰিব লাগিব। উন্নত কৃষি, ব্যৱস্থাপনা, ভাৰতীয় সংস্কৃতিৰ ভেটিত গঢ়িব পৰা আধুনিক জীৱন আদিৰ বাবে আমাৰ প্ৰবীণ সকলকো শিক্ষিত কৰি তোলাৰ আৰম্ভণি হওক।\n৫. উদ্ভাৱনৰ ক্ষেত্ৰখনতঃ সৰু সৰু মানুহৰ উদ্ভাৱনী শক্তি সমূহক মানৱ কল্যাণৰ বাবে সহজ সঁজুলি নিৰ্মাণৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰাৰ পৰিবেশ গঢ়িব লাগিব। এই ক্ষেত্ৰত অসমৰ উদ্ধৱ ভৰালীৰ দৰে ব্যক্তিয়ে উলিওৱা বাটেৰে নতুন নতুন সৃষ্টিৰ বাবে কিশোৰ মনবোৰ উজ্জ্বীৱিত কৰা হওক। কম খৰছত ব্যতিক্ৰমী উদ্যোগ, সৃষ্টিৰ আহিলা নিৰ্মাণ কৰা সকলৰ বাবে "অৰ্থনৈতিক সাহাৰ্য বা মূলধন যোগান" সহজসাধ্য হওক। এতিয়াও দেশত বহুত চীড কেপিটেল বা ভেন্সাৰ কেপিটেলৰ সংস্থা আছে। কিন্তু সেইবিষয়ে সাধাৰণ মানুহে এতিয়া জানিব পৰা নাই। লাভজনক উদ্যোগ গঢ়াৰ বাবে সাধাৰণ মানুহক গাইড কৰি লৈ যোৱা বা আঙুলিত ধৰি শিকোৱা সংস্থা বা উদ্যমৰ প্ৰয়োজন হৈছে।\n৬. সংবাদ মাধ্যমঃ সমাজৰ ভাল খবৰবোৰ দৈনিক প্ৰচাৰ কৰক। ভাল খবৰৰ মৌ-মাখি হবলৈ প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে কৰা আহ্বানটো এইবৰ্ষত ফলপ্ৰসূ হওক। বিশেষককৈ ৰাজ্য বা দেশলৈ ভাল খবৰ কঢ়িয়াই অনা খেলুৱৈ, বিজ্ঞানী, উদ্যোগী সকলৰ জীৱন সংগ্ৰামৰ কাহিনীবোৰ প্ৰচাৰ কৰাত গুৰুত্ব দিয়ক। সৰু মানুহে সাধনাৰে কেনেকৈ সফলতাৰ শিখৰ চুইছে সেই বিষয়ে প্ৰতিবেদনে দৈনিক পৃষ্ঠা শুৱনি কৰক, কেৱল এতিয়া দেখাৰ দৰে বিজুলীৰ দৰে যাতে নহয়। কাৰণ মানুহৰ দৈনিক সাধনা আৰু নিৰন্তৰ প্ৰয়াস এখন উন্নতৰ পৃথিৱীৰ বাবে চলিয়েই আছে। প্ৰয়োজন মাথো ইতিবাচক দৃষ্টিৰে সেইবোৰ বিচাৰি চোৱাৰ। সকলো ৰাজনৈতিক দল, স্বেচ্ছাসেৱী সংস্থা বা সামাজিক সংগঠনৰ ইতিবাচক কামক সঠিক ৰূপত সম-গুৰুত্ব দি তুলি ধৰা আৰু ভুল দেখিলে সমালোচনা কৰাৰ নৈতিক দ্বায়িত্ব পালন কৰাৰ দায়বদ্ধতা সংবাদ মাধ্যমে অহা সময়ত পালন কৰিব লাগে বুলি ভাবো। সাময়িক ধুমুহাৰ শিৰোনামাৰ মাজত যাতে দেশ গঢ়ি থৈ যোৱা মনিষী সকলৰ শ্ৰদ্ধাঞ্জলি অনুষ্ঠান প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ আহৰি নোপোৱা হোৱা সাম্প্ৰতিক ভাৱে দৃষ্টিকটু হোৱা টিভি চেনেলৰ ধাৰাটো সলনি হোৱাটো খুৱেই বিচাৰিছো।\n৭. ক্ৰীড়াংগনঃ ওচৰত থকা এখন খেলপথাৰেই তেওঁক হাত-বাউলি দি মাতিছিল আৰু পাঁচ বছৰতে বল খেলিবলৈ যোৱা ল'ৰাটি এতিয়া আইএছএলত এলেন দেউৰীৰ নামেৰে পৰিচিত। এটা তৰ্জাবেৰৰ ঘৰৰ পৰা এখন খেলপথাৰত বল খেলাৰ অভিযান আৰম্ভ কৰি সফলতা পোৱা এলেনৰ দৰেই হাজাৰজন অসমীয়া বা ভাৰতীয় কিশোৰৰ বাবে একোখনকৈ খেলপথাৰ যাতে উন্নত আন্তঃগাঁথনিৰে সকলো গাঁৱতে বা চুবুৰীতে দিব পৰা যায় বা ৰক্ষা কৰিব পৰা যায়, তাৰ বাবে প্ৰচেষ্টা হাতত লোৱাটো বিচাৰো। ক্ৰমাত খেলিবলৈ ঠাই নোহোৱা হৈ অহাটো শুভ লক্ষণ মুঠেই নহয়। টিভি, গেম, ইণ্টাৰনেটৰ পৃথিৱীৰ পৰা সেউজীয়া ঘাঁহনিলৈ পুনৰ নতুন প্ৰজন্মক উলিয়াই নিয়াৰ ব্যৱস্থা নহলে শাৰিৰীক আৰু মানসিক ভাৱে যে উঠি অহা প্ৰজন্মৰ একাংশ পংগু হব সেয়া নিশ্চিত। সকলো জিলাতে ক্ৰীড়া বিদ্যালয় স্থাপনৰ কৰিব বুলি কেন্দ্ৰীয় ক্ৰীড়া মন্ত্ৰীয়ে কৰা ঘোষণাটো অতি সোনকালেই ৰূপায়িত হওক। উত্তৰ-পূৱৰ মণিপুৰত হব লগা ক্ৰীড়া বিশ্ববিদ্যালয়লৈ আমাৰবোৰ ঠাইৰ পৰাও যাতে ক্ৰীড়া প্ৰতিভা বিকশিত হৈ যাব পাৰে তাৰ ব্যৱস্থা হওক। দেশৰ ক্ৰীড়া প্ৰশাসনটো লবীৰ হাতৰ পৰা মুক্ত হওক, প্ৰাক্তন বিশিষ্ট ক্ৰীড়াবিদ সকলৰ হাতত খেলৰ প্ৰশাসনিক চাকৰি বা সংস্থা সমূহৰ দ্বায়িত্ব অৰ্পণ কৰা হওক।\n৮. স্বাস্থ্যঃ প্ৰতিখন জিলাতে শেহতীয়া প্ৰযুক্তিৰ একোটা ষ্টেট-অৱ-আৰ্ট ডায়গ্নষ্টিক চেণ্টাৰ প্ৰতিষ্ঠা হওক। ডায়গ্ন'ছিছ সঠিক আৰু উন্নত আহিলাৰে সুলভ হ'লেহে উন্নত চিকিৎসা কম টকাত সম্ভৱপৰ হব। তাত বিশেষজ্ঞ চিকিৎসক সকলক ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ উন্নত দৰমহাৰে নিযুক্তি দিয়াৰ ব্যৱস্থা হওক। প্ৰতি জিলাতে ৰোগীৰ আয়ৰ ভিত্তিত মাচুল নিৰ্ধাৰণ হোৱা মুম্বাই টাটা মেম'ৰিয়েল হস্পিতেলৰ দৰে উন্নত আৰ্হিৰ আৰু ৰেফাৰেল হস্পিতেলৰ ব্যৱস্থা হওক। বিশেষজ্ঞ ডাক্তৰকো মেডিকেল-১ গ্ৰেডৰ পোষ্টতে নিযুক্তি দি গাঁৱতে ৰখাৰ ব্যৱস্থাৰ পৰিবৰ্তে স্বাস্থ্য সেৱাখণ্ডক এক পেশাগত ব্যৱস্থাপনাৰে আমূল সংস্কাৰ সাধনৰ বাবে চেষ্টা কৰক। বৰ্ধিত চিকিৎসা ব্যয়, ক্ষেত্ৰখনত বাঢ়ি অহা দালালি, ঠগ প্ৰৱঞ্চনাই এই "সেৱা"ক অতি লাভজনক ব্যৱসায়লৈ পৰিণত কৰাৰ বাটটো অনাগত বৰ্ষতে বন্ধ হোৱাটো খুবেই বিচাৰিছো।\n৯. খাদ্যঃ অত্যাৱশ্যকীয় খাদ্য উৎপাদন কৰা কৃষক সকলৰ বাবে চৰকাৰে দেশজুৰি ফুড-চাপ্লাই মেনেজমেণ্টৰ সঠিক ব্যৱস্থা কৰক। ৰিজাৰ্ভ বেংকৰ গভৰ্ণৰ ৰঘুৰাম ৰাজনে দেশত খাদ্যবস্তুৰ অভাৱ নাই, অভাৱ সঠিক ব্যৱস্থাপনাৰহে বুলি অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ মন্তব্য কৰিছে। সেয়ে দিশটোলৈ চকু দি সঠিক ব্যৱস্থাপনাৰে বজাৰ নিয়ন্ত্ৰণ কৰি কৃষকে উচিত দাম পোৱাৰ লগতে সমগ্ৰ চাপ্লাই চেইনৰ বাবেও নিৰ্ধাৰিত লভ্যাংশৰ ব্যৱস্থা কৰি সাধাৰণ জনতাকো উচিত দামত অত্যাৱশ্যকীয় খাদ্য বস্তুৰ সঠিক যোগান ধৰাৰ দায়বদ্ধতা খাদ্য বিভাগে গ্ৰহণ কৰক। খাদ্য পৰিদৰ্শক সকলক বাঢ়ি অহা ভেজাল খাদ্য, অনুপযোগী খাদ্যৰ প্ৰচলন ৰোধৰ বাবে অধিক জবাবদিহি কৰাৰ আৰম্ভণি হওক।\n১০. চৰকাৰী ধন আৰু ৰাজহঃ টেক্স কমিছনাৰ সকলে টেক্সত নধৰিবলৈ কমিছন লোৱাৰ বহুকথিত পৰম্পৰাৰ অন্ত পৰাটো খুবেই বিচাৰিছো। চৰকাৰে সৰল কৰি অনা টেক্সেচন পদ্ধতিৰ কাৰ্যকৰী ব্যৱহাৰে প্ৰত্যক্ষ আৰু পৰোক্ষ কৰ সংগ্ৰহ কৰি ৰাজকোষলৈ ব্যাপকভাৱে ধন আহিলেহে চৰকাৰে ইয়াৰ সঠিক ব্যৱহাৰ কৰি দেশৰ বিকাশমূলক কামক "বিদেশী পুঁজি"ৰ সহায় নোহোৱাকৈ আত্ম-নিৰ্ভৰশীল ৰূপত কৰিব পাৰিব। দেশৰ যিকোনো বিকাশমূলক কামত ব্যয় হোৱা ধনৰ হিচাব আৰু কাৰিকৰী মানৰ ওপৰত তথ্য জনাৰ অধিকাৰ আদিৰ জৰিয়তে "সচেতন কাৰিকৰী তথা অৰ্থনৈতিক বিশেষজ্ঞ"ৰে গঠিত সামাজিক সংগঠনসমূহে তীক্ষ্ণ নজৰ ৰাখিব লাগিব। প্ৰতিখন গাঁৱত যাতে দুখীয়াজনেহে চৰকাৰী সাহাৰ্য লাভ কৰে, হিতাধিকাৰীৰ নিৰ্বাচন কেৱল জাত-পাত-ধৰ্ম-দলৰ ভিত্তিত নহয়, তাৰ বাবে গাঁও সভা, মোহোল্লা সভা, সৰ্বদলীয় কমিটি আদিৰ ব্যৱস্থাৰে ৰাজকোষ ধনৰ সঠিক ব্যৱহাৰ হোৱাটো নিশ্চিত কৰিব লাগে।\nবছৰৰ পাছত বছৰ বাগৰি যোৱাৰ পাছতো এই দীৰ্ঘদিনৰ বাবে অতিশয় প্ৰয়োজনীয় আৰু ৰূপান্তৰৰ আহিলা স্বৰূপ পদক্ষেপবোৰ হৈ উঠা নাই। অনাগত দিনত এই পৰিবৰ্তনখিনি আহিলে সকলো জাতি-ধৰ্ম-বৰ্ণ-জাতি-জনগোষ্ঠী-দলৰে লোকসকল উপকৃত হব। দেশক দ্ৰুত ৰূপত অধিক উন্নত আৰু আধুনিক কৰি গঢ়ি তোলাৰ বাটত এই পদক্ষেপ সমূহকে অনাগত বৰ্ষত গ্ৰহণ কৰাটো অতিশয় দৰকাৰী বুলি অনুভৱ কৰিছো। এনে ইতিবাচক পৰিবৰ্তন কৰা যি কোনো দলকেই কৰ্মৰ ভিত্তিত ৰাইজে সু-শাসন চলাই যাবলৈ নিশ্চয়কৈ দিব। শান্তি-প্ৰগতি আৰু উন্নতিৰ বাটত এখোজ আগুৱাই যোৱাত আমিও নাগৰিক হিচাবে আমাৰ সচেতন ভূমিকা অনাগত বৰ্ষত অধিকভাৱে নিশ্চয়কৈ পালন কৰিব লাগিব। তাৰবাবে আমিও প্ৰতিশ্ৰুতিবদ্ধ হও আহক।\nTags # MONOR-KATHA # অজয় লাল দত্ত # প্ৰৱন্ধ # মনৰ কথা # মুকলি চিন্তা\nGem Stone Galaxy March 27, 2018 at 8:28 PM\nNice Artilce and check check our website.


Last updated Oct 30, 2020 10,004\nদ্য ষ্টেটমেন্ট : ভাৰতে চৌদি আৰৱৰ দ্বাৰা যোৱা সপ্তাহত জাৰি কৰা এক বেংক নোটত ভাৰতৰ সীমাৰ ভুল প্ৰতিফলন কৰা বাবে চৌদি আৰৱক সমালোচনা কৰে আৰু এই চিত্ৰ শুদ্ধ কৰাৰ বাবে তাৎক্ষণিক পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিবলৈ কয় ৷ বৃহস্পতি বাৰে দেশৰ বিদেশ মন্ত্ৰালয়ে এই কথা সদৰী কৰে ৷\nSaudi Arabia releases new currency note to celebrate G20 Presidency.\nNew SAR 20 shows whole Kashmir region, including Indian Occupied Jammu and Kashmir asadisputed territory and completely rejects Indian position. pic.twitter.com/hLVpxXK1ME\n— Halaat Updates (@halaatupdate) October 27, 2020\nনতুন ২০ ৰিয়াল(চৌদি আৰৱৰ মুদ্ৰা)ৰ নোটত চপা কৰা বিশ্বৰ মানচিত্ৰত জম্মু-কাশ্মীৰ আৰু লাডাখক ভাৰতৰ অংশ হিচাপে দেখুওৱা হোৱা নাই ৷ বিদেশ মন্ত্ৰালয়ৰ প্ৰবক্তা অনুৰাগ শ্ৰীবাস্তৱে কয় যে ভাৰতে চৌদি আৰৱক তাৎক্ষণিকভাৱে শুদ্ধ কৰিবলৈ কৈছে আৰু কৈছে যে জম্মু কাশ্মীৰ আৰু লাডাখ ভাৰতৰ অভিন্ন অংগ ৷\nনোটত প্ৰকাশ কৰা বিশ্বৰ মানচিত্ৰ\nশ্ৰী বাস্তৱে সাপ্তাহিক সংবাদদাতা সন্মিলনত কয়, ‘আপুনি যিখন বেংক নোটৰ চিন্তা ব্যক্ত কৰিছে সেইখন মই দেখিছো য’ত ভাৰতৰ সীমাৰ ভুল প্ৰতিফলন কৰা হৈছে ৷ নোটখনক চৌদি আৰৱৰ মানিটৰী অথৰীটিয়ে ২৪ অক্টোবৰত চৌদিৰ দ্বাৰা জী-২০ৰ অধ্যক্ষতাৰ বাবে জাৰি কৰিছিল ৷’ তেওঁ পুনৰ কয়, ‘আমি নতুন দিল্লীত চৌদি আৰৱৰ ৰাষ্ট্ৰদূতৰ মাধ্যমেৰে তেওঁলোকক চিন্তা ব্যক্ত কৰিছো আৰু শীঘ্ৰে পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিবলৈ জনাইছো ৷’ শ্ৰীবাস্তৱে কয়, ‘মই পুনৰবাৰ ক’ব বিচাৰিছো যে জম্মু-কাশ্মীৰ আৰু লাডাখৰ সম্পূৰ্ণ অংশ ভাৰতৰ অভিন্ন অংগ ৷\nখৱৰ অনুসৰি, মানচিত্ৰত গিলগিট বাল্টিষ্টানৰ সৈতে পাকিস্তানে কব্জা কৰা কাশ্মীৰকো পাকিস্তানৰ অংশ হিচাপে দেখুওৱা নাই ৷ পাকিস্তানে চৌদি আৰৱক নিজৰ মহত্বপূৰ্ণ সহযোগী হিচাপে মানে আৰু পাকিস্তানৰ মানচিত্ৰৰ পৰা পাকিস্তান অধিকৃত কাশ্মীৰক পৰিহাৰ কৰাৰ পিছত ইছলামাবাদত বহু লোকে পাকিস্তানক দুখ দিয়া বুলি মত ব্যক্ত কৰিছে ৷\nJammu & KashmirLadakhNew Bank NoteSAR 20Saudi Arabiathe statement\n“গোটেই পৃথিৱীৰ ৱাশ্বিং পাউডাৰ ব্যৱহাৰ কৰিলেও কমলনাথে দাগ মচিব নোৱাৰে৷”-শিৱৰাজ সিং চৌহান\n৫২ কোটিৰ হেণ্ডবেগ: বিক্ৰী কৰি কিছু টকা সাগৰ পৰিষ্কাৰ কৰিবলৈ দান কৰিব কোম্পানীটোৱে\nইণ্ডিয়া-অষ্ট্ৰেলিয়াৰ এদিনীয়াত আদানীৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত দুজন প্ৰতিবাদকাৰীৰ\nক’ৰ’ণা ভেকচিনক লৈ পুটিনে শিৰ থিয় কৰাই আছিল,এতিয়া নিজৰ শৰীৰত প্ৰয়োগত পিছ…\nকাইলৈ নৱগ্ৰহ শ্মশানত পঞ্চভূতত বিলীন হ’ব প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী তৰুণ গগৈৰ নশ্বৰ দেহ\nআমেৰিকা: ডোনাল্ড ট্ৰাম্পৰ পুত্ৰ ডোনাল্ড জুনিয়ৰ আক্ৰান্ত হ’ল কোভিড ১৯ত\n‘বয়কট ফ্ৰান্স’ৰ শ্লোগান দি বিপদত পৰিল পাকিস্তান: পাকিস্তানক কোনো সহায়…\nএনেকুৱা কি হ’ল যে পূৰ্বৰ মন্ত্ৰী মহোদয়ে সংবাদমেলৰ মাজতে কেঁচা মাছ চোবালে\nকৰ’ণাৰ পিছতে বিশ্বত বৃদ্ধি পাব ক্ষুধাৰ মহামাৰী,কোটি কোটি নাগৰিকৰ ভবিষ্যত…\nনিৰ্বাচনত পৰাজয়ৰ পাছতো ট্ৰাম্পৰ মন্তব্য: মই ৰাষ্ট্ৰপতি হৈ থাকিম নে নাথাকিম সেয়া সময়ে…\nআমেৰিকাৰ ৰাষ্ট্ৰপতিক সুৰক্ষা প্ৰদান কৰা চিক্ৰেট চাৰ্ভিছৰ ১৩০ জন গাৰ্ড আক্ৰান্ত…\nকি ক’ব?-ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে স্থাপন কৰিলে নিজৰ পছন্দৰ কুকুৰৰ ৫০ ফুট ওখ সোণৰ মূৰ্তি\nডোনাল্ড ট্ৰাম্পে ভুল তথ্যৰে সম্বোধন কৰাৰ বাবে লাইভ কভাৰেজ বন্ধ কৰি দিলে বহু কেইটা…\nট্ৰাম্পৰ পুত্ৰই উত্তৰ-পূবক ভাৰতৰ পৰা বিচ্ছিন্ন কৰি দেখুৱালে, ক’লে- ‘ভাৰত…\nফ্ৰান্সৰ পিছত এইবাৰ ভিয়েনাত সন্ত্ৰাসবাদীৰ আতংক-ইহুদিৰ উপাসনা স্থলকে ধৰি ছয় ঠাইত…\nআটাইতকৈ বৃহৎ নৰসংহাৰ- দুদিনত নাজী সেনাই হত্যা কৰিছিল ৪০ হাজাৰ লোকক\nডোনাল্ড ট্ৰাম্প VS জো বাইডেন- কাইলৈ নিৰ্বাচন: আমেৰিকাৰ নাগৰিকে ক্ৰয় কৰিছে বন্দুক


xukhdukh.com February 15, 2015 goodnews, ইতিবাচক খবৰ, ভাল খবৰ,\n১. প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে মুম্বাইত পশ্চিম ভাৰত অধিবক্তা সংস্থাৰ কাৰ্যসূচীত অংশ গ্ৰহণ কৰি কালি দেশত ১৭০০ আওপুৰণি আইনৰ পুনৰীক্ষণ কৰি সয়মৰ সৈতে সালসলনি কৰিবলৈ চৰকাৰে পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিব বুলি প্ৰকাশ কৰে। যুগোপযোগী আইন সমূহ বনোৱাৰ ক্ষেত্ৰত দেশৰ অধিবক্তা সমাজেও গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিব লাগিব বুলিও তেখেতে মত প্ৰকাশ কৰে।\n২. ব্যক্তিগত খণ্ডৰ টেলিকম সংস্থা সমূহত বৰ্ধিত কল ড্ৰপৰ ঘটনাক লৈ প্ৰতিক্ৰিয়া প্ৰকাশ কৰিছে দেশৰ টেলিকম মন্ত্ৰী ৰবিশংকৰ প্ৰসাদে। স্পেকট্ৰাম নিকিনি স্পেকট্ৰামৰ অভাৱত টেলিকম সেৱাৰ দ্বাৰা ৰাইজৰ লোকচান কৰাটো কোনো পধ্যেই সহ্য কৰা নহব বুলিও মন্ত্ৰীজনে সতৰ্ক কৰি দিয়ে।\n৩. গুগোলে আকাশত বিভিন্ন উচ্চতাত বেলুন স্থাপন কৰি তাৰ দ্বাৰা কম খৰছত বিশ্বৰ বিভিন্ন ভিতৰুৱা অঞ্চলত ইণ্টাৰনেট সেৱা আৰম্ভ কৰিবলৈ দুবছৰ পূৰ্বে শুভাৰম্ভ কৰা প্ৰজেক্ট লুনৰ জৰিয়তে ভাৰততো সেৱা আগবঢ়াবলৈ ভাৰত চৰকাৰৰ সৈতে কথা-বতৰা আগবঢ়োৱাৰ সুখবৰ। তাৰোপৰি “উৰণীয়া চিলা”ৰ জৰিয়তে অপৰম্পৰাগত শক্তি উতপাদনৰ প্ৰকল্পও গুগোলে ভাৰতত আৰম্ভ কৰিবলৈ বিচাৰিছে বুলি সুখবৰ প্ৰকাশ পাইছে।\n৪. গুৱাহাটী মহানগৰীৰ গড়চুক আহোমগাঁৱৰ বাথৌপুৰীত কালিৰে পৰা দুদিনীয়াকৈ আৰম্ভ হৈ বড়ো সাহিত্য সভাৰ ৫৪ সংখ্যক বাৰ্ষিক অধিবেশন। লগতে আয়োজিত গ্ৰন্থমেলা আৰু প্ৰদৰ্শনী উদ্বোধন কৰিলে গুৱাহাটী মহানগৰ জিলাৰ উপায়ুক্ত ডঃ এম অংগমুথুৱে। “খিলঞ্জীয়া জাতি-জনগোষ্ঠীৰ অস্তিত্বৰ সংকট আৰু অসমৰ ভৱিষ্যত” শীৰ্ষক আলোচনাচক্ৰত অংশগ্ৰহণ কৰে ডঃ উপেন ৰাভা হাকাচাম, ডঃ বসন্ত কুমাৰ দলে, প্ৰমোদ বড়োৱে।\n৫. অসম লোকসেৱা আয়োগে ২০১৪ চনৰ ১-২৭ জুলাইৰ ভিতৰত অনু্ষ্ঠিত কৰা অসম প্ৰশাসনিক সেৱাৰ মূল পৰক্ষীৰ ফলাফল কালি ঘোষণা কৰাৰ সুখবৰ। অসম প্ৰশাসনিক সেৱা কনিষ্ঠ গ্ৰেডৰ বিষয়াৰ বাবে মৌখিক সাক্ষাতকাৰ অহা ৯ মাৰ্চৰ পৰা আৰম্ভ হব, সবিশেয www.apsc.nic.in ৰ পৰা জানিব পাৰিব।\n৬. অহা ১৮-২০ মাৰ্চলৈ শিৱসাগৰৰ ৰাঙলীত অনুষ্ঠিত হব কৃষক মুক্তি সংগ্ৰাম সমিতিৰ কেন্দ্ৰীয় অধিবেশন। এই অধিবেশনৰ কেন্দ্ৰীয় কাৰ্যনিবাহক বৈঠকতে ২০১৬চনৰ বিধান সভাৰ নিৰ্বাচনত ৰাজনৈতিক দল হিচাবে অংশ লোৱা-নোলোৱাৰ সন্দৰ্ভত সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰা হব বুলি সংগঠনটোৱে প্ৰকাশ কৰিছে। একক ভাৱে প্ৰতিদ্বন্দিতা কৰিবনে বাওঁ তথা আঞ্চলিকতাবাদী শক্তিসমূহৰ সৈতে একজোঁট হৈ নিৰ্বাচন খেলিব সেই সিদ্ধান্তও সেই সভাতহে লোৱা হব বুলিও জানিব পৰা গৈছে।\n৭. অহা এপ্ৰিল মাহত অসমত মুক্তি লাভ কৰিব এম মণিৰাম প্ৰযোজিত-পৰিচালিত নতুন অসমীয়া ছবি “সন্ধিখন”য়ে। এটা অপহৰণৰ কাহিনীৰে বাস্তৱ পৰিবেশৰ সংযোজনাৰে ৩৫ লাখ টকা বাজেটৰ ছবিখনৰ প্ৰীমিয়াৰ প্ৰথমে টিভি যোগে কৰাৰ কথাও পৰিচালকে বিবেচনা কৰি থকা বুলিও জানিব পৰা গৈছে।\n৮. গুৱাহাটীৰ পৰা প্ৰকাশিত মাহেকীয়া আলোচনী “নতুন দিনৰ প্ৰত্যাহ্বান”য়ে সদৌ অসম ভিত্তিত আয়োজন কৰিছে এক গল্প আৰু উপন্যাস প্ৰতিযোগিতাৰ। চল্লিশ বছৰৰ তলৰ লেখক লেখিকাই ১৫জুনৰ ভিতৰত এই লেখা জমা দিব পাৰিব। নগদ ধন, বঁটা, কিতাপৰ টোপোলাৰ পুৰস্কাৰ থকা প্ৰতিযোগিতাখনিৰ সবিশেষ জানিবৰ বাবে ৯৮৫৯২-০৯৩৯২ বা ৮০১১৫-৩২৩০৫ নম্বৰত যোগাযোগ কৰিবলৈ আয়োজকে আহ্বান জনাইছে।\n৯. প্ৰগতিশীল চিন্তা-চৰ্চাক নাটকৰ মাধ্যমেৰে আগুৱাই নিয়াৰ বাবে সত্তৰৰ দশকতে প্ৰতিষ্ঠিত “নক্সা নাট্য পৰিষদৰ” ৰ ন-ৰূপ “ঐক্যতান”ৰ উদ্যোগত কালি আৰু আজি সন্ধিয়া গুৱাহাটীৰ “সূৰ্যৰ অন্তৰংগ প্ৰেক্ষগৃহ”ত মঞ্চস্থ কৰা হৈছে ৰূপাৰ্ট ব্ৰুকৰ নাটক “অপেক্ষাত”। নাটকখনিৰ অসমীয়া ৰূপান্তৰ প্ৰদ্যুত কুমাৰ ডেকাৰ আৰু পৰিচালনা পংকজ কলিতাৰ। নয়ন শইকীয়া, প্ৰগতি দেৱী, মৃনাল কলিতা, নীলম শৰ্মা আদিৰ অভিনয়েৰে সমৃদ্ধ নাটকখনিৰ মঞ্চসজ্জা মিহিৰ বস্কীৰ আৰু সংগীত দেৱাশীষ গোস্বামীৰ।\n১০. মৰাণ বাণিজ্য মহাবিদ্যালয় প্ৰাংগণত চলি থকা পূৰ্বাঞ্চল টাই সাহিত্য সভাৰ ৩৪ সংখ্যক অধিবেশনৰ দ্বিতীয়দিনা চাওলুঙ চ্যুকাফা ক্ষেত্ৰৰ মূল মঞ্চত অনুষ্ঠিত হোৱা গ্ৰন্থ উন্মোচনী সভাত ৯খনকৈ গ্ৰন্থ উন্মোচিত হয়। অসম লেখিকা সমাৰোহ সমিতিৰ সভানেত্ৰী ডঃ সুখ বৰুৱাৰ সভাপতিত্ব কৰা সভাখনতে স্মৃতিগ্ৰন্থ খে-মান-তি লাও (বৰলুইত)ৰো উন্মোচন কৰা হয়। ভৰত সন্দিকৈৰ “থলুৱা জীৱনৰ বাখৰুৱা মাদকতা”, দয়মন্তী বৰগোহাঞিৰ “আজৰি সময়ৰ অনুভৱ”, প্ৰদীপ গগৈৰ “অসম তথা আহোম কালৰ অতি সংক্ষিপ্ত বুৰঞ্জী”, ধীৰেন কুমাৰৰ বৰঠাকুৰৰ কবিতা সংকলন “কুঁহি”, মেদিনী মহনৰ “টাই ভাষাৰ হাতপুথি” আৰু লোকেশ্বৰ ফুকনৰ “টাইনম্যানৰ পৰা মুঙডুন টুন খামলৈ” উন্মোচিত হোৱাৰ সুখবৰ।


কি হ'ব মিকা সিঙৰ? হ'ব নেকি দেশৰ পৰা বহিষ্কাৰ! - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\nদিল্লীত এতিয়া কেনে পৰিস্থিতি…\nকোনে হত্যা কৰিছিল দিল্লীৰ চোৰাংচোৱা বিষয়া অংকিত শৰ্মাক, মৰণোত্তৰ পৰীক্ষাৰ প্ৰতিবেদনত প্ৰকাশ বিস্ফোৰক তথ্য... • যি কাম মহাত্মা গান্ধী, জৱাহৰলাল নেহৰু অথবা মনমোহন সিঙে কৰিব পৰা নাছিল, সেই কাম কৰি দেখুৱাইছে মোডীয়েঃ জেপি নড্ডা • দিল্লীত এতিয়া কেনে পৰিস্থিতি... • ঐতিহাসিক জিমখানাত অনুষ্ঠিত নহয় গভৰ্নচ কাপ, দুখ প্ৰকাশ ঘোঁৰাৰ গৰাকীৰ, VIDEO • গুৱাহাটীত শুকুৰবাৰে পেট্ৰ’ল-ডিজেলৰ মূল্য... • গুৱাহাটীত শুকুৰবাৰে পেট্ৰ’ল-ডিজেলৰ মূল্য... • হায়দৰাবাদত বাসগৃহৰ দেৱাল খহি প্ৰাণ গ’ল ৩ শিশুৰ • সোনাজুৰিৰ লাংখাঙত গাড়ীসহ চোৰাং কাঠ জব্দ • সম্পন্ন হ'ল ইণ্ডো-নগা ৰাজনৈতিক আলোচনা, গ্ৰহণ কৰা হয় ৩ আগষ্টত ফ্ৰেমৱৰ্ক এগ্ৰিমেন্টত স্বাক্ষৰ কৰাৰ সিদ্ধান্ত... • টীয়কক মহকুমা ঘোষণাৰ দাবীৰে আছু-যুৱ ছাত্ৰ পৰিষদৰ মুখ্যমন্ত্ৰী, মুখ্য সচিবলৈ স্মাৰকপত্ৰ\nঅসমীয়া প্ৰতিদিন ৰ দ্বাৰা\t Aug 20, 2019 ত শেষ সম্পাদনা কৰা হৈছে\nডিজিটেল ডেস্কঃ পাকিস্তানত সংগীত পৰিৱেশন কৰাৰ পাচৰে পৰা কন্ঠশিল্পী মিকা সিঙক বিপদে লগ নেৰা হৈছে। ভাৰতীয় ছবিত প্ৰতিবন্ধকতা আৰোপ কৰাৰ পাচতে এতিয়া ঘৰতো শান্তিৰে থাকিবৱ পৰা নাই মিকা। পাকিস্তানৰ সৈতে মিতিৰালি কৰা মিকাৰ বাসগৃহৰ সন্মুুখত মঙলবাৰে হাজাৰ হাজাৰ লোকে কৰিলে প্ৰতিবাদ। হাতে হাতে প্লেকাৰ্ড লৈ মিকাক ভাৰতৰ পৰা বহিষ্কাৰৰ দাবী তুলিলে প্ৰতিবাদকাৰীয়ে।\nসংবাদমাধ্যমৰ সন্মুখত প্ৰতিবাদকাৰীসকলে কয়- যিখন দেশৰ হাতত প্ৰতিদিনাই ভাৰতৰ একোজনকৈ জোৱানে প্ৰাণ হেৰুৱায়, তেনে দেশৰ সৈতে মিতিৰালি কৰা মিকা ভাৰতত থাকি একো লাভ নাই। ইফালে এই প্ৰতিবাদক অগণতান্ত্ৰিক আখ্যা দিছে মিকা সিঙৰ অধিবক্তাই।\nমিকা সিঙৰ সপক্ষত তেওঁ কয় যে- ‘মিকা সিঙৰ দেশভক্তিক লৈ কোনো প্ৰশ্ন উত্থাপন হব নালাগে, তেও দেশক বহুত ভাল পায়। সামাজিক কাম কাজতো তেও জড়িত। তেওৰ এটা এন জি অ আছে। তাত থকা ৫৫০০ গৰাকী মহিলাৰ সম্পূৰ্ণ খৰচ বহন কৰে তেওঁ।’\nৰহাত বানাক্রান্ত ৰাইজৰ মাজত স্বাস্থ্য পৰীক্ষা শিবিৰ…\nকোনে হত্যা কৰিছিল দিল্লীৰ চোৰাংচোৱা বিষয়া অংকিত শৰ্মাক, মৰণোত্তৰ পৰীক্ষাৰ প্ৰতিবেদনত…\nযি কাম মহাত্মা গান্ধী, জৱাহৰলাল নেহৰু অথবা মনমোহন সিঙে কৰিব পৰা নাছিল, সেই কাম কৰি…\nআগৰ\tপিছৰ 1 of 5,012


Pheny in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Pheny ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nPheny ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Pheny Price and Pack Size in Assamese - Pheny ar mulya aaru pakor size\nPheny की जानकारी\nPheny ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Pheny Benefits & Uses in Assamese- Pheny ar laabh aaru byavaharsamuh\nPheny ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Pheny Dosage & How to Take in Assamese - Pheny ar paali aaru xeya kenedore lobo\nPheny ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Pheny Side Effects in Assamese- Pheny ar parshwakriyasamuh\nPheny সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Pheny Related Warnings in Assamese- Pheny xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Phenyৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Pheny with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Pheny ar gurutor kriya-pratikriya\nPheny মতভেদসমূহ- Pheny Contraindications in Assamese- Pheny nishedhsamuh\nPheny ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Pheny in Assamese- Pheny ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Pheny ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Pheny Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Pheny kriya-pratikriya\nPheny ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Pheny Benefits & Uses in Assamese - Pheny ar laabh aaru byavaharsamuh\nPheny তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nPheny ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Pheny Dosage & How to Take in Assamese - Pheny ar paali aaru xeya kenedore lobo\nPheny-ৰ উপাদানসমূহ - Pheny Active Ingredients in Assamese - Pheny-ar upadaansamuh\nPheny ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Pheny Side Effects in Assamese - Pheny ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Pheny ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nPheny সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Pheny Related Warnings in Assamese - Pheny xonkranta xatarkatabanisamuh\nPheny-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nPheny ৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত বহুতো ভয়ানক পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া আছে, গতিকে ইয়াক চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ অবিহনে গ্ৰহণ নকৰিব।\nPheny-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nস্তন্যপায়ী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত Pheny এ গম্ভীৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া কৰিব পাৰে, গতিকে এই ঔষধটো চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ নোহোৱাকৈ ব্যৱহাৰ নকৰিব।\nবৃক্কত Pheny কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nPhenyৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াই কেতিয়াবাহে বৃক্ক ক প্ৰভাবিত কৰে।\nযকৃতত Pheny কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nPheny গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত আপোনাৰ কলিজা ত পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰিব পাৰে। যদি এয়া হয় তেন্তে ইয়াৰ ব্যৱহাৰ বন্ধ কৰিব। আপোনাৰ চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ লওক আৰু তেখেতে কোৱা অনুসৰি কৰক।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Pheny ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nPhenyৰ হৃদয় ত মধ্যমীয়া পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া হব পাৰে। আপুনি যদি ইয়াৰ কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া দেখা পায় তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা লগে লগে বন্ধ কৰক। এই ঔষধটো পুনৰাই ব্যৱহাৰ কৰাৰ পূৰ্বে চিকতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Phenyৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Pheny with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Pheny ar gurutor kriya-pratikriya\nPheny তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nPheny মতভেদসমূহ - Pheny Contraindications in Assamese - Pheny nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Pheny লোৱা অনুচিত যাতে -\nPheny ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Pheny in Assamese - Pheny ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Pheny-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, আপনি Phenyৰ প্ৰতি আসক্ত নহয়।\nPheny আপোনাক টোপনি নলগায় বা তন্দ্ৰাচ্ছন্ন নকৰে। আপুনি মেচিন আদি চলাব পাৰে।\nহয়, কিন্তু Pheny লোৱাৰ পূৰ্বে ডাক্তৰৰ সৈতে পৰামৰ্শ লোৱাটো গুৰুত্বপূৰ্ণ।\nPheny য়ে মানসিক বিসংগতিৰ চিকিত্সা কৰাত বা নিৰাময় কৰাত অক্ষম।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Pheny ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Pheny Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Pheny kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Phenyৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nPheny সৈতে লোৱা কেতবোৰ খাদ্যই প্ৰতিক্ৰিয়াত সালসলনি ঘটাব পাৰে। এয়া ডাক্তৰৰ সৈতে আলোচনা কৰি লওক।\nমদ আৰু Phenyৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nPheny আৰু মদৰ প্ৰতিক্ৰিয়া সন্দৰ্ভত এতিয়ালৈ কোনো তথ্য উপলব্ধ নহয় কিয়নো এই বিষয়ত এতিয়ালৈ গৱেষণা হোৱা নাই।\nPheny ৰ অনুকল্প - Substitutes for Pheny in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Pheny লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Pheny ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Pheny সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Pheny ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Pheny সেৱন কৰে?


আধালিখা গল্পটো | নীলা চৰাই: অনলাইন অসমীয়া সাহিত্য, কবিতা, গল্প, প্ৰবন্ধ\nMay 15, 2012 সম্পাদক0Comments মনোৰঞ্জন মজুমদাৰ\n[ মনোৰঞ্জন মজুমদাৰ ]\nআজি বন্ধৰ দিন। অলপ আজৰি পাইছোঁ। গল্প এটা লিখা আৰম্ভ কৰিলো। পাপনে মোৰ কাষতে খেলি আছে৷ কলমটো মাজে মাজে মুখত লৈ গল্পটোৰ বিষয়ে চিন্তা কৰিছোঁ, মাজে মাজে লিখিছোঁ। পাকঘৰত গাখীৰ বহাই থৈ আহিছিলো নেকি? গাখীৰ উতলি পৰাৰ দৰে গোন্ধ পালো। লৰালৰিকৈ পাকঘৰলৈ দৌৰি গ’লো। হয়, মই ভবাটোৱেই হয়। গোটেই গেছ ষ্টোভটো গাখীৰেৰে বগা হৈ গৈছে। ছেঃ পাপনৰ কাৰণে গৰম কৰিছিলো গাখীৰখিনি; নষ্ট হৈ গ’ল চব। বাৰ্ণাৰটো বন্ধ কৰি ষ্টোভটো চাফা কৰিবলৈ ধৰিলো। আধা ঘণ্টামান লাগিল। ঘূৰি আহি আধা লিখা গল্পটো লিখিবলৈ বহিলো। এয়া কি? নোটপেডটোতচোন কাগজখিলা নাই! ওচৰত পাপনো নাই। লগে লগে দৌৰি ঘৰৰ পিছফাললৈ আহিলো। দেখিলো, পাপনে গল্পটো লিখা কাগজখিলাৰে এখন ৰকেট সাজিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে। কিয় জানো, সেই মুহূৰ্তত মোৰ খংটো নুঠিল। পাপনৰ মুখত ফুটি উঠা প্ৰশান্তিলৈ লক্ষ্য কৰিলো। সি একান্তমনে ৰকেটখন সজাত ব্যস্ত। এপাকত সি ৰকেটখন সম্পূৰ্ণ কৰি হাতেৰে দুবাৰমান পিন্ধি থকা চোলাটোত ঘঁহাই উৰুৱাই দিলে। ৰকেটখন উৰি গ’ল। আমি দুয়ো উৰি যোৱা ৰকেটখনলৈ তধা লাগি চাই ৰ’লো। সেইখন গৈ কাষৰ বৰুৱাহঁতৰ বাৰীত পৰিল। মই পাপনক কোচত লৈ ৰূমলৈ উভতি আহিলো।\nলাহে লাহে আবেলি হৈ আহিল। পাপন তেতিয়া ঘোৰ টোপনিত। দুপৰীয়া ভাত খাই উঠি অলপ সময় শোৱাটো তাৰ নিয়ম। মাক নোহোৱা ল’ৰা, তাক মই কোনো কথাতে দুখ পাবলৈ নিদিওঁ। তাৰ কাষত বহি থাকোঁতে চিলমিলকৈ মোৰো টোপনি আহিছিল নেকি! আগফালৰ দুৱাৰখনত টোকৰৰ শব্দ শুনিলো। উঠি গৈ দুৱাৰখন খুলি দিলো। দুৱাৰমুখত কাষৰ ঘৰৰ স্মিতা। তাইৰ হাতত সেই তেতিয়াৰ ৰকেটখন।\n—অ’ আহাঁ ভিতৰলৈ।\n—এইখন বোধহয় আপোনাৰ। আপোনাৰ হাতৰ আখৰ আছে ইয়াত।\n—গল্প এটা লিখি আছিলো। পাপনে এইখনেৰে ৰকেট সাজি উৰুৱাই দিলে আৰু তোমালোকৰ বাৰীতে গৈ এইখন পৰিল।\nমোৰ কথাক কোনো গুৰুত্ব নিদি স্মিতাই ব্যস্তভাৱে কৈ উঠিল— কিন্তু নায়কজনৰ কি হ’ল কওকচোন।\nমই অলপ অপ্ৰস্তুত হ’লো। কাৰণ তেতিয়ালৈকে গল্পটোৰ সামৰণিটো মই চিন্তা কৰা নাছিলো। মোৰ পৰা কোনো উত্তৰ নাপাই স্মিতাই কৈ উঠিল— নায়কজনে প্ৰেমিকাৰ আবেদন স্বীকাৰ কৰিলেনে?\n—কিন্তু তেওঁৰ যে পত্নী ঢুকাইছে। পত্নীক তেওঁ পাহৰিব পৰা নাই।\n—প্ৰেমিকাগৰাকীয়ে হয়তো নায়কৰ অতীতক স্বীকাৰ কৰি ল’ব।\n—নায়ক আৰু তেওঁৰ পূৰ্বৰ পত্নীৰ প্ৰেমৰ চিনস্বৰূপে যে এটা সৰু ল’ৰাও আছে, সেয়া জানো ছোৱালীজনীয়ে স্বীকাৰ কৰি ল’ব পাৰিব? তাক আঁকোৱালি ল’ব পাৰিব?\n—কিয় নোৱাৰিব? নায়কে মাথোঁ এবাৰ সুধি চাওক।\nস্মিতাৰ হাতৰ পৰা কাগজৰ ৰকেটখন খহি পৰিল। অকস্মাৎ মোৰ বুকুত মুখখন গুজি তাই মোক ক’লে— আপোনাৰ আধালিখা গল্পটো মোক সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ দিবনে?«\nলেখকৰ ই-মেইল: mnjan87@gmail.com\nঅংকন: সুজিত দাস\nনীলা চৰাই . মে’ ২০১২\nনতুন চিন্তা লাগে, পুৰণি তথ্য নালাগে →


নৃশংস ঘটনা! খুলশালীয়েকে দাৰে ঘপিয়াই হত্যা কৰিলে ভিনিয়েকক, VIDEO - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\nনৃশংস ঘটনা! খুলশালীয়েকে দাৰে ঘপিয়াই হত্যা কৰিলে ভিনিয়েকক, VIDEO\nনতুন দিল্লীত দলীয় নেতৃত্বৰ ওচৰত ক্ষমা খুজিলে শিলাদিত্য দেবে... • দুধনৈত বিজেপি মিত্ৰ জোঁটৰ প্ৰাৰ্থী ৰপে ৰাভা হাছং যৌথ সংগ্ৰাম সমিতিৰ প্ৰক্ষেপিত প্ৰাৰ্থী শ্যামজিৎ ৰাভা... • নাঁওবৈছাত নিজাববীয়াকৈ প্ৰাৰ্থী থিয় কৰাব বিজেপিয়ে,ৰাও গজেন্দ্ৰ সিঙ হ'ব সম্ভাব্য প্ৰাৰ্থী... • জাগীৰোড সমষ্টিত উষ্ম আদৰনি পিয়ুষ হাজৰিকাক... • ৬ নং বি এন বি এছ এফৰ উদ্যোগত ছিভিক এক্সছন অনুষ্ঠানৰ আয়োজন... • পশ্চিমবংগই শান্তি,সোণাৰ বাংলা, প্ৰগতিশীল বাংলা বিচাৰে : নৰেন্দ্ৰ মোডী • প্ৰকাশ পালে তৃণমূল কংগ্ৰেছৰ ১৬জনীয়া প্ৰাৰ্থী তালিকা... • অগপক এৰি দিয়া ২৬টা সমষ্টিত বিজেপি কৰ্মীক সহায় কৰাৰ আহ্বান ৰাজ্যিক সভাপতি ৰঞ্জিত দাসৰ... • অগপক এৰি দিয়া ২৬টা সমষ্টিত বিজেপি কৰ্মীক সহায় কৰাৰ আহ্বান ৰাজ্যিক সভাপতি ৰঞ্জিত দাসৰ... • মায়ঙৰ পকৰীয়া নৈত দুগৰাকী স্কুলীয়া ছাত্ৰীৰ সলিল সমাধি...\nঅসমীয়া প্ৰতিদিন ৰ দ্বাৰা Mar 13, 2020 ত শেষ সম্পাদনা কৰা হৈছে\nডিজিটেল সংবাদ, তামুলপুৰঃ তামুলপুৰ আৰক্ষী থানাৰ অন্তৰ্গত কুমাৰীকাটা আৰক্ষী চকীৰ অধীনৰ এন চি আঙাৰকাটাত বৃহস্পতিবাৰে নিশা সংঘটিত হৈছে এক নৃশংস হত্যাকাণ্ড৷ খুলশালীয়েকে দাৰে ঘপিয়াই হত্যা কৰিলে নিজৰ ভিনীয়েক এন চি আঙাৰকাটাৰ প্ৰকাশ মণ্ডল ( ২৫ ) নামৰ যুৱকজনক৷ উক্ত হত্যাকাণ্ডই তামুলপুৰ মহকুমাত চাঞ্চল্যৰ সৃষ্টি কৰিছে৷ ঘটনাৰ বিবৰণী মতে এন চি আঙাৰকাটা নিবাসী মৃত প্ৰকাশ মণ্ডলৰ ঘৰত ঘৰুৱা কাজিয়াৰ ফলত নিজৰ পত্নী বহুদিন ধৰি মাতৃৰ গৃহত বাস কৰি আছিল। বৃহস্পতিবাৰে নিশা প্ৰকাশে শহুৰৰ ঘৰত প্ৰবেশ কৰিছিল।\nসেই সময়ত প্ৰকাশে কিবা অঘটন সংঘটিত কৰাৰ সন্দেহত পত্নীৰ ভাতৃ মানিক শীলে (২১) ঘৰৰ পৰা এখন দা হাতত লৈ তেওঁক খেদি যায়। তাৰ পিছতে এখন মুকলি পথাৰত এটি পথৰ কাষত প্ৰকাশ মণ্ডলক দাৰে ঘপিয়াই মানিকে নৃশংস ভাৱে হত্যা কৰে৷ হত্যাকাণ্ডৰ পিছতে দা খন নিজৰ ঘৰত থৈ ঘটনাস্থলীৰ পৰা তেওঁ পলায়ন কৰে৷\nইপিনে প্ৰকাশ মণ্ডলৰ পৰিয়ালৰ লোকে কুমাৰীকাটা আৰক্ষী চকীত খবৰ দিয়ে৷ লগে লগে আৰক্ষীৰ দল ঘটনাস্থলীত উপস্থিত হৈ ঘটনাস্থলীৰ পৰা প্ৰকাশ মণ্ডলৰ মৃতদেহটো উদ্ধাৰ কৰি তামুলপুৰ থানালৈ আনি শুকুৰবাৰে মৰণোত্তৰ পৰীক্ষাৰ বাবে মুছলপুৰলৈ প্ৰেৰণ কৰে৷ ইপিনে কুমাৰীকাটা আৰক্ষীয়ে ঘটনা সন্দৰ্ভত মৃত প্ৰকাশ মণ্ডলৰ পত্নী আৰু খুলশালী সঞ্জয় শীলক(২১) সোধা পোচাৰ বাবে কুমাৰীকাটা আৰক্ষী চকীলৈ আনি তদন্ত আৰম্ভ কৰিছে৷\nউল্লেখযোগ্য যে, কিছুদিন পূৰ্বে মৃত প্ৰকাশ মণ্ডলে নিজৰ শাহুৱেক গৌৰী মণ্ডলক কাঠেৰে কোবাই কোবাই হত্যা কৰি জেলৰ ভাত খাব লগা হৈছিল৷ জেলৰ পৰা ওলাই আহিয়ে ওদালগুৰিত কামৰ সন্ধানত গৈছিল৷ বৃহস্পতিবাৰে তেওঁ ওদালগুৰিৰ পৰা ঘূৰি আহিছিল৷ আনহাতে মৃত প্ৰকাশৰ ভাতৃ সঞ্জীৱ মণ্ডলে অভিযোগ কৰি কয় যে, তেওঁৰ ভাতৃ প্ৰকাশ মণ্ডলক কেবাজনো লোকে খেদি খেদি হত্যা কৰি পলায়ন কৰে৷ ইতিমধ্যেই কুমাৰীকাটা আৰক্ষী চকীৰ বিষয়া নিপন গগৈয়ে ঘটনাৰ তদন্ত অব্যাহত ৰাখিছে৷\nইয়েছ বেংকৰ প্ৰতিষ্ঠাপক ৰাণা কাপুৰৰ বিৰুদ্ধে চিবিআইৰ গোচৰ


\tচাংসাৰীৰ জনসভাত মোডীয়ে কি ক’লে? সৱিশেষ পঢ়ক\nচাংসাৰীৰ জনসভাত মোডীয়ে কি ক’লে? সৱিশেষ পঢ়ক\nBy Chabua Live\t On Feb 9, 2019\nডিজিটেল ৰিপ’ৰ্টঃ চাংসাৰিত বিশাল জনসভা সম্বোধন প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীৰ। অসমীয়াতে ভাষণ আৰম্ভ কৰে প্ৰধানমন্ত্ৰীগৰাকীয়ে। অসমবাসীক অভিনন্দন জনাই মোদীয়ে কয় – অসমবাসীৰ মৰম মা কামাখ্যাৰ আশীৰ্বাদৰ দৰে। ইয়াৰ পূৰ্বে চাৰিটা কাৰ্যসূচীত অংশ লৈছিলো, প্ৰতিখন জনসভাতে অভিলেখসংখ্যক লোকৰ সমাগম হৈছিল। আজি উত্তৰ–পূবৰ ইতিহাসৰ এক বিশেষ দিন। অসমৰ নমস্য ব্যক্তিসকলক স্মৰণ প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ। শ্ৰীমন্ত শংকৰ সংঘৰ অধিৱেশনক লৈও ভাষণত মন্তব্য কৰে মোদীয়ে। অধিৱেশনৰ সফল সমাপ্তি কামনা কৰি লাখ লাখ ভক্তক সভাৰ পৰাই প্ৰণিপাত জনালে প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে।\nভূপেনদাই অসমীয়া ভাষাক বিশ্ব দৰবাৰলৈ লৈ গৈছিল। ভূপেনদাৰ গীতে নতুন চেতনাৰ উন্মেষ ঘটায়। বঞ্চিত–পীড়িত–শোষিতসকলৰ বাবে যাৰ জীৱন উত্সৰ্গিত। চাংসাৰিৰ জনসভাত মন্তব্য প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীৰ। জীৱন্ত কালত ভূপেনদাই ভাৰত ৰত্ন নাপালে। জীৱিত অৱস্থাত সন্মানিত হ’লে ভূপেনদাও সুখী হ’লহেঁতেন। কিয় ইমান পলম হ’ল সেয়া আপোনালোকে বিবেচনা কৰিব বুলিও মন্তব্য মোদীৰ। ভাষণত প্ৰধানমন্ত্ৰীগৰাকীয়ে কয় – গোপীনাথ বৰদলৈলৈ মোৰ মনত পৰিছে। যাক ভাৰত ৰত্ন দিবলৈ বাজপেয়ী আহিব লগা হ’ল। প্ৰকৃত ৰত্নক চিনি পাবলৈ কিয় পলম হ’ল? যিসকলে বীৰ পুৰুষক পাহৰিলে, বিকাশৰ কথাও পাহৰিলে।\nবাজেটত উত্তৰ–পূবৰ বাবে ২১ শতাংশ পুঁজি বৃদ্ধি কৰা হৈছে। কলকাতা পাৰ হৈ উত্তৰ–পূবৰ কথা কেৱল বিজেপিয়ে ভাবিছে। চাংসাৰিৰ সভাত মন্তব্য প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীৰ। ৫ লাখৰ তলৰ লোকলৈ আয়কৰ ৰেহাই দিয়া হৈছে, যাৰ জৰিয়তে অসমৰ বহু লোকে সকাহ পাব। জৈৱ ইন্ধন, গেছ পাইপলাইনে অসমক সহায় কৰিব। বছৰ বছৰ ধৰি আধাৰুৱা প্ৰকল্প ৰূপায়ণত আমি সফল হৈছো। গুৱাহাটী–উত্তৰ গুৱাহাটী দলঙৰ আধাৰশিলা স্থাপনৰ সুযোগ পালো। বৰ্তমানৰ ডেৰ ঘণ্টাৰ দৈৰ্ঘ্য ১৫ মিনিটলৈ হ্ৰাস কৰিব। প্ৰায় দুহেজাৰ কোটি টকাৰে নিৰ্মিত হ’ব দলংখন। তেল আৰু গেছ খণ্ডত চাৰি বছৰত ১৪ হাজাৰ কোটিৰ কাম সম্পূৰ্ণ হৈছে।\nঅনুপ্ৰৱেশকাৰীৰ বাবে দেশত কোনো ঠাই নাই। এন আৰ চি, সীমা ছীল কৰি অনুপ্ৰৱেশ ৰোধৰ চেষ্টা কৰা হৈছে। চাংসাৰিৰ সভাত মন্তব্য প্ৰধানমন্ত্ৰী মোদীৰ। নাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়কক লৈ উৰাবাতৰি বিয়পোৱা হৈছে বুলি ভাষণত মন্তব্য মোদীৰ। বিধেয়কক লৈ কংগ্ৰেছে উৰাবাতৰি বিয়পাইছে। ৩৪ বছৰীয়া চুক্তি ৰূপায়ণ কৰিব বিজেপি চৰকাৰে। ৩০–৩৫ বছৰে তেওঁলোকে ৰূপায়ণ নকৰিলে অসম চুক্তি। উত্তৰ–পূবৰ ভাষা–সংস্কৃতি ৰক্ষাৰ বাবে বিজেপি চৰকাৰ বদ্ধপৰিকৰ বুলিও মন্তব্য মোদীৰ।\nশীঘ্ৰে কাৰ্যকৰী কৰা হ’ব অসম চুক্তিৰ ৬নং দফা। ইয়াৰ বাবে এখন কমিটীও গঠন কৰা হৈছে। নাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়ক কেৱল অসম, উত্তৰ–পূবত নহয়। চাংসাৰিৰ জনসভাত মন্তব্য প্ৰধানমন্ত্ৰী মোদীৰ। দেশক অনুপ্ৰৱেশকাৰী মুক্ত কৰাৰ চেষ্টা চলোৱা হৈছে। ভোটবেংকৰ ৰাজনীতি কৰাসকলে অসম ধ্বংস কৰিছে। দেশৰ একতা আৰু অসম বাচিব লাগিব।\n৬ জনগোষ্ঠীৰ জনজাতিকৰণৰ কাম অব্যাহত আছে। যিসকলে আমাক প্ৰশ্ন কৰে, তেওঁলোক ক’ত শুই আছিল? চাংসাৰিৰ জনসভাত মন্তব্য প্ৰধানমন্ত্ৰী মোদীৰ। পাকিস্তান, আফগানিস্তান, বাংলাদেশৰ সংখ্যালঘু অত্যাচাৰৰ বলি হৈছে। দখল কৰিবলৈ অহা আৰু পলাই অহাৰ মাজত আছে পাৰ্থক্য বুলিও ভাষণত উল্লেখ কৰে মোদীয়ে। ৰাজ্য চৰকাৰৰ ছুপাৰিছৰ পিছতহে দিয়া হ’ব নাগৰিকত্ব। ৰাজ্য চৰকাৰে পৰীক্ষা–নিৰীক্ষা কৰিহে নাগৰিকত্ব দিব। এছ টি, অবিচিৰ অধিকাৰ খৰ্ব কৰিবলৈ দিয়া নহ’ব বুলিও ভাষণত মন্তব্য মোদীৰ।\nইফালে চাংসাৰিত কাৰ্যসূচী সামৰি আগৰতলালৈ ৰাওনা প্ৰধানমন্ত্ৰী মোদী। বায়ুসেনাৰ বিশেষ বিমানেৰে ৰাওনা আগৰতলালৈ। চাংসাৰিত মোদীয়ে উদ্বোধন কৰিলে কেইবাটাও অভিলাষী প্ৰকল্প। আগৰতলাৰ পৰা দিল্লীলৈ ৰাওনা হ’ব প্ৰধানমন্ত্ৰীগৰাকী।\nঅসমত আকৌ বহিঃৰাজ্যৰ প্ৰাৰ্থী!


Assamese Comedy - Boyfriend and Girlfriend Jokes - Khagori : Assamese Jokes, Assamese Comedy, Assamese Quotes\nAssamese Comedy - Boyfriend and Girlfriend Jokes\nUp To Mark 25.12.17 asomiya jokes , assamese comedy2Comments\nBoyfriend and Girlfriend Jokes - assamese comedy\nGirlfriend ৰ Boyfriend লৈ ফোন - Girlfriend - হেল্লো, সোণ! Boyfriend - অ' কোৱা জান, কিমান টকাৰ ৰিচাৰ্জ পঠিয়াম Girlfriend - ধেইত্, মই কি প্ৰত্যেক বাৰে ৰিচাৰ্জৰ বাবে ফোন কৰি থকা বুলি ভাবিছা নেকি? Boyfriend - তেতিয়াহলে কিয় ফোন কৰিলা বাৰু কোৱাচোন Girlfriend - মোৰ কাৰণে এটা 4G মোবাইল কিনাচোন , আগৰটোৱে কিবা disturb দি আছে অ'! ☺☺☺☺\nৰাতি Girlfriend ৰ Boyfriend লৈ ফোন - Girlfriend - হেল্লো, মোৰ সোণটোৱে শুলে নেকি ? Boyfriend - নাই শোৱা , কোৱাচোন কি হল? Girlfriend - নাই শোৱা যদি মোৰ সোণটোৱে কেনেকৈ reply কৰি আছা হু? Boyfriend - মই সোণ নহয় , সোণৰ বাপেক । পটাপট ফোন ৰাখা আৰু শোৱা বোৱাৰী । কাইলৈ সোণৰ পৰীক্ষা আছে নহয় । যদি পৰীক্ষাত সি ফেল কৰে , তেন্তে তোমাৰ সোণক এনেকুৱা জেগাত মাৰিম সোণে শুৱ নোৱাৰিব, বুজিছা।☺☺☺\nBoyfriend আৰু Girlfriend ৰ কথোপকথন - Boyfriend - তোমাক এটা কথা সোধোনে? Girlfriend - সোধা! Boyfriend - মই হাঁহিলে কেনেকুৱা দেখি , সঁচাকৈ কবা কিন্তু ! Girlfriend - মানে তুমি বেয়া পাবা নেকি ? Boyfriend - এ, নাপাওঁ , কোৱা কোৱা ! Girlfriend -কৈছো তেন্তে, তুমি হাঁহিলে মানে এনেকুৱা লাগে যেন্, outdated Nokia 1100 model ফোন hang হৈ গৈছে !☺☺☺\nTags : assamese funny jokes, assmese funny sms, assamese comedy\nLabels: asomiya jokes, assamese comedy, Jokes, love jokes, অসমীয়া jokes, অসমীয়া কৌতুক\nUnknown 13 March 2018 at 22:06\nUnknown 13 March 2018 at 22:08\nMasti Lagile ... Dei...


বন্ধুৰ সংসাৰ - ধ্ৰুৱজ্যোতি অৰ্জুনা - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nআমাৰ সাতজনীয়া গেঙটোৰ প্ৰথমজন বন্ধুৰ বিয়া৷ বিয়া মানে যে পুৰুষৰ বলিশাল নিজৰ বিয়াৰ পাছত হে অনুমান কৰিছো৷ তেতিয়া মনত অলেখ ৰঙীণ কল্পনা৷ চিনেমাৰ গানৰ দৰে নিজকে নায়ক আৰু কলিজাত থকাজনী নায়িকা কল্পনা কৰি ৰোমাঞ্চিত হোৱাৰ সময়৷ বিয়া মানে ভাল লগা অলেখ নিষিদ্ধ মাদকতা আমাৰ বাৱে তেতিয়া৷ বন্ধুৰ বিয়াত হিয়া উজাৰি ফূৰ্তি কৰিলো৷ বিয়াত কামকৰা ভাগৰ সাতদিনলৈকে আছিল৷ বিয়াৰ ফুলশয্যাৰ নিশা বন্ধুক মিনাৰাম যোগাৰ কৰি দিয়াটো অলেখ ভাগৰ লগা কামৰ এটা৷ লগতে ফুলশয্যাৰ নিশা বিশেষ কামৰ আছিলা উলিয়াই বন্ধুলৈ বিএচএনএলৰ পোষ্টপেইড চিমত তেতিয়াৰ দিনত নগদ দুশ টকাৰ বিল তুলি শেষত বন্ধুক ম’বাইল চুইচ কৰিৱলৈ বাধ্য কৰোৱাটোও এক ভাগৰুৱা পৰিক্ৰমা৷\nযি কি নহওক এসপ্তাহৰ পাছত বন্ধুৱে নিজৰ গেঙটোক মাতিলে ন-কইনাৰ সতে চিনাকি হৈ ভাত এসাঁজ খাবলৈ৷ উল্লেখযোগ্য যে একুৰি প্ৰেমৰ অধ্যায়ৰ অন্তত লাঠ খাই খাই বন্ধুৰ এৰেঞ্জ মেৰিজ বোলা মন্ত্ৰৰে সংসাৰ হৈছিল৷ গোটেই কেইটা সেইদিনা সন্ধিয়া বন্ধুৰ ঘৰত ভালদৰে এপেট খাম বুলি দুপৰীয়া কম কমকৈ খালো৷ বন্ধুৰ ঘৰত অভ্যাসবশ:ত কলিং বেল নিটিপি হুৰমুৰকৈ সোমাই কইনাৰ সতে অহা নতুন চোফাত ঠেং-ঠুং তুলি আৰামত বহি ললো৷\nনতুন কুৰ্তা পায়জামাৰে তমস্কাৰ হৈ অহা ন-দৰা ৰূপী বন্ধুৰ ঘোপা হোৱা চকুৰ পাকত আমি কেইটা যেনিবা বান্দৰ বহনৰ পৰা চোফাত ভব্য গব্যৰূপী মানুহ হিচাপে সলনি হলো৷ লাজ লাজ খোজেৰে অলংকাৰৰ ৰুণজুন মাত তুলি বন্ধুপত্নী নকইনা উলাই আহিল৷ হাতত চফ মছলাৰ বটা৷\nলাজুকী কইনাজনীক দেখি মোৰ কল্পনাৰ ঘোঁৰাই ডেউকা (?) মেলিলে৷ হায়ৈ মোৰজনীয়ো এদিন এনেকৈয়ে আহিব৷ কোনোদিম পূজাৰ নামত ধুপ জলাই নোপোৱা মই ভগৱানক খাটিলো সোনকালে সেই সুদিন আনা প্ৰভু৷\n: পৰিস্মিতা ভালনে? – গ্ৰুপৰ সকলোতকৈ অঘাইটং বন্ধুটোৱে কইনাক মাতিলে৷\nইফালে ন-দৰাৰূপী বন্ধুৰ চকু অমৰা গুটিটোৰ সমান হ’ল৷ তাৰ মেলা মুখত মাখি কি তেতিয়া পাৰ এজনীয়ো সোমাই যাব৷\n: হেই পৰিস্মিতা নহয় ঔ, এই প্ৰেৰণা হে – দুই নম্বৰ অঘাইটং বন্ধুৰ শুধৰণি৷\n: অস! ই পৰিস্মিতা নাপালে মৰি যাম বুলি কৈছিল যে সেয়ে ভাবিলো তাইক যেনে তেনে আনিলে৷ চেহ একো নাই সেইবোৰ পুৰণি কথা৷ – প্ৰথম বন্ধুৰ আফচোচ৷ যেন বহু দোষী সি৷\nদৰা বন্ধুৰ হাতত কপঁনি৷ দুখৰ নে খঙৰ তাকহে ধৰিব নোৱাৰিলো৷ কইনাৰ চকুৰ তলত অলপ যেন মেঘ জমা হ’ল৷ পৰিস্থিতি বিৰূপ দেখি মই লাহেকৈ ঠিয় হৈ বন্ধুপত্নীৰ পাণ তামোলৰ বটাটো হাতত লৈ তাইক আমাৰ কাষতে ঠাই এৰি দিলো বহিবলৈ৷ ওন্দোলা মুখেৰে মোৰ কাষতে বন্ধুপত্নী বহিল ৷\nজ্ঞানীলোকে কোৱা কথা এষাৰ মোৰ মনত পৰিল সেই সময়তে৷ যিকোনো সম্পৰ্ক পানীৰ দৰে ফটফটীয়া হলেহে সম্পৰ্ক মধুৰ হয়৷ সদ্য সংসাৰী দৰাৰ মুডৰ পৰা গম পালো ই পৰিস্মিতাৰে নহয় অন্য বহু কথাই লুকুৱাইছে সদ্য পৰিণীতা বন্ধুপত্নীৰ পৰা৷ ইহঁতৰ সংসাৰখন মধুৰ হৈ থকাটো মনে প্ৰাণে বিচাৰো৷ তাৰ বাবে তাই বন্ধুৰ অতীত জনাটো অতীৱ প্ৰয়োজন৷ গতিকে তাৰ কোন কোন প্ৰেয়সীৰ বাৱে মই পিয়নৰ কাম কৰিছিলো, কোন কোন জনীয়ে তাক কি কি ডিজাইনত লাঠ মাৰিলে সকলো শাস্ত্ৰ বন্ধুপত্নীৰ আগত বীৰদৰ্পে বেকত কৰিলো৷\nসকলো শুনি মেঘমল্লাৰৰ ৰাগৰ দৰে বন্ধুপত্নীয়ে “আপোনালোক বহক, মোৰ অলপ মুৰ বিষাইছে” বুলি খৰধৰকৈ তাৰ পৰা উঠি প্ৰস্থান কৰিলে৷ পাছে পাছে ধুমুহাৰ গতিৰে বন্ধু৷ যাওঁতে আমালৈ খঙাল চাৱনি এটা দলিয়াই গ’ল৷ ভাতনো কি খাম৷ আহি ধাবাত পকেটৰ ধন ভাঙি পেটৰ জুই নুমুৱালো৷ দুবছৰৰ পাছত বন্ধুৰ ল’ৰাৰ শুদ্ধিত হে সেই ঘৰৰ দুৱাৰ দলিত পুনৰ ভৰি দিয়াৰ সৌভাগ্য মিলিল৷ সেই সৌভাগ্য অৱশ্যে এতিয়াও অক্ষুণ্ণ আছে৷\nবন্ধুৱেহে ফোনত এঘণ্টাৰ অন্তৰে অন্তৰে পত্নীক ৰিপোৰ্ট দি থাকিব লগা হয়৷


ভিডিঅ’ কনফাৰেন্সযোগে ৰাজ্যৰ মন্ত্ৰী-সাংসদৰ পৰা কি সহায় বিচাৰিলে মুখ্যমন্ত্ৰী যোগী আদিত্য নাথে... - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\nকৰ্মচাৰীক দৰমহা দিবলৈ নাই ধন! দিল্লীয়ে কেন্দ্ৰৰ পৰা বিচাৰিলে…\nভিডিঅ’ কনফাৰেন্সযোগে ৰাজ্যৰ মন্ত্ৰী-সাংসদৰ পৰা কি সহায় বিচাৰিলে মুখ্যমন্ত্ৰী যোগী আদিত্য নাথে…\nকৰ্মচাৰীক দৰমহা দিবলৈ নাই ধন! দিল্লীয়ে কেন্দ্ৰৰ পৰা বিচাৰিলে ৫হাজাৰ কোটি... • মঙলদৈত ৰক্তদান শিবিৰঃ ১২০ গৰাকীকৈ ৰক্তদাতাই কৰিলে ৰক্তদান... • এবছৰে পোৱা নাই দৰমহা, ডিমা হাচাওত ৫জুনৰ পৰা স্তদ্ধ হ'ব বিশুদ্ধ খোৱাপানীৰ যোগান... • কোকৰাঝাৰ আইন মহাবিদ্যালয়ৰ কোৱাৰেণ্টাইন চেণ্টাৰৰ পেলনীয়া সামগ্ৰীয়ে ভাবুকি কঢ়িয়াইছে জনজীৱনলৈ... • লামডিঙত চেলুন সন্থাৰ মৌন প্ৰতিবাদঃ চেলুন সমূহ খুলি দিয়াৰ দাবীৰে উপাযুক্তক স্মাৰক পত্ৰ প্ৰদান... • ধেমাজিত পুনৰ কোৰোনাত আক্ৰান্ত ২জন... • চতুৰ্থ পৰ্যায়ৰ লকডাউনৰ শেষৰ দিনটোত পূৰ্বৰ সকলো ৰেকৰ্ড ভংগ কৰিলে কোৰোনাই... • আজি দিনৰ ১১বজাত প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ 'মন কী বাত' • শনিবাৰৰ দিনটোত দেশত কোৰোনাত আক্ৰান্ত হ'ল ৮হাজাৰো অধিক লোক... • শনিবাৰৰ দিনটোত দেশত কোৰোনাত আক্ৰান্ত হ'ল ৮হাজাৰো অধিক লোক...\nডিজিটেল ডেস্কঃ দেওবাৰে উত্তৰপ্ৰদেশৰ মুখ্যমন্ত্ৰী যোগী আদিত্যনাথে কয় যে, কোৰোনা ভাইৰাছৰ সংক্ৰমণৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি ঘোষণা কৰা লকডাউনৰ সময়সীমা অহা ১৫ এপ্ৰিলত শেষ হ’ব। মুখ্যমন্ত্ৰীগৰাকীয়ে উত্তৰপ্ৰদেশৰ সতীৰ্থ মন্ত্ৰী তথা সাংসদসকলৰ সৈতে এক ভিডিঅ’ কনফাৰেন্সযোগে কয়- ’১৫ এপ্ৰিলত লকডাউন সমাপ্ত হ’ব। সেয়েহে আমি দুটা কাম কৰিব লাগিব। লকডাউনৰ সময় শেষ হোৱাৰ পাছত কোনো স্থানত যেন ভিৰ নহয়। এই ক্ষেত্ৰত আপোনালোকৰ সহায়-সহযোগিতাৰ প্ৰয়োজন আছে।’\nলগতে তেওঁ কয় যে- ‘যদি ১৫ এপ্ৰিলত কোনো ঠাইত ভিৰ হয় তেন্তে লকডাউনৰ যি সিদ্ধান্ত লোৱা হৈছে সেয়া বিফল হ’ব। মই বিচাৰো ইয়াৰে বাবে আমি ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰিব লাগিব। এই সন্দৰ্ভত মই জনসাধাৰণৰ পৰামৰ্শও বিচাৰো। আপোনালোকে নিজৰ নিজৰ পৰামৰ্শ আমালৈ পঠিয়াব পাৰে।’\nকোকৰাঝাৰত ২৬০০ লোক কোৱাৰেণ্টাইনতঃ ডঃ অমল মুছাহাৰী, চৰকাৰী নিৰ্দেশ মানি চলাৰ আহ্বান প্ৰমোদ বড়োৰ\nকৰ্মচাৰীক দৰমহা দিবলৈ নাই ধন! দিল্লীয়ে কেন্দ্ৰৰ পৰা বিচাৰিলে ৫হাজাৰ কোটি…