byRinku Rajowar Posted at Sunday, August 09, 2020\nপ্ৰায় ১বছৰৰ পিছত......\n'ইণ্ডিয়ান ইনষ্টিটিউট অৱ জাৰ্নেলিজিম এণ্ড নিউমেডিয়া' চমুকৈ 'IIJNM' বাংগালোৰত অৱস্থিত এখন সুপ্ৰতিষ্ঠিত শিক্ষানুষ্ঠান।এই শিক্ষানুষ্ঠানতে এটা পি জি কৰ্চত অধ্যয়ন কৰি আছে পখী হাজৰিকাই।আজি তাই ক'ৰ্ছৰ কেইজনমান সহপাঠীৰ লগত গোৱাত অনুষ্ঠিত হোৱা 'International film festival of India'লৈ আহিছে।তাৰপৰা এটা প্ৰতিবেদন প্ৰস্তুত কৰিব লাগিব পখীহঁতে। সেইকাৰণে তাই ফিল্ম ফেষ্টিভেললৈ যাবলৈ ঘৰৰ পৰা আহোঁতে লৈ অহা ক'লা-ৰঙা সংমিশ্ৰণৰ মেখেলা চাদৰযোৰ পিন্ধি ল'লে। তাৰপিছত সম্পূৰ্ণ তৈয়াৰ হৈ আইনাৰ সন্মুখত ৰৈ পখীয়ে আকৌ এবাৰ নিজকে চাই ল'লে।'perfect,just perfect'নিজকে কোৱাদি কৈ তাই অজানিতে হাঁহি উঠিল।পুৰণি এৰি অহা দিনবোৰ পাহৰি নতুনক আদৰাৰ এয়া প্ৰয়াস তাইৰ।ঘৰৰ পৰা আহিবৰ সময়ত গৌৰীয়ে কোৱা কথাষাৰ তাইৰ মনলৈ আহিল "পখী বা, জীৱনত নতুন দিশেৰে আগবাঢ়ি যাওঁতে দুখৰ পুৰণি কথাবোৰ পাহৰিবলৈ যত্ন কৰিবা। মাথোঁ সদায় অতীতৰ ভাল স্মৃতিবোৰক সাবটি আগুৱাই যাবলৈ চেষ্টা কৰা।"\nজীৱনাদিত্য,তাইৰ প্ৰেম,ভালপোৱা এই সকলোবোৰ আজি তাইৰ বাবে অতীত।এইবোৰ বাদ দি জীৱনটো নতুনকৈ সজাবলৈ যত্ন কৰিছে তাই।এনেতে তাইৰ লগৰ,কলকাতাৰ জীয়ৰি জিয়াই মাত লগালেহি," পখী,আপ ৰেডী হে য়া নহী?"\n"হা জিয়া।মে ৰেডি হুঁ।"\n"দেন লেটছ গ'"\nতাৰপিছত দুইজনী যাবলৈ সাজু হ'ল।পখীয়ে লৰালৰি কৰি তাইৰ পানী বটল ,নোটবুক আৰু কলম ডাল তাইৰ সৰু বেগটোত ভৰাই ল'লে।সিহঁতৰ বাকীকেইজন সতীৰ্থ হোটেলৰ বাহিৰত ৰৈ জিয়া আৰু পখীৰ বাবে অপেক্ষা কৰি আছিল।IIJNMৰ বাকী শিক্ষাৰ্থীসকলেও সাতজনকৈ ভাগ হৈ বেলেগ বেলেগ কামৰ প্ৰতিবেদন প্ৰস্তুত কৰিবৰ বাবে গৈছে।পখীহঁতৰ গ্ৰুপটোৰ ভাগত পৰিল"International film festival of india"ৰ প্ৰতিবেদন প্ৰস্তুত কৰা।পখী,জিয়া,অংকিত,ৰাহুল,নাজনিন,মেৰিন,বৈভৱ একেলগে ৰাওনা হ'ল ফিল্ম ফেষ্টিভেললৈ।\nঅডিটৰীয়ামৰ বাহিৰত IIJNMৰ গ্ৰুপটোৱে নিজৰ নিজৰ identity card দেখুৱাৰ পিছত ভিতৰলৈ যোৱাৰ অনুমতি পালে।সকলো অডিটৰীয়ামৰ ভিতৰলৈ সোমাই গ'ল।বহু গণ্য মান্য ব্যক্তিৰ সমাহাৰ ঘটিছে অনুষ্ঠানটোত।এই ফিল্ম ফেষ্টিভেলত চুটি ছবি,ডকুমেণ্টৰী,আঞ্চলিক ভাষাৰ বিভিন্ন ছবি প্ৰদৰ্শিত কৰা হয়।পখীৰ হঠাত প্ৰানজিতৰ ডকুমেণ্টৰী খনৰ কথা মনত পৰিল।তাৰো ডকুমেণ্টৰী খন যদি ইয়াত প্ৰদৰ্শিত কৰিব পৰা হ'লে!!....এইবোৰ ভাবি থাকোতেই হঠাত তাইক কোনোবাই মতা নিচিনা পালে।কোনে মাতিছে বুলি পিছলৈ ঘূৰি চাওঁতে দেখা পালে এজন ওখ পাখ ল'ৰা।তাই পিছলৈ ঘূৰি চোৱাৰ পিছত ল'ৰা জনে আকৌ তাইক মাতিলে\n"Excuse me, are you from Assam??"\n"Yes.But why are you asking me? "\n"Actually i am also from Assam.By the way can we talk in assamese??"\n"আপুনি ইয়াত কেনেকৈ??"\n"মোক তুমি বুলি ক'লেও হ'ব।মই বাংগালোৰৰ IIJNMৰ শিক্ষাৰ্থী হয়।ইয়াত আমি IIJNM তৰফৰ পৰা এটি গ্ৰুপ আহিছো film festivalৰ ওপৰত প্ৰতিবেদন প্ৰস্তুত কৰিবলৈ।পিছে আপুনি?"\n"মোকো তুমি বুলি ক'লেই হ'ব দিয়াছোন।মই এজন গ্ৰাফিক্স ডিজাইনাৰ হয়।"\n"আচ্ছা...পিছে তুমি কেনেকৈ গম পালা যে মই অসমৰ হয়?"\n"তুমি পিন্ধা এই সাজযোৰৰ পৰা।মেখেলা চাদৰযোৰে আজি তোমাৰ লগত কথা নপতাৰ আগতেই তোমাৰ পৰিচয় দিয়ালে।"\n"হা হা হা...পিছে তোমাৰ নামটো?"\n"আশুতোষ জৈন।আৰু তোমাৰ?"\n"মই পখী হাজৰিকা।পিছে অডিটৰীয়ামত বেছি ভিৰ নলগাৰ আগতেই নিজ নিজ আসন গ্ৰহণ কৰাটো ভাল হ'ব নেকি বাৰু।"\n"yes..you are right.Then see you later.bye"\nহাঁহিমুখীয়া ল'ৰাজনে হেণ্ডচেক কৰি পখীৰ পৰা বিদায় ল'লে।পখীও আহি লগৰ কিজনৰ লগত নিজৰ স্থানত বহিলহি।তাৰপিছত সেইদিনা প্ৰদৰ্শিত হোৱা কেইবাখনো আঞ্চলিক ভাষাৰ চুটি ছবি,ডকুমেণ্টৰী ছবি চাই গৈ থাকিল।প্ৰত্যেকখন ছবিত নিজ নিজ ঠাইৰ ভিন্ন কাহিনী,ভিন্ন তথ্য প্ৰদৰ্শিত হৈছিল।প্ৰানজিতৰ ডকুমেণ্টৰী খনৰ কথা তাইৰ আকৌ মনলৈ আহিল।সেই ডকুমেণ্টৰী খন ইয়াত দেখুৱাব পৰা হ'লে কিমান ভাল হ'লহেঁতেন!অসমৰ আপুৰুগীয়া প্ৰাকৃতিক সম্পদ আৰু সৌন্দৰ্য সমূহক শতাধিক মানুহে একেলগতে উপভোগ কৰিব পাৰিলহেঁতেন।এইক্ষেত্ৰত তাই যদি প্ৰানজিতক সহায় কৰিব পাৰিল হয়!!ইতিমধ্যে film festivalৰ প্ৰথম দিনৰ কাৰ্যসূচীসমূহ লাহে লাহে অন্তিম পৰ্যায়লৈ আগবাঢ়িছে।অনুষ্ঠানটি শেষ হোৱাৰ পিছত অডিটৰীয়ামৰ পৰা ওলাই আহোঁতে তাই পুনৰ আশুতোষক লগ পালে।\n"কেনে পালে হাজৰিকা প্ৰথম দিনৰ অনুষ্ঠান?"\n"ভাল লাগিল।এইটো মোৰ বাবে এটা প্ৰথম আৰু নতুন অভিজ্ঞতা।"\n"হয় নেকি।পিছে তুমি ইয়াত ক'ৰবাত থাকি লৈছা?"\n"ওমম..আমি ইয়াত হোটেলতে থাকি লৈছো গোটেইকেইজন।তুমি পিছে?"\n"মইও film festival কেইদিন ইয়াতে থাকি লৈছো।এনেই মই মুম্বাইৰ ফ্লেটত থাকি কাম-কাজবোৰ কৰোঁ।আচলতে কি জানা পখী,অসমৰ বাহিৰত অসমৰ মানুহবোৰ লগ পালে অসমীয়াত কথা পাতিবলৈ পালে বৰ ভাল লাগে।পিছে,বেয়া নোপোৱা যদি তোমাৰ ফোন নম্বৰটো দিবা নেকি?চিনি পালো যেতিয়া এইকেইদিন লগ পাম আৰু নে কি কোৱা?"\n"অ' নিশ্চয়। ফোন নম্বৰটো কৈ দিছো চেভ কৰি ল'ব।৯৭০.....।পিছত আকৌ লগ পাম তেনেহ'লে।আমাৰো হোটেললৈ যোৱাৰ সময় হ'ল মানে।"\n"ঠিক আছে।যাবা তেন্তে।"\nপখী হঁত যোৱাৰ পিছত আশুতোষো নিজৰ হোটেলৰ ফালে আগবাঢ়িল।বহুদিনৰ মূৰত সি কাৰোবাৰ লগত বহুদেৰী অসমীয়াত কথা পাতিলে।মাক-দেউতাকৰ লগত অসমীয়াত পাতে যদিও সেয়া খুব কমকৈহে পাতে,বেছিভাগ হিন্দীতেই পতা হয়।যদিও সি এটা অনা অসমীয়া ল'ৰা;সৰুৰপৰা অসমতে ডাঙৰ দীঘল হোৱা বাবে অসমীয়া ভাষা সংস্কৃতিৰ প্ৰতি তাৰ আকুলতা বেছি।সহজ সৰল,থলুৱা মানুহখিনিৰ সৈতে তাৰ পৰিয়ালৰ আপোন সম্পৰ্ক আছে।সকলোৰে বেলেগ বেলেগ নিজস্ব ভাষা সংস্কৃতি আছে যদিও ইজনে আনজনৰ সংস্কৃতিক সন্মান কৰে।\nপখী আৰু আশুতোষৰ চিনাকী পৰ্বও অনাকাংক্ষিতভাৱেই ঘটিল।এই অনাকাংক্ষিত চিনাকীয়ে কিবা নতুন এক কাহিনীৰ উত্তৰণ ঘটাব নেকি বাৰু!!পখীয়ে আশুতোষৰ লগত প্ৰানজিতৰ ডকুমেণ্টৰী খনৰ কথা পাতিব পাৰিব নে?আশুতোষৰ পৰা সহায় ল'ব পাৰিবনে তাই?অনাকাংক্ষিত অধ্যায়বোৰ জীৱনত একোটি নতুন অভিজ্ঞতা হৈয়ে সংঘটিত হয়।\nLabels#অনাকাংক্ষিত অধ্যায়, #গৌৰাংগিনী নেওগ


কেনে যাব আপোনাৰ আজিৰ দিনটো, ৰাশিফলে কি কয় ? -\nHomeজীৱন শৈলীকেনে যাব আপোনাৰ আজিৰ দিনটো, ৰাশিফলে কি কয় ?\nকেনে যাব আপোনাৰ আজিৰ দিনটো, ৰাশিফলে কি কয় ?\nমাঘ বিহুৰ উৰুকাত কেনে যাব আপোনাৰ দিনটো; চাওক ৰাশিফল\n১১ জানুৱাৰী, ২০২২ শুকুৰবাৰ\nমেষ ৰাশি- আজিৰ দিনটো আপোনাৰ বাবে সুখৰ। আজি আপুনি সন্তানৰ শিক্ষাৰ সমস্যা সমাধান কৰিবলৈ আৰু নতুন পাঠ্যক্ৰমত নামভৰ্তি কৰাবলৈ গোটেই দিনটো ব্যস্ত থাকিব যেন লাগে।\nবৃষ ৰাশি- আজি আপোনাৰ বাবে ব্যয়ৰ দিন হ’ব। আজি আপুনি আপোনাৰ বৰ্ধিত ব্যয়ৰ দ্বাৰা অসুবিধাত পৰিব, যি আপোনাৰ প্ৰকৃতিক খিংখিঙীয়া কৰি তুলিব। পৰিয়ালৰ সদস্যসকলৰ প্ৰতি আপোনাৰ আচৰণো সলনি হ’ব, যাৰ ফলত তেওঁলোক আপোনাৰ ওপৰত বিৰক্ত হ’ব পাৰে।\nমিথুন ৰাশি- আজিৰ দিনটো আপোনাৰ বাবে এক মধ্যমীয়া ফলপ্ৰসু দিন হ’ব। যদি আপুনি আজি আপোনাৰ ব্যৱসায়ৰ বাবে কাৰোবাৰ পৰা ধাৰ লোৱাৰ পৰিকল্পনা কৰি আছে, আপুনি সহজেই পাব, যি আপুনি ব্যৱসায়ত সন্মুখীন হোৱা সমস্যাবোৰৰ পৰাও আপোনাক সকাহ দিব।\nকৰ্কট ৰাশি- আজিৰ দিনটো আপোনাৰ বাবে এটা প্ৰত্যাহ্বানমূলক দিন হ’ব। কামৰ ক্ষেত্ৰত আপুনি আজি কিছুমান প্ৰত্যাহ্বানৰ সন্মুখীন হ’ব পাৰে। আজি আপোনাক কামৰ ক্ষেত্ৰত কিবা এটা অৰ্পণ কৰা হ’ব পাৰে, য’ত আপুনি আপোনাৰ সহকৰ্মীসকলৰ সৈতে থাকিব লাগিব, তেতিয়াহে আপুনি ইয়াক সম্পূৰ্ণ কৰিব পাৰিব। আজি আপুনি আপোনাৰ স্বাস্থ্যৰ বিষয়ে সচেতন হ’ব লাগিব, কিয়নো আজি আপোনাৰ কিছু স্বাস্থ্যৰ দুৰ্দশা হ’ব পাৰে, যি দীৰ্ঘদিন ধৰি আছিল।\nসিংহ ৰাশি- আজিৰ দিনটো আপোনাৰ বাবে এটা স্বাভাৱিক দিন হ’ব। চাকৰিয়াল সকলে আজি এক নতুন কৃতিত্ব অৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম হ’ব, যি তেওঁলোকক সহায় কৰিব। আজি আপুনি আপোনাৰ সন্তানৰ ভৱিষ্যতৰ বিষয়েও সজাগ হ’ব লাগিব, যাতে তেঁওলোকে কোনো ভুল সংগৰ চিকাৰ নহয়।\nকন্যা ৰাশি- আজিৰ দিনটো আপোনাৰ বাবে কঠিন দিন হ’ব। আজি আপুনি ব্যৱসায়তো যথেষ্ট সফলতা লাভ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিব। সেয়েহে আগবাঢ়ি যাবলৈ আপোনাৰ প্ৰচেষ্টা অব্যাহত ৰাখিব। আপুনি লাভান্বিত হ’ব পাৰে। আজি আপুনি আপোনাৰ পত্নীৰ সৈতে কিছু সময় অকলে কটাব আৰু আপুনি তেওঁলোকক আজি বজাৰত লৈ যাব পাৰে। যদি শিক্ষাৰ্থীসকলে তেওঁলোকৰ গুৰুসকলৰ পৰা কোনো সহায় বিচাৰিছিল, তেওঁলোকেও আজি পাব পাৰে।\nবৃশ্চিক ৰাশি- আজি আপোনাৰ পিতৃ-মাতৃৰ আশীৰ্বাদেৰে এটা সুখৰ দিন হ’ব। আজি আপোনাৰ সন্তানে আপোনাক এটা ব্যয়বহুল উপহাৰ বিচাৰিব পাৰে আৰু আপুনি ইয়াক ল’ব লগীয়া হ’ব পাৰে। আজি আপুনি কিছুমান ব্যয়ৰ সন্মুখীন হ’ব পাৰে, যিবোৰ আপুনি বাধ্যবাধকতা অবিহনে ব্যয় কৰিব লগা হ’ব পাৰে।\nধনু ৰাশি- আজি আপুনি আপোনাৰ সৰু ভাতৃ-ভগ্নীৰ সৈতে আনন্দ কৰিব। আজি আপুনি এনে পৰিস্থিতিৰ সন্মুখীন হ’ব, যি আপোনাক কিছু শিক্ষা দিব। কিন্তু আপুনি মন কৰিব লাগিব যে এনে কোনো পৰিস্থিতি নাই য’ত আপুনি অসুবিধাৰ সন্মুখীন নহ’ব। সেয়েহে আজি আপুনি আপোনাৰ চাৰিওফালৰ লোকসকলৰ প্ৰতি সাৱধান হ’ব লাগিব। যদি চুবুৰীয়াতো বিতৰ্ক হয়, আপুনি ইয়াক দীঘলীয়া কৰাতকৈ চুপ থাকিব। আপুনি আজি আপোনাৰ পত্নীৰ পৰা কিছু আৰ্থিক সহায় পাব পাৰে।\nমকৰ ৰাশি- আজি আপোনাৰ সম্পদবৃদ্ধি হ’ব কিয়নো আপুনি পৈতৃক সম্পত্তি পাব পাৰে। যদি আপোনাৰ সম্পত্তি সম্পৰ্কীয় আইনী গোচৰ আছে, আপুনি আজি জয়ী হ’ব পাৰে, যি আপোনাৰ সম্পদো বৃদ্ধি কৰিব। প্ৰেমিকসকলে আজি তেওঁলোকৰ সংগীৰ আচৰণত কিছু সমস্যাত পৰিব পাৰে, যাৰ ফলত দুয়োৰে মাজত পাৰস্পৰিক বিবাদ হ’ব পাৰে।\nমীন ৰাশি- আজি যিসকলে বিদেশী কোম্পানীত কাম কৰিব বিচাৰে তেওঁলোকৰ বাবে দিনটো ভাল হ’ব। কিয়নো তেওঁলোকৰ অন্তিম ইচ্ছা পূৰণ হ’ব, যি তেওঁলোকক সুখী কৰিব। কিন্তু আপুনি আগবাঢ়ি যাব লাগিব আৰু বিষয়াক চিনাক্ত কৰিব লাগিব আৰু তেওঁক অনুসৰণ কৰিব লাগিব, তেতিয়াহে আপুনি ইয়াৰ সুবিধা ল’ব পাৰিব। আজি আপুনি যিকোনো ধন সম্পৰ্কীয় লেনদেন কৰাৰ আগতে সাৱধান হ’ব লাগিব অন্যথা আপুনি পিছত অনুশোচনা কৰিব লগীয়া হ’ব পাৰে।\nPrevious articleপাঁচ ৰাজ্যৰ নিৰ্বাচন; প্ৰাক নিৰ্বাচনী সমীক্ষাত স্পষ্ট জটিল সমীকৰণৰ সম্ভাৱনা! জানক সবিশেষ\nNext articleচাঞ্চল্যকৰ! পিষ্টলেৰে মূৰত গুলিয়াই আত্মহত্যা জ্যেষ্ঠ সাংবাদিক বিকাশ মৰাণৰ


শিশু তত্বাৱধান একক, এছ.আৰ.চি.ডব্লিও. | সমাজ কল্যাণ বিভাগ | অসম চৰকাৰ, ভাৰত\nHome ❯ শিশু তত্বাৱধান একক, এছ.আৰ.চি.ডব্লিও.\nসংযুক্ত শিশু সুৰক্ষা আঁচনি\nশিশু তত্বাৱধান একক, এছ.আৰ.চি.ডব্লিও.\nবয়োজ্যেষ্ঠ লোকৰ বাবে সংহত কাৰ্য্যসূচী\nমহিলা সহায়ক কেন্দ্ৰ আৰু হেল্পলাইন\nঅসম ৰাজ্যত বাহাল থকা মাদক দ্ৰব্য আৰু নিচাযুক্ত সেৱন প্ৰতিৰোধৰ সহায়তা আঁচনি\nআই.চি.ডি.এছ.ৰ অধীনষ্ঠ সাংবিধানিক কৰ্তৃপক্ষ\nশিশু তত্বাৱধান প্ৰতিষ্ঠান বোৰ কি?\nশিশু তত্বাৱধান প্ৰতিষ্ঠান(চি.চি.আই.) সমূহ হৈছে চৰকাৰ বা বেচৰকাৰী সংগঠন অথবা স্বচ্চাসেৱী সংগঠনৰ দ্বাৰা প্ৰৱন্ধিত আৰু পৰিচালিত প্ৰতিষ্ঠান। এক নিৰ্দিষ্ট প্ৰয়োজনত কিশোৰ ন্যায়(শিশুৰ সুৰক্ষা আৰু তত্বাৱধান) আইন, ২০১৫ৰ অধীনত পঞ্জীকৃত আৰু অনুমোদিত চি.চি.আই. বা অন্য প্ৰতিষ্ঠান আদি শিশুক হৰ্ষম্যাদি বা দীৰ্ঘম্যাদি আশ্ৰয় প্ৰদান কৰিবৰ বাবে আগবাঢ়ি আহে।\nঅসমত থকা শিশু তত্বাৱধান প্ৰতিষ্ঠান সমূহ চৰকাৰ আৰু বেচৰকাৰী সংগঠনে পৰিচালনা কৰে। ৩৩ চি.চি.আই. আৰু ৩টা মুক্ত আশ্ৰয় গৃহই সংযুক্ত শিশু সুৰক্ষা আঁচনিৰ(আই.চি.পি.এছ.) অধীনত চৰকাৰী সাহাৰ্য্য লাভ কৰি আহিছে।\nআই.চি.পি.এছ..ৰ অধীনত চৰকাৰৰ দ্বাৰা পৰিচালিত নিৰীক্ষণ আৱাসৰ তালিকা\nক্ৰ. নং. নিৰীক্ষণ আৱাস ঠিকনা জিলা\n১ নগাওঁৰ ছোৱালীৰ বাবে নিৰীক্ষণ আৱাস পানীগাওঁ চাৰিআলি, পো.অ.- ইটাচালি, নগাওঁ- ৭৮২০০১ নগাওঁ\n২ জালুকবাৰী ছোৱালীৰ বাবে নিৰীক্ষণ আৱাস সুন্দৰবাৰী, জালুকবাৰী, গুৱাহাটী- ১৪ কামৰূপ মহানগৰ\n৩ যোৰহাট ছোৱালীৰ বাবে নিৰীক্ষণ আৱাস যোৰহাট লিচুবাৰী যোৰহাট\n৪ বকো ছোৱালীৰ বাবে নিৰীক্ষণ আৱাস বামুনী গাওঁ, বকো কামৰূপ মহানগৰ\n৫ শিলচৰ ছোৱালীৰ বাবে নিৰীক্ষণ আৱাস মেহেৰপুৰ, শিলচৰ কাছাৰ\nআই.চি.পি.এছ..ৰ অধীনত চৰকাৰৰ দ্বাৰা পৰিচালিত শিশু আৱাস\nশিশু আৱাস ঠিকনা জিলা\n১ লৰাৰ বাবে শিশু আৱাস ফটাশিল আমবাৰী, গুৱাহাটী- ২৫ কামৰূপ মহানগৰ\n২ জালুকবাৰী ছোৱালীৰ বাবে শিশু আৱাস সুন্দৰবাৰী, জালুকবাৰী, গুৱাহাটী- ১৪ কামৰূপ মহানগৰ\n৩ লক্ষীমপুৰ লৰাৰ বাবে শিশু আৱাস চিনাতলীয়া, উত্তৰ লক্ষীমপুৰ লক্ষীমপুৰ\n৪ নগাওঁ ছোৱালীৰ বাবে শিশু আৱাস পানীগাওঁ চাৰিআলি, পো.অ.- ইটাচালি, নগাওঁ- ৭৮২০০১ নগাওঁ\nমহিলাৰ বাবে ৰাজ্যিক সমল কেন্দ্ৰঃ\nভাৰত চৰকাৰৰ লক্ষ্য হৈছে মহিলা সকলৰ সামগ্ৰীক উন্নয়ন সাধনকাৰী প্ৰক্ৰিয় সমূহক শক্তিশালী কৰা। আৰু এই উদ্দেশ্যৰেই প্ৰস্তুত কৰা হৈছিল “মহিলা সৱলীকৰণৰ ৰাষ্ট্ৰীয় অভিযান”(এন.এম.ই.ডব্লিও.) আঁচনি খন। এই এন.এম.ই.ডব্লিও. আচঁনি খন ৰাজ্য তথা কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল সমূহত ৰাজ্যিক সমল কেন্দ্ৰ সমূহৰ(এছ.আৰ.চি.ডব্লিও.) জৰিয়তে বাস্তৱায়িত কৰা হব। পূৰ্ণ শক্তি কেন্দ্ৰ(পি.এছ.কে.), গাঁও পৰ্য্যায়ত অভিসৃত আৰু সুগমতা সেৱা(ভি.চি.এছ.এফ.) আদি সকলো উক্ত আঁচনিৰ পৰিধিৰ অন্তৰ্গত।\nৰাজ্যিক পৰ্য্যায়ত, ৰাজ্য চৰকাৰৰ(ডব্লিও.ডি.চি./সমাজ কল্যাণ বিভাগ) অধীনষ্ঠ ৰাজ্যক মহিলা সমল কেন্দ্ৰই ৰাজ্যক পৰ্য্যায়/কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল স্তৰত প্ৰভাৱশালী সমন্বয়ৰ জৰিয়তে লিংগ সচেতনতা মূলক কাৰ্য্যক্ৰম, আইন আৰু আঁচনি আদি ৰূপায়ন কৰাৰ ক্ষেত্ৰত কাৰ্য্য কৰিব। বাহাল থকা আইন-কানুন, আঁচনি, নীতি তথা কাৰ্য্যক্ৰম সমূহ এছ.আিৰ.ডব্লিও.এছ.এ পৰ্য্যালোচনা তথা মূল্যাংকণো কৰিব পাৰে যাতে বহুক্ষেত্ৰীয় প্ৰকৃতিৰ কাৰ্য্যাৱলী সমূহ সৌহাদ্যপূৰ্ণতাৰে মহিলা হিতাধিকাৰী সকলৰ ওচৰলৈ নিব পাৰি।\nএছ.আৰ.চি.ডব্লিও.এ ইয়াৰ প্ৰধান অংশীদাৰ সকলৰ সৈতে মত-বিনিময় কৰি মহিলা সকলৰ সমস্যা সমূহৰ ওপৰত গুৰুত্ব প্ৰদান কৰি সংশ্লিষ্ট ৰাজ্য/কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল সমূহৰ বাবে ৰাজ্যিক ক্ৰীয়া পৰিকল্পনা তৈয়াৰ কৰিব আৰু কাৰিকৰী সহায় প্ৰদান কৰিব আৰু লগতে ৰাজ্যিক কাৰ্য্য বলৰ সৈতে কাৰ্য্যৰত অৱস্থাত বি.বি.বি.পি. আঁচনি ৰূপায়নৰ ক্ষেত্ৰতো সমন্বয় ৰক্ষা কৰিব।\nৰাজ্যক মহিলাৰ সমল কেন্দ্ৰৰ ঠিকনা আৰু যোগাযোগৰ সবিশেষ\nৰাজ্যিক প্ৰকল্প সমন্বয়ৰক্ষী\nশ্ৰী অশ্চিনী কুমাৰ পেগু, এ.চি.এছ.,\nফোন নং- ৯৪৩৫০৫১৯১৯\nৰাজ্যিক মহিলা সমল কেন্দ্ৰ, অসম\nনেত্ৰালয়ৰ সমীপত, বেলতলা, গুৱাহাটী-২৮\nদৰ্শনকাৰীৰ গণনা: 397795


বিশ্বকাপ ক্ৰিকেট ২০১৯: ভাৰত–পাকিস্তানৰ মেচতো বৰষুণ হোৱাৰ সম্ভাৱণা!india-pakistan-match-may-be-rain– News18 Assam\nবিশ্বকাপ ক্ৰিকেট ২০১৯: ভাৰত–পাকিস্তানৰ মেচতো বৰষুণ হোৱাৰ সম্ভাৱণা!\nUpdated:June 14, 2019, 9:33 AM IST\nআগন্তুক এসপ্তাহলৈ বৰষুণ এৰাৰ সম্ভাৱণা নাই মনচেষ্টাৰত!\nLast Updated: June 14, 2019, 9:33 AM IST\nঅনুমান কৰা ধৰণেই বৃহস্পতিবাৰে ভাৰত–নিউজীলেণ্ডৰ মাজত অনুষ্ঠিত হ’ব লগীয়া মেচ খন বতৰৰ বাবে পৰিত্যক্ত হয়।ফলত দুযোটা দলেই পইণ্ট ভগাই ল’ব লগীয়া হয়। অহা দেওবাৰে ভাৰত আৰু পাকিস্তানৰ মাজত অনুষ্ঠিত হ’ব ভাৰত পাকিস্তানৰ মাজত বিশ্বকাপৰ হাই ভল্টেজ মেচখন। মেচখনক লৈ এতিয়া উত্‍কণ্ঠিত দুয়োখন দেশৰ ক্ৰিকেট অনুৰাগী।\nকিন্তু এতিয়া মেচখনক লৈ বতৰে কঢ়িয়াইছে শংকা। মেচখন অনুষ্ঠিত হ’ব লগীয়া মনচেষ্টাৰত আগন্তুক এসপ্তাহ ধৰি সম্ভাৱণা নাই বৰষুণ এৰাৰ। তাৰ মাজতে দেওবাৰ অনুষ্ঠিত হ’ব ভাৰত পাকিস্তানৰ মেচ।কিন্তু এতিয়া বৰুণ দেৱতাৰ ওপৰতে নিৰ্ভৰ কৰিছে মেচখনৰ ভাগ্য! পুণৰ এবাৰ বৰষুণৰ বাবে মেচখন পৰিত্যক্ত হ’লে দুয়োটা দলেই পইণ্ট ভগাই লব লাগীয়, ফলত লোকচানৰ সন্মুখীন হ’ব টিম ইণ্ডিয়া।\nবৃহস্পতিবাৰে ভাৰত নিউজীলেণ্ডৰ মাজৰ মেচ খন বাতিল হোৱাৰ পিছত এতিয়া নিউজীলেণ্ডে চাৰিখন মেচত সাত পইণ্টেৰে তালিকাৰ শীৰ্ষত থকাৰ বিপৰীতে ভাৰতে তিনিখন খেলত পাচঁ পইণ্টেৰে পইণ্ট তালিকাৰ তৃতীয় স্থানত আছে।


সাহিত্য – অৰুণোদই\nবুঢ়ী আইৰ সাধু\nApr 18, 2019 ৰিমঝিমৰস ৰচনা, সাহিত্যassamese, literarture\nবান্দৰ আৰু শিয়ালে মেকুৰীৰ জীয়েকক এটা শিঙৰা মাছৰ কথা কৈ ভুলাই থাকোঁতে এজনী মালিনীক এজোপা ফুল গছৰ ওচৰত দেখি বুধিয়ক শিয়ালে খাবলৈ পাং পাতি বাঘ আৰু কেকোৰাক খবৰ দিয়ে।পানেশৈৰ জীয়েক তেজীমলাই কাঞ্চনীৰ নুমলীয়া পো কুকুৰীকণা লটকণৰ লগত জৰদগ্ব ৰজাৰ উপাখ্যান আৰু ভেকুলীৰ সাধু শুনিবলৈ সৰৱজান তাৱৈকৰ ঘৰলৈ যাওঁতে বাটতে দীঘলঠেঙীয়াই পায়। পানেশৈৰ মন লটকণক জোৱাইৰ সাধু কৈ নিজৰ জোৱায়েক কৰি লোৱাৰ আৰু কাঞ্চনীৰ মন তেজীমলাক লখিমী বোৱাৰী কৰাৰ। দুই বুধিয়ক তীখৰ আৰু চুটিবাইয়ে চম্পাৱতী ঘৰৰ বাৰীখনত আম চুৰি কৰোঁতে তুলা আৰু তেজাই সিহঁতহালক দেখা পাই এটা বলী মানুহৰ হাতত গতাই দিয়ে। চিলনীৰ জীয়েকে ঔকুঁৱৰীৰ লগ\nFeb 6, 2019 ৰিমঝিমলঘু লেখা, সাহিত্যassamese, literarture\nৰাতিপুৱা বহুত দেৰিলৈকে শুই থকা গিৰিয়েকক দেখি ঘৈণীয়েকে মাত লগালে ‘হেৰি, ইমান দেৰিলৈকে শুইয়েই থাকিব নে? উঠি ঘৰৰ দুই এটা বজাৰ কৰি আনিবগৈ? ঘৈণীয়েকে মতাৰ বহুত সময়লৈকে গিৰিয়েকৰ সাৰ-সুৰ নাই। এইবাৰ ঘৈণীয়েকৰ আৰু সহ্য নহ’ল। অলপ ডাঙৰকৈয়ে ক’লে ‘হেৰি আপুনি আজি উঠিবনে?’ ঘৈণীয়েকৰ মাতত এইবাৰ গিৰিয়েকৰ গা লৰিল। চকুকেইটা মেলি লাহেকৈ মাত দিলে ‘ কিয়\nৰচনাঃ স্ক্ৰীণশ্বত এক অস্ত্ৰ\nFeb 5, 2019 ৰিমঝিমভিন্নস্বাদ, সাহিত্যassamese, literarture\nআজিলৈকে মহিলাৰ চকুপানীয়ে আটাইতকৈ ডাঙৰ অস্ত্ৰ হিচাপে পৰিগণিত হৈ আহিছিল যদিও বৰ্তমান আটাইতকৈ ভয়াবহ অস্ত্ৰবিধ হ’ল স্ক্ৰীণশ্বত। আচলতে ইয়াক চাইলেন্ট উইপন বুলিও ক’ব পৰা যায়। স্ক্ৰীণশ্বত নামৰ অস্ত্ৰপাত আহি কেতিয়া কেনেকৈ সংগোপনে আপোনাক আক্ৰমণ কৰিবহি আপুনি গমেই নাপাব। মাত্ৰ ই অপেক্ষা কৰে সুযোগলৈ। সুযোগ পালেই ই টোপা কাড়তকৈ দ্ৰুতবেগত আহি বিন্ধিব। স্ক্ৰীণশ্বত কাক বোলে? ব্যক্তি\nফেচবুকৰ লাভ ৰিয়েকচন আৰু বিগ বাবুলৰ ষ্টিকাৰ\nFeb 4, 2019 ৰিমঝিমভিন্নস্বাদ, সাহিত্যassamese, literarture\nআগতে ফেবুত আছিল অকল বুঢ়া আঙুলি দেখুওৱা চিষ্টেমটো। ফটো এখন বা ষ্টেটাচটো ভাল লাগিল দেখুৱাই দিয়ক বুঢ়া আঙুলি, বেয়া লাগিছে কিন্তু 👍 এইটো নিদিলে কথাটো বেয়া হয় দি দিয়ক। কিন্তু সেই আগৰ দিন নাই। এতিয়া আপুনি নিজৰ পচন্দ অনুসৰি 👍,❤, 😮, 😆, 😠, 😥আদিবোৰ ব্যৱহাৰ কৰি পাৰে, কোনো কথা নাই। কিন্তু যেতিয়াই মই কাৰোবাৰ ফটোত ❤ এইটো দিওঁ, আগতে বিগ বাবুলত পোৱা ষ্টিকাৰ এটিলৈ\nDec 31, 2018 ৰিমঝিমলঘু লেখা, সাহিত্যassamese, literarture\nৰাতিপুৱা শুই থাকোঁতেই হাজবেণ্ডলৈ ফোন আহিল এমাজনৰ পৰা ‘আপোনাৰ পাৰ্ছেল এটা আছিল।’ বিছনাতে থকা পতিদেৱে কথাটো শুনিয়েই ‘নাই নাই, মই একো অৰ্ডাৰ কৰাই নাই। ৰং নাম্বাৰ।’ ডেলিভাৰী বয় ‘আছে আপোনাৰ এড্ৰেছতে আহিছে মেবিলিনৰ এটা নেইল পলিছ।’ ইফালে হাজবেণ্ডে কথাটো কোনোমতে মানি নলয় তৰ্ক কৰাত লাগিছে। মইও সিহঁতৰ তৰ্ক বিতৰ্ক শুনি লাহেকৈ মাত দিলোঁ ‘আহিবলৈ দিয়া\nআমাৰ মাহঁতৰ কমন ডায়লগ/গালি\nDec 27, 2018 ৰিমঝিমৰস ৰচনা, লঘু লেখা, সাহিত্যassamese, literarture\nক’ত যাৱ দেউতাৰক সুধি যা, মোৰ মূৰটো চোবাই নাথাকিবি। তহঁতে খাই লচোন, মোৰ মন যোৱা নাই খাবলৈ (মানে আজি ভাত বনাওঁতে অলপ কম হ’ল।) লোকৰ ল’ৰা-ছোৱালীক গলিয়াই থাকিলেও নাখায়, আমাৰ আকৌ এইকেইটাৰ খাওঁ খাওঁ মূৰ্তি। মাৰজনী আছে যে চব কৰি দিবই, কিহৰ চিন্তা। এইমখাৰ পৰা হ’বলা মোৰ শান্তি আছে! ক’তো যাব নোৱাৰোৱেই লগতে ওলাব। এইমখাৰ


নৱ প্ৰজন্মৰ মোবাইল (অজয় লাল দত্ত ) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nনৱ প্ৰজন্মৰ মোবাইল (অজয় লাল দত্ত )\nনৱ প্ৰজন্মৰ মোবাইল\nআধুনিক নাৰীৰ বাবে নতুন প্ৰত্যাহ্বান বিগত দশকত আটাইতকৈ বিশাল ৰূপত ঘৰে ঘৰে সোমাই পৰা সামগ্ৰীৰ ভিতৰত মোবাইল ফোন অন্যতম ৷ টেলি সংযোগ সাধনৰ ক্ষেত্ৰত তাঁৰ বিহীন প্ৰযুক্তিয়ে দেশক বহুখিনি আগুৱাই লৈ গ’ল৷ সৰ্ব-সাধাৰণ মানুহৰ হাতে হাতে ল’ব পৰাকৈ মুক্ত অৰ্থনীতিৰ সু-ফলৰ ৰূপত দামীৰ পৰা কমদামী বিভিন্ন ধৰণৰ মোবাইল বজাৰত উপলদ্ধ হ’ল ৷ দেশৰ বহু ভিতৰৰ গাঁৱতো এই দূৰ-সংযোগ ব্যৱস্থাই সফলতা তথা বজাৰ দখল কৰাটো এই সময়ৰ এটা উল্লেখনীয় কথা ৷ মোবাইল সেৱাৰ সতে মানুহৰ মাজত সংযোগ তথা ভাৱৰ আদান- প্ৰদান যি দৰে সহজ হৈ পৰিছে, তাৰ সতে ইয়াৰ আন কিছু আৰ্থ-সামাজিক প্ৰভাৱ তথা সামাজিক পৰিবৰ্তন চকুত লগা হৈ পৰিছে ৷ আধুনিক নাৰীয়েও সমাজৰ সতে খোজ মিলাই হাতে হাতে মোবাইল লৈ আগবাঢ়ি অহাটো এই নতুন যুগৰ বাবে শুভ লক্ষণ৷নাৰী এগৰাকীয়ে এগৰাকী মাতৃ, অভিভাৱক, ভগ্নী, প্ৰেমিকা তথা আত্মীয় ৰূপে ভূমিকা পালন কৰিব লগা হয়৷ একেসময়তে নতুন সমাজ গঢ়াৰ বাটত নৱ-প্ৰজন্মক গঢ় দিয়াৰ গধুৰ দ্বায়িত্বও মূলতঃ নাৰীৰ হাততেই অৰ্পিত হৈ থাকে৷ এই যাত্ৰাপথত আজিৰ মোবাইল সেৱাৰ বৰ্ধিত আগ্ৰাসনে নাৰীসমাজক এক সময়োচিত প্ৰত্যাহ্বান আগবঢ়োৱা বুলি অনুভৱ কৰিছোঁ ৷ ইয়াৰ বাবে মোবাইল ফোনৰ উপকাৰ, উপযোগিতা তথা তাৰ বিৰূপ ব্যৱহাৰ হ’ব পৰা সম্পৰ্কে ঘৰ এখনৰ গুৰি ধৰোঁতা হিচাবে নাৰী সকল অতি সজাগ হোৱাৰ প্ৰয়োজনীয়তা অতিশয় বৃদ্ধি পাইছে ৷মোবাইল ফোনে আধুনিক নাৰীক দিছে এটা আটাইতকৈ ডাঙৰ উপহাৰ৷ সেয়া হৈছে উদ্বিগ্নতাৰ পৰা মুক্তি৷ পৰিয়াল পৰিজন বাহিৰলৈ যি কোনো কামত ওলাই যোৱাৰ পাছত নাৰী এগৰাকী সদায়েই উদ্বিগ্ন হৈ থকাটো এটা সহজাত স্বভাৱ, তেখেত মাতৃ, পত্নী, ভগ্নী অথবা আন আত্মীয়ই নহওঁক কিয় ! সুৰক্ষিত ভাৱে পালেগৈ বুলি ফোন এটা নোপোৱালৈকে এই উদ্বিগ্নতাৰ অৱসান নহয় ৷ এই ক্ষেত্ৰত মোবাইলে আনি দিলে প্ৰশান্তিৰ বতৰা !\nআজিকালি সৰু-বৰ চহৰত নৱ-প্ৰজন্মৰ হাতত সৰু-বৰ মোবাইল৷ এটাতকৈ আনটো চকুত লগা তথা উন্নত প্ৰযুক্তিৰ ৷ সেই নতুন প্ৰযুক্তি সমূহৰ ব্যৱহাৰ সম্পৰ্কেও আজিৰ নাৰী সকল নৱ-প্ৰজন্মৰ সমানেই সজাগ-সচেতন হৈ উঠাটো অতিশয় দৰকাৰী হৈ পৰিছে ৷ ঘৰত মোবাইল লৈছে, কনমানিটোৱেহে ফোন লগায় দিয়ে, সিহে এইবোৰ জানে, এনে ধৰণৰ চিন্তাৰে শিকিবলৈ অনীহা আধুনিক নাৰীয়ে এৰিব লাগিব ৷ সৰু সৰু ল’ৰা-ছোৱালীৰ হাততে বিভিন্ন আপডেটেড টেব, মোবাইল আদি সহজলভ্য হৈ পৰাৰ লগতে, গেমচ, এপ্লিকেচনছ আদিৰ পয়োভৰত নৱ-প্ৰজন্ম মোবাইল-প্ৰেমী হৈ পৰিছে ৷ পৰিয়ালৰ সতে এটা নিবিড় মুহূৰ্ত কটাবৰ প্ৰয়োজনৰ সময়তো মাক-দেউতাক-ভাই-ভগ্নীৰ মুখলৈ চাবলৈ যেন আহৰি নাই৷ অনবৰতে টেব, লেপটপ অথবা মোবাইলৰ সতেই লাগি থাকিবলৈ লোৱা. উঠি অহা নৱ-প্ৰজন্মৰ অভ্যাসটো তেওঁলোকৰ চাৰিত্ৰিক, দৈহিক তথা মানসিক বিকাশৰ ক্ষেত্ৰত অন্য এক চিন্তনীয় বিষয় হৈ পৰিছে ৷ সামাজিক বা পৰিয়ালৰ সতে মানৱীয় যোগসূত্ৰতকৈ মোবাইলৰ অনামী ৰঙীন জগতখনত আপোনপাহৰা হৈ থাকিবলৈ শিকাটো শিশু-কিশোৰ-যুৱ প্ৰজন্মৰ বাবে এক নিচাত পৰিণত হৈছে ৷ নাৰী মাতৃ সকলে এই ক্ষেত্ৰত সচেতন নহ’লে এই নিচাৰ পৰা সন্তানক বাৰণ কৰাটো এসময়ত অসম্ভৱ হৈ উঠিব যেন অনুভৱ হয় ৷\nআগৰ দিনৰ ডায়েৰী বা কিতাপৰ মাজত ‘নীলা চিঠি’ বিচাৰি পোৱাৰ পাছত কাণতলীয়া চৰ খোৱাৰ দিন নতুন প্ৰজন্মৰ নাই৷ বয়ঃসন্ধিৰ সময়চোৱাত সেয়ে সন্তান বা পৰিজনৰ মোবাইলৰ ব্যৱহাৰৰ ওপৰত অভিভাৱক অতিশয় সজাগ হোৱা উচিত৷ লগতে সতৰ্ক নজৰ ৰখাৰ প্ৰয়োজন আছে ৷পঢ়াৰ টেবুলত মোবাইল লৈ সময় উৰুৱা, গেম খেলি থকা আদি অভ্যাস গঢ় লোৱাৰ পৰা সন্তানক বাৰণ কৰিব লাগিব৷ মাতৃ সকলে SMS, MMS, GPS আদি শব্দৰ লগত চিনাকী হোৱাৰ লগতে তাক কেনেকৈ চাব পাৰি, মোবাইলৰ গোপনীয় ফাইল আদি কৰবাত পাচৱৰ্ড দিয়া আছে নেকি সকলো শিকি লোৱাৰ অতীব প্ৰয়োজন আছে ৷ এক কথাত ক’বলৈ গ’লে সন্তান তথা পৰিজনৰ সংগ, গতিবিধি তথা অভ্যাসক বুজি উঠিবলৈ তেখেতৰ মোবাইলেই আধুনিক নাৰীৰ বাবে হৈ উঠিব পাৰে অতিশয় কাৰ্যকৰী আহিলা ৷ মোবাইলৰ বুকুতে চকু দি, কল-লগ, মেচেজ বস্ক, ফাইল কণ্টেণ্ট, গেমচ আদি অধ্যয়ন কৰি সন্তানৰ মতি-গতি তথা গঢ়ি উঠা মনোজগতখনৰ উমান লবলৈ আধুনিক নাৰীয়ে শিকিব লাগিব ৷এই পৃথিৱীত যে বেয়া মানুহৰ অভাৱ নাই, সেই কথা আমাৰ সকলো বয়সৰ নাৰীয়ে উপলব্ধি কৰিব লাগিব৷ মোবাইল ফোনৰ জৰিয়তে পুৰুষৰ চলনাময়-মায়াজালত পৰাৰ বৰ্ধিত ঘটনাৰ পৰা, সাৱধান হৈ থকাৰ প্ৰয়োজন আছে৷ যাতে মোবাইল প্ৰেমৰ জৰিয়তে অচিন ব্যক্তিৰ লগত অপ্ৰয়োজনীয় ভাৱে সাঙোৰ খাই সংবাদ শিৰোনামাত আমাৰ ভগ্নী, জীয়ৰী সকলে ঠাই পাব লগা নহয় ৷\nমোবাইলৰ সতে ছাঁৰ দৰে লাগি থকা মোবাইল কেমেৰাৰ উপস্থিতিৰ কথাও আধুনিক নাৰীৰ বাবে এক প্ৰত্যাহ্বান স্বৰূপ৷ “বেৰৰো কাণ থাকে” – আপ্তবাক্যশাৰীৰ দৰেই আজিৰ তাৰিখত, বেৰতো কেমেৰা থাকে ধৰণৰ সাৱধানতা ৰখাৰ প্ৰয়োজনীয়তা আছে ৷ একেবাৰে গাঁও অঞ্চলতো লোকেল অশ্লীল MMS ক্লিপ সহজলভ্য হৈ পৰাটো অতিশয় চিন্তনীয় কথা হৈ পৰিছে৷ এনে দুষ্কাৰ্যৰ বলি হোৱাৰ পৰা যাতে নাৰীসকলে নিজকে বচাই চলিব পাৰে সেই সম্পৰ্কে মাতৃ, অভিভাৱক, শিক্ষাৰ্থী সকলোকে সজাগ কৰি ৰখাৰ প্ৰয়োজনীয়তা আছে ৷আন এটা মোবাইল ব্যাধিয়ে সমাজৰ ভিন্ন স্তৰত বিয়পি পৰাটো উল্লেখ কৰিব লগীয়া৷ আন-লিমিটেড টক-টাইম তথা নাইট পেক আদিৰ কোম্পানী প্ৰদত্ত উপহাৰৰ অপব্যৱহাৰৰ ফলত ৰাতি ৰাতি অশ্লীল কথা-বতৰা পতাৰ এক অভ্যাস গঢ়ি উঠা দেখা গৈছে৷ ফোন-চেক্সৰ দৰে কু-অভ্যাস গঢ়ি উঠিলে সহজেই কোমলমতীয়া শিক্ষাৰ্থীক ই নিজৰ লক্ষ্যৰ পৰা বিচ্যুত কৰিব৷ সেয়ে ফোনৰ বিলৰ পুংখানুপুংখ বিৱৰণ অভিভাৱকে লোৱা, তথা মোবাইলত কি কি কনটেণ্ট আছে সেইবোৰ চেক কৰি প্ৰতি-ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰাটো মাতৃ সকলৰ বাবে এৰাব নোৱাৰা প্ৰত্যাহ্বানত পৰিণত হৈছে৷ ৰাতি এটা নিৰ্দিষ্ট সময়ৰ পাছত জ্যেষ্ঠ জনে ঘৰত মোবাইল ফোন হস্তগত কৰি ৰখাৰ নিয়মে এনে কু-অভ্যাস গঢ়ি উঠাৰ পৰা বিৰত ৰাখিব পাৰে ৷মোবাইল ফোনৰ বিভিন্ন ভাল ব্যৱহাৰ সম্পৰ্কে মাতৃ সকল সজাগ হ’লে তাক যোগাত্মক দিশত ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি ৷ কেমেৰা থকা মোবাইলেৰে সন্তান টিউচনত আছেনে নাই, শিক্ষকক দিয়াচোন ফোনটো ধৰণৰ অভ্যাসেৰে নজৰ ৰাখিব পাৰি, বা শিক্ষকৰ সতেও ওচৰ সম্পৰ্ক বজাই ৰাখিব পাৰি ৷ মোবাইলত ৰেকৰ্ড কৰি বিভিন্ন ওপজা মাটিৰ সংস্কৃতিৰ উপাদান পুৰণি বিয়ানাম, লোক সংগীত আদিৰ সুৰ-তাল-গীত-নৃত্য আদি শিকাব পাৰি ৷ নতুন প্ৰজন্মক হোটেল বা ফাষ্ট ফুডৰ খানাৰ অনুগামী নকৰি বিভিন্ন খাদ্য কেনেকৈ ঘৰতে সহজে তৈয়াৰ কৰিব পাৰি, সেই কথাও সৰু সৰু ভিডিঅ’ আদি বনাই তেওঁলোকক শিকাব পাৰে ৷ ঘৰৰ, সকাম নিকামৰ সৰু বৰ ৰীতি নীতি আদিৰ কথাও ঘৰৰ বয়োজ্যেষ্ঠ-বৃদ্ধ সকলক কাষত পালে ভিডিঅ’ বনাই ৰাখি নতুন প্ৰজন্মক শিপাডাল ধৰি ৰখাত অৰিহণা যোগাব পাৰি৷ আজিকালি উন্নত মবাইলত জিপিএছৰ সহায়ত সন্তান বা আত্মীয়ৰ অৱস্থান শ্বেয়াৰ কৰি, কোন ক’ত আছে তাৰ উমান পাব পাৰি ৷ৰাতি বিয়লি অকলে আহিব লগা অৱস্থাত আৰোহণ কৰা গাড়ী বা অট আদিৰ নম্বৰ, ড্ৰাইভাৰৰ ফটো আদি আত্মীয়লৈ আগতীয়াকৈ মোবাইলেৰে পঠাই নাৰীয়ে নিজকে সুৰক্ষিত কৰাৰ চেষ্টা চলাব পাৰে৷ জিপিএছৰ অৱস্থান শ্বেয়াৰ কৰিও ঘৰৰ মানুহক এনে পৰিস্থিতিত সকাহ দিব পাৰে৷আধুনিক নাৰীয়ে শিকাৰ মনোভাৱেৰে এইবোৰ সৰু-বৰ প্ৰত্যাহ্বান মূৰ পাতি ল’লেই প্ৰগতি বা প্ৰযুক্তিৰ সতে খোজ মিলাই এক সুন্দৰ নতুন প্ৰজন্ম গঢ় উঠাত অৰিহণা যোগাব পাৰিব বুলি আমাৰ দৃঢ় বিশ্বাস৷ এনে সজাগতাৰ বাবে মহিলা সমিতি বা সংগঠন সমূহে আগবাঢ়ি আহিলে অতিশয় আনন্দৰ কথা হ’ব ৷ যোগাত্মক দিশত নতুন প্ৰযুক্তিৰ ব্যৱহাৰ সম্পৰ্কে আধুনিক নাৰীক জাগ্ৰত কৰিব নোৱাৰিলে, প্ৰযুক্তিৰ ঋণাত্মক প্ৰয়োগৰ কবললৈ সমাজখন গুচি যোৱাৰ সম্ভাৱনাই দেখা দিব ৷ ফলত অনাগত দিনত কেতিয়াবা খাপ পঞ্চায়তৰ দৰে নাৰীৰ বাবে মোবাইল নিষিদ্ধ কৰিবই লাগে ধৰণৰ অনৈতিক / অবাস্তৱ সিদ্ধান্তকো সঠিক বুলি অনুভৱ কৰাৰ দুৰ্দিন আহিব পাৰে ৷ সজাগ আধুনিক নাৰীয়েই নতুন ৰূপত নৱ-প্ৰজন্মৰে নৱ-প্ৰযুক্তিক আদৰা এখন সুন্দৰ উন্নত সমাজ গঢ়িব লাগিব৷ তাৰ বাবে মনত মাৰ বান্ধি নাৰীসমাজক আগুৱাই আহিবলৈ ইয়াৰে অনুৰোধ জনালোঁ ৷\n← আদিপাঠ (নিপন নিয়ৰ শেনচোৱা )\n“এৰাবাৰী” (চন্দন জ্যোতি ভূঞা) →\nথৰ-থৰ -ঝক-ঝক – নয়নমণি হালৈ


শিক্ষকতা জীৱনৰ আনন্দ-১\nHomeধাৰাবাহিক লেখা শিক্ষকতা জীৱনৰ আনন্দ-১\nবিদ্যালয়সমূহৰ পৰিদৰ্শক ,\nজিলা প্ৰাথমিক শিক্ষা বিষয়া ,\nজিলা মিছন সমন্বয়ক\nসমগ্ৰ শিক্ষা , কামৰূপ\n১৯৯৫ চনৰ মে' মাহৰ বাইছ তাৰিখ । ৰাতিপুৱা ৭.৩০ মান বাজিছে । স্নাতক পৰ্যায়ৰ শেষান্ত পৰীক্ষা দি গৈ ঘৰতে আছোঁ । পিছে আৱাসত হোৱা বদ্ অভ্যাস তেতিয়াও মাৰ যোৱা নাই । শোৱতেও দেৰি , শুই উঠোতেও দেৰি । সিদিনাও ব্যতিক্ৰম হোৱা নাই । ৰাতিপুৱা ৭ বজাৰ পিছতো ঘোৰ টোপনি ! তেনেতে পদূলিৰ পৰাই অপূৰ্ব অপূৰ্ব বুলি ডাঙৰ ডাঙৰকৈ মাতি জেওৰাত চাইকেলখন আওজাই থৈ নাথ ছাৰ ঘৰৰ ভিতৰলৈ সোমাই আহিল । নাথ ছাৰ মানে আমি পঢ়া নগৰবেৰা হাইস্কুলৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত প্ৰধান শিক্ষক শ্ৰদ্ধাৰ গোবিন্দ নাথ ছাৰ । সকলোৱে নাথ বি.এছ. চি. বুলিয়ে জানে । এগৰাকী স্বনামধন্য শিক্ষক, এজন সফল পিতৃ । (কোৱা যুগুত যে তেখেতৰ এগৰাকী পুত্ৰই হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত অসমৰ ভিতৰত চতুৰ্থ স্থান লাভ কৰিছিল ।) বাইদেৱে ছাৰ অহা বুলি জগাই দিয়াত ধহ্ মহ্কৈ উঠি আহিলোঁ । ছাৰক সন্মুখতে দেখি বৰ লাজ পালোঁ । ছাৰে মোক একো ক'বলৈ নিদি মাথো ক'লে, " যি আৰাম কৰিলি, কৰিলি । কাইলৈৰ পৰা মোৰ লগত ওলাবি । শিমলীতোলা ছোৱালী হাইস্কুলত বিজ্ঞানৰ শিক্ষক এজন লাগে । তই তাতে জইন কৰিবি। " এইখিনিকে কৈ ছাৰে মা-দেউতাক মাত লগাই সেই দিনালৈ বিদায় ল'লে ।\nছাৰে কোৱামতে কিন্তু পিছদিনা যাব নোৱাৰিলোঁ। ঘৰত এখন চাইকেল । দেউতাকো লাগে । এক সপ্তাহমানৰ ভিতৰত দেউতাই নতুন চাইকেল এখন যোগাৰ কৰি দিলে। হিৰো কম্পেনীৰ । দেউতাৰ বদান্যতাত আৰু নাথ ছাৰৰ আগ্ৰহ , আদেশত এক জুনৰ পৰা এনেদৰে আৰম্ভ হ'ল জীৱনৰ এক অনন্য অধ্যায় । অন্য এক ঠিকনা । শিমলীতোলা ছোৱালী হাইস্কুল (সদ্য প্ৰাদেশীকৃত) ৰ বিজ্ঞান শিক্ষক-অপূৰ্ব ঠাকুৰীয়া।\nনগৰবেৰা হাইস্কুলৰ পৰা অৱসৰ লৈয়ে নাথ ছাৰে শিমলীতোলা অঞ্চলবাসী ৰাইজৰ আগ্ৰহত বিদ্যালয়খনত অবৈতনিক শিক্ষক হিচাপে যোগদান কৰে । ছাৰৰ লগতে শ্ৰদ্ধাৰ হিমানী বাইদেউ, মণিকা বাইদেউ আদিৰ লগত ময়ো যোগ দিয়াত বিদ্যালয়খনৰ শিক্ষক হ'লগৈ পাঁচ গৰাকী । এগৰাকী হিন্দী শিক্ষয়িত্ৰী । ছাৰ হ'ল সকলোৰে জ্যেষ্ঠ আৰু অভিজ্ঞ আৰু মই হʼলো সৰ্বকনিষ্ঠ আৰু অনভিজ্ঞ । তথাপি এক বিশেষ আনন্দ । শিকিছোঁ, শিকাবলৈ, শিকাৰ পৰিৱেশ দিবলৈ যত্ন কৰিছোঁ । ছাৰে ৰাতিপুৱা প্ৰায় ৭-৩০ বজাতে আমাৰ পদূলি মুখ পায় । ময়ো সাজু হৈ থাকোঁ । ছাৰৰ ঘৰৰ পৰা বিদ্যালয়লৈ ১০ কিলোমিটাৰ দূৰত্ব । আমাৰ পৰা প্ৰায় ৭ কিলোমিটাৰ । সদা দীপ্ত ছাৰে এক বিশেষ গতিৰে চাইকেল চলায় । ময়ো গতিত গতি মিলাই গৈ থাকোঁ । কোনো দুখ নাই , কোনো ভাগৰ নাই । মনত এক বিশেষ প্ৰশান্তি । শিকাৰ আনন্দ, শিকোৱাৰ আনন্দ আৰু এনেদৰে চলি থাকে এচাম সম্ভাৱনাময়ী শিশুক মানুহ কৰাৰ , মানৱ সম্পদ হিচাপে গঢ়ি তোলাৰ কচৰৎ ।\nএই আনন্দ বোৰৰ মাজত আৰু এক বিশেষ আনন্দ যোগ হৈছিল যিদিনা মাহৰ শেষত বিদ্যালয় কৰ্তৃপক্ষৰ পৰা শ্ৰদ্ধেয় পাল ছাৰে বেতন (মাননী) হিচাপে তিনিশ টকা মোলৈ আগবঢ়াইছিল । এয়া আছিল মোৰ জীৱনত কৰ্মৰ বিনিময়ত হোৱা প্ৰথম আয়/উপাৰ্জন । এই আয় তুলনা বিহীন । এই আয়েৰে সিদিনা সহকৰ্মী সকলক খুওৱা চাহ-মিঠাই , ঘৰলৈ বুলি মাছ আনি লগে-ভাগে এসাজ খোৱাৰ আনন্দ আছিল অনন্য ।\nবিজ্ঞান শিক্ষক হিচাপে আমাৰ দায়িত্বও আছিল কিছু বেছি । এই দায়িত্ব নিষ্ঠাৰে পালন কৰাৰ ত্ৰুটি ৰখা নাছিলোঁ। তাৰোপৰি বিদ্যালয় খনৰ প্ৰথম বেটচ্ দশম শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰী সকলে হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাৰ বাবে সেই বছৰতে প্ৰস্তুতি চলাইছিল । আমি পাৰ্যমানে তেওঁলোকক প্ৰস্তুত কৰাৰ চেষ্টা কৰিছিলোঁ ।\nডিচেম্বৰ মাহত টেষ্ট (পৰীক্ষা) হৈছিল । জানুৱাৰী মাহৰ পৰা ক্লাছবোৰ সেৰেঙা হৈছিল যদিও আমি দশম শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰী সকলক বিশেষ ধ্যান দিছিলোঁ । অৱশ্যে ব'হাগ বিহুৰ পিছতে এপ্ৰিলৰ ২০ তাৰিখে আমি শিক্ষকতা জীৱনৰ এই অধ্যায়ৰ সামৰণি পেলাই গুৱাহাটী লৈ ধাপলি মেলিব লগা হৈছিল । ইতিমধ্যে স্নাতকোত্তৰ শ্ৰেণীত আমাৰ নামভৰ্তি হৈছিল আৰু শ্ৰেণীবোৰ আৰম্ভ হৈছিল । শিক্ষকতা জীৱনৰ এই মধুৰ সময়ছোৱাই আজিও আমাৰ হৃদয়ত এক বিশেষ স্থান দখল কৰি আছে । অসংখ্য স্মৃতি বিজড়িত এই সময়ছোৱা আছিল মোৰ বাবে বৰ আপোন । আজিও সেই সজীৱতা মাৰ যোৱা নাই ।। (আগলৈ)\n২য় বছৰ ২য় সংখ্যা ধাৰাবাহিক লেখা


প্ৰাক্তন কংগ্ৰেছী, বিজেপি নেতাক লৈ গোৱা জয় কৰিব আম আদমী পাৰ্টীয়ে! কোন আছে প্ৰথম তালিকাত? -\nবৃহস্পতিবাৰ, জানুৱাৰী 20, 2022\nHomeৰাজনৈতিকপ্ৰাক্তন কংগ্ৰেছী, বিজেপি নেতাক লৈ গোৱা জয় কৰিব আম আদমী পাৰ্টীয়ে! কোন...\nপ্ৰাক্তন কংগ্ৰেছী, বিজেপি নেতাক লৈ গোৱা জয় কৰিব আম আদমী পাৰ্টীয়ে! কোন আছে প্ৰথম তালিকাত?\nডিজিটেল ডেস্ক : গোৱা নিৰ্বাচনৰ বাবে প্ৰথনখন দহজনীয়া প্ৰাৰ্থী তালিকা প্ৰকাশ কৰিছে আম আদমী পাৰ্টীয়ে। আপ নেত্ৰী আতিশীয়ে এই দহজন প্ৰাৰ্থীৰ নাম আজি প্ৰকাশ কৰে। মন কৰিবলগীয়া যে, এই দহজনীয়া তালিকাত দুই প্ৰাক্তন বিজেপি নেতা তথা প্ৰাক্তন মন্ত্ৰীও আছে। তেওঁলোক হৈছে এলিনা ছালডানহা আৰু মহাদেৱ নাইক। ছালডানহা আৰু নাইকক ৰাজ্যখনৰ কোৰ্টালিম আৰু শ্বিৰোদা সমষ্টিৰ পৰা প্ৰতিদ্বন্দ্বিতাৰ বাবে নিৰ্বাচন কৰা হৈছে। আন দুগৰাকী প্ৰাক্তন বিজেপি নেতাও এই তালিকাত আছে।\nতেওঁলোকৰ ভিতৰত প’ৰিয়েম সমষ্টিৰ পৰা প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰিব বিশ্বজিৎ কে ৰানে আৰু আনজন হৈছে সত্যবিজয় নাইক। সত্যবিজয় নাইকক ভালপোয়ী আসনৰ পৰা প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰাৰ বাবে নিৰ্বাচন কৰা হৈছে। এই সমষ্টিটোক এতিয়া প্ৰতিনিধিত্ব কৰি আছে গোৱাৰ স্বাস্থ্যমন্ত্ৰী বিশ্বজিৎ ৰানেই। ইফালে, কংগ্ৰেছ নেতা প্ৰতিমা কৌটিনহোক নাৱেলীম সমষ্টিৰ পৰা, ৱেঞ্জী ৱিগাছক বেনাউলিয়াম সমষ্টিৰ পৰা, অমিত পালেকাৰক ছাণ্টা ক্ৰুজৰ পৰা প্ৰেমানন্দ নানোছকাৰক ডাবোলিম আৰু অভিজিৎ দেশাইক ছেংগাম, ডমনিক গানকাৰক ৰাইয়া সমষ্টিৰ পৰা প্ৰতিদ্বন্দ্বিতাৰ বাবে মনোনীত কৰিছে দলটোৱে।\nউল্লেখ্য যে, আম আদমী পাৰ্টীয়ে সমাগত বিধানসভা নিৰ্বাচনত অকলশৰেই প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰাৰ পূৰ্ণ সম্ভাৱনা আছে। ২০১৭ চনৰ বিধানসভা নিৰ্বাচনত ৩৮খন আসনত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰি আপে এখন আসনতো জয়লাভ কৰিব পৰা নাছিল।\nPrevious articleকেণ্টিনত গেছ নিৰ্গমন! বিস্ফোৰণত নিহত হ’ল কমেও ১৬জন\nNext articleমাতৃৰ সৈতে সময় অতিবাহিত কৰি আৱেগিক হৈ পৰিল বিধায়ক ভূৱন পেগু\nভাৰতীয় ভূখণ্ডত প্ৰৱেশ কৰি চীনা সৈন্যই অপহৰণ কৰিলে অৰুণাচলী যুৱকক\nএইবাৰ ৰাজ্যত কৰ্মৰত প্ৰশাসনিক বিষয়াৰ অধিকাৰ কাঢ়িব খুজিছে কেন্দ্ৰই: মমতা-ষ্টেলিনৰ প্ৰতিবাদ, নিশ্চুুপ অসম\nউত্তৰাখণ্ডৰ নিৰ্বাচন: জেনেৰেল বিপিন ৰাৱটৰ ভাতৃ কৰ্ণেল বিজয় ৰাৱটৰ বিজেপিত যোগদান


assam-mla-akhil-gogoi-reaction-on-new-rules-for-housing-in-villages-tv-balen-skd– News18 assam\nAkhil Gogoi : গাঁও অঞ্চলত ঘৰ বান্ধিলেও দিব লাগিব কৰ! অখিল গগৈয়ে ক’লে – এয়া মানি লোৱা নহ’ব\nঅখিল গগৈৰ প্ৰশ্ন, অসমীয়াই বিহু পাতিব লাগিলে বিজেপিৰ অনুমতি ল’ব লাগিব নেকি?\nগাঁও অঞ্চলত গৃহ নিৰ্মাণৰ সলনি হৈছে নিয়ম৷ গাঁও অঞ্চলত গৃহ নিৰ্মাণ কৰিলে এতিয়াৰ পৰা ল’ব লাগিব পঞ্চায়ত আৰু গ্ৰামোন্নয়ন বিভাগৰ অনুমতি৷ নতুন চৰকাৰৰ নতুন নিয়ম৷ নতুন নিয়ম অনুসৰি গৃহ নিৰ্মাণৰ অনুমতিৰ বাবদ গাঁওবাসীয়ে ভৰিব লাগিব অতিৰিক্ত ধন৷\nপঞ্চায়ত আৰু গ্ৰমোন্নয়ণ বিভাগৰ নতুন কৰ নীতিৰ বিৰুদ্ধে ক্ষোভ শিৱসাগৰৰ বিধায়ক অখিল গগৈৰ৷ অখিল গগৈয়ে কয়, ‘‘এই ব্যৱস্থাৰ তীব্ৰ প্ৰতিবাদ কৰিছো, এই কৰ নীতি মানি লোৱা নহব৷ ব্যৱসায়ী, ক্ষুদ্ৰ উদ্যোগ স্থাপন কৰিলে কৰ দিব লাগিব, এয়া সম্ভৱ নহয়৷ এই ব্যৱস্থা জাতিবিদ্বেষী, গ্ৰাম্য জীৱন ধ্বংস কৰিব লোৱা এক নীতি৷’’\nঅখিল গগৈৰ প্ৰশ্ন, অসমীয়াই বিহু পাতিব লাগিলে বিজেপিৰ অনুমতি ল’ব লাগিব নেকি? নে অসমীয়াৰ প্ৰতিটো কাম কাজত আৰ আৰ এছ, নাগপুৰৰ অনুমতি লোৱাটো এতিয়া অন্যতম কাম? সেয়ে এই কৰ ব্যৱস্থা প্ৰত্যাহাৰ কৰাৰ দাবী অখিল গগৈৰ৷ অসমৰ খেতিয়কৰ ওপৰত কৰ আৰোপ হ’ব নোৱাৰে৷ কোভিড মহামাৰীয়ে জুৰুলা কৰিছে জনতাক, তাৰ পিছত এই কৰ কিদৰে সম্ভৱ বুলি মন্তব্য কৰে বিধায়কগৰাকীয়ে।\nFirst published: August 04, 2021, 11:50 IST\nAkhil GogoiassamAssam Government


ইথাৰ আৰু সৃজনীশীলতা – ক্যালাইড'স্ক'প\nদুহাজাৰ বছৰৰো বেছি আগৰপৰাই কিছুসংখ্যক গ্ৰীক পণ্ডিতে বিশ্বাস কৰিছিল যে আমি শূন্য বুলি কোৱা বা ভবা মহাকাশৰ গোটেই অঞ্চল আচলতে এক অদৃশ্য মাধ্যমে আগুৰি আছে । এই কাল্পনিক মাধ্যমটোক তেওঁলোকে ‘ইথাৰ’ নাম দিছিল । কেইবাশতিকাও বাগৰিল, কিন্তু কোনোৱে ইথাৰৰ অস্তিত্বক যুক্তিসহকাৰে প্ৰমাণ কৰিব নোৱাৰিলে অথবা মহাকাশ সম্পূৰ্ণ শূন্য বুলিও দেখুৱাব নোৱাৰিলে । পিছলৈ মহাকৰ্ষণ তত্ত্বৰ জনক ছাৰ আইজাক নিউটনে ইথাৰৰ ধাৰণাটোক মুকলিকৈ সমৰ্থন নকৰিলেও নিজৰ সূত্ৰৰ দুৰ্বলতাখিনিৰ বাবেই ইয়াৰ অস্তিত্বক অস্বীকাৰ কৰিব পৰা নাছিল । তেওঁৰ মহাকৰ্ষণ সূত্ৰই ওচৰা-ওচৰি বস্তুৰ পৰা আদি কৰি লক্ষ-লক্ষ কিলোমিটাৰ দূৰত থকা গ্ৰহ-নক্ষত্ৰৰ মাজৰ আকৰ্ষণী বলৰো সঠিক হিচাপ দিবলৈ সক্ষম হৈছিল । গতিকে যি অভিনৱ উপায়েৰে নিউটনে এটা সহজ-সৰল গাণিতিক প্ৰকাশৰাশি ব্যৱহাৰ কৰি সকলো বস্তুৰ মাজৰ আকৰ্ষণী বলৰ ব্যাখ্যা আগবঢ়ালে, সেইদিশৰপৰা এই সূত্ৰৰ দুৰ্বলতাটো নায়েই, বৰং যথেষ্ট চমকপ্ৰদ আৰু অভূতপূৰ্ব আছিল । কিন্তু দুৰ্বল দিশটো হ’ল- এই মহাকৰ্ষণ বলৰ অন্তৰালত থকা কাৰ্য্যপ্ৰণালীৰ (mechanism) তেওঁ কোনো মনঃপূত ব্যাখ্যা আগবঢ়াব পৰা নাছিল । কেনেকৈনো মাজত একো এটা মাধ্যম নোহোৱাকৈ ইমান দূৰত থকা দুটা গ্ৰহ বা তৰা মহাকৰ্ষণ বলেৰে বান্ধ খাই থাকে? সহজভাৱে তেওঁ ‘দূৰ-ক্ৰিয়া’ (action atadistance) ধাৰণাটোৰ জন্ম দিয়েই কথাটো সামৰি থ’লে । কিন্তু মহাকাশখন সম্পূৰ্ণৰূপে শূন্য বুলি ধৰাতকৈ ইথাৰ নামৰ মাধ্যমটো থকা বুলি ধৰি ল’লে ‘দূৰ-ক্ৰিয়া’ৰ ধাৰণাটো হয়তো অধিক যুক্তিসংগত হ’ব । অন্ততঃ ইথাৰ মাধ্যমটোৰ মাজেৰেই কেনেবাকে বহুদূৰৰ বস্তু দুটাৰ মাজতো আকৰ্ষণ হয় বুলি ভাবি থ’ব পাৰি । এই ক্ষীণ আশাটোৱেই নিউটনক কিছুদূৰ ইথাৰবিশ্বাসী কৰি তুলিছিল ।\nকুৰি শতিকাৰ আৰম্ভণি কালছোৱালৈ পোহৰৰ দুৰ্বোধ্য চৰিত্ৰয়ো বিজ্ঞানীসকলক যথেষ্ট সমস্যাত পেলাইছিল । কাৰোবাৰ মতে পোহৰ এবিধ কণিকা, আন কাৰোবাৰ মতে আকৌ ই এবিধ তৰংগহে । এনে দ্বিমতৰ মূল কাৰণটো আছিল- পোহৰৰ কিছুমান ধৰ্ম কণিকা অৱতাৰেৰে ব্যাখ্যা কৰিব পাৰি, কিন্তু আন কিছুমান ধৰ্ম ইয়াৰ তৰংগৰূপী অৱতাৰেহে সঠিক ব্যাখ্যা দিয়ে ।\nপিছলৈ মেক্সৱেলৰ দৰে বিজ্ঞানীসকলৰ আৱিষ্কাৰে পোহৰক এক বিদ্যুৎচুম্বকীয় তৰঙ্গ বুলি প্ৰতিপন্ন কৰিলে । তৰংগ বুলিলেই সকলোৱে বুজে যে ই মাধ্যম এটাৰ কণিকাসমূহৰ দোলনৰ জৰিয়তে এঠাইৰ পৰা আন ঠাইলৈ শক্তি সঞ্চালনৰ বাহিৰে একো নহয় । গতিকে সেইফালৰ পৰা মাধ্যম অবিহনে তৰংগ অস্তিত্বহীন । যদি পোহৰ একপ্ৰকাৰৰ তৰংগই হয়, ইনো কেনেকৈ সূৰ্য্যৰ পৰা বাট কুৰি বাই কোনো মাধ্যম নোহোৱাকৈ শূন্যৰ মাজেৰে পৃথিৱীলৈ আহে? এনে প্ৰেক্ষাপটত পুনৰাই ইথাৰৰ প্ৰসংগ উত্থাপন ! সমিধান হিচাপে কেইজনমান বিজ্ঞানীয়ে পৰামৰ্শ আগবঢ়াইছিল যে গোটেই শূন্য আগুৰি দৰাচলতে ইথাৰ নামৰ মাধ্যম এটা আছে । সূৰ্য্য বা আন তৰাবোৰৰ পৰা পোহৰে সেইটো মাধ্যমেৰেহে আমাৰ ওচৰ পায় ।\nএনেদৰে ইথাৰে এই সমস্যাটো কিছুদূৰ সমাধান কৰিলে যদিও একে সময়তে ইয়াৰ বহুখিনি দুৰ্বলতাও চকুত পৰিল । নানানটা পৰস্পৰবিৰোধী গুণে ইথাৰৰ অস্তিত্বক পুনৰবাৰ সন্দেহৰ আৱৰ্ত্তলৈ আনিলে । যি কি নহওক, প্ৰায় দুহাজাৰ বছৰধৰি বিশ্বাস-অবিশ্বাসৰ দোমোজাত থকাৰ পিছত কুৰি শতিকাৰ আৰম্ভণিতে মাইকেলছন-মৰ্লিৰ বিখ্যাত পৰীক্ষাটো আৰু তাৰ পিছতে জন্ম লোৱা আপেক্ষিকতাবাদ তত্ত্বই ইথাৰৰ অস্তিত্ব সমূলঞ্চে নস্যাৎ কৰিলে ।\nপ্ৰায় প্ৰতিটো দিনতে, প্ৰতিটো সময়তে এচাম সৃজনীশীল লোকে নতুন কিবা সৃষ্টিৰ সাধনাত নিমগ্ন হৈ আছে । সেয়া গল্প, কবিতা, চিত্ৰ, গীত, উপন্যাসৰ পৰা আদি কৰি বিভিন্ন বিষয়ৰ গৱেষণাক্ষেত্ৰখনো হ’ব পাৰে । প্ৰকৃতপক্ষে নিজাববীয়া চিন্তা-চৰ্চা, হেঁপাহ আৰু উৎসাহ থকা যিকোনো কৰ্মক্ষেত্ৰৰ মানুহেই তেওঁৰ কামখিনি সৃজনীশীলভাৱে সজাই পৰাই তুলিব পাৰে ।\nএতিয়া কথা হ’ল; এই যে নতুন নতুন গল্প-কবিতা, উপন্যাস, চিনেমা, গীত আদিবোৰ ওলাই আছে; এইবোৰনো ক’ৰ পৰা আহি আছে? যদি সেই গল্পটো, গীতটো বা কিতাপখন লিখা মানুহজন জন্মই নহ’লহেঁতেন; সেইবোৰ ক’ত হেৰাই থাকিলহেঁতেন? যদি ভূপেন হাজৰিকাদেৱৰ জন্মই নহ’লহেঁতেন, আমি কাহানিও তেওঁৰ “মানুহে মানুহৰ বাবে…” বা অন্যান্য অমৰ সৃষ্টিসমূহৰ সোৱাদ ল’ব নোৱাৰিলোঁহেঁতেন । আৰ্থাৰ কনান ডয়লৰ জন্ম নহ’লে আমাৰ বাবে শ্বাৰ্লক হ’মছ্ নামৰ বিখ্যাত, আকৰ্ষণীয় চৰিত্ৰটোৰ কোনো অস্তিত্বই নাথাকিলহেঁতেন । তেনেদৰে জে. কে. ৰাউলিং অবিহনে হেৰি পটাৰো অস্তিত্বহীন । অৰ্থাৎ আমাৰ অস্তিত্বত বিৰাজ কৰা বহু সৃষ্টিমূলক কৰ্ম কোনোবা মানুহৰ যোগেহে সকলোৰে পৰিচয়লৈ আহিছে । সেইসকলৰ অবিহনে তেনে অমৰ সৃষ্টিসমূহৰ আমি কোনো উমঘামেই নাপালোঁহেঁতেন । এটা অধিক বাস্তৱিক উদাহৰণ হ’ল অকালতে মৃত্যুবৰণ কৰা বিভিন্ন ক্ষেত্ৰৰ প্ৰতিভাৱান লোকসকল । সেইসকলৰ বহু সম্ভাৱনা কিন্তু মানৱ সমাজে হেৰুৱাই পেলাইছে ! এতিয়া এই যে মহৎ সৃষ্টিৰাজি এবিধ থকা আৰু নথকা, এই পাৰ্থক্যটো কিহে আনিলে বাৰু? আমি ধৰি ল’ব নোৱাৰোঁ নেকি যে সেইসমূহ সৃষ্টি আমাৰ অগোচৰে পূৰ্বৰে পৰাই ক’ৰবাত আছিল, কিন্তু সেই স্ৰষ্টাজনৰ যোগেদিহে সেয়া গোটেই মানৱ সমাজৰ দৃষ্টিলৈ আহিল । ধৰি ল’লোঁ সেই কাল্পনিক অদৃশ্য জগতখনৰ নামেই ইথাৰ, যাৰ পটভূমিত মানৱ ইতিহাসৰ কলা-সাহিত্য, বিজ্ঞান আদি শাখাসমূহৰ নিত্য-নতুন সৃষ্টিসমূহ ওলাই আহিছে বা অনাগত ভৱিষ্যতেও ওলাই থাকিব (এতিয়া কোৱা ইথাৰটো ওপৰত আলোচিত পদাৰ্থবিজ্ঞানৰ বিলুপ্ত ইথাৰ নহয়, এইটো ইথাৰৰ ধাৰণাটো দাদা এজনৰ মুখত শুনিছিলোঁ) ।\nঅন্য একধৰণে কথাটো ভাবি চাওঁ । যদি ভূপেন হাজৰিকা, আইজাক এছিম’ভ বা আইনষ্টাইন তেওঁলোকৰ প্ৰকৃত জীৱনকালৰ দুগুণ সময় জীয়াই থাকিলহেঁতেন? সন্দেহ নাই যে তেতিয়া ভূপেন হাজৰিকাদেৱৰ পৰা বৰ্তমানৰ প্ৰায় দুগুণসংখ্যক উৎকৃষ্ট সৃষ্টিৰাজি অসমীয়া সমাজে উপভোগ কৰিব পাৰিলেহেঁতেন, আইনষ্টাইনে হয়তো জীৱনৰ অপূৰ্ণ সপোন- এটা সৰ্বাত্মক একীকৃত তত্ত্ব উদ্ভাৱন কৰিয়েই পেলালেহেঁতেন বা তেওঁৰ অতি কল্পনাপ্ৰৱণ মনেৰে এইক্ষেত্ৰত সম্পূৰ্ণকৈ নহ’লেও বহুখিনি ধাপ আগবাঢ়ি গ’লহেঁতেন । এছিম’ভেতো এটা জীৱন লিখিয়েই কটালে । জীৱনকালত প্ৰায় পাঁচশ কিতাপ লিখা তেওঁৰ সৃষ্টিৰাজি গুণগত (quality) আৰু পৰিমাণগত (quantity)- কোনোফালৰ পৰাই কম নহয় । তেওঁৰ মনত নতুন সৃষ্টিৰ আন কিমান সমল বাহ লৈ আছিল কোনে জানে ! আৰু এটা জীৱন পালে তেওঁ নিশ্চয় পূৰ্বতকৈও অধিক দায়িত্বসহকাৰে লিখাত লাগি গ’লহেঁতেন । একেদৰে প্ৰতিভাৱান বিজ্ঞানী-গণিতজ্ঞসকলৰ দুগুণ দৈৰ্ঘ্যৰ জীৱনৰ সহায়ত বিজ্ঞানেও নতুন নতুন সত্য উন্মোচন কৰি এইমুহূৰ্তলৈ বহু বেছি উন্নতি কৰিলেহেঁতেন । অৰ্থাৎ বিভিন্ন ক্ষেত্ৰৰ সৃজনীশীল প্ৰতিভাধাৰী লোকসকল তেওঁলোকৰ জীৱনকালৰ দুগুণ সময় জীয়াই থাকিলে তেওঁলোকৰ সৃষ্টিৰাজিও এতিয়াতকৈ আমি প্ৰায় দুগুণসংখ্যক পালোঁহেঁতেন । কিন্তু সেইটো বাস্তৱক্ষেত্ৰত যিহেতু হোৱা নাই, তেনে সম্ভৱপৰ সৃষ্টিৰাজিসমূহৰ অস্তিত্বৰো আমি কোনো উমঘাম নাপাওঁ । ধৰি লৈছোঁ থাকিবলগীয়া হৈও বাস্তৱত নথকা সেই সৃষ্টিসমূহ, আৱিষ্কাৰসমূহ ক’ৰবাত আমাৰ অগোচৰে হেৰাই থাকিল; যিটোক আমি কাল্পনিক ইথাৰ বুলি কৈছোঁ ।\nআপোনাৰ মনত স্বাভাৱিকতেই প্ৰশ্ন হ’ব, এইটোটো মই গোকাট মিছা কথা ক’লোঁ । কেনেকৈ প্ৰতিভাৱান, চিন্তাশীল মানুহৰ সাধনাৰ্জিত সৃষ্টিৰাজিক আগৰ পৰাই ক’ৰবাত থকা বুলি ধৰিব ল’ব পাৰি? এৰা, কথাটো ময়ো তেনেদৰে নাভাবোঁ । কিন্তু এনে চিন্তাৰ আলম লৈ আমি নিজকে নিশ্চয় অনুপ্ৰাণিত কৰিব পাৰোঁ যে এতিয়াও বহু মহৎ সৃষ্টিৰ সমল আমাৰ অগোচৰে ক’ৰবাত লুকাই আছে, যিবোৰৰ কিছু আমিও সাধনাৰ জৰিয়তে প্ৰকাশ কৰিব পাৰোঁ । কাৰণ পূৰ্বৰ প্ৰতিভাধৰ ব্যক্তি এজনে দ্বিতীয়বাৰ জন্ম ল’লে যদি এইখন পৃথিৱীতে পুনৰবাৰ অসাধাৰণ সৃষ্টি কৰিবলৈ উৎস বিচাৰি পায়; আমাৰ বাবে পৃথিৱীখন নিৰস, অনুৰ্বৰ হ’ব কিয়? পাৰ্থক্য মাথো প্ৰতিভাৰ, সাধনাৰ, চিন্তাধাৰাৰ… । গতিকে আমিও, সাধাৰণ মানুহখিনিয়েও (নে অসাধাৰণ? 😀) নিশ্চয় সাধনা কৰিলে ঠিক একে মানদণ্ডৰ নহ’লেও মোটামুটি কিবা এটা অৱদান যোগাই যাব পাৰিম ।\nওপৰোক্ত কথাখিনিৰ লগত মিল থকা এটা আকৰ্ষণীয় উদাহৰণ মনত পৰিছে । জৰ্জ গেম’ই তেওঁৰ সুবিখ্যাত কিতাপ “ৱান টু থ্ৰি…ইনফিনিটি”ত এটা কাল্পনিক প্ৰিন্টাৰ বা ছপাশালৰ কথা উল্লেখ কৰিছিল । ছপাশালটোৱে অবিৰতভাৱে এটাৰ পিছত আন এটা শাৰী ছপা কৰে । শাৰীবোৰ ছপা কৰোতে ই স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে বৰ্ণমালাৰ বিভিন্ন বৰ্ণ আৰু আন চিহ্নবোৰৰ বেলেগ বেলেগ বিন্যাস নিৰ্বাচন কৰে । ছপাশালটোত বহুতো কাঁহীসদৃশ চকৰি থাকে আৰু প্ৰতিটোৰে পৰিধিৰ দাঁতিত বৰ্ণ-চিহ্ন আদিবোৰ লিখা থাকে । ডিজিটেল ঘড়ী এটাত যিদৰে মিনিটৰ ঘৰটো ১ৰ পৰা আৰম্ভ হৈ ৬০ হ’লেহে ঘন্টাৰ ঘৰটোৰ মান ১ বাঢ়ে, তেনেকৈয়ে ইয়াত একেবাৰে সোঁফালৰ চকৰিটো এপাক ঘূৰি আটাইবোৰ বৰ্ণ, চিহ্ন সম্পূৰ্ণ কৰিলেহে কাষতে লাগি থকা চকৰিটো এঘাত (অৰ্থাৎ এটা বৰ্ণ বা চিহ্ন) আগবাঢ়ে । এনেদৰে নিৰৱচ্ছিন্নভাৱে আহি থকা কাগজত প্ৰতিটো বিন্যাসৰে\nছপাশালটোৰ এটা থূলমূল আভাসচিত্ৰ\nবৰ্ণবোৰ ছপা কৰা যাব । যদি চকৰিবোৰত ইংৰাজী বৰ্ণমালাৰ আখৰকেইটা, দশমিক পদ্ধতিৰ অংক দহটা আৰু কমা, চেমিকোলন, স্পেছ আদি চিহ্নবোৰ ভৰোৱা হয়; তেন্তে ছপাশালটোৱে আখৰ, সংখ্যা, চিহ্নবোৰৰ সম্ভাৱ্য আটাইবোৰ বিন্যাস ছপা কৰি উলিয়াব । আটাইবোৰ বিন্যাস মানে? কথাটো বৰ সাংঘাটিকেই । ছপাশালটোৰ কাৰ্য্যক্ষমতাৰ, অৰ্থাৎ ই কি কি ছপা কৰি উলিয়াব গেম’ৱে তাৰ এটা খুব আমোদজনক বৰ্ণনা দিছে-\n“বেছিভাগ শাৰীয়েই হ’ব অৰ্থহীন । সেইবোৰৰ দুই-এটা শাৰী এনেধৰণৰ হ’ব পাৰে :\nকিন্তু যন্ত্ৰটোৱে যিহেতু বৰ্ণ আৰু চিহ্নৰ সম্ভাৱ্য আটাইবোৰ বিন্যাসেই ছপা কৰে, অসংখ্য অৰ্থহীন শাৰীৰ মাজতে আমি অৰ্থপূৰ্ণ শাৰীও বিচাৰি পাম । তাৰ মাজতো অৱশ্যে কিছুমান অলাগতিয়াল বাক্যও দেখা যাব । যেনে-\n“horse has six legs and…”\n“I like apples cooked in turpentin…”\nকিন্তু ভালদৰে বিচাৰ-খোচাৰ কৰিলে দেখা যাব যে ছপাশালটোৱে কোনোবা এটা অংশত শ্বেকছ্পীয়েৰৰ নাটকৰ প্ৰতিটো বাক্যও ছপা কৰিছে । কেৱল সেয়াই নহয়, শ্বেকছ্পীয়েৰে নিজেই ডাষ্টবিনত পেলাই দিয়া কাগজৰ টুকুৰাবোৰত যি লিখিছিল, সেয়াও ছপা কৰি উলিয়াইছে !”\nমুঠতে ক’বলৈ গ’লে, এই অতীৱ ক্ষমতাৰ স্বয়ংক্ৰিয় ছপাশালটোৱে মানুহে তাহানি লিখিবলৈ শিকাৰ পৰা এতিয়ালৈকে যিমান যি কথা লিখিছে (ইংৰাজী ভাষাত)- পদ্য-গদ্যৰ প্ৰতিটো শাৰী, বাতৰি কাকতৰ সম্পাদকীয়, বিজ্ঞাপন, প্ৰেমপত্ৰ, গৱেষণাপত্ৰ, জমা-খৰছৰ হিচাপ ইত্যাদি সকলোবোৰ ছপা কৰি উলিয়াব । কেৱল সেয়াই নহয়, আহিবলগীয়া দিনত যিমান যি মহৎ সৃষ্টি হ’ব লগা আছে, যিমান যি কিতাপ প্ৰকাশ পাব লগা আছে; সেই সকলোবোৰো এই ছপাশালটোৱে ছপা কৰিব (যদি চকৰিবোৰত অসমীয়া ভাষাৰ বৰ্ণকেইটা ব্যৱহাৰ কৰোঁ, ই অসংখ্য জাবৰৰ সৈতে ভূত-ভৱিষ্যৎ-বৰ্তমানৰ সমস্ত অসমীয়া সাহিত্যও ছপা কৰি উলিয়াব) ।\nগতিকে এতিয়া আমি ঘৰতে তেনে এটা ছপাশাল স্থাপন কৰি সম্ভাৱ্য সকলোবোৰ কথা ছপা কৰি অসংখ্য অৰ্থহীন, অলাগতিয়াল কথাবোৰৰ মাজৰ পৰা অৰ্থপূৰ্ণ কথাবোৰ বাছি উলিওৱাৰহে কথা । এইটো সম্ভৱ হ’লেই আমি নিজে একো চিন্তা-চৰ্চা নকৰাকৈয়ো কেৱল ছপাশালটোৰ ছপাখিনি বিচাৰ-খোচাৰ কৰিয়েই ভাল লগা আৰু এতিয়ালৈকে কোনেও নিলিখা গল্প-কবিতা বিচাৰি উলিয়াই আনৰ ওচৰত নিজকে জাহিৰ কৰিব পাৰিম । অৰ্থাৎ সৃজনীশীলতাৰ বেপাৰ ! এনে এটা ছপাশাল বনোৱাটোও বিশেষ টান কাম নহ’লহেঁতেন (কেৱল কাগজৰ অফুৰন্ত ভাণ্ডাৰ লাগিব) । কিন্তু মোৰ দৰে নিঃকিন, প্ৰতিভাহীনজনৰ বাবে দুখৰ আৰু প্ৰকৃত প্ৰতিভাৱান সাধকসকলৰ বাবে সুখৰ বতৰাটো হ’ল যে ছপাশালটোৰ দ্বাৰা আমি ভবামতে কামটো নহ’ব । গেম’ই সহজ গণনাৰে দেখুৱাইছে যে অতি উচ্চ বেগত একেলগে বহুকেইটা ছপাশাল চলালেও সকলোখিনি ছপা কৰিবলৈ যিমান সময়ৰ প্ৰয়োজন হ’ব, সেয়া বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডখনৰ বয়সতকৈও (এতিয়ালৈ) বেছি ! অৱশ্যে কিবাকে ছপা কৰাটো সম্ভৱ হ’লেও অৰ্থপূৰ্ণ কিবা এটা বিচাৰি উলিওৱাটো অত্যন্ত দুৰূহ কাম হ’ব, ঠিক এপাচি শাকত এটা জালুক বিচৰাৰ নিচিনা । গতিকে এইখন পৃথিৱীত সাধনাৰ বিকল্প নাই । প্ৰকৃতিয়েও এনে দুই নম্বৰী কাৰবাৰ সমৰ্থন নকৰে !\nওপৰৰ কথাখিনিৰ মূল বিষয়বস্তু এয়ে যে সৃষ্টিৰ উৎসৰ কোনো সীমা নাই । কিবা এটা অদৃশ্য মাধ্যমত সকলোপ্ৰকাৰৰ সৃষ্টি কৰ্ম লুকাই থকা বুলি ধৰা বা এই অতীৱ ক্ষমতাৰ ছপাশাল এটা কল্পনা কৰা- দুয়োটাই সমাৰ্থক, উভয়ে সেই একেটা কথাকেই প্ৰতিপন্ন কৰে । আলোচ্য কাল্পনিক ইথাৰ জগতখনত কিমান-কি সম্ভাৱনা লুকাই আছে, তাৰ সীমা-সংখ্যা নাই । ছপাশালটোৰ উদাহৰণৰ পৰা ক’ব পাৰি, গাণিতিকভাৱে সেই মান সসীম হ’লেও ইয়াৰ বিশালতাৰ বাবে ই অসীম তুল্য । গতিকে কি ঠিক; আপোনাৰ হাততো এটা উৎকৃষ্ট প্ৰৱন্ধ, কবিতা, গল্প বা এখন চিত্ৰই হয়তো প্ৰকাশৰ বাবে অস্তিত্বহীন পৰ্য্যায়ত আপোনাৰ মুখলৈ চাই আছে? যি সৃষ্টি হ’ব একান্তই আপোনাৰ, আনৰ দ্বাৰা সেইটো অহাৰ সম্ভাৱনা নগণ্য । মাথো তাক ধৈৰ্য্যসহকাৰে উমনি দিয়াৰ প্ৰয়োজন যাতে সি আপোনাৰ উম পাই পৃথিৱীৰ পোহৰ দেখিব পাৰে ।\nঅনুভৱ, প্ৰৱন্ধpriyankushdekaইথাৰ, জৰ্জ গেম', পোহৰ, প্ৰতিভা, ভূপেন হাজৰিকা, সাধনা, সৃজনীশীলতা, সৃষ্টি0 comments


ফটাপ্ৰেম – ডলী তালুকদাৰ – ফটাঢোল\nMay 1, 2021 ফটা প্ৰেম\t16 Comments\nফটাপ্ৰেম – ডলী তালুকদাৰ\nসঁচা কথা ক’বলৈ গ’লে মোৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰেম ফটা নাছিল তেনেকৈ। কাৰণ প্ৰেম ফাটিবলৈ যোৰাবও লাগিব নহয়? গতিকে প্ৰেম যেতিয়া মই যোৰাব পৰাই নাছিলোঁ তেনেকৈ ফাটিবও পৰা নাছিল। অৱশ্যে দুবাৰ এবাৰ নফটা নহয় মোৰো প্ৰেম। গতিকে ইমানো দূৰ্ভগীয়াৰ শাৰীত নপৰোঁ চাগে কিন্তু সেয়াও মোৰ কল্পনাতে হৈছিল। তথাপিও বহুতৰ তুলনাত মই নিঃকিনে আছিলোঁ প্ৰেমৰ ক্ষেত্ৰত। কাৰণ মোৰ বহুতো বান্ধৱীৰ হাইস্কুলৰপৰা কলেজলৈ কেইবাবাৰো প্ৰেম ফাটি যোৰা লাগিছিল। মানে যোৰা আৰু ফটা হৈয়েই থাকিছিল। প্ৰেম যোৰা লাগোঁতে কত যে কবিতা, মিঠা মিঠা ভৰা চিঠি আৰু যেতিয়া ফাটে তেতিয়া কিমান যে বিৰহ বেদনাৰ সংলাপ! কোনোবাই আকৌ গালিও বৰষে মধুৰ কণ্ঠেৰে। মুঠতে যোৰা-তাপলি মৰা হৈয়ে আছিল বহুতৰ। পিচে মোৰহে প্ৰেমৰ যোৰা ফটা আনকি তাপলিও মৰা হোৱা নাছিল। কিন্তু মই প্ৰেম যোৰা লগোৱাত এক্সপাৰ্টে আছিলোঁ। মানে বহুতকে মই এসময়ত বহুত উপকাৰ কৰি দিছিলোঁ প্ৰেম যোৰা লগোৱাত। কাৰণ ‘দো দিলক মিলোৱাতো বহুত পূণ্যৰ কাম’ বুলি হিন্দি চিনেমাসমূহত প্ৰায়ে এই ডায়লগটো শুনিছিলোঁ। গতিকে ময়ো এই কামটো কৰিবলৈ পিছ হুহুকি নাথাকিছিলোঁ।\nএটা প্ৰধান অস্ত্ৰ বা প্ৰেম প্ৰকাশৰ সকলোতকৈ জৰুৰী সম্পদবিধ হ’ল চিঠি। অন্ততঃ আমাৰ সময়ত। (সেইবুলি ইমানো মান্ধাতা যুগৰ বুলি নাভাবিব) অৱশ্যে লেণ্ডফোনো আছিল কিন্তু সেইটো আকৌ পাৰিবাৰিকহে। ফোনৰ ৰিং হ’ল কি নহ’ল আগতে ঘৰৰ সৰু কেইজনে দৌৰিব নহ’লে ফোন থোৱা ঠাইকণৰ কাষতে দেউতা, খুড়াৰ টিভি চোৱা, বাতৰিকাকত পঢ়া চকীখনো থাকিব। এখন হাতেৰে বাতৰিকাকতখন ধৰি তাত থকা ক’লা আখৰকেইটাত চকু ৰাখি আনখন হাতৰে যি ৰাজকীয় কায়দাত ফোনটো কাণত লগাই ‘হেল্ল’ বুলি ক’ব সাধ্য আছে কোনোবা প্ৰেমিক বা প্ৰেমিকাক ফোন কৰিবলৈ ক’বলৈ? ম’বাইলো আমি কলেজত সোমোৱাৰ সময়তহে আহিছিল তাকো দুষ্প্ৰাপ্য। সেই সময়ত ম’বাইল ফোন কিনাজন আম্বানী লাইট বুলিয়েই ক’ব লাগিব। তাতে ম’বাইলত ফোন কৰোঁতাৰ যিমান যাব ৰিচিভ কৰাজনেও ভৰিব লাগিব। সেইবাবে চিঠিয়েই সহজ আৰু সুলভ ব্যৱস্থা আছিল। অৱশ্যে চাহজাহান, জাহাংগীৰৰ দৰে বাদশ্বাহী প্ৰেমিক বা ৰোমিঅ’, মজনুৰ দৰে পাগল প্ৰেমিকবোৰে বা মমতাজ, নুৰজাহানৰ দৰে প্ৰেমিকাই আৰ্চিজ গেলাৰীত পোৱা বা কিছুমান কিতাপৰ দোকানতো পোৱা চিঠি লিখা স্পেচিয়েল বহীত লিখিছিল। য’ত পাতটোৰ মাজত গোলাপ ফুল বা I LOVE YOU লিখা ধুনীয়াকৈ অঁকা আছিল। তাতে গোট গোট আখৰেৰে ৰোমাণ্টিক শব্দৰে লিখিছিল প্ৰেমপত্ৰ। কিছুমানে মনেট পাৰ্ফিউমো চটিয়াই দিছিল চিঠিৰ মাজত।\nহাইস্কুলৰ কথা। ক্লাচ এইট পাওঁতে ঐচ্ছিক বিষয় হিচাপে সংস্কৃত লৈছিলোঁ। আমাৰ ঘৰৰ প্ৰায় ভাগৰে সংস্কৃত আছিল আনকি মোৰ মাৰো সংস্কৃত আছিল। গতিকে পৰম্পৰা অনুসৰি মইও সংস্কৃত ল’ব লগা হ’ল। পিচে সংস্কৃত বিষয়টো লৈ মই নিজকে সৰুসুৰা পণ্ডিতনী বুলিয়ে ভাবিবলৈ ধৰিলোঁ। শ্লোকবোৰো মুখস্থ কৰিলোঁ পৰাখিনি। পিচে মনত নাথাকে ইমান। তাতে ছমহীয়া পৰীক্ষাত সৰ্বোচ্চ নম্বৰ পাই অহংকাৰো বাঢ়িল অলপ। সৰ্বোচ্চ নম্বৰ মানে বাকী কেইজনী ছাত্ৰীয়ে চাগৈ ত্ৰিশৰপৰা চল্লিশমান পাইছিল আৰু মই সিহঁততকৈ তিনি বা চাৰি নম্বৰহে বেছিকৈ পাইছিলোঁ। আমাৰ স্কুলৰ সংস্কৃত বিষয়ৰ বাইদেউৱে ইমান শুৱলাকৈ সংস্কৃতৰ শ্লোকবোৰ গাই শুনোৱাৰ লগতে অনুবাদ কৰি দিয়ে যে বহুত ভাল লাগে। মোৰ তাৰে এটা শ্লোক মনত থাকি গ’ল।\nক্লাচ নাইন পালোঁ। আমাৰ ঘৰৰ ওচৰৰে ল’ৰা এজন মোৰ লগৰজনীৰ প্ৰেমত পৰিল। আমি তিনিওজনে একেজন চাৰৰ ওচৰত টিউচন কৰিছিলোঁ। তাতে তাই মোৰ স্কুলৰ বান্ধৱী বাবে আমাৰ ঘৰলৈ আহোঁতে দেখে প্ৰায়ে। লাহে লাহে চিনাকি হ’ল আৰু তাইৰো অলপ ভাল লগা হ’ল। চকুৱে চকুৱে পৰিলে হাঁহিৰো বিনিময় হয়। দুয়ো পক্ষৰপৰা ভাল লগা কথাটো মোক জনোৱা হ’ল কিন্তু এতিয়া প্ৰেম নিবেদন কোনেও নকৰে লাজতে। গতিকে মোলৈ অনুৰোধ আহিল। দুয়োজনে যিহেতু মোৰ বন্ধু-বান্ধৱী গতিকে মই সহায় কৰিবলৈ আগবাঢ়িলোঁ। বিনিময়ত বান্ধৱীয়ে মোক আমাৰ স্কুলৰে চকীদাৰ মনমোহনৰ ঘৈণীয়েকে বেচা তেতেলী, বগৰী গুড়াৰ আচাৰ, চানাচুৰ, আলু চাট খুওৱাৰ দায়িত্ব ল’লে। বন্ধুজনে টিউচনলৈ গ’লে বেলতলা তিনিআলিৰ কৃষ্ণা চুইটচৰ চিংৰা আৰু পেৰা খুৱাব। মই দুয়োকে ক’লোঁ চিন্তা নকৰিবি। মই এনেকৈ লিখিম নহয় শুৱলা শব্দৰ মালা গাঁঠি তহঁতৰ প্ৰেমো তেনেকৈ গঁঠা যাব। কেতিয়াও নিছিগে। তাৰ পিছৰপৰা তেতেলী,বগৰীৰ গুড়া কিমান পেকেট খালোঁ হিচাপ নাই। চিংৰা আৰু পেৰা খোৱাৰ লগতে ঘৰলৈ ভাইটিৰ কাৰণেও আনো। অৱশেষত চিঠি লিখা সম্পূৰ্ণ আৰু আদান-প্ৰদান কৰি পিয়নৰ দায়িত্বও ময়েই ল’লোঁ। কথামতে সোমবাৰে চিঠি দিয়া হ’ল যিহেতু সদাশিৱৰ বাৰ প্ৰেমৰ দেৱতাৰ বাৰ আৰু বিদ্যালয় সপ্তাহ, ক্লাছো নহয় বাবে সোনকালে স্কুল শেষ হ’ব। লগতে আমি টিউচনলৈ পিছদিনা সোনকালে যাম কিন্তু আমি টিউচন নকৰোঁ আৰু ৰাস্তাই ৰাস্তাই খোজকাঢ়ি দুয়ো কথা পাতিব। বেলতলা তিনিআলিৰপৰা সেউজ নগৰৰ ৰাস্তাত খোজ কাঢ়িম। মানুহে সিমান চিনি নাপায়। কথা মানে পত্ৰৰ উত্তৰখন দুয়ো হাতে হাতে দিব। মই দুয়োৰে লগত থাকিম যাতে কোনোবা আহিলে সজাগ কৰিব পাৰোঁ।\nকিন্তু চিঠি দিয়াৰ পিছদিনাই তাই স্কুললৈ আহি মোক উধাই মুধাই গালি পাৰিবলৈ ধৰিলে। ক’লে যে তোৰ লগত মোৰ আৰু আজিৰপৰা মাতবোল বন্ধ। ভুলতো নামাতিবি। মই একো বুজি নাপালোঁ।\nআবেলি টিউচনত ওচৰৰ ল’ৰাজনে মোক লগ পায়ো নামাতিলে আৰু মই মাত দিওঁতেও টেলেকাকৈ চাই গুচি গ’ল। সেইদিনা বান্ধৱীজনী টিউচনলৈ নাহিল। মই স্কুলত পিছদিনা টিফিন টাইমত বাহিৰলৈ বান্ধৱীজনীক মাতি নি সুধিলোঁ কি হ’ল? তই মোক কিয় নামাত? সিফালে সেইজনেও মতা নাই মোক। এমাহ নহওঁতে এদিনতে মোক পাহৰিলিয়ে দুয়ো। তাই লগে লগে খঙেৰে মোক চিঠিখন দলিয়াই দি ক’লে কি লিখিছ এইসোপা? এইখন তোৰ চিঠি নহয়, মূৰহে? মোৰ প্ৰেম আৰম্ভ হওঁতে সমাপ্ত কৰিলি। মোৰ দুখো লাগিল ইমান সুন্দৰকৈ সংস্কৃত শ্লোকেৰে উদাহৰণ দি প্ৰেমপত্ৰ লিখি দিছোঁ আৰু এই মোক গালি পাৰে। ঠিকেই কয় মানুহে বান্দৰে নাৰিকলৰ মোল নুবুজে। আমাৰ লগত আৰু এজনী আছিল তাই চিঠিখন পঢ়িবলৈ ধৰিলে।\nপত্ৰৰ যোগেৰে মৰম পঠিয়ালোঁ। তোমাক মোৰ যেনেকৈ ভাল লাগে নিশ্চয় মোকো তোমাৰ ভাল লাগে। তুমি টিউচনত মোক যেনদৰে চাই থাকা কেঁৰা-কেঁৰিকৈ মই দেখিছোঁ। প্ৰেম জীৱনৰ আটাইতকৈ মূল্যৱান সম্পদ। সংস্কৃতত কৈছে “সাহিত্য সংগীত কলাবিহীন সাক্ষাৎ পশুপুচ্ছবিষানহীন” অৰ্থাৎ সাহিত্য, সংগীত, কলা অবিহনে মানুহ নেজ নোহোৱা পশুৰ দৰে। তেনেকৈ প্ৰেম নকৰা মানুহো নেজ নোহোৱা পশুৰ দৰে। তেনেদৰে প্ৰেমিকা নথকা ল’ৰা নেজ নোহোৱা বান্দৰৰ দৰে, শুৰ নোহোৱা হাতীৰ দৰে। মই তোমাক বহুত ভাল পাওঁ আৰু তোমাক নেজ নোহোৱা জন্তুৰ দৰে কোনোপধ্যে চাব নিবিচাৰোঁ। গতিকে মোৰ প্ৰেম গ্ৰহণ কৰিবা বুলি আশা কৰিলোঁ। এইয়া মোৰ তোমাৰ ওচৰত সৰল প্ৰাৰ্থনা।\nআনখন চিঠিও মই ইয়াতকৈও সুন্দৰকৈ লিখিছিলোঁ কিন্তু সঁচা কথা সকলোৱে সাহিত্য বুজি নাপায়।\nবাপৰে!! ইমান মৰম থকা সাহিত্য কিয় বুজি নাপায় নঃ 😂😂\nহাঃ হঃ! ধন্যবাদ\nহা হা, এনেই হৰেনকা হাবু ডুবো খোৱা নাই, কম গোলাপী চিঠি নে এইখন\nহাঃ হঃ। ধন্যবাদ\nকম চিঠি লিখিছেনে এইখন বাৰু😁😁\nহাঃহাঃ৷ হাঁহিত থাকিব পৰা নাই৷\nহা:হা:,,,,,,,বাপৰে ইমানবোৰ সাহিত্য বুজিবলৈ টান অলপ,,,,বেচেৰা শুৰ নোহোৱা হাতী হৈয়ে থাকিল\nহাঃ হাঃ সাংঘাতিক চিঠি দেই৷ বঢ়িয়া লাগিল৷


আপোনালোক কোনে কোনে নিজৰ ল'ৰা ছোৱালীক অসমীয়া বিদ্যালয়ত পঢ়ুৱাব ? (পংকজ বৰা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nআপোনালোক কোনে কোনে নিজৰ ল'ৰা ছোৱালীক অসমীয়া বিদ্যালয়ত পঢ়ুৱাব ? (পংকজ বৰা)\n(আজি কিছুদিন ধৰি ইন্টাৰনেট, ফে’চবুক আদি কেতবোৰ নতুন শব্দই তুলনামূলক ভাৱে প্ৰযুক্তিগত দিশত পিছপৰা বুলি গণ্য কৰি অহা অসমৰ গা ঁৱে ভূঞে তোলপাৰ লগাইছে ৷ সৰ্বসাধাৰণৰ মনত কিন্তু তথ্য প্ৰযুক্তিৰ সহায়ত সৃষ্ট এই আহিলাসমূহৰ প্ৰতি বিয়োগাত্মক ছবি কিছুমানহে সোমাই পৰা যেন অনুভৱ হয় ৷ আজি সেয়েহে এই ইন্টাৰনেট বা ফে’চবুকৰ মজিয়াত কিদৰে কিছুমান নতুন প্ৰজন্মই গঠনমূলক চিন্তা চৰ্চাও কৰি আছে তাৰ সামান্য আভাস দিয়াৰ চেষ্টা কৰা হৈছে ৷ )\nঅসম আৰু ভাৰতৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ লগতে বিশ্বৰ বিভিন্ন দেশত কৰ্মসূত্ৰে গৈ থাকিব লগা হোৱা অসম আৰু অসমীয়াক ভাল পোৱা এচাম নতুন প্ৰজন্মৰ এখন প্লে’টফ’ৰ্ম ফ’েচবুকৰ অসমীয়াত কথা বতৰা গোট ৷ এই “Facebook” গোটতেই অসমতে থকা, অসমৰ বাহিৰত বা পৃথিৱীৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত বৃত্তিগত কাৰণত বা অধ্যয়নৰ বাবে কেইজনমান প্ৰৱাসী অসমীয়া যুৱক যুৱতীৰ উদ্যোগত ২০১০ চনৰ শেষৰ ফালে ইণ্টাৰনেটৰ যোগেদি অসমীয়া “UNICODE (ইউনিক’ড)” লিপিত লিখিব বা পঢ়িবলৈ গঢ় লৈ উঠিছিল এক ব্যতিক্ৰমী আন্দোলনৰ। সেই আন্দোলনৰ নাম দিয়া হৈছিল “অসমীয়াত কথা বতৰা” আৰু গঠন হৈছিল এটা গোটৰ । গোটটো গঠন হোৱাৰ দিন ধৰি বহুতৰ পৰা সঁহাৰি লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয় এই দলটোৱে, এই লেখা প্ৰস্তুত কৰাৰ সময়ত দলটোত অন্তৰ্ভুক্ত হোৱা দুই সহস্ৰাধিক সদস্য। আৰম্ভ হোৱা দিনৰ পৰাই এই গোটত সদস্যসকলে সুৰুচিপূৰ্ণ, গঠনমূলক আলোচনাৰে অসমীয়া ভাষাৰ প্ৰতি নিজৰ দায়বদ্ধতা অক্ষুন্ন ৰখাৰ প্ৰয়াস কৰি গৈছে। এই গোটটো পৰিভ্ৰমন কৰিলে বিভিন্ন ৰসৰ সাহিত্যৰ সোৱাদ পোৱা যায়। কেতিয়াবা যদি কোনোবাই গল্প লিখিছে, কোনোবাই কবিতা লিখিছে। কেতিয়াবা যদি অসমৰ ইতিহাসৰ বিষয়ে গভীৰ আলোচনা হয় তেন্তে কেতিয়াবা অসমৰ প্ৰধান সমস্যাৰ বিষয়ে তত্বগধুৰ ভাৱৰ আদান-প্ৰদান হয়। ভৌগোলিক ব্যৱধানে বান্ধি ৰাখিব নোৱাৰা এখেতসকলৰ প্ৰচেষ্টাতেই কিছুদিনৰ আগেয়ে আৰম্ভ কৰা হৈছে ১০০ শতাংশ অসমীয়া ইউনিক’দেৰে তৈয়াৰ কৰা সাহিত্য ডট্ অৰ্গ (http://www.xahitya.org/) নামৰ ব্যতিক্ৰমী বিনামূলীয়া ৱেবচাইট এটা৷\nঅলপতে স্বপ্নজ্যোতি শৰ্মা নামৰ এজনে গোটতোত এটা আকৰ্ষণীয় প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰিলে –“আপোনালোক কোনে কোনে নিজৰ ল’ৰা ছোৱালীক অসমীয়া বিদ্যালয়ত পঢ়ুৱাব ?” উপৰুৱা দৃষ্টিৰে এটা অতি সাধাৰণ আৰু হা ঁহি উঠা যেন লগা এটা প্ৰসংগ ৷ কিন্তু সদস্য সকলৰ উত্তৰ সমূহ আকৰ্ষণীয় আছিল ৷ তাৰেই সম্পাদিত কিয়দাংশ আৰু সৰ্বশেষত লোৱা কেটামান ৰাজহুৱা সিদ্ধান্তক সম্পাদক মহোদয়ৰ যোগেদি অসমৰ মাননী শিক্ষামন্ত্ৰী ডাঙৰীয়া, মাধ্যমিক শিক্ষা পৰিষদৰ বিষয়ববীয়া আৰু অসমৰ সচেতন মহলক অৱগত কৰাব বিচাৰিছো ৷ প্ৰথমেই বহুকেইজনে মত পোষণ কৰিছিল যে মাধ্যমক লৈ বিতৰ্ক বহুত হ’ল অসমত ৷ হাতে কামে কি কৰিব পা ঁৰো তাকে আলোচনা কৰা উছিত ৷ অনাহুক আৰু এটা বিতৰ্ক আৰম্ভ কৰি লাভ নাই ? কিন্তু গৰিষ্ঠ সংখ্যক সদস্যই মত পোষণ কৰিলে যে নিশ্চয় আলোচনা হব লাগে কাৰণ এইটো এটা সময়োচিত বিষয় । এনে বহুতো ওলাব যিয়ে অসমীয়া ভাষাটোৰ অস্তিত্ত্ব ৰক্ষা প্রসাৰ তথা প্রচাৰ হকে কাম কৰি আছে, অথচ সন্তানক পঢ়ুৱাব ইংৰাজী মাধ্যমত । ইয়াৰ নিশ্চয় কাৰণ আছে আৰু সেই কাৰণবোৰ আলোচিত হোৱা উচিত ।\nকিছু সংখ্যক সদস্যৰ মতামতৰ কিয়দাংশ ইয়াত তুলি দিয়া হ’ল –\n-হিমজ্যোতি তালুকদাৰ (নতুন দিল্লী): অসমীয়া অথবা ইংৰাজী মাধ্যম বুলি কোনো কথা নাই আচলতে। ইংৰাজী মাধ্যমত পঢ়িলেও অসমীয়া ভাষাৰ প্ৰতি আগ্ৰহী কৰি তোলাতোহে ডাঙৰ কথা। প্ৰশ্নটো হ’ব লাগিছিল ” কোনে কোনে নিজৰ ল’ৰা ছোৱালীক অসমীয়া শিকাব?” এই শাক্য নামৰ যে আমাৰ গোটত অসমীয়াত লিখি আছে, ল’ৰাটো সৰুৰে পৰা ইংৰাজী মাধ্যমত পঢ়ি অহা। কিন্তু সি ইয়াত লিখা মেলা কৰা বোৰ দেখি লাগেনে যে সি সঁচাকৈয়ে ইংৰাজী মাধ্যমত পঢ়া শুনা কৰা ল’ৰা? তেখেতৰ লেখাটোত কেইটা বানান ভুল লক্ষ্য কৰিলে বাৰু? মুঠৰ ওপৰত মাধ্যম অন্তৰায় কেতিয়াও নহয়। লাগিব আগ্ৰহ।\nভগতলাল দত্ত (হায়দৰাবাদ): মই নপঢ়ুৱাওঁ। অসমীয়া ভাষাত কথাপতা নাইবা অসমীয়া ভাষা চৰ্চা কৰাৰ লগত অসমীয়া মাধ্যমত পঢ়া বা নপঢ়াৰ কিবা সম্পৰ্ক আছে বুলি নাভাবো। লৰা-ছোৱালীক “মাতৃভাষা”বুলি আকৌ ভাষা এটা শিকাব লাগে নেকি ? ঘৰত যি ভাষা সাধাৰণতে চলে সেইটোৱেই যথেষ্ট নহয় নে ? কিমান অসমীয়া (কিবা স্কেল এডাল থাকিলে ভাল আছিল) জানিলে লৰা-বা-ছোৱালী এজনক অসমীয়াৰ জাত যোৱাৰ পৰা ৰক্ষা কৰিব পাৰি? শিক্ষাক্ষেত্ৰখন মূলতঃ নিবনুৱা সংস্থাপনৰ এটা উদ্যোগ বুলি বিবেচিত হৈ থকালৈকে অমুকাৰ প্ৰণালীটোৰ ওপৰত ভৰসা নাই। আমাৰ প্ৰাথমিক শিক্ষা বিভাগটোলৈ চালে মাজে মাজে এনেকুৱা কিয় লাগে যে আনকোনা বৃত্তিৰ অযোগ্য কিছুমানৰ (সকলো বুলি কোৱা নাই ) হাতত কণমাণিহঁতৰ জীৱনৰ আধাৰশিলা স্থাপনৰ দায়িত্ব সমৰ্পণ কৰা হৈছে।\nঅৰুণজ্যোতি দাস (মিজোৰাম) : এটা মহা সমস্যা !চাকৰি এৰি ল’ছালিক পঢ়ুৱাবলৈ অসমলৈ নিগাজীকৈ যোৱাটোও পয়মাল । অসমীয়া ভাষাটোক গুৰিৰেপৰা ঠিক কৰি অনাত আমি গুৰুত্ব নিদিওঁ কিয়?অসমীয়া মাধ্যমৰ বিদ্যালয়ত কি কি অসুবিধা আৰু ব্যাধি আছে ,আমি আলোচনা নকৰোঁ কিয়? সেই কেৰোণবোৰ আঁতাৰাই অসমীয়া মাধ্যমৰ বিদ্যালয়ত এনে এক পৰি‌ৱেশ গঢ়ি তুলিব নো‌ৱাৰ‌ৱনে,যিবোৰৰ বাবে আমি ইংৰাজী মাধ্যমলৈ ধপলিয়াও । কিয় ?কিয়? অসমীয়া মাধ্মত পঢ়া ল’ৰা-ছো‌ৱালীয়ে এনে বহু শিক্ষা লাভ কৰে,যি হয়তো পাঠ্যপুথিৰ পৰিসৰৰ বাহিৰত,কিন্তু যিবোৰৰ প্ৰয়‌োজন আছে আৰু যিবোৰ ইংৰাজী মাধ্যমত পঢ়াসকলৰ বাবে বিচাৰ্য্য বিষয়েই নহয় ! অসমীয়া মাধ্যমত পঢ়োৱালে হোৱা একমাত্র ক্ষতিটো হল ইংৰাজী কোৱাত অসুবিধা পোৱা । তাৰ বাবে নিজাববীয়া প্রচেষ্টা ল’ম মই ।\nমিতালী বর্মন(অধ্যপিকা, দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়): মই দিল্লীৰ হোষ্টেলত এজনী ছোৱালী লগ পাইছিলোঁ । মোৰ ভনীৰ দৰেই তাই । তায়ো ইংৰাজী মাধ্যমতে পঢ়ি ডাঙৰ হোৱা । দিল্লীলৈ অহাৰ পাচত তাই মাহত এখনকৈ হ’লেও মাকলৈ চিঠি লিখিছিল, তাকো মাকৰ নির্দেশ মতে বিশুদ্ধ অসমীয়াত । মাকে তাইক ভুল বানান/শব্দবোৰ তেওঁ পঠিওৱা পাচৰ চিঠিখনত শুধৰাই লিখি দি পঠিয়াইছিল । এদিন তাই এটাও ভুল নোহোৱাকৈ মাকলৈ চিঠি লিখিব পৰা হ’ল । পাচৰবাৰ মাকৰ চিঠি আহোতে তেওঁ চিঠিৰ লগত তাইলৈ পুৰষ্কাৰ হিচাপে টকা বিশটা পঠিয়াইছিল, তাইৰ প্রিয় ক্যাডবেৰী ডেইৰী মিল্ক এটা কিনি খাবলৈ । উৎসাহত ছোৱালীজনীৰ চকুহাল চলচলীয়া হৈ পৰিছিল । ওচৰত পোৱা হ’লে তেওঁ নিজেই হয়তো জীয়েকক পুৰষ্কাৰটো দিলেহেঁতেন !! গোটেই কাণ্ডটোৰ সাক্ষী আছিলোঁ মই । খুব ভাল লাগিছিল ।\nঅভিজ্ঞান ফুলকোঁৱৰ (শিৱসাগৰ) : আমি যতেই নপঢ়াও কিয়,আমাৰ লক্ষ্য় এটাই হ’ব লাগিব যে আমি প্ৰথমে অসমীয়া শিকাম, তাৰ পিছত হিন্দী,ইংৰাজী, আমাৰ দুৰ্বলতা বোৰ আমি আমাৰ পিছৰ চামলৈও কঢ়িয়াই নিয়া জাতীয়চেতনাবোধ নহয়| বৰঞ্চ কেনেকৈ আমাৰ ভাষাটোক বুধিৰে লগত ৰাখি বাকীবোৰ ভাষাও শিকিব পাৰি তাকহে চিন্তা কৰা উচিত|\nসৌমাৰজ্যোতি বৰুৱা (যোৰহাট) : এনে বহু অভিভাৱক লগ পাইছোঁ যি নিজ সন্তানক নামজ্বলা ইংৰাজী মাধ্যমৰ বিদ্যালয়ত পঢ়ায়, আৰু অতি নিৰ্লজ্জভাৱে পৰম সন্তোষেৰে ঘোষণা কৰে যে তেখেতৰ সন্তানে অসমীয়া লিখিবই নাজানে !! মই লগ পোৱা তেনে এজন মেধাৱী (?) ছাত্ৰই ৮০% তকৈও অধিক নম্বৰসহ উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিজ্ঞান শাখাত উত্তীৰ্ণ হৈছিল। এদিন সেই ছাত্ৰজনৰ সহিতে আমি কেইজনমানে সঙ্গীত সম্পৰ্কে আলোচনা কৰি আছিলোঁ। ছাত্ৰজনে অতি আগ্ৰহেৰে প্ৰকাশ কৰিছিল তেওঁ জাষ্টিন বীবাৰৰ কোনটি গীত বেছি ভাল পায়, একনৰ কোন গীত আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় ইত্যাদি। মই সুধিলো, “তুমি বৰগীত শুনিছানে?” আশা কৰা মতেই তেওঁ অজ্ঞতা প্ৰকাশ কৰিলে। মই তেতিয়া এটি বৰগীত বজাই শুনাব খুজিলোঁ, বৰগীতটি আৰম্ভ ভালকৈ হ’বলেই নাপালে, ছাত্ৰজনে ঘোষণা কৰিলে এইবোৰ ব’ৰ (Bore) গীত !!! অসমীয়াই যদি অসমীয়া মাধ্যমৰ বিদ্যালয়ত নপঢ়ে তেন্তে কোনেনো পঢ়িব? এদিন বাৰু আমাৰ মাতৃভাষাৰ বিদ্যালয়সমূহ কেৱল স্মৃতিৰ পাততহে ৰ’বগৈ নেকি?? সেই যে বগা চোলা আৰু নীলা পেন্ট পিন্ধা অঘাইটং ল’ৰাকেইটা আৰু নীলা পাৰীৰ চাদৰ পৰিহিতা লাজকুৰীয়া ছোৱালীকেইজনী ! আমাৰ মাজৰ পৰা এই চিনাকি ছবিখন কেতিয়াবা চিৰদিনলৈ হেৰাই যাব নেকি??\nসুব্ৰত গগৈ (বাঙ্গালুৰু): ডাঙৰটোক মই ইংৰাজী স্কুলত পঢ়োৱাম। বিদেশত চাকৰি-বাকৰি পাই যায় যদি কেতিয়াবা ফুৰিবলৈ যাব পাৰিম।মাজৰটোক মাকে য’ত ভাল দেখে তাতে পঢ়োৱাওক। সৰুটোক পঢ়া-শুনা কৰোৱাতকৈ খেলা-ধুলাতহে দিম বুলি ভাবিছো। হেন জানি তাক ঘৰৰ ওচৰতে পঢ়োৱাব লাগিব। ক-খ কেইটা চিনি পালেই হ’ল। বুঢ়া বয়সৰ লাখুটিও হ’ব। পিছে ছোৱালী দুজনীক ইংৰাজীতে দিলে ভাল হ’ব যেন লাগে। ইংৰাজী বিদ্যালয়ৰ ছ’লিমখা অসমীয়া খিনিতকৈ স্মার্ট হয় বুলি শুনিছো। আমি বুঢ়া-বুঢ়ীয়ে সিহঁতক বিয়া দিবলৈ ভাল ল’ৰা বিছাৰি কঁকালপৰা বয়সত হাবাথুৰি খাই নুফুৰিলেও হ’ব।\nধনজিৎ কলিতা (পুনে) : মাধ্যম মানদন্ডৰ ক্ষেত্ৰত কেতিয়াও অন্তৰায় হ্’বই নোৱাৰে । কিন্তু মাতৃভাষাত শিক্ষালাভ কৰাৰ আনন্দৰ পৰা উত্তৰ পুৰুষক বঞ্চিত কৰিব নিবিচাৰিম (পাৰ্যমানে) ।\nপাৰ্থ প্ৰতিম দাস (অ’হিঅ’, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ): মইতো নকৰোৱেই, উঠি অহা প্রজন্মৰ নিৰাপদ ভৱিষ্যত বিচৰা সকলো অভিভাৱককেই মাতৃভাষা মাধ্যমৰ স্কুলত নিজৰ ল’ৰা-ছোৱালীক নপঢ়োৱাবলৈ মই আবেদন জনাও . অসমীয়া স্কুলত পঢ়ি অমুকাৰ কি নাগতিখন হৈছে, বুজাই বুজিব। আমি ইংৰাজী ক’লে আমেৰিকান বাদেই, ক’লা চামৰাৰ দেশীবোৰেই হাঁহে। দিনে-নিশাই জ্যোতি-বিষ্ণুৰ নাম লৈ থকাবোৰৰ নাতি-পুতিয়ে চোন আজিকালি অসমীয়া পঢ়িব-লিখিব নোৱাৰা হৈ গৈছে! নিখুঁত ইংৰাজী পৰিবেশনে ইয়াৰ বাট মুকলি কৰে । অসমীয়া শিকক, আপত্তি নাই, কিন্তু ইংৰাজী শিকাৰ গত্যন্তৰ নাই। জ্যোতি বসুৱে ৭০ৰ দশকত বেংগলৰ ইস্কুলত বঙালী মাধ্যম খামোচ মাৰি ধৰি থকা দূৰ্মল্য আজিৰ প্রজন্মই দিবলগীয়া হৈছে।সুখৰ কথা যে অসমত তেনে এটা পৰিস্থিতিৰ উদ্ভব হোৱা নাই।\nদ্বিজেন মহন্ত (বিশ্বনাথ চাৰিআলি): প্রশ্নটো যদি এনেকুৱা হ’ল হেতেন যে “আপোনাক যদি সমান সুবিধা আৰু সমান গুণগত মানৰ দুখন বিদ্যালয়ৰ মাজৰ পৰা এখন বাছি ল’বলৈ কোৱা হ’ল,ইয়াৰে এখন অসমীয়া মাধ্যমৰ আৰু আনখন ইংৰাজী মাধ্যমৰ । আপুনি কোন খনত নিজ সন্তানক পঢ়ুৱাব ?\nচুলতান মিৰ্জা গাড্ডাফী (গুৱাহাটী): ম‍ই চাই লওঁ, যদি পূৰ্বৰ অৱস্থা ঘূৰি আহে তেনেহ’লে পঢ়াম, অন্য্থা নপঢ়াওঁ| অসমীয়া মাধ্যমৰ বিদ্যালয়ৰ অৱস্থা তথৈবচ| সন্তানৰ ভৱিষ্যত্ সকলো পিতৃ-মাতৃৰে কাম্য| আজিয়েই একো ক’ব নোৱাৰিম, অলপ চালি জাৰি চাই ল’ম|\nউচ্চজিৎ কলিতা (চেন্নাই): শিক্ষাৰ মান উন্নত হোৱাটোহে মূল কথা, মাধ্যম নহয় । আৰু মই অসমীয়া মাধ্যমৰ ভাল বিদ্যালয় বিচাৰিম সন্তানৰ বাবে যদিহে অসমত থাকোঁ, যদি নাথাকোঁ নিজে জনা সকলোবোৰ শিকাম সন্তানক । অসমীয়া ভাষা ভালকৈ শিকোৱা ইংৰাজী মাধ্যমৰ বিদ্যালয় গঢ়ি তোলাও প্রয়োজনীয় ।\nপংকজ বৰা (নৰৱে): অসমীয়া মাধ্যমতে পঢ়া শুনা কৰি অহা অমুকাৰ খাৰ খোৱা জিভাখনেও সহজে ঘূৰিবলৈ টান পায় ৷ মোৰ ইংৰাজীৰ উচ্চাৰণক অসমৰ মহাবিদ্যালয়ত পঢ়ি থকা অৱস্থাত কনভেন্টত পঢ়ি অহা কেইজন মানে ফিচিঙা ফিচিং কৰিছিল ৷যাৰ বাবে মই ইংৰাজী কোৱা নাছিলো লাজতে ৷ মই মাত্ৰ যোৱা ৫ বছৰ ধৰিহে অলপ ইংৰাজী কথোপকথন কৰিবলৈ লৈছো ৷ বিদেশত আজিলৈকে মোৰ উচ্চাৰণ শুনি কোনেও হ ঁহা দেখা নাই ৷ বহু ইউৰপীয়ান বন্ধুতকৈ মোৰ উচ্চাৰণ বৰ বেয়া নহয় দেখোন ! উচ্চাৰনত মাতৃভাষাৰ চাপ (MTI) বহুতেই গৌৰৱ হিচাপেহে গ্ৰহণ কৰে , মাত্ৰ বুজি আপুনি কি কৈছে ৰাইজে বুজি পালেই হ’ল ৷\nচৈতন্য কুমাৰ ভৰদ্বাজ (জাৰ্মানী): মুল প্ৰশ্নৰ উত্তৰ হিচাপে মোৰ মত- আহক বাৰিষা কাতক পাত, ৰৈ যা ভিনিহি খাই যা ভাত ! গতিকে মই এতিয়াই একো ভবা নাই, সময়ত সিদ্ধান্ত ল’ম ৷\nডাঃ উদ্দীপ তালুকদাৰ (বৰপেটা): ইংৰাজী কোৱাটো আৰু এটা সমস্যা। আচলতে আমাৰ ভাৰতীয় ইংৰাজী শুনি আমেৰিকান / ব্ৰিটিছবিলাকে পেংলাই কৰে (ইংৰাজী মাধ্যমত পঢ়াসকলো সাৰি নেযায়।) কিন্তু তেওঁলোক এনেকুৱা বিষয়ত ভদ্ৰ বাবে মুখত একো নকয়। কিন্তু আমাৰ ‘দেশী’ চাহাববিলাকৰ সেইকণ ভদ্ৰতাও নাই বাবে ইতিকিং কৰিবলৈ সাহস পায়। আনকি মই জনাত আমেৰিকাৰে বিভিন্ন ৰাজ্যৰ মাজত accent লৈ ঠাট্টা বিদ্ৰুপ চলে।\nপ্ৰসেনজিৎ খনিকৰ (ন’ৰ্থ কেৰ’লিনা, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ): আমেৰিকাত অঞ্চলভেদে বিভিন্ন উচ্চাৰণ আছে। আমাৰ বহুতৰে উচ্চাৰণত ৰাইজে হাঁহে । সঁচা কথা । আমাৰ ভাৰতৰ দিল্লীৰফালৰ ৰাইজৰ উচ্চাৰণ খুব ভাল । দক্ষিণ ভাৰত আৰু আমাৰ অসম তথা পশ্চিম বঙ্গৰ ৰাইজৰ বহুতৰে উচ্চাৰণত খেলি-মেলি আছে । সঠিক কথা ক’লে যে ইংৰাজী মাধ্যমত পঢ়াসকলো সাৰি নেযায়। কাৰণ বেছিভাগ ইংৰাজী মাধ্যমৰ শিক্ষকেই একেই খাটি অসমীয়া উচ্চাৰণৰ মালিক । মাধ্যমপন্থী আৰু অসমীয়া-মাধ্যমপন্থী সকলৰ মধ্যমপন্থীসকলে এটা কথা ভাবিব পাৰে । চতুৰ্থ শ্রেণী মানলৈকে সম্পূৰ্ণ মাতৃভষাতে পাঠদান কৰাই (ABCD শিকোৱাত বাধা নাই) তাৰ পিছত লাহে লাহে ইংৰাজীকৰণ কৰি দশম শ্রেণী মানলৈকে সম্পূৰ্ণ ইংৰাজী মাধ্যম কৰি তুলিব পৰা যায় । নহলে যিসকল শিশুৰ বুদ্ধিমত্তাৰ খুব এটা ভাল নহয় তেওঁলোকক ৪-৫ বছৰ বয়সতে ইংৰাজী শিকোৱাতো ভাল কথা হ’ব জানো ? মানি লৈছো ইংৰাজীটো তুলনামূলকভাৱে সহজ ভাষা কিন্তু কলেজত পঢ়া ছাত্রয়ো জানো ইংৰাজী শিকিবৰ বাবে সংগ্রাম কৰিবলগীয়া নহয় ?\nআপাতদৃষ্টিত ভিন্নজনৰ মত ভিন্ন তথা বিতৰ্কমূলক যেন দৃশ্যমান হৈছে যদিও সূক্ষ্মদৃষ্টিত অসম আৰু অসমীয়াক ভাল পোৱা দেশ বিদেশৰ ভিন্নজনৰ এক সামগ্ৰিক ঐক্যই আপ্লুত কৰিছে ৷ ভাষাৰ অস্তিত্ত্ব ৰক্ষা, প্রসাৰ তথা প্রচাৰৰ হকে সমূদায় ব্যক্তি সু-সচেতন, সু-চিন্তিত। মতামতসমূহৰ পৰা এটা কথা ফুটি উঠিল যে দায়ী মাধ্যম নহয়, দায়ী পৰিৱেশ ৷ মূল কথা অসমীয়া মাধ্যমৰ বিদ্যালয় সমূহৰ ব্যৱস্থাপনা পদ্ধতি ৷ তাৰ লগতে যোৱ দুটা দশকত ৰাজনৈতিক হস্তক্ষেপ টকাৰ লেনদেন\nআৰু স্বজন তোষণৰ মাধ্যমেৰে দিয়া যোগ্যতাহীন শিক্ষকৰ নিযুক্তি প্ৰক্ৰিয়াই কোঙা কৰি পেলালে অসমীয়া মাধ্যমৰ বিদ্যালয় সমূহক ৷নিজৰ ল’ৰা-ছোৱালীক ভাল শিক্ষা দিয়াটো চবেই বিচাৰে, কিন্তু তিনিশ দিনত এশটা বন্ধ, চকুৰে আগতে তিনিবাৰ মেট্ৰিকত ফেল কৰা ল’ৰা এটা সেইখন স্কুলত শিক্ষক হোৱা, পাঠ্যপুথি আহি পায় মানে শিক্ষা-বৰ্ষই সমাপ্ত হৈ যোৱা, তিনিটা বজাত শেষ হ’ব লগা স্কুল এটা বজাতে বন্ধ হৈ থকা ইত্যাদি দেখিলে কোনে তেনে এখন স্কুলত নিজৰ ল’ৰা-ছোৱালী পঠিয়াবলৈ সাহস কৰিব। গতিকে মোৰ মতে মাধ্যমটোতকৈ মানুহে বেছি গুৰুত্ব দিয়ে স্কুলখনৰ শিক্ষাৰ ওপৰত। অসমীয়া মাধ্যমৰ ভাল স্কুল সমূহত মানুহে ল’ৰা-ছোৱালী নপঢ়োৱাকৈ নাথাকে সেইটো ধূৰূপ। গুৱাহাটীৰ বহুত ইংৰাজী স্কুলতকৈ জাতীয় বিদ্যালয়ত ল’ৰা-ছোৱালী পঢ়োৱাৰ আগ্ৰহী মাক-বাপেকৰ সংখ্যা বেছি। কিন্তু নিম্ন মানৰ স্কুল এখনত অকল মাধ্যমটোৰ বাবেই পঢ়ুৱাব লাগিব বুলি কলে ভুল হ’ব। সকলো ইংৰাজী মাধ্যমৰ স্কুলেই মানবিশিষ্ট নহয়, সেইটোও সঁচা। কিন্তু প্ৰথম অৱস্থাৰ ইংৰাজী বিদ্যালয় কেইখনে ইমান ধুনীয়াকৈ এটা ইমেজ গঢ়ি তুলিছে যে সেইটোক পট্‌কৈ মনৰপৰা আঁতৰোৱা টান। ইংৰাজী আৰু অসমীয়া মাধ্যমৰ মাজৰ প্ৰতিযোগিতাত টিকি থাকিবলৈ হ’লে শিক্ষা আৰু পৰিবেশৰ মান উন্নত কৰিবই লাগিব। আজি আমি ভাষাৰ কাৰণে সামৰ্থ্য থকা স্বত্তেও ল’ৰাটোক যেনিবা অসমীয়া মাধ্যমত পঢ়ুৱালোৱেই–কিন্তু সি যদি ডাঙৰ হৈ কয়, ‘বেয়া স্কুলত দিয়া কাৰণেহে এনে হ’ল?’\n১) ৰাজকোষৰ বৃহৎ অঙ্কৰ টকা খৰছ হৈ থকা চৰকাৰী খণ্ডৰ অসমীয়া মাধ্যমৰ বিদ্যালয় সমূহত মেধাৰ ভিত্তিত উপযুক্ত অৰ্হতাসম্পন্ন শিক্ষকৰ নিযুক্তিৰে ইংৰাজী শিক্ষাৰ উপযুক্ত পৰিৱেশ গঢ়ি তোলক ৷ মাধ্যমিক প্ৰয্যাৰ্য়ত ব্যৱহাৰিক ভাৱে কথিত ইংৰাজীৰ পাঠ্যক্ৰম অন্তঃৰ্ভুক্ত কৰক ৷\n২) অসমীয়া মাধ্যমৰ চৰকাৰী খণ্ডৰ বিদ্যালয় সমূহৰ সু ব্যৱস্থাপনাৰ বাবে নতুন বিজ্ঞানসন্মত ব্যৱস্থা কাৰ্য্যকৰী কৰক ৷ প্ৰয়োজন সাপেক্ষে স্থানীয় অৰাজনৈতিক অৱসৰপ্ৰাপ্ত শিক্ষক বা বিদ্বান ব্যক্তিক নিয়মিত পৰিদৰ্শনৰ দায়িত্ব দিয়ক ৷\n৩) জাতীয় চেতনাবোধৰ স্বাৰ্থত প্ৰত্যেক ইংৰাজী মাধ্যমৰ বিদ্যালয়ত মাতৃভাষাৰো পৰ্যাপ্ত শিক্ষাদান বাধ্যতামূলক কৰিব লাগে (যিটো আজিকোপতি কাৰ্যতঃ ই হোৱা নাই), আমাৰ ভাষাটো ইমান চহকী নহয় যে অৰ্ধসংখ্যক মানুহে পৰিহাৰ কৰাৰ কুপ্ৰভাৱ পৰিস্ফূত নহ’ব।\n৪) অসমত শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ বিদ্যালয়, অসম জাতীয় বিদ্যালয়ৰ আৰ্হিত কিছু ব্যক্তিগত শিক্ষানুষ্ঠান নিৰ্দিষ্ট নিয়ম কানুনেৰে অবিলম্বে গঢ়িব লাগে, শৈক্ষিক দিশৰ লগতে বাণিজ্যিক দিশতো এইবোৰ সফল বুলি প্ৰমাণিত উদ্যোগ। লগতে কাঠ ফুলাৰ দৰে সুনিৰ্দিষ্ট নীতি নিয়ম অবিহনে গঢ়ি উঠা ব্যক্তিগত খণ্ডৰ শিক্ষানুষ্ঠান সমূহক নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব লাগে৷\n৫) সকলোধৰণৰ সৰ্বভাৰতীয় পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ন হ’ব পৰাকৈ আমাৰ অসমীয়া মাধ্যমৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলকৰ বাবে মাধ্যমিক শিক্ষা পৰিষদ তথা আন দায়িত্বশীল সংস্থা সমূহে উপযুক্ত পাঠ্যক্ৰম যুগুতাই দিয়ক |\n৬) দেশে বিদেশে বিয়পি থকা অসম আৰু অসমীয়া ভাষাক ভাল পোৱা নতুন এচাম ল’ৰা ছোৱালীৰ ভাষাটোক মৰ্যাদাসম্পন্ন ৰূপত জীয়াই ৰখাৰ বাবে আৰম্ভ হোৱা সুসংহত ‘অসমীয়াত কথা বতৰা’ৰ প্ৰচেষ্টাবোৰেই হয়তো এদিন জাতিৰ অস্তিত্বৰ পুনৰ্গঠন প্ৰক্ৰিয়ালৈ পৰ্যবসিত হ’ব৷ তেখেতসকলে ভাল কামবোৰ অব্যহত ৰাখক ৷\nযোগাযোগৰ ঠিকনা :\nআমাৰ ই-পত্র ঠিকনা:\nআমাৰ ফে’চবুক গোটৰ ঠিকনা:\nআমাৰ ৱেবচাইট ঠিকনা:\nলিখকৰ/সংকলকৰ ঠিকনা :\nNorwegian University of Science & Technology (NTNU),\nRealfagbygget, Room no.: DU1-172\nMobile: (+47) 45063435\nFax: (+47) 73 59 61 00\n← সৰিয়হ ফুল – ২\nসম্পাদকীয় (মনোজ মন কলিতা – মুখ্য সম্পাদক, ১৫ আগষ্ট, ২০১১ সংখ্যা) →\n“আমাৰ অসম “কাকততো লেখাটো পঢ়িছিলো।ভাল লাগিল।ধন্যবাদ।চাৰিআলিৰ ঠাইত ছাৰিআলি হৈ আছে।পাৰিলে শুদ্ধ কৰি দিব।\nকম্পিউটাৰ আৰু অসমীয়া ( যিকোনো ভাৰতীয়) ভাষা মাধ্যমৰ এক সংযোগ আছে। নব্বইৰ দশকত বিশ্বায়নৰ লগত নতুনকৈ বিশ্বায়নৰ এক সাংস্কৃতিক প্রভাৱও পৰিবলৈ লৈছিল। কেৱল টিভি, কম্পিউটাৰ ইত্যাদিও তেতিয়াৰে বস্তু। মানুহে এই প্রযুক্তিবোৰ চাই আচৰিত হৈ ভাৱিবলৈ লৈছিল, এতিয়া আৰু ইংৰাজী অবিহনে উপায় নাই। আমি বিজ্ঞান, প্রযুক্তি, আধুনিকতা আৰু প্রতিযোগিতাৰ পৰা পিছ পৰি যাম, যদি মাধ্যম সলনি নকৰোঁ। কেৱল টিভিয়ে ইতিমধ্যে, সেই ধাৰনা ভুল প্রমাণ কৰিছে। আমি ইন্টাৰনেটতো সেই ধাৰণা ভুল বুলি প্রমাণ কৰিবলৈ লৈছোঁহে। আৰু ভাষাৰ কথা আহিলে সাহিত্যজে কিয় আহে? বিজ্ঞান, সমাজ বিজ্ঞান, দর্শন, ইতিহাস সেইবোৰ কি আমি ইংৰাজীৰ বাবে এৰি দিম নেকি? চলাই যাও, কেই বছৰ যাবলৈ দিও। মোৰ বিশ্বাস অহাদিনবোৰত মাধ্যম আকৌ মাতৃভাষালৈ ঘুৰি আহিব। প্রযুক্তিয়ে হে বাধ্য কৰিব। মোৰ সন্তান ইংৰাজী মাধ্যমত পঢ়ে। কিন্তু তাৰবাবে মই অকনমানো খুশী নহও। সামাজকি চাপত বহু কাম বাধ্য হৈ কৰিব লগা হয়, কৰি আছোঁ।\nলেখাতো পঢি ভাল পালো\nআগলেও এনেকুবা লেখা পাই গলে ভাল পাওঁ