ফণীন্দ্ৰ কুমাৰ দেৱ চৌধুৰীৰে সাক্ষাৎকাৰ - সাহিত্য ডট অৰ্গ\n[কৰ্মসূত্ৰে অইল ইণ্ডিয়া লিমিটেডৰ উচ্চপদস্থ বিষয়া যদিও সমাজত তেখেতৰ পৰিচিতি এজন মননশীল লেখক হিচাপেহে। ‘অনুৰাধাৰ দেশ’ ৰ লগতে আন কেইবাখনো গল্প সংকলন, উপন্যাস তথা প্ৰৱন্ধ সংকলন খ্যাত ফণীন্দ্ৰ কুমাৰ দেৱ চৌধুৰী দেৱে অৱসৰৰ পিছত পৰৱৰ্তী সময়ত সংবাদ জগতত প্ৰৱেশ কৰে আৰু ‘নিয়মীয়া বাৰ্তা’ নামৰ দৈনিক বাতৰি কাকতখনৰ মুখ্য সম্পাদক হিচাপে কিছুদিন কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে। সাহিত্য ডট অৰ্গৰ তৰফৰ পৰা তেখেতক সাক্ষাৎ গ্ৰহণ কৰে মেঘালী দিহিঙীয়া আৰু মৃদুল কুমাৰ শৰ্মাই।]\nসাঅ: আপোনাৰ “অনুৰাধাৰ দেশ“ৰ “অৰুণাভ চৌধুৰী“ অসমীয়া সাহিত্য জগতৰ এক অন্যতম চৰিত্ৰ, যি পাঠকৰ মনত গভীৰভাৱে ৰেখাপাত কৰি আহিছে৷ পাঠকৰ অনুসন্ধিৎসাৰে আমাৰ জানিবলৈ মন যায়, এই অৰুণাভ চৌধুৰীৰ মাজত কেৱল এটাই চৰিত্ৰ সোমাই আছে নে ই কেইবাটাও পৃথক চৰিত্ৰৰ সমষ্টি?\nদেৱচৌধুৰী: আচলতে এই চৰিত্ৰটোৰ বেকগ্ৰাউণ্ডটো ঠিক এনেকুৱা – উপন্যাসখনত বৃত্তিগতভাৱে অৰুণাভৰ যিখিনি কাম আছে, মানে যাক physical activities বুলি ক’ব পাৰি, আচলতে সেইবোৰ ময়ে কৰিছিলো৷ সেইটো চাকৰি মই কৰিছিলো৷ ডুলীয়াজানৰ পৰা মই তালৈ গৈছিলো আৰু পাৰাদ্বীপত প্ৰায় চাৰি/পাঁচ বছৰ ধৰি আছিলো৷ যিখিনি physical activities তাত বৰ্ণনা কৰা হৈছে, সেই সময়ত মই পাৰাদ্বীপত, জাহাজত কটোৱাৰ কালছোৱাৰ মোৰ যি career profile তাৰপৰা লোৱা হৈছে৷ মই ভাবো যে এজন ঔপন্যাসিক বা গল্পকাৰে যেতিয়া একোটা চৰিত্ৰ সৃষ্টি কৰে, ঠিক একমাত্ৰিক মানুহ এজনক লৈ নিলিখে৷ বহুত মানুহৰ বহুত কিবা কিবি বস্তু লৈহে লিখে৷ কাৰোবাৰ কিবা কথা এটাই হয়তো মোক আকৰ্ষণ কৰিছে, তেতিয়া সেইটো মই টুকি লৈছো৷ কথাবোৰ ঠিক তেনেধৰণৰ – কাৰোবাৰ কিবা চিন্তা হয়তো মোৰ ভাল লাগিছে, কাৰোবাৰ হয়তো অৱয়বটোৱে মোক আকৰ্ষণ কৰিছে, কাৰোবাৰ আচৰণে প্ৰভাৱান্বিত কৰিছে, কাৰোবাৰ আকৌ কথা কোৱাৰ ভংগীমাটো মোৰ ভাল লাগি গৈছে ইত্যাদি৷ গতিকে এনেধৰণৰ বহুখিনি কথা বিভিন্ন মানুহৰ পৰা আহি আচলতে লেখকজনৰ অৱচেতন মনত জমা হৈ থাকে৷ আৰু লিখিবৰ সময়ত নিজৰ চিন্তাৰপৰা সেইবিলাক কথা উঠি আহে, গতিকে আমি চৰিত্ৰ একোটাৰ কথা এনেকৈ ক’ব পাৰো যে এইটো আচলতে বহুকেইজন ভিন ভিন মানুহৰ এক উমৈহতীয়া চৰিত্ৰ৷ কেতিয়াবা হয়তো হঠাতে মনত পৰিছে যে এইজন মানুহে এনেকুৱা কৰিছিলে, সেই মানুহজনক হয়তো মই মনলৈ আনিছো, মনৰ কল্পনাৰে বেছি বিস্তৃতভাৱে চাব খুজিছো, আৰু নিজে এটা বৰ্ণনা দিবলৈ চেষ্টা কৰিছো, তেনেক্ষেত্ৰত চৰিত্ৰটো বেছি বাস্তৱিক হৈ পৰে৷ সৌৰভ কুমাৰ চলিহাই এইটো কথা কৈছিল যে, কাৰোবাৰ পৰা মই নাকটো লৈছো, কাৰোবাৰপৰা চুলিখিনি লৈছো, কাৰোবাৰপৰা আঙুলিটো লৈছো গতিকে কথাটো ঠিক তেনেধৰণৰ৷\nসাঅ: এইক্ষেত্ৰত আপোনাৰ কিবা জটিলতাৰ সৃষ্টি হৈছিল নেকি? যেনে ধৰক ক আৰু খ দুজন ব্যক্তিৰপৰা দুটা উপাদান লওঁতে আপুনি কিবা জটিলতাৰ সন্মুখীন হৈছিল নেকি?\nদেৱচৌধুৰী: কথাটো এনেকুৱা যে যেতিয়া এজন সৃষ্টিশীল লেখকে এটা চৰিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰে, তেতিয়া দুটা কথা আহি পৰে৷ প্ৰথমটো হ’ল, তেওঁৰ নিজৰ মনত এটা ভাৱ থাকে যে মই এনেকুৱা এটা চৰিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰিব খুজিছো, আনটো হ’ল যে যদি মই বৰ্ণনা দিওঁ বা কাহিনী এটা ক’বলৈ যাওঁ সেই কাহিনীটোৱে কিবা এটা দাবী কৰিব৷ সেয়ে এখন উপন্যাসত এজন লেখকে লিখোতে তেওঁৰ মনলৈ বিভিন্ন চৰিত্ৰ, বিভিন্ন বয়স গোট, ভিন্ন সাংস্কৃতিক পটভূমিৰ মানুহৰ কথা আহিব পাৰে৷ আৰু যদিহে দ্বন্দ্বৰ সৃষ্টি কৰে যে মনৰ মাজত যিটো চৰিত্ৰ আছে তাত এইখিনি কথা নালাগে, তেতিয়া সেই নলগাখিনি বাদ দিব পাৰে৷ যিখিনি বস্তু মোৰ পচন্দৰ চৰিত্ৰৰ লগত মিলিব হ’ব বা খাপ খাই পৰিব বুলি মই ভাবিম, মই সেইখিনি বস্তুহে লম৷ গতিকে তাত কোনো দ্বন্দ্ব থাকি নাযায়, নালাগে বুলি ভবা বস্তুখিনি মই নলওঁৱেই৷\nসাঅ: সততে আমি এটা কথা শুনিবলৈ পাওঁ যে সাধাৰণ পাঠকসকলতকৈ লেখকসকল অলপ বেছি অনুভূতিশীল হয়৷ এই বিষয়ে আপোনাৰ মত কি?\nদেৱচৌধুৰী: কথাটো ঠিক তেনেধৰণৰ বুলি মই নাভাবো৷ হয়তো সকলোৱে নিজৰ অনুভূতিখিনি ভালকৈ প্ৰকাশ কৰিব নোৱাৰিব পাৰে৷ কাৰণ মই দেখিছো যে আমাতকৈ বহুত বেছি অনুভূতিশীল মানুহ আছে যিসকলক হয়তো জোকাৰি গৈছে কিবা এটা ঘটনাই কিন্তু প্ৰকাশ কৰিব পৰা নাই৷ লেখক এজনক একেটা ঘটনাই জোকাৰি নগ’লেও তেওঁ হয়তো লিখিব পাৰে৷ আনজনৰ হয়তো তেনেকৈ লিখিব পৰাকৈ প্ৰকাশভংগী নাথাকিব পাৰে৷ গতিকে লেখকসকলৰ তুলনাত অন্য মানুহ কম অনুভূতিশীল, এই কথা সততে মানি লবলৈ অলপ অসুবিধা হয়৷\nসাঅ: লেখকসকলৰ প্ৰত্যেকৰে জীৱন সম্পৰ্কে গভীৰ এটা চেতনাবোধ বা ধাৰণা থাকে, যদিও জীৱন সম্পৰ্কে সকলোৰে একোটা নিজস্ব অনুভৱ থাকে, কিন্তু লেখকসকলে হয়তো এই চিন্তাখিনি কোনোবা নহয় কোনোবা মুহূৰ্তত এইটো কৰিবলগা হৈ যায়, মানে হয়তো কৰবাত প্ৰয়োগ কৰিবলগা হৈ যায়৷ এই বিষয়ে আপুনি কি কব খোজে?\nদেৱচৌধুৰী: এই কথাটোক আচলতে আমি জীৱন সম্পৰ্কীয় কৌতূহল বুলি ক’ব পাৰো৷ ইয়াতে দুটা কথা থাকে, সৃষ্টিশীল লেখক এজনে যেতিয়া সঁচাকৈয়ে নিজৰ তাগিদাৰ পৰা লিখে, তেতিয়া নিজস্ব কিছু কৌতূহল থাকিব লাগিব৷ আৰু এই কৌতূহলবোৰ বেলেগ বেলেগ হ’ব পাৰে, কাৰ কেনে ধৰণৰ ক’ত কৌতূহল থাকে৷ যেনেকৈ মোৰ ক্ষেত্ৰত সাধাৰণতে মোৰ মনৰ ভিতৰত কৌতূহল থাকে, প্ৰবন্ধ ইত্যাদি লিখিলে মই সদায় মনস্তাত্বিক দিশটো চাবলৈ প্ৰয়াস কৰো৷ মানে এই কথাটোৱে মোক কোনোবাখিনিত বৰকৈ আকৰ্ষণ কৰে৷ যিকোনো মানুহ লগ পালে মই মনৰ ভিতৰলৈ চাব খোজো৷ আৰু এটা কথা হয় যে কোনো বিষয়ৰ ওপৰত মোৰ কৌতূহল নাই, কিন্তু মই যি সৃষ্টি কৰিম বা কৰিবলৈ গৈ আছো তাৰ এটা দাবী আছে৷ ধৰাহওক মই এখন বুৰঞ্জীমূলক উপন্যাস লিখিব বিছাৰিছো, তাতে মই এটা বুৰঞ্জীৰ চৰিত্ৰ আনিব বিচাৰিছো, ধৰি ল’লো লাচিত বৰফুকন৷ এই যে লাচিত বৰফুকনৰ চৰিত্ৰটো মই আনিব লাগে, লাচিত বৰফুকনৰ বিষয়ে মোৰ বৰ বিশেষ কৌতূহল নাথাকিলেও তেওঁৰ বিষয়ে মই জ্ঞান আহৰণ কৰিবই লাগিব৷ গতিকে কেতিয়াবা ঠিক কৌতূহল বুলি নহয়, যদিহে মোৰ প্ৰয়োজন হৈছে তেওঁৰ বিষয়ে কিছুমান কথা মোৰ ভাল লাগক বা নালাগক চৰিত্ৰ আৰু কাহিনীৰ খাতিৰত মই সেইখিনি বস্তু আনিবই লাগিব, কাৰণ উপন্যাসখনে এইটো দাবী কৰে৷ মই কথাটো তেনেকৈ ভাবো, চৰিত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত৷ এনেকুৱা বহুত চৰিত্ৰ আছে যিবোৰ হয়তো মোৰ প্ৰিয় নহয়, উপন্যাসে দাবী নকৰাহেঁতেন হয়তো মই সেইবোৰ চৰিত্ৰ কেতিয়াও সৃষ্টিয়েই নকৰিলোহেঁতেন৷ সাধাৰণতে এনে হয়, যিটো চৰিত্ৰই আকৰ্ষণ নকৰে সেইটো চৰিত্ৰৰ প্ৰতি বিশেষ কৌতূহলৰো সৃষ্টি নহয়, বা সেই সম্পৰ্কে জ্ঞানো নাথাকে মানুহৰ৷ যেনে মোৰ খেলৰ বিষয়ত বিশেষ জ্ঞান নাই, কিন্তু মই যদি মোৰ উপন্যাসত খেলুৱৈ এজনক আনিবলগা হয় তেন্তে মই খেলৰ সম্পৰ্কে অধ্যয়ন কৰিব লাগিব বা কিছু জ্ঞান গোটাব লাগিব৷\nসাঅ: মই সুধিব বিচাৰিছিলোঁ, যে জীৱন সম্পৰ্কে আপোনাৰ যিটো বোধ বা ধাৰণা বা অনুভূতি সেইটোৱে আপোনাৰ লেখাৰ এই চৰিত্ৰসমূহ সৃষ্টি কৰোতে কেনেধৰণে প্ৰভাৱ পেলাইছে বুলি আপুনি ভাবে?\nদেৱচৌধুৰী: সেইটো এটা খুবেই সাংঘাতিক কথা বুলি মই ভাবো৷ সাধাৰণতে এটা কথা কোৱা হয় যে এজন সৃষ্টিশীল লেখকে যিয়েই নিলিখক, সদায় আত্মজীৱনীমূলক লিখে৷ যদিও ই সম্পূৰ্ণৰূপে আত্মজীৱনী নহয়গৈ, কিন্তু কোনোবাখিনিত ইয়াক আত্মজীৱনীৰ দৰে বুলি কোনো কোনোৱে ক’ব খোজে৷ কাৰণ ক’ৰবাত নহয় ক’ৰবাত কোনোবা এটা চৰিত্ৰৰ মাজত সেই লেখকজনৰ পৰশ সোমাই থাকিবই৷ এই পৰশটো নো কি? মানুহজনৰ চিন্তাধাৰা হ’ব পাৰে, জীৱন দৰ্শন হ’ব পাৰে, জীৱন সম্পৰ্কে তেওঁ কি ভাবে বা অনুভৱ কৰে সেই কথাখিনি হ’ব পাৰে৷ গতিকে এইটো এটা খুবেই সাংঘাতিক ধৰণে প্ৰভাৱ পেলোৱা কথা হ’ব পাৰে বুলি মই ভাবো৷ আৰু সেইবাবেই হয়তো কোৱা হয় যে এইখন এখন আত্মজীৱনী৷ হয়তো মানুহ এজনে ছোৱালী এজনীৰ বিষয়ে লিখিছে, কিন্তু ছোৱালীজনীৰ বিষয়ে যেতিয়া লিখিব তাতে মানুহজনৰ আত্মজীৱনীমূলক বা জীৱন সম্পৰ্কে নিজস্ব যিখিনি ধাৰণা আছে সেইখিনি তাত প্ৰকাশ পাব৷ আৰু যদি এই জীৱনবোধ নাথাকে তেন্তে সৃষ্টি কৰিব কি? ক’বলৈ দেখোন মানুহৰ একো নাথাকিবই, সাধাৰণতে লেখনিবোৰত মানুহৰ জীৱনবোধৰে প্ৰতিফলন ঘটে, জীৱনটো কেনেধৰণে চায় বা ভাবে ইত্যাদি৷\nসাঅ: যিসকল সৃষ্টিশীল কামত জড়িত লোক, মই কেৱল লেখক বুলিয়েই কোৱা নাই, ধৰক গায়ক হ’ব পাৰে বা অন্য কোনো দিশৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তি হ’ব পাৰে, এইধৰণৰ সৃষ্টিশীল লোকসকলৰ প্ৰত্যেকৰে সমাজৰ প্ৰতি একোটা দায়িত্ববোধ থাকে৷ এই যে সামাজিক দায়িত্ববোধ আৰু সৃষ্টিশীল কৰ্ম, এই দুয়োটা কথাৰ মাজত কিবা সমতা থকা উচিত নেকি? এইবিষয়ে আপুনি কি বুলি ভাবে, যে কোনটো পৰ্যায়লৈকে যোৱা উচিত বা কোনটো পৰ্যায়ত ৰৈ যোৱা উচিত? যেনে ধৰক এজন লেখকে কোনো সৃষ্টিশীল লেখা লিখি আছে, সেইসময়তে যদি আনধৰণৰ কোনো সামাজিক কামৰ সৈতে জড়িত হৈ পৰে, তেন্তে তেওঁৰ সেই সৃষ্টিশীলতাত কোনো ধৰণৰ বাধা আহি পৰাৰ সম্ভাৱনা আছে নেকি?\nদেৱচৌধুৰী: এই যে সামাজিক দায়বদ্ধতাৰ বিষয়টো খুব বেছি ব্যাপক, এই সম্পৰ্কে বিভিন্নজনে বিভিন্ন সংজ্ঞা দিব পাৰে৷ এই বিষয়ে মই যিটো ভাবো সেইটোহে ক’ব পাৰিম৷ মই ভাবো যে এজন লেখক আৰু তেওঁৰ লেখনি কেতিয়াও পৃথক হ’ব নোৱাৰে, বা হোৱাটো অনুচিত৷ আৰু এই কথাটো অন্ততঃ মোৰ ক্ষেত্ৰত নহয় বুলি মই ক’ব পাৰো৷ এজন মানুহ লেখক হ’বৰ বাবে কেৱল লিখাৰ ক্ষমতাটো থাকিলে নহ’ব, বা জীৱনক ভালকৈ জানে তেনেধৰণৰো নহয়৷ প্ৰথম কথা হ’ল তেওঁ এজন খুব ভাল মানুহ হ’ব লাগিব, আৰু যিজন ভাল মানুহ তেওঁ সদায়েই সমাজখনৰ বাবে কিবা এটা ভাল কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে৷ সেই যে ভাল কিবা এটা কৰাৰ চিন্তা, সেই তাগিদাটোহে আচলতে মানুহৰ থাকিব লাগে৷ আজি আমি যিখন পৃথিৱীত আছো, সেই পৃথিৱীখনতকৈ ভাল পৃথিৱী এখন বা সমাজ এখন আমি আমাৰ ফালৰপৰা গঢ়িব পাৰো নেকি! এই ভাল কিবা এটা কৰাৰ চিন্তা বা ৰাস্তাটো সকলোৰে ক্ষেত্ৰত বেলেগ বেলেগ হ’ব পাৰে, সেই যিটো চিন্তা বা ৰাস্তা সেয়াহে আচলতে দায়বদ্ধতা৷ মই মোৰ ধৰণে মোৰ দায়িত্ব পালন কৰিম, ৰাজনীতিবিদ এজনে হয়তো ৰাজনীতিৰ দিশেৰে কৰিব, এইধৰণে প্ৰত্যেকেই নিজৰ নিজৰ ধৰণে এই দায়বদ্ধতা পালন কৰিব৷ আৰু এইখিনিকহে মই সামাজিক দায়বদ্ধতা বুলি কব খোজো৷\nসাঅ: মোৰ যদি বুজাত ভুল হোৱা নাই, আপুনি ক’ব খুজিছে যে লেখক এজনে নিজৰ লেখাৰ মাধ্যমেৰেও সামাজিক দায়বদ্ধতা বজাই ৰাখিব পাৰে৷ যেনে ধৰক গানৰ ক্ষেত্ৰত পল ৰবচন, ভূপেন হাজৰিকা এখেতসকলৰ গানেৰে একধৰণৰ সামাজিক জাগৰণৰ সৃষ্টি হৈছে৷\nদেৱচৌধুৰী: নিশ্চয়, নিজৰ সৃষ্টিৰ মাধ্যমেৰেই লেখক বা গায়ক এজনে সামাজিক দায়বদ্ধতা অটুট ৰাখে৷ এতিয়া ভূপেন হাজৰিকাৰ কথাকে যদি ক’বলৈ যাওঁ, নিজৰ সৃষ্টিশীলতাৰে তেখেতে একোটা গীত লিখিছে আৰু সেই গীতটোৱে সাধাৰণ ৰাইজৰ মাজত একোটা জাগৰণৰ সৃষ্টি কৰিছে৷ কিছুক্ষেত্ৰত মানুহৰ যিটো চিন্তাধাৰা আছিল বা আছে, সেই চিন্তাধাৰাটোকে সলনি কৰি দিছে৷ প্ৰাথমিকভাৱে, লেখকসকলৰ দায়িত্বটোনো কি? তেওঁলোকে পাঠকৰ মনটো ধীৰে ধীৰে সলনি কৰে, বিশেষকৈ সৃষ্টিশীল লেখাৰ ক্ষেত্ৰত এই কথাটো হয়৷ সেইটো আটাইতকৈ ডাঙৰ কথা৷ এই কথাটোৱে অণুঘটকৰ দৰে কাম কৰে, কিছুমান কথা আৱিষ্কাৰ কৰে৷ এজন মানুহে বা পঢ়ুৱৈয়ে হয়তো গমেই পোৱা নাই যে, এনে কিছুমান সম্ভাৱনা আছে বা এনে কিছুমান শুভ শক্তি আছে, কিন্তু লেখক এজনে যেতিয়া সেই কথাখিনি দিব তেতিয়া সেই শুভবোধটো আৱিষ্কাৰ হয়৷ তাৰপৰা একোটা জাগৰণৰ সৃষ্টি হয়, সেই জাগৰণটোৱে হয়তো সমাজখনৰ কোনোবা এটা দিশ লাহে লাহে সলনি কৰি আনে৷ গতিকে এইক্ষেত্ৰত লেখকজনে বা গায়কজনে আন কোনো কাম কৰা নাই, মাত্ৰ লেখাটো লিখিছে বা গানটো গাইছে৷ যেনেকৈ হীৰুদাৰ এটা কবিতা আছিল, “দেশ বুলিলে নালাগে আদেশ…“ সেই কবিতাটোৱে অসম আন্দোলনৰ সময়ত এটা জাগৰণৰ সৃষ্টি কৰিছিল৷ মাত্ৰ কেইটামান শাৰীৰ পংক্তি এটাই বহুখিনি মানুহক উদ্বুদ্ধ কৰিছিল৷ সেই প্ৰেৰণাটো কাৰ্য্যলৈ ৰূপান্তৰ হৈছিল৷ আৰু যেতিয়া এনেধৰণৰ কোনো এটা কথা কাৰ্যলৈ ৰূপান্তৰিত হয়, ই সমাজখনৰ কোনোবা এটা দিশত পৰিৱৰ্তন কৰে৷ কিন্তু মানুহৰ মনত এটা ধাৰণা ৰৈ যায় যে একেবাৰে শেষত যিয়ে সমাজখনৰ পৰিৱৰ্তন সাধিত কৰিলে তেওঁহে দায়বদ্ধ বা তেওঁৰ হে সামাজিক চেতনাবোধ অথবা দায়বদ্ধতা আছে৷ কথাবোৰ তেনেকৈ ৰৈ যায়৷ হীৰুদাই হয়তো এই কবিতাটো ঘৰৰ ভিতৰত বহি লিখিছিল৷ কিন্তু এই দায়বদ্ধতাৰ কথাবোৰ আচলতে মানুহে কেতিয়াবা ধৰি ৰাখিব নোৱাৰে৷ গতিকে যিজনে হয়তো শেষৰফালে ওলাই অহা নাই বা কিবা এটা সংগ্ৰামত জঁপিয়াই পৰা নাই, ভবা হয় যে তেওঁৰ কোনো দায়বদ্ধতা নাই৷ কিন্তু মূল কামটো হয়তো তেখেতেই কৰিলে৷ ইমানখিনি মানুহক হয়তো তেওঁ জগাই তুলিলে, যে সমাজখনৰ প্ৰতি এনেকুৱাধৰণৰ কিবা এটা কৰিবলৈ আছে৷ সেই কথাটোৰ যি অনুভৱ বা শক্তি বা প্ৰেৰণা তেওঁলোকে দিলে বা আৱিষ্কাৰ কৰিলে মানুহৰ মাজত, সেই কামটো হয়তো বন্ধ কোঠাৰ ভিতৰত লিখা দুটা বা তিনিটা কবিতাৰ শাৰীয়ে কৰিলে৷ সেইটো আটাইতকৈ ডাঙৰ কথা বুলি মই ভাবো৷ প্ৰত্যেকৰে বেলেগ বেলেগ ক্ষেত্ৰ আছে, যি য’ত যেনেধৰণে স্বাচ্ছন্দ্যবোধ কৰে সেইধৰণে কাম কৰে৷ কিন্তু প্ৰধান উদ্দেশ্যটো এনে হোৱা উচিত যে আজি আমি যিখন পৃথিৱীত জন্মগ্ৰহণ কৰিছো বা বাস কৰি আছো, আৰু যিখন পৃথিৱী আমি এৰি থৈ যাম তাক ভাল কৰিবৰ বাবে এজন ব্যক্তি হিচাপে বা এজন লেখক হিচাপে মোৰ কিবা এটা ধনাত্মক অৱদান তাত থাকিব লাগিব৷ কিমান কৰিব পাৰো সেয়া নিজৰ কথা৷ সাংঘাতিক কিবা এটাটো আমি কোনোৱে কৰিব নোৱাৰো, বহুত যোগাত্মক দিশ লগ লাগিহে সমাজ এখন গঢ়ি তুলিব পাৰি৷ কিন্তু মোৰ যিটো সীমাবদ্ধতা তাৰপৰা কিবা এটা যাতে মই ইতিবাচক দিব পাৰোঁ মোৰ জন্ম আৰু মৃত্যুৰ মাজৰ সময়ছোৱাৰ ভিতৰত, ঠিক সেইটোৱেই মোৰ সামাজিক দায়বদ্ধতা বুলি মই ভাবো৷\nসাঅ: কিন্তু আমাৰ সমাজত বৰ্তমান দেখা গৈছে যে লেখকেই হওক বা গায়কেই হওক, সামাজিক কাম কিছুমানত জোৰ কৰিয়েই টানি অনা হৈছে, যেনে ধৰক আমি জুবিন গাৰ্গৰ উদাহৰণ দিব পাৰো৷ তেখেতে সৃষ্টি কৰি আছে৷ তেখেতৰ গান গাবলৈ সময় নোহোৱা হৈছে কিন্তু তেখেতক জড়িত কৰা হৈছে বানপানী বা এনেধৰণৰ আন কৰবাত৷ এনেকৈ যে লেখক বা গায়কক টানি অনা হৈছে অইন কামত, এয়া কিবা অশুভ সংকেত নেকি?\nদেৱচৌধুৰী: নহয়, ইয়াত দুটা কথা আছে৷ প্ৰথমটো হ’ল এয়া এক ’প্ৰতীক’৷ ধৰক এটা ৰাস্তা সাজি আছে৷ ধৰক তাত অমিতাভ বচ্চন আহিছে৷ তেতিয়া তাত অইন মানুহক, ’জনসমাগমক’ক আগুৱাই আহিবলৈ উৎসাহিত কৰে৷ জুবিন গাৰ্গৰ ক্ষেত্ৰটো তেনেকুৱা৷ তাত ধৰক মহাবিদ্যালয়ৰ ল’ৰা-ছোৱালী বা অইন অনুৰাগী উৎসাহিত হ’ব৷ অলপ সময়ৰ কাৰণে ’বাইট’ এটা দিলেই আন-আন সকল আগুৱাই আহিব৷ ’প্ৰকৃত’ কামত তেওঁলোক জড়িত নহ’লেও অলপ সময়ৰ বাবে ওলাই আহিলেই হ’ল ’প্ৰতীকিভাৱে’৷ সমাজৰ দাবীত ’প্ৰতীক হিচাপে’ কেতিয়াবা লেখকেই হওক বা গায়কেই হওক, মাজে-মাজে আগভাগ লোবা উচিত বুলি মই বিবেচনা কৰো৷ তাৰ কাৰণে তেওঁ অইন মানুহৰ লগত ২৪ ঘণ্টাই দিয়াৰ দৰকাৰ নাই৷ নহয় জানো? তেখেতৰ যে সহমৰ্মিতা আছে সেয়া দেখুৱাবলৈ যিমান খিনি দৰকাৰ সিমানখিনি আগভাগ ল’লেই হ’ল৷ তেওঁ মনত ৰাখিব লাগিব যে তেওঁৰ এটা নিজৰ মুখ্য কাম আছে, তাৰ জৰিয়তে তেওঁ বেছি সহজবোধ কৰে৷ তাৰ বাহিৰত বেছি সময় দিলে নহ’ব৷ নহ’লে তেওঁ নিজে আৰু সমাজখনেই ভুগিব লাগিব৷\nসাঅ: নিজৰ দায়িত্বটো ভালকে পালন কৰিলেই সমাজৰ বেছি লাভ হয়৷ ব্যক্তি শুদ্ধ হ’লেহে সমাজ শুদ্ধ হ’ব৷\nদেৱচৌধুৰী: হয় সেইটোৱে৷ মই নিজেও বিশ্বাস কৰো প্ৰত্যেক মানুহ ব্যক্তিগত ভাল ধৰণৰ এক সাংঘাতিক শক্তি আছে৷ বহুতো বাধা-বিঘিনি আছে কিন্তু সকলোৱে নিজৰ সামৰ্থ্যানুযায়ী সমাজৰ ভালৰ বাবে বৰঙনি আগবঢ়োৱা উচিত৷ সেই যে অলপ অলপ ’অৱদান’ সকলোৱে, দিব ঠিক তেতিয়াই সমাজখনৰ ভাল হ’ব৷ সেইটো মই বিশ্বাস কৰো৷\nসাঅ: চাবলৈ গ’লে দুডাল গছপুলি ৰুলেও সমাজ সেৱা৷ এইটো নহয় যে বিঘাই বিঘাই গছ ৰুব লাগিব৷\nদেৱচৌধুৰী: হয় সেইটোৱেই৷ আৰু ’প্ৰচাৰৰ লোভ’ আজিকালি অলপ বেছি হৈছে৷ বেলেগ বেলেগ মিডিয়া হাউছবোৰ আহি যায়৷\nসাঅ: কথাটো দুই ধৰণৰ হ’ব পাৰে যে যিয়ে ’অনুষ্ঠান’টো পাতে তেওঁলোকেও ’প্ৰচাৰ’ বিচাৰিব পাৰে আৰু নাইবা যাক টানি অনা হয় তেওঁ নিজেও ’প্ৰচাৰ’ ৰ বাবে আগবাঢ়ি যায়৷\nদেৱচৌধুৰী: হয় তেনেকুৱাও হয়৷\nসাঅ: কিন্তু পৰোক্ষভাৱে ক্ষতি দুয়োফালৰে হয় চাগে৷ সৃষ্টিশীল মানুহজনৰ বেছি ক্ষতি হয়৷\nদেৱচৌধুৰী: হয়৷ সেইবুলি টনা-আজোৰা হ’ব নালাগে কোনো ব্যক্তিক লৈ৷ লেখকেই হওক বা গায়কেই হওক৷\nসাঅ: মাজতে আমি দেখিলোঁ তেনেকুৱা৷ আজিকালি ’ছচিয়েল মিডিয়া’টো এক ডাঙৰ প্লেটফৰ্ম হৈছে৷ ভূমিকম্প শেষ নহওঁতেই ’আপদেট’ আহি যায় যে ভূমিকম্প আহিল৷ এই যে মই জুবিন গাৰ্গৰ উদাহৰণ দিলো কাৰণ ’ছচিয়েল মিডিয়া’তে তেনেকুৱা দেখিছো – অমুকে বানপানীত সাহায্য দিলে অমুকে নিদিলে ইত্যাদি৷\nদেৱচৌধুৰী: ’ঋণাত্মক’ খবৰ যাব নালাগে৷ ধৰাহ’ল জুবিন গাৰ্গে যদি কিবা দিছে তেন্তে সেই খবৰটো যাওক৷ ভাল কথা৷ এইকাৰণে যোৱা উচিত বুলি মই ভাবো কাৰণ সেইটোৰ পৰা অনুপ্ৰেৰণা পাই আন সকলে কামটো কৰিব৷ মই মানে সেইধৰণৰ প্ৰচাৰত গুৰুত্ব দিওঁ৷ তেতিয়া তেখেতৰ অনুৰাগী সকলে সেই কামটো কৰিবলৈ আগবাঢ়ি যাব৷ নহয় জানো? কিন্তু জুবিন গাৰ্গে নকৰিলে বুলি প্ৰচাৰ কৰি তেখেতৰ ব্যক্তি স্বাধীনতাক খৰ্ব কৰা হয়৷ তেওঁ কিবা ভাল কাম কৰি আছে সেয়া সকলোৱে জনা উচিত৷ কোনো কামত যোগদান কৰিব পৰা নাই মানে নুবুজায় তেখেতে অইন ভাল কাম কৰা নাই৷ তেখেতে বেলেগ ভাল কামতো ব্যস্ত থাকিব পাৰে৷\nসাঅ: হয়৷ আমি আগৰ কথা এটালৈ উভতি আহিব খোজো৷ সকলো লেখকেই অনুভূতি প্ৰৱণ৷ সকলো মানুহেই অনুভূতি প্ৰৱণ৷ সকলোৱে প্ৰকাশ কৰিব নোৱাৰে৷\nদেৱচৌধুৰী: অঁ সেইটো লেখকৰ দায়িত্বৰ ভিতৰত পৰে৷ যাৰ ’মাত’ নাই তেওঁলোকৰ কথাবোৰ প্ৰকাশ কৰা৷\nসাঅ: আপোনাৰ আঁৰৰ লেখকজন, সেই বিষয়ে ইতিমধ্যে আপুনি লিখিছেই প্ৰান্তিকত খণ্ড-খণ্ডকৈ৷ এতিয়া কথা হ’ল, নতুন আৰু লেখকক সৃষ্টি কৰোতে, আপুনি য’ত জড়িত হৈ আছে ’নিয়মীয়া বাৰ্তা’ৰ মুখ্য সম্পাদক হিচাপে ইয়াত আপোনাৰ ’পৰিসৰ’ যথেষ্ট৷ ’অণুঘটক’ হিচাপে৷ উৎসাহিত কৰিয়েই হওক বা মৰমৰ দাবী-ধমকি দিয়েই হওক৷ সেই কামটো কেনে ধৰণে কৰি আছে আপুনি এতিয়া?\nদেৱচৌধুৰী: মুখ্য সম্পাদক হিচাপে এইটো মোৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ ’মন দিয়া দিশ’৷ তোমালোকে যদি নিয়মীয়া বাৰ্তা পঢ়ি আছা দেখিবা যে সাধাৰণতে যিবিলাক মানুহৰ পৰা লেখা অনা যায়, মই নামবিলাক নকওঁ আৰু, তেনেকুৱা এটা ’চাপ’ থাকে যে অমুকৰ পৰা লেখা আনিব লাগে৷ কিন্তু আজি ইমান বছৰেটো তেওঁলোকৰ লেখা আহিয়েই আছে৷ আৰু তেওঁলোকে যিকোনো কিবা এটা দিলেও অনিচ্ছা সত্ত্বেও প্ৰকাশ কৰিবই লাগিব কাৰণ- তেনেকুৱা এটা পৰ্য্যায়লৈ তেওঁলোক গৈছে৷ মই কৈছো আমি তেওঁলোকৰ কাষত জোৰ কৰিবলৈ নাযাওঁচোন৷ তেওঁলোকে নিজে কিবা এটা দিলে তেতিয়া বেলেগ কথা৷ আমি আজিলৈকে তেনেকুৱা কোনো অগ্ৰজ মানুহক অনুৰোধ কৰা নাই৷ অনুৰোধ যদি কৰিছো নতুন ভাল-ভাল লেখা যদি চকুত পৰে- এইজন ল’ৰাৰ বা এইজনী ছোৱালীৰ ’ক্ষমতা’ আছে ভাল লিখিব পৰা তেতিয়া আমি তেওঁলোকৰ লগত যোগাযোগ কৰো৷ মাজতে কেইজনমানক ’ফেচবুক’তো ’focus’ কৰিছো৷ উদাহৰণ, বিপ্লৱ বৰা৷ তেওঁ কেতিয়াও ভবাই নাছিলে যে তেওঁ কেতিয়াবা লিখক হ’ব৷ তেওঁ কিবা এটা পঠাইছিলে চাবৰ কাৰণে৷ মই তেওঁক দেখুৱাই দিলো, তুমি এনেকুৱা ধৰণৰ বস্তুবোৰৰ ওপৰত লিখা৷ তেওঁ এতিয়া ভাল লিখি আছে৷ বহুতক তেনেকুৱা ধৰণৰ মানে নিয়মীয়া কাগজত সেই সুবিধাটো নিদিয়ে, স্তম্ভ আকাৰে লিখিবলৈ৷ কিন্তু আমি দিছোঁ৷ পুৰণি মানুহখিনিয়ে কি লেখিলে তেওঁলোকৰ জীৱনবোধ, চিন্তা ইতিমধ্যে অসমৰ মানুহে জানেই৷ ’সৃষ্টিশীল’ মানুহ হিচাপে মই নতুন নতুন চিন্তা সদায় চাবলৈ বিচাৰোঁ৷ মোৰ এইটো এটা সাংঘাতিক ’অনুসন্ধিৎসা’৷ কিনো নতুন লিখিব পাৰে, কিনো নতুন চিন্তা কৰিব পাৰে৷ সেইটো মই চাওঁ৷ আৰু মই ভাবো যে সেইখিনি মাত্ৰ নতুনখিনিয়েহে পাৰিব৷ মই নিজে লিখি-মেলি সজায়ো দিছো৷ সেইবিলাকত বহুত সময় যায়৷\nসাঅ: তাৰমানে এই যে ’Stereotype’ ভাৱধাৰাটো যে ডাঙৰ বয়সস্থ সকলে হে ভাল লিখিব পাৰে সেই ধাৰাটোৰ পৰা আপুনি আঁতৰি আহিছে৷\nদেৱচৌধুৰী: ঠিক তেনেকুৱাই৷ যেনে, অগ্নিভ দত্ত৷ মই তেওঁক স্তম্ভ এটা লিখিবলৈ দিলোঁ৷ তেওঁৰ ফেচবুকৰ পোষ্টবোৰ দেখিয়েই ভাবিলোঁ, তেওঁ ’Out of the box’ চিন্তা কৰিব পাৰে৷ আৰু সাধাৰণতে মই ফেচবুকত ভাল পোষ্টবোৰ চাই লৈ ব্যক্তিগত ভাৱে বাৰ্তা দিওঁ, মন্তব্য নহয়- যে এইটো বিষয়ত তুমি লেখিব পাৰিবা৷ তাৰ মাজতে কোনোবাজনে মাত্ৰ এটা লাইন লিখিছে৷ তাৰ মাজতে কিন্তু নতুন চিন্তা লিখিছে৷ মই ভাবো পিছত যে তাকেই যদি ’বহলাই’ দিয়ে, তাৰ বাবে মই অমুক কিতাপখন পঢ়িবলৈ দিওঁ, এনেকুৱা তথ্য তাৰ লগত সংযোগ কৰিবলৈ, চাইচিতি দিওঁ, তেনেকৈ হয়তো এটা ভাল লেখাৰ সৃষ্টি হয়৷ আজিও কোনোবা এজনক দিছো৷ কোনোবা এটা গোটত৷ আমাৰ সমাজৰ লগত জড়িত কৰি কিবা এটা লিখিবলৈ উৎসাহ দিছোঁ৷ তেনেকৈ নিয়মীয়া বাৰ্তাৰ বহুত লেখক সৃষ্টি হৈছে৷ ফেচবুকটো মোৰ ’Hunting Ground’ৰ নিচিনা- কোনজন ভাল লেখা-মেলা কৰা চকুত পৰে৷ কোনে নতুন কথা লিখিছে আৰু তাত সামাজিক বাৰ্তা এটা যদি আছে৷ যদি তেনেকুৱা কোনোবা চকুত পৰে, মই ব্যক্তিগত বাৰ্তা এটা পঠাই দিওঁ৷ সেয়ে আমাৰ কাকতত, সদায় নতুনক অগ্ৰাধিকাৰ দিওঁ৷ আগৰ পুৰণি যিখিনিক বাদ দিব নোৱাৰো সেইসকলো আছে৷ আনকি সাক্ষাৎকাৰ আদিও ’Off-beat’ ল’বলৈ চেষ্টা কৰোঁ৷ সদায় যিখিনি মানুহৰ লোৱা হয় সেইখিনিক বাদ দি৷ আগতে কেনেকুৱা আছিল অমুকৰ ল’বই লাগিব৷ মই সেইটো এৰাই চলিছো৷ যিমানেই যি নহওক সেইসকলক যিমানেই প্ৰশ্ন নোসোধা তেওঁলোকে নতুন কথা নকয়৷ এনেকুৱা নহয় যে ক’ব নোৱাৰে৷ কিন্তু সমাজত এক চিনাকি ইতিমধ্যে হৈ গৈছে তেওঁলোকৰ৷ কিন্তু মই বিচাৰো যে কোনোবাই যদি সততাৰে নতুন কিবা ভাবিছে তেন্তে সেইখিনি ওলাই আহক৷ তেনেকুৱাকৈ বহুত লিখক মই উলিয়াই লৈ আহিছো৷\nসাঅ: একেখিনি উদ্যোগ এতিয়া প্ৰান্তিকেও লৈছে৷ প্ৰদীপ বৰুৱা দেৱে সাহিত্য ডট অৰ্গৰ সাক্ষাৎকাৰত কৈছিল যে – পুৰণিখিনিক আমি ’অনুৰোধ’ নপঠিয়াওঁ৷ কিছুমান ক্ষেত্ৰত ওভোতাই পঠাই দিছোঁ, ভালকৈ লিখক বুলি৷ ’ বহুতো অখ্যাত লেখকৰ পৰা ভাল লেখা প্ৰান্তিকে উলিয়াই আছে৷\nদেৱচৌধুৰী: প্ৰান্তিকে এইটো ভাল কাম কৰিছে৷ সেইটো মানিব লাগিব৷\nসাঅ: প্ৰান্তিকৰ সেই কথাটো আপোনাৰ ক্ষেত্ৰতো হৈছিল নেকি! কৰবাত আপুনি লিখা যেন মনত পৰে৷\nদেৱচৌধুৰী: হয়৷ ’অনুৰাধাৰ দেশ’ উপন্যাসখন প্ৰথমে মই সম্পূৰ্ণকৈ লেখা নাছিলোঁ৷ মই মাত্ৰ এটা ’synopsis’ হে লিখি পঠাইছিলোঁ৷ কাহিনী হিচাপে লিখি পঠিয়াই দিছিলোঁ৷ কৈছিলোঁ যে- এইটো মই ভ্ৰমণ কাহিনী হিচাপে লিখিছো, আপোনালোকে যদি প্ৰকাশ কৰিব বিচাৰে মই সম্পূৰ্ণ কৰিব পাৰো৷ কিন্তু তাৰ পিছতে মোক তেওঁলোকৰ অফিচলৈ মাতি পঠিয়ালে৷ প্ৰদীপ বৰুৱাই ফোন কৰিলে- যে ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়াই আপোনাক লগ কৰিব বিচাৰে৷ ’ মই ক’লো- ঠিক আছে৷ মই যাম বাৰু৷ তেতিয়া ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়াই ক’লে যে- এইটো ভ্ৰমণ কাহিনী হ’লে যিটো গুৰুত্ব পাব তাতকৈ উপন্যাস হিচাপে বেছি গুৰুত্ত্ব পাব৷ মই যদিও সেইটো ভ্ৰমণ কাহিনী হিচাপে দিছিলোঁ, তাৰ প্ৰথম খণ্ডটো এক গল্পৰ কাহিনীৰ দৰেই দিছিলোঁ৷ story টো বনাই মই তেনেকুৱা ধৰণে আৰম্ভ কৰিছিলোঁ৷ তেওঁলোকে সেইটো বুজি পালে যে ইয়াত উপন্যাস এখন হ’ব পাৰে৷ তেনেকুৱা মানুহ এজনে (ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া) যে মোক মাতি আনি লিখিবলৈ দিছিল, সেয়া মোৰ বাবে বহুত ডাঙৰ কথা৷ কাৰণ তেতিয়া লেখক হিচাপে মোৰ সেই পৰিচয়টো নাছিল৷ প্ৰান্তিকে এতিয়াও সেই কাম কৰি আছে৷ সেই কাৰণে ’প্ৰান্তিক’ৰ ভিন্নতা আছে৷ বহুতো গাঁও-ভূঁইৰ পৰা মানুহেও লিখে তাত৷\nমই নিজে কিছুমান বাক্যগাঁথনি আদি সলনি কৰি অলপ আকৰ্ষণীয় কৰি পেলাইছিলোঁ৷ তেনেকৈ দিয়াৰ পাছত প্ৰত্যেকবাৰে ফোন কৰি কয় যে আপুনি এইখিনি সলনি কৰি দিয়াৰ কাৰণে আগতকৈ ভাল লগা হৈছে, এইখিনি যে কাটি দিলে সেইকাৰণে বেছি ভাল লগা হৈছে৷ সেইখিনি কষ্ট মই কৰিব খোজো নতুন লেখকৰ কাৰণে৷\nসা.অ: সেইটোতো আপুনি বৰ ডাঙৰ কাম কৰি আছে৷\nদেৱচৌধুৰী: সেইটো কৰা বৰ দৰকাৰ বুলিয়েই মই ভাবোঁ৷ সেইটো কাম কৰি মই নতুন লেখকক আকৰ্ষণ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰোঁ৷ সাহিত্য সৃষ্টিৰ কাৰণে নতুন লেখকক আকৰ্ষণ কৰাটো ডাঙৰ কথা, নহয় জানো?\nসা.অ: এতিয়া আমাৰ পুৰণি যিসকল সাহিত্যিক আছিল তেওঁলোক আমাৰ মাজৰ পৰা লাহে লাহে নোহোৱা হৈ যাব ধৰিছে মৃত্যুজনিত কাৰণত৷ ফলত লাহে লাহে যেন এটা ভেকুৱামৰ সৃষ্টি হ’ব ধৰিছে, কেতিয়াবা কেতিয়াবা অনুভৱ হয়৷ ঠিক যেনেকৈ টেণ্ডুলকাৰ নাথাকোঁতে ভেকুৱাম এটা সৃষ্টি হৈছিল৷ এনেকুৱা লাগিছিল খেল কি চাম৷ আমাৰ ব্যক্তিগত মত যে টেণ্ডুলকাৰ নাথাকিলে বা দ্ৰাবিড় নাথাকিলে বা আজিকালি সেহৱাগ নাথাকিলে যেনেকৈ লাগে খেল কি চাম আৰু, নায়েই দেখোন একো তেনেকুৱা লাগে৷ আচলতে নতুনবোৰ আহিলেহে নতুনত্ব আহিব৷\nদেৱচৌধুৰী: নতুনসকলৰ আচলতে কি হৈছে, নতুনসকলৰ যিটো এক্সপোজাৰ, আচলতে জীৱনৰ ফিজিকেল বহুত সলনি হৈ গৈছে৷ মেণ্টেলখিনি মই নাই কোৱা৷ ফিজিকেল এক্সপোজাৰবোৰ সলনি হৈছে, যেনে টেকন’লজীৰ কথাটোৱে কোৱা, আগতেতো সেইবোৰ নাছিল৷ আগৰ লিখকসকলে এই ফিজিকেল সলনিবোৰে নতুন লিখকজনৰ মনত কেনেকৈ প্ৰভাৱ পেলাইছে, তেওঁলোকৰ তাত প্ৰতিক্ৰিয়া কি সেইটো তেওঁলোকে বিচাৰ কৰিব নোৱাৰে৷ কাৰণ সেইখিনি অভিজ্ঞতা তেওঁলোকৰ হোৱাই নাই৷ কিন্তু নতুন লেখকখিনিৰ হৈছে৷ গতিকে নতুনখিনিৰ পৰা আমি নতুন, মৌলিক চিন্তা এটা পাব পাৰো৷ নতুন প্ৰতিক্ৰিয়া এটা পাব পাৰো৷ নহয় জানো? এইবোৰ বৰ দৰকাৰী কথা, সাহিত্যলৈ এইবোৰ বস্তু আনিব লাগে৷ এটা সময়ত অসমীয়া সাহিত্য মানুহে পঢ়িব নোৱাৰা হৈছিল কাৰণ সাহিত্যৰ লগত মানুহবিলাকৰ বাস্তৱ জীৱনৰ কোনো মিল নাই৷ এনেকুৱা হৈছিল যে বাস্তব জীৱনটোৰ বহুতো পৰিবৰ্তন হৈছে কিন্তু সেই পৰিৱৰ্তন সাহিত্যিকে সাহিত্যত আনিব পৰা নাই৷ এইকাৰণে আনিব পৰা নাই যে সাহিত্যিকৰ এই এক্সপোজাৰটো নাই৷ তেওঁলোকে শৈশৱকালত বেলেগ এখন পৃথিৱীত আছিলে, গল্প উপন্যাস সেই সময়ৰ পঢ়িছিল, আজিৰ পটভূমিত লিখা গল্প উপন্যাস পঢ়া নাই৷ গতিকে তেওঁলোকে সেইখিনি ভাবধাৰাতে লিখি আছে৷ সেয়ে পঢ়ুৱৈয়ে গ্ৰহণ নকৰা হৈছে৷ কিন্তু নতুন লিখকৰ সেইটো আছে৷ তেওঁলোকৰ পৃথিবীখন আমি দেখা পৃথিৱীখনতকৈ বহু বেলেগ৷ সেইখন পৃথিবীৰ অভিজ্ঞতা অৰ্জন কৰিবলৈ আমি যাব নোৱাৰো এতিয়া৷ কিন্তু তেওঁলোকৰ সেই অভিজ্ঞতা আছে, সেইখিনি তেওঁলোকে সাহিত্যত আনিব লাগিব৷ তেওঁলোক একপ্ৰকাৰৰ মাধ্যম হ’ব পাৰে তাৰ কাৰণে৷ গতিকে কথাবোৰৰ বহুকেইটা মাত্ৰা আছে৷ আমি গুৰুত্ব দিব লাগে৷ এটা হৈছে ব্যক্তি হিচাপে আমি তেওঁক উলিয়াই আনিছো৷ দ্বিতীয়তে সমাজৰ সাহিত্যৰ যিটো ধাৰা সেইটো বেছি বাস্তবমুখী কৰিছো৷ সময় সাপেক্ষ কৰিছোঁ, পৰিবৰ্তন কৰিছো৷\nসা.অ: এইটোতো সময়ে সময়ে সলনি হৈয়ে আহিছে৷\nসা.অ: যেনে যুগ একোটা৷ এটা সময়ত যেনে ধৰক মাধৱ কন্দলীৰ দিনত যিবোৰ কবিতা লিখা হৈছিল\nদেৱচৌধুৰী: লাহে লাহে সেই এপীল (appeal) নাথাকিব নহয়\nসা: অ: সেইবোৰৰ ধাৰা সলনি হ’ল৷ তাৰ পাছত উত্তৰ আধুনিক কবিতা আহিল৷ তেনেকৈ চিত্ৰশিল্পৰ ক্ষেত্ৰটো বহুকেইটা যুগ সলনি হৈছে৷ এইটো লেখাৰ লগতো সলনি হৈয়ে থাকিব৷ এইটো সময়ৰ আহ্বান৷\nদেৱচৌধুৰী: আনকি টিভিত অলপতে এটা বিতৰ্কৰ বিষয়ে দিছিলে৷ বাহিৰৰ ক’ৰবাত শেক্সপীয়েৰ কথা গুচাই হেৰী প’টাৰৰ বিষয়ে সুমুৱাই দিছে পাঠ্যপুথিত৷ সেইটো লৈ বিতৰ্ক এটা হৈছিল৷ শেক্সপীয়েৰৰ যিখন পৃথিৱী আছিল, ভাৱধাৰা আছিল সেইটোৰ এটা সাৰ্বজনীন সাহিত্যিক মূল্য আছে৷ কিন্তু সেইখনেই পৃথিৱী হৈ থকা নাই৷ আজিৰ ল’ৰা-ছোৱালীৰ কাৰণে সেইখনেই পৃথিৱী নহয়৷ আজিৰ পৃথিৱীখন বেলেগ৷ এইকথাখিনি আমি পাঠ্যপুথিত আনিবই লাগিব৷ আগৰ সেই লেখকসকলোৰ লেখাবোৰেই আমি পাঠ্যপুথিত আনি থাকিম, সেইটো হ’ব নোৱাৰে৷ নহলে পঢ়ুৱৈৰ লগত এইবিষয়টোৰ সংযোগ নোহোৱা হৈ যাব৷\nসা.অ: হয় স্থিতাৱস্থা এটা আহি পৰে\nদেৱচৌধুৰী: হয়৷ শেক্সপীয়েৰৰ নিচিনা ডাঙৰ ডাঙৰ লেখক আছে, তেনেকুৱা ধৰণৰ হৈ যাব, থাপনাত থব লগা বস্তু৷\nসা: অ: আজিৰ পৰা কেইবাহাজাৰ বছৰৰ আগতে যিবোৰ মহাকাব্যৰ সৃষ্টি হ’ল সেই মহাকাব্য আৰু সৃষ্টি হ’বই নোৱাৰে তেনেকুৱা ধৰণৰ হৈ যাব কথাটো৷\nদেৱচৌধুৰী: হয় তেনেকুৱা ধৰণৰ কথা হৈ যাব৷\nসা: অ: এতিয়া চাৰ, এই যে আমি কথাখিনি পাতিলোঁ নতুন লেখক আৰু তেওঁলোকৰ সৃষ্টিৰ কথাটো, নতুন লেখকৰ আগ্ৰহ বঢ়াবলৈ আপুনি চেষ্টা কৰিছে বা বঢ়াবলৈ চেষ্টা কৰাটো উচিত৷ কথাটো হ’ল অসমত আলোচনীয়ে হওক বা বাতৰি কাকতেই হওক এটা সময়ত খুউব কম আছিলে৷ এটা লেখা পঠাবলৈ পোষ্ট কৰি পঠাব লাগিছিল,\nদেৱচৌধুৰী: : আজিকালি প্ৰকাশ কৰিবলৈ ভাল হৈছে৷\nসা: অ: হয়৷ আজিকালি প্ৰকাশ কৰিবলৈ ভাল হৈছে৷ যোগাযোগৰ মাধ্যম উন্নত হৈছে৷ আগৰ দৰে লেখা এটা পোষ্ট কৰি পোৱালৈ ৰৈ থাকিব নালাগে৷ তাৰ লগতে আপুনি চাগৈ এইটোও মন কৰিছে যে চ’চিয়েল মিডিয়া আদিত বহুতো নতুন ল’ৰা-ছোৱালীয়ে লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে৷ আনকি কিছুমান মই এনেকুৱা পাইছো যে তেওঁলোকৰ বয়স হৈছে৷ আগতে তেওঁলোকে আগতে লিখা নাছিলে বা লিখিবলৈ সাহস কৰা নাছিল৷ এতিয়া চ’চিয়েল মিডিয়াৰ এই সুবিধাটো পাই নিজৰ সুপ্ত প্ৰতিভা বিকাশ কৰিছে৷ নিজৰ অনুভৱেই হওক, কবিতা আদিয়ে হওক লিখিছে, বা মনৰ ভাৱ প্ৰকাশ কৰিছে৷ এইটো এটা যুগ বুলি আমি আজিয়েই ক’ব নোৱাৰিম৷ প্ৰি চচিয়েল মিডিয়া বা প’ষ্ট চচিয়েল মিডিয়াৰ মাজত ভাগ কৰিব বিচাৰো আপুনি কেনেধৰণৰ দৃষ্টিভংগী ল’ব? এতিয়া আমাৰ লগৰে বহুতে আগতে লিখা নাছিল কিন্তু নিজৰ ফেচবুক ৱালতে হওক বা কোনোবা গ্ৰুপতে হওক বা নিজৰ ব্লগতে হওক লিখিছে৷ তেনেকুৱা বহুত উদাহৰণ আছে৷ এতিয়া আমাৰ অসমীয়া কথা বতৰা গ্ৰুপটোৰ কথাকে চাওক, তাত লিখা মেলা কৰি কিতাপো প্ৰকাশ কৰিছে৷\nদেৱচৌধুৰী: এখন কিতাপ যে খুউব জনপ্ৰিয় হৈছিল,\nসা: অ: বেলি আৰু ফুলৰ দেশত? দেৱাংগহঁতৰ কিতাপখন নেকি?\nদেৱচৌধুৰী: দেৱাংগহঁতেতো এইবছৰ উলিয়ালে৷ তাৰ আগৰ বছৰ উলিওৱা কিতাপখনৰ কথা কৈছোঁ৷ ফেচবুকৰ কিতাপখন যে প্ৰতিভূ দত্তৰ ভূভাৰস্ত৷ প্ৰতিভূ দত্তইটো ফেচবুকতে লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিলে৷ পাছত কোনোবাই কওঁতে কিতাপ আকাৰে উলিয়ালে৷\nসা: অ: এইবাৰ অমিতাভ মহন্তয়ো সঞ্জীৱন প্ৰকাশনৰ পৰা এখন উলিয়াইছে৷ সঞ্জীৱন প্ৰকাশনে কেইবাখনো কিতাপ উলিয়াইছে৷\nদেৱচৌধুৰী: অ’, তেওঁলোকে তিনিখন কৰিছে৷ জ্যোতিৰূপমৰো আছে তাত৷ সেই ধাৰাটো আহিছে৷ সেইটো ভাল লক্ষণ বুলিয়েই ভাবোঁ৷ মানুহৰ প্ৰতিভা বিকাশৰ বিকল্প ব্যৱস্থা এটা বাঢ়িল৷ প্ৰকৃততে আমি বুধবাৰে বুধবাৰে এটা শিতান আৰম্ভ কৰিছিলোঁ৷ অৰ্ধপৃষ্ঠা আমি ৰাখিছিলোঁ কেৱল ফেচবুকৰ ল\n← বিশিষ্ট গায়ক দ্বীপেন বৰুৱাৰ লগত সাক্ষাৎকাৰ\nসাক্ষাৎকাৰ: ববিতা শইকীয়া\nঅসমৰ এজন উদীয়মান উদ্যোগী শ্ৰীযুত ধ্ৰুৱজ্যোতি ডেকা।\nঅনুৰাধাৰ দেশ ৰ সৃষ্টিৰ আঁৰৰ কাহিনী ভাল লাগিল। জীৱনক জানিবলৈ, জীৱনক জুখিবলৈ, মানৱ চৰিত্ৰৰ ৰহস্যময় তাক বুজিবলৈ সহায় কৰে উপন্যাস খনে।\nইমানখিনি কথা জানিবলৈ পাই,এগৰাকী দুৰ্দান্ত সাহিত্য আৰু সাহিত্যিক প্ৰেমী মই গৰাকী খুবেই আনন্দিত,\nবিশিষ্ট সাহিত্যিক দুগৰাকী ৰ দীৰ্ঘায়ু কামনা কৰি,পুনৰ এনে সাক্ষাৎকাৰ বিচাৰিলো,,\nদিনবোৰ যাতে শুভ হয় আপোনাৰ সমগ্ৰ দেশবাসীৰ তাৰেই কামনা কৰিলো,,,


২০২১ চনৰ 'অসম সৌৰভ’ আৰু ’অসম গৌৰৱ’ বঁটা, তালিকাত কাৰ কাৰ নাম?\nঅসম চৰকাৰে ঘোষণা কৰিলে ২০২১ চনৰ ‘অসম সৌৰভ’ আৰু ’অসম গৌৰৱ’ বঁটা, তালিকাত কাৰ কাৰ নাম?\nমুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই আজি এখন সংবাদমেলত ঘোষণা কৰিছে ২০২১ চনৰ ‘অসম সৌৰভ’ আৰু ’অসম গৌৰৱ’ বঁটা।\nসামাজিক, ৰাজনৈতিক, ক্ৰীড়া, শিল্প কলাকে ধৰি বিভিন্ন ক্ষেত্ৰৰ মুঠ ৫ গৰাকী ব্যক্তিক এইবাৰ ‘অসম সৌৰভ’ বঁটা প্ৰদান কৰাৰ সিদ্ধান্ত লোৱা হৈছে।\n‘অসম সৌৰভ’ বঁটাৰ বাবে নিৰ্বাচিত ব্যক্তি কেইগৰাকী হ’ল ক্ৰমে—কমলেন্দু দেৱ ক্ৰোৰী( কটন মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰাক্তন অধ্যক্ষ).ডা° লক্ষ্মনন এছ ( ভাৰতীয় প্ৰশাসনিক সেৱাৰ দক্ষ বিষয়া), ডঃ দীপক চান্দ জৈন( আমেৰিকাৰ নৰ্থ ৱেষ্টাৰ্ণ বিশ্ব বিদ্যালয়ৰ ডীন).লাভলীনা বৰগোঁহাই ( অলিম্পিকত মেডেল বিজয়ী বিশ্ব বিখ্যাত বক্সাৰ),নীলপৱন বৰুৱা ( প্ৰখ্যাত চিত্ৰকৰ)।\nআনহাতে ’অসম গৌৰৱ’ বঁটাৰ বাবে নিৰ্বাচিত বিশ্‌ষ্ট ব্যক্তি কেইগৰাকী হৈছে ক্ৰমে—মুনীন্দ্ৰ নাথ নাতে ( অসমৰ স্বাস্থ্য আৰু পৰিয়াল কল্যাণ সঞ্চালকালয়ৰ সঞ্চালক, কোভিড ভেকচিন প্ৰদান অভিযানত আগবঢ়োৱা অনবদ্য সেৱাৰ বাবে তেওঁক দিয়া হৈছে এই বঁটা),ডাঃ বসন্ত হাজৰিকা ( গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ অধ্যাপক, কোভিড পৰিস্থিতিত আগবঢ়োৱা সেৱাৰ বাবে দিয়া হৈছে এই বঁটা), আকাশজ্যোতি গগৈ ( যোৰহাটৰ আগশাৰীৰ হাঁহ-কুকুৰা পালক),মনোজ কুমাৰ বসুমতাৰী (শোণিতপৰ ঢেকিদলৰ আগশাৰীৰ গাহৰি পালক),খৰছিং টেৰণ ( বিশিষ্ট পৰ্বতাৰোহী), ববী হাজৰিকা ( মাৰ্ঘেৰিটা চাহবাগিচাৰ বিশিষ্ট মহিলা উদ্যোগী),হেমপ্ৰভা চুতীয়া (ডিব্ৰুগড়ৰ ফটিকাচোৱা অভয়পুৰীয়া গাঁৱৰ উদ্যমী বোৱনী), নমিতা কলিতা ( মানৱ সেৱাত নিযোজিত গুৱাহাটীৰ এএনএম নাৰ্চ),বনীতা মমিন ( চাৰিদুৱাৰ ফুলগুৰিৰ আশাকৰ্মী),ধৰণীধৰ বড়ো ( প্ৰকৃতি সংৰক্ষণত নিয়োজিত মিৰ্জা গোঁসাইহাটৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত বন বিষয়া),কৌশিক বৰুৱা ( গুৱাহাটীৰ আগশাৰীৰ কৃষিজাত সামগ্ৰীৰ ৰপ্তানিৰ সৈতে জৰিত উদ্যোগী),কল্পনা বড়ো (ৰৌতাৰ অংগনবাড়ী কৰ্মী),ডা° আছিফ ইকবাল ( গুৱাহাটীৰ বিশিষ্ট চিকিৎসক)।\nইয়াৰ পূৰ্বে অসম চৰকাৰে দেশৰ বিশিষ্ট উদ্যোগপতি ৰতন টাটাক অসম বৈভৱ বঁটাৰ বাবে নিৰ্বাচিত কৰা বুলি ঘোষণা কৰিছিল।\nউল্লেখ্য অসম বৈভৱ বঁটাত আছে নগদ পাঁচ লাখ টকাৰ লগতে প্ৰশস্তি পত্ৰ তথা স্মাৰক,অসম সৌৰভ বঁটাত আছে নগদ চাৰি লাখ টকাৰ লগতে প্ৰশস্তি পত্ৰ আৰু স্মাৰক, অসম গৌৰৱ বঁটাত আছে নগদ তিনি লাখ টকাৰ লগতে প্ৰশস্তি পত্ৰ আৰু স্মাৰক।\nমুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই প্ৰকাশ কৰে যে প্ৰতি বছৰে চ্যুকাফা দিৱস(২ ডিচেম্বৰ)ৰ দিনা এই বঁটা প্ৰদান কৰা হ’ব । চলিত বছৰৰ বঁটা সমূহ ২০২২ চনৰ ২৪ জানুৱাৰীৰ দিনা প্ৰদান কৰা হ’ব। পৰৱৰ্বঁতী সময়ত বঁটাৰ বাবে ব্যক্তি নিৰ্বাচনৰ কৰিবলৈ ভোটৰ ব্যৱস্থা কৰাৰ কথাও তেওঁ সংবাদমেলত সদৰী কৰে।


ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nট্ৰান্সজেণ্ডাৰ গৌৰৱ পতাকা\nট্ৰান্সজেণ্ডাৰ বা ৰূপান্তৰিত লিংগ (ইংৰাজী: Transgender) বুলিলে যিসকল ব্যক্তিয়ে জন্মতে লাভ কৰা ‘জৈৱ লিংগ’ বা সমাজে আৰোপিত ‘সাংস্কৃতিক লিংগ’ৰ সৈতে নিজৰ লৈংগীক পৰিচয়ৰ লগত প্ৰভেদ পোৱা বুজায়। ট্ৰান্সজেণ্ডাৰসকলে মানসিক ভাৱে আৰোপিত লিংগৰ সলনি নিজকে আন লিংগ হিচাপে গণ্য কৰে আৰু সেই লিংগৰ লৈংগীক অভিব্যক্তি গ্ৰহণ কৰে। এই ব্যক্তিসকলে এনে ধৰণৰ এক যৌন পৰিচয়ৰ অভিজ্ঞতা লাভ কৰে যে ঐতিহ্যগতভাৱে তেওঁলোকৰ নিৰ্ধাৰিত যৌনতাৰ লগত স্থিতিশীল নহয় আৰু তেওঁলোকে নিজক চিকিৎসা শাস্ত্ৰৰ সহায়ত স্থায়ীভাৱে সেই লিংগলৈ পৰিৱৰ্তন কৰিবলৈ বিচাৰে আৰু নিজকে ৰূপান্তৰকামী হিচাপে পৰিচয় দিয়ে। ট্ৰান্সজেণ্ডাৰক প্ৰায়ে চুটিকৈ ট্ৰান্স বোলা হয়। ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ শব্দটোয়ে ঘাইকৈ সামাজিক পুৰুষ আৰু মহিলা লিংগৰ বিপৰীতে নিজকে পৰিচয় দিয়া ট্ৰান্সমেন বা ৰূপান্তৰিত পুৰুষ আৰু ট্ৰান্সৱমেন বা ৰূপান্তৰিত নাৰী বুজোৱাৰ উপৰিও এলজিবিটি+ শ্ৰেণীৰ কেইবাটাও ভিন ভিন লৈংগীক সংখ্যালঘু সম্প্ৰদায়ক বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ বুলিলে তৃতীয় লিংগকে আদি কৰি নিজকে পুৰুষ আৰু মহিলা দুয়ো হিচাপে চিনাক্ত নকৰা ননবাইনেৰী বা জেণ্ডাৰ কুইয়াৰ, পুৰুষ আৰু মহিলা দুয়ো হিচাপে চিনাক্ত কৰা বাইজেণ্ডাৰ, বহু লিংগৰ সৈতে চিনাক্ত কৰা পেনজেণ্ডাৰ, সততে লিংগৰ ধাৰণা সলনি কৰা জেণ্ডাৰফ্লুইড, কোনো লিংগকে নিজৰ বুলি চিনাক্ত নকৰা এজেণ্ডাৰ ইত্যাদি সামৰি লৈছে। ইয়াৰ লগতে ট্ৰান্সজেণ্ডাৰে বহল দৃষ্টিত আৰোপিত লিংগৰ কাপোৰ নিপিন্ধি বা সাজ-সজ্জা নকৰি আন লিংগৰ কাপোৰ বা সাজ-সজ্জা গ্ৰহণ কৰা ক্ৰছড্ৰেচাৰ সকলকো বুজায়।\nট্ৰান্সজেণ্ডাৰ যৌন অভিমুখীতাৰ পৰা সম্পূৰ্ণ স্বাধীন আৰু পৃথক বিষয়। ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ ব্যক্তিয়ে নিজকে বিপৰীতকামী, সমকামী, উভকামী, অযৌন ইত্যাদি হিচাপে যৌন অভিমুখী হব পাৰে। ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ বা ৰূপান্তৰিত লিংগ 'ইণ্টাৰচেক্স' বা 'উভয়লিংগ' নামৰ অৱস্থাৰ পৰা পৃথক। উভয়লিংগ ব্যক্তিয়ে পুৰুষ আৰু মহিলা দুয়োৰে প্ৰজনন অংগৰ সৈতে জন্ম লাভ কৰে আৰু তেওঁলোকক দ্বিলিংগ পদ্ধতিত পুৰুষ বা মহিলা বুলি চিনাক্ত কৰা টান। ট্ৰান্সজেণ্ডাৰৰ বিপৰীত শব্দ সৈতে চিচজেণ্ডাৰ। চিচজেণ্ডাৰ ব্যক্তিয়ে জন্মতে লাভ কৰা জৈৱিক লিংগক নিজৰ পৰিচয় হিচাপে গ্ৰহণ কৰে।\nযদি কোনো ব্যক্তি তেওঁৰ নিৰ্ধাৰিত জৈৱিক যৌনতাক স্বীকৃত জীৱনযাপন কৰিবলৈ বিচাৰে অথবা যদি কোনো ব্যক্তি তেওঁৰ লিংগ পৰিচয়ৰ ফলস্বৰূপে সামাজিক দুৰ্ব্যৱহাৰ আৰু হতাশা অনুভৱ কৰেসেই ক্ষেত্ৰত তেওঁলোকৰ লিংগ হতাশাৰ (Gender Dysphoria) সমাধান হিচাপে চিকিৎসা বিজ্ঞানত এই সমস্যাক এক অসুস্থতা হিচাপে গ্ৰহণ কৰি ইয়াৰ বিশ্লেষণ আৰু সঠিক কাৰণ নিৰ্ণয় কৰা হয়। বহুতো ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ ব্যক্তিয়ে হৰমন ৰিপ্লেচমেণ্ট থেৰাপি, চেক্স ৰিএচাইনমেণ্ট চাৰ্জাৰী বা চাইক'থেৰাপিৰ যোগেৰে লিংগ সলনি কৰিবলৈ বিচাৰে। কিন্তু সকলো ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ ব্যক্তিয়ে এনে ব্যৱস্থা গ্ৰহণ নকৰে। বিত্তীয়, চিকিৎসা সংক্ৰান্তিয়, আইনী আৰু সামাজিক ব্যৱস্থা ইয়াৰ মুখ্য কাৰণ।\nবহু ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ ব্যক্তিয়ে সমাজত অৱহেলাৰ চিকাৰ হয়। লগতে তেওঁলোক কৰ্মক্ষেত্ৰত বৈষম্যৰ বলি হয়। ইয়াৰ লগতে তেওঁলোক উপযুক্ত স্বাস্থ্য সেৱাৰ পৰাও বঞ্চিত হোৱা দেখা যায়। বহু ঠাইত তেওঁলোক বৈষম্য আৰু সামাজিক বহিষ্কাৰৰ পৰা আইনী ৰক্ষা লাভ নকৰে। ভাৰতত ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ ব্যক্তিক নিজৰ লিংগ সলনি কৰা আইনী বিধান আছে। ইয়াৰ লগতে তৃতীয় লিংগকো ভাৰতে স্বীকৃতি প্ৰদান কৰিছে।\n1 অসমত ট্ৰেন্সজেণ্ডাৰ\nঅসমত ট্ৰেন্সজেণ্ডাৰ[সম্পাদনা কৰক]\nঅসমৰ ট্ৰেন্সজেণ্ডাৰ সমাজৰ মূলভেটি ৰূপে সদৌ অসম ট্ৰেন্সজেণ্ডাৰ সংঘ (All Assam Transgender Association) প্ৰধান। স্বতী বিধান বৰুৱা অসমৰ বিখ্যাত ট্ৰেন্সজেণ্ডাৰ গৰাকীয়ে ২১ বছৰ বয়সত নিজৰ লিংগ পৰিবৰ্তনৰ বিষয়ত ন্যায়ালয়ৰ কাষ চাপি ৰাষ্ট্ৰীয় সংবাদমাধ্যমত চৰ্চাৰ বিষয় হৈ পৰিছিল। পাছত তেখেত অসমৰ সৰ্বপ্ৰথম ৰূপান্তৰলৈঙ্গিক ন্যায়াধীশ হয়। অসমৰ আনএগৰাকী ৰূপান্তৰলৈঙ্গিক এলিয়ানা গগৈয়ে উত্তৰপূবৰ ভিতৰত প্ৰথম ৰূপান্তৰলৈঙ্গিক বিবাহ কৰি নতুন ইতিহাসৰ ৰচনা কৰে।\n↑ Altilio, Terry; Otis-Green, Shirley (2011). Oxford Textbook of Palliative Social Work. Oxford University Press. পৃষ্ঠা. 380. ISBN 978-0199838271. Archived from the original on December 1, 2016. https://web.archive.org/web/20161201182734/https://books.google.com/books?id=XS3XJL_RGIgC&pg=PA380। আহৰণ কৰা হৈছে: April 12, 2016. "Transgender is an umbrella term for people whose gender identity and/or gender expression differs from the sex they were assigned at birth (Gay and Lesbian Alliance Against Defamation [GLAAD], 2007)."\n↑ 2.0 2.1 Forsyth, Craig J.; Copes, Heith (2014). Encyclopedia of Social Deviance. Sage Publications. পৃষ্ঠা. 740. ISBN 978-1483364698. Archived from the original on December 1, 2016. https://web.archive.org/web/20161201105833/https://books.google.com/books?id=NAjmBQAAQBAJ&pg=PA740। আহৰণ কৰা হৈছে: April 12, 2016. "Transgender is an umbrella term for people whose gender identities, gender expressions, and/or behaviors are different from those culturally associated with the sex to which they were assigned at birth."\n↑ Berg-Weger, Marla (2016). Social Work and Social Welfare: An Invitation. Routledge. পৃষ্ঠা. 229. ISBN 978-1317592020. Archived from the original on December 1, 2016. https://web.archive.org/web/20161201170448/https://books.google.com/books?id=Fx7NCwAAQBAJ&pg=PA229। আহৰণ কৰা হৈছে: April 12, 2016. "Transgender: An umbrella term that describes people whose gender identity or gender expression differs from expectations associated with the sex assigned to them at birth."\n↑ Thomas E. Bevan, The Psychobiology of Transsexualism and Transgenderism (2014, আই.এচ.বি.এন. 1-4408-3127-0), page 42: "The term transsexual was introduced by Cauldwell (1949) and popularized by Harry Benjamin (1966) [...]. The term transgender was coined by John Oliven (1965) and popularized by various transgender people who pioneered the concept and practice of transgenderism. It is sometimes said that Virginia Prince (1976) popularized the term, but history shows that many transgender people advocated the use of this term much more than Prince."\n↑ Gay and Lesbian Alliance Against Defamation. "GLAAD Media Reference Guide – Transgender glossary of terms" Archived 2012-06-03 at WebCite, "GLAAD", USA, May 2010. Retrieved 2011-02-24. "An umbrella term for people whose gender identity and/or gender expression differs from what is typically associated with the sex they were assigned at birth."\n↑ Bilodeau, Brent (2005). "Beyond the Gender Binary: A Case Study of Two Transgender Students ataMidwestern Research University". Journal of Gay & Lesbian Issues in Education খণ্ড3(1): 29–44. doi:10.1300/J367v03n01_05. "Yet Jordan and Nick representasegment of transgender communities that have largely been overlooked in transgender and student development research – individuals who expressanon-binary construction of gender[.]"\n↑ Susan Stryker, Stephen Whittle, The Transgender Studies Reader (আই.এচ.বি.এন. 1-135-39884-4), page 666: "The authors note that, increasingly, in social science literature, the term "third gender" is being replaced by or conflated with the newer term "transgender."\n↑ Joan C. Chrisler, Donald R. McCreary, Handbook of Gender Research in Psychology, volume 1 (2010, আই.এচ.বি.এন. 1-4419-1465-X), page 486: "Transgender isabroad term characterized byachallenge of traditional gender roles and gender identity[. ...] For example, some cultures classify transgender individuals asathird gender, thereby treating this phenomenon as normative."\n↑ Reisner, Sari L; Conron, Kerith; Scout, Nfn; Mimiaga, Matthew J; Haneuse, Sebastien; Austin, S. Bryn (2014). "Comparing In-Person and Online Survey Respondents in the U.S. National Transgender Discrimination Survey: Implications for Transgender Health Research". LGBT Health খণ্ড 1 (2): 98–106. doi:10.1089/lgbt.2013.0018. PMID 26789619. "Transgender was defined broadly to cover those who transition from one gender to another as well as those who may not choose to socially, medically, or legally fully transition, including cross-dressers, people who consider themselves to be genderqueer, androgynous, and…".\n↑ "Sexual orientation, homosexuality and bisexuality". American Psychological Association. Archived on August 8, 2013. Error: If you specify |archivedate=, you must also specify |archiveurl=. http://www.apa.org/helpcenter/sexual-orientation.aspx। আহৰণ কৰা হৈছে: August 10, 2013.\n↑ "Free & Equal Campaign Fact Sheet: Intersex". United Nations Office of the High Commissioner for Human Rights. 2015. Archived from the original on March 4, 2016. https://web.archive.org/web/20160304071043/https://unfe.org/system/unfe-65-Intersex_Factsheet_ENGLISH.pdf। আহৰণ কৰা হৈছে: March 28, 2016.\n↑ "Definition of CISGENDER" (en ভাষাত). www.merriam-webster.com. https://www.merriam-webster.com/dictionary/cisgender। আহৰণ কৰা হৈছে: 2019-03-26.\n↑ 16.0 16.1 Victoria Maizes, Integrative Women's Health (2015, আই.এচ.বি.এন. 0190214805), page 745: "Many transgender people experience gender dysphoria—distress that results from the discordance of biological sex and experienced gender (American Psychiatric Association, 2013). Treatment for gender dysphoria, considered to be highly effective, includes physical, medical, and/or surgical treatments [...] some [transgender people] may not choose to transition at all."\n↑ "Understanding Transgender People FAQ". National Center for Transgender Equality. 1 May 2009. Archived from the original on 22 April 2016. https://web.archive.org/web/20160422081846/http://www.transequality.org/issues/resources/understanding-transgender-people-faq। আহৰণ কৰা হৈছে: 20 April 2016.\n↑ Lombardi, Emilia L.; Anne Wilchins, Riki; Priesing, Dana; Malouf, Diana (October 2008). "Gender Violence: Transgender Experiences with Violence and Discrimination". Journal of Homosexuality খণ্ড 42 (1): 89–101. doi:10.1300/J082v42n01_05. PMID 11991568.\n↑ Gay and Lesbian Alliance Against Defamation. "Groundbreaking Report Reflects Persistent Discrimination Against Transgender Community" Archived 2011-08-03 at the Wayback Machine, GLAAD, USA, February 4, 2011. Retrieved 2011-02-24.\n↑ Bradford, Judith; Reisner, Sari L.; Honnold, Julie A.; Xavier, Jessica (2013). "Experiences of Transgender-Related Discrimination and Implications for Health: Results From the Virginia Transgender Health Initiative Study". American Journal of Public Health খণ্ড 103 (10): 1820–1829. doi:10.2105/AJPH.2012.300796. PMID 23153142.\n↑ May 4, Rosy Sequeira; 2012; Ist, 03:57. "Bidhan Barua's sex change plea: Is suicide threatapressure tactic? asks HC" (en ভাষাত). https://timesofindia.indiatimes.com/city/mumbai/Bidhan-Baruas-sex-change-plea-Is-suicide-threat-a-pressure-tactic-asks-HC/articleshow/12988658.cms.\n↑ "Assam's First Transgender Judge Awaits Centre's Response to SC Plea Against 'Humiliating' Act". https://thewire.in/lgbtqia/swati-bidhan-baruah-transgender-act.\nমুক্ত অভিধান ৱিক্সনেৰীত transgender বা ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ শব্দৰ অৰ্থ চাওক।\nৱিকি উদ্ধৃতিত ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ বিষয় সংক্ৰান্তত উদ্ধৃতি আছে।\nৱিকিমিডিয়া কমন্সত ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ সম্পৰ্কীয় মিডিয়া ফাইল।\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ&oldid=241571"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ১৭ জুলাই, ২০২০ তাৰিখে ০৭:৪৬ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


ত্ৰিশ বছৰ হ'লেই সন্তান জন্ম দিবলৈ ব্যগ্ৰ হৈ উঠে মহিলাসকল... - নিয়মীয়া বাৰ্তা\nত্ৰিশ বছৰ হ’লেই সন্তান জন্ম দিবলৈ ব্যগ্ৰ হৈ উঠে মহিলাসকল…\n‘সন্তান জন্ম দিয়া ইমান দৰকাৰী কিয়? মহিলাসকল, আনকি সমাজৰ প্রতিষ্ঠিত, নানা নিয়ম ভাঙি পেলোৱাৰ সাহস ৰখা মহিলাসকলেও ত্ৰিশ বছৰ বয়স পাৰ হলেই সন্তান জন্ম দিয়াৰ বাবে ব্যাকুল হৈ উঠে।’ কাক লৈ এনেদৰে লিখিছে প্ৰখ্যাত তথা বিতৰ্কিত লেখিকা তছলিমা নাছৰিনে। মঙলবাৰে ৰাতিৰ পৰাই তছলিমা নাছৰিনৰ পোষ্টে প্রশ্ন তুলিছে।\nনাম উল্লেখ নকৰাকৈয়ে বাংলাদেশৰ আগশাৰীৰ অভিনেত্ৰী পৰিমণিক লৈ এই শেল মাৰিলে নেকি? মাত্ৰ সোমবাৰে অন্তঃসত্ত্বা হোৱাৰ খবৰ ফেছবুকত জনাইছিল খোদ অভিনেত্রীগৰাকীয়ে। লগে লগে তোলপাৰ লাগে বাংলাৰ ইপাৰ-সিপাৰ। পৰীয়ে লগতে জনাইছিল যে তেওঁ অভিনেতা ছৰিফুল ৰাজৰ সন্তান গর্ভধাৰণ কৰিছে। সিদিনাই ৰাজ-পৰীৰ গোপন বিবাহৰ খবৰো নিশ্চিত হয়। তাৰ পাছতেই তছলিমাৰ পোষ্টত নজৰ পৰে সকলোৰে। অনুৰাগীয়ে অনুমান কৰিছে যে এই পোষ্ট সম্ভৱতঃ বাংলাদেশী নায়িকা পৰীকলৈয়ে দিয়া হৈছে।\nলেখিকাগৰাকীয়ে লগতে প্ৰশ্ন কৰে যে এই ব্যাকুলতা নিজৰ বাবে কিমান দূৰ? নে পুৰুষতান্ত্রিক ৰীতি নীতি মানিবলৈ? মহিলা-যুৱতীসকলে সন্তান জন্ম দিবলৈ বিচাৰে সমাজৰ দহজন লোকৰ বাবেহে। উল্লেখনীয় যে, পৰীমণিৰ জীৱনত ঘটি যোৱা এটাৰ পাছত আনটো অঘটনত অভিনেত্ৰীগৰাকীক মুকলিকৈ সমর্থন জনাইছিল জনপ্রিয় লেখিকাগৰাকীয়ে। পৰীমণিৰ সাহসে সেই সময়ত তেওঁক মুগ্ধ কৰিছিল।


শিক্ষানুষ্ঠানলৈ কেৰিয়াৰ বিষয়ক লেখা প্ৰেৰণৰ পদক্ষেপ\nআমাৰ ৰাজ্যখনৰ বিভিন্ন অঞ্চলৰ বিদ্যালয়, মহাবিদ্যালয়, বিভিন্ন দল-সংগঠন তথা অনুষ্ঠান-প্রতিষ্ঠানবোৰে আয়োজন কৰা কেৰিয়াৰ সম্পৰ্কীয় কৰ্মশালাবোৰত অংশ গ্রহণ কৰি আৰু প্রত্যেক শনিবাৰে নিৰ্দ্ধাৰণ কৰি দিয়া বিয়লি ৬বজাৰ পৰা ৯বজাৰ ভিতৰত ছাত্র-ছাত্রী তথা অভিভাৱকসকলৰ কেৰিয়াৰ বিষয়ৰ বিভিন্ন প্রশ্নৰ উত্তৰ ফোনত দি কিছু কথা জানিব পাৰিছো।\nআমাৰ ৰাজ্যখনৰ বহুতো ছাত্র-ছাত্রী তথা অভিভাৱকসকলে কেৰিয়াৰ বিষয়ৰ বহুত কথা নাজানে যেনে- হাইস্কুল শিক্ষান্ত আৰু উচ্চতৰ মাধ্যমিক চূড়ান্ত পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হোৱাৰ পিছত কি কি শাখা/বিষয়ত পঢ়িব পাৰি, বিভিন্ন শিক্ষানুষ্ঠানসমূহত কি কি বিষয়ৰ পাঠ্যক্রম পঢ়িব বাবে সুবিধা আছে , বিভিন্ন শিক্ষানুষ্ঠানসমূহত শিক্ষা লাভ কৰিবলৈ কি কি অর্হতা লাগে, প্রতিযোগিতামূলক পৰীক্ষাবোৰৰ বাবে কেনেদৰে পঢ়া শুনা কৰিব লাগে , সাধাৰণ জ্ঞান কেনেকৈ আহৰণ কৰিব পাৰি , বিভিন্ন চাকৰি কাৰণে কি কি অহর্তা লাগে, চাকৰিবোৰৰ বিজ্ঞাপনবোৰ ক'ত পোৱা যাব, বিভিন্ন প্রতিযোগিতামূলক পৰীক্ষাবোৰৰ বিষয় কেনেকৈ গ'ম পোৱা যাব , ইন্টাৰনেটৰ জৰিয়তে কেনেকৈ শুদ্ধ তথ্য সংগ্রহ কৰিব পাৰি ইত্যাদি।\nএই বিভিন্ন দিশ সামৰি কেৰিয়াৰ এটা লেখা প্রস্তুত কৰিছোঁ আৰু এই লেখাটি আমাৰ ৰাজ্য খনৰ সকলো জিলাৰ উচ্চ আৰু উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়বোৰলৈ ডাক যোগদি প্রেৰণ কৰিব বিছাৰিছোঁ যাতে ছাত্র-ছাত্রীসকলে বিভিন্ন কেৰিয়াৰ বিষয়ে এটা ধাৰণা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয় । ইয়াৰ বাবে বিদ্যালয়বোৰৰ ডাক ঠিকনা প্রয়োজন, আমাক এছ. এম. এছ. (৯৪৩৫১-৮৮৬৩০) অথবা ই-মেইল( buljit@gmail.com ) কৰি ঠিকনাবোৰ জনালে লেখাটি প্রেৰণ কৰিবলৈ সুবিধা হ’ব । এইখিনিতে এটা কথা উল্লেখ কৰা ভাল হ’ব ইতিমধ্যে গৃহ জিলা ধেমাজিৰ উচ্চ আৰু উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়বোৰলৈ ডাক যোগদি লেখাটি প্রেৰণ কৰিছোঁ।\nসহকাৰী অধ্যাপক, যান্ত্রিক অভিযান্ত্রিক বিভাগ, গিৰিজানন্দ চৌধুৰী ইনষ্টিটিউট অৱ মেনেজমেণ্ট এণ্ড টেকন’লজী,\nগুৱাহাটী-৭৮১০১৭, অসম ।


এওঁলোক হওক আমাৰ প্ৰেৰণা : ষ্ট্ৰবেৰি হৃদয়ৰ ষ্ট্ৰবেৰি কৃষক জনৰ কথাৰে-(অৰিন্দম তালুকদাৰ ) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\n“এওঁলোক হওক আমাৰ প্ৰেৰণা”\nযোৱা বছৰৰ আহাৰ মাহৰ কোনোবা এটি ডাৱৰীয়া আবেলিৰ কথা, কোকৰাঝাৰ-কাড়িগাওঁ পথৰ পৰা তেওঁ মোক আগুৱাই লৈ গৈছিল। এজন শকত-আৱত প্ৰকাণ্ড মানুহ, পিন্ধনত টি চাৰ্ট আৰু হাফ পেন্ট, ডিঙিত গামোচা আৰু ভৰিত হাৱাই চেণ্ডেল, বৰষাই পৰশি যোৱা বড়োভূমিৰ সেউজীয়া গাঁওখনৰ মসৃণ পকী পথটিৰে তেওঁ ফো-ফোৱাই ৰঙা ৰয়েল এনফিল্ড বুলেট খন চলাই মোৰ গাড়ীৰ আগে আগে গৈ আছিল। বাটৰ দুয়োকাষে বড়ো ভাই-ভনী সকলে পৰম্পৰাগত সাজপাৰ পিন্ধি দিনটোৰ শেষ কামখিনি সামৰাত ব্যস্ত হৈ আছিল, শুনা গৈছিল ট্ৰেক্টৰৰ অহৰহ শব্দ। আকাশ সামান্য ডাৱৰীয়া, পথাৰ সেউজীয়া আৰু তাতে কৰ্মৰত সেউজীয়া, হালধীয়া, গুলপীয়া আদি সাজ পিন্ধা এজাক ধুনীয়া মানুহ ! এজন ফটো উঠাই ভাল পোৱা মানুহৰ বাবে সুন্দৰ পৰিৱেশ ! এখনৰ পিছত আনখন ছবি তুলিছিলোঁ মই ! তেওঁ কৈছিল, “ছাৰ আগত আৰু বেছি পাব”! এক ব্যতিক্ৰমী আকৰ্ষণৰ সমাহাৰেৰে পৰিপূৰ্ণ ঠাইখনে আমাৰ পৰ্যটক মনটোত তেতিয়া আনন্দৰ জোৱাৰ আনিছিল। অলপপৰ পিছতেই আমি প্ৰবেশ কৰিছিলোঁ জনা গাঁওত থকা তেওঁৰ কৃষি পাম খনত। আই-আফা-যুগামি-আবাদ-থিলী কৃষি পাম। অৰ্থাৎ মা-দেউতাৰ পাম। পামত থকা কাৰ্যালয়ত আমাক বহিবলৈ দি তেওঁ লাহে লাহে কৈ গৈছিল তেওঁৰ কথাবোৰ। তন্ন-তন্নকৈ দেখুৱাইছিল তেওঁ গঢ়ি তোলা পাম খনৰ প্ৰতিটো অংশ। আমি অপাৰ বিস্ময়েৰে প্ৰত্যক্ষ কৰিছিলোঁ অসমত অসম্ভৱ বুলি ভবা বিভিন্ন ফল, ফুল আৰু শস্যৰ খেতিবোৰ। ষ্ট্ৰবেৰী, ৰঙীন কেপচিকাম, বহুৰঙী গোলাপ ফুল আৰু কত কিমান যে শস্য !\nপ্ৰিয় পাঠক, মই কোনো নিষিদ্ধ সংগঠনৰ আত্মগোপনকাৰী নেতাৰ বিষয়ে আপোনালোকক ক’ব খোজা নাই। মই ক’ব খুজিছোঁ এগৰাকী সহজ-সৰল ব্যতিক্ৰমী খেতিয়কৰ কথা যিয়ে লাখটকীয়া লাভজনক ব্যৱসায় এৰি আৰম্ভ কৰিছিল কোটি টকীয়া কৃষি উত্পাদনৰ ব্যৱসায়। মানুহজনৰ নাম বিমল বসুমতাৰী, ঘৰ কোকৰা়ঝাৰৰ ওচৰত। সেইযে যোৱা বছৰ প্ৰথম তেওঁক লগ পালোঁ, তাৰ পিছত কেবাবাৰো লগ পাইছো তেওঁক। সৌসিদিনা একে লগে খাই আহিলোঁ এগাল ৰঙা ষ্ট্ৰবেৰি। তেওঁৰ মুখত শুনিছোঁ তেওঁৰ জীৱন-গাথা, তেওঁ আৰম্ভ কৰা কৃষি বিপ্লৱটিৰ কথা।\nকোকৰাঝাৰ জিলাৰ দেৱৰগাঁৱৰ ওচৰৰ পাকড়িগুড়ি গাঁৱত জন্ম গ্ৰহণ কৰা বিমল বসুমতাৰীয়ে\nআনুষ্ঠানিক শিক্ষা সম্পূৰ্ণ নকৰাকৈয়ে জীৱিকা অৰ্জনৰ বাবে সৰুৰে পৰা বিভিন্ন কামত ব্ৰতী হৈছিল। প্ৰবল উচ্চাকাংক্ষী আৰু অত্যন্ত পৰিশ্ৰমী বিমলে আৰম্ভনিতে ঠিকা-ঠুকলি আৰু আন আন ব্যৱসায়ৰ জৰিয়তে জীৱিকা অৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল যদিও স্বাধীন-চিতিয়া মানুহজনৰ বাবে ব্যৱসায়িক জীৱনৰ জটিলতা আৰু ব্যৱসায়িক সফলতাৰ চমু তোষামোদৰ বাট একেবাৰে গ্ৰহণীয় নহ’ল। সেয়ে ঘৰৰ ল’ৰা ঘৰলৈ উভতি আহি পৰম্পৰাগত কৃষি কাৰ্যত ব্ৰতী হ’ল। কৰ্মত বিশ্বাসী বসুমতাৰীয়ে প্ৰায় ৩০০বিঘা পৈতৃক মাটিত নতুন ধৰণৰ বীজৰ ধান খেতিৰে আৰম্ভ কৰিছিল তেওঁৰ নতুন জীৱনৰ সোণালী পৰিক্ৰমা। অগতানুগতিক আৰু উদ্যমী মানসিকতাৰ বিমল কিন্তু কেৱল ধান খেতিতেই সন্তুষ্ট নাথাকিল, তেওঁ কৃষি কাৰ্যৰ জৰিয়তে বড়ো ৰাইজৰ মাজত কৰ্ম সংস্কৃতি জাগ্ৰত কৰাৰ কথা ভাবিবলৈ ল’লে। ইতিমধ্যে প়ঞ্জাৱ, হাৰিয়ানা আৰু ভাৰতবৰ্ষৰ আন কেতবোৰ ৰাজ্যৰ কৃষিৰ উন্নতি দেখি বিমুগ্ধ হৈছিল তেওঁ। এনে ইতিবাচক চিন্তা আৰু অভিজ্ঞতাই সাধাৰণ খেতিয়ক বিমলক এগৰাকী উদ্যমী কৃষকলৈ উত্তৰণ ঘটালে। কাড়িগাওঁ পথৰ কাষৰ ১৩ বিঘা মাটি তেওঁ বিক্ৰী কৰি সেই পুঁজিৰে জানাগাঁওত আৰম্ভ কৰিলে ২০০ বিঘা মাটিত কোটিটকীয়া কৃষি আৰু উদ্যান শস্যৰ পাম। বড়োভূমিত জন্ম হ’ল এজন নতুন উদ্যমী কৃষি ব্যৱসায়ীৰ যিয়ে কথাবোৰ দূৰলৈ ভাবে, যিয়ে risk ল’বলৈ ভয় নকৰে, যাৰ মগজুত জন্ম হয় অযুত উদ্ভাৱনী চিন্তা। অসমত কোনেও নকৰা, অসম্ভৱ বুলি ভবা শইচ, ফল-মূলৰ খেতি আৰম্ভ কৰিলে তেওঁ। আই-আফা পাম চৌহদত ২০১২ চনত প্ৰায় ৪০০০ ষ্ট্ৰবেৰি ফলৰ পুলি লগাইছিল তেওঁ, তেজ ৰঙা ষ্ট্ৰবেৰি ফলেৰে তেওঁৰ পাম ভৰি পৰিল। এক অসম্ভৱ সম্ভৱ হৈ উঠিল। আই-আফা পাম চৌহদত সাজি উলিয়ালে প্ৰায় ১৫০০ বৰ্গ ফুটৰ এটা গ্ৰীণ হাউচ, জলসি়ঞ্চনৰ প্ৰাথমিক ব্যৱস্থাও কৰা হ’ল। প্ৰায় ৭০ জন থলুৱা লোকক কৃষি শ্ৰমিক, কাৰিকৰী সহায়কৰূপে মাহিলী দৰমহাৰ ভিত্তিত নিয়োগ কৰা হ’ল, কৃষিৰ যন্ত্ৰ-পাতি কিনা হ’ল। ৰবি আৰু খাৰিফ উভয় শ্ৰেণীৰ শস্য, নানা ৰঙী ফুল, ফলেৰে আই-আফা-যুগামী-আবাদ-থিলী জাতিষ্কাৰ হৈ উঠিল। পশুধন, গোখাদ্যৰো ব্যৱস্থা কৰা হ’ল। বসুমতাৰীৰ উদ্যমী কৰ্মত মুগ্ধ হৈ অসম গ্ৰামীণ বিকাশ বেংকে নিজাববীয়াকৈ আগবঢালে ৫০ লাখ টকাৰ ঋণ। ষ্ট্ৰবেৰী, ৰঙীন কেপচিকাম, ব্ৰ’ক’লী,চেৰি টমেটো, বহুৰঙী গোলাপ ফুল আৰু কত কিমান যে শস্য ! পাহাৰৰ ষ্ট্ৰবেৰী, চিমলাৰ জলকীয়া, বেংগালুৰুৰ গোলাপ আৰু আমাৰ সাতামপুৰুষীয়া লখিমীৰে বসুমতাৰীৰ পামখন ভৰি পৰিল ! একেই সোৱাদ, একেই সৌন্দৰ্য ! এই বছৰ তেওঁ লগাইছে ১১,০০০ ষ্ট্ৰবেৰি ফলৰ পুলি। চৰকাৰী বিভাগবোৰে লাহে লাহে সাৰ পালে ! গোসাইগাঁৱত থকা কৃষি বি়ঞ্জান কেন্দ্ৰই বসুমতাৰীক কাৰিকৰী সহায়-সহযোগিতা আগবঢ়াবলৈ ল’লে। প্ৰত্যাশিতভাবেই ৰাজ্যিক কৃষি বিভাগে বিশেষ সহায় আগবঢোৱা নাছিল যদিও শেহতীয়াকৈ পামখনক এখন মিনি ট্ৰাকৰ যোগান ধৰিছে। অলপতে কৃষি বিভাগৰ উদ্যোগত গুৱাহাটীত অনুষ্ঠিত হোৱা আন্তৰ্জাতিক উদ্যান শস্য প্ৰদৰ্শনীত বসুমতাৰীৰ পামৰ সামগ্ৰীয়ে ভূয়সী প্ৰশংসা বুটলিবলৈ সক্ষম হৈছে।\nএই জনেই আমাৰ বন্ধুবৰ বিমল বসুমতাৰী যিয়ে কোকৰাঝাৰত এখন সম্পুৰ্ণ জৈৱ কৃষি পাম গঢ়ি তোলাৰ সপোন বাস্তৱায়িত কৰাৰ দিশত বলিষ্ঠ পদক্ষেপ লৈ আগবাঢ়িছে, অদ্যাপি বিনিয়োগ কৰিছে ২ কোটি টকা !! স্থানীয় ৰাইজৰ সহযোগত ধুনীয়া পামখনক এক পাম পৰ্যটনৰ কেন্দ্ৰ কৰিব বিচাৰিছে ! সঁচাকৈয়ে এই পামখন পাম পৰ্যটনৰ কেন্দ্ৰ হ’ব পাৰে, আমি সকলো সম্ভাৱনাই দেখিছোঁ, সেয়ে তেওঁৰ ওচৰলৈ বাৰে বাৰে গৈছোঁ, আগবঢ়াইছোঁ সহায়ৰ হাত যিদৰে তেওঁক সহায় কৰিছে প্ৰণয় কুমাৰ ব্ৰহ্মৰ লেখীয়া বিশিষ্ট শিক্ষকে আৰু অনেক গণ্য-মান্য ব্যক্তিয়ে যাৰ মন্ত্ৰ বহনক্ষম কৃষি উন্নয়ন। শীতল ভঁড়ালৰ অভাৱ, উত্পাদিত সামগ্ৰী সমূহৰ বজাৰীকৰণ, অধিক হাৰৰ উচ্চ শুল্কৰ বেংকৰ ঋণ ইত্যাদিয়ে বসুমতাৰীৰ বাবে সমস্যা সৃষ্টি নকৰা নহয়; তথাপিও ৰুদ্ধ হোৱা নাই তেওঁলোকৰ যাত্ৰা। আহক এনে একো-একোটি আন্দোলন অসমৰ প্ৰতি চুকে-কোণে আৰম্ভ কৰোঁ !\nবাট–ঘাটৰ উদ্যমী চৰিত্ৰ কেতবোৰৰ কথাৰে\nআজি কেইবছৰমান আগৰ এটি শীতৰ আবেলিৰ কথা; কৰ্মস্হলীৰ পৰা গুৱাহাটীলৈ ওভতাৰ বাটত হাজোৰ নতুন পেট্ৰ’ল পাম্পৰ সমীপৱৰ্তী সৰু জুপুৰীৰ লেখীয়া দোকান এখনৰ সন্মুখত বন্ধু পংকজ কাথাৰে গাড়ীখন ৰখাই চাহ একাপ খাবলৈ সেই সৰু দোকানখনলৈ মোক লৈ গৈছিল। এটা সৰু এচলীয়া তৰ্জাৰ কোঠালিৰ এখন দোকান, শীতৰ আবেলি, দোকানখন প্ৰায় অন্ধকাৰ। দোকানৰ এটা চুকত এহাল মধ্য বয়সীয়া দম্পতীয়ে জুহালৰ ওচৰত কিবা কৰি আছিল, বোধহয় জাৰৰ পৰা হাত সাৰিবলৈ জুই পুৱাই আছিল। আমাক দেখি তেওঁলোকে আথেবেথে বহিবলৈ দিলে। ঠেক কোঠাটোত দুযোৰ মান সাধাৰণ কাঠ-বাঁহৰ চকী-মেজ। এটা সাধাৰণ খোৱা বস্ত থোৱা আলমাৰী আৰু এটা চুকত অকণমাণ ৰান্ধনি-শালখন, বছ ইমানেই। পেটে-পেটে কাথাৰৰ ওপৰত খং উঠিল, ক’ত যে চাহ খাবলৈ সুমুৱালে ! আমাক বহিবলৈ দি পুৰুষ গৰাকীয়ে চাহ উতলাবলৈ ল’লে, মহিলাগৰাকীয়ে আমাৰ বাবে চাহ বাকিব ওলোৱা গিলাচ কেইটা আকৌ এবাৰ পখালি লৈ আহিল। সঁচা কৈছোঁ দোকানখনৰ ৰেহৰূপ দেখাৰ পাছত আসন্ন চাহকাপৰ কথা ভাবি মই অকণো উত্সাহিত হোৱা নাছিলোঁ। অৱশেষত পুৰুষগৰাকীয়ে থাল এখনত ধুনীয়াকৈ চাহৰ গিলাচ দুটা আনি আমাৰ সন্মুখত থ’লে। আমি ভয় ভয়কৈ চাহৰ কাপত চুমুক দিলোঁ। এইবাৰ কিন্তু আমাৰ বিস্মিত হোৱাৰ পাল ! চাহৰ গিলাচত এশোহা মাৰিয়েই তৃপ্তিত মন ভৰি গ’ল ! থকথকীয়া গৰুৰ গাখীৰত সৰহকৈ চাহপাত দি কা়ঢাকৈ কৰা একাপ চাহ, গৰম চাহকাপৰ পৰা নিৰ্গত ধোঁৱাই ইতিমধ্যে মোক আচ্ছন্ন কৰি পেলাইছে, সেই শীতাৰ্ত আবেলি মোৰ নিচিনা চাহ ৰসিকক ইয়াতকৈ আৰু বেছি কি লাগে ? মানুহহালৰ লগত চিনাকি হ’লোঁ, কালিচৰণ আৰু কল্পনা মালাকৰ; সুস্বাস্থ্যৰে মিঠাবৰণীয়া কালিচৰণৰ হাঁহিমুখীয়া মুখখন দেখিয়েই গম পাইছিলেোঁ এগৰাকী ব্যৱসায়ীৰ থাকিবলগীয়া আটাইতকৈ ডাঙৰ গুণটিৰে তেওঁ সমৃদ্ধ; আনহাতে তেওঁৰ পত্নীৰ মাজত আমি দেখা পালোঁ এগৰাকী সাদৰী গ্ৰাম্য মহিলাৰ সমস্ত সৰলতা। মানুহহালক মোৰ ভাল লাগি গ’ল ! জিভা আৰু নাকত লাগি ৰ’ল তেওঁ বাকি খুউৱা চাহকাপৰ সোৱাদ। বন্ধু কাথাৰক ধন্যবাদ দিলোঁ ইমান সুন্দৰ দোকান এখনলৈ অনাৰ বাবে ! তাৰ পিছত হাজো হৈ যাত্ৰা কৰিলেই মালাকৰৰ দোকানত চাহ একাপ খোৱাটো এক অলিখিত নিয়মৰ লেখীয়া হৈ পৰিল ! অকল চাহেই নহয় মালাকৰে দিনটোত সময় অনুযায়ী বেলেগ বেলেগ খোৱা বস্তুও পৰিবেশন কৰিছিল। ৰাতিপুৱা গৰম গৰম পুৰী (লুচি)- তৰকাৰী, দিনৰ ভাগত সৰু সৰু চিংৰা, পৰঠা আৰু আবেলিলৈ নিমকি। মাজে মাজে খাইছিলোঁ মালাকৰে ভজা সৰু সৰু পাতল বাকলিৰ আলু, বাদাম আৰু আদা দিয়া চিংৰা একোটা অথবা তিনিকোণীয়াকৈ ৰিফাইনত ভজা নিমকি এখন। কেতিয়াবা আকৌ নিৰাশ হোৱাৰ পাল ! ফুট গধূলিতেই তেওঁৰ দোকান বন্ধ ! এটা চি-এফ-এল বাল্ব জ্বলাই দোকান চলাই থকা মানুহহালৰ লাইটটো বেয়া হ’ল নেকি বাৰু ? পিছত গম পালোঁ যে সোনকালে দোকান বন্ধ কৰাৰ কাৰণ সেইটো নহয়, গ্ৰাহকক থকথকীয়া গাখীৰ চাহ খুওৱা মালাকাৰে দিনটোৰ বাবে অনা গৰুৰ খাঁটি গাখীৰকণ শেষ হ’লে আৰু দোকান খোলা নাৰাখে কাৰণ চাহৰ গুণগত মানৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁ আপোচ নকৰে ! মালাকৰৰ মুখেৰেই শুনিলোঁ সেই কথা আৰু শুনিলোঁ তেওঁলোকৰ সংঘাত জৰ্জৰিত অতীতৰ বহু কথা। গাখীৰ চাহ বিক্ৰী কৰাৰ আগৰ দিনবোৰৰ কথা।\nচেনি-চাহপাতৰ সংস্পৰ্শলৈ অহাৰ আগতে কালিচৰণে জীৱনৰ ২২টা বছৰ লোহা-লক্কৰৰ সৈতে কটাইছিল। তেওঁ আছিল গ্ৰীলৰ দোকানৰ কৰ্মচাৰী। হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাৰ দেওনা পাৰ হ’ব নোৱাৰিলেও উদ্ভাৱনশীল চিন্তাৰে সংপৃক্ত কালিচৰণে নতুন নতুন কাম কৰি ভাল পাইছিল। সেয়ে ১৯৯৯ চনত তেওঁ নিজাববীয়াকৈ এখন গ্ৰীলৰ দোকান খুলিছিল যদিও তেওঁ কোৱামতে কৰ্মচাৰীৰ বিশ্বাস-ঘাতকতাৰ বাবে মাত্ৰ দুবছৰৰ ভিতৰতে তেওঁৰ ব্যৱসায়ৰ পতন হৈছিল। এহাল পুত্ৰ-কন্যা সন্তানৰ পিতৃ-মাতৃ মালাকৰ দম্পতীৰ তেতিয়া পানীত হাঁহ নচৰা অৱস্থা হৈছিল। উপায়বিহীন হৈ কালিচৰণে নিৰ্মীয়মান হাজো নলবাৰী পথৰ কামত ৭০ টকা হাজিৰাত দৈনিক শ্ৰমিকৰ কাম কৰিবলৈ লৈছিল। লোহা-লক্কৰৰ পৰা এই বাৰ আলকাতাৰা আৰু শিল বালিলৈ। চেনি-চাহপাতলৈ তেতিয়াও বহুত দূৰ ! তিনিবছৰৰ হাড়ভঙা পৰিশ্ৰমৰ অন্তত কালিচৰণে হাজো নগৰৰ পৰা অকণ বাহিৰত নকৈ গঢ় লৈ উঠা পেট্ৰ’ল পাম্পটোৰ সন্মুখতে সৰু গুমটি এখন খুলি ৰঙা চাহ বেচিবলৈ লৈছিল। সেয়া আছিল যোৱা ২০০৪ চনৰ কথা। তাৰ পিছত মালাকৰে লাহে লাহে গুমটিখনক এটা জুপুৰীৰ ৰূপ দিছিল। তেনে কষ্টৰ মাজতো তেওঁলোকে নিতৌ দহ টকাকৈ জমা কৰিছিল আৰু আৰম্ভ কৰিছিল চাহ-চিংৰাৰ দোকানখন। লো-শিলগুটি চুই থকা মালাকৰৰ বাবে চিংৰা পাক দিয়াটো ইমান সহজ নাছিল। “মই সদায় হাজোৰ পাখামেলা চ’কৰ এখন চিংৰাৰ দোকানৰ সন্মুখত থিয় হৈ চিংৰা তৈয়াৰ কৰা কামটো চাই থাকিছিলোঁ আৰু মোৰ দোকানত অভ্যাস কৰি কৰি কামটো শিকি পেলাইছিলোঁ ।” এৰা, বৰ ভালকৈ শিকিছিল তেওঁ; আমাৰ জিভাত এতিয়াও লাগি আছে তেওঁ ভজা চিংৰাৰ সোৱাদ। অতি লেহেমীয়া গতিত চলা চতুৰ্থীকৰণৰ কামৰ বাবে হোৱা ৩১ নং ৰাষ্ট্ৰীয় পথৰ পৰিত্যক্ত অৱস্হা, হাজো-মুকালমুৱা-দৌলাশাল-বৰপেটা পথক ৰাজ্যিক ঘাইপথলৈ উন্নীতকৰণ আদি বিষয়বোৰে হাজো-নলবাৰী পথৰ গুৰুত্ব যথেষ্ট বঢ়াই তুলিছিল, পথটোত গাড়ী-মটৰৰ চলাচল বাঢ়িছিল। মালাকৰৰ দোকানত গ্ৰাহক বাঢ়িছিল। মালাকৰে এটা সপোন দেখিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। আমাক কৈছিল, “আপোনালোকক অলপ ভাল পৰিবেশত, ভালকৈ খুৱাবৰ মন যায়”।\nনিজৰ অভিজ্ঞতাৰ আধাৰত মালাকৰক দুই এটা উপদেশ দিছিলোঁ ! তেওঁ শুনিছিল।\nভবামতে কাম, নিজৰ সমস্ত স়ঞ্চয় আৰু ঋণ ইত্যাদি লৈ মালাকাৰে প্ৰায় ৭.৫ লাখ টকা ব্যয় কৰি মাটি খিনি ভাড়ালৈ লৈ সেই জুপুৰীৰ ঠাইত সাজি উলিয়াইছিল এখন সম্পূৰ্ণ নতুন দোকান। দোকানখনৰ ঘৰ-দুৱাৰ, আচবাব-পত্ৰ আদি তৈয়াৰ কৰোঁতে তেওঁ নিজৰ উদ্ভাৱনশীলতাৰ প্ৰয়োগ কৰিছিল। ষ্টীলৰ ফ্ৰে’ম আৰু মাৰ্বলৰ টুকুৰা কিনি আনি নিজে তৈয়াৰ কৰিছিল ৮ খন খোৱা মেজ ! এনেদৰে যোৱা বছৰ ২৭ জানুৱাৰীত এজন প়ঞ্চাশোৰ্দ্ধৰ উদ্যমী ব্যক্তিৰ উদ্যোগত জন্ম হ’ল বাইদেউৰ হোটেল ওৰফে “অভিনন্দন হোটেল এণ্ড ৰেষ্টুৰেণ্ট”। ছয়জন কৰ্মচাৰীৰে মালাকৰ দম্পতীৰ হোটেলত এতিয়া মাৰ্বল লগোৱা টেবুলত বহি কাঁহ-পিতলৰ বাচনত মাছ-ভাত খাব পাৰি, ফ্ৰীজত থকা শীতল পানীয় সেৱন কৰিব পাৰি, বিদ্যুৎ নাথাকিলেও জেনেৰেটৰৰ সহায়ত পোহৰ হৈ থাকে তেওঁলোকৰ দোকান। ৭০ টকা হাজিৰাত কাম কৰিবলৈ বাধ্য হোৱা মালাকৰৰ এতিয়া দৈনিক বিক্ৰী ৬০০০-৭০০০ টকা !! একেবাৰে বাটৰ কাষত হোৱা বাবে চাফ-চিকুণতাৰ ক্ষেত্ৰত অলপ অসুবিধা আহিছে যদিও তেওঁলোকে দোকানখন পাৰ্যমানে পৰিষ্কাৰ কৰি ৰাখিবলৈ চেষ্টা কৰিছে।\nআছে ! এতিয়াও আছে, সেই থকথকীয়া চাহকাপ ! তেওঁ কৰ্মচাৰীক শিকাই দিছে তেনে চাহ কৰাৰ নিয়ম। কোনো কাৰণতে গুণগত মানৰ লগত আপোচ কৰিব নোখোজে তেওঁ। তেওঁ জানে তেওঁৰ USP ৰ কথা ! প্ৰয়োজন সাপেক্ষে এতিয়াও তেওঁ চাহ কৰাৰ পৰা ভাত ৰন্ধালৈ সকলো নিজেও কৰে। কামলৈ ভয় নাই তেওঁলোকৰ, দোকান গঢ়াৰ পিছত এতিয়া তেওঁ সপোন দেখিছে নিজাকৈ এটা ঘৰ সজাৰ ! এটা বিল্ডিং সজাৰ ! তেওঁ পাৰিব, কাৰণ তেওঁযে এগৰাকী আকাশ-পিয়াসী উদ্যমী মানুহ !!\n← অজলা-ককাইৰ বিশ্ব-দৰ্শন (উচ্চজিৎ কলিতা)\nবিহু বিষয়ক কেইটিমান তথ্য : নিতুল বৰা (সংগ্ৰহ) →\nমানসিক শান্তি , মনোযোগিতা আৰু নিজস্বতাবোধ (সমাদৃতা গোস্বামী)\nঅংক জংক পংক (দীপাংকৰ ভাগৱতী)\nএই ধৰনৰ লেখা মেলাই নতুন প্ৰজন্মক আগবাঢ়িবলৈ প্ৰেৰণা দিব, মই এই ধৰনৰ লিখনি বিছাৰি থাকতে নভবাকে ইয়াৰ সোঁৱাদ লবলৈ পাই উৎফুল্লিত ৷ আগলৈ আশা ৰাখিলো ৷


খোলা (অমিতাভ মহন্ত) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nখোলা (অমিতাভ মহন্ত)\nনিঃসংগতা আজিকালি প্ৰিয় হৈ পৰিছে৷ প্ৰকৃতিৰ সঙ্গ উপভোগ কৰিবলৈ নিঃসংগতাতকৈ ভাল বন্ধু কোনো হ’ব নোৱাৰে৷ প্ৰকৃতিয়ে প্ৰতি মুহূৰ্ততে কিবা এটা কৰি থাকে, নিঃসংগতাৰ মাজেৰে তাক অনুভৱ কৰাটো যেন বেছ উপভোগ্য হৈ পৰিছে৷ মেঘৰ পাহাৰখন, লতাবোৰ আৰু গছ জোপাৰ আলিঙ্গন… সকলোবোৰ কি যে অস্বাভাৱিক সুন্দৰ! !\nপৃথিৱীত দৰাচলতে অস্বাভাৱিক বুলি কিবা আছে জানো? আমি নিজ চকুৰে চাব নিবিচৰাবোৰকেই অস্বাভাৱিক বুলি নাম এটা দি সন্তুষ্ট হৈ আছো নেকি? নিজৰ স্থান- দৃষ্টিভংগীত সকলোৱেই বাৰু স্বাভাৱিক নেকি?\nমজিয়াৰে কেৰেলুৱাটো আগুৱাই আহিছে৷ শৈশৱৰ ঝকঝক ৰেলগাড়ীখন৷ এক সুন্দৰ, লাস্যময় গতিৰে ৰেলগাড়ীখন আগবাঢ়িছে৷ এক মৃদু টোকৰ৷ লগে লগে এক বৃত্তৰ মাজত সোমাই পৰিল কেৰেলুৱাটো৷ বাটত কোনো বাধাৰ সন্মুখীন হলেই এই স্ব নিৰ্মিত বৃত্তৰ মাজত সোমাই পৰাটো কেৰেলুৱাৰ জন্মগত প্ৰবৃত্তি৷\nদিন যোৱাৰ লগে লগে ময়ো যেন সেই কেৰেলুৱাটো হৈ পৰিছো৷ এটা বৃত্তৰ মাজত বন্দী হৈ……\nকলেজৰ কেণ্টিনৰ পৰা চুপচাপ ওলাই আহিলো৷ মোৰ পিছফালে চলি থকা হাঁহিবোৰ স্পষ্টকৈ যেন দেখি আছো৷ কেণ্টিনত থকা সকলোৱেই চিনাকি, সকলোৱেই বন্ধু৷\nবন্ধুত্ব সম্পৰ্কটো এক ব্যতিক্ৰমী সম্পৰ্ক৷ বন্ধুত্বৰ এই মাদকতা অন্য সম্পৰ্কৰ লগত তুলনা নহয়৷ কিন্তু এই মাদকতাৰ সোৱাদ বহুলাংশে নোহোৱা হৈ পৰে যেতিয়া আপুনি কোনোবাদিনা অনুভৱ কৰে যে আপোনাৰ বন্ধুবৰ্গৰ বাবে আপুনি এক জোকাৰ, টাইম পাছৰ আহিলা৷ বন্ধুমহলৰ মাজত ময়ো আজি এক জীণ নোযোৱা পণ্য৷\n: “অই বৃহন্নলা, আমি বন্ধত শ্বিলং যাম৷ তয়ো ওলাবি৷ “\n: “তোৰেই ভাল দে বৃহন্নলা, আমিতো ৰুম শ্বেয়াৰ কৰিম৷ তই অকলে এটা ৰুম পাবি! ”\nমই বৃহন্নলা! ! এয়া সিহঁতৰ বাবে এক মজাৰ কথা৷ মোক সময়ে অসময়ে জোকাই থাকি সিহঁতৰ সময়বোৰ ধুনীয়াকৈ পাৰ হৈ যায়৷ মোৰ বাবে এয়া এক অপ্ৰিয় সত্য, মোৰ দুৰ্বলতা৷\nভগৱান, কেতিয়াবা মোক বুজিবলৈ চেষ্টা কৰিছানে? শুনিছানে মোৰ কথাবোৰ? যদি এইবোৰেই দেখুৱাম বুলি ভাবিছিলা, তেন্তে মোক জন্ম দিয়াটো জৰুৰী আছিলনে?\nজানো বাৰু৷ প্ৰতিবাৰৰ দৰে এইবাৰো তুমি নিৰ্জীৱ শিলামুৰ্তি হৈয়েই থাকিবা……\n“বিবেকক নৰ্দমাত বিলীন কৰি,\nউন্মাদনাত নিজকে হেৰাই দি,\nদুঠেঙীয়া চিনাকি দৈত্যবোৰ\nকিৰিলি মাৰি উৎফুল্ল হৈ পৰে৷\nদৈত্যৰ কিৰিলিত সংকুচিত হৈ উঠে তৃতীয় শ্ৰেণী\nআন্ধাৰ গহ্বৰত হুমুনিয়াহ একোটাৰে লিপিট খাই থাকে তৃতীয় শ্ৰেণী\nসিহঁতৰ হুমুনিয়াহবোৰে নোটিচ পঠিয়ায় বিধাতাৰ দৰবাৰলৈ\nঠিকনা জানো জানে হুমুনিয়াহবোৰে?\nঠিকনাৰ অভাৱত উৰি ফুৰে উদ্দেশ্যবিহীন চিঠিবোৰ\nবতাহত আজি উৰিছে\nলাখ লাখ অভিমানী চিঠি……”\nকি লিখিলো এয়া!\nনিজেই একো আগ গুৰি বুজি পোৱা নাই৷ কাগজখন ফালিবলৈ লৈ ৰৈ গলোঁ৷ থাকক… জীৱনত কিছু দুৰ্বোধ্যতা থকা ভাল৷ বাস্তৱৰ সন্মুখীন হ’বলৈ সুবিধা হয়৷\nআজি কলেজলৈ নগলো৷ ভাল লাগিছে৷ সদায় কলেজলৈ গৈ একেই ঠাট্টা বিদ্ৰূপবোৰ ভাল নলগা হৈছে৷ নতুন একো নাই, সেই পুৰণা ৰেকৰ্ডখনেই বাজি গৈছে দিন-বছৰ ধৰি৷\nবোধহয় ষষ্ঠ শ্ৰেণীত আছিলো৷ হাতত নেইলপলিচ্ লগাই স্কুললৈ অহা বাবে বৰুৱা চাৰে যে বৃহন্নলা নাম দিলে, তাৰ পৰা আজিলৈ ওলাব নোৱাৰিলো৷ সমনীয়াবোৰেওঁ বুজি উঠা বয়স হৈছিল, মই ব্যতিক্ৰমী৷ তেতিয়াৰপৰাই ঠাট্টা- মস্কৰা, উপুলুঙা মোৰ চিৰলগৰী৷ কোনোবাই এই বিষয়ত কথা কলেই বুকুখন বিষাই যায়৷ বয়স বাঢ়িছে, বুকুৰ বিষটো সমান্তৰালকৈ বাঢ়ি গৈছে৷ শেতা হাঁহি এটাৰে বুকুৰ বিষটো কমাই থোৱা ঔষধটোৱে আজিকালি কাম নিদিয়ে৷\nআজি ঘৰত অকলে, কোনো নাই বৃহন্নলা বুলি জোকাবলৈ৷ টিভিটো অন কৰোতেই মা ৰুমলৈ সোমাই আহিল –\n: অলপ ওলাই নাযাৱ কিয়? দিনটো কিমাননো ছোৱালীৰ দৰে ৰুমটোতে সোমাই থাক৷\nমিচিকিয়া বেঙা হাঁহি৷ বিষটো কোনোদিনেই নকমিব চাগে!\nকলেজ উইকৰ যোগাৰ তুংগত৷ আমাৰ কলেজীয়া জীৱনৰ শেষৰটো কলেজ উইক৷ সকলো পাহৰি এই বছৰটো নতুনকৈ আৰম্ভ কৰিছো৷ সকলোৰে সৈতে হাঁহিম, কথা পাতিম, চলিম৷ নতুনকৈ চেষ্টা কৰি চোৱাত আপত্তিনো কিহৰ৷\nঅডিটৰিয়ামত নাচ, গান, নাটক সকলোৰে ৰিহাৰ্চেল চলি আছে৷ জোৰদাৰ প্ৰস্তুতি৷ নাটকৰ বাবে চৰিত্ৰ বাছনি চলি আছিল৷ ময়ো নায়কৰ মামাকৰ চৰিত্ৰৰ বাবে অডিচন দিলো৷ চাৰিওফালে হাততালি… বিষবোৰ ক্ৰমাৎ কমি আহিছিল৷\n– নাই নাই, তই এইটো ৰোল কৰিব নালাগে৷\n– এটা হিজৰাৰ ৰোল সুমুৱাই দিম মাজতে৷ ভাল এণ্টাৰটেইনমেণ্ট হ’ব৷ তই ষ্টেজত উঠি দিলেই হ’ল৷ দুটামান থুমকা লগাই দিবি৷ একো ৰিহাৰ্চেলৰ দৰকাৰেই নাই৷\nঅডিটেৰিয়ামৰ বাহিৰৰ চিৰি এটাত বহি আছো৷ ভিতৰৰ গিৰ্জনি মৰা হাঁহি এতিয়াওঁ বন্ধ হোৱা নাই৷ বিষটো ক্ৰমাৎ বাঢ়ি আহিছে৷\nচোমগছডালৰ পাতবোৰ কুটি কুটি খাই আছে পলুবোৰে৷ কৰবাত বিষ অকণমান পোৱা হ’লে, কীটনাশক…\nআজি ৰূপম আহিছিল৷ সি ‘চি আৰ পি এফ’ত চাকৰি এটা পালে৷ এইমাহতে জইন কৰিব লাগিব৷ বহুসময় আড্ডা দিলো৷\n: তোক যে লগৰবোৰে যেতিয়াই তেতিয়াই জোকায় থাকে, তই একো নকৱ কিয়?\n: নাহ্, কিনো কম আৰু……\n: চা, মই এইবোৰ ইমান ভালকৈ বুজি নাপাওঁ৷ এইবোৰ কিবা জিনৰ সমস্যা বুলি জানো৷ তই অলপ চাই মেলি চলিবলৈ শিকছোন৷ সমস্যা থাকিলেওঁ সেইবোৰক ঢাকি দে৷ অন্ততঃ এই উপুলুঙা বোৰৰ পৰা হাত সাৰিব পাৰিবি৷\n: এই ধৰ খোজ কঢ়াৰ সময়ত হাত দুটা যিমান পাৰ কমকৈ লৰচৰ কৰিবি৷ কঁকাল চিধা ৰাখিবি৷ আৰু কিবা কিবি অলপ এডজাষ্টমেণ্ট কৰি চাবিছোন৷ কষ্ট হ’ব, কিন্তু তই কৰিব লাগিব৷\nৰূপমৰ কথামতেই চেষ্টা কৰি চাইছিলো৷ মনৰ বিৰুদ্ধে হলেও কৰিছিলো৷ অন্ততঃ কোনোবাই মোক উপলুঙা কৰা নাই, যিধৰণে হলেও মোৰ ভাল হোৱাটোকেই বিচাৰিছে৷ এক অন্যৰকমৰ সুখে দোলা দি গ’ল৷\nটিভিত চাই আছিলো৷ ইম্ফলত হোৱা সংঘৰ্ষৰ বাতৰি৷ সিয়েই চাগে মোক অলপ বুজিছিল৷ সিয়ো হেৰাই গ’ল৷\nহাঁহি থকা মুখখনৰ আঁৰৰ মুখখন কোনেও নেদেখে৷ এই জীৱনত মানুহৰ খুবেই অভাৱ৷ মোৰ চাৰিওফালে ভীৰ…… দৰ্শকৰ ভীৰ৷\nনিভৃতে বন্ধু বিচাৰো, পাওঁ কেৱল দৰ্শক৷\nচকুদুটা সেমেকা হৈ পৰিছে৷ নাজানো কিয়……\nকেৱল অনুভৱ কৰিছো ৰাতি গভীৰ হোৱাৰ লগে লগে বাঢ়ি যায় কষ্টৰ ওজনবোৰ৷\nআত্মীয় স্বজন, চুবুৰীয়াবোৰে আৰম্ভ কৰা উপুলুঙা, গঞ্জনাৰ সেই সৰু পুলিটো এতিয়া স্কুল, কলেজ পাৰ হৈ কৰ্মক্ষেত্ৰত এজোপা বৃক্ষ হৈ থিয় দিছেহি৷ সকলোৰে বাবে মই এটা গিনিপিগ৷\nমই বৃহন্নলা নহয়…!\nমই হাফলেডিজ নহয়…!\nতোমালোকে শুনিছানে? ?\nএনেকুৱা নামৰ একো শ্ৰেণীয়েই নাই৷ এয়া তোমালোকৰ দৰে তথাকথিত শিক্ষিত মানুহৰ সৃষ্টি৷ মোৰ দৰে মানুহক যন্ত্ৰণা দিয়াৰ এয়া এক পৈশাচিক পন্থা৷\nকোনেওঁ এবাৰো ভাবি নাচাই৷ চকুৰ যন্ত্ৰণাবোৰ কাৰো চকুত নপৰেনে? সকলো অন্ধ হৈ পৰিছে…\nসকলোৱে কেৱল ধেমেলীয়া সুৰত কয়? মনেৰে একো নকয়?\nএজনৰ দুৰ্বলতাক লৈ ধেমালি কৰা কেনেধৰণৰ ধেমালি মই বুজি নাপাওঁ৷\nনাকান্দো৷ যি চকুপানী অন্যৰ আগত অপ্ৰকাশিত হৈ থাকি যায় সেই চকুপানীৰ অপচয় নকৰাই ভাল৷\nআৰু কেতিয়াওঁ নাকান্দো…\nএকো ভাল লগা নাই৷ হেৰাই যাবলৈ মন গৈছে৷ কেৱল উশাহ লোৱাটোৱেই জানো জীৱন?\nএটাৰ পিছত এটা চিগাৰেট টানি গৈছো৷ ধোৱাৰ কুণ্ডলী বতাহত উৰি গৈছে৷ চিগাৰেটবোৰ পুৰি চাই হৈ গৈছে৷ কষ্টবোৰ পুৰি যোৱা নাই৷\nচতুৰ্থ শ্ৰেণীৰ বৃত্তি পৰীক্ষাত বৃত্তি পাইছিলো৷ কুইজত বহুবাৰ প্ৰথম স্থান পাইছিলো৷\nতোমালোকৰ চকুত কেৱল মোৰ দুৰ্বল দিশটোহে কিয় বাৰে বাৰে পৰে৷ সফলতা, বুদ্ধিমত্তা সকলোকে কিয় চেৰাই যায় কেৱল কিছুমান আচৰণে? চৌদিশৰ সকলোৱে কেৱল হাঁহিছে আৰু মই কেৰেলুৱাটোৰ দৰে এটা বৃত্তৰ ভিতৰত সোমাই গৈ আছো৷\nকাক কম, কোনে হাঁহি সামৰি এবাৰ শুনিব৷ কোনে মচি দিব জীৱনৰ এই অধ্যায়৷\nআৰু একো নাই৷ আগুৱাই গৈ দেখিছো কেৱল উকা পৃষ্ঠাবোৰ৷\nযি জীৱনৰ পৰা হেৰাই গৈছে, তাক ডায়েৰীৰ পৃষ্ঠাত বিছাৰি কিবা লাভ আছে জানো?\nতাৰ মৃত্যুৰ আজি এমাহ হ’ল৷ মাকৰ বুকুভঙা কান্দোন, দেউতাকৰ হুমুনিয়াহত আজিও ঘৰৰ পৰিবেশ গোমা হৈ আছে৷ তাৰ কলেজৰ বন্ধুবোৰ আহিছে৷ তাৰ পঢ়াকোঠাৰ কিতাপবোৰ এনেই চাই থাকোতেই মিৰাজে এই ডায়েৰীখন পালে৷ একে বহাতে গোটেইখন পঢ়িলে মিৰাজে৷ তাৰ হাত ভৰিবোৰ থকথককৈ কপিছে৷ নাটক কৰিবলৈ যাওঁতে হিজৰা হ’বলৈ দিয়াজন মিৰাজেই নাছিল জানো৷ ডায়েৰীৰ পাতত সেয়া ৰাহুল, অৰুপ, ত্ৰিদিপ…… গোটেই কলেজখন৷ ডায়েৰীখনৰ প্ৰতিটো বাক্যই থকাসৰকা কৰিছে মিৰাজক৷\nসি আত্মহত্যা কৰা নাছিল৷ তাক চাৰিওপাশৰ সকলোৱে মিলি হত্যা কৰিলে৷ মিৰাজ নিজেও সেই দলত আছিল৷\nমিৰাজ নিজেও এজন নিৰ্বোধ আৰু বিবেকহীন নিষ্ঠুৰ হত্যাকাৰী….!\nআচলতে তাৰ কোনো খুঁত নাছিল৷ খুঁত আছিল বাকীবোৰৰ মানসিকতাত৷ তাৰ মহিলাসুলভ আচৰণক প্ৰাধান্য দিবলৈ গৈ লুকুৱাই পেলাইছিল তাৰ সৃষ্টিশীলতা, হেৰাই যাবলৈ বাধ্য কৰিছিল এক সম্ভাৱনাক৷\nতাৰ মাজত সিহঁতে উপলুঙাৰ খোৰাক বিছাৰিছিল আৰু বিচৰা ধৰণে ভৰপুৰ খোৰাক পাইছিল৷\nখুব কষ্ট পাইছে মিৰাজে৷ চিঞৰি চিঞৰি ক’বলৈ মন গৈছে –\n: ঘূৰি আহ ভাই৷ তোৰ একো দোষ নাছিল৷ আমিয়েই বিকৃত আছিলো৷ কিয় হাঁহিমুখে আমাৰ উপলুঙাবোৰ শুনি থাকিছিলি? কিয় এবাৰো আমাক জানিবলৈ নিদিলি?\nকেনেকৈ লুকুৱালি ভাই? তোৰ দৰে উদাৰ হ’ব নোৱাৰিলো৷ এবাৰ ঘূৰি আহ অ’, আমাক শাস্তি দে৷\nঘুঁণে ধৰা এই সমাজত শ্ৰেষ্ঠত্বৰ যুদ্ধত উন্মত্ত জীৱশ্ৰেষ্ঠ মানৱে অন্যৰ দুৰ্বলতাক খুঁচৰি এক পৈশাচিক আনন্দ পায়৷ সেই আনন্দৰ মাজত গুজৰি গুমৰি হেৰাই যায় তাৰ দৰে ব্যতিক্ৰমী চৰিত্ৰবোৰ… চিৰদিনৰ বাবে!\n← দেও লগা শিল (নিশান্ত বৰদলৈ)\nভাল মানুহৰ হাঁহিবোৰ- অভিজিত মেধি →\nমাইনা ডাঙৰ হ’ল – সুনীল দত্ত\nএদিনীয়া ৰজা–পূৰৱী কাকতী\nবিদ্যা (প্ৰতিভু দত্ত)


শিশুৰ সৃষ্টিশীলতাক বিশ্ববাসীৰ আগত ডাঙি ধৰাৰ প্ৰয়াসত ব্ৰতী এজন যুৱক\nতেজপুৰৰ এজন ২৭ বছৰীয়া যুৱক। নাম তেওঁৰ অমিত ৰাজ কোৱঁৰ।সামাজিক উদ্যোগী হিচাপে অমিত বৰ্তমান তেজপুৰবাসীৰ বাবে এটা চিনাকী নাম। সৈনিক পিতৃৰ সন্তান অমিতে ২০০৬ চনত ১৯ বছৰ বয়সতে ভাৰতীয় সেনাৰ তেজপুৰস্থিত4ক'ৰৰ মানৱ সম্পদ উন্নয়ন কেন্দ্ৰত কৰ্পৰেট ট্ৰেইনাৰ আৰু পাঠ্যক্ৰম সমন্বয়ক হিচাপে তেওঁৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰে। তেওঁ স্থল সেনা আৰু বায়ু সেনাৰ মুঠতে ৩৭৬ গৰাকী প্ৰশিক্ষাৰ্থীক প্ৰশিক্ষণ প্ৰদান কৰে। তাৰ পিছত তেওঁ ডিছ টিভিৰ শোণিতপুৰ আৰু অৰুণাচল প্ৰদেশৰ পশ্চিম কামেং জিলাৰ শাখা পৰিচালক হিচাপেও কাম কৰে। তদুপৰি অমিতে বিভিন্ন এপ্লিকেশ্যন চফটৱেৰ ডেভেলপ কৰিছে, যিবোৰ বৰ্তমান টাৱাং ম’নেষ্ট্ৰি, তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বায়’ভাৰচত, জিলা সৈনিক উন্নয়ন বিষয়াৰ (উপায়ুক্তৰ কাৰ্যালয়,তেজপুৰ,শোণিতপুৰ)কাৰ্যালয়ত ব্যৱহৃত হৈ আছে।\nএই সকলোবিলাক কৰিও অমিতে যেন শান্তি পোৱা নাছিল। তেওঁৰ নিজাকৈ কিবা এটা কৰাৰ হেপাঁহ জাগিল। সৰুতে ভাৰতীয় বায়ু সেনাৰ এগৰাকী পাইলট হ’বলৈ মন কৰা অমিতৰ ভাষাৰেই,“নৱম শ্ৰেণীত থাকোতে যেতিয়া প্ৰথম কম্পিউটাৰ ব্যৱহাৰ কৰিছিলো, তেতিয়াই ভৱিষ্যতলৈ তথ্য-প্ৰযুক্তিৰ ক্ষেত্ৰখনত কাম কৰিবলৈ মই স্থিৰ সিদ্ধান্ত লৈ পেলাইছিলো।”\nএডুপুৰ চ’ছাইটিৰ জৰিয়তে সামাজিক উদ্যমিতাৰ জগতত প্ৰৱেশ\nকোম্পানীৰ চাকৰি কৰি থকা অৱস্থাত অমিতে প্ৰতিদিনেই গ্ৰাহকৰ নানাধৰণৰ অভিযোগ সমাধান কৰি দিছিল আৰু এই কামটোৱে অমিতক সন্তুষ্টি প্ৰদান কৰাৰ লগতে মনলৈ গভীৰ আত্মবিশ্বাস আনি দিছিল।সেই আত্মবিশ্বাসেই এদিন অমিতক উদ্যোগী হ’বলৈ প্ৰেৰণা যোগালে আৰু সামাজিক কৰ্মী হিচাপে সমাজৰ হকে কাম কৰাৰ বাবে উৎসাহী কৰি তুলিলে।\nআৰু সামাজিক উদ্যমী হোৱাৰ আকাংক্ষাৰে অমিতে গঢ় দিলে এডুপুৰ চ’ছাইটি।পিছে কিনো এই এডুপুৰ চ’ছাইটি?\nঅমিতৰ কথাৰেই শুনো আহক-‘এডুপুৰ চ’ছাইটি হৈছে তেজপুৰস্থিত এটা বেচৰকাৰী সংস্থা। মই বিশ্বাস কৰোঁ যে, প্ৰতিটো শিশুৰেই নিজা একোটা সৃষ্টিশীল মন থাকে। শিশুৰ অন্তৰৰ পৰা এই সৃষ্টিশীল কামবোৰ স্বতঃস্ফূৰ্তভাৱে ওলাই আহে, যিবোৰৰ দ্বাৰা আমাৰ মাজত বিৰাজমান অনৈক্যৰ মাজতো ফুটি উঠে এক মহান সংহতি। সেয়েহে মই শিশুসকলৰ সৃষ্টিশীল কামবোৰ সংৰক্ষণ কৰিব বিচাৰোঁ, তেওঁলোকক উৎসাহ দিব বিচাৰো আৰু তেওঁলোকৰ সৃষ্টিশীলতাক মই বিশ্ববাসীৰ আগত ডাঙি ধৰিব বিচাৰোঁ। মই এই কথাত গভীৰ বিশ্বাসী যে,আমাৰ প্ৰত্যেকৰে সমাজখনৰ প্ৰতি দায়িত্ব আছে।’\nএই মহান উদ্দেশ্য আগত ৰাখি নিষ্ঠাৰে কাম কৰি যোৱা অমিতৰ অনুপ্ৰেৰণা হৈছে তেওঁৰ পিতৃ। সৈনিক পিতৃৰ দেশৰ বাবে কৰা ত্যাগ স্বীকাৰে অমিতক প্ৰতি মূহুৰ্ততে দেশৰ বাবে কাম কৰি যাবলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰি আহিছে। ‘প্ৰতিখন দেশৰ ভৱিষ্যৎ নিৰ্ভৰ কৰে দেশখনৰ শিশুসকলৰ ওপৰত।সেয়ে মই শিশুসকলৰ কাৰণে কাম কৰাৰ কথা ভাৱিলো,’ অমিতে ক’লে।\n‘আৰম্ভণীতে মই মোৰ উন্নয়ন খণ্ডৰ বিদ্যালয়বোৰলৈ গৈ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ সৈতে মত-বিনিময় কৰিছিলো আৰু তেওঁলোকক বুজাইছিলো যে, কেনেদৰে তেওঁলোকৰ সৃষ্টিশীল কামবোৰ যেনে, ছবি, কবিতা, গল্প আৰু ৰচনাবিলাক ৱেবচাইটযোগে প্ৰকাশ কৰিব পাৰি। প্ৰতি মাহে আমি তেওঁলোকৰ সৃষ্টিশীল কামবোৰ সংগ্ৰহ কৰো আৰু ৱেবচাইটত প্ৰকাশ কৰোঁ। তাৰপিছত পুনৰ সেই বিদ্যালয়বোৰলৈ গৈ তেওঁলোকক দেখুৱাওঁ যে, বিশ্বৰ অ’ত-ত’ত বাস কৰা মানুহবিলাকে কেনেদৰে তেওঁলোকৰ কামৰ প্ৰশংসা কৰিছে। যিহেতু বেছিভাগ মানুহেই অনগ্ৰসৰ এলেকাৰ,গতিকে আমি তেওঁলোকক ইণ্টাৰনেট ব্যৱহাৰৰ বিষয়ে শিকাবলৈ যথেষ্ট সময় আৰু শক্তি ব্যয় কৰিব লগা হৈছে।এনেদৰেই লাহে ধীৰে আগুৱাই আহি আমি ২০১৩ চনৰ ১২ মাৰ্চৰ দিনা বাণ থিয়েটাৰত তেতিয়াৰ তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰ’-ভাইচ চেঞ্চেলৰ ডঃ অমৰজ্যোতি চৌধুৰীৰ দ্বাৰা আমাৰ অনুষ্ঠানৰ আনুষ্ঠানিক উন্মোচন কৰা হয়। এইদৰেই আমি আমাৰ যাত্ৰাৰ আৰম্ভণী কৰিলো,’ অমিতে আত্মবিশ্বাসেৰে ক’লে।\nবিদ্যালয়,মহাবিদ্যালয়,বিভিন্ন শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠানৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলক তেওঁলোকৰ সৃষ্টিশীলতাসমূহ প্ৰকাশ, সংৰক্ষণ কৰি ৰখাৰ সুবিধা প্ৰদানেৰে সেই ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ জীৱনৰ এছোৱা সময় আচলতে ডিজিটেল পদ্ধতিৰে ধৰি ৰখাৰ প্ৰয়াস কৰা অমিতৰ এডুপুৰ চ’ছাইটিয়ে বৰ্তমানলৈ চৰকাৰ বা আন কোনো অনুষ্ঠানৰে পৰা সহায় নিবিচৰাকৈয়ে তেওঁলোকৰ কাম কৰি গৈছে।তেওঁলোকে সামান্য সদস্য ভৰ্তিৰ মাননিৰেই অনুষ্ঠানটো চলাই নিছে।\nউল্লেখযোগ্য যে,সামাজিক উন্নয়নৰ হকে কাম কৰাৰ বাবে অমিতক ১০১৩ চনত মহাৰাষ্ট্ৰৰ পুণেত ৰাষ্ট্ৰীয় বটাঁ প্ৰদানেৰে সন্মানিত কৰা হয়।\nবৰ্তমান অমিত ৰাজ কোৱঁৰে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ সৃষ্টিশীলতা, প্ৰতিভা আৰু জ্ঞানৰ প্ৰসাৰৰ উদ্দেশ্যে এটা শৈক্ষিক সামাজিক নেটৱৰ্ক গঢ়াৰ কামত নিয়োজিত হৈছে। আনহাতে তেওঁ ৰাজ্যৰ আন আন জিলাৰ পৰাও সেই জিলাসমূহত এডুপুৰ আৰম্ভ কৰাৰ বাবে প্ৰস্তাৱ লাভ কৰিছে।\nঅমিতৰ মতে নিষ্ঠা, সততা, কঠোৰ পৰিশ্ৰম, গভীৰ আত্মনিয়োগ আৰু আপোনাৰ ব্যক্তিত্ব-এই পাঁচোটাই হৈছে সফলতাৰ মূল-মন্ত্ৰ। জীৱনৰ প্ৰতিটো খোজতে লক্ষ্যবিলাক বাস্তৱ কৰাটো ইমান সহজ নহয়। ইয়াৰ বাবে নিজকে আৰু নিজৰ দলটোক ধাৰাবাহিকভাৱে অনুপ্ৰাণিত কৰি থাকিব লাগিব।\nপঢ়ুৱৈসকলে www.edupur.in ৱেবচাইটো খুলি চালেই অমিতৰ কামবোৰৰ সম্পৰ্কে আৰু অধিক জানিব পাৰিব। শিশু মনস্তত্বক ভালদৰে অনুধাৱন কৰি তেওঁলোকৰ পৃথিৱীখনক ওচৰৰ পৰা চাবলৈ প্ৰয়াস কৰা অমিতৰ উত্তৰোত্তৰ কামনা কৰি য়’ৰ ষ্ট'ৰীৰ পৰা শুভেচ্ছা জনাইছো।\nA science teacher by profession, but my loves are lying on reading fiction,travelogues ,writing articles and travelling. I always prefer myself asajournalist having7years experience in active journalism.\nStories by lina saikia


BECIL Recruitment 2021 – Online Application For 463 Vacancy – Broadcast Engineering Consultants India Limited ব্ৰডকাষ্ট ইঞ্জিনিয়াৰিং কনছাল্টেণ্টইণ্ডিয়া লিমিটেডে (বিইচিআইএল) সৰ্বভাৰতীয় ত্ৰৈমাসিক প্ৰতিষ্ঠান আধাৰিত নিযুক্তি জৰীপ আৰু প্ৰব্ৰজনকাৰী শ্ৰমিকৰ ওপৰত সৰ্বভাৰতীয় জৰীপত নিযুক্তিৰ বাবে চুক্তিৰ ভিত্তিত 463 Investigator, Supervisor, System Analyst, Domain Expert, UDC & Other vacancy 463 জন অনুসন্ধানকাৰী, চুপাৰভাইজাৰ, চিষ্টেম এনালিষ্ট, ডমেইন বিশেষজ্ঞ, ইউডিচি আৰু অন্যান্য খালী পদৰ নিযুক্তিৰ বাবে এক জাননী প্ৰকাশ কৰিছে। আগ্ৰহী আৰু যোগ্য প্ৰাৰ্থীসকলে ইয়াত অনলাইন আবেদন কৰিব পাৰে।\nFAQ Of BECIL Recruitment 2021\nHow many BECIL Written Exam Centres and name?\nপদৰ সংখ্যা: 300\nদৰমহা: প্ৰতি মাহে 24,000/– টকা\nআই. এখন স্বীকৃত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী আৰু কম্পিউটাৰৰ ভাল কৰ্মজ্ঞান।\nআই.আই. নিয়োজন/আৰ.ও. অৱস্থাৰ আঞ্চলিক ভাষাৰ জ্ঞান অত্যাৱশ্যকীয়।\nবয়স: 45 বছৰৰ তলৰ\nদৰমহা: প্ৰতি মাহে 30, 000/– টকা\nঅৰ্থাৎ কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰ/ ৰাজ্য চৰকাৰ/ পিএছইউ/ বেঙ্ক/ব্যক্তিগত কোম্পানীত জৰীপ সম্পৰ্কীয় কামত কমেও2বছৰৰ অভিজ্ঞতাৰ সৈতে স্নাতক ডিগ্ৰী আৰু কম্পিউটাৰৰ ভাল কৰ্মজ্ঞান।\nবয়স: 50 বছৰৰ তলৰ\nদৰমহা: প্ৰতি মাহে 1 লাখ টকা\nআই. কোনো প্ৰতিষ্ঠিত বিশ্ববিদ্যালয় বা প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা স্নাতক/স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী কম্পিউটাৰ/তথ্য প্ৰযুক্তি অভিযান্ত্ৰিক/এমচিএ/M.Tech(কম্প এছচি)।\nআই.আই. প্ৰাসঙ্গিক ক্ষেত্ৰত নিম্নতম 8 বছৰৰ অভিজ্ঞতা। প্ৰাৰ্থীসকলে এপ্লিকেচন আৰু ডাটা প্ৰচেছিং ছফ্টৱেৰ বিকশিত কৰাত নিপুণ হ’ব লাগে।\nজ্যেষ্ঠ ডমেইন বিশেষজ্ঞ\nপদৰ সংখ্যা: 29\nদৰমহা: প্ৰতি মাহে 80,000/- টকা\nঅৰ্থাৎ কোনো স্বীকৃত বিশ্ববিদ্যালয়/প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা বিষয়/কাকত হিচাপে অৰ্থনীতি/ফলিত অৰ্থনীতি/ব্যৱসায় অৰ্থনীতি/অৰ্থনীতি/অৰ্থনীতিত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী বা সমতুল্য, বা কোনো স্বীকৃত বিশ্ববিদ্যালয়/প্ৰতিষ্ঠান বা সমতুল্য বিষয়/কাকত হিচাপে পৰিসংখ্যা/ গণিত/বাণিজ্যত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী।\nআই.আই. জৰীপ-সম্পৰ্কীয় চাকৰিত বা পৰিকল্পনা আৰু/বা ডাটা বিশ্লেষণ সম্পৰ্কীয় কোনো চাকৰিত 15 বছৰৰ অভিজ্ঞতা বা কমেও সঞ্চালকৰ স্তৰৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত আই.ই.এছ./আই.এছ.এছ./ৰাজ্যিক ডি.ই.এছ./বিষয়া আৰু জৰীপ সংগঠনত কাম কৰা5বছৰৰ অভিজ্ঞতা।\nবয়স: অৱসৰপ্ৰাপ্ত লোকৰ ক্ষেত্ৰত 50 বছৰৰ তলত বা 64 বছৰৰ তলৰ\nজুনিয়ৰ ডমেইন বিশেষজ্ঞ\nপদৰ সংখ্যা: 41\nদৰমহা: প্ৰতি মাহে 60,000/- টকা\nঅৰ্থাৎ কোনো স্বীকৃত বিশ্ববিদ্যালয়/প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা বিষয়/কাকত বা সমতুল্য বিষয়/কাকত হিচাপে অৰ্থনীতি/ফলিত অৰ্থনীতি/ব্যৱসায় অৰ্থনীতি/অৰ্থনীতিত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী, বা কোনো স্বীকৃত বিশ্ববিদ্যালয়/প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা বিষয়/কাকত হিচাপে পৰিসংখ্যা/ গণিত/বাণিজ্যত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী বা সমতুল্য\nআই.আই. প্ৰাসঙ্গিক ক্ষেত্ৰত 8 বছৰৰ অভিজ্ঞতা। বা অৱসৰপ্ৰাপ্ত আই.ই.এছ./আই.এছ.এছ./ডি.ই.এছ.-ৰ বিষয়াসকল কমেও ডি.ৱাই. সঞ্চালকৰ স্তৰ আৰু জৰীপ সংগঠনত কাম কৰা3বছৰৰ অভিজ্ঞতা\nদৰমহা: প্ৰতি মাহে 22,000/- টকা\nআই.আই. পি.এফ.এম.এছ./টি.এ. বিল/ নিযুক্তি/ প্ৰতিষ্ঠানৰ কাম/দোকানৰ ৰেকৰ্ড আদিত কাম কৰাৰ অভিজ্ঞতা।\nপদৰ সংখ্যা: 18\nদৰমহা: প্ৰতি মাহে 15,000/- টকা\nশিক্ষাগত অৰ্হতা আৰু অভিজ্ঞতা: প্ৰাৰ্থীসকলে স্বীকৃত বোৰ্ডৰ পৰা মেট্ৰিক পৰীক্ষা বা সমতুল্য উত্তীৰ্ণ হ’ব লাগিব\nবয়স: 60 বছৰৰ তলৰ\nবিষয় বস্তু বিশেষজ্ঞ-এছ.এম.ই.\nঅৰ্থাৎ কোনো প্ৰতিষ্ঠিত বিশ্ববিদ্যালয় বা প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা পৰিসংখ্যা বা অৰ্থনীতি বা ডাটা বিজ্ঞান/ অন্যান্য সম্পৰ্কিত বিষয়ত প্ৰথম শ্ৰেণীৰ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী\nআই. সম্পৰ্কিত ক্ষেত্ৰত কমেও 20 বছৰৰ প্ৰাসঙ্গিক অভিজ্ঞতা, বিশেষকৈ জৰীপ ডিজাইনিং, ডাটা প্ৰক্ৰিয়াকৰণ, প্ৰতিবেদন লিখন, জৰীপ ব্যৱস্থাপনা ইত্যাদি। বা অৱসৰপ্ৰাপ্ত আই.ই.এছ./আই.এছ.এছ. বিষয়াসকল কমেও ডি.ডি.জি. বা ৰাজ্যিক ডি.ই.এছ./বি.এ.ই.এছ.-ৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত সঞ্চালক\nবয়স: 60 বছৰৰ ওপৰত\nদৰমহা: প্ৰতি মাহে 70,000/- টকা\nশিক্ষাগত অৰ্হতা আৰু অভিজ্ঞতা: পৰিসংখ্যা বা অৰ্থনীতি/ ফলিত অৰ্থনীতি বা কম্পিউটাৰ এপ্লিকেশ্বন বা সামাজিক বিজ্ঞানত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী (ইউজি পৰ্যায়ত সম্পূৰ্ণ কাকত/বিষয় হিচাপে গণিতৰ সৈতে) শীৰ্ষ ৰেটেড ইনষ্টিটিউট অফ নেচনেল এণ্ড ইণ্টাৰনেচনেল ৰিপুটৰ পৰা অৰ্থাৎ আইআইটি, আইআইএম, আইআইএম, এছআৰচিচি, ছেইণ্ট ষ্টিফেনছ, জেএনইউ, ডিএছই ইত্যাদি।\nজৰীপ সম্পৰ্কীয় চাকৰিত তিনি বছৰৰ অভিজ্ঞতা থকা যিকোনো বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা পৰিসংখ্যা বা অৰ্থনীতি/ ফলিত অৰ্থনীতি বা কম্পিউটাৰ এপ্লিকেচন বা সামাজিক বিজ্ঞানত (ইউজি পৰ্যায়ত গণিতৰ সৈতে সম্পূৰ্ণ কাকত/বিষয় হিচাপে) স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী বা পৰিকল্পনা আৰু/বা তথ্য বিশ্লেষণ সম্পৰ্কীয় কোনো চাকৰিত।\nলিখিত পৰীক্ষা কেন্দ্ৰ: বাংগালোৰ, পুনে, চেন্নাই, কলকাতা, হায়দৰাবাদ, জয়পুৰ, দিল্লী/ এনচিআৰ, আহমেদাবাদ, ভূপাল, চণ্ডিগড়, পাটনা, গুৱাহাটী, কানপুৰ/লক্ষ্ণৌ।\nআবেদন মাচুল: শ্ৰেণী অনুসৰি পঞ্জীয়ন আৰু আবেদন প্ৰক্ৰিয়াকৰণ তলত দিয়া হৈছে:\nসাধাৰণ – 955 টকা\nঅবিচি – 955 টকা\nঅনুসূচীত জাতি/জনজাতি – 670 টকা\nপ্ৰাক্তন সেৱাকৰ্মী – 955 টকা\nইডব্লিউএছ/পিএইচ – 670 টকা\nRead More – Coal India Limited Recruitment 2021\nআগ্ৰহী আৰু যোগ্য প্ৰাৰ্থীসকলে 22 এপ্ৰিল 2021 লৈকে ৱেবছাইট https://becilmol.cbtexam.in জৰিয়তে ওপৰোক্ত পদবোৰৰ বাবে অনলাইন আবেদন কৰিব পাৰে।\nপঞ্জীয়ন6টা পদক্ষেপত সম্পূৰ্ণ কৰিব লাগিব:\n# পদক্ষেপ 1: www.becil.com দৰ্শন কৰক আৰু https://becilmol.cbtexam.in ক্লিক কৰক\n# পদক্ষেপ 2: মৌলিক বিৱৰণ প্ৰবিষ্ট কৰক আৰু স্কেন কৰা ফটো, স্বাক্ষৰ আপলোড কৰক\n# পদক্ষেপ 3: শিক্ষাৰ বিৱৰণ/কামৰ অভিজ্ঞতা প্ৰবিষ্ট কৰক\n# পদক্ষেপ 4: আবেদন পূৰ্বলোকন বা সংশোধন। (ফটো আৰু স্বাক্ষৰৰ সৈতে পূৰণ কৰা সকলো বিৱৰণ প্ৰমাণিত কৰক।)\n# পদক্ষেপ 5: পৰিশোধ অনলাইন মোড (ক্ৰেডিট কাৰ্ড, ডেবিট কাৰ্ড, নেট বেঙ্কিং, ইউ.পি.আই. ইত্যাদিৰ জৰিয়তে)\n# পদক্ষেপ 6: সম্পূৰ্ণ হোৱা আবেদন পত্ৰৰ প্ৰিণ্ট/চেভ প্ৰতিলিপি।\nঅন্তিম তাৰিখ: 22/04/2021।\nBangalore, Pune, Chennai, Kolkata, Hyderabad, Jaipur, Delhi/ NCR, Ahmedabad, Bhopal, Chandigarh, Patna, Guwahati, Kanpur/ Lucknow\nNext IAF Group C Civilian Recruitment 2021 – 1515 Vacancy »\nPrevious « CRPF Constable Bharti 2021 – Apply for 21000+ Staff Posts\nTags: bacil 463 VacancyBECILBECIL RecruitmentBECIL Recruitment 2021


2Ch 18 | AsmULB | STEP | সেই সময়ত যিহোচাফটে অধিক ধন আৰু সন্মান লাভ কৰিলে; আৰু তেওঁ আহাবৰ লগত মিতিৰ পাতিলে।\n1সেই সময়ত যিহোচাফটে অধিক ধন আৰু সন্মান লাভ কৰিলে; আৰু তেওঁ আহাবৰ লগত মিতিৰ পাতিলে। 2কেইবছৰ মানৰ পাছত তেওঁ চমৰিয়ালৈ আহাবৰ ওচৰলৈ নামি গ’ল৷ আহাবে তেওঁৰ আৰু তেওঁৰ লগৰ লোকসকলৰ বাবে অনেক ভেড়া, ছাগলী আৰু গৰু মাৰিলে৷ আনকি আহাবে তেওঁৰ লগত ৰামোৎ-গিলিয়দ আটক কৰিবলৈ তেওঁক ৰাজী কৰালে। 3ইস্ৰায়েলৰ আহাব ৰজাই যিহূদাৰ ৰজা যিহোচাফটক ক’লে, “আপুনি ৰামোৎ-গিলিয়দলৈ মোৰ লগত যাব নে?” তাতে যিহোচাফতে উত্তৰ দি ক’লে, “আপুনি যেনে ময়ো তেনে আৰু মোৰ প্ৰজা যেনে আপোনাৰ প্ৰজাও তেনে; সেই যুদ্ধত আমি আপোনাৰ লগত উপস্থিত থাকিম।”\n4যিহোচাফটে ইস্ৰায়েল ৰজাৰ আগত পুনৰ ক’লে, “মই বিনয় কৰোঁ, যিহোৱাৰ বাক্য কি, সেই বিষয়ে তেওঁক সোধক৷” 5তেতিয়া ইস্ৰায়েলৰ ৰজাই ভাববাদীসকলক অৰ্থাৎ চাৰিশ লোকক গোটাই তেওঁলোকক সুধিলে, “আমি ৰামোৎ-গিলিয়দলৈ যুদ্ধ কৰিবলৈ যাম নে, নে মই ক্ষান্ত হৈ থাকিম?” তাতে তেওঁলোকে ক’লে, “যাওঁক, কিয়নো ঈশ্বৰে মহাৰাজৰ হাতত তাক সমৰ্পণ কৰিব।”\n6কিন্তু যিহোচাফটে ক’লে, “আমি উপদেশ বিচৰাৰ অর্থে যিহোৱাৰ এনে কোনো ভাববাদী ইয়াত আছে নে?” 7তেতিয়া ইস্ৰায়েলৰ ৰজাই যিহোচাফটক ক’লে, “আমি যাৰ দ্বাৰাই যিহোৱাক সুধিব পাৰোঁ, এনে এজন লোক আছে; কিন্তু মই তেওঁক ঘিণ কৰোঁ কিয়নো তেওঁ মোৰ বিষয়ে কেতিয়াও মঙ্গলৰ ভাববাণী প্ৰচাৰ নকৰে, সদায় কেৱল অমঙ্গলহে প্ৰচাৰ কৰে; তেওঁ যিম্লাৰ পুত্ৰ মীখায়া।” তেতিয়া যিহোচাফতে ক’লে, “মহাৰাজে যেন তেনে কথা নকওঁক।” 8তেতিয়া ইস্ৰায়েলৰ ৰজাই তেওঁৰ এজন নপুংসকক আজ্ঞা দি ক’লে, “যিম্লাৰ পুত্ৰ মীখায়াক বেগাই আনাগৈ।”\n9সেই সময়ত ইস্ৰায়েলৰ ৰজা আহাব আৰু যিহূদাৰ যিহোচাফট ৰজাই নিজ নিজ ৰাজবস্ত্ৰ পিন্ধি, চমৰীয়াৰ প্ৰবেশ স্থানৰ ওচৰৰ এখন মুকলি ঠাইত নিজ নিজ সিংহাসনত বহি আছিল আৰু আটাই ভাববাদীসকলে তেওঁলোকৰ আগত ভাববাণী প্ৰচাৰ কৰি আছিল। 10কনানাৰ পুত্ৰ চিদিকিয়াই নিজৰ বাবে লোহাৰ শিং এযোৰ সাজি লৈ ক’লে, “যিহোৱাই এইদৰে কৈছে : ইয়াৰ দ্বাৰাই আপুনি অৰামিয়াসকলক সংহাৰ নকৰালৈকে খুঁচি থাকিব।” 11তাতে আন সকলো ভাববাদীসকলেও সেই দৰে ভাববাণী প্ৰচাৰ কৰি ক’লে, “আপুনি ৰামোৎ-গিলিয়দ আক্ৰমণ কৰক, তাতে আপুনি জয়ী হ’ব কিয়নো যিহোৱাই তাক মহাৰাজৰ হাতত শোধাই দিলে।”\n12পাছত যি দূতজনে মীখায়াক মাতিবলৈ গৈছিল তেওঁ তেওঁক ক’লে, “চাওঁক, ভাববাদীসকলে একে মুখেৰে ৰজাৰ আগত মঙ্গলৰ কথা কৈছে, মই বিনয় কৰোঁ, আপোনাৰ বাক্যও তেওঁলোকৰ এজনৰ বাক্যৰ নিচিনা হওঁক; আপুনিও যেন মঙ্গলৰ বাক্য কয়৷”। 13তেতিয়া মীখায়াই ক’লে, “যিহোৱাৰ জীৱনৰ শপত, মোৰ ঈশ্বৰে মোক যি ক’ব, মই সেয়ে হে ক’ম।” 14যেতিয়া তেওঁ ৰজাৰ ওচৰলৈ আহিল তেতিয়া ৰজাই তেওঁক সুধিলে, “হে মীখায়া, আমি যুদ্ধ কৰিবলৈ ৰামোৎ-গিলিয়দলৈ যাম নে? নে মই ক্ষান্ত হ’ম?” তাতে তেওঁ ক’লে, “যাওঁক, আৰু আপোনালোক জয়ী হওঁক! তেওঁলোকক আপোনালোকৰ হাতত সমৰ্পণ কৰা হ’ব।”\n15তেতিয়া ৰজাই তেওঁক ক’লে, “তুমি যিহোৱাৰ নামেৰে মোক কেৱল সত্য বাক্য ক’বলৈ, মই তোমাক কিমানবাৰ শপত খোৱাম?” 16তেতিয়া তেওঁ ক’লে, “মই গোটেই ইস্ৰায়েলক ৰখীয়া নোহোৱা মেৰৰ জাকৰ নিচিনাকৈ পৰ্বতবোৰৰ ওপৰত ছিন্ন-ভিন্ন হৈ থকা দেখিলোঁ আৰু যিহোৱাই ক’লে, ‘তেওঁলোকৰ গৰাকী নাই৷ প্ৰতি জনে নিজ নিজ ঘৰলৈ শান্তিৰে ঘূৰি যাওঁক’।”\n17তেতিয়া ইস্ৰায়েলৰ ৰজাই যিহোচাফটক ক’লে, “তেওঁ মোৰ বিষয়ে মঙ্গলৰ ভাববাণী প্ৰচাৰ নকৰি কেৱল অমঙ্গল হে প্ৰচাৰ কৰিব, সেই বিষয়ে জানো মই পূৰ্বেই আপোনাৰ আগত কোৱা নাই?” 18তাতে মীখায়াই ক’লে, “বাৰু, তোমালোক সকলোৱে যিহোৱাৰ বাক্য শুনা: মই যিহোৱাক নিজ সিংহাসনত বহি থকা দেখিলোঁ আৰু তেওঁৰ সোঁফালে আৰু বাওঁফালে স্বৰ্গৰ সকলো বাহিনী থিয় হৈ আছিল।\n19তেতিয়া যিহোৱাই ক’লে, ‘ইস্ৰায়েলৰ আহাব ৰজা গৈ ৰামোৎ-গিলিয়দত পতিত হ’বৰ কাৰণে কোনে তেওঁক প্ৰলোভিত কৰিব?’ তেতিয়া কোনোৱে এক ভাবে আৰু আন কোনোৱে আন ভাবে উত্তৰ দিলে।\n20তেতিয়া এক আত্মাই আগলৈ ওলাই আহি যিহোৱাৰ সাক্ষাতে থিয় হৈ ক’লে, ‘মইয়ে তেওঁক প্ৰলোভিত কৰিম।’ তাতে যিহোৱাই ক’লে, ‘কেনেকৈ?’ 21তেওঁ ক’লে, ‘মই গৈ তেওঁৰ আটাই ভাববাদীসকলৰ মুখত মিছা কওঁতা আত্মা হম।’ তেতিয়া যিহোৱাই ক’লে, ‘হয়, তুমি তেওঁক প্ৰলোভিত কৰিবা আৰু কৃতকাৰ্য্যও হ’বা; এতিয়া ওলাই গৈ সেই দৰে কৰা।’\n22এই হেতুকে, চোৱা, যিহোৱাই তোমাৰ এই সকলো ভাববাদীসলৰ মুখত মিছা কওঁতা এক আত্মা দিলে আৰু যিহোৱাই তোমাৰ বিষয়ে অমঙ্গলৰ কথা ক’লে।\n23তেতিয়া কনানাৰ পুত্ৰ চিদিকিয়াই মীখায়াৰ ওচৰলৈ আহি তেওঁৰ গালত চৰ মাৰি ক’লে, “তোমাৰ লগত কথা ক’বৰ কাৰণে যিহোৱাৰ আত্মা মোৰ পৰা কোন পথেদি গ’ল?” 24তাতে মীখায়াই ক’লে, “চোৱা, যি দিনা তুমি লুকাবৰ কাৰণে ভিতৰ কোঠালিলৈ সোমাই যাবা, সেই দিনাই সেই বিষয়ে জানিবা।”\n25পাছত ইস্ৰায়েলৰ ৰজাই তেওঁৰ কিছুমান দাসক আজ্ঞা কৰিলে বোলে, “মীখায়াক ধৰি নগৰৰ অধ্যক্ষ অমোনৰ আৰু মোৰ পুত্ৰ ৰাজকোঁৱৰ যোৱাচৰ ওচৰলৈ লৈ যোৱা৷ 26আৰু ক’বা, ‘ৰজাই এইদৰে কৈছে, এই জন ব্যক্তিক বন্দীশালত বন্ধ কৰি থ’বা আৰু মই নিৰাপদে ঘূৰি নহালৈকে তেওঁক খাবৰ বাবে সামান্য অন্ন আৰু সামান্য জল দিবা’৷” 27মীখায়াই ক’লে, “তুমি যদি নিৰাপদে ঘূৰি আহা, তেনেহ’লে যিহোৱাই মোৰ দ্ৱাৰাই এই বাক্য কোৱা নাই।” তেওঁ পুনৰ ক’লে, “এই বিষয়ে সকলোৱে শুনা।”\n28তাৰ পাছত ইস্ৰায়েলৰ ৰজা আহাব আৰু যিহূদাৰ ৰজা যিহোচাফটে ৰামোৎ-গিলিয়দৰ বিৰুদ্ধে উঠিল। 29ইস্ৰায়েলৰ ৰজাই যিহোচাফটক ক’লে, “মই অন্য বেশ ধৰি যুদ্ধত যাম কিন্তু আপুনি হ’লে আপোনাৰ ৰাজ বস্ত্ৰ পিন্ধি থাকক।” তেতিয়া ইস্ৰায়েলৰ ৰজাই অন্য বেশ ধৰিলে আৰু তেওঁলোক যুদ্ধ কৰিবলৈ গ’ল। 30কিন্তু অৰামৰ ৰজাই তেওঁৰ ৰথৰ অধ্যক্ষসকলক এই আজ্ঞা দিছিল বোলে, তোমালোকে ইস্ৰায়েলৰ ৰজাৰ সৰু কি বৰ আন কাৰোঁ লগত যুদ্ধ নকৰিবা। কেৱল ইস্ৰায়েলৰ ৰজাক হে আটক কৰিবা৷\n31এই হেতুকে ৰথৰ অধ্যক্ষসকলে যিহোচাফটক দেখি, “এৱেই ইস্ৰায়েলৰ ৰজা”, এই বুলি, তেওঁৰ লগত যুদ্ধ কৰিবলৈ এফলীয়া হৈ গ’ল; তাতে যিহোচাফটে আটাহ পাৰিবলৈ ধৰিলে। তাতে যিহোৱাই তেওঁক সহায় কৰিলে আৰু তেওঁৰ ওচৰৰ পৰা আঁতৰ হৈ যাবলৈ তেওঁলোকৰ মনত প্ৰবৃত্তি জন্মালে। 32তেতিয়া ৰথৰ অধ্যক্ষসকলে তেওঁক ইস্ৰায়েলৰ ৰজা নহয় বুলি জানি, তেওঁৰ পাছত খেদি যাবলৈ এৰিলে।\n33কিন্তু কোনো এজন লোকে তেওঁৰ ধনুৰ জোঁৰ টানি দৈবক্ৰমে ইস্ৰায়েলৰ ৰজাৰ কৱচ আৰু উদৰ-ৰক্ষাৰ জোঁৰতে কাড় মাৰিলে; তেতিয়া তেওঁ সাৰথিক ক’লে, “তোমাৰ হাত ঘূৰোৱা আৰু মোক এই সৈন্যৰ মাজৰ পৰা উলিয়াই লৈ যোৱা; কিয়নো মই বৰকৈ আহত হ’লো। সেই দিনা বৰ যুদ্ধ হ’ল আৰু গধুলি নহোৱালৈকে অৰামীয়াসকলৰ আগত ইস্ৰায়েলৰ ৰজাক ৰথত থিয়কৈ ৰখা হ’ল; আৰু প্ৰায় সূৰ্য্য মাৰ যোৱা সময়ত তেওঁৰ মৃত্যু হ’ল।


দা মেট্ৰিক্স– অভিজিত কলিতা – ফটাঢোল\n-“চেহ! দহ বাজিবৰ হ’ল দেখোন”\n– থাক এতিয়া চেকেণ্ড ক্লাছ চিটিজেন হৈ! কলিতাৰ ওঁঠৰ কোণেৰে কুটিল হাঁহি এটা খেলি গ’ল৷\nপঢ়াশুনা বৰ বেছি নহ’লেও কলিতা সৰুৰে পৰা তীক্ষ্ণ বুদ্ধিৰ মানুহ তাক সাত সতৰুৱেও স্বীকাৰ কৰিব৷ ’কলিতা ৰাজ্য ডিমাণ্ড কমিটি’ৰ অবিসংবাদী নেতা হিচাপে নিজকে প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ কলিতাই কম ’পাপৰ বেলিব’ লগা হোৱা নাই৷ সাম, দাম, দন্দ্ব, ভেদৰ উপৰিও গুপ্তহত্যা, ব্লেকমেইলিং, হানি ট্ৰেপিঙকে ধৰি আধুনিক ৰাজনীতিৰ যিমান বিলাক ব্ৰহ্মাস্ত্ৰ আছে, কলিতাই নিৰালস্য প্ৰচেষ্টাৰে সকলো ক্ষেত্ৰতে অতুলনীয় দক্ষতা অৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে৷ আৰু তাৰ বাবেই আজি তেওঁ এই স্থান পাবলৈ সক্ষম হৈছে- আৰু সেয়ে আধুনিক ৰাজনীতি জনা প্ৰায় সকলোৱে কলিতাক সন্মান আৰু সমীহ কৰি চলে৷\nকথাবোৰ ভাবি ভাবি কলিতা অলপ নষ্টালজিক হৈ পৰিল৷ শাক পাচলিৰ খেতি, ঠিকা-ঠুকলি, তাৰ পাছত দুই নম্বৰী, কি কি কৰা নাছিল৷\nপিছে সকলোতে ফ্লপ- বহুত কষ্ট কৰিলেও ভাগ্যলক্ষ্মী সদয় হোৱা নাছিল তেওঁৰ ওপৰত৷ পিছে সকলোতে বিফল হ’লেও কলিতাই জীৱনৰ সকলোতকৈ মূল্যৱান শিক্ষাটো পালে- আজিকালি ৰাজনৈতিক ক্ষমতা নহ’লে সকলো মিছা, তাতে নতুনকৈ পোৱা শিক্ষাৰে নতুন পৰিবেশত নিজকে খাপ খুৱাই পেলোৱাত কলিতা সিদ্ধহস্ত মানুহ, গতিকে কলিতাই এইটো লাইনত মনোনিবেশ কৰিলে৷\nৰাজনীতিলৈ অহাৰ আগতে কলিতাৰ এই লাইনটোত আইডিয়া একেবাৰে নাছিল, মাত্ৰ এটা কথাই জানিছিল, এই লাইনৰ মানুহবোৰৰ বহুত পাৱাৰ- যি টি কাম কৰিব পাৰে, কোনেও নোম এডালো লৰাব নোৱাৰে৷ অমিতাভ বচ্চনৰ চিনেমা চাই ডাঙৰ হোৱা মানুহ কলিতা- গতিকে সিদ্ধান্ত লওঁতে বেছি পলম নহ’ল৷\nপিছে কামটোত সোমাই লোৱাৰ পাছত কলিতাৰ দৰে তীখৰ মানুহো হতবাক হোৱাৰ দৰে হ’ল, নিউজ পেপাৰত পঢ়া, টিভিত দেখা ৰাজনীতি আৰু আচল ৰাজনীতিৰ একো মিল নাই দেখোন, একেবাৰে ওলোটা৷ দিনত ৰাইজৰ আগত ইটোৱে সিটোক কাটো মাৰোকৈ থকা মানুহবোৰ দেখোন ৰাতি বন্ধু হৈ পৰে, একেলগে নৈশ অভিসাৰ কৰে৷ ৰাইজে ভোট দিয়ে, পিছে কোন জিকিব, কোন হাৰিব সেইটো দেখোন কেইবামাহৰ আগতেই হোটেল ৰূমতে ফিক্স হৈ যায়৷ বৰ আমোদ পালে কলিতাই- একেবাৰে দুইনম্বৰী ব্যৱসায় কৰাৰ নিচিনাই চিষ্টেমবোৰ৷\nসকলো সফল মানুহৰে এজন পথপ্ৰদৰ্শক থাকে, গুৰু থাকে৷ কলিতাৰো আছিল, মানে এতিয়াও আছে৷ মানুহজন এজন ব্যৱসায়ী, অৱশ্যে তেওঁ কিহৰ ব্যৱসায় কৰে সঠিককৈ কোনেও নাজানে৷ পাৰাপাৰ হীন ধন-সম্পত্তিৰ মালিক এই মানুহজনৰ নাম কলিতাই মৰি গ’লেও নলয়- নিজৰে জীৱনৰ সংশয় আছে৷ পিছে সেইজনাৰ দিকদৰ্শনতে আজি নিজৰ জয় জয় ময় ময় বুলি কলিতাই স্বীকাৰ কৰিবলৈয়ো কুণ্ঠাবোধ নকৰে৷ তেওঁক লগ পোৱাৰ দিনটো কলিতাৰ জীৱনৰ সকলোতকৈ উল্লেখযোগ্য দিন৷ তেওঁ আছিল খাটি হীৰা চিনি পোৱা জোহৰী, তেওঁ কলিতাৰ গাত দৰকাৰী গুণ কেইটা দেখা পালে হয়তো, গতিকে এদিন শুভলগ্নত মণিকাঞ্চন সংযোগ ঘটিল৷ মাত্ৰ তিনি ঘণ্টা সময়ৰ ভিতৰতে কলিতাৰ জ্ঞানচক্ষু মুকলি কৰাৰ লগতে কলিতাৰ সৈতে ভৱি‍ষ্যত ব্যৱসায়ৰ সবিশেষ পৰিকল্পনা প্ৰস্তুত কৰি পেলোৱা মানুহজনৰ দক্ষতাক কলিতাই আজিও পৰি নমস্কাৰ কৰে৷ তেখেতৰ এটা এটা শব্দ- যেন মুকুতা মণি, প্ৰত্যেকটো কথা, যেন বুকুত গৰম লোহাৰে সাঁচ দি যোৱা শিক্ষা৷ প্ৰত্যেক বাক্যই খুলি দিয়ে যেন এখন দুৱাৰ, গঢ়ি দিয়ে এটা ফুলেৰে বন্ধোৱা বাট৷\nআহ্-গাৰ নোম শিয়ৰি উঠিল কলিতাৰ৷ মনে মনে প্ৰণিপাত জনালে গুৰুলৈ৷\nগুৰুৰ কথাবোৰ সৰল, পোনপটীয়া আৰু আবেগ বিবৰ্জিত৷ সেই সময়ত কলিতা ৰাজনীতিত সোমাইছেহে, কি কৰিব কি নকৰিব ধৰিবই পৰা নাই৷ সকলো ফালে দেখোন প্ৰকাণ্ড ’কিউ’, এইটো কিউৰ শেষৰ ফালে থিয় হৈ কিবা এটা কৰিব পৰা হোৱালৈ কলিতাৰ নশ্বৰ দেহা মহাশূন্যত বিলীন হ’বগৈ৷ পঞ্চায়তৰ সভাপতিত আৰম্ভ হ’ল বুলি ধৰিলেও এম এল এ হোৱালৈকে, এইটো গতিত ৩০/৪০ বছৰ লাগিয়েই যাব৷ হতাশ হোৱাৰ সময়তে গুৰুৱে বুজালে,\n-“জাৰ্মানীত এজন বৰিছ বেকাৰ ওলোৱাৰ ফলস্বৰূপে হাজাৰ হাজাৰ নন-বৰিছ বেকাৰ উৎপন্ন হৈছিল, তেওঁলোকে অপ্ৰাণ চেষ্টাৰ মুৰতো সফলতা লাভ কৰিব নোৱাৰিলে, আজি টেক্সি চলাই, পানীৰ পাইপ ফিটিং কৰি জীৱন নিৰ্বাহ কৰি আছে৷ এই কিউত থিয় হৈ থকা প্ৰায়বোৰেই এই নন বৰিছ বেকাৰ৷ তাৰ মাজত কোনোবা এজনহে সফল হ’ব৷ বাকীবোৰ এনেদৰেই থাকিব৷”\n-“কিন্তু এই কিউত আগলৈ যোৱা যায় কেনেকৈ?”– কলিতাৰ প্ৰশ্ন৷\n-“মাৰ্কেট চাৰ্ভে লাগিব, এইটো লাইনত কম্পিটিচন বৰ বেছি, এনেকুৱা এটা খালি ঠাই বিচাৰি উলিয়াব লাগিব, যিটো আন মানুহে দেখাই পোৱা নাই৷ যি বিচাৰি পালে সি জিকিল, বাকীবোৰ গ’ন কেছ৷”\nবচ্ ইমানখিনিয়েই৷ কলিতাৰ তীক্ষ্ণ মগজুৱে তৎক্ষণাৎ তেনে দুই তিনিটা ভেকেন্সী বিচাৰি উলিয়ালে৷ গুৰুৰ মুখত সন্তুষ্টিৰ হাঁহি বিৰিঙি উঠিল৷\n-“প্ৰথম কথা- পলিটিকচ ইজ এ প্ৰফেছন” গুৰুৱে গুৰুগম্ভীৰভাৱে ক’লে – “গতিকে কথাবোৰ প্ৰফেছনেলী চিন্তা কৰিব লাগিব৷ আৰু ৰাজনীতিৰ সকলোতকৈ ডাঙৰ মূলধন, বিশেষকৈ আমাৰ ইয়াত, হ’লগৈ মানুহৰ চেণ্টিমেণ্ট৷ ৰাইজৰ চেণ্টিমেণ্টক সঠিক দিশত ব্যৱহাৰ কৰাই সফলতাৰ একমাত্ৰ উপায়”\n-“কিন্তু গুৰুদেৱ, কিছুমান মানুহেটো সঁচাকৈয়ে দেশৰ মানুহৰ কিবা ভাল কৰিম বুলিয়েই এনে কামলৈ আগবাঢ়ে”\nকলিতাই কুঞ্চিত মনেৰে ক’লে৷\n-“তোমাৰ কিউৰিঅ’চিটি মই বৰ ভাল পাইছো৷ এতিয়া মই তোমাক এটা উদাহৰণ দিম, তুমি বুজি পাবা, তুমি চোকা মানুহ৷ মই তোমাৰ মাজত ভৱিষ্যত দেখা পাইছো”\nএটা পজ লৈ গুৰুদেৱে আৰম্ভ কৰিলে,\n-“মই বুজি পাইছো তুমি এই দেশৰ কাৰণে জীৱন পণ কৰি বন্দুক হাতত লোৱা ডেকা কিছুমানৰ কথা কৈছা৷ কিন্তু কি জানা? তেওঁলোকে আচলতে খেলটো একেবাৰে গম নেপায়৷ হয়, প্ৰথমতে বহুত উচ্চাকাংক্ষা থাকে, এইটো কৰিম, সেইটো কৰিম, সমাজখন সলাই পেলাম৷ কৰা বাৰু, কিন্তু কৰিবা কেনেকৈ? লাগিল অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ, লাগিল টকা-পইচা৷ ইফালে পুলিচ মিলিটেৰী৷ এটা সময়ত নিজকে বচাই ৰখাটোৱেই সকলোতকৈ দৰকাৰী কাম হৈ পৰে৷ মোক তুমি এটা কথা কোৱাচোন, এই যে আমাৰ দেশত ইমানবোৰ উগ্ৰপন্থী সংগঠন আছে, সকলোৰে কেডাৰৰ হাততে এটাকৈ হ’লেও এ কে- ৪৭ আছে, মুঠতে কিমান ইলিগেল আৰ্মচ আছে বাৰু?”\n-“হিচাপ কৰিব নোৱাৰি!”\n-“আৰু ইমান বোৰ অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ কোনোবাই নিজৰ ভঁৰালৰ গাধৈত বহি মনে মনে সজাতো নাই, সজা সম্ভৱ নেকি? ক’ৰবাত কোনোবাই ডাঙৰ ফেক্টৰীত এইবোৰ সাজিছে, হাজাৰ হাজাৰ মানুহে তাত কাম কৰিছে, নহ’লে ইমানবোৰ বন্দুক ক’ৰ পৰা আহিব? তুমি বাকী ইৰাক, তালিবান এইবোৰো হিচাপত লোৱাচোন৷”\n-“আৰু এনে ডাঙৰ ডাঙৰ ফেক্টৰীবোৰ ক’ৰবাত চলি থাকিলে সেই দেশৰ চৰকাৰে গম নাপাব নেকি?”\n-“কিয় নাপাব, আমাৰ ইয়াত দেখোন গেট-গ্ৰীল সজা দোকান বোৰতে চাৰ্ভিচ টেক্সে বছৰত পঁছিচ বাৰ ৰেইড কৰে৷ মই পাই থৈছো নহয়৷”\n-“ইয়াৰ পৰা কি বুজিলা? এইটো এটা ব্যৱসায়, ইণ্টাৰনেচনেল বিজিনেচ, বহু মানুহ, বহু দেশ ইয়াত জড়িত হৈ আছে৷ আৰু জানি থোৱা; এই ব্যৱসায়ী বোৰেহে আচলতে দেশবোৰ চলায়৷ আৰু যি এবাৰ এইটো ব্যৱসায়ত কেনেবাকে সোমাই পৰিছে, সি আৰু কেতিয়াও ওলাব নোৱাৰে৷ ওলালেই শেষ৷ ইয়াত দেশ প্ৰেম, জাতি প্ৰেম এইবিলাক বস্তুৰ কোনো স্থান নাই৷ কিন্তু আনক দেখুৱাবলৈ ক’ব লাগিব, নহ’লে চেণ্টিমেণ্ট নামৰ মূলধনটো কমি যাব৷”\nকলিতা নিমাতে ৰ’ল৷ ইমানলৈকে ভবাই নাছিল তেওঁ কথাবোৰ৷\nগুৰুদেৱে আকৌ আৰম্ভ কৰিলে\n-“ৰাজনীতিও একেই, মাথো ইয়াত সুবিধা বেছি৷ পুলিচ মিলিটেৰীৰ জামেলা নাই, প্ৰথমতে অলপ কষ্ট কৰিব লাগে, আৰু নিজৰ মনৰ পৰা চেণ্টিমেণ্ট বোলা বস্তুটোক অজ্ঞাতবাসলৈ পঠিয়াই, ৰাইজৰ চেণ্টিমেণ্টৰ ওপৰত কেপিটেলাইজ কৰিব লাগিব৷ ব্যৱসায়িক মনোভাৱেৰে কথাবোৰ চাবা আৰু কিবা অসুবিধা পালে মোক সুধিবলৈ সংকোচ নকৰিবা৷”\nতাৰ পাছৰ কথাখিনি সম্পূৰ্ণ ব্যৱসায়িক, কলিতা সফল হ’লে এইটো কৰিব লাগিব, কলিতাৰ ইমান লাভ হ’ব, এইখিনি গুৰুদেৱৰ সহায়ক জনেই চম্ভালি ল’লে৷\n-“ছাৰ চাহ একাপ দিম নেকি?”\nকাম কৰা ল’ৰাটোৰ মাতত কলিতা বাস্তৱলৈ ঘূৰি আহিল৷ ল’ৰাটো এম.এ পাছ, কলিতাৰ ঘৰৰ ওচৰৰে৷ আগৰ পৰা চিনাকি, কিবা চাকৰি বাকৰি এটা হ’ব বুলি আজি বহুদিনৰ পৰা কলিতাৰ ঘৰত কাম কৰি আছে৷\nএম.এ পাছ ল’ৰাৰ হতুৱাই ঘৰৰ কাম কৰোৱাৰ মজাই বেলেগ, কলিতাই ভাবিলে৷\nগুৰুদেৱৰ লগত সেই সাক্ষাতৰ পিছত কলিতাৰ পথ একেবাৰে সহজ হৈ পৰিল৷ সকলোতে প্ৰতিষ্ঠিত ব্যৱসায়িক চাপৰ্ট আছে৷ উগ্ৰপন্থা লবনে ৰাজনৈতিক আন্দোলন? কিমান দিন চলাব? টাৰ্গেট,পাৰ্ফৰমেন্স গেৰাণ্টি, কি কি লাগে? ক’ত ক’ত মেনেজ কৰিব লাগিব৷ বেলেগ বেলেগ পেকেজ৷ কলিতাৰ সকলোতকৈ ভাল লাগিল কনচাল্টেন্সি ব্যৱস্থাটোত৷ সকলো দিবলৈ ৰাজী, খালি দাম কওক৷ কেইবাজনো কনচালটেণ্টৰ লগত কথা পাতিলে কলিতাই৷ তেওঁলোকে বুজালে আচুতীয়া ৰাজ্য, স্বায়ত্বশাসন বা একেবাৰে স্বাধীন দেশ ডিমাণ্ড কৰাৰ সুবিধা আৰু অসুবিধা বিলাক আৰু তাৰ বেলেগ বেলেগ দাম৷ স্বাধীন দেশ কৰিব পাৰিলে লাভ বেছি, কিন্তু খৰচো বেছি৷ কলিতাই এবাৰ সুযোগতে স্বাধীন দেশ লাগে বুলিয়েই কৈ চালে৷ মনে মনে এটা আশাও আছিল, বোলে স্বাধীন দেশ হ’লে তাৰ টকাটোত কলিতাৰে ছবি থাকিব চাগে, তপামূৰীয়া বুঢ়াটোক নো মানুহে আৰু কিমান চাব? কনচাল্টেণ্টে অফাৰ দিলে তিনিখন শক্তিশালী দেশৰএক্সটাৰ্নেল (লগতে সামৰিক) চাপৰ্ট আৰু আন্তৰ্জাতিক স্বীকৃতি, ভিতৰৰ পৰা উপদেশ পৰামৰ্শ, চাপ্লাই, ডিফেন্স, সকলোবোৰ দিব পৰা যাব, কেৱল ৰিস্ক আৰু খৰচা বেছি৷\nবহু ভাবি গুণি, হিচাপ পত্ৰ কৰি, কলিতাই শেষত নতুন ৰাজ্য লোৱাই ভাল হ’ব বুলি সিদ্ধান্ত কৰিলে৷ তাৰ বাবে ‘উপাধি ভিত্তিক ৰাজ্য গঠন’ নামৰ বিলখন সংসদত পাছ কৰাব লগা হ’ল৷ তাতো যথেষ্ট কেৰামতি কৰিব লগা হ’ল৷\nঅৱশ্যে সেই ক্ষেত্ৰত বাকী তথাকথিত ৰাজনৈতিক শত্ৰুবিলাকৰ পৰাও সৰ্বতোপ্ৰকাৰৰ সহায় পালে তেখেতে৷\nআৰু সেয়ে ভগৱান আৰু গুৰুৰ কৃপাত আজি কলিতা এখন ৰাজ্যৰ মুখ্যমন্ত্ৰী৷ কালি গধূলি শপত লোৱাৰ পাছতেই ফাঁচী বজাৰ, ছাগলীয়া, পিয়াজ চিণ্ডিকেট, চালানি মাছ পাৰ্টি, সকলোৱে ফোন কৰিলে, সকলোৰে লগত লেন দেন ফাইনেল হৈ গ’ল৷ মুখ্যমন্ত্ৰী হোৱা কামটো ভবাতকৈ সহজ যেনেই লাগিল কলিতাৰ৷ কথাটো চিধা, লেন দেন কৰ, মন্ত্ৰী হৈ থাক, কমিছন খা; যদি নোৱাৰ..তোৰ দেশৰ মানুহে খাবলৈ নাপাব আৰু তই অহাবাৰ মুখ থেকেছা খাবি৷ একেবাৰে চিধা চিধি ব্যৱসায়৷\nগুৰুৰ কথা মনত পৰিল- ‘চিষ্টেমটো সকলোতকৈ শক্তিশালী, আৰু টাইম টেষ্টেড, তাক এৰাই চলিব নোৱাৰি; তুমি যদি চিষ্টেমৰ মতে চলিব নোৱাৰা, তোমাক চিষ্টেমে ধূলিসাৎ কৰি দিব৷ যিমান সোনকালে চিষ্টেমৰ মতে নিজকে গঢ়ি ল’ব পাৰা, সফলতা সিমানেই সোনকালে আহিব৷’\nপিছে মনে মনে কলিতাৰ অলপ শংকাও নোহাৱা নাছিল৷ দেশখন চলিবলৈ ৰিচ’ৰ্চ লাগে, সম্পদ লাগে; ৯৫ বৰ্গকিলোমিটাৰৰ কলিতা ৰাজ্য খনত ২ বিঘামান চাহ বাগিছাৰ বাদে একো নাই, ঘৰেই ঘৰ, মানুহেই মানুহ; দেশ চলিব কিদৰে?\nগুৰুদেৱৰ ওচৰত তাৰো সমাধান আছে- “আছে নহয়, এই মানুহবোৰেই ৰিচ’ৰ্চ৷ এটা কথা ভাবাচোন- আমাৰ দেশখনত সকলোফালে দুৰ্নীতি, সকলোৱে পাৰে মানে ৰাজহুৱা সম্পদ হজম কৰিছে, হজম কৰাৰ সুবিধা নোপোৱাজনে ষ্ট্ৰীট লাইটকে শিলগুটি মাৰি ভাঙি দেশৰ সম্পদ নষ্ট কৰিছে, কোনোবাই কমিছনৰ বাবে দেশখন ডুবাবলৈ অহোপুৰুষাৰ্থ কৰি আছে৷ তথাপি দেশখনতো আগুৱাই গৈ আছে, … জি ডি পি বাঢ়ি আছে? কেনেকৈ? কিয়?\nতাতে আছে টেকনিকটো৷ দেশখনত যিবোৰ মানুহে প্ৰকৃততে উৎপাদনৰ কাম কৰে সিহতকে এক্সপ্লইট কৰা হয়, মানে সিহঁতক কম পইচা দি তাৰ পৰিবৰ্তে এশগুণ বেছি উৎপাদন লোৱা হয়৷ তাৰ সিংহভাগ হজম হ’লেও বাকী খিনিৰে দেশ চলি থাকে; কেৱল চলিয়েই নেথাকে, বিকাশো হয়৷ যিবোৰ মানুহে শাৰীৰিক আৰু মানসিক শ্ৰম কৰি সমাজখন চলাৰ প্ৰয়োজন খিনি পূৰা কৰি থাকে, তেওঁলোকক কম খৰচত ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰিলেই কাম হৈ যায়৷ আৰু এই মানুহবোৰৰ বলিৰ পাঠা হোৱাৰ বাদে আন কোনো উপায়ো নাই; লগতে সিহঁত মূৰ্খও৷ দৰকাৰ পৰিলে ২০ টকা হাজিৰাতো কম্পিউটাৰ প্ৰগ্ৰেমিং কৰিব, ২০০ টকা কেজিৰ পিঁয়াজো কিনি খাব৷ সেইটো কথাৰে ফায়দা উঠাব লাগিব৷”\nপ্ৰচণ্ড শব্দৰে ‘বাইক’ এখন চলাই কলিতাৰ ল’ৰাটো ঘৰলৈ সোমাই আহিল৷ ল’ৰাটো কলিতাই আশা কৰা মতে একেবাৰে নহ’ল৷ এই বয়সতেই কেইবাবাৰো লক-আপ, জে’ল-হাজোত সকলোৰে অভিজ্ঞতা অৰ্জন কৰিলে৷ আৰু অভিযোগবোৰো এনেকুৱা, কলিতাই শ্ৰীমতীৰ লগতো আলোচনা কৰিবলৈকে অসুবিধা পায়৷ আজিলৈকে সেইবিলাক বিৰোধীৰ ষড়যন্ত্ৰ বুলি যেনে তেনে কলিতাই থাপি থুপি থৈছেগৈ যেনিবা৷ কিন্তু কিমান দিন? বৰ বেছিদিন এইটো উপায়েৰে নিজক ৰক্ষা কৰিব নোৱাৰিব বুলি কলিতাই নজনা নহয়৷ পিছে হাজাৰ হ’লেও নিজৰে ল’ৰা৷ তাৰ ভৱিষ্যতৰ বাবে কিবা এটা কৰি যাব নোৱাৰিলে কেনেকৈ হ’ব? বৰ চিন্তা হৈছিল কলিতাৰ, পিছে আজি তাৰ কিবা এটা সমাধান ওলাল যেন লাগিল৷ হ’ব, এইটো লাইনতে আনিব লাগিব তাক, তাৰ যি কোৱালিটি, এইটো লাইনত চলিব পাৰিব সি!\n« আংকল –উজ্জ্বল দিপ্লু গগৈ\nদেহাজানৰ প্ৰেমকাহিনী– দ্বিজেন তামুলী »\nএ বিগ চেল্যুট। সাংঘাটিক লিখিলা। ভাল পালোঁ।\nএইটো গল্পই অভিজিতৰ চিন্তাধাৰাৰ প্ৰতি মোৰ সন্মান বহুগুনে বঢ়ালে ৷


প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ ২০লাখ কোটিৰ পেকেজঃ কৃষি-সহযোগী খণ্ডৰ বাবে কি আছে\nকৃষিপামৰ আন্তঃগাঁথনি নিৰ্মাণৰ বাবে এফ পি অ’ৰ বাবে এক লাখ কোটি টকা মুকলি কৰিব\n| 15 May 2020 2:04 PM GMT\nপ্ৰধানমন্ত্ৰীৰ ২০লাখ কোটিৰ পেকেজঃ কৃষি-সহযোগী খণ্ডৰ বাবে কি আছে ?\nপ্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে ঘোষণা কৰা ২০লাখ কোটি টকীয়া পেকেজত কৃষি আৰু ইয়াৰ সংলগ্ন ক্ষেত্ৰসমূহৰ বাবে কি আছে ? আজি শুকুৰবাৰে ইয়াৰ বাখ্যা আগবঢ়ালে কেন্দ্ৰীয় বিত্ত মন্ত্ৰী নিৰ্মলা সীতাৰমণে ৷ আজি বিয়লি এখন সংবাদমেল সম্বোধন কৰি বিত্ত মন্ত্ৰী সীতাৰমণে কয় যে কৃষি আৰু সংলগ্ন খণ্ডসমূহৰ বাবে ১১টা পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিছে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে ৷ মোদীৰ ২০লাখ কোটি টকীয়া পেকেজৰে এই সামৰি এই পদক্ষেপসমূহ গ্ৰহণ কৰা হৈছে । স্ব-নিৰ্ভৰ ভাৰত অভিযানত সামৰি গ্ৰহণ কৰা হৈছে এই আঁচনিসমূহ ৷ সংবাদমেলত বিত্ত মন্ত্ৰীয়ে কয় যে চলিত তলাবন্ধৰ সময়ছোৱাত কেন্দ্ৰই ন্যূনতম সমৰ্থন মূল্য (MSP)ত ৭৪,৩০০ কোটিৰো অধিক টকাত কৃষিজাত সামগ্ৰী ক্ৰয় কৰিছে ৷ সম্প্ৰতি কেন্দ্ৰই কৃষকসকলৰ কৃষিপামৰ আন্তঃগাঁথনি নিৰ্মাণৰ বাবে এফ পি অ'ৰ বাবে এক লাখ কোটি টকা মুকলি কৰিব ৷ "এই পুঁজিয়ে কৃষি ষ্টাৰ্ট আপসমূহৰ আন্তঃগাঁথনিগত সমস্যা দূৰ কৰিব," মন্ত্ৰীগৰাকীয়ে এইদৰে কয় ৷ তেওঁ লগতে কয় যে ক্ষুদ্ৰ খাদ্য প্ৰতিষ্ঠানসমূহ(Micro food Enterprises)ক আনুষ্ঠানিকৰণৰ বাবে কেন্দ্ৰই ১০হেজাৰ কোটি টকাৰ আঁচনি গ্ৰহণ কৰিব ৷ আনহাতে, মীনপালকসকলৰ বাবে ৰূপায়িত প্ৰধানমন্ত্ৰী মৎস্য সম্পদ যোজনাৰ অধীনত ২০হেজাৰ কোটি টকা ব্যয় কৰিব ৷ ইয়াৰ জৰিয়তে উক্ত যোজনাৰ অধীনত ৫৫লাখ লোকে নিয়োজনৰ সুবিধা লাভ কৰিব ।\nইপিনে, কেন্দ্ৰীয় বিত্ত মন্ত্ৰীয়ে আজি কয় যে পশুপালন আন্তঃগাঁথনিৰ উন্নয়ন সাধনৰ বাবে ১৫হেজাৰ কোটি টকাৰ এক পুঁজি গঠন কৰা হ'ব ৷ তদুপৰি ১০লাখ হেক্টৰ ভূমি বনৌষধ কৃষিৰ বাবে লোৱা হ'ব ৷ ইয়াৰ বাবে আগন্তুক দুবছৰত চাৰি হেজাৰ কোটি টকা ব্যয় কৰা হ'ব ৷ ইয়াৰ জৰিয়তে কৃষকসকলৰ বাবে পাঁচ হেজাৰ কোটি টকা আহৰণ কৰিব পৰা যাব বুলি বিত্ত মন্ত্ৰী সীতাৰমণে দাবী কৰে ৷ ইপিনে, মৌপালনৰ বাবে পাঁচশ কোটি টকা ব্যয় কৰা হ'ব বুলিও তেওঁ ঘোষণা কৰে ৷ সীতাৰমণে কয় যে এই পুঁজি সংহত মৌ পালনৰ সৈতে জড়িত কেন্দ্ৰসমূহৰ আন্তঃগাঁথনি উন্নয়ন, মৌৰস সংগ্ৰহ আৰু বিপনন, জমা কেন্দ্ৰ আদিৰ উন্নয়নত ব্যয় কৰা হ'ব ৷ আনহাতে, তেওঁ কয় যে ৰাষ্ট্ৰীয় ঔষধি উদ্ভিদ ব'ৰ্ডে গংগা নৈৰ পাৰত ঔষধি উদ্ভিদ ৰোপণৰ ব্যৱস্থা কৰিব ৷\nইয়াৰ পূৰ্বে বিত্ত মন্ত্ৰী সীতাৰমণে কালি প্ৰব্ৰজনকাৰী শ্ৰমিকসকলক দুমাহৰ বাবে বিনামূলীয়া খাদ্যবস্তু যোগান ধৰা হ'ব বুলি ঘোষণা কৰে ৷ ইয়াৰ বাবদ কেন্দ্ৰৰ ৩৫শ কোটি টকা ব্যয় হ'ব বুলি বিত্ত মন্ত্ৰীগৰাকীয়ে উল্লেখ কৰে ৷ ইয়াৰ জড়িয়তে সমগ্ৰ দেশত আঠ কোটি প্ৰব্ৰজনকাৰী শ্ৰমিক উপকৃত হ'ব ৷ আনহাতে, পৰহি সীতাৰমণে কয় যে MSME অৰ্থাৎ ক্ষুদ্ৰ, অতি ক্ষুদ্ৰ আৰু মধ্যমীয়া উদ্যোগৰ সংজ্ঞা সলনি কৰাৰ কথা ঘোষণা কৰে। সেই অনুসৰি ১ কোটি মূলধন আৰু ১০ কোটিৰ টাৰ্ন অভাৰ হোৱা উদ্যোগসমূহক অতি ক্ষুদ্ৰ, ১০ কোটিৰ মূলধন আৰু ৫০ কোটিৰ টাৰ্ন অভাৰ হোৱা উদ্যেগসমূহক ক্ষুদ্ৰ আৰু ২০ কোটিৰ মূলধন তথা ১০০ কোটিৰ টাৰ্ন অভাৰ হোৱা উদ্যোগসমূহক মধ্যমীয়া উদ্যোগ হিচাপে ধৰা হ'ব।\nআৰু পঢ়িব পাৰেঃ মোদীৰ পেকেজৰ দ্বাৰা ৰাজ্যৰ লক্ষাধিক এম এছ এম ই লাভান্বিত হ'বঃ মুখ্যমন্ত্ৰী\nTags: Nirmala Sitharaman 20 lakh crore pacakage


বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ ৰহস্য ভেদি: এজন কলিকতীয়া পদাৰ্থবিজ্ঞানী, পদাৰ্থবিজ্ঞানৰ নোবেল বটা আৰু ৰ'জাৰ পেনৰজ - Prangon\nএলবাৰ্ট আইনষ্টাইন বনাম ছাৰ আইজাক নিউটন\nশেহতীয়াকৈ নোবেল কমিটিয়ে ২০২০ বৰ্ষৰ নোবেল বঁটাসমূহ ঘোষণা কৰিছে। এই বছৰ পদাৰ্থবিজ্ঞানৰ নোবেল বটা লাভ কৰিছে ইংলেণ্ডৰ অক্সফোর্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধ্যাপক ৰ’জাৰ পেনৰজ আৰু ক্ৰমে জাৰ্মানী আৰু আমেৰিকাৰ পদাৰ্থবিজ্ঞানী ৰেনহাৰ্ড গেনজেল আৰু এন্ড্ৰিয়া গেজে। আটাইকেউজনে নোবেল বঁটা লাভ কৰিছে বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ এক আকৰ্ষণীয় তথা ৰহস্যঘন বিষয়; কৃষ্ণ গহ্বৰৰ লগত জড়িত গৱেষণাৰ বাবে। আমি এই প্ৰবন্ধটোত মূলত: ব্ৰিটিছ পদাৰ্থবিজ্ঞানী ৰ’জাৰ পেনৰজৰ জীৱন আৰু গৱেষণাৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিম।\n১৯৬৫ চন, মহান বিজ্ঞানী এলবাৰ্ট আইনষ্টাইনৰ মৃত্যুৰ ১০ বছৰ হৈছে। ইংলেণ্ডৰ পদাৰ্থবিজ্ঞানী ৰ’জাৰ পেনৰজে গাণিতিকভাবে এক অভূতপূর্ব তত্ব আৱিষ্কাৰ কৰিলে। তেওঁ “Gravitational Collapse and Space-Time Singularities” নামৰ এখন তোলপাৰ লগোৱা গৱেষণা পত্ৰত প্ৰমাণ কৰি দেখুৱালে যে সাধাৰণ চৰ্তসাপেক্ষেই পদাৰ্থ ধ্বংস হৈ এটা কৃষ্ণ গহ্বৰ সৃষ্টি হয়। তাৰো উৰ্ধত গৈ পেনৰজে প্ৰমাণ কৰি দেখুৱালে যে কৃষ্ণ গহ্বৰ এটাৰ কেন্দ্রত অসীম মহাকৰ্ষণযুক্ত এক কেন্দ্ৰবিন্দু বা স্থান থাকে যাক আমি একত্ব (Singularity) বুলি কওঁ। সেয়াই মহাকাশ আৰু সময়ৰ অন্তিম অৱস্থা অৰ্থাৎ Dead End। এই একত্ব নামৰ বিন্দুটোতেই আমাৰ মহাকাশ, সময় আদিক লৈ যি ধাৰণা আছে সেয়া যেন সমূলঞ্চে ধবংস হৈ যাব- পদাৰ্থবিজ্ঞানৰ জটিল নিয়মসমূহো য’ত অচল!\nএই কথাবোৰ ভালদৰে আলোচনা কৰাৰ আগতে আমি কৃষ্ণ গহ্বৰৰ বিষয়ে কিছু সাধাৰণ কথা জানি ল’ব লাগিব। তৰা এটা কৃষ্ণ গহ্বৰ কেনেকৈ হ’ব পাৰে বাৰু? প্ৰকৃততে, কৃষ্ণগহ্বৰ হল এক ধৰণৰ অবজেক্ট যাৰ ভৰঘনত্ব(Mass density) বহুত বেছি আৰু আয়তন(Volume) নিচেই কম। সেয়ে ইয়াৰ ভিতৰত এক প্ৰচণ্ড মাধ্যাকষৰ্ণিক আকৰ্ষণ(Gravitational attraction) সৃষ্টি হয় আৰু ইয়াৰ উপৰিভাগৰ পৰা পোহৰো ওলাই আহিব নোৱাৰে। ইয়াৰ আয়তন ইমানেই ক্ষুদ্ৰ হয় যে, যদি আমাৰ পৃথিৱীখনক এটা কৃষ্ণ গহ্বৰ বুলি কল্পনা কৰা হয়, তেতিয়া পৃথিৱীৰ ব্যাসাৰ্ধ হব লাগিব ৪ মি.মি.(4 mm) আৰু সূৰ্য্যৰ ক্ষেত্ৰত এই ব্যাসাৰ্ধ হব লাগিব ৩ কিলোমিটাৰ, যিটো বাস্তৱত আমাৰ কল্পনাৰো সাধ্যৰ বাহিৰত।\nপ্ৰশ্নটো হ’ল, কৃষ্ণ গহ্বৰ কেনেকৈ সৃষ্টি হয় বাৰু? শেহতীয়া গৱেষণাৰ মতে উচ্চমানৰ শক্তিক্ষেত্ৰত( High energy field) কৃত্রিমভাবেও কৃষ্ণ গহ্বৰ সৃষ্টি কৰাটো সম্ভব। কিন্তু, আমি প্ৰচলিত ধাৰণাৰে আলোচনা কৰিম। কৃষ্ণ গহ্বৰ সৃষ্টি হোৱাৰ আটাইতকৈ সুচল উপায় হৈছে মাধ্যাকর্ষণিক পতন(Gravitational Collapse)। নৈতিক পতনৰ দৰেই মাধ্যাকর্ষণিক পতনো সৰ্বগ্ৰাসী! আচলতে বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডত থকা প্ৰতিটো নক্ষত্রৰেই এক সীমিত পৰিমাণৰ ইন্ধন থাকে। গতিকে, তৰাবোৰে সিহঁতৰ সমস্ত হাইড্ৰজেন হিলিয়ামলৈ ৰূপান্তৰিত কৰাৰ পিছত, অৰ্থাৎ ইন্ধন শেষ হৈ যোৱাৰ পিছত নিজৰেই প্ৰৱল মহাকৰ্ষণৰ ফলত সংকুচিত(Contraction) হ’বলৈ ধৰে। তৰাটোৰ ভৰ যিমানেই বেছি হয়, মাধ্যাকর্ষণ বলো সিমানেই বেছি বৃদ্ধি হয়।\nএনেদৰে সংকুচিত হওঁতে, যিসমূহ তৰাৰ ভৰ কম হয়, সেইবোৰক বগা বাওনা(White Dwarf) বুলি কোৱা হয়। বগা বাওনা হওঁতে কিছুমান তৰাৰ আকাৰ প্ৰায় আমাৰ পৃথিৱীৰ আকাৰলৈ হ্ৰাস পায়। তেতিয়া সিহঁতৰ গঠনকাৰী পৰমাণুবোৰৰ ইলেকট্ৰন আৰু নিউক্লিয়াছবোৰ চাপ খাই অতি ঘন হৈ পৰে। ভাৰতীয় বংশোদ্ভৱ বিজ্ঞানী সুব্ৰমণ্যম চন্দ্ৰশেখৰে গণনা কৰি উলিয়ালে যে আমাৰ সূৰ্য্যটোৰ ভৰৰ ১.৪৪ গুণতকৈ অধিক গধুৰ তৰাবোৰ বগা বাওনা হৈ নপৰে। সিহঁত আৰু সংকুচিত হৈ তৰাটো এটা নিউট্ৰন তৰা(Neutron Star) হৈ পৰে। তৰাটো তাতোকৈও গধুৰ হলে সি আৰু সংকুচিত হৈ গৈ থাকে আৰু শেষত এটা কৃষ্ণ গহ্বৰলৈ ৰূপান্তৰিত হয়।এইখিনিতেই এটা কথা আছে। সকলো তৰাই কিন্তু কৃষ্ণ গহ্বৰ হ’ব নোৱাৰে। কৃষ্ণ গহ্বৰ হ’বলৈ কিছু নিৰ্দিষ্ট বৈশিষ্ট্য থাকিবই লাগিব। প্ৰকৃততে মাধ্যাকর্ষণ শক্তি নিৰ্ভৰ কৰে ভৰৰ(Mass) ওপৰত। গতিকে তৰা এটা যিমানেই ভৰযুক্ত হ’ব, সিমানেই তাৰ মাধ্যাকর্ষণো বেছি হ’ব। অতি উচ্চমানৰ ভৰযুক্ত তৰাবোৰেহে কৃষ্ণ গহ্বৰলৈ পৰিৱৰ্তিত হোৱাৰ যোগ্যতা আহৰণ কৰে। ৰ’জাৰ পেনৰজে এই কৃষ্ণ গহ্বৰৰ ক্ষেত্ৰতেই দেখুৱালে যে প্ৰত্যেক কৃষ্ণ গহ্বৰৰ কেন্দ্রত একোটা একত্ব বিন্দু থাকে য’ত মহাকৰ্ষণ অসীম(Infinite gravity) হয় আৰু স্থান-কালৰ(Space time) সমাপ্তি ঘটে।\nপেনৰজৰ এই আৱিষ্কাৰে ব্ৰহ্মাণ্ডবিজ্ঞানৰ(Cosmology)ৰ গৱেষণা ক্ষেত্রখনলৈ বৈপ্লৱিক পৰিবৰ্তন আনিলে। ইয়াৰ আগতেও ৰবাৰ্ট অ’পেনহেইমাৰ, কাৰ্ল চোৱেৰ্ছচাইল্ড, কেৰ আদি বিখ্যাত পদাৰ্থবিজ্ঞানীসকলে এলবাৰ্ট আইনষ্টাইনৰ সাধাৰণ আপেক্ষিকতাবাদ তত্ব(Theory of General Relativity) সমাধান কৰি কৃষ্ণ গহ্বৰ, স্থান-কাল বক্ৰ আদিৰ বিষয়ে যথেষ্ট গুৰুত্বপূৰ্ণ অৰিহণা আগবঢ়াইছিল। কিন্তু, পেনৰজে পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে কিছু বিশেষ গাণিতিক সূত্র নতুনকৈ আৱিষ্কাৰ কৰি সাধাৰণ আপেক্ষিকতাবাদ আৰু একত্বৰ এই ৰহস্য সম্পূর্ণভাৱে সমাধান কৰিলে।\nৰ’জাৰ পেনৰজ আৰু ষ্টিফেন হকিঙ\nৰ’জাৰ পেনৰজৰ এই যুগান্তকাৰী আৱিষ্কাৰৰ কিছু বছৰ পিছতেই বিংশ শতিকাৰ আন এজন প্ৰসিদ্ধ সংগ্ৰামী পদাৰ্থবিজ্ঞানী ষ্টিফেন হকিঙৰ লগত লগ হৈ পেনৰজে এই গাণিতিক তত্বসমূহ প্ৰয়োগ কৰি বিখ্যাত মহানাদ আৰ্হি(Big Bang Model) দাঙি ধৰিলে, য’ত তেওঁলোকে আমাৰ বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডখন এটা Singularity ৰ পৰা কেনেকৈ সৃষ্টি হ’ল সেয়া বহলাই আলোচনা কৰিছে। তাৰ জৰিয়তে তেওঁলোকে প্ৰমাণ কৰিলে যে বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডখন প্ৰকৃততে এটা মহানাদৰ পৰাই সৃষ্টি হৈছিল। সাম্প্রতিক সময়ত এই আৰ্হিটো বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ড সৃষ্টিৰ আঁৰৰ ৰহস্যৰ সমাধান হিচাপে প্ৰৱল প্ৰতিদ্বন্দ্বী।\nউল্লেখযোগ্য যে, ৰ’জাৰ পেনৰজ আৰু ষ্টিফেন হকিঙৰ “পেনৰজ-হকিং মহানাদ একত্ব তত্ত্ব”(Penrose-Hawking Big Bang Singularity theorems)ৰ আঁৰত আছে কলিকতাৰ এজন তীক্ষ্ণ প্ৰতিভাৰ ভাৰতীয় তাত্বিক পদাৰ্থবিজ্ঞানীৰ অপৰিসীম অৱদান। তেওঁৰ নাম হ’ল প্ৰফেছৰ অমল কুমাৰ ৰায়চৌধুৰী, চমুকৈ সকলোৰে মৰমৰ AKR ছাৰ। প্ৰচাৰবিমুখ এই অসীম প্ৰতিভাধৰ বিজ্ঞানীজনে কঠিন গণিতৰ সহায়ত আইনষ্টাইনৰ সাধাৰণ আপেক্ষিকতাবাদ তত্বৰ পৰা একত্ব(Singularity) পোৱা যায় বুলি প্ৰমাণ কৰিছিল। ইয়াক নাম দিয়া হৈছিল “ৰায়চৌধুৰী সমীকৰণ”। পিছলৈ ১৯৬০ ৰ দশকত ষ্টিফেন হকিং, ৰ’জাৰ পেনৰজে তেওঁলোকৰ যুগান্তকাৰী আৱিষ্কাৰত “ৰায়চৌধুৰী সমীকৰণ” ব্যৱহাৰ কৰিছিল। দুৰ্ভাগ্যবশত: ৰায়চৌধুৰীয়ে তেওঁৰ জীৱিত কালত পাব লগা সন্মান-স্বীকৃতি আদি নোপোৱা যেন অনুভৱ হয়। আজীৱন শিক্ষকতা কৰি অসংখ্য প্ৰতিভাসম্পন্ন বিজ্ঞানী সৃষ্টি কৰা অমল কুমাৰ ৰায়চৌধুৰী ভাৰতীয় বিজ্ঞানৰ পাথেয় হোৱা উচিত।\nঅমল কুমাৰ ৰায়চৌধুৰী\nএতিয়া আহোঁ, ৰ’জাৰ পেনৰজৰ আন আন কিছু কথালৈ। আচলতে এই মহান বিজ্ঞানীজনৰ ধৰ্মীয় বিশ্বাসৰ পৰাও আমি যথেষ্ট কথা শিকিব পাৰোঁ। BBC ৰ লগত হোৱা এটা সাক্ষাৎকাৰত তেওঁ কৈছিল, ” মই কোনো এটা ধৰ্মতেই বিশ্বাস নকৰোঁ। মই এজন নাস্তিক “। এই কথাৰ বৰ্ণনা ভালদৰে পোৱা যায় ১৯৯১ চনত মুক্তি পোৱা চিনেমা A Brief History of Time ত। তাত তেওঁ কৈছে, ” মই ভাবোঁ বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডখনৰ এক লক্ষ্য/উদ্দেশ্য আছে। আমি হঠাতেই ইয়াত আৱিৰ্ভাব হোৱা নাই। কিছুমান মানুহে ভাবে যে বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডখন কোনো অৰ্থ নোহোৱাকৈ চলি আছে- মই ভাবো তেনেকৈ ভবাটো উচিত নহয়। আমি কথাবোৰ বিজ্ঞানসন্মত ভাবে গভীৰলৈ গৈ ভবাটো প্ৰয়োজন “। এই ক্ষেত্ৰত পেনৰজ আৰু এলবাৰ্ট আইনষ্টাইনৰ ধৰ্মীয় দৰ্শনৰ কিছু কিছু ক্ষেত্রত মিল থকা যেন অনুভব হয়।\nবিজ্ঞান বিষয়টো আচহুৱা যেন লাগিলেও ই যে এক প্ৰকাৰৰ বস্তুধৰ্মী সাহিত্য; সেয়া ৰ’জাৰ পেনৰজৰ কৰ্মৰাজিত যেন প্ৰমাণিত হয়। তেওঁৰ ২০০৪ চনত প্ৰকাশ পোৱা “The Road to Reality:A complete guide to the laws of Universe” নামৰ বৃহৎ কলেবৰৰ গ্ৰন্থখনত তেওঁ তাত্বিক পদাৰ্থবিজ্ঞানৰ কঠিন কথাবোৰক এজন সাহিত্যিক/দাৰ্শনিকৰ ভাষাৰে বুজাবলৈ চেষ্টা কৰিছে। ইয়াৰ উপৰিও “The Emperor’s new mind”, “Shadows of the Mind”, “Fashion, faith and fantasy in the new physics of the Universe” আদি তেওঁৰ আন কিছু চিন্তা উদ্বেগকাৰী গ্ৰন্থ।\nৰ’জাৰ পেনৰজৰ যুগান্তকাৰী আৱিষ্কাৰে সচেতন মহলক বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডখনৰ বিষয়ে অনেক তথ্য জানিবলৈ দিয়াৰ লগতে আৰু অধিক কৌতুহলী কৰি তুলিছে। এই ক্ষেত্রত আকৌ এবাৰ প্ৰফেছৰ অমল কুমাৰ ৰায়চৌধুৰী আৰু ষ্টিফেন হকিঙৰ অৱদান স্বীকাৰ কৰিবই লাগিব। সদৌশেষত, আমি আকৌ এবাৰ বিজ্ঞান আকাশৰ ধ্ৰুবতৰাজনক সুঁৱৰিব লাগিব – হয়, এলবাৰ্ট আইনষ্টাইন। ৰ’জাৰ পেনৰজ আৰু আন আন মহান পদাৰ্থবিজ্ঞানী বহুজনৰ যুগান্তকাৰী আৱিষ্কাৰৰ মূলতে আছিল পদাৰ্থবিজ্ঞান ইতিহাসৰ আটাইতকৈ ৰহস্যঘন তত্বটো- হয়, আইনষ্টাইনৰ সাধাৰণ আপেক্ষিকতাবাদ! ৰ’জাৰ পেনৰজে আইনষ্টাইনৰ তত্বৰ সমাধান কৰিবলৈ গৈয়েই এই মহান কাৰ্য্য সাধন কৰিলে। এইক্ষেত্ৰ পেনৰজৰ পাৰদৰ্শিতা স্বীকাৰ কৰিবলগীয়া। খোদ এলবাৰ্ট আইনষ্টাইনেও অসম্ভব বুলি ভবা কাম এটাই কৰি দেখুৱালে ৰ’জাৰ পেনৰজে!\nএনেদৰেই বিজ্ঞানে অনাগত দিনতো মানুহক, সমাজক ন ন জ্ঞানৰ জেউতিৰে উদ্ভাষিত কৰি তোলক।


Homestoryনীলা খামৰ চিঠি || কিশোৰ হালৈ\nমৰম লবা । তোমালৈ বুলি মনৰ কিছু অনুভৱ,কিছু কথা প্ৰকাশ কৰিম বুলিয়ে হাতত কলমটো তুলি লৈছো ।আশা কৰো তুমি কুঁশলে আছা ।মোৰ নো আৰু কি কম,আছো দিয়া এটি সপোন হেৰুৱা,দিকভ্ৰান্ত পথিকৰ দৰে ।বহুদিনৰ মূৰত আজি হয়তো আমনি কৰিছো তোমাৰ সুখৰ সময়ত । মোৰ উৰুখা পঁজাত আজিও ৰাখিছো তোমাৰ স্মৃতি ।যিদিনা চিৰদিনৰ বাবে আতঁৰি গৈছিলা সেইদিনায়ে তোমাৰ মৰম,ভালপোৱা আৰু বিশ্বাসবোৰ জ্বলাই দিছিলো চিতাৰ দৰে । তথাপি আজিও নোৱাৰিলো নিজকে সুখী কৰিব লগতে তোমাক পাহৰিবলৈ । এতিয়া মোৰ ঠাই ক’ত জানা...কেতিয়াবা নৈৰ পাৰত ,কেতিয়াবা আলিৰ দাঁতিত, আৰু কি জানা এতিয়া মোৰ এজনী নতুন জীৱন সংগী আহিল, নামটো কলে খং কৰিবা নেকি...? নাই নাই ,তুমি নকৰা মই জানো । নামটো হ’ল "মদিৰা" । হাঁ হাঁ হাঁ । হাঁহিটো যে মাৰিছো,এইটো কিহৰ জানা, নিজৰ দুখবোৰ যে মদিৰাৰ সতে বিলীন কৰি ফাঁকি দিছো তাৰ ।\nসেয়াই মোৰ জীৱন ।\nজান, অ’ জান...আজিও বৰকৈ মনত পৰে তোমাৰ কথা । সেই যে প্ৰথম দেখিছিলো, তুমি যে আমাৰ বাটেৰে টিউচনলৈ চাইকেল চলাই আহিছিলা, মইওঁ নঙলামূখতে ৰৈ আছিলো । তোমালৈ ৰ’ লাগি চাই ৰৈছিলো,তুমিও পিছে কেৰাহিকৈ চাইছিলা । তোমাক সেইদিনা দেখিয়ে প্ৰেমত পৰিছিলো । তোমাৰ সহাঁৰি মতেই আজীৱন মই তোমাৰ আৰু তুমি মোৰ বুলি ইজনে আনজনক কথা দিছিলো । আজিও নপৰেনে মনত তোমাৰ, সেই ৰঙীণ দিনবোৰৰ কথা...! নপৰেনে নৈৰ পাৰত কটোৱা সময়খিনিৰ কথা, নপৰেনে তোমাৰ দিনটোত এবাৰ মোৰ মাত নুশুনিলে উচুপি উঠাৰ কথা ।\nপাহৰিলা, নে পাহৰাৰ নাটক কৰিছা ।\nএনে কি ভুল কৰিছিলো,এনে কি কথা আছিল যাৰ বাবে হিয়াত বেদনাৰ বিষ ধালি আতঁৰি গৈছিলা । তুমি মই ৰচা সেই সপোনবোৰ , সেই কল্পনাবোৰ এক মুহূৰ্তত ভাঙি–চিঙি থৈ গ’লা । তুমি ইমান নিষ্ঠুৰ নে...?\nকিমান উজাগৰি নিশা পাৰ কৰিছো , কিমান দিন নিৰৱে চকুলো টুকিছো ,সেইবোৰৰ জানো মূল্য দিব পাৰিবা ।\nনোৱাৰা, কেতিয়াও নোৱাৰা ।\nহয়তো নতুন প্ৰেমিকে থিতাপি ললে তোমাৰ কলিজাঁত । যাৰবাবে চিৰদিনলৈ আতঁৰি গ’লা । প্ৰেমিকজন চাগে চাকৰীয়াল লগতে মোতকৈও বেছি হেণ্ডচাম, নহলে জানো এৰি যোৱা ।\nবাৰু, চিঠিখন বেছি দীঘলীয়া কৰি তোমাক আমনি নিদিওঁ । পাৰিলে চিঠিৰ উত্তৰবোৰ দিবা । যদিও তোমাৰ মই হ’ব নোৱাৰিলো তথাপি মই আশা কৰিম তুমি যাতে সুখী হোৱা ।\nশেষত,তোমাৰ জীৱনটো সুন্দৰ তথা মনোকামনা পূৰ্ণ হওঁক তাৰেই কামনাৰে সামৰিলো...\nতোমাৰ ব্যৰ্থ প্ৰেমিক