মূল : বীণার অসুখ,লেখক : হুমায়ূন আহমেদ :ভাৱানুবাদ : মুনমুন সৰকাৰ শইকীয়া – ফটাঢোল\nDecember 1, 2020 অনুবাদ\t2 Comments\nমূল : বীণার অসুখ,লেখক : হুমায়ূন আহমেদ :ভাৱানুবাদ : মুনমুন সৰকাৰ শইকীয়া\nবীণাৰ বয়স একৈশ বছৰ৷\nতাই লালমাটিয়া কলেজৰ স্নাতক দ্বিতীয় বৰ্ষৰ ছাত্ৰী। বীণাৰ মোমায়েক ইদ্ৰিছ চাহাবে এদিন পটকৈ ক’লে,\n: বীণা, তই আৰু কলেজলৈ যাব নালাগে। ঘৰতে থাকি পঢ়াশুনা কৰ। পৰীক্ষাৰকেইদিন গৈ পৰীক্ষাকেইটা দি আহিলেই হ’ব। কলেজত আজিকালি কি পঢ়ায় মোৰ জনা আছে। যোৱা-নোযোৱা একেই কথা।\nবীণাই মূৰ দুপিয়াই মিহি সুৰত ক’লে,\nমোমায়েকৰ কথাৰ ওপৰত মাত মতাৰ সাহস তাইৰ নাই। তাইৰ পঢ়াশুনাৰ সম্পূৰ্ণ খৰচ মোমায়েকে বহন কৰে। যোৱাবছৰ সোণৰ চেইন এডাল গঢ়াই দিছে। তাৰোপৰি তাইৰ বিয়াৰ কথা ওলাইছে। বিয়াখন ঠিকঠাক হ’লে সেই খৰচৰ দায়িত্বও মোমায়েকেই ল’ব লাগিব। বীণাৰ দেউতাক পক্ষাঘাত হৈ গাঁৱৰ ঘৰত পৰি আছে। তেওঁৰ পক্ষে এটকা এটা খৰচ কৰাও সম্ভৱ নহয়। তেওঁ কেৱল লোকৰপৰা ল’ব পাৰে কাকো একো দিব নোৱাৰে। ইদ্ৰিছ চাহাবে ক’লে,\n: বীণা চৰবত এগিলাচ দে। আৰু শুন, কলেজলৈ যাব নোৱৰাক লৈ মন বেয়া নকৰিবি। মন বেয়া কৰিবলগীয়া একো নাই।\n: হ’ব বাৰু, মামা।\nবীণাই চৰবত এগিলাচ সাজু কৰিবলৈ গুচি গ’ল। তাইৰ মনটো বৰ বেয়া লাগিল। কলেজলৈ যোৱাটো বন্ধ কৰি দিয়াৰ কোনো কাৰণ তাই বিচাৰি নাপালে। সুধিবলৈও ভয়। দিনৰ পিছত দিন ধৰি ঘৰত সোমাই থাকি তাই কি কৰিব? চৰবত সাজু কৰি থাকোঁতে তাইৰ মনলৈ ভাব আহিল যে হয়তো তাইৰ বিয়া ঠিক হৈছে। গফৰগাঁৱৰ ল’ৰাজন হয়তো ৰাজী হৈছে। হয়তো তেওঁলোকেই কৈছে ছোৱালীজনীক আৰু কলেজলৈ নপঠিয়াবলৈ। বিয়া ঠিক হ’লে দৰাঘৰীয়াই নানানটা অদ্ভুত চৰ্ত বান্ধি দিয়ে। গফৰগাঁৱৰ ল’ৰাজনক বীণাৰ মুঠেও ভাল লগা নাই। ঠিক যেন পশুৰ দৰে চেহেৰা। চোফাত বহি আছিল। দুই আঁঠুত দুখন হাত থৈ। মুখখন অলপ মেলখাই আছিল। মেলখোৱা মুখৰ ভিতৰত কিচকিচিয়া ক’লা জিভাখন। দেখিয়েই বীণা শিয়ঁৰি উঠিছিল। এনে লাগিছিল যেন পশু এটাইহে জিভা উলিয়াই বহি আছে। তাইৰ নাকত বৰ অকটা গোন্ধ এটা আহি লাগিলহি। গোন্ধটো সেই মানুহজনৰ গাৰপৰা ওলাইছিল। টেঙা গাখীৰ আৰু পোৰা কাঠ মিহলালে পোৱা গোন্ধ। গা বেয়া লাগি যায়।মানুহজনে তাইক একো নুসুধিলে। চকুটিপ নমৰাকৈ কেৱল তাইক চাই থাকিল। বীণাৰ এনে লাগিল মানুহজনৰ যেন চকুৰ পতাই নাই। সাপৰ যিদৰে নাথাকে ঠিক তেনেকুৱা। মানুহজনৰ লগত বয়সস্থ যি দুগৰাকী ব্যক্তি আহিছিল তেওঁলোকে অনবৰত মুখখন ক্ষতি নকৰাকৈ বলকি থাকিল। এজনে বীণাক আণ্টি বুলি মাতিলে। দাড়ি-চুলি পকা বয়সস্থ মানুহ এজনে যদি তাইৰ দৰে গাভৰু ছোৱালী এজনীক আণ্টি বুলি মাতে বেয়াকৈ খং এটা উঠি আহে। একো এটা প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিবলৈ তাইৰ মন নগ’ল যদিও প্ৰতিটো প্ৰশ্নৰ উত্তৰ তাই দিবলগীয়া হ’ল কাৰণ তাইৰ মোমায়েক কাষতেই বহি আছিল। মামাই চোফাৰ সোঁফালে আৰু তাই বাঁওফালে বহি লৈছিল। উত্তৰ নিদিয়াকৈ থকাৰ উপায়েই নাছিল।\n: আণ্টি, কবিগুৰুৱে কোন চনত নোবেল বঁটা লাভ কৰিছিল জানেনে?\n: নাই, নাজানো।\n: উনৈশ তেৰ চনত। অৱশ্যে উনৈশ একত্ৰিশত পালেও কথা নাছিল কিন্তু তাৰিখটো মনত থাকিব লাগে। এইবোৰ হ’ল সাধাৰণ জ্ঞান। ছোৱালীজনীয়ে কেৱল ৰন্ধা-বঢ়া কৰিব বুলি ক’ত লিখা আছে, পৃথিৱীখনত কি হৈ আছে সেয়াও জানিব লাগিব। নে কি কয় আণ্টি?\n: আণ্টি আপুনি বাতৰিকাকত পঢ়েনে?\n: নাই, নপঢ়োঁ।\n: এইটো ছোৱালীৰ ক্ষেত্ৰত সচৰাচৰ দেখিবলৈ পোৱা এক দোষ। কোনো ছোৱালীকেই বাতৰিকাকতখন পঢ়া নেদেখোঁ। আপুনিনো কি কাৰণে নপঢ়ে, কাৰণটো কওকচোন আণ্টি।\nবীণাই একোৱেই নক’লে। মোমায়েক কাষতে বহি আছে বুলি ভয়তে নক’লে, কাৰণ মোমায়েকে বাতৰিকাকত নলয়৷ সেইবাবেই তাই নপঢ়ে। এই কথাটো তেওঁলোকক জনোৱাটো ঠিক নহ’ব। মোমায়েকে খং কৰিব। ইদ্ৰিছ চাহাবে ক’লে,\n: মা বীণা এওঁলোকক চাহ-মিঠাই কিবা দিয়া আকৌ খাবলৈ।\nচাৰি-পাঁচ বিধৰ মিঠাই সজাই থোৱা আছে টেবুলত। বীণাই এখন এখনকৈ প্লেট সজাই সকলোৰে হাতে হাতে দি গ’ল। মানুহজনক যেতিয়া দিবলৈ গ’ল তেওঁ অদ্ভুত শব্দ এটা কৰিলে। থাপ মাৰি মিঠাইৰ প্লেটখন ল’লে। বীণা জিকাৰ খাই উঠিল। মনে মনে প্ৰাৰ্থনা কৰিলে প্ৰভু মানুহজনে যেন মোক পচন্দ নকৰে, মানুহজনে যেন মোক পচন্দ নকৰে।\nমানুহজনে বীণাক পচন্দ কৰিলে নে নাই জানিবৰ একো উপায় নাছিল। ইদ্ৰিছ চাহাবে এই বিষয়ে কাকো একোৱেই নজনালে। তেওঁৰ স্বভাৱটো তেনেকুৱাই। ঘৰৰ মানুহকেইটাৰ লগত একো আলোচনা নকৰে। নিজে যি ভাল দেখে তাকেই কৰে।\nএই যে আজি তেওঁ বীণাৰ কলেজলৈ যোৱা বন্ধ কৰিলে, কাৰণটো কিন্তু তেওঁ কাকো নজনায়। ইদ্ৰিছ চাহাবৰ জীৱনৰ মূলমন্ত্ৰ হ’ল নাৰীসকলৰ সৈতে কোনো কথা বা ভাবৰ আদান-প্ৰদান নকৰা। নাৰী জাতিৰ সৈতে গুৰুত্বপূৰ্ণ কথা আলোচনা কৰা মানেই হ’ল সময় নষ্ট কৰা। সময় নষ্ট কৰিবলৈনো কি দৰকাৰ? ইদ্ৰিছ চাহাবৰ বাহিৰে তেওঁৰ ঘৰত আৰু কোনো মতা মানুহ নাই। সৱ মিলাই পাঁচগৰাকী মহিলা। ইদ্ৰিছ চাহাবৰ স্ত্ৰী, চাৰিজনী জীয়েক, এজনী ভনীয়েক আৰু কাম বনত সহায় কৰা ছোৱালী এজনী। তেওঁৰ ঘৰত দুজনী মেকুৰীও আছে। এনেবোৰ কাৰণতেই ঘৰত থকা সময়কণ তেওঁ মন মাৰি থাকে। ইমানবোৰ মহিলাৰ মাজত থাকি তেওঁৰ ভাল নালাগে আৰু। মন মাৰি থাকে৷ তেওঁ নিজৰ ব্যৱসায়, পৰিকল্পনা কাকোৱেই নকয়।\nপ্ৰায় পোন্ধৰ দিন মান বীণাৰ ভয়ে ভয়ে পাৰ হ’ল। কোনে জানে হয়তোবা মানুহজনে তাইক পচন্দ কৰিছে। তাই দেখিবলৈ ইমানো বেয়া নহয় পচন্দ হৈ যাবও পাৰে। গাৰ বৰণ বগা। চকু দুটা মায়াবী, ওখ পাখ, লাহী। সাজিকাচি ওলালে তাইক ধুনীয়া দেখি। পচন্দ কৰিলে আচৰিত হ’বলগা একো নাই। তাই কেইবাবাৰো মামীয়েকক ঘূৰাই-পকাই সুধিছে।\nবীণাৰ মামীয়েক হাসিনা পৃথিৱীৰ সৰলতম মহিলা। একেবাৰে সৰল কথা এটাও তেওঁ বুজি নাপায়। অকনমান ঘূৰাই কিবা সুধিলেই বৰ অদ্ভুত ধৰণে চায়।\nবীণাৰ সহজ প্ৰশ্ন এটাৰ উত্তৰত তেওঁ পুনৰ সুধিলে,\n: কিহৰ কথা সুধিছ তই?\n: সেই যে শুক্ৰবাৰ এটাত যে আহিছিল মানুহবোৰ?\n: কোন আহিছিলে শুক্ৰবাৰে?\n: তিনিজন মানুহ অহা নাছিল নেকি?\n: তিনিজন মানুহ, কেতিয়া আহিল তিনিজন মানুহ?\n: বিয়াৰ কথা-বতৰা পাতিবলৈ অহা নাছিল জানো?\n: অ’ মনত পৰিছে। নাই একোৱেই নাই কোৱা। তোৰ মোমায়েৰে কিবা কয় নে কাহানিবা? হঠাৎ এদিন শুনিবলৈ পাবি বিয়াৰ দিন ঠিক হৈ গৈছে। তোৰ মোমায়েৰে আগতীয়াকৈ কিবা কয় জানো? কেতিয়াও নকয়।\nপ্ৰায় এমাহমানেই হ’ল, বীণাৰ ভয় কিন্তু নকমিল। মোমায়েকে কিবা কামত মাতিলেই তাইৰ এনে লাগিছিল এই যেন তেওঁ ক’ব, “বীণা তোৰ বিয়াৰ তাৰিখ ঠিক হৈ গৈছে। শাওন মাহৰ বাৰ তাৰিখ, মঙ্গলবাৰে। তই বাপেৰলৈ চিঠি এখন লিখি পঠিয়াই দে।”\nআতঙ্কগ্ৰস্ততাত তাই কেইটামান দুঃস্বপ্নও দেখিলে। প্ৰতিটো সপোনতেই তাইৰ বিয়া হয় সুগঢ়ী, দেখনিয়াৰ ল’ৰা এজনৰ লগত। ফুলশয্যাৰ নিশা দুয়ো অকলে বহি থাকে। মাজতে তাই ওৰণিৰে মুখখন ঢাকি লয় তাকে দেখি তাইৰ স্বামীয়ে মৰমসনা মাতেৰে কয়, “লাজত ৰঙা পৰি গৈছাচোন! মোৰ ফালে চোৱাচোন এবাৰ চোৱানা।” তাই চায়, কিন্তু স্বামীৰ মুখখন দেখি তাই ভয়ত হিমচেঁচা পৰি যায়। এইজন মানুহ নহয়, কুকুৰহে যেন, বহলকৈ মুখখন মেলি বহি আছে। মুখৰ ভিতৰত কিচকিচিয়া ক’লা এখন জিভা। জিভাখন মাজে মাজে মুখৰ বাহিৰলৈ ওলাই আহিছে। গোটেই মুখত দাগ। গাৰপৰা টেঙা দৈ আৰু পোৰা কাঠৰ মিশ্ৰিত গোন্ধ ওলাইছে। সাধাৰণতে সপোনত মানুহে গোন্ধ নাপায় কিন্তু বীণাৰ প্ৰায়েই এই ধৰণৰ গোন্ধত টোপনি ভাঙি যাবলৈ ল’লে।\nপ্ৰায় ডেৰমাহ এনেকৈয়ে আতঙ্কত কটালে তাই। তাৰপিছত এই আতঙ্কৰ অৱসান ঘটিল। কাৰণ ইদ্ৰিছ চাহাবে এদিন দুপৰীয়া ভাত খাই থাকোঁতে ক’লে,\n: বিয়াখন ভাঙি দিলোঁ।\n: কাৰ বিয়া ভাঙি দিলে?\n: বীণাৰ, সেইদিনা যে আহিছিল শুক্ৰবাৰে। খুব জোৰ কৰিছিল। ছোৱালী হেনো খুব পচন্দ হৈছে। সিহঁতৰ ঘৰৰ অৱস্থা-পাতি ভাল। গফৰগাঁৱত কাপোৰৰ ব্যৱসায় আছে। গাঁৱৰ ঘৰত ধানবনা মিল আছে। অৱস্থাসম্পন্ন আত্মীয়স্বজন৷\n: তেনেহ’লে বিয়াখন কিয় ভাঙি দিলে?\n: ল’ৰাৰ গাত ইমান অকটা গোন্ধ। আস্তাবলত পোৱা যায় এনে গোন্ধ। যিমানবাৰ ল’ৰাজন কাষলৈ আহিছে গোন্ধটো নাকত লাগিছে। কি দৰকাৰ?\nহাসিনাই দুখ কৰি ক’লে,\n: ইসস্ গোন্ধৰ বাবে বিয়াখন বাতিল কৰি দিলে? চাবোনেৰে ঘঁহি ঘঁহি গা ধুলেই দেখোন গোন্ধ নাইকিয়া হ’লহেঁতেন!\nইদ্ৰিছ চাহাবে খঙেৰে ক’লে,\n: যিটো কথা বুজি নোপোৱা সেইটো লৈ মুখখন নেমেলিবা। তুমি সদায় সদায় গৈ গা ধুৱাই আহিবাগৈ নেকি? মাইকী মানুহ মাইকী মানুহৰ দৰে থাকিবা। বৰকৈ মাত মাতি নাথাকিবা।\n: খং কিয় কৰিছা? খং কৰিব লগি কি কথা ক’লোঁ?\n: মনে মনে থাকা, আৰু একো নক’বা।\nইদ্ৰিছ চাহাবৰ দুৰ্ব্যৱহাৰত হাসিনাই কান্দিবলৈ ল’লে। কিন্তু বীণাৰ আনন্দৰ সীমা নাথাকিল। হওক তথাপি মানুহজনৰ লগত যে বিয়া নহয়। মোমায়েকৰ প্ৰতি কৃতজ্ঞতাৰে তাইৰ অন্তৰ ভৰি গ’ল। কথা নাপাতিলেও মানুহজন বেয়া নহয়। কলেজলৈ নপঠোৱাৰ পিছতো কিজানিবা কিবা ভাল কাৰণেই আছে। কেৱল কাৰণটো যদি ক’লেহেঁতেন। কিন্তু নকয়। বৰ অদ্ভুত মানুহ। আকস্মিকভাৱে বীণাক কলেজলৈ নপঠোৱাৰ কাৰণটো গম পালে। ইদ্ৰিছ চাহাবে বীণাৰ দেউতাকলৈ চিঠি লিখি তাইৰ হাতত দিলে৷ খামত ভৰোৱাৰ আগতে তাই চিঠিখন পঢ়ি পেলালে।\nপৰম শ্ৰদ্ধা ভাজনেষু\nপ্ৰণাম ল’ব। আপোনাক জনাও যে বীণাৰ কলেজলৈ যোৱাটো এক বিশেষ কাৰণত বন্ধ ৰখা হৈছে। তাই মনতে অলপ কষ্ট পাইছে হয় কিন্তু বেলেগ উপায় একো নাছিল। এতিয়া আপোনাক কাৰণটো কওঁ। গফৰগাঁৱৰ জবেদ আলী নামৰ এজন যুৱকৰ সৈতে বীণাৰ বিয়াৰ কথা আগবাঢ়িছিল; পাত্ৰপক্ষই, বিশেষকৈ পাত্ৰই বীণাক খুব পচন্দ কৰিছিল। বিশেষ এটা কাৰণত বিয়াৰ প্ৰস্তাব বাতিল কৰা হ’ল। এতিয়া অলপ সমস্যাই দেখা দিছে, সেইজন জবেদ আলীয়ে প্ৰায়েই বীণাৰ পিছে পিছে কলেজলৈ যায়। এই গোটেই কাৰবাৰটো মোৰ কাৰণে অলপ সন্দেহজনক, আজিকালি ল’ৰাবোৰক বিশ্বাস কৰিব নোৱাৰি, এচিদ জাতীয় কিবাৰ আক্ৰমণ কৰিলে সৱ শেষ হৈ যাব। যি কি নহওক তাইৰ স্নাতক চূড়ান্ত পৰীক্ষাক লৈ আপুনি চিন্তা নকৰিব, কলেজৰ অধ্যক্ষৰ সৈতে মই কথা পাতিছোঁ, উপস্থিতিৰ পাৰচেণ্টেজ লৈ মূৰ ঘমাব নালাগে বুলি কৈছ। নিজৰ যত্ন ল’ব। তাইক লৈ মুঠেও চিন্তা নকৰিব৷\nচিঠিখন পঢ়ি উঠি বীণাৰ সৰ্ব শৰীৰত কঁপনি উঠিল। কি সৰ্বনাশ! সেইজনে তাইৰ পিছ লৈছে, তাই দেখোন এদিনো গম নাপালে, মামাকৰো উচিত আছিল তাইক কথাটো জনোৱা। বীণা বৰ বেছি বুদ্ধিমতী নাছিল, হোৱাহেঁতেন নিশ্চয় গম পালেহেঁতেন যে তাইক কথাটো জনাবলৈকে মোমায়েকে চিঠিখন তাইৰ হাতত দিছিল। খামত ভৰোৱাৰ আগতে বহুত দেৰি চিঠিখন মুকলিকৈ টেবুলত পেলাই থৈ দিছিল। এনে ভুল তেওঁ সচৰাচৰ নকৰে।\nবীণাই ঘৰৰপৰা ওলোৱা বন্ধ কৰি দিলে। ভয়লগা সপোনবোৰ পুনৰ দেখিবলৈ ল’লে। এইবাৰৰ সপোনবোৰ আৰু বিভৎস! তাই মুঠতে টোপনি যাবলৈকো ভয় কৰা হ’ল।\n: তোৰ কি হৈছেনো?\nঢেলাহাঁহি মাৰি বীণাই কʼলে,\n: ক’তা একোৱেইতো হোৱা নাই।\n: তইচোন শুকান জেওৰা খৰিডালৰ দৰে হৈছ৷ এনেকে হ’লে তোৰ কেতিয়াও বিয়া নহয়। ইমান খীণ ছোৱালী এজনীক কোনে পাতিবনো বিয়া? গাত মঙহ অকন নাথাকিলে পুৰুষে পচন্দ নকৰে। বদমাছ সৱ। লাথ মাৰো চাল্লা ইহঁতক।\nবীণাৰ বন্দী জীৱন আৰম্ভ হ’ল। ছোৱালীবোৰে যিকোনো পৰিস্থিতিৰ লগত ধুনীয়াকৈ খাপ খুৱাই ল’ব পাৰে নিজকে। তায়ো খাপ খালে। দিনৰ দিনটো তিনিকোঠালীৰ ঘৰখনত সময় কটাবলৈ ল’লে। বাহিৰৰ বাৰান্দালৈও তাই বৰকৈ নোলোৱা হ’ল যদি কেনেবাকৈ দেখি যায়।\nইমান সাৱধানে থকাৰ পিছতো এদিন দেখি গ’ল। বাৰান্দাত কাপোৰ মেলি থোৱা আছিল। বৰষুণ আহিলত হাসিনাই তাইক কাপোৰখিনি লৈ আনিবলৈ ক’লে। কাপোৰ আনিবলৈ গৈ তাই শিলপৰা কপৌৰ দৰে ৰৈ গ’ল। ঘৰৰ সন্মুখৰ ৰাস্তাত বিপৰীত দিশত এজাৰ গছ এজোপাৰ তলত মানুহজন ৰৈ আছে। তাইলৈ চাই আছে। মুখখন মেল খাই আছে। অলপ কুঁজা হৈ মানুহজন থিয় হৈ আছে। বীণাক দেখিয়েই তেওঁ বেগাই ৰাস্তাপাৰ হৈ আহিল। হাতৰ অংগী ভংগীৰে কিবা এষাৰ ক’লে। বীণাই চিঞৰি চিঞৰি ঘৰৰ ভিতৰলৈ লৰ মাৰিলে। এঘণ্টাৰ ভিতৰতেই তাইৰ ১০৩ জ্বৰ উঠিল।\n: এইটোনো কি কথা। মানুহজন কিবা বাঘেই নে ভালুকেই নে ইমান ভয় কৰিবলৈ?\nবীণাই বিৰবিৰাই ক’লে,\n: নাজানো মামী, মোৰ কিয় ইমান ভয় হৈছে। আপুনি মোক ধৰি থাককচোন। মোৰ বৰ কিবাকিবি লাগিছে৷\nইদ্ৰিছ চাহাবে সন্ধিয়া আহি সৱ শুনিলে। কাকো একো এটা নক’লে। সহজভাৱে খোৱা বোৱাও কৰিলে। ডাঙৰজনী জীয়েকক অঙ্ককেইটামানো কৰি দেখুৱালে। ৰাতি ন মান বজাত ক’লে,\n: বীণাৰ কাপোৰ কেইযোৰ সামৰি দিয়াচোন। ৰাতি এঘাৰটাত বাহাদুৰাবাদ এক্সপ্ৰেছ। বীণাক তাহাঁতৰ ঘৰলৈ লৈ চাওঁ। তাতেই থাককগৈ।\nহাসিনাই হতভম্ব হৈ ক’লে,\n: আজি ৰাতি?\nবিৰক্তিৰ সুৰত ইদ্ৰিছ চাহাবে ক’লে,\n: আজি ৰাতি নহ’লে কি পৰহি ৰাতি? সেই জোবেদ হাৰামজাদাটোৱে বৰ বিৰক্ত কৰি আছে। মই আগতেও কেইবাদিনো দেখিছোঁ।\n: আজি ৰাতি যাবলৈনো কি দৰকাৰ, কাইলৈ লৈকে ৰোৱা, ছোৱালীজনীৰ ইমান জ্বৰ।\n: জ্বৰৰ সৈতে কাপোৰ সামৰাৰ কি সম্পৰ্ক? কাপোৰ তুমিহে সামৰিবা? তোমাৰতো জ্বৰ নাই উঠা?\nহাসিনাই কাপোৰ কানি সামৰি দিলে। নিজৰ মানুহজনক তাই চিনি পায়। কথাপাতি লাভ নাই। বীণাই ১০২.৫ জ্বৰ গাত লৈ ট্ৰেনত বহিল, ঘৰ গৈ পাওঁতে তাইৰ জ্বৰ বাঢ়ি ১০৪.৫ হ’লগৈ।\nইদ্ৰিছ চাহাবৰ ছুটি নাছিল। বীণাক ঘৰত থৈ পিছদিনা তেওঁ গুচি আহিল। এসপ্তাহৰ জ্বৰত বীণা খীণাই শুকাই কংকালৰ দৰে হ’ল। মুখত ৰুচি নাই। যি খায় বমি কৰি উলিয়াই দিয়ে। ৰাতি টোপনি নধৰে। প্ৰায় ৰাতিয়েই সাৰে থাকি কটাই দিয়ে। চকুৰপতা জাপ খালেই ভয়ংকৰ সপোন দেখে। তাইৰ ভয়লগা অসুখ হ’ল। সৱ সময়তেই ভয় লাগি থাকে। খিৰিকীৰ পতাবোৰ বতাহত আৱাজ কৰিলেই তাইৰ বুকু কঁপি উঠে। আতংকত অস্থিৰ হৈ উঠে। ঘামি জামি অৱস্থা নাইকিয়া হয়। বীণাহঁতৰ এই ঘৰখন বহু পূৰণি। বীণাৰ ককাকে এজন হিন্দু ব্যৱসায়ীৰপৰা খুবেই সস্তাত কিনি লৈছিল। বহুখিনি ঠাই আৱৰি আছে ঘৰখনে। চাৰিওফালে দেৱালেৰে বেৰি আছে। ভালকৈ নৰখাৰ বাবে ঠায়ে ঠায়ে দেৱাল ভাঙি পৰিছে। দুমহলীয়া ঘৰখনৰ ওপৰমহলাৰ এটা কোঠাও ব্যৱহাৰৰ উপযোগী নহয়। তলৰ মহলাৰ তিনিটা কোঠালিত সিহঁত থাকে। ওপৰমহলা তলাবন্ধ হৈ থাকে। এটাত এমদাদ চাহাব থাকে। পেৰালাইছিছৰ বাবে সেইকোঠালিৰপৰা ওলাব নোৱাৰে। এটা কোঠালিত বীণা আৰু তাইৰ দূৰসম্পৰ্কীয় মামী এগৰাকী থাকে। ঘৰৰ কামৰ সহায়িকা হিচাপে বাতাসী নামৰ ছোৱালী এজনী থাকে। তাই কুকুৰীকণা, ৰাতি একো নেদেখে।\nঘৰখনত মানুহ বুলিবলৈ এই চাৰিটাই প্ৰাণী। সন্ধিয়া লাগিল কি নালাগিল বীণাৰ ভয় আৰম্ভ হৈ যায়। ওপৰমহলাৰ বাৰান্দাত কিবা আৱাজ হয়। খৰম পিন্ধি কোনোবাই খোজ কঢ়া দৰে লাগে। বীণাই জানে ডালশলিয়াই শব্দ কৰিছে তথাপি তাই ভয় কৰে। স্নায়বিক দুৰ্বলতাৰ বাবে তাইৰ গা কঁপি কঁপি উঠে। ফুচফুচাই তাই সোধে,\n: কিহৰ শব্দ মামী?\nমামীয়ে ঘৰৰ কাম কৰি থকাৰপৰাই মাত লগায়,\n: ডালশলিয়া নহয়নে মামী?\n: বেলেগ কিবাও হ’ব পাৰে।\n: বেলেগ কি?\n: সন্ধিয়া সময়ত এইবোৰৰ নাম ল’ব নাপায়, বেয়া বস্তু আহিব পাৰে।\n: বেয়া বস্তু!\n: কিমান পুৰণা ঘৰ-দুৱাৰ, ওপৰৰ কোঠালিত কেতিয়াও পোহৰ অকনো কৰি দিবলৈ নহয়। লেম এটাও জ্বলোৱা নহয়। এনে আন্ধাৰ ঘৰত বেয়া বস্তুৱে বাঁহ লয়।\n: কিয় নজ্বলায় লেম, চাকি? জ্বলালেই হয় দেখোন। কাইলৈৰপৰা সদায় জ্বলাব দেই।\n: বাৰু, জ্বলাম দিয়া। এতিয়া শুই থাকা।\nবীণাই শুৱে। টোপনি কিন্তু নধৰে৷ ৰাতি যিমানেই গভীৰ হয় ওপৰমহলাত বেছিকৈ আৱাজ হ’বলৈ লয়। লগতে আৰম্ভ হয় বীণাৰ দেউতাকৰ গেঙনি। আঁঠুৰ বিষত গোটেই ৰাতিটো তেওঁৰ গেঙনি ওলাই থাকে। সেই শব্দবোৰো তাইৰ বাবে অমানুষিক যেন বোধহয়। মানুহৰ দৰে নালাগে সেই শব্দ। চেপা হাঁহিও শুনি থাকে তাই।\nবীণাহঁতৰ গাধোৱা ঘৰখন মূলঘৰৰপৰা ভালেমানখিনি আঁতৰত। ঠাইটুকুৰা বীণাৰ বৰ প্ৰিয়। শেলুৱৈ লগা দেৱালেৰে বেৰি থোৱা চাৰিকোণীয়া এটুকুৰা ঠাই। চৌবাচ্চা এটাও আছে। ওপৰত টিনৰ চাল আছিল, আহিনমহীয়া বতাহ এজাকত উৰি গুচি গ’ল। তেতিয়াৰপৰা তেনেকৈ আছে। গা ধুই থাকোঁতে মূৰৰ ওপৰত মুকলি আকাশ দেখি থাকি। দুপৰীয়া বেলিৰ ছাঁ পৰি থাকে চৌবাচ্চাৰ পানীত। পানী তোলা পাত্ৰটো ডুবাই দিলেই পোহৰৰ কণিকা বিচ্ছুৰিত হৈ পৰে কাষৰ শেলুৱৈ ধৰা দেৱালত। বীণাৰ এই গোটেই কাৰবাৰটো খুব ভাল লাগে। দুপৰীয়াৰ ভালেমান সময় এই গাধোৱা ঘৰত কটাই তাই।\nসদায় এনে লাগে গাঁৱৰ ঘৰখনলৈ আহি ভাল হ’ল। ৰাতিৰ আতংকৰ কথা তেতিয়া আৰু মনলৈ নাহে। এদিন দুপৰীয়া সেই গাধোৱা ঘৰটোতেই অস্বাভাৱিক ঘটনা ঘটিল। বীণাই গা ধুই আছিল। চাৰিওফালে নীৰৱতা। ঘন নীলা আকাশৰ ছাঁ চৌবাচ্চাত। বীণাৰ বৰ ভাল লাগিল। শৰীৰটো আগৰ দৰে দুৰ্বল নাই লগা। তাই আপোনমনে গুণগুণালে।\nবীণাই মূৰত পানী ঢালিলে। ঠাণ্ডা পানী। গা কঁপি উঠিল। আৰু ঠিক সেই সময়তেই অদ্ভুত গোন্ধ পালে। অদ্ভুত হ’লেও গোন্ধটো চিনাকি। বীণাই আতঙ্কত শিয়ঁৰি উঠিল। নিৰ্জন এই ঘৰটোত এই গোন্ধ আহিল ক’ৰপৰা? পোৰা কাঠ আৰু দৈৰ গোন্ধ। বীণাই পানী তোলা পাত্ৰ দলিয়াই দিলে আৰু দৌৰি পলাবলৈ ল’লে, ইয়াত আৰু থাকিব নোৱাৰি।\nআচৰ্য্যজনক ঘটনা! বীণাই দুৱাৰখন খুলিব নোৱাৰিলে। খিলিটো মাৰি থোৱা আছে। বীণাই প্ৰাণপণে দুৱাৰত ঢকিয়াবলৈ ল’লে অথচ দুৱাৰ নুখুলিলে। যেন কোনোবাই তাইক আটক কৰি থৈছে। বীণাই চিঞৰিবলৈ চেষ্টা কৰিলে কিন্তু তাইৰ মাত নোলায়। শৰীৰৰ সমস্ত শক্তি প্ৰয়োগ কৰি তাই দুৱাৰত ঢকিয়ালে। দুৱাৰখন মুঠেও লৰচৰ নহ’ল। অথচ ঘৰটোত বেলেগ শব্দহে হৈ আছিল। যেন কিবা ওপৰৰপৰা পৰি আছে। টুপটুপকৈ সৰি পৰা শব্দ৷ বৰষুণৰ টোপালৰ দৰে। কি পৰিছে! কিহৰ শব্দ হৈছে!\nবীণাই হতভম্ব হৈ দেখিলে এসোঁতা তেজ বৈ পৰিছে চৌবাচ্চাত। চৌবাচ্চাৰ পানী ঘোলা হৈ গ’ল। কোনোবা এজন বহি আছে উন্মুক্ত ছাদত, তেওঁৰ গাৰপৰাই তেজ সৰি পৰিছে। বীণাই সেই দৃশ্য চাব নোখোজে। তাই ওপৰলৈ ভুলতো নাচায়। তাই জানে ওপৰলৈ চালেই ভয়ংকৰ কিবা এটা দেখি যাব। এনে ভয়ংকৰ যি অবৰ্ণনীয়। গহীন গম্ভীৰ চেপা কণ্ঠেৰে কোনোবাই বীণা বীণা বুলি মাতিছে। সেই ঘৰৰ দেৱালৰ ওপৰত এনে এজন মানুহ বহি আছে যাৰ মুখলৈ নোচোৱাকৈয়ে বীণাই কৈ দিব পাৰিব তেওঁ কোন।\n: অ’ বীণা, বীণা।\nবীণাই চালে। হয় সেইজনেই। কিন্তু মানুহজনক পশুৰ দৰে দেখিবলৈ নাই লগা। মায়াসনা মুখ। ডাঙৰ ডাঙৰ চকুহাল বিষন্ন আৰু ক’লা। ভৰি দুখন তললৈ পেলাই তেওঁ বহি আছে। ভৰি দুখন কিহবাই যেন পিহি পেলাইছে, ক্ষত-বিক্ষত ভৰি দুখনৰপৰা টোপাটোপে তেজ সৰিছে। চেপা কণ্ঠেৰে মানুহজনে বীণা বীণা বুলি মাতিলত তাই মূৰ্চা গ’ল।\nতৃতীয় দিনা তাইৰ জ্ঞান ঘূৰি আহিল জামালপুৰ সদৰ হস্পিটেলত। চকু মেলি দেখিলে বহুতৰ লগত ইদ্ৰিছ চাহাব তাইৰ বিছনাখনৰ কাষত বহি আছে। তেওঁক টেলিগ্ৰাম দি মাতি অনা হৈছে। ইদ্ৰিছ চাহাবে খুব মমতাময়ী কণ্ঠেৰে সুধিলে,\n: কি হ’ল আই?\nবীণাই ফোঁপাই জোপাই ক’লে,\n: ভয় হৈছে মামা।\nবিৰক্তিভৰা কণ্ঠেৰে তেওঁ ক’লে,\n: ভয় খোৱাৰেই কথা, সেই পুৰণা, জংঘলী ঘৰত মোৰেই ভয় হয় তোৰ নহ’ব নে? ইয়াত থাকিব নালাগে ব’ল ঢাকালৈ, তালৈ গৈ আকৌ কলেজ যাবলৈ আৰম্ভ কৰিবি। সেই ল’ৰাজনে আৰু তোক বিৰক্ত নকৰে। সি বেচেৰা ট্ৰাক এক্সিডেণ্টত ঢুকালে। বীণাই চকু মুদি দিলে। ইদ্ৰিছ চাহাবে নিজে নিজে কৈয়ে থাকিল,\n: ভৰি দুখনৰ ওপৰেদি ট্ৰাকৰ চকা পাৰ হৈ গৈছিল। ভৰি দুখন পিহি পেলালে। হস্পিটেললৈ নিয়াৰ ওঠৰ ঘণ্টাৰ পিছত মৰি থাকিল। খবৰ পাই চাবলৈ গৈছিলোঁ। নগ’লে অভদ্ৰতা হ’লহেঁতেন।\nঅলপ দেৰি শান্ত হৈ থকাৰ পিছত আকৌ ক’বলৈ ল’লে,\n: ল’ৰা জন বেয়া নাছিল বুজিছ। এনেই সন্দেহ কৰিছিলোঁ। খুব ভাল ল’ৰা আছিল। তোৰ কথাও সুধিছিল, বাৰে বাৰে সুধিছিল।\nবীণাৰ খুব মন গৈছিল সুধিবলৈ যে তাইৰ কথা কি পাতিছিল বুলি৷ তাই সুধিব নোৱাৰিলে। ইদ্ৰিছ চাহাবে ক’লে,\n: ল’ৰাজনৰ এক্সিডেণ্টৰ খবৰ শুনি হাজাৰ হাজাৰ মানুহে তেওঁক চাবলৈ আহিছিল। খুব কান্দিলে সৱেই। বুজিলি আই আমি কেৱল মানুহৰ বাহিৰৰ ৰূপটো দেখোঁ, অন্তৰখন নেদেখোঁ। খুব দুখৰ কথা। তোৰ বিয়াখন যাতে ভাল ঘৰ এখনত হয় তাৰ বাবে মোক কিছু টকাও দি গৈছে। মানা কৰিব নোৱাৰিলোঁ।\nএজন মানুহ ঢুকাবলৈ লৈছে, কেনেকৈ মানা কৰোঁ? নহয়নে?\n« “জীৱশ্ৰেষ্ঠ মানুহতকৈ চৰায়ে বেছি গছ ৰোৱে, আমি কেৱল গছ কাটোঁহে”, যাদৱ পায়েং- ধীৰেন শইকীয়া\nতাহানিৰ গাঁওখনৰ কথাৰে-দ্বীজেন তামূলী »


নেহা কক্কৰ আৰু আদিত্য নাৰায়ণৰ বিবাহ সম্পন্ন! চ’ছিয়েল মেডিয়াত ভাইৰেল ভিডিঅ’\nবলিউডৰ জনপ্ৰিয় গায়িকা নেহা কক্কৰ আৰু আদিত্য নাৰায়ণৰ বিবাহ সম্পন্ন! চ’ছিয়েল মেডিয়াত ভাইৰেল ভিডিঅ’\nগুৱাহাটী , February 16, 2020 7:16 pm\nভাইৰেল হোৱা ভিডিঅ'ৰ এক স্থিৰচিত্ৰ, উৎস- ইন্টাৰনেট\nমায়ানগৰী মুম্বাইত সম্পন্ন হৈছে বলিউডৰ জনপ্ৰিয় গায়িকা নেহা কক্কৰ আৰু জনপ্ৰিয় গায়ক উদিত নাৰায়ণৰ একংৰ তথা গায়ক পুত্ৰ আদিত্য নাৰায়ণৰ বিবাহ!\nনেহা কক্কৰৰ এটা ভিডিঅ’ চ’ছিয়েল মিডিয়াত ভাইৰেল হোৱাৰ লগে লগেই বহু চৰ্চিত এই হাই ভল্টেজ বিবাহখনক লৈ ব্যাপক চৰ্চা হোৱাৰ পৰলক্ষিত হৈছে মায়া নগৰী মুম্বাইত।\nউল্লেখ্য যে নেহা কক্কৰে ইনষ্টাগ্ৰামত শ্বেয়াৰ কৰা এটা ভিডিঅ’টোত দেখা গৈছে দুয়োৱে বিবাহপাশত বন্দী হোৱাৰ দৃশ্য!\nউল্লেখ্য যে নেহা কক্কৰ আৰু আদিত্য নাৰায়ণৰ বিবাহক লৈ বিগত কিছুদিন ধৰি যথেষ্ট চৰ্চা চলি আছিল যদিও বিবাহসম্পন্ন হোৱা খবৰ নিশ্চিত হোৱা নাই।\nইপিনে ছ’নী টিভিৰ জনপ্ৰিয় সংগীত ৰিয়েলিটি শ্ব’ ইণ্ডিয়ান আইড’লৰ একাদশ সংস্কৰণত বিচাৰক বিশাল দাদ্লানি আৰু শ্ব’ৰ প্ৰতিযোগীসকলৰ উপস্থিতিত এই বিবাহ সম্পন্ন হোৱা বুলি চৰ্চা লাভ কৰিছে সংবাদ মাধ্যমত।\nনেহা কক্কৰে ইনষ্টাগ্ৰামত শ্বেয়াৰ কৰা ভিডিঅ’টোত ইণ্ডিয়ান আইড’লৰ চেটত পৰম্পৰাগত পোছাক পৰিহিত দুয়োজনে ইজনে সিজনক মালা পিন্ধোৱা দেখা গৈছে। য’ত আদিত্য নাৰায়ণ আৰু নেহা কক্কৰক অতি সুখী হোৱা দেখা গৈছে।\nইফালে আদিত্য নায়াৰণৰ পিতৃ বলিউডৰ জনপ্ৰিয় কণ্ঠশিল্পী উদিত নাৰায়ণে বিবাহৰ এই খবৰক নস্যাৎ কৰিছে। তেওঁ কয় যে এয়া ‘মিডিয়াৰ টি আৰ পি লাভৰ দৌৰ’ৰ এক ষ্টাণ্টহে। উদিত নাৰায়ণক এই সংক্ৰান্তত সোধা এক প্ৰশ্ন উত্তৰত কয় যে, আদিত্য বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হ’লে তেওঁ অতি সুখীহে হ’ব।\n‘আদিত্য হৈছে আমাৰ একমাত্ৰ সন্তান। তেৱঁৰ বিয়াখনৰ বাবে আমি অতি আগ্ৰহেৰে ৰৈ আছোঁ। যদি এই বিয়াৰ গুজৱ সত্য হয় তেনে পিতৃ-মাতৃ হিচাপে আমি অতিশয় সুখী হ’ম। কিন্তু আদিত্যই এতিয়াও আমাক এই বিষয়ে একো কোৱা নাই।’ এই বুলি কয় আদিত্যৰ পিতৃ উদিত নাৰায়ণে।\nলগতে তেওঁ আৰু কয় যে, ‘মই ভাবোঁ ইণ্ডিয়ান আইডলৰ টি আৰ পি বঢ়োৱাৰ স্বাৰ্থত এই বিয়াৰ গুজৱ উলিওৱা হৈছে, য’ত নেহা কক্কৰ বিচাৰক আৰু আমাৰ পুত্ৰ একংৰ হিচাপে দায়িত্ব পালন কৰি আছে। মই আশা কৰোঁ এই বিয়াৰ গুজৱ সত্য প্ৰমাণিত হওক। নেহা এগৰাকী অতি ভাল আৰু সুন্দৰী ছোৱালী।তাইক বোৱাৰী হিচাপে পালে আমি অতিশয় সুখী হ’ম।’


Home MUKALI-CHINTA PRATIM PRATAP BARUA প্ৰতিম প্ৰতাপ বৰুৱা মুকলি চিন্তা মুকলি চিন্তা\nxukhdukh.com September 10, 2015 MUKALI-CHINTA, PRATIM PRATAP BARUA, প্ৰতিম প্ৰতাপ বৰুৱা, মুকলি চিন্তা,\nঅসমীয়া বাতৰিত প্ৰয়োজন ধনাত্মক চাঞ্চল্যৰহে\nএটা কথা আজি স্বীকাৰ কৰিছো যে, মাজে মাজে মই সঁচাকৈয়ে গভীৰভাৱে চিন্তা কৰো যে টেলিভিচনৰ এই অসমীয়া বাতৰি চেনেলকেইটা মই এৰি দিম। কোনো প্ৰয়োজন নাই বাতৰিৰ নামত এই চেনেলকেইটাই দেখুৱাই থকা কথা-কাণ্ডবোৰ (আৰু তাৰ মাজে মাজে কিছুমান ১৮+ বিজ্ঞাপন) চাই থকাৰ। কিন্তু চেনেলকেইটা এৰি দিলে দিল্লীৰ এই প্ৰৱাসত অসমখন ওচৰতে কেনেকৈ পাম? এই কাৰণটো আৰু লগতে অসমীয়া ভাষা আৰু মাতৃভুমিৰ প্ৰতি থকা মৰম আৰু দায়িত্ববোধৰ বাবেই এই চেনেলকেইটা মই এৰিব খুজিও এৰিব পৰা নাই।\nকিন্তু এটা কথা এতিয়া মোৰ বাবে সত্য যে আজিকালি অসমীয়া নিউজ চেনেলকেইটা চাই থাকিলে মাজে মাজে কিবা অপৰাধ জগতৰ ওপৰত প্ৰস্তুত কৰা অনুষ্ঠান এটা চাই থকা যেনহে লাগে। অনবৰতে মাত্ৰ সংঘৰ্ষ, হত্যাকাণ্ড, ধৰ্ষণ, মদ খাই উদ্ভণ্ডালি, কাজিয়া, মাৰ-পিট, আন্দোলন, বন্দুক-বোমা, চুৰি-ডকাইতি, দূৰ্ঘটনা – এইবোৰেই খবৰ। তাকো ব্ৰেকিং নিউজ বা বিগ ব্ৰেকিং নিউজ হিচাপে। আৰু একেটা খবৰকে বাৰে বাৰে দুদিন-তিনিদিনলৈকে প্ৰচাৰ। এইবোৰ খবৰৰ লগত শেহতীয়াকৈ যোগ হৈছে কোনোবা উচ্চাকাংখী নাৰীয়ে নিজৰ সন্তানক হত্যা কৰাৰ দীঘলীয়া আৰু আমনি লাগি যোৱা প্ৰতিবেদন, কোনোবা গ্লেমাৰৰ পিছত দৌৰা বিবাহিতা নাৰীয়ে অবৈধ সম্পৰ্কৰ জালত পৰি শেষত নিজৰ প্ৰেমিকৰ হাততে মৃত্যুবৰণ কৰাৰ পুংখানুপুংখ বিৱৰণ।\nএইবোৰ খবৰে মানুহৰ কেৱল হৃদকম্পহে তুলিব পাৰে এনে নহয়, মানুহৰ প্ৰতি মানুহৰ বিশ্বাসৰ ভেটিটোকেই কঁপাই দিব পাৰে। এই ঘটানাবোৰৰ ইমান তন্ন-তন্ন আৰু ইমান দীঘলীয়া প্ৰচাৰ কিমান প্ৰয়োজনীয়? এই ঘটনাবোৰত সংযুক্ত হৈ থকা বা ভাগ লোৱা মানুহখিনিয়ে আমাৰ সাধাৰণ সমাজখনক প্ৰতিনিধিত্ব কৰেনে? কিন্তু এই ধৰণৰ ঋণাত্মক খবৰবোৰৰ ধামখুমীয়াত বাদ পৰি যায় সাহিত্য অকাডেমীৰ বটাপ্ৰাপক অথবা শিক্ষকতাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা পোৱা সকলৰ খবৰো। (এই টি আৰ পি নামৰ বস্তুটো বৰ সাংঘাটিক। এই বস্তুটো গণনা কৰা প্ৰক্ৰিয়াটো আৰু সাংঘাটিক।)\nদুটা কথা চিন্তা কৰিছো – প্ৰথম, অসমত আজিকালি এইধৰণৰ ঘটনা সম্ভৱত: বহুত বেছিকৈ ঘটিবলৈ ধৰিছে আৰু ঘটনাবোৰ ঘটিছে কাৰণেই নিউজ চেনেলে এইবোৰ প্ৰচাৰ কৰিছে। কিন্তু এই প্ৰচাৰৰ পৰিমানটো ইমান বেছি হৈছে যে তাৰ হেঁচাত অন্য ভাল, সুখদায়ী খবৰবোৰ দিবলৈ সময়ৰ/ঠাইৰ অভাৱ হৈছে আৰু ফলত টিভিত নিউজ চেনেলকেইটা বেছি সময় চাবলৈকে মন নোযোৱা হৈছে। ঘটনাটো পুৰণা হৈ যায়, কিন্তু ব্ৰেকিং নিউজৰ নামত ঘটনাটোৰ প্ৰচাৰ চলিয়েই থাকে। দ্বিতীয় – মানি লৈছো বাৰু যে এই ঘটনাবোৰৰ বিষয়ে মানুহে জনাৰ প্ৰয়োজন আছে। কিন্তু এইবোৰ ঘটনা বা এনে ধৰণৰ ঘটনাবোৰ ইমানকৈ, বাৰে বাৰে, ইমান জোৰ দি প্ৰচাৰ কৰাটো জৰুৰী হয় জানো? এইধৰণৰ প্ৰচাৰবোৰে সমাজত এনে ধৰণৰ ঘটনা কমাই আনিব পাৰে নেকি? এই ঘটনাবোৰ ব্ৰেকিং নিউজ কেনেকৈ হয়? এনে ঘটনাৰ অতিমাত্ৰা প্ৰচাৰে সমাজত (বিশেষকৈ শিশু আৰু কমবয়সীয়া যুৱক-যুৱতীসকলৰ মানসিকতাত) কি ধৰণৰ প্ৰভাৱ পেলায়? – এইবোৰ প্ৰশ্নৰ অতি সহজ আৰু আমাৰ সাধাৰণ জ্ঞানেৰে (Common sense) ঢুকি পোৱা তাৎক্ষণিক উত্তৰবোৰ কি হ’ব?\nআমি নিজকে নিজে এটা প্ৰশ্ন কৰোচোন – ভাল খবৰ শুনিবলৈ/চাবলৈ মন যায় নে বেয়া খবৰ শুনিবলৈ/চাবলৈ মন যায়? তেন্তে? অসমত ভাল খবৰৰ ইমানেই অভাৱনে? কথাটো বিশ্বাস কৰিব পাৰিনে? অসমীয়া বাতৰি চেনেলকেইটালৈ আহ্বান জনাইছো – এই ঋণাত্মক প্ৰভাৱ পেলাব পৰা ঘটনাবোৰ বাৰে বাৰে প্ৰচাৰ কৰি থকাতকৈ সেই সময়খিনি আন ধনাত্মক কথাৰ প্ৰচাৰ/আলোচনাৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হওক। এনে ঋণাত্মক খবৰবোৰ যদি প্ৰচাৰ নকৰিলেই নহয়, তেন্তে সেইবোৰ মাত্ৰ এবাৰ প্ৰচাৰ কৰা হওক। টেলিভিচন যোগে সমাজত ঋণাত্মক চাঞ্চল্যৰ সৃষ্টি কৰাতকৈ ধনাত্মক চাঞ্চল্য সৃষ্টি কৰা হওক। অসমত এনেয়ে ইমানবোৰ সমস্যা আছে। সেই সমস্যাবোৰৰ ওপৰত উপযুক্তসকলৰ দ্বাৰা বস্তুনিষ্ঠ আলোচনা হওক আৰু সমস্যাবোৰৰ যুক্তিপূৰ্ণ আৰু স্থায়ী সমাধানৰ বাবে জনমত গঠন কৰা হওক।\nলগতে এটা কথা সকলোৱে মানি লোৱা উচিত যে গুৱাহাটীখনেই সমগ্ৰ অসম নহয় বা গুৱাহাটীয়ে সমগ্ৰ অসমৰ প্ৰতিনিধিত্ব নকৰে। প্ৰতিটো খবৰ ৰাজনীতি বা ৰাজনীতিকৰ লগত সংযুক্ত হৈ থাকিবই লাগিব – এইটোও কোনো নিয়ম নহয়। সাংবাদিকসকল অসমৰ বিভিন্ন ঠাইৰ গাঁৱলৈ যাওক, কৃষকসকলৰ ওচৰলৈ যাওক, তেওঁলোকৰ সফলতা বিফলতাৰ খতিয়ান লওক, তেওঁলোকৰ সমস্যাবোৰ সকলোকে জানিবলৈ দিয়ক। তেওঁলোকে (সাংবাদিকসকলে) চাহ বাগিছা, চৰ অঞ্চল আদিলৈ গৈ সেই ঠাইৰ বাসিন্দাসকলৰ কথা আমাক জনাওক। কোনোবা বাগিছাৰ কোনোবা বনুৱাৰ লাইনত কোনোবা তান্ত্ৰিকে ফুচুলাই নি এটা ল'ৰাক হত্যা কৰিলে, পিছত ৰাইজৰ আক্ৰমণত সেই তান্ত্ৰিকজনৰ মৃত্যু ঘটিল, বা জন্মতে দাঁত গজি অহাৰ কাৰণেই কোনোবা তান্ত্ৰিকৰ কথামতে কোনোবা অন্ধবিশ্বাসী, নিকৰুণ পিতৃ-মাতৃয়ে নিজৰ কেচুৱা সন্তানক বিহ খুৱাই হত্যা কৰিলে – এইবোৰ অতি ভয়ানক ঘটনা। এই ঘটনাবোৰ প্ৰচাৰৰ সমান্তৰালভাৱে এই ধৰণৰ ভয়াবহ ঘটনাৰ মূল কাৰণ যে অন্ধবিশ্বাস, কুসংস্কাৰ, অনগ্ৰসৰতা, শিক্ষাৰ অভাৱ, দৰিদ্ৰতা আৰু তান্ত্ৰিক নামধাৰী কোনোবা ভণ্ড, নৃশংস, স্বাৰ্থপৰ ব্যৱসায়ী সেইবোৰ কথাও বিশ্লেষণ কৰা হওক।\nকিতাপৰ বিষয়ে, ভাষা-সাহিত্য-লিপি আদিৰ বিষয়ে নিয়মীয়া অনুষ্ঠান এটাৰো বৰ প্ৰয়োজন আছে বুলি আমি অনুভৱ কৰো। একেসময়তে প্ৰতিটো বাতৰি চেনেলে নিজৰ প্ৰতিটো প্ৰচাৰিত অনুষ্ঠানতে ভাষাৰ শুদ্ধতা ৰক্ষাৰ প্ৰতিও বহুতখিনি কৰিব লগা আছে আৰু ভাষাৰ শুদ্ধতাৰ ক্ষেত্ৰত এটা কঠোৰ নীতি মানি চলাৰ প্ৰয়োজন আছে। (আন ভাষাৰ শব্দ-বাক্যৰ অপ্ৰয়োজনীয় আৰু বহুল ব্যৱহাৰেৰে আৰু লগতে নিজৰ ভাষাটোৰ অশুদ্ধ উচ্চাৰণেৰে এটা খিচিৰি ভাষাৰ সৃষ্টি কৰাত অৰিহনা যোগাই নিজৰ মাতৃভাষাৰ শুদ্ধতালৈ অধিক সংকট নমাই অনাতো কোনোপধ্যেই কাম্য/গ্ৰহনীয় নহয়।)\nআৰু এটা কথা এনেয়ে চিন্তা কৰো কেতিয়াবা। এইযে নিউজ চেনেলবোৰতে হওক বা বাতৰি কাকতবোৰতে হওক – মাজে মাজে (আচলতে প্ৰায় প্ৰতিদিনে) বিভিন্ন দুৰ্নীতি-কেলেংকাৰীৰ বাতৰি ঢোল কোবাই প্ৰচাৰ কৰা হয়, এই বাতৰিবোৰ পিছত কি হয়গৈ? সাধাৰণ এটা বাতৰি হৈয়েই থাকি গৈ পিছত মানুহে পাহৰি যায় নে তাৰ ওপৰত অলপ কিবা অনুসন্ধান আদি হয়? যদি হয় তেন্তে সেই অনুসন্ধানৰ শেষ ফলাফল কি হয়? এই দুৰ্নীতিৰ বাতৰিবোৰ নিশ্চয় সম্পূৰ্ণ মিছা নহয়। কাৰণ মিছা হোৱা হ’লে কাকতখনৰ ওপৰত বা নিউজ চেনেলবোৰৰ ওপৰত মানহানিৰ গোচৰ দিবলৈ মানুহৰ অভাৱ নহ’লহেতেন। লগতে এটা কথা – Investigative Journalism বুলি ক’লে আমি সাধাৰণভাৱে যিটো বুজো সেই কামটো অসমৰ সাংবাদিকসকলে কৰেনে? যদি কৰে কিমান নিয়াৰিকৈ আৰু কিমান সততাৰে কৰে? এই কামটোৰ ফলাফল কি হয়? – এইখিনি কথা জানিবলৈ মন আছে।\nযি কি নহওক, শেষত আমি আন এটা সহজ-সৰল প্ৰশ্ন সকলোৱে চিন্তা কৰিবৰ বাবে আগবঢ়াই দিব খুজিছো - অসমত আজিকালি দুৰ্নীতি-কেলেংকাৰীৰ সমানে সমানে ধৰ্ষণৰ ঘটনা আৰু প্ৰেমজনিত/নাৰীজনিত অপৰাধৰ সংখ্যা ইমান বেছিকৈ কিয় বাঢ়িল?\nTags # MUKALI-CHINTA # PRATIM PRATAP BARUA # প্ৰতিম প্ৰতাপ বৰুৱা # মুকলি চিন্তা\nLabels: MUKALI-CHINTA, PRATIM PRATAP BARUA, প্ৰতিম প্ৰতাপ বৰুৱা, মুকলি চিন্তা


एक साल में बाइबल - ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন - मई 10\n১ সামুয়েল 22:1-23\n1. তাৰ পাছত দায়ূদে সেই ঠাই এৰিলে আৰু অদুল্লম নামেৰে এটা গুহাত আশ্ৰয় ল’লে; যেতিয়া তেওঁৰ ককায়েকসকলে আৰু পিতৃ-বংশৰ লোকসকলে এইকথা শুনিলে, তেতিয়া তেওঁলোক তেওঁৰ ওচৰলৈ গ’ল।\n2. প্ৰতিজন দুখ পোৱা ব্যক্তি, প্ৰতিজন ধৰুৱা ব্যক্তি আৰু প্ৰতিজন বেজাৰত থকা ব্যক্তি তেওঁৰ ওচৰত গোট খালে। তাতে দায়ুদ তেওঁলোকৰ অধিপতি হ’ল; এই দৰে প্ৰায় চাৰি শ লোক তেওঁৰ সঙ্গী হ’ল।\n3. দায়ূদে তাৰ পৰা মোৱাবৰ মিস্পালৈ গ’ল। তেওঁ মোৱাবৰ ৰজাক ক’লে, “বিনয় কৰোঁ, ঈশ্বৰে মোলৈ কি কৰিব, তাক জ্ঞাত নহওঁমানে, মোৰ পিতৃ-মাতৃক আপোনাৰ লগত থাকিবলৈ দিয়ক।”\n4. তেওঁ তেওঁলোকক মোৱাবৰ ৰজাৰ লগত ৰাখিলে, আৰু যেতিয়ালৈকে দায়ুদ তেওঁৰ দুৰ্গত থাকিল, তেতিয়ালৈকে তেওঁলোক ৰজাৰ লগত থাকিল।\n5. পাছে গাদ ভাববাদীয়ে দায়ূদক ক’লে, “তুমি তোমাৰ দুৰ্গত নাথাকিবা, এই ঠাই ত্যাগ কৰি যিহূদা দেশলৈ যোৱা।” সেয়ে দায়ূদে সেই ঠাই ত্যাগ কৰি হেৰৎ অৰণ্যলৈ গ’ল।\n6. চৌলে শুনিলে যে, দায়ূদক তেওঁৰ লগৰ লোকসকলৰ সৈতে পোৱা গ’ল। সেই সময়ত চৌলে হাতত যাঠি লৈ গিবিয়াত ঝাওঁ গছৰ তলত বহি আছিল, আৰু তেওঁৰ চাৰিওফালে তেওঁৰ দাসবোৰ থিয় হৈ আছিল।\n7. তাতে চৌলে চাৰিওফালে থিয় হৈ থকা তেওঁৰ দাসবোৰক ক’লে, “বিন্যামীনৰ লোকসকল শুনা! যিচয়ৰ পুত্ৰই তোমালোকৰ প্ৰতিজনকে শস্যক্ষেত্ৰ আৰু দ্ৰাক্ষাবাৰী দিব নে? আৰু তোমালোক সকলোকে সহস্ৰপতি ও শতপতিৰ পাতিব নে?\n8. তাৰ পৰিবৰ্তে তোমালোক সকলোৱে মোৰ বিৰুদ্ধে চক্ৰান্ত কৰিছাহঁক, যেতিয়া মোৰ পুত্ৰৰ সৈতে যিচয়ৰ পুত্ৰই চুক্তি কৰিছিল তেতিয়া কোনেও মোৰ আগত এই কথা প্ৰকাশ কৰা নাছিল। মোৰ পুত্ৰক মোৰ দাস দায়ূদে মোৰ বিৰুদ্ধে উদগোৱাৰ কথা জানি আৰু আজিৰ দৰে খাপ দি লুকাই থকা কথা জানিও তোমালোক কোনেও মোৰ কাৰণে দুখিত হোৱা নাই।”\n9. তাৰ পাছত চৌলৰ দাসবোৰৰ ওচৰত থিয় হৈ থকা ইদোমীয়া দোৱেগে উত্তৰ দিলে, “মই নোবত যিচয়ৰ পুত্ৰক অহীটুবৰ পুত্ৰ অহীমেলকৰ ওচৰলৈ অহা দেখিছিলোঁ।”\n10. অহীমেলকে যিহোৱাৰ আগত প্ৰাৰ্থনা কৰিলে যাতে তেওঁক সহায় কৰে, আৰু তেওঁ তেওঁক যোগান ধৰিলে, আৰু পলেষ্টীয়া গলিয়াথৰ তৰোৱালো তেওঁক দিলে।\n11. তাৰ পাছত ৰজাই মানুহ পঠাই অহীটুবৰ পুত্ৰ অহীমেলক পুৰোহিতক আৰু তেওঁৰ পিতৃ-বংশক, অৰ্থাৎ নোবত থকা পুৰোহিতসকলক মতি পঠালে। তেওঁলোক সকলোৱেই ৰজাৰ ওচৰলৈ আহিল,\n12. চৌলে ক’লে, “অহীটুবৰ পুত্ৰ শুনা।” তেওঁ উত্তৰ দিলে, “প্ৰভু, মই ইয়াতে আছোঁ।”\n13. চৌলে তেওঁক ক’লে, “তুমি আৰু যিচয়ৰ পুত্ৰ মোৰ বিৰুদ্ধে কিয় চক্ৰান্ত কৰিছা, যাৰ বাবে তুমি তেওঁক পিঠা আৰু তৰোৱাল দিছা, আৰু ঈশ্বৰৰ ওচৰত তেওঁৰ সহায়ৰ কাৰণে প্ৰার্থনা কৰিছা, যাতে তেওঁ মোৰ বিৰুদ্ধে উঠে, আজি লুকাই থকাৰ দৰেই তেওঁ গোপন ঠাইত আছিল।\n14. তাৰ পাছত অহীমেলকে ৰজাক উত্তৰ দি ক’লে, “আপোনাৰ দাসবোৰৰ মাজত দায়ূদৰ দৰে বিশ্বাসী কোন? যিজন ৰজাৰ জোঁৱাই, আৰু আপোনাৰ দেহৰক্ষী, আপোনাৰ গৃহৰ এজন সন্মানীয় লোক।”\n15. আজি প্ৰথমবাৰ মই তেওঁৰ কাৰণে ঈশ্বৰৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা কৰিছোঁ নেকি? সেয়ে মোৰ পৰা দূৰ হওক! মহাৰাজ, আপোনাৰ এই দাসক আৰু মোৰ সকলো পিতৃ-বংশক দোষ নিদিব; কিয়নো আপোনাৰ দাসে এই বিষয়ে কোনো কথাই গম পোৱা নাছিল।”\n16. ৰজাই উত্তৰ দি ক’লে, “অহীমেলক, তুমি আৰু তোমাৰ পিতৃ-বংশ সকলোৰে নিশ্চয় মৃত্যু হ’ব।”\n17. ৰজাই তেওঁৰ চাৰিও ফালে থকা ৰখীয়া সকলক ক’লে, “তহঁতে ঘূৰি গৈ যিহোৱাৰ পুৰোহিত সকলক বধ কৰ। কাৰণ তেওঁলোকো দায়ূদৰ সহায়কাৰী, আৰু তেওঁ পলোৱাৰ কথা তেওঁলোকে জানিও মোক নজনালে।” কিন্তু যিহোৱাৰ পুৰোহিতসকলক আক্ৰমণ কৰিবৰ অৰ্থে ৰজাৰ দাসবোৰ সন্মত নহ’ল।\n18. তাৰ পাছত ৰজাই দোৱেগক ক’লে, “ঘূৰি গৈ পুৰোহিতসকলক বধ কৰা।” সেয়ে ইদোমীয়া দোৱেগে পুৰোহিতসকলক আক্ৰমণ কৰি সেই দিনা শণ সূতাৰ এফোদ বস্ত্ৰ পিন্ধা পঁচাশী জনক বধ কৰিলে।\n19. তেওঁ তৰোৱালৰ ধাৰেৰে পুৰোহিতসকলৰ নোব নগৰ আঘাত কৰি, পুৰুষ, তিৰোতা, ল’ৰা, আৰু পিয়াহ খোৱা কেঁচুৱা, আৰু গৰু, গাধ, মেৰ-ছাগ আদি সকলোকে তৰোৱালৰ ধাৰেৰে সংহাৰ কৰিলে।\n20. সেই সময়ত অহীটুবৰ পুত্ৰ অহীমেলকৰ এজন পুত্ৰ কেৱল ৰক্ষা পৰিল; তেওঁৰ নাম অবিয়াথৰ; তেওঁ দায়ূদৰ ওচৰলৈ পলাই গ’ল।\n21. চৌলে যিহোৱাৰ পুৰোহিতসকলক বধ কৰা কথা অবিয়াথৰে দায়ূদক ক’লে,\n22. তাতে দায়ূদে অবিয়াথৰক ক’লে, “ইদোমীয়া দোৱেগ সেই ঠাইত থকাতে মই সেই দিনা বুজিছিলোঁ, যে, সি অৱশ্যে চৌলক সম্বাদ দিব; ময়েই তোমাৰ পিতৃ-বংশৰ সকলো ব্যক্তিৰ বধৰ কাৰণ হ’লো।\n23. তুমি মোৰ লগত থাকা, ভয় নকৰিবা; কিয়নো যি জনে মোৰ প্ৰাণ ৰক্ষা কৰিলে সেই জনে তোমাৰো কৰিব। কাৰণ মোৰ লগত তুমি নিৰ্ভয়ে থাকিবা।\n১ সামুয়েল 23:1-29\n1. তেওঁলোকে দায়ূদক ক’লে, “পলেষ্টীয়াসকলে কয়ীলাৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ কৰি মৰণা মৰা শস্য লুট কৰিছে।”\n2. সেয়ে দায়ূদে যিহোৱাৰ আগত সহায়ৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰিলে আৰু সুধিলে, “মই পলেষ্টীয়াসকলক আঘাত কৰিবলৈ যাম নে?” তাতে যিহোৱাই ক’লে, “যোৱা পলেষ্টীয়াসকলক আক্ৰমণ কৰি কয়ীলাক উদ্ধাৰ কৰা।”\n3. কিন্তু দায়ূদৰ লোকসকলে তেওঁক ক’লে, “চোৱা, আমি যিহূদাত ভয়েৰে আছোঁ। যদি পলেষ্টীয়া সৈন্যসকলৰ বিৰুদ্ধে কয়ীলালৈ যাওঁ, তেনেহলে ইয়াতকৈ কিমান অধিক ভয়ৰ কথা হ’ব?”\n4. তেতিয়া দায়ূদে পুনৰ সহায়ৰ বাবে যিহোৱাৰ আগত প্ৰাৰ্থনা কৰিলে। যিহোৱাই তেওঁক উত্তৰ দিলে, “তুমি উঠি কয়ীলালৈ নামি যোৱা। কাৰণ মই পলেষ্টীয়াসকলৰ ওপৰত তোমাক জয়যুক্ত কৰিম।”\n5. তাতে দায়ুদ আৰু তেওঁৰ লোকসকলে কয়ীলালৈ গৈ পলেষ্টীয়াসকলৰ লগত যুদ্ধ কৰিলে। তেওঁলোকৰ পশুবোৰ লৈ গ’ল, আৰু আক্ৰমণ কৰি তেওঁলোকৰ মাজত সংহাৰ কৰিলে। এইদৰে দায়ূদে কয়ীলা নিবাসীসকলক উদ্ধাৰ কৰিলে।\n6. অহীমেলকৰ পুত্ৰ অবিয়াথৰ যেতিয়া কয়ীলালৈ পলাই দায়ূদৰ ওচৰলৈ আহিছিল, তেতিয়া তেওঁ হাতত এখন এফোদ লৈ আহিছিল।\n7. চৌলে দায়ুদ কয়ীলালৈ যোৱাৰ বাতৰি পাই ক’লে, “যিহোৱাই মোৰ হাতত তেওঁক সমৰ্পণ কৰিছে। তেওঁ আৱদ্ধ হৈ গ’ল কাৰণ নগৰত দুৱাৰবোৰ বন্ধ কৰা হ’ল।”\n8. দায়ুদ আৰু তেওঁৰ লোকসকলক অৱৰোধ কৰিবলৈ চৌলে যুদ্ধৰ বাবে কয়ীলালৈ নামি যাবলৈ সকলো সৈন্য সামন্তক মাতিলে।\n9. দায়ূদে জানিছিল যে, চৌলে তেওঁৰ অনিষ্ট কৰিবলৈ তেওঁৰ বিৰুদ্ধে অভিসন্ধি কৰিছে, দায়ূদে অবিয়াথৰ পুৰোহিতক ক’লে, “ইয়ালৈ এফোদ আনা।”\n10. তাৰ পাছত দায়ূদে ক’লে, “হে ইস্ৰায়েলৰ ঈশ্বৰ যিহোৱা, চৌলে কয়ীলালৈ আহি মোৰ কাৰণে এই নগৰখন ধংস কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছে, মই এইকথা শুনিলোঁ।”\n11. কয়ীলাৰ লোকসকলে তেওঁৰ হাতত মোক সমৰ্পণ কৰিব নে? তোমাৰ দাসে শুনাৰ দৰে চৌল সঁচাকৈ নামি আহিব নে? হে ইস্ৰায়েলৰ ঈশ্বৰ যিহোৱা, বিনয় কৰোঁ, আপোনাৰ দাসক কওক।” যিহোৱাই ক’লে, “তেওঁ নামি আহিব।”\n12. তাতে দায়ূদে সুধিলে, “কয়ীলাৰ লোকসকলে মোক আৰু মোৰ লোকসকলক চৌলৰ হাতত শোধাই দিব নে?” যিহোৱাই ক’লে, “তেওঁলোকে তোমাক শোধাই দিব।”\n13. তাৰ পাছত দায়ুদ আৰু তেওঁৰ লগৰ প্ৰায় ছশ লোক উঠি কয়ীলাৰ পৰা বাহিৰ ওলাই, এঠাইৰ পৰা আন ঠাইলৈ গ’ল। চৌলক কোৱা হ’ল, যে দায়ুদ কয়ীলাৰ পৰা সাৰি গ’ল, সেয়ে চৌলে তেওঁক অনুসৰণ কৰিবলৈ বাদ দিলে।\n14. দায়ূদে মৰুপ্ৰান্তৰ দুৰ্গম ঠাই, পৰ্ব্বতীয়া অঞ্চলৰ জীফ মৰুপ্ৰান্তত বাস কৰিলে; তাতে চৌলে সদায় তেওঁক বিচাৰিলে, কাৰণ চৌল সদায় তেওঁৰ অপেক্ষাত আছিল, কিন্তু ঈশ্বৰে তেওঁৰ হাতত তেওঁক সমৰ্পণ নকৰিলে।\n15. দায়ুদ জীফ মৰুপ্ৰান্তৰ অৰণ্যত থকা সময়ত, তেওঁ দেখিলে যে, চৌলে তেওঁৰ প্ৰাণনাশৰ চেষ্ঠাৰে ওলাই আহিছে।\n16. চৌলৰ পুত্ৰ যোনাথনে অৰণ্যত দায়ূদৰ ওচৰলৈ গৈ ঈশ্বৰত তেওঁৰ হাত সবল কৰিলে।\n17. তেওঁ দায়ূদক ক’লে, “ভয় নকৰিব। কাৰণ মোৰ পিতৃ চৌলৰ হাতে আপোনাক ধৰিবলৈ নাপাব; আপুনি ইস্ৰায়েলৰ ৰজা হ’ব, আৰু মই আপোনাৰ পিছতহে হ’ম। মোৰ পিতৃ চৌলেও ইয়াক জানে।”\n18. তাৰ পাছত তেওঁলোকে দুয়ো জনে যিহোৱাৰ সন্মুখত এটি নিয়ম বান্ধিলে; দায়ুদ অৰণ্যতে থাকিলে আৰু যোনাথন ঘৰলৈ গ’ল।\n19. তাৰ পাছত জীফীয়া লোকসকলে গিবিয়াৰ চৌলৰ ওচৰলৈ আহি ক’লে, “দায়ুদ আমাৰ ওচৰত যিচীনোনৰ দক্ষিণফালে থকা হখীলা পৰ্ব্বতৰ অৰণ্যৰ দুৰ্গম ঠাইত জানো লুকাই থকা নাই?\n20. সেয়ে, হে মহাৰাজ, নামি আহক; আপোনাৰ সকলো মনৰ বাঞ্ছা অনুসাৰে নামি আহক। মহাৰাজৰ হাতত তাক সমৰ্পণ কৰি দিয়াৰ দায়িত্ব আমাৰ।”\n21. চৌলে ক’লে, “তোমালোক যিহোৱাৰ আশীৰ্ব্বাদ প্ৰাপ্ত হোৱা। কাৰণ তোমালোকে মোলৈ অনুগ্ৰহ কৰিলা।\n22. যোৱা, আৰু সঠিককৈ বিচাৰ কৰা; আৰু সেই ঠাইত তাক কোনে দেখিলে, তাক চাই তাৰ বুজ-বিচাৰ লোৱা, কিয়নো মানুহে মোক কয়, সি বৰ চতুৰালীৰে ফুৰে।\n23. সেয়ে চোৱা, আটাই গোপন ঠাইৰ মাজৰ কোন ঠাইত সি নিজকে লুকুৱাইছে, তাৰ বুজ লৈ মোৰ আগলৈ সঠিক বাতৰি লৈ আহিবা, আৰু তাৰ পাছত মই তোমালোকৰ লগত যাম, সি যদি দেশত থাকে, তেনেহলে মই যিহূদাৰ সকলো সহস্ৰৰ মাজত তাক বিচাৰি উলিয়াম।”\n24. তাতে তেওঁলোক উঠি চৌলৰ আগতে জীফলৈ গ’ল। তেতিয়া দায়ুদ আৰু তেওঁৰ লোকসকলে যে যিচীমোনৰ দক্ষিণ ফালে অৰাবাত থকা মায়োন অৰণ্যত আছিল।\n25. চৌল আৰু তেওঁৰ লোকসকলে তেওঁক বিচাৰিবলৈ গৈছে সেই কথা দায়ূদক কোৱা হ’ল, তাতে তেওঁ শিলাময় পৰ্বতেদি নামি আহি মায়োন অৰণ্যত থাকিবলৈ ল’লে। যেতিয়া চৌলে এই কথা শুনিলে, তেতিয়া মায়োন অৰণ্যলৈ দায়ূদৰ পাছে পাছে খেদি গ’ল।\n26. চৌল পৰ্বতৰ একাষে গ’ল, দায়ুদ আৰু তেওঁৰ লোকসকলে পৰ্বতৰ আন কাষে গ’ল। দায়ূদে চৌলৰ ভয়ত তাৰ পৰা আন ঠাইলৈ যাবলৈ লৰালৰি কৰোঁতে, তেওঁক আৰু তেওঁৰ লোকসকলক ধৰিবলৈ চৌলে নিজৰ লোকসকলৰ লগত তেওঁক বেৰি ধৰিব খোঁজোতে,\n27. এজন বাৰ্তাবাহক চৌলৰ ওচৰলৈ আহি ক’লে, “আপুনি বেগাই আহক; কিয়নো পলেষ্টীয়াসকলে দেশ আক্ৰমণ কৰিছে।”\n28. তেতিয়া চৌলে দায়ূদৰ পাছত খেদি যোৱাৰ পৰা ঘূৰি পলেষ্টীয়াসকলৰ বিৰুদ্ধে যাত্ৰা কৰিলে। এই কাৰণে সেই ঠাইৰ নাম চেলা-হম্মহলকোথ হ’ল।\n29. পাছত দায়ূদে তাৰ পৰা ওলাই গৈ অয়িন-গদীৰ নানা দুৰ্গম ঠাইত বাস কৰিলে।\n6. তেওঁলোকে গধূলি পৰত উভটি আহি কুকুৰৰ দৰে গর্জন কৰে; নগৰৰ চাৰিওফালে ভ্ৰমণ কৰে।\n7. চোৱা, তেওঁলোকে মুখেৰে আবেগ প্রকাশ কৰে, তেওঁলোকৰ ওঁঠত তৰোৱাল আছে; কিয়নো তেওঁলোকে ক’য়, “কোনে আমাৰ কথা শুনি পাব?”\n8. কিন্তু, হে যিহোৱা, তুমি তেওঁলোকক হাঁহা; তুমি সকলো জাতিকে উপহাস কৰিবা।\n9. ঈশ্বৰ যিহোৱা মোৰ ব’ল, মই তোমালৈ অপেক্ষা কৰিম; কিয়নো হে ঈশ্বৰ তুমি মোৰ উচ্চ দুৰ্গ।\n10. মোৰ ঈশ্বৰ দয়ালু, তেওঁৰ প্ৰতিজ্ঞা আৰু বিশ্বস্ততা মোৰ সংগী; মোৰ শত্ৰুবোৰৰ পৰাজয়, ঈশ্বৰে মোক দেখিবলৈ দিব।\n11. মোৰ লোকসকলে যেন পাহৰি নাযায়, তাৰ বাবেই তেওঁলোকক বধ নকৰিবা। হে প্ৰভু, আমাৰ ঢাল; তুমি তোমাৰ শক্তিৰে গোট গোট কৰি তেওঁলোকক হীন অৱস্থালৈ আনা।\n12. তেওঁলোকৰ পাপ, মুখৰ আৰু ওঁঠৰ কথা, তেওঁলোকে শাও দিয়া আৰু মিছা কথা কোৱাৰ কাৰণে; তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ অহংকাৰত ধৰা পৰক।\n13. তুমি ক্ৰোধত তেওঁলোকক সংহাৰ কৰা যাতে তেওঁলোক আৰু নাথাকে; যাকোব ৰ মাজত ঈশ্বৰে যে শাসন কৰে, পৃথিবীৰ সীমালৈকে যে শাসন কৰে, তাক তেওঁলোকে জানক। [চেলা]\n14. তেওঁলোকে গধূলি পৰত উভটি আহি কুকুৰৰ দৰে ৰাও কাঢ়ক; নগৰত চাৰিওফালে ভ্ৰমণ কৰক।\n15. তেওঁলোকে আহাৰৰ কাৰণে ইফালে সিফালে ফুৰিব; যদি তৃপ্ত নহয়, তেনেহলে বিৰক্তিত উজাগৰে থাকিব।\n16. কিন্তু মই হলে তোমাৰ পৰাক্ৰমৰ গীত গাম; এনে কি, ৰাতিপুৱাতে উচ্চ স্বৰেৰে তোমাৰ দয়াৰ গীত গান কৰিম; কিয়নো তুমি মোৰ উচ্চ দুৰ্গ, সঙ্কটৰ কালত তুমি মোৰ আশ্ৰয় স্থান।\n17. হে মোৰ বল, মই তোমাৰ উদ্দেশে প্ৰশংসাৰ গীত গান কৰিম; কিয়নো ঈশ্বৰ মোৰ উচ্চ দুৰ্গ, আৰু তেওঁ মোৰ দয়ালু ঈশ্বৰ।\n1. মনৰ কল্পনা মানুহৰ; কিন্তু জিভাৰ উত্তৰ যিহোৱাৰ পৰা আহে।\n2. মানুহৰ সকলো পথ নিজৰ দৃষ্টিত শুদ্ধ; কিন্তু যিহোৱাই আত্মাবোৰ পৰীক্ষা কৰে।\n1. আদিতে বাক্য আছিল; বাক্য ঈশ্বৰৰ সৈতে আছিল আৰু সেই বাক্যই স্বয়ং ঈশ্বৰ।\n2. এই বাক্য আদিতে ঈশ্বৰে সৈতে আছিল।\n3. তেওঁৰ দ্বাৰাই সকলো সৃষ্টি হ’ল আৰু যি সকলো হ’ল, সেইবোৰৰ এটাও তেওঁৰ অবিহনে নহ’ল।\n4. জীৱন বাক্যতেই আৰু সেই জীৱনেই সকলো মানুহৰ বাবে পোহৰ।\n5. সেই পোহৰ আন্ধাৰত উজ্বলি উঠিল আৰু আন্ধাৰে তাক পৰাভূত নকৰিলে।\n6. ঈশ্বৰে যোহন নামেৰে এজন মানুহক পঠিয়াইছিল।\n7. তেওঁ সেই পোহৰৰ বিষয়ে সাক্ষ্য দিবলৈ এজন সাক্ষীৰূপে আহিছিল যাতে তেওঁৰ দ্বাৰাই সকলোৱে বিশ্বাস কৰে।\n8. যোহন নিজে সেই পোহৰ নাছিল; তেওঁ সেই পোহৰৰ বিষয়ে সাক্ষ্য দিবলৈহে আহিছিল।\n9. সেই পোহৰ জগতলৈ আহিছিল আৰু সকলো মানুহকে পোহৰ দিয়া, সেই সত্য পোহৰ আছিল।\n10. তেওঁ জগততে আছিল; জগত তেওঁৰ দ্বাৰাই সৃষ্টি হৈছিল, কিন্তু জগতে তেওঁক নাজানিলে।\n11. যি জগত তেওঁৰ নিজৰেই, তেওঁ সেই ঠাইলৈ আহিল, কিন্তু তেওঁৰ নিজৰ লোকেই তেওঁক গ্ৰহণ নকৰিলে।\n12. কিন্তু যিমান মানুহে তেওঁক গ্ৰহণ কৰিলে আৰু তেওঁৰ নামত বিশ্বাস কৰিলে, সেই লোক সকলক ঈশ্বৰৰ সন্তান হ’বলৈ তেওঁ ক্ষমতা দিলে।\n13. তেওঁলোকৰ জন্ম তেজৰ পৰা বা মাংসিক অভিলাষৰ পৰা বা মানুহৰ ইচ্ছাৰ পৰা হ’ল, এনে নহয়, কিন্তু ঈশ্বৰৰ ইচ্ছাৰ পৰাহে হৈছে।\n14. সেই বাক্যই মাংস হ’ল; অনুগ্ৰহ আৰু সত্যতাৰে পৰিপূৰ্ণ হৈ আমাৰ মাজত বসতি কৰিলে; তাতে পিতৃৰ একমাত্ৰ পুত্ৰ হিচাপে তেওঁৰ যি মহিমা, সেই মহিমা আমি দেখিলোঁ।\n15. যোহনে তেওঁৰ বিষয়ে সাক্ষ্য দি চিঞৰি ক’লে, “যি জনৰ বিষয়ে মই কৈছিলোঁ, এৱেঁই সেই জন। যি জন মোৰ পাছত আহিছে, তেওঁ মোতকৈ আগ হ’ল, কাৰণ তেওঁ মোৰ পূৰ্বেও আছিল।”\n16. আমি সকলোৱে তেওঁৰ সেই পূৰ্ণতাৰ পৰা অনুগ্রহৰ ওপৰিও বিনামূলীয়া অনুগ্রহ পালোঁ।\n17. কাৰণ মোচিৰ দ্বাৰা বিধান দিয়া হৈছিল; কিন্তু অনুগ্ৰহ আৰু সত্যতা যীচু খ্ৰীষ্টৰ দ্বাৰাহে আহিল।\n18. ঈশ্বৰক কোনেও কেতিয়াও দেখা নাই; পিতৃৰ কোলাত থকা একমাত্ৰ পুত্ৰই তেওঁক প্ৰকাশ কৰিলে।\n19. যোহনে এই সাক্ষ্য দিলে: ইহুদী সকলে যিৰূচালেমৰ পৰা কেইজনমান পুৰোহিত আৰু লেবীক যোহনৰ ওচৰলৈ পঠালে। তেওঁলোকে আহি যোহনক সুধিলে, “আপুনি কোন?”\n20. যোহনে অস্বীকাৰ নকৰি মুকলিকৈ উত্তৰ দিলে, “মই খ্ৰীষ্ট নহয়।”\n21. তেতিয়া তেওঁলোকে তেওঁক সুধিলে, “তেনেহলে কোন? আপুনি এলিয়া নেকি?” তেওঁ ক’লে, “নহয়, মই নহওঁ;” তেওঁলোকে ক’লে, “তেনেহলে আপুনি সেই ভাৱবাদী নেকি?” তেওঁ উত্তৰ দিলে, “নহওঁ।”\n22. তেতিয়া তেওঁলোকে তেওঁক ক’লে, “তেনেহলে আপুনি কোন হয়? আমাক কওক যাতে যি সকলে আমাক পঠাইছে, তেওঁলোকক আমি উত্তৰ দিব পাৰোঁ। আপোনাৰ নিজৰ বিষয়ে আপুনি কি কয়?”\n23. তেওঁ ক’লে, “যিচয়া ভাববাদীয়ে যি দৰে কৈছিল, ‘ময়েই সেই মাত, যি জনে মৰুপ্রান্তত ৰিঙিয়াই কয়, প্ৰভুৰ পথ পোন কৰা’।”\n24. যোহনৰ ওচৰলৈ যি সকলক পঠোৱা হৈছিল, তেওঁলোক ফৰীচী সম্প্রদায়ৰ আছিল। তেওঁলোকে যোহনক সুধিলে,\n25. “আপুনি যদি খ্ৰীষ্টও নহয়, এলিয়াও নহয় বা ভাৱবাদীও নহয়, তেনেহলে কিয় বাপ্তিস্ম দিছে?”\n26. যোহনে তেওঁলোকক উত্তৰ দি ক’লে, “মই হ’লে পানীতহে বাপ্তিস্ম দিছোঁ, কিন্তু আপোনালোকৰ মাজত এনে এজন থিয় হৈ আছে, যি জনক আপোনালোকে চিনি নাপায়।\n27. তেৱেঁই সেই লোক যি জন মোৰ পাছত আহিছে। মই তেওঁৰ ভৰিৰ পাদুকাৰ ফিটাৰ বান্ধ খুলিবৰো যোগ্য নহওঁ।”\n28. যৰ্দ্দন নদীৰ সিপাৰে বৈৎথনিয়া গাৱঁত, য’ত যোহনে বাপ্তিস্ম দি আছিল, তাতে এই সকলো ঘটিল।


ৱিকিপিডিয়া:নিৰ্বাচিত প্ৰবন্ধসমূহ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n(ৱিকিপিডিয়া:FAৰ পৰা পুনঃনিৰ্দেশিত)\nঅসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ নিৰ্বাচিত প্ৰবন্ধসমূহ\nনিৰ্বাচিত প্ৰবন্ধ (featured article) হ’ল সেইবোৰ প্ৰবন্ধ, যিবোৰে ৱিকিপিডিয়াৰ সম্পাদক আৰু ব্যৱহাৰকাৰীসকলৰ অনুসৰি ৱিকিপিডিয়াৰ শ্ৰেষ্ঠতম প্ৰবন্ধসমূহৰ মাজত স্থান লাভ কৰে। এই পৃষ্ঠাত স্থান লাভ কৰাৰ আগেয়ে প্ৰস্তাৱনা আৰু বিশ্লেষণৰ মাধ্যমৰে এইবোৰ প্ৰবন্ধৰ মান, নিৰ্ভৰযোগ্যতা, নিৰপেক্ষতা, পৰিপূৰ্ণতা আৰু লিখনৰীতি পৰীক্ষণ কৰা হয়। এই সংক্ৰান্তত অধিক নিৰ্দেশনা আছে নিৰ্বাচিত প্ৰবন্ধৰ মানদণ্ড পৃষ্ঠাত।\nবৰ্তমান অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ মুঠ 6,835 টা প্ৰবন্ধৰ মাজত ১৪টা নিৰ্বাচিত প্ৰবন্ধ আছে।\nনিৰ্বাচিত প্ৰবন্ধ সাঁচ মনোনীত প্ৰবন্ধ পৃষ্ঠাত ওপৰত লিখি ৰাখিলে এটা ক্ষুদ্ৰ তাৰকা চিহ্ন ( ) দ্বাৰা প্ৰবন্ধটো নিৰ্দেশিত হয়।\nনিঁখুত, নিৰ্বাচিত আৰু ভাল প্ৰবন্ধৰ সংযোগসমূহ:\nনিৰ্বাচিত প্ৰবন্ধৰ মানদণ্ড\nনিৰ্বাচিত প্ৰবন্ধৰ প্ৰস্তাৱসমূহ\nভাল প্ৰবন্ধৰ মানদণ্ড\nভাল প্ৰবন্ধৰ প্ৰস্তাৱসমূহ\nবেটুপাতৰ নিৰ্বাচিত চিত্ৰসমূহ\nনিৰ্বাচিত প্ৰবন্ধৰ তালিকা\nসত্য সাই বাবা\nৱিকিপিডিয়াৰ নিৰ্বাচিত প্ৰবন্ধত তলৰ বৈশিষ্ট্যসমূহ থকা বাঞ্চনীয়:\nপ্ৰবন্ধটো ৱিকিপিডিয়াৰ সম্পাদকসকলৰ কৰ্মৰ শ্ৰেষ্ঠতম নমুনা হোৱা উচিত।\nপ্ৰবন্ধটো "সুলিখিত", "সুসমন্বিত", "তথ্যগতভাৱে নিৰ্ভুল", "নিৰপেক্ষ" আৰু "স্থায়ী"। নিৰ্বাচিত প্ৰবন্ধৰ মান কিমান কেনেদৰে নিৰূপণ কৰিব পাৰি সেয়া জনাৰ বাবে ভাল প্ৰবন্ধ এটা কেনেদৰে সৃষ্টি কৰিব? আৰু নিখুঁত প্ৰবন্ধ পঢ়ক। ইয়াত:\n(ক) "সুলিখিত" বুলি ক’লে লেখাটিৰ মনোগ্ৰাহী ভাষাৰ বিষয়ে বুজোৱা হৈছে;\n(খ) "সুসমন্বিত" বুলিলে প্ৰবন্ধটোতে বিষয়বস্তু সম্বন্ধে সকলোবোৰ বিতং বৰ্ণনা দিয়া হৈছেনে নাই আৰু কিবা প্ৰধান তথ্য আদি বাকী ৰৈ গৈছে নেকি সেয়া পৰীক্ষা কৰা;\n(গ) "তথ্যগতভাৱে সঠিক" বুলিলে প্ৰবন্ধটোত উল্লিখিত তথ্যসমূহৰ যথাযথ প্ৰমাণ আৰু উদ্ধৃতিৰ সহায়েৰে সমৰ্থন কৰা হৈছে নে নাই (ৱিকিপিডিয়া:নিৰ্ভৰযোগ্যতা চাওক); প্ৰবন্ধটোত “তথ্য সংগ্ৰহৰ” অনুচ্ছেদ আছে, য’ত তথ্য-উৎসসমূহ ধাৰাবাহিকভাৱে দিছে; ইয়াৰ বাদেও প্ৰয়োজন হ’লে প্ৰবন্ধৰ মাজতো বিভ্ৰান্তিকৰ উৎসৰ উল্লেখ থাকিব পাৰে (ৱিকিপিডিয়া:তথ্য উদ্ধৃতি চাওক)। পাদটীকা আৰু প্ৰবন্ধৰ শেষৰ উৎসপঞ্জীৰ বাবে meta:cite-ত উল্লিখিত ধৰণ অনুসৰণযোগ্য;\n(ঘ) "নিৰপেক্ষ" বুলিলে প্ৰবন্ধটোৰ নিৰপেক্ষতা আৰু তথ্যগত সঠিকতালৈ কোনো বিতৰ্ক নোহোৱা বুজায় (ৱিকিপিডিয়া:নিৰপেক্ষ দৃষ্টিভঙ্গী চাওক); আৰু\n(ঙ) "স্থায়ী" বুলিলে প্ৰবন্ধটোত নিয়মিতভাৱে কোনোধৰনৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ পৰিবৰ্তন সাধন কৰা নহয় আৰু প্ৰবন্ধটো কোনো সম্পাদনা দ্বন্দৰ চিকাৰ নহয়।\nনিৰ্বাচিত প্ৰবন্ধ[সম্পাদনা কৰক]\nআধুনিক অলিম্পিক (ইংৰাজী: Olympics Games) হৈছে বৰ্তমান বিশ্বত অনুষ্ঠিত সৰ্ববৃহত অনুষ্ঠানসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম। অলিম্পিকক মূলতঃ গ্ৰীষ্মকালীন আৰু শীতকালীন দূটা ভাগত ভাগ কৰা হয়, অলিম্পিক খেলসমূহত পৃথিৱীৰ বিভিন্ন দেশৰ হাজাৰ হাজাৰ খেলুৱৈ প্ৰতিযোগীয়ে বিভিন্ন ধৰণৰ খেলত অংশগ্ৰহণ কৰে। অলিম্পিকক বিশ্বৰ সকলোতকৈ প্ৰাচীন আৰু সকলোতকৈ মৰ্যদাপূৰ্ণ ক্ৰীড়া প্ৰতিযোগিতা বুলি গণ্য কৰা হয়। বৰ্তমান অলিম্পিক দূবছৰৰ মূৰত অনুষ্ঠিত হয়, এখন গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিক হৈ যোৱাৰ পাছত পাছৰখন শীতকালীন অলিম্পিক অনুষ্ঠিত হয়, অৰ্থাৎ দুখন গ্ৰীষ্মকালীন বা দুখন শীতকালীন অলিম্পিকৰ মাজৰ অন্তৰ চাৰি বছৰ। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৪ৰ্থ শতিকাত প্ৰাচীন গ্ৰীচৰ অলিম্পিয়া চহৰত অনুষ্ঠিত হোৱা প্ৰাচীন অলিম্পিকৰ ধাৰণাৰেই আধুনিক অলিম্পিক আৰম্ভ কৰা হয়। বাৰ’ন পীয়েৰ ডে কুৱাৰ্টিনে ১৮৯৪ চনত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় অলিম্পিক কমিটি (IOC) গঠন কৰে। তেতিয়াৰে পৰা IOC’য়ে আধুনিক অলিম্পিকৰ আয়োজন কৰি আহিছে। বৰ্তমান পৃথিৱীৰ প্ৰায় সকলো দেশেই অলিম্পিকত ভাগ লয়। (বাকী অংশ পঢ়ক...)\nপঢ়ক – আলোচনা –সম্পাদনা – ইতিহাস\nদ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধ (ইংৰাজী: World War II) বুলিলে ১৯৩৯ চনৰ পৰা ১৯৪৫ চনৰ কালছোৱাত, সমগ্ৰ বিশ্বজুৰি হোৱা যুদ্ধলানিকে বুজা যায়। বিশ্বৰ মহাশক্তি সমূহৰ লগতে, প্ৰায় সকলোবোৰ দে‍শেই জড়িত হৈ পৰা এই যুদ্ধত দুটি বিপৰীত সামৰিক জোঁটৰ সৃষ্টি হয়, মিত্ৰশক্তি আৰু অক্ষশক্তি। এই মহাসমৰক ইতিহাসৰ সকলোতকৈ বিস্তৃত যুদ্ধ বুলি ধৰা হয়, য'ত ১০ কোটিতকৈয়ো অধিক লোকে সামৰিক সেৱা আগবঢ়াইছিল। যুদ্ধত আগভাগ লোৱা জাতি সমূহে এই সময়চোৱাত নিজৰ সকলো অৰ্থনৈতিক, ঔদ্যোগিক আৰু বৈজ্ঞানিক সমল এই যুদ্ধৰ বাবে প্ৰয়োগ কৰিছিল, যাৰ বাবে সামৰিক আৰু অসামৰিক সমলসমূহৰ পাৰ্থক্যই নোহোৱা হৈ গৈছিল। হ'ল'কাষ্ট (হিটলাৰৰ দ্বাৰা ৬০ লাখ ইহুদী হত্যা)-কে ধৰি অসামৰিক লোকৰ গণহত্যা, হিৰোচিমা আৰু নাগাচাকিত পাৰমাণৱিক অস্ত্ৰৰ প্ৰয়োগ, ইত্যদিৰ বাবে কুখ্যাত এই যু্দ্ধত ৫ পৰা ৭ কোটিমান লোকৰ মৃত্যু হৈছিল। এই পৰিসংখ্যাৰ পৰা ক'ব পাৰি যে, দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধ মানৱ ইতিহাসৰ সকলোতকৈ ঘাটক যুদ্ধ আছিল। (বিতং ভাৱে পঢ়ক........)\nঅসমীয়া ভাষা হৈছে সকলোতকৈ পূৰ্বীয় ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষা। ইয়াক ঘাইকৈ উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ অসমত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ই অসমৰ ৰাজ্যিক ভাষা। অৰুণাচল প্ৰদেশৰ কোনো কোনো ঠাইত আৰু উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ আন আন ৰাজ্যতো অসমীয়াভাষী লোক আছে। অসমত বৰ্তমান অসমীয়া ভাষা কোৱা মানুহৰ সংখ্যা ১.৩০ কোটিৰো বেছি আৰু বিশ্বজুৰি এই সংখ্যা প্ৰায় ২ কোটি। অসমীয়া ভাষাৰ গঢ় আৰু ধ্বন্নি বৈশিষ্টসমূহ সংস্কৃতৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে। অসমীয়া লিপিৰে এই ভাষা লিখা হয়। লিখাৰ ধৰণ বাওঁফালৰ পৰা সোঁফাললৈ আৰু ওপৰৰ পৰা তললৈ। অসমীয়া ভাষা প্ৰধানকৈ ইণ্ডো-ইউৰোপীয় বা ভাৰত-ইউৰোপীয় পৰিয়ালৰ শতম শাখাৰ পৰা বিকাশ হৈছে৷ শতম শাখাৰ এটা প্ৰধান ভাগ আছিল 'আৰ্য' বা 'ভাৰত-ইৰানীয়'৷ এই আৰ্যভাষাৰে এটা প্ৰধান ঠাল ভাৰতীয় আৰ্যৰ পৰা খৃঃ পূঃ ৬ষ্ঠ শতিকাৰ পৰা ১০ম শতিকাৰ ভিতৰত বিকাশ হোৱা মধ্য ভাৰতীয় আৰ্য ভাষাৰ অন্ত্য প্ৰাকৃত বা অপভ্ৰংশ স্তৰৰ মাগধী অপভ্ৰংশৰ পৰা অসমীয়া ভাষাৰ জন্ম হয়৷ অসমীয়া ভাষাৰ বিকাশ প্ৰক্ৰিয়াক ড° বাণীকান্ত কাকতিয়ে তিনিটা ভাগত ভাগ কৰিছে: প্ৰাচীন অসমীয়া- চতুৰ্দশ শতিকাৰ পৰা ষোড়শ শতিকাৰ শেষলৈ, মধ্যযুগীয় অসম- সপ্তদশ শতিকাৰ পৰা ঊনবিংশ শতিকাৰ আৰম্ভণিলৈ, আধুনিক অসমীয়া- ঊনবিংশ শতিকাৰ পৰা বৰ্তমানলৈ৷ খৃষ্টীয় পঞ্চম শতিকাৰ পৰা দ্বাদশ শতিকালৈকে প্ৰাচীন কামৰূপ ৰাজ্যত ৰাজত্ব কৰা হিন্দু ৰজাসকলৰ তাম্ৰফলিসমূহতেই প্ৰাচীন অসমীয়া লিখিত সাহিত্যৰ নিদৰ্শন পোৱা যায়৷ ইয়াৰ পিছত ক্ৰমে ক্ৰমে চৰ্যাপদ, শ্ৰীকৃষ্ণ কীৰ্তন, হেম সৰস্বতীৰ ‘প্ৰহ্লাদ চৰিত’, মাধৱ কন্দলীৰ ‘ৰামায়ণ’, শংকৰদেৱ-মাধৱদেৱৰ ‘কীৰ্তন-নামঘোষা’, ভট্টদেৱৰ ‘কথা-গীতা’, কথাগুৰুচৰিত, বুৰঞ্জীসাহিত্য আদিৰ পিছত সৃষ্টি হোৱা অৰুণোদই, জোনাকী, ৰামধেনু আদি বিভিন্ন সাহিত্যৰ মাজেৰে অসমীয়া ভাষাই এটা পূৰ্ণাঙ্গ অৱস্থা লাভ কৰে৷ (বাকী অংশ পঢ়ক...)\nসাপে খোঁটাৰ ফলত হোৱা আঘাতকে সৰ্পদংশন (ইংৰাজী ভাষাত Snakebite) বুলি কোৱা হয়। দাঁতৰ আঘাতত ঠাইটুকুৰাত বিন্ধাৰ দৰে ক্ষতৰ সৃষ্টি হ'ব পাৰে বা শৰীৰত বিষ বিয়পিব পাৰে। সাপৰ বেছিভাগ প্ৰজাতিৰেই বিষ নাই আৰু সেইবোৰে চিকাৰৰ শৰীৰত চাপ প্ৰয়োগেৰেহে হত্যা কৰে। তুলনামূলকভাৱে কম সংখ্যক সাপ বিষধাৰী আৰু সেইবোৰ এণ্টাৰ্কটিকাৰ বাহিৰে আন সকলো মহাদেশত পোৱা যায়। পৃথিৱীত সাপৰ প্ৰায় ৩০০০ প্ৰজাতি পোৱা যায় যাৰ প্ৰায় ১৫% মানুহৰ বাবে বিপজ্জনক। সাপে চিকাৰৰ লগতে প্ৰতিৰক্ষাৰ বাবেও দংশন কৰে। যিহেতু সাপ দেখাত বিভিন্ন ৰকমৰ হ'ব পাৰে, সেইবাবে সৰ্পদংশনৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰজাতি নিৰ্ণয় কষ্টসাধ্য আৰু ততালিকে চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ লোৱা উচিত। (বাকী অংশ পঢ়ক...)\nআবুল পাকিৰ জয়নুল আবেদিন আব্দুল কালাম (ইংৰাজী: Avul Pakir Jainulabdeen Abdul Kalam) ( উচ্ছাৰণ (সহায়·তথ্য); জন্ম ১৫ অক্টোবৰ ১৯৩১) সৰ্বপৰিচিত নাম ড° এ. পি. জে. আব্দুল কালাম, এজন ভাৰতীয় বিজ্ঞানী আৰু প্ৰশাসক যিজন ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি আছিল| কালামৰ জন্ম আৰু শৈশৱ তামিলনাডুৰ ৰামেশ্বৰম নামে ঠাইত হৈছিল| তিৰুচিৰাপল্লীৰ চেইণ্ট যোচেফ কলেজৰ পৰা পদাৰ্থ বিজ্ঞান আৰু চেন্নাইৰ মাদ্ৰাছ ইনষ্টিটিউট অৱ টেকন'লজি (MIT), এ’ৰস্পেছ ইঞ্জিনিয়াৰিং বিষয় হিচাপে লৈ উত্তীৰ্ন হয়| ৰাষ্ট্ৰপতি পদত অধিষ্ঠিত হোৱাৰ আগেয়ে, তেখেত এজন এ’ৰস্পেছ অভিযন্তা হিচাপে প্ৰতিৰক্ষা গৱেষণা আৰু বিকাশ সংস্থা (DRDO) আৰু ভাৰতীয় মহাকাশ অধ্যয়ন সংস্থাত (ISRO) কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল| কালামৰ আন এটা জনপ্ৰিয় নাম হৈছে ভাৰতৰ মিছাইল মানৱ, ভাৰতত বালাষ্টিক ক্ষেপনাস্ত্ৰ (ballistic missile) আৰু "উৎক্ষেপণ যান" (launch vehicle) প্ৰযুক্তিৰ বিকাশৰ ক্ষেত্ৰত তেখেতৰ অৰিহণাৰ বাবে এই উপাধি তেখেতক প্ৰদান কৰা হৈছে। ১৯৭৪ চনৰ প্ৰথম নিউক্লীয়েৰ পৰীক্ষাৰ পাছত, ১৯৯৮ চনত হোৱা ভাৰতৰ "পোখৰান-২" নিউক্লীয়েৰ পৰীক্ষণত ড° কালামে কাৰিকৰী দিশৰ উপৰিও ৰাজনৈতিক আৰু সাংগঠনিক দিশত মূখ্য ভুমিকা পালন কৰিছিল তথাপিও কোনো কোনো বিজ্ঞান বিশেষজ্ঞই ক'ব বিচাৰে যে ড° কালামে কোনো কৃতিত্ব নোহোৱাকৈয়ে হোমি জাহাংগীৰ ভাৱা আৰু বিক্ৰম চাৰাভাইয়ে কৰি থৈ যোৱা কাম খিনি আগবঢ়াই নিছিল। (বিতং ভাৱে পঢ়ক........)\n২০১০ৰ বিশ্বকাপৰ শুভংকৰ "জাকুমি"\nফিফা বিশ্বকাপ (ইংৰাজী: FIFA World Cup) বা সাধাৰণভাবে বিশ্বকাপ হৈছে, আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ফুটবলৰ তদাৰককাৰী সংস্থা ফিফা (Fédération Internationale de Football Association)ৰ সদস্য ৰাষ্ট্ৰসমূহৰ পুৰুষ ফুটবল দলসমূহৰ মাজত হোৱা এখন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ফুটবল প্ৰতিযোগিতা। ১৯৪২ চন আৰু ১৯৪৬ চনক বাদ দি ১৯৩০ চনৰ পৰা প্ৰতি চাৰি বছৰৰ মূৰে মূৰে এই প্ৰতিযোগিতা খন অনুষ্ঠিত হৈ আহিছে, ১৯৪২ আৰু ১৯৪৬ দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ বাবে এই প্ৰতিযোগিতা হোৱা নাছিল। বৰ্তমান এই বিশ্বকাপৰ চেম্পিয়ন দল ইটালী, ইটালীয়ে শেহতীয়া ২০১০ চনৰ বিশ্বকাপ দখল কৰে।\nবৰ্তমানৰ নিয়ম অনুসৰি বিশ্বকাপৰ মূল পৰ্ব (World Cup Finals)ত ৩২ টা দলে আয়োজক দেশৰ বিভিন্ন স্থানত প্ৰতিযোগিতাত অৱতীৰ্ন হয়। এই প্ৰতিযোগিতা প্ৰায় এমাহ জুৰি চলে। বিশ্বকাপৰ মূল পৰ্বৰ পূৰ্বে প্ৰায় তিনি বছৰ জুৰি চলা প্ৰাৰম্ভিক পৰ্বৰ প্ৰতিযোগিতাৰ পৰা এই ৩২টা দলক নিৰ্বাচন কৰা হয়, এই দল সমূহৰ ভিতৰত আয়োজক দেশ(সমূহ)ও থাকে।\nএতিয়ালৈকে অনুষ্ঠিত হোৱা মুঠ ১৯খন বিশ্বকাপৰ খিতাপ মুঠ আঠখন দেশে অৰ্জন কৰিছে। ব্ৰাজিলে মুঠ পাঁচবাৰ এই খিতাপ দখল কৰিছে, আনহাতেদি ইটালীয়ে চাৰিবাৰ, জাৰ্মানীয়ে তিনিবাৰ, আৰ্জেন্টিনা আৰু প্ৰথম বিশ্বকাপ বিজয়ী উৰুগুৱেই মুঠ দুবাৰকৈ বিশ্বকাপৰ খিতাপ দখল কৰিছে। তাৰোপৰি ইংলেণ্ড, ফ্ৰান্স আৰু স্পেইনে এবাৰকৈ বিশ্বকাপ দখল কৰিছে। (বাকী অংশ পঢ়ক...)\nভাৰতীয় ৰেল ভাৰত চৰকাৰৰ মালিকানাধীন আৰু ভাৰত চৰকাৰৰ ৰেল মন্ত্ৰালয়ৰ দ্বাৰা পৰিচালিত এটা উদ্যোগ। ই ১,১৫,০০০ কিলোমিটাৰ ৰেলপথ আৰু ৭,৫০০ টা ষ্টেচনৰে বিশ্বৰ অন্যতম বৃহৎ ৰেল জালিকা। ভাৰতীয় ৰেলে বছৰি ৭৫০ কোটি অথবা দিনে ২ কোটিতকৈয়ো অধিক যাত্ৰী (ইয়াৰ আধাতকৈ বেছি উপনগৰীয় ৰেলৰ যাত্ৰী) আৰু দিনে ২৮ লাখ টন সামগ্ৰী কঢ়িয়ায়। ২০১১-১২ চনত ভাৰতীয় ৰেলে যাত্ৰীৰ পৰা ২৮,৬৪৫.৫২ কোটি আৰু সামগ্ৰীৰ পৰা ৬৯,৬৭৫.৯৭ কোটি টকা উপাৰ্জন কৰিছিল। ১৮৫৩ চনত ভাৰতত প্ৰথম ৰেলপথ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল ব'ম্বে আৰু থানেৰ মাজত। ১৯৫১ চনত ভাৰতত চলি থকা সকলো ৰেল কোম্পানীক একগোট কৰি ৰাষ্ট্ৰীয়কৰণ কৰা হয় আৰু ইয়াক "ভাৰতীয় ৰেল" নামকৰণ কৰা হয়। ভাৰতীয় ৰেলে দেশখনৰ ২২খন ৰাজ্য আৰু ৩খন কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল ৰেল জালিকাৰে সামৰি লৈছে তথা নেপাল, বাংলাদেশ আৰু পাকিস্তানলৈয়ো সীমিত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সেৱা আগবঢ়াইছে। (সবিশেষ পঢ়ক .....)\nসত্য সাই বাবা (জন্মতে সত্য নাৰায়ণ ৰাজু; ২৩ নৱেম্বৰ ১৯২৬ৰ পৰা ২৪ এপ্ৰিল ২০১১)) এজন ভাৰতীয় নেতা আৰু আধ্যাত্মিক গুৰু। তেওঁ দাবী কৰা আৰু অনেক লোকে বিশ্বাস কৰা মতে, তেওঁ শিৰডীৰ সাই বাবাৰ (মৃত্যু: ১৯১৮) পুনৰ্জন্ম। ভাৰতীয় আধ্যাত্মিক গুৰু মেহেৰ বাবাৰ মতে তেওঁ এজন তান্ত্ৰিক আৰু তেওঁ চমৎকাৰৰ বাবে তন্ত্ৰ ব্যৱহাৰ কৰিছিল। তেওঁ বিভূতি (পবিত্ৰ ভস্ম) আৰু অন্য সৰু বস্তু যেনে আঙঠি, হাৰ, ঘড়ী আদি প্ৰকট কৰিছিল যিয়ে চমৎকাৰী ৰূপত চিকিৎসা কৰা, পুনৰ জীৱন প্ৰদান কৰা আদিৰ কথা অনেকে কয়। ই যশ আৰু সমালোচনা দুয়োকে আমন্ত্ৰিত কৰিলে। তেওঁৰ ওপৰত যৌন নিৰ্যাতন আৰু নকলৰো অভিযোগ উত্থাপিত হৈছিল, কিন্তু তেওঁ তেনে অভিযোগক ষড়যন্ত্ৰ বুলি কৈ, অভিযোগ অস্বীকাৰ কৰিলে। তেওঁ সদস্যসকলে মানৱ সেৱাৰ দ্বাৰা আধ্যাত্মিক প্ৰগতি লাভ কৰাৰ উদ্দেশ্যে আৰম্ভ কৰা সত্য সাই সংস্থাৰ ১২৬খন দেশত ১২০০তকৈ অধিক শাখা আছে। এই সংস্থাৰ মাধ্যমেৰে সত্য সাই বাবাই বিনামূলীয়া চিকিৎসা প্ৰদানৰ বাবে চিকিৎসালয়, ক্লিনিক, খোৱা পানীৰ প্ৰকল্প আদি পৰিচালনা কৰিছিল। (বাকী অংশ পঢ়ক...)\nবাহাই ধৰ্ম (ফাৰ্চী ভাষাত: بهائیت, আৰবী ভাষাত: بهائية)এটা একেশ্বৰবাদী ধৰ্ম যি সকলো মানুহৰ আধ্যাত্মিক ঐক্যত বিশ্বাস কৰে। বাহাই ধৰ্মৰ তিনি মূল নীতি হ'ল: ঈশ্বৰৰ ঐক্য- এজন ঈশ্বৰেই সকলো সৃষ্টিৰ মূল; ধৰ্মৰ ঐক্য- সকলো ধৰ্মৰ উৎস এক; মানুহৰ ঐক্য- সকলো মানুহ সমান, বিভিন্ন জাতি, সংস্কৃতিয়ে বৈচিত্ৰ্যৰ মাজত ঐক্য বুজায় আৰু ই সন্মানীয়। বাহাই শিক্ষাৰ মতে মানৱ জীৱনৰ লক্ষ্য ঈশ্বৰৰ মহত্ব বুজি ঈশ্বৰৰ আৰাধনা কৰা, তেনে কৰিবলৈ মানুহে 'প্ৰাৰ্থনা', 'আত্মজ্ঞানৰ সন্ধান' আৰু 'মানৱ সেৱা' কৰিব লাগিব। (বাকী অংশ পঢ়ক...)\nবিজ্ঞানৰ দৰ্শন দৰ্শনৰ এটি ভাগ যাৰ বিষয় বিজ্ঞানৰ গুৰি, প্ৰণালী আদি। এই ভাগৰ মুখ্য প্ৰশ্নসমূহৰ বিষয় 'কি বিজ্ঞান হয় আৰু কি নহয়', 'বৈজ্ঞানিক প্ৰণালীসমূহৰ নিৰ্ভৰশীলতা', 'বিজ্ঞানৰ শেষ লক্ষ্য' আদি। এই ভাগৰ দৰ্শন আন আন ভাগ যেনে অধিবিদ্যা, তত্ত্ববিদ্যা, জ্ঞানতত্ত্ব আদিৰ সৈতে সম্পৰ্কিত। উদাহৰণ স্বৰূপে বিজ্ঞান আৰু সত্যৰ সম্বন্ধ অধ্যয়ন কৰোঁতে- কেনেকৈ বিজ্ঞানে মিছা প্ৰমাণিত কৰাৰ যোগ্য ভৱিষ্যদ্বানী আগবঢ়াই আৰু বিজ্ঞানৰ এই কাৰ্যই কেনেকৈ বিজ্ঞানক অধিক নিৰ্ভৰশীল কৰি তুলে। (সবিশেষ পঢ়ক…)\nছি জিনপিং হৈছে চীনা সাম্যবাদী দল (কমিউনিষ্ট পাৰ্টি অফ চাইনা)-ৰ সাধাৰণ সম্পাদক, গণপ্ৰজাতন্ত্ৰী চীনৰ ৰাষ্ট্ৰপতি তথা কেন্দ্ৰীয় সামৰিক আয়োগৰ অধ্যক্ষ। চীন ৰাষ্ট্ৰৰ ৰাষ্ট্ৰপতি হোৱাৰ লগতে সামৰিক বাহিনী আৰু পাৰ্টিৰো মুখ্য নেতা হোৱাৰ বাবে তেওঁক অনানুষ্ঠানিকভাৱে চীনৰ "পাৰামাউণ্ট লিডাৰ" বা "সৰ্বোচ্চ নেতা" বুলিও অভিহিত কৰা হয়। সাধাৰণ সম্পাদক হিচাপে, ছি পলিটবিউৰ' ষ্টেণ্ডিং কমিটিৰ পদাধিকাৰী সদস্য, যি চীন দেশৰ প্ৰকৃত সৰ্বোচ্চ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণকাৰী সংস্থা। (সবিশেষ পঢ়ক…)\nশ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ (ইংৰাজী: Srimanta Sankardeva, জন্ম:১৪৪৯ - মৃত্যু:১৫৬৮) একাধাৰে এগৰাকী ধৰ্ম প্ৰচাৰক, সমাজ সংগঠক, সুগায়ক, নৰ্তক, অভিনেতা, কবি, চিত্ৰকৰ আছিল। শংকৰদেৱ অসমীয়া জাতি-সাহিত্য-সংস্কৃতি নিৰ্মাতা। তেওঁ সাংস্কৃতিক প্ৰমূল্যৰে নৱবৈষ্ণৱ ধৰ্ম অথবা একশৰণ ধৰ্ম প্ৰচাৰ কৰি অসমীয়া সমাজ-জীৱনক একত্ৰিত আৰু সংহত কৰিছিল। অসমীয়া তথা ভাৰতীয় সাংস্কৃতিক জীৱনলৈ তেওঁ যি বিস্ময়কৰ অৱদান আগবঢ়াই গ'ল, তাৰ বাবে তেওঁক মহাপুৰুষ আৰু অৱতাৰী পুৰুষৰূপে আখ্যা দিয়া হয়। (সবিশেষ পঢ়ক…)\nফুল হৈছে, বিভাগ মেগ্ন'লিঅ'ফাইটাৰ অন্তৰ্গত সপুষ্পক উদ্ভিদত (অন্য নাম এনজিঅ'স্পাৰ্ম) পোৱা একপ্ৰকাৰৰ প্ৰজনন অংগ। সাধাৰণতে স্ত্ৰীজননকোষৰ সৈতে পুংজননকোষৰ মিলন প্ৰক্ৰিয়াৰে কাৰ্যকৰী প্ৰজনন কৰাই হল ফুলৰ জৈৱিক কাৰ্য। ফুলে ইতৰ পৰাগন (একে প্ৰজাতিৰ দুটা ভিন্ন জীৱৰ স্ত্ৰীজননকোষ আৰু পুংজননকোষৰ মিলন) সৰল কৰে বা স্ব পৰাগন (একে পাহ ফুলৰে স্ত্ৰীজননকোষ আৰু পুংজননকোষৰ মিলন) সংঘটিত কৰাই। কিছুমান ফুলে নিষেচন নোহোৱাকৈয়ে ডাইস্প'ৰ গঠন কৰে। ফুলৰ ৰেণুধানী নামৰ এটা অংগ থাকে আৰু তাতেই জননকোষৰ বিকাশ হয়। পুংজননকোষক পৰাগ ৰেণু বোলে। ফুলৰ পৰা ফল আৰু বীজৰ সৃষ্টি হয়। পৰাগ ৰেণুৰ বাহক প্ৰাণীক আকৰ্ষণ কৰিব পৰাকৈ বহুটো ফুল আকৰ্ষণীয় ভাবে বিৱৰ্তন হৈছে। (সবিশেষ পঢ়ক…)\nড॰ ভূপেন হাজৰিকা (১৯২৬-২০১১) অসম তথা ভাৰতৰ এগৰাকী গায়ক, সুৰকাৰ, গীতিকাৰ আৰু সংগীত পৰিচালক আছিল। তাৰোপৰি তেখেত আছিল এগৰাকী চিত্ৰকৰ, লেখক, বিশ্ববিদ্যালয়ৰ শিক্ষক, চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক আৰু আলোচনীৰ সম্পাদক। কিছু সময়ৰ কাৰণে তেখেতে সংসদীয় ৰাজনীতিতো যোগদান কৰিছিল। সুধাকণ্ঠ নামেৰে পৰিচিত ভূপেন হাজৰিকাই অসম, পশ্চিমবঙ্গ তথা ভাৰতৰ অন্যান্য প্ৰদেশৰ বাহিৰেও চুবুৰীয়া দেশ বাংলাদেশতো এগৰাকী জনপ্ৰিয় শিল্পীৰূপে খ্যাতি লাভ কৰিছিল। উৎকৃষ্ট বিশ্বমানৰ অৱদানেৰে কলা-সংস্কৃতিৰ জগত চহকী কৰা ড॰ হাজৰিকা আছিল এজন বিশ্ব-নাগৰিক আৰু মানৱতাবাদী শিল্পী। (সবিশেষ পঢ়ক…)\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=ৱিকিপিডিয়া:নিৰ্বাচিত_প্ৰবন্ধসমূহ&oldid=223726"ৰ পৰা সংকলিত\nৱিকিপিডিয়া নিৰ্বাচিত সমলসমূহ\nএই পৃষ্ঠাখন ২৯ এপ্ৰিল, ২০২০ তাৰিখে ১২:১১ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


C Koff in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - C Koff ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nC Koff की जानकारी\nC Koff ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- C Koff Benefits & Uses in Assamese- C Koff ar laabh aaru byavaharsamuh\nC Koff ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- C Koff Dosage & How to Take in Assamese - C Koff ar paali aaru xeya kenedore lobo\nC Koff ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- C Koff Side Effects in Assamese- C Koff ar parshwakriyasamuh\nC Koff সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- C Koff Related Warnings in Assamese- C Koff xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে C Koffৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of C Koff with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite C Koff ar gurutor kriya-pratikriya\nC Koff মতভেদসমূহ- C Koff Contraindications in Assamese- C Koff nishedhsamuh\nC Koff ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about C Koff in Assamese- C Koff ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে C Koff ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- C Koff Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite C Koff kriya-pratikriya\nC Koff ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - C Koff Benefits & Uses in Assamese - C Koff ar laabh aaru byavaharsamuh\nC Koff তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nC Koff ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - C Koff Dosage & How to Take in Assamese - C Koff ar paali aaru xeya kenedore lobo\nC Koff-ৰ উপাদানসমূহ - C Koff Active Ingredients in Assamese - C Koff-ar upadaansamuh\nC Koff ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - C Koff Side Effects in Assamese - C Koff ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, C Koff ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nC Koff সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - C Koff Related Warnings in Assamese - C Koff xonkranta xatarkatabanisamuh\nC Koff-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nগৰ্ভৱতী মহিলাই C Koffৰ পৰা মধ্যমীয়া পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰিব পাৰে। আপুনিও যদি একেই অনুভৱ কৰে তেন্তে ইয়াক বন্ধ কৰক আৰু কেৱল চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ অনুসৰিহে আৰম্ভ কৰিব।\nC Koff-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nস্তন্যপায়ী মহিলাসকলে C Koff ৰ মধ্যমীয়া পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰিব পাৰে। আপুনি যদি কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া লক্ষ্য কৰে লগে লগে C Koff গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰে। আপোনাৰ চিকিতসকৰ সৈতে যোগাযোগ কৰক আৰু আপোনাৰ চিকিতসকে সুৰক্ষিত বুলি কোৱাৰ পিছতহে পিছত ব্যৱহাৰ কৰিব।\nবৃক্কত C Koff কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nC Koffৰ বৃক্কত মৃদু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকিব পাৰে। বেছিভাগ মানুহেই বৃক্ক ত কেতিয়াও একো প্ৰভাৱ পৰা নেদেখিব।\nযকৃতত C Koff কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nকলিজা ৰ বাবে C Koff কেতিয়াবাহে ক্ষতিকাৰক।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত C Koff ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nC Koffৰ হৃদয়ত মৃদু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকিব পাৰে। বেছিভাগ মানুহেই [হৃদয় ত কেতিয়াও একো প্ৰভাৱ পৰা নেদেখিব।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে C Koffৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of C Koff with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite C Koff ar gurutor kriya-pratikriya\nC Koff তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nC Koff মতভেদসমূহ - C Koff Contraindications in Assamese - C Koff nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে C Koff লোৱা অনুচিত যাতে -\nC Koff ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about C Koff in Assamese - C Koff ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই C Koff-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nহয়, C Koffসেৱন কৰাটো অভ্যাসত পৰিণত হ'ব পাৰে। আপুনি ডাক্তৰৰ নিৰ্দেশনামতেহে C Koff লোৱাটো আৱশ্যকীয়।\nC Koff লোৱাৰ পিছত আপোনাৰ টোপনিভাৱ আহিব পাৰে। সেয়ে এনে কাম কৰাটো নিৰাপদ নহয়।\nহয়, আপুনি ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহ C Koff লোৱাটো নিৰাপদ।\nনহয়, C Koffয়ে কোনোধৰণৰ মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সা কৰিব নোৱাৰে।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে C Koff ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - C Koff Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite C Koff kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু C Koffৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nআপনি খাদ্যৰ সৈতে C Koff ল'ব পাৰে।\nমদ আৰু C Koffৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nC Koffৰ সৈতে মদ্যপান কৰাটোৱে আপোনাৰ দেহত হানিকাৰক প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে।\nC Koff ৰ অনুকল্প - Substitutes for C Koff in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই C Koff লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা C Koff ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে C Koff সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি C Koff ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত C Koff সেৱন কৰে?


সাঁথৰ ফকৰা-যোজনা - ভাৰতী গগৈ বৰুৱা\nআগতে আমাৰ গাঁৱলীয়া সমাজত ককা-আইতাহঁতে কথাই কথাই ফকৰা - যোজনা মাতিছিল । সাঁথৰৰ অৰ্থ ভাঙিবলৈ দি সকলোকে চিন্তাত পেলাইছিল । নিজৰ ককা - আইতাক দেখাৰ সৌভাগ্য আমাৰ নহ'ল । ঘৰৰ কাষৰ আইতা এগৰাকী সদায় আহিছিল ,কপাহৰ দৰে ধকধকীয়া বগা চুলি । চেহেৰা ৰাজমাওৰ নিচিনা । মুখত তামোলৰ সেলেঙি লগা । পিন্ধনত মুগাৰ মেখেলা ,বুকুত মেঠনি মৰা মুগাৰ ৰিহা । তাৰ ওপৰত এখন আশী সূতাৰ গুণা ফুলৰ চেলেং । তেখেতে ঘৰত ব্লাউজ নিপিন্ধিছিল । কেতিয়াবা ফুৰিবলৈ গ'লেহে পিন্ধিছিল । গাখীৰ দিয়া চাহ নাখাইছিল ,গুৰ আৰু চেনিও। জলপানৰ লগত হ'লে গুৰ দৰকাৰ । আন দুজনমান ককাও আহিছিল মাজে মাজে ৰেডিঅ'ত দিয়া নাটক শুনিবলৈ। বহুত কথা আমাক শিকাইছিল। মাছ ধৰিবলৈ সৰু সৰু জাকৈ-খালৈ সাজি দিছিল। মাষ্টৰ নিচাদেউ ,আচল নাম ''খগেন্দ্ৰনাথ বুঢ়াগোহাঁই '' । তেখেতে আহি দেউতাৰ লগত দৰকাৰী ঘৰুৱা কথা পাতিছিল।\nএজন ককাই আমাৰ ঘৰলৈ আহিয়েই নানা কথা কৈছিল । কেতিয়াবা পোনপটিয়াকৈ কথাবোৰ নকৈ চিন্তা কৰিবলৈ সুযোগ দিছিল । উদাহৰণস্বৰূপে -''এফালে ন ঘৰ এফালে ছঘৰ ,পহু মাৰে সাতোটা ঘৰে প্ৰতি একোটা ''। ভাবিব লগা কথা। পাছত অৱশ্যে বুজাই দিছিল ,এফালে এঘৰ নতুন ( ন ) মানুহ আৰু আনফালে ছঘৰ ,মুঠতে সাত ঘৰত সাতোটা পহু , কি মজা ! ''কি চাইছ মোক , গিলি থ'ম তোক । চাবহি মোক ,নিবহি তোক ( চেপা ) । বগা বগা চাহাবৰ ৰঙা ,ক'লা টুপী । এক চাট মাৰি দিলেই উঠে জ্বলিপকি ( জুইশলা , দিয়াচলাই ) । গছৰ ওপৰত গুটি গুটিৰ ওপৰত গছ , ইনো কি নিলাজৰ সঁচ ( মাটিকঁঠাল , আনাৰস ) । খাল , বিল শুকাই গ'ল ,গছৰ ওপৰত পানী ৰ'ল ( নাৰিকল ) । কৈ মৰিল কোন , নকৈ মৰিল কোন । দি মৰিল কোন ,নিদি মৰিল কোন ? ( জটায়ু ,জয়মতী ,দধীচি ,দুৰ্যোধন) । নমতাকৈ বিয়া ঘৰৰ ৰভা তল ভৰিল । বিয়াৰ পিছত কইনাজনী পানীত পৰি মৰিল (পূজাৰ প্ৰতিমা ) । ৰঙাকৈ বামুণটি খোজটি খৰ । দিচাংমুখত দেখি আহিছোঁ দিখৌমুখত ঘৰ ( বেলি ) । ''\nআমি সৰু হৈ আছিলোঁ । আমাৰ ঘৰলৈ দুজন মানুহ প্ৰায় সঘনে আহিছিল । চাইকেল চলায় । ৬ /৭ কিঃমিঃ দূৰৰ পৰা । এজন নিচাদেউ আছিল । দেউতাৰ ভিনিয়েক । মাণিক চন্দ্ৰ গগৈ । চেৰেকাপাৰত ঘৰ ,ধোবা পুখুৰীৰ পাৰত । আনজন তাৱৈদেউ ,''দীননাথ গগৈ''। ঈশ্বৰৰ কৃপাত তাৱৈদেউ এতিয়াও কুশলে আছে । আঠত্ৰিশ বছৰৰ আগতে দেউতা ঢুকাল । তথাপি আমাৰ সম্পৰ্ক এতিয়াও একে আছে । তেখেত আমাৰ পিতৃতুল্য । আমাৰ নিচাদেউজন বহুত বছৰৰ আগতেই এই ধুনীয়া পৃথিৱীখনৰ পৰা গ'লগৈ । আৰু এজন মানুহ আহিছিল । সম্বন্ধত তেখেত আমাৰ ভিনিদেউ ,দেউতাৰ ভাগিন - জোঁৱাই । ৰজনী গগৈ ,শিক্ষক । লালিম গাঁৱৰ , চেৰেকাপাৰ। তেখেতে সততে আমাৰ পঢ়া -শুনাৰ খবৰ লৈছিল ।\nনিচাদেউ আৰু তাৱৈদেউ আহিলেই আমাৰ ভাই -ভনীৰ গাত তৎ নাইকিয়া হৈছিল । সোনকালে খুৱাই-বোৱাই আজৰি হৈ লৈছিলোঁ ,যাতে সাধুকথা ,সাঁথৰ ,ফকৰা-যোজনাবোৰ শুনিবলৈ বেছি দেৰি বাট চাব নালাগে । আৰম্ভ কৰেই , ''দিয়াচোন দিয়া , চাৰে বিশখন গাঁৱৰ হিচাপ দিয়া '' । আমি নোৱাৰিলে উত্তৰটো কৈ দিছিল ,নগাঁও ,ছয় গাঁও ,চাৰি গাওঁ , ডেৰ গাঁও ( দেৰগাঁওহে শুদ্ধ ) । এডাল মাৰলি দুখন চাল । দৰকাৰ হয় সৰ্বতিকাল ( কলপাত ) ।ওপৰত ছাতি ,তলত লাঠি । গুৰিত আলু , খাবলৈ পালোঁ ( বৰ কচু ) ।\nআমাক আকৌ ,আইলৈ যেই হাত ,বাইলৈ সেই হাত ,আঁঠুৱা চাই ঠেং মেলা ,তোমাৰ বাৰীৰ বাঁহ গাজ তাৰে বনাওঁ খৰিচা ,তোমাকে দি ধান দোণ লওঁ কথাটো মন কৰিছা । এনে লাগিছিল যেন আমাৰ ওচৰ ঘৰীয়াই আমাৰ বাৰীৰ বাঁহ গাজকে নি আমাৰ ঘৰত খৰিচা খাবলৈ দিছিলহি । এচৰু ভাতৰ পিটিকিলে এটি । তত্ত্ব পোৱা যায় সকলোটি । এশ গৰু মাৰিলে বাঘৰো মৰণ ,মাকে চায় মুখলৈ তিৰোতাই চায় হাতলৈ ,কুটাৰ ঘৰৰ কুটি ,লোকলৈ হুল পুতি নিজে মৰে ফুটি ,শালকে শিঙিয়ে হাঁহে , তয়ো একাজী ময়ো একাজী ভালেতো গৰাকী নাহে । লাগ বুলিলে নালাগে ,বেলেগ হ'বলৈ লাগে ( দুই ওঁঠ ) ।গাঁৱত আছে নগৰত নাই , হাঁহত আছে কুকুৰাত নাই ( চন্দ্ৰবিন্দু ) ।। সোণাৰীয়ে সোণ চিনে ,বৰাই চিনে কচু । কথাচহকীয়ে কথা চিনে হাঁহে চিনে কেঁচু । ওপৰেদি উৰি যায় নহয় শৰালি , থাপ মাৰি মাছ ধৰে নহয় বিড়ালি ( জাল ) । ক'লাকৈ পাহাৰত ক'লী গাই চৰে ,দুই আঙুলিয়ে ধৰি টেপা মাৰি মাৰে ( ওকণি ) । মাত আছে মানুহ নাই ,ঘৰ আছে দুৱাৰ নাই ( ৰেডিঅ' )। সাত পুৰুষত নাই গাই ,কঁৰীয়া লৈ খীৰাবলৈ যায় । বনৰ বাঘে নেখালেও মনৰ বাঘে খায়। দিনৰ পৰ্বত ৰাতিৰ জুই । তাক নেখেদি থাকিবা শুই ।\nপূৰ্বৰে পৰা সাঁথৰ , ফকৰা - যোজনা , পটন্তৰ আদি মানুহৰ মুখে মুখে চলি আহিছে । সেইবাবে এইবোৰ লোক সাহিত্য বা মৌখিক সাহিত্য । ইয়াক সংগ্ৰহ কৰি কিতাপ আকাৰে প্ৰকাশ কৰা হৈছে যদিও বহুত সংগ্ৰহ কৰিবলৈ বাকী আছে । এইবোৰ ব্যৱহাৰ নকৰাকৈ থকাৰ ফলত মানুহে এটা সময়ত পাহৰি যাব । তাৰ মাজতো হয়তো কিছুমান হেৰাই গ'ল । বহুল প্ৰচাৰিত অসম বাণীত কথাচহকী ভলভলীয়াৰ কলমত ,আকাশ বাণী গুৱাহাটী কেন্দ্ৰৰ যোগেদি প্ৰচাৰ হোৱা 'পুতাইলৈ চিঠি' ত ইয়াৰ প্ৰয়োগ হৈছিল । হাতীৰ শুৱনি দাঁতে , তিৰোতা শুৱনি মাতে । সভাত থাকি নকয় উচিত দোষে পায় কিঞ্চিত কিঞ্চিত । পঢ়ে পঢ়ায় ৰুৱে পাণ । এই তিনিয়ে নিচিন্তে আন। আহু চাবা গধূলি ,শালি চাবা পুৱা ,জাকৈ বাওঁতে ছোৱালী চাবা কোন কেনেকুৱা । আমি তৃতীয় শ্ৰেণীত পঢ়ি থাকোঁতে আমাৰ প্ৰধান শিক্ষক আছিল শ্ৰদ্ধেয় জীৱেশ্বৰ শৰ্মা ( প্ৰয়াত ) ছাৰ । প্ৰতি শনিবাৰে আমাক বিদ্যালয় ছুটী হোৱাৰ পাছত সাধুকথা ,সাঁথৰ ,ফকৰা - যোজনাবোৰ কৈছিল । আমি বহুত অপেক্ষা কৰিছিলোঁ সপ্তাহৰ এই শেষৰ দিনটোলৈ ।\nTags: প্ৰবন্ধ ভাৰতী গগৈ বৰুৱা


মৃত্যু সঁচাই শিল্প জানো ? – Mahabahoo\nHome/ Assam News & Articles/মৃত্যু সঁচাই শিল্প জানো ?\n‘‘দাদা কি হৈছে? কিয় ইমান মানুহ? ইমান কন্দা-কটা কাৰ?…’’\nমোৰ এজাউৰি প্ৰশ্নৰ শেষত তেওঁ নিৰুদ্বেষভাৱে ক’লে, ‘‘গাঁৱত বেয়া মাইকী এজনী আছিল, সকলোকে ঔষধ কৰি ফুৰে, সেয়ে গাঁৱৰ মানুহে মাৰি পেলালে।’’ মোৰ মূৰটো হঠাৎ যেন আচন্দ্ৰাই কৰি উঠিল, মানুহ এগৰাকী হত্যা কৰি পেলোৱাটো কেনেকৈ ইমান সহজ কথা হ’ব পাৰে। জীৱন ইমান মূল্যহীন নে? কিমান কলুষিত মনোবৃত্তি লৈ জীয়াই আছো আমি! যিখন পৃথিৱীত ভাৰতীয় নাৰী মহাকাশত দপদপাই ফুৰিছে, বহুজাতিক কোম্পানী একোটা পৰিচালনা কৰিছে, পুৰুষৰ সমানে সমানে মল্লযুদ্ধত নামিছে সেই একেই দেশতে নাৰীক কোবাই-ঘপিয়াই হত্যা কৰা হৈছে। কাৰণ তাই ডাইনী!\nমুমূৰ্ষ অৱস্থাত পুলিচে গণপ্ৰহাৰৰপৰা উদ্ধাৰ কৰা তেজে তুমৰলি ডাইনীজনী (!) উঠাই আনিলে, ডিঙি কাটি চুলিকোছাত ধৰি ছেদ কৰা ডাইনীৰ (!) মুণ্ড লৈ উত্তাল আনন্দত বলিয়া হৈ পৰা মানুহজাক দেখিলে মোৰ কষ্ট হয় আমি সভ্য দেশৰ নাৰী বুলি ক’বলৈ।\nডাইনী ধাৰণাৰ উৎস যদিও নতুন নহয় তথাপি একবিংশ শতিকাটো ক্ৰমবৰ্ধমান ডাইনী হত্যা, নৰবলিৰ ঘটনা সভ্য সমাজৰ বাবে চৰম লজ্জাজনক। অসমৰ জনজাতি অধ্যুষিত অনগ্ৰসৰ অঞ্চলত যদিও ইয়াৰ প্ৰাদুৰ্ভাৱ বেছি তথাপি গুৱাহাটীৰ তেনেই দাঁতি-কাষৰীয়া অঞ্চলতো এনে কুকাণ্ড কম বুলিব নোৱাৰি। পুতৌজনক স্বাস্থ্যব্যৱস্থা, অন্ধবিশ্বাসৰ দুৰাৰোগ্য শিপা, অশিক্ষা তথা নাৰীৰ প্ৰতি সন্মানবোধৰ অভাৱৰ বাবে ডাইনীৰ দৰে বিভ্ৰান্ত ধাৰণা আমাৰ সমাজত এতিয়াও বিৰাজমান।\nচৰকাৰে উন্নয়নৰ ঢাক-ঢোল যিমানে নবজালেও এই কথা ধুৰুপ যে ভালেসংখ্যক গ্ৰামাঞ্চল উপযুক্ত চিকিৎসাসেৱাৰপৰা বহুযোজন নিলগত। চিকিৎসাৰ ন্যূনতম সুবিধাখিনিৰপৰাও বঞ্চিত এই ঠাইসমূহত মানসিক ৰোগ-সচেতনতা প্ৰায় শূন্য। বিজ্ঞানসন্মত জ্ঞানৰ অভাৱৰ বাবেই তেওঁলোকৰ ওপৰত ৰাজত্ব কৰে সহজলভ্য আচাৰ্য, বেজ, অথবা কোনোবা ফকীৰ বাবাই। এইজাতে বিভিন্ন জন্ম বিসংগতি মানসিক ৰোগ ইত্যাদিক ধৰ্মৰ প্ৰলেপ দি বিকৃত কাহিনী কিছুমান ৰচনা কৰি সৰ্বসাধাৰণ মানুহখিনিক বিপথগামী কৰে। ব্যক্তিগত আখেজ, লোভ ইত্যাদিয়েও কাৰোবাক ডাইনী সজোৱাৰ অন্তৰালত থকাৰ কথা নুই কৰিব নোৱাৰি।\nচিকিৎসাসেৱাৰ লগত শিক্ষাব্যৱস্থাও ভালেমান ঠাইত ভেকো ভাওনাহে মাথোঁ। নাৰীশিক্ষাৰ অমনোযোগিতা চাবলৈ হ’লে চৰাঞ্চল, চাহ জনগোষ্ঠী অধ্যুষিত ঠাইবোৰত অলপ চকু দিলেই গম পোৱা যায়। কিশোৰী-মাতৃৰ সংখ্যা চালেই গম পোৱা যায় শিক্ষাৰ প্ৰতি কিমান আগ্ৰহ জন্মোৱা হৈছে। অৱশ্যে এচাম মানুহৰ শিক্ষাতকৈ জীৱিকা বেছি গুৰুত্বপূৰ্ণ হৈ পৰে। দাৰিদ্ৰ্যতাৰ তলত বাস কৰা এনে পৰিয়ালসমূহৰ বাবে কিতাপতকৈ ভাতৰ মূল্য বেছি বাবেই তেওঁলোকে নিজে নিজেই শিক্ষা বিলাসিতাৰ (!) পৰা আঁতৰি আহে।\nবহুত ঠাইত নাৰীৰ প্ৰতি ন্যূনম সন্মানবোধ নাই মানুহৰ। ছোৱালী সন্তান বোজাস্বৰূপ। পৰিয়ালৰ অমনোযোগিতা, অপুষ্টিৰ গ্ৰাসত জৰাজীৰ্ণ এই অৱহেলিত নাৰীয়েই শৰীৰ, মনৰ ভাৰসাম্য হেৰুৱাই কেতিয়াবা ডাইনী ৰূপ লয়।\nপ্ৰত্যক্ষ ৰূপত ধৰ্ম জড়িত হৈ থকা বাবে জনজাতীয় আৱেগিক সমাজখনত ডাইনী ধাৰণা নিৰ্মূল কৰাটো যথেষ্ট কষ্টসাধ্য হৈ পৰিছে। যদিও কষ্টকৰ তথাপি কিছুমান বিশেষ পদক্ষেপ, যেনে—গাঁওবোৰত উন্নত চিকিৎসা সজাগতা, দৰকাৰ হ’লে ঘৰে ঘৰে গৈ দলবদ্ধভাৱে চিকিৎসা সম্পৰ্কীয় সজাগতা বঢ়োৱা, শিক্ষাৰ প্ৰসাৰ, কুসংস্কাৰ বিৰোধী সজাগতা বৃদ্ধি, লগতে প্ৰিণ্ট তথা টেলিভিছন মেডিয়াৰ সক্ৰিয় সহযোগ অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ। চৰকাৰৰ কৰণীয়ৰ ভিতৰত আন এক উল্লেখযোগ্য কাম হ’ল দোষীক কঠোৰ দৃষ্টান্তমূলক শাস্তি দিয়াৰ লগতে কাৰ্যকৰী হোৱা আইন প্ৰণয়ন কৰা। এই বিষয়ত কাম কৰা সমাজকৰ্মীসকলক আৰ্থিক তথা মানসিকভাৱে উৎসাহ জনোৱাটো আমাৰ নৈতিক কৰ্তব্য। তদুপৰি ভিত্তিহীন অন্ধবিশ্বাস লৈ ফুৰা মানুহক উপযুক্ত শিক্ষা আৰু জ্ঞান যোগান ধৰা কামতো আমি নিজৰ মাজৰপৰাও যিকোনো সময়ত সম্পন্ন কৰিব পাৰো।


দৈনন্দিন – Page 26 – ফটাঢোল\nDecember 1, 2017 দৈনন্দিন\tLeaveacomment\nউত্তৰাধিকাৰ – ভাস্কৰ শৰ্ম্মা\n(শিক্ষামন্ত্ৰীৰে শিক্ষা সচিবৰ বৈঠকৰ ৰেঙনি:) শিক্ষামন্ত্ৰীঃ কওকচোন, কি আপত্তি আহিছে জিলা শিক্ষা বিষয়াসকলৰ পৰা ? শিক্ষা-সচিবঃ সকলো জিলাৰপৰা নহয় ছাৰ। উজনিৰ দুখন আৰু নামনিৰ পাঁচখন জিলাৰপৰা আপত্তি আহিছে নিম্ন বুনিয়াদী পাঠ্যক্ৰমক লৈ। শিক্ষামন্ত্ৰীঃ কি আপত্তি তাকে কওক । বেছি পেঘেনিয়াই থাকি লাভ কি ? শিক্ষা-সচিবঃ ছাৰ, ইংৰাজী পাঠ্যক্ৰমটো অধিক জটিল হৈ পৰিছে বুলি ব্লক অফিচাৰসকলৰ যোগেদি আপত্তি আহিছে। বহুকেইজন প্ৰধান শিক্ষকে জনাইছে যে যি পৰ্যায়ৰ পাঠ্যক্ৰম প্ৰভাইড কৰা হৈছে, সেইবোৰ পঢ়ুৱাবলৈ শিক্ষকসকল অপাৰগ হৈ পৰিছে। প্ৰথম-দ্বিতীয় শ্ৰেণীৰ পাঠ্যপুথিত voice, narrationৰ\nঅফিচে ঘৰে-বাহিৰে – ভাস্কৰজ্যোতি দাস\nদৃশ্য-১ ঘোচ(উৎকোচ) নিদিও, নলওঁ বছৰটোৰ আৰম্ভণিতে চিয়েমে অফিচত হোৱা মিটিং এখনত আহি কৈ গ’ল -“সকলোৱে এটা কথা হৃদয়ত বহাই ল’ব লাগিব৷ আৰু সেয়া হ’ল -“নিদিও আৰু নলওঁ”৷ সেইমতে সকলোৱে হৃদয়ত বহালে৷ উপায়ুক্তৰ নিৰ্দেশমতে অফিচৰ গেটৰ পৰা আৰম্ভ কৰি, ক’ৰ্টয়াৰ্ড, ক’ৰিডৰলৈকে প্ৰায় ২০ খন মান লোহাৰ ফলক লগাব লাগে৷ আৰু তাত লিখিব লাগে “ঘোচ(উৎকোচ) নিদিও, নলওঁ”৷ দায়িত্ব দিয়া হ’ল আমাৰ ADC X ক৷ আলিৰ ফেব্ৰিকেশ্যনৰ দোকানখন ডাঙৰ হ’ল৷ আগতে সৰু আছিল৷ আমাৰ ঘৰৰ RCC পাৰ্টটোৰ গ্ৰীল সিয়েই বনাইছিল৷ বেচ অমায়িক৷ আজিকালি\nআত্মশ্লাঘা – সোমকান্ত শইকীয়া\nক’লে অহংকাৰ কৰা হয়, নক’লেও মনটো খু-দুৱাই থাকে । কোনোবাই ‘আত্মশ্লাঘা’ বুলি ক’লেও কওক — কথাটো কৈয়েই দিও। আজি কালি বহুত মানুহে মোক এটা প্ৰশ্ন সঘনাই সুধি থাকে — মোতকৈ সৰু ডাঙৰ বহুতেই। প্ৰশ্নটো কি? ৰ’ব কৈ আছোঁ : আপোনাৰো চাগে কৌতূহল হৈছে — কি বা প্ৰশ্ন? প্ৰশ্নটো সৰু, কিন্তু উত্তৰটোহে অলপ দীঘলীয়া হ’ব। “আপুনি কেনেকৈ এই বয়সতো স্বাস্থ্য, চেহেৰা অটুট ৰাখিব পাৰিছে — ইয়াৰ ৰহস্যটো কি ?” —এইটোৱেই প্ৰশ্ন। ভাবি চাওকচোন, এই প্ৰশ্নৰ সঁচা উত্তৰ দিবলৈ হ’লে মোৰ নিজৰ\nপুতাইলৈ চিঠি – সোণটো ৰঞ্জন বৰুৱা\nমৰমৰ ধন, এই চিঠিখন তোৰ বেগৰ ভিতৰত পাই আৰু বিশেষকৈ খামৰ ওপৰত “কোনেও নেদেখাকৈ খুলিবি” শীর্ষক শিৰোনামা দেখি তোৰ কেনেকুৱা অৱস্থা হৈছে মই গম পাইছোঁ। পোনাকণ বাপেৰৰ মৰম ল’বি। এই মৰম বোলা বস্তুটো চিঠিখনত এনেই লিখিব লাগে কাৰণে লিখা নাই। বহুত বেছিকৈ মৰম আছে কাৰণেহে এই চিঠিখন লিখিছোঁ। এই চিঠিখন তই সময়ত পঢ়িবি বুলি আজিৰ পৰা ষোল্লবছৰৰ আগতেই তোৰ জন্মৰ দিনাই লিখি ৰাখিছিলোঁ। আজি তোৰ কলেজৰ প্রথম দিন। গতিকে আজিয়েই এইখন চিঠি তোক হেণ্ড অভাৰ কৰাটো ভাল বুলি বিবেচনা কৰিলোঁ।\nআজাহাৰ, কুম্ব্লে, শৰ্মা, বাগলাৰী ইত্যাদি – সঞ্জীব কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য্য\nচৰকাৰী বিভাগ এটাৰ মূখ্য অফিচলৈ গৈছিলোঁ আজি৷ আজি বুলি নহয়, প্ৰায় যোৱা এবছৰ ধৰি গৈয়েই আছোঁ। বিল এখন পাবলগীয়া হৈ আছোঁ আমি৷ এতিয়ালৈকে তিনিবাৰ জমা কৰিছোঁ বিলখন৷ পইচা কেতিয়া পাম সেইটো কোনেও নাজানে৷ অফিচটোৰ পিয়নটোৱেও নাজানে, কেৰাণীজনেও নাজানে; গণিকজনেও নাজানে, ময়ো নাজানো৷ মূখ্য অভিযন্তাজনেও নাজানে মুঠতে কোনেও নাজানে । সেইফালে অন্য কামত ওলাই গ’লে গতানুগতিক দৰ্শন এটা, মানে কামোৰ এটা দি আহোঁ অফিচটোত, মানুহবোৰক, কিজানিবা পাই যাওঁ পইচাটো! আজি কিন্তু মোৰ মুড বেলেগ৷ অফিচত বচৰ গালি শুনি ওলাই আহিছোঁ! হয়\nDecember 1, 2017 দৈনন্দিন\t2 Comments\nছেল্ফীৰ দহবিধ উপকাৰিতা – মনমী ভট্টাচাৰ্য্য\nগৱেষণাৰ ওৰ:::ফটো মোৰ চখ। জনাই নজনাই ক্লিক কৰি ভাল লাগে। পিছে ছেল্ফী-গ্ৰুপফীৰ কৌশল আয়ত্ব কৰাত অমুকী অপাৰগ। সিদিনা তাৰ পৰিণাম ভূগিলো। মানে পাৰ্টী এটাত মান বচাই আহিবলৈ কি কি যে কৰিবলগীয়া হ’ল। ভেৰী ইচমাৰ্ট এজনীয়ে টো মুখ টিপি ঢেকেৰী জাতীয় কিবা এটা ভোৰভোৰালে। এই কথাই কথা নহয়।ঢেকেৰী টেগ আঁতৰাবলৈ ছেল্ফীৰ ওপৰত পাৰদৰ্শিতা দেখুওৱা অত্যাৱশ্যকীয়। কাৰিকৰী দিশত পণ্ডিতালি দেখুওৱাৰ চূড়ান্ত মূৰ্খামি কৰিব নোৱাৰি। জ্ঞানগৰ্ভ গৱেষণা এটিকে প্ৰস্তুত কৰা যাওক। পইণ্ট নোট ডাউন কৰি ললো। ,,,,ছেল্ফীৰ দহবিধ উপকাৰিতা,,, ছেল্ফী মাথোঁ এটি শব্দ\nNovember 1, 2017 দৈনন্দিন\tOne comment\nমুম্বাই ডায়েৰী -মাধুৰ্য্য গগৈ\nমায়ানগৰী মুম্বাইৰ এটা বিশেষত্ব, ’নাইট লাইফ’। মানে ৰাতিৰ জীৱন৷ হয়, আধা দিনটো ট্ৰেফিক জামত ফচি মানুহবোৰে ৰাতি অলপ এনজয় কৰিবই দিয়কচোন৷ এই ’নাইট লাইফ’ৰে এটা অন্যতম ব্যৱস্থা ’পাব’। বাহঁগছৰ পাব বুলি ভুলতেও নাভাবিব৷ এই ’পাব’ অৰ্থাৎ ডিস্ক’বোৰ হৈছে মুম্বাইৰ নাইট লাইফৰ অন্যতম আকৰ্ষণ৷ মুম্বাইলৈ অহাৰ পিছৰে পৰাই শ্ৰীমতীৰ ’পাব’ প্ৰীতি দিনক দিনে বাঢ়ি গৈ থাকিল৷ পিছে ময়ো এলা-পেছা ভকত নহয়তো৷ গতিকে এই ’পাব’ জাতীয় বস্তুবোৰৰ পৰা এওঁক আঁতৰাই ৰাখিবলৈ পাৰ্য্যমানে চেষ্টা কৰিছিলো৷ এনেকুৱা নহয় যে মই ’পাব’লৈ গৈ পোৱা নাই, বা ’পাব’ মই বেয়া পাওঁ৷ আচলতে


চীনৰ নতুন আকাংক্ষা 'Earth 2.0', বিচাৰি আছে আন এটা পৃথিৱীসদৃশ গ্ৰহ ! বিজ্ঞানীসকলে এই পৰিকল্পনা কৰিছে ...– News18 assam\nচীনৰ নতুন আকাংক্ষা 'Earth 2.0', বিচাৰি আছে আন এটা পৃথিৱীসদৃশ গ্ৰহ ! বিজ্ঞানীসকলে এই পৰিকল্পনা কৰিছে ...\nবেইজিঙে ইয়াৰ নাগৰিকসকলৰ বাবে এটা বিকল্প গৃহ গ্ৰহ বিচাৰিবলৈ চেষ্টা কৰি আছে (China Earth 2.0 Mission), য'ত জীৱনৰ বাবে অনুকূল পৰিস্থিতি আছে। চীনা বিজ্ঞানীসকলে আমাৰ সৌৰজগতৰ বাহিৰত থকা এক্সো গ্ৰহটো বিচাৰিবলৈ এটা অভিযানৰ পৰিকল্পনা কৰি আছে।\nLast Updated : April 13, 2022, 22:29 IST\nচীনে ইয়াৰ সম্প্ৰসাৰণবাদী নীতিৰ বাবে সদায় সমালোচনাৰ সন্মুখীন হৈ আহিছে, কিন্তু এতিয়া এই দেশখনে পৃথিৱীৰ দৰে জীৱন সম্ভৱ হোৱা গ্ৰহৰ সন্ধানত পৃথিৱী এৰি আহিছে। বেইজিঙে ইয়াৰ নাগৰিকসকলৰ বাবে এটা বিকল্প গৃহ গ্ৰহ বিচাৰিবলৈ চেষ্টা কৰি আছে (China Earth 2.0 Mission), য'ত জীৱনৰ বাবে অনুকূল পৰিস্থিতি আছে। চীনা বিজ্ঞানীসকলে আমাৰ সৌৰজগতৰ বাহিৰত থকা এক্সো গ্ৰহটো বিচাৰিবলৈ এটা অভিযানৰ পৰিকল্পনা কৰি আছে।\nজাৰ্নেল অফ নেচাৰৰ এক প্ৰতিবেদন অনুসৰি, চীনা বিজ্ঞান একাডেমীয়ে ইতিমধ্যে পৃথিৱী 2.0 ৰ ধাৰণা প্ৰস্তুত কৰিছে। এই অভিযানটো ইয়াৰ প্ৰাৰম্ভিক পৰ্যায়ত আছে। এই অভিযানটো জুনত আৰম্ভ কৰা হ'ব যেতিয়া বিশেষজ্ঞৰ এটা দলে পৰিকল্পনাটো পৰ্যালোচনা কৰি আছে। অনুমোদন লাভ কৰাৰ পিছত, অভিযানটোৰ বিকাশ আৰু পুঁজিৰ ওপৰত কাম আৰম্ভ হ'ব।\nএই অভিযানত, ৭ টা টেলিস্কোপ ব্যৱহাৰ কৰা হ'ব, যি এক্সো প্লেনেট বিচাৰিবলৈ ছায়াপথটো স্কেন কৰিব। এইটো নাছাৰ কেপলাৰ অভিযানৰ সৈতে একে।\nপৃথিৱী 2.0 অভিযানৰ আগশাৰীৰ জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানী জিয়ান জীয়ে এক বিবৃতিত কয়, "কেপলাৰ অঞ্চলটো এটা কম ওলমি থকা ফল কিয়নো আমাৰ ওচৰত তাৰ পৰা যথেষ্ট ভাল তথ্য আছে। আমাৰ উপগ্ৰহটো নাছাৰ কেপলাৰ টেলিস্কোপতকৈ ইয়াৰ আকাশ জৰীপ ক্ষমতাৰ ক্ষেত্ৰত ১০১৫ গুণ অধিক শক্তিশালী হ'ব পাৰে।"\nপ্ৰতিবেদনখনত কোৱা হৈছিল যে "দূৰবীণটোৱে এটা তৰাৰ উজ্জ্বলতাৰ সৰু পৰিৱৰ্তন চিনাক্ত কৰি এক্সোপ্লেনেট বিচাৰিব।" ৭ টা দূৰবীণৰ ৬ টাত আকাশৰ ৫০০ বৰ্গ ডিগ্ৰী অংশত ১.২ মিলিয়ন তৰা অধ্যয়ন কৰা হ'ব। পৃথিৱী ২.০ য়ে নাছাৰ ট্ৰেঞ্জিটিং এক্সোপ্লেনেট জৰীপ উপগ্ৰহৰ জৰিয়তে দেখাতকৈ অধিক দূৰৱৰ্তী তৰা পৰ্যবেক্ষণ কৰিবলৈ সক্ষম হ'ব।\nচীনা বিজ্ঞানীৰ দলটোৱে অভিযানটো পৰিচালনা কৰাৰ কেইবছৰমানৰ ভিতৰত কমেও এক ডজন পৃথিৱী ২.০ গ্ৰহ বিচাৰি পোৱাৰ আশা কৰিছে। চীনে এই অভিযানক আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সহযোগিতাৰ এক উন্নত সুযোগ হিচাপে বৰ্ণনা কৰিছে।\nFirst published: April 13, 2022, 22:29 IST


মাজুলীত আউট,কাশ্মীৰত সোণোৱালৰ ষ্ট্ৰেইট ড্ৰাইভ -\nHomeআঞ্চলিকমাজুলীত আউট,কাশ্মীৰত সোণোৱালৰ ষ্ট্ৰেইট ড্ৰাইভ\nডিজিটেল ডেস্কঃ কাৰণ যিয়েই নহওঁ‌ক,অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী পদত দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে বহাৰ সুযোগ লাভ নকৰিলে সৰ্বানন্দ সোণোৱালে। মাজুলী এৰি তেওঁ গ’লগৈ দিল্লী। প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোডীৰ ‘গুড বুক’ত নাম থকা ‘অসমৰ হীৰা’ সোণোৱালক কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰীসভাত স্থান দিয়া হ’ল।এতিয়া সোণোৱাল বন্দৰ,জাহাজ আৰু জল পৰিৱহণ বিভাগৰ লগতে আয়ুষৰো কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী।\nImage credit : Twitter (Sarbananda Sonowal)\nসেইসূত্ৰেই মাজুলীৰ পৰা ‘আউট’ হোৱাৰ পিছতে দেশৰ চুকে কোণে ‘ইন’ হৈ পৰিছে সোণোৱাল।আজি তেওঁক দেখা গ’ল কাশ্মীৰৰ বাৰামুল্লাত। ছ’চিয়েল মিডিয়াত বাৰামুল্লাত ক্ৰিকেট খেলি থকা অৱস্থাৰ আলোকচিত্ৰ শ্বেয়াৰ কৰি সোণোৱালে লিখে, ‘খেলৰ প্ৰতি, বিশেষকৈ ক্ৰিকেটৰ প্ৰতি থকা অনুৰাগে আমাক সকলোকে ভ্ৰাতৃত্ব আৰু চেনেহৰ বান্ধোনেৰে বান্ধে’।\nAt Baramulla today, triedafew shots.\nThe love of sports, especially cricket, binds us all together inathread of unity and harmony. pic.twitter.com/4zwFIq4gTs\n— Sarbananda Sonowal (@sarbanandsonwal) September 16, 2021\nউল্লেখ্য যে কাইলৈ সোণোৱালে দেশৰেই প্ৰথমখন উনানী ঔষধ আৰু অস্ত্ৰোপচাৰ বিভাগৰ প্ৰথমটো বেটছ আনুষ্ঠানিকভাৱে আৰম্ভ কৰিব জম্মু-কাশ্মীৰত।সেইসূত্ৰে আজিয়ে গৈ বাৰামুল্লাত উপস্থিত হৈছে সোণোৱাল। যি নহওঁ‌ক, মাজুলীৰ পৰা আউট হ’লেও বাৰামুল্লাৰ ক্ৰিকেট পিটছত সোণোৱালৰ ষ্ট্ৰেইট ড্ৰাইভে তেওঁৰ শুভাকাংক্ষী মহলক আনন্দ দিছে।\nPrevious articleবিতৰ্কৰ ধুমুহা! পুনৰ জাভেদ আখটাৰৰ লক্ষ্যত আৰএছএছ\nNext articleআল-কায়দাৰ শেন চকু আমেৰিকাত! কিদৰে সাজু বাইডেন?


শীতত আপুনি ফুৰিবলৈ যাব নেকি ? বেগ পেকিং কৰাৰ আগতে বিভিন্ন ৰাজ্যৰ ক'ভিড নিয়মাৱলী জানি লওক -\nHomeজীৱন শৈলীশীতত আপুনি ফুৰিবলৈ যাব নেকি ? বেগ পেকিং কৰাৰ আগতে বিভিন্ন ৰাজ্যৰ...\nশীতত আপুনি ফুৰিবলৈ যাব নেকি ?\nডিজিটেল ডেস্ক : ভাৰতৰ বেছিভাগ ৰাজ্যই ১ নৱেম্বৰৰ পৰা ভ্ৰমণৰ সীমাবদ্ধতা অলপ শিথিল কৰিছে। কিন্তু কিছুমান ৰাজ্য এতিয়াও ক’ভিড সংক্ৰমণৰ প্ৰতি সতৰ্ক হৈ আছে। সেই ৰাজ্যসমূহত কিছুমান প্ৰতিবন্ধকতা এতিয়াও আছে। ইয়াৰ ফলত বাকী ৰাজ্যসমূহৰ তুলনাত সেই ৰাজ্যসমূহ ভ্ৰমণ কৰাত সমস্যা হ’ব পাৰে। সেয়েহে এই শীতকাল ভ্ৰমণ কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰাৰ আগতে, ৰাজ্যসমূহত লাঘৱ হোৱা ক’ভিড নীতিৰ বিষয়ে আপুনি জানি লোৱাটো প্ৰয়োজন৷\nকৰ্ণাটকঃ মহাৰাষ্ট্ৰত বৰ্ধিত ক’ভিড সংক্ৰমণৰ বাবে কৰ্ণাটক চৰকাৰে শেহতীয়াকৈ ৰাজ্যখনৰ সীমান্ত অঞ্চলসমূহত নতুন নিষেধাজ্ঞা ঘোষণা কৰিছে। ঘোষণাটোত কোৱা হৈছিল যে, চুবুৰীয়া ৰাজ্যসমূহৰ পৰা অহা লোকসকলক বিশেষ নিৰীক্ষণৰ অধীনত ৰখা হ’ব, বিশেষকৈ যেতিয়া মুম্বাইৰ যিকোনো লোকে ৰাজ্যখন ভ্ৰমণ কৰিবলৈ আহে তেওঁলোকৰ ওপৰত তীক্ষ্ণ নজৰ দিব। আপুনি যদি মায়ানগৰী মুম্বাই হৈ আন ৰাজ্যলৈ ভ্ৰমণ কৰিবলৈ খুজিছে তেনেহ’লে সাৱধানতা অৱলম্ভন কৰাটো বাঞ্চনীয়৷\nঅসমঃ যিসকলে দুয়োটা কৰ’না ভেকছিন সম্পূৰ্ণ কৰিছে৷ তেনহ’লে আপুনি অসমলৈ অহাত কোনো বাধা নাপায়। ৰাজ্যখনে নৱেম্বৰৰ পৰা ক’ভিডৰ সীমাবদ্ধতা শিথিল কৰিছে।\nপশ্চিম বংগঃ পশ্চিম বংগলৈ অহা সকলো বিমান যাত্ৰীৰ কৰ’না টিকা প্ৰমাণপত্ৰ থাকিব লাগিব। ৭২ ঘণ্টাৰ ভিতৰত কৰা কৰ’না টেষ্টৰ ৰিপ’ৰ্ট থকাটো বাঞ্চনীয়। উল্লেখ্য যে, পশ্চিম বংগ চৰকাৰে ৰাজ্যখনলৈ সপ্তাহত তিনিদিনকৈ পুনে, নাগপুৰ আৰু আহমেদাবাদৰ বিমান নিষিদ্ধ কৰিছে৷\nউত্তৰাখণ্ড: উত্তৰাখণ্ড চৰকাৰে ২০ নৱেম্বৰৰ পৰা কৰ’নাভাইৰাছৰ নিষেধাজ্ঞা উঠাই লৈছে। যিকোনো জিলাত প্ৰৱেশ কৰাৰ আগতে পৰ্যটকসকলে ৱেব পৰ্টেল স্মাৰ্ট চিটিত নাম ভৰ্তি কৰিব লাগিব। ইয়াৰ উপৰিও, ভ্ৰমণ কৰিবলৈ অহা লোকজনৰ কৰ’নাৰ টেষ্টৰ ফলাফল নিগেটিভ হোৱাটো প্ৰয়োজনীয়৷\nআন্দামান আৰু নিকোবৰ দ্বীপপুঞ্জ: আন্দামান আৰু নিকোবৰ দ্বীপপুঞ্জত এতিয়াও কৰ’নাৰ নিষেধাজ্ঞা আছে। পৰ্যটকসকলৰ বাবে কৰ’নাৰ দুটা টিকা প্ৰমাণপত্ৰ থকাটো বাধ্যতামূলক।\nPrevious articleকেন্সাৰৰ সৈতে যুঁজ; তাৰমাজতো ‘ইণ্ডিয়াজ গট টেলেণ্ট’ৰ বিচাৰক হ’ল কিৰণ খেৰ\nNext articleচেলিব্ৰিটীৰ বিবাহ! কেটৰিনাৰ হাতত উজলিব লাখটকীয়া ‘ফ্ৰী’ মেহেন্দী


বিৰল প্ৰজাতিৰ ৰেড্ পাণ্ডা উদ্ধাৰ দুই যুৱকৰ, পুনৰ বনাঞ্চলত মুকলি - NEWS8 NE\nবিৰল প্ৰজাতিৰ ৰেড্ পাণ্ডা উদ্ধাৰ দুই যুৱকৰ, পুনৰ বনাঞ্চলত মুকলি\nJune 27, 2021\t0\tBy NEWS DESK\nনিউজ ডেস্ক। অৰুণাচল প্ৰদেশত পুনৰ দৃশ্যমান হ’ল দুষ্প্ৰাপ্য প্ৰজাতিৰ ৰেড্ পাণ্ডা।\nৰাজ্যখনৰ শি-য়মি জিলাৰ মেচুকা উপ-সংমণ্ডলৰ য়াৰগিয়াপ-চু নদীৰ নামনি অংশৰ পৰা দুজন যুৱকে উদ্ধাৰ কৰে এটা বিৰল ৰেড্ পাণ্ডা।\nউদ্ধাৰ কৰা সেই জন্তুবিধ শনিবাৰে পুৱা বন বিভাগ আৰু প্ৰশাসনে এখন বনাঞ্চলত মুকলি কৰি দিয়ে।\nখবৰ অনুসৰি, মেচুকা চহৰৰ টনি মচিং আৰু টাকাৰ কোটিন মচু নামৰ দুজন যুৱকে নদীৰ কাঠত বিদেশী জন্তুটো লাগি থকা প্ৰত্যক্ষ কৰিছিল। লগে লগে দুয়োৱে ৰেড্ পাণ্ডাটোক উদ্ধাৰ কৰে।\nপৰৱৰ্তী সময়ত পাণ্ডাটোক মেচুকাৰ বনাঞ্চলিক বিষয়া টাঙ্গা মুৰ্তেমক হস্তান্তৰ কৰে।\nবিষয়াজনে জন্তুটোক প্ৰাকৃতিক বাসস্থানত মুকলি কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়। সেই অনুসৰি পৰৱৰ্তী সময়ত বন বিভাগ আৰু প্ৰশাসনৰ এটা দল সহ পাণ্ডাটোক এখন বনাঞ্চলত মুকলি কৰি দিয়ে।\nA red panda which was rescued recently from downstream of the Yargyap-Chu river in Shi-Yomi’s Mechuka subdivision was released back into its natural habitat by forest officials and the administration on Saturday morning. pic.twitter.com/y5g0497QRB\n— The Arunachal Times (@arunachaltimes_) June 26, 2021\nপাণ্ডাটো উদ্ধাৰ কৰা দুয়োজন যুৱকক নগদ পুৰস্কাৰ সহ প্ৰশংসা কৰে বন বিভাগ আৰু প্ৰশাসনে।\nবন বিভাগক প্ৰশংসা কৰি শি-য়মিৰ বিধায়ক তথা ৰাজ্যিক বিধানসভাৰ অধ্যক্ষ পাচাং ডি সোনাই কয়, “বিপদাপন্ন প্ৰজাতিবোৰক প্ৰাকৃতিক বাসস্থানলৈ ঘূৰাই অনাৰ বাবে তেওঁলোকৰ প্ৰশংসনীয় পদক্ষেপৰ বাবে মই ব্যক্তিগতভাৱে যুৱ বনাঞ্চলিক বিষয়া আৰু তেওঁৰ দলক অভিনন্দন আৰু প্ৰশংসা কৰিছো।”\nHappy to learn that an extremely charming Red Panda has been rescued and is being released back into the jungle in Mechukha by the Forest Officials and Administration. The exotic animal which had mistakenly strayed into the human settlement was rescued byalocal. #redpanda pic.twitter.com/g2XGGlop7u\n— Pasang Dorjee Sona (@pasang_sona) June 26, 2021\nতেওঁ উদ্ধাৰকাৰীসকলকো প্ৰশংসা কৰে। আৰু কয় যে, তেওঁলোকৰ মহৎ কাৰ্যই আনকো তেনে কৰিবলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰিব। তেওঁ জনসাধাৰণক বন্য জন্তু হত্যা নকৰিবলৈ আৰু পৰিৱেশ তন্ত্ৰৰ সুৰক্ষা ৰক্ষা কৰিবলৈ আহ্বান জনায়।\nজানিব পৰা মতে, শি-য়মি জিলাত এইটোৱেই ৰেড পাণ্ডা উদ্ধাৰ তথা নথিভুক্ত হোৱাৰ প্ৰথম ঘটনা। অৱশ্যে পূৰ্বে এই বিধ জন্তু কেইবাবাৰো দেখাৰ দাবী কৰে বন বিভাগে।\nজুলাইত ঠিক হৈছিল বিয়াৰ দিন, কৰ্তব্যৰত অৱস্থাত বজ্ৰপাতে কাঢ়ি নিলে সেনা জােৱানৰ প্ৰাণ\nমৰ্মান্তিক! ৩ মাহ পূৰ্বে একেটা দিনতে সম্পন্ন হৈছিল দুই ভাতৃৰ বিয়া, দুৰ্ঘটনাত দুয়ােজনৰে মৃত্যু


ভৌগোলিক পৰিৱেশ — Vikaspedia\nবিভিন্ন অঞ্চলৰ মানুহৰ দেহৰ গঠন, সাজপাৰ, আচাৰ-ব্যৱহাৰ, চিন্তাধাৰাৰ বহুল পাৰ্থক্য, তেওঁলোকৰ আহাৰ সুকীয়া, ঘৰ-দুৱাৰ সজাৰ আহিলা-পাতিও বেলেগ, আমোদ-প্ৰমোদ, ক্ৰীড়া-অনুষ্ঠান সমূহো ভিন ধৰণৰ। এই পাৰ্থক্য অৱশ্যে প্ৰকাশ পায় জীৱিকা অৰ্জনৰ ব্যৱস্থাসমূহত। এইবোৰৰ বাহিৰেও জাতি, ভাষা আৰু ধৰ্মমূলক বৈষম্যও ভৌগোলিক পৰিবেশৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি গঢ়ি উঠে। এই পাৰ্থক্যৰ ফলস্বৰূপেই বিভিন্ন আঞ্চলিক সংস্কৃতিৰ সৃষ্টি। দেশৰ অৱস্থান, নদ-নদী, পাহাৰ-পৰ্বত, উদ্ভিদ আৰু প্ৰাণী জগতৰ লগত ভৌগোলিক পৰিবেশৰ ঘাই সম্বন্ধ। এই উপাদানসমূহেই এক অঞ্চলৰ সংস্কৃতিক অন্য সংস্কৃতিৰপৰা পৃথক কৰে। এক স্বতন্ত্ৰ সংস্কৃতি গঠনত ভাৰতবৰ্ষৰ মানচিত্ৰত অসমৰ ভৌগোলিক স্থিতি গুৰুত্বপূৰ্ণ। অসমৰ স্ংস্কৃতি যে মূলতে ভাৰতীয়, সেই কথা অস্বীকাৰ কৰিব নোৱাৰি। কিন্তু অসমৰ সংস্কৃতিত মংগোলীয় আৰু খেমৰ সংস্কৃতিৰ প্ৰভাৱো কম নহয়। এই বিষয়ে অধ্যাপক ড° সুনীতিকুমাৰ চট্টোপাধ্যায়ে লিখিছে – “ The Tantric form of later Hinduism, which, however, is not divorced from its bases in yoga in Pauranic faith and ritual seems to have taken its final colouring from the character of Mongoloid cults, which it replaced. Among the Mongoloid tribes woman had far greater freedom in marriage, divorce and other matters than we find in orthodox Hindu society. Certain aspects of Vamacara Tantricism have their bases evidently in this side of Indo-Mongoloid life and ways. In fact, the worship of the great Mother in some of Her various shrines of Assam and East Bengal, particularly in Kamakhya near Gauhati, is looked upon as being originally Kirata or Tibeto-Burman.” (The Cultural Heritage of India, Volume I). ভুগোলৰ লগত জলবায়ুৰ সম্বন্ধ আছে। যিকোনো অঞ্চলৰ মানুহৰ চৰিত্ৰ আৰু জীৱন-পদ্ধতিৰ গঠনত জলবায়ুৰ প্ৰভাব মন কৰিবলগীয়া। অসমৰ জলবায়ু অত্যধিক শীত অথবা গৰমো নহয়। সেই কাৰণে, জলবায়ুয়ে অসমৰ অধিবাসীক এলেহুৱা আৰু অত্যধিক পৰিশ্ৰম বিমুখ কৰিছে। আৰু এটা কথা অসমৰ প্ৰধান ঋতু দুটা – বৰ্ষা আৰু বসন্ত। কৃষিপ্ৰধান অসমৰ বৰ্ষা ঋতু গুৰুত্বপূৰ্ণ, ই সৰু-বৰ নদীসমূহক পানী যোগায়, কোনো কোনো বছৰ বানপানীৰ প্লাৱনত গাঁও-ভুঁই বিধ্বস্ত কৰে, লগে লগে পথাৰত পলস পেলাই অধিক শস্য উত্‌পাদনৰ উপযোগীও কৰে। অসমৰ মানুহৰ সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক জীৱনত বসন্তকালে অনুপ্ৰেৰনা জগায়। বসন্ত, আনন্দ আৰু আমোদ-প্ৰমোদৰ ঋতু। অসমৰ প্ৰকৃতিয়ে এই ঋতুত অভিনৱ ৰূপ গ্ৰহণ কৰি অসমীয়া ডেকা-গাভৰুৰ মনত উদ্দীপনাৰ সৃষ্টি কৰে। অসমৰ প্ৰধান জাতীয় উৎসৱ ব’হাগ বিহু এই ঋতুতেই অনুষ্ঠিত হয়। অসমীয়া মানুহৰ বিয়া-বাৰুও সৰহকৈ এই ঋতুতে পতা হয়। অসমীয়া লোক সাহিত্যৰ প্ৰধান অংগ বিহুগীতবোৰো বসন্ত ঋতুৰে দান। বিহুৰ লগত জড়িত বিহু নাচ, হুঁচৰি আদি বিভিন্ন নৃত্যৰ চৰ্চাও এই সময়তে হয়। বসন্ত কালতেই তাঁতশালৰ যোগে অসমীয়া তিৰোতাৰ চাৰুশিল্প চৰ্চাতো ধাউতি বাঢ়ে, কণী যুঁজোৱা, কুকুৰা যুঁজোৱা, কড়ি খেল আদি আমোদ-প্ৰমোদৰ ঋতু এইটোৱেই। অসমৰ সামাজিক জীৱনৰ মূল ভেটি হ’ল গাঁও। এই গাঁওৰ স্থিতি আৰু গঠনো ভূগোলৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল। অসমীয়া গাঁও সাধাৰণতে নদীৰ কাষত অথবা উপত্যকা অঞ্চলত পতা হয়। ধান খেতি কৰিবলৈ ফলমূলৰ বাৰী পাতিবলৈ এনে ঠাইতে সূচল। পূব-এছিয়াৰ দেশসমূহৰ দৰে অসমৰ সংস্কৃতি ধান খেতিৰ লগত ওতপ্ৰোতভাবে সাঙোৰ খাই আছে। অসমীয়া গাঁওত আজিও ধানৰ ভঁৰালৰ সংখ্যাৰ ওপৰতে ধনী বিবেচিত হয়। চহকী শব্দৰ অৰ্থও ধান খেতিৰ ওপৰতে গঢ়ি উঠিছে। ধান-চাউল অসমীয়াৰ মানত অতি পৱিত্ৰ; ধান চাউলৰ ওপৰত ভৰিৰ খোজ পৰাও অপৰাধ। ধান লক্ষ্মীস্বৰূপা। সকলো ধাৰ্মিক সামাজিক অনুষ্ঠানত ধানৰ ব্যৱহাৰ আছে। সেই কাৰণে, নানা উত্‌সৱেৰে ধানক পথাৰৰপৰা গোটাই ভঁৰালত সামৰা হয়। আহাৰ আৰু বাসস্থান(ঘৰ) মানুহৰ দুটা অত্যন্ত মৌলিক প্ৰয়োজন। চব্বিছ ঘণ্টাৰ ভিতৰত মানুহ ক্ষন্তেক নুশুই নোৱাৰে। শোৱাৰ সময়তো মানুহৰ শত্ৰুৰ অন্ত নাই। কেৱল বনৰীয়া জন্তুৰ পৰাই নহয়, চুবুৰীয়া মানুহৰ পৰাও ভয়। কিন্তু টোপনি নোযোৱাকৈ লক্ষ্মণৰ দৰে কম মানুহেহে উজাগৰে থাকিব পাৰে। সেই কাৰণেই, প্ৰকৃতিৰ বিপদ-বিঘিনি আৰু শত্ৰুৰপৰা ৰক্ষা পাবলৈ মানুহে ঘৰ বা বাসস্থান সাজিব লাগে। গৃহ শব্দৰ অৰ্থ হ’ল সুখ-শান্তিৰে আহাৰ, শয়ন গ্ৰহণ কৰিব পৰা স্থান। অসমৰ মানুহৰ ঘৰ আৰু ঘৰ নিৰ্মাণত ভৌগোলিক পৰিবেশৰ প্ৰভাৱ আছে। হাতত পোৱা লাগতিয়াল সামগ্ৰীৰেই মানুহে ঘৰ-দুৱাৰ সাজে- ই সঁচা। কিন্তু এই কাৰ্যত মাটি আৰু জলবায়ুৰ প্ৰভাৱ একেবাৰে উলাই কৰিব নোৱাৰি। ঘৰ সজাত শিল, ইটা, কাঠ, বাঁহ, খেৰ, বেত, ইকৰা – কোন সামগ্ৰীৰ প্ৰয়োজন, তাক নিৰ্ণয় কৰে জলবায়ুয়ে। এই সঁজুলিবোৰৰ প্ৰত্যেকৰে দিন টিকিব পৰা আৰু বতাহ, ধুমুহা, বৰষুণ, শীত, গ্ৰীষ্মৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবৰ স্বতন্ত্ৰ গুণ আছে। সহজে আৰু অনায়াসে ব্যৱহাৰত লগাব পৰাও এইবোৰৰ বিশিষ্ট গুণ। অসমত বাঁহ, কাঠ, ইকৰা, খেৰ হাততে পোৱা সামগ্ৰী। কেতবোৰ অসমৰ মাটি, পাহাৰ আৰু নদীৰ দান। বানপানী আৰু ভূমিকম্প আদি প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগৰ হেতুও ঘৰ নিৰ্মাণত অসমীয়া মানুহে এইবোৰ সামগ্ৰী ব্যবহাৰ কৰে। কেৱল সামগ্ৰীৰ ক্ষেত্ৰতেই নহয়, অসমৰ ঘৰৰ চানেকি আৰু ঘৰ সজাৰ কৌশলো অন্য প্ৰদেশৰ লগত নিমিলে। অসমীয়া সংস্কৃতিৰ ইয়ো এটা বিশেষত্ব। চৌহদৰ ভিতৰত সৰু-বৰ কেইবাটাও ঘৰ সাজি লোৱাটো অসমীয়াৰ নিয়ম। প্ৰাচীন প্ৰৱচন মতে ‘ঘন ঘন কৈ সৰু ঘৰ, যিমান লাগে সিমান কৰ’। অসমীয়া মানুহে বাটচ’ৰা, চ’ৰাঘৰ, বৰঘৰ, মাৰলঘৰ, ৰান্ধনি ঘৰ, গোহালি ঘৰ, ভঁৰাল ঘৰ, গোঁসাই ঘৰ আদি বিভিন্ন প্ৰয়োজনৰ কাৰণে সুকীয়া ঘৰ সাজে। একেটা ঘৰতে বহা, শোৱা, ৰন্ধা, খোৱা, গোঁসাই সেৱা আদি নকৰে। প্ৰত্যেকেই প্ৰচুৰ মাটি ভোগ কৰিবলৈ পোৱাৰ হেতু ই সম্ভৱ হৈছিল। এই ব্যৱস্থাই অসমীয়া মানুহক পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্নও কৰিছে। অৱশ্যে জনজাতীয় মানুহৰ মাজত বহু ঘৰ সাজি লোৱা ব্যৱস্থা নাই। তেওঁলোকে এটা দীঘল চাংহৰ সাজে; শত্ৰুৰপৰা ৰক্ষা পাবলৈ একে ঘৰতে পৰিয়ালৰ সকলোৱে বাস কৰে; একে ঘৰতে বিভিন্ন কাৰ্য সাধন কৰে। চাংঘৰৰ তলত গৰু, গাহৰি, কুকুৰা পোহে। কোনো কোনো জনজাতিৰ চাংঘৰৰ চাঙৰ তলেদি বনৰীয়া হাতীয়ে সহজেই অহা-যোৱা কৰিব পাৰে। মিৰিসকলে চাংঘৰৰ কাৰণে বনৰীয়া জন্তুৰ বাহিৰে বানপানীৰ পৰাও বছৰি ৰক্ষা পায়। বনৰীয়া জন্তুৰ পৰা ৰক্ষা পাবাৰ কাৰণে কোনো কোনোৱে গছৰ আগত টঙিঘৰ সাজে। অসমীয়া ঘৰৰ নিৰ্মাণ কৌশলো সুকীয়া। সাধাৰণতে দুচলীয়া ঘৰেই অধিক; বৰষুণৰ পানী শীঘ্ৰে বাগৰিব পৰাকৈ ছাল দুখন সজা হয়। বৰষুণ প্ৰধান অসমত এইটো নিপুণ ব্যৱস্থা। ঘৰৰ চৌহদত তামোল, পাণ, আম, কঁঠাল, কল, বাঁহ আদি ৰুই খেৰ-বাঁহেৰে সজা ঘৰবোৰৰ লগত প্ৰাকৃতিক দৃশ্যৰ সমতা ৰক্ষা কৰা হয়। অসমীয়া মানুহৰ সেউজীয়া প্ৰকৃতি-প্ৰীতি এই ব্যৱস্থাত প্ৰকাশ পায়। অসমীয়া নামঘৰ আৰু মন্দিৰবোৰৰো স্থানীয় বৈচিত্ৰ্য আছে। মন্দিৰৰ কলসী পাহাৰ আৰু গছৰ শিখৰৰ অনুকৰণত সজা হয়। পৰিবেশৰ লগত মানুহৰ নিবিড় যোগাযোগ স্থাপনৰ অন্যান্য উপায়সমূহৰ ভিতৰত প্ৰধান হ’ল খাদ্য সংগ্ৰহ ব্যৱস্থা। পৰিবহণ আৰু বেহা-বেপাৰৰ হেতু সাজপাৰৰ পৰিৱৰ্তন যিমান শীঘ্ৰে আৰু ব্যপকভাবে হয়, খাদ্যৰ ক্ষেত্ৰত তেনে নহয়। আহাৰ সম্বন্ধে মানুহ অতিমাত্ৰাই সংৰক্ষণশীল। এক অঞ্চলৰ খাদ্যৰ লগত ভিন অঞ্চলৰ খাদ্যৰ ভালেখিনি অমিল। এখন সমাজক আন এখন সমাজৰপৰা যিসমূহ কাৰণৰ দ্বাৰা পৃথক কৰিব পাৰি তাৰ ভিতৰত খাদ্যই প্ৰধান। এক অঞ্চলৰ খাদ্য অন্য অঞ্চলৰ বাবে বিষ সদৃশ। এইদৰে আহাৰৰ ক্ষেত্ৰতো দেশৰ ভূগোল আৰু জলবায়ুৰ প্ৰভাৱ পৰিছে। জলবায়ুৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিয়েই বিভিন্ন অঞ্চলৰ খাদ্য তালিকা সুকীয়া হয়। ভৌগোলিক প্ৰভাৱত অসমীয়া মানুহৰ খাদ্য তালিকা আৰু ৰন্ধন-প্ৰকৰন সুকীয়া হৈছে। যথেষ্ট বৰষুণৰ হেতু অসম ধান খেতি প্ৰধান; ইয়েই অসমীয়াৰ প্ৰধান খাদ্য। ধান খেতি অসমীয়াৰ জীৱন ধাৰণৰ কেৱল অবলম্বনেই নহয়- এই ধান খেতিৰ ওপৰতেই অসমীয়া মানুহৰ পাৰিবাৰিক আৰু সামাজিক জীৱনৰ ভেটি স্থাপন হৈছে। ধান খেতি সম্ভৱ হয় পৰিয়ালৰ আৰু সমাজৰ সহযোগ আৰু সমবেত চেষ্টাৰ ওপৰত। পথাৰত হাল নমোৱাৰ পৰা ধান দাই অনালৈকে সকলো খিনি কাম পৰিয়ালৰ সহায় আৰু ৰাইজৰ সমিলমিলৰ বা ৰাইজৰ বান্ধৰ ওপৰত সম্পূৰ্ণ হয়। জলসিঞ্চন, আলি বন্ধা, ভুঁই ৰোৱা, জন্তুৰ পৰা শস্য ৰক্ষা কৰা, ধান দোৱা – এই কামবোৰ সমূহীয়া ভাবে কৰিব লাগে। আনকি খেতিৰ সময়খিনিত গঞাই পাল পাতিহে গৰু চৰায়। ধান চপোৱাৰ পিছত ভঁৰালত ডাঙৰি জপা, মৰণা মৰা, ধান জৰা, ধান বনা আদি কামবোৰ পৰিয়ালৰ সকলোৱে মিলি-জুলি কৰিব লাগে। এই খাদ্য সংগ্ৰহ কাৰ্যত ল’ৰা-বুঢ়া, মতা-তিৰোতা পৰিয়ালৰ সকলোৰে বিশিষ্ট স্থান হোৱআৰ হেতু প্ৰত্যেকৰে মনত আত্মসন্তুষ্টিৰ ভাব জন্মে; এই ভাৱে পৰিয়ালক একগোট কৰি ৰখাত বিশেষ সহায় কৰে। ধান খেতিত বছৰৰ কেইমাহমনহে খেতিয়ক ব্যস্ত থাকিব লাগে। আজৰিৰ সময়খিনিয়ে খেতিয়কৰ মাজত সমূহীয়া জীৱন গঢ়ি তোলাত সহায় কৰে; সুকুমাৰ কলাৰ চৰ্চা কৰিবলৈ ৰাইজক সুবিধা দিয়ে। অন্যান্য ফলমূল অথবা শাক-পাচলিৰ দৰে ধান দুদিনতে গেলি-পচি যোৱা বস্তু নহয়। ইয়াক ভৱিষ্যতৰ কাৰণে সঞ্চয় কৰিবও লাগে। এই সঞ্চয়ৰ কাৰণে প্ৰথমেই প্ৰয়োজন ভঁৰাল ঘৰ। অসমীয়া অন্যান্য ঘৰৰ নিৰ্মাণৰ লগত ভঁৰাল ঘৰৰ আৰ্হি নিমিলে। দ্বিতীয়তে, ধান জাৰিব-চালিবলৈ আৰু থ’বলৈ ডলা, কুলা, চালনি, ডুলি, পাচি, খৰাহিৰ প্ৰয়োজন। অসমৰ প্ৰকৃতিয়ে যোগোৱা বাঁহ-বেতৰ সহায়তেই এই সা-সঁজুলিবোৰ সজা হয়। অসমৰ হস্তশিল্প আৰু লোক-কলাৰ বিচিত্ৰ আৰু মনোৰম চানেকি ধানৰ লগত জড়িত এই সঁজুলিবোৰত প্ৰকাশ পাইছে। ধান খেতিৰ লগত নানা ক্ৰিয়াকাণ্ড আৰু উৎসৱ অনুষ্ঠানৰ সম্বন্ধ আছে। ব’হাগ বিহুৰ লগত গৰু বিহু আৰু গো-পূজাও জড়িত। খেতিয়ক নিজৰ পৰিশ্ৰমৰ ওপৰতে ধান খেতিৰ উত্‌স নিৰ্ভৰ কৰে। উপযুক্ত বতৰ আৰু যথাসময়ত বৰষুণ – এই দুটাৰ ধান খেতিত বিশেষ প্ৰয়োজন। সেই কাৰণে, দৈৱবিশ্বাসী হৈ খেতিয়ক সকলে অধিক শস্যৰ কাৰণে আৰু শস্যক বনৰীয়া জন্তু, পোক-পৰুৱা আদিৰপৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ বলি-বিধান, পূজা-অনুষ্ঠানৰ ব্যৱস্থা কৰে। ব’হাগ বিহু, কাতি বিহু, মাঘ বিহু আদি প্ৰকৃততে ধান খেতি উৎসৱ। খেতিপথাৰ শত্ৰুৰপৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ অসমীয়া ভাষাত ভালেমান মন্ত্ৰ ৰচিত হৈছে। অসমীয়াৰ ভোজন বিলাশৰ ক্ষেত্ৰত ধান-চাউলৰ দান নগণ্য নহয়। অন্ন, পৰমান্ন, বোকা চাউল, চিৰা, আখৈ, মুড়ি, পিঠাগুড়ি, সান্দহৰ বাহিৰেও তৃপ্তিকৰ নানাবিধ পিঠা-পনা চাউলৰ পৰাই কৰা হয়। অসমৰ সাধাৰণ মানুহৰ মাজত ঘিঁউ-মাখনৰ বহুল ব্যৱহাৰ নাই। কোনো কোনো জনজাতিয়ে গাখীৰ খোৱা প্ৰথা ঘিণায়। ঘিঁউৰ সলনি অসমত সৰিয়হ তেলৰ অধিক ব্যৱহাৰ হয়। কিয়নো অসমৰ সৰু-বৰ উৰ্বৰা নৈৰ পাৰত আজিও প্ৰচুৰ পৰিমাণে সৰিয়হৰ খেতি হয়। নদীসমূহেই অসমীয়া মানুহক আমিষ ভোজীও কৰিছে। অসমত নিৰামিষ নিষিদ্ধ- ই শাস্ত্ৰৰ বচনত পৰিণত হৈছে। ইয়াৰ উপৰিও হাবিয়ে অসমৰ মঙহৰ চাহিদা যোগায়। জন্তু, বিশেষকৈ পহু চিকাৰ আমোদী ক্ৰিয়াই নহয়, ইয়াৰ দ্বাৰা খাদ্য সংগ্ৰহো হয়। আজিও ভৈয়াম আৰু পাহাৰৰ মানুহে উৎসৱ অনুষ্ঠানৰ সমূহীয়া ভোজৰ আয়োজনত পহু-গাহৰি চিকাৰ কৰা নিয়ম। মাছ মৰা আৰু চিকাৰ – খাদ্য সংগ্ৰহৰ এই দুই ব্যৱস্থাই অসমীয়াৰ সমূহীয়া বান্ধ আৰু সাহস দৃঢ় কৰিছে। মাছ-মঙহ সংগ্ৰহৰ নিমিত্তে কৌশলী আৰু ধুনীয়া আহিলা-পাতিও আৱিষ্কাৰ হৈছে। নগাযাঠি, খাচীৰ ধনুকাঁড়, গৰোৰ চৰাই ধৰা ফান্দ, কছাৰীৰ মাছ মৰা বিবিধ যন্ত্ৰ – এইবোৰৰ উদ্ভৱ ভৌগোলিক প্ৰভাৱৰ হেতু। কিয়নো বিভিন্ন জন্তু, চৰাই-চিৰিকটি অথবা মাছ-পুঠিৰ কাৰণে বিভিন্ন ধৰণৰ ফান্দৰ আৱশ্যক। অসমৰ বন-জংঘলত হাতী, বাঘ, গঁড় আদি জন্তু থকাৰ হেতু এইবোৰৰ চিকাৰৰ বিবিধ ফন্দি অসমীয়া মানুহে আৱিষ্কাৰ কৰিছে। নদীসমূহে কেৱল একশ্ৰেণীৰ নিপুণ মাছমৰীয়াকে জন্ম দিয়া নাই, তেওঁলোকক সাহিয়াল নাৱৰীয়াও কৰি তুলিছে। অধ্যাপক J.E. Spencer ৰ মতে মাছমৰীয়াসকলেই সৰ্বপ্ৰথম খাদ্য ৰূপে ব্যৱহাৰ কৰিব পৰা গছ-গছনি সংগ্ৰহ কৰে। তেওঁ লিখিছে – “ … the fishing peoples, perhaps will provide withafood supply, began the first specific working with plants and plant products in net and trap making and that they discovered the many gums, poisons and spices that are so frequent in the tropics. Tubbers, roots, gathered both for food and for body paints and other dyes, came within their working patterns and gradually came to be the first specific crop items inasimple agriculture that depended upon vegetative reproduction of live plant materials.” জলবায়ুৰ সুচলৰ হেতু অসমত নানা ধৰণৰ গছ-গছনি, শাক-পাচলি হয়। ইয়াৰে ভালেমান অসমীয়া খাদ্য তালিকাৰ আদৰৰ সামগ্ৰী। খাৰ আৰু টেঙাৰ প্ৰাধান্যই অসমীয়া খাদ্যক অন্যাঞ্চলৰ খাদ্যতকৈ পৃথক কৰিছে। এই দুই প্ৰীতিৰ গুৰিতেও হ’ল পাৰিৱেশিক প্ৰভাৱ। সামুদ্ৰিক অথবা সৈন্ধৱ লোণ দুয়োটাৰ অসমত অভাৱ। গতিকে, অতীজৰে পৰা অসমীয়া মানুহে লোণৰ সলনি কলগছৰপৰা তৈয়াৰ কৰা খাৰণি ব্যৱহাৰ কৰি আহিছে। অসমৰ মাটিত বিভিন্ন ধৰণৰ টেঙা প্ৰচুৰ পৰিমাণে হোৱাৰ হেতু অসমীয়া ৰন্ধন প্ৰকৰণত টেঙা ব্যঞ্জনেই বিশিষ্ট স্থান লৈছে। দেশত জলবায়ুৰ লগত সাজপাৰৰ ঘনিষ্ঠ সম্বন্ধ। অসমীয়া পুৰুষ মহিলাই অতীজৰে পৰা কপাহী আৰু পাট উভয় কাপোৰ ব্যবহাৰ কৰি আহিছে। অসমৰ ভৌগোলিক পৰিবেশ আৰু জলবায়ুৱে পলু পোহাত সুযোগ দিছে। অসমৰ পাটশিল্পৰ প্ৰসিদ্ধি ৰামায়ণ-মহাভাৰতৰ যুগৰপৰা চলি আহিছে। এই খিনিতে আৰু এটা কথা লক্ষ্য কৰিব লগীয়া : অসমৰ ভৌগোলিক অৱস্থিতি ব্ৰহ্ম, তিব্বত, চীনদেশৰ ওচৰত হোৱাত এই দেশসমূহৰ সাংস্কৃতিক জীৱন আৰু চিন্তাধাৰাই অসম দেশৰ লোকৰ ওপৰত যুগ যুগ ধৰি প্ৰভাৱ পেলাই আহিছে। অসমীয়া খাদ্য-তালিকাৰ বোকা চাউল, বাঁহগাজ, বেঁতগাজ, পচলা, লাও-কচু, মাহ(কটাৰী, ডবুৱা, লেছেৰা), বিবিধ টেঙা, কঁঠাল, মাছ, কেঁকোৰা, কুকুৰা, গাহৰি দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ দেশসমূহৰ পৰা অহা বুলি অনুমান কৰা হয়। এই প্ৰসংগত Professor J.E. Spencer এ কৈছে – “ China-Tonking contributed most of citrus fruit, most of the bananas, tea, such fruit as lichee and longan, many of the Chinese cabbages, perhaps some of the soyabeans and the mulberries.” সেই একেজন বিশেষজ্ঞই আকৌ লিখিছে, “ There is evidence that both the dog and the pig, as jungle scavengers around sites, were tamed and domesticated very early in South-eastern Asia…There is some evidence that these two animals, as pets useful or secred animals, spread out of South eastern Asia in all directions both with early movements of man, and as animals were passed from group to group. The tabus upon the eating of both do not generally relate to early times in South-eastern Asia, but were later developed else where by people of different cultures… The dog and the pig were eaten by many groups, but the common use of the dogas fod has been kept only by some of the simple peoples … The use of the dog for food by the Chinese was common until recent centuries.” নগা জনজাতিয়ে কুকুৰ খোৱা মংগোলীয় প্ৰথা। অসমীয়াৰ মাজত এই মাংস নিষিদ্ধ সেই কথা ‘কুকুৰৰ মঙহ খুৱাম’, এই গালি আষাৰৰপৰাই উপলব্ধি কৰিব পাৰি। কেতবোৰ গছ-গছনি আৰু শস্যৰ বীজৰ দৰে খেতি-বাতিৰ অন্যতম আহিলা মহো দক্ষিণপূব দেশসমূহৰ পৰা অসমলৈ আহিছে। কোনো কোনোৱে বান্দৰ, জহামাল, কেৰ্কেটুৱা আদি জন্তুও এইবোৰ দেশৰপৰা অসমৰ অৰণ্যৰ মাজেদি ভাৰতবৰ্ষত সোমাইছে বুলি অনুমান কৰে। সাজ-পোছাকতো এই দেশসমূহৰ অৱদান যথেষ্ট। পাট-কাপোৰ আৰু আহোমৰ দিনত বিশেষকৈ প্ৰচলিত কিংখাপ চীনদেশৰপৰা অহা বুলি অনেকে অনুমান কৰে। ৰ’দ-বৰষুণৰপৰা ৰক্ষা পাবলৈ আৰু আভিজাত্যৰ নিদৰ্শনস্বৰূপে ব্যৱহাৰ হোৱা জাপিটো তিব্বত-বৰ্মীৰ দান। অসমীয়াৰ সৌন্দৰ্য অনুভূতিৰ ক্ষেত্ৰতো দুই-এটা চীনীয় উপকৰণৰ উল্লেখ কৰিব পাৰি। অসমীয়া ডেকা-গাভৰুৰ প্ৰেম নিবেদনত কপৌফুলৰ বিশেষ স্থান আছে। প্ৰধান কাৰণ কপৌফুল প্ৰজননৰ প্ৰতীক। চীনদেশতো কপৌফুলৰ বিশেষ সমাদৰ। বিবাহৰ পূৰ্বে চীনদেশতো ডেকা-গাভৰুৱে ইজনে সিজনক কপৌফুল উপহাৰ দিয়ে। চীনা-সংস্কৃতিত কপৌফুলৰ কি মহান তাত্‌পৰ্য সেই কথা ‘Chinese Civilization’ নামৰ প্ৰসিদ্ধ গ্ৰন্থৰপৰা উদ্ধৃত কৰিলো। - “ During the spring festival of the land of Cheng, young man and girls met inaplace where scented orchids grew. They plucked them, and weaving them on the waters, they called upon the ancestral souls to come and be reincarnated. The belief they where summoningasoul breath(Hun) which is not distinguishable from the personal name. When the game of rivalry was finished, the girl receivedaflower(orchid) asapledge from the boy to whom she was united. The orchid of the Holy place thus served to procure births for all the people of Cheng. It ended by becomingaprimary emblem. Duke Wen of Cheng hadawife of the second rank whose name was Yen Ki. She dreamed thatamessenger from heaven gave her an orchid (Lan) saying to her : ‘I am to you I am thy ancestor. Make the son of that. Beacause the orchid hasaprincely perfume, (or alternatively, because the orchid has the perfume of the country) he will recognize to beaprince of Cheng and people will love him’. Thereupon, Duke Wen Come to see her. He gave her an orchid and lay with her. Asking to see his perdon, she said, ‘your servant has no talent. If by your favour I haveason, people will not believe me: dare I take this orchid asaproof?’ The Duke said ‘yes’, she bade him the Duke Mu whose personal name was Lan (orcid)…. When Duke Mu fell ill, he said: when the orchid dies, behold I shall die also, for by it I live (alternatively for it I was born), when they cut orchid, the Duke died.” দেশৰ ধৰ্ম, কিংবদন্তী, পৌৰাণিক কাহিনী, কলা আৰু সভ্যতাৰ অন্যান্য বিষয়ত ভৌগোলিক পৰিবেশৰ প্ৰভাৱ পৰিলক্ষিত হয়। “Outline of Primitive Beliefs” নামৰ পুথিত কীনিয়ে লিখিছে, ‘দেশৰ ভৌগোলিক স্থিতি, যি প্ৰাকৃতিক দৃশ্যৰ মাজত দেশবাসীয়ে জীৱন কটাইছে সেই দৃশ্যসমূহ, আৰু যি যি প্ৰাকৃতিক ঘটনাপুঞ্জৰ মাজত তেওঁলোক ডাঙৰ দীঘল হৈছে সেই সকলোৰে ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি জনসাধাৰণৰ ধৰ্মমত গঢ়ি উঠে। অৰণ্যত বাস কৰা আৰু উন্মুক্ত বিশাল সমভূমিত বাস কৰা মানুহৰ ধৰ্ম একে হ’ব নোৱাৰে। ঠিক সেইদৰে মেঘাচ্ছন্ন আকাশ, ধুমুহা বতাহৰ কেন্দ্ৰ, বানপানী বিধ্বস্ত দেশৰ মানুহৰ ধৰ্মৰ লগত ৰৌদ্ৰস্নাত শান্ত জলবায়ুৰ মানুহৰ ধৰ্মৰ লগত ৰৌদ্ৰস্নাতশান্ত জলবায়ুৰ মানুহৰ ধৰ্মৰ কোনো মিল নাই’। অসমীয়া মানুহৰ পূজা-অৰ্চনাৰ বহু বস্তু ভৌগোলিক পৰিবেশতে জন্ম। শিল, পৰ্বত, গছ-গছনি, জীৱ-জন্তুৰ পূজা অসমত আজিও ব্যাপকভাৱে প্ৰচলিত। ব্ৰহ্মপুত্ৰ, দিখৌ, দৈয়াং, সোৱণশিৰি আদি নদীক অসমীয়া আৰু জনজাতীয় লোকে পবিত্ৰ জ্ঞান কৰি আজিও বিচিত্ৰ অনুষ্ঠানেৰে পূজা কৰে। ৰূপহী ছোৱালী উছৰ্গা কৰি নদীপূজা কৰাৰ প্ৰাচীন প্ৰথাৰ ইংগিত কমলা কুঁৱৰীৰ গীতত আছে। সম্ভৱত: চীন দেশৰ পৰাই অসমলৈ এই প্ৰথাৰ প্ৰৱৰ্তন হৈছিল। ‘Chinese Civilization’ ত আছে – ‘Every yearabeautiful girl was chosen. Fed and ador ned like bride, she was laid onabridal bed. This was launched on the water and brone toawhirpool where it sank. Thus the chosen went to be married to the Count of the River’. ইয়াৰ বাহিৰেও ভূত, পিশাচ, দ’ত, যখ, বুঢ়া ডাঙৰীয়া আদিৰ বিশ্বাস গছ-গছনি নদ-নদীৰপৰাই হৈছে। সাপবহুল কাৰণেই মনসা পূজাৰ জন্ম। অসমৰ ধাৰ্মিক জীৱনত মাছ, কুকুৰা, গাহৰিৰো বিশেষ তাত্‌পৰ্য আছে। বৰষুণৰ কাৰণে ভেকুলি বিয়াৰ যোগে সন্তুষ্টি সাধন কৰা হয়। ধৰ্মই সুকুমাৰ কলাৰো জন্ম দিছে। অতীত কালৰপৰাই চিত্ৰ ভাস্কৰ্য, গীত-উপকথা, নৃত্য-সংগীত ধৰ্মৰ লগত জড়িত। ভৌগোলিক পৰিবেশে জাতিৰ সুকুমাৰ কলা কৃষ্টিত নানাভাবে সমল আৰু প্ৰেৰণা যোগাই আহিছে। পূৰ্বেই উল্লেখ কৰি অহা হৈছে যে অসমীয়া লোক-শিল্প বাঁহ-বেতৰ সা-সঁজুলি আৰু প্ৰভাৱ তাঁত শিল্পত পৰিসফুট। কেৱল শিল্পৰ সামগ্ৰীসমূহতেই যে পৰিবেশৰ প্ৰভাৱ পৰিছে এনে নহয়; চিত্ৰকলাৰ বিষয়বস্তুৰ ওপৰতো পৰিবেশৰ প্ৰভাৱ অসীম। অসমীয়া খেতিয়কে বাঁহ-বেতৰ সঁজুলিত একা-বেঁকা, চক্ৰ-চতুষ্কোণ আদি যিবোৰ জ্যামিতিক চিত্ৰ তোলে, সেইবোৰ নদ-নদীৰ ভংগী, চন্দ্ৰ-সূৰ্যৰ বিভিন্ন ৰূপহে মাথোন। অসমীয়া তিৰোতাই কাপোৰত বছা ছবিৰ চানেকিও প্ৰকৃতিৰ গছ-লতা, ফুল-কলি, চৰাই পখিলাৰ পৰা আহৰণ কৰা। ৰিহা-গামোচাৰ শেলৰ ৰঙা ৰং সূৰ্যৰ, সেইজীয়া বৰণ প্ৰকৃতিৰ আৰু ক’লা সন্ধিয়াৰ অন্ধকাৰৰ। অসমীয়া লোক-সাহিত্য অসমৰ প্ৰকৃতিৰ বন্দনা গীত; অসমীয়া ফকৰা-যোজনা, অসমৰ উদ্ভিদ আৰু জীৱ-জন্তুৰ বিশ্লেষণ। অসমীয়া সাধুকথা আৰু পুৰা-কাহিনীৰো মূল উপকৰণ হ’ল অসমৰ জীৱ-জন্তু আৰু নদ-নদী আদি প্ৰাকৃতিক পদাৰ্থসমূহ। এই কাৰণেই অসমৰ ভূগোল আৰু ভৌগোলিক পৰিবেশৰ লগত পৰিচয় নহ’লে অসমীয়া লোক-সাহিত্যৰ সম্পূৰ্ণ সৌন্দৰ্য উপলব্ধি সম্ভৱ নহয়। জাতিৰ নৃত্য আৰু সংগীততো প্ৰকৃতিৰ প্ৰভাৱ লক্ষ্যণীয়। অসমৰ পৰ্বত-ভৈয়ামৰ বিহু নৃত্য, বতাহৰ গতি, গছ-গছনিৰ সঞ্চালন, জন্তুৰ খোজ-কাটলৰ অনুকৰণত সৃষ্টি হৈছে। নানা বাদ্য-যন্ত্ৰও গঢ়া হৈছে প্ৰকৃতিৰ উপাদানৰপৰাই। ইয়াৰ ভিতৰত বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ বাঁহী, লাওৰ টোকাৰী, মহৰ শিঙৰ পেঁপা, গগনা উল্লেখযোগ্য। অসমীয়া ভাষাৰ এক স্বতন্ত্ৰ বৈচিত্ৰ্য ফুটাই তোলাত ভৌগোলিক পৰিবেশৰ ঋণ অস্বীকাৰ কৰিব নোৱাৰি। অসমীয়া মূলতে আৰ্যগোষ্ঠীৰ ভাষা। কিন্তু তিব্বত-বৰ্মী আৰু অষ্ট্ৰিক ভাষা-ভাষী দেশৰ কাষত থকাৰ হেতু অসমীয়া ভাষাই এই ভাষাসমূহৰপৰা ধ্বনি আৰু অলেখ শব্দ দ্বিধাহীনভাৱে ধাৰ কৰিছে। এই হেতু আধুনিক ভাৰতীয় আৰ্যভাষা সমূহৰ মাজত অসমীয়াই অভিনৱ ৰূপ লৈছে। অসম দেশত অন্যান্য ভাষা গোষ্ঠীৰ সংখ্যাৰ আধিক্যৰ মূলতেও ভূগোলেই। অলংঘনীয় পাহাৰে এক পৰ্বতীয়া মানুহক ওচৰৰ অন্য পৰ্বতৰ লগত আহ-যাহ, আদান-প্ৰদানত বাধা জন্মাইছে। তাৰে হেতু নগাপাহাৰ আদি একে অঞ্চলতে অলেখ ভাষাৰ জন্ম হৈছে।


কোনো কাৰণ নোহোৱাকৈ ৰাজপথত টহল দিছিল টাইগাৰ শ্ৰফে! ভাৰতীয় দণ্ডবিধি আইনৰ ১৮৮ ধাৰাৰ অধীনত ৰুজু হ'ল গোচৰ– News18 Assam\nকোনো কাৰণ নোহোৱাকৈ ৰাজপথত টহল দিছিল টাইগাৰ শ্ৰফে! ভাৰতীয় দণ্ডবিধি আইনৰ ১৮৮ ধাৰাৰ অধীনত ৰুজু হ'ল গোচৰ\n»কোনো কাৰণ নোহোৱাকৈ ৰাজপথত টহল দিছিল টাইগাৰ শ্ৰফে! ভাৰতীয় দণ্ডবিধি আইনৰ ১৮৮ ধাৰাৰ অধীনত ৰুজু হ'ল গোচৰ\nUpdated:June 3, 2021, 1:27 PM IST\nবান্দ্ৰা বাছষ্টেণ্ডৰ চাৰিওফালে একেখনে গাড়ীতে ফুৰি আছিল দিশা পাটানী আৰু টাইগাৰ শ্ৰফ।\nLast Updated: June 3, 2021, 1:27 PM IST\nবলীউদ অভিনেতা টাইগাৰ শ্ৰফৰ বিৰুদ্ধে ৰুজু কৰা হৈছে গোচৰ। কোনো কাৰণ নোহোৱাকৈ ৰাজহুৱা স্থানত ঘূৰি ফুৰাৰ বাবেই মহামাৰীৰ নিয়ম উলংঘা কৰাৰ অপৰাধত ৰুজু কৰা হৈছে গোচৰ। এই তথ্য স্পষ্ট কৰে মুম্বাইৰ এগৰাকী আৰক্ষী বিষয়াই। আৰক্ষীয়ে উল্লেখ কৰিছিল যে মুম্বাইত দুপৰীয়া ২ বজাৰ পিছত কোনো কাৰণ নোহোৱাকৈ ঘূৰি ফুৰাৰ ক্ষেত্ৰত আছে নিষেধাজ্ঞা, কিন্তু জনপ্ৰিয় অভিনেতা টাইগাৰ শ্ৰফক সন্ধিয়ালৈকে বান্দ্ৰা বাছ ষ্টেণ্ডৰ ওচৰত অকাৰণত ঘূৰি ফুৰা দেখা গৈছিল। বিষয়াজনে উল্লেখ কৰে যে, তেওঁৰ বিৰুদ্ধে ভাৰতীয় দণ্ডবিধিৰ ১৮৮ ধাৰাৰ অধীনত ৰুজু কৰা হৈছে গোচৰ।\nসংবাদ মাধ্যমৰ বাতৰি অনুসৰি, দিশা পাটানী আৰু টাইগাৰ শ্ৰফে মঙলবাৰে আবেলি জিমৰ পৰা উভতি অহাৰ পিছত একেখন গাড়ীতে মুম্বাইৰ বান্দ্ৰা বাছ ষ্টেণ্ডৰ চাৰিওফালে ঘূৰি আছিল আৰু সেই সময়তে মুম্বাই আৰক্ষীয়ে তেওঁলোকৰ গাড়ী ৰখাই সোধা-পোছা কৰিছিল। সেইসময়ত টাইগাৰ আছিল গাড়ীখনৰ পিছফালৰ আসনত আৰু দিশা পাটানী সন্মুখৰ আসনত বহি আছিল।\nউল্লেখ্য যে, টাইগাৰ শ্ৰফে বৰ্তমান তেওঁৰ আটাইতকৈ প্ৰতীক্ষিত ছবি 'হিৰোপান্তি ২' (Heropanti 2) ৰ বাবে সাজু হৈ আছে। খবৰ অনুসৰি, টাইগাৰৰ উপৰিও নৱাজুদ্দিন ছিদ্দিকীকো দেখা যাব এই ছবিখনত। ছবিখনত খলনায়কৰ এক বিশেষ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে নৱাজুদ্দিন ছিদ্দিকীয়ে। টাইগাৰ শ্ৰফ আৰু নৱাজুদ্দিন চিদ্দিকী দুয়ো পূৰ্বেও একেলগে কাম কৰিছিল। দুয়োজনে 'মুন্না মাইকেল' নামৰ ছবিখনত একেলগে অভিনয় কৰিছিল। 'হিৰোপান্তি ২' (Heropanti 2) চলচ্চিত্ৰখনৰ ঘোষণাৰ পিছত অনুৰাগীসকলে ছবিখনৰ বাবে আগ্ৰহেৰে অপেক্ষা কৰি আছে।\nআনহাতে, দিশা পাটানীক শেহতীয়াভাৱে ছলমান খানৰ সৈতে 'ৰাধে' ছবিত দেখা গৈছিল। দিশা পাটানীয়ে এতিয়ালৈকে ৬খন হিন্দী ছবিত অভিনয় কৰিছে, এম এছ ধোনীঃ দ্য আনট'ল্ড ষ্টৰী (২০১৬), বাগী ২ (২০১৮), ভাৰত (২০১৯), মলং (২০২০), বাগী ৩ (২০২০) আৰু ৰাধে (২০২১), এই ৬খন চলচ্চিত্ৰৰ জৰিয়তে তেওঁ বলীউডত এক প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে। অৱশ্যে এনে প্ৰভাৱ বিস্তাৰৰ বাবে বহু অভিনেত্ৰীক প্ৰয়োজন হৈছিল দীঘলীয়া সময়ৰ। পাটানীক ৰাধেত চলমান খানৰ বিপৰীতে দেখা গৈছিল। দুয়োৰে বয়সৰ মাজত ব্যৱধান আছে যদিও ছবিখনত তেওঁলোকৰ যুটী আছিল অনন্য।\nFirst published: June 3, 2021, 1:23 PM IST


ছত্তিশগড়ত মাওবাদীৰ বিৰুদ্ধে যুঁজি প্ৰাণ ত্যাগ দুধনৈৰ জোৱান - Prag News\nHomeব্ৰেকিং নিউজছত্তিশগড়ত মাওবাদীৰ বিৰুদ্ধে যুঁজি প্ৰাণ ত্যাগ দুধনৈৰ জোৱান\nছত্তিশগড়ত মাওবাদীৰ বিৰুদ্ধে যুঁজি প্ৰাণ ত্যাগ দুধনৈৰ জোৱান\nগোৱালপাৰা : ছত্তিশগড়ত বিজাপুৰৰ সংঘৰ্ষত ছহিদ অসমৰ বীৰ জোৱান৷ মাওবাদীৰ আক্ৰমণত ছহিদ হোৱা জোৱানজন হৈছে গোৱালপাৰাৰ দুধনৈৰ পাতপাৰাৰ বাবলু ৰাভা৷ চিআৰপিএফৰ কোব্ৰা ৰেজিমেণ্টৰ জোৱান আছিল ৰাভা৷ উল্লেখ্য যে, ছত্তিশগড়ৰ বিজাপুৰ জিলাত শনিবাৰে সংঘটিত হৈছিল এই ভয়াৱহ সংঘৰ্ষ।\nআৰু পঢ়িব পাৰিব :দেশত লকডাউন লাগিবই! এইমছৰ মুৰব্বীৰ উদ্বেগজনক মন্তব্য\nএজন দুধ্বৰ্ষ মাওবাদী নেতাৰ উপস্থিতিৰ তথ্যৰ পম খেদি অভিযান চলাইছিল নিৰাপত্তাবাহিনীয়ে। ইপিনে প্ৰথম অৱস্থাত মাওবাদীৰ আক্ৰমণত ৮জন নিৰাপত্তা বাহিনীৰ জোৱান নিহত হৈছিল আৰু আন ১৮জন সন্ধানহীন হৈ আছিল বুলি জানিব পৰা গৈছিল৷ কিন্তু বৰ্তমানৰ খবৰ অনুসৰি, নিহত জোৱানৰ সংখ্যা ২৩লৈ বৃদ্ধি।\nআৰু পঢ়িব পাৰিব :ছাত্ৰী নিৰ্যাতন : ৫ দিনৰ অন্তত এজাহাৰ দাখিল আইআইটি কৰ্তৃপক্ষৰ\nইপিনে ছহিদ বাবলু ৰাভাৰ খবৰে কান্দোনত ভাঙি পৰিছে মাতৃ-পত্নী, একমাত্ৰ কন্যা৷ বীৰ জোৱানজনৰ প্ৰতি গভীৰ শোক প্ৰকাশ মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালৰ লগতে স্বাস্থ্যমন্ত্ৰী ডঃ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ৷\nPrevious articleদেশত লকডাউন লাগিবই! এইমছৰ মুৰব্বীৰ উদ্বেগজনক মন্তব্য\nNext articleম্যানমাৰ সীমান্তৰ লংহোৱাত মুকলি ৰাম কুমাৰক


guwhati-high-court-stay-order-to-declare-result-of-assam-irrigation-department-written-exam-job– News18 assam\nপৰীক্ষাত ব্যাপক অনিয়ম! জলসিঞ্চন বিভাগৰ পৰীক্ষাৰ ফলাফল ঘোষণাত উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ স্থগিতাদেশ\nব্লেক লিষ্টেড কোম্পানীয়ে পাতিছিল লিখিত পৰীক্ষা!\nLast Updated : February 19, 2020, 20:00 IST\nচাকৰি দিয়াৰ নামত লাখ লাখ নিৱনুৱাৰ সৈতে ল’ৰা ধেমালী ৰাজ্য চৰকাৰৰ। চাকৰিৰ নামত চলিছে কেৱল ভেকো ভাওনা। পঞ্চায়ত আৰু গ্ৰামোন্নয়ন, APDCLৰ পিছত এইবাৰ জলসিঞ্চন বিভাগৰ চাকৰিত চূড়ান্ত অনিয়ম আৰু বেমেজালি।\nসঠিককৈ পৰীক্ষা অনুষ্ঠিত কৰাত চূড়ান্ত ভাবে ব্যৰ্থ হোৱা, বাৰে বাৰে ব্লেক লিষ্টেড কোম্পানীৰ দ্বাৰা পৰীক্ষা পাতি আহিছে ৰাজ্য চৰকাৰৰ বিভিন্ন বিভাগে। এলাহাবাদ হাই ক’ৰ্টে ব্লেক লিষ্টেড কৰা মুম্বাইৰ ‘এপটেক’ কোম্পানীয়ে জলসিঞ্চন বিভাগৰ পৰীক্ষা পতাৰ নমাত চূড়ান্ত বেমেজালিৰ সৃষ্টি কৰাৰ অভিযোগ তুলি বহু চাকৰি প্ৰাৰ্থী দাৰস্থ হৈছিল উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ।\nবুধবাৰে এই বিষয়ত শুনানি গ্ৰহণ কৰি মহামান্য গুৱাহাটী উচ্চ ন্যায়ালয়ে জলসিঞ্চন বিভাগৰ নিযুক্তি প্ৰক্ৰিয়াত স্থগিতাদেশ জাৰি কৰে। আনকি উচ্চ ন্যায়ালয়ক অনুমতি অবিহনে এই পৰীক্ষাৰ ফলাফলো ঘোষণা কৰিব নোৱাৰিব ৰাজ্য চৰকাৰে।উল্লেখযোগ্য যে, হৈ যোৱা ‘চেক্চন এছিচটেণ্ট’ ৰ প্ৰতিটো পদত প্ৰায় ৭ৰ পৰা ৯ লাখ টকালৈকে দৰ দাম হোৱাৰো অভিযোগ উত্থাপিত হৈছে।\nউল্লেখযোগ্য যে, প্ৰতিটো পৰীক্ষাতে চূড়ান্ত অনিয়ম সংঘটিত হোৱাৰ অভিযোগ উত্থাপিত হোৱাৰ পিছত মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালে ঠিকেই এখন তদন্ত কমিটী গঠন কৰি দিয়ে। কিন্তু সেই কমিটীৰ তদন্ত প্ৰক্ৰিয়া কিদৰে আগবাঢ়ে সেয়া কাৰোৰে চকুত নপৰে।\nকথাই পতি দুৰ্নীতিৰ বিৰুদ্ধে ‘শূণ্য সহনশীল’ বুলি প্ৰতিখন সভাই সমিতিয়ে মন্তব্য কৰা ৰাজ্য চৰকাৰ খনে কাৰ্যত দুৰ্নীতি ৰোধত কিমান সফল হৈছে সেয়া এই মুহূৰ্তত ডাঙৰ প্ৰশ্ন।\nFirst published: February 19, 2020, 18:55 IST\nAssam GovernmentHigh CourtIrrigation DepartmentJob Scam


অসম ডনব’স্ক’ বিশ্ববিদ্যালয় - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nফাদাৰ ভি.এম. থমাছ (Salesians of Don Bosco)\nফাদাৰ ড॰ ষ্টিফেন মাভেলি (Salesians of Don Bosco)\nআজাৰা, গুৱাহাটী,, অসম, ভাৰত\nসৰ্ব ভাৰতীয় প্ৰযুক্তিবিদ্যা শিক্ষা পৰিষদ\nদূৰ শিক্ষা পৰিষদ\nঅসম ডনব’স্ক’ বিশ্ববিদ্যালয় ২০০৮ চনৰ ২৯ মাৰ্চত গুৱাহাটীৰ আজাৰাত প্ৰতিষ্ঠা কৰা এখন ব্যক্তিগত বিশ্ববিদ্যালয়। অসম ব্যক্তিগত বিশ্ববিদ্যালয় বিধি,২০০৭ৰ অনুসৰি অসম ডনব’স্ক’ বিশ্ববিদ্যালয় বিধি,২০০৯ ২০০৯ চনৰ ৯ জানুৱাৰীৰ মতে বিশ্ববিদ্যালয়খন প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। Salesians of Don Bosco (SDB)ৰ অধীনৰ ডনব’স্ক’ ছ'ছাইটিয়ে বিশ্ববিদ্যালয়খন পৰিচালনা কৰে।\nডনব’স্ক’ বিশ্ববিদ্যালয় অসমৰ প্ৰথম ব্যক্তিগত বিশ্ববিদ্যালয়।\nউত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ শিক্ষাৰ সৰ্বাংগীণ উন্নতিৰ বাবে Salesians of Don Bosco ছ'ছাইটিয়ে বিশ্ববিদ্যালয়খন প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। ১৯৩৪ চনত ছিলংত ছেইণ্ট এণ্ঠনিচ কলেজ প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ পিছৰে পৰা Salesians of Don Boscoয়ে উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলত কেইবাখনো উচ্চ শিক্ষাৰ প্ৰতিষ্ঠান প্ৰতিষ্ঠা কৰিছে।\n১১ আগষ্ট, ২০০৮ চনত প্ৰথম অভিযান্ত্ৰিক আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ স্নাতকৰ পাঠ্যক্ৰম আৰম্ভ হৈছিল।\nঅসম চৰকাৰে অসম ডনব’স্ক’ বিশ্ববিদ্যালয় বিধি ২০০৮ চনত অনুমোদন জনায়।\n৬ ডিচেম্বৰ, ২০০৮ চনত অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী তৰুণ গগৈ ডাঙৰীয়াই বিশ্ববিদ্যালয়খন আনুষ্ঠানিক ভাবে উদ্বোধন কৰে।\n২০০৯ চনৰ ২০ আগষ্টত প্ৰথম কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী আৰু ২৭ আগষ্টত খাৰঘুলিৰ ডনব’স্ক’ ব্যৱস্থাপনা প্ৰতিষ্ঠান প্ৰথম ব্যৱস্থাপনাৰ স্নাতকোত্তৰ শ্ৰেণী আৰম্ভ কৰা হয়।\n৮ ডিচেম্বৰ ২০১০ চনত অনলাইন দূৰ শিক্ষা www.dbuglobal.comত আৰম্ভ কৰা হয়।\nবিশ্ববিদ্যালয় খনে অভিযান্ত্ৰিক, ব্যৱস্থাপনা, সমাজ বিজ্ঞান, গৱেষণা আৰু দূৰ শিক্ষাৰ বিভিন্ন পাঠ্যক্ৰম আগবঢ়ায়।\nঅভিযান্ত্ৰিক আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ স্নাতক পাঠ্যক্ৰম\nElectrical and Electronics **Engineering\nঅভিযান্ত্ৰিক আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ স্নাতকোত্তৰ পাঠ্যক্ৰম\nসমাজ বিজ্ঞানৰ স্নাতকোত্তৰ পাঠ্যক্ৰম\nব্যৱস্থাপনাৰ স্নাতকোত্তৰ পাঠ্যক্ৰম\nগৱেষণা আৰু পিএইচ ডি\nMass Communication, **Language Studie\nNorth East India Studies.\nদূৰ শিক্ষা পাঠ্যক্ৰম\nMaster of Business Administration (MBA) with specialization in General Management\nHuman Resource Management, Finance Management\nMaster in Business Administration (Executive MBA)\n↑ Private Universities - University Grants Commission\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=অসম_ডনব’স্ক’_বিশ্ববিদ্যালয়&oldid=229564"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ২১ মে’, ২০২০ তাৰিখে ২১:১১ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।