ডলী ক্ৰিয়েচনৰ দ্বাদশ নিবেদন-ছবি : প্ৰেম আৰু নকৰোঁ-ডলী তালুকদাৰ – ফটাঢোল\nNovember 1, 2020 চিনেমা চিনেমা\t30 Comments\nডলী ক্ৰিয়েচনৰ দ্বাদশ নিবেদন-ছবি : প্ৰেম আৰু নকৰোঁ-ডলী তালুকদাৰ\nপ্ৰযোজনা,পৰিচালনা, কাহিনী, চিত্ৰনাট্য, সংলাপ, সংগীত : ডলী তালুকদাৰ\nএকচন : নয়নমণি হালৈ\nনৃত্য : নীলাক্ষি কাকতি\nমেকআপ : ৰাজশ্ৰী শৰ্মা\nকষ্টিউম ডিজাইনাৰ : মন্দিৰা শৰ্মা\nছবিৰ বেনাৰ : চন্দন বৰী\nঅভিনয়ত : মানসী বৰা, ৰিতালীনা সোণোৱাল, অঞ্জলী গগৈ বৰগোহাঁই,অনামিকা গগৈ, কাবেৰী মহন্ত, দিক্ষিতা বৰা দেৱজিত শৰ্মা, অভিজিত গোস্বামী, ভাস্কৰজ্যোতি দাস, হেমন্ত কাকতি, আদিত্যজ্যোতি বৰঠাকুৰ, ডা° পাৰ্থসাৰথি ভূঞা, যোগেশ ভট্টাচাৰ্য্য, চন্দন বৰী\nদেৱজিত শৰ্মা : ৰাজা\nহেমন্ত কাকতি : ৰাকেশ ওৰফে ৰকি\nযোগেশ ভট্টাচাৰ্য্য : জগত ওৰফে জগ্গু\nআদিত্যজ্যোতি বৰঠাকুৰ : ধণেশ্বৰ ওৰফে ধন্নি\nঅভিজিত গোস্বামী : বানেশ্বৰ ওৰফে বণি\nডা° পাৰ্থসাৰথি ভূঞা : প্ৰফেচৰ বৰুৱা\nভাস্কৰজ্যোতি দাস : ৰুদ্ৰ\nচন্দন বৰী : ৰমেশ\nমানসী বৰা : সুস্মিতা\nৰীতালীনা সোণোৱাল : মৰমী\nঅনামিকা গগৈ : কাকলি\nঅঞ্জলী গগৈ বৰগোহাঁই : বৰকাকতি বাইদেউ\nকাবেৰী মহন্ত : হাতীকাকতি বাইদেউ\nলাইট : গৌৰীশংকৰ শৰ্মা\nকেমেৰা : মাধৱ দাস\nকাহিনী আৰম্ভ হ’ব ফটাপুৰ কলেজত। কলেজৰ গেটত দুয়োফালে ৰৈ থাকিব চাৰিখন বাইক। কেমেৰাত ক্ল’জআপত দেখুৱাব এফালে কলেজৰ মোষ্ট চিনিয়ৰ ছাত্ৰ ৰকি ওৰফে ৰাকেশ (হেমন্ত কাকতি) শুই থাকিব বাইকৰ ওপৰত। পিন্ধনত চকুত গগলচ, ৰঙা টি- চাৰ্ট, টাইট জিনচ আৰু ভৰিত বিটলচ্ শ্বু। এখন কাণত কাণফুলি এপাত ঔম ডিজাইনৰ, কঁপালত ৰঙা ফোট। মুখেৰে তেওঁ মেচৰ কাঠি এটা চোবাই থাকিব। লগত থাকিব বণি ওৰফে বাণেশ্বৰ (অভিজিত গোস্বামী)৷\nবণিয়ে হাত কটা চাৰ্ট পিন্ধিব। হাতত এসোপা ৰঙা-নীলা সূতা বন্ধা থাকিব। বণিৰ চুলিখিনি খোপা বন্ধা। কাষত জগ্গু ওৰফে জগতে (যোগেশ ভট্টাচাৰ্য্য) বহী এখনত কিবা লিখি থাকিব। জগ্গুৰ মূৰৰ আগফালটো খুৰোৱা৷\nএনেতে বাইক এখন জোৰকৈ আহি ৰকিৰ কাষত ৰয়।\nবাইকৰপৰা শকতকৈ হাফপেণ্ট আৰু টি-চাৰ্ট পিন্ধা ল’ৰা এজন নামে। ক্ল’জআপত দেখাব মুখত জৰ্দা পাণ চোবাই থাকে। ডিঙিত মোটা ৰুদ্ৰাক্ষৰ মালা আৰু হাতত লোহাৰ মোটা খাৰু পিন্ধা ল’ৰাজনে বাইকৰ চাবি পকাই জাঁপ মাৰি নামে বাইকৰ পৰা আৰু চাবিপাত বনিৰ ফালে দলিয়াই দি চাইদ কৰি দিবলৈ ইঙ্গিত দিয়ে (এইটো চৰিত্ৰ কৰিব ভাস্কৰজ্যোতি দাসে। নাম ৰুদ্ৰ) ৰুদ্ৰই ৰকিৰ ফালে চাই দায়লগ দিব,\nৰুদ্ৰ : কি বে চন? আজি একদম ফিউজ হৈ আছ দেখোন?\nলগে লগে বণিয়ে ক’ব,\nবণি : আজি বচৰ মেজাজ খাৰাব ককাই।\nৰুদ্ৰ : কিয় বে?\nবণি : আজি বচৰ দিল কি ৰাণী আমাৰ কলেজৰ বিউতি কুইন আহিয়ে পোৱা নাই।\nজগ্গু : তাতে কালি ক্লাছত বৰকাকতি মেডামে এক কিলো নহৰুৰ বাকলি গুচাবলৈ দিছিল শাস্তি স্বৰূপে। আঙুলি বিষাই আছে৷\nকাষতে লিখি থকা জগ্গুৱে হাঁহি মাৰি কয়। বণিয়েও হাঁহে। ৰকিয়ে কেৰাকৈ চাই হাতেৰে জগ্গুৰ পিছ মূৰত এক থাপৰ দিয়ে। ৰুদ্ৰ হাঁহিত বাগৰি যায়।\nৰুদ্ৰ : আবে, বৰকাকতি মেডামৰ ল’ৰাটোৰ জন্মদিন আছিল কালি। বুদ্ধি কৰি তোৰ হাঁতেৰে নহৰুৰ বাকলি গুচোৱালে।\nৰকি : আৰু হাতীকাকতি বাইদেউৰ ঘৰত কি আছিল বা? সেই যে নতুনকে ল’ৰা এজন আহিছে ৰাজকুমাৰ, তাক দুই কিলো আলুৰ বাকলি গুচাবলৈ দিছে৷\nবণি : আৰে ভাই, সেই নতুন মক্কেলটোও আমাৰ বিউতি কুইনৰ প্ৰেমত পৰিছে নেকি? সুস্মিতাক দিছিলে মেডামে আলু কাটিবলৈ। পিচে তাই বোলে মেনিকিউৰ কৰিছে পৰহি দিনা গতিকে নখ বেয়া হ’ব। তাই নখকেইটাৰ ফালে দুখত চাই মেডামক কওঁতে আমাৰ ক্লাছৰ টপাৰ আমোল পালেকাৰৰ দৰে হিৰোজনে বাকলি গুচালে আলুখিনিৰ আৰু আমাৰ জগ্গুৱে দুখতে আলু কাটিও দিলে। হাঃ হাঃ!\nজগ্গু : তো, মই কি চাই থাকিম নেকি ৰে? মোৰো ইমপ্ৰেচনৰ কথা আছে।\nএনেতে ৰঙা মাৰুতি কাৰ এখন আহে। আৰু সকলোৱে থিয় হয়। বণিয়ে কয় বৰুৱা ছাৰ আহিছে। ৰকিয়ে একেজাঁপে বাইকৰপৰা নামে। কাৰখন আহি কাষত ৰয় আৰু গ্লাছ তললৈ নমাই এজন ধুনীয়া ৰঙা-বগা মানুহে বাহিৰলৈ মুখ উলিয়াই ৰকিহঁতক ধমকি দিয়ে (এই ৰ’লটো কৰিব ডা° পাৰ্থসাৰথি ভূঞাই)৷\nবৰুৱা ছাৰ : ক্লাছ নাই তোমালোকৰ? কি কৰিছা ইয়াত? আৰু ৰুদ্ৰ তুমি হাফপেণ্ট পিন্ধি আহিছা যে কলেজলৈ? কলেজৰ সৱ নিয়ম শেষ কৰি দিছা তোমালোকে? খবৰদাৰ মোৰ ক্লাছত তুমি নোসোমাবা আজি।\nৰুদ্ৰই সেমেনা-সেমেনি কৰে। বৰুৱাই এইবাৰ ৰকিক দায়লগ দিয়ে।\nবৰুৱা : এণ্ড ইউ মি: ৰকি। আপোনাৰ কি চিৰদিন কলেজতে থাকিবলৈ মন নেকি? যিমানখিনি মোৰ মনত আছে মোতকৈ মাত্ৰ দুবছৰৰহে সৰু আপুনি চাগে? প্লীজ অলপ পঢ়া-শুনা কৰা নহ’লে খেতিত ধৰাগৈ। মিছামিছি সময় নষ্ট নকৰিবা।\nৰকি : ছাৰ, আমাৰ খেতিৰ মাটি নাই নহয়।\nবণি আৰু জগ্গুৱে পিছফালে ফিচিঙা-ফিচিঙ কৰে। বৰুৱা খঙতে গাড়ী চলাই গুচি যায়। ৰুদ্ৰই ছাৰ যোৱাৰ ফালে কয়,\nৰুদ্ৰ : আবে ক্লাছ কোনে কৰে বে? মইতো আজি ফুৰিবলৈহে আহিছোঁ কলেজলৈ। বিউতি কুইনক চাবলৈ। হাঃ হাঃ!\nৰকি : খবৰদাৰ! তাই মোৰ কলিজা হয়।\nৰুদ্ৰই ঘোপাকৈ চাই ৰকিলৈ। কেমেৰাত এবাৰ ৰুদ্ৰৰ টেলেকা চকু এবাৰ ৰকিৰ চানগ্লাচযোৰ দেখাব। লাহে লাহে লাইট কমি আহে।\nকলেজৰ ভিতৰৰ পৰিবেশ দেখাব। কেমেৰাত দূৰৰপৰা নি ঝুম কৰি দেখাব। কলেজৰ বাৰাণ্ডাত বহুতো ল’ৰা-ছোৱালীয়ে জুম পাতি বহি থাকিব। কলেজৰ মাজৰ ফিল্ডৰ বননিতো বহুতো ল’ৰা-ছোৱালী বহি থাকিব। একোণত দুজনী ধুনীয়া ছোৱালী বহি থাকিব। ক্লাছ অফ থকাৰ বাবে বহি আছে৷ দুইজনীৰ মাজৰ এজনীৰ চুলিখিনি মেলা আৰু এজনীয়ে বেণী গুঠি লৈছে। দুয়োৰে হাতত কিতাপ দুখন আৰু এজনীয়ে কিতাপ এখন লুটিয়াই আনজনীক দেখুৱাই থাকে। কেমেৰাই লাহে লাহে ছোৱালী দুজনীৰ হাতত থকা কিতাপখন দেখুৱাব আৰু ক্ল’জআপত এজনীৰ হাতৰ কিতাপৰ মাজত মহিলা আলোচনী এখনহে দেখুৱাব। বেণী গুঠা ছোৱালীজনীয়ে চুলি মেলা ছোৱালীজনীক আলোচনীত সংযুক্তা দত্তই ডিজাইন কৰা কাপোৰ দেখুৱাই থাকিব। (এই ৰ’ল দুটা কৰিব ৰিতালীনা সোণোৱাল(মৰমী) আৰু অনামিকা গগৈয়ে(কাকলি) ক্ল’জআপত দুয়োৰে মুখ দেখুওৱা হ’ব।)\nকাকলি : মৰমী চোৱা। এইযোৰ কাপোৰ ইমান ভাল লাগিছে ন? ৰঙটো বৰ ধুনীয়া। অৰ্ডাৰ দিওঁৱেই নেকি এযোৰ। কলেজ উইকত পিন্ধিম।\nমৰমী : উম, বৰ ধুনীয়া লাগিছে। লগত দিয়া সেই নীলাযোৰো ইমান ধুনীয়া লাগিছে। গোলপীয়াৰ লগত কনট্ৰাষ্ট বৰ ধুনীয়া লাগিছে।\nকাকলি : কলেজৰ ফেশ্বন শ্ব’ত পিন্ধিম। চাবা এইবাৰ ‘মিচ ফটাপুৰ কলেজ বিউতি’ হ’মেই।\n“লাভ নাই ইমান আশা কৰি।”\nহঠাত কাৰোবাৰ মাত শুনি দুয়ো উচপ খাই উঠে। পিছফালে ঘুৰি চাই দেখে এজনী ষোল্ল সোঁতৰ বছৰীয়া ছো‍ৱালী থিয় দি আছে।\nমণি বুলি কাকলিয়ে মাতে( এই ৰ’লটো কৰিব দিক্ষিতা বৰাই)\nমণি: কাকু বা তোৰ আশাত নিজে কিয় চেঁচা পানী ঢালিছ? হাজাৰ ঘঁহিলে, পিন্ধিলেও কলেজৰ বিউতি কুইন হ’ব নোৱাৰ বুজিছ?\nকাকলি: ক’লিনে কুফা মুখখনেৰে। ক্লাছ কৰিব এৰি কি কৰি আছ? যা ক্লাছত।\nমণি: ক্লাছ নকৰোঁ আজি। বৰকাকতি মেমে ছুটী লৈছে। গতিকে বৰুৱা ছাৰে কৰিব একেলগে দুটা ক্লাছ। ইমান গালি পাৰে ছাৰে।\nমৰমী: ভালহে ছাৰে দুটা ক্লাছ ল’লে। ছাৰে ভাল বুজায়।\nমণি: এহ নকৰোঁ আজি। তাতকৈ পাৰ্লাৰত গৈ থ্ৰেদিং কৰো আৰু চুলি কাটিম। পূজা পালেহিয়েই।ও কাকুবা এশ টকা ধাৰলৈ দে না।\nকাকলি: কিহৰ ক্লাছ বাংক মাৰিব আহিছ? কলেজত সোমাইছহে এইবাৰ! পাখি গজিলেই তাইৰ। মাক যদি ক’ব নালাগে যা ক্লাছ কৰগৈ। ভাগ ইয়াৰ পৰা।\nমণি: হুহ দন্দুৰী! তোৰ নিচিনা কঠোৱা বায়েক কাৰো হ’ব নালাগে। মোক খুজিবিছোন আৰু পইচা ধাৰে এটকাও নাপাৱ। ঘৰৰ সৰু বুলি সবে মোকেই পইচা বেছি দিয়ে। পূজা চাবলৈ তোক মুঠেও নিদিওঁ।\nকাকলি: নালাগে মোক। যা ক্লাছ কৰগৈ। সৌৱা বৰুৱাছাৰ আহিছে।\nমণিয়ে কাকলিক জিভা দেখুৱাই ক্লাছলৈ যায়।\nমৰমীয়ে দুয়োৰে কাজিয়া দেখি খুব হাঁহে।\nমৰমী: তোমালোক দুয়োৰে মিঠা কাজিয়াবোৰ দেখি বৰ ভাল লাগে।\nকাকলি: তাই সৰুযে ,সেইকাৰণে অলপ শাসন কৰোঁ। মায়ে মোক তাইক চাবলৈ কৈছে কলেজত।\nএনেতে দূৰত স্কুটি চলাই দোপাত্তা উৰুৱাই ছোৱালী এজনী আহিব। কলেজত সোমোৱাৰ লগে লগে ল’ৰাবোৰ বহাৰপৰা থিয় হয়৷ কিছুমানে আঙুলিৰে চুলিবোৰ ঠিক কৰি লয়। কোনোবাই বাইকৰ গ্লাচত নিজৰ মুখখন চাই লয়। লগে লগে কাকলিয়ে মৰমীক দেখুৱাই দিয়ে। মৰমীয়ে মুখখন বেঁকা কৰি দিয়ে\nমৰমী : আহিছে দিয়া মিচ ফটাপুৰ কলেজ। এইজনী থাকিলে আমাক ক’ত চাব। ল’ৰাবোৰে তাইকহে ভোট দিব।\nকাকলিয়ে একো নকয় আৰু চাই থাকে ছোৱালীজনীক। কেমেৰা এইবাৰ ছোৱালীজনীৰ ফালে ঘূৰিব। ছোৱালীজনীয়ে বেগটো কান্ধত ল’ব। গ্লাচত মুখখন চাব। ক্ল’জআপত ছোৱালীজনীয়ে চকুত কাজল লগোৱা দেখাব। তাৰ পিছত চকুকেইটা পিৰিকিয়াই দিব। দূৰত থিয় হৈ চাই থকা জগ্গু আৰু বণিয়ে বুকুতে ভুকু মাৰি বাগৰি যাব মাটিত। ছোৱালীজনী ঘূৰি দিব এইবাৰ আৰু দোপাত্তখন উৰি থাকিব। আৰু কলেজৰফালে আহি থকোঁতে দোপাত্তাখন পিছে পিছে আহি থকা ল’ৰা এজনৰ মুখত পৰে। ছোৱালীজনীয়ে ‘চৰী’ বুলি কৈ এৰুৱাই লৈ আহে। ল’ৰাজনে ঠাইতে ৰৈ দি একেথৰে চাই থাকে। ছোৱালীজনী লাহে লাহে মৰমী আৰু কাকলিৰ কাষলৈ আহে। ছোৱালীজনীয়ে “হাই গাৰ্লচ” বুলি কৈ কাষতে বহে সিহঁতৰ (এইটো ৰ’ল কৰিব মানসী বৰাই)। “হাই সুস্মিতা” বুলি দুয়ো কয়।\nসুস্মিতা : কি কৰিছা? ক্লাছ নকৰিলা যে? মোৰ অলপ দেৰি হ’ল।\nমৰমী : ক্লাছ নহ’ল। হাতীকাকতি মেডামে আজি ক্লাছ নকৰিলে। তেওঁৰ বোলে কিবা কাম আছে।\nকাকলি : পিচে তোমাৰ কিয় দেৰি হ’ল?\nসুস্মিতা : নাই মানে, অলপ বৰুণ দাৰ লগত ওলাই গৈছিলোঁ। মোক মানে কেতিয়াবাৰপৰাই তেওঁ লগ ধৰি আছিল ফুৰিবলৈ। মোক কিবা উপহাৰ দিম কৈছিল। সেইবাবে গ’লোঁ।\nকাকলি : কি দিলে?\nসুস্মিতা : নাই একো পচন্দই নহ’ল জানা? মই ডিজাইনাৰ চালৱাৰ এযোৰ চালোঁ। মাত্ৰ দহ হাজাৰ টকা। পচন্দ কৰি থৈ আহিছোঁ। পিছত ল’ম। বৰুণ দাৰ লগত পইচা নাছিল বোলে। এ টি এম লৈ গ’ল আৰু কিবা জৰুৰী কাম ওলাল। নাহিলে। চ’, মই কলেজলৈ গুচি আঁহিলোঁ।\nমৰমী আৰু কাকলিয়ে দুয়ো দুয়োৰে মুখলৈ চায়৷\nএনেতে হাতীকাকতি মেডাম কাষেৰে পাৰ হৈ যায়। হাতত এটা বজাৰ কৰা মোনা। মেডামক দেখি থিয় হয় তিনিও।\nহাতীকাকতি মেডাম : গাৰ্লচ, ক্লাছলৈ ব’লা। মই কমন ৰূমত বেগটো থৈ আহি আছোঁ ক্লাছ ৰূমলৈ।\n“ইয়েচ মেডাম” বুলি তিনিও ক্লাছলৈ যায়।\nক্লাছ ৰূমৰ ভিতৰচৰা দেখুৱা হ’ব। পিছৰ বেঞ্চত বণি, ৰুদ্ৰ, জগ্গুৱে টেবুলত তবলা বজাই গান গাই থাকিব।\nএনেতে মৰমী, কাকলি সোমাই আহিব আৰু দ্বিতীয় বেঞ্চত বহিব। তাৰ পিছত সুস্মিতা সোমাব। সুস্মিতাক দেখি গোটেই ক্লাছৰ ল’ৰাবোৰে চাব। বণিহঁতে তবলা বজোৱা এৰি সুহুৰি বজাই দিব। সুস্মিতাই পিছফালে ঘূৰি চাব আৰু হাঁহি এটা মাৰি দিব। জগ্গুৱে ৰুদ্ৰৰ গাতে বেহুঁচ হোৱাৰ দৰে পৰিব। ৰুদ্ৰই এক ঢকা দি উঠাই দিয়ে। এনেতে ৰকি ক্লাছত সোমাই আহে। এখন হাতেৰে চাবি পকাই আনখন হাতেৰে এটা নতুন আইফোন কাণত লৈ সোমায়। মৰমীয়ে “হাই ৰকি” বুলি মাতে যদিও ৰকিয়ে পাত্তা নিদিয়ে। যাওঁতে সুস্মিতাৰ কাষত ৰৈ “নতুন ফোন ল’লোঁঁ” বুলি শুনাই থৈ যায়৷ পিছফালে বণি, জগ্গুৱে ফোনটো চুই চাই হাতেৰে।\nবণি : ৱাঃ বচ! কি ধুনীয়া ফোন। কেতিয়া ল’লি?\nৰুদ্ৰ : আবে আমাৰ গুৰুৰ কথাই বেলেগ ৰে।\nজগ্গু : কিমান দাম পৰিল?\nৰকি : কি ফোন বুলি ভাবিছ? পুৰা পঞ্চল্লিশ হাজাৰ। ক লাগে নেকি তহঁতক।\nৰকিৰ কথা শুনি সুস্মিতাই ঘূৰি চাই আৰু ৰকিহঁতৰ কাষলৈ উঠি যায়।\nসুস্মিতা : হাই ৰকি দা। আজি তোমাক ইমান হেণ্ডচাম লাগিছে। ৱাও নতুন ফোন লৈছা নেকি?\nৰকিয়ে একদম হিৰোৰ দৰে চাৰ্টৰ কলাৰ খাৰা কৰি দি সুস্মিতাৰ কাষলৈ আহে।\nৰকি : হাই সুস্মিতা। এইটো নতুন ল’লোঁ। আগৰটো ছমাহ পুৰণি হ’ল যে? সেইবাবে।\nসুস্মিতা : আগৰটো কি কৰিলা? আই ফোন আছিল ন?\nৰকি : ইয়াহ! ভাবিছোঁ মোৰ দোষ্টকেইজনৰ কাৰোবাক দান দি দিম। কি কৰিম আৰু? পুৰণি বস্তু মই নাৰাখোঁ যে?\nবণি, ৰুদ্ৰ, জগ্গুৱে মুখকেইখন ক’লা কৰি অলপ খঙৰে চায়। ৰকিয়ে সুস্মিতাৰ লগত চেলফী কেইখনমান তোলে। কেমেৰাই দূৰত এজন ল’ৰাৰ মুখ অলপ আন্ধাৰ পোহৰ কৰি দেখাব। আনফালে মৰমীৰো মুখখন ওন্দোলাই থকা দেখাব। কাকলিয়ে গাত ধৰি জোকাৰি দিয়ে তাইক আৰু কি হ’ল সোধে।\nকাকলি : কি হ’ল?\nমৰমী : ৰকিয়ে মোক অলপো গুৰুত্ব নিদিয়ে।\nকাকলি : বাদ দিয়ানা। সি সুস্মিতাকে পচন্দ কৰে। পস্তাব এদিন। গম পোৱা নাই তাই যে কি বস্তু। দামী ফোন দেখি আজি কাষলৈ গৈছে। এনেই পাত্তাই নিদিয়ে।\nএনেতে হাতীকাকতি মেডাম খৰধৰকৈ ক্লাছত সোমাব। এখন হাতত মোনা লৈ। আহিয়ে খৰধৰকৈ ৰোল কল কৰে আৰু দায়লগ দিয়ে,\nহাতীকাকতি মেডাম : ষ্টুডেণ্টচ, চৰী অলপ দেৰি হ’ল ক্লাছলৈ আহোঁতে। কিনো পঢ়াম এতিয়া। অনলী বিশ মিনিট আছে মাত্ৰ। তোমালোকে আজি চাৰি নম্বৰ পাঠৰ প্ৰশ্নবোৰ চোৱাচোন। আৰু ইউ (কাকলিক মাতে) এণ্ড ইউ (ৰুদ্ৰক মাতে) কাম হিয়েৰ। প্লীজ মটৰখিনিৰ বাকলি গুচাই দিয়াচোন। মোৰ আলহী আহিব ৰাতি। সময় নহ’ব কলেজৰপৰা গৈ।\nৰুদ্ৰক মাতোঁতে বণি, জগ্গু, ৰকিয়ে লগতে ক্লাছৰ বহুতে মুখবোৰ লুকাই দিয়ে তললৈ মেডামে কাম দিব বুলি। ৰুদ্ৰ আৰু কাকলিয়ে মুখ ফুলাই মটৰৰ বাকলি গুচাই আৰু ৰুদ্ৰই প্ৰায় পোন্ধৰ চিৰামান মটৰৰ গুটি গুচাই খায়। বে’ল পৰাত মেডাম যাবলৈ ওলাই আৰু মটৰখিনি ৰুদ্ৰই দিবলৈ আহে। মেডামে এবাৰ মটৰৰফালে চাই আৰু এবাৰ ৰুদ্ৰৰ মুখলৈ চায়। ৰুদ্ৰই মুখখন নিবোকা হৈ দেখায়৷ মেডাম ওলায় যায়। ক্লাছৰপৰা সকলো ওলাই যায় আৰু ৰকি, সুস্মিতা একেলগে যায়। মাত্ৰ এজন ল’ৰা দুখ মনেৰে বহি থাকে।\nকলেজৰ গেটত ৰকি, জগ্গু, বণি আৰু ৰুদ্ৰই বাইকৰ ওপৰত বহি থাকে। ৰুদ্ৰই তামোল চোবাই চোবাই মোবাইলত গেম খেলি থাকে। ৰকিয়ে মোবাইলত হাঁহি ফুচফুচাই কথা পাতি থাকে। জগ্গুৱে চাধা মাৰি মাৰি বণিক ইংগিত দিয়ে।\nবণি : আজিকালি বচে মোবাইলতে ব্যস্ত থাকে৷\nজগ্গু : কাৰ লগত হ’ব আৰু সেই সুস্মিতাজনীৰ লগত আকৌ। সুস্মিতাৰ বোলে বয়ফ্ৰেণ্ড হয় বচ।\nৰকিয়ে হঠাতে হাঃ হাঃ কৈ হাঁহি দিয়াত ৰুদ্ৰ চক খাই উল্টি পৰে বাইকৰপৰা। লাহে লাহে এজন ল’ৰা সোমাই আহিব ভয়ে ভয়ে হিৰো চাইকেল চলায়। পিন্ধনত ফৰমেল পেণ্ট চাৰ্ট। চুলিখিনি তেল লগাই চেপেটাকৈ ফণিয়াই থোৱা, কান্ধত বেগ এটা ওলোমাই লোৱা। ল’ৰাজনক দেখি বণিয়ে ৰকিক ইংগীত দিয়ে (এই ৰ’লটো কৰিব চন্দন বৰীয়ে)।\nবণি : বচ, মক্কেল আহিছে এটা। ৰেদি হো যাইয়ে৷\nৰকিয়ে বাইকত শুই থকাৰপৰা চায় আকৌ শুই যায়৷\nৰকি : ধুৰ, একদম লল্লু টাইপ বে। মজা নালাগিব। তহঁতে টাইম পাচ কৰ।\nবণি : ঔখে বচ।\nবণিয়ে ল’ৰাজনক ৰ’বলৈ দিয়ে। জগ্গুৱে চাইকেলখন ধৰি থাকে। ৰুদ্ৰও কাষলৈ আহে।\nৰুদ্ৰ : আৰে চিকনা কোন বে তই?\nবণি : কি নাম বে তোৰ?\nজগ্গু : কোন ইয়েৰ? নিউ এডমিচন নেকি?\nল’ৰাজনে থতমত খাই যায়। ভয়ে ভয়ে উত্তৰ দিয়ে,\n: মোৰ নাম ৰমেশ।\nবণি : ৰমেশ। হাঃ হাঃ! কোন জামানাৰ নাম ৰে। নাম হ’ব লাগে আমাৰ দৰে। বণি, জগ্গু আৰু ধন্নি।\nহঠাতে কণ্ঠ এটি শুনি সকলোৱে ঘূৰি চায়। এজন পকোৱা মোচ থকা, স্বাস্থ্যবান ল’ৰা থিয় দি থাকে। বণিয়ে দৌৰি গৈ সাবটি ধৰে।\nবণি : আৰে ভাই ক’ত আছিলি ঔ ইমান দিন? একো খবৰে নাই।\nজগ্গু : আমাৰ বচৰ নতুন খবৰ গমে পোৱা নাই চাগৈ?\nকাষতে থিয় হৈ থকা ল’ৰাজনে চাইকেলখন লৈ যাব খোজে। জগ্গুৱে দেখা পাই ঐ ক’ত যাৱ বুলি থাপ মাৰি ধৰে।\nধন্নি : মই মিষ্টাৰ ইণ্ডিয়াত যোগ দিম। তাৰবাবে অলপ শৰীৰ চৰ্চাত লাগিছোঁ ভাই৷\nএনেতে ৰমেশৰ ফালে চাই কয়,\n: কি নাম কৈছিলি তই? ৰমেশ…ধুৰ নাম নেকি এইটো? ৰমেশ নহয় ৰোমিঅ’, ৰোমি এনেকুৱা নাম হ’ব লাগে। যেনে মোৰ নাম ধন্নি, ইয়াৰ নাম বণি আৰু ই জগ্গু।\n: কিন্তু আচল নাম তোমালোকৰ ধনেশ্বৰ, বাণেশ্বৰ আৰু জগতহে।\nহঠাতে এজন ল’ৰাই আহি কয়।\nসকলোৱে পিছফালে ঘূৰি চায়। আৰু এজন মিঠা বৰণীয়া মৰম লগা ল’ৰা থিয় হৈ থাকে। তিনিও সেমেনা-সেমেনি কৰে।\n“ৰাজা” বুলি বণি আৰু জগ্গুৱে একেলগে কয় (ৰাজাৰ চৰিত্ৰত দেৱজিত শৰ্মা)। ৰকিয়ে ফোনটো এৰি কেৰাকৈ চাই আৰু পুনৰ ফোনত ব্যস্ত হয়। ৰুদ্ৰই কাষলৈ আহে আৰু ল’ৰাজনৰ কান্ধত জোৰে হাতখন থয়।\nৰুদ্ৰ : আৰে ক্লাছ টপাৰ। ক্যা হাল হে ভাই। আজি মাত ওলাল যে? আমি জুনিয়ৰ এজনৰ লগত মস্তি কৰিছোঁ। আহানা তুমিও।\nৰাজা : মই কোনো মস্তি নকৰোঁ আৰু ৰেগিং মই সমৰ্থন নকৰোঁ। যাবলৈ দিয়া তেওঁক।\nধন্নি : হাৰে ৰেগিং নহয় ৰে। জাষ্ট ফান।\nৰাজা : যি নহওক! মোৰ ভাল নালাগে। ভাইতি যোৱা৷\nবুলি কৈ ল’ৰাজনক দেখে।\n: হাৰে ৰমেশ তই।\nৰমেশ : ৰাজা! তই এইখন কলেজত পঢ়? কোনটো বিভাগত? মই কলা বিভাগত৷\nৰাজা : ময়ো। ভালে হ’ল দে তোক লগ পালোঁ বহুদিনৰ মূৰত। আৰু বন্ধুসকল এওঁ আমাৰ লগৰে। গতিকে নো ৰেগিং।\nজগ্গু : কি কলা বে?\nৰাজা : আৰ্টচক অসমীয়াত কলা বুলি কয়।\nৰুদ্ৰ : আৰে! নতুন ল’ৰা আহিছে আমি চিনাকি হ’মেই। তই ভাগ কিতাপৰ পোক।\nবণি : অঁ। আমি তামাচা কৰিমেই। তই যা না ইয়াৰপৰা৷\nবুলি ঠেলি দিয়ে ৰাজাক।\nৰাজা : চা, গাত হাত নিদিবি। কৈ দিছোঁ। ধেমালিত উগ্ৰ নহ’বি।\n: কি কৰিবি বে তই। চাল্লা হিৰো ওলাইছ নেকি?\nজগ্গু আৰু ধন্ননিয়ে একেলগে কৈ খেদি আহে।\nৰাজায়ো ধন্নিক ঠেলি দিয়ে আৰু ধন্নিয়ে ৰুদ্ৰৰ গাত চিটিকি পৰে। ৰুদ্ৰই ৰাজাক ঘোচা এটা মাৰি দিয়ে আৰু ৰাজায়ো এক ঘোচা মাৰি দিয়ে ৰুদ্ৰক। ৰুদ্ৰ চিটিকি গৈ মাটিত পৰে। ৰমেশে ৰাজাক টানি আনে৷ ৰুদ্ৰ আৰু বণিয়ে খেদি আহে আৰু ৰকি উঠি আহি ৰখাই দিয়ে।\nৰকি : তহঁতৰ কাৰণে শান্তি নাপাওঁ। সুস্মিতাৰ লগত কথা পাতি আছিলোঁ মাজতে ৰ’ব লগা হ’ল।\nৰুদ্ৰ : নহয় ৰে! ই মোৰ গাত হাত দিয়ে। ইয়াক মই…\nৰকি : বাচ। আই চে ষ্টপ। সুস্মিতা আহি আছে। মোৰ ডেটিং আছে আজি। প্লীজ মুড খাৰাব নকৰিবি। ৰাজা ক্লাছত যা। আৰু ৰামু…অ’ চৰী ৰমেশ লৈ যোৱা ৰাজাক।\nএনেতে সুস্মিতা আহি পায়। আৰু ৰকিৰ ওচৰলৈ যায়। সুস্মিতা কাষেৰে যাওঁতে তাইৰ দোপত্তাখন উৰি ৰাজাৰ মুখ ঢাকি দিয়ে। সুস্মিতাই দোপাত্তাখন আনি ‘উপ্চ’ বুলি গুচাই দিয়ে আৰু ৰাজাক নোচোৱাকৈ ৰকিৰ কাষলৈ গৈ বাইকত বহে। ৰাজাই থৰ লাগি চাই থাকে আৰু ভিতৰলৈ সোমাই যাই ৰমেশৰ স’তে। এনেতে বৰুৱা ছাৰ সোমাই আহে আৰু বণি, জগ্গু, ৰুদ্ৰক ধমকি দিয়ে।\nবৰুৱা : কি কৰি আছা ইয়াত? ক্লাছ নাই তোমালোকৰ? কলেজৰ গেটৰ বাহিৰে আড্ডা দিবলৈ ঠাই বিচাৰি নোপোৱা? হোপলেচ ক’ৰবাৰ। ফেল কৰাম আটাইবোৰকে এইবাৰ।\nবৰুৱা গুচি যায় ভিতৰলৈ।\nৰুদ্ৰ : এই বৰুৱা ছাৰক এসেকা দিবৰ মন যায় ৰে। ব’ল ভিতৰলৈ। এই ৰাজাক পুৰা মজা দিম চাই থাক তহঁতে।\nধন্নি : ময়ো চাই ল’ম তাক। দুদিন পিছত মিষ্টাৰ ইণ্ডিয়া বনিবলৈ দেচোন মোক! কি কৰিম তাক। বাই দ্যা ৱে সুস্মিতা তামাম ধুনীয়া বে। চিনাকি হোৱাই নহ’ল।\nৰুদ্ৰই লেঙেৰাই কলেজত সোমাই আৰু বাকী কেইজনো পিছে পিছে যায়। কেমেৰাই কলেজৰ নামটো গেটৰ ওপৰত দেখায় ক্ল’জআপত “ফটাপুৰ কলেজ”।\nমৰমী আৰু কাকলি বহি থাকে কলেজৰ বাৰাণ্ডাত। এনেতে ৰাজা আৰু ৰমেশ আহি বহে কাষত। ৰাজাই ৰমেশক চিনাকি কৰি দিয়ে দুয়োৰে লগত। ৰমেশে কাকলিক চাই থাকে আৰু কাকলিয়ে লাজুকীয়া হাঁহি মাৰি তলমূৰ কৰে।\nমৰমী : বাঃ ৰাজা! তুমি সেইদিনা আমাৰ ক্লাছৰ সেই ধদুৱাকেইটাক ঠিক মচলা দিলা দেই।\nকাকলি : উম। বৰ ভাল কৰিলা৷ ইমান দিগদাৰ কৰে সকলোকে। পঢ়া শুনাৰ ধান্দা নাই। এওঁক মানে ৰমেশক ইমান আমনি কৰিছিল।\nৰাজা : তোমালোকে কেনেকে গম পালা?\nমৰমী : আমি ৰাস্তাৰ সিপাৰৰপৰা চাই আছিলোঁতো। সুস্মিতালৈ ৰৈ আছিলোঁ কিন্তু তাই ইমান বদমাছ আমাক ৰখাই ৰকিৰ লগত চিনেমা চাবলৈ গুচি গৈছে। আৰু ৰকিয়ে তাইৰ বাহিৰে কাকো নেদেখে।\nৰাজা : সুস্মিতা ইমান বেয়া ছোৱালী নহয় দেখোন? অৱশ্যে ৰকি তাইৰ লগত নিমিলে।\nকাকলি+মৰমী : হোৱাট? তাৰমানে তুমিও সুস্মিতাৰ দিৱানা?\nৰমেশ : ই স্কুলৰ দিনৰপৰাই সুস্মিতাৰ প্ৰেমী। পিচে আমাৰ বাইদেৱে গমেই নাপায়। কিমান যে কবিতা লিখিছিল তাইৰ বাবে। আনকি নোট লিখিও দিছিল৷\nৰাজাই লাজতে তলমূৰ কৰে। লগে লগে ৰাজা সপোন ৰাজ্যলৈ যায় আৰু গান এটিত সুস্মিতা আৰু ৰাজাই অংশ লয়।\n(মেঘালয়ৰ ডাউকীত শ্বুটিং লোৱা হয় গানটোৰ। নদীত নাৱত বহি দুয়ো গান গায়। ৰাজাই নাৱৰ বঠা মাৰে সুস্মিতাই পানীত হাত জুবুৰিয়াই গানটো গায়)\n“মোৰ কলিজা কিমান উতনুৱা\nমাথো মৰম তোমাকে দিয়ে\nদেখোঁ যেতিয়া তোমাক কাষতে\nঅবুজ মনে যে ক’বলৈ একো নিবিচাৰে\nও মোৰে মৰমী ও মোৰে মৰমী”\nএকেখিনিকে সুস্মিতায়ো গায় আৰু হঠাত ৰাজা পানীত পৰি যায়। সুস্মিতাই ৰাজা বুলি চিঞৰি দিয়ে।\nবাস্তবত ৰমেশে ৰাজাক গাত জোকাৰি চিঞৰি মাতি থাকে। মৰমী, কাকলিয়ে আচৰিত হৈ চাই থাকে।\nমৰমী : কিহে? সপোন দেখিছা নেকি?\nবুলি হাঁহি দিয়ে৷ এনেতে বৰকাকতি বাইদেউ আহি থকা দেখি আটাইকেইজনে ক্লাছলৈ দৌৰ মাৰে। বৰকাকতি মেডাম ক্লাছলৈ সোমাই আহে। (এই চৰিত্ৰটো কৰিব অঞ্জলী গগৈ বৰগোহাঁয়ে) তেওঁৰ পিন্ধনত এখন নীলা শাৰী। মূৰত চশমাযোৰ তোলা থাকে। ক্লাছত সোমায়েই সকলোকে বোৰ্ডত প্ৰশ্ন এটা লিখি উত্তৰ লিখিবলৈ দিলে। আৰু বেগৰপৰা উল আৰু শলা উলিয়াই লৈ চুৱেটাৰ গোঁঠাত লাগিল। এপাকত তেওঁ চশমাযোৰ বিচাৰে আৰু মৰমীয়ে গৈ চশমাযোৰ মূৰৰপৰা চকুত লগাই দিয়ে।\nবৰকাকতি মেডাম : পাহৰি যাওঁ জানা আজিকালি। বাৰু তোমালোকে লিখাচোন।\nএইবুলি চকু মুদি টোপনিয়াই থাকে। মাজে মাজে হাল্লা শুনিলে কয় “মই সৱ চাই আছোঁ কিন্তু। সৱ দেখিছোঁ। কোনে কোনে হাল্লা কৰিছা।” ক্লাছৰ ছাত্ৰ ছাত্ৰীবোৰে লিখিবলৈ এৰি ভোনভোনাই কথা পাতি থাকে। বে’ল পৰে যদিও মেডামে গম নাপায়। এনেতে বৰুৱা ছাৰ আহে আৰু মেডামক জগাই দিয়ে। বৰকাকতি মেডাম খকমককৈ সাৰ পায়। অলপ লাজ পায় আৰু ছাত্ৰ-ছাত্ৰীবোৰক ধমকি দিয়ে।\nবৰকাকতি মেডাম : তোমালোকে কিয় মোক মাতা নাছিলা বে’ল পৰাৰ পিছতো? মানে বৰুৱা যোৱাকালি বহুত ৰাতিলৈ নোট্‌চ লিখিলোঁ ইহঁতৰ বাবে সেইকাৰণে আজি টোপনিৰ মোজ লাগিল।\nবৰুৱা : একো নাই মেডাম। হৈ যায় আৰু কেতিয়াবা।বাৰু মই ক্লাছটো লওঁ এতিয়া।\nবৰকাকতি মেডামে খৰধৰকৈ ওলাই যায়। বৰুৱা ছাৰে সকলোৰে ক্লাছ টেষ্টৰ ৰিজাল্ট দিয়ে। ৰাজাই সৰ্বোচ্চ নম্বৰ পায়। পিছফালে বহি থকা বণি, জগ্গু, ধন্নিক বহিখন নিবলৈ মাতে কিন্তু কোনো উঠি নাযায়। মৰমী আৰু কাকলিক বহিখন ছাৰে দিওঁতে সুস্মিতা ক’ত সোধে। দুয়ো মুখেৰে নামাতে। কেমেৰাই ডুব যোৱা ৰঙা বেলিটো দেখাব।\nৰকি মন মাৰি বহি থাকে ৰেষ্টুৰেণ্ট এখনত। কাষত ৰুদ্ৰ আৰু জগ্গু। বণিয়ে কাউণ্টাৰৰ ওচৰত থিয় হৈ কাৰোবাৰ লগত ফোনত কথা পাতি থাকে। মাজে মাজে ৰকিৰ ফালে ঘূৰি চায়।\nবণি : নাজানো ৰে, বচৰ কি হৈছে? আজি এমাহ মানৰপৰা আগৰ দৰে কথা নকয় আৰু আমাকো নামাতে। কিবা চিন্তাত থাকে আৰু মাজে মাজে গাটো জিকাৰ খাই উঠে। হয়… হয়… উম…উম…না না সুস্মিতাৰ লগতো মাতবোল নকৰে বেছি। তাইক দেখিলে আৰু তাইৰ নাম শুনিলে বেছি জিকাৰ খাই উঠে গাটো। কিবা ভয় খোৱাৰ দৰে হয়। কি কৈছ মৰমী? তই পাক্কা দেখিছতো? ওকে….\nবণি আহে ৰকিহঁতৰ কাষলৈ। চকী এখন টানি আনি বহে। ৰকিৰ কান্ধত হাত থয় আৰু জগ্গুৱে দায়লগ দিয়ে,\nজগ্গু : কাৰ লগত কথা পাতিলি ইমান সময়?\nবণি : মৰমীৰ লগত। তাই বোলে সুস্মিতাক আজি দুদিন মানৰপৰা ধন্নিৰ লগত বাইকত উঠি ঘূৰি ফুৰা দেখিছে। আৰু কাকলিয়ে বোলে ৰেষ্টুৰেণ্টতো দুবাৰমান সিহঁতক দেখিছে।\nজগ্গু : ইমান দুষ্ট ছোৱালী\nৰুদ্ৰ : গুৰু! অনুমতি দিলে উঠাই লৈ আহোঁ। কেঁচাকল, কেঁচাধান কাটি বিয়া পাতি দিওঁ। তোক ইমান দুখত চাব নোৱাৰোঁ। আৰু ই ধন্নি আমাৰে পাৰ্টনাৰ হৈ আমাৰে কলিজাত চুৰি মাৰিলে। বৰ বেয়া পালোঁ তাক।\nবণি আৰু জগ্গুৱে একেলগে “অ আমিও সাথ দিম”।\nৰকিয়ে লাহেকৈ মুৰ তুলি চাই সৱকে। তাৰ পিছত দায়লগ দিয়ে,\nৰকি : নালাগে অ’ বোপাই। নালাগে। সেইবোৰ অপেশ্বৰী আমাৰ বাবে নহয়। অ’ মোৰ ধন্নি মানে ধনেশ্বৰলৈহে চিন্তা হৈছে। বেচেৰা মি. ইণ্ডিয়াৰ সলনি মি.দেৱলীয়া নহ’লেই হয়। মোৰ সুস্মিতাই এৰি যোৱাত অলপো কষ্ট হোৱা নাই।\nৰুদ্ৰ : কি? ধন্নিৰ বাবে দুখ লাগিছে? তোৰ গাৰ্লফ্ৰেণ্ডক বেলেগে পটালে তোৰ দুখ নাই? আচৰিত!\nবণি : তো ইমান দুখ কিহৰ?\nৰকি : মানে সেইজনীয়ে যে মোক ইমান ডুবাব সপোনতো ভবা নাছিলোঁ। অন লাইনত বস্তু অৰ্ডাৰ দিছিল মোৰ মোবাইল নং, ঠিকনা দি। ইমানে বস্তু কিনিছে যে মোৰ একলাখ টকা দিব লগা হৈছে। এতিয়া ক’ৰ পৰা দিম? মোবাইলটো ইমান কষ্ট কৰি কিনিছিলোঁ সেইটো বেচি চল্লিশ হাজাৰ ধাৰ মাৰিলোঁ। এতিয়া বাকী ষাঠি হাজাৰ ক’ৰ পৰা ধাৰ মাৰোঁ৷\nআটাইকেইজনে কি! বুলি চিঞৰে।\nৰকি : উম। এতিয়া মই একো দিব নোৱাৰোঁ কোৱাত বেয়া পালে মোক আৰু ধন্নিক পটালে। আৰু হোটেললৈ নিলেও বহুত বিল হয়।\nবণি : হে হৰি! বাৰু বাদ দে সেইবোৰ। যি হ’ল ভালেই হ’ল।\nৰকি : হয় অ’, আৰু প্ৰেম নকৰোঁ মই। শিক্ষা পালোঁঁ৷\nআটাইকেইজনে হাঁহে। আৰু ওলাই আহে।\nধন্নিয়ে ক্লাছত দুখ মনেৰে বহি থাকে। অলপ দূৰত ৰাজা আৰু সুস্মিতাই একেলগে বহি কথা পাতি থাকে। ধন্নিয়ে চাই থাকে সিহঁতক। ৰাজাৰ লুকটো সলনি হ’ব। ৰকি, বণি, ৰুদ্ৰ আৰু জগ্গুৱে নিজৰ মাজতে কথা পাতে। ধন্নিক পাত্তা নিদিয়ে।\nবণি : সুস্মিতাৰ নতুন প্ৰেমিক ৰাজাহে এতিয়া৷ ধণেশ্বৰকো এৰিলে। আজিকালি ৰাজা বেলেগ হৈ গ’ল।\nজগ্গু : অৰে! চুলি দীঘল কৰি তেৰেনাম কাটিং কৰিছে। ফৰমেল পেণ্টৰ ঠাইত জিনচ্ পিন্ধে। ৰঙা চাৰ্ট পিন্ধে। পুৰা সলনি হৈছে। হাঃ হাঃ ৰকি আৰু ধন্নিৰ দৰে নহ’লেই হ’ল।\nধন্নিয়ে কেৰাকৈ চাই কথা শুনি। কেমেৰাই ক্ল’জআপত মৰমী আৰু কাকলিক দেখুৱাব।\nমৰমী : এইজনীয়ে ৰাজাকো নেৰিলে পাই।\nকাকলি : হয় দে! কি যে মানে নহয়? আচলতে পৰীক্ষা আহিছে যে তাইক নোটচ লাগে? সেইবাবে তাই ৰাজাক ফঁচাইছে৷\nসিহঁতৰ কথা শুনি কাষতে বহি থকা ৰমেশে মাত লগায়।\nৰমেশ : আৰে, তোমালোকে ৰাজাক গম পোৱা নাই। সি পুৰা হিচাবত, নিয়মত চলা মানুহ। ৰকি, ধন্নিৰ দৰে ঠগ নাখায় কেতিয়াও। এইবাৰ সুস্মিতা জালত পৰিল ভালকৈ। হাঃ হাঃ!\nমৰমী : মোৰ যে ৰকিলৈ বৰ বেয়া লাগে পায়।\nকাকলি : হয় দেই৷ শুনিছোঁ বেচেৰাক বৰকৈ লুটিলে। মোবাইল বেচিলে তাইৰ চখ পুৰাবলৈ আৰু শেষত বাইকখনো বেচিব লগা হ’ল।\nমৰমী : হয় দেই।\nকেমেৰা এইবাৰ ৰাজা আৰু সুস্মিতাৰ ফালে ঘূৰাব। দুয়ো কথাত মচগুল হৈ থাকিব।\nসুস্মিতা : তুমি যে মোক ভাল পাইছিলা কলেজত প্ৰথম দেখাৰ দিনাৰেপৰা কিয় কোৱা নাছিলা?\nৰাজা : ভয় লাগিছিল ক’বলৈ। কিজানি কথাবোৰ জানিলে তুমি মোক বেয়া পোৱা?\nসুস্মিতা : ইস্, কি যে কোৱা?\nৰাজা : তুমি যে ৰকিকহে পচন্দ কৰিছিলা?\nসুস্মিতা : ইস্, সেই কৃপণটোৰ কথা নক’বা। মাত্ৰ কেইটামান বস্তু অনলাইনত লওঁতেই মোৰ লগত ব্ৰেকআপ কৰিলে।\nৰাজা : তাৰ পিছত ধণেশ্বৰকো ভাল পালা যে?\nসুস্মিতা : ইস্ বন্ধুহে পাতিছিলোঁ। সেইটো আৰু কৃপণ। ৰেষ্টুৰেণ্টলৈ গ’লে কেৱল চুপ খুৱাই জানা? মই বুজি পালোঁ তুমিহে মোৰ প্ৰকৃত প্ৰেমীক। বিশ্বাস কৰা।\nৰাজা : কৰিছোঁ। এশ শতাংশ কৰিছোঁ।\nসুস্মিতা : ৰাজা, তুমি মোক ভালকৈ আজিলৈ ডেটিঙত নিয়াই নাই। ব’লানা এদিন ভাল ৰেষ্টুৰেণ্টত এসাঁজ খাওঁ। তাৰ পিছত অলপ মোৰ বজাৰ কৰিম।\nৰাজা : কেতিয়া যাবা কোৱা? মই লৈ যাম। দুয়ো মিলি এসাঁজ খাম।\nসুস্মিতা : তেনেহ’লে অহা ৰবিবাৰে যাওঁ। মই এখন ধুনীয়া ৰেষ্টুৰেণ্ট চিনি পাওঁ। বহুত টেষ্টি খানা বনায়৷\nক্লাছ শেষ হয় আৰু সকলো বাহিৰলৈ আহে। ধন্নিয়ে ৰকিৰ ওচৰলৈ গৈ চৰী কয়। ৰকীয়ে সাবটি ধৰে।\nসুস্মিতাই মন মাৰি কলেজলৈ আহি থাকে। কলেজৰ গেটত ৰাজাক দেখা পায়ো নামাতে। মুখখন ঘূৰাই দিয়ে। মৰমী আৰু কাকলিয়ে দেখি আচৰিত হয়। সিহঁতে সুস্মিতাৰ ওচৰলৈ যায় আৰু কি হৈছে সোধে৷\nমৰমী : কি হ’ল সুস্মিতা? মন মাৰি আছা যে? আৰু তোমাৰ স্কুটিখন কি হ’ল?\nকাকলি : ৰাজা ক’ত? তুমি ৰাজাক দেখিও নামাতিলা যে? সিও মুখ ঘূৰালে যে তোমাক দেখি?\nসুস্মিতা : মই একো ক’ব নোৱাৰোঁ। ৰাজাৰ কথা প্লীজ নুসুধিবা মোক। মুঠতে প্ৰেম আৰু নকৰোঁ।\nএনেতে ৰাজা আহে লগত ৰমেশ। সুস্মিতা আঁতৰি যায় ৰাজা আৰু ৰমেশক আহি থকা দেখি। যেন পলাইছেহে এনে লাগে মৰমী আৰু কাকলিৰ। মৰমী আৰু কাকলিয়ে ৰাজাৰ ওচৰলৈ যায়। মৰমীয়ে খঙেৰে সোধে,\nমৰমী : ৰাজা, সুস্মিতাৰ লগত কি কৰিলা? তাই যে ইমান দুখ পালে মনত?\nৰাজা : মই কি কৰিলোঁ?\nকাকলি : নাটক নকৰিবা? তুমিতো বহুত ভাল পাইছিলা তাইক? তেন্তে কি হ’ল যে তাই তোমাৰপৰা পলাই ফুৰিছে?\nৰাজা : চোৱা মৰমী, চোৱা কাকলি মই একো কৰা নাই। সুস্মিতাই নিজেই পলাইছে নিজৰপৰা।\nএইবুলি ৰাজাই হাঁহিবলৈ ধৰে আৰু লগতে ৰমেশেও৷\nৰমেশ : তাই নিজে কৰা কামৰ ফল হাতে হাতে পালে৷\nকাকলি : আৰে ভাই বুজাই কোৱানা?\nৰাজাই হাঁহি হাঁহি কথাবোৰ ক’লে। কেমেৰা ফ্লেচবেকলৈ যায়।\nএখন অত্যধুনিক ৰেষ্টোৰাঁ। ভিতৰত মৃদু স্বৰত সংগীত বাজি থাকে। ৰাজা আৰু সুস্মিতাই হাতত ধৰি হাঁহি সোমাই যায়। চুকত থকা টেবুল এখনত দুয়ো বহে। ৱেইটাৰ আহে আৰু কি খাব সোধে। ৰাজাই সুস্মিতাক অৰ্ডাৰ দিবলৈ দিয়ে।\nৰাজা : কি খাবা কোৱা?\nসুস্মিতা : যি খুৱাবা তাকে খাম।\nৰাজা : নহয় তুমিয়ে অৰ্ডাৰ দিয়া। মোৰ আইডিয়া নাই।\nসুস্মিতা : অ’কে। প্ৰথমতে আমি ঠাণ্ডা চৰ্বত খাওঁ। বৰ গৰম পৰিছে। তাৰ পিছত চিকেন ম’ম আৰু চ্যুপ খাম। সেইখিনি খাই অলপ কথা পাতিম আৰু তাৰপিছত নুডলচ্ খাম। সেইখিনি খাই উঠি মেইন কোৰ্চ অৰ্থাত বাকী খাদ্যবোৰ খাম। ৱেইটাৰ এইখিনি আনাচোন৷\nৱেইটাৰে চৰ্বট আনি দিয়ে। কিছু সময় পিছত চ্যুপ আৰু ম’ম আনে। কিছু দেৰিৰ পিছত চিকেন নুডলচ্ আহে। সুস্মিতাই খায় ৰাজালৈ বাট নাচায়। ৰাজাই কি কৰিম নকৰিমকৈ বহি থাকে। এনেতে ৱেইটাৰক হাত বাউল দি সুস্মিতাই মাতে।\nসুস্মিতা : অৰ্ডাৰটো লওকচোন। চিকেন বিৰিয়ানী একপ্লেট, চিকেন বাটাৰ মচালা এটা, চিকেন তণ্ডুৰী এটা, বাটাৰ নান তিনিটা, ডাল মখানী দুটা, প্লেইন ৰাইচো দিব এবাটি, পনীৰ কোফ্টা একপ্লেট, শ্বাহী পনীৰ একপ্লেট, মিক্স ভেজ একপ্লেট। আৰু লগত গ্ৰীণ চালাদ একপ্লেট আৰু পাপৰ। আৰু ৰাজা মোৰ ভাগৰখিনি অৰ্ডাৰ দিলোঁ। এতিয়া তুমি কি খাবা অৰ্ডাৰ দিয়া৷\nৱেইটাৰক কয় ইয়াৰে প্ৰত্যেক অৰ্ডাৰবোৰ বেলেগকৈ পেকিং কৰিও দিবলৈ। সুস্মিতাই অৰ্ডাৰ দি থাকোঁতে ৰাজাৰ মুখখন ভয়ত ৰঙা নীলাপৰা কেমেৰাত দেখাব। আৰু বেকগ্ৰাউণ্ডত নাগাৰাৰ বাজন দিয়া হ’ব।\nৰাজা : মোৰ ভোক নাইয়েই। চ্যুপ, ম’ম আৰু নুডলচ্‌ত পেট ভৰিছে।\nসুস্মিতা : তথাপি কিবা খাবই লাগিব। মই অকলে নাখাওঁ। ৰ’বা তোমাৰ কাৰণে চাইনীজ অৰ্ডাৰ দিওঁ। চিকেন ফ্ৰাইদ ৰাইচ, চিকেন মঞ্চুৰীয়ান, চিলি চিকেন অৰ্ডাৰ দিওঁ। খাব নোৱাৰিলে গোটেইবোৰ ময়ে খাম দিয়া।\nসুস্মিতাই অৰ্ডাৰ দিয়ে আৰু ৱেইটাৰক মাতি হঠাত মনতপৰাৰ দৰে আইচক্ৰীম তিনিটা ফ্লেভাৰৰ আনিবলৈ দিয়ে খোৱাৰ শেষত।\nৰাজাই লাহেকৈ ফোন অহাৰ ভাও ধৰি উঠি আহে বাহিৰলৈ। ৱেইটাৰজনক হাত বাউল দি মাতি কিমান বিল হ’ব হিচাপটো আনিবলৈ দিয়ে। ৱেইটাৰে আঠ হাজাৰ টকা মুঠ ভেট মিলাই ন হাজাৰ টকাৰ বিল দেখাই। ৰাজাই লগত থকা দুহেজাৰ টকা ৱেইটাৰৰ হাতত দিয়ে আৰু সুস্মিতাক দিবলে দিয়ে আৰু বাকী বিলৰ বাবে এ.টি. এম.ৰ পৰা আহি আছোঁ বুলি কৈ ওলাই আহে আৰু চিধা ৰমেশৰ ৰূম ওলায়।\nআকৌ সকলোৱে ফ্লেচবেকৰপৰা ওভতে।\nমৰমীয়ে আচৰিত হৈ : কিয় তেনে কৰিলা?\nৰাজা : তাই যে ৰেষ্টুৰেণ্টখনৰ গোটেই পাকঘৰটো খাবলৈ বিচাৰিব মই কি জানো?\nকাকলি : পিচে আহিল কেনেকৈ?\nৰমেশ : মই পিছদিনা খবৰ লৈছিলোঁ। তাইৰ বোলে স্কুটিখনকে ৰাখি থ’লে। পইচা দিলে ঘূৰাই দিব।\nএনেতে মণিয়ে দুৰৰ পৰা চিঞৰি মাতে কাকলি বা….\nতাই দৌৰি আহে সিহঁতৰ ওচৰলৈ।\nমণি:মৰমীবা, কাকুবা এইমাত্ৰ দেখিলো ক্লাছ কৰিবলৈ সুস্মিতাবা গৈ আছিল। বাৰাণ্ডাত ধন্নি দা আৰু ৰকি দা বহি আছিল আৰু তাইক দেখি দুয়ো দৌৰি পলাইছে।\nমৰমী আৰু কাকলিয়ে হাঁহিত বাগৰি যায় আৰু দুয়ো কয় “হাইৰে প্ৰেম”।\nৰমেশে কয়…এইবাৰ ভাল বুঢ়াৰ হাতত চেঙেলী পৰিল।\nমৰমী আৰু কাকলিয়ে জোৰেৰে হাঁহি কয় হাইৰে প্ৰেম।\nৰাজাই সমানে হাঁহি কয় “প্ৰেম আৰু নকৰোঁ”।\nচিৰিয়াচ ফটাপ্ৰেম-নীতাশ্ৰী নেওগ »\nএকদম Tollywoodৰ দৰে চিনেমা বনাইছে দেই। সাংঘাতিক।\nসুখী মই…আকৌ এনেকৈ সুযোগ পাম বুলি আশা কৰিলোঁ..\nধন্যবাদ বহুত পঢ়া বাবে।\nAction director-এ কোৱাৰ দৰে আলুবোমা দিয়া চিনটো চাবলৈ নাপায় দুখ লাগিছে। বাকী এইবছৰৰ শ্ৰেষ্ঠ শিশু শিল্পীৰ পুৰস্কাৰটো আশা ৰাখিছোঁ। 😌\nনবাগতা পুৰস্কাৰ দিম। ধন্যবাদ পঢ়া বাবে\nমজা । ইমান টোপনি গধূৰ ন বৰকাকতী বাইদেউ ।\nৱাহ বঢ়িয়া চুপাৰহিট চিনেমা 👌👌 । ভাল লাগিল পঢ়ি ।\nবাপৰে, বহুত দীঘল তিনি ঘণ্টীয়া চিনেমা দেই। চাই থকাৰ মাজতে দুবাৰ বাহিৰলৈ গলো। চিনেমা চাই পিছে বৈদ্দ্য মজা লাগিল।\nমজা লাগিল৷ বৈদ্য হাঁহিছো৷ সুস্মিতাই ভাল শিক্ষা পালে৷ সকলোৱে দুৰ্দান্ত অভিনয় কৰিছে৷ বেকগ্ৰাউণ্ড মিউজিকত নাগাৰাৰ উপস্হাপন বৰ সুন্দৰ হৈছে৷ মুঠৰ ওপৰত তামাম হৈছে এইখন৷\nএইখন তামাম বনিছে । বক্স অফিছ তোলপাৰ লগাব । কৰ’না শেষ হ’লেই বিদেশতো চলিব কিন্তু । জগ্গু মজা মিলিছে । সুস্মিতাই ভাল শিক্ষা পাইছে ।\n😲 তামাম লাগিল ।😁😁😁\nমজাহ কাহিনী৷ জীৱন্ত এখন চিনেমা৷\nহাঁহি মৰিছো বা। কি চুপাৰ ডুপাৰ চিনেমা পাই।\nডলী বা তামাম দেই…\nআবে ৰণিক ধোখা দিয়া ছোৱালী পেইদা হোৱা নাছিল বে৷ লাইফত ফাৰ্ষ্ট টাইম ধোখা খাইছো বে৷\nফালি দিছা ডলী৷ চুপাৰ ডুপাৰ৷\nবঢ়িয়া, মনোৰঞ্জন ধৰ্মী হিট চিনেমা। ৰোলটোৰ বাবে ধন্যবাদ\nতামাম চিনেমাৰে এইখন৷


xukhdukh.com June 14, 2014\n১. সদৌ অসম বিসম্বাদী সমাজে এতিয়া "আপোচৰ সূ্ত্ৰ" সন্ধান কৰি থকাৰ গোপন খবৰ। নতুন দিল্লীত সকলো ক্ৰিয়াৰে একোটা সমান প্ৰতিক্ৰিয়া থাকে বুলি আহমদ পোটেল ক্লাছত নিউটনৰ তৃতীয়টো সূ্ত্ৰ ভালদৰে বুজি লোৱাৰ পাছতে এইবাৰ হিমুকন বাবাই আপোচকামী সূ্ত্ৰৰ সন্ধানত গৱেষণা আৰম্ভ কৰা বুলি জানিব পৰা গৈছে।\n২. গাড়ী চলাওতে মোবাইল ফোন ব্যৱহাৰ কৰাৰ লগতে যান-বাহন আইনলৈ ভেঙুচালিও কৰি দেখুওৱাত প্ৰতিক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি হৈছে। গাড়ী চলাবৰ সময়ত এনে দুটা তিনিটা কাম সমান্তৰালকৈ কৰাৰ অভ্যাসে পৃথিৱীৰ পৰা জনসংখ্যা কমোৱাত অৰিহণা যোগাব পাৰিবই বুলিও ট্ৰেফিক সন্থাই দৃঢ়তা প্ৰকাশ কৰিছে।\n৩. ছেনছেক্স এইবাৰ ৩৪৮ পইণ্ট খহি পৰাৰ বাতৰি। মুডত থকা চৰকাৰৰ আগমনত হোৱা ক্ষণিকৰ উত্তেজনাৰ বাবেহে ছেনছেক্সৰ পাৰা ওপৰলৈ উঠিছিল, পিছে সংসাৰ সাগৰৰ আচল সংঘাতৰ জোৱাৰ ভাটাত পৰি ই খহি পৰিব লগীয়াই আছিল বুলি দালাল ষ্ট্ৰীটৰ পৰা জানিব পৰা গৈছে। পিছে উত্তেজনাত শ্বেয়াৰ কিনা সকলৰ চকুৰ পানীৰ ফলতে এতিয়া সাগৰতো লুণীয়া পানী বাঢ়িছে বুলি সূ্ত্ৰই প্ৰকাশ কৰিছে।\n৪. বেপাৰীৰ কোনো শত্ৰু নাই, তাতে যদি বেপাৰী ৰাজনীতিবিদ হয়, তেন্তে কথাষাৰ দুগুণে প্ৰযোজ্য বুলি কালি স্পষ্ট কৰি দিলে অগৰুদ্দিন কাজমলে। কাজমল চাহাবে কয়, কাজেৰ জন্যেই কালি নৰেন ভাইক বিৰোধী বুলি চিঞৰিছিলো, এতিয়া নিজৰ কাজেৰ জন্যে ডাঙৰ ভাই বুলি আদৰিও লৈছো। আচলতে বেপাৰী ৰাজনীতিবিদ মানুহৰ কথা-ব্যৱহাৰক জনতাক হৃদয়ত কঠিনভাৱে লবই নালাগে, তেওঁলোকে নিজৰ স্বাৰ্থৰ বাবেহে এইবোৰ নাটক কৰে বুলিও তেখেতে স্পষ্ট কৰি দিয়ে।\n৫. সমাজৰ কল্যাণ কৰাৰ দ্বায়িত্বত লোৱা ভক্ষণ বৰাই দুই হাজাৰ কোটিৰ কেলেংকাৰী কৰি সোপাকে ঠিকাদাৰ সন্থাৰ সৈতে খাই পেলোৱাৰ অভিযোগ উঠিছে। ক্ৰমাত পুত্ৰৰ সতে সমানে নোদোকা হৈ পৰা বৰাদেৱে কাগজত ৩০০দিন সুষম খাদ্য যোগান দিয়াৰ পাছতো ৩১.৩২%শিশুৰ স্বাস্থ্য বিষম হোৱাৰ বাতৰিয়ে এতিয়া খাৰখোৱা সকলক চিন্তাৰ খোৰাক যোগাইছে।\n৬. এজাক বৰষুণতে তেজপুৰত ৰেলৱে প্লেটফৰ্ম খহি যোৱাত এক বিশ্ব অভিলেখৰ দাবীদাৰ হ'ল পাগলা-কৰা ঠিকাদাৰ সন্থা। জলসম্পদৰ মাথাউৰি যদি এজাক বৰষুণত উটিব পাৰে, ৰেলৱেৰ প্লেটফৰ্ম কিয় নোৱাৰিব বুলিও অভিলেখ সৃষ্টিৰ চেষ্টা কৰা ঠিকাদাৰজনে সাংবাদিকক প্ৰশ্ন কৰাৰ গোপন খবৰ।\n৭. বিটিএডিৰ নৰসংহাৰৰ তদন্তক লৈ ভেঁকো-ভাওনা চলা প্ৰত্যক্ষ কৰি থলুৱা শিশু সকলে পেৰডী কবিতা লিখি উলিওৱাৰ খবৰ। "আহিল চিবিআই, আহিল নিয়া, হ'ল বিয়া উৰুলী দিয়া" বুলি ব্যংগ কবিতাই কোকৰাঝাৰত খলকনি তুলিছে বুলিও জানিব পৰা গৈছে।\n৮. বিশ্ব শিশু শ্ৰমিক বিৰোধী দিৱসত ভাষণ দিবলৈ গৈ পত্নীৰ হাতত পতি নিগৃহীত হোৱাৰ সৰস খবৰ। টিভিত চাৰৰ ভাষণ শুনি বনকৰা ছোৱালীয়ে চাইল্ড লাইনলৈ ফোন কৰাৰ ফলতে এনে অঘটন ঘটাৰ গোপন বাতৰি।\n৯. পৰিকল্পনাৰ পঞ্চাশ শতাংশ ধন ব্যয় কৰাৰ ব্যৰ্থ হোৱা মন্ত্ৰী-বিষয়া সকললৈ সদৌ অসম আধুনিকা মন্ত্ৰী-বিষয়া পত্নী সংঘই তুলিলে বিশেষ দাবী। ঘূৰি যাবলৈ ধৰা সেই ধন সংঘৰ মাননীয় সদস্যা সকলৰ হাতত তুলি দিলে পৰিকল্পনাবিহীন ভাৱেই কেনেকৈ দুদিনতে খৰছ কৰি শেষ কৰিব পাৰি সেই কথা শিকিব পাৰিব বুলিও মত প্ৰকাশ কৰিছে।\n১০. বি.এছ.এন.এলৰ মোবাইল সেৱা ধ্বংসৰ গৰাহত পৰাৰ খবৰত নদাই-ভদাই ফোন কোম্পানীয়ে সন্তোষ প্ৰকাশ কৰিছে। চৰকাৰী কোম্পানী ডুবিলেহে প্ৰাইভেট উঠিব, সেয়ে তাত চাকৰি কৰা সকলক এই কামত হাত উজান দিবলৈকো নদাই-ভদাই ফোন কোম্পানীৰ কৰ্মী সংঘই আহ্বান জনাইছে। হাত-উজান দিয়া সকললৈ সংঘৰ ফালৰ পৰা বিশিষ্ট সেৱকৰ পুৰস্কাৰো দিব বুলিও প্ৰকাশ কৰিছে।


Sirf Ek in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Sirf Ek ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nSirf Ek की जानकारी\nSirf Ek ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Sirf Ek Benefits & Uses in Assamese- Sirf Ek ar laabh aaru byavaharsamuh\nSirf Ek ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Sirf Ek Dosage & How to Take in Assamese - Sirf Ek ar paali aaru xeya kenedore lobo\nSirf Ek ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Sirf Ek Side Effects in Assamese- Sirf Ek ar parshwakriyasamuh\nSirf Ek সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Sirf Ek Related Warnings in Assamese- Sirf Ek xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Sirf Ekৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Sirf Ek with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Sirf Ek ar gurutor kriya-pratikriya\nSirf Ek মতভেদসমূহ- Sirf Ek Contraindications in Assamese- Sirf Ek nishedhsamuh\nSirf Ek ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Sirf Ek in Assamese- Sirf Ek ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Sirf Ek ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Sirf Ek Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Sirf Ek kriya-pratikriya\nSirf Ek ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Sirf Ek Benefits & Uses in Assamese - Sirf Ek ar laabh aaru byavaharsamuh\nSirf Ek তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nSirf Ek ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Sirf Ek Dosage & How to Take in Assamese - Sirf Ek ar paali aaru xeya kenedore lobo\nSirf Ek-ৰ উপাদানসমূহ - Sirf Ek Active Ingredients in Assamese - Sirf Ek-ar upadaansamuh\nSirf Ek ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Sirf Ek Side Effects in Assamese - Sirf Ek ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Sirf Ek ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nSirf Ek সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Sirf Ek Related Warnings in Assamese - Sirf Ek xonkranta xatarkatabanisamuh\nSirf Ek-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nSirf Ek ৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰ ওপৰত থকা প্ৰভাবৰ বিষয়ে জনা নযায় কাৰণ এইটোৰ ওপৰত এতিয়ালৈকে গৱেষনা কৰা হোৱা নাই।\nSirf Ek-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nSirf Ek ৰ স্তন্যপায়ী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া নাই।\nবৃক্কত Sirf Ek কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nSirf Ekৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াই কেতিয়াবাহে বৃক্ক ক প্ৰভাবিত কৰে।\nযকৃতত Sirf Ek কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nSirf Ek গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত কলিজা ত প্ৰতিকূল প্ৰভাৱ পৰিব পাৰে। আপুনি আপোনাৰ দেহত যদি কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া দেখা পায় তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক। কেৱল আপোনাৰ চিকিতসকে পৰামৰ্শ দিলেহে পুনৰ আৰম্ভ কৰিব।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Sirf Ek ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nSirf Ekৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াই কেতিয়াবাহে হৃদয় ক প্ৰভাবিত কৰে।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Sirf Ekৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Sirf Ek with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Sirf Ek ar gurutor kriya-pratikriya\nSirf Ek তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nSirf Ek মতভেদসমূহ - Sirf Ek Contraindications in Assamese - Sirf Ek nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Sirf Ek লোৱা অনুচিত যাতে -\nSirf Ek ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Sirf Ek in Assamese - Sirf Ek ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Sirf Ek-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, আপনি Sirf Ekৰ প্ৰতি আসক্ত নহয়।\nSirf Ek লোৱাৰ পিছত আপুনি গা়ড়ী চলাব নালাগে অথবা গধুৰ মেচিন চলাব নালাগে। এয়া বিপজ্জনক হ'ব পাৰে, যিহেতু Sirf Ekয়ে আপোনাক তন্দ্ৰাচ্চন্ন কৰিব পাৰে।\nহয়, কিন্তু ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ মতেহে Sirf Ek লওক।\nনহয়, মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত Sirf Ek ব্যৱহৃত নহয়।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Sirf Ek ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Sirf Ek Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Sirf Ek kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Sirf Ekৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nখাদ্যৰ সৈতে Sirf Ekৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ কোনো তথ্য নাই, এইবিষয়ত গৱেষণাৰ অভাৱৰ হেতু।\nমদ আৰু Sirf Ekৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nএই বিষয়ত এতিয়ালৈ কোনো গৱেষণা হোৱা নাই। সেয়ে Sirf Ekৰ সৈতে মদ্যাপন কৰাৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰভাৱক লৈ এতিয়ালৈ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ বিষয়ে জনা হোৱা নাই।\nSirf Ek ৰ অনুকল্প - Substitutes for Sirf Ek in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Sirf Ek লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Sirf Ek ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Sirf Ek সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Sirf Ek ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Sirf Ek সেৱন কৰে?


Girl try to kill her boyfriend: ৰাজপথত প্ৰথমে চুম্বন তাৰ পিছত বিয়াৰ প্ৰস্তাৱ! প্ৰস্তাৱ মানি নোলোৱাত প্ৰেমিকক গুলীয়াই দিলে প্ৰেমিকাই in-bardhaman-girl-try-kill-her-boyfriend-after-kissing-him-on-road-hb– News18 assam\nGirl try to kill her boyfriend: ৰাজপথত প্ৰথমে চুম্বন তাৰ পিছত বিয়াৰ প্ৰস্তাৱ! প্ৰস্তাৱ মানি নোলোৱাত প্ৰেমিকক গুলীয়াই দিলে প্ৰেমিকাই\nCrime In Bardhaman: প্ৰেমিকা মনীষাৰ পৰিয়ালে দাবী কৰা মতে, লালচাদে ৰাস্তাৰ পৰা নিশা জোৰকৈ টানি লৈ যোৱাৰ চেষ্টা কৰিছিল।\n'হয় মোক বিয়া পাতা, নহ'লে'... যেন চিনেমাৰ সাৱধানবাণী। যেন উপন্যাসৰ ক্লাইমেক্স। পূব বৰ্ধমানৰ কাটোয়াৰত এক চাঞ্চল্যকৰ ঘটনা সংঘটিত হৈছে বৃহস্পতিবাৰে। যুৱতীগৰাকীৰ নাম মনীষা খাতুন। মনীষাৰ দীৰ্ঘদিনীয়া প্ৰেম লালচাদ শেখৰ নামৰ এজন যুৱকৰ লগত। সেই প্ৰেমিককে প্ৰথমে চুম্বন কৰে আৰু তাৰ পিছৰ মুহূৰ্ততে গুলীয়াই হত্যা কৰাৰ অপচেষ্টা কৰে। ঘটনাৰ কথা শুনি হতভম্ব মানুহ।\nলালচাদৰ পৰিয়ালৰ সূত্ৰৰ মতে, অঞ্চলটোৰ এটা অন্ধকাৰ গলিলৈ লালচাদক লৈ যায় প্ৰমিকা মনীষাই। কাষলৈ টানি আনে। চুম্বন কৰে। আৰু তাৰ পিছত বিয়াৰ প্ৰস্তাৱ দিয়ে। কিন্তু সেই প্ৰস্তাৱ মানি নলয় প্ৰেমিক লালচাদে। তেতিয়াই হাতত থকা ৰিভলভাৰ উলিয়াঅ মনীষাই। আৰু গুলীয়াই দিয়ে প্ৰেমিকক।\nপ্ৰেমিকা মনীষাৰ পৰিয়ালে দাবী কৰা মতে, লালচাদে ৰাস্তাৰ পৰা নিশা জোৰকৈ টানি লৈ যোৱাৰ চেষ্টা কৰিছিল। আৰু সেই কথাত ৰাজি হৈ প্ৰেমিক লালচাদক গুলীয়াই দিয়ে। ঘটনাৰ পিছৰ পৰাই সন্ধানহীন হৈ আছে মনীষা খাতুন।\nCrime In BardhamanGirl try to kill her boyfriend


এজাক বৰষুণৰ অপেক্ষাত দ্বিতীয় অধ্যায় (খণ্ড-২০)\nএনেকৈয়ে সেইদিনা প্ৰান্তিকে মোক চিৰদিনৰ বাবে এৰি থৈ গুছি গল। প্ৰান্তিক আঁতৰি যোৱাৰ পৰা মোৰ যেন জীৱনটো একেবাৰে সলনি হৈ গল। খোৱা বোৱাৰ কোনো ধৰণৰ হিচাপ নাইকিয়া হল,অনবৰতে দুচকুত চকুপানীৰ বাহিৰে আন একো নাথাকে। কেতিয়াবা ক্লাছ কৰি থকাৰ মাজতো চকুপানী ওলাই। প্ৰান্তিক গুছি যোৱাৰ পাছত মই বহুত বাৰ তেওঁৰ লগত কথা পাতিবলৈ বিছাৰিলো কিন্তু ফেচবুক,হোৱাটচ্ এপত মোক ব্লক কৰি অনিৰ্দিষ্ট কাললৈ তেওঁ ফোনটো অফ কৰি দিলে। সেইদিনাৰ পৰা আৰু তেওঁৰ লগত কোনো কথা পতা নহল। প্ৰান্তিকৰ কথাবোৰৰ বিষয়ে মই পাখিৰ বাহিৰে আন কাকো কোৱা নাই।আনকি বৰ্ষাকো কোৱা নাই।তাই এতিয়াও প্ৰান্তিকৰ লগত মই আছো বুলিয়েই ভাবি আছে।\nআজিও আগৰ নিচিনাকৈ মই খিৰিকী খনৰ ওচৰতে বহি ডায়েৰী লিখি আছো। আজি পূৰ্ণিমা। জোনটো ডাঙৰ ,উজ্জ্বল হৈ আকাশত জিলিকি উঠিছে। তাৰ মাজে মাজে অহা এজাক পাতলীয়া বতাহ। হোষ্টেলৰ সন্মুখৰ বিল্ডিং বোৰত জ্বলি থকা লাইটবোৰ বহুত দূৰৰ পৰা জিলিকি চকুত পৰিছেহি। পৰিবেশটো খুবেই ধুনীয়া কিন্তু মনটো ভাল নহয় কাৰণে আজি মই ইয়াক উপভোগ কৰিব পৰা নাই। মাজে মাজে জোন টো ডাৱৰৰ আঁৰে আঁৰে লুকাইছে। বতৰটো ফৰকাল যদিও মাজনিশালৈ হয়টো বৰষুণ এজাকো দিব পাৰে।\n_________ আহক বৰষুণ।নিতিতো এতিয়া আৰু মই বৰষুণত। এতিয়া সেইজাক বৰষুণৰ মই মুঠেই কামনা নকৰো যি জাক বৰষুণে এদিন মোৰ বাবে সুখৰ বন্যা বোৱাইছিল আৰু এদিন বিষাদৰ ক'লা দাগ এৰি গুছি গৈছিল। আজি একেখন আকাশ মাথো ঠাই ভিন্নতাত তুমি আৰু মই। বৰষুণ জাক আহিলে নিজক কেতিয়াও ৰখাব নোৱাৰিম,সেইদিনা তোমালৈ খুব মনত পৰিব কিন্তু মই পাৰিম বৰষুণ জাকক স্পৰ্শ নকৰাকৈ থাকিব।\nকথাবোৰ ভাবি থকাৰ মাজতে ফোনটো বাজি উঠা শুনি উঠি গ'লো। আজিকালি ফোন টোৰ পৰা অলপ এৰাই চলিছো।নহলে কিছুমান কথাই বৰ আমনি কৰে। ফোনটো চালো দেখিছো বৰ্ষাই ফোন কৰিছে।\nবৰ্ষা________ কি কৰিছ"? এইকেইদিন ফোন এটাও কৰা নাই যে তই সব ঠিকেই আছে নহয়?\n_________ এনেই বহি আছিলো।\n_________ ওম সব ঠিকেই আছে।\nবৰ্ষা________ by the way.... কাইলৈ পাৰ্টি ক'ত দিবি পিছে?\n__________ কিহৰ পাৰ্টি?\nবৰ্ষা_________তহঁতৰ এনিভাৰচেৰি পাৰ্টি আকৌ....?\n__________ কি.... ?\nলগালগ তাৰিখটো চালো আজি মে মাহৰ ১৭ তাৰিখ।কাইলৈ ১৮ তাৰিখ।সেইটো দিনতে প্ৰান্তিক মোৰ জীৱনলৈ আহিছিল।মনটো বেয়া লাগি আহিল। মইয়েই পাহৰি আছিলো অথচ বৰ্ষাই মনত ৰাখি থৈছে।\n_________ পাৰ্টি দিবলৈ এতিয়া মই ভাবিব লাগিব।\nবৰ্ষা________ কিয়? কি হল?\n_________ নাই একো নাই।\nবৰ্ষা________ নাই কিবা এটা হৈছে তোৰ ক" মোক। প্ৰান্তিক দাৰ লগত কথা পাতিছ নে?\nবৰ্ষা_________ ক" চোন কি হৈছে।\n__________ প্ৰান্তিকে মোক একেবাৰে এৰি থৈ গুছি গল অ" বৰ্ষা।\nসেইদিনা প্ৰান্তিকে ফোন কৰি কোৱা কথাবোৰ বৰ্ষাক কৈ আছো।মাজে মাজে চকুপানী ওলাই আহিছে।\nবৰ্ষা________ কি তোক ঘৰৰ কাৰণে এৰি দিছে প্ৰান্তিক দাই। তই মোক কথা বোৰ কোৱা নাছিলি কিয়?\n_________ কোনটো সতে কওঁ মই তোক কথাবোৰ।তইয়ে ক' প্ৰান্তিকে যদি মোৰ লগত এনেকুৱাই কৰিলে তেতিয়া কিয় আকৌ মোৰ জীৱনলৈ আকৌ ঘূৰি আহিছিল? কিয় মোক বিচাৰি আহিছিল? জান" মই কেনেকৈ আছো এতিয়া।মোৰ সকলো খিনি যেন শেষ হৈ গল। এটা সময়ত প্ৰান্তিকক নোপোৱাৰ বাবে কান্দিছিলো আৰু এতিয়া প্ৰান্তিকক হেৰুৱাই কান্দিছো।\nবৰ্ষা________ বুজিছো প্ৰিয় বস্তু এটা হেৰুওৱাৰ বেদনা কিমান অসহ্যকৰ। যদি প্ৰান্তিক দাৰ ঘৰৰ প্রব্লেম হল হয় মোকটো স্বাগতে কলে হেঁতেন। কাৰণ প্ৰান্তিক দাই স্বাগতক একো কথাই নোকোৱাকৈ নাথাকে। আৰু যদি সঁচাকৈ প্ৰান্তিকে তোক ঘৰৰ কাৰণে এৰিছে তেতিয়া কিন্তু মই প্ৰান্তিকক সুদাই নেৰো। অলপ ৰ'বি মই স্বাগতলৈ ফোন এটা কৰো।\n__________ তই ফোন কৰি একো কব নালাগে। যি হব লগা আছিল হৈ গল।\nবৰ্ষা________ সব কথা কান্দি কান্দি নহয় জীয়া।নিজৰ কাৰণে প্ৰতিবাদ কৰিবলৈ শিক। অলপ মনটো শক্তিশালী কৰ। মই ফোন কৰি যি কব লাগে কম তই চিন্তা নকৰিবি।\nবৰ্ষাই ফোন টো কাটি দিলে। তাইৰ কথা বোৰত যেন মই অলপ শক্তি পালো। প্ৰথম হোষ্টেল অহা দিনাই ঠিৰাং কৰিছিলো মই আৰু কেতিয়াও নাকান্দো,।কিন্তু সেই তেতিয়াই প্ৰান্তিক ঘূৰি আহি সকলো বোৰ আউল লগাই পেলাইছিল। ভাবিছিলো এইবাৰ তেওঁৰ কাৰণে কান্দিব লগা নহয় ,ইমান খিনি হৈ যোৱাৰ পাছতো তেওঁ মোক এৰি দিয়া নাই যেতিয়া আৰু কেতিয়াও মোক এৰি নিদিয়ে, সময়ৰ লগত সকলো ঠিক হৈ যাব কিন্তু.......? আজি কি হল। প্ৰান্তিকে মোক এৰিবলৈ নিজেই সাজু এতিয়া। বাৰে বাৰে মই তেওঁৰ কাৰণে কান্দিবলৈ বাধ্য এতিয়া।\nঅলপ পাছত আকৌ বৰ্ষাই ফোন কৰি মোক কথাবোৰ কলে।প্ৰান্তিকে মোক এৰিলে বুলি স্বাগত দাৰ আগত একোৱেই কোৱা নাই। আনকি সেইদিনা প্ৰান্তিক ৰুমত নাছিলেই। বৰ্ষাই কথাবোৰ স্বাগত দাক কওঁতে স্বাগত দাওঁ আচৰিত হৈ গৈছে। মই জনাত প্ৰান্তিকে স্বাগত দাক একো কথাই নোকোৱাকৈ নাথাকে। কিন্তু এতিয়া তেওঁ কথাটো কেনেকৈ নিজৰ মাজতে কেনেকৈ ৰাখি থৱ পাৰিছে। কথাবোৰ ভাবিলে বৰ আচৰিত লাগে। প্ৰান্তিকে সেইবাৰ ঘৰলৈ আহি মোক আঙুঠি টো দিয়া আৰু ইয়াৰ পৰা গৈ তেওঁ হঠাৎ সলনি হৈ মোৰ এনেকৈ এৰি দিয়া কিবা যেন ৰহস্য সোমাই আছে। প্ৰান্তিকৰ ঘৰত মোৰ কথা গম পোৱা নোপোৱা লৈ স্বাগত দাই বুজ ল'ম বুলি কৈছে।নাজানো কি হয়।কিমান সঁচা , কিমান মিছা।\nৰাতি ১২.৩০ মান বাজিলে। টোপনিও নাইকিয়া হল আজিকালি। ভবা মতেই এটোপ- দুটোপ কৈ বৰষুণ জাক পেলাইছে। কাণত হেডফোনডাল লগাই বৰষুণ জাকক আওকাণ কৰি চকু দুটা জোৰত মুদি দিছোঁ। নজনাকৈ দুধাৰি চকুপানী ওলাই আহিছে। ৰাতিটো তেনেদৰে পাৰ হল।\nআজি প্ৰান্তিক আৰু মোৰ সেই বিশেষ দিনটো। য'ত এদিন বৰষুণ জাকত তিতি তিতিয়েই প্ৰান্তিকে মোৰ হাত খন তেওঁৰ কান্ধত চিৰদিনৰ বাবে তুলি লোৱাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিছিল।ৰাতিপুৱা গাৰো কাষতে থৈ দিয়া ফোনটো লৈ হাত খন আপোনা- আপুনি গুছি গল।হয়টো মনটোৱে বিচাৰিছিল আজি দিনটোত প্ৰান্তিকৰ এটা ফোন,মেচেজ।কিন্তু আন দিনাৰ দৰে আজিও ফোন টো খালি হৈ পৰি আছে। যোৱাবাৰ ঘৰৰ অসুবিধাৰ মাজত আছিলো কাৰণে পাহৰি আছিলো এই দিনটো। কিন্তু এইবাৰ......?\nকথাবোৰ আৰু ভাবি নাথাকিলো। ক্লাছ কৰিবলৈ ওলাই গ'লো। দিনটো তেনেকৈ পাৰ হল।ৰাতি হোৱাৰ পাছতো মই তেওঁৰ মেচেজৰ বাবে ৰৈ থাকিলো, নিজেও ফোন লগালোঁ কিন্তু কোনো ধৰণৰ সহাৰি নাপালো মই।\nএটা দীঘল হুমুনিয়াহ কাঢ়ি ডায়েৰীৰ পাতত লিখি ৰাখিলোঁ....\n__________ তুমি ব্যস্ত এতিয়া। নিজৰ লগতে হওঁক বা আনৰ লগতে হওঁক। অতীতক তুমি হয়টো এতিয়া নিবিছাৰা কিন্তু মই অতীতক কেতিয়াও পাহৰিব নোখোজো। অতীত মোৰ বাবে এটা ধুনীয়া সপোন।য'ত মোৰ জীৱনৰ আটাইতকৈ ভাল লগা সময় খিনি লুকাই আছে। য'ত মই সপোন দেখিবলৈ শিকিছিলো।\nনাজানো প্ৰান্তিক তোমাক আকৌ লগ পাম নে নাপাম কিন্তু মই অপেক্ষা কৰিম তোমালৈ চিৰদিন।


দশম আৰু দ্বাদশৰ পিছত কেনেকৈ নিৰ্ধাৰণ কৰিব বিষয় বা শাখা?|which-stream-to-choose-after-10th-and12th– News18 Assam\nদশম আৰু দ্বাদশৰ পিছত কেনেকৈ নিৰ্ধাৰণ কৰিব বিষয় বা শাখা?\nUpdated:May 15, 2019, 5:08 PM IST\nসঠিক বিষয় বা শাখা নিৰ্বাচনৰ বাবে কি কি কথাত ৰাখিব লাগে গুৰুত্ব, আহক জানো\nLast Updated: May 15, 2019, 5:08 PM IST\nশিক্ষাৰ্থীসকলৰ বাবে আৰম্ভ হৈছে এক নতুন অধ্যায়, কাৰণ প্ৰায় দেশৰ প্ৰতিখন বোৰ্ডৰ দশম আৰু দ্বাদশ ফলাফল ইতিমধ্যে প্ৰকাশ পাইছে। ছাত্ৰ–ছাত্ৰীসকল এইখিনি সময়তেই যথেষ্ট বিমোৰত পৰে কাৰণ তেওঁলোকে নিৰ্বাচন কৰিব লাগে সঠিক বিষয় বা শাখা। এই নিৰ্বাচনে নিৰ্ধাৰণ কৰিব তেওঁলোকৰ ভৱিষ্যৎ। আহক জানো, সঠিক বিষয় বা শাখা নিৰ্বাচনৰ বাবে কি কি কথাত ৰাখিব লাগে গুৰুত্ব...\nনিজৰ কথা শুনক\nছাত্ৰ–ছাত্ৰীসকলে পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হোৱাৰ লগে লগে পৰিয়াল বৰ্গই নিৰ্ধাৰণ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে যে তেওঁলোকে কৰিব কি। কিন্তু তেওঁলোকৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ কি, এই কথা পৰিয়ালৰ সদস্যই যে বুজিব ইয়াত কোনো নিশ্চয়তা নাই। এইখিনি সময়ত ছাত্ৰ–ছাত্ৰীয়ে নিজেই বিশ্লেষণ কৰি চাব লাগে যে তেওঁলোকে কৰিব কি বিচাৰে। লগতে পৰিয়ালৰ ইচ্ছাও সন্তানৰ ওপৰত জাপি দিয়াটো উচিত নহয়।\nবিশেষজ্ঞৰ সহায় লওক\nদশম আৰু দ্বাদশ শ্ৰেণীৰ পিছত যি বিষয় লৈ আগলৈ অধ্যয়ন কৰিব বিচাৰে, সেই সন্দৰ্ভত বিশেষজ্ঞৰ সহায় লওক। আপুনি যি শাখা নিৰ্বাচন কৰিছে সেই শাখাৰ সৈতে জড়িত লোকৰ সৈতে এই সন্দৰ্ভত কথা পাতি লওক। সেই ক্ষেত্ৰখনৰ লগত জড়িত লোকসকলৰ বাদে আনে কোনেও ভালকৈ বুজাব নোৱাৰে কাৰণ তেওঁলোক বাস্তৱ অভিজ্ঞতাসম্পন্ন।\nকম নম্বৰ প্ৰাপ্তসকলে কৰিব কি?\nবহু ছাত্ৰ–ছাত্ৰীৰ এটা চিন্তাৰ বিষয় এইটো যে যদি তেওঁলোকৰ বোৰ্ডৰ পৰীক্ষাত নম্বৰ কম লাভ কৰে তেতিয়া তেওঁলোকে কৰিব কি? এইটো কথা সত্য যে আপোনাৰ বিষয় বা শাখা নিৰ্বাচনৰ ওপৰত ফলাফলে যথেষ্ট প্ৰভাৱ পেলায়। কিন্তু এই প্ৰভাৱ দীঘলীয়া নহয়। এনেকুৱা পৰিস্থিতিত আপোনাৰ হাতত প্ৰৱেশ পৰীক্ষাৰ সুবিধা থাকে। আপুনি প্ৰৱেশ পৰীক্ষাৰ জৰিয়তে কলেজত নামভৰ্তি কৰিব পাৰে।\nবহু বিকল্পৰ পৰা আঁতৰত থাকক\nছাত্ৰ–ছাত্ৰীসকল এইখিনি সময়তেই যথেষ্ট বিমোৰত পৰে কাৰণ তেওঁলোকে নিৰ্বাচন কৰিব লাগে সঠিক বিষয় বা শাখা। এই পৰিস্থিতিত ছাত্ৰ–ছাত্ৰীসকলে যিমান সম্ভৱ তথ্য যুগুটাব লাগে। ছাত্ৰ–ছাত্ৰীসকলে সেইসমূহ বিষয়ৰ ওপৰত অধ্যয়ন কৰিব লাগে যিসমূহ বিষয় ইতিমধ্যে তেওঁলোকে নিৰ্বাচন কৰা বিষয়সমূহৰ তালিকাত ৰাখিছে। ইয়াৰ জৰিয়তে শিক্ষাৰ্থীসকলে যথেষ্ট সহায় পাব আৰু তেওঁলোকৰ বাবে কি শ্ৰেষ্ঠ সেয়া নিৰ্বাচন কৰিবলৈ সুবিধা হব।


no-bridge-over-pagladiya-river-in-baksa– News18 Assam\nকেতিয়া হ’ব ‘মডেল বিটিচি’? দলং নাই, একঁকাল পানীৰে নৈ পাৰ হ’ব লাগে ৰাইজে\nস্বাধীনতাৰ ৭ দশক পিছতো আজিও ৰাইজে দেখা নাপালে এখন দলং। যাৰ ফলত একঁকাল পানীত নামি নৈ পাৰ হ’বলগীয়া হৈছে অঞ্চলটোৰ ৰাইজে।\nUpdated:August 26, 2019, 1:09 PM IST\nUpdated: August 26, 2019, 1:09 PM IST\nবিটিচি প্ৰধান হাগ্ৰামা মহিলাৰীয়ে বিভিন্ন সময়ত বিভিন্ন ঠাইত বিটিচিৰ উন্নয়নৰ কথা কৈ আহিছে। বিটিচিত বিভিন্ন চৰকাৰী আঁচনিৰ সফল ৰূপায়ণৰ কথা কৈ আহিছে হাগ্ৰামা মহিলাৰীয়ে। কিন্তু হাগ্ৰামা মহিলাৰীয়ে কোৱাৰ দৰেই উন্নয়ন হেছেনে বিটিচিৰ? বিটিচিক ‘মডেল বিটিচি’ হিচাপে গঢ়ি তুলিম বুলি কোৱা হাগ্ৰামা মহিলাৰীয়ে কিমান উন্নতি সাধিছে প্ৰকৃততে? বাক্সা জিলাৰ এখন ঠাইৰ যাতায়াতৰ দুৰ্দশাই এনেবোৰ প্ৰশ্নৰে অৱতাৰণা কৰিছে।\nবাক্সা জিলাৰ খৈৰাণীত পাগলাদিয়া নৈৰ ওপৰত আজিলৈ নিৰ্মাণ নহ’ল এখন দলং। স্বাধীনতাৰ ৭ দশক পিছতো আজিও ৰাইজে দেখা নাপালে এখন দলং। যাৰ ফলত একঁকাল পানীত নামি নৈ পাৰ হ’বলগীয়া হৈছে অঞ্চলটোৰ ৰাইজে। বাৰিষা হ’লে সম্পূৰ্ণৰূপে বন্ধ হৈ পৰে যাতায়াত।\nকুমাৰীকাটাৰ পৰা এই জালাহ পথেৰে দৈনিক হাজাৰ হাজাৰ লোকে অহা–যোৱা কৰে মুছলপুৰলৈ। কিন্তু গুৰুত্বপূৰ্ণ এই পথটোত পাগলাদিয়া নৈত আজিকোপতি নিৰ্মাণ নহ’ল এখন দলং। এয়া এক উদাহৰণহে মাথোঁ। বাক্সা জিলাখনত এনে বহু ঠাই আছে, যিসমূহ ঠাইৰে বৈ যোৱা নৈৰ ওপৰত আজিলৈ নিৰ্মাণ হোৱা নাই দলং।\nএই দৃশ্য বাক্সা জিলাৰ খৈৰানীৰ। আজিকোপতি পাগলাদিয়া নৈৰ ওপৰত নিৰ্মাণ নহ’ল এখন দলং :


৮০ ৰ পৰা ৮০০ কোটি - তৃষ্ণাক্ষী স্ৱৰ্গীয়াৰী - সাহিত্য ডট অৰ্গ\n৮০ ৰ পৰা ৮০০ কোটি – তৃষ্ণাক্ষী স্ৱৰ্গীয়াৰী\n৮০ ৰ পৰা ৮০০ কোটি ভাতৰ কাঁহীখনত মাছ মাংস যিকোনো আঞ্জা থাকিলেও কুৰুককৈ চোবোৱা পাপড়খনে কাঁহীখন শুৱনি কৰে৷ ঘৰলৈ আলহী আহিলে ভাতৰ কাঁহীখনত আঞ্জাৰ সৈতে পাপড় এখন, আচাৰ অকণমান, নেমু এডোখৰৰ সৈতে সজাই দিবলৈ পালে ৰান্ধনীগৰাকীৰ মনটোৱেও শান্তি পায়৷\nপাপড় বুলি ক’লে সাধাৰণতে আমাৰ মনলৈ অহা আটাইতকৈ চিনাকি ছবিখন হ’ল পাপড় চোবাই থকা এটি কণমানি শিশু আৰু এটি গুলপীয়া অকণমানি শহাপহু৷ পিছে এই ছবিখন আমাৰ সন্মুখত সহজলভ্য হোৱাৰ বিনিময়ত আছে কেইগৰাকীমান গৃহিনীৰ অদম্য উৎসাহ, যথেষ্ট কষ্ট, আশাশুধীয়া প্ৰচেষ্টা আৰু বছৰযোৰা সংগ্ৰাম৷\nআৰম্ভণিটো হৈছিল বিংশ শতিকাৰ ৫০ দশকমানৰ সময়ত৷ বোম্বাইৰ (বৰ্তমান মুম্বাই) গিৰগামৰ লহানা নিৱাসত বাস কৰিছিল ৭ গৰাকী গুজৰাটী গৃহিনীয়ে৷ তেওঁলোকে সদায়ে মনত নিজাববীয়াকৈ কিবা এটা কৰাৰ অদম্য হেঁপাহ পুহি ৰাখিছিল৷ কিন্তু কিবা কৰিবলৈ তেওঁলোকৰ ওচৰত ৰন্ধা- বঢ়া কৰিব জনাৰ বাহিৰে বেলেগ কোনোধৰণৰ কাৰিকৰী শিক্ষা নাছিল৷ এদিন তেওঁলোকে সমাধান বিচাৰি চ্চাগানলাল কাৰামচি পাৰেখ ওৰফে চ্চাগানবাপ্পা নামৰ সমাজসেৱকজনৰ কাষ চাপিলে৷ চ্চাগানবাপ্পাই তেওঁলোকক সহায় সহযোগিতা আগবঢ়োৱাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়ে৷ বিনিময়ত তেওঁ মহিলাকেইগৰাকীক কাম আৰম্ভ কৰিবলৈ ৮০ টকা ধাৰলৈ দিয়ে৷ সেয়াই আছিল আৰম্ভণি৷ সেই টকাৰে তেওঁলোকে পাপড় বনোৱাৰ সামগ্ৰীবোৰ ক্ৰয় কৰি আনি ১৯৫৯ চনৰ ১৫ মাৰ্চৰ দিনা তেওঁলোক বাস কৰা ঘৰটোৰ চাদত গোট হৈ ৪ পেকেট পাপড় প্ৰস্তুত কৰি এই যাত্ৰাৰ শুভাৰম্ভ কৰে৷ পোনপ্ৰথমে তেওঁলোকে ভোলেশ্বৰৰ এজন চিনাকি ব্যৱসায়ীৰ ওচৰত পাপড়সমূহ বিক্ৰী কৰিছিল৷ প্ৰথমবৰ্ষত তেওঁলোকৰ উপাৰ্জন হৈছিল ৬১৯৬ টকা৷ পিছে প্ৰথমটো বছৰতে তেওঁলোকে বৰষুণৰ বাবে ৪ মাহ ব্যৱসায় স্থগিত ৰাখিবলগীয়া হয়৷ পৰৱৰ্তী বৰ্ষত তেওঁলোকে খাট আৰু ষ্টভৰ যোগাৰ কৰি ঘৰৰ ভিতৰতে পাপড় শুকুওৱাৰ ব্যৱস্থা কৰে৷ ইতিমধ্যে তেওঁলোকৰ এই ক্ষুদ্ৰ প্ৰচেষ্টাৰ কথা বিভিন্ন স্থানীয় কাকতে পত্ৰ‌ই প্ৰকাশ পায়৷ তেওঁলোকৰ পৰা বহু স্থানীয় মহিলা অনুপ্ৰাণিত হয় আৰু সেইসূত্ৰে তেওঁলোকৰ সদস্যৰ সংখ্যা দ্বিতীয় বৰ্ষত ১০০ ৰ পৰা ১৫০ আৰু তৃতীয় বৰ্ষত ৩০০ৰো ওপৰ হয়গৈ৷ ১৯৬২ চনত তেওঁলোকৰ অনুষ্ঠানটিৰ এটি নাম ৰাখিবলৈ প্ৰয়াস কৰি এটি প্ৰতিযোগিতাৰ আয়োজন কৰা হ’য়৷ ফলশ্ৰুতিত ধিৰজবেন ৰুপাৰেলক ৫ টকা মাননিৰে বিজয়ী ঘোষণা কৰি তেওঁ প্ৰস্তাৱ কৰা নামটিৰে অনুষ্ঠানটোৰ নামকৰণ কৰে, “ শ্ৰী মহিলা গৃহ উদ্যোগ লিজ্জত পাপড়“ ( গুজৰাটী ভাষাত লিজ্জত শব্দৰ অৰ্থ সুস্বাদু) বুলি৷ ১৯৬২-৬৩ চনত তেওঁলোকৰ বাৰ্ষিক উপাৰ্জনে ১৪২, ০০০ টকা অতিক্ৰম কৰে৷ ১৯৬৬ চনত অনুষ্ঠানটো চচাইটীজ ৰেজিষ্ট্ৰেচন আইনৰ অধীনত পঞ্জীয়ন কৰা হয়৷ একেটা বৰ্ষতে খাদী উন্নয়ন আৰু গ্ৰাম উদ্যোগ কমিচনে(KVIC) লিজ্জতক ক্ষুদ্ৰ সমবায় সংস্থাত অন্তৰ্ভুক্ত কৰি ৮ লাখ টকাৰ অনুমোদন মূলধন হিচাপে আগবঢ়ায়৷ ইয়াৰ পাছৰছোৱা তেওঁলোকৰ বাবে সোণালী সময়৷ ১৯৬৮ চনত তেওঁলোকে প্ৰথমটো মহাৰাষ্ট্ৰৰ বাহিৰৰ শাখা ভালোড়, গুজৰাটত স্থাপন কৰে৷ লাহে লাহে তেওঁলোকে পাপড়ৰ লগতেও অন্য কিছুমান খাদ্য সামগ্ৰী যেনে খাখৰা, থেপলা, মছলা, ঘেঁহুৰ আটা, বেকাৰী প্ৰস্তুত কৰি ব্যৱসায়ত অন্তৰ্ভুক্ত কৰে৷ ১৯৮৯-৯০ সময়চোৱাত উদ্যোগটো বিদেশী পৰ্যটকৰ বাবে আকৰ্ষণৰ কেন্দ্ৰবিন্দু হৈ পৰে। ফলস্বৰূপে পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁলোকৰ সামগ্ৰীসমূহ বিভিন্ন দেশলৈ যেনে ব্ৰিটৈন, আমেৰিকা, মধ্যপূব, চিংগাপুৰ ইত্যাদিলৈ ৰপ্তানি কৰিবলৈ সক্ষম হয়৷ ২০০১ চনলৈকে তেওঁলোকৰ বাৰ্ষিক ৰপ্তানিৰ পৰা হোৱা উপাৰ্জনে ২.৪ মিলিয়ন ডলাৰ অতিক্ৰম কৰে৷ ২০১৮ চনলৈকে তেওঁলোকে ভাৰতৰ বিভিন্ন চহৰত ৬২টা শাখা স্থাপন কৰিছে আৰু ৪৩, ০০০ তকৈও বেছি মহিলাক কৰ্মসংস্থাপন দিছে৷ ২০১৮ চনত তেওঁলোকৰ বাৰ্ষিক উপাৰ্জনে ৮০০ কোটি টকা অতিক্ৰম কৰে৷ লিজ্জতৰ এই সফলতাত আৰম্ভণিৰ সেই মহান ৭ গৰাকী মহিয়সীৰ নাম হৈছে জছৱন্তিবেন জামনাদাস পপাট, পাৰ্বতীবেন ৰামদাস থড়ানি, উজামবেন নাৰানদাস কুন্দলিয়া, বানুবেন তানা, লাগুবেন অমৃতলাৰ গোকানি, জয়াবেন ভিঠালানি আৰু ছোটাৰবেন অমিষা গাৱাৰে৷ বৰ্তমান উদ্যোগটোৰ অধ্যক্ষা হৈছে স্বাতি পাৰাড়কাৰ৷ নিঃসন্দেহে লিজ্জত পাপড় উদ্যোগটো নাৰী সবলীকৰণৰ এক উৎকৃষ্ট উদাহৰণ৷ তেওঁলোকে বৰ্তমানলৈকে এক বুজনসংখ্যক নাৰীক কৰ্মসংস্থাপন দিয়াৰ উপৰিও নাৰী আৰু শিশু শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত যথেষ্ট পদক্ষেপ হাতত লৈছে৷ ১৯৮০ চনৰ পৰা তেওঁলোকৰ সদস্যাসকলৰ জীয়ৰীসকলক শিক্ষা-দীক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত আগুৱাই নিয়াৰ হেতুকে “ছগনবাপা স্মৃতি জলপানি দি আহিছে৷ তেওঁলোকে নিজৰ কৰ্মনিষ্ঠাৰ বাবে বহুসময়ত বহু সন্মান, পুৰস্কাৰ লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে৷ ১৯৭৯ চনত তেওঁলোকে UNICEF ৰ সহযোগত মুম্বাইত “শিশুৰ যতন আৰু মাতৃৰ কল্যাণ“ শীৰ্ষক এখন চেমিনাৰ অনুষ্ঠিত কৰে৷ ১৯৮৪ চনত ভদ্ৰাবেন ভাটে UNESCO এ NITIE, পোৱাইত অনুষ্ঠিত কৰা “The role of women in assimilation and spread in technological innovation“ শীৰ্ষক কৰ্মশালাত লিজ্জতৰ হৈ প্ৰতিনিধিত্ব কৰে৷ তেওঁলোকে বিভিন্ন সময়ত সমাজসেৱা আগবঢ়াই থকাও পৰিলক্ষিত হৈছে৷ ১৯৭৯ চনত ভালোড় অঞ্চলৰ প্ৰথমটো পকী পথ লিজ্জত উদ্যোগৰ ভালোড় শাখাৰ প্ৰত্যক্ষ সহযোগত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল৷ ১৯৯৩ চনৰ লাথোৰ, মহাৰাষ্ট্ৰত হোৱা ভয়ঙ্কৰ ভূমিকম্পত তেওঁলোকে ক্ষতিগ্ৰস্ত পৰিয়ালৰ বাবে ৫৮টা বাসগৃহ নিৰ্মাণৰ হকে সাহায্য আগবঢ়ায়৷ ২০০১ চনৰ গুজৰাটৰ ভূমিকম্পত ক্ষতি হোৱা লোকসকললৈ বুলি ৪৮, ০০, ০০০ টকা আগবঢ়ায়৷ তেওঁলোকে এটি সমবায় বেংক খুলিছিল যদিও তাত আশানুৰূপ ফল লাভ কৰিব নোৱাৰিলে৷ লিজ্জত উদ্যোগে লাভ কৰা কিছুমান সন্মান উল্লেখ কৰা হ’ল-\n১। KVICৰ শ্ৰেষ্ঠ গ্ৰাম উদ্যোগী প্ৰতিষ্ঠান (চাৰি বাৰ বিজয়ী ১৯৯৮-৯৯,২০০০-০১, ২০০৩-০৪, ২০১২-১৩)\n২। দ্য ইক’নমিক টাইমচ কৰ্পৰেট শ্ৰেষ্ঠতা, ২০০২ৰ বছৰটোৰ ব্যৱসায়ী মহিলা বঁটা\n৩। PHDCCI ব্ৰ্যাণ্ড ইকুইটী বঁটা, ২০০৫\n৪। উদ্যমী বঁটা, ২০১৪\nনাৰী সবলীকৰণত নাৰী স্বাৱলম্বী হোৱাটো আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ৷ এগৰাকী মানুহে আন এগৰাকীক তেতিয়াহে আগুৱাই নিব পাৰিব যেতিয়া তেওঁ নিজে সবল হয়৷ গতিকে স্ব-নিৰ্ভৰশীল হোৱাটো আমাৰ প্ৰাথমিক কৰ্তব্য৷ ৮০ টকাৰ আৰম্ভণিৰে ৮০০ কোটি টকা অতিক্ৰম কৰা লিজ্জত পাপড় উদ্যোগটো আমাৰ সকলোৰে বাবে এক উল্লেখযোগ্য অনুপ্ৰেৰণা৷ অনুষ্ঠানটিৰ সফল জয়যাত্ৰালৈ আমাৰ তৰফৰ পৰা অভিবাদন জ্ঞাপন কৰিছোঁ আৰু তেওঁলোকৰ জয়যাত্ৰা এনেদৰেই অব্যাহত ৰখাৰ কামনা কৰি লেখাটি ইয়াতেই সমাপ্ত কৰিছোঁ৷\n২। https: //en.m.wikipedia.org/wiki/Shri_Mahila_Griha_Udyog_Lijjat_Papad\n৩। “The amazing Lijjat Papad story: from Rs 80 to Rs 800 crore“. Yahoo Finance.\n৪। September 2017. Retrieved2October 2018.\n← সৰিয়হফুল : ভাগৱতীৰ সৰিয়হফুল – অশোক কুমাৰ নাথ\nচাইকেলত উঠাৰ আনন্দ – অঞ্জনা দত্ত →\nMarch 14, 2013 March 10, 2021 2\nছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বাবে জীৱন কৌশলৰ শিক্ষাৰ প্ৰয়োজনীয়তা- সুকুমাৰ পায়েং\nসুন্দৰ বিষয়ৰ লেখনি, ধন্যবাদ । আত্মনিৰ্ভৰশীল কেনেকৈ হ’ব পাৰিঃ আজিৰ দিনতো লিজ্জত পাপড়ৰ উত্থানৰ কাহিনীয়ে উৎসাহ যোগায়!\nসুন্দৰ বিষয়ৰ লেখনি, ধন্যবাদ!লিজ্জত পাপড়ৰ উত্থানৰ কাহিনীয়ে আজিৰ দিনতো মহিলা সবলীকৰণ আৰু আত্মনিৰ্ভৰশীল হ’বলৈ উৎসাহ যোগায়!


চৰক সংহিতা - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nচৰক সংহিতা • সুশ্ৰুত সংহিতা • বোৱাৰৰ সাঁচিপাত • অষ্টাংগ হৃদয় • হৰিত সংহিতা •\nধন্বন্তৰি • চৰক • সুশ্ৰুত • বাগভট্ট • আত্ৰেয় • অগ্নিৱেশ\nচৰক সংহিতা (সংস্কৃত: चरक संहिता) হ’ল ভাৰতীয় পৰম্পৰাগত ঔষধী ব্যৱস্থা আয়ুৰ্বেদৰ এক প্ৰাচীন গ্ৰন্থ। সুশ্ৰুত সংহিতাৰে সৈতে খ্ৰীষ্ট জন্মৰ কিছু শতিকা পিছতেই ৰচিত হোৱা এই গ্ৰন্থখন এই ব্যৱস্থাৰ প্ৰতিস্থাপক।\nঅৱশ্যে এই গ্ৰন্থ দুখনৰ প্ৰকৃত ৰচনাকাল সম্পূৰ্ণ স্পষ্ট নহয়। চৰক সংহিতাৰ ৰচনাকাল গুপ্ত যুগ বা ৩০০ৰ পৰা ৫০০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ বুলি ঠাৱৰ কৰা হয় আৰু সেইফালৰ পৰা চাবলৈ গ’লে ই সুশ্ৰুত সংহিতাৰ প্ৰায় সমসাময়িক বা তাতকৈ কিছু বছৰ পিছত ৰচিত। যিয়েই নহওক, চৰক সংহিতাৰ বৰ্তমান উপলব্ধ সংস্কৰণটি ১০০ খ্ৰীষ্টাপূৰ্বৰ পৰা ১০০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ ভিতৰত ৰচিত এক গ্ৰন্থৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি দৃধবলে সম্পাদনা কৰা এক সংস্কৰণহে। গতিকে প্ৰকৃত চৰক সংহিতা নিশ্চিতভাৱে কিছু শতিকা আগৰ কৃতি।\n3 চৰক সংহিতাৰ মতে শুশ্ৰূষাকাৰৰ গুণ\n4 চৰক-এক ঐতিহাসিক চৰিত্ৰ\n8 বিশদ অধ্যয়ন\nবৰ্তমানৰ চৰক সংহিতাত আঠটা স্থান আৰু সৰ্বমুঠ ১২০ টা অধ্যায় আছে। সেই আঠটা স্থান হ’ল-\nসূত্ৰ স্থান (৩০টা অধ্যায়), (ইয়াত ৰোগ নিৰাময়ৰ উপায়,সম্বলিত পান-ভোজন আৰু চিকিত্সকৰ দায়িত্ব সমূহৰ বিষয়ে আছে।)\nনিদান স্থান (৮ টা অধ্যায়), (ইয়াত আঠটা প্ৰধান ৰোগৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হৈছে।)\nবিমান স্থান (৮ টা অধ্যায়), (ইয়াত চিকিত্সা-জ্ঞান আৰু ৰোগৰ কাৰকৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হৈছে।)\nশৰীৰ স্থান (৮টা অধ্যায়), (ইয়াত গৰ্ভাধান আৰু মানুহৰ শৰীৰ-ৰচনাৰ কথা আলোচনা কৰা হৈছে।)\nইন্দ্ৰিয় স্থান (১২ টা অধ্যায়),(ইয়াত ৰোগ নিৰ্ণয় আৰু ৰোগৰ পূৰ্বাভাসৰ বিষয়ে বিতং ভাৱে আলোচনা কৰা হৈছে।)\nচিকিৎসা স্থান (৩০টা অধ্যায়), (ইয়াত বিশেষ চিকিৎসাসমূহৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হৈছে।)\nকল্প স্থান (১২টা অধ্যায়), (ইয়াত সাধাৰণ চিকিৎসাৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হৈছে।); আৰু\nসিদ্ধি স্থান (১২টা অধ্যায়), (ইয়াতো সাধাৰণ চিকিৎসাৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হৈছে।)\nইয়াৰে চিকিৎসা স্থানৰ ১৭টা অধ্যায় আৰু কল্প স্থান তথা সিদ্ধি স্থান সম্পূৰ্ণ ভাৱে দৃধবলৰ(পঞ্চম শতাব্দী) দ্বাৰা পিছত যোগ কৰা হৈছিল। আয়ুৰ্বেদিক প্ৰয়োগৰ সাধাৰণ আৰু মৌলিক সিদ্ধান্তসমূহ সম্বলিত ‘সূত্ৰ স্থানে’ৰে আৰম্ভ হোৱা চৰক সংহিতাৰ অনন্য বৈশিষ্ট্যসমূহ হ’ল:\nৰোগৰ কাৰণ আৰু নিৰাময় আৱিষ্কাৰৰ এক যুক্তিসংগত আলোচনা\nপৰীক্ষাৰ বস্তুবাচক কৌশল\n“প্ৰত্যক্ষ প্ৰমাণ আয়ুৰ্বেদৰ এক উল্লেখনীয় দিশ। সংহিতাত কোৱা হৈছে যে সকলো প্ৰমানৰ ভিতৰত প্ৰত্যক্ষ প্ৰমাণেই আটাইতকৈ বিশ্বাসযোগ্য। এই ব্যৱস্থাত কোনো ৰোগৰ এক সফল চিকিৎসা চাৰিটা কাৰকৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল: চিকিৎসক, ঔষধ,শুশ্ৰূষাকাৰ আৰু ৰোগী। এজন চিকিৎসকৰ গুণসমূহ হ’ল: প্ৰয়োজনীয় বৈজ্ঞানিক জ্ঞান, এক বহল পৰিসৰৰ অভিজ্ঞতা, ব্যৱহাৰিক দক্ষতা আৰু পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্নতা; এক ঔষধৰ গুণসমূহ হ’ল: সহজলভ্যতা, ব্যৱহাৰোপোযোগীতা,ব্যৱহাৰবহুলতা আৰু উৎকৃষ্ট দক্ষতা; শুশ্ৰূষাকাৰৰ গুণসমূহ হ’ল: শুশ্ৰূষা কৌশল সম্বন্ধে যথাযথ জ্ঞান, ব্যৱহাৰিক দক্ষতাl, ৰোগীৰ প্ৰতি দায়বদ্ধতা আৰু পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্নতা ; আৰু ৰোগীৰ গুনাগুণসমূহ হ’ল: ভাল স্মৃতিশক্তি, চিকিৎসকৰ নীতি-নিৰ্দেশনাৰ প্ৰতি সন্মান, সাহস আৰু লক্ষণসমূহ যথাযথভাৱে বৰ্ণনা কৰিব পৰা দক্ষতা।”\nচৰক সংহিতাৰ ওপৰত ৰচিত আটাইতকৈ উল্লেখযোগ্য পাদটীকাখন হ’ল চক্ৰপানি দত্ত (১০৬৬) ৰচিত ‘‘চৰকতাৎপৰ্যটীকা’’ বা ‘‘আয়ুৰ্বেদ দীপিকা’’। আন আন টীকাসমূহৰ ভিতৰত ভট্টৰক হৰিশ্চন্দ্ৰৰ ‘‘চৰকন্যাস’’ (৬শতিকা), ‘‘নিৰন্তৰপাদব্যাখ্যা’’ (৮৭৫), শিৱদাস সেনৰ ‘‘চৰকতত্ত্বপ্ৰদীপিকা’' (১৪৬০) আদি উল্লেখনীয়। এই সংহিতাৰ ওপৰত ৰচিত শেহতীয়া টীকাসমূহ হৈছে নৰসিংহ কবিৰাজৰ ‘‘চৰকতত্ত্বপ্ৰকাশ আৰু গংগাধৰ কবিৰত্নৰ জল্পকল্পতৰু (১৮৭৯) ।\nচৰক সংহিতাৰ মতে শুশ্ৰূষাকাৰৰ গুণ[সম্পাদনা কৰক]\n"চৰকৰ মতে শুশ্ৰূষাকাৰসকল ভাল ব্যৱহাৰ তথা বিশুদ্ধ চৰিত্ৰৰ, বুদ্ধিমান আৰু দক্ষ, দয়ালু, ৰোগীয়ে বিচৰা সকলো সুবিধা দিয়াৰ সমকক্ষ, খাদ্য তৈয়াৰ কৰাত পাকৈত, ৰোগীৰ গা আৰু হাত-মুখ ধুৱাই দিবলৈ সক্ষম, হাত-ভৰি মালিছত সিদ্ধহস্ত, ৰোগীক ডঙা-মেলা আৰু খোজকঢ়াত সহায় কৰিবলৈ সমৰ্থ, বিচনা আৰু কাপোৰ কানি পৰিষ্কাৰ কৰিবলৈ উপযুক্ত জ্ঞান থকা আৰু ৰোগীৰ আৰোগ্য লাভ নোহোৱালৈ অপেক্ষা কৰি থকাৰ ইচ্ছুক তথা আদেশ লাভ কৰা কোনো কাৰ্য উপেক্ষা কৰিবলৈ অনিচ্ছুক হ’ব লাগে।" \nচৰক-এক ঐতিহাসিক চৰিত্ৰ[সম্পাদনা কৰক]\nসংস্কৃত ভাষাত চৰক মানে পৰিভ্ৰমী ধাৰ্মিক শিষ্য বা গোড়া ধাৰ্মিক ব্যক্তি। আয়ুৰ্বেদ চিকিৎসাৰ পিতৃ স্বৰূপ চৰকৰ জন্ম সম্বন্ধে বহুতো ঐতিহাসিক কথন প্ৰচলিত। ইয়াৰে এটাৰ মতে, এবাৰ আয়ুৰ্বেদৰ উপাসক সৰ্পৰাজ চেচাই পৃথিৱী পৰিভ্ৰমণ কৰি থাকোঁতে দেখিলে যে পৃথিৱীখন বেমাৰ-আজাৰেৰে ভৰপূৰ। তাকে দেখি তেওঁ ব্যথিত হয় আৰু পৃথিৱীত থকা ৰোগসমূহ নিৰাময়ৰ অৰ্থে এক মুনিৰ সন্তান হিচাপে জন্ম গ্ৰহণ কৰিবলৈ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰে। যিহেতু তেওঁ এক “চৰ” হিচাপে পৃথিৱী ভ্ৰমন কৰিছিল গতিকে তেওঁ চৰক হিচাপে পৰিচিত হয়। তাৰ পিছত অগ্নিৱেশকে আদি কৰি আত্ৰেয়ৰ শিষ্যসমূহৰ লিখনিৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি এক চিকিৎসা সম্বন্ধে এক নতুন গ্ৰন্থ প্ৰণয়ন কৰে।\n↑ Meulenbeld, G. J. A History of Indian Medical Literature (Groningen, 1999--2002), vol. IA, pp. 7-180.\n↑ Valiathan, M. S. (2003) The Legacy of Caraka Orient Longman ISBN 81-250-2505-7 reviewed in Current Science, Vol.85 No.7 Oct 2003, Indian Academy of Sciences seen at  June 1, 2006\n↑ Meulenbeld, op. cit., vol. IA, pp. 130-141.\n↑ Meulenbeld, op. cit., v. IA, pp. 105-115.\n↑ Chattopadhyāya, D. (1982) Case foracritical analysis of the Charak Saṃhitā In Studies in the History of Science in India (Ed. D. Chattopadhyāya). Vol. 1. New Delhi: Editorial Enterprises. Pp. 209-236. cited in Tiwari, Lalit “A Summary of the Late D. Chattopadhyaya's Critique of Charaka Saṃhitā” seen at  June 1, 2006\n↑ Wilson, Bruce in The History of Men in American Nursing without sources at www.allnurses.com, seen June 1, 2006\n↑ Monier Monier-Williams (1899), s.v. caraka.\nCharak Samhita online version\nDevendranath Sen Gupta,Upendranath Sen Gupta, ed (1897). The Charaka-Samhita by Mahamuni Agnibesha, Revised by Maharshi Charaka. Dhanvantari Machine Press, Calcutta. http://archive.org/stream/Caraka-sahit/SenandSen_Carakasamhita_1897#page/n0/mode/2up.\nEnglish Rendition Of Charaka Samhita Verses With Commentary Of Dr. Vikrama\nবিশদ অধ্যয়ন[সম্পাদনা কৰক]\nKaviratna, A.C. and P. Sharma, tr., The Charaka Samhita5Vols., Indian Medical Science Series, Sri Satguru Publications,adivision of Indian Books Centre, Delhi 81-7030-471-7\nWujastyk, Dominik, The Roots of Ayurveda (Penguin Classics, 3rd edition, 2003), pp. 1-50 gives an introduction to the Carakasaṃhitā andamodern translation of selected passages.\nMeulenbeld, G. J. A History of Indian Medical Literature (Groningen, 1999--2002), vol. IA, pp. 7-180, givesadetailed survey of the contents of the Carakasaṃhitā andacomprehensive discussion of all historical matters related to the text, its commentators, and its later history in the Islamic world and in Tibet.\nSharma, P. V. Caraka-Saṃhitā: Agniveśa's Treatise Refined and annotated by Caraka and Redacted by Dṛḍhabala (text with English translation) Chaukhambha Orientalia, 1981--1994. The best modern English translation of the whole text. Volume4gives summaries of the commentary of Cakrapāṇidatta.\nSharma, R. K. & Bhagwan Dash, V. Agniveśa's Caraka Saṃhitā (Text with English Translation & Critical Exposition Based on Cakrapāṇi Datta's Āyurveda Dīpikā) Chowkhamba Sanskrit Series Office, 1976--2002. Another good English translation of the whole text, with paraphrases of the commentary of Cakrapāṇidatta.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=চৰক_সংহিতা&oldid=239751"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ২৬ জুন, ২০২০ তাৰিখে ১১:৩৭ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


কিৰগিজস্তান - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nকিৰগিজ প্ৰজাতন্ত্ৰৰ জাতীয় সংগীত\n(আৰু বৃহত্তম নগৰ) বিশকেক\nএকক সদনীয় সংসদ\n- ৰাষ্ট্ৰপতি আলমাজবেগ আতাম্বায়েব\n- প্ৰধানমন্ত্ৰী ঝানটোৰো ছ্যাটিবালদিয়েভ\n- মুঠ ১,৯৯,৯০০ বৰ্গ কিমি (86th)\n৭৭,১৮১ বৰ্গ মাইল\n- জলভাগ (%) ৩.৬ (৭,১৯৬ বৰ্গ কিমি)\n- ২০১০ আনুমানিক ৫৫,৫০,২৩৯ (১১০ তম)\n- ২০০৯ লোকপিয়ল ৫৩,৬২,৮০০\n- মুঠ $১৩.১২৫ বিলিয়ন\n- জনমুৰি $২,৩৭২\n- মুঠ $৫.৯২০ বিলিয়ন\n- জনমুৰি $১,০৭০\nজিনি সহগ? (২০০৩) ৩০.৩ (মধ্যম)\nমানৱ উন্নয়ন সূচক (২০১০) ০.৫৯৮ (মধ্যম) (১২৫ তম)\nকিৰগিজস্তানী চম (KGS)\nকিৰগিজস্তান সময়(KGT) (ইউটিচি+৫ ৰ পৰা +৬)\nকিৰগিজিস্তান (কিৰগিজ: Кыргызстан ক্যিৰ্গিয্‌স্তান্) মধ্য এছিয়াৰ পূব ভাগৰ এখন স্থলবেষ্টিত ৰাষ্ট্ৰ। ইয়াৰ চৰকাৰী নাম কিৰগিজ প্ৰজাতন্ত্ৰ (Кыргыз Республикасы ক্যিৰ্গিয্ ৰেস্পুব্লিকাস্যি)। ইয়াৰ উত্তৰে কাজাখাস্তান, পূবে চীন, দক্ষিণে চীন আৰু তাজিকিস্তান আৰু পশ্চিমে উজবেকিস্তান। বিশকেক চহৰ দেশখনৰ ৰাজধানী তথা বৃহত্তম চহৰ।\nকিৰগিজ সকল মুছলমান জাতি। তেওঁলোক কিৰগিজ ভাষা নামৰ একপ্ৰকাৰৰ তুৰ্কী ভাষা ব্যৱহাৰ কৰে। এওঁলোক কিৰগিজিস্তানৰ জনসংখ্যাৰ সংখ্যাগৰিষ্ঠ অংশ গঠন কৰিছে। উজবেক আৰু ৰুছ জাতিৰ লোকসকল এই অঞ্চলৰ উল্লেখযোগ্য সংখ্যালঘু সম্প্ৰদায়। ঊনৈছ শতিকাৰ শেষৰ ফালে কিৰগিজিস্তান ৰুছ সম্ৰাজ্যৰ অন্তৰ্গত হয়। ১৯২৪ চনত ই ছোভিয়েট ইউনিয়নৰ এখন স্বায়ত্তশাসিত অঞ্চলৰ মৰ্যাদা পায়। ১৯৩৬ চনত ইয়াক ছোভিয়েট প্ৰজাতন্ত্ৰৰ মৰ্যাদা দিয়া হয়। তেতিয়া এই দেশ কিৰগিজিয়া নামেও পৰিচিত আছিল। ১৯৯১ চনত দেশখনে স্বাধীনতা লাভ কৰে আৰু ১৯৯৩ চনত নতুন সংবিধান গ্ৰহণ কৰা হয়।\nকিৰগিজিস্তান এখন অৰ্ধ-ৰাষ্ট্ৰপতিশাসিত প্ৰতিনিধিত্বমূলক গণতান্ত্ৰিক ৰাষ্ট্ৰ। ৰাষ্ট্ৰপতি কেৱল ৰাষ্ট্ৰৰ প্ৰধান। প্ৰধানমন্ত্ৰী হৈছে দেশ খনৰ চৰকাৰ প্ৰধান। ৰাষ্ট্ৰৰ প্ৰশাসনিক আৰু আন আন ক্ষমতা সমূহ এওঁৰ হাতত ন্যস্ত। ৰাষ্ট্ৰৰ পৰিচালনাৰ সমস্ত ক্ষমতা চৰকাৰৰ হাতত ন্যস্ত। আইন প্ৰণয়নৰ ক্ষমতা চৰকাৰ আৰু আইনসভা উভয়ৰ ওপৰত ন্যস্ত। বিচাৰ ব্যৱস্থা সাধাৰণতে চৰকাৰৰ পৰা স্বতন্ত্ৰ।\nকিৰগিজ ভাষা কিৰগিজিস্তানৰ চৰকাৰী ভাষা। এই ভাষা কিৰগিজিস্তানৰ আধাতকৈ বেছি অধিবাসীৰ মাতৃভাষা। ইয়াৰ প্ৰায় ১৬% লোক ৰুছ ভাষা ব্যৱহাৰ কৰে। অন্যান্য প্ৰচলিত ভাষা সমূহ হল; উজবেক ভাষা, চীনা ভাষা, মংগোলীয় ভাষা আৰু উইগুৰ ভাষা। ইয়াৰ কিছুমান উল্লেখনীয় জনগোষ্ঠী হৈছে কিৰগিজ, উজবেক, ৰাছিয়ান, জাৰ্মান আদি।\nসুউচ্চ পাহাৰীয়া ভূ-প্ৰকৃতি কিৰগিজিস্তানৰ পৰিবহণ ব্যৱস্থাৰ ওপৰত গভীৰ প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিছে। কিৰগিজিস্তানৰ বাট-পথ সমূহ অতি দুৰ্গম, পাহাৰীয়া ঢালত, সৰ্পিলকাৰ। এইবোৰৰ বেছিভাগেই সমুদ্ৰ পৃষ্ঠৰা পৰা ৩০০০ মিটাৰ ওখ গিৰিপথৰ মাজেৰে পাৰ হৈ গৈছে। ইয়াৰ বাট-পথ সমূহ সঘনাই ভূমিস্খলন আৰু হিমানী সম্প্ৰপাতৰ চিকাৰ হয়। শীতকালত উচ্চ উচ্চতাৰ দুৰৱৰ্তী অঞ্চলসমূহ ভ্ৰমণ কৰা অত্যন্ত দুঃসাধ্য। আৰু এক প্ৰধান সমস্যা হল, ছোভিয়েট চৰকাৰৰ আমলত নিৰ্মিত বেছিভাগ পথৰ মাজেৰে বৰ্তমান আন্তৰ্জাতিক সীমা পাৰ হৈ গৈছে। ইয়াৰ ফলত এই পথ সমূহ ব্যৱহাৰ কৰোঁতে আন্তৰ্জাতিক নীতি-নিৰ্দেশনা মানি চলিব লাগে। যাৰ ফলত বহুত সময় নষ্ট হয়। কিৰগিজিস্তানত গ্ৰামীণ আৰু পাহাৰীয়া অঞ্চলত পৰিবহণৰ মাধ্যম হিচাপে ঘোড়া ব্যৱহৃত হয়।\n↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 "Kyrgyzstan". International Monetary Fund. http://www.imf.org/external/pubs/ft/weo/2012/01/weodata/weorept.aspx?pr.x=29&pr.y=7&sy=2009&ey=2012&scsm=1&ssd=1&sort=country&ds=.&br=1&c=917&s=NGDPD%2CNGDPDPC%2CPPPGDP%2CPPPPC%2CLP&grp=0&a=। আহৰণ কৰা হৈছে: 2012-04-18.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=কিৰগিজস্তান&oldid=319666"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ২৮ এপ্ৰিল, ২০২২ তাৰিখে ২২:৪৮ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


বিছমিল্লাহ খান - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nবিছমিল্লা খান (ইংৰাজী: Bismillah Khan, উৰ্দু: استاد بسم اللہ خان صاحب; ১৯১৬-২০০৬) এগৰাকী ভাৰতীয় সংগীতজ্ঞ যি চেহনাইৰ জনপ্ৰিয়কৰণত বিশেষ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছিল। পৰম্পৰাগত ভাৰতীয় অনুষ্ঠানত চেহনাই বাদন পূৰ্বৰ পৰা কৰি অহা হৈছিল যদিও বিছমিল্লা খানে ইয়াৰ মান উচ্চ কৰি মঞ্চলৈ অনাত সহায় কৰিছিল। ছিয়া সম্প্ৰদায়ী মুছলমান যদিও বিছমিল্লা খান আছিল শিৱ আৰু সৰস্বতীৰ একান্ত সাধক। তেওঁ ১৯৯৬ চনত এছিয় সংগীতানুষ্ঠান ৰোস্তম বঁটা লাভ কৰিছিল। তেওঁ নেপাল একাডেমী বঁটাৰ উপৰিও ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক পদ্মশ্ৰী, পদ্মভূষণ আৰু পদ্মবিভূষণৰে সন্মানিত কৰিছিল।\nবিছমিল্লাহ খানৰ সংগীতানুষ্ঠান,১৯৬৪ চন\n২১ মাৰ্চ, ১৯১৬\n২১ আগষ্ট, ২০০৬ (৯০ বছৰ)\nভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সঙ্গীত\nএইজনা শিল্পীক ভাৰত চৰকাৰে ২০০১ চনত দেশৰ সৰ্ব্বোচ্চ সন্মান ভাৰত ৰত্ন উপাধিৰে বিভূষিত কৰে। এম এছ চুব্বালক্ষ্মী আৰু ৰবি শংকৰৰ পিছত ভাৰত ৰত্ন সন্মান লাভ কৰা বিছমিল্লা খান তৃতীয়জন ভাৰতীয় দ্ৰুপদী সংগীতজ্ঞ।\n1 জন্ম আৰু পৰিয়াল\n3 পুৰস্কাৰ প্ৰাপ্ত বঁটা\nজন্ম আৰু পৰিয়ালসম্পাদনা কৰক\nবিছমিল্লা খানৰ জন্ম হয় ১৯১৬ চনৰ ২১ চনৰ মে মাহত বিহাৰৰ ডুমৰাও নামে ঠাইত। বিছমিল্লাৰ পূৰ্বপুৰুষ বিহাৰৰ ৰাজসভাৰ সংগীতজ্ঞ আছিল। পূৰ্বপুৰুষৰ বাটেৰে বিছমিল্লাইও সংগীত সাধনাকে জীৱনৰ ব্ৰত হিচাপে গ্ৰহণ কৰে।\nবিছমিল্লা খানে সংগীত সাধনাকে জীৱনৰ ব্ৰত হিচাপে গ্ৰহণ কৰিছিল। নিচেই সৰুকালতে শিল্পীগৰাকীয়ে নিজৰ খুৰাক আলী বক্স বিলায়াতুৰ খানৰ পৰা চেহনাইৰ আদি পাঠ গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ আহমদ হুছেইনৰ অধীনতো চেহনাই বাদনৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। বাৰাণসী বালজী মন্দিৰত চাৰে তিনিবছৰ বয়সত চেহনাই বাদনৰ শিক্ষাৰ পিছত তেওঁৰ জীৱনলৈ আহি পৰে এক বিশেষ পৰিৱৰ্তন। তেওঁ প্ৰায় সভা-সমিতিতে কৈছিল "মোৰ জন্ম হৈছে কেৱল চেহনাই সুৰৰ সৃষ্টি কৰিবলৈ।"[উদ্ধৃতিৰ প্ৰয়োজন] চেহনাইক তেওঁ বিশ্ব দৰবাৰত প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ জীৱন জুৰি সংগ্ৰাম চলাই গৈছিল। ১৯৩৭ চনত কলিকতাত (এতিয়াৰ কলকাতা) অনুষ্ঠিত হোৱা এক সৰ্বভাৰতীয় সংগীত সন্মিলনত তেওঁ মঞ্চত চেহনাই পৰিবেশন কৰি মানুহৰ মাজত ন-কৈ চিনাকি কৰাই দিয়ে। ইয়াৰ আগলৈকে চেহনাই নামৰ বাদ্যবিধ এসময়ত বাৰাণসীৰ বিশ্বনাথ মন্দিৰৰৰ চৌহদতে সীমাবদ্ধ আছিল। পণ্ডিত জৱাহৰলাল নেহৰুৰ আমন্ত্ৰণক্ৰমে লালকিল্লাত অনুষ্ঠিত হোৱা দেশৰ প্ৰথম গণৰাজ্য দিৱসৰ অনুষ্ঠানত বিছমিল্লা খানক চেহনাই বাদন পৰিবেশন কৰিবলৈ আমন্ত্ৰণ কৰা হৈছিল। সেইদিনা বিছমিল্লাই চেহনাই বাদন কৰি দেশী-বিদেশী বিদ্বান সমাজৰ আদৰৰ পাত্ৰ হৈ পৰিছিল। নিজৰ অন্তিমটো জন্মদিৱসত বিছমিল্লাই সংগীত পৰিবেশন কৰাৰ আশা কৰিছিল কিন্তু সেই আশা পূৰণ নহয়। বিশ্বৰ প্ৰায় ৫ হাজাৰ শ্ৰোতা-দৰ্শকক সমবেত কৰি দ্যা টিউন অৱ ইণ্ডিয়া শীৰ্ষক এক অনুষ্ঠানত বিছমিল্লাৰ চেহনাই বাদন কৰি অন্তিম আশা আছিল। সেই সময়ত মুম্বাইত সংঘটিত হোৱা ধাৰাবাহিক বোমা বিস্ফোৰণ আৰু তেওঁৰ শাৰীৰিক অৱস্থা বেয়া হোৱাত, সেই অনুষ্ঠানত চেহনাই বাদনৰ আশা আশা হৈয়ে ৰল।\nএই কিংবদন্তি শিল্পীগৰাকীয়ে ইউৰোপ, আফগানিস্তান, কানাডা, ইৰাণ, ইৰাক, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ, ৰাছিয়া, জাপান, হংকং আদি বিশ্বৰ হেজাৰ হেজাৰ শ্ৰোতাক মুগ্ধ কৰিছে। জীৱন কালত বিছমিল্লা খানে আনুষ্ঠানিকভাবে নানা সন্মান লাভ কৰিছে। বেনাৰছ হিন্দু বিশ্ববিদ্যালয় আৰু শান্তিনিকেতনৰ ফালৰ পৰা তেওঁক সন্মানীয় ডক্টেৰেট উপাধি প্ৰদান কৰা হৈছিল। তেওঁক ৰাষ্ট্ৰৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ সন্মান সংগীত-নাটক অকাডেমী বঁটাৰে বিভূষিত কৰা হৈছিল। মধ্য প্ৰদেশ চৰকাৰে তেওঁক প্ৰদান কৰিছে শ্ৰেষ্ঠ সন্মান তানসেন বঁটা। ১৯৯৬ চনত তেওঁ এছীয় সংগীতানুষ্ঠান ৰোস্তম বঁটা লাভ কৰে। তেওঁ নেপাল অকাডেমী বঁটা লাভ কৰাৰ উপৰিও ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক পদ্মশ্ৰী, পদ্মভূষণ আৰু পদ্মবিভূষণ উপাধিৰে সন্মানিত কৰে।\nপুৰস্কাৰ প্ৰাপ্ত বঁটাসম্পাদনা কৰক\nভাৰত-ৰত্ন বঁটা (২০০১)\nনেপাল অকাডেমী বঁটা\nবিছমিল্লা খানৰ ২০০৬ চনৰ ২১ আগষ্টৰ দিনা পুৱতি নিশা ২-৪৫ বজাত বাৰাণসীৰ এখন চিকিৎসালয়ত হৃদযন্ত্ৰৰ ক্ৰিয়া বন্ধ হৈ মৃত্যু হয়। মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁ বয়স আছিল ৯০ বছৰ। বিশ্ববন্দীত ওস্তাদ বিছমিল্লা খানৰ বিয়োগত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে ২১ আগষ্টৰ দিনা ৰাষ্ট্ৰীয় দিৱসৰূপে পালন কৰে। তেওঁৰ স্মৃতিত উত্তৰ প্ৰদেশ চৰকাৰে এক কোটি টকাৰে এখন সংগীত অকাডেমী স্থাপনৰ পৰিকল্পনা লৈ স্থাপন কৰে।\n↑ "Virtuoso musician who introduced the shehnai toaglobal audience". The Independent. 22 August, 2006. http://www.independent.co.uk/news/obituaries/bismillah-khan-412865.html। আহৰণ কৰা হৈছে: January 08, 2013.\n↑ "Rediff Slides on Ustad Bismillah Khan". http://specials.rediff.com/news/2006/aug/21sld3.htm। আহৰণ কৰা হৈছে: 2006-08-21.\n↑ 3.0 3.1 3.2 3.3 3.4 সমীন কলিতা. ভাৰত-ৰত্ন. অজয় কুমাৰ দত্ত, ষ্টুডেণ্টচ্ ষ্ট'ৰচ্. পৃষ্ঠা. ১৬৭,১৬৮.\n↑ 4.0 4.1 "Indian music's soulful maestro". BBC News. August 21, 2006. http://news.bbc.co.uk/2/hi/south_asia/5270968.stm। আহৰণ কৰা হৈছে: 2010-01-01.\n↑ "Bismillah Khan". The Telegraph. 22 August, 2006. http://www.independent.co.uk/news/obituaries/bismillah-khan-412865.html। আহৰণ কৰা হৈছে: January 10, 2013.\nTimes of India: National mourning for Ustad Bismillah Khan\nবিছমিল্লাহ খান সম্পৰ্কে ইণ্টাৰনেট মুভি ডাটাবেছত থকা তথ্য।\nBismillah Khan and Benaras: the seat of shehnai, by Rita Ganguly. Siddhi Books, 1994.\nShahnai Vadak Ustad Bismillah Khan, by Murli Manohar Shrivastava. Prabhat Prakashan, 2009. ISBN 173157359.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=বিছমিল্লাহ_খান&oldid=254677"ৰ পৰা অনা হৈছে\nLast edited on 15 December 2020, at 13:04\nআন একো উল্লেখ নাথাকিলে এই বিষয়বস্তু CC BY-SA 3.0 ৰ আওতাত উপলব্ধ। এই পৃষ্ঠাটোৰ সংক্ষিপ্ত ইউ.আৰ.এল. : https://as.wikipedia.org/?curid=33000।\nএই পৃষ্ঠাখন ১৫ ডিচেম্বৰ, ২০২০ তাৰিখে ১৮:৩৪ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


সমৃদ্ধিকৃত খাদ্য আৰু স্বাস্থ্যঃ — Vikaspedia\nভাৰতৰ বৃহৎসংখ্যক শিশু আৰু বয়স্ক লোক অপুষ্টিত ভোগে। খাদ্যত পৰ্যাপ্ত পৰিমাণৰ পুষ্টিদ্ৰব্য নাথাকিলে অপুষ্টি হোৱাটো অৱধাৰিত। অপুষ্টিৰ ব্যাপক প্ৰভাৱ পৰে আমাৰ স্বাস্থ্যত। এনে অপুষ্টি নিৰ্মূল কৰাৰ উদ্দেশ্য আগত ৰাখি কেতবোৰ খাদ্য পুষ্টিদ্ৰব্যৰে সমৃদ্ধিকৃত কৰা হয়।\nযোৱা বৰ্ষৰ অক্টোবৰ মাহত কেন্দ্ৰীয় স্বাস্থ্য মন্ত্ৰালয়ৰ এক অংগ ভাৰত খাদ্য সুৰক্ষা আৰু মান প্ৰাধিকৰণে (Food safety and standards of India) এক দৃষ্টান্তকাৰী সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰে। ভাৰতবাসীৰ পুষ্টি নিশ্চিত কৰাৰ উদ্দেশ্যে খাদ্য সুৰক্ষা মান সমৃদ্ধিকৰণ নিৰ্দেশনা ৰাজহুৱা কৰে। এই নিৰ্দেশনাই সকলো ধৰণৰ সমৃদ্ধিকৃত, সংসাধিত খাদ্য, পেকেজকৃত খাদ্য আদিৰ মান নিৰ্দিষ্ট কৰি দিয়ে।\nনিমখ উৎপাদনকাৰী কোম্পানীসমূহে নিমখত আয়োডিন মিহলি কৰি সমৃদ্ধিকৃত খাদ্য বুলি দাবী কৰে। এই সন্দৰ্ভত নিৰ্দেশনা জাৰি কৰে যে নিমখত প্ৰতি নিযুত অংশত ন্যূনতম ৩০ শতাংশ আয়োডিন থাকিব লাগিব। লৌহ পদাৰ্থ থাকিব লাগিব ৮৫০ৰ পৰা ১১০০ অংশ। ভেষজ তেল আৰু গাখীৰত ভিটামিন ‘এ’ আৰু ‘ডি’ সংযোজন কৰি সমৃদ্ধিকৃত কৰিব পাৰিব। লৌহ পদাৰ্থৰে সমৃদ্ধিকৃত পেকেজ কৰা খাদ্যৰ লেবেলত স্পষ্টকৈ লিখিব লাগিব যে সেই খাদ্য থেলাচিমিয়াত ভোগা ৰোগীয়ে খাব নোৱাৰে।\nভাৰতত খাদ্য সমৃদ্ধিকৰণ নিয়ন্ত্ৰণৰ প্ৰয়োজন আছে। বিশ্ববেংকৰ এক প্ৰতিবেদনত কোৱা হৈছে যে ভাৰতত লৱণ আৰু ভিটামিনৰ স্বল্পতা হেতু মুঠ ঘৰুৱা আয়ৰ ১২ বিলিয়ন ডলাৰ লোকচান হয়। পাঁচ বছৰ বয়সৰ তলৰ শিশুৰ ৪৮ শতাংশৰ উচ্চতা হ্ৰাস হয়, ৪৩ শতাংশৰ ওজন কম হয়, ২০ শতাংশ লেৰেলা-চেপেটা হয় আৰু প্ৰতি ৪ জনৰ ভিতৰত এজনৰ জন্মৰ সময়ত ওজন কম হয়।\nপ্ৰস্তাৱিত নিৰ্দেশনাৰ আওতাত সমৃদ্ধিকৰণ কৰিবলগীয়াৰ ভিতৰত অন্যান্য খাদ্যৰ লগতে আছে চাউল, আটা, ময়দা, বনস্পতি আদি। এইবোৰ লৌহ পদাৰ্থ, আয়োডিন, দস্তা, ভিটামিন ‘এ’ আৰু ‘ডি’, ফলিক এচিড (ভিটামিন বি-৯), থিয়ামিন (ভিটামিন বি-১), ৰাইবফ্লেবিন (ভিটামিন বি-২), নিয়াচিন (ভিটামিন বি-৩), পাইৰিডক্সিন (ভিটামিন বি-৬) আদিৰে সমৃদ্ধিকৃত হ’ব লাগিব। অদ্যাৱধি কেতবোৰ খাদ্য বাধ্যতামূলকভাৱে সমৃদ্ধিকৃত কৰাৰ কথা চিন্তা কৰা হোৱা নাই। অৱশ্যে প্ৰাধিকৰণৰ মুখ্য কাৰ্যবাহী বিষয়া পৱন কুমাৰ আগৰৱালাৰ মতে ভৱিষ্যতে এই সন্দৰ্ভত সিদ্ধান্ত লোৱা হ’ব পাৰে।\nপ্ৰধান সমস্যা হৈছে কেতবোৰ খাদ্যৰ অত্যধিক সমৃদ্ধিকৰণ। আমেৰিকাৰ এটা বেচৰকাৰী সংগঠনে কৰা অধ্যয়নত দেখা গৈছে যে শিশু আৰু কিশোৰসকলে অত্যধিক সমৃদ্ধিকৃত খাদ্য খোৱাৰ ফলত মাত্ৰাধিক ভিটামিন ‘এ’, দস্তা আৰু নিয়াচিন খোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকে। এনে অৱস্থা স্বাস্থ্যৰ বাবে হানিকাৰক। সমৃদ্ধিকৃত পুৱাৰ জলপানত উক্ত তিনিওবিধ দ্ৰব্য ব্যৱহাৰ কৰা হয়। শিশু আৰু কিশোৰ, গৰ্ভৱতী মহিলা, বয়স্ক লোক সকলোৱেই অত্যধিক মাত্ৰাত এইবোৰ দ্ৰব্য খোৱা উচিত নহয়। উক্ত তিনিও দ্ৰব্য স্বাস্থ্যবৰ্ধক যদিও অত্যধিক মাত্ৰাত এইবোৰ বিষতুল্য হয়। সংস্থাটোৰ অধ্যয়ন অনুসৰি অত্যধিক মাত্ৰাত ভিটামিন ‘এ’ খালে যকৃত বিকল হ’ব পাৰে, হাড় ফোঁপোলা হয়, ছাল শুকাই এৰা যায়, নখ থুনুকা হয় আৰু চুলি সৰে। গৰ্ভাৱস্থাত অত্যধিক ভিটামিন খালে গৰ্ভস্থ সন্তানৰ গঠনৰ বিসংগতি হ’ব পাৰে। অত্যধিক দস্তা খালে তামৰ অৱশোষণ বিঘ্নিত হয়, ফলত তেজৰ লোহিত ৰক্তকণিকা আৰু শ্বেত ৰক্তকণিকাৰ উৎপাদনত বিঘিনি ঘটে আৰু শৰীৰৰ ৰোগ প্ৰতিৰোধ প্ৰক্ৰিয়া বিঘ্নিত হয়। নিয়াচিন ভিটামিন ‘এ’ আৰু দস্তাৰ নিচিনা বিষাক্ত নহয়, কিন্তু অত্যধিক মাত্ৰাত নিয়াচিন খালে ছালত দমলা বান্ধে, ওকালি হয়, বমিও হ’ব পাৰে।\nপ্ৰশ্ন উঠে, সমৃদ্ধিকৃত খাদ্যৰ উৎপাদনকাৰী সংস্থাসমূহে সমৃদ্ধিকৰণৰ দ্ৰব্যসমূহৰ ক্ষেত্ৰত নীতি-নিৰ্দেশনা মানি চলা সম্ভৱপৰনে ? ১০-১২ টা ডাঙৰ কোম্পানীৰ বাবে সেয়া সম্ভৱ হ’ব পাৰে, কিন্তু ক্ষুদ্ৰ উৎপাদনকাৰী আৰু কুটিৰ উদ্যোগৰ ক্ষেত্ৰত সেয়া সম্ভৱ হোৱা কঠিন।\nসমৃদ্ধিকৃত খাদ্যৰ পেকেটৰ লেবেল পঢ়ি সমৃদ্ধিকৰণৰ দ্ৰব্যসমূহৰ মাত্ৰা নিশ্চিত কৰা উচিত। প্ৰয়োজন হ’লে পুষ্টি বিশেষজ্ঞ অথবা চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ ল’ব পাৰে।\nআয়ুৰ্বেদত আতপস্নানৰ নাম স্বেদক্ৰিয়া। এই ক্ৰিয়াত প্ৰচুৰ স্বেদ অৰ্থাৎ ঘাম দেহৰ পৰা ওলায় কাৰণে ইয়াৰ নাম স্বেদক্ৰিয়া। এই স্বেদক্ৰিয়া বায়ুপ্ৰধান বা পিত্তপ্ৰধান লোকৰ পক্ষে নিষিদ্ধ। শ্লেষ্মাপ্ৰধান, পিত্ত-শ্লেষ্মাপ্ৰধান আৰু বায়ু-শ্লেষ্মাপ্ৰধান নৰ-নাৰীৰ পক্ষে এই স্বেদক্ৰিয়া বা আতপস্নান বিশেষ উপকাৰী।\nপ্ৰণালীঃ শীতকালত আতপস্নানৰ সমস পুৱা ৯ বজাৰ পৰা দুপৰীয়া ১ বজা পৰ্যন্ত, গৰমকালত আতপস্নানৰ সময় পুৱা ৮ বজাৰ পৰা ১১ বজা পৰ্যন্ত। শীতকালত মূৰটো ছাঁত ৰাখি উবুৰি খাই শুই কাপোৰ গুচাই দি গোটেই পিঠিত ৰ’দ লগাব। পিঠিখন বেছ উত্তপ্ত হৈ উঠিলে বা কিছু ঘামত ভিজি উঠিলে চিৎ হৈ শুই কিছু সময় উদৰ আৰু তলপেটত ৰ’দ লগাব। নিৰ্জন ঠাইত আতপস্নান কৰিব পাৰিলে বিবস্ত্ৰ হৈ আতপস্নান গ্ৰহণ কৰিব. অন্যথা পুৰুষে পাতল হাফপেণ্ট পিন্ধি আৰু মহিলাই পিঠিৰ বাহিৰে আন অংগ পাতল কাপোৰেৰে ঢাকি আতপস্নান গ্ৰহণ কৰিব।\nশীতৰ তিনিমাহৰ বাহিৰে অন্য সময়ত আতপস্নান গ্ৰহণৰ সময়ত ২-৩ লোটা পানীৰে মূৰটো ভালকৈ ধুই এখন ভিজা গামোচাৰ দ্বাৰা মূৰটো মচি পেলাব। তাৰ পাছত সেই ভিজা গামোচাখনেৰে মূৰ আৰু কাণ ঢাকি ৰ’দত বহি প্ৰথমে পিঠিৰ ফালে আৰু পাছত সন্মুখৰ ফালে ৰ’দ লগাব। যিমান সময় আতপস্নান গ্ৰহণ কৰিব তাৰ চাৰিভাগৰ তিনিভাগ সময়েই পিঠিৰ ফালে আৰু বাকী এভাগ সময় সন্মুখৰ ফালে ৰ’দ লগাব। আতপস্নান শেষ কৰি ছাঁত আহি ভিজা গামোচাৰে মূৰ আৰু গোটেই শৰীৰ মচি পেলাব।\nশয্যাশায়ী ৰোগীসকলে শুই শুই আতপস্নান গ্ৰহণ কৰিলেও এইদৰে ভিজা গামোচাৰে গোটেই শৰীৰ মচিব লাগে আৰু আতপস্নান গ্ৰহণৰ আৰম্ভণিতে পূৰ্বোক্ত নিয়মে মূৰটো ধুই পেলাব লাগে।\nমাত্ৰাঃ প্ৰথমতে ৮-১০ মিনিট আতপস্নান গ্ৰহণ কৰিব। ক্ৰমশঃ সামৰ্থ্য অনুযায়ী আতপস্নানৰ মাত্ৰা অলপ অলপকৈ বঢ়াই নিব। শৰীৰ অলপ উত্তপ্ত হ’লে বা ঘামত ভিজিলে আতপস্নান সমাপ্ত কৰিব। আতপস্নানৰ পাছত শৰীৰত এটা সুন্দৰ স্নিগ্ধভাব, আৰামপ্ৰদ ভাবৰ উদয় হয়। এনেকুৱা স্নিগ্ধভাবৰ পৰিৱৰ্তে যদি মূৰ গৰম হৈ উঠে বা যদি মূৰটো ঝিম্ ঝিম্ কৰে তেনেহ’লে বুজিব- সামৰ্থ্যৰ অতিৰিক্ত আতপস্নান কৰা হৈছে। এনেকুৱা হ’লে আতপস্নানৰ মাত্ৰা কমাই দিব। শীতৰ সময়ত শৰীৰ উত্তপ্ত হ’বলৈ বেছি সময় লাগে, গতিকে শীতকালত আতপস্নানৰ সময়ৰ মাত্ৰা অলপ বঢ়াই দিব।\nউপকাৰিতাঃ চৰ্দি, কাহ, হাঁপানী, যক্ষ্মা, ৰক্তশূন্যতা, শোথ, স্নায়ুৰোগ প্ৰভৃতি আৰোগ্যত আতপস্নানে বিশেষভাৱে সহায় কৰে। ইয়াৰ দ্বাৰা ভিটামিন ‘ডি’ দেহে লাভ কৰে। এই ভিটামিন ‘ডি’ দেহপুষ্টিৰ এটা প্ৰধান উপাদান আৰু স্বাস্থ্যোন্নতিৰ বিশেষ সহায়ক। মানুহৰ ছালত একপ্ৰকাৰ তৈলাক্ত পদাৰ্থ আছে, সূৰ্যৰ ৰশ্মিৰ উপাদান এই তৈলাক্ত পদাৰ্থৰ লগত মিলি ভিটামিন ‘ডি’লৈ ৰূপান্তৰিত হয়। ভিটামিন ‘ডি’য়ে দেহৰ কেলচিয়াম আৰু ফছফৰাছৰ অভাৱ হ’লে নানা জটিল আৰু মাৰাত্মক ৰোগে দেহক আক্ৰমণ কৰে। গতিকে সুস্থ-অসুস্থ সকলোৰে পক্ষেই আতপস্নান হিতকৰ। আতপস্নানে জীৱনীশক্তি বৰ্ধিত কৰে, ক্ষুধা বৃদ্ধি কৰে, ৰোগবিষ নাশ কৰে। আধুনিক চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ মতে পুৱাৰ পৰা বেলা ৯টা পৰ্যন্ত সূৰ্যৰ ৰশ্মিত যথেষ্ট আলট্ৰা ভায়োলেট-ৰে থাকে। এই সময়ত গাত ৰ’দ লগালে শৰীৰ বিশেষ উপকৃত হয়। কোৱা বাহুল্য, পুৱাৰ সূৰ্যৰ তাপ আতপস্নান গ্ৰহণৰ অনুপযোগী।


gtag('config', 'G-W90YVE8KS9'); What is the "Rongali Bihu" bihu dance? and Bagurumba Dance. "ৰঙালী বিহু" কি? আৰু বাগুৰুম্বা নৃত্য। - Bodonews.info\nApr 09, 2021: অসম ৰাজ্যই ৰঙালী বিহু কিয় উদযাপন কৰে? why is rongali bihu celebrated?\nৰঙালী বিহু হৈছে ধেমালি বা 'ৰং'ৰ উৎসৱ। 'ৰং' হৈছে এক অসম শব্দ, য'ত সুখ আৰু উপভোগৰ ৰং থাকে। বড়ো ভাষাত বেইচাগু বুলি কয়\nবসন্তৰ আগমনৰ লগে লগে ই সমগ্ৰ বিশ্বলৈ আনন্দৰ ঢৌ কঢ়িয়াই আনিছিল।\nযদিও এইটো বহাগ মাহৰ উৎসৱ। কিন্তু আকৰ্ষণীয় কথাটো হ'ল, ই অসমী 'চোট মাহ'ৰ একেবাৰে শেষৰ দিনৰ পৰা আৰম্ভ হয়। চোট মাহৰ শেষৰ দিনটোক 'দুমাহী' বুলি কোৱা হয়। এই দিনটো আন এটা নামৰ সৈতে জনপ্ৰিয়, যিহৈছে 'গোৰু বিহু দিৱস'।\n'গোৰু বিহু দিৱস' ঘৰুৱা গৰুৰ বাবে উৎসৰ্গিত। বিশেষকৈ গৰু আৰু ম'হৰ বাবে। কাৰণ গৰু আৰু ম'হবোৰে তেওঁলোকৰ কৃষি কাৰ্যকলাপত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে। গোৰু বিহুৰ আগদিনা 'উৰুকা' হিচাপে বিখ্যাত। উৰুকাক অন্তৰ্ভুক্ত কৰি এই উৎসৱটো সাতটা পৃথক পৰ্যায়ত বিভক্ত।\nসেইবোৰ হৈছে চোট, ৰতি, গোৰু, মানুহ, কুটুম, মেলা, আৰু চেৰা ইত্যাদি। এই সাতটা পৰ্যায়ৰ বাবে, ই 'জাত বিহু' বুলিও বিখ্যাত। অসমী 'জাত' শব্দটো সাত সং, উত্তৰ-পূব ৰাজ্য অসমত প্ৰতি বছৰে অসম সম্প্ৰদায়ৰ লোকসকলে পালন কৰা তিনিটা বিহুৰ ভিতৰত ৰঙালী বা বহাগ বিহু অন্যতম।\nএইটো এই ৰাজ্যত এতিয়ালৈকে আটাইতকৈ উষ্মভাৱে উদযাপন কৰা উৎসৱ। আনকি, আমি ইয়াক উৎসৱৰ উৎসৱ বুলিও ক'ব পাৰোঁ। আপুনি জানেনে, এই উৎসৱটোক অসম ৰাজ্যৰ তিনিওটা বিহুৰ প্ৰধান বুলিও জনা যায়?\nbihu dance and rongali bihu\nঅসমবাসীৰ বিশ্বাস অনুসৰি, ই অসমন নৱবৰ্ষৰ আৰম্ভণিৰ দিনক সূচায়। বিহুৰ বাকী দুটা হৈছে ভোগালী আৰু কাটি।\nইমানবোৰ তাৎপৰ্য দেখি বহুতো সাংস্কৃতিক চিন্তাবিদে ইয়াক অসম আৰু অসম সংস্কৃতিৰ হৃদস্পন্দন বুলিও সংজ্ঞায়িত কৰে। এইটো অসমবাসীৰ বাবে এটা অতি নস্টালজিক শব্দ। সেইকাৰণে তেওঁলোকে ইয়াক তেওঁলোকৰ নিজৰ মাতৃভাষাত 'হিয়াৰ আমোথু' বুলিও কয়।\nমই ভাবো, 'হিয়াৰ আমোথু' শব্দৰ বাক্যাংশই আপোনাক দেখুৱাবলৈ যথেষ্ট, তেওঁলোকে ইয়াক কিমান ভাল পায়। মইও এজন অসমী ব্যক্তি আৰু সেইকাৰণে মই ইয়াত অনুভৱবোৰ লিখি আছোঁ, আমি মানুহে ইয়াৰ বাবে সঁচাকৈয়ে কি অনুভৱ কৰোঁ।\nবাগুৰুম্বা হৈছে অসম আৰু উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ থলুৱা বড়ো জনজাতিৰ এক লোক নৃত্য। এইটো এটা পৰম্পৰাগত নৃত্য যি পৰম্পৰাগতভাৱে এটা প্ৰজন্মৰ পৰা আন এটা প্ৰজন্মৰ বাবে অন্তৰ্নিহিত। বড়ো মহিলাসকলে তেওঁলোকৰ ৰঙীন দোখনা, জব্মগ্ৰা আৰু আৰোনাইৰে বাগুৰুম্বা নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰে। বাগুৰুম্বা নৃত্যক বড়ো মানুহৰ প্ৰধান পৰম্পৰাগত নৃত্য হিচাপে গ্ৰহণ কৰা হয়। কিন্তু আন কিছুমান গুৰুত্বপূৰ্ণ নৃত্য আছে যেনে- বৰদৱিশিখলা নৃত্য, মৱাগলাংনাই নৃত্য, দাহাল-তুংগ্ৰী চিবনাই নৃত্য, চিক্ৰি চিকলা নৃত্য, দাওশ্ৰী ডেলাই নৃত্য, চা-গোৱালো মৱাছানাই, কোপৰি চিবনাই মৱাছানাই ইত্যাদি। এই সকলোবোৰ নৃত্যক কৃষ্টি নৃত্য বুলি জনা যায়। ইয়াৰ লগত খাম, চিফুং, জোতা, চেৰ্জা, আৰু গংৱনা, থাৰ্খা আদি বাদ্যযন্ত্ৰও আছে।\nWhat is the "Rongali Bihu" bihu dance? and Bagurumba Dance. "ৰঙালী বিহু" কি? আৰু বাগুৰুম্বা নৃত্য। Reviewed by Bodopress on April 09, 2021 Rating: 5


Home CHAYANIKA-BARUAH MONOR-KATHA চয়নিকা-বৰুৱা মনৰ কথা মনৰ কথা\nxukhdukh.com January 02, 2018 CHAYANIKA-BARUAH, MONOR-KATHA, চয়নিকা-বৰুৱা, মনৰ কথা,\nহাঁহিৰ আঁৰৰ চকুলো আৰু অন্যান্য প্ৰসংগ\nদূৰৰ পৰা দেখিলে সকলো বস্তুৱেই ৰঙচঙীয়া বুলি কথা এষাৰ আছে ।মানুহৰ ক্ষেত্ৰতো চাগে একে কথাই খাটে।এখন সুখৰ সংসাৰ ,পৰিয়াল, চাকৰি আৰু নিৰাপত্তাৰ মাজত থাকিও মানুহ কিয় অকলশৰীয়া ??? আমিবোৰ বেছিকৈয়ে যান্ত্ৰিক হৈ গৈ আছোঁ নেকি? আজি যে শান্তিৰে কথা এষাৰ পতাৰো অৱকাশ নোহোৱা হৈছে আমাৰ মাজত । আমি কিয় এজনে আনজনৰ সমস্যাবোৰ মুকলিমূৰীয়াকৈ পাতিব নোৱাৰো ? ইয়াৰ উত্তৰ চাগে এটাই । যান্ত্ৰিক পৃথিৱীখনে আৱেগিক সম্পৰ্কবোৰ দূৰলৈ ঠেলি দিছে। বাহিৰৰ পৃথিৱীখনক দেখুৱাবলৈ, সুখী হোৱাৰ ভাও জুৰিবলৈ আমি হাঁহিছোঁ ঠিকেই , কিন্তু মনৰ জগতত আমি ভীষণ অকলশৰীয়া । হতাশ, যন্ত্ৰণা আৰু একাকিত্বই এটা সময়ত ইমান বিৰক্তি নমাই আনে যে মানুহে নিজকে শেষ কৰি দিবলৈ কুণ্ঠাবোধ নকৰে ।\nএই কথাখিনি মনলৈ আহিছে প্ৰতিভাৱান অভিনেত্ৰী , নৃত্যশিল্পী, গায়িকা বিদিশা বেজবৰুৱাৰ মৃত্যুৰ বাতৰিটো পাই।ব্যস্ততাপূৰ্ণ জীৱন তথা নিজ কৰ্মক্ষেত্ৰত একপ্ৰকাৰ সফল হৈয়ো মানুহ কিমান অকলশৰীয়া হ'ব পাৰে বিদিশাৰ মৃত্যুয়ে তাকেই দেখুৱাই গ'ল। যোৱাবছৰৰ শেষৰ ফালে অনুৰূপ ঘটনা এটাৰে নিজৰ জীৱন শেষ কৰি দিয়া বড়োলেণ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গণিত বিভাগৰ সহকাৰী অধ্যাপিকা কুঁৱলী দাসৰ মৃত্যুৰ বাতৰিয়ে আমাক মৰ্মাহত কৰিছিল । গণিতৰ কৰ্মশালা এটাত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ গৈ প্ৰায় পোন্ধৰটা দিন একেটা কোঠাৰ আৱাসী হৈ থকাৰ পিছত যথেষ্ট সৌহাদ্যমূলক সম্পৰ্ক আছিল আমাৰ মাজত । অত্যন্ত মৰমীয়াল, হাঁহিমুখীয়া বাজনীয়ে এনেকুৱা এটা পথ বাছি ল'ব পাৰিব বুলি ভাৱিব পৰা নাছিলোঁ ।\nকলেজৰ চিনাকি বান্ধৱী এজনীৰ লগত দুদিনমান আগত কথা পাতিছিলোঁ ফোনত । লগ নোপোৱা বহু বছৰেই হ'ল। বান্ধৱীৰ কথাবতৰাত আগৰ সেই উচ্ছাস নাই, বাৰে বাৰে একেই কথা-মন নাই আৰু জীৱন জীয়াবলৈ, বিতৃষ্ণা লাগিছে জীৱনৰ প্ৰতি । কলেজৰ দিনৰে পৰা চিনাকি দীৰ্ঘদিনীয়া প্ৰেমৰ সম্পৰ্কেৰে বান্ধ খাই থকা প্ৰেমিকৰ লগত সম্পৰ্কৰ অৱসান হোৱাৰ পিছত তাই একপ্ৰকাৰ অস্থিৰ হৈ পৰিছিল । অতি কম দিনৰ ভিতৰতে চিনাকি হোৱা ল'ৰা এজনৰ সৈতে বিয়া হোৱাৰ খবৰ ছ'ছিয়েল মিডিয়া যোগেদি পাইছিলো । মাজে মাজে ফটোও দেখোঁ , আমিতো তাইৰ বৈৱাহিক জীৱন সুখী বুলিয়েই ভাৱিছিলো । সেইদিনা ফোন কৰাতহে গম পালোঁ তাইৰ তিক্ত বৈৱাহিক জীৱনৰ কথা ।স্বামীৰ লগতে ঘৰৰ বাকী সদস্যই তাইক ভালদৰে মাতবোল নকৰে , সৰু কথাত খঙ কৰে, কোঠাত বন্ধ কৰি থয়।কথাবোৰ শুনি বৰ দুখ লাগিল । ফোনৰ সিপাৰে উচুপি উঠা ছোৱালীজনীক কি বুলি সান্তনা দিম ভাবি নাপালো ।বাৰে বাৰে কৈছ এই কথাবোৰ লিখিবিছোন কাৰো জীৱনত যাতে আৰু এনেকুৱা নহয় । স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰীধাৰী শিক্ষিতা বান্ধৱীক বুজালো এবাৰ ভালদৰে কথা পাতিবি কিজানিবা ঠিক হৈয়ে সম্পৰ্কবোৰ নহ'লে আঁতৰি আহি নতুন জীৱন জীয়া। নিজকে শেষ কৰাৰ কথা নাভাৱিৱি। লাগিলে গোটেই জীৱন অকলই থাকিব লাগিব ।\nএনেকুৱা অজস্ৰ কাহিনী আমাৰ চৌদিশে ঘূৰি আছে ।আপুনি মই প্ৰতি নিয়ত শুনিছোঁ বা দেখিছোঁ । ভুক্তভূগী সকললৈ একান্ত অনুৰোধ - নিজৰ সমস্যাবোৰ পিতৃ -মাতৃ বা বন্ধু -বান্ধৱীক খুলি কওঁক। নিজৰ মাজতে যুঁজি যুঁজি নিজকেই শেষ নকৰিব। এই পৃথিৱীখন বৰ সুন্দৰ ।সকলো মানুহেই কিবা নহয় কিবা গুণৰ অধিকাৰ। সেয়েহে সৃষ্টিকৰ্তাই আমা ক এই ধৰাৰ অংশীদাৰ কৰিছে ।প্ৰতিভাবোৰ অকালতে মৰহি নাযাওঁক, কোনোৱে যাতে অকালতে নিজৰ জী-পুত্ৰ, পত্নী বা স্বামীক নেহেৰুৱাওক। সকলোৱে উপভোগ কৰক এই পৃথিৱীৰ মোহনীয়তা। আমাৰ এয়াই কামনা ।\nলেখকৰ পৰিচয়:: গণিত বিভাগ , ৰাজীৱ গান্ধী বিশ্ববিদ্যালয়, অৰুণাচল প্ৰদেশ\nTags # CHAYANIKA-BARUAH # MONOR-KATHA # চয়নিকা-বৰুৱা # মনৰ কথা\nBy xukhdukh.com on January 02, 2018\nLabels: CHAYANIKA-BARUAH, MONOR-KATHA, চয়নিকা-বৰুৱা, মনৰ কথা


দোহাত প্ৰথমবাৰৰ বাবে আলোচনাত মিলিত হ’ল ভাৰত চৰকাৰ আৰু তালিবান - The Cross Current\nমঙলবাৰে প্ৰথমখন আনুষ্ঠানিক বৈঠকত মিলিত হয় ভাৰত চৰকাৰ আৰু তালিবান। ইতিমধ্যেই কাটাৰত ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰদূত দীপক মিত্তাল আৰু তালিবান নেতা শ্বেৰ মহম্মদ আব্বাছ ষ্টানেকজাইৰ মাজত প্ৰথম লানি আলোচনা সম্পন্ন হৈছে। প্ৰাপ্ত খবৰ অনুসৰি মিত্তাল আৰু শ্বেৰ মহম্মদৰ মাজত তালিবানৰ উদ্যোগত বৈঠক অনুষ্ঠিত হৈছিল।\nআব্বাছ তালিবানৰ ৰাজনৈতিক শাখাৰ মুৰব্বী আৰু ভাৰতৰ সৈতে তেওঁৰ পুৰণি সম্পৰ্ক আছে। বৈঠকখন দোহাৰ ভাৰতীয় দূতাবাসত অনুষ্ঠিত হৈছিল। শ্বেৰ মহম্মদে ১৯৮০ৰ দশকত ভাৰতত বাস কৰিছিল। তেওঁ ডেৰাডুনৰ সামৰিক একাডেমীত প্ৰশিক্ষণ লৈছিল। তেওঁ আফগান সামৰিক বাহিনীতো আছিল কিন্তু পিছত কালক্ৰমত তালিবানত যোগ দিছিল।\nইফালে ভাৰতে সম্ভাৱ্য সন্ত্ৰাসবাদী আক্ৰমণক লৈ উদ্বেগ প্ৰকাশ কৰিছে। বৈঠকত মিত্তালে আব্বাছক কয় যে আফগানিস্তানৰ ভূমি সন্ত্ৰাসবাদৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰাৰ খবৰবোৰক লৈ ভাৰত চিন্তিত। ভাৰতৰ উদ্বেগ সন্দৰ্ভত আব্বাছে আশ্বাস দিয়ে যে তালিবান চৰকাৰে বিষয়টোত অতি সংবেদনশীলতাৰে নজৰ দিব।\nএক বিশেষ বিবৃতি অনুসৰি আলোচনাৰ মূল সাৰমৰ্ম আছিল আফগানিস্তানত আৱদ্ধ ভাৰতীয় নাগৰিকৰ সুৰক্ষিত প্ৰত্যাৱৰ্তন আৰু নিৰাপত্তা। ভাৰতে তালিবান নেতাসকলক কৈছে যে আমি আফগানিস্তানৰ সংখ্যালঘুসকলৰ বিষয়েও চিন্তিত যিসকলে ভাৰতলৈ আহিব বিচাৰে। মিত্তালে আব্বাছক এইটোও কৈছে যে আফগানিস্তানৰ ভূমি কোনো ভাৰত বিৰোধী কাৰ্যকলাপ বা সন্ত্ৰাসবাদৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰিব হ’ব নালাগে।\nশেহতীয়াকৈ ভাৰতত অনুষ্ঠিত সৰ্বদলীয় বৈঠকত বৈদেশিক সচিব হৰ্ষ বৰ্ধন শ্ৰীংলাই কৈছিল যে ভাৰতে বৰ্তমান আফগানিস্তানৰ ক্ষেত্ৰত “অপেক্ষা আৰু নিৰীক্ষণ”ৰ ৰণনীতি লৈছে। এই সন্দৰ্ভত ঘনিষ্ঠ সহকৰ্মীসকলৰ সৈতেও আলোচনা চলি আছে।\nতালিবানৰ দুজন মুখপাত্ৰই ইতিমধ্যে স্পষ্ট কৰি দিছে যে তালিবানৰ নতুন শাসনে বিচাৰে যে ভাৰতৰ সৈতে তালিবানৰ এক বাণিজ্যিক আৰু ৰাজনৈতিক সম্পৰ্ক গঢ়ি উঠক। শ্বেৰ মহম্মদে নিজেই দুদিন আগতে কৈছিল যে যদি পাকিস্তানে দুয়োখন দেশৰ মাজত বাণিজ্য পথ মুকলি কৰিবলৈ অনিচ্ছুক হয় তেন্তে এয়াৰ কৰিডৰৰ বিকল্প মুকলি আছে।\nইফালে তালিবানৰ সৈতে আলোচনাৰ বাতৰি প্ৰকাশ পোৱাৰ লগে লগে বিৰোধী নেতাসকলে চৰকাৰক তীব্ৰ ভাষাৰে সমালোচনা কৰিছিল। কংগ্ৰেছৰ সাধাৰণ সম্পাদক প্ৰিয়ংকা গান্ধীয়ে সামাজিক মাধ্যমত লিখিছিল যে অভিনন্দন! সন্ত্ৰাসবাদৰ সৈতে কোনো বুজা পৰা নকৰা মোডী চৰকাৰে তালিবানৰ সৈতে আলোচনা আৰম্ভ কৰিছে।\nআনহাতে AIMIMৰ সভাপতি আসাদুদ্দিন ওৱাইচিয়ে কয় যে এনে আলোচনাই তালিবানক স্বীকৃতি দিয়াত সহায় কৰিব নেকি? ভাৰত ৰাষ্ট্ৰসংঘত তালিবানক নিষিদ্ধ কৰা সমিতিৰ অধ্যক্ষ। এতিয়া ভাৰতক এই তালিকাৰ পৰা আঁতৰাই দিয়া হ’ব নেকি?


মলীকা পোখৰাজ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n১৯২০ চনৰ কাশ্মীৰত মলীকা পোখৰাজ\nহামিৰপুৰ সিদ্ধাৰ, জম্মু আৰু কাশ্মীৰ, ব্ৰিটিছ ভাৰত (বৰ্তমানৰ জম্মু আৰু কাশ্মীৰ, ভাৰত)\n৪ ফেব্ৰুৱাৰী ২০০৪ (বয়স ৯২)\nলাহোৰ, পঞ্জাব, পাকিস্তান\nলোকগীত আৰু গজল\nমলীকা পোখৰাজ (উৰ্দু: ملكہ پکھراج) – ১৯১২ - ২০০৪) পাকিস্তানৰ এগৰাকী গজল আৰু লোকগীতৰ কণ্ঠশিল্পী আছিল। তেওঁ সচৰাচৰ 'মলীকা', যাৰ অৰ্থ ৰাণী, নামেৰে পৰিচিত আছিল। তেখেত হাফিজ জলন্ধৰীৰ নাজম গীত, অভি ত' মেঁ জৱান হুঁ (মই এতিয়াও তৰুণ)-ত কন্ঠদান কৰাৰ বাবে অত্যন্ত জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিছিল, যিটো কেৱল পাকিস্তানতে নহয় ভাৰততো জনপ্ৰিয় হৈছিল। তেওঁৰ আন জনপ্ৰিয় গীতৰ মাজত ল' ফিৰ বচন্ত আই, কুলি কুতুবৰ পিয়া বাচ পিয়ালা পিয়া জায়ে না, আৰু ফয়েজ আহমেদ ফয়েজৰ মেৰে কাতিল মেৰে দিলদাৰ মেৰে পাচ ৰহো আদি উল্লেখযোগ্য।\n2 পাৰ্ফমিং পেচা\nমলীকা পোখৰাজ 'হামিৰপুৰ সিদ্ধাৰত' পেচাদাৰ কণ্ঠশিল্পীসকলৰ এখন কণ্ঠশিল্পী পৰিয়ালত জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল। আখনূৰ অঞ্চলত আধ্যাত্মবাদী দেউতা ৰতি ৰাম 'মাজজুব' জন্মৰ সময়ত তেওঁক "মলীকা" নাম দিছিল আৰু তেওঁৰ মাহীৰ দ্বাৰা তেওঁৰ নাম ৰখা হৈছে 'পোখৰাজ' (হালধীয়া নীলা) যিয়ে নিজে এগৰাকী পেচাদাৰ কণ্ঠশিল্পী-নৃত্যশিল্পী আছিল।\nমলীকা পোখৰাজ কিংবদন্তি কণ্ঠশিল্পী ওস্তাদ বাদে গোলাম আলী খানৰ পিতৃ ওস্তাদ আলী বক্স কাছুৰিৰ পৰা ঐতিহ্যবাহী সংগীত প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰিছিল।\nপাৰ্ফমিং পেচা[সম্পাদনা কৰক]\nন বছৰ বয়সত, তেখেত জম্মুলৈ হৈছিল আৰু মহাৰজা হৰি সিংহৰ ৰাজ্যাভিষেক অনুষ্ঠানত গীত পৰিৱেশন কৰিছিল, যিয়ে তেওঁৰ কণ্ঠত ইমানেই মুগ্ধ হৈছিল যে তেখেত তেওঁক তাৰ দৰবাৰত ৰাজ গায়ক হিচাপে নিয়োগ কৰিছিল। তেখেত তাতে আৰু ন বছৰ গায়ক হিচাপে আছিল।\nতেখেত ১৯৪০-ৰ দশকত ভাৰতৰ খ্যাতিমান পেচাদাৰ কণ্ঠশিল্পীৰ মাজত আছিল আৰু ১৯৪৭ চনত ভাৰত বিভাজনৰ পিছত পাকিস্তানৰ লাহোৰলৈ গুচি যায়। যত তেখেত লাহোৰৰ সুৰকাৰ কালে খানৰ লগত তেওঁ ৰেডিঅ' পাকিস্তানৰ ৰেডিঅ' পৰিৱেশনৰ দ্বাৰা আৰু অধিক জনপ্ৰিয় হৈ উঠিছিল। তেওঁৰ কণ্ঠস্বৰ 'পাহাৰীয়া লোকসংগীত' (পাহাৰী গীত)ৰ বাবে আটাইতকৈ উপযুক্ত আছিল।\n১৯৮০ চনত, তেখেত পাকিস্তানৰ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ পৰা 'প্ৰাউড অফ পাৰফৰ্মেঞ্চ বঁটা' লাভ কৰিছিল। ১৯৭৭ চনত, যেতিয়া অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅৰ (তেখেত ১৯৪৭-ৰ দেশ বিভাজনৰ আগলৈকে গাইছিল) সুবৰ্ণ জয়ন্তী উদযাপন কৰিছিল, তেতিয়া তেওঁক ভাৰতত আমন্ত্ৰণ জনোৱা হৈছিল আৰু 'কিংবদন্তিৰ কণ্ঠস্বৰ' বঁটাৰে ভূষিত কৰা হৈছিল। মলীকা পোখৰাজ “ছং ছুং ট্ৰু ” উপন্যাসতো তেওঁৰ স্মৃতি ৰিক’ৰ্ড কৰিছিল।\nমলীকা পোখৰাজ ২০০৪ চনৰ ৪ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখত পাকিস্তানৰ লাহোৰত মৃত্যুৱৰণ কৰে। তেওঁৰ শৱ সৎকাৰ যাত্ৰা পশ্চিম কনাল পাৰত তেওঁৰ বাসভৱনৰ পৰা আৰম্ভ হৈছিল আৰু তেওঁৰ ডাঙৰ পুতেক এই অনুষ্ঠানটো ঘৰতেই অনুষ্ঠিত কৰিছিল। তেওঁক লাহোৰৰ শাহ জামাল কবৰস্থানত দাফন কৰোঁৱা হৈছিল।\nমলীকা পোখৰাজৰ পঞ্জাবৰ এগৰাকী কনিষ্ঠ চৰকাৰী অধিকাৰক ছাব্বিৰ হুচেইনৰ লগত বিবাহ হৈছিল আৰু তেওঁলকৰ পাকিস্তানৰ কণ্ঠশিল্পী তহিৰা চৈয়দ সহ ছগৰাকী সন্তান আছে।\n↑ https://www.youtube.com/watch?v=6F87TnnTdpw, "Abhi tau mein jawan hoon" song on YouTube by Malika Pukhraj, uploaded 10 May 2010. Retrieved 1 February 2016\n↑ http://www.dawn.com/news/783586/abhi-to-main-jawan-hoon&sa, Malika Pukhraj article on Dawn, Karachi newspaper. Retrieved 1 February 2016\n↑ 4.0 4.1 Biography, Biography of Malika Pukhraj on tripod.com website. Retrieved 1 February 2016\n↑ Unparalleled queen of gayaki The Hindu, published4June 2004. Retrieved 1 February 2016\n↑ http://www.thehindu.com/fr/2004/06/04/stories/2004060401970600.htm, Malika Pukhraj 'Biography', Unparalleled queen of gayaki, published4June 2004, The Hindu newspaper. Retrieved 1 February 2016\n↑ http://www.radio.gov.pk/newsdetail/342/57, Death Anniversary of Malika Pukhraj, Radio Pakistan News website, published4February 2015. Retrieved 1 February 2016\n↑ http://www.dawn.com/news/783586/abhi-to-main-jawan-hoon&sa, Biography of Malika Pukhraj on Dawn, Karachi newspaper, published4February 2013. Retrieved 1 February 2016\n↑ https://www.youtube.com/watch?v=m9TG8Dhusg4, Tahira Syed 'Profile' on YouTube, uploaded9January 2012. Retrieved 1 February 2016\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=মলীকা_পোখৰাজ&oldid=255970"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ২৫ ডিচেম্বৰ, ২০২০ তাৰিখে ০৯:৫৩ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


আহোম ৰাজ্য - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n(আহোম সাম্ৰাজ্যৰ পৰা পুনঃনিৰ্দেশিত)\nআহোম ৰাজ্য / মুঙ দুন চোন খাম (𑜉𑜢𑜤𑜂𑜫 𑜓𑜤𑜃𑜫 𑜏𑜤𑜃𑜫 𑜁𑜪)\n(kingdom of Assam)\n২ ডিচেম্বৰ ১২২৮ (অসম দিৱস)–২৪ ফেব্ৰুৱাৰী ১৮২৬ (ইয়াণ্ডাবু সন্ধি) →\nআহোম ৰাজ্য; ১৭০০ শতিকা। ১৩শ শতিকাত দিখৌ আৰু দিহিং নৈৰ মাজত চুকাফাই এই ৰাজ্য প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল আৰু ১৯শ শতিকাত পশ্চিম সীমা আছিল অসম চকী বা হাদিৰা চকী। দক্ষিণৰ সীমা আছিল ডবকা আৰু ডিমাপুৰ। বেংমৰা আৰু মটক অঞ্চলৰ চাৰিওকাষে থকা অংশ বৰসেনাপতিৰ অধীনত আছিল। মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহৰ পিছত যোৰহাটত আহোম ৰাজ্যৰ ৰাজধানী পতা হয়।\nৰাজধানী ছে ৰাই দয়, হাবুং, চেমুন, চাৰাগুৱা, বকতা, গড়গাঁও, ৰংপুৰ, যোৰহাট\nভাষা(সমূহ) আহোম ভাষা (ৰাজকৰ্ম আৰু বুৰঞ্জী লিখাৰ বাবে)\nঅসমীয়া (প্ৰজাৰ বাবে)\nধৰ্ম আহোম ধৰ্ম (ৰাজকীয় ধৰ্ম),বৌদ্ধ ধৰ্ম (নৰা বাইলুং আৰু খামতী সকলৰ), হিন্দু ধৰ্ম (একাংশ প্ৰজা আৰু পাছলৈ একাংশ ৰাজ পৰিয়ালৰ ধৰ্ম)\n- স্থাপিত ২ ডিচেম্বৰ ১২২৮ (অসম দিৱস)\n- পতন ২৪ ফেব্ৰুৱাৰী ১৮২৬ (ইয়াণ্ডাবু সন্ধি)\nআহোম ৰাজ্য, মৌঙ দুন চোন খাম বা আচাম ৰাজ্য (আহোম ভাষা:𑜉𑜢𑜤𑜂𑜫 𑜓𑜤𑜃𑜫 𑜏𑜤𑜃𑜫 𑜁𑜪,ইংৰাজী: Kingdom of Assam, ১২২৮-১৮২৬,) আছিল অসমৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাৰ এখন মধ্যযুগীয় ৰাজ্য। ই প্ৰায় ৬০০ বছৰ ধৰি নিজৰ সাৰ্বভৌমত্ব বজাই ৰাখিছিল আৰু উত্তৰ-পূব ভাৰতত মোগলৰ শাসন বিস্তাৰ কৰাৰ বাধা দিছিল। মং মাও বংশৰ টাই ৰাজকোঁৱৰ চুকাফাই উত্তৰে চুতীয়া ৰাজ্য আৰু দক্ষিণে কছাৰী ৰাজ্যৰ মাজত আহোম ৰাজ্য স্থাপন কৰিছিল। এই ৰাজ্য কালক্ৰমত চৌদিশে বিস্তাৰ হয় আৰু বিশেষকৈ ১৬শ শতিকাৰ চুহুংমুং দিহীঙিয়া ৰজাৰ শাসনকালত এক ৰাজনৈতিক শক্তিত পৰিণত হয়। চুচেংফা প্ৰতাপ সিংহৰ দিনত ৰাজ্যৰ প্ৰশাসনক নতুন ৰূপ দিয়া হয় আৰু মোগলৰ লগত প্ৰথমবাৰৰ বাবে কূটনৈতিক যোগাযোগ স্থাপন কৰা হয়। গদাধৰ সিংহৰ দিনত ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাৰ পৰা মোগল প্ৰভাৱ নিচিহ্ন কৰা হয়। তেওঁৰ পুত্ৰ ৰুদ্ৰ সিংহৰ দিনত আহোম ৰাজ্য উন্নতিৰ শিখৰত উপনীত হয়। মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহৰ পৰা আহোম ৰাজ্যৰ শক্তি টুটিবলৈ ধৰে আৰু মানৰ আক্ৰমণত ই ধ্বংসপ্ৰাপ্ত হয়। ব্ৰিটিছৰ হাতত মানৰ পৰাজয়ৰ পিছত ১৮২৬ চনত ইয়াণ্ডাবু সন্ধি মতে অসমৰ শাসন ব্ৰিটিছ ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ হাতলৈ যায়।ঔপনিবেশিক আৰু পিছৰ কালত আহোম ৰাজ্য বুলি কোৱা হ'লেও ই প্ৰকৃততে বহুজাতিক আছিল আৰু শেষৰফালে আহোম লোক মুঠ জনসংখ্যাৰ ১০%তকৈও কম আছিল।\n3 আহোম অৰ্থনৈতিক ব্যৱস্থা\n4 আহোম প্ৰশাসন\n4.1 স্বৰ্গদেউ আৰু পাত্ৰমন্ত্ৰীসকল\n4.2 আন বিষয়ববীয়াসকল\n4.4 পাইক প্ৰথা\n5 মাটিৰ জোখ-মাখ\n6 বিষয়বাবৰ শ্ৰেণী\n7 সমৰ সজ্জা\n7.1 যুদ্ধ সামগ্ৰী\nচাওলুং চুকাফাই প্ৰথম ৰাজ্য স্থাপন কৰোঁতে এই ৰাজ্যক মুঙ ডুন চুন্ খাম (𑜉𑜢𑜤𑜂𑜫 𑜓𑜤𑜃𑜫 𑜏𑜤𑜃𑜫 𑜁𑜪) (অৰ্থ : অসমীয়া: সোণোৱালী শস্যৰ দেশ; ইংৰাজী: country of Golden Crops)নাম দিছিল। অন্যান্য জনগোষ্ঠীৰ লোকসকলে আচাম বা হাচাম বুলি কৈছিল। ব্ৰিটিছ সকলে ইংৰাজীত kingdom of Assam বুলি কৈছিল । ১৮৩৮ চনৰ পিছত ব্ৰিটিছ শাসিত অঞ্চল আৰু পিছলৈ ভাৰত অন্তৰ্ভুক্ত হোৱা ৰাজ্যখন একে নামেৰে জনাজাত হয়।\n১২২৮ খ্ৰীষ্টাব্দত চুকাফা, চীনদেশৰ মৌঙ মাওৰ (বৰ্তমান চীনদেশৰ দেহং দাই চিংফৌ স্বায়ত্ত্ব শাসিত পৰিষদৰ) পৰা আহি পাটকাই পৰ্বতেদি অসমৰ তিনিচুকীয়া জিলাত প্ৰৱেশ কৰিছিল। তেওঁ আহি বিভিন্ন ঠাইত ৰাজধানী পাতিছিল। ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাত প্ৰবেশ কৰাৰ পিছত আহোম ৰাজ্য প্ৰতিষ্ঠা হয়। চুকাফাই কোনো প্ৰতিষ্ঠিত ৰাজ্যৰ লগত যুদ্ধ কৰিব লগা হোৱা নাছিল। আহোম সকলৰ প্ৰথম ৰাজধানী খামজাং নামৰ ঠাইত পাতিছিল। আহোম গণনা অনুসৰি লাকনি তে কাও চন্দ্ৰবৰ্ষত (Lunaryear) উক্ত ঠাইত ৰাজধানী পাতিছিল। দ্বিতীয় ৰাজধানী নামৰূপত পাতিছিল আৰু দাপ ৰাও চন্দ্ৰবৰ্ষত (Lunaryear) নামৰূপ এৰিছিল। মৌঙ ক্লাঙ খ্ৰূ (অসমীয়াত অভয়পুৰত) প্ৰায় পাঁচবছৰ ৰাজধানী পাতি আছিল। তাত খুঁত চি ঙা, ৰাংমুত, তাওছা, কা ৰাও, কাপ মিত মুঠ পাঁচটা চন্দ্ৰবৰ্ষ (Lunaryear) ৰাজধানী হিচাপে থাকে। পঞ্চমখন ৰাজধানী আছিল হা-বুঙ, তাতে দাপ কাও, ৰাই-ছেও, মুঙ প্লাও আদি চন্দ্ৰবৰ্ষ (Lunaryear) ৰাজধানী হৈ থাকে।  তেওঁ স্থানীয় বৰাহী আৰু মৰাণ মানুহৰ লগত বন্ধুত্ব স্থাপন কৰি শেষত ছে ৰাই দয়ত ৰাজধানী পাতে আৰু বুঢ়াগোহাঁ‌ই আৰু বৰগোহাঁ‌ইক থাপে। ১২৮০ চনমানত এওঁলোক দুজনক স্বতন্ত্ৰ অঞ্চল চম্ভালি ল'বলৈ দায়িত্ব দিয়া হয়।\nপ্ৰমত্ত সিংহৰ (চুচেনফা; ১৭৪৪-১৭৫১) দিনত শিৱসাগৰৰ ওচৰৰ ৰংপুৰত নিৰ্মাণ কৰা পেভেলিয়ন ৰংঘৰ।\nআহোমকৰণৰ প্ৰক্ৰিয়া ইমানেই দ্ৰুত আছিল যে এটা সময়ত প্ৰকৃত আহোম নিজৰ ৰাজ্যত সংখ্যালঘু হৈ পৰে। ইয়াৰ ফলত ৰাজ্যখনৰ চৰিত্ৰ সলনি হৈ ই বহুজাতিক হৈ পৰে। ১৪শ শতিকাত বামুণী কোঁৱৰৰ শাসনত আৰম্ভ হোৱা হিন্দু প্ৰভাৱে গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা ল'বলৈ ধৰে। আহোম ৰাজসভাত টাই ভাষাৰ লগতে অসমীয়া ভাষাও ব্যৱহৃত হ'বলৈ ধৰে। পিছলৈ আন দুটা উচ্চ মন্ত্ৰী পদৰ লগতে বৰপাত্ৰগোহাঁ‌ই পদ সৃষ্টি কৰা হয়। চুতীয়া আৰু কছাৰী ৰাজ্যৰ পৰা জয় কৰা অঞ্চলসমূহ নিৰীক্ষণৰ বাবে "শদিয়াখোৱা গোহাঁই" আৰু "মৰঙীখোৱা গোহাঁই" নামৰ বিশেষ পদৰ সৃষ্টি কৰা হয়। ফৈদ পদ্ধতিৰ আধাৰত পাইক প্ৰথাৰে প্ৰজাসকলক সংগঠিত কৰা হৈছিল। বংগৰ তুৰ্কী আৰু আফগান শাসকসকলৰ আক্ৰমণ আহোমে সফলতাৰে প্ৰতিহত কৰিছিল। এনে এক ঘটনাত টংখাম বৰগোহাঁয়ে আক্ৰমণকাৰীসকলক খেদি কৰতোৱা নদী পাৰ কৰাই আহে, আৰু তেতিয়াৰেপৰা আহোমসকলে নিজকে কামৰূপ ৰাজ্যৰ যোগ্য উত্তৰাধিকাৰীৰূপে গণ্য কৰিবলৈ লয়।\n১৫২২ খৃষ্টাব্দৰ আহোম ৰাজ্য। চুতীয়া আৰু কছাৰী ৰাজ্য দখল কৰা আগৰ লৈকে আহোম ৰাজ্য দিখৌ-দিহিং অঞ্চলৰ(পুৰ্বৰ বৰাহী-মৰাণৰ ভূমি) মাজত সীমাবদ্ধ আছিল।\nআহোম অৰ্থনৈতিক ব্যৱস্থা[সম্পাদনা কৰক]\nস্বৰ্গদেৱ গৌৰীনাথ সিংহৰ (১৭৮০-১৭৯৫ খ্ৰী:) ৰূপৰ মোহৰ, তিতাবৰ।\nআহোম প্ৰশাসন[সম্পাদনা কৰক]\nপ্ৰধান প্ৰবন্ধ: স্বৰ্গদেউ, বুঢ়াগোহাঁই, বৰগোহাঁই, বৰপাত্ৰ গোহাঁই, বৰবৰুৱা, আৰু বৰফুকন\nস্বৰ্গদেউ আৰু পাত্ৰমন্ত্ৰীসকল[সম্পাদনা কৰক]\nআহোম ৰজাসকল মং মাওৰ পৰা অসমলৈ অহা প্ৰথম ৰজা চুকাফাৰ বংশধৰ আছিল। তেওঁক "স্বৰ্গদেউ" (টাই ভাষা: চাও-ফা) বুলি কোৱা হৈছিল। সাধাৰণতে উত্তৰাধিকাৰ সূত্ৰেই ৰজাৰ বাছনি হৈছিল, কিন্তু পৰিস্থিতি সাপেক্ষে মন্ত্ৰীসকলে ("ডাঙৰীয়া") আন আন কোনো বংশধৰক বাছনি কৰিছিল বা অধিষ্ঠিত ৰজাকো সলাব পাৰিছিল।\nআন বিষয়ববীয়াসকল[সম্পাদনা কৰক]\nপাইক প্ৰথা[সম্পাদনা কৰক]\nমাটিৰ জোখ-মাখ[সম্পাদনা কৰক]\nগদাধৰ সিংহই স্বৰ্গদেউ হোৱাৰ পূৰ্বে কামৰূপত লুকাই থকা কালত মোগলৰ ভূমি জোখাৰ প্ৰণালীৰ লগত পৰিচিত হৈছিল। মোগলৰ লগত যুদ্ধ শেষ হোৱাৰ লগে লগে তেওঁ নিজৰ ৰাজ্যতো তেনে প্ৰণালী আৰম্ভ কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়ে। এই কামৰ বাবে কোচবিহাৰ আৰু বঙ্গৰ পৰা জৰীপকাৰী মানুহ অনা হৈছিল। প্ৰথমতে শিৱসাগৰত জৰীপ আৰম্ভ কৰা হয়, কিন্তু গদাধৰ সিংহৰ মৃত্যুলৈকে সেয়া শেষ নহ'ল। তাৰপিছত ৰুদ্ৰ সিংহৰ দিনত নগাঁৱত জৰীপৰ কাম আৰম্ভ হয়। বুৰঞ্জীবিদসকলৰ মতে এই কামত ১২ ফুট (৩.৭ মিটাৰ) দৈৰ্ঘ্যৰ "নাল" বা বাঁহেৰে মাটি এটুকুৰাৰ চাৰিওদিশ জোখা হৈছিল আৰু মাটিকালি গণনা কৰা হৈছিল। মাটিৰ একক আছিল "লোচা" বা ১৪৪ বৰ্গফুট (১৩.৪ বৰ্গমিটাৰ) আৰু ১৪৪,০০ বৰ্গফুট (১,৩৪০ বৰ্গমিটাৰ) অঞ্চলক "বিঘা" বুলি কোৱা হৈছিল। চাৰি বিঘাই হৈছিল এক "পূৰা"। আধুনিক যুগতো অসমত এনে প্ৰণালী ব্যৱহাৰ কৰা হয়।\nবিষয়বাবৰ শ্ৰেণী[সম্পাদনা কৰক]\nসমৰ সজ্জা[সম্পাদনা কৰক]\nযুদ্ধ সামগ্ৰী[সম্পাদনা কৰক]\n↑ Gohain, Birendra kr. Origin of the Tai and Chao Lung Hsukapha: A Historical Perspective. https://books.google.co.in/books?id=k01uAAAAMAAJ.\n600 years of Ahom Kingdom, DATA NARRATIVE STORY\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=আহোম_ৰাজ্য&oldid=292352"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ২৪ আগষ্ট, ২০২১ তাৰিখে ২৩:৫৮ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


শ্ৰমিক আইন ধোঁৱা চাঙত! চাহ বাগিচাত নিয়োজিত শিশু শ্ৰমিক -\nHomeআঞ্চলিকশ্ৰমিক আইন ধোঁৱা চাঙত! চাহ বাগিচাত নিয়োজিত শিশু শ্ৰমিক\nশ্ৰমিক আইন ধোঁৱা চাঙত! চাহ বাগিচাত নিয়োজিত শিশু শ্ৰমিক\nডুমডুমাঃ কেঁচা চাহপাতৰ উচিত মূল্যৰ দাবী জনাই অহা ৰাজ্যখনৰ ক্ষুদ্ৰ চাহ খেতিয়কসকলৰ একাংশই কেৱল নিজৰ মুনাফাৰ স্বাৰ্থত চৰকাৰী নীতি-নিৰ্দেশনা আৰু আইনক চূড়ান্তৰূপে অৱমাননা কৰা দেখা গৈছে| ডুমডুমাৰ টিম শৰ্মা নামৰ এগৰাকী ক্ষুদ্ৰ চাহ খেতিয়কে নিজ চাহ বাগিচাত শিশু শ্ৰমিক নিয়োগ কৰি শিশুসকলক অতি কম মজুৰিৰে কাম কৰোৱাই মুনাফা আদায় কৰাৰ এক নিকৃষ্ট কাৰ্য হেলাৰঙে কৰি আহিছে বুলি অভিযোগ উত্থাপন হৈছে।\nঅসম চাহ জনজাতি ছাত্ৰ সন্থাৰ স্থানীয় গোটে এই খবৰ লাভ কৰি বাগিচাখনত অভিযান চলাই ৬গৰাকী কন্যা শিশু শ্ৰমিক উদ্ধাৰ কৰে| আচৰ্যজনকভাৱে ৯ বছৰৰ পৰা ১২ বছৰ বয়সৰ কন্যা শিশু শ্ৰমিকসকলে প্ৰতিদিনত পাত চিঙি ২০/২৫ টকা উপাৰ্জন কৰে| আনহাতে নিয়মীয়া প্ৰাপ্তবয়স্ক শ্ৰমিকসকলক মাত্ৰ ১২০ টকা মজুৰি প্ৰদান কৰাৰ লগতে শ্ৰমিকসকলক ৰেচন, ভৱিষ্যনীধি, গ্ৰেছউৰিটী, চিকিৎসা সেৱা আদি সকলো ধৰণৰ প্ৰাপ্যৰ পৰা বঞ্চিত কৰি ৰাখিছে|\nবাগিচাখনৰ শ্ৰমিকে জানিবলৈ দিয়া মতে বাগিচাখনৰ স্বত্বাধিকাৰী টিম শৰ্মাই বোনাছ দিয়াৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দি শ্ৰমিকৰ দৰমহাৰ পৰা ১০টকাকৈ কৰ্তন কৰি আহিছে| চাহ জনজাতি ছাত্ৰ সন্থাই শিশু শ্ৰমিক নিয়োজিত কৰাৰ বাবে টিম শৰ্মা নামৰ লোকজনৰ বিৰুদ্ধে ডুমডুমা থানাত এজাহাৰ দাখিল কৰিছে যদিও প্ৰশ্ন হৈছে শিশু শ্ৰমিক নিয়োগ কৰি মুনাফা আদায় কৰা টিম শৰ্মা নামৰ লোকজনৰ বিৰুদ্ধে প্ৰশাসনে ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰা নাই!\nPrevious articleন্যায়ালয়ৰ ৰোষত নেটফ্লিক্স! তথ্যচিত্ৰৰ সম্প্ৰচাৰ বন্ধৰ নিৰ্দেশ\nNext articleকমিছনৰাজঃ বিষয়া-কৰ্মচাৰীৰ বিৰুদ্ধে দুৰ্নীতিৰ অভিযোগ


অখিল গগৈৰ প্ৰতিচ্ছবি প্ৰশাসনে মোহাৰি পেলোৱা সন্দৰ্ভত বিভিন্ন ক্ষেত্ৰৰ ব্যক্তিৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nগুৱাহাটীৰ দেৱালত অখিল গগৈৰ প্ৰতিচ্ছবি প্ৰশাসনে মোহাৰি পেলোৱা সন্দৰ্ভত বিভিন্ন ক্ষেত্ৰৰ ব্যক্তিৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nগুৱাহাটী , November 20, 2020 4:00 pm\nঅখিল গগৈক কাৰাৰুদ্ধ কৰি ৰখাৰ প্ৰতিবাদত অংকিত দেৱাল চিত্ৰ এখনক কেন্দ্ৰ কৰি ১৯ নৱেম্বৰ তাৰিখে অসম চৰকাৰ তথা পুলিচ প্ৰশাসনৰ ফেচিষ্ট আচৰণ পুনৰ এবাৰ ৰাইজৰ সমুখলৈ আহিল।\nঅংগ আৰ্ট কালেক্টিভৰ সদস্য ধ্ৰুৱজিত শৰ্মা, ৰাহুল লাহন, কুলদীপ শৰ্মা, সহযোগী শিল্পী বুলবুল দাস আৰু ছাত্ৰ মুক্তি সংগ্ৰাম সমিতিৰ সদস্য প্ৰাঞ্জল কলিতাক অখিল গগৈৰ প্ৰতিচ্ছবি অংকন কৰি থকা অৱস্থাৰ পৰা বশিষ্ঠ থানালৈ উঠাই নি আটকাধীন কৰি ৰখা হয় আৰু অৱশেষত তেওঁলোকক ছবিখন মচি পেলাবলৈ বাধ্য কৰোৱা হয়।\nচ’ছিয়েল মিডিয়াৰ জৰিয়তে ইতিমধ্যে ভাইৰেল হৈ পৰা পেইন্টিংখনত কেৱল তুলি ধৰা হৈছিল পুলিচ বেষ্টনীৰ মাজত অখিল গগৈৰ মুখাৱয়ব। টিভি নিউজৰ অসংখ্য ফুটেজত ইতিমধ্যেই এই বাস্তৱতা বহুবাৰ প্ৰতিফলিত হৈ আছে।\nৰাজহুৱা স্থানত ছবি অঁকাৰ ক্ষেত্ৰত অনুমতি বা ৰাজহুৱা সম্পত্তিৰ ক্ষতি ইত্যাদিধৰণৰ প্ৰসংগ যদি শাসক পক্ষই উত্থাপন কৰে, তেন্তে সেয়া অত্যন্ত হাস্যকৰ বুলিয়েই আমি ক’ম। ৰাজহুৱা শৌচাগাৰৰ দৰে অত্যাৱশ্যকীয় স্থানৰ অভাৱত বা আৱৰ্জনা নিস্কাষণৰ যথোচিত ব্যৱস্থাৰ অভাৱত কদাকাৰ-কুৎচিত ৰূপ লোৱা দেৱাল, বজাৰৰ চ’ক আদিয়ে প্ৰশাসনিক দায়িত্ববোধৰ স্বৰূপ আমাৰ আগত অহৰহ দাঙি ধৰিছে। সেয়ে প্ৰশাসনিক অজুহাতৰ বাক-বিতণ্ডালৈ নগৈ আমি দুটামান কথালৈ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰোঁ।\nৰাজনৈতিক-সামাজিক শ্লোগানেৰে দেৱাল লিখন, পোষ্টাৰ অঁৰাৰ এক দীঘলীয়া পৰম্পৰা অসমত আছে। ৰাজনৈতিক দল, ‘অ-ৰাজনৈতিক’ সংগঠন, প্ৰকৃতি-প্ৰেমৰ পৰা সমাজ-সংস্কাৰলৈকে জড়িত স্বেচ্ছাসেৱী দল-ব্যক্তি ইত্যাদিয়ে দেৱাল লেখনক ব্যৱহাৰ কৰি আহিছে জনসংযোগ আৰু সচেতনতাৰ এক মাধ্যম হিচাপে। ইয়াৰোপৰি আছে চৰকাৰী বাৰ্তা প্ৰচাৰৰ বাবে পোষ্টাৰ-বিজ্ঞাপন।\nআনহাতে, শেহতীয়াকৈ এচাম যুৱ শিল্পীয়ে গুৱাহাটীকে ধৰি অসমৰ কেইখনমান চহৰত ৱাল পেইন্টিং, গ্ৰাফিটি আদি নিৰ্মাণ কৰি ‘পাব্লিক আৰ্ট’ৰ চৰ্চা কৰিবলৈ লোৱা দেখা গৈছে। চৰকাৰী বা প্ৰাতিষ্ঠানিক প্ৰচেষ্টাত আদখনীয়াকৈ সৌন্দৰ্যবৰ্ধনৰ নামত চেগা-চোৰোকাকৈ কৰা কামবোৰৰ পৰিৱৰ্তে এনে কামবোৰত শিল্পীৰ নিজৰ অৱস্থান, শিল্পবোধ, আৰু চাওঁতাৰ শিল্পৰ সৈতে সম্পৰ্ক আদি গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰসংগ হৈ উঠিছে।\nঅংগ আৰ্ট কালেক্টিভেও ইয়াৰ পূৰ্বে গয়া, ভেন গঘ আদি শিল্পীৰ সৃষ্টিকৰ্ম ৰাজহুৱা স্থানত পুনৰ্নিৰ্মাণ কৰি এনে চিন্তা-চৰ্চাত অংশগ্ৰহণ কৰিছে। দেৱালৰ তথা ৰাজহুৱা স্থানৰ visual ৰ এনেবোৰ ইতিহাস আৰু সাম্প্ৰতিকতাই এই প্ৰশ্নও আমাৰ সমুখলৈ আনে যে ‘ৰাজহুৱা স্থান’ৰ অধিকাৰস্বত্ব কাৰ?\nৰাজহুৱা ঠাইৰ চুক-কোণ ঢাকি তুলি ধৰা বিৰাট বিৰাট বিজ্ঞাপনৰ হৰ্ডিংবোৰৰ বাবে ৰাইজৰ মতামত লোৱা হয় নে? আৰু বিশাল বিশাল বহুজাতিক কোম্পানীৰ হাতত নদীবোৰ, খেতিয়কৰ মাটিবোৰ গতাই দিওঁতে ক’ত হেৰায় ‘ৰাজহুৱা সম্পদ’ৰ ধাৰণা? অথচ, ৰাইজৰ নামত অধিষ্ঠিত চৰকাৰখনে ‘ৰাজহুৱা স্থান’ৰ ওপৰত ৰাইজৰ অধিকাৰকেই স্বেচ্ছাচাৰীভাৱে খৰ্ব কৰি নেথাকে নে? দেৱালত আমি কি লিখিম, কি আঁকিম তাৰ ওপৰত আমাৰ অধিকাৰৰ প্ৰসংগৰে, পাব্লিক আৰ্টৰ প্ৰসংগৰে আমাৰ সমুখত এনেবোৰ প্ৰশ্নই উপস্থিত হয়।\nএই প্ৰশ্নবোৰৰ সৈতে ওতপ্ৰোত:ভাৱে জড়িত হৈ আছে সামাজিক গণতান্ত্ৰিক পৰিৱেশ আৰু সমাজৰ সকলো স্তৰৰ লোকৰ মত প্ৰকাশৰ, চিন্তাৰ স্বাধীনতা।\nসেইবাবে অখিল গগৈ নামৰ এজন মাত্ৰ ব্যক্তিৰ সুদীৰ্ঘ বন্দিত্ব অথবা কেৱল এমুঠি শিল্পীৰ ব্যক্তি স্বাধীনতাৰ প্ৰসংগ বুলি আমি সমগ্ৰ ঘটনাৰাজি আওকাণ কৰিব নোৱাৰোঁ। সামাজিক পৰিসৰত সুকৌশলৰে আৰু প্ৰশাসনিক-ৰাজনৈতিক ব্যৱস্থাপনাৰে এনে এক বাতাৱৰণৰ সৃষ্টি কৰা হৈছে যি সমাজৰ সৰ্বস্তৰৰ জনসাধাৰণৰ বাকস্বাধীনতা আৰু সমাজজীৱনৰ গণতান্ত্ৰিকতা তৰপে তৰপে খহাই নিয়াৰ উপক্ৰম কৰিছে।\nসমাজৰ প্ৰকাশভংগী আৰু ব্যক্তিৰ মনন-চিন্তা উভয়কে আধিপত্যশীল শক্তিয়ে পদানত কৰিবলৈ উন্মত্ত হৈ পৰিছে। অখিল গগৈৰ কুশল কামনা কৰি নামঘৰত চাকি-বন্তি জ্বলালে ৰাইজক এই প্ৰশাসনে অপমান কৰে; এচাম যুৱকে দেৱাল অংকণ কৰিলে তাত পুলিচী পদ্ধতিৰে বাধা দিয়া হয়। মাফিয়া, ৰাজনৈতি-আৰ্থিকভাৱে বলৱান লোকৰ হাতত সাংবাদিক নিগৃহীত হোৱাৰ সঘন বাতৰি আহে; শাসকীয় পক্ষৰ পালিনেতা, স্থানীয় গুণ্ডাৰ নৈৰাজ্যৰ খবৰ অহৰহ আমাৰ কাষ চাপে।\nআনহাতে, খাদ্যাভ্যাসৰ পৰা প্ৰেমলৈকে জীৱনশৈলীৰ প্ৰত্যেকটো দিশত হুমকি জাৰি কৰাত ব্যস্ত এচাম প্ৰতিক্ৰিয়াশীল দল-সংগঠন, ব্যক্তি। এই কোনোটো কথায়েই এটাৰ পৰা আনটো বিচ্ছিন্ন নহয়। যিবোৰ শক্তিয়ে দশক দশকজুৰি বিতৰ্কৰ নামত শিল্পী-সাহিত্যিকৰ স্বাধীনতা হৰণৰে সমাজৰ আঁহে আঁহে বিভাজনকামিতা সুমুৱাই আহিছিল, সেই শক্তিয়ে এতিয়া সমাজৰ গণতান্ত্ৰিক চৰিত্ৰ সমূলি নাশ কৰিবলৈ সাজু হৈছে।\nৰাজনৈতিক-প্ৰশাসনিক ব্যৱস্থাৰ নিৰেপক্ষতাৰ স্বৰূপ উদঙাই দি এফালে গণতান্ত্ৰিক প্ৰতিবাদৰ বাবে ৰাজহুৱা স্থানৰ পৰিসৰ সংকুচিত কৰি অনা হৈছে; অথচ চিৰিয়াখানাৰ বাঘৰ গো-মাংসৰ বিৰুদ্ধে ‘প্ৰতিবাদ’ৰ দৰে ফটুৱামিৰে ৰাজপথ জব্দ কৰি সাম্প্ৰদায়িকতাবাদ প্ৰসাৰিত কৰাৰ প্ৰচেষ্টাৰ সময়ত চকু মুদা কুলিৰ ভূমিকা লোৱা হৈছে। সমগ্ৰ সমাজখনক সংখ্যাগৰিষ্ঠতাবাদী ফেচিষ্ট মতাদৰ্শৰে চেপি অনা হৈছে আৰু এক ধৰ্মীয় স্তৰীকৰণ কটকটীয়া কৰিবলৈ চেষ্টা কৰা হৈছে।\nএকেসময়তে ‘ৰাজহুৱা সম্পদ আৰু স্থান’ৰ ওপৰত চৰকাৰী স্বত্বাধিকাৰ প্ৰয়োগ কৰি জনসাধাৰণকেই তাৰ পৰা বহিস্কৃত কৰিবলৈ শক্তি প্ৰয়োগ কৰা হৈছে। ‘ৰাজহুৱা’ৰ ওপৰত অধিকাৰ, নিয়ন্ত্ৰণ আৰোপ কৰিবলৈ বিচৰা হৈছে পূঁজি আৰু শ্ৰেণী-বৰ্ণগত বৈষম্যৰ জৰিয়তে। এই সাম্প্ৰতিক পৰিস্থিতিত ফেচিবাদী প্ৰৱণতা আৰু অধিষ্ঠানক পৰাস্ত কৰি মুক্তিকামী ৰাজনৈতিক প্ৰকল্প প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ হ’লে আমি ব্যক্তিৰ মত প্ৰকাশৰ স্বাধীনতা কেৱল এক বিমূৰ্ত সংজ্ঞা বুলি দোহাৰি থাকিব নোৱাৰোঁ; ব্যক্তি-স্বাধীনতাৰ সৈতে ওতপ্ৰোতঃভাৱে জড়িত সামাজিক-ৰাজহুৱা পৰিসৰবোৰত আৰু ৰাজহুৱা সম্পদৰ ওপৰত ৰাইজৰ অধিকাৰ ষোল-অনাই সাব্যস্ত কৰাৰ পন্থাৰো সন্ধান কৰিব লাগিব।\nঅসমৰ সৰ্বস্তৰৰ ফেচিবাদবিৰোধী জনগণ এই সন্দৰ্ভত নানান চিন্তা-চৰ্চাৰে, সম্পৰীক্ষাৰে এক সুদীৰ্ঘ সংগ্ৰামৰ বাবে প্ৰস্তুত বুলি আমি আশাবাদী। আৰু আমি এই বিষয়ে নি:সন্দেহ যে আমাৰ চৌদিশে গঢ় লৈ উঠা সামাজিক-ৰাজনৈতিক নিস্পেষণমূলক ব্যৱস্থাৰ বিৰুদ্ধে ক্ষোভিত জনসাধাৰণ সকলো সময়তে নিশ্চুপ হৈ নেথাকে।\nশেষত আমি আকৌ এবাৰ দাবী জনাওঁ\n১) অন্যায়ভাৱে কাৰাৰুদ্ধ কৰি ৰখা কৃষক নেতা অখিল গগৈক অচিৰেই মুক্তি দিয়ক।\n২) ন্যায়িক ব্যৱস্থাই সমাজৰ সকলো শ্ৰেণীৰ লোকৰ ব্যক্তি স্বাধীনতা আৰু সামাজিক গণতান্ত্ৰিক পৰিৱেশ ৰক্ষাৰ প্ৰতি দায়ৱদ্ধ হওক।\n৩) শান্তি-শৃংখলা ৰক্ষাত নিয়োজিত আৰু প্ৰশাসনিক দায়িত্ব বহন কৰোতাসকলে পক্ষপাতিত্বমূলক বৈষম্য এৰাই চলি সামাজিক, ধৰ্মীয় বিভাজনকামী অপশক্তিসমূহক নিয়ন্ত্ৰণ কৰক।\nহাইদৰ হুছেইন (বিশিষ্ট সাংবাদিক, সমাজকৰ্মী)\nঅৰূপ বৰবৰা (ৰাজনৈতিক বিশ্লেষক, অধিবক্তা, গুৱাহাটী উচ্চ ন্যায়ালয়)\nপ্ৰভাত বৰা (বিশিষ্ট সমালোচক)\nহলিৰাম টেৰাং (প্ৰাক্তন বিধায়ক, সমাজকৰ্মী)\nমৃণাল তালুকদাৰ (জ্যেষ্ঠ সাংবাদিক, গুৱাহাটী)\nকৌস্তুভ শইকীয়া (museologist, গুৱাহাটী)\nসমুদ্ৰ কাজল শইকীয়া (cultural critic, performance artist, দিল্লী)\nঅংকুৰ তামুলী ফুকন (ইতিহাস গৱেষক, গুৱাহাটী)\nগৌৰৱ ৰাজখোৱা (cultural critic, তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়)\nবিদ্যুত সাগৰ বৰুৱা (গৱেষক ছাত্ৰ, দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়)\nসুপৰ্ণা সেনগুপ্তা (ইতিহাস গৱেষক, Nehru Memorial Museum & Library, দিল্লী)\nপ্ৰাৰ্থনা দত্ত (গৱেষক ছাত্ৰী, আই আই টি, গুৱাহাটী)\nহিমালয় বৰা (গৱেষক ছাত্ৰ, আই আই টি, গুৱাহাটী)\nদীপজ্যোতি গগৈ (ছাত্ৰ, যোৰহাট ইঞ্জিনীয়াৰিং কলেজ)\nপল্লৱ শইকীয়া (visual artist, অংগ আৰ্ট কালেক্টিভ)\nধৰ্মেন্দ্ৰ প্ৰসাদ (visual artist, অংগ আৰ্ট কালেক্টিভ)\nনিখিলেশ্বৰ বৰুৱা (visual artist, গুৱাহাটী)\nসুদক্ষণা গগৈ (গৱেষক ছাত্ৰী, ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়)\nনয়নজ্যোতি ( গৱেষক ছাত্ৰ, ট্ৰেড ইউনিয়ন কৰ্মী, দিল্লী)