জ্যোতিষীৰ এদিন (মূল: আৰ কে নাৰায়ণ) – অনুবাদ: অনুৰূপ মহন্ত – ফটাঢোল\nJune 1, 2019 অনুবাদ\t7 Comments\nজ্যোতিষীৰ এদিন (মূল: আৰ কে নাৰায়ণ) – অনুবাদ: অনুৰূপ মহন্ত\nঠিক দুপৰীয়া হোৱাৰ লগে লগে তেওঁ নিজৰ টোপোলাটো খোলে আৰু নিজৰ জ্যোতিষৰ দোকানখন আৰম্ভ কৰে। টোপোলাটোৰ ভিতৰত থকা সম্পত্তিৰ ভিতৰত আছে কেইখনমান গোলকৈ কটা কাপোৰ, য’ত কিছুমান ৰহস্যময় ৰেখা টনা আছে, এখন ‘নোটবুক’ আৰু এখন জ্যোতিষৰ পুৰণা কিতাপ।\nতেওঁৰ কপালত ছাই আৰু সেন্দুৰ সনা থাকে আৰু চকুত এটা বেঁকা চাৱনি যিটো গ্ৰাহক তেওঁৰ ফালে আহিছেনে নাই চাবৰ বাবে তেওঁ ব্যৱহাৰ কৰে, কিন্তু সহজ সৰল মানুহে এইয়া কোনো দৈৱিক শক্তিৰ প্ৰভাৱ বুলিহে ভাবে। আচলতে তেওঁৰ চকু দুটাই মানুহক তেওঁৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত কৰে, কপালৰ ফোঁট আৰু ডিঙিলৈকে দীঘল মোচ্ কোছাৰ মাজত জিলিকি থকা তেওঁৰ চকুহাল দেখি অল্পবুদ্ধিৰ মানুহে তেওঁক ভগৱান হেন জ্ঞান কৰে। মানুহৰ মনত প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিবলৈ তেওঁ মূৰত গেৰুৱা ৰঙৰ পাগুৰি এটাও মাৰে আৰু এই ৰঙে সদায় তেওঁক সহায় কৰি আহিছে। মানুহ বিলাক তেওঁৰ প্ৰতি এনেকৈ আকৰ্ষিত হয় যেন ফুলৰ প্ৰতি মৌ মাখিহে আকৰ্ষিত হৈছে।\nটাউন হলটোৰ সন্মুখতে থকা পার্ক খনৰ কাষৰ বৃহৎ তেঁতেলীৰ গছ জোপাৰ ডাল পাত বিলাকে ঠাই খিনি সকলো সময়তে ছাঁ কৰি ৰাখে আৰু এই গছ জোপাৰ তলতেই তেওঁ বহি লয়। এই ঠাই খিনিৰে মানুহ বিলাক ৰাতিপুৱাৰ পৰা মাজ ৰাতিলৈকে অহা যোৱা কৰে।\nচাৰিআলিটোৰ চাৰিওফালে সৰু সৰু দোকান কিছুমান আছে যিবোৰৰ ভিতৰত আছে ঘৰুৱা দৰবৰ দোকান, চুৰি কাঠ আৰু লোহা বিক্ৰী কৰা দোকান, এখন যাদুকৰৰ দোকান, সস্তীয়া কাপোৰ বিক্ৰি কৰা দোকান ইত্যাদি, ইয়াত দোকানী বিলাকে অনবৰতে বৰ চিঞৰ বাখৰ কৰি গ্ৰাহক সকলক আকৃষ্ট কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে। তেওঁৰ কাষতে এজন বাদাম বিক্ৰেতাও থাকে, যি সদায় চিঞৰি চিঞৰি তাৰ বস্তু বিলাকৰ নতুন নতুন নাম দি থাকে যেনে কেতিয়াবা কয় মুম্বাইৰ\nআইচক্ৰীম, কেতিয়াবা কয় দিল্লীৰ বাদাম ইত্যাদি, আৰু মানুহ বিলাকে তাৰ কথা বিশ্বাস কৰি কিনিও থাকে এইবিলাক।\nভিৰৰ মাজত জ্যোতিষীৰ ওচৰতো যথেষ্ট মানুহ হয়। সন্ধ্যা কাষৰ বাদাম বিক্ৰেতা জনৰ বাদামৰ দ’মটোৰ তলত দিয়া জুইকুৰাত ধোঁৱাৰ মাজে মাজে অলপ অলপকৈ ওলোৱা জুইৰ পোহৰতেই জ্যোতিষী জনে কাম চলায়। এই ঠাইখিনিত মিউনিচিপালিতিয়ে বিজুলীৰ ব্যৱস্থা কৰা নাই, সেয়ে সৰু সৰু দোকান বিলাকত লগোৱা লেম বা চাকিৰ পোহৰতেই সকলোৱে কাম চলাব লগীয়া হয়। কিছুমানে মেন্থন লাইটৰ ব্যৱস্থাও নিজাকৈ কৰি লৈছে, এইবিলাকে চি চি কৈ শব্দ কৰি থাকে আৰু কিছুমানে জ্যোতিষীৰ দৰে আনৰ পোহৰৰ ভৰসাতেই চলি আছে। এইবিলাক সকলো মিলি সন্ধ্যাৰ সময়খিনিত পৰিৱেশটো ৰহস্যময় কৰি তোলে।\nজ্যোতিষীৰ এই পৰিৱেশটো বৰ ভাল লাগে। তেওঁ যেতিয়া নিজৰ জীৱনটো আৰম্ভ কৰিছিল, তেওঁ কেতিয়াও ভবা নাছিল জ্যোতিষী হ’ব বুলি, তেওঁ আনৰ ভৱিষ্যত নালাগে নিজৰে ভৱিষ্যতত আগন্তক মুহূৰ্তত কি হ’ব নাজানিছিল। তেওঁৰ কোনো গ্ৰহ নক্ষত্ৰৰে জ্ঞান নাছিল বা যি সকল তেওঁৰ গ্ৰাহক হৈছিল সেই সকলৰ বিষয়েও একো নাজানিছিল। কথা কোৱাত কিন্তু তেওঁ পাৰ্গত আছিল, যিটো সকলোৱে পছন্দ কৰিছিল। সেয়ে অভ্যাস আৰু অনুমানত কথা পাতি পাতিয়েই তেওঁ এইটো বিদ্যাত অতি সোনকালেই পাৰ্গত হৈ পৰিল। কেৱল এইটোৱেই নহয়, তেওঁৰ মতে সকলো বিলাক ব্যৱসায়তকৈ এইটোৱেই সকলোতকৈ সৎ ব্যৱসায় আছিল আৰু দিনটো কষ্টৰ বলত তেওঁৰ যি উপাৰ্জন হৈছিল সেয়া একেবাৰে সৎ উপায়েৰে ঘটা টকা বুলিয়েই তেওঁ বিশ্বাস কৰিছিল।\nতেওঁ যেতিয়া গাঁও এৰি আহিছিল, এবাৰো ভবা নাছিল তেওঁ কি কৰি চলিব। গাঁৱত থকা হ’লে সেইবিলাক কামেই কৰিলে হেঁতেন যিবিলাক তেওঁলোকে পুৰুষানুক্ৰমে কৰি আহিছিল অৰ্থাৎ খেতি বাতি, বিয়া, সন্তান জন্ম দিয়া আৰু পুৰণা ঘৰটোতে থাকি এটা সময়ত মৃত্যু বৰণ কৰা। তেওঁ তেনেকুৱা জীৱন বিচৰা নাছিল, সেয়ে মনে মনে ঘৰৰ পৰা পলাই আহিছিল। তেওঁ ঘৰৰ পৰা প্ৰায় দুশ মাইল দূৰলৈ গুচি আহি ইয়াতেই তেওঁৰ নতুন জীৱন আৰম্ভ কৰিলে। দুশমাইল এজন সাধাৰণ গাঁৱলীয়া মানুহৰ বাবে যথেষ্ট দূৰ, যেন দুখন ঠাইৰ মাজত এখন সাগৰৰ সমান বিশাল দূৰত্ব।\nমানুহৰ কঠিন সময় আৰু বিভিন্ন সমস্যা বিলাকৰ ওপৰত তেওঁৰ গভীৰ জ্ঞান আছিল যেনে বিয়াবাৰু, টকা পইছা, সা সম্পত্তিৰ সমস্যা আদি। দীঘলীয়া সময় ধৰি এইবিলাক কাম কৰি কৰি তেওঁ নিপুণ হৈ উঠিছিল। মাত্ৰ পাঁচ মিনিটৰ ভিতৰতে বুজি পাইছিল আচল সমস্যা ক’ত। এটা প্ৰশ্নৰ সমাধান দিবলৈ তেওঁ আঠ অনা পইচা দক্ষিণা লৈছিল আৰু তেতিয়ালৈকে নিজৰ মুখ নুখুলিছিল যেতিয়া লৈকে গ্ৰাহকজনে নিজৰ সমস্যাৰ বিষয়ে দহ মিনিট নিজ মুখে কৈ নলয়। এই সময়তে তেওঁৰ মনতে দহটা উত্তৰ বা সমাধান ভাবি লয়।\nযেতিয়া তেওঁ গ্ৰাহক জনৰ হাতখন নিজৰ হাতত তুলি লয়, হাতৰ ৰেখা বিলাক চাই চাই ক’বলৈ ধৰে- “তুমি কেতিয়াও তোমাৰ কাম বিলাকৰ সম্পূৰ্ণ সু-ফল নোপোৱা।” আৰু দহৰ ভিতৰত ন জনেই তেওঁৰ কথাত সন্মতি জনায়।\nনাইবা কেতিয়াবা তেওঁ প্ৰশ্ন কৰে, “তোমাৰ পৰিয়ালত বা বংশত কোনোবা মহিলা আছে নেকি যি তোমাৰ বিৰুদ্ধাচৰণ কৰি আহিছে?”\nবা কেতিয়াবা তেওঁ গ্ৰাহক জনৰ চৰিত্ৰৰ বিশ্লেষণ কৰি কয়, “তোমাৰ সৰহ সংখ্যক সমস্যা তোমাৰ নিজৰ স্বভাৱৰ বাবেই হৈছে। ইয়াৰ কাৰণ এইটো যে তোমাৰ ৰাশিত শনি বহি আছে। তুমি বৰ সাহসী আৰু কেতিয়াবা কেতিয়াবা তোমাৰ ব্যৱহাৰ কঠোৰ হৈ পৰে।”\nএই শেষৰ বাক্যষাৰি শুনি সকলোৱে জ্যোতিষীৰ সকলো কথা একেবাৰে সঁচা বুলি ভাবিবলৈ বাধ্য হয়, কিয়নো দুৰ্বল মানুহ জনেও নিজকে সাহসী বুলি শুনি সুখী হৈ পৰে।\nবাদামৱালাটোৱে জুইকুৰা নুমুৱালে আৰু ঘৰলৈ যাবৰ বাবে সাজু হ’ল। এইটোৱেই জ্যোতিষীৰ বাবে সংকেত, যে তেওঁৰো দোকান সামৰাৰ সময় হৈছে। সকলো ফালে আন্ধাৰে আৱৰি ধৰিছিল, দূৰৰ পৰা এটা সেউজীয়া পোহৰৰ কিৰণ জ্যোতিষীৰ ওচৰত আহি পৰিছিল। তাৰেই পোহৰত জ্যোতিষীয়ে নিজৰ সম্পত্তি বিলাক সামৰি আছিল, তেনেকুৱাতে সেইকণ পোহৰো নোহোৱা হৈ গ’ল।\nতেওঁ সন্মুখৰ ফালে চাই দেখে যে এজন মানুহ তেওঁ সন্মুখত ঠিয় হৈ আছে।\nজ্যোতিষীয়ে মনতে ভাবিলে, এইজন তেওঁৰ গ্ৰাহক হ’ব পাৰে, নাইবা হয়তো তেওঁক গ্ৰাহক বনাব পৰা যাব। এই উদ্দেশ্যেৰে জ্যোতিষীয়ে মাত লগালে, ” তোমাক বৰ চিন্তিত যেন দেখা গৈছে। ঠিক ঠাইতেই আহিছা তুমি, ইয়াতে অলপ আৰামত বহা আৰু মোৰ লগত অলপ কথা পাতা।”\nমানুহ জনে উত্তৰত কিবা এটা ভুন ভুনালে। জ্যোতিষীয়ে আকৌ একেখিনি কথাকে দোহাৰা দেখি মানুহ জনে নিজৰ হাতখন একেবাৰে জ্যোতিষীৰ নাকৰ সন্মুখত ডাঙি ধৰিলে আৰু কবলৈ ধৰিলে, ” হুহ, বৰ জ্যোতিষীটো ওলাইছে….”\nজ্যোতিষীয়ে এইটো প্ৰত্যহ্বান হিচাপে ভাবি মানুহ জনৰ হাতখন ধৰি ক’বলৈ ধৰিলে-“তোমাৰ স্বভাৱ এনেকুৱা যে…”\n-“এইসোপা বকিব নালাগে, কিবা এটা সঠিক কথা ক’!”\n-“জ্যোতিষীয়েও নিজৰ তাও দেখুৱাই কলে, এটা প্ৰশ্নৰ উত্তৰত মই আঠ অনা লওঁ, মাত্ৰ ইমান পইছাতেই মই তোমাৰ বহুত সমস্যাৰ সমাধান দিম।”\nমানুহ জনে জ্যোতিষীৰ হাতৰ পৰা টান মাৰি নিজৰ হাত খন আনি পকেটত ভৰালে আৰু আঠ অনা এটা জ্যোতিষীৰ সন্মুখত পেলালে আৰু কলে,\n-“মোৰ দৰকাৰী কথা সুধিব লগা আছে। আৰু মোৰ যদি এনেকুৱা লাগে যে তই মোৰ লগত ঠগ প্ৰবঞ্চনা কৰিবলৈ বিচাৰিছ, তেন্তে আঠ অনা সুতৰ সৈতে ঘূৰাই ল’ম কিন্তু।”\n-“ঠিক আছে, কিন্তু মোৰ উত্তৰ যদি তোমাৰ শুদ্ধ যেন লাগে তেতিয়া মোক পাঁচ টকা দিব লাগিব, হ’ব নে?”\n-“তেতিয়াও তুমি মোক আঠ অনা হে দিবা?”\n-“ঠিক আছে দিম, কিন্তু ভুল হ’লে মোক দুগুণ দিব লাগিব।”\nঅলপ সময় গুণা গঁথা কৰি জ্যোতিষীয়ে মানি ল’লে। জ্যোতিষীয়ে ভগৱানক প্ৰাৰ্থনা জনালে আৰু মানুহ জনে বিড়ি এটা জ্বলালে। বিড়ি জ্বলাওতে জুইশলাৰ কাঠিৰ পোহৰত জ্যোতিষীয়ে মানুহ জনৰ মুখ খন দেখা পালে।\nঅলপ সময়ৰ বাবে জ্যোতিষী চুপ্ হৈ ৰ’ল। মটৰ গাড়ী বিলাকে ৰাস্তাৰে হৰ্ণ বজাই আগ বাঢ়িছিল, ঘোঁৰা গাড়ী বিলাকেও খট্ খট্ শব্দ কৰি আগবাঢ়িছিল, দূৰৰ পৰা আন্ধাৰত মানুহৰ কোলাহলো শুনা গৈছিল। গ্ৰাহক জন আৰামত মাটিতে বহি ল’লে আৰু বিড়িৰ ধোঁৱা উৰুৱাবলৈ ধৰিলে।\nজ্যোতিষীয়ে আঠ অনা পইছাটো মানুহ জনক ঘূৰাই দি ক’বলৈ ধৰিলে, “থাকক দিয়া। মই এনেয়ো তোমাৰ দৰে মানুহৰ পৰা আঁতৰিয়েই থাকোঁ, আৰু মোৰ যথেষ্ট পলমো হৈছে ইতিমধ্যে।”\nজ্যোতিষীয়ে খৰ ধৰকৈ নিজৰ টালি টোপোলা বন্ধাত লাগিল। গ্ৰাহকজনে জোৰকৈ জ্যোতিষীৰ হাতত খামুচি ধৰিলে আৰু ক’লে, “এতিয়া মই তোক নেৰিছোঁ, মইতো ৰাস্তাৰে গৈহে আছিলোঁ, তইহে মোক ধৰিছিলি।”\nজ্যোতিষী ভয়ত কঁপিবলৈ ধৰিলে। ভয়ে ভয়ে ক’লে, “মোক আজিলৈ এৰি দিয়া। মই কাইলৈ তোমাৰ সৈতে কথা হ’ম।”\nগ্ৰাহক জনে নিজৰ হাত এখন আকৌ জ্যোতিষীৰ নাকৰ সন্মুখত তুলি ধৰিলে, আৰু ক’বলৈ ধৰিলে “প্ৰত্যাহ্বান সদায় প্ৰত্যাহ্বানেই। মোক এতিয়াই ক’ব লাগিব।”\nউপায় নাপাই জ্যোতিষীয়ে ক’বলৈ আৰম্ভ কৰিলে, “কোনোবা মহিলা আছে….\n-“এইচব অদৰকাৰী কথা ক’লে নহ’ব। ক’, মই মোৰ অনুসন্ধানত সফল হ’ম নে নাই? সঠিক উত্তৰ দে, নহ’লে মই তোৰ সকলো পইচা কাঢ়ি ল’ম।”\nজ্যোতিষীয়ে মনতে আকৌ ভগৱানক সুৱঁৰিলে আৰু শেষ বাৰলৈ চেষ্টা কৰি চাওঁ বুলি ক’বলৈ ধৰিলে-” ঠিক আছে মই সকলো ক’ম। কিন্তু মই যদি সকলো কথা শুদ্ধকৈ কওঁ, মোক কিন্তু তুমি পাঁচ টকা দিবই লাগিব। আৰু যদি নিদিয়া, তেনেহলে মই যাওঁ, তুমি যি কৰা কৰি থাকা।”\n-“ঠিক আছে, হ’ব বাৰু দিম। এতিয়া ক।”\n-“তোমাক মৃত বুলি ভাবি এৰি দিছিল। কোৱা হয়নে?”-জ্যোতিষীয়ে ক’লে।\n-“হয় হয়, ঠিক কৈছে, আৰু কওঁক।” মানুহজনে আচৰিত হৈ ক’লে।\n-“তোমাৰ পেটত এখন চুৰি ভৰাই দিয়া হৈছিল।”\n-“আৰে ৱাহ, একেবাৰে সঁচা।” গ্ৰাহকজন জ্যোতিষীৰ কথাত বৰকৈ প্ৰভাৱিত হ’ল আৰু নিজৰ কামিজটো খুলি নিজৰ পেটৰ দাগটো দেখুৱাবলৈ ধৰিলে।\n-” ইয়াৰ পাছত তোমাক পথাৰৰ কাষতে থকা এটা কুঁৱাৰ ভিতৰত মৰিবলৈ পেলাই দিয়া হৈছিল আৰু মাৰোতা জনে তুমি মৰিলা বুলি তোমাক তাতেই এৰি পলাই গৈছিল।”\n-“সঁচাই, এজন বাটৰুৱাই কুঁৱাটোৰ ভিতৰলৈ জুমি চাই মোক উদ্ধাৰ নকৰা হ’লে মই মৰিলোঁৱেই হেঁতেন।”\nগ্ৰাহকজনে জ্যোতিষীক ভগৱান হেন জ্ঞান কৰিবলৈ ধৰিলে আৰু আকৌ সুধিলে, “এতিয়া অনুগ্ৰহ কৰি এইটোও কৈ দিয়ক, মই সেই মানুহটোক ক’ত বিচাৰি পাম?”-ইয়াকে কৈ মানুহ জনে জ্যোতিষীৰ ভৰিত গবা মাৰি ধৰিলে।\n-“তুমিতো তেওঁক এতিয়া পৰলোকতহে বিচাৰি পাবা। চাৰি মাহ আগতে দূৰৰ এখন গাঁৱত তেওঁৰ মৃত্যু হ’ল। এতিয়া তুমি তেওঁক কেতিয়াও দেখা নোপোৱা।”\nজ্যোতিষীৰ কথা শুনি মানুহজনৰ চকু দুটা সেমেকি উঠিল।\nজ্যোতিষীয়ে পুনৰ কলে, “গুৰু নায়ক…”\n-“আপুনি চোন মোৰ নামো জানে!” মানুহ জনে আৰু আচৰিত হৈ ক’লে।\n-“মইতো সকলো জানো, কি নাজানো মই!”\n-“গুৰু নায়ক, মই যি কৈছোঁ সেইটো ধ্যান দি শুনা। তোমাৰ ঘৰ ইয়াৰ পৰা দুদিনৰ দূৰত্বত উত্তৰ দিশে। সোনকালে প্ৰথম খন গাড়ী ধৰিয়েই তুমি ঘৰলৈ ঘূৰি যোৱা। যদি তুমি ঘৰলৈ ঘূৰি নোযোৱা তেন্তে তোমাৰ ভাগ্যত আৰু এটা ভয়ংকৰ ঘটনা হ’ব বুলি মই জানিব পাৰিছোঁ।” ইয়াকে কৈ জ্যোতিষীয়ে অলপ ছাই মাটিৰ পৰা উঠাই মানুহ জনৰ হাতত দিলে আৰু ক’লে,”এইখিনি তোমাৰ কপালত ঘঁহি লোৱা আৰু ঘৰলৈ ঘূৰি যোৱা। দক্ষিণ দিশ তোমাৰ বাবে ভাল নহয়। এইফালে আৰু কেতিয়াও নাহিবা। এনেকুৱা কৰিলে এশ বছৰ জীয়াই থাকিব পাৰিবা, নহলে….”\nগ্ৰাহক জনে অলপ সময় চিন্তা কৰি ক’বলৈ ধৰিলে, “মই ঘৰৰ পৰা এতিয়া কিয় ওলাম! মইতো তাক বিচাৰি প্ৰতিশোধ লোৱাৰ আশাতহে মাজে মাজে এনেদৰে ওলাই আহিছিলোঁ। কিন্তু এতিয়াতো এইয়া সম্ভৱেই নহয়। সি মোৰ হাতৰ পৰা বাছি গ’ল। আশাকৰোঁ তাৰ মৃত্যু নিশ্চয় ভয়ংকৰ আছিল।\n“উম, তুমি ঠিকেই ভাবিছা”- জ্যোতিষীয়ে লাহেকৈ ক’লে। “এটা দুৰ্ঘটনাত বাছ এখনৰ চেপাত তাৰ মৃত্যু হ’ল।”\nএইষাৰ শুনি গ্ৰাহক জন সম্পূৰ্ণ সন্তুষ্ট হ’ল।\nতেওঁ যেতিয়ালৈ নিজৰ টালি টোপোলা বান্ধি যাবলৈ সাজু হৈছিল, তেতিয়ালৈ যথেষ্ট সময় হৈছিল। সকলো ফালে পোহৰ বিলাক নুমাই ঠাইখন সম্পূৰ্ণ আন্ধাৰ হৈ পৰিছিল, চাৰিওফালে এটা শান্ত পৰিৱেশ আছিল। গ্ৰাহক জনেও ইতিমধ্যে তেওঁৰ ওচৰত যিখিনি টকা আছিল, সেইয়া জ্যোতিষীৰ হাতত দি অহা বাটেৰে ঘূৰি গৈছিল।\nজ্যোতিষীৰ ঘৰ গৈ পাওঁতে সময় মাজনিশা হৈছিল। পত্নীয়ে দুৱাৰ মুখত ঠিয়হৈ তেওঁলৈ অপেক্ষা কৰি আছিল। স্বামীক দেখি তেওঁ সুধিলে, “আজি ইমান পলম হ’ল কিয়?”\nজ্যোতিষীয়ে তেওঁৰ হাতত থকা আটাইখিনি পইচা পত্নীৰ হাতত দি ক’লে, “হিচাপ কৰাচোন, এই আটাইখিনি পইচা আজি একেজন গ্ৰহকেই শেষৰ সময়ত দি গৈছে।”\n-“দুই..তিনি..চাৰি..চাৰে চাৰি টকা।” গণি গণি পত্নীয়ে কৈ গৈছিল। তেওঁ ইমান খিনি টকা একেলগে পাই বৰ সুখীও হৈছিল।\n-“কাইলৈ মই বজাৰৰ পৰা গুড় আৰু নাৰিকল কিনি আনিম। ল’ৰাটোৱে কেইবাদিনৰ পৰা মিঠাই খাওঁ খাওঁ কৰি আছিল, মই তাৰ বাবে ভাল কিবা এটা ৰান্ধিম।”\n-“বদমাছটোৱে মোক আঠ অনা ঠগি থৈ গ’ল! সিটো মোক পাঁচ টকা দিয়াৰ কথা আছিল!”- জ্যোতিষীয়ে ভোৰভোৰালে।\n-“কি হ’ল, আজি কিবা খেলিমেলি হৈছিল নেকি?”- পত্নীয়ে সুধিলে।\n-“আৰে একো নাই, বাদ দিয়া।”\nৰাতিৰ আহাৰ খোৱাৰ পাছত বিচনাত শুই শুই জ্যোতিষীয়ে পত্নীক ক’বলৈ ধৰিলে, “আজি মোৰ মূৰৰ ওপৰৰ পৰা ডাঙৰ বোজা এটা আঁতৰি গ’ল বুজিছা। ইমান দিনে মই এইটো ভাবি ভয় খাই আছিলোঁ যে মোৰ হাতেৰে এটা হত্যা হৈছিল। সেই ভয়তেই মই নিজ গাঁও এৰি পলাই আহিছিলোঁ আৰু ইয়াত আহি তোমাক বিয়া কৰাই ঘৰ সংসাৰ আৰম্ভ কৰিছিলোঁ। কিন্তু আজি গম পালোঁ সেই মানুহজন মৰাই নাছিল।”\nপত্নীয়ে আচৰিত হৈ ক’লে,”কি? আপুনি কাৰোবাক হত্যা কৰিছিল?”\n“উম, গাঁৱত থাকোতেই। তেতিয়া মই ডেকা আছিলোঁ আৰু বুৰ্বকো। আমি সেইদিনা একেলগে মদ খাইছিলোঁ, জুৱা খেলিছিলোঁ আৰু দুইটাই খুব কাজিয়া কৰিছিলোঁ। এতিয়া এইবোৰ চিন্তা কৰি কি লাভ! শুই থাকা।”\nকথা খিনি কৈ জ্যোতিষীয়েও হাত ভৰি ভালকৈ মেলি শুবলৈ চেষ্টা কৰিলে।\n« জয় বাই অসম – পাৰ্থ প্ৰতীম শৰ্মা\nফটা প্ৰেম – হিতেশ বি বৰুৱা »\nসেই মানুহজনে জ্যোতিষীক চিনি নাপালে বুলিহে, নহলে জ্যোতিষীৰ লাল বন্তি জ্বলিলহেতেঁন। ভাল লাগিল অনুৰূপ।\nঅতি সুন্দৰ হৈছে অনুবাদ টি। আৰু পঢ়িবলৈ পাম দেই।\nসুন্দৰ অনুবাদ, বৰ ভাল লাগিল কাহিনীটো।\nসাংঘাতিক কাহিনী। অনুবাদো বৰ সুন্দৰ হৈছে অনুৰূপ।\nহে ভগৱান.. ৰাষ্টাত টুকুৰি এটা লৈ ভগৱানৰ নাম লৈ ফোট দিব বিছৰা বিহাৰী ডেকা কেইটালে সন্দেহ হয় দেই.. বহুত ধুনীয়া কাহিনী আৰু বৰ ধুনীয়াকৈ অনুবাদ কৰিছে..\nসুন্দৰ অনুবাদ। ভাল লাগিল পঢ়ি।\nআৰ্কাইভ Select Month May 2020 April 2020 March 2020 February 2020 December 2019 November 2019 October 2019 September 2019 August 2019 July 2019 June 2019 May 2019 April 2019 March 2019 February 2019 January 2019 December 2018 November 2018 October 2018 September 2018 August 2018 July 2018 June 2018 May 2018 April 2018 March 2018 February 2018 January 2018 December 2017 November 2017 October 2017 September 2017 August 2017 July 2017


শূন্য ৰাজকোষ! RBIৰ পৰা পুনৰ ধন লাগে মোদী চৰকাৰক\nHome > শূন্য ৰাজকোষ! RBIৰ পৰা পুনৰ ধন লাগে মোদী চৰকাৰক\nনতুন দিল্লীঃ ক্ৰমাগত বিত্তীয় ঘাটিৰ ফলত বিপৰ্যস্ত হৈ পৰিছে নৰেন্দ্ৰ মোদী নেতৃত্বাধীন বিজেপি চৰকাৰ। খৰছ অপৰিৱৰ্তিত হৈ থাকিলেও আশা কৰা মতে হোৱা নাই ৰাজহ সংগ্ৰহ। এনে সংকটজনক পৰিস্থিতিৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পাবৰ বাবে পুনৰ ৰিজাৰ্ভ বেংক অব ইণ্ডিয়াৰ দ্বাৰস্থ হৈছে কেন্দ্ৰ চৰকাৰ।\nচৰকাৰী সূত্ৰৰ উদ্ধৃতিৰে এই কথা প্ৰকাশ কৰিছে সংবাদ সংস্থা ৰয়টাৰ্ছে। বাতৰিটোত কোৱা হৈছে যে বাজেট দাখিলৰ পূৰ্বেই ধন বিচাৰি বিত্ত মন্ত্ৰণালয়ে আবেদন জনাইছে কেন্দ্ৰীয় বেংকটোক।\nসংসদত দাখিল কৰা বাজেটত চলিত বিত্তীয় বৰ্ষৰ বাবে ৭.০৩ ত্ৰিলিয়ন আৰ্থিক ঘাটি পূৰণৰ লক্ষ্য নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছিল। এয়া হৈছে জিডিপিৰ ৩.৩ শতাংশ। কিন্তু সেই লক্ষ্য পূৰণ কৰাত চৰকাৰ একপ্ৰকাৰ ব্যৰ্থ হৈ পৰে। ফলত এতিয়া চৰকাৰৰ বাবে একমাত্ৰ ভৰসা হৈ পৰিছে ৰিজাৰ্ভ বেংক।\nবাতৰিটোত প্ৰকাশ পোৱা অনুযায়ী এইবাৰ চৰকাৰে দেশৰ কেন্দ্ৰীয় বেংকটোৰ পৰা অন্তৱৰ্তীকালীন লভ্যাংশৰ পৰা অতি কমেও ৩৫,০০০ কোটি টকা বিচৰাৰ সম্ভাৱনা আছে। চৰকাৰৰ এই অনুৰোধ আৰবিআই-এ গ্ৰহণ কৰিলেই এইবাৰৰ সৈতে ক্ৰমাগত তৃতীয়টো বছৰৰ বাবে দেশৰ সৰ্বোচ্চ বেংকটোৰ পৰা অন্তৱৰ্তীকালীন লভ্যংশৰ বাবদ ধন কেন্দ্ৰীয় কোষাগাৰলৈ যাব।\nউল্লেখ্য যে, কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰক ১,৭৬,০৫১ কোটি টকাৰ অৰ্থ সাহায্য দিয়াৰ সিদ্ধান্ত আগতেই চূড়ান্ত কৰিছিল ৰিজাৰ্ভ বেংকে। ইকনমিক কেপিটেল ফ্ৰেমৱৰ্ক পৰ্যালোচনাৰ অন্তত ২০১৮-১৯ বিত্তীয় বৰ্ষত উদ্বৃত্ত হিচাপে ১,২৩,৪১৪ কোটি তথা অতিৰিক্ত ভাৱে আৰু ৫২,৬৩৭ কোটি টকা দিয়াৰ কথা জনাইছে বেংকটোৱে। ইয়াৰ মাজতে চলিত বিত্তীয় বৰ্ষত কেন্দ্ৰই লাভ কৰিছে ১ লাখ ৪৮ হাজাৰ কোটি টকা। ইমানৰ পিছতো আয়-ব্যয়ৰ পাৰ্থক্য দূৰ কৰিবলৈ পুনৰ আৰবিআইক কাষ চাপিবলৈ বাধ্য হৈ পৰিছে চৰকাৰ।\nচৰকাৰী সূত্ৰৰ উধৃতি দি এই বাতৰি প্ৰকাশ কৰিলেও ৰয়টাৰ্ছে জনাইছে যে বিষয়টো সন্দৰ্ভত বিত্ত মন্ত্ৰণালয়ৰ সৈতে যোগাযোগ কৰা সত্বেও কোনোধৰণৰ প্ৰতিক্ৰিয়া দিয়াৰ পৰা বিৰত আছে। মূলত বিগত বৰ্ষৰ দৰেই বিষয়টোক লৈ আকৌ বিতৰ্কৰ সূত্ৰপাত হোৱাৰ আশংকাতে বিত্ত মন্ত্ৰণালয়ে মুখ খোলাৰ পৰা বিৰত আছে বুলি মত ব্যক্ত কৰিছে অৰ্থনৈতিক বিশেষজ্ঞসকলে।\nSource URL: http://www.newsnextone.com/modi-government-may-seek-another-interim-dividend-from-rbi


ভৱিষ্যদ্ৰষ্টাৰ দাবী, পৃথিৱীৰ পৰা হঠাতে ২০ লক্ষ লোক অন্তৰ্ধান হ’ব! কিন্তু কিয়? | Asom Live 24\nহলিউদৰ চুপাৰ হিৰো চিনেমাসমূহত কিছুমান ভৱিষ্যদ্ৰষ্টাই পৃথিৱীৰ ভৱিষ্যদ্বাণী কৰা দেখা যায়৷ অৰ্থাৎ সময় ভ্ৰমণ (Time Travelling)ক মূল বিষয়বস্তু হিচাপে লৈ নিৰ্মিত এই ছবিসমূহত পৃথিৱীত অদূৰ ভৱিষ্যতে কি ঘটিব বা ঘটিব পাৰে সেই বিষয়ে চিত্ৰায়ণ কৰা হয়৷ অৱেশ্যে মানুহে উক্ত ছবিসমূহক কল্পকাহিনী হিচাপেই উপভোগ কৰি আহিছে৷\nকিন্তু এইবাৰ তেনে কল্পকাহিনীক বাস্তৱ বুলি দাবী কৰা লোকো উলাইছে৷ লোকজনে দাবী কৰিছে যে তেওঁ ভৱিষ্যৎ ভ্ৰমণৰ পৰা উভতি আহিছে৷ আৰু সেয়ে তেওঁ অদূৰ ভৱিষ্যতে কি ঘটিব পাৰে সেয়া তেওঁ এতিয়াই ক’ব পাৰে!\nলোকজনে দাবী কৰিছে যে মাত্ৰ কেইটামান মাহৰ ভিতৰতে পৃথিৱীৰ পৰা কে’বালক্ষ মানুহ বহু অদৃশ্য হৈ পৰিব৷ লিঅ’নাৰ্ড নামৰ লোকজনে দাবী কৰিছে যে চলিত বৰ্ষৰ আগষ্টত পৃথিৱীৰ পৰা ২০ লাখ মানুহ অন্তৰ্ধান হৈ পৰিব৷\nলগতে পঢ়ক পাইলট মাতৃ-পুত্ৰৰ দৃশ্যই অন্তৰ চুইছে লক্ষ লক্ষ লোকৰ! চাওক আহক ভিডিঅ’টো\nটিকটকাৰ লিঅ’নাৰ্ডে টিকটক একাউণ্টৰ এক ভিডিঅ’ত এই দাবী কৰি কৈছে যে তেওঁ কোহি নামৰ এগৰাকী ভৱিষ্যৎ ভ্ৰমণকাৰীয়ে এক ডকুমেণ্টত ২০২২ চনত কে’বাটাও আচৰিত ঘটনা সংঘটিত হ’ব বুলি দাবী কৰিছে৷\nভাইৰেল ভিডিঅ’টোৰ মতে ২০২২ চনৰ জুলাই মাহত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত অতি উচ্চ প্ৰাৱল্যৰ ভূমিকম্প হ’ব আৰু পৃথিৱীখন দুটা ভাগত বিভক্ত হৈ পৰিব৷ ইয়াৰ পিছতে ৯ আগষ্টত ৰহস্যজনকভাৱে পৃথিৱীৰ পৰা ২০ লাখ মানুহ অদৃশ্য হৈ পৰিব৷\nতেওঁ লগতে দাবী কৰিছে যে চলিত বৰ্ষৰ ৩ অক্টোবৰত ষ্ট’কাৰ নামৰ অদ্ভূত প্ৰাণীবোৰে পৃথিৱীত আক্ৰমণ কৰিব।\nকিমান সত্য এই দাবী?\nভাইৰেল হোৱা ভিডিঅ’টোৰ এই দাবীবোৰ সত্য নে? কোহিৰ অনুৰাগীসকলে এই দাবীক সত্য বুলি বিশ্বাস কৰিলেও আচলতে এই দাবীৰ কোনো সত্যতা নাই৷\nকিন্তু টিকটকাৰ কোহিৰ অনুৰাগীসকলে এই অদ্ভূট দাবীক সত্য বুলি বিশ্বাস কৰি ভগৱানৰ শৰণাপন্ন হোৱা দেখা গৈছে৷ অনুৰাগীসকলৰ মতে এই দুৰ্ভিক্ষৰ পৰা কেৱল ইশ্বৰেহে মানৱকুলক ৰক্ষা কৰিব পাৰিব৷ আনহাতে, সচেতন লোকসকলে কোহিৰ এই দাবীক উপহাস কৰাহে দেখা গৈছে৷\nTags: asom live 24assam ka tazza khabarassam live 24axom live 24axom live 24 digitalbest news channel in assamBest news channel of assamBest News Portal in Assamtime travelviral news\nচৰ্চাৰ কেন্দ্ৰ বিন্দুত কিয় বিজয় আৰু অনন্যা? বিজয়ক কি বুলি ক’লে অনন্যাই?


এটা সপোনৰ অপমৃত্যুত: আফতাৰ হুছেইন চৌধুৰী - সাহিত্য ডট অৰ্গ\n( সেই ঘটনাত হতভম্ব হৈ পৰা ল’ৰাজনে দুনাই ঘৰলৈ নগল, মুম্বাইত ভিছা প্ৰচেছিঙৰ কামশেষ হোৱাত সি বিদেশলৈ যি গ’ল গ’লেই। আৰু ওভতি নাহিল ঘৰলৈ৷ বহু বছৰৰ পিচত আজিও তাৰ মনত নিজ দেশৰ মানুহৰ প্ৰতি, আইনৰ প্ৰতি অতি ঘৃণা৷ কিছুমান প্ৰশ্নই তাক সদায় আমনি কৰে৷ ভালদৰে কম্পিউটাৰ শিকি চৰকাৰী সাহায্য অবিহনে স্বাৱলম্বী হ’বলৈ বিচৰাটো অপৰাধ আছিল নেকি?…)\nএজন ল’ৰা, দুচকুত অজস্ৰ সপোন৷ নিয়মীয়াকে বাতৰিকাকত পঢ়ে, দুৰদৰ্শনৰ বাতৰি চায়৷ পঢ়াত মজলীয়া৷ খবৰৰ কাকতযোগে লাহে লাহে গম পালে অসমৰ জলন্ত সমস্যাটো হ’ল নিবনুৱা সমস্যা৷ শিক্ষিত নিবনুৱাৰ সংখ্যা হেনো কুৰি লাখৰ ওপৰত (নিয়োগ বিনিময় কেন্দ্ৰত পঞ্জীয়ন নকৰাখিনি হিচাপত নাই) ৷ তাৰ সপোন আছিল এনে কিবা এটা কৰাৰ য’ত নিজৰ লগতে আন দহজন নিবনুৱাকো সংস্থাপিত কৰিব পাৰি৷ লাহে লাহে তাৰ সপোন ভাগিল৷ উচ্চতৰ মাধামিক উত্তীৰ্ণ হৈ স্নাতকক নাম লগালে৷ ভাবি-চিন্তি উলিয়ালে যে বৰ্তমান কম্পিউটাৰৰ যুগ, সেয়ে মহাবিদ্যালয়ৰ শিক্ষাৰ লগতে কম্পিউটাৰৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিলে অন্ততঃ নাখাই মৰিব নালাগিব৷ ভবা মতে মহাবিদ্যালয়ত থকা কম্পিউটাৰ শিক্ষাৰ কেন্দ্ৰত ছফ্টৱেৰ এপ্লিকেচনৰ স্নাতকোত্তৰ ডিপ্লোমা আৰু ব্যক্তিগত এখন প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা কম্পিউটাৰ হাৰ্ডৱেৰ মেৰামতিৰ ছমহীয়া প্ৰশিক্ষণ সমাপ্ত কৰিলে৷ মহাবিদ্যালয়ৰ চুড়ান্ত পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হ’ল আৰু কম্পিউটাৰ শিক্ষাও সমাপ্ত হ’ল৷\nএইবাৰ গাঁৱৰ ঘৰত গৈ অলপ টকাৰে পুৰণা কম্পিউটাৰ আৰু যাৱতীয় সামগ্ৰী কিনি সৰুকৈ এখন ডি টি পি আৰু ফটো ষ্টুডিঅ’ খুলিলে৷ আজিকালি চৰকাৰে সঘনে বিভিন্ন আঁচনি ঘোষণা কৰে। আঁচনিত ৰাইজক নিজৰ ফটো লগাই আবেদনপত্ৰ জমা কৰিবলৈ দিয়ে৷ সেয়ে ল’ৰাজনৰ ব্যৱসায় ভালে চলিল৷ তাতে আকৌ অসমত নতুনকৈ অহা ম’বাইল কম্পেনিসমূহে ম’বাইলৰ ছীমকাৰ্ডৰ বাবেও ফটোৰ দৰকাৰ হ’ল৷ মুঠতে সাতে-পাঁচে মিলি ব্যৱসায় বাঢ়িল৷ আইনৰ প্ৰতি অগাধ শ্ৰদ্ধা থকা ল’ৰাজনে সৎভাৱে উপাৰ্জন কৰিব পাৰি বহুত সুখী হ’ল৷ ভতিজাকজনকো কম্পিউটাৰৰ কাম শিকালে। ভতিজাকেও পাৰ্যমানে সহায় কৰিবলৈ ধৰিলে৷ এই সময়ত চৰকাৰে আনন্দৰাম বৰুৱা বঁটা ঘোষণা কৰিলে৷ মেট্ৰিকত প্ৰথম বিভাগত উত্তীৰ্ণ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক বটা হিচাপে কম্পিউটাৰ দিলে৷ কিছুমানে নিজে ব্যৱহাৰৰ বাবে ৰাখিলে আৰু কোনো কোনোৱে বিক্ৰী কৰিলে৷ সেই কম্পিউটাৰবোৰ লিনাক্স অপাৰেটিং ব্যৱস্থাৰ আছিল। কিন্তু সকলোৱে মাইক্ৰছফ্টৰ ৱিনড’জ পছন্দ কৰাত তেনে কামৰ বাবে অঞ্চলটোৰ কম্পিউটাৰ জনা একমাত্ৰ ল’ৰাজনকেই সকলোৱে মাতিলে৷ কাম কৰাৰ বিনিময়ত কোনোবাই টকা দিয়ে, কোনোবাই নিদিয়ে৷ ল’ৰাজন সকলোতে সন্তুষ্ট৷ লাহে লাহে আৰু কিছুমান উৎসাহী ল’ৰাই কম্পিউটাৰ শিকি ডি টি পিসহ ফটো ষ্টুডিঅ’ খুলিলে। কোনোবাই বিদেশত থকা আত্মীয়ৰ সহায়ত বিদেশী কম্পিউটাৰ কিনিলে৷ কিবা সমস্যা হ’লে সকলোয়ে ল’ৰাজনক বিচৰা হ’ল৷\nইফালে আন এটা চক্ৰই কম্পিউটাৰ ব্যৱহাৰ কৰি ম’বাইল ছীমকাৰ্ডৰ চোৰাং ব্যৱসায় আৰম্ভ কৰিলে৷ প্ৰমাণপত্ৰ জাল কৰি বেলেগ বেলেগ মানুহৰ নামত ছীমকাৰ্ড উলিয়াই সেইবোৰ বেছি দামত বিক্ৰী কৰি সিহতে বহুত টকা উপাৰ্জন কৰিলে৷ ল’ৰাজনৰ আত্মীয় এজন বিদেশত থাকে৷ তেওঁ ল’ৰাজনৰ কাৰণে বিদেশত কাম এটা চাই ভিছাৰ বন্দৱস্ত কৰিলে৷ এইবাৰ বিদেশত ভাগ্য পৰীক্ষা কৰিবলৈ ল’ৰাজনে ভতিজাকৰ হাতত ব্যৱসায় চমজাই ভিছা প্ৰচেচিংৰ কাৰনে মুম্বাই পালে৷\nজনপ্ৰিয়তাই ভিতৰি ভিতৰি শত্ৰুৰো যে জন্ম লয় সেয়া ল’ৰাজনে অনুমান কৰিব পৰা নাছিল৷ ভালদৰে কম্পিউটাৰ জনাজনে যে সমস্যাৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে, তাৰ সপোনৰো অগোচৰ আছিল৷\nমুম্বাই যোৱাৰ এসপ্তাহৰ পিছত ঘৰত ফোন কৰি ঘৰলৈ তাক বিচাৰি আৰক্ষীয়ে যোৱাৰ জানিব পাৰিলে। আৰক্ষীয়ে প্ৰথমে ল’ৰাজনক বিচাৰিলে৷ ল’ৰাজনক নাপাই কম্পিউটাৰ কোনে চলাই বুলি সুধিলে। ভতিজাকে নিজে চলোৱাৰ কথা কোৱাত আৰক্ষীয়ে ক’লে যে তোমাৰ কম্পিউটাৰত অবৈধ কাম চলি থকাৰ কথা আমি জানিব পাৰিছো। সেয়ে আমি কম্পিউটাৰত কি আছে চাম৷ ঘৰৰ দৰজা, খিড়িকি বন্ধ কৰি ভতিজাক মাৰাথান জেৰা কৰাৰ লগতে কম্পিউটাৰৰ ভিতৰত কি আছে চালি জাৰি চোৱা হ’ল৷ একো নাপাই শেষত কম্পিউটাৰটোকে থানালৈ লৈ গ’ল। লগতে ভতিজাকৰ দেউতাকক থানালৈ যাবলৈ আদেশ দি গ’ল৷ কম্পিটাৰ অবিহনে ভতিজাকৰ ব্যৱসায় অচল হৈ পৰিল। থানালৈ যোৱাত আৰক্ষীয়ে ক’লে কম্পিউটাৰটো ফৰেনছিকলৈ পঠাব লাগিব৷ সকলো নিশ্চিত আছিল যে ফৰেনছিকত পঠালেও অবৈধ একো নাপায়। কিন্তু ভতিজাকৰ ব্যৱসায় বন্ধ হোৱাৰ উপক্ৰম ঘটাত উপায় নেদেখি ভতিজাকৰ দেউতাই থানাৰ লগত চিনাকি (!) মানুহ এজনৰ জৰিয়তে দৰদাম কৰি তিনিহাজাৰ টকাৰ বিনিময়ত কম্পিউটাৰটো মোকলাই লৈ গ’ল।\nইফালে ল’ৰাজনে ফোন কৰি চিনাকি মানুহৰ পৰা গোঠেই ঘটনাটো গ’ম পালে৷ আচলতে সিদিনাখন আৰক্ষীয়ে ছীমৰ অবৈধ ব্যৱসায় কৰা মানুহ এজনৰ ছীমবিক্ৰী কেন্দ্ৰত তালাচী চলাবলৈ যোৱাৰ পথত দালাল এজনে (যিজন কম্পিউটাৰ জনা ল’ৰাজন পৰিচিত) আৰক্ষীক সেই ল’ৰাজনৰ কথা কৈছিল৷ তাৰ মতে সেই অঞ্চলত কম্পিউটাৰ জনা একমাত্ৰ ল’ৰা সিয়েই। সি তেনে অবৈধ কাম কৰিব পাৰে কম্পিউটাৰৰ জৰিয়তে৷ আৰক্ষীয়ে তেতিয়া ছীম বিক্ৰী কৰোতাৰ ঘৰলৈ নগৈ ল’ৰাজনৰ ঘৰলৈ গ’ল৷\nসেই ঘটনাত হতভম্ব হৈ পৰা ল’ৰাজনে দুনাই ঘৰলৈ নগল, মুম্বাইত ভিছা প্ৰচেছিঙৰ কামশেষ হোৱাত সি বিদেশলৈ যি গ’ল গ’লেই। আৰু ওভতি নাহিল ঘৰলৈ৷ বহু বছৰৰ পিচত আজিও তাৰ মনত নিজ দেশৰ মানুহৰ প্ৰতি, আইনৰ প্ৰতি অতি ঘৃণা৷ কিছুমান প্ৰশ্নই তাক সদায় আমনি কৰে৷ ভালদৰে কম্পিউটাৰ শিকি চৰকাৰী সাহায্য অবিহনে স্বাৱলম্বী হ’বলৈ বিচৰাটো অপৰাধ আছিল নেকি? থানাৰ দালালজনে কিয় তাৰ কথা ভালদৰে নাজানি তাৰ ঘৰত আৰক্ষী পঠিয়াইছিল? আৰক্ষী বাহিনীৰ লোকসকলো তাৰ নিচিনা বা তাতকৈ উচ্চশিক্ষিত। কিয় কথাটো ভালদৰে গমি নাচালে? এনেকুৱাই যদি হয়, তেন্তে কোনো যুৱকেই দেখোন কম্পিউটাৰ শিকি স্বাৱলম্বী হোৱাৰ সপোন নেদেখিব৷\nক’লা ছাঁ (সুপ্ৰকাশ ভূঞা)


Search Result of Fashion Show on northeast handloom\nAce fashion designer Satya Paul passes away\nAce fashion designer Satya Paul passed away\nMyntra partners with Microsoft to accelerate its digital transformation journey\nMyntra, India's leading destination for fashion and lifestyle, has partnered with Microsoft to accelerate its digital transformation and offer an unmatched experience to its customers.\nFashion show to promote Northeastern handloom\nWith the sole moto of promoting the colourful ethnic handloom textiles and motifs of the North East, the Non-Government Organisation Get Grow Foundation, in association with the North Eastern Council, is organizingaFashion Show on November 27, at Shilpgram\nAll assam traditional mega fashion show in Guwahati\nAll assam traditional mega fashion show held in Guwahati\nৰণবীৰে নিৰ্মাণ কৰিব ককাক ৰাজ কাপুৰৰ বায়’পিক ‘শ্ব’মেন’\nৰাজ কাপুৰ,ভাৰতীয় চিনেমাৰ যুগদ্ৰষ্টা। ভাৰতীয় চিনেমাৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ ‘শ্ব’মেন’ হিচাপে পৰিচিত ৰাজ কাপুৰৰ বায়’পিক নিৰ্মাণ কৰিবলৈ আগ্ৰহী নাতি ৰণবীৰ কাপুৰ।\nমহেন্দ্ৰ সিং ধোনীয়ে প্ৰত্যাখ্যান কৰিছিল দ্য কপিল শৰ্মা শ্ব'ৰ লিখিত নিমন্ত্ৰণ,কপিল শৰ্মাই পাইছিল আঘাত\nজানিবলৈ পৰা মতে কপিল শৰ্মা অনুষ্ঠানৰ পূৰ্বৰ স্থায়ী অতিথি তথা ক্ৰিকেটাৰ নৱজোৎ সিং সিদ্ধুৱেও শচীনক আমন্ত্ৰণ জনাইছিল যদিও তেওঁ সেই অনুষ্ঠানত অংশ লোৱা নাছিল।\nপুনৰ কপিল শৰ্মা শ্ব'লৈ উভতি আহিব নৱজ্যোত সিং সিদ্ধু! এগৰাকী বিশেষ ব্যক্তিয়ে প্ৰকাশ কৰিলে এই কথা\nসিদ্ধু আকৌ এবাৰ অনুষ্ঠানটোলৈ উভতি আহিব পাৰে\nপুনৰ বিতৰ্কৰ মাজত জনপ্রিয় টেলিভিশন অনুষ্ঠান 'দ্য কপিল শৰ্মা শ্ব'\nশিল্পীসকলে এনে কাণ্ড কৰি আদালতক অপমান কৰিছিল\nবিশ্বৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ ৰিয়েলিটি শ্ব', জয়ী হ'ব পাৰিলে আৰামেৰে কটাব পাৰিব জীৱন নাতি-পুতি পৰ্য্যন্ত\nএই অনুষ্ঠানটোত বেছিদিনলৈ বৰ্তি থাকিব নোৱাৰে আৰু এৰি আহিবলগীয়া হয়\nকোনে যথাযথ অনুকৰণেৰে অভিনেত্ৰী মল্লিকাক কৰিলে আচৰিত ?\nমল্লিকাই নিজৰ প্ৰতিচ্ছবিয়ে অভিনয় কৰি থকাৰ দৰে দেখিবলৈ পাইছিল\nভাৰত পালেহি অ'মিক্ৰনৰ উপ-প্ৰকাৰ বি.এ.২, ধৰা পৰিছে ৫৩০ জন লোক\nএতিয়ালৈকে ৪০ খন দেশত উপ-প্ৰকাৰটোত আক্রান্ত হোৱা লোক ধৰা পৰিছে\nAll Rights Reserved 2022 © The Janambhumi | Total visits : 71436056


সাংবাদিকৰ বিৰুদ্ধে দেশদ্ৰোহীৰ গোচৰ, কাৰ বিৰুদ্ধে অভিযোগ? -\nHomeআঞ্চলিকসাংবাদিকৰ বিৰুদ্ধে দেশদ্ৰোহীৰ গোচৰ, কাৰ বিৰুদ্ধে অভিযোগ?\nডিজিটেল ডেস্কঃ ‘সংবাদ মাধ্যমক গণতন্ত্ৰৰ চতুৰ্থ স্তম্ভ’-বুলি কোৱা হয়৷ সমাজৰ ‘দাপোণ’ হিচাপে গণ্য কৰা হয় সংবাদ মাধ্যমক৷ কিন্তু কোনো কোনো সময়ত সাংবাদিকৰ বিৰুদ্ধে বিভিন্ন অভিযোগো উত্থাপন হয়। আমালৈ অহা খবৰ অনুসৰি, এইবাৰ শিলচৰত সাংবাদিকৰ বিৰুদ্ধে দেশদ্ৰোহীৰ গোচৰ ৰুজু কৰা হৈছে৷ শান্তনু সূত্ৰধৰ নামৰ এজন ব্যক্তিৰ অভিযোগৰ ভিত্তিত ‘বৰাক বুলেটিন’ নামৰ এটি ৱেব প’ৰ্টেলৰ সাংবাদিক অনিৰ্বাণ ৰয়চৌধুৰীৰ বিৰুদ্ধে শিলচৰ সদৰ থানাত একাধিক দেশদ্ৰোহীৰ ধাৰাত গোচৰ ৰুজু কৰিছে আৰক্ষীয়ে৷\n৬ ডিচেম্বৰত অনিৰ্বাণক সদৰ থানালৈ তলব কৰা হৈছে৷ প্ৰদীপ দত্ত ৰয়ৰ গ্ৰেপ্তাৰৰ পাছত ‘বৰাক বুলেটিন’ত প্ৰকাশিত এটা বাতৰিক কেন্দ্ৰ কৰি শিলচৰ সদৰ থানাত সাংবাদিক অনিৰ্বাণ ৰয় চৌধুৰীৰ বিৰুদ্ধে গোচৰ তৰে শান্তনু সূত্ৰধৰে৷ অভিযোগৰ ভিত্তিত আৰক্ষীয়ে দেশদ্ৰোহীৰ ধাৰাত গোচৰটো নথিভুক্ত কৰিছে৷\nইপিনে সংবাদিকৰ বিৰুদ্ধে এনেদৰে দেশদ্ৰোহী গোচৰ ৰুজুৰ ঘটনা লৈ কাছাৰ আৰক্ষীৰ বিৰুদ্ধে ক্ষোভিত হৈ পৰিছে বৰাকৰ সাংবাদিকসকল৷ সম্পূৰ্ণ উদ্দেশ্য প্ৰণোদিত আৰু মিছা গোচৰ অনিৰ্বাণৰ ওপৰত জাপি দিয়া হৈছে বুলি অভিযোগ তুলিছে সাংবাদিকসকলে৷ ঘটনাৰ প্ৰতিবাদত কাইলৈ শিলচৰৰ মধ্য চহৰ সাংস্কৃতিক ভৱনত এখনি সভা আহ্বান কৰিছে শিলচৰৰ সাংবাদিক সমাজে৷\nPrevious articleবিশিষ্ট অভিনেতা নিপন গোস্বামীলৈ জীৱনজোৰা সাধনা বঁটা\nNext articleঅ’মিক্ৰনৰ বাবে এইবাৰ চুম্বনতো ৰেড এলাৰ্ট! খ্ৰীষ্টমাছৰ নিশা নিয়ন লাইটৰ পোহৰত নচলিব প্ৰেমৰ ভাকুটকুট…


চিকিৎসকৰ দিনলিপি (চাকৰি জীৱনৰ কিয়দাংশঃ কেইটিমান স্নেপশ্বট) – ডা: ভূপেন শইকীয়া – ফটাঢোল\nগুৱাহাটীৰ পাণবজাৰস্থিত মহেন্দ্ৰ মোহন চৌধুৰী চিকিৎসালয়ৰ আন এটি জনপ্ৰিয় নাম হ’ল এম এম চি হস্পিতাল৷ চৰকাৰী চাকৰিৰ প্ৰথম কৰ্মজীৱন মোৰ আৰম্ভ হৈছিল এই এম এম চি হস্পিতালতেই৷ পোনতে তদানীন্তন মুখ্যমন্ত্ৰী হিতেশ্বৰ শইকীয়াৰ অনুমোদন ক্ৰমে, পিছত এপিএচচিৰ সাক্ষাৎকাৰ দি, চাকৰি নিয়মীয়াকৰণ হয়৷ তাত কাম কৰি ভাল লাগিব ধৰিলে৷ মানুহৰ মাজত কম সময়তে মোৰ কথা প্ৰচাৰিত হ’ল- মেডিচিনৰ এজন ভাল ডাক্তৰ আহিছে বুলি৷ ফলত বহিৰ্বিভাগত সময় শেষ হোৱাৰ পিছতো কাকো নিৰাশ নকৰি মই ৰোগী চাই গৈছিলোঁ৷\nএদিনৰ আমোদজনক কথা এটি মই পাহৰা নাই৷ এজন ডেকা ৰোগীক মই ক’লোঁ- কাইলৈ তোমাৰ শৌচ পৰীক্ষা কৰিব লাগিব৷ পিছদিনা যুৱকজন বহিৰ্বিভাগত হাজিৰ হ’ল৷ ৱাৰ্ডবয়ে নাম মতাৰ লগে লগে ভিতৰ সোমাই আহি এটা বহল মুখৰ হিমানি স্নোৰ বটল মুখনি খুলি টেবুলৰ ওপৰত সজাই দিলে৷ কোঠালিটো গোন্ধে আমোল মোলাই গ’ল৷ আন ডাক্তৰ, নাৰ্চ, ৱাৰ্ডবয়, ৰোগী সকলো নিমিষতে ফৰিংফুটা দিলে৷ অৱস্থা বিষম দেখি ৰোগীও অন্তৰ্ধান হ’ল৷\nআকৌ আন এদিনৰ কথা৷ অপিডিৰ ৰোগী চোৱা শেষ কৰি হাত দুখন ধুই মচি যাবলৈ সাজু হৈছোঁ৷ এজন আদবয়সীয়া লোক চুচুক-চামাক কৰি কোঠাটোলৈ সোমাই আহিল৷ মোক বিনম্ৰতাৰে কলে- “মই যোৱা ৪ঘণ্টা সময় ধৰি বাট চাই আছোঁ৷ মোৰ মা বৰ চিৰিয়াচ৷ আপুনি তেওঁক বচাব লাগে৷ মই গাড়ী লৈ আহিছোঁ৷ মোৰ লগত আমাৰ ঘৰলৈ ব’লক চাৰ৷ “ মই তেওঁৰ অনুৰোধ উপেক্ষা কৰিব নোৱাৰিলোঁ৷ ৰোগীৰ অসুখৰ বিৱৰণ শুনি কেইপদমান দৰব এএমচিৰ সন্মুখৰ ফাৰ্মাচীৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰি ল’লোঁ৷\nমানুহজনৰ নাম শ্যামকানু৷ তেওঁ গোৰেশ্বৰৰ এজন সৰু ব্যৱসায়ী৷ বৃদ্ধা মাক বহুদিন ধৰি শয্যাশায়ী৷ উশাহ লোৱাত কষ্ট ভূগি আছে৷ ভৰি-হাত-পেট ফুলি গৈছে৷ পৰীক্ষা কৰি বুজিলোঁ – ৰোগীৰ কনজেষ্টিভ কাৰ্ডিয়াক ফেইলাৰ৷ লেচিক্স আৰু এমাইনোফাইলিন বেজী ধমনীত লগালোঁ৷ লেনক্সিন, লেচিক্স, ডেৰিফাইলিনৰ টেবলেট আৰু পটক্ল’ৰ চিৰাপ গোৰেশ্বৰ টাউনৰ ফাৰ্মাচীৰ পৰা আনিব দিলোঁ৷ নিজ হাতেৰে এপালি দৰব ৰোগীক খুৱাই দিলোঁ৷ ৰসগোল্লা-নিমকিৰ সৈতে চাহ খাই ঘূৰিবলৈ সাজু হওঁ মানে ৰোগীয়ে কিছু উপশম পোৱা বুলি জনালে৷ সঠিক মাত্ৰাত উপযুক্ত দৰবৰ ব্যৱহাৰৰ ফলত এমাহ পিছত ৰোগী গুৱাহাটীলৈ শৰীৰ পৰীক্ষা কৰাবলৈ আহিব পৰা হ’ল৷ মাকৰ পিছত শ্যামকানুৰ পৰিবাৰ পুতুলি কানু এইবাৰ মোৰ নিয়মীয়া ৰোগী হৈ পৰিল৷ মানুহজনী হাঁপানী আৰু বাত (Rheumatoid arthritis ) দুটাকৈ ৰোগত আক্ৰান্ত৷ এইহাল দম্পতীৰ চেহেৰা আজি তিনিটা দশকৰ পিছতো মোৰ মানস পটৰ পৰা ধূসৰ হোৱা নাই৷\nদিন সদায় সমানে নাযায়৷ এদিন এটি ঘটনা হ’ল৷ মোৰ নাইট ডিউটিৰ সময়ত৷ দুটা মেডিচিনৰ কাৰ্টুন কঢ়িয়াই নিয়া দুজন চোৰ ধৰা পৰিল৷ কাৰ্টুনৰ ভিতৰত আছিল হেমাকচিল চেলাইন, এণ্টিবায়টিক বেজী আৰু কিছু জীৱনৰক্ষক দৰব৷ তাৰে কিছুমানত ’চৰকাৰী চাপ্লাই, বিক্ৰীৰ বাবে নহয়’ মোহৰো মৰা আছিল৷ মই ৱাৰ্ডবয় পঠাই সন্মুখৰ পাণবজাৰ সদৰ থানাত খবৰ দিলোঁ৷ চোৰ দুজনৰ স্বীকাৰোক্তিত দুজন ফাৰ্মাচিষ্টকো আটক কৰা হ’ল৷ তেওঁলোক কিছুদিন চাচপেণ্ড হৈ থাকি পুনৰ যথাস্থানত বাহাল হ’ল৷ দৰবৰ ষ্টৰৰ দায়িত্বত থকা চিকিৎসক আৰু অধীক্ষকৰ গাত আঁচোৰ এটাও নপৰিল৷ মইহে ৰাতিটোৰ ভিতৰত হিৰোৰ পৰা ভিলেইন হৈ পৰিলোঁ৷\nমোৰ ওপৰত পোটক তুলিবলৈ এটি শক্তিশালী চক্ৰ তৎপৰ হৈ উঠিল৷ তেওঁলোকৰ বাবে সুযোগো আহিল৷ গুৱাহাটী দূৰদৰ্শন কেন্দ্ৰৰ কাম এমএমচিৰ চৌহদত আৰম্ভ হোৱাত মোৰ কোৱাৰ্টাৰটো দূৰদৰ্শনৰ কৰ্তৃপক্ষক গটাই দি মোক ’ৰাজহুৱা স্বাৰ্থত’ (? ) উত্তৰ কাছাৰৰ লাংটিং স্বাস্থ্যকেন্দ্ৰলৈ বদলিৰ হুকুম জাৰি কৰিলে৷\nপল্টন বজাৰৰ নেটৱৰ্ক ট্ৰেভেলচৰ নৈশ বাচেৰে হাফলং যোৱা বাচত বহিলোঁগৈ৷ বাচৰ এজন কণ্ডাক্তৰে ঘোষণা কৰিলে- এইখন বাচত এতিয়ালৈ তিনিবাৰ ডকাইতি হৈছে৷ আপোনালোকে নিজৰ দায়িত্বত যাত্ৰা কৰিব৷ (শুনামতে ডকাইতিৰ ঘটনাবিলাকত বাচৰ কৰ্তৃপক্ষৰ ডকাইতৰ সৈতে এটি বুজাবুজি থাকে৷ ) যি নহওক একো অঘটন নোহোৱাকৈ হাফলং পালোঁগৈ৷ হাফলং এটি মোহনীয় হিল ষ্টেচন, শ্বিলঙৰ দৰেই চালে চকুৰোৱা ঠাই৷ কিন্তু উগ্ৰপন্থীৰ আতংকৰ বাবে পৰ্য্যটন ক্ষেত্ৰ বেয়াকৈ ক্ষতিগ্ৰস্ত৷ হাফঙৰ পৰা ৰেলেৰে লাংটিঙলৈ ৰাৱণা হ’লোঁ৷\nলাংটিং এখন তেনেই সৰু ঠাই৷ অজস্ৰ বাঁহ আৰু অন্যান্য ডাঙৰ ডাঙৰ গছ-গছনিৰে পৰিপূৰ্ণ৷ স্বাস্থ্য কেন্দ্ৰটোৰ বাহিৰে আৰু এটা নে দুটা চৰকাৰী কাৰ্য্যালয় আছে৷ দেওবাৰে সাপ্তাহিক বজাৰখনে ঠাইখনলৈ কিছু চাঞ্চল্য আনে৷ স্বাস্থ্য কেন্দ্ৰটোৰ দায়িত্বত আছে এজন আয়ুৰ্বেদিক চিকিৎসক, দুজনী নাৰ্চ আৰু এজন ফাৰ্মাচিষ্ট৷ চিকিৎসকজন চিকিৎসালয়ত এটা অংশত পৰিবাৰৰ সৈতে থাকে৷ সন্তান তেতিয়ালৈকে হোৱা নাছিল৷ দুই তিনিমাহৰ মূৰত গোৱালপাৰাৰ গাঁৱৰ ঘৰলৈ এসপ্তাহমান থকাকৈ যায়৷ তেতিয়া ফাৰ্মাচিষ্টে চিকিৎসালয় চম্ভালে৷ মেলেৰিয়া প্ৰভাৱিত ঠাই৷ তাৰ বাহিৰে আন ৰোগীৰ সংখ্যা তাকৰীয়া৷ এই ডাক্তৰজন মাজে মাজে গভীৰ অৰণ্যত থকা উগ্ৰপন্থীৰ শিবিৰত চিকিৎসা দিবলৈ যাবলগীয়া হয়৷ মোৰ বাবে কোনো বাসভৱন বা ভাৰাঘৰ লাংটিঙত পোৱা নাযাব৷ ডাক্তৰজনে মোক বৰ আদৰ-সাদৰ কৰি ভাত-চাহ খুৱালে৷ সকলো অৱস্থিতি মোক ভালকৈ বুজাই উঠি মোক ক’লে -’এতিয়া আপুনি যি ভাল দেখে কৰক’৷\nমই মাহৰ ব্যৱধানত পৰিস্থিতি চাবলৈ কেইবাৰমান লাংটিঙলৈ অহা-যোৱা কৰিলোঁ৷ বেচিভাগ ভ্ৰমণ মালগাড়ীত নহ’লে ৰেলৰ ইঞ্জিনত উঠি অহা-যোৱা কৰিলোঁ৷ আৰু এটা আমোদজনক কথা লাংটিঙলৈ বিদ্যুৎ মাজে মাজেহে আহে৷ আহিলে ৭/১০দিন থাকি আকৌ দুসপ্তাহমানলৈ নাথাকে৷ তাৰ সেই ডাক্তৰজনলৈ (নামটো পাহৰিলোঁ) মনতে শ্ৰদ্ধা উপজিল৷ তেওঁ যেন এক তপস্বীৰ জীৱন যাপন কৰি আছে এনে লাগিল৷\nএনেতে অসমৰ পট পৰিৱৰ্তন ঘটিল৷ ডা০ ভূমিধৰ বৰ্মনৰ ঠাইত ডা০কমলা কলিতা স্বাস্থ্য মন্ত্ৰীৰ আসনত বহিল৷ মই সকলো পৰিস্থিতি তেওঁক সাক্ষাৎ কৰি ক’লোঁ৷ তেওঁৰ ঘৰৰ ওচৰৰ ঠাই বকোত মেডিচিনৰ বিশেষজ্ঞ এজনৰ অভাৱ পূৰণ কৰিবলৈ বুলি মোক লাংটিঙৰ পৰা বুটলি আনি বকো গ্ৰাম্য চিকিৎসালয়ত নিয়োগ কৰিলে৷ বকোত কেইবছৰমান ভালদৰেই কাম কৰিলোঁ৷ গুৱাহাটী মেডিকেলৰ পৰা প্ৰশিক্ষণত অহা ইণ্টাৰ্ণি ডাক্তৰৰ লগ লৈ হস্পিতেলত ভৰ্তি হোৱা ৰোগী চাওঁ৷ তেনেতে তাত কৰ্মৰত এজন ফাৰ্মাচিষ্টক বিএলটি উগ্ৰপন্থীয়ে অপহৰণ কৰিলে৷ মাটিবাৰী বিক্ৰী কৰি ঘৰৰ মানুহে লক্ষাধিক টকা মুক্তিপণ দি সেই ডেকা ফাৰ্মাচিষ্টক ৬ মাহমানৰ মূৰত মোকলালে৷ ভগ্ন স্বাস্থ্যৰে কোনোমতে প্ৰাণটিলৈ ঘূৰি আহিল৷ এইবাৰ মোলৈ উগ্ৰপন্থীৰ নানান ভাবুকি আহিব ধৰিলে৷ পৰিস্থিতি এনে হ’ল যে এদিন নিশাটোৰ ভিতৰতে মই টালি-টোপোলাসহ বকো ত্যাগ কৰিবলগীয়া হ’ল৷\nদিশপুৰত তাত-বাতি, আবেদন-নিবেদন কৰাৰ মূৰকত কালাপাহাৰৰ লোকপ্ৰিয় গোপীনাথ বৰদলৈ বক্ষ চিকিৎসালয়ত যোগদান কৰাৰ অৰ্ডাৰ পালোঁ৷ ইয়াত গুৰুতৰভাবে আক্ৰান্ত, জটিল আৰু বেচিকৈ সংক্ৰমনশীল ৰোগী ৰখা হয়৷ চিকিৎসালয়ৰ পৰিসৰ বেচ আহল বহল৷ নানান গছ গছনিৰে ভৰপুৰ৷ কিন্তু চৰকাৰৰ অমনোযোগিতাত পুৰণি ঘৰসমূহৰ অৱস্থা জৰাজীৰ্ণ হৈছে৷ ইয়াক এখন উন্নত আদৰ্শ চিকিৎসালয়লৈ গঢ় দিয়াৰ সমল আছিল৷ তাত কেইবা জোপা কৰ্জা টেঙাৰ গছ আছিল৷ এই গছৰ সৈতে মোৰ ঘনিষ্ঠতা স্কুলীয়া দিনৰ পৰাই৷ মই বাল্যকালৰ পাঁচটা বছৰ অতিবাহিত কৰা বেনাৰচৰ ৰাজঘাট বেচেন্ত স্কুলৰ হোষ্টেল পিছপিনে অসংখ্য গছ আছিল৷ আমি তাৰ ৰঙা-সেউজীয়া ফল চিঙি জেপ ভৰাই খেল পথাৰলৈ যাওঁ৷ হিন্দীত কৰ্জা টেঙাক কৰোণ্ডা বুলে৷ ইয়াৰ আচাৰ বৰ স্বাদিষ্ট৷ বঙালী লোকসকলৰ কিবা পূজাত কৰ্জা টেঙাৰ ফল-পাত আদি ব্যৱহাৰ হয়৷ সেই সময়ত পল্টন বজাৰত কৰ্জা টেঙাৰ ডাল পাত ফল বিক্ৰী কৰা মই দেখা পাইছোঁ৷ এই চিকিৎসালয়ত কৰ্মৰত অৱস্থাত তাত ভৰ্তিহৈ থকা ৰোগী সকলক বেচ মৰমেৰে মই মাত লগাইছিলোঁ৷ দুখীয়া ৰোগীসকলক চেম্পুলৰ দৰব বিলাই দিছিলোঁ আৰু নিজা মেচিনেৰে বিনামূলীয়াকৈ প্ৰয়োজন হোৱাজনৰ চুগাৰ পৰীক্ষা কৰি দিছিলোঁ৷ তাত বহুতো ৰোগীৰ মৃত্যু হয় সেয়ে আন আন ৰোগীৰ মন ভাগি নপৰিবলৈ মই ৰাউণ্ডত কিছু হলেও ৰসাল কথা শুনাওঁ৷\nএটা সময়ত বদলি হ’লোঁ ধেমাজিলৈ৷ ধেমাজি মোৰ চৰকাৰী চাকৰিৰ অন্তিম পাদান৷ গুৱাহাটীৰ পৰা ধেমাজিলৈ প্ৰথম যাওঁতে ব্লু হিলচ ট্ৰেভেলচৰ নৈশ বাচত পালোঁ সহপাঠী ডা০ জীৱন দ’লেক৷ আমি বাচৰ চিট সলনা-সলনি কৰি একেলগে বহি গোটেই বাটতো কথা পাতি গ’লোঁ৷ মেডিকেল পঢ়ি থাকোতে জীৱনৰ গ’গামুখৰ ঘৰলৈ গৈছিলোঁ৷ তাৰ মাকে মোক উপহাৰ দিয়া ঘৰত বোৱা ’মিৰিজিম’ কাপোৰখনৰ উম মই আজিও পাহৰা নাই৷ নাই পাহৰা চাংঘৰত জুহালৰ কাষত বহি লোৱা কলা আপং আৰু কুকুৰাৰ মাংসৰ স্বাদ৷ এমবিবিএচ ফাইনেল দি আমি দুয়ো প্ৰায় এমাহ অসমৰ বাহিৰত ফুৰিব ওলাই গৈছিলোঁ৷\nপোনতে গ’লোঁ গয়ালৈ৷ তাৰ মগধ মেডিকেল কলেজত মোৰ ওৰিয়া বন্ধু ডাক্তৰ অক্ষয় মহাপাত্ৰ এনাটমি বিভাগৰ ডেমন্সট্ৰেটৰ৷ ডাক্তৰ মহাপাত্ৰৰ সৈতে মোৰ চিনাকি অসম মেডিকেল কলেজত তৃতীয় বাৰ্ষিকৰ ছাত্ৰ হৈ থাকোতে৷ মেডিচিন ৱাৰ্ডত ক্লিনিকেল প’ষ্টিং হওঁতে তেওঁ আছিল মোৰ প্ৰথম ৰোগী৷ নগালেণ্ডৰ নাগিনীমৰাত মেডিকেল অফিচাৰৰ চাকৰি কৰি থাকোতে অসুস্থ হৈ আহি এসপ্তাহকাল অসম মেডিকেল কলেজত ভৰ্তি হৈছিল৷ গয়াৰ পৰা এখন টেলিগ্ৰাম পঠালোঁ পঞ্জাৱৰ ৰাজ্যপাল মহেন্দ্ৰমোহন চৌধুৰীলৈ- “এৰাইভিং চণ্ডীগড় অন–ডেট বাই কালকা মেল”৷ আগতেও ভ্ৰমণ আৰম্ভ নৌকৰোতেই এখন চিঠি তেখেতলৈ ডাক যোগে পঠাইছিলোঁ৷ চণ্ডীগড়ত অসমীয়া ৰাজ্যপালে আমাক মৰম সাদৰ কৰিলে৷ টকা এটাও খৰচ নোহোৱাকৈ এসপ্তাহকাল ৰাজভৱনত অতিথি হৈ থাকিলোঁ৷ তেখেতৰ ব্যক্তিগত চিকিৎসকজনে আমাক ফুৰা-মেলাত লগ দিলে৷ মালি, ধোবী, ৰান্ধনী আদিয়ে ৰাজ্যপালক ’লাটচাহেব’ বুলি কোৱাৰ পৰম্পৰা চলি আছিল৷ অনুভৱ কৰিলোঁ লাটচাহেব চৌধুৰী সকলো কৰ্মচাৰীৰ মাজত বৰ জনপ্ৰিয় আছিল৷\nচণ্ডীগড় এৰি এলাহাবাদত সোমাই কিছুদিন থকাকৈ বেনাৰচলৈ আহিলোঁ৷ আলহী হ’লোঁ মোৰ প্ৰিয় শিক্ষক সুধাকৰ তেৱাৰীজী চাৰৰ৷ শৈশৱৰ পাঁচটা বছৰ কটোৱা বেনাৰচ মোৰ নিজৰ ঘৰ যেন অনুভৱ হয়৷ ৰাজঘাট বেচেন্ত স্কুলৰ প্ৰতিটো পাথৰ, প্ৰতিজোপা গছ, প্ৰতিখন পথাৰ, নৈ, ঘাট মোৰ অতিকৈ চিনাকি, পৰম আপোন৷ জীৱনেও বুজা-নুবুজা ভাৱেৰে আপোনপাহৰা হৈ মোক সংগ দি গৈছিল৷\nবেনাৰচ এৰি ডিবৰুলৈ ঘূৰি আহিলোঁ৷ মই ৰ’লোঁ খলিহামাৰীৰ ঘৰত৷ জীৱন গ’লগৈ উত্তৰ পাৰৰ তাৰ ঘৰলৈ৷ পিছত গম পালোঁ জীৱনৰ বৃদ্ধ দেউতাকে যোৱা দহদিনমানৰ পৰা নিতৌ ফেৰীঘাটলৈ আহিছিল সি ঘূৰি আহিছে নেকি চাবলৈ৷ কথাটো গম পাই মোৰ নিজকে দোষী দোষী যেন লাগিল৷ তেতিয়া ১৯৭৬ চনত আজিৰ দৰে ম’বাইলৰ প্ৰচলন নাছিল৷ আছিল চিঠি-পত্ৰ আৰু জৰুৰী হলে টেলিগ্ৰামৰ ব্যৱস্থা৷\n……পুনৰ বাচ যাত্ৰালৈ ঘূৰি আহোঁ৷ সেই জীৱন মই ধেমাজীলৈ অহাত পৰম অত্যুৎসাহী হৈ পৰিছে৷ সি বৰ্তমান মহকুমা স্বাস্থ্য বিষয়া৷ ধেমাজীৰ পৰা ওচৰৰ জোনাইলৈ বদলি হৈছে৷ মোক কোৱাৰ্টাৰ, চেম্বাৰ সকলোৰে সি ব্যৱস্থা কৰি দিব বুলি জনালে৷ পিছে কি হব? মোৰ ধেমাজীৰ কাৰ্য্যকাল আছিল তেনেই চমু৷ লিবিয়াৰ পৰা চৰকাৰী চাকৰিৰ পত্ৰ অহাত ময়ো স্বদেশ এৰি প্ৰবাসী পক্ষী হোৱাৰ মন মেলিলোঁ৷\n১৬টা বছৰৰ কাহিনীৰ এই লেখাটো আৰু চমু কৰিব নোৱাৰিলোঁ৷ এয়া এক কাহিনী নহৈ উপন্যাসিকা যেন হল৷ ইয়াকে সহৃদয় পাঠকৰ হাতত তুলি দিলোঁ৷\n« বিয়া-সংবাদ – হীৰকজ্যোতি বৈশ্য\nনিজেও জুখিব পাৰে আপুনি মূৰ্খ, ঋষি নে দেৱতা – সৌমিত্ৰ যোগী »\nচাকৰি জীৱনৰ মনোৰম বৰ্ণনা ! ভাল লাগিল !\nবৰ ভাল লাগিল চাৰ পঢ়ি\nবৰ ভাল লাগিল চাৰ\nচাৰ,বৰ ভাল লাগিল\nআমোদজনক বৰ্ণনা, ভাল লাগিল।\nৰসাল বৰ্ণনা, খুব ভাল লাগিল পঢ়ি\nবৰ সাৱলীলভাৱে কথাবোৰৰ বৰ্ণনাই লিখনিটোক এক অন্যন্য মাত্ৰা দিছে। ভাল লাগিল পঢ়ি।\nচাকৰি জীৱনৰ ইটো-সিটো।জানি ভাল লাগিল আপোনাৰ কথাখিনি।\nআগতে এবাৰ পঢ়িছিলোঁ ৷ পুনৰ পঢ়িবলৈ পাই ভাল লাগিল ৷\nচাকৰি জীৱনৰ তিতা-কেঁহা আৰু মিঠা কথাবোৰ আপোনাৰ কলমত মূৰ্ত হৈ উঠিছে । ভাল লাগিল ।\nআপোনাৰ চাকৰি জীৱনৰ কথাবোৰ জানি খুব ভাল লাগিল। আমাৰ ছাৰেও এনেকুৱা বহুত অভিজ্ঞতাৰ কথা কয়।\nআপোনাৰ চিকিৎসক জীৱনৰ তিতা-মিঠা অভিজ্ঞতাসমূহ পঢ়ি ভাল লাগিল৷\nআপোনাৰ চিকিৎসক জীৱনৰ তিতা-মিঠা অভিজ্ঞতাসমূহৰ বিষয়ে পঢ়ি ভাল লাগিল৷


আকৌ গে’ট হস্পিতাল! গুৱাহাটীত পুনৰ ভুল চিকিৎসাৰ বলি হ’ল এজন\nআকৌ গে’ট হস্পিতাল! গুৱাহাটীত পুনৰ ভুল চিকিৎসাৰ বলি এজন\nজি প্লাছ নিউজডেস্ক | December 06, 2018 11:30 hrs\nগুৱাহাটী - গুৱাহাটীত পুনৰ ভুল চিকিৎসাৰ বলি হৈ প্ৰাণ হেৰুৱালে এজনে! সৌসিদিনা এগৰাকী দেৱশিশুৰ মৃত্যু সম্পৰ্কীয় ঘটনাৰ সৈতে সাঙোৰ খাই পৰা ঘটনাৰ চাঞ্চল্য মাৰ নৌযাওতেই পুনৰ বিতৰ্কলৈ আহিছে গে’ট হস্পিতাল। গুৱাহাটীৰ নুনমাটিস্থিত এই গে’ট হস্পিতালৰ ভুল চিকিৎসাৰ বলি হৈ বাবুল আলী নামৰ এজন লোকৰ মৃত্যু হৈছে। এই অভিযোগ উত্থাপন কৰিছে মৃত লোকজনৰ পৰিয়ালবৰ্গই। দিছপুৰ আৰক্ষী থানাৰ কনিষ্টবল তথা চাংসাৰিৰ কাষৰ মান্দাকাটাৰ বাবুল আলী নামৰ লোকজনক অৰ্শ ৰোগৰ চিকিৎসাৰ বাবে হাস্পতালখনত ভৰ্তি কৰোৱা হৈছিল।\nউল্লেখ্য ৰোগীজনক হাস্পতাল কৰ্তৃপক্ষই ‘ভেণ্টিলেশ্যন’ত ৰাখে আৰু মৃত্যুৰ এদিন পিছত আজি পৰিয়ালবৰ্গক অৱগত কৰে। পৰিয়ালবৰ্গৰ অভিযোগ অনুসৰি এদিন পূৰ্বেই মৃত্যু হোৱা লোকজনক একমাত্ৰ হাস্পতালৰ ‘বিল’ অধিক কৰিবৰ বাবেই ভেণ্টিলেশ্যনত ৰাখি থোৱা হৈছিল।\nজানিব পৰা মতে মৃত বাবুল আলীক ইয়াৰ পূৰ্বে প্ৰথমেই গুৱাহাটী মেডিকেল কলেজ হাস্পতালত ভৰ্তি কৰোৱা হৈছিল যদিও ইয়াৰ চিকিৎসকে ৰোগগৰাকীক অইন চিকিৎসালয়লৈ লৈ যোৱাৰ পৰামৰ্শ দিয়ে। ইতিমধ্যেই গে’ট হাস্পতাল কৰ্তৃপক্ষৰ বিৰুদ্ধে মৃত বাবুল আলীৰ পৰিয়ালবৰ্গই এক গোচৰ তৰিছে।


Daini part 12 ডাইনী assamese novel | Jonak axom\nDaini part 12 ডাইনী assamese novel\nDaini part 12 ডাইনী assamese novel click here to read part 11 মো ৰ দেহতো তেতিয়াও দুলি আছে আৰু গলটো বেঁকা হৈ আছে৷ঠিক সপোনত দেখা...\nমোৰ দেহতো তেতিয়াও দুলি আছে আৰু গলটো বেঁকা হৈ আছে৷ঠিক সপোনত দেখা এলিচৰ লাচটোৰ দৰে…মুৰটো বহুত পাতল যেন লাগিছে৷ নিজৰ দেহৰ পিনে চালো ৷নিজৰ দেহৰ পিনে চালো ৷ দেহতো নিথৰ হৈ গৈছে৷অলপ আগেয়ে গাৰ পৰা কাপোৰ খনো খহি পৰিছে ৷অজস্ৰ মানুহৰ মাজত মোৰ দেহতো নগ্ন হৈ দুলি আছে ৷ছি: ছি:৷কি লাজ৷তলত জমা হোৱা মানুহৰ কিছুমানে মোৰ পিনে চাই হাহিছে৷কিছুমানে বুকুত ক্ৰছ আকিছে৷তাৰ পিছত মানুহবোৰে এটা দুটাকে গুছি যাবলৈ ধৰিছে৷অলপ সময় পিছত চাবুকৱালাটোৱে মোৰ দেহতো টানি টানি চাদলৈ তুলি আনিলে৷তাৰ পিছত দেহটো এখন কলা কাপোৰেৰে ঢাকি দিলে৷মই সকলো দেখিছিলো৷বুজি পাইছো মই জীৱন্ত জগতৰ পৰা বহুত দুৰলৈ গুছি গৈছো ৷ ময়ো এলিচৰ দৰে এটা অশৰিৰী৷\nসিহতে মোৰ দেহটো কাপোৰেৰে বান্ধি তললৈ লৈ গল৷ ময়ো গলো তেওঁলোকৰ পিছে পিছে৷খোজকাঢ়ি নহয়৷বতাহত ভাহি ভাহি ৷কটিগটোৰ লাইব্ৰেৰীত টেবুলত মোক শুৱাই দিলে৷তাৰপিছত মোৰ দেহটো সকলোৱে বেঢ়ি ধৰি মন্ত্ৰ পঢ়িবলৈ ধৰিলে৷বহুত আচৰিত সিহতৰ অনুস্থান ৷ যেতিয়া সিহত ব্য়স্ত আছিল মই লাইব্ৰেৰীটো ঘুৰি ঘুৰি চাবলৈ মন গল৷ লাইব্ৰেৰীটো একেদৰে আছে৷কিন্তু ওপৰৰ ফালে কিতাপৰ সংখ্্যা কম ৷ সিহতে মোৰ কিতাপ ধংস কৰিছে নেকি?অলপ সময় পিছত কাম শেষ হল৷\nমোৰ দেহতো লাইব্ৰেৰীটোৰ পৰা নি বেডৰুমত প্ৰৱেশ কৰিলে৷সিহতে বেডৰুমটোও ৰাতিৰ ভিতৰতে সলনি কৰি দিছে৷যোৱাবাৰ শীতত কিনা লাইটোৰ সলনি কৰি মম জ্বলাইছে৷ৰুমৰ সিটোমুৰৰ পৰা প্ৰিষ্টে সোমাই আহি মোৰ গাত holly water ছটিয়াই দিছে৷চয়তানজনে আজি বহুত অদ্ভুত পিন্ধি আছে্৷মুৰত কলা অলংকাৰ খোদিত বেল্ট ৷গাত নোমাল ৰঙা কাপোৰ৷কিচুসময় পিছত সি মোক নি বিছনাত শুৱাই দিলে্৷যিসকলে মোক লৈ আহিছিল এজন এজন কৈ গুছি গল৷বেডৰুমত থাকিলো মাত্ৰ প্ৰিষ্ট আৰু মই৷ বুজি পালো এলিচৰ ডায়েৰীটোৰ কথাবোৰ সঁচা হবলৈ ধৰিছে৷সি মোৰ দেহটোৰ ওপৰত উঠিল৷উঠক৷মই আৰু সেইটো দেহত নাই৷মই জাগতিক দেহৰ পৰা মুক্ত৷\nপ্রিষ্টে বিছনাত উঠি নিজৰ গাৰ কাপোৰ খুলিবলৈ লাগিল। মই আৰু এইবোৰ সহ্য কৰিবলৈ নোৱাৰা হলো। তাক মোৰ মৃতদেহটোক ভোগ কৰাৰ মুক্ত স্বাধীনতা দি মই বেডৰুমৰ পৰা লাইব্ৰেৰীলৈ গুচি আহিলো । মই মাত্ৰ চাবলৈ বিছাৰিছিলো লাইব্ৰেৰীত এলিচৰ ডায়েৰীটো আছেনে নাই। সিহতে সম্ভব সেইটো লৈ গৈছে। । যি ভাবিছিলো সেয়াই হল। । নাই । কাষৰ বেডৰুমৰ পৰা প্রিষ্টৰ যৌন সুখৰ গেঙনি শুনা গৈছে । কি বিকৃত মস্তিষ্কৰ এই মানুহটো ! এনে লাগিল সি স্ৰষ্টাৰ সৃষ্টি জগতৰ বাহিৰৰ , এটা চয়তানৰ সৃষ্টি। কিম্বা নিজেই এটা ছদ্মবেশী চয়তান। লাইব্ৰেৰীত আৰু কাম নাই । এনেদৰে ঘৰত নাথাকি বাহিৰটো চাবলৈ মন গল। বাহিৰত ঘোপমৰা আন্ধাৰ। তাতকৈও আন্ধাৰ মোৰ কটিগৰ পোহৰাব খোজা ভিতৰচোৱা। । এক প্রাগঐতিহাসিক অন্ধকাৰ যাক হাজাৰটা চাকি জ্বলাইও দুৰ কৰিব নোৱাৰি। বতাহত ভাহি ভাহি কটিগৰ পৰা দুৰলৈ আহিলো । কটিগৰ পৰা মই বহু দুৰলৈ যাবলৈ যাম। নৰকৰ পৰা মুক্ত পৃথিৱীলৈ । কিন্তু দেখিলো কিছু লোকে এঠাইত কাঠ জমা কৰি এটা উচ্চ দম তৈয়াৰ কৰিছে। মই ৰৈ ৰৈ সিহতক চাবলৈ ধৰিলো। এবাৰ পিছলৈ চাই দেখিলো চাৰিজন মানুহে মোৰ দেহটো এখন সাঙীত কটিগৰ পৰা বাহিৰলৈ দাঙি আনি আছে। যি কি নহওক। মোৰ সেই দেহটোও সে অভিশপ্ত কটিগৰ পৰা বাহিৰ হৈছে। ৰাতিৰ মৃদু বতাহত মোৰ দেহটোৰ চুলি বোৰ উৰিবলৈ লৈছিল। হঠাৎতে নিজক সুন্দৰ যেন লাগিল। ভগবানক ধন্যবাদ। তেঁও মোক এনে এটা ৰোগমুক্ত সুন্দৰ দেহ কিছুদিন বাচি থাকিবলৈ দিছিল। খুব ইচ্ছা হৈছিল এবাৰ আকৌ সেই দেহেলৈ উভতি যাবলৈ । কিন্তু আমি জানো সেয়া আৰু সম্ভব নহয় । মই সেয়া এৰি ওলাই আহিলো চিৰকালৰ বাবে। সিহতে সাঙীখন সহ মোৰ দেহটো কাঠৰ ওপৰত তুলি দিলে। বুজিলো এতিয়া মোৰ দেহটোক পুৰি পেলাব। সিহতৰ মাজৰ এজন নেতা যেন মানুহে বুকুত ক্ৰছ আকি এডাল জুই জ্বলি থকা কাঠ, খৰিৰ দমটোৰ ওপৰত পেলাই দিলে। তাকে দেখি বাকীবোৰেও এদাল এডালকৈ জ্বলাবলৈ ধৰিলে। দাউদাউকৈ জ্বলি উঠিল। নিজৰ দেহটো চকুৰ আগত এনেকৈ জ্বলাত মই হাহাকাৰ কৰি উঠিলো দাউদাউ জুইৰ শিখাই ৰাতিৰ আন্ধাৰ আতৰাই এক উজ্জ্বল পোহৰ হৈ বাঢ়ি আহিল। মোৰ চকু চাট মাৰি ধৰিলে। পোহৰখিনি কিছু অনুজ্বল হৈ কমি আহিল। মই নিজক সেই বেচমেন্টৰ বন্দিশালাত আবিষ্কাৰ কৰিলো । অশৰীৰী নহয়। একদম জীৱন্ত মই । দিনৰ পোহৰে চিৰিৰ দৰ্জাৰে সোমাই অন্ধকাৰক আঁতৰ কৰি দিছে। । হে ঈশ্বৰ ! ইমান সময় তেন্তে মই দুঃস্বপ্ন এটাহে দেখি আছিলো। এই স্বপ্নত পোহৰেই তাৰ শেষ পৰিণতি মোৰ চকুত স্পষ্ট হৈ পৰিছে। ছোৱালীজনীৰ প্রতি সচাকৈ মায়া জাগিল । মই থিয় দিলো। । চেলৰ দৰ্জাখন খুলাই আছে। মোৰ টাৱেলখন মোৰ কাষতে পৰি আছে। সেইখন বুটলি লৈ মোৰ দেহত মেৰিয়াই ললো। ভয় ভয় খোজে মই ওলাই আহিলো সেই ভয়ংকৰ বন্দীশালৰ পৰা....\nJonak axom : Daini part 12 ডাইনী assamese novel


এটা বেচৰকাৰী সংস্থাৰ অভিযোগ, সন্ত্ৰাসবাদৰ ধনেৰে চলি আছে আজমল ফাউণ্ডেচন ! হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই কিহৰ তদন্ত কথা ক’লে ! - Dainandin Barta- দৈনন্দিন বাৰ্তা\nএটা বেচৰকাৰী সংস্থাৰ অভিযোগ, সন্ত্ৰাসবাদৰ ধনেৰে চলি আছে আজমল ফাউণ্ডেচন ! হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই কিহৰ তদন্ত কথা ক’লে !\nBy দৈনন্দিন বাৰ্তা\t On Dec 4, 2020\nআজমল ফাউণ্ডেচনৰ বিৰুদ্ধে উত্থাপিত হৈছে এক ভয়ংকৰ অভিযোগ । বিশ্বজুৰি সন্ত্রাস সৃষ্টি কৰা কেইবাটাও দুর্ধর্ষ সন্ত্রাসবাদী সংগঠনৰে সম্পৰ্কিত বিদেশী সংস্থাৰ পৰা আজমল ফাউণ্ডেচনে পুঁজি লাভ কৰাৰ গুৰুতৰ অভিযোগ লিগেল ৰাইটছ অবজাৰভেটৰী নামৰ এটা বেচৰকাৰী সংস্থাৰ । ফৰেইন কন্ট্ৰিবিউচন ৰেগুলেচন এক্ট ভংগ কৰি বিগত সময়ছোৱাত আজমল ফাউণ্ডেচনে এই বিদেশী পুঁজিৰ অপব্যৱহাৰ কৰাৰো অভিযোগ উত্থাপন কৰিছে এই সংস্থাটোয়ে ৷\nলিগেল ৰাইটছ অবজাৰভেটৰী নামৰ সংগঠনটোৱে টুইটাৰযোগে প্রকাশ কৰা তথ্য মতে আজমল ফাউণ্ডেচনে বিগত সময়ছোৱাত আই এইচ এইচ-ইনচানি ইয়াৰডিম ভাক্ফি, গ্রেট ব্রিটেইনৰ উম্মাহ ৱেলফেয়াৰ ট্রাষ্ট, আল-ইমদাদ ফাউণ্ডেচন আৰু মুছলিম এইড নামৰ সংগঠনৰ পৰা পুঁজি লাভ কৰি আহিছে ৷ এই সংগঠনসমূহে বিভিন্ন সময়ত কেইবাটাও সন্ত্রাসবাদী সংগঠনক ধন যোগান ধৰিছিল বুলিও প্রকাশ কৰা হৈছে টুইটটোত ৷ টুইটাৰত বেচৰকাৰী সংস্থাটোৱে সদৰী কৰা অনুসৰি, উম্মাহ ৱেলফেয়াৰ ট্রাষ্টৰ বিৰুদ্ধে ইতিমধ্যে আল আৰবীয়া নামৰ এখন বাতৰিকাকতে সংবাদ প্রকাশ কৰিছিল ৷\nতেওঁলোকে প্রকাশ কৰা অনুসৰি গ্রেট ব্রিটেইনৰ উম্মাহ ৱেলফেয়াৰ ট্রাষ্টক সন্ত্রাসবাদী সংগঠন হিচাপে ঘোষণা কৰিছিল ইউ এছ ট্রেজাৰীয়ে৷ সমান্তৰালভাৱে তুৰস্কৰ ইনচানী য়াৰদিম ভাক্ফি নামৰ সংস্থাটো আল–কায়দা আৰু আন্তর্জাতিক জেহাদী নেটৱর্কৰ সৈতে প্রত্যক্ষভাৱে জড়িত থকা বুলি বিশ্বৰ কেইবাটাও চৰকাৰী সংস্থা, সংবাদ গোষ্ঠীয়ে উল্লেখ কৰিছিল৷ ইফালে, আজমল ফাউণ্ডেচনলৈ বৰঙণি আগবঢ়োৱা আন এটা বিদেশী সংস্থা গ্রেট ব্রিটেইনৰ মুছলিম এইডৰ কাশ্মীৰী সন্ত্রাসবাদী সংগঠন হিজবুল মুজাহিদীনৰ সৈতে প্রত্যক্ষভাৱে সম্পর্ক থকা বুলি সর্বজনবিদিত৷ আনহাতে, বিশ্বজুৰি ত্রাস সৃষ্টি কৰা হামাচ নামৰ সন্ত্রাসবাদী সংগঠনটোৰ সৈতে প্রত্যক্ষ সম্পর্ক থকা আল–ইমদাদ ফাউণ্ডেচনেও বৰঙণি আগবঢ়াই আহিছে আজমল ফাউণ্ডেচনলৈ৷ লিগেল ৰাইটছ অবজাৰভেটৰীয়ে প্রকাশ কৰা তথ্য অনুসৰি ইজৰাইলৰ বিৰুদ্ধে পেলেষ্টাইনত কেইবাটাও আত্মঘাতী বোমা বিস্ফোৰণৰ সৈতে এই সন্ত্রাসবাদী সংগঠনটো জড়িত আছিল৷\nতদুপৰি লিগেল ৰাইটছ অবজাৰভেটৰীয়ে টুইটাৰত প্রকাশ কৰিছে যে আজমল ফাউণ্ডেচনে বিগত সময়ছোৱাত শিক্ষাৰ ক্ষেত্রত কাম কৰাৰ বাবে ৬৯.৫৫ কোটি টকা লাভ কৰিছিল কিন্ত ইয়াৰে মাত্র ২.০৫ কোটি টকাহে শিক্ষাৰ নামত আজমল ফাউণ্ডেচনে ব্যয় কৰিছে ৷\nএই সন্দৰ্ভত মন্ত্ৰী ড: হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই প্ৰতিক্ৰিয়া প্ৰকাশ কৰি কয় যে ভাৰত চৰকাৰে এই সম্পৰ্কত তদন্ত কৰি ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰিব । আনহাতে সংবাদমাধ্যমৰ আগত বদৰুদ্দিন আজমলে প্ৰকাশ কৰে যে, বিদেশৰ কথা তেওঁলোক জ্ঞাত নহয় কিন্তু ভাৰতত বে–আইনী কাম হোৱা নাই আৰু কাৰোবাৰ কিবা আপত্তি থাকিলে দাখিল কৰিব পাৰে। আজমল ফাউণ্ডেচনে বিদেশী পূঁজিৰ ক্ষেত্ৰত কোনো নিয়ম ভংগ কৰা নাই।\nৰাজ্যত কৰ’নাত মৃত্যু লোকৰ সংখ্যা ৯৮৫ লৈ বৃদ্ধি\nআজিৰে পৰা দৰঙৰ বৈৰাগীঝাৰত প্ৰাইজমানি ক্ৰিকেট প্ৰতিযোগিতাৰ আয়োজন


সৰ্ব্বোদয় - ৱিকিউৎস\nলেখক: মহাত্মা গান্ধী\n(ৰাস্কিনৰ Unto This Last ৰ ৰূপান্তৰ )\nমনোৰঞ্জন দাস, বৰপেটা।\n১৷ সত্যতাৰ মূল ... ... ৪\n২৷ ধনৰ নিচা ... ... ২০\n৩৷ যথাৰ্থ ন্যায় ... ... ২৫\n৪৷ সত্য কি? ... ... ৩৩\n৫৷ উপসংহাৰ ... ... ৩৮\nপশ্চিমৰ দেশবোৰত সাধাৰণতে এইটো মানি লোৱা হয় যে অধিকাংশ মানুহৰ সুখ— এওঁলোকৰ অভ্যুদয় বঢ়োৱা মানুহৰ কৰ্ত্তব্য। সুখৰ অৰ্থ কেৱল শাৰীৰিক সুখ, টকা পইচাৰ সুখ বুলি ধৰা হয়। এই সুখ লাভৰ কাৰণে নীতিৰ নিয়ম ভঙ্গ হলে তাৰ বাবে এওঁলোকে একো নাভাবে। এই ৰকমে অধিকাংশ মানুহৰ সুখ দিয়াটোই উদ্দেশ্য কৰি লোৱা কাৰণে কম সংখ্যক মানুহক দুখত পেলাই বেচি মানুহক সুখ দিয়াত কোনো দোষ হয় বুলি পশ্চিমৰ মানুহে নামানে।পশ্চিমৰ সকলো দেশবোৰত আমি ইয়াৰ ফল দেখা পাইছো।\nকিন্তু পশ্চিমৰ কিছুমান বিবেচক জ্ঞানীলোক কয় যে কেৱল অধিকাংশ মানুহৰ শাৰীৰিক আৰু আৰ্থিক সুখৰ কাৰণে যত্ন কৰা ঈশ্বৰৰ নিয়ম নহয়, আৰু কেৱল ইয়াৰ বাবেই যত্ন কৰোতে নৈতিক নিয়ম ভঙ্গ কৰা ঈশ্বৰৰ নিয়ম বিৰুদ্ধ। এনেকুৱা মানুহৰ ভিতৰত স্বৰ্গীয় জন ৰাস্কিন মুখ্য আছিল। এওঁ ইংৰাজ আছিল আৰু বৰ বিদ্বান আছিল। এওঁ কলা, চিত্ৰকলা আদি বিষয়ে অনেক উত্তম কিতাপ লিখে। নীতিৰ বিষয়েও এওঁ বহুত লিখিছিল। তাৰেই ভিতৰত সৰু কিতাপ এখন হৈছে “আন্টু দিচ্ লাষ্ট”। তেওঁ এইখনেই নিজৰ লিখাৰ ভিতৰত শ্ৰেষ্ঠ কিতাপ বুলি মানিছিল। যি যি ঠাইত ইংৰাজী ভাষা চলে সেইবোৰ ঠাইত এই কিতাপৰ বহুল প্ৰচাৰ হয়। এই কিতাপ [ ৫ ] খনত ওপৰত কোৱা মতবাদ জোৰেৰে খণ্ডন কৰা হৈছে আৰু দেখুওৱা হৈছে যে নৈতিক নিয়ম পালন কৰাতেই মানুহ জাতিৰ কল্যাণ।\nআজি কালি ভাৰতবৰ্ষত আমি পশ্চিমৰ বহু নকল কৰি থাকো। কিছুমান বিষয়ত ইয়াৰ আৱশ্যকতা বুজি পাওঁ। কিন্তু এইটো নিঃসন্দেহ যে পশ্চিমৰ বহুত ৰীতি বেয়া। আৰু এইটো সকলোৱে স্বীকাৰ কৰিব যে যি বেয়া তাৰ পৰা দূৰত থকা উচিত\nদক্ষিণ আফ্রিকাত ভাৰতীয় সকলৰ অৱস্থা বৰ কৰুণাজনক। আমি ধনৰ কাৰণে বিদেশলৈ যাওঁ। সেই ভাবত থাকি নীতি আৰু ঈশ্বৰক ভুলি যাও। ইয়াৰ পৰিণাম এই হয় যে বিদেশত থাকি আমাৰ লাভৰ পৰিৱৰ্ত্তে বহু হানি হয়, বা বিদেশ যাত্ৰাৰ সম্পূর্ণ লাভ নিমিলে। সকলাে ধৰ্ম্মতেই নীতিৰ অংশ তো আছেই, কিন্তু সাধাৰণ বুদ্ধিৰে দেখিলেও নীতি-পালন আৱশ্যক। জন ৰাস্কিনে এইটো সিদ্ধান্ত কৰি গৈছে যে নীতি পালন কৰাতেই সুখ আছে। এওঁ পশ্চিমৰ মানুহৰ চকু খুলি দিছে। আৰু আজি ইউৰােপ আমেৰিকাৰ কত লােকে এওঁৰ শিক্ষা অনুসৰি চলিব ধৰিছে। ভাৰতৰ ৰাইজে এওঁৰ কথাৰ পৰা লাভবান হওক, এই উদ্দেশ্যে মই উক্ত কিতাপৰ ভাৱ ধাৰাৰ এই সাৰাংশ লিখি দিয়াৰ সিদ্ধান্ত কৰো যাতে ইংৰাজী নজনা সকলেও বুজি পাব পাৰে।\nমানুহে কি কৰা উচিত এইটো চক্রেটিছে সংক্ষেপে কৈ গৈছে। এইটো কব পাৰি যে তেওঁ যি কৈছিল ৰাস্কিনে তাকেই বিস্তাৰ কৰি দিছে—ৰাস্কিনৰ বিচাৰ চক্রেটীছৰ বিচাৰৰ বিস্তৃত ৰূপ। চক্রেটিছৰ বিচাৰ অনুযায়ী চলিব খুজোতাই ভিন ভিন ব্যৱসায়ত কেনেকৈ চলা উচিত সেইটো ৰাস্কিনে বৰ ভাল ৰকমে কৈ দিছে। মই তেওঁৰ কিতাপৰ সাৰ লিখি দিলাে মাত্র, [ ৬ ] অনুবাদ কৰা নাই। সম্ভৱতঃ অনুবাদ কৰিলে বাইবেল আদি গ্ৰন্থৰ বহু দৃস্তান্ত পাঠকে নুবুজিব পাৰে। এই কাৰণে মই ৰাস্কিনৰ ৰচনাৰ সাৰ খিনি মাত্ৰ দিলো। মই কিতাপৰ নামো অনুবাদ কৰা নাই, কাৰণ সেই নামৰ অৰ্থ ইংৰাজী বাইবেল পঢ়োতাইহে বুজিব পাৰে। কিন্তু এইখন লিখাৰ উদ্দেশ্য সকলোৰে কল্যাণ, সকলোৰে (কেৱল অধিকাংশৰ নহয়) উদয়, উৎকৰ্ষ হোৱাৰ কাৰণে মই ইয়াৰ নাম “সৰ্ব্বোদয়” ৰাখিলো।\nমানুহে বহুতো ভুল কৰে, কিন্তু মানুহৰ পাৰস্পৰিক স্নেহ সহানুভূতিৰ বিচাৰ নকৰাকৈ মনুহক এক প্ৰকাৰ যন্ত্ৰ বুলি ধৰি লৈ মানুহৰ ব্যৱহাৰিক নিয়ম গঢ়াতকৈ ডাঙৰ আন কোনো ভুল দেখা নাযায়। এনে ৰকমৰ ভুল আমালোকৰ লজ্জাজনক বুলি কব পাৰি। যেনেকৈ ওপৰে ওপৰে চালে অন্যান্য ভুলৰ মাজত কিছু সত্যতাৰ আভাষ দেখা যায় তেনেকৈ লৌকিক নিয়মৰ বিষয়তো দেখা যায়। লৌকিক নিয়ম সৃজন কৰোতাই কয় যে পাৰস্পৰিক স্নেহ সহানুভূতিতো এক আকস্মিক বস্তু, আৰু এই সহানুভূতিয়ে মানুহৰ সাধাৰণ প্ৰাকৃতিক গতিত বাধা দান কৰে বুলি মানিব লাগে। কিন্তু লোভ আৰু আগ বাঢ়ি যোৱাৰ ইচ্ছা সদায় লগত থকা বৃত্তি। এই কাৰণে আকস্মিক বস্তুৰ পৰা দূৰত থাকি আৰু মানুহক পইচা একত্ৰিত কৰা যন্ত্ৰ মানি লৈ কেৱল এইটোকে বিচাৰ কৰিব লাগে যে কি প্ৰকাৰ শ্ৰম আৰু কি ৰকমৰ লেন-দেন, ৰোজগাৰৰ পৰা মানুহে যিমান পাৰে বেচি ধন একত্ৰ কৰিব পাৰে। এনেকুৱা বিচাৰৰ ওপৰত ব্যৱহাৰিক নীতি নিশ্চিত কৰি লৈ পিচত যিমান সম্ভৱপৰ সিমান পাৰস্পৰিক স্নেহ সহানুভূতি বজায় ৰাখি লৌকিক ব্যাপাৰ চলাব লাগে।\nযদি পাৰস্পৰিক স্নেহ প্ৰীতিৰ বল লেন-দেনৰ নিয়ম যেনে তেনে হল হয় তেন্তে ওপৰৰ কথা ঠিক বুলি কব পৰা গ’ল হয়। মানুহৰ স্নেহ প্ৰীতি তাৰ অন্তৰৰ বল। লেন-দেনৰ কায়দা এক সাংসাৰিক নিয়ম, অৰ্থাৎ দুয়ো এক [ ৮ ] প্ৰকাৰৰ, এক বৰ্গৰ নহয়। যদি এটা বস্তু কোনো পিনে গতি কৰে আৰু ইয়াৰ ওপৰত আন এক স্থায়ী শক্তি সদায় কাজ কৰে আৰু দ্বিতীয় এক শক্তিয়ে আকস্মিক ভাৱে কাজ কৰে তেন্তে আমি প্ৰথমে স্থায়ী শক্তিৰ জোখ ঠিক কৰিব লাগিব, পিচতহে আকস্মিক শক্তিৰ। দুয়োৰো জোখ পোৱাৰ পিচত আমি বস্তুটোৰ গতি নিশ্চিত কৰিব পাৰিম। আমি এনেকুৱা কৰিব পাৰো কাৰণ আকস্মিক আৰু স্থায়ী দুয়ো শক্তি এক প্ৰকাৰৰ। কিন্তু মানুহৰ ব্যৱহাৰত লেন-দেন স্থায়ী নিয়মৰ শক্তি আৰু পাৰস্পৰিক-প্ৰীতি ৰূপী আত্মিক শক্তি দুয়ো ভিন্ন ভিন্ন প্ৰকাৰৰ। স্নেহ প্ৰীতিৰ কাজ ভিন্ন ৰকমৰ আৰু ই ভিন্ন ৰকমে কাজ কৰে। ই মানুহৰ স্বৰূপ বদলাই দিয়ে। এই কাৰণে বস্তু বিশেষৰ গতিত কাজ কৰা ভিন ভিন শক্তিৰ কাজৰ হিচাব যেনেকৈ আমি সাধাৰণ যোগ বিয়োগৰ দ্বাৰাই বাহিৰ কৰিব পাৰো তেনেকৈ স্নেহ প্ৰীতিৰ কাজৰ হিচাব কৰা নাযায়। মানুহৰ স্নেহ প্ৰীতিৰ প্ৰভাৱ বিচাৰ কৰোতে লেন-দেন, কিনা বেচাৰ ব্যৱহাৰিক নিয়মৰ জ্ঞান কোনো কাজত নাহে।\nলৌকিক শাস্ত্ৰৰ নিয়ম ভুল এইটো কোৱাৰ কোনো কাৰণ নাই। যদি ব্যায়াম শিক্ষকে এইটো মানি লয় যে মানুহৰ শৰীৰত কেৱল মাংসহে আছে হাড় পাঁজৰ নাই, আৰু সেই মতে নিয়ম তৈয়াৰ কৰে তেন্তে সেই নিয়ম ভাল হলেও হাড় পাঁজৰ থকা মানুহৰ তাত সেইটো নাখাটে। এই ৰকমে লৌকিক শাস্ত্ৰৰ নিয়ম ঠিক হলেও পাৰস্পৰিক স্নেহ-প্ৰীতিত আবদ্ধ মানুহৰ তাত সি নাখাটিব। যদি কোনো ব্যায়াম বিশাৰদে কয় যে মানুহৰ মাংস বেলেগ কৰি ইয়াক একত্ৰতি [ ৯ ] কৰিব পৰা যায়, আৰু ইয়াক পকাই জৰীৰ নিচিনা কৰিব পৰা যায় আৰু এইটোও কয় যে এই মাংসত পুনঃ হাড় লগাই দিয়া একো টান নহয়, তেন্তে নিঃসন্দেহে আমি তেওঁক পাগল বুলিম, কাৰণ হাড় পাঁজৰৰ পৰা মাংস বেলেগ কৰি ব্যায়াম কৰাৰ নিয়ম তৈয়াৰ কৰা নাযায়। এনেদৰে যদি মানুহৰ স্নেহ প্ৰীতিৰ ভাৱ উপেক্ষা কৰি লৌকিক শাস্ত্ৰৰ নিয়ম কৰা যায় তেন্তে এইটো মানুহৰ কাৰণে বেকাৰ হয়। তথাপি বৰ্ত্তমান লৌকিক ব্যৱহাৰৰ নিয়ম ৰচয়িতা সকলে উক্ত ব্যায়াম শিক্ষকৰ দৰেই কাম কৰিছে। এওঁলোকৰ হিচাব মতে মানুহ, তাৰ শৰীৰ, যন্ত্ৰ মাত্ৰ আৰু এই ধাৰণা অনুসৰি এওঁলোকে নিয়ম তৈয়াৰ কৰে। এওঁলোকে জানে যে ইয়াৰ ভিতৰত জীৱ আছে, কিন্তু তাৰ বিচাৰ নকৰে। এই ৰকমৰ নিয়ম জীৱ থকা মানুহৰ তাত—য’ত জীৱ বা আত্মাৰ প্ৰাধান্য আছে—তাত কেনেকৈ খাটিব?\nঅৰ্থশাস্ত্ৰ কোনো শাস্ত্ৰ নহয়। যেতিয়াই হৰতাল হয় তেতিয়াই এইটো প্ৰত্যক্ষ দেখা যায় যে ই বেকাৰ। তেতিয়া মালিকে এক প্ৰকাৰৰ যুক্তি কৰে আৰু মজুৰে বেলেগ প্ৰকাৰৰ যুক্তি কৰে। এই সময়ত আমি লেন-দেনৰ কোনো নিয়মকে খটাব নোৱাৰো। মানুহে এইটো দেখুৱাবলৈ মূৰ ঘমাই চেষ্টা কৰে যে মজুৰ আৰু মালিক দুয়োৰো স্বাৰ্থ একেই, কিন্তু এই বিষয় কোনেও এইটো নুবুজে। সত্য তো এয়েই যে এজনৰ সাংসাৰিক স্বাৰ্থ আন জনৰ লগত একে নহলেও এজনে আনজনৰ বিৰোধী হোৱা বা বিৰোধী হৈ থকাৰ আৱশ্যক নাই। ধৰক এক ঘৰত ৰুটিৰ অভাৱ হৈছে। ঘৰত মাক আৰু তেওঁৰ সন্তান আছে। দুয়োৰো ভোক [ ১০ ] লাগিছে। এতিয়া খোৱাটো দুয়ো জনৰে—মাক আৰু সন্তানৰ—পৰম্পৰ স্বাৰ্থৰ বিৰোধী। মাকে খালে সন্তান ভোকত মৰে আৰু সন্তানে খায় যদি মাকে ক্ষুধাৰ্ত্ত থাকে। তথাপি মাক আৰু সন্তানৰ কোনো বিৰোধ নাই। মাক বেচি বলবতী হোৱাৰ কাৰণে নিজে আটাই খিনি ৰুটি খাই নেপেলায়। মানুহৰ মাজতো ঠিক এই প্ৰকাৰৰ পৰস্পৰ সম্বন্ধই বুজিব লাগে।\nকিছু সময়লৈ ধৰি লোৱা যাওক যে মানুহ আৰু পশুৰ মাজত কোনো ভেদ নাই। পশুৰ নিচিনাকৈ আমিও আপোন স্বাৰ্থৰ বাবে পৰস্পৰে যুঁজিব লাগিব। তেনে হলেও মালিক আৰু মজুৰৰ মাজত সদায় মতভেদ থাকিব, কি নাই এইটো নিয়ম বান্ধি কব নোৱাৰি। অৱস্থানুসাৰে এই ভাৱৰ পৰিৱৰ্ত্তন কৰিব লগা হয়। যেনে ভাল কাম হলে ঠিক দাম পোৱা যায় আৰু তাত দুয়োৰো স্বাৰ্থ আছে। কিন্তু যেতিয়া লাভ ভগোৱাৰ সময় হয় তেতিয়া এজনৰ লাভত আন জনৰ লোকচান হব পাৰে। মজুৰ ৰুগ্ন অকৰ্ম্মা আৰু নিৰুৎসাহী হৈ পৰে এনে কম দৰ্ম্মহা দিয়াত মালিকৰ স্বাৰ্থ নাই। এনেকৈ কাৰখানা ভাল ৰকমে নচলিলে বেচি দৰ্ম্মহা খুজা মজুৰৰ স্বাৰ্থৰও অনুকুল নহয়। যেতিয়া মালিকৰ হাতত নিজৰ মেচিন মেৰামত কৰিবলৈও পইচা নাথাকে তেতিয়া মজুৰে উচ্চ দৰ্ম্মহা খুজা স্পষ্টতঃ অনুচিত হব।\nএই ৰকমে আমি দেখো যে লেন-দেনৰ নীতিৰ ওপৰত ভেটি কৰি কোনো শাস্ত্ৰ ৰচনা কৰা নাযায়। এইটো ঈশ্বৰৰ নিয়ম যে টকা পইচাৰ কম বেচিৰ হিচাবৰ ওপৰত মানুহৰ ব্যৱহাৰ স্থাপিত কৰিব নাপায়। ব্যৱহাৰৰ [ ১১ ] ভিত্তি ন্যায়ৰ ওপৰত, সেই বাবেই মানুহে সময় বুজি নীতি বা অনীতিত থাকি যেনেকৈয়ে নিজৰ কাম চলাব পৰা যায় তেনেকৈয়ে কাজ কৰাৰ ইচ্ছা বা যুক্তি একেবাৰে ত্যাগ কৰিব লাগে। কোন ৰীতিত কাজ কৰিলে ভবিষ্যতে কি ফল হব এইটো সকলো সময়তে কব নোৱাৰি, কিন্তু অমুক কাম ন্যায় সঙ্গত কি ন্যায়বিৰুদ্ধ এইটো আমি প্ৰায় সৰ্ব্বদায় জানিব পাৰো। আমি এইটোও কব পাৰো যে নীতি-পথত চলাৰ ফল ভালেই হব। অৱশ্যে এই ফল কি হব, কেনেকৈ ফলিব এইটো আমি কব নোৱাৰো।\nনীতি-ন্যায়ৰ নিয়মৰ ভিতৰত পৰস্পৰ স্নেহ সহানুভূতিৰ সমাবেশ হয় আৰু এই স্নেহই মালিক আৰু মজুৰৰ সম্বন্ধৰ ভিত্তি। ধৰি লওক মালিকে চাকৰৰ পৰা যিমান পাৰে বেচি কাজ আদায় কৰিব ইচ্ছা কৰে। তেওঁ চাকৰক অলপো কাজৰ ফাঁক নিদিয়ে, কম দৰ্ম্মহা দিয়ে, ঘৰত ভাণ্ডাৰীৰ নিচিনাকৈ ৰাখে। মুঠতে দেহত কোনো ৰকমে প্ৰাণ ৰাখিবলৈ আৱশ্যকীয় খিনিহে প্ৰভুই ভৃত্যক দিয়ে। কোনো মানুহে কব পাৰে যে এনে কৰাত কোনো অন্যায় নাই। নিৰ্দিষ্ট দৰ্ম্মহা লৈ ভৃত্যই তাৰ সমস্ত সময় মালিকক দিয়ে আৰু মালিকে সেইটো কাজত লগায়। কিমান কাজ আদায় কৰিব লাগিব সেইটো মালিকে আনক দেখি স্থিৰ কৰে। কোনো ঠাইত বেচি দৰ্ম্মহা পালে আগৰ চাকৰি এৰি সেই চাকৰি লবৰ নিমিত্তে চাকৰৰ স্বাধীনতা আছে। আৰু লেন-দেন অৰ্থশাস্ত্ৰই তাকেই কৰিব কয়। সেই শাস্ত্ৰই ইয়াকো কৰিব কয় যে এনেকৈ অতি, কম পইচা দি যিমান বেচি কাজ পোৱা যায় তাতেই মালিকৰ লাভ আৰু শেষত মজুৰৰো লাভ আছে। [ ১২ ] বিচাৰ কৰি চালে দেখা যায় যে কথাটো ঠিক নহয়। মজুৰ যদি এটা যন্ত্ৰ মাত্ৰ হল হয় আৰু তাক চলাবৰ নিমিত্তে কোনে বিশেষ প্ৰকাৰৰ শক্তিৰ আৱশ্যক হল হয় তেন্তে এই হিচাব ঠিক খাটিল হয়। কিন্তু ইয়াত মজুৰক যিহে চলায় সেই শক্তি হৈছে আত্মা। আৰু আত্মাৰ বলে অৰ্থশাস্ত্ৰৰ সকলো নিয়মকে অগ্ৰাহ্য কৰে আৰু সেইবোৰ ভুল প্ৰতিপন্ন কৰে। মানুহ-ৰূপী যন্ত্ৰত ধন-ৰূপী কয়লা দিলেই বেচি কাজ আদায় কৰিব নোৱাৰি। য’ত সহানুভূতি থাকে তাতহে মজুৰে ভাল কাম দিব পাৰে। মালিক আৰু মজুৰৰ মাজত পইচাৰ সম্বন্ধ নহৈ প্ৰীতিৰ বন্ধন হোৱাহে উচিত।\nপ্ৰায়ই দেখা যায় যে য’ত মালিক বুদ্ধিমান আৰু উৎসাহী তাত কামৰ চাপ পৰিলেই মজুৰে নিজৰ কাজ কৰি যায়। আকৌ এইটোও হয় যে যত মালিক অলস আৰু দুৰ্ব্বল তাত মজুৰে যিমান উচিত সিমান কাজ নকৰে। কিন্তু প্ৰকৃত নিয়ম এইয়েই যে যদি দুজন মালিকৰ বুদ্ধি সমান থাকে আৰু দুইজনৰ মজুৰো একেই ৰকমৰ হয় তেন্তে সহানুভূতিশীল মালিকৰ মজুৰে সহানুভূতিহীন মালিকৰ মজুৰতকৈ বেচি আৰু ভাল কাজ কৰে।\nকোনোৱে কব পাৰে যে এই নিয়ম ঠিক নহয়, কিয়নো স্নেহ আৰু কৃপাৰ পৰিবৰ্ত্তে বহু সময়ত বিপৰীত ব্যৱহাৰ পোৱা যায় আৰু মজুৰে মূৰত উঠে। কিন্তু এই কথা ঠিক নহয়। যি মজুৰে স্নেহৰ পৰিবৰ্ত্তে দায়ীত্বহীন ব্যৱহাৰ দেখুৱায়, তাৰ ওপৰত জোৰ খটালে সি মালিকক দ্বেষ কৰাত লাগিব। উদাৰ-হৃদয় মালিকৰ লগত যি মজুৰে অসাধু ব্যৱহাৰ কৰে সেই মজুৰে অন্যায়কাৰী মালিকৰ [ ১৩ ] লোকচান হে কৰি পেলাব।\nসাৰ কথা এয়ে যে সকলো সময়তে সকলো মানুহৰ প্ৰতি পৰোপকাৰৰ দৃষ্টিত ব্যৱহাৰ কৰিলে পৰিণাম ভালেই হব। ইয়াত আমি সহানুভূতিক এক প্ৰকাৰৰ শক্তি বুলি স্বীকাৰ কৰি লৈয়ে বিচাৰ কৰিছো। স্নেহ উত্তম বস্তু এই বাবে সদায় ইয়াৰ আশ্ৰয় লোয়া উচিত যে এইটো বেলেগ কথা কিন্তু ইয়াতে আমি সেই আলোচনা নকৰো। ইয়াত আমি কেৱল ইয়াকেই দেখুৱাইছো যে অৰ্থশাস্ত্ৰৰ যি সাধাৰণ নিয়মৰ উল্লেখ কৰিছো তাক ইয়াত স্নেহ সহানুভূতিৰূপী শক্তিয়ে একে বাৰে অগ্ৰাহ্য কৰি দিয়ে। অনুভূতি এবিধ ভিন্ন প্ৰকাৰৰ শক্তি হোৱা কাৰণে অৰ্থশাস্ত্ৰৰ অন্যান্য নিয়মৰ লগত নিমিলে। ই অৰ্থ-শাস্ত্ৰৰ নিয়ম এক কোণত পেলাই ৰাখি থব পাৰে। মালিকে যদি হিচাব ৰাখি প্ৰতিদান পোৱাৰ আশাতেই স্নেহ দেখুৱায় তেনেহলে তেওঁ নিৰাশ হোৱাৰ সম্ভৱনা আছে। স্নেহৰ বাবেই স্নেহ দেখুওৱা উচিত। ইয়াৰ প্ৰতিদান নিবিচৰাকৈ আপোনা আপুনি আহে। এটা কথা আছে যে নিজক পাব লাগিলে নিজে মৰিব লাগে আৰু নিজক ৰক্ষা কৰাৰ চেষ্টাতেই নিজক নষ্ট কৰা হয়।\nসেনা আৰু সেনাপতিৰ উদাহৰণ চাওক। যি সেনাপতিয়ে অৰ্থশাস্ত্ৰৰ নিয়ম মতে নিজ সেনাৰ পৰা কাম আদায় কৰিব খোজে তেওঁ নিৰ্দিষ্ট কাম আদায় কৰি লব নোৱাৰে। এনে দৃষ্টান্ত পোৱা যায় যে যি সেনাৰ চৰ্দ্দাৰে নিজৰ সেনাৰ লগত ঘনিষ্ঠতা ৰাখে, সিহঁতৰ প্ৰতি সস্নেহে ব্যৱহাৰ কৰে, সিহঁতৰ ভাল হলে সুখ পায় সিহতৰ সুখ দুখৰ অংশ গ্ৰহণ কৰে, সিহঁতক ৰক্ষা কৰে, মুঠতে সিহঁতৰ প্ৰতি সহানুভূতিপৰায়ণ হয় তেওঁ যি [ ১৪ ] কোনো টান কামেই সেনাসকলৰ পৰা আদায় কৰি লব পাৰে। ঐতিহাসিক উদাহৰণৰ পৰাও আমি দেখো যে য’ত সেনানায়কে নিজ সেনাৰ প্ৰীতিভাজন নহয় তাত কশ্চিৎ হে যুদ্ধ জয় ঘটে। এই ৰূপ সেনাপতি আৰু সেনাৰ মাজত থকা স্নেহ সহানুভূতিৰ শক্তিয়ে বাস্তবিক শক্তি। লুটাৰুৰ দলৰ ভিতৰতো এই কথা পোৱা যায়। ডকাইতৰ দলেও চৰ্দ্দাৰৰ প্ৰতি পূৰ্ণ স্নেহ ৰাখে। কিন্তু তথাপি আমি মিল আদি কাৰখানাৰ মালিক আৰু মজুৰৰ মাজত এনে ধৰণৰ ঘনিষ্ঠতা দেখা নাপাওঁ। ইয়াৰ এক কাৰণ এয়ে যে এই ধৰণৰ কাৰখানাৰ মজুৰৰ বেতনৰ আধাৰ লেন-দেনৰ ওপৰত, ভিক্ষা আৰু প্ৰাপ্তিৰ ওপৰত থাকে। এই কাৰণে মালিক আৰু মজুৰৰ মাজত প্ৰীতিৰ পৰিৱৰ্ত্তে অপ্ৰীতি বিদ্যমান থাকে আৰু সহানুভূতিৰ ঠাইত এওঁলোকৰ সম্বন্ধত বিৰোধ আৰু প্ৰতিদ্বন্দিতা দেখা যায়। এনে অৱস্থাত আমি দুটা প্ৰশ্ন বিচাৰ কৰিব লাগে।\nপ্ৰথম প্ৰশ্ন হৈছে এয়ে লেন-দেনৰ হিচাব নকৰিলে মজুৰ সকলৰ বেতন কি হিচাবে ঠিক কৰা যায়?\nদ্বিতীয় প্ৰশ্ন এয়ে যে যি ৰকমে পুৰণি পৰিবাৰৰ ভিতৰত চাকৰৰ স্থান, তাত যেনেকৈ চাকৰ আৰু মালিকৰ সম্বন্ধ, নাইবা পল্টনৰ লগত যেনেকৈ সেনাপতিৰ সম্বন্ধ কাৰখানাৰ মালিক আৰু মজুৰৰ ভিতৰত তেনে সম্বন্ধ হব পাৰে কি নাই; মজুৰৰ সংখ্যা নিদিষ্ট কৰি যিকোনো ৰকমৰ সময়তে, সংখ্যা কম বেচি নকৰি কিদৰে চলা যায়।\nপ্ৰথম প্ৰশ্নৰ বিচাৰ কৰা যাওক। আশ্চৰ্য্যৰ কথা এয়ে যে অৰ্থশাস্ত্ৰী সকলে কাৰখানাৰ মজুৰৰ কাজৰ বাবে দৰ্ম্মহাৰ [ ১৫ ] কোনো এটা নিৰ্দিষ্ট সীমা কৰি দিব নোৱাৰে। তথাপি আমি দেখো যে ইংলণ্ডৰ প্ৰধান মন্ত্ৰী পদ নিলাম কৰি বিক্ৰী কৰা নহয়। যোন মানুহেই নহওক, সকলোকে এই পদত একে দৰমহাকে দিয়া হয়। এই ৰকমে যি মানুহে সকলোতকৈ কম দৰ্ম্মহা লব তাকে আমি পাদৰী (বিশপ্) পদত নবহাওঁ। ডাক্তৰ আৰু উকিলৰ লগতো সাধাৰণতে বেতনৰ কম বেচিৰ সম্বন্ধ ৰখা নহয়। ইয়াতেই দেখা যায় যে ওপৰোক্ত উদাহৰণ বোৰত আমি এক নিৰ্দ্দিষ্ট দৰমহা দিয়ো৷ এই খিনিতে কোনোৱে সুধিব পাৰে ভাল আৰু বেয়া মজুৰৰ কি একে দৰমহা হোৱা উচিত? বাস্তবিকতে এনেকুৱা হোৱাই উচিত। ইয়াৰ ফল এয়ে হব যে যি ৰকমে আমি সকলো চিকিৎসক আৰু উকিলৰ “ফি” একে হোৱাতো ভাল উকিল আৰু ডাক্তৰৰ ওচৰলৈহে যাও সেই ৰকমে সকলো মজুৰৰ মজুৰি একে হলেও আমি ভাল ৰাজমিস্ত্ৰী আৰু বাঢ়ৈৰ পৰা কাম পোৱাতহে আনন্দ বোধ কৰো। ভাল কাৰিকৰৰ পুৰস্কাৰ এয়ে যে এওঁৰ কামৰ বাবে লোকে এওঁক পছন্দ কৰে। এই ৰকমে দৰমহাৰ এটা স্বাভাৱিক আৰু প্ৰকৃত দৰ নিশ্চিত হোৱা উচিত। য’ত আনাড়ী লোকে কম দৰমহা লৈ মালিকক ঠগায় তাত পৰিণাম বেয়াহে হয়।\nএতিয়া দ্বিতীয় প্ৰশ্নৰ বিষয় বিবেচনা কৰা যাওক। এইটো এয়ে যে বেপাৰৰ অৱস্থা যেনেই নহওক, আৰম্ভণিতে কাৰখানাত যিমান মানুহ ৰাখা যায় তেওঁলোকক স্থায়ীভাবে ৰখাই উচিত। য’ত মজুৰৰ কাজৰ স্থায়ীত্ব নাই তাত তেওঁলোকে বেচি দৰমহা খুজিব লগা হয়। কিন্তু যদি কোনো ৰকমে মজুৰৰ বিশ্বাস হয় যে তেওঁৰ কাজ আজীৱন [ ১৬ ] থাকিব তেতিয়া তেওঁ খুব কম দৰমহাতেই কাজ কৰিব। এইটো স্পষ্টকৈ দেখা যায় যে য’ত মালিকে স্থায়ী ৰূপে কৰ্ম্মচাৰী ৰাখে তাত পৰিণামত লাভেই হয়। আৰু যি জনে স্থায়ী চাকৰি কৰে তেওঁৰো লাভেই হয়। এই ৰকম কাৰখানাত বেচি লাভ হব নোৱাৰে আৰু ইয়াত কোনো ডাঙ্গৰ বিপদো হব নোৱাৰে। কোনো ডাঙ্গৰ প্ৰতিস্পৰ্দ্ধাও কৰিব নোৱাৰে। সেনাপতিৰ খাটিৰত চিপাহী মৰিবলৈ তৈয়াৰ সেই বাবে সাধাৰণ মজুৰৰ কামত কৈ সৈনিকৰ কাজ বেচি সম্মানজনক। সত্য দৃষ্টিত সৈনিকৰ কাজ মানুহক হত্যা কৰা নহয়, বৰং আনক ৰক্ষা কৰাৰ বাবে নিজে মৃত্যু বৰণ কৰা। যি চিপাহী হৈছে তেওঁ দেশৰ কাৰণে নিজৰ জীৱন সপি দিছে। উকিল, ডাক্তৰ বা পাদ্ৰী সম্বন্ধেও এই কথা খাটে, এই কাৰণে আমি তেওঁলোকক সাদৰ দৃষ্টিৰে চাওঁ। নিজৰ প্ৰাণ গলেও উকিল ন্যায়-পৰায়ণ হব লাগে। বৈদ্যই অনেক সঙ্কট সহ্য কৰিও ৰোগীৰ চিকিৎসা কৰিব আৰু যি কোনো বিপদ আহিলে পাদ্ৰী বা ধৰ্ম্মোপদেশকে নিজৰ সমুদায় জ্ঞান দিয়াৰ বাবে আৰু সত্য পথ দেখুৱাৰ বাবে কাজ কৰি যাব লাগে।\nযদি ওপৰোক্ত জীৱিকাবাৰত এই কথা খাটে তেন্তে ব্যৱসায় বাণিজ্যত সেইটো নাখাটিব কিয়? ব্যৱসায়ৰ লগত অনীতিৰ নিত্য সম্বন্ধ মানি লোৱাৰ কাৰণ কি? বিচাৰ কৰিলে দেখা যায় যে বেপাৰী সদায় স্বাৰ্থপৰ বুলিয়ে গণ্য কৰা হয়। বেপাৰীৰ কাম জনসাধাৰণৰ কাৰণে আৱশ্যক যদিও নিজৰ ঘৰ ভৰোৱাই ব্যৱসায়ৰ উদ্দেশ্য বুলি ধৰি লোৱা হয়। আইন কানুন এনে দৃষ্টিত তৈয়াৰী যাতে [ ১৭ ] বেপাৰীয়ে সোনকালে ধনী হব পাৰে। বেপাৰত ৰীতিও এনে হৈ পৰিছে যে কিনোতাই যিমান পাৰে কম দাম দি কিনিব আৰু বেপাৰীয়ে যেনেকৈয়ে হওক যিমান পাৰে বেচি দাম আদায় কৰি লব আৰু এই বাবে মানুহে, বেপাৰীৰ বেইমানীৰ কাৰণে এওঁলোকক নীচ ভাৱে দেখে | এই প্ৰথাৰ বদল কৰা আৱশ্যক। এইটো কোনো নীতি নিয়ম নহয় যে বেপাৰীয়ে নিজৰ স্বাৰ্থৰহে সাধনা কৰিব - ধন গোটাবহে লাগে। এই ৰকম বেপাৰক বেপাৰ নুবুলি চুৰি কৰাহে বোলা যায়। চিপাহীয়ে যি ৰকমে দেশৰ কাৰণে জীৱন দিয়ে সেই ৰকমে বেপাৰীয়ে ৰাইজৰ সুখৰ কাৰণে ধন খৰছ কৰা উচিত, প্ৰাণ বলি দিয়াও কৰ্ত্তব্য।\nৰাইজক ৰক্ষা কৰা কাম চিপাহীৰ।\nসিসৱক শিক্ষা দিয়া কৰ্ত্তব্য পাদ্ৰীৰ।\nবৈদ্যই কৰিব সদা স্বাস্থ্যৰ বিধান।\nউকিলে কৰিব ৰাইজক ন্যায় দান।\nবৈশ্যই ধৰিব যত বস্তুৰ যোগান।\nএই সকল লোকৰ কৰ্ত্তব্যৰ সময় আহিলে প্ৰাণো দিয়া উচিত। অৰ্থাৎ —\nখোজ পিছুৱাই নানি চিপাহীয়ে নিজৰ ঠাইত ঠিয় হৈ মৃত্যু বৰণ কৰা উচিত।\nমহামাৰীৰ সময়ত নিজে সেই ৰোগত পৰাৰ ভয় থাকিলেয় চিকিৎসকে নপলাই ৰোগীৰ চিকিৎসা কৰা কৰ্ত্তব্য;\nসত্য শিক্ষা দিব যাওতে লোকে মাৰি পেলালেও অসত্যৰ পৰিৱৰ্ত্তে সত্য শিক্ষা দিয়াই পাদ্ৰীৰ কৰ্ত্তব্য।\nন্যায়ৰ কাৰণে যদি মৰিবও লাগে তথাপি ন্যায়ৰ ববে চেষ্টা কৰা উকিলৰ কাম।\n[ ১৮ ] এই প্ৰকাৰ ওপৰোক্ত ব্যৱসায়ী সকলে কোন উপযুক্ত সময়ত মৰিব লাগে এই প্রশ্ন বেপাৰী আৰু আন ব্যৱসায়ী সকলৰ বিচাৰণীয় । যি মানুহে সময় আহিলে মৰিবলৈ তৈয়াৰ নহয় তেওঁ জীৱাই থকা কাক বােলে তাক নাজানে। আমি দেখিছো যে বেপাৰীৰ কাম হৈছে জনতাৰ কাৰণে জৰুৰী বস্তু গােটাই দিয়া । যি ৰকমে ধৰ্ম্মোদেশকৰ কাম দৰ্ম্মহা লোৱাটো নহয় কিন্তু লোকক উপদেশ দিয়াটোহে, সেই ৰকমে বেপাৰীৰ কাম মুনাফা কৰা নহয়, কিন্তু মাল জোটোৱাটোহে। ধর্ম্মোপদেশ দাতাৰ খাদ্য আৰু বেপাৰীৰ লাভতাে মিলিবই, কিন্তু এই দুয়ােতে দৰ্ম্মহা বা লাভ পোৱাৰ ফালে নজৰ ৰখা অনুচিত । দৰ্ম্মহা বা লাভ পাওক বা নাপাওক তথাপিও নিজৰ কাম, নিজৰ কৰ্ত্তব্য কৰি থকা উচিত। যদি এই বিচাৰ ঠিক হয় তেন্তে বেপাৰীও উচ্চ সম্মান পোৱাৰ যোগ্য, কাৰণ বঢ়িয়া মাল তৈয়াৰ কৰা আৰু যাৰ পৰা জনতাৰ লাভ হয় তেনে প্ৰকাৰৰ বস্তু জোটোৱা, আনি দিয়াই বেপাৰীৰ কাম। এনে কামত যদি শ বা হাজাৰ মানুহো খাটে তেন্তে এওঁলােকক ৰক্ষা কৰা আৰু বেমাৰ হলে চিকিৎসা কৰা বেপাৰীৰ কৰ্ত্তব্য। ইয়াকে কৰিব লগা হলে বহুত ধৈর্য্য, বহুত স্নেহ সহানুভূতি আৰু বহুত চতুৰতাৰ আৱশ্যক। ভিন্ন ভিন্ন কাম কৰিব গৈ আন আন সকলৰ দৰে প্রাণ দি দিয়াৰ সময় আহিলে বেপাৰীও নিজৰ প্রাণ সমৰ্পণ কৰিব লাগে। এই ৰকম বেপাৰীয়ে লাগে যেনে সঙ্কটতে নপৰক, লাগে এওঁ ভিখাৰীয়ে হৈ যাওক কিন্তু তথাপিও বেপাৰীয়ে খাৰাপ মাল নেবেচিব আৰু লোকক নঠগাব । আৰু তেওঁৰ লগত কাম কৰোতা সকলক অত্যন্ত [ ১৯ ] স্নেহ পূৰ্ণ ভাৱে ব্যৱহাৰ কৰিব। অনেক সময়ত নবযুবক সকলে ডঙ্গৰ কাৰখানা বা কাৰবাৰত চাকৰি কৰে। ইয়াৰ বাবে কত জনে ঘৰবাৰী এৰি দূৰলৈ যাব লাগে। তাত মালিকেই তেওঁলোকৰ মা বাপ যেন। এই বিষয় মালিক যদি বেপেৰৱা হয় তেন্তে বেচেৰা নব যুবক সকল মা বাপ বিনাই থাকিব লগা হয়। এই বাবেই পদে পদে বেপাৰী বা মালিকে নিজক নিজে এই প্ৰশ্ন কৰি চোৱা উচিত যে “মই যি ৰকমে নিজৰ সন্তানক ৰাখো সেই ৰকমে মজুৰ বা চাকৰ সকলৰ লগত ব্যৱহাৰ কৰো নে নাই”?\nজাহাজৰ কাপ্তেনৰ তলত যি খালাচী থাকে, সিহতৰ ভিতৰত তেওঁৰ সন্তানো থাকিব পাৰে। সকলো খালাচীকে সন্তানৰ নিচিনা দেখা কাপ্তেনৰ কৰ্ত্তব্য। এই ৰকমে বেপাৰীৰ তাত থকা অনেক মজুৰৰ ভিতৰত যদি নিজৰ লৰাও থাকে তেনেহলে কাম কাজ সম্বন্ধে তেওঁ নিজৰ লৰাক যেনে, ব্যৱহাৰ কৰে আন মজুৰ সকলৰ লগতো তেনে ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে। ইয়াকেই প্ৰকৃত অৰ্থশাস্ত্ৰ বোলা উচিত। আৰু যি ৰকমে জাহাজ বিপদত পৰিলে সকলোৰে পিচত জাহাজৰ পৰা নামা কাপ্তেনৰ কৰ্ত্তব্য, সেই ৰকমে অকাল ইত্যাদি সঙ্কটত বেপাৰীৰ কৰ্ত্তব্য হৈছে, নিজতকৈও আগে নিজৰ মজুৰ সকলক ৰক্ষা কৰা।\nসম্ভবতঃ এই ৰকমৰ বিচাৰ কোনো কোনো মানুহৰ মনত আশ্চৰ্য্য যেন লাগিব পাৰে। কিন্তু এনে লাগাটোই হৈছে এই যুগৰ বিশেষত্ব—নবীনত্ব। কিয়নো বিচাৰ কৰিলে এইটো সকলোৱে দেখিব যে এতিয়া যি কোৱা হল সেইটোই সত্য নীতি। যি সমাজে উন্নতি কৰিব খোজে সেই সমাজৰ কেতিয়াও আন প্ৰকাৰৰ নীতি হব নোৱাৰে।\n[ ২০ ] ইংৰাজ জাতি আজিলৈকে টিকি আছে, ইয়াৰ কাৰণ এই নহয় যে এওঁলোকে অৰ্থশাস্ত্ৰৰ নিয়ম অনুসৰণ কৰি থাকে, বৰং এয়ে যে কিছুমান মানুহ অৰ্থশাস্ত্ৰৰ নিয়ম ভঙ্গ কৰি ওপৰোক্ত নৈতিক নীতিনিয়ম পালন কৰি থাকে। আৰু এই কাৰণেই এওঁলোকে আজিলৈকে অস্তিত্ব ৰক্ষা কৰি আছে। এই নীতি নিয়ম ভঙ্গ কৰাৰ পৰা কি হানি হয় আৰু সমাজ তাৰ পৰা কেনেকৈ পিছ হুহকি যাব লগা হয় তাৰ বিচাৰ আগলৈ কৰিম।\nআমি সত্যতাৰ মূল সম্বন্ধে আগতে কৈছিলো। কোনো অৰ্থশাস্ত্ৰীয়ে এই ৰকমে উত্তৰ দিব পাৰে “এইটো ঠিক যে পাৰস্পৰিক স্নেহ সহানুভূতিৰ পৰা কিছু লাভ হয়, কিন্তু অৰ্থশাস্ত্ৰী এই ৰকমৰ লাভৰ হিচাব নকৰে। এওঁলোকে যি শাস্ত্ৰ বিবেচনা কৰে সেই শাস্ত্ৰই কেবল কি উপায়ে ধনী হব পৰা যায় তাকেহে বিচাৰ কৰে। আৰু এই শাস্ত্ৰ যে ভূল নহয় বৰং এইটোৱে অভিজ্ঞতা দ্বাৰা প্ৰমাণিত হয়। যি সকলে এই অৰ্থশাস্ত্ৰ অনুসৰি চলে তেওঁলোক নিশ্চয় ধনবান হয়, আৰু যি এই শাস্ত্ৰমতে নচলে তেওঁ কাঙ্গাল হৈ যায়। য়ুৰোপৰ সকলো ধনীয়ে এই শাস্ত্ৰ অনুসৰি চলি বহু ধন সংগ্ৰহ কৰে। ইয়াৰ বিপৰীত যুক্তি উপস্থিত কৰা বৃথা। কি প্ৰকাৰে অৰ্থ আহে আৰু কি ৰকমে যায় সেইটো প্ৰত্যেক অভিজ্ঞই জানে।”\nকিন্তু এই উত্তৰ ঠিক নহয়। বেপাৰীয়ে টকা উপাৰ্জ্জন কৰে, কিন্তু তেওঁ সেইটো সদুপায়ে না অসদুপায়ে উপৰ্জ্জন কৰিছে তাৰ পৰা ৰাষ্ট্ৰৰ কিবা ভাল হল নে নাই এই কথা তেওঁ জানিব নোৱাৰে। “ধনবান ”শব্দৰ অৰ্থকে তেওঁলাকে অনেক সময়ত বুজি নাপায়। তেওঁ এই কথা নাজানে যে যত ধনী আছে তাত গৰীবো আছে। কতবাৰ মানুহে ভুল কৰি এইটো মানি লয় যে কোনো নিৰ্দ্দিষ্ট [ ২১ ] নিয়ম অনুসৰি চলিলে সকলো মানুহে ধনী হব পাৰে। আচলতে ধনী হোৱা কথাটো পানী তোলা কলহৰ মালাৰ নিচিনা। এটা খালি হলে হে আন এটা ভৰে। আপােনাৰ লগত যদি টকা থাকে তেন্তে তাৰ প্ৰভাৱ যাৰ টকা নাই তাৰ ওপৰত পৰিব। যদি আপােনাৰ ওচৰত থকালোকৰ এই টকাৰ কোনো আৱশ্যক নাথাকে তেন্তে আপােনাৰ ওচৰত এই টকা বেকাৰ হৈ যাব। আপােনাৰ টকাৰ শক্তি আপােনাৰ প্ৰতিবাসীৰ টকাৰ অভাৱৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। য’ত গৰীব আছে তাত ধনী চলিব পাৰে। ইয়াৰ অৰ্থ এই হয় যে এজন মানুহ ধনবান হব লাগিলে তেওঁৰ প্রতিবাসী গৰীব হৈ থাকিব লাগে।\nসাৰ্ব্বজনিক অর্থশাস্ত্ৰৰ অৰ্থ হৈছে ঠিক সময়ত ঠিক ঠাইত আৱশ্যকীয়, আনন্দদায়ক বস্তু উৎপন্ন কৰা, সেইটো ৰক্ষা কৰা আৰু তাৰ লেন-দেন কৰা। যি কৃষকে ঠিক সময়ত ফচল কাটে, যি ৰাজ মিস্ত্রিয়ে ঠিক ঠিক গাথনিৰ কাম কৰে; যি বাঢ়ৈয়ে কাঠৰ কাম ভাল দৰে কৰে, বি স্ত্রীয়ে নিজৰ পাকঘৰ ঠিক ৰাখে, তেওঁলােক আচল অর্থশাস্ত্রী। এওঁলােকে গোটেই ৰাষ্ট্ৰৰ সম্পত্তি বঢ়ায়। বি শাস্ত্র ইয়াৰ উল্‌টা তাক সাৰ্ব্বজনিক বুলিব নােৱাৰি। তাত মাত্ৰ এজনে টকা জমা কৰে আৰু আনক গৰীব ৰাখি সেই টকা উপভোগ কৰে। এই ৰকমে যােনে চলে তেওঁ নিজৰ খেতি পথাৰ পশু আদিৰ পৰা কিমান টকা হব পাৰে তাকে হিচাব কৰি নিজক ধনবান বুলি ভাবে । কিন্তু নিজৰ টাকাৰ দ্বাৰা যিমান মাটি আৰু পশু আদি কিনিব পাৰি সিমান হে যে তেওঁৰ টাকাৰ মূল্য সেইটো তেওঁ নাভাবে আৰু তেওঁলােকে ধাতু, টকা সংগ্রহ কৰি থাকে । তেওঁলােকে এই টাকাৰে কিমান মজুৰ খাব পাৰিব তাকে ভাবে ।\nএজন মানুহৰ সোনা ৰূপা শস্য আদি মজুত আছে। এনে লোকৰ মজুৰৰ আৱশ্যক হল। কিন্তু যদি এওঁৰ ওচৰ চুবুৰীয়াৰ সোনা ৰূপা বা শস্যৰ আৱশ্যক নাথাকে তেন্তে চাকৰ পোৱা কঠিন হব। অৰ্থাৎ সেই ধনী মানুহ জনে ৰুটি পুৰিব লাগিব, কাপোৰ নিজে সিব লাগিব আৰু নিজে খেতি কৰিব লাগিব। এই অৱস্থাত তেওঁৰ কাৰণে তেওঁৰ সোণৰ মূল্য পথাৰৰ শিল গুটিতকৈ বেচি নহয়। তেওঁৰ সস্য পচিব, কাৰণ ওচৰ চুবুৰীয়াতকৈ তেওঁ তো বেচিকৈ খাব নোৱাৰে। ফল এইয়ে হব যে আনৰ দৰে তেওঁ নিজে কঠোৰ পৰিশ্ৰম কৰিয়ে দিন নিয়াব লাগিব। এনে অৱস্থাত বহুলোকে সোণা ৰূপা একত্ৰ কৰা পচন্দ নকৰিব। গভীৰ ভাৱে বিচাৰ কৰিলে আমি দেখো যে ধন জমোৱা মানে আনৰ ওপৰত অধিকাৰ লাভ কৰা, নিজৰ আৰামৰ কাৰণে চাকৰ, বেপাৰী বা কাৰিকৰৰ খাটনিৰ ওপৰত অধিকাৰ লাভ কৰা। আৰু এই অধিকাৰ প্ৰতিবাসী সকলৰ দৰিদ্ৰতাৰ কম বেচিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। এজন বাঢ়ৈৰ দ্বাৰা কাম কৰোতা মানুহ যদি মাত্ৰ এজন থাকে, তেওঁ যি মজুৰি দিয়ে তাতে তেওঁ কাম কৰিব লাগিব। কিন্তু যদি মিস্ত্ৰিৰ দ্বাৰা কাম কৰোটা দুই চাৰি জন হয় তেন্তে মিস্ত্ৰিয়ে যত বেচি মজুৰি পায় তাতে কাম কৰিব। ফল এয়ে হৈছে যে ধনবান হোৱা মানে যিমান অধিক মানুহক পাৰা যায় নিজতকৈ বেচি দৰিদ্ৰ কৰি ৰাখা। অৰ্থশাস্ত্ৰীয়ে বহুবাৰ এইটো মানি লয় যে এই ৰকমে মানুহক গৰীব কৰি ৰখাৰ পৰাই ৰাষ্ট্ৰৰ লাভ, সকলোৱে যে সমান থাকিব এইটো হব নোৱৰে। কিন্তু অন্যায় কৰি গৰীব কৰি ৰখাত ৰাইজ দুখী হয়, ৰাইজৰ অপকাৰ হয়। স্বাভাৱিক ভাৱে ধনী গৰীব থকাত ৰাষ্ট্ৰ সুখী হব পাৰে। [ ২৩ ]\nধনৰ নিচা ।\nএই প্ৰকাৰে কোনো বিশেষ ৰাষ্ট্ৰৰ ভিতৰত টকাৰ চলাচলটো শৰীৰৰ ৰক্ত চলাচলৰ সমান। যদি গাত জোৰে তেজ চলাচল কৰে তেন্তে সেইটো স্বাস্থ্য আৰু ব্যায়ামৰ চিন বা লাজ অথবা জ্বৰৰৰ চিন। সুস্থ শৰীৰত এক প্ৰকাৰৰ ৰঙচুৱা আভাই স্বাস্থ্য বুজায়। আৰু অন্য প্ৰকাৰৰ ৰঙা আভাই ৰক্ত-পিত্ত ৰােগৰ চিন। আকৌ এক ঠাইত তেজ জমা হৈ গলে যি ৰকমে শৰীৰৰ হানি কৰে, সেই ৰকমে এক ঠাইত ধন জমা হলেও ৰাষ্ট্ৰৰ হানিৰ কাৰণ হৈ পৰে।\nধৰি লওক যে দুজন খালাচীয়ে জাহাজ ডুবি ধ্বংস হৈ ভাঙি চিঙি যােৱাৰ পিচত কোনো এক নির্জন ঠাইত আহি পৰে। তাত তেওঁলোকে নিজৰ পৰিশ্ৰমৰ দ্বাৰা নিজৰ কাৰণে খাদ্য দ্রব্য উৎপন্ন কৰিব লগা হয়। যদি দুয়ো জনে সুস্থ থাকি একেলগে কাম কৰি থাকে তেন্তে ভাল ঘৰ বান্ধিব পাৰে, খেতিপথাৰ তৈয়াৰ কৰি খেতি কৰিব পাৰে আৰু ভবিষ্যতৰ কাৰণে কিছু বচাবও পাৰে। ইয়াক আমি প্রকৃত সম্পত্তি বুলিব পাৰো আৰু যদি দুয়ো ভাল ৰকমে কাজ কৰে তেন্তে ইয়াত দুয়ােৰে ভাগ সমান হয় । এই ৰকমে এওঁলােকৰ ওপৰত যি অর্থনীতি প্রযুক্ত হয় সেইটো এয়ে যে এওঁলােকে নিজৰ পৰিশ্ৰমৰ ফল ভাগ কৰি লােৱাৰ অধিকাৰ আছে। এতিয়া ধৰি লওক যে কিছু দিনৰ পিচত এওঁলােকৰ এজন অসন্তুষ্ট হল। এইবাবে এওঁলোকে খেতি ভাগ কৰি ললে আৰু বেলেগ বেলেগ কৈ নিজৰ নিজৰ কাজ কৰিব ধৰিলে। ধৰি লওক যে পিচত তেওঁলােকৰ এজন অসুস্থ হৈ পৰিল। এনে দশাত এওঁ স্বভাৱতে দ্বিতীয় জনক সাহায্য [ ২৪ ] কাৰণে মাতিব। এই সময়ত দ্বিতীয় জনে কব পাৰে যে “মই তোমাৰ এইবােৰ কাম কৰি দিবলৈ তৈয়াৰ আছো, কিন্তু চৰ্ত্ত এই যে, মােৰ আৱশ্যক হলে তুমিও মােক ইমান কাম কৰি দিব লাগিব । তুমি এইটো লিখি দিব লাগিব যে তােমাৰ খেতিত মই যিমান ঘণ্টা কাম কৰো সিমান ঘণ্টা, দৰ্কাৰ হলে তুমিও মােৰ খেতিত কাম কৰি দিবা।” এইটোও ধৰি লওক যে বেমাৰীৰ বেমাৰ দীঘলীয়াকৈ চলিল আৰু প্ৰতি বাৰে এই জনে এই ৰকমে লিখি দিব লগাত পৰিল। এই অৱস্থাত বেমাৰীজন সুস্থ হলে তেতিয়া এওঁলোক দুয়োজনৰ স্থিতি কি হব ? আমি দেখিম যে দুয়ো পহিলা অৱস্থাতকৈ গৰীব হৈ গৈছে। কিয়নাে বেমাৰী মানুহ জন যেতিয়ালৈকে বিছনাত পৰি আছিল তেতিয়ালৈ তেওঁ নিজ কামৰ লাভ নাপালে। যদি আমি ধৰি লও যে দ্বিতীয় মানুহ জন খুব পৰিশ্ৰমী তথাপি এই কথাটো ঠিক যে তেওঁ যিমান সময় বেমাৰী জনৰ খেতিত খাটিলে সিমান সময় নিজৰ খেতিত খাটাৰ পৰা বঞ্চিত হব লাগিছিল। ফল এয়ে হল যে যিখিনি সম্পত্তি দুয়ােৰো মিলি হল হয়, এতিয়া তাতকৈ কম হৈ গ’ল।\nএয়ে নহয়, দুয়োৰাে সম্বন্ধ ও বদলি গল। বেমাৰী মানুহ জন আন মানুহ জনৰ ওচৰত ধৰুৱা হল। এতিয়া তেওঁ নিজৰ মজুৰি আন জনৰ তাত খাটি দিহে শস্যাদি পাব পাৰে। এতিয়া ধৰি লওক যে সেই স্বাস্থ্যবান মানুহ জনে বেমাৰী মানুহ জনে লিখি দিয়া খত পত্ৰৰ উপযােগ কৰিবলৈ স্থিৰ কৰিলে। যদি তেওঁ তেনে কৰে তেন্তে তেওঁ সম্পূর্ণৰূপে বিশ্রাম লব পাৰে–অলস হব পাৰে। তেওঁ ইচ্ছা কৰে যদি বেমাৰৰ পৰা উঠা মানুহ জনৰ পৰা আন চৰ্ত্ত লিখাই [ ২৫ ] লব পাৰে আৰু সেইটো অন্যায় কথা হব বুলি কোনেও কব নোৱাৰে। এতিয়া যদি কোনো বিদেশী ইয়ালৈ আহে তেন্তে তেওঁ দেখিব যে একজন মানুহ ধনী হৈ গৈছে আৰু আন জন বেমাৰী হৈছে। একজনে আৰাম কৰিছে, আলস্যতে দিন কটাইছে আৰু আন জনে মজুৰি খাটিও কষ্ট কৰি দিন নিৰ্ব্বাহ কৰি আছে। এই উদাহৰণৰ পৰা পাঠকে দেখিব যে দ্বিতীয় মানুহ জনৰ মজুৰি লোৱাৰ ফলত বাস্তৱিক সম্পত্তি কম পৰি গৈছে।\nএতিয়া দ্বিতীয় উদাহৰণ লওক। তিন জন মানুহে মিলি এক ৰাজ্য স্থাপন কৰিলে আৰু তিনিও বেলেগ বেলেগ কৈ থাকিব ধৰিলে। প্ৰত্যেকে বেলেগ বেলেগ কৈ এনে ফচল উৎপন্ন কৰিলে যিবোৰ সকলোৰে কামত আহে। ধৰি লওক যে এওঁলোকৰ এজনে সকলোৰে সময় বচাবৰ কাৰণে এজনৰ মাল আন জনৰ ওচৰত আনি দিয়া কাজ ললে আৰু তাৰ পৰিবৰ্ত্তে অন্নাদি লব স্থিৰ কৰিলে। যদি এই মনুহজনে ঠিক মতে মাল আদান প্ৰদান কৰে তেন্তে সকলোৰে লাভ হব। কিন্তু ধৰি লওক এই মানুহ জনে মাল লেন-দেনৰ সময়ত চুৰি কৰিলে। তাৰ পিচত বৰ অভাৱৰ দিনত এই দালাল জনে চুৰি কৰা শস্য বহু বেচি দামত বিক্ৰি কৰিলে। এই ৰকম কৰি কৰি এই মানুহ জনে দুয়োেজন খেতিয়কক ভিথাৰী কৰে আৰু শেষত তেওঁলোকক নিজৰ মজুৰ বনাই লয়।\nওপৰৰ উদাহৰণত অন্যায়টো স্পষ্ট দেখা যায়। কিন্তু আজিকালিৰ বেপাৰী এনেকৈয়ে চলিছে। আমি এইটোও দেখিছো যে এই চুৰিৰ ঘটনাৰ পাচত যদি তিনিও জনৰ সম্পত্তি একলগ কৰা যায় তেন্তে দেখা যায় যে, এই তিনিও[ ২৬ ] জনে বিশ্বস্ত হলে তিনিওজনৰে একত্রিত সম্পত্তি যিমান হল হয় এতিয়া তাতকৈ কম হৈছে। দুয়োজন কৃষকৰ কাম কম হৈছে। আৱশ্যকীয় বস্তু নােপােৱাত নিজৰ পৰিশ্ৰমৰ পূৰ্ণ ফল এওঁলোকে নাপালে । লগতে এই চোৰ দালালৰ হাতত যি মাল ৰ’ল তাৰ পূৰ্ণ আৰু ঠিক উপযােগ নহল ।\nএই ৰকমে আমি (বীজ) গণিতৰ হিচাবেৰে ৰাষ্ট্র বিশেষৰ সম্পত্তি বিচাৰ কৰি চাব পাৰো। এই সম্পত্তি লাভৰ উপায়ৰ ওপৰতে প্ৰজা ধনবান হয় কি নহয় সেইটো নিৰ্ভৰ কৰে। কোনো ৰাষ্ট্ৰৰ তাত ইমান পইচা আছে এইবাবে ইমান ধনবান, এইটো কব নোৱাৰি। কোনো এজনৰ হাতত ধন থকাটো যি ৰকমে তেওঁৰ অধ্যবসায়, চাতুৰ্য্য আৰু উন্নতিশীলতাৰ লক্ষণ হব পাৰে, সেই ৰকমে ই হানিকৰ, ভােগবিলাস, অত্যাচাৰ আৰু জাল জুৱাচুৰি সূচকো হব পাৰে। শুদ্ধ নীতিয়ে আমাক এই ৰকমে হিচাব কৰিবলৈ শিকায়। এক প্ৰকাৰৰ ধন আছে যি তাৰ দহ গুণৰ সমান। আন এক প্ৰকাৰৰ ধন আছে যি এজনৰ হাতলৈ আহি দহ গুণ ধন নাশ কৰি দিয়ে।\nতাৎপৰ্য্য এয়ে যে নীতি অনীতিৰ বিচাৰ নকৰাকৈ ধন সংগ্রহ কৰাৰ নিয়ম স্থিৰ কৰাটো মানুহৰ পক্ষে কেৱল অহঙ্কাৰ দেখুৱা কথা হে। “সস্তাতকৈও সস্তাত কিনি বেচিত- কৈও বেচি দামত বিক্রি কৰা” ৰ নিয়মৰ নিচিনা এনে লজ্জাজনক কথা মানুহৰ কাৰণে আৰু দ্বিতীয় নাই। “সস্তাতকৈও সস্তাত কিনা”তো ঠিকেই কিন্তু সস্তা ভাও কেনেকৈ হয়? জুই লাগি ঘৰ পুৰিলে কাঠপাত পুৰি হােৱা কয়লা সস্তা হব পাৰে। ভূমিকম্প হৈ ঘৰ ভাঙ্গি পৰিলে তাৰ ইটা সস্তা হব পাৰে। কিন্তু ইয়াৰ পৰা কোনেও [ ২৭ ] এইটো কবলৈ সাহস নকৰিব যে জুই আৰু ভূমিকম্পৰ দুর্ঘটনা জনতাৰ পক্ষে লাভজনক। এই ৰকমে “বেচিতকৈও বেচি দাম বেচিব” এই কথাও ঠিক, কিন্তু বেচি দামী কেনেকৈ হয় ? আজি আপােনাৰ ৰুটিৰ ভাল দাম পালে। কিন্তু আপুনি এই দাম কি কোনো মৰণাসন্ন মানুহৰ শেষ কড়িৰ পৰা লৈছে নাইবা সেই ৰুটি কোনো এনে মহাজনৰ তাত বেচিছে যােনেকালি আপােনাৰ সৰ্ব্বস্ব হৰণ কৰি লব? নাইবা কোনাে চিপাহীৰ তাত এই ৰুট বেচিছে যোনে কালি আপােনাৰ বেঙ্ক লুট কৰিব ? সম্ভবতঃ এই প্রশ্নবােৰৰ এটাৰো উত্তৰ আপুনি এতিয়া দিব নােৱাৰে, কাৰণ ইয়াৰ জ্ঞান আপোনাৰ নাই। কিন্তু আপুনি আপােনাৰ ৰুটি উচিত নীতি অনুযায়ী বেচিছে নে নাই সেইটো আপুনি কব পাৰে। ঠিক ন্যায় যাতে হয় সেইটো চিন্তা কৰাই আৱশ্যক। যাতে আপােনাৰ কামৰ পৰা কাৰো দুখ নহয় এইটো জানা আৰু সেইমতে চলা অপােনাৰ কৰ্ত্তব্য।\nআমি দেখিছো যে লােকৰ পৰা কিমান পৰিশ্ৰম আদায় কৰিব পাৰি তাৰ ওপৰতে ধনৰ মূল্য নির্ভৰ কৰে। যদি বিনা মূল্যে মেহনতি পােৱা যায় তেন্তে পইচাৰ দৰ্কাৰ নহয়। বিনা পইচাই যে লোকৰ মেহনতি পাব পাৰি তাৰ উদাহৰণ পােৱা যায় । আৰু ধন-বলতকৈ নীতি-বলে যে অধিক কাম কৰে তাৰ উদাহৰণ আমি আগতে পাইছো। আমি এইটোও দেখিছাে যে য’ত ধনে কাম কৰিব নােৱাৰে তাত সদ্ গুণে কাম দিয়ে । ইংলণ্ডৰ অনেক ঠাইত ধনৰ দ্বাৰা লােকক ভুলাব নোৱাৰি।\nযদি আমি এইটো মানি লও যে মানুহৰ পৰা কাম আদায় কৰাৰ শক্তিই ধন, তেন্তে আমি এইটোও দেখিম [ ২৮ ] যে মানুহ যি পৰিমাণে চতুৰ আৰু নীতিপৰায়ণ হব সেই পৰিমাণে ধন বাঢ়িব। এই ৰকমে বিচাৰ কৰিলে আমি বুজি পাম যে সোণা ৰূপাই প্রকৃত ধন নহয়, মানুহেই প্রকৃত ধন। ধনৰ সন্ধান ভূগৰ্ভত নকৰি মানুহৰ হৃদয়ত হে কৰা উচিত। এই কথা যদি সত্য হয়, তেন্তে অর্থশাস্ত্রৰ প্রকৃত নিয়ম এয়ে হয় যাৰ দ্বাৰা মানুহৰ দেহ আৰু মনৰ স্বাস্থ্য সম্মানে ৰক্ষা কৰা যায়। এনে এক সময় আহিব পাৰে যেতিয়া ইংলণ্ডবাসীয়ে গােলকুণ্ডাৰ হীৰাৰে নিজৰ গােলামবোৰক সজাই নিজৰ বৈভৱ প্ৰদৰ্শন কৰাৰ পৰিবৰ্ত্তে, গ্ৰীচৰ এক প্রসিদ্ধ লােকৰ কথা অনুসৰি নিজৰ নীতিপৰায়ণ মহাপুৰুষসকলক দেখুৱাই কব যে\n“এওঁলােকেই মােৰ ধন”\nখৃষ্ট জন্মৰ কেই শতাব্দী পূৰ্ব্বে এজন ইহুদী বেপাৰী আছিল । তেওঁৰ নাম চোলােমন আছিল। তেওঁ ধন আৰু যশ দুয়োটাকে যথেষ্ট ৰকমে উপার্জ্জন কৰিছিল। তেওঁ কোৱা কথা অজিও য়ুৰােপত প্ৰচাৰ হৈ আছে । ভেনিচৰ মানুহে তেওঁক ইমান মানিছিল যে তেওঁলােকে তেওঁৰ মূৰ্ত্তি স্থাপন কৰিছিল। তেওঁৰ বাক্য আজি-কালি মনত ৰখা হয় যদিও সেই অনুসৰি আচৰণ কৰা মানুহ বহু কম। তেওঁ কয় যে—“যি মানুহে মিছা কৈ [ ২৯ ] ধন উপাৰ্জ্জন কৰে তেওঁ অহঙ্কাৰী আৰু ই তেওঁৰ মৃত্যুৰ নিশান।” আন এঠাইত তেওঁ কৈছে যে— “অন্যায় কৰি উপাৰ্জ্জন কৰা ধনৰ দ্বাৰা কোনো লাভ নহয়, সত্যই মানুহক মৃত্যুৰ পৰা বচায়৷” এই দুই বাক্যৰ দ্বাৰা চোলোমনে কৈছে যে অন্যায়ৰ দ্বাৰা পোৱা ধনৰ পৰিণাম মৃত্যু। আজি কালিৰ যুগত এনে ভাবে মিছা কোৱা হয় আৰু অন্যায় কৰা হয় যে সাধাৰণতঃ তাক আমি মিছা আৰু অন্যায় বুলি কবই নোৱাৰো। যেনে মিছা বিজ্ঞাপন দিয়া, নিজৰ মালৰ ওপৰত মানুহক ভুলাবলৈ লেবেল মাৰা, ইত্যাদি।\nইয়াৰ পিচত সেই বুদ্ধিমান লোক জনে কৈছে যে— “কি জনে ধন বঢ়োৱাৰ কাৰণে গৰীবক দুখ দিয়ে তেওঁ শেষত দুৱাৰে দুৱাৰে ভিক্ষা মাগিব৷” তেওঁ আকৌ কৈছে—“গৰীবক কষ্ট নিদিবা কিয়নো তেওঁ গৰীব। বেপাৰত দুখীয়াক জুলুম নকৰিবা কিয়নো যোনে গৰীবক কষ্ট দিয়ে তাক ঈশ্বৰে দুঃখ দিয়ে। কিন্তু আজি কালি বেপাৰত মৰিব ওলোৱা সকলৰ ওপৰতে আঘাত কৰা হয়। যদি কোনোবাই বিপদত পৰে তেনেহলে তেওঁৰ বিপদৰ পৰা লাভ আদায় কৰিবলৈ তৈয়াৰ হওঁ। ডকাইতে ধনীৰ তাত ডকাইতি কৰে, কিন্তু বেপাৰত গৰীবক লুট কৰা হয়।\nআকৌ চোলোমনে কৈছে—“ধনী আৰু গৰীব [ ৩০ ] দুয়ো সমান। ঈশ্বৰে দুয়োকো স্ৰজন কৰিছে। ঈশ্বৰে এওঁলোকক জ্ঞান দিছে।” গৰীব বিনা ধনীৰ আৰু ধনী বিনা গৰীবৰ কাম নচলে। এজনে আন জনৰ পৰা সদায় কাম লব লাগে। এইবাবে এওঁলোকৰ কোনো এজন উচ্চ বা আনজন নিচ এই বুলি কব নোৱাৰি। কিন্তু যেতিয়া এওঁলোকে নিজৰ সমানতা ভুলি যায় আৰু যেতিয়া ঈশ্বৰে যে এওঁলোকক জ্ঞান দিছে সেইটো পাহৰি যায় তেতিয়া বিপৰীত পৰিণাম হয়।\nধন নদীৰ নিচিনা। নদী সদায় সমুদ্ৰৰ ফালে অৰ্থাৎ তলৰ ফালে বয়। এই কমে ধন ও য’ত আৱশ্যক তালৈ যোৱা উচিত। কিন্তু যি ৰকমে নদীৰ গতি বদলি হব পাৰে সেই ৰকমে ধনৰ গতিৰো পৰিবৰ্ত্তন হব পাৰে। কত নদী ইফালে সিফালে বৈ যাব ধৰে আৰু তাৰ আসপাসে বহুত পানী জমা হৈ যোৱাৰ কাৰণে বিষাক্ত বায়ু উৎপন্ন হয়। এই নদীত বান্ধ দি য’ত আৱশ্যক তালৈ সেই পানী বোৱাই নিলে মাটি সাৰুৱা আৰু আস পাসৰ বায়ু উত্তম কৰে। এই কমে ধনৰ যথেচ্ছা ব্যৱহাৰ হোৱাৰ পৰা অন্যায় বাঢ়ে, গৰীব বাঢ়ে। সাৰ এয়ে যে এই ধন বিহৰ নিচিনা হয়। কিন্তু যদি এই ধনৰ গতি নিশ্চিত কৰি দিয়া যায় আৰু নিয়ম মতে তাক ব্যৱহাৰ কৰা যায় তেন্তে [ ৩১ ] বান্ধ দিয়া নদীৰ নিচিনা সি সুখপ্ৰদ হৈ উঠে।\nঅৰ্থশাস্ত্ৰীয়ে ধনৰ গতি নিয়ন্ত্ৰণ কৰা নিয়ম একে বাৰে পাহৰি গৈছে। এওঁলোকৰ শাস্ত্ৰ কেৱল ধন লাভ কৰাৰ শাস্ত্ৰ। কিন্তু ধন তো অনেক প্ৰকাৰে সংগ্ৰহ কৰিব পাৰি। এনে এক কাল আছিল যেতিয়া ইউৰোপত ধনীক বিহ খুৱাই মাৰি লোকে তেওঁৰ ধনেৰে নিজে ধনী হৈছিল। আজি কালি গৰীবলোকৰ কাৰণে যি খাদ্য তৈয়াৰ কৰা হয় তাত বেপাৰীয়ে ভেজাল দিয়ে। যেনে দুধত সুৱাগা, আটাত আলু, কফিত এক প্ৰকাৰৰ ভেজাল, মাখনত চৰ্ব্বি ইত্যাদি। ইও বিহ খুৱাই ধনী হোৱাৰ সমান। ইয়াকেই আমি ধনবান হোৱাৰ কলা বা বিজ্ঞান বুলিব পাৰে নে?\nকিন্তু এইটো নুবুজিব যে অৰ্থশাস্ত্ৰীয়ে ঠিক লুট কৰি ধনী হোৱাৰ কথা কয়। তেওঁলোকৰ ফালৰ পৰা ইয়াকেই কোৱা হয় যে তেওঁলোকৰ শাস্ত্ৰ আইন সঙ্গত আৰু ন্যায় যুক্ত উপায়েৰে ধনবান হোয়াৰ শাস্ত্ৰ। কিন্তু আজি কালিৰ দিনত এইটো দেখা যায় যে বহু কথা আইনসঙ্গত হলেও ন্যায় যুক্তিত বিপৰীত হয়। এই বাবে ন্যায় পূৰ্ব্বক ধন উপাৰ্জ্জন কৰাকেই প্ৰকৃত পথ বুলি কব পাৰি। আৰু যদি ন্যায়ৰ পথেদি ধন উপাৰ্জ্জন কৰাটোই ঠিক হয় তেন্তে ন্যায় অন্যায়ৰ বিচাৰ বুদ্ধি উৎপন্ন কৰাটো মানুহৰ প্ৰথম কাম। কেবল লেনদেনৰ ব্যৱসায়িক নিয়মৰ দ্বাৰা [ ৩২ ] কাম আদায় কৰা বা বেপাৰ কৰাই যথেষ্ট নহয়। এই ৰকম তো মাছ, কুকুৰনেছীয়া বাঘ, আৰু ইন্দুৰেও কৰে। ডাঙৰ মাছে সৰু মাছ খায়, ইন্দুৰে সৰু জীৱ জন্তু খায় আৰু কুকুৰ নেছীয়া বাঘে মানুহকে খাই পেলায়। ইহঁতৰ এয়ে নিয়ম, ইহঁতৰ অন্য জ্ঞান নাই , কিন্তু ঈশ্বৰে মানুহক জ্ঞান দিছে ন্যায় বুদ্ধি দিছে। ইয়াৰ আনক ভক্ষণ কৰি আনক ঠগাই, আনক ভিখাৰী কৰি নিজ ধনবান হোৱাটো অনুচিত। এনে অৱস্থাত আমি চাব লাগিব মজুৰক কি মজুৰি দিলে ন্যায় হব।\nআমি আগতে কৈছো যে মজুৰৰ উচিত পাৰি শ্ৰমিক হৈছে তেওঁ মোৰ নিমিত্তে যিমান মেহনত কৰি দিৰে, তেওঁৰ আৱশ্যক হলে সিমান খিনি কাম ময়ো তেওঁক কৰি দিয়াটো। যদি তেওঁৰ পৰা কম খাটনি কম কাম মিলে তেন্তে ময়ো তেওঁক তাৰ পৰিবৰ্ত্তে কম কাম কৰি দিব লাগে , আৰু বেচি কাম পালে বেচি কাম কৰি দিব লাগে।\nএজন মানুহৰ এটা মজুৰৰ আৱশ্যক, কিন্তু দুজন মানুহে তেওঁৰ কাম কৰি ওলাল। এতিয়া যি জন মানুহে কম মজুৰি খুজিব তাৰ দ্বাৰা কাম কৰালে তেওঁ কম মজুৰি পাব। যদি বেচি মানুহৰ মজুৰৰ আৱশ্যক থাকে কিন্তু এজন মাত্ৰ মজুৰ থাকে তেওঁ যি খুজে তাকে পায় আৰু সেইটো প্ৰায় যিখিনি হোৱা উচিত তাতকৈ বেচি [ ৩৩ ]\nহয়। এই দুয়োটাৰে মাজৰ যি দৰ হব তাকে উচিত মজুৰি বুলিব পাৰি ।\nকোনো মানুহে মোক, কিছু টকা ধাৰে দিলে কিছু দিনৰ পিচত যদি মই তাক পৰিশে৷ধ কৰিব খুজো তেন্তে মই তেওঁক সুত দিব লাগে ৷ এই ৰকমে যদি কোনো মানুহে আজি মোক কাম কৰি দিয়ে, তেন্তে মই সেই জনক কেৱল তাৰ সমানে নহয়, সুত হিচাবে আৰু কিছু বেচি পৰিশ্ৰম কৰি দিয়া উচিত । আজি মোৰ কাৰণে কোনোৱে এক ঘণ্টা কাম কৰি দিয়ে যদি মই তাৰ কাৰণে এক ঘণ্টা পাচ মিনিট বা তাতকৈ অধিক কাম কৰি দিয়াৰ কথা দিয়া উচিত । এই কথা প্রত্যেক মজুৰিৰ ক্ষেত্ৰতে বুজা উচিত।\nএতিয়া মোৰ ওচৰলৈ যদি দুইজন মজুৰ আহে আৰু এওঁলোলোকৰ ভিতৰত যি জনে কম পইচা লয় তেওঁৰ দ্বাৰা মই কাজ কৰাও তেন্তে ফল এয়ে হব যে যি জনক খটাও তেওঁ আধা পেটে ৰব লাগে আৰু যি জনে বিনা ৰোজকাৰে থাকিল তেওঁ পূৰ্ণ উপবাস কৰিব । মই যি জন মজুৰক ৰাখো, তেওঁক পূৰ্ণ মজুৰি দিও যদি তথাপি আনজন মজুৰ বেকাৰ হৈ থাকে। তথাপি যি জনক কামত লগাওঁ তেওঁ যাতে ভোকত নমৰে সেইটো চাব লাগে আৰু এইটো বুজিব লাগে, যে মোৰ টকাৰ উচিত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। আচলতে মানুহে [ ৩৪ ] ভোকত মৰা অৱস্থা তেতিয়াই হয় যেতিয়া মজুৰক কম মজুৰি দিয়া হয়। মই যদি উচিত মজুৰি দিওঁ তেন্তে মোৰ ওচৰত অন্যায় ৰূপে ধন সঞ্চিত নহব, মই ভােগ বিলাসত টকা খৰচ নকৰিম আৰু মােৰ দ্বাৰা গৰীব নাবাঢ়িব । যদি মই উচিত দাম দিওঁ তেন্তে তেৱোঁ উচিত দাম দিব শিকিব। এই ৰকমে ন্যায়ৰ শ্রোত নুশুকাই বৰং জোৰ ভাৱে বাঢ়ি যাব। আৰু যি ৰাষ্ট্ৰত এই প্ৰকাৰ ন্যায় বুদ্ধি হব, সেই ৰাষ্ট্ৰ সুখী হব আৰু উচিত ৰকমে সুফল পাব।\nএই বিচাৰ অনুসৰি অর্থশাস্ত্ৰীৰ ভুল দেখা যায় । এওঁলোকে কয় য’ত প্রতিযােগিতা বাঢ়ে তাত ৰাষ্ট্র সমৃদ্ধ হয়। বাস্তবতে এই বিচাৰ ভুল। প্রতিযােগিতাৰ উদ্দেশ্য মজুৰিৰ দাম কমােৱা ।\nইয়াৰ দ্বাৰা ধনীসকলে অধিক ধন একত্রিত কৰে আৰু গৰীবে অধিক গৰীব হৈ যাব। এই প্রতিযােগিতাৰ শেষত ৰাষ্ট্ৰ নাশ হােৱাৰ সম্ভাবনা আছে। এইটোই নিয়ম হব লাগে যে প্রত্যেক মানুহে নিজৰ যােগ্যতা অনু সৰি মজুৰি পাব পাৰে। ইয়াতাে প্রতিযােগিতা হব, কিন্তু এনে প্রতিযােগিতাৰ ফল স্বৰূপ মানুহ সুখী আৰু চতুৰ হয়। কিয়নো এনে হলে কাজ পোৱাৰ কাৰণে মজুৰি কমােৱাৰ আৱশ্যক নহব, কিন্তু নিজৰ কাৰ্য্য কুশলতা হে বঢ়াব লাগিব। এই কাৰণে মানুহে চৰকাৰি চাকৰি [ ৩৫ ] পােৱাৰ কাৰণে উৎসুক হৈ থাকে । তাত পদ অনুসৰি দৰ্ম্মহা স্থিৰ কৰা আছে। প্রতিযােগিতা কেৱল কাৰ্য্য কুশলতাৰ ওপৰত হে গৈ ৰয় । চাকৰিৰ কাৰণে দৰ্খাস্ত কাৰীয়ে কম দৰ্ম্মহাৰ কথা নকয়, কিন্তু তেওঁ এইটোকে দেখুৱায় যে আনতকৈ তেওঁৰ কুশলতা অধিক। চিপাহী আৰু নৌ-সেনাৰ মাজতো এই নিয়ম পালন কৰা হয় আৰু এই বাবে এই বিভাগত গােলমাল আৰু দুর্নীতি কম দেখা যায়। বেপাৰীৰ মাজত দুষিত প্রতিযােগিতা চলি আছে আৰু তাৰ ফলস্বৰূপ প্ৰতাৰণা, অসচ্চৰিত্ৰতা আৰু চুৰি আদি অনীতি বাঢ়িছে । আন ফালে যি মাল তৈয়াৰ হৈছে সেইবােৰ বেয়া আৰু নীৰশ হৈছে। বেপাৰীয়ে ইচ্ছা কৰে কি মই খাওঁ, মজুৰে ইচ্ছাকৰে কি মই ঠগি লওঁ , আৰু গ্ৰাহকে ইচ্ছা কৰে কি মই মাজতে লাভ কৰি লওঁ, এই ভাবে পৰস্পৰৰ ব্যবহাৰ দোষযুক্ত হয়, কাজিয়া বাঢ়ে, গৰীব বাঢ়ে, হৰতাল বাঢ়ে, মহা- জনে ঠগ হৈ যায়, গ্রাহকে নীতি পালন নকৰা হয় । এক অন্যায়ৰ পৰা আন অনেক অন্যায় উৎপন্ন হয় আৰু শেষত মহাজন, বেপাৰী আৰু গ্ৰাহক সকলােৰে দুখ ভােগ কৰে আৰু নষ্ট হয়। যি ৰাষ্ট্ৰত এই প্রথা প্রচলিত হয় তাত শেষত দুখ হয় আৰু তাৰ ধন বিহৰ নিচিনা হয়।\nএইবাবে জ্ঞানী সকলে কৈ গৈছে যে [ ৩৬ ] “যত ধনেই পৰমেশ্বৰ তাত আচল ঈশ্বৰক কোনেও পূজা নকৰে।”\nইংৰাজ জাতি মুখত কয় যে “ধন আৰু ঈশ্বৰৰ পৰম্পৰ বিৰোধ , গৰীবৰ ঘৰত হে ঈশ্বৰ বাস কৰে।” কিন্তু ব্যৱহাৰত তেওঁলোকে ধনক সৰ্ব্বোচ্চ স্থান দিয়ে। নিজৰ ধনীলোক সকলক গণনা কৰি প্ৰজাৰ সুখহোৱা বুলি ভাবে। আৰু অৰ্থ শাস্ত্ৰীয়ে শীঘ্ৰ ধনোপাৰ্জ্জন কৰাৰ নিয়ম তৈয়াৰ কৰে যি শিকি মানুহে ধনবান হব পাৰে। কিন্তু ন্যায় বুদ্ধিৰ শাস্ত্ৰই প্ৰকৃত শাস্ত্ৰ। যি কোনো ৰকমৰ অৱস্থাত কি ৰকমে ন্যায় আচৰণ কৰা যায়, কি ৰকমে নীতি পালন কৰা যায়— যি প্ৰজাই এই শাস্ত্ৰ শিকে তেওঁলোক সুখী হয়। বাকী সকলো বৃথা প্ৰয়াস, “বিনাশ কালত বিপৰীত বুদ্ধি’ৰ সমান। মানুহক যি কোনো উপায়েৰে পইচা উপাৰ্জ্জন কৰাৰ শিক্ষা দিলে তেওঁলোকক বিপৰীত শিক্ষা দিয়াহে হয়\nআগৰ তিনি অধ্যায়ত আমি দেখিছো যে, অৰ্থশাস্ত্ৰীয়ে যিটো সাধাৰণ নিয়ম বুলি মানে সেইটো ঠিক নহয়। এই নিয়ম অনুসৰি আচৰণ কৰি ব্যক্তি আৰু সমাজ দুয়ো দুখত পৰে। গৰীব অধিক গৰীব হয়, [ ৩৭ ] আৰু ধনী অধিক ধনবান হয়, আৰু দুয়োৰে ভিতৰত এজনো সুখী নহয়।\nঅৰ্থশাস্ত্ৰী সকলে মানুহৰ আচৰণৰ ওপৰত বিচাৰ নকৰি অধিক ধন উপাৰ্জন কৰাকেই উন্নতি বুলি মানে আৰু মানুহৰ সুখ কেৱল পইচাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে বুলি কয়। এই কাৰণে এওঁলোকে ইয়াকে শিক্ষা দিয়ে যে কলা কৌশল আদিৰ বুদ্ধিৰে যিমান অধিক ধন একত্ৰিত কৰিব পৰা যায় সিমানেই ভাল। এই ৰকমৰ বিচাৰৰ প্ৰচাৰৰ কাৰণেই ইংলণ্ড আৰু অন্যান্য দেশত কাৰখানা বাঢ়ি গৈছে। চহৰবোৰত বহুলোক গোট খাইছে আৰু খেতি বাতি এৰি দিছে। বাহিৰৰ নিৰ্ম্মল বায়ু এৰি কাৰখানাৰ দুৰ্গন্ধ বায়ুতেই ৰাতি-দিন উশাহ লৈ সুখ বুলি ভাবিছে। ইয়াৰ ফল স্বৰূপ মানুহ দুৰ্ব্বল হয়? লোভ বাঢ়ে আৰু অনীতি বাঢ়ি আৰু যেতিয়া অনীতি দূৰ কৰাৰ কথা তুলা যায় তেতিয়া বুদ্ধিমান বোলা লোকসকলে কয় যে অনীতি দূৰ কৰিব নোৱাৰি , অজ্ঞানীৰ কোনোৰকমে জ্ঞান নাহে, এই বাবে যি ৰকমে, চলিছে সেই ৰকমে চলিব দিয়া। এই কথা কওঁতে তেওঁলোকে পাহৰি যায় যে গৰীবৰ অনীতিৰ কাৰণ ধনীসকল। এওঁলোকৰ ভোগবিলাসৰ কাৰণে গৰীবে ৰাতি দিন খাটে। ইহতে কিবা শিকিবলৈ বা কোনো ভাল কাম কৰিবলৈ একপলো [ ৩৮ ] সময় নাপায়।\nধনীক দেখি এওঁলোকেও ধনী হব খুজে। ধনী হব নোৱাৰি দুখ কৰে আৰু খং কৰে। পিচত নিজৰ বিবেক হেৰুৱাই ভাল পথেদি ধন নোপোৱা বাবে কুপথেৰে পইচা উপাৰ্জন কৰাৰ কুপ্ৰয়াস কৰে। এই ৰকমে পইচা আৰু খাটনি দুয়োটা ব্যৰ্থ হৈ যায় বা দগা বাজিৰ কাজত ব্যৱহৃত হয়।\nবাস্তবতে সত্য শ্ৰম এয়ে যাৰ দ্বাৰা কোনো প্ৰয়োজনীয় বস্তু উৎপন্ন হয়। প্ৰয়োজনীয় বস্তু তাকে বোলা হয় যি মানুহৰ ভৰণ পোষণত লাগে। ভৰণ পোষণ এয়ে যাৰ দ্বাৰা মানুহৰ যথেষ্ট আহাৰ কাপোৰ মিলে আৰু যাৰ দ্বাৰা নীতিৰ পথত থাকি আজীবন সৎকৰ্ম্ম কৰিব পাৰে। এই দৃষ্টিত চালে বহু ডাঙৰ ডাঙৰ আয়োজনো অকাজ বুলিব লগা হয়। সম্ভবতঃ কল কাৰখানা খুলি ধনবান হোৱাৰ পথ গ্ৰহণ কৰাটো পাপ কৰ্ম্ম বুলি বুজিব লাগে। পইচা উপাৰ্জন কৰা মানুহ বহু পোৱা যায় কিন্তু তাৰ যথা বিধি ব্যৱহাৰ কৰা মানুহ কমেই পোৱা যায়। যি ধন উপাৰ্জন কৰোতে ৰাইজ ধ্বংস হয় সেই ধন অনাৱশ্যকীয়। আজি যি জনে ক্ৰোড়পতি ডাঙৰ ডাঙৰ আৰু অনীতিপূৰ্ণ সংগ্ৰামৰ কাৰণ তেওঁলোকো। বৰ্ত্তমান যুগৰ অধিকাংশ যুদ্ধৰ মূল কাৰণ ধনৰ লোভেই দেখা যায়।\n[ ৩৯ ] মানুহে এইটোকে কৈ দেখুৱায় যে আনক শুধৰােৱা, জ্ঞান দিয়া অসম্ভৱ, এই বাবে যেনে ইচ্ছা সেই ৰকমে থকা আৰু ধন উপাৰ্জ্জন কৰা উচিত। এই ৰকমে যি জনে কয় তেওঁ নিজে নীতি পালন নকৰে। কিয়নাে যি মানুহে নীতি পালন কৰে আৰু লােভত পৰে তেওঁ প্রথমে নিজৰ মন স্থিৰ ৰাখে। তেওঁ নিজে সৎ মাৰ্গৰ পৰা বিচলিত নহয় আৰু নিজৰ কৰ্ম্মৰ দ্বাৰা আনৰ ওপৰত প্ৰভাৱ পেলায়। যি সকলৰ দ্বাৰা সমাজৰ সৃষ্টি হয় তেওঁলােকে নিজে নৈতিক নিয়ম পালন নকৰিলে সেই সমাজ কেনেকৈ নীতি পৰায়ণ হব? মই নিজে ইচ্ছামতে আচৰণ কৰিম আৰু প্রতিবাসীৰ দুৰ্নীতিৰ কাৰণে তেওঁৰ ভুল ধৰিম তেন্তে ইয়াৰ পৰিণাম কেনেকৈ ভাল হব পাৰে?\nএই ৰকমে বিচাৰ কৰিলে আমি দেখিম যে ধন সাধন মাত্র, ইয়াৰ দ্বাৰা সুখ বা দুখ দুয়াে বিধ হব পাৰে। যদি ভাল মানুহৰ হাতত পৰে তেন্তে তাৰ দ্বাৰা খেতি হয়, অন্ন উৎপন্ন হয়। খেতিয়কে নির্দ্দোষ মজুৰি কৰি সন্তোষ লাভ কৰে আৰু ৰাষ্ট্ৰ সুখী হয়। বেয়া মানুহৰ হাতত পৰি ইয়াৰ দ্বাৰা (ধৰি লওক) গোলা বাৰুদ তৈয়াৰ হয়; মানুহৰ সৰ্ব্বনাশ সাধিত হয়। যি গােলা বাৰুদ তৈয়াৰ কৰে আৰু যাৰ ওপৰত তাক ব্যৱহাৰ কৰা হয় দুয়ো ৰাষ্ট্ৰই কেৱল দুখ হে পায়।\n[ ৪০ ] এই ৰকমে আমি দেখো যে সৎ মানুহেই প্রকৃত ধন। যি দেশত নীতি আছে সেই দেশ ধনী। ভােগ বিলাসৰ কাৰণেই ইহকাল নহয়। প্রত্যেক মানুহেই যিখিনি পাৰে কাম কৰা উচিত। আমি আগৰ উদাহৰণত দেখিছো যে য’ত এজন মানুহ অলস থাকে তাত আন এজন মানুহে দুগুণ খাটিব লগা হয়। ইংলণ্ডত যি বেকাৰৰ সৃষ্টি হৈছে তাৰ এয়ে কাৰণ। কত লােকৰ হাতত টকা থকা স্বত্তেও কোনাে উপযুক্ত কাম নকৰে। সেই বাবে তেওঁলোকৰ কাৰণে আনে মজুৰি খাটিব লগা হয়। আৰু এই মজুৰি যথোপযুক্ত নহয় কাৰণে কাম কৰোতা সকলৰ লাভ নহয় । এনে অৱস্থাত ৰাষ্ট্ৰৰ পুঁজি ঘাটি পৰে। এই বাবে ওপৰে ওপৰে যদিও এয়ে বুজা যায় যে মানুহৰ কাজ মিলে, কিন্তু ভিতৰত অনুসন্ধান কৰিলে দেখা যায় যে অনেক লােক বেকাৰ হৈ বহি ৰয়। পিচত দ্বেষ ভাৱ উৎপন্ন হয়। অসন্তোষৰ বীজ জন্মে, আৰু শেষত ধনী-গৰীব, মালিক-মজুৰ দুয়ো নিজৰ মৰ্য্যাদা ত্যাগ কৰে। যি ৰকমে মেকুৰী আৰু ইন্দুৰৰ সদায় কাজিয়া, সেই ৰকমে ধনী আৰু গৰীব, মালিক আৰু মজুৰৰ মাজত মনােমালিন্য হৈ যায় আৰু মানুহে মনুষ্যত্ব ত্যাগ কৰি পশুৰ অৱস্থাত গৈ পৰে।\nমহামতি ৰাস্কিনৰ প্ৰবন্ধৰ মৰ্ম্ম মই শেষ কৰিলো। এই লিখা যদিও পাঠকসকলৰ মনত একেবাৰে নীৰস যেন লাগিব, তথাপি যিসকলে ইয়াক এবাৰ পঢ়ে, তেওঁলোকক মই দুবাৰ পঢ়িবলৈ অনুৰোধ কৰো। “ইণ্ডিয়ান ওপিনিয়ন”ৰ সকলো পাঠকে ইয়াৰ বিচাৰ কৰি এনে ধৰণে আচৰণ কৰিব বুলি আশা কৰাটো বৰ ডাঙ্গৰ অভিলাষৰ কথা হব। কিন্তু যদি কম পাঠকেও ইয়াক অধ্যয়ন কৰি ইয়াৰ সাৰ গ্ৰহণ কৰে তেন্তে মই নিজৰ পৰিশ্ৰম সফল মানিম। এনে নহলেও ৰাস্কিনৰ শেষ পৰিচ্ছেদ অনুসৰি মই নিজৰ যি কাজ কৰি গৈছো তাতেই সুফল পাইছো, সেইবাবে মই সদায় সন্তোষ লাভ কৰা উচিত।\nৰাস্কিনে যি কথা নিজৰ ভাইসকলৰ—ইংৰাজৰ কাৰণে লিখিছে সি ইংৰাজৰ কাৰণে যদি একবাৰ খাটে তেন্তে ভাৰতবাসীৰ কাৰণে সেইটো হাজাৰ বাৰ খাটে। [ ৪২ ] ভাৰতবৰ্ষত নতুন ধৰণৰ সংস্কাৰ আৰম্ভ হৈছে। আজি কালি পাশ্চাত্য শিক্ষা প্ৰাপ্ত যুবকৰ গাত উদ্যম দেখা দিছে এই কথা ঠিক, কিন্তু এই উদ্যমৰ সৎ ব্যৱহাৰ হলে ভাল আৰু বেয়া ব্যৱহাৰ হলে বেয়া পৰিণাম হব। এক ফালৰ পৰা এই কথা আহিছে যে স্বৰাজ লাভ কৰিব লাগে, আৰু আন ফালৰ পৰা এই কথা আহিছে যে ইংলণ্ডৰ নিচিনা কল কাৰখানা খুলি বেগাই ধন উপাৰ্জ্জন কৰিব লাগে।\nস্বৰাজ কি তাক স্বভাবতঃ আমি ঠিক নুবুজো। নেটালৰ স্বৰাজ্য আছে, কিন্তু নেটালত যি হৈ আছে আমিও যদি তাকে কৰিব খুজো তেন্তে তেনে স্বৰাজ্য নৰক ৰাজ্যহে হব। নেটালবাসীয়ে কাফ্ৰিসকলক দলিত কৰে, ভাৰতীয়সকলৰ প্ৰাণ হৰণ কৰে। স্বাৰ্থান্ধ হৈ স্বাৰ্থৰাজ্য ভোগ কৰে। যদি কাফ্ৰি আৰু ভাৰতীয় সকল নেটালৰ পৰা গুচি যায় তেন্তে এওঁলোকে নিজক নিজে কাটা কাটি কৰি মৰিব।\nতেনেহলে কি ট্ৰান্সভালৰ নিচিনা স্বৰাজ লাগে? জেনেৰেল স্মাট্‌স্ ইয়াৰ নায়কসকলৰ এজন। এওঁ নিজে লিখি দিয়া কথা পালন নকৰে। কয় এক আৰু কৰে অন্য এক। ইংৰাজসকলে তেওঁক ভয় কৰে তেওঁ খৰছ বচোৱাৰ ছলেৰে ইংৰাজ, সৈনিকৰ ভাত মাৰি তেওঁলোকৰ পৰিবৰ্ত্তে ডচ্ চিপাহী ৰাখিছে। [ ৪৩ ] আমি এইটো নামানো যে ইয়াৰ পৰা শেষত ডচ্ সকল সুখী হব। যি মানুহে স্বাৰ্থৰ ওপৰত দৃষ্টি ৰাখে তেওঁ অন্য ৰাইজক লুট কৰি পিচত নিজৰ প্ৰজাক লুট কৰিবলৈ সহজেই তৈয়াৰ হৈ থাকে।\nপৃথিবীৰ সকলো ফালে চাই আমি দেখো যে যাক স্বৰাজ্য বোলা যায় সি জনতাৰ সুখ আৰু উন্নতিৰ কাৰণে যথেষ্ট নহয়। এটা সৰল উদাহৰণ লৈ আমি এই কথা সহজে বুজিব পাৰো। লুটাৰুৰ দলত স্বৰাজ্য হলে কি ফল হব তাক সকলোৱে জানে। তেওঁলোকক আন কোনেও লুটিব নোৱাৰিব এনেকুৱা অধিকাৰ যেতিয়া তেওঁলোকে লোকৰ ওপৰত খটাব পাৰিব তেতিয়া তেওঁলোক সুখী হব। আমেৰিকা, ফ্ৰান্স, ইংলণ্ড আদি ডাঙ্গৰ ডাঙ্গৰ ৰাজ্য, কিন্তু তেওঁলোক যে যথাৰ্থ সুখী সেইটো মানাৰ কোনো কাৰণ নাই।\nস্বৰাজ্যৰ প্ৰকৃত অৰ্থ হৈছে নিজৰ ওপৰত অধিকাৰ ৰক্ষা কৰা। এইটো সেই মানুহেই কৰিব পাৰে যি নিজে নীতি নিয়ম পালন কৰে, আনক নঠগায়, মাক বাপেক, স্ত্ৰী-পুত্ৰ, চাকৰ, ওচৰ চুবুৰীয়া সকলোৰে প্ৰতি নিজ কৰ্ত্তব্য পালন কৰে। এনে মানুহে লাগে যি কোনো ঠাইতে থাকক তেওঁ ৰাজ্য ভোগ কৰে। যি ৰাষ্ট্ৰত এনে মানুহৰ সংখ্যা অধিক সেই দেশতে স্বৰাজ্য আছে বুলি বুজিব লাগে।\n[ ৪৪ ] এখন দেশে আন এক দেশ শাসণ কৰাটো সাধাৰণতঃ বেয়া বুলি কোৱা হয়। ইংৰাজসকলে আমাৰ ওপৰত ৰাজত্ব কৰাটো অন্যায় কথা। কিন্তু এইটো মানিব নালাগে যে ইংৰাজে ভাৰত এৰি গ’লেই কোনো বৰ ডাঙ্গৰ কাজ কৰা হ’ল। আমাৰ ওপৰত এওঁলোকে ৰাজত্ব কৰাৰ কাৰণ আমি নিজে। আমাৰ মিথ্যাচাৰণ, আমাৰ অনীতি আৰু আমাৰ অজ্ঞানতা ইয়াৰ কাৰণ। এই তিনিটা দূৰ হলে আমি এটা আঙুলিও উঠাব নালাগিব আৰু ইংৰাজসকলে ভাৰতৰ পৰা চুপ চাপ গুচি যাব। এই তিনিটা নোহোৱা হলে আমি প্ৰকৃত স্বৰাজ্য ভোগ কৰিব পাৰিম।\nবোমা মাৰা কথাত বহুতে সুখী হোৱা দেখা যায়। ই কেবল অজ্ঞান আৰু অবুজৰ চিনাকি মাত্ৰ। যদি সকলো ইংৰাজকে মাৰি পেলাব পৰা যায় তেন্তে তেওঁ লোকক হত্যা কৰোতা সকলেই ভাৰতবৰ্ষৰ মালিক হব। অৰ্থাৎ ভাৰত অনাথ হৈ ৰব। ইংৰাজক নাশ কৰা বোমা ইংৰাজ গুচি গলে ভাৰতীয়ৰ ওপৰতে বৰষিব। ফ্ৰান্সৰ প্ৰজাতন্ত্ৰৰ অধ্যক্ষ-ৰাষ্ট্ৰপতিক ফ্ৰান্সৰ মানুহেই হত্যা কৰে। আমেৰিকাৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ক্লিভলেণ্ডক আমেৰিকাবাসীয়েই হত্যা কৰিছে। সেইবাবে আমি আনক অনুসৰণ কৰি বিনা বিচাৰে পাশ্চাত্য ৰাষ্ট্ৰৰ অন্ধ অনুকৰণ কৰা কেতিয়াও উচিত নহয়।\n[ ৪৫ ] যি ৰকমে পাপ কৰ্ম্ম কৰি—ইংৰাজক মাৰি প্ৰকৃত স্বৰাজ্য পোৱা নাযায়, সেই ৰকমে ভাৰতবৰ্ষত কাৰখানা খুলি স্বৰাজ্য পোৱা নাযায়। ৰাস্কিনে এই কথাটো স্পষ্ট কৰি দেখুৱাইছে যে সোণা ৰূপা একত্ৰ কৰিলেই কোনো ৰাজ্য পোৱা নাযায়। এইটো মনত ৰাখিব লাগিব যে পশ্চিমৰ সভ্যতাৰ মাত্ৰ একশ বছৰ হৈছে, যথাৰ্থ কব গলে পঞ্চাচ বছৰ ধৰা যায়। ইয়াৰ ভিতৰতে পশ্চিমৰ ৰাইজৰ বৰ্ণ-শঙ্কৰ হোৱাৰ নিচিনা হৈছে। আমাৰ প্ৰাৰ্থনা এয়ে যে য়ুৰোপত যি অৱস্থা হৈছে ভাৰতবৰ্ষত যেন সেই অৱস্থা কেতিয়াও নহয়। য়ুৰোপৰ এখন ৰাষ্ট্ৰই আন এখন ৰাষ্ট্ৰক হেঁচি ধৰি আছে। কেৱল নিজে তৈয়াৰ হোৱাৰ কাৰণেই শান্ত দেখুৱাই আছে। যদি কোনো সময়ত কাজিয়াৰ জুই লাগে তেন্তে য়ুৰোপত নৰক জ্বলিব। য়ুৰোপৰ প্ৰত্যেক ৰাজ্যই ক’লা মনুহক নিজৰ ভক্ষ্য বুলি ভাবে। তাত কেৱল ধনৰ লোভ হে আছে , এনে অৱস্থাত তাত আন কি হব পাৰে? যদি এওঁলোকে কোনো এক দেশ দেখে তেন্তে চিলা আৰু কাউৰীয়ে মাংস দেখিলে যেনেকৈ থাপ মাৰে তেনেকৈ সেই দেশৰ ওপৰত থাপ মাৰি পৰে। এওঁলোকে নিজৰ কাৰখানাৰ বাবে এনে কৰে , এইটো ভাবাৰ কাৰণ আছে।\nশেষত ভাৰতে স্বৰাজ্য পাওঁক এইটো সকলো [ ৪৬ ] ভাৰতবাসীয়ে কয়, আৰু এইটো উচিত। কিন্তু এই স্বৰাজ নীতি পথ দিয়ে আমি লাভ কৰিব লাগিব, ই কেৱল নামৰ নহয় বাস্তবিক স্বৰাজ্য হোৱা উচিত। এনে স্বৰাজ হত্যাকাৰীৰ দ্বাৰা বা কাৰখানাৰ দ্বাৰা পোৱা নাযাব। ইয়াৰ কাৰণে উদ্যোগৰ আৱশ্যক, কিন্তু সেই উদ্যোগ সত্য পথেৰে হব লাগিব। ভাৰতভূমি এসময়ত স্বৰ্ণভূমি আছিল, তাৰ কাৰণ ভাৰতবাসী সকলেই সোণাৰ নিচিনা আছিল। মাটি তো একেই আছে কিন্তু মানুহ বদলি হৈছে। এই বাবে মাটি উজাৰ হৈ গৈছে। ইয়াক পুনঃ সুবৰ্ণময় কৰিবৰ কাৰণে আমি সৎ গুণৰ দ্বাৰা সোণাৰ নিচিনা হব লাগিব। এই সোণা কৰা পৰশ মণি দুটা আখৰত অন্তৰ্নিহিত আছে আৰু সেয়ে হৈছে “সত্য”। এই বাবে প্ৰত্যক ভাৰতবাসীয়ে যদি সত্যৰ প্ৰতি আগ্ৰহ কৰে তেন্তে ভাৰতবৰ্ষই ঘৰত বহি স্বৰাজ পাব।\n↑ এই নামৰ গুজৰাটী ইংৰাজী সাপ্তাহিক পত্ৰিকা মহাত্মাজীৰ দ্বাৰা দক্ষিণ আফ্ৰিকাত থকা কালত দৰবনৰ পৰা প্ৰকাশ কৰা হৈছিল। এতিয়াও ই প্ৰকাশিত হৈ আছে।\n"https://as.wikisource.org/w/index.php?title=সৰ্ব্বোদয়&oldid=153544"ৰ পৰা অনা হৈছে\nমহাত্মা গান্ধীৰ সাহিত্যকৰ্ম\nএই পৃষ্ঠাটো শেষবাৰৰ কাৰণে ১৬ মাৰ্চ ২০২২ তাৰিখে ১৫:৫১ বজাত সলনি কৰা হৈছিল।


guwahati-murder-update-body-of0milan0chetry-recovered-in-a-locked-room-skd– News18 assam\nপাৰিবাৰিক কন্দলেই কাল হ’ল নেকি মিলনৰ! কোনে হত্যা কৰিলে ৰং মিস্ত্ৰী মিলনক?\nলখিমী নগৰতে এখন চাহৰ দোকানো আছিল মিলনৰ। কিছুদিন পূৰ্বে ৰাজপথতে দ্বিতীয় পত্নী আৰু সন্তানৰ সৈতে কাজিয়াত লিপ্ত হৈছিল মিলন।\nLast Updated : November 23, 2021, 12:43 IST\nসোমবাৰে মহানগৰৰ লখিমী নগৰৰ চিন্ময় পথৰ এটা ঘৰত উদ্ধাৰ হৈছিল এজন লোকৰ মৃতদেহ। মৃতদেহটো মিলন ছেত্ৰী নামৰ লোকজনৰ বুলি চিনাক্ত কৰা হৈছে। ১৮ নৱেম্বৰৰ পৰা সন্ধানহীন হৈ আছিল লোকজন। কিন্তু সোমবাৰে দুৱাৰত তলামৰা অৱস্থাত থকা এটা ঘৰৰ ভিতৰত উদ্ধাৰ হয় নিৰুদ্দিষ্ট মিলন ছেত্ৰীৰ মৃতদেহ। ৰং মিস্ত্ৰী ৰূপে জীৱন নিৰ্বাহ কৰা ছেত্ৰী হত্যাৰ বলি হোৱা বুলি সন্দেহ কৰা হৈছে। কিয়নো তেওঁৰ মৃতদেহ উদ্ধাৰ হৈছে তলাবন্ধ থকা ঘৰত।\nমহম্মদ আতাউৰ ৰহমান নামৰ এগৰাকী লোকৰ ঘৰত কেয়াৰ টেকাৰ হিচাপে আছিল মিলন। বিগত ২০ বছৰ ধৰি তেওঁ এই ঘৰত ভাৰাতীয়া ৰূপে বাস কৰিছিল। ঘৰটোৰ গৰাকী থাকে যোৰহাটত।\nপাৰিবাৰিক কন্দলেই মিলন ছেত্ৰীৰ বাবে কাল হোৱাৰ সন্দেহ কৰা হৈছে। দুগৰাকী পত্নী আৰু ৩সন্তানৰ পিতৃ আছিল মিলন। প্ৰায়ে দ্বিতীয় পত্নী আৰু সন্তানৰ সৈতে সংঘাত হৈছিল মিলনৰ।\nলখিমী নগৰতে এখন চাহৰ দোকানো আছিল মিলনৰ। কিছুদিন পূৰ্বে ৰাজপথতে দ্বিতীয় পত্নী আৰু সন্তানৰ সৈতে কাজিয়াত লিপ্ত হৈছিল মিলন। জানিব পৰা মতে, মিলনৰ দুয়োগৰাকী পত্নীয়ে এৰি থৈ গৈছিল। ডাঙৰ পত্নীৰ দুটা ল’ৰা আৰু সৰু পত্নীৰ এটা ল’ৰা আৰু এজনী ছোৱালী সন্তান আছে। ডাঙৰ পত্নীৰ এটা সন্তানে আত্মহত্যা কৰিছিল।\nপ্ৰথমা পত্নীক শ্বিলং আৰু দ্বিতীয় পত্নীক শিলিগুৰিৰ পৰা বিয়া পাতিছিল মিলনে। দুই ল’ৰা সন্তান আৰু কন্যাই প্ৰায়ে কাজিয়াত লিপ্ত হৈছিল মিলনৰ সৈতে। ঘটনাৰ তদন্ত অব্যাহত ৰাখিছে আৰক্ষীয়ে।\nFirst published: November 23, 2021, 12:38 IST


মই আৰু মোৰ পৃথিৱী: স্মৃতিৰ মণিকোঠাত নৱকান্ত বৰুৱাদেৱৰ কেইটিমান পদ্য\nPosted by হিমজ্যোতি at 10:28 AM\nThanks for reminding me my childhood.\nDebasish Buragohain said...\nNostalgia Him daa.\nAnother Poem in Class-IV, Kunhipaath--\nBhalpau aakashor meghor dhemali,\nBelir Logot thake Luka Bhaku Kheli,\nBhalpau Potharor Rong Heujia'\nDhanoni Kopai Bua Botah Bolia.\nBhalpau Maak mur Oti Moromor\nMur baabe jaar naai chin Bhagoror.\nBhalpau deutar Sneh hona Mukh\nMur Baabe teu Xohe kiman je dukh\nBhalpau Homonia Logoria bur..\nThese much lines I could remember. If possible, please try to complete the poem.\nArati Das said...\nকৃষ্ণ ৷ মোৰ লগৰ মঞ্জু কটকীয়ে বেছিভাগ অসমীয়া কবিতা মনত লিখি থৈছে আৰু অকণমানো ভুল নকৰাকৈ বৰ সুন্দৰ ভাৱে আবৃত্তি কৰে ৷ মই তেঁওক সেয়ে সাক্ষাত চৈতন্য কবিতামুৰ্ত্তি জ্ঞান কৰো ৷ তেও প্ৰান্তিকৰ সম্পাদক পৰ্্ৰদীপ বৰুৱাৰ খুলশালী ৷\nUtpal Jyoti Dutta said...\nউৰণীয়া তৰা কবিতাটো দৰকাৰ হৈছিল । গুগলত বিচাৰিছিলো নাপালোঁ। অসমীয়া font ত বিচাৰোঁতে ইয়াতে পালোঁ। thank you very much


Daily GK Assam | MCQ | APSC | Assam Study Centre\nDaily Current Affairs Quiz: 23- 11-2020\nDaily GK Assam হৈছে Assam Study Centreৰ এক ব্যতিক্রমী প্রচেষ্টা। এই শিতানৰ যোগেদি অসমৰ ছাত্র-ছাত্রীসকলক বিভিন্ন প্রতিযোগিতামূলক পৰীক্ষাৰ প্রস্তুতিৰ বাবে অসমীয়া ভাষাত নিয়মীয়াভাৱে Quiz আকাৰত কাৰেণ্ট Current Affairs আগবঢ়াই অহা হৈছে । Daily GK Assam\nDaily GK Assam\n১) বয়োজ্যেষ্ঠ কংগ্ৰেছ নেতা তৰুণ গগৈৰ ২৩ নৱেম্বৰ, ২০২০ তাৰিখে বিয়োগ হয়। তেওঁ কোন ৰাজ্যৰ দীৰ্ঘতম কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰা মুখ্য মন্ত্ৰী আছিল?\nঘ) অৰুনাচল প্ৰদেশ\n২) কোনখন দেশে ২০২৩ চনত G-20 সন্মিলন আয়োজন কৰিব?\n৩) কোনখন ৰাষ্ট্রই আনুষ্ঠানিকভাৱে নিজৰ নাম মুক্ত আকাশ চুক্তিৰ পৰা প্ৰত্যাহাৰ কৰিছে?\n৪) ভাৰতৰ কোন ৰাজ্য চৰকাৰে ‘মহা আৱাস আঁচনি’ নামৰ এক নতুন গ্ৰাম্য গৃহ প্ৰকল্প আৰম্ভ কৰিছে?\nখ) মধ্য প্ৰদেশ\n৫) কোনখন ৰাষ্ট্ৰই চন্দ্ৰৰ পৰা ঘুৰি অহাৰ বাবে এক মহাকাশ অভিযান আৰম্ভ কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰিছে?\n৬) কোনটো বেঙ্ক এক মিলিয়ন টুইটাৰ অনুসৰণকাৰী লাভ কৰা বিশ্বৰ প্ৰথম কেন্দ্ৰীয় বেঙ্কত পৰিণত হৈছে?\nক) আৰ বি আই\nখ) ইউৰোপীয় কেন্দ্ৰীয় বেঙ্ক\nগ) বেঙ্ক অৱ ইংলেণ্ড\nঘ) আমেৰিকাৰ ফেডাৰেল বেংক\n৭) ভাৰতে ২৩ নৱেম্বৰ, ২০২০-ত এক উচ্চস্তৰীয় সভাৰ পিছত কোন ৰাষ্ট্রৰ সৈতে স্বাস্থ্য, পাৰম্পৰিক ঔষধ, পৰ্যটন আৰু সংস্কৃতিৰ ওপৰত কেইবাটাও চুক্তিত স্বাক্ষৰ কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰিছে?\n৮) ২০২০ চনৰ ২৩ নৱেম্বৰত কোন জনপ্ৰিয় WWW খেলুৱৈয়ে ৰিংত অন্তিম খেল প্রদর্শন কৰিছিল?\nক) ট্ৰিপল এইচ\nগ) দ্য আণ্ডাৰটেকাৰ\nঘ) জন চিনা\n২০২০ চনৰ ২৩ নৱেম্বৰত অসম পূৰ্বৰ মুখ্যমন্ত্ৰী আৰু প্ৰবীণ কংগ্ৰেছ নেতা তৰুণ গগৈৰ মৃত্যু হৈছিল। তেওঁ ২০০১ চনৰ পৰা ২০১৬ চনলৈ ৰাজ্যৰ আটাইতকৈ দীৰ্ঘতম কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰা মুখ্য মন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।\nভাৰতত ২০২৩ চনত জি-20 সন্মিলন অনুষ্ঠিত হ’ব । ভাৰতক ইয়াৰ আগতে ২০২২ চনত এই সন্মিলনৰ বাবে নির্বাচন কৰা হৈছিল ।\nআমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰই ২০২০ চনৰ ২২ নৱেম্বৰত মুক্ত আকাশ চুক্তিৰ পৰা আনুষ্ঠানিকভাৱে নিজৰ নাম প্ৰত্যাহাৰ কৰে। মাৰ্কিন বিভাগৰ ৰাজ্য বিভাগৰ মুখপত্রজনে জানিবলৈ দিয়ে যে ইতিমধ্যে এই বিষয়ে দেশসমূহক তেওঁলোকৰ নাম প্ৰত্যাহাৰ কৰাৰ সিদ্ধান্তৰ ৬ মাহৰ আগতেই অৱগত কৰা হৈছে।\nমহাৰাষ্ট্ৰৰ মুখ্যমন্ত্ৰী উদ্ধৱ থাকৰে ২০ নৱেম্বৰত ‘মহা আৱাস আঁচনি’ নামৰ এক নতুন গ্ৰাম্য গৃহ প্ৰকল্প আৰম্ভ কৰিছিল। নতুন প্ৰকল্পৰ অধীনত, ৰাজ্যই ১০০ দিনৰ ভিতৰত ৮.৮২ লাখ গ্ৰাম্য গৃহ নিৰ্মাণৰ পৰিকল্পনা কৰিছে।\n১৯৭০ -ৰ পৰা যিকোনো ৰাষ্ট্ৰৰ প্ৰথম প্ৰচেষ্টাত, চীনে চন্দ্ৰৰ পৰা মহাকাশ যানক ঘূৰাই আনিবলৈ এই সপ্তাহত চন্দ্ৰলৈ এটা মানৱনযুক্ত অভিযান আৰম্ভ কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰিছে।\n৬) ভাৰতীয় ৰিজাৰ্ভ বেঙ্ক\nভাৰতীয় ৰিজাৰ্ভ বেঙ্ক ইয়াৰ আনুষ্ঠানিক টুইটাৰ হেণ্ডেলত ১০০০০০ জন অনুৰাগী থকা বিশ্বৰ প্ৰথম কেন্দ্ৰীয় বেঙ্কত পৰিণত হৈছে । ভাৰতীয় ৰিজাৰ্ভ বেঙ্কৰ বর্তমান ১০,০০,৫১৩ জন টুইটাৰ অনুসৰণকাৰী আছে।\nভাৰত আৰু মাডাগাস্কাৰে স্বাস্থ্য, পাৰম্পৰিক ঔষধ, টেলিমেডিচিন, পৰ্যটন, সংস্কৃতি আৰু টেলি-শিক্ষাকে ধৰি বিভিন্ন খণ্ডত দুয়োখন ৰাষ্ট্রৰ মাজত সম্পৰ্ক বৃদ্ধি কৰাৰ বাবে কেইবাটাও চুক্তিত স্বাক্ষৰ কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰিছে।\n৮) দ্য আণ্ডাৰটেকাৰ\n২২ নৱেম্বৰ, ২০২০ তাৰিখে ৱৰ্ল্ড ৰেষ্টলিং এণ্টাৰটেইনমেণ্ট (WWE) শ্বাৰ্ভাইভাৰ ছিৰিজ ২০২০ –ত দ্য আণ্ডাৰটেকাৰে তেওঁৰ অন্তিম খেল প্রদর্শন কৰে।


ঘনকান্ত বৰা বৰবায়ন - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nঘনকান্ত বৰা বৰবায়ন (১৯৫০-) অসমৰ সত্ৰীয়া নৃত্যৰ এগৰাকী প্ৰসিদ্ধ গুৰু। তদুপৰি তেওঁ এগৰাকী বাদক (instrumentalist), কৰিঅ’গ্ৰাফাৰ আৰু লেখক। বৰবায়নে ২০০১ চনত সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা আৰু ২০১৩ চনত পদ্মশ্ৰী বঁটা লাভ কৰে।\nঘনকান্ত বৰাৰ জন্ম হয় ১৯৫০ চনত মাজুলীত। চাৰিবছৰ বয়সতে তেওঁ মাজুলীৰ কমলাবাৰী সত্ৰৰ নিবাসী হয়। ছবছৰ বয়সৰ পৰা তেওঁ বৈষ্ণৱ সংস্কৃতিৰ প্ৰসিদ্ধ গুৰুৰ মণিৰাম দত্ত মুক্তিয়াৰ বৰবায়নৰ পৰা সত্ৰীয়া নৃত্যৰ প্ৰশিক্ষণ লবলৈ আৰম্ভ কৰে। তদুপৰি বৈষ্ণৱ সংস্কৃতিৰ আন এগৰাকী পুৰোধা শ্ৰী ৰাজেশ্বৰ শইকীয়া বৰবায়নে তেওঁক নৃত্য, বায়ন আৰু ওজাপালিৰ শিক্ষা দিয়ে। বৰাই এই প্ৰশিক্ষণসমূহ সফলতাৰে সমাপ্ত কৰি কম বয়সতে বৰবায়ন উপাধি লাভ কৰে।\nকমলাবাৰী সত্ৰতে সত্ৰৰ শিষ্যসকলৰ প্ৰশিক্ষণৰ বাবে অধ্যাপক হিচাপে ঘনকান্ত বৰা বৰবায়নে কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰে। ১৯৭১ চনত তেওঁ শ্বিলঙৰ বিষ্ণুপুৰ কলা কেন্দ্ৰত সত্ৰীয়া নৃত্যৰ শিক্ষক হিচাপে যোগদান কৰে। ১৯৭৪ চনত তেওঁক নতুন দিল্লীত প্ৰতিষ্ঠা হোৱা শংকৰদেৱ সাংস্কৃতিক প্ৰতিষ্ঠান (Sanakardeva Cultural Institute) ত সত্ৰীয়া নৃত্য আৰু ভাওনাৰ শিক্ষক হিচাপে নিয়োগ কৰা হয়। এবছৰ পিছত অৰ্থাৎ ১৯৭৫ চনত তেওঁ গুৱাহাটীলৈ উভতি আহি সংগীত সত্ৰত যোগ দিয়েহি।\n১৯৮০ চনত বৰবায়নে অসমৰ ৰাজ্যিক সংগীত মহাবদ্যালয়ত সত্ৰীয়া নৃত্যৰ শিক্ষক হিচাপে কাৰ্য্যনিৰ্বাহ কৰিবলৈ লয়। ১৯৮৭ চনত তেওঁ সত্ৰীয়া কলা কেন্দ্ৰ নামেৰে নিজাকৈ এক প্ৰতিষ্ঠান স্থাপন কৰে। পৰৱৰ্ত্তীকালত তেওঁ সমগ্ৰ অসমত ২৫ খনতকৈও অধিক সত্ৰীয়া নৃত্য আৰু সংস্কৃতিৰ প্ৰতিষ্ঠান স্থাপন কৰিছে।\nঘনকান্ত বৰবায়নে ভাৰতৰ বিভিন্ন অনুষ্ঠানত সাংগিতীক অনুষ্ঠান পৰিবেশন কৰি আহিছে। তদুপৰি দক্ষিণ পূব এছিয়াৰ বিভিন্ন দেশ যেনে মালয়েছিয়া, ইণ্ডোনেছিয়া আৰু অষ্ট্ৰেলিয়াত তেওঁ সত্ৰীয়া নৃত্য আৰু খোল বাদন পৰিবেশন কৰি আহিছে।\nতেওঁ সত্ৰীয়া নৃত্য সম্পৰ্কীয় দুখন গ্ৰন্থও ৰচনা কৰিছ-১) মাটি আখৰা আৰু ২) খোল শিক্ষা\nঘনকান্ত বৰা বৰবায়ন বৰ্ত্তমান অসম ৰাজ্যিক সংগীত মহাবিদ্যালয়ৰ সত্ৰীয়া গীত আৰু নৃত্য বিভাগৰ মুৰব্বী অধ্যাপক। তদুপৰি তেওঁ গুৱাহাটীৰ মণিৰাম দত্ত মুক্তিয়াৰ সত্ৰীয়া কলা কেন্দ্ৰৰ সন্মানীয় পৰিচালক।\n২০০১ চনত ঘনকান্ত বৰা বৰবায়নে সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা লাভ কৰে। ২০১৩ চনত ভাৰত চৰকাৰে সত্ৰীয়া নৃত্য ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে তেওঁক পদ্মশ্ৰী উপাধি প্ৰদান কৰে।\n↑ Sumathi, Saigan Connection. "Sattriya Dancers in Assam, India". Narthaki.com. http://www.narthaki.com/manipuri/satri1a.htm। আহৰণ কৰা হৈছে:3October 2013.\n↑ 2.0 2.1 2.2 "The Tribune, Chandigarh, India – Arts Tribune". Tribuneindia.com. 26 April 2002. http://www.tribuneindia.com/2002/20020426/art-trib.htm#1। আহৰণ কৰা হৈছে:3October 2013.\n↑ 3.0 3.1 "Archived copy". http://www.sangeetnatak.com/programmes_recognition%26honours_dance_sattriya.html.\n↑ Ghanakanta Bora "Barbayan": Sattriya Sanskritir Otit Aru Bortomanor Xetu by Mrs. Dipali Dutta Bordoloi\n↑ "Kids Portal for Parents – Site Map". 4to40. http://www.4to40.com/art/gallery_ramp_shows.asp?exhibition=Ghana_Kanta_Bora। আহৰণ কৰা হৈছে:3October 2013.\nSattriya by Sh. Ghana Kanta Bora\nFRONTLINE Volume 27 – Issue 19 :: Sep. 11–24, 2010\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=ঘনকান্ত_বৰা_বৰবায়ন&oldid=255467"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ২২ ডিচেম্বৰ, ২০২০ তাৰিখে ০৯:৩৭ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।