Maxogest in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Maxogest ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nMaxogest के सारे विकल्प देखें\nMaxogest की जानकारी\nMaxogest ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Maxogest Benefits & Uses in Assamese- Maxogest ar laabh aaru byavaharsamuh\nMaxogest ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Maxogest Dosage & How to Take in Assamese - Maxogest ar paali aaru xeya kenedore lobo\nMaxogest ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Maxogest Side Effects in Assamese- Maxogest ar parshwakriyasamuh\nMaxogest সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Maxogest Related Warnings in Assamese- Maxogest xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Maxogestৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Maxogest with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Maxogest ar gurutor kriya-pratikriya\nMaxogest মতভেদসমূহ- Maxogest Contraindications in Assamese- Maxogest nishedhsamuh\nMaxogest ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Maxogest in Assamese- Maxogest ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Maxogest ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Maxogest Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Maxogest kriya-pratikriya\nMaxogest ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Maxogest Benefits & Uses in Assamese - Maxogest ar laabh aaru byavaharsamuh\nMaxogest তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nMaxogest ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Maxogest Dosage & How to Take in Assamese - Maxogest ar paali aaru xeya kenedore lobo\nMaxogest-ৰ উপাদানসমূহ - Maxogest Active Ingredients in Assamese - Maxogest-ar upadaansamuh\nMaxogest ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Maxogest Side Effects in Assamese - Maxogest ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Maxogest ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nMaxogest সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Maxogest Related Warnings in Assamese - Maxogest xonkranta xatarkatabanisamuh\nMaxogest-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nMaxogest ৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত বহুতো ভয়ানক পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া আছে, গতিকে ইয়াক চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ অবিহনে গ্ৰহণ নকৰিব।\nMaxogest-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nযিবোৰ মহিলাই স্তনপান কৰাই আছে সেইবোৰে Maxogest গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত গম্ভীৰ ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰিব পাৰে। ইয়াক কেৱল চিকিতসকৰ নিৰীক্ষণত গ্ৰহণ কৰা উচিত নহয়।\nবৃক্কত Maxogest কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nMaxogestৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াই কেতিয়াবাহে বৃক্ক ক প্ৰভাবিত কৰে।\nযকৃতত Maxogest কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nMaxogest গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত কলিজা ত প্ৰতিকূল প্ৰভাৱ পৰিব পাৰে। আপুনি আপোনাৰ দেহত যদি কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া দেখা পায় তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক। কেৱল আপোনাৰ চিকিতসকে পৰামৰ্শ দিলেহে পুনৰ আৰম্ভ কৰিব।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Maxogest ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nMaxogestএ হৃদয়ত ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। আপুনি যদি তেনেকুৱা প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰে তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক আৰু চিকিতসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহে পুনৰ আৰম্ভ কৰক।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Maxogestৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Maxogest with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Maxogest ar gurutor kriya-pratikriya\nMaxogest তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nMaxogest মতভেদসমূহ - Maxogest Contraindications in Assamese - Maxogest nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Maxogest লোৱা অনুচিত যাতে -\nMaxogest ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Maxogest in Assamese - Maxogest ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Maxogest-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Maxogest আসক্তি সৃষ্টি কাৰক বুলি কোনো সাক্ষ্য নাই।\nনহয়, Maxogest লোৱাৰ পিছত, আপুনি গাড়ী চলাব নালাগে বা গধুৰ মেচিনপাতি চলাব নালাগে, কিয়নো আপোনাৰ টোপনি ভাৱ আহিব পাৰে।\nহয়, চিকিত্সা পৰামৰ্শ অনুসাৰেহে Maxogest লওক।\nMaxogest য়ে মানসিক বিসংগতিৰ চিকিত্সা কৰাত বা নিৰাময় কৰাত অক্ষম।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Maxogest ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Maxogest Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Maxogest kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Maxogestৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nগৱেষণাৰ অভাৱত, Maxogest আৰু দৰৱে কেনেদৰে প্ৰভাৱ পেলাব তাৰ বিষয়ে কোৱাটো টান।\nমদ আৰু Maxogestৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nগৱেষণাৰ অভাৱত, Maxogest লোৱাৰ সময়ত মদ্যাপন কৰা সম্পৰ্কত একো ক'ব পৰা নাযায়।\nMaxogest ৰ অনুকল্প - Substitutes for Maxogest in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Maxogest লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Maxogest ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Maxogest সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Maxogest ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Maxogest সেৱন কৰে?


মহিলাগৰাকীৰ নাছিল প্ৰেগনেন্সীৰ কোনো লক্ষণ! সকলোকে আচৰিত কৰি গা ধোৱাৰ সময়ত জন্ম দিলে সন্তান! viral-woman-did-not-know-till-delivery-that-she-was-pregnant-hb– News18 assam\nমহিলাগৰাকীৰ নাছিল প্ৰেগনেন্সীৰ কোনো লক্ষণ! সকলোকে আচৰিত কৰি গা ধোৱাৰ সময়ত জন্ম দিলে সন্তান!\nমহিলাগৰাকীৰ শৰীৰত প্ৰেগনেন্সীৰ কোনো লক্ষণেই নাছিল। পেটৰ আকাৰো ডাঙৰ হোৱা নাছিল। পিৰিয়ডছো বন্ধ হোৱা নাছিল। আনকি মেডিকেল টেষ্টতো ধৰা পৰা নাছিল মহিলাগৰাকী যে গৰ্ভৱতী!\nকি এই কথা! মহিলাগৰাকীৰ কোনো ধাৰণা নাছিল যে ,তেওঁ গৰ্ভৱতী! এদিন মহিলাগৰাকীয়ে গা ধোৱাৰ সময়ত এটা সন্তান জন্ম দিছিল! মহিলাগৰাকীৰ মতে, তেওঁৰ শৰীৰত গৰ্ভধাৰণৰ কোনো লক্ষণ নাছিল! তেওঁৰ পেট বাঢ়ি অহা নাছিল। অৰ্থাৎ, কোনো বেবী বাম্প নাছিল! প্ৰসৱৰ এমাহ পূৰ্বে তেওঁ আন এটা শাৰীৰিক সমস্যাৰ বাবে বহুতো চিকিৎসা পৰীক্ষা কৰাইছিল, য'ত গৰ্ভৱতী বুলিও ধৰা পৰা নাছিল! কিন্তু আশ্চৰ্যজনকভাৱে, গা ধোৱাৰ সময়ত, হঠাতে মহিলাগৰাকীয়ে এটি সন্তান জন্ম দিয়ে।\nঅষ্ট্ৰেলিয়াৰ নিউ ৱেলছৰ বাসিন্দা ডিমিট্টিৰ জীৱনৰ এই 'অলৌকিক' কাহিনী শুনি নেটিজেনসকল আচৰিত হৈছে। ডিমিট্টিৰ দুটা সন্তান আছে। স্বামী জেচন আৰু দুটা সন্তানৰ সৈতে ডিমিট্টিৰ সুখী পৰিয়াল! ইয়াৰ পিছত পুনৰ আন এটা সন্তানৰ পৰিকল্পনা কৰা নাছিল। কৈছিল যে, তেওঁ গৰ্ভৱতী বুলি কোনো ধাৰণা নাছিল! মহিলাগৰাকীয়ে কয় যে,'এদিন মই গা ধুই আছিলো। হঠাতে, পেট বিষাবলৈ আৰম্ভ কৰে। আৰু এটি সন্তান মোৰ ভৰিৰ মাজত ওলমি থকা দেখিছিলো! স্বামী দৌৰি আহিল, আৰু চিকিৎসকক লগে লগে মাতি অনা হ'ল। মই বাথৰুমত মোৰ তৃতীয় সন্তানৰ জন্ম দিছিলো।\nগৰ্ভৱতী অৱস্থাত যিকোনো মহিলাৰ ঋতুস্ৰাৱ বন্ধ কৰা হয়। কিন্তু ডিমিট্টিৰ ক্ষেত্ৰত তেনে হোৱা নাছিল! যেতিয়া তেওঁ ৯ মাহৰ গৰ্ভৱতী আছিল, তেওঁৰ নিয়মীয়া ঋতুস্ৰাৱ হৈছিল। তেওঁৰ পেট ইমান বাঢ়ি অহা নাছিল! কেৱল ওজন অলপ বাঢ়িছিল।\nআটাইতকৈ আশ্চৰ্যজনক ভাৱে, ডেলিভাৰীৰ এমাহ পূৰ্বে তেওঁ ৰাগবী খেলি থাকোতে পৰি আঘাতপ্ৰাপ্তও হৈছিল। সেই সময়ত, তেওঁক স্বাস্থ্য পৰীক্ষা কৰা হৈছিল যদিও গৰ্ভৱতী হোৱাৰ কোনো তথ্য সমুখলৈ অহা নাছিল।\nNew Born babyViral News


দীপান্বিতা শৰ্মা - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n(দিপান্বিতা শৰ্মাৰ পৰা পুনঃনিৰ্দেশিত)\n০২ নৱেম্বৰ, ১৯৭৬\nদুলীয়াজান, অসম, ভাৰতবৰ্ষ\nঅভিনেত্ৰী তথা ছুপাৰ মদেল\nদিলশ্বেৰ সিং অটৱাল\nদীপান্বিতা শৰ্মা (ইংৰাজী: Dipannita Sharma) বলীউদত খ্যাতি লাভ কৰা এগৰাকী অসমীয়া অভিনেত্ৰী তথা ছুপাৰ মডেল । ১৯৯৮ চনত অনুষ্ঠিত ফেমিনাৰ "মিছ ইণ্ডিয়া" প্ৰতিযোগিতাত শীৰ্ষপাঁচগৰাকীৰ ভিতৰত থাকি তেখেতে দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰে। ২০০২ চনৰ ১৬ ডিচেম্বৰ চলচ্চিত্ৰত অভিনয়ৰ দ্বাৰা তেখেতে চলচ্চিত্ৰজগতত খোজ দিয়ে।\nদীপান্বিতা শৰ্মাৰ ১৯৭৬ চনৰ ২ নৱেম্বৰ তাৰিখে অসমৰ দুলীয়াজানত জন্ম হয়। তেখেতৰ পিতৃ ভাৰতীয় তৈল নিগমৰ এগৰাকী চিকিৎসক আছিল। দীপান্বিতা শৰ্মা গুৱাহাটীৰ কৃষ্ণ নগৰৰ হ'লি চাইল্ড বিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰী আছিল, নৱম শ্ৰেণীলৈ এই বিদ্যালয়ত পঢ়াৰ পাছ্ত তেখেতে নাহৰকটীয়াৰ ছেইণ্ট মেৰী স্কুলৰ পৰা বিদ্যালয়ৰ শিক্ষা সাং কৰে।\nদিল্লীৰ ব্যৱসায়ী দিলশ্বেৰ সিং অটৱাল নামৰ এজন ব্যক্তিৰ সৈতে বিবাহত বহে, তেখেতসকল বৰ্তমান ভাৰতৰ মুম্বাই চহৰ বাসিন্দা।\n১৬ ডিচেম্বৰত শীবাৰ ভূমিকাত দীপান্বিতা শৰ্মা\n২০০২ ১৬ ডিচেম্বৰ শীবা মনোনীত, জী এণ্ড স্ক্ৰীণ এৱাৰ্ডছ\nদিম ভিমল প্যাৰ ব্যাৰ পায়ল সিং\n২০০৪ অসম্ভৱ কিঞ্জল\n২০০৫ মাই ব্ৰাদাৰ... নিখিল লীনা গোমচ\nকোই আপ চা প্ৰীতি\n২০১১ লেডিজ ভাৰ্চেজ ৰিকি বাহ্ল ৰাইনা পাৰুলেকাৰ মনোনীত (জী চিনে এৱাৰ্ডছ, ২০১২, best supporting actor female category)\n২০১২ জোৰী ব্ৰেকাৰ্ছ মেগী\n২০১৫ টেক ইট ইজি ৰামা\n২০১৭ কফি উইথ ডি নেহা\nহৰ দিল জো ল'ভ কৰেগা - জূম টিভি চেনেল,\nৱিলছ লাইফষ্টাইল ইণ্ডিয়া ফেচন ৱিক- ষ্টাৰ ৱ'ৰ্ল্ড,\nফিয়ৰ ফেক্টৰ- খাটৰো কে খিলাড়ী - ক'লৰ্চ টিভি,\nএম টিভি মেকিং দা কাট - এম টিভি ইণ্ডিয়া\n↑ "Profile of Dipannita Sharma : Indian & Assamese model, Actress". Assamspider.com. http://www.assamspider.com/resources/2489-Profile-Dipannita-Sharma-Indian-Assamese.aspx। আহৰণ কৰা হৈছে: 2013-03-05.\n↑ "There’s no three-year itch: Dipannita Sharma - Entertainment - DNA". Dnaindia.com. 2011-02-11. http://www.dnaindia.com/entertainment/report_there-s-no-three-year-itch-dipannita-sharma_1506217। আহৰণ কৰা হৈছে: 2013-03-05.\n↑ Runa Borah (09-Mar-2010). "Profile of Dipannita Sharma : Indian & Assamese model, Actress". http://www.assamspider.com/resources/2489-Profile-Dipannita-Sharma-Indian-Assamese.aspx.\n↑ Soumyadipta Banerjee (Feb 11, 2011). "There’s no three-year itch: Dipannita Sharma". DNA. http://www.dnaindia.com/entertainment/report_there-s-no-three-year-itch-dipannita-sharma_1506217.\nৱিকিমিডিয়া কমন্সত দীপান্বিতা শৰ্মা সম্পৰ্কীয় মিডিয়া ফাইল আছে।\nদীপান্বিতা শৰ্মা সম্পৰ্কে ইণ্টাৰনেট মুভি ডাটাবেছত থকা তথ্য।\nName Sharma, Dipannita\nAlternative names Majoni\nDate of birth2November 1976\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=দীপান্বিতা_শৰ্মা&oldid=190602"ৰ পৰা সংকলিত\nএই পৃষ্ঠাখন ১৩ ফেব্ৰুৱাৰী, ২০১৯ তাৰিখে ১৮:৫১ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


Class6Assamese Chapter 1 Question Answer | সবাতোকৈ আপোন »\nClass6Assamese Chapter 1 Question Answer | সবাতোকৈ আপোন\nনৱকান্ত বৰুৱা দেৱে ৰচনা কৰা ‘সবাতোকৈ আপোন” নামৰ অধ্যায়ৰ প্ৰশ্ন উত্তৰ আজি আমি আপোনালোকৰ বাবে লৈ আহিছোঁ। আপুনি যদি অসমীয়া মাধ্যমৰ চৰকাৰী বিদ্যালয়ৰ Class6ৰ শিক্ষাৰ্থী তেন্তে আপুনি আজি ইয়াত Class6Assamese Chapter 1 Question Answer বিনামূলীয়াকৈ পাব।\nআনকি আপুনি যদি Assamese Medium ৰ বিদ্যালয়ত চাকৰি কৰি আছে তেন্তে আপুনি আপোনাৰ ছাত্ৰ ছাত্ৰীৰ বাবে Class6Assamese Chapter 1 Question Answer লিখাৰ প্ৰয়োজন নাই, ইয়াৰ পৰাই দিব পাৰিব।\nসবাতোকৈ আপোন প্ৰশ্ন উত্তৰ । Class6Assamese Chapter 1 Question Answer 2022\nইয়াত আমি ক্ৰিয়া-কলাপৰ প্ৰশ্নসমূহৰ উত্তৰ দিবলৈ প্ৰয়াস কৰিছো। ইয়াত আছে অতি চমু প্ৰশ্ন উত্তৰ, চমু প্ৰশ্ন উত্তৰ আৰু ব্যাকৰণ (Assamese Grammar) সমন্ধীয় কিছু প্ৰশ্ন উত্তৰ দিয়াৰ প্ৰয়াস কৰা হৈছে। আশা কৰোঁ এই লিখনিয়ে আপোনাক বহুত সহায় কৰিব।\nচমুকৈ উত্তৰ দিয়া\nপ্রশ্ন ১৷ কবিতাটি শুদ্ধ উচ্চাৰণেৰে স্পষ্টকৈ পঢ়া ৷\nউত্তৰঃ ছাত্র ছাত্ৰী নিজে কৰা ।\nপ্রশ্ন ২৷ কবিতাটি আবৃত্তি কৰা ৷\nপ্রশ্ন ৩৷ কোৱা আৰু লিখা ৷\n(ক) কবিয়ে কাক কাক সবাতোকৈ আপোন বুলি কৈছে ?\nউত্তৰঃ কবি নৱকান্ত বৰুৱাদেবে নিজৰ আই, স্বদেশ আৰু মাতৃভাষাক সবাতোকৈ আপোন বুলি কৈছে ৷\n(খ) কবিয়ে প্ৰাণৰ চিনাকী বুলি কাৰ কাৰ কথা কৈছে ?\nউত্তৰঃ কবিয়ে স্বদেশৰ নগৰ, গাওঁ, জান-জুৰিক প্ৰাণৰ চিনাকি বুলি কৈছে ৷\n(গ) কবিতাটিত অন্তৰৰ ভাব কিহেৰে প্ৰকাশ কৰা বুলি কোৱা হৈছে ?\nউত্তৰঃ কবিয়ে নিজৰ ভাষাৰে অন্তৰৰ কুমলীয়া ভাব প্ৰকাশ কৰা বুলি কৈছে ।\n(ঘ) কবিয়ে জগতখন কাৰ যোগেদি চিনি পাবলৈ আশা কৰিছে ?\nউত্তৰঃ নিজ মাতৃ, স্বদেশ আৰু মাতৃভাষাৰ জৰিয়তে জগতখন চিনি পাবলৈ কবিয়ে আশা কৰিছে ৷\n(ঙ) সুধীশাল পৃথিৱীত কেনেকৈ, কাৰ স’তে খোজ দিবলৈ কবিয়ে ইচ্ছা কৰিছে ?\nউত্তৰঃ সুবিশাল পৃথিৱীখনত কবিয়ে একতাৰ ডোলেৰে হাতে হাতে ধৰাধৰিকৈ সকলোৰে লগত খোজ দিবলৈ ইচ্ছা কৰিছে ৷\nপ্ৰশ্ন ৪ ৷ কবিতাটিৰ মূলভাব লিখা ৷\nউত্তৰঃ ‘সবাতোকৈ আপোন’ নামৰ কবিতাটিৰ মাজেৰে কবি নৱকান্ত বৰুৱাদেবে জন্মদাত্ৰী আই, স্বদেশ আৰু মাতৃভাষাক আটাইতকৈ আপোন বুলি কৈছে ৷ কবিয়ে কৈছে যে, নিজ মাতৃ হয়তো সকলোতকৈ শুৱনি নহ’ব পাৰে, তথাপিও নিজৰ আই আটাইতকৈ আপোন ৷ তেৱেঁই সেউজীয়া ধুনীয়া পৃথিৱীখনক চিনাকী কৰি দিয়ে ৷ স্বদেশ আন সকলো দেশতকৈ ধনী নহ’ব পাৰে ৷ তথাপি জন্মভূমিৰ সমান কোনো দেশ আপোন হ’ব নোৱাৰে ৷ স্বদেশৰ নগৰ-গাওঁ, জান-জুৰি নিজৰ প্ৰাণৰ চিনাকী ৷ মাতৃভাষা আমাৰ সকলোতকৈ আপোন ভাষা, হয়তো এই ভাষা আটাইতকৈ শুৱলা নহ’ব পাৰে ৷ মাতৃ, স্বদেশ আৰু মাতৃভাষাৰ যোগেদি মানুহে জগতখন চিনি পায় আৰু পৃথিৱীখনত একতাৰে সকলোৰে লগত খোজ মিলায় ৷\nপ্ৰশ্ন ৫ ৷ পাঠৰ পৰা অন্তjধ্বনি মিল থকা শব্দবোৰ মিলাই লিখা – আই, দেশ, চহকী, সুৰীয়া, জগত, সুখ, ভাষা\nউত্তৰঃ আই …..চিনাই\nসুখ …….. দুখ\nভাষা …… আশা\nপ্ৰশ্ন ৬ ৷ নিৰ্দিষ্টতাবাছক প্ৰত্যয়টো, টি, জন, জনী, খন, খনি ব্যৱহাৰ কৰি তলৰ শব্দবিলাক নতুনকৈ লিখা ৷ (যেনে : মানুহ + জন = মানুহজন) তিৰোতা, ছাতি, কেঁচুৱা, ঘৰ, কিতাপ, ছোৱালী, ফুলনি, নৈ, পৰ্বত\nউত্তৰঃ তিৰোতা + জনী = তিৰোতাজনী\nছাতি + টো = ছাতিটো\nকেঁচুৱা + টি = কেঁচুৱাটি\nঘৰ + টো = ঘৰটো (‘গৃহ’ অৰ্থত)\nঘৰ + খন = ঘৰখন (‘পৰিয়াল’ অৰ্থত)\nকিতাপ + খন = কিতাপখন\nছোৱালী + জনী = ছোৱালীজনী\nফুলনি + খন = ফুলনিখন\nনৈ + খনি = নৈখনি\nপৰ্বত + খন = পৰ্বতখন\nপ্রশ্ন ৭ । বাক্য ৰচনা কৰা – শুৱনি, সুৰীয়া, ধুনীয়া, চহকী, কুমলীয়া, সুবিশাল\nউত্তৰঃ শুৱনি :- পকা পকা ধানেৰে পথাৰখন বৰ শুৱনি হৈ পৰিছে ।\nসুৰীয়া :- আইতাহঁতৰ মুখৰ সুৱদি সুৰীয়া বিয়া নামবোৰ শুনি বৰ ভাল লাগিছিল ।\nধুনীয়া :- অভিপসাহঁতৰ ঘৰৰ সন্মুখত এখন বৰ ধুনীয়া ফুলনি আছে ।\nচহকী :- মানুহঘৰ চহকী হ’লেও বৰ কৃপন ।\nকুমলীয়া :- চোৱাচোন, ফুলমতীহঁতে কেনেকৈ চাহগছৰ কুমলীয়া পাতবোৰ ছিঙি আছে।\nসুবিশাল :- সুবিশাল সাগৰৰ ঢৌবোৰ উপকূলত ঠেকা খাইছেহি।\nপ্ৰশ্ন ৮ । কবিতাটিৰ পৰা যুৰিয়া শব্দবোৰ বিচাৰি লিখা\nউত্তৰঃ গছ —– লতা (কবিতাত ‘গছ লতা’ আছে।)\nনগৰ —– গাঁও ( কবিতাত ‘নগৰ গাঁও’ আছে।)\nসুখ—— দুখ (কবিতাত ‘সুখ দুখ’ আছে।)\nস্নেহ—— শান্তি (কবিতাত ‘স্নেহ শান্তি’ আছে।)\nপ্ৰশ্ন ৯ । তলত দিয়া শব্দসমূহৰ নঞৰ্থক ৰূপবোৰ লিখা – খেলোঁ, ধোওঁ, যাম, শুনা, দিম, পাৰে, লিখোঁ\nশব্দ নঞৰ্থক ৰূপ\nNote: মূল শব্দৰ আদিত যিটো স্বৰবৰ্ণ থাকে, নঞৰ্থক উপসৰ্গ ‘ন’ৰ লগতো সেইটো স্বৰবৰ্ণ যুক্ত হয়; যেনে ন + লিখ = নিলিখ; ন + যাম = নাযাম; ন + শুনা = নুশুনা ইত্যাদি ।\nপ্ৰশ্ন ১০ । কবিতাটিত থকা বিশেষ‍্য আৰু বিশেষণ পদবোৰ বাছি উলিয়াই লিখা – আই, গছ, লতা, ফুল, ধৰণী, দেশ, নগৰ, গাঁও\nবিশেষ‍্য পদ বিশেষণ পদ\nপ্রশ্ন ১১ । উপযুক্ত শব্দৰে খালী ঠাই পূৰ কৰা ।\n(ক) মই মোৰ আইক —– পাওঁ ।\nউত্তৰঃ মই মোৰ আইক ভাল পাওঁ ।\n(খ) মই মোৰ মাতৃভাষাক —–কৰোঁ ।\nউত্তৰঃ মই মোৰ মাতৃভাষাক শ্ৰদ্ধা কৰোঁ ।\n(গ) আমি আমাৰ স্বদেশক লৈ —বোধ কৰোঁ ।\nউত্তৰঃ আমি আমাৰ স্বদেশক লৈ গৌৰৱ বোধ কৰোঁ ।\nপ্রশ্ন ১২ । তলত দিয়া স্তৱকসমূহ জননী, জন্মভূমি আৰু মাতৃভাষাক লৈ ৰচিত ।স্তৱকসমূহ দলীয়ভাবে পঢ়া আৰু কোনটো স্তবক কাৰ উদ্দেশ্যে ৰচিত হৈছে কোৱা ।\nক) মেলিলোঁ প্ৰথম চকু\nতোমাৰ কোলাতে আই\nজনমৰ আদিম পুৱাত;\nউত্তৰঃ দেশ মাতৃৰ বিষয়ে লিখা হৈছে ।\nখ) কোনে মোক তুলি-তালি কৰিলে ডাঙৰ\nমউসনা মিঠা মাতে পাহৰি ভাগৰ;\nউত্তৰঃ জননীৰ বিষয়ে লিখা হৈছে ।\nগ) চিৰ চেনেহী মোৰ ভাষা জননী\nউত্তৰঃ মাতৃভাষাৰ বিষয়ে লিখা হৈছে ।\nপ্ৰশ্ন ১৩ । অসমৰ যিকোনো তিনিগৰাকী শিশু- সাহিত্যিকৰ নাম লিখা ।\nউত্তৰঃ অসমৰ তিনিগৰাকী বিশিষ্ট শিশু-সাহিত্যিক হৈছে —– অতুলচন্দ্ৰ হাজৰিকা, নৱকান্ত বৰুৱা আৰু ডক্টৰ ভবেন্দ্ৰনাথ শইকীয়া ।\nপ্ৰশ্ন ১৪ । তোমাৰ জন্মভূমিৰ বিষয়ে দহটা বাক্য লিখা ।\nউত্তৰঃ মোৰ জন্মভূমি অসম । ই ভাৰত ৰাষ্ট্ৰৰ এখন অন্যতম অংগৰাজ্য । অসম ভাৰতৰ একেবাৰে পূৱ প্ৰান্তত অৱস্থিত । অসমৰ মাজেৰে মহাবাহু ব্ৰহ্মপুত্ৰ বৈ গৈছে ।এই নদী আৰু ইয়াৰ উপনদীবোৰ যুগ-যুগান্তৰৰ পৰা পলস পেলাই অসমৰ মাটি সাৰুৱা কৰি আহিছে । মৰাপাট আৰু চাহখেতিৰ বাবে অসম পৃথিৱীত বিখ্যাত । এটা খৰ্গযুক্ত গঁড়ৰ বাবেও অসমৰ বিশ্ববাসীয়ে জানে । অসম ভূ-খণ্ড সেউজীয়া গছ-গছনি আৰু জীৱ-জন্তুৰে ভৰা । ইয়াৰ প্ৰাকৃতিক জলাশয়বোৰত অজস্ৰ প্ৰজাতিৰ মাছ পোৱা যায় । প্ৰাকৃতিক সম্পদেৰে ভৰপূৰ হ’লেও অসমত বানপানীৰ লেখীয়া বহুতো প্ৰাকৃতিক আৰু দুৰ্নীতিৰ দৰে মানৱ সৃষ্টি সমস‍্যা আছে।\nপ্ৰশ্ন ১৫ । তোমাৰ জন্মদাত্ৰী মাতৃৰ বিষয়ে এটি কবিতা ৰচনা কৰা ।\nউত্তৰঃ আমি ইয়াত আমাৰ ইচ্ছা মতে এটি কবিতা লিখি দিছোঁ, নিজেও এনে ধৰণৰ কবিতা লিখিবলৈ যত্ন কৰা।\nনিজেও নাখাই যিয়ে দিছিল খুৱাই\nদুমুঠি ভোকৰ ভাত, তেঁৱে মোৰ আই ।\nল’ৰালৰি সৰু-বৰ দুখ পাওঁতে,\nলৰি আহি সাৱটি লৈছিলোঁ কোলাতে ।\nডাঙৰ যেতিয়া হ’লোঁ, আয়ে চায় বাট,\nউভতি নেযাওঁ মানে মুখত নোলায় মাত ।\nআশিষৰ মিঠা বাক সদায়ে মুখত\nআমাৰ সুখতে সুখী, দুখী আমাৰ দুখত ।\nতেবেঁ মোৰ প্রাণৰ আই, পূজনৰ দেৱী,\nতেৱেঁ মোৰ জীৱনৰ উদিত ৰবি ।\nপ্ৰশ্ন ১৬ । সাঁথৰ ভাঙা —\nক) নাকত বহি\nএনে কি বস্তু\nভাল পায় নৰে ?\nখ) ক আইটি টপৰাই\nকাটি নিলে বাঢ়ি যায় ।\nগ) দি মৰিল কোন\nঘ) নিদি মৰিল কোন ?\nঙ) নি মৰিল কোন ?\nচ) নকৈ মৰিল কোন ?\nAssamese Medium YouTube channel


বিশ্লেষণঃ অখিল গগৈৰ বন্দীত্বত অসমীয়া জাতিৰ এই নিস্তব্ধতা কিয়? :: কল্যাণজ্যোতি চুতীয়া - অসমীয়াৰ সুখ-দুখ\nHome ANALYSIS ARTICLE KALYANJYOTI RECENT প্ৰৱন্ধ বিশ্লেষণ বিশ্লেষণঃ অখিল গগৈৰ বন্দীত্বত অসমীয়া জাতিৰ এই নিস্তব্ধতা কিয়? :: কল্যাণজ্যোতি চুতীয়া\nবিশ্লেষণঃ অখিল গগৈৰ বন্দীত্বত অসমীয়া জাতিৰ এই নিস্তব্ধতা কিয়? :: কল্যাণজ্যোতি চুতীয়া\nxukhdukh.com June 13, 2020 ANALYSIS, ARTICLE, KALYANJYOTI, RECENT, প্ৰৱন্ধ, বিশ্লেষণ,\nঅখিল গগৈৰ সংগ্ৰামী সত্বাৰ প্ৰসংগত প্ৰথমেই শ্বেলীৰ এই কথাষাৰ তুলি দিব বিচাৰিছো-\nI metatraveler from an antique land, Who said—“Two vast and trunk-less legs of stone stand in the desert. . . . Near them, on the sand, half sunkashattered visage lies, whose frown, and wrinkled lip, and sneer of cold command,tell that its sculptor well those passions read which yet survive, stamped on these lifeless things, the hand that mocked them, and the heart that fed; and on the pedestal, these words appear:\nএই বিশ্বব্ৰক্ষ্মাণ্ডৰ একমাত্ৰ চিৰন্তন সত্য হ’ল-পৰিৱৰ্তন ; সময়ে প্ৰৱলপ্ৰতাপী ৰজাধিৰাজ সম্ৰাটৰ বিৰাটাকাৰ সাম্ৰাজ্যকো ধূলিৰ লগত মিলাই দিয়ে। শ্বেলীয়ে তেখেতৰ বিখ্যাত ‘Ozymandias’ উল্লেখ কৰাই দৰেই সময়ৰ কালৰথত কোনোৱে বাচি নাযায় । বেছি পুৰণি দিনৰ কথালৈ যাবই নালাগে, সৌ কেইটামান বছৰ আগতে ভাৰতৰ সৰ্ববৃহৎ ৰাজ্যখনৰ এগৰাকী মহাপ্ৰতাপী নেত্ৰীয়ে নিজৰ মুখ্যমন্ত্ৰীত্বৰ কালত বনোৱা প্ৰতিমূৰ্তিবোৰ তেখেতৰ শাসনভাৰ উকলা দুদিন নহওঁতেই উত্তৰাধিকাৰী শাসকজনে ধূলিস্যাৎ কৰি পেলালে। সময় সলনি হোৱাৰ লগতে শাসক সলনি হয় আৰু তাৰ লগে লগে বদলি হয় ‘দেশপ্ৰেমী’ কিম্বা ‘ দেশদ্ৰোহীৰ’ সংজ্ঞাও।\nব্ৰিটিছ ভাৰতৰ দিনত তদানীন্তন শাসকে ‘দুধৰ্ষ সন্ত্ৰাসবাদী’ জ্ঞান কৰা শ্বহীদ ভগৎ সিং আজি আমাৰ বাবে চিৰ নমস্য ব্যক্তি । ব্ৰিটিছ শাসনৰ সময়ত চকুৰ কুটাঁ দাঁতৰ শূল বুলি ভাৱি যিগৰাকী মহাত্মা গান্ধীক বাৰে বাৰে কাৰাবন্দী কৰা হৈছিল , সেইগৰাকী গান্ধীৰে সমাধিস্থলত আজি ব্ৰিটিছ সম্ৰাজ্যৰ ৰাজ পৰিয়ালৰ সতি সন্ততিয়ে আহি সাষ্টাংগ প্ৰণিপাত কৰেহি । আন নালাগে আমাৰ অসমতেই কলাগুৰুক সমজুৱাভাৱে শিকলি বিন্ধাই জেললৈ নিয়া ৰজাঘৰে আজি প্ৰতি বছৰে ‘ৰাভা দিৱস’ পাতি তত নাপায় হ’ক । এক কথাত ক’বলৈ গ’লে প্ৰকৃত সত্য অসত্য ন্যায় অন্যায়ৰ বিচাৰ ইতিহাসে কৰিব ; বৰ্তমান এক প্ৰহেলিকা মাথোঁ- য’ত আমি বহু ক্ষেত্ৰত মৰীচিকাৰ ছায়া খেদি থাকোঁ ।\nএকবিংশ শতাব্দীৰ আজিৰ দশকৰ অসমত এক অন্যতম বিতৰ্কিত ব্যক্তি হৈছে অখিল গগৈ - কাৰোবাৰ বাবে প্ৰফেছনেল আন্দোলনকাৰী, কাৰোবাৰ বাবে মধ্যভোগী দালাল , কোনোৰ বাবে ভণ্ড কৃষক , কাৰোবাৰ বাবে ঘৃণনীয় বামপন্থী সুবিধাবাদী ; বহুতৰ বাবে বাংলাদেশী মিয়াৰো এজেণ্ট । অৱশ্যে গুণমুগ্ধৰ সংখ্যাও একেবাৰে কম নহয় ।\nঅসমৰ ৰাজ্য চৰকাৰত যিয়ে ৰাজনৈতিক দলেই নাথাকক মাগে , প্ৰতিখন চৰকাৰৰ সময়তেই অখিল গগৈৰ কাৰাগাৰৰ লগত তাঁত-বাতি চলিয়েই থাকে ! যেন কোনোবা দুধৰ্ষ সন্ত্ৰাসবাদী কিম্বা ডন ; যাক মুকলি আকাশৰ তলত এৰি দিয়া মাত্ৰেই সোণৰ অসম জ্বলি চাৰ-খাৰ হৈ যাব। সম্প্ৰতি অখিল গগৈ ২০১৯ৰ ১২ ডিচেম্বৰৰ পৰা কাৰাৰুদ্ধ। দোষ ?? দোষ হ’ল যে নাগৰিকত্ব সংশোধনী আইনৰ বিৰুধিতাৰে অসমৰ ইমূৰৰ পৰা সিমূৰলৈ তীব্ৰ জন আন্দোলন গঢ়ি তোলা; ইয়াৰ লগতে মাওবাদী সংগঠনৰে সম্বন্ধ ৰখাৰ অভিযোগৰো গোচৰ আছে।\nউল্লেখ্য যে নাগৰিকত্ব আইন বিৰোধী আন্দোলনত সমগ্ৰ অসমৰে অধিকাংশলোকে প্ৰত্যক্ষ বা পৰোক্ষভাৱে সমৰ্থন আগবঢ়াইছিল -আছু আৰু প্ৰায় সকলো জাতীয় সংগঠন , শিল্পীসমাজ -বিশেষকৈ জুবিনদা -আদি সকলোৱে ৰাজপথত এক অভূতপুৰ্ব প্ৰতিবাদৰ সূচনা কৰিছিল । সেই বিশেষ জনজাগৰণৰ এটা অংশবিশেষ অখিল গগৈয়েনো কেনেকৈ - সকলোতকৈ ‘জংগী’ ‘হিংসাত্মক’ ‘বিপজ্জনক’ হ’লগৈ সেয়া তৎপৰ্যপূৰ্ণ। যিসময়ত কৰোণা মহামাৰীৰ প্ৰকোপৰ বাবে উচ্চতম ন্যায়ালয়ে দোষী সাব্যস্ত হোৱা কয়দীকো পেৰলত ঘৰলৈ যাবলৈ দিবৰ বাবে ৰাজ্যসমূহলৈ নিৰ্দেশজাৰী কৰিছে ( মুখ্য ন্যায়াধীশ ববদে ডাঙৰীয়াৰ মাৰ্চ ১৬, ২০২০ৰ নিৰ্দেশ) ; যিসময়ত আন্তৰাষ্ট্ৰীয় খ্যাতিসম্পন্ন সংস্থা Observatory for the Protection of Human Rights Defenders(apartnership of the World Organisation Against Torture (OMCT) and FIDH )য়ে আৱেদন নং IND 002 / 0320 / OBS 019 , 06.03.20 ৰ জৰিয়তে অখিল গগৈক অন্তত স্বাস্থ্যজনিত কাৰনত হ’লেও মুক্তি দিবলৈ আহ্বান জনাইছে ; সেই সময়তে অখিল গগৈৰ উপৰত এটাৰ ওপৰত এটা গোচৰ দি জামিন পোৱাটোও একেবাৰে কঠিন-প্ৰায় অসম্ভৱ কৰি তোলা হৈছে।\nযোৰহাটৰ পৰা গ্ৰেপ্তাৰ কৰা অখিল গগৈৰ ওপৰত ৰাষ্ট্ৰদ্ৰোহ , অপৰাধ পৰিকল্পনাৰ গোচৰ Indian Penal Code Sections 120 (B), 124 (A), 153 (A), 153 (B)ৰ অধীনত তৰা হৈছে । ইয়াৰ লগতে আছে Sections 18 -39 - Unlawful Activities Prevention Act (UAPA)ৰ গোচৰ । নিয়াৰ বিষয়াই গগৈৰ ঘৰত তালাচীও লৈছে। কিতাপ পঢ়াৰ অভিযোগত মাওবাদী হোৱাৰ অভিযোগো তোলাৰ হাস্যকৰ কথাও পোহৰলৈ আহিছে। এইবোৰ দেখি তেওঁক গোটেই জীৱনৰ বাবে কাৰাদণ্ড বিহাৰ ৰাজনৈতিক ষড়যন্ত্ৰৰেই উমান পোৱা গৈছে।\nঅসমৰ এচাম বুদ্ধিজীৱী , ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ দুই এজন মানৱধিকাৰ কৰ্মী ( লগতে অসম কংগ্ৰেছৰো কিছুসংখ্যক বলিষ্ঠ নেতা, যাৰ শাসন কালতো গগৈয়ে জেল যাব লগা হৈছিল -কেইবাবাৰো) , নগণ্যসংখ্যক ছাত্ৰ-ছাত্ৰী আৰু স্ংগঠন; এখেতলোকে অখিল গগৈৰ মুক্তিৰ বাবে আৰু তেখেতৰ দীৰ্ঘদিনীয়া কাৰাদণ্ডৰ বিৰুদ্ধে মাত মাতছে -কিন্তু সেয়া এপাছি শাকত এটা জালুক মাথোঁ । প্ৰশ্ন হয় -সচাঁয়ে ইমান বেয়া আৰু ভয়ানক নে অখিল ?? লগতে একেখন নাগৰিকত্ব সংশোধনী আইনৰ প্ৰতিবাদত উলাই অহা সৰহসংখ্যক প্ৰতিবাদী অখিলৰ ক্ষেত্ৰত ইমান নীৰৱ কিয়?? যদি লক্ষ্য একেই , উদ্দেশ্য একেই আছিল , যদি একেখন অসম আৰু অসমীয়াৰ বাবেই সকলো উলাই আহিছিল , তেন্তে ইমান বৈষম্য কিয় ?? এই নীৰৱতা এক মিঠা গৰলটো নহয় ?\nবিজ্ঞাপনঃ Coming soon.....\nআজিৰ তাৰিখত অখিল গগৈৰ সেই পুৰণা জনপ্ৰিয়তা নাই । অখিল গগৈৰ প্ৰতিবাদী সত্তাকো সৰহ সংখ্যক শিক্ষিত মধ্যমবৰ্গীয় অসমীয়াই সন্মানৰ চকুৰে নাচায় । কিন্তু সেইবুলি এই কথাটোও পাহৰি গ’লে নহ’ব যে এইজন সেইগৰাকী অখিল গগৈয়েই যাৰ এটা আহ্বানত লাখ লাখ খাটি খোৱা কৃষক বনুৱা শ্ৰেণীৰ মানুহ উলাই আহে। সেয়া লাগিলে নদী বান্ধ বিৰোধী আন্দোলনেই হওঁক কিম্বা ভূমিহীন খেতিয়কক মাটি পট্টা দিবৰ বাবে কৰা আন্দোলনেই হওঁক। টেঙানিৰ ভূমি অধিকাৰ আন্দোলন ( যাৰ বিনিময়ত চৰকাৰে বহু সংখ্যক লোকক মাটি পট্টা দিবলৈ বাধ্য হৈছিল ), দূৰ্নীতি বিৰোধী আন্দোলন ( এ পি এস চি ৰ কেলেংকাৰি) , গুৱাহাটীৰ ভূমিহীন লোকৰ আন্দোলন -ইত্যাদি বহুতো কাম অখিল গগৈয়ে কৰিছে যিবোৰ হয়তো অসমৰ ইতিহাসে বহুদিনলৈ জীয়াই ৰাখিব ।\nহয়তু অখিল গগৈক লৈ আমাৰেই এচামৰ আৰু বেছি আশা-আকাংক্ষা আছিল যাৰ বাবে বহুতৰে গগৈৰ প্ৰতি মোহভংগও হ’ল । কিন্তু গগৈক সমালোচনাৰে থকা-সৰকা কৰাৰ আগতে আমি নিজকো এবাৰ চিকুটি চোৱা দৰকাৰ -পাৰিছোঁনে আমিবোৰে গাৱে ভূয়েঁ বোকা মাটি খচকি ৰ’দ বৰষুণ একাকাৰ কৰি আৰ্তজনৰ ওচৰত থিয় দিবলৈ? বিখ্যাত বিপ্লৱী চে গোৱেভৰাই কৈ গৈছে - The true revolutionary is guided byagreat feeling of love. It is impossible to think ofagenuine revolutionary lacking this quality. খাটি খোৱা মানুহৰ প্ৰতি আৱেগ আৰু মৰম নাথাকিলে হয়তু অখিল গগৈ আজি ‘পুলিচ চকীত বান্দৰামী’ কৰিছে বুলি আমি ক’ব সুবিধা নাপালোঁ হয় ; হয়তু তেখেতো শীত তাপ নিয়ন্ত্ৰিত কোঠাত বহি কৰোণাৰ বাবে ‘Home Quarantine’ হৈ থাকিলহেঁতেন-অতি বেছি খোৱা টেবুলত বহি চৰকাৰক গালি পাৰিল হয় কিম্বা বেলকনিত ঠিয় হৈ থালি বজালে হয় । এনেদৰে হয়তু কাৰাগাৰৰ ৰুদ্ধদ্বাৰত ৰুগ্ন শৰীৰেৰে যুজিঁব নালাগিলহেতেনঁ ; বৃদ্ধা মাতৃৰ আচঁল এনেদৰে চকুলোৰে সেমেকিব লগা নহ’লহেতেঁন-হয়তু !!\nসময় গতিশীল , এই সময়ো পাৰ হৈ যাব - আৰু প্ৰকৃত দেশপ্ৰেম বা দেশদ্ৰোহৰ আৱিৰো আতঁৰিব । এয়াই কামনা যাতে কোন কেতিয়াও গণতন্ত্ৰত বিশ্বাসী প্ৰতিবাদী সত্তা এইদৰে কেৱল কাৰোবাৰ ৰাজনৈতিক ষড়যন্ত্ৰৰ ফলত পোতাশালত বন্দী হৈ থাকিব লগা নহয়। আৰু আশাকৰো অসমীয়া জাতিসত্তাৰ জাতীয় প্ৰশ্নবোৰ পৰি নৰয়, শীতল গৃহৰ কোনোবা কোনত! অসমীয়া জাতিৰ আজিৰ নিৰৱতা, এই শীতলতা সঁচাই আশ্চৰ্যকৰ। প্ৰশ্ন হয়, এয়া যাতে ধুমুহাৰ আগৰ নিস্তব্ধতা নহয়!!!\nTags # ANALYSIS # ARTICLE # KALYANJYOTI # RECENT # প্ৰৱন্ধ # বিশ্লেষণ\nLabels: ANALYSIS, ARTICLE, KALYANJYOTI, RECENT, প্ৰৱন্ধ, বিশ্লেষণ


সংক্ষিপ্ত ৰুপত মৰিগাঁও জিলাৰ ইতিহাস অতীত আৰু বৰ্তমান — Vikaspedia\n১৯৮৯ বৰ্ষৰ ১৫ আগষ্টৰ ৪২ তম স্বাধীনতা দিৱসৰ দিনটো সমগ্ৰ মৰিগাঁও জিলাৰ নিৱাসীসবৰ বাবে তেওঁলোকৰ স্মৃতিৰ মণিকোঠাত চিৰস্মৰনীয় দিৱস হিচাপে পৰিগনিত হৈ ৰৱ।কাৰন এই বিশেষ দিনটোতেই অবিভক্ত নগাঁও জিলাৰ পশ্চিমৰ এই মৰিগাঁও অঞ্চলটি অসমৰ মানচিত্ৰত একবিংশ জিলাৰুপে বিশেষ মৰ্য্যদা লাভ কৰে।নতুনকৈ জিলাৰ মৰ্য্যদাপ্ৰাপ্ত এই জিলাখনৰ প্ৰতিষ্ঠাপক উপায়ুক্তগৰাকীৰ নাম আছিল শ্ৰীযুত নীলিময় চৌধৰী।স্মতৰ্ব্য যে ১৯৭২ চনৰ ২৬ জানুৱাৰীৰ গনতন্ত্ৰ দিৱসৰ দিনা সেই সময়ৰ অসমৰ তদানীন্তন মুখ্যমন্ত্ৰী মহেন্দ্ৰ মোহন চৌধৰী ডাঙৰীয়াই অবিভক্ত নগাঁও জিলাৰ পশ্চিমৰ এই অঞ্চলটোক মহকুমাস্বৰুপে স্বীকৃতি প্ৰদান কৰিছিল।এই নৱ্য প্ৰতিষ্ঠীত মহকুমাটোৰ প্ৰ্তিষ্ঠাপক মহকুমাধিপতিগৰাকীৰ নাম আছিল শ্ৰীযুত ধীৰেন শৰ্মা।ইয়াৰ ১৭ বছৰৰ পাছতহে অসম চৰকাৰৰ জাননী নং (জি,এ,জি,বি-৩৭৩/৮৭/১০২,দিনাংক ২৯-০৮-১৯৮৯ অনুসৰি উক্ত চনৰে অক্টোবৰৰ ১৪ তাৰিখৰ পৰা মৰিগাঁও নগৰক সদৰ হিচাপে লৈ ইয়াক জিলা পৰ্য্যায়লৈ উন্নীত কৰা হয়।মৰিগাঁও জিলাৰ মাটি কালিৰ পৰিমান ১৪৫০,০২ বৰ্গ কি:মি।এই জিলাখন ২৬,১৫-২৬,৫০ ডিগ্ৰী উত্তৰ অক্ষাংশ আৰু ৯২-৯২,৫০ পূৱ দ্ৰাঘিমাংশত অৱস্থিত।২০১১ বৰ্ষৰ লোকপিয়ল গগনা অনুসৰি মৰিগাওঁ জিলাৰ সৰ্বমুঠ জনসংখ্যা হৈছে ৯৫৭৪২৩ জন।ইয়াৰে পুৰুষৰ সংখ্যা হৈছে ৪৮৬৬৫১ জন আৰু মহিলাৰ সংখ্যা হৈছে ৪৭০৭৭২ গৰাকী।\nনানা জাতি জনজাতিৰ অধ্যুষিত আৰু তেওঁলোকৰ বাৰেৰ্ৰনীয়া কৃষ্টি সংস্কৃতিৰে পৰিস্ফূট হোৱা এই জিলাখনি হিন্দু-মুছলিমৰ ঐক্য আৰু স্ংহতিৰ প্ৰতিভূস্বৰুপ।অসমৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰত যি সকল জাতি জনজাতি,গোষ্ঠী,সম্প্ৰ্দায় আদিয়ে বসবাস কৰি আহিছে।মৰিগাওঁ জিলাতো তদ্ৰূপ জাতি,জনজাতি গোষ্ঠী আৰু সম্প্ৰ্দায়সমূহৰ শান্তিপূৰ্ন বসবাসে জিলাখনৰ গৰিমাকেই প্ৰকাশ কৰি আহিছে।মৰিগাঁও জিলাৰ ঐতিহাসিক পটভূমিলৈ দৃষ্টিপাত কৰিলে আমি দেখিবলৈ পাওঁ যে ইয়াত সৰ্বপ্ৰথমে অষ্ট্ৰ-এচিয়াটিক,(অষ্ট্ৰিক)খাচী-চিন্তেংসকলে বসবাসৰ পাতনি মেলাৰ সাক্ষ্য বহন কৰিছে চহৰী,নেলী আদিৰপৰা যোৰাবাটলৈকে তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ সমাধিক্ষেত্সমূহত পোতা থিয় শিলসমূহে।ঐতিহাসিকসকলে এওঁলোকৰ সন্দৰ্ভত কবলৈ প্ৰয়াস কৰি কৈছে-মনখমাৰ ভাষা কোৱা খাচী চিন্তেংসকলৰ আদি বাসস্থান দক্ষিন এচিয়া আৰু ভাৰতীয় উপদ্বীপ অঞ্চল।প্ৰ্শান্ত মহাসাগৰীয় ফিলিপাইন অঞ্চলৰপৰাও এইসকল লোকৰ কিছু লঅংশ অহা বুলি পণ্ডিতসকলে অনুমান কৰে। এসময়ত এইলোকসকলে উত্তৰ-পূৰ্বঞ্চলৰ এক বিস্তৃত অঞ্চলত বসবাস কৰি থকাৰ নৱ প্ৰস্তৰ যুগৰ কিছুমান আৱিস্কৃত সমলৰপৰা পোৱা গৈছে।কিছু সংখ্যক নগা আৰু মিকিৰ (কাৰ্বি)জনজাতিও এই অষ্ট্ৰ-এচিয়াটিকসকলৰে বংশধৰ বুল বহুতো নৃ-তত্ববিদে ধাৰনা কৰে।উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ জনজাতিসকলৰ মাজত প্ৰচলন থকা পাহাৰৰ এঢলীয়া অঞ্চলত খেতি কৰা প্ৰথা এওঁলোকৰেই অৱদান।অষ্ট্ৰ এচিয়াটিকসকলে প্ৰথমে ব্ৰ্ক্ষপুত্ৰ উপত্যকাত বসবাস কৰিছিল যদিও পিছত মঙ্গোলীয়াসকলৰ লগত তিষ্ঠিব নোৱাৰী পাহাৰী বা পাহাৰীয়া অঞ্চললৈ হুঁহকি যাবলৈ বাধ্য হয়।\nঅষ্ট্ৰিক গোষ্ঠীয় লোকসকলৰ পাছত অসম তথা উত্তৰ পূৱ ভাৰতত প্ৰৱেশ কৰা জনগোষ্ঠীটোক ঐতিহাসিকসকলে তিব্বতো-বৰ্মা ভাষাগোষ্ঠীৰ অন্তৰ্গত মগোঙ্গোলীয় জনগোষ্ঠী বুলি ঠাবৰ কৰিছে।এই মঙ্গোলীয় জনগোষ্ঠীয় লোকসকলৰ স্ংক্ৰান্তত বড়ো ভাষা সংস্কৃতিৰ পুৰোধা পণ্ডিত ভবেন্দ্ৰ নাৰ্জীদেৱে তেখেতৰ পূৰ্বসুৰী ঐতিহাসিকসকলৰ লিখনীৰ আতঁ ধৰি কবলৈ প্ৰয়াস কৰি লিখিছে-মূৰ চুটি,কপাল বহল,চকু সৰু,গাল গোলাকাৰ,নাক চেপেটা অলপ গোফঁ থকা ভৰিৰ তলুৱা চুটি গাৰ বৰন হালধীয়া মানুহবোৰেই মঙ্গোলীয় তিব্বত বৰ্মী গোষ্ঠীৰ মানুহ আৰু এওঁলোকক বৰ্তমান অসম,উত্তৰবঙ্গ,দক্ষিন নেপালত দেখিবলৈ পোৱা যায়।পণ্ডিতসকলৰ মতে বৰ্তমানৰ বড়ো ডিমাচা,মেছ,লালুং,মৰান,চুতীয়া, হাজং কোচ এইকেইটা জাতি কছাৰী জাতি গোষ্ঠী বুলি কোৱা হয়।তেঁওলোকৰ ভাষা আৰু সংস্কৃতিৰ গাৰ গঠনৰ আকাৰৰ লগত ভোট বা তিব্বতী মানুহৰ লগত বহুতো সাদৃশ্য আছে।এওঁলোকৰ বাসস্থান বৰ্তমান অসমতেই প্ৰধান।\nএই জনজাতীয় লোকসকলে পোনতে মধ্য চীনৰ ইয়াংচিকিয়াং আৰু হোৱাংহো নদীৰ উপত্যকাৰপৰা আহি হিমালয় আৰু তিব্বত গিৰিপথসমূহেদি উত্তৰ পূৱ ভাৰত তথা অসমত প্ৰৱেশ কৰেহি।ভৱেন নাৰ্জীদেৱে লিখিছে-অসম তথা পূৱ ভাৰতত থকা বড়ো কছাৰীসকল চীন-মঙ্গোলীয় গোষ্ঠীৰ মানুহ বুলি পণ্ডিতসকলে ঠাৱৰ কৰিছে।পণ্ডিতসকলৰ মতে খ্ৰী:পূ:পূ:দুহেজাৰ বছৰৰ পূৱে চীন দেশৰ উত্তৰ পশ্চিম অঞ্চলত এওঁলোকৰ বাসস্থান আছিল।কালক্ৰমত তেওঁলোকে তাৰপৰা দক্ষিন পূৱ এচিয়াৰ মাজেদি পোনে পোনে আহি তিব্বতত প্ৰায় এহেজাৰ বছৰ কটায়,তাত থকা কালতেই তেোওঁলোকে ভোট বা বোদ নাম পায়।সেই তিব্বত বা ভোট দেশৰপৰাই তেওঁলোকৰ কিছুমানে ব্ৰ্ক্ষপুত্ৰৰ নদী্যেদি পূৱ ভাৰতত সোমাই পাট কাপোৰৰ ব্যৱসায় কৰিছিল।তেঁওলোকে নিজকে বড়ো বা বড়ো শব্দৰ অৰ্থ পুৰনি বড়ো ভাষাত মানুহ আছিল।আজিত্ত ত্ৰিপুৰী ভাষাত নিজকে মানুহ বুজাবলৈ গৈ “বড়ো” বৰোক বুলি চিনাকী দিয়ে।\nদৰাচলতে বড়োসকল তিব্বত চীনৰপৰা অসমলৈ অহাৰ সম্ভাৱনাটো বিভিন্ন গৱেষকৰ দ্বাৰা স্বীকৃত কথা।ৰাজমোহন নাথে কোৱামতে এসময়ত উত্তৰ চীনত “বড”Bodনামেৰে এখন দেশ আছিল আৰু ইয়াৰ বাসিন্দাসকল বডোচা বা বড়োৰ সন্তান বুলি কোৱা হৈছিল।অৰ্থাৎ “The first batch of the Bodos who migrated to assam came fromaplace sistuted at the confluence of two river dila urla(big water)and changriba(small river)to that area being disturbed and converted intoadesert by an earthquake this way very likelyapart of the present Gobi desert lying at the confluence of the modern khasgardaria and yarkand daria”.\nগ্ৰীয়াৰচনৰ মতে প্ৰাচীন কালছোৱাত তিব্বত “বড-উত”(Bodyut)ইয়াৰ বাসিন্দাসকল “বড-পা(Bodpa)আৰু তেওঁলোকৰ ভাষা “বড-স্কাড”(Bodskad)নামেৰে জনাজাত আছিল।এতকিনচনেও তিব্বত মধ্যাঞ্চলক “বড-দেশ(Bod country)আৰু ইয়াৰ বাসিন্দাসকলে বড-পা বুলি উল্লেখ কৰিছে।জন বাউলৰ মতে তিব্বতসকল দৰাচলতে উত্তৰ পশ্চিম চীনৰ হোৱাংহ আৰু ইয়াংচিকিয়াং নৈৰ উপত্যকাৰপৰা কোনোবা এটা সময়ত আহিছিল আৰু সেয়েহে তিব্বতৰ উপৰিভাগো এসময়ত “বড” আৰু সেই অঞ্চলৰ বাসিন্দাসকল “বডপা” নামেৰে জনাজাত আছিল।সুনীতি কুমাৰ চট্টোপধ্যায় মতে বড়ো ভাষা হল তিব্বত চীন ভাষা গোষ্ঠীৰ তিব্বত-ব্ৰ্ক্ষ শাখাভুক্ত আৰু উত্তৰ পশ্চিম চীনৰ হোৱাংহ আৰু ইয়াংচি মোহনা আছিল তিব্বত চীনভাষীসকলো মানুহৰ আদি নিবাস।\nহালালী ৰাজ্য পৰিত্যাগ সম্বন্ধে থকা জনশ্ৰুতিমতে তেওঁলোকে দুৰ্ধৰ্ষ পাহাৰীয়া জাতিৰ অত্যাচাৰত উৎপীড়িত হৈ জনৈক কছাৰী ৰজাই ব্ৰ্ক্ষপুত্ৰৰ দক্ষিন পাৰত নতুন ৰাজ্য প্ৰ্তিষ্ঠাকৰনৰ অভিপ্ৰায়েৰে হালালী ৰাজ্য পৰিত্যাগ কৰিবলৈ ইচ্ছা কৰে।কিন্ত অসংখ্যা প্ৰজা,পোহনীয় জীৱ জন্ত আৰু পৰ্য্যাপ্ত বস্ত বাহিনি সহিত বিশাল ব্ৰ্ক্ষপুত্ৰ অতিক্ৰম কৰা সহজসাধ্য নহয় বুলি জানি তেঁও গভীৰ চিন্তাত ব্যাকুল হৈ পৰিল।যা হওক দৈৱানুগ্ৰহত এদিন ৰাতি সপোনৰ যোগেদি জানিব পাৰিলে যে কোনো নিদিষ্ট স্থানত একাহত পানীৰ তলত নদী অতিক্ৰম কৰিব পৰাকৈ এটি বান্ধ পাব কিন্ত নদী পাৰ হোৱাৰঅৱস্থাত কোনোবাই যদি পাছলৈ উভটি চায় তেনেহলে সেই বান্ধ ভাঙি মহাবিপৰ্য্যয় হব।হালালী ৰাজ্য পৰিত্যাগৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহন কৰি তেওঁৰ প্ৰজাসকলক নদী পাৰ হবলৈ জাননী দিলে।ৰজাৰ আদেশ শিৰোধাৰ্য কৰি তেওঁলোকে নদী পাৰ হবলৈ আৰম্ভ কৰে।এনেদৰে প্ৰায় লোক নদী পাৰ হোৱাৰ পাছত নিজৰ অদম্য কৌতুহল দমন কৰিব নোৱাৰী ৰজাই পাছলৈ ওলটি চোৱাৰ লগে লগেই নদীৰ বান্ধ ভাঙি নদী পাৰ হবলৈ বিচৰা নদীৰ বুকুত থকা লোকসকলক কোবাল ঢৌৱে উটুৱাই নিয়ে।\nএক তৃতীয়াংশ লোক আৰু চাৰিজন মন্ত্ৰী হালালীলৈ ওলটি যায়,কিন্ত ৰজাই ব্ৰ্ক্ষপুত্ৰৰ দক্ষিন পাৰত এখন ৰাজ্য স্থাপন কৰে।কালক্ৰমত কছাৰী ৰজাসকলে এই ৰাজ্যৰপৰাই কামৰুপ ৰাজ্য আক্ৰমন কৰি অধিকাৰ কৰি লবলৈ সক্ষম হয়,তেওঁলোকৰ বংশধৰসকল ইয়াৰ পাছত নলবাৰী আৰু খাগৰীবাৰীৰ লোক হিচাপে প্ৰসিদ্ধ হয়।\nউপৰিউক্ত তথ্য বিশ্লেষন কৰিলে আমি দেখিবলৈ পাম যে নদী পাৰ হোৱা এই বৃহত্তৰ কছাৰী জনগোষ্ঠীৰ এটা শাখা তিফ্ৰা বা তিৱাসকলৰ দ্বাৰা নগাঁও জিলা কপিলী উপত্যাকাৰ ডবাক বা ডবকাত এখন ৰাজ্য প্ৰ্তিষ্ঠা কৰাৰ সাক্ষ্য ত্ৰিপুৰাৰ ৰাজমালাই এনেদৰে লিখিছে—\nত্ৰিবেগ স্থলতে ৰাজ্য নগৰ কৰিল।\nকপীলা নদীৰ তীৰে ৰাজপট কৈল।।\nউত্তৰে তৈয়ঙ্গ নদী দক্ষিনে আচৰঙ্গ।\nপূৰ্বে মেখলী সীমা পশ্চিমে কাচৰঙ্গ।।\nবাবু কালীপ্ৰসন্ন সেনৰ দ্বাৰা সম্পাদিত ৰাজমালাৰ ভূমীকাত সম্পাদক মহোদয়ে ত্ৰিপুৰীসকলৰ এই প্ৰাচীন ৰাজ্য ব্ৰ্ক্ষপুত্ৰৰ উপত্যকাতে থকা বুলি অনুমান কৰিছিল।ৰায়বাহাদূৰ কনকলাল বৰুৱাই এই অভিমতৰ সমৰ্থনত খ্ৰীষ্টীয় ষষ্ঠ শতিকাৰ আগলৈকে ত্ৰিপুৰী ৰাজ্যখন কপিলী উপত্যকাতে থকা বুলি মন্তব্য কৰিছে।সেই কালছোৱাত কপিলী উপত্যকাত এখন সমৃদ্ধিশীল ৰাজ্যৰ স্থিতিৰ সম্ভাৱনাৰ ওপৰত জোৰ দিবলৈ বৰুৱাদেৱে ঐতিহাসিক ভিনচেন্ট স্মিথৰ অভিমত আৰু সমুদ্ৰ্গুপ্তৰ এলাহবাদ প্ৰশস্তিৰো উল্লেখ কৰিছে।ভিনচেন্ট স্মিথে চীনদেশৰ পুৰনি নথি পত্ৰৰ ৪২৮ খ্ৰী:ত কপিলী ৰাজ্যৰ ৰজাই চীনদেশলৈ এজন ৰাষ্ট্ৰ্দূত পঠোৱা বুলি এটি তথ্য প্ৰকাশ কৰছিল আৰু সেই ৰাজ্যখন অসমৰ কপিলী নৈৰ সৈতে জোৰা বুলিও তেওঁ মত দিছিল।গুপ্ত সম্ৰাট সমুদ্ৰ্গুপ্তৰ চতুৰ্থ শতিকাৰ এলাহাবাদ প্ৰ্শস্তিত উল্লিখিত ডবাক ৰাজ্যৰ অসমৰ কপিলী উপত্যকাত আজিলৈকে জনাজাত ডবকা বুলিও তেওঁ ত্ৰিবেগ,কপিলী আৰু ডবকা একেখন ৰাজ্য আৰু ই ত্ৰিপুৰীসকলৰ দ্বাৰাই স্থাপিত হৈছিল।\nৰাজমালাৰ বৰ্ননা অনুসৰি প্ৰ্তিৱেশী হেড়ম্ব ৰাজ্যৰ সৈতে যুঁজত পৰাভূত হৈ ত্ৰিপুৰীসকলৰ ৰজাই কপিলী পৰিত্যাগ কৰিবলৈ বাধ্য হৈছিল।\nহেড়ম্ব হইয়া ক্ৰোধ যুদ্ধ সজ্জা কৰে।\nপাত্ৰ মিত্ৰ পাঠায় যুদ্ধ কৰিবাৰে।।\nহইল তুমুল যুদ্ধ দুই সৈন্য মা্যঝে।\nঢোল ডগৰ ভেৰী নানা বাদ্য বাজে।।\nহস্তী ঘোড়া বহু সৈন্য হেড়ম্বৰ ঠাট।\nসপ্তদিন যুদ্ধ হৈল ত্ৰিপুৰাৰ পাট।।\nকপীলা নদীৰ তীৰে পাট ছাৰি দিয়া।\nএকাদশ ভাই মিলি মন্ত্ৰনা কৰিয়া।।\nসৈন্য সেনাসনে ৰাজা স্থানান্তৰে গেল।\nবৰবক্ৰ উজানতে খলংমা ৰহিল।।\nইয়াৰ পিছত তিফ্ৰাসকলৰ ৰজা দক্ষিনে বৰাক নৈৰ উজনি অঞ্চলত খলংমা নামৰ ঠাইত নতুন ৰাজ্য স্থাপন কৰা আৰু কপিলী উপত্যকা হেড়ম্ব ৰাজ্যৰ অন্তৰ্ভুক্ত হোৱা বুলিও ৰাজমালাত কোৱা হৈছে।\nখলংমা কৰিল ৰাজ্য দক্ষিন নৃপতি।\nকপীলা নদীৰ তীৰে হেড়ম্ব বসতি।।\nকনকলাল বৰুৱাই ত্ৰিপুৰাৰ ৰজা আদি ধৰ্মফাই ৬৪১ খ্ৰী:ত পাচঁজন মৈথিলী ব্ৰাক্ষণক শ্ৰীহট্ৰৰ পঞ্চখণ্ডত ভূমিকাৰ কৰা সংক্ৰান্তত এখন তাম্ৰ্ফলিৰো উদ্ধৃতি দিছে আৰু ত্ৰিপুৰী ৰাজ্যখন পঞ্চম শতিকাৰ পাছত কপিলী উপত্যকাৰপৰা বৰাক উপত্যকালৈ স্থানান্তৰিত হোৱা বুলিও অনুমান কৰিছে।ভূতি বৰ্মনৰ বৰগঙ্গা প্ৰস্তৰলিপিৰ পৰা ষষ্ঠ শতিকাত এই কপিলী অঞ্চলটো কামৰুপৰ অন্তৰ্ভুক্ত হৈ থকাৰ কথা জনা গৈছে।সেইসময়ৰ আগলৈকে এই অঞ্চলটোত ৰাজত্ব কৰিবলৈ কোনো অসুবিধা নাছিল।সেই কাৰনে বৰুৱাদেৱে অনুমান যুক্তিসঙ্গত যেন লাগে।যিয়েই নহওক ত্ৰিপুৰী ৰাজ্যখন ব্ৰ্ক্ষপুত্ৰ উপত্যকাৰপৰা বৰাক উপত্যকা হৈ কালক্ৰমে বৰ্তমান ত্ৰিপুৰা পোৱা গৈ বুলি ত্ৰিপুৰাৰ ঐতিহাসিক সকলৰো অভিমত।\nপ্ৰ্ত্ন্তাত্বিক ৰাজমোহন নাথে দৃকপতি আৰু দক্ষিন দুয়োজনাই তিফ্ৰা ৰজা ত্ৰিলোচনৰ পুত্ৰ বুলি উল্লেখ কৰিছে।ত্ৰিলোচনে চুবুৰীয়া কছাৰী ৰজাৰ একমাত্ৰ কন্যাগৰাকীৰ পানিগ্ৰহন কৰিছিল।যিহেতুকে কছাৰী ৰজাৰ কোনো পুত্ৰ সন্তান নাছিল সেয়েহে তেওঁ জেষ্ঠ্য নাতিৰ দৃকপতিক উত্তৰাধিকাৰ মনোনীত কৰি নিজৰ লগতে ৰাখিছিল।কছাৰী ৰজাৰ পৰলোকপ্ৰাপ্তিৰ পাছত দৃকপতিয়ে হেড়ম্বৰাজ কছাৰী ৰজাৰ সিংহাসন লাভ কৰিছিল।আনহাতে তিফ্ৰাৰাজ ত্ৰিলোচনৰ পৰলোক প্ৰাপ্তিৰ পিছত তেওঁৰ পুত্ৰ্সকলৰ ভিতৰত জেষ্ঠ আনজন পুত্ৰ দক্ষিনে সিংহাসন লাভ কৰে।কিন্ত অতি উচ্চাকাংক্ষী দৃকপতিয়ে তেওঁৰ পিতৃৰাজ্যৰ অধিকাৰ দাবী কৰি ভায়েক দক্ষিনলৈ কটকী প্ৰেৰন কৰে। দক্ষিনে ককায়েকে কৰা এই অন্যায় দাবী অগ্ৰাহ্য কৰাত দুয়োজনৰ মাজত যুদ্ধ অনিবাৰ্য হৈ পৰে।এই যুদ্ধত দক্ষিন দৃকপতিৰ হাতত অতি শোচনীয়ভাৱে পৰাস্ত হোৱাত তেওঁ বাকী একাদশগৰাকী ভাতৃৰ লগত কৰি তেঁওৰ সমৰ্থক প্ৰজাসকলেৰে সহিত বৰবক্ৰ (বৰাক) নদীৰ খলংমা নামৰ স্থানত ৰাজধানী পাতি নতুনকৈ ৰাজ্য স্থাপন কৰেগৈ।\nদক্ষিনৰ লগত তেওঁৰ পৈতৃক ৰাজ্যৰ সকলো প্ৰজাই গুচি যোৱা নাছিল।তেওঁলোকে দৃকপতিৰ অধীনতা স্বীকাৰ কৰি কছাৰী ৰাজ্যতেই থাকিবলৈ লয়।কিন্ত কছাৰীসকলৰ অত্যাচাৰত অতিষ্ঠ হৈ তেওঁলোকে দক্ষিনে পশ্চাদসৰনৰ কৰা পথেদি গৈ কাৰ্বি লোকসকলক লগ পায়গৈ।কাৰ্বিসকলে দুৰ্দশাগ্ৰস্ত হৈ পৰা তিফ্ৰাসকলক ডিফু অঞ্চলৰ ওচৰৰ নিলালুং নদীৰ পাৰত বসবাসৰ সুবিধা প্ৰদান কৰে।কাৰ্বিসকলে তিৱাসকলক আশ্ৰয় প্ৰদানৰ ব্যৱস্থাই কছাৰীসকলৰ মনত তীব্ৰ বিদ্বেষৰ উদ্ৰেক কৰে।সেয়েহে এইবাৰ কছাৰীসকলে তিৱাসকলৰ লগতে কাৰ্বিসকলৰ ওপৰতো নিত্য নতুন কৌশল প্ৰয়োগ কৰি তীব্ৰ উৎপীড়ন আৰম্ভ কৰে।তিৱা আৰু কাৰ্বিলোকসকলৰ সুঠাম আৰু তেজাল ডেকা লৰা বাচি বিচাৰি মহামায়া থানাত বলি দিবলৈ আৰম্ভ কৰাৰ উপৰি কছাৰী ৰজাৰ পোহনীয়া বাঘৰ পোৱালীক মনুষ্যক দুগ্দ্ধ খুওৱাৱলৈ এই তিৱা আৰু কাৰ্বি তিৰোতাসকলৰপৰা জোৰ জুলুমকৈ দুগ্দ্ধ স্ংগ্ৰহ কৰিছিল।এবাৰ ৰ্ংফাৰপী নামৰ শকত আৱত পালোৱান মহিলা এগৰাকীক তেওঁ খৰি লুৰি অহাৰ পথতেই কছাৰী ৰজাৰ টেকেলাহতে বলপূৰ্বক তেওঁৰ দুগ্দ্ধ খীৰাবলৈ উদ্যত হোৱাত ৰ্ংফাৰপীয়ে বাধা প্ৰদান কৰি তেওঁলোকক ঘৰলৈ গৈ তেওঁলোকে বিচৰামতে গাখীৰ দিব বুলি কয়।ৰ্ংফাৰপীৰ কথালৈ কৰ্নপাত নকৰি কছাৰী টেকেলাকেইটাই নিলৰ্জভাৱে বলপূৰ্বক ৰ্ংফাৰপীৰ গাখীৰ খীৰাবলৈ আগবাঢ়ি অহাৰ লগে লগেই লাজে অপমানে ম্ৰিয়মান হৈ হাতত থকা কুঠাৰখনৰে টেকেলা দুটাক বধ কৰে।এই কাৰ্যৰ পৰিনিতি যে অত্যন্ত ভয়াবহ হব সেই কথা এই তিৱা কাৰ্বিলোকসকলে অনুধাৱন কৰিব পাৰি সেইদিনাৰ নিশাৰ ভাগতেই তেওঁলোকে পশ্চিমৰ দিশৰে পলায়ন কৰে।কুমৈ ৰাজ বংশাৱলীত এই ঘটনা এনেদৰে পোৱা গৈছে---\nতাহাৰ ৰাজাৰ শুনা এক ব্যৱহাৰ।\nপ্ৰ্তিদিনে লাগে কৰ দুগ্দ্ধ মনুষ্যৰ।\nইথানত আমি থাকিব নাপাৰো।\nআহা আমিসবে ঐৰপৰা স্বত্বৰে আন্তৰো।।\nতিৱা আৰু কাৰ্বি জনজাতিৰ লোকসকলে পশ্চিম প্ৰান্তৰত থকা জয়ন্তীয়া ৰজালৈ কছাৰীসকলৰ ভয়ত পলায়ান কৰিব লগা হোৱা এই ঘটনাৰ পৰৱৰ্তী পৰ্য্যায়ৰ বিষয়ে পৰ্য্যালোচনা কৰাৰ পূৰ্বেই আমি চুতীয়া আৰু তিৱা এই জনজাতিৰ দুটাৰ মাজত থকা পাৰস্পৰিক সম্পৰ্কৰ বিষয়ে অতি স্ংক্ষেপে এটি পৰ্য্যলোচনা আগবঢ়োৱাটো সমীচিন হব বুলি ভাবোঁ।\nঅসমত বসবাস কৰা তিৱা বা লালুং হিচাপে সু পৰিচিত এই জনজাতীয় লোকসকল যে অতি প্ৰাচীন কালৰে পৰা অসমত বসবাস কৰি অহা চুতীয়াসকলৰেই এই অন্যতম শাখা হয় সেই তথ্যক বাস্তৱায়িতকৰনৰ ক্ষেত্ৰত বিভিন্নজনা ঐতিহাসিক প্ৰ্ক্ষেপে কৰা একাধিক তথ্যৰ উপস্থাপন কৰিব পৰা যায় যদিও আমাৰ এই নাতিদীৰ্ঘ প্ৰৱন্ধত মাত্ৰ দুই-চাৰিটা তথ্যহে ইয়াত সন্নিবিষ্ট কৰা হব।চুতীয়া আৰু তীৱা এই দুয়োটা সম্প্ৰ্দায়ৰ লোকসকলে বুধবাৰৰ দিনটো অতিশয় পবিত্ৰ আৰু শুভ বুলি গন্য কৰে।সেয়েহে বাপতি সাহোন চতৰ ৰঙালী বিহু আৰু মাঘৰ ভোগালী বিহু সংক্ৰান্তি বুধবাৰ নপৰিলে তেওঁলোকে বিহু উদযাপন কেতিয়াও নকৰে।স্ংক্ৰান্তিৰ পাছৰ বুধবাৰৰ দিনাহে তেওঁলোকে বিহু উদযাপন কৰে।ইয়াৰোপৰি সকলো ধৰনৰ মাঙ্গলীক কৰ্মত তেওঁলোকে বুধবাৰৰ দিনটোতহে আৰম্ভ কৰাটো পৰিলক্ষিত হয়।এই পৰম্পৰা অদ্যপৰিমিত তেওঁলোকৰ সমাজত প্ৰচলন হৈুৰ থকাটো অতিশয় গুৰুত্বপূৰ্ন কথ।শদিয়া অঞ্চলত অৱস্থিত তাম্ৰেশ্বৰী মন্দিৰৰ কেচাঁইখাতী গোসাঁনীক সন্তষ্ট কৰুনাৰ্থে চুতীয়াসকলে নৰবলি আগবঢ়োৱাটো তেওঁলোকৰ ধৰ্মীয় পৰম্পৰা।এই বিশ্বাসৰ আধাৰতেই তেওঁলোকে বসবাস কৰা অঞ্চলসমূহত দেওশাল প্ৰ্তিষ্ঠা কৰি লোৱাটো চুতীয়াসকলৰ যেনেদৰে এক ধৰ্মীয় পৰম্পৰা।এই বিশ্বাসৰ আধাৰতেই তেওঁলোকে বসবাস কৰা অঞ্চলসমূহত দেওশাল প্ৰ্তিষ্ঠা কৰি লোৱাটো চুতীয়াসকলৰি যেনেকৈ ধৰ্মীয় পৰম্পৰা তদ্ৰুপ তিৱা জনজাতীয় লোকসকলৰ প্ৰতিজন ৰজা পোৱালীৰ শাসিত ক্ষুদ্ৰ ক্ষুদ্ৰ ৰাজ্যসমূহতো ৰাজ্যখনৰ প্ৰজাৰ মঙ্গালাৰ্থে একোখনকৈ দেওশালৰ থকা কথাটোৱেষ তাৎপৰ্য্য বহন কৰিছে।গৱেষক পণ্ডিতসকলে গৱেষনা কৰি ঠাৱৰ কৰিছে যে পূৰ্বতে অকল চুতীয়া আৰু তিৱা জনজাতীয় লোকসকলহে সৰু সৰু মাছ শুকুৱাই তাক ঢেঁকীত খুন্দিলেই হওক অথবা বাহঁৰ চুঙা বা টেকেলীত এই সৰু সৰু শুকান মাছবোৰ ভৰাই মাটিৰ তলত এমাহ ডেৰমাহ মান পুতি থৈ সময়ত মাটিৰ তলৰপৰা উলিয়াই তাক শুকতি হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিছিল।এই শুকুতিৰ ব্যৱহাৰ হেনো অসমত বসবাস কৰা আন জনজাতিসমূহে তিৱা আৰু চুতীয়াসকলৰ পৰা শিকি লৈছিল।তেনেদৰে বনৰীয়া হাতী ধৰী আনি বশ মনাই ঘৰচীয়াকৰনৰ ক্ষেত্ৰতো তিৱা আৰু চুতীয়া মানুহ সমানেই পাৰ্গত।তিৱা জনজাতীয় লোকসকলে উদযাপন কৰা ৱানঝোৱা বা পিঠাগুড়ি খুন্দি উৎসৱত পৰিৱেশন কৰা গীততো তিৱাসকলৰ ৰানীগৰাকীৰ জন্মভূমী শদিয়া অঞ্চল বুলি উল্লেখ আছে।তিৱা আৰু চুতীয়াসকলৰ মতে শব্দ দুটাৰ অৰ্থ হল চু-ওখ ঠাই তীয়া অৰ্থাৎ ওখ ঠাইত বাস কৰা তিৱা লোক। তেনেদৰে তিৱা (প্ৰকৃততে তিৱাই ছা)তি পানী,ৱাই কূলীয়া,ছা সন্তান।নৈপৰীয়া সন্তান।মানুহে যিকোনো কথা সৰলীকৰন কৰাটো এক প্ৰবৃত্তি।সেয়েহে ৱাইছাক চমু কৰি তিৱা হিচাপে পৰিচিত হয়।\nচুতীয়াসকলে পুৰোহিত দেউৰী চুতীয়াসকলৰ মাজত প্ৰচলিত এটি জনশ্ৰুতিয়েও তিৱা আৰু চুতীয়াসকল যে পূৰ্বতে একে জনগোষ্ঠীৰ লোক আছিল তাৰ সম্ভেদ পোৱা যায়।এই জনশ্ৰুতিমতে দেউৰীসকলৰ দিবঙীয়া,টেঙাপনীয়া,বৰগঞা আৰু পাটৰগঞা আদি চাৰি খেলে পূৰ্বতে শদিয়াত বাস কৰিছিল।পাহাৰীয়া জনজাতীয় লোক সকলৰ আক্ৰমনত অতিষ্ঠ হৈ চুতীয়াসকলৰ এই চাৰিটাও খেলেই চাৰিখন ভূৰ বান্ধি তেওঁলোকৰ আদি বাসস্থান শদিয়া পৰিত্যাগ কৰি ব্ৰ্ক্ষপুত্ৰদি ভটিয়াই আহে।এনেদৰে ভটিয়াই আহোতে তিনিখেলৰ তিনিখন ভুৰ আহি বালিচৰত লাগিল।কিন্ত তাৰে চতুৰ্থ ফৈদটো নগাঁও জিলাৰ লালুং তিৱা সকলৰ লগত মিলি গল বুলি দেউৰী চুতীয়াসকলৰ মাজত প্ৰবাদ আছে।বৰ্তমান তিৱা সম্প্ৰদায়ৰ মাজত দেউৰী উপনাম থকাৰ উপৰি ভাষা,সকাম,নিকামৰ মন্ত্ৰ পাঠ আদিতো যথেষ্ঠ মিল আছে।\nএই সকলোবোৰ ঘটনা পৰিঘটনা পৰ্যবেশন কৰি E T delton চাহাবে লিখিছে-The tribe called Bihia are of the same family and asatribe of Lalung in upper Assam claim to be of chutia decent.It is not unlikely that all the Lalungs are chutia.\nকোনো প্ৰাথমিক তথ্যপাতিৰ উপস্থাপন নকৰাকৈ প্ৰত্নতাত্বিক ৰাজমোহন নাথ ডাঙৰীয়াই জয়ন্তীয়া ৰাজ্যৰ শাসনকৰ্তী ৰাণী বাণী কা-উৰ্মীৰ কামৰুপ ৰাজ্যৰ বৰ্মন বংশীয় ৰজাসকলৰ দ্বাৰা জয়ন্তীয়া ৰাজ্যলৈ প্ৰেৰন কৰা চুতীয়া সম্প্ৰ্দায়ৰ ৰাষ্ট্ৰ্দূট সিন্ধুৰাইৰ লগত বিবাহ হোৱাৰ কথা উল্লেখ কৰিছে।এই গৰাকী ৰানীৰ কন্যা কা-উৰ্বৰাক(সিন্ধুৰাইৰ পাছত কামৰুপৰ বৰ্মন বংশীয় নৃপতি জনাই এই একে সম্প্ৰদায়ৰ আনজন ৰাজদূত কৃষকক জয়ন্তীয়া ৰাজ্যলৈ কটকী স্বৰুপে প্ৰেৰন কৰিছিল চৰ্ত সাপেক্ষেত বিয়া পাতিছিল যে কৃষকক জয়ন্তীয়া ৰাজ্যৰ ৰজা পাতিব লাগিব।কা-উৰ্বাৰাই কৃষকৰ চৰ্ত মানি লৈ তেওঁক জয়ন্তীয়া ৰাজ্যৰ ৰজা পাতিছিল।কৃষকে ৰাজ্যখনৰ শাসন ব্যৱস্থা ভালেমান উন্নতি সাধন কৰিছিল আৰু ৰাজ সিংহাসনৰ উত্তৰাধিকাৰী ৰীতিৰো স্ংস্কাৰ সাধন কৰি কনিষ্ঠা কন্যাৰ পৰিৱৰ্তে জ্যেষ্ঠ ভাতৃয়ে ৰাজপাটত বহাৰ ৰীতিৰ প্ৰৱৰ্তন কৰিছিল।পিছলৈ অতকালে চলি অহা প্ৰাচীন স্থায়ী প্ৰথাটোৰ পৰিৱৰ্তন কৰাৰ বাবে জয়ন্তীয়াত প্ৰজা বিদ্ৰোহ হোৱাৰ আশ্ংকা কৰি কামৰুপ ৰজাই কৃষকক কামৰুপলৈ মাতি পঠায়।কামৰুপলৈ প্ৰত্যাৱৰ্তন কৰাৰ পাছত কৃষকে দুনাই জয়ন্তীয়া ৰাজ্যলৈ ঘুৰি নগল।তেতিয়াৰ পৰা জয়ন্তীয়াৰ সিংহাসনত তিৰোতাৰ পৰিৱৰ্তে পুৰুষে ৰাজপাটত বহাৰ নতুন নিয়মৰ প্ৰৱৰ্তন হয়।\nস্মৰ্তব্য যে প্ৰত্নতাত্বিক ৰাজমোহন নাথৰ লগত সহমত পোষন কৰি ড: হেমলেট বাৰেহ ডাঙৰীয়াই এই সংক্ৰান্তত লিখিছে—খাচী জয়ন্তীয়া ৰাজ্য পৰিষদৰ(State Council) এতিয়াও চুতীয়া নামৰ এটা পদবী আছে।এই পদবীটোৱে অৱশ্যে কোনো ফৈদক নুবুজায়।জয়ন্তীয়াসকলৰ দলৈ পৰিষদতো দলৈ,পাতৰ আৰু চুতীয়া নামৰ গুৰুত্বপূৰ্ন পদবী এতিয়াও আছে।এই তিনিটা পদবীৰ নাম চুতীয়াসকলৰপৰাই খাচী জয়ন্তীয়া সমাজত প্ৰচলিত হৈছিল।দলৈৰ পৰিষদত দলৈৰ পাছতে পাতৰসকলৰ স্থান।\nএনেদৰে প্ৰ্থিতযশা ঐতিহাসিকসকলে উপস্থাপন কৰা এই তথ্যসমূহ গভীৰভাৱে বিশ্লেষন কৰাৰ অন্তত আমি চুতীয়া আৰু তীৱা এই দুটা জনগোষ্ঠীয় পূৰ্বতে একেটা জনগোষ্ঠীৰে আছিল সেইটো প্ৰ্তিয়মান হোৱা পৰিলক্ষিত হয়।আনহাতে তিৱা আৰু চুতীয়া জনগোষ্ঠীৰ লগতে জয়ন্তীয়া শব্দটো স্ংপৃক্ত হোৱা কথাটোৱেই বিশেষ তাৎপৰ্য বহন কৰা দেখা গৈছে।জনশ্ৰুতি আৰু ঐতিহাসিক কিছু তথ্য –পাতিয়ে আমাক সোৱঁৰাই দিয়ে যে তিৱা আৰু কাৰ্বিসকলে কছাৰীসকলৰ ভয়ত বৰ্তমানৰ মেঘালয়লৈ সেই তাহানিতে আশ্ৰয় বিচাৰি অহাৰ পাছত মাতৃ তান্ত্ৰিকবাদী খাচীসকলে পিতৃতান্ত্ৰীকবাদী এই লোকসকলক যথাযোগ্যভাৱে আশ্ৰয় প্ৰদান নকৰাৰ পৰিপ্ৰক্ষেতিতত তেওঁলোকে সেই তেতিয়াৰ আশ্ৰয় বিচাৰি অহা বুলি অনুমিত।এই তিৱা কাৰ্বসকলৰ ভিতৰত তিৱা লোকসকলৰ বিচক্ষনতাত সন্মোহিত হৈ বৰ্মন বংশীয় নৃপতিসকলে তিৱাসকলৰ সিন্ধুৰাই আৰু তেঁওৰ পাছত কৃষকক জয়ন্তীয়া ৰাজ্যলৈ বৰ্মন বংশৰ ৰাজপ্ৰতিনিধি হিচাপে প্ৰেৰন কৰিছিল।এই দুইজন ৰাজ প্ৰতিনিধিয়ে জয়ন্তীয়াৰ ৰাজদৰবাৰত গভীৰ প্ৰভাৱ পেলাইছিল।ইয়াৰ পাছৰজন প্ৰ্তিনিধি কৃষকে জয়ন্তীয়াসকলৰ সাতামপুৰুষীয়া প্ৰথা মাতৃতান্ত্ৰিকবাদৰ পৰিসমাপ্তি ঘটাই শাসনযন্ত্ৰটোকেই নৱ ৰুপ দি ৱৈপ্লবিক সূচনা কৰাৰ কথা ৰাজমোহন নাথে উনুকিয়াই দিছে।হয়তো এনেদৰে তিৱা আৰু খাচীসকলৰ সংমিশ্ৰনত গঠিত জনগোষ্ঠীটোৱেই ইয়াৰ পৰৱৰ্তী সময়ত জয়ন্তীয়া হিচাপে পৰিচিত হৈছিল নেকি ই এক গৱেষনামূলক বিষয়।ড: হেমলেট বাৰেহ ডাঙৰীয়াই ইয়াৰ আধাৰতেই তিৱা বা চুতীয়া লোকসকলে ৰাজদৰবাৰত আধিপত্য লাভ কৰাৰ পাছত সেই পদবীকেইটা ইয়াৰ পৰৱৰ্তী সময়লৈকে থকা বুলি কৰা উল্লেখ এই কথাৰ সত্যতাক স্বীকৃতি দিয়া যেন লাগে।\nজয়ন্তীয়া ৰাজ্যত কৃষকে সুচনা কৰা পৰিৱৰ্তনৰ পাচহতেই জয়ন্তীয়া ৰাজ্যত তিৱা জনজাতীয় লোকসকলৰ ক্ৰমান্বয়ে আগমন হবলৈ ধৰিছিল।কাৰন বৰ্মন বংশীয় ৰজাই কৃষকক জয়ন্তীয়া ৰাজ্যৰ পৰা ওভটাই আনিলে যদিও জয়ন্তীয়া ৰাজ্যতে ৰৈ যোৱা কৃষকৰ পত্নীৰ গৰ্ভৰ সন্তানটিয়ে ইয়াৰ পাছত জয়ন্তীয়া ৰাজ্যৰ ৰাজসিংহাসন লাভ কৰি জয়ন্তীয়া ৰাজ্যত পিতৃ তান্ত্ৰিকবাদৰ সূচনা কৰিলে।তিৱা জনজাতীয় লোকৰ ৰক্ত প্ৰবাহিত জয়ন্তীয়া ৰাজ্যৰ পৰৱৰ্তী ৰজাসকলৰ ৰাজত্বকালত সেই ৰজাসকলৰ বদান্যৰ বাবেই তিৱা জনজাতীয় লোকসকলৰ জনবসতি জয়ন্তীয়াত ক্ৰমান্বয়ে বৃদ্ধি পাবলৈ ধৰে।আনহাতে কছাৰীসকলৰ ভয়ত তিৱাসকলৰ লগতে একেলগে জয়ন্তীয়াৰ দিশলৈ পলায়ন কৰি অহা কাৰ্বি জনজাতিৰ লোকসকলেও জয়ন্তীয়া ৰাজ্যলৈ বসবাস কৰিবলৈ আহিবলৈ আৰম্ভ কৰাৰ ফলত জয়ন্তীয়া ৰাজ্যত তিৱা আৰু কাৰ্বি লোকসকলৰ জনস্ংখ্যা দ্ৰুত গতিত বাঢ়িবলৈ ধৰে।এই বৰ্ধিত জনস্ংখ্যাৰ প্ৰ্তি লক্ষ্য কৰি জয়ন্তীয়া ৰাজ্যৰ পৰৱৰ্তী ৰজা বাৰুঞ্চুয়ে তিৱা আৰু কাৰ্বি সকলৰ সুঠাম সবল ডেকালৰাবোৰক প্ৰয়োজন সাপেক্ষত তেওঁলোকৰ উপাস্য দেৱী জয়ন্তীয়া আগত বলি হিচাপে আগবঢ়াবলৈ লয়।ইয়াৰ উপৰি ক্ৰমান্বয়ে তেওঁলোকৰ ওপৰত জয়ন্তীয়াসকলৰ উৎপীড়নৰ মাত্ৰাও দিনক দিনে বাঢ়িবলৈ ধৰে।সেয়েহে এই তিৱা আৰু কাৰ্বি লোকসকলে সৰ্বসন্মত সিদ্ধান্ত গ্ৰহন কৰি জয়ন্তীয়া ৰাজ্য পৰিত্যাগ কৰি তিনিজন তিৱা সম্প্ৰদায়ৰ যুৱকৰ নেতৃত্বত ডিমৰীয়া।গোভা আৰু কুমৈত নতুন ৰাজ্য পাতি দেশ শাসন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।তেওঁলোকৰ এই ৰাজ্য প্ৰ্তিষ্ঠাই পূৰ্বৰ খেদাখোৱা নেগ্ৰিটোসকলৰ পাছত মৰিগাঁও জিলাত দ্বিতীয় জনবসতিৰ স্বাক্ষৰ বহন কৰি মৰিগাঁও জিলাৰ ইতিহাসত এক নৱযুগৰ সূচনা কৰে।\nজয়ন্তীয়াপৰা গুচি অহা এই তিনিজন যুৱকৰ সম্বন্ধত প্ৰথম দুজন আছিল ককাই ভাই আৰু তৃতীয়জন আছিল তেওঁলোকৰ ভাগিন।জ্যেষ্ঠ ৰাজকুমাৰজনে তেওঁৰ লগৰীয়াসকলক লগত লৈ হাতীৰ পিঠিত আৰোহন কৰি আহি ডিমৰীয়া অঞ্চল পাইছিলহি।খাদ্য দ্ৰব্যৰ নাটনি হোৱাৰ বাবে ওচৰৰ ঢৌমৰা অঞ্চলৰ পাহাৰৰ বুকুত থকা এজোপা মৌ ডিমৰু গছৰ গুটি খাই নিশা উদযাপন কৰিছিল।ডিমৰুৰ গুটি ভক্ষন কৰি পেটৰ ক্ষুধা নিবাৰন কৰি সেই গছৰ তলতেই নিশা সদলবলে অতিৱাহিত কৰাৰ বাবে নৱ প্ৰ্তিষ্ঠিত ৰাজ্যখন ডিমৰুৱা বুলি ইয়াৰ পৰৱৰ্তী সময়ত খ্যাত হয়।দ্বিতীয় ৰাজকুমাৰজনে নতুনকৈ ৰাজ্য প্ৰ্তিষ্ঠা কৰা ঠাই খণ্ড পৰ্বত পাহাৰত প্ৰচুৰ গুহা গহহ্বৰ আছিল আৰু এনে গুহাতেই আহি প্ৰথম নিশা অতিক্ৰম কৰাৰ বাবে গুহা নামৰপৰাই ৰাজ্যখনৰ নাম গোভা হিচাপে ইয়াৰ পৰৱৰ্তী সময়ত পৰিচীত হয়।আনহাতে তেওঁলোকৰ ভাগিনিয়েকগৰাকীয়ে কালিকা গোসাঁনীৰ মূৰ্তী এভাগি লগত লৈ আনি বৰ্তমানৰ কুমৈ পাহাৰৰ সন্মুখত ৰাজ্যলৈ প্ৰৱেশ কৰাৰ পথত মূৰ্তিভাগ প্ৰতিষ্ঠা কৰি কালিকাস্থান পাতিছিল।কুমৈ ৰাজ্যলৈ প্ৰৱেশ কৰাৰ আগতেই এই কালিকামুখ দৰ্শন হয়।তিৱা ভাষাত কু অথবা খো শব্দই মানুহৰ মুখক বুজায়।সেয়েহে প্ৰৱেশ পথত দৰ্শন হোৱা ৰাজ্যখনক মানুহে খুমাই>কুমাই>কুমৈ নামেৰে সুখ্যাত হয়।\nবৰ্ধিত জনস্ংখ্যাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি এই তিনিৰাজ্যৰ পৰৱৰ্তী সময়ৰ ৰজাসকলৰ দিনত ইয়াৰ পৰা একাধিক ৰাজ্য নকৈ প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰে।ডিমৰুৱা ৰজাই এজন ৰাজকুমাৰক পানবাৰিৰ পশ্চিম উত্তৰৰ অংশটো প্ৰদান কৰি পাণবাৰীক সহযোগী ৰাজ্য স্বৰুপে প্ৰ্তিষ্ঠা কৰে।তেনেদৰে কুমৈৰ এজন ৰজাইয়ো পৰৱৰ্তী সময়ত ইয়াৰ পূৰ্বৰ অংশটোত আন এজন কোৱৰকঁ সহযোগী ৰজা পাতে।এই নতুন ৰাজ্যখনকেই বঘৰা ৰাজ্য বোলা হৈছিল।আনহাতে পৰৱৰ্তী গোভা ৰাজ্যৰ ৰজা লাহন সিংহই এটি অতি সামান্য কথাতেই ভায়েক নীলেশ্বৰ সিংহক ৰাজ্যৰপৰা খেদি দিয়ে।লাহন সিংহৰ এই অমানবীয় কামত ৰাজ্যৰ ডা-ডাঙৰীয়াৰ লগত সৰহ সংখ্যক প্ৰজা অতিশয় মৰ্মাহত হয়।সেয়েহে ইয়াৰ পৰিত্ৰান বিচাৰি গোভা ৰাজ্যৰ বা-বিষয়াসকলে জয়ন্তীয়া খাইৰিন মিলিম,মৈৰাং,ডিমৰীয়া আদি ৰাজ্যসমূহৰ ৰজাকেইজনাক ইয়াৰ সুবিৱেচনাৰ বাবে গোভালৈ আমন্ত্ৰন কৰি আনে।এই আমন্ত্ৰিত ৰজাকেইগৰাকিয়ে দুই ককাই-ভাইৰ মনোমালিন্যৰ যথাযোগ্য বিচাৰ কৰি লাহন সিংহক তেওঁৰ ৰাজ্যৰ একাংশ এৰি দি নীলেশ্বৰ সিংহক ৰজা পাতিবলৈ বাধ্য কৰে।এনেদৰে নতুনকৈ প্ৰ্তিষ্ঠিত ৰাজ্যখনক নতুন ৰজা নীলেশ্বৰৰ নামানুসৰি নেলী ৰখা হয়।\nগোভা ৰজা লাহন সিংহই ভায়েক নীলেশ্বৰক দুৰ্বল কৰি ৰখাৰ মানসৰে আৰু দুখন ৰাজ্য প্ৰ্তিষ্ঠা কৰে।ইয়াৰে এখন হৈছে দেৱলপুৰ(বৰ্তমানৰ দেওশাল ইয়াৰ ৰাজধানী আছিল)আৰু ইয়াৰ প্ৰথমজন ৰজা আছিল দেৱল সিংহ।দেৱলৰ নামানুসৰি ৰাজ্যখনৰ নামো দেৱলপুৰ ৰখা হয়।অন্যায়ভাৱে লাহনে নেলী ৰাজ্যৰ এই অংশটোত দেৱল সিংহক ৰজা পাতে যদিও লাহনৰ মৃত্যুৰ পিচত নেলীৰ ৰজাই দেৱলক বধ কৰি এই ৰাজ্য অধিকাৰ কৰে।গোভাধিপতি লাহন সিংহই তেওঁৰ অতি বিশ্বস্ত সেনাপতি খালা সিংহক গোভাৰ একেবাৰে উত্তৰ পূবৰ অংশটো এৰি দি ৰজা পাতে।খাল সিংহৰ নামানুসৰি এই নতুন ৰাজ্যখনৰ নাম খলাৰাজ্য ৰুপে ইয়াৰ পৰৱৰ্তী সময়ত বিখ্যাত হৈ পৰে।সময়ত এই ৰাজ্যখনে উত্তৰখলা আৰু দক্ষিন খলা নামেৰে দুভাগত বিভক্ত হৈ সুকীয়া পৰিচয় প্ৰাপ্ত হয়।\nনেলীৰ ৰজা নীলেশ্বৰ সিংহই ৰাজত্বৰ শেষৰফালে তেওঁৰ জোৱায়েক যুদ্ধজিত কোৱৰঁক তেওঁৰ ৰাজ্যৰ প্ৰতি আগবঢ়োৱা একনিষ্ঠ সেৱাৰ বাবে তেওঁৰ একমাত্ৰ কন্যা জয়ন্তীক বিয়া দি নেলী ৰজাৰ উত্তৰাংশত জোৱায়েঁকক সহযোগী ৰজা পাতে।নতুনকৈ পতা এই ন ফৈদকে সৰু ঘৰীয়া আৰু নীলেশ্বৰৰ পূৰ্বৰ ফৈদক বৰঘৰীয়া নামেৰে জনা গৈছিল।এই দুই ফৈদৰ পৰৱৰ্তী ছয় পুৰুষৰ দিনত সৰুঘৰীয়াৰ নন্দ দেৱা সিংহক ধাননি পথাৰলৈ দোংকাটি পানী যোগান ধৰাৰ সন্দৰ্ভত অন্যায়ভাৱে বধ কৰাৰ পাছত দাঁতিয়লীয় অন্যান্য ৰজাসকলে এই অন্যায়ৰ বিৰুদ্ধে সোচ্চাৰ হৈ পৰাত বাধ্য হৈ নেলী বৰঘৰীয়া ৰজা শশঙ্কেশ্বৰ মৃতৰজা নন্দদেৱা সিংহৰ জোৱায়েকঁ আৰু ৰাজকুমাৰী ললিতাৰ স্বামী আদিত্য সিংহক ডমাল ৰাজ্য প্ৰ্তিষ্ঠা কৰি ৰজা পাতিবলৈ বাধ্য হয়।\nমৰিগাওঁ ৰাজ্যৰ দাঁতিয়লীয় ৰাজ্য কেইখনৰ ভিতৰত আটাইতকৈ পূৰ্বৰ অৱস্থিত ৰাজ্যখনেই হৈছে চহৰী ৰাজ্য।এই চহৰী ৰাজ্য দুটা ভিন্ন সময়ত প্ৰ্তিষ্ঠিত হৈছিল।প্ৰথম স্তৰত প্ৰ্তিষ্ঠা হোৱা ৰাজ্যখনৰ ইতিহাসৰ লগত লালুঙৰ ৰজা জোঙাল বলুহুৰ কাহিনীভাগ সংপৃক্ত হৈ আছে।দ্বিতীয় স্তৰত প্ৰ্তিষ্ঠিত চহৰী ৰাজ্যৰ বিষয়ে এই ৰাজ্যৰ ৰাজকুমাৰ অকনচন্দ্ৰ কোৱৰেঁ ২৯৮০ চনৰ “ৰিংচাং”নামৰ লালুংসকলৰ মুখপত্ৰখনিত লিখিছে-চহৰী ৰাজ্যৰ মূল ভেটি হল খলা ৰাজ্য।খলাৰ ৰজাই ৰাজ্য শাসন আৰু পূজা পাতলৰ সুবিধাৰ্থে ৰাজ্যখনৰ দক্ষিন পূৱ অংশত মছৰ্ং কুলৰ এগৰাকী ব্যক্তিক চহৰী ৰাজ্যৰ নতুন ৰজা পাতে।\nভৈয়াম অঞ্চলতে লালুংসকলৰ প্ৰ্তিষ্ঠিত প্ৰথম ৰাজ্য কুমৈৰ বিষয়ে ইতিপূৰ্বে উল্লেখ কৰা হৈছে লগতে বঘৰা ৰাজ্যৰ বিষয়েও উল্লেখ কৰা হৈছে।এই দুই ৰাজ্যৰ সহযোগী ভৈয়ামৰ আনখনি ৰাজ্য হৈছে তৰানী ৰাজ্য।এই ৰাজ্যখনৰ প্ৰ্তিষ্ঠাপক ৰজাগৰাকী কিন্ত গাৰু সম্প্ৰদায়ৰ আছিল।গৰুড়ধ্ব্জ নামৰ এই কোৱৰঁজনে নিজ ৰাজ্য পৰিত্যাগ কৰি প্ৰথমে ডিমৰীয়া আৰু ইয়াৰ পাছত গোভা ৰাজ্যত উপস্থিত হোৱাৰ কথা কুমৈ ৰজাই জানিব পাৰি গোভাৰ ৰজাক অনুৰোধ কৰি সেই ৰাজকুমাৰজনক খোজি আনিলে।কাৰন ভৈয়াম অঞ্চলত তেওঁৰ ৰাজ্যখন আওহতীয়া আৰু অকলশৰীয়া আছিল সেয়েহে কুমৈ ৰজাই এই ৰাজকুমাৰজনক বৰ্তমানৰ তৰানি অঞ্চলত সহযোগী ৰজা পাতি লয়।সময়ত এই ৰাজ্যৰ বৰ্ধিত জনস্ংখ্যাৰ প্ৰ্তি লক্ষ্য কৰি জগৌ ঘগুৱাৰ পৰা তৰানিলৈ অহা আন এজন গাৰু ৰাজকুমাৰক ঘগুৱাত ৰজা পাতে।জগৌ ঘগুৱাৰপৰা অহাৰ বাবে এই ৰাজ্যখনৰ চমু নাম ঘগুৱা হয়।\n১৫৩১-৩২ খ্ৰীষ্টাব্দত স্বৰ্গদেউ চুহ্ংমুঙৰ সৈন্য বাহিনীয়ে কছাৰী ৰাজ্য আক্ৰমন কৰি কছাৰী ৰজাক বধ কৰে।খউব সম্ভৱ এই ৰাজভৱনৰ সময়তেই এদল কছাৰী লোকে ঐৰন সিংহ নামৰ এজন ৰাজকুমাৰৰ নেতৃত্বত কছাৰী ৰাজ্যৰ পৰা পলায়ন কৰি আহি অনাই বনাই ঘুৰি ফুৰাৰ পাছত কলঙেদি ভটিয়াই আদি দুই সূতিঁমুখত উপস্থিত হয়হি।কুমৈ ৰজাই তেওঁৰ সহযোগী বঘৰা আৰু তৰানী ৰাজ্যৰ ৰজাদ্বয় লগত আলোচনা কৰি এই ভগনীয়া লোকসকলক কুমৈ পাহাৰৰ উত্তৰ পশ্চিমৰ এটা বিস্তিৰ্ণ অঞ্চল ঐৰন সিংহক প্ৰদান কৰি তাতে তেঁওক ৰজা পাতি লয়।কুমৈ ৰজাৰ আৰ্শীবাদত প্ৰতিষ্ঠিত এই ন কছাৰী ৰাজ্যখনকে কুমৈ কছাৰীগাওঁ ৰাজ্য বুলি অভিহিত হয়।কুমৈ কছাৰীগাঁও ৰাজ্য প্ৰ্তিষ্ঠা হোৱাৰ পৰৱৰ্তী সময়ত সেইদল কছাৰী লোকক অনুসৰন কৰি মাইবঙৰ পৰা ১৬২৪ খ্ৰী:ত গুইনত সিংহ নামৰ ৰাজকুমাৰ এজনৰ নেতৃত্বত অন্য এদল কছাৰী লোক আহি কুমৈ কছাৰীগাওঁ ৰাজ্যত উপস্থিত হয়।সেই সময়ৰ কুমৈ আৰু কুমৈ কছাৰীগাওঁ ৰজা দুয়োজন লগ লাগি এই নতুন কছাৰীসকলক বৰ্তমানৰ মায়ং অঞ্চলত ৰাজ্য প্ৰ্তিষ্ঠা কৰাৰ সুবিধা প্ৰদান কৰে।মায়ং ৰাজ্যৰ ৰাজবংশাৱলীত উল্লেখ থকা তথ্য অনুসৰি এই ৰাজ্যৰ ২৩তম ৰজা শিৱ সিংহৰ ৰাজত্বকালত(১৭৭৯-৮৮খী:) ৰামজয় সিংহ নামৰ ৰাজকুমাৰ এজনে বৰ্তমানৰ ভূৰাগাওঁৰ ওচৰৰ পাভকাটি নামৰ ঠাইখনত আহি অন্য এখন কছাৰী ৰাজ্য প্ৰতিষ্ঠা কৰে।এই ৰাজ্যখন সময়ত ইয়াৰ উত্তৰৰ ব্ৰ্ক্ষপুত্ৰৰ পাৰলৈকে বিস্তাৰ লাভ কৰিছিল।এই পাভকাটি ৰাজ্যৰপৰাই কিছু লোকে গৈ ধিং-ৰাইদঙীয়া অঞ্চলত বসবাস কৰিছিলগৈ।বাৰিষাৰ প্ৰবল বানপানীৰ সময়ত পোহনীয়া গৰু মহ ছাগলী আদি ওখ অঞ্চলটোত ৰাখিবলৈ অহা এই গৰখীয়াসকলে সময়ত প্ৰতিষ্ঠা কৰা এই ন ৰাজ্যখনক গৰখীয়া ৰাজ্য বুলি এই অঞ্চলৰ পূৰ্বৰ বাসিন্দাসকলে নামকৰন কৰিছিল বাবে এই ৰাজ্যৰ গৰখীয়া ৰাজ্য বুলি কোৱা হয়।\n১৭ শতিকাৰ মধ্যভাগত মৰিগাঁও জিলাৰ ইতিহাসত এক নতুন অধ্যায়ৰ স্ংযোগ হয়।আহোম স্বৰ্গদেউ প্ৰতাপ সিংহই (১৬০৩-৪১ খ্ৰী:) কোচৰ ভগনীয়া ৰাজকোৱৰঁ বলীনাৰায়নক ১৬১৬ খ্ৰী:ত দৰঙৰ ৰজা পাতে।স্বৰ্গদেউ জয়ধ্ব্জ সিংহৰ ৰাজত্বকালত(১৬৪৮-৬০ খ্ৰী:)এই ফৈদৰ সুপৰধ্বজ আৰু মকৰধ্ব্জ নামৰ দুটি ককাই ভায়ে আনুমানিক ১৬৫১-৫২ খ্ৰী:ত মুছলিমৰ আৰু নাথ সম্প্ৰ্দায়ৰ দুজন দুজনকৈ মুঠ চাৰিজন ঠাকুৰীয়া(মন্ত্ৰী)সহ তিনিকুৰি বাৰঘৰ(৭২ ঘৰ)মুছলিম আৰু নাথ মানুহ লৈ ব্ৰ্ক্ষপুত্ৰত দক্ষিন পাৰৰ ভূৰাগাঁৱৰ সমীপৰ চাউলধোৱা ঘাটেদি পাৰ হৈ আহি প্ৰথমে বঘৰা ৰাজ্যৰ উত্তৰৰ বাহাকাবাৰীত ৰয়হি।ইয়াৰ পাছত বৰ্তমানৰ দন্দুৱাত এখন নতুন ৰাজ্য পাতেহি।দন্দুৱা ৰাজ্যৰ এই প্ৰ্তিষ্ঠাপক ৰজাজনৰ নাম আছিল মকৰধ্ব্জ।এওঁ ১৬৫১ চনৰ পৰা ১৭০৬ চনলৈকে দন্দুৱা ৰাজ্য শাসন কৰিছিল।মকৰধ্বজ ৰাজ্যখনৰ চাৰিসীমা আছিল –পূৱে জালুগুটি আৰু বৰচোকবাহ,পশ্চিমে-সৰুৱাগুৰি,উত্তৰে-খাটৰবড়ি আৰু কালিকাজাৰি,দক্ষিনে-মৰাকলং।মকৰধ্ব্জ ভায়েক সুপৰধ্বজ বঘৰাৰ ৰজা মঙ্গল সিংহই কন্যাদান কৰি বৰ্তমানৰ শুখনাগোগক কেন্দ্ৰ কৰি এখন নতুন ৰাজ্য দান কৰে।দন্দুৱাৰ ৰজা মকৰধ্বজ চিৰকুমাৰ অছিল।সেয়েহে তেওঁৰ ভায়েকৰ পুতেক ভীমসিংহক উত্তৰাধিকাৰী মনোনীত কৰি ভূৰবন্ধাত তলতীয়া ৰজা পাতি থৈছিল।ৰুদ্ৰ সিংহ স্বৰ্গদেউ দিনত(১৬৯৬-১৭১৪ খ্ৰী)আহোমৰ কটকীয়ে ৰচদ পাতি স্ংগ্ৰহ কৰিবলৈ অহা জাগীচকীৰ দোপদৰৰ সভাত সদ্যমৃত মকৰধ্বজ হৈ সভাত যোগদান কৰিবলৈ চাৰি ঠাকুৰীয়াও যাব লগা হৈছিল।কাৰন তেতিয়ালৈকে ভীমসিংহক দন্দুৱা ৰজা পাতিবলৈ সময় পোৱা নগল।মৃত ৰজাৰ প্ৰ্তিনিধি চাৰি ঠাকুৰীয়াই অন্যান্যা ৰজা পোৱালীসকলৰ লগতে শাৰী পূৰাই বহাত ৰজা পোৱালিহতেঁ তেওঁলোকৰ তলৰ পৰ্য্যায়ৰ ঠাকুৰীয়া চাৰিজনে সমানে সমানে আসন লোৱা দখি দন্দুৱা ৰাজ্যৰ এই ঠাকুৰীয়া চাৰিজনক বহা আসনৰ পৰা গতিয়াও বাহিৰ কৰি দিয়াৰ সময়ত সেই সভাত উপস্থিত থকা দন্দুৱা ৰাজ্যৰ ভাবীৰজা ভীম সিংহই তেওঁলোকৰ হৈ একো এষাৰেই নেমাতিলে।তেওঁলোকৰ ভাবীৰজাজনৰ এই নিৰ্বিকাৰতাত ঠাকুৰীয়াহত দুখে বেজাৰে ম্ৰিয়মান হৈ পৰিল আৰু ভীম সিংহক দন্দুৱা ৰাজ্যৰ ৰজা নাপাতিবলৈ দৃঢ়বাবে স্ংকল্পবদ্ধ হয় আৰু ভীম সিংহক ভূৰবান্ধাৰ পৰা খেদি পঠিয়াই।ভগনীয়া ভীম সিংহই তেওঁৰ সমৰ্থক প্ৰজাসকলক লৈ মৰিগাঁৱলৈ আহি ১৭০৯ খ্ৰী:ত মৰিগাৱতঁ এখন নতুন ৰাজ্য প্ৰ্তিষ্ঠা কৰি ৰজা হলহি।\nড: হাতেম আলী


লোকেল কুং ফু - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n(লোকেল কুংফু (চলচ্চিত্ৰ)ৰ পৰা পুনঃনিৰ্দেশিত)\nকেনী ডি বি ফিল্ম্‌ছ\nটনী ডি বি\n২৭ চেপ্টেম্বৰ, ২০১৩\nলোকেল কুংফু (ইংৰাজী: Local Kung Fu) হৈছে ২০১৩ চনৰ ২৭ চেপ্টেম্বৰত মুক্তি লাভ কৰা এখন সমৰ কলা (মাৰ্চিয়েল আৰ্ট) সন্নিবিষ্ট হাস্যমধুৰ অসমীয়া-হিন্দী চলচ্চিত্ৰ। কেনী ডি বি ফিল্মছৰ বেনাৰত নিৰ্মিত এই চলচ্চিত্ৰখনৰ কাহিনী আৰু পৰিচালনা কেনী দেউৰী বসুমতাৰীৰ। সংগীত পৰিচালনা টনী ডি বি আৰু উৎকৰ্ষ ধ'টেকাৰৰ। ২০১২ চনৰ ২৯ জুলাইত অ'ছিয়ান্‌ছ চিনেফেন ফিল্ম ফেষ্টিভেলত চলচ্চিত্ৰখনৰ প্ৰীমিয়াৰ প্ৰদৰ্শিত হয়। মাত্ৰ ৯৫,০০০ টকাৰ বাজেটত কেনন ৫৫০ডি কেমেৰাৰে নিৰ্মাণ কৰা এই চলচ্চিত্ৰখনে সমালোচকৰ উচ্চ প্ৰশংসা লাভ কৰাৰ লগতে দৰ্শকৰো ভাল সঁহাৰি লাভ কৰে। বোলছবিখনৰ একছনৰ দৃশ্যসমূহত কোনোধৰণৰ VFX (স্পেচিয়েল এফেক্ট্‌ছ) বা কেব্‌লৰ (cable) ব্যৱহাৰ কৰা হোৱা নাই, বাস্তৱ কুংফু বিশাৰদ আৰু কুংফু শিকাৰুয়ে নিজে সমৰ কলাৰ এই ষ্টাণ্টবিলাক প্ৰদৰ্শন কৰিছে। ২০১৭ চনত ছবিখনৰ চিকুৱেল লোকেল কুং ফু ২ মুক্তি পায়।\n5 চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত প্ৰদৰ্শন\nছবিখনৰ কাহিনীটো গুৱাহাটী আৰু ইয়াৰ আশে-পাশে থকা দুটা যুৱকৰ গোটৰ মাজত হোৱা কাজিয়াক লৈ কেন্দ্ৰীভূত। ছবিখনৰ পৰিচালক কেনী দেউৰী বসুমতাৰী নিজে ছবিখনৰ মূল চৰিত্ৰ চাৰ্লিৰ ৰূপত অভিনয় কৰিছে। আন এটা যুৱকৰ দলে এখন স্কুলৰ সন্মুখত এখন সুৰাৰ দোকান খুলিবলৈ আবকাৰী শুল্ক বিষয়া (Excise inspector) জনক হাৰাশাস্তি কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। এই আবকাৰী শুল্ক বিষয়া জন আছিল চাৰ্লিৰ প্ৰেমিকাৰ (সংগীতা নায়াৰৰ) খুড়াক। ছবিখনৰ আন এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰিত্ৰ হৈছে ব’ঞ্জ’ – আণ্ডাৰ এইট্‌টিন ডন।\nছবিখনৰ সম্পূৰ্ণ চিত্ৰগ্ৰহণ গুৱাহাটীৰ বিভিন্ন ঠাইত কৰা হৈছে। চিত্ৰগ্ৰহণৰ বাবে কোনো অনুমতিৰ প্ৰয়োজন নথকা ঠাই আৰু পৰিচালকৰ সম্পৰ্কীয় মানুহৰ ঘৰত ছবিখনৰ চিত্ৰগ্ৰহণ কৰা হৈছে। ছবিখনৰ একশ্যন সমূহ কৰিঅ’গ্ৰাফ কৰি আখৰা কৰা হৈছিল যাতে চিত্ৰগ্ৰহণৰ সময়ত কোনো লোক আঘাতপ্ৰাপ্ত নহয়। উল্লেখযোগ্য যে, একশ্যন দৃশ্যসমূহৰ চিত্ৰগ্ৰহণৰ সময়ত কোনো ধৰণৰ কেব’লৰ সহায় লোৱা হোৱা নাছিল। সকলোবোৰ একশ্যন দৃশ্য অভিজ্ঞ সমৰ কলাবিদৰ সহায়ত কৰা হৈছিল। চাৰ্লি আৰু মাজত হোৱা এটা দৃশ্য ২৬ বাৰ চিত্ৰগ্ৰহণ কৰা হৈছিল। লগতে শেষৰ একশ্যন দৃশ্যসমূহ ২১ দিন ধৰি আবেলি সময়ত চিত্ৰগ্ৰহণ কৰা হৈছিল।\nছবিখনৰ সম্পাদনাৰ কামত পুৰণি ছফ্টৱেৰ ব্যৱহাৰ আৰু নিজ ভাতৃ টনি বসুমতাৰীয়ে সংগীতৰ লগতে আৱাহ সংগীত দিছিল। এনেদৰেই ছবিখন নিৰ্মাণ কৰোতে খৰচৰ পৰিমাণ কমোৱা হৈছিল। মুঠ ৯৫,০০০ বাজেটৰ ছবিখনত ৫৮,০০০ টকা কেমেৰাৰ বাবত, ৫ হাজাৰ টকা মাইকৰ বাবত, ১৩-১৫ হাজাৰ টকা অভিনেতা সকলৰ বাবত আৰু বাকী সমূহ খোৱা-বোৱাৰ বাবত খৰচ কৰিছিল।\nছবিখনৰ চিত্ৰনাট্য পৰিচালকে নিজেই ৰচনা কৰিছিল। কলা-কুশলীয়ে দিয়া নতুন নতুন মতামতৰ ভিত্তিত পৰিস্থিতি সাপেক্ষে পৰিচালকে চিত্ৰনাট্য সলনি কৰিছিল। ছবিখনত প্ৰথমতে “আণ্ডাৰ এইট্‌টিন ডন”ৰ গীতটো সংযোজন কৰা হোৱা নাছিল। এদিন অভিনেতাজনে গানটো ৰচনা-সুৰ কৰি পৰিচালকক গাই শুনাইছিল। তাৰ পাছত এই চৰিত্ৰটোৰ বাবে পৰিচালকে চিত্ৰনাট্য সাল-সলনি কৰিছিল। চিত্ৰনাট্যত একশ্যন দৃশ্যসমূহ বিশেষভাৱে গুৰুত্ব দিয়া হৈছিল।\nপৰিচালকে অ’ডিশ্যনৰ যোগেদি নিজৰ বন্ধুবৰ্গ আৰু পৰিয়ালৰ সদস্যসকলৰ মাজৰ পৰা ছবিখনৰ অভিনেতা সকলক নিৰ্বাচন কৰিছিল। ছবিখনৰ হাস্যৰসৰ দৃশ্যসমূহৰ বাবে Comic timingৰ প্ৰয়োজন আছিল। সেয়ে অভিনেতাসকলে বহু সময় ধৰি আখৰা কৰিছিল। ছবিখনত অভিনয় কৰিছে:\nকেনী দেউৰী বসুমতাৰী (চাৰ্লি)\nএ এছ দেউৰী\nপৰিচালনা/কাহিনী:- কেনী দেউৰী বসুমতাৰী\nপ'ষ্ট প্ৰডাক্‌ছন:- গগন জাজ\nসংগীত:- টনী ডি বি, উৎকৰ্ষ ধ'টেকাৰ\nচলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত প্ৰদৰ্শন[সম্পাদনা কৰক]\nঅ'ছিয়ান্‌ছ চিনেফেন ফিল্ম ফেষ্টিভেল, ২৯ জুলাই, ২০১২\nইণ্টাৰনেচনেল ডিজিটেল ফিল্ম ফেষ্টিভেল, মুম্বাই\n২০১৩ চনৰ ২৭ ছেপ্তেম্বৰ তাৰিখে অসমৰ চিনেমা হ’লৰ লগতে দিল্লী, মুম্বাই, বাংগালোৰকে ধৰি ভাৰতৰ সাতখন মহানগৰত লোকেল কুংফুৰ মুক্তি দিয়া হয়। এই কথাছবিখনত ইংৰাজী চাব-টাইটেলৰ ব্যৱস্থা কৰি মুক্তি দিয়া হৈছিল। দুৰ্লভ বৰুৱাৰ কুঁহিপাত কমিউনিকেশ্যন-এ বোলছবিখনৰ বিতৰণ কৰাৰ দায়িত্ব লয়।\n↑ KK. "IIT dropout's Local Kung Fu". Deccan Herald. http://www.deccanherald.com/content/268306/iit-dropouts-local-kung-fu.html। আহৰণ কৰা হৈছে: ২ অক্টোবৰ, ২০১৩.\n↑ Utpal Borpujari (২৮ জুলাই, ২০১২). "Osian’s Cinefan 2012 Review: Kenny Basumatary’s “Local Kung Fu”". Dear Cinema. http://dearcinema.com/review/osians-cinefan-2012-review-local-kung-fu/0336। আহৰণ কৰা হৈছে: ২ অক্টোবৰ, ২০১৩.\n↑ NAMRATA JOSHI (OCT 07, 2013). "Local Kung Fu (Assamese)". outlookindia.com. http://www.outlookindia.com/article.aspx?287942। আহৰণ কৰা হৈছে: 15 জানুৱাৰী 2014.\n↑ 4.0 4.1 Nitish Kapoor (Thu, 26 Sep 2013). "Kenny D Basumatary's Local Kung Fu wows Anurag Kashyap and Dibakar Banerjee". pardaphash.com. http://www.pardaphash.com/news/kenny-d-basumatarys-local-kung-fu-wows-anurag-kashyap-and-dibakar-banerjee/722545.html#.Uk135awS4vI। আহৰণ কৰা হৈছে: 15 জানুৱাৰী 2014.\n↑ 5.0 5.1 "'Local Kung Fu' impresses Anurag Kashyap and Dibakar Banerjee". ApunKaChoice.com. Sep 27, 2013. http://www.apunkachoice.com/content/article/sid100016594-local_kung_fu_impresses_anurag_kashyap_and_dibakar_banerjee/। আহৰণ কৰা হৈছে: 15 জানুৱাৰী 2014.\n↑ 6.0 6.1 Sanjukta Sharma (Mon, Sep 23 2013.). "Kenny Basumatary". ivemint.com. http://www.livemint.com/Leisure/RhLJ05sEZCgiljV0XeIruI/Kenny-Basumatary--Everybody-loves-kung-fu-fighting.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 15 জানুৱাৰী 2014.\n↑ 7.0 7.1 BHUMIKA K. (২৫ চেপ্টেম্বৰ, ২০১৩). "There’s Kung Fu in the air". The Hindu. http://www.thehindu.com/features/cinema/theres-kung-fu-in-the-air/article5167612.ece। আহৰণ কৰা হৈছে: ২ অক্টোবৰ, ২০১৩.\n↑ PARAG MANIAR, TNN (Sep 21, 2013). "Indian martial arts flick gears up for release". THE TIMES OF INDIA. http://articles.timesofindia.indiatimes.com/2013-09-21/news-interviews/42272380_1_assamese-film-indian-cinema-kenny-basumatary। আহৰণ কৰা হৈছে: 15 জানুৱাৰী 2014.\nৰাষ্ট্ৰীয় সংবাদ মাধ্যমত লোকেল কুং ফু সম্পৰ্কীয় বা-বাতৰি\nদ্য হিন্দুত লোকেল কুং ফু\nআউটলুকত লোকেল কুং ফুৰ সমীক্ষণ\nজী-নিউজত লোকেল কুং ফুৰ বাতৰি\nঅনুৰাগ কাশ্যপ আৰু দিবাকৰ বেনাৰ্জী লোকেল কুং ফু চাই মুগ্ধ\nপৰ্দাফাশ.কমত লোকেল কুং ফু\nলাইভ-মিন্টত লোকেল কুং ফু\nৱাশ্বিংটন বাংলা ৰেডিঅ'ত কেনী বসুমতাৰীৰ সাক্ষাৎকাৰ\nদ্য টাইমছ্ অৱ ইণ্ডিয়াত লোকেল কুং ফু\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=লোকেল_কুং_ফু&oldid=176000"ৰ পৰা সংকলিত\nএই পৃষ্ঠাখন ২৬ ফেব্ৰুৱাৰী, ২০১৮ তাৰিখে ১৭:০৮ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


mongoldoi-sister-s-life-struggle-tvnabajyoti– News18 assam\n‘পিতৃও অসুখীয়া, ল’ক ডাউনত নচলা হৈছে ঘৰখন’- এতিয়া এনেদৰেই দুবেলা দুসাঁজ যোগাৰ কৰিছে দুই বাই ভনী বৰষা আৰু জিলিমণিয়ে\nল’ক ডাউনৰ সময়ছোৱাত স্থানীয় বিধায়ক গুৰুজ্যোতি দাসেও কিছু খাদ্য সামগ্ৰী যোগান ধৰিছে পৰিয়ালটোক\nপথৰ কাষৰ এখন টিন পাতৰ চালি দিয়া সৰু দোকান, দোকানখনত দুজনী ছোৱালী! গ্ৰাহকৰ অপেক্ষালৈ এনেদৰেই প্ৰতিদিনে বাট চাই থাকে দুয়োজনী বাই-ভনীয়ে! কাৰণ কোনো লোকে যদি দোকানখনৰ পৰা এখন তামোল বা কিবা এটা ক্ৰয় নকৰে, তেতিয়া নিশাৰ ভাত সাঁজৰ বাবে সমস্যাত পৰে সৰু ছোৱালী দুজনীৰ ঘৰখন!\nল’ক ডাউনে জৰুলা কৰি পেলাইছে বহুতৰে জীৱন। বহুতে দুবেলা-দুসাঁজৰ বাবে কৰিবলগীয়া হৈছে হাহাকাৰ। তাৰ মাজতে পোহৰলৈ আহিছে মঙলদৈৰ ১ নং বেজপাৰাৰ এই দুগৰকী বাই-ভনী জিলিমণি শইকীয়া আৰু বৰষা শইকীয়াৰ জীৱন সংগ্ৰামৰ জীয়া ছবিখন।\nদীৰ্ঘদিন ধৰি এক জটিল ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ আছে তেওঁলোকৰ পিতৃ ভবানন্দ শইকীয়াই । আনকি কিছুদিনৰ আগত পিতৃৰ এক জটিল অস্ত্ৰোপচাৰো হৈ যায়।দৰ্জিৰ কাম কৰি ঘৰখন পোহপাল দিয়া পিতৃয়ে কাম কৰিব নোৱাৰা হোৱাৰ পৰাই ঘৰখন আৰ্থিক ভাবে জুৰুলা হৈ পৰে। ফলত এতিয়া ঘৰখনৰ সকলো দায়িত্ব কান্ধ পাতি ল’বলগীয়া হৈছে দুয়োজনী ছোৱালীয়ে।\nএতিয়া পথৰ দাঁতিত এখন টিন ৰ চালিত পান তামোল , চাহ, ঘুগুনী, বুট ভজা, পকৰি বিক্ৰী কৰি দুবেলা দুসাঁজ যোগাৰ কৰিছে ছোৱালী দুজনীয়ে। আনকি আৰ্থিক সমস্যাৰ বাবে জ্যেষ্ঠ ভগ্নি জিলিমনি শইকীয়াই আধাতে সমাপ্ত কৰিবলগীয়া হ’ল পঢ়াৰ জীৱন। দুয়োজনী ছোৱালীয়ে ঘৰ চলাবলৈ লোৱা এই প্ৰচেষ্টাই এতিয়া কিছু পৰিমাণে সকাহ দিছে ঘৰখনক। ল’ক ডাউনৰ সময়ছোৱাত স্থানীয় বিধায়ক গুৰুজ্যোতি দাসেও কিছু খাদ্য সামগ্ৰী যোগান ধৰিছে পৰিয়ালটোক।\nLife StruggleLock DownMongoldoi


যোগেশ দাস - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n১ এপ্ৰিল, ১৯২৭\n৯ ছেপ্টেম্বৰ, ১৯৯৯ (৭২ বছৰ)\nলেখক, সাংবাদিক, অধ্যাপক\nঅসম উপত্যকা সাহিত্য বঁটা (১৯৯৪)\nযোগেশ দাস (ইংৰাজী: Jogesh Das) অসমৰ এজন চুটিগল্প আৰু উপন্যাস লেখক তথা সাংবাদিক। তেখেতৰ জন্ম হৈছিল ১৯২৭ চনৰ ১ এপ্ৰিলত। তেখেতে ১৯৮০ চনত 'পৃথিৱীৰ অসুখ' গল্প সংকলনৰ বাবে সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে। তেখেত ১৯৮৫ চনত অসম সাহিত্য সভাৰ বিহপুৰীয়া অধিবেশনৰ সভাপতি নিৰ্বাচিত হোৱাৰ উপৰিও আন আন সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠানৰ লগত জড়িত আছিল।\n1 শিক্ষা আৰু চাকৰি\n3 লেখক জীৱন\nশিক্ষা আৰু চাকৰি[সম্পাদনা কৰক]\nযোগেশ দাসে ১৯৫৩ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা অসমীয়া সাহিত্যত এম.এ, ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেখেতে সাংবাদিকতাৰে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰিলেও পিছলৈ অধ্যাপনাৰ বৃত্তি গ্ৰহণ কৰে আৰু গুৱাহাটীৰ বি. বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা অসমীয়া বিভাগৰ মুৰব্বী অধ্যাপক ৰূপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে\n১৯৯৯ চনৰ ছেপ্তেম্বৰ মাহৰ ৯ তাৰিখে তেখেতৰ মৃত্যু হয়।\nযোগেশ দাসে পঞ্চাছৰ দশকত এজন লেখক হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে। চুটিগল্প আৰু উপন্যাস তেখেতে সমান দক্ষতাৰে লিখি যায়। ১৯৫৩ চনত তেখেতৰ প্ৰথম উপন্যাস "কলপটুৱাৰ মৃত্যু" প্ৰকাশ পায়। ১৯৫৫ চনত তেখেতৰ দ্বিতীয় উপন্যাস 'ডাৱৰ আৰু নায়ে' তেখেতক এজন শক্তিশালী ঔপন্যাসিক ৰূপে প্ৰতিষ্ঠা কৰে। এই গ্ৰন্থখন নেশ্যনেল বুক ট্ৰাষ্টৰ দ্বাৰা ভাৰতৰ প্ৰধান ভাষাসমূহলৈ অনূদিত হৈছে। তেখেতৰ আন এখন প্ৰখ্যাত গ্ৰন্থ আছিল চুটিগল্পৰ সংকলন 'পৃথিৱীৰ অসুখ'। তেখেতৰ "Folklore of Assam" গ্ৰন্থখনত অসমৰ লোক-সংস্কৃতিৰ সৰল অথচ বিশদ বিৱৰণ পোৱা যায়।\n১৯৫৩: সঁহাৰি পাই\n১৯৫৫: ডাৱৰ আৰু নাই\n১৯৫৯: জোনাকীৰ জুই\n১৯৬৫: এমুঠি ধূলি\n১৯৬৭: হাজাৰ ফুল\n১৯৬৯: ছাঁ জুই খেদি\n১৯৭০: এমুঠি ধূলি\n১৯৭০: উৎকণ্ঠ উপকণ্ঠ\n১৯৭২: নেদেখা জুইৰ ধোঁৱা\n১৯৭৭: নৰেশ, মালতী আৰু...\n১৯৭৯: সৰু সৰু ঢৌ\n১৯৭৯: ডাঙৰ দা আৰু চন্দন\n১৯৮১: ৰজনী বিদূৰ\n১৯৮৩: এই অৰণ্য\n১৯৮৫: কাগজৰ বাঘ আৰু মানুহৰ তেজ\n১৯৮৭: নতুন কণ্ঠ\n১৯৮৭: চিৰিচ গছৰ ছাঁ\n১৯৮৮: নিষ্ঠুৰ সময়\n১৯৮৯: সংগ্ৰাম লগ্নে\n১৯৮৯: এজন খঙাল মানুহ\n১৯৮৯: পোহৰ বিচাৰি\n১৯৯২: একা বেঁ‌কা\n১৯৯২: সোঁ‌তৰ বিপৰীতে\n১৯৯৩: আন্ধাৰৰ কিংবদন্তি\n১৯৯৪: সৃষ্টি আৰু বেদনা\n১৯৫৩: কলপটুৱাৰ মৃত্যু\n১৯৫৬: পপীয়া তৰা\n১৯৫৮: আন্ধাৰৰ আঁৰে আঁৰে\n১৯৬৩: মদাৰৰ বেদনা\n১৯৬৫: হাজাৰ লোকৰ ভিৰ\n১৯৭২: Folklore of Assam\n১৯৮০ চনত চুটিগল্প সংকলন 'পৃথিৱীৰ অসুখ'ৰ বাবে সন্মানীয় সাহিত্য অকাডেমি বঁটা\n১৯৯৪ চনত অসমীয়া সাহিত্যলৈ অৱদানৰ বাবে অসম উপত্যকা সাহিত্য বঁটা\n↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 Dutta, Amaresh (2006). The Encyclopaedia Of Indian Literature. 1. Sahitya Akademi. পৃষ্ঠা. 869. ISBN 9788126018031. http://books.google.co.in/books?id=ObFCT5_taSgC&pg=PA869&lpg=PA869&dq=folklore+of+assam,+by+JOGESH+DAS&source=bl&ots=mUF_ZCGUwa&sig=BL6XhGE-CMlPX4Ckek_0pVRgGjA&hl=en&ei=K2ppS96hFY2wtgeFo4zfBg&sa=X&oi=book_result&ct=result&resnum=4&ved=0CA8Q6AEwAw#v=onepage&q=folklore%20of%20assam%2C%20by%20JOGESH%20DAS&f=false.\n↑ 3.0 3.1 3.2 3.3 "Assamese literature". India on web. http://www.indiaonweb.com/News1-84/ASSAMESE.html?newsid=336। আহৰণ কৰা হৈছে:3February 2010.\n↑ Express News Service (Tuesday, January 2, 2001). "Assam Valley literary award for Assamese poet". Indian Express. http://www.indianexpress.com/ie/daily/20010102/ina02040.html। আহৰণ কৰা হৈছে:3February 2010.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=যোগেশ_দাস&oldid=304343"ৰ পৰা অনা হৈছে


Epitic in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Epitic ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nEpitic की जानकारी\nEpitic ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Epitic Benefits & Uses in Assamese- Epitic ar laabh aaru byavaharsamuh\nEpitic ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Epitic Dosage & How to Take in Assamese - Epitic ar paali aaru xeya kenedore lobo\nEpitic ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Epitic Side Effects in Assamese- Epitic ar parshwakriyasamuh\nEpitic সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Epitic Related Warnings in Assamese- Epitic xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Epiticৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Epitic with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Epitic ar gurutor kriya-pratikriya\nEpitic মতভেদসমূহ- Epitic Contraindications in Assamese- Epitic nishedhsamuh\nEpitic ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Epitic in Assamese- Epitic ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Epitic ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Epitic Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Epitic kriya-pratikriya\nEpitic ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Epitic Benefits & Uses in Assamese - Epitic ar laabh aaru byavaharsamuh\nEpitic তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nEpitic ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Epitic Dosage & How to Take in Assamese - Epitic ar paali aaru xeya kenedore lobo\nEpitic-ৰ উপাদানসমূহ - Epitic Active Ingredients in Assamese - Epitic-ar upadaansamuh\nEpitic ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Epitic Side Effects in Assamese - Epitic ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Epitic ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nEpitic সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Epitic Related Warnings in Assamese - Epitic xonkranta xatarkatabanisamuh\nEpitic-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nEpiticৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত ক্ষতিকৰ প্ৰভাব থাকিব পাৰে। আপোনাৰ যদি এনেকুৱা অনুভৱ হৈছে, তেন্তে Epitic নাখাব আৰু আপোনাৰ চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nEpitic-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nআপুনি যদি স্তন্যপায়ী মহিলা, আপুনি Epitic ৰ ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱৰ সম্মুখীন হব পাৰে। আপুনি যদি এইবোৰৰ সম্মুখীন হয়, চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ নোলোৱাকৈ গ্ৰহণ নকৰিব। চিকিতসকে পৰামৰ্শ দিয়া অনুসৰি কৰক।\nবৃক্কত Epitic কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nEpiticৰ বৃক্কত মৃদু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকিব পাৰে। বেছিভাগ মানুহেই বৃক্ক ত কেতিয়াও একো প্ৰভাৱ পৰা নেদেখিব।\nযকৃতত Epitic কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nকলিজা ৰ বাবে Epitic কেতিয়াবাহে ক্ষতিকাৰক।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Epitic ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nআপুনি হৃদয় ৰ ক্ষতিৰ কোনো আশংকা নকৰাকৈ Epitic গ্ৰহণ কৰিব পাৰে।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Epiticৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Epitic with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Epitic ar gurutor kriya-pratikriya\nEpitic তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nEpitic মতভেদসমূহ - Epitic Contraindications in Assamese - Epitic nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Epitic লোৱা অনুচিত যাতে -\nEpitic ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Epitic in Assamese - Epitic ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Epitic-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nEpiticৰে অভ্যাস গঠনৰ কোনো কথাৰ প্ৰতিবেদন পোৱা নাই।\nনহয়, Epitic লোৱাৰ পিছত, আপুনি গাড়ী চলাব নালাগে বা গধুৰ মেচিনপাতি চলাব নালাগে, কিয়নো আপোনাৰ টোপনি ভাৱ আহিব পাৰে।\nহয়, কিন্তু Epitic লোৱাৰ পূৰ্বে ডাক্তৰৰ সৈতে পৰামৰ্শ লোৱাটো গুৰুত্বপূৰ্ণ।\nমানসিক ৰোগ থকা ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত Epitic ৰ যোগাত্মক প্ৰভাৱ থকা দেখা গৈছে।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Epitic ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Epitic Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Epitic kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Epiticৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nখাদ্যৰ সৈতে Epitic লোৱাটো স্বাভাৱিক।\nমদ আৰু Epiticৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nEpiticৰ সৈতে মদ্যপান কৰাটোৱে আপোনাৰ দেহত হানিকাৰক প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে।\nEpitic ৰ অনুকল্প - Substitutes for Epitic in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Epitic লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Epitic ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Epitic সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Epitic ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Epitic সেৱন কৰে?


বৰষুণৰ অন্য গদ্য, অন্য পদ্য৷৷ টুনুজ্যোতি গগৈ৷৷ – বৌদ্ধিক বিচাৰ\nচ’ৰাঘৰ / কথাশিল্প / অনুভৱ / বৰষুণৰ অন্য গদ্য, অন্য পদ্য৷৷ টুনুজ্যোতি গগৈ৷৷\nজুলাই 17, 2018\tঅনুভৱ, কথাশিল্প, টুনুজ্যোতি গগৈৰ ৰচনা সম্ভাৰ মন্তব্য কৰক 251 দৰ্শন\nৰ’দৰ কোঁৱৰে বিয়লি বেলা তেওঁৰ কোঠাৰ ৰুদ্ধ বাতায়ন খুলি দিয়াৰ লগে লগে দেখিলে, ঘৰৰ সন্মুখৰ ফেটীগোমৰ ছালৰ দৰে মসৃণ পকীপথটোৰে আৰু অনন্ত ৰঙা হৈ পৰা দুজোপা কৃষ্ণচূড়াৰ তলেৰে লয়লাস খোজেৰে পাৰ হৈ গৈছে এগৰাকী গৌৰবৰ্ণী দীৰ্ঘাংগী, আহোঁ নাহোঁকৈ নামি অহা ‘সপোন যেন বৰষুণ’জাকে তিয়াই পেলাইছে ছত্ৰবিহীনাৰ দেহ বল্লৰী, নিতম্বলৈকে বৈ পৰা মেলা চুলিকোছাৰ পৰা এটোপ-দুটোপকৈ সৰিছে পানীৰ টোপাল নহয়, নীৰৱ মাধুৰ্য, তাইৰ বন তুলসীসদৃশ দুচকুত হয়তো জিলিকি উঠিছে ডাৱৰৰ সিপাৰৰ অদেখা ৰামধেনু৷ মুহূৰ্তৰ ভিতৰতে এখন মহানাটকৰ নায়ক হৈ পৰে ৰ’দৰ কোঁৱৰ— তেওঁ ভাৱে, তাই কি নৱকান্তৰ ‘আবেলি আবেলি গোন্ধোৱা’ খোপাৰ অধিকাৰী অৰুন্ধতী, যি উজাগৰি ৰাতি জীৱনৰ কোনোবা এক মাহেন্দ্ৰ ক্ষণত উমাল সান্নিধ্য লাভ কৰা কবিলৈ মনত পেলায়৷\nনহয়, নহয়, তাই আন কোনো নহয়, তাই হ’ল তেওঁ ইমানদিনে মনে মনে বিচাৰি ফুৰা বৰষুণৰ কন্যা৷ সকলোৱে জানে, সকলো সৃষ্টিৰ মূলতে আছে ৰ’দ আৰু বৰষুণৰ ভালপোৱা৷ ৰ’দ অশান্ত, বৰষুণ শান্ত৷ ৰ’দ তীব্ৰ, বৰষুণ নম্ৰ৷ ৰ’দ মেজাজী, বৰষুণ মমতাময়ী৷ ৰ’দৰ কোঁৱৰে বৰষুণৰ কন্যাক ভালপোৱাতো প্ৰকৃতিৰ নিয়ম, ব্যতিক্ৰম নহয়৷ সৃষ্টিৰ ধাৰাবাহিকতা ৰক্ষাৰ স্বাৰ্থতে তেওঁ খোজৰ অপৰূপ ছন্দ তুলি জনসমুদ্ৰৰ মাজত হেৰাই যোৱা বৰষুণৰ কন্যাক এদিন নহয় এদিন বিচাৰি উলিয়াব লাগিব৷\nবৰষুণ কন্যাৰ ঘৰ ক’ত? গুৱাহাটীত নিশ্চয় নহয়ঃ এজাক বৰষুণৰ পানীতে পথ-ঘৰ-বজাৰ একাকাৰ হৈ পৰা গুৱাহাটীৰ ললনাই জানো বৰষুণক ভাল পাব পাৰিব? (প্ৰচণ্ড অনুভূতিশীল মানুহে হয়তো পাৰে, সেয়ে অনুপমা বসুমতাৰীয়ে কৈছে—‘পাণ বজাৰত আজিৰ এই বাৰিষাৰ গধূলিয়েই যেন জীৱনৰ আটাইতকৈ মধুৰ গধূলিযকেৱল তুমি আৰু মই পৃথিৱীৰ প্ৰতি কোনো পৰোৱা নাই…৷) ধেমাজি-লখিমপুৰ-মাজুলীতো তাইৰ ঘৰ নিশ্চয় নহয়— বানৰ তাণ্ডৱত আপোন ঘৰৰ ভেটি-শইচ সম্ভৱা বিশাল পথাৰ হেৰুৱাই ইনাই বিনাই কন্দা বানবিধ্বস্ত ঠাইৰ ললনাৰ বৰষুণৰ প্ৰতি অভিমান-বিদ্বেষ থকাটো স্বাভাৱিক৷ তেন্তে তাইৰ ঘৰ কি তেজপুৰত? অসমৰ সবাতোকৈ ধুনীয়া চহৰখনৰ ধুনীয়া ললনাবোৰে টোপাল টোপাল বৰষুণত তিতি-বুৰি আত্মহাৰা নোহোৱাৰ কথাই নাই৷ নে ডিফুত? কাৰ্বি পাহাৰৰ সেই মনোৰম সৰু চহৰখনলৈ জিৰ জিৰকৈ নামি অহা বৰষুণত তিতাৰ আমেজ হয়তো কাৰ্বি গাভৰুৰ বাদে আনে উপলব্ধি কৰিব নোৱাৰে৷\n‘আজি বাৰিষাৰ প্ৰথম বৰষুণ, তুমি চাগে’ দেখিছা মোৰ সপোন’— ঠেঙাৰ জেপৰ পৰা ম’বাইলটো উলিয়াই ৰ’দৰ কোঁৱৰে লিখি যায় এছ এম এছ—‘আজিতো নাছিল ইমান অকলে থকাৰ দিন, আজিতো নাছিল ইমান অকলে কন্দাৰ দিন৷’ বৰষুণ কন্যাৰ ম’বাইল নম্বৰ জনা হ’লে নিঃসন্দেহে এই এছ এম এছ তাইলৈ পঠিয়াব পাৰিলেেহঁতেন আৰু হয়তো তাই প্ৰত্যুত্তৰত লিখিলে হয়—‘বৰ্ষণমুখৰ উজাগৰী এই ৰাতি, গোপন অশ্ৰু বয় নিৰৱধি, বেদনা সাগৰ হয়, ধূসৰ শূন্য সউ আকাশ সাৱটি৷’\n[কাণসমনীয়া ৰংমনলৈও তেওঁৰ চিঠি লিখিবৰ মন যায়–\n…পৃথিৱীৰ বিশাল সেউজীয়া আৰু অনন্ত নীলা আকাশৰ মাজত কৈশৰোতে এৰি থৈ অহা মোৰ মৰমৰ গাঁওখন একেদৰেই আছেনে? বাৰিষাৰ বতৰত গাঁৱৰ মাজেৰে বৈ যোৱা নৈখন এতিয়াও মদগৰ্বিনী হৈ পৰেনে? তহঁতে চাগৈ কান্ধত নাঙল লৈ পুৱাই পথাৰলৈ ওলাই যাৱ আৰু জেঠে-আহাৰে চহ কৰা বোকা-মাটিত ৰঙিলীহঁতে সপোনবোৰ মুঠি মুঠিকৈ ৰুই যায়৷ তোৰ বৌহঁতে দ’ পথাৰত আবেলি আবেলি জাকৈ বাবলৈ যায়নে? আয়ে জীয়া মাছৰ লগত ঢেকীয়া আৰু কুমলীয়া ঔটেঙাৰ জোলটোপা আগৰ দৰেই ৰান্ধেনে? আমি যে সৰুতে আনৰ বাৰীয়ে বাৰীয়ে আম-কঠাল-জামুক-পনিয়ল বিচাৰি পিতপিতাই ফুৰিছিলোঁ, খেৰী ছালেৰে বাগৰি অহা পানীত কাগজৰ নাও নাও খেলিছিলেঁা, বৰ পুখুৰীত বৰশী বাইছিলেঁা–সেইবোৰ স্মৃতিয়ে তোক বাৰু আমনি কৰেনে· মোক কিন্তু বৰ কৰে অ’…]\nজীৱনত কাৰোবাক গভীৰভাৱে ভাল পাবলৈ প্ৰতীক্ষা কৰি থকা জ্যোতিষ শিকদাৰে ‘গান ভালপোৱা ছোৱালীজনী’ক লৈ গল্প লিখিলেও বৰষুণ ভালপোৱা ছোৱালী অৰ্থাৎ বৰষুণ কন্যাক লৈ গল্প লিখা নাই৷ শিকদাৰৰ কল্পনাত নিঃসন্দেহে বৰষুণৰ কন্যা মূৰ্ত হৈ উঠিব এগৰাকী বিষাদবিমনা নাৰী ৰূপেহে—যাৰ হৃদয় বৰ্ষণমুখৰ ৰাতি এক অচিন বিষাদত হাহাকাৰ কৰি উঠে, হেজাৰ অপ্ৰাপ্তি, ভয়ংকৰ নিসংগতা আৰু সুতীব্ৰ¸ প্ৰেমহীনতাই যাৰ দুচকুৰ পৰা বৰষুণৰ সমান্তৰালভাৱে অবিৰাম গতিত লোতক সৰুৱায়৷ ৰ’দৰ কোঁৱৰে পঢ়িব পাৰিব সেই নাৰীৰ চকুলোৰে সেমেকা হৃদয়ৰ ভাষা, আলফুলে মচি দিব দুগালৰ চকুলো৷\nতেওঁ যেন ৰূপান্তৰিত হৈছে ‘মেঘদূত’ৰ কুবেৰৰ শাপত ৰামগিৰি পৰ্বতত নিৰ্বাসিত হৈ থকা যক্ষলৈ, যি ‘আষাঢ়ৈস্য প্ৰথমো দিৱসে’ বিৰহী পত্নীৰ প্ৰতি কামনাত দগ্ধ হৈ মেঘৰ জৰিয়তে খবৰ পঠিয়াইছিল৷ মৈথিলী কবি বিদ্যাপতিৰ কবিতাও পঢ়িবলৈ মন গৈছে তেওঁৰ— য’ত ‘ই বৰ বদৰ মাহ ভাদৰ’ত প্ৰিয়তমাৰ অবৰ্তমানত বিষয়ীয়ে ‘কাম দাৰুণ’ অনুভৱ কৰাৰ কথা আছে৷\nজীৱনৰ কোনো এক কেকুৰীত তেওঁ এদিন বৰষুণৰ কন্যাক লগ পোৱাটো খাটাং৷ প্ৰথম লগ পোৱাৰ দিনা সুৱাসনাৰ কন্ঠ আত্মসাৎ কৰি বৰষুণ কন্যাই যেন গাই উঠিব–‘ৰঙা ৰঙা কৃষ্ণচূড়াই হাঁহিছে, তাকে দেখি মৌচুমী নামিছে৷’ লগে লগে তেৱোঁ সীমান্তৰ কন্ঠ আত্মসাৎ কৰি গাব—‘কৃষ্ণচূড়াই নহয়, জুমি চোৱা, ই যে মোৰ কলিজাৰ ৰঙা তেজ৷’ তেজেৰে ৰঙা সেই কলিজাৰ দগমগীয়া ক্ষত, বৰষুণ কন্যাই হৃদয়ৰ চেনেহ মলমেৰে শুকুৱাই দিয়াৰ লগে লগে দুয়ো গাব—‘স্নেহে আমাৰ শত শ্ৰাৱণৰ…ধাৰাসাৰ বৃষ্টিৰ প্লাবন আনে… যৌৱন বাসনাৰ ৰিক্তোপকূল…পূৰ্ণ কৰে উন্মত্ত বানে…৷’ অথবা আবৃত্তি কৰিব ৰবি ঠাকুৰৰ সেই কবিতা— ‘এমন দিনে তাবে, বলা যায়য এমন ঘনঘোব, ববষায়…কেৱল অাঁখি দিয়ে অাঁখিব/ সুধা পিয়ে হৃদয় দিয়ে হৃদি অনুভৱ৷’\nআৰু সেইদিনাই দুয়ো সন্ধান কৰিব ‘দীনবন্ধু’ত উপলব্ধ হোৱা সেই দীঘল অথচ পোন বাট, যি বাটেৰে এদিন দীনবন্ধুৰ ছোৱালী বাণীয়ে এক নতুন জীৱনৰ সপোন খেদি খেদি প্ৰেমিকৰ সৈতে গুচি গৈছিল আৰু দীনবন্ধুৱে আহত হৃদয়েৰে অথচ জী-েজাঁৱাইৰ মংগল কামনাৰে শুনিছিল বৰষুণৰ সেই গান–‘গোটেই অৰণ্যজুৰি …শুনো মাথোঁ আধা ফুটা গান…গুণ গুণ গুণ…৷’\nপূৰ্বৱৰ্তী লেখা কৃষ্টিৰ উৰ্বৰথলী বৰমাৰ্জঙত দুনিশা৷৷ মুংছা জনাৰ্দন পাটৰ৷৷\nপৰৱৰ্তী লেখা তিৱা সংস্কৃতিৰ ঐতিহ্য আৰু পৰম্পৰা৷৷ ধীৰাজ পাটৰ৷৷


বন আৰু বন্যপ্রাণী সুৰক্ষাৰ বাবে আপোচবিহীন সেৱা: নামেৰীৰ ১৪জন বনকৰ্মীলৈ বিশেষ বঁটা\nনামেৰী ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানে শেহতীয়াকৈ কঢ়িয়াই আনিছে এক বিশেষ সন্মান।\nৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানখনৰ বন সংমণ্ডল বিষয়া তথা নামেৰী ব্যাঘ্ৰ প্ৰকল্পৰ ক্ষেত্ৰ সঞ্চালক পঙ্কজ শৰ্মাৰ তত্বাৱধানত ২০১৯ চনৰ চেপ্তেম্বৰ মাহৰ পৰা ২০২০ বৰ্ষৰ আগষ্ট মাহলৈ নামেৰী ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ বন- কৰ্মীৰ দলটোৰ ঐকান্তিক প্ৰচেষ্টাৰ ফলস্বৰূপে কেইবাবাৰো ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানখনত দুষ্কৃতিকাৰীৰ কাৰ্য-কলাপ ৰোধ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।\nএই গৌৰৱ লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা নামেৰী ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ বন-কৰ্মীসকল হৈছে ক্ৰমে নামেৰী ৱাইল্ডলাইফ ৰেঞ্জৰ ৰেঞ্জ অফিচাৰ দেৱাশিস বুঢ়াগোঁহাই, বনপালক-১ অমৃত দলে, বনপালক-১ দীপ কলিতা, বনৰক্ষী গিৰিশ কলিতা, বনৰক্ষী হেমকান্ত দাস, হাতীৰ চৰ্দাৰ শুক্ল দাস, মাউত চেনীৰাম দাস, ঘাঁহী বিক্ৰম বে, দ্বিতীয় অসম বন সুৰক্ষা বাহিনীৰ জোৱান দীপাঙ্কৰ ভট্টাচাৰ্য, নৱজিৎ কলিতা, গিদিয়ন দৈমাৰী, ফিক্সড পে’ বনকৰ্মী মিনাৰাম গগৈ, অসম গৃহৰক্ষী বাহিনীৰ জোৱান বীৰসিং গয়াৰী আৰু বিশ্বজিত দৈমাৰী।\nযোৱা ৭ অক্টোবৰত শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ কলাক্ষেত্ৰৰ প্ৰেক্ষাগৃহত কেন্দ্ৰীয়ভাৱে উদযাপন হোৱা বন্যপ্ৰাণী সপ্তাহৰ এক গাম্ভীৰ্যপূৰ্ণ অনুষ্ঠানত অসমৰ মাননীয় মূখ্যমন্ত্ৰী মহোদয় সৰ্বানন্দ সোনোৱালে বন মন্ত্ৰী পৰিমল শুক্লবৈদ্য, শ্ৰম বিভাগৰ মন্ত্ৰী সঞ্জয় কিষান, বটদ্ৰৱা সমষ্টিৰ বিধায়িকা আঙুৰলতা ডেকা, অসমৰ প্ৰধান মুখ্য বন সংৰক্ষক তথা বন বল মুৰব্বী এ. এম. সিং, প্ৰধান মুখ্য বন সংৰক্ষক (ৱাইল্ডলাইফ)অমৃত সাহায়, অসম চৰকাৰৰ চীফ ৱাইল্ডলাইফ ৱাৰ্ডেন এম.কে. যাদৱৰ উপস্থিতিত দলটোক এই বঁটা প্ৰদান কৰে।\nনামেৰী ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ বন-কৰ্মীৰ এই সুনামত সমগ্ৰ শোণিতপুৰ জিলাবাসী গৌৰৱাম্বিত আৰু ভৱিষ্যতেও বন আৰু বন্যপ্ৰাণীৰ সুৰক্ষাৰ হকে আপোচবিহীনভাৱে তেওঁলোকে কাম কৰি যাব বুলি জিলাবাসী আশাবাদী।


ৰাজ্যৰ ভিন্ন স্থানত ধুমুহাৰ তাণ্ডৱ : ধ্বংসস্তূপত আবদ্ধ কিছু পৰিয়াল! - Prag News\nHomeআঞ্চলিকৰাজ্যৰ ভিন্ন স্থানত ধুমুহাৰ তাণ্ডৱ : ধ্বংসস্তূপত আবদ্ধ কিছু পৰিয়াল!\nPrevious articleকৰ’নাৰ দ্ৰুত সংক্ৰমণ : শীঘ্ৰেই কঠোৰ লকডাউনৰ সম্ভাৱনা বৃদ্ধি\nNext articleঅসম-নাগালেণ্ড সীমান্তত মাৰণাস্ত্ৰসহ আটক দুই যুৱক


জ্বৰ(ইংৰাজী: Fever), প্ৰকৃততে কোনো ৰোগ নহয়, ই শৰীৰত হোৱা যিকোনো ৰোগৰ বাহ্যিক লক্ষণহে। মানুহৰ দেহৰ স্বাভাৱিক উষ্ণতা ৩৭ ডিগ্ৰী ছেণ্টিগ্ৰেট বা ৯৮ ডিগ্ৰী ফাৰেনহাইট থাকে। এই উত্তাপ যেতিয়া স্বাভাৱিকতকৈ বেছি হয় তেতিয়াই জ্বৰ উঠা বুলি কোৱা হয়। ইয়াৰ অন্য নাম pyrexia। ইয়াক শৰীৰত হোৱা যিকোনো সংক্ৰমণৰ প্ৰতিক্ৰিয়া বুলিবও পাৰি। যিমানে উষ্ণতা বৃদ্ধি পায় সিমানে প্ৰকৃত ৰোগটোৰ জটিলতা বেছি হোৱা বুলি বুজিব পৰা যায়।\nএটা এনালগ ক্লিনিকেল থাৰ্মমিটাৰত উষ্ণতাৰ পাঠ দেখুওৱা হৈছে (৩৮.৮°C বা ১০১.৮°F)।\nদেহৰ উত্তাপ বৃদ্ধিৰ ধৰণ অনুসৰি বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ লক্ষণে দেখা দিয়ে:\nনেৰানেপেৰা জ্বৰ: দেহৰ উত্তাপ গোটেই দিনটো বাঢ়ি থাকে আৰু ২৪ ঘণ্টাৰ ভিতৰত ১ °Cতকৈ বেছি পৰিবৰ্তন নহয়, যেনে নিউমনিয়া, টাইফ'ইড, মুত্ৰ নলীৰ সংক্ৰমণ, ব্ৰাঞ্চেলছিছ, বা টাইফাছৰ বাবে হোৱা জ্বৰ। টাইফ'ইড জ্বৰত এক বিশেষ ধৰণ দেখা পোৱা যায় (টাইফ'ইড জ্বৰৰ ওণ্ডাৰলিক বক্ৰ), দেহৰ উত্তাপ অতি লাহে লাহে এঢাপ এঢাপকৈ বাঢ়ি যায় আৰু উচ্চ তাপমাত্ৰা বহু সময় থাকে।\nদীৰ্ঘ বিৰতিৰ জ্বৰ: দেহৰ উষ্ণতা নিৰ্দিষ্ট সময়ৰ কাৰণেহে বাঢ়ি থাকে, পুনৰ সামান্য অৱস্থালৈ ঘুৰি আহে, যেনে মেলেৰিয়া, কালা জ্বৰ, পায়েমিয়া, বা চেপ্টিচেমিয়া। এনে জ্বৰৰ প্ৰকাৰবোৰ তলত দিয়া হ'ল :-\nদৈনিক জ্বৰ (২৪ ঘণ্টাৰ অন্তৰালত হয়), সাধাৰণতে প্লাছমডিয়াম ফেলচিপেৰাম বা প্লাছমডিয়াম নৌলেছিৰ পৰা হোৱা মেলেৰিয়াৰ বাবে এনে জ্বৰ হয়,\nএদিন এৰি এদিন হোৱা জ্বৰ (৪৮ ঘণ্টাৰ অন্তৰালত হয়), সাধাৰণতে প্লাছমডিয়াম ভাইভেক্স বা প্লাছমডিয়াম অভেলৰ পৰা হোৱা মেলেৰিয়াৰ বাবে এনে জ্বৰ হয়,\n৩ দিনৰ অন্তৰালত হোৱা জ্বৰ (৭২ ঘণ্টাৰ অন্তৰালত হয়), সাধাৰণতে প্লাছমডিয়াম মেলেৰিৰ পৰা হোৱা মেলেৰিয়াৰ বাবে এনে জ্বৰ হয়।\nঅল্প বিৰতিৰ জ্বৰ: দেহৰ উত্তাপ গোটেই দিনটো বাঢ়ি থাকে আৰু ২৪ ঘণ্টাৰ ভিতৰত ১ °Cতকৈও বেছি পৰিবৰ্তন হয়, যেনে, হৃদ্ যন্ত্ৰৰ সংক্ৰমণৰ বাবে হোৱা জ্বৰ।\nপেল-এব্সটেইন জ্বৰ: হডকিংছ লিম্ফমাৰ লগত জড়িত বিশেষ ধৰণৰ জ্বৰ। এই জ্বৰত এসপ্তাহ জ্বৰ উঠি থাকে আৰু পিছৰ সপ্তাহ নামি যায় আৰু এই চক্ৰটো পুনৰ আৰম্ভ হয়। প্ৰকৃততে এনে ধৰণৰ জ্বৰ আছে নে নাই তাৰ কোনো বিশ্বাসযোগ্য তথ্য নাই।\nনিউট্ৰ'পেনিক জ্বৰ: ফেব্ৰাইল নিউট্ৰ'পেনিয়া বুলিও কয়, সাধাৰণ প্ৰতিৰক্ষা তন্ত্ৰৰ কাৰ্য ক্ষমতা হ্ৰাস পালে এনে জ্বৰ হয়। কিয়নো সংক্ৰমণৰ প্ৰতিৰোধ কাৰী নিউট্ৰ'ফিলৰ অভাৱ হ'লে বেকেটোৰিয়াৰ পৰা হোৱা সংক্ৰমণো বৃদ্ধি পায়; সেইবাবে, এনে জ্বৰত চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ অতি জৰুৰী।\nফেব্ৰিকুলা হ'ল এক প্ৰকাৰৰ নিম্ন স্তৰৰ জ্বৰ। বিশেষকৈ যদি জ্বৰৰ কাৰণ জনা নাযায়, অন্য কোনো লক্ষণ নাথাকে আৰু ৰোগীজন এসপ্তাহত কৈও সোনকালে আৰোগ্য হয়, তেতিয়া তাক ফেব্ৰিকুলা বুলি কোৱা হয়।\nজ্বৰ হ'ল বিভিন্ন ৰোগত দেখা দিয়া সাধাৰণ লক্ষণ:\nসংক্ৰামক ৰোগ, যেনে- ইনফ্লুয়েঞ্জা, HIV, মেলেৰিয়া, ইবলা আদি\nবিভিন্ন চৰ্ম ৰোগ, যেনে- ফোঁহা বা টেমুনা\nকলাৰ বিভংগন, যাৰ কাৰণ হ'ল অস্ত্ৰোপচাৰ, সংক্ৰমণ আদি\nঅসংগত ৰক্তজনিত উৎপাদ সমূহৰ প্ৰতি প্ৰতিক্ৰিয়া\nকৰ্কট ৰোগ, সাধাৰণতে বৃক্কৰ কৰ্কট, লিউকেমিয়া বা লিম্ফমাছ\nবিপাক জনিত বিসংগতি,\nথ্ৰম্ব-এম্বলিক প্ৰক্ৰিয়া, যেনে- pulmonary embolism বা deep venous thrombosis\nকিছুমান জ্বৰৰ ব্যাখ্যা চিকিৎসা বিজ্ঞানে দিব নোৱাৰে, সেইবোৰক অজ্ঞাত উৎসৰ পৰা বোৱা জ্বৰ বুলি কোৱা হয়।\nজ্বৰৰ সাধাৰণ লক্ষণ\nশৰীৰৰ উত্তাপ ১০০ ডিগ্ৰী ফাৰেনহাইটতকৈ বেছি হোৱা।\nঅৰুচি আৰু দূৰ্বলতা।\nৰোগীক ভালদৰে বায়ু চলাচল কৰা কোঠাত ৰাখিব লাগে।\nযথেষ্ট পৰিমাণৰ তৰল বস্তু খাবলৈ দিব লাগে।\nকোমল পৰিষ্কাৰ পোচাক পিন্ধিব লাগে।\nপৰ্য্যপ্ত সময় বিশ্ৰাম লব লাগে।\nশৰীৰৰ উত্তাপ ১০৩ ডিগ্ৰীতকৈ বেছি হ’লে বা ৪৮ ঘণ্টাতকৈ অধিক সময়লৈ জ্বৰ উঠি থাকিলে চিকিত্সকৰ পৰামৰ্শ লব লাগে।\nযথেষ্ট পৰিমাণৰ উতলোৱা বিশুদ্ধ পানী।\nশৰীৰে যথেষ্ট পৰিমাণে শক্তি পোৱা সামগ্ৰী যেনে, গ্লুকজ, স্বাস্থ্যকৰ পানীয়, ফলৰ ৰস আদি খাব লাগে।\nলুথুৰী ভাত, চাগু, বাৰ্লি পানী আদি সহজে হজম হোৱা হোৱা খাদ্য খোৱা উচিত।\nগাখীৰ, পাউৰুটি আৰু ৰুটি।\nমাংস, কণী, মাখন, দৈ, আৰু তেলত ৰন্ধা খাদ্য খাব নালাগে।\nAxelrod YK, Diringer MN; Diringer (May 2008). "Temperature management in acute neurologic disorders". Neurol Clin খণ্ড 26 (2): 585–603, xi. doi:10.1016/j.ncl.2008.02.005. PMID 18514828.\nMuhammad, Inayatullah; Shabbir Ahmad Nasir (May 2009). Bedside Techniques: Methods of clinical examination. Saira Publishers and Salamat Iqbal Press, Multan.\nHilson AJ (July 1995). "Pel-Ebstein fever". N. Engl. J. Med. খণ্ড 333 (1): 66–7. doi:10.1056/NEJM199507063330118. PMID 7777006.. They cite Richard Asher's lecture Making Sense (Lancet, 1959, 2, 359)\nRolla L. Thomas (1906) . The eclectic practice of medicine. The Scudder Brothers Company. পৃষ্ঠা. 261. http://books.google.com/books?id=HglMAAAAMAAJ.


Tizaran in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Tizaran ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nTizaran ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Tizaran Benefits & Uses in Assamese- Tizaran ar laabh aaru byavaharsamuh\nTizaran ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Tizaran Dosage & How to Take in Assamese - Tizaran ar paali aaru xeya kenedore lobo\nTizaran ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Tizaran Side Effects in Assamese- Tizaran ar parshwakriyasamuh\nTizaran সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Tizaran Related Warnings in Assamese- Tizaran xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Tizaranৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Tizaran with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Tizaran ar gurutor kriya-pratikriya\nTizaran মতভেদসমূহ- Tizaran Contraindications in Assamese- Tizaran nishedhsamuh\nTizaran ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Tizaran in Assamese- Tizaran ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Tizaran ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Tizaran Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Tizaran kriya-pratikriya\nTizaran ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Tizaran Benefits & Uses in Assamese - Tizaran ar laabh aaru byavaharsamuh\nTizaran তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nTizaran ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Tizaran Dosage & How to Take in Assamese - Tizaran ar paali aaru xeya kenedore lobo\nTizaran-ৰ উপাদানসমূহ - Tizaran Active Ingredients in Assamese - Tizaran-ar upadaansamuh\nTizaran ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Tizaran Side Effects in Assamese - Tizaran ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Tizaran ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nTizaran সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Tizaran Related Warnings in Assamese - Tizaran xonkranta xatarkatabanisamuh\nTizaran-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nযিবোৰ গৰ্ভৱতী মহিলাই চিকিতসকৰ পৰা কেনেকে ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে তাৰ পৰামৰ্শ লোৱাৰ পূৰ্বেই Tizaran লব বিচাৰে। আপুনিও যদি সেয়া নকৰে তেন্তে আপোনাৰ স্বাস্থ্যত ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱ পেলাব।\nTizaran-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nTizaran ৰ বহু কম স্তন্যপায়ী মহিলাৰ ওপৰত পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থকা দেখা যায়।\nবৃক্কত Tizaran কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nTizaranএ আপোনাৰ বৃক্ক ৰ ক্ষেত্ৰত সুতীব্ৰ প্ৰভাৱ দেখুৱাব পাৰে, গতিকে আপোনাৰ চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ নোহোৱাকৈ গ্ৰহণ নকৰিব।।\nযকৃতত Tizaran কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nআপোনাৰ কলিজা ত Tizaranৰ সুতীব্ৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া হব পাৰে। চিকিতসকে নোকোবাকৈ গ্ৰহণ নকৰিব।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Tizaran ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nহৃদয় can be affected by Tizaranৰ দ্বাৰা [Organ] প্ৰভাবিত হব পাৰে। আপুনি যদি এইবিধ ঔষধৰ ক্ষতিকৰ প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰে, তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক। চিকিতসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহে আপুনি ইয়াক পুনৰাই গ্ৰহণ কৰা উচিত।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Tizaranৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Tizaran with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Tizaran ar gurutor kriya-pratikriya\nTizaran তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nTizaran মতভেদসমূহ - Tizaran Contraindications in Assamese - Tizaran nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Tizaran লোৱা অনুচিত যাতে -\nTizaran ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Tizaran in Assamese - Tizaran ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Tizaran-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nTizaranৰে অভ্যাস গঠনৰ কোনো কথাৰ প্ৰতিবেদন পোৱা নাই।\nহয়, আপুনি আৰামত মেচিনেৰী চলাব পাৰে বা বাহন চলাব পাৰে, যিহেতু Tizaran লোৱাৰ পিছত ই আপোনাৰ টোপনি ভাৱ নানে।\nহয়, আপুনি ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহ Tizaran লোৱাটো নিৰাপদ।\nনহয়, মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত Tizaran ব্যৱহৃত নহয়।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Tizaran ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Tizaran Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Tizaran kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Tizaranৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nগৱেষণাৰ অভাৱত, Tizaran আৰু খাদ্য একেলগে লোৱাটোৰ পিছৰ পৰ্যায়ৰ বিষয়ে একো ক'ব পৰা নাযায়।\nমদ আৰু Tizaranৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nTizaran আৰু মদ একেলগে পান কৰাৰ ফলত আপোনাৰ দেহত গুৰুতৰ প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে।


ভিষ্টাড’মৰ খিৰিকিৰে বৰাইল পাহাৰৰ সেউজীয়া বিচাৰি - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nলেখক- প্ৰশান্ত কুমাৰ বৰা\nগুৱাহাটী আৰু হাফলঙৰ মাজত বৰাইল পাহাৰৰ সেউজীয়াবোৰৰ মাজেৰে ভাৰতীয় ৰে’লৰ পৰ্যটক বিশেষ ভিষ্টাড’ম ৰে’লগাড়ীৰ যাত্ৰাৰ শুভাৰম্ভণিৰ দিনাই ভ্ৰমণৰ সোৱাদ লভিলোঁ। জ্যেষ্ঠ সহকৰ্মী বংকিম ভাগৱতীদাৰ পৰিয়াল আৰু আমাৰ পৰিয়ালৰ মুঠ ৭ জনীয়া সদস্যৰ দলটোৰ বাবে এই ভ্ৰমণ আছিল আশ্চৰ্যকৰ আৰু অনুপম অভিজ্ঞতাৰ ভঁৰাল। এই বিশেষ ৰে’লসেৱাৰ প্ৰথম দিনটোৰ যাত্ৰী হোৱাৰ সুবাদত কেতবোৰ ক্ষেত্ৰত বিশেষ সুবিধাৰ সোৱাদ পোৱাৰ লগতে বিভাগীয় সতীৰ্থ তথা ডিমা-হাচাওৰ জিলা তথ্য আৰু জনসংযোগ বিষয়া পূৰবী ফংলোৰ বদান্যতাত ডিমা-হাচাও স্বায়ত্তশাসিত পৰিষদৰ আতিথ্য লাভৰো সুযোগ মিলিল।\nৰে’লগাড়ীখন হাফলং ষ্টেশ্যনত উপস্থিত হোৱাৰ পাছতে পৰিষদে উষ্ম আদৰণি জনোৱাৰ পাছত ডিমা-হাচাও পৰ্যটনে দুখন বিশেষ বাছেৰে আমাক হাফলং চহৰৰ চৌপাশৰ কেইবাটাও আকৰ্ষণীয় ঠাই পৰিদৰ্শন কৰালে। ভিউ পইণ্ট আৰু চাৰ্কিট হাউচৰ সন্মুখৰ উদ্যানৰ পৰা বৰাইল পাহাৰৰ অপৰূপ সৌন্দৰ্য্য উপভোগ কৰিলোঁ। হাফলং লেকৰ কাষৰ এখন ৰেস্তোৰাঁত ডিমাছা জনগোষ্ঠীৰ পৰম্পৰাগত পানীয় ‘জুডিমা’ৰ সোৱাদ ল’লোঁ। জাতিংগাৰ অসম ৰাইফলছৰ চৌহদত ডিমা হাছাও পৰ্যটনে আয়োজন কৰা দুপৰীয়াৰ ভাতসাঁজৰ সোৱাদ কেনেকৈ পাহৰিম! কুকুৰাৰ আঞ্জা, গাহৰিৰ ভাজিৰ পৰা পোৰা বেঙেনাৰ পিতিকা, তিতাফুলৰ চাটনিলৈকে কি নাছিল তাত! ভোজনৰ অন্তত অনুষ্টুপীয়া এটা কাৰ্যসূচীৰে আলহীসকলক ডিমা হাছাও পৰ্যটনৰ একোটাকৈ স্মৰণিকাও উপহাৰ হিচাপে দিলে তেওঁলোকে। চাৰিঘণ্টীয়া চফৰৰ অন্তত পুনৰ বাছেৰে ষ্টেচনলৈ আনি পৰিষদে আয়োজন কৰা অনুষ্ঠানৰ জৰিয়তে অতিথিসকলক হাফলঙৰ পৰা বিদায় জনালে।\nজীৱনত পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে ডিমা-হাচাওলৈ গৈছিলোঁ। ভিষ্টাডমৰ সূচনাই এই ভ্ৰমণ স্মৰণীয় কৰি তুলিলে। গুৱাহাটীৰ পৰা বদলি হৈ যোৱাৰ পাছত জনসংযোগ বিষয়া পূৰবী বাইদেউক কালি সূদীৰ্ঘ দিনৰ অন্তত লগ পালোঁ। গোটেই সময়চোৱা আমাক তেওঁ মৰমেৰে আৱৰি ৰাখিলে। আহিবৰ সময়ত তেওঁ দুমোনা পাহাৰীয়া জৈৱিক কৃষি-সামগ্ৰীও উপহাৰ হিচাপে আমাৰ দুয়োটা পৰিয়ালৰ হাতত তুলি দিলে। দাঙিব নোৱৰাকৈ গধুৰ মোনা দুটাত পাহাৰীয়া আদা, গোমধান, ৰঙালাউ, চিৰাল, মাটিকঁঠাল আদি ঠাঁহ খাই আছিল।\nবিশ্বনাথত দুটা বছৰ একেলগে কাম কৰা এ চি এছ বিষয়া আবুল কালাম দাকো কালি চাৰ্কিট হাউচত ডেৰ বছৰৰ মূৰত লগ পালোঁ। বৰ্তমান হাফলঙৰ সদৰ মহকুমাপতি হিচাপে কৰ্মৰত কালাম দা কালি জিলাখনত বিৰাজ কৰা আইন-শৃংখলাজনিত পৰিস্থিতি তদাৰকীৰ কামত যথেষ্ট ব্যস্ত থাকিবলগা হোৱাৰ আমাক বেছি সময় দিব নোৱাৰিলে।\nকালিৰ গোটেই ভ্ৰমণকালত ডিমা হাছাও স্বায়ত্তশাসিত পৰিষদৰ সচিবৰূপে কৰ্মৰত ৰেবেকা চাংছান বাইদেৱে আগবঢ়োৱা সহযোগিতা আছিল অনবদ্য। জনজাতীয় সাঁজ পৰিহিত সহজ-সৰল বিষয়াগৰাকীয়ে আমাৰ পাঁচবছৰীয়া ল’ৰাটোক অনবৰতে মৰমেৰে চকু ৰখাৰ লগতে বিদায় পৰত তাৰ হাতত উপহাৰৰ টোপোলা এটাও তুলি দিছিল। ৰেবেকা বাইদেউ, পূৰবী বাইদেউ আৰু কালাম ছাৰৰ দৰে জনদৰদী বিষয়া থাকিলে প্ৰশাসন অতিথিপৰায়ণ নহৈ পাৰেনে!\nঅসমৰ একমাত্ৰ হিল-ষ্টেশ্যন ৰূপে পৰিচিত হাফলঙৰ পৰ্যটন উদ্যোগটো কিয় ইমানদিনে বিকশিত নোহোৱাকৈ আছে ভাবি আচৰিত হ’লোঁ।  বোধহয় উগ্ৰপন্থিজনিত ঘটনাৱলীয়েই ইয়াৰ মূল কাৰণ। পৰিকল্পিতভাৱে বিকশিত কৰি পৰ্যটকৰ সন্মুখত উপস্থাপন আৰু বিপণন কৰিব পাৰিলে হাফলং অসমৰ পৰ্যটনৰ কেন্দ্ৰবিন্দু হৈ পৰাৰ যথেষ্ট অৱকাশ আছে। শ্বিলং-চেৰাপুঞ্জী আনকি দাৰ্জিলিঙৰ সৌন্দৰ্য্যতকৈও বৰাইল পৰ্বতমালাৰে আবৃত ডিমা-হাচাওৰ প্ৰাকৃতিক শোভা বহুগুণে ওপৰত।  ভিষ্টাড’ম বিশেষ ৰে’লৰ সূচনাই এই দিশত সম্ভাৱনাৰ এখন বৃহৎ দুৱাৰ মুকলি কৰিছে। আশাকৰোঁ অসম পৰ্যটন আৰু ডিমা-হাচাও স্বায়ত্তশাসিত পৰিষদে এই দিশত তৎপৰতাৰে প্ৰয়োজনীয় পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰি হাফলঙক ঘৰুৱা আৰু বিদেশী পৰ্যটকৰ আকৰ্ষণৰ কেন্দ্ৰ হিচাপে গঢ়ি তুলিবলৈ সক্ষম হ’ব।\nগুৱাহাটী আৰু হাফলঙৰ মাজত এই পৰ্যটন বিশেষ ভিষ্টাডম ৰে’লসেৱা সপ্তাহত দুদিনকৈ, প্ৰতি বুধবাৰ আৰু শনিবাৰে চলাচল কৰে। উজনিমুৱা ৰে’লখনে (০৫৮৮৮) পুৱা ৬-৩৫ত গুৱাহাটীৰ পৰা যাত্ৰা আৰম্ভ কৰি দুপৰীয়া ১১-৫৫ত নিউ হাফলঙ ষ্টেচনত উপস্থিত হয়। আনহাতে নামনিমুৱা গাড়ীখনে (০৫৮৮৭) বিয়লি ৫-০০ বজাত নিউ হাফলঙৰ পৰা যাত্ৰা আৰম্ভ কৰি ৰাতি ১০-৪৫ত গুৱাহাটী পায়হি। যাত্ৰাপথত ৰে’লখনে মান্দাৰডিছা আৰু মাইবং ষ্টেচনত দুই দুই মিনিটৰ বাবে ৰয়।\nৰে’ল গাড়ীখনত সদ্যহতে এটা ভিষ্টাড’ম দবা আৰু চাৰিটা শীত-তাপ নিয়ন্ত্ৰিত চেয়াৰ কাৰ দবা আছে। অৱশ্যে যাত্ৰীৰ চাহিদা অনুপাতে দবাৰ সংখ্যা ভৱিষ্যতে কম-বেছি কৰা হ’ব বুলি ৰে’ল বিভাগৰ সূত্ৰে জানিব পৰা গৈছে। ভিষ্টাড’ম দবাটোৰ এক্সিকিউটিভ ক্লাছ আসনৰ সংখ্যা ৪০ খন, ভাৰাৰ নিৰিখ (একমুখী) ১০৪০ টকা। আনহাতে এ চি চেয়াৰ কাৰৰ আসন তিনি শতাধিক। ভাৰাৰ পৰিমাণ (একমুখী) ৪১৫ টকা। IRCTC পৰ্টেলৰ যোগেদি অনলাইন বুকিং কৰিলে সেৱা প্ৰদানকাৰী আৰু বেংকিং মাছুল ধৰি অতিৰিক্ত ৪৫ টকামান ভৰিব লাগিব।\nভিষ্টাডম দবাৰ মজিয়াখন বাদ দি চাৰিওদিশ স্বচ্ছ কাচেৰে সজ্জিত। আসনসমূহ ইচ্ছানুসৰি ৩৬০ ডিগ্ৰী ঘূৰাব পাৰি। যাত্ৰীৰ বাবে ৱাইফাই, ডিজিটেল ডিচপ্লে স্ক্ৰীণসহ এণ্টাৰটেইনমেণ্টৰ সুবিধা, এল ই ডি তথ্য ফলক, স্বয়ংক্ৰিয় শ্লাইডিং দুৱাৰ, উন্নত শৌচালয় আদি বহুখিনি বিশেষ সুবিধা আগবঢ়োৱা হৈছে। সেয়ে এই দবাত ভ্ৰমণৰ আমেজেই সুকীয়া। অৱশ্যে ইমানবোৰ সুবিধা নাথাকিলেও এ চি চেয়াৰ কাৰৰ ডাঙৰ কাচৰ খিৰিকিৰে এই ডবাৰ যাত্ৰীসকলেও যাত্ৰাপথৰ সৌন্দৰ্য্য পূৰ্ণমাত্ৰাই উপভোগ কৰিব পাৰে।\nএকেদিনাই ঘূৰি অহাকৈ যোৱা যাত্ৰীসকলে নিউ হাফলং ষ্টেচনত নমাৰ পাছত হাতত থকা ৫ ঘণ্টা সময়ত হাফলং চহৰ আৰু চৌপাশৰ কেইবাটাও দৰ্শনীয় স্থানৰ সৌন্দৰ্য্য উপভোগৰ সুযোগ ল’ব পাৰে। ষ্টেচনৰ বাহিৰত বিভিন্নধৰণৰ গাড়ী পোৱা যায়। ভাড়াৰ নিৰিখ সময় আৰু যাব খোজা স্থানভেদে বেলেগ বেলেগ, ন্যূনতম ১০০০ টকাৰ পৰা ওপৰলৈ। এতিয়ালৈকে কোনো নিৰ্দিষ্ট পেকেজ আৰু গাইডৰ ব্যৱস্থা নাই যদিও ডিমা হাছাও পৰ্যটন তথা প্ৰশাসনৰ উদ্যোগত অচিৰেই সেয়াও হৈ উঠিব বুলি আশা কৰা হৈছে।\nডিমা হাচাও তথা হাফলঙৰ প্ৰকৃত সৌন্দৰ্য উপভোগৰ বাবে তাত নিশা কটোৱাকৈ যাব পাৰিলে ভাল। এৰাতি থকাকৈ গ’লে হাফলং চহৰ আৰু ইয়াৰ চৌপাশৰ অঞ্চলসমূহ চাব পৰা যাব। পাহাৰৰ মাজত ডাৱৰৰ লুকা-ভাকু, সূৰ্যোদয় আৰু সূৰ্যাস্তৰ দৃশ্য, হাফলং হ্ৰদ, ফিয়াংপুই গীৰ্জা, কাষৰীয়া গাঁওসমূহৰ প্ৰাকৃতিক পৰিৱেশ, বেনদাও বাইগলাই জলপ্ৰপাত, ডিমাছা জনগোষ্ঠীৰ পৰম্পৰাগত পানীয় জুডিমাৰ সোৱাদো ল’ব পৰা যাব। দুই-তিনিৰাতি থকাকৈ যোৱা ৰ্পযটকে জাতিংগা উপত্যকা, মাইবং, উমৰাংছ, পানীমূৰ জলপ্ৰপাত, হাৰাংগাজাও, ডিদাওদিপ জলপ্ৰপাত, দেহাংগি, নতুন লেইকুল, দৈহিং আদি ভ্ৰমণ কৰিব পাৰে। পক্ষীৰ ৰহস্যজনক আত্মহনন পৰিঘটনাৰ বাবে বিখ্যাত জাতিংগা উপত্যকাত থকা থকা পক্ষী নিৰীক্ষণ স্তম্ভৰ জৰিয়তে জাতিংগালৈ প্ৰতিবছৰে শৰত কালত অহা পৰিভ্ৰমী পক্ষীসমূহ নিৰীক্ষণ কৰিব পাৰি। পূৰ্বৰ ডিমাচা ৰাজ্যৰ ৰাজধানী হিচাপে পৰিচিত মাইবং জিলাখনৰ অন্যতম আকৰ্ষণীয় স্থান। বহু যুগৰ ইতিহাস নিহিত হৈ থকা মাইবঙৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত এতিয়াও ডিমাচা যুগৰ বহু ভগ্নাৱশেষ সিঁচৰতি হৈ থকা দেখা পোৱা যায়। মাহুৰ নদীৰ পাৰত থকা এটা শিলত কাটি উলিওৱা শিলঘৰৰ ভাস্কৰ্য মাইবঙৰ অইন এক প্ৰসিদ্ধ ঐতিহ্য।\nহাফলং চহৰৰ পৰা প্ৰায় ১১২ কিঃমিঃ নিলগত অৱস্থিত থুৰুক আৰু ৭৫ কিঃমিঃ নিলগৰ কেপেইলো গাঁৱত ডিচেম্বৰ-জানুৱাৰী মাজত বৰফ পৰে, তাপমাত্ৰা -১০ ডিগ্ৰী পৰ্যন্ত নামি যায়। উপযুক্ত ৰূপত প্ৰসাৰ আৰু প্ৰসাৰ পালে অসমৰ শীতলতম স্থান হিচাপে জনাজাত এই দুই স্থান পৰ্যটকৰ আকৰ্ষণৰ কেন্দ্ৰবিন্দু হৈ পৰাৰ সম্ভাৱনা আছে।\nথকা-মেলাৰ সুবিধাৰ বাবে হাফলং চহৰত কেইবাখনো মধ্যমীয়া হোটেল তথা লজ আছে। নীপকো, পৰ্যটন বিভাগ, লোক নিৰ্মাণ বিভাগ আৰু বন বিভাগৰ পৰিদৰ্শন বাংলোৰ দৰে বহুকেইটা চৰকাৰী সুবিধাও আছে, ভিতৰত চাৰ্কিট হাউচ সৰ্বোত্তম। হাফলং আৱৰ্ত ভৱন ৰাজ্যৰ ভিতৰতে অন্যতম সুন্দৰ বুলি জনা যায়। এই আৱৰ্ত ভৱনৰ দৰে মনোমোহা লোকেশ্যনত থকা চৰকাৰী অতিথিশালা অতি কমেই আছে বোধকৰোঁ। হাফলং চহৰৰ কেইখনমান উল্লেখযোগ্য হোটেল হৈছে লেণ্ডমাৰ্ক (+91-3673239003), ইষ্টাৰ্ণ হোটেল (+91-7399722246), নথাও লজ (+91-3673236247), হোটেল ইলাইট (+91-3673237350), ডিচগাও লজ (+91-9957290863), লেক ভিউ লজ (+91-7896849235), হোটেল জয়শ্ৰী (+91-3673236484), হাফলং নিউ হোটেল (+91-9435065627) আদি। জাতিংগা, উমৰাংছ’, দেহাংগি আদিতো বহুকেইটা লজ আৰু চৰকাৰী অতিথিশালাৰ সুবিধা আছে।


বন গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n(বন অনুসন্ধান সংস্থানৰ পৰা পুনঃনিৰ্দেশিত)\nএফ আৰ আই আৰু কলেজ আস্থান\nবন গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান (ইংৰাজী: Forest Research Institute) হৈছে 'ভাৰতীয় বন গৱেষণা আৰু শিক্ষা সংস্থা' (Indian Council of Forestry Research and Education)-ৰ অন্তৰ্গত বন গৱেষণাৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰথমখন তথা প্ৰধান গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান। ই উত্তৰাখণ্ডৰ ডেহৰাডুন চহৰত অৱস্থিত। ১৯৯১ চনত প্ৰতিষ্ঠান খনক বিশ্ববিদ্যালয় অনুদান আয়োগে সম-বিশ্ববিদ্যালয় (deemed university) হিচাপে স্বীকৃতি দিছে।\nএকেটা চৌহদতে ভাৰতীয় বন সেৱাৰ (Indian Forest Service, IFS) বিষয়াসকলৰ প্ৰশিক্ষণৰ কাৰণে প্ৰতিস্থিত ইন্দিৰা গান্ধী নেশ্যনেল ফৰেষ্ট একাডেমী (Indira Gandhi National Forest Academy, IGNFA), ভাৰতীয় বন গৱেষণা আৰু শিক্ষা সংস্থা (Indian Council of Forestry Research and Education), ৰাজ্যিক বন সেৱা বিষয়াসকলৰ প্ৰশিক্ষণৰ কাৰণে প্ৰতিস্থিত কেন্দ্ৰীয় ৰাজ্যিক বন সেৱা একাডেমী (Central Academy for State Forest Services i.e. CASFOS)-ৰ ডেহৰাডুনস্থ প্ৰতিষ্ঠানখনো অৱস্থিত।\n১৮৭৮ চনত ডায়েত্ৰিছ ব্ৰেণ্ডিচৰ দ্বাৰা এই প্ৰতিষ্ঠানখন এখন ব্ৰিটিছ সাৰ্বভৌম বন বিদ্যালয় হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। ১৯০৬ চনত এই স্কুল খনক ব্ৰিটিছ সাৰ্বভৌম বন গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান হিচাপে পুনৰস্থাপিত কৰা হয়।\n↑ "Inside". Archived from the original on 29 November 2010. https://web.archive.org/web/20101129070530/http://www.ugc.ac.in/inside/deemeduniv.html.\n↑ 2.0 2.1 "Forest Research Institute Dehradun". http://fri.icfre.gov.in/.\n↑ Bauuuoiley, F. (1885). "The Indian Forest School". Transactions of the Scottish Arboricultural Society খণ্ড 11, part 2: 155–161. https://archive.org/stream/transactionsofsc11scot#page/154/mode/2up.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=বন_গৱেষণা_প্ৰতিষ্ঠান&oldid=248470"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ০৭ অক্টোবৰ, ২০২০ তাৰিখে ০২:৫৫ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


বিজেপিৰ দিনতো কৃষকক লুটিছে মধ্যভোগীয়ে... -\nHomeআঞ্চলিকবিজেপিৰ দিনতো কৃষকক লুটিছে মধ্যভোগীয়ে...\nগুৱাহাটী: কংগ্ৰেছৰ শাসনৰ সময়তো যোগান মন্ত্ৰীয়ে দিয়া আশ্বাসৰ বাহিৰে আৰ্থিক দিশটোত কোনো লাভাম্বিত নহ’ল কৃষকসকল৷ বজাৰ মূল্যৰ প্ৰায় ৫০শতাংশতকৈ কমকৈ মূল্য লাভ কৰে উৎপাদনকাৰীয়ে৷ মধ্যভোগীৰ গৰাহত প্ৰকৃত খেতিয়কসকলে লাভ কৰিবলৈ সক্ষম নহয় উৎপাদিত সামগ্ৰীৰ প্ৰকৃত মূল্য৷ পূৰ্বৰ বিজেপি চৰকাৰৰ দিনতো দামবৃদ্ধিয়ে জুৰুলা কৰাৰ পাছতো যোগান মন্ত্ৰী ফণীভূষণ চৌধুৰীৰ নেতৃত্বত সাধাৰণ কৃষকৰ হাতলৈ উচিত মূল্য যোৱা নাছিল৷ যাৰ বাবে কঠোৰ পৰিশ্ৰমৰ পাছতো লাভাম্বিত নোহোৱা কৃষকে হতাশাৰে দিন পাৰ কৰিব লগা হৈছে৷\nইয়াৰ পাছতো বৰ্তমান প্ৰায়ে বৃদ্ধি হোৱা শাক-পাচলিৰ মূল্যৰ মাত্ৰ ১০শতাংশহে সাধাৰণ কৃষকে লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়৷ অসমৰ বিশেষকৈ শাক-পাচলি উৎপাদন প্ৰধান অঞ্চল খাৰুপেটীয়া, ধিং আদিত কৃষকৰ পৰা অতি কম মূল্যতে সামগ্ৰী ক্ৰয় কৰি এচাম মধ্যভোগীয়ে কৃষকৰ পাবলগীয় মুনাফা আদায় কৰি আছে৷ যাৰ বাবে বজাৰত চৰা দামত সামগ্ৰী ক্ৰয় কৰিলেও সাধাৰণ খেতিয়কৰ অৱস্থা পূৰ্বৰ দৰেই থকা পৰিলক্ষিত হয়৷\nমূল্যবৃদ্ধি বৰ্তমান সাধাৰণ লোকৰ বাবে এক বোজা হৈ পৰিছে৷ দিনে-নিশাই কঁকালৰ ঘাম মাটিত পেলাই দিনটোৰ ভাতমুঠি যোগাৰ কৰা সাধাৰণ কৃষকজনে লাভ কৰিছেনে উচিত মূল্য? ইখনৰ পাছত সিখনকৈ সলনি হোৱা চৰকাৰে দিয়া আশ্বাসৰ বাহিৰে সমাধানৰ পথ বিছাৰি উলিওৱাত সক্ষম হোৱা নাই৷ যাৰ বাবে মূল্যবৃদ্ধি হ’লেও লাভাম্বিত হোৱা নাই সাধাৰণ কৃষকসকল৷\nঅৱশ্যে বৰ্তমান চৰকাৰৰ যোগান বিভাগৰ দায়িত্বত থকা মন্ত্ৰী ৰঞ্জিত কুমাৰ দাসে শেহতীয়াকৈ এক সংবাদমেলৰ জৰিয়তে মধ্যভোগীক নিয়ন্ত্ৰণ কৰাৰ প্ৰচেষ্টা হাতত লোৱাৰ কথা প্ৰকাশ কৰে যদিও সেয়া কিমান ফলপ্ৰসু হয়, সেয়া পৰৱৰ্তী সময়তহে পৰিলক্ষিত হ’ব৷ খেতিয়কৰ ফচলৰ উচিত মূল্যত যাতে মধ্যভোগীৰ হাত নপৰে তাৰ ওপৰত বিশেষ ব্যৱস্থা লোৱাৰ আশ্বাস প্ৰদান কৰে৷\nPrevious articleআলোচনাৰ বাটত পৰেশ বৰুৱাৰ দ্বিতীয়টো খোজ; চৰকাৰৰ সদিচ্ছা কিমান?\nNext articleগাংগুলীৰ প্ৰচেষ্টাত লক্ষ্মীলাভ, কোনে ল’ব ১৫০০ কোটিৰ দুৰ্বসহ বোজা?


খ্বন মৗঙ | The Spirit of The State : পুৰণি অসম বুঞ্জীঃ এটি পৰ্যালোচনা ✍ নাং অৰ্পণা কোঁৱৰ , ডিব্ৰুগড়\nপুৰণি অসম বুঞ্জীঃ এটি পৰ্যালোচনা ✍ নাং অৰ্পণা কোঁৱৰ , ডিব্ৰুগড়\nঅসমীয়া বুৰঞ্জী সাহিত্য আহোম যুগৰ অনন্য অৱদান। বুৰঞ্জী প্ৰণয়ন আহোম প্ৰশাসনৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয় আছিল তেওঁলোকে বুৰঞ্জী-চৰ্চাক শিক্ষাৰ প্ৰধান অঙ্গ হিচাপে লৈছিল। বিশেষকৈ সম্ভ্ৰান্ত বংশৰ প্ৰতিজন মানুহৰ ঘৰত বুৰঞ্জী পুথিবোৰ সংৰক্ষণ কৰি ৰাখিছিল। প্ৰতিজন লোকে দেশৰ শাসন পদ্ধতি,সাময়িক ঘটনাৰ বিবৃতি আৰু ৰজাঘৰীয়া কাৰ্যকলাপ জনাটো তেওঁলোকৰ অপৰিহাৰ্য কৰ্তব্য আছিল। এই বুৰঞ্জীবোৰ পণ্ডিতৰ হতুৱাই লেখাইছিল তদুপৰি লেখাৰু নামৰ এক শ্ৰেণীৰ লেখকক বুৰঞ্জী ৰচনা কৰিবলৈ নিয়োগ কৰিছিল। মধ্যযুগৰ ভাৰতীয় সাহিত্যৰ প্ৰেক্ষাপটত অসমীয়া বুৰঞ্জীসমূহ একক আৰু বিশিষ্ট। ছাৰ এডৱাৰ্ড গেইটে আহোমৰ দিনত লিখা বুৰঞ্জীবোৰক অতি বিশ্বাসযোগ্য বুলি কৈ গৈছে। বুৰঞ্জীসমূহত সত্য ঘটনাৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠিত। আহোম যুগৰ কাৰ্যক্ৰমণিকা বিৱৰণ এই বুৰঞ্জীসমূহত একাদিক্ৰমে পোৱা যায়। ইয়াত কোনো তথ্যৰ বিকৃতি নঘটোৱাকৈ শক,মাহ,তাৰিখ,দিন,বাৰ,তিথি,পল,দণ্ড আদি স্পষ্টকৈ সন্নিবেশ কৰিছে। আহোম প্ৰশাসনৰ প্ৰত্যেকটো বাতৰি স্পষ্টকৈ পৰিবেশন কৰিছে। এই ফালৰপৰা এইবোৰক প্ৰত্যক্ষদৰ্শীৰ চাক্ষুস বিবৰণ বুলিব পাৰি। এই বুৰঞ্জী বোৰত তথ্য সংৰক্ষণত অধিক গুৰুত্ব আৰোপ কৰা দেখা যায়। তথ্যপাতিৰ এক ভঁৰাল হোৱাৰ উপৰিও ভাষা সাহিত্যৰ দিশতো এই বুৰঞ্জীসমূহৰ গুৰুত্ব অসীম। আহোমৰ দিনত ৰচিত এই বুৰঞ্জীসমূহ অসমীয়া মানুহৰ বাবে এক গৌৰৱৰ সম্পতি।\nআহোম ৰাজত্ব কালত সুদীৰ্ঘ কালছোৱাত আহোম ভাষাত বুৰঞ্জী লিখাৰ উপৰিও যথেষ্ট সংখ্যক বুৰঞ্জী অসমীয়া ভাষাতো লিখা হৈছিল। প্ৰায় ষোড়শ শতিকাৰ শেষভাগৰপৰা অষ্টদশ শতিকা মানলৈকে অসমীয়া ভাষাত বুৰঞ্জীসমূহ লিখা হৈছিল। সাম্প্ৰতিক ডেৰশমান বুৰঞ্জীৰ অস্তিত্ব আছে বুলি অনুমান কৰিব পাৰি।চৰকাৰৰ বুৰঞ্জী আৰু পুৰাতত্ব বিভাগ, কামৰূপ অনুসন্ধান সমিতি,ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ ভালেমান ব্যক্তি ব্যক্তিগত প্ৰচেষ্টাত বুৰঞ্জী পুথিসমূহৰ উদ্ধাৰ আৰু সংগ্ৰহ কৰা হৈছে। এইবোৰ সম্পাদনা,সংকলন আৰু প্ৰকাশৰ কামো চলি আহিছে। বৰ্তমানলৈকে উদ্ধাৰ হোৱা আৰু প্ৰকাশৰ মুখদেখা বুৰঞ্জীসমূহৰ ভিতৰত গদ্যৰ মাধ্যমত লিখা সৰহ।\nআহোম যুগত লিখা দ্বিতীয়খন ছপা আখৰৰ বুৰঞ্জী হৈছে হেমচন্দ্ৰ গোস্বামীৰ দ্বৰা সম্পাদিত পুৰণি অসম বুৰঞ্জী। এই বুৰঞ্জীখন মিছনেৰী সকলে ১৮৪৬ চনত প্ৰকাশ পোৱা বাৰ্তালোচনী অৰুণোদয় ছোৱা ছোৱাকৈ প্ৰকাশ কৰিছিল। ইয়াত প্ৰকাশ পোৱাৰ পাছত পূৰ্ণাঙ্গ ৰূপত ছপা হৈ ওলায় ১৯২২ চনত। পুথিখনৰ মূল সাঁচিপতীয়া পুথিখন ৰায়বাহাদুৰ ভুবন মোহন দাসে গুৱাহাটীৰ ঘনকান্ত যুৱৰাজৰ পত্নী মাহেন্দ্ৰীদেৱীৰপৰা আনি চাৰ এডৱাৰ্ড গেইটকে দিছিল।তাৰপিছত হেমচন্দ্ৰ গোস্বামীৰ সম্পাদনাত অনুসন্ধান সমিতিয়ে ১৯২২ চনত ছপা কৰিছিল।\nপুৰণি অসম বুৰঞ্জী মুঠ তেৰটা অধ্যায় আছে। এই তেৰটা অধ্যায়ৰ সৰু সৰু পৰিচ্ছেদ আছে। অধ্যায় আৰু পৰিচ্ছেদবোৰৰ নামাকৰণ সম্পাদকৰ নিজা। এই তেৰটা অধ্যায়ত আহোম স্বৰ্গদেউসকলৰ উৎপত্তি সম্পৰ্কীয় আখ্যানমূলক বিৱৰণৰপৰা স্বৰ্গদেউ গদাধৰ সিংহৰ মৃত্য পৰ্যন্ত সামৰি আছে। এই পুথিখনৰ ৫৭-৫৮ পৃষ্ঠাত উল্লেখ থকা আহোম স্বৰ্গদেউসকলৰ তালিকাত প্ৰমত্তসিংহৰ নাম সন্নিবিষ্ট কৰা আছে। বিৱৰণীত গদাধৰ সিংহৰ ৰাজত্বকাল ১৮৬১ ৰ পৰা ১৮৯৫ চনলৈকেহে সামৰি লৈছে। তদুপৰি এই বুৰঞ্জীখনত তদানীন্তন ৰাজনৈতিক,সামাজিক,ধৰ্মীয় জীৱন, ভৌগোলিক পৰিবেশৰ এখন ছবিও প্ৰতিফলিত হৈছে। মধ্যযুগৰ গদ্যৰীতি এক অনুপম চানেকি এই বুৰঞ্জী পুথিয়ে দাঙি ধৰে।\nবুৰঞ্জীখনৰ দ্বিতীয় অধ্যায়ত আহোম ৰজাসকলৰ পূৰ্ব পুৰুষসকলৰ উৎপত্তি সম্পৰ্কীয় কিংবদন্তীমূলক বৰ্ণনা দাঙি ধৰিছে।এই আখ্যান কেইটাত কাল্পনিকতাৰ সন্নিবেশ ঘটিছে যদিও এই কেইটা জৰিয়তে আহোম ডাঙৰীয়াসকলৰ উৎপত্তিৰ সম্পৰ্কে কিছু কথা জানিব পাৰি। এই আখ্যান কেইটা বাহিৰেও চুকাফাই অসমত প্ৰবেশ কৰাৰ পৰা যি ৰাজনৈতিক বিৱৰণ দাঙি ধৰিছে এই সকলোবোৰ বাস্তৱ। তৃতীয় অধ্যায়ত চুকাফা ৰাজত্বকালৰ সম্পৰ্ক বহলাই আলোচনা কৰিছে।থলুৱা জনগোষ্ঠী,মৰাণ,বৰাহী,বাৰভৃঞা,চুতীয়া,জয়ান্তীয়া,নগা,কছাৰী আদি লোকসকলক বশ কৰি চুকাফাই নিজ ৰাজ্য স্থাপনৰ পৰিকল্পনা কৰিছ্ল। এনেবোৰ কাৰ্যই চুকাফাৰ ৰাজনৈতিক বিচক্ষণতাৰ পৰিচয় দাঙি ধৰে।\nচতুৰ্থ অধ্যায়ত চুকাফাৰ লগত অহা মানুহবোৰৰ সাধাৰণ পৰিচয় দাঙি ধৰাৰ উপৰিও খাদ্যৰ আভাসো দাঙি ধৰিছে। আহোম ৰমণী বীৰঙ্গনা মুলাগাভৰুৰ কাহিনী ষষ্ঠ অধ্যায়ত বৰ্ণিত হৈছে। ব্যক্তিগত স্বাৰ্থৰ কাৰণে আহোম ৰজাসকলৰ মাজত ঘটা গৃহ কন্দলৰ এখন ছবি পৰিস্ফূট হৈ উঠে। ব্যক্তিগত স্বাৰ্থজড়িত ষড়যন্ত্ৰই কিদৰে এটা জাতিৰ শৌৰ্য-বীৰ্য ধূলিসাৎ কৰিলে তাৰ এখনি সুন্দৰ ছবি এই বুৰঞ্জীখনত পোৱা যায়। জয়ধ্বজ সিংহৰ ৰাজত্বকালত মিৰজুমলাই কৰা অসম আক্ৰমণত বিজয়ী হৈ অসম অধিকাৰ কৰিবলৈ সক্ষম হোৱাৰ মূলতে বাদুলী ফুকনৰ কুচক্ৰান্ত বুলি ধৰা হয়। এই বাদুলী ফুকনৰ বিশ্বাসঘাতকতাৰ কাহিনী পুৰণি অসম বুৰঞ্জীত অতি নিৰ্মোহভৱে ৱৰ্ণনা কৰিছে। আনহাতে আহোমৰ হাতত মোগল বাৰে বাৰে পৰাভূত হোৱাৰ কথাও বুৰঞ্জীখনত পোৱা যায়। মোগল সৈন্যই আহোমৰ সৈন্যৰ ওচৰত নতি স্বীকাৰ কৰা কথাও বুৰঞ্জীখনে জানিবলৈ দিয়ে। ৰাজনৈতিক বিচক্ষণত আৰু সৈন্যসমূহৰ বল বিক্ৰম দেখি মোগলৰ সেনাপতি ৰামসিংহই আহোম সৈন্যক ভূয়সী প্ৰশংসা কৰাৰ কথাও বুৰঞ্জীত উল্লেখ আছে-\nআসামৰ যুদ্ধলৈ গ'লে কোনো নবাব ফিৰি নাহে।\nকতো বা ৰণত পৰে। কতো আপুনি মৰে।(পৃঃ১৮৭)\nআহোমসকলৰ ওপৰত হিন্দু ধৰ্মৰ প্ৰভাৱ সম্পৰ্কেও অনেক তথ্য পুৰণি অসম বুৰঞ্জীত পোৱা যায়। চুহুংমুঙ্গ দিহিঙীয়া ৰজাৰ দিনৰে পৰা হিন্দু ধৰ্মৰ প্ৰাদুৰ্ভাৱ দেখা যায়। আনকি চুফামফা ৰজাৰ দিনতো ৰাজকীয় মৰ্য্যদাৰে দুৰ্গাৎসৱ পতাৰ কথাও এই বুৰঞ্জীত উল্লেখ আছে। আহোম সকলে কেনেকৈ থলুৱা জাতি-জনজাতিৰ লগত সম্প্ৰীতি গঢ়ি তুলিছিল তাৰ এটা আভাসো এই বুৰঞ্জীয়ে দাঙি ধৰে।আহোম আৰু মোগলৰ সম্পৰ্ক,বাদ-বিবাদ,যুদ্ধ-বিগ্ৰহ আদিৰ কথাও অই বুৰঞ্জীখনে পোহৰলৈ আনিছে। এই বুৰঞ্জী পুথিখনক ত্ৰয়োদশ শতিকাৰপৰা সপ্তদশ শতিকালৈকে মধ্য অসমৰ ৰাজনৈতিক,সামাজিক,সাংস্কৃতিক জীৱনৰ পৰিপূৰ্ণ এখন দলিল বুলি কব পৰি।\nপুথিখনিৰ ভাষা আৰু ইয়াৰ গদ্য সাহিত্যৰ ইতিহাসত এক উল্লেখযোগ্য ,সংযোজন। অসমীয়া কথ্যৰীতিয়ে আধুনিকতাৰ বাট বুলিবলৈ লোৱাৰ নিদৰ্শনৰ স্বাক্ষৰ এই বুৰঞ্জীয়ে বহন কৰি আহিছে বিৰিঞ্চি কুমাৰ বৰুৱাই অসমীয়া কথা সাহিত্য পুথিত পুৰণি অসম বুৰঞ্জীৰ গদ্য বিষয়ে বিস্তৃতভবে আলোচনা কৰিছে। এই পিথিত সপ্তদশ শতিকাৰ আহোম ৰাজত্ব কালত প্ৰচলিত কথ্যভাষা নিৰ্দশন পোৱা যায়। বিৰিঞ্চি কুমাৰ ভষাৰে-\nপুৰণি অসম বুৰঞ্জী কথা হোৱাৰ ইয়াৰ ভাষাৰীতিৰ সম্পৰ্কে এনেদৰে লিখিছে-\nইয়াৰ লিখাত কতো বাহুল্য কৰা নাই।কতো অতিৰঞ্জনৰ চেষ্টা কৰা নাই।ভাষা যেনে সৰল তেনে আঁত নলগা।কোনো সচাঁ কথাকে গোপন কৰিবৰ চেষ্টা কৰা নাই। ৰজাঘৰৰ অনেক চেঁকা লগা কথাও এই বুৰঞ্জীপুথিত খোলাখুলিকৈ লিখা আছে।\nপুৰণি অসম বুঞ্জীত ব্যৱহৃত গদ্যই বিষয়বস্ত প্ৰকাশত কিদৰে সহায় কৰিছে তলত উদ্ধৃতিৰ পৰাই বুজিব পাৰি-\nগোহাঞে যে কৈছে নড়া ৰজাক ধৰি আনি কোন ঠাইত থৈ গ’লহেতেন ভাল হে কৈছে।পহু খেদা কুকুৰে যদি খোজ পালে, সি পহু নপাই মানে এৰে নেকি? এতেকে নড়া ৰজাক যদি ইঠাইলৈ ধৰি অনা গ'লহেতেন সেই বাটে মাঙতৰাএ খেদি আহিলেহেতেন। (পৃঃ- ২৩)\nবুৰঞ্জীখনৰ বিষয়বস্তৰ প্ৰকাশ শক্তিৰ মূলতে হৈছে ইয়াৰ ব্যক্যৰীতি চুটি চুটি বাক্যৰ সহায়ত ভাৱ প্ৰকাশ কৰাত বুৰঞ্জীৰচক সিদ্ধহস্ত। কথ্য ভাষাৰ অাধাৰত বাক্যৰীতি নিৰ্ভৰ কৰা হৈছে যদিও ই আড়ম্বৰহীন হোৱা নাই । ঠায়ে ঠায়ে আলঙ্কাৰিক প্ৰয়োগে বুৰঞ্জীৰ বিষয়বস্তৰ প্ৰকাশিকা শক্তি বৃদ্ধিহে কৰিছে। উপমা, দৃষ্টান্ত আদি সাহিত্যৰ আলঙ্কাৰিক উপাদানৰ ব্যৱহাৰে বুৰঞ্জীৰ বৰ্ণনা অতি সৰল হৈছে। উদাহৰণ স্বৰুপে-\nপহুখেদা ককুৰ যদি খোজ পালে, সি নাপাই মানে এৰিব নেকি?(পৃ-২৩)।\nহাতি চাৰি লাদকো নিদিও, আগৰ কাঠ চাৰি জুগা কাঠকো নিদিও।মৰিচ চাৰিতাৰ চেইকো নিদিও।সেনা চাৰি বালিকো নিদিও(পৃ-১৭০) ‘বোলে ৰজা হ’ল সুবৰ্ণৰ থলী সদৃশ। থালী হ’লে ৰূপৰ তিনিটা উধান হ’ব লাগে,তেহেহে শোভা দেখি থাকিও কাতি নহয়’।(পৃ.১৪)\nবুৰঞ্জীৰ বিষয়বস্ত প্ৰকাশত যি বিষয়ৰ আলোচনাত যেনে শব্দ প্ৰযোগ কৰিলে ভাৱ প্ৰকাশ সহায়ত হ’ব এই কথা বুৰঞ্জীৰচকসকলে উপলদ্ধি কৰিছিল।সেয়েহে ঠায়ে ঠায়ে তৎসম বা আহোম ভাষাৰ শব্দ বা আৰবী-পাৰ্চী মূলক শব্দ প্ৰয়োগ কৰিছিল আনকি কিছুমান বৰ্তমান অপ্ৰচলিত,তয়াঁতোকা এখেৰ,অসাই,চোন্দা,গৰিহাকৰ,খেম কৰ ,বেণধৰা,মনমা মৰা, সিচাঙ্গ, লুকুৰামাই,লুফুৰাস\nনকৈ,লেহেতীয়া,দাঙিয়নি,ৰাইচাত ইত্যাদি। টাই আহোম ভাষাৰ শব্দ-পুলিন পুথাও,তিফাও,তিখাই,হেংদান,লাঙ্কি,কুনমিন,লাক্লি ইত্যাদি। এই পুথিখনিত শাসন সম্বন্ধীয় শব্দাৱলী আৰু জতুৱা ঠাঁচৰো সূচাৰো সুপ্ৰয়োগ ঘটিছে। এনে জতুৱা ৰূপৰ তলত উল্লেখ কৰা বাক্য সমূহৰ পৰা বুজিব পাৰি যে-………… ক ধান চোৰ পাই ৪ টকা ৰূপ দাড়িনে,বৰফুকনেও নিতান্ত অচিদ্ৰ হৈ বহিল,মাটি বাড়ী দি পাতিলে,দিখৌ মুখত থান দি ৰ’ণটা, মহাৰজাত হাৰমা খুৰি হ’ল,বঙাল ফহি দি মাৰিলে,নাৱকো লুৰি নিলে ইত্যাদি।\nমুঠতে এই বুৰঞ্জীখনে ত্ৰয়োদশ শতিকাৰৰ পৰা সপ্তদশ শতিকাৰ অসমৰ সামাজিক,সাংস্কৃতিক,ৰাজনৈতিক আৰু ভাষিক যিকোনো দিশৰ প্ৰচুৰ তথ্য যোগান ধৰিব তথা উদঘাটনতো সহায় কৰিব।