Download and installaunicode font (Click here to download), if your system does not support Assamese text. কৃপাবৰ বৰুৱাৰ কাকতৰ টোপোলা অসমীয়া জাতি ডাঙৰ জাতিবাতৰি কাকতৰ জাননীবিষয় আৰু বিষয়াবৰবৰুৱাৰ 'ফটোগ্ৰাফ'চুমা বিজ্ঞানকাপ আৰু কাকতৰ কথোপকথনঢেকী-কবিঈশ্বৰচন্দ্ৰ বিদ্যাসাগৰকবিতামোৰ জন্ম-ৰহস্যপ্ৰত্নতত্ত্বৰাজেন্দ্ৰ লাল মিত্ৰসমাজিককৃপাবৰ বৰুৱাকৃপাবৰ বৰুৱাৰ ওভতনি উদ্বোধন অৱতাৰভাৰত-উদ্ধাৰআনন্দৰাম বৰুৱাৰ চমু জীৱন চৰিতবন্দে মাতৰমপাৰ্লেমেণ্টজগন্নাথ বৰুৱাএখন মুকলি চিঠিপুৱাৰ বৰগীতভুলটোপনি ভাঙনিবৰবৰুৱাৰ বৰ বক্তৃতাভাৰতবৰ্ষীয় জাতীয় সঙ্গীতঅশ্বাৰোহণ পৰ্ব্বঅসমীয়া ডেকাৰ প্ৰতি উপদেশটকৰুৰ দৌৰাত্ম্যবসন্তবাৰজন বিখ্যাত লোকৰ চমু জীৱন-চৰিত্ৰকবিতা দেৱীবৰবৰুৱাৰ সাহিত্যিক ৰহস্য কৃপাবৰ বৰুৱাৰ নতুন টোপোলা ভুল\nজালকে বুলিলে জকাই।আন্ধাৰেমুধাৰে চিনিব নোৱাৰি,পৈয়েকক বুলিলে ককাই।।ভাগ্যে এই পটিয়েদিয়েই ভুলটো গল। ওলোটা পটিয়ে সি যোৱাহেঁতেন কথাৰে আধ্যা। গোবৰ-পানী খাই, গুৰুঘৰত ডঁৰ ভৰি, তাৰ পিছত গঙ্গা-স্নান কৰি, আকৌ ৰাম বুলিয়া তাৰ পিছত দেশান্তৰী হৈও ইহজনমত বেচেৰীৰ গতি নেলাগিলহেঁতেন। ভুলৰ ঠেলাই বা খেলাই এনে। ভুলক কম ভকত যেন নেদেখিবা। কাৰ পুতেক সি কব নোৱাৰোঁ। কুকুৰৰ, বান্দৰ, মেকুৰীৰ, শিয়ালৰ, নাইবা শ্ৰেঈৰামোৰাম মহন্তৰ নাইবা যাৰেই হওক, এইটো ঠিৰাং যে সি বদজাত! পাজী!! হাৰামজাদা!!! তাক ওৰেদিনটো ওৰে ৰাতিটো সাতামপুৰুষ উধাৰি কুকুৰে-কাঁইট নোখোৱাকৈ গালি পাৰিও বৰবৰুৱাৰ হেঁপাহ নপলায়। সি তেওঁক নকৰিবৰ-চকৰি কৰিছে। কটা-চোৰ, দেখা-শুনাকৈ জোনাকে-পোহৰে আগ দুৱাৰেদি আহি যদি সি সমুখা-সমুখি হয় এই বুঢ়া গাৰেই ভালকৈ তাক এবাৰ বুজি লওঁ আৰু ওপৰত কৈ অহা জাল আৰু ককায়েকৰ ভিতৰত খেলিমেলি লগাই দি ৰং চোৱা সেই নিনাও বেচেৰীক লাজ আৰু অপমানত পেলোৱাৰ পোটক তোলোঁ। কিন্তু সি চোৰ তাৰ সেইফেৰা সাহ ক’ত? সি ছেগ চাই, চেলু বিচৰিহে আহি গৃহস্থৰ ঘৰত সোমাই শিয়ালৰ দৰে চৰু ছোৱা বোন্দাৰ দৰে পোৰা-মাছ খায়, কানীয়া চোৰৰ দৰে ঘৰৰ ফতাচুৰিয়া আৰু বাৰৰ ফটা মেখেলা সামৰি সুতৰি লয়। তাক কি কৰিবা, কি মেলিবা, বুঢ়া বৰবৰুৱাই বিমোৰত পৰি খঙতেই দাঁত কৰচি মৰিব লাগিছে। বৰবৰুৱাৰ আন সুখ-দুখ যেই নহওক, সেই সেই—(আৰুনো কিমান গালি পাৰি মুখ গোবান্ধ কৰিম দেউতাহে!) তাৰ উদ্ভণ্ডালিতে তেওঁ দেশ এৰি কেতিয়াবা পলাই গুচি যাব লগীয়াতহে পৰিব।ভুলৰ উত্পাৰতৰ কথানো কত কম? কৈ থাকিলেওতো ওৰ নপৰে। সিদিনা গধূলি বৰবৰুৱাই খাই-বই উঠি তেওঁৰ ৰূপ-খটোৱা লাখুটিডাল হাতত লৈ ফুৰিবলৈ গৈছিল। তেওঁ এপাক মাৰি ফুৰি-চাকি বহালৈ উভতি আহি শোৱনি ঘৰৰ খোঁটালিত সোমাই সেই তাৰ অৰ্থাত্ ভুলৰ প্ৰতাপত পৰি, লাখুটিডাল তেওঁৰ শোৱাপাটীত দীঘলকৈ শুৱাই থৈ দুৱাৰ-চুকত লাখুটি থোৱা ঠাইত থিয় হৈ আছে। কিমান বেলি যে তেওঁ পাহৰি সেইদৰে লাখুটি হৈ দুৱাৰচুকত থিয় দি আছিল কব নোৱাৰোঁ। তেওঁৰ লগুৱাটো আহি তেওঁক সেইভাবে থকা দেখি আচৰিত মানি, “দেউতাইনো আকৌ দুৱাৰচুকত থিয় হৈ থৰ লগি কি কৰিছে?” বুলি মাত লগালতহে তেওঁৰ কাণ দুখন মোহাৰি দি গাৰ পৰা ভুল-ভূত পলাইছে।পৰশুই ৰাতিপুৱাই বৰবৰুৱা অমুকা ডাঙৰীয়াৰ ঘৰলৈ গৈছিল। ডাঙৰীয়াৰ নামটো ৰাইজৰ আগত প্ৰকাশ কৰাটো অশোভন কথা হব, সেইদেখি তাক, হনুমন্তই বেলিটো কাষলতিত সুমাই লুকাই থোৱাদি বৰবৰুৱাৰ পেটাত সুমাই থোৱা গল। ডাঙৰীয়া চৰাঘৰতে থম-থম কৰে বহি আছে দেই। এনেতেই ডাক-হৰকৰাই এখন চিঠি আনি ডাঙৰীয়াৰ হস্তপদ্মত দিলে। ডাঙৰীয়াই চিঠি পঢ়িবলৈ বিত-চকুযোৰ আনিবলৈ ভিতৰলৈ উঠি গৈ, চকুযোৰ বিচাৰি চলথ কৰি কতো নাপাই খঙতে জুই-আঙনি হৈ, মোৰ বিত-চকুযোৰ তই চুৰ কৰিছ বুলি লগুৱা লৰাটোক অনাহকতে কিলাকুটি বাদ্যং কৰিলে। আৰু সি চুৰ কৰা বিত-চকুযোৰ উলিয়াই নিদিয়ে মানে তাক জাউৰিয়ে-জাউৰিয়ে তেখেতে তেনেকৈ দি থাকিব, সেই কথা মোক বহলাই বুজাওঁতেই মই ডাঙৰীয়াক নিজৰ চকুত হাত দিবলৈ কলোঁ। মোৰ কথা শুনি আচৰিত হৈ, চকুত হাত দি হেৰোৱা বা চুৰ-কৰা বিত-চকুযোৰে নিজৰ নাকৰ ওপৰতেই “ঘোণ্ডাত চৰি মহাৰঙ্গ মতে” টিঘিলঘিলাব লাগিছে দেখি লাজতে তেখেতৰ বদন চুণ-সনা হালধি যেন হল। ইমান জনা ভব্য ডাঙৰীয়াক থিতাতে অপ্ৰস্তুত কৰিলোঁ দেখি, এখোজ-দোখোজকৈ তাৰ পৰা আঁতৰি পৰি পদূলি ওলাই নিজৰ ঘৰৰ ফালে ঢাপলি মেলিলোঁ। কিন্তু মিছাতে দুখীয়া লগুৱাটোৰ পিঠিত গেমেহা কিল কেইটা যে পৰিল, তাৰ উপায় কি হব, এই কথা ভাবি মনত বেজাই লাগিল মাথোন।আৰু এটা শুনা ঘটনা লোকক কলে সতকাই নপতিয়াব কিন্তু সঁচা। কিয়নো যাৰ পৰা শুনা গৈছিল, তেওঁ আপোন চকুৰেই তাক দেখাৰ নিচিনা আৰু সেই লোকজনক বৰবৰুৱাই অবিশ্বাস কৰিবৰো কোনো কাৰণ নাই।ডিহুৰুগৰ চহৰৰ আমুকী আমোলানীয়ে, এদিন দুপৰীয়া তেওঁৰ গিৰিয়েক কাছাৰীলৈ গলত ভাত খাই উঠি তামোল-ছালি খোৱাৰ পিছত হঠাত্ তেওঁৰ কেঁচুৱা ল’ৰাটো কলৈ গল বুলি বিচাৰি নেপাই চিয়ঁৰ-বাখৰ লগাই দিলে। তেওঁৰ কান্দোন শুনি ওচৰ-চুবুৰীয়া মানুহ লৰি আহি কি হৈছে বুলি সুধিলত, তেওঁৰ লৰাটো হেৰাল বুলি শুনি আটাইখনে গিৰ্জ্জনি মাৰি হাঁহিবলৈ ধৰিলে। ওচৰচুবুৰীয়া মানুহ হৈ বিপদত পেংলাই কৰা দেখি সেই আমোলানীয়ে সিহঁতক গালি পাৰি দিব খোজোঁতেই কুজা টেকেলাৰ ঘৈণীয়েকে মাত লগালে, “হঞেৰা ৰুকুণী কটাৰী চুৰুণী, কটাৰী নিদিয় কিয়; মনৰ মূৰখাতী গৰীহাখাতী! বোলো তোৰ কোলাতে দেখোন সেইটো লৰা। হুৱাদুৱা লগাই ফুৰিছ কিয় হয়?” নিজৰ কোলাৰ ফালে চকু দি আমোলানীয়ে দেখিলে কুজা টেকেলানী বাইৰ কথা সঁচা। লৰা নিজৰ কোলাতে টোপনিত লালকাল।সিদিনা আৰু এজনী আমোলানীয়ে তেওঁৰ হাতনি-পেৰা আৰু আন আন বৰ-পেৰা, সৰু-পেৰাৰ সঁচাৰকাঠী জোকা বিচাৰি নেপাই হুৰি শেহত গোপিনী-সবাহলৈ আগ কৰি দেখে যে তেওঁৰ হেৰোৱা সঁচাৰ-কাঠিজোকাই তেওঁৰ ডিঙিতে ৰূপৰ শিকলিডালত ওলোমাবাদলি দি আছে। অমুকা বৰা বৰমহৰীয়ে গুৱাহাটীলৈ গোলাঘাটৰ পৰা গৰুৰ গাড়ীত উঠি পাঁচ মাইল বাট আহি ’কমাৰবন্ধা আলি ৰেলৰ ষ্টেছন পাই হঠাত্ মনত পৰিল যে তেওঁৰ ঘৰৰ হাতনি-পেৰাত তেওঁৰ টকাৰ সৰু-বেগটো বা মোনাটো বা থুনুপাকটো পাহৰি এৰি আহিল। তেওঁৰ মহা বিপদ! আন কি, ৰেলৰ টিকট কিনোবলৈকো তেওঁৰ হাতত ৰূপ এটকাও নাই। নিৰুপায় হৈ তেওঁ আকৌ তাৰ পৰা সেই গৰুৰ গাড়ীতে উঠি উভতি আহি গোলাঘাট পাই, নিজৰ ঘৰৰ দুৱাৰমুখ সোমাওঁতেই পিন্ধি থকা বুকু-চোলাৰ মোনাত দৈবাত্ হাত পৰিলত দেখিলে যে তেওঁৰ থুনুপাকটোৱে নিজৰ গৰাকীৰ লৈলৈ-থৈথৈলৈ আওকাণ কৰি, টেটুলৈকে এপেটকৈ টকা গিলি অজগৰ পৰাদি নিৰাপদে বুকুতে শুই আছে।শইকীয়ানীয়ে আঞ্জাত লোণ দিবলৈ পাহৰি আৰু হাজৰিকানীয়ে পাহৰি আঞ্জাত দুবাৰ লোণ দি খঙাল শইকীয়া আৰু জমদগ্নি হাজৰিকাৰ কেঁচা ভুকুকেইটা খোৱাটো অসমত একো ন কথা নহয়।বৰবৰুৱাই পাহৰি তেওঁৰ লাখুটি আৰু ছাতি লোকৰ ঘৰত এৰি থৈ অহা আৰু লোকেও পাহৰি সেই দুই বস্তু বৰবৰুৱাৰ ঘৰত এৰি থৈ গৈ বৰবৰুৱাৰ আয় ব্যয় আৰু স্থিতিৰ হিচাপৰ ঘৰ সমান কৰি থোৱাটো প্ৰায়ে ঘটি থাকে।ৰেলযাত্ৰী বৰবৰুৱা বৰচাহাবে কেইদিন তেওঁৰ ’হেট’টো পাহৰি ৰেলগাড়ীতে এৰি থৈ অকল ’নাইট-কেপটোৰেই ওলাই গুচি আহিছে তাৰ লেখজোখ নাই।অলপতে এদিন তেখেতে কিবা এটা গোচৰৰ কথা শুনিবলৈ হাইকোৰ্টলৈ গৈ তেখেতৰ উকিল বুলি, প্ৰায় তেনে ডঢ়ীয়া মুখেৰে আন এজনক তেওঁৰ গোচৰৰ কথা সুধি নথৈ লাজ পাইছিল।কালি পুৱা বৰবৰুৱা চাহাবে জিয়াচলিৰ কাঠী জ্বলাই নিজৰ মুখত ধপাতৰ পাইপ আছে বুলি ভুল কৰি গোফতে জুই লগাই দিছিল। ভাগ্যে সেই সময়ত কাষত আন কোনো নছিল নতুবা তেওঁ মুখ-বোবা বনুমন্তৰ নাম পালেহেঁতেন। এমাহমানৰ আগেয়ে সেইদৰে জুই লগাবলৈ গৈ, পাহৰি চেলেউ নথকা মুখতে সিকৰ্ম্ম কৰি ওঠৰ পানীজোলা ফুটাই দিছিল।কলিকতাৰ ভালমানুহ এঘৰৰ দুজনী যঁজা ছোৱালী দুজন বাবুৰে সৈতে বিয়া দিয়া হৈছিল। বঙালী জোঁৱায়ে শহুৰৰ ঘৰত মাজে মাজে গৈ থকাতো ৰীতি বঙ্গদেশত প্ৰচলিত। সেই দুই ছোৱালীৰ বৌৱেক আৰু পেহীয়েকহঁতে হোঁৱাই বাবুহঁতক মাতি আনি ভুলৰ “মদত” লৈ প্ৰায়েই ৰহস্য কৰে। একো একো দিন সৰুটোজোঁৱায়েকক বৰজনী ছোৱালীৰ ঘৰত সুমাই দি আৰু বৰটো জোঁৱায়েক সৰুজনী ছোৱালীৰ ঘৰলৈ পঠিয়াই দি তেওঁলোকে বেৰ জুমি থাকি ভ্ৰমৰঙ্গৰ ভাৱনা চাই কিৰীলিয়াই হাঁহি চাপৰি বজাই দি ৰং কৰে। এদিন ৰহস্যৰ মাত্ৰা বেছি হোৱাত সৰুটো জোঁৱায়েকে খং কৰি ৰাতিয়েই শশুৰবাড়ীৰ পৰা ওলাই গুচি গৈ ভালেমান দি আৰু সেই মধুপুৰীমুৱা হোৱা নাছিল। শেহত অনেক বুজাই-বৰাইহে তেওঁলোকে সেই অৰসিক সৰু-জোঁৱাইৰ খঙৰ বিষ মুখৰ পৰা নমাই তেওঁৰে সৈতে সন্ধি কৰিব পাৰিছিল।দৰ্শনশাস্ত্ৰত পণ্ডিত এজন কলিকতাৰ বঙালী ডাঙৰ মানুহে এদিন তেওঁৰ এজন ডাঙৰ বন্ধুক তেওঁৰ ঘৰত খাবলৈ মাতিছিল। গধূলি সাত বজাৰ সময়ত নিমন্ত্ৰিত, বন্ধুজন আহি তেওঁৰ ঘৰ পালত, দাৰ্শনিক বাবুৱে তেওঁক আদৰ-সাদৰকৈ ঘপাত-তামোল খুৱাই দৰ্শনশাস্ত্ৰৰ আলাপ পাতিবলৈ ধৰিলে। কিন্তু ৰাতি দহ বাজিল, তথাপি তেওঁক খুৱাবৰ কোনো উম্‌ঘামেই নাই। শেহত দহ বাজি কুৰি মিনিট যোৱাত দাৰ্শনিক বাবুজনে মেলৰ ওৰ পেলাই তেওঁৰ বন্ধুক “ৰাতি ভালেখিনি হল, আজিলৈ যাওক” বুলি বিদায় দিলে। বন্ধুজন অবাক হৈ লাজতে আৰু খঙতে একো নেমাতি তাৰ পৰা সুৰ সুৰকৈ উঠি আহি ঘৰ পাই লঘোনে-ভোকে শুই থাকি কোনোমতে ৰাতিটো কটাই, পিছ দিনা তেওঁৰ সৈতে কিয় তেনে ব্যৱহাৰ কৰা হল, এই কথাৰ মানে সুধি দাৰ্শনিক বন্ধু বাবুলৈ চিঠি লিখি পঠিয়ালত, দাৰ্শনিক আকাশৰ পৰা হঠা‍ত্ ধুপুচ্ কৰে মাটিত পৰা যেন হৈ, গাড়ীত উঠি তেতিয়াই লৰি আহি, ভুলত এই ভয়ানক অন্যায় কাম ঘটিল বুলি গলবস্ত্ৰ হৈ বন্ধুৰ ওচৰত ক্ষমা প্ৰাৰ্থনা কৰিলে। সেই নিমন্ত্ৰণৰ ৰাতি তেওঁলোকৰ মাজত আৰু এটা ঘটনা তাৰ ওপৰতে ঘটিছিল, যাক বাদ দিলে এই সঁচা উপাখ্যানটো অসম্পূৰ্ণ হৈ ৰব। গতিকে তাকো ইয়াৰ লগতে কৈ থোৱা গল। ৰাতি দাৰ্শনিক বাবু আৰু তেওঁৰ বন্ধুজনে একেলগে ওচৰাই-উচৰিকৈ বহি সাংখ্য দৰ্শনৰ কথা আলচ কৰি কৰি থাকোঁতেই দাৰ্শনিকজনে এবাৰ সোঁত্কঁৰি পাহৰি নিজৰ কাপোৰ বুলি বন্ধুজনৰ চেলেং কাপোৰতে নিজৰ নাক মচিছিল আৰু মুখ লাজকুৰীয়া বন্ধুজনে সেই কাৰ্য্য দেখিও লাজতে নেদেখা ভাও জুৰি আছিল।মঘ্য-ভাৰতৰ এখন চহৰত ৰায় বাহাদুৰ খিতাপ পোৱা এজন বঙালী ডাঙৰ মানুহ আছিল। তেওঁ দয়ালু, দানী আৰু পৰোপকাৰী বুলি প্ৰখ্যাত আছিল। ভুলে গবা মাৰি ধৰি এদিন তেওঁক নগুৰ্ণাগতি কৰিলে। পূজাৰ বন্ধত কলিকতাৰ পৰা তেওঁৰ এজন বন্ধু সপৰিবাৰে সেই চহৰলৈ ফুৰিবলৈ যাবলৈ মন কৰি, তেওঁলোকক অমুক দিনা ৰেলৰ ষ্টেছনৰ পৰা লৈ যাবলৈ ৰায় বাহাদুৰলৈ বিজুলী ডাকত বাতৰি পঠিয়ালে। বাতৰি পাই ৰায় বাহাদুৰে বন্ধুলৈ ওলোটা বিজুলীডাকত কৈ পঠিয়ালে যে তেওঁলোকে আহি তেওঁৰ ঘৰতে যেন অনুগ্ৰহকৈ উঠে। সেইদৰে বন্দৱস্ত ঠিক হলত নিৰ্দ্দিষ্ট দিনৰ এঘাৰ বজাত সপৰিবাৰে কলিকতাৰ বন্ধু আহি সেই চহৰৰ ষ্টেছন পাই তেওঁৰ পৰম মিত্ৰ ৰায় বাহাদুৰে ষ্টেছনতে তেওঁলোকলৈ বাটচাই আছে দেখি পৰম আনন্দিত হল। অনেক দিনৰ মূৰত দুই বন্ধুৰ দেখা হল। ৰঙত দুয়ো দুইকো আকোঁৱালি মাৰি ধৰি বৰ সুখ পালে। ৰায় বাহাদুৰে লৰালৰিকৈ বন্ধুজনক ল’ৰা তিৰুতাই সৈতে ৰেলগাড়ীৰ পৰা নমাই দি ষ্টেছনৰ ’ৱেটিংৰুম’ অৰ্থাত্ ৰেলযাত্ৰী জিৰোৱাঅ খোঁটালিত বহুৱাই, তেওঁলোকক লৈ যাবলৈ গাড়ী আনিবলৈ ষ্টেছনৰ বাহিৰলৈ আহিল। এনেতে ভুল-জালোৱা কৰবাৰ পৰা ওলাই আহি তেওঁৰ ওপৰত খেৱালি জাল মাৰিলে আৰু ৰায় বাহাদুৰ পিঠীয়া মাছ জালত পৰাদি পৰিল। তেওঁ উকিলৰ ব্যৱসায় কৰা মানুহ। গাড়ী বিচাৰিবলৈ যাওঁতেই দৈবাত্ তেওঁৰ মক্কেল গোচৰীয়া মানুহ এটাৰে সৈতে তেওঁৰ দেখা হল। গোচৰীয়াটোৰ সেই দিনাই কাছাৰীত এটা গোচৰ আছিল, সেই দেখি তাৰ উকিল ৰায় বাহাদুৰক বিচাৰি ষ্টেছন পাইছিলহি। ৰায় বাহাদুৰে তাক লগ পাই তাৰে সৈতে মকদৰ্মাৰ কথা পাতি, তেওঁৰ আলহিলৈ আৰু আলহিলৈ গাড়ী বিচাৰিবলৈ অহা কাম সমূলি পাহৰি গৈ কাছাৰি পাই হাকিমৰ আদালতত হাজিৰ হৈ সেই মদৰ্দ্দমাত চৱা-জৱাব কৰিবলৈ ধৰিলে। ইফালে তেওঁৰ আলহি বন্ধু বপুৰিয়ে লৰা-তিৰুতাৰে সৈতে ষ্টেছনতে বহি থাকি তেওঁলৈ বাট চাই চাই ভোক পিয়াহত গা বহি থাকি আমনি লাগি নিৰুপায় হৈ, আবেলি তিনিমান বজাত ভেৰোণীয়া গাড়ী এখনত লৰা-তিৰুতা তুলি লৈল, আক-তাক বাট সুধি গৈ ৰায় বাহাদুৰৰ ঘৰ ওলাল। ৰায় বাহাদুৰণীয়ে ইফালে অৱশ্যে আলহিয়ে খাব-দাবলৈ সকলো দিহা-পোহা কৰি ৰাখিছিল আৰু তেতিয়ালৈকে তেওঁলোক নহা দেখি ভাবিছিল যে সেই দিনা আৰু তেওঁলোক অহাৰ আগন্তুক নাই।তিনিপৰীয়া বেলি আলহি আপুনি গৈ তেওঁলোকৰ ঘৰ ওলালত, তেওঁ গিৰিয়েকৰ কাণ্ড শুনি অবাক হল আৰু আলহিৰ তেনে দুৰ্গতি হোৱা দ্কেহি লাজতে মূৰ দাঙিব নোৱাৰা হল। সি যিহওক, তেওঁ আলহিক যথা-সাধ্য সেৱা শুশ্ৰষা কৰি খুৱাই-বুৱাই ৰাখিলে। গধূলি কাছাৰীৰ পৰা ৰায় বাহাদুৰ আহি ঘৰত তেওঁৰ কলিকতীয়া বন্ধুক দেখি চাত্কশৰে সকলো কথা তেওঁৰ মনত পৰি আকাশী চৰগ ভাগি পৰা যেন লাগিল। লৰালৰিকৈ তেওঁ গৈ বন্ধুৰ ভৰিত দীঘল হৈ পৰি ক্ষমা মাগি বুল-লীলাৰ দীঘল ভাৱনাৰ সামৰণি মাৰিলে।ভুলে মানুহক দিগদাৰি বা ৰহস্য কৰিয়েই এৰাহেঁতেন কোনো কথা নাছিল। কিন্তু অনেক সময়ত সি মানুহৰ সৰ্ব্বনাশ কৰে। দ্বাপৰ যুগৰ বিখ্যাত এক্‌জিকিউটিভ ইঞ্জিনিয়াৰ গৱৰ্ণ্মেণ্ট আৰ্কিটেক্ট বিল্ডৰ এণ্ড কন্‌ট্ৰেক্টৰ’ মিষ্টৰ ময়দানৱে সজা ৰজা যুধিস্থিৰৰ সভাত দুৰ্য্যোধনৰ কুন্ধচ ভুলেই কুৰুক্ষেত্ৰৰ যুদ্ধৰ গুৰি। কীচকে ভুলকৈ দ্ৰৌপদী বুলি মুখৰ সেপ ধুকি হাতত-সাৰে ভৰিত-সাৰে আহি ভীমৰ ওচৰ চাপি, থিয়কিল আৰু গোৰ খাই প্ৰাণ-বায়ুটি উৰাই গৰুৱালি কৰি মৰি বাপেক-মাকৰ নাম নুমালে।ভুলৰ এনেবিলাক উদ্ভণ্ডালিৰ সীমা-সংখ্যা নাই। সেইদেখিহে কৈছোঁ বোলোঁ এই ’পাজীক’ কৰা যায় কি?


Home KAMAL-KUMAR-TATI MUKALI-CHINTA কমল-কুমাৰ-তাঁতী মুকলি চিন্তা মুকলি চিন্তা\nxukhdukh.com September 06, 2015 KAMAL-KUMAR-TATI, MUKALI-CHINTA, কমল-কুমাৰ-তাঁতী, মুকলি চিন্তা,\nএক বিকল্প 'শিক্ষক দিৱস'ৰ সপক্ষে\nএই লেখাটোৰ আৰম্ভণিতে হায়দৰাবাদ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ‘বহুজন ষ্টুডেন্টছ ফ্ৰন্টে’ প্ৰকাশ কৰি উলিওৱা এখন প্ৰচাৰপত্ৰৰ পৰা এটা কবিতা তুলি দিব খুঁজিছোঁ – “Go, Get Education / Be self-reliant, be industrious / Work, gather wisdom and riches, / All gets lost without knowledge / We become animal without wisdom, / Sit idle no more, go, get education/ End misery of the oppressed and forsaken, / You've gotagolden chance to learn / So learn and break the chains of caste. / Throw away the Brahman's scriptures fast. এই বিখ্যাত মাৰাঠী কবিতাটোৰ ৰচক হৈছে উনবিংশ শতিকাৰ এগৰাকী অগ্ৰণী মহিলা সমাজ-সংস্কাৰক, প্ৰথমগৰাকী আধুনিক মাৰাঠী কবি তথা ভাৰতৱৰ্ষৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা শিক্ষয়িত্ৰী সাবিত্ৰীবাই ফুলে ৷\n‘ভাৰতীয় সামাজিক আন্দোলন’ৰ পিতৃ-পুৰুষ মহাত্মা জ্যোতিৰাও গোবিন্দৰাও ফুলে আৰু তেওঁৰ নাৰীবাদী সহধৰ্মীণী সাবিত্ৰীবাই ফুলে হৈছে বৃটিছ আমোলৰ ভাৰতৱৰ্ষত গঢ়ি উঠা নাৰী-অধিকাৰ, জাতিবাদ-বিৰোধী, অস্পৃশ্যবাদ-বিৰোধী আৰু শিক্ষা-অধিকাৰ আন্দোলনসমূহৰ সবাতোকৈ উল্লেখযোগ্য আৰু অগ্ৰণী প্ৰবক্তাদ্বয় ৷\nযোৱা প্ৰায় এটা দশক ধৰি হায়দৰাবাদ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ লগতে দেশৰ বিভিন্ন বিশ্ববিদ্যালয়-মহাবিদ্যালয়ৰ দলিত-বহুজন-আদিবাসী ছাত্ৰ-ছাত্ৰী, শিক্ষক-অধ্যাপক-বুদ্ধিজীৱীসকলৰ লগতে বহুকেইটা দলিত-বহুজন-আদিবাসী ছাত্ৰ সংগঠন আৰু সামাজিক সংগঠনে বিভিন্ন সময়ত ড0 সৰ্বপল্লী ৰাধাকৃষ্ণনৰ জন্মদিনটো ‘শিক্ষক দিৱস’ হিচাপে পালন কৰি অহাৰ ক্ষেত্ৰত দুৰ্ঘোৰ আপত্তি দৰ্শাই আহিছে আৰু দিনকদিনে এই আপত্তি-অভিযোগ বাঢ়িব ধৰিছে ৷ ‘Kafila.org’-ত প্ৰকাশিত এটা লেখাত জৱাহৰলাল নেহৰু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গৱেষক ছাত্ৰ অভয় কুমাৰে লিখিছে – “তেওঁলোকে এইবুলি যুক্তি-বিতৰ্ক আগবঢ়াইছে যে এজন ‘ব্ৰাক্ষ্মণ’ ৰাধাকৃষ্ণনৰ জন্মদিনটো শিক্ষক দিৱস হিচাপে পালন কৰি থকাৰ কোনো যুক্তিযুক্ততা নাই, কিয়নো ভাৰতৰ নিম্ন জাতৰ আৰু নিম্ন শ্ৰেণীৰ লোকসকলৰ শৈক্ষিক উন্নতিৰ বাবে তেওঁ কোনো ধৰণৰ অৱদান আগবঢ়োৱা নাছিল ৷ বৰং তেওঁলোকে উনবিংশ শতিকাৰ সমাজ সংস্কাৰক আৰু পিছপৰা শ্ৰেণীৰ এগৰাকী অগ্ৰগণ্য শিক্ষয়িত্ৰী ‘সাবিত্ৰীবাই ফুলে’ৰ (৩ জানুৱাৰী, ১৮৩১-১০ মাৰ্চ, ১৮৯৭) জন্মদিনটোহে ‘ৰাষ্ট্ৰীয় শিক্ষক দিৱস’ হিচাপে উদযাপন কৰিবলৈ জনসাধাৰণক উৎসাহিত কৰি আহিছে ৷”\nবিভিন্নজনে প্ৰশ্ন তুলিছে যে, ভাৰতৱৰ্ষৰ প্ৰথম গৰাকী মহিলা শিক্ষয়িত্ৰী আৰু ১৮৪৮ চনৰ এক জানুৱাৰীত পুনেত কেৱল নাৰীৰ বাবে ভাৰতৱৰ্ষৰ প্ৰথমখন নাৰী বিদ্যালয় স্থাপন কৰোঁতা হিচাপে পৰিচিত সাবিত্ৰীবাই ফুলেৰ জন্মদিনটো কিয় শিক্ষক দিৱস ৰূপে পালন কৰা নহ’ব ? বৃটিছ যুগত ভাৰতীয় জাতিবাদ আৰু ব্ৰাক্ষ্মণ্যবাদী-জাতিবাদী সংস্কৃতিৰ বিৰুদ্ধে পোনপ্ৰথমবাৰৰ যুদ্ধ ঘোষণা কৰা আৰু জন-আন্দোলনৰ নেতৃত্ত্ব দিয়া প্ৰথমচাম লোকৰ অন্যতম হিচাপে পৰিচিত সাবিত্ৰীবাই ফুলেৰ জন্মদিনটো ‘ৰাষ্ট্ৰীয় শিক্ষক দিৱস’-ৰূপে উদযাপন কৰিবৰ বাবে তোলা এই দাবী সম্পূৰ্ণভাৱে আৰু নিশ্চিতভাৱে যুক্তিসংগত ৷\nপ্ৰকৃততে সাবিত্ৰীবাই ফুলেৰ জন্মদিনটো ‘ৰাষ্ট্ৰীয় শিক্ষক দিৱস’ হিচাপে পালন কৰাৰ বাবে যোৱাটো শতিকাৰ সত্তৰৰ দশকতে ‘দলিত পেন্থাৰে’(Dalit Panther) পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে দাবী উত্থাপন কৰিছিল ৷ বিখ্যাত মাৰাঠী কবি নামদেও ধাছালে প্ৰতিষ্ঠা কৰা এই সামাজিক সংগঠনটোৱে তেতিয়াৰেপৰা ৩ জানুৱাৰীৰ দিনটো ‘ভাৰতৰ শিক্ষক দিৱস’ (Teacher's Day of India) হিচাপে পালন কৰি আহিছে ৷ এই দাবীৰ সপক্ষে দলিত পেন্থাৰে বহুকেইটা যুক্তি দাঙি ধৰিছিল ৷\nমহাত্মা জ্যোতিবা ফুলে আৰু তেওঁৰ পত্নী সাবিত্ৰীবাই ফুলেৰ সবাতোকৈ উল্লেখযোগ্য কৃতি হৈছে, তেওঁলোকে ঔপনিৱেশিক ভাৰতৱৰ্ষত কুখ্যাত জাতিবাদী-ৰাজনীতি আৰু মনুবাদী-ব্ৰাক্ষ্মণ্যবাদী-জাতিবাদী-বৈদিক সংস্কৃতিৰ বিৰুদ্ধে মুকলি বিদ্ৰোহ ঘোষণা কৰি সমাজৰ সৰ্বস্তৰৰ মানুহক সেই বিদ্ৰোহত চামিল কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল ৷ তেওঁলোকে ব্ৰাক্ষ্মণ্যবাদী প্ৰমূল্য আৰু চিন্তাধাৰাৰ বিৰুদ্ধে নিপীড়িত শ্ৰেণীসমূহক একত্ৰিত আৰু সংগঠিত কৰি এক প্ৰবল গণ-আন্দোলনৰ নেতৃত্ত্ব দিছিল ৷ নাৰী, দৰিদ্ৰ আৰু নিপীড়িত মানুহৰ সৰ্বাংগীন উন্নতিৰ বাবে কৰা এই সমূহ সংগ্ৰামত সাবিত্ৰীবাই ফুলে আছিল সম-অংশীদাৰ ৷ সাবিত্ৰীবাই ফুলেই নাৰী, অস্পৃশ্য, দৰিদ্ৰ, শ্ৰমিক, বয়স্ক আদিকে ধৰি সমাজৰ সকলো স্তৰৰ, সকলোবোৰ জাতি-সম্প্ৰদায়ৰ আৰু সকলো বয়সৰ লোকক শিক্ষিত কৰি তোলাৰ বাবে তেওঁৰ সমগ্ৰ জীৱন উছৰ্গা কৰিছিল৷\n১৮৪৮ চনৰ এক জানুৱাৰীৰ দিনা পুনেৰ বুধৱাৰ পেঠৰ ভিড়েৱাড়াত জ্যোতিবা ফুলে আৰু সাবিত্ৰীবাই ফুলেই কেৱল নাৰীৰ বাবে ভাৰতৱৰ্ষৰ প্ৰথমখন নাৰী বিদ্যালয় স্থাপন কৰে আৰু সাবিত্ৰীবাই ফুলে ইয়াৰ প্ৰথমগৰাকী প্ৰধান শিক্ষয়িত্ৰী হিচাপে নিযুক্ত হয় ৷ সেই সময়চোৱাৰ শিক্ষাজগতত চলি থকা উচ্চবৰ্ণীয়-ব্ৰাক্ষ্মণ্যবাদী আধিপত্যৰ বিৰুদ্ধে যোৱাৰ কাৰণে সাবিত্ৰীবাই ফুলেৰ শিক্ষকতাৰ জীৱন আছিল চৰম সংঘাতপূৰ্ণ আৰু কষ্টকৰ৷ প্ৰতিদিনেই বিদ্যালয়লৈ খোজ কাঢ়ি যোৱাৰ সময়ত তেওঁ তীব্ৰ বাধাৰ সন্মুখীন হোৱাৰ উপৰি প্ৰায়েই নিগৃহীত হৈছিল৷ বাটৰ মানুহে তেওঁলৈ প্ৰায়েই শিলগুটি-গোবৰ-বোকা আদি দলিয়াইছিল, অশ্লীল গালি-গালাজ কৰিছিল আৰু বাট ভেঁটি ধৰিছিল৷ সমাজৰ প্ৰায় সকলো স্তৰৰ মানুহৰপৰা এনে বাধা-বিঘিনি পোৱা সত্ত্বেও তেওঁ আছিল অটল-অবিচল৷ যি সময়ত অস্পৃশ্যসকলৰ ছাঁটোকে চৰম অপৱিত্ৰ বুলি গণ্য কৰা হৈছিল, সেই সময়ত ফুলে দ্ম্পতিয়ে নিজৰ ঘৰখন অস্পৃশ্যসকলৰ বাবে মুকলি কৰি দিয়াৰ লগতে নিজৰ ঘৰৰ কুঁৱাৰ পানীও তেওঁলোকক ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ দিছিল ৷ আজি ১৭০ বছৰৰ পিছতো কিন্ত্ত এতিয়াও ভাৰতৰ অস্পৃশ্যসকল বহু সময়ত ‘পানীৰ মৌলিক অধিকাৰ’ৰপৰা বঞ্চিত !\nসাবিত্ৰীবাই ফুলে হৈছে ভাৰতৱৰ্ষৰ প্ৰথমগৰাকী ‘দলিত’ ‘মহিলা’ কবি, যাৰ কবিতাই বৃটিছ যুগতে সকলোৰে দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছিল ৷ প্ৰথমগৰাকী আধুনিক মাৰাঠী কবি হিচাপে তেওঁ ১৮৫৪ চনত প্ৰকাশ কৰি উলিয়ায় তেওঁৰ প্ৰথমখন কাব্য-সংকলন – ‘কাব্য-ফুলে’ ৷ ১৮৫২ চনত সাবিত্ৰীবাই ফুলেই ‘মহিলা সেৱা মণ্ডল’ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰি ইয়াৰ জৰিয়তে মহিলাসকলৰ মানৱ-অধিকাৰ, জীৱনৰ অধিকাৰ আৰু আন আন সামাজিক অধিকাৰৰ বিষয়ে নাৰী সমাজক সজাগ কৰিবলৈ আন্দোলন গঢ়ি তোলে ৷ সেই সময়তে তেওঁ মহিলাসকল বিধৱা হোৱাৰ পিছত মূৰৰ চুলি খুৰাই দিয়াৰ কুখ্যাত প্ৰথাৰ বিৰুদ্ধে থিয় দিয়ে আৰু সেইসময়ৰ বোম্বে আৰু পুনেত এক সফল ‘নাপিতসকলৰ ধৰ্মঘট’ পালন কৰাত মূখ্য ভূমিকা লয় ৷ মহাত্মা জ্যোতিবা ফুলেই আৰম্ভ কৰা বিখ্যাত ‘সত্য-শোধক-সমাজ আন্দোলন’তো তেওঁ গুৰুত্ত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে ৷\n‘বহুজন ষ্টুডেন্টছ ফ্ৰন্টে’ সাবিত্ৰীবাই ফুলেৰ জন্মদিনটো, অৰ্থাৎ ৩ জানুৱাৰীৰ দিনটো ‘ৰাষ্ট্ৰীয় শিক্ষক দিৱস’ হিচাপে উদযাপন কৰাৰ দাবীত প্ৰকাশ কৰা এখন গোহাৰীপত্ৰত তেওঁলোকৰ এই দাবীৰ সপক্ষে এইবুলি উল্লেখ কৰিছে – “সাবিত্ৰীবাই ফুলে আছিল এগৰাকী সামাজিক বিপ্লৱী, যিয়ে তেওঁৰ স্বামী জ্যোতিবা ফুলেৰ (ভাৰতীয় সামাজিক বিপ্লৱৰ পিতৃপুৰুষ) সহায়ত মনুবাদী-ব্ৰাক্ষ্মণ্যবাদী শক্তিসমূহৰ হাতোঁৰাৰপৰা নিৰীহ বহুজন-দলিত সমাজক স্বাধীন কৰিবলৈ এক বিৰল প্ৰত্যাহ্বান গ্ৰহণ কৰিছিল ৷ বৰ্বৰ ব্ৰাক্ষ্মণ্যবাদী আধিপত্যৰ যুগত বহুজন-দলিত সমাজক শিক্ষাৰ অধিকাৰৰ পৰা বঞ্চিত কৰা হৈছিল ৷ তৎসত্ত্বেও ভাৰতৱৰ্ষৰ মূলনিবাসীসকলক উদ্ৱুদ্ধ-আলোকিত কৰিবলৈ শিক্ষাক স্বাধীনতাৰ অস্ত্ৰ হিচাপে লৈ বৈপ্লৱিক প্ৰচেষ্টা অব্যাহত ৰাখিছিল ৷ ব্ৰাক্ষ্মণ্যবাদী পিত্তৃতান্ত্ৰিকতাৰ পৰিসমাপ্তি কৰিবলৈ সাবিত্ৰীবাই ফুলে আৰু জ্যোতিবা ফুলেই প্ৰবল সংগ্ৰাম চলাইছিল, কিয়নো তেওঁলোকে নাৰীক সমান বুলি ভাবিছিল, যিটো ব্ৰাক্ষ্মণ্যবাদী শাস্ত্ৰসমূহৰ (য’ত নাৰীক অধস্তন বুলি গণ্য কৰা হয়) বিৰোধী দৃষ্টিভংগী ৷ ….. ইয়াৰ উপৰিও সাবিত্ৰীবাই ফুলেই বেদসমূহ, স্মৃতি আৰু শাস্ত্ৰসমূহৰ ব্ৰাক্ষ্মণ্যবাদী পিত্তৃতান্ত্ৰিক ৰূপটোক প্ৰবলভাৱে আক্ৰমণ কৰিছিল, কিয়নো এই সমূহ শাস্ত্ৰতে নাৰীৰ বিষয়ে অপমানজনক মিছা কথাৰে ভৰি আছে ৷ তেওঁ বহুজন-দলিত নাৰীক দূগুণভাৱে অৱদমিত-নিপীড়িত শ্ৰেণী বুলি গণ্য কৰিছিল – প্ৰথমতে ব্ৰাক্ষ্মণ্যবাদী শক্তিৰদ্বাৰা আৰু দ্বিতীয়তে নিজ সম্প্ৰদায়ৰে পূৰুষসকলৰদ্বাৰা; তেওঁৰ মতে ব্ৰাক্ষ্মণ্যবাদী পৰম্পৰা-পদ্ধতি-নিয়মবোৰৰ পৰিসমাপ্তিতে লুকাই আছে পিত্তৃতান্ত্ৰিকতাৰ পতন ৷ ….. সাবিত্ৰীবাই ফুলে আৰু জ্যোতিবা ফুলে হৈছে ভাৰতৱৰ্ষৰ প্ৰথম দুগৰাকী সামাজিক বিপ্লৱী, যিয়ে উচ্চ-জাতৰ নিয়োগকৰ্ত্তাসকলৰ অন্যায়-অবিচাৰৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ কৰিবলৈ শ্ৰমিক আৰু কৃষকসকলক সংগঠিত কৰিছিল ৷ ….. সাবিত্ৰীবাই ফুলে আৰু জ্যোতিবা ফুলে দুয়োজনেই আধুনিক শিক্ষাৰ প্ৰয়োজনীয়তা আৰু বৈজ্ঞানিক জ্ঞানৰ আহৰণৰ বিষয়ে সৰ্ব-সাধাৰণ জনতাৰ মাজত সজাগতা বৃদ্ধি কৰিবলৈ প্ৰচেষ্টা চলাইছিল আৰু এই কথাত জোৰ দিছিল যে শিক্ষাই হৈছে এনে এক অস্ত্ৰ, যিয়ে এক সাংস্কৃতিক বিপ্লৱ আনিব পাৰে আৰু এই গোটেই বাকধাৰাটোৱে ব্ৰাক্ষ্মণ্যবাদী দমন-ব্যৱস্থাটোক প্ৰবলভাৱে প্ৰত্যাহ্বান জনায় ৷ নাৰী আৰু নিম্ন-জাতৰ লোকসকলৰ শিক্ষাৰ সপক্ষে সাবিত্ৰীবাই ফুলে আৰু মহাত্মা ফুলেই আগবঢ়োৱা যুক্তিসমূহে এনে এক দৃষ্টিভংগী প্ৰতিফলিত কৰে যে সেই সময়ত এখন সমাজ হিচাপে ভাৰতৱৰ্ষ বাস্তৱিকতে আৰু বুদ্ধিমত্তাৰ পিনৰপৰাও দৰিদ্ৰ আছিল ৷”\nসাবিত্ৰীবাই ফুলেৰ সবাতোকৈ গুৰুত্ত্বপূৰ্ণ অৱদান হৈছে, উনবিংশ শতিকাতে তেওঁ নাৰীসমাজ, দলিত-আদিবাসী, অস্পৃশ্য লোকসকল, তপশীলভূক্ত জাতি আৰু জনজাতিকে আদি কৰি সমাজৰ সমূহ প্ৰান্তীয় শ্ৰেণী আৰু পিছপৰা জাতিৰ লোকসকলৰ বাবে শিক্ষাৰ দুৱাৰ মুকলি কৰিবলৈ অহোপূৰুষাৰ্থ প্ৰচেষ্টা চলাইছিল ৷ এনে হোৱাৰ পিছতো কিন্ত্ত, তেওঁৰ জীৱিতকালত, কাৰো কোনো সহায় নোহোৱাকৈ নাৰী আৰু অস্পৃশ্য লোকসকলক শিক্ষিত কৰিবলৈ দীঘলীয়া আৰু কষ্টকৰ সংগ্ৰাম অব্যাহত ৰখাৰ সময়ত, ভাৰতীয় সমাজে তেওঁক কোনোদিনেই কোনো ধৰণৰ যথোচিত সন্মান আৰু মৰ্যাদা নিদিলে ৷ কিন্ত্ত সেইবুলি এতিয়াও যদি আমি তেওঁক উচিত সন্মান আৰু মৰ্যাদা প্ৰদান নকৰো, এতিয়াও যদি আমি ভাৰতীয় সমাজ-ব্যৱস্থা আৰু ভাৰতীয় শিক্ষা জগতলৈ তেওঁৰ ব্যক্তিগত আৰু সামূহিক অৱদানক শ্ৰদ্ধাৰে স্মৰণ নকৰোঁ, এতিয়াও যদি আমি ভাৰতৰ মহান শিক্ষাবিদগৰাকীৰ কষ্টকৰ জীৱন-যাত্ৰা আৰু কঠিন পৰিস্থিতিৰ সৈতে তেওঁ কৰা মোকাবিলাৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিবলৈ দ্বিধাবোধ কৰোঁ, তেনেহ’লে নিশ্চিতভাৱে অনাগত দিনবোৰত আমাক আমাৰ ভৱিষ্যত প্ৰজন্মই ইয়াৰ বাবে দোষাৰূপ নকৰাকৈ নাথাকে ৷ সেয়ে এই লেখাৰ জৰিয়তে আমি সমূহ সংশ্লিষ্ট পক্ষক আহ্বান জনাওঁ যাতে ‘ক্ৰান্তিজ্যোতি’ সাবিত্ৰীবাই ফুলেৰ জন্মদিনটো, অৰ্থাৎ ৩ জানুৱাৰীৰ দিনটো ‘ৰাষ্ট্ৰীয় শিক্ষক দিৱস’ হিচাপে উদযাপন কৰাৰ বাবে সকলো ধৰণৰ প্ৰচেষ্টা হাতত লৈ উনবিংশ শতিকাৰ মহান শিক্ষাবিদগৰাকীক এক ঐতিহাসিক ন্যায় আৰু উচিত মৰ্যাদা প্ৰদান কৰিব ৷\n(দৈনিক জনমভূমি, ৪ ছেপ্তেম্বৰ, ২০১৪)\nTags # KAMAL-KUMAR-TATI # MUKALI-CHINTA # কমল-কুমাৰ-তাঁতী # মুকলি চিন্তা\nLabels: KAMAL-KUMAR-TATI, MUKALI-CHINTA, কমল-কুমাৰ-তাঁতী, মুকলি চিন্তা


সচিবালয়ত খাদ্য বিভাগৰ ভিডিঅ’ কনফাৰেন্সত চলিল পৰ্ণ ভিডিঅ’! হাহাকাৰ|porn-video-played-in-the-video-conferencing-of-food-department-at-the-secretariat-investigation-start– News18 Assam\nসচিবালয়ত খাদ্য বিভাগৰ ভিডিঅ’ কনফাৰেন্সত চলিল পৰ্ণ ভিডিঅ’! হাহাকাৰ\nসচিব মুগ্ধা সিনহাই বিষয়াসকলৰ সৈতে গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয় আলোচনা কৰি থকাৰ মাজতে ২মিনিটলৈ চলি থাকিল পৰ্ণ ভিডিঅ’টো।\nUpdated:June 4, 2019, 1:12 PM IST\nUpdated: June 4, 2019, 1:12 PM IST\nৰাজস্থানৰ ৰাজধানী জয়পুৰৰ সচিবালয়ত সোমবাৰে এক চৰম অস্বস্তিকৰ আৰু অভাৱনীয় পৰিস্থিতিৰ সৃষ্টি হয় যেতিয়া ৰাজ্যখনৰ খাদ্য আৰু অসামৰিক যোগান বিভাগৰ ভিডিঅ’ কনফাৰেন্সত হঠাৎ পৰ্ণ ভিডিঅ’ চলি যায়। খাদ্য বিভাগৰ সচিব মুগ্ধা সিনহাৰ উপস্থিতিত সংঘটিত এই কাণ্ডত উপস্থিত বিষয়াসকলৰ অৱস্থা শিল পৰা কপৌৰ দৰে হৈ পৰে। এই গম্ভীৰ বিষয়ৰ তদন্ত লগে লগে আৰম্ভ কৰি দিয়া হয়।\nবিষয়াসকল হতভম্ব হৈ পৰে\nখাদ্য আৰু অসামৰিক যোগান বিভাগৰ সচিব মুগ্ধা সিনহাই বিভাগৰ বিভিন্ন পদাধিকাৰী সকলৰ সৈতে বিভিন্ন আঁচনি সন্দৰ্ভত আলোচনা কৰি আছিল। ইয়াৰ মাজতে হঠাৎ স্ক্ৰীণত পৰ্ণ ভিডিঅ’ চলি যায়। বিভাগৰ উচ্চ পদস্থ বিষয়াসকল এই কাণ্ডত হতভম্ব হৈ পৰে। ভিডিঅ’টো প্ৰায় ২মিনিটলৈ চলি থাকে। হুলস্থুলৰ মাজতে টেকনিকেল টীমে ভিডিঅ’টো বন্ধ কৰিছে। কিন্তু তেতিয়ালৈকে বিভাগটো চৰম অপদস্থ হৈ পৰিছিল।\nএনআইচিৰ তদন্ত ঘোষণা\nভিডিঅ’ কনফাৰেন্সৰ মাজত এই লজ্জাজনক কাণ্ড কেনেকৈ সংঘটিত হ’ল? এই বিষয়ক লৈ কঠোৰ হৈছে চৰকাৰী বিভাগটো। খাদ্য বিভাগৰ সচিবে এনআইচি কৰ্তৃপক্ষৰ বিৰুদ্ধে তীব্ৰ অসন্তুষ্টি প্ৰকাশ কৰিছে। এই কাণ্ডত জৰিত দোষীক কঠোৰ শাস্তি বিহাৰ নিৰ্দেশ দিয়া হৈছে। এনআইচিৰ বিষয়াসকলে তদন্ত কৰি উলিয়াব পৰা নাই যে ক’ত কেনেকৈ ইমান ডাঙৰ ভুল ৰৈ গ’ল? বিভিন্ন আঁচনিৰ সমীক্ষাৰ বাবে খাদ্য বিভাগে এই ভিডিঅ’ কনফাৰেন্সৰ আয়োজন কৰিছিল।


উপকাৰৰ কথা-নাজিয়া হাচান – ফটাঢোল\n“কেতিয়াও কাৰো অপকাৰ নকৰিবা, পৰাপক্ষত সদায় সকলোৰে উপকাৰ কৰি যাবা..।”\nবুজা হোৱাৰপৰা মা দেউতাই আমাক এইবুলি উপদেশ দিছিল।তেওঁলোক আমাৰ আৰ্হিও আছিল। পিছে সেই উপদেশভাগ মোৰ মনটোৱেহে গ্ৰহণ কৰিবপৰা নাছিল। এদিন সুবিধা পায় মোৰ মনটোৱে মনে মনে মোক এইদৰে কৈছিল ―\n“শুন অৰুণ, কথাখিনিত অপকাৰ কৰিব নালাগে বোলা বাক্যশাৰীলৈকে ঠিকেই আছে, মানিব পাৰি। কিন্তু.. তাৰ পাচৰ বাক্যাংশৰ সৈতে মই কিন্তু একমত হ’ব নোৱাৰিছোঁ, বেয়া নাপাবি তই। মানিছোঁ, অপকাৰ কৰিব নালাগে কাৰো;..সেইদৰে উপকাৰো কৰিব নালাগে অ’ কাৰো, বুজিছনে নাই? তই কি কৱ?”\nমই বোলো, নাই! নাই! মা-দেউতাৰ কথাবোৰ দাদাহঁত সৱেই আখৰে আখৰে পালন কৰি আহিছে; তেনে ক্ষেত্ৰত মই কোন কুটা?তোৰ বিবেচনা বেলেগ হব পাৰে; মই কিন্তু মোৰ মা-দেউতাই দিয়া সকলো উপদেশ সদায়ে মানি চলিম..। মনে সেইদিনাৰপৰা “চল তেন্তে তই..”―বুলি কৈ মনে মনে থাকিল। আৰু মই তাৰ কথাক পাত্তা নিদি, মা-দেউতাৰ কথামতেই সদায় চলি গ’লো…।\nপ্ৰাথমিক স্কুলৰ প্ৰথম দিনটো স্পষ্টকৈ মনত আছে অৰুণ দত্তৰ। সেইদিনা লগৰ বন্ধু এজনৰ সৈতে দত্তই একেলগে বহি টিফিন খাই আছিল। দত্তৰ টিফিনত আছিল ৰুটি- ভাজি; আৰু বন্ধুৰ আছিল চেণ্ডউইটছ; বন্ধুৱে চেণ্ডউইটছটো খাবলৈ লওঁতেই নতুন ইউনিফৰ্মৰ চাৰ্টটোত টমেট’ ছছৰ সৰু টোপাল এটা সৰি পৰিল। লগে লগে দত্তৰ বন্ধুৰ মুখৰ অবয়ব সলনি হল। দত্ত আচৰিত হ’ল।\n: কি হল?তুমি কিয় কান্দিব ধৰিছা?—-দত্তই বন্ধুক সুধিলে।\nসি ফেঁকুৰি ফেঁকুৰি ক’লে―\n: নতুন চাৰ্টটোত টমেট’ ছছ পৰিল যে! কি হ’ব এতিয়া?\n: একো নহয়,নাকান্দিবা। দাগ অচ্ছে হে। ৱাছিং পাউদাৰটো দি ধুই দিলেই সৱ দাগ গুচি যাব।\nদত্তই বেচ বিশ্বাসেৰে বন্ধুক ক’লে।\n: নাই নাই, মোৰ মায়ে সেইবোৰ কথা নামানে। মোক আজি নেৰিবই নেৰিব..।\nবন্ধুৰ গধুৰ সুৰত কণমানি দত্তই অকণমানি বন্ধুক লৰালৰিকৈ নিজৰ পেন্টৰ পকেটৰপৰা মাকে ইস্ত্রি কৰি জাপি দিয়া ৰুমালখন ভিজাই দিলে। ভিজা ৰুমালখনেৰে বন্ধুজনে ছছখিনি চাৰ্টৰপৰা যিমান পাৰে শক্তি লগাই ভালকৈ ঘঁহি ঘঁহি মচি দাগটো একেবাৰে চকুত নপৰাকৈ চাফা কৰি পেলালে। দেখি বন্ধুৰ মুখত হাঁহি ফুটি উঠিল। কিন্তু দত্তৰ দৃষ্টি বন্ধুৰ হাঁহিটোতকৈ ৰুমালখনৰ ওপৰতহে বেছিকৈ আছিল। ৰুমালখন বন্ধুৱে দত্তক লগে লগে ঘূৰাই নিদিলে। নিজৰ কিতাপৰ বেগটোৰ কাষৰফালে থকা পানী বটলটোৰ লগত আপোন সম্পত্তিৰদৰেহে সুমুৱাই থ’লে। দত্ত আচৰিত! ভাবিলে, আচ্চা ৰুমালখন নিশ্চয় বন্ধুৱে ঘৰৰপৰা ধুই আনি মোক দিবহি; পিছে তেনেকুৱা একো নহ’ল।এসময়ত সেই ৰুমাল ঘূৰাই পোৱাৰ আশাভাগ দত্তৰ এদিন হেৰাই গৈছিল। সাধাৰণ এখন ৰুমাল যদিও, জীৱনত আনক কৰা সেই প্ৰথম উপকাৰৰ ফলটোৰ সোৱাদ দত্তৰ বাবে বৰকৈ তিতা আছিল..।\nমেট্ৰিকৰ বছৰ। মিতাৰাণী বৰদলৈ শ্ৰেণীৰ বেছ মেধাবী ছাত্ৰী। তাই দত্তৰ সহপাঠী। স্কুলখনে তাই ষ্টেণ্ড কৰিব বুলি আশা ৰাখিছে। পৰীক্ষা হলত সেই মিতাৰাণীৰ ছিট নম্বৰটো আকৌ দত্তৰ ছিটৰ পিছতেই পৰিছিল। বিজ্ঞানৰ কাকতখনত—- ‘গতি শক্তি কাক বোলে উদাহৰণসহ বুজাই লিখা’ বুলি প্ৰশ্ন এটা আহিল। নম্বৰ আছিল পাঁচ। দুঘণ্টাৰ বেল বজাৰ পিছত মিতাৰাণীয়ে দত্তৰ ফালে সুবিধা মিলাই লাহেকৈ চাই সুধিলে,\n: এই প্ৰশ্নটোৰ উত্তৰ তুমি কৰিছা নেকি অৰুণ?\nলগে লগে মিতাৰাণীয়ে নিজৰ বহীৰ উকা পাত খিলা উলিয়াই দত্তক…. ‘অকণমান কৈ দিবানে উত্তৰটো’… বুলি বেছ কোমল সুৰত ক’লে। দত্তই একো নামাতি উত্তৰ লিখা পাতখিলা তাই দেখাকৈ থ’লে। দত্তৰ পিচ‍ৰ ছিটটোত বহাৰ সুবিধা মিতাৰাণীৰ সেইদিনা বেছ কামত আহিল। গতি শক্তি কাক বোলে উদাহৰণ ফেন এখনৰ সৈতে দি সুন্দৰকৈ লিখা দত্তৰ উত্তৰটো তাই চাই চাই অলপো অসুবিধা নোহোৱাকৈ লিখি পেলালে..। ফাইনেল বেল মাৰিবলৈ আধাঘণ্টা বাকী। দত্তৰ দুই নম্বৰীয়া প্ৰশ্নৰ উত্তৰ এটাত আত্মবিশ্বাসৰ অলপ অভাৱ আছিল;সুধোঁ নুসুধোঁকৈ সেয়ে মিতাকেই লাহেকৈ তাৰ উত্তৰটো সুধি আছিল।আচৰিত লগাকৈ সেই সময়খিনিত তাইৰ কাণখন হঠাৎ যেন কলা হৈ পৰিল; তাই না দত্তলৈ মূৰ তুলি চায়, না দত্তই তাইক সোধা প্ৰশ্নটো শুনা যেন দেখুৱায়। একান্ত মনোযোগেৰে তাই মাথোঁ বহীখনত মূৰটো দোঁৱাই উত্তৰ লিখি থকাত ভীষণ ব্যস্ত হৈ থাকে। চোকা মানুহ বুলি দত্তই তাইক উত্তৰটো সুধি বেচি আমনি আৰু নকৰিলে..। পৰীক্ষা হলৰপৰা ওলায়েই মিতাৰণীয়ে দত্তক ক’লে―\n: অৰুণ , তুমি হলত মোক কিবা প্ৰশ্ন সুধিছিলা নেকি বাৰু? মই একদম শুনা নাছিলো জানা? ছাৰজনো কাষেদি বাৰে বাৰে আহি থকা বাবে মোৰ ইমান ভয় লাগি আছিল। বেয়া নাপাবা দেই, প্লিজ!\nনাকৰ এফাল কোঁচাই মিতাৰণীয়ে কোৱা মিঠা সুৰত দত্তই …..\n: নাই নাই, কিয় বেয়া পাম বুলিয়েই সহজকৈ কৈ থ’লে। হয়, বেয়া পোৱা নাই বাৰু; কিন্তু এনেকুৱা উপকাৰ দ্বিতীয়বাৰ যে আৰু কাকো নকৰে, দত্তই সেইদিনা নিজৰ কাণ চেপি কোনেও নজনাকৈ সৈ ল’লে..।\nদত্ত তেতিয়া ইউনিভাৰ্ছিটিত পঢ়ি আছিল। দেখিবলৈ মৰমলগা লাহী দেহৰ মন ময়ুৰী সেনাপতি দত্তৰ জুনিয়ৰ আছিল। ৰূপত ভোল গৈ দত্ত মনে মনে তাইৰ প্ৰেমতে পৰিছিল। পিছে মুখেৰে তাইক সেই ভাব প্ৰকাশ কৰিব পৰাৰ সাহ দত্তৰ নাছিল। এই কথাই কথা নহয় বুলি এদিন দত্তই সাহ কৰি মনৰ বতৰাভাগ মুখৰ সহায় নলৈ কাগজ চিঞাহীৰ সহায়েৰে প্ৰকাশ কৰি লগৰ এটাক পিয়ন বনালে। পিছদিনা সেনাপতি আহি দত্তৰ হোষ্টেলৰ দুৱাৰত হাজিৰ। তোমাৰপৰা এনেকুৱা মনোভাব মই আশা কৰা নাছিলোঁ অৰুণ দা। তুমি নাজানানে, তোমাৰ লগৰ ৰুদ্ৰ চলিহাকযে মই ভাল পাওঁ? কৈ তাই ভৰিৰ হিলযোৰেৰে খটক্ খটক্ কৈ শব্দ কৰি গুচি গল..। দত্তৰ কাণখনেদি যেন সেইদিনা এসোপা গৰম ধোঁৱা ভমভমাই নিৰ্গত হ’ল। এইজনী মনময়ুৰী প্ৰথম বৰ্ষত থাকোঁতে তাইক মেলেৰিয়া বেমাৰে পাইছিল। হোষ্টেলত থাকোঁতে কোনেও তাইৰ কাষলৈ যাবলৈ তেতিয়া সাহ কৰা নাছিল। দত্তই সেই সময়ত তাইৰ একমাত্ৰ সঁহাৰি যেন আছিল। সেয়াতো বাদেই, তাইৰ এক্সিডেন্ট এটা হওঁতেও এই দত্ত দায়েই নিজৰ তেজ দি তাইক নতুন জীৱন দিয়ো থৈছে আৰু তেতিয়া এই ৰুদ্ৰ চলিহাটোৱেই দত্তক যে কিমান গালি পাৰিছিল―\n: ঐ বেটা! কিয় সেইজনীক তেজ দিবলৈ গৈছ ঔ! তাইৰ ওচৰলৈ নাযাবি ভাই; তোকো কেতিয়াবা মেলেৰিয়াই পাব, পাবি গম তেতিয়া। কি আচৰিত! দত্তই সঁচাকৈ গম নাপায় যে সেই ৰুদ্ৰটোকযে তাই কেতিয়াৰপৰা প্ৰেমিক স্থানত বহুৱাই থৈছে…!\nপুৱাৰ পৰা ডঃ অৰুণ দত্তৰ মনটো উদাস,ৰুক্ষ আৰু চিন্তিত হৈ আছে!..\n: জাহান্নমে যাব এই মানুহবোৰ। মুখৰ কথাৰ কোনো ভেল্যু নাই এইবোৰৰ। খুজিবলৈ আহিব এইবাৰ। পিচি পেলাম একেবাৰে। দুই তিনি বছৰ হৈ যায় পইচাকেইটা ঘূৰাই নিদিয়ে মোক। বন্ধু বুলি বিপদত সিহঁতক লাগে বুলোতেই মই সহায় কৰিলোঁ আৰু এতিয়া সিহঁতে মোৰ ভাল-বেয়া সোধাতো বাদেই, মই কৰা ফোনটোও নুঠায়। ননচেন্স সৱ। নিজৰ ঘৰ বনাইছে, অ’লৈ ত’লৈ সিহঁত ফুৰিবলৈ গৈছে, ল’ৰা ছোৱালীক ডাক্তৰ-ইঞ্জিনীয়াৰ পঢ়াইছে,বিধে বিধে কাপোৰ কানি কিনিছে; কিন্তু মোৰ পৰা ধাৰ লোৱা পইচাকেইটা হ’লে ঘূৰাবলৈ সিহঁতৰ মনত নপৰে! ইহঁতকো মানুহে উপকাৰ কৰেনে বাৰু? খঙত কথাখিনি তেওঁ ভোৰভোৰাই থাকোঁতে ভাইব্ৰেচনত থোৱা মোবাইলটো হুমহুমাই উঠিল। অচিনাকি নম্বৰ।\n: উম হেল্ল’…..\n: হেল্ল’ ডঃ অৰুণ দত্ত দাদা হয়নে?\n; ভালে আছেনে?\n: নাই। মই ভালে নাই…..বুলি কৈ দত্তই ফোনটো কাটি দিলে।\n: ফোনটো আকৌ হু.ম.হু ম.. কৰি বাজি উঠিল।\n: হেল্ল দাদা…\n: কি হে? কি লাগে?\n: একো নালাগে দাদা।\n: একো নালাগে ?তেন্তে ফোনটো কিয় কৰিছে?\n: দাদা মই স্বপ্ননীল।\n: কি নীল?\n: দাদা মই স্বপ্ননীল চৌধুৰী।\n: তাতে কি হল? মই সুধিছোঁ নেকি আপোনাৰ নাম চাম কি বুলি?\n: দাদা আপোনাৰ ‘মোদ’ বেয়া হৈ আছে যেন পাইছো। হ’ব দিয়ক মই পিছত কথা পাতিম।\n: নালাগে পিছত কথা পাতিবলৈ। ফোন নকৰিব মোক। মান না মান,মে তেৰা মেহমান।\n: দাদা, আমাৰ আলোচনীত আপোনাৰ লেখা এটা প্ৰকাশ হৈছে। সেয়েহে আপোনালৈ ফোনটো কৰিছোঁ। আপোনাৰ একাউণ্ট নম্বৰটো দিবচোন।\n: হাৰে! এইটোচোন আচৰিত কথা। লেখা প্ৰকাশ হৈছে ভাল পাইছোঁ; কিন্তু একাউণ্ট নম্বৰটো আকৌ কিয় লাগে?\n: দাদা,আমাৰ আলোচনীৰ নিয়ম অনুসৰি লেখা প্ৰকাশ হোৱা লেখকলৈ আমাৰ ফালৰপৰা সৰু এটা উপহাৰ পঠোৱা হয়।\n: এইটো মোৰ জীৱনৰ অভিজ্ঞতা ওপৰত লিখা প্ৰথম লেখা। আৰু লেখাটো প্ৰকাশ হোৱাটোৱেই মোৰ বাবে বহুত ডাঙৰ উপহাৰ।..মোলৈ আকৌ বেলেগে উপহাৰ কিয় …?\n: দাদা,অহা মাহত আপোনালৈ আমি নগদ কেইটামান ধনৰ লগতে আলোচনী দুখন বেচিকৈ পঠিয়াম আৰু এইটো বিষয়ৰ লেখা আপুনি আমাৰ আলোচনীত খণ্ড খণ্ডকৈ লিখি থাকিব। বাস্তৱ সময়ৰ অনুভৱৰ এখন সুন্দৰ কিতাপ হ’ব দাদা। লিখিব বুলি আশা কৰিলোঁ আমি..।\n: উঠি থকা খংটো স্বপ্ননীলৰ কথাখিনিয়ে দত্তক ক্ষন্তেকতে পাহৰাই পেলালে…! কাৰো একো উপকাৰ নকৰাকৈ পোৱা দত্তৰ জীৱনৰ এইটো প্ৰথম অভিজ্ঞতা..। আলোচনীখনত দত্তই লিখি গ’ল।\nসঁচাকৈ স্বপ্ননীলে কোৱাৰ দৰেই দত্তৰ কিতাপখন এদিন ছপা হৈ ওলাল। পাঠকৰ বিপুল সমাদৰত দত্ত বৰকৈ আৱেগিক হৈ পৰিল।\nআজি দত্তৰ নিজৰ মনটোৰ সৈতে কথা পাতি, মনৰ কথা মতেই চলিবলৈ বৰকৈ মন গৈছে..। এই মনটোও বৰ অভিমানী; সেই “চল তেন্তে তই..” বোলাৰেপৰা দত্তৰ যে খবৰেই নোলোৱা হ’ল সি….!\nৰন্ধনশালা-কুমকুম শৰ্মাবৰুৱা »


ইংলেণ্ডৰপৰা মৌমাখি অন্তৰ্ধান : চৰম খাদ্য সংকটৰ আশংকা – Mahabahoo\nHome/Assam News & Articles/ইংলেণ্ডৰপৰা মৌমাখি অন্তৰ্ধান : চৰম খাদ্য সংকটৰ আশংকা\nলণ্ডন : কীটনাশকৰ জ্বালা-যন্ত্ৰণা কেনে, সেয়া এতিয়া হাড়ে হাড়ে গম পাইছে ব্ৰিটেইনৰ পৰিৱেশবিদসকলে। এসময়ত মৌমাখিৰ তাণ্ডৱ বন্ধ কৰিবলৈ যি বিষ প্ৰয়োগ কৰা হৈছিল, সেই বিষৰ প্ৰভাৱত এতিয়া টেমচ্-অৰ পাৰৰপৰা মৌমাখিৰ অৱলুপ্তি হৈছে। সেইবাবেই আশংকাৰ বলি হৈছে পৰিৱেশবিদসকল। অন্ততঃ ইংলেণ্ড বা গ্ৰেট ব্ৰিটেইনৰপৰা প্ৰায় ৩৫০০ কোটি ‘হোভাৰব্ৰিজ’ মৌমাখি অন্তৰ্ধান!\n১৯৬০ চনৰপৰা ১৯৭৪ চন পৰ্যন্ত এনে মৌমাখিৰ তাণ্ডৱত অতিষ্ঠ হৈ পৰিছিল ইংলেণ্ডৰ চাহাব-মেমচাহাব। বহুতেই প্ৰশাসনক দোষাৰোপ কৰিছিল মৌমাখিৰ বংশ নিয়ন্ত্ৰণ নকৰা বাবে। সেয়ে বাধ্য হৈ ব্ৰিটেইনৰ নাগৰিক পৰিসেৱা বিভাগে মৌচাক দেখিলেই বিষাক্ত গেছ ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। এনে ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত মৌমাখিৰ উপদ্ৰৱ কমিবলৈ ধৰে আৰু চাহাব-মেমচাহাবেও স্বস্তি পাবলৈ ধৰে। কিন্তু এনে ঘটনাৰ ফলত যে উল্টাপুৰাণ সৃষ্টি হ’ব পাৰে, সেয়া পৰিৱেশবিদসকলে চিন্তাই কৰিব পৰা নাছিল। যোৱা ১০ বছৰ ধৰি ‘হোভাৰব্ৰিজ’ মৌমাখিৰ সন্ধানত বনকৰ্মীৰপৰা আৰম্ভ কৰি পৰিৱেশবিদ, সকলোৱে লৰা-ঢপৰা কৰি আছে। আনকি ‘হোভাৰব্ৰিজ’ মৌমাখিৰ সন্ধান দিব পাৰিলে পুৰস্কাৰ দিয়াৰো ঘোষণা কৰা হৈছে। কিন্তু সকলো চেষ্টাই বিফল হৈ পৰিছে।\n‘হোভাৰব্ৰিজ’ মৌমাখিৰ এনে হঠাৎ অৱলুপ্তিৰ ফলত আতংকিত হৈ পৰিছে ইংলেণ্ডৰ কৃষিবিজ্ঞানীসকলো। কৃষিবিদ গ্যাৰি পাউণ্ডে কৈছে যে ‘হোভাৰব্ৰিজ’ৰ অৱলুপ্তিৰ ফলত ব্ৰিটেইনৰ খাদ্যভাণ্ডাৰৰ সংকটে দেখা দিব। কাৰণ মৌমাখিৰ অভাৱত পৰাগমিলন নহ’ব আৰু তাৰ ফলত খাদ্য উৎপাদন ব্যাহত হ’ব। গতিকে নতুন শস্য দূৰৰ কথা, যি শস্য এতিয়া আছে—সেইখিনিৰে কিমান দিনৰ জোৰা মাৰিব পাৰি, সেয়াও ডাঙৰ প্ৰশ্ন!\nপ্ৰকৃততে ‘হোভাৰব্ৰিজ’ হ’ল একপ্ৰকাৰৰ বনৰীয়া মৌমাখি। এইবোৰৰ জন্ম হয় অৰণ্যত। কিন্তু খাদ্যৰ সন্ধানত হোভাৰব্ৰিজে গাঁও-চহৰ সকলোতে উৰি ফুৰে। ইয়াৰ ফলত বিভিন্ন ফুলৰ পৰাগ সংযোগ ঘটে। আৰু তাৰ ফলতেই চিৰাচৰিত শস্যৰ লগতে নতুন নতুন শস্যৰো উৎপাদন প্ৰসাৰিত হয়। কিন্তু প্ৰধান সমস্যা হৈছিল এয়ে যে হোভাৰব্ৰিজৰ দংশনৰ জ্বালা ইমান বেছি যে ১৯৫০ চনৰপৰা ১৯৮৪ চন পৰ্যন্ত প্ৰায় ১০০০০-ৰৰো অধিক চাহাবে চিকিৎসালয়ৰ বিছনাত উঠিবলগীয়া হৈছিল। মৌমাখিৰ সন্ত্ৰাসত আতংকিত ব্ৰিটেইনবাসীয়ে ঘৰৰ দুৱাৰ-খিৰিকীসমূহত আইনা দিয়াৰ উপৰি মৌমাখি খেদিবলৈ ‘স্প্ৰে’ও ৰাখিছিল। সেই সময়ত এক বহুৰাষ্ট্ৰীয় কীটনাশক সংস্থাই মৌমাখি নিধন কৰাৰ বাবে প্ৰায় ২০০০ কোটি ডলাৰৰ ব্যৱসায় কৰিবলৈ সমৰ্থ হৈছিল। ১৯৮৪ চনৰপৰা মৌমাখিৰ সংখ্যা যিমানেই কমিছে, সিমানেই ব্যৱসায় সংকুচিত হৈছে কীটনাশক প্ৰস্তুতকাৰক সংস্থাসমূহৰ। কিন্তু পতংগবিদসকলে ধাৰণা কৰিছে যে ‘হোভাৰব্ৰিজ’ৰ অৱলুপ্তি কেৱলমাত্ৰ কীটনাশকৰ বাবেই হোৱা নাই, অভিযোজনৰ অভাৱৰ বাবেহে প্ৰধানতঃ হৈছে। অভিযোজনৰ অভাৱৰ বাবেই মৌমাখিবোৰ ইংলেণ্ডৰপৰা আঁতৰি গৈছে। মাচাছুচেটছৰ এগৰাকী পতংগবিদে জনাইছে যে বহু পতংগৰ ক্ষেত্ৰতেই কীটনাশক প্ৰয়োগ কৰা হয়, কিন্তু সেই কীটনাশকৰ সৈতে পতংগশ্ৰেণীৰ প্ৰাণীসকলে নিজকে বিন্যস্ত কৰি লয়। পতংগৰ এনে স্বাভাৱিক চৰিত্ৰক প্ৰাণীবিজ্ঞানৰ ভাষাত ‘অৰ্থোপেডিক ওভিলিউছন’ বুলি কোৱা হয়। মাচাছুচেটছৰ বিজ্ঞানীয়ে কৈছে যে ব্ৰিটেইনৰ ‘হোভাৰব্ৰিজ’বোৰে তেনে অভিযোজন সংঘটিত কৰিব নোৱাৰি অৱলুপ্ত হৈ পৰিছে।\nবিলুপ্তিৰ কাৰণ যিয়েই নহওক কিয়, ব্ৰিটেইনৰ শস্যৰ আৱৰ্তনৰ ক্ষেত্ৰত ই যে ডাঙৰ আঘাত, সেয়া ইতিমধ্যে নিশ্চিত কৰিছে ব্ৰিটেইনৰ একাধিক খাদ্য-গৱেষকে। তেওঁলোকৰ আশংকা, হোভাৰব্ৰিজৰ অৱলুপ্তি হ’লেও যদি সেই ধৰণৰ কোনো পতংগৰ আৱিৰ্ভাৱ নহয়—তেনেহ’লে পৰাগমিলন সম্ভৱ নহ’ব, আৰু কৃত্ৰিম পৰাগমিলন বা কৃত্ৰিম শস্যৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল হ’ব লাগিব। এনে কৃত্ৰিম শস্য যে শৰীৰৰ বাবে ভাল নহয়, তাকো জনাইছে বিশেষজ্ঞই। বিশেষজ্ঞৰ মত অনুসৰি কৃত্ৰিম মিলনৰ বাবে যি ‘ম্যালিক এচিড’ বাহিৰৰপৰা দিয়া হয়, সেয়া প্ৰাকৃতিকভাৱে স্বাভাৱিক নহয়। গতিকে এচিডৰ প্ৰভাৱত ভ্ৰূণৰ ‘পি-এইচ’ মাত্ৰাৰ পাৰ্থক্য সৃষ্টি হয়। এইক্ষেত্ৰত ভ্ৰূণ হৈছে গছৰ ফল। তেনে ফল ভক্ষণ কৰাটো স্বাস্থ্যৰ বাবে ক্ষতিকৰ বুলিও জনাইছে বিশেষজ্ঞই।


ভাৰততকৈ ২০ গুণ কম মূল্যত ক'ৰ'না টেষ্টটিং কিট উপলব্ধ হ'ব বাংলাদেশত!\nভাৰততকৈ ২০ গুণ কম মূল্যত ক’ৰ’না টেষ্টটিং কিট উপলব্ধ হ’ব বাংলাদেশত!\nযি সময়ত ভাৰত চৰকাৰে ব্যক্তিগতখণ্ডৰ পৰীক্ষাগাৰ সমূহত ক’ৰ’না ভাইৰাছৰ টেষ্টটিং কিটৰ মূল্য ৪,৫০০ টকা ধাৰ্য্য কৰিছে সেই সময়তে চুবুৰীয়া ৰাষ্ট্ৰ বাংলাদেশে ইয়াতকৈ প্ৰায় ২০গুণ কম দামতে উন্নত মানৰ এনে কিটৰ ব্যৱস্থা কৰিছে।\nবাংলাদেশ চৰকাৰে কম মূল্যতে ক’ৰ’না টেষ্টিটিং কিট উৎপাদনৰ বাবে গণ স্বাস্থ্য কেন্দ্ৰ নামৰ এটা প্ৰতিষ্ঠানক অনুমোদন জনাইছে। গণ স্বাস্থ্য কেন্দ্ৰ হৈছে দেশখনৰ বিশেষকৈ গ্ৰামাঞ্চলত হস্পিতাল পৰিচালনা আৰু চিকিৎসা গৱেষণা সংক্ৰান্তীয় কামৰ লগত জড়িত এক ৰাজহুৱা স্বাস্থ্য সংস্থা।\nকিটবিধ তৈয়াৰ কৰিবলৈ কেতবোৰ ৰাসায়নিক বিকাৰক বিদেশৰ পৰা আমদানি কৰাৰ প্ৰয়োজন হ’ব। এই ক্ষেত্ৰত কেচামালৰ আমদানি কৰিবলৈ বাংলাদেশৰ ডিৰেক্ট’ৰেট জেনেৰেল অৱ ড্ৰাগছ এডমিনিষ্ট্ৰেশ্যনে (DGDA) অনুমোদন জনাইছে।\nতৈয়াৰ হৈ উঠাৰ পিছত বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ অনুমোদনৰ বাবে গণ স্বাস্থ্য কেন্দ্ৰই কিটটো DGDA-ক জমা দিব।\nঅহা দুসপ্তাহৰ ভিতৰত পূৰ্ণমাত্ৰাত ইয়াৰ উৎপাদন আৰম্ভ হ’ব বুলি আশা কৰা হৈছে। গণ স্বাস্থ্য কেন্দ্ৰই জনোৱা মতে এটা কিটৰ দাম হ’ব ২৫০-৩০০ টাকা, অৰ্থাৎ ভাৰতীয় মূল্যত ২২৪-২৬৯ টকা।\n‘ৰেপিড ব্লট-ডট’ (Rapid Blot-Dot) প্ৰযুক্তিৰে তৈয়াৰী এই কিটবিধে মাত্ৰ ১৫ মিনিটৰ ভিতৰতে ক’ৰ’না ভাইৰাছ ধৰা পেলাব পাৰিব বুলিও সংস্থাটোৱে দাবী কৰিছে।


তোমালৈ এখন চিঠি (অমিতাভ মহন্ত) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nতোমালৈ এখন চিঠি ::\nআশাকৰোঁ ভালে আছা৷ নতুন সংসাৰ কেনে লাগিছে তোমাৰ? এক সম্পূৰ্ণ নতুন জীৱন নহয়নে? আজিকালি চাগে ঘৰত থাকিলে তোমাৰ মোৰ কথা মনতেই নপৰে৷ কামৰ ফাঁকে ফাঁকে কেতিয়াবা বাৰু অলপ সময়ৰ বাবেও মোক মনত পেলোৱানে? মই জানো এতিয়া চাগে শাহু, শহুৰ, ননদ দেৱৰৰ সৈতে তুমি ভীষণ ব্যস্ত৷ হয়তো শহুৰ দেউতাৰ লগত কিবা বাতৰি আলোচনা কৰাত ব্যস্ত৷ নহ’লে ননদৰ সৈতে শনিবাৰে বজাৰ যোৱাৰ প্লেন৷ মই কিন্তু তোমাক সদায় মিছ কৰো৷ অফিচৰ মোটা ফাইলবোৰ জমা হৈ ওখ হৈ গৈ আছে৷ কাম কাজ কৰিবলৈ মন নোযোৱা হৈছে৷ অফিচত বহি লেপটপত তোমাৰ পুৰণি ফটোবোৰ, বিয়াৰ আগৰ ফটোবোৰ চাওঁ৷ বিশেষকৈ সেই যে তোমালোকৰ হোষ্টেলৰ চাদৰ ওপৰত উঠা ফটোখন৷\nআজি দুপৰীয়া দীঘলী পুখুৰীৰ পাৰলৈ গৈছিলোঁ৷ বহু সময় বহিলোঁ৷ সকলো একেই আছে৷ লগত কেৱল তুমি নাই৷ সেই যে আমি সদায় বহা বেঞ্চখন, সেইখন এতিয়াও কৃষ্ণচুড়াবোৰে ৰঙা কৰি থয়৷ তোমালৈ বৰ মনত পৰিছিল৷ লগে লগে তোমালৈ ফোন কৰিছিলোঁ, তুমি নধৰিলা৷ হয়তো বহুত ব্যস্ত তুমি৷ কি কৰি আছিলা বাৰু? ভাত ৰান্ধি আছিলা চাগে? নে শাহুৰ লগত ব্যস্ত??\nতোমাৰ হাতত ধৰি আকৌ এবাৰ দীঘলীপুখুৰীৰ পাৰত বহিবলৈ বৰ ইচ্ছা হৈছে অ’ মোৰ৷ জানো আজিৰ দিন আগৰ দিনবোৰৰ দৰে নহয়৷ আজি তুমি এগৰাকী সু-গৃহিণী৷ ময়ো আগৰ সেই কলেজীয়া ল’ৰাটো হৈ থকা নাই৷ তথাপি আজি মোৰ বৰ মন গৈছে৷ আহিবা নেকি আজি গধূলিলৈ? সময় হ’বতো তোমাৰ? কিবাকৈ মিলাবানা প্লিজ৷ মই সেই আগতে যে ৰৈ থাকিছিলোঁ পান দোকানখন, আজিও তাৰ আগতেই ৰৈ থাকিম৷\nনিৰাশ নকৰিবা৷ কথা দিছোঁ আমাৰ বাহিৰে কোনেও এই বিষয়ে কেতিয়াও গম নাপাব৷\nমই অপেক্ষা কৰিম৷\nতোমাৰ প্ৰাক্তন প্ৰেমিক আৰু বৰ্তমানৰ স্বামী৷\n← এই সংখ্যাৰ সৰিয়হ ফুল – জানুৱাৰী ২০১৪\nবাঁহৰ চুঙাত পোৰা বড়া চাউলৰ জলপান (বন্দনা ডি. মজুমদাৰ) →


সাঁচ:নিৰ্বাচিত লেখা - ৱিকিউৎস\nআব্ৰাহাম লিঙ্কনৰ বক্তৃতা- লেখক: আব্ৰাহাম লিংকন, ১৯৫৯\nএই গ্ৰন্থখন হৈছে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ষোড়শ ৰাষ্ট্ৰপতি আব্ৰাহাম লিংকনৰ দ্বাৰা প্ৰদান কৰা বিখ্যাত গেটীচবাৰ্গ ভাষণৰ দৰে বহুকেইটা উল্লেখযোগ্য ভাষণ, ঘোষণাপত্ৰ, তথা চিঠিৰ সংকলন। আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ তথ্য সেৱাৰ পৃষ্ঠপোষকতাত এইসমূহক অসমীয়াৰ লগতে আন বিভিন্ন ভাষালৈ অনুবাদ কৰি প্ৰকাশ কৰা হৈছে।\n৮৭ বছৰ আগত আমাৰ পূৰ্ব্বপুৰুষসকলে এই মহাদেশত এটা নতুন জাতিৰ সৃষ্টি কৰিলে। এই জাতিটোৰ ভিত্তি হল স্বাধীনতা আৰু আদৰ্শ হল সকলো মানুহৰ সমান জন্মগত অধিকাৰ। সম্প্ৰতি আমি এখন বিৰাট গৃহযুদ্ধত লিপ্ত হৈছোঁ। এই ভিত্তি আৰু আদৰ্শত প্ৰতিষ্ঠিত আমাৰ জাতিটো অথবা আন যি কোনো জাতি টিকি থাকিব পাৰেনে নোৱাৰে এই গৃহযুদ্ধই তাকেহে প্ৰমাণ কৰিব। আমি গৃহযুদ্ধৰ এখন বিৰাট সমৰক্ষেত্ৰত সমবেত হৈছোঁ, আৰু এই সমৰক্ষেত্ৰৰ এটা অংশক সেই লোকসকলৰ অন্তিমশয্যাৰ কাৰণে উছৰ্গা কৰিবলৈ আহিছোঁ যি সকলে এই জাতিটোক জীয়াই ৰখাৰ কাৰণে প্ৰাণ বিসৰ্জন দিছে। এনে কৰাটো আমাৰ পক্ষে তেনেই সমুচিত। কিন্তু বৃহত্তৰ অৰ্থৰ পৰা বিবেচনা কৰিলে আমি ন কৈ এই ভূমি উছৰ্গা কৰিব নোৱাৰোঁ,— পবিত্ৰ কৰিব নোৱাৰোঁ। যিসকল— জীৱস্ত অথবা মৃত সাহসী পুৰুষে ইয়াত যুদ্ধ কৰিছে তেওঁলোকেই এই ভূমিক পবিত্ৰ কৰি তুলিছে। ইয়াক কম বা বেছি পবিত্ৰ কৰাৰ ক্ষমতা আমাৰ নাই।\nThis template is designed to automatically switch between chosen works depending on the month. There is no requirement to edit this template, chosen texts should be added to the respective files (as the month) displayed below, and these files will be transcluded into place.\nDefault format for each page\n(**short introductory statement**) [[Author:**name**|]].''\n(**Summary statement about work**)\n[[File:**selected image name**.jpg|150px|right]] <!--80px if portrait-->\n<div style="margin-left: 2em; font-size: 0.88em;">\n(**snippet of starting text of work**)\nNote that each of these files is protected.\nThe above documentation is transcluded from সাঁচ:নিৰ্বাচিত লেখা/doc. (edit | history)\n"https://as.wikisource.org/w/index.php?title=সাঁচ:নিৰ্বাচিত_লেখা&oldid=84752"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাটো শেষবাৰৰ কাৰণে ১ ছেপ্টেম্বৰ ২০২০ তাৰিখে ০০:০০ বজাত সলনি কৰা হৈছিল।


কাঞ্চনজংঘাৰ মুক্তিৰ দিনাই অসম বন্ধৰ আহ্বান জনালে বজৰং দলে, বন্ধৰ ফলত ক্ষতিগ্ৰস্থ হ’ব নেকি ছবিখন?|bajrang-dal-assam-bandh-call-on-6th-september– News18 assam\nকাঞ্চনজংঘাৰ মুক্তিৰ দিনাই অসম বন্ধৰ আহ্বান জনালে বজৰং দলে, বন্ধৰ ফলত ক্ষতিগ্ৰস্থ হ’ব নেকি ছবিখন?\nঅসমত থকা সকলো হিন্দু শৰনাৰ্থীকে নাগৰিকত্ব প্ৰদানৰ দাবীৰে অসম বন্ধৰ আহ্বান জনাইছে বজৰং দলে\nLast Updated : September 05, 2019, 17:27 IST\nৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিক পঞ্জীকলৈ সৰব বজৰং দল। প্ৰকাশিত ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিক পঞ্জীত বহু কেইটা আঁসোৱাহ ৰৈ যোৱাৰ অভিযোগ বজৰং দলৰ। নাগৰিক পঞ্জীৰ পৰা বাদ পৰা সকলো হিন্দুৰ নাম সন্নিৱিষ্ট কৰা আৰু ১৯৭১ চনৰ পিছত অহা সকলো হিন্দু বাঙালী লোককে নাগৰিকত্ব প্ৰদান কৰাৰ দাবীৰে ৬ চেপ্তেম্বৰত অসম বন্ধৰ আহ্বান জনাইছে সংগঠনটোৱে। কিন্তু সেইদিনাই মুক্তিলাভ কৰিব জুবিন গাৰ্গৰ ছবি কাঞ্চনজংঘা।\nছবিখন মুক্তি পোৱা দিনটোতে বজৰং দলে অসম বন্ধৰ আহ্বান জনোৱা কাৰ্যক এতিয়া সহজ ভাবে ল’ব পাৰ নাই জুবিন গাৰ্গৰ অনুৰাগী সকলে। উল্লেখ্য যে বজৰং দলৰ এই বন্ধলৈ সতীৰ্থ সংগঠন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় হিন্দু পৰিষদেও সমৰ্থন আগবঢ়াইছে।\nকাঞ্চনজংঘাৰ মুক্তিৰ দিনাই আহ্বান জনোৱা অসম বন্ধৰ সন্দৰ্ভত জুবিন গাৰ্গে কি প্ৰতিক্ৰিয়া প্ৰকাশ কৰে সেয়া হ’ব লক্ষ্যণীয়। কিন্তু জুবিন গাৰ্গৰ একাংশ অনুৰাগীয়ে উল্লেখ কৰিছে যে, বন্ধই কোনো প্ৰভাৱ পেলাব নোৱাৰে ছবিখন চলাত!\nFirst published: September 05, 2019, 17:25 IST\nAssam bandhAssamese MovieKanchanjanghaRastriya Bajrang DalZubeen Garg


arunjyotisworld.blogspot.com June 09, 2015 goodnews, ভাল খবৰ,\n১. অসমৰ চৰকাৰী বিদ্যালয়ৰ সমস্যাৰাজিক বুজিবৰ বাবে ৰাজ্যপাল পি বি আচাৰ্যই গুৱহাটীৰ দুখনকৈ বিদ্যালয় দুৰ্গা সৰোবৰ বিদ্যালয় আৰু আদাবাৰী ৰবীন্দ্ৰ বিদ্যাপীঠত আকস্মিক ভাৱে উপস্থিত হৈ পৰিদৰ্শন কৰাৰ খবৰ। তেখেতে ছাত্ৰ-ছাত্ৰী সকলৰ সৈতে মধ্যাহ্ন ভোজন কৰাৰ লগতে সুবিধা-অসুবিধাবোৰ বুজিবৰ বাবে বাৰ্তালাপতো অংশ লোৱা বুলিও খবৰ পোৱা গৈছে।\n২. অৱশেষত দীৰ্ঘদিনৰ সমালোচনাৰ অন্ত পেলাই মোদী চৰকাৰে নিযুক্তি দিলে কেন্দ্ৰীয় তদাৰকী আয়ুক্ত(CVC) আৰু কেন্দ্ৰীয় তথ্য আয়ুক্তৰ। লোকসভাৰ বিৰোধী নেতা মল্লিকাৰ্জুন খৰ্গেৰ সতে প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ বৈঠকৰ পাছতে কেন্দ্ৰীয় তদাৰকী আয়ুক্ত ৰূপে কে ভি চৌদাৰী আৰু কেন্দ্ৰীয় তথ্য আয়ুক্ত ৰূপে বিজয় শৰ্মাৰ নাম চূড়ান্ত হোৱা বুলি সুখবৰ প্ৰকাশ পাইছে।\n৩. কালি আই.আই.টি. গু‌ৱাহাটীত অনুষ্ঠিত সমাৱৰ্তন অনুষ্ঠানত ভাগ লৈ কেন্দ্ৰীয় মান‌ৱ-সম্পদ উন্নয়ন মন্ত্ৰী স্মৃতি ইৰাণীয়ে নতুন পাঠ্যক্ৰমৰ জৰিয়তে গ‌ৱেষণা আৰু প্ৰযুক্তিৰ উদ্ভা‌ৱনক উৎসাহ জনাবৰ বাবে প্ৰতি বছৰে প্ৰতিভাশালী শিক্ষকলৈ এক লাখ টকাৰ পুৰস্কাৰ প্ৰদানৰ কথা চৰকাৰে বিবেচনা কৰাৰ কথা প্ৰকাশ কৰিছে। তাৰোপৰি আই.আই.টিত শিক্ষকতা কৰা শ্ৰেষ্ঠ মহিলা শিক্ষকগাৰকীকো সোণৰ পদক দিয়া হ'ব বুলি জনাইছে । ইয়াৰোপৰি অসমৰ প্ৰায় দহ হাজাৰজন বিজ্ঞান আৰু গণিত শিক্ষকক গু‌ৱাহাটী আৰু খৰগপুৰত অ‌ৱস্থিত আই.আই.টিৰ যোগেদি বিশেষ প্ৰশিক্ষণৰ ব্য‌ৱস্থা কৰা হ'ব বুলিও প্ৰকাশ কৰিছে।\n৪. টিহুৰ ৰেল’ৱে কোৱাৰ্টাৰৰ এগৰাকী বাসিন্দা মনেশ্বৰ দাসে এগৰাকী ক্ষুদ্ৰ ব্যৱসায়ী অমিয় শৰ্মাৰ হেৰোৱা ষোল্ল হাজাৰ টকা, বাটত পৰি থকা অৱস্থাত পোৱাৰ পাছত ঘটনাটোৰ কথা জানিব পাৰি অক্ষত অৱস্থাত শৰ্মাক উভোতাই দি সততাৰ এক অনন্য উদাহৰণ দাঙি ধৰে। এই খবৰো আমাৰ অসম কাকতে প্ৰকাশ কৰিছে।\n৫. উত্তৰ পূৱৰ কলা, সংস্কৃতি, ইতিহাস আদি ৰাষ্ট্ৰীয় শিক্ষা পাঠ্যক্ৰমৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হব বুলি এক ইতিবাচক খবৰ প্ৰকাশ কৰে কেন্দ্ৰীয় মানৱ সম্পদ বিকাশ মন্ত্ৰী স্মৃতি ইৰাণীয়ে।\n৬. অসম সাহিত্য সভাৰ প্ৰাক্তন সভাপতি, স্বনামধন্য সাহিত্যিক উপেন্দ্ৰ চন্দ্ৰ লেখাৰুৰ স্মৃতি দিৱস দুদিনীয়া কাৰ্যসূচীৰে যোৱা ৩ আৰু ৭জুনত উদযাপন কৰে ৰংমহল সাহিত্য সভাই। উত্তৰ-গুৱাহাটীৰ ৰংমহলৰ লক্ষ্যধৰ চৌধুৰী প্ৰেক্ষাগৃহত অনুষ্ঠানসমূহৰ আয়োজন কৰা হৈছিল।\n৭. মহাপুৰুষীয়া নাম ধৰ্মৰ অন্যতম সাধক, বিশিষ্ট সাহিত্যিক, শিক্ষাবিদ, বৈষ্ণৱ-পণ্ডিত সোণাৰাম চুতীয়াৰ নামত শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ সংঘই প্ৰৱৰ্তন কৰিছে এটি স্মাৰক বঁটা। এই স্মাৰক বঁটা পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে বিশিষ্ট চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা, গৱেষক, সাহিত্যিক সূৰ্য হাজৰিকাক যোৰহাট জিলা শাখাৰ নামঘৰত হোৱা অনুষ্ঠানত কালি প্ৰদান কৰে সংঘৰ পদাধিকাৰ ভবেন্দ্ৰ নাথ ডেকাই।\n৮. অৱশেষত কালিৰে পৰা ডিব্ৰুগড়ৰ অতিৰিক্ত জিলা ছেছন ন্যায়াধীশৰ ফাষ্ট ট্ৰেক কৰ্টত ডাঃ সৰিতা তছনিৱালৰ হত্যাৰ গোচৰৰ বিচাৰ প্ৰক্ৰিয়া আৰম্ভ কৰাৰ সুখবৰ। কালি প্ৰথমটো শুনানি গ্ৰহণ কৰাৰ পাছত পৰৱৰ্তী শুনানিৰ বাবে ৬জুলাইৰ দিনটো ঠিক কৰিছে। উল্লেখযোগ্য যে তদন্তকাৰী বিষয়াই আদালতত কেছ ডায়েৰী জমা দিয়াত পলম কৰাত দুয়ো অভিযুক্ত বৰ্তমান জামিনত মুক্ত হৈ আছে।\n৯. কাজিৰঙাৰ বন্যপ্ৰাণীৰ সুৰক্ষাৰ বাবে লোৱা পদক্ষেপ সমূহৰ বুজ লবলৈ আহি নিশা বনকৰ্মীৰ সৈতে এনিমেল কৰিডৰ আৰু ঘাইপথৰ বেৰিকেড সমূহ নিজে টহল দি পৰিদৰ্শন কৰি সংবাদ শিৰোনাম দখল কৰিছে অসমৰ বনমন্ত্ৰী এটোৱা মুণ্ডাই। সাম্ভাব্য বানৰ সময়ত বন্যপ্ৰাণীৰ সুৰক্ষাৰ বিষয়টোক বনমন্ত্ৰী গৰাকীয়ে গুৰুত্ব আৰোপ কৰি বিভিন্ন পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰাৰো সুখবৰ প্ৰকাশ পাইছে।\n১০. অসম সাহিত্য সভাৰ ধুবুৰী জিলা শাখা যোৱা ১জুনত ডঃ নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈৰ স্মৃতি দিৱস পালন কৰে। পৰহি গোলোকগঞ্জ সাহিত্য সভাৰ সহযোগত পাৰ্বতি প্ৰসাদ বৰুৱাৰ স্মৃতি দিৱসো পালন কৰে।\nBy arunjyotisworld.blogspot.com on June 09, 2015


পাহাৰী হাৱা খাওঁতেই লাগিল জগৰ; নেটিজেনৰ ঔকিল খাই কানহায়াৰ নাজল-নাথল -\nHomeৰাষ্ট্ৰীয়পাহাৰী হাৱা খাওঁতেই লাগিল জগৰ; নেটিজেনৰ ঔকিল খাই কানহায়াৰ নাজল-নাথল\nপাহাৰী হাৱা খাওঁতেই লাগিল জগৰ; নেটিজেনৰ ঔকিল খাই কানহায়াৰ নাজল-নাথল\nডিজিটেল ডেস্ক : বেগুচৰাইৰ পৰা পোনে পোনে বিলাসী হোটেল। বাওঁ শিবিৰৰ পৰা ‘আজাদী’ লাভৰ পাছতে আমূল পৰিৱৰ্তন আহিছে ‘ৰিভলিউচনেৰী’ কানহায়াৰ জীৱনলৈ। কংগ্ৰেছৰ ছত্ৰছায়ালৈ অহাৰ পাছতে সলনি হৈছে আদৱ-কায়দাও। শেহতীয়াকৈ কানহায়াই হিল ষ্টেচনৰ এখন বিলাসী হোটেলৰ পৰা ইনষ্টাগ্ৰামত দিয়া এখন আলোকচিত্ৰক লৈ ব্যাপক ট্ৰোলৰ সন্মুখীন হৈছে। হিল ষ্টেচনটোৰ হোটেলখনৰ বেলকনিত হাতত খোলা কিতাপ লৈ নবাবী কায়দাৰে বহি থকাৰ এখন আলোকচিত্ৰ ইনষ্টাগ্ৰামত পোষ্ট কৰিছিল কানহায়াই। তাৰ পাছতে ব্যাপক ট্ৰোলৰ সন্মুখীন হয় জেএনইউৰ এসময়ৰ অগ্নিবৰ্ষী ছাত্ৰনেতাজন।\nবহুতৰ বাবে কানহায়াই বাওঁ শিবিৰ ত্যাগ কৰাটো আছিল আকস্মিক আৰু আশ্বৰ্যকৰ খবৰ। বহুতে অভিযোগ কৰিছিল যে, কানহায়াই কংগ্ৰেছৰ পাৰ লাভ কৰিছে বৃহৎ অফাৰ। সেইবাবে নিজৰ অতীত পাহৰি শিবিৰ সলালে দেশৰ দুৰ্গত সৰ্বসাধাৰণৰ কথা কোৱা যুৱ নেতাজনে। এইবাৰ পিছে বিলাসী হোটেলৰ বিলাসঘন মুহূৰ্তৰ আলোকচিত্ৰ প্ৰকাশ কৰি একপ্ৰকাৰ নেটিজেনক ঔকিল সোধাবলৈ পিঠি পাতি দিলে কানহায়া কুমাৰে।\nএকাংশই কানহায়াক কটাক্ষ কৰি লিখিছে, অৱশেষত কানহায়াই ‘আজাদী’ৰ সোৱাদ পালে। সেয়া হ’ল মাৰ্ক্সবাদৰ পৰা আজাদী। বিলাসী হোটেলৰ বিলাসহুল কোঠাত সন্মুখত বিশাল আকাশ আৰু বিস্তৃত পাহাৰৰ দৃশ্য লৈ মহা আয়মেৰে বহি ৰৈছে কানহায়া। ভৰি দীঘলকৈ মেলি দিছে মোলায়ম ছোফাত। এই বিলাসঘন মুহূৰ্তৰ আলোকচিত্ৰ ইনষ্টাগ্ৰামত পোৱাৰ পাছতে নেটিজেন হৈ পৰিছে ক্ষিপ্ত। নিজৰ অতীত পাহৰি যোৱাৰ অভিযোগেৰে কানহায়াক থকা-সৰকা কৰিলে বিভিন্নজনে। উল্লেখ্য যে, নিজৰ এই আলোকচিত্ৰ সৈতে কেপচন হিচাপে কানহায়াই সংযোগ কৰিছে এটা কবিতাৰ পংক্তি। বছিৰ ভদ্ৰৰ কবিতাৰ শাৰী ‘ম্যে চুপ ৰাহা তো অউৰ গলতফেইমীয়া বঢ়তি/ও ভি সুনা হ্যে উচনে জো ম্যেনে কাহা নেহী…’\nকানহায়াৰ এই নৱাবী ঢং পচন্দ নহ’ল নেটিজেনৰ\nপিছে কানহায়াৰ এই নৱাবী ঢং পচন্দ নহ’ল নেটিজেনৰ। সদায় নিজকে সংগ্ৰামী নেতা তথা গৰীৱৰ প্ৰতিনিধি হিচাপে তুলি ধৰা কানহায়াক কটাক্ষ কৰি নেটিজেনে লিখিছে, ‘ইয়াকেই কয় কংগ্ৰেছী লাইফ…’ ‘কংগ্ৰেছলৈ গৈ নবাবী চাল শিকি পেলাইছে তেওঁ…’ একাংশই লিখিছে, ‘তুমি তেতিয়ালৈকে কমিউনিষ্ট যেতিয়ালৈকে ডাঙৰ মানুহ নোহোৱা…’, এজনে লিখিছে, ‘গান্ধী-নেহৰুক ধন্যবাদ জনাওক, তেওঁলোকৰ বাবে ভাল জীৱন এটাৰ সোৱাদ লাভ কৰিলে। কেৱল এয়াই নহয়, কানহায়াৰ দৰে বিলাসী জীৱন উপহাৰ পালে আমিও কংগ্ৰেছত যোগ দিম বুলিও একাংশই কটাক্ষ কৰিছে।\nউল্লেখ্য যে, দেশৰ ছাত্ৰ ৰাজনীতিত নতুন আলোড়ন আৰু উদ্দীপনা সৃষ্টি কৰা কানহায়া কুমাৰ দেশৰ মোদীবিৰোধী শিবিৰৰ অন্যতম প্ৰধান মুখ চিহ্নিত হৈ আহিছে। জনপ্ৰিয়তা আৰু বিতৰ্কই সমানে সমানে বাট বুলিছে কানহায়াৰ সৈতে। বহু নতুন প্ৰজন্মৰ প্ৰতিনিধিক উদ্বুদ্ধ তথা অনুপ্ৰাণিত কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা কানহায়া কুমাৰৰ কংগ্ৰেছ গমনক লৈও দেশত এক চৰ্চা চলিছে। তাৰ মাজতে তেওঁৰ এই নৱাবী আৱিৰ্ভাৱে আন এক বিতৰ্কৰ সৃষ্টি কৰিছে।\nPrevious articleৰোহিত শৰ্মা চোৰ! বিশ্বকাপত ছেকেণ্ডাৰী ফেক্টৰ হৈ ৰ’ব নেকি হিটমেন?\nNext articleএইবাৰ জালত পৰিল জেকলিন; গ্ৰেপ্তাৰৰ ভয়ত মুখ শুকাইছে সুন্দৰী অভিনেত্ৰীৰ!\nঅনু্প্ৰৱেশ : এবছৰতে গ্ৰেপ্তাৰ ৩০০০ বাংলাদেশী, দেশত সোমাল কিমান? সীমান্তৰে চলিছে বহু নিষিদ্ধ বেহা!


20.11.19 Morning Assame Murli Om Shanti BapDada Madhuban\n"মৰমৰ সন্তানসকল – যদি শিৱবাবাৰ প্ৰতি সন্মান আছে তেন্তে তেওঁৰ শ্ৰীমতত চলি থাকা, শ্ৰীমতত চলা মানে পিতাক সন্মান কৰা”\nসন্তানসকল পিতাতকৈও ডাঙৰ যাদুকৰ কেনেকৈ?\nউচ্চতকৈও উচ্চ পিতাক নিজৰ সন্তান কৰি লোৱা, তন-মন-ধনেৰে পিতাক উত্তৰাধিকাৰী কৰি বলিহাৰ হোৱা – এয়া হৈছে সন্তানসকলৰ যাদুকৰী। যিসকলে এতিয়া ভগৱানক উত্তৰাধিকাৰী কৰে তেওঁলোকে 21 জন্মৰ বাবে সম্পত্তিৰ অধিকাৰী হৈ যায়।\nট্ৰিব্যুনল (বিচাৰ সভা) কোনসকলৰ সন্তানৰ কাৰণে বহে?\nযিসকলে দান দিয়া বস্তু উভতাই লোৱাৰ সংকল্প কৰে, মায়াৰ বশীভূত হৈ ডিছ্চাৰ্ভিছ (অহিত) কৰে তেওঁলোকৰ কাৰণে ট্ৰিব্যুনল বহে।\nআত্মিক বিচিত্ৰ পিতাই বহি বিচিত্ৰ সন্তানসকলক বুজায় অৰ্থাৎ দূৰৈৰ দেশৰ নিবাসী যাক পৰমপিতা পৰমাত্মা বুলি কোৱা হয়। বহুত দূৰৈৰ দেশৰ পৰা আহি এই শৰীৰৰ দ্বাৰা তোমালোকক পঢ়ায়। এতিয়া যিসকলে পঢ়ে তেওঁলোকৰ পঢ়াওঁতাজনৰ লগত যোগতো অটোমেটিকেলী (স্বতঃস্ফূৰ্তভাৱে) থাকে। ক’বলগীয়া নহয় যে হে সন্তানসকল, শিক্ষকৰ সৈতে যোগযুক্ত হোৱা বা তেওঁক স্মৰণ কৰা। নহয়, ইয়াত পিতাই কয় – হে আত্মিক সন্তানসকল, এওঁ তোমালোকৰ পিতাও হয়, শিক্ষকো হয়, গুৰুও হয়, এওঁৰ সৈতে যোগযুক্ত হৈ থাকা অৰ্থাৎ পিতাক স্মৰণ কৰা। এয়া হ’ল বিচিত্ৰ বাবা। তোমালোকে এওঁক বাৰে-বাৰে পাহৰি যোৱা সেইবাবে ক’বলগীয়া হয়। পঢ়াওঁতাজনক স্মৰণ কৰিলে তোমালোকৰ পাপ ভস্ম হৈ যাব। বিধিয়ে এইটো নকয় যে শিক্ষকে ক’ব - মোলৈ চোৱা, ইয়াততো বহুত লাভ হয়। পিতাই কয় – কেৱল মোক স্মৰণ কৰা। এই স্মৃতিৰ বলৰ দ্বাৰাই তোমালোকৰ পাপ খণ্ডন হয়, ইয়াকে কোৱা হয় স্মৃতিৰ যাত্ৰা। এতিয়া আত্মিক বিচিত্ৰ পিতাই সন্তানসকলকৰ ফালে চায়। সন্তানসকলেও নিজকে আত্মা বুলি বুজি বিচিত্ৰ পিতাকহে স্মৰণ কৰে। তোমালোক বাৰে-বাৰে শৰীৰত আহা। মইতো গোটেই কল্প শৰীৰত নাহোঁ, কেৱল এই সংগমযুগতহে তোমালোকক পঢ়াবলৈ বহুত দূৰৈৰ দেশৰ পৰা আহোঁ। এইটো ভালদৰে স্মৃতিত ৰাখিব লাগে। বাবা আমাৰ পিতা, শিক্ষক আৰু সৎগুৰু হয়। বিচিত্ৰ হয়। তেওঁৰ নিজৰ শৰীৰ নাই, তেন্তে তেওঁ কেনেকৈ আহে? তেওঁ কয় – মই প্ৰকৃতিৰ, মুখৰ আধাৰ ল’বলগীয়া হয়। মইতো বিচিত্ৰ হওঁ। তোমালোক সকলোৰে চিত্ৰ আছে। মোক ৰথৰতো নিশ্চয় প্ৰয়োজন নহয় জানো। ঘোঁৰা গাড়ীততো নাহো। পিতাই কয় – মই এই শৰীৰত প্ৰৱেশ কৰোঁ, যিজন প্ৰথম নম্বৰৰ হয় তেৱেঁই আকৌ শেষৰ নম্বৰৰ হৈ যায়। যিসকল সতোপ্ৰধান আছিল তেওঁলোকেই তমোপ্ৰধান হয়। সেয়েহে তেওঁলোককে পুনৰ সতোপ্ৰধান কৰি তুলিবলৈ পিতাই পঢ়ায়। তেওঁ বুজায় – এই ৰাৱণৰ ৰাজ্যত5বিকাৰৰ ওপৰত বিজয়ী হৈ তোমালোক সন্তানসকল জগতজিৎ হ’ব লাগে। সন্তানসকলে এইটো স্মৃতিত ৰাখিব লাগে যে আমাক বিচিত্ৰ পিতাই পঢ়ায়। পিতাক স্মৰণ নকৰিলে তেতিয়া পাপ কেনেকৈ ভস্ম হ’ব। এই কথাবোৰো এতিয়া সংগমযুগতে শুনা। এবাৰ যি হয় সেয়াই আকৌ কল্পৰ পাছত পুনৰাবৃত্তি হ’ব। কিমান ভাল বুজনি, এই ক্ষেত্ৰত অতি বিশাল বুদ্ধিৰ প্ৰয়োজন। এয়া কোনো সাধু-সন্ত আদিৰ সৎসংগ নহয়। তেওঁক পিতা বুলিও কোৱা আৰু সন্তান বুলিও কোৱা। তোমালোকে জানা – এয়া আমাৰ পিতাও হয়, সন্তানো হয়। আমি সকলোবোৰ এই সন্তানটিক উত্তৰাধিকাৰী কৰি দি দিওঁ আৰু পিতাৰ পৰা 21 জন্মৰ বাবে উত্তৰাধিকাৰ লওঁ। সকলো আৱৰ্জনা দি পিতাৰ পৰা আমি বিশ্বৰ বাদশ্বাহী (সাম্ৰাজ্য) লওঁ। সন্তানসকলে এনেকৈ কয় – বাবা আমি ভক্তিমাৰ্গত কৈছিলো যে যেতিয়া আপুনি আহিব তেতিয়া আমি তন-মন-ধন সহিত আপোনৰ প্ৰতি বলিহাৰ হ’ম। লৌকিক পিতাও সন্তানসকলৰ প্ৰতি বলিহাৰ নহয় জানো। গতিকে ইয়াত তোমালোকে এয়া কেনেকুৱা বিচিত্ৰ পিতাক পাইছা, তেওঁক স্মৰণ কৰা তেতিয়া তোমালোকৰ পাপ ভস্ম হ’ব আৰু নিজৰ ঘৰলৈ গুচি যাবা। কিমান দীঘলীয়া যাত্ৰা। চোৱা, পিতা ক’ৰপৰা আহে! পুৰণি ৰাৱণৰ ৰাজ্যলৈ। তেওঁ কয় – মোৰ ভাগ্যত পাৱন শৰীৰ নাই। পতিতসকলক পাৱন কৰি তুলিবলৈ কেনেকৈ আহিম। মই পতিত সৃষ্টিতে আহি সকলোকে পাৱন কৰি তুলিবলগীয়া হয়। গতিকে এনেকুৱা শিক্ষকক মূল্য (সন্মান) দিয়া উচিত। বহুত আছে যিয়ে মূল্যই বুজি নাপায়। এয়াও নাটকত হ’বলগীয়াই আছে। ৰাজধানীততো ক্ৰমানুসৰি সকলোৰে প্ৰয়োজন নহয় জানো। গতিকে সকলো প্ৰকাৰৰ ইয়াতেই তৈয়াৰ হয়। কম পদ পাওঁতাসকলৰ এনেকুৱা অৱস্থা হ’ব। নপঢ়িব, পিতাৰ স্মৃতিতো নাথাকিব। এওঁ হৈছে অতি বিচিত্ৰ পিতা, এওঁৰ চলনো অলৌকিক। এওঁৰ ভূমিকা আৰু কোনেও প্ৰাপ্ত কৰিব নোৱাৰে। এই পিতা আহি তোমালোকক কিমান উচ্চ পঢ়া পঢ়ায়, গতিকে তেওঁক মূল্যও দিয়া উচিত। তেওঁৰ শ্ৰীমতত চলা উচিত। কিন্তু মায়াই বাৰে-বাৰে পাহৰাই দিয়ে। মায়া ইমান শক্তিশালী যে ভাল-ভাল সন্তানসকলকো বগৰাই দিয়ে। পিতাই কিমান ধনৱান কৰি তোলে কিন্তু মায়াই একদম মাথা ঘূৰাই দিয়ে। মায়াৰ পৰা ৰক্ষা পাবলৈ হ’লে পিতাক নিশ্চয় স্মৰণ কৰিব লাগিব। বহুত ভাল সন্তান আছে যিসকল পিতাৰ হৈ আকৌ মায়াৰ হৈ যায়, তাৰ কথাই নুসুধিবা, দৃঢ়মনা বিশ্বাসঘাটক হৈ যায়। মায়াই একদম নাকত ধৰি লয়। এষাৰ কথাও আছে নহয় – গজক (হাতীক) গ্ৰাহে (ঘঁৰিয়ালে) খালে। কিন্তু ইয়াৰ অৰ্থ কোনেও বুজি নাপায়। পিতাই প্ৰতিটো কথা ভালদৰে বুজায়। কিছুমান সন্তানে বুজেও কিন্তু পুৰুষাৰ্থৰ ক্ৰম অনুসৰি। কিছুমানৰতো অলপো ধাৰণা নহয়। বহুত উচ্চ পঢ়া নহয় জানো। সেইকাৰণে সেয়া ধাৰণা কৰিব নোৱাৰে। পিতাই ক’ব – এওঁৰ ভাগ্যত ৰাজ্য-ভাগ্য নাই। কিছুমান অক ফুল, কিছুমান সুগন্ধি ফুল। বৈচিত্ৰময় বাগিচা নহয় জানো। এনেকুৱাতো লাগিব নহয় জানো। ৰাজধানীত তোমালোকৰ দাস-দাসী, চাকৰ আদিও থাকিব। নহ’লেনো দাস-দাসী কেনেকৈ পাবা। ৰাজ্য ইয়াতে স্থাপন হয়। দাস-দাসী, চাকৰ, চণ্ডাল আদি সকলো পাবা। এয়া ৰাজধানী স্থাপন হৈ আছে। এয়া আচৰিত কথা। পিতাই তোমালোকক ইমান উচ্চ কৰি তোলে গতিকে এনেকুৱা পিতাক স্মৰণ কৰি প্ৰেমৰ চকুলো বৈ যোৱা উচিত।\nতোমালোক মালাৰ দানা নোহোৱা জানো। তোমালোকে কোৱা – বাবা আপুনি কিমান বিচিত্ৰ। কেনেকৈ আহি আমাক পতিতসকলক পাৱন কৰি তুলিবলৈ পঢ়ায়। ভক্তি মাৰ্গত যদিও শিৱৰ পূজা কৰে কিন্তু এইটো জানো বুজি পায় যে এওঁ পতিত-পাৱন হয়, তথাপিও আহ্বান কৰি থাকে – হে পতিত-পাৱন আহা, আহি আমাক গুল-গুল (ফুলৰ দৰে) দেৱী-দেৱতা কৰি তোলা। সন্তানসকলৰ আদেশ পিতাই পালন কৰে আৰু যেতিয়া আহে তেতিয়া কয় – সন্তানসকল, পবিত্ৰ হোৱা। এই ক্ষেত্ৰতে হুলস্থুল হয়। পিতা বিস্ময়কৰ নহয় জানো। সন্তানসকলক কয় – মোক স্মৰণ কৰা তেতিয়া পাপ খণ্ডন হ’ব। পিতাই জানে যে তেওঁ আত্মাসকলৰ সৈতে কথা পাতে। সকলো আত্মাইহে কৰে, বিকৰ্ম আত্মায়ে কৰে। আত্মায়ে শৰীৰৰ দ্বাৰা ভোগ কৰে। তোমালোকৰ বাবেতো ট্ৰিব্যুনেল (বিচাৰ সভা) বহিব। বিশেষকৈ সেইসকল সন্তানৰ কাৰণে যিসকল সেৱাৰ লায়ক হৈ আকৌ বিশ্বাসঘাটক হৈ যায়। এয়াতো পিতাইহে জানে, কেনেকৈ মায়াই গিলি পেলায়। বাবা মই হাৰি গ’লো, মুখ ক’লা কৰি দিলো… এতিয়া ক্ষমা কৰা। বাগৰি পৰিলা (অধঃপতিত হ’লা) আৰু মায়াৰ হৈ গ’লা এতিয়া আকৌ ক্ষমা কিহ’ৰ। তেওঁলোকেতো বহুত মেহনত কৰিব লাগিব। বহুত আছে যিসকলে মায়াৰ লগত হাৰি যায়। পিতাই কয় – ইয়াত পিতাৰ ওচৰত দান দি যোৱা পুনৰ উভতাই নল’বা। নহ’লে শেষ হৈ যাবা। হৰিশ্চন্দ্ৰ উদাহৰণ আছে নহয় জানো। দান দি উঠি বহুত সাৱধান হৈ থাকিব লাগে। পুনৰ লৈ ল’লে এশ গুণ দণ্ড হৈ যায়। পাছত বহুত কম পদ পাবা। সন্তানসকলে জানে যে এয়া ৰাজধানী স্থাপন হৈ আছে। আন যিবোৰ ধৰ্ম প্ৰতিষ্ঠা কৰে, তেওঁলোকৰ প্ৰথমৰে পৰা ৰাজত্ব নচলে। ৰাজত্বতো তেতিয়া হয় যেতিয়া 50-60 কৌটি হ’ব, তেতিয়া সৈন্য হ’ব। আৰম্ভণিততো এজন-দুজনহে আহে, পুনৰ বৃদ্ধি হয়। তোমালোকে জানা যীশুখ্ৰীষ্টও কিবা ভেশত আহিব। প্ৰথম নম্বৰৰ জন নিশ্চয় আকৌ শেষৰ নম্বৰত ভিকহু ৰূপত হ’ব। খ্ৰীষ্টানসকলে তৎক্ষণাৎ ক’ব – যথাযথ যীশুখ্ৰীষ্ট এই সময়ত ভিকহু ৰূপত আছে। তেওঁলোকে বুজি পায় যে পুনৰ্জন্মতো ল’বই লাগিব। তমোপ্ৰধানতো নিশ্চয় সকলোৱে হ’ব লাগিব। এই সময়ত গোটেই সৃষ্টিৰ তমোপ্ৰধান জৰাজীৰ্ণ অৱস্থা। এই পুৰণি সৃষ্টিৰ বিনাশ নিশ্চয় হ’ব। খ্ৰীষ্টান লোকসকলেও কয় – যীশুখ্ৰীষ্টৰ 3000 বছৰ আগতে স্বৰ্গ আছিল এতিয়া আকৌ নিশ্চয় হ’ব। কিন্তু এই কথাবোৰ কোনে বুজাব। পিতাই কয় – এতিয়া সন্তানসকলৰ সেই অৱস্থা ক’ত! বাৰে-বাৰে লিখে – আমি যোগত থাকিব নোৱাৰো। সন্তানসকলৰ এক্টিভিটি (কৰ্মকাণ্ড)ৰ পৰা বুজি পায়। বাবাক বা-বাতৰি দিবলৈও ভয় কৰে। পিতাইতো সন্তানসকলক কিমান মৰম কৰে। মৰমেৰে নমস্কাৰ জনায়। সন্তানসকলৰতো অহংকাৰ থাকে। ভাল-ভাল সন্তানসকলকো মায়াই পাহৰাই দিয়ে। বাবাই বুজিব পাৰে, তেওঁ কয় – মই নলেজফুল (জ্ঞানেৰে পৰিপূৰ্ণ) হওঁ। সৰ্বজ্ঞৰ অৰ্থ এইটো নহয় যে মই সকলোৰে অন্তৰৰ কথা জানো। মই আহিছোৱেই পঢ়াবলৈ, ৰীড কৰিবলৈ (অন্তৰৰ কথা জানিবলৈ) নহয়। মই কাকো ৰীড নকৰো গতিকে এই সাকাৰেও (ব্ৰহ্মাইও) ৰীড নকৰে। এওঁতো সকলো পাহৰিব লাগে। তেন্তে কি ৰীড কৰিব। তোমালোকে ইয়ালৈ পঢ়িবলৈয়ে আহিছা। ভক্তি মাৰ্গেই বেলেগ। অৱনতি হোৱাৰো উপায়ৰ দৰকাৰ নহয় জানো। এই কথাবোৰৰ দ্বাৰাই তোমালোকৰ অৱনতি হয়। এয়া নাটকৰ খেল নিৰ্ধাৰিত হৈ আছে। ভক্তিমাৰ্গৰ শাস্ত্ৰ পঢ়ি-পঢ়ি তোমালোক অধঃপতিত হৈ তমোপ্ৰধান হৈ যোৱা। এতিয়া তোমালোক এই ছিঃ-ছিঃ জগতত একেবাৰে থাকিব নালাগে। কলিযুগৰ পৰা পুনৰ সত্যযুগলৈ আহিব লাগে। এতিয়া এয়া হ’ল সংগমযুগ। এই সকলোবোৰ কথা ধাৰণ কৰিব লাগে। পিতাইহে বুজায়, বাকীতো গোটেই জগতৰ বুদ্ধিত গডৰেজৰ তলা লাগি আছে। তোমালোকে বুজিছা এওঁলোক দৈৱী গুণ সম্পন্ন আছিল, তেওঁলোকেই আকৌ আসুৰী গুণৰ হৈ গ’ল। পিতাই বুজাইছে - এতিয়া ভক্তি মাৰ্গৰ সকলো কথা পাহৰি যোৱা। এতিয়া মই যি শুনাওঁ সেয়া শুনা, বেয়া নুশুনিবা… এতিয়া কেৱল মোৰ কথা শুনা। এতিয়া মই তোমালোকক তৰাবলৈ (উদ্ধাৰ কৰিবলৈ) আহিছো।\nতোমালোক হৈছা ঈশ্বৰীয় সম্প্ৰদায়ৰ। প্ৰজাপিতা ব্ৰহ্মাৰ মুখ কমলৰ দ্বাৰা তোমালোকৰ জন্ম হৈছে, ইমানবিলাক এডাপ্টেড (তোলনীয়া) সন্তান আছে। তেওঁক আদি দেৱ বুলি কোৱা হয়। মহাবীৰ বুলিও কোৱা হয়। তোমালোক সন্তানসকল মহাবীৰ নহয় জানো – যিসকলে যোগবলৰ দ্বাৰা মায়াৰ ওপৰত বিজয়ী হোৱা। পিতাক জ্ঞানৰ সাগৰ বুলি কোৱা হয়। জ্ঞানৰ সাগৰ পিতাই তোমালোকক অবিনাশী জ্ঞান ৰত্নেৰে থালি ভৰাই দিয়ে। তোমালোকক মালামাল কৰি দিয়ে। যিসকলে জ্ঞান ধাৰণ কৰে তেওঁলোকে উচ্চ পদ পায়, যিসকলে ধাৰণ নকৰে তেন্তে নিশ্চয় কম পদ পাব। পিতাৰ পৰা তোমালোকে অসীম সম্পত্তি পোৱা। আল্লা আল্লাউদ্দিনৰ কাহিনীও আছে নহয় জানো। তোমালোকে জানা যে তাত আমাৰ কোনো অপ্ৰাপ্ত বস্তু নাথাকে। 21 জন্মৰ বাবে পিতাই উত্তৰাধিকাৰ দি দিয়ে। বেহদৰ পিতাই বেহদৰ উত্তৰাধিকাৰ দিয়ে। হদৰ উত্তৰাধিকাৰ পায়ো বেহদৰ পিতাক নিশ্চয় স্মৰণ কৰে – হে পৰমাত্মা দয়া কৰা, কৃপা কৰা। এইটো জানো কোনোবাই জানে যে তেওঁ কি দিয়ে। এতিয়া তোমালোকে বুজিছা বাবাইতো আমাক বিশ্বৰ মালিক কৰি তোলে। চিত্ৰতো আছে ব্ৰহ্মাৰ দ্বাৰা স্থাপনা, ব্ৰহ্মা সাধাৰণভাৱে সন্মুখত বহি আছে। স্থাপনা কৰিলে তেতিয়া নিশ্চয় তেওঁকে মাধ্যম কৰি নল’ব জানো। পিতাই কিমান ভালদৰে বুজায়। তোমালোকে সম্পূৰ্ণকৈ বুজাব নোৱাৰা। ভক্তিমাৰ্গত শংকৰৰ আগত কয় – আঁচল ভৰাই দিয়া। আত্মাই কয় – মই কঙাল। মোৰ আঁচল ভৰোৱা, মোক এনেকুৱা কৰি তোলা। এতিয়া তোমালোক আঁচল ভৰাবলৈ আহিছা। তোমালোকে কোৱা – আমিতো নৰৰ পৰা নাৰায়ণ হ’ব বিচাৰো। এই পঢ়াই হৈছে নৰৰ পৰা নাৰায়ণ হোৱাৰ। পুৰণি সৃষ্টিত আহিবলৈ কাৰ অন্তৰে বিচাৰিব! কিন্তু নতুন সৃষ্টিলৈতো সকলোৱে নাহে। কোনোবা 25 শতাংশ পুৰণি সৃষ্টিলৈ আহিব। কিবা কমতো হ’বই নহয় জানো। কাৰোবাক অকণমানো বাৰ্তা দিলে তেতিয়া তোমালোক স্বৰ্গৰ মালিক নিশ্চয় হ’বা। এতিয়া সকলোৱে নৰকৰ মালিক নহয় জানো। ৰজা, ৰাণী, প্ৰজা সকলোৱে নৰকৰ মালিক। তেওঁলোক দ্বৈত মুকুটধাৰী আছিল। এতিয়া সেয়া নাই। আজিকালিতো ধৰ্ম আদিক কোনেও নামানেই। দেৱী-দেৱতা ধৰ্মই সমাপ্ত হৈ গৈছে। গোৱা হয় – ৰিলীজন ইজ মাইট (ধৰ্মই শক্তি), ধৰ্মক নমনা বাবে শক্তি নাই। পিতাই বুজায় – মৰমৰ সন্তানসকল, তোমালোকেই পূজ্যৰ পৰা পূজাৰী হোৱা। 84 জন্ম লোৱা নহয় জানো। আমিয়ে ব্ৰাহ্মণ তাৰ পাছত দেৱতা, আকৌ আমিয়ে ক্ষত্ৰিয়… বুদ্ধিত এই গোটেই চক্ৰ আহি যায় নহয় জানো। এই 84ৰ চক্ৰ আমি পৰিক্ৰমা কৰিয়ে থাকো, এতিয়া পুনৰ ঘৰলৈ উভতি যাব লাগে। পতিত কোনেও যাব নোৱাৰে। আত্মাহে পতিত অথবা পাৱন হয়। সোণত খাদ নপৰে জানো। অলংকাৰত নপৰে, এয়া হ’ল জ্ঞান অগ্নি যাৰ দ্বাৰা গোটেই খাদ আঁতৰি তোমালোক সঁচা সোণ হৈ যাবা পাছত অলংকাৰো তোমালোকে ভাল পাবা। এতিয়া আত্মা পতিত সেয়েহে পাৱনৰ আগত গৈ নমন কৰে। সকলোতো আত্মায়ে কৰে নহয় জানো। এতিয়া পিতাই বুজায় – সন্তানসকল, কেৱল মামেকম্ (মাত্ৰ মোক) স্মৰণ কৰা তেতিয়া নাও পাৰ হৈ যাব। পবিত্ৰ হৈ পবিত্ৰ জগতলৈ গুচি যাবা। এতিয়া যিয়ে যিমান পুৰুষাৰ্থ কৰিব। সকলোকে এইটোৱে পৰিচয় দি থাকা। সেয়া হ’ল হদৰ পিতা, এয়া হ’ল বেহদৰ পিতা। সংগমতে পিতা আহে স্বৰ্গৰ উত্তৰাধিকাৰ দিবলৈ। গতিকে এনেকুৱা পিতাক স্মৰণ কৰিব নালাগে জানো। শিক্ষকক কেতিয়াবা বিদ্যাৰ্থীয়ে পাহৰে জানো! কিন্তু ইয়াত মায়াই পাহৰাই থাকিব। বহুত সাৱধান হৈ থাকিব লাগে। যুদ্ধক্ষেত্ৰ হয়। পিতাই কয় – এতিয়া বিকাৰলৈ নাযাবা, লেতেৰা নহ’বা। এতিয়াতো স্বৰ্গলৈ যাব লাগে। পবিত্ৰ হৈহে পবিত্ৰ নতুন জগতৰ মালিক হ’বাগৈ। তোমালোকক বিশ্বৰ বাদশ্বাহী দিওঁ। এয়া জানো কম কথা? কেৱল এই এটা জন্ম পবিত্ৰ হোৱা। এতিয়া পবিত্ৰ নহ’লে তেতিয়া অধঃপতিত হৈ যাবা। প্ৰলোভন বহুত আছে। কামৰ ওপৰত বিজয়ী হ’লে তোমালোক জগতৰ মালিক হ’বাগৈ। তোমালোকে স্পষ্টকৈ ক’ব পাৰা পৰমপিতা পৰমাত্মাই জগতগুৰু হয় যিজনে গোটেই জগতকে সৎগতি দিয়ে। অচ্ছা!\n(1) অবিনাশী জ্ঞান ৰত্নৰে বুদ্ধিৰূপী আঁচল ভৰাই মালামাল হ’ব লাগে। কোনো প্ৰকাৰৰ অহংকাৰ দেখুৱাব নালাগে।\n(2) সেৱাৰ লায়ক হৈ আকৌ কেতিয়াও বিশ্বাসঘাটক হৈ ডিছ্‌চাৰ্ভিছ (অহিত) কৰিব নালাগে। দান দিয়াৰ পাছত বহুত-বহুত খবৰদাৰ হৈ থাকিব লাগে, কেতিয়াও উভতাই লোৱাৰ খেয়াল যাতে নাহে।\nব্ৰাহ্মণ জীৱনত একব্ৰত্ৰাৰ পাঠৰ দ্বাৰা আত্মিক ৰয়েল্টি (আভিজাত্য)ত থাকোঁতা সম্পূৰ্ণ পবিত্ৰ হোৱা\nএই ব্ৰাহ্মণ জীৱনত একব্ৰতাৰ পাঠ দৃঢ় কৰি প্যুৰিটি (পবিত্ৰতা)ৰ ৰয়েল্টি (আভিজাত্য) ধাৰণ কৰি লোৱা তেতিয়া গোটেই কল্পতে এই আত্মিক ৰয়েল্টি চলি থাকিব। তোমালোকৰ আত্মিক ৰয়েল্টি আৰু প্যুৰিটিৰ চমকনি পৰমধামৰ সকলো আত্মাতকৈ শ্ৰেষ্ঠ হয়। আদিকালত দেৱতা স্বৰূপতো এই পাৰ্চনেলিটি (ব্যক্তিত্ব) বিশেষ হৈ থাকিল, আকৌ মধ্যকালতো তোমালোকৰ চিত্ৰৰ বিধিপূৰ্বক পূজা হয়। এই সংগমযুগত ব্ৰাহ্মণ জীৱনৰ আধাৰ হৈছে প্যুৰিটিৰ ৰয়েল্টি সেইবাবে যেতিয়ালৈকে ব্ৰাহ্মণ জীৱনত জীয়াই থাকিবা তেতিয়ালৈকে সম্পূৰ্ণ পবিত্ৰ হৈ থাকিবই লাগিব।\nতোমালোক সহনশীলতাৰ দেৱ আৰু দেৱী হৈ যোৱা তেতিয়া গালি দিওঁতাসকলেও আঁকোৱালি ল’ব।


বিষয়ঃ প্রেম (সুৰজিত নেওগ) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nবিষয়ঃ প্রেম (সুৰজিত নেওগ)\nএ ঘৰতে আছিলে প্রেম\nএ হিয়াতে পৰমে ধনে হে গুৰু শংকৰ . . .\nএতিয়া প্রেমৰ বতৰ . . . চাৰিওদিশে ফাগুনৰ পচোৱাজাকে যেন কঢ়িয়াই আনিছে প্রেমৰেই বতৰা। প্রেম, ভালপোৱা, মৰম, স্নেহ এইবোৰ ইটো সিটোৰ সমাৰ্থক। অনুভৱ, অনুভূতি খিনিও প্রায় একেই; কেৱ্ল পাৰ্থক্য স্থান, কাল, পাত্রৰ। এটা কথা হ’লে ঠিক, যি এই প্রেম, ভালপোৱা, মৰম, স্নেহ দিয়ে আৰু যি ভাগ্যৱানে সেয়া পায় তেওঁলোকে এক অনিৰ্বচনীয়় আনন্দৰ সোৱাদ পায় যাক পৃথিৱীৰ কোনো ভাষাৰেই প্রকাশ কৰিব নোৱাৰি। সেয়ে হয়তো আজি যুগ যুগ ধৰি বিজ্ঞানীসকলে এই অনুভূতি, অনুভৱৰ ওপৰত বিভিন্ন ধৰণে গৱেষণা কৰি এক বিশ্লেষণাত্মক বৈজ্ঞানিক ভিত্তি উলিয়াবলৈ যৎপৰোনাস্তি চেষ্টা কৰি আছে। সম্পূৰ্ণ সফল নহ’লেও একেবাৰে বিফল হোৱাও নাই। মানৱৰ শৰীৰত বিভিন্ন সময়ত উৎপত্তি হোৱা এই অনুভূতিবোৰৰ ক্ষেত্রত মগজু আৰু হৃদয়ৰ মাজৰ আন্তঃযোগাযোগ, বেলেগ বেলেগ ৰাসায়নিক বিক্রিয়া আদিক লৈ এনে গৱেষণা যথেষ্ট আগবাঢ়িছে যদিও ইয়াৰ সীমাবদ্ধতাৰ কথা সকলোৱে স্বীকাৰ কৰি লৈছে। কাৰণ মই ভাবোঁ, প্রেমৰ প্রকোপ, চোক, অনুভূতি বা অনুভৱ কোনো বৈজ্ঞানিক সঁজুলীৰ দ্বাৰা জোখা অসম্ভৱ!\nপ্রেম . . . এই শব্দৰ মাজতেই লুকাই আছে এনে এক মোহিনী বাণ, শুনিলেই অন্তৰখন পুলকত আলোড়িত হৈ উঠে। আমাৰ সকলোৰে, হয় সকলোৰে জীৱনলৈ প্রেম আহিছে। বিভিন্ন সময়ত, বিভিন্ন ৰূপত । যিদিনাই এটা ভ্রূণে মাতৃৰ শৰীৰত থিতাপি লয় সেইদিনাৰ পৰাই মাতৄ হৃদয়ৰ সমস্ত প্রেম, মমতাই সেই কণমানি ভ্রূণটোক চাৰিওদিশে আৱৰি ৰাখি প্রেমৰ অনুভূতিৰ প্রথম পাঠ আৰম্ভ কৰে। ক্রমে লহপহকৈ বাঢ়ি অহা সেই কণমানি ভ্রূণটো এটি দেৱশিশুৰ ৰুপত এই বিনন্দীয়া ধৰাত ভূমিষ্ট হোৱাৰ পিছতো মাতৄ হৃদয়ৰ সেই প্রেম, মৰম, স্নেহৰ অকনো হীন-দেড়ি নোহোৱাকৈ চাৰিওকাষে বিদ্যমান; এক অভেদ্য আৱৰণৰ দৰে।\nসকলোৰে জীৱনলৈ অহাৰ দৰে প্রেম মোৰ জীৱনলৈও আহিছে। এবাৰ, দুবাৰ নহয়, বহুবাৰ। কেতিয়াবা এই প্রেম স্নেহৰ ৰূপত, কেতিয়াবা হয়তো মৰম হৈ, আন কেতিয়াবা হয়তো মৰম-ভালপোৱাৰ মাজেৰে সৰকি নাম নোহোৱা কিবা এটা অনুভূতি হৈ আৰু কেতিয়াবা একেবাৰে নিৰ্ভেজাল, অকৃত্রিম হিয়াভৰা প্রেমৰ জোৱাৰ হৈ। বহু পুৰুষৰ স্বভাৱগত বৈশিষ্ট্যৰ সতে একো পাৰ্থক্য নথকাকৈ নাৰীৰ প্রতি মোৰো প্রেম চিৰন্তন, চিৰপ্ৰবাহমান। কৈশোৰ আৰু যৌৱনৰ দুৱাৰডলিৰ প্রেমৰ আবেশ, অনুভূতিবোৰ একো পূৰ্ণতা নোপোৱাকৈয়ে উন্মাদ সমুদ্রৰ জোৱাৰৰ দৰে আহি আকৌ ভাটা হৈ অহাবাটে উভতি গ’ল। বিশেষ একো বুজি পোৱাৰ আগতেই যেন শেষ। এতিয়া বুজি পাওঁ, সেয়া আচলতে প্রেম নাছিলেই। হৃদয়ৰ একোণত থকা অকণমান ভালপোৱা, সীমিত চিন্তাৰে আবেগত উটি ভাহি যোৱা সেই প্রেম আছিল ইনফেচুৱচন। যৌৱনৰ সেই ধুঁৱলী কুঁৱলী অথচ ৰঙীন আবেগত মোৰ একপক্ষীয় প্রেমৰ পাত্রী সকলো এতিয়া একো একোগৰাকী ভব্য গব্য নিজ নিজ স্থানত প্ৰতিস্থিত মাতৄ, স্ত্ৰী। দুগৰাকীমান এতিয়া মোৰ ‘বন্ধু তালিকাতো’ বিদ্যমান; কেতিয়াবা লগ পালে মোৰ নিজৰেই হাঁহি উঠে ..!!\nপ্রেমেই বোধকৰো পৄথিৱীৰ এনে এটা চাবজেক্ট, যিটোৰ বিষয়ে লিখি থাকি বা কৈ থাকি কেতিয়াও শেষ নহয়। কিন্তু প্রেম কেৱ্ল মানৱৰ একচেতিয়া সম্পত্তি নেকি? প্রেমত পৰাৰ অধিকাৰ, কাৰোবাক অকণমান মৰম কৰাৰ, স্নেহৰ মায়াজালেৰে ওপচাই আৱৰি ৰখাৰ অনুভৱ অনুভূতি খিনি কেৱ্ল আমাৰহে আছে নেকি ? ওঁহো, হ’বই নোৱাৰে। এই ধৰাৰ সকলো জীৱিত প্ৰাণীৰে অন্তৰত প্রেম, ভালপোৱা, মৰম, স্নেহ, মমতা বিদ্যমান। আমাৰ পোহনীয়া কুকুৰজনী, গাইজনী, মেকুৰীজনী বা আন বন্য পশু পক্ষীৰ নিজ নিজ সন্তানৰ প্রতি স্নেহ মমতা আমি দেখোন সদায় দেখি আহিছো। টিভিৰ বিভিন্ন চেনেলত ভিন ভিন পশুপক্ষীৰ একো একোটা মনোৰম আৰু কেতিয়াবা হৃদয়স্পৰ্শী কাহিনী দেখি মোৰ চকুৰ একোণ তিতি যায়। এয়া জানো আমাৰ প্রেমৰেই প্র্তিফলন নহয় ইতৰ জীৱ-জন্তুৰ প্র্তি? মোৰ এই লেখাটোৰ উদ্দেশ্যও আচলতে এইটোৱেই; ইতৰ জীৱজন্তু আৰু আমাৰ মাজৰ প্রেম, ভালপোৱা আৰু স্নেহৰ বন্ধন। এইখিনিতে এটা কথা ক’বৰ মন গৈছে, মানৱৰ প্রেমত থকা (কেতিয়াবা) জটিলতা, কৃত্ৰিমতা আদি কাৰকখিনি কিন্তু জীৱ-জন্তুৰ মাজত নাথাকে। সিহঁতৰ এই অনুভূতিখিনি সম্পূৰ্ণ নির্ভেজাল। আমাৰ প্রায়ভাগৰ ঘৰতে থকা পোহনীয়া জীৱ জন্তুবোৰৰ আমাৰ প্রতি থকা মৰম, স্নেহ, আনুগত্য এই বোৰৰ লগত আমি সদা পৰিচিত।\nআমাৰ ঘৰত এটা কুকুৰ আৰু এঘাৰটা মেকুৰী আছে। কুকুৰটোৰ বয়স নবেম্বৰ মাহত ১৩ হৈ গৈছে; তাৰ জন্ম যোৰহাটৰ ওচৰৰ কাকজান চাহবাগিচাৰ মোৰ এসময়ৰ বাসস্থানত। নামটো আমি মৰমতে জুনিয়ৰ ৰাখিছিলোঁ আৰু মোৰ ল’ৰাটোতকৈ সি প্রায় ৮ মাহ ডাঙৰ। তাক আমি দুয়ো নিজৰ আন এটা ল’ৰা বুলিয়েই তুলি তালি ডাঙৰ দীঘল কৰিছোঁ। ল’ৰাটোৱেও আমাকে দেখি বুজিছে যে জুনিয়ৰৰ গুৰুত্ব তাতকৈ কোনো গুণে কম নহ্য়। তাৰ নিৰ্ভেজাল মৰমৰ কোনো তুলনা নহ্য়। ১২ ঘণ্টাৰ পিছত অফিচৰ পৰা যেতিয়া মই ৰাতি ঘৰত গৈ উপস্থিত হওঁ, গাড়ীৰ দৰ্জা খুলিয়েই প্রথম তাকে পাওঁ। ভৰি দুটা উঠাই কেই মুহুৰ্তমান হাত বুলাই নিদিয়া লৈকে সি নাতৰে। ‘আহিলি’ বুলি হয়তো মৰমতে মোক সম্ভাষণ জনায়। মোৰ পৰিবাৰ আৰু জুনিয়ৰৰ বান্ধোনটো মোতকৈও বেছি। তাৰ প্রসাব, পায়্খানা, বমি (কেতিয়াবা বেমাৰ আজাৰ হলে বা আমি তাৰ প্রয়োজন নুবুজিলে) সকলো কোনো ঘিণ ঘাণ নোহোৱাকৈ নিজৰ ল’ৰাৰ দৰে চাফ চিকুণ কৰে। এয়াও জানো প্রেম নহয়?\nমিছা নকওঁ, মেকুৰীৰ প্রতি মোৰ বৰ এটা ভাল ভাৱ নাছিল আগতে। মানে আমাৰ বিয়াৰ আগলৈকে। তিনিবছৰীয়া প্রেমৰ অন্তত যেতিয়া এওঁ মোৰ পৰিবাৰ হৈ আহিবলৈ ওলাল তেতিয়া লগত একমাত্র যৌতুক হিচাপে মুগা বৰণীয়া টুনুক লৈ আহিছিল। লাহে লাহে মোৰো মেকুৰীৰ প্রতি আগৰ বেয়াভাৱবোৰ ক্রমশঃ নাইকীয়াহৈ আহিল। আমাৰ ঘৰলৈ কেইবাটাও মেকুৰী আহিল আৰু গ’ল এতিয়ালৈকে। কোনোবাটো মৰিল, কোনোবাটো হেৰাল। কিন্তু তিনিবছৰমান আগতে অহা গেৰেলা এতিয়াও আমাৰ সংগী হৈ আছে। কোনো কোনোৱে কয়, মেকুৰীয়ে হেনো পোহ নামানে; পিছে আমাৰ অভিজ্ঞতাৰ পৰা সেই ধাৰণা সঁচা নহ্য় যেন লাগে। দুবছৰমান আগতে বন্ধ দিন এটাত বাৰাণ্ডাত বহি থাকোঁতে দেখোঁ সৰু ল’ৰা কেইটামানে অকণমানি (প্রায় দুমহীয়া) মেকুৰী পোৱালী এজনীক লঠীয়াই গুৰিযাই আমাৰ ঘৰৰ সন্মুখত খেলি আছে; ধমকী দি সেইজনী লৈ আহিলো। একদম সৰু, ভালকে খাবলৈয়ে শিকা নাই। নাম ৰাখিলো ‘লেৰেলি’ ..চেহেৰা অনুযায়ী । গেৰেলাৰ লগত সংসাৰ কৰি তাই এবছৰমানৰ পিছ্ত ধুনীয়া ধুনীয়া তিনিটা পোৱালী দিলে; ২০১১ চনৰ ১৫ নৱেম্বৰত । মতা-মাইকীৰ চিন ধৰিব নোৱাৰি নাম ৰাখিলো বগী, ৰাঙলু আৰু নোমল । শেষত বুজিলোঁ ৰাঙলু ৰঙিলী হ’ব লাগিছিল আৰু নোমল নুমলী হ’ব লাগিছিল ….। নামকেইটা সিঁহতে ইতিমধ্যে বুজি উঠাৰ বাবে সলনি নকৰিলোঁ . . .\nযোৱা ডিচেম্বৰ মাহৰ ১৪ তাৰিখে বগীয়ে তাইৰ নিচিনা তিনিটা ধুনীয়া মৰমলগা পোৱালী দিলে; লহ পহকে বাঢ়ি আহিছে। তাৰ ঠিক এমাহ পিছত ৰাঙলুৱে (ৰঙিলী!) আৰু তিনিটা পোৱালী জন্ম দিলে ১২ জানুৱাৰীত। তাৰ এদিন পিছতেই অৰ্থাৎ উৰুকাৰ নিশা নোমলেও (নুমলী!) চাৰিটা পোৱালী জন্ম দিছিল যদিও দুৰ্ভাগ্যবশতঃ আটাইকেইটাই মৄত হৈ জন্মিলে। দুদিন নোখোৱা-নোবোৱা কৈ লঘোন দি শোক প্র্কাশ কৰাৰ পিছত নোমলৰ স্বভাৱ চৰিত্রৰ অভাৱনীয়় পৰিবৰ্তন চকুত পৰিল। নোমল স্বভাৱগত ভাৱে অলপ চঞ্চল, খেলি ভাল পায়। বগী আৰু ৰাঙলুৰ পোৱালীকেইটা বেলেগ বেলেগকৈ দুটা কাৰ্টুনত (বাকচত) ৰখা হৈছিল। নোমলে প্রথমতে ৰাঙলুৰ পোৱালী কেইটা লৈ থকা হ’ল। দিনটো সিঁহতক গাখীৰ খুৱাই থাকে । অনবৰত সিঁহতক ৰখি থাকে। খোৱা বোৱাও অনিয়মীয়া হ’ল। ৰাঙলুৱে নিজৰ পোৱালী কেইটাৰ ওচৰলৈ আহিলেও তাই বেয়া পায়। ৰাতি দুইজনী মাক একেটা বাকচত সোমাই ভাগ ভাগ কৰি দুগ্ধপান কৰোৱাই। আমি দুটা পোৱালী ৰাঙলুক আৰু এটা নোমলক দিওঁ। এনেদৰে কেইদিনমান যোৱাৰ পিছত আচল সমস্যাই দেখা দিলে। নোমলৰ মাতৄপ্রেম ইমানেই তীব্ৰ হ’ল যে তাই বগীৰ অলপ ডাঙৰ পোৱালী কেইটাকো নিজৰ লগলে ডিঙিত ধৰি ধৰি লৈ আহিল। বগীয়ে আকৌ তাইৰ কেইটা লৈ আহে; নোমলে আকৌ লৈ যায়। কি সমস্যা? দুদিনমান ৰাতি বেলেগ বেলেগ ৰুমত ৰখা কৰিলোঁ। তাতো সমস্যা, চবকে আমাৰ শোৱনী কোঠাত থাকিব লাগে। ইতিমধ্যে নোমলৰ পজেচিভনিচ আৰু বাঢ়ি গৈ আছে দিনে দিনে। মই আৰু মোৰ পৰিবাৰে অশেষ চিন্তা ভাৱনা কৰিও নোমলৰ এনে আচৰণৰ উৎস উলিয়াব পৰা নাই। তাইৰ নিজৰ কেইটা মৰি থকাৰ বাবেই দুখতে আনৰ কেইটা এৰি দিব খোজা নাই নে আনৰ কেইটাকে তাই নিজৰ বুলি ভাবিছে . . .! আজিকালি তিনিওজনী মাক আৰু ছটা পোৱালী একেটা বাকচতে থাকে। পোৱালী কেইটাইও কোনো বাচ বিচাৰ নকৰাকৈ যাৰ তাৰ পৰা দুগ্ধপান কৰে। কিন্তু মন কৰিছো, নোমলে যেন অনবৰতে গোটেই কিটাকে মৰমেৰে আৱৰি ৰাখিব . . তাইৰ ধৈৰ্য্য দেখি আচৰিত হৈছোঁ।\nএয়াই প্রেম . . . । মৰম, ভালপোৱা, স্নেহ, মমতা এই সকলোবোৰেই প্রেমৰেই একো একোটা ৰূপ, ভিন্ন সময়ত আমি বেলেগ বেলেগ নাম লৈ সেই বোৰ প্রকাশ কৰোঁ। আমাৰ সমগ্র সত্তা সকলো সময়তে এই প্রেমৰ দ্বাৰাই পৰিচালিত হয়; আমাৰ জীৱনৰ প্রধান চালিকা শক্তিয়েই প্রেম । এই প্রেম মানৱৰ মাজত, এই প্রেম ইতৰ জীৱ-জন্তুৰ মাজত, এই প্রেম মানৱ আৰু আন জীৱৰ মাজৰ এক এৰাব নোৱাৰা বান্ধোন . . .\n← প্ৰেম সকলোতকৈ ওপৰত (প্ৰতিম প্ৰতাপ বৰুৱা)\nমৰমৰ অত্যাচাৰ (শাৰদা শ্ৰেষ্ঠ) →\nমেজিৰ জুই (কনচেং বৰগোহাঁই)\nএইবাৰ বিহুত মাইকণহঁতলৈ বুলি (ভগৎ লাল দত্ত)


চৰম সীমা পাইছে নেকি ছ’চিয়েল মিডিয়াৰ মেনিয়াই? মৰ্গৰ বিবস্ত্ৰ মৃতদেহৰ ফটোও আপল'ড\nজঘন্য মানসিকতা!! মৰণোত্তৰ পৰীক্ষাগৃহত থকা বিবস্ত্ৰ মৃতদেহৰ ফটো ছ’চিয়েল মিডিয়াত দি আটক হ’ল যুৱক\nমৰণোত্তৰ পৰীক্ষাগৃহত থকা হৰেন বৰাৰ পৰিয়ালৰ বিবস্ত্ৰ মৃতদেহৰ ফটো ছ'চিয়েল মিডিয়াত আপল'ড কৰি আটক হোৱা পাপু দত্ত।\nদিখৌৰ বেদনাই ৰাজ্যবাসীক দহি থকাৰ সমান্তৰালভাৱে বিকৃত মানসিকতাৰ এচাম লোকে উক্ত দুৰ্ঘটনাত পতিতসকলৰ মৃতদেহৰ ফটো ছ’চিয়েল মিডিয়াত দিয়া কাৰ্য্যক তীব্ৰ গৰিহণা দিছে সচেতন ৰাইজে। কিন্তু তাৰ মাজতে তাতকৈও জঘন্য কাম কৰিলে এজন ভদ্ৰ, শিক্ষিত যুৱকে। শিৱসাগৰৰ পাপু দত্ত নামৰ এই যুৱকজনে মৰণোত্তৰ পৰীক্ষাগৃহত পৰীক্ষাৰ বাবে থোৱা অৱস্থাত হৰেন বৰাৰ পৰিয়ালটোৰ বিবস্ত্ৰ মৃতদেহকেইটাৰ ফটো ছ’চিয়েল মিডিয়াত আপল’ড কৰে।\nএই কথা সণ্ঢালনি হোৱাৰ পিছত আৰু ফটোকেইখন ছ’চিয়েল মিডিয়াত ভাইৰেল হোৱাৰ পিছত আৰক্ষীৰ চকু পৰে ঘটনাটোত।\nতৎপৰতাৰে আৰক্ষীয়ে যুৱকজনক আজি জয়সাগৰৰ পৰা আটক কৰে। আনহাতে আৰক্ষীয়ে এই সন্দৰ্ভত যুৱকজনৰ বিৰুদ্ধে নিজা ববীয়াকৈ এটা গোচৰ ৰুজু কৰিছে।\nউল্লেখযোগ্য যে ১ ছেপ্তেম্বৰত দিখৌত গাড়ীসহ হৰেন বৰাৰ গোটেই পৰিয়ালটো ডুব গৈছিল। যোৱা ৫ ছেপ্তেম্বৰত তেওঁলোকৰ মৃতদেহ উদ্ধাৰ কৰিছিল এছ ডি আৰ এফে। উদ্ধাৰ কৰাৰ সময়তো বহুতো অসামাজিক মানসিকতাৰ লোকে উৱলি যোৱা মৃতদেহৰ ফটো আৰু ভিডিঅ’ আপল’ড কৰিছিল।


বিভিন্ন ভাষালৈ অনুবাদ কৰা হ’ব কাব্যঋষি নীলমণি ফুকনৰ কবিতা, মুখ্যমন্ত্ৰীৰ ঘোষণা... - NEWS8 NorthEast\nHome/অসমীয়া/অসম/বিভিন্ন ভাষালৈ অনুবাদ কৰা হ’ব কাব্যঋষি নীলমণি ফুকনৰ কবিতা, মুখ্যমন্ত্ৰীৰ ঘোষণা…\nবিভিন্ন ভাষালৈ অনুবাদ কৰা হ’ব কাব্যঋষি নীলমণি ফুকনৰ কবিতা, মুখ্যমন্ত্ৰীৰ ঘোষণা…\nৰবীন্দ্ৰ ভৱনত সোমবাৰ অনুষ্ঠিত হ’ল ৫৬সংখ্যক ভাৰতীয় জ্ঞানপীঠ বঁটা অনুষ্ঠান৷\nমুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই কবি নীলমণি ফুকনক প্ৰদান কৰিলে জ্ঞানপীঠ বঁটা।\nশাৰীৰিক অসুস্থতাৰ বাবে দিল্লীত এই সন্মান গ্ৰহণ কৰিব নোৱাৰা কবি গৰাকীৰ বাবে ভাৰতীয় জ্ঞানপীঠে অসমতে এই বঁটা প্ৰদানৰ মনস্থ কৰে।\nইয়াৰ পিছতে ৰাজ্য চৰকাৰৰ সাংস্কৃতিক দপ্তৰে দায়িত্ব লৈ গুৱাহাটীত আয়োজন কৰে বঁটা প্ৰদান অনুষ্ঠানৰ।\nঅনুষ্ঠানত নীলমণি ফুকনৰ কবিতা সম্পৰ্কে এক দীঘলীয়া ভাষণ ৰাখি মুখ্যমন্ত্ৰী গৰাকীয়ে ক’লে যে কাব্যঋষিগৰাকীক নিজ হাতেৰে এই সন্মান যাঁচিবলৈ পোৱাতো তেওঁৰ বাবে চৰম সৌভাগ্য৷ মুখ্যমন্ত্ৰী গৰাকীয়ে লগতে উল্লেখ কৰিলে নীলমণি ফুকনদেৱৰ পৰিয়ালৰ অনুমতি পালে কবিগৰাকীৰ সৃষ্টিৰাজীক বিভিন্ন ভাষালৈ অনুবাদ কৰি অসম প্ৰকাশন পৰিষদে বিশ্বৰ বিভিন্ন পাঠকৰ মাজলৈ লৈ যোৱাৰ প্ৰয়াস কৰি\nসেই অনুষ্ঠানতেই কবি গৰাকীৰ কবিতা সমূহ বিভিন্ন ভাষালৈ অনুবাদ কৰাৰ কথা অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি কুলধৰ শইকীয়াই জানিবলৈ দিয়ে।\nউল্লেখ্য যে ভাৰতীয় জ্ঞানপীঠ বঁটা লাভ কৰা কবি নীলমণি ফুকন তৃতীয় গৰাকী অসমীয়া সাহিত্যিক৷\nইয়াৰ পূৰ্বে ১৯৭৯চনত বীৰেন্দ্ৰ কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য আৰু ২০০০ চনত ভাৰতীয় সাহিত্যৰ এই সৰ্বোচ্চ সন্মান লাভ কৰিছিল ড৹ মামণী ৰয়ছম গোস্বামীয়ে৷\nSharingamemorable moment from this evening’s Jnanpith Award, 2021 distribution ceremony where Kabya Rishi Nilmani Phookan recitesafew thought-provoking lines from one of his creations. pic.twitter.com/2JYvNMsbqc\nনীলমণি ফুকনৰ কালিৰ ভাষণ তলত লিখিত আকাৰে আগবঢ়োৱা হ’ল-\nজয় জয়তে সমবেত সুধীসমাজৰ ওচৰত মই মূৰ দোঁৱাইছোঁ। নমস্কাৰ জনাইছোঁ।\n২০২১ বৰ্ষৰ জ্ঞানপীঠ সন্মান এই অকিঞ্চনলৈ আগবঢ়োৱা হৈছে, ই এক অসামান্য মানবিশিষ্ট বঁটা। মোৰ কবিতাৰ বাবে এয়া এক ওখ খাপৰ স্বীকৃতি। অসমীয়া ভাষাত কবিতা লিখা কবি এজনলৈ এই সন্মান আগবঢ়োৱাৰ মানসেৰে জ্ঞানপীঠ সমিতিয়ে মোৰ নাম বিবেচনা কৰাত মই ভাল পাইছোঁ, সুখী হৈছোঁ। সমিতিৰ লগত যুক্ত হৈ থকা সকলোকে ধন্যবাদ জনোৱাৰ লগতে অসমৰ মাননীয় মুখ্যমন্ত্ৰী প্ৰমুখ্যে অসম চৰকাৰক কৃতজ্ঞতা জ্ঞাপন কৰিছোঁ।\nনিপীড়ণ হত্যাৰ খবৰৰ লগত মিল নোখোৱা খবৰ এইটো।\nৰাজনীতিৰ দুৰ্বৃত্তায়ন– দিনে দিনে বাঢ়ি অহা পৰিৱেশ প্ৰদুষণ\nভয়ৰ মাজত মোলৈ অহা এই ভাল খবৰটোৱে মুকলিকৈ উশাহ ল’ব পাৰিছেনে?\nচকিয়াল নামৰ অখ্যাত গাঁওখনৰ এমূৰত থকা হাবিখনৰ পৰা হাতৰ মুঠিত জোনাকী এটা লৈ তাহানিতেই গুৱাহাটী ওলাইছিলোহি। অন্তৰত বিষণ্ণ এক সেউজীয়া স্তব্ধতা\nসোণাৰুৰ অকণমান সোণহালধীয়া লৈ\nনেঘেৰেটিঙৰ শিৱদৌল, দেওপাহাৰৰ শিলামূৰ্তিবোৰ আৰু আমাৰ গাঁৱৰ কাষেৰে বৈ যোৱা গেলাবিল নামৰ ৰূপহী নৈখনে মোৰ মন-প্ৰাণ প্ৰবাহিত কৰি নৰখা হ’লে মই আজিৰ এই ঠাই ওলাব নোৱাৰিলোহেঁতেন, সি খাটাং। তাৰ লগতে আছে এই চুটি ভাষণত নামোল্লেখ কৰিব নোৱাৰা মোৰ পুথিৰ প্ৰকাশকসকল, আলোচনীৰ সম্পাদকসকল, ঘৰখন, পৰিয়ালৰ সদৌতিকে ধৰি অসংখ্য শুভানুৰাগী, অনুৰাগীৰ মৰম-ভালপোৱা আৰু পূজনীয় পিতৃ-মাতৃৰ লগতে জ্যেষ্ঠ জনৰ আশীৰ্বাদ।\nচহৰত সুদীৰ্ঘকাল কটোৱাৰ পিছতো স্মৃতি-স্বপ্ন, বিষাদ-আনন্দ হৈ সেই গাঁওখনেই অজস্ৰ কথা সুৰ-গন্ধ-বৰ্ণ, দিন আৰু ৰাতিৰ ৰহস্যময় দৃশ্য হৈ আজিও প্ৰতিনিয়ত মোৰ মন হৃদয় আৰু কল্পনাক আলোড়িত কৰি ৰাখিছে। গাঁওখনৰ কাষেদি বৈ যোৱা বৰ্ষা-শীতৰ নৈখনৰ পাৰত থিয় হৈ আজিও যেন দূৰ দিগন্তলৈ চাইছোঁ আবেলি উৰি যোৱা চৰাইজাকৰ ফাললৈ।\nওখ ওখ গছবোৰৰ ওপৰলে হাত মেলি দিছোঁ\nনিজকে পাহৰি গৈছোঁ, আকৌ নতুনকৈ নিজকে বিচাৰি পাইছোঁ\nজয়-পৰাজয়ৰ গৌৰৱ-আনন্দ-গ্লানি-যন্ত্ৰণাৰ অংশীদাৰ হৈছোঁ\nযেতিয়া পৃথিৱীৰ সৰ্বত্ৰ মানুহ আছে\nজড় জীৱন্ত বস্তুবোৰ আছে\nহাঁহি আৰু চকুলোৰ জোন-বেলি তৰাবোৰ অনন্ত কাল ধৰি একেখন আকাশতে জ্বলি আছে।\nচি জি য়ুঙে এবাৰ কৈছিল– আধুনিক মানুহে এটা আত্মা বিচাৰি ফুৰিছে। আমাৰ বিশ্বাস, কবিতাৰ মাজেৰেই আধুনিক মানুহে এদিন সেই আত্মাৰ সন্ধান পাব, সন্ধান পাব এখন প্ৰেমৰ পৃথিৱীৰ– নতুন আধ্যাত্মিক প্ৰমূল্যৰ, সৰ্বাত্মক এটা মানৱিক যুগৰ।\nকবিতা ভাষা শিল্প, জীৱন শিল্পও। সমাজবোধ আৰু ইতিহাসবোধৰ পৰাই উৎসাৰিত হয় কবিতাৰ ভাষা।\nয’ত কালাতীত মহাজীৱনৰ ধ্বনিময়-ৰূপময়-গন্ধময়-বৰ্ণময় বাণী সোণৰ সংগীত হৈ বাজি উঠিছে•\nবহু প্ৰস্তুতি আৰু প্ৰতিক্ষাৰ পিছত পাঁও এটা তন্ময়ৰ মুহূৰ্ত। লিখো এটা কবিতা বা অকবিতা। তাৰ পাছত আকৌ সেই অতৃপ্তি।\nসেই ব্যৰ্থতাৰ ক্লেশ আৰু যন্ত্ৰণা। আকৌ সেই ৰৈ থকা আৰু সেই এজাক বৰষুণলৈ বাট চাই থকা।\nমানুহৰ সৃজনীশক্তি, উপলব্ধি শক্তি, মংগলবোধক উদ্ৰেক কৰা বোধ-অনুভূতিক জীপাল, তেজাল, ধাৰাল কৰা– মানুহৰ সৃজনশীল চৈতন্যক সম্প্ৰসাৰিত কৰা\nপৃথিৱীৰ সকলো কবিয়েই সম্ভৱত বাঞ্চা কৰে, পৃথিৱীৰ সকলো মানুহেই কবি হওক, বিদ্ৰোহী হওক, প্ৰেমিক হওক।\nআৰু কবিতা– প্ৰেম, শক্তি, শান্তি, ঐক্য, সৌন্দৰ্যত আৰু সৃজনশীলতাত মানুহৰ অটল আস্থা। এই কাৰণেই ই অক্ষয় আৰু অনন্ত। প্ৰতিটো কবিতাই এটা মানৱিক মুহূৰ্ত, যি আনন্দ বেদনাৰ, শেষ হয় চেতনাৰ নিস্তব্ধ উজ্জীৱনত। কবিতা মানৱতাৰ কণ্ঠস্বৰ। কাণ পাতিলেই প্ৰতিজনে নিজৰ মনৰ নিজানত শুনিবলৈ পাব পুৱা-সন্ধ্যাৰ, সত্য আৰু সৌন্দৰ্যৰ সেই আৱহমান ৰাগমালা।\nসাৰ্থক কবিতা এটা পঢ়িলে\nজীৱন্ত জড় বস্তুবোৰক নিজৰ মাজত দেখোঁ\nবিশ্ব প্ৰকৃতি আৰু জীৱনৰ ৰহস্যৰ লগত জনা-নজনাকৈ আমাৰ এটা সম্পৰ্ক হয়। নিজৰ কল্পনা আৰু বোধ অনুভূতিৰে মানুহৰ অস্তিত্ব, অস্তিত্বৰ যন্ত্ৰণা, সত্য অসত্যক, অতীত, বৰ্তমান আৰু ভৱিষ্যতক জীৱনৰ পূৰ্ণতা, অপূৰ্ণতাক, জনা-নজনাক অনুভৱ উপলব্ধি কৰোঁ। ব্যক্তিমন সাৰ্বজনীন মনৰ লগত কালস্ৰোত আৰু ইতিহাসৰ লগত অন্বিত হয়।\nকবি মাত্ৰেই তেওঁ এজন সৰ্বপ্ৰাণবাদী, প্ৰেমিক, বিদ্ৰোহী, মানৱতাবাদী, মানুহৰ মৈত্ৰী-মমতাবোধত শান্তি-ঐক্য আৰু মানুহৰ ভৱিষ্যতত বিশ্বাসী। পৃথিৱীৰ সকলো কবিয়েই বাঞ্চা কৰে, সৰ্বত্ৰ শোষণ-পীড়নৰ অন্ত হওক, ভাতৃঘাতী, আত্মঘাতী সংঘাত, সংঘৰ্ষ, যুদ্ধ-বিগ্ৰহ, ৰক্তপাতৰ অন্ত হওক, মানুহৰ মানুহলৈ ভয় নোহোৱা হওক।\nতাৰ পিছতো মোৰ মনলৈ এই ভাব আহে– আপুনি কবিতা পঢ়েনে? নিচেই কম সংখ্যক মানুহেহে কবিতা পঢ়ে আৰু কাচিৎ কোনোবাজনেহে কবিতাৰ দ্বাৰা সামান্য প্ৰভাৱিত হয়। মানুহ য’তেই আছে, তাতেই জড় জীৱন্ত বস্তুবোৰ আছে। তাতেই কবিতা আছে। জীয়াই থকাটোৱেই কবিতা। জীৱনেই কবিতা। কেৱল মানুহৰেই গান আছে। মানুহৰেই আছে এটা চিন্তাশীল আবেগিক ভাব জীৱন, এটা বৃহত্তৰ জীৱন। মানুহৰ অন্তৰাত্মাৰ ব্যাকুলতাৰ অন্ত নাই। মানুহেই কেৱল কল্পনা আৰু সৃজনীশক্তিৰ অধিকাৰী। এই কল্পনাই জ্ঞান, আৰু সৃজনীশীল চৈতন্যই পোহৰ। সৃজনশীল চৈতন্যৰ সমৃদ্ধি আৰু ব্যাপ্তিতেই মৰণশীল মানুহৰ শৌৰ্য আৰু মনুষ্যত্বৰ গৌৰৱ।\nআহক কবিতা পঢ়োঁ। কবিতাই অমৃত মণি, অভয়। পাৰাপাৰহীন প্ৰেমৰ মাজত অনাবিল সৌন্দৰ্যৰ মাজত নগ্ন হওক, মগ্ন হওক, স্তব্ধ হওক– মুক্ত কৰক মন আৰু হৃদয়ক। আৰু আপুনি নিজেই হৈ উঠক এটা কবিতা।\nআপুনিও এটা শুভবাৰ্তাৰ কাৰণে ৰৈ আছে, মানৱতাৰ মুহূৰ্তবোৰৰ কাৰণে। আহক উপলব্ধি কৰোঁ অনিৰ্বচনীয় এক আনন্দ আৰু বেদনাক, যি আনন্দৰ, বেদনাৰ শেষ হয় চেতনাৰ নিস্তব্ধ বোধনত।\nমনৰ ভিতৰত ৰঙা হালধীয়া ফুলবোৰ ফুলি উঠা,\nমই এক অসমীয়া, মোৰ কবিতাৰ ভাষা অসমীয়া, তাৰ মাজেৰেই মই বিশ্বমন, হৃদয় আৰু প্ৰাণৰ সৈতে যুক্ত হৈ থাকোঁ। দেশ, কাল, ভাষাৰ সীমা চেৰাই গৈ পোৱা মুকুতিৰ স্নিগ্ধ আনন্দত লালিত মোৰ কল্পনা।\nঅসমৰ বিনন্দীয়া প্ৰকৃতিয়ে মোৰ কল্পনাক প্ৰাণৱন্ত কৰি ৰাখে। ইয়াৰ পাহাৰ, ভৈয়ামৰ মাটি, শইচৰ সেউজ-সোণালীয়ে মোৰ সংবেদনত জোঁকাৰ তুলি থাকে অনবৰতে, ইয়াৰ কলৰৱমুখৰ নৈবোৰৰ সৌন্দৰ্য-মাধুৰ্য, নৈৰ পাৰৰ ছোৱালীহঁতৰ ৰূপ-জেউতিয়ে মোৰ সৃজনশীল মনটোক নিয়ত আলোড়িত কৰি ৰাখে। মোলৈ অহা অতিকে সন্মানজনক জ্ঞানপীঠ বঁটা এই সকলোৰে লগত মই ভগাই লবলৈ পাই পুলকিত হৈছোঁ।\nফেচবুকীয়া প্ৰেম! তিনি সন্তানৰ মাতৃ পলাই গ’ল ১৭ বছৰীয়া নাবালক প্ৰেমিকলৈ...


পোষ্ট অফিচত একাউণ্ট আছে নেকি? তেন্তে ১১ ডিচেম্বৰৰ পূৰ্বে কৰি লওক এই কাম minimum-balance-to-be-maintained-in-post-office-savings-account– News18 assam\nপোষ্ট অফিচত একাউণ্ট আছে নেকি? তেন্তে ১১ ডিচেম্বৰৰ পূৰ্বে কৰি লওক এই কাম\nএতিয়াৰ পৰা পোষ্ট অফিচৰ চেভিংচ একাউণ্টত নূন্যতম ৫০০ টকা ৰখাতো বাধ্যতামূলক।\nLast Updated : December 05, 2020, 20:17 IST\nইণ্ডিয়া পোষ্টৰ তৰফৰ পৰা ডাকঘৰৰ চেভিংচ একাউণ্টত নূন্যতম বেলেন্স ৰখাৰ ডেডলাইন জাৰি কৰা হৈছে। শুকুৰবাৰে টুইট যোগে এই কথা জনাইছে ইণ্ডিয়া পোষ্টে। টুইটাৰ যোগে জনোৱা হৈছে যে, ‘এতিয়াৰ পৰা পোষ্ট অফিচৰ চেভিংচ একাউণ্টত নূন্যতম ৫০০ টকা ৰখাতো বাধ্যতামূলক। ১১ ডিচেম্বৰৰ ভিতৰত পালন কৰিব লাগিব এই নিয়ম।\nইতিমধ্যে ইণ্ডিয়া পোষ্টে একাউণ্ট হোল্ডাৰলৈ প্ৰেৰণ কৰিছে ৰিমাইণ্ডাৰ মেছেজ। মেছেজত কোৱা হৈছে যে, গ্ৰাহকে চেভিংচ একাউণ্টত নূন্যতম বেলেন্স ৰখাতো বাধ্যতামূলক। অন্যথা ভৰিব লাগিব ১০০ টকাৰ জৰিমনা। একাউণ্টত বেলেন্স নাথাকিলে একাউণ্ট বন্ধ কৰি দিয়াৰো ব্যৱস্থা ৰাখিছে ইণ্ডিয়ান পোষ্টে।\nডাকঘৰত চিংগল বা জইণ্ট চেভিংচ একাউণ্ট খোলাৰ ব্যৱস্থা আছে। একাউণ্ট খোলাৰ সময়ত নমিনিৰ নাম দিয়াতো বাধ্যতামূলক। বৰ্তমান পোষ্ট অফিচৰ চেভিংচ একাউণ্টৰ পৰা ৪ শতাংশ সুত লাভ কৰে।\nFirst published: December 05, 2020, 20:17 IST\nMINIMUM BALANCEpost officePost Office Account Holder


অন্তৰংগ-পয়োভৰা বড়া গগৈ - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nকাম কৰি থকাৰ মাজে মাজে ঘড়ীটো চাই থকাৰ তাইৰ অভ্যাস। অৱশ্যে গোটেই সময়খিনি নহয়। বেলি লহিওৱাৰ পাচৰ পৰা। বাৰাণ্ডাৰ গ্ৰিলত বগাই থকা কুঞ্জলতাৰ ফুলবোৰ অৱসন্ন হৈ কোঁচ খাই জঁই পৰিবলৈ আৰম্ভ কৰাৰ সময়খিনিৰ পৰা। হাত-ভৰিৰ গতি খৰ হৈ পৰে তাইৰ। কামখিনি যিমান সোনকালে পাৰে তাই শেষ কৰিবলৈ চায়।\nলতিকাৰ এই অভ্যাসটোৰ বিষয়ে ধনিষ্ঠা চক্ৰৱৰ্তীয়ে নজনা নহয়। তেওঁ কেতিয়াবা লতিকাক জোকাই চায়। তাই যেতিয়া লৰালৰিকৈ কামখিনি সামৰি বাৰাণ্ডাত খুলি থোৱা চেণ্ডেলযোৰ ভৰিটোত আধা সোমোৱাকৈয়েই যাবলৈ ওলায়।\n”লতিকা, ৰাতি খাবলৈ আটা অলপকে মাৰি থৈ যা চোন। ভাত নাখাওঁ আজি।”\nলতিকাই চেলাউৰিযোৰ কোঁচাই ধনিষ্ঠালৈ চায়।\n”বাইদ’…..অথনিয়েই কিয় নক’লে? মোৰ দেৰি হৈ যাব ন এতিয়া?” বাইদ’টো তাই লেনিয়াই কয়।\n” ইহ, থ থ। তোৰ এনে ট্ৰেইন ধৰিবলৈ আছে।”\nলতিকাই চেণ্ডেলযোৰ ঠেকেচ মেকেচ কৰি খুলিবলৈ লয়।\nধনিষ্ঠাই হাঁহি হঁহি কয়,\n”নালাগে যা। সি ৰৈ আছে চাগে।”\n” বাইদ’….” এইবাৰ বাইদ’টো আৰু লেনিয়াই মাতে তাই। সলাজ হাঁহি এটা মাৰি তাই ধনিষ্ঠাৰ পৰা বিদায় লয়।\nলতিকাৰ উন্মাদনা বুজে ধনিষ্ঠাই। মনে মিলা মানুহজনক লগ পাবলৈ, দিনটোৰ কথাবোৰ ভগাই লবলৈ মনত হৈ থকা উচপিচনিবোৰ বুজে!\nলতিকাৰ দৰেই তৰা নৰা চিঙি ধনিষ্ঠা দৌৰিছিল এটা সময়ত। পুলকেশক লগ কৰিবলৈ। ইউনিভাৰ্চিটিৰ কেমিষ্ট্ৰি লেবৰ পৰা প্ৰেক্টিকেল শেষ কৰি কোবাকোবিকৈ খোজ দিছিল ইউনিভাৰ্চিটিৰ গে’টৰ ফালে। পুলকেশেও ক্লাছ শেষ কৰি গে’টৰ মুখত ৰৈ ধনিষ্ঠালৈ বাট চাই ৰৈছিল। দিনটোৰ অন্তত লগ পোৱা মাত্ৰ সেই দহ পোন্ধৰ মিনিটত কথাৰ সাগৰ এখনত বুৰিছিল দুয়ো। যেন কৈ শেষেই নহ’ব! ক্লাচৰ পৰা আৰম্ভ কৰি মাধুৰী দীক্ষিতৰ নতুন চিনেমাৰ গানলৈকে, হোষ্টেলৰ সেৰেকা আঞ্জাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি সৌৰভ গাংগুলীৰ ছিক্সাৰটোলৈকে। ৰাতিপুৱাৰ পৰা আবেলিৰ সেই সময়খিনিলৈকে দুয়ো অধীৰ হৈ বাট চাইছিল। শিহৰণ আৰু উন্মাদনাৰে ভৰা সেই পোন্ধৰ মিনিটৰ বাবে! সিহঁতৰ সময়খিনিৰ বাবে!\nপ্ৰাণী বিজ্ঞান বিভাগৰ ছাত্ৰ পুলকেশ ধনিষ্ঠাতকৈ এবছৰ ছিনিয়ৰ আছিল।\nইউনিভাৰ্চিটিতে চিনাকি হৈ দুয়োৰে মাজত ভালপোৱা গঢ় লৈ উঠিল। ইউনিভাৰ্চিটি শেষ কৰি দুয়ো দুখন বেলেগ বেলেগ কলেজত সংস্থাপিত হৈ বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হৈছিল। এটি পুত্ৰ সন্তানেৰে সুখী সংসাৰ আছিল ধনিষ্ঠা পুলকেশৰ। বিয়াৰ তেৰ বছৰ পাচত হঠাত ষ্ট্ৰ’ক হৈ পুলকেশ আঁতৰি গৈছিল ধনিষ্ঠাহঁতক এৰি। একমাত্ৰ পুত্ৰ অম্বৰীশ মাত্ৰ এঘাৰ বছৰীয়া।\nঅতি নিষ্ঠাৰে ধনিষ্ঠাই অম্বৰীশৰ পিতৃ-মাতৃ দুয়োৰে ভূমিকা পালন কৰে। পঢ়াত অতি মেধাৱী অম্বৰীশ বৰ্তমান আমেৰিকাৰ এটা বহুজাতিক কোম্পানীত কৰ্মৰত।\nপুতেকক বিদেশলৈ পঠোৱাৰ পাচত ধনিষ্ঠা চক্ৰৱৰ্তী এতিয়া অকলশৰীয়া। ঘৰ আৰু কলেজৰ বাহিৰে বৰকৈ ওলাই সোমাই নুফুৰে। আচলতে একমাত্ৰ পুতেকৰ আগে-পিছে ঘূৰি ফুৰোঁতে সামাজিকভাৱে মানুহৰ লগত মিলা-মিছা কৰা নহ’লেই। কলেজৰ পৰা আহিয়েই পুতেকে স্কুল, টিউচনৰ পৰা আহি খাবলৈ কিবা এটা বনাবলৈ যো-জা কৰা, তাৰ পিয়াহ লগাৰ আগতেই পানীগিলাছ তাৰ মুখৰ আগত তুলি ধৰা, “মা” বুলি মাতষাৰ দিয়াৰ লগে লগে তাৰ ওচৰ গৈ পোৱা, সেইখিনি কাম কৰোঁতে কৰোঁতে মানুহজনীয়ে কোনোবা এখিনিত নিজকে হেৰুৱাই পেলালে। বন্ধু-বান্ধৱ বুলিবলৈ কলেজৰ কলিগকেইজনেই। আত্মীয়-পৰিজনো সকলো দূৰে দূৰে নিজৰ নিজৰ সংসাৰত ব্যস্ত।\nধনিষ্ঠা চক্ৰৱৰ্তী তেনেকৈয়েই সুখী। কেতিয়াবা মন বেয়া লাগিলে ওচৰৰ মন্দিৰটোত গৈ বহেগৈ আবেলি।\nলতিকাই কয়, “আপুনি ফুৰি আহিবচোন বাইদ’ চুটি লৈ মাজে মাজে। আপোনাৰ মিতিৰ-কুটুম বোৰৰ ঘৰত। কিমাননো অকলে অকলে থাকিব, কথা পাতিবলৈও লগ এটা নাই।”\n” কোনে কৈছে কথা পাতিবলৈ লগ নাই? অমুৱে ফোন কৰে নহয়!”\n” থ’ক পায়। এমাহৰ মূৰত এবাৰ। কেতিয়াবা দুই মাহৰ মূৰত!”\nধনিষ্ঠা নিৰোত্তৰ হৈ ৰয়।\n”সেই কাৰণে কৈছো, ফুৰি আহক কাৰোবাৰ ঘৰত। দুই তিনিদিন থাকি আহক। মন ভাল লাগিব।”\n” এতিয়ানো কি বুলি যাওঁ অ’, আগতে এদিনো নগ’লো ইয়াৰ পঢ়া খতি হয় বুলি, গাঁৱৰ দাদাহঁতৰ ঘৰত ধূলি-বালি লাগি ইয়াৰ বেমাৰ হয় বুলি। সেইবোৰ কাৰণত মোক সিহঁতে বেয়া পাই আছে চাগে এতিয়াও।”\n” আপুনিও আৰু বাইদ’। ল’ৰাটোক সোণৰ ল’ৰা তোলা দি তুলিলে।”\n” ভয় লাগে অ’। বাপেক নাইকিয়া ল’ৰাটোৰ কিবা এটা হৈ গ’লে মই কি কৰিম! তাক কোনো কষ্টই চুব নোৱাৰাকৈ তুলিলো।”\n”এতিয়া যে কথা পাতিবলৈও লগ নাইকিয়া হ’ল!”\n” তই আছই দেখোন।”\n”ইহ, আমি হ’লো সৰু মানুহ। মোৰ লগত আপুনি মনৰ চব কথা ভগাব পাৰিব জানো?”\n” বৰ বৰ কথা কৱ তই আজিকালি।”\nলতিকাই কামৰ মাজে মাজে কেতিয়াবা সেই ৰিক্সাৱালাটোৰ কথা কয়। কি দৰে সি সদায় সন্ধিয়া অভাৰব্ৰিজখনৰ ওচৰত তাইলৈ ৰৈ থাকে! কেতিয়াবা কাগজেৰে মেৰিয়াই থোৱা মিচলৰ টোপোলাটো তাইৰ হাতত গুজি দিয়ে। তাই মিচলৰ লগত দিয়া ভজা জলকীয়া কেইটা খাই ভাল পায় বুলি জানি সি চানাৱালা কেইটাৰ পৰা তিনি চাৰিটা সৰহকৈ লৈ লয়। তাই তাক জোকাই,\n” জালা খুৱাই খুৱাই মাৰিবি মোক?”\n”চাওঁচোন কেনেকৈ মৰ?”\nলতিকা তাৰ ৰিক্সাতে সদায় ঘৰলৈ যায়। দিনটো গোটাই থোৱা কথাবোৰ পাতে। সি কেতিয়াবা জুবিন, নীলআকাশৰ গানবোৰ গায়। তাই চানা গলিয়াই গলিয়াই শুনি যায়। তাৰ ৰিক্সাত উঠি অহা সেইখিনি সময়েই সিহঁতৰ সময়। নিজৰ সময়।\nধনিষ্ঠাই লতিকাক সোধে,\n”তোৰ ভয় নালাগে নে? তোৰ মানুহটোৱে গম পালে?”\n” ভয় কিয় লাগিব বাইদ’। মই কি বেয়া কাম কৰিলো? তাৰ লগত কথা হে পাতোঁ। মোৰ মতাটোৱে দেখোন মোৰ লগত কথাই নাপাতে। গাৰ খজুৱতি মাৰিবৰ সময়ত হে তাৰ মোলৈ মনত পৰে। মদগাল খাই আহি মাৰপিট কৰে। আজিলৈকে মোক একো এটা দি পোৱা নাই। নালাগে নহয় ডাঙৰ বস্তু। লক্ষ্মীৰামে দিয়াৰ নিচিনা মিচল কেইটামান আনি দিলেই সুখী হ’ম। এইটো ভাবি, সি যে জানে মই কি ভালপাওঁ।”\n” লক্ষ্মীৰাম বিয়া পতা নে?”\n” পাতিলে। সিয়ো বিয়া পাতিলে। তিনিটা ল’ৰা ছোৱালী তাৰ। ঢেৰ টেনচন। ইস্কুলত দিয়া, বেমাৰ বটা, ঢেৰ টেনচন তাৰ। মোৰ তাৰ কথা শুনিলে ল’চালি জন্ম দিবলৈকে ভয় লাগে। মদাহীটোৰ লগত কেনেকে চলিম?”\n”মানুহটোক বুজাবি। তয়ো সাৱধানে থাকিবি। লক্ষ্মীৰামৰ কথা সি গম পালে…”\n” কি কৰিব? মই লক্ষ্মীৰামলে যাম বুলি কৈছো নে কিবা? নে লক্ষ্মীৰামে মোক নিম বুলি কৈছে? তাৰ লগত শুব বিচৰা নাই নহয় মই। সিয়ো বিচৰা নাই। মন খুলি কথাহে পাতোঁ। মন বেয়া লগা কথাবোৰ তাক ক’লে মনটো পাতল পাতল লাগে বাইদ’। আৰু ভাল লগা কথাবোৰ ক’লে মনটো আৰু বেছি ভাল লাগে।” শেষৰ কথাষাৰ কওঁতে মুখখন পোহৰ হৈ পৰে লতিকাৰ।\nলতিকাৰ কথাষাৰে জোকাৰি যায় ধনিষ্ঠাক। কিমান ভাললগা লতিকা আৰু লক্ষ্মীৰামৰ সম্পৰ্ক! ইটোৱে সিটোৰ দুখবোৰ ভগায়, সুখবোৰ ভগায়! পাঁচ জনকৈ স্বামী থকাৰ পাছতো দ্ৰৌপদীৰ সখা আছিল শ্ৰীকৃষ্ণ।\nপ্ৰেমৰ উৰ্ধতো থাকিব পাৰে কিছুমান সম্পৰ্ক। পুৰুষ আৰু নাৰীৰ সম্পৰ্ক এটাক প্ৰেমৰ নাম দিয়াৰ জৰুৰীতো নহয়। অন্তৰংগ সুহৃদতাক কি নাম দিয়া যায়? কি নাম দিয়া যায়?\nনাম দিবৰ প্ৰয়োজনেই বা কি?\nকাক নালাগে এজন সংগী? মাতষাৰৰ মূৰত মাত এষাৰ পাবলৈ কাৰনো মন নাযায়?\nগধূলিৰে পৰা ফোনটো হাতত লৈ কণ্টেক্ট লিষ্টখন স্ক্ৰল কৰি থাকে ধনিষ্ঠাই।\nনিৰ্দিষ্ট নামটোত ৰৈ যায় তাইৰ আঙুলি। অনিন্দ্য গোস্বামী।\nপ্ৰায় ছমাহমানৰ আগত ধনিষ্ঠাহঁতৰ কলেজতে অনুষ্ঠিত হোৱা যুৱ মহোৎসৱত লগ পাইছিল তাই অনিন্দ্যক। কলেজৰ সহপাঠী আছিল। মহোৎসৱৰ সেই সাতটা দিনত পুনৰ জী উঠিছিল তাই অনিন্দ্যৰ সান্নিধ্যত। পুলকেশৰ পাচত তাই প্ৰথম আন কাৰোবাৰ সংগত প্ৰাণ খুলি হাঁহিব পাৰিছিল। যাবৰ পৰত অনিন্দ্যই তাইক ফোন নম্বৰটো দি কৈছিল,\nতাই ভয় কৰিছিল। কি বুলি যোগাযোগ ৰাখিব তাৰ লগত? কোনো পৰপুৰুষৰ লগত! বিগত ছমাহত কেইবাবাৰো অনিন্দ্যলৈ ফোন কৰিবলৈ লৈ থমকি ৰয় তাই। কিবা শংকা এটাই গ্ৰাস কৰি নিয়ে তাইক।\nকিন্তু আজি দেখোন কথাবোৰ তেনেকুৱা লগা নাই?\nতাইতো অনিন্দ্যক পুলকেশৰ ঠাই দিবলৈ লোৱা নাই।\nনা অনিন্দ্যই বিচাৰিব!\nতেন্তে ভয় কিহৰ?\nদীঘল উশাহ এটা লৈ তাই অনিন্দ্যৰ নাম্বাৰটো ডায়েল কৰে।\nবাহিৰত ইতিমধ্যে ফৰিংফুটা জোনাক সৰিছিল।


বাইবেলে বিয়াৰ আগেয়ে যৌন/ প্ৰাকবিবাহ যৌনৰ বিষয়ে কি কয়?\nপ্রশ্ন: বাইবেলে বিয়াৰ আগেয়ে যৌন/ প্ৰাকবিবাহ যৌনৰ বিষয়ে কি কয়?\nউত্তৰ: বাইবেলত কোনো ইব্ৰী বা গ্ৰীক শব্দ নাই যি ঠিকমতে বিয়াৰ আগেয়ে যৌনৰ কথা উল্লেখ কৰে। বাইবেলে নিশ্চিতভাৱে ব্যভিচাৰ আৰু যৌনজ অনৈতিকতা দোষী কৰিছে, কিন্তু বিয়াৰ আগেয়ে যৌন ব্যভিচাৰ বুলি গণ্য কৰা হয়নে? ১ কৰিন্থীয়া ৭:২ পদ অনুযায়ী, “হয়” স্পষ্ট উত্তৰ। “কিন্তু ব্যভিচাৰ নহবলৈ, প্ৰতিজন পুৰুষৰ নিজা ভাৰ্যা হওক।” এই পদটোত, পৌলে কৈছে যে ব্যভিচাৰৰ সুস্থতা “বিবাহ”। ১ কৰিন্থীয়া ৭:২ পদে দৰাচলতে সেইটোৱেই কৈছে, কিয়নো মানুহে নিজকে নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব নোৱাৰে আৰু বহুতৰে বিবাহৰ বাহিৰত ব্যভিচাৰ হৈছে, সেয়েহে মানুহে বিয়া পাতিব লাগে। তেতিয়া তেওঁলোকে বৈধভাৱে তেওঁলোকৰ ৰিপুবিলাক পূৰাব পাৰে।\nযিহেতু ১ কৰিন্থীয়া ৭:২ পদে ব্যভিচাৰৰ কথাত বিবাহৰ পূৰ্বে যৌন স্পষ্টকৈ অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছে, ব্যভিচাৰ দোষী কৰোৱা সকলো বাইবেলৰ পদে পাপ বুলি কৈছে আৰু বিয়াৰ আগেয়ে যৌনও পাপ বুলি দোষী কৰিছে। বিবাহৰ পূৰ্বে যৌন বাইবেলে ব্যাখ্যা কৰা ব্যভিচাৰ অন্তৰ্ভুক্ত। শাস্ত্ৰৰ বহুতো ঠাইত বিবাহৰ আগেয়ে যৌন পাপ বুলি অভিহিত কৰিছে(পাঁচনিৰ কৰ্ম ১৫:২০; ১ কৰিন্থীয়া ৫:১;৬:১৩,১৮ ১০:৮ ২ কৰিন্থীয়া ১২:২১; গালাতীয়া ৫:১৯; ইফিচীয়া ৫:৩; কলচীয়া ৩:৫; ১ থিচলনীকীয়া ৪:৩; যিহূদা ৭)। বাইবেলে বিবাহৰ আগত সম্পূৰ্ণ সংযমৰ কথা কৈছে। স্বামী আৰু ভাৰ্যাৰ মাজৰ যৌন সম্পৰ্কহে ঈশ্বৰে অনুমোদন কৰিছে(ইব্ৰী ১৩:৪)।\nআমি বেছি সময়ত যৌনৰ উৎপাদন বা জন্মদিয়া দিশটো স্বীকৃতি নিদি “আমোদ-প্ৰমোদ” দিশটোহে লক্ষ্য কৰোঁ। বিবাহৰ ভিতৰত যৌন সুখ দায়ক, আৰু ঈশ্বৰে সেইদৰেই গঢ় দিলে। ঈশ্বৰে বিচাৰে বৈবাহিক সম্বন্ধৰ ভিতৰত পুৰুষ আৰু মহিলাই যৌন কাৰ্য উপভোগ কৰক। চলোমনৰ পৰম গীত আৰু বাইবেলৰ আন অংশত(যেনে হিতোপদেশ ৫:১৯)ত স্পষ্টকৈ যৌন সম্ভোগৰ কথা কৈছে। অৱশ্যে, যুগলে নিশ্চয়কৈ বুজিব লাগিব যে যৌনৰ যোগেদি সন্তান জন্ম দিয়াটো ঈশ্বৰৰ অভিপ্ৰায়ৰ অন্তৰ্গত। সেয়েহে, এটি যুগলে বিবাহৰ পূৰ্বে যৌন কাৰ্যত লিপ্ত হোৱাটো দুগুণে ভুল- তেওঁলোকে সুখ অনুভৱ কৰিছে যিটো তেওঁলোকৰ বাবে নহয়, তেনে সৃষ্টি কৰাৰ সুযোগ লৈছে। তেওঁলোকে এনেধৰণৰ মানুহৰ জীৱন কৰাৰ সুযোগ লৈছে যিটো ঈশ্বৰে তেওঁৰ প্ৰত্যেক সন্তানৰ বাবে দিয়া পৰিয়ালৰ গাঁথনিৰ অভিপ্ৰায়ৰ বাহিৰত।\nযেতিয়া কাৰ্যতঃ ভুলৰ পৰা শুদ্ধটো নিৰ্ণয় কৰিব নোৱাৰি, যদি বাইবেলৰ বাণী বিবাহৰ পূৰ্বে যৌন মানি চলা হয়, তেতিয়াহ’লে খুব কমেহে যৌন প্ৰক্ৰিয়াৰে অহা ৰোগ কমিব, খুব কমেহে গৰ্ভনাশ, কম অবিবাহিত মাতৃ আৰু অনাৱশ্যকীয় গৰ্ভধাৰণ, আৰু খুব কম শিশু পিতৃ-মাতৃ অবিহনে বৃদ্ধি পাব লগ হ’ব। বিয়াৰ পূৰ্বে যৌনৰ কথা আহিলে সংযমেই ঈশ্বৰে দিয়া নিয়ম। সংযমে জীৱন ৰক্ষা কৰে, শিশু ৰক্ষা কৰে, যৌন সম্পৰ্কক উচিত মূল্য দিয়ে, আৰু অতি দৰকাৰীভাৱে, ঈশ্বৰ সন্মানিত হয়।


dead body ofacovid positive woman left outside the hospital for about 10 hours– News18 assam\nকোভিডত মৃত্যু হোৱাই দোষ! চিকিৎসালয়ৰ বাহিৰত ১০ ঘণ্টা পৰি থাকিল মহিলাৰ মৃতদেহ, মিৰ্জাৰ গ্ৰাম্য চিকিৎসালয়ৰ দায়িত্ৱক লৈ প্ৰশ্ন পৰিয়ালৰ?\nদক্ষিণ কামৰূপৰ মিৰ্জাস্থিত ৩০ খন বিছনাযুক্ত গ্ৰাম্য চিকিৎসালয়ৰ বাহিৰত সোমবাৰে পুৱা ছয় বজাৰ পৰা প্ৰায় ১০ ঘণ্টাৰও অধিক সময় পৰি থাকিল\nLast Updated : May 24, 2021, 17:30 IST\nসোমবাৰৰ পুৱাৰ ভাগৰ পৰাই চিকিৎসালয়ৰ বাহিৰত পৰি থাকিল কোভিডত মৃত্যু হোৱা মহিলাৰ মৃতদেহ। দক্ষিণ কামৰূপৰ মিৰ্জাস্থিত ৩০খন বিছনাযুক্ত গ্ৰাম্য চিকিৎসালয়ৰ বাহিৰত সোমবাৰে পুৱা ছয় বজাৰ পৰা প্ৰায় ১০ ঘণ্টা ধৰি পৰি থাকিল এগৰাকী কোভিড আক্ৰান্ত মহিলাৰ মৃতদেহ। পলাশবাৰী হুদুমপুৰ গাঁৱৰ সৰোজিনী কলিতা নামৰ কোভিড আক্ৰান্ত মহিলাগৰাকী ঘৰতে থকা অৱস্থাত সোমবাৰে পুৱাই বেছি অসুস্থ হৈ পৰাত ততাতৈয়াকৈ মিৰ্জাস্থিত ৩০খন বিছনাযুক্ত গ্ৰাম্য চিকিৎসায়লৈ অনা হয় যদিও চিকিৎসকে মৃত ঘোষণা কৰে।\nইয়াৰ পিছতে চিকিৎসালয়ৰ বাহিৰত ৰাতিপুৱাৰ পৰা প্ৰায় ১০ ঘণ্টা ধৰি মৃতদেহৰ একো ব্যৱস্থা গ্ৰহণ নকৰিলে। উপায়হীন হৈ দুখীয়া পৰিয়ালটোৱে একো কৰিব নোৱাৰি কেৱল চিকিৎসালয় কৰ্তৃপক্ষ তথা কামৰূপ জিলা প্ৰশাসনে ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰিব বুলিয়েই ৰৈ থাকিল। কিন্তু পুৱাই মৃত ঘোষণা কৰিয়েই দায়সৰা চিকৎসালয় কৰ্তৃপক্ষ তথা কামৰূপ জিলা প্ৰশাসনে মৃতদেহটো বাহিৰত উলিয়াই থোৱাৰ বাহিৰে একো গুৰুত্ব প্ৰদান নকৰা তথা সৎকাৰৰ কোনো ব্যৱস্থা গ্রহণ নকৰাৰ গুৰুতৰ অভিযোগ তুলিছে পৰিয়াল তথা স্থানীয় ৰাইজে।\nFirst published: May 24, 2021, 17:26 IST


মানুহে মানুহৰ বাবে..... (লাকী আহমেদ) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\n(ব্যস্ত নগৰীৰ সৰু-সৰু টুকুৰা-টুকুৰ অথচ ভাল লগা দৃ্শ্য কেইটামান)\nদিল্লীৰ ব্যস্ত অঞ্চল মুনিৰিকা..অভাৰব্ৰীজৰ তলত স্কুটীত বহি আইচক্ৰীম খাই থকা কিশোৰীজনীয়ে খায় শেষ হোৱাত খালী আইচক্ৰীমৰ বাতিটো দলিয়াই দিলে পথৰ কাষলৈ । ডাছবিনত জাবৰ খুচৰি জীৱনৰ সন্ধান কৰি থকা মলিয়ন পোছাকৰ শিশুটো দৌৰি আহি পৰম তৃপ্তিৰে চেলেকিবলৈ ধৰিলে খালী বাতিটো । দৃশ্যটো দেখি বুকুত কিবা এক যন্ত্ৰণাই বিন্ধা যেন লগাত গাড়ীৰ পৰা নামি শিশুটোৰ ফালে আগবাঢ়িবলৈ লৈয়েই থমকি ৰলো । দেখিলো কিশোৰীগৰাকী আগবাঢ়ি আহিছে ক্ষুধাৰ্ত শিশুটিৰ কাষলৈ…হাতত এটা আইচক্ৰীমৰ বাতি..আৰু আগবঢ়াই দিলে শিশুটিৰ কণমানি হাতদুখনৰ ফালে..শিশুটিৰ চকুত সন্তুষ্টি আৰু প্ৰশ্নবোধকৰ সানমিহলি এক চাৱনি..!\nশিৱসাগৰৰ বৰপুখুৰীৰ পাৰত জমি উঠিছিল ‘উদণ্ড যুৱক’ হিচাপে জনাজাত যুৱককেইজনৰ আড্ডা । হাতে হাতে জলন্ত চিগাৰেট আৰু বতাহত চিগাৰেটৰ ধোঁৱাৰ কুণ্ডলী,মাজে মাজে আনন্দৰ কিৰিলি…কাষৰ পথত নিজৰ জৰাজীৰ্ণ মাৰুতিখন অকলেই ঠেলি ষ্টাৰ্ট কৰাৰ চেষ্টাত ব্যস্ত বয়সীয়াল ব্যক্তিজন দেখি আগুৱাই আহিল যুৱককেইজন..\n: বৰদেউতা;আপুনি বহক ভিতৰত…আমি ঠেলা মাৰি দিছোঁ !\nব্যস্ত জি.এছ ৰ’ড lবাছৰ বাবে অপেক্ষাৰত যুৱতীগৰাকী ম’বাইলত কাৰোবাৰ লগত কথা পতাত ব্যস্ত,কিন্তু তাইৰ দৃষ্টি নিবদ্ধ পথৰ কাষৰ বৃ্দ্ধাগৰাকীৰ ওপৰত । শক্তিহীন শৰীৰটো আৰু অস্থিৰ খোজেৰে লানি নিছিগা তীব্ৰবেগী যান-বাহন বেহু ফালি পথটো পাৰ হোৱাৰ সাহস গোটাব পৰা নাই বৃ্দ্ধাগৰাকীয়ে ।\nক্ষন্তেক পাছতে পথৰ মাজত দেখা গল বৃ্দ্ধাগৰাকীক..বৃ্দ্ধাৰ হাতখনে খামোচি ধৰি আছিল যুৱতী্গৰাকীৰ হাত..।\n← হিতেন শৰ্ম্মাৰ দিনলিপি (২য় অধ্যায়)-১-৩ (ধ্ৰুৱজ্যোতি শৰ্ম্মা)\nআঁক-বাঁক (১) (মনোজ মন কলিতা) →


হুইটনী হাষ্টন - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n(হুইটনী হা'ষ্টনৰ পৰা পুনঃনিৰ্দেশিত)\n২০০৯ চনৰ ১ চেপ্তেম্বৰত চেন্ট্ৰেল পাৰ্কত "গুড মৰ্ণিং আমেৰিকা" অনুষ্ঠানত গীত পৰিবেশন কৰা দৃশ্য\nহুইটনী এলিজাবেথ হাষ্টন\nআগষ্ট ৯ , ১৯৬৩\nনেৱাৰ্ক, নিউ জাৰ্ছী, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ\nফেব্ৰুৱাৰী ১১ , ২০১২ (৪৮ বছৰ)\nবেভাৰ্লী হিল্‌ছ, কেলিফ'ৰ্নিয়া, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ\nপপ্, ছ'উল, আৰ এণ্ড বি, ডান্স, গচ্‌পেল\nগায়িকা, অভিনেত্ৰী, মডেল, চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক, ৰেক'ৰ্ড প্ৰযোজক, গীতিকাৰ\nএৰিষ্টা, আৰ চি এ'\nচিচী হাষ্টন, ডায়'ন ৱাৰৱিক, এৰিথা ফ্ৰেঙ্কলিন, জাৰমেইন জেক‌চন, মাৰিয়া কাৰে, এন্‌ৰিক ইগ্‌লেচিয়াছ, ববী ব্ৰাউন\nহুইটনী এলিজাবেথ হাষ্টন (আগষ্ট ৯, ১৯৭৩ – ফেব্ৰুৱাৰী ১১, ২০১২) আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ এগৰাকী প্ৰতিভাসম্পন্ন কণ্ঠশিল্পী, মঞ্চশিল্পী, প্ৰযোজক আৰু মডেল আছিল। ২০০৯ চনত গিনীজ ৱৰ্ল্ড ৰেকৰ্ডৰ মতে তেখেত বিশ্বৰ সবাতোকৈ বেছি পুৰস্কাৰ পোৱা নাৰী। ২০১০ চন পৰ্য্যন্ত তেখেতৰ জীৱনযোৰা ৪১৫ সংখ্যক পুৰস্কাৰসমূহৰ ভিতৰত ২ টা এমী এৱাৰ্ড, ৬টা গ্ৰেমী এৱাৰ্ড, ৩০ টা বিলব'ৰ্ড মিউজিক এৱাৰ্ড আৰু ২২ টা আমেৰিকান মিউজিক এৱাৰ্ড মুখ্য। ইয়াৰ উপৰিউ হাষ্টন বিশ্বৰ অভিলেখসংখ্যক পৰিমানে বিক্ৰী হোৱা বিভিন্ন শ্ৰাব্য-দৃশ্য মাধ্যমৰ প্ৰকাশকাৰী সংগীতজ্ঞ। তেখেতৰ পৰিয়ালৰে প্ৰসিদ্ধ ছ'উল গায়ক সংগীতজ্ঞসকলৰ, বিশেষকৈ মাক চিছি হাষ্টন, সম্বন্ধীয় ডায়'ন ৱাৰৱিক আৰু ডী ডী ৱাৰৱিকি, আৰু গডমাডাৰ এৰিথা ফ্ৰেঙ্কলিনৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত হৈ হাষ্টনে ১১ বছৰ বয়সৰপৰাই তেখেতৰ নিউ জাৰ্চী গীৰ্জাৰ জুনিয়'ৰ গচ্‌পেলত choir গাই সংগীত জীৱনৰ পাতনি মেলে। পাছত মাকৰ লগত নিউয়ৰ্কৰ চহৰ এলেকাৰ নৈশ ক্লাবত গান গাই থাকোঁতে তেখেত এৰিষ্টা ৰেকৰ্ডৰ লেবেল-হেড ক্লাইভ ডেভিচৰ চকুত পৰে। হাষ্টনে সাতখন ষ্টুডিঅ' এলবাম আৰু তিনিখন চাউণ্ডট্ৰেক এলবাম মুকলি কৰে; আটাইখিনিয়ে ডায়মণ্ড, মালটি প্লেটিনাম, প্লেটিনাম বা গ'ল্ড চাৰ্টিফিকেচ্যন জুবিলী পালন কৰে।\n২০১২ চনৰ ১১ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে কেলিফ'ৰ্ণিয়াৰ বীভাৰ্লি হিলৰ বীভাৰ্লি হিল্টন হোটেলত কোনো অজ্ঞাত কাৰণবশতঃ হাষ্টনৰ মৃত্যু হয়।\n↑ "Whitney Houston". Filmbug. January 1, 2000. http://www.filmbug.com/db/308। আহৰণ কৰা হৈছে: January 2, 2012.\n↑ "WHITNEY – The Producer". Whitney-Info.Com. http://www.whitney-info.com/whitney-the-producer/। আহৰণ কৰা হৈছে: January 2, 2012.\n↑ "Whitney Houston biography". whitneyhouston.com. August 19, 2009. http://www.whitneyhouston.com/us/content/biography। আহৰণ কৰা হৈছে: November 22, 2010.\n↑ Dobuzinskis, Alex (September 15, 2009). "Whitney Houston, as of 2009, said she was "drug-free"". Reuters. http://www.reuters.com/article/entertainmentNews/idUSTRE58D4Y020090915। আহৰণ কৰা হৈছে: January 13, 2010.\n↑ "Whitney Houston Biography". whitneyhouston.com. http://www.whitneyhouston.com/us/biography। আহৰণ কৰা হৈছে: January 12, 2010.\n↑ "Whitney Houston Sings Her Way to Stardom with Hit Album, Road Tour". Jet (Johnson Publishing Company) খণ্ড 68 (24): 59. August 26, 1985. ISSN 0021-5996. http://books.google.com/books?id=prQDAAAAMBAJ&lpg=PA58&dq=whitney%20houston&pg=PA58#v=onepage&q&f=false। আহৰণ কৰা হৈছে: February 7, 2011.\n↑ "Whitney Houston, 48, found dead in Beverly Hills". Los Angeles Times. February 11, 2012. http://latimesblogs.latimes.com/lanow/2012/02/whitney-houston-dead-beverly-hills.html। আহৰণ কৰা হৈছে: February 11, 2012.\nTed Cox (January 1998). Whitney Houston (Black Americans of Achievement). Chelsea House Publishers. ISBN 978-0-7910-4456-8.\nৱিকিমিডিয়া কমন্সত ‘হুইটনী হাষ্টন’ সম্পৰ্কীয় মিডিয়া ফাইল আছে।\nদ্য চান্‌দে ইণ্ডিয়ানত প্ৰকাশিত হুইটনী হাষ্টনৰ মৃত্যু সংবাদ\nহুইটনী হাষ্টন ৰলিং ষ্টনত (RollingStone)\nহুইটনী হাষ্টন সম্পৰ্কে ইণ্টাৰনেট মুভি ডাটাবেছত থকা তথ্য\nহুইটনী হাষ্টন সম্পৰ্কে সংগ্ৰহিত বাতৰি আৰু মন্তৱ্য দ্যা নিউয়ৰ্ক টাইমছৰ সৌজন্যত\nহুইটনী হাষ্টন সম্পৰ্কে সংগ্ৰহিত বাতৰি আৰু মন্তৱ্য দ্যা ৱাল ষ্ট্ৰীট জাৰ্নেলৰ সৌজন্যত\nহুইটনী হাষ্টন সংগ্ৰহিত বাতৰি আৰু মন্তৱ্য দ্যা গাৰ্জেনত\nWorks by হুইটনী হাষ্টন on Open Library at the Internet Archive\nহুইটনী হাষ্টন এম.টি.ভি.ত\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=হুইটনী_হাষ্টন&oldid=176168"ৰ পৰা সংকলিত\nএই পৃষ্ঠাখন শেষবাৰৰ বাবে শুধৰোৱা হৈছিল 28 February 2018ৰ 08:33 বজাত


ASOMIYA KABITA অসমীয়া কবিতা : কৰবী ডেকা হাজৰিকা (BANALATA) - SCIENTIA BOOK SHOP\nHome / Assamese Author অসমীয়া ভাষাৰ সাহিত্যিকসকল / Karabi Deka Hazarika কৰবী ডেকা হাজৰিকা / ASOMIYA KABITA অসমীয়া কবিতা : কৰবী ডেকা হাজৰিকা (BANALATA)â€¹Return to Previous Page\nProduct code: 2984 Categories: Banalata Publication, Karabi Deka Hazarika কৰবী ডেকা হাজৰিকা\nপঞ্চম সংস্কৰণ : ডিচেম্বৰ, ২০১৪ চন\nISBN : 81-7339-185-8\nASOMIYA KABITA অসমীয়া কবিতা : কৰবী ডেকা হাজৰিকা (BANALATA) quantity\nTags: অসমীয়া কবিতা, কৰবী ডেকা হাজৰিকা\nASOMIYA KABITA অসমীয়া কবিতা\nASOMIYA KABITA : A critical analysis about Assamese poems written by Karabi Deka Hazarika and Published by Makhan Hazarika on behalf of M/s Banalata, New Market, Dibrugarh-1\n5th Edition : December, 2014\nBisakanyar Paras বিষকন্যাৰ পৰশ : অমূল্য হাজৰিকা (BANALATA)\nBiplabar Khoj বিপ্লৱৰ খোজ : কনকসেন ডেকা (BANALATA)\nASOMIYA NATYA PARIKRAMA BY : AMAL CHANDRA DAS অসমীয়া নাট্য পৰিক্ৰমা সম্পাদনা : অমল চন্দ্ৰ দাস (BANALATA)\nASOMIYA JATIYATABAD: Swadhikar Pratisthar Sangram অসমীয়া জাতীয়তাবাদ : স্বাধিকাৰ প্ৰতিষ্ঠাত সংগ্ৰাম : অখিল গগৈ (BANALATA)\nMadhya Jugar Asamiya Bhasar Rupatattvik Bislesan মধ্যযুগৰ অসমীয়া ভাষাৰ ৰূপতাত্ত্বিক বিশ্লেষণ : ড° লক্ষী হাজৰিকা (BANALATA)\nAssamese Book Publications অসমীয়া কিতাপ প্ৰকাশন, Award Winners Assamese Books পুৰস্কাৰপ্ৰাপ্ত অসমীয়া কিতাপ, Banalata Publication\nবিজ্ঞানৰ অনুপম জগত : ড° দীনেশ চন্দ্ৰ গোস্বামীBigyanar Anupam Jagat Author: Dr. Dinesh Ch. Goswami Language: Assamesse Publisher: Banalata Rs. 110\nকেনেদৰে সদায় সুখী হ'ব পাৰি লগতে মানসিক চাপ,অৱসাদ আৰু উৎকণ্ঠা নিবাৰণৰ কিছু উপায় মূল :- এম.কে.গুপ্তা অনুবাদ :- অনিল শৰ্মাKenedore Sadai Sukhi Hobo Pari Author: Er.M.k Gupta(tendering),Translate by Anil Sarma Language: Assamesse Publisher: Banalata Rs. 110\nজীৱনত সফল হব কেনেকৈ ? ডেল কাৰ্ণেগী নৰ্মেন ভিনচেট পীলৰ অনুবাদ : হেমন্ত কুমাৰ ভৰালীJibonot Safal Hobo Kenekoi Author: Hemanta Kumar Bharali Language: Assamese Publisher: Banalata Rs: 50\nসহস্ৰ উজ্জ্বল সূৰ্য ( মূল : খালীদ হোছেইনিৰ ) A Thousand Splendid Suns by Khaled Hosseini অনুবাদ : ড° ৰাজেন্দ্ৰ প্ৰসাদ বৰঠাকুৰ প্ৰকাশক : বনলতা, শ্ৰী প্ৰদ্যোৎ হাজৰিকা ISBN : 978-93-82056-26-3 মূল্য : ৩০০. ০০ টকা Regular Price Rs. 300 Sale Price Rs. 270\nকাঠনিবাৰী ঘাট : মহিম বৰাKathanibari Ghat Author: Mahim Bora Language: Assamese Publisher: Banalata Rs: 80


oscars-2020-brad-pitt-wons-his-first-oscar-best-foriegn-film-parasite– News18 assam\n৯২সংখ্যক একাডেমী এৱাৰ্ড ঘোষণা, কোন কোন তাৰকাই লাভ কৰিলে অস্কাৰ?\n‘মেৰিজ ষ্টৰী’ ছবিখনত কৰা অভিনয়ৰ বাবে অভিনেত্ৰী লাৰা ডৰ্ণে লাভ কৰিছে শ্ৰেষ্ঠ সহঃ অভিনেত্ৰীৰ অস্কাৰ। নিজৰ জন্মদিনৰ দিনাই অস্কাৰ লাভ কৰি উৎফুল্লিত অভিনেত্ৰী লাৰা।\nঘোষণা কৰা হ’ল ৯২সংখ্যক একাডেমী এৱাৰ্ড। আমেৰিকাৰ লছ এঞ্জেলেছৰ ডলবী থিয়েটাৰত অনুষ্ঠিত হৈছে এই অনুষ্ঠান। দক্ষিণ কোৰিয়াৰ ছবি ‘পেৰাছাইট’লৈ আগবঢ়োৱা হৈছে সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ছবিৰ অস্কাৰ। ‘জ’কাৰ’ ছবিখনত অভিনয়ৰ বাবে ৱাকিন ফিনিক্সে লাভ কৰিলে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতাৰ অস্কাৰ।\nকুইণ্টিন টেৰেণ্টিন’ৰ ছবি ‘ৱানছ আপোন এ টাইম ইন হলীউদ’ত কৰা অভিনয়ৰ বাবে ব্ৰেড পিটলৈ আগবঢ়োৱা হয় শ্ৰেষ্ঠ সহঃ অভিনেতাৰ অস্কাৰ। প্ৰথমবাৰলৈ পিটে লাভ কৰিলে সন্মানীয় অস্কাৰ।\nএইবাৰ অস্কাৰত সৃষ্টি হৈছে কেইবাটাও নতুন অভিলেখৰ। দক্ষিণ কোৰিয়াৰ চিত্ৰনাট্যকাৰ বং জুন হ’ আৰু হান জিন হ’ৰ ছবি ‘পেৰাছাইট’লৈ আগবঢ়োৱা হৈছে ‘বেষ্ট অৰিজিনেল স্ক্ৰীনপ্লে’ৰ অস্কাৰ। প্ৰথমবাৰলৈ দক্ষিণ কোৰিয়াৰ ছবিয়ে লাভ কৰিলে অস্কাৰ।\n‘মেৰিজ ষ্টৰী’ ছবিখনত কৰা অভিনয়ৰ বাবে অভিনেত্ৰী লাৰা ডৰ্ণে লাভ কৰিছে শ্ৰেষ্ঠ সহঃ অভিনেত্ৰীৰ অস্কাৰ। নিজৰ জন্মদিনৰ দিনাই অস্কাৰ লাভ কৰি উৎফুল্লিত অভিনেত্ৰী লাৰা।#Oscars Moment: @LauraDern wins Best Supporting Actress for @MarriageStory. pic.twitter.com/g8cn8KoRMo\n‘জ’জ’ ৰেবিট’ ছবিখনে লাভ কৰিছে ‘বেষ্ট এডাপ্টেড স্ক্ৰীণপ্লে’ৰ অস্কাৰ। ছবিখনৰ প্ৰযোজক হৈছে তাইকা ৱেটটী। আনহাতে, ‘দ্য নেইবাৰ্ছ উইনড’’ ছবিখনে লাভ কৰিছে ‘বেষ্ট লাইভ ছৰ্ট ফিল্ম’ পুৰস্কাৰ। ‘ব্ৰাডাৰহুড’ আৰু ‘ফুটবল ক্লাব’ক পিছ পেলাই শ্ৰেষ্ঠত্ব অৰ্জন কৰিলে এই ছবিখনে।\nসেইদৰে বাৰবৰা লিংগৰ ছবি ‘ৱান্ছ আপোন এ টাইম ইন হলীউদ’ ছবিখনে লাভ কৰে ‘বেষ্ট প্ৰডাকচন ডিজাইন’ৰ অস্কাৰ। বাৰবৰা লিংগৰ লগতে নেন্সী হাইলৈ আগবঢ়োৱা হয় ‘বেষ্ট ছেড ডেকোৰেশ্যন’ৰ অস্কাৰ। ‘লিটিল উইমেন’ ছবিখনৰ বাবে জেকলিন ডুৰেনলৈ আগবঢ়োৱা হয় ‘বেষ্ট কষ্টিউম ডিজাইন’ৰ অস্কাৰ। এই ছবিখন ৬টা কেটেগৰীলৈ মনোনীত হৈছিল।\n‘বেষ্ট ছাউণ্ড এডিটিং’ৰ অস্কাৰ লাভ কৰে ‘ফ’ৰ্ড ভাৰ্ছেছ ফেৰাৰী’ ছবিখনে। ‘1917’ ছবিখনে লাভ কৰে ‘বেষ্ট ছাউণ্ড মিক্সিং’ৰ পুৰস্কাৰ। ‘বেষ্ট ছাউণ্ড মিক্সিং’ৰ অস্কাৰ লাভ কৰে মাৰ্ক টেলাৰ আৰু ষ্টুৱাৰ্ট উইলছনে লাভ কৰে। ‘জয় ষ্টৰী 4’ ছবিখনে লাভ কৰে ‘বেষ্ট এনিমেটেড ফিচাৰ ফিল্মৰ অস্কাৰ। আনহাতে, ‘বেষ্ট এনিমেটেড শ্বৰ্ট ফিল্ম’ৰ অস্কাৰ লাভ কৰে ‘হেয়াৰ লাভ’–এ।\nFirst published: February 10, 2020, 09:21 IST


কৃপণ -(মুণিমন্ত শইকীয়া) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nকৃপণ -(মুণিমন্ত শইকীয়া)\nআবেলি দীপান্বিতা উপলক্ষে পোতা কলগছ দুজোপাৰ গুৰিটো গোবৰেৰে মচি দিয়া, মাটিৰ চাকিবোৰ ভালদৰে ঘঁহি তাত শলিতা কেইগছ লগাই ৰখা, কেইটামান লাড়ু পিঠাৰ যোগাৰ কৰা আদি কামবোৰতে মানুহ গৰাকী ব্যস্ত আছিল৷ ল’ৰা-ছোৱালী দুটিৰে সৈতে মানুহজনেও সহযোগ কৰিছিল৷ বীৰ ছহিদ কেইজনৰ লগতে গণেশগুৰিত সন্ত্ৰাসবাদীৰ হাতত নিহত সকলৰ বাবেও ডাঙৰ মাটিৰ চাকি তিনিটা সজাই থৈছিল৷ কেৰোণটো লাগিল সন্ধিয়াৰ আগে আগে চাকি কেইটা লগোৱাৰ সময়ত৷ ল’ৰাটোৱে জুইশলাটোলৈ জ্বলাবলৈ কাঠিটো মাৰে কিন্তু শলিতাত অগ্নি সংযোগ কৰাৰ আগতেই নুমাই থাকে৷\n“তই নোৱাৰ, মোক দে৷ “অতিষ্ঠ হৈ ছোৱালী জনীয়ে ক’লে৷”\n“কিয় নোৱাৰিম, এইবাৰ চা৷” বুলি লৰাটোৱে বহুতো কাঠি শেষ কৰিলে৷\nইমান সোপা কাঠি এনেয়ে নষ্ট কৰিলি৷ মই কোৱা নাছিলোঁ জানো যে মমবাতি এডাল জ্বলাই ললেই কামটো সহজ হব বুলি৷” মানুহজনীয়ে মুখেৰে ভোৰভোৰাই থাকিল৷\n“তুমিও মহা কৃপণ দিয়া মা৷ কেইটানো কাঠি খৰচ হলনো? ইমানযে বকি আছা৷” –বিৰক্তি প্ৰকাশ কৰিলে ল’ৰাটোৱে৷\n“হয় দিয়া, মাৰ এই কৃপণালি নুগুছিল আৰু৷” –ছোৱালী জনীৰ মন্তব্য৷\n“চাও মোক জুইশলাটো দে, মমডাল জ্বলাই লও৷ তহঁতে কি বুজিবি৷” মাকে জুইশলাটো কাঢ়ি আনিব বিচাৰিলে৷ আটাইৰে কঢ়া আঁজোৰা লাগিল৷ সিহঁতৰ ঠেলা হেঁচাত এটা কল পুলি বাগৰি মাটিৰ চাকি কেইটা পৰিল আৰু ভাগিলো৷ মানুহজনে সকলো চাই আছিল৷ তেওৰ বৰ খং উঠিল৷ খঙৰ ভমকত সমস্ত দোষ মানুহজনীৰ গাতে আৰোপিত কৰি তেও কৈ উঠিল- “এই কাৰণেই টোকোনাৰ ঘৰৰ ছোৱালী বিয়া পাতিব নাপায়, কুলক্ষণী চব৷”\nমানুহগৰাকী থৰ লাগিল৷ কিহৰ পৰা যে কি হ’লগৈ৷ লাহে লাহে গৈ ঘৰৰ ভিতৰ পালেগৈ তেও৷ বহিবৰ বাবেও যেন শক্তি নহ’ব গাত৷ বিছনাখনতে শুই দিলে৷ শহুৰ-শাহুলৈ মনত পৰিল৷ তেওঁলোক আজি থকা হ’লে৷ দুয়োযে কিমান মৰম কৰিছিল তাইক৷ লখিমী বোৱাৰী বুলি আনৰ আগত কৈছিল৷ শহুৰৰ কথাবোৰ মনত পৰিল তাইৰ–“বুইছা বোৱাৰী, ঘৰ এখন ধৰি ৰাখিবলৈ হ’লে তিৰোতা গৰাকীৰ বহুত দায়িত্ব আছে৷ তুমি মিতব্যয়ী হ’বই লাগিব৷ মুখেৰে উপদেশ দি নহয়, হাতে কামে কৰি দেখুৱাব পাৰিলেহে তোমাৰ সতি সন্ততিয়েও সেই গুণবোৰ আয়ত্ত কৰিব৷”\nহয়, তাই নিজে দেখিছে শহুৰেকক অপ্ৰয়োজনত জ্বলি থকা লাইট, ফেনৰ চুইচ বন্ধ কৰা, অপ্ৰয়োজনত কোনো বস্তু নিকিনা, অদৰকাৰী চখৰ নামত ধন খৰচ নকৰা আৰু যে কিমান?\n“তেন্তে মোৰ ক’ত ভুল হ’ল? মইতো কৃপণালি কৰা নাই, ঘৰৰ স্বাৰ্থতহে যি কৰণীয় বুলি ভাবিছোঁ কৰিছোঁ৷ তেনেহ’লে সিহঁতে মোক কিয় কূপণ বুলি ভাবিলে বাৰু? মই বাৰু সঁচাই কৃপণনে? “\n← জংগম -(নীত কাশ্যপ)\nলাজ -(প্ৰাণজিৎ বৰা) →


যুৱ প্ৰাপ্তবয়স্কসকলৰ মাজত ব্যাপকভাৱে বৃদ্ধি পাবলৈ ধৰিছে হৃদৰোগৰ ঘটনা !– News18 assam\nযুৱ প্ৰাপ্তবয়স্কসকলৰ মাজত ব্যাপকভাৱে বৃদ্ধি পাবলৈ ধৰিছে হৃদৰোগৰ ঘটনা ! কেনেদৰে নিজকে বচাই ৰাখিব এই নীৰৱ ঘাটকৰ পৰা ?\n" উচ্চ ৰক্তচাপে ভাৰতত হোৱা সকলো মৃত্যুৰ ১০.৮ শতাংশত অৰিহণা যোগায় আৰু নগৰ আৰু গ্ৰাম্য অঞ্চল দুয়োটাতে যোৱা তিনি দশকত ই যথেষ্ট বৃদ্ধি পাইছে । "\nভাৰতত প্ৰাপ্তবয়স্ক-যুৱসমাজৰ মাজত হৃদৰোগত আক্ৰান্ত হোৱাৰ হাৰ বৃদ্ধি পোৱা ঘটনাই অশনি সংকেট কঢ়িয়াইছে । ভাৰতত হৃদৰোগত হোৱা মৃত্যুৰ ঘটনা বৃদ্ধি পাবলৈ ধৰাত এই বিষয়টোত অধিক গুৰুত্ব প্ৰদান কৰাটো জৰুৰী হৈ পৰাৰ লগতে জনসাধাৰণক ইয়াৰ বিষয়ে অৱগত কৰা তথা কাৰ্ডিওভাস্কুলাৰ ৰোগৰ বোজা হ্ৰাস কৰাৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰাটো অতি প্ৰয়োজনীয় হৈ পৰিছে ।\nষ্ট্ৰোক আৰু হৃদৰোগৰ ফলত হোৱা মুঠ মৃত্যুৰ এক-পঞ্চমাংশ ঘটনা ভাৰতত হয় আৰু বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ মতে ইয়াৰে বহু লোক হৈছে কম বয়সীয়া প্ৰাপ্তবয়স্ক লোকসকল ।\n" কাৰ্ডিওভাস্কুলাৰ ৰোগে ভাৰতীয়সকলক বিশেষভাবে প্ৰভাৱিত কৰি আহিছে । ভাৰতত প্ৰতি বছৰে প্ৰায় ৩০ লাখ লোক ষ্ট্ৰোক আৰু হৃদৰোগত আক্ৰান্ত হৈ মৃত্যুমুখত পৰে । আটাইতকৈ দুৰ্ভাগ্যজনক কথাটো হ'ল যে হৃদৰোগত আক্ৰান্ত হোৱা লোকসকলৰ ৪০ শতাংশৰ বয়স ৫৫ বছৰৰ তলৰ । ", পঞ্চকুলাৰ পৰাস চিকিৎসালয়ৰ কাৰ্ডিয়াক চায়েন্সৰ অধ্যক্ষ ডাঃ হৰিন্দৰ কে বালিয়ে এনেদৰ কয়।\nযোৱা ২৬ বছৰত ভাৰতত হৃদৰোগত হোৱা মৃত্যুৰ ঘটনা ৩৪ শতাংশ বৃদ্ধি পাইছে । এই গুৰুতৰ বিষয়টোৰ বিষয়ে জনসাধাৰণৰ মাজত সচেতনতাৰ সৃষ্টি কৰা তথা দেশত কাৰ্ডিওভাস্কুলাৰ ৰোগৰ বোজা হ্ৰাস কৰাৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰাৰ সময় আহি পৰিছে বুলি চিকিৎসকগৰাকীয়ে কয় ।\nহৃদৰোগৰ মূল কাৰকবোৰ কি ?\nহৃদৰোগৰ আশঙ্কা বৃদ্ধি কৰা কাৰকবোৰৰ বিষয়ে অৱগত হ'লে মানুহে এই সন্দৰ্ভত সজাগ হব পাৰে আৰু হঠাতে কাৰ্ডিয়াক এৰেষ্ট হোৱাৰ পৰা নিজকে দূৰত ৰাখিব পাৰে ।\nবিশেষজ্ঞৰ মতে ভাৰতত অত্যাধিক ওজনৰ আৰু মেদবহুল শিশু বহু আছে যি প্ৰাপ্তবয়স্ক হোৱাৰ পিছত কাৰ্ডিওভাস্কুলাৰ ৰোগ আৰু ইয়াৰ ফলত হোৱা মৃত্যুৰ হাৰত অৰিহণা যোগোৱাৰ বহু সম্ভাৱনা আছে । বিশেষজ্ঞৰ মতে মেদবহুল লোকসকল উচ্চ ৰক্তচাপত ভুগিব পাৰে যিটো হৈছে হৃদ ৰোগৰ বলি হোৱাৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ কাৰণ ।\nহাৰ্ভাৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ এক অধ্যয়নত প্ৰকাশ পাইছে যে ভাৰতত যুৱ প্ৰাপ্তবয়স্কসকলৰ মাজত উচ্চ ৰক্তচাপ মধ্য আৰু পূৱ ইউৰোপতকৈ অধিক ।\n" উচ্চ ৰক্তচাপে ভাৰতত হোৱা সকলো মৃত্যুৰ ১০.৮ শতাংশত অৰিহণা যোগায় আৰু নগৰ আৰু গ্ৰাম্য অঞ্চল দুয়োটাতে যোৱা তিনি দশকত ই যথেষ্ট বৃদ্ধি পাইছে । উচ্চ ৰক্তচাপে অৱশেষত ডায়েবেটিচ হোৱাৰ আশংকাও বৃদ্ধি কৰে " । বিশেষজ্ঞ চিকিৎসক ডাঃ হৰিন্দৰ কে বালিয়ে এনেদৰ কয় ।\nমধুমেহ বা ডায়েবেটিছ :\nভাৰতত যোৱা ৩০ বছৰত টাইপ ২ ডায়েবেটিচ ৰোগত আক্ৰান্ত হোৱা লোকৰ সংখ্যা বহু পৰিমাণে বৃদ্ধি পাইছে যিয়ে বিশ্বৰ পৰিসঙখ্যাটো গুৰুত্বপূৰ্ণ অৰিহণা যোগাই আহিছে । ভাৰতত , 25 বছৰৰ তলৰ লোকসকলৰ মাজতো টাইপ-2 ডায়েবেটিচ আৰু হৃদৰোগৰ দৰে জীৱনৰ বাবে বিপদজনক ৰোগৰ জটিলতাৰ আশংকা বৃদ্ধি পাইছে ।\nযুৱ ভাৰতীয়সকলৰ বাবে হৃদৰোগ প্ৰতিৰোধ কৰাৰ উপায় কি !\nযুৱ প্ৰাপ্তবয়স্কসকল অত্যাধিক কামৰ বোজা , পাৰিবাৰিক সমস্যা , চাকৰিৰ সুৰক্ষা আৰু বহু সময়ত নিৰন্তৰ মানসিক আৰু শাৰীৰিক চাপত থাকিব লগা হয় । এই চাপৰ সৈতে উচ্চ ৰক্তচাপ আৰু ডায়েবেটিচৰ ওতঃপ্ৰোত সম্পৰ্ক আছে ।\n" যুৱ প্ৰাপ্তবয়স্কসকলে প্ৰায়ে ধূমপান আৰু অত্যাধিক সুৰাপানৰ চিকাৰ হয় যাতে অত্যাধিক ভাৰাক্ৰান্ত চাপৰ সৈতে মোকাবিলা কৰিব পাৰে । জীৱনশৈলীৰ পৰিৱৰ্তন কৰাটোৱে হৈছে এই বিপদাশংকা হ্ৰাস কৰা আৰু অকালতে হোৱা হৃদ ৰোগৰ পৰা নিজকে ৰক্ষা কৰা " , ড০ বালিয়ে আৰু এনেদৰে কয় ।\nযুৱক সকলে নিয়মীয়া সময়ৰ বাবে মজলীয়াৰ পৰা কঠিন ব্যায়াম যেনে জগিং , চাইকেল চলোৱা, দ্ৰুত খোজ কঢ়া, যোগ, এৰোবিক্স তথা সাঁতোৰৰ দৰে বিষয়সমূহত নিজকে জড়িত কৰিব লাগিব । লগতে, অত্যাধিক সুৰা পান আৰু ধূমপানৰ পৰা আঁতৰি থাকিব লাগিব ।\nস্বাস্থ্যবান হৃদযন্ত্ৰৰ বাবে এক সঠিক সন্তুলিত আহাৰ হৈছে আন এক প্ৰয়োজনীয়তা । জাংক ফুড খোৱাৰ সলনি, যুৱক-যুৱতীসকলে ফল-মূল , ফলৰ ৰস , চয়া সামগ্ৰী আৰু বাদামৰ দৰে স্বাস্থ্যকৰ খাদ্যৰ বিকল্প বিচাৰিব লাগে । ট্ৰেন্স-ফেটি এচিড পৰিহাৰ কৰা আৰু খনিজ আৰু কেলচিয়ামসমৃদ্ধ আহাৰত যথেষ্ট পৰিমাণে সতেজ, সেউজীয়া পাচলি অন্তৰ্ভুক্ত কৰাটো গুৰুত্বপূৰ্ণ । আহাৰৰ সময়ৰ প্ৰতিও সঠিক মনোযোগ দিয়াটো গুৰুত্বপূৰ্ণ । পলমকৈ দুপৰীয়াৰ আহাৰ আৰু ৰাতিৰ আহাৰ গ্ৰহণ কৰাটো স্বাস্থ্যৰ পক্ষে ভাল নহয় বুলি পৰামৰ্শ দিছে বিশেষজ্ঞগৰাকীয়ে ।\nবিশেষজ্ঞগৰাকীৰ মতে এইটো দেখা গৈছে যে যদি এজন ব্যক্তিৰ কম বয়সত হৃদৰোগ হয় , তেন্তে জীৱনৰ পিছৰ পৰ্যায়ত আন এটা কাৰ্ডিয়াক এৰেষ্ট বা ষ্ট্ৰোকৰ সম্ভাৱনা বৃদ্ধি পায় । সেয়েহে আগতীয়াকৈ এই ৰোগ চিনাক্তকৰণ কৰি প্ৰতিৰোধৰ বিষয়ে সজাগতা বিয়পোৱাটো এই ৰোগৰ সফল প্ৰতিৰোধ আৰু ব্যৱস্থাপনাৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ পদক্ষেপ বুলি চিকিৎসকসকলে কয় । যুৱ প্ৰাপ্তবয়স্কসকলে সেয়েহে সুৰক্ষিত আৰু স্বাস্থ্যৱান হৈ থাকিবলৈ প্ৰতি বছৰে তেওঁলোকৰ হৃদযন্ত্ৰৰ মূল্যাঙ্কন কৰাটোত গুৰুত্ব প্ৰদান কৰিছে বিশেষজ্ঞসকলে ।\n(বি: দ্ৰ : বিভিন্ন সংবাদ মাধ্যমত প্ৰকাশিত তথ্যৰ আধাৰত এই লেখাটো যুগুত কৰা হৈছে ।)\nFirst published: October 29, 2021, 08:08 IST