Title: Recent Titles of Brahmaputra Trust\nSOME RECENT TITLES PUBLISHED BY THE BRAHMAPUTRA TRUST. Respected readers may visit our facebook site: https://www.facebook.com/asomsahityaprakash Read More\nTitle: এক দীৰ্ঘ যাত্ৰাৰ আৰম্ভণি.....\nঅসমত স্বাস্থ্যশিক্ষাৰ দ্বাৰ উন্মোচনৰ এটি মুহূৰ্ত এক দীৰ্ঘ যাত্ৰাৰ আৰম্ভণি..... উফ, হোৱাট এ প্ৰলং জাৰ্নি! হৰিবল ইটচ ৰিয়েলি হৰিবল! দিহিং কুঁৱৰী নামৰ জাহাজখন আহি নগাঘূলিৰ ষ্টিমাৰঘাটত যেতিয়া লাগিছিলহি তেতিয়া বেলি অস্তাচলত। চকা পাটত বহা মনোময় সময়, ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ বিশাল জলধিয়ে তেতিয়া ৰঙীন ৰূপ ধাৰণ কৰিছিল- দূৰৈৰ ৰঙা আকাশখনৰ সোণালী আভা দিগন্ত ভেদি যেন নামি আহিছিল ধৰালৈ। বালিৰ ওপৰেদি খোজ কাঢ়ি আহি জিমনাষ্টিক খেলুৱৈৰ দৰে পাৰলৈ জাপ মাৰি নামি ৰয়েল বৃটিছ আৰ্মিৰ উচ্চপদস্থ বিষয়াৰ পোছাক পিন্ধা ব্যক্তিজনে গা-মূৰ জোকাৰি কোৱা কথা কেইষাৰে যেন অসন্তুষ্ট কৰিছিল তেওঁৰ পিছে পিছে আহি থকা দ্বিতীয়জন ব্যক্তিক। তেওঁ পাৰলৈ উঠি আহি কৈছিলঃ কিন্তু এনেবিলাক অঞ্চলৰ জনসাধাৰণৰ মাজতেই আমাৰ উপস্থিতিৰ প্ৰয়োজনীয়তা বেছি। দ্বিতীয়জন ব্যক্তিৰ কথাকেইষাৰ যেন মানি লব নুখুজিলে মি: ৱাইল্ড নামৰ গাঢ় সেউজীয়া তৰা লগোৱা সৈন্যবাহিনীৰ বিষয়াজনে। তেওঁ অসন্তোষীয়া মুখভংগীৰে নিজৰ মনোভাৱকে পুনৰ প্ৰকট কৰিলে। আফ্ৰিকাৰ ঘনঘোৰ অঞ্চলত দুবছৰ কটাই আহিছো মই, উস, মানুহো তেনেকৈ থাকে, ভাবিলে আচৰিত লাগে। আমাৰ দেশত বনৰীয়া জীৱ-জন্তুও সেই পৰিবেশত নাথাকে। বগা কোটচোলা আৰু ৰঙা ফেল্টহেট পিন্ধা, দ্বিতীয়জন ব্যক্তিৰ কথাখিনি মূৰ দুপিয়াই নিৰবে সমৰ্থন কৰি অহা তৃতীয়জন ব্যক্তিয়ে এইবাৰ মাত লগালেঃ মি: অফিচাৰ, মই কিন্তু এই কথাটো কবলৈ বাধ্য যে এই অঞ্চলৰ মানুহে পৰিস্কাৰ-পৰিচ্ছন্নতা বুজে। দি দিচেনডেন্ট্ অব দি কিং অৱ থাইলেণ্ড হেড্ কনকোৱাৰড্ দিচ প্লেচ অলমষ্ট ফৰ হাণ্ডেড ইয়াৰচ্ বেক এণ্ড এচটাব্লিচড্ দেয়াৰ কিংদম হিয়াৰ। দে আৰ চিভিলাইজড্ পাৰচনচ্ এন্দ ডে এচটাব্লিচড্ এ চিভিলাইজেচন হিয়াৰ। মিলিটেৰী বিষয়াজনে অৱশ্যে এইবাৰ বিশেষ উচ্চবাক্য নকৰি কলেঃ আই মে এগ্ৰী উইথ ইউ, বাট দ্য আবৰচ এন্দ চাম ইনহবিটান্টচ অব দ্য হিলি ট্ৰেক্ট আৰ ডিচটাৰ্বিং আৱাৰ পিপল বাই এডপটিং ভেৰিয়াচ ট্ৰিকচ, হাউৱেভাৰ দ্য পিপল অৱ ব্ৰহ্মপুত্ৰ ভেলী, পাৰটিকুলাৰলি দ্য পিপল অৱ দিচ এৰিয়া চিমচ টু বি ৰিলিভড অন আৱাৰ এৰাইভেল। পাৰত উঠা তৃতীয়জন ব্যক্তিয়ে কলেঃ আপুনি ইয়াত কাম কৰি বেচ সুখী হব ডাক্তৰ। সৈন্য বাহিনীৰ বিষয়াজনে এইবাৰ নদীৰ পাৰৰ থিয় গঢ়াইদি আগবাঢ়ি অহা চাৰিপাঁচজনীয়া সৈনিকৰ দলটিৰ পিনে আঙুলিয়াই কলেঃ মাই ৱয়জ আৰ কামিং। মই তেন্তে আপোনালোকৰ পৰা বিদায় লোৱাৰ সমাগত। তাৰপিছত হঠাতে বিষয়াজনে শ্বেক্সপীয়েৰৰ নাটকৰ জুলিয়াচ চিজাৰৰ দৰে পজ এটা দি তৃতীয়জন ব্যক্তিলৈ চাই সুধিলেঃ ইমানদুৰ একেলগে আহিলো, কিন্তু আপোনাৰ পৰিচয় লোৱা নহল যে। এইবাৰ বগা কোট আৰু ৰঙা টুপী পিন্ধা চাহাবজনে শব্দ কৰি হাঁহি এটা মাৰিয়ে কলেঃ মি: অফিচাৰ, হি ইজ মি: গিৰিন ফুকন, দ্য ফাৰ্ষ্ট আচামীজ কোৱালিফাইড ডক্টৰ। সৈন্য বাহিনীৰ অফিচাৰজনৰ কপালৰ ৰেখা কেইডালমান জিলিকি উঠিল৷ কলেঃ অহ, মই হলে ভবাই নাছিলো যে তেওঁ এজন নেটিভ। ভেৰি গুড, ভেৰি গুড। বাকী দুয়োজন ব্যক্তিয়ে অৱশ্যে সেনাবাহিনীৰ বিষয়াজনে কি মনোভাব লৈ গুড বুলি কলে নে উপহাস কৰিলে একো ধৰিব নোৱাৰিলে। সমগ্ৰ যাত্ৰাটোৱেই মদগৰ্বী কথাৰে নিজৰ ঔদ্ধত্য প্ৰদৰ্শন কৰি অহা বিষয়াজনে সেইসময়তে তেওঁৰ লৰাহতঁৰ পৰা খটপ খটপ শব্দৰ চেলুট গ্ৰহণ কৰিব লগা হোৱা বাবে বাকী দুজনে দ্বিতীয় এটা কথা চিন্তা কৰিবলৈ অৱকাশ নাপালে। গাঢ় সেউজীয়া পোছাক আৰু বুকু কান্ধত লগাই লোৱা তৰা চিহ্নই এক সুকীয়া গাম্ভীৰ্যৰ আবৰণ প্ৰদান কৰা বিষয়াজনে বিদায়লৈ গুচি যোৱাৰ পিচত এইবাৰ বগা কোট আৰু ৰঙা টুপী পিন্ধা চাহাবজনে ডাঙৰ বিপদৰ পৰা পৰিত্ৰান পোৱাৰ দৰেই দীৰ্ঘনিশ্বাস পেলাই নিজৰ টুপীটো খুলি টুকুৰিয়াই টুকুৰিয়াই ধুলিখিনি আতৰাই ডা: গিৰিন ফুকনলৈ চাই সুধিলেঃ আমি তেন্তে এতিয়া কলৈ যাম মি: ফুকন? চাহাবৰ পোছাক পিন্ধা অসমীয়া ব্যক্তিজনে কলেঃ কমিচনাৰৰ বাংলো নিচেই ওচৰতে। আমি এতিয়া তালৈকে যাম। ৰেভাৰেণ্ড মেথিউজে আমাৰ বাবে তাতে অপেক্ষা কৰিব। কালিলৈৰ পৰাই আমাৰ মিছনৰ কাম আৰম্ভ হব। গ্ৰেহেম চাহাবৰ বঙলাৰ কাষতে প্ৰায় দুবিঘা মাটিৰ প্লট এটা চাই থৈছো। কমিচনাৰ চাহাবেও পছন্দ কৰিছে। তাতে ব্যাপ্তিষ্টসকলৰ সৰু ঘৰ এটাও আছে, তাতে আপোনাৰ ডিচ্‌পেন্সৰীৰ কাম আৰম্ভ কৰিব লাগিব : বাকী দিনকেইটা কলৈ যাব লাগিব, এ আৰ টি কোম্পানীৰ কৰ্মকৰ্তাসকলে ঠিক কৰিব। কিন্তু সপ্তাহটোৰ দুদিন আপুনি ইয়াত থাকিব লাগিব। ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ বালিয়েদি খোজ কাঢ়ি আহি দুয়ো গৰাটো পাৰ হৈ সেন্দুৰী আলিত উঠিয়েই দেখিলে ঘোঁৰাবাগী লৈ আহিছে স্বয়ং ৰেভাৰেণ্ড মেথিউজ। ৰেভাৰেণ্ডে দুয়োকে দেখি চিঞৰি উঠিল- ৱেলকাম। ডা: জনবেৰী হোৱাইট, ৱেলকাম। দুই বন্ধুৱে ইজনে সিজনক সাবটি ধৰিলে। ১৮৭০ চনৰ ছেপ্তেম্বৰ মাহৰ কোনোবা এটা দিন আছিল সেয়া। এ আৰ টি কোম্পানী নামৰ বৃটিছ অনুষ্ঠানটোৰ আমন্ত্ৰণ ক্ৰমে চিভিল চাৰ্জন হিচাবে অসমলৈ অহা ডা: জনবেৰী হোৱাইটে ডিব্ৰুগড়ৰ কাষৰীয়া নগাঘূলি ষ্টিমাৰ ঘাটত ভৰি দিয়াৰ সেই মুহূৰ্তটোৱেই অসমলৈ লৈ আহিছিল এক সৌভাগ্য। ভাৰতবৰ্ষৰ এই অৱহেলিত চুকটোত স্বাস্থ্য চিন্তাৰ দ্বাৰ উন্মোচন হৈছিল। মাত্ৰ কেইমাহমানৰ পিছৰে পৰা আৰম্ভ হৈছিল স্বাস্থ্য শিক্ষাৰ অনুষ্ঠান ডা: বেৰী হোৱাইট মেডিকেল স্কুল। অসমৰ আধুনিক ইতিহাসৰ এক দীৰ্ঘ যাত্ৰাৰ আৰম্ভণি আছিল, এই ৰঙা বগা চাহাবজনৰ অসমভূমিত পদাপৰ্ণৰ মুহূৰ্ত। গ্ৰেহেম চাহাবৰ বঙলা থকা অঞ্চলটোৰ ওচৰে পাজৰে সৰু সৰু জুপুৰী ঘৰ কেইটামান আছিল। ভাটীৰ ফালৰ পৰা অহা মানুহ থকা এই ঘৰ কেইটাত গাৱলীয়া মানুহে চাউল-পাত দি যায়- বিনিময়ত নিয়ে পইচা, চিকাৰূপ। গ্ৰেহেম চাহাবে জুপুৰীবোৰ ভঙাই দোকান দিয়ালে৷ মানুহে অঞ্চলটোক গ্ৰেহেম চাহাবৰ বজাৰ আৰু পিছলৈ গ্ৰেহেম বজাৰ নাম দিলে। এই গ্ৰেহেম বজাৰৰ ওচৰতে পৰি থকা বিস্তীৰ্ণ ভূমিৰ দুবিঘামান মাটি লৈ ব্যাপ্তিষ্ট মিছনাৰীসকলে সৰু এখন আশ্ৰম পাতিছিল। দুজনমান মিছনেৰীয়ে ইয়াতে ৰুগীয়া মানুহক ধৰি বান্ধি আনি চিকিৎসা দিছিল। তাৰ কাষতে আছিল সেনা বাহিনীৰ কেম্প- নাম আছিল ডিব্ৰুগড় ৰেচকৰ্ছ। ১৮৩৪ চনৰ ৫ জুনত লণ্ডন চহৰত জন্ম হোৱা জনবেৰী হোৱাইটে লণ্ডনৰ ৰয়েল কলেজ অব ছাৰ্জনৰ পৰা ডিগ্ৰী লৈ ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীত এছিষ্টেণ্ট ছাৰ্জন হিচাবে যোগদান কৰিছিল। ১৮৫৭ চনত তেওঁক ভাৰতলৈ পঠোৱা হয়। ১৮৫৮ চনত তেওঁক আছাম লাইট ইনফেণ্ট্ৰি বেটেলিয়ানৰ ব্ৰিগেডিয়াৰ ছাৰ্জন হিচাবে নিযুক্তি দি অসমলৈ পঠোৱা হয়। তেওঁৰ কৰ্মস্থান ডিব্ৰুগড় আৰু ইয়াৰ আশ-পাশৰ অঞ্চল বুলি নিৰ্দেশ দিয়া হৈছিল। ১৮৭০ চনত তেওঁ আসাম লাইট ইনফেণ্ট্ৰি বেটেলিয়ানৰ ব্ৰিগেডিয়াৰ পদৰ পৰা অৱসৰ লৈ অসম চৰকাৰৰ অধীনত লক্ষিমপুৰ জিলাৰ চিভিল ছাৰ্জন পদত যোগদান কৰে। এই সময়তে তেওঁ ডিব্ৰুগড়ত মূল আৱাস পাতি অঞ্চলটোৰ অসংখ্য ৰুগীয়া মানুহৰ চিকিৎসা কৰি জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰে। ১৮৮২ চনত তেওঁ ৪৮ বছৰ বয়সত অসম চৰকাৰৰ পদৰ পৰা স্বেচ্ছামূলক অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে আৰু ডিব্ৰুগড়ৰ সেনা বাহিনীৰ কেম্প ৰেচকৰ্ছৰ সেই ঘৰসমূহতে পোনপ্ৰথম বাৰৰ বাবে আৰম্ভ কৰিলে তেওঁৰ চিকিৎসালয়। তেওঁক সহায় কৰিবলৈ কেইবাজনো স্থানীয় যুৱক আগবাঢ়ি আহিল। ইয়াৰ পিছৰ পৰাই ডা: হোৱাইটৰ আহৰি নাইকিয়া হল। কেৱল ডিব্ৰুগড়ৰে নহয় কাষৰীয়া লিডু-মাৰ্ঘেৰিটা-ডিগবৈ-দুলীয়াজানৰ ভিতৰুৱা গাওঁবোৰলৈও গৈ তেওঁ চিকিৎসা সেৱা আগবঢ়াব লাগে। তেওঁ সিদ্ধান্ত ললে আগ্ৰহী যুৱক কেইজনক স্বাস্থ্য শিক্ষাৰ প্ৰাথমিক পাঠ দি গাঁৱে-ভূঞে পঠাব। ৰোগ কঠিন পালে ডিব্ৰুগড়লৈ লৈ আহিব। প্ৰথমে নাম আছিল কেৱল মেডিকেল স্কুল, ৰাইজে নাম দিলে ডা: বেৰী হোৱাইটৰ মেডিকেল স্কুল। স্বাস্থ্য শিক্ষাৰ প্ৰশিক্ষণ আৰম্ভ হল ঠিকেই কিন্তু ডাক্তৰী সা-সৰঞ্জাম নাই। থেচিচকোপ মাত্ৰ দুডাল, প্ৰেচাৰ জোখা যন্ত্ৰ মাত্ৰ এটা, থাৰ্মমিটাৰ আছিল ছয়ডাল। প্ৰশিক্ষণৰ সময়তে ভাঙি-চিঙি থাকিলগৈ তিনিডাল- অন্য দৰৱ পাতিও কমি আহিল। কমিচনাৰ চাহাবে স্কুল পাতিবলৈ অনুমতি দিলে, কিন্তু খাটাংকৈ জনাই দিলে- অসম চৰকাৰে ধন দিব নোৱাৰে। বেপ্টিষ্ট মিছনেৰীসকলৰো আৰ্থিক অৱস্থা সিমান ভাল নহয়। ডা: বেৰী হোৱাইটে তেওঁ ভিজিট কৰা বাগিচাৰ মালিক কেইজনলৈ চিঠি লিখিলে- একেদৰে প্ৰায় কুৰি হাজাৰ টকা যোগাৰ হল। ডিব্ৰুগড় আৰু কলিকতাৰ মাজত চলা জাহাজত ডাক্তৰে কিছু প্ৰয়োজনীয় বস্তু আনিলেগৈ। পূৰ্ণ উদ্যমেৰে চলিল স্কুল। কিন্তু একেই সমস্যা - ৰোগীৰ সংখ্যা যিমান, দৰব পাতিয়ে নিচেই কম দিনহে গল। ডা; হোৱাইটে লণ্ডণত থকা পত্নীলৈ চিঠি লিখি নিজৰ ব্যক্তিগত জমা ধনৰ পৰা প্ৰায় ৫০ হাজাৰ টকা আনি পুনৰ প্ৰয়োজনীয় সা-সজুঁলি আৰু দৰব পাতি অনালে। ডা: হোৱাইটৰ এনে উদ্যম দেখি আচাম টি কোম্পানী, উইলিয়ামচন, জেমচ ৱাৰেন, মেগৰ, ষ্টুৱাৰ্ড আদি চাহ খেতিয়কসকলে বছৰি নিৰ্দিষ্ট পৰিমাণৰ অনুদান দিবলৈ মান্তি হল। ডা: হোৱাইটক আৰু পায় কোনে? ডা: বেৰী হোৱাইট মেডিকেল স্কুল ঠন ধৰি উঠিল- কেইবাজনো সুদক্ষ চিকিৎসক ওলাল। ডা: হোৱাইটে তৃপ্তিৰ হাঁহি মাৰিলে। চৰকাৰীভাৱে বিশেষ সাহার্য নোপোৱাকৈয়ে ডা: হোৱাইটে বিশ্বৰ অবহেলিত চকুটোত যি অভুতপূৰ্ব কাম কৰি গল সেয়া লিখি বুজোৱাৰ ভাষা নাই। কিন্তু কি অশলাগী জাতি আমি, ডা: বেৰী হোৱাইটৰ স্মৃতি সংৰক্ষণৰ নামত আজি আমি এগছ কুটা দুগছ কৰাতো নায়েই- ডা: হোৱাইটে সাজি থৈ যোৱা ঘৰটোও মেৰামতি কৰি পৰিস্কাৰ পৰিচ্ছন্ন কৰি ৰাখিব পৰা নাই। চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ত থকা অডিটৰিয়ামটোৰ নামকৰণৰ বাদে অসমৰ এটি পথৰো নামকৰণ তেওঁৰ নামত নহল৷ এটা প্ৰতিমূৰ্তিও জাকত জিলিকাকৈ স্থাপন কৰা নহল- অশলাগী অসমীয়াই ১৯৪৭ চনত তেওঁৰ মেডিকেল স্কুলক কলেজলৈ উন্নীত কৰি অসম চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়খনলৈ পৰিবৰ্তন কৰিলে, ভালেই হল, কিন্তু টি বি ৱাৰ্ড, কেজুৱেলিটি ৱাৰ্ড, কেন্সাৰ ৱাৰ্ড - এই বিলাকৰ কোনো এটাতো তেওঁৰ নামেৰে নামকৰণ কৰিব পাৰিলেহেঁতেন। কিন্তু তেনে একো কৰা নহল, বৰঞ্চ তেওঁৰ নামটো ফলকখনৰ পৰা চিৰদিনৰ বাবে মোহাৰিহে পেলোৱা হল। অতীতক এনেদৰে নসাৎ কৰা অশলাগী জাতি পৃথিৱীত আৰু কৰবাত আছে নে নাই সন্দেহ। সহায় লৈছোঃ �Fire in the Wind� ত Vivian Layৰ পাহৰিব নোৱাৰা অভিনয় আৰু উপন্যাসিক ত্ৰৈলোক্য ভট্টাচাৰ্যৰ লিখনি৷ # বিশ্বজিৎ বৰুৱা Read More\nTitle: হে মাতৃভাষা, বিদায় !\nহে মাতৃভাষা, বিদায় !!!! নিজৰ মাতৃক চিৰ বিদায় দিব লগা হোৱা এই বেদনা। সকলোৰে অন্তৰত বাৰম্বাৰ খুন্দা মাৰিছেহি এটা কথাই যি মাতৃভাষা শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত আজি অতদিনে সকলোৱে গাফিলতি প্ৰকাশ কৰিছিল সেই মাতৃভাষাক আজি চিৰবিদায় জনাব লগা হৈছে এই একেখিনি মানুহে। জাৰ্মান অধিকৃত ফ্ৰান্সত ফৰাচী ভাষা পঢ়ুৱাতো সমূলঞ্চে বন্ধ কৰি দিয়া হৈছে। জাৰ্মান শাসকৰ কাঢ়া নিৰ্দেশ। কোনোবাই আপত্তি কৰিলে খাটিব জেইল। সেই সময়ত সকলোৱে অনুভৱ কৰিবলৈ ধৰিছে: এৰা, কিমান শুৱলা, কিমান সুৱদী আছিল আমাৰ এই মাতৃভাষা! উচুপি উচুপি কান্দিছিল সকলোৱে।.... Read More\nপঞ্চাশ বছৰৰ বৰষুণে ধুই নিয়া ষ্টিলৱেল পথ আজিও আছে। আধা শতিকাৰ ইতিহাস বুকুত বান্ধি অসম-ব্ৰক্ষ্মদেশ সীমান্তৰ পৰা চীনৰ ৰেংগুণ পৰ্টলৈকে আজিও নিৰবে শুই আছে এই ষ্টিলৱেল পথ। পাংচু গিৰিপথৰ সিপাৰে থকা ষ্টিলৱেল পথৰ বাকীচোৱা হয়তো পাৰ হৈ যোৱা ৫০ বছৰে কোনো ভাৰতীয়ই চাবলৈ যোৱা নাই। হয়তো পৰিত্যক্ত হৈ পৰিছে । হয়তো হাবিগজি নেদেখা হৈ পৰিছে। হয়তো অৰ্দ্ধশতিকাৰ বৰষুণে খহাই পেলাইছে বহু অংশ। হয়তো দীৰ্ঘসময়ৰ অৱহেলাই জৰাজীৰ্ণ কৰি পেলাইছে কোনো অংশ। তথাপিও জীয়াই আছে ষ্টিলৱেল পথ। ঐতিহ্য-ৰহস্য বুকুত বান্ধি।... Read More\nTitle: আজিৰ চিন্তা-2\nশিৱসাগৰৰ ৰজাদিনীয়া ৰংঘৰৰ মেৰামতি কাৰ্য চলি আছে। বাটৰ কাষত গাড়ীখন থৈ সোমালো।সময় তেতিয়া সন্ধ্যা ছয় বাজি গৈছিল।কাম কৰি থকা মিস্ত্ৰীকেইজনক সুধিলো-�এতিয়াও কাম কৰি আছে যে।' এজন মিস্ত্ৰীয়ে ককাঁলত হাত থৈ গাটো পোনাই ক'লে-�অসমৰ বাহিৰৰ পৰা অহা জিলাধিপতিজনে আমাৰ বাবে ইমানখিনি কৰিছে।আমিও অকণমান দেৰিলৈকে কাম কৰি নিদিমনে�' তেতিয়া শিৱসাগৰৰ উপায়ুক্ত আছিল ড০ ৰবি কোটা। Read More\nTitle: আজিৰ চিন্তা-1\nমানহানি সম্পৰ্কীয় বিভিন্ন গোচৰ অসমৰ আদালততো উত্থাপন হৈছে। বাতৰি কাকতত প্ৰকাশিত বিভিন্ন বাতৰিৰ দ্বাৰা নিজৰ মানহানি হৈছে বুলি অনুভৱ কৰি বিভিন্নজন ব্যক্তিয়ে বাতৰি কাকতৰ বা সংবাদ মাধ্যমৰ বিৰুদ্ধে মানহানি গোচৰ উত্থাপন কৰাৰ নজিৰ আছে। কিন্তু গণতন্ত্ৰৰ চতুৰ্থ স্তম্ভ হিচাবে বাতৰি কাকতে সমাজৰ দোষ, ক্ৰুটি সময় সাপেক্ষে উদঙাই দিয়াটো কৰ্তব্য। আ লো চ না ৰ মে জ ত মা ন হা নি গো চ ৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰ কাকতৰ সম্পাদনা কক্ষত আয়োজন কৰা আইনৰ আলোচনাৰ মেজ-মেল শিতানৰ প্ৰথমলানি আলোচনাৰ সম্পাদিত ৰূপ সম্পাদক আমি জানো যে মানুহৰ আটাইতকৈ মূল্যৱান সম্পদ হৈছে আত্মসন্মান। ধন, টকা, পইচা আদি পিচৰ কথা। এই সন্মান ৰক্ষা কৰিবলৈ মানুহে সকলো প্ৰকাৰে চেষ্টা কৰে। এগৰাকী ব্যক্তিয়ে আন এগৰাকী ব্যক্তিৰ সন্মান লাঘৱ হোৱাকৈ কোনো কাৰ্য কৰিলে, তেনে আত্মসন্মান লাঘৱ হোৱা ব্যক্তিগৰাকীয়ে আদালতত মানহানি গোচৰ তৰিব পাৰে। এই বিষয়ে আলোচনা কৰিবলৈ আজি আমাৰ কাকতৰ সম্পাদনা কক্ষত একগোট হৈছো সম্পাদকৰ সৈতে চাৰিজন অধিবক্তা। মোৰ সৈতে আছে গুৱাহাটী উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ অধিবক্তা এম. বি. ইউ. আহমেদ, জিত্ৰ ডেকা আৰু ডিব্ৰুগড়ৰ অধিবক্তা তথা বিশিষ্ট শিশু-সাহিতি্যক প্ৰসেনজিৎ গোস্বামী। আমাৰ আলোচনাৰ থুলমূল ৰূপ এনেধৰণৰ - মানহানি গোচৰ তৰিবলৈ আদালতৰ কাষ চপাৰ বিষয়ে আলোচনা কৰাৰ আগতে মানহানিনো কি, এই বিষয়ে অলপ ক'বলৈ মই আহমেদক অনুৰোধ কৰিছোঁ। আপুনি প্ৰথমেই উল্লেখ কৰিছে যে আত্মসন্মান এজন সচেতন নাগৰিকৰ সকলো সম্পত্তিতকৈ মূল্যৱান সম্পদ। মানহানি হৈছে -- ধৰক এগৰাকী ব্যক্তিৰ সমাজত এটি ভাল স্থান আছে তেখেতক সকলোৱে আদৰ্শ হিচাবে গ্ৰহণ কৰে। হঠাতে তেখেতক জনমানসত হেয় প্ৰতিপন্ন কৰিবলৈ কোনোৱে উদ্দেশ্য প্ৰণোদিতভাৱে তেখেতৰ বিৰুদ্ধে কিবা অপপ্ৰচাৰ চলাই তেতিয়া সেই ব্যক্তিগৰাকীয়ে অপপ্ৰচাৰ চলোৱা ব্যক্তিৰ ওপৰত মানহানি গোচৰ তৰিব পাৰে। এই মন্তব্য মৌখিক হ'ব পাৰে, অথবা লিখিত হ'ব পাৰে। অপপ্ৰচাৰ এগৰাকী ব্যক্তিৰ বিৰুদ্ধেও হ'ব পাৰে, কোনো অনুষ্ঠানৰ বিৰুদ্ধেও হ'ব পাৰে বা কোনো সংগঠনৰ বিৰুদ্ধেও হ'ব পাৰে। আইনৰ দৃষ্টিত ব্যক্তি মানে কেৱল মানুহকে নুবুজায়, বৰং সন্থা, সংগঠন আদিকো ব্যক্তিৰ সন্নিবিষ্ট কৰা হৈছে। গতিকে সন্থা-সংগঠনৰ ব্যক্তিত্বত আঘাত কৰা অৰ্থাৎ জনমানসত সন্মান লাঘৱ কৰা কাৰ্য কৰিলেও মানহানি অপৰাধত জড়িত হ'ব পাৰে। এইখিনিতে মই শ্ৰীডেকাক এটা প্ৰশ্ন কৰিব খুজিছো যে ধৰি লওঁক এগৰাকী মৃত ব্যক্তিৰ বিৰুদ্ধে কিবা বেয়া মন্তব্য কৰিলে তেতিয়া মানহানি গোচৰ তৰিব পৰা হ'ব নে নহয়� নিশ্চয়, মৃত ব্যক্তিৰ বিৰুদ্ধে দিয়া মন্তব্যৰ ওপৰতো মানহানি গোচৰ তৰিব পৰা হয়। আইনে কোনো মৃত ব্যক্তিৰ বিৰুদ্ধে দিয়া মন্তব্য তেখেতে জীয়াই থাকোতে দিয়া মন্তব্যৰ সমান বুলিয়েই গণ্য কৰা হয়। যিহেতু মৃত ব্যক্তিৰ বিৰুদ্ধে কৰা মন্তব্যই কেৱল মৃত ব্যক্তিৰ ক্ষতি সাধনেই নকৰে। তেখেতৰ উত্তৰ পুৰুষ সকলৰো ক্ষতি সাধন কৰা হয়। এই মৃত ব্যক্তিৰ উত্তৰাধিকাৰীয়ে এই মানহানি গোচৰ তৰিব পাৰে। বাৰু কওঁকচোন- এজন মানুহক এটা বেয়া মন্তব্য কৰা হ'ল। ধৰা হওঁক এজনক ঘোচখোৰ বুলি মন্তব্য কৰা হ'ল। এইটো তেখেতৰ মানহানি হ'লনে� কোনো ব্যক্তিয়ে কৰা মন্তব্য উদ্দেশ্য প্ৰণোদিত হ'ব লাগিব এক কথা আৰু তৃতীয় ব্যক্তিয়ে জানিব লাগিব। ধৰি লওঁক কোনো এজন লিখিব-পঢ়িব নজনা ব্যক্তিলৈও যদি তেখেতৰ বিষয়ে বেয়াকৈ লিখি পঠোৱা হয় তেতিয়া মানহানি হ'বনে� হ'ব। যিহেতু তেখেত লিখিব -পঢ়িব নজনাৰ বাবে তৃতীয় ব্যক্তিৰ দ্বাৰাহে পঢ়ুৱাব লাগিব। অৰ্থাৎ তৃতীয় ব্যক্তিয়ে এই লিখা কথাখিনিৰ বিষয়ে অৱগত হ'ব। শ্ৰী গোস্বামীয়ে উক্ত আলোচনাৰ সাৰাংশ হিচাপে কয় এনেদৰেঃ- এতিয়া আমি এটি কথা বুজি উঠিলো যে মানহানি হ'বলৈ হ'লে কোনো ব্যক্তি, সন্থা, সংগঠনৰ বিষয়ে বেয়া মন্তব্য প্ৰকাশ কৰিব লাগিব। ই মৌখিকও হ'ব পাৰে, লিখিত হ'ব পাৰে আৰু এই মন্তব্য তৃতীয় ব্যক্তিয়ে জানিব লাগিব। অন্যহাতেদি মৃত ব্যক্তিৰ বিৰুদ্ধে দিয়া মন্তব্যও মানহানি হ'ব পাৰে। সকলো মন্তব্যই মানহানি হ'ব পাৰে নেকি, ইয়াৰ কিবা ড্ৰxন্তুঙ্গহ্মব্ধiপ্সn দণ্ড বিধি আইন আছে নেকি শ্ৰী গোস্বামী� -আছে আছে, নিশ্চয় আছে।  এই ধৰক সংগঠনত এজনে আনজনৰ বিষয়ে কৰা মন্তব্য।  জনসাধাৰণৰ মঙ্গলৰ বাবে কোনো ব্যক্তিৰ বিষয়ে সত্য ঘটনাৰ ওপৰত কৰা মন্তব্য।  কোনো চৰকাৰী চাকৰিয়ালে তেখেতৰ কাৰ্যকালত কৰা আচৰণ সমন্ধে দিয়া মন্তব্য।  ৰাজহুৱা প্ৰশ্ন জড়িত থকা কোনো বিষয় কোনো ব্যক্তিৰ আচৰণ বা চৰিত্ৰ সমন্ধে সুবিশ্বাসেৰে কৰা মন্তব্য।  আদালতে কোনো বিচাৰত দিয়া ৰায়ৰ বা চলি থকা গোচৰটোৰ বিষয়ে কৰা প্ৰচাৰ।  আদালতে বিচাৰ কৰা কোনো দেৱানী বা ফৌজদাৰী গোচৰটোৰ গুণা-গুণৰ ওপৰত বা গোচৰৰ কোনো পক্ষৰ বা সাক্ষীগণৰ আচৰণৰ ওপৰত কৰা মতামত।  লিখকৰ লিখনি প্ৰকাশৰ পাচত জনসাধাৰণে কৰা সমালোচনা।  আইনসন্মত অধিকাৰ থকা কোনো ব্যক্তিক যদি ভৎসনা কৰা হয় তেতিয়া এইটো মানহানি গোচৰ হ'ব নোৱাৰে। ইয়াৰ দুই এটা উদাহৰণ দিব নেকি� বিভাগীয় মুৰব্বীয়ে তেওঁৰ তলতীয়া কৰ্মচাৰীক আন কৰ্মচাৰীক আন কৰ্মচাৰীৰ আগত বা শিক্ষকে ছাত্ৰক, অন্য ছাত্ৰৰ আগত বা মাক-দেউতাকে কোনো এটি সন্তানক বাকী কেইটা সন্তানৰ আগত বা গিৰিহঁতে লগুৱাক কৰা ভৎসনা আদি মানহানি গোচৰ হ'ব নোৱাৰে।  সৎ উদ্দেশ্যেৰে কোনো ব্যক্তিয়ে মাক দেউতাকক তেখেতসকলৰ সন্তানৰ বিষয়ে কৰ অভিযোগ বা কোনো বা কোনো ভৃত্যৰ বিষয়ে গিৰিহঁতক কৰ অভিযোগ।  ব্যক্তিগত বা জনসাধাৰণৰ স্বাৰ্থৰ খাতিৰত কোনো ব্যক্তিৰ চৰিত্ৰ সমন্ধে কৰা মতামত। উদাহৰণঃ উদাহৰণস্বৰূপে কোনো দোকানৰ মালিকে তেওঁৰ কৰ্মচাৰীক কোনো এজন গ্ৰাহকক উদ্দেশ্য কৰি কয়-- আমুকাক নগদ টকাতহে বস্তু বিক্ৰি কৰিবা। কাৰণ তেওঁৰ সাধুতাৰ বিষয়ে মোৰ সন্দেহ আছে। এইটো মানহানি হ'ব নোৱাৰে। এই মানহানি গোচৰ আদালতত কেনেধৰণে তৰিব পাৰি শ্ৰী আহমেদ� যিজন ব্যক্তিয়ে নিজৰ সন্মানহানি হৈছে বুলি ভাবিছে তেওঁৰ হেৰুৱা সন্মান ঘূৰাই জনমানসত আত্মপ্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ আইনৰ সহায় বিচাৰি আদালতত গোচৰ তৰিব পাৰে। যিজন ব্যক্তিয়ে তেওঁৰ সন্মান লাঘৱ হৈছে বুলি ভাবিছে তেখেতে দুয়ো ধৰণে গোচৰ তৰিব পাৰে। দেৱানী গোচৰ তৰি দোষীক শাস্তি বিহাৰ দিহা কৰিব পাৰে। এই শাস্তিৰ বিধান কেনেধৰণৰ� ভাৰতীয় দণ্ড বিধি আইন ৫০০ নং ধাৰাত শাস্তিৰ বিধান দিয়া হৈছে। উক্ত ধাৰামতে এজন ব্যক্তি দোষী বুলি প্ৰমাণিত হ'লে দুই বছৰলৈকে বিনাশ্ৰম কাৰাদণ্ড ও জৰিমনা দিয়াৰ ব্যৱস্থা আছে। এই মানহানি গোচৰ তৰাত সময়ৰ কিবা সীমাবদ্ধতা আছে নেকি� হয়, আছে। আইনে এই গোচৰ তৰাচ সময়ৰ সীমাবদ্ধতা নিৰূপণ কৰিছে। ঘটনা সংগটিত হোৱা তিনিবছৰৰ ভিতৰত এই গোচৰ তৰিব লাগিব। � শ্ৰীডেকা, থুলমূলকৈ কওক -- ভাৰতবৰ্ষ আৰু ইংলেণ্ডৰ মাজত কিবা পাৰ্থক্য আছে নেকি� নিশ্চয় আছে। ইংলেণ্ডৰ আইনমতে মানহানি দুটি ভাগত বিভক্ত কৰা হৈছে সেই কেইটা হৈছে আৰু ত্ৰচ্ঞanস্তুঙ্গব্জ। Libঙ্গচ্ঞ হৈছে যিটো কাকতে-পত্ৰে প্ৰকাশ কৰি বা ব্যঙ্গ চিত্ৰ আদি স্থায়ীভাৱে কৰা হয় আৰু আনটো ত্ৰচ্ঞanস্তুঙ্গব্জ হৈছে মৌখিক ভাৱে কাৰাটো। ইংলেণ্ডৰ আইন অনুসৰি Libঙ্গচ্ঞ হে অপৰাধ। কিন্তু ভাৰতত Libঙ্গচ্ঞ আৰু ত্ৰচ্ঞanস্তুঙ্গব্জ ১ মাজত কোনো পাৰ্থক্য ৰখা হোৱা নাই। ভাৰতবৰ্ষৰ আইন অনুসাৰে এই দুয়োটাকে অপৰাধ বুলি গণ্য কৰা হয়। আমি আজি আলোচনাৰ পৰা এটি সিদ্ধান্তত উপনিত হ'ব পাৰিছো যে -- ভাৰতবৰ্ষৰ আইনেও মানহানিৰ বিষয়টো গুৰুত্ব সহকাৰে বিবেচনা কৰিছে। পশ্চিমীয়া নাগৰিকৰ দৰে ভাৰতীয় নাগৰিকো এই ক্ষেত্ৰত সচেতন হ'লে আদালতত মানহানি গোচৰ তৰি ন্যায় পাব পাৰে। যিহেতু আমাৰ হাতত সময় নাই, পাঠক-পাঠিকাসকললৈ নমস্কাৰ জনাই আজিৰ আলোচনা আমি সামৰণি মাৰিছো। আলোচনাৰ অন্তত আমাৰ কাকতৰ তৰফৰ পৰা মেজমেলত অংশ গ্ৰহণ কৰা ৩ গৰাকী আইনজ্ঞলৈকে কৃতজ্ঞতা জনোৱা হয় আৰু ভৱিষ্যতলৈ আইন আৰু আদালত শিতানত জটিল আইনৰ সহজ ব্যাখ্যা আগবঢ়াই পঢ়ুৱৈ ৰাইজক উপকৃত কৰিব বুলি আশা কৰা হয়।... Brahmaputra Trust Read More


হোম / আই.ডি.এছ.এ.\nগ্লে’জ ট্ৰেডিং ইণ্ডিয়া প্ৰা.লি. হৈছে উচ্চকোটিৰ ভাৰতীয় ডাইৰেক্ট ছেলিং কোম্পানীবিলাকৰ ভিতৰত অন্যতম, যি ভাৰতবৰ্ষতে ইয়াৰ আটাইবোৰ প্ৰডাক্ট বিক্ৰী কৰে আৰু ভাৰতীয় ডাইৰেক্ট ছেলিং সমিতিৰ দ্বাৰা অনুমোদিত তথা প্ৰত্যয়িত|\nভাৰতীয় ডাইৰেক্ট ছেলিং সমিতি হৈছে ভাৰতত ডাইৰেক্ট ছেলিং উদ্যোগৰ কাৰণে এক স্ব-শাসিত, স্ব-নিয়ন্ত্ৰক সংস্থা| এই সমিতিয়ে চৰকাৰৰ নীতি-নিৰ্মাণকাৰী সংস্থাসমূহ আৰু উদ্যোগটিৰ মাজত এক ইন্টাৰফেছ হিচাপে কাম কৰি ডাইৰেক্ট ছেলিঙৰ পথ প্ৰশস্ত কৰি তোলে|\n১৯৭৮ চনত স্থাপিত WFDSA হৈছে এক বেচৰকাৰী, স্বেচ্ছাসেৱী সংস্থা যি ডাইৰেক্ট ছেলিং উদ্যোগটিক এক ৰাষ্ট্ৰীয় ডাইৰেক্ট ছেলিং সমিতিবোৰৰ ফেডাৰেশ্যন হিচাপে কাম কৰে| ডাইৰেক্ট ছেলিঙত গ্ৰাহকৰ সতে মুখামুখি ৰূপত পোনপটীয়াকৈ খুচুৰা অৱস্থানৰ পৰা আঁতৰত প্ৰডাক্ট আৰু ছাৰ্ভিছৰ মাৰ্কেটিং কৰা হয়|\nWFDSAত ৫৯তকৈ অধিক ৰাষ্ট্ৰীয় ডাইৰেক্ট ছেলিং সংস্থা আছে আৰু এক আঞ্চলিক ফেডাৰেশ্যন, প্ৰতিটো সংস্থাৰে এজনকৈ প্ৰতিনিধি, লগতে কেইবাজনো আঞ্চলিক আৰু সাৰ্বজনীন প্ৰতিনিধি ব’ৰ্ড অব ডাইৰেক্টৰ হিচাপে কাৰ্য নিৰ্বাহ কৰি আছে|\nIDSAৰ বিষয়ে অধিক জানিবলৈ চাওক: www.idsa.org


you-have-opportunity-to-win-billion-dollar-lottery-from-france-brings-to-you-by-lottosmile– News18 Assam\nEuroMillions-এ আগবঢ়াইছে 11.2 বিলিয়ন টকাৰ লটাৰী জেকপট জিকাৰ সুযোগ, কেনেকৈ জানক\nUpdated:September 24, 2020, 11:59 AM IST\nএই ড্ৰ’টোত শীৰ্ষতম পুৰস্কাৰ হৈছে 11.2 বিলিয়ন ভাৰতীয় টকাৰ (€130 নিযুত) এক বৃহত্ জেকপট।\nEuroMillions ছুপাৰড্ৰ’: ভাৰতলৈ আহি আছে এক অনন্য লটাৰী ড্ৰ’। ইউৰোপৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ ড্ৰ’টোৱে 25 ছেপ্টেম্বৰ, শুক্ৰবাৰে 11.2 বিলিয়ন টকাৰ (€130 নিযুত) এক বৃহত্ জেকপট অফাৰ কৰিছে।\nমাত্ৰ কেইদিনমানৰ পাছতে পৃথিৱীৰ সৰ্ববৃহত্ লটাৰীসমূহৰ এটা অনুষ্ঠিত হ’ব আৰু মজাৰ বিষয় এই যে এইটো ভাৰতৰ খেলুৱৈসকলৰ বাবেও খোলা থাকিব। ইউৰোপৰ আটাইতকৈ বৃহত্তম ড্ৰ’ The EuroMillions Superdraw, 2020ৰ 25 ছেপ্টেম্বৰ, শুক্ৰবাৰে অনুষ্ঠিত হ’ব। এই ড্ৰ’টোত শীৰ্ষতম পুৰস্কাৰ হৈছে 11.2 বিলিয়ন ভাৰতীয় টকাৰ (€130 নিযুত) এক বৃহত্ জেকপট।\nEuroMillions ছুপাৰড্ৰ’ (যিটোক UK-ত ছুপাৰ জেকপট আৰু আয়াৰলেণ্ডত মেগাড্ৰ’ বুলি জনা যায়) হৈছে এনে এক অনুষ্ঠান, যিটো বছৰটোত মাত্ৰ দুবাৰমানহে অনুষ্ঠিত হয় আৰু শীৰ্ষতম পুৰস্কাৰ কোনোবাই জিকক বা নিজিকক তাৰ উপৰিও অনেক ডাঙৰ, নটা-সংখ্যাৰ জেকপট গাৰান্টিযুক্তভাবে প্ৰদান কৰে। এই জেকপটটো সঁচাই ডাঙৰ, কিন্তু লগতে 12 টা অন্যান্য পুৰস্কাৰৰ শাখাতো খেলুৱৈসকল বিজয়ী হ’ব পাৰে, যাৰ ফলত এই লটাৰী ড্ৰ’টো সমগ্ৰ ইউৰোপতে জনপ্ৰিয়।\nখুব ক্ষীপ্ৰ গতিত টিকেট বিক্ৰী হৈ আছে আৰু lottosmile.in-ত টিকেট উপলব্ধ, যিটো হৈছে বিশ্বৰ জনপ্ৰিয় অনলাইন লটাৰী টিকেট ক্ৰয় সেৱা। Lottosmile-ৰ সেৱাৰ জৰিয়তে ভাৰতৰ পৰাও অংশগ্ৰহণ কৰাটো সম্ভৱপৰ হৈ উঠিছে।\nEuroMillions ছুপাৰড্ৰ’ত কেনেকৈ অংশগ্ৰহণ কৰিব\nEuroMillions ছুপাৰড্ৰ’ত খেলুৱৈসকলে 1-50 ৰ মাজৰ পৰা5টা প্ৰধান সংখ্যা, আৰু2টা অতিৰিক্ত সংখ্যা যাক "লাকী ষ্টাৰ" বুলিও কোৱা হয়, 1-12 ৰ মাজৰ পৰা বাছনি কৰিব লাগিব।\nকিছুমান খেলুৱৈৱে তেওঁলোকৰ জন্মদিন, বিবাহবাৰ্ষিকীৰ তাৰিখ অথবা অন্য গুৰুত্বপূৰ্ণ সংখ্যা বাছনি কৰে। আনহাতে আন কিছুমানে কম্পিউটাৰে যাদৃচ্ছিকভাৱে বাছনি কৰি দিয়া সংখ্যা কুইক পিকৰ দ্বাৰা তুলি লয়।\nআপুনি ক’ৰ পৰা অংশগ্ৰহণ কৰিব পাৰিব?\nউত্তৰটো হৈছে: যিকোনো স্থানৰ পৰা! আপুনি য’তেই বাস কৰে, তাৰ পৰাই EuroMillions ছুপাৰড্ৰ’ত অংশগ্ৰহণ কৰিব পাৰিব, আৰু নিশ্চিতভাবে ভাৰতৰ পৰাও খেলিব পাৰিব। আপুনি আপোনাৰ হৈ Lottosmile-এ ক্ৰয় কৰা টিকেটৰে লটাৰী ড্ৰ’ত অংশগ্ৰহণ কৰিব পাৰিব আপোনাৰ কম্পিউটাৰ বা স্মাৰ্টফোনৰ যোগেদি। এয়া একেবাৰে সহজ।\n2002-ৰ পৰা LottoSmile-এ পুৰস্কাৰৰ ৰূপত $100 নিযুত 5.5 নিযুতৰো অধিক ভাগ্যশালী বিজয়ীক প্ৰদান কৰিছে! আপুনি যদি ভাবিছে, ভাৰতীয় খেলুৱৈয়ে LottoSmile-ৰ সৈতে খেলি আজিলৈকে জিকিব পাৰিছে নে নে নাই, আমি নিশ্চিতি প্ৰদান কৰিছোঁ যে তেওঁলোক জিকিছে। সৰু-সুৰা লটাৰী পুৰস্কাৰ জিকা অনেক ভাৰতীয়ৰ বাহিৰেও ভাৰতীয় বিজয়ীসকলৰ এগৰাকীয়ে 2018 ৰ অক্টোবৰত €32,161 অষ্ট্ৰিয়া ল’ট’ প্ৰাইজ জিকিবলৈ সক্ষম হৈছিল!\nঅনলাইনত খেলাটো একেবাৰে সহজ, সুৰক্ষিত আৰু নিৰাপদ\nআপুনি অফিছিয়েল EuroMillions অনলাইন টিকেট, আৰু লগতে এক বৃহত্ পৰিসৰৰ অন্যান্য আন্ত:ৰাষ্ট্ৰীয় ল’টাৰী টিকেট Lottosmile-ৰ জৰিয়তে ক্ৰয় কৰিব পাৰে। EuroMillions ছুপাৰড্ৰ’ত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ আপোনাক মাথোন প্ৰয়োজন হ’ব:\n1. আপোনাৰ সংখ্যাকেইটা বাছনি কৰা\n2. ‘Play’ বুটামটো ক্লিক কৰা\n3. পৰিশোধ সম্পূৰ্ণ কৰা\nমাথোন সিমানেই, হৈ গ’ল!\nআপুনি যদি অতিৰিক্ত 11.2 বিলিয়ন টকা লাভ কৰে, কি কি কৰিব? চিন্তা কৰকচোন, কিন্তু চিন্তা কৰোঁতে অধিক সময় নল’ব, যিহেতু এই ড্ৰ’টো সোনকালেই আহি আছে। আপোনাৰ টিকেট Lottosmile-ত এতিয়া অনলাইন কিনিব পাৰিব, যাতে আপুনি বিশ্বৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ লটাৰীসমূহৰ মাজৰে EuroMillions ছুপাৰড্ৰ’ত এই শুক্ৰবাৰে অংশগ্ৰহণ কৰিব পাৰিব!\n(ItsaPartnered Post)\nFirst published: September 24, 2020, 10:05 AM IST


আৱৰণ- পূৰৱী কাকতী – ফটাঢোল\nআৱৰণ- পূৰৱী কাকতী\n: ইমানকৈ কি ভাৱি আছেনো, বৰবৌ?\nহৰেণৰ মাকে মূৰে-কপালে হাত দি চোতালতে বহি থকা দেখি ৰূপমে চাইকেলখন জেওৰাতে আঁউজাই ওচৰতে পীৰাখন পাৰি বহি ল’লেহি।\nদীঘলকৈ হুমুনিয়াহ এটা কাঢ়ি উত্তৰটো দিলে তেওঁ। এনেকুৱা লাগিল যেন মাতষাৰি বহুত দূৰ দূৰৰ পৰাহে ভাঁহি আহিছে, লাহে লাহে তেওঁ কৈ গ’ল,\n: এই সংসাৰখনৰ কথাই ভাবি আছোঁ অ’। কিনো ক’বি আৰু ‘আমৰ গছত ডাব নাৰিকল, তামোলৰ গছত বেল, সাতোটা হাতীয়ে আচলখন পাতিছে এন্দুৰৰ গাঁতত মেল'(১)। গোটেইখন শেষ আৰু, গোটেইখন শেষ। ৰসাতলে গ’ল পৃথিৱীখন।\n: কেনেকৈ গম পালে আপুনি?\nৰূপম জানিবলৈ আগ্ৰহী হ’ল।\n: এই টিভিডালত চিঞৰিয়েই থাকে দেখোন। বুঢ়ী হ’লোঁ কি হ’ল, সৱ খবৰ ৰাখোঁ। সেই ‘কা’ কৰা ল’ৰাকণ জেলৰ পৰা ওলাল নহয়..। বৰ ভাল কথা, বৰ ভাল কথা। কলিজাটো শাঁত পৰিল অ’। তই জান নে? ক’তনো জানিবি? এতিয়াও ধিতিঙালি কোবাবলৈ নেৰিলি। কিবা খবৰ ৰাখ’ জানো?\n: বাঃ, আপুনি বহুত খবৰ ৰাখে দেখোন, বৰবৌ। আপুনি যোৱাবাৰ ডাঙৰ ডাঙৰ মিটিঙবোৰলৈয়ো গৈছিল নহয়…, আপুনিতো জানিবই।\nহৰেণৰ মাকৰ সোলা মুখেৰে ধুনীয়াকৈ হাঁহি এটা বাগৰি আহিল। পিচে, পিছ মুহূৰ্ততে মুখৰ হাঁহিটো নাইকিয়া হ’ল।\n: আজিকালি হেনো য’তে-ত’তে গুলিয়ো ফুটিছে। বদমাচবিলাকৰ ভৰি এটা ভাঙক বাৰু, কোনো কথা নাই…! এই ধোদৰ পচলাবিলাকৰো ভৰি এটা ভাঙিবহে লাগিছিল।\nহৰেণৰ মাকৰ খং আচলতে পুতেকৰ ওপৰত।\n: এই শনিটোক বিচাৰি কিয় আহিছিলি? যা, শোৱাপাটিতে পাবি তাক এই ভৰ দুপৰীয়াখন। আঁঠুৰ মূৰত সোণ বিচৰাটোক কাণত ধৰি উঠাই আন, যা।\nহৰেণৰ মাকে আৰু অধিক কিবা কয় বুলিয়েই ৰূপমে ততাতৈয়াকৈ ভিতৰলৈ পলাব বিচৰা সময়তে ৰাস্তাৰ ফালৰ পৰা বোৱাৰীয়েক আজলীয়ে ছাগলী পোৱালিকেইটা খেদি আনি ঘৰ সুমুৱালেহি।\nপদূলিমুখৰ পৰাই তাই চিঞৰি আহিল,\n: আই, ৰাস্তাতে অনাদি বৰাক পালোঁ। আমাৰ ঘৰলৈ আহিব পাৰে। মই পথাৰৰ বাটে আহিলোঁ বাবে সোনকালে পালোঁহি।\nশাহুৱেকে একে কোবেই আজলীক সতৰ্ক কৰি দিলে,\n: অ’ সেইটো..! তাৰ পৰা সাৱধান। সি এটা ‘এলেকৰ পেলেক কুকুৰা চোৱাৰ ভাগিনীয়েক।(২)\nশাহুৱেকৰ কথা শুনি ওঁঠতে হাঁহি এটা লৈ আজলীয়ে ছাগলী পোৱালিকেইটা আনি এড়াল লগাই বাৰীতে বান্ধি থ’লে।\nআজলীয়ে শাহুৱেকক বৰ মান আৰু ভয় কৰে। কিন্তু, গিৰীয়েকক অনবৰতে কেটকেটাই থকা বাবেহে মনটো বেয়া লাগে তাইৰ। অলপ এলেহুৱা হ’লেও তাইৰ গিৰিয়েক। টকা-পইচাৰ বেলিকা সি নিৰ্ধনী হ’লেও, মৰমৰ বেলিকা সি ধনীয়েই।\nপ্ৰথম ন-ছোৱালী হৈ ঘৰত ভৰি দিয়েই তাই শাহুৱেকৰ কথা শুনি চিঞৰি চিঞৰি কান্দি দিবলৈ মন গৈছিল। কথাই কথাই ফকৰা মাতি এনেকুৱাকৈ কেতিয়াবা হিয়া শালি পেলাইছিল যে তাইৰ দুদিনলৈ মুখ ওন্দোলি আছিল। পিছলৈ তাই সহজ হ’লগৈ। কথাবোৰ শুনি আমোদ পোৱা হ’ল।\nতাইৰ ভালদৰে মনত আছে। বিয়াৰ কেইদিনমানৰ পিছৰ কথা। ৰাতিপুৱা গা-পা ধুই স্ন’-পাউদাৰ, কাজল ঘঁহি পুৱাৰ ৰঙা চাহ এবাতি সেৱা এটা কৰি শাহুৱেকক দিওঁতে তাইলৈ একেথৰে চাই থাকি কৈছিল – “আঁহ লুকুৱাবা পাহ লুকুৱাবা, গালৰ পুখুৰী ক’ত লুকুৱাবা।”(৩)\nতাই ভিতৰলৈ দৌৰি যোৱাদি গৈ আইনাত নিজৰ মুখখনত পুখুৰী বিচাৰিবলৈ ধৰিলে।\nক’ত পুখুৰী, পুখুৰী ক’ত? কিয় তেনেকৈ ক’লে শাহুৱেকে? চকু ফাটি পানী বৈ আহিছিল তাইৰ।\nলাহে লাহে অভ‍্যাস হ’বলৈ ধৰিলে শাহুৱেকৰ কথা কোৱাৰ ধৰণটো। এতিয়া তায়ো শাহুৱেকৰ সমানেই পাকৈত হৈ উঠিছে।\nসিহঁতৰ বিয়াৰ পিছতে ৰাস্তাত কিছু আগতে তাই লগ পাই অহা অনাদি বৰা দুদিন থাকি গৈছিলহি। সিহঁতৰ ঘৰখনৰ লগত তেওঁৰ সম্বন্ধৰ জৰীডালৰ উৎস হেনো বৰ দীঘলীয়া। ট্ৰেইনখনৰ দৰে। শাহুৱেকে তাৰ বিৱৰণ শুনি আজলীক সম্বন্ধ বুজাওঁতে বুজাওঁতে কোনোবা একোবত আঁতটোৱেই হেৰুৱাই পেলালে। যাবৰ সময়ত তেওঁ শাকে-পাচলিয়ে, উপহাৰে মোনা ভৰাই লৈ গৈছিল।\nতেওঁ যোৱাৰ পিছত আজলীয়ে হৰেণক সোধোঁতে ক’লে,\n: ঘৰ ক’ত নাজানো নহয়। সুধিবলৈয়ো লাজ লাগিল। মিতিৰ বুলি কৈ আছে, হয় চাগে বুলি ভাবি ল’লোঁ আৰু … !\nহৰেণৰ এই অঁকৰামি আৰু এলেহুৱা স্বভাৱটোৱে তাইৰ বুকুতো এচপৰা গধুৰ শিল হৈ হেঁচা মাৰি ধৰে। দেউতাকৰ মৃত্যুৰ পিছত সিয়েই ঘৰ ধৰিব লাগে বুলি যিমান যি সাঁচতীয়া টকা আছিল সকলো খৰচ কৰি গেলামালৰ দোকান এখন খুলি ল’লে। ছমাহ নহওঁতেই তাৰ আমনি লাগিল। গ্ৰাহকলৈ হেনো এনেকৈ বোন্দাপৰ দি বহি থাকিব নোৱাৰে সি। যি আহে, তাকো ধাৰলৈ দি পঠিয়ায়। ‘ঘৰৰে মানুহ যেতিয়া, গাঁৱৰে মানুহ যেতিয়া’ – এই দুশাৰী বাক্যই তাক নিমিষতে দানবীৰ কৰ্ণ কৰি তুলিলে।\nগেলামাল দোকানৰ অধ‍্যায়টো তাতে সামৰি সি খেতিত লাগিল। পথাৰত হাল বাই থাকোঁতে ঘৰৰ বলধহাল গছত বান্ধি সি ভাগৰত লালকাল দি শুই থকা অৱস্থাত কোনোবাই চুৰ কৰি লৈ গ’ল। তেতিয়াৰ পৰাই মাকে এলাইবাদু, ধোদৰ পচলা, শনিলগা, মূৰ খোৱা, আঁঠুৰ মূৰত ভাত বিচৰা এই বিশেষণৰ বাদে ‘হৰেণ’ নামটো মুখত নোলোৱা হ’ল।\nআৰু আজলী! তাইৰ ওঁঠৰ হাঁহিটো সেৰেকা হৈ পৰিল। কিন্তু, তাই গিৰিয়েকৰ হাতৰ কামান নিজে চম্ভালি ল’লে। গেলামালৰ দোকানখন এতিয়া আজলীয়ে চলায়। সি মাজে মাজেহে তাত বহে।\nঅলপ দিনৰ পৰা হৰেণৰ আচৰণবোৰ স্বাভাৱিক নহয়। সি মাত্ৰ কিবাকিবি ভাৱি বহি থাকে ।\nএনেদৰে ভাৱি থাকিলে মাকে তাৰ কাণ চোৱায় – “আমাৰ ঘৰতে ভূ-ভাৰস্তৰ বিজ্ঞানী এজন বহি আছে। চৰকাৰেহে দেখা নাই…।”\nগোণা মহটোৰ দৰে ভোঁ-ভোঁৱাই সি সেই ঠাইৰ পৰা আঁতৰি যায়।\nসৰুৰে পৰা হৰেণ কাছৰ গতিৰ আছিল। নীতি শিক্ষাৰ ‘কাছ আৰু পহু’-ৰ গল্পটো পঢ়ি উৎসাহিত হৈছিল। সকলোৱে তাক হাঁহিলে, কাছৰহে যে জয় হৈছিল সি ক’বলৈ নাপাহৰিছিল।\nস্কুলত পঢ়ি থকাৰ সময়ৰ কথা। হৰেণে অঙ্কশাস্ত্ৰত বিদগ্ধ হোৱাৰ প্ৰমাণ দেখদেখকৈ দি দিছিল। কেতিয়াবা পোনাই-পাজৰাই শেষলৈ আমনি লাগি উত্তৰটো চাই মিলাই থৈ দিছিল! পিছলৈ অৱশ্যে দিবাকৰ ছাৰৰ কেঞা আঙুলিৰ জোঙা নখটোৰ খোঁচ খোৱাৰ ভয়ত অঙ্কশাস্ত্ৰ বিশাৰদ নহ’লেও একেকোবে পাছ কৰি গৈ থাকিল হৰেণ। তাৰ কাৰণে সি অলপ কষ্ট কৰা নাছিল! পঢ়ি থাকোঁতে টোপনিৰ জালত মূৰটো কেইবাবাৰো টেবুলত থেতেলা খাইছে। অঙ্কবোৰৰ উত্তৰ নোলালে খঙতে খচখচকৈ বহীৰ পাতৰ শৰাধ কৰিছে সি। পিছদিনা কাগজ কিনিবলৈ পইচা বিচাৰোঁতে দেউতাকৰ ৰঙা চকুৰ ভয়ত চকুৰ পানীৰে দোকোলটকা বান আনি দিয়ে ঘৰখনত। দীঘল দীঘল অঙ্কৰ ফৰ্মুলাবোৰ চিঞৰি চিঞৰি শুনাই ঘৰৰ মানুহক জনাই থাকে যে সি কিমান তীক্ষ্ণধৰ। ঘঁহি থাকিলে শিলো ক্ষয় যোৱাৰ দৰে, তাৰো অংকবোৰ ঘঁহি ঘঁহি শিকি কিছু আপোন যেন হৈ পৰিল। কিছুমান শব্দ যেনে, ডেল্টা, থিটা, বিটা, আলফা এইবিলাক উচ্চাৰণ কৰিয়েই বিৰাট মজা পাইছিল সি। কৰিব কিমান পাৰিছিল, সেইটো পিছৰ কথা।\nমেট্ৰিক একেকোবে পাছ কৰি হৰেণৰ উলাহে নধৰা হ’ল। কলেজতো সি সকলোৱে টান বুলি কোৱা ইকনমিক্স বিষয়টোতহে মন দিলে। এইখিনি সময়ত পঢ়ি অহা অঙ্কবিলাকৰ কোনো প্ৰয়োজন নোহোৱা দেখি একেবাৰে সকলোবোৰ সাগৰত দলিওৱাদি দলিয়াই দিয়াৰ দৰে হ’ল মনৰ পৰা।\nপিচে সি জনাই নাছিল উচ্চ শিক্ষাত যে ইয়াৰ কিমান প্ৰয়োজন। পুনৰ সি ভূ-গৰ্ভৰ পৰা খনন কাৰ্য কৰি উদ্ধাৰ কৰাৰ দৰে স্মৃতি গৰ্ভত খনন কৰিব লগা হ’ল। কেতিয়াবা সি মূৰত দুই-এথাপৰ দি জোৰ-জবৰদস্তি তাগিদা দিয়ে -“ওলাই আহ, ওলাই আহ, ক’ত সোমাই আছ’?”\nকেতিয়াবা বোকাত ফুটা এটা কৰিলে পিৰপিৰকৈ পানী ওলাই অহাৰ দৰে আলফা, বিটা, থিটা, ডেল্টা আদিৰে সৈতে প্ৰয়োজনীয়বিলাক দেও দি দি ওলাই আহে।\nসি সুখী হয়। হ’ব ইমান হ’লেও হ’ব। দুটা বছৰ যেনেতেনে সি ‘ডিল’ কৰিব। তাৰপিছত, পাছ কৰিলে চাকৰি এটা লোৱাৰ জিলমিলিয়া সপোনে টোপনি আহিবলৈ নিদিলে তাক।\nএদিন পাছো কৰিলে সি। এম এ হৰেণ দাধৰা হ’ল ।\nসময় গ’ল। এদিন গাঁৱৰ হিৰ’ হৈ পৰা হৰেণ পিছলৈ ঘৰত সোমাই থকা হ’ল। ভাতৰ আকাল হোৱাৰ দৰে, চাকৰিৰ আকাল হ’ল তালৈ। তেনে সময়তে দেউতাকৰ অসুখ হোৱা বাবে লৰালৰিকৈ আনখন গাঁৱৰ আজলীক ঘৰখনৰ বোৱাৰী কৰি আনি সুমুৱালেহি আৰু সি ঘৰ ধৰাৰ দায়িত্বত পৰিল।\nতাৰপিছৰ পৰাই তাৰ অৱস্থা বেয়া হৈ পৰিল। তাৰ ইমান দিনৰ পঢ়া-শুনাৰ মেহেনত গেলামালৰ দোকানত বহি বহি পানীত পৰা যেন পাই মন মাৰি থকা হ’ল। কাম-বনত মন নবহা হ’ল।\nমাকলৈ তাৰ খং উঠে।\n: তই মাত্ৰ ফকৰা মাৰি থাক। পুতেৰক বুজি পাচোন অলপ। তই কি বুজিবি, হাল বাই থাকোঁতে ক’ত বাৰু মই অতদিনে পঢ়ি অহা ইমান ডাঙৰ ডাঙৰ ফৰ্মূলাবিলাক ব‍্যৱহাৰ কৰিছোঁ? কি কি যে পঢ়ি টোপনি খতি কৰিছিলোঁ, মৈয়াওঁতে ক’ত তাক ব‍্যৱহাৰ কৰিছোঁ? সকলো বৰবাদ হ’ল..!\nহৰেণে কেতিয়াবা আজলীক এইবিলাক কথা কয়। তাতে অলপদিনৰ পৰা ‘লকডাউন’ চলি আছে। মনবোৰ এনেয়ো বেয়া। ডেল্টা, বিটা, আলফা প্ৰজাতিৰ বেমাৰে যিদিনাৰ পৰা বিশ্ব ছানি ধৰিছে বুলি নিউজত পালে, তেতিয়াৰ পৰাই তাৰ ঘাঁ টুকুৰা খুঁচৰি দিয়াৰ নিচিনা হৈছে।\nৰূপমে ভিতৰৰ পৰা হৰেণক উলিয়াই লৈ আনিলে।\nআজলীয়ে তাক ‘ভাল খবৰ এটা দিম, সোনকালে আহিবা’- বুলি কাষেদি যাওঁতেই কেৱল সি শুনাকৈ কৈ থৈ গ’ল।\nএই মহামাৰীৰ সময়ত আটাইতকৈ ভালদৰে চলিব পাৰিছে যদি গেলামালৰ ব‍্যৱসায়ীসকলেই। বাকী সকলোবোৰে ‘ত্ৰাহি মধুসূধন’ দেখিছে। আজলীয়ে হৰেণৰ বাবে অপেক্ষা কৰি ৰ’ল। তাৰ এই মানসিক অশান্তি নাইকিয়া কৰাৰ উপায় তাই সম্প্ৰতি বিচাৰি পাইছে।\nসন্ধিয়া ধূনা দিয়াৰ সময়তে সি আহি ঘৰ সোমালহি। শোৱনি কোঠাত সোমায়েই তাই চাদৰৰ আঁচলৰ পৰা টোপোলা এটা তাৰ হাতত তুলি দিলে।\nনগদ পইচা আৰু দোকানৰ চাবিটো টোপোলাৰ পৰা উলিয়াই দি হাঁহি এটাৰে তাই কৈ উঠিল,\n: চোৱা, এয়া আমাৰ লাভৰ টকা। কিয় মিছাতে চিন্তা কৰি মৰিব লাগে? চাৰিওফালৰ এই দুৰ্দশাৰ সময়তো আমি ভালদৰেই চলি আছোঁ। আজিৰ পৰা দোকান তুমি চম্ভালিবা। মনোযোগেৰে আৰু খেতিত আমি দুয়ো লাগিম।\nকথাকেইষাৰ তাই তাক বৰ মৰমেৰে চুলিত আঙুলি বোলাই বুজাই দিলে।\nসি বুজিলে। তাইক সি কাষতে বহুৱাই ল’লে।\nআজলীয়ে আজি তাৰ ওচৰত অভিমান কৰিলে,\n: কি হ’ল? ময়ো তাৰমানে তোমাৰ বাবে ‘নতে নঅঁৰা, পুৰণি হ’লে ছঅঁৰা’ হ’লোঁ?(৪)\nহৰেণে নিজৰ চুলিকোচা দুহাতেৰে জোঁকাৰি দিলে,\n: আৰু এজনী আই নহ’বি অ’ আজলী…. আইয়ে কোৱাবিলাক মেচি দাতকৈয়ো চোকা।\nআজলীয়ে খিলখিলকৈ হাঁহি দিলে।\nকাষৰ কোঠাৰ পৰা মাকে চিঞৰি উঠিল,\n: বোৱাৰী, এই এলাইবাদুটো আহিল হ’বলা!\nএই মুহূৰ্তত মাকৰ কথাষাৰত তাৰ বেয়া নালাগিল। কিবা মৰম এটা সোমাই থকা যেন ভাৱ হ’ল তাৰ।\nসিয়েই উত্তৰটো দিলে,\n: আহিলোঁ, আই।\nবিঃদ্ৰঃ – ফকৰা যোজনাসমূহৰ অৰ্থ :\n১) কলি কালত সকলো দিশতে অধৰ্ম-অনীতিয়ে ছানি ধৰিছে। ধৰ্ম-কৰ্ম, স্থান-কাল সকলোতে বিপৰীতধৰ্মী কাম-কাজ চলা।\n২) কোনো সম্বন্ধ নোহোৱা মানুহে সম্বন্ধ লগাই কোনো অনুগ্ৰহ পাবলৈ বিচৰা।\n৩) বয়সক ফাঁকি দি চিৰ যৌৱনপ্ৰাপ্ত হৈ থাকিবলৈ বিচাৰিলেও ই সম্ভৱ নহয়।\n৪) নতুন বস্তু বা ব‍্যক্তিৰ প্ৰতি প্ৰথম যি আদৰ-সাদৰ থাকে, পিছলৈ স্বাভাৱিকতে ই কমি যায়।\n« ধুমুহাৰ সৈতে মোৰ পৰিচয়-বন্দিতা জৈন\nকি যে বিড়ম্বনা ঐ-ৰঞ্জিত কুমাৰ শৰ্মা »\nভাষাৰ প্ৰয়োগ আৰু কথন ভাল লাগিল।\nভাল লাগিল । নতুন ফকৰা যোজনাবোৰ জানিবলৈ পাই উপকৃত হ’লো ।


কাণতলীয়া চৰ-অসমী গগৈ – ফটাঢোল\nSeptember 1, 2021 ভিন্নস্বাদ\tOne comment\nকাণতলীয়া চৰ-অসমী গগৈ\nএনেবোৰ কথাতে মোৰ খঙে চুলিৰ আগ পায়গৈ। মৰম বুজি নোপোৱা মানুহবোৰৰ ওপৰত মোৰ ভীষণ খঙ উঠে। ইমান মৰম কৰোঁ, তথাপিও নুবুজে। পিন্ধা-উৰা, ওলোৱা-সোমোৱা, খোৱা-বোৱা একোতে হাত নধৰোঁ কাহানিও। নুবুজে, তথাপিও নুবুজে। মৰমৰ প্ৰতিদান বা কৃতজ্ঞতাবোধ বোলা বস্তুটো একেবাৰেই নাই। স্বাৰ্থপৰ মানুহ। ইমানেই স্বাৰ্থপৰ যে নিজৰ বাহিৰে আমাৰ কথা নাভাবে কাহানিও। এদিন বুলি কৈ দুই তিনিদিন নহাকৈ থাকে।\nমানুহটো এদিন নাহিলেই মোৰ উচপিচ লাগে। হাত ভৰি নচলা যেন হয়। কঁপনি এটাই ভৰিৰ পৰা মূৰলৈকে চেপি আনে। মানুহটোৰ খবৰ জানিবলৈ মনটোৱে হাঁহাকাৰ কৰি উঠে। নহয় নহয়, মানুহটো কুশলে আছেনে জানিবলৈ নহয়, সি নহ’লে যে আমাৰ এখোজো নচলে সেইবাবেহে। আজি দুবছৰ ধৰি মানুহজন বিছনাত। পক্ষাঘাটত আক্ৰান্ত ল’ৰাহতঁৰ দেউতাকক অকলে আলপৈচান ধৰাটো মোৰ দৰে পয়ষষ্ঠি বছৰীয়া মানুহজনীৰ বাবে সম্ভৱ নহয়। তাতে মোকো বহুমূত্ৰ ৰোগে লগ দিয়েই আছে। সেয়ে বিদেশত থকা ল’ৰাহঁতেই মানুহটো বন্দবস্ত কৰি থৈ গৈছে। প্ৰথমে সিহঁতে বৃদ্ধাশ্ৰমত থকাৰ কথাই কৈছিল। আমাৰহে ঘৰৰ ভেটিটো এৰিবলৈ সত নগ’ল। কেনেকৈনো এৰোঁ বাৰু! তেজক পানী কৰি হাড়ক মাটি কৰি সজা ঘৰ এটাৰ প্ৰতি মানুহৰ কেনে মায়া থাকিব পাৰে সেয়া সিহঁতে কেনেকৈ বুজিব! অৱশ্যে পঢ়াৰ নামত সিহঁতে গোটেই জীৱন বাহিৰতে কটালে। এতিয়াও পঢ়ি শুনি চাকৰিও ল’লে বিদেশত, সংসাৰো কৰিলে বিদেশতে। গতিকে আপোন ঘৰৰ প্ৰতি মোহ কেনেকুৱা হ’ব পাৰে সেয়া সিহঁতৰ অনুভৱৰ বাহিৰত। সেয়ে এতিয়া মানুহটোৱেই আমাৰ ভৰষা৷\nযোৱামাহতো মানুহটো দুদিন অহা নাছিল। বিয়াৰ বয়স উকলিবলৈ লোৱাৰ সময়তে বিয়া পাতিছিল সি। কথাষাৰ পাছতহে গম পাইছিলোঁ। বিয়ানো কি! বহুত দূৰসম্পৰ্কীয় দদায়েকে কম বয়সীয়া গৰ্ভৱতী ঘৈণীয়েকক সদায় মাৰপিট কৰিছিল। এইটো সকলোৱে জনা আৰু দেখি থকা কথা আছিল। কিন্তু কোনেও মাত মতা নাছিল। গিৰিয়েক ঘৈণীয়েকৰ কথা বুলি আটায়ে গা এৰা দিছিল। কিন্তু গা-ভাৰী মানুহজনীক সদায় এনেকৈ মাৰ পিট কৰি থকাটো শুনি সি সহ্য কৰিব পৰা নাছিল। আৰু এদিন গৈ সি লৈ আহিছিল মানুহজনীক। মানি ল’ব পৰা নাছিল কোনেও কথাটো। কিন্তু আমি সহজে মানি ল’ব নোৱাৰা কামটো কৰি মানুহটো সুখী হৈছিল, ভীষণ সুখী। তাৰ চকুৱে মুখে সেই সুখৰ চাপ স্পষ্টকৈ ফুটি উঠিছিল। কথাষাৰ শুনি মোৰো খঙ উঠিছিল। কিন্তু খঙ কৰি মানুহটোক পঠিয়াই দিলে মোৰে হাত চিঙে। গতিকে আছে মানুহটো আমাৰ সাৰথি হৈ।\nআজি ওলাইছেহি মানুহটো, নিৰ্দিষ্ট সময়তকৈ অলপ দেৰিকৈ। উঠি অহা খঙটো জোৰকৈ দমাই ৰাখি কিয় অহা নাছিল সুধিলোঁ। স্বাভাৱিকতেই কিছু কৰ্কশকৈ ওলাইছিল মোৰ মাতটো।\n: মানুহজনীয়ে এৰি থৈ অহা জীয়েকজনীৰ কাৰণে কান্দি আছিল।\n: কান্দিবলৈ কিহে পাইছে?\n: মাকৰ মন যে!\n: তই কি কৰিবি? লৈ আহিবতো নোৱাৰ!\n: লৈ আহিলোঁগৈ।\n: অঁ…থাকিব মাকৰ লগ হৈ।\n: বাপেকটোৱে একো নক’লে নেকি?\n: কি ক’ব! ভালহে পাইছে।\n: কিয় ভাল পাইছে?\n: বোজা কমিছে যে…\n: তেন্তে কালিনো কিয় নাহিলি?\n: পৰহি অপাৰেচনো কৰাই আহিলোঁ। ডাক্তৰে এদিন জিৰণি ল’বলৈ ক’লে।\n: কি অপাৰেচন কৰালি?\n: ল’ৰা ছোৱালী নোহোৱা।\n: কি? বলিয়া হ’লি নেকি?\n: ভাল হ’ব বুলিয়ে ভাবি পালোঁ।\n: তোক নিজৰ ল’ৰা-ছোৱালী নালাগে?\n: কিনো লোকৰ নিজৰ আছে! দুটা হ’বই দেখোন।\n: তথাপিও নিজৰ বুলি লাগে দেচোন।\n: আপোন কৰি ল’ব পাৰিলেই হ’ল।\n: হ’লেও, নিজৰবোৰ সদায় নিজৰ…\n: নিজৰবোৰে কি কৰি আছে দেখিয়ে আছোঁ নহয়…\nএপাত কাণতলীয়া চৰৰ দৰে কোবাই গ’ল মানুহটোৰ কথাষাৰে মোক।\n« কৌতুক- কাবেৰী মহন্ত\nফটা প্ৰেম-প্ৰণৱ সিংহ »


এদিন হঠাৎ – কবি : গুলজাৰ – অনুবাদ : হিমাংশু ভাগৱতী | Xahitya.Org\nএদিন জীৱন অকস্মাতে আহি\nকিয় হয়? ?\nকোনখিনিত হয় সেয়া জানো গম পাওঁ!\nনিসংগতানো কি আচলতে?\nচাৰিওফালে ইমান মানুহ,\nতথাপি তুমি নিসংগ কিয়?\nমোৰ চেহেৰা দেখি জীৱনেই ক’লে,\nঅভিমান নকৰিবা মোৰ সতে\nমই তোমাৰেই যমজ৷■■


নিৰাপদ মাতৃত্ব — বিকাশপেডিয়া\nমূল পৃষ্ঠা / স্বাস্থ্য / জীৱনৰ সত্যসমূহ / নিৰাপদ মাতৃত্ব\nনিৰাপদ মাতৃত্ব সম্পৰ্কে তথ্য বিনিময় কৰা আৰু সেইবোৰ মানি চলাটো যে অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ। সেই বিষয়ে ইয়াত আলোচনা কৰা হৈছে।\nনিৰাপদ মাতৃত্ব সম্পৰ্কে তথ্য বিনিময় কৰা আৰু সেইবোৰ মানি চলাটো কিয় গুৰুত্বপূৰ্ণ?\nগৰ্ভৱস্থা আৰু শিশুজন্ম বিষয়ক সমস্যাৰ বাবে প্ৰতিদিনে প্ৰায় ১৪০০ মহিলাৰ মৃত্যু হয়। ইয়াতকৈ বহুগুণ অধিক মহিলাৰ গৰ্ভধাৰণ অতি জতিল অৱস্থাৰ সন্মুখীন হয়। ইয়াৰে অধিক সংখ্যকৰেই মাতৃ আৰু শিশুটিৰ বাবে প্ৰাননাশক হৈ পৰিব পাৰে বা তেওঁলোকে সাংঘাটিক ধৰণৰ অসক্ষমতাসহ জীৱন-ধাৰণ কৰিব লগা হয়। যদিহে এগৰাকী মহিলাই গৰ্ভধাৰণৰ আগতে সু-স্বাস্থ্যৱতী আৰু পুষ্টিসমৃদ্ধ হয়, যদিহে গৰ্ভৱতী অৱস্থাত ভালদৰে প্ৰশিক্ষিত স্বাস্থ্যকৰ্মীৰ দ্বাৰা কমেও চাৰিবাৰ স্বাস্থ্য পৰীক্ষা কৰোৱায় আৰু চিকিৎসক, নাৰ্চ বা ধাইৰ দৰে প্ৰশিক্ষিত লোকৰ পৰ্য্যবেক্ষণত প্ৰসৱ কৰোৱাই তেন্তে এনে বিপদজনক অৱস্থাবোৰ কমাই ৰাখিব পৰা যায়। ইয়াৰ উপৰিও প্ৰসৱৰ ১২ ঘন্টাৰ পাছত আৰু ৬ সপ্তাহৰ পাছত মহিলাগৰাকীৰ স্বাস্থ্য পৰীক্ষা অৱশ্যেই কৰোৱাব লাগে।\nপ্ৰসৱৰ আগতে আৰু পিছত সেৱা উপলব্ধ কৰা, প্ৰসৱৰ সময়ত সহায় কৰিবলৈ স্বাস্থ্যকৰ্মীসকলক উপযুক্ত প্ৰশিক্ষণ প্ৰদান কৰা, যিসকল মহিলা গৰ্ভাৱস্থা বা প্ৰসৱৰ সময়তে গুৰুতৰ সমস্যা থাকে তেওঁলোকৰ বাবে বিশেষ যত্ন আৰু বিশেষজ্ঞৰ পৰামৰ্শৰ ব্যৱস্থা কৰাটো চৰকাৰৰ বিশেষ দায়িত্ব। অধিক সংখ্যক চৰকাৰেই মহিলাসকলৰ বিৰুদ্ধে বৈষম্য দূৰীকৰণৰ এখন আন্তৰ্জাতিক বুজাবুজি পত্ৰত স্বাক্ষৰ কৰিছে। ইয়াত গৰ্ভৱতী মহিলাসকলক প্ৰয়োজনীয় সেৱা প্ৰদানৰ আইনসন্মত অংগীকাৰো আছে।\nনিৰাপদ মাতৃত্বৰ বিষয়ে কি কি কথা পৰিয়াল আৰু জনসাধাৰণে জনাৰ অধিকাৰ আছে?\n১) এইটো অত্যন্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ কথা যে, সকলো পৰিয়ালে গৰ্ভাৱস্থা আৰু প্ৰসৱৰ সময়ৰ সমস্যাৰ বিপদজনক সংকেতসমূহ বুজিব পাৰিব লাগে আৰু সমস্যাৰ সন্মুখীন হ’লে তেওঁলোকে দক্ষলোকৰ সহায় লাভ কৰাৰ ব্যৱস্থা আৰু সামৰ্থ থাকিব লাগে।\n২) নাৰ্চ, বা প্ৰশিক্ষিত স্বাস্থ্যকৰ্মী বা ধাই আদি প্ৰসৱ সহায়কৰ সহায়ত প্ৰতি গৰ্ভৱতী মহিলাক গৰ্ভাৱস্থাত কমেও চাৰিবাৰ পৰীক্ষা কৰিব লাগে আৰু প্ৰতিবাৰ প্ৰসৱৰ সময়ত সহায় কৰিব লাগে।\n৩) সকলো গৰ্ভৱতী মহিলাক গৰ্ভাৱস্থাৰ সম্পূৰ্ণ সময়ছোৱাত পুষ্টিকৰ খাদ্য আৰু স্বাভাৱিক অৱস্থাতকৈ অধিক সময়ৰ বিশ্ৰামৰ প্ৰয়োজন হয়।\n৪) ধূমপান, মাদক দ্ৰব্য, নিছাযুক্ত ঔষধ, বিষাক্ত দ্ৰব্য আৰু প্ৰদূষিত সামগ্ৰীয়ে গৰ্ভৱতী মহিলা আৰু কেঁচুৱাক বিশেষভাৱে ক্ষতি কৰে।\n৫) মহিলা আৰু শিশুক শাৰিৰীক নিৰ্যাতন কৰাটো বহু সমাজৰ এটা গুৰুতৰ সমস্যা। গৰ্ভাৱস্থাত কৰা নিৰ্যাতন মহিলা আৰু ভ্ৰুণ দুয়োৰে বাবে অতি বিপদজনক।\n৬) সৰু কালৰে পৰা কৈশোৰ অৱস্থালৈ ভাল খাদ্য লাভ কৰা শিক্ষিত সুষ্ঠ ছোৱালীৰ গৰ্ভাৱস্থা আৰু প্ৰসৱৰ সময়ত সমস্যা কম হয়।\n৭) বিশেষকৈ গৰ্ভাৱস্থা আৰু প্ৰসৱকালসহ প্ৰত্যেক মহিলাৰ স্বাস্থ্য যত্নৰ অধিকাৰ আছে। স্বাস্থ্যসেৱা প্ৰদানকাৰীসকল ব্যৱহাৰিক ক্ষেত্ৰত যোগ্যতা সম্পন্ন হোৱা উচিত।\nএইটো অত্যন্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ কথা যে, সকলো পৰিয়ালে গৰ্ভাৱস্থা আৰু প্ৰসৱৰ সময়ৰ সমস্যাৰ বিপদজনক সংকেতসমূহ বুজিব পাৰিব লাগে আৰু সমস্যাৰ সন্মুখীন হ’লে তেওঁলোকে দক্ষলোকৰ সহায় লাভ কৰাৰ ব্যৱস্থা আৰু সামৰ্থ থাকিব লাগে\nযিকোনো গৰ্ভাৱস্থাত কিবা সমস্যা হোৱাৰ আশংকা থাকে। এনে ধৰণৰ বহুবোৰ জতিলতাই পূৰ্বানুমান কৰিব পৰা নাযায়। প্ৰথমবাৰৰ বাবে গৰ্ভধাৰণ কৰা মাক আৰু কেঁচুৱা দুয়োৰে বাবে এনেবোৰ জতিলতাৰ আশংকা বৃদ্ধি পায়।\nমহিলাই প্ৰতিবাৰ গৰ্ভাৱস্থাত অতি কমেও চাৰিবাৰ স্বাস্থ্যকেন্দ্ৰত স্বাস্থ্যপৰীক্ষা কৰোৱাৰ দৰকাৰ৷ ক’ত প্ৰসৱ হোৱাটো ভাল সেই সম্পৰ্কে এজন চিকিৎসক, নাৰ্চ বা ধাই আদি প্ৰসৱ সহায়কৰ পৰামৰ্শ ল’ব লাগে।\nযিহেতু গৰ্ভাৱস্থা, প্ৰসৱৰ সময় বা জন্মৰ ঠিক পাছতে বিপদজনক সমস্যাৰ সৃষ্টি হ’ব পাৰে সেয়েহে সকলো পৰিয়ালে নিকটৱৰ্তী চিকিৎসালয় বা স্বাস্থ্যকেন্দ্ৰৰ অৱস্থান সম্পৰ্কে ভালদৰে জানি থোৱা উচিত। যিকোনো সময়ত জৰুৰীকালীনভাৱে লৰালৰিকৈ মহিলাগৰাকীক তালৈ নিবৰ বাবে ধন আৰু যাতায়তৰ ব্যৱস্থা কৰি থোৱা প্ৰয়োজন। সম্ভৱ হ’লে গৰ্ভাৱস্থাত চিকিৎসা ব্যৱস্থা কাষতে পাবলৈ চিকিৎসালয় আৰু চিকিৎসা কেন্দ্ৰৰ কাষত অস্থায়ীভাৱে থকাৰ ব্যৱস্থাও কৰিব পাৰে।\nযদি কোনো পৰিয়ালে জ্ঞাত হয় যে প্ৰসৱ কষ্টকৰ বা বিপদজনক হ’ব পাৰে তেন্তে তেনে প্ৰসৱ চিকিৎসালয় বা প্ৰসূতি গৃহত হোৱা উচিত। বিশেষভাৱে প্ৰথমবাৰ, প্ৰতিবাৰ প্ৰসৱ চিকিৎসালয় বা প্ৰসূতি গৃহত অধিক নিৰাপদ।\nসকলো পৰিয়ালে তলত উল্লেখ কৰা বিপদৰ কাৰণ আৰু সংকেত সম্পৰ্কে জনা উচিত।\nগৰ্ভাৱস্থাৰ পূৰ্বৰ বিপদৰ কাৰণ\nপূৰ্বৰটো প্ৰসৱৰ পিছত দুবছৰতকৈ কম ব্যৱধান।\nছোৱালীৰ বয়স ১৮ বছৰতকৈ কম আৰু মহিলাৰ বয়স ৩৫ বছৰতকৈ অধিক।\nমহিলাগৰাকীৰ ৪ টা বা ততোধিক সন্তান আছে।\nপূৰ্বে মহিলাগৰাকীৰ সময়তকৈ আগতে সন্তান প্ৰসৱ হৈছে বা জন্মৰ সময়ত শিশুৰ ওজন ২ কিলো’গ্ৰামতকৈ কম আছিল।\nপূৰ্বে মহিলাগৰাকীৰ এবাৰ কষ্টদায়ক প্ৰসৱ হৈছে বা অস্ত্ৰোপচাৰ কৰি প্ৰসৱ কৰোৱা হৈছে।\nপূৰ্বে মহিলাগৰাকীৰ গৰ্ভপাত হৈছে বা মৃত সন্তান প্ৰসৱ হৈছে।\nমহিলাগৰাকীৰ ওজন ৩৮ কিলো’গ্ৰামতকৈ কম।\nমহিলাগৰাকীৰ ইনফিবুলেচন হৈছে বা জননেন্দ্ৰিয় ছেদ কৰা হৈছে।\nগৰ্ভাৱস্থাত বিপদজনক সংকেতসমূহ\nওজন বৃদ্ধি নোহোৱা (গৰ্ভাৱস্থাত কমেও ৬ কিলো’গ্ৰাম ওজন বৃদ্ধি হ’ব লাগে)।\nৰক্তশূন্যতা- চকুৰ পতাৰ ভিতৰ ভাগ ধেলা বৰণ লোৱা (সুস্থ লোকৰ ৰঙা বা গুলপীয়া হয়), অতি দূৰ্বলতা বা সহজে ভাগৰ লগা।\nহাত, ভৰি বা মুখ অস্বাভাৱিকভাৱে উখহি উঠা\nভ্ৰূণ কমকৈ লৰচৰ কৰা বা একেবাৰেই লৰচৰ নকৰা।\nএনেবোৰ সংকেত দেখা দিলে লগে লগে চিকিৎসালয়লৈ নিব লাগে।\nগৰ্ভাৱস্থাত যোনীৰে ৰক্তপাত বা প্ৰসৱৰ পাছত অতি বেছিকৈ ৰক্তপাত হ’লে।\nঅতি বেছি মূৰৰ বিষ বা পেটৰ বিষ হ’লে।\nঅতি বেছিকৈ বাৰে বাৰে বমি হ’লে।\nঅতি বেছি জ্বৰ।\nসময়ৰ হিছাপতকৈ আগতেই পানী ভঙা।\nগাৰ কঁপনি উঠা।\nঅতি দীৰ্ঘসময় প্ৰসৱ বেদনা\nনাৰ্চ, বা প্ৰশিক্ষিত স্বাস্থ্যকৰ্মী বা ধাই আদি প্ৰসৱ সহায়কৰ সহায়ত প্ৰতি গৰ্ভৱতী মহিলাক গৰ্ভাৱস্থাত কমেও চাৰিবাৰ পৰীক্ষা কৰিব লাগে আৰু প্ৰতিবাৰ প্ৰসৱৰ সময়ত সহায় কৰিব।\nগৰ্ভাৱস্থাত যত্নৰ প্ৰ্য়োজন হয়৷ কিয়নো এই অৱ্স্থাত যিকোনো সময়ত কিবা অস্বাভাৱিক হোৱাৰ আশংকা থাকে। প্ৰায়বোৰ বিপদৰ পৰা হাত সাৰিব পৰা যায় যদিহে মহিলাগৰাকী গৰ্ভধাৰণ কৰা বুলি সন্দেহ হোৱাৰ লগে লগেই স্বাস্থ্যকেন্দ্ৰ বা দক্ষ প্ৰসৱ সহায়কৰ কাষ চাপে। ইয়াৰ পাছত গৰ্ভাৱস্থাত কমেও চাৰিবাৰ পৰীক্ষা কৰোৱা আৰু প্ৰসৱৰ ১২ ঘন্টাৰ পাছত আৰু ৬ সপ্তাহৰ পিছত পুনৰ পৰীক্ষা কৰোৱাটো অতি প্ৰয়োজনীয়।\nযদি গৰ্ভাৱস্থাত ৰক্তপাত হয়, পেটৰ বিষ হয় অথবা ওপৰত উল্লেখ কৰা কোনোবাটো বিপদৰ সংকেত দেখা পোৱা যায়, তেন্তে শীঘ্ৰে প্ৰসৱ সহায়কৰ লগত আলোচনা কৰা উচিত।\nস্বাস্থ্যকেন্দ্ৰত প্ৰসৱ সহায়কৰ সহায়ত প্ৰসৱ কৰোৱা আৰু প্ৰসৱৰ ১২ ঘন্টাৰ পাছত মাকৰ অৱস্থাৰ পৰীক্ষা কৰোৱাটোৱে ভৱিষ্যতলৈ মাক আৰু কেঁচুৱাটিৰ অসুস্থ হোৱা বা মৃত্যু হোৱাৰ সম্ভাৱনা কমায়।\nচিকিৎসক, নাৰ্চ বা প্ৰশিক্ষিত ধাই আদি প্ৰসৱ সহায়কসকলে তলত দিয়া বিষয়সমূহৰ জৰিয়তে নিৰাপদ গৰ্ভাৱস্থা আৰু প্ৰসৱ নিশ্চিত কৰে।\nগৰ্ভাৱস্থাৰ অগ্ৰগতি পৰীক্ষা কৰাত যদি কিবা সমস্যাই দেখা দিয়ে তেন্তে মহিলাগৰাকীক চিকিৎসালয়লৈ পঠিয়াব পৰা যায়।\nউচ্চ ৰক্তচাপ পৰীক্ষা কৰা, যিটো অধিক হ’লে মাক আৰু কেঁচুৱা উভয়ৰ বাবে বিপদজনক হ’বগৈ পাৰে।\nতেজ শূন্যতাৰ পৰীক্ষা কৰা আৰু নিয়মীয়াকৈ লৌহ/ফলেটৰ পৰিপূৰক প্ৰদান কৰা।\nখাদ্যপ্ৰান ‘ক’ ৰ অভাৱজনিত সংক্ৰমণ প্ৰতিৰোধ কৰিবলৈ উপযুক্ত পৰিমাণৰ খাদ্যপ্ৰান ‘ক’ ৰ বিধান প্ৰদান কৰা।\nগৰ্ভাৱস্থাত সংক্ৰমণৰ পৰীক্ষা কৰা, বিশেষকৈ মূত্ৰনলীৰ সংক্ৰমণ আৰু যৌনকাৰ্য্যৰ দ্বাৰা সক্ৰমিত সংক্ৰমণ, আৰু ইয়াৰ চিকিৎসা কৰোৱা।\nমাক আৰু নৱজাত শিশুটিৰ ধনুষ্টংকাৰৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ মাকক দুটা বেজী দিয়া।\nমাকৰ যাতে গড়ল ৰোগ নহয় আৰু তেওঁৰ সন্তান যাতে ভৱিষ্যতে শাৰিৰীক আৰু মানসিক অসক্ষমতাৰ পৰা ৰক্ষা পৰে তাৰ বাবেই সকলো গৰ্ভৱতী মহিলাক আয়ডিনযুক্ত নিমখ খাদ্য প্ৰস্তুতকৰণত ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ উৎসাহ প্ৰদান কৰা।\nভ্ৰুণ সঠিকভাৱে বিকাশ/বৃদ্ধি হৈছে নে নাই লক্ষ্য ৰখা।\nপ্ৰয়োজন হ’লে মেলেৰীয়া বিৰোধী ঔষধ প্ৰদান কৰা।\nমহিলাগৰাকীক প্ৰসৱৰ অভিজ্ঞতাৰ বাবে প্ৰস্তুত কৰা, স্তনপান কৰোৱা আৰু নিজৰ লগতে নৱজাতকৰ যত্নৰ বিষয়ে পৰামৰ্শ প্ৰদান কৰা।\nপ্ৰসৱ ক’ত হোৱাটো ভাল আৰু প্ৰসৱৰ সময়ত বা প্ৰসৱৰ পাছতেই কিবা সমস্যা হ’লে কি ধৰণৰ সহায় লাভ কৰিব সেই সম্পৰ্কে গৰ্ভৱতী মহিলা আৰু পৰিয়ালৰ লোকক পৰামৰ্শ প্ৰদান কৰা।\nযৌন কাৰ্য্যৰ দ্বাৰা সংক্ৰমিত ৰোগৰ পৰা কেনেকৈ আঁতৰি থাকিব পাৰি তাৰ পৰামৰ্শ প্ৰদান।\nস্বেচ্ছাই আৰু গোপনীয়তা বজাই ৰাখি এইছআইভি ৰ পৰীক্ষা আৰু পৰামৰ্শ প্ৰদান। সকলো মহিলাৰে স্বেচ্ছাই আৰু গোপনীয়তা বজাই ৰাখি এইছআইভি ৰ পৰীক্ষা কৰোৱাৰ আৰু পৰামৰ্শ লাভৰ অধিকাৰ আছে। সংক্ৰমিত গৰ্ভৱতী মহিলা বা নতুন মাক বা যিসকলৰ সংক্ৰমণ হ’ব পাৰে বুলি সন্দেহ থাকে তেওঁলোকে প্ৰশিক্ষিত স্বাস্থ্যকৰ্মীৰ লগত আলোচনা কৰা উচিত। কেনেদৰে তেওঁৰ সন্তানৰ সংক্ৰমিত হোৱাৰ সম্ভাৱনা কমাব পৰা যায় আৰু কিদৰে নিজৰ যত্ন ল’ব লাগে সেই সম্পৰ্কে জানি লোৱা উচিত।\nপ্ৰসৱৰ সময়ত প্ৰশিক্ষিত সহায়কসকলে জানে যে,\nপ্ৰসৱ বেদনা কেতিয়া অধিক সময় ধৰি অব্যাহত আছে। (১২ ঘন্টাৰ অধিক)কেতিয়া চিকিৎসালয়লৈ নিব লাগিব।\nকেতিয়া চিকিৎসা সহায়ৰ প্ৰয়োজন আৰু সেয়া কেনেকৈ পাব পাৰি।\nসংক্ৰমণৰ ভয় কেনেদৰে হ্ৰাস কৰিব পাৰি। হাত, সা-সঁজুলি আৰু প্ৰসৱৰ স্থান পৰিষ্কাৰকৈ ৰখা।\nকেঁচুৱাৰ অৱস্থিতি যদি সঠিকভাৱে নাথাকে তেন্তে কি কৰিব লাগিব।\nমাকৰ যদি অধিক ৰক্তক্ষৰণ হয় তেন্তে কি কি কৰণীয়\nজন্মৰ পাছতে কেঁচুৱাটিক স্তনপান কৰোৱাবলৈ কেনেদৰে আগবঢ়াব লাগিব।\nপ্ৰসৱৰ পাছত কৰণীয়সমূহ কেনেদৰে নিৰাপদে কৰিব লাগে আৰু মাকৰ যত্ন কেনেদৰে লব লাগে।\nঅন্ধত্ব ৰোধ কৰাৰ বাবে কেঁচুৱাৰ চকুত কেনেদৰে ঔষধ প্ৰদান কৰিব।\nপ্ৰসৱৰ পাছত দক্ষ সহায়কসকলে কৰা উচিত৷\nপ্ৰসৱৰ ১২ ঘন্টাৰ পাছত আৰু ৬ সপ্তাহৰ পাছত মহিলাগৰাকীৰ স্বাস্থ্য পৰীক্ষা\nপুনৰ আন এটা প্ৰসৱৰ পৰা বিৰত থকা বা পলম কৰাৰ উপায় সম্পৰ্কে পৰামৰ্শ প্ৰদান কৰা।\nএইছআইভি আদিৰ দৰে যৌন কাৰ্য্যৰ দ্বাৰা সংক্ৰমিত ৰোগসমূহৰ পৰা কেনেদৰে আঁতৰি থাকিব পাৰি বা সন্তানটি সংক্ৰমিত হোৱাৰ সম্ভাৱনা কেনেকৈ কমাব পৰা যায় তাৰ পৰামৰ্শ প্ৰদান কৰা।\nসকলো গৰ্ভৱতী মহিলাক গৰ্ভাৱস্থাৰ সম্পূৰ্ণ সময়ছোৱাত পুষ্টিকৰ খাদ্য আৰু স্বাভাৱিক অৱস্থাতকৈ অধিক সময়ৰ বিশ্ৰামৰ প্ৰয়োজন হয়।\nসকলো গৰ্ভৱতী মহিলাক পৰিয়ালত উপলব্ধ সকলোতকৈ ভাল আহাৰঃ গাখীৰ, ফল-মূল, শাক-পাছলি, মাছ, মাংস, কণী, শস্য, মটৰ আৰু বিন আদি প্ৰদান কৰিব লাগে। এনে ধৰণৰ খাদ্য গৰ্ভৱতী অৱস্থাৰ বাবে নিৰাপদ। যদি মহিলাগৰাকীয়ে গৰ্ভাৱস্থাত লৌহ, খাদ্যপ্ৰান ক, আৰু ফলিক এছিড সমৃদ্ধ খাদ্য গ্ৰহণ কৰিলে শক্তি পাব আৰু সুস্থবোধ কৰিব। এনেবোৰ খাদ্যৰ ভিতৰত পৰে। মাংস, মাছ, কণী, সেউজীয়া পাতৰ পাছলি, কমলা টেঙা, হালধীয়া বৰণৰ ফল আৰু পাছলি। ৰক্তশূণ্যতো প্ৰতিৰোধ কৰিবৰ বাবে স্বাস্থ্যকৰ্মীসকলে গৰ্ভৱতী মহিলাসকলক লৌহৰ বড়ি প্ৰদান কৰিব পাৰে। খাদ্যপ্ৰান ক কম মাত্ৰাত থকা অঞ্চলসমূহত উপযুক্ত পৰিমাণে খাদ্যপ্ৰান ক প্ৰদান কৰি সংক্ৰমন প্ৰতিৰোধ কৰিব পাৰে। গৰ্ভৱ্তী মহিলা এগৰাকীক প্ৰতিদিনে ১০,০০০ আন্তৰ্জাতিক একক (আইইউ)বা সপ্তাহত ২৫,০০০ আন্তৰ্জাতিক একক পৰিমাণতকৈ অধিক খাদ্যপ্ৰান গ্ৰহণ কৰিব নালাগে। ব্যৱহাৰ কৰা নিমখ আয়ডিনযুক্ত হ’ব লাগে। যিসকল মহিলাৰ পথ্যত যথেষ্ট পৰিমাণৰ আয়ডিন নাথাকে তেওঁলোকৰ গৰ্ভপাত হোৱাৰ সম্ভাৱনা বা শাৰিৰীক মানসিক বিকলাংগ শিশু জন্ম হোৱাৰ সম্ভাৱনা বৃদ্ধি পায়। গৰল ৰোগ এগৰাকী মহিলাৰ আয়ডিন অভাৱৰ স্পষ্ট প্ৰমাণ।\nযদি ৰক্তহীনতা মেলেৰীয়া বা হাকোটা পেলু হৈছে বুলি সন্দেহ হয় তেন্তে গৰ্ভৱতী মহিলাই স্বাস্থ্যকৰ্মীৰ সৈতে আলোচনা কৰা উচিত।\nমূল বাৰ্তা ৪\nধূমপান, মাদক দ্ৰব্য, নিচাযুক্ত ঔষধ, বিষাক্ত দ্ৰব্য আৰু প্ৰদূষিত সামগ্ৰীয়ে গৰ্ভৱতী মহিলা আৰু কেঁচুৱাক বিশেষভাৱে ক্ষতি কৰে।\nধূমপান, মাদক দ্ৰব্য, নিচাযুক্ত ঔষধ গৰ্ভৱতী মহিলাই ধূমপান কৰা স্থানত থাকিলে নিজৰ লগতে ভ্ৰুণৰো ক্ষতি হয়। মাদক দ্ৰব্যপান কৰিলে বা নিচাযুক্ত ঔষধ সেৱন কৰিলেও এনে ক্ষতি হয়। গৰ্ভাৱস্থাত প্ৰশিক্ষিত স্বাস্থ্যকৰ্মীৰ বিধান অবিহনে কোনো ধৰণৰ ঔষধেই গ্ৰহণ কৰিব নালাগে।\nযদি এগৰাকী গৰ্ভৱতী মহিলাই ধূমপান কৰে তেন্তে জন্মৰ সময়ত কেঁছুৱাৰ ওজন কম হোৱাৰ আশংকা অধিক হয়। ইয়াৰ ওপৰিও কেঁছুৱাটিৰ চৰ্দি, কাঁহ, ক্ৰেউপ, নিউমনিয়া বা আন শ্বাস কষ্টত ভোগাৰ সম্ভাৱনা অধিক থাকে।\nশিশুৰ মানসিক আৰু শাৰিৰীক বিকাশ সুনিশ্চিত কৰিবলৈ হ’লে গৰ্ভৱতী মহিলা আৰু কেঁচুৱা কেতিয়াও ধূমপানৰ ধোঁৱা, ৰান্ধনিশালৰ ধোঁৱা, কীটনাশক, অপতৃণনাশক আৰু আন বিষাক্ত দ্ৰব্যৰ মাজত থাকিব নালাগে। সীহৰ পানী যোগান নলীৰে পানীলৈ অহা সীহ, যান-বাহনৰ বৰ্জিত ধোঁৱা আৰু কিছুমান ৰঙত থকা প্ৰদূষিত দ্ৰব্যৰ পৰাও আঁতৰত থাকিব লাগে।\nমূল বাৰ্তা ৫\nমহিলা আৰু শিশুক শাৰিৰীক নিৰ্যাতন কৰাটো বহু সম্প্ৰদায়ৰ এটা গুৰুতৰ সমস্যা। গৰ্ভাৱস্থাত নিৰ্যাতন মহিলা আৰু ভ্ৰুণ দুয়োৰে বাবে অতি বিপদজনক।\nগৰ্ভাৱস্থাত নিৰ্যাতনৰ ফলত মহিলা আৰু ভ্ৰুণ উভয়ৰ বাবেই বিপদজনক। ইয়াৰ ফলত মহিলা আৰু ভ্ৰুণৰ মাৰাত্মক ক্ষতি হ’ব পাৰে। শাৰিৰীকভাৱে নিৰ্যাতিত মহিলাই সন্তান জন্ম দিয়াৰ ক্ষমতা হেৰুৱাই পেলাব পাৰে। গৰ্ভৱতী মহিলাৰ পৰিয়ালে এই কথা জনা উচিত আৰু তেওঁক নিৰ্যাতনৰ পৰা ৰক্ষা কৰা প্ৰয়োজন।\nমূল বাৰ্তা ৬\nসৰু কালৰে পৰা কৈশোৰ অৱস্থাত ভাল খাদ্য লাভ কৰা শিক্ষিত সুষ্ঠ ছোৱালীৰ গৰ্ভাৱস্থা আৰু প্ৰসৱৰ সময়ত সমস্যা কম হয়।\nলিখা-পঢ়া কৰিব পৰা মহিলাই নিজৰ আৰু পৰিয়ালৰ সুস্বাস্থ্য বজাই ৰখাত সহায়ক হয়। যিবোৰ ছোৱালীয়ে অতি কমেও ৭ বছৰ বিদ্যালয়ত পঢ়িছে তেওঁলোকৰ কৈশোৰত গৰ্ভৱতী হোৱাৰ সম্ভাৱনা কম হয় আৰু নিৰক্ষৰ ছোৱালীৰ তুলনাত পলমকৈ বিয়া হোৱাৰ সম্ভাৱনা অধিক।\nশিশু আৰু কৈশোৰত পুষ্টিকৰ আহাৰ গ্ৰহণ কৰিলে গৰ্ভাৱস্থা আৰু প্ৰসৱৰ পিছত সমস্যাৰ সম্ভাৱনা কমি যায়। পুষ্টিকৰ আহাৰৰ ভিতৰত মাহ, আন আন দাইল, শস্যবীজ, শাক-পাচলি, ৰঙা, হালধীয়া, কমলা বৰণৰ পাচলি আৰু ফল আদি অন্যতম। যেতিয়াই সম্ভৱ হয় কণী, গাখীৰ, গাখীৰৰ সামগ্ৰী, মাছ, কুকুৰা-ছাগলীৰ মাংস আদি খাব লাগে।\nছোৱালী আৰু মহিলাৰ যৌনাংগ কাটিলে যোনী আৰু মূত্ৰনলীত মাৰাত্মক সংক্ৰমণ হব পাৰে আৰু ইয়াৰ ফলত বন্ধ্যাত্ব বা মৃত্যুও হ’বগৈ পাৰে। যৌনাংগ কাটিলে প্ৰসৱত বিপদজনক সমস্যা, মানসিক আৰু শাৰিৰীক সমস্যাও হ’ব পাৰে।\nবিশেষকৈ গৰ্ভাৱস্থা আৰু প্ৰসৱকালসহ প্ৰত্যেক মহিলাৰ স্বাস্থ্য যত্নৰ অধিকাৰ আছে। স্বাস্থ্যসেৱা প্ৰদানকাৰীসকল ব্যৱহাৰিক ক্ষেত্ৰত যোগ্যতা সম্পন্ন হোৱা উচিত।\nযদি মহিলাসকলে স্বাস্থ্য যত্ন আৰু বিশেষজ্ঞৰ পৰামৰ্শ লোৱাৰ সুযোগ-সুবিধা থাকে তেন্তে গৰ্ভাৱস্থা আৰু প্ৰসৱৰ সময়ত বহুবোৰ বিপদৰ পৰা ৰক্ষা পাব পৰা যায়।\nদক্ষ প্ৰসৱ সহায়ক যেনে, চিকিৎসক, নাৰ্চ বা ধাই আৰু জৰুৰীকালীন অৱস্থাত ধাই সেৱা লাভ কৰাৰ অধিকাৰ সকলো মহিলাৰে আছে। উন্নত স্বাস্থ্য যত্নত মহিলাসকলক তথ্য আৰু পৰামৰ্শ প্ৰদান কৰি, জ্ঞানসম্পন্ন সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰাত সক্ষম কৰি তোলে। মাতৃত্ব সেৱাৰ প্ৰয়োজনীয়তা থকা মহিলাসকলে স্বাস্থ্যকেন্দ্ৰলৈ যোৱাৰ ব্যৱস্থা সহজ হোৱা প্ৰয়োজন আৰু আৰ্থিক খৰছৰ চিন্তাই তেওঁলোকক এই সুযোগ সুবিধাৰ গ্ৰহণৰ ক্ষেত্ৰত বাধা হোৱা উচিত নহয়। স্বাস্থ্যসেৱা প্ৰদানকাৰীসকলৰ উন্নত যত্ন লোৱাত পাৰদৰ্শীতা থকা উচিত। এনে ব্যক্তিসকলক সকলো মহিলাক সন্মান প্ৰদান আৰু তেওঁলোক সংস্কৃতি আৰু অভ্যাসৰ প্ৰতি সহানুভূতিশীল ব্যৱহাৰ কৰা আৰু তেওঁলোকৰ গোপনীয়তা ৰক্ষা কৰাৰ শিক্ষা প্ৰদান কৰা উচিত।\nঅজয় টুটি Jan 25, 2017 10:07 PM\nঅসমীয়া ত তথ্য খিনি পাই ভাল লাগিল।\nজীৱনৰ সত্য তথ্যসমূহৰ অত্যাৱশ্যকীয় বাৰ্তাসমূহ\nশিশুৰ বিকাশ কি দৰে হয়?\nসহায়ক তথ্য: স্তনপান\nপৰিপুষ্টি আৰু বৃদ্ধি\nশিশুৰ বিকাশ আৰু প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা\nকাহ, পানীলগা আৰু অধিক জতিল ৰোগসমূহ\nদূৰ্যোগ আৰু জৰুৰীকালীন অৱস্থা\nমানৱ দেহত কোষৰ বিস্ময়কৰ কাৰুকাৰ্য\nমানুহৰ বিকাশৰ স্তৰ\nমানৱ দেহত কোষৰ বিস্ময়কৰ কাৰুকাৰ্যঃ\nদৰবৰ বিজ্ঞাপনৰ পৰা সাবধান !\nজীৱনৰ দৈৰ্ঘ্য আৰু স্বাস্থ্যৱান জীৱনৰ দৈৰ্ঘ্য\nএকেৰাহে বহি থাকিলে অকালমৃত্যু অনিবাৰ্য\nক্ৰোধ কিদৰে নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব পাৰি :\nশেহতীয়া উন্নীতকৰণ: Dec 03, 2018


পবিত্ৰ বৰদিনৰ পবিত্ৰ ক্ষণ, বিশ্বজুৰি উদযাপন যীশুখ্ৰীষ্টৰ জন্মদিন – Pratham Khabar\nঘৰ/জীৱনশৈলী/পবিত্ৰ বৰদিনৰ পবিত্ৰ ক্ষণ, বিশ্বজুৰি উদযাপন যীশুখ্ৰীষ্টৰ জন্মদিন\nপ্ৰথম খ্ৰীষ্টিয়ান ৰোমান শাসক কনষ্টেন্টাইনৰ শাসনকালত পালন কৰা হৈছিল বৰদিন। যীশুখ্ৰীষ্টৰ জন্মদিনটো প্ৰত্যেক বছৰে পালন কৰাৰ কথা আনুষ্ঠানিকভাৱে ঘোষণা কৰিছিল পোপ জুলিয়াছে।\nMOSCOW, RUSSIA - DECEMBER 27, 2020: A Christmas tree in Red Square against the background of the Spasskaya Tower. Valery Shariufulin/TASS (Photo by Valery SharifulinTASS via Getty Images)\nআজি পবিত্ৰ বৰদিন। বিশ্বজুৰি পালন কৰা হৈছে যীশুখ্ৰীষ্টৰ জন্মদিন। ক’ভিড-১৯ৰ ভয়াৱহতাৰ মাজতে পালন কৰিবলৈ লোৱা হৈছে এই বৰ্ষৰ বৰদিন।\n৩৩৬ খ্ৰীষ্টপূৰ্বৰ ২৫ ডিচেম্বৰত প্ৰথমবাৰৰ বাবে পালন কৰা হৈছিল পবিত্ৰ বৰদিন। প্ৰথম খ্ৰীষ্টিয়ান ৰোমান শাসক কনষ্টেন্টাইনৰ শাসনকালত পালন কৰা হৈছিল বৰদিন। যীশুখ্ৰীষ্টৰ জন্মদিনটো প্ৰত্যেক বছৰে পালন কৰাৰ কথা আনুষ্ঠানিকভাৱে ঘোষণা কৰিছিল পোপ জুলিয়াছে।\nডিচেম্বৰ 26, 2021\nতেতিয়াৰে পৰা সমগ্ৰ বিশ্বজুৰি খ্ৰীষ্টানধৰ্মী লোকসকলে উলহ-মালহেৰে পালন কৰে খ্ৰীষ্টমাছ অথবা বৰদিন। এই দিনটোত সকলোৱে গীৰ্জালৈ গৈ কেৰল পৰিৱেশন কৰে, প্ৰাৰ্থনা গাই পালন কৰে খ্ৰীষ্টমাছ। সকলোৱে লাইট, ফুলেৰে সজাই তোলে নিজৰ ঘৰ, গীৰ্জাঘৰ, দোকান-পোহাৰ।\nআজিৰ এই পবিত্ৰ বৰদিনৰ দিনটোত দেশৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদী আৰু ৰাষ্ট্ৰপতি ৰামনাথ কোবিন্দেও দেশবাসীক জ্ঞাপন কৰিছে বৰদিনৰ শুভেচ্ছা।\nবিশ্বৰ ভিন্ন স্থানত পালন কৰা বৰদিনৰ কেইখনমান ফটো:\nআমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত বৰদিন উদযাপনৰ ফটো\nৰাছিয়াত বৰদিন উদযাপনৰ ফটো\nUKত বৰদিন উদযাপনৰ ফটো\nChristmas Christmas Celebration Merry Christmas\nসমাপ্ত হ'ল ৰাজ্যিক কেবিনেটৰ শীতকালীন অধিৱেশন, কি কি গুৰুত্বপূৰ্ণ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰা হ'ল কেবিনেটত?\nআজি কবিগুৰু ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ জন্মজয়ন্তী! সমগ্ৰ দেশৰ লগতে অসমৰো বিভিন্ন প্ৰান্তত উদযাপন ..\nআজি পৱিত্ৰ ঈদ–উল–ফিতৰ! সম্পূৰ্ণ ২ বছৰৰ অন্তত ৰাজ্যজুৰি ঈদ পালন…\nআৰম্ভ হ’ল বিহু? পূৱাই গৰু গা ধোৱাই মৰাণ জনগোষ্ঠীৰ লোকে উলাহ মালহেৰে পালন কৰিলে গৰু বিহু\nএপ্ৰিল 20, 2022


জীৱন আৰু অনন্তমণিৰ পুতেক।\nএদিন আবেলি জীৱন আৰু অনন্তই মাক মণিৰ লগত কথা পাতে।\nজীৱন---কোৱা মা কি ক'বা।\nমণি--মই এইবাৰ এটা কথা ভাৱিছো।\nজীৱন--কোৱা মা কি কথা ভাৱিছা নো?\nমণি--জীৱন এইবাৰ তোৰ বিয়া খন পতাৰ কথা ভাবিছো। ঘৰ খনত কিমান আৰু অকলে অকলে সোমাই থাকিম।তহঁত দুটাটো নিজৰ নিজৰ কামতেই ব্যস্ত হৈ থাক।\nঅনন্ত---অ' মা তুমি ঠিকেই কৈছা।দাদাৰ বিয়া খন পাতি দিলেই মইয়ো বিয়াৰ কথা চিন্তা কৰিব পাৰিম।\nজীৱন--অনন্ত তেনেহ'লে আগত তোৰ বিয়া খন পাতি ল আকৌ।\nমণি--চা জীৱন মই ধেমালী কৰা নাই।তই যদি ক'ৰবাত ছোৱালী চাই থৈছ কৈ দে।\nজীৱন--মানে মা মা-নে\nঅনন্ত--দাদা কি মানে মানে কৰি আছ নো জীনাক তই ভাল নাপাৱ জানো।\nআৰু তাইয়োটো তোক ভাল পায়!\nমণি--তই যদি ছোৱালী চাই থৈছই সেই জনীকে তোক বিয়া পাতি দিম।কিন্তু ছোৱালী জনীৰ স্বভাৱ চৰিত্ৰ ভাল হ'ব লাগিব।\nজীৱন--মা তুমি ভবাতকৈ ছোৱালী জনী বহুগুনে ভাল।\nমণি--তেনেহ'লে ভাল দিন এটা চাই এই মাহতে তোৰ বিয়া খন পাতি দিম।তই ছোৱালী জনীৰ ঘৰত কথা পাতিবি।\n(এমাহৰ পাছত বিয়া )\n(বিয়াৰ এবছৰ পিছত)\nজীনা---মা চাহ লওঁক\nমণি--বোৱাৰী জীৱন ক'ত গ'ল।তাক মই মাতিছো বুলি ক'বা।\nজীনা--মা তেখেত নাই।ৰাতিপুৱা ৪মান বজাতেই ওলাই গ'ল।৬টা বজাত Flight আছে।দুদিন মান অফিছৰ কামত বাহিৰলৈ পঠাইছে মেনেজাৰে।\nমণি--অ' দেখিছো সি বিয়া পতাৰ পিছৰে পৰা বহুত সলনি হ'ল।ঘৈণীয়েকৰ মতেহে উঠা বহা কৰে আৰু ঘৈণীয়েকক সুধিহে ক'ৰবালৈ যায় মইটো তাৰ একোৱেই নহয়।\nজীনা--মা আপুনি কিয় তেনেকৈ ভাবিছে?আপুনি শুই থকাৰ বাবে মাত নলগালে।মোক ক'বলৈ কৈ গৈছে।আৰু মোৰ মতে উঠা বহা নকৰে মা। আপুনি বেয়াকৈ ভাবিব নালাগে নহয়।\nমণি--হ'ব বোৱাৰী মোখ চাফাই দিয়াৰ প্ৰয়োজন নাই।কি কৰিব লাগে কি কৰিব নালাগে মই জানো।আৰু এইবোৰ কি বনাইছ চাহ নে পানী,মাৰে ঘৰত শিকাই নপঠালে নেকি?\nজীনা---মা কি হ'ল নো ঠিকেইটো আছে।সেইয়া চাহকে মইয়ো খাইছো দেখোন।\nমণি--অ'' তেনেহ'লে মই মিছা কথা কৈছো।\nমণি--মইটো আপুনি মিছা কৈছে বুলি কোৱা নাই।\nমণি--মোৰ মুখে মুখে উত্তৰ দিবলৈ তই সাহস ক'ত পালি?\nজীনা--মা মই আপোনাৰ ছোৱালীৰ দৰে।মই আপোনাক মুখে মুখে উত্তৰ দিয়া নাই।মই মাত্ৰ কথাটোহে কৈছো।আপোনাৰ মুখে মুখে উত্তৰ দিয়াৰ সাহস মোৰ নাই।\nমণি--তোৰ মুখ খন বেছি চলিছে (লগে লগে এক চৰ মাৰে)\nজীনা--মা আপুনি মোক চৰ মাৰিলে।কি কাৰণত চৰ মাৰিলে জানিব পাৰিম নে।মই জনাত মইটো একো ভুল কৰা নাই।\nমণি--চৰ মৰাতো কোনো ডাঙৰ কথা নহয়।প্ৰয়োজন হ'লে তোক মই মাৰি পেলাবও পাৰো।এটা চৰ কি তোক মই হাজাৰটা চৰ মৰাৰ অধিকাৰ মোৰ আছে\nজীনা--মইটো নাই বুলি কোৱা নাই।মা আপোনাক বাৰু মই এটা কথা ক'ব পাৰো নে?\nমণি--আৰু কি ক'বলৈ বাকী থাকিলে।\nজীনা--মা গাতো কোনো লৌহ বা শিলেৰে তৈয়াৰী নহয় যে আপোনাৰ যেতিয়াই মন যায় মোৰ গাত হাত তুলিব!\nমণি--চা এইখন মোৰ ঘৰ ইয়াত মোৰ যেনেকৈ মন যায় তেনেকৈয়ে চলাব পাৰো।প্ৰয়োজন সাপেক্ষে তোক গতিয়াই বাহিৰ কৰি দিম \nআৰু মোক ইমান ডাঙৰ ডাঙৰ কথা কোৱাৰ তোৰ অধিকাৰ নাই।\nজীনা--মা মই কোনো বজাৰৰ পৰা কিনি অনা শাক-পাছলি নহয়।যে মন গ'লেই বেয়া বুলি কৈ ডাষ্টবিনত পেলাই দিব। মইয়ো তেজ মঙহেৰে গঠিত মানুহ।আৰু মইনো আপোনাক কেতিয়া ডাঙৰ কথা ক'লো।\nমণি--তই মোক একো কথাই নক'বি।\n(মণিয়ে জীনাক হাতত ধৰি ঘৰৰ পৰা উলিয়াই দিবলৈ চেষ্টা কৰে।\nএনেতে অনন্ত আহি দুৱাৰ মুখৰ পৰা সমগ্ৰ দৃশ্য প্ৰতক্ষ্য কৰে।)আৰু মাকক কৈ\nঅনন্ত--মা তুমি এই বোৰ কৰিছা বৌক এনেকোৱা কি ভুল কৰিলে যে তুমি বৌক ঘৰৰ পৰা গতিয়াই বাহিৰ কৰি দিব খোজিছা?\nমণি--তোৰ বৌয়েৰাই মোৰ মুখে মুখে উত্তৰ দিয়ে আৰু মোৰ লগত তৰ্ক কৰে।\nজীনা--মা আপুনি বাৰে বাৰে কিয় বাৰু মোক মিছা অপবাদ দিব খোজে।\nঅনন্ত--বৌ মই সকলো জানো তুমি চিন্তা নকৰিবা।মই থকালৈকে অন্তত্ব তোমাক এইখন ঘৰৰ পৰা কোনেও বাহিৰ কৰিব নোৱাৰে।মা ভুল বৌৰ গাত নহয় তোমাৰ গাত হে ।\nমণি--অনন্ত তই কি ক'ব বিচাৰিছ?\nঅনন্ত--মই কি ক'ব বিচাৰিছো তুমি হয়তো ভাল দৰে জানা।মই বহু দিনৰ পৰাই লক্ষ্য কৰি আহিছো।তুমি বৌক বিনা কাৰণত গালি দি থাকা অত্যাচাৰ কৰা।\nজীনা--হ'ব দিয়া অনন্ত যদি মোৰ কিবা ভুল হৈছে মই গুছি যাম।তুমি মাক একো নক'বা।\nঅনন্ত--ৰ'বা বৌ আজি মোক ক'বলৈ দিয়া।মা তুমিওটো এগৰাকী নাৰী।নাৰী হৈ যদি তুমি নাৰীৰ মূল বুজি নোপোৱা তেনেহ'লে কোনে বুজিব মই নে দাদাই।আজি দাদাও ঘৰত আৰু আমাতকৈ তুমিহে বেছি পাব লাগে।তুমিও এখন ঘৰৰ পৰা আন এখন ঘৰলৈ আপোন মানুহ বোৰ এৰি হাজাৰ আশা বুকুত বান্ধি আহিছিলা।কি কাৰণে যন্ত্ৰনাত ককবকাই থাকিবলৈ নে আনক যন্ত্ৰনা দিবলৈ কোৱা মা কি কাৰণে আহিছিলা?\n(অলপ সময় সকলো নিৰৱে ৰ'ল তাৰ পিছত মণিয়ে দুখ মনেৰে অনন্তক ক'লে)\nমণি--অনন্ত মোৰ বহুত ডাঙৰ ভুল হ'ল মোক ক্ষমা কৰি দিবিনে?\nঅনন্ত--মা ক্ষমা মোক নহয় বৌক খোজা।\nমণি--বোৱাৰী তই মোক ক্ষমা কৰি দে।\nজীনা--মা মই ইমানো ডাঙৰ মানুহ নহয় যে আপোনাক মই ক্ষমা কৰি দিব পাৰিম।মই আপোনাৰ নিজৰ ছোৱালীৰ দৰে।মই আপোনাৰ বুকুৰ মাজত থাকিব নোৱাৰিম নে মোক আপুনি অকণমান মৰম দিব নোৱাৰিব নে?\nমণি--কিয় নোৱাৰিম অ বোৱাৰী।আজিৰ পৰা তই মোৰ ছোৱালী হৈয়েই থাকিবি আৰু মই তোৰ মা হৈ থাকিম।\nঅনন্ত--দেখিলা মা তুমি ইমান কষ্ট দিয়াৰ পাছতো তোমাক নিজৰ মা বুলি ভাবিয়েই এতিয়াও সন্মান কৰি আছে।\nমণি-- তই ঠিকেই কৈছ অনন্ত সঁচাকৈয়ে মই বহুত ডাঙৰ ভুল কৰিছিলো।এতিয়াহে মই উপলব্ধি কৰিছো।\nজীনা--হ'ব মা এতিয়া আৰু সেইবোৰ কথা ভাবি মন বেয়া কৰিব নালাগে।যি হ'ব লগীয়া আছিলে হৈ গ'ল।\nঅনন্ত--কিন্তু মই এটা কথা বুজি নাপালো।\nজীনা--কি কথা অনন্ত?\nঅনন্ত--কিয় বাৰু বোৱাৰীৰ জীৱনটো যন্ত্ৰনাময় হয়।কিয় নাৰীয়ে নাৰীৰ মূল বুজি নাপায়।কিয় মানৱ জাতিয়ে দানৱৰ দৰে নিকৃষ্ট কাম কৰে।কিয়।\nজীনা--তুমি ঠিকেই কৈছা অনন্ত।মানৱ বোৰ এতিয়া মানৱ হৈ থকা নাই।\nঅনন্ত--বাৰু বৌ আমি সেইবোৰ কথা এতিয়া পাতি লাভ নাই।বৰ ভুক লাগিছে কিবা এটা খাবলৈ দিয়া। নহ'লে অফিছ যাবলৈ দেৰি হৈ যাব।\nমণি--ব'লা বোৱাৰী ভিতৰলৈ যাও।\nজীনা--ব'লক মা।অনন্ত ব'লা।


হনুমন্ত লংকা দর্শন Class9Answer অসমীয়া নৱম শ্ৰেণীৰ\nহনুমন্ত লংকা দর্শন\nপাঠ (Lesson) হনুমন্ত লংকা দর্শন\nহনুমন্ত লংকা দর্শন class 9\n১। মাধৱ কন্দলী কোন আছিল?\nউঃ মাধৱ কন্দলী প্রাক-শংকৰী যুগৰ এগৰাকী অসমীয়া কবি আছিল। তেওঁ চতুর্দশ শতিকাৰ বৰাহী ৰজা মহামাণিক্যৰ পৃষ্ঠপােষকতা লাভ কৰিছিল।\n২। মাধৱ কন্দলীয়ে কোনখন মহাকাব্য অনুবাদ কৰিছিল?\nউঃ মাধৱ কন্দলীয়ে মহাকবি বাল্মীকিয়ে ৰচনা কৰা সংস্কৃত ৰামায়ণ মহাকাব্যখন অসমীয়ালৈ অনুবাদ কৰিছিল।\n৩৷ মাধৱকন্দলীৰ ৰামায়ণত কেইটা কাণ্ড পােৱা যায়?\nউঃ মাধৱ কন্দলীৰ ৰামায়ণত পাঁচটা খণ্ড পােৱা যায়।\n৪। মাধৱকন্দলীৰ ৰামায়ণত বর্তমানে সন্নিবিষ্ট কোনটো কাণ্ড শংকৰদেৱে ৰচনা কৰে?\nউঃ মাধৱ কন্দলীৰ ৰামায়ণত সন্নিবিষ্ট উত্তৰাকাণ্ডটো শংকৰদেৱে ৰচনা কৰে।\n৫। হনুমন্তৰ লংকাদর্শন’-কাব্যাংশ কোনটো কাণ্ডৰ পৰা লােৱা হৈছে?\nউঃ “হনুমন্তৰ লংকাদর্শন’ কাব্যাংশটো ৰামায়ণৰ সুন্দৰাকাণ্ডৰ পৰা লােৱা হৈছে।\n৬। মাধৱ কন্দলীৰ বাহিৰে শংকৰ-পূর্ব যুগৰ কবিকেইজনৰ নাম উল্লেখ কৰা।\nউঃ মাধৱ কন্দলীৰ বাহিৰে শংকৰ-পূর্ব যুগৰ কবিকেইজন হ’ল : হেম সৰস্বতী, হৰিহৰ বিপ্ৰ, কবিৰত্ন সৰস্বতী আৰু ৰুদ্র কন্দলী।\n৭। মাধৱ কন্দলীয়ে কোন ৰজাৰ পৃষ্ঠপােষকতা কৰিছিল? তেওঁ ক’ৰ ৰজা আছিল?\nউঃ মাধৱ কন্দলী বৰাহী ৰজা মহামাণিক্যৰ পৃষ্ঠপােষকতা লাভ কৰিছিল। তেওঁ অসমৰ পূৱ-মধ্য অঞ্চলৰ কোনাে অঞ্চলত ৰাজত্ব কৰিছিল।\nহনুমন্ত লংকা দর্শন Class9Answer\n৮| তলত দিয়াবােৰৰ টোকা লিখা ।\nহনুমন্ত, সুগ্রীব,নীল, অম্ৰাৱতী, কাশ্যপনন্দন, বিশ্বকর্মা।\nউ : হনুমন্ত: ৰামায়ণৰ মতে হনুমন্ত বায়ুদেৱতাৰ পুত্র আছিল। তেওঁ অযোধ্যাৰ ৰজা শ্ৰীৰামচন্দ্ৰৰ পৰম ভক্ত আছিল। সীতাক ৰাৱণৰ কবলৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰাত তেওঁ ৰামক সহায় কৰিছিল। এওঁ অতি বলী আৰু পৰাক্ৰমী আছিল। ৰামায়ণৰ বর্ণনা মতে তেওঁ সীতাৰ অন্বেষণত একে জাপে সাগৰ পাৰ হৈছিল। সীতাক উদ্ধাৰৰ বাবে ৰাম ৰাৱণৰ মাজত হােৱা যুদ্ধত মেঘনাথৰ হাতত মৃত্যু হােৱা লক্ষ্মণক পুনৰ জীয়াই তুলিবলৈ সঞ্জীৱনী লতাৰ প্রয়ােজন হােৱাত হনুমন্তই গন্ধমাদন পাহাৰখন হাতৰ তলুৱাত দাঙি লৈ আহিছিল।\nসুগ্রীবঃ ৰামায়ণৰ মতে বানৰ ৰাজ বালীৰ ভায়েক আছিল। সীতা উদ্ধাৰ কার্যত এওঁ ৰামচন্দ্ৰক সহায় কৰিছিল। বালীৰ লগত হােৱা যুদ্ধত ৰামে সুগ্রীৱক সহায় কৰি বালীক বধ কৰি সুগ্রীৱক কিষ্কিন্ধ্যাৰ ৰজা পাতিছিল।\nSee also মোৰ দেশ Class9কবিতাৰ প্ৰশ্ন উত্তৰ অসমীয়া নৱম শ্ৰেণীৰ\nনীল: সীতা অন্বেষণ আৰু সাগৰত সেঁতু বান্ধোতে ৰামচন্দ্রক সহায় কৰা এজন সেনাপতি।\nঅম্রাবতী : অম্ৰাৱতী দেৱৰাজ ইন্দ্ৰৰ ৰাজধানী। এই নগৰখন দেৱতাসকলৰ খনিকৰ বিশ্বকর্মাই নির্মাণ কৰিছিল।\nকাশ্যপ-নন্দনঃ সূর্যদেৱতা কাশ্যপ আৰু অদিতিৰ পুত্র। এওঁ হিন্দু ধৰ্মৰ তেত্রিশ কোটি দেৱতাৰ ভিতৰত অন্যতম দেৱতা। সূর্যদেৱতাৰ দীপ্তিৰে স্বৰ্গ, মর্ত্য আৰু পাতাল দীপ্তমন্ত হৈ আছে।\nবিশ্বকর্মা:দেৱতাসকলৰ বিমান আৰু অলংকাৰ নির্মাণ। কৰা দেৱতা হিচাপে জনা যায়। তেওঁক শিল্পীসকলৰ ভিতৰত শ্রেষ্ঠ বুলিও কোৱা হয়।\n৯। হনুমন্তৰ লঙ্কাদর্শন’ কাব্যাংশৰ মূল কথাখিনি তােমাৰ নিজৰ কথাৰে লিখা।\nউঃ ৰামৰ পত্নী সীতাক লংকাৰ ৰজা ৰাৱণে হৰণ কৰি নিয়াত সীতাৰ অন্বেষণত ৰামৰ পৰম ভক্ত হনুমানে সাগৰ পাৰ হৈ সুবেল বা ত্রিকুটগিৰি শৃঙ্গত আৰােহণ কৰে। লংকা নগৰীৰ কাষৰ বন-বননিত হনুমন্তই বিভিন্ন ধৰণৰ ফল-মূলৰ গছ-গছনি দেখিবলৈ পায়, যেনেঃ খেজুৰ, আঙুৰ, তেতেলী, বগৰী, আম, জাম, আমলখি, মধুৰিআম, নাগেশ্বৰ, নাৰিকল, বেল, কর্দৈ,কমলাটেঙা, সােলং টেঙা, অমৰা ইত্যাদি। ইয়াৰ উপৰিও পাৰিজাত, সেৱতি, মালতি, গুটিমালি আদি ফুল দেখা পাইছিল। তাৰােপৰি হাবিৰ জলাশয়বােৰত এওঁ বহুত পদুম ফুল ফুলি জাতিষ্কাৰ হৈ থকা দেখা পাইছিল। এনেতে সূর্য অস্ত যাবলৈ ওলােৱাত কিছু সময়ৰ বাবে সূর্য দেৱতাক পােহৰ বিলাই থাকিবলৈ প্রর্থনা জনায় যাতে হনুমন্তইদিনৰ পােহৰত লংকানগৰীৰ চাৰিওফালে থকা গড়টো ভালকৈ চাব পাৰে। হনুমন্ত প্রার্থনাত সূর্যদেৱতা সন্তুষ্ট হৈ অস্ত নােযােৱাকৈ কিছু সময় পােহৰ বিলাই থাকিল।\nলংকা নগৰীৰ সুৰক্ষা ব্যৱস্থা অতি কটকটীয়া আছিল। সেয়ে হনুমন্তই চিন্তিত হৈ পৰিছিল এই ভাৱি যে অঙ্গদ, সুগ্রীৱ, নীল আৰু হনুমন্তই শতেক যােজন পথ অতিক্ৰম কৰি সাগৰ পাৰ হৈ আহিলেও বান্দৰবােৰে কিদৰে লংকালৈ আহিব আৰু ৰামচন্দ্রই তালৈ আহিয়েই কি কৰিব। কিন্তু পিছ মূহুর্ততে ৰাম- লক্ষ্মণৰ অপাৰ মহিমাৰ কথা মনলৈ অহাত তেওঁৰ চিন্তা প্রশমিত হৈছিল। হনুমন্তই গােটেই দিন লংকা নগৰীৰ কাষত থকা হাবি- বননিৰ সৌন্দর্য উপভােগ কৰি গধূলি সময়ত এটা মেকুৰীৰ ৰূপ ধাৰণ কৰি লংকানগৰীৰ প্ৰাচীৰৰ ওপৰত উঠি লঙ্কানগৰীৰ সৌন্দর্য উপভােগ কৰিবলৈ ধৰিলে। তেওঁ দেখা পালে যে লংকা নগৰখন অতি বিতােপন যেন বিশ্বকর্মাই নিজ হাতেৰে দ্বিতীয়খন অম্ৰাৱতী নির্মাণ কৰিছে। লংকানগৰীৰ চাৰিওফালে সােণৰ গড়, প্ৰাচীৰ আদিৰে আবৰি সুৰক্ষিত কৰা আছে। সােণ, মণি, মানিক আদিয়ে নগৰখনৰ মাজে মাজে জলমলাই থাকি গােটেই নগৰখনলৈ পােহৰ বিলাই আছে। দেৱতা, অসুৰ আদিয়ে পাৰ হ’ব নােৱাৰাকৈ লংকাত শাৰীশাৰীকৈ নানা যন্ত্র স্থাপন কৰা আছে। লংকা নগৰীৰ এনে সুৰক্ষা ব্যৱস্থা দেখি হনুমন্তই বৰ চিন্তিত হৈ পৰিছিল।\n১০। লংকা নগৰীৰ কাষৰ বন-বননিত হনুমন্তই কি কি ফল-মূলৰ গছ দেখিবলৈ পাইছিল ?\nউঃ লংকানগৰীৰ কাষৰ বন বননিত হনুমন্তই বিভিন্ন ধৰণৰ ফল-মূলৰ গছ-গছনি দেখিবলৈ পাইছিল, যেনেঃ খেজুৰ, আঙুৰ, তেতেলী, বগৰী, আম, জাম, আমলখি, মধুৰিআম, নাগেশ্বৰ, নাৰিকল, বেল, কর্দৈ, কমলাটেঙা, সােলং টেঙা, অমৰা ইত্যাদি। ইয়াৰ উপৰিও পাৰিজাত, সেৱতি, মালতি, গুটিমালি, আদি ফুল দেখা পাইছিল। তাৰােপৰি হাবিৰ জলাশয়বােৰত এওঁ বহুত পদুম ফুল ফুলি থকা দেখা পাইছিল।\nহনুমন্তই গােটেই দিন লংকা নগৰীৰ কাষত থকা হাবি- বননিৰ সৌন্দর্য উপভােগ কৰি গধূলি সময়ত এটা মেকুৰীৰ ৰূপ ধাৰণ কৰি লংকানগৰীৰ প্ৰাচীৰৰ ওপৰত উঠি লঙ্কানগৰীৰ সৌন্দর্য উপভােগ কৰিবলৈ ধৰিলে। তেওঁ দেখা পালে যে লংকা নগৰখন অতি বিতােপন যেন বিশ্বকর্মাই নিজ হাতেৰে দ্বিতীয়খন অম্ৰাৱতী নির্মাণ কৰিছে। লংকানগৰীৰ চাৰিওফালে সােণৰ গড়, প্রাচীৰ আদিৰে আবৰি সুৰক্ষিত আছে। সােণ, মণি, মানিক আদিয়ে নগৰখনৰ মাজে মাজে জলমলাই থাকি গােটেই নগৰখনলৈ পােহবিলাই আছে। দেৱতা, অসুৰ আদিয়ে পাৰ হব নােৱাৰাকৈ লংকাত শাৰী শাৰীকৈ নানা যন্ত্র স্থাপন কৰা আছে। লংকা নগৰীৰ এনে সুৰক্ষা ব্যৱস্থা দেখি হনুমন্তই বৰ চিন্তিত হৈ পৰিছিল।\n১১। হনুমন্তই কি ৰূপ ধৰি লংকা নগৰীত প্ৰৱেশ কৰিছিল? তেওঁ সেইৰূপ ধৰাৰ কাৰণ কি আছিল?\nউঃ হনুমন্তই এটা মেকুৰীৰ ৰূপ ধাৰণ কৰি লঙ্কা নগৰীত প্রৱেশ কৰিছিল। ত্রিকুট গিৰি শৃঙ্গত থিয় হৈ হনুমন্তই লঙ্কা নগৰীৰ সুৰক্ষা ব্যৱস্থা বৰ শক্তিশালী দেখিবলৈ পাইছিল। তেওঁ ভাৱিছিল যে যদিহে তেওঁ নিজ ৰূপত লঙ্কা নগৰীত প্ৰৱেশ কৰে তেন্তে ৰখীয়াবােৰে তেওঁক ধৰি শিকলি লগাই ঘৰে ঘৰে ঘূৰাই ফুৰাব। সেয়ে তেওঁ মেকুৰী ৰূপ ধাৰণ কৰি লঙ্কা নগৰীত প্ৰৱেশ কৰিব লগা হৈছিল।\n১২। হনুমন্তই গধূলি সময়ত দেখা লংকানগৰীৰ এটি বর্ণনা দিয়া।\nউঃ হনুমন্তই গােটেই দিন লংকা নগৰীৰ কাষত থকা হাবি বননিৰ সৌন্দর্য উপভােগ কৰি গধূলি সময়ত এটা মেকুৰীৰ ৰূপ ধাৰণ কৰি লংকা নগৰীৰ প্ৰাচীৰৰ ওপৰত উঠি লঙ্কা নগৰীৰ সৌন্দর্য উপভােগ কৰিবলৈ ধৰিলে। তেওঁ দেখা পালে যে লংকা নগৰখন অতি বিতােপন যেন বিশ্বকর্মাই নিজ হাতেৰে দ্বিতীয়খন অম্ৰাৱতী নির্মাণ কৰিছে। লংকা নগৰীৰ চাৰিওফালে সােণৰ গড়, প্রাচীৰ আদিৰে সুৰক্ষিত কৰা আছে। সােণ, মণি, মানিক আদিয়ে নগৰখনৰ মাজে মাজে জলমলাই থাকি গােটেই নগৰখনলৈ পােহৰ বিলাই আছে। দেৱতা, অসুৰ আদিয়ে পাৰ হব নােৱাৰাকৈ লংকাত শাৰী শাৰীকৈ নানা যন্ত্র স্থাপন কৰা আছে। লঙ্কানগৰীৰ এনে সুৰক্ষা ব্যৱস্থা দেখি হনুমন্তই চিন্তিত হৈপৰিছিল।\n১৩। সুৰক্ষিত লংকা নগৰী দেখি হনুমন্তৰ মনলৈ কেনেধৰণৰ চিন্তা আহিছিল?\nউঃ লংকা নগৰীৰ সুৰক্ষা ব্যৱস্থা অতি কটকটীয়া আছিল । সেয়ে হনুমন্তই চিন্তিত হৈছিল এই ভাৱি যে অঙ্গদ, সুগ্রীৱ, নীল আৰু হনুমন্তই শতেক যােজন পথ অতিক্রম কৰি সাগৰ পাৰ হৈ আহিলেও বান্দৰবােৰে কিদৰে লংকালৈ আহিব আৰু ৰামচন্দ্রই তালৈ আহিয়েই কি কৰিব। কিন্তু পিছ মূহুর্ততে ৰাম লক্ষ্মণৰ অপাৰ মহিমাৰ কথা মনলৈ অহাত তেওঁৰ চিন্তা প্রশমিত হৈছিল।\n১৪। সুবেল শৃংগত বহি হনুমন্তই কি ভাবিছিল?\nউঃ সীতাৰ অন্বেষণত যােৱা হনুমন্তই বিশাল সাগৰ পাৰ হৈ সুবেল বা ত্রিকুটগিৰি শৃঙ্গত অৱতৰণ কৰে। সুবেল শৃঙ্গত বহি হনুমন্তই অতি গর্ব অনুভৱ কৰে। তেওঁ ভাবিবলৈ ধৰিলে যে শতেক যােজনৰ পথ অতিক্রমি সাগৰ পাৰ হৈ অহা তেওঁৰ বাবে কোনাে গৰ্বৰ কথা নহয়। কাৰণ কোটি যােজন পাৰ হৈ যাবলৈ হনুমন্তৰ সাহস আছে।\n১৫। তলৰ শব্দবােৰৰ আধুনিক ৰূপলিখাঃ কণ্টকি, ছাতিয়াল,তহিতে, দেখিলন্ত।\nকণ্টকি → কাইটীয়া গছ।\nছাতিয়াল → ছতিয়না গছ।\nদেখিলন্ত → দেখিলে।\n১৬। সমার্থক শব্দ লিখাঃ\nগগন, বিৰাল, গড়, সমুদ্র, পৱন।\nপ্ৰঃ হনুমন্তৰ লংকাদর্শন’-কাব্যাংশ কোনটো কাণ্ডৰ পৰা লােৱা হৈছে?\nপ্ৰঃ হনুমন্তই কি ৰূপ ধৰি লংকা নগৰীত প্ৰৱেশ কৰিছিল?\nউঃ হনুমন্তই এটা মেকুৰীৰ ৰূপ ধাৰণ কৰি লঙ্কা নগৰীত প্রৱেশ কৰিছিল।\n1 thought on “হনুমন্ত লংকা দর্শন Class9Answer অসমীয়া নৱম শ্ৰেণীৰ”


অসম চুক্তিত চহী কৰা একমাত্ৰ জীৱিত ব্যক্তি প্ৰফুল্ল কুমাৰ মহন্তই কি ভূমিকা ল’ব চুক্তিখন ৰূপায়ণত?\nঅসম চুক্তিত স্বাক্ষৰকাৰী একমাত্ৰ জীৱিত ব্যক্তি প্ৰফুল্ল কুমাৰ মহন্তই কি ভূমিকা ল’ব চুক্তিখন ৰূপায়ণৰ বাবে?\nগুৱাহাটী , January 15, 2019 9:29 pm\nআজি দেহাৱসান ঘটিল ঐতিহাসিক অসম আন্দোলনত সন্মুখৰ পৰা নেতৃত্ব দিয়া এগৰাকী বলিষ্ঠ জাতীয়তাবাদী নেতা বিৰাজ কুমাৰ শৰ্মাৰ। তেওঁৰ মৃত্যুৰ লগে লগে অন্ত পৰিল জাতীয় অস্তিত্ব ৰক্ষাৰ আন্দোলনৰ এটা সংগ্ৰামী সত্তাৰ।\n১৯৭৯ চনৰ পৰা ১৯৮৫ চনলৈ সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থা আৰু সদৌ অসম গণ সংগ্ৰাম পৰিষদ নেতৃত্ব হোৱা বিদেশী বহিষ্কাৰৰ আন্দোলনত গণ সংগ্ৰাম পৰিষদৰ নেতা আছিল বিৰাজ কুমাৰ শৰ্মা। সংগঠনটোৰ সাধাৰণ সম্পাদকৰ দায়িত্বত থাকি আন্দোলনত বলিষ্ঠ ভূমিকা লোৱা শৰ্মাই খাটিব লগীয়া হৈছিল কাৰাবাসো।\n১৯৮৫ চনৰ ১৫ আগষ্টত প্ৰধান মন্ত্ৰী ৰাজীৱ গান্ধীৰ উপস্থিতিত দিল্লীত হোৱা ‘অসম চুক্তি’ৰ অন্যতম স্বাক্ষৰকাৰীও আছিল বিৰাজ কুমাৰ শৰ্মা। লগতে অসম চুক্তিত আন্দোলনকাৰী পক্ষৰ হৈ স্বাক্ষৰ কৰিছিল সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থাৰ তেতিয়াৰ সভাপতি-সম্পাদক ক্ৰমে প্ৰফুল্ল কুমাৰ মহন্ত আৰু ভৃগু কুমাৰ ফুকন।\n১৯৮৫ চনত স্বাক্ষৰিত অসম চুক্তি আজিও সম্পূৰ্ণকৈ ৰূপায়ণ নহ’ল। নানা ৰাজনৈতিক পাকচক্ৰত বিগত ৩৩ বছৰে ওলমি ৰ’ল ‘অসমীয় জাতিৰ দলিল’ আখ্যা পোৱা ‘অসম চুক্তি’। কিন্তু তাৰ বিপৰিতে আমাৰ মাজৰ পৰা আঁতৰি গৈছে জাতিৰ অস্তিত্ব ৰক্ষাৰ হকে সেইসময়ত আন্দোলনত জঁপিয়াই পৰা বহু সংগ্ৰামী।\nআজি শৰ্মাৰ মৃত্যুৰ লগে লগে আমাৰ মাজৰ পৰা হেৰাই গ’ল ‘অসম চুক্তি’ত স্বাক্ষৰ কৰা দ্বিতীয়জন আন্দোলনকাৰী নেতা। ইয়াৰ পূৰ্বে ২০০৬ চনত মৃত্যু হৈছিল আন এগৰাকী স্বাক্ষৰকৰী ভৃগু কুমাৰ ফুকনৰ।\nআনহাতে, ১৯৯১ চনতেই উগ্ৰপন্থীৰ হাতত প্ৰাণ হেৰুৱাইছিল অসম চুক্তিৰ সাক্ষী হিচাপে থকা দেশৰ তদানীন্তন প্ৰধান মন্ত্ৰী ৰাজীৱ গান্ধীয়ে।\nএটা কথা ক’ব পাৰি যে চুক্তি সম্পাদনৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰত্যক্ষভাৱে জড়িত সকলৰ ভিতৰত এতিয়া আছে কেৱল আছুৰ তেতিয়াৰ সভাপতি তথা তাৰ পৰৱৰ্তী সময়ৰ অসমৰ মুখ্য মন্ত্ৰী প্ৰফুল্ল কুমাৰ মহন্ত।\nঅসম চুক্তিৰ পৰা অসমৰ ৰাইজে বহু আশা কৰিছিল। চুক্তি ৰূপায়ণৰ বিষয় লৈ বছৰ বছৰ ধৰি চলিল বহু ৰাজনীতি। সেই ৰাজনীতিৰ এতিয়াও অন্ত পৰা নাই।\nবৰ্তমানৰ বিজেপি নেতৃত্বাধীন চৰকাৰখনে অসম চুক্তিক লৈ হকে-বিহকে বিভিন্ন সময়ত বিভিন্ন মন্তব্য কৰি আহিছে। শেহতীয়াভাৱে চুক্তিৰ ৬ নম্বৰ দফা ৰূপায়ণৰ বাবে উচ্চস্তৰীয় সমিতি গঠনৰো ঘোষণা কৰিলে। তাৰ বিপৰীতে বিজেপি চৰকাৰৰ পৃষ্ঠপোষকতাতে নাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়কৰ জৰিয়তে অসম চুক্তিক নস্যাতো কৰিব বিচৰা হৈছে। তেনে এক জটিল সন্ধিক্ষণত হেৰাই গ’ল চুক্তিৰ এজন স্বাক্ষৰকাৰী।\nএতিয়া চুক্তিখনত চহী কৰা মানুহ থাকিলগৈ কেৱল প্ৰফুল্ল কুমাৰ মহন্ত। বিজেপি চৰকাৰৰ হাতত ‘অসম চুক্তি’ উলংঘা হ’ব পৰা এই সময়ছোৱাত এতিয়া চুক্তিখনৰ স্বাক্ষৰকাৰী হিচাপে মহন্তই কি ভূমিকা গ্ৰহণ কৰে সেয়া হৈ পৰিব অত্যন্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ।


ক্ষীণকায় লোকসকলে কিদৰে শৰীৰৰ ওজন বঢ়াব ? — Vikaspedia\nক্ষীণকায় লোকসকলৰ শৰীৰৰ ওজন বঢ়োৱাৰ উপায়-\nআজিৰ স্বাস্থ্যকথাত আলোচনা কৰিবলৈ ওলাইছো ক্ষীণ মানুহে কিদৰে নিজৰ শৰীৰৰ ওজন বৃদ্ধি কৰিব পাৰিব। সচৰাচৰ দেখা যায় কিছুমান ক্ষীণ মানুহে যথেষ্ট পৰিমাণত সকলো ধৰণৰ খাদ্য খায়, তথাপি তেওঁলোকৰ শৰীৰৰ আকৃতি সলনি নহয় আৰু তেওঁলোকে মেদবহুলতা আৰু ডায়েবেটিছত নোভোগে। এনে লোক বহুতৰ বাবে ঈৰ্ষাৰ পাত্ৰ। কিন্তু তেনে লোকৰ কিছু সংখ্যকে হীনমন্যতাত ভোগে। চিকিৎসকসকলৰ বাবে মেদবহুল লোকে ওজন কমোৱাটো আৰু ক্ষীণকায়সকলৰ ওজন বঢ়োৱাটো দুয়োটাই একোটা কঠিন কাৰ্য। ৰোগীৰ নিজৰ উদ্যম, আগ্ৰহ আৰু সহযোগ অবিহনে কোনো এটা লক্ষ্যতেই চিকিৎসক উপনীত হ’ব নোৱাৰে। তদুপৰি সঠিক আঁচনি নহ’লে জধেমধে এসোপামান খালেই শৰীৰৰ ওজন নাবাঢ়ে। কথাখিনি তলৰ আলোচনা পঢ়িলেই পৰিষ্কাৰ হ’ব।\nপোনতে জানি থোৱা ভাল হ’ব ক্ষীণ কোন আৰু শকত কোন। ইয়াৰ বাবে ব’ডীমাছ ইনডেক্সৰ সহায় ল’ব লাগিব। আজিৰ পৰা দুশ বছৰ আগতে বেলজিয়ামৰ এজন পৰিসংখ্যাবিদ এডল্ফ ক্ক্যোতেলেটে মানুহৰ শৰীৰৰ স্থূলতা জুখিবলৈ এটি সূত্ৰ আৱিষ্কাৰ কৰিছিল। আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মান্যতা পোৱা এই সূত্ৰ মতে শৰীৰৰ ওজনক (কিলোগ্ৰামত) শৰীৰৰ উচ্চতাৰে (বৰ্গমিটাৰত) ভাগ কৰি পোৱা ফলাফলক ব’ডীমাছ ইনডেক্স বোলে। স্বাভাৱিক বি এম আই হ’লঃ ১৮.৫-২৪.৯। ১৮.৫ৰ তল হ’লে শৰীৰৰ ওজন হ’বলগীয়াতকৈ কম বুজায়। ২৪.৯ৰ বেছি হ’লে ওজন স্বাভাৱিকতকৈ বেছি। ৩০ৰ ওপৰ হ’লে স্থূলকায় আখ্যা দিয়া হয়। থূলমূলকৈ সাধাৰণতে এজন ব্যক্তিৰ বি এম আই ২৫ হোৱাটো বাঞ্ছনীয়। বি এম আই ১৮ৰ তল হ’লে তেওঁক ক্ষীণ বা Underweight বোলা হয় আৰু ইয়াৰ বিপৰীতে বি এম আই ৩০ৰ অধিক হ’লে তেওঁক স্থূলকায় বা Obese বোলা হয়।\nক্ষীণকায় হোৱাৰ সম্ভাৱ্য কাৰণসমূহঃ\nকমকৈ খাদ্য খোৱাৰ অভ্যাস।\nদুবাৰ খোৱাৰ মাজত দীঘলীয়া ব্যৱধান।\nখাদ্যৰ বাছনিত বেমেজালি।\nশাৰীৰিক অতিশ্ৰম আৰু খাদ্যৰ পৰিমাণ নবঢ়ালে প্ৰয়োজনতকৈ কেলৰি কমকৈ পোৱা।\nকৰ্কট ৰোগ, যক্ষ্মা ৰোগ, হাইপাৰ থাইৰয়ডিজম, ডায়েবেটিছ।\nএনৰেক্সিয়া নাৰ্ভোচা, বুলিমিয়া নাৰ্ভোচা জাতীয় মানসিক ৰোগ।\nএজন ব্যক্তিৰ শৰীৰৰ ওজন বঢ়াবলৈ সুখাদ্য, নিয়মীয়া ব্যায়াম, প্ৰয়োজনীয় বিশ্ৰাম-টোপনি, মানসিক প্ৰশান্তি আৰু নিয়মীয়া শ্বাস-প্ৰশ্বাসৰ আৱশ্যক হয়। তলত বহলাই আলোচনা কৰিম।\nএজন প্ৰাপ্তবয়স্ক নিয়মীয়া স্বাস্থ্যৰ লোকক ২৪ ঘণ্টা কাৰ্যক্ষম হৈ থাকিবলৈ পুৰুষক ২,১০০ কেলৰি আৰু মহিলাক ১,৯০০ কেলৰি দৈনিক শক্তিৰ প্ৰয়োজন। ব্যক্তিজনৰ কাম বা শ্ৰমৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি কম বা বেছি কেলৰিৰ শৰীৰক প্ৰয়োজন হয়। খাদ্যৰ মূল তত্ত্ব তিনিবিধ এই ধৰণেৰে আয়ত্ত কৰাটো বাঞ্ছনীয়- ৪৫%-৬৫% কেলৰি কাৰ্ব’হাইড্ৰেটৰ পৰা, ২০%-৩০% কেলৰি ফেট বা চৰ্বিৰ পৰা, ১০%-৩৫% প্ৰ’টিনৰ পৰা। আকৌ প্ৰতি এক গ্ৰাম কাৰ্ব’হাইড্ৰেটৰ পৰা আহে ৪ কেলৰি শক্তি, প্ৰতি এক গ্ৰাম চৰ্বিৰ পৰা আহে ৯ কেলৰি শক্তি, প্ৰতি এক গ্ৰাম প্ৰ’টিনৰ পৰা আহে ৪ কেলৰি শক্তি।\nসপ্তাহত আধা কেজি শৰীৰৰ ওজন বঢ়াবলৈ দৈনিক কমেও ১০০০ কেলৰি অতিৰিক্ত খাদ্য গ্ৰহণ কৰাৰ প্ৰয়োজন আহি পৰিব। দিনতো ২-৩ বাৰৰ পৰিৱৰ্তে ৫-৬ বাৰ খাব লাগিব। প্ৰতি তিনি ঘণ্টাৰ মূৰত আমাৰ উদৰ খালী হয়, গতিকে দিনটোত ৫-৬ বাৰ খোৱাটো সম্ভৱপৰ। ইয়াৰ বাবে শৰীৰত তিনিটা মূল খাদ্যৰ মাজত ২-৩টা সৰু খাদ্যৰ যোগান ধৰিব লাগিব।\nকি কি বাছনি কৰিব খাদ্যৰ তালিকাত ?\nসুখাদ্যত প্ৰ’টিন, কাৰ্ব’হাইড্ৰেট আৰু ফেটৰ সঠিক বাছনিৰ প্ৰয়োজন। আমিষভোজীৰ প্ৰ’টিন মাংস আৰু মাছত অহাৰ পৰিৱৰ্তে নিৰামিষভোজীৰ প্ৰ’টিন চয়াবিন আৰু দাইলৰ পৰা আহে। কাৰ্ব’হাইড্ৰেট আলু আৰু ভাতৰ পৰা ঘাইকৈ আহে। ভাত উখোৱা চাউলৰ হ’লে বেছি ফাইবাৰ পোৱা যাব। ফেটৰ ভিতৰত চেচুৰেটেড ফেট আৰু ট্ৰান্সফেট (যেনে- ডালডা) বাদ দিব। চোডা আৰু কফী বাদ দিব। জাংক ফুডো অখাদ্যৰ তালিকাত পৰে। কাৰণ ইয়াৰ দ্বাৰা শৰীৰৰ মেদবহুলতাহে আহিব। একে কাৰণতে ৰেডীমেড বা প্ৰচেচড ফুডৰ লোভ পৰিত্যাগ কৰিব।\nকলঃ এটা কলত ১০৫ গ্ৰাম কেলৰি থাকে। কলে খোৱাৰ লগে লগে তাৎক্ষণিকভাৱে শক্তিৰ যোগান ধৰে। সুষম খাদ্যৰ তালিকাত দৈনিক এটা কল অপৰিহাৰ্য।\nকণীঃ ইয়াত প্ৰ’টিন, ভিটামিন- এ, ডি, ই, বি ১২, লৌহ পদাৰ্থ, জিংক, কেলচিয়াম আৰু ভাল কলেষ্টেৰল থাকে। কণীত থকা ল্যুটিন চকুৰ বাবে উপকাৰী। কণী হাঁড়, কাৰ্টিলেজ, ছাল, চুলি, হৰম’ন আদিৰ বাবে লাগতিয়াল। কণীত থকা এমাইনো এচিড মাংসপেশীৰ বাবে উপকাৰী। ১০০ গ্ৰাম কণীৰ পৰা ১৩ গ্ৰাম প্ৰ’টিন শৰীৰে আয়ত্ত কৰে।\nচয়াবিনঃ ১০০ গ্ৰাম চয়াবিনৰ পৰা ৩৬ গ্ৰাম প্ৰ’টিন শৰীৰে আয়ত্ত কৰে।\nচিকেনঃ ১০০ গ্ৰাম মুৰ্গীৰ মাংসৰ পৰা ২৫ গ্ৰাম প্ৰ’টিন শৰীৰে আয়ত্ত কৰে।\nবাটাৰঃ ১০০ গ্ৰাম মাখনত ৮১ গ্ৰাম ফেট থাকে। সতৰ্ক হ’ব যাতে অত্যধিক মাখন খাই হৃদৰোগত আক্ৰান্ত হ’বলগীয়া নহয়।\nঅ’টছঃ ১০০ গ্ৰাম অ’টছত ১৭ গ্ৰাম প্ৰ’টিন আৰু কিছু পৰিমাণে লৌহ পদাৰ্থ থাকে।\nটুনা মাছঃ স্বাস্থ্যৰ বাবে উপকাৰী ফেটি এচিডযুক্ত।\nপাষ্টাঃ কাৰ্ব’হাইড্ৰেটৰ এক ভাল উৎস। যথেষ্ট কেলৰিযুক্ত। লগত সেউজীয়া শাক-পাচলি মিহলাই ইয়াক অধিক পুষ্টিকৰ কৰি ল’ব পাৰে।\nচীজঃ প্ৰ’টিন, ফেট, কেলচিয়ামৰ সমাহাৰ।\nখোৱা তেলঃ সৰ্বোত্তম হ’ল অলিভ অইল।\nদৈঃ উপযোগী খাদ্য।\nপি নাট বাটাৰঃ উপযোগী খাদ্য।\nগাখীৰঃ প্ৰ’টিন আৰু কেলৰিৰ বাবে প্ৰয়োজনীয়। ১০০ গ্ৰাম গাখীৰত ৩-৫ গ্ৰাম প্ৰ’টিন থাকে অৰ্থাৎ দুগিলাচ গাখীৰৰ পৰা ১৪ গ্ৰাম প্ৰ’টিন আহিব।\nনুডুলছ হ’ল কেলৰি আৰু কাৰ্ব’হাইড্ৰেটযুক্ত। ইয়াক সেউজীয়া শাক-পাচলি মিহলাই ইয়াক অধিক পুষ্টিকৰ কৰি ল’লে ভাল।\nড্ৰাই ফ্ৰুইটছে কেলৰি যোগান ধৰে।\nফলমূল আৰু সেউজীয়া শাক-পাচলি হ’ল ভিটামিন, ট্ৰেচএলিমেণ্ট, কেলচিয়াম, লৌহপদাৰ্থ আৰু এণ্টিঅক্সিডেণ্টৰ স্ৰোত। এইবিলাকত ডায়েটাৰী ফাইবাৰো প্ৰচুৰ থাকে।\nদিনটোত তাজা ফলৰ ৰস প্ৰচুৰ খাই দেহ-মন ডিহাইড্ৰেচনমুক্ত আৰু সতেজ কৰি ৰাখিব লাগে।\nইয়াৰ লগতে যোগ দিও- মই মোৰ কেইবাজনো ৰোগীক নিয়মীয়াকৈ এইকেইটা খাদ্যৰ পৰামৰ্শ দি উপকৃত হোৱা দেখি আহিছোঁ-\nএমুঠি বুট বা কাবুলি চানা লগতে সমপৰিমাণৰ বাদাম পানীত ৰাতিটো ভিজাই থৈ পুৱা এটা বইল কণী, এটা জাহাজী বা মালভোগ কল আৰু এগিলাচ গাখীৰৰ সৈতে এমাহলৈ খাব লাগে।\nখাদ্যাভ্যাস সম্বন্ধে ক’বলগীয়া লাগতিয়াল কথা এয়ে যে কোনো এটা সাঁজ নোখোৱাকৈ থাকিব নালাগে। ক্ষীণকায় লোকে লঘোণ দিব নালাগে। মূল খাদ্যৰ কমেও আধা ঘণ্টা আগত বা পিছত আন জুলীয়া দ্ৰব্য ল’ব লাগে। মূল খাদ্যৰ মাজত পানী খালে হজম কমকৈ হ’ব পাৰে। লগতে খাদ্যৰ পৰিমাণো কমি যাব পাৰে। সতৰ্ক হ’ব যাতে অতি বেছি পৰিমাণৰ খাদ্য খাই হাগনি বা বমিত নোভোগে।\nশৰীৰৰ মাংসপেশীসমূহৰ শ্ৰীবৃদ্ধি বঢ়োৱাৰ লগতে তাক সুগঢ়ী, আটিল আৰু অধিক সক্ৰিয় কৰি তুলিবলৈ সুষম, পুষ্টিকৰ খাদ্যৰ উপৰি নিয়মীয়া ব্যায়াম বা কচৰতৰ প্ৰয়োজন।\nএটা অতি লাগতিয়াল সতৰ্কবাণী-\nবজাৰত নানাবিধ এনাবলিক ষ্টেৰয়ডৰ বেজী বা খোৱা পিল উপলব্ধ। ডুৰবলিন, ডেকাডুৰবলিন এনে নাম বহুতৰ জ্ঞাত। চিকিৎসকে এই এনাবলিক ষ্টেৰয়ড হৰম’ন বিভিন্ন অসুখত ভোগা ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰয়োজনসাপেক্ষে ব্যৱহাৰ কৰে। কিন্তু কিছুমান অৰ্ধজ্ঞানী ফাৰ্মাচীত কাম কৰা লোকৰ পৰামৰ্শত বা নিজৰ স্থূল বুদ্ধিৰে শকত, দেখনিয়াৰ হ’বলৈ বুলি এনে ঔষধৰ প্ৰয়োগ কৰে। এইবিলাকৰ হ’ব পৰা অপকাৰিতা হ’ল- পুৰুষৰ শুক্ৰানু হ্ৰাস, টেষ্টিজ সৰু হোৱা, বক্ষ বাঢ়ি যোৱা আদি। মহিলাৰ চুলি সৰা, কণ্ঠস্বৰ পুৰুষৰ দৰে হোৱা, বক্ষ শুকাই যোৱা, ক্লাইটৰিছ বাঢ়ি অহা ইত্যাদি। ইয়াৰ উপৰি পুৰুষ-মহিলা উভয়ৰে লিভাৰ ৰোগ, ৰক্তচাপ, চৰ্বিজনিত ৰোগ, কেঞ্চাৰ আদি হোৱাৰ সম্ভাৱনা বৃদ্ধি পায়।\nমোখনিত কেইটিমান খুটি-নাটি কথাঃ\nশৰীৰক কমেও ৮ ঘণ্টা ভাল নিদ্ৰাৰ প্ৰয়োজন, তেহে স্বাস্থ্যৰ উন্নতি সম্ভৱপৰ হ’ব। বহু ৰাতিলৈকে উজাগৰে থাকি টোপনি খতি কৰা বাদ দিব। বলপূৰ্বক লোকচান হোৱাৰ ভয়ত নিজৰ খাব পৰা পৰিমাণতকৈ বেছি খাই শৰীৰৰ বিপদ নচপাব। গাড়ীতে বহি লাঞ্চ বা ডীনাৰ খোৱাৰ অভ্যাস থাকিলে তাক পৰিহাৰ কৰক। টিভি চাই খাদ্য খোৱাসকলে টিভিতকৈ নিজৰ খাদ্যৰ প্ৰতি অধিক মনোযোগ দিয়ক। খোৱা খাদ্য ভালদৰে চোবাইহে গিলিব যাতে সহজে হজম হয়। পদিনা, নৰসিংহ পাতৰ চাটনি এইবিলাক হ’ল ৰুচিবৰ্ধক। দৈনিক খাদ্যত একঘেয়ামি নথকাটো বাঞ্ছনীয়। অতি ক্ষিপ্ৰ ওজন বৃদ্ধি বিচাৰিব নালাগে। মাহত ৪-৫ কেজি বঢ়োৱাটোৱেই গ্ৰহণযোগ্য। টিভি আৰু বাতৰি কাকতৰ ৰঙীণ বিজ্ঞাপনত ভোল গৈ শক্তিবৰ্ধক দৰবৰ অৰ্ডাৰ দিয়াৰ চিন্তা পৰিহাৰ কৰক। চিকিৎসকৰ হতুৱাই নিয়মীয়া স্বাস্থ্য পৰীক্ষা কৰাই স্বাস্থ্যৰক্ষাৰ এই কিটিপসমূহ মানি চলক।


একুৰি এটা গল্প/পৰিচয় - ৱিকিউৎস\nএকুৰি এটা গল্প/পৰিচয়\n47535একুৰি এটা গল্প — পৰিচয়প্ৰণামিকা অধিকাৰী২০১০\nপুৱা ছয় বজাত বিছনাৰ পৰা উঠাৰ পিছৰে পৰা পূৰৱীয়ে আহৰি নাপায় দুপৰীয়ালৈকে। ল'ৰা-ছোৱালী দুটা ৰীতা আৰু ৰাতুল কলেজলৈ আৰু নিৰ্মল অফিচলৈ ওলাই যোৱাৰ পাছতো তাইক হেঁচা মাৰিবলৈ ৰৈ থাকে ঘৰখনৰ অজস্ৰ কাম। অৱশ্যে তাইৰ মনত কামলৈ বুলি এলাহৰ ভাব প্ৰায় নাথাকেই। লৰালৰি কৰি সকলো কাম শেষ কৰি তাই দুপৰীয়া বাৰমান বজালৈ আজৰি হৈ লয়। আজৰি সময়খিনিত তাই কাহানিও টিভিৰ সন্মুখত নবহে। হাতত উণ বা চিলাইৰ কাম লৈ তাইৰ প্ৰিয় খিৰিকীখনৰ মুখত আৰামী চকীখন পাৰি বহি লয়। হাত দুখনেৰে অবিৰত কাম কৰি থকাৰ পৰত তাইৰ দুকুৰি পাঁচ বছৰীয়া মনটো উৰি যায় খোলা খিৰিকীখনেৰে দেখা আকাশৰ নীলাখিনিৰ মাজলৈ। সেইখিনি সময়ত তাই ক'ব নোৱৰাকৈ যে এটা ডাঙৰ শূন্যৰ মাজত উপঙি থাকে। এই শূন্যতাৰ মাজত থাকি থাকিয়েই আজিকালি তাই নিজৰ লগত যুদ্ধ কৰিবলৈ লৈছে। দুপৰীয়াৰ সেই নিৰিবিলি পৰত তাই নিজকে বাদী-বিবাদীৰ ৰূপত সজাই লাহে লাহে সিদ্ধান্তত উপনীত হৈছে যে তাই নিজকে এটা মানুহ ৰূপে থিয় কৰাব। তাই ৰাজহাড় পোন কৰি বহিল। আনৰ দেখি দেখি আৰু নিজৰো বিগত জীৱনছোৱালৈ উভতি চাই তাই অনুভৱ কৰিছে– তাই এটা যন্ত্ৰ মাত্ৰ। নাৰী নামৰ অবিৰতভাৱে দিনৰ পাছত দিন ধৰি একেবোৰ কামকে নিয়াৰিকৈ কৰি থকা এটা যন্ত্ৰ। যাৰ কৰ্মক্ষম দেহাটোৰ ভিতৰত এটা সংবেদনশীল মন আছে বুলি কোনেও অনুভৱ নকৰে। পূৰৱীৰ মনত পৰে, বিয়াৰ পাছতেই ন-ঘৰলৈ অহাৰ দিনা মাক আৰু শাহুৱেকে শিকোৱা অজস্ৰ নিয়ম। অলিখিত নিয়মবোৰ তাই মানি চলিবলৈ যে বাধ্য সেয়াও যেন অলিখিতভাৱেই নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈ আছে। কাৰণ, সেই একেটা আৱৰ্তৰ একেবোৰ নিয়ম তাইৰ মাক আৰু শাহুৱেকেও পালন কৰি আহিছে। পিতৃ-মাতৃৰ সুনাম বৃদ্ধি কৰিবলৈ তাই এজনী ভাল বোৱাৰী হ'ব লাগিব— তাই যৎপৰোনাস্তি চেষ্টা কৰি আহিছে। এজনী সু-পৰিচাৰিকাৰ দৰে গিৰিয়েক নিৰ্মলক প্ৰতিক্ষণে সহযোগিতা দি এজনী ভাল পত্নী হ’ব লাগিব— তাই কৰিছে। ল'ৰা-ছোৱালী দুটাক দেশৰ ভৱিষ্যতৰ সু-নাগৰিকৰূপে গঢ়ি তুলিবলৈ দিনে-নিশাই শাৰীৰিক-মানসিকভাৱে শক্তি যোগাব লাগিব, তেতিয়াহে এগৰাকী ভাল মাতৃ হ'ব পাৰিব— তাই অহোপুৰুষাৰ্থ কৰি আহিছে। ঘৰখনৰ প্ৰতিটো কাম ঠিকমতে [ ১০৩ ] হৈ আছেনে নাই তাই চকু দিব লাগিব আৰু প্ৰয়োজনত আঁজুৰি-পিজুৰি হলেও ‘চিজিল’ লগাব লাগিব তেতিয়াহে তাই এগৰাকী সু-গৃহিণী হ’ব পাৰিব তাই সু-গৃহিণী হোৱাৰ চেষ্টাত হয়তোবা উত্তীৰ্ণও হৈছে। বৰ্তমান তাই এগৰাকী ভাল বোৱাৰী, ভাল পত্নী, ভাল মাতৃ আৰু ভাল গৃহিণী। কিন্তু এই সকলোখিনিৰ মাজত মনটো তাইৰ আজি অলপ দিনৰ পৰা ভাল নহয়। তাই অনুভৱ কৰিছে সকলোফালেই ভাল মানুহজনীৰ মনটো মৰি যাব ধৰিছে। দুপৰীয়াৰ নিৰ্জন নিৰিবিলি সময়ত তাই অতীতলৈ উভতি চোৱাৰ পৰত ক'ব নোৱৰাকৈয়ে চকু দুটা পানীৰে পূৰ্ণ হৈ যায়। তাইৰ মনৰ কত দুখ আছে? তুমি অৰ্ধ-আকাশ, তুমি ধৰিত্ৰী, তুমি জীৱনদায়িনী শক্তি, তুমি আদ্যশক্তি— আঃ, নাৰীক প্ৰবঞ্চনা কৰাৰ কিমান যে কি শব্দ বিশেষণ! পঞ্চলিশ বছৰীয়া তাইৰ যন্ত্ৰৱৎ জীৱনটোৱে তাইক আমুৱাইছে। তায়ো মানুহ। নাৰী হোৱাৰ পূৰ্বে তায়ো এটা মানুহৰ সন্তানৰূপে জন্ম লৈছিল। পিছলৈ তাই নাৰী হৈ পৰিল। গতিকে, তাইৰো মানুহ হৈ বাচিবৰ অধিকাৰ আছে। এই পৃথিৱীত তায়ো এজনী মানুহ হিচাপে কিবাকৰি যোৱা উচিত।\nপূৰৱীৰ মনত পৰিছে—বিয়াৰ পাছতেই যেতিয়া উচ্চশিক্ষিতা পূৰৱীয়ে নিৰ্মলক চাকৰি কৰাৰ ইচ্ছা ব্যক্ত কৰিছিল তেতিয়া সি যিটো অট্টহাস্য মাৰিছিল— সেই সময়ত নিঃসংগতাই বৰকৈ পীড়া নকৰা তাচ্ছিল্যখিনি ভালদৰে হৃদয়ংগম কৰিব পৰা নাছিল। সি তাইৰ থুতৰিত ধৰি জোকাৰি দি কৈছিল—এই লৱণু-কোমল দেহাটোত শহুৰ-শাহুকে আদি কৰি ঘৰখনৰ সমস্ত দায়িত্ব পালন কৰাৰ পাছত চাকৰি কৰিবলৈ লৈ কষ্ট দিয়া কিয়? অত্যধিক পৰিশ্ৰম কৰিলে তোমাৰ দেহা অকালতে ভাগি যাব। মোৰ উপাৰ্জন কি তোমাৰ হাবিয়াস পূৰাবলৈ যথেষ্ট নহয়? তোমাক মই কেতিয়াবা জানো খৰচ কৰাৰ ক্ষেত্ৰত হাক বাধা দিছো?\nতাই চাকৰি কৰাৰ আশা এৰি দিলে। আচলতে তাই দুৰ্বল আছিল। নহ'লে কিয় তাই উচ্চশিক্ষাৰে শিক্ষিত হৈয়ো মৌনতাৰে নিৰ্মলৰ প্ৰভূত্বক মানি ল'লে? তেতিয়াই তাই ওভোতাই প্ৰশ্ন নকৰিলে কিয়? কিয় বাৰু তাই চাকৰি কৰিলেও বা নকৰিলেও ঘৰখনৰ সকলো কাম অকলেই কৰিব লাগে? তেতিয়া চাগৈ তাইৰ মনত মাক-বাপেকে শিকাই দিয়া 'ভাল’শব্দটোৱে ক্ৰিয়া কৰি আছিল। আৰু এতিয়া বৈবাহিক জীৱনৰ বাইশটা বছৰ পাৰ হৈ যোৱাৰ পাছত ‘ভাল' হৈ অনুভৱ কৰিছে— চাকৰি কৰি দেহাটো আধাতে বুঢ়ী হোৱাতকৈ চাৰিবেৰৰ মাজত কটাই তাইৰ মনটোহে বুঢ়ী হ’ল। নহয়, তাইৰ মনটো মৰি গ'ল। তাই মৰি যোৱা মনটোৰ বাবে নিজৰ লগতে নিৰ্মলকো জগৰীয়া কৰিব খুজিছে। বাইশ [ ১০৪ ] বছৰীয়া যুগ্ম জীৱনত তাই নিৰ্মলৰ পৰা সখ্যতা বিচাৰি কেৱল প্ৰভূত্বহে পালে। সি দিয়া প্ৰতিটো আদেশ-নিৰ্দেশ তাই পালন কৰিবলৈ প্ৰতি পল সষ্টম হৈ থকাৰ পাছতো তাইৰ জীৱনতো যে কিবা অইন হাবিয়াস আছে সেয়া সি এবাৰলৈওঅনুভৱ কিয় নকৰিলে? তাৰ এই অমনোযোগিতা ইচ্ছাকৃতই নিশ্চয়! নহ'লে যে তাৰ দৈনন্দিন জীৱনত আউল লাগিব।\nগিৰিয়েকৰ অনুমতি নোহোৱাকৈও তাই মানুহ হিচাপে কিবা কৰিব। তাই নাৰী হিচাপে নহয়, এজন মানুহ হিচাপে কিবা নতুন কৰিব। নাৰী হিচাপে কৰিবলগীয়া দায়িত্বসমূহ প্ৰায় শেষেই কৰিছে। ল’ৰা-ছোৱালী দুটিও ডাঙৰ হৈছে। বেছ নম্ৰ আৰু সৎ। এগৰাকী ভাল মাতৃ বুলি তাইৰ সুনামো আছে। বাহিৰত সকলোৱে তাইৰ সংসাৰখনক শলাগে।\nতাই খিৰিকী কাষৰ পৰা উঠি আহিল। সুন্দৰ ডিজাইনেৰে ফুল তুলি বা ছুৱেটাৰ গুঁঠি সময় নকটাওঁ বুলি তাই হাতৰ কামখিনি এৰি দিলে। পূৰৱী ৰীতাৰ পঢ়া টেবুলখনৰ ওচৰলৈ আহিল। এৰাতো, তাইৰ বাবেতো ঘৰখনত সুকীয়া টেবুল-চকী এযোৰাও নাই। বিভিন্ন কাকত-আলোচনী তাই নিৰ্মলৰ টেবুলৰ পৰাই আনি পঢ়ে আৰু যথাস্থানত থৈ দিয়ে। ঘৰৰ হিচাপ-পত্ৰ আৰু সম্বন্ধীয় কাৰোবালৈ চিঠি লিখিবৰ হ'লে তাই বহল পালেংখনৰ এমূৰে পেট পেলাই শুই লিখে। তাইৰ হাঁহি উঠি গ'ল— গোটেই ঘৰখনেই মোৰ; অথচ মোৰ নিজৰ বাবে ক'তো অকণো ঠাই নাই। কোনোবা আলোচনী এখনত কোনো নাৰীবাদী লেখকৰ লেখনীত পঢ়িবলৈ পাইছিল—নাৰীৰ স্বাধীনতা হেনো বিয়াৰ পাছতেই সম্পূৰ্ণৰূপে খৰ্ব হয়; তাৰ জ্বলন্ত উদাহৰণ— পিতৃগৃহত একচেটিয়াকৈ পোৱা পঢ়া চকী-মেজযোৰাৰ বিয়াৰ পাছত নতুন ঘৰখনত হোৱা অন্তৰ্ধান। কিন্তু ইয়াৰ বাবে কোন দোষী?তায়োতো আজিলৈকে কোনোদিনে নিজৰ বাবে এযোৰ চকী-মেজ লাগে বুলি অনুভৱ কৰা নাছিল! তাই বাৰাণ্ডাৰ চুকত থকা ৰীতা-ৰাতুলৰ সৰুকালৰ পঢ়া টেবুলখন জাৰি-জোকাৰি চাফা কৰি ভিতৰলৈ আনি শোৱাকোঠাৰে এচুকত পাতি ল'লে। ডাঙৰ মূঢ়া এটাৰে চকীৰ কাম হ’ব। পূৰৱীয়ে এটা উশাহ টানি ল'লে। আজিৰ পৰাই তাইৰ নতুন কাম আৰম্ভ হ'ব। তাই ৰীতাৰ টেবুলৰ পৰা বগা কাগজ এসোপা আৰু নিৰ্মলৰ পেনদানীৰ পৰা এটা পেন আনি ল'লে। নীলা চিয়াঁহীৰে উকা কাগজৰ বুকুত আঁকি যাবলৈ ধৰিলে তাই পাৰ হৈ অহা জীৱনছোৱাৰ ছবি। গচকি অহা দিনবোৰৰ হিচাপ-নিকাচ কৰোঁতে আৰম্ভণিতে খোকোজা লাগি ধৰাৰ দৰে হৈছিল যদিও অকণমান পাছতেই অনৰ্গল তাইৰ কলমেৰে লেখি যাব ধৰিলে ইতিহাস...। [ ১০৫ ] কিমান পৰ তাই টেবুলত মূৰ খুঁজি আছিল ক'ব নোৱাৰিলে। ঘন ঘনকৈ মৰা কলিং বেলৰ শব্দত তাই চক্ খাই গ'ল। কোঠাৰ ভিতৰখন প্ৰায় গোমা হৈ পৰিছে। ঘড়ীটোলৈ চালে। চাৰি বাজো বাজো। জাৰৰ দিন। পূৰৱী বৰ্তমানলৈ উভতিলে। খপজপকৈ কাগজখিনি টেবুল কাপোৰখনৰ তলত ভৰাই থৈ তাই দৌৰ মাৰি গৈ দৰ্জা মেলিলে। ছোৱালী ৰীতা আহিছে কলেজৰ পৰা কি কৰি আছিলা মা? ইম্মান বেল বজাইছো! আজি দেখোন চোতালৰ পৰা আচাৰ, কাপোৰ একো সামৰাও নাই! শুইছিলা?\n—নাই, নাই। কিয় শুম? কতনো শুবলৈ যাওঁ? এই এনেয়ে আছিলো। ৰীতাৰ অবাক চাৱনি এনেয়ে?\nঅ’ আছিলো আৰু কিবা এটা কৰি। তই যা ভিতৰলৈ। হাত-মুখ ধোগৈ। মই এই সাউতকৈ এইকেইটা সামৰি গৈ আছো।\nপূৰৱী চোতালৰ বস্তুবোৰ সামৰাত লাগিল। নিজান ঘৰখনত বৰ্তমান তাই, নিৰ্মল আৰু ল'ৰা-ছোৱালীহাল। শহুৰ-শাহু ঢুকোৱা তিনি বছৰমান হ’ল। কলেজৰ পৰা অহা গাভৰু জীয়েকৰ পৰিচৰ্যাৰ বাবে তাই চোতালত থকা কানি-কাপোৰ, আচাৰৰ বটল ইত্যাদি সামৰি চিধাই পাকঘৰ পালেগৈ। অলপ আগলৈকে থকা স্বপ্নৰ জগতখনলৈ তাইৰ চেৰেং চেৰেং মনত পৰিলেও বৰ্তমান তাই তালৈ যাব নোৱৰা হ’ল। টেবুল কাপোৰখনৰ তলত সুমুৱাই থৈ অহা বগা কাগজকেইখনলৈ তাই মনঃসংযোগ কৰিবলৈ আহৰিয়ে নোপোৱা হ'ল। ৰীতাৰ পাছতে আহিল ৰাতুল। তাৰ পাছত নিৰ্মল। সিহঁতৰ ভালপৈচান ধৰি সন্ধিয়া ধূনা-চাকি জ্বলাই আকৌ ৰন্ধা-বঢ়া। অৱশেষত ৰাতি প্ৰায় এঘাৰমান বজাত চিৰলগৰী পাকঘৰৰ পৰা দিনটোলৈ মুক্তি। তাইৰ বৰ ভাগৰ লাগিছে। বগা কাগজকেইখিলালৈ মনত পৰিল। আঃ! কিবা লিখা গ'ল! নিয়াৰিকৈ যদি লেখা হৈছিল তেনেকৈয়ে বাৰু গল্প, উপন্যাস আদি লিখে নেকি? কাক সুধিব? ধেৎ, কাকো নোসোধে তাই। তাই লিখি যাব। তাই জীৱনৰ পোৱা-নোপোৱাখিনি আনে ধৰিব নোৱৰাকৈ লিখি যাব আৰু শেষত সেই লিখাবোৰ কোনোবা আলোচনীৰ প্ৰকাশকলৈ দি পঠিয়াব। চাৰিবেৰৰ মাজত থাকিও তাই পৃথিৱীত জীয়াই থকাৰ চিন ৰাখি যাব। পৰিয়ালৰ বাহিৰৰ মানুহেও এটা সময়ত তাইক চিনি পাব। তাইৰো এটা নিজা পৰিচয় থাকিব...।\nসেইদিনাৰে পৰা দুপৰীয়াৰ নিৰিবিলি সময়খিনিৰ বাবে পূৰৱীয়ে প্ৰথম প্ৰেমিক-প্ৰেমিকাৰ মিলনৰ আগ্ৰহৰ দৰেই অপেক্ষা কৰি থকা হ'ল। আগতকৈও খৰধৰকৈ নিয়াৰিকৈ তাই ঘৰুৱা কামবোৰৰ লেঠা মাৰি দুপৰীয়াৰ গোটেই সময়খিনি [ ১০৬ ] বহি থাকে টেবুলখনৰ আগত। সেই একান্ত নিজৰ কৰি লোৱা সময়খিনিত মোবাইল আৰু কলিং বেল পৰ্যন্ত অফ’ কৰি থোৱাৰ চিন্তা মনলৈ আহিছিল যদিও দায়িত্বশীলা গৃহিণী হোৱাৰ সুবাদতে তাই সেই কাম নকৰিলে। নিৰৱচ্ছিন্নভাৱে লিখি যোৱা তাইৰ জীৱনৰ দস্তাবেজ টেবুল কাপোৰখনৰ তলত ডাঠ হৈ আহিবলৈ ধৰিলে। প্ৰথম সন্তানটো দেহলৈ অহাৰ পাছত তাই যি অনুভূতি লাভ কৰিছিল এতিয়াও লাহে লাহে তাই সেই একে অনুভূতি যেন লাভ কৰিবলৈ ধৰিছে। পাৰ্থক্য মাত্ৰ শাৰীৰিক অৱস্থিতিৰ। দেহাটো তাইৰ একেই আছে মাত্ৰ মনটো গৰ্ভৱতী হৈছে। এটা নতুন সন্তান প্ৰসৱৰ উকমুকনিয়ে তাইক ধীৰে ধীৰে অস্থিৰ কৰি তুলিছে। এই সন্তানটো ৰীতা বা ৰাতুলৰ দৰে নহ'ব। ইয়াৰ এটা বেলেগ ৰূপ হ'ব; যি ৰূপে তাইক আনি দিব এটা সুকীয়া পৰিচয়। এই সন্তানটোৰ জন্মই হয়তোবা তাইক এই পৃথিৱীত এটা যন্ত্ৰৰ পৰিৱৰ্তে মানুহ ৰূপে থিয় কৰাব। পূৰৱীয়ে সংকল্প ইতিমধ্যেই লৈ পেলাইছে যে তাই তাইৰ এই নতুন সন্তানটোক জন্ম দিবই। টেবুল কাপোৰখনৰ তলত ক্ৰমে স্ফীত হৈ অহা উদৰ দৰে জাপ জাপ বগা কাগজৰ মাজত থকা তাইৰ আশাবোৰ সোনকালেই এটা ৰূপ দিয়াত তাই ব্যস্ত হৈ পৰিল।\nজীৱনৰ এটা নিৰ্দিষ্ট স্তৰত তাই যেতিয়া আঁচ এডাল টানি তাইৰ কেনভাছ। সামৰিলে আৰু এফালৰ পৰা চকু ফুৰাই গ'ল— তাইৰ গাল দুখন গাভৰুবুলীয়া হৈ পৰিল। কোনো দ্বিতীয় ব্যক্তি উপস্থিত নথকা সময়খিনিত তাইৰ কাৰ ওচৰত লাজ লাগিল? তাই ক'ব নোৱাৰিলে। অনামী পুলকত তাই আগ্ৰহেৰে অপেক্ষা কৰি ৰ’ল নিৰ্মল অহালৈ। পিতৃ নহ'লেও সিতো তাইৰ পৰম সুহৃদ! গতিকে তাকেই ক'ব লাগিব...।\nআবেলিৰ পাছত নিৰ্মল অফিচৰ পৰা অহাৰ পাছত তাই তাক ঘনিষ্ঠভাৱে লগ পোৱাৰ আশা কৰিছিল। তাইৰ খোজত ন-কইনাৰ সংকোচ আৰু চকু-মুখত সলাজ ভাব। নিৰ্মলৰ প্ৰশ্নবোধক চাৱনি দেখি তাই ক'লে—এটা কথা ক'ব লগা আছিল\nহাতৰ পৰা চাহৰ কাপ টেবুলত থৈ সি চক্ খাই তাইৰ ফালে চালে বিশ বছৰ আগতে যেতিয়া তাই প্ৰথম গৰ্ভধাৰণ কৰিছিল, তাৰ খবৰটোও তাই ঠিক এনে এটা বাক্য প্ৰয়োগেৰে দিয়া নাছিলনে?\n—কি কথা? সি শান্তকণ্ঠে সুধিলে।\n—আছে এটা কথা। ভিতৰলৈ যাবা?\n—এতিয়া ভিতৰলৈ? হেৰা, তুমি ন-কইনা নে মই দৰা? চুলি পকিবৰ হ'ল। কিবা প্ৰেম-তেম...?\n—ধেইত্। ইহঁত দুটাই শুনিলে কি ভাবিব?\n[ ১০৭ ] - তুমি দেখোন কৈছাই তেনেদৰে! কিয় যাব লাগে বাৰু ভিতৰলৈ?\n- তোমাক কিবা এটা দেখুৱালোহেঁতেন।\nঅকণমান পৰ ৰৈ নিৰ্মল উঠিল—ব’লা, কি দেখুৱাবা? অতীৱ আগ্ৰহত তাই তাৰ কাষে কাষে সোমাই আহিল। টেবুলত জাপি থোৱা জাপ জাপ কাগজৰ ফালে আঙুলিয়াই তাই ক'লে— এয়া। এইখিনি চোৱা।\n- মই কিবা এটা লিখিছো। মানে উপন্যাস বা ...।\nহো-হোঁৱাই হাঁহি দিলে নিৰ্মলে। তাই চাকৰি কৰিবলৈ প্ৰকাশ কৰাৰ দিনা যি হাঁহি মাৰিছিল, সেই একেই হাঁহি। তাৰ হাঁহিৰ শব্দত পূৰৱীৰ উচ্ছাস নোহোৱা হ'ল। তাইৰ মনটো যেন হঠাৎ বহু তললৈ সোমাই গ'ল। সপোন জগতখনৰ পৰা খহি পৰি তাই বাস্তৱৰ কঠোৰতাৰ মুখামুখি হ’ল— এনেকৈ হাঁহিছা কিয়?\n- হাঁহিছো কিয়?নাহাঁহি কৰিম কি? গোটেই জীৱন পাকঘৰত সোমাই নিমখ-হালধিৰ হিচাপ কৰোঁতেই গ'ল। মই ভাবিছিলো ঘৰত লগা বয়বস্তুৰ কিবা তালিকা— এতিয়া দেখিলো— আকৌ তাৰ হাঁহি। নোৱাৰা বুজিছা। উপন্যাস, গল্প এইবোৰ লিখাটো বৰ সহজ নহয়। তুমি বেবেৰিবাং কথা এসোপা লিখি থলেই সেয়া গল্প-উপন্যাস হ’ব নোৱাৰে।\n- বেবেৰিবাং হয়নে নহয় এবাৰ পঢ়ি চাইহে ক'বা। এনেয়ে কিয় কৈছা?\nএইসোপা মই পঢ়িম? নিৰ্মলৰ চকু ডাঙৰ হ’ল— হেৰা, নিজে লিখিছা, নিজে পঢ়া। দিনৰ দিনটো অফিচত বহি ফাইল ঘুকুটি থাকি এতিয়া তোমাৰ সেয়া উপন্যাস নে কি মই পঢ়িব নোৱাৰো। —নিৰ্মল ওলাই গ'ল। দুখোজ পিছলৈ আহি ডিঙিটো হলাই আকৌ ক'লে— তোমাৰ কথাত লাগি চাহকাপ চেঁচা হৈ গ’ল— একাপ চাহ দিবা ভালকৈ...।\nপ্ৰথমবাৰৰ বাবে পূৰৱীৰ ভৰি দুখন জথৰ হৈ ৰ'ল। এই প্ৰথমবাৰ তাই নিৰ্মলৰ কথা শুনা মাত্ৰ দৌৰ মাৰি পাকঘৰৰ ফালে গতি নকৰিলে। তাই ঠাইতে ৰৈ থাকিল। দুচকু ভৰি আকৌ পানী জমা হ’ল। কিন্তু মনটো এইবাৰ তাইৰ আগৰ দৰে লেহুকা নহয়। চকুপতাৰে তাই এইবাৰ চকুপানীখিনি বাগৰি যাবলৈ নিদিলে। মনৰ কঠোৰতাই শুকুৱাই পেলোৱা চকু দুটাৰে তাই পঢ়ি যাবলৈ ধৰিলে তাইৰ জীৱনৰ দস্তাবেজ। বাৰাণ্ডাৰ পৰা চিঞৰি আকৌ এবাৰ চাহ একাপ লাগে বুলি কোৱা নিৰ্মলক তায়ো ৰিঙিয়াই উত্তৰ দিলে— মই এটা কাম কৰি আছো। এতিয়া নোৱাৰো। লাগিলে তুমি নিজেই চাহ একাপ কৰি খোৱাগৈ...।⮰\n"https://as.wikisource.org/w/index.php?title=একুৰি_এটা_গল্প/পৰিচয়&oldid=109191"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাটো শেষবাৰৰ কাৰণে ৩০ নৱেম্বৰ ২০২০ তাৰিখে ১৩:৪১ বজাত সলনি কৰা হৈছিল।


বিক্ষিপ্ত ভাৱৰ বুৰবুৰণি..... (অনামিকা বৰুৱা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nবিক্ষিপ্ত ভাৱৰ বুৰবুৰণি….. (অনামিকা বৰুৱা)\nঅঞ্জনা দেৱী।জনতা মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰবক্তা।মই ৰেকাৰিংকাউণ্টাৰত থাকোঁতেই তেওঁৰ লগত চিনাকি হৈছিলোঁ।কেতিয়াবা কিছুমান মানুহ এনেকৈয়ে আপোন হৈ পৰে।এদিন বাইদেৱে ভাগৰি জুগৰি মোক বিচাৰি ডিভিজন অফিচ পালেহি।চুটি চুটিকৈ উশাহ লৈ ক’লে-“তুমি ইয়ালৈ কেতিয়া আহিলা? মই তোমাক গোটেইখনতেবিচাৰিলোঁ।নাপায়এজনক সোধাত ক’লে ইয়াত আছা বুলি”।মই বাইদেউক বহিবলৈ দিলোঁ।কিশোৰে চাহ দিবলৈ অহাত তেওঁকো দিবলৈ ক’লো।তেওঁলৈ চাই ভাবিলোঁ তেওঁৰ হয়তো কাউন্টাৰত কিবা অসুবিধা হৈছে সেয়ে মোক বিচাৰি আহিছে।কাৰণ আজিকালিকাউন্টাৰত ইটো-সিটো অভিযোগ উঠিয়ে থাকে।পোষ্টমাষ্টৰে যেতিয়াই তেতিয়াই মানুহ সলায় থাকে।কাউন্টাৰ ক্লাৰ্ক আৰু পাব্লিক দুয়োপক্ষৰে যথেষ্ট অসুবিধা হয়।কিন্তু চাহকাপ খায়েই বাইদেৱে আন কথাহে উলিয়ালে।\n: মই তোমাক কথা এটা ক’ব খুজিছিলোঁ!\n: কওক বাইদেউ।\n: বেয়া নাপাবা দেই।মোৰ মানে এটা অৰিফ্লেমৰএজেন্সী আছে।ইমানদিনে ছোৱালীজনীয়ে চলাই আছিল।কিন্তু এতিয়া তাইৰ বিয়া হৈ যোৱাত মই সেইটো এৰি দিম বুলি ক’লো।তাই আক’ এৰিব নালাগে বুলি ক’লে।\n: পাৰে যদি চলাওক।বিয়াখন ভালে ভালে হৈ গ’ল চাগে নহয়? মই যাব নোৱাৰিলোঁ।তাই ক’ত আছে এতিয়া?\n: যোৰহাটত।জোঁৱাইৰপ্ৰেক্টিছ্ তাতেই।এইয়ো তাতেই আৰম্ভ কৰিব।সেয়ে মই এইটো এৰিম বুলি গৈছিলোঁ।ৰাজেশকসুধিছিলোঁ।তাৰ লগত এনেই মোৰ খুব ভাল।কিন্তু সি একো নক’লেই দেখোন! সেয়ে তোমাক বিচাৰি আহিলো।\n: ভালেই কৰিলে।কিন্তু বাইদেউ, মই এইবোৰ একো ব্যৱহাৰ নকৰোঁ।মোৰ কোনো কচ্‌মেটিকচ্ খৰচ নাই।ঠাণ্ডা দিনত এনেই কিবা এটা ঘহোঁ আৰু।নহ’লে মুখখন টানি টানি ধৰে।লিপষ্টিকো লগাওঁ ওঁঠ ফাঁটে কাৰণে।বাকী তেল, ক্ৰীম, পাউদাৰৰ লগত মোৰ সম্পৰ্কই নাই।\n: অ’ হয় নেকি? বৰ ভাল কথা।তোমাক দেখিলে তেনে যেন নালাগে কিন্তু।মানে প্ৰসাধন নকৰা যেন নালাগে।ধুনীয়া লাগে।\n: নালাগে নেকি? নাজানো বাইদেউ।মই লিপষ্টিক ঘহাঁৰ বাহিৰে আন একো নঘহোঁ; ঘঁহিবওনাজানোঁ।আন নালাগে নেইল পলিচো নলগাওঁ।মোৰ নখেই নাই।\nমোৰ হাতখন দেখি বাইদেৱে হাঁহি পেলালে।চুটি চুটি আঙুলি কেইটাৰ নখো চুটি চুটি।তথাপি তেওঁ এনেই অৰিফ্লেমৰ বিজ্ঞাপন দিয়া কিতাপখন চাবলৈ কোৱাত চালো।দেখি ভালেই লাগে সামগ্ৰীবোৰ কিন্তু মোৰ কামত নাহে যে! বাইদেউক ক’লো-\n: আপুনি যদি কয় মই আমাৰ অফিচৰ ছোৱালীহঁতক কৈ দিব পাৰিম।আপোনাৰ লগত চিনাকিও কৰাই দিব পাৰিম।নতুনকৈ সোমোৱাআটাইকেইজনীয়েঅৰিফ্লেমৰ সামগ্ৰী ব্যৱহাৰ কৰে।এগৰাকী মাৰোৱাৰী মহিলাক মাজে মাজে অহা দেখোঁ সিহঁতক বিচাৰি।\n: তুমি তেন্তে মোক সিহঁতৰ লগত চিনাকি কৰাই দিবা।কিবা ভাবিব নেকি আকৌ?\n: নাভাবে।কি ভাবিবনো? একো নহয় আপুনি এদিন আহিব।মই লৈ যাম আপোনাক সিহঁতৰ ওচৰলৈ।\n: তোমাৰ ফোন নাম্বাৰটো দিয়াচোন।তোমালৈ ফোন কৰিম তেতিয়াহ’লে!\nমোৰ মোবাইল নম্বৰ লৈ বাইদেউ গ’লগৈ সেইদিনা।ময়ো কামত ব্যস্ত হৈ গ’লো।তাৰপাছত পাহৰি থাকিলোঁ কথাবোৰ।সিদিনা অফিচৰ পৰা পিক‌নিক খাবলৈ গৈ আকৌ মনত পৰিল কথাবোৰ।অৰুণাচলৰ আলুবাৰী পোৱাৰ লগে লগে জুলি, পূবালী আৰু ৰিম্‌জিমক দেখি মনলৈ এনেয়ে কিবাকিবি ভাৱবোৰ ধেৰ আহিল।মানে বাচখন পুৰণা হোৱাৰ কাৰণে আৰু অৰুণাচলৰ বাট-পথৰ শোচনীয় অৱস্থাৰ কাৰণে আমি আলুবাৰী গৈ পোৱা যথেষ্ট পলম হৈছিল।তথাপি সকলো বাচৰ পৰা নামি যোৱাৰ পাছত জুলি, পূবালী আৰু ৰিম্‌জিমে কাপোৰ সলোৱাৰ লগতে চুলি ফণিয়াই ওঁঠ-মুখৰ যতন ল’বলৈ যা-যোগাৰ কৰা দেখি মই চুৱেটাৰ আৰু মোজাযোৰ খুলি খৰধৰকৈ নামি গ’লো বাবাক বিচাৰি।সি এনেকৈ পিক্‌নিক্ খায়েই পোৱা নাই।জুলি আৰু পূবালী বৰ ধুনীয়া দেখিবলৈ।অলপ প্ৰসাধন কৰাৰ পাছত আৰু ধুনীয়া লাগে সিহঁত দুজনীক দেখি।জুলিয়ে যেতিয়া সাজ-পাৰৰ লগত মিলাই গহণা-গাঁঠৰি পিন্ধে আৰু তাৰ লগতেই মিলাই প্ৰসাধন কৰে অফিচত দেখি সকলোৱে কয় ভাল লাগে বুলি।তাই আৰু ৰিম্‌জিম্ খুব চৌখিন প্ৰসাধনৰ ক্ষেত্ৰত।জুলিৰ মাহত প্ৰসাধনৰ খৰচ হেনো প্ৰায় ছহেজাৰ টকা।ৰিমজিমৰ কথা নাজানোঁ।কিন্তু ইহঁত কেইজনীয়ে প্ৰসাধনৰ ক্ষেত্ৰত বিদেশী সামগ্ৰী ব্যৱহাৰ কৰে বুলি জানো।নিজক সজাই পৰাই সুন্দৰকৈ ৰাখিব জনাতো নিশ্চয় এটা আৰ্ট।\nআচলতে প্ৰসাধন মানে কিনো? সৌন্দৰ্য প্ৰকাশৰ এক মাধ্যম চাগে! সৰুতে মায়ে কোৱা শুনোঁ সাজিলে কাচিলে বান্দৰীও সুন্দৰী হয়।কথাষাৰ যে সঁচা তাত বোধহয় কাৰো দ্বিমত নাই।কিন্তু অতীতৰ মনোৰঞ্জনৰ আহিলা প্ৰসাধন আজি কেৱল সৌন্দৰ্য প্ৰকাশৰ মাধ্যমেই হৈ থকা নাই।ই বৰ্তমান ব্যৱসায়িক মৰ্যদা লাভ কৰিছে।অৰ্থ উপাৰ্জনৰ এক মাধ্যম হৈ পৰিছে।আন্তৰ্জাতিক বজাৰত ইয়াৰ গুৰুত্ব অসীম।আৰু এই প্ৰসাধনে কেৱল মহিলা সমাজতেই নহয় পুৰুষৰ সমাজতো সমানে প্ৰাধান্য লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে।তথাপিও প্ৰসাধন বুলি ক’লে সাধাৰণতে মহিলা সমাজৰ কথাই প্ৰথমে মনলৈ আহে।যিদৰে নাৰী বুলিলে লাজ তেওঁলোকৰ আৱৰণ বুলি মনলৈ আহে, সেইদৰে প্ৰসাধন বুলিলে তেওঁলোকৰ আভূষণ বুলিয়ে মনলৈ আহে।সাজ-সজ্জা, ধূন-পেচ নাৰীৰ যেন জন্মগত অধিকাৰ।নিজক তুলি ধৰিবলৈ কাৰনো মন নাযায়!!!\nহত্যা-হিংসা-ধৰ্ষণে মন-মগজু জৰ্জৰিত কৰি থকাৰ সময়ত মই তুলিছোঁ প্ৰসাধনৰ কথা! কি অদ্ভুত! পাগলৰ প্ৰলাপ যেনেই লাগিছে চাগৈ? নহয় ঠিক সেইটো নহয়।যোৱা ১১ জানুৱাৰীৰ (১১/০১/২০১৩) প্ৰতিদিনখন এনেই লুটিয়াই থাকোঁতেই পঢ়িলো সাময়িকীৰ বিপৰীত ছবিখন।তাত লিখিছে ভাৰতীয় সমাজ ব্যৱস্থাত মহিলাক অতি ৰক্ষণশীল আৰু ঘৰৰ ভিতৰতে থাকিবলগা মনোভাৱৰ ছবিখন সাম্প্ৰতিক সময়তো যে অকণো সলনি হোৱা নাই তাৰ স্পষ্ট প্ৰমাণ দেখা গৈছে দিল্লী কাণ্ডৰ পিচৰে পৰা সংবাদ মাধ্যমত প্ৰকাশিত বাতৰি সমূহত।অলপতে কেন্দ্ৰীয় পৰিসংখ্যা মন্ত্ৰালয়ে প্ৰকাশ কৰা ইয়াৰ ১৪ সংখ্যক ’মেন এণ্ড ৱ’মেন ইন ইণ্ডিয়া ২০১২’ শীৰ্ষক প্ৰতিবেদনত প্ৰকাশ পাইছে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ তথ্য।তথ্য অনুসৰি ২০১২ চনপৰ্যন্ত দেশত ১৫ৰ পৰা ১৯ বছৰ বয়সৰ ৪৬.১ শতাংশ মহিলা পৰিয়ালৰ সিদ্ধান্ত ল’ব পৰা ক্ষমতাৰ অধিকাৰী হোৱাৰ বিপৰীতে ৪০ পৰা ৭৯ বছৰ বয়সৰ মাত্ৰ ১২.৮ শতাংশ মহিলাৰহে সিদ্ধান্ত ল’ব পৰা গুণ আছে।এই প্ৰতিবেদন অনুসৰি ২০ৰ পৰা ২৪ বছৰ বয়সৰ মাত্ৰ ৩১.১ শতাংশ মহিলাই পৰিয়ালৰ সিদ্ধান্ত লয়।উল্লেখ্য যে উল্লিখিত সংখ্যক মহিলাই মূলতঃ স্বাস্থ্য সম্পৰ্কিত, ঘৰুৱা বজাৰ-সমাৰ, আত্মীয়ৰ স’তে যোগাযোগ ৰখা আদিৰ সিদ্ধান্তহে গ্ৰহণ কৰে।২০০৫-০৬ বৰ্ষত প্ৰকাশিত ৰাষ্ট্ৰীয় পৰিয়াল স্বাস্থ্য জৰীপ প্ৰতিবেদনতো প্ৰকাশ পাইছে এই তথ্য।এক সাক্ষাৎকাৰত’সাক্ষী’ নামৰ বেচৰকাৰী সামাজিক অনুষ্ঠানৰ কৰ্মী অঞ্জলি পাৱাৰে প্ৰকাশ কৰে যে ভাৰতত কিশোৰী অৱস্থাৰে পৰা মহিলাক পুৰুষতকৈ দুৰ্বল বুলিয়েই মত পোষণ কৰা হয়।তেওঁ আমাৰ দেশত মহিলাক মাত্ৰ সন্তান লালন-পালন আৰু সন্তানৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণৰ দায়িত্বহে দিয়া হয় বুলি মত প্ৰকাশ কৰে।দেশৰ পৰিসংখ্যা মন্ত্ৰালয়ে প্ৰকাশ কৰা তথ্যত বিবাহিত মহিলাৰ ৩২.৪ শতাংশই পৰিয়ালৰ কাম-কাজতে সক্ৰিয় ভূমিকা গ্ৰহণ কৰে যদিও তাত স্বামীৰ সহযোগিতা থাকে বুলি প্ৰকাশ কৰে।আনহাতে ঘৰলৈ আত্মীয় লোক আহিলে তথা অতিথি শুশ্ৰূষাৰ সময়ত ঘৰুৱা কামকাজত স্বামীৰ লগতে পত্নীৰ সক্ৰিয়তা ৪৯.৪ শতাংশ বৃদ্ধি পায় বুলি প্ৰকাশ।এই চৰকাৰী তথ্যসমূহে দেশত মহিলা সবলীকৰণৰ ছবিখনৰ এখন বিপৰীত ছবিহে ফুটাই তোলা পৰিলক্ষিত হৈছে।\nপাৰস্য বিজয় কৰি আহি সিন্ধু নদীৰ পাৰত থিয় হৈ আলেকজেণ্ডাৰে সেনাপতিক যথাৰ্থভাৱেই কৈছিল-সত্য চেলুকচ।কি বিচিত্ৰ দেশ! আলেকজেণ্ডাৰৰ সেই স্বগতোক্তি ভাৰত নামৰ এই ভূ-খণ্ডৰ প্ৰতিটো ক্ষেত্ৰতে প্ৰযোজ্য।বিচিত্ৰ এই দেশৰ অধিবাসী।মন চেতন-চিন্তনৰ ফালৰ পৰা নহ’লেও কৃতকৰ্মৰ ফালৰ পৰা দেশৰ চৰকাৰৰ, জন প্ৰতিনিধিৰ বিচিত্ৰ মানসিকতা।সেই মানসিকতাৰ বাবে জন প্ৰতিনিধিয়ে অনায়াসেই পাৰে আইন উলংঘা কৰিব।আইন বলবৎ কৰাৰ বাবে যি হাতেৰে ফাইলত চহী কৰে সেই হাতেৰেই আকৌ এনে কিছু কাম কৰে, যি আইন উলংঘনৰ বাদে আন একো নহয়।এনে উলংঘনৰ শেহতীয়া নিদৰ্শন মধ্য প্ৰদেশৰ শিক্ষা মন্ত্ৰী অৰ্চনা চিটনিছ।মন্ত্ৰীগৰাকীয়ে তেওঁৰ নিজৰ জিলা খান্দোৱাৰবুৰহানপুৰ গাঁৱত নিজে আগ-ভাগ লৈ এগৰাকী নাবালিকাৰ বিয়া পাতি দিয়ে।এই তথ্য আজি (১৯/০১/২০১৩) প্ৰকাশিত প্ৰতিদিনৰ।পশ্চিমবংগৰ পুৰুলিয়া জিলাৰ এসময়ত বাল্য বিবাহৰ বিৰুদ্ধে আন্দোলন কৰি ৰাষ্ট্ৰপতিৰ সাহসিকতাৰ বঁটা অৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা ৰেখা কালিন্দীয়ে স্ব-ইচ্ছাই এজন বেণ্ডবাদকৰ স’তে বিয়াত বহে একমাত্ৰ শ্ৰমিক পিতৃক তাইৰ ভৰণ-পোষণৰ বাবে ৰেহাই দিয়াৰ অৰ্থে।এইবোৰে বাৰু কি সূচায়???\nপঞ্চায়ত নিৰ্বাচনৰ বতাহে এতিয়া চানি ধৰিছে অসমৰ আকাশ-বতাহ।নিৰ্বাচনৰ খাতিৰতে মহিলা প্ৰাৰ্থীৰ পয়োভৰ দেখা গৈছে বিভিন্ন ঠাইত।কিন্তু এই মহিলা প্ৰাৰ্থীসকলৰ জ্ঞানৰ যি নমুনা নিউজ চেনেলবোৰত দেখুৱাইছে তাৰপৰা এনে লাগিছে যেন নিৰ্বাচন নহৈ গণতন্ত্ৰৰ নামত ভেকোভাওনাহে আৰম্ভ হৈছে।প্ৰাসংগিক নে অপ্ৰাসংগিক ক’ব নোৱাৰোঁ কিন্তু মনে মনে ভীতিগ্ৰস্ত হৈ গৈছো ভাবি ভাবি সঁচাকৈয়ে বাৰু মহিলাই পুৰুষৰ সমানে অধিকাৰ পাইছেনে? কোনোবাদিনা এই সমাধিকাৰৰ ধাৰণাটো এক ধাৰণা হৈ নাথাকি কাৰ্যত পৰিণত হ’বনে? সঁচা অৰ্থত মহিলাই পুৰুষৰ সমানে সমানে খোজ দিব পাৰিবনে? কথাই কথাই সুবিধা পালেই পুৰুষক জগৰীয়া কৰি থকা আমিবোৰ আচলতে নিজক লৈ কিমান সচেতন? মোৰ প্ৰতিগৰাকী মহিলা সহকৰ্মীক সততাই ৰন্ধন-প্ৰকৰণ অথবা সাজ-সজ্জা, প্ৰসাধনৰ আলোচনাতে আবদ্ধ হৈ থকা দেখোঁ।স্বাৱলম্বী হোৱাৰ পাছতো কোনোগৰাকীকে নিজাববীয়াকৈ কোনো সিদ্ধান্ত লোৱা নেদেখোঁ।ঘৰখনৰ কথাতেই হওক বা নিজৰ ক্ষেত্ৰতেই হওক স্বামীৰ অনুমতি অবিহনে তেওঁলোকে একো নকৰে; কৰিব নোৱাৰে।তাৰ বিপৰীতে প্ৰতিজন পুৰুষ সহকৰ্মীয়ে মইবৰ ভাবৰ এনে এখন ছবি কঢ়িয়াই লৈ ফুৰে য’ত স্বাভাৱিকতেই পতি-পত্নী অথবা নাৰী-পুৰুষৰ অসমতা সহজেই চকুত পৰে।এইয়াতো মাথো মই চকুৰ আগত দেখা দুজনমান মানুহৰ কথা।সমগ্ৰ দেশত এই পৰিসংখ্যা কিমান হ’ব তাক কোনে জানে!!!\nআনৰ কথা নাজানোঁ মোৰ নিজৰ জীৱনত মই এটা কথাই শিকিছোঁ নিজে নিজক সহায় নকৰিলে আনে একো কৰিব নোৱাৰে।সুযোগ-সুবিধা ওপৰৰ পৰা সৰি নপৰে।তাক আহৰণ কৰিব লাগে।সুবিধা-অসুবিধা সকলোৰে জীৱনত থাকেই কিন্তু অসুবিধাবোৰক এক প্ৰত্যাহ্বান বুলি ধৰি লৈ তাৰ মুখামুখি হ’ব লাগে বুলিয়ে ভাবো।মোৰ ভুল হ’ব পাৰে কিন্তু নকৈ নোৱাৰোঁ আত্মবিশ্লেষণ নকৰি আত্মমৰ্যাদা নিবিচাৰি কেৱল পুৰুষৰ মুখলৈ চাই থাকি নাৰী নিৰ্যাতনৰ আলমত বৃথা আন্দোলন কৰাটো কিমান যুক্তি-যুক্ত সেইয়া মোৰ বিচাৰ-বুদ্ধিৰ বাহিৰত।অধিকাৰ গছত ওলমি থকা ফল নহয় যে মন গ’লেই তাক চিঙি আনিব পাৰি।তাক পাবলৈ হ’লে নিজেও অলপ সচেতন হ’ব লাগিব বুলিয়ে ভাবো।\nসৌন্দৰ্য মানে কেৱল শাৰীৰিক সুন্দৰতাকে বুজাই নেকি? নিশ্চয় নুবুজায়।শৰীৰটো ধুনীয়া কৰি ৰখাৰ দৰে মনটো ধুনীয়া কৰি ৰাখিবলৈনো কি লাগে? বহুত বেছি অনুশীলন, বহুত বেছি অধ্যৱসায় লাগে নেকি? মোৰ বোধেৰে নালাগে চাগে! জন্মগতভাৱেই প্ৰকৃতিয়ে সকলোকে কিবা নহয় কিবা গুণৰ অধিকাৰী কৰিছে।পুৰুষক যদি শাৰীৰিক ভাৱে সবল কৰিছে তেনে নাৰীকো ধৈৰ্য্য-সহ্য-সৃষ্টিৰ সেই মহত্ গুণৰ অধিকাৰী কৰিছে যাৰ বাবে নাৰীয়ে গৌৰৱবোধ কৰিব পাৰে।কিন্তু বহু সময়ত এই গুণবোৰ অথলে যায়।যাৰবাবে কম বেছি পৰিমনে মহিলাসকল নিজেও দায়ী।পৰমুখাপেক্ষী হৈ থকাৰ যি অপবাদ নাৰীয়ে কঢ়িয়াব লাগে তাৰবাবে বোধহয় নাৰীয়ে বেছি জগৰীয়া।বিজ্ঞাপনবোৰত নাৰীৰ পয়োভৰ, সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতাবোৰত অৰ্ধনগ্ন নাৰীদেহা দেখি মনলৈ মাজে মাজে কিছুমান বিৰূপ ভাৱ আহে কেতিয়াবা।সঁচাকৈয়ে নাৰী নিজক লৈ নিজৰ অধিকাৰক লৈ সচেতন নে????\nঅফিচটোত বৰকৈ ঠাণ্ডা লগাত তললৈ নামি আহিলো অলপ ৰ’দ লওঁ বুলি।অলপ দেৰি ৰোৱাৰ পাছতে মলিয়ন কাপোৰ পিন্ধা মহিলা এজনীয়ে কোলাত কেঁচুৱা এটা লৈ আহি মোৰ ফালে হাত এখন আগুৱাই দিলে।পাছে পাছে সৰু ছোৱালী এজনী।এনে ধৰণৰ মানুহৰ প্ৰতি অনুকম্পা থাকক বা নাথাকক সেই সময়ত দিব পৰাকৈ মোৰ হাতত একো নাছিল।গতিকে মূৰটো জোকাৰি দিলোঁ।তাই অলপ পৰ ৰৈ আঁতৰি গৈ কোলাৰ পৰা কেঁচুৱাটো নমাই দিলে।ভালকৈ চালো সিহঁত তিনিটাক।মানুহজনীৰ স্বাস্থ্য একেবাৰে পৰি মৰা বিধৰ নহয়।ল’ৰাটোৰ বয়স ডেৰ বছৰমান হ’ব চাগৈ! ছোৱালীজনীৰো তিনি বছৰমান হ’ব নেকি! ক্ষীণ স্বাস্থ্যৰ দুয়োটাৰে গাৰ কাপোৰবোৰ লেতেৰা।ভৰিত চেণ্ডেল-জোতা একো নাই।ল’ৰাটোৱে দুবাৰমান ইফালে-সিফালে দৌৰা দৌৰি কৰি মাকৰ কোলাত উঠিলহি।মাকে এঠাইত বহি লৈ তাক আঁচল এৰুৱাই গাখীৰ খাবলৈ দিলে।ছোৱালীজনীয়ে আন এজন মানুহৰ আগত হাতখন মেলিলেগৈ।\nআকৌ গুমৰি উঠিল মনটো।দুজন মানুহে এটা সাময়িক প্ৰয়োজন পূৰাবলৈকে এদিন লগ লাগিছিল আৰু তাৰে পৰিণতি এই সন্তান।প্ৰকৃতিয়ে নাৰীক এনেকৈয়ে সৃষ্টি কৰিছে জীৱনদায়ীনীৰ ৰূপত।কিন্তু ই কিমানদূৰ গ্ৰহণযোগ্য? প্ৰাচীন কালৰ সেই দিন নাই এতিয়া যে মাত্ৰ বংশ বৃদ্ধিৰ বাবেই সন্তান প্ৰজনন কৰা হ’ব।আজিকালি সন্তান প্ৰজননেও নিয়ন্ত্ৰিত ৰূপ পাইছে।চীন, ভাৰত আদিৰ দৰে জনবহুল দেশত জনসংখ্যাৰ যি বিস্ফোৰক ৰূপ আৰু সেই ৰূপে দেশৰ অৰ্থনৈতিক-সামাজিক দিশত কিদৰে বিৰূপ প্ৰভাৱ পেলাইছে তাক বহলাই নক’লেও হ’ব।\nমোৰ সন্তান দুটা।এটা ল’ৰা আৰু এজনী ছোৱালী।প্ৰথম সন্তানটো হওঁতে অপৰিসীম কষ্ট পোৱাত দ্বিতীয় সন্তানৰ কথা নাভাবোঁ বুলিয়েই ঠিক কৰিছিলোঁ।কিন্তু সময় যোৱাৰ লগে লগে, অলপ ডাঙৰ হোৱাৰ লগে লগে ল’ৰাটোৱে আমনি কৰা হ’ল।মোৰ অফিচৰ পৰা আহি পোৱা পলম হ’লেই সি কন্দা-কটা আৰম্ভ কৰি দিয়ে।বহুত দিন ঘৰৰ দুৱাৰ মাৰি থৈ সি কান্দি কান্দি তাৰ প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰিছে।দুৱাৰৰ বাহিৰত মই কান্দি থাকোঁ, ভিতৰত সি কান্দি থাকে।তাৰ পাছত আমাৰ ওচৰলৈ আন এঘৰ মানুহ থাকিবলৈ অহাত তাৰ অভিযোগ তুংগতউঠিলগৈ।স্কুলৰ পৰা অহাৰ পাছতেই সি ক’বলৈ আৰম্ভ কৰি দিয়ে-এতিয়া প্ৰাৰ্থনা বাই শ্বানৰ লগত খেলিব।মই কাৰ লগত খেলিম? সদায় সদায় অকলে থাকিব লাগে।মই ছুটি লৈ ঘৰত থকাৰ দুদিন মনে মনে থাকে, অফিচলৈ যোৱাৰ লগে লগেই সি তাৰ অভিযোগ আকৌ আৰম্ভ কৰে।বাইদেউৰ ঘৰলৈ গ’লে সি উভতি আহিব নোখোজে।বাইদেউৰ দুটা ল’ৰা আৰু তাৰ বৰ আপোন সিহঁত দুটা।তাৰ মানসিক প্ৰয়োজন উপলব্ধি কৰি প্ৰায় পাঁচ বছৰৰ বিৰতিৰ পাছত আমি দ্বিতীয় সন্তানৰ কথা ভাবিছিলোঁ।\nআমাৰ দৰে পতি-পত্নী দুয়োজনে চাকৰি কৰা আৰু অকলশৰে থকা বহুত পৰিয়ালে চাগে এনেকুৱা পৰিস্থিতিৰ মুখামুখি হৈছে।চাকৰিৰ ব্যস্ততা আৰু পৰিয়ালত সদস্যৰ সীমাবদ্ধতাৰ কাৰণে বহুত পৰিয়ালত সন্তানৰ সংখ্যা এজনতে ৰৈ যোৱা দেখিছোঁ।আৰ্থিক নিৰাপত্তাও ইয়াৰ আন এটা কাৰণ কিজানি।তথাপি মই কম দুটা সন্তানৰ প্ৰয়োজনীয়তা সকলোৱে অনুভৱ কৰিব লাগে।অন্তঃত প্ৰথম সন্তানটোৰ মানসিক স্বাৰ্থৰ খাতিৰতে হলেও।এই ক্ষেত্ৰত মই নিজেই বহুত দুখজনক ঘটনাৰ সাক্ষী যিসকলৰ মাত্ৰ এটাই সন্তান আছিল।মন কৰিব আছিল।মোৰ চিনাকি ড. চলিহাই প্ৰতিজন ৰোগীকে দুটা সন্তান গ্ৰহণ কৰিবলৈ উপদেশ দিয়ে।তেওঁৰ মুখতেই শুনা এটা সৰু ঘটনা-এবাৰ এটা পৰিয়ালে পিক্‌নিক্ খাবলৈ নাহৰকটিয়ালৈ আহি আছিল।অকস্মাত মহিলাগৰাকীৰ কোলাৰ পৰা কণমানি এটা উফৰি গৈ দিহিং নৈত পৰিলগৈ।হাহাকাৰ লাগি গ’ল।কিন্তু বহুত বিচাৰ-খোচাৰ কৰাৰ পাছতো কণমানিটোক পোৱা নগ’ল।তাৰপাছত তেওঁলোকে বহুত চিকিৎসা কৰিলে দ্বিতীয় এটা সন্তানৰ কাৰণে কিন্তু নাপালে।ড. চলিহাৰ চিনাকি এই পৰিয়ালটো উচ্চ শিক্ষিত হোৱাৰ লগতে টকা-পইচা সকলো ফালৰপৰাই টনকিয়াল আছিল।ড. চলিহাই তেওঁলোকক সময় থাকোঁতেই দ্বিতীয় এটা সন্তানৰ কথা বহুতবাৰ কৈছিল।\nআকৌ উভতি আহোঁ মই অফিচত লগ পোৱা মানুহজনীৰ কাষলৈ।দুটাকৈ সন্তানেৰে মানুহজনীৰ কোনোবা গৰাকী আছে নে নাই মই নাজানোঁ।থাকিবও পাৰে নাথাকিবও পাৰে।সন্তান জন্ম দিয়াৰ পাছত বুকুৰ গাখীৰ দিব পৰালৈকেঠিকে আছে।তাৰপাছত? ডাঙৰ-দীঘল কৰি সিহঁতক মানুহ কৰালৈকে বাকী প্ৰয়োজন কিদৰে পূৰা কৰিব? আৰ আগত তাৰ আগত হাত পাতি, চুৰি-ডকাইতি কৰি অথবা দিন হাজিৰা কৰি বা কাৰোবাৰ ঘৰত/হোটেলত বনকৰা ল’ৰা-ছোৱালী হৈ ইহঁত এদিন ডাঙৰ হ’ব।ডাঙৰ হৈ ইহঁতেও এনেকৈয়ে আৰু ল’ৰা-ছোৱালী জন্ম দিব।শিক্ষা-দীক্ষাৰ বতাহে ইহঁতককোনোদিনেনোচোৱে।ভৱিষ্যৎ পৰিকল্পনাও ইহঁতৰ মূৰ কামোৰণিৰ বিষয় নহয়।আহাৰ-নিদ্ৰা-মৈথুনতেইহঁতৰ প্ৰয়োজন সীমাবদ্ধ।এনেলোকৰ কিমান সংখ্যাই দেশৰ জনসংখ্যা বৃদ্ধিত অৰিহণা যোগাইছে বাৰু? আমাৰ দেশৰ ৰাজনীতি-অৰ্থনীতিত ইহঁতবোৰে প্ৰভাৱ নেপেলাই নেকি?\nএটা সময় আছিল বৃদ্ধাৱস্থাত চোৱা-মেলা কৰিব বুলি পিতৃ-মাতৃয়ে সন্তানৰ লালন-পালন কৰিছিল।আজিৰ দিনত এই ধাৰণা কিছু পৰিমাণে বিকৃত হৈছে।বৃদ্ধাৱস্থাত বহু পিতৃ-মাতৃয়ে বৃদ্ধাশ্ৰমৰআশ্ৰ্ৰয় ল’ব লগা হৈছে অথবা অযত্নত মৃত্যুৰ দিন গণিব লগা হৈছে।তথাপিও নিজৰ প্ৰয়োজনতে সন্তানৰ আৱাহন কৰা হয় যেতিয়া সিহঁতক মানুহ হিচাপে গঢ় দিয়া দায়িত্বও মাক-দেউতাকেই ল’ব লাগিব।সিহঁতৰ প্ৰয়োজন বুজি পোৱা, তাক পূৰণ কৰা, সিহঁতৰ দাবীৰ ন্যায্যতা কিমানদূৰ, তাৰ উচিত-অনুচিত বিচাৰ কৰি তাক পূৰণ কৰাৰ দায়িত্বও মাক-দেউতাকৰে।আজিৰ শিশু কাইলৈ দেশৰ নাগৰিক।কিন্তু এই যে মই মুখামুখি হ’লো শিশু দুটা সিহঁতে ভৱিষ্যতে দেশৰ নাগৰিকৰ দায়িত্ব পূৰাব পাৰিবনে? এই ক্ষেত্ৰত এজন সচেতন নাগৰিক হিচাপে আমাৰ কৰণীয় কি?\nজীয়াই থকা সময়ছোৱাত মানুহৰ প্ৰয়োজনৰ সীমা-সংখ্যা নাই।এটা প্ৰয়োজন পূৰোৱাৰ লগে লগে আন এটা প্ৰয়োজনে মূৰ দাঙি উঠে।আজিৰ দিনত মানুহৰ প্ৰ্য়োজন পূৰাব পৰা আটাইতকৈ প্ৰয়োজনীয় বস্তুটো হ’ল টকা।হাতৰ মুঠিত অপৰ্যাপ্ত টকা থাকিলে চিন্তাৰ কোনো কাৰণ নাই।দেশৰ ৰাজনীত-সমাজনীতি-অৰ্থনীতিক এই টকাই কি ভয়াবহভাৱে গ্ৰাস কৰি আনিছে তাক নকলেও হ’ব।কিন্তু মানুহক এটা জীৱনত কিমান টকা লাগে? এই প্ৰশ্নটোৰ সঠিক উত্তৰ নাপাওঁ।দাল-দৰিদ্ৰও দেখিছো, কোটিপতিওদেখিছো।যোগীও পাইছোভোগীওপাইছোঁ।দেখি-শুনি এটা কথাই বুজিছোঁনমৰালৈকে মানুহ জীয়াই থাকে।কিন্তু এই জীৱন কালত নিজৰ প্ৰয়োজন পূৰাবলৈকে মানুহে নকৰে কি???\n← শ্বপিং মল (দিগন্ত কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য)\nগছত গৰু উঠাৰ কাহিনী (ঈশান জ্যোতি বৰা) →\nখাৰত হালধি নিদিব-ড৹ ভগৱান দেৱ মিশ্ৰ\nএজন ৰিক্সাৱালাৰ পৰা এটা ধন্যবাদ আৰু মই (ৰাজপ্ৰতীম গগৈ)


acute-encephalitis-syndrome-in-assam-kills-40-japanese-encephalitis-tvraju– News18 Assam\nNHMৰ ভয়ানক কাৰচাজি! লুকুৱাইছে নেকি জাপানীজ এনকেফেলাইটিছত আক্ৰান্তৰ তথ্য?\nUpdated:July 22, 2020, 10:29 PM IST\nকোৰোণাৰ সমানে সমানে জাপানীজ এনকেফেলাইটিছ আৰু এনকেফেলাইটিছ সদৃশ ৰোগেও ৰাজ্যত চলাইছে তাণ্ডৱ\nLast Updated: July 22, 2020, 10:29 PM IST\nকোৰোণা প্ৰতিৰোধৰ বাবে এতিয়া দিন ৰাতি একাকাৰ কৰিছে ৰাজ্যৰ স্বাস্থ্য বিভাগে। কিন্তু কোৰোণাৰ সমান্তৰালভাবে ৰাজ্যত তাণ্ডৱ চলোৱা জাপানীজ এনকেফেলাইটিছ আৰু এনকেফেলাইটিছ সদৃশ ৰোগক লৈ চলিছে ভয়ানক কাৰচাজি। পৰ্যায় এনে পাইছে গৈ যে, ৰাজ্যত তাণ্ডৱ চলোৱা এনকেফেলাইটিছ সদৃশ ৰোগৰ তথ্য লুকুৱাইছে NHMএ।\nৰাজ্যত এই পৰ্যন্ত কোৰেণাত আক্ৰান্ত ২৫ হাজাৰ লোক। মৃত্যু হৈছে ৬৪ গৰাকীৰ ৷ এই ভয়াৱহতাৰ সমানে সমানে জাপানীজ এনকেফেলাইটিছ আৰু এনকেফেলাইটিছ সদৃশ ৰোগেও চলাইছে তাণ্ডৱ । ১৩ জুলাইলৈকে জাপানীজ এনকেফেলাইটিছত মৃত্যু হৈছে ১১জন লোকৰ ৷ আক্ৰান্ত হৈছে ৮২ জন ৷\nNHM এ প্ৰকাশ কৰা মেডিকেল বুলেটিন অনুসৰি ১৩ জুলাইলৈকে এনকেফেলাইটিছ সদৃশ ৰোগত মৃত্যু হৈছে ২৯ জনৰ ৷ এনকেফেলাইটিছ সদৃশ ৰোগত আক্ৰান্ত হৈছে ১৯০ জন ব্যক্তি ৷ অৰ্থাৎ জাপানীজ এনকেফেলাইটিছ আৰু এনকেফেলাইটিছ সদৃশ ৰোগত মৃত্যু হৈছে ৪০ গৰাকীৰ আৰু আক্ৰান্ত হৈছে ২৭২ গৰাকী ৷ কিন্তু আশ্বৰ্যকৰ কথা যে,NHMৰ বুলেটিনৰ পৰা নোহোৱা হ'ল AESৰ আক্ৰান্তৰ তথ্য ৷ ১৪ জুলাই আৰু ২১ জুলাইৰ বুলেটিনত নাই AESৰ তথ্য।\nযিসময়ত কোৰোণা বিৰোধী যুঁজত অতি দক্ষতাৰে যুঁজিছে বুলি স্বাস্থ্য বিভাগে ঢোল পিটিছে সেই সময়ত NHMৰ বুলেটিনৰ পৰা কিয় নোহোৱা হ'ল ডাটা? AES ৰ তথ্য লুকুৱাই কি বুজাব বিচাৰিছে স্বাস্থ্য বিভাগে? কোৰোণাৰ দৰে জাপানীজ এনকেফেলাইটিছ আৰু এনকেফালাইটিছ সদৃশ ৰোগে তাণ্ডৱ চলোৱাটো স্পষ্ট হ'লে স্বাস্থ্য বিভাগৰ ফোপোলা স্বৰূপ ওলোৱাৰ ভয়ত আক্ৰান্তৰ তথ্য লুকুৱাব বিচাৰিছে নেকি NHM এ! এনেদৰে এতিয়া বহুতে কৰিছে বিভিন্ন ধৰণৰ প্ৰশ্ন।\nFirst published: July 22, 2020, 10:29 PM IST