প্ৰাপ্তি অপ্ৰাপ্তি আৰু তাই (-মৌচুমী দাস) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nডাইনিং টেবুলত ভাতকেইটামান আগবঢ়াই দি মায়ে কৈ গ’ল, “আকৌ কেতিয়া আহিবি? অহাবাৰলৈ আহিলে দিনে পোহৰে আহিবিচোন৷ ৰাতিখন কিয় আহ’? ৰাতি ৰাতি নাইট চুপাৰবোৰ ইমানকৈ এক্সিডেন্ট হৈ থাকে ৷ বাতৰি চাবই নোৱাৰি৷ মই লাহেকৈ ক’লো,” ঠিক আছে বাৰু অহাবাৰলৈ ডে’ চুপাৰতে টিকট কাটিম, চাঁও মোৰ পানী বটলটো দিয়াচোন৷”৬.৩০ বজাত মোৰ বাছ ৷ ঘৰতে ৬.০০ বাজিল ৷ বস্তুবোৰ ঠিকমতে আছে নাই বুলি চাবলৈ লৈ বাহিৰৰ কোঠাটোলৈ যাঁওতেই দেখো মা পাকঘৰৰ এচুকত সোমাই উচুপি আছে ৷ নিজকে দুৰ্বল নকৰি অলপ দুৰৰ পৰাই মাত লগালো,” মা মই যাওঁ দেই ৷”\nলৰালৰিকৈ চাদৰৰ আচলটো মুখত লৈ মা ওলাই আহিল ৷ চলচলীয়া ৰঙা চকু ৷ প্ৰত্যেকবাৰেই মই ঘৰলৈ আহিলে মা’ৰ চকু চলচলীয়া হয় ৷ ঠিক বিয়া দি উলিয়াই দিয়া ছোৱালীৰ দৰে ৷ বুকুৰ এচুকত বিষ এটা লৈ মই ওলাই আহো দুনাই ঘুৰি নাচাও ৷\nনৈশ যাত্ৰা মোৰ সাংঘাটিক প্ৰিয় ৷ ভাল লগাৰ কাৰণ অৱশ্যে কেইবাটাও ৷ সেই যে জখলাবন্ধাৰ মাজৰাতিও দিনৰ দৰে হৈ থকা পৰিৱেশটো,দোকানবোৰত বাজি থকা গীতবোৰ৷ বিভিন্ন দোকানত বিভিন্ন গীত ৷ ইজনে সিজনক চিনি নাপায় অথচ এটুকুৰা সৰু ঠাইত নানা ঠাইৰ নানা মানুহৰ সমাবেশ ৷ ভাত-চাহৰ খলকনি,চিগাৰেটৰ ধোৱাঁ,আংকল চিপচৰ মৰমৰণি,শীতল পানীয়ৰ বুৰবুৰণি৷ বুকুত এক ৰিঙা ৰিঙা ভাৱ ৷ স্মৃতি ৰোমন্থনৰ অনুকুল পৰিৱেশ৷ ব্যস্ত জীৱনে কোঙা কৰি পোলোৱা মই হাতৰ মুঠিত বিছাৰি পাঁও এক মধুৰ নিশা ৷ এনেকুৱা মুহূৰত বোৰত ক’বলৈ মন যায় মোৰ ‘লাইফ’ সচাকৈয়ে জিংগালালা ৷\nএক কুইন্টল মান গধুৰ মোৰ এয়াৰবেগটো আৰু পানী বটলটোৰে সৈতে কোনোমতেহে মই বাছখনৰ ভিতৰলৈ সোমাই গ’লো ৷ নিজৰ বস্তুকেইপদ ঠিকমতে থৈ মই মোৰ আসনত বহিলো ৷ বাছখন লাহে লাহে চলিবলৈ ধৰিল ৷ মোৰ আসনৰ সমানে সমানে বহা ল’ৰাকেইটালৈ চকু গ’ল মোৰ ৷ তাৰে দুটাৰ চুলিকেডাল মোতকৈ অলপহে চুটি হ’ব কিজানি ৷ কানত কাণফুলি,চেলাউৰি ফুটা কৰি পিন্ধা ৰিং, ডিঙিত চাৰি-পাঁচডালমান চেইন লুকিং লাইক ইঅ’ ইঅ’ হনি সিং আৰু হাতত টেটু ৷ সেইকণ দৃষ্টি মাৰনাযাওঁতেই মোৰ দৃষ্টি নিক্ষেপ হ’ল গাত মানুহৰ লাওখোলা অকাঁ ক’লা ক’লা স্পৰটিং,লগত বগা আখৰেৰে ডাঙৰ ডাঙৰকৈ লিখা আছে ‘দেঞ্জাৰ’ ৷ মই মনতে ভাৱিবলৈ ধৰিলো, “আমি অসমীয়া নহওঁ দুখীয়া” নাইবা “খাটি অসমীয়া” জাতীয় স্পৰটিং পিন্ধিব নোৱাৰিলে নেকি বাৰু ইহঁতে ৷ লাওখোলা অকাঁ ‘দেঞ্জাৰ’ লিখি থোৱাকেইতাহে পিন্ধিবলৈ পালেনে বাৰু ৷\nৰাতি ১১ মান বজাত ভাত খাবলৈ নামিলো ৷ ৰাতিৰ খাজ খাই উঠি পইচা দিবলৈ লওঁতেই মোৰ বুকু চিৰিংকৈ গ’ল ৷ মনিবেগটো চোন নাই ৷ গোটেইখন বিছাৰি চলাথ কৰিলো নাই ক’তোৱেই বিছাৰি পোৱা নাই ৷ বহু বিচাৰ খোচাৰ কৰাৰ পাচতো মনিবেগটো নোপোৱাত মোৰ চিন্তা হ’বলৈ ধৰিলে ৷ ঠিক সেই সময়তে চুলি দীঘল ল’ৰাকেইটাৰ মাজৰে এটাই মোলৈ বুলি মনিবেগটো আগবঢ়াই দি ক’লে,” ভয় নাখাব আমি মানুহকেইটা ইমান বেছি দেঞ্জাৰ নহয় ৷ ”\nধন্যবাদসুচক মন্তব্য এটা আগবঢ়াই তাৰ নামটো সুধিবলৈ লওঁতেই সি গুচি গ’ল ৷ ছেঃ ল’ৰাটোৰ নামটোকে সুধিবলৈ থাকি গ’ল ৷\nপুৱা নিজৰ কোঠাটোত সোমোৱাৰ লগে লগেই মনটো বেয়া লাগিল ৷ ঘৰলৈ বাৰে বাৰে মনত পৰিবলৈ ধৰিলে ৷ এই পোন্ধৰ দিন কেনেকৈ পাৰ হৈ গ’ল ততকে নাপালো ৷ আকৌ সেই একেই একঘেয়ামী ব্যস্ততা ৰাতিপুৱা ওলাই যোৱা আবেলি সোমোৱা ৷ তাৰ মাজে মাজে ঘৰুৱা দায়িত্ববোৰ,প্ৰতিশ্ৰুতিবোৰ কেতিয়া পালন,পুৰণ কৰিম ৷ পোৱা-নোপোৱাবোৰৰ হিচাপ এতিয়াও বাকীত ৷ এইবোৰ ভাৱি থাকোতেই ‘তাই’ৰ ফোন আহিল ৷\n“হেল্ল!!! তই ক’ত আছ’? ঘৰতে আছ’ যদি অলপ পাচত তোৰ ওচৰলৈ গৈ আছো ৷ মই জাষ্ট পাৰলাৰৰ পৰা উলাইছো,ট্ৰেফিক জাম ন’হলে সোনকালেই পামগৈ৷ ”\nমোক কিবা এটা কোৱাৰ সুবিধাকণ একাষে থৈ তাই ফোনটো কাটি দিলে ৷ দুনাই তাইলৈ ফোনটো লগাবলৈ মন নগ’ল মোৰ ৷ যোৱা সপ্তাহত অফিচিয়েল ট্যুৰ এটাত গিৰিয়েক আৰু তাই ছিংগাপুৰলৈ যোৱাৰ কথাখিনি মা-মছলা সানি ভীষণ ক’বলৈ মন গ’লেই তাইৰ মোলৈ মনত পৰাটো একো অস্বাভাৱিক নহয়৷\nদুঘন্টামানৰ পাচত কলিং বেলটো বাজিল ৷ দুৱাৰখন খুলি দিয়াৰ লগে লগেই তাই সাৱট মাৰি ধৰি গালত চুমা খোৱাৰ দৰে ঠিক চুমাও নহয় (সেইয়া আচলতে লিপষ্টিক নষ্ট নোহোৱাকৈ ৰখা কৌশল) হাই ডিয়েৰ বুলি চিঞৰি দিলে ৷\n― ” তই বহচোন মই নেমু চৰবত এগিলাচ আনোগৈ ৷ “এইবুলি কৈ ভিতৰলৈ সোমাই যাবলৈ লওঁতেই তাই মাত লগালে ৷\n― ” নাই নাই এইমাত্ৰ মই কেসৰ বাদাম মিল্ক স্যেক খাই আহিছো ৷ বাহিৰত উলিয়াই থোৱা কুঁহিয়াৰ চেপা জ্যুইসবোৰ মানুহবোৰে যে কেনেকৈ খায় নহয় ৷ চ’ আনহাইজেনিক,তইও নাখাবি কিন্তু৷\n― ” হ’ব বাৰু দে,সেইবোৰ বাদ দে তোৰ খা- খৱৰ কচোন ৷ কেনে আছ’? খিনাইচ’ দেখোন৷ কিবা অসুখ-বিসুখ নেকি ৷ ৰ’ মই ছুজি অলপ বনাই আনো দুইজনীয়ে একেলগে বহি চাহ খাম ৷ ”\nমোৰ কথা শেষ হ’বলৈ নাপাওঁতেই তাই মাত দিলে ―\n― ” নাই নালাগে…৷ ছুজি যে একেবাৰেই নবনাবি ৷ ৰিফাইন তেলবোৰত বহুত কেলৰি থাকে ৷ আমাৰ ‘এওঁ’ মোক কৈছে,”ইয়াতকৈ যদি আৰু অলপ বেছি শকত হোৱা মোৰ লগত পাৰটিলৈ যোৱা বন্ধ৷ ”\nসেইকাৰণে আজিকালি ডায়েটিং কৰি আছো৷\nতাইৰ হাড়ে-ছালে একেলগ হৈ লাগিব খোজা দেহাটোলৈ মোৰ পুতৌ জন্মিল ৷\nহাতৰ আঙুলিকেইটা ঘঁহি ঘঁহি মোক কৈ গ’ল,”বুজিচ’ যোৱাটো এনিভাৰচাৰিত এওঁ টানিষ্কৰ হীৰাৰ আঙুঠি এটা দিছিল ৷ এই যে অনামিকা আঙুলিত দেখিচ’ এইটো ৷\nএতিয়া বৰ টান হৈছে,বিষাইছে তোৰ ওচৰত এন্টিছেপটিক ক্ৰিম কিবা আছে যদি দেচোন৷”\nমই আগবঢ়াই দিয়া বোৰোলিনটো আঙুলিত ঘহিঁ ঘহিঁ তাই আকৌ এৰি অহা অংশত যোগ দি ক’বলৈ ধৰিলে ৷\n” অই তোৰ দাদাৰ অৱস্থাটো কেনে এতিয়া,চাকৰিলৈ নিয়মীয়াকৈ গৈ আছেনে? পঢ়ি থকা কালত সেই ঘটনাটো নোহোৱা হ’লে কিজানি তাৰ ইমান বেয়া অৱস্থা নহ’লহয় ৷ ড্ৰাগছে ল’ৰাটোক বৰবাদ কৰি দিলে ৷ তই এটা কাম নকৰ’ কিয় আমাৰ এওঁলোকৰ কোম্পানীত আহে যদি এবাৰ সুধি চাবি,এওঁ অলপ লাগি দিলেই কামটো হৈ যাব ৷ ইয়াতনো দৰমহা কিমান পায় ৷”\nএডাল বিষাক্ত কাঁড়ে যেন মোৰ বুকু ভেদ কৰি গ’ল ৷ তাইৰ কথাষাৰ এৰাই চলাৰ মানসেৰে মই ক’লো,” দৰমহাৰ কথা নহয় দেচোন,বৰ্তমান য’ত আছে ত’তেই সুখী সি ৷”\nনিজৰ মন পচন্দৰ উত্তৰটো নাপায় সেমেনা সেমেনিকৈ তাই চাহৰ কাপটোত সোহা মাৰিলে ৷ নিজৰ গুণ বখানিবলৈ আৰু আধিপত্য থকা বিষয়বোৰ কি কি হ’ব পাৰে তাই এফালৰ পৰা চিন্তা কৰাত লাগিল৷ অৱশেষত যেনিবা পাই গ’ল তাইৰ মন পচন্দৰ বিষয় এটা ৷\nবেচিনত হাতখন ধুই ধুই মোৰ ফালে চাও নাচাও ভংগীমাত তাই মোলৈ চাই থকা দেখি ময়েই তাইক সেই সুবিধাকণ কৰি দিলো৷মন নোযোৱাৰ স্বত্তেও শেষবাৰলৈ যিকেইটা কথা ক’বলৈ বাকী থাকিল কৈ লওক ৷ সেই আশাৰে তাইলৈ দৃষ্টি নিক্ষেপ কৰিলো ৷\n―” এটা কথা কি জান’,আমাৰ এখেত সাংঘাটিক ব্যস্ত কিন্তু তাৰ বাবে মোৰ কোনো আক্ষেপ নাই ৷ আজিলৈকে কোনো এটা কথাত না বুলি নাইকোৱা ৷ পুৰা খেয়াল ৰাখে মোৰ৷ এইটো হয় তেওঁ মোৰ লগত খুব কম সময় কটায় কিন্তু মোক হেপ্পী ৰাখিবলৈ চেষ্টা কৰে ৷ ইমানবোৰ কামৰ মাজতে অফিছৰ টেবুলৰ পৰাই অনলাইন গিফ্ট অৰডাৰ কৰে একমাত্ৰ মোৰ বাবে৷ আই এম ভেৰী মাচ্চ লাকী ইউ ন’ ৷ অলপমান কম্ৰমাইজ ময়ো কৰো আৰু এডজাষ্ট হৈ যায় ৷\nঠিক আছে বাৰু মই যাওঁ এতিয়া ৷ তই আহিবিচোন কেতিয়াবা ৷ গাড়ীৰ কথা চিন্তা নকৰিবি দৰকাৰ হ’লে মই গাড়ী পঠাই দিম ৷ ড্ৰাইভাৰটো এনেয়েহে বহি থাকে দিনটো ৷ দৰমহাকেইটা এনেয়ে দিয়া নাইটো ইয়াক ৷ ”\nঘৰ পায় তাই দেখে গিৰিয়েকে হাতত এপেগ লৈ টিভিটোৰ সন্মুখৰ ছোফাখনত বহি লৈছে ৷ তাই ক’লৈ গৈছিল,কিয় গৈছিল,ইমান দেৰি কিয় হ’ল এইবোৰ প্ৰশ্ন কৰাটো এজন আল্ট্ৰা মডাৰ্ণ হাজবেন্ডৰ কাম নহয় বুলি তাই ভাৱে ৷ সেয়েহে আজিকালি গিৰিয়েকেও এইবোৰ কথাত মুৰ নঘমায় ৷\nকাষেদি পাৰ হৈ যাওঁতে তাই মন কৰিলে তাইৰ হাজবেন্ডে পিঠিৰ পাচফালে আৰু তপিনাৰ তলত দুটাকৈ গাৰু লৈ বহিছে ৷\n― ” কি হ’ল ককালৰ বিষে উক দিছে নেকি?” তাই সুধিলে ৷\n― ” নহয় হে ছোফাখনৰ স্পঞ্জবোৰ কিবা তললৈ সোমাই গৈছে বহি আৰাম নালাগে ৷”\nতাই অন্যমনস্ক হৈ গুনগুনাই গান গাই গাই হাতৰ খাৰুবোৰ জুৱেলাৰী বক্সত ভৰোৱাত লাগিল ৷\nগিৰিয়েকে আকৌ মাত দিলে\n― ” হেৰা,যৌতুকত বৰ দুপলিকেট মাল আনিছিলা হে তুমি ৷ ইমান কম দিনতে ফেচেকা লাগিল৷”\nএইবাৰো তাই গিৰিয়েকৰ কথাষাৰত বৰ এটা গুৰুত্ব নিদি চিফনৰ শাড়ীৰ পিনবোৰ খুলিবলৈ লওঁতেই গিৰিয়েকে আকো মাত লগালে ৷\n― “শুনিছা,চোফা চেট যোৰ বদলাব লাগিব ৷ কি যে ল’ ষ্টেণ্ডাৰড বস্তু দিছে এইসোপা ৷ হেৰা তোমাৰ বাপেৰাই কিমান দৰমহা পাইছিল হে ?”\nলগে লগে শিল পৰা কপৌৰ দৰে তাই থৰ লাগি ৰ’ল ৷ নিশ্চুপ হৈ ৰ’ল একে ঠাইতে ৷ শাৰীৰ পিনবোৰ এটা এটাকৈ ছোফাখনৰ কোনোবা এটা চুকত সোমাই পৰিল ৷\n( ছাঁ লৈ)\nবিঃদ্ৰঃ – ইয়াত ‘মই’ জনী মই নহয় ৷\n← মেলেৰীয়া প্ৰতিৰোধ আৰু ভাৰতবৰ্ষৰ আৰ্থ-সামাজিক উন্নয়ন (-ডা: ধৰ্মকান্ত কুম্ভকাৰ )\nলিবিয়াৰ কাহিনীৰ বিংশতিতম খণ্ড : (লিবিয়াত লিখা ডায়েৰীৰ পাতৰ পৰা) (- ডাঃ ভূপেন্দ্ৰ শইকীয়া) →\nচ’চিয়েল নেটৱর্কত বৰুৱা সংসাৰ (মুকুল শৰ্মা)


দুঃসাহসিক ক্ৰীড়া শিকিব নেকি? প্ৰশিক্ষণ চলি আছে - NE FOCUS\nদুঃসাহসিক ক্ৰীড়া শিকিব নেকি? প্ৰশিক্ষণ চলি আছে\nযোৱা ২২ জানুৱাৰীৰ পৰা ২৬ জানুৱাৰীলৈ অনুষ্ঠিত হৈছে সদৌ অসম ৰক ক্লাইম্বিং আৰু দুঃসাহসিক শিবিৰ।১৫ সংখ্যক এই প্ৰশিক্ষণ শিবিৰ আয়োজন কৰিছে অসম ৰক এণ্ড স্প’ৰ্ট ক্লাইম্বিংএছ’চিয়েছনে।এই শিবিৰত অসমৰ ভিন্ন প্ৰান্তৰ মুঠ ২৭ জন যুৱক যুৱতীয়ে অংশগ্রহণ কৰিছে।গুৱাহাটীৰ দাঁতি কাষৰীয়া বিভিন্ন শৈলক্ষেত্র আৰু পাহাৰীয়া অঞ্চলসমূহত প্ৰশিক্ষাৰ্থীসকলক প্ৰাকৃতিক আৰু কৃত্রিম শৈলাৰোহনৰ প্ৰশিক্ষণ প্ৰদান কৰা হৈছে।তাৰোপৰি পাহাৰীয়া নদী পাৰ হোৱাৰ কৌশল, জংগল ট্ৰেকিং,জংগলত নৈশযাপন কৰাৰ প্ৰশিক্ষণ প্ৰদান কৰিছে।শিবিৰত প্ৰশিক্ষণ প্ৰদান কৰি থকা চাবলৈ বহু লোকে ভিৰ কৰিছেহি।খবৰ যুগুতালে গীতাঞ্জলি গগৈয়ে..\nPrevPreviousদুখন দেশৰ মাজত সংস্কৃতিয়ে সমন্বয় গঢ়িছে\nNextগণতন্ত্ৰ দিৱসৰ বিশেষ চিন্তাৰে..Next


কৃত্ৰিম বানপানীৰ পৰা চহৰীয়া অঞ্চলক ৰক্ষা কৰোঁ আহক৷ -ড. অনুজ বৰুৱা - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nকৃত্ৰিম বানপানীৰ পৰা চহৰীয়া অঞ্চলক ৰক্ষা কৰোঁ আহক৷ —ড. অনুজ বৰুৱা\nJune 16, 2019 March 10, 20210Comments\nবাৰিষা কেতিয়বাই আৰম্ভ হ’ল৷ অথালি-পথালিকৈ ঘৰ দুৱাৰবোৰ সাজি চহৰীয়াসকলে পানী ওলাই যোৱাৰ বাটপথবোৰ ভেটি থৈছেই৷ এতিয়া চৰকাৰ আৰু প্ৰশাসনকে গালি পাৰি নাথাকি আমি চহৰবাসী সকলে নিজেই ব্যৱস্থা কৰোঁ আহক৷\nপাকঘৰৰ পৰাই আৰম্ভ কৰোঁ৷ দুটা পাত্ৰ বা বেগ লওক -এটা বায়’ডিগ্ৰেদেব’ল আৰু নন- বায়’ডিগ্ৰেদেব’ল পেলনীয়া সামগ্ৰীৰ বাবে৷ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ কথা এইটোৱেই যে-এবাৰ এই দুই প্ৰকাৰৰ সামগ্ৰীবোৰ লগ লাগিলে পাছত কোনো এটা খণ্ডতে পুনৰ বিভাজন নহয়গৈ, মিউনিচিপেলিটিৰ ট্ৰাকে নি কোনোবা ডাম্পিং চাইটত পেলাই দিয়াৰ পাছততো কোনো সহজ উপায় নায়েই৷\n• ২০০ গ্ৰাম মান উন্নত জাতৰ কেঁচু (যেনে – Eisenia fetida)\n• কেঁচু সৰকি যাব নোৱাৰাৰ জোখৰ সৰু সৰুকৈ নিৰ্দিষ্ট স্থানত ফুটা কৰি লোৱা ২০ লিটাৰমান জোখৰ তিনিটা প্লাষ্টিকৰ দ্ৰাম (চাৰিজনীয়া পৰিয়ালৰ বাবে)\n• দ্ৰামটো খাপ খায় পৰাৰ জোখৰ এটা বাল্টি জাতীয় মুখ বহল পাত্ৰ সিমানেই প্ৰয়োজন৷\nএতিয়া আৰম্ভ কৰক৷\nপাকঘৰত আহি গোটখোৱা পেলনীয়া সামগ্ৰী সমূহ জীবাণুবিয়োজ্য (বায়’ডিগ্ৰেদেবল) আৰু অ-জীবাণুবিয়োজ্য (নন-বায়’ডিগ্ৰেদেবল) -এই দুটা ভাগত ভাগ কৰিবলৈ দুটা পাত্ৰ বা মোনা তৈয়াৰ ৰাখিব লাগে৷ এবাৰ লগ হলে পাছত পুনৰ কেতিয়াও ভাগ ভাগ নহয়গৈ, আৰু, সেইটোৱেই এই সমস্ত প্ৰচেছটোৰ সাফল্যতাৰ মুখ্য কাৰক৷ গতিকে, জমা কৰোঁতেই বেলেগে বেলেগে জমা কৰক, একেলগে জমা কৰি আকৌ ভাগ ভাগ কৰাটো সহজসাধ্য নহয়৷ এতিয়া কেইদিনমানৰ গোটখোৱা বায়’ডিগ্ৰেদেবলখিনি তিনিটা দ্ৰামৰ এটাত গোটাই যাওক৷ মাজে মাজে লাঠি এডালেৰে জাবৰখিনি তল-ওপৰ কৰি থাকিব, নহ’লে অক্সিজেন ৰহিত অৱস্থাৰ সৃষ্টি হৈ গোন্ধ ওলাব পাৰে৷ জাবৰখিনি শুকাই যাবলৈ নিদিব৷ জাবৰখিনি অলপমান পঁচি যোৱাৰ পাছত কেঁচুবোৰ তাত এৰি দিয়ক৷ড্ৰামটোৰ তলত বহল মুখৰ বাল্টি এনে হিচাপত দিয়ক যাতে সেইটো কেইআঙুলমানহে বাল্টিৰ ভিতৰলৈ সোমাই পৰে, দ্ৰামটো ধৰি ৰাখিব পৰাকৈ৷ দ্ৰামটোৰ তলফালে থকা ফুটা কেইটা এনে জোখৰ হব লাগে যাতে সেইফালে কেঁচু ওলাই যাব নোৱাৰে কিন্তু কেঁচুসাৰ পানী (ভাৰ্মিৱাছ) ওলাই যায়৷ আপোনাৰ জৈৱিক সাৰৰ ঘৰুৱা ক্ষুদ্ৰ কাৰখানা আৰম্ভ হৈ গ’ল!\nএতিয়া বায়’ডিগ্ৰেদেবল জাবৰ জমা কৰিবলৈ আন এটা দ্ৰাম ব্যৱহাৰ কৰক৷ একেটা দ্ৰামতে নতুনকৈ জাবৰ ঢালি নাথাকিব৷ বতৰৰ গৰম ঠাণ্ডা, কেঁচু এৰাৰ আগতে জাবৰখিনি কিমান পচিছিল আৰু কেঁচুৰ সংখ্যা – এইকেইটা কাৰকৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি কেঁচুসাৰখিনি তৈয়াৰ হওঁতে এমাহৰ পৰা দুমাহ পৰ্যন্ত সময় লাগিব পাৰে৷ প্ৰতি কিউবিক ফুটত দুশ দাল মানেৰে আৰম্ভ কৰিব পাৰিলে ভাল হয়৷ গৰম দিনত সোনকালে হয়৷ মাজে মাজে বাল্টিটোত জমা হোৱা ভাৰ্মিৱাছখিনি বটলত ভৰাই থাকিব৷ দ্ৰামটোৰ জাবৰখিনি শুকাই যাবলৈ নিদিব৷\nতৈয়াৰ হোৱাৰ পাছত হাতেৰে এটা এটাকৈ কেঁচুবোৰ ভাৰ্মিকম্পষ্টৰ পৰা আঁতৰাবৰ প্ৰয়োজন নাই৷ এখন পকাৰ ওপৰত বা পলিথিন এখনৰ ওপৰত দ্ৰামৰ সকলোখিনি উলিয়াই লৈ এমুৰে নতুনকৈ পঁচাই লোৱা জাবৰ আলপ থৈ বস্তা ধৰণৰ কিবা এটাৰে ঢাকি থৈ দিয়ক, তৈয়াৰ হোৱা কেঁচুসাৰখিনি শুকাই যাবলৈ দিয়ক, পোহৰ পৰিবলৈ দিয়ক, নতুনকৈ দিয়া জাবৰখিনিতহে পানী চতিয়াই থাকক৷ গোটেই কেঁচুখিনি গৈ নতুনকৈ দিয়া জাবৰৰ তলত সোমাবগৈ একেদিনাই৷ এতিয়া কেঁচুখিনিৰ সৈতে নতুন জাবৰখিনি এটা ড্ৰামত লওক আৰু পুনৰাবৃত্তি কৰক৷ জাবৰ বেছি হ’লে ড্ৰামৰ আকৃতি বঢ়াই নিদিব, ধৰামেলা কৰিবলৈ অসুবিধা হব৷ তাতকৈ ড্ৰামৰ সংখ্যা বঢ়াই দিয়ক৷ এই কামটোত শিকিবলৈ বিশেষ একো নাই, মাত্ৰ কৰিবলৈ ইচ্ছা থকাটোৱেই সকলো৷ কোনোবাই যদি প্ৰয়োজনবোধ কৰে আমাৰ কৃষি জীজ্ঞাসলৈ আহি শিকি যাব পাৰে, এদিনৰ কাম৷ এইদৰে এটা নেটৱৰ্ক কৰি আৰম্ভ কৰিলে কিছুদিনৰ ভিতৰতে গোটেই চহৰখনত সামৰি লব পৰা যায়৷\nনন-বায়’ডগ্ৰেদেব’লখিনি শুকান হৈ থাকিলে জমা কৰি কিছুদিনলৈ থবৰ বাবে বিশেষ অসুবিধা নহয়, যিবোৰ মাজেসময়ে কাবাৰিৱালাক মাতি বিক্ৰী কৰি দিব পাৰে৷ কিন্তু লগত অলপমানো বায়’ডিগ্ৰেদেবল থাকি গ’লে – সেইখিনি ঘৰৰো যোগ্য নহয়, বা ঘাটৰো! সেইখিনি মাথোঁ বানপানী সৃষ্টিৰ মুখ্য কাৰণহে হব পাৰে – নলা-নৰ্দমাবোৰ জাম কৰি৷ বেচৰকাৰী অনুষ্ঠান-প্ৰতিষ্ঠান সমূহে আগভাগ লব পাৰে শৃংখলাৱদ্ধভাৱে কামটো বহলকৈ আৰম্ভ কৰি চলাই লৈ যাবলৈ৷ গুৱাহাটীৰ দৰে ঠাইৰ কৃত্ৰিম বানপানী অন্তত ৭০% কমাব পৰা যাব, পাহাৰৰ মাটি খহি হোৱা আপদটোৰ কথা একাষৰীয়া কৰি৷ চহৰীয়াই ঘৰতে জৈৱিক সাৰ পানী পাব৷ চহৰীয়া জৈৱিক কৃষিয়ে সন্তোষজনকভাৱে খৰতকীয়াকৈ প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰিব৷ গুৱাহাটী বুলিয়েই নহয়, যিকোনো চহৰীয়া ঠাইৰ বাবে ই প্ৰযোজ্য৷ সকলোদিশৰে পৰা ভাল হব৷ নিজেও জানক আৰু শ্বেয়াৰ কৰি সকলোকে জনাওক৷ কোনোবাই আগবাঢ়ি আহিলে সহায় কৰি দিবলৈ আছোঁ৷\n← অসমীয়াগিৰি –জ্যোতিৰ্ময় শৰ্মা\nকৌতুক আৰু কাইথেলী অঙ্ক: দণ্ডীৰাম দত্তৰ অৱদান – অভিজিত দত্ত →\nবিজ্ঞানৰ শিক্ষা (উদ্দীপ তালুকদাৰ)\nলক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ প্ৰেম, বিবাহ আৰু তাৰ পাৰ্শ্ব প্ৰতিক্ৰিয়া (অচিন্ত বৰঠাকুৰ)\nSeptember 14, 2014 March 10, 2021 0


পদ্মিনী (অভিনেত্ৰী) - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n১২ জুন, ১৯৩২\nথিৰুঅনন্তপুৰম, ত্ৰিভাংক’ৰ, (বৰ্তমান কেৰালাত)\n২৪ ছেপ্টেম্বৰ, ২০০৬ (৭৪ বছৰ)\nনাটিয়া পেৰ’লি, পাপ্পিমা, ট্ৰিভাংক’ৰ ভগ্নী\n(বি.১৯৬১; মৃ. ১৯৮১)\nপদ্মিনী (ইংৰাজী: Padmini; ১২ জুন ১৯৩২-২৪ ছেপ্তেম্বৰ ২০০৬) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু প্ৰশিক্ষিত ভাৰতনাট্যম শিল্পী আছিল। তেওঁ ২৫০খনতকৈও অধিক ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। তেওঁ তামিল, হিন্দী, মালায়ালম আৰু ৰুচ ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰত কাম কৰিছে। পদ্মিনীৰ বায়েক ললিতা আৰু ভনীয়েক ৰাগিনীৰ সৈতে তিনিওকে একেলগে ট্ৰেভাংক’ৰ চিষ্টাৰছ্ বুলি কোৱা হয়।\nপদ্মিনীৰ জন্ম আৰু ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল ত্ৰিবান্দ্ৰমত (বৰ্তমান কেৰালা ৰাজ্যৰ থিৰুৱন্তপুৰম)। ত্ৰিবান্দ্ৰম তেতিয়া বৃটিছ শাসিত ভাৰতৰ দেশীয় ৰাজ্য ট্ৰেভাংক’ৰৰ অন্তৰ্গত আছিল। তেওঁ শ্ৰী থাংকাপ্পন পিলাই আৰু সৰস্বতীৰ আম্মাৰ দ্বিতীয় কন্যা আছিল। তেওঁৰ ভগ্নীদ্বয় ললিতা আৰু ৰাগিনী জনাজাত চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী আছিল আৰু তিনিওকো ট্ৰেভাংক’ৰ ছিষ্টাৰ্ছ আখ্যা দিয়া হৈছিল। পদ্মিনী আৰু তেওঁৰ ভনীয়েকহঁতে থিৰুভিদাইৰুদুৰ মহালিংগম পিল্লাইৰ ওচৰত ভাৰতনাট্যমৰ শিক্ষা লৈছিল।\n১৬ বছৰ বয়সত পদ্মিনীক হিন্দী ছবি কল্পনাত (১৯৪৮) নৃত্যশিল্পী হিচাপে চলচ্চিত্ৰ জগতত প্ৰবেশ কৰে। তেওঁ প্ৰায় ৩০ বছৰ ধৰি চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।.\nপদ্মিনীয়ে ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ কেইবাজনো প্ৰখ্যাত অভিনেতাৰ সৈতে অভিনয় কৰিছিল, যাৰ ভিতৰত আছে শিৱাজী গণেশন, এম জি ৰামচন্দ্ৰন, এন টি ৰামা ৰাও, ৰাজ কাপুৰ, শাম্মী কাপুৰ, সত্যন, প্ৰেম নাজিৰ, ৰাজকুমাৰ, জেমিনি গণেশন আৰু এছ এছ ৰাজেন্দ্ৰন। তেওঁ শিৱাজী গণেশনৰ সৈতে ৫৯ খন চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।\nতেওঁ বেছিকৈ তামিল চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। ১৯৫০ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত এঝাই পদুম পাডু তেওঁৰ প্ৰথম তামিল ছবি আছিল। পক্ষী ৰাজা ষ্টুডিঅ'ৰ সৈতে জড়িত ভি এ গোপালকৃষ্ণনে পদ্মিনী ভগ্নীসকলক তামিল শিকাইছিল। শিৱাজী গণেশনৰ সৈতে তেওঁৰ সম্পৰ্ক ১৯৫২ চনৰ পানমৰ দ্বাৰা আৰম্ভ হয়। তেওঁৰ কেইখনমান প্ৰসিদ্ধ তামিল ছবিৰ ভিতৰত আছে সম্পূৰ্ণ ৰামায়ণম (১৯৫৮),থাংগা পাধুমাই, আনবু (১৯৫৩),কাট্টু ৰোজা, থিলানা মোহনম্বল, ভিয়েটনাম বীডু, এধিৰ পাৰাধাথু, মংগিয়াৰ থিলাকাম আৰু পুভে পুচুদাভা। তেওঁৰ কেইখনমান জনপ্ৰিয় মালায়ালম ছবিৰ ভিতৰত আছে- প্ৰসন্ন, স্নেহাসীমা, বিবাহিতা, অধ্যাপিকা, কুমাৰ সম্ভৱম, নক্কেতধুৰাথু কালন্নুম নাট্টু, বস্তুহাৰা আৰু ডলাৰ।\nতেওঁৰ দুখন জনপ্ৰিয় বলীউডী ছবি- মেৰা নাম জোকাৰ আৰু জিছ দেশ মে গংগা বেহতি হে ; য’ত তেওঁ ৰাজ কাপুৰৰ সৈতে যুটি বান্ধিছিল। তেওঁ ৰাজ কাপুৰৰ সৈতে আন এখন ছবি কৰিছিল – আশিক (১৯৬২)। তেওঁৰ বলীউডৰ আন ছবিসমূহৰ ভিতৰত আছে অমৰদীপ (১৯৫৮),পায়েল (১৯৫৭),আফছানা (১৯৬৬), বাসনা (১৯৬৮),চন্দা ঔৰ বিজলী (১৯৬৯) আৰু বাবুভাই মিস্ত্ৰীৰ মহাভাৰত (১৯৬৫)।\nতেওঁৰ আটাইতকৈ বিখ্যাত ছবি আছিল তামিল ভাষাৰ থিল্লানা মোহনম্বল, য'ত তেওঁ এগৰাকী সংগীতজ্ঞৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিদ্বন্দিতা কৰা এগৰাকী নৃত্যশিল্পীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। তেওঁ ৰাছিয়ান ভ্ৰমণকাৰী আফানাচি নিকিটিনৰ ভ্ৰমণকাহিনীৰ ওপৰত আধাৰিত এখন ভাৰত-ছোভিয়েট যুগ্ম প্ৰযোজনাৰ ছবি জাৰ্নি বিয়ণ্ড থ্ৰী চীজত এগৰাকী ৰাজকীয় নৃত্যশিল্পী লক্ষ্মীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। এই ছবিখনৰ হিন্দী সংস্কৰণটোৰ নাম পৰদেশী ।\n১৯৬০: এফ্ৰো এছিয়ান চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত বীৰাপানদিয়া কট্টবোম্মন ছবিৰ বাবে চাৰ্টিফিকেট অফ মেৰিট\n১৯৫৪, ১৯৫৯, ১৯৬১, ১৯৬৬: ফিল্মছ্ ফেনছ এছোচিয়েচনৰ দ্বাৰা শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ বঁটা\n১৯৫৮: তামিলনাডু চৰকাৰৰ দ্বাৰা কলাইমামনি বঁটা\n১৯৫৭: মস্কো যুব মহোৎসৱত শ্ৰেষ্ঠ শাস্ত্ৰীয় নৃত্যাংগনা বঁটা\n১৯৬৬: কাজল ছবিৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা\n১৯৯০: জীৱনজোৰা সাধনা ফিল্মফেয়াৰ বঁটা- দক্ষিণ\n১৯৭০: থিল্লান্না ম’হানবল ছবিৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ তামিলনাডু ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা\n২০০২: তামিলনাডু ষ্টেট ফিল্ম অনাৰেৰী এৱাৰ্ড\n↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 "Front Page : Queen of Tamil cinema no more". The Hindu (Chennai, India). 2006-09-26. http://www.hindu.com/2006/09/26/stories/2006092607872200.htm.\n↑ "Actress Padmini dead". http://www.indiaabroad.com/movies/2006/sep/25padmini.htm। আহৰণ কৰা হৈছে:4March 2017.\n↑ 4.0 4.1 4.2 4.3 "Friday Review Chennai : Beauty, charm, charisma". The Hindu (Chennai, India). 2006-09-29. http://www.hindu.com/fr/2006/09/29/stories/2006092900720100.htm.\n↑ 5.0 5.1 "Entertainment / Interview : The tillana glitter is intact". The Hindu (Chennai, India). 2004-09-24. http://www.hindu.com/fr/2004/09/24/stories/2004092402170100.htm.\n↑ "Beauty, charm, charisma". The Hindu (Chennai, India). 29 September 2006. http://www.hindu.com/fr/2006/09/29/stories/2006092900720100.htm.\n↑ "Miscellaneous / This Day That Age: dated March 17, 2010: Afro-Asian film festival". The Hindu (Chennai, India). 2010-03-17. http://www.hindu.com/2010/03/17/stories/2010031752340803.htm.\n↑ Sulochana Pattabhiraman (2001-02-04). "A role model". The Hindu (Chennai, India). http://www.hinduonnet.com/2001/02/04/stories/1304078x.htm.\nPadmini সম্পৰ্কে ইণ্টাৰনেট মুভি ডাটাবেছত থকা তথ্য।\nActress Padmini speaks about her Film career ইউটিউবত\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=পদ্মিনী_(অভিনেত্ৰী)&oldid=295422"ৰ পৰা অনা হৈছে\nমালায়ালম চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী\nএই পৃষ্ঠাখন ০৯ ছেপ্টেম্বৰ, ২০২১ তাৰিখে ১৬:৩৬ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


অখিল গগৈ অস্থিৰ মানুহঃ এআইইউডিএফৰ বিধায়ক ড০ ৰফিকুল ইছলাম | নিয়মীয়া বাৰ্তা\nঅখিল গগৈ অস্থিৰ মানুহঃ এআইইউডিএফৰ বিধায়ক ড০ ৰফিকুল ইছলাম\nদেশৰ নির্বাচন আয়োগে ৰাজ্যৰ পাঁচ বিধানসভা সমষ্টিৰ বাবে উপ–নির্বাচনৰ দিন ঘোষণা কৰিছে৷ এই উপ–নির্বাচনত এ আই ইউ ডি এফ দলে প্রতিদ্বন্দ্বিতা কৰিবনে? যদি কৰে, কোনকেইটা সমষ্টিত প্রতিদ্বন্দ্বিতা কৰিব?\nউপ–নির্বাচনত আমি প্রতিদ্বন্দ্বিতা কৰিম৷ কোনকেইটা সমষ্টিত আমি নির্বাচন খেলিম, সেই সম্পর্কত দুই–চাৰি দিনৰ ভিতৰত দলৰ ক’ৰ কমিটীৰ বৈঠকত আলোচনা কৰি সিদ্ধান্ত গ্রহণ কৰা হ’ব৷ তথাপি কওঁ– ভৱানীপুৰত আমি নির্বাচন খেলাটো খাটাং৷ একেৰাহে তিনিবাৰকৈ ভৱানীপুৰত আমাৰ দল বিজয়ী হৈছে৷ গোসাঁইগাঁৱতো আমি প্রতিদ্বন্দ্বিতা আগবঢ়োৱাৰ চিন্তাচর্চা চলি আছে৷ সেই সমষ্টিটোতো আমি এতিয়ালৈ তিনিবাৰ নির্বাচন খেলিছোঁ৷ ২০০৬, ২০১১ আৰু ২০১৬ চনৰ প্রতিটো নির্বাচনতে সমষ্টিটোত আমাৰ লগত বি পি এফৰ প্রতিদ্বন্দ্বিতা হৈছে আৰু ২,৫০০–৩,০০০ ভোটৰ ব্যৱধানতহে আমি পৰাজিত হৈছোঁ৷ সমষ্টিটোত আমাৰ দলৰ শক্তিশালী ভেটি আছে৷\nযোৱা বিধানসভা নির্বাচনত আপোনালোকে কংগ্রেছৰে মিত্রতা কৰি মহাজোঁটৰ অংশীদাৰ হিচাপে নির্বাচনত অৱতীর্ণ হৈছিল৷ শেহতীয়াভাৱে কংগ্রেছে আপোনালোকৰ সৈতে মিত্রতা ছেদ কৰিছে৷ মিত্রতা ছেদৰ আঁৰৰ কাহিনী কি বুলি ভাবে?\nএই বিষয়ে কংগ্রেছে ভালদৰে ক’ব পাৰিব, যিহেতু কংগ্রেছেহে মিত্রতা ছেদ কৰিছে৷ যোৱা বিধানসভা নির্বাচনৰ আগে আগে অসমৰ জনগণৰ প্রবল দাবী আছিল গণতান্ত্রিক আৰু ধর্মনিৰপেক্ষ ৰাজনৈতিক দলসমূহে এখন প্লেটফর্মত অৱতীর্ণ হৈ নির্বাচন খেলিব লাগে৷ সাম্প্রদায়িক এজেণ্ডা লৈ ৰাজনীতি কৰা বিজেপিক প্রতিহত কৰাৰ বাবেই সেই সময়ত অসমৰ জনসাধাৰণৰ মতামতক শ্রদ্ধা জনাই কংগ্রেছ, এ আই ইউ ডি এফ, বি পি এফ, চি পি আই, চি পি এম, চি পি আই (এম এল), আঞ্চলিক গণ মর্চা, আৰ জে ডি মিলি মহাজোঁট গঠন কৰা হয়৷ নির্বাচনী ফলাফল অনুসৰি মহাজোঁটে চৰকাৰ কৰিব নোৱাৰিলেও জোঁটবন্ধন ব্যর্থ হোৱা নাই৷ মহাজোঁটে ৫০খন আসন লাভ কৰিছে৷ এই ৫০জন বিধায়কে একত্রিতভাৱে যুঁজিলে চৰকাৰক জনগণৰ স্বার্থত সঠিকভাৱে কাম কৰিবলৈ বাধ্য কৰাব পাৰিব৷ ৰাজ্যত দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে বিজেপিৰ চৰকাৰ অহাৰ পিছত বিৰোধী দলসমূহে একত্রিতভাৱে যুঁজাৰ প্রয়োজন আছিল৷ তিনি মাহতে কংগ্রেছ ধৈর্যচ্যুত হোৱাৰ প্রয়োজন নাছিল৷ ২০২৪ চনৰ লোকসভা নির্বাচন আৰু পৰৱর্তী বিধানসভা নির্বাচনলৈ ৰ’ব লাগিছিল৷ কংগ্রেছে ৫০ জনীয়া শক্তি কিয় বিভক্ত কৰিলে, সেয়া তেওঁলোকৰ বিষয়৷ কিন্তু এতিয়াও বিৰোধী ঐক্যবদ্ধ হৈ যুঁজাৰ প্রাসংগিকতা আছে বুলি আমি ভাবোঁ৷\nবহুতেই কয়– এ আই ইউ ডি এফ দলে ধর্মীয় সংখ্যালঘু ৰাইজৰ মাজত পূর্বৰ জনপ্রিয়তা বা খোপনি হেৰুৱাইছে৷ বিগত লোকসভা নির্বাচনত বৰপেটা সমষ্টিৰ ফলাফল, যোৱা বিধানসভা নির্বাচনতো বৰপেটা জিলাৰ ফলাফলে তাৰেই ইংগিত দিয়ে৷ এ আই ইউ ডি এফ দলে পূর্বৰ জনপ্রিয়তা হেৰুওৱাৰ বাবেই কংগ্রেছে মিত্রতা ছেদ কৰিছে বুলি ভাবে নেকি?\nএ আই ইউ ডি এফৰ জনপ্রিয়তা আৰু শক্তি কোনোগুণে হ্রাস হোৱা নাই৷ ২০০৬ চনত আমাৰ দলটোৰ বিধায়কৰ সংখ্যা আছিল ১০জন৷ ২০১১ চনত ১৮জনলৈ বৃদ্ধি পায়৷ ২০১৬ চনত প্রথমতে ১৩জন আৰু উপ–নির্বাচনযোগে এটা সমষ্টি অহাত ১৪জনলৈ বৃদ্ধি পায়৷ কোনোদিনে দলটোৰ ভোটৰ হাৰ কমা নাই৷ এইবাৰ বিধানসভা নির্বাচনত আমাৰ দলে ১৪টা সমষ্টিত অকলে আৰু ৫টা সমষ্টিত বন্ধুত্বমূলক প্রতিদ্বন্দ্বিতাত অৱতীর্ণ হৈ মুঠ ১৯টা সমষ্টিৰ পৰা নির্বাচন খেলে৷ ১৯টা সমষ্টিৰ ভিতৰত আমাৰ প্রার্থী ১৬টা সমষ্টিত জয়ী হৈছে৷ দলগাঁও আৰু চেঙাত কংগ্রেছৰ সৈতে বন্ধুত্বমূলক প্রতিদ্বন্দ্বিতাত অৱতীর্ণ হৈ আমাৰ প্রার্থী জয়ী হৈছে৷ সেই অনুসৰি, আমাৰ দলৰ নির্বাচনী ফলাফল ৮০ শতাংশ ভাল হৈছে৷ যোৱা লোকসভা নির্বাচনত আমাৰ দলে বৰপেটা, ধুবুৰী আৰু কৰিমগঞ্জত নির্বাচন খেলিছে৷ কংগ্রেছৰ লগত হোৱা বুজাবুজি অনুসৰি আমি তেওঁলোকক নগাঁও, কলিয়াবৰ এৰি দিওঁ আৰু তেওঁলোকে আমাক বৰপেটা, ধুবুৰী আৰু কৰিমগঞ্জ এৰি দিয়ে৷ সেই অনুসৰি আমি নগাঁও, কলিয়াবৰত প্রার্থী নিদিলোঁ৷ তাৰ ফলত সমষ্টি দুটাত কংগ্রেছ সাংঘাতিক ধৰণে উপকৃত হ’ল, নির্বাচনত জয়লাভ কৰিলে৷ কিন্তু বৰপেটা, ধুবুৰী, কৰিমগঞ্জৰ ক্ষেত্রত কংগ্রেছে শেষ মুহূর্তত বুজাবুজি নকৰিলে৷ কংগ্রেছে কথা ৰাখিলে আমি হয়তো তিনিওখনতে জিকিলোঁহেঁতেন৷ আৰু এটা কথা কওঁ– এইবাৰ বিধানসভা নির্বাচনত সকলো দলতকৈ এ আই ইউ ডি এফে আটাইতকৈ সফলতা লাভ কৰিছে৷ আমি ১৯টা সমষ্টিত নির্বাচন খেলি ১৬টাত জিকিছোঁ, কংগ্রেছে ৯৩টা সমষ্টিত নির্বাচন খেলি ২৯টাত জিকিছে৷ আমি ৩০খন আসনত নির্বাচন খেলাহেঁতেন হয়তো ২৫খন আসনেই লাভ কৰিলোঁহেঁতেন৷\nউজনি অসমত কংগ্রেছৰ নির্বাচনী বিপর্যয় সম্পর্কত বহু কংগ্রেছ নেতাই এ আই ইউ ডি এফৰে কৰা মিত্রতাক জগৰীয়া কৰিছে৷ এই সম্পর্কত আপুনি কি কয়?\nএ আই ইউ ডি এফৰে কৰা মিত্রতাৰ বাবে উজনি অসমত কংগ্রেছে আসন কম পালে, মূলসুঁতিৰ অসমীয়াই কংগ্রেছক ভোট নিদিয়ে সেই কথাৰ সৈতে মই একমত নহয়৷ উজনি অসমৰ নির্বাচনী ফলাফল চালে দেখা যায়– ১০–১২খন আসনত কংগ্রেছ দল ২,০০০, ৭,০০০, ১০,০০০ ভোটৰ ব্যৱধানত হাৰিছে৷ কংগ্রেছৰ বহু প্রার্থীয়ে ৫০,০০০ৰ পৰা ৬০,০০০ পর্যন্ত ভোট পাইছে৷ নিশ্চিতভাৱে ইমান বৃহৎসংখ্যক ভোট মূলসুঁতিৰ অসমীয়াৰ মাজৰ পৰাই আহিছে৷ আচলতে, উজনি অসমত কংগ্রেছ দলক চাহ জনগোষ্ঠী আৰু বাঙালী হিন্দুৱে ভোট দিয়া নাই৷ মৰিয়নি সমষ্টিৰ বাহিৰে আনবোৰ সমষ্টিত কংগ্রেছে চাহ জনগোষ্ঠী আৰু বাঙালী হিন্দুৰ ভোট নাপালে৷ আহোম, ব্রাহ্মণসকলৰ সচেতন অংশৰ ভোট অৱশ্যে কংগ্রেছে পাইছে৷ চাহ জনগোষ্ঠী আৰু বাঙালী হিন্দুৰ ২০ শতাংশ ভোট পালেও উজনি অসমত কংগ্রেছৰ ফলাফল ভাল হ’লহেঁতেন৷ তদুপৰি অখিল গগৈৰ ৰাইজৰ দল, লুৰিণজ্যোতি গগৈৰ অসম জাতীয় পৰিষদেও বিজেপিবিৰোধী ‘কা’ আন্দোলনৰ সমর্থকৰ এটা অংশৰ ভোট কাটিলে৷ অজাপ আৰু ৰাইজৰ দল মহাজোঁটত থকাহেঁতেন সেই ভোট বিভাজন নহ’লহেঁতেন৷\nএসময়ত অখিল গগৈৰ সৈতে আপোনালোকৰ দলৰ যথেষ্ট সু–সম্পর্ক আছিল৷ ৰাইজৰ দল গঠনৰ ক্ষেত্রতো আপোনালোকৰ ভূমিকা থকা বুলি শুনা যায়৷ কিন্তু সেইজন অখিল গগৈয়ে পৰৱর্তী পর্যায়ত কংগ্রেছ–এ আই ইউ ডি এফৰ মিত্রতাৰ বিৰোধিতা কৰে৷ আনকি কংগ্রেছে আপোনালোকৰ সৈতে মিত্রতা ছেদৰ ক্ষেত্রত অখিল গগৈয়ে কৰি অহা মন্তব্যয়ো যথেষ্ট ক্রিয়া কৰা বুলি বহুতে ক’ব খোজে৷ আপুনি কি কয়?\nএসময়ত অখিল গগৈয়ে যেতিয়া আন্দোলনকাৰী হিচাপে কাম কৰিছিল, আমি সহায় কৰাটো সত্য৷ তেওঁ উত্থাপন কৰা বিভিন্ন বিষয় আমি বিধানসভাৰ মজিয়াত উত্থাপন কৰিছোঁ৷ আন্দোলনৰ কার্যসূচী গ্রহণৰ সময়ত বিত্তীয় দিশৰ পৰাও তেওঁক সহায় কৰা হৈছে৷ আমাৰ দলৰ সভাপতি বদৰুদ্দিন আজমলেও তেওঁক সহায় কৰিছে৷ কিন্তু আমি দেখিছোঁ– অখিল গগৈ অস্থিৰ মানুহ৷ আন্দোলন কৰা অৱস্থাতো তেওঁ সুস্থিৰ নাছিল৷ এটা বিষয়ক লৈ আন্দোলন কৰি থকাৰ মাজতে বিষয়টো এৰি আন বেলেগ এটা বিষয়ক লৈ আন্দোলনত জঁপিয়াই পৰিছিল৷ এতিয়া ৰাজনীতিত তেওঁৰ অস্থিৰতা আমি ওচৰৰ পৰা দেখিছোঁ৷ মানুহজন মুঠেই সুস্থিৰ নহয়, অস্থিৰ মানুহ৷ তেওঁ এইমাত্র বিজেপিৰ বিৰুদ্ধে কয়, তাৰ পিছতে সদনত বিজেপিৰ মন্ত্রীৰ কাষত বহে, মুখ্যমন্ত্রীৰ লগত কাণে কাণে কথা পাতে৷ প্রকৃততে অখিল গগৈয়ে কাৰ বাবে কাম কৰি আছে, সন্দেহ হয়৷ তদুপৰি আপুনি কোৱাৰ দৰে অখিল গগৈৰ কথাৰ বাবেই কংগ্রেছে আমাৰ সৈতে মিত্রতা ছেদ কৰিছে নেকি, সেই কথা কংগ্রেছেহে ক’ব পাৰিব৷ মহাজোঁট গঠনৰ পূর্বে অংশীদাৰ দলৰ মুৰব্বীৰ লগত বহু আলোচনা হৈছিল আৰু তাৰ পিছতহে মহাজোঁট গঠন হৈছিল৷ কিন্তু মহাজোঁট ভংগৰ ক্ষেত্রত কংগ্রেছে এককভাৱে সিদ্ধান্ত ল’লে৷ অংশীদাৰ দলসমূহৰ সৈতে কোনো আলোচনা নকৰিলে৷\nঅখিল গগৈৰ বিৰুদ্ধে আপোনালোকে ইতিমধ্যে এক গুৰুতৰ অভিযোগ কৰি কৈছে যে ৰাইজৰ দল গঠন কৰি তেওঁ দল চলাবৰ বাবে আপোনালোকৰ পৰা ১০ কোটি টকা বিচাৰিছিল৷ এই বিষয়ে অলপ বহলাই ক’ব নেকি?\nঅখিল গগৈ জে’লত থকা সময়তে আমাৰ ধিং সমষ্টিৰ বিধায়ক আমিনুল ইছলামো জে’লত আছিল৷ সেই সময়ত অসমত বিৰোধীৰ জোঁটবন্ধন সম্পর্কত আলোচনা চলিছিল৷ অখিল গগৈ আৰু আমিনুল ইছলামেও জে’লত থাকিয়েই জোঁটবন্ধন সম্পর্কত আলোচনা কৰিছিল৷ সেই আলোচনাৰ মাজতে অখিল গগৈয়ে ৰাইজৰ দল চলাবলৈ তেওঁক সহায়ৰ বাবে ১০ কোটি টকা বিচাৰিছিল আৰু সেই বিষয়ে দলৰ সভাপতি বদৰুদ্দিন আজমলৰ স’তে যোগাযোগ কৰিবলৈ কৈছিল৷ জে’লৰ পৰা মুকলি হৈ বিধায়ক ইছলামে সেই কথা দলীয় মঞ্চত প্রকাশ কৰে৷ পৰৱর্তী পর্যায়ত ধিঙৰ বিধায়ক ইছলামৰ লগতে এ আই ইউ ডি এফৰ দুই সাধাৰণ সম্পাদক আমিনুল ইছলাম (মানকাচৰ) আৰু কৰিমুদ্দিন বৰভূঞাই অখিল গগৈক যেতিয়া সাক্ষাৎ কৰে, তেতিয়াও তেওঁ সেই প্রসংগ দোহাৰিছিল৷ সেই সময়ত এ আই ইউ ডি এফে অখিল গগৈক মহাজোঁটৰ অংশীদাৰ কৰাৰ প্রস্তাৱ লৈয়েই তেওঁক সাক্ষাৎ কৰিছিল৷\nকিছুদিন পূর্বে অখিল গগৈয়ে ধুবুৰীত বদৰুদ্দিন আজমলতকৈ সংখ্যালঘু ৰাইজৰ ওচৰত তেওঁ বেছি জনপ্রিয় বুলি মন্তব্য কৰিছে৷ অনাগত দিনত অখিল গগৈ ৰাজ্যখনৰ সংখ্যালঘুৰ নেতা হ’ব বুলি ভাবে নেকি?\nএইবাৰ বিধানসভা নির্বাচনত অখিল গগৈয়ে সংখ্যালঘু অধ্যুষিত অঞ্চলৰ বহু সমষ্টিত প্রার্থী দিছিল৷ কিন্তু তেওঁৰ দলে কিমান ভোট পালে? তেওঁৰ দলে ১০বাৰ নির্বাচন খেলি যিমান ভোট পাব, আমি এইবাৰেই পাইছোঁ৷ মই এইবাৰ নির্বাচনত ১.৫৬ লাখ ভোট পাইছোঁ৷ ৰাইজৰ দলৰ ৩০জন প্রার্থীয়ে মিলি ১.৫৬ লাখ ভোট পাইছেনে?\nকংগ্রেছ–এ আই ইউ ডি এফৰ মিত্রতা ছেদৰ ফলত সংখ্যালঘু ৰাইজৰ ভোট বিভাজনে বিজেপিক উপকৃত কৰিব বুলি নাভাবেনে?\nমিত্রতা ছেদৰ ফলত শক্তি সাময়িকভাৱে ব্যাহত হৈছে, সেয়া অস্বীকাৰ কৰিব নোৱাৰি৷ সেই শক্তি আহৰণ কৰিব লাগিব৷ বিজেপিক প্রতিহত কৰাৰ স্বার্থত আমাৰ ভেটি শক্তিশালী কৰাৰ বাবে যি প্রচেষ্টা ল’ব লাগে ল’ম৷\n২০২২ চনৰ লোকসভা নির্বাচনৰ সময়ত যদি কংগ্রেছৰ পৰা পুনৰ মিত্রতাৰ প্রস্তাৱ আহে, আপোনালোকৰ স্থিতি কি হ’ব?\nৰাজনীতিত অসম্ভৱ বুলি একো নাথাকে৷ সদ্যহতে তেনে পৰিস্থিতি অহা নাই৷ কিন্তু কংগ্রেছে আমাক বাৰে বাৰে যিদৰে প্রতাৰণা কৰে, সেয়াও চিন্তা কৰিব লাগিব৷\nযোৱা নির্বাচনত ভৱানীপুৰ সমষ্টিৰ পৰা বিজয়ী হৈ অহা আপোনালোকৰ বিধায়ক ফণীধৰ তালুকদাৰে বিজেপি দলত যোগদান কৰা সম্পর্কত কি কয়?\nএয়া দুর্ভাগ্যজনক৷ আমাৰ দলৰ ইতিহাসত নোহোৱা ঘটনা সংঘটিত হ’ল৷ বিগত দিনত কংগ্রেছৰ পৰা বহু বিধায়ক, সাংসদ বিজেপিলৈ গৈছে৷ কিন্তু যোৱা ১৫ বছৰীয়া কার্যকালত এ আই ইউ ডি এফৰ কোনো বিধায়ক বিজেপিলৈ যোৱা নাছিল৷ বিজেপিয়ে হয়তো লোভ–লালসা, ভয়–ভীতি দেখুৱাই তেওঁক নিছে৷ সুস্থ গণতন্ত্রৰ বাবে এয়া ভাল কাম নহয়৷\nসাক্ষাৎগ্রহণঃ উৎপল চক্রৱর্তী\nবিতর্কিত ৰৌণক আলী হাজৰিকাক গ্রেপ্তাৰ\nশ্বেৰমান আলী পুনৰ দুদিনৰ আৰক্ষীৰ জিম্মালৈ


মোৰ দেশ আৰু মোৰ মানুহ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nমোৰ দেশ মোৰ মানুহ\nমোৰ দেশ আৰু মোৰ মানুহ হ'ল তিব্বতৰ ধৰ্মীয় আৰু ৰাজনৈতিক মুৰব্বী চতুৰ্দশ দালাই লামা টেনজিং গিয়াত্ ছোৰ আত্মজীৱনী My Land and My People (১৯৬২) গ্ৰন্থৰ অসমীয়া অনুবাদ। গ্ৰন্থখনত এজন দালাই লামাৰ জীৱনৰ এচোৱা কালৰ উপৰি তিব্বতৰ ৰাজনৈতিক আৰু ধৰ্মীয় ইতিহাসৰ বৰ্ণনা আছে।\n2 গ্ৰন্থকাৰৰ পৰিচয়\n3 গ্ৰন্থখনৰ বিষয়বস্তু\nMy Land and My People গ্ৰন্থখন প্ৰকাশ পাইছিল ১৯৬২ চনত। এইখনেই আছিল চতুৰ্দশ দালাই লামাৰ প্ৰথম আত্মজীৱনী আৰু প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ। বহুতো ভাৰতীয় আৰু ইউৰোপীয় ভাষালৈ অনূদিত হোৱা এই কিতাপখনৰ অসমীয়া অনুবাদ, 'মোৰ দেশ আৰু মোৰ মানুহ' খনেই হ'ল তেওঁৰ দ্বাৰা ৰচিত যিকোনো কিতাপৰ প্ৰথম অসমীয়া ভাষান্তৰ। ২০১৭ চনত কিতাপখন অসমীয়ালৈ অনুবাদ কৰিছে অসম প্ৰশাসনিক সেৱাৰ জ্যেষ্ঠ বিষয়া তথা অনুবাদক আৰু লেখক ইন্দ্ৰাণী লস্কৰে।\nগ্ৰন্থকাৰৰ পৰিচয়[সম্পাদনা কৰক]\nপ্ৰধান প্ৰবন্ধ: টেনজিং গিয়াত্ ছো\n১৯৩৫ চনৰ ৬ জুলাইত এটা কৃষক পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰে। তেওঁৰ প্ৰকৃত নাম আছিল লাম' ধন্দুপক। তিব্বতৰ ৰীতি অনুযায়ী তেওঁক মাত্ৰ দুবছৰ বয়সতে চতুৰ্দশ দালাই লামা বুলি চিনাক্ত কৰি স্বীকৃতি দিয়া হৈছিল। সেই সময়ত দালাই লামা সকল আছিল লিতৰ ৰাজনৈতিক আৰু আধ্যাত্মিক মুৰব্বী। পৰম্পৰাগত ৰীতিৰে তেওঁৰ শিক্ষা দীক্ষাও বৌদ্ধ মঠতে হৈছিল। ১৯৪৯-৫০ চনত চীনৰ তিব্বত আক্ৰমণৰ পিছত ১৯৫০ চনত চতুৰ্দশ দালাই লামাই তিব্বতৰ সম্পূৰ্ণ ৰাজনৈতিক দায়িত্ব লব লগা হৈছিল। চীনাসকলৰ সৈতে শান্তি স্থাপনৰ বাবে বহুবাৰ প্ৰচেষ্টা চলায় যদিও সকলো প্ৰচেষ্টা বিফল হোৱাত অৱশেষত ১৯৫৯ চনত চতুৰ্দশ দালাই লামাই তিব্বত ত্যাগ কৰি ভাৰতত নিৰ্বাসন ল'বলৈ বাধ্য হয়। তেতিয়াৰে পৰা তেওঁ হিমাচল প্ৰদেশৰ ধৰ্মশালাত বাস কৰি আছে।\n২০১১ চনত গণতান্ত্ৰিকভাবে নিৰ্বাচিত নেতৃত্বৰ পোষকতাৰে তিব্বতৰ ওপৰত দালাই লামাৰ ৩৬৮ বছৰীয়া ৰাজনৈতিক প্ৰভাৱৰ অন্ত পেলাই চতুৰ্দশ দালাই লামাই তিব্বতৰ ৰাজনৈতিক মুৰব্বীৰ দায়িত্বৰ পৰা অব্যাহতি লয়। বিশ্বৰ বহুতে বিশ্ববিদ্যালয় সন্মানীয় ডক্টৰেট ডিগ্ৰী আৰু আন বহুতো সন্মানীয় নাগৰিকত্বৰে সন্মানিত কৰিছে। পুণ্যাত্মা দলাই লামাক ১৯৮৯ চনৰ শান্তিৰ ন'বেল বঁটা, ১৯৫৯ চনৰ ৰমন মেগছেছে বঁটা, ২০০৬ চনৰ আমেৰিকান কংগ্ৰেছৰ গল্ড মেডেল আৰু ২০১২ বৰ্ষৰ টেম্পল'টন বঁটাৰে বিভূষিত হৈছে। তেওঁ 'দ্য মাইও এও লাইফ ইনষ্টিটিউট' নামৰ প্ৰতিষ্ঠানৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে। বৈজ্ঞানিক মননশীল দৃষ্টিভংগীৰে আধুনিক জীৱনৰ বহু গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয়ৰ ওপৰত আলোকপাত কৰাই এই প্ৰতিষ্ঠানৰ লক্ষ্য। তেওঁ স্থাপন কৰা 'দালাই লামা ন্যাসে' সাহায্য আৰু বৃত্তিৰ জৰিয়তে বহুতো ব্যক্তি আৰু সংগঠনক বিভিন্ন কল্যাণমুলক কামৰ বাৰে সহায় আগবঢ়াই আহিছে। চতুৰ্দশ দালাই লামাৰ উল্লেখযোগ্য গ্ৰন্থসমূহ হল; Beyond Religion -Ethics foraWhole World (২০১২), The Universe inaSingle Atom (২০০৫), Ethics foraNew Millennium (১৯৯৯), The Art of Happiness (১৯৯৮), আৰু Freedon in Exile (১৯৯১)। ২০১৬ চনত চতুৰ্দশ দালাই লামাই আৰ্চ বিশ্বপ ডেচমণ্ড টুটুৰ সৈতে যুটীয়াভাৱে The Book of Joy নামৰ গ্ৰন্থখন ৰচনা কৰে।\nগ্ৰন্থখনৰ বিষয়বস্তু[সম্পাদনা কৰক]\nকমিউনিষ্ট চীনৰ সামৰিক আৰু ৰাজনৈতিক আগ্ৰাসনৰ কাৰণে নিৰ্বাসনৰ পথ বাছি ল’বলৈ বাধ্য হোৱা এগৰাকী আধ্যাত্মিক আৰু ৰাজনৈতিক নেতাৰ এক মৰ্যাদাশালী আৰু ঐতিহাসিক বিৱৰণী। বৰ্তমানযুগত প্ৰকাশিত হোৱা তেনে বিৱৰণীসমূহৰ ভিতৰত এইখন আটাইতকৈ হৃদয়বিদাৰক বুলি সমালোচকে মন্তব্য কৰিছে। ইয়াত পুণ্যাত্মা তিব্বতৰ চতুৰ্দশ দালাই লামাই তেওঁৰ দুৰ্যোগপূৰ্ণ সংক্ষিপ্ত শাসনকালৰ লগতে চীনাসকলে তিব্বতীয়সকলৰ ওপৰত চলোৱা পৰিকল্পিত হত্যাকাণ্ড আৰু ধ্বংসলীলাৰ ঘটনাৱলীৰ কথা লিখিছে। এগৰাকী সংস্কৃতিৱান আৰু কৰুণাসিক্ত হৃদয়ৰ গৰাকী, চতুৰ্দশ দালাই লামা হ’ল এজন নিষ্ঠাবান সংস্কাৰক। এই গ্ৰন্থত তেওঁ জন্মগ্ৰহণ কৰা তিব্বতৰ অতি সাধাৰণ জীৱন-প্ৰণালী, কেনেকৈ তেওঁক তেওঁৰ আগৰজনৰ অৱতাৰ বুলি আৱিষ্কাৰ কৰা হৈছিল, আৰু কিদৰে তিব্বতৰ পৌৰাণিক নিয়ম অনুসৰি তেওঁক দালাই লামা বুলি ঘোষণা কৰা হৈছিল— আদি ঘটনাবোৰ বৰ্ণনা কৰিছে। চীনৰ আক্ৰমণৰ সময়ত আৰু পিছত আন্তৰ্জাতিক আইনজ্ঞসকলৰ আয়োগে পৰিস্থিতিৰ বিশদ অধ্যয়ন কৰি যিবোৰ কথা উন্মোচন কৰিছিল; তাৰো সবিশেষ এই গ্ৰন্থত প্ৰকাশ পাইছে। 'মোৰ দেশ আৰু মোৰ মানুহ' এক মৰ্মভেদী কাহিনী। তথাপিও এইখন গভীৰভাৱে অনুপ্ৰেৰণামূলক, কাৰণ ইয়াৰ সমগ্ৰ কাহিনীটোত এগৰাকী বৌদ্ধ ভিক্ষুৰ শান্ত-সমাহিত কৰুণাৰ সুৰ বিৰাজমান।\nআমাৰ প্ৰতিবেশী চীন\nঅৱদমন আৰু ক্ষোভ\nবৰ্তমান আৰু ভৱিষ্যত\nপৰিশিষ্ট-১ তিব্বতৰ বৌদ্ধ ধৰ্মৰ এক পটভূমি\nপৰিশিষ্ট-২ চতুৰ্দশ দালাই লামাই ৰাষ্ট্ৰসংঘলৈ কৰা আৱেদনসমূহ\nতদুপৰি আছে ভিন্ন সময়ৰ ৪৫ খন আলোকচিত্ৰ আৰু মানচিত্ৰ।\n↑ লস্কৰ, ইন্দ্ৰাণী. মোৰ দেশ আৰু মোৰ মানুহ (অনুবাদ) (দ্বিতীয় তাঙৰণ সম্পাদনা). প্ৰকাশক গুৱাহাটী: লয়াৰ্ছ বুক ষ্টল. পৃষ্ঠা. লেখকৰ বিষয়ে (বকলা পৃষ্ঠাৰ তথ্য). ISBN 978-81-7331-364-6.\n↑ লস্কৰ, ইন্দ্ৰাণী. মোৰ দেশ আৰু মোৰ মানুহ (অনুবাদ) (দ্বিতীয় তাঙৰণ সম্পাদনা). প্ৰকাশক গুৱাহাটী: লয়াৰ্ছ বুক ষ্টল. পৃষ্ঠা. গ্ৰন্থখনৰ বিষয়ে (বকলা পৃষ্ঠাৰ তথ্য). ISBN 978-81-7331-364-6.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=মোৰ_দেশ_আৰু_মোৰ_মানুহ&oldid=257643"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ০৩ জানুৱাৰী, ২০২১ তাৰিখে ২২:১৫ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


কথা কোৱাৰ কলা – ডাঃ ভৃংগেশ্বৰ শৰ্মা – ফটাঢোল\nHome /ভিন্নস্বাদ/কথা কোৱাৰ কলা – ডাঃ ভৃংগেশ্বৰ শৰ্মা\nহয়, কথা কোৱাটো এটা কলা৷ ভালদৰে, মনোগ্ৰাহীকৈ, শ্ৰোতাক আকৰ্ষিত কৰিব পৰাকৈ কথা ক’ব পৰাটো এটা ডাঙৰ কলা৷ সকলো মানুহৰে এই গুণটো নাথাকে৷ এচাম মানুহে কথা ক’বলৈ আৰম্ভ কৰিলে তেওঁ গোটেই পৰিৱেশটো নিয়ন্ত্ৰণ কৰি লয়, তেওঁৰ চাৰিওফালে মানুহ গোট খাবলৈ আৰম্ভ কৰে৷ তেওঁৰ কথাবোৰ ৰসাল, কথাত নাটকীয়তা থাকে, কথা কোৱাৰ এটা বিশেষ ভংগী থাকে, যাৰ বাবে কথাবোৰ মনোগ্ৰাহী হয়, শুনি ভাল লাগে, শুনি থাকিবৰ মন যায়৷ এই গুণটো কিছু পৰিমাণে স্বভাৱজাত আৰু কিছু পৰিমাণে আয়ত্ত কৰা৷ এনেদৰে কথা ক’ব জনাটো এটা ডাঙৰ কলা৷\nআমাৰ অসমীয়াত এষাৰ কথা আছে– কথাত কটা যায়, কথাত বঁটা পায়৷ এইষাৰ কথাৰ পৰাই বুজিব পাৰি– স্থান, কাল, পাত্ৰ চাই কথা ক’বলৈ জনাটো এটা ডাঙৰ কলা৷\nআজিকালি বেছিভাগ মানুহৰে হাতে হাতে দামী দামী মোবাইল৷ বেছিভাগ মানুহৰ মাজত দামী মোবাইলৰ প্ৰতিযোগিতা৷ কিন্তু ফোনত কেনেদৰে কথা ক’ব লাগে সেই কথাটোকেই বেছিভাগ লোকে নাজানে৷ ব্যক্তিগত অভিজ্ঞতাৰ পৰা কওঁ, দিনটোত বিভিন্ন কাৰণত মোলৈ অজস্ৰ ফোন আহে৷ চিনাকি অচিনাকি সকলো নম্বৰৰ ফোনেই মই ধৰোঁ৷ বিশেষ অসুবিধাত কেতিয়াবা কোনোবাটো ধৰিব নোৱৰাটো এটা ব্যতিক্ৰম৷ মোৰ অভিজ্ঞতাৰ পৰা দেখিছোঁ, বেছিভাগ মানুহেই ফোনত ভালদৰে কথা ক’ব নাজানে৷ ফোনটো ৰিছিভ কৰি হেল্ল’ বুলি কোৱাৰ লগে লগে এচামে সিটো মূৰৰ পৰা অনৰ্গল কথা ক’বলৈ আৰম্ভ কৰে৷ মাজত মাত মাতিবলৈ সুৰুঙাই নিদিয়ে৷ বহুতো ৰং নম্বৰৰ ফোন বহু সময় শুনাৰ পাছত ক’বলগীয়া হৈছে ৰং নম্বৰ বুলি৷ যিসকলে মোকেই বিচাৰিছে, সেই সকলেও নিশ্চিত হৈ ল’ব লাগে তেওঁ যাক বিচাৰিছে মই সেইজন মানুহেই কৈ আছোঁনে? মই বাৰু সেই সময়ত যথেষ্ট ব্যস্ত হৈ আছোঁ নেকি? কথা পাতিবলৈ মোৰ হাতত অলপ সময় আছেনে? কথা পাতিবৰ বাবে তেওঁৰ বাবে যিখিনি আটাইতকৈ ভাল সময়, মোৰ বাবে আটাইতকৈ বেয়া সময়ো হ’ব পাৰে৷ কিন্তু সেই ধৰণৰ কোনো কথা নোসোধাকৈ এচামে অনৰ্গল কথা ক’বলৈ আৰম্ভ কৰে৷ মোৰ লেখাৰ প্ৰশংসা কৰিবলৈ ফোন কৰা লোকজনে নিজৰ লেখাৰহে প্ৰশংসা কৰিবলৈ ধৰে, তেওঁ ক’ত ক’ত লিখে, কিমান ভাল লিখে, কিমান মানুহে ভাল পায় ইত্যাদি৷ কথা শেষ নহয়হে নহয়৷ কথা কোৱাৰ কলা নজনাৰ দোষতে ভাল ভাবেৰে ক’ব খুজিলেও তেনে লোকৰ কথাবোৰ আমনিদায়ক, বিৰক্তিকৰ হৈ পৰে৷\nআগেয়ে কিছুমান সভা সমিতিলৈ গৈছিলোঁ৷ কিছুমানলৈ বক্তা হিচাপে, কিছুমানলৈ শ্ৰোতা হিচাপে৷ এই কথা স্বীকাৰ কৰিবলৈ মই বিশেষ লাজ নাপাওঁ যে বক্তা হিচাপে মই বৰ ভাল বক্তা নহওঁ৷ তথাপি যিবোৰা সভা সমিতিলৈ বক্তা হিচাপে যাবলগীয়া হয় সেইবোৰত মোৰ বক্তব্যখিনি যথাসম্ভৱ স্পষ্টভাৱে, বিশেষ আমনি নলগাকৈ যিমান পাৰি ৰসাল কৰি, বেছি দীঘলীয়া নকৰাকৈ, মূল বিষয়ৰ লগত সংগতি ৰাখি, কাকো ঠাট্টা-মস্কৰা, উপহাস, উপলুঙা নকৰাকৈ, কাকো ব্যক্তিভাৱে আক্ৰমণ নকৰাকৈ উপস্থাপন কৰিবলৈ চেষ্টা কৰোঁ৷ তথাপি মই যিহেতু এই কথা উপলব্ধি কৰোঁ যে বক্তা হিচাপে মই বৰ ভাল বক্তা নহওঁ, সেইবাবে সভা সমিতিলৈ বক্তা হিচাপে যোৱাটোক মই পাৰ্যমানে এৰাই চলো৷\nকিন্তু আজিকালি শ্ৰোতা হিচাপেও বেছিভাগ সভা সমিতিলৈ নাযাওঁ৷ নোযোৱাৰ মূল কাৰণবোৰৰ ভিতৰত এটা উল্লেখযোগ্য কাৰণ হ’ল– এচাম বক্তাৰ আমনিদায়ক বক্তৃতা৷ তেওঁলোকৰ বক্তৃতাবোৰ ইমানেই আমনিদায়ক যে সেইবোৰ শুনি সভাগৃহত বহি থকাটো সময়ৰ অপচয় মাত্ৰ৷ বিভিন্ন ধৰণৰ সভা-সমিতিলৈ গৈ দেখিছোঁ, এচাম লোকক সভাপতি, বিশিষ্ট অতিথি, মুখ্য অতিথি, নিৰ্দিষ্ট বক্তা আদি হিচাপে নিমন্ত্ৰণ কৰা হয়৷ তাৰ ভিতৰত এনে এচাম লোক আছে, যিসকল এনেদৰে সভা-সমিতি কৰি, নিৰ্দিষ্ট বক্তা বা বিশিষ্ট অতিথি হৈ বক্তৃতা দিয়েই জীৱনটো পাৰ কৰিলে৷ অথচ তেওঁলোকে এই সামান্য কথাটোকেই বুজিব নোৱাৰিলে– সভা-সমিতিত কেনেদৰে কথা ক’ব লাগে, কেনেদৰে শ্ৰোতাক আকৰ্ষিত কৰিব লাগে, বক্তৃতা এটা কিমান দীঘলীয়া কৰিব লাগে, তেওঁৰ বক্তৃতা শুনি শ্ৰোতাই ভাল পাইছে নে আমনি পাইছে, শ্ৰোতাই তেওঁৰ কথা শুনি আছে নে এচাম শ্ৰোতাই হামিয়াই হিকটিয়াই থকাৰ বিপৰীতে সন্মুখতে বহা দুই-চাৰিজন শ্ৰোতাই শুই আছে৷ তেওঁ এই কথা আজিলৈকে বুজিব নোৱাৰিলে যে সভাখনত একমাত্ৰ তেৱেঁই বক্তা নহয়, তেওঁৰ পাছতো আৰু দুই-চাৰিজন বক্তা আছে কথা ক’বলৈ৷ শ্ৰোতাসকলে উচ-পিচ কৰি থকা, হাই-উৰুমি কৰি থকা দেখিও বা সভাপতিয়ে সৰু কাগজৰ শ্লিপ এখন আগবঢ়াই দি ভাষণ চমুৱাবলৈ কোৱাৰ পাছতো তেওঁ বুজিব নোৱাৰিলে– তেওঁ সামৰিবৰ হ’ল৷ মূল কথাৰ পৰা ফালৰি কাটি গৈ, অলাগতিয়াল, অনাৱশ্যক, ব্যক্তিগত কথা কিছুমান কৈ ভাষণটো যিমানেই দীঘল কৰিব পাৰি মানুহে সিমানেই ভাল পাব বুলি তেওঁ ধৰি লয়৷\nএনেকুৱা বক্তা এজন-দুজনতো নহয়৷ বহুত আছে৷ তেওঁলোকে কথাহে ক’ব জানে৷ আনে ভাল পাইছে নে বেয়া পাইছে সেই কথা বুজি নাপায় আৰু বুজিবলৈ চেষ্টাও নকৰে৷ এনেকুৱা আমনিদায়ক, বিৰক্তিকৰ, সময়ৰ অপচয় কৰা বক্তৃতা শুনিবলৈ সভা সমিতিলৈ যাব লাগে কিয়?\nযোৱা বেচ কিছুদিন ধৰি মই গধূলি টিভিত বাতৰি চোৱা নাই৷ বাতৰি শেষ হোৱাৰ পাছত আঠ বজাৰ পৰা দিয়া আলোচনাসমূহ চোৱা নাই৷ আৰু মই অনুভৱ কৰিছোঁ– এতিয়া মই সঁচাকৈয়ে বৰ শান্তিত আছোঁ৷ টিভি নোচোৱাৰ বাবে মোৰ মানসিক শান্তি বাঢ়িছে, ব্যক্তিগত আৰু ঘৰুৱা কামবোৰ কৰিবলৈ সময় পাইছোঁ আৰু মোৰ অনুভৱ ৰাতি মোৰ টোপনি ভাল হৈছে৷\nসন্ধিয়া সাত বজাৰ বাতৰিটো চোৱা মোৰ অভ্যাস আছিল৷ টিভিটোৰ সন্মুখত হাতত ৰিম’ট লৈ বহি লোৱাৰ পাছত মই ছেনেল সলাই সলাই প্ৰায় প্ৰতিটো ছেনেলৰ বাতৰিবোৰ চাইছিলোঁ৷ বাতৰি শেষ হোৱাৰ পাছতে অনুভৱ কৰোঁ, মই মানুহজন সলনি হৈছোঁ৷ মনটোত কিবা দুখ, কিছু খং, কিছু ক্ষোভ, …..৷ মই মানুহজন যেন বিৰক্ত হওঁ, কিছু পৰিমাণে উত্তেজিত হওঁ৷ এজন চিকিৎসক হিচাপে মই জানো, এইবোৰৰ ফলত মোৰ ৰক্তচাপ বাঢ়ে৷ আৰু সেইবোৰৰ দ্বাৰা মই কিছু আয়ুসো ক্ষয় কৰিলোঁ নিশ্চয়৷ কাৰণ? এই যে আমাৰ বহু কেইটা অসমীয়া টিভি ছেনেল আছে, সেইবোৰত যিবোৰ বাতৰি পৰিৱেশন কৰে, সেইবোৰৰ মান কি? বাতৰি এটা দৰ্শকৰ মাজত পৰিৱেশন কৰাটোকো মই কথা কোৱাৰ কলা বুলিয়েই ধৰি লৈছোঁ৷ টিভি ছেনেলবোৰৰ বেছিভাগ বাতৰিয়েই অদৰকাৰী, সমাজৰ কামত নহা, আমনিদায়ক, সময় নষ্ট কৰা আৰু খং উঠা ধৰণৰ৷ একেবাৰে নিম্নমানৰ বাতৰি কিছুমান এবাৰ দুবাৰতো নহয়, আঠ-দহবাৰ সেই একেটা দৃশ্যকেই উৰাই-ঘূৰাই দেখুওৱাৰ কি প্ৰয়োজন? এবাৰ ক’লেই বুজি পাওঁ৷ সেই দৃশ্যটো দেখুৱাই থাকোঁতে বাতৰি পঢ়োঁতাৰ বা বৰ্ণনা কৰাজনৰ মুখৰ যি ভাষা, যি বৰ্ণনা– তেনেদৰে কোৱাৰ দৰকাৰ কি? বেকগ্ৰাউণ্ডত বিশেষ সংগীত দি ৰহস্য সাহিত্যৰ বৰ্ণনাৰ দৰে বৰ্ণনা কৰাৰ প্ৰয়োজন কি? শুনিবলৈ বেয়া হ’লেও এই কথা সঁচা যে বছৰ বছৰ ধৰি সাংবাদিকতা কৰাৰ পাছতো আমাৰ টিভি ছেনেলসমূহৰ বেছিভাগ সাংবাদিক, বাতৰি পঢ়োঁতা, বাতৰি যুগুতাওঁতা বা তাতোকৈ ওপৰত বাতৰি সম্পাদকজনৰ এইকণ জ্ঞান নহ’ল– বাতৰি এটা আচলতে কেনেদৰে পৰিৱেশন কৰিব লাগে বা শ্ৰোতা-দৰ্শকক ক’ব লাগে৷ বাতৰিৰ সময়ত আমাক বাতৰিহে লাগে, ভৌতিক বা ৰহস্য সাহিত্য নালাগে৷\nতথাপিও চাইছিলোঁ৷ কাৰণ নিচা৷\nনিচাৰ বাবেই বাতৰিটো শেষ হোৱাৰ পাছতেই আঠ বজাৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা আলোচনাবোৰ চাইছিলোঁ৷ বিভিন্ন ছেনেলত, ছেনেল সলাই সলাই৷ আকৌ এঘণ্টা৷\nআঠ বজাৰ আলোচনাবোৰৰ বিশেষজ্ঞ আলোচকসকল, ভাবি আচৰিত লাগে, এই ভব্য-গব্য বিশিষ্ট আলোচকসকলে কথা কেনেকৈ ক’ব লাগে সেই কথা শিকিব কেতিয়া? সকলোৰে ক্ষেত্ৰত এই কথা প্ৰযোজ্য নহয় যদিও নবৈব শতাংশ আলোচকৰ ক্ষেত্ৰতেই কিন্তু এই কথা প্ৰযোজ্য৷ আমি সৰুতেই শিকিছিলোঁ– এজনে কথা কৈ থাকিলে কথাৰ ওপৰতে কথা ক’ব নালাগে৷ কথাৰ ওপৰত কথা কোৱাটো অভদ্ৰামি৷ অথচ এইসকল আলোচকৰ দেখোন ইজনৰ কথাৰ ওপৰত সিজনে কোৱাটোৱেই নিয়মৰ দৰে৷ আলোচনা এটা আলোচনাৰ দৰে হ’ব লাগে৷ কিন্তু এইবোৰ আলোচনাত চিঞৰ-বাখৰ, তৰ্কা-তৰ্কি, আঙুলি জোকাৰি জোকাৰি কথা কোৱা, ঠাট্টা-মস্কৰা– মুঠতে কোনেও কাৰো কথা নুশুনা এটা অৱস্থা৷ ভদ্ৰলোকে এনেদৰে আলোচনা কৰে নেকি? এনেদৰে কথা কয় নেকি? অথচ সেইসকলেইতো বছৰ বছৰ ধৰি টিভিৰ আলোচনাত ভাগ লৈ আহিছে৷ সেইবোৰ যেকোনো ক্লাবৰ আড্ডা নহয়, টিভিৰ ষ্টুডিঅ’ত, কেমেৰাৰ সন্মুখত হোৱা আলোচনা যি হাজাৰ হাজাৰ লোকে চাই আছে– সেই কথা তেওঁলোকে বুজিব কেতিয়া? কথা ক’বলৈ শিকিব কেতিয়া?\nএনেদৰেই গধূলি সাত বজাৰ পৰা ৰাতি ন বজালৈ দুঘণ্টা মূল্যবান সময় নষ্ট কৰিছিলোঁ অবাবত৷ কেৱল সময় নষ্ট হোৱাই নহয়, নষ্ট কৰিছিলোঁ মন, মগজু৷ হ্ৰাস কৰিছিলোঁ আয়ুস৷\nআমাৰ বেছিভাগ জনপ্ৰতিনিধিয়েই সভা-সমিতিয়ে নক’বলগীয়া কথা বেছিকৈ কয়৷ নক’বলগীয়া কথা কোৱাৰ দ্বাৰা বাতৰিৰ শিৰোনামত থাকিব পাৰি ঠিকেই, কিন্তু একে সময়তে এচাম সভ্য, সচেতন লোকৰ দৃষ্টিত তেওঁলোকৰ ভাৱমূৰ্তি নিম্নগামী হয়৷ আচলতে বেছিকৈ কথা ক’লেই বিপদ৷ জিভাৰ ওপৰত লেকাম থকাটো দৰকাৰী৷ যিসকলৰ জিভাৰ ওপৰত নিয়ন্ত্ৰণ নাথাকে, সেইসকলে বেছিকৈ মুখ মেলাতকৈ মুখ বন্ধ কৰি ৰখাই মংগলজনক৷\nশেহতীয়াভাৱে মন কৰিছোঁ, আমাৰ অসমীয়া বাতৰি কাকত কেইখনমানত কেইগৰাকীমান বুদ্ধিজীৱীয়ে নিয়মিতভাৱে লেখা মেলা কৰি আছে৷ কিন্তু ভাবিলে দুখ লাগে, মাত্ৰ দুগৰাকীমানক বাদ দি বেছিভাগ এনেকুৱা লেখক, বুদ্ধিজীৱীৰ লেখাৰ ভাষা এনে পৰ্যায়ৰ কিয়? তেওঁলোকে কোৱা (অৰ্থাৎ লিখা) কথাবোৰ মাৰ্জিত নহয় কিয়? তেওঁলোকে যে কথাবোৰ জানে, যথেষ্ট জ্ঞান আছে, অধ্যয়ন কৰে– তাত সন্দেহ নাই৷ কিন্তু সিমানৰ পাছতো তেওঁলোকৰ ভাষাবোৰ যেন কিছু পৰিমাণে অমাৰ্জিত, অশোভনীয়৷ কথাবোৰ ব্যক্তিগতভাৱে আক্ৰমণ কৰা ধৰণৰ৷ কথাবোৰত সোমাই থাকে ঠাট্টা, বিদ্ৰূপ, ইতিকিঙৰ ভাব৷ এগৰাকী বুদ্ধিজীৱীৰ আন এগৰাকী বুদ্ধিজীৱীৰ প্ৰতি যেন সন্মান বা শ্ৰদ্ধাৰ অভাৱ৷ এগৰাকী লেখক বা বুদ্ধিজীৱীৰ মতৰ লগত আন এগৰাকীৰ মতৰ পাৰ্থক্য থাকিব পাৰে৷ সেয়া নিতান্তই স্বাভাৱিক৷ প্ৰতিবাদ বা সমালোচনা কৰাটোও ভাল কথা৷ কিন্তু সেই সমালোচনা হ’ব লাগে গঠনমূলক৷ কিন্তু আমাৰ বেছিভাগ বুদ্ধিজীৱীৰ প্ৰতিবাদ বা সমালোচনা হয়গৈ ব্যক্তিগত পৰ্যায়ৰ আক্ৰমণ, বোকা ছটিওৱা, চৰিত্ৰ হনন বা ঠাট্টা, বিদ্ৰূপ, ইতিকিং কৰা পৰ্যায়ৰ৷ বেছিভাগ আলোচনা-বিলোচনা হয়গৈ একপ্ৰকাৰৰ পোহাৰী-চুপতি৷\nঅসমীয়াত পোহাৰী-চুপতি বুলি কথা এষাৰ আছে৷ মই ব্যক্তিগতভাৱে এই শব্দ দুটা ব্যৱহাৰ কৰি বৰ ভাল নাপাওঁ৷ কাৰণ এই শব্দ দুটাৰ দ্বাৰা সমাজৰ একাংশ মহিলাৰ কথা-বতৰাক তুচ্ছ-তাচ্ছিল্য কৰা যেন বোধ হয়৷ পোহাৰী মানে মাছ বেছিবলৈ অহা তিৰোতা৷ মাছ বেছিবলৈ অহা তিৰোতাসকলে নিজৰ মাজতে কথা-বতৰা পাতি থাকোঁতে যিবোৰ শব্দ বা ভাষা ব্যৱহাৰ কৰে সেইবোৰ সভ্য মানুহে (?) অশালীন, অশ¡ীল, অসংস্কৃত, নিম্নমানৰ বুলি জ্ঞান কৰে৷ পোহাৰীসকলে চিঞৰ-বাখৰ কৰি কৰা এনেবোৰ কথা-বতৰা যেন সভ্য মানুহৰ বাবে কাণত সোপা দিবলগীয়া৷ সেই কাৰণে সামান্য কথাৰ বাবে অযথা তৰ্ক-বিতৰ্ক কৰা বা চিঞৰ-বাখৰ কৰি নিম্নমানৰ ভাষা প্ৰয়োগ কৰি কৰা তৰ্ক-বিতৰ্কক বুজাবলৈ পোহাৰী-চুপতি বুলি কোৱা হয়৷\nএতিয়া আগৰ সেই পোহাৰী নাই৷ এতিয়া যিসকল পোহাৰী আছে, সেইসকলো শিক্ষিত হ’ল, ভদ্ৰ হ’ল, কথা ক’ব জনা হ’ল৷\nআমাৰ এচাম তথাকথিত শিক্ষিত, ডাঙৰ মানুহৰ মুখৰ ভাষা; ডাঙৰ ডাঙৰ মন্ত্ৰী, ৰাজনীতিবিদ, বক্তাৰ সভা-সমিতিয়ে কোৱা কথাৰ ভাষা আৰু ষ্টাইল; টিভিৰ আলোচনাত ভাগ লোৱা বিশেষজ্ঞ সকলৰ চিঞৰ-বাখৰ, তৰ্কা-তৰ্কি, গালি-গালাজ আদি; বিধান সভা বা সংসদৰ ভিতৰত আমাৰ প্ৰতিনিধি সকলৰ কাউৰী বাহত জুই লগাৰ লেখীয়া চিঞৰ-বাখৰ, কাগজ, মাইক্ৰফোন, চকী আদি দলিওৱা বা মৰা-মৰি, হতা-হতি আদি কাৰ্য; বাতৰি কাকতত প্ৰায়েই প্ৰবন্ধ পাতি লিখি থকা বিশিষ্ট সাহিত্যিক সকলৰ লেখাৰ ভাষা আৰু ষ্টাইল, ইজনে-সিজনক কৰা ইতিকিং, ঠাট্টা-মস্কৰা; বুদ্ধিজীৱীসকলৰ ইজনে-সিজনক কৰা উপলুঙা, বোকা ছটিওৱা, উচটনিমূলক মন্তব্য দিয়া আৰু শেহতীয়াভাবে একেবাৰে সহজলভ্য হৈ পৰা আমাৰ ছ’চিয়েল মিডিয়াবোৰত একাংশ অংশগ্ৰহণকাৰীৰ নিম্নমানৰ, কুৰুচিপূৰ্ণ আৰু ব্যক্তিগত আক্ৰমণমূলক মন্তব্যবোৰ– সেইবোৰ দেখাৰ পাছত কেতিয়াবা ভাব হয়– পোহাৰী সকলৰ মুখৰ ভাষা, তেওঁলোকৰ সামান্য চিঞৰ-বাখৰ, সৰল হাস্যৰস আৰু ব্যংগৰসেৰে ভৰা নিম্নমানৰ যেন লগা কথাবোৰ আমাৰ তথাকথিত শিক্ষিত, ভদ্ৰ, সন্মানীয় ব্যক্তিসকলৰ, ডাঙৰ ডাঙৰ মন্ত্ৰী বিষয়া ৰাজনীতিবিদসকলৰ, বিশিষ্ট সাহিত্যিক, সাংবাদিক, বুদ্ধিজীৱীসকলৰ কথা-বতৰাতকৈ দেখোন বহুত ওপৰত৷\nধন্যবাদ চাৰ এটা সুন্দৰ লিখনী পঢ়িবলৈ পোৱাৰ বাবে৷\nপ্ৰিয় লেখকজনৰ লেখা ই-আলোচনীখনত পঢ়িবলৈ পাই নথৈ সুখী হ’লো।\nঅশেষ ধন্যবাদ চাৰ, এটা সুন্দৰ লিখনী ই-আলোচনীখনৰ জৰিয়তে আমালৈ উপহাৰ দিয়াৰ বাবে।\nভবিষ্যতেও আপোনাৰ লেখা এই ই-আলোচনীত পঢ়িবলৈ পাম বুলি আশা ৰাখিলো\nSomoron gogoi says:\nঁবিজু ফুকন দেৱৰ ইন্টাৰভিউ বিলাক ভাল লাগে\nখুউব ভাল লাগিল। এনেয়েও আপোনাৰ লিখাৰ কলাত সদায় আকৃষ্ট হওঁ।\nআপোনাৰ সকলোবোৰ লেখাই বৰ ভাল পাওঁ। ফটাঢোলত আপোনাৰ লেখাটোৱে অনন্য ৰূপ দিলে।\nসঁচাকৈ কথা ক’বলৈও শিকিব লাগে আমি।\nআজিকালি আনক সম্বোধন কৰিবও নাজানে — সিহঁত, তাই, সি আদি শব্দবোৰ টিভি ত প্ৰচাৰিত অনুষ্ঠানবোৰত শুনিলে বৰ অস্বস্তি লাগে।\nজিমী শ‌ইকীয়া says:\nবৰ ভাল লাগিল।হয় কথা কোৱাৰো এটা আৰ্ট লাগে।কিছুমান লোকে কথা ক’লে শুনিয়েই থাকিবলৈ মন যায়।এটা কথা মনত পৰি গ’ল..আগতে দুজনমান শিক্ষাগুৰু পাইছিলোঁ যে তেওঁলোকৰ পিৰিয়দত ঘণ্টাটো সোনকালে বজা যেন লাগিছিল। সভা-সমিতিৰ ক্ষেত্ৰতো একেই হয়।\nসদায় ভাল লগাৰ দৰে আজিও ভাল লাগিল আপোনাৰ লিখনি।লগতে কথা এটা মনলৈ আহিল-টি ভিৰ বাতৰি আৰু আলোচনাবোৰত বাতৰি পঢ়োতা আৰু আলোচকৰ কথা কোৱাৰ কলাত আমিবোৰ সঁচাই কলা হৈ গৈছো।\nসদায়ৰ দৰেই পঢ়ি আপ্লুত হোৱা লিখনি। বহুত ধন্যবাদ চাৰ।\nবৰ ভাল লাগিল ছাৰ৷ কথা কোৱাৰ কলা যে কেতিয়া শিকিব এই নেতা, বুদ্ধিজীৱি আৰু বাতৰি পৰিৱেশক সকলে৷\nপাপু শইকীয়া says:\nপঢ়ি বৰ ভাল পালো ছাৰ।\nছাৰ , বহুত ভাল লাগিল লিখনিটো !\nভাল লাগিল। মনৰ কথা কিছু বৰ ধুনীয়াকৈ ক’লে।\nআপোনাৰ আৰু বিকাশ বৰুৱা ছাৰৰ লেখা প্ৰান্তিকখন লৈয়ে সদায় প্ৰথম পঢ়ি আহিছো৷ ফটাঢোলতো ইয়াৰ ব্যতিক্ৰম হোৱা নাই৷সুন্দৰ লেখা ছাৰ৷\nপৰিস্মিতা বৰদলৈ says:\nবহুত শিকিব লগা কথা পঢ়িলো, ভাল লাগিল পঢ়ি ছাৰ।\nবৰ দৰকাৰী বিষয় এটা। আচলতে এই ভালকৈ কথা কব নজনা আৰু বক্তব্যৰ উদ্দেশ্য বিধেয় নথকা মানুহবোৰৰ বাবেই মই আজিকালি যিকোনো বিষয়ৰ সকলো মীটিং কেৱল সময়ৰ অপচয় বুলি ভাবো।\nআজিকালি বক্তৃতা দিয়াৰ কলাটোৰ বিষয়ে বহু তথ্য সমল ইণ্টাৰনেটতে পোৱা যায়, এই প্ৰফেচনেল বক্তা সকলে সেইবোৰ অলপ খুচৰি চালেই আমাৰ আমনি অলপ কমিব।\n‘ফটাঢোল’ ৰ ওপৰত এনেকৈয়ে আশীৰ্বাদৰ হাতখন ৰাখিব ।\nআপোনাৰ সকলোবোৰ লেখনিয়েই মোৰ প্ৰিয়। এই সুন্দৰ লেখনীটোৰ বাবে ধন্যবাদ থাকিল।\nহৰ্ষজিত কলিতা says:


xukhdukh.com June 20, 2015 goodnews, ভাল খবৰ,\n১. বিগত পাঁচ বছৰত প্ৰদৰ্শন কৰা পাৰদৰ্শিতাৰ বাবে অসম কৃষি বিশ্ববিদ্যালয় দেশৰ শ্ৰেষ্ঠ কৃষি বিশ্ববিদ্যালয় ৰূপে পৰিগণিত হৈছে। অসমৰ কৃষি ব্যৱস্থাক শক্তিশালী কৰাৰ লগতে চাহ উদ্যোগলৈ বৰঙণি যোগাই দেশৰ অৰ্থনীতিৰ প্ৰতি যোগোৱা অৱদানৰ বাবে ২০১৪বৰ্ষৰ চৰ্দাৰ বল্লভভাই পেটেল বঁটাৰ বাবে বিশ্ববিদ্যালয়খনক নিৰ্বাচিত কৰাৰ সুখবৰ।\n২. বৰপেটা হাউলী কলেজৰ চৌহদত নিৰ্মিতি ইনড’ৰ ষ্টেডিয়াম উন্মোচন কালি উন্মোচন কৰিলে কেন্দ্ৰীয় খেল মন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোনোৱাল আৰু বক্সিং তাৰকা মেৰী কমে। মুখ্য অতিথি মেৰী কমৰ বক্সিং ফাউণ্ডেচনলৈ কলেজখনৰ ছাত্ৰ একতা সভা আৰু শিক্ষক গোটে এক লাখ টকাৰ চেকো প্ৰদান কৰে। অধ্যক্ষ ভূষণ চন্দ্ৰ পাঠকে উদ্বোধনী ভাষণ দিয়া সভাখনত সাসংদ কামাখ্যা প্ৰসাদ তাছা, ৰামেশ্বৰ তেলীৰ সৈতে উপস্থি আছিল সৰভোগৰ বিধায়ক ৰণজিত কুমাৰ দাসো।\n৩. চিয়াং প্ৰকল্পৰ নিৰ্মাণত অসন্মতি প্ৰকাশ কৰিলে অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে। দিল্লীত কেন্দ্ৰীয় জলসম্পদ মন্ত্ৰী উমা ভাৰতীৰ উপস্থিতি ব্ৰহ্মপুত্ৰ বৰ্ডৰ অষ্টম পুনৰীক্ষণ সভাত “নৰ্থ ইষ্ট ব্ৰহ্মপুত্ৰ ৰিভাৰ ৰিজুভিনেচন অথৰিটী” শীৰ্ষক সংস্থাৰ ৰূপত বৰ্ডক নতুনকৈ গঠন কৰাৰ বিষয়তো আলোচনা অনুষ্ঠিত হয়।\n৪. ৭৫বছৰত ভৰি দিয়া আবাহন থিয়েটাৰৰ প্ৰযোজক তথা অসমৰ ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰৰ অন্যতম মহীৰূহ কৃষ্ণ ৰয়ৰ জন্মদিনত পাঠশালাৰ “শ্ৰদ্ধা” নামৰ সংগঠনে এক সম্বৰ্ধনা অনুষ্ঠানৰ আয়োজন কৰে। এই অনুষ্ঠানতে স্থানীয় অৰ্ধ শতাধিক সামাজিক সংগঠনে কৃষ্ণ ৰয়ক সম্বৰ্ধনা আৰু জন্মদিনৰ শুভেচ্ছা জ্ঞাপন কৰে।\n৫. কামৰূপ জিলাৰ ৰাণীত থকা কেন্দ্ৰীয় গাহৰি গৱেষণা কেন্দ্ৰত কালি পাঞ্জাৱ চৰকাৰৰ উচ্চ স্তৰীয় বিষয়াৰ দল এটাই স্থানীয় গাহৰি পালক সকলক লগ ধৰি মত বিনিময় কৰে।\n৬. গুৱাহাটী পৌৰ নিগমে পুনৰ গণেশগুৰিৰ উৰণীয়া সেতুৰ তলত পাৰ্কিংৰ ব্যৱস্থা কৰিছে। কালি পৰীক্ষামূলক ভাৱে পুৱা ৮ বজাৰ পৰা নিশা দহ বজালৈ ধনৰ বিনিময়ত পাৰ্কিংৰ বাবে ৫০খন দুচকীয়া আৰু চাৰি চকীয়া বাহনৰ পাৰ্কিঙৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছ। সুৰক্ষা নিশ্চিত কৰিবলৈ দহোটাকৈ চিচি টিভি কেমেৰাও স্থাপন কৰাৰ সুখবৰ।\n৭. থাইলেণ্ডস্থিত ভাৰতীয় দূতাবাসত সংৰক্ষিত হব নগাঁৱৰ চিত্ৰশিল্পী তথা অসমৰ গৌৰৱ সুজিত দাসৰ ছবি “মিউজিক অৱ নেচাৰ”। তেখেত বেংককৰ ডট আৰ্ট গেলেৰীত ১০-১৫জুনলৈ অনুষ্ঠিত চিত্ৰ প্ৰদৰ্শনীত বিশ্বৰ বিভিন্ন দেশৰ শিল্পী সকলৰ সৈতে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। ২০১২ চনত ৬৪৪ফুটৰ কেনভাচত বিষ্ণু ৰাভাৰ ছবি অংকন কৰি এই শিল্পীজনে বিশ্ব অভিলেখো গঢ়িছিল।\n৮. তেজপুৰত এতিয়াও কলা-বীথিকা স্থাপন নোহোৱাত অসন্তোষ প্ৰকাশ কৰিছে বিশিষ্ট চিত্ৰশিল্পী ননী বৰপূজাৰীয়ে। কালি তেজপুৰ বেংগলী থিয়েটাৰ হলত অধিবক্তা সুভাষ চন্দ্ৰ আচাৰ্যৰ “হ’ৰাইজন” শীৰ্ষক গ্ৰন্থৰ লগতে এখনি চিত্ৰ প্ৰদৰ্শনী উদ্বোধন কৰি শিল্পীগৰাকীয়ে এই অভিমত প্ৰকাশ কৰিছে।\n৯. ভাৰত-ৰত্নৰে সন্মানিত বিজ্ঞানী চি এন ৰাওক এইবাৰ জাপানৰ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান প্ৰদান কৰা হৈছে। ভাৰতত থকা জাপানৰ ৰাষ্ট্ৰদূত তাকেশ্বি য়াগিয়ে “অৰ্ডাৰ অব দ্যা ৰাইজিং চান, গ’ল্ড এণ্ড ছিলভাৰ ষ্টাৰ” আৰু মানপত্ৰ দিল্লীতে প্ৰদান কৰাৰ সুখবৰো প্ৰকাশ পাইছে।\n১০. মাত্ৰাধিক বেগত গাড়ী চলোৱাৰ বাবে আৰক্ষীৰ ৰোষত পৰিল দিল্লীৰ মুখ্যমন্ত্ৰী মনীষ চিচোডিয়াৰ গাড়ী। এজন ট্ৰেফিকে নিৰ্দেশ দিয়াৰ পাছতো নৰখোৱা গাড়ীখনৰ পিছ লয় আৰু এসময়ত ৰাখিবলৈ বাধ্য হোৱা চালকজনক চাৰিশ টকাৰ চালান কাটি জৰিমনা বিহে বুলিও সুখবৰ প্ৰকাশ পাইছে।


ভূপেন হাজৰিকা জাতিটোৰ ধমনীত সদায় সোমাই থাকিব | নীলা চৰাই: অনলাইন অসমীয়া সাহিত্য, কবিতা, গল্প, প্ৰবন্ধ\nভূপেন হাজৰিকা জাতিটোৰ ধমনীত সদায় সোমাই থাকিব\nSeptember 7, 2016 November 11, 2017 মহিম বৰা0Comments জ্যোতিপ্ৰসাদ, ভূপেন হাজৰিকা, মহিম বৰা, সুধাকণ্ঠ\nদেউতাই চাহ বাগানত চাকৰি কৰিছিল। কোনোবা চাহ বাগিচাত কোনোবা এজন চাহাবৰ পৰা এটা ‘কলগান’ কিনিছিল। এটা চিলাই কলো কিনিছিল। চাহাববোৰ বাগানৰ পৰা নিজৰ দেশলৈ যাওঁতে এইদৰে বস্তুবোৰ কম দামত বেচি দিয়ে।\nসেই সময়ত আমাৰ ঘৰত কলগানৰ গান শুনিবলৈ মানুহ ভৰি থাকে। মানুহবোৰ যিমানেই অবাক হয়, সিমানেই মই গর্ব অনুভৱ কৰোঁ। তেতিয়া ‘শোণিত কুঁৱৰী’, ‘জেৰেঙাৰ সতী’— এই দুখন পালা আৰু আনন্দিৰাম দাসকে ধৰি কেইগৰাকীমান গায়কৰ গানৰ ৰেকর্ড আছিল। মই পালা দুখন ভাল পাইছিলো, বিশেষকৈ ‘শোণিত কুঁৱৰী’। ‘শোণিত কুঁৱৰী’ৰ বেটুপাতত অভিনেতাসকলৰ লগতে এচুকত এটা সৰু ল’ৰাৰ ধুনীয়া ফটো এখন আছিল। সেইজন নেপথ্য গায়ক ভূপেন হাজৰিকা। স্কুলীয়া দিনৰে পৰা নামটো শুনি আছিলো। এতিয়া মোৰ ঘৰতে ভূপেন হাজৰিকাৰ ফটো! সেয়ে মই গৰ্বত ওপঙি আছিলো। আমাৰ ঘৰত শিঙৰী বাগানৰ জেঠাইৰ ল’ৰা ললিত বৰা (প্ৰয়াত)। আমি কান-সমনীয়া। মোতকৈ এটা শ্রেণী ওপৰত। এদিন তাক গর্বেৰে কলো— ‘চা, এইখন ভূপেন হাজৰিকাৰ ফটো।’\n—অ’ ইয়াৰ ফটো। ই আমাৰ ক্লাছ ফ্রেণ্ড। লগতে বহোঁ।’ সি পাতলীয়াকৈ মন্তব্য কৰিলে। মই চেঁচা হৈ গলো।\n—ক্লাছ ফ্রেণ্ড? ইমান মৰম লগা ল’ৰাটো মোক এদিন চিনাকি কৰাই দিবি ভাই।’\n—হ’ব, ওলাবি মোৰ লগত।’\nচিনাকি নহ’লো। মানে হ’ব নোৱাৰিলো। ইয়াৰ পাছত ভূপেন হাজৰিকা আৰু মই নিজ নিজ বাটেৰে আগুৱালো। সুধাকণ্ঠই গীতেৰে জগতক মুহিলে। মই ভূপেন হাজৰিকাক যেনেকৈ জানিছিলো, হয়তো তেৱোঁ মোক জানিছিল। তথাপি প্রত্যক্ষভাৱে লগ পোৱা নাছিলো। হাজৰিকা অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি হৈ থাকোঁতে নগাঁও চার্কিট হাউচত মই সৌজন্যমূলক সাক্ষাৎ এটা দিলো। সেয়াই আমাৰ প্ৰথম দেখাদেখি। তেওঁ ইতিমধ্যে সত্ৰীয়া নৃত্যক আগুৱাই নিছে। মই অসমীয়া ভাওনাক বিশ্বদৰবাৰলৈ নিবৰ বাবে তেওঁক অনুৰোধ কৰিলো।\nহঠাৎ মোৰ গল্প এটা ডঃ ভূপেন হাজৰিকাই দূৰদৰ্শনৰ চিৰিয়েল ‘লোহিত কিনাৰে’ৰ বাবে নির্বাচন কৰিলে। মোৰ ভাল লাগিছিল যে এই মহান কলাকাৰজনে মোৰ গল্প পঢ়িছে। তাতকৈ ভাল লাগিল মোৰ নামটো দূৰদৰ্শনত ওলাব বুলি ভাবি। কিমান ডাঙৰ কথা! গল্পটো আছিল ‘হাৱাই বেনাৰসী চাদৰ’। চিৰিয়েলত গল্পটোৰ নাট্যৰূপ হৈ গ’ল। দুই-চাৰি দৰ্শকে ভাল-বেয়া মন্তব্যও দিলে। পাহৰিলো। হঠাৎ এদিন মোৰ নামত ভূপেন হাজৰিকাৰ পৰা এহেজাৰ টকাৰ এখন চেক আহিল। আকৌ সেই মহান শিল্পীজনৰ কথাই মোৰ মনটো সজীৱ কৰি তুলিলে।\nচুকাফাই এৰি যোৱা বৰ অসমত গুৰু শঙ্কৰে সকলোকে সম অধিকাৰ দি এক কৰিছিল। জ্যোতি, বিষ্ণু, ভূপেন হাজৰিকাই গুৰুজনাৰ আদৰ্শক ঘৰে ঘৰে বিলাই দিছিল। ডঃ ভূপেন হাজৰিকা জাতিটোৰ ধমনীত সদায় সোমাই থাকিব।\nশেহতীয়াকৈ আমি দুয়ো অসম সাহিত্য সভাই আগবঢ়োৱা সাহিত্যাচার্য উপাধি পাওঁতে আনন্দত ইজনে সিজনক সাবটি ধৰিছিলো। মই স্কুলীয়া জীৱনত যিজন লৰাৰ সৈতে চিনাকি হ’বলৈ হাবাথুৰি খাইছিলো, সেইজনৰ এতিয়া মোৰ লগত সাবটাসাবটি! মই অনুভৱ কৰোঁ, এইটো ভগৱানৰ ইচ্ছা। মই ধন্য হ’লো, মই জীৱনত এবাৰ হ’লেও সুধাকণ্ঠৰ পৰশ পালো। সেইদিনাই তিনিটা খণ্ডৰ ‘ডঃ ভূপেন হাজৰিকা ৰচনাৱলী’ উন্মোচন কৰিছিল ডঃ মামণি ৰয়ছম গোস্বামীয়ে। ধন্য সুধাকণ্ঠ। তুমি অমৰ।\nঅনুলেখন: কুসুম বৰা, ৰঞ্জিত কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য\nছবিত: ডঃ ভূপেন হাজৰিকা আৰু মহিম বৰা\n← যদি জীৱনে কান্দে নাই নাই বুলি


অক্সফৰ্ড – নিৰ্মালী বৰমূদৈ – ফটাঢোল\nSeptember 1, 2018 লটিঘটি\t14 Comments\nঅক্সফৰ্ড – নিৰ্মালী বৰমূদৈ\nহেডলাইন দেখি নাভাবিব যে মই সেই বিশেষ অক্সফৰ্ড ইউনিভাৰচিটি বা অক্সফৰ্ড ডিক্সনেৰীৰ বিষয়ে কবলৈ ওলাইছোঁ বুলি। এইয়া মোৰ এক দুখৰ লটিঘটি অভিজ্ঞতাৰ কথা লিখিবলৈ ওলাইছোঁ।\nএইবাৰ গৰম বন্ধ উদযাপন কৰাৰ মানসেৰে পৰিয়ালৰ আটাইকেইটা ল’ৰা ছোৱালী (ককাই ভনী সমন্বিতে) চিকিমলৈ ফুৰিবলৈ গৈছিলোঁ। ৫ দিনীয়া ভ্ৰমণটোৰ অহাৰ আগদিনাৰ ঘটনা এয়া-\nআমি থকা হোটেলখন বহুত ওপৰত। একা-বেঁকা ৰাস্তাৰে উঠি হোটেলৰ ৰূম পাওঁ মানে অক্সিজেন কমি গৈ ১০% মানহে থাকেগৈ। সেইদিনা বজাৰ কৰি ওপৰলৈ উঠিবলৈ লৈছোঁ ঠিক তেনেকুৱাতে দাদাই ক’লে যে হোটেললৈ যোৱা চৰ্টকাট এটা আছে, যাবি নেকি? মই ক’লোঁ- “যদি চৰ্টকাটেই আছে ইমান দিনে এই লংকাট বোৰেদি কেলেই আনিছ? মিছাতে এই চাৰি দিনত পাঁচ কেজিমান চৰ্বি হেৰুৱালোঁ। হুহ!”…এইবুলি তাক গালি পাৰি দুয়োটাই চৰ্টকাট মাৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলোঁ। তাৰ ৰাস্তা আৰু ঘৰৰ ডিজাইনবোৰ প্ৰায়ে একে হোৱা কাৰণে মই একো পাত্তা নোপোৱাকৈ কেৱল দাদাৰ কনফিডেন্সতে আহি আছোঁ।\nপ্ৰৱেশ গেটখন খুলি ওপৰলৈ যোৱা চিৰি বগাবলৈ আৰম্ভ কৰি প্ৰথম চিৰিটোত ভৰি দিছোঁহে মাত্ৰ তেনেকুৱাতে বাঘ সদৃশ প্ৰকাণ্ড কুকুৰ এটাই চিৰিৰ তলৰ পৰা গুজৰি গুমৰি ভুকিবলৈ ধৰিলে। হে ভগৱান! সেইটো কুকুৰ বুলি কোনো কাৰণতে ক’ব নোৱাৰি। দহ-বাৰ ইঞ্চি মান দীঘল পৰি থকা নোমবোৰ, চকুকেইটা টেলেকা কৰি দীঘল নখেৰে তাৰ ভৰি কেইটা, বাপৰে- কি ভয়লগা তাৰ অৱয়ব। ভুকনি নুশুনিলে কুকুৰ বুলি ভাবিবই নোৱাৰি।\nমই ভয়তে একেজাঁপে দাদাৰ গাত উঠিলোঁ। ভিতৰৰ পৰা কোনোবা মহিলা এগৰাকীয়ে কুকুৰটোক উদ্দেশ্যি ইংৰাজীতে কৈছে- অক্সফৰ্ড, কাম হিয়েৰ মাই বেবি।\nমোৰ স্মাৰ্ট ডিমাগেৰে তৎক্ষণাৎ তাৰ নামটো অক্সফৰ্ড বুলি কেটচ কৰি ল’লোঁ। দাদাক ক’লোঁ- ইয়াৰ নাম অক্সফৰ্ড বুজিছ’। ইয়াক ইংৰাজীতে কথা ক’ব লাগিব। মই দাদাক অলপ এটিটিউদ দেখাওঁ বুলি তাৰ কোঁচৰ পৰা নামি অক্সফৰ্ডৰ ফালে আগবাঢ়ি গ’লোঁ- অক্সফৰ্ড, চি….আই এম ইয়ৰ ফ্ৰেইণ্ড কেম্ব্ৰিজ। ডোণ্ট বাইট মি বুলি কথাষাৰ শেষ কৰিবলৈ নাপালোঁৱেই, অ’ আই, যিডাল চোঁচা লৈ আহিল। কোনোমতে জীৱটো বচালোঁ।\nঅৱশেষত আমাৰ অৱস্থা দেখি কুকুৰটোৰ গৰাকী ওলাই আহিল। আহিয়েই কুকুৰটোৰ ডিঙিত লগোৱা চেইনডাল টানি সেই প্ৰকাণ্ড কুকুৰটোক কোঁচত সোমোৱাই ল’লেহি। তাৰ মূৰৰ নোমখিনিত হাত ফুৰাই কবলৈ ধৰিলে- অক্সফৰ্ড বেবী, হোৱাট আৰ ইউ ডুয়িং? ইউ নতি বেবী…চে হেল্ল’ টু আণ্টি।\nহেৰৌ মোৰ ভতিজী জনীয়েও মোক পেহী বুলি নামাতে। এই বেটিয়ে এনে কি বিলাতী কুকুৰ আনিছে মোক চাল্লা আণ্টি মাতিবলৈ শিকাইছে!\nকুকুৰটোৱে গৰাকীৰ আদেশ পাই আগ ঠেং দুটা হাতযোৰ কৰাৰ দৰে কিবা কৰি আছিল। সেইবোৰলৈ ভ্ৰূক্ষেপ নকৰি ফোঁফোৱাই গুচি আহিলোঁ তাৰ পৰা। জীৱনত ইয়াতকৈ ডাঙৰ অপমান আৰু কেতিয়াও পোৱা নাই কিজানি। বৈদ্য খং উঠিছিল। পৰা হ’লে অক্সফৰ্ডক তাতে ইহলীলা সম্বৰণ কৰাই দিলোঁ হয়।\nকোনোদিন আৰু চৰ্টকাট নামাৰোঁ বুলি সেইদিনাই প্ৰতিজ্ঞাবদ্ধ হ’লোঁ। কষ্ট হ’লেও দীঘলীয়া পথেৰেই যাম। দুখ ভাগৰ, লাজ অপমানৰে জৰ্জৰিত হৈ কোনোমতে হোটেলৰ ৰূম ওলালোঁহি। সিফালৰ পৰা দাদাই বাকীবোৰক হাঁহি হাঁহি আমাৰ কাহিনীটো কৈ থকা শুনিলোঁ,\n“অক্সফৰ্ড”, চি, আই এম ইয়ৰ ফ্ৰেইণ্ড কেম্ব্ৰিজ।\n« বেবেৰিবাং – অংশুমান শইকীয়া\nকথোপকথন – অৰ্চনা কলিতা »\nকুকুৰৰ আণ্টি বনাই দিলে অ বেচেৰীক। বঢ়িয়া লাগিল।\nহি হি…ধন্যবাদ পঢ়াৰ কাৰনে\nকুকুৰ টোৰ নামো ভাল থৈছে দেই ।বহুত জ্ঞানী ছাগে ।😄\nইংলিচ কোৱা কুকুৰ\nনিৰ্মালী আন্টি 😊…সুন্দৰ হৈছে ।\nহি হি…ধন্যবাদ পঢ়াৰ বাবে\nআৰু বহুত পঢ়িব পোৱাৰ আশা থাকিল ।\nকেম্ব্ৰিজ আণ্টী, মজ্জা লীগিল দেই!\nহে হে…ধন্যবাদ দাদা পঢ়াৰ বাবে\nকুকুৰৰ আণ্টি হাঃ হাঃ।\nহাই কেম্ব্ৰিজ আন্টি।\nহি হি…ধন্যবাদ মিতালি পঢ়াৰ ব‍াবে


১. বৰ্ণিল সাংস্কৃতিক শোভাযাত্ৰাৰে ফাট বিহুৰ কালি পৰিল সফল সামৰণি। তিনিদিনীয়াকৈ ঢকুৱাখানাৰ ম'হঘুলি চাপৰিত আয়োজিত এই বিহুতলীক জনসুমদ্ৰই ভাতৃত্ববোধ আৰু মহামিলনৰ তীৰ্থলৈ পৰিণত কৰে। কালি সাংস্কৃতিক শোভাযাত্ৰা উদ্বোধন কৰে অভিনেত্ৰী সাগৰিকা গোস্বামীয়ে আৰু মুকলি সভাত অংশ লয় ডঃ সমুজ্বল ভট্টাচাৰ্যই।\n২. আদিবাসী সকলৰ কৃষ্টি-সংস্কৃতিক তুলি ধৰাৰ বাবে অন্যতম উপ-ভাষা কৈৰী ভাষাত নিৰ্মাণ কৰা প্ৰথমখন অডিঅ'-ভিডিঅ' চিডি "ৰয়লা জালা" উন্মোচন কৰিলে তেজপুৰৰ গণ-চেতনা সমাজে। উদ্বোধক বিচপ মাইকেল তপ্পৰ সতে অনুষ্ঠানটোত অংশ লয় সহকাৰী পৰিচালক এ.কে.গহু আৰু আদিবাসী নেতা ডঃ এক্স লাক্ৰায়ো।\n৩. ক্ষুদ্ৰ বহুমুখী প্ৰকল্পৰে অসমৰ উন্নয়ন সন্দৰ্ভত তথ্যভিত্তিক বিজ্ঞান মডেল প্ৰদৰ্শন কৰি বিশেষ সমাদৰ পালে গুৱাহাটীৰ শ্ৰীমন্ত শংকৰ একাডেমিৰ নৱমমানৰ ছাত্ৰ দৰ্শন শইকীয়া আৰু ঋষিৰাজ পাল চৌধুৰীয়ে। গুৱাহাটীৰ দিল্লী পাব্লিক স্কুলত কেন্দ্ৰীয় শিক্ষা বৰ্ডৰ অধীনত আয়োজিত মাণ্ডলিক বিজ্ঞান প্ৰদৰ্শনীত প্ৰদৰ্শন কৰা এই মডেলে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পানীৰ সদব্যৱহাৰ আৰু জৈৱ-বৈচিত্ৰ্যৰ সংৰক্ষণক তুলি ধৰিছে আৰু প্ৰয়োজন সাপেক্ষে এই মডেল অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰীকো তুলি দিবলৈকো ছাত্ৰদ্বয়ে আগ্ৰহ প্ৰকাশ কৰিছে।\n৪. মেডিকেল, ইঞ্জিনিয়াৰিঙৰ স্নাতক শ্ৰেণীত নামভৰ্তিৰ বাবে ২০১৪চনৰ যুটীয়া প্ৰৱেশ পৰীক্ষা ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যায়ৰ তত্বাৱধানত ৰাজ্যৰ ৯টা কেন্দ্ৰত অহা ২৮ আৰু ২৯ মে'ত অনুষ্ঠিত হব। পৰীক্ষাৰ প্ৰৱেশ পত্ৰ অহা ১৯ মে'ৰ পৰা বিতৰণ কৰা হব। ইঞ্জিনিয়াৰিঙৰ প্ৰায় ৪৫০০ আসন আৰু মেডিকেল-ডেণ্টেলৰ ৮০০খন আসনৰ বাবে এই পৰীক্ষা যোগে নামভৰ্তিৰ সুবিধা লাভ কৰিব। চৰকাৰী ইঞ্জিনিয়াৰিঙ কলেজ তথা গুৱাহাটী আৰু ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনত প্ৰায় ১০০০ চীট থকা বুলিও সূত্ৰটোৱে প্ৰকাশ কৰিছে।\n৫. কালাৰ্ছ টিভিৰ জনপ্ৰিয় অনুষ্ঠান "ইণ্ডিয়া গট টেলেণ্ট"ৰ আলমত ৰেঙণি চেনেলে আয়োজন কৰিব এখনি মেগা-ৰিয়েলিটি শ্ব' "নৰ্থ-ইষ্ট গট টেলেণ্ট"ৰ। নৃত্য,গীত, অভিনয়, ছবি অঁকা, খেল, ৰন্ধা-বঢ়া, যাদুৰ উপৰিও যিকোনো প্ৰতিভা এই মঞ্চত প্ৰদৰ্শন কৰিব পৰা যাব। উত্তৰ-পূৱৰ ২১খন ঠাইৰ লগতে মেট্ৰ' চহৰকেইখনতো অ'ডিশ্বন লোৱাৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছে আৰু সবিশেষ জানিবৰ বাবে www.sanchitaproduction.in বা ৮০১১৯৮৭৮৭০ নম্বৰত যোগাযোগ কৰিব পাৰিব বুলি পৰিচালিকা সঞ্চিতা তালুকদাৰে প্ৰকাশ কৰিছে।\n৬. বিশ্বৰ আটাইতকৈ বৃহত গণতন্ত্ৰৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচনৰ ভোটদান প্ৰক্ৰিয়াৰ আজি সামৰণি। তিনিখন ৰাজ্যৰ ৪১টা সমষ্টিত হৈছে ভোটগ্ৰহণ। বাৰানসীত নৰেন্দ্ৰ মোদীৰ সৈতে সমুখ সমৰত নামিছে অৰবিন্দ কেজৰীৱাল।\n৭. বিশ্বৰ লগতে কালি অসমৰ মৰাণস্থিত কিণ্ডাৰ গাৰ্ডেন প্লে' স্কুলতো পালন কৰা হয় বিশ্ব মাতৃ দিৱসৰ অনুষ্ঠান। অনুষ্ঠানতে কনমানি শিল্পী অংকিতা কলিতাই বিশ্বৰ মাতৃ সমাজৰ চৰণত উৎসৰ্গা কৰিলে "ইমনৰ থুপি তৰা" শীৰ্ষক ভিডিঅ' গীত। বিকাশ গগৈৰ সংগীত, লক্ষ্যজিত ফুকনৰ পৰিচালনা, মৃদুল গগৈৰ চিত্ৰগ্ৰহণ তথা সম্পাদনাৰে নিৰ্মাণ কৰা গীতটি কালি আনুষ্ঠানিকভাৱে ইউ.টিউব যোগে মুকলি কৰা হয় ।\n৮. গুৱাহাটী দূৰদৰ্শন কেন্দ্ৰই যোৱা ১০মে'ৰ বিয়লি ন'মাইলস্থিত ৰিজিঅ'নেল ইনষ্টিটিউট অৱ ছায়েঞ্চ এণ্ড টেকনলজি চৌহদত আয়োজন কৰে শাস্ত্ৰীয় নৃত্যৰ এক বিশেষ অনুষ্ঠান "নৃত্যাঞ্জলি"ৰ। দূৰদৰ্শনত পোনপটীয়া সম্প্ৰচাৰৰৰো ব্যৱস্থা কৰা এই অনুষ্ঠানত সত্ৰীয়াত ৰামকৃষ্ণ তালুকদাৰ, অপৰাজিতা ডাউকাই, ওডিছীত অঞ্জনাময়ী শইকীয়া, কথত অলিগুঞ্জন কলিতা মুদিয়াৰ আৰু চন্দ্ৰাণী কলিতা ওজাই নৃত্য পৰিবেশন কৰে।\n৯. অইল ইণ্ডিয়াৰ সহযোগত মঞ্চমৈত্ৰী আৰু অসম নাট্য সন্মিলনৰ উদ্যোগত ১২ আৰু ১৩ মে'ত গুৱাহাটীৰ ৰবীন্দ্ৰ ভৱনত আয়োজিত হৈছে ৰাজ্যিক ভিত্তিত এখনি একাংক নাট প্ৰতিযোগিতাৰ। বিয়লি ৩বজাৰ পৰা আৰম্ভ হব লগা প্ৰতিযোগিতাখনিত এই দুদিনত মুঠ দহখনকৈ নাটক মঞ্চস্থ কৰা হব বুলি আয়োজকে জনাইছে।\n১০. অ'এনজিচিৰ অৰ্থ-সাহাৰ্যৰে কাজিৰঙাৰ দলহৰিণৰ নিৰাপত্তা, সংৰক্ষণ আৰু গৱেষণাৰ বাবে ৱাইল্ড লাইফ ট্ৰাষ্ট অৱ ইণ্ডিয়াই অলপতে সমাপন কৰা পঞ্চম দলহৰিণ গণনাৰ ফলাফলত বিগত চাৰিমাহত এঘাৰটা দলহৰিণ বৃদ্ধিৰে এই সংখ্যা ৮৫৪ত উপনীত হোৱা বুলি জানিব পৰা গৈছে।\n১১. আধুনিক অসমীয়া কবিতাৰ প্ৰৱৰ্তক স্বৰূপ কবি, পণ্ডিত দেৱকান্ত বৰুৱাৰ শতবৰ্ষ সোঁৱৰণী অনুষ্ঠান আয়োজিত হৈছে অহা ২৫মে'ত নগাঁৱত। "সাগৰ দেখিছা" নামৰ বিখ্যাত কবিতাটিৰ ৰচক কবিজনৰ স্মৃতিত আয়োজিত হৈছে এক বিশেষ বক্তৃতানুষ্ঠানৰো। এই বক্তৃানুষ্ঠানত তেখেতৰ সাহিত্য আৰু ৰাজনৈতিক জীৱনৰ ওপৰত বক্তৃতা প্ৰদান কৰিব ডঃ দিলীপ কুমাৰ বৰুৱা আৰু অধ্যাপক চন্দন কুমাৰ শৰ্মাই।\n১২. গোলাঘাট ষ্টেডিয়ামত আজি অনুষ্ঠিত হব ২০সংখ্যক ৰাষ্ট্ৰীয় ছিনিয়ৰ মহিলা ফুটবলৰ ফাইনেল খেল। আজি চূড়ান্ত খিতাপ বিজয়ৰ বাবে সমুখ সমৰত নামিব পূৰ্বৰ চেম্পিয়ন উৰিষ্যা আৰু শক্তিশালী মণিপুৰ দল। মুঠ ২৪টা দলে এই প্ৰতিযোগিতাখনিত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।\n১৩. ভাৰতীয় ক্ৰীড়াক ৰাজনীতিৰ প্ৰভাৱৰ পৰা মুক্ত কৰাৰ লক্ষ্যৰে চাৰি বছৰ পূৰ্বে গঠন হোৱা ক্লীন স্প'টছ ইণ্ডিয়া নামৰ সংগঠনটোৰ অসমতো ৰাজ্যিক তদৰ্থ কমিটীখন গঠিত হৈছে। ২৫জনীয়া তদৰ্থ কমিটীৰ সভাপতিৰ দ্বায়িত্ব অৰ্জুন বঁটাৰে সন্মানিত এথলীট ভোগেশ্বৰ বৰুাই গ্ৰহণ কৰিছে।\n১৪. বিগত ২০১০বৰ্ষত সোণালী জয়ন্তী পালন কৰা শিমলুগুৰিৰ কেন্দুগুৰি আঞ্চলিক দ্বি-বাৰ্ষিক বহাগী বিদায় উৎসৱ উদযাপন সমিতিয়ে প্ৰদান কৰা "ৰমণী গাভৰু বঁটা" এইবৰ্ষৰ বাবে ১০মে'ত প্ৰদান কৰা হয় বিশিষ্ট শিল্পী মানস ৰবীনক। একেটা অনুষ্ঠানতে উন্মোচিত হয় দুৰ্লভ ফুকনৰ সম্পাদনাত প্ৰকাশ হোৱা স্মৃতিগ্ৰন্থ "ৰমণী"ও।\n১৫. গড়কাপ্তানী মন্ত্ৰীক লৈ এইবাৰ দীপৰ বিলত পৰিদৰ্শনৰ বাবে উপস্থিত হ'ল মুখ্যমন্ত্ৰী। বিলখনত হোৱা বে-দখল বিষয়ত উচ্ছেদৰ বাবে ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰিবলৈ দিলে নিৰ্দেশনা।


Good News: এতিয়া কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে কৃষকসকলক ১৫ লাখ টকা দিব...– News18 assam\nGood News: এতিয়া কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে কৃষকসকলক ১৫ লাখ টকা দিব, আপুনি আবেদন কৰিব পাৰে ! কেতিয়া আবেদন কৰিব সবিশেষ জানি লওক...\nচৰকাৰে পিএম কিষাণ এফপিঅ' আঁচনি (PM Kisan FPO Yojana) আৰম্ভ কৰিছে। আঁচনিখনৰ অধীনত, ফাৰ্ম উৎপাদক সংগঠনক ১৫ লাখ টকা প্ৰদান কৰা হ'ব।\nLast Updated : July 01, 2021, 16:31 IST\nকৃষকসকলৰ বাবে সকাহৰ খবৰ। কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে (Central Govt) কৃষকসকলক সহায় কৰিবলৈ তেওঁলোকৰ উপাৰ্জন দুগুণ কৰাৰ বাবে নিৰন্তৰ প্ৰচেষ্টা চলাই আছে। ইয়াৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত, এতিয়া যেতিয়া নতুন কৃষি বিধেয়ক অনা হৈছে, চৰকাৰে কৃষিক এক ডাঙৰ ব্যৱসায় হিচাপে গঢ়ি তুলিবলৈ কৃষকসকলক উপহাৰ দিবলৈ গৈ আছে। চৰকাৰে কৃষকসকলক নতুন কৃষি ব্যৱসায় আৰম্ভ কৰিবলৈ ১৫ লাখ টকা প্ৰদান কৰিব।\n১৫ লাখ টকা কেনেকৈ পাব শিকক?\nচৰকাৰে পিএম কিষাণ এফপিঅ' আঁচনি (PM Kisan FPO Yojana) আৰম্ভ কৰিছে। আঁচনিখনৰ অধীনত, ফাৰ্ম উৎপাদক সংগঠনক ১৫ লাখ টকা প্ৰদান কৰা হ'ব। এই আঁচনিৰ লাভালাভ প্ৰাপ্ত কৰিবলৈ, ১১ জন কৃষকে এক সংগঠন বা কোম্পানী গঠন কৰিবলৈ একত্ৰিত হ'ব লাগিব। ই কৃষকসকলৰ বাবে কৃষি সঁজুলি বা সাৰ, বীজ বা ঔষধ ক্ৰয় কৰাটো সহজ কৰি তুলিব।\nকেনেদৰে প্ৰয়োগ কৰিব লাগে শিকক?\nকৃষকসকলে প্ৰধানমন্ত্ৰী কিষাণ এফপিঅ' যোজনাৰ সুবিধা পাবলৈ বৰ্তমানৰ বাবে অপেক্ষা কৰিব লাগিব। ইয়াৰ কাৰণ হ'ল চৰকাৰে এতিয়ালৈকে আঁচনিখনৰ বাবে পঞ্জীয়ন প্ৰক্ৰিয়া আৰম্ভ কৰা নাই। ইয়াৰ বাবে পঞ্জীয়ন আৰম্ভ কৰা হ'ব আৰু সোনকালে খোলা হ'ব য'ত আপুনি আবেদন কৰিব পাৰে। সংবাদ মাধ্যমৰ বাতৰি অনুসৰি, চৰকাৰে শীঘ্ৰেই ইয়াৰ বাবে এক জাননী জাৰি কৰিব।\nFirst published: July 01, 2021, 16:31 IST\nCENTRAL GOVERNMENTFarmerGift Money


jatin-bora-present-at-nagaon-republic-day-programe-tvnilotpal– News18 Assam\n"কা" বিৰোধী আন্দোলন এৰি হঠাৎ চৰকাৰী কাৰ্যসূচীত অভিনেতা যতীন বৰা! কি ক’লে যতীন বৰাই?\nUpdated:January 26, 2020, 12:41 PM IST\nবিজেপি ত্যাগৰ পিছত প্ৰথমবাৰৰ বাবে চৰকাৰী কাৰ্যসূচীত উপস্থিত যতীন বৰা\nLast Updated: January 26, 2020, 12:41 PM IST\nবিজেপি ত্যাগ কৰি নাগৰিকত্ব সংশোধনী আইন বিৰোধী আন্দোলনত যোগদান কৰা অভিনেতা যতীন বৰা পুনৰ বিজেপিলৈ ঘূৰি যোৱাৰ কথা বিভিন্ন মহলত চৰ্চিত হৈ থকাৰ সময়ত আজি গৃহ চহৰ নগাঁৱৰ নুৰুল আমিন ষ্টেডিয়ামত উদযাপিত গণৰাজ্য দিৱসৰ কাৰ্যসূচীত দেখা গ'ল অভিনেতা গৰাকীক।\nকা বিৰোধী আন্দোলনত জড়িত হোৱাৰ পিছত প্ৰথমবাৰৰ বাবে চৰকাৰী কাৰ্যসূচীত অংশগ্ৰহণ কৰি অভিনেতা গৰাকীয়ে কয় যে, "নগাঁও মোৰ গৃহচহৰ, নগাঁৱত খুউব ভালকৈ গণৰাজ্য দিৱস উদযাপিত হয়। কিন্তু মই অহাৰ সুযোগ পোৱা নাছিলো, সেয়ে আজি আহিলো।‘’\nমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই মুখ্য অতিথি হিচাপে ভাগ লোৱা কাৰ্যসূচীত বিধায়ক ৰূপক শৰ্মা, প্ৰাক্তন মন্ত্ৰী ৰাজেন গোঁহাই আৰু বিজেপি তথা অগপৰ কেইবাগৰাকীও জ্যেষ্ঠ নেতা উপস্থিত আছিল যদিও অভিনেতা গৰাকীয়ে বিজেপি মহলৰ পৰা দূৰত্ব অৱস্থান কৰি আসন গ্ৰহণ কৰাও দেখা গ'ল।


অসমৰ বিদেশী প্ৰব্ৰজনৰ সমস্যা – সত্য বাস্ত‌ৱ আৰু সম্ভাব্য পদক্ষেপসমূহ (ডা° অৰূপজ্যোতি কলিতা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nমূল ইংৰাজী: ডা° অৰূপজ্যোতি কলিতা\nঅনুবাদ: অৰুণজ্যোতি দাস আৰু ৰূপাংকৰ চৌধুৰী\nসাংবিধানিক সংস্কাৰৰ সময়ত আমাৰ দেশখনে এখন গণতন্ত্ৰৰ দিশে আগবাঢ়িব ধৰিলে, যাৰ সংজ্ঞাই হৈছে নম্বৰৰ খেল৷ যেতিয়া বিভাজনৰ দাবী উত্থাপিত হৈছিল, এনে এটা ধাৰণাৰ উপস্থাপন কৰা হৈছিল যে পশ্চিমে পাকিস্তানত গৰিষ্ঠ সংখ্যক মুছলমান ৰাজ্য আৰু পূ‌ৱে বংগ আৰু অসমক লৈ বেংগ-এ-ইছলাম গঠিত কৰা হ’ব৷ ৰাষ্ট্ৰীয় অভিযান পৰিকল্পনাই অসমক বংগৰ লগত গ্ৰুপ-চি হিচাপে ৰাখিলে৷ কংগ্ৰেছৰ শীৰ্ষবিষয়া আৰু মুছলীম লীগে যদিও এই গোটৰ পৰিকল্পনাটোক গ্ৰহণ কৰিলে যদিও লোকপ্ৰিয় গোপীনাথ বৰদলৈয়ে এই প্ৰস্তা‌ৱক অতি তীব্ৰভা‌ৱে নাকচ কৰিলে৷ বৰদলৈদে‌ৱৰ এই স্থিতিক মহাত্মা গান্ধীয়েও সমৰ্থন আগবঢ়াইছিল৷ আৰু এনেদৰেই এই গোট-বিভাজনৰ পৰিকল্পনাটো ব্যৰ্থ হৈছিল আৰু অসমখন পাকিস্তানৰ এটা অংশ হো‌ৱাৰপৰা ৰক্ষা পৰিছিল৷\nস্বাধীনতাৰ পাছৰ সময়ছো‌ৱাত অসম আৰু কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ মাজত প্ৰথম বিসম্বাদ আৰম্ভ হৈছিল শৰণাৰ্থীৰ সমস্যাটোক লৈ৷ ১৯৪৭ৰ পৰা ১৯৫০ চনৰ ভিতৰত প্ৰায় ৩ লাখ শৰণাৰ্থীক আশ্ৰয় দিয়াৰ পাছত অসমে এই বিষয়ত আৰু অতিৰিক্ত শৰণাৰ্থীৰ বোজা কঢ়িয়াবলৈ অনিচ্ছা প্ৰকাশ কৰোতে নেহৰু‌ৱে তেতিয়াৰ মুখ্যমন্ত্ৰী গোপীনাথ বৰদলৈলৈ ১৯৪৯ চনৰ মে’ মাহত চিঠি লিখি কয় যে –‘যদি অসমে শৰণাৰ্থীৰ সমস্যাটোৰ প্ৰতি সঁহাৰি নজনাই অসমৰ্থতা প্ৰকাশ কৰে তেন্তে কেন্দ্ৰ চৰকাৰৰ পৰা অসমে বিচৰা যিকোনো প্ৰকাৰৰ অৰ্থনৈতিক অনুদানৰ ক্ষেত্ৰত ই ক্ষতি কৰিব৷ ’\nস্বাধীনতা লাভৰ পাছত ভাৰতৰ সংবিধানৰ বিধানমতে, ১৯৪৮ চনৰ ১৯ জুলাই তাৰিখত ভাৰতত বসবাস কৰি থকা নাগৰিকসকলক ভাৰতৰ নাগৰিক বুলি গ্ৰহণ কৰি লো‌ৱা হৈছিল৷ কিন্তু ১৯ জুলাইৰ পাছতো পূ‌ৱ পাকিস্তানৰপৰা অসমলৈ নিৰবিচ্ছিন্নভা‌ৱে আহিবলৈ লো‌ৱা বিদেশী সোঁতৰপ্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি আৰু অঞ্চলটোৰ সামাজিক-অৰ্থনৈতিক সংকটৰ প্ৰতি গুৰুত্ব দি ‘বিদেশী প্ৰব্ৰজন(অসমৰপৰা বহিস্কৰণ) নীতি, ১৯৫০’ গৃহিত কৰা হয়৷ আৰু সেইমতেই অসমৰ ভূমিৰপৰা লাখৰো ওপৰত পাকিস্তানী নাগৰিকক বহিষ্কাৰ কৰা হয়৷ কিন্তু সেই সময়ৰ পাকিস্তানী চৰকাৰে ইয়াৰ প্ৰতিবাদ কৰাৰ বাবে তেতিয়াৰ পাকিস্তানী প্ৰধান-মন্ত্ৰী লিয়াকাৎ আলি আৰু ভাৰতৰ প্ৰধান-মন্ত্ৰী জ‌ৱাহৰলাল নেহৰুৰ মাজত ১৯৫০ চনৰ ৬ এপ্ৰিলত এক চুক্তি স্বাক্ষৰিত হয়৷ ফলস্বৰূপে ভাৰতৰপৰা বহিস্কৃত নাগৰিকসকল পুণৰ ভাৰতলৈকে ঘূৰি আহিলে কিন্তু পাকিস্তানৰ কোনো এজনো শৰনাৰ্থী পাকিস্তানলৈ ঘূৰি নগ’ল৷\n১৯৬২ চনত চীনা আক্ৰমণৰ সময়ত চীনা সৈন্যই তেজপুৰ পৰ্যন্ত আগুৰি ধৰাত সেই সময়ত তাৰ প্ৰশাসনীয় ব্য‌ৱস্থা প্ৰায় অচলা‌ৱস্থা এটাৰ সমুখীন হৈছিল৷ আৰু এই পৰিস্থিতিৰ সুবিধাটোকে লৈ অসাধু চক্ৰ এটাই পাঞ্চালী আৰু থেলামৰাত পাকিস্তানী পতাকা উৰু‌ৱাইছিল৷ সেই সময়ৰ কেন্দ্ৰীয় অনুসন্ধান এজেন্সীৰ মুখ্য বিষয়া ভোলানাথা মালিকে অসমক পাকিস্তানী প্ৰব্ৰজনৰপৰা বচাবলৈ এখনি পৰিকল্পনা যুগুতাই উলিয়াইছিল৷ এই পৰিকল্পনাখনক ‘পাকিস্তানী বিদেশী দূৰীকৰণ প্ৰকল্প’(Pakistani Infiltration Project) বুলি জনা যায়৷ এই প্ৰকল্পটো ৰূপায়ন কৰিবলৈ প্ৰধান মন্ত্ৰী নেহৰু‌ৱে তেতিয়াৰ অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী (স্বৰ্গীয়) বিমলা প্ৰসাদ চলিহাক নিৰ্দেশনা দিছিল৷ কিন্তু চলিহা ডাঙৰীয়াই এই প্ৰকল্পটো ৰূপায়ন কৰিব নো‌ৱাৰিলে বা নকৰিলে মইনুল হক চৌধুৰীৰৰ হস্তক্ষেপৰ বাবেই – যি পাকিস্তানৰ প্ৰতি অত্যন্ত সহানুভূতিশীল কাছাৰৰ এজন নেতা আছিল৷ ক্ৰমাগতভা‌ৱে বৃদ্ধি পো‌ৱা পাকিস্তানী শৰণাৰ্থীৰ বাবেই চৰকাৰে অসমত বিদেশী বহিস্কৰণৰ স্বাৰ্থত ১০খন ট্ৰিবিউনেল স্থাপিত কৰিলে আৰু এইকেইখনেই উচিত অনুসন্ধানৰ ভিত্তিত ১৯৬৯ চনলৈকে ১, ৯২, ৮০০ জন বিদেশী নাগৰিকক পূ‌ৱ পাকিস্থানলৈ বহিষ্কাৰ কৰিলে৷ কিন্তু স্বৰ্গীয় মইনুল হক চৌধাৰী, দে‌ৱকান্ত বৰু‌ৱা আৰু শৰত চন্দ্ৰ সিংহৰ নেতৃত্বত সদনত হো‌ৱা বিৰো‌ধিতাৰ ফলত এই বহিষ্কাৰকৰণৰ প্ৰক্ৰিয়া স্তব্ধ হৈ ৰ’ল৷ আৰু এনেকৈয়ে বিদেশী বহিস্কৰণৰ প্ৰক্ৰিয়াটোৰ যতি পৰিল বুলি ক’ব পাৰ৷\nড্য আচাম এজিটেশ্যন, ড্য আচাম একৰ্ড, আই.এম.(ডি.টি.) এক্ট এণ্ড চিটিজেনশ্বিপ এক্ট, ১৯৫৫(অসম চুক্তি আৰু নাগৰিক আইন)\nবিদেশী প্ৰব্ৰজন/শৰণাৰ্থীৰ বো‌ৱঁতী সোঁতে অসমৰ লগতে উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ অন্য ৰাজ্যৰ থলু‌ৱা লোকসকলৰ মনত যথেষ্ট উত্তেজনাৰ সৃষ্টি কৰিলে৷ ছবছৰ জুৰি (১৯৭৯-৮৫) আছুৰ নেতৃত্বত গঢ় লৈ উঠা অসম-আন্দোলনৰ ইয়েই আছিল মূল লক্ষ্য, যাক অসম চুক্তিত আটাইতকৈ গুৰুত্ব দিয়া হৈছিল৷ যদি আমি ১৯৭১ চনলৈ উভতি যাওঁ, তেন্তে কিন্তু এটা অতি আচৰিত ধৰণৰ দ্বৈতমত দেখা পাওঁ৷ ১৯৭১ চনৰ ৩ ন‌ৱেম্বৰ তাৰিখে, যুদ্ধ হো‌ৱাৰ এমাহ পূৰ্বে ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সাধাৰণ সদনৰ ষষ্ঠ সমিতিৰ ভাৰতৰ প্ৰতিনিধি ড০ নাগেন্দ্ৰ সিঙে মন্তব্য ডাঙি ধৰিলে যে – ‘অধিগ্ৰহণ বিভিন্ন ধৰণৰ হ’ব পাৰে- প্ৰত্যক্ষ বা পৰোক্ষ, সশস্ত্ৰ অথবা নিৰস্ত্ৰ৷ এনেকি নিৰস্ত্ৰভা‌ৱেও প্ৰত্যক্ষ অধিগ্ৰহণ হ’ব পাৰে৷ বাৰ্মা, যুক্তৰাষ্ট্ৰ আদিৰ সন্মানীয় বিশিষ্ট ব্যক্তিসকলে ব্যক্ত কৰা সেই শ্ৰেণীবিভাজিত দৃষ্টিভংগীৰ প্ৰতিয়েই আমি সহমত প্ৰকাশ কৰিম, য’ত কো‌ৱা হৈছে যে অধিগ্ৰহণৰ সংজ্ঞা সম্পূৰ্ণ নহয়, যদিহে তাত পৰোক্ষ পদ্ধতিকো সাঙুৰি লো‌ৱা নহয় আৰু গতিকে ই হ’ব অতি বিপদজনক৷ উদাহৰণস্বৰূপে, কোনো এখন ৰাজ্যলৈ বলপূৰ্বকভা‌ৱে হো‌ৱা বিশাল আৰু অবিৰত জনস্ৰোত ৰক্তহীন এক অনন্য অধিগ্ৰহণৰ প্ৰকাৰ হ’ব পাৰে৷ যদি অনিয়ন্ত্ৰিত অনুপাতত হো‌ৱা নিৰস্ত্ৰ মানুহৰ এনেধৰণৰ আগ্ৰাসনে সেই ৰাজ্যখনৰ সামাজিক আৰু ৰাজনৈতিক অসুস্থতাই নহয়, ইয়াৰ পৰিচিতিকেই যদি সংকটপূৰ্ণ কৰি তোলে, তেন্তে মই শংকা প্ৰকাশ কৰোঁ হে মাননীয় সভাপতি, তেন্তে এনে আগ্ৰাসনক অধিগ্ৰহণ বুলি গণ্য কৰা উচিত৷ এনে এক পৰিস্থিতিত, সীমাৰ ইপাৰে-সিপাৰে নিশ্চয় অস্ত্ৰৰ ব্য‌ৱহাৰ নহ’ব পাৰে, কিয়ণো সসস্ত্ৰ বলৰ প্ৰয়োগ কে‌ৱল নিজৰ নিজৰ সীমাৰ ভিতৰতহে সীমাবদ্ধ৷ কিন্তু ইয়েই যদি এনে ৰূপত ঘটে য’ত প্ৰতিবেশী ৰাজ্য এখনলৈ বিদেশী নাগৰিকৰ সমুদ্ৰহেন সোঁত বয়, তেন্তে সি হৈ পৰিব অধিগ্ৰহণৰে এটা চূড়ান্ত অধ্যায়৷ ” ইয়ে দেখু‌ৱায় যে ভাৰতৰ সীমায়েদি বৃহৎসংখ্যক বহিৰাগত শৰণাৰ্থীৰ প্ৰ‌ৱেশ ঘটাটো অধিগ্ৰহণৰে এটা ঘটনা বুলি আমাৰ দেশে ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সমুখত তাক প্ৰতীয়মান কৰিছিল৷ তথাপি কিন্তু শতাধিক প্ৰাণদান আৰু অসমৰ ৰাইজৰ জীয়াতু ভোগৰ পাছতো, অনিয়ন্ত্ৰিত হাৰত হৈ থকা সীমাৰ সিপাৰৰ পৰা অহা শৰণাৰ্থীৰ প্ৰ‌ৱেশৰ সমস্যাটো‌ৱে অসমৰ মানুহক কিমান জ্বলা-কলা খু‌ৱাইছে সেই কথা কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে বুজি পাবলৈ ছটা দীঘল বছৰৰ প্ৰয়োজন হ’ল৷ অসমত বিদেশী বহিস্কৰণ আন্দোলনে তীব্ৰতা পো‌ৱাৰ সময়তে আই.এম.ডি.টি আইনখন কাৰ্যকৰী কৰা হৈছিল৷ নেলিৰ সংঘৰ্ষকো সামৰি লৈ যিখিনি হিংসাত্মক ঘটনা এই আন্দোলনৰ নামত হ’বলৈ ল’লে, সিয়েই এসময়ত সংখ্যালঘুসকলৰ হাৰাশাস্তিৰ কাৰণ হ’বলৈ পালে৷ সি যিয়েই নহওক, প্ৰকৃত সত্যটো হৈছে যে যি অৰ্থত আইএমডিটি আইনখন কে‌ৱল খাঁটি ভাৰতীয় নাগৰিকক সুৰক্ষা দিবৰ বাবেই গৃহীত কৰা হৈছিল, তাৰ বিপৰীতে বাস্ত‌ৱত পো‌ৱা গৈছিল যে আইনখনে বিদেশী প্ৰব্ৰজকসকলৰ আগ্ৰহ আৰু ইচ্ছাকহে মূলত: সে‌ৱা কৰিছিল৷ গতিকে আইনখনে সেই বিদেশী শৰনাৰ্থীসকলৰ বহিষ্কাৰকৰণৰ হকে মাত মতাতকৈ কাৰ্যত: তেওঁলোকক ভাৰতীয় নাগৰিকত্ব প্ৰদান কৰাতহে যেন সহায়ক কৰি পেলালে৷ আৰু ফলশ্ৰুতিত ২০০৫ চনত উচ্চতম ন্যায়ালয়ে এই আইনখন বাতিল কৰি পেলালে৷\n১৯৮৫ চনৰ ১৪ আগষ্ট তাৰিখে অসম চুক্তিখন স্বাক্ষৰিত হৈছিল আৰু এই চুক্তিৰ আধাৰত বিদেশী বা বেআইনী শৰণাৰ্থীসকলক তলত দিয়াধৰণে ভাগ কৰা হৈছে-\nক) যিসকলে ১৯৬৬ চনৰ ১ জানু‌ৱাৰীৰ আগেয়েই অসমলৈ আহিল৷\nখ) যিসকলে ১জানু‌ৱাৰী, ১৯৬৬ আৰু ২৪ মাৰ্চ, ১৯৭১ৰ মাজৰ সময়ছো‌ৱাত অসমলৈ আহিল৷\nগ) যিসকলে ২৫ মাৰ্চ, ১৯৭১ৰ পাছত অসমলৈ আহিল৷\nযি কি নহওক, অসম-চুক্তীৰ এই ধাৰা কোনো সাংবিধানিক, ন্যায়িক বা স্পষ্ট ভিত্তি নোহো‌ৱাকৈয়ে ১৯ জুলাই, ১৯৪৮ৰ পৰা ২৫ মাৰ্চ, ১৯৭১ লৈকে সময়সীমাটো বঢ়াই দি বাংলাদেশী শৰণাৰ্থীসকলে ভাৰতীয় নাগৰিকত্ব পো‌ৱাটো অধিক সুচল কৰি পেলালে৷ ইয়াৰ পাছত অসম-চুক্তিৰ ন্যায়িক ৰূপৰেখা প্ৰদানৰ বাবে ৭ ডিচেম্বৰ, ১৯৮৫ তাৰিখে ‘৬ক অনুসুচী’ৰ সংযোজন ঘটো‌ৱা হয়৷ এই অনুসূচীত ১ জানু‌ৱাৰী, ১৯৬৬ তাৰিখতলৈ আগতে অসমলৈ অহা শৰণাৰ্থীসকলক ভাৰতীয় নাগৰিকত্ব প্ৰদানৰ কথা কো‌ৱা হৈছে৷ লগতে কো‌ৱা হৈছে যে সেই ১ জানু‌ৱাৰী, ১৯৬৬ তাৰিখৰপৰা ২ মাৰ্চ, ১৯৭১লৈকে যিসকল বিদেশীয়ে অসমত প্ৰ‌ৱেশ কৰিছে, সেইসকল চিনাক্তকৰণ কৰিব লাগে আৰু যদি তেওঁলোকৰ নাম ভোটাৰ তালিকাত সোমাইছে, তেন্তে তেওঁলোকৰ নাম দহ বছৰৰ বাবে তালিকাৰপৰা কাটি দিয়া হ’ব৷ এইসকল শৰণাৰ্থীয়ে সংশ্লিষ্ট কৰ্তৃপক্ষৰ ওচৰত গৈ বিদেশী বুলি নিজকে পঞ্জীয়নভুক্ত কৰিবলৈ আ‌ৱদন জনো‌ৱা হৈছিল৷ আৰু পঞ্জীয়নৰ তাৰিখৰপৰা অনাগত দহ বছৰলৈকে তেওঁলোকে ভাৰতত ভোটাধিকাৰ হেৰু‌ৱাব৷ এই চিনাক্তকৰণ কাৰ্যসূচী বিদেশিণী(ট্ৰিবিউনেল)হুকুম, ১৯৪৬ৰ অধীনত বিদেশীনী আইন, ১৯৪৬ৰ দ্বাৰা পৰিচালিত হ’ব৷ অন্যহাতে, ১৯৮৬ আৰু ২০০৪ চনত নাগৰিক বিধি, ১৯৪৬ৰ অনুচ্ছেদ ৩(১)ৰ সংশোধন কৰা হয় আৰু বৰ্তমানে ইয়াত লিখা আছে যে-\n“৩) জন্মসূত্ৰে নাগৰিকত্ব: (১) উপ-অনুচ্ছেদ(২)ত উল্লেখিত ব্যতিক্তম বাদ দি, যদি এজন ব্যক্তিয়ে ভাৰতত জন্মগ্ৰহণ কৰে-\nক) ২৬ জানু‌ৱাৰী, ১৯৫০ৰ দিনা বা পাছত, কিন্তু ১ জুলাই, ১৯৮৭তকৈ আগত৷\nখ) ১ জুলাই, ১৯৮৭ৰ দিনা বা তাৰ পাছত, কিন্তু নাগৰিকত্ব(সংশোধনী) আইন, ২০০৩ কাৰ্যকৰী হো‌ৱাৰ আগেয়ে আৰু যাৰ পিতৃ বা মাতৃ কোনোবা এজন তেওঁৰ জন্মৰ সময়ত ভাৰতৰ নাগৰিক হয়৷\nগ) নাগৰিকত্ব(সংশোধনী) আইন, ২০০৩ কাৰ্যকৰী হো‌ৱাৰ পাছত যি ক্ষেত্ৰত, –\n১) তেওঁৰ মক আৰু দেউতাক দুয়োজনেই ভাৰতীয় নাগৰিক৷\n২) মাক বা দেউতাক কোনোবা এজন ভাৰতীয় নাগৰিক হয়, আৰু আনগৰাকী সন্তান জন্মৰ সময়ত বিদেশী নাগৰিক নহয়৷\nতেন্তে তেওঁ জন্মসূত্ৰে ভাৰতীয় নাগৰিক হ’ব৷ ”\nগতিকে, পোনপটীয়াকৈ চালে অনুসূচী ৩(১) আৰু ৬ক অনুসূচী দুয়োটাই পৰস্পৰে পৰস্পৰক বিৰোধ কৰা যেন লাগে৷ উচিত ব্যাখ্যা আৰু বাধা-নিষেধৰ বাবে অনুসূচী ৩(১) আৰু নাগৰিকত্ব আইন, ১৯৫৫ৰ ৬ক অনুসূচীৰ মান্যতা এতিয়া সন্মানীয় উচ্চতম ন্যাযালয়ৰ বিচাৰাধীন আৰু এই বিষয়টো উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ সাংবিধানিক কোষৰ অধীনত পৰ্যবেক্ষিত হৈ আছে৷\nভাৰতীয় সংবিধানৰ ৬ নং আৰ্টিকোলত স্পষ্টভা‌ৱে উল্লেখ কৰা হৈছে যে, সেইসময়ত পাকিস্থান বুলি স্বীকৃত কোনো অঞ্চলৰপৰা অহা আৰু যাৰ মাক-দেউতাক বা ককাক-আইতাক অবিভক্ত ভাৰতৰ নাগৰিক হিচাপে থকা যিকোনো লোককে ভাৰতৰ নাগৰিক হিচাপে গ্ৰহণ কৰা হ’ব৷ কিন্তু নাগৰিকত্ব পাবৰ বাবে এনে এজন ব্যক্তিয়ে ১৯/০৭/১৯৪৮ তাৰিখতকৈ আগতেই ভাৰতকৈ অহা হ’ব লাগিব৷ ইয়াৰ লগতে, যদি কোনো মানুহে ভাৰতীয় সংবিধান কাৰ্যকৰী হো‌ৱাৰ ৬ মাহ আগতেই যদি ভাৰতলৈ আহিছে, তেন্তে তেওঁ ভাৰত চৰকাৰে জাৰী কৰা নীতি-নিয়ম মতে সংশ্লিষ্ট কৰ্তৃপক্ষৰ ওচৰত নিজকে ভাৰতীয় নাগৰিক হিচাপে পঞ্জীয়নভুক্ত কৰিব লাগিব৷ গতিকে সংবিধানৰ কাৰ্যকৰী হো‌ৱাকৈ ভাৰতীয় নাগৰিকত্ব পো‌ৱাৰ এতিয়া দুটা শেষ সময়সীমা হ’ল- ক) ১৯.০৭.১৯৪৮ আবেদন নোহো‌ৱাকৈ আৰু খ) ১৯/০১/১৯৪৯ আবেদনৰ সৈতে৷ সংবিধানৰ ‘আৰ্টিকল ৬’ৰ নীতি-নিয়ম সমূহ বৰ্তমান তাৰিখলৈকে অপৰিবৰ্তিত হৈ আছে৷ গতিকে, ‘অনুসূচী ৬ক’ৰ সংযোজন ঘটাই আৰু নতুন এটা সৰ্বোচ্চ সময়-সীমা নিৰ্ধাৰণ কৰি, আপাতত: অসম-চুক্তিক শক্তিশালী কৰি তথা নাগৰিকত্ব আইন, ১৯৫৫ৰ সংশোধনী ঘটো‌ৱাটো নিসন্দেহে এক তৰ্ক কৰিব পৰা বিষয় আৰু এইবোৰৰ মান্যতা উচ্চতম ন্যয়ালয়ে ব্যাখ্যা কৰাৰ প্ৰয়োজনীয়তা আছে৷\nবৰ্তমানৰ প্ৰতিকূলতা আৰু সমুখ পদক্ষেপ:\nভাৰতীয় সংবিধানৰ আৰ্টিকল ৩৫৫ত উল্লেখ আছে যে – ‘৩৫৫: – ৰাষ্ট্ৰৰ দায়িত্ব হৈছে কোনো ৰাজ্যৰ বহিৰাগত শৰণাৰ্থীৰ আগ্ৰাসন ৰোধ কৰা আৰু আভ্যন্তৰীণ অশান্তি দূৰ কৰা৷ ইয়াৰ লগতে সংবিধানৰ নীতি অনুযায়ী ৰাজ্যসমূহ চলিছে নে নাই তাৰ বিচাৰ কৰাটোও ৰাষ্ট্ৰৰ এটা দায়িত্ব৷ ’- ইয়াৰ পাছতো, স্বাধীনতাৰ ৬৭ বছৰৰ পাছতো আন্তৰাষ্টীয় সীমান্ত এটা মুক্ত হৈ অবাধে বিদেশীয়ে নিশৰ মাটিত খোজ পেলো‌ৱাটোৰ প্ৰতি প্ৰতিখন চৰকাৰেই গুৰুত্ব দিব লগা হো‌ৱা কথাটো‌ৱেই বিষয়টোৰ জটিলতাক প্ৰতফলিত কৰে৷ অসম চুক্তিৰ ৯.১ আৰু ৯.২ ক্ল’জত উল্লেখ কৰাৰ পাছতো, অসম চৰকাৰে ১২/০৯/২০১১ তাৰিখে অসম-বাংলাদেশ সীমান্তৰ অসুৰক্ষিত নদী-কাষৰীয়া অঞ্চলসমূহত হো‌ৱা বিদেশী প্ৰব্ৰজনৰ পৰীক্ষা কৰা আৰু ৰোধ কৰাৰ উপায় পৰ্যালোচনা কৰিবলৈ গঠিত কৰা সমিতিয়ে (চিঠি নং আই.এ.এ. ৫৬/২০১১/১ মতে) ১৯/০১/২০১৩ তাৰিখে দাকিল কৰা প্ৰতিবেদনত লিখিছে যে –“ধুবুৰীৰ চৰ অঞ্চলত অতি কমেও ২০০০ যান্ত্ৰিকভা‌ৱে চালিত না‌ৱে চলাচল কৰে৷ ইয়াৰে মাত্ৰ ২৯ খন না‌ওঁহে মাৰ্চ, ২০০৭ৰ পৰা মাৰ্চ, ২০১২ৰ ভিতৰত অভ্যন্তৰীণ জল-পৰিবহনৰ অধীনত পঞ্জীয়নভুক্ত৷ না‌ৱঁৰ মালিকসকলে বিভাগট অধীনত না‌ৱঁৰ পঞ্জীয়ন কৰিবলৈ ইচ্ছাৰ অভা‌ৱ পৰিলক্ষিত হ’ল৷ ” যদি ভাৰতৰ অন্য পশ্চিম অংশৰ ৰাজ্যৰ লগত তুলনা কৰা হয়, তেন্তে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে অসমক মাহীআইড় দৃষ্টিৰে চো‌ৱাটো স্পষ্টভা‌ৱে প্ৰমাণিত হয়৷\nবিদেশী বিষয়টোত অসম চৰকাৰৰ গৃহ আৰু ৰাজনৈতিক বিভাগে ২০১২ চনৰ ২০ অক্টোবৰ তাৰিখে প্ৰকাশ কৰা এখন ৰাজপত্ৰত উল্লেখ আছে যে – “নীতিবহিৰ্ভূত বিদেশীক বহিস্কৰণৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰ আৰু বাংলাদেশ চৰকাৰৰ মাজত সুনিৰ্দিষ্ট কোনো নীতি বা পদ্ধতি নথকা হেতুকে বহিস্কৰণৰ প্ৰক্ৰিয়াটো বৰ অসুবিধাজনক হৈ পৰিছে৷ ” অসম চুক্তিৰ ২৯ বছৰ পাছতো আজিও বহিস্কৰণৰ খেলখন সদায় পাছৰখন চৰকাৰলৈ পেলাই থৈ যো‌ৱা এই আচৰিত কাণ্ডটো পুনৰ চৰ্চালৈ আহিল, যেতিয়া শেহতীয়াকৈ সন্মানীয় গু‌ৱাহাটী উচ্চ ন্যায়ালয়ে বিদেশী প্ৰব্ৰজনকাৰী চিনাক্তকৰণ আৰু বিহিস্কৰণৰ বাবে ৰাজ্য আৰু কেন্দ্ৰীয় দুয়োখন চৰকাৰকে বাস্ত‌ৱবাদী আৰু ৰূপায়নমুখী পৰিকল্পনা যুগুতাবলৈ নিৰ্দেশ দিলে৷\n১৯৯৩ চনত ত্ৰিপুৰা ৰাজ্য চৰকাৰ আৰু ATTF ৰ মাজত স্বাক্ষৰিত চুক্তি (যাক ’আগৰতলা চুক্তি’ বুলিও জনা যায়)ৰ ভিত্তিত অবৈধ অভিবাসীক বিতাড়ন কৰাত দেখ-দেখকৈ ব্যৰ্থ হয়৷ এই চুক্তিখনৰ অধ্যাদেশ নম্বৰ ২.(খ)ত উল্লেখ কৰা আছিল যে- ১৯৭১ চনৰ ২৫ মাৰ্চৰ পিছত অহা অবৈধ বিদেশী বাংলাদেশী যিসকলৰ লগত ত্ৰিপুৰাত থাকিবৰ জোখাৰে বৈধ নথিপত্ৰ নাই, সেই সকলোকে বাংলাদেশলৈ ঘূৰাই পঠিওৱাৰ ব্যৱস্থা কৰা হ’ব৷ কিন্তু বাস্তৱক্ষেত্ৰত মজুত থকা তথ্য-পাতিৰ ভিত্তিত, ২০১২ চনৰ জুলাই মাহলৈ ঘোষিত ৪২, ৩৩৮ জন অবৈধ বিদেশীৰ মাজৰ পৰা মাত্ৰ ২৪৪২জনক বাংলাদেশলৈ ঘূৰাই পঠিওৱা হৈছে৷\nওপৰত উল্লেখ কৰা শ্বেতপত্ৰ অনুযায়ী, সৰ্বমুঠ ৫৫, ১৮৪জন চিনাক্ত কৰা বিদেশীৰ মাজৰ পৰা যদি ধৰি লোৱা যায় যে ২৪৪২জনক ঘূৰাই পঠিওৱা (বহিষ্কৃত? ) হৈছে তেন্তে ৫২, ৭৪২জন অবৈধ বাংলাদেশী বন্দী কেম্পত থাকিব লাগিছিল৷ কিন্তু উল্লেখিত শ্বেতপত্ৰত অসম চৰকাৰে দিয়া পৰিসংখ্যা অনুযায়ী বন্দী কেম্পত মাত্ৰ ১১৮জন ব্যক্তিহে আছে (১৫ অক্টোবৰ’২০১২ লৈকে)৷ ইয়াৰ দ্বাৰা এইটোৱে প্ৰমাণিত হয় যে বিদেশী (অবৈধ অভিবাসী) চিনাক্তকৰণৰ সমগ্ৰ প্ৰক্ৰিয়াটো সাধাৰণ নাগৰিকৰ কৰ দিয়া ধনৰ অপচয়ৰ বাদে আন একো নহয়৷\nসাম্প্ৰতিক আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত, এইটো মানি লোৱা যুক্তিসংগত যে অবৈধ অভিবাসী বুলি ঘোষণা কৰাৰ পিছতো যদিহে সেই বিশেষ দেশে নাগৰিকজনক গ্ৰহণ কৰিবলৈ স্বীকাৰ নকৰে তেন্তে সেই অবৈধ ঘোষিত ব্যক্তিক ঘূৰাই পঠিওৱা সম্ভৱ নহয়৷ এনে ধৰণৰ বিতাড়ন সাধাৰণতে দেশ দুখনৰ মাজত হোৱা ’প্ৰত্যৰ্পণ চুক্তি’ৰ দ্বাৰাহে সম্ভৱ৷ অবৈধ অভিবাসীৰ সমস্যাটো পশ্চিমীয়া দেশবোৰৰ যেনে- আমেৰিকা, কানাডা আৰু ইউৰোপীয়ান ইউনিয়ন আদিৰ বাবে এক অতি উচ্চ স্তৰৰ ৰাজনৈতিক ইছ্যু৷ এনেধৰণৰ চুক্তিৰ প্ৰসংগৰ লগত সংগত ৰাখি ’মেক্সিকো-এল চেলভেড’ৰ প্ৰত্যৰ্পণ চুক্তি, ২০০৫’; মেক্সিকো, এল চেলভেড’ৰ, গুৱাটেমেলা, হ’ণ্ডুৰাছ আৰু নিকাৰাগুৱাৰ মাজত মহীয়ান, সুশৃংখল, ক্ষিপ্ৰগতি আৰু সুৰক্ষিত মধ্য আমেৰিকাবাসীৰ স্থলপথ যোগে দেশান্তৰগামী প্ৰত্যৰ্পণ চুক্তি (২০০৬); আমেৰিকা-ভিয়েটনাম প্ৰত্যৰ্পণ চুক্তি (২০০৮) আদিৰ কথা উল্লেখ কৰিব পাৰি৷ আনকি ১১ বছৰ ধৰি ত্ৰিপুৰাত ছয়টা আশ্ৰয় শিবিৰত থকা ৫০০০০ শৰনাৰ্থীৰ প্ৰত্যৰ্পণৰ স্বাৰ্থত ১৯৯৭চনৰ ৯মাৰ্চত বাংলদেশ আৰু চাকমা শৰনাৰ্থীৰ নেতা সকলে ঐতিহাসিক চুক্তি স্বাক্ষৰ কৰিছিল৷\nমহামান্য উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ এক বিশেষ আদালতৰ নিৰ্দেশনাৰ ভিত্তিত সদ্যহতে অসমত ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিকপঞ্জী উন্নতিকৰণৰ প্ৰক্ৰিয়া চলি আছে৷ এই সমগ্ৰ প্ৰক্ৰিয়াটোৰ মুখ্য উদ্দেশ্য হ’ল, অসমত থকা অবৈধ বিদেশী নাগৰিক চিনাক্তকৰণ৷ কিন্তু ইতিমধ্যে চিনাক্তকৰণ হোৱা অবৈধ নাগৰিকক বিতাড়ন প্ৰক্ৰিয়া আৰম্ভ নকৰিলে, ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিকপঞ্জী উন্নতিকৰণৰ সমগ্ৰ প্ৰক্ৰিয়াটোৱে বাধাগ্ৰস্ত হ’ব৷ যেতিয়ালৈকে ভাৰত চৰকাৰ আৰু বাংলাদেশ চৰকাৰ মাজত ’প্ৰত্যৰ্পণ চুক্তি’ স্বাক্ষৰিত নহয় তেতিয়ালৈকে চৰকাৰীভাৱে অবৈধ বাংলাদেশীক বিতাড়ন কৰা সম্ভৱ নহয়৷ সদ্যহতে ভাৰত চৰকাৰ আৰু বাংলাদেশ চৰকাৰ মাজত কয়দীৰ প্ৰত্যৰ্পণ আৰু প্ৰত্যৰ্পণ চুক্তি বাহাল আছে৷ এই দুই চুক্তিত থকা ব্যৱস্থা অনুযায়ী এয়া কোনো অবৈধ অভিবাসীৰ ক্ষেত্ৰত কিন্তু লাগু নহয়৷ সেয়েহে সদ্যহতে ভাৰত চৰকাৰৰ হাতত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় আইন অনুযায়ী কোনো ধৰণৰ আইনী অস্ত্ৰ নাই যাৰ দ্বাৰা আদালতত অবৈধ বুলি ঘোষিত হোৱা বাংলাদেশী নাগৰিকক বিতাড়ন কৰিব পাৰিব৷\nসেয়েহে এতিয়া সময়ৰ আহ্বান হ’ল ভাৰত চৰকাৰে অতি শীঘ্ৰেই বাংলাদেশ চৰকাৰৰ লগত আলোচনাৰ মাধ্যমৰে আমাৰ লগত সম্বলিত স্বাধীন নিৰপেক্ষ সংস্থাৰ দ্বাৰা সংগ্ৰহিত তথ্যৰ ভিত্তিত প্ৰত্যাবসন চুক্তি স্বাক্ষৰ কৰিব লাগে যাৰ দ্বাৰা এই দীৰ্ঘদিনীয়া সমস্যাটো যিয়ে অসমৰ খিলঞ্জীয়াৰ প্ৰতি এক ভাবুকিৰ সৃষ্টি কৰি আহিছে তাৰ এক স্থায়ী সমাধান হয়৷\nবিশ্ব বেংকৰ এক শেহতীয়া অধ্যয়নত প্ৰকাশ পাইছে যে ভাৰতবৰ্ষত কৰ্মৰত বাংলাদেশী শ্ৰমিকৰ দ্বাৰা ২০১২চনত প্ৰায় ৪০, ০০০ কৌটি টকা বাংলাদেশলৈ পঠিওৱা হৈছে যাৰ দ্বাৰা এয়া দেশান্তৰগামীৰ দ্বাৰা বাংলাদেশলৈ পঠিওৱা সৰ্বাধিক উৎস বুলি ঘোষিত হৈছে৷ কিন্তু ২০১২ চনত ভাৰত চৰকাৰৰ দ্বাৰা ভিছা প্ৰাপ্ত বাংলাদেশী নাগৰিকৰ সংখ্যা হৈছে মাত্ৰ ৫লাখ!\nতদুপৰি, ২০১৩ চনত DESA Population Divisionৰ দ্বাৰা প্ৰকাশ পোৱা ’UN Population Fact’ নং ২০১৩/৩ত উল্লেখ আছে যে- ২০১৩চনত বাংলাদেশৰ পৰা আহি ভাৰতত বসবাস কৰা নাগৰিকৰ সংখ্যা আটাইতকৈ বৃহৎ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় দেশান্তৰগামীৰ ’দ্বিপাক্ষিক ভাণ্ডাৰ’ (৩২লাখ)৷\n২০১৪ চনৰ মাৰ্চ মাহত ম্যানমাৰত অনুস্থিত BIMSTEC শীৰ্ষক সন্মিলনত বাংলাদেশৰ প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে এক অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ আৰু ভৱিষ্যতে প্ৰযোজ্য হোৱাৰ সম্পূৰ্ণ সম্ভাৱনা থকা এক সতৰ্কবাণী ব্যক্ত কৰিছিল যে গোলকয়ী উষ্ণতাৰ বাবে এক ডিগ্ৰী চেলচিয়াচ তাপমাত্ৰা বৃদ্ধিৰ ফলত বাংলাদেশৰ এক-পঞ্চমাংশ ডুব যোৱাৰ সম্ভাৱনা আছে যাৰ দ্বাৰা তিনি কৌটি বাংলাদেশী নাগৰিক ’জলবায়ু দেশান্তৰগামী’ হোৱাৰ পূৰ্ণ সম্ভাৱনা আছে৷\nএকে সময়তে, যেতিয়ালৈকে দুই দেশৰ মাজত অবৈধ নাগৰিক বিতাড়নৰ বাবে আইনী আৰু কাৰ্যবাহী ’প্ৰত্যৰ্পণ চুক্তি’ স্বাক্ষৰিত নহয় তেতিয়ালৈকে কাৰ্যকৰী হোৱাকৈ এক সময় নিৰ্ধাৰিত কৰ্ম-অনুমতিৰ ব্যৱস্থা থকা ভিছাৰ ব্যৱস্থা কৰাতো অত্যন্ত দৰকাৰী৷\nআন এক বিচাৰ্য বিষয় যিয়ে ইতিমধ্যে ৰাজ্যৰ বিভিন্ন দল/ ৰাজনৈতিক সংগঠনৰ পৰা বিৰোধিতাৰ সন্মুখীন হৈছে সেয়া হ’ল ভাৰত চৰকাৰৰ প্ৰেছ তথ্য ব্যুৰ’ আৰু ২০১৫ চনৰ ৭ ছেপ্তেম্বৰত প্ৰকাশিত এক ৰাজকীয় জাননী য’ত উল্লেখ আছে যে- ’বিদেশী আদেশ’১৯৪৮’ আৰু ’পাৰপত্ৰ নিয়ম’১৯৫০’ত এক সংশোধনৰ দ্বাৰা “বাংলাদেশ আৰু পাকিস্তানৰ সংখ্যালঘু নাগৰিকক তেওঁলোকৰ ভাৰতত প্ৰৱেশ আৰু বসবাসৰ ক্ষেত্ৰত বিশেষ ৰেহাই ব্যৱস্থা“৷ যদিওবা, উল্লেখিত প্ৰেছ বিজ্ঞপ্তিটো আৰু ৰাজকীয় জাননীৰ ক’তো এই কথাৰ বৰ্ণনা নাই যে তেওঁলোকক নাগৰিকত্ব প্ৰদান কৰিব নে শৰনাৰ্থীৰ ৰূপে গ্ৰহণ কৰিব৷\nভাৰতীয় নাগিৰকত্ব আইন’১৯৫৫ অনুযায়ী কোনো আন দেশৰ নাগৰিকক ভাৰতীয় নাগৰিকত্ব প্ৰদানৰ কোনো অধিকাৰ ভাৰত চৰকাৰক দিয়া হোৱা নাই৷ সেয়েহে সাম্প্ৰতিক সময়ত লাগু হৈ থকা ভাৰতীয় নাগৰিকত্ব আইন’১৯৫৫ অনুযায়ী ওপৰত উল্লেখ কৰা বাংলাদেশ আৰু পাকিস্তানৰ নাগৰিকক ভাৰতীয় নাগৰিকত্ব প্ৰদানৰ প্ৰশ্নই নুঠে যদিহে বৰ্তমানৰ চৰকাৰে এই আইনখনৰ সংশোধনৰ ব্যৱস্থা নকৰে৷ একে সময়তে, এয়া উল্লেখনীয় যে যদিওবা ভাৰতবৰ্ষ বিশ্বৰ অন্যতম বৃহৎ শৰনাৰ্থীক আশ্ৰয় দিয়া দেশ, এতিয়ালৈকে কিন্তু ভাৰতবৰ্ষই কোনো ধৰণৰ শৰনাৰ্থী অভিবৰ্তন (ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ ১৯৫১ চনৰ শৰনাৰ্থীৰ স্থিতি সম্পৰ্কীয় অভিবৰ্তন) নাইবা ইয়াৰ ১৯৬৭চনৰ শৰনাৰ্থীৰ স্থিতি সম্পৰ্কীয় প্ৰ’ট’কলত স্বাক্ষৰ কৰা নাই আৰু ভাৰতীয় আইনে শৰনাৰ্থীসকলৰ বাবে কোনো বিশেষ ব্যৱস্থা ধাৰ্য্য কৰা নাই যদিওবা তেওঁলোকৰ বেছিভাগে ভাৰতৰ পৰা সুৰক্ষা বিচাৰি আহিছে৷ ভাৰতবৰ্ষই শৰনাৰ্থীৰ বাবে কোনো নিম্নতম মান-নিৰ্ধাৰিত ব্যৱস্থাৰ বাবে মান্তি হোৱা নাই আৰু শৰনাৰ্থীৰ প্ৰতি ভাৰতবৰ্ষৰ নীতি ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ নিয়ন্ত্ৰণৰ বাহিৰত৷ তদুপৰি, ভাৰতে ’শৰনাৰ্থীৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ উচ্চ আয়ুক্ত’ (UNHCR) আৰু আন আন আন্তৰ্জাতিক সংগঠনৰ দ্বাৰা ভাৰৎ থকা শৰনাৰ্থী সকলৰ বাবে আগবঢ়োৱা সাহায্য অস্বীকাৰ কৰি আহিছে৷ ভাৰতবৰ্ষত থকা বিভিন্ন শৰনাৰ্থী সকলৰ মাজত এক সমীক্ষা কৰিলে দেখা যাব যে ভাৰতবৰ্ষই ইয়াত থকা শৰনাৰ্থী সকলক ৰাজনৈতিক ভিত্তিত পৰিচালন কৰে যিটো নিৰ্ধাৰণ কৰে দেশৰ সদা-পৰিবৰ্তিত আভ্যন্তৰীণ নীতি সমূহে৷ ভাৰতবৰ্ষই কোনো বিশেষ দেশৰ লগত সম্পাদিত হোৱা দ্বিপাক্ষিক বা বহুপাক্ষিক ৰাজনৈতক চুক্তি আৰু দেশৰ আভ্যন্তৰীণ ৰাজনৈতিক মতাদেশৰ ভিত্তিত কোনো বিশেষ শৰনাৰ্থী গোটক বিশেষ সা-সুবিধা প্ৰদান কৰা সচৰাচৰ দেখা যায়৷\nযি কি নহওক, একে সময়তে নিম্লোল্লেখিত ৰাজপত্ৰিত সূচনাকেইটাই অতি চৰ্চিত ন্যায়িক বিষয়কেইটাত কিছু আলোকপাত কৰিছে –\n১) নাগৰিকত্ব আইনৰ অনুচ্ছেদ ২(১)(খ) ত বেআইনী শৰণাৰ্থীৰ সংজ্ঞা স্পষ্টভা‌ৱে দিয়া হৈছে আৰু এই আইনকে ২০০৪ চনত সংশোধিত কৰি পুণৰোজ্জী‌ৱিত কৰা হয়৷ এতিয়া বিদেশীনী ধাৰা, ১৯৪৮(সংশোধিত) আৰু পাৰপত্ৰ নীতি ১৯৫০(সংশোধিত) খনে নাগৰিক আইনৰ বিধিসমূহক উলংঘা কৰিব পাৰিব জানো?\n২) নাগৰিকত্ব আইনৰ মান্যতা উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰদ্বাৰা গঠিত সমিতি (বেঞ্চ)খনৰ ওচৰত সীমাবদ্ধ হৈ থকা অ‌ৱস্থাত এই আইনৰ নীতিৰ উৰ্ধত চৰকাৰে কোনো নতুন নীতি বা আইন বা ধাৰা সৃষ্টি বা সংশোধিত কৰিব পাৰিব জানো? আৰু কিবা প্ৰকাৰে কৰিলেও সেয়া জানো সাংবিধানিকভা‌ৱে গ্ৰহণযোগ্য তথা ন্যায়িকভা‌ৱে যুক্তিসংগত হ’ব নে?\n৩) ইয়াৰোপৰি, যিহেতু বিদেশীনী(সংশোধিত) হুকুম, ২০১৫ত কো‌ৱা হৈছে যে- ‘মান্যতাপ্ৰাপ্ত তথ্য-পাতি বা আন যাত্ৰা সম্পৰ্কীয় তথ্য-পাতি নোহো‌ৱাকৈ’\nক) ব্যক্তিজনৰ প্ৰকৃত ধৰ্ম কি হয় আমি কেনেকৈ নিৰ্ধাৰণ কৰিম?\nখ) উদাহৰণস্বৰূপে, হুকুমটোত উল্লেখ কৰাৰদৰে বাংলাদেশ বা পাকিস্তানত সংখ্যালঘু নোহো‌ৱা মুছলমান এজনে নিজকে এজন হিন্দু বা পাৰ্ছী বা অন্য কোনো সংখ্যালঘু জাতিৰ মানুহ বুলি ঘোষণা কৰিব পাৰে আৰু ইয়াৰদ্বাৰা ভাৰতত থাকিবলৈ সক্ষম হ’ব পাৰে –( আৰু পাছত যেতিয়া তেওঁ ভাৰতত থকাৰ ন্যায়িক অধিকাৰ পাই যাব, তেতিয়া তেওঁ পুণৰ সেই নিজৰ ধৰ্মলৈ ৰূপান্তৰিত হৈ ল’ব পাৰে৷ ) কিন্তু ইয়াক আমি কেনেকৈ নিৰীক্ষণ কৰিম? ইয়েই জানো অন্য ধাৰ্মিক গোড়াসকলক তেওঁলোকৰ উচিত পূৰ্বপুৰুষৰ তথ্য নিৰীক্ষণ নকৰাকৈয়ে (মাত্ৰ এটা স্বপ্ৰদেয় নামৰ জৰিয়তে) দেশত সোমাবলৈ ৰঙা দলিছা পাৰি দিয়া নাই নে?\n৪) এটা ‘জীয়াতু ভোগা জাতি’ (persecuted Community)ৰ সংজ্ঞা কি আৰু ইয়াক কি দৰে সংজ্ঞা দিয়া হৈছে? – ভাৰতীয় সংবিধানে ইয়াৰ বাবে কোনো আন্ত: ৰাষ্ট্ৰীয়ভা‌ৱে স্বীকৃত অৰ্হতাক মানি চলিছে নেকি? উদাহৰণস্বৰূপে, পাকিস্তানত ছিয়াজ আৰু ম্যানমাৰ তথা বাংলাদেশত ৰহিংগীয়াসকল হৈছে এনে ‘জীয়াতু ভোগা জাতি’৷\n৫) বিদেশীজন ভাৰতত কেতিয়া সোমাইছে সেইটো আমি কেনেকৈ নিৰূপণ কৰিম? ধৰি লো‌ৱা হ’ল এজন ব্যক্তি নিৰ্ধাৰিত সময়-সীমা ৩১ ডিচেম্বৰ, ২০১৪ৰ পাছতেই ভাৰতত সোমাইছে৷ যিহেতু বৈধ তথ্য-পাতি হাতত থকাটো এটা অৰ্হতাই নহয়, তেনে ক্ষেত্ৰত তেওঁক বিদেশী বুলি চিনাক্তকৰণ কৰিবলৈ আমাৰ হাতত কোনো সুস্পষ্ট ৰাষ্টা আছে জানো?\n৬) তেওঁলোক কোন প্ৰকাৰৰ নাগৰিক হ’ব, যিসকলক ‘ভাৰতত থকাৰ অনুমতি’ দিয়া হৈছে, কিন্তু কি হিচাপে থাকিব তাৰ কোনো সংজ্ঞা দিয়া হো‌ৱা নাই? ভাৰতৰ নাগৰিক অবিহনে আমাৰ সংবিধানে আন একোৰে উল্লেখ কৰা নাই, এনেকি ‘শৰনাৰ্থী’ শব্দটোও ইয়াত পাবলৈ নাই৷ গতিকে এই শ্ৰেণীৰ মানুহে কি কি অধিকাৰ লাভ কৰিব আৰু সংবিধানৰ কোনবোৰ সূচীমতে এনে সুবিধা পাব?\n(অসম জাতীয় গণ সংগ্ৰাম পৰিষদে ইতিমধ্যে এই সন্দৰ্ভত অসমৰ নাগৰিকপঞ্জী উন্নিতকৰণৰ প্ৰসংগত সন্মানীয় উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ বিভাগীয় সমিতি/বেঞ্চৰ আগত এখন এফিডেফিটযোগে আবেদন কৰিছে )\nগতিকে, অসমৰ প্ৰেক্ষাপটত, এতিয়াৰ শ্লোগান দিয়া আৰু লিখা-মেলাৰ পদ্ধতি বাদ দি যেতিয়ালৈকে আমি বাস্ত‌ৱসন্মত ব্য‌ৱহাৰিক সমাধান এটা বিচাৰিবলৈ নাযাওঁ, সাম্প্ৰতিক সময়ত দক্ষিণ-পূব এছিয়াত গা কৰি উঠা ভৌগোলিক তথা ৰাজনৈতিক প্ৰশ্চাৎপট-পৰিবৰ্তন, ২০১১ বৰ্ষৰ জৰীপৰ তথ্য, জনসংখ্যা-গাঁঠনিৰ পাৰিসাংখ্যিক তথ্য, থলু‌ৱা জাতি, উপজাতি, জনজাতিসমূহৰ বিভাজনসমূহ আৰু সমষ্টিসমূহৰ সম্ভাব্য প্ৰসাৰতালৈ লক্ষ্য কৰি ক’ব পাৰি যে খুব জটিল এটা প্ৰত্যহ্বানে অতি শীঘ্ৰে গা কৰি উঠাৰ সম্ভা‌ৱনা আছে যি হয়তো থলু‌ৱা অসমীয়াই একো ভা‌ৱাৰ্থ নুবুজাকৈয়ে সময়ৰ গতিত কোনো এক সমাধানসূত্ৰ-বিহীন অনিয়ন্ত্ৰিত পৰিস্থিতিলৈ গতি কৰিবলৈ বাধ্য হ’ব পাৰে৷\n← অসমৰ বিদেশী সমস্যাটো: -এটি পুনৰাৱলোকন (অভিজিৎ কলিতা)\nমোৰ সপোনৰ অসম এক বাস্তৱ অসম (ড° লোচন শইকীয়া) →\nJuly 15, 2016 March 10, 2021 1\nI am retan from assam


চাব্বাছ অনুজিত! ২০১০ত বচাইছিল ১০০০ জনৰ প্ৰাণ, মৃত্যুৰ পিছত ৮ জনক জীৱনদান\nHome > চাব্বাছ অনুজিত! ২০১০ত বচাইছিল ১০০০ জনৰ প্ৰাণ, মৃত্যুৰ পিছত ৮ জনক জীৱনদান\nবিশেষ প্ৰতিবেদনঃ কবিয়ে কৈ গৈছে, 'অকল নিজৰ নিমিত্তে নহয়/ আমাৰ জীৱন ভাই/ পৰৰ কাৰণে খাটিব পাৰিলে/ সংসাৰ সুখৰ ঠাই’। এই কথাষাৰ যেন মৰ্মে মৰ্মে উপলব্ধি কৰিছিল ২৭ বছৰীয়া কেৰালাৰ এইজন যুৱকে। সেয়ে জীৱন কালত হাজাৰজনৰ প্ৰাণ ৰক্ষা কৰা যুৱকজনে এতিয়া নিজৰ মৃত্যুৰ পিছতো ৮ জনকৈ লোকক জীয়াই তুলিবলৈ সমৰ্থ হৈছে।জীৱনক প্ৰকৃতাৰ্থত জীৱন ৰূপ প্ৰদান কৰা এই যুৱকজনৰ নাম এছ অনুজিত। কৰ’নাৰ প্ৰভাৱত সমগ্ৰ বিশ্বতে লক্ষ লক্ষ লোকে চাকৰি হেৰুওৱাৰ দৰেকৈ অনুজিতেও হেৰুৱাবলগীয়া হৈছিল চাকৰি। সেয়ে আনলক প্ৰক্ৰিয়া আৰম্ভ হোৱাৰ পিছত পুনৰ নতুন কামৰ সন্ধান কৰিছিল তেওঁ।\nযোৱা ১৪ জুলাইত নতুনকৈ সন্ধান লাভ কৰা কামৰ পৰা ঘৰলৈ উভতি আহোতে কোট্টাৰাক্কাৰ নামৰ এক ঠাইত পথ দুৰ্ঘটনাত পতিত হয় অনুজিত। লগে লগে তেওঁক তিৰুৱনন্তপুৰমৰ কেৰালা ইনষ্টিটিউট অব মেডিকেল ছায়েন্স চমুকৈ কিমছত ভৰ্তি কৰোৱা হয় যদিও চিকিৎসকে ব্ৰেইন ডেথ ঘোষণা কৰে। ইয়াৰ পিছতে তেওঁৰ পত্নী প্ৰিন্সি আৰু ভগ্নী অজল্যাই চিকিৎসকসকলক অনুজিতৰ শেষ ইচ্ছাৰ কথা অৱগত কৰায়। তেওঁলোকে চিকিৎসকৰ আগত কয় যে মৃত্যু নিশ্চিত বুলি জানি চিকিৎসালয়ৰ বিছনাতে অনুজিতে অংগদান কৰিবলৈ ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰিছে।\n'তেওঁ আমাক চিকিৎসালয়ৰ বিছনাতে অস্ফুট স্বৰেৰে শেষ ইচ্ছাৰ কথা জনাইছিল। কৈছিল যে যদিহে তেওঁ এই পৃথিৱীত আৰু নাথাকে তেন্তে তেওঁৰ অংগই আৰু বহুতকে জীয়াই তুলিব পাৰিব। এয়াই তেওঁৰ শেষ ইচ্ছা আছিল। মই আৰু তেওঁৰ বন্ধুসকলে মিলি সেই শেষ ইচ্ছা পূৰণ কৰিছো। জীয়াই থকা দিনকেইটাতো মই যিকেইদিন লগ পালো সেই আটাইকেইদিন কেৱল মানুহৰ বাবেই কাম কৰি গ’ল আৰু এতিয়া মৰাৰ পিছতো তেওঁ সেয়াই কৰিছে।’-চকুলো মচি স্থানীয় সংবাদ মাধ্যমৰ আগত এইদৰে কয় অনুজিতৰ পত্নী প্ৰিন্সিয়ে।\nপত্নী আৰু ভগ্নীৰ মুখেৰে অনুজিতৰ শেষ ইচ্ছাৰ কথা জানিব পাৰি কিমছ হাস্পতাল কৰ্তৃপক্ষই তেওঁৰ চকু, হৃদযন্ত্ৰ, বৃক্ক, ক্ষুদ্ৰান্ত আৰু হাতৰ লগতে মুঠ আঠটা অংগ দানৰ ব্যৱস্থা কৰে। চিকিৎসালয় কৰ্তৃপক্ষই জনোৱা মতে মঙলবাৰেই অনুজিতৰ হৃদযন্ত্ৰ লিজি হাস্পতাললৈ লৈ যোৱা হয়। তাতেই ছানি যোছেফ নামৰ এজন ৫৫ বছৰীয়া ব্যক্তিৰ দেহত সংস্থাপিত কৰা হয় অনুজিতৰ হৃদযন্ত্ৰ। এনেদৰেই এতিয়া অনুজিতৰ শেষ ইচ্ছাৰ বাবে নতুন জীৱন ওভতাই পাবলৈ সমৰ্থ হৈছে ৰাজ্যখনৰ ত্ৰিপুনিথুৰাৰ বাসিন্দা যোছেফে। আনহাতে কোচিৰ আৰু ৩ জন লোকৰ দেহত অনুজিতৰ চকু, বৃৃক্ককে ধৰি বাকী অংগসমূহ সংৰোপণৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছে।\n১০ বছৰ পূৰ্বে অনুজিতে বচাইছিল ১০০০ লোকৰ প্ৰাণ\nসেয়া ২০১০ চনৰ ১ ছেপ্টেম্বৰৰ কথা। তেতিয়া অনুজিতৰ বয়স ১৭ বছৰ। সেই সময়ত অনুজিত আছিল স্থানীয় এখন ইণ্ডাষ্ট্ৰিয়েল ট্ৰেইনিং প্ৰতিষ্ঠানৰ ছাত্ৰ। বন্ধুসকলৰ সৈতে সেইদিনা কোট্টাৰক্কৰাৰ ৰেলপথৰ সমীপৰে গৈ আছিল অনুজিত। তেনেতে অনুজিতৰ ৰেলৱে ট্ৰেকত থকা এটা ক্ৰেক (ফাঁট)ত চকু পৰে। ৰেল পথত দেখা দিয়া ফাঁটটোক লৈ কি কৰা যায় সেয়া ভাবিবলৈ লওতেই হৰ্ণ বজাই ৰেল এখন আহি থকা দেখিবলৈ পায়।\nৰেলখন ৰখাব নোৱাৰিলে দুৰ্ঘটনা নিশ্চিত বুলি অৱগত হৈ পিঠিত থকা কিতাপৰ ৰঙা বেগটোৰেই বন্ধুসকলৰ হকা-বাধালৈ গুৰুত্ব নিদি অনুজিতে ট্ৰেকত থিয় হৈ ৰেলখনক ৰাখিবলৈ ছিগনেল দিয়ে। অনুজিতক দেখি লগৰীয়াসকলেও ৰেল লাইনলৈ উঠি আহি যিয়ে যেনেকৈ পাৰে তেনেকৈ ছিগনেল দিবলৈ আৰম্ভ কৰে। সমুখত কেইজনমান যুৱকে ছিগনেল দি থকা প্ৰত্যক্ষ কৰি ৰেলখনৰ চালকে বিপদৰ উমান পাই গতিবেগ হ্ৰাস কৰে। এনেদৰেই সেইদিনা যাত্ৰীবাহী ৰেলখনত থকা অতিকমেও এহেজাৰ লোকৰ প্ৰাণ ৰক্ষা পেলাইছিল অনুজিতে।\nনিজৰ জীৱনকো তুচ্ছ কৰি সাহসেৰে কেবাশতাধিক লোকৰ প্ৰাণ ৰক্ষা কৰা অনুজিতৰ কথা জানিব পাৰি স্থানীয় প্ৰশাসনে তেওঁক সাহসিকতাৰ পুৰস্কাৰো প্ৰদান কৰিছিল। ৰেল বিভাগৰ তৰফৰ পৰাও তেওঁক জনোৱা হৈছিল সন্মান। এসময়ত হাজাৰজনৰ জীৱন বচোৱা যুৱকজনৰ অকাল মৃত্যুৰ কথা জানিব পাৰি হতচিকত হৈ পৰিছে কেৰালাৰ স্বাস্থ্যমন্ত্ৰী কে কে শৈলজা।\nএক বিবৃতিত স্বাস্থ্যমন্ত্ৰীগৰাকীয়ে কয়, 'অনুজিতৰ খবৰটো শুনাৰ লগে লগে মোৰ ১০ বছৰ আগৰ সেই কিশোৰজনৰ ছবিখনেই মনলৈ আহি আছে। জীৱিত কালত মাত্ৰ ১৭ বছৰ বয়সতে হাজাৰজনৰ জীৱন ৰক্ষা কৰা যুৱকজনে এতিয়া মৃত্যুৰ পিছতো ৮ জন লোকক নতুন জীৱন প্ৰদান কৰিলে। ইয়াতকৈ আৰু মহান কাম কি হ’ব পাৰে এই পৃথিৱীত!’\nঅংগ কঢ়িয়াবলৈ হেলিকপ্তাৰৰ ব্যৱস্থা কৰিলে কেৰালাৰ মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে\nঅনুজিতে দান কৰা অংগ যাতে সময়মতে ৰোগীৰ শৰীৰত সংস্থাপন কৰিব পৰা যায় তাৰ বাবে কেৰালাৰ মুখ্যমন্ত্ৰী পিনাৰই বিজয়নে তাৎক্ষণিকভাৱে হেলিকপ্তাৰৰ ব্যৱস্থা কৰে। মুখ্যমন্ত্ৰীগৰাকীয়ে তৎপৰতাৰে প্ৰদান কৰা হেলিকপ্তাৰযোগে দান কৰা অংগ অনুজিতে শেষ নিশ্বাস ত্যাগ কৰা কিমছ হাস্পতালৰ পৰা অংগ সংস্থাপন কৰিবলগীয়া ৰোগী চিকিৎসাধীন হৈ থকা হাস্পতাললৈ লৈ যোৱা হয়। মুখ্যমন্ত্ৰীগৰাকীয়ে সাহসী অনুজিতৰ মৃত্যুত শোক প্ৰকাশ কৰাৰ লগতে অংগদানৰ ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰা কাৰ্যত সন্তুষ্টি প্ৰকাশ কৰি তেওঁৰ মহানুভৱতাৰো শলাগ লয়।\nকেনেদৰে দুৰ্ঘটনাত পতিত হৈছিল অনুজিত?\nঅনুজিতৰ এজন বন্ধু পি প্ৰেমচন্দে মুম্বাই মিৰ’ৰক জনোৱা মতে ১৪ জুলাইৰ নিশা প্ৰায় ১১.৩০ বজাত ভাগৰুৱা অনুজিতে বাইকযোগে নতুনকৈ যোগদান কৰা কামৰ পৰা ঘৰলৈ আহি আছিল। সেইসময়তে ৰাস্তা পাৰ হ’বলৈ ধৰা এজন লোক বাইকৰ সমুখত পৰে। লোকজনক বচাবলৈ লওতেই নিয়ন্ত্ৰণ হেৰুৱাই বাইকসহ ৰাস্তাত ছিটিকি পৰে অনুজিত। সেই সময়ত অনুজিত হেলমেট পিন্ধি আছিল যদিও হেলমেট ওলাই যোৱাত মূৰত বেয়াকৈ আঘাতপ্ৰাপ্ত হয়।\nবন্ধুজনে আৰু জনোৱা মতে, কৰ’নাৰ সংক্ৰমণ ৰোধৰ বাবে সমগ্ৰ দেশত লকডাউন ঘোষণা কৰাৰ পূৰ্বে এখন ব্যক্তিগত খণ্ডৰ ইঞ্জিনীয়াৰিং কলেজত গাড়ী চালক হিচাপে কৰ্তব্যৰত আছিল উচ্চতৰ মাধ্যমিকৰ পিছত বৃত্তিমুখী পাঠ্যক্ৰম সম্পূৰ্ণ কৰা অনুজিত। কিন্তু লকডাউনৰ পিছতো শিক্ষানুষ্ঠানসমূহ খুলি নিদিয়াত তেওঁ কাম হেৰুৱাবলগীয়াত পৰে।\nলকডাউনৰ বাবে চাকৰি হেৰুওৱা অনুজিতে আনলক প্ৰক্ৰিয়া আৰম্ভ হোৱাৰ পিছতে নতুন চাকৰিৰ সন্ধান কৰে আৰু ঘৰৰ পৰা কেই কিলোমিটাৰ দূৰৰ নগৰাঞ্চলত এটি ছেলছমেনৰ কাম লাভ কৰে। দুৰ্ঘটনা সংঘটিত হ’বৰ দিনা সেই কামৰ পৰাই বাইকযোগে আহি আছিল অনুজিত। প্ৰায় ৩ বছৰ পূৰ্বে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হোৱা অনুজিতৰ এটি আঢ়ৈ বছৰীয়া পুত্ৰ সন্তান আছে বুলিও বন্ধুজনে জানিবলৈ দিছে।\nকেলভিন জয়েও জয় কৰিলে মৃত্যুক\nঅনুজিতৰ লগতে একে সময়তে কেৰালাৰ এৰ্নাকুলামৰ ৩৯ বছৰীয়া কেলভিন জয় নামৰ লোকজনেও ৮ জন লোকক মৃত্যুৰ পিছত জীৱনদান কৰে। যোৱা শনিবাৰে এইজন ৩৯ বছৰীয়া লোক ব্ৰেইন হেমাৰেজত আক্ৰান্ত হৈ মৃত্যুক আকোৱালি লয়। পিছত তেওঁৰ শেষ ইচ্ছা অনুযায়ী পৰিয়ালৰ লোকসকলে অংগদানৰ ব্যৱস্থা কৰে।\nকেৰালা চৰকাৰৰ আধুনিক অংগদান আঁচনি 'মৃত সঞ্জীৱনী’ৰ এগৰাকী বিষয়া ডাঃ নোবেল গ্ৰেছিয়াছে জনোৱা মতে একে সময়তে দুজন লোকে অংগদান কৰাৰ পিছত সেয়া ১৬ জনকৈ লোকৰ দেহত সংস্থাপনৰ ব্যৱস্থা কৰা ঘটনা দেশত এয়ে প্ৰথম। 'দুজন লোকৰ অংগ একেসময়তে ১৬ জনকৈ লোকৰ দেহত সংস্থাপন কৰা ঘটনা কেৰালাতে নহয় ভাৰততে প্ৰথম। এনেদৰেই আমি মৃত্যুৰ পিছতো বহুজনক জীয়াই তুলিব পাৰো। সমগ্ৰ দেশবাসীয়ে অনুজিত আৰু কেলভিনৰ দৰেকৈ অংগদান কৰিবলৈ আগবাঢ়ি অহা উচিত।’-এইদৰে কয় ডাঃ গ্ৰেছিয়াছে।\nউল্লেখ্য যে ভাৰতত অংগদানৰ বাবে চৰকাৰে বিভিন্ন আঁচনি হাতত লৈছে যদিও এতিয়াও সৰ্বসাধাৰণে ইয়াৰ প্ৰতি আগ্ৰহী হোৱা পৰিলক্ষিত হোৱা নাই। ফলত অংগৰ অভাৱত প্ৰতিদিনে বহু লোকে মৃত্যুক সাবতি ল’বলগীয়া হৈছে। একেদৰে মৰণোত্তৰ অংগদানৰ ইচ্ছাপত্ৰত স্বাক্ষৰ কৰা লোকৰ সংখ্যা তেনেই তাকৰ হোৱা বাবে বৃক্কদানৰ ক্ষেত্ৰত বিভিন্ন চিকিৎসালয়ত এখন অবৈধ বজাৰ গঢ় লৈ উঠাও দেখা গৈছে।\nSource URL: https://newsnextone.com/kerala-youth-who-once-saved-hundreds-of-people-in-2010-saved-eight-more-after-death


ৰাজহুৱা খণ্ডৰ উদ্যোগবোৰ পুনৰুজ্জীৱিত কৰি তুলিবলৈ চৰকাৰে পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিব নে? - ChandubiNews\nৰাজহুৱা খণ্ডৰ উদ্যোগবোৰ পুনৰুজ্জীৱিত কৰি তুলিবলৈ চৰকাৰে পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিব নে?\nৰাজ্যখনত নিবনুৱা সমস্যাই ভয়াবহভাৱে গা–কৰি উঠাৰ সময়ত এটাৰ পাছত এটাকৈ বন্ধ হৈ পৰিছে ৰাজহুৱা খণ্ডৰ উদ্যোগ সমূহ। ইতিমধ্যে ৰাজ্যখনত পঞ্জীয়নভূক্ত নিবনুৱাৰ সংখ্যাই ২০লাখ অতিক্ৰম কৰিছে। ইপিনে পঞ্জীয়ন নোহোৱাকৈও আছে বহু লক্ষ নিবনুৱা। চৰকাৰীভাৱে সংস্থাপনৰ কোনো আশা নেদেখি নিজে কিবা এটা কৰি খোৱা নিবুনৱাসকলৰ অৱস্থা এতিয়া পানীত হাঁহ নচৰা। জীৱিকাৰ বাবে যিসকলে ক্ষুদ্ৰ উদ্যোগ স্থাপন কৰি কেইজনমান কৰ্মচাৰীৰে সৈতে কোনো ৰকমে চলি আছিল সিও আজি চৰকাৰী আন্তঃগাঁথনিৰ অভাৱত এফালৰ পৰা বন্ধ হৈ গৈ আছে। এই ক্ষুদ্ৰ উদ্যোগ সমূহ জীয়াই তোলাৰ ক্ষেত্ৰত নাই কোনো চৰকাৰী ব্যৱস্থা।\nবিপৰীতে দেখা গৈছে বহিৰাগত মালিকসকলৰ অসমত থকা বৃহৎ বৃহৎ কোম্পানীসমূহৰ ক্ষেত্ৰত এতিয়া সা–সুবিধা উভৈনদী। ৰাজ্য চৰকাৰে ‘এডভাণ্টেজ আছাম’ৰ নামত কোটি–কোটি টকা ব্যয় কৰি বিনিয়োগকাৰী আৰু ব্যৱসায়িক গোষ্ঠীসমূহক ৰঙা দলিচা পাৰি আমন্ত্ৰণ কৰিলে। অথচ সেই একেখন চৰকাৰে ৰাজহুৱা খণ্ডৰ উদ্যোগসমূহ পুনৰুজ্জীৱিত কৰি তোলাৰ ক্ষেত্ৰত পদক্ষেপ গ্ৰহণ নকৰিলে। পুঁজিৰ নাটনিত বন্ধ হৈ পৰিল বহুকেইটা উদ্যোগ। সোণোৱাল চৰকাৰখনে বিগত তিনিটা বছৰ অতিক্ৰম কৰাৰ পাছতো অৰ্থনৈতিক পৰিৱৰ্তনৰ ক্ষেত্ৰত লেখত ল’বলগীয়া পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰা পৰিলক্ষিত হোৱা নাই।\nইতিমধ্য প্ৰকাশ পোৱা সূত্ৰ অনুসৰি– অসম ঔদ্যোগিক উন্নয়ন নিগমৰ চৌহদত অৱস্থিত আছাম ছিনটেক্স লিমিটেড, আছাম ষ্টেট উইভিং এণ্ড মেনুফেকচাৰিং কোম্পানী লিমিটেড, আছাম কনডাক্টৰছ এণ্ড টিউবছ লিমিটেড, আছাম পাৱাৰলুম ডেভেলপমেণ্ট কৰ্পৰেচন লিমিটেড, নগাঁৱৰ ধিঙত অৱস্থিত ইণ্ড্রাষ্ট্রিয়েল পেপাৰচ লিমিটেড, আছাম এগান ছিল্ক মিলছ্ লিমিটেড, কাছাৰ চেনিকল লিমিটেড আদি ৰাজহুৱা খণ্ডৰ উদ্যোগবোৰ সম্প্ৰতি বন্ধ হৈ পৰিছে।\nএসময়ত লাভ অৰ্জনৰ শীৰ্ষত থকা ৰাজহুৱা খণ্ডৰ উদ্যোগ নগাঁও কাগজ কল আৰু কাছাৰ কাগজ কল দুটা বৰ্তমান চৰকাৰে বন্ধ কৰি দিছে।\nগুৱাহাটীৰ চন্দ্ৰপুৰত থকা আছাম ষ্টেট ফাৰ্টিলাইজাৰছ এণ্ড কেমিকেল লিমিটেড (ফাৰ্টিকেম) এই উদ্যোগটো আংশিক ৰূপত চলি আছে যদিও যিকোনো সময়তে বন্ধ হৈ যোৱাৰ সম্ভাৱনা আছে। সেই উদ্যোগটোত কৰ্মৰত ৩০জন কৰ্মচাৰীয়ে আজি ডেৰ বছৰ ধৰি দৰমহাৰ পৰা বঞ্চিত হৈ আছে বুলি জানিব পৰা গৈছে। ডেৰ বছৰ কাল দৰমহাৰ পৰা বঞ্চিত কৰ্মচাৰী এজনৰ কি অৱস্থা হ’ব পাৰে সেয়া সকলোৱেই জানে।\nচৰকাৰী সহযোগ আৰু দক্ষ পৰিচালক অবিহনে উদ্যোগ এটা জীয়াই থাকিব নোৱাৰে। কাৰণ যিয়েই নহওক কিয় বন্ধ উদ্যোগ সক্ৰীয়কৰণ কৰিবলৈ চৰকাৰী সহযোগ লাগিবই। চৰকাৰৰ সদিচ্ছা থাকিলে উদ্যোগ এটাত অদক্ষ পৰিচালক নিশ্চয় থাকিব নোৱাৰে। এইক্ষেত্ৰত ৰাজ্যখনৰ বন্ধ উদ্যোগবোৰক পুনৰ জীয়াই তুলিবলৈ চৰকাৰে কিবা পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিছে নে?\nLabels: Advantage Assam, Assam, chandubi, commerce, Economy, Industrial Policy, News, Public Sector Industry, Small Industry, বাতৰি


মেইতেই লিপি - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n(মৈতৈ ময়েকৰ পৰা পুনঃনিৰ্দেশিত)\nU+AAE0–U+AAFF মৈতৈ ময়েক এক্সটেঞ্চন\nমেইতেই লিপি বা মেইতেই ময়েক মণিপুৰত প্ৰচলিত মেইতেই ভাষা (মণিপুৰী ভাষা) লিখিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। মেইতেই ময়েক হৈছে একপ্ৰকাৰৰ আবুগিদা লিখন পদ্ধতি। ১৮শ শতিকালৈ এই লিপিৰ প্ৰচলন আছিল যদিও তাৰ পাছৰ শতিকাত বাংলা লিপিয়ে ইয়াৰ স্থান লয়। বৰ্তমানে এই লিপিৰ পুনৰুদ্ধাৰ কৰা হৈছে আৰু মেইতেই ভাষা লিখিবৰ বাবে আধিকাৰিক ভাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।\nমেইতেই লিপিত পোন্ধৰটা ব্যঞ্জনবৰ্ণ আৰু তাৰ লগতে তিনিটা স্বৰবৰ্ণ মেইতেই ভাষাৰ থলুৱা শব্দবোৰ লিখিবৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। আন নটা ব্যঞ্জনবৰ্ণ ভাৰতীয় লিপিসমূহৰ পৰা ব্যৱহাৰৰ বাবে ধাৰ কৰা হৈছে। লিপিটোত সাতটা স্বৰবৰ্ণৰ চিহ্ন আৰু এটা ব্যঞ্জনবৰ্ণৰ চিহ্নও (/ŋ/) ব্যৱহৃত হয়।\nমেইতেই লিপিৰ এক বিশেষ বৈশিষ্ট্য হ'ল যে বৰ্ণসমূহৰ নামাকৰণৰ বাবে শৰীৰৰ অংগসমূহৰ নামৰ ব্যৱহাৰ। প্ৰতিটো বৰ্ণৰ নাম মেইতেই ভাষাৰ মানৱ শৰীৰৰ একোটা অংগৰ ওপৰত ৰখা হৈছে। উদাহৰণ স্বৰূপে প্ৰথম বৰ্ণ "কক্"-ৰ অৰ্থ হ'ল মূৰ বা শিৰ; দ্বিতীয় বৰ্ণ "চাম" মানে চুলি; তৃতীয় বৰ্ণ "লাই" মানে কপাল, ইত্যাদি।\n1.1 ইউনিক’ড ব্লক\nইউনিক’ডৰ ২০০৯ চনৰ অক্টোবৰত প্ৰকাশিত ৫.২ সংস্কৰণত মৈতৈ লিপিক অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়।\nইউনিক’ড ব্লক[সম্পাদনা কৰক]\nমেইতেই লিপিৰ ইউনিক’ড ব্লকটোক মেইতেই ময়েক নামেৰে জনা যায় আৰু ই U+ABC0 ৰ পৰা U+ABFF ক'ড বিন্দুলৈ বিয়পি আছে।\nমেইতেই লিপিত ঐতিহাসিক ভাবে ব্যৱহৃত চিহ্নবোৰ মেইতেই ময়েক এক্সটেঞ্চন ব্লকত U+AAE0 ৰ পৰা U+AAFF লৈ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে।\nমৈতৈ ময়েক ইউনিক'ড তালিকা (পি.ডি.এফ.)\nমৈতৈ ময়েক এক্সটেঞ্চন\nঐতিহাসিক মৈতৈ ময়েক বৰ্ণৰ ইউনিক'ড তালিকা (পি.ডি.এফ.)\n1.^ ইউনিক'ড সংস্কৰণ ৮.০ অনুসৰি\n2.^ ধূসৰ এলেকাই অনিৰ্ধাৰিত স্থান বুজাইছে।\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=মেইতেই_লিপি&oldid=168633"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ১৭ জুন, ২০১৭ তাৰিখে ২১:৩৯ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


এনেকৈয়ে এদিন - ৰাজশ্ৰী শৰ্মা - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nএনেকৈয়ে এদিন – ৰাজশ্ৰী শৰ্মা\nগণেশগুৰি ফ্লাই অভাৰৰ কাষত থকা খাডিমচৰ দোকানৰ পৰা তৰালী লাহে লাহে ওলাই আহিল৷ ল’ৰাৰ স্কুলত নতুন জোতা লাগে হেনো, আকৌ তাইৰ নিজৰো ঠাণ্ডাত পিন্ধিবলৈ আৰামদায়ক জোতা নাই৷ পুৱা আঠ বজাতেই অফিচলৈ যোৱাৰ সময়ত আঙুলিকিটা ঠেৰেঙা লাগে সদায়৷ আজি অফিচৰ পৰা বছক কৈ এঘণ্টা আগতে ওলাই বজাৰখিনি একেবাৰে কৰি লৈ এতিয়া তাই ঘৰমুৱা৷ দুয়োখন হাততেই বজাৰৰ বেগ, ইপিনে কান্ধত অফিচত লৈ যোৱা টিফিন, পানী বটল, মবাইল, পাৰ্চ আদি ঢেৰ বস্তুৰে ডাঙৰ বেগটোতো আছেই৷ সোনকালে গৈ ৰিস্কা এখনত বহি লওঁ বুলি তৰালীয়ে খোজৰ বেগ বঢ়াই দিলে৷\nআবেলিৰ সময়ত সকলোৰে লৰালৰি খোজৰ মাজত বেগকেইটা চম্ভালি গৈ থাকোতেও এপাকত ভৰি উজুটি খালেই তাই৷ গিৰিয়েক শান্তনুৱে তাইৰ এই অ’ত খুন্দিওৱা, ত’ত খুন্দিওৱা স্বভাৱৰ কাৰণেই গালি দিয়ে সদায়৷ এনেও আজিকালি শান্তনুৱে ক’লৈকো নাযায় তৰালীৰ লগত৷ ল’ৰাৰ স্কুলৰ পেৰেণ্টছ টিচাৰ মিটিং বোৰত হে দুয়ো একেলগে যায়, তাৰ বাদে কেতিয়াবা কোনো সম্পৰ্কীয় মানুহৰ বিয়াত যোৱা হয় বাৰু লোকৰ আগত সুখী পৰিয়ালৰ ভাও দিবলৈ৷\nকথাবোৰ নাভাবো বুলি ভাবিলেও চোন নিজে নিজেই মনলৈ আহে আজি কিছুদিনৰ পৰা৷ অফিচৰ কাম, অফিচৰ টুৰ, ঘৰুৱা দায়িত্ব, ল’ৰাৰ পঢ়া শুনা এইবোৰৰ মাজত শান্তনু যেন লাহে লাহে আঁতৰি গৈ আছে তৰালীৰ জীৱনৰ পৰা৷ একান্ত ব্যক্তিগত সময়তো যেন কেৱল শৰীৰৰ হে তাড়নাত কাষ চাপে দুয়ো দুয়োৰে৷ কিমান দিন হৈ গ’ল বাৰু একেলগে নাহাঁহা! ইচ্ছা অনিচ্ছা, মান অভিমানৰ পাহাৰখন যিমানেই ওখ হৈছে, সিমানেই যেন দুয়োৰে মাজত এখন নদীয়ে বাহ লৈছে, ইমান গভীৰ, ইমান খৰস্ৰোতা যে সেইখন পাৰ হৈ ইজনে সিজনৰ ওচৰত যোৱাটোও এতিয়া যেন সম্ভৱ নহয়৷\nভাবি ভাবি আহি থাকোতেই হঠাৎ তাইৰ চকু বিপৰীত দিশৰ পৰা আহি থকা এগৰাকী মানুহৰ ওপৰত পৰিল৷ বুকুখনে যেন ধমহ কে মাৰিলে, “ এইজন তেঁৱেই হয় নে? দূৰৰ পৰা তো তেওঁ যেনেই লাগিছে৷ মোকো দেখিলে নেকি বাৰু৷ নাই দেখা চাগে৷ কাষেৰে পাৰ হৈ গুচি যাওঁ মনে মনে”৷ প্ৰথম যৌৱনৰ প্ৰথম প্ৰেমৰ মানুহ গৰাকীক দেখি তৰালীৰ উগুল থুগুল লাগিল মনটো৷ ঠিক পাৰ হওঁ হঁও হঁওতেই তেওঁ মাত লগালে, “ নেদেখা ভাও ধৰি যাবলৈ ধৰিছা যে, মই দেখা পোৱা নাই বুলি ভাবিছা নেকি অলী? ”\n“অলী! উফ্, এই সম্বোধন! ” -তৰালীয়ে নিজকে ক’লে৷\n“নাই নাই৷ তেনেকুৱা নহয় কথাটো৷ আপুনি নেদেখা বুলি ভাবিলো মানে, এইটো সময়ত এনেদৰে৷ আৰু এই মানে…..”\n“ তোমাৰ কোনো লৰালৰি নাই যদি ক’ৰবাত বহো ব’লা অলী৷ অলপ সময় লগ দিবানে মোক? ”\nতেখেতৰ চকুত চকু থৈ না কোৱাৰ শক্তি কোনোদিনে নহ’ল তৰালীৰ৷ আজিও যেন ক’ৰবাত একেই আছে মনৰ কথাবোৰ! অলপ হে সময়, হৈ যাব৷ কিন্তু আজি এনেকৈ লগ পায়ো যদি সুযোগ হেৰুৱাই, তেন্তে.. ৷ নীৰৱে তাই তেওঁৰ পিঠিখনত চকু ৰাখি অনুসৰণ কৰিবলৈ ধৰিলে৷\nসুদৃশ্য ৰেষ্টুৰেণ্টখনৰ কোণৰ টেবুল এখনত দুয়ো দুয়োৰে সন্মুখত বহি ৰ’ল৷ কথা ক’লেই যেন কিবা নহ’বলগীয়া কথা হ’ব এনেদৰে অচিনাকিৰ দৰে বহি থাকিল দুয়ো৷ তৰালীয়ে ভাবিলে, কি নো সুধিম তেওঁক৷ সংসাৰৰ কথা উলিয়াম জানো! নেলাগে থ’ক৷ অলপ সময় সেইবোৰ নভবাকৈও তো পাৰি থাকিবলৈ৷ ৱেইটাৰজন আহি কি খাব সোধাত তেখেতে তাইক নোসোধাকৈয়ে অৰ্ডাৰ দিলে, “ দুটা কফি আৰু এটা ভেজ ৰ’ল আৰু এটা এগ ৰ’ল”৷ তাই যে এগ ৰ’ল খাই ভাল পায় মানুহজনৰ মনত আছে মানে৷ বুকুৰ মাজৰ পৰা এটি সৰু হুমুনিয়াহ সৰি পৰিল যেন৷\nদুচকু তুলি তেওঁৰ পিনে চাওঁতেই চকুত চকু পৰিল৷ সেই একে গভীৰ দৃষ্টি! কলিজা ভেদ কৰি মনৰ তলি দেখা তেওঁৰ সেই চাৱনি৷ এই চাৱনিৰ মোহতেই তো পৰিছিল তাই৷ ৰিণি ৰিণি মনলৈ আহিল প্ৰথম তেখেতক দেখা পোৱা দিনটোৰ কথা৷ তাইৰ মাহীয়েকৰ ঘৰলৈ যাওঁতে যে বাৰাণ্ডাত চকীত বহি কিতাপ পঢ়ি থকা সেই ভংগীটো৷ মহাকৰ বায়েকৰ ল’ৰা বুলি চিনাকি কৰাই দিয়াৰ পিছতেই তাইৰ দুচকু আকৃষ্ট হৈ পৰিছিল তেওঁৰ গভীৰ দুচকুত৷ মহাকে কি কৈছিল এতিয়া আৰু মনত নাই, কেৱল মাত্ৰ মনত আছে সেই চকু, সেই কণ্ঠ!\nবেছিপৰ চকুত চকু থ’বলৈ নোৱাৰে তাই তেওঁৰ৷ ইমান যতনেৰে লুকুৱাই ৰখা মনটো যদি পঢ়ি পেলায় তেওঁ৷ আবুৰবিহীন শৰীৰৰ লাজতকৈ আবুৰবিহীন মনৰ লাজ যে সদায়েই বেছি৷ কিন্তু নাই, এই মৌনতা আৰু সহ্য নহয়৷ বুকুখন যেন ফাটি যাব এই মৌনতাত৷ তাই সুধিলে, “ সুখী নে আপুনি জীৱনটোত? মনে বিচৰা গোটেই খিনিয়েই তো হ’ল আপোনাৰ৷ চাকৰি, নাম, ধন ঐশ্বৰ্য্য আৰু……! তথাপিও সঁচাকৈয়ে সুখী নে আপুনি? ”\n“ চোৱা অলী৷ তুমি কেনে আছা বুলি সুধি তোমাৰ মনটোক দুখ নিদো মই আৰু৷ জানো মই তুমি কেনে আছা৷ তুমি হয়তো ভাবিছা যে মই বহুত সুখী, কিন্তু মাজে মাজে এনেকুৱা লাগে যেন কিবা এটা হেৰুৱাইছো জীৱনত৷ যিটো আৰু কেতিয়াও ঘূৰাই নাপাওঁ৷ ঈশ্বৰৰ কৃপাত সঁচাকৈয়ে সকলো পাইছো মই৷ তথাপিও জানো তুমি বিশ্বাস কৰিবা মোৰ মনৰ একাকিত্বৰ কথা৷ জানা অলী, কেতিয়াবা কেতিয়াবা অকলশৰে থকা অৱস্থাত তোমালৈ বৰকৈ মনত পৰে৷ এই ধৰা অফিচৰ কামত কোনোবা দূৰণিৰ পাহাৰুৱা ঠাইৰ ডাকবাংলোত ৰাতিটো কটাইছো৷ জিলীৰ মাতত নিশাচৰ পখীৰ মাতত নিশাটো গভীৰ হৈ পৰিছে, ঠিক তেনেকুৱা সময়ত তুমি মোৰ কাষলৈ আহা৷ তোমাৰ যে বৰ হেঁপাহ আছিল তেনেকুৱা ডাকবাংলোত থাকি চাবলৈ৷ কিন্তু সম্ভৱ জানো!\nসমাজৰ মাজত থাকি দায়িত্ব বোৰ সামৰোতে সামৰোতে তুমি যে মোৰ দুহাতৰ মাজেৰেই দূৰলৈ গুচি গ’লা অ৷ বৰ অকলশৰীয়া লাগে মোৰ, অসহায় হৈ পৰোঁ৷ ”\nপ্ৰিয় পুৰুষৰ অসহায় বিধ্বস্ত ৰূপ কোনো নাৰীৰেই কাম্য নহয়৷ মনৰ মানুহ গৰাকীক এনেকুৱা আবেগিক অৱস্থাত দেখি তৰালীৰ আৰু সহ্য নহ’ল৷ বাওঁ হাতখন আগবঢ়াই তেওঁৰ সোঁহাতখন খামুচি ধৰিলে তাই৷ যেন সাহস হে দিলে৷ সেই পৰশত কিন্তু জিকাৰ খাই নুঠিল তাই আগৰ দৰে৷ যেন একান্ত ভাৱে নিজৰ কিবা এটিহে চুইছে, এনেকুৱা লাগিল তাইৰ৷ প্ৰথম বাৰ তেওঁৰ হাতৰ স্পৰ্শ তাইৰ হাতত পোৱাৰ পিছত যে কেনেকুৱা ৰাই জাই লাগিছিল আজি ইমান বছৰ পিছতো মনত আছে তাইৰ৷ পৰিয়ালৰ সৈতে এটি পিকনিকত গৈছিল সিহঁতে৷ ৰাণীৰ পিনৰ নিজৰাৰ পাৰৰ পিকনিক৷ বয়সীয়াল খিনিয়ে ৰন্ধা বঢ়া দায়িত্ব লোৱাৰ পাছত সিহঁতৰ বাবে ৰৈছিল কেৱল পানী অনা কামটো৷ অনভ্যস্ত দুভৰিৰে শিলত খোপনি পুতি থাকিব নোৱাৰি পিছলি পৰিব ধৰিছিল তাই নিজৰাটিত৷ তেতিয়াই নে, হয় তেতিয়াই তেওঁ ধৰিছিল তাইক পৰিব নিদিয়াকৈ৷ কাণৰ কাষত কৈছিল, “পাগলীজনী, গোটেই জীৱনটো এনেকৈ লগত লাগি থাকিব লাগিব নেকি তোমাৰ৷ ”\nতাই বাস্তৱলৈ আহিল, এৰুৱাই আনিলে হাতখন তেওঁৰ হাতৰ পৰা৷ আমাৰ সমাজত দুগৰাকী প্ৰাপ্তবয়স্ক লোকে নিজৰ আবেগ ৰাজহুৱা ঠাইত দেখুওৱাটো বেয়া কথা যে! ফুটাই ক’লে, “যদি সঁচাকৈয়ে আপুনি ইমান ভাবে মোৰ কথা, তেন্তে কিয় এইবোৰ হ’বলৈ পায়৷ এই যে মই নিজকে এখন সংসাৰ নামৰ পিঁজৰাত বন্দী পাওঁ, এনেকুৱা তো হ’ব নালাগিছিল কথাবোৰ৷ একেবোৰ কথাই মূৰত পাক ঘূৰণি খাই থাকে৷ এষাৰি মৰমৰ আকুল মাতৰ বাবে মোৰ হিয়াখন ছাটি ফুটি কৰে৷ কাৰ দোষত কওক৷ মই আৰু নোৱাৰা হৈছো৷ ল’ৰাটোৰ মুখলৈ চাই মই জীয়াই আছো৷ নহ’লেতো মোৰ আত্মাই কেতিয়াবাই এৰি গ’ল মোক৷ আপুনি নুবুজিব এইবোৰ৷ আপুনি তো আজিকালি সুখী৷ মোৰ আশা আকাক্ষাই আপোনাক কোনোদিনে চুবলৈ পোৱা নাই মই জানো৷ ” ওলাই অহা কান্দোনটো কোনোমতে চেপি ধৰিলে তৰালীয়ে৷\n“ অলী অ, পাগলীজনী মোৰ৷ মোৰ হিয়াখন ফালি চালে তোমাকেই দেখিবা অ সোণ৷ দূৰত থাকিলেও তো তোমাৰেই মই৷ কেনেকুৱা যে হৈ গৈছা তুমি৷ ইমান উজ্জ্বল চকুদুটি এনেকুৱা ঘোলা কিয় হৈছে৷ লোকৰ কাৰণে বহুত কৰিলা, এতিয়া অলপ নিজৰ কাৰণেও কৰা৷ এই চকুদুটিৰ উজ্জ্বলতা কেতিয়াও কমি যাবলৈ নিদিবা দেই৷ এতিয়া কফিকাপ খোৱা৷ চেঁচা পৰিল৷ ” -তেওঁৰ কথাৰ ওপৰত কথা ক’বলৈ নোৱাৰে তাই৷ একান্ত বাধ্য ছাত্ৰীৰ দৰে মনে মনে কফিকাপ খাই ঘড়ীটোলৈ চালে তাই৷ ল’ৰাৰ টিউচন শেষ হ’বলৈ আধাঘণ্টা বাকী৷ সময় মিলাই ওলাই যাব পাৰিলে তাক তাই একেবাৰে লৈয়েই যাব৷\n“ দেৰিয়েই হ’ল ন৷ ব’লা উঠো৷ এই যে আজি এনেকৈ লগ হ’লো আমি দুয়ো, তাৰ বাবে কিন্তু ভগৱানক ধন্যবাদ দেই৷ নহ’লে তোমাৰ মোলৈ মৰম অৱশিষ্ট আছেনে নাই বুলি বহুত চিন্তাত থাকো মই৷ এতিয়া বুজিছো, মই য’ত ৰৈ আছো, তুমিও তাতেই আছা৷ মনটো ভাল লাগিছে জানা৷ এটা কথা মনত ৰাখিবা অলী সদায়েই, কায়িকভাৱে তোমাৰ পৰা আঁতৰত থকাৰ সময়তো কিন্তু মই তোমাৰেই কাষত থাকিম৷ তাত পাপ -পুণ্য মই হিচাপ নকৰোঁ কেতিয়াও৷ কেতিয়াবা এনেকৈয়ে লগ হম দিয়া৷ মনৰ কথা দুটা কম৷ ”\nতেওঁৰ দুচকুলৈ চাই তাইৰ ওঁঠত হাঁহি বিৰিঙিল৷ কিবা যাদু চাগে জানে তেখেতে এনেকুৱা অনুভৱ হ’ল তাইৰ৷ মনত ভিতৰত বছৰ বছৰ ধৰি জমা হোৱা কিছুমান অভিমান যেন এটি ক্ষণতেই নোহোৱা হৈ পৰিল৷ সঁচাকৈয়ে, প্ৰিয়জনৰ সান্নিধ্যত কটোৱা এটা আবেগভৰা মুহূৰ্ত গোটেই জীৱন কটাবৰ কাৰণে যথেষ্ট৷ এটি বুকু ভৰাই উশাহ ল’লে তাই৷ কিবা এটা ভাল লগাই যেন ভৰাই তুলিলে তাইৰ সমগ্ৰ সত্ত্বা৷\nৰেষ্টুৰেণ্টৰ পৰা ওলাই আহোতে তেওঁ তাইৰ হাতত ধৰি থাকিল, বাধা নিদিলে তাই৷ এনেকেওতো ভাল লাগে কেতিয়াবা৷ হঠাতে এজন মানুহৰ মুখামুখি হ’ল দুয়ো৷ হাঁহি মুখীয়া মানুহজন আগবাঢ়ি অহাত তাই অলপ অসহজ বোধ কৰিলে৷ তেওঁৰ কোনোবা চিনাকি যদি!\n“ আৰে শান্তনু৷ কিমান দিনৰ মূৰত ভাই৷ আৰু নবৌও চোন লগত৷ নমস্কাৰ নবৌ৷ চিনি পাইছেনে মোক? আৰে বাহ ভাই৷ বিয়াৰ ইমান বছৰৰ মূৰতো যে দুয়ো এনেকুৱা ৰোমাণ্টিক ভাৱে হাতত হাত থৈ৷ হাঃ হাঃ হাঃ৷ ”\n“ আৰে নৱ, কি খবৰ তোৰ? এই অফিচৰ পৰা ওলাই অলপ বজাৰ কৰিলে অ বৌৱেৰে৷ তাকে ময়ো অলপ সময় পাই জাষ্ট কফিকাপ খালোঁ দুয়ো৷ নহ’লে আৰু এই বয়সত ক’ৰ ৰোমাণ্টিকতা৷ হাঃ হাঃ৷ ”\nদুয়ো বন্ধুৰ কথা পাতি হোৱাৰ পাছত তৰালীয়ে তেওঁৰ মুখলৈ চালে৷ আজিচোন কিবা এটা ভাল লাগিছে তাইৰ নিজৰ মানুহজনক৷ প্ৰথম প্ৰেমক নিজৰ স্বামী হিচাপে পায়ো যে তাই কিয় ইমান অভিমানী হৈ পৰিছিল৷ দহ বছৰীয়া সংসাৰ দুয়োৰে, আতোলতোলকৈ সজোৱা সংসাৰ খনত তাইনো বাৰু মান অভিমানক বেছি গুৰুত্ব দিলে নেকি ইমান দিনে৷ তেওঁৰ বুকুৰ কথাখিনি নোকোৱাকৈ নুবুজিলে নে তাই৷ তৰালীৰ নিজৰ ওপৰতেই খং উঠিল৷\nতেওঁ ক’লে, “ ব’লা ব’লা৷ ৰুণ বাবাই ৰৈ থাকিব টিউচনত৷ তুমি ইয়াতে ৰোৱা, মই গাড়ীখন পাৰ্কিঙৰ পৰা লৈ আনো, বেগকেইটা মোকেই দিয়া৷ ”\nতাই তেওঁৰ চকুলৈ চাই ক’লে, “ওহোঁ, আজিৰ পৰা য’লৈকে যাম দুয়ো একেলগে যাম দেই৷ ”\nসন্ধিয়াৰ মহানগৰীৰ লাইটৰ পোহৰত উজ্জ্বলি উঠা তাইৰ দুচকুলৈ চাই ৰ’ল তেওঁ৷ ক’ৰবাত যেন খৰস্ৰোতা পাহাৰীয়া নৈ এখনৰ ওপৰত এখন সাঁকো গঢ়ি উঠিল৷\n← তিনিটা প্ৰেমৰ কবিতা – অনুপ দত্ত\n১০২ নট আউট – গীতিকা শইকীয়া →\nসম্বন্ধ – দিব্যজ্যোতি বৰমুদৈ\nকম্বল ( উচ্চজিৎ কলিতা)


কলেজীয়া ফটাপ্ৰেম-গীতিমল্লিকা গগৈ – ফটাঢোল\nAugust 1, 2020 ফটা প্ৰেম\t2 Comments\nকলেজীয়া ফটাপ্ৰেম-গীতিমল্লিকা গগৈ\nপ্ৰথম ভালপোৱা হৈছিল এল পি স্কুলত পঢ়ি থাকোঁতে। ল’ৰাটোৰ নাম আছিল এচেক। শ্ৰেণীটোৰ ভিতৰতে সি ওখ আছিল কাৰণেই তাক ভাল লাগিছিল। পিছে এদিন ছেকেণ্ড চাৰৰ খুব পিটন খালে সি সৰল অঙ্কটো কৰিব নোৱাৰা কাৰণে। সৰল অঙ্কটোও নোৱাৰেনে সি! প্ৰেম সিমানতে সমাপ্ত।\nহাইস্কুলত কেইবাজনো আছিল। কিন্তু আমাৰ নিচাদেউৰ ল’ৰা এটাই (ৰমেনকাই) মোৰ চৰিত্ৰৰ যেন ঠিকাহে লৈ থৈছিল। চিনাকীকেইটাৰ কথাই নাই, সি চিনি নোপোৱা মাৰ ঘৰৰ ফালৰ সম্পৰ্কীয় ল’ৰাৰ লগত দেখিলেও ঘৰত লগাইছিল – ‘মামনিয়ে অমুকৰ লগত খিকিন্দালি কৰি আছে। পকিলে আৰু। মেট্ৰিক ফেইল বুলি ধৰি লওক।’\nসেয়েহে হাইস্কুলত মোৰ প্ৰেম পকিবলৈকে নেপালে ঐ বাকলি।\nছোৱালী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত হায়াৰ ছেকেণ্ডেৰী পঢ়িছিলোঁ। হোষ্টেলত আছিলোঁ, তাতে চুপাৰ বাইদেউ যিহে কাঢ়া আছিল! দুবছৰলৈ প্ৰেক্টিকেলৰ ডেমন্সট্ৰেটৰ চাৰ আৰু চকীদাৰ ৰামেশ্বৰৰ বাহিৰে কোনো ল’ৰাই দেখা নাছিলোঁ।\nকলেজ পোৱাৰ পাছত কোনে পায় আৰু। পিছে অধিক মাছত বগলী কণা যেনহে হ’লো দেও।\nকাৰোবাৰ ফিগাৰ ধুনীয়া, কোনোবা বৰ চোকা, কোনোবাই লেটেষ্ট বাইক লৈ আহে, কোনোবাই ধুনীয়া ধুনীয়া কবিতা লিখে, আকৌ কোনোবা এজন ভাল অভিনয় শিল্পী, ইফালে এজনৰ ৰোমাণ্টিক কণ্ঠৰ আবৃত্তি শুনি আমাৰ কেইবাগৰাকীৰ হিয়া থৌকিবাথৌ মুঠতে।\nতাৰ ভিতৰত কেইটামানে আমালৈকো চকু দিছিল যেনিবা। দুটামানেতো চেলাপেটী জোক লগা দি লাগিছিল। “তোমাৰ বাবেই মোৰ পৃথিৱীখন সেউজীয়া হৈ পৰিছে, জীয়াই থকাৰ প্ৰেৰণাও তুমিয়েই দিছা” জাতীয় কবিতাও লিখিছিল। পিছে মই গুৰুত্ব নিদিলো।\nডিগ্ৰীৰ দ্বিতীয় বৰ্ষত অৱশেষত এজনৰ সৈতে মোৰ চেনেলটো কেনেবাকৈ মিলিলগৈ আৰু।\nতেতিয়া মোৰো পৃথিৱীখন সেউজীয়া হৈ পৰিল, সি মোৰ বাবে প্ৰেৰণাৰ উৎস হৈ পৰিল। তাৰ কথা নভবাকৈ ডিঙিৰে ভাতেই নোযোৱা হ’ল। চকুচৰহা, কুৰ্চুটীয়া দুজনীমানে কৈছিল – “সাৱধান, ল’ৰাটো তই ভবাৰ দৰে চিৰিয়াছ নহয় যেন লাগে।”\nপিছে প্ৰেম যে অন্ধ তাক প্ৰমাণ কৰি মই সিহঁতকহে ককৰ্থনা কৰিলোঁ – ‘নিজে পটাব নোৱাৰিলি যে, সেই কাৰণে আঙুৰ টেঙা।’\nতাৰ ক্ষণে ৰুষ্ট, ক্ষণে তুষ্ট স্বভাৱটো প্ৰেমিকৰ এটা ক্ৰাইটেৰিয়া বুলি ধৰি ল’লো। তাতে পঢ়াৰো প্ৰেচাৰ। সাতে পাঁচে এটা চকু সঁচাই বন্ধ কৰি ল’লো।\nফাইনেল ইয়েৰৰ পৰীক্ষাৰ আগে আগে সি কাঠচিতীয়াই জুনিয়ৰ এজনীৰ আগে-পিচে চালি ধৰি থকা খবৰটো পালোঁ।\nকি ক’ম! ইমান কঠুৱা ল’ৰা থাকেনে ঐ! এদিন লগ কৰিবলৈ মাতিলো। প্ৰথমতে নাহেই। যেনিবা মোৰ কুৰ্চুটীয়া বান্ধৱীকেইজনীয়ে তাক কিবাকৈ ব্লেকমেইল কৰি মোক লগ কৰিবলৈ মান্তি কৰালে।\nতাক ক’লো – “বাকী কথা বাদেই দিলো বাৰু, কিন্তু মই যে তোৰ অনবৰতে “কুহুৰ কুহুৰ”কৈ মাৰি থকা কাঁহটো ইমান কষ্টেৰে য’ৰ-ত’ৰপৰা বিচাৰি এৰাগুটি আনি, তাতে পাঁচটাকৈ জালুক খুন্দি খুন্দি পুৰিয়া বনাই বনাই খোৱাই ভাল কৰিছিলোঁ, তথাপি তোৰ বেয়া নেলাগিল নে মোক এনেকৈ ঠগিবলৈ? বাকী বাদ দিলো বাৰু, তোৰ মনটো ইমান পিছল নে যে প্ৰথমে এজনী, তাৰপিছত আৰু এজনীক পচন্দ কৰিব পাৰিলি! বিয়াৰ পিছতো তই চাগে এনেকৈয়ে ইজনী-সিজনীকৈ সলাই থাকিবি। ভাল বাচিলো দেই তোৰ নিচিনা ডলাৰ বগৰীৰপৰা। আকৌ যাতে তোক এই জীৱনত নেদেখো তই তাকে প্ৰাৰ্থনা কৰিবি। তোক দেখিব লাগিলে ঠাইতে তোৰ মাৰৰ বাপেৰৰ বিয়া দেখুৱাই দিম, বুজিলি?”\nসেইদিনা মোৰ ভাৰাৰুমত কুৰ্চুটীয়া বান্ধৱীকেইজনীৰ সৈতে মিলি কুকুৰা মাৰি ভোজ খালো। তাৰ এমাহৰ পিছত আৰামত পৰীক্ষা দিলো।\n« অতিথি (মূল – হুমায়ূন আহমেদ) – অনুবাদ : মুনমুন সৰকাৰ শইকীয়া\nভাবীপত্নী – নীলাক্ষী কাকতি »\nভাল লাগিল অ বা।\nহাঃ হাঃ ভাল ৰক্ষা পৰিলা৷ ভাল লাগিল গীতিমল্লিকা