assam BJP suspects PFI involvement in the sipajhar eviction caseপ্ৰসংগ গৰুখুঁটিৰ ঘটনাঃ অসমত বৰষুণ, পাকিস্তানত ছাতি মেলিছে ইমৰান খান চৰকাৰে – News18 assam\nপ্ৰসংগ গৰুখুঁটিৰ ঘটনাঃ অসমত বৰষুণ, পাকিস্তানত ছাতি মেলিছে ইমৰান খান চৰকাৰে\nPFIক নিষিদ্ধ কৰিবলৈ অসম চৰকাৰৰ কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰক আৰ্জি\nLast Updated : September 25, 2021, 17:52 IST\nবৃহস্পতিবাৰে গৰুখুঁটিৰ ধলপুৰত চলোৱা উচ্ছেদৰ সময়ত হোৱা বিক্ষিপ্ত ঘটনা PFIৰ ডিজাইন বুলি অভিহিত কৰিছিল বিজেপি নেতা দিলীপ শইকীয়াই ৷ শনিবাৰে মুখ্যমন্ত্ৰী ড৹ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মায়ো ধলপুৰ কাণ্ডত পিএফআই জড়িত থকাৰ সন্দেহ প্ৰকাশ কৰিলে ৷ একে সন্দেহ প্ৰকাশ বিজেপি নেতা মমিনুল আৱালৰো ৷\nসঁচাকৈয়ে ধলপুৰ কাণ্ড PFIৰ ডিজাইন নেকি? আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় শক্তিৰ উচটনিত চলিছিল নেকি আক্ৰমণ? বিজেপিয়ে এই বিষয়টোক লৈ কাঠগড়াত থিয় কৰাইছে পপুলাৰ ফ্ৰণ্ট অৱ ইণ্ডিয়া চমুকৈ PFIক ৷ বাৰম্বাৰ ধলপুৰ কাণ্ডৰ সৈতে সাঙুৰিছে পিএফআইৰ নাম ৷ বিজেপিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সম্পাদক দিলীপ শইকীয়াই শুকুৰবাৰে সংবাদমেল সম্বোধন কৰি ধলপুৰত সংঘটিত ঘটনা PFIৰ ডিজাইন বুলি কোৱাৰ পিছত শনিবাৰে মুখ্যমন্ত্ৰীৰ মুখতো শুনা গ'ল PFIৰ নাম।\n"পি এফ আইৰ লোকক ঘটনাৰ দিনটোত তাত প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছিল ৷ উচ্ছেদিত লোকক আহাৰ বিলাবলৈ গৈছিল PFIৰ লোক ৷ পি এফ আই সমগ্ৰ ঘটনাৰ আঁৰত জড়িত থকা বুলি সন্দেহ হৈছে ৷ ইয়াৰ পূৰ্বে 'কা' আন্দোলনত তেওঁলোক জড়িত থকাৰ প্ৰমাণ পোৱাত সভাপতিজনক গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হৈছিল ৷ আমি পি এফ আইক সম্পূৰ্ণ নিষিদ্ধ কৰিবলৈ কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰক আৰ্জি দিছোঁ ৷" —মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই কোৱাৰ দৰে ইয়াৰ পূৰ্বে PFIৰ নাম সাঙোৰ খাইছিল 'কা' আন্দোলনৰ সময়ত ৷ অভিযান চলিছিল PFIৰ হাতীগাঁওস্থিত কাৰ্যালয়ত ৷\nএইবাৰ পুনৰ ছিপাঝাৰৰ ধলপুৰত হোৱা ঘটনাক লৈ PFIৰ নাম লৈছে বিজেপিৰ ইজনৰ পিছত সিজনে ৷ বিষয়টোক অধিক ৰহস্যময় কৰি তুলিছে পাকিস্তানৰ হস্তক্ষেপে ৷\nভাৰতৰ চিৰবৈৰী পাকিস্তানে উৎসুকতা প্ৰদৰ্শন কৰাক লৈ বিজেপি নেতা মমিনুল আৱালে ক'লে- "ধলপুৰ কাণ্ড PFI বা মৌলবাদী সংগঠনৰ উচটনিতে হ'ব লাগিব ৷ অন্যথা অসমৰ বিষয় এটাক লৈ পাকিস্তানে মূৰ ঘমাইছে কিয়? অকল ইমানেই নহয় আমচাঙত খিলঞ্জীয়া মানুহৰ ওপৰতো উচ্ছেদ বিজেপি চৰকাৰে চলাওঁতে কংগ্ৰেছ, AIUDF, PFI, আমছু আদিয়ে আমচাঙত ধৰ্মীয় ৰহণ সনা নাছিল, কিন্তু এতিয়া কিয় ৰহণ সানিছে ধলপুৰত? আমচাঙৰ মানুহ খিনি আমাৰ ভূমিপুত্ৰ হোৱাৰ বাবেই তেতিয়া লগ নিদিলে, নক'লে ধৰ্মীয় মেৰুকৰণৰ কথা ৷ এতিয়া সন্দেহযুক্ত লোকৰ বেদখল উচ্ছেদ কৰিবলৈ যাওঁতে সকলোৰে মাত ওলাইছে ৷ বেদখল মানে বেদখলেই ৷ যিদৰে চোৰ–ডকাইতৰ ধৰ্ম নাথাকে, তেনেদৰে বেদখলকাৰীৰো ধৰ্ম নাথাকে ৷"\nFirst published: September 25, 2021, 17:52 IST\nAssam BJPPakistanPFISipajhar eviction


আমাৰ দৈনন্দিন খাদ্য তালিকাত বিট কিয় সন্নিবিষ্ট হোৱা উচিত? – Mahabahoo\nHome/Assam News & Articles/আমাৰ দৈনন্দিন খাদ্য তালিকাত বিট কিয় সন্নিবিষ্ট হোৱা উচিত?\nডা০ ভূপেন শইকীয়া, - ডোহা,কাটাৰৰ পৰা\nআগকথা – আমাৰ অসমীয়া মানুহে পাচলিৰ বজাৰ কৰোতে গাজৰ আৰু বিলাহীক গুৰুত্ব দিয়ে৷ দাম যিমান হলেও সেই দুবিধ পাচলিৰ এপোৱা (আঢ়ৈশ গ্ৰাম) হলেও কিনে৷ কিন্তু বিটৰ প্ৰতি গ্ৰাহক সমভাৱাপন্ন নহয়৷ ইয়াৰ কাৰণ আন একো নহয় মাথো অজ্ঞতা৷ এই প্ৰবন্ধৰ মাধ্যমেৰে আমাৰ অঞ্চলত সুলভ এইবিধ উপকাৰী পাচলিৰ বিষয়ে অসমৰ ৰাইজক সজাগ কৰাৰ প্ৰয়াস কৰিব খুজিছোঁ৷ আশাকৰো লেখাটো পঢ়াৰ পিছত সহজে উপলব্ধ এইবিধ পাচলিক নিজৰ দৈনন্দিন খাদ্য তালিকাত সন্নিবিষ্ট কৰিবলৈ পাঠকসকল আগ্ৰহী হব৷\nবৈজ্ঞানিক পৰিচয়- বিটৰ বৈজ্ঞানিক নাম Beta vulgaris ৷ ইয়াৰ বংশাৱলী বা ফেমিলি হ’ল- Chenopodiaceae ৷ ইংৰাজীত ইয়াক মতা হয় বিভিন্ন নামেৰে যেনে – Common beet, Beet root,Table beet,Red beet, Golden beet আদি ৷ সাধাৰণতে চাৰিটা প্ৰজাতিত ইয়াক বিভক্ত কৰা হৈছে৷ সেইকেইটা হ’ল- (১) Garden beet (আন নাম Beet root বা Table beet) যাক বাগিচাত বা পথাৰত খাদ্যৰ বাবে ৰোপন কৰা হয় (২) Swiss chard (আন নাম Silver beetবা leaf beet) (৩) Sugar beet যাৰ পৰা সাধাৰণতে চেনি বনোৱা হয় (৪) Mangold বা Mangel-wurzel যাক ঘাইকৈ পশু খাদ্য হিচাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়৷ ইয়াৰ ওপৰিও প্ৰত্যেক জাতিৰে নানানবিধ উপজাতি আছে৷ গুণাৱলীৰ তাৰতম্য সেইমতে বিভিন্ন উপজাতিৰ মাজত দেখা যায়৷\nগছৰ বৰ্ণনা – তাপমান ১৫ৰ পৰা ৩০ডিগ্ৰী চেলচিয়াচ থকা অঞ্চলত বিটৰ খেতি ভাল হয়৷ বীজ ৰোপন কৰাৰ পৰা দুমাহৰ সময় লয় মাটিৰ তলৰ মাংসল বিট পূৰঠ হবলৈ৷ গছৰ পাতৰ বৰণ সেউজীয়া, তাত ৰঙা আঁচ থাকে পালেঙৰ নিচিনা৷ এজোপা গছ ১৪ইঞ্চিলৈকে ওখ হয়৷ মাটিৰ তলৰ পূৰঠ বিটৰ শিপাৰ আকাৰ সৰু-বৰ হব পাৰে৷ বৰণ চকলেট ৰঙা বা প্ৰজাতিভেদে কিছু ভিন্ন হব পাৰে৷ চুক্ৰজ থকা বাবে খাবলৈ ইয়াৰ স্বাদ মিঠা৷ বিট গছৰ পাতো চালাড বা আন ধৰণেৰে খাব পাৰি৷ বিট কাটিলে চকলেট ৰঙচুৱা ৰস ওলায়৷ এই ৰঙ নানাবিধ খাদ্যপদাৰ্থত (যেনে কেক, পোলাৱ) আৰু মদত মিহলাবলৈ ব্যৱহৃত হয়৷ ইয়াৰ এটা নিৰ্দিষ্ট গোন্ধ থাকে-কেঁচা মাটিৰ লগত মিল থকা৷ বিটত থকা Geosmin নামৰ পদাৰ্থৰ বাবে এই গোন্ধ পোৱা যায়৷\nবিটৰ উৎপত্তিস্থল – বিশ্বৰ কমেও ৪৫খন দেশত বিটৰ খেতি হয়৷ বিটৰ সৰহীয়াকৈ উৎপাদন কৰা দহখন উল্লেখযোগ্য দেশ হ’ল (ক্ৰম অনুসৰি)-ৰাচিয়া, ফ্ৰান্স, আমেৰিকা, জাৰ্মেনী, টাৰ্কি,চীন,ইউক্ৰেইন,পোলেণ্ড,ইজিপ্ত আৰুব্ৰিটেইন৷ বিশ্বত আটাইতকৈ বেচি বিট উৎপাদন কৰা দেশ হ’ল ৰাচিয়া৷ বছৰি ৪৫নিযুত টন বিট ৰাচিয়াই উৎপাদন কৰে৷ ভাৰতবৰ্ষত বছৰি ২৫ৰ পৰা ৩০নিযুত টন বিটৰ উৎপাদন হয়৷ ইয়াৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্য প্ৰদেশ কেইখনৰ নাম হ’ল- হৰিয়ানা, পঞ্জাব,উত্তৰ প্ৰদেশ, অসম, তামিলনাডু,অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ আৰু কৰ্ণাটক৷ আমাৰ চুবুৰীয়া বাংলাদেশ আৰু পাকিস্তানো বিটৰ খেতিত পিছ পৰি থকা নাই৷\nআন আন ভাষাত বিটক কি বুলে?- অসমীয়াত- বিট,বাংলাত-বীট-পালং, মলয়ালম আৰু মাৰাঠীত-বীট, হিন্দী আৰু নেপালিত-চুকন্দৰ,আৰবীত- বিনাজিৰ, টাৰ্কিত-পানচাৰ, আলবেনিয়াত-পানঝাৰ, ফিলিপিনোত-বীট আৰু ৰিমলাচা, স্পেনিচত-ৰিমলাচা, ইণ্ডোনেচিয়াত-বীট, ডাচ ভাষাত-ৰ’ডে বিয়েট, জাৰ্মানত-ৰ’টে বিটে, পোলিচত-বুৰাক, স্কটিচত-বায়টিক,চোমালিত-বেটাৰাফ, ইটালিত-বাৰবিটিয়োলা, ডেনিচত-ৰয়বেডে,নৰৱেত-ৰয়ডেটি আৰু বেটি,হাংগৰীত- চেকিয়া৷ লেটিন বিটা (Beta) শব্দৰ পৰা বিট (Beet) নামৰ উৎপত্তি বুলি ঠাৱৰ কৰিব পাৰি৷\nবুৰঞ্জীয়ে ইয়াৰ বিষয়ে কি কয়?- বিটৰ বুৰঞ্জী খুচৰি গম পালোঁ আজিৰ পৰা ৪হেজাৰ বছৰ পূৰ্বে ভূমধ্য সাগৰীয় অঞ্চলত পোন প্ৰথম বিটৰ খেতি হৈছিল৷ কোনোৰ মতে আকৌ ইৰাকৰ বাগদাদৰ ওচৰৰ বেবিলনৰ ওলমা বাগিছাত পোন প্ৰথম বিটৰ ৰোপন হৈছিল৷ তাৰ পৰা কালক্ৰমে ইউৰোপ আৰু আমেৰিকালৈ ইয়াৰ সঁচ যায়৷ ভালেখিনি সময় বাগৰাৰ পিছতহে ভাৰতীয় উপ মহাদেশৰ লোকে ইয়াৰ মাহাত্ম্য বুজি পায় আৰু ৰোপন আৰম্ভ কৰে৷ ৰোমানসকলে অতীজতে বিটক যৌন শক্তিবৰ্ধক হিচাবে গণ্য কৰি ব্যৱহাৰ কৰিছিল৷ ইয়াৰ পিছত নানান দেশৰ লোক-চিকিৎসাত বিটে পাকস্থলীৰ হজম ঠিক কৰা, দেহত শক্তি যোগান ধৰা,শৰীৰৰ কমনীয়তা বঢ়োৱা আদি উপকাৰী গুণৰ বাবে খাবলৈ পৰামৰ্শ দি অহা হৈছিল৷ প্ৰথম মহাযুদ্ধৰ সময়ত খাদ্যৰ নাটনি হোৱাত বহু ঠাইৰ সৈনিকে কেবল বিট খাই জীয়াই থকাৰ কথা পঢ়িবলৈ পোৱা যায়৷ ১৪৭৭চনত Bartolomeo Platina নামৰ ইটালিৰ এজন খাদ্য বিশেষজ্ঞই জনালে যে নহৰু আৰু বিট একেলগে খালে পেটৰ বিকাৰ আতৰ হোৱাৰ ওপৰিও নিশ্বাসত নহৰুৰ গোন্ধ নোলায়৷ ১৭৪৭চনত বাৰ্লিনৰ এজন ৰসায়নিক বিজ্ঞানীয়ে (Andreas Sigismund Marggraf) বিটত চুক্ৰজ থকা কথাটো আবিস্কাৰ কৰে৷ শেহতীয়াকৈ আজিৰ যুগত আমেৰিকা আৰু ইউৰোপৰ নানান দেশত বিটৰ উপকাৰিতাৰ ওপৰত বিস্তাৰিত বৈজ্ঞানিক অনুসন্ধান হৈছে৷ বিশেষকৈ হৃদৰোগ,ডায়েবেটিজ আৰু কৰ্কট ৰোগত বিটে পেলাব পৰা প্ৰভাৱৰ ওপৰত উচ্চস্তৰীয় গবেষণা চলি আছে৷\nকেনেদৰে বিটক গ্ৰহণ কৰা হয়?- বিটক কেঁচাই চালাড কৰি অকলে বা আন পাচলিৰ সৈতে (যেনে গাজৰ,তিঁয়হ,পিঁয়াজ) মিহলাই খাব পাৰি৷ বইল কৰি বাকলি গুচাই খাব পাৰে৷ ৰস ওলিয়াই অকলে বা আন ফলৰ ৰসৰ সৈতে (যেনে নেমু,তৰমুজ)মিহলাই খাব পাৰি৷ বিটৰ সুস্বাদু আচাৰ বনাই খাব পাৰে৷ বিটৰ চুপ বনায়ো খাব পাৰে৷ ইয়াৰ ওপৰিও কেক, বাৰ্গাৰ,পিজ্জা,মদ, জাম,জেলি, চ’চ, ট’মেটো পেষ্ট,আইচক্ৰিম আদিত বিট মিহলাব পাৰে৷ বিটৰ পাত চালাড কৰি নাইবা পালেংশাকৰ দৰে ৰান্ধি খাব পাৰি৷\nকি কি ৰাসায়নিক তত্ব বিটত অন্তৰ্নিহিত?-বিট হ’ল এবিধ অতি পুষ্টিকৰ পাচলি য’ত প্ৰায় সকলো ধৰণৰ ভিটামিন (বি-কম্পেক্স,ভিটামিন-চি,ভিটামিন-এ), লাগতিয়াল খনিজ (প’টেচিয়াম,আইৰণ,ক’পাৰ,চেলেনিয়াম,জিংক, ফচফৰাচ, কেলচিয়াম, মেংগানিজ,মেগনচিয়াম ) এন্টিঅক্সিডেন্ট, ফাইটোকেমিকেল তত্ব(এন্থচায়ানিন, কেৰটিনয়েড,লিউটিন, ঝিয়াজনথিন,গ্লাইচিন) আৰু ডায়েটেৰী ফাইবাৰ (ঘোলনশীল আৰু অঘোলনশীল দুয়ো প্ৰকাৰৰ) প্ৰচুৰ পৰিমানত থাকে৷ বিটানিন (Betanin) নামৰ পিগমেন্টৰ উপস্থিতিৰ বাবে বিটৰ ৰঙটো দেখা যায়৷ বিটানিন আমাৰ শৰীৰৰ ভিতৰত নভঙাকৈ অপৰিবৰ্তিত থাকে আৰু শৌচ প্ৰসাবেদি একদৰে বাহিৰ হয়৷ সেয়ে বিট খোৱা মানুহৰ মল-মূত্ৰত বিটৰ ৰঙ দেখা যোৱাটো অস্বাভাবিক নহয়৷ ১০০গ্ৰাম বিটত কেলৰি থাকে মাত্ৰ ৪৩; পানীৰ পৰিমান বিটত ৮৮শতাংশ, কাৰ্বোহাইড্ৰেট ১০শতাংশ, প্ৰটিন ২শতাংশ আৰু ফেট এক শতাংশৰো কম৷\nবিটৰ বহুমুখী উপকাৰিতাৰ তালিকা-\n• উচ্চ ৰক্তচাপ নিয়ন্ত্ৰণ – আমেৰিকান হাৰ্ট এচচিয়েচনৰ পত্ৰিকা ‘হাইপাৰটেনচন’ত প্ৰকাশিত এক লেখাৰ মতে দৈনিক ২৫০মিলিলিটাৰ বিটৰ ৰস সেৱন কৰিলে উচ্চ ৰক্তচাপ বাৰুকৈ হ্ৰাস পায়৷ বিটত থকা ডায়েটেৰি নাইট্ৰেটৰ পৰা দেহত নাইট্ৰিক অক্সাইড নিৰ্গত হয়৷ নাইট্ৰিক অক্সাইডে তেজৰ নলী বহলাই তুলি(Vasodilation) ৰক্তচাপ কমাই তোলে৷\n• হৃদৰোগৰ সম্ভাৱনা হ্ৰাস কৰা – বিটত থকা প’টেচিয়ামে তেজৰ নলী বহলাই ৰাখি ষ্ট্ৰ’ক আৰু আন হৃদৰোগৰ সম্ভাৱনা হ্ৰাস কৰে৷\n• তেজৰ অপকাৰী ক’লষ্টেৰল হ্ৰাস কৰা – ক’লেষ্টেৰল,এল ডি এল ক’লেষ্টেৰল আৰু ট্ৰাইগ্লিচাৰাইড বিটৰ সেৱনৰ ফলত হ্ৰাস পায়৷ আনহাতে উপকাৰী ক’লেষ্টেৰল এইচ ডি এল বৃদ্ধি পায়৷ ইয়াৰ ফলতো হৃদৰোগ হোৱাৰ সম্ভাৱনা কমি যায়৷ আকৌ বিটত থকা বিটেইন(Betain) নামৰ পদাৰ্থই তেজৰ হোমচিষ্টিনৰ (Homocysteine ) পৰিমান কমায়৷ হোমচিষ্টিন বাঢ়িলে এথেৰস্কেৰচিচ,ষ্ট্ৰ’ক আদিৰ সম্ভাৱনা বৃদ্ধি পায়৷\n• তেজৰ বিশুদ্ধীকৰণ – আমেৰিকান লিভাৰ ফাউণ্ডেচনে প্ৰকাশ কৰা তথ্য মতে বিটে তেজৰ পৰা দূষিত তত্ব শোধন কৰাত লিভাৰক সহায় কৰে৷ পেক্টিন নামৰ পানীত ঘোলনশীল ফাইবাৰে এই ক্ষেত্ৰত লাগতিয়াল ভূমিকা পালন কৰে৷\n• কৰ্কট ৰোগৰ পৰা সুৰক্ষা- হাওঁফাওঁ,চৰ্ম,বক্ষ,প্ৰষ্টেট,ক’লন আদিৰ কৰ্কট ৰোগৰ পৰা সুৰক্ষা দিয়ে৷ বিটত থকা বিটাচায়ানিন (Betacyanin)নামৰ পিগমেন্টে টিউমাৰ কোষৰ বৃদ্ধিত বাধা দিয়ে বুলি হাংগৰীত কৰা গবেষণাত এই কথাৰ প্ৰমাণ পোৱা গৈছে৷\n• ডায়েবেটিজৰ নিয়ন্ত্ৰণ- বিটৰ গ্লাইচেমিক ইনডেক্স কম হোৱাৰ বাবে তেজত চুগাৰ পৰিমান কম গতিতহে বাঢ়ে৷ বিটত থকা পানীত ঘোলনশীল ফাইবাৰে খাদ্য হজম হোৱাত সহায় কৰাৰ ওপৰিও তেজৰ চুগাৰ নিয়ন্ত্ৰণত ৰাখে৷ ডায়েবটিজত আক্ৰান্ত সকলে এগিলাচ বিটৰ ৰস দৈনিক খোৱাৰ অভ্যাস কৰক৷ চুগাৰৰ ওপৰিও ৰক্তচাপ ভাললৈ আহিব৷\n• শক্তিবৰ্ধক আৰু ক্লান্তি আতৰায়- ভিটামিন আৰু এন্টিঅক্সিডেন্টৰ উপস্থিতিৰ দ্বাৰা৷\n• মস্তিষ্কৰ বাবে উপযোগী- বিটত থকা নাইট্ৰেটে তেজৰ নলী বহল কৰি দিয়াত মস্তিষ্কৰ ৰক্ত সঞ্চালন উন্নত হয়৷ যাৰ ফলত ভবা চিন্তাৰ শক্তি বাঢ়ে আৰু স্মৃতিশক্তিৰ উন্নতি হয়৷\n• শৰীৰৰ মেদ আৰু ওজন কমোৱাত ভূমিকা – ডায়েটেৰী ফাইবাৰে কৰা উপকাৰিতাৰ ফলত৷\n• শৰীৰৰ ইমিউনিটি বঢ়োৱাত সহায়ক – ভিটামিন আৰু এন্টিঅক্সিডেন্টৰ ফলত৷\n• চকুৰ সুৰক্ষা -মেকুলাৰ ডিজেনৰেচন আৰু কেটেৰেক্ট ৰোধ কৰে৷ বিটত থকা ভিটামিন-এ আৰু বিটা-কেৰটিনৰ দ্বাৰা এয়া সম্ভৱ পৰ৷\n• হাঁডৰ সুৰক্ষা – বিটত থকা ফচফৰাচ,কেলচিয়াম, মেগনচিয়াম, প’টেচিয়াম, ক’পাৰ, চেলেনিয়াম,জিংক আদিয়ে হাঁড়ক শক্তিশালী কৰে আৰু ইয়াৰ ক্ষয়(Osteoporosis)ৰোধ কৰে৷\n• এনিমিয়া আতৰায়-আইৰণ,ভিটামিন-চি আৰু ক’পাৰৰ ভূমিকাৰ বাবে৷\n• মাহেকীয়াৰ সমস্যা – নিয়মীয়া বিট সেৱনে অনিয়মীয়া ঋতুস্ৰাৱৰ সমস্যা আতৰ কৰে৷\n• জন্মগত বিসংগতি ৰে৷ধ কৰে – বিটত থকা ফলেটে গৰ্ভস্থ সন্তানৰ স্পাইনা বাইফিডা বা আন জন্মগত বিসংগতি হবলৈ নিদিয়ে৷\n• যৌনজীৱনত প্ৰভাৱ – বিটত থকা বৰন (Boron),নাইট্ৰিক এচিড,ভিটামিন-চি,আইৰণ, জিংক আদি লাগতিয়াল তত্বই চেক্স হৰমোন নিৰ্মাণত সহায়ক হয়৷ ইয়াৰ ফলত পুৰুষৰ যৌন দূৰ্বলতা (Loss of Libido )আতৰ হোৱাত সহায়ক হয়৷\n• শৌচকচা আতৰ কৰে -ডায়েটেৰী ফাইবাৰৰ দ্বাৰা৷\n• দেহত বয়সৰ ছাপ নপৰাকৈ ৰখা (Anti aging)- বিটে শৰীৰৰ কমনীয়তা আৰু মুখমণ্ডলৰ উজ্বলতা বঢ়ায় ৷ অকাল বাৰ্ধক্যৰোধ কৰে৷\n• এন্টিইনফ্লেমেটৰী গুণ – বিটেইন আৰু অন্যান্য এন্টিঅক্সিডেন্টৰ বাবে বিটৰ এন্টিইনফ্লেমেটৰী গুণ দেখা যায়৷ সেয়ে বিট আৰ্থাইটিচ,ইৰিটেবল বাৱেল চিনড্ৰম,মূৰৰ বিষ আদিত উপযোগী বুলি কোৱা হয়৷\n• খেলুৱৈৰ সক্ৰিয়তা বৃদ্ধি কৰা – এয়া অনেক গবেষণাৰ দ্বাৰা প্ৰমাণিত হৈছে৷\n• মানসিক অৱসাদ,ডিপ্ৰেচন আতৰ কৰে৷\n• বিটৰ পাত বইল কৰি তাৰ ৰসেৰে মূৰ ধুলে ওকনি সৰে৷\nলবলগীয়া সাবধানতা –\nতলৰ লোকসকল বিটগ্ৰহণত সতৰ্ক হোৱা বাঞ্চনীয় :\nকিডনিৰ পাথৰ থকা লোকে বিট খালে অক্সালেট ষ্টনৰ আকাৰ বঢ়াৰ সম্ভাৱনা থাকে৷\nতেজত কোনে খনিজৰ পৰিমান বেচি থকা লোক-কিছুমান মানুহৰ তেজত আইৰণ বা ক’পাৰ বৰ্ধিত পৰিমানত থাকে৷ তেনেলোকে বিট পৰিহাৰ কৰিব৷\nবেচি পৰিমানত পেটৰ অসুখীয়া ৰোগীয়ে বিট,বিশেষকৈ কেঁচা বিট বৰকৈ নাখাব৷\nগৰ্ভাৱস্থাত যি কোনো উপযোগী খাদ্যও সীমাৰ ব্যতিৰেকে গ্ৰহণ কৰা অনুচিত৷\nথাইৰয়েডৰ যি কোনো অসুখত ভূগি থকা লোকে নিজৰ চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শমতে বিট সেৱন কৰিব৷\n(বি০দ্ৰ০- প্ৰবন্ধটো ভাগ-বতৰা কৰাত মোৰ কোনো আপত্তি নাই৷ কিন্তু লিখকৰ নাম বাদ দি কপি-পেষ্ট যেন নকৰে তাৰ বাবে অনুৰোধ জনালোঁ৷ ধন্যবাদ৷)\nTripura – Rudrasagar Lake


ৰাজনৈতিক হেঁচাৰ বাবে অধ্যাপকৰ পদত্যাগ! বিশ্বজুৰি প্ৰতিক্ৰিয়া -\nHomeব্ৰেকিং নিউজৰাজনৈতিক হেঁচাৰ বাবে অধ্যাপকৰ পদত্যাগ! বিশ্বজুৰি প্ৰতিক্ৰিয়া\nৰাজনৈতিক হেঁচাৰ বাবে অধ্যাপকৰ পদত্যাগ! বিশ্বজুৰি প্ৰতিক্ৰিয়া\nমাৰ্চ 20, 2021\nনতুন দিল্লী : দেশৰ আগশাৰীৰ বিশ্ববিদ্যালয় ‘অশোকা’ৰ এগৰাকী অধ্যাপক তথা বুদ্ধিজীৱীয়ে পদত্যাগ কৰা ঘটনাই বিশ্বজুৰি আলোড়নৰ সৃষ্টি কৰিছে। যোৱা সপ্তাহত বুদ্ধিজীৱী তথা ‘কমেণ্টেটৰ’ প্ৰতাপ ভানু মেহতাই পদত্যাগ কৰিছিল। তেওঁ মুকলিকৈ প্ৰকাশ কৰিছিল যে, বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কৰ্তৃপক্ষই তেওঁক জনাইছিল যে বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সৈতে তেওঁ জড়িত হৈ থকাটো কৰ্তৃপক্ষৰ বাবে এক ‘ৰাজনৈতিক বোজা’ (political liability)।\nঅৰ্থাৎ ৰাজনৈতিক হেঁচাৰ বাবেই অধ্যাপকগৰাকীয়ে অশোকা বিশ্ববিদ্যালয় ত্যাগ কৰিবলগীয়া হয়। বৰ্তমানৰ কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ এগৰাকী কঠোৰ সমালোচক তথা বিদ্যায়তনিক ক্ষেত্ৰৰ স্বাধীনতাৰ সপক্ষে মাত মাতোতা অধ্যাপকগৰাকীয়ে সন্মুখীন হোৱা পৰিস্থিতিৰ বিষয়ে পোহৰলৈ অহাৰ পাছতে সমগ্ৰ বিশ্বৰে বিদ্যায়তনিক মহলে প্ৰতিক্ৰিয়া প্ৰকাশ কৰিছে।\nকলম্বিয়া, য়েল, হাৰ্ভাৰ্ড, প্ৰিন্সটন, অক্সফ’ৰ্ড আৰু কেমব্ৰিজৰ দৰে ভালেমান আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ১৫০জনৰো অধিক শিক্ষাবিদে প্ৰতাপ ভানু মেহতাৰ সপক্ষে থিয় দিছে।\nআৰু পঢ়িব পাৰিব : কামৰূপ আৰক্ষীৰ অভিযানত পিস্তলসহ ৬০জাই সক্ৰিয় গুলী জব্দ! গ্ৰেপ্তাৰ ১\nবিশ্ববিদ্যালয়খনৰ ন্যাসৰক্ষীলৈ পত্ৰ প্ৰেৰণ কৰি তেওঁলোকে অধ্যাপকগৰাকী সন্দৰ্ভত বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ ভূমিকাক সমালোচনা কৰিছে। ভাৰতৰ ৰিজাৰ্ভ বেংকৰ প্ৰাক্তন গৱৰ্নৰ ৰঘুৰাম ৰাজনেও এই ঘটনাক লৈ প্ৰতিক্ৰিয়া প্ৰকাশ কৰিছে আৰু ইয়াক মতপ্ৰকাশৰ স্বাধীনতাৰ ওপৰত গুৰুতৰ আঘাত আখ্যা দিছে। দেশত বাক স্বাধীনতা তথা নাগৰিকৰ গণতান্ত্ৰিক অধিকাৰ হৰণ হোৱা এই ঘটনাই নতুন এক বিতৰ্কৰ সূত্ৰপাত ঘটাইছে।\nPrevious articleকৰ’না সংক্ৰমণ তীব্ৰতৰ : দেশত নতুন স্বাস্থ্য সংকট!\nNext articleস্বামীৰ মৃত্যুৰ পাছতে হেৰুৱাইছে বাসগৃহঃ কন্যাসহ ৰাজপথত মাতৃ


একাদশ খণ্ড : কুণ্ডলিনী- পৰী পাৰবীন - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nকথাবোৰ কিবা সপোন যেন লগা হৈছিল। শুকুলা ঘোঁৰাত উঠি দ্ৰুতগতিত অহা সপোনবোৰৰ মায়া এটাই বেৰি আছিল তাইক। সমুদ্ৰৰ সতে খোজত খোজ মিলাই তাই জালুকবাৰীৰ ৰঙচুৱা গলিবোৰ ঘূৰি ফুৰিছিল। বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ল’ৰা ছোৱালীবোৰে সিঁহতক অচিনাকী দৃষ্টি এটা নিক্ষেপ কৰি গৈছিল। ভ্ৰূক্ষেপ নাছিল সিঁহত দুটাৰ। অসমৰ শ্ৰেষ্ঠ তাৰ্কিক আৰু তাৰ্কিকাৰ খিতাপটোৱে সিঁহতৰ আত্মবিশ্বাসৰ স্তুপটো ডাঙৰ কৰি আনিছিল । নিজৰ কলেজখনলৈ গৌৰৱ কঢ়িয়াই নিয়া ট্ৰফীটো লৈ সিহঁত বিপাঙত পৰিছিল। ইমান ডাঙৰ! ইমান ধুনীয়া!\nসেই তেতিয়াৰে পৰা তাইৰ মন-মগজু চঞ্চলতাৰে আগুচি ধৰিছে। সাফল্যই কঢ়িয়াই অনা চঞ্চলতা। কঠোৰ সাধনা আৰু যোগাত্মক দৃষ্টিভংগীয়ে কঢ়িয়াই অনা সেই সাফল্য।\nসেই চঞ্চলতাৰ বিপৰীতে সমুদ্ৰ যেন ভাবৰ সাগৰত ডুব গৈ আছিল। তাই অনৰ্গল কথা কৈ গৈ আছিল। সমুদ্ৰই মাথোঁ ‘উঁ’, ‘আ’ জাতীয় উত্তৰকেইটাহে দিছিল। সমুদ্ৰৰ এই ৰূপ তাইৰ অচিনাকী। আজিৰ এই সফলতাত সিঁহতৰ কলেজৰ অধ্যক্ষই নিজে ফোন কৰি অভিবাদন জনাইছে। সেই সকলোবোৰৰ মাজতো সমুদ্ৰৰ এই গাম্ভীৰ্যই তাইকো মাজে মাজে চুই আছে। কি হ’ল বাৰু ইমান ফূৰ্তিবাজ লৰাটোৰ?\nবিশ্ববিদ্যালয় কেম্পাছৰ পৰা ওলাই আহি দুয়োজনে শৰাইঘাটলৈ বুলি অ’টো এখন ল’লে। নিয়ন লাইটেৰে জলমল কৰা জালুকবাৰী এৰি শৰাইঘাট দলঙৰ ওপৰত ঠিয় হৈ উপভোগ কৰি আছিল গুৱাহাটীৰ মায়াময় সন্ধ্যা। দলঙৰ ওপৰেৰে আহিছে মানুহ, গৈছে মানুহ। তাৰ মাজতো স্থিৰ হৈ ৰৈছে ব্ৰক্ষ্মপুত্ৰৰ পানী।\nমৌনতা ভাঙি এবাৰত সমুদ্ৰই কৈ উঠিছিল, “মই যামগৈ ঈশানী।”\n“যামগৈ মানে? ক’লৈ যাবি তই?”- অদ্ভূত চাৱনি এটাৰে প্ৰশ্ন কৰিলে তাই ।\n“মই এই কলেজৰ পৰা যামগৈ।”- শীতলতাই চুই যোৱা সেই শব্দকেইটা অবিশ্বাস কৰাৰ কোনো থল নাছিল তাইৰ।\nঈশানীয়ে তাৰ হাতখনত হাত থ’লে। তাৰ পাছত লাহেকৈ সুধিলে, “হঠাতে এই সিদ্ধান্ত ললি যে তই? কিবা বিশেষ কাৰণ?”\n“মই মেডিকেল পঢ়িম। এনট্ৰেন্সৰ কাৰণে প্ৰস্তুতি চলাওঁগৈ। বিস্তীৰ্ণাক অকলে এৰি থৈ আমি সকলোবোৰ নিজৰ আৱৰ্তত ঘূৰি ফুৰিছোঁ। অথচ তাইৰ কথা এবাৰলৈকো আমি কোনেও নাভাবিলোঁ। কালি গোটেই ৰাতি বাছত তই চকুপানী মচি আহিছে। দুৰ্বল সময়চোৱাত মানুহক যে এষাৰি মাতৰ, এখন সহায়ৰ হাতৰ কিমান প্ৰয়োজন আজিহে সেই অনুভৱটো মনলৈ আহিছে। আৰু সেই অনুভৱটো মনলৈ অহাৰ লগে লগে মই শান্তিৰে থাকিব পৰা নাই। মই জানো, মই ইয়াৰ পৰা আধাতে পঢ়া এৰি গুছি গ’লে ঘৰত কি অৱস্থা হ’ব, কিন্তু মই অন্ততঃ নিজৰ মানসিক শান্তিৰ কাৰণে বিস্তীৰ্ণাৰ কাষত থিয় দিবই লাগিব।”\nঈশানীয়ে কিবা এটা কোৱাৰ প্ৰয়োজনবোধ নকৰিলে। বহুত উচ্ছ স্থানত অৱতৰণ কৰিছে সমু্দ্ৰৰ চিন্তাশক্তি। সাধাৰণ মানুহে ঢুকি নোপোৱা সেই স্থান। তাই সমুদ্ৰলৈ মূৰ তুলি চালে। প্ৰচুৰ মানৱবোধেৰে আলোকিত সেই মুখখনি তাই পুনৰবাৰ তন্নতন্নকৈ চালে। যাৰ হৃদয়ক বিস্তীৰ্ণ কৰি তুলিলে এজনী বিস্তীৰ্ণাৰ হাজাৰটোপাল অদেখা চকুপানীয়ে, সেই হৃদয় মানৱজাতিৰ সেৱাত ব্ৰতী হোৱাৰ সংকল্পই তাইক বেলেগ এটা বাট দেখুৱালে।\n← মাছৰ টেঙা আঞ্জা- (সুজাতা পাঠক বৰা)\nসমালোচক- গৌতম ডেকা →


ডানবাৰৰ সংখ্যা, সামাজিক সম্পৰ্ক, প্ৰকৃত বন্ধু ইত্যাদি - অনুপমা বৰগোহাঁই - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nআপুনি এজন জনপ্ৰিয় ব্যক্তি৷ আপোনাক ভালপোৱা বহুলোক আছে৷ ফেচবুক বা তেনে সামাজিক মাধ্যমত আপুনি বন্ধুত্ব গ্ৰহণ কৰিব পৰা সংখ্যাৰ সীমাৰেখাডাল অতিক্ৰম কৰিলে৷ আপুনি পুনৰ নিজৰ নতুন প্ৰফাইল এটা সৃষ্টি কৰি বন্ধুৰ সংখ্যা বৃদ্ধি কৰি গৈ আছে৷ কিন্তু কেতিয়াবা ভাবি চাইছেনে আপোনাৰ এই হাজাৰ হাজাৰ বন্ধু-বান্ধৱীৰ ভিতৰত কিমানজনৰ নাম মনত ৰাখিব পাৰিছে? কিমানজনৰ লগত আপুনি সামান্য সৌজন্যমূলক বাৰ্তা এটাৰ আদান-প্ৰদান কৰিব পাৰিছ? কিমানজনৰ সুখ-দুখৰ বাতৰি আপুনি জানে বা কিমানজনৰ লগত আপুনি নিজৰ সুখ-দুখৰ ভাগ বতৰা কৰে? হয়তো খুউব বেছি পাঁচজনৰ লগত আপুনি নিজৰ সকলো সুখ-দুখ নিঃসংকোচে প্ৰকাশ কৰিব পাৰে৷ অন্তৰখন উবুৰিয়াই দিব পাৰে৷ তেনে সামাজিক নেটৱৰ্ক মাধ্যমত থকা আপোনাৰ হাজাৰ হাজাৰ বন্ধু-বান্ধৱীক কিয় প্ৰয়োজন? তেওঁলোকক সঁচাকৈয়ে আপোনাৰ জীৱনত প্ৰয়োজন আছেনে? এই কথাৰ উত্তৰ আপোনালোকৰ নিজৰ জীৱনৰ অনুভৱ আৰু অভিজ্ঞতাইহে দিব পাৰিব৷\nকিন্তু কুৰি শতিকাৰ প্ৰাৰম্ভণিত ৰবাৰ্ট ডানবাৰ নামৰ এজন বৃট্ৰিছ নৃতত্ত্ববিদৰ গৱেষণাই প্ৰমাণ কৰি দেখুৱালে যে এজন মানুহৰ অতি বেছি ১৫০ জন মানুহৰ লগতহে স্থিৰ সামাজিক সম্পৰ্ক ৰাখিব পৰা ক্ষমতা আছে৷ এনে সামাজিক সম্পৰ্কৰ অৰ্থ হ’ল পৰস্পৰে পৰস্পৰক ভালদৰে চিনি পোৱা বা ইজনৰ লগত সিজনৰ আন্তৰিক এক বন্ধন থকা৷ এই ১৫০জন মানুহৰ ভিতৰত পৰিয়াল, আত্মীয়, কুটুম্বও অন্তৰ্ভুক্ত৷ ডানবাৰে দেখুৱাইছিল যে জীৱৰ মগজুৰ আকৃতি আৰু সামাজিক গোট বন্ধনৰ আকৃতিৰ মাজত এক যোগসূত্ৰ আছে৷ মানুহ সমাজপ্ৰিয় জীৱ৷ মানুহৰ দৰেই আন বহুতো সমাজপ্ৰিয় জীৱ আছে৷ ডানবাৰে প্ৰায় ৩৮ বিধ ভিন ভিন সামাজিক গোট বন্ধনত থাকি ভালপোৱা জীৱৰ ওপৰত গৱেষণা কৰি দেখিলে যে মানুহ এজনৰ মগজুৰ আকৃতি অনুসৰি প্ৰায় ১৫০জন লোকৰ লগতহে সামাজিক সম্পৰ্ক ৰক্ষা কৰিব পৰা ক্ষমতা আছে৷ অৰ্থাৎ অতি বেছি ১৫০ জন মানুহৰ লগতহে এজন ব্যক্তিয়ে সুচাৰুভাবে যোগাযোগ ৰাখিব পাৰে৷\nমেলকম গ্লেডৱেল নামৰ লেখকজনে “দ্য টিপিং পইণ্ট” নামৰ জনপ্ৰিয় কিতাপখনত ডানবাৰৰ এই বিশেষ সংখ্যাৰ প্ৰয়োগৰ ওপৰত বহুতো টিপ্পনি দিছে৷\nএটা কোম্পানীত যদি এশ পঞ্চাশজনতকৈ বেছি মানুহে একেটা বিল্ডিং বা প্ৰকল্পত কাম কৰিবলগীয়া হয় – তেন্তে সেই কোম্পানীত কৰ্মীসকলৰ মাজত সংঘাত বা মতবিৰোধ হোৱাৰ সম্ভাৱনা অধিক৷ সেয়ে ডানবাৰৰ সংখ্যাৰ ওপৰত বিজিনেজ মেনেজমেণ্ট কোম্পানীয়েও গুৰুত্ব দিয়ে৷ ঠিক সেইদৰে ভাৰ্চুৱেল কমিউনিটিয়েও এই ডানবাৰৰ সংখ্যাৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিছে৷ ২০১০ চনত ডানবাৰে নিজেও ফেচবুকৰ বন্ধুত্ব সংখ্যাৰ ওপৰত এটা অধ্যয়ন কৰিছিল৷\nডানবাৰে বৃট্ৰেইনৰ ৩৩০০জন ফেচবুক ব্যৱহাৰ কৰা লোকক লৈ এটা সমীক্ষা চলাইছিল৷ সেইসকল মানুহৰ প্ৰত্যেকৰে ১৫৫ জনৰ পৰা ১৮৩ জন ফেচবুক বন্ধু আছিল৷ ডানবাৰে সেইসকল মানুহক দুটা প্ৰশ্ন কৰিছিল –\n১. ফেচবুকৰ বন্ধুৰ বিপদৰ সময়ত নিজৰ কাম কাটি কৰি থৈ টকা-পইচা বা অন্য প্ৰকাৰে সহায় কৰিবলৈ দৌৰ মাৰি যাবনে?\n২. ফেচবুকৰ বন্ধুৰ বিপদৰ সময়ত সমবেদনা জনাবলৈ তেওঁলোকৰ ওচৰলৈ যাবনে?\nডানবাৰৰ প্ৰথম প্ৰশ্নৰ উত্তৰত মাত্ৰ চাৰিজন লোকে আৰু দ্বিতীয় প্ৰশ্নৰ উত্তৰত চৌধ্যজন লোকে ইতিবাচক উত্তৰ দিছিল৷\nপ্ৰফেচাৰ ডানবাৰৰ মতে মানুহৰ সামাজিক সম্পৰ্কৰ কেইবাটাও তৰপ থাকে৷ ঘনিষ্টৰ পৰা ঘনিষ্টতৰ -৷ আমাৰ বহুতৰে প্ৰায় ৫জন মান নিকটতম বন্ধু, ১৫জনমান প্ৰিয় বন্ধু, ৫০ জন ভাললগা বন্ধু, ১৫০জন সাধাৰণ বন্ধু, ৫০০ জন মান জনা-শুনা সম্পৰ্কীয় আৰু ১৫০০ মান চকুৰ চিনাকি মানুহ আছে৷\n২০১২ চনত ডেভিদ ৱং নামৰ ঔপন্যাসিকজনে তেওঁৰ উপন্যাস “দ্যা বুক ইজ ফুল অব স্পাইডাৰ”ত সমাজত ডানবাৰৰ সংখ্যাৰ উল্লেখনীয় প্ৰভাব দেখুৱাবলৈ সক্ষম হৈছে৷ তেওঁৰ উপন্যাসৰ চৰিত্ৰ মাৰ্কনিয়ে কৈছিল এটা সামাজিক গোটত ডেৰশতকৈ অধিক মানুহ অন্তৰ্ভুক্ত হ’লে বৰ্ণবাদ, জাতিবাদ আদিয়ে গা কৰি উঠে৷ পৰস্পৰৰ দুখ কষ্টৰ প্ৰতিও মানুহ উদাসীন হৈ পৰে৷\nব্যক্তিগতভাবে, আমি নিজেও যিবোৰ সামাজিক গোটত ডানবাৰৰ বিশেষ সংখ্যাতকৈ বেছি সদস্য আছে – তেনে গোটত সদস্যসমূহৰ পৰস্পৰৰ লগত আন্তৰিক যোগাযোগ বা বন্ধন বহুত কম হোৱা প্ৰত্যক্ষ কৰিছোঁ৷ কেৱল আন্তৰিকতাৰ অভাৱেই নহয় – মত বিৰোধ, ব্যক্তিগত আক্ৰমণ আদিও বেছি৷ সুন্দৰ সৎ ভাবেৰে গঠণ কৰা গোট এটাই ডানবাৰৰ সংখ্যা অতিক্ৰম কৰাৰ পিছতেই ইয়াৰ উদ্দেশ্য লক্ষ্য হেৰুৱাই পেলায়৷ এজন মানুহৰ চিনাকি বা ভালপোৱা হাজাৰজন মানুহ থাকিব পাৰে অথবা বিশেষ এজন মানুহক লাখ লাখ মানুহে চিনি পাব বা ভাল পাব পাৰে৷ কিন্তু সেই মানুহজনৰ সামাজিক পাৰস্পৰিক সম্পৰ্ক – সেই লাখ লাখজনৰ পৰিবৰ্তে খুউব বেছি এশজনৰ লগতহে হোৱাটো সম্ভৱ৷ সেই এশজনৰো পঞ্চাশজনমান নিজৰ আত্মীয়, ত্ৰিশজনমান কৰ্মক্ষেত্ৰৰ সহযোগী৷ বাকী থকা বিশজনক বন্ধু বুলি ধৰি ল’লেও তাৰ মাজত হয়তো এজনো নিস্বাৰ্থ তথা ঘনিষ্ঠ বন্ধু নাথাকিবও পাৰে৷ এটা সমীক্ষা মতে যি ব্যক্তিৰ অন্ততঃ পাঁচজন নিস্বাৰ্থ আৰু ঘনিষ্ঠ বন্ধু থাকে – সেই মানুহজন পৃথিৱীৰ সবাতোতকৈ সুখী মানুহ৷ কোনো জনপ্ৰিয় তাৰকাৰ হাজাৰ হাজাৰজন তথাকথিত শুভাকাংক্ষী বা অনুৰাগী থাকিলেও – প্ৰচণ্ড নৈৰাশ্য আৰু একাকীত্বৰ চিকাৰ হ’ব পাৰে৷ কাৰণ অনুৰাগী থাকিলেও তেওঁৰ জীৱনত এজনো বন্ধু নাথাকিব পাৰে৷ প্ৰকৃত বন্ধুয়ে মানুহৰ জীৱনলৈ কেতিয়াবা নামি অহা দুখ আৰু হতাশাৰ বৰষুণজাকক ছাতিৰ দৰে আৱৰি ধৰে৷ তেনে এজন বন্ধু জীৱনত আহৰণ কৰিবলৈ আমি সাধনা কৰিব লাগিব – নিজে কাৰোবাৰ প্ৰকৃত বন্ধু হোৱাৰ সাধনা৷ কাৰোবাৰ বাবে নিজৰ কিছু ত্যাগ কৰাৰ সাধনা৷ কাৰোবাক নিঃস্বাৰ্থভাবে নিজৰ বহুমূলীয়া সময় দিয়াৰ সাধনা৷ বন্ধুক আমি সময় দিবলৈ তেতিয়াহে পাৰিম – যেতিয়া আমাৰ নিজৰ হাতত সময় থাকিব৷ যদিও সকলোৰে বাবে দিনটোৰ একেই ২৪ ঘণ্টা সময় থাকে – কিন্তু সেই সময়খিনি আমি কেনেদৰে ব্যৱহাৰ কৰিছোঁ – তাৰ ওপৰতে নিৰ্ভৰ কৰে আমাৰ হাতত কিমান সময় থাকিব৷ অন্যথা সময় হাতৰ মুঠিৰ বালিৰ দৰেই ওলাই যাব৷ আমাৰ হাতত থকা সময়খিনি পাঁচ হেজাৰ মানুহৰ মাজত ভাগ কৰিলে প্ৰতিজনৰ বাবে যিমান হ’ব, এশ পঞ্চাশজনৰ মাজত ভাগ কৰিলে তাতকৈ বহুত বেছি হ’ব৷ এটা সুন্দৰ সম্পৰ্ক গঢ়িবলৈ, জীৱনৰ একাকীত্ব আৰু নিৰানন্দ আঁতৰ কৰিবলৈ আমি নিজৰ বহুমূলীয়া সময় কিদৰে ভাগ-বতৰা কৰিছোঁ – তাৰ ওপৰত সজাগ দৃষ্টি দিব লাগিব৷ তথাকথিত হাজাৰ বিজাৰ বন্ধুতকৈ ছাতিৰ দৰে ৰ’দ-বতাহ-বৰষুণক প্ৰতিৰোধ কৰি থাকিব পৰা এজন বন্ধুও জীৱনৰ শ্ৰেষ্ঠ সম্পদ৷ – ডানবাৰৰ সংখ্যাই আমাৰ এই কথাৰে ইংগিত দিছে৷ ☆★☆\n← নাগাৰা নাম – দিপিকা ডেকা\nঅসমৰ দেউৰীসকল আৰু তেওঁলোকৰ উৎসৱ-পাৰ্বন – ভাস্কৰজ্যোতি দাস →\nবৰ ভাল লাগিল কথাখিনি ৷ নতুন কথা দুটামান জানিব পাৰিলো ৷ ধন্যবাদ লিখক ডাঙৰীয়া ৷


#আবিৰ খণ্ড(৪৭) – আবিৰ\nApril 4, 2021 Indranee Sharma\nমই নাযাওঁ আপোনাৰ লগত!\n:Don’t makeascene here.\nৰৈ থাকিলো।অলপ পাছত তেওঁ সেইখিনি পালেহি।গাড়ীৰ সন্মুখৰ দৰ্জাখন খুলি দিলে।উঠি বহিলো।ছিটবেল্ট লগাবলৈ লৈ বাৰে বাৰে পৰা নাই।কৰ’বাত লাগি ধৰিছে।তেওঁ অলপ হাউলি টানি আনিলে।\nনিবিচাৰোঁ ইমান ওচৰত তেওঁক।এই বিশেষ সুগন্ধি আৰু আপোন যেন লগা অনুভৱটো মোৰ বাবে যদি নতুন বিপদৰ আগজাননী হয়।তেওঁ যেন জানি বুজি অলপ বেছি চাপি আহিছে মোৰ ওচৰলৈ।চকু কেইটা মোৰ চকুতেই ৰাখিছে।আজি কোমলতা নাই সেই চাৱনিত।এসোপামান খং আৰু অভিমান হে আছে।পাতল গুলপীয়া ৰঙৰ চাৰ্টটোৰ পৰা এখিনি গুলপীয়া মোৰ গালত ছিটিকি পৰিছেহি।লগত সেই বিশেষ ফৰাছী পাৰ্ফিউমৰ মিঠা সুগন্ধি।\nমই আকৌ এবাৰ ভাগিব নোৱাৰোঁ।কোনে বুটলি আনি আকৌ গঢ়িব মোক।কিন্তু কিয় নাজানো বাৰে বাৰে বিফল হওঁ এই মানুহজনৰ ওচৰত।যিমান পাৰোঁ নিজকে তেওঁৰ পৰা আঁতৰাই আনি দৰ্জাখনত লাগি আছোহি।\nছিটবেল্টডাল লগাই তেওঁ গাড়ী আকৌ ষ্টাৰ্ট দিলে।ভিৰ বহুত এতিয়াও।বিশেষকৈ অফিচৰ ওচৰৰ ঠাইখিনিত গাড়ীখন আগেই বঢ়া নাই।তেওঁ মিউজিক চিষ্টেমত গান লগালে ।মুখেৰে একো মতা নাই।ময়ো মনে মনেই আছোঁ।\nতেওঁৰ ফোনত কাৰোবাৰ ফোন আহিছে আৰু তেওঁ বাৰে বাৰে কাটি আছে।\n:ফোন কিয় নাই উঠোৱা?\n:None of your business.\nমোকনো কিহে পাইছিল সুধিবলৈ!\nভিৰৰ পৰা ওলাই আহি গাড়ী মেইন ৰোডত উঠিল।তেওঁ এবাৰো মোৰ ফালে চোৱা নাই।মাত্ৰ সন্মুখলৈ চাই গাড়ী চলাইছে।যদি একো ক’বলগীয়া নায়েই তেন্তে ইমান জোৰ কৰি গাড়ীত উঠিবলৈ কৈছিল কিয় মই বুজি পোৱা নাই।এই মানুহজন যিমান সহজ বুলি মই ভাবিছিলোঁ সিমান সহজ একেবাৰেই নহয়।মিনিটত সলনি হয় তেওঁৰ মুড।আৰু খং মোৰ সৈতে একেই।\n:বিয়া পাতা মোৰ লগত।\n:পাগল হোৱা নাইতো আপুনি?\n:কিয়?পাগল হ’বলৈ ৰৈ আছা তুমি?মই পাগল হৈছোঁ অনন্যা।কি কৰি আছা তুমি মোৰ লগত এবাৰ ভাবি চাইছা?কি ভুল মোৰ কোৱা?I fell in love with you and you are just punishing me with your arrogance every now and then. কিয়??\n:মই জানি বুজি একো নকৰোঁ।\n:কেতিয়া জানিবা?সৰু ছোৱালী হৈ আছা তুমি?আমি টিন এজাৰ নহয় অনন্যা।We are not each other’s first love too right?\nকেনেকৈ কওঁ মই অনিৰুদ্ধক, প্ৰেম মোৰ হোৱা নাই এতিয়ালৈকে।কেনেকৈ কওঁ প্ৰেমৰ প্ৰথম অনুভূতি জগাই তোলা মানুহজন অনিৰুদ্ধ।মই তেওঁৰ প্ৰথম প্ৰেম নহয়।সেই লৈ মোৰ কোনো আক্ষেপ নাই।মই তেওঁৰ শেষ প্ৰেম হোৱাৰ ইচ্ছাও পুহি ৰখা নাই।মাত্ৰ যিমান সময়ৰ বাবেই হওক, ভালপোৱা খিনি সঁচা হওক।মোকো কোনোবাই মোৰ দৰেই ভাল পাওক।জীৱনত তাতকৈ বেছি একো নালাগে।বুজা নুবুজাৰ দোমোজাত ময়ো ছটফটাই আছোঁ।কেতিয়াবা যদি বিশ্বাস আৰু ভালপোৱাৰে তেওঁক সাৱটি ল’ব খুজিছোঁ,কেতিয়াবা আকৌ নিজক পুনৰবাৰ হেৰুৱাই পেলোৱাৰ ভয়ত কুৰুকি কুৰুকি সোমাইছো নিজৰেই নিসংগ পৃথিৱীৰ আন্ধাৰ খিনিত।\n:I am seriouse Ananya.\nতেওঁ গাড়ীৰ স্পীড বঢ়াই দিলে।আহি একেবাৰে ৰূমৰ ওচৰত আহি গাড়ী ৰ’লহি।\n:আজিৰপৰা আমনি নকৰোঁ তোমাক অনন্যা।আজিৰপৰা ইয়ালৈ মই আৰু চাগে কেতিয়াও নাহিম।নিজকে বহুত কষ্ট দিছোঁ।লগতে তোমাকো।\nনামিবলৈ লৈও ৰৈ গ’লো।কি কয় অনিৰুদ্ধই?\n:When I saw you for the first time.. I felt something strange. You carry the same pain as her. I couldnt save my sister but I just wanted to be with you..\nতোমাক মাত্ৰ জানিব খুজিছিলো,কিন্তু যিমানেই জানিলো সিমানেই ভাল পাই গৈ থাকিলো।কেনেকৈ তুমি ইমান বেলেগ,ইমান স্থিৰ, ইমান স্বাভিমানী.. I respect you more than I love you Ananya.. কিন্তু তোমাক মই জোৰ কৰি একো কৰিব নিবিচাৰোঁ।বহুত চেষ্টা কৰিলোঁ, কিন্তু তুমি বুজিবলৈ চেষ্টাও কৰা নাই।তুমি সুখী হোৱা।মই আঁতৰি যাম।সোনকালেই হায়দৰাবাদ গৈ আছোঁ।\n:May be for my self respect.\nকথাষাৰ যেন এপাত কাঁড় হে আছিল, বুকুভেদি পাৰ হৈ গ’ল।\nঅনিৰুদ্ধ ইমান বেছি ভাবুক কিয় আজি?কিয় ইমান ডাঙৰ সিদ্ধান্ত লৈ পেলাইছে তেওঁ!\n:অনন্যা,তোমাক সন্মান কৰোঁ বহুত, কিন্তু মই নিজকো বহুত বেছি সন্মান কৰোঁ।তুমি নুবুজিবা।দুৰ্বল হৈছিলোঁ,নকৰিবলগীয়া কিবা এটাও কৰি দিলোঁ। কিন্তু বুজি পোৱা দেৰি হ’লেও সময় পাৰ হৈ যোৱা নাই।তোমাৰ ওচৰত মোৰ সকলো উজাৰি দিয়াৰ পাছতো তুমি সেইখিনিক সন্মান নকৰিলা।\nYou hurt me Ananya. You hurt my ego.Now please leave.Please..\nশেষৰ কথা কেইটা তেওঁ অলপ জোৰ দি কোৱা যেন লাগিল।চকুকেইটা সেমেকা, অলপ ৰঙচুৱা।বুকুখন সাংঘাটিক বিষাইছে মোৰ।কিবা এটাই যেন হেঁচা মাৰি ধৰিছে।কিবা এটা ক’ব খুজিও মই একোকে ক’ব পৰা নাই আজি।দৰ্জাখন খুলি নামি আহিলোঁ।তেওঁ চকুদুটা জপাই মূৰটো ছিটত পেলাই দিছে।\nতেওঁ উচুপি উঠাৰ উমান পাই মোৰ খোজ কেইটা যেন আগ নবঢ়া হৈছে।নামি আহিও ৰাস্তাটো পাৰ হ’ব পৰা নাই।ঘূৰি চাইছোঁ বাৰে বাৰে, কিন্তু তেওঁ চোৱা নাই মোলৈ।একেভাগেই আছে।মৌনতাই গ্ৰাস কৰিছে এই নিজান ৰাতিৰ জোনাক খিনিক।\nৰাস্তাটো পাৰ হৈয়ো এবাৰ ঘূৰি চালো।তেওঁ গাড়ী ঘূৰাবলৈ লৈছে।মোলৈ চোৱা নাই কিয়?\nকিয় ইমান জেদ?\nদহ বাজিবৰ হ’ল,কিন্তু মোৰ এনে লাগিছে আকৌ ৰাতিপুৱা হওক, দিনটো আকৌ আৰম্ভ হওক।মই অনিৰুদ্ধক উপেক্ষা নকৰাকৈ থাকিম, সলাই পেলাম সকলোবোৰ।তেওঁ গুচি গ’ল,এবাৰো ঘূৰি নাচালে মোলৈ।চকুপানীবোৰ আজি অবাধ্য, পাৰভাঙি বৈছে।দুয়োহাতেৰে মচি মচিও মই নাইপৰা ৰখাব।থুপুক এৰি আহোঁতে যিমান দুখ পাইছিলো,আজি অনিৰুদ্ধই এৰি যাওঁতেও একেই বিষ অনুভৱ হৈছে মোৰ।ৰাস্তাটো দেখা নাই মই।ঠেক গলিটোৰ ষ্ট্ৰীট লাইট এটা বেয়া হৈ আছে।আন্ধাৰ আৰু পোহৰৰ মাজত মই ৰৈ লৈ হেঁপাহ পলুৱাই কান্দিছোঁ আজি।কোনেও নেদেখাকৈ।কিয় ইমান অসহায় মই?কিয় ইমান জটিল মোৰ বাবে সকলোবোৰ।আকাশলৈ চাই আজি আইতাক একো কোৱাৰ প্ৰয়োজন হোৱা নাই।চাই আছোঁ মাথোঁ।\nককালৈ মনত পৰিছে, থুপুলৈ মনত পৰিছে, কি হৈছে মোৰ।ইমান চকুপানী ক’ত সাঁচি ৰাখিছিলো মই নিজেই নাজানো।\nবাইক এখন কাষেৰে পাৰ হৈ গৈছে, ঘূৰি ঘূৰি চাইছে মোক।\nবেগটো বুকুত সাৱটি ৰাস্তাৰ কাষত বহি কান্দি থকা মোক দেখি পুতৌ হৈছে মানুহৰ।\nভ্ৰূক্ষেপ নাই মোৰ, এই বিষাদ যদি বৈ নাযায়, নতুন এটা শিল হৈ ৰৈ যায়, মই আৰু জীয়াই নাথাকিম।\nঅনিৰুদ্ধক পোৱাৰ সপোনটো ভাঙোতে বুকুখন শব্দ কৰি উঠিছে, কঁপি কঁপি কান্দিছোঁ আজি মই, এই দুখৰ কেতিয়াবা অন্ত হ’বনে?\nকিমান দেৰি পাৰ হ’ল নাজানো…\nনিজকে চোঁচৰাই নিয়া দি নি গেইটৰ ওচৰ পালেগৈ, বাৰে বাৰে মোহাৰি পেলাইছোঁ বৈ অহা চকুপানীৰ ঢল।কোনোবাই মোৰ চকুপানী দেখাতো মই সহ্য কৰিব নোৱাৰিম কেতিয়াও।\nগেইটখন খুলিবলৈ লৈ ৰৈ গ’লো।\nএজাক চেঁচা বতাহে চুই গ’ল মোক।\nলগত সেই চিনাকি সুগন্ধি।\nঅলপ আঁতৰত ৰৈ থকা মোৰ প্ৰিয় মানুহজন সঁচা নে?\nসপোন দেখা নাইতো?\nভবাৰ সময় এতিয়া যে নাই!\nহাতৰ বেগটো পৰি গ’ল।\nকাষ চাপি গ’লো,কঁপি উঠা হাতেৰে চুই চালো এবাৰ তেওঁৰ হাতখন।\nজিলিমিল চকুৰে স্পষ্টকৈ দেখাও যে পোৱা নাই।\n:Hold me please.. Anirudh..\nআৰু একো কোৱাৰ প্ৰয়োজন নাছিল।\nশব্দই কি কৰিব পাৰে এতিয়া, বুকুৱে বিচাৰে কেৱল বুকুৰ সান্নিধ্য, অলপ আদৰ..\nচপাই নিলে তেওঁ মোক,সামৰি ল’লে বুকুৰ মাজত।\nসজোৰে,সৱল দুবাহুত মম হৈ গলিছে মোৰ বৰফ হৈ থকা দুখবোৰ।\nচুলিত ওঁঠৰ পৰশ, নাকান্দিবলৈ বাৰে বাৰে অনুৰোধ।\n:I am sorry ..Anirudh.. please dont leave..\nকথা কোৱাৰ শক্তি যে নাই…\n:I will never do that..Shhhh\nএইবাৰ যে মোৰ চকুত সুখৰ কান্দোন।\nভালপাব খোজো এই নিশাটোক, এই মানুহজনক।\nআইতা আকৌ এবাৰ তিৰবিৰাই উঠিল।\nPrevious Post #আবিৰ খণ্ড (৪৬)\nNext Post #আবিৰ খণ্ড (৪৮)\n27 thoughts on “#আবিৰ খণ্ড(৪৭)”\nBohut besi vaal lagil\nPapori Khanikor says:\nKenekoi je roi thakim next episode loi…joldi diba dei …\nSusmita Bhuyan says:\nবা ইমান ভাল লাগিল পঢ়ি\nAnekoi hunkale dba sun baa.❤\nRahul Dek says:\nba next update joldi diba de . bhut vl pao phri\nSonmoni Borhajuwal says:\nPlease next episode tu hunakale dba…please…bihu r upahar hisabeiddba ru…\nShasumis Channel says:\nUday Jyoti sadhanidar says:\nBohut val lagil ba..\nJowahira Tabassum says:\nplzzzz Baa…jldiddba….\nJinti Saikia says:\nকি ভাৱ,বুকুত খুন্দা মাৰি গল আজি❤।।\nBht vl lgil ❤❤😊😊….. Next episode tu khunkle pam buli akha Thailand😍🤗…..\nBht vl lgil ❤❤😊😊….. Next episode tu khunkle pam buli akha thakil😍🤗…..\nঅনুৰাগী মন says:\nBihu buli part dutaman hunkale ddba\nDiksha's diary says:\nwow 🤩🤩 Anirudh 🥰 Annaya😘\nI can literally feel the moment😌❤nostalgic\nShristi Nayana Gupta says:\nসচাঁকৈ বা আপোনাৰ আবিৰে মন চুই গৈছে ৷ অতি তিব্ৰতাৰে অপেক্ষা কৰি আছোঁ পিছৰ খণ্ডলৈ ৷\nJun Baruah says:\nKije bhal lagise bujabo nuwari…aponi keneke eman dhuniya ke likhibo pare….bht bhal lagil\nUff mori jam moi…emn xundor …❤❤\nDikshita Kashyap says:\nBest episode till now❤😍😍😍❤\nTrish'a Maina borah says:\nঅনন্যাৰ মাজত নিজক দেখো সদায়।তাই হাহিলে হাহোঁ ,তাই কান্দিলে কান্দো।অনিৰুদ্ধক তাই নহয় যেন মইহে ভালপাব লৈছো তেনে লাগে আজিকালি।আপোনাৰ লেখনিৰ প্ৰতিটো চৰিত্ৰই মোৰ বুকুৰ আপোন।কমেন্ট লিখিব সদায় সময় নাপাও বেয়া নাপাব।এনেকুৱা উপন্যাস পঢ়ি থাকিলে মোৰ ভোক পিয়াহো অনুভৱ নহয় কেতিয়াও।\nধন্যৱাদ ইন্দ্ৰানী ৰ্শমা বা এনেকুৱা হৃদয় চুই যোৱা কাহিনী উপহাৰ দিয়াৰ বাবে।বহুত মৰম তোমালৈ।\nPlease upload the next part soon. I can’t wait anymore 😍😍. I can’t control myself to read the episode even my exam is going on. 😊☺.\nপিছৰ খণ্ড লৈ অধিৰ আগ্ৰহেৰে ৰৈ আছোঁ বা। সোনকালে দিব পাৰিলে ।


আমি যে কাৰো নহ’লোঁহ্ল\nPublished on July 4, 2017 | News Source: সঞ্জীৱ সভাপণ্ডিত\nদিকচৌ বনত পলাশ নামৰ চিনেমাখনৰ বাবে এইবাৰ ৰাষ্ট্রীয় পুৰস্কাৰ পালোঁ৷\nদেখাত গুৰুত্বপূর্ণ ঘটনাই৷ শ্রেষ্ঠ চিনেমা আৰু শ্রেষ্ঠ পৰিচালকৰ বঁটাৰ পাছতে আমি পোৱা পুৰস্কাৰটোৰ স্থান৷ ৰাষ্ট্রপতিৰ পৰা পুৰস্কাৰ লোৱাৰ কথা৷ অসমৰ পৰা আৰু দুজনমানে বিভিন্ন বঁটা পালে৷ মুঠ ৬টা পুৰস্কাৰ৷ গতিকে গৌৰৱৰে কথা৷\nমনটো কিছু ভাল লাগিছিল যদিও বিশেষ উৎফুল্লিত নহ’লোঁ৷ আচলতে অসমৰ কলা-সংস্কৃতি-সমাজ-অর্থনীতিৰ জগতখনত আশাব্যঞ্জক একো কথায়েই নাই৷ গান-গায়ক-গায়িকা কিছুমান সফল হৈছে৷ মানে মানুহে শুনে৷ কেছেটতো আজিকালি নচলেই৷ CDও প্রায় উঠি গ’ল৷ এতিয়া Pen drive বা ম’বাইলত বাজে৷ এইবিলাকৰ ব্যৱসায় একপ্রকাৰ শূন্য৷ বিহুৰ নামত হোৱা ফাংশ্যন বা সাংস্কৃতিক সন্ধিয়া আদিত গান গাই গায়ক-গায়িকা-বাদ্যযন্ত্রীসকল বাচি থকাৰ নিচিনা৷\nছবি আৰু ভাস্কর্যৰ বজাৰ অসমত আজিলৈকে সৃষ্টিয়েই হোৱা নাই বুলিব পাৰি৷\nনাটক মানুহে চায়৷ কিন্তু টিকট কাটি নাচায়৷ Pushing Sale কৰি অলপ মানুহ গোটায়৷ কিন্তু খৰচ নুঠে৷ কলা-কুশলীৰ পাৰিশ্রমিক, এমাহ মানৰ ৰিহার্ছেল, মঞ্চসজ্জা আদি ব্যয়বহুল কথা৷ গতিকে ম’বাইল কোম্পানী বা সুৰা কোম্পানীৰ বিজ্ঞাপন নহ’লে নচলে৷\nভ্রাম্যমাণ নাটকবিলাক চলে৷ লাভো হয়৷ এইবিলাকত সৃষ্টিশীলতা আছে৷ কিন্তু সংবেদনশীলতা বা সূক্ষ্ম ৰুচিবোধ নাই৷ কিন্তু মানুহে গ্রহণ কৰিছে৷ প্রায় ৬০খন এনে ভ্রাম্যমাণে গড়ে ২০০ মানুহৰ (প্রত্যক্ষ আৰু পৰোক্ষ) নিয়োগ সৃষ্টি কৰি ১২০০০ মানুহৰ উপার্জনৰ ক্ষেত্র এখন সৃষ্টি কৰিছে৷ কিন্তু মনোৰঞ্জনৰ নামত বহুত ক্ষেত্রত প্রহসন হোৱাও দেখা গৈছে৷ সমাজত ইয়াৰ প্রভাৱ কিছু নেতিবাচক বুলিও ক’ব পাৰি৷\nসত্রীয়া নৃত্যই কিছু প্রসাৰতা আৰু প্রচাৰ লাভ কৰিছে৷ যথেষ্ট নামো কৰিছে৷ বহুত মানুহক স্পর্শ কৰিব নোৱাৰিলেও ইয়াৰ প্রভাৱ কিছু ইতিবাচক বুলিয়ে ক’ব পাৰি৷\nঅসমৰ অর্থনীতি থলুৱা অসমীয়া মানুহৰ হাতত একেবাৰে নাই৷ ব্যৱসায়-বাণিজ্য-উদ্যোগ প্রায় ৯৫ অনা-অসমীয়া মানুহৰ হাতত৷ শ্রমিকখণ্ডটো প্রায় ৭৫-৮০ পূর্ববংগীয়বাংলাদেশীয় মূলৰ মানুহৰ হাতত৷ শাক-পাচলি, ফল-মূল, মাছ আদিও বহুলাংশে সিবিলাকৰ হাতত৷ সিবিলাকে উৎপাদন নকৰিলে যি দুই-চাৰিজন থলুৱা মূলৰ ক্ষুদ্র ব্যৱসায়ী আছে সিবিলাকৰো ব্যৱসায়ৰ মুদা মৰিব৷ এনেকুৱা দিনো হয়তো আহিব পাৰে যে যদি অবৈধ বাংলাদেশী বিতাৰণ কৰা প্রক্রিয়া চৰকাৰে আৰম্ভ কৰে তেন্তে এই অসমীয়া মানুহবিলাকেই অন্যান্য অসমীয়াৰ লগতে (যাৰ ঘৰ সৰা-মচা-ভাত ৰন্ধা, কাপোৰ ধোৱা আদি কাম সিবিলাকে কৰে) ওলোটা আন্দোলন এটাও আৰম্ভ কৰি দিব পাৰে৷ অসমীয়াৰ বাবে এইটো এটা নির্লজ্জ সত্য৷\nআনহাতেদি প্রায় ৭০০ মজলীয়া আৰু বৃহৎ উদ্যোগৰ ভিতৰত ৭টাও থলুৱা অসমীয়াৰ নাই৷ বৃহৎ চাহ বাগিচাৰ ৫ও থলুৱা অসমীয়াৰ হাতত নাই৷ অসমীয়াই চলাব নোৱাৰি বাগান বিক্রী কৰিয়েই আছে৷ আৰু অসমীয়া সমাজ?হ্ল\nএইটোৰ এতিয়া এটা ছিন্ন-ভিন্ন অৱস্থা৷ সমাজ বুলিবলৈ তেনেকৈ একো নাই৷ ক্ষেত্রবিশেষে আৰু ঠাইবিশেষে কিছুমান সমাজ আছে৷ কিন্তু এনে বহুধা বিভক্ত সমাজ যে ক’তো একো একতা নাই৷ বঙালী- হিন্দু-মুছলমান লগ লাগি ৬০ বড়ো আদি জনজাতিয়ে যদি নিজকে আঁতৰাই নিয়ে তেন্তে অসমত অসমীয়া ২৫-৩০\nগতিকে অসমীয়া চিনেমাই কিবা পুৰস্কাৰ পালে কি বিশেষ আনন্দ কৰিব লগা আছে?\nআচলতে অসমত কেইজনমান মানুহৰ বাহিৰে এই কথাটো লৈ কোনো উৎসাহিত নহয়৷ ৰাষ্ট্রীয় পুৰস্কাৰ পাইছোঁ বুলি ৰাজ্য চৰকাৰেও মাত এটা নিদিলে৷ গণি গণি ৬জন মানুহে যি অসমৰ চিনেমা উদ্যোগটোৰ লগত জড়িত মাত দিলে৷ বাকীসকল নির্বিকাৰ৷ কোনেও মেছেজ এটা দিয়াৰো প্রয়োজনবোধ নকৰিলে৷ হয়তো কিবা লবীৰ কথা৷ মইযে কোনো দলৰে অন্তর্ুক্ত নহওঁহ্ল হয়তো ঈর্ষা-ক্ষোভ-খংহ্ল মইযে চিনেমা চাবলৈ নহা অসমীয়া মানুহক কটু কথা শুনালোঁ, মইযে অসমীয়া চিনেমাৰ বিতৰকক সমালোচনা কৰিলোঁ, মইযে টিভি ছিৰিয়েল নির্মাতাৰ শাৰীত বহিবলৈ নগ’লোঁ, মইযে অসমত চলচিচত্র সমালোচনা নহয়েই বুলি ক’লোঁহ্ল\nসেইবিলাকেই মোৰ জগৰ–মোৰ অপৰাধহ্ল\nচিনেমা হলৰ পৰা দুদিনতে মোৰ চিনেমা গঁতিয়াই উলিয়াই দিলে– মানুহ দর্শক নাই বুলি৷\nতথাপি মই হঁাহি থাকিব লাগিছিল৷ মই শান্ত হৈ থাকিব লাগিছিল৷ অসমীয়া চিনেমাৰ বিপর্যয়ৰ কাৰণ বিচাৰি সভা-সমিতি-চেমিনাৰ পাতিব লাগিছিল৷\nমহাৰাষ্ট্র-কেৰালা-তামিলনাডু-অন্ধ্রপ্রদেশত চৰকাৰে ৰাষ্ট্রীয় পুৰস্কাৰ পোৱা চিনেমাক পুৰস্কাৰ ঘোষণা কৰা মাত্রকে মাতি নি ১০১৫২০ লাখকৈ টকা দি উদগনি দিলে আৰু ভাল চিনেমা কৰিবৰ কাৰণে৷\nমোক কোনেও সম্বর্ধনা জনোৱাটো মই বিচৰা নাই৷ মই গামোচা পিন্ধাৰ চখত এই কথা কোৱাও নাই৷\nকৈছোঁ অন্য এটা প্রসংগলৈ যাব খুজিহে৷\nঅসমীয়াবিলাকে যে এই কৃতিত্ব নুবুজিলে সেইটোতো ক্ষোভৰ কথা হৈছে হৈছেই৷ কিন্তু তাতোতকৈ দুখৰ কথা এটা হৈছে৷\nঅসমৰ কোনো এখন বংগীয় সমাজে, মাৰোৱাৰী সমাজে, শিখ সমাজে, বিহাৰী সমাজে, বড়ো সমাজে, মিচিং সমাজে, কার্বি সমাজে, তিৱা সমাজে, অভিভাষী মুছলমান সমাজে– কোনেও কথাটোৰ ওচৰে-পাঁজৰেও নগ’ল৷ অর্থাৎ কোনেও কথাটো অনুভৱেই নকৰিলে৷ এওঁলোকৰ কোনো এজন অসমীয়াৰ কোনো কৃতিত্বক লৈ গৌৰৱান্বিত নহয়৷ কোনো এখন উল্লিখিত সমাজে মাত এষাৰ নিদিয়াটোৱেই তাৰ প্রমাণ৷\nমাৰোৱাৰীকে আদি কৰি ব্যৱসায়ীসকল যেন কেৱল বিহুত, পূজাত আৰু থলুৱা আন্দোলনকাৰী দলবিলাকক চান্দা দিবলৈহে আছে৷ তেওঁলোক যেন অসমৰ মানুহ নহয়৷ টকা ঘটিবলৈ আহিছে, টকা ঘটিছে, গুণ্ডা-দগাবাজকেইটাক পোহনীয়া কুকুৰৰ নিচিনাকৈ ৰাখিবৰ কাৰণে যি খৰচ হয় কৰিছে আৰু অন্য ঠাইত সম্পত্তিৰ পাহাৰ গঢ়িছে৷\nবংগীয় সমাজতো অসমীয়া সমাজৰ লগত একেবাৰেই মিলিবলৈ ৰাজীয়েই নহয়৷ বড়ো সমাজেও একেবাৰে নিবিচাৰে৷ কেইদিনমানৰ আগতে অসমৰ শিক্ষামন্ত্রীয়ে অসমত সকলো বিদ্যালয়তে অসমীয়া বিষয়টো বাধ্যতামূলক হ’ব বুলি ঘোষণা কৰিলে৷ কিন্তু লগতে এইটো কথাও ক’লে যে বঙালী আৰু বড়ো মাধ্যমৰ বিদ্যালয়ত নালাগে৷ অর্থাৎ ৰজা-প্রজা সকলোৱে মানিয়েই লৈছে আৰু আমি তেওঁলোকক আমাৰ মানসিক গণ্ডীৰ পৰা উলিয়াই দিছোঁ৷ নিদিও উপায় নাই৷ বঙালীসকলে (তেওঁলোকৰ সংখ্যাগৰিষ্ঠ স্থানত) অসমীয়াক সহ্যকে কৰিব নোখোজে৷ আনহাতেদি অসমীয়া শিকিব লাগিব বুলি ক’লে বড়ো সমাজে যে এক অগ্নিগর্ভা পৰিস্থিতিৰ সৃষ্টি কৰিব তাতো সন্দেহ নাই৷\nকিন্তু এইখন ভাৰততে প্রতি ৰাজ্যতে ৰাজ্যভাষা বুলি কথা এটা আছে৷ এটা ৰাজ্যভাষা থকাটো সকলোৰে কাৰণে ভালৰ কথাহে৷ বড়ো এজনে শিৱসাগৰত বড়ো ভাষা কৈ চলিব নোৱাৰে৷ তেনেকৈ কার্বি এজনে কোকৰাঝাৰত কার্বি ভাষা কৈ চলিব নোৱাৰে৷ উমৈহতীয়া ভাষা এটাৰ প্রয়োজন আছে, বিশেষকৈ অসমৰ নিচিনা এখন বহুভাষী ৰাজ্যত৷ ৰাজ্য চৰকাৰে সেই জোৰ এটা বা ৰাজনৈতিক বিচক্ষণতা বা প্রজ্ঞা দেখুৱাব পাৰিব লাগিছিল৷ কেৰালা, অন্ধ্রপ্রদেশ, তামিলনাডু, মহাৰাষ্ট্র, পশ্চিমবংগ আদি সকলো ৰাজ্যতে অন্যভাষী মানুহ আছে৷ কিন্তু তৎসত্ত্বেও সেইবিলাক ৰাজ্যত ৰাজ্যভাষা সকলোৰে কাৰণে বাধ্যতামূলক৷ কেন্দ্রীয় বিদ্যালয়বিলাকো তাৰ ব্যতিক্রম নহয়৷ মোৰ নিজৰ পৰিয়ালৰ মানুহ কর্মসূত্রে বেলেগ ৰাজ্যত আছে৷ সিবিলাকৰ ল’ৰা-ছোৱালীয়ে স্কুলত সেই ৰাজ্যৰ ভাষা নিশিকাকৈ থাকিব পৰা নাই৷ মোৰ ছোৱালীয়ে ৬ মাহৰ কাৰণে জার্মানিলৈ কিবা এটা প্রশিক্ষণৰ কাৰণে গৈছিল৷ তাত গৈ নমাৰ দিনাৰে পৰা এমাহৰ ভিতৰত প্রাথমিক বিদ্যালয়লৈ গৈ কণমানিহঁতৰ লগতে থাকি হ’লেও জার্মান ভাষা শিকিবলৈ বাধ্য হৈছিল আৰু তেতিয়াহে তাত পঢ়িব, খাব, ফুৰিব, কাম কৰিব পাৰিছিল৷\nঅসমৰ কোনো ৰাজনৈতিক নেতাৰ এইক্ষেত্রত কোনো সদিচছাও নাই আৰু জোৰো নাই-মগজুও নাই৷ ইংৰাজী মাধ্যমত সন্তানক পঢ়ালেহে সপ্ততীর্থ ভ্রমণ কৰাৰ সমান পুণ্য হ’ব বুলি ভবা আমাৰ অসমীয়া অভিভাৱকসকলে আৰু অসমীয়া নপঢ়িলেহে জীৱনত কিবা কৰিব পাৰিব বুলি ভবা ছাত্র-ছাত্রীসকলে ইতিমধ্যে অসমখনৰ বহুত অনিষ্ট কৰিছে৷ তাতে ছেবাই প্রতিবছৰে কৰি অহা ভুল-ভ্রান্তিবিলাকৰ কাৰণে অসমীয়া ভাষা আৰু মাধ্যমৰ ওপৰত প্রায় সকলোৰে আস্থা হেৰাই গৈছে৷\nজাকে জাকে অসমীয়া আৰু ইংৰাজী মাধ্যমৰ বিদ্যালয় CBSE লৈ ঢাপলি মেলিছে৷ ফিজ দিব পৰা সকলোৱে অসমীয়া মাধ্যম এৰিছে৷ সৰহভাগ অসমীয়া মাধ্যমৰ বিদ্যালয়ৰ শিক্ষকে একো নপঢ়ায়, ছাত্র-ছাত্রীৰ কাৰণে একো নকৰে, বিদ্যালয়খনৰ কাৰণে একো নকৰে৷ পর্ এখন নলগায়, জাৰু এটা নিকিনে, ভগা বেঞ্চ বা ডেস্ক এখনত গঁজাল এটা মাৰি ঠিক নকৰে, বিদ্যালয়লৈ সোমাই অহা লতা এডাল কাটি নেপেলায়, হ’মৱর্কৰ বহী নাচায়৷ এনেকুৱা বহুত কথা আছে৷ এইবোৰ মই নিজে দেখা৷ তেওঁলোকে কেৱল দৰমহা লয়৷ তেওঁলোকৰ এক বুজন সংখ্যকৰ পঢ়ুৱাবলৈ একো যোগ্যতাও নাই৷ নিজে বাৰে পাচি ভুল কৰে৷ এওঁলোকে কটা প্রশ্ন, এওঁলোকে চোৱা বহীত ভুল থাকিবই৷\nআনহাতে ছেবাৰ এইবিলাক মানুহৰ ওপৰত একো অধিকাৰো নাই৷ ছেবা হৈছে এটা পৰীক্ষা পতা প্রশাসনীয় অনুষ্ঠান৷ স্কুলত কি পঢ়িছে, কি পঢ়াইছে সেইবিলাকত মাত মতাৰ ছেবাৰ কোনো অধিকাৰ নাই৷ শিক্ষক নিযুক্তিতো ছেবাৰ হাত নাই৷ শাস্তি দিবৰো ছেবাৰ এক্টিয়াৰ নাই৷\nকিন্তু পৰীক্ষাৰ আসোঁৱাহবিলাকৰ কাৰণে ছেবাই গালি-গৰিহণা খায় আৰু অসমীয়া ভাষাক অসমৰ পৰা আঁতৰাই পেলোৱাৰ বাবে সৃষ্টি হোৱা নেতিবাচক মানসিকতা জন্ম দিয়াৰ দায়িত্ব লয়৷\nএইখিনি কথা প্রসংগক্রমে উল্লেখ কৰাৰ কাৰণ হ’ল অসমীয়াই অসমীয়াক আৰু অসমখনক ধবংস কৰা কথাটোৰ এটা জ্বলন্ত প্রমাণ সকলোৰে চকুৰ আগত জিলিকি থকা কথা দাঙি ধৰিবৰ কাৰণে৷\nবর্তমান অসমত সর্বত্র অসমীয়াৰ বিষয়ে এটা নেতিবাচক মনোভাব বিৰাজমান৷ অসমৰ বাতৰিকাকত আৰু বৈদ্যুতিন মাধ্যমবিলাকে অনৱৰতে অসম আৰু অসমীয়াৰ স্বার্থত কাম কৰে বুলি কিছুমান কথা কৈ থাকে আৰু হয়তো কৰিছোঁ বুলি ভাবিও থাকে৷ কিন্তু অসমৰ ৭০ মানুহে যিসকল অসমীয়া নহয়, তেওঁলোকে যে অসমীয়াক আপোন বুলিয়ে নাভাবে তাৰ বুজ কোনেও নলয়৷\nএইটো এটা ভয়ংকৰ পৰিঘটনা৷ মই কেৱল মোৰ চিনেমাৰ ক্ষেত্রতে কথাটো কোৱা নাই৷ অসমীয়া নাটক বা অসমীয়া সাহিত্য বা অসমৰ বিভিন্নজনে বিভিন্ন সময়ত ৰাষ্ট্রীয় স্বীকৃতি পাইছে বা কৃতকার্য হৈছে বা সুনাম অর্জন কৰিছে৷ কিন্তু মই উল্লেখ কৰা কোনো এখন সমাজে তেনে কাৰোবাক কিবা ধৰণে আদৰ- সম্ভাষণ, অভ্যর্থনা-সম্বর্ধনা জনাইছেনে? নপঢ়ে-নাচায়-নুশুনে-অসমীয়ায়ো আৰু অসমবাসী অনা-অসমীয়ায়ো৷\nকেলেই নাই কৰাহ্ল কেলেই নাই জনোৱাহ্ল\nএই কথাটো লৈ এটা আলোচনা আৰু বিতর্কৰ প্রয়োজন আছে৷ অসমৰ সমাজখন অধ্যয়ন কৰাৰ প্রয়োজন আছে৷ অসমৰ প্রতিখন ঠাই অধ্যয়ন কৰাৰ প্রয়োজন আছে৷ মানুহবিলাকৰ ৰেহৰূপ অধ্যয়ন কৰাৰ প্রয়োজন আছে৷ ৰাজ্যখনৰ অর্থনৈতিক কাম-কাজবিলাক অধ্যয়ন কৰাৰ প্রয়োজন আছে৷ সাংস্কৃতিক দিশবিলাকো অধ্যয়ন কৰাৰ প্রয়োজন আছে৷\nএই অধ্যয়নবিলাক এই কথাটো মনত ৰাখি কৰিব লাগিব– যে অসমীয়া মানুহক অসমত থকা অন্যান্য মানুহবিলাকে কিয় আদৰ- মৰমৰ চকুৰে নাচায়?হ্ল\nআজি ভাল শব্দ গাঁথনিৰে, সুৰীয়া শব্দ প্রয়োগেৰে, অসমীয়া কালিকা থকা শব্দ সম্বলিত বাক্য এটা ক’লে বুজি পোৱা অসমীয়া মানুহৰে সংখ্যা কম৷ আত্মসন্মান নথকা অসমীয়াবিলাকে কথিত ভাষাটোও এটা নিকৃষ্ট বজৰুৱা ভাষাত পৰিণত কৰিছে৷\nগতিকে অসমীয়াক সন্মান কৰাটো দূৰৰে কথা, একপ্রকাৰ বিৰক্তি আৰু ঘৃণাৰেহে সকলোৱে চাবলৈ লৈছে৷ য’ত অসমীয়াক কামত আহে তাতহে মাতবোল৷ অপ্রয়োজনত লেই লেই-ছেই ছেই৷\nঅসমীয়াৰ মাজত গুণী মানুহ বেছিকৈ নথকাৰ কাৰণেই নে অসমীয়াবিলাক আর্থিকভাৱে দুর্বল কাৰণেই নে অনৱৰতে নাচি-বাগি ফটুৱামি কৰি থকাৰ কৰাণেই নে হকে-বিহকে চিঞৰি থকা কাৰণেই নে কোনো ক্ষেত্রতে উৎকর্ষতা দেখুৱাব নোৱৰা কাৰণেই নে কোনোক্ষেত্রতে কামিলা আৰু কৌশলী মানুহ নথকাৰ কাৰণেই নে অনৱৰতে ‘অসমীয়াক খালে অসমৰ পৰা নিলে বুলি অসমীয়া অসমীয়া বুলি’ আটাহ পাৰি থকাৰ কাৰণেই নে মুঠতে যি কাৰণতেই নহওক, অসমত অসমীয়া মানুহে ইয়াৰ অনা-অসমীয়া মানুহৰ পৰা মৰম-শ্রদ্ধা একো নাপায়৷\nব্যক্তিগত পর্যায়ত ব্যতিক্রম হয়তো আছে৷ ব্যতিক্রম থাকিবই৷ কিন্তু মই কোৱা কথাটোও উৰাই দিব লগা কথা নহয়৷\nমই থাপা, ব্রহ্ম, সাহা সকলোকে তেওঁলোকৰ কৃতিত্বৰ কাৰণে গামোচা পিন্ধাইছোঁ৷ কিন্তু মোক কোনেও মাত এষাৰকে দিয়া নাই৷\nSikkim all set to host INAS Nepal Film Awards\nঅইলত নিযুক্ত হ’ব ২৫০০ নিবনুৱা\nOrganisations resort to rail blockade for separate Bodoland\nPMO to notify CMs' panel on making Indian economy less-cash\nসাহিত্য সভাত হ’ব আমূল সংস্কাৰ\nআমাৰ ৰেকর্ড মতে অসমত এজনো বাংলাদেশী নাই, থকাহ’লে ধৰিলোঁহেঁতেন\nNSF assures security of Meiteis in Nagaland\n‘বল্টৰ ১০০ মিঃৰ বিশ্ব ৰেকর্ড ভঙাটো কিছু সহজ হ’ব’\nSensex jumps over 143 pts, Nifty hits 8,800 mark\nRanoj Pegu seeks votes as BJP candidate for Dhemaji bypoll\nAll Rights Reserved 2018 © The Janambhumi | Total visits : 2942910


independence-day-2019-pm-narendra-modi-said-on-infrastructure– News18 assam\n‘পূৰ্বে মানুহে সুধিছিল – আমাৰ ইয়াত পকীপথ কেতিয়া হ’ব? আজি মানুহে সোধে – চাৰিলেন হ’ব নে ছয়লেন?’\nদেশৰ আধুনিক আন্তঃগাঁথনিৰ বাবে ১০০ লাখ কোটি খৰচ কৰা হ’ব বুলি মন্তব্য মোদীৰ।\nLast Updated : August 15, 2019, 10:32 IST\nস্বাধীনতা দিৱস উপলক্ষে লালকিল্লাৰ পৰা দেশবাসীক সম্বোধন প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীৰ। মোদীয়ে কয় যে বৰ্তমান মানুহৰ চিন্তাধাৰাৰ পৰিৱৰ্তন ঘটিছে। মোদীয়ে কয় – এটা সময় আছিল, কাগজে–পত্ৰই নিৰ্ণয় লোৱা হয় যে কোনো ঠাইত এটা ৰে’লৱে ষ্টেচন নিৰ্মাণ কৰা হ’ব। মাহ–বছৰ ধৰি সেয়া আলোচনা হৈছিল যে আমাৰ ইয়াত এটা নতুন ৰে’ল ষ্টেচন হ’ব। কিন্তু এতিয়া সময় সলনি হৈছে। আজি সাধাৰণ নাগৰিক ৰে’লৱে ষ্টেচন পোৱাতে সন্তুষ্ট নাথাকে, তেওঁলোকে এয়া সোধে যে ‘বন্দে ভাৰত এক্সপ্ৰেছ’ আমাৰ অঞ্চললৈ কেতিয়া আহিব? আজি যদি এটা ধুনীয়া বাছ আস্থান নিৰ্মাণ কৰো, পঞ্চতাৰকা ৰে’লৱে ষ্টেচন নিৰ্মাণ কৰো, জনসাধাৰণে নকয় যে ভাল কাম কৰিছো। তেওঁলোকে সুধিব বিমানবন্দৰ কেতিয়া হ’ব? পূৰ্বে মানুহে সুধিছিল যে আমাৰ ইয়াত পকীপথ কেতিয়া হ’ব? আজি মানুহে সোধে চাৰিলেন হ’ব নে ছয়লেন? পূৰ্বে মানুহে ম’বাইল পালেই সন্তুষ্ট হৈছিল, কিন্তু আজি সোধে যে ডাটাৰ স্পীড কিমান? সময়ৰ এই পৰিৱৰ্তন আমি বুজিব লাগিব।\nদেশৰ আন্তঃগাঁথনিৰ ক্ষেত্ৰতো নিজৰ ভাষণত গুৰুত্ব প্ৰদান কৰে প্ৰধানমন্ত্ৰী মোদীয়ে। মোদীয়ে কয় – আমাৰ আমাৰ দেশখনক আধুনিক আন্তঃগাঁথনিৰে আগবঢ়াব লাগিব। দেশৰ আধুনিক আন্তঃগাঁথনিৰ বাবে ১০০ লাখ কোটি খৰচ কৰা হ’ব।\nFirst published: August 15, 2019, 10:32 IST


বগীবিল দলং আৰু এখন আধালিখা উপন্যাস - পৰী পাৰবীন - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nএটা চতুৰ্ভূজ সৃষ্টি কৰাৰ কথা আছিল৷ এল পি স্কুলৰ ল’ৰা এটাইও জানে যে চতুৰ্ভুজ এটা হ’বলৈ হ’লে অন্তত দুটা বিন্দুৰ লগত তৃতীয়টোৰ সামঞ্জস্য থকাটো খুবেই দৰকাৰী৷ চতুৰ্থটোৰ লগত অৱশ্যে প্ৰত্যক্ষ সংযোগ নহলেও চলিলহেঁতেন৷ তথাপি চতুৰ্ভুজটো সৃষ্টি নহ’ল৷ দুটা বিন্দু কিয়, এটা বিন্দুতো তাই মিলিত হ’ব নোৱাৰিলে৷ ওফৰি পৰিল সকলোবোৰ সৰলৰৈখিক সমীকৰণ৷ মুঠতে চতুৰ্ভুজটোত কেণা লাগিল৷\nকথাবোৰ ভাবি ভাবি অভিশ্ৰুতিয়ে বগীবিল দলংখনলৈ চাই থাকিল৷ অৰ্ধনিৰ্মিত বগীবিল দলং৷ এই যে দলংখনক লৈ তাইৰ কিমান হেঁপাহ আছিল৷ দলংখনৰ বুকুৰে বগুৱা বাই বাই হেঁপাহবোৰ অভিসাৰী ৰাতিটোত নগ্ন হৈ পৰি থাকে৷ একদম নিলাজ হেঁপাহ সেয়া৷ প্ৰিয়জনৰ সতে মিলনৰ হেঁপাহ৷\nকেৱল দলংখনেই নে? উত্তৰ পাৰৰ গেৰুকামুখৰ পাৰ্শ্বৱৰ্তী এলেকাৰ কৈলাসপুৰৰ সেই পামখন, য’ত সেউজীয়া বিশ্বাস এডৰা লহপহকৈ বাঢ়ি ৰঙচুৱা সপোন চপাইছিল, সেইখনত ওমলাৰ হেঁপাহকণো জানো ক’ম আছিল!\nআৰু আত্মাৰ সেই বাণীবোৰ? নৈপৰীয়া এখিনি মানুহৰ লগতে গোটেই অসমবাসীৰ ওচৰত দায়বদ্ধ হৈ যে তাই যে বাৰে বাৰে কলম হাতত তুলি লৈছিল, সেই কলমটোও এদিন দলিয়াই দিবলগা হ’ল এক অহেতুক অভিমানৰ বলি হৈ৷ সমস্ত অভিমান এই দলংখনৰ প্ৰতি৷ এই দলংখনে তাইক বাৰে বাৰে প্ৰলোভন দিলে আৰু প্ৰলোভনবোৰ পূৰাব নোৱাৰি তাই জুইৰূপী নৈত জাপ দিলে বাৰম্বাৰ৷\nআৰু এটা সপোন আছিল৷ দিনান্তত চৰাইৰ বাহলৈ ওভটাৰ এটি দীঘলীয়া সপোন৷ খেৰকূটাবোৰ গোটাইছিল এথোন, বন্ধু শিৱাংগই পাৰে মানে সহায় কৰিছিল তাইক৷ সেইমতে সুদীৰ্ঘ দহবছৰৰ মূৰত নৈখনৰ স’তে চুক্তি কৰি সিপাৰত ভৰি থোৱাৰ পৰিকল্পনা কৰি পেলাইছিল তাই৷ আৰু সেই পৰিকল্পনা হোৱাৰ দিন ধৰি তাই তত নোপোৱা হৈছিল৷ বিউটি পাৰ্লাৰ, কাপোৰ, গহনাৰ লগতে বডি শ্বেপিঙৰ অজস্ৰ কাৰ্যসূচীৰে তাই প্ৰস্তুত হৈ উঠিছিল৷ মানসিক প্ৰস্তুতিত সহায় কৰিছিল শিৱাংগৰ স’তে থকা বন্ধুত্বই৷ দহবছৰৰ মূৰত নৈ পাৰ হৈ প্ৰেমিক চৰাইজনৰ ঠেহ ভগাৰ প্ৰস্তুতি৷ উত্তৰ পাৰৰ এক নিৰ্জন পামত যি এক নিঃসংগ জীৱন যাপন কৰি আছে৷ নাম তেওঁৰ শিল্পম৷ শিল্পম চহৰীয়া৷ অভিশ্ৰুতি নামৰ চৰাইজনীৰ নিগাজী ঠিকনা যি, সেই শিল্পম চহৰীয়া৷\nঅৱশেষত সেই দিনটো আহি ওলাইছিল৷\n“ৰেদি হ’লগৈনে সকলো? ”\n“নাই অ’৷ পেকিং কৰি আছো৷ ”\n“তহঁতে ক’ৰবালৈ ওলালে কেইযোৰ কাপোৰ লাগে অ? ”, ফোনটোত শিৱাংগৰ কণ্ঠ ভাঁহি আহে৷\n“হেই নহয়হে! চাদৰ-মেখেলা দুযোৰ আৰু জিনচ এটা, টিচাৰ্ট কেইটামান আৰু”\n“হ’ব হ’ব তোৰ লেকচাৰ বন্ধ কৰ৷ জনা আছে ছোৱালীবোৰে কিমান কাপোৰ কঢ়িয়াব পাৰে৷ পিছে লাগেজ বেছি কৰিলে তোৰেই বিপদ৷ অকলে অকলে ফেৰীত অহাৰ কথা৷ “\n“কি অকলে অকলে? তই নাহিবি নেকি আগবাঢ়ি? ”\n“এইপাৰেতো মই আগবাঢ়ি যামেই৷ সিপাৰেহে তই অকলে আহিব লাগিব৷ “\n“হ’ব দে৷ মই কামত লাগো৷ কাইলৈ প্ৰথম ফেৰীখনেই ধৰিব লাগিবতো৷ এতিয়া বহুত কাম আছে৷ “\nফোনটো থৈ তাই বেগত কাপোৰ ভৰোৱাত লাগিল৷ যিমানেই কমাব বিচাৰে, সিমানেই ডাঙৰ হৈ যায় বেগৰ আকাৰ৷ তাইৰ গাতনো কি দোষ, গোটেই নাৰীজাতিৰে বদনাম এইটো৷ এদিনৰ কাৰণে ক’ৰবালৈ গ’লেও কান্ধত এটা, হাতত এটা বেগ ওলমিবই যেন৷\nতাইৰ অৱশ্যে বেলেগ যাত্ৰা এইটো৷ অভিমানী লুইত পাৰ হৈ ডিব্ৰুগড়ৰ পৰা ধেমাজীলৈ বুলি ফেৰী যাত্ৰা৷ কিমানদিনৰ মূৰত যে হেঁপাহৰ ঠাইখনলৈ বুলি ওলাইছে তাই৷ কিমান দিন? হয়তো দহবছৰ৷ কিদৰে যে পাৰ হৈ যায় দহবছৰৰ সুদীৰ্ঘ পৰিক্ৰমা?\nএৰা দহবছৰেইতো! এই দহবছৰত কমখন ওলট পালট হ’লনে? সৰুফুটীয়া জেদী ছোৱালীজনী আহি সমাজখনৰ হকে, জাতিটোৰ হকে আন্দোলন কৰিব পৰা হ’ল৷ হাতৰ সৰু সৰু আঙুলিকেইটাৰে দহোটা দায়িত্ব দাঙিব পৰা হ’ল৷ তথাপি কিছু দায়িত্ব ৰৈ গ’ল৷ ৰৈ গ’ল কিছু কথা, কিছু সপোন, কিছু প্ৰতিশ্ৰুতি৷\nঅবুজ আবেগত শিহৰিত হৈ উঠিল তাই৷ তেওঁকেই লগ পাবনে তাই? অতবছৰৰ মূৰত লগ পালে তেওঁ কেনে প্ৰতিক্ৰিয়া কৰিব, সেইবিষয়ে তাই জ্ঞাত নহয়৷ তেওঁ আগৰ দৰেই আছেনে? নে অন্য কোনো নাৰী তেওঁৰ কাষ চাপিছে৷ নাজানে তাই৷ তথাপি এবাৰ হ’লেও তেওঁক লগ পোৱাটো দৰকাৰ৷ ইমানবছৰলৈকে তায়োতো অপেক্ষাৰত তেওঁৰ বাবেই৷\nচকুৰ আগেৰে ভিন ভিন সময়ৰ কেবাখনো ছবি চকুৰ আগেৰে পাৰ হৈ গ’ল৷ নোৱনি তোলাৰ পৰা হায়াৰ চেকেণ্ডেৰীৰ কেমিষ্ট্ৰিৰ পৰীক্ষাৰ দিনা তাইক শুভেচ্ছা দিবলৈ আহি ওঁঠত আঁকি দিয়া প্ৰথম চুমাটোলৈকে৷\n“জাননে শিৱাংগ, সিদিনা মোৰ আটাইতকৈ টান বিষয়ৰ পৰীক্ষা৷ ইকুৱেচ্যনবোৰ মনত ৰাখিবলৈকে দিগদাৰ, আনফালে সি লগাই যোৱা অথন্তৰটো৷ কিয় তেনেকুৱা কৰিব লাগে সি? কোনোমতে পৰীক্ষাটো পাছ কৰিলো বুলিহে৷ একেবাৰে পঢ়িব পৰা নাছিলো সিদিনা৷ ৰাতি শুবও পৰা নাছিলো৷ ”\n“তই মানে সেই তেতিয়াই প্ৰেম কৰিবলৈ শিকিলি৷ কম ঘাগু নাছিলি দে”, শিৱাংগৰ কথাত লাজ পাইছিল তাই৷\nহয় বয়সতকৈ কিছু ক্ষেত্ৰত আগবঢ়া আছিল তাই৷ বয়সতকৈ আগতে দায়িত্ববোধ শিকা ছোৱালী, বয়সতকৈ আগতেই চঞ্চল মনটোক বশ কৰি জীৱনৰ বাটত খোজ লোৱাৰ পণ লোৱা ছোৱালীজনীৰ প্ৰথম প্ৰেমো অলপ আগতীয়াই আছিল৷ কলেজত ভৰি দিছিল কি নিদিছিল, সিফালৰ মেচৰ পৰা অহা সুঁহুৰিৰ আঁত ধৰি চকুযোৰ যিখন টেবুলত পৰেগৈ, তাতে থমথমকৈ বহি থাকে শিল্পম নামৰ তাইতকৈ দুবছৰ চিনিয়ৰ ল’ৰাটো৷ বায়লজিৰ প্ৰেক্টিকেলৰ বাবে গৰৈ মাছটো কাটি দিয়া নতুবা ভেকুলীটো-পঁইতাচোৰাটো বিচাৰি অনা, ব’টানীৰ প্ৰেক্টিকেলৰ বাবে পিঁয়াজৰ তৰপ এটা পাতলকৈ কাটি দিয়া, এই সৰু সৰু কথাবোৰতে তাই শিল্পমৰ ওচৰ পাইছিলগৈ৷ পঢ়াৰ কথাবোৰ মাত্ৰ এক অজুহাত৷ অকলশৰীয়া হ’লেই দুয়োৰে মনৰ ভিৰ লগা কথাবোৰত জোঁটপোট লাগে৷ সদ্যস্নাতা অভিশ্ৰুতিৰ শৰীৰৰ পাতল সুৱাস আৰু অনৰ্গল বকি থকা মুখখন জপাবলৈকে সি কেবাদিনো কামুৰি দিবৰ মন কৰিছিল৷ সুযোগ পোৱা নাছিল অৱশ্যে, কাৰণ খিৰিকীৰ সিপাৰে অগাদেৱা কৰি থাকে অভিশ্ৰুতিৰ মাকে৷ তাৰ মাজতে এদিন সি সুযোগ পাই গ’ল৷ শ্ৰুতিৰ মাক ক’ৰবালৈ বুলি ওলাই গৈছিল মাত্ৰ, পঢ়ি থকা তাইজনীৰ মুখখন দাঙি লাহেকৈ পৰশ এটা দি দিছিল সি৷ হাহাকাৰ লাগিছিল তাইৰ মন গহনত৷ কি পৰীক্ষা, কিহ’ৰ সমীকৰণ সকলো পাহৰি মৃদু ভৎসৰ্না কৰিছিল তাক৷\n“দুষ্টটো! মোৰ পৰীক্ষাটো বেয়া হওকচোন, গম পাবি তই”, ওঁঠযোৰ মোহাৰি মোহাৰি পৰীক্ষাৰ আগদিনা দিনৰ দিনটো গালি পাৰি থাকিল তাই৷\nপৰীক্ষাটো তাইৰ বেয়া নহ’ল৷ ইচ্ছা কৰা হ’লে মহানগৰীৰ কোনো ভাল কলেজত চিট পাই গ’লহেঁতেন তাই, অলপমান কষ্ট কৰা হ’লে মেডিকেলৰ বাছনিতো হয়তো উত্তীৰ্ণ হ’লহেঁতেন, কিন্তু তাইৰ নিজৰ সৰু চহৰখন এৰি যাবলৈ কোনো পধ্যেই মন নাছিল৷ শিল্পমক এৰিব নোৱাৰে তাই, কোনোমতেই নোৱাৰে, তাক এৰি দূৰৈত পঢ়িবলৈ যাবলৈ কোনোপধ্যেই ৰাজী নহ’ল তাই৷ শিল্পমৰ বুকুত ঘৰ সাজিলে তাই৷\nআবেগিক মুহূৰ্তত কৈ উঠিছিল সি, “ভাল পাওঁ তোক শ্ৰুতি৷ ”\nচম্ভালিব নোৱৰা সময়কণত চকু সেমেকি উঠে তাইৰ, “অই, বুকুৰে কৈছতো৷ “\nকৃত্ৰিম খঙেৰে সিও কৈ পেলায়, “নাই, নাটকৰ ৰিহাৰ্চেল কৰি আছিলো৷ “\nখিলখিলীয়া হাঁহি এটাৰ দৰে প্ৰেম-কোমল অনুভৱবোৰ বতাহত উৰি ফুৰে৷ সৰু চহৰখনৰ এটা যুটি হৈ পৰিছিল দুয়ো৷ মাকে সিঁয়াইছিল, পঢ়া-শুনা প্ৰথমে, তাৰ পাছতহে প্ৰেম৷\nদেউতাকৰ আকৌ শিল্পমলৈহে বেছি মৰম, “ঘৰৰ পৰা দূৰৈত থাকি পঢ়িছেহি ল’ৰাটো৷ তাৰ সময়বোৰ নষ্ট নকৰিবি শ্ৰুতি”৷\nসময় আৰু সপোনবোৰৰ মাজত কিবা পুত্ৰী-মাতৃৰ সম্পৰ্ক৷ সময় নষ্ট হ’লেও সপোনবোৰে জন্ম দিয়ে নতুন সময়ৰ৷ সময়বোৰে জন্ম দিয়ে জীৱনৰ আৰু জীৱনে প্ৰেমৰ৷ এনেকৈয়ে বৃত্ত এটাত সোমাই পৰে সিহঁতৰ কাহিনীবোৰ৷ সিহঁতৰ কাহিনী শুনি শিৱাংগৰ চকুহালো চলচলীয়া হৈ পৰে৷\n“ইমান প্ৰেম, ইমান ভালপোৱা এৰি কিয় গুচি গ’লি তই? ”\n“উপায় নেদেখিলো শিৱাংগ৷ দেউতা ঢুকোৱাৰ পিছত চাকৰি এটাৰ বৰ প্ৰয়োজন হৈছিল মোক৷ ঘৰৰ একমাত্ৰ ছোৱালী আছিলো মই৷ ইউনিভাৰ্ছিটিৰ চাকৰিটোত এপ্লাই কৰিলো, পাই গ’লো, গুচি আহিলো৷ ”\n“আৰু গুচি যোৱাৰ পাছত হাৱা লাগিল৷ পাহৰি থাকিলি কলেজীয়া ভালপোৱা৷ ”\n“নহয় অ’৷ এইবোৰ বহুত কথা৷ মোক নুসুধিবি তই৷ “\nচকুত ভৰ বাৰিষাৰ লুইতখনে তল-ওপৰ কৰে৷ মনত পৰে তাইৰ, শিল্পমে কোনোপধ্যেই বিচৰা নাছিল, তাই ইউনিভাৰ্ছিটিত পঢ়িবলৈ নগৈ চাকৰি কৰিবলৈ যাওক৷ আৰু তাইক দৰকাৰ হৈছিল এটা চাকৰিৰ৷ অতৰ্কিতে ভাগি পৰা আকাশখন দাঙি ধৰিবলৈ চাকৰিটোৰ বাদে তাইৰ আন কোনো উপায় নাছিল৷ সেইখিনিকে সি নুবুজিলে৷ তালফাল লগাই দিলে, এপইণ্টমেণ্ট লেটাৰখনো ফালি পেলালে, বাৰে বাৰে কৈ থাকিল, “তুমি পঢ়াটো শেষ কৰা৷ ইউনিভাৰছিটিৰ ডিগ্ৰীটো লৈ আহা৷ ইয়াত কলেজত লৈ ল’ব তোমাক, মাত্ৰ দুবছৰ কষ্ট কৰা৷ ”\nএফালে দেউতাকৰ মৃত্যু আৰু আনফালে প্ৰিয়জনৰ অবুজ আচৰণ, শেষ সিদ্ধান্ত জনাই দিলে তাই, “মই যামেই চাকৰি কৰিবলৈ৷ ”\nস্পষ্টকৈ মনত পৰে তাইৰ, স্বাধীনতা দিৱসৰ দিনা সংঘটিত হোৱা বোমা বিস্ফোৰণৰ কাৰণে কেবাটাও সংগঠনে অসম বন্ধ ঘোষণা কৰিছিল সেই তিনিদিন৷ চৰকাৰী ৰঙা বাছখনৰ বাদে বেলেগ বাছ চলা নাছিল৷ বেংক বন্ধ হৈ যোৱাত তাইৰ হাতত ফুটাকড়ি এটাও নাছিল৷ আৰু মুখ ফুলাই ৰূমত আবদ্ধ হৈ থকা শিল্পমক মাত নলগোৱাকৈ তাই উচুপি উচুপি ৰঙা বাছখনত বহিছিল৷\n“তোৰ সাহস মই মানিছো দেই৷ অকলেই গুচি গ’লি? তাকো অসম বন্ধৰ দিনত? ”\n“ওমম৷ তাকো হাতত এটকাও নোহোৱাকৈ৷ ”\n“কি কৰিলি তাৰ পাছত? কেনেকৈ মেনেজ কৰিলি টকা? ”\n“সেইবোৰ বহুত কথা, বেলেগ এদিন ক’ম দে৷ এতিয়া মনটো গধুৰ হৈ পৰিছে মোৰ৷ “\nডিব্ৰুগড়-ধেমাজী৷ মাজত এখন দলং৷ বগীবিল দলং৷ খং অভিমানৰ মাজতো সপোনটো আকৌ গজিবলৈ ধৰিছিল৷ ঘৰখন এৰি নিদিয়ে তাই৷ শিল্পমক এৰিব নোৱাৰে৷ শিল্পমেও ধেমাজী নেৰে৷ হয় তাতে সি কলেজ খুলিব, নহয় দেউতাকৰ মাটিখিনিত কুঁহিয়াৰৰ খেতি কৰিব৷ তায়ো চাকৰিটো নেৰে৷ দক্ষিণ পাৰৰ পৰা নৈ পাৰ হৈ উত্তৰ পাৰলৈ অহা যোৱা কৰিব শনিবাৰে শনিবাৰে৷ কিমান দূৰৰনো বাট? বগীবিল দলংখন হ’লেতো মুঠেই ডেৰ ঘণ্টাৰ বাট৷\nঅংকবোৰ মিলি উঠে৷ অভিমানবোৰ নিমিলে৷ শিল্পমে নিৰুদ্দিষ্ট পথিকৰ ভাও লয়৷ পঢ়া-শুনা শেষ হোৱাৰ পাছতে সি হেৰাই যায় ক’ৰবাত৷ চাকৰিৰ মাজে মাজে তাই মাছ কমিউনিকেশ্যনত পোষ্ট-গ্ৰেজুৱেট কৰি চাকৰি সলালে৷ তথাপি ডিব্ৰুগড় এৰা নহ’ল৷ ডিব্ৰুগড়ে তাইৰ পেটৰ ভোক মোকলালে৷ ডিব্ৰুগড়লৈ মোহ সোমাল তাইৰ৷ ধেমাজীও নেৰো বুলি কথা দিছিল৷ শিল্পমক নেৰো বুলি ভগৱানৰ ওচৰত প্ৰতিশ্ৰুতিবদ্ধ হৈছিল৷ দলংখন হৈ উঠা নাই এতিয়াও৷ দলংখনৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিয়ে যে তাই এইখিনি পাইছিলহি, সেই কথা তাইতকৈ ভালকৈ কোনে জানে৷ দলংখন হওক৷ সপোনবোৰ বাস্তবায়িত হ’ব৷ সি নকলেও তাই মুখ ফুটাই ক’বগৈ যে, অকলে অকলে থাকি তাইৰো আমনি লাগিছে, অহা বহাগতে সি কিবা এটা কৰক৷\nসময় কি যে খৰস্ৰোতা নদী! যেন সৌ সিদিনাৰহে কথা৷ মুখ ওন্দোলাই বহি থকা লৰাটোক চাৰপ্ৰাইজ দিমগৈ বুলি ভাবি থাকোতেই দহবছৰ পাৰ হ’ল৷ আঙুলিৰ মূৰত দিনবোৰ গণে তাই৷ তেনে সময়তে শিৱাংগই লগ পাইছিল তাইক৷ তেতিয়া তাই আগশাৰীৰ সাংবাদিক হিচাপে নাম কৰি উঠিছে৷ আৰু শিৱাংগ নদীবান্ধ বিৰোধী সংগঠন এটাত ওতপ্ৰোতভাৱে জড়িত হৈ আছে৷ দুয়োৰে চিনাকি খুব নাটকীয়ভাৱে হৈ ঘনিষ্ঠ সম্পৰ্ক এটাই গঢ় ল’লে৷\nপ্ৰথম চিনাকিতে শিৱাংগই উভতি ধৰিছিল তাইক,\n“এই যে এইবোৰ লিখি আছে, কোনে পঢ়িব এইবোৰ? অসমখনৰ চিনচাব নোহোৱা হ’ব কিছুদিনৰ পিছত৷ নদীবান্ধবোৰে বাহিৰলৈ শক্তি কঢ়িয়াই নিব, অসমীয়া জাতিটো বানপানীত ডুবি মৰিব৷ আপোনালোকৰ এই আখৰবোৰ পঢ়িবলৈ কোনো নাথাকিব জীয়াই”, উষ্মামিহলি কণ্ঠৰে কৈ গৈছিল সি৷\nকেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ স’তে মতবিৰোধ চলিছিল সিহঁতৰ সংগঠনৰ, “এই যে লুক ইষ্ট পলিচী-এইবোৰ সৱ ভেঁকোভাওনা৷ পশ্চিমবংগৰ চি-নেক পথেৰে এই বিশাল শক্তি কঢ়িয়াব নোৱাৰিব বুলিয়েই এইবোৰ চালিবাজী৷ চাই থাকক চকুৰ আগতে অসমখন কিদৰে ধ্বংস হ’বলৈ গৈ আছে৷ পূঁজিপতিয়ে কিনি পেলাইছে অসম৷ দুদিনতে প্ৰমাণ পাই যাব অসমবাসীয়ে৷ “\nসঁচাইনে? শিৱাংগই কোৱা কথাবোৰৰ সত্যতা আছেনে? সাংবাদিক হোৱাৰে পৰা সত্যতা নোহোৱা কথাবোৰ মানি লবলৈ সন্মত নহয় তাই৷ তাতকৈ তাই অধ্যয়ন কৰিব৷ তাই নিজৰ বিবেকেৰে বিচাৰ কৰিব, কোনবোৰ সঁচা, কোনবোৰ ছলনা৷\nকোনোবাই কৈছিল নদীবান্ধৰ বিপক্ষে, কোনোবাই সপক্ষে৷ তাইৰ দৰে ছোৱালীজনী কাৰো উত্তৰত সন্তুষ্ট হোৱা নাছিল৷ অধ্যয়ন কৰিছিল কিছু৷ তথাপি যেন বহুত বাকী৷ শেষত শিৱাংগৰ ওচৰত ব্যক্ত কৰিছিল মনোভাৱ, নদীবান্ধৰ ওপৰত মই এখন কিতাপ লিখিব বিচাৰো৷\nতাইৰ সমানে সুখী হৈছিল সি, “এয়াতো খুব ভাল কথা৷ আহকনা এদিন গেৰুকামুখলৈ৷ “ সি তাইলৈ মেইল কৰিছিল কিছু তথ্য, তাই ৰাতি এপৰলৈকে সেইবোৰকে ফঁহিয়াই আছিল,\n“মধ্যপ্ৰাচ্যৰ দেশবোৰৰ দৰেই ভাৰতকো ধনী হ’বলৈ শক্তি লাগে৷ ভাৰতত যিহেতু তেনে কোনো বিশেষ শক্তি নাই, গতিকেই চকু পৰিছে অসমৰ নদীবোৰৰ ওপৰত৷ উত্তৰ-পূবক ভাৰতৰ পাৱাৰহাউচ হিচাপে উপস্থাপন কৰিবলৈ বিচৰা হৈছে৷ কোৱা হৈছে, এই জলবিদ্যুৎ শক্তিসমূহ একেবাৰে ক্লীন শক্তি, ইয়াত কোনোধৰণৰ প্ৰদূষণৰ সৃষ্টি নহয়৷ কিন্তু আওপকীয়াকৈ চাবলৈ গ’লে কি দেখিম? এই বান্ধসমূহৰ স্বাৰ্থত গছ-গছনি কাটি তহিলং কৰিছে৷ বায়ুমণ্ডলত কাৰ্বন-ডাই-অক্সাইডৰ পৰিমাণ বঢ়াৰ উপৰিও বৃহৎ জলাশয়বোৰত সেউজ পাহাৰবোৰ ডুব যোৱাৰ ফলত গ্ৰীণহাউচ গেছৰ উৎপত্তি হৈছে৷ এই গেছসমূহে তাপমাত্ৰা বৃদ্ধি কৰিছে৷ অজন স্তৰ ক্ষতিগ্ৰস্ত হৈছে৷ আমাৰ ভৱিষ্যৎ প্ৰজন্মলৈ বৃহৎ ভাবুকি আহি পৰিছে৷ “\nঅভিশ্ৰুতিয়ে আধালিখা ডায়েৰীখন বন্ধ কৰি থৈ শুবলৈ যায়, ৰাতি শেঁতেলীতো বাগৰে কথাবোৰ, এইবাৰ হেনো য’তে ত’তে বানপানী হৈছে, হ’বই, শিৱাংগই কৈছিল, “অসমৰ ভৌগোলিক অৱস্থানটোৱে ইমান ডাঙৰ নদীবান্ধ কোনোপধ্যেই চাপৰ্ট নকৰে”৷ চৌপাশে পাহাৰেৰে আৱৰা ৰাজ্যখনলৈ পাহাৰৰ সমূহ আৱৰ্জনা নামি আহি অসমখন তৰাং কৰি তুলিছে৷ তেনেস্থলত ডেৰশৰো অধিক বান্ধ অসমৰ মূৰৰ ওপৰত৷ লখিমপুৰৰ ৰঙানদীৰ ওপৰৰ বান্ধটোৰ কথাই কয়নে, গোলাঘাটৰ ধনশিৰিৰ ওপৰৰ বান্ধটোৰ কথা কয়, নে চিয়াং নৈৰ বান্ধটোৰ কথাই কয়, নামনি অসমৰ আকৌ ভূটানৰ প্ৰকল্পকেইটা আছেই, মেঘালয়ৰ উৰিয়াম নৈৰ বান্ধটোও কম চিন্তনীয় নহয়৷ মুঠতে কথাবোৰ বৰ চিন্তনীয়৷\nশিৱাংগই গেৰুকামুখলৈ মাতিছে তাইক৷ উদ্দেশ্য, সোৱণশিৰিৰ জলবিদ্যুৎ প্ৰকল্প৷ চাই যাওক তাই, কি পৰিকল্পিতভাৱে নদীক নিয়ন্ত্ৰণ কৰে প্ৰযুক্তিয়ে, আৰু সেই প্ৰযুক্তিত জলজ প্ৰাণীসমূহৰ কিদৰে ক্ষতিসাধন হয়৷\n“দিনৰ ভাগত নদীসমূহত খুব কম কমকৈ পানী এৰি দিয়া হয়, কাৰণ দিনৰ ভাগত শক্তিৰ প্ৰয়োজন কম৷ কিন্তু পিক আৱাৰ্চত, আই মিন সন্ধিয়াৰ ভাগত খুব দ্ৰুতবেগত পানীৰ সোঁত বঢ়াই দিয়া হয়, যাৰ ফলত জলজ জীৱসমূহৰ বিস্তৰ ক্ষতিসাধনেই নহয় কেৱল, প্ৰাকৃতিক ভাৰসাম্যহীনতাৰ সৃষ্টি হয়৷ “\nকৈ যায় শিৱাংগই৷ প্ৰত্যেক দিনাই অন্তত দুঘণ্টাৰ বাবে হলেও তাইৰ লগত কথা পতাটো তাৰ দায়িত্ব হৈ পৰিছে৷ প্ৰত্যেকদিনাই সি ন ন তথ্যৰে আশ্চৰ্যত ডুবাই পেলায় তাইক৷ কোনোটো তথ্য তাই মেইলত বিচাৰে, কোনোটোৰ বাবে হয়তো প্ৰজেক্টৰ চাইট চাবলৈ যোৱাৰ মতপোষণ কৰে৷\nহয়৷ কিতাপখন লিখাৰ বাবে ক্ষেত্ৰভিত্তিক অধ্যয়নৰ প্ৰয়োজন আছিল৷ তাই আৰু শিৱাংগ মিলি সেই পৰিকল্পনা কৰি পেলাইছিল৷ গেৰুকামুখৰ জলবিদ্যুৎ প্ৰকল্পৰ নাতিদূৰত অৱস্থিত কৈলাসপুৰ গাঁৱতে শিল্পমৰ শ্যামলী-পাম৷ তালৈ গ’লেই লগ পাবনে তাই? পাব হেনো৷ শিৱাংগই তলে তলে সেই খবৰো লৈছিল৷\nসপোন এটাই উৰুলি দিয়ে৷ শিৱাংগৰ লগত ভাল ঘনিষ্ঠতা হৈ উঠিল তাইৰ৷ আপুনিৰ পৰা তুমি, তুমিৰ পৰা তই৷ কেতিয়াবা সুধি পেলায় তাই,\n“তাৰ খবৰ পাৱনে শিৱাংগ? ”\nশিৱাংগই নকয় তাইক, তাই টিভিত ওলালে যে শিল্পমে টিভিটো বন্ধ কৰি দিয়ে৷ কিয় বন্ধ কৰি দিয়ে? কিয় সেইখন মুখ চাবলৈ অত অভিমান? শিল্পমৰ চকুলৈ চাই সেই উত্তৰ সি যুগুতাই লয়, অভিমানৰ আন নাম ভালপোৱা৷\nসকলোবোৰ সাজু হৈ উঠিল৷ পুলকিত হৈ পৰিছে তাইৰ মন, তথাপি মিহি মিহিকৈ টেনচন এটা, যদি তাৰ জীৱনত আন নাৰীৰ প্ৰৱেশ ঘটিল, তেতিয়া? কি হ’ব তেতিয়া?\nতিতা চুলিখিনি টাৱেলেৰে মচি মচি বিছনাখনত বাগৰ দিয়ে তাই৷ পাঁচঘণ্টাৰ গভীৰ টোপনি লাগে তাইক এতিয়া৷ কাইলৈৰ পৰা দুটা নতুন যাত্ৰাৰ আৰম্ভণি৷ গতিকেই বহুত কাম৷ ব………হু………ত…..\nকেতিয়ানো টোপনিত ঢলি পৰিল গমকে নাপালে তাই৷ ৰাতিপুৱালৈ দেখিলে এগালমান মিছকল৷ অচিনাকি নাম্বাৰৰ মিছকল৷ কোন হ’ব পাৰে? পেছাটোৰ বাবেই তাইলৈ বহুত ধৰণৰ ফোন আহে৷ কিন্তু একেটা নাম্বাৰৰ পৰা ইমানবোৰ ফোন, তাকো মাজৰাতি৷ আচৰিত হ’ল কিছু৷ উৎকণ্ঠিতও হ’ল বেচকৈ৷ বানপানীয়ে নদীৰ মথাউৰি ভঙাৰ সময়ত তাই ফেৰীৰে ভৰা লুইত পাৰ হ’বলৈ ওলাইছে৷ কি বা খবৰ? ভ্ৰূ কোচাই নাম্বাৰ টিপে,\nমাত নাই সিফালৰ৷\nআকৌ মাতিলে তাই,\n“হেল্ল হেল্ল, কোনে ক’লে? মই বহুত মিছ কল পালো এই নম্বৰটোৰ পৰা৷ কোনে কৈছে আপুনি? ”\nসিফালৰ পৰা এটা ফোঁপনিৰ শব্দ ভাঁহি আহিল৷\n“শিৱাংগৰ লগত আপোনাৰ কিহ’ৰ ইমান হলিগলি? ”\n“শিৱাংগৰ লগত? ”\n“হয়৷ শিৱাংগৰ লগত৷ “, সিপক্ষই জোৰ দি ক’লে৷\n“মই একো বুজা নাই৷ কোন হয় আপুনি? ”\n“আপুনি বুজিবলৈ চেষ্টা নকৰিব৷ আৰু আমাৰ মাজত সোমাবলৈকো চেষ্টা নকৰিব৷ মাত্ৰ এটা কথা কৈ দিছো, মোৰ পেটত শিৱাংগৰ সন্তান আৰু সেই সন্তানৰ শপত, যিদিনাই আপুনি গেৰুকামুখত ভৰি দিব, সিদিনাই মই সোৱণশিৰিত জাপ দিম৷ ”\nঠাককৈ কাটি গ’ল ফোনটো৷ তাইৰ অণ্ঠ কণ্ঠ শুকাই গ’ল৷ কোন হয় এওঁ, যাৰ গৰ্ভত শিৱাংগৰ সন্তান৷ শিৱাংগই তাৰ ব্যক্তিগত জীৱনৰ বিষয়ে কোনোদিনেই নক’লে, তাঁৱো নুসুধিলে অৱশ্যে, কিন্তু এয়াতো ভুল অপবাদ৷ তাই আকৌ ফোনটো লগালে,\n“আপুনি মোক ভুল বুজিছে৷ ”\n“মোক একো স্পষ্টীকৰণৰ দৰকাৰ নাই৷ মই ক’বলগাখিনি ক’লো৷ ইয়াৰ পিছত আপুনি কি কৰে সেয়া আপোনাৰ কথা৷ “\n“আপুনি ভুল বুজিছে৷ ”\n“ন’৷ মোক বুজাবলৈ আপুনি চেষ্টা নকৰিব৷ ”\nইমান ৰুক্ষ মাত, ইমান ঔদ্ধতালি তাই জীৱনত পোৱা নাছিল৷ তাই গেৰুকামুখত যিদিনাই ভৰি দিব, সেইদিনাই হেনো তাইৰ শেষ দিন হ’ব৷ শিল্পমক লগ পোৱাৰ সপোনটোৱে হঠাতে যেন ভৰ লুইতত জাপ দিলে৷ দলংখনক আঁকোৱালি লৈ ইপাৰ সিপাৰ হোৱাৰ দৃশ্যটোও যেন মুহূৰ্তৰ ভিতৰতে এৰা-পৰলীয়া হৈ গ’ল৷\nআৰু নদীবান্ধৰ ওপৰত লিখিব বিচৰা কিতাপখন? সেইখন যে কাহানিও আৰম্ভই নহ’ব৷\nইফালে শিৱাংগই তালফাল লগালে, কটাক্ষ কৰিলে, “সাংঘাতিক ইনডিচিচিভ মাইণ্ডৰ ছোৱালী হয় তই৷ তোক বুজাটোৱেই মোৰ ভুল হৈ গ’ল”৷\nতাই মনে মনে থাকিল৷\n“তোৰ বাবে সৱ এৰেঞ্জমেণ্ট হৈ গৈছিল৷ গেষ্ট হাউচ, গাড়ীৰ কথাটো বাদেই, এন এইচ পি চিৰ জি এমৰ এপইণ্টমেণ্টলৈকে, পাঁচখনকৈ গাঁৱৰ ৰাইজমেল, সকলো ঠিক হৈ গৈছিল শ্ৰুতি৷ তই কি কাৰণে সিদ্ধান্ত বদলাই দিলি? ”\n“আৰু কি জাননে? মোৰ হ’বলগা বিয়াখনো তই অহালৈকে ৰৈ দিছিলো, তই আহিলেহে তাইক সেন্দূৰ পিন্ধাম বুলি ভাবি থৈছিলো৷ লগতে ভাবিছিলো, শিল্পমৰ কাৰণেও সেন্দূৰ এটেমা কিনিম বুলি৷ কিয় ৰ’লো তোলৈ মই? মানুহৰ চকুত ধৰা পৰাকৈ তাইৰ গৰ্ভ বাঢ়ি আহিছে, তথাপি তথাপি………..”, কথাখিনি সম্পূৰ্ণ কৰিব নোৱাৰিলে সি৷\nফোনটো কাটি দিয়ে তাই৷ হাজাৰ জটিল সমস্যাৰে জৰ্জড়িত মানুহৰ জীৱন৷ আৰু কিছুমানৰ জীৱন সন্দেহ নামৰ বেমাৰত জৰ্জড়িত৷ তাইৰ পেটত হেনো দেৱশিশু-এই সময়ত সেই মাতৃক মানসিকভাৱে অসুস্থ কৰি তুলি পাপকাৰ্য নকৰে তাই৷\nনৈখনৰ যি পাৰে তাইৰ প্ৰিয়জনে বাহৰ পাতে, সেই পাৰে হেনো তাই ভৰিখনকে থবগৈ নোৱাৰে, ইমানেই অস্পৃশ্য তাইৰ ভৰি, ব্যংগমিহলি হাঁহিৰ মাজেৰে দুচকু সেমেকি উঠে তাইৰ৷\n“মোৰ খোজবোৰো এতিয়া আনৰ দ্বাৰা পৰিচালিত হয়৷ ক’ত ভুল আছিল মোৰ? ”, দিনে নিশাই নিজক প্ৰশ্ন কৰে শ্ৰুতিয়ে৷ তাইতো নুবুজে যে, বেছিভাগৰে এনেকুৱাই হয়, অজান কীটে ধ্বংস কৰি পেলায় সপোনৰ কাঁচঘৰ৷\nবৰ জেদী তাই৷ হাতত ফুটাকড়ি এটাও নোহোৱাকৈ শতমাইল দূৰলৈ অকলে কাম কৰিবলৈ ওলাই অহা ছোৱালী তাই৷ সাধাৰণ কথা এটাত লাগিয়েই দহবছৰৰ বাবে প্ৰিয়জনৰ পৰা আঁতৰি থকা ছোৱালী তাই৷ কিতাপ লিখাৰ সপোনটোতো বহুত সাধাৰণ কথা৷\nশোকটো বুকুত বহি বৰফ-কঠিন হোৱাৰ পৰতে এদিন শিৱাংগ আহি গ’ল তাইৰ ওচৰলৈ৷\n“হুঁ ল৷ “\n“মিঠাই৷ ছোৱালী এজনী হ’ল৷ নামটো তই দিব লাগিব কিন্তু৷ “\n“বাঃ কংগ্ৰেচুলেচন! কি যে ভাল খবৰ! পিছে নামটো মই কিয় দিম আক? সন্তানৰ নামটো মাক-দেউতাকৰে অধিকাৰ, দুয়োজনেই আলোচনা কৰি ল’বি৷ “\n“তায়েই বিচাৰিছে অ’, নামটো তই দে বুলি৷ ”\nকি! এইগৰাকীয়ে সেইগৰাকী, যাৰ এটা হুমকিত তাই জীৱনৰ বাট সলাই দিছিল৷ সঁচাকৈয়ে নাৰীৰ ছলনা বুজা টান বুলি মহা মহা পণ্ডিতে এনেই কৈ যোৱা নাছিল৷\n“কি খবৰ তাইৰ? ”\n“ভাল, একদম সুস্থ৷ ডিব্ৰুগড় মেডিকেলতে এডমিট হৈ আছে তাই৷ ” শ্ৰুতিয়ে একো নক’লে৷ লগ কৰাৰ সৌজন্যকণো দেখুৱাব নোৱাৰিলে৷\n“আৰু এটা উপহাৰ আছে তোলৈ৷ ”\n“কি অ? ”, ভৰ বাৰিষাৰ নৈখন চকুৰ পৰা লুকুৱাব নোৱাৰে তাই৷\n“য়েচ, শিল্পমৰ নামৰ৷ ”\n“কি ধেমালি কৰিছ তই শিৱাংগ? ”\n“এয়া চা৷ ”\nবান্ধ ভাঙি লোতক নামে ওফন্দি উঠা নৈখনৰ৷\n“সি ক’ত? ”\n“লৈ যাবলৈ কৈছে তোক? ”\n“নাযাওঁ মই৷ ”\n“তই ইমান জেদী কিয় কচোন৷ ”\n“সি কিয় আহিব নোৱাৰে কচোন৷ ”\nউচাৎ মাৰি তাই আঁতৰি যায়৷ তাইলৈ চাই পঠিয়ায় সি, দেখে, অভিমানী নৈখনৰ ওপৰেৰে লোতক বাগৰিছে৷ মুহূৰ্ততে সিদ্ধান্ত লৈ পেলায় শিৱাংগই, সি সেই নৈখনৰ দলং হ’ব, বগীবিল দলংখনৰ দৰেই যিমান সময় নালাগক কিয়, এদিন সিও দুখন হিয়া জোৰা লগাব৷\nআৰু আধালিখা উপন্যাসখনৰ কাম সিদিনাই হয়তো তাই হাতত ল’ব৷ ■■\n← মূখা – ভাস্কৰজ্যোতি বৰা\nমই গুচি যাওঁ নিজৰ বাটে – কৌস্তুভমণি শইকীয়া দত্ত →\nআকৌ এবাৰ পঢ়িলো। খুব ভাল লাগিল পাৰবীন


দেশৰ দীৰ্ঘতম বগীবিল দলঙৰ ওপৰেৰে চলিল প্ৰথমবাৰৰ বাবে পূৰ্ণাংগ ৰে'ল\nদেশৰ দীৰ্ঘতম বগীবিল দলঙৰ ওপৰেৰে চলিল প্ৰথমবাৰৰ বাবে পূৰ্ণাংগ ৰে’ল\nডিব্ৰুগড় , October 22, 2018 12:46 pm\nআজি ২২ অক্টোবৰত ১৭ বছৰে ৰাজ্যবাসীয়ে কৰি থকা অপেক্ষাৰ অন্ত পৰিল। আজিৰ দিনটোতে ভাৰতৰ ভিতৰতেই দীৰ্ঘতম ৰেলপথ-স্থলপথ দলঙৰ ওপৰেদি পৰীক্ষামূলকভাৱে চলিল প্ৰথমখন পূৰ্ণাংগ ৰেল।\nডিব্ৰুগড়ৰ ধমলগাঁৱৰ পৰা ধেমাজিৰ টঙানী ষ্টেশ্যনলৈকে ঘণ্টাত ১২০-১৪০ কিলোমিটাৰ বেগেৰে যাত্ৰা আৰম্ভ হ’ল। পূৰ্বতে পৰীক্ষামূলকভাৱে ৰে’ল ইঞ্জিন চলোৱাৰ পিছত আজি প্ৰথমবাৰৰ বাবে মুঠ ১২ টা ডবা থকা ৰে’লখনেৰে যাত্ৰা আৰম্ভ কৰা হৈছে।\nএই ৰে’লখনৰ পাছে পাছে মটৰ ট্ৰলিৰ জৰিয়তে টঙানী ষ্টেশ্যনলৈকে আগবাঢ়িছে কমিছন অব ৰে’লৱে চেফ্টিৰ এটা দল। জেট ৰে’লৱেৰ মুখ্য সুৰক্ষা বিষয়া শৈলেস কুমাৰ পাঠকৰ অনুমতিৰ পিছথে ৰে’লৱে বিভাগৰ শীৰ্ষ বিষয়া সকলৰ উপস্থিতিত এই পৰীক্ষামূলক যাত্ৰা আৰম্ভ কৰা হয়।\nউল্লেখযোগ্য যে ২০০২ চনৰ ২১ এপ্ৰিলত ভূতপূৰ্ব প্ৰয়াত প্ৰধান মন্ত্ৰী অটলবিহাৰী বাজপায়ীয়ে এই দলংখন অধাৰশিলা স্থাপন কৰিছিল। এই দলংখনৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ জলপৃষ্ঠৰ পৰা ৩২ মিটাৰ ওপৰত আছে। এই দলংখনৰ নক্সা ছুইডেন আৰু ডেনমাৰ্কক সংযোগ কৰা এখন দলঙৰ পৰা লোৱা হৈছে।\nমন কৰিবলগীয়া যে অৰুণাচল প্ৰদেশৰ পৰা গুৱাহাটী হৈ ডিব্ৰুগড়লৈ ৰে’ল যাত্ৰা হ’ল ৫০০ কি. মি. কিন্তু বগীবিল দলঙেৰে এই দূৰত্ব ১০০ কি. মি.তকৈ কম হ’ব। যাৰ ফলত ভাৰতৰ ভিতৰতেই দীৰ্ঘতম দলংখনে যাত্ৰী বহু সময় ৰেহাই কৰিব বুলি আশা কৰা হৈছে।


চিকিৎসকে তেওঁৰ মৃত্যু হোৱা বুলি ঘোষণা কৰিছিল ! হঠাতে মৃত ব্যক্তিজন জীৱিত হৈ খোজ কাঢ়িবলৈ ধৰিলে ...– News18 assam\nচিকিৎসকে তেওঁৰ মৃত্যু হোৱা বুলি ঘোষণা কৰিছিল ! হঠাতে মৃত ব্যক্তিজন জীৱিত হৈ খোজ কাঢ়িবলৈ ধৰিলে ...\nDead Man Wakes Up Before Autopsy: গনজালো মনটয়া জিমেনেজ (Gonzalo Montoya Jimenez) নামৰ এজন ২৯ বছৰীয়া বন্দীক কাৰাগাৰত থকা অৱস্থাত মৃত ঘোষণা কৰা হৈছিল, কিন্তু মৰণোত্তৰ পৰীক্ষাৰ ঠিক আগতে তেওঁ সাৰ পাইছিল।\nLast Updated : February 09, 2022, 19:39 IST\nবহুসময়ত, যিসকলে ধেমালিতে গভীৰভাৱে শুই থাকে তেওঁলোকক কোৱা হয় যে তেওঁলোক টোপনি যোৱা নাই কিন্তু মৃত্যু বৰণ কৰিছে। স্পেইনৰ কাৰাগাৰত থকা এজন বন্দীৰ ক্ষেত্ৰত এনেকুৱাই ঘটিছিল। গনজালো মনটয়া জিমেনেজ (Gonzalo Montoya Jimenez) নামৰ এজন ২৯ বছৰীয়া বন্দীক কাৰাগাৰত থকা অৱস্থাত মৃত ঘোষণা কৰা হৈছিল, কিন্তু মৰণোত্তৰ পৰীক্ষাৰ ঠিক আগতে তেওঁ সাৰ পাইছিল।\nডেইলী ষ্টাৰৰ প্ৰতিবেদন অনুসৰি, ২০১৮ চনত ডকাইতিৰ গোচৰত কাৰাগাৰত বন্দী হৈ থকা গনজালো মনটয়া জিমেনেজক ৩ জন বেলেগ বেলেগ চিকিৎসকে পৰীক্ষা কৰিছিল। তেওঁক শৱগৃহলৈ নিয়াৰ আগতে চিকিৎসা পৰীক্ষা কৰা হৈছিল আৰু তাৰ পিছত এটা শৰীৰৰ মোনাত পেক কৰা হৈছিল আৰু মৰণোত্তৰ পৰীক্ষাৰ বাবে প্ৰেৰণ কৰা হৈছিল।\nনাকৰ শব্দ টোপোলাটোৰ পৰা আহিছিল\nযেতিয়া গনজালোৰ শৰীৰটো এটা টোপোলাত কঢ়িয়াই নিয়া হৈছিল, মানুহে ইয়াৰ ভিতৰৰ পৰা কিছু শব্দ শুনিছিল। অলপ সময়ৰ পিছত, নাক বজোৱাৰ এই শব্দটো ডাঙৰ হ'বলৈ ধৰিলে। আগতে, তেওঁক কাৰাগাৰত থকা এজন চিকিৎসকে পৰীক্ষা কৰিছিল আৰু তেওঁৰ একো অদ্ভুত কথা নাজানিছিল। তেওঁক মৃত ঘোষণা কৰাৰ এঘণ্টা পিছত, ফৰেনচিক চিকিৎসকেও এইটো নিশ্চিত কৰিছিল আৰু তৃতীয় চিকিৎসকৰ ওচৰলৈ যোৱাৰ সময়ত আচৰিত অনুভৱ কৰিছিল। এনে পৰিস্থিতিত, তেওঁ শৰীৰৰ কিছু অংশ চিহ্নিত কৰিছিল আৰু ইয়াক পৰীক্ষাৰ বাবে শৰীৰলৈ প্ৰেৰণ কৰিছিল।\nঅনুসন্ধানৰ বাবে উপস্থিত হোৱাৰ লগে লগে মানুহজন উঠি বহিল\nবন্দীজনক মৰণোত্তৰ পৰীক্ষাৰ বাবে লৈ যোৱাৰ লগে লগে, তেওঁ হঠাতে উঠি খোজ কাঢ়িবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। স্থানীয় প্ৰতিবেদন অনুসৰি, যেতিয়া ফৰেনচিক পেথলজিষ্টে টোপোলাটো খুলিছিল, বন্দীজনক জীৱিত অৱস্থাত পোৱা গৈছিল। তাৰ পিছত সঠিক পৰিস্থিতি জানিবলৈ তেওঁক লগে লগে আন এখন চিকিৎসালয়লৈ লৈ যোৱা হৈছিল। স্পেইনৰ কাৰাগাৰ বিভাগৰ মতে, বন্দীজনক তিনিজন চিকিৎসকে পৰীক্ষা কৰিছিল আৰু তেওঁৰ মৃত্যু নিশ্চিত কৰিছিল। পিছত প্ৰাপ্ত তথ্য অনুসৰি, মানুহজনে এদিন আগতে অসুস্থ হোৱাৰ অভিযোগ কৰিছিল আৰু অক্সিজেনৰ অভাৱৰ সন্মুখীন হৈছিল। মানুহজন কেনেকৈ মৃত্যুৰ পৰা উভতি আহিছিল সেয়া জনা নাছিল, কিন্তু তেওঁ উঠি অহাৰ লগে লগে তেওঁৰ পত্নীক লগ পোৱাৰ ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰিছিল।\nFirst published: February 09, 2022, 19:39 IST\nAjab Gajab newsSpainWeird news


চাৰি ধামৰ তীৰ্থযাত্ৰীসকলৰ বাবে ভাল খবৰ ! হ'ব ৩২৭ কিলোমিটাৰ দীঘল ৰে'লপথ !– News18 assam\nChar Dham: উত্তৰাখণ্ডৰ চাৰি ধামৰ তীৰ্থযাত্ৰীসকলৰ বাবে ভাল খবৰ ! ৰে'লে আপোনাক লৈ যাব কেদাৰনাথ, বদ্ৰীনাথ, গংগোত্ৰী আৰু যমুনোত্ৰীলৈ...হ'ব ৩২৭ কিলোমিটাৰ দীঘল ৰে'লপথ !\nচাৰি ধাম অৰ্থাৎ যমুনোত্ৰী, গংগোত্ৰী, কেদাৰনাথ আৰু বদ্ৰীনাথৰ পৰা নতুন বিজি ৰেল সংযোগৰ বাবে চলোৱা জৰীপ শীঘ্ৰেই সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ পথত ।\nLast Updated : May 28, 2021, 17:18 IST\nচাৰি ধামৰ যাত্ৰা অৰ্থাত্ কেদাৰনাথ, বদ্ৰীনাথ, গংগোত্ৰী আৰু যমুনোত্ৰীলৈ যোৱাৰ অপেক্ষা কৰি থকা ভক্তগণৰ বাবে ভাল খবৰ । ভাৰতীয় ৰে'লে আপোনাক লৈ যাব কেদাৰনাথ, বদ্ৰীনাথ, গংগোত্ৰী আৰু যমুনোত্ৰীলৈ । ইতিমধ্যে এই চাৰি ধামক নতুন বিজি ৰে'লেৰে সংযোজিত কৰাৰ বাবে বিশেষ জৰীপ চলাই আছে ভাৰতীয় ৰে'ল কৰ্তৃপক্ষই ।\nবৃহস্পতিবাৰে কেন্দ্ৰীয় ৰে'ল মন্ত্ৰী পীয়ুষ গোৱেলে এই চাৰি ধাম প্ৰকল্পৰ সংযোগ আঁচনিৰ জৰীপ কাৰ্য নিৰীক্ষণ কৰে আৰু চাৰি ধামৰ পৰা নতুন বিজি ৰেল সংযোগৰ এই জৰীপ অন্তিম পৰ্যায়ত উপনীত হৈছে বুলি জানিব পৰা গৈছে ।\nদৰাচলতে ৰে'ল বিষয়াসকলে এই প্ৰকল্পৰ বাবে কেন্দ্ৰীয় ৰে'ল মন্ত্ৰী পীয়ুষ গোৱেলৰ সৈতে এক পৰ্যালোচনা বৈঠকত মিলিত হৈ এই কথা অৱগত কৰে কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰীগৰাকীক । উক্ত বৈঠকতে ৰে'লমন্ত্ৰীগৰাকীয়ে সংশ্লিষ্ট বিষয়াসকলক যাত্ৰীসকলৰ সুৰক্ষা আৰু আৰামৰ বাবে ৰাখিবলগীয়া সকলো বিকল্প বিতংভাৱে পৰ্যালোচনা কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়ে। তেওঁ কয় যে প্ৰকল্পটো সম্পূৰ্ণ নোহোৱালৈকে সকলো সংযোগ বিকল্পৰ লগতে সম্পূৰ্ণ ব্যয়ৰ প্ৰভাৱ পৰীক্ষা কৰিব লাগে । গোৱেলে লগতে কয় যে চাৰি ধাম যাত্ৰাৰ বাবে তীৰ্থযাত্ৰীসকলে দ্ৰুত, সুৰক্ষিত আৰু আৰামদায়ক সংযোগ লাভ কৰিব লাগে।\nৰে'ল মন্ত্ৰালয়ৰ মতে, ১২৫ কিলোমিটাৰ দীঘল ঋষিকেশ-কৰ্ণপ্ৰয়ান সংযোগী নতুন বিজি ৰে'ল লাইন প্ৰকল্পৰ অংশ কৰ্ণপ্ৰয়াগ ষ্টেচনৰ পৰা কেদাৰনাথ আৰু বদ্ৰীনাথলৈ ৰে'ল সংযোগ আৰম্ভ হ'ব। আনহাতে, গংগোত্ৰী আৰু যমুনোত্ৰী ৰে'ল সংযোগ বৰ্তমানৰ ডইৱালা ষ্টেচনৰ পৰা আৰম্ভ হ'ব।\nৰে'ল কৰ্তৃপক্ষৰ মতে, চাৰি ধাম যাত্ৰাৰ বাবে বৰ্তমান Reconnaissance Engineering Survey(RES) জৰীপ চলি আছে যাৰ উদ্দেশ্য হৈছে ভক্তসকলক সুৰক্ষিতভাৱে, আৰামদায়কভাৱে সময়মতে ধামলৈ লৈ যোৱা।\nউল্লেখ্য যে, উত্তৰাখণ্ডৰ চাৰিটা ধামস্থানক ৩২৭ কিলোমিটাৰ দীঘলীয়া ৰেলপথৰ জৰিয়তে সংযোগৰ বাবে এটা বহু প্ৰতীক্ষিত প্ৰকল্পৰ ওপৰত কাম কৰি আছে ভাৰতীয় ৰে'লৱেয়ে । যিয়ে ভক্তসকলৰ বাবে চাৰি ধাম যাত্ৰা সহজ কৰি তুলিব।\nIndian RailwayKedarnath templeRailway Ministry


জনপ্ৰিয় অভিনেত্ৰী মুনমী ফুকনৰ এই ভিডিওই কঁপাইছে ছচিয়েল মিডিয়া! মুহূৰ্তৰ ভিতৰতে হ'ল ভাইৰেল actress-moonmi-phukan-new-video-viral-on-social-media-hb– News18 assam\nজনপ্ৰিয় অভিনেত্ৰী মুনমী ফুকনৰ এই ভিডিওই কঁপাইছে ছচিয়েল মিডিয়া! মুহূৰ্তৰ ভিতৰতে হ'ল ভাইৰেল\nমুনমী ফুকন অসমৰ এগৰাকী অন্যতম ব্যস্ত অভিনেত্ৰী। বিভিন্ন ধাৰাবিকৰ লগতে ছবি আৰু ভ্ৰাম্যমান থিয়েটাৰৰ এগৰাকী নিয়মীয়া অভিনেত্ৰী মুনমী।\nআজিকালি ৰীল ভিডিও যুৱপ্ৰজন্মৰ মাজত বিশেষ ভাবে জনপ্ৰিয়। চিনেমাৰ অভিনেতা-অভিনেত্ৰীৰ পৰা কলেজীয়া ছাত্ৰীলৈকে সকলোৱেই নিৰ্মাণ কৰে ৰীল ভিডিও। বলীউদৰ অভিনেত্ৰীসকলৰ ৰীল ভিডিও প্ৰায়ে ভাইৰেল হৈ থাকে ছচিয়েল মিডিয়াত। অসমৰো বহু অভিনেত্ৰীক ৰীল ভিডিও প্ৰস্তুত কৰা দেখিবলৈ পোৱা যায়।\nজনপ্ৰিয় অভিনেত্ৰী মুনমী ফুকনক ছচিয়েল মিডিয়াত প্ৰায়ে এক্টিভ থকা দেখিবলৈ পোৱা যায়। অভিনেত্ৰীগৰাকীয়ে আকৰ্ষণীয় ফটো আৰু ভিডিও প্ৰায়ে আপলোড কৰে ছচিয়েল মিডিয়াত।\nশেহতীয়াকৈ মুনমী কলিতাই নিজৰ ফেটবুক একাউণ্টত এটা ৰীল ভিডিও আপলোড কৰিছে। ভিডিওটোত মুনমীক আকৰ্ষণীয় ৰূপত নৃত্য কৰা দেখিবলৈ পোৱা গৈছে। যি ভিডিও এতিয়া ভাইৰেল হৈ পৰিছে ছচিয়েল মিডিয়াত।\nমুনমী ফুকন অসমৰ এগৰাকী অন্যতম ব্যস্ত অভিনেত্ৰী। বিভিন্ন ধাৰাবিকৰ লগতে ছবি আৰু ভ্ৰাম্যমান থিয়েটাৰৰ এগৰাকী নিয়মীয়া অভিনেত্ৰী। মুনমী নিজৰ শৰীৰকলৈও যথেষ্ঠ সচেতন। অভিনেত্ৰীগৰাকীয়ে শৰীৰ চৰ্চা কৰা ভিডিও বা ফটোও ছচিয়েল মিডিয়াত শ্বেয়াৰ কৰা দেখা যায়।\nAssamese ActressAssamese cinemabollywoodMoonmi PhukanSocial MediaViral Video


জ’ৰ-সে-ব’-ল—- “ব’ল-বম “-প্ৰান্তৰ ভাগৱতী – ফটাঢোল\nজ’ৰ-সে-ব’-ল—- “ব’ল-বম “-প্ৰান্তৰ ভাগৱতী\nপ্ৰায় দহ পোন্ধৰ বছৰমান আগৰ কথা । শাওন মাহ সোমালে মনতো ভাল লাগি যায়।সোমবাৰে পুৱাতে উঠি ছোৱালীজনীক ফুৰাব নি ব’ল ব’ম যাত্ৰীসকলক দেখুৱাওঁ। আগতে সৰুকালত দেখিছিলোঁ শাওন মাহৰ সোমবাৰটোত মায়ে ব্ৰত কৰিছিল,দেউতা জীয়াই থকালৈকে। আমি নিৰামিষ ভাত খাইছিলোঁ দিনত আৰু ৰাতি; মায়ে ৰাতি কেৱল ৰুটী আৰু গাখীৰ খাইছিল। তেতিয়া ব’ল ব’ম নামৰ যে কিবা উৎসব আছে আমি নাজানিছিলোঁৱেই। নব্বৈৰ দশকৰ শেষভাগত পঢ়া-শুনা সামৰি ঘৰ আহি দেখিলোঁ এটি বেলেগ দৃশ্য। শাওন মাহৰ দেওবাৰে সন্ধিয়া আমাৰ ওচৰৰ বিহাৰী সম্প্ৰদায়ৰ কিছু লোক,চাহবাগান, প্ৰাক্তন চাহবাগানৰ কিছু লোকে দেওবাৰে সন্ধিয়া ধূতী,গেঞ্জী পিন্ধি কান্ধত লাঠি এডালত সৰু মলা বা কলহ বা হাতত সৰু কলহ এটা লৈ সুন্দৰ ভাৱে পাঁচ ছয়জন মিলি আমাৰ ঘৰৰ সমুখেৰে খোজকাঢ়ি যাত্ৰা কৰিছে বিশ্বনাথ ঘাট অভিমুখে । লগে লগে আগত যোৱা জনে গাই গইছে…..\n“জ’ৰ চে ব’ল’….ব’ল ব’ম……প্যাৰ চে ব’ল’…..ব’ল’ বম।”\nলগে লগে পিছত গৈ থকাকেইজনেও সঁহাৰি দি গাইছে…\n“ব’ল ব’ম ….ব’ল ব’ম।”\nআগত যোৱাজনে গায়……\n” ভোলা বাবা পাৰ কৰে্ৰগা।”\nপিছত যোৱা কেইজনে চিঞৰে……\n“পাৰ কৰে্ৰগা পাৰ কৰে্ৰগা।”\nআকৌ আগৰ জনে গায়……\n” জতাধাৰী পাৰ কৰে্ৰগা।”\nপিছত থকা কেইজনে গায়……\n“পাৰ কৰেগ্গা পাৰ কৰে্ৰগা।”\nআকৌ আগৰ জনে গায়……..\n” ত্ৰিশূলধাৰী পাৰ কৰ্ ৰেগা।”\nলগে লগে পিছত থকা কেইজনে গায়……..\n” পাৰ কৰ্ ৰেগা পাৰ কৰ্ ৰেগা।”\nএনেদৰে ৰাতি বাৰ মান বজালৈকে দুটা চাৰিটাকৈ মানুহ গৈয়ে থাকে। ৰিণিকি ৰিণিকি ভাহি অহা মাতবোৰ কিবা এটাচোন ভালেই লাগিছিল শুনিবলৈ।\nসোমবাৰে ৰাতিপুৱা সেইসকলে পুণৰ ঘাটৰপৰা কলহত পানী ভৰাই খোজকাঢ়িয়ে উভতি আহে । আকৌ একেই কন্ঠস্বৰ ৰাতিপুৱা…….\n“জোৰচে ব’ল’….. ব’ল ব’ম।”\nতেনেদৰেই দিনবোৰ পাৰ হৈ হৈছিল । হঠাৎ কেইবছৰ মান আগৰপৰা সকলোবোৰ সলনি হৈ গ’ল। ব’ল ব’মৰ নামত গেৰুৱা বসন পিন্ধি এখন টেম্প’ বা পিক আপ বা সৰু ট্ৰাক বা ভান তাত কাণ তালমৰা ডি জে মিউজিক বা চাউণ্ড চিষ্টেম লগাই ৰাইজৰ টোপনি ক্ষতি কৰি হুলস্হূলীয়া পৰিৱেশ এটাৰ সৃষ্টি হ’ল। বেয়া লাগে এটাই যে দহ বছৰ আগতে মোৰ সৰু ছোৱালীজনীক সোমবাৰে ৰাতিপুৱা সোনকালে উঠি ব’ল ব’মত যোৱা মানুহ দেখুৱাব নিছিলোঁ।তায়ো সিহঁতৰ লগত সঁহাৰি দি গাইছিল\n“বু’ল ব’ম ….বু’ল ব’ম “”!!!\nকিন্ত এতিয়া মোৰ সৰু লৰাটোৰ ক্ষেত্ৰত সোমবাৰে ৰাতিপুৱা তাক ফুৰাবলৈ লৈ যাওঁতে ‘ব’ল ব’ম ধাৰী’ সকলৰ কাণ তালমৰা মিউজিক শুনি ক’বলগীয়া হৈছে\n” ব’ল….ঘৰ ব’ল,ভিতৰ সোমা। নহলে তোৰ কাণৰ পৰ্দা ফাটিব।”\nএৰা! কোনে কৈছে পৰিবৰ্তন হোৱা নাই বুলি? হৈছে । আমাৰ এচাম অসমীয়া মানুহৰে ভাল পৰিবৰ্তন হৈছে। কাণ তাল মৰা গান বজাই গাড়ীত উঠি নাচি বাগি বাবাৰ প্ৰসাদ গোটেই ৰাতি টানি টানি ভক্তসকল একো একোজন ‘মহান ভক্ত’লৈ পৰিবৰ্তন হৈছে ।কাৰণ আজি কালি বেছিভাগ ব’ল ব’ম যাত্ৰী ভক্ত আমাৰ অসমীয়াহে । বাহ! একো একোজন ভক্তৰ ‘দ্ৰেচ’ কি চাবা !! গেৰুৱা ৰঙৰ হাফ পেন্ট,গেৰুৱা টি চাৰ্ট মাজত ভোলানাথৰ ছবি আৰু গাড়ীত হাই ভলিউমত বিহাৰী,ভোজপুৰী ডিস্ক’ গানৰ তালে তালে নাচি বাগি বাবাৰ প্ৰসাদ বা দেবতাৰ মদিৰা পান কৰি কি চেও ! গানৰো কোব কি চাবা!!\n“তু লগেলা লু লিপষ্টিক ..হিলেলা চাৰা District ..হায় কমৰিয়া .. উফ কমৰিয়া ……..।”\nযি গান শুনিলে মহাদেৱ যে পলাই ফাট মাৰিব খাটাং। কেতিয়াবা ভাবোঁ আমিও এপাক মাৰি আহোঁ নেকি ?? পিচে ভয় লাগে । যাওঁতেই এই মহান অৱতাৰী ভক্ত সকলৰ এই ৰূপ। মাজনিশা বা কি ৰূপ লয় ??? তাতকৈ প্ৰভুক বিচনাৰপৰাই মনে মনে চিন্তা কৰি সেৱা জনাই শুই থকাই ভাল।\nআজিৰপৰা ৩০ বছৰ আগতে নৱম শ্ৰেনীত পঢ়া ইংৰাজীৰ পাঠ এটা এতিয়াও মনত আছে । বৃটিচ লেখক AG Gardiner ৰ ” Rule of the road”।\nতাত পঢ়া এষাৰ বাক্য এতিয়াও মনত আছে।\n” Liberty is not onlyapersonnel affairs but alsoasocial Conduct.”\nআপোনাৰ স্বাধীনতা আছে গান শুনিবলৈ । কিন্ত ৰাতি বাৰ বজাত টেটু ফালি গান বজাই ওচৰ চুবুৰীয়াক অসুবিধা দিয়াৰ অধিকাৰ নাই। কাৰণ ই ভাল Social conduct নহয়। ওঁঠৰ শতিকাতে বৃটিছসকলে অনুধাৱন কৰা এই Social Conduct আজি একবিংশ শতিকাতো আমি খাৰখোৱাসকলে অনুধাৱন কৰিবপৰা হোৱাগৈ নাই ।\n« নতুন জোতাযোৰ-মৌচুমী গগৈ\nসপোনৰ জগতত-ৰাজশ্ৰী শৰ্মা »\nসমসাময়িক পৰিস্থিতিৰ বাৰ্তা, বৰ ভাল পালোঁ।


চীনৰ স্কাই থাণ্ডাৰ ৱেপন চিষ্টেম কি হয়? যিটোক লৈ শত্ৰু ৰাষ্ট্ৰখনে দিছে ভীষণ প্ৰত্যাহ্বান|know-what-is-china-ls-sky-thunder-weapons-system-amid-growing-tensions– News18 Assam\nচীনৰ স্কাই থাণ্ডাৰ ৱেপন চিষ্টেম কি হয়? যিটোক লৈ শত্ৰু ৰাষ্ট্ৰখনে দিছে ভীষণ প্ৰত্যাহ্বান\nবিয়াৰ ৩ মাহৰ ভিতৰতে দুঃসংবাদ! অত্যন্ত জটিল ৰোগত আক্ৰান্ত বাহুবলীৰ ভল্লালদেৱ ওৰফে ৰাণা দাগুবাট্টি, মৃত্যুৰ আশংকা ৩০শতাংশ!\nড্ৰাগছ কাণ্ডত জামিন পালে কমেডী কুইন ভাৰতী সিং আৰু স্বামী হৰ্ষ লিম্বাচিয়াই\nBYJU-ৰ ইয়ং জিনিয়াছে সমগ্ৰ ভাৰত জুৰি কিশোৰ প্ৰতিভা সন্ধান কৰিছে\nহুবহু সুবাসনা দত্তৰ দৰেই কণ্ঠ, পৰিবেশন কৰিলে ‘আপুনি আহিব’! আপ্লুত হৈ সুবাসনাই কৰিলে শ্বেয়াৰ, চাওক ভিডিঅ’\nUpdated:August 21, 2020, 1:46 PM IST\nচীনে শেহতীয়াকৈ এক নতুন অস্ত্ৰ আনিছে যিটো সাংঘাতিক শক্তিশালী। (প্ৰতীকাত্মক ছবি)\nLast Updated: August 21, 2020, 1:46 PM IST\nদুমাহ পূৰ্বে ভাৰত (India) আৰু চীনৰ (China) মাজত সীমা বিবাদক লৈ এক অতি সংঘাতময় পৰিস্থিতিৰ সূচনা হৈছিল। এই ঘটনাক্ৰমৰ পিছত ভাৰতে চীনৰ সৈতে মোকাবিলা কৰিবলৈ কেবাটাও পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিছে। কেৱল ভাৰতৰ সৈতে নহয় চীনে কেইবাখনো চুবুৰীয়া ৰাষ্ট্ৰৰ লগতে আমেৰিকাৰ সৈতেও সম্পৰ্ক তিক্ত কৰি লৈছে। ইয়াৰ মাজতে চীনে এক নতুন অস্ত্ৰ (Tianlei 500) মিডিয়াৰ সমুখত তুলি ধৰিছে।\nচীনৰ নতুন অস্ত্ৰ\nযোৱা সপ্তাহান্তত চীনৰ ৰাষ্ট্ৰীয় টেলিভিজনত এক প্ৰতিবেদন দেখুৱা হৈছিল য’ত চীনে তিয়ানলেই ৫০০ ৰ কথা উল্লেখ কৰিছে। তিয়ানলেইৰ অৰ্থ হৈছে আকাশৰ ধুমুহা। এই প্ৰতিবেদনত এজন জ্যেষ্ঠ ইঞ্জিনিয়াৰে কৈছে যে এই অস্ত্ৰই ৫০০ কিলোৰ এক সটিক গাইডেড মিউনেশ্যন ডিচপেন্সাৰ শূণ্যৰ পৰা পৃষ্ঠভূমিলৈ নিক্ষেপ কৰিব পাৰে। তিয়ানলেইয়ে কেবাধৰণৰ অস্ত্ৰ লৈ যাব পাৰে আৰু বেলেগ বেলেগ ঠিকনাত নিক্ষেপ কৰিব পাৰে।\nতাত্‍পৰ্যপূৰ্ণ যে গাৰ্জিয়েনত প্ৰকাশ পোৱা প্ৰতিবেদন অনুসৰি বৰ্তমান চীনৰ তাইৱান, হংকং, দক্ষিণ চীন সাগৰ আৰু কোৰোণা ভাইৰাছে চলোৱা তাণ্ডৱক লৈ তাইৱান আৰু আমেৰিকাৰ সৈতে সংঘাতময় সম্পৰ্কৰ সৃষ্টি হৈছে। ইয়াৰ মাজতে এই ক্ষেপনাস্ত্ৰৰ বিষয়ে জনোৱাৰ উদ্দেশ্য হৈছে তাইৱানক এটা সংকেত যে চীনে সেই 66 F-16V যুঁজাৰু জেট বিমানৰ সৈতে যুঁজিবলৈ সক্ষম যিসমূহ শেহতীয়াকৈ তাইৱানে আমেৰিকাৰ পৰা ক্ৰয় কৰিছে।\nএই অস্ত্ৰ এয়াৰফিল্ডত আক্ৰমণৰ কাৰণে নিৰ্মান কৰা হৈছে। ই ঘাতক বিস্ফোটক বোমা নিক্ষেপ কৰাত সক্ষম। তিয়ানলেই ৫০০ৰ বিষয়ে কোৱা হয় যে এয়া এক গ্লাইড বোমাৰ দৰে যি যুঁজাৰু জেট বিমানৰ পৰা নিক্ষেপ কৰিব পাৰি। এবাৰ নিক্ষেপ কৰিলে বোমাই চেটেলাইট নেভিগেশ্যনৰ ব্যৱহাৰ কৰি লক্ষ্য ভেদ কৰে।\nএই অস্ত্ৰ লেজাৰ গাইডেডো হয় কিন্তু ভিডিওত যি মিছাইলৰ প্ৰহাৰ দেখা গৈছে তাত লেজাৰ দেখা পোৱা নাই। এই অস্ত্ৰৰ ৰেঞ্জৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিছে কিমান ওপৰৰ পৰা ইয়াক পেলোৱা হ’ব। অতি ওখ ঠাইৰ পৰা পেলালে ইয়ে ৩৭ মাইল এলেকা ধ্বংস কৰিব পাৰে।\nতিয়ানলেই ৫০০–এ টেনিছ বলৰ আকাৰৰ ২৪৯টা সৰু অস্ত্ৰ লৈ যাব পাৰে। ইয়াক এনেকৈ ডিজাইন কৰা হৈছে এবাৰতে ইয়ে এই বোমাসমূহ ছয় হাজাৰ বৰ্গ মিটাৰ এলেকাত পেলাব পাৰে। যাৰ ফলত বোমাৰ পৰম্পৰাগত উচ্চ বিস্ফোটক প্ৰকাৰৰ বিপৰীতে বৃহৎ এলেকাত ক্ষতি হয়। এনেকুৱাত এটা বৃহৎ বিস্ফোৰণৰ পৰিৱৰ্তে শ শ সৰু সৰু বিস্ফোৰণ হ’ব।\nএই চিষ্টেমৰ প্ৰত্যেকটো বোমাতে হেণ্ড গ্ৰেণেডৰ বিস্ফোটক শক্তি আছে। সম্পূৰ্ণ এয়াৰবেছ বিধ্বস্ত কৰিব পাৰে ইয়ে। ইয়ে এটা সৈনিকৰ দল, অস্ত্ৰ কঢ়িয়াই নিয়া ট্ৰাক আৰু লগতে অস্ত্ৰ শস্ত্ৰৰে সুসজ্জিত বাহন ধ্বংস কৰাৰো সক্ষম। এটা তিয়ানলেই ৫০০–এ এখন এয়াৰফিল্ডত শ শ বোমা নিক্ষেপ কৰি এয়াৰক্ৰাফট আৰু বিমান পট্টী সহ গোটেই বেছ ধ্বংস কৰিব পাৰে।\nউল্লেখ্য যে, এই চিষ্টেম আমেৰিকাৰ নেভী এয়াৰফৰ্চৰ এজিএম 154A জইণ্ট ষ্টেণ্ড অৱ ৱেপনৰ (JSOW) দৰে। বৰ্ষ ১৯৯৮ত আমেৰিকা সেনাত এই অস্ত্ৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল। কিন্তু এই অস্ত্ৰ পুৰণি অস্ত্ৰতকৈ কিছু পৃথক।\nFirst published: August 21, 2020, 1:46 PM IST


দিল্লী, আধিকাৰীক নাম দিল্লী ৰাষ্ট্ৰীয় ৰাজধানী অঞ্চল, হৈছে ভ\nⓘ দিল্লী, আধিকাৰীক নাম দিল্লী ৰাষ্ট্ৰীয় ৰাজধানী অঞ্চল, হৈছে ভাৰতৰ এক মহানগৰ আৰু কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল। ভাৰতৰ ৰাজধানী নতুন দিল্লী ইয়াৰ অন্তৰ্গত। দিল্লীৰ চাৰিসীম ..\nদিল্লী, আধিকাৰীক নাম দিল্লী ৰাষ্ট্ৰীয় ৰাজধানী অঞ্চল, হৈছে ভাৰতৰ এক মহানগৰ আৰু কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল। ভাৰতৰ ৰাজধানী নতুন দিল্লী ইয়াৰ অন্তৰ্গত। দিল্লীৰ চাৰিসীমাৰ তিনিদিশত হাৰিয়ানা ৰাজ্য আৰু পূব দিশত উত্তৰ প্ৰদেশ ৰাজ্য অৱস্থিত। সম্পূৰ্ণ ৰাষ্ট্ৰীয় ৰাজধানী অঞ্চলটোৰ মাটিকালি ১,৪৮৪ বৰ্গ কিলোমিটাৰ । ২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি কেৱল দিল্লী মূল চহৰাঞ্চলৰ জনসংখ্যা ১.১ কোটিৰো অধিক, এয়া মুম্বাইৰ পিছতে ভাৰতৰ দ্বিতীয় জনবহুল চহৰ। আনহাতে সম্পূৰ্ণ ৰাষ্ট্ৰীয় ৰাজধানী অঞ্চলটোৰ জনসংখ্যা ১.৬৮ কোটি। দিল্লীৰ নগৰাঞ্চলক বৰ্তমানে ৰাষ্ট্ৰীয় ৰাজধানী অঞ্চলটোৰ চাৰিসীমাৰ বাহিৰেও দাতিকাষৰীয়া চহৰসমূহ, যেনে গাজিয়াবাদ, নইডা, বৃহত্তৰ নইডা, ফৰিদাবাদ, গুড়গাঁও, বাহডুৰগড় আৰু চনিপটকো অঞ্চলকো অন্তৰ্ভুক্ত কৰি কেন্দ্ৰীয় ৰাষ্ট্ৰীয় ৰাজধানী অঞ্চল নামেৰে নামকৰণ কৰা হয়। ২০১৬ চনৰ অনুমান অনুসৰি এই বৃহত্তৰ অঞ্চলটোৰ জনসংখ্যা ২.৬ কোটিৰো অধিক। এয়া ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ অনুসৰি পৃথিৱীৰ দ্বিতীয় জনবহুল নগৰ অঞ্চল। মানৱ উন্নয়ন সূচকৰ ফালৰ পৰা ভাৰতৰ ৰাজ্য আৰু কেন্দ্ৰীয়শাসিত অঞ্চলসমূহৰ ভিতৰত দিল্লীৰ স্থান পঞ্চম আৰু জনমুৰিৰ ফালৰ পৰা দেশখনৰ ভিতৰত দ্বিতীয়। ইয়াৰোপৰি, দিল্লী পৃথিৱীৰ সৰ্বাধিক প্ৰদূষিত চহৰসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম।\nদিল্লীত মানূ্হৰ বসতি স্থাপন হয় খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৬ শতিকাতে আৰু তেতিয়াৰে পৰা বৰ্মানলৈ ইয়াত মানুহৰ বসবাস চলি আহিছে। ইতিহাসৰ বিভিন্ন সময়ত ভিন ভিন সাম্ৰাজ্যই দিল্লীত নিজৰ ৰাজধানী স্থাপন কৰিছিল। বিশেষকৈ মধ্যযুগৰ সময়ত দিল্লীক বহুবাৰ দখল-বেদখল, নিৰ্মাণ-পুনৰ্নিৰান কৰা হৈছিল। আধুনিক যুগৰ দিল্লী হৈছে মহানগৰীয় অঞ্চলটোৰ চুকে-কোনে সিঁচৰিত হৈ থকা কেইবাটাও চহৰৰ সমষ্টি।\nযদিও দিল্লী ভাৰতৰ এখন কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল, প্ৰশাসনিক ভাবে ইয়াৰ মিল ভাৰতৰ ৰাজ্যসমূহৰ লগতহে বেছি। দিল্লীৰ নিজা বিধানসভা, উচ্চ ন্যায়ালয়, আৰু মুখ্য মন্ত্ৰীৰ নেতৃত্বৰ চলিত মন্তীসভা আছে। নতুন দিল্লী ভাৰতৰ লগতে ৰাষ্ট্ৰীয় ৰাজধানী অঞ্চলটোৰো ৰাজধানী আৰু ইয়াক যুটিয়াভাবে পৰিচালনা কৰে ভাৰত চৰকাৰ আৰু স্থানীয় দিল্লী চৰকাৰে। দিল্লীত ১৯৫১ চনৰ প্ৰথম এছিয় ক্ৰীড়া আৰু ১৯৮২ চনৰ নৱম এছিয় ক্ৰীড়া, ১৯৮২ চনৰ NAM সন্মিলন, ২০১০ চনৰ পুৰুষৰ হকী বিশ্বকাপ, ২০১০ কমনৱেলথ গেমছ, ২০১২ চনৰ চতুৰ্থ ব্ৰীকছ সন্মিলন অনুষ্ঠিত হয়। ২০১১ চনৰ পুৰুষৰ বিশ্বকাপ ক্ৰিকেটৰো দিল্লী এক প্ৰধান আয়োজক চহৰ আছিল।\nদিল্লী, ইতিহাসৰ বহু উত্থান পতনৰ নীৰৱ সাক্ষী এখন চহৰ, দেশৰ ৰাজনৈতিক স্পন্দন। আজিৰ পৰা এশ বছৰ পূৰ্বে এই মহানগৰ খনকে নতুন ৰূপত সজোৱাৰ বাবে চলিছিল। ব্ৰিটিছ শাসিত ভাৰতৰ ৰাজধানী হিচাবে প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ প্ৰচেষ্টাত সষ্টম হৈ উঠিছিল ব্ৰিটিছ প্ৰশাসন। দেশৰ পূব কোণত থকা ৰাজধানী চহৰ কলিকতাৰ পৰা প্ৰশাসনৰ কাম কাজ চলোৱাত অসুবিধা হোৱাত দিল্লীলৈ ব্ৰিটিছ প্ৰশাসনে ৰাজধানী চহৰ স্থানান্তৰণৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰিছিল।\n১৯১১ চনৰ ১২ ডিচেম্বৰ তাৰিখে সম্ৰাট পঞ্চম জৰ্জে দিল্লীৰ বিখ্যাত ‘দিল্লী দৰবাৰত’ ভাৰতবৰ্ষৰ ৰাজধানী কলিকতাৰ পৰা দিল্লীলৈ স্থানান্তৰিত হোৱাৰ কথা আনুষ্ঠানিক ভাবে ঘোষণা কৰে। তাৰ কিছুদিনৰ পাছতে অৰ্থাত ১৫ ডিচেম্বৰ তাৰিখে পঞ্চম জৰ্জ আৰু ৰাণী মেৰীৰ উপস্থিতিত নতুন ৰাজধানী চহৰৰ আধাৰশিলা স্থাপন কৰা হয়। আৰম্ভ হয় নতুন দিল্লীৰ নক্সা অংকনৰ প্ৰক্ৰিয়া। নতুন ৰাজধানী চহৰখন নতুন স্থাপত্য শিল্পৰে উজলাই তোলাৰ দায়িত্ব দিয়া হয় মূলতঃ দুজন ব্যক্তিক ব্ৰিটিছ স্থপতিবিদ ছাৰ এডৱিন লুটিয়েনচ আৰু হাৰ্বাৰ্ট বেকাৰক। এওঁলোক দুগৰাকী ব্যক্তিৰ নেতৃত্বতেই চলে নতুন দিল্লীৰ আন্তঃগাঁঠনি তথা ইউৰোপীয় স্থাপত্য শিল্পৰ আধাৰত নতুন নতুন ভৱন তথা পথৰ নিৰ্মাণ কাম কাজ। মোগল স্থাপত্য কীৰ্তিৰে শুৱাই থকা দিল্লীত মূৰ দাঙি উঠে ব্ৰিটিছ ভাস্কৰ্য্য শিল্পৰ নতুন ৰূপ। মূলতঃ ব্ৰিটিছ প্ৰশাসনৰ বিভিন্ন উচ্চখাপৰ বিষয়ববীয়াৰ ভৱন তথা বিভিন্ন প্ৰশাসনিক ভৱনসমূহ নিৰ্মাণতহে অধিক গুৰুত্ব দিছিল। যদিও ১৯১১ চনত নতুন ৰাজধানী হিচাবে দিল্লীৰ আধাৰশিলা স্থাপন কৰা হৈছিল, নতুন চহৰৰ কাম কাজ আৰম্ভ হৈছিল প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধৰ পাছতহে। ১৯৩১ চনত এই কাম সম্পূৰ্ণ হয় আৰু সেই সময়ৰ ভাৰতবৰ্ষৰ ভাইচৰয় লৰ্ড ইৰ্ৱিনে ১৩ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৩১ চনত নতুন ৰূপত দিল্লীৰ শুভ উদ্বোধন কৰে।\n2. স্থাপত্য শিল্প\nব্ৰিটিছ শাসনত যেতিয়া দিল্লী চহৰৰ নৱনিৰ্মাণৰ কাম কাজ চলি আছিল তেতিয়াই ইউৰোপীয় আৰু ভাৰতীয় স্থাপত্য কলাৰ আৰ্হিত মুৰ ডাঙি উঠিছিল বিভিন্ন বিশাল ভৱনে,যিবোৰ আজিও ভাৰত চৰকাৰৰ বিভিন্ন প্ৰশাসনিক কাম কাজত ব্যৱহাৰ হৈ আছে। ব্ৰিটিছ সাম্ৰাজ্যৰ স্থাপত্য শিল্পৰ পৰা বৰ্তমানৰ প্ৰযুক্তিৰ যুগলৈ দিল্লীত থিয় হৈ আছে বহু ভৱন, অট্টালিকা আদি।\n2.1. স্থাপত্য শিল্প ৰাষ্ট্ৰপতি ভৱন\nব্ৰিটিছ সাম্ৰাজ্যৰ ভাইচৰয় আৰু ভাৰতৰ গৱৰ্নৰ জেনেৰেল সকলৰ বাসস্থান হিচাবে নিৰ্মিত ‘ৰাষ্ট্ৰপতি ভৱন’ক পূৰ্বতে জনা গৈছিল ‘ভাইচৰয় হাউচ’ হিচাবে। প্ৰায় ১৯ বছৰৰ কাম কাজৰ অন্তত: সম্পূৰ্ণ হোৱা এই বিশালকায় ভৱনটো ভাৰতবৰ্ষৰ স্বাধীনতাৰ পাছত ৰাষ্ট্ৰপতি ভৱন নাম দিয়া হয় আৰু ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ বাসস্থান হিচাবে চিহ্নিত হয়। প্ৰায় দুইলাখ বৰ্গফুটেৰে আৱৰা আৰু ৩৬০টা কোঠালিৰে ‘ৰাষ্ট্ৰপতি ভৱন’ হৈছে বিশ্বৰ যিকোনো ৰাষ্ট্ৰপ্ৰধানৰ ভৱনসমূহৰ ভিতৰতে বৃহত্তম ভৱন।\n2.2. স্থাপত্য শিল্প নৰ্থ আৰু চাউথ ব্লক সচিবালয় ভৱন\nৰাষ্ট্ৰপতি ভৱনৰ সমীপত থকা নৰ্থ আৰু চাউথ ব্লক হৈছে বৰ্তমান ভাৰতীয় প্ৰশাসন যন্ত্ৰৰ প্ৰাণকেন্দ্ৰ। প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ কাৰ্য্যালয়কে ধৰি বহুকেইটা গুৰুৰ্ত্বপূৰ্ণ মন্ত্ৰনালয়ৰ কাৰ্য্যালয় হিচাবে ব্যৱহৃত এই ভৱন দুটাৰ আৰ্হি প্ৰস্তুতি কৰিছিল স্থপতিবিদ হাৰ্বাৰ বেকাৰে। চাৰিটা খলপত বিভক্ত এই ভৱনৰ প্ৰতিটো মহলাত কোঠাৰ সংখ্যা প্ৰায় এহাজাৰ।\n2.3. স্থাপত্য শিল্প তিন মূৰ্তি ভৱন\nস্বাধীন ভাৰতৰ প্ৰথম প্ৰধানমন্ত্ৰী জৱাহৰলাল নেহৰুৰ বাসস্থান হিচাবে চিহ্নিত ‘তিন মূৰ্তি ভৱন’ক পূৰ্বতে জনা গৈছিল ‘ফ্লেগষ্টাফ হাউচ’Flagstuff House হিচাবে। ব্ৰিটিছ শাসনত সেনা প্ৰধানৰ বাসস্থান হিচাবে জনাজাত এই ভৱনৰ আৰ্হি প্ৰস্তুত কৰিছিল ব্ৰিটিছ স্থপতিবিদ ৰবাৰ্ট ৰাছেলে। বৰ্তমান এই ভৱন জৱাহৰলাল নেহৰুৰ স্মৃতিত উছৰ্গা কৰা হৈছে।\n2.4. স্থাপত্য শিল্প ৰাজপথ আৰু জনপথ\nনতুন দিল্লীৰ দুটা উল্লেখযোগ্য মুখ্য পথ হৈছে ৰাজপথ আৰু জনপথ। পূৰ্বে কিংচৱে Kingsway নামেৰে জনাজাত এই পথ ৰাষ্ট্ৰপতি ভৱনৰ পৰা ইণ্ডিয়া গেট হৈ ৰাষ্ট্ৰীয় ষ্টেডিয়ামলৈ বিস্তৃত। প্ৰতি বছৰে ২৬ জানুৱাৰীৰ দিনা এই পথৰেই আগবাঢ়ে গণতন্ত্ৰ দিৱসৰ পেৰেড। ঠিক সেইদৰে নতুন দিল্লীৰ এটি ব্যস্ততম পথ জনপথো আছিল ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ এক উল্লেখযোগ্য পথ, যাক প্ৰথমে জনা গৈছিল কুইনচৱে Queensway নামেৰে।\n2.5. স্থাপত্য শিল্প ইণ্ডিয়া গেট\nএক কথাত ক’বলৈ হ’লে নতুন দিল্লীৰ পৰিচয়েই হৈছে ইণ্ডিয়া গেট। ১৯৩১ চনত এডৱাৰ্ড লুটিয়েনচ ৰ আৰ্হিত নিৰ্মিত ইণ্ডিয়া গেট, মূলতঃ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধৰত মৃত্যুবৰণ কৰা ব্ৰিটিছ ভাৰতীয় সৈন্যবাহিনীৰ সোঁৱৰণত। ‘অল ইণ্ডিয়া ৱাৰ মেম’ৰিয়েল’All India War Memorial নামেৰে পুৰ্ব পৰিচিত ইণ্ডিয়া গেটত ১৯৭১ চনত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয় ‘অমৰ জোৱান জ্যোতি’। ১৯৭১ চনৰ গণতন্ত্ৰ দিৱসৰ দিনা ইন্দিৰা গান্ধীয়ে অমৰ জৱান জ্যোতিত ভাৰতীয় সৈন্যবাহিনীৰ প্ৰতি শ্ৰদ্ধাঞ্জলি জনোৱাৰ পৰম্পৰা আজিও প্ৰতি বছৰে চলি আহিছে।\n2.6. স্থাপত্য শিল্প লটাচ টেম্পল\nআধুনিক স্থাপত্য শিল্পৰ এক চমকপ্ৰদ নিদৰ্শন হ’ল লটাচ টেম্পল অথবা "বাহাই ধৰ্মাৱলম্বী উপসনা গৃহ"। নতুন দিল্লীৰ জনপ্ৰিয় স্থান সমূহৰ অন্তৰ্গত লটাচ টেম্পল, দৰ্শনৰ বাবে মুকলি কৰা হৈছিল ১৯৮৬ চনত। পদুম ফুলৰ আৰ্হিত নিৰ্মিত এই ভৱনৰ আৰ্হি প্ৰস্তুত কৰিছিল ফাৰিবৰ্জ চাবা নামৰ ইৰাণৰ স্থাপত্যশিল্পী এগৰাকীয়ে। দৈনিক প্ৰায় তেৰ হাজাৰ দৰ্শনাৰ্থীয়ে দৰ্শন কৰা লটাচ টেম্পল হৈছে নতুন দিল্লীৰ এক অনন্য পৰিচয়।\n2.7. স্থাপত্য শিল্প অক্ষৰধাম মন্দিৰ\nযমুনা নদীৰ পাৰত অৱস্থিত নতুন দিল্লীৰ অন্য এক বিস্ময় হৈছে অক্ষৰধাম মন্দিৰ। স্বামীনাৰায়ন হিন্দু সম্প্ৰদায়ৰ আড়ম্বৰ্পূৰ্ণ এই উপসনা ভৱন আছে এক বিশাল এলেকাজুৰি। ছয় নৱেম্বৰ ২০০৬ চনত মুকলি কৰা এই মন্দিৰৰ কাৰুকাৰ্য্য চমকপ্ৰদ। গীনিজ বুক অব ৱৰ্ল্ড ৰেকৰ্ডে ইতিমধ্যে বিশ্বৰ বৃহত্তম হিন্দু মন্দিৰ হিচাবে প্ৰমাণ পত্ৰ দিয়া এই মন্দিৰ নতুন দিল্লীৰ সৰ্বাধিক আকৰ্ষিত কৰা পৰ্য্যটকস্থলী সমূহৰ ভিতৰত অন্যতম।\nদেশৰ শিক্ষাৰ প্ৰাণকেন্দ্ৰ হিচাবেও নতুন দিল্লী চিৰ পৰিচিত। দেশৰ কেইবাখনো প্ৰখ্যাত শিক্ষানুষ্ঠানে শিক্ষাদানৰ দিশত নতুন দিল্লীক এছিয়া মহাদেশৰ ভিতৰতে এখন উন্নত চহৰ হিচাবে প্ৰতিষ্ঠিত কৰিছে। পোনপ্ৰথমেই নাম ল’ব পাৰি দুখন প্ৰখ্যাত বিশ্ববিদ্যালয় দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয় আৰু জৱাহৰলাল নেহৰু বিশ্ববিদ্যালয়। ১৯২২ চনত প্ৰতিষ্ঠিত হোৱা দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কাম কাজ আৰম্ভ হৈছিল তিনিখন মহাবিদ্যালয়ৰ সহায়ত। ছেইণ্ট ষ্টিফেঞ্চ কলেজ, হিন্দু কলেজ আৰু ৰামজাচ কলেজ। দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠাৰ বহু পূৰ্বেই এইকেইখন কলেজ প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল যদিও পাছত বিশ্ববিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠা হোৱাত তিনিওখন কলেজ ইয়াৰ অন্তৰ্ভুক্ত হয়। বৰ্তমান বহুকেইখন প্ৰখ্যাত কলেজ এই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্গত। ইয়াৰ উপৰিও এই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বহু বিভাগে ইতিমধ্যে বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত ৰাষ্ট্ৰীয় তথা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্য্যায়ত উজলি উঠিছে। দিল্লী স্কুল অব ইকনমিক্স, ফেকাল্টি অব মেনেজমেণ্ট ষ্টাডিজ, ফেকাল্টি অৱ ল’ ইত্যাদি বিভাগবোৰ শিক্ষাৰ সৰ্বোতকৃষ্ট বিভাগ সমূহৰ ভিতৰত অন্যতম। দেশৰ আন এখন উচ্চ শিক্ষাৰ প্ৰতিষ্ঠান জৱাহৰলাল নেহৰু বিশ্ববিদ্যালয়েও নতুন দিল্লীৰ সৌষ্ঠৱ বৃদ্ধি কৰি আহিছে। স্নাতকোত্তৰ শিক্ষাক মুখ্য উদ্দেশ্য লৈ এই বিশ্ববিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠিত হৈছিল ১৯৬৯ চনত। দেশৰ বিজ্ঞান আৰু সামাজিক গৱেষণাত উত্কৃষ্ট সেৱা আগবঢ়াই অহা এইখন শিক্ষানুষ্ঠানত বৰ্তমান দেশ বিদেশৰ প্ৰায় পাঁচ সহস্ৰাধিক মেধাবী ছাত্ৰ ছাত্ৰীয়ে অধ্যয়ন কৰি আছে। আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্য্যায়ৰ পাঠ্যক্ৰম, পাঠদান আদিৰ বাবে এই বিশ্ববিদ্যালয়ে এচিয়াৰ ভিতৰতে এখন উন্নত বিশ্ববিদ্যালয় হিচাবে জনাজাত হৈছে। দেশৰ মুছলিম সম্প্ৰদায়ৰ মাজত উচ্চ শিক্ষাৰ প্ৰসাৰৰ উদ্দেশ্যে স্থাপিত হোৱা জামিয়া মিলিয়া ইচলামিয়া দিল্লীত অৱস্থিত অন্য এখন লেখত লবলগীয়া শিক্ষানুষ্ঠান। ১৯২০ চনত স্থাপিত এই শিক্ষানুষ্ঠানখন ১৯৮৮ চনত ভাৰত চৰকাৰে কেন্দ্ৰীয় বিশ্ববিদ্যালয় হিচাবে আনুষ্ঠানিকভাবে ঘোষণা কৰে। ইয়াৰ উপৰিও চিকিত্সা শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত ’এইমচ’AIIMS, কাৰিকৰী শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত ’আই টি দিল্লী’ IIT Delhi,জনসংযোগ আৰু সাংবাদিকতা শিক্ষাত ’ইণ্ডিয়ান ইনষ্টিটিউট অব মাচ কমিউনিকেচন’ IIMC আদি প্ৰখ্যাত শিক্ষানুষ্ঠান সমূহে দেশৰ ভিতৰতে শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত সৰ্বোত্কৃষ্ট সেৱা আগবঢ়াই আছে।\nদেশৰ ভিতৰতে এখন উল্লেখযোগ্য বাণিজ্যিক চহৰ হিচাবে নতুন দিল্লীৰ নিজস্ব এক পৰিচয় আছে। বুৰঞ্জীপ্ৰসিদ্ধ কনট প্লেচৰ পৰা আৰম্ভ কৰি নেহৰু প্লেচলৈ বিস্তৃত ৰূপত বিস্তাৰিত হৈ আছে দিল্লীৰ বেপাৰ বাণিজ্য।\nৰাজধানী চহৰ দিল্লীৰ একেবাৰে সোঁমাজত অৱস্থিত এই কনট প্লেচৰ নিৰ্মাণ কাৰ্য্য আৰম্ভ হৈছিল ১৯২৯ চনত আৰু সমাপ্ত হৈছিল ১৯৩৩ চনত। ৰাণী ভিক্টোৰিয়াৰ তৃতীয় পুত্ৰ প্ৰিন্স আৰ্থাৰ তথা ডিউক অব কনাটDuke of Connaught ৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা এই স্থানডোখৰৰ নাম পাছত "ৰাজীৱ চৌক" নামেৰে নামকৰণ কৰা হয় যদিও দিল্লীবাসীৰ বাবে ই চিপি CP হিচাবেহে অধিক জনপ্ৰিয়। এই কনট প্লেচতে ভূ গৰ্ভত অৱস্থিত "পালিকা বজাৰ" হৈছে এক জনপ্ৰিয় বেহা বেপাৰৰ কেন্দ্ৰ।\n4.1. বাণিজ্য দিল্লী হাট\nদেশৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ হস্তশিল্প সমূহক একেখন মঞ্চলৈ আনিবলৈ কৰা এক প্ৰয়াসৰ ফলস্বৰূপেই প্ৰতিষ্ঠিত হৈছিল দিল্লী হাটDilli Haat। দেশৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ বিভিন্ন কাৰুকাৰ্য্য খচিত সামগ্ৰী সমূহৰ প্ৰদৰ্শনী তথা বিক্ৰীৰ প্ৰাণকেন্দ্ৰ দিল্লী হাট প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল ১৯৯৪ চনত। হস্তশিল্পৰ লগতে বিভিন্ন প্ৰদেশৰ পৰম্পৰাগত খাদ্য সম্ভাৰ দিল্লী হাটৰ অইন এক আকৰ্ষণীয় ব্যৱস্থা।\n4.2. বাণিজ্য নেহৰু প্লেচ\nআশী দশকৰ শেষৰ ফালে প্ৰতিষ্ঠিত নেহৰু প্লেচ হৈছে দক্ষিণ এচিয়াৰ ভিতৰতে এক উল্লেখযোগ্য তথ্য প্ৰযুক্তিৰ ব্যৱসায় কেন্দ্ৰ। বিভিন্ন তথ্য প্ৰযুক্তিমূলক কোম্পানীৰ কাৰ্য্যালয়ৰ লগতে প্ৰযুক্তিমূলক সা সামগ্ৰীৰ বেহা বেপাৰৰ কেন্দ্ৰ নেহৰু প্লেচ দিল্লীৰ ব্যস্ততম ব্যৱসায়িক স্থান সমূহৰ ভিতৰত অন্যতম।\n4.3. বাণিজ্য খান মাৰ্কেট\nদেশৰ ভিতৰতে আটাইতকৈ খৰচী তথা বিশ্বৰ ২১তম খৰচী বজাৰখনেই হৈছে খান মাৰ্কেট। বিশিষ্ট ৰাজনৈতিক নেতা খান আব্দুল গফৰ খানৰ নামেৰে নামাকৰন কৰা এই বজাৰখনত আছে দেশ বিদেশৰ অজস্ৰ নামী দামী কোম্পানীৰ বিক্ৰী সামগ্ৰী। ইয়াৰ উপৰিও বৰ্তমান দিল্লীৰ আশে পাশে বিভিন্ন ঠাইত বিভিন্ন ধৰণৰ বাণিজ্যিক কেন্দ্ৰ সমূহ গঢ়ি উঠিছে।\n5. যাতায়ত ব্যৱস্থা\nদিল্লীৰ যাতায়ত ব্যৱস্থাৰ আজি কিছু বছৰৰ ভিতৰতে এক যুগান্তকাৰী ৰূপত পৰিবৰ্তন ঘটিছে। বৰ্তমান বিভিন্ন আধুনিক প্ৰযুক্তিৰ যাতায়তৰ সা সুবিধাই দিল্লীক কৰি তুলিছে দেশৰ ভিতৰতে এক অনন্য মহানগৰ। পোনপ্ৰথমেই নাম লব লাগিব দিল্লী মেট্ৰ’ৰ, যিয়ে আধুনিক প্ৰযুক্তিৰে যাতায়ত আৰু যোগাযোগ মাধ্যমত এক বিপ্লব গঢ়ি তুলিছে। বিশ্বৰ বৃহত্তম মেট্ৰ’ৰেল নেটৱৰ্ক সমূহৰ অন্যতম এই মেট্ৰ সেৱাই ১৪২টা ষ্টেচন ৩৫টা ভূগৰ্ভস্থ ৰ সৈতে দিল্লীৰ প্ৰায় ১৯০ কি.মি. পথত বিস্তৃত হৈ আছে। দিল্লী মেট্ৰ’ ৰেলসেৱাৰ কাম এতিয়াও চলি আছে। দিল্লীত যাতায়তৰ দ্বিতীয় প্ৰধান ব্যৱস্থাটোৱেই হ’ল দিল্লী পৰিবহণ সেৱাৰ বাচ। বিশ্বৰ বৃহত্তম চি এন জি বাচসেৱা হিচাবে জনাজাত এই সেৱাৰ দ্বাৰা গোটেই দিল্লীতে বৰ্তমান চলি আছে প্ৰায় পাঁচ হাজাৰ সুদৃশ্য সেউজৰঙী বাচ, লগতে প্ৰায় এহাজাৰ শীত তাপ নিয়ন্ত্ৰিত বাচ। যাতায়তৰ ক্ষেত্ৰত দিল্লীৰ উল্লেখযোগ্য পথ সমূহৰ ভিতৰত মুখ্য পথ দুটা হৈছে ‘ৰিং ৰোড’Ring Road – বহি: আৰু আন্তঃ ৰিং ৰোড। দুয়োটা ৰিং ৰোডৰ মুঠ দৈৰ্ঘ্য হৈছে ৮৭ কিলোমিটাৰ। গোটেই দিল্লীখনকেই এক বৃত্তাকাৰ ৰূপত আৱৰি থকা এই দুটা পথ হৈছে দিল্লীৰ যাতায়ত ব্যৱস্থাৰ হৃদস্পন্দন স্বৰূপ। দিল্লীক সাধাৰণে ‘উৰণীয়াসেতুৰ মহানগৰী’ হিচাবেও আখ্যা দিয়া হয়,কাৰণ প্ৰায়বোৰ পথতেই অৱস্থিত বৃহতাকাৰৰ উৰণীয়া সেতুসমূহ। খোদ ৰিং ৰোডতেই আছে বিশখনতকৈও অধিক বিশালকায় উৰণীয়া সেতু। বিমানসেৱাৰ ফালৰ পৰাও নতুন দিল্লীয়ে মুৰ ডাঙি উঠিছে শক্তিশালী ৰূপত। ইন্দিৰা গান্ধী আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিমান বন্দৰৰ সৰ্বাধুনিক ‘টাৰ্মিনেল ৩’টো হৈছে দক্ষিণ এচিয়াৰ সবাতোকৈ বিশাল টাৰ্মিনেল। ঠিক সেইদৰে দৈনিক ষোল্লটা প্লেটফৰ্মত, তিনি শতাধিক ৰেলৰ আহ যাহেৰে আৰু প্ৰায় তিনি লক্ষাধিক ভ্ৰমণকাৰীৰে নতুন দিল্লী ৰেল ষ্টেচনটো হৈছে দেশৰ দ্বিতীয় ব্যস্ততম ৰেল ষ্টেচন।\n6. কলা সংস্কৃতি\nযিহেতু দিল্লীৰ জনগাঁথনি বিভিন্ন ঠাইৰ লোকৰ সংমিশ্ৰণত গঢ় লৈ উঠিছে, সেইবাবে ইয়াৰ সংস্কৃতিও মিশ্ৰিত, যদিও উত্তৰ ভাৰতীয় লোকৰ কলা সংস্কৃতিৰ প্ৰাধান্যতা বেছি। কিন্তু দিল্লীক দেশৰ ভিতৰতে এখন উচ্চ খাপৰ সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰ বুলিও ধৰিলে ভুল কৰা নহ’ব। দেশৰ বিভিন্ন অঞ্চলৰ সংস্কৃতিক ঐতিহ্যক দৰ্শনীয় ৰূপত উপস্থাপন কৰিবলৈ ঘনে ঘনে অনুষ্ঠিত হয় বিভিন্ন সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠানৰ। চিৰি ফৰ্ট,কামানী, শ্ৰীৰাম চেণ্টাৰ, ইণ্ডিয়ান হেবিটেট চেণ্টাৰ আদিৰ দৰে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মানৰ প্ৰেক্ষগৃহত অনুষ্ঠিত হয় বহুতো উচ্চমানদণ্ডৰ অনুষ্ঠান। ইয়াৰ উপৰিও নাট্য প্ৰদৰ্শনৰ দিশত ৰাষ্ট্ৰীয় নাট্য বিদ্যালয় হৈছে দেশৰ অন্যতম নাট্য শিক্ষানুষ্ঠান, য’ত প্ৰতিবছৰে অনুষ্ঠিত হয় দেশ বিদেশৰ কালজয়ী নাটসমূহ।\nইয়াৰ উপৰিও দেশৰ ৰাজনৈতিক আৰু কূটনীতিৰ প্ৰাণকেন্দ্ৰ নতুন দিল্লীতে আছে দেশৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী তথা অন্যান্য মন্ত্ৰী,সাংসদ আদিৰ চৰকাৰী বাসগৃহসমূহ। ২৪ আকবৰ ৰোড বুলি ক’লে যেনেদৰে বিৰোধী দল কংগ্ৰেছৰ মুখ্য কাৰ্য্যালয় হিচাবে জনা যায়,ঠিক সেইদৰে ১১ অশোকা ৰোড বুলি কলে শাসক দল ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ কাৰ্য্যালয় হিচাবে জনা যায়। ঠিক সেইদৰে নতুন দিল্লীৰ চানক্যপুৰী হৈছে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় কূটনীতিৰ কেন্দ্ৰ, কাৰণ ইয়াতেই আছে দেশ বিদেশৰ ৰাষ্ট্ৰদূত সকলৰ কাৰ্য্যালয়। বিভিন্ন বিখ্যাত খাদ্য সম্ভাৰৰ বাবে বিখ্যাত দিল্লীত যিদৰে আপুনি চাঁদনী চৌকৰ ‘পৰাথেৱালী গলি’ত বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ পৰঠা খাবলৈ পাব, ঠিক তেনেদৰে নিজামুদ্দিন আৰু নিউ ফ্ৰেণ্ডচ কলনীত বিচাৰি পাব ক্ৰমান্বয়ে মোগল ৰান্ধনীশালৰ বিৰিয়ানী আৰু প্ৰখ্যাত আফগান ৰন্ধন চাৱৰ্মা।\nবুৰঞ্জীপ্ৰসিদ্ধ দিল্লীয়ে ইতিমধ্যে লালকিল্লা, কুটুব মিনাৰ, পুৰাণা কিল্লা আদিৰে নিজৰ ঐতিহ্য শ বছৰ ধৰি বহন কৰি আছে যদিও যোৱা এশটা বছৰত দিল্লীয়ে পাইছে আধুনিকতাৰ পৰশ,বিশেষকৈ যোৱা এটা দশকত নতুন দিল্লীয়ে লাভ কৰিছে অত্যাধুনিক প্ৰযুক্তিৰে এক অভিনৱ ৰূপ। সময়ে সময়ে বিভিন্ন বিতৰ্কৰ বাবে ই শিৰোনাম দখল কৰি থাকে যদিও দিল্লীয়ে আপোনাক বুজি পাবলৈ হ’লে আপুনিও দিল্লীক বুজি পাব লাগিব। উত্তৰ ভাৰতীয়ৰ আতিশায্য. হত্যা, হিংসা, ধৰ্ষন আদিৰে দিল্লীয়ে প্ৰায়েই শিৰোণামা দখল কৰি থাকে। কিন্তু দিল্লীক যদি এখন সেউজ, মিশ্ৰ সাংস্কৃতিক অথবা তথ্য প্ৰযুক্তিৰে উন্নত এখন ৰাজধানী হিচাবে চোৱা যায় তেন্তে দিল্লীৰ এক বেলেগ ৰূপ প্ৰত্যক্ষ হ’ব। দিল্লীত যিয়েই বহুবছৰ ধৰি কটাইছে তেওঁলোকে হয়তো ইয়াৰ মোহৰ পৰা আঁতৰি থাকিব নোৱাৰে সেয়া লাগিলে দক্ষিণ ভাৰতীয় এগৰাকীয়েই হওক, এগৰাকী গুজৰাটীয়েই হওক, এগৰাকী মাৰাঠীয়েই হওক অথবা এগৰাকী অসমীয়াই হওক।\nদিল্লীবাসী অসমীয়া সকলৰ বাবেও যেন নতুন দিল্লীএখন আপোন ঘৰ। অসমৰ বিভিন্ন ঠাইৰ পৰা আহি দিল্লীত থিতাপি লোৱা অসমীয়াৰ অসমৰ প্ৰতি থকা ভালপোৱাখিনি ঢালি দিয়ে এই দিল্লী মহানগৰীতে। অসমত যিদৰে মাঘৰ মেজি জ্বলে, দিল্লীতো জ্বলে অসমৰ বাপতি সাহোন মাঘ বিহুৰ মেজি,অসমত যেনেদৰে শংকৰদেৱৰ জন্মোত্সৱত খোল তালৰ শবদৰে ৰজন জনাই যায় নামঘৰ, দিল্লীতো প্ৰতিধ্বনিত হয় সেই খোলৰ শব্দ। কাৰণ হয়তো লাখ লাখ অসমীয়াৰ লগতে ভাৰতৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ পৰা কৰ্মৰ সন্ধানত অহা সকলো লোকৰ দ্বিতীয়খন ঘৰেই হ’ল নতুন দিল্লী।\n7. অধিক তথ্য\nHorton, P 2002. Lonely Planet Delhi3সম্পাদনা. Lonely Planet Publications. ISBN 1864502975.\nRowe, P; Coster, P 2004. Delhi Great Cities of the World. World Almanac Library. ISBN 0836851978.\nDelhi: Adventures inaMegacity by Sam Miller writer and journalist\n8. বাহ্যিক সংযোগ\nDirectory of Indian Government Websites, Delhi\nInformation about Delhi\nDelhi ভ্ৰমণ নিৰ্দেশিকা, ৱিকিভয়াজৰ পৰা


Gartic in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Gartic ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nGartic ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Gartic Price and Pack Size in Assamese - Gartic ar mulya aaru pakor size\nGartic Ear Drops ₹21.0 दवा खरीदें\nGartic की जानकारी\nGartic ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Gartic Benefits & Uses in Assamese- Gartic ar laabh aaru byavaharsamuh\nGartic ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Gartic Dosage & How to Take in Assamese - Gartic ar paali aaru xeya kenedore lobo\nGartic ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Gartic Side Effects in Assamese- Gartic ar parshwakriyasamuh\nGartic সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Gartic Related Warnings in Assamese- Gartic xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Garticৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Gartic with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Gartic ar gurutor kriya-pratikriya\nGartic মতভেদসমূহ- Gartic Contraindications in Assamese- Gartic nishedhsamuh\nGartic ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Gartic in Assamese- Gartic ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Gartic ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Gartic Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Gartic kriya-pratikriya\nGartic ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Gartic Benefits & Uses in Assamese - Gartic ar laabh aaru byavaharsamuh\nGartic তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nGartic ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Gartic Dosage & How to Take in Assamese - Gartic ar paali aaru xeya kenedore lobo\nGartic-ৰ উপাদানসমূহ - Gartic Active Ingredients in Assamese - Gartic-ar upadaansamuh\nGartic ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Gartic Side Effects in Assamese - Gartic ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Gartic ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nGartic সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Gartic Related Warnings in Assamese - Gartic xonkranta xatarkatabanisamuh\nGartic-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nGartic-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nGartic का कोई भी बुरा प्रभाव स्तनपान कराने वाली महिलाओं पर नहीं पड़ता है।\nবৃক্কত Gartic কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nकिडनी पर Gartic के खराब प्रभावों को जानें बिना भी आप इसका सेवन कर सकते हैं क्योंकि इसका हानिकारक प्रभाव बेहद कम है।\nযকৃতত Gartic কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nGartic खाने से आपके लीवर पर किसी भी तरह का नुकसान नहीं पहुंचेगा।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Gartic ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nहृदय के लिए Gartic हानिकारक नहीं है।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Garticৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Gartic with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Gartic ar gurutor kriya-pratikriya\nGartic তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nGartic মতভেদসমূহ - Gartic Contraindications in Assamese - Gartic nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Gartic লোৱা অনুচিত যাতে -\nGartic ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Gartic in Assamese - Gartic ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Gartic-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nनहीं, आप ऐसा कोई भी काम न करें जिसमें दिमाग के सक्रिय होने की आवश्यकता होती हो। Gartic लेने के बाद किसी मशीन पर काम करने या वाहन चलाने से आपको दूरी बनानी होगी।\nनहीं, मस्तिष्क विकार में Gartic का उपयोग कारगर नहीं है।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Gartic ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Gartic Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Gartic kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Garticৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nGartic को खाने के साथ लेना सुरक्षित है।\nমদ আৰু Garticৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nGartic ৰ অনুকল্প - Substitutes for Gartic in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Gartic লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Gartic ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Gartic সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Gartic ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Gartic সেৱন কৰে?


ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতাত অসমৰ শাক-পাত | Asom Live 24\nৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতাত অসমৰ শাক-পাত\nHome জীৱনশৈলী খাদ্য\nঅসমৰ শাক-পাতসমূহ যে মানৱ শৰীৰৰ কাৰণে মহৌষধ তাক বেলেগকৈ কোৱাৰ প্ৰয়োজন নাই। Sir J D Hooker ৰে ১৮৭২ চনৰ পৰা ১৮৯৭ চনলৈকে ভাৰতবৰ্ষত ১৫,৯০০ বিধ উদ্ভিদৰ প্ৰজাতি চিনাক্ত কৰি সাতটা খণ্ডৰ ‘Flora of British India’ নামৰ এখন গ্ৰন্থ ৰচনা কৰি গৈছে। সুখৰ খবৰ যে এই গ্ৰন্থত উল্লেখ থকা ৮০% উদ্ভিদেই অসমত পোৱা যায় । ইয়াৰ ভিতৰত ৫০ শতাংশই হ’ল শাকজাতীয়।\nউত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলখন জৈৱ বৈচিত্ৰত চহকী। ‘Sir J D Hooker’ ৰে কৰি যোৱা হিচাপতকৈয়ো হয়তো প্ৰকৃত সংখ্যা আৰু বেছি আছিল ! আধুনিকতা আৰু অজ্ঞতাৰ কবলত পৰি ইয়াৰে কিমান সংখ্যক বিলুপ্তি হ’ল, তাৰ হিচাপ কোনে ৰাখিছে! ইমানবোৰ উদ্ভিদৰ ভিতৰত বেছি সংখ্যকেই ঔষধি গুণসম্পন্ন! বছৰৰ ১২ মাহেই যদিও আমি শাক-পাত খাওঁ তথাপি ব’হাগত শাক খোৱা প্ৰথা এটা আমাৰ পূৰ্বজসকলে কৰি গৈছিল। কাৰণ বসন্ত ঋতুত প্ৰকৃতি সৰ্গভা হয় । গছে-বনে ন-কুঁহিপাত ওলায়, চাৰিওফালে ফুলৰ সুবাসে আমোল-মোলায়। প্ৰকৃতিয়ে এই ঋতুত সকলো গছ-বনক শক্তি প্ৰদান কৰে । জনবিশ্বাস মতে ব’হাগত সকলো গছ-বন ঔষধি গুণ সম্পন্ন হৈ উঠে। সেয়ে ব’হাগৰ সাত দিনৰ ভিতৰত সকলো গছ-বনৰে কুমলীয়া আগ মিহলাই খালে ঔষধ হিচাপে কাম কৰে আৰু গোটেই বছৰটোলৈ শৰীৰে ৰোগৰ বিৰুদ্ধে যুঁজিবলৈ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা আহৰণ কৰে।\nএই যে ইমান হাজাৰ প্ৰজাতিৰ শাক-পাত অসমত পাওঁ, সেই সকলোবোৰ কি আমি নিজে ৰুই লওঁ নেকি ? বিহুত খোৱা ১০১ বিধ শাক-পাত বা জনগোষ্ঠীয় লোকসকলে তৈয়াৰ কৰা পানীয়বিলাকত দিয়া ১০১ টা আগৰ পিঠাত দিয়া শাকবিলাক নিজ হাতে ৰোৱা নেকি ? নিশ্চয়কৈ সেইটো সম্ভৱ নহয় । কাৰণ পৰিৱেশ আৰু মাটিৰ গুণাগুণ অনুসৰি এই উদ্ভিদবিলাক সম্পূৰ্ণ প্ৰাকৃতিক পৰিৱেশত গজি উঠে । সেয়ে পাহাৰীয়া মাটি, আলতীয়া মাটি, বালিচঁহীয়া মাটি অনুসৰি ঠাইভেদে গজি উঠা উদ্ভিদবিলাক ভিন্ন হয়। সেয়ে আমি পৰিকল্পিতৰূপে গঢ় দিয়া এখন উদ্যান বা বৃক্ষৰোপণে আমাৰ এই প্ৰয়োজনীয় গছ-পাতবোৰৰ সকলো যোগান ধৰাটো অসম্ভৱ । একমাত্ৰ প্ৰকৃতিগতভাৱে গঢ় লৈ উঠা তৃণভূমি, অটব্য অৰণ্য, বৰ্ষাৰণ্য, বন-জংঘল, হাবি-বননি, খাৱৈ-পিতনি-জলাশয়ৰ লগতে পাহাৰ-পৰ্বত আদিতহে এই সকলোবোৰ গছ-বন পোৱাটো সম্ভৱ । ।\nআমি নিজে গঢ় দিয়া বগিছা এখনতকৈ সম-ব‍্যাসার্ধৰ প্ৰাকৃতিক জংঘল এখনত বহুত বেছি সংখ্যক বনৰীয়া অথচ মূল্যবান আৰু ঔষধি গুণসম্পন্ন গছ-বন পোৱা যায়। যিবোৰক আমি অজ্ঞতাবশতঃ অপতৃণ বুলি গুৰুত্ব নিদিওঁ । তাৰ উপৰিও আমাৰ পৰিকল্পিত বাগিচা বা উদ্যানৰ পৰাও এইসমূহক অপতৃণ বুলি উভালি পেলাই দিওঁ । কাৰণ অসম বা উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ মাটি প্ৰকৃতিগতভাৱেই ইমান সাৰুৱা যে একো নকৰাকৈয়েই বহু দৰকাৰী গছ-বন নিজে নিজেই গজি মাটিডোখৰ ছানি ধৰে । প্ৰকৃততে এই বন-জংঘলবোৰেই আমাৰ জৈৱ-বৈচিত্ৰ‍্যৰ ভঁৰাল ।\nইয়াৰ উপৰিও এই বন-জংঘলবোৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি হাজাৰৰো অধিক জীৱ-জন্তু বৰ্তি থাকে । এজোপা গছ বা সৰুকৈ হ’লেও থকা জংঘল এখন যেতিয়া আমি প্ৰয়োজনে-অপ্ৰয়োজনে কাটি পেলাওঁ, তেতিয়া তাত গজি উঠা ঔষধি গছ-বনৰ লগতে বহু সংখ্যক জীৱ-জন্তুকো হত্যা কৰোঁ ।\nকিছুমান জীৱ, নিৰ্দিষ্ট কিছুমান গছ-বন থাকিলেহে জীয়াই থাকে । অন্যথা, সেই নিৰ্দিষ্ট গছজোপা কাটি পেলালে সেই প্ৰাণীবিধৰো বিলুপ্তি ঘটে । আচলতে মানুহকে ধৰি পৃথিৱীৰ গোটেই প্ৰাণী জগতখনেই এটা ‘জীৱনচক্ৰ’ৰ ওপৰত চলি থাকে । কিন্তু আধুনিক মানুহে সেই চিৰসত্য কথাষাৰ পাহৰি গৈ নিজক লগাখিনি বাদ দি আন সকলোবোৰ অপ্ৰয়োজনীয় বুলি ভাবিবলৈ ধৰাৰ পৰাই প্ৰকৃতি ধ্বংস হ’বলৈ ধৰিলে ।\nঘৰত লগা ফলৰ গছ জোপা চৰাই-চিৰিকতিয়ে খোৱাৰ কাৰণে যদি নিজে খাবলৈ নাপাই, তেন্তে সেইজোপা কাটি পেলোৱা মানুহো বহুত আছে । আগতে ককা-আইতাহঁতে কৈছিল- ‘ৰুই থৈ যাওঁ, আমি নাখালেও নাই, চৰাই-চিৰিকতিয়ে খাব।’ গতিকে এতিয়া বুজিলে, নিৰ্দিষ্ট কিছুমান গছ, ফল নথকাৰ বাবে নিৰ্দিষ্ট কিছুমান চৰাই বা জীৱ অজানিতে বিলুপ্ত হৈ গৈ আছে ।\nআচলতে পকৃতিয়ে জন্ম দিয়া কোনো এটা ক্ষুদ্ৰ কণাও অলাগতিয়াল নহয় । প্ৰকৃতিয়ে গঢ়ি দিয়া এই জীৱনচক্ৰ আমি আধুনিকতাৰ নামত ছিঙি পেলাবলৈ আমাৰ ক্ষুদ্ৰমানো অধিকাৰ নাই। আমি প্ৰকৃতিক ব্যৱহাৰ কৰাৰ দৰে আন জীৱৰো সমান অধিকাৰ আছে। আমিহে জীৱ শ্ৰেষ্ঠ বুলি আন জীৱৰ অধিকাৰখিনি কাঢ়ি লৈছোঁ। ভাবকচোন জীৱ শ্ৰেষ্ঠ হিচাপে সেইটো কৰা উচিত হৈছেনে ? শ্ৰেষ্ঠ মানেই ডাঙৰ । ডাঙৰ হিচাপে আমি আমাৰ অনুজ বা সন্তানসকলৰ খাদ্য আৰু বাসস্থান কাঢ়ি লোৱাৰ দৰে হোৱা নাইনে?\nপ্ৰাণীৰ জীৱন চক্ৰত ৰাতি আৰু দিনৰ যে গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা আছে, তাক আধুনিক মানুহে ভাবি চাইছেনে ? প্ৰকৃতিৰ এই নিয়ম উলংঘা কৰি আমি ৰাতি কৃত্ৰিম পোহৰৰ লাইট জ্বলাই প্ৰকৃতিৰ জিৰণিত ব‍্যাঘাত জন্মাইছো, তাক কোনোবাই অনুভৱ ক’ৰেনে ? যাৰ ফলত বহুতো চৰাই-চিৰিকতিৰ প্ৰজনন ক্ষমতা লোপ পাইছে । বিকট শব্দ আৰু ৰাতিৰ কৃত্ৰিম পোহৰে জীৱ-জন্তুৰ লগতে গছ-গছনিৰো জৈৱিক গুণাগুণ বৃদ্ধিত ব্যাঘাত জন্মাইছে। একমাত্ৰ আমাৰ সুখ-বৈভৱ বঢ়াবৰ কাৰণে প্ৰকৃতি বিৰুদ্ধ কামবোৰ কৰা নাই জানো!\nসেইয়ে মই ভাবো- সভ্যতালৈকে সকলো ঠিকেই আছিল, কিন্তু সভ্যতাৰ পৰা আধুনিকতালৈ আমি যি জাঁপ মাৰিব ধৰিলো তেতিয়াই যেন মানৱ সভ্যতাৰ অধোমুখী যাত্ৰা আৰম্ভ হ’ল । সভ্যতাৰ শিপাডাল ক’ৰবাতে এৰি আধুনিকতাৰ পোচাক পিন্ধি পুনৰ বৰ্বৰ যুগলৈ উভতি যোৱাৰ আখৰা কৰিলোঁ । পঞ্চপাণ্ডৱৰ দৰে স্বৰ্গলৈ যাত্ৰা কৰোতেই আমি আমাৰ কৰ্ম ফলেৰে নৰকলৈহে পিছলি পৰিব ধৰিলোঁ! আধুনিকতা লাগে, কিন্তু সেয়া প্ৰকৃতিৰ লগত সহাৱস্থান কৰিহে, প্ৰকৃতিক মষিমূৰ কৰি নহয়।\nনভেল ক’ৰোনা ভাইৰাছে আকৌ এবাৰ প্ৰমাণ কৰিলে যে ‘প্ৰকৃতিৰ পৰা আহৰণ কৰা শক্তিয়েহে আমাক প্ৰকৃতিগতভাৱে হোৱা বিসংগতিৰ বিৰুদ্ধে যুঁজিবলৈ শক্তি দিয়ে।’\nযিমান উন্নত নহওক কিয় পশ্চিমীয়া দেশৰ নিয়ম-নীতি আমি অনুকৰণ কৰাটো আমাৰ প্ৰকৃতি বিৰুদ্ধ । কিয়নো পূব প্ৰান্তৰ হোৱাৰ বাবে সূৰ্যৰ প্ৰথম কিৰণেও আমাৰ শৰীৰত ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা বঢ়ায়। সেই হিচাপে আমাৰ খাদ‍্যাভ্যাসো গঠন হৈছে । আমাৰ জলবায়ুৰ লগত খাপখোৱাকৈ ভাত, শাক-পাত, টেঙা-খাৰ, মিঠাতেল ইত্যাদি খোৱাটো পূৰ্বজসকলে ঠিক কৰি গৈছে আৰু ইয়াৰ সত্যতা পুনৰবাৰ প্ৰমাণিত হৈছে । আনকি ভাৰতৰ অন্য ৰাজ্যৰ লগতো আমাৰ খাদ‍্যাভ‍্যাস নিমিলে আৰু জোৰ কৰি মিলোৱাটোৱেই প্ৰকৃতি বিৰুদ্ধ কাম হৈছে । যিটো জলবায়ুত যি খাদ্য প্ৰকৃতিগতভাৱে হয়, তাক গ্ৰহণ কৰিলেহে যে আমাৰ শৰীৰ সুস্থ-সবল হয়। পূব প্ৰান্তৰ খাদ্য- চাউল আৰু শাক-পাত আদিত প্ৰচুৰ পৰিমাণে আমাৰ শৰীৰৰ প্ৰয়োজনীয় সকলোবোৰ উপাদান মজুত থাকে ফলত আমাৰ ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতাও বৃদ্ধি পায়। লগতে পুৱাৰ সূৰ্যৰ কিৰণ কিমান উপকাৰী, সেয়া আজিকালি সকলোৱেই জানে। ফোপোলা খাদ্যভ্যাসৰ কাৰণে পশ্চিমীয়া দেশৰ মানুহৰ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা যে কম, তাক আজি বৈজ্ঞানিকেও প্ৰমাণ কৰিছে। পশ্চিমৰ দেশ হোৱা বাবে সেইবোৰ দেশত সূৰ্য উদয় হয় আমাতকৈ বহু ঘণ্টাৰ পাছত । সেইদৰে ৰাতিও হয় বহুত দেৰিকৈ গতিকে তেওঁলোকক অনুকৰণ কৰি আমাৰ মানুহেও যদি দেৰিকৈ উঠে আৰু ৰাতি দেৰিলৈকে সাৰে থাকে, পশ্চিমীয়া ধঙৰ খাদ্য খায়, তেন্তে সেয়া সম্পূৰ্ণ প্ৰকৃতি বিৰুদ্ধ কাম ন’হল জানো? সূৰ্যৰ লগতে উঠি ৰাতিপুৱাই কচু-ঢেঁকীয়াৰে ভাত খাই কামত ধৰা আমাৰ জনগোষ্ঠীয় ভাই-ককাইহঁতলৈ চাওক এবাৰ! যিমানেই পশ্চিমৰ খাদ‍্যাভ্যাস, নিয়ম-নীতি অনুকৰণ কৰি আধুনিক হ’বলৈ গ’লো, সিমানেই আমাৰ দেহাবোৰ ৰুগীয়া হ’বলৈ ধৰিলে। ৰাতি দেৰিলৈকে সাৰে থকা আৰু পুৱা দেৰিকৈ উঠা, অনিয়মীয়া খাদ‍্যাভ্যাস ইত্যাদিয়ে কেন্সাৰৰ দৰে মহাব্যাধি হোৱাৰ এটা মূল কাৰণ বুলি বৈজ্ঞানিকসকলে প্ৰকাশ কৰিছে । যাৰ কাৰণে বহুজাতিক কোম্পানীবিলাকে তেওঁলোকৰ ঔষধ আৰু হাস্পতালৰ ব্যৱসায় বঢ়াই গৈ আছে আৰু জনসাধাৰণৰ কষ্টৰ ধনৰ এটা বৃহৎ অংশ ঔষধৰ নামত খৰচ হ’বলৈ ধৰিছে।\nসেয়ে আমি আমাৰ অতিকৈ প্ৰয়োজনীয় ঠাইকণ ব্যৱহাৰ কৰি বাকী যিমান পাৰি প্ৰকৃতিক এৰি দিব লাগে। লাগিলে সেইয়া আমাৰ ঘৰৰ চৌহদতেই হওক। প্ৰকৃতিক উশাহ ল’বলৈ কিছু ঠাই এৰি দিলে তাৰ বিনিময়ত পকৃতিয়ে আমাক দিব বিশুদ্ধ বায়ু-পানী, শাক-পাত ইত্যাদি। আৰু সেইবোৰ আহৰণৰ ফলত আমাৰ শৰীৰত ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতাযে যে বাঢ়িব সেয়া নিশ্চিত ।\nTags: asom live 24assam live 24assam vegetableaxom live 24malabika saikia\nগালে-মুখে-চকুৱে ভোট জলকীয়া সানি ৫৫বছৰীয়া এগৰাকী ব্যক্তিৰ চমক\nঅমিত মোদীক মহিলাৰ প্ৰৱঞ্চনা