বিক্ষিপ্ত ভাৱৰ বুৰবুৰণি (অনামিকা বৰুৱা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nবিক্ষিপ্ত ভাৱৰ বুৰবুৰণি\n……প্ৰথমে মাউচটো, তাৰপাছত কী-বৰ্ডখন গ’ল। তাৰপাছত চিডি ড্ৰাইভাৰটো ভাঙিলে। বাবাই এনেকৈ মোৰ খৰচ বঢ়াই থাকে। এতিয়া কৈছে তাক গ্ৰাফিক্স কাৰ্ড লাগে। দাম কিমান বুলি সোধাত ৫০০ ৰ পৰা ৮০০০ টকালৈকে হিচাপ দি দিলে। যেনিবা তাৰ মাকৰ টকাৰ গছহে আছে। জোকাৰি দিলেই সৰসৰকৈ সৰি পৰিব। দোকানলৈ গৈছিলোঁ মুগাৰ ৰিহা এখন বিচাৰি। মাক নাচনী বুলিয়েই জীয়েককো নাচিবলৈ লাগে। উপায় নাই। ৰিহাখন ল’লোঁ। বহুদিনৰ পৰা বিচাৰি ফুৰা ৰিহাৰ ধৰণৰ চাদৰ এখন পাই সেইখনো ল’লোঁ। চকু দুটা জনো কম। ইফালে সিফালে চাই ফুৰে। মৃদুলে চল চাই ধুনীয়া ধুনীয়া কাপোৰবোৰ দেখুৱাই আছে। লৈ ল’লোঁ পাটৰ শাৰী এখন। গ’ল টকা এগাল আধা ঘণ্টাতে। সেইকাৰণে মই কাপোৰৰ দোকানলৈ খুব কমকৈ যাওঁ। যেতিয়া যাওঁ শাৰী কিনিম বুলিয়ে যাওঁ। এনেয়ে কেতিয়াও নাযাওঁ। শাৰী মোৰ প্ৰথম পছন্দ। বেগত টকা থাকক বা নাথাকক কথা নাই। বিকিৰ দোকান আছে, চিন্তা নাই। আৰু এখন কিনিলে কেতিয়াও নহয়। তিনিখন-চাৰিখন একেলগে কিনোঁ। মোক নষ্ট কৰিছে বিকিয়ে। মাৰোৱাৰী বুদ্ধিৰে কয় আণ্টি আপ লে যাইয়ে না… ময়ো লৈ আহোঁ। ককাইদেউৰ ছোৱালীজনীৰ বিয়া। তোলনী বিয়া। চাকৰি কৰা পেহীয়েক। সোণৰ কিবা এটা নিদিলে জানো হ’ব! তাতো গ’ল। মূৰটো টিংটিঙাই আছিল। এওঁ আহি লাহেকৈ মাত দিছে-গাড়ীখনৰ বেটাৰীটোৱে বৰ দিগদাৰ দি আছিল বুজিছা। সলায়ে পেলালোঁ। তেওঁৰ কথা শুনি মূৰে কপালে হাত দি বহি আছোঁ এতিয়া। নিমিলা অংক!\n…..কেতিয়াবা ভাবোঁ চাকৰি নকৰা হ’লেই ভাল আছিল। এই জোৰা-টাপলি মৰা কামবোৰ কৰিবলগীয়া নহ’লহেঁতেন। মোৰ ধাৰণা উপাৰ্জন কৰাজনে খৰচ কৰা টকাটোৰ মূল্য আৰু তাৰ পৰিমাণৰ গুৰুত্ব নকৰাজনতকৈ বেছি বুজে। হিচাপ-নিকাচ কৰি বৰ বেয়া পাওঁ। জীৱনত কৰিব নোৱাৰা কাম এইটোৱে। কিন্তু সদায় তাকে কৰোঁ। কৰি মূৰ গৰম কৰি মৰোঁ। কিন্তু কেতিয়াবা ভাবোঁ চাকৰি কৰাটো মোৰ বাধ্যবাধকতা নহয় বৰং মোৰ সামৰ্থ অনুযায়ী কাৰোবাৰ কাষত এটা অৱলম্বন হৈ থিয় দিয়াৰ গৌৰৱ অনুভৱ কৰাৰ এক অজুহাত। ভাল লাগে যেতিয়া কাৰোবাৰ হাতত হাত এখন থব পাৰোঁ। কিঞ্চিত হ’লেও কাৰোবাক অলপ সহায় কৰিব পাৰোঁ। এই যুগত অৰ্থ মানুহৰ প্ৰথম প্ৰয়োজন। সদায়তো দেখিয়েই থাকো অৰ্থৰ অভাৱে কেনেকৈ সলাই দিয়ে মানুহৰ জীৱন! সাধু অসাধু হয়, পত্নী নিৰ্যাতিত হয় পতিৰ হাতত, পিতৃৰ মৃত্যু হয় পুত্ৰৰ হাতত, প্ৰেমিকা লাঞ্চিতা হয় প্ৰেমিকৰ হাতত, ভ্ৰাতৃয়ে ছলনা কৰে ভ্ৰাতৃক, ৰজাই লুণ্ঠণ কৰে প্ৰজাক, প্ৰজাই উপায় নাপাই আত্মঘাতী হয়…..শেষ নোহোৱা অলেখ কথা। প্ৰয়োজনৰ অন্ত নাই। সুবিধাভোগীয়ে সুবিধা ভোগ কৰিয়ে আছে আৰু আৰ্তজনে আৰ্তনাদ। কোনে কাৰ ফালে চায়! এইবোৰ মোৰ বক্তব্যৰ বিষয় নহয়। আন কথাহে ক’ব খুজিছিলোঁ। তিনিদিনৰ আগতে লগ পাইছিলোঁ জানক। বহুত কথা কটা-কটি কৰি, তৰ্কা-তৰ্কি হোৱাৰ পাছতো সৈমান হোৱা নাছিলোঁ যে আমাৰ দুয়োৰে কোনোবাখিনিত মিল আছে। কালি অকস্মাত দুখত ভাঙি পৰিছিল সি। কথা ক’ব খোজা নাছিল। নিজৰ ওপৰতে খং কৰিছিল। বৰকৈ সোধাত ক’লে তাৰ অভাৱৰ কথা। ময়ো অভাৱত উঠা ছোৱালী। গতিকে বুজোঁ তাক কিহে আমনি কৰিছে। আমাৰ দৰে মধ্যবিত্ত পৰিয়ালৰ মানুহৰ জীয়াই থকাৰ এয়া এক বিড়ম্বনা! কিন্তু তাৰ অভাৱ আৰু মোৰ অভাৱৰ মাজত আকাশ পাতাল পাৰ্থক্য। মোৰ অভাৱ আছিল জীৱন ধাৰণৰ সমলৰ। জীয়াই থকাৰ সম্পদৰ। তাৰ অভাৱ অন্য। ভৱিষ্যতৰ বাবে ভেঁটি সাজিছে সি। তাক অৱলম্বন কৰি এদিন তাৰ জীৱনে গঢ় লৈ উঠিব। গতিকে তাক সহায় কৰাটো মোৰ কৰ্তব্য। দি দিলোঁ তাক মোৰ সামৰ্থৰ ভিতৰত থকা সহায়খিনি। কাইলৈৰ পৰা পৰীক্ষাত বহিব পাৰিব সি। নহ’লে এটা বছৰ হেৰুৱালেহেঁতেন। এটা বছৰত তিনিশ পয়ষষ্ঠি দিন থাকে। এটা এটা দিন এতিয়া মূল্যৱান তাৰ বাবে। সময় থাকোতেই তাক সহায় কৰিব পাৰিলোঁ। মুকলি মুকলি লাগিছে মনটো।\n….এমুঠি অন্ন, এসাজ কাপোৰ, এডোখৰ নিৰাপদ আশ্ৰয় এয়াই আমাৰ প্ৰয়োজন নহয় জানো? এইখিনি সময়মতে আৰু সহজে পালেই জীয়াই থকাৰ দিনকেইটা সুকলমে পাৰ হৈ যায়। জীয়াই থাকিবলৈকেতো সকলোৱে সংগ্ৰাম কৰে। সেই তাহানিও কৰিছিল যেতিয়া মানুহ নাঙঠ আছিল, আজিও কৰে সভ্যতাৰ উচ্চ শিখৰত আৰোহণ কৰাৰ পাছতো। কিন্ত তাহানি আজিৰ দৰে খোৱা-কামোৰা নাছিল, অস্বাভাৱিক স্বাৰ্থপৰতাও নাছিল। একেবাৰে নথকা নহয়, আছিল। কিন্তু যি আছিল সেয়া সামান্য আছিল। আজিৰ দৰে মনুষ্যত্ব বিসৰ্জন দিয়া নাছিল। লুটি-পুটি শুহি খোৱা নাছিল। মানুহবোৰ মানুহ হৈ আছিল। কেতিয়াবা ভাবোঁ খোৱা-পিন্ধা-শোৱাৰ অভাৱৰ বাহিৰে আৰু কি অভাৱ আছে মানুহৰ? পেটৰ ভোকৰ দৰে শৰীৰৰ ভোক এটা আছে মানুহৰ। তাৰ বাহিৰে আৰু কিবা আছে নেকি? আছে চাগে! মন নামৰ অশৰীৰি অস্তিত্ব এটাৰ ভোক। আচলতে কিজানি মন আৰু মগজুৰ মাজত সন্তুলন থাকিলেহে জীৱনটো অৰ্থপূৰ্ণ হয়। হয় জানো? দোমোজা আছে মোৰ এইক্ষেত্ৰত। মগজু ব্যৱহাৰ কৰোঁ যদিও মনটোক সদায়ে অগ্ৰাধিকাৰ দিওঁ। এইকাৰণে বহু সময়ত ছলনাৰো মুখামুখি হওঁ। তথাপি নোৱাৰো অভ্যাস সলাবলৈ। ভাল লাগে মানুহৰ মনৰ উমান লৈ। এখন্তেক কাষত ৰৈ। আটাইতকৈ সুখীজনৰো মনত এচিকুট দুখ থাকে চন্দ্ৰত ক’লা দাগটো থকাৰ দৰে। সেই দুখৰ অংশীদাৰ হৈ মোৰ ভাল লাগে। স্তব্ধ হৈ গৈছিলোঁ প্ৰণৱৰ কান্দোন শুনি। হুকহুকাই কান্দিছিল সি অলপ মৰম লাগে বুলি। কোনোদিনে লগ পোৱা নাই তাক। দেখাও নাই। মাত্ৰ ফোনত কথা পাতিছিলোঁ। তাকো মায়াত প্ৰকাশিত মোৰ গল্পটোৰ আঁত ধৰি। মাক-দেউতাক নোহোৱা, অকলশৰে জীৱন সংগ্ৰামত যুঁজি থকা প্ৰণৱৰ চকুপানী বৈ গৈছিল মোৰ মনৰ তলি তিয়াই। বুৰি থাকিলোঁ কেইবাদিনো তাৰ দুখত। ইটানগৰপৰা দেৱকুমাৰ দেউৰীয়ে কৈছিল আপুনি এনেকৈ কিয় লিখিলে, আপোনাৰ গল্প পঢ়ি আধাঘণ্টামান নীৰৱে বহি থাকিলোঁ মই। বৰপেটাৰপৰা আতিফাই কৈছিল কোনোবাখিনিত একাত্মবোধ কৰিলোঁ আপোনাৰ অনুভৱৰ সৈতে। নলবাৰীৰপৰা দিপান্বিতাই ক’লে বা, দুখবোৰ এনেকৈয়ে বৈ থাকে চাগে! বৰমাৰপৰা উষাই ক’লে বা, মোৰ কোনো বা নাই। আপোনাকে মোৰ বা বুলি ল’লোঁ। সদায় থাকিব কিন্তু মোৰ কাষত। দক্ষিণ শালমৰাৰপৰা প্ৰফুল্লই সদায় মেছেজ দিয়ে। উত্তৰ নাপালেই সোধে বেয়া পালে নেকি? কিবা ভুল ক’লোঁ নেকি? মঙ্গলদৈৰপৰা তৰুণ ডেকাই ক’লে আপোনাৰ গল্প পঢ়ি মনটোত সাহস পালোঁ। ভাবিলো মোতকৈয়ো কোনোবা আৰু দুখত আছে। তেন্তে মইনো হাৰি যাওঁ কিয়? আৰু কাৰ কাৰ নাম লম? যিজনেই সংস্পৰ্শলৈ আহিছে তেঁৱেই দেখোন কঢ়িয়াই ফুৰিছে এবুকু বিষাদ। এইবোৰো অভাৱৰেই ৰূপান্তৰ নহয় নেকি? মনৰ অভাৱৰ? শৰীৰটোৱে যিয়েই নকৰক কিয় মনটোৱেহে তাক অনুভৱ কৰায়। মনটোৰ অস্তিত্ব যদি নাথাকিলে হয় অভাৱৰ উপলব্ধি জানো থাকিলে হয়? কিবোৰ যে ভাবি থাকোঁ!\n….সৰুতে শুনিছিলোঁ অভাৱে স্বভাৱ নষ্ট কৰে। কথাষাৰ কিমানদূৰ গ্ৰহণযোগ্য বাৰু? সৰুকালৰ কথা নক’লেও বাকী প্ৰায় সমগ্ৰ জীৱনটো মই অভাৱত কটাইছোঁ। এদিন যদি খোৱা-পিন্ধাৰ কষ্ট আছিল, আন এদিন অপ্ৰাপ্তিৰ যাতনা আছিল। প্ৰিয় সংগীৰ অভাৱ আছিল, নিৰাপত্তাৰ অভাৱ আছিল। আজি কিন্তু মোৰ সকলো আছে। তথাপি সময়ৰ অভাৱ। মনে ভবা ধৰণে বিচৰা ধৰণে সময় কটাব নোৱাৰোঁ মই। সাৰে থকাৰ সিংহভাগ সময় কাঢ়ি নিয়ে চাকৰিটোৱে। বিনিময়ত দৰমহা পাওঁ। কিন্তু তাৰবাবে মোৰ কণমানি দুটাই মোৰ বিচ্ছেদ সহিব লাগে। মোৰ আদৰ-যত্নৰ পৰা বঞ্চিত হ’ব লাগে। অনিচ্ছা স্বত্বেও বহু সময়ত আওকাণ কৰোঁ আপোন কাৰোবাৰ আগ্ৰহ বা আমন্ত্ৰণক। আনক দুখ দিয়াৰ অধিকাৰ নাই মোৰ। দিব নোখোজোঁও। সচেতনভাৱে-সজ্ঞানে সকলোকে আৱৰি ৰাখিব খোজোঁ। কিজানি মোতকৈয়ো কোনোবা অভাৱত আছে! মই আগবঢ়াই দিয়া হাতখন ধৰি তেওঁ ঠন ধৰি উঠিব পাৰে। অভাৱৰ মুখামুখি হ’ব পাৰে। হাঁহিৰে জিনিব পাৰে ৰিক্ততাই আনি দিয়া হতাশাৰ বাধা। চকুত চকু থৈ কিজানি জিলিকাব পাৰে জীৱন জুৰোৱা সোণালী আশা। থাকিলে থাকক অভাৱ সখী। তুমি মই আমি হম। একেলগে পাৰ হম জীৱনৰ বৈতৰণীৰ হেজাৰ বাধা। অমাৱস্যা সদায় নাথাকে। পূৰ্ণিমাও হ’ব …জোনাকে হিয়া পোহৰাব …তোমাক পূৰ্ণ কৰিব পাৰিলে মোৰ অভাৱবোৰো নিজে নিজেই নোহোৱা হ’ব….।।\nমাক লৈ এবাৰ হাজোলৈ গৈছিলোঁ। হাজোৰ মাধৱ মন্দিৰলৈ। পূজা-পাতল, ভগৱানৰ লগত মোৰ সম্পৰ্কটো বৰ এটা ভাল নহয়। সৰুৰে পৰা পুহি ৰখা অভিমান এটাই যেন এতিয়া আহি জেদত পৰিণত হৈছেহি। সেই হিন্দী চিনেমাৰ নায়ক-নায়িকাবোৰে ভগৱানৰ লগত ঠেহ-পেঁচ পতাৰ দৰে। পাছে সেয়া চিনেমা গতিকে শেষত মিলি যায় আৰু মই জীৱন্ত চৰিত্ৰ বাবে বহুসময়ত কথাবোৰ নিমিলে। হাজোলৈ প্ৰথম গৈছিলোঁ বাপুৰ প্ৰেয়সীৰ ঘৰলৈ কোনোবা এটা ব’হাগ মাহত। কাৰণ তাৰ ভয় আছিল আমি অনুমতি নিদিলে দেউতাকে তাৰ প্ৰেমক স্বীকৃতি নিদিব পাৰে বুলি। সেইদিনা পেট ভৰাই খাই-বৈ মন্দিৰত সোমাই ভাল লগা নাছিল। যদিও বৰকৈ পূজা-পাতল নকৰোঁ তথাপি ভাদমাহৰ শৰাইখন দিওঁতে, কাতি মাহত তুলসী তলত চাকিগচ জ্বলাওঁতে, লক্ষ্মী পূজাৰ থাপনা পাতোঁতে মনটোচোন নিজে নিজেই দোঁ খায় যায়। শাহু-শহুৰ, দেউতাৰ শ্ৰাদ্ধ পতাৰ দিনা ভকতক সেৱা কৰাৰ কথা নক’লোৱেই যেনিবা। সেইদিনা হাজোৰ পৰা আহোঁতে জোনমণিয়ে কৈছিল আচলতে মাধৱ মন্দিৰত কাতি মাহতহে মানুহে পূজা দিয়ে। পুৰণি বিশ্বাস অনুসৰি কাতি মাহত কিবা মানস কৰি পূজা দিলে পূৰণ হয় হেনো। মোৰ মানস কৰিব লগা একো নাছিল; কিন্তু কাতি মাহত তালৈ এবাৰ যাম বুলি ভাবি আছিলোঁ। অকলেতো যাব নোৱাৰি ইমান দূৰ! গ’লেও জোনমণিৰ তাত থাকিব লাগিব। সেইটো মোৰ দ্বাৰা কোনোপধ্যেই সম্ভৱ নহ’ব। মাক সুধিলো যাব নেকি বুলি। মায়ে একেষাৰেই যাম বুলি ক’লে। মই জানো মায়ে ফুৰি-চাকি ভালপায়। তাতে তীৰ্থস্থান হ’লেতো কথাই নাই। কিন্তু মাক লৈ ক’ৰবালৈ লৈ যোৱা মানেই অভিযোগৰ পাহাৰ এটা কঢ়িয়াই লৈ ফুৰা। শৰণ-ভজন লোৱাৰ বাবে মায়ে আজিকালি য’তে ত’তে নাখায়। যেয়ে সেয়ে ৰান্ধি দিলেও নাখায়। পাৰিলে ৰসগোল্লাটোও ধুইহে খাব। তেওঁক লগ ধৰি ল’লো হয়, পাছে এতিয়া নিওঁ কেনেকৈ? তিনিচুকীয়াৰ পৰা গুৱাহাটীলৈ বাৰ ঘণ্টাৰ বাট। আকৌ গুৱাহাটীৰ পৰা হাজোলৈ কমেও দুঘণ্টামান লাগিব। বাছ সলাই সলাই তেওঁ ইমান দূৰলৈ যাব পাৰিব জানো? ভাবি-চিন্তি বাপুক ফোন কৰিলোঁ। সি গুৱাহাটীতে আছে। তাক ক’লো এখন ভাল হোটেলত এটা কোঠা বুক কৰি দে আৰু গুৱাহাটীৰ পৰা হাজোলৈ গাড়ী এখন বন্দৱস্ত কৰি দে। সি ক’লে হ’ব দে কৰি দিম বাৰু। তই দিন-বাৰ ঠিক কৰি মোক জনাই দিবি। ইফালে মাক সৈমান কৰি লৈছোঁ হোটেলত থাকিব নে নাথাকে বুলি। ঠিকতো নাই। গৈ পাই কি বা ৰূপ উলিয়ায়! অন্ততঃ ৰাতিপুৱা গাটোতো ধুব লাগিব। যোৱাৰ যোগাৰ কৰাত লাগিলোঁ। মালৈ খোৱা বস্তুৰ টোপোলা বন্ধাত লাগিলোঁ। গাখীৰেৰে আটা মাৰি শুকান ৰুটি, আলু ভাজি, তিয়াই থোৱা চানা, আপেল, ব্ৰিটানিয়া কেক্, বিস্কুট, পানী দুবটল আৰু কিবা কিবিৰে বেগটো ভৰি গ’ল। নল’লেও উপায় নাই। নহ’লে তেওঁ দুদিন ভোকত থাকিব, সেইটো জনা কথা। ইফালে তালৈ যাম বুলিয়ে ওচৰৰ কোনোবাই কোনোবাই দিয়া ধূপ-চাকি তেলৰ টোপোলাবোৰ আছেই। যি হওক সকলো যা-যোগাৰ কৰি যথাসময়ত ভলভ’ৰে গৈ লখৰাত নামিলোঁ। বাপুৱে হোটেলত কৈ থৈছিল। গৈ ৰুম লৈ গা-পা ধুই আজৰি হ’লোঁ। ৯ বাজিবৰ হ’ল। তেতিয়ালৈ বাপুৰ দেখাদেখি নাই। ফোন কৰি আছোঁ, সি উঠোৱা নাই গালি খোৱাৰ ভয়ত। অৱশেষত চাৰে এঘাৰ নে বাৰ বজাত আমি হাজো পালোঁগৈ। অজস্ৰ মানুহ। বৰ পুখুৰীত মাছ-কাছক বিস্কুট দি ভৰি দুটা তিয়াই ল’লোঁ। নাৰ্জী ফুলৰ মালা নল’লোঁ। তুলসীৰ মালা দুডালমান ল’লোঁ। চিৰি বগাই ওপৰ পালোঁগৈ। লোকে লোকাৰণ্য মন্দিৰৰ প্ৰাংগণ। ধূপ-ধূনাৰ গোন্ধে চৌদিশ আমোল-মোলাই আছে। ভাল লাগি গৈছে মনটো। আমাক দেখি পূজাৰী এজন আগবাঢ়ি আহিল। চাকি-বন্তি জ্বলাবলৈ ঠাই এটুকুৰা দেখুৱাই দিলে। কলপাতত তামোল-পাণ অৰিহণা দি যিয়ে যেনেকৈ দি পঠিয়াইছিল চাকিবোৰ জ্বলাই দিলোঁ। তুলসীৰ মালাকেইডাল আগ কৰি দিলোঁ। ধূপো জ্বলাই দিলোঁ। সেৱা কৰিবৰ হ’ল। মায়ে পূজাৰীক ক’লে-দেউ, আশীৰ্বাদ দিব যাতে পো-নাতি এটাৰ মুখ দেখিবলৈ পাওঁ। নহ’লে মোৰ বংশ ৰক্ষা নহ’ব। মাক মুখ ফুটাই একো নক’লোঁ যদিও মুহূৰ্ততে ছিন্ন হৈ গ’ল মোৰ একাগ্ৰতা। বুজা হোৱাৰ পৰা কিছুমান কথাক লৈ মাৰ লগত মোৰ তৰ্ক-বিতৰ্ক চলি আহিছে। সেইদিনা কিন্তু মাক টু শব্দ এটাও নক’লোঁ। আজিকালি লাগিবলৈ এৰি দিছোঁ। ডাঙৰ (!) হৈছোঁ নেকি? অপ্ৰিয় হ’লেও সত্য যে আমি জীয়েক তিনিওজনীৰে পুত্ৰসন্তান আছে। ককাইদেউৰ মাত্ৰ ছোৱালী এজনী। সময় থাকোতেই সিহঁতে নাভাবিলে নে নহ’লেই সেয়া সিহঁতে জানে। কিন্তু সিহঁতৰ ল’ৰা এটা নোহোৱাৰ বাবে মাৰ বৰ দুখ। নিজৰ একমাত্ৰ পুত্ৰ সন্তানৰ পৰা মায়ে কি পাইছে কি নাপাইছে সেইবোৰ একাষৰীয়া কৰি থৈ মায়ে পো-নাতি বিচাৰিছে বংশ ৰক্ষাৰ বাবে। মই নিজে গোটেই দিনটো লাঘোনে-ভোকে থাকি মাক পঞ্চ তীৰ্থ দৰ্শন কৰালোঁ। আমি যোৱা দিনটো হেনো বৰ ভাল দিন আছিল। প্ৰতিবাৰ সেৱা লওঁতে পূজাৰীয়ে কয় আপোনালোকে বৰ ভাল দিনত আহিছে। দেৱী জাগ্ৰত হৈছে আজি। ছিন্ন হোৱা মনটোৰে নিজৰ মাজতেই নিমজ্জিত হৈ থাকিলোঁ দিনৰ দিনটো। পোৱামক্কাত যেতিয়া পীৰজনে আমাক নিজেই ধূপ জ্বলাই দিবলৈ ক’লে ভাল লাগিল অলপ। তাত তামোল-পাণ দিয়াৰ নিয়ম নাই যদিও আমি আগ কৰি দিয়া বুলিয়েই তেওঁলোকে ভগাই খাব বুলি ক’লে। হাজোৰ পৰা উভতি আহোঁতে দৌল-গোবিন্দ মন্দিৰতো সোমাই আহিলোঁ। হোটেললৈ আহি বাপুক বাছৰ টিকট কাটিবলৈ ক’লোঁ যদিও মাক বৰ ভাগৰুৱা যেন লাগিল। আকৌ বাৰ ঘণ্টাৰ যাত্ৰাত বাটতে যদি কিবা এটা হয়! ভাবি-গুণি নিশাটো থকাটোকে ঠিক কৰিলোঁ।\nহোটেললৈ গৈ গা ধুই মাক ৰুমত থৈ মই এনেয়ে ওলাই আহিলোঁ। ভোক লাগিছিল মোৰ। ওচৰত ক’তো ভাল হোটেল নেদেখি বাপুক ফোন কৰিলোঁ। তাৰ কেম্প তেতিয়া সৰুসজাই ষ্টেডিয়ামত আছিল। দহ মিনিটত গৈ আছোঁ ৰ বুলি ক’লে সি। বাটে বাটে দুপাকমান ঘূৰি পাণ এখন খালোঁ। সি আহে মানে মিঠাইৰ দোকান এখনত ৰঙা চাহ একাপ আৰু মিঠাই এটা খালোঁ। তেতিয়াও মূৰত দংশন কৰি আছিল “বংশ” নামৰ শব্দটোৱে। ডাৰউইনে বান্দৰৰ পৰাই মানুহৰ উদ্ভৱ বুলি প্ৰমাণ কৰাৰ পাছৰ পৰা কত মানুহৰ জন্ম হ’ল, কত মানুহৰ মৃত্যু হ’ল তাৰ সীমা সংখ্যা নাই যদিও আজিৰ তাৰিখত অসমৰ জনসংখ্যা প্ৰায় ২,২২,৯৪,৫৬২ জন; ভাৰতত ১.২ শ কোটি জন আৰু সমগ্ৰ বিশ্বৰ ৭,১১,৫২,৪৮,৪২০ জন। এই যে মানৱ প্ৰজাতিৰ ক্ৰম বিৱৰ্তনৰ ক্ৰমাংক ইয়াতটো পুং কিম্বা স্ত্ৰী দুয়ো প্ৰজাতিৰে অৱদান আছে তেনে ক্ষেত্ৰত বংশ ৰক্ষাৰ নামত কেৱল পুৰুষে প্ৰাধান্য পায় কিদৰে? উল্টা-পুল্টা কথা ভবাত মই ভাল। আৰু তাতে এনেবোৰ খুঁত থকা কথা হ’লে কথাই নাই। যুক্তি-তৰ্ক, বিজ্ঞান-প্ৰযুক্তি, বিৱৰ্তনৰ ইতিহাস সকলো বাদ দিলেও মোৰ সাধাৰণ জ্ঞানে প্ৰশ্ন কৰে বংশ মানে কি? কাৰ? কোনে উত্তৰপুৰুষৰ দায়িত্ব বহন কৰে? কোনে মানৱ জীৱনৰ বুৰঞ্জী এটা প্ৰজন্মৰ পৰা আন এটা প্ৰজন্মলৈ কঢ়িয়াই নিয়ে? কেৱল পুৰুষেই নে? নাৰীৰ কোনো ভূমিকা নাই তাত? “বংশ” নামৰ ধাৰণাটোৰ আৱিৰ্ভাৱ হ’ল কেতিয়াৰ পৰা? পৃথিৱীৰ কোন কোন জাতিত এই “বংশ”ৰ প্ৰাদুৰ্ভাৱ আছে? নাই সিমান নাজানোঁ। জানিবও নোখোজোঁ।\nৰাহুল সাংকৃত্যায়নৰ দ্বাৰা ৰচিত “ভল্গাৰ পৰা গংগা” পঢ়িছিলোঁ। নগ্ন অৱস্থাৰ পৰা ক্ৰমাৎ আহি আহি মানুহে কেনেকৈ উন্নতিৰ শিখৰত উপনীত হৈছিল সমগ্ৰ পৃথিৱীৰ প্ৰেক্ষাপটত তেখেতে এক সমীক্ষা আগবঢ়াইছিল তাত। আদিতে সন্তান জন্ম দিয়া বুলিয়েই মানৱ জাতিৰ গুৰিয়াল আছিল নাৰী। অন্নৰ সন্ধানৰ পৰা আশ্ৰয়স্থল বিচৰালৈকেই সকলোতে দলপতি হিচাপে নাৰীক স্বীকাৰ কৰি লৈছিল সকলোৱে। কালক্ৰমত মাতৃৰ ঠাই ল’লে ভগ্নীয়ে, তাৰপাছত পুত্ৰীয়ে, তাৰপাছত লাহে লাহে শক্তিমানজনে শক্তিহীনজনক পৰাস্ত কৰি দলত নিজৰ ঠাই উলিয়াই ল’লে। এদিন নাৰী পুৰুষৰ দাসী হৈ পৰিল। মনোৰঞ্জনৰ আহিলা হৈ পৰিল। অৱনমিত হৈ গৈ থাকিল সামাজিকভাৱে নাৰীৰ স্থান। এনেকৈয়ে বাৰু পুৰুষপ্ৰধান সমাজত নাৰীৰ স্বীকৃতি হেৰাই গ’ল নেকি বাৰু? হ’বও পাৰে নহ’বও পাৰে। আজি একবিংশ শতিকাত ভৰি দিয়ো দেখোন নাৰীৰ অস্তিত্ব বিপদাপন্ন। কিন্তু কিয়? আৰু বংশ বুলি ক’লে কিয় পুৰুষৰ অহমিকাই ঠাই পায়? মানৱ জাতিক আগবঢ়াই নিয়াত নাৰী নহ’লে জানো সেয়া সম্ভৱ হ’ব? নাৰীৰ গৰ্ভই দহমাহ দহদিন সন্তান গৰ্ভত ধাৰণ কৰি অপৰিসীম কষ্টৰ মাজেৰে সন্তান ভূমিষ্ঠ নকৰিলে জানো নতুন প্ৰজন্মই গতি লাভ কৰিব? তথাপিও কিয় বাৰু উপেক্ষিত হৈ ৰয় নাৰী? বিয়াৰ বান্ধোনত বান্ধ খালে বুলিয়েই ওপজা ঘৰখন এৰি গুচি যাব লাগে নাৰী। জীয়ৰীৰ পৰা বোৱাৰী হয়। মাক-দেউতাকৰ পৰিচয় এৰি পতিৰ পৰিচয়েৰে পৰিচিত হয় নাৰী। পত্নী, বোৱাৰী, নবৌ, জা-জোৱালীৰ সম্বোধনৰ আঁৰত হেৰাই যায় জীয়ৰী জীৱনৰ পৰিচয়। সেয়ে কি নাৰীৰ কোনো বংশ নাথাকে?\nমনত পৰিলে হাঁহি উঠে, মোৰ প্ৰথম সন্তান গৰ্ভত থাকোঁতে মোৰ স্বামীয়ে সদায় তুলসীৰ গুৰিত পানী ঢালিছিল। তেওঁক কোনোবাই কৈছিল তুলসীৰ গুৰিত পানী ঢালিলে ল’ৰা হয় বুলি। পুত্ৰ সন্তানৰ আকাংক্ষা আছিল তেওঁৰ। মোৰ তেনে কোনো আকাংক্ষা নাছিল। মাত্ৰ বিচাৰিছিলোঁ যি হয় সি যেন নিৰোগী হয়। কিন্তু সন্তান প্ৰসৱ কৰিবলৈ লৈ যমৰ যন্ত্ৰণা ভোগ কৰিছিলোঁ মই। যাৰ বাবে দ্বিতীয় সন্তানৰ কথা ভাবিবলৈও ভয় কৰিছিলোঁ। তথাপি ছোৱালীজনী আমাৰ মাজলৈ আহিল। সেই ল’ৰাটো হোৱাৰ পাছত কাতিবিহুৰ দিনা তুলসীৰ পুলিটো ৰোৱাৰ বাদে তেওঁ কিন্তু তুলসীৰ ফালে মূৰ তুলিও নাচায়। এদিন মোৰ ছোৱালীজনীও ডাঙৰ হ’ব। তাইকো বিয়া দি উলিয়াই দিম। তায়ো আন কাৰোবাৰ বংশ উজ্বলাব। পুত্ৰ সন্তান জন্ম দিব নোৱাৰিলে ককৰ্থনা খাব। আমাৰ মৃত্যুত মুখাগ্নি কৰিব নোৱাৰিব। চুলি খুৰাব নালাগিব। তিলনিৰ পাছত দহদিনলৈ অশৌচীয়া ভাত খাব নালাগিব। তথাপি তাই মাক-দেউতাক বুলি ব্ৰত পালিব। আমালৈ মনত পেলাই এসোঁতা কান্দিব। দহা-কাজ শেষ হ’লে উভতি যাব নিজে পাতি লোৱা ঘৰখনলৈ। পুনৰ ৰীতি-নীতি পৰম্পৰা মানি গতানুগতিকতাত উটি যাব। তাইৰ ছোৱালী হ’লেও তাকেই কৰিব।\nদেউতাই সময় থকালৈকে ককাইদেউক সকীয়াই আছিল চাকৰি এটা গোটাই ল বুলি। মই নৱম শ্ৰেণীলৈ উত্তীৰ্ণ হওঁতেই চাকৰিৰ পৰা অৱসৰ লৈছিল দেউতাই। তাৰ পাছৰ সময়ছোৱা আমাৰ দুৰ্গতিৰ সময়। সাঁচন-সামৰণ নাছিল দেউতাৰ। বাইদেউৰ বিয়াৰ পাছৰ পৰা আৰু অধিক অভাৱৰ মুখামুখি হৈছিলোঁ মই। ককাইদেউ তেতিয়া আছুৰ বিৰাট ডাঙৰ লীডাৰ। অ’ত ত’ত মিটিং গাই ফুৰে। ঘৰখনলৈ ঘূৰি চাবলৈ তাৰ আহৰি নাই। ৰাতি ৰাতি নাথাকে ঘৰত। জ্বৰ মূৰত উঠি দেউতাই ভ্ৰম বকে-আজি কি বাৰ? শুকুৰবাৰ? অ’ তেনে আজি মই নমৰোঁ দে। কাইলে মৰিম। কিন্তু মই মৰিলেও তাক মুখাগ্নি কৰিবলৈ নিদিবি। তই কৰিবি। মায়ে লুকাই লুকাই কান্দে। ভণ্টীয়ে ভয়তে চিঞৰি চিঞৰি কান্দে। মই গৰম পানীত তিয়াই দেউতাক ফুচুলাই ফুচুলাই এটুকুৰা ব্ৰেড খুৱাওঁ। লেপ-কেঠা সকলো দিয়ো দেউতাৰ কঁপনি মাৰিব নোৱাৰি গাৰ জোৰেৰে দেউতাক সাৱটি ধৰোঁ। দাইল-আলু পিটিকাৰে মা-ভণ্টীক ভাত দিওঁ। ৰাতিয়েই ওচৰৰ ভাইক কওঁ ভাই তই অঞ্জু বাইদেউক লৈ আনিব পাৰিবি? ফোনৰ যোগাযোগ নাছিল তেতিয়া। বাইদেউ দুলিয়াজানত থাকে। খবৰ পাই ঢপলিয়াই আহে তাই দেউতাক চাবলৈ। ভিনিদেৱে ডিউটিৰ পৰা আহি বাইদেউক নাপাই ওচৰ চুবুৰীয়াক সুধি নিশা আমাৰ ঘৰ ওলায়হি। সেইবাৰলৈ বাচি যায় দেউতা। ডবল গুটিৰ নিচাত পৰি দেউতাৰ পৈত্ৰিক সম্পত্তি মাটিখিনিও বেচি দিব লগা হয় ককাইদেউৰ বাবে। আলফা দমনত সামৰিক বাহিনীৰ প্ৰকোপ দেখি লাহে লাহে ককাইদেউৰ আছুৰ লীডাৰ হৈ থকাৰ প্ৰৱণতা হ্ৰাস পাই আহে। ভয় খায়, কিজানি তাকো গুপ্তঘাতকে হত্যা কৰে। চাকৰি এটাৰ বাবে হাহাকাৰ কৰে। কিন্তু তেতিয়া সময় পাৰ হৈ গৈছিল। তথাপি তাৰ কথা ভাবিয়েই মই ধলাত গৈ এম.এল.এক লগ কৰিছিলোঁ। কথা পাতিছিলোঁ। তাৰ নাম লওঁতেই তেওঁ জানিছিল তাৰ কথা। এদিন তাক তেওঁৰ ওচৰলৈ পঠিয়াই দিবলৈ কৈছিল। সি নগ’ল। ইগ’ত লাগিল। ডাঙৰ মানুহ যে! হাজাৰ হওক মান-সন্মানৰ কথা আছে। তাৰবাবেই গাওঁ পঞ্চায়তৰ ছেক্ৰেটেৰীৰ চাকৰি বিচাৰি মই গুৱাহাটীৰ এম.এল.এ হোষ্টেল পাইছিলোঁগৈ আনৰ লগত গৈ। কিন্তু একো কৰিব নোৱাৰিলোঁ তাৰ কাৰণে। এতিয়া অৱশ্যে সি বিছাকুপি বাগানত কৰ্মৰত। নবৌ-ভতিজীজনীৰে সৈতে সুখৰ(!) সংসাৰ তাৰ। দেউতাৰ তিনিকোঠালীয়া বাঁহ-খেৰৰ ঘৰটোৰ ঠাইত বিয়াগোম পকা ঘৰো সাজিলে। খালি তাত থাকিবলৈহে মানুহ নাই। তাৰ পৰিয়ালটো বাগানত থাকে। মোক কিন্তু সি বিয়া দিলে। কৈছিলোঁ তাক, মোক মন্দিৰতে গতাই দিবি। বিয়া পাতি টকা খৰছ কৰিব নালাগে। কিন্তু সেই সময়ত তাৰ বাহিৰা টকাৰ উপাৰ্জন আছিল দেখি ৰাইজ মাতি ভোজ-ভাত খুৱাই ভালকৈয়ে বিয়া দিলে মোক। তথাপি কিয় জানো ভাৱ হয় তাৰ শৰীৰত বৈ থকা মই দিয়া তেজবটলৰ ৰং ৰঙা নহয় বগা। পানী হৈ বৈ গ’ল। ছোৱালী যে মই!\nনাম / বদনাম\nআইমণি, জানমণি, চুনুমণি, মামণি বুলি মাতি আছোঁ, নাই নাহে; যেই নিগনি বুলি মাতিলোঁ একেকোবে দৌৰি আহিল তাই।\n: কি হ’ল মা?\n: তেতিয়াৰ পৰা মাতি আছো কিয় নাই অহা?\n: বৈভৱৰ লগত খেলি আছিলো আক’!\n: খেলিতো আছিলা বাৰু কিন্তু মই মাতিছো আহিব লাগে ন’। কিবা কথা এটাতহে মাতিছোঁ।\n: কিবা আনিছা মোলৈ?\n: আনিছিলোঁ কিন্তু নিদিওঁ এতিয়া।\n: দিবা না মা। আজিৰপৰা মাতিলে লগে লগে আহিমতো!\n: তোমাৰ আজিটো আহিয়েই নাপায় যে! ওহোঁ নহ’ব এনেকে!\n: অ’ মা হ’ব না প্লিজ্। আজিৰপৰা একদম হ’ব। সঁচা কৈছোঁ।\n: ওহোঁ নহ’ব। তুমি দেউতাৰ ছোৱালীহে। দেউতাকহে ভালপোৱা। মই তোমাক খং কৰি থাকোঁ ন’। দেউতাইহে চিপ্‌ছ, কুৰকুৰে, চক’লেট আনি দিয়ে তোমাক। ফুৰাবলৈকো লৈ যায়। তুমিতো আইতাৰ ঘৰত তেনেকৈয়ে ক’লা।\n: তোমাকো ভালপাওঁ। আচলতে মই তোমাকেই চবতকৈ বেছি ভালপাওঁ মা।\n: মই তোমাক ভাল নাপাওঁ। দাদাক ভাল পাম। তোমালৈ অনা মাদুলী, জোনবিৰি, গলপতা গোটেইবোৰ ঘূৰাই দিম। মইহে আনিছিলোঁ। তোমাক দেউতাই দিব দিয়া।\n: অঁ নহ’ব। দেউতাই মোক সেইবোৰ কেতিয়াও আনি নিদিয়ে। তুমিহে দিয়া। মেখেলা ব্লাউজো লাগিব মোক। আৰু প্লাষ্টিকৰ কপৌফুল। খুৰীয়ে কৈছে কেঁচাফুল ল’লে মৰহি যাব। আৰু চুলিও কিনিব লাগিব খোপা বান্ধিবলৈ।\n: লাগিব জানো?\n: লাগিবতো। পিন্ধি চাওঁ এইবোৰ?\n: পিন্ধিবা নেকি? মই পিন্ধাই দিম আঁহা।\n…. আনন্দতে ক’ব নোৱাৰা হৈ গৈছিল ছোৱালীজনী। নাম অনন্যা। মই মামণি বুলি মাতোঁ যদিও নিগনি বুলি মাতিলে তাই জানে ক’ৰবাত কেনা লাগিছে। অৱশ্যে সদায় নিগনি বুলি নামাতোঁ। ধেমালি কৰিবলৈ মন গ’লেহে তেনেকৈ মাতোঁ। বাবাই জোকায় তাইক। ভণ্টীয়ে যে কি কি নাম পোৱা নহয় বুলি ক’লে তাইৰ গাত লাগি যায়। যেয়ে যি কওক তাইৰ গাত নালাগে কিন্তু ককায়েকে কিবা ক’লেই তাইৰ গাত লাগে। ঠিক সেই সময়তে মই যদি তাইক বুকুত সুমুৱাই “একো নহয় কি হ’বনো ন মা, ধেমালিহে কৰিছোঁ” বুলি কোৱাৰ লগে লগে তাই ককায়েকক আওকাণ কৰে। ককায়েককো কিবা এটা উপনাম দি জোকাবলৈ মোক কুতুৰি থাকে। আমাৰ তিনিওটাৰ ধেমালিকণ উপভোগ্য হৈ উঠে। আৰু বাবাই সুবিধা পাই পঢ়াৰ সময়খিনি পাৰ কৰি নিব খোজে। যেই মই তাক চকু পকাই ধৰোঁ, সি মোক কৈ উঠে- “ইচ্হিৰ!’’ আৰু তত্ক্ষণাতে মই তাক জিৰ’ সাজি দিওঁ। তেতিয়া সি মোক কয় “মা তুমি বহুত বেয়া।” মই “হয়েই আক’ বেয়া” বুলি স্বীকাৰ কৰি লোৱাৰ লগে লগে সি কৈ উঠে “নহয় তুমি বেয়া”। বাবাৰ সদায় আপত্তি তাৰ “অম্লান” নামটোৰ লগত “জ্যোতি”ৰ টিকনি এদাল কিয় লগাই দিলোঁ বুলি। বৰ বেয়া পায় সি নিজৰ নামটো।\nসৰুতে ককাইদেউ-বাইদেউক স্কুললৈ যোৱা দেখি ময়ো স্কুললৈ গৈছিলোঁ। মায়ে কোৱামতে তেতিয়া হেনো মোৰ বয়স চাৰি বছৰো সম্পূৰ্ণ হোৱা নাই। গতিকে নাম লগাবৰ নাই হোৱা। বয়সেৰে নহ’লেও মই হেনো আটাইবোৰ পঢ়া পাৰিছিলোঁ। মায়ে ভাত ৰান্ধি থাকোঁতে ককাইদেউক চিঞৰি চিঞৰি পঢ়িবলৈ দিয়ে। আৰু তাকে শুনি শুনি মোৰ সকলো পঢ়া মুখস্থ হৈ গৈছিল। সি টোপনিৰ জালত ভুলকৈ মাতিলেও মই তাক শুধৰাই দিওঁ। মায়ে মোক শলাগে তাৰবাবে। কাৰণ ককাইদেৱে পঢ়াৰ সময়ত মই মাৰ ওচৰত লাচনি-পাচনি কৰি ৰৈ থাকোঁ। মাক আলু এটা, পিয়াঁজ এটা, পানী এমগ এইবোৰ আনি দিয়াৰ দায়িত্ব মোৰ। স্কুলত বীণা বাইদেৱে সদায় কয় মাৰক ক’বিগৈ তোক নাম লগাই দিবলৈ। ঘৰত মায়ে কয় বয়স নাইহোৱা নহয়। কওঁতে কওঁতে আমনি লাগি এদিন বীণা বাইদেৱে নিজেই মোৰ নাম লগাই দিলে আৰু মোক ক’লে মাৰক ক’বি আজিৰ পৰা তোৰ নাম অনামিকা। সেই তেতিয়াৰ পৰা মই অনামিকা। নাম নাইকিয়া।\nআচৰিত আচৰিত ধাৰণা কিছুমানে কেতিয়াবা মোক আক্ৰান্ত কৰে। কেতিয়াবা নামৰ লগত মানুহৰ কামবোৰ মিলাই চাওঁ এনেয়ে। অকস্মাত মিলিও যায় কেতিয়াবা। মিলিলেই আৰ্কিমিডিছে নতুন কিবা সূত্ৰ এটা আৱিষ্কাৰ কৰি পোৱাৰ দৰে ময়ো চিঞৰি উঠোঁ মনে মনে আনন্দতে। হাঁহো অকলে অকলে। বাবাই লক্ষ্য কৰি থাকিলে সোধে কি হ’ল মা? তাকো মোৰ অদ্ভুত ধাৰণাবোৰৰ স’তে সাঙুৰি লওঁ। যুক্তিৰে মোৰ অনুভৱবোৰ তাক বুজাবৰ যত্ন কৰোঁ। সি কি বুজে সিহে জানে কিন্তু তাৰ বিশ্বাস তাৰ মাকজনীয়ে বহুত জানে। কথাৰ লাচতে তাক বুজাওঁ নামটোৰ লগত মানুহৰ কৰ্মৰ সম্পৰ্ক আছে। যাৰ যি নাম সেইজনৰ তেনে কাম। লাহে লাহে আমাৰ আলোচনাই মানুহৰ দায়িত্ব, কৰ্তব্য, কৰণীয় এইবোৰক সাঙুৰি লয়। মই ইটো সিটো কৈ থাকোঁ যদিও আলেঙে আলেঙে তাক, তাৰ ভাবধাৰাক জুখি চাওঁ। আশাকৰাৰ সমান উন্নত নহয় যদিও বুজোঁ সিও মানুহৰ ধ্যান-ধাৰণা বুজিবৰ চেষ্টা কৰে তাৰ নিজৰ ধৰণে। সি ভবাখিনি মোক যুক্তিৰে বুজায়। বুজাব নোৱাৰাখিনিৰ বাবে মোৰ মুখলৈ চায়। হাঁহি হাঁহি মই যেতিয়া তাৰ ভাববোৰৰ বিশ্লেষণ কৰোঁ সুখী হয় সি। অকপটে সোধে “অ’ মা তুমি কেনেকৈ নোকোৱা কথাবোৰো বুজি পোৱা?” “বুজোঁ বাবা, কাৰণ মোৰ সন্মুখৰজনক বুজিবলৈ মই তেওঁক অনুভৱ কৰোঁ। তেওঁৰ খবৰ ৰাখোঁ। যত্ন লওঁ। চকুৰে, কথাৰে, মৰমেৰে অহৰহ তেওঁক মই আবৰি ৰাখোঁ। সেয়ে বুজি পাওঁ।”\nসাধ্যৰ ভিতৰত থকাখিনি বাবাক মই দিব খুজিছোঁ। জীৱনৰ জটিলতা-কুটিলতাখিনি আঁতৰাই মই তাক দেখুৱাব খুজিছোঁ ৰামধেনুৰ সাতোৰং। জানো, ৰামধেনু মানেই বৰষুণৰ আগমন। বৰষুণে ভিতৰলৈকে তিয়াই পেলাব তাক। তিতক, কি হ’বনো! ৰ’দ দিলে আকৌ শুকাব। নহ’লে সি জীৱন পথত বাট বুলিব কিদৰে? আন বহুতেই কোৱাৰ দৰে সিও জানে তাৰ মাক অসম্ভৱ জেদী, কিন্তু সাহসী। সঁচাক সঁচা বুলি ক’বলৈ ভয় নকৰে। ভাল তাৰ মাকজনী। মাত্ৰ বৰ খং কৰে। কিয় কৰে সেইয়াও সি জানে। মিছা অপবাদ মূৰ পাতি ল’ব নোৱাৰে। কথা পাতে সি অনৰ্গল মোৰ স’তে। তৰ্ক কৰে মাজে মাজে। দেউতাকে বিচৰাৰ দৰে বহুত চোকা নহয় সি। ময়ো জানো পঢ়িলে সি পাৰে কিন্তু নপঢ়ে। কাইলে যদি সি আমি ভবাৰ দৰে বা বিচৰাৰ দৰে পৰীক্ষাৰ ফলাফল দেখুৱাব নোৱাৰে নিৰ্ঘাত মানুহে ক’ব মাকজনী বেয়া। ইমান বেছি দেখুৱায়! কাৰো ঘৰলৈ নাযায়। কাৰো লগত মিলামিচা নকৰে। কিবা এটা ক’লেই সহ্য নকৰে। ক’ত আৰু!!! আনে কওক নকওক এইখিনি মোৰ ঘৰৰ মানুহেই ক’ব। অভিমানত আঘাত সনা বুলিয়েই এদিন স্ব-ইচ্ছাই আঁতৰি আহিছিলোঁ আপোন মানুহৰপৰা। এতিয়া লগ পালে মাতোঁ সিহঁতে মাতে কাৰণে, কিন্তু সিহঁতৰ ঘৰলৈ নাযাওঁ। যাবপৰাকৈ মনৰ মাজত কোনো তাড়না অনুভৱ নকৰোঁ। তাতকৈ নিসংগতাই ভাল। লাভৰ মূৰত অহংকাৰী নাম পাওঁ।\nহয়ো কিজানি অলপ অহংকাৰী! সঁচাইনে??? দুচকুত সদায়ে কঢ়িয়াওঁ এক সন্মানবোধ আৰু অসীম ভালপোৱা নিজৰ বাবে। এই লৈ এদিন অভিযোগ তুলিছিল এগৰাকীয়ে “তই নিজৰ বাহিৰে আনক ভালপায় পাইছ জানো” বুলি। যিয়ে অভিযোগ কৰিছিল তেওঁ আজি হাহাকাৰ কৰে মোৰ এষাৰ মাতৰ বাবে। উভতি চাবৰ মন নাযায়। ক’বৰ মন যায় “তয়ে দেখোন কৈছিলি মই আনক ভালপাব নাজানো” বুলি। কোৱা নহয়গৈ। কি হ’ব কৈ? তেনেকৈ কৈ দিলেই জানো মই পোৱা আঘাতখিনি নোহোৱা হ’ব? মই আঘাত পালোঁ বুলিয়েই তেওঁকো একেদৰেই আঘাত হনা উচিত হ’ব জানো? তাকেই কৰিলোঁ যদি তেওঁৰ আৰু মোৰ মাজত পাৰ্থক্য থাকিল ক’ত? তথাপি কোনোবাখিনি মনটো অস্থিৰ হৈ ৰয়। পাহৰোঁ বুলিও পাহৰিব নোৱাৰোঁ কিছুমান স্মৃতি। সেইবুলি সেইবোৰে মোক শালি নধৰে বৰং একেখিনি ভুলকেই যাতে ময়ো নকৰোঁ তাৰবাবে সেইবোৰে মোক সকীয়াই থাকে। ভাল লাগে দুখত ভাঙি পৰাজনক সাৱটিবলৈ পালে। একো নাযায় মোৰ অলপ ভালপোৱা দিলে। অলপ সান্নিধ্য দিলে। অলপ সময় দিলে। যি দিলো সেইখিনি দুগুণ হৈ মোৰ কাষলৈকে উভতি আহে। যাৰ বাবে মনৰ মাজত পূৰ্ণতাৰ অনুভৱ এটি লালন কৰোঁ। যাক দিলোঁ তেওঁ একো লৈ নাযায়, দিহে যায় উপলব্ধিৰ এমুঠি সোণ চেঁকুৰা। তাৰে মই মনৰ মণিকুট সজাওঁ।\nস্বাৱলম্বী মই। কিজানি সেয়ে মোৰ অহংকাৰৰ আধাৰ! নহয়। স্বাভিমানী মই। মুক্ত মনেৰে খোলা কথা-বতৰাৰে ভাৱ বিনিময় কৰোঁ কাৰণেই মাজে মাজে বিতৰ্কিত হৈ উঠোঁ। বিশেষকৈ পুৰুষ সংগীৰ কাষত। সহকৰ্মীসকলৰ মাজতো মই এক অপ্ৰিয় সত্য। আমাৰ মহিলাসমাজৰ বিয়নী-মেলত ভাগ লৈ বেয়া পাওঁ। ঘৰে ঘৰে গৈ চাহৰ জুতি লৈ আৰ কথা তাৰ কথা কৈয়ো বেয়া পাওঁ। তাতকৈ কিতাপ এখন পঢ়িবলৈ পালেই ভালপাওঁ। মায়ে কেতিয়াবা কয় অলপ সামাজিক হ’বি। সমাজ কি? ভাবি ভাবি ৰৈ যাওঁ। সম্পৰ্কত ভতিজা যদিও গণেশ এটা ডেকা ল’ৰা। চাকৰিৰপৰা ছুটী লৈ দুদিনমান থকাকৈ আমাৰ ঘৰলৈ আহিল। মোৰ কথা-কাণ্ডই তাৰ মগজু ঘোলা কৰি দিলে। (এইখিনিতে উজনি নামনিৰ খোকোজা এটা আছে মোৰ। মই উজনিৰ, এওঁ নামনিৰ। আৰু ব্যক্তিগতভাৱে নামনিক লৈ মোৰ অভিজ্ঞতা বৰ সুখৰ নহয়)। মাইকী মানুহ ইমান স্বাধীন হ’ব পাৰে নেকি? স্বাধীন মানে মোৰ সংসাৰৰ কোনোটো দাবী পূৰাবলৈ মই এওঁৰ মুখলৈ চাই নাথাকো। সংসাৰ মানে নিশ্চয় পতি-পত্নী দুয়োজনৰে। গতিকে মোৰ সংসাৰৰ বাবে লাগতীয়াল কথা বা কাম কৰোঁতে অনবৰতে এওঁৰ অনুমতি ল’ব লাগে বুলি মই নাভাবোঁ। সেইবুলি তেওঁক যে উপেক্ষা কৰোঁ তেনে নহয়। মাত্ৰ সকলো সময়তে মই তেওঁৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল নহয়। আৰ্থিক স্বাৱলম্বিতাই বোধকৰোঁ আত্মবিশ্বাস বঢ়াই তোলে। আৰু যিহেতুকে আমি দুয়োজন চাকৰিয়াল, গতিকে টিপিকেল পত্নীৰ দৰে পতিৰ সেৱাই পৰম ধৰ্ম বুলিও মই নাভাবোঁ। এওঁ আহিলে ভাত খাম বুলি বহি নাথাকোঁ। ৰাতি বিচনা পাৰি নিদিওঁ। হ’ল বুলি অনবৰতে দণ্ডায়মান অৱস্থাত নাথাকোঁ তেওঁক আল-পৈচান ধৰিবলৈ। এনেকুৱা সৰু-ডাঙৰ বহুত কথা তাৰ অপছন্দ। আটাইতকৈ ডাঙৰ কথাটো হ’ল ঘৰত থকা অৱস্থাতো কেনেকৈ মই মোৰ লগৰীয়াসকলৰ সৈতে কথা-বতৰা বা মেছেজ বিনিময় কৰিব পাৰোঁ? মাইকী মানুহে এইবোৰ নকৰে। কৰিলে সন্মান হানি হয়। তৰ্কত বহি গৈছিলোঁ তাৰ লগত। মাইকী মানুহ আৰু মতা মানুহৰ প্ৰভেদ বুজাবলৈ সি এটাৰ উপৰি এটা উদাহৰণ দাঙি ধৰিছিল। কথাত কথা বাঢ়ি তাৰ বক্তব্যই ভদ্ৰ সমাজ এৰি নিষিদ্ধ জগত পাইছিলগৈ। নিষিদ্ধতাতো মতা মানুহৰেই পয়োভৰ। ক্ষমতা, দমন, শাসন। ভাগৰি পৰিছিল সি। শেষত কৈছিল তোৰ অলপো লাজ নাই? মান-সন্মান নাযাব এনেকৈ? তাৰ চকুলৈ চাই উত্তৰ দিছিলো “মোৰ সন্মান কাঁচেৰে সজা নহয় যে কোনোবাই শিলগুটি দলিয়ালেই ভাঙি পৰিব। মোৰ সন্মান মোৰ গৌৰৱ। তই যদি নিজক সন্মান নকৰ আনকো সন্মান কৰিব নাজান। সন্মান এখন চাৰ্টিফিকেট নহয় যে তাক কিনিবলৈ যাম। সন্মান এক অৰ্হতা তাক মই আহৰণ কৰিম। তাৰ বাবে তই মোক নাৰী বুলি নীতিশিক্ষাৰ পাঠ নপঢ়াবি। ভাল-বেয়া বাচিবপৰাৰ গুণাগুণ মোৰ আছে। চুৰ কৰা নাই, ফাঁকিও দিয়া নাই। যি কৰিছো দেখাদেখিকৈয়ে কৰিছোঁ। কথা ক’লেই অনুভৱ ভগালেই কলংকিত হৈ নাযাওঁ মই। স্বাধীনতা মানে অশালীনতা নহয়, আধুনিকতা মানে উচ্ছশৃংখলতা নহয়।” হাৰি গৈছিল সি মোক বুজাই বুজাই। খহি পৰিছিল তাৰ পৌৰষত্বৰ অহংকাৰ। নুবুজিলোঁ তাৰ ভাষা। মই এটাই ভাষা বুজোঁ জীৱনে পাঠ পঢ়াই যোৱা ভাষা। যি ভাষাই মোক মই কৰি তুলিছে। হয়তো সোঁতৰ বিপৰীতে গতি কৰিছো কিন্তু দৃঢ়তাৰে কওঁ উদ্যম আছে মোৰ মাজত সোঁতৰ ধাৰ ফালি গতি অব্যাহত ৰাখিবলৈ। মানুহ মই, মানুহৰেই জয়গান গাম।\n← ইতি গজ কথা (অঞ্জলি সোণোৱাল)\nসপোনপুৰীত বুলবুলী →\nচিঠি ফ্ৰ’ম থুলুক: শান্তনু চাংমাই


ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন (IRV) আচামিচ - 2019 ইজ্ৰা 1 অধ্যায়\nইব্রী ঐতিহ্যই এই পুস্তকৰ লিখক হিচাপে ইজ্রাক কৃতিত্ব দিয়ে। অপেক্ষাকৃতভাবে জনা নাযায়, ইজ্রা আছিল নির্দিষ্টভাবে প্রধান পুৰোহিত হাৰোণৰ বংশধৰ (7:1-5), সেয়ে তেওঁ পুৰোহিত আৰু লিখক হিচাপে নিজে অধিকাৰ পোৱা আছিল। ঈশ্বৰৰ বাবে তেওঁৰ গভীৰ আবেগ আছিল আৰু ঈশ্বৰৰ বিধানত উৎসাহিত কৰি ইজ্রাই পাৰস্যৰ সম্রাট অতক্ষেত্রৰ ৰাজত্বৰ পৰা ইস্রায়েললৈ ইহূদিসকলৰ এটা দলক নেতৃত্ব দি উভতাই আনিছিল।\nলিখাৰ সম্ভাব্য সময় প্রায় 457-440 খ্রীষ্টপূর্বৰ মাজভাগ।\nএই পুস্তক যিহূদাত লিখা হৈছিল, সম্ভবত বেবিলনৰ পৰা যিৰূচালেমলৈ প্রত্যাবর্তন কৰাৰ পাছত।\nনির্বাসনৰ পৰা যিৰূচালেমলৈ প্রত্যাবর্তন কৰা ইস্রায়েলী লোকসকল আৰু শাস্ত্রৰ ভবিষ্যত পাঠকসকল।\nশাৰীৰিকভাবে তেওঁলোকক তেওঁলোকৰ গৃহভূমিলৈ উভতাই অনাৰ যোগেদি আৰু আত্মিকভাবে পাপৰ পৰা মনপালটনৰ যোগেদি ঈশ্বৰে ইজ্রাক লোকসকলক ঈশ্বৰলৈ উভতাই অনাত এক উদাহৰণ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিছিল। আমি যেতিয়া অবিশ্বাসী সকলৰ পৰা বিৰোধীতা গ্রহন কৰো, আৰু আত্মিক শক্তিৰে তেতিয়া আমি ঈশ্বৰৰ কাম কৰো, যদি আমি সময়ৰ আগতে যুগুত হও, তেতিয়া আমি সুসজ্জিত বিৰোধৰ সম্মুখীন হও। বিশ্বাসৰ দ্বাৰা আমাৰ উন্নতিৰ পথত কোনো অবৰোধ বাধা হ’ব নোৱাৰে। ইজ্রা পুস্তকে আমাক সোঁৱৰাই দিয়ে যে, আমাৰ জীৱনত ঈশ্বৰৰ পৰিকল্পনা পৰিপূর্ণ হ’বৰ বাবে হতাশা আৰু ভয় হ’ল দুটা প্রধান বাধা।\n1. যৰুব্বাবিলৰ অধীনত প্রথম প্রত্যাৱর্তন — 1:1-6:22\n2. ইজ্রাৰ অধীনত দ্বিতীয় প্রত্যাবর্তন — 7:1-10:44\n1 পাৰস্যৰ ৰজা কোৰচৰ ৰাজত্বৰ প্ৰথম বছৰত, যিহোৱাই যিৰিমিয়াৰ দ্বাৰা কোৱা বাক্য সিদ্ধ কৰিবৰ বাবে ৰজা কোৰচৰ মন উদগালে। তেওঁ নিজৰ ৰাজ্যৰ সকলো ফালে ঘোষণা কৰিলে, আৰু জাননী লিখি এই আজ্ঞা প্ৰচাৰ কৰিলে যে,2“পাৰস্যৰ ৰজা কোৰচে, এই কথা কৈছে, স্বৰ্গৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাই পৃথিৱীৰ সকলো ৰাজ্য মোক দিলে, আৰু তেওঁ যিহূদা দেশৰ যিৰূচালেমত তেওঁৰ অৰ্থে এটা গৃহ নিৰ্ম্মাণ কৰিবৰ বাবে মোক নিযুক্ত কৰিলে।\n3 তেওঁৰ লোকসকলৰ পৰা অহা তোমালোকৰ মাজত যি কোনো লোক ইয়াত আছে, তেওঁৰ ঈশ্বৰ তেওঁৰ লগত থাকক, আৰু যিহূদা দেশৰ যিৰূচালেমলৈ উঠি গৈ, যি জন যিৰূচালেমৰ ঈশ্ৱৰ, সেই ইস্ৰায়েলৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ গৃহ নিৰ্মাণ কৰিব।4ৰাজ্যৰ যিকোনো ঠাইত যি সকল অৱশিষ্ট লোক বাস কৰি আছে, সেই ঠাইৰ লোকসকলে যিৰূচালেমত থকা ঈশ্বৰৰ গৃহৰ অৰ্থে ইচ্ছাকৃত ভাৱে দিয়া দানৰ উপৰিও ৰূপ, সোণ, নানা দ্ৰব্য, আৰু জীৱ-জন্তু দি তেওঁক সহায় কৰক।”\n5 তাৰ পাছত যিহূদা আৰু বিন্যামীনৰ পূৰ্বপুৰুষসকলৰ মূল মানুহসকল, লেবীয়াসকলৰ পুৰোহিতসকল আৰু যি সকল লোকৰ আত্মা যিহোৱাৰ গৃহ নিৰ্ম্মাণৰ অৰ্থে যাবলৈ ঈশ্বৰে উদগালে, তেওঁলোক গ’ল।6তেওঁলোকৰ চাৰিওফালে থকা লোকসকলে ৰূপৰ আৰু সোণৰ সামগ্রীসমূহ, দ্ৰব্যসমূহ, জীৱ-জন্তুবোৰ, বহুমূলীয়া বস্তু আৰু ইচ্ছাকৃত ভাৱে দান দি তেওঁলোকে কৰা কাৰ্যত সহায় কৰিলে।\n7 নবূখদনেচৰে যিহোৱাৰ গৃহৰ যি সামগ্রীসমূহ যিৰূচালেমৰ পৰা আনি নিজৰ দেৱতাৰ গৃহত ৰাখিছিল, সেই সকলো সামগ্রী ৰজা কোৰচে মুকলি কৰি দিলে। 8 এই সামগ্রী সমূহ পাৰস্যৰ ৰজা কোৰচে মিত্ৰদাৎ ভঁৰালীৰ হতত দিলে। তেওঁ এইবোৰ গণনা কৰি যিহূদাৰ নেতা চেচবচৰৰ হাতত শোধাই দিলে।\n9 সেই সামগ্রী সমূহ সংখ্যা অনুসাৰে এনে ধৰণৰ: সোণৰ চৰিয়া ত্ৰিশখন, ৰূপৰ চৰিয়া এক হাজাৰ, অন্য চৰিয়া ঊনত্ৰিশখন, 10 সোণৰ বাটি ত্ৰিশটা, ৰূপৰ সৰু বাটি চাৰিশ দহটা, আৰু আন আন সামগ্রী এক হাজাৰ। 11 সৰ্ব্বমুঠ সোণৰ আৰু ৰূপৰ বস্তু পাঁচ হাজাৰ চাৰিশ আছিল। বন্দীত্বত থকা লোকসকলক বাবিলৰ পৰা যিৰূচালেমলৈ ওভতাই অনা সময়ত চেচবচৰে এই সামগ্রী সমূহ লগত লৈ আহিল।


Home » অসমীয়া ব্যাকৰণ » অসমীয়া বিপৰীত শব্দৰ তালিকা – Assamese Opposite Word List\nঅসমীয়া ব্যাকৰণ Assamese বিপৰীত শব্দ\nঅসমীয়া বিপৰীত শব্দৰ তালিকা – Assamese Opposite Word List\n1 বিপৰীত শব্দ কি?\n2 অসমীয়া বিপৰীত শব্দৰ তালিকা:\nবিপৰীত শব্দ কি?\nকোনো এটা শব্দৰ বিপৰীত অৰ্থ বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা শব্দ সমূহক অসমীয়াত বিপৰীত শব্দ (Biporit Xobdo) বা বিপৰীতাৰ্থক শব্দ আৰু ইংৰাজীত Opposite word বা Antonym বোলে ৷ এনে ক্ষেত্ৰত প্ৰতিটো বিপৰীত অৰ্থ প্ৰকাশ কৰা শব্দ এটা আনটোৰ বিপৰীত শব্দ হৈ পৰে ৷ যেনে দিবাৰ অসমীয়া বিপৰীত শব্দ নৈশ সেয়ে নৈশৰ বিপৰীত শব্দ হ’ব দিবা, দোষৰ বিপৰীত শব্দ গুণ আৰু গুণৰ বিপৰীত শব্দ হ’ব দোষ ৷ কেতিয়াবা এটা শব্দৰ কেইবাটাও বিপৰীতাৰ্থক থাকিব পাৰে, যেনে উচ্চৰ বিপৰীত অৰ্থ বুজাবলৈ নীচ আৰু নিম্ন দুয়োটা শব্দ ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি ৷\nঅসমীয়া ভাষাৰ শুদ্ধ ব্যৱহাৰৰ বাবে বিপৰীতাৰ্থক শব্দ সমুহ আমি জনাটো নিত্যান্তই প্ৰয়োজনীয় ৷ বিশেষকৈ অসমীয়া মাধ্যমৰ শিক্ষাৰ্থী, ছাত্ৰ-ছাত্ৰী, লিখা-মেলা কৰা লোক সকলে এই শব্দ সমূহ জানি ললে লিখা পঢ়া কৰোতে বা পৰীক্ষাৰ সময়ত যথেষ্টখিনি সহায়ক হয় ৷ সকলো লোকৰে সহায়ক হোৱাকৈ প্ৰায় 3000 অসমীয়া বিপৰীত শব্দৰ এখন তালিকা প্ৰস্তুত কৰা হৈছে আৰু সেই সমুহ খণ্ড খণ্ডকৈ এই ৱেবপেজ টোত প্ৰকাশ কৰা হৈছে ৷\nএই পৃষ্ঠাটোত অসমীয়া বিপৰীত শব্দৰ তালিকা খন এনেদৰে প্ৰস্তুত কৰি প্ৰকাশ কৰা হৈছে য’ত আপুনি সকলোখিনি শব্দ এটা পৃষ্ঠাতে চাব পাৰিব নাইবা প্ৰতিটো বৰ্ণ বা আখৰৰ বিপৰীতে থকা শব্দ সমূহ বাছি লৈ চাব পৰিব ।\nলগতে এই ব্লগটোত এটা অসমীয়া কুইজ শিতানো সন্নিবিষ্ট কৰা হৈছে য’ত সাধাৰণ জ্ঞান, অসমীয়া শব্দ অৰ্থ, অসমীয়া বিপৰীত শব্দৰ কুইজ, বিজ্ঞান বিষয়ৰ কুইজ ইত্যাদি ৷ এতিয়া চাওক অসমীয়া বিপৰীতাৰ্থক প্ৰথম খণ্ডৰ শব্দ সমূহ ৷\nঅসমীয়া বিপৰীত শব্দৰ তালিকা:\nমূখ্য পৃষ্ঠা অআইঈউঊঋএঐওঔকখগঘচছজঝটঠডঢতথদধনপফবভমযৰলশসহক্ষ\n"অ" বৰ্ণৰে আৰম্ভ হোৱা শব্দ\nঅকথিত কথিত, ব্যক্ত\nঅকথ্য কথ্য, বাচ্য\nঅপৰাধী নিৰপৰাধ, নিৰপৰাধী\nঅগভীৰ গভীৰ, দ\nঅপাৰ পাৰ বা সীমা থকা\nঅবাক বাক, সবাক\nঅথিৰ থিৰ, স্থিৰ\nঅবিন্যস্ত বিন্যস্ত, সুবিন্যস্ত\nঅবিৰাম বিৰাম, সবিৰাম\nঅৰ্জন অনাৰ্জন, বৰ্জন\n"আ" বৰ্ণৰে আৰম্ভ হোৱা শব্দ\nআঢ্যৱন্ত দাল দৰিদ্ৰ\nআধা পূৰা, সম্পূৰ্ণ\n"ই" বৰ্ণৰে আৰম্ভ হোৱা শব্দ\n"ঈ" বৰ্ণৰে আৰম্ভ হোৱা শব্দ\n"উ" বৰ্ণৰে আৰম্ভ হোৱা শব্দ\nউৰুঙা উখল মাখল\n"ঊ" বৰ্ণৰে আৰম্ভ হোৱা শব্দ\n"ঋ" বৰ্ণৰে আৰম্ভ হোৱা শব্দ\n"এ" বৰ্ণৰে আৰম্ভ হোৱা শব্দ\nএকাকিন লগে ভাগে\n"ঐ" বৰ্ণৰে আৰম্ভ হোৱা শব্দ\n"ও" বৰ্ণৰে আৰম্ভ হোৱা শব্দ\n"ক" বৰ্ণৰে আৰম্ভ হোৱা শব্দ\nকঠিন সহজ, উজু\nকৰ্ণগোচৰ কৰ্ণৰ অগোচৰ\nকাপুৰুষ সাহসী, নিৰ্ভীক\n"খ" বৰ্ণৰে আৰম্ভ হোৱা শব্দ\nখণ্ডিত অখণ্ড, অখণ্ডিত\nখাৰিফ শস্য ৰবি শস্য\n"গ" বৰ্ণৰে আৰম্ভ হোৱা শব্দ\nগহীন চঞ্চল, পাতল\nগুণ দোষ, নুগুণ\nগুৰু শিষ্য, লঘু\nগৃহস্থী সন্যাসী, অঘৰী\nগৃহী সন্যাসী, অঘৰী\nগৃহীত অগৃহীত, বৰ্জি‍ত\nগোপন উন্মুক্ত, প্ৰকাশিত\nগোপনীয় অগোপনীয়, প্ৰকাশ্য\nগোমা উজ্জ্বল, ফৰকাল\nগোলাম গৰাকী, মালিক, স্বামী\nগৌৰ ক’লা, শ্বেত, শ্যাম\n"ঘ" বৰ্ণৰে আৰম্ভ হোৱা শব্দ\n"চ" বৰ্ণৰে আৰম্ভ হোৱা শব্দ\nচকুৰ কুটা চকুৰ মণি\nচকুৰ মণি চকুৰ কুটা\nচঞ্চল গহীন, ধীৰ\nচলন্ত স্থিৰ, অচল\nচহকী দৰিদ্ৰ, দুখীয়া\nচাউল মাৰ চাউল মোকলা\nচাউল মুকলা চাউল মাৰ\nচাতুৰ্য অকৰামি, মূৰ্খামি\nচালাক হোজা, অঁকৰা, অজলা\nচাক্ষুষ অচাক্ষুষ, অগোচৰ\nচেতন অচেতন, জড়\n"ছ" বৰ্ণৰে আৰম্ভ হোৱা শব্দ\nছিং জোৰা লগা\n"জ" বৰ্ণৰে আৰম্ভ হোৱা শব্দ\nজাক্‌জমকীয়া অনাড়ম্বৰ, আড়ম্বৰশূন্য\nজাগৰণ নিদ্ৰা, শয়ন\nজাগৃত সুপ্ত, শায়িত\nজাগ্ৰত সুষুপ্ত, সুপ্ত\nজায়া স্থায়ী, পতি\nজীৱন মৰণ, মৃত্যু\nজেলজেলীয়া ডাঠ, ঘন\nজ্ঞানৱান জ্ঞানহীন, অজ্ঞানী\nজ্ঞানী অজ্ঞানী, মূৰ্খ\n"ট" বৰ্ণৰে আৰম্ভ হোৱা শব্দ\n"ঠ" বৰ্ণৰে আৰম্ভ হোৱা শব্দ\nঠন ধৰ জঁয় পৰ\n"ড" বৰ্ণৰে আৰম্ভ হোৱা শব্দৰ বিপৰীত শব্দ\n"ঢ" বৰ্ণৰে আৰম্ভ হোৱা শব্দ\n"ত" বৰ্ণৰে আৰম্ভ হোৱা শব্দ\nতৰল ঘন, কঠিন\nতৰুণ বৃদ্ধ, প্ৰৱীণ\nতামসিক ৰাজসিক, সাত্ত্বিক\nতিৰ্যক পোন, ঋজু\nতীব্ৰ মৃদু, লঘু\nতুষ্ট ৰুষ্ট, বিতুষ্ট\nত্যাজ্য গ্ৰাহ্য, গ্ৰহণীয়\n"থ" বৰ্ণৰে আৰম্ভ হোৱা শব্দ\nথিয় হ বহ\nথূপ খা সিঁচৰতি হ\n"দ" বৰ্ণৰে আৰম্ভ হোৱা শব্দ\nদণ্ডনীয় ক্ষমাৰ্হ, ক্ষম্য\nদমনীয় অদমনীয়, অদম্য\nদম্য অদম্য, অদমনীয়\nদিবা ৰাত্ৰি, ৰাতি\nদীঘ প্ৰস্থ, বাণি\nদুৰ্জন সুজন, সজ্জন\nদুৰ্যশ সুযশ, খ্যাতি\nদুষ্ট শিষ্ট, শান্ত\nদৃঢ় কোমল, শিথিল\nদেৱতা অসুৰ, দৈত্য, দানৱ\nদোষী নিৰ্দোষ, নিৰ্দোষী\nদ্ৰুত ধীৰ, মন্থৰ\n"ধ" বৰ্ণৰে আৰম্ভ হোৱা শব্দ\nধনী নি‍ৰ্ধন, দুখীয়া\nধৰ্মী অধৰ্মী, বিধৰ্মী\nধাদুমী লনি, লাৱনি\nধাৰাল ভোটা, বদুৱা\nধ্বংস সৃষ্টি, নিৰ্মাণ\nধ্বংসাত্মক সৃজনাত্মক, গঠনাত্মক\n"ন" বৰ্ণৰে আৰম্ভ হোৱা শব্দ\nনতুন পুৰণা, পুৰণি\nনম্ৰ অনম্ৰ, উদ্ধত\nনৰক সৰগ, স্বৰ্গ\nনৰম চৰম, উদাৰ, টান, কঠিন\nনাকচ মঞ্জুৰ, অনুমোদন\nনামী অনামী, বেনামী\nনিকট আঁতৰ, দূৰ\nনিকা লেতেৰা, মলিন\nনিকৃষ্ট উৎকৃষ্ট, শ্ৰেষ্ঠ, প্ৰকৃষ্ট\nনিখোজ খোজ, খবৰ\nনিজনি ঘোদা, ঘোলা\nনিদ্ৰা অনিদ্ৰা, জাগৰণ\nনিমাওমাও কোলাহলপূৰ্ণ, কোঢ়ালপূৰ্ণ\nনিযুক্তি বৰ্খাস্ত, পদচ্যুত\nনিৰৰ্থক সদৰ্থক, অৰ্থযুক্ত, অৰ্থৱহ\nঘন, গধুৰ, গহীন, গম্ভীৰ\nআকাশ, গগন, অন্তৰীক্ষ\nনিৰানন্দ আনন্দ, পৰমানন্দ\nনিৰাপদ বিপদজনক, বিপজ্জনক\nনিৰ্গুণ গুণ, সগুণ\nনিৰ্জন জনাকীৰ্ণ, কোলাহল\nনিৰ্দয় সদয়, দয়ালু\nনিৰ্মেঘ মেঘাচ্ছন্ন, মেঘাবৃত\nনিলগ নিকট, ওচৰ\nনিশ্বাস প্ৰশ্বাস, শ্বাস\nনিষ্ফল সফল, সাৰ্থক, কৃতকাৰ্য\nনিস্তেজ সতেজ, তেজাল\nনৈশ দিন, দিবা\nনৈষ্ঠিক অনৈষ্ঠিক, উদাৰ\nন্যূনতম অধিকতম, সৰ্বোচ্চ\n"প" বৰ্ণৰে আৰম্ভ হোৱা শব্দ\nপৰলীয়া (চাউল) নিকা\nপৰিত্যাগ গ্ৰহণ, অপৰিত্যাগ\nপৰিপাটি অপৰিপাটি, বিশৃংখল\nপৰিশ্ৰমী অপৰিশ্ৰমী, এলেহুৱা, নিষ্কৰ্মা, ধোদ, অলস\nপক্ষ প্ৰতিপক্ষ, বিপক্ষ\nপাৰ্থক্য মিল, সাদৃশ্য\nপাহৰণ সোঁৱৰণ, স্মৰণ\nপুৰণি নতুন, ন\nপুষ্ট ক্ষীণ, পুষ্টিহীন\nপূৰ্ণিমা আঁউসী, অমাৱস্যা\nপূৰ্ব পশ্চিম, উত্তৰ\nপ্ৰকাণ্ড সূক্ষ্ম, ক্ষুদ্ৰ\nপ্ৰাচুৰ্য অপ্ৰাচুৰ্য, অভাৱ\nপ্ৰধান অপ্ৰধান, গৌণ\nপ্ৰফুল্ল বিমৰ্ষ, ম্লান\nপ্ৰশংসা নিন্দা, কুৎসা\nপ্ৰশস্ত অপ্ৰশস্ত, সংকীৰ্ণ\nপ্ৰসন্নতা বিষণ্ণতা, বিমৰ্ষতা\nপ্ৰাকৃতিক অপ্ৰাকৃতিক, কৃত্ৰিম\nপ্রাচীন অৰ্বাচীন, নবীন, আধুনিক\nপ্ৰাচ্য পাশ্চাত্য, প্ৰতিচ্য\nপ্ৰাসাদ কুটীৰ, পঁজা\nপ্ৰীতি অপ্ৰীতি, অসূয়া\n"ফ" বৰ্ণৰে আৰম্ভ হোৱা শব্দ\n"ব" বৰ্ণৰে আৰম্ভ হোৱা শব্দৰ বিপৰীত শব্দ\nব্যয় আয়, সঞ্চয়\nবিস্মৃত অবিস্মৃত, স্মৃত\nবিষাদ হৰ্ষ, আনন্দ\nবিশেষ সাধাৰণ, নিৰ্বিশেষ\nবিজ্ঞ মূৰ্খ, অজ্ঞ\nবাহ্যিক অভ্যন্তৰীণ, অভ্যন্তৰিক\nবাস্তৱ কল্পনা, অবাস্তৱ\nবালক বালিকা, বৃদ্ধ\n"ভ" বৰ্ণৰে আৰম্ভ হোৱা শব্দ\nভৃত্য স্বামী, প্ৰভু\nভোটা তীক্ষ্ন, চোকা, জোঙা\nভৌতিক অভৌতিক, ৰাসায়নিক\n"ম" বৰ্ণৰে আৰম্ভ হোৱা শব্দ\nমধুৰ তিক্ত, কটু\nমান্য অমান্য, ঘৃণ্য\nমালিক চাকৰ, লগুৱা\nমিতব্যয়ী অমিতব্যয়ী, ধোঁৱাখুলীয়া\nমিত্ৰ শত্ৰু, বৈৰী\nমিত্ৰতা শত্ৰুতা, বৈৰিতা\nমুকলি বন্ধ, আবুৰ\nমূৰ্খ পণ্ডিত, জ্ঞানী\nমূৰ্খামি পণ্ডিতালি, চতুৰালি\nমেধা গাধা, অমেধা\n"য" বৰ্ণৰে আৰম্ভ হোৱা শব্দ\nযুক্ত অযুক্ত, বিযুক্ত\nযৌগিক মৌলিক, অযৌগিক, সৰল\n"ৰ" বৰ্ণৰে আৰম্ভ হোৱা শব্দ\nৰবি শস্য খাৰিফ শস্য\nৰাজসিক তামসিক, সাত্ত্বিক\n"ল" বৰ্ণৰে আৰম্ভ হোৱা শব্দ\nলঘু গুৰু, গাঢ়\nলয় অলয়, সৃষ্টি\nলাহেকৈ জোৰকৈ, বেগেৰে\nলাহে-ধীৰে শীঘ্ৰে, খৰখেদাকৈ\nলাহে লাহে শীঘ্ৰে, খৰখেদাকৈ\nলিকটা চনকা, ঠুনুকা\nলিকটীয়া চনকা, ঠুনুকা\nলিখন পঠন, কথন\nলিখিত অলিখিত, কথিত\nলুকাই চুৰকৈ দেখাদেখিকৈ, প্ৰকাশ্যে\nলংঘনীয় পালনীয়, অলংঘনীয়, অলংঘ্য\n"শ" বৰ্ণৰে আৰম্ভ হোৱা শব্দ\nশতৰু মিত্ৰ, মিতিৰ\nশতুৰালি  মিতিৰালি\nশয়ন জাগৰণ, উত্থান\nশান্ত অশান্ত, দুৰন্ত\nশাপ আশীৰ্বাদ, বৰ\nশীতল উষ্ম, তপত, গৰম\nশুকান সৰস, তিতা, সিক্ত\nশুকুলা ক’লা, কৃষ্ণ\nশুদ্ধ অশুদ্ধ, ভুল\nশুভদৃষ্টি অশুভদৃষ্টি, কুদৃষ্টি\nশুৱনি অশুৱনি, কুন্ধচ\nশুৱলা কৰ্কশ, কঠুৱা, হুঁটা\nশুষ্ক আৰ্দ্ৰ, সিক্ত\nশেষ আৰম্ভ, প্ৰথম\nশ্ৰম বিৰাম, বিশ্ৰাম\n"স" বৰ্ণৰে আৰম্ভ হোৱা শব্দ\nসংকীৰ্ণ বিস্তীৰ্ণ, প্ৰশস্ত\nসংযুক্ত অসংযুক্ত, বিযুক্ত\nসংক্ষিপ্ত বিক্ষিপ্ত, বিস্তৃত\nসংক্ষেপ বাহুল্য, বিস্তাৰ\nসচল অচল, নিশ্চল\nসঞ্চয় খৰচ, অপচয়\nসতী অসতী, বাৰবনিতা\nসদৃশ অসদৃশ, বিসদৃশ\nসন্তুষ্ট অসন্তুষ্ট, বিতুষ্ট\nসন্তুষ্টি অসন্তুষ্টি, বিতুষ্টি\nসন্ধি ৰণ, বিগ্ৰহ, ফাট\nসন্মুখ বিমুখ, পশ্চাৎ, পিছ\nসপ্ৰতিভ অপ্ৰতিভ, নিষ্প্ৰতিভ\nসম বিষম, অসম\nসমতা বিষমতা, অসমতা\nসমাপ্ত অসমাপ্ত, আৰম্ভ\nসৰল জটিল, কুটিল, বক্ৰ\nসাৰ অপসাৰ, অসাৰ\nসিক্ত শুষ্ক, অসিক্ত\nসুখী দুখী, অসুখী\nসুনাম কুনাম, দুৰ্নাম\nসুনীতি কুনীতি, অনীতি\nসুপ্ত জাগ্ৰত, জাগৃত\nসুমতি কুমতি, দুৰ্মতি\nসুযশ দুৰ্যশ, অপযশ\nসুশ্রী বি‍শ্রী, কুশ্রী\nসুষুপ্তি অনিদ্ৰা, নীদ্ৰাহীনতা\nসুসহ দুঃসহ, দুৰ্বিসহ\nসৃষ্টি ধ্বংস, বিনাশ\nস্বচ্ছ অস্বচ্ছ, ঘোলা\nস্বতন্ত্ৰ পৰতন্ত্ৰ, পৰাধীন\nস্বৰ্গ  নৰক\n"হ" বৰ্ণৰে আৰম্ভ হোৱা শব্দ\nহৃদ্যতা কপটতা, শত্ৰুতা\nহেমাহি খৰখেদা, ততা-তৈয়া\n"ক্ষ" বৰ্ণৰে আৰম্ভ হোৱা শব্দ\nThis isalist of Assamese opposite words containing more than 3000 words with their opposite meanings (opposite words) (Asomiya biporit sabda). These words are collected from different books and websites. উপৰোক্ত শব্দ আৰু সেই সমূহৰ বিপৰীতাৰ্থক শব্দসমূহ বিভিন্ন গ্ৰন্থ আৰু ইণ্টাৰনেটৰ বিভিন্ন উৎসৰ পৰা সংগ্ৰহ ক’ৰা হৈছে । এই তালিকা খনত কোনো শব্দ বিচাৰি নাপালে, নতুন শব্দ যোগ কৰিব লগীয়া হ’লে, বা যিকোনো ভুল দেখা পালে তলত কমেণ্ট (comment) কৰি জনাব ।\n[Related: পঢ়ক অসমীয়া অভিধান “শব্দ”ৰ বিষয়ে]\nঅসমীয়া বিপৰীত শব্দ Assamese Opposite Words\n0 /54.88 17\nPrevious post Download Lachit Assamese Keyboard- লাচিত অসমীয়া কী-ব’ৰ্ড এপ\nNext post মোবাইলত অসমীয়া কেনেকৈ লিখিব How to Type Assamese on Mobile


Jer 37 | AsmULB | STEP | বাবিলৰ ৰজা নবূখদৰেচৰে যিহূদা দেশৰ ওপৰত পতা ৰজা যোচিয়াৰ পুত্ৰ চিদিকিয়া যিহোয়াকীমৰ পুত্ৰ কনিয়াৰ সলনি ৰজা হ’ল।\nযিৰিমিয়া বন্দীশালত আৰু কুপত থকা।\n1বাবিলৰ ৰজা নবূখদৰেচৰে যিহূদা দেশৰ ওপৰত পতা ৰজা যোচিয়াৰ পুত্ৰ চিদিকিয়া যিহোয়াকীমৰ পুত্ৰ কনিয়াৰ সলনি ৰজা হ’ল। 2কিন্তু তেওঁ, তেওঁৰ মন্ত্ৰীসকল আৰু দেশীয় লোকসকলে যিৰিমিয়া ভাববাদীৰ দ্বাৰাই কোৱা যিহোৱাৰ বাক্যলৈ কাণ নিদিলে।\n3গতিকে চিদিকিয়া ৰজাই চেলেমিয়াৰ পুত্ৰ যিহূখলক আৰু মাচেয়াৰ পুত্ৰ চফনিয়া পুৰোহিতক যিৰিমিয়া ভাববাদীৰ ওচৰলৈ পঠিয়াই দি ক’লে, “তুমি অনুগ্ৰহ কৰি আমাৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ আগত আমাৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰা।” 4সেই সময়ত যিৰিমিয়াই তেওঁলোকৰ মাজত অহা-যোৱা কৰিছিল, কিয়নো সেই সময়ত তেওঁক বন্দীশালত থোৱা হোৱা নাছিল। 5পাছত ফৰৌণৰ সৈন্য-সামন্ত মিচৰৰ পৰা ওলাল আৰু যিৰূচালেম-অৱৰোধকাৰী কলদীয়াসকলে তাৰ বাৰ্ত্তা শুনি যিৰূচালেমৰ পৰা ছাউনি ভাঙি গুচি গ’ল।\n6তেতিয়া যিৰিমিয়া ভাববাদীৰ ওচৰলৈ যিহোৱাৰ এই বাক্য আহিল, বোলে, 7“ইস্ৰায়েলৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাই এই কথা কৈছে: যিহূদাৰ যি ৰজাই মোৰ গুৰিত সোধিবলৈ তোমালোকক পঠিয়াইছে, তেওঁক এই কথা ক’বা, ‘চোৱা, ফৰৌণৰ যি সৈন্য-সামন্তই তোমালোকক সহায় কৰিবলৈ ওলাই আহিছে, তেওঁলোক নিজ দেশ মিচৰলৈ উলটি যাব। 8আৰু কলদীয়াসকলে পুনৰায় আহিব আৰু এই নগৰৰ অহিতে যুদ্ধ কৰি ইয়াক হাত কৰি লৈ জুইৰে পুৰি পেলাব।\n9যিহোৱাই এইদৰে কৈছে: “কলদীয়াসকল আমাৰ ওচৰৰ পৰা একেবাৰে গুচি যাব বুলি কৈ তোমালোকে নিজক নুভুলাবা,” কিয়নো তেওঁলোক একেবাৰ গুচি নাযাব। 10কাৰণ তোমালোকৰ অহিতে যুদ্ধ কৰা কলদীয়াসকলৰ গোটেই সৈন্য-সামন্ত যদিও তোমালোকে একেবাৰে প্ৰহাৰ কৰা আৰু তেওঁলোকৰ মাজৰ খুন হোৱা লোক মাথোন অৱশিষ্ট থাকে, তথাপি তেওঁলোকে প্ৰতিজনে নিজ নিজ তম্বুত উঠিব আৰু এই নগৰ জুই দি পুৰি পেলাব’।”\n11কলদীয়াসকলৰ সৈন্য-সামন্তই যি সময়ত ফৰৌণৰ সৈন্য-সামন্তৰ ভয়ত যিৰূচালেমৰ পৰা ছাউনি ভাঙি উলটি গৈছিল, 12সেই সময়ত যিৰিমিয়াই বিন্যামীন প্ৰদেশত লোকসকলৰ মাজত থকা তেওঁৰ ভাগ লবৰ মনেৰে তালৈ যাবলৈ যিৰূচালেমৰ পৰা ওলাইছিল। 13পাছত যেতিয়া তেওঁ বিন্যামীন নামেৰে বৰ দুৱাৰ পালেগৈ, তেতিয়া সেই ঠাইত হননিয়াৰ নাতিয়েক চেলেমিয়াৰ পুতেক যিৰিয়া নামেৰে দুৱৰীৰ এজন অধ্যক্ষ আছিল। তেওঁ যিৰিমিয়া ভাববাদীক ধৰি ক’লে, “তুমি কলদীয়াসকলৰ ফলিয়া হ’বলৈ গৈছা।\n14তেতিয়া যিৰিমিয়াই ক’লে, “এয়ে মিছা কথা, মই কলদীয়াসকলৰ ফলিয়া হ’বলৈ নাযাও।” তথাপি যিৰিয়াই তেওঁৰ কথা নুশুনি, তেওঁক ধৰি প্ৰধান লোকসকলৰ গুৰিলৈ লৈ গ’ল। 15সেই প্ৰধান লোকসকলে যিৰিমিয়ালৈ ক্ৰোধ হৈ তেওঁক কোবাই যোনাথন লিখকৰ ঘৰত থকা বন্দীশালত পেলাই থ’লে; কিয়নো তেওঁলোকে তাকেই বন্দীশাল কৰিছিল।\n16যিৰিমিয়াই কাৰাকূপত, আৰু সৰু সৰু কোঁঠালিবোৰত সোমাই সেই ঠাইত ভালেমান দিন কটালে। 17চিদিকিয়া ৰজাই মানুহ পঠিয়াই তেওঁক অনোৱালে আৰু ৰজাই নিজৰ ঘৰত গুপুতে সুধিলে, বোলে, “যিহোৱাৰ পৰা অহা কোনো বাক্য আছে নে?” তাতে যিৰিমিয়াই ক’লে, “আছে,” তেওঁ আৰু ক’লে, “আপোনাক বাবিলৰ ৰজাৰ হাতত শোধাই দিয়া হ’ব।”\n18যিৰিমিয়াই চিদিকিয়া ৰজাক আৰু ক’লে, “আপোনাৰ বা আপোনাৰ পাত্ৰ-মন্ত্ৰীসকলৰ বা এই লোকসকলৰ বিৰুদ্ধে মই কি অপৰাধ কৰিছোঁ, যে, আপোনালোকে মোক বন্দীশালত পেলাই দিছে? 19আৰু বাবিলৰ ৰজা আপোনালোকৰ বা এই দেশৰ বিৰুদ্ধে নাহিব, এই বুলি কৈ আপোনালোকৰ আগত ভাববাণী প্ৰচাৰ কৰা আপোনালোকৰ ভাববাদীসকল ক’ত? 20এতিয়া হে মোৰ প্ৰভু মহাৰাজ! অনুগ্ৰহ কৰি শুনক, মই যোনাথন লিখকৰ ঘৰত যেন নমৰোঁ, এই কাৰণৈ আপুনি সেই ঠাইলৈ মোক আৰু পঠিয়াই নিদিব! বিনয় কৰোঁ, মোৰ এই মিনতি আপোনাৰ আগত গ্ৰহণ হওঁক।”\nতেতিয়া, চিদিকিয়া ৰজাই আজ্ঞা দিয়াত লোকসকলে যিৰিমিয়াক প্ৰহৰীৰ চোতালত ৰাখিলে। আৰু যেতিয়ালৈকে নগৰৰ সকলো ৰুটী নুঢুকাল, তেতিয়ালৈকে প্ৰতি দিনেই ৰুটীৱালা-পটিৰ পৰা এটা এটা ৰুটী আনি তেওঁক দিয়া হ’ল। এইদৰে যিৰিমিয়া প্ৰহৰীৰ চোতালত থাকিল।


ঝিলী - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nঝিলী (ইংৰাজী: Cicada) এবিধ হেমিপটেৰা (Hemiptera) বৰ্গৰ আউশনোৰহাইনছা (Auchenorrhyncha) উপবৰ্গৰ পতংগ। ঝিলী ছিকাডোইডিয়া মহাশ্ৰেণীৰ অন্তঃৰ্গত। চকুৰে সহজে দেখা পোৱা সীৰাৰে সৈতে, ইয়াৰ পাখিহাল ভালদৰে বিকশিত। কিছুমান প্ৰজাতিৰ আকৌ পাখিৰ আৱৰণ স্বচ্ছ হোৱাও দেখা যায়। জীৱবিজ্ঞানীসকলে প্ৰায় ২,৫০০ বিধ বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ ঝিলীৰ বৰ্ণনা কৰি উলিয়াইছে, যদিও আৰু বহুত প্ৰজাতিৰ বৰ্ণনা কৰিবলৈ এতিয়াও বাকী আছে। কোনো কোনোৱে ইংৰাজীত ঝিলীক ভুলকৈ কাকতী ফৰিং (locusts) বুলিও ভুলকৈ কোৱা দেখা যায়। আচলতে এই দুবিধ কীট সম্পূৰ্ণৰূপে ভিন্ন জাতিৰহে।\nসাধাৰণ অবস্থাত ঝিলীয়ে মানুহক নাকামোৰে নাইবা অন্য একো অনিষ্টও নকৰে কিন্তু কেতিয়াবা ইহতে মানুহৰ দেহৰ হাত ভৰি আদি অংগক কোনো গা-গছ বা গছৰ ডাল আদি বুলি ভুল কৰি খাবলৈ বুলি কামোৰ মাৰাও দেখা যায়। ঝিলৰ মুখখনত গছৰ ডাল বিন্ধা কৰি ৰস আহৰণ কৰিব পৰাকৈ এডাল দীঘল শুং থাকে। ই ঠিক মহৰ মুখত থকা শুংডালৰ দৰেই কাম কৰে। ঝিলিয়ে কাচিৎহে মানুহক কামোৰে, কিন্তু কেতিয়াবা কামোৰিলে চাল ফাটি যোৱাৰ ফলত অতিপাত বিষ অনুভৱ হব পাৰে।\nবহুত ধৰণৰ খেতি-বাতি, গছ-গছনী আৰু গুল্মজাতীয় উদ্ভিদ ঝিলিৰ দ্বাৰা আক্ৰান্ত হব পাৰে। এনে গছৰ চালত বিন্ধা কৰি ৰসপাণ কৰা নাইবা কণী পাৰাৰ ফলত গছজোপাৰ ক্ষতিসাধন হব পাৰে।\nপৃথিবীৰ বহুঠাইত ঝিলীক মানুহে খাদ্যৰূপে ব্যৱহাৰ কৰে। প্ৰাচীনকালত গ্ৰীছ, আৰু আধুনিক যুগৰ চীনদেশ, মালয়চীয়া, বাৰ্মা, কোংগো অথবা লেটিন আমেৰিকা আদি অঞ্চলত ঝিলীক খাদ্যৰূপে পৰিবেশন কৰা হয় বুলি জনা যায়। মতা ঝিলীতকৈ মাইকী ঝিলীক খাদ্যহিচাপে বেছি গুৰুত্ব দিয়া হয়, কিয়নো মাইকী ঝিলী মতাটোতকৈ শকত হয়। ঝিলীৰ খোলাটোক চীনদেশীয় পাৰম্পৰিক চিকিৎসাৰ কামতো ব্যবহাৰ কৰা হয়।\n↑ 1.0 1.1 1.2 Milne, Lorus; Milne, Margery (1992). The Audubon Society Field Guide to North American Insects and Spiders. প্ৰকাশক New York: Alfred A Knopf. ISBN 0-394-50763-0.\n↑ Milne, Lorus; Milne, Margery (1992). The Audubon Society Field Guide to North American Insects and Spiders. প্ৰকাশক New York: Alfred A Knopf. ISBN 0-394-50763-0.\n↑ 3.0 3.1 Milne, Lorus; Milne, Margery (1992). The Audubon Society Field Guide to North American Insects and Spiders. প্ৰকাশক New York: Alfred A Knopf. ISBN 0-394-50763-0.\n↑ Li Shizhen, Bencao Gangmu, Section of Insect.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=ঝিলী&oldid=278089"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ২০ মে’, ২০২১ তাৰিখে ১২:৩৯ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


AXD 240 19TH JUNE 2013 - অসমীয়াৰ সুখ-দুখ\nHome Unlabelled AXD 240 19TH JUNE 2013\n২. যি কথা নহয় সঁচাঃ- জয়তু জাৱৰ-জোথৰঃ প্ৰগতিৰ আকৰ\n৩. লোকেল গুজৱ.কম\n৪. জীৱন যৌৱনঃ\n৫. জুতি লগা আখল\n৬. মুম্বাই মচালাঃ বাটে ঘাটে আজিৰ উপলব্ধি\nশেহতীয়া বিশেষ আকৰ্ষণঃ\n৩. জীৱন যৌৱন (সম্পৰ্ক) শিতানতঃ যি কেইটা কথা নাৰীয়ে মনে প্ৰাণে বিচাৰে\n৪. সপ্তাহটোৰ ৰাষ্ট্ৰীয় গুজৱ\n৫. যি কথা নহয় সঁচাঃ সেউজ বিপ্লৱৰ লক্ষ্যৰে "মানুচৰ খেতি"\n৬. পলকতে আজিৰ সুখ দুখৰ বতৰা


কৈলাশ সত্যাৰ্থী চিলড্ৰেন ফাউণ্ডেচনে সমগ্ৰ দেশৰ লাখ লাখ শিশুৰ সৈতে সংবিধান দিৱস উদযাপন - VOICE 24x7\nকৈলাশ সত্যাৰ্থী চিলড্ৰেন ফাউণ্ডেচনে সমগ্ৰ দেশৰ লাখ লাখ শিশুৰ সৈতে সংবিধান দিৱস উদযাপন\nকৈলাশ সত্যাৰ্থী চিল্ড্ৰেনছ ফাউণ্ডেচনে (কেএছচিএফ) ৰাজ্য চৰকাৰ আৰু স্থানীয় প্ৰশাসনৰ সহযোগত ২৬ নৱেম্বৰত সমগ্ৰ দেশৰ ২০ খন ৰাজ্যৰ ৪১০ খনতকৈও অধিক জিলাত লাখ লাখ শিশুৰ সৈতে সংবিধান দিৱস উদযাপন কৰিব।\nএই উপলক্ষে শিশুসকলে দেশৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত আয়োজিত এক সমন্বিত কাৰ্যসূচীত সংবিধানৰ প্ৰস্তাৱনা পঢ়িব।\nশিশুসকলক তেওঁলোকৰ সাংবিধানিক অধিকাৰ আৰু মৌলিক কৰ্তব্য আৰু সংবিধানত উল্লেখ কৰা তেওঁলোকৰ মুখ্য বৈশিষ্ট্যবোৰৰ বিষয়েও অৱগত কৰা হ’ব।\nএই উপলক্ষে, শিশুসকলে কৰ্তব্য পালন কৰাৰ শপত ল’ব আৰু সংবিধানত উল্লেখ কৰা অধিকাৰ নিশ্চিত কৰাৰ দিশত কাম কৰিব। বিভিন্ন ব্যক্তিগত আৰু চৰকাৰী বিদ্যালয়, অংগনৱাড়ী কেন্দ্ৰৰ শিশু, কেএছচিএফৰ বাল মিত্ৰ গ্ৰাম আৰু বাল মিত্ৰ মণ্ডলৰ শিশুসকলৰ সৈতে শিশু যত্ন প্ৰতিষ্ঠানসমূহ এই কাৰ্যসূচীত অন্তৰ্ভুক্ত থাকিব। এই কাৰ্যসূচীত দূৰৱৰ্তী আৰু পিছপৰা অঞ্চলৰ প্রান্তিক শিশুসকলৰ লগতে জনজাতীয় অঞ্চলত বাস কৰা শিশুসকলকো সম্পূৰ্ণ সুহৃদয়েৰে অংশগ্ৰহণ কৰোওৱা হ’ব।\nৰাজ্য চৰকাৰৰ উপৰিও, কেএছচিএফৰ দ্বাৰা আয়োজিত এই কাৰ্যসূচীত বিশিষ্ট বেচৰকাৰী সংগঠনসমূহেও অংশগ্ৰহণ কৰিব।\nৰাজ্য চৰকাৰৰ উপৰিও, কেএছচিএফৰ দ্বাৰা আয়োজিত এই অনুষ্ঠানসমূহ একেসময়তে পঞ্জাৱ, হাৰিয়ানা, ৰাজস্থান, উত্তৰাখণ্ড, বিহাৰ, ঝাৰখণ্ড, অসম, মধ্য প্ৰদেশ, মহাৰাষ্ট্ৰ, হাৰিয়ানা, চণ্ডিগড়, গুজৰাট, তেলেংগানা, অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ, তামিলনাডু, কৰ্ণাটক, কেৰালা, দিল্লী আৰু উত্তৰ প্ৰদেশত অনুষ্ঠিত হ’ব।\nআমাৰ শিশুসকলৰ মাজত সংবিধানত সন্নিবিষ্ট ন্যায়, সমতা, স্বাধীনতা আৰু ভ্ৰাতৃত্বৰ মূল্যবোধ জাগ্ৰত কৰিবলৈ আৰু তেওঁলোকক তেওঁলোকৰ অধিকাৰ আৰু কৰ্তব্যৰ বিষয়ে অৱগত কৰাৰ বাবে এই কাৰ্যসূচী উদযাপন কৰা হ’ব। ভাৰতৰ ভৱিষ্যতৰ নিৰ্মাণ খণ্ড হৈ থকা শিশুসকলক দেশৰ একতা, অখণ্ডতা আৰু বৈচিত্ৰ্যৰ বিষয়ে অৱগত কৰা হ’ব।\nমন কৰিবলগীয়া যে প্ৰতি বছৰে ২৬ নৱেম্বৰত ভাৰতত সংবিধান দিৱস পালন কৰা হয়। ১৯৪৯ চনত, ২৬ নৱেম্বৰত সংবিধান সভাই ভাৰতৰ সংবিধান গৃহীত কৰে, যি ১৯৫০ চনৰ ২৬ জানুৱাৰীৰ পৰা কাৰ্যকৰী হয়।\nবৃদ্ধ কালৰ যন্ত্ৰনা আৰু নিৰাপত্তা\nপুৰোহিত আৰু নামঘৰীয়াৰ বাবে সাহাৰ্য্য আঁচনি মুকলি – কেনেকৈ যোগাযোগ কৰিব?\nআমেৰিকাৰ বাবে মূৰৰ কামোৰনি হৈ পৰিছে এইখন দেশ , নিষেধাজ্ঞা ভংগ কৰি বাৰে বাৰে কৰিছে মিছাইলৰ পৰীক্ষণ\nগণৰাজ্য দিৱসত ৰাষ্ট্ৰপতিক অভিবাদন জনোৱা কোন এইগৰাকী প্ৰথম মহিলা ৰাফেল জেট পাইলট ?\nবালিসত্র সংস্কৃতি সুৰক্ষা মঞ্চৰ সাধাৰণ সভা\nৰঙিয়া মহকুমা প্ৰশাসনৰ উদ্যোগত ৭৩ সংখ্যক গণৰাজ্য দিৱস পালন\nকামৰূপ জিলা প্ৰশাসনৰ উদ্যোগত ৭৩ সংখ্যক গণৰাজ্য দিৱস পালন\nকামৰূপ জিলাত ৰাষ্ট্ৰীয় ভোটাৰ দিৱস, ২০২২ উদ্‌যাপন\nপুৰোহিত আৰু নামঘৰীয়াৰ বাবে সাহাৰ্য্য আঁচনি মুকলি - কেনেকৈ যোগাযোগ কৰিব?\nৰঙিয়াৰ বিপুল কলিতাই দাঙি ধৰিছে মানৱতাৰ এক নিদৰ্শন\nকামৰূপ মহানগৰ জিলা লেখিকা সমাৰোহ সমিতিৰ দ্বি – বাৰ্ষিক অধিবেশন\nঅসম উকীল সন্থা-ৱর্ল্ড ভিজন ইণ্ডিয়াৰ সৌজন্যত অধিবক্তাক প্ৰশিক্ষণ\nশিৱানী বৰাৰ বৰৰজা প্ৰমথেশ্বৰী-ধ্ৰুৱজ্যোতি অৰ্জুনাৰ সৌবলপুত্ৰ উন্মোচন


Candid Chronicles ..বিক্ষিপ্ত : বুঢ়া কালৰ প্ৰেম\nঅভিজিত বুঢ়াক চিনি পাই নহয়, নেপালেও কথা নাই, বুঢ়া ৮৫ বছৰ বয়সত ৮০ বছৰীয়া বুঢ়ী এজনীৰ প্ৰেমত পৰিল। বুঢ়ীজনীৰ নামটো আণ্ডাজ কৰি মনগলত কাহিনী বনাই থাকিব নেলাগে, আৰু কোনেও মিছাতে আশাও কৰি থাকিব নেলাগে; ময়েই কৈ দিছো, .....পল্লৱী। বুঢ়া বুঢ়ীৰ প্ৰেমৰ বাহাৰ দেখি বিজুই, চিখৰৰ দৰে নাতিয়েকবোৰেও তৌবা তৌবা কৰি গৈছিলগৈ। এনিটাইম পাৰ্ক ৰেষ্টুৰেণ্ট, - ভেল ডে' চকলেট ডে' ৰ'জ ডে' ....মুঠতে ৰাইজে নহবৰ হ'লহে বুলিলে আৰু। পিছে বুঢ়া বুঢ়ীয়ে কাকো পাত্তা নিদিয়ে...ৰোমান্সেই ৰোমান্স !!\nএদিন বুঢ়াই ভাবিলে এনেকে থাকি আৰু কিদাল হব, বিয়াখন পাতি পেলোৱাই ভাল। সেইকাৰণে ভাল দিন বাৰ এটা চাই, ৫ ষ্টাৰ ৰেষ্টোৰাঁ এখনত বুঢ়ীক এসাজ খুৱাই, দিলে প্ৰপ'জ মাৰি....আই লাভ ইউ বুঢ়ী, ৱিল ইউ মেৰী মি? ধেং তে তেং .......\nৰাতি বুঢ়াৰ বৰ ভাল টোপনি হ'ল, ৰাতিপূৱা সাৰ পায়েই ওঁঠৰ ওপৰত লাজকুৰীয়া মিচিকি হাঁহি এটা খেলি গ'ল....আসস...কালি ইমান দিনৰ পৰা ভাবি থকা কামটো কৰা হলগৈ....কিমান যে উৎকণ্ঠা, লাজ সংকোচ!! পিছে......\nহঠাৎ বুঢ়াৰ খেয়াল হ'ল, কালি বুঢ়ীয়ে কি ৰিপ্লাই দিলে? ইয়েচ নে ন? হে ভগৱান, মনত নপৰা\nহ'ল নহয় এতিয়া!! হাজাৰ চেষ্টা কৰিও বুঢ়াই ৰিপ্লাইটো মনত পেলাব নোৱাৰিলে। চেহ ....বৰ বেয়া কথা হ'ল !! বহুত ভাবি গুনি বুঢ়াই বুঢ়ীলে ফোনকে লগালে-\n- হাই,,, গুডমৰ্ণিং !! এটা বিশেষ কথাৰ কাৰণে ফোন কৰিলোঁ,,, কবলে লাজেই লাগিছে, কিন্তু উপায় নাই । হেৰি নহয়, কালি তুমি মোৰ প্ৰপ'জেলৰ কি ৰিপ্লাই দিছিলা বাৰু? য়েচ নে ন? মই একেবাৰে পাহৰি গ'লো জানা, কি কৰিবা এনেকুৱা বয়সত এইবোৰ হয়েই আৰু।\n- থেংক গ'ড, তুমি যে ফোন কৰিলা, মোৰো একে প্ৰব্লেম নহয়!! মোৰ মনত আছে, কালি কোনোবা এটাক য়েচ কৈছিলো, পিছে কাক কৈছিলো একদম পাহৰি গ'লো নহয়!!\nPosted by abhijitK at 3:16 AM


টেষ্ট শৃংখলাৰ আগতে সমস্যাত টীম ইণ্ডিয়া ! কে এল ৰাহুল আঘাতৰ বাবে বাহিৰ ...– News18 assam\nIND vs NZ Test Series: টেষ্ট শৃংখলাৰ আগতে সমস্যাত টীম ইণ্ডিয়া ! কে এল ৰাহুল আঘাতৰ বাবে বাহিৰ ...\nআঘাতৰ বাবে কে এল ৰাহুল (KL Rahul) টেষ্ট শৃংখলাৰ পৰা বাহিৰ হৈছে। শৃংখলাটোৰ (India vs New Zealand Test Series) আগতে টীম ইণ্ডিয়াৰ (Team India) বাবে এইটো এটা ডাঙৰ আঘাত। প্ৰথমখন টেষ্ট ২৫ নৱেম্বৰৰ পৰা (India vs New Zealand) কানপুৰৰ গ্ৰীণ পাৰ্ক ষ্টেডিয়ামত অনুষ্ঠিত হ'ব।\nLast Updated : November 23, 2021, 18:39 IST\nSports News in Assamese\nবিৰাট কোহলী আৰু ৰোহিত শৰ্মাৰ দৰে বহুতো জ্যেষ্ঠ খেলুৱৈয়ে প্ৰথম টেষ্টত খেলি থকা নাই। দলৰ পৰা আন এজন জ্যেষ্ঠ খেলুৱৈৰ প্ৰস্থানে প্ৰশিক্ষক ৰাহুল দ্ৰাবিড়ৰ বাবে এটা ডাঙৰ সমস্যাৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে। দলটোৱে আগতে টি-২০ শৃংখলা ৩-০ত জিকিছিল।\nবিচিচিআইৰ সচিব জয় শ্বাহে জনাইছে যে কে এল ৰাহুলৰ বাওঁ ভৰিৰ মাংসপেশীত সমস্যা আছে। ইয়াৰ বাবে, তেওঁ শৃংখলাটোত খেলিব নোৱাৰিব। তেওঁৰ স্থানত সূৰ্যকুমাৰ যাদৱক দলত স্থান হৈছে। ৰাহুলক টি-২০ শৃংখলাৰ অন্তিম খনখেলৰ পৰা বিশ্ৰাম দিয়া হৈছিল বুলি জানিব পৰা গৈছে।\nIND vs NZ Test Series More Updates-\nFirst published: November 23, 2021, 18:37 IST\nIndia Vs New ZealandKL RahulTeam IndiaTest match


নৱদুৰ্গা - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nদুৰ্গা, দেৱী, পাৰ্বতী, শক্তি আদি পৰশক্তি দেৱী\nওঁ‌ম সৰ্ব মঙ্গল মঙ্গলায়ে, শিৱ সৰ্বৰ্থ সাধিকে, শৰণায়ে ত্ৰ্যম্বকে গৌৰী নাৰায়নী নমোস্তুতে।\nसर्व मंगल मांगल्ये शिवे सर्वार्थ साधिके। शरण्ये त्र्यम्बके गौरी नारायणी नमोस्तुते\nসিংহ, গাধ, আৰু বলধ\nনৱৰাত্ৰি, দশহাৰা, দুৰ্গাপূজা, দুৰ্গা অষ্টমী\nহিন্দু ধৰ্মত নৱ দুৰ্গা (সংস্কৃত: नवदुर्गा) হৈছে দেৱী দুৰ্গাৰ নটা ভিন্ন ৰূপ বা অৱতাৰ। সাধাৰণতে নৱৰাত্ৰিত এই নটা ৰূপৰ অৰ্চনা কৰা হয়। প্ৰতিগৰাকী দেৱীকে নটা ভিন্ন দিনত পৃথকে পৃথকে পূজা কৰা হয়। দেৱী দুৰ্গা বা পাৰ্বতীৰ এই নটা ভিন্ন ৰূপ হৈছে:\n↑ "Navratri 2017: Significance of Sharad Navratri, Date, Puja, Prasad and Celebrations". NDTV.com. https://www.ndtv.com/food/navratri-2017-significance-of-sharad-navratri-date-pooja-prasad-and-celebrations-1749811.\n↑ "Navratri 2017:9avatars of Goddess Durga worshipped on the9days" (en ভাষাত). The Indian Express. 2017-09-22. http://indianexpress.com/article/religion/navadurga-the-nine-avatars-of-goddess-durga-worshipped-on-nine-days-of-navratri-4849996/.\n↑ "What is Navratri? What do these nine days of festivities mean?". http://indiatoday.intoday.in/story/what-is-navratri-festivities-hinduism-hindu-festival-maa-durga-puja-indian-goddess/1/1052623.html.\n↑ "Navratri Festival,Navratri Festival India,Navaratri Celebrations In India,Durga Navratri,Goddess Durga Festival". www.newsonair.nic.in. http://www.newsonair.nic.in/Navratri-Festival.asp। আহৰণ কৰা হৈছে: 2018-01-06.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=নৱদুৰ্গা&oldid=296243"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ১৩ ছেপ্টেম্বৰ, ২০২১ তাৰিখে ১৪:০৭ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


বিজেপিৰ পতাকা লগোৱাৰ বাবে যুৱকক গণপ্ৰহাৰ !|tikamgarh-neighbors-beaten-on-flagging-the-bjp-flag– News18 Assam\nবিজেপিৰ পতাকা লগোৱাৰ বাবে যুৱকক গণপ্ৰহাৰ !\nচিকিৎসাধীন অৱস্থাত যুৱকজনে কংগ্ৰেছ কৰ্মী জড়িত থকাৰ অভিযোগ কৰিছে! ঘটনাই এতিয়া সমগ্ৰ অঞ্চলজুৰি সৃষ্টি কৰিছে তীব্ৰ প্ৰতিক্ৰিয়াৰ\nUpdated:July 24, 2019, 4:13 PM IST\nUpdated: July 24, 2019, 4:13 PM IST\nবিজেপি দলৰ এগৰাকী কৰ্মীয়ে দলীয় পতাকা লগোৱাৰ বাবে এইবাৰ সন্মুখীন হ’ল গণপ্ৰহাৰৰ। স্থানীয় একাংশৰ বাধা দিয়াৰ পিছতো বিজেপিৰ পতাকা লগোৱাত যুৱকজনক গুৰুতৰ ভাবে প্ৰহাৰ কৰে লোকসকলে।গণপ্ৰহাৰৰ ফলত যুৱকজন গুৰুতৰ ভাবে আহত হৈ এতিয়া চিকিৎসাধীন অৱস্থাত আছে। লোকজনৰ নাম ৰাকেশ ৰয় বুলি জানিব পৰা গৈছে।\nমধ্যপ্ৰদেশৰ টিকমগড়ত সংঘটিত হৈছে এই ঘটনা। এনেদৰে বিজেপিৰ পতাকা লগাবলৈ যোৱা যুৱকক মাৰ পিট কৰাৰ ভিডিঅ’ এতিয়া ভাইৰেল হৈ পৰিছে ছচিয়েল মিডিয়াত। পিছত ঘটনা স্থলীত আৰক্ষী উপস্থিত হৈ পৰিস্থিতি নিয়ন্ত্ৰণ কৰে। চিকিৎসাধীন অৱস্থাত যুৱকজনে কংগ্ৰেছ কৰ্মী জড়িত থকাৰ অভিযোগ কৰিছে! ঘটনাই এতিয়া সমগ্ৰ অঞ্চলজুৰি সৃষ্টি কৰিছে তীব্ৰ প্ৰতিক্ৰিয়াৰ


কণা হাঁহক যেন পতানহে দিছে! শাসকীয় দলৰ বিধায়কৰ সমষ্টিলৈ ৭৭, ৫৫টাকৈ, বিৰোধীৰ বিধায়কৰ সমষ্টিলৈ মাত্ৰ ২! পিছে কিহত এই বৈষম্য? discrimination-on-assam-government-anganbadi-centre-distribution-tvraju– News18 assam\nকণা হাঁহক যেন পতানহে দিছে! শাসকীয় দলৰ বিধায়কৰ সমষ্টিলৈ ৭৭, ৫৫টাকৈ, বিৰোধীৰ বিধায়কৰ সমষ্টিলৈ মাত্ৰ ২! পিছে কিহত এই বৈষম্য?\nবিৰোধী বিধায়কৰ সমষ্টিত ২টাকৈহে কেন্দ্ৰ আৱণ্টন! বিপৰীতে শাসকীয় বিধায়কে পাইছে ১১টাকৈ কেন্দ্ৰ।\nLast Updated : November 25, 2021, 22:04 IST\nৰাজ্য চৰকাৰে আৱণ্টন কৰিছে নতুনকৈ ১০০০টা অংগনৱাড়ী কেন্দ্ৰ ৷ এই অংগনৱাড়ী কেন্দ্ৰ বিতৰণৰ ক্ষেত্ৰত বৈষম্যৰ অভিযোগ উত্থাপন হৈছে ৷ য'ত য'ত শাসকীয় দলৰ বিধায়ক আছে তাত আৱণ্টিত হৈছে অধিক অংগনৱাড়ী কেন্দ্ৰ ৷\nচাওঁ আহক কেইটামান উদাহৰণঃ\nদৰং জিলাৰ অন্তৰ্গত কলাইগাঁও সমষ্টিয়ে পাইছে ২টা কেন্দ্ৰ ৷ এই সমষ্টিটোৰ বিধায়ক হৈছে বিপিএফৰ দুৰ্গা দাস বড়ো ৷ অৰ্থাৎ বিৰোধী শিবিৰৰ বিধায়ক বড়োৰ সমষ্টিত দিয়া হৈছে মাত্ৰ দুটা কেন্দ্ৰ ৷\nঠিক একেদৰে প্ৰাক্তন মন্ত্ৰী বৰ্তমান কংগ্ৰেছৰ বিধায়ক বসন্ত দাসৰ মঙলদৈ সমষ্টিতো দিয়া হৈছে ২টা কেন্দ্ৰ ৷ AIUDFৰ মজিবুৰ ৰহমানৰ দখলত থকা দলগাঁও সমষ্টিয়েও পাইছে মাথো ২টা কেন্দ্ৰহে ৷\nইয়াৰ বিপৰীতে দৰং জিলাৰ শাসকীয় বিধায়ক ড৹ পৰমানন্দ ৰাজবংশীৰ সমষ্টি ছিপাঝাৰে ১১ টাকৈ কেন্দ্ৰ ৷ এয়া মাথো এটা উদাহৰণহে ৷\nজিলাভিত্তিক যদি চোৱা যাই তাতো স্পষ্ট হৈ পৰে চৰকাৰৰ বৈষম্য ৷ যিসমূহ জিলাত শাসকীয় দলৰ বিধায়ক নাই সেইসমূহ জিলাই অতি কমকৈ আৱণ্টন পাইছে কেন্দ্ৰ ৷ শাসকীয় বিধায়কৰ দখলত থকা ডিব্ৰুগড় জিলাই সৰ্বাধিক ৭৭টা কেন্দ্ৰ লাভ কৰিছে ৷ তিনচুকীয়া,শোণিতপুৰ,কাছাৰে ৫৫টাকৈ ৷\nইয়াৰ বিপৰীতে বিৰোধীৰ দখলত থকা দক্ষিণ শালমৰা মানকাচৰে সৰ্বনিম্ন ৪টা কেন্দ্ৰহে লাভ কৰিছে ৷ একেদৰে গোৱালপাৰাই ৮টা আৰু হাইলাকান্দিয়ে পাইছে ৬টা কেন্দ্ৰহে ৷\nসেয়ে বিৰোধী দলপতিৰ মুখত গাখীৰৰ প্ৰসংগ ৷ "বিজেপি বিধায়কক বেছি কেন্দ্ৰ আৱণ্টন দি মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে বিজেপিক ভোট দিলে গাখীৰ বেছিকৈ পাব বুলি কোৱা কথাৰ এয়া বাস্তৱৰূপ দিছে ৷ আমাৰ সমষ্টিবোৰত দুটাকৈহে কেন্দ্ৰ দিছে ৷ মই সুধিব খুজিছো, বিজেপি চৰকাৰৰ 'সব কা সাথ সব কা বিকাশ' এয়াই নেকি?"— দেৱব্ৰত শইকীয়া বিষয়টোক লৈ প্ৰতিক্ৰিয়া প্ৰকাশ কৰিছে APCCৰ সভাপতি ভূপেন বৰাইও ৷ মাত্ৰ দুটাহে কেন্দ্ৰ পোৱাত শিৱসাগৰৰ বিধায়ক অখিল গগৈয়েও তুলিছে প্ৰশ্ন ৷\nঅৱশ্যেই নিজ চৰকাৰৰ সমৰ্থনত মন্ত্ৰী অজন্তা নেওগে ক'লে, সময় পাৰ হোৱা নাই, চিন্তাৰ কাৰণ নাই ৷ অংগনৱাড়ী কেন্দ্ৰৰ যি লক্ষ্য আৰু উদ্দেশ্য সেয়ালৈ চাই বিৰোধীয়ে কৰা আপত্তি নিশ্চয়কৈ ন্যাৰ্য ৷ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে বাৰম্বাৰ কোৱা 'সব কা সাথ সব কা বিকাশ সব কা বিশ্বাস' যে অংগনৱাড়ী কেন্দ্ৰ আৱণ্টনত ফুটি নুঠিল সেয়া নথি সমূহতে স্পষ্ট ৷\nFirst published: November 25, 2021, 22:04 IST\nAnganbadi CentreAssam GovernmentCM Himanta Biswa sarmaDiscrimination on Distribution of Anganbadi Centre


১ এপ্ৰিলৰ পৰা বৃদ্ধি পাব টোলগেটৰ মাচুল ! – Guwahati Times\n১ এপ্ৰিলৰ পৰা বৃদ্ধি পাব টোলগেটৰ মাচুল !\nMarch 30, 2021 Desk Editor\nগুৱাহাটী: ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ প্ৰাধিকৰণ কৰ্তৃপক্ষই টোলগেট খুলি মাচুল সংগ্ৰহ কৰাক লৈ দীৰ্ঘদিন ধৰি অসন্তুষ্টি অব্যাহত থকাৰ মাজতে পুনৰ জনতাৰ ওপৰত মাধমাৰ শোধাবলৈ সাজু হৈছে ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ প্ৰাধিকৰণ ! ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ প্ৰাধিকৰণে প্ৰকাশ কৰা এক তথ্যত অহা এক এপ্ৰিলৰ পৰা টোলগেটত মাচুল বৃদ্ধি কৰাৰ সিদ্ধান্তত গাড়ী চালকৰ লগতে সচেতন ৰাইজৰ মাজত ক্ষোভৰ সৃষ্টি হৈছে।\nজানিব পৰা মতে, অহা ১ এপ্ৰিলৰ পৰা ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ প্ৰাধিকৰণ কৰ্তৃপক্ষই টোলগেটৰ মাচুল বৃদ্ধি কৰি ইতিমধ্যে ৰহা, মদনপুৰ, নাজিৰাখাট, মান্দাৰডিছা আদি টোলগেটলৈ নিৰ্দেশনা জাৰি কৰিছে। এই অনুসৰি প্ৰতিটো টোলগেটকে বৰ্ধিত এই মাচুল সংগ্ৰহ কৰিবলৈ কোৱা হৈছে।\nৰহা টোলগেটত অহা নতুন মাচুলৰ নিৰ্দেশনা অনুসৰি পূৰ্বৰ কাৰ,জীপ আৰু লঘু বাহনে এবাৰত ৯৫ টকা আৰু একেদিনাই উভটিলে অহা-যোৱাৰ বাবদ ১৪০ টকাৰ পৰিৱৰ্তে এতিয়া এবাৰত ১০০ টকা আৰু উভতিলে ১৫০ টকা, লঘু বাণিজ্যিক বাহনত পূৰ্বৰ ১৫০ টকা আৰু ২২৫ টকাৰ পৰিৱৰ্তে এতিয়া ১৬০ টকা আৰু ২৪০ টকা, বাছ-ট্ৰাকত পূৰ্বৰ ৩১৫ টকা আৰু ৪৭০ টকাৰ পৰিৱৰ্তে এতিয়া ৩৩৫ টকা আৰু ৫০৫ টকা, তিনি এক্সেলযুক্ত বাণিজ্যিক বাহনত ৩৪০ টকা আৰু ৫১৫ টকাৰ পৰিৱৰ্তে এতিয়া ৩৬৫ টকা আৰু ৫৫০ টকা আৰু গধুৰ বাহনে পূৰ্বৰ এবাৰত ৬০০ টকা আৰু একেদিনাই উভতিলে ৮৯৫ টকাৰ সলনি নতুনকৈ ৬৪০ টকা আৰু ৯৬০ টকা আদায় দিব লাগিব।\nৰাজ্যখনত অত্যাৱশ্যকীয় সামগ্ৰীৰ মূল্যবৃদ্ধি, পেট্ৰল ডিজেল আৰু ৰন্ধন গেছৰ মূল্যবৃদ্ধি আদিত জুৰুলা জনসাধাৰণক পুনৰ টোলগেটত মাচুল বৃদ্ধি কৰি ৰামটাঙোন দিবলৈ ওলোৱাত এতিয়া গাড়ীচালকৰ লগতে ৰহাৰ আছু, জাতীয়তাবাদী যুৱ ছাত্ৰ পৰিষদকে ধৰি বিভিন্ন দল-সংগঠনে তীব্ৰ অসন্তুষ্টি প্ৰকাশ কৰি এই সিদ্ধান্ত বাতিলৰ দাবী জনাইছে।\nPrevious Three members of billionaire family in Assam polls\nNext Congress moves EC, seeks disqualification of Himanta Biswa Sarma


প্ৰতিশোধৰ অগনি! - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\nঅসমীয়া প্ৰতিদিন ৰ দ্বাৰা\t Feb 22, 2019 ত\nবিশ্বৰ বৃহত্তম গণতান্ত্ৰিক দেশ হিচাপে ভাৰতৰ জনসাধাৰণৰ মত প্ৰকাশৰ স্বাধীনতা সদায় অক্ষুণ্ণ থকা উচিত। যিকোনো অজুহাততে এই স্বাধীনতা খৰ্ব হ’ব নোৱাৰে। শাসকগোষ্ঠীয়ে জনসাধাৰণৰ ওপৰত দেশপ্ৰেম আৰু ৰাষ্ট্ৰবাদৰ নতুন সংজ্ঞা আৰোপ কৰিব নোৱাৰে। ভাৰতবৰ্ষ কেৱল এখন বহু পুৰণি ঐতিহ্যসম্পন্ন দেশেই নহয়, ইয়াৰ সভ্যতা-সংস্কৃতি আৰু বেছি প্ৰাচীন। শাসকৰ তুচ্ছ ৰাজনৈতিক স্বাৰ্থই এই সমাজ-সংস্কৃতিক স্থায়ী ৰূপত প্ৰভাৱিত কৰিব নোৱাৰে। এই কথা অনস্বীকাৰ্য যে সন্ত্ৰাসবাদীৰ নৃশংস আক্ৰমণত জম্মু-কাশ্মীৰৰ পুলৱামাত নিহত বীৰ জোৱানসকলৰ মৃত্যুক দেশবাসীয়ে সহজতে পাহৰি নাযায়।\nকিন্তু ইয়াৰ অচিলা লৈ শাসকপক্ষৰ একাংশ নেতাই ভাৰতীয় লোকৰ মাজত বিভাজনৰ ৰাজনীতি কৰাৰ বিষয়টোও কোনোপধ্যে গ্ৰহণযোগ্য হ’ব নোৱাৰে। দেখা গৈছে যে পাক সমৰ্থিত সন্ত্ৰাসবাদীয়ে পুলৱামাত ভাৰতীয় জোৱানৰ ওপৰত চলোৱা ভয়াৱহ আক্ৰমণৰ পিচতে দেশত সৰ্বস্তৰত যিদৰে ৰাজনৈতিক-সামাজিক ঐক্য গঢ়ি উঠিছিল, সেয়া যেন ক্ৰমান্বয়ে নিস্তেজ হৈ পৰিছে। এই নৃশংস ঘটাই প্ৰথমতে দেশব্যাপী পাকিস্তানবিৰোধী সৰ্বাত্মক প্ৰতিবাদ সৃষ্টি কৰাৰ পিচত এতিয়া শাসক পক্ষই পৰ্যায়ক্ৰমে অতি কৌশলেৰে ইয়াক জম্মু-কাশ্মীৰৰ সাধাৰণ জনতাবিৰোধী বিক্ষোভ আৰু দেশৰ সাম্প্ৰদায়িক মেৰু বিভাজনলৈ অৱনমিত কৰাৰ অপচেষ্টাত ব্ৰতী হৈছে।\nঅথচ ঘটনাৰ পিচমুহূৰ্ততে শাসক-বিৰোধী উভয় পক্ষই মিলিত হৈ সন্ত্ৰাসবাদী শক্তিৰ বিপক্ষে ঐক্যবদ্ধ হোৱাৰ কথা ঘোষণা কৰিছিল আৰু সেইক্ষেত্ৰত এক বিৰল দৃষ্টান্তও দাঙি ধৰা হৈছিল। কিন্তু ছহিদ বীৰ জোৱানসকলৰ চিতাৰ জুই নুনুমাওঁতেই ইয়াৰ নেতিবাচক ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়াবোৰ ওলাই পৰিল। সৰ্বপ্ৰথম শাসক পক্ষৰ তৰফৰ পৰাই একাংশ নেতাই পুলৱামাৰ ঘটনাক লৈ দলীয় ৰাজনৈতিক বক্তব্য দিয়া দেখা গ’ল। দুদিন আগতে শাসক দলটোৰে গুজৰাটৰ এজন মুখপাত্ৰই মুকলিভাৱেই ঘোষণা কৰিলে যে পাকিস্তানবিৰোধী জনসাধাৰণৰ দেশপ্ৰেমৰ উত্তাল প্ৰতিবাদক ভোটলৈ ৰূপান্তৰ কৰা হওঁক।\nখোদ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোডীয়ে সৰ্বদলীয় সভা আহ্বান কৰি তাত উপস্থিত থকাৰ পৰিৱৰ্তে দলীয় নিৰ্বাচনী সভাত অংশ লোৱাৰ দৰে অধ্যক্ষ অমিত শ্বাহেও অসমলৈ আহি জনসাধাৰণৰ সন্মুখত নিৰ্বাচনী প্ৰতিশ্ৰুতিৰ ফুলজাৰি মৰাৰ পিচতে সম্প্ৰতি শাসকপক্ষৰ বহু কেইগৰাকী নেতাই মুকলিমূৰীয়াকৈ পুলৱামাৰ ঘটনাটোক লৈ সাম্প্ৰদায়িক মন্তব্য দিয়া আৰম্ভ কৰিছে। সংবাদ মাধ্যমযোগে প্ৰকাশিত খবৰ অনুসৰি মেঘালয় ৰাজ্যপাল তথাগত ৰায়ে কাশ্মীৰৰ ব্যৱসায় আৰু তাত উৎপাদিত সা-সামগ্ৰী বৰ্জন কৰাৰ বাবে দেশবাসীক একপ্ৰকাৰ আহ্বান দিছে।\nৰাজ্যপালৰ দৰে সাংবিধানিক পদত অধিষ্ঠিত এজন ব্যক্তিয়ে এইধৰণৰ মন্তব্য দিয়ে কেনেকৈ? তেওঁ ক’ব খুজিছে নেকি যে জম্মু-কাশ্মীৰ ভাৰতৰ অংগ নহয়। মেঘালয়ৰ ৰাজ্যপালজন মোডী-অমিত শ্বাহৰ একেবাৰে ওচৰৰ মানুহ হিচাপে জনাজাত হ’ল বুলিয়েই তেওঁৰ দেশৰ অখণ্ডতাক অস্বীকাৰ কৰিব নোৱাৰে। আমাৰ কথা হ’ল- পুলৱামাৰ ঘটনাৰ সঠিক প্ৰতিশোধ ল’বলৈ হ’লে সেয়া পাকিস্তানৰ মাটিত হ’ব লাগিব। তাৰ পৰিৱৰ্তে দেশৰ ভূমিত জনসাধাৰণক আৱেগিক কৰি তুলি কেৱল প্ৰতিবাদ কৰি থাকিলেই পাক-সমৰ্থিত সন্ত্ৰাসবাদীৰ গা নলৰে।\nএইক্ষেত্ৰত আমি পাহৰি যাব নালাগিব যে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটলৈ লক্ষ্য ৰাখি এই মুহূৰ্তত পাকিস্তানৰ বিৰুদ্ধে সৰ্বাত্মক যুদ্ধ ঘোষণা কৰিব নোৱাৰিলেও চৰকাৰে কাৰ্গিল যুদ্ধৰ বাবে ‘লিমিটেড কনভেনচনেল ৱাৰ’ৰ কথাও চিন্তা কৰিব পাৰে। তাতোকৈও গুৰুত্বপূৰ্ণ কথাটো হ’ল- এই সময়ত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মঞ্চত পাকিস্তানক দোষী সাব্যস্ত কৰি তেওঁলোকক সম্পূৰ্ণৰূপে অকলশৰীয়া কৰাৰ সুযোগ লাভ কৰিছে। আগত লোকসভা নিৰ্বাচনৰ লাভ-লোকচানৰ কথা পাহৰি শাসক পক্ষই এইক্ষেত্ৰত বিৰোধী জনসাধাৰণক সম্পূৰ্ণ আস্থাত লৈহে আগবাঢ়িব লাগিব। পুলৱামাৰ নৃশংস ঘটনাৰ পিচত আয়োজিত এখন সভাত প্ৰধানমন্ত্ৰী মোডীয়ে কৈছিল যে দেশবাসীৰ দৰে তেওঁৰ হৃদয়তো প্ৰতিশোধৰ অগনি জ্বলিছে। প্ৰতিশোধৰ সেই অগনি যাতে লোকসভা নিৰ্বাচনৰ ক্ষমতাসৰ্বস্ব ৰাজনীতিলৈ পৰ্যবসিত নহয়, তাৰ প্ৰতি সচেতন মহলে তীক্ষ্ণ দৃষ্টি ৰাখিব।\nবৰহোলাত বিষাক্ত সুৰা সেৱন কৰি ৯ জন লোকৰ ৰহস্যজনক মৃত্যু\nসাৱধান! দিনৰ অধিক সময় ম’বাইল ব্যৱহাৰ কৰিলে চকুত হ’ব পাৰে এনেধৰণৰ ৰোগ…


সংশোধিত শ্ৰম আইনে কঢ়িয়াই অনা ভয়াৱহ ভৱিষ্যত - The Cross Current\nসংশোধিত শ্ৰম আইনে কঢ়িয়াই অনা ভয়াৱহ ভৱিষ্যত\nBy The CrossCurrent Bureau\t On May 13, 2020\n“এই শ্ৰম আইন সংশোধনৰ ফল যে দীৰ্ঘম্যাদী আৰু ভয়াবহ হ’ব সেয়া স্পষ্ট । এবাৰ কামৰ সময় ১২ ঘণ্টা বুলি প্ৰতিষ্ঠিত হোৱাৰ পিছত আকৌ ৮ ঘণ্টা যে সহজেই নহ’ব সেয়াও স্পষ্ট । লাহে লাহে এই নিয়ম বেংক আদি আন খণ্ডলৈও বিস্তাৰিত হোৱাৰ সম্পূৰ্ণ সম্ভাৱনা আছে । উল্লেখ্য যে মানুহৰ কামৰ সময় ৮ ঘণ্টা হ’ব , এয়া আছিল বিশ্বৰ শ্ৰমজীৱি জনগণে বহু ত্যাগ সংগ্ৰাম আনকি সতীৰ্থৰ জীৱনৰ বিনিময়ত আহৰণ কৰা অধিকাৰ । এতিয়া ,এয়া যেন উনৈশ শতিকালৈ উভতনি যাত্ৰা । যেতিয়া নেকি শ্ৰমিকৰ কামৰ সময় ৮ ঘণ্টা কৰিবৰ বাবে ঐতিহাসিক আন্দোলন হৈছিল যাৰ স্মৃতিত আজিও মে ‘দিৱস পালন কৰা হয় ।”- অংশুমান শৰ্মাৰ প্ৰতিবেদন\nঅসম চৰকাৰে ৮ মে’ তাৰিখে শ্ৰম আইন সম্পর্কে কেইটামান সিদ্ধান্ত লৈছে । এই সিদ্ধান্ত সমূহে বিভিন্ন কল-কাৰখানা তথা চাহ বাগানত কাম কৰা শ্ৰমিকসকলক বিভিন্ন অসুবিধাত পেলাব । ৮ মে’ তাৰিখে লোৱা এটা অন্যতম সিদ্ধান্ত হ’ল যে যিকোনো ব্যৱসায়িক প্ৰতিষ্ঠানত শ্ৰমিকক ৮ ঘণ্টাৰ পৰিৱৰ্তে ১২ ঘণ্টা কাম কৰাব পাৰিব । পূৰ্বৰ নিয়ম মতে ৮ ঘণ্টাতকৈ অধিক কাম কৰাব লাগিলে শ্ৰমিক জনৰ অনুমতি লাগিছিল । কিন্তু নতুন নিয়ম মতে মালিক পক্ষই ১২ ঘণ্টালৈ কাম কৰিবলৈ বাধ্য কৰিব পাৰে । যদিও অতিৰিক্ত চাৰি ঘণ্টাৰ বাবে অতিৰিক্ত মজুৰি (Over time allowance) দিয়াৰ কথা কোৱা হৈছে । কিন্তু এই অতিৰিক্ত মজুৰিও আগৰ হাৰত নহ’ব । পুৰণি নিয়ম মতে ৮ ঘণ্টাৰ পৰিৱৰ্তে ১২ ঘণ্টা কাম কৰালে অতিৰিক্ত ৪ ঘণ্টাৰ বাবে মূল ৮ ঘণ্টা কামৰ বাবে যিমান মজুৰি দিছিল সিমানেই দিব লাগিছিল । অৰ্থাৎ এদিনত ৮ ঘণ্টা কাম কৰাৰ বাবে যদি শ্ৰমিক এজনক চাৰিশ টকা মজুৰি দিয়া হৈছিল ১২ ঘণ্টা কাম কৰালে অতিৰিক্ত ৪ ঘণ্টাৰ বাবেও অতিৰিক্ত চাৰিশ টকা দিব লাগিছিল । অৰ্থাৎ দিনটোৰ কামৰ বাবদ আঠশ টকা । নতুন নিয়ম মতে অতিৰিক্ত ৪ ঘণ্টা কামৰ বাবে দুশ টকা (আঠ ঘণ্টাৰ কামৰ আধা) দিলেই হব । কিন্তু মূল কথা হ’ল এই শিথিল নিয়মৰ সুবাদতে সকলো কল কাৰখানাৰ মালিকে শ্ৰমিকক ১২ ঘণ্টা কাম কৰাব । এইদৰে দৈনিক শ্ৰমৰ সময় ৮ ঘণ্টাৰ পৰিৱৰ্তে ১২ ঘণ্টা এক স্বাভাবিক ঘটনাত পৰিণত হব ।\nএকেদিনাই লোৱা আন এটা সিদ্ধান্ত হল, ঠিকা শ্ৰমিক আইন (Contract Labour Act 1971) ৰ সংশোধন ঘটাই কোনো উদ্যোগত স্থায়ী শ্ৰমিকৰ পৰিৱৰ্তে অধিক সংখ্যক ঠিকা শ্ৰমিক নিয়োগৰ সুবিধা কৰি দিব । পুৰণি নিয়ম মতে কোনো পঞ্জীকৃত উদ্যোগত ১০ জনত কৈ অধিক ঠিকা শ্ৰমিক নিয়োগৰ বাবে শ্ৰম বিভাগৰ অনুমোদনৰ প্ৰয়োজন আছিল, আৰু ঠিকা শ্ৰমিক কেৱল অস্থায়ী বা ঋতু ভিত্তিক কামৰ বাবে হে নিয়োগ কৰিব পাৰিছিল । কিন্তু নতুন নিয়ম মতে কোনো অনুমোদন অবিহনে ৪০ জনলৈ ঠিকা শ্ৰমিক যিকোনো কামৰ বাবে নিয়োগ কৰিব পাৰিব । উল্লেখ নিষ্প্ৰয়োজন যে ঠিকা শ্ৰমিকৰ চাকৰিৰ কোনো স্থায়িত্ব নাথাকে তথা শ্ৰমিকে পাব লগা আন সুবিধা যেনে মৰগীয়া বানচ, ছুটি আদি সামাজিক সুৰক্ষাও ঠিকা শ্ৰমিকে নাপায় ।\nআকৌ একেদিনাই, কাৰখানা আইনৰ (Factory Act 1948) সংশোধন কৰি ক্ষুদ্ৰ আৰু মজলীয়া উদ্যোগ (MSME) সমূহক এই আইনখনৰ আওতাৰ পৰা মুক্ত কৰা হৈছে । অৰ্থাৎ ক্ষুদ্ৰ আৰু মজলীয়া উদ্যোগত কৰ্মৰত শ্ৰমিক সকলে পূৰ্বতে কাৰখানা আইনৰ অধীনত যিবোৰ সুৰক্ষা পাইছিল সেইবোৰ এতিয়া আৰু নাপাব । আমি জানো যে বিভিন্ন কল কাৰখানাৰ শ্ৰমিকে কৰ্মস্থলীত নানান শাৰীৰিক ভাবে ক্ষতিকাৰক পৰিস্থিতিত কাম কৰিব লগীয়া হয় । এনে ধৰণৰ কৰ্মস্থলীৰ ভয়াবহতাৰ পৰা সুৰক্ষাৰ বাবে কাৰখানা আইনৰ অধীনত শ্ৰমিকক নানা সুৰক্ষা সামগ্ৰী দিয়া আদি নানা নিয়ম-কানুন বান্ধি দিয়া হৈছিল । যেনে ৰাসায়নিক সামগ্ৰী ব্যৱহাৰ হোৱা উদ্যোগত শ্ৰমিকক নিৰ্দ্দিষ্ট পোচাক, বিশেষ হাত মোজা দিয়া, Wealding আদি কৰা কাৰখানাত বিশেষ চছমা যোগান ধৰা আদি । এতিয়া ক্ষুদ্ৰ আৰু মজলীয়া উদ্যোগ (MSME) সমূহক অৰ্থনৈতিক সকাহ দিয়াৰ নামত এইবোৰক কাৰখানা আইনৰ আওতাৰ পৰা বাদ দিয়া হৈছে । অথচ একেখন চৰকাৰে কিছুদিন আগেয়ে ক্ষুদ্ৰ আৰু মজলীয়া উদ্যোগ (MSME) ৰ বাবে থকা বিশেষ কৰ ৰেহাইৰ ব্যৱস্থা প্ৰত্যাহাৰ কৰিছে । এই ক্ষুদ্ৰ আৰু মজলীয়া উদ্যোগ (MSME) সমূহে যিবোৰ ঋণ পৰিশোধ কৰিব লগীয়া আছে সেয়া মকুব কৰা বা পৰিস্থিতি উন্নত নোহোৱালৈ স্থগিত ৰখাৰ ব্যৱস্থাও কৰিব পৰা গ’লহেতেন । অসমৰ দৰে অতি নিম্ন উদ্যোগীকৰণ হোৱা পাৰ্শ্বীয় অঞ্চলত, যত ক্ষুদ্ৰ আৰু মজলীয়া উদ্যোগৰ সংখ্যাই অধিক, এনে কামে যথেষ্ট সকাহ দিলে হেতেন । কিন্তু দেশৰ ডাঙৰ বনিয়া সকলৰ ৬৮ হাজাৰ কৌটি টকা ঋণ মাফ কৰা চৰকাৰ খনে এই ক্ষুদ্ৰ উদ্যোগ সমূহক তেনে ৰেহাই দিয়াৰ কথা চিন্তা নকৰিলে । বৰঞ্চ শ্ৰমিক সকলৰ জীৱন আৰু স্বাস্থ্যৰ সুৰক্ষাৰ বাবে থকা নিম্নতম নিয়ম কানুনখিনিও ধোঁৱাচাঙত তুলিলে ।\nআনহাতে যিকোনো উদ্যোগত শ্ৰম আইনৰ ভিত্তিত শ্ৰমিক আৰু মালিক উভয় পক্ষই মিলি এখন Standing Order বনোৱাৰ এক নিয়ম আছিল । এই Standing Order খন হ’ল উদ্যোগটোৰ ভিতৰত সংবিধানৰ লেখীয়া । তাত শ্ৰমিক আৰু মালিক উভয় পক্ষই মানিব লগীয়া নিয়ম আদি উল্লেখ থাকে । কিন্তু যিহেতু মূল শ্ৰম আইন সমূহেই এতিয়া ৪০ জনতকৈ কম শ্ৰমিক থকা উদ্যোগত কাৰ্যকৰী নহ’ব এই Standing Order খনৰো কোনো মূল্য নাথাকিব। ইয়াৰ ফলত শ্ৰমিক সকল কিদৰে ক্ষতিগ্ৰস্ত হব ? এই Standing Order তে ঠিক হ’ল যে সপ্তাহত এদিন মজুৰি সহিত ছুটি (Paid leave), আৰু এদিন অৰ্ধ কৰ্মদিন থাকিব আৰু কৰ্মক্ষেত্ৰত কোনো শ্ৰমিক আহত হলে ইমান টকা ক্ষতিপূৰণ পাব । কিন্তু নতুন নিয়মত যিহেতু এই Standing Order মূল্যহীন হৈ পৰিব তেতিয়া মালিকে দেওবাৰৰ ছুটিটোও নিদিলে বা কোনো আহত শ্ৰমিকক কোনো ক্ষতিপূৰণ নিদিওঁ বুলি কলে শ্ৰমিক জন / জনীয়ে বা তেওঁলোকৰ সংঘই আইনগত ভাবে কিবা কৰাৰ কোনো সুযোগ নাথাকিব ।\nউল্লেখ্য যে অসমত ৭ খন উদ্যোগিক পাম (Industrial Park) আছে । অসমৰ ৰাজহুৱা খণ্ডৰ বৃহৎ উদ্যোগ যেনে সাৰ কাৰখানা, কাগজ কল, চেনী কল আদি বন্ধ হৈ যোৱাৰ পিছত এই উদ্যোগিক পাম সমূহেই হৈছে শ্ৰমিক নিয়োজিত হৈ থকা অন্যতম স্থলী । এই পামসমূহ বহু সৰু সৰু উদ্যোগৰ সমষ্টি । বেছিভাগেই ১০০ জনতকৈ কম শ্ৰমিক নিয়োজিত হৈ থকা উদ্যোগ । নতুন শ্ৰম আইন সংশোধনীৰ ফলত এইবোৰত কৰ্মৰত শ্ৰমিক সকল অত্যন্ত ক্ষতিগ্ৰস্ত হব । উক্ত ধৰণে শ্ৰম আইন সমূহ শিথিল কৰি নিৰ্দ্দিষ্ট সময়ৰ বাবে অস্থায়ী শ্ৰমিক (Fixed Term Employment) নিয়োগৰ পথ মুকলি কৰা হৈছে । এওঁলোকে মজুৰি বাবে আন একো সুবিধা, আনকি সাপ্তাহিক ছুটিও নাপাব ।\nকিন্তু কেৱল অসম নহয় । কেইবাখনো বিজেপি শাসিত ৰাজ্যত বিগত কিছুদিনত উক্ত ধৰণৰ শ্ৰম আইনৰ সংশোধন কৰা হৈছে । কিন্তু এইবোৰ হঠাতে বা কেৱল অতিমাৰীৰ ফলতেই হোৱা বুলি ভাবিলে ভুল হ’ব । দৰাচলতে ২০১৬ চনৰে পৰা শ্ৰম আইনত ব্যাপক সালসলনি কৰাৰ প্ৰচেষ্টা চলি আছে । এই আটাইবোৰ সালসলনি বৃহৎ ব্যৱসায়িক গোষ্ঠী বোৰৰ সুবিধা হোৱাকৈ কৰা হৈছে । এইবোৰ দ্বাৰা ভাৰতবৰ্ষ স্বাধীন হোৱাৰ পৰা শ্ৰমিক সকলে লাভ কৰা বহু ন্যার্য আৰু আইনগত অধিকাৰ আৰু সুৰক্ষা নোহোৱা হ’ব । ২০১৬ চনতেই Industrial Dispute Act সলনি কৰা হৈছিল । পৰৱৰ্তী সময়ত ৪৪ খন শ্ৰম আইন বিলুপ্ত কৰি চাৰিটা শ্ৰম ক’ড কৰা হৈছে । এইবোৰৰ বিশদ বিৱৰণ দীঘলীয়া হ’ব । কিন্তু মূল কথা হ’ল শ্ৰম আইন সংশোধন কৰি শ্ৰমিকৰ আৰ্জিত বহু অধিকাৰ কাঢ়ি নিয়াৰ প্ৰক্ৰিয়া এটা অতিমাৰীৰ বহু আগতেই আৰম্ভ হৈছে । অতিমাৰীৰ সুযোগ লৈ সেইবোৰ খৰতকীয়াকৈ প্ৰয়োগহে কৰা হৈছে । আৰু কিছু উদ্ভট যুক্তি দিয়া হৈছে যে অৰ্থনীতি উন্নত কৰিবলৈ কিছু অতিৰিক্ত কষ্ট কৰিবই লাগিব । এই কথাটোৰ আচলতে কোনো অৰ্থনৈতিক ভিত্তি নাই । সেয়া বুজিবলৈ আমি এটা সৰু উদাহৰণ লব পাৰোঁ । ধৰা হ’ল কাৰখানা এটা আগৰ ১৬ ঘণ্টাৰ পৰিৱৰ্তে এতিয়া ২৪ ঘণ্টাই চলোৱাৰ সিদ্ধান্ত লোৱা হ’ল । এই কামটো দুই ধৰণে কৰিব পাৰি : (ক) ইতিমধ্যেই ৮ ঘণ্টা কৈ কাম কৰি থকা দুজন শ্রমিকক এতিয়া ১২ ঘণ্টাকৈ কাম কৰিব দিয়া হ’ল । (খ) নতুন কৈ এজন শ্ৰমিক চাকৰিত ৰখা হল আৰু তিনিজন শ্ৰমিকক ৮ ঘণ্টাকৈ কামত নিয়োগ কৰা হ’ল । এতিয়া (ক) ৰ পৰিৱৰ্তে যদি (খ) নীতি গ্ৰহণ কৰিলে বহু মানুহে নিয়োগ পাব তথা আৰু নতুনকৈ নিয়োগ পোৱা সকলেও যেতিয়া আয়ৰ ধন বজাৰত খৰচ কৰিব বজাৰত অতিৰিক্ত চাহিদাৰ সৃষ্টি হ’ব আৰু আন আন উদ্যোগত নিৰ্মিত বস্তুও বজাৰত বিক্ৰী হব । অৰ্থনীতিৰ ভাষাত মুঠ চাহিদা (Aggregate Demand) বৃদ্ধি হব । এইদৰে সামগ্ৰিক অৰ্থনীতি শক্তিশালী হ’ব । (ক) নীতিত কেৱল সামগ্ৰী উৎপাদন হে হ’ব । সেয়া বজাৰত সমূদায় বিক্ৰী হোৱাৰ নিশ্চয়তা নাই । বিক্ৰী নোহোৱা সামগ্ৰী যদি জমা হৈ থাকে, তেতিয়া নতুন শিথিল শ্ৰম আইনৰ সুবিধা লৈ কৰ্মৰত শ্ৰমিকক বিদায় দিব পাৰিব । এইদৰে বহু শ্ৰমিকৰ জীৱিকা বা পৰিয়ালেই নহয় সামগ্ৰিক অৰ্থনীতিও বিপদত পৰিব । কিন্তু (খ) ধৰণৰ নীতিত যিহেতু তিনিজন শ্ৰমিকক দৰমহা দিব লাগিব কাৰখানাৰ মালিকৰ হ্ৰস্বকালত লাভ কিছু কম হ’লহেঁতেন । কিন্তু হয়তো অসমলৈ উভতি অহা বহু থলুৱা শ্ৰমিকে নিয়োগ পালেহেঁতেন আৰু অৰ্থনীতিও শক্তিশালী হ’লহেঁতেন । কিন্তু শ্ৰমিক বা নিবনুৱাৰ পক্ষ নলৈ, চৰকাৰে পক্ষ ল’লে বনিয়াৰ লাভৰ অংকৰ ।\nএইখিনিতে প্ৰশ্ন উঠিব পাৰে যে, ক্ষুদ্ৰ আৰু মজলীয়া উদ্যোগ সমূহে অতিৰিক্ত মানুহক দৰমহা দিব পাৰিলেহেঁতেন নে ? তাৰ বাবে এনে উদ্যোগ সমূহৰ সুৰক্ষাৰ বাবে সদ্যহতে সেইবিলাক কৰৰ পৰা ৰেহাই দিয়া, ঋণ মকুব কৰা বা তেনে উদ্যোগত যি ধৰণৰ সামগ্ৰী উৎপাদিত হয়, তেনে সামগ্ৰী অসমৰ বাহিৰৰ কোম্পানীৰ পৰা আমদানি সদ্যহতে বন্ধ ৰখা ধৰণৰ উপায় ল’ব পৰা গ’লহেঁতেন । যেনে অসমৰ অসমৰ কোনোবা দুগ্ধ সমবায় বা উদ্যোগে যদি ‘বাটাৰ’ উৎপাদন কৰি আছে, সদ্যহতে অসমলৈ বাহিৰৰ কোম্পানীৰ ‘বাটাৰ’ আমদানি বন্ধ ৰখা ।\nকিন্তু চৰকাৰে কৰিছে তাৰ সম্পূৰ্ণ বিপৰীত । ইতিমধ্যে কৰ্মৰত শ্ৰমিক সকলক নিশ্চিত বিপদত পেলোৱাই নহয়, নতুন নিয়োগৰ সম্ভাব্য বাটো বন্ধ কৰিলে আৰু ক্ষুদ্ৰ উদ্যোগ বা সমবায় সমূহকো সকাহ দিয়া দূৰৰ কথা দি থকা সকাহো উঠাই ল’লে । ইয়াৰ পৰাই চৰকাৰখন যে অত্যন্ত জনবিৰোধী সেই কথা স্পষ্ট হৈ পৰে ।\nআনহাতে এই সকলো তথাকথিত সংশোধনৰ ফলত আটাইতকৈ ক্ষতিগ্ৰস্ত হব মহিলা শ্ৰমিক সকল । আমাৰ দৰে পুৰুষতান্ত্ৰিক সমাজত য’ত মহিলা সকলে ঘৰৰ ভিতৰতো সকলো কামৰ দ্বায়িত্ব লব লগীয়া হয়, তেনে স্থলত মহিলা শ্ৰমিক এজনে ১২ ঘণ্টাকৈ কৰ্মস্থলীত নিতৌ নিয়োজিত হৈ থাকিব পাৰিবনে ? আনহাতে যিহেতু নিয়োগৰ কোনো স্থায়িত্ব নাথাকিব গতিকে বা কোনো সামাজিক সুৰক্ষা নাথাকিব গতিকে প্ৰসূতি চুটি আদিও নাথাকিব । গতিকে অন্তঃসত্বা হোৱাৰ লগে লগে মহিলাগৰাকী তথা পৰিয়াল আৰ্থিক বিপদত পৰিব ।\nএই শ্ৰম আইন সংশোধনৰ ফল যে দীৰ্ঘম্যাদী আৰু ভয়াবহ হ’ব সেয়া স্পষ্ট । এবাৰ কামৰ সময় ১২ ঘণ্টা বুলি প্ৰতিষ্ঠিত হোৱাৰ পিছত আকৌ ৮ ঘণ্টা যে সহজেই নহ’ব সেয়াও স্পষ্ট । লাহে লাহে এই নিয়ম বেংক আদি আন খণ্ডলৈও বিস্তাৰিত হোৱাৰ সম্পূৰ্ণ সম্ভাৱনা আছে । উল্লেখ্য যে মানুহৰ কামৰ সময় ৮ ঘণ্টা হ’ব এয়া আছিল বিশ্বৰ শ্ৰমজীৱি জনগণে বহু ত্যাগ সংগ্ৰাম আনকি সতীৰ্থৰ জীৱনৰ বিনিময়ত আহৰণ কৰা অধিকাৰ । এতিয়া এয়া যেন উনৈশ শতিকালৈ উভটনি যাত্ৰা । যেতিয়া নেকি শ্ৰমিকৰ কামৰ সময় ৮ ঘণ্টা কৰিবৰ বাবে ঐতিহাসিক আন্দোলন হৈছিল যাৰ স্মৃতিত আজিও মে’ দিৱস পালন কৰা হয় ।\nলেখক অংশুমান শৰ্মা জেএনইউৰ গৱেষক ছাত্ৰ।\nপ্ৰকাশিত মন্তব্য লেখকৰ নিজা।\nপেকেজৰ আচল গণিত : ঘোষণা ২০ লাখ কৌটিৰ ,খৰচ কৰিব ৪.২ লাখ কৌটি


এ পি এছ চিৰ ‘ধনৰ বিনিময়ত চাকৰি’ৰ পুনৰাবৃত্তি পঞ্চায়ত আৰু গ্ৰামোন্নয়ন বিভাগৰ পৰীক্ষাত\nJune 30, 2018 11:18 pm\nদুৰ্নীতিমুক্ত প্রশাসন চলোৱা বুলি অসম চৰকাৰে কৰি অহা বৰ বৰ দাবী গোকাট মিছা। অসমত এতিয়াও চলি আছে ‘ধনৰ বিনিময়ত চাকৰিৰ’ বেহা।\nআগৰ চৰকাৰখনৰ দিনত সংঘটিত অসম লোকসেৱা আয়োগৰ ‘ধনৰ বিনিময়ত চাকৰি’ৰ কুখ্যাত কেলেংকাৰি ফাদিল হোৱাৰ পিছত, এইখন চৰকাৰৰ দিনতো পঞ্চায়ত আৰু গ্ৰামোন্নয়ন বিভাগৰ একাংশ বিষয়া একে ধৰণৰ এটা বৃহৎ কেলেংকাৰিত জড়িত হৈ থকা বুলি গম পোৱা গৈছে।\nনৰ্থ-ইষ্ট নাও-ৰ এক বিশদ তদন্তই পোহৰলৈ আনিছে এই বিষয়াৰ চক্ৰটো, যি নিজৰ পদবীৰ ব্যৱহাৰ কৰি প্ৰভাৱশালী লোকৰ ঘনিষ্ঠ বা চাকৰিৰ বাবে ধন দিয়া বৃ্হৎ সংখ্যক প্ৰাৰ্থীৰ নিযুক্তি নিশ্চিত কৰিছে বিভাগটোত।\nউল্লেখযোগ্য যে পঞ্চায়ত আৰু গ্ৰামোন্নয়ন বিভাগৰ ৯৪৫টা পদৰ বাবে ৰাজ্যজুৰি যোৱা ২০ মে’ত সংযুক্ত প্ৰতিযোগিতামূলক পৰীক্ষাৰ লিখিত পৰীক্ষা অনুষ্ঠিত হৈছিল। প্ৰায় ১.৮ লাখ প্ৰাৰ্থী এই পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হৈছিল।\nঅসম চৰকাৰে পৰীক্ষা পৰিচালনাৰ দায়িত্ব দিছিল ব্লুম ইলেক্ট্ৰনিকছ (Bloom Electronics) নামৰ দক্ষিণ ভাৰতৰ এটা কোম্পানিক। পৰৱৰ্তী সময়ত ব্লুমে গুৱাহাটীৰ এটা কোম্পানিক ৰাজ্যজুৰি এই পৰীক্ষা পৰিচালনাৰ দায়িত্ব দিয়ে।\nকিন্তু পৰীক্ষাটো অনুষ্ঠিত কৰাত ব্যাপক খেলিমেলি হোৱা বুলি হৈ চৈ লাগিছিল। কোনোটো পৰীক্ষা কেন্দ্ৰত যদি পৰীক্ষাৰ প্ৰশ্নকাকতৰ নাটনি হৈছিল, কোনোটোত আকৌ প্ৰশ্নকাকত পলমকৈ পাইছিল। আন কিছুমান ঠাইত প্ৰশ্নকাকতৰ প্ৰশ্নবোৰ আগতেই ছ’চিয়েল মিডিয়া, বিশেষকৈ হোৱাটছএপৰ গ্ৰুপত আগতেই ফাদিল হৈ গৈছিল। আনকি বিতৰণৰ আগতে প্ৰশ্নকাকতৰ টোপোলাত ছীল মৰা হোৱা নাছিল।\nতাৰ পিছতে ক্ষুভিত প্ৰাৰ্থীসকলে গুৱাহাটীৰ পাঞ্জাবাৰীস্থিত পঞ্চায়ত আৰু গ্ৰামোন্নয়নৰ কাৰ্য্যালয়ৰ সন্মুখত প্ৰতিবাদ কৰিছিল। যদিও বিভাগীয় মন্ত্ৰী নৱ দলেই পৰীক্ষা সুকলমে হোৱা বুলি দাবী কৰিছিল, পিছত চৰকাৰৰ নিৰ্দেশত ৰাজ্যৰ চোৰাংচোৱা বিভাগে ইয়াৰ এটা তদন্ত চলায়। আনহাতে বিষয়টো ন্যায়ালয় পোৱাত পৰীক্ষাটোৰ ফলাফল ঘোষণা নকৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিছিল গুৱাহাটী উচ্চ ন্যায়ালয়ে।\nকিন্তু নৰ্থ-ইষ্ট নাও-ৰ তদন্তত ফাদিল হৈছে যে গুৰুত্বপূৰ্ণ পৰীক্ষাটোৰ প্ৰশ্নকাকত প্ৰস্তুতিৰ পৰ্য্যায়তে সমগ্ৰ দুৰ্নীতিৰ প্ৰক্ৰিয়াটো আৰম্ভ হৈছিল। মন কৰিব লগীয়া যে অসম চৰকাৰে বিভাগটোৰ দায়িত্বৰ পৰা অতিৰিক্ত মুখ্য সচিব এম জি ভি কে ভানুক আঁতৰাই ঘটনাটো গাপ দিয়াৰ বাবে চেষ্টা কৰে।\nকিন্তু ভানুৰ অপসাৰণেই বিষয়টোৰ সমাধান নে? বিষয়টোৱে পৰীক্ষা ব্যৱস্থাটোৰ নিখুঁততাৰ ওপৰতে এলানি প্ৰশ্নৰ অৱতাৰণা কৰিছে। প্ৰথমতে, প্ৰশ্নকাকত কটা লোকসকলক কিহৰ ভিত্তিত বাছনি কৰা হৈছিল? দ্বিতীয়তে, এই প্ৰশ্নকাকত যুগুতোৱা লোকসকল যে আন এটা ‘ধনৰ বিনিময়ত চাকৰি’ কেলেংকাৰিত জড়িত নহ’ব সেইটো কিদৰে নিশ্চিত কৰিছিল?\nতৃতীয়তে, কিয় প্ৰশ্নসমূহ নিৰ্দিষ্ট তিনিটা ৱে’বছাইটৰ পৰা লোৱা হৈছিল? নৰ্থ-ইষ্ট নাও-ৰ তদন্তত পোৱা গৈছে যে প্ৰশ্নসমূহ www.onlinetyari.com, www.competoid.com আৰু www.brainly.in নামৰ ৱে’বছাইটকেইটাৰ পৰা কপি কৰা হৈছিল।\nএইটো দেখাতেই প্ৰমাণ হয় যে ঘাইকৈ একাংশ প্ৰাৰ্থীৰ বাবে সংযুক্ত প্ৰতিযোগিতামূলক পৰীক্ষাটো সহজ কৰি তুলিবৰ বাবেই এই ৱে’বছাইট তিনিটাৰ পৰা প্ৰশ্নসমূহ কটা হৈছিল। কিন্তু বিষয়টো সন্দৰ্ভত মুখ খুলিব নোখোজে বিভাগটোৰ বিষয়াসকলে। যুটীয়া সঞ্চালক তথা পৰীক্ষাটোৰ নিয়ন্ত্ৰক এছ এ’ লস্কৰৰ সৈতে নৰ্থ-ইষ্ট নাও-এ যোগাযোগ কৰাত তেওঁ ব্লুম ইলেক্ট্ৰনিকছৰ স্থানীয় সহযোগীৰ নাম জনাবলৈ অস্বীকাৰ কৰে।\n“বিষয়টোক লৈ মই একো ক’ব নোৱাৰো। আমাক নক’বলৈ কোৱা হৈছে,” বুলি মন্তব্য কৰি লস্কৰে আৰু কয়, “যদি আয়ুক্তই অনুমতি দিয়ে, তেন্তে এই বিষয়ত মই আপোনাক তথ্য দিব পাৰিম। আমি ব্লুম ইলেক্ট্ৰনিকছৰ কোনো কৰ্মচাৰীক চিনি নাপাওঁ। আমি তেওঁলোকৰ তামিলনাডুৰ কাৰ্য্যালয়ৰ লগত পোনপটীয়াকৈ যোগাযোগ কৰিছিলো।”\nলস্কৰে কোম্পানিটোৰ কাকো চিনি নাপাওঁ বুলি কোৱাটো আশ্চৰ্য্যজনক।\nকেইটামান নিৰ্দিষ্ট ৱে’বছাইটৰ পৰাহে কিয় এনেহেন গুৰুত্বপূৰ্ণ পৰীক্ষাটোৰ বাবে প্ৰশ্ন কটা হৈছিল জানিবলৈ বিচৰাত লস্কৰে এই সন্দৰ্ভত নিজৰ অজ্ঞতা প্ৰকাশ কৰে। যেতিয়া এই ৱে’বছাইটসমূহৰ পৰা লোৱা প্ৰশ্নসমূহৰ বিশদ তথ্য নৰ্থ-ইষ্ট নাও-ৰ হাতত আছে বুলি কোৱা হ’ল, তেতিয়া তেওঁৰ পৰা উত্তৰ পাবলৈ হ’লে আৰ টি আইৰ অধীনত আৱেদন কৰিবলৈ কয় যুটীয়া সঞ্চালকজনে।\n“আমাৰ তদন্ত চলি আছে। আপুনি যদি কিবা জানিব খুজিছে, আৰ টি আই কৰক,” এয়ে আছিল তেওঁৰ উত্তৰ।\nউল্লেখযোগ্য যে পৰীক্ষাটোৰ প্ৰশ্নকাকত ফাদিল কৰাৰ অভিযোগত ধুবুৰী আৰক্ষীয়ে যোৱা ২১ জুনত ২গৰাকী লোকক গ্ৰেপ্তাৰ কৰিছিল।\nএই অভিযুক্ত দুজন আছিল ক্ৰমে ৰূপালী সাহা আৰু চাবিৰা খাটুন আৰু এওঁলোকক এটা পৰীক্ষা কেন্দ্ৰৰ ভাৰপ্ৰাপ্ত বিষয়াৰ অভিযোগ পাই গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হৈছিল। চাবিৰা ধুবুৰী চহৰৰ বাসিন্দা হোৱাৰ বিপৰীতে ৰূপালী গোলকগঞ্জ চহৰৰ বাসিন্দা।\nধুবুৰী চহৰৰ বিদ্যাপাৰা ল’ৰা উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ পৰীক্ষা কেন্দ্ৰৰ ভাৰপ্ৰাপ্ত বিষয়াই আৰক্ষীক এই দুগৰাকী প্ৰাৰ্থীৰ সন্দেহজনক কাৰ্য্যকলাপ সম্বন্ধে জনাইছিল। অভিযোগ অনুসৰি এই দুগৰাকী প্ৰাৰ্থীয়ে পৰীক্ষা কেন্দ্ৰত ম’বাইল ফ’ন ব্যৱহাৰ কৰিছিল আৰু প্ৰশ্ন কাকতৰ ফট’ মাৰি পৰীক্ষা চলি থকা অৱস্থাতে হোৱাটছএপত বিয়পাই দিছিল।\nএই সন্দৰ্ভত ভাৰতীয় দণ্ডবিধিৰ সংশ্লিষ্ট ধাৰাৰ অধীনত ধুবুৰী আৰক্ষী থানাত এটা গোচৰ (৬৪৬/ ২০১৮) ৰুজু কৰা হৈছিল।


গৰীয়া - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nগৰীয়া (ইংৰাজী: Goria) অসমৰ এটা খিলঞ্জীয়া ইছলাম ধৰ্মাৱলম্বী জনগোষ্ঠী। এই জনগোষ্ঠীটোৰ আচাৰ-ব্যৱহাৰ, কৃষ্টি-সংস্কৃতি, পৰম্পৰা আদি অসমৰ আন খিলঞ্জীয়া জনগোষ্ঠীসমূহৰ পৰা পৃথক নহয়। একমাত্ৰ ধৰ্মীয় দিশটোৰ বাহিৰে ভাৰত বা বিশ্বৰ কোনো মুছলমানৰ লগত গৰীয়াসকলৰ সাংস্কৃতিক, ভাষিক আৰু সামাজিক ক্ষেত্ৰত মিল বা সাদৃশ্য নাই।\n3 গৰীয়া জনগোষ্ঠীৰ প্ৰসিদ্ধ লোক\n4 শিক্ষাৰ বিস্তাৰত অৱদান\n‘গৰীয়া’ এটা অসমীয়া শব্দ। আধুনিক অসমীয়া অভিধান মতে গৰীয়া শব্দৰ অৰ্থ হৈছে বাদ পৰা, ভালকৈ ভাজ নোলোৱা বা নুফুটা, অকৃতকাৰ্য্য হোৱা, পাৰ্গত বা উন্নত হ’ব নোৱাৰা, এৰা খোৱা, ভালকৈ ভাজ নোখোৱা বা নুফুটা আখৈ বা কৰাই, মুছলমান আদি। গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ে প্ৰকাশ কৰা চন্দ্ৰকান্ত অভিধান, শৰাইধাট অভিধানত সেই একে ধৰণেই ব্যাখ্যা পোৱা যায়। হেমকোষতো ইয়াৰ অৰ্থ যৱন বা মুছলমান বুলি দিয়া আছে যদিও তাত বহলাই এনেকৈ বাখ্যা কৰা হৈছে, ‘এইটো শব্দৰ মূলৰ কথাত মতৰ মিল নাই। কোনোৱে কয় মহম্মদ গোৰীৰ লগৰীয়া হেতু, সেই নাম হৈছে; কোনোৰ মতে আসাম ৰজাই গৌড়ৰ দেশৰ পৰা কিছুমান মুছলমান জাতিৰ জোলা অনাইছিল, গৌড়ৰ পৰা অহা বাবে সিহঁতৰ নাম গৌড়ীয়া হৈ তাৰপৰা ক্ৰমে গৰীয়া শব্দ ওলাইছে, এয়ে সম্ভৱ।’ অৱশ্যে হেমকোষত থকা গৰীয়া শব্দৰ অৰ্থৰ লগত আন অসমীয়া অভিধানৰ মিল নাই। প্ৰাচীন কালৰ গৌড় দেশ বা ৰাজ্যৰ বৰ্তমান ভৌগলিক স্থিতি হ’ল পশ্চিম বংগৰ মুৰ্চিদাবাদ আৰু মালডা জিলা। সেই গৌড় দেশৰ ৰজা প্ৰজা সকলো হিন্দু আছিল আৰু ৬২৫ খ্ৰীষ্টাব্দলৈকেহে গৌড় দেশ অস্তিত্ব আছিল৷ ইয়াৰ বিপৰীতে অসমত ইছলাম ধৰ্মৰ আগমন ঘটিছিল ১২০৫ চনত৷ সেয়ে হেমকোষত ইছলামধৰ্মী গৰীয়াসকলক গৌড় দেশৰ পৰা অহা বুলি উল্লেখ কৰা কথাটোৰ বৈজ্ঞানিক ভিত্তিৰ ওপৰত সন্দেহৰ থল নথকা নহয়। গৰীয়া শব্দৰ আভিধানিক অৰ্থৰ সমৰ্থিত কিছুমান ব্যৱহাৰিক বাক্য অসমীয়া সমাজত প্ৰচলিত হৈ আহিছে, যেনে গৰীয়া ধান, পিঠাগুৰিৰ গৰীয়া, গৰীয়া পৰা ইত্যাদি।[উদ্ধৃতিৰ প্ৰয়োজন]\nত্ৰয়োদশ শতিকাতে প্ৰথম ‘গৰীয়া’ শব্দৰ প্ৰচলন হোৱাৰ কথা অসম বুৰঞ্জীত উল্লেখ আছে। টাই ৰাজকোঁৱৰ চাওলুং চ্যুকাফা যেতিয়া পাটকাই পৰ্বত পাৰ হৈ তাহানিৰ অসমৰ সৌমাৰপীঠত ভৰি থৈছিলহি, তেতিয়াই তেওঁ চেংচাই নামৰ গৰীয়া এজনক বাটত লগ পাই নিজৰ প্ৰশাসনৰ আওঁতাত থিতাপি দিছিল আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালকে পাছলৈ বকতিয়াল বুলি জনা গৈছিল।চেংচাই (গৰীয়া) কিন্তু মুছলমান নাছিল। এই কথা হিতেশ্বৰ বৰবৰুৱা দেৱে লিখা “আহোমৰ দিন”নামৰ বুৰঞ্জীখনত উল্লেখ আছে।\nতাহানিতে গৰীয়াসকল বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ, যেনে- মৰাণ, মটক, বৰাহী, চুতীয়া, কোচ, আহোম, কছাৰী, মেছ আদি লোক আছিল। প্ৰাচীনকালত সৌমাৰপীঠ বিভিন্ন জনজাতীয় লোকৰ বাসস্থান আছিল। অসমত হিন্দু ধৰ্মই প্ৰসাৰতা লাভ কৰাৰ সময়ত এই জনজাতীয় লোকসকলৰ মাজৰ চুতীয়াসকলে প্ৰথমে হিন্দু ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু পাছলৈ লাহে লাহে আন জনগোষ্ঠীসমূহৰ মাজতো হিন্দু ধৰ্মই প্ৰসাৰতা লাভ কৰিছিল। কিন্তু সেয়া হ'লেও তেতিয়া সেইসকলৰ মাজৰে, একোখন গাঁৱৰ কিছু মানুহে হিন্দু ধৰ্ম গ্ৰহণ নকৰি পূৰ্বৰ দৰে প্ৰকৃতিৰ উপাসনা কৰা স্থিতিতে থাকি গৈছিল আৰু লাহে লাহে সেই মানুহসকলে হিন্দু ধৰ্ম গ্ৰহণ নকৰাৰ কাৰণে নিজৰ সমাজখনতে এলাগী হ'বলৈ ধৰিলে। ফলত তেওঁলোকে নিজৰ নিজৰ পূৰ্বৰ বাসস্থান এৰি সেই গাঁওসমূহৰ ওচৰতে অথবা নাতি দূৰৈত বসতি স্থাপন কৰি বসবাস কৰিবলৈ ল'লে। সেই মানুহখিনিক তেওঁলোকৰ পূৰ্বৰ গাঁৱৰ লোকসকলে গৰীয়া পৰা, এলাগী হোৱা লোক বুলি কৈছিল আৰু সেই 'গৰীয়া পৰা' শব্দৰ পৰা লাহে লাহে গৰীয়া শব্দৰ সৃষ্টি হ'ল, যি কালক্ৰমত এটা নিদিষ্ট জনগোষ্ঠীক বুজোৱাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ হ'বলৈ ধৰিলে।\nকিন্তু গৰীয়া মানে মুছলমান বা ইছলাম ধৰ্মৰ লোকক বুজোৱা হোৱা নাছিল। কাৰণ তেওঁলোক তেতিয়া হিন্দু গ্ৰহণ নকৰাৰ কাৰণে, আৰ্যকৰণত চামিল নোহোৱাৰ কাৰণেই সমাজৰ পৰা এলাগী হৈ, গৰীয়া পৰি গৰীয়াকৰণত জাহ গৈছিল। অৱশ্যে পিছত অসম ভূমিলৈ অহা ইছলাম ধৰ্মীয় ছুফী সাধকসকলৰ সান্নিধ্যত বিভিন্ন কাৰণত সেই গৰীয়া পৰা অসমীয়া লোকসকলে ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰে। বিশেষকৈ আজান ফকিৰ(ছাহ মিলান)য়ে প্ৰচাৰ কৰা ইছলামৰ বাণীত আকৰ্ষিত হৈও এক বুজন সংখ্যক গৰীয়া পৰা লোক ইছলামত দীক্ষিত হৈছিল। এইজনা আজান পীৰ চাহেবে অসমীয়া জিকিৰ আৰু জাৰী আদি ভক্তিমূলক গীতৰ সৃষ্টি কৰি অসমীয়া সংস্কৃতিলৈ অনৱদ্য অৱদান আগবঢ়াই থৈ গৈছে।\nএনেকৈয়ে অসমত 'গৰীয়া পৰা' মানুহৰ পৰা খিলঞ্জীয়া ইছলামধৰ্মী গৰীয়া জনগোষ্ঠীৰ সৃষ্টি হয়। যদিও তাহানিতে গৰীয়া মানেই মুছলমান নাছিল, কালক্ৰমত সকলো গৰীয়াই এতিয়া ইছলামৰ অনুগামী। এনকৈয়ে ছুফী সাধকসকলৰ সান্নিধ্যত, ধৰ্মীয় বাণীত আকৃষ্ট হৈ কিছু হিন্দু ধৰ্মাৱলম্বী স্থানীয় জনজাতীয় আৰু অ-জনজাতীয় লোকেও ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰিছিল। যি সকল হিন্দুধৰ্মী লোকে ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰিছিল তেওঁলোকক তেওঁলোকৰ গাঁৱৰ সমাজসমূহে এলাগী কৰিছিল। সেই নতুনকৈ ধৰ্মান্তৰিত অসমীয়া হিন্দু লোক সকলো গৰীয়া জনগোষ্ঠীত জাহ গৈছিল।\nআহোম স্বৰ্গদেউসকলে অসমৰ বাহিৰৰ পৰা বিভিন্ন কাৰিকৰী বিদ্যাত পাৰ্গত লোকক অসমলৈ আনিছিল আৰু সেই লোকসকলে অসমৰে গৰীয়া লোকসকলৰ লগত বৈবাহিক সম্পৰ্ক স্থাপন কৰি এই গৰীয়া সমাজৰ লগত জীন যায়। তাৰ উপৰিও অসমত বিভিন্ন সময়ত অহা ছুফী সাধক সকলেও অসমৰ স্থানীয় ছোৱালী বিয়া পাতি অসমত থাকি যায়। তেওঁলোকৰ সতি-সন্ততি সকলেও স্থানীয় গৰীয়া সমাজখনৰ লগত এটা সময়ত জাহ যায়। অসমলৈ অহা ছুফী সাধকসকলৰ বংশধৰ সকলৰ বহুতে নিজৰ নামৰ আগত ‘ছৈয়দ’ শব্দৰ ব্যৱহাৰ কৰে আৰু সেয়ে তেওঁলোকক ছৈয়দ বুলিও জনা যায়। ইয়াৰ উপৰিও স্বৰ্গদেউ ৰুদ্ৰসিংহই আহোম শাসনৰ সময়ত কাৰিকৰী দিশৰ উন্নতিৰ বাবে বিভিন্ন ঠাইৰ পৰা আঠঘৰ মানুহক অসমত আনি থিতাপি দিছিল। সেই আঠঘৰ লোক আছিল- ১) ফাৰ্ছীপঢ়ীয়া ২) আখৰকটীয়া ৩) শিলাকটীয়া ৪) গুণাকটীয়া ৫) খনিকৰ ৬) দৰ্জ্জী ৭) নেগেৰীয়া আৰু ৮) জোলা বা জোলহা বা তাঁতী (চাহ জনগোষ্ঠীৰ জলহা নহয়)। এই লোকসকলক যদিও বাহিৰৰ পৰা কাৰিকৰী দিশৰ উন্নতিৰ বাবে অসমলৈ অনা হৈছিল, কালক্ৰমত কিন্তু তেওঁলোকে স্থানীয় গৰীয়া সমাজখনত জাহ গৈ গৰীয়া হৈছে আৰু এইদৰে তেওঁলোক বৰ্তমান গৰীয়া জনগোষ্ঠীৰ এক অন্যতম অংগ হৈ পৰিছে। অসমৰ গৰীয়া জনগোষ্ঠীৰ নব্বৈ শতাংশ লোক স্থানীয় বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ পৰা 'গৰীয়া পৰি' পিচত ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰা লোক আৰু বাকী দহ শতাংশ লোক হৈছে আহোম স্বৰ্গদেউসকলৰ দিনত বিভিন্ন কাৰণত অসমলৈ অনা পৰিয়াল।\nসৌমাৰপীঠৰ দৰে বৰ্তমানৰ নামনি অসমো গৰীয়া জনগোষ্ঠীৰ অন্যতম বাসস্থান। গুৱাহাটীকে কেন্দ্ৰ কৰি নামনি অসমৰ এক বৃহৎ অংশ প্ৰায় ৭০ বছৰলৈকে দিল্লীৰ চুলতান আৰু মোগলৰ অধীনত আছিল। সেই সময়ত নামনি অসমতো বৃহৎ সংখ্যক ছুফী সাধকৰ আগমন ঘটিছিল। তেওঁলোকে প্ৰচাৰ কৰা ধৰ্মীয় বাণীত আকৃষ্ট হৈ এক বুজন সংখ্যক স্থানীয় লোকে ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰিছিল। উদাহৰণস্বৰূপে- হাজোৰ ওচৰৰ কলিতাকুছি তেনে এখন ধৰ্মান্তৰিত গৰীয়া গাওঁ। তেওঁলোকক স্থানীয় ভাৱে গৰীয়া বুলি কোৱা হৈছিল। অসম সাহিত্য সভাৰ প্ৰাক্তন সভাপতি ড॰ নগেন শইকীয়া ৰচিত অসমীয়া মানুহৰ ইতিহাস নামৰ গ্ৰন্থত এইবিষয়ে উল্লেখ আছে। হাজোৰ হজৰত গিয়াছউদ্দিন আউলিয়াৰ মাজাৰ আৰু পোৱামক্কা সেই সময়তে নিৰ্মিত। আন এক উদাহৰণ, মৰিগাঁও জিলাৰ হালধিবাৰী গাওঁ আৰু দন্দুৱা গাঁৱৰ মাজত থকা হজৰত ৰংমন আউলীয়াৰ মাজাৰ। এই মাজাৰটো সম্পূৰ্ণ খিলঞ্জীয়া হিন্দু বসতিৰ মাজত অৱস্থিত। তাৰ পৰা এটা কথাই অনুমান কৰিব পাৰি যে তাহানিতে সেই ছুফীৰ সান্নিধ্যলৈ আহি সেই অঞ্চলৰ বহু জনজাতি, অ-জনজাতীয় লোকে ইছলাম ধৰ্মলৈ ধৰ্মান্তৰিত হৈছিল। সেই মাজাৰৰ ওচৰ-পাজৰৰ খিলঞ্জীয়া হিন্দু গাঁও আৰু বৰ্তমানৰ কেইবাখনো গৰীয়া গাঁও তাৰ প্ৰমাণ।\nগৰীয়া জনগোষ্ঠীৰ প্ৰসিদ্ধ লোক[সম্পাদনা কৰক]\nঅসমৰ সমাজ ব্যৱস্থা আৰু জাতীয় জীৱনত গৰীয়া সকলৰ এক লেখত ল'বলগীয়া অবদান আছে। গৰীয়া সকল ইছলামধৰ্মী হোৱাৰ পিছতো দিল্লীৰ স্বধৰ্মী মোগলসকলৰ অসম আক্ৰমণৰ সময়ত নিজ দেশ আৰু স্বজাতিৰ স্বাৰ্থত মোগলৰ বিৰুদ্ধেহে অস্ত্ৰধাৰণ কৰিছিল, যাৰ বাবে মোগল সেনাপতি মিৰজুমলাৰ লগত অহা ছাহাবুদ্দিন তালিচ নামৰ টোকা লিপিবদ্ধকাৰজনে গৰীয়া সকলক নামতহে মুছলমান বুলি উল্লেখ কৰিছিল।\nআহোমৰ আটাইতকৈ ঘাটক টোপ 'ৰিপুঞ্জয়'ৰ নিৰ্মাতা গেন্ধেলা গৰীয়া (শিৱসাগৰ) এজন গৰীয়া জনগোষ্ঠীৰ লোক আছিল। গড়গাঁৱৰ প্ৰবেশপথত মিৰজুমলাৰ সেনাবাহিনীক বাধা দিবলৈ প্ৰচেষ্টা চলোৱা অবিভক্ত শিৱসাগৰ জিলাৰ চূণপুৰাৰ চুলতান গৰীয়া, শৰাইঘাট ৰণৰ অন্যতম যোদ্ধা বাঘ হাজৰিকা ওৰফে ইছমাইল ছিদ্দিকি, লাইধন খাঁ, ভকুৱা গৰীয়া, আহোম শাসনৰ শেষৰজন সেনাধ্যক্ষ ৰমজান খাঁ ওৰফে হিলৈধাৰী বৰুৱা আদি গৰীয়া জনগোষ্ঠীৰ লোক আছিল। ১৮৫৭ চনৰ চিপাহী বিদ্ৰোহৰ দুই মুখ্য কাণ্ডাৰী বাহাদুৰ গাঁওবুঢ়া আৰু শ্বেখ ফৰমুদ আলিয়ো (যোৰহাট) গৰীয়া আছিল।\nঅন্য কিছু প্ৰখ্যাত গৰীয়া লোক হ’ল- উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ প্ৰথম অসমীয়া ন্যায়াধীশ আব্দুল মজিদ (যোৰহাট), ডক্টৰেট উপাধি পোৱা প্ৰথম অসমীয়া ময়িদুল ইছলাম বৰা (জেঙনিকটীয়া, শিৱসাগৰ), আজাদ হিন্দ ফৌজত জড়িত হৈ ছহিদ হোৱা একমাত্ৰ অসমীয়া নৱাব চেহিদুৰ ৰহমান (যোৰহাট), ৰাষ্ট্ৰপতি ফকৰুদ্দিন আলি আহমেদ (কছাৰীহাট, গোলাঘাট), ৰাষ্ট্ৰপতি ফকৰুদ্দিন আলি আহমেদৰ পিতৃ, ভাৰতীয় চিকিৎসা সেৱাৰ উচ্চপদস্থ বিষয়া কৰ্নেল জালনুৰ আলি আহমেদ, মাধ্যম আন্দোলনৰ প্ৰথম ছহিদ মোজ্জামিল হক (মঙ্গলদৈ, দৰং), ফুটবল আৰু ক্ৰিকেট দুয়োবিধ খেলতে সন্তোষ ট্ৰফী আৰু ৰঞ্জি ট্ৰফীত অসম দলক নেতৃত্ব দিয়া আৰু সৰ্বভাৰতীয় ফুটবল ফেডাৰেছনৰ সভাপতিৰ পদ অলংকৃত কৰা নুৰুল আমিন (নগাঁও), অসমৰ প্ৰথম আৰু বৰ্তমানলৈ একামাত্ৰ মহিলা মুখ্যমন্ত্ৰী ছৈয়দা আনোৱাৰা টাইমুৰ (যোৰহাট), অসমৰ প্ৰথম মহিলা সাংসদ বেগম মফিদা আহমেদ (যোৰহাট), ইংলিচ চেনেল সাঁতুৰি পাৰ হোৱা উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ প্ৰথমজন সাঁতোৰবিদ এলভিচ আলী হাজৰিকা (লখিমপুৰ) আদি।\nঅসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতিৰ পদ বৰ্তমানলৈকে ৪জন গৰীয়া লোকে অলংকৃত কৰিছে। তেওঁলোক হল ক্ৰমে গোলাঘাট অধিৱেশনত (১৯৩০) সভাপতিত্ব কৰা, জ্ঞান-মালিনীৰ কবি বুলি খ্যাত মফিজুদ্দিন আহমেদ হাজৰিকা, যোৰহাট অধিৱেশনত (১৯৪০) সভাপতিত্ব কৰা মইদুল ইছলাম বৰা, অভয়াপুৰী অধিৱেশনত (১৯৭৭) সভাপতিত্ব কৰা ছৈয়দ আব্দুল মালিক আৰু বৰপেটা অধিৱেশনত (২০১৩) সভাপতিত্ব কৰা ইমৰান শ্বাহ।\nশিক্ষাৰ বিস্তাৰত অৱদান[সম্পাদনা কৰক]\nঅসমৰ শিক্ষা আৰু সাহিত্যৰ উন্নতিৰ ক্ষেত্ৰত গৰীয়াসকলৰ যথেষ্ট অৱদান আছে। ব্ৰিটিছ কালত স্থাপিত বিদ্যায়লয় সমূহৰ ভিতৰত প্ৰাথমিক পৰ্যায়ত স্থাপন হোৱা কিছু বিদ্যালয় গৰীয়া মানুহৰ দ্বাৰা স্থাপিত, যি সমূহ এতিয়াও চলি আছে। এই সমূহৰ ভিতৰত ১৮৭৫ চনত গোলাঘাট জিলাৰ দেৰগাঁওৰ নাহৰণিত স্থাপিত নাহৰণি প্ৰথমিক বিদ্যালয়, ১৮৯৬ চনত যোৰহাটত স্থাপিত যোৰহাট মোক্তাৱ আদৰ্শ প্ৰথমিক বিদ্যালয় আৰু ১৮৮৯ চনত বিশ্বনাথ জিলাৰ চতিয়া ঘাঁহিগাঁৱত স্থাপিত ঘাঁহিগাওঁ চৰকাৰী নিন্ম বুনিয়াদী বিদ্যালয় আদি অন্যতম।\n↑ "Ethenonyme: Assamese Muslims". www.everyculture.com. https://www.everyculture.com/South-Asia/Garia.html। আহৰণ কৰা হৈছে:9July 2021.\n↑ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ চন্দ্ৰকান্ত অভিধান, পৃষ্ঠা নং-২৭০ আৰু শৰাইঘাট অভিধানৰ পৃষ্ঠা নং- ২৪০\n↑ মহেশ্বৰ নেওগ, ৰজনীকান্ত দেৱশৰ্মা, নৱকান্ত বৰুৱা (১৯৯১). আধুনিক অসমীয়া অভিধান. প্ৰকাশক গুৱাহাটী: অসম প্ৰকাশন পৰিষদ. পৃষ্ঠা. ১৩৬.\n↑ বৰুৱা, হেমচন্দ্ৰ (১৯৯৪). হোমকোষ. প্ৰকাশক গুৱাহাটী: হেমকোষ প্ৰকাশন. পৃষ্ঠা. ২৮২.\n↑ An Imperial History of India by K.P Jayaswal (Page no – 34)\n↑ Tabakat-i-Nasiri (Raverty) by Major H.G Raverty\n↑ হিতেশ্বৰ বৰবৰুৱাৰ আহোমৰ দিন (Page no – 28)\n↑ সৰ্বানন্দ ৰাজকোঁৱৰৰ ইতিহাসে সোঁৱৰা ছশটা বছৰ\n↑ A History of Assam by Edward Gaits\n↑ অসমীয়া মানুহৰ ইতিহাস (ড* নগেন শইকীয়া)\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=গৰীয়া&oldid=285957"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ১২ জুলাই, ২০২১ তাৰিখে ১৬:৩২ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।