Good Healtএই মচলা আৰু ভেষজে কেৱল ৰন্ধনৰ সোৱাদেই বৃদ্ধি নকৰে, জীৱনশৈলীও কৰে বিন্দাছ... | Good Health Tips: life changing indian herbs and spices to consume daily– News18 assam\nHome » photogallery » health-well-being »Good Health Tips: এই মচলা আৰু ভেষজে কেৱল ৰন্ধনৰ সোৱাদেই বৃদ্ধি নকৰে, Lifestyleও কৰি তুলিব বিন্দাছ...\nভালে থাকিব শাৰীৰিক আৰু মানসিক স্বাস্থ্য (Good Health Tips); এই মচলা আৰু ভেষজে (Eat Indian Spices and Herbs) কেৱল ৰন্ধনৰ সোৱাদেই বৃদ্ধি নকৰে, জীৱনশৈলীও কৰে বিন্দাছ..\n| December 03, 2021, 22:52 IST\nব্যস্ত জীৱন, অস্বাস্থ্যকৰ খাদ্যাভ্যাস আৰু অনিয়মীয়া টোপনিয়ে প্ৰায়ে স্বাস্থ্য প্ৰভাৱিত কৰে (Good Health Tips)। বহুলোকে ভাবে যে ঔষধ অবিহনে সেইবোৰ ঠিক কৰাটো কঠিন। কিন্তু আয়ুৰ্বেদত এটা উত্তৰ আছে। আয়ুৰ্বেদে কয় যে কেইটামান বনৌষধি আৰু মচলা (Eat Indian Spices and Herbs) খোৱাটোৱে নিয়মীয়াকৈ জীৱনত যথেষ্ট পৰিৱৰ্তন আনি দিয়ে। দেখা গৈছে যে এই মচলা আৰু বনৌষধিৰ প্ৰভাৱ শাৰীৰিক আৰু মানসিক দুয়োধৰণৰ স্বাস্থ্য উন্নত হৈছে (Lifestyle Tips)।\nপ্ৰতিদিনে খাদ্যত এই বনৌষধি আৰু মচলা কিয় ৰাখিব?\nআয়ুৰ্বেদে এনেদৰে জীয়াই থকাৰ বিষয়ে কয় যাতে শাৰীৰিক আৰু মানসিক উন্নতি । বনৌষধি আৰু মচলা কোৱা হৈছে কিয়নো সেইবোৰে কোনো পাৰ্শ্বক্ৰিয়া অবিহনে শৰীৰ স্বাস্থ্যৱান ৰাখে। এই বনৌষধি আৰু মচলা কি চাওঁ আহক!\nঅশ্বগন্ধাই কৰ্টিচেলৰ স্তৰ হ্ৰাস কৰি উদ্বেগ আৰু চাপ নিয়ন্ত্ৰণ কৰাত সহায় কৰে। ই শৰীৰত ৰক্ত শৰ্কৰা আৰু কলেষ্টেৰলৰ স্তৰ নিয়ন্ত্ৰণ কৰাত সহায় কৰে। অশ্বগন্ধাকো শক্তি পৰিপূৰক হিচাপে খোৱা হয়। ই পেশীৰ ভৰ বৃদ্ধি কৰাত সহায় কৰে আৰু সকলো বয়সৰ লোকৰ শক্তিৰ স্তৰ বৃদ্ধি কৰে।\nব্রাহ্মী প্ৰাথমিকভাৱে মগজু সক্ৰিয় আৰু সতেজ কৰি ৰাখিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ই মগজুৰ ক্ষমতা আৰু স্মৃতিশক্তি উন্নত কৰে। ব্ৰাহ্মী সাধাৰণতে উদ্বেগ, চাপ আৰু এডিএইচডিৰ লক্ষণবোৰৰ চিকিৎসা আৰু নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ইয়াৰ উপৰিও, প্ৰদাহ হ্ৰাস কৰিবলৈ আৰু ৰক্তচাপৰ স্তৰ হ্ৰাস কৰিবলৈও ইয়াক সেৱন কৰা হয়।\nএই ১০০০ বছৰতকৈও অধিক পুৰণি প্ৰতিকাৰটো আমলা, বিভিটকী আৰু হৰিতকীৰ তিনিটা মুখ্য উপাদানেৰে গঠিত। ই প্ৰদাহ-প্ৰতিৰোধী আৰু কোষ্ঠকাঠিন্য উপশম কৰিবলৈ সক্ষম। ত্ৰিফলাই দাঁতৰ ৰোগ আৰু দাঁতৰ গহ্বৰ প্ৰতিৰোধ কৰিব পাৰে। ত্ৰিফলাক হজমৰ সমস্যা প্ৰতিৰোধ কৰাত বিশেষভাৱে সহায়ক বুলিও গণ্য কৰা হয়। এই ভেষজটো ইয়াৰ বহুতো গুণৰ বাবে সমগ্ৰ দেশতে জনপ্ৰিয় হৈ পৰিছে।\nহালধিত কাৰকিউমিন থাকে যি হৈছে এক শক্তিশালী প্ৰদাহ-প্ৰতিৰোধী আৰু এণ্টিঅক্সিডেণ্ট। হালধিয়ে হৃদযন্ত্ৰৰ সমস্যা, ডিমেনচিয়া আৰু প্ৰদাহ হ্ৰাস কৰাত সহায় কৰে।\nৰন্ধনত জিৰা গুটি ব্যৱহাৰ কৰিলে হজমৰ সমস্যা নিৰাময় কৰিব পাৰে। ইয়াত আইৰণ থাকে। গৱেষণাই পৰামৰ্শ দিয়ে যে জিৰা ওজন হ্ৰাস কৰা আৰু ৰক্ত শৰ্কৰাৰ স্তৰ হ্ৰাস কৰাতো উপযোগী।\nআদা হৈছে এক শক্তিশালী উপাদান। ৰাতিপুৱাৰ অসুস্থতা, ওকালি অহা হ্ৰাস, ওজন হ্ৰাস আৰু ডায়েবেটিচ নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে আদা ব্যৱহাৰ কৰা হয়।


Search Result of Sunil Chetri\nচলমান খানে সুনীল চেট্টিৰ জীয়েকক হাত জোৰ কৰি খুজিলে ক্ষমা! কাৰণ জানিলে হৈ পৰিব আঁচৰিত\nএজন সৎ পুৰুষ লগতে এক চমৎকাৰী ব্যক্তিত্বৰ লোক বুলি জানিব পাৰি\nলিয়'নেল মেছিক অতিক্ৰম কৰিলে ভাৰতীয় ফুটবলাৰ সুনীল ছেত্ৰীয়ে\nপৰৱৰ্তী ১৫ জুনত ভাৰতৰ আৰু আফগানিস্তানৰ যোগ্যতা নিৰ্ণায়ক খেল অনুষ্ঠিত হ'ব\nSunil Chetri promotes Indian fantasy football app 'Twelfth Man'\nStar Indian footballer Sunil Chetri took to his social media handle to promote Indian fantasy football app 'Twelfth Man'.\nAll Rights Reserved 2021 © The Janambhumi | Total visits : 52863953


Twitter ৰ স্বদেশী বিকল্প Koo App? নিশাৰ ভিতৰতে ১০ লাখ ডাউনলোড\nগুৱাহাটী , February 11, 2021 5:02 pm\nআত্মনিৰ্ভৰ ভাৰতৰ লক্ষ্যত আৰু এখোজ আগবাঢ়ি এইবাৰ দেশীয় এক সংস্থাই লৈ আনিছে এটা মোবাইল এপ্লিকেশ্যন। ছচিয়েল মিডিয়াত বৰ্তমান ব্যাপক ভাইৰেল হৈ পৰা Koo Appক ভাৰতত মাক্ৰ’ব্লগিং ছাইট টুইটাৰৰ বিকল্প বুলি কোৱা হৈছে।\nপ্ৰায় ১০ মাহ পূৰ্বে বেংগালুৰুৰ Aprameya Radhakrishnaই এই Koo App ডেভেলপ কৰিছিল।\nটুইটাৰৰ এই স্বদেশী বিকল্পটোৱে ইতিমধ্যে Digital India AatmaNirbhar Bharat Innovate Challenge ত বিজয়ী হৈছে।\nকেইদিনমান পূৰ্বে কেন্দ্ৰীয় ৰে’লমন্ত্ৰী পীয়ুষ গোয়েলে টুইট কৰি জানিবলৈ দিয়ে যে তেওঁ স্বদেশী মাইক্ৰ’ব্লগিং প্লেটফৰ্ম Koo Appত জইন কৰিছে। ইয়াৰ পাছতে বিভিন্নজনে এপটোক লৈ জানিবলৈ আগ্ৰহী হৈ পৰে।\nইয়াৰ মাজতে টুইটাৰ আৰু ভাৰত চৰকাৰৰ মাজত চলি থকা বিবাদৰ কাৰণে এটা বিকল্প স্বদেশী এপৰ প্ৰয়োজনীয়তা অনুভৱ কৰা হৈছিল।\nইতিমধ্যে, Android আৰু iOS দুয়োটাতে উপলব্ধ হৈছে Koo App। আনকি বহুতেই এই স্বদেশী টুইটাৰ নিজৰ নিজৰ মবাইলত ইনষ্টলো কৰিছে।\nKoo Appৰ এটা অফিচিয়েল ৱেবছাইট আছে য’ত এই এপটো সম্পৰ্কে সকলো তথ্য আগবঢ়োৱা হৈছে। ইয়াত কোৱা হৈছে যে এই শক্তিশালী এপটোৱে বিভিন্ন ভাষাত বিভিন্ন সম্প্ৰদায়ৰ সৈতে চিন্তাচৰ্চা শ্বেয়াৰ কৰাৰ ক্ষমতা দেশবাসীক দিছে।\nপীয়ুষ গোয়েলৰ উপৰিও দেশৰ কেইবাগৰাকীও মন্ত্ৰীয়ে Koo Appত নিজৰ একাউন্ট খোলাৰ আগ্ৰহ প্ৰকাশ কৰিছে। ইয়াৰ ভিতৰত কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী ৰবিশংকৰ প্ৰসাদ আৰু কৰ্মাটকৰ মুখ্যমন্ত্ৰী য়াদুৰাপ্পাও আছে।\nবাতৰি অনুসৰি ইতিমধ্যে Koo Appটোৱে ব্যাপক সমাদৰ লাভ কৰিছে আৰু এক নিশাৰ ভিতৰতে ১০ লাখ ডাউনলোডৰ ৰেকৰ্ডো গঢ়িছে।\nবিসম্বাদৰ উকমুকনি! বিজেপিৰ ৭০ জনীয়া তালিকাত বাদ পৰিল ১২গৰাকী বিধায়ক\nবিজেপিয়ে ঘোষণা কৰা ৭০জনীয়া তালিকাত মাত্ৰ ৪গৰাকী মহিলা, এগৰাকী মুছলমান প্ৰাৰ্থী\nপণ ল’লে বিতোপনে! গোলাঘাটত প্ৰাক্তন কংগ্ৰেছীক প্ৰাৰ্থিত্ব দিয়াত বিজেপি এৰি যোগ দিলে কংগ্ৰেছত


Published on August 6, 2020 | News Source: Pallavi Kumar\nGuwahati, Aug 6: Assam Governor Prof Jagdish Mukhi and Chief Minister Sarbananda Sonowal today paid rich tributes to eminent writer-journalist and the first Jnanpith Award winning litterateur from Assam, Dr Birendra Kumar Bhattacharya on the occasion of his death anniversary.\nTaking to his official Twitter handle, Governor Mukhi wrote, ‘ জ্ঞানপীঠ বিজয়ী ড°বীৰেন্দ্ৰ কুমাৰ ভট্টাচাৰ্যৰ মৃত্য তিথিত গভীৰ শ্ৰদ্ধা নিবেদিছোঁ। নৈতিক প্ৰমূল্যবোধৰ পুনঃপ্ৰতিষ্ঠাই আছিল তেওঁৰ জীৱন সাধনা। তেওঁৰ লেখাত ফুটি উঠা জীৱন আদৰ্শ নৱীন প্ৰজন্মৰ বাবে যুগ যুগান্তৰলৈ প্ৰেৰণা হৈ ৰওক।‘\nCM Sonowal also paid tributes to the eminent writer and tweeted, ‘জ্ঞানপীঠ বঁটা বিজয়ী প্ৰথমগৰাকী অসমীয়া সাহিত্যিক ড° বীৰেন্দ্ৰ কুমাৰ ভট্টাচাৰ্যদেৱক মৃত্যু দিৱসত গভীৰ শ্ৰদ্ধাৰে সুঁৱৰিছোঁ। অসমীয়া সাহিত্য ক্ষেত্ৰত তেখেতৰ বিস্তৃত অৱদান চিৰস্মৰণীয় হৈ থাকিব।‘\nBirendra Kumar Bhattacharya was one of the pioneers of modern Assamese literature. Bhattacharya was the first ever Assamese writer to receive the Jnanpith Award for his novel Mrityunjay in 1979. He was also honoured with Sahitya Akademi Award in Assamese in 1961 for his Assamese novel Iyaruingam. He served as the President of Asam Sahitya Sabha during 1983-1985.\nBirendra Kumar Bhattacharya death anniversary\nBirendra Kumar Bhattacharya news\nAll Rights Reserved 2020 © The Janambhumi | Total visits : 27761491


দেশত সংকট; মাতৃত্বকালীন ছুটী নোলোৱাকে কোলাত এমহীয়া সন্তানক লৈ দায়িত্ব পালন চৰকাৰী বিষয়াৰ\nচৰকাৰী বিষয়াগৰাকীৰ দায়িত্ব তথা কৰ্তব্যবোধ দেশজুৰি চৰ্চিত হৈছে\nUpdated: 12-Apr-20 @ 16:18\nসমগ্ৰ বিশ্বতে অলপো কমা নাই কৰ’ণা ভাইৰাছৰ সন্ত্ৰাস। বৰং দিনে দিনে বৃদ্ধি পাইছে কৰ’ণা ভাইৰাছৰ সংক্ৰমণ। বৃদ্ধি পাইছে প্ৰতিদিনে মৃত্যু আৰু আক্ৰান্ত হোৱা লোকৰ সংখ্যা।দেশত কৰ’ণা ভাইৰাছ প্ৰতিৰোধ কৰিবলৈ জাৰি কৰা হ’ল ২১ দিনীয়া লক ডাউন। জৰুৰীকালীন সেৱাত নিয়োজিত লোকৰ বাহিৰে সকলো লোক হৈ পৰিল গৃহবন্দী। জৰুৰীকালীন সেৱাত নিয়োজিত কৰ্মচাৰীসকলে পালন কৰিবলগীয়া হৈছে নিজ নিজ দায়িত্ব সুচাৰুৰূপে পালন কৰি চলাই গৈছে কৰ’ণাৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ।\nদেশৰ এই সংকটকালতে এগৰাকী চৰকাৰী বিষয়াৰ দায়িত্ব তথা কৰ্তব্যবোধ দেশজুৰি চৰ্চিত হৈছে। বিশাখাপট্টনমৰ পৌৰ আয়ুক্ত হিচাপে কৰ্মৰত সৃজনা গোম্মালা নামৰ মহিলাগৰাকীয়ে এতিয়া কোলাত নিজৰ এমহীয়া সন্তানলৈয়ে পালন কৰিছে নিজৰ দায়িত্ব।\nShe is Smt Srijana Gummala … Greater Vishakaatnam Municipal Commissioner…. She returned to her work with her 1 month old baby in hand to duty .. The crisis made her to answer the call of duty ..\nNation is lucky to have such Corona Warriors … 🙏🙏🙏 pic.twitter.com/h5VAtfRSPx\n— B L Santhosh (@blsanthosh) April 12, 2020\nদেশলৈ অহা এনে অনাকাংক্ষিত পৰিস্থিতিৰ বাবে চৰকাৰী মহিলা বিষয়াগৰাকীয়ে এদিনৰ বাবেও নল’লে মাতৃত্বকালীন ছুটী। বিষয়াগৰাকীৰ এই ত্যাগক প্ৰশংসা কৰি কৰ্ণাটকৰ বিজেপি নেতা বি এল সন্তোষে টুইট কৰি লিখিছে-”আমাৰ দেশ ভাগ্যৱান এনেকুৱা এগৰাকী কৰ’ণাৰ বিৰুদ্ধে যুঁজা যোদ্ধা লাভ কৰি।”\n12-Apr-20 @ 16:14


হৰিভকত কৃষ্ণস্বামীৰ ফ্ৰি এডভাইছ আৰু প্ৰাথমিক চিকিৎসা (-ঈশ্বানজ্যোতি বৰা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nহৰিভকত কৃষ্ণস্বামীৰ ফ্ৰি এডভাইছ আৰু প্ৰাথমিক চিকিৎসা (-ঈশ্বানজ্যোতি বৰা)\nখণ্ড ১ – জ্যোতিষৰত্ন হৰিভকত কৃষ্ণস্বামীৰ ১২ ৰাশিৰ মানুহলৈ কেইটামান ফ্ৰি এডভাইছ\nমেষ(অ,ল): সোনকালে খাই-বৈ শুই থাকিব ৷ ৰাতি ন’হলে পতি বা পত্নীৰ কামোৰ খাব ৷ কামোৰ মানে একেবাৰে লেতেৰা কামোৰ ৷ পুৰুষসকলে মানিবেগটো গাত খান্দি পুতি থলে লাভৱান হ’ব ৷ পুতি থোৱা মাটিখিনিৰ কাষতে ‘এইখিনিত একো নাই’ বুলি লিখি ৰাখিব ৷ ৰাতিপুৱা উঠাৰ আগত এনেকুৱাকৈ এটা কাঁহ মাৰিব যে আপোনাৰ মুখত এটা মাখি সোমায় ৷ সেই মাখিটোৱে আপোনাৰ দিনবোৰ সুখময় আৰু ৰাতিবোৰ ৰাজধানী এক্সপ্ৰেছৰ দৰে দ্ৰুতবেগী কৰি তুলিব ৷\nবৃষ(ই,উ,ব): এইকেইদিন আপুনি ভাত খাই থাকোতে এটা পঁইতাচোৰা বা জেঠী আহি আপোনাৰ মধ্যমা আঙুলিত চুমা খাব পাৰে ৷ আপুনি কেয়াৰ নকৰিব ৷ কাৰন সেয়া আপোনাৰ পুৰ্বজন্মৰ প্ৰেমিক বা প্ৰেমিকা ৷ যোৱাটো জনমত আপোনাক ভাল পাই যি পাপ কৰিলে তাৰ ফল এইজনমত পঁইতাচোৰা বা জেঠী হৈ ভোগ কৰিবলগা হৈছে ৷ ফেচবুকত যাৰে-তাৰে লগত কথাৰ মহলা মাৰি থাকোতে আপুনি কাৰোবাৰ পৰা গোৰ-ঘোচা খাব পাৰে ৷ গতিকে লগত এখন মাৰ্ক ককাইদেউৰ ফটো ৰাখিব ৷\nমিথুন (ক,ছ): আপোনাৰ বুধৰ পৰা আৰম্ভ কৰি নেপচুনলৈকে সকলো গ্ৰহ বৰ্তমান ছুটীত আছে ৷ ফলস্বৰূপে আপুনি পাব্লিক ধুলাই খোৱাটো খাটাং ৷ আপুনি এটা কাম কৰিব ৷ গোটেই শৰীৰটো ঢাক খোৱাকৈ এটা পাব্লিক-ধুলাইপ্ৰুফ ইনাৰ জেকেট পৰিধান কৰিব যাতে আপোনাক কোনোবাই গাধৰ দৰে কোবালেও আপোনাৰ পিঠি-পেট, হাত-ভৰিৰ কম ক্ষয়-ক্ষতি হয় ৷ পাৰিলে ৰঙা পানীবিধ কমকৈ গ্ৰহণ কৰিবচোন ৷ ফলাফল আপোনাৰ হাতত ৷\nকৰ্কট (ড,হ): ফেচবুকত বেছি সময় চাট কৰি থাকোতে আপোনাক কোনোবাই ‘চেনী’ বুলি ক’ব পাৰে ৷ কোৱাজন আপোনাৰ নিকটাত্মীয় ও হ’ব পাৰে ৷ চাহৰ লগত অলপ নিমখ বেছিকৈ খাবচোন ৷ ডাইবেটিছ হোৱাৰ পৰা ৰক্ষা পৰিব ৷ পাৰিলে গা ধুৱা সময়ত আকাশলৈ চাই থাকিব ৷ তাত আপুনি কিছুমান চৰাই দেখা পাব ৷ চৰাইবোৰলৈ চাই চাই এটা চকু টিপ মাৰি দিব ৷ তেনে কৰিলে সিঁহতে আপোনাৰ মূৰৰ ওপৰত বিষ্ঠাত্যাগ কৰিব ৷ সেয়া আপোনাৰ বাবে মহৌষধ ৷\nসিংহ(ম,ট): আপুনি বাৰু গাৰ্লফ্ৰেণ্ডৰ সন্ধানত নেকি ? তেন্তে এটা কাম কৰক ৷ ফেচবুকৰ ষ্টেটাচত তলত দিয়া ধৰনে আপডেট দিয়ক ৷\n‘মোক এজনী গাৰ্লফ্ৰেণ্ড লাগে ৷ মই দৰমহা বহুত পাওঁ ৷ খোৱা-বোৱাৰ সুবিধা আছে ৷ পইচাও মোৰ ধেৰ ৷ প্ৰথমতে যি মোৰ ষ্টেটাছত কমেন্ট দিয়ে তেওঁকে গাৰ্লফ্ৰেণ্ডৰ অস্থায়ী পোষ্টৰ বাবে নিৰ্বাচন কৰা হ’ব ৷’\nএইদৰে কমেন্ট দিলে আপোনাৰ লাইফটাইমৰ বাবে চিন্তা নাই ৷ ভৰিৰ মোজাযোৰ সদায় ধুব ৷ কাৰন নাৰীয়ে মোজাৰ গেলা গোন্ধ সহিব নোৱাৰে ৷\nকন্যা(প,ঠ): আপুনি বাৰু দ্বিতীয় বিবাহৰ বাবে যো-জা চলাইছে নেকি ? দৃঢ় পদক্ষেপ ! বুকুত অজস্ৰ কনফিদেন্স লৈ আগবাঢ়ি যাওক ৷ আপোনাক সফল হোৱাৰ পৰা কোনেও ৰখাব নোৱাৰে ৷ কেৱল এটা কাম কৰিব ৷ লগত এখন নাৰদৰ ফটো ৰাখিব ৷ ৰাতিপুৱাই উঠি যদি আপুনি যদি এটা ছাগলীৰ কণী ভক্ষন কৰিব পাৰে তেন্তে অহা বহাগলৈ আপোনাৰ ল’ৰাটো বা ছোৱালীজনীৰো দুই-এজন বয়ফ্ৰেণ্ড/গাৰ্লফ্ৰেণ্ড গোট খাব পাৰে যাক লৈ আপুনি গৌৰৱ কৰিব পাৰিব ৷\nতুলা (ৰ,ত): ব্যৱসায়ত ফ্লপ ৷ চাকৰিত ফ্লপ ৷ পদোন্নতিতো ফ্লপ ৷ আপুনি যদি ইয়াৰ পৰা মুক্তি লভিব বিচাৰিছে তেন্তে দিনটোত ১০০ বাৰ ‘মই বাংলাদেশী’ বুলি জপ কৰিব ৷ জপ কৰি থাকোতে চকুকেইটা মেলি ৰাখিব ৷ আৰু ঘুটুক ঘুটুককে ৰঙাপানীকন পি থাকিব ৷ আপুনি সাহসী মানুহ ৷ আপুনি পাৰিব, মই জানো ৷ আপোনাৰ শুভৰত্ন হৈছে এটা ১ গ্ৰাম ওজনৰ শিলগুটি, যিটো আপুনি ফ্ৰিতে ৰাস্তাৰপৰা বুটলি ল’ব পাৰিব ৷\nবৃশ্চিক(ন,য): নতুনকৈ চাকৰিত সোমোৱাসকলৰ বাবে এটা কুহুমীয়া খবৰ ৷ মানে খবৰটো ইমান গৰমো নহয় ঠাণ্ডাও নহয় ৷ আপুনি যদি ভাবি আছে যে চাকৰিৰ প্ৰথম দৰমহাৰে কিবা তামাম পাৰ্টি কৰিব তেন্তে সেই আশা ঘৰৰ ধোঁৱাচাঙত তুলি থওক ৷ কাৰন মাহটোৰ শেষৰফালে আপোনাৰ সপোনকণ্যা আহিব ৷ মানে ড্ৰিম গাৰ্ল ৷ গতিকে দৰমহাৰ গোটেইকেইটা পইচা তেওঁৰ লগতেই শেষ হোৱাটো প্ৰায় খেটাং ৷ বাকী ৰৈ যোৱা খুচুৰা পইচাকেইটাৰে আপুনি কন কন ল’ৰা-ছোৱালীৰ মাজত ল’জেন্স বিলাব পাৰে ৷ তেনে কৰিলে আপোনাৰ গাৰ্লফ্ৰেণ্ডৰ লোভটো কমিব ৷ ছোৱালীসকলৰ বাবে কৰিবলগীয়া কাম একো নাই ৷ ১০ পেকেট টাইগাৰ বিস্কুট খাই ঘৰৰ চুক এটাত পৰি থাকক ৷\nধনু (ভ,ধ,ফ): ফেচবুকৰ ছোৱালীৰ হৃদয়লৈ ধনু চলাই চলাই আপোনাৰ হাত বিষাব পাৰে ৷ তথাপিও থমকি ন’ৰব ৷ নিজৰ কাম কৰি যাওক ৷ গেলামাল দোকানৰ পৰা কেইটামান গেলা আলু বেচিকৈ কিনিব ৷ সেইকেইটা ৰাতিলৈ পুৰি গৰমে গৰমে ভাতৰ লগত পৰিৱেশন কৰিব ৷ খাই ভাল পাব ৷ পত্নীয়েও আপোনৰ ৰন্ধনশৈলীৰ প্ৰশংসা কৰিব ৷ ৰাতিপুৱা সদায় ফিকাচাহ খাব ৷ লগত ১কেজি কচুৰ চাটনি ৷ পেটটো তেতিয়াহে টেকেলীটোৰ সমান হ’ব ৷\nমকৰ (খ,জ): যিবোৰ ছোৱালীয়ে পৰীক্ষাৰ কাৰণে দিনে-ৰাতিয়ে পঢ়ি আছে সিহঁতৰ মাথা বিষাব পাৰে ৷ পঢ়ি থাকোতে আপোনাক মহ-ডাঁহেও কামুৰিব পাৰে ৷ অতিমাত্ৰা পঢ়াৰ ফলত পাগল হোৱাৰ আশাও নুই কৰিব নোৱাৰি ৷ কিন্তু যদিহে আপুনি এটা ব্ৰয়লাৰ শুকান বালিৰ লগত সিজাই খাব পাৰে তেন্তে মাথাৰ বিষ কমিব পাৰে ৷ আৰু আপোনাৰ কনচেনট্ৰেচন পাৱাৰৰো বিকাশ ঘটিব ৷ পৰীক্ষা যিসকলে দি উঠিছে তেওঁলোকে মাহী-পেহীৰ ঘৰলৈ নোযোৱাই ভাল ৷ গ’লেও নিৰামিষ হে খাবলৈ পাব ৷ মাছ-মাংসৰ দাম বেছি ৷ গতিকে ইমান আশা নকৰাই ভাল ৷\nকুম্ভ (গ,শ,স):কিতাপৰ মাজত যদি আপুনি আপোনাৰ সপোনকোঁৱৰ/ সপোনকোঁৱৰীৰ ফটো লুকুৱাই থৈছে তেন্তে সেইখন সলাই তেখেতৰ এখন থ্ৰি-ডি ফটো ৰাখিবৰ সময় উপস্থিত ৷ ন’হলে টেবুলৰ তলফালে টিঘিল-ঘিলাই ফুৰা দালশলীয়া কেইটাই আপোনাৰ পুৰণা ফটোখনত থকা মানুহজনক বা মানুহজনীক লাইন মৰাটো খাটাং ৷ সয়ম্বৰ পতাৰ আশাও আছে ৷ এনেই বৃহস্পতিৰ মন বেয়া ৷ গতিকে আপুনিও সাৱধান হৈ থকাটো ভাল ৷ পাৰিলে চকলেট খালে ১০টকীয়াটো খাব ৷ পইচা বচাবলৈ গৈ নিজৰ সন্মান হানি নকৰিব ৷ দিনৰ দিনটো কাম কৰি থকা সকলে চান্স পালেই টোপনি মাৰিবলৈ নাপাহৰিব ৷ অলপ টোপনিও লাগে দিয়কচোন ৷\nমীন (দ,চ): ফটোগ্ৰাফাৰসকলৰ বাবে সুন্দৰ বতৰ ৷ ফেন্সীবাজাৰৰ পৰা দুটামান ডুপ্লীকেট প্লাষ্টিকৰ ফুল আনি ফটো তুলিব আৰু ফেচবুকত তাৰ ৰঙটো সলাই সলাই ঘনে ঘনে দি থাকিব ৷ দেখিব আপোনাই পপুলাৰিটি গ্ৰাফদাল ছেকেণ্ডৰ ভিতৰতে কোনোবা ধুবুৰী পাবগৈ ৷ যিহেতু গৰম বেছি, সেয়ে মাজে মাজে নেমুটেঙাৰ ৰস খাই থাকিলে আপোনাৰ শৰীৰে আৰাম পাব ৷ বেছি কাম কৰি এনেই মানুহক দেখুৱাই লাভ নাই ৷ বেছিকৈ দাঁত নিকটাই থকাসকলে সদায় ৰাতিপুৱা এপোৱা কলগেটেৰে দন্তমঞ্জন কৰিব ৷ দাঁতবোৰ গাখীৰৰ দৰে জিলিকি উঠিব ৷\n[হেৰি এইফালে অলপ মন কৰিব : যদি আপুনি মোৰ কথাবোৰ একো বুজি পোৱা নাই তেন্তে ৪২০৪২০৪২০৪২০ নম্বৰত ফোন কৰি ডিষ্টাৰ্ব নিদিব ৷ মোৰ হাতত একো উত্তৰ নাই ৷ চব তেৰাৰ মহিমা ৷————-আপোনাসৱৰ শুভচিন্তক হৰিভকত কৃষ্ণস্বামী ]\nখণ্ড ২ – চিকিৎসাৰত্ন হৰিভকত কৃষ্ণস্বামীৰ বিনামূলীয়া প্ৰাথমিক চিকিৎসা -১\n(উচৰ্গা : অকবৰ চিকিৎসক সকলৰ হাতত ক্ষমা-প্ৰাৰ্থনাৰে )\nপ্ৰথমে প্ৰনামো ব্ৰহ্ম ভিন ভিন বেমাৰক\nদ্বিতীয়ে প্ৰণামো প্ৰতিকাৰ\nকৃষ্ণস্বামীৰ এডভাইছ নিজৰ জীৱনত এপ্লাই কৰি\nফলে-ফুলে হোৱা জাতিস্কাৰ ৷৷ কৃষ্ণ ৷৷\nকৃষ্ণ ৷৷ আজি আমি কেন্সাৰ, মেলেৰিয়া আৰু বদ্‌হজমী নামৰ তিনিটা অতিশয় গুৰুত্বপূৰ্ণ বেমাৰৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিবলৈ আগবাঢ়িছো ৷ যদি আপুনি এই তিনিটাৰ কোনোবা এটাত ভুগি আছে তেন্তে পলম নকৰি তলত দিয়া প্ৰতিকাৰসমূহ গ্ৰহন কৰক ৷ প্ৰতিটো বেমাৰৰ বাবে একো একোটা স্মাৰ্ট প্ৰতিকাৰো দিয়া আছে ৷ সেইটো প্ৰতিকাৰ ব্যৱহাৰ কৰিলে আনবোৰ প্ৰতিকাৰ ব্যৱহাৰ নকৰিলেও হ’ব ৷ আপোনাক আমি গ্যাৰান্তি দিছো ১ বছৰৰ ভিতৰত নহ’লেও আপুনি সিপূৰীলৈ যোৱাৰ আগমুহুৰ্তত আপোনাৰ বেমাৰ ভাল হ’ব ৷\n১) কেন্সাৰ : মাৰাত্মক বেমাৰ ৷ বিশেষকৈ ভেন্সাৰ স্কুলত চাকৰি কৰিও দা-দৰমহা নাপাই নাকেৰে টেঁটুফলা চিঞৰ দিয়াটোৱেই এই বেমাৰ হোৱাৰ মূল কাৰণ ৷\nলক্ষণসমূহ : বেমাৰীসকলে খুব জৰ্দাপান খায় ৷ বেমাৰীসকলৰ গাৰ পৰা গেলা গেলা গোন্ধ ওলায় ৷ ভৰি আৰু হাতত থকা নখৰ ছালত বিহা ওকনীয়ে কণী পাৰে ৷ ৰাতি ১২ বজাত উঠি জগিং কৰিবলৈ যায় ৷ বিয়া-বাৰু পাতিবৰ মন নকৰে ৷\nপ্ৰতিকাৰ : গা ধুৱাৰ সময়ত পুখুৰীৰ পানী ব্যৱহাৰ কৰিব ৷পাৰিলে ভৰলু নৈৰ পানী অলপ মিহলাই ল’লে ভাল ৷ মাদাৰ বাংলাদেশী বিড়িটো ভক্ষণ কৰিবচোন দিনে পাঁচটাকৈ ৷ খালীপেটে হুঁপিব পাৰিলে ভাল হয় ৷ গৰুৰ ছালত ছিকৰা বুলি এবিধ বস্তু থাকে ৷ সেইটো আনি নিজৰ ভৰি আৰু হাতৰ নখৰ ভিতৰত ভৰাই থ’ব ৷ চিকৰা আৰু বিহা ওকনীৰ মাজত মুখামুখি সংঘৰ্ষ হৈ নিশ্চয় বহু বিহা ওকনী নিহত হ’ব ৷ ফলত আপোনাৰ টেনছনো কমিব ৷ পচা-শুকান গোবৰৰ ৰসটো লাক্স চাবোনৰ লগত সানি গাত লেপি ৰ’দত ১০দিনমান বহি থাকিব ৷ দেখিব গাৰ সেই আগৰ দুৰ্গন্ধ আঁতৰি গৈছে ৷ বিয়া পাতিলে চাপৰ চাই ছোৱালী বিয়া পাতিব ৷ কাৰন সমস্যা যিমান সৰু হয় সিমানেই আপোনাৰ ভৱিষ্যত ভাল হ’ব ৷ নহ’লে আপোনাৰ জীৱনৰ লাইটটো জ্বলিবলৈ ধৰোতেই ফিউজ যাব ৷\nস্মাৰ্ট প্ৰতিকাৰ : ভেন্সাৰ স্কুলত চাকৰি কৰাতকৈ ঘৰতে গেলামালৰ দোকান এখন দি ৰাস্তাৰে যোৱা ছোৱালী দৰ্শন কৰক ৷ পাৰিলে চকু টিপ এটা মাৰক ৷ কিন্তু তেনে কৰাৰ আগত নিজৰ গাল দুখন পলিথিনিৰে ভালকৈ মেৰিয়াই ল’ব ৷ এই গেলামালৰ দোকান দিয়া পদ্ধতিটোৰ দ্বাৰা আপোনাৰ দুটা লাভ হ’ব ৷ বিয়াৰ বাবে ছোৱালী চোৱাও হ’ল আৰু চাঞ্চ পালে দুই-এপদ বস্তু বিক্ৰী কৰাও হ’ল ৷ দেখিলে আপোনাৰ লাভেই লাভ !! কৃষ্ণ ৷\n২) মেলেৰিয়া : অতিপাত কেলেংকাৰীযুক্ত বেমাৰ ৷ পৃথিৱীত বিশেষকৈ অসমত আটাইতকৈ দুৰ্নীতিপৰায়ন বেমাৰ এইটোৱেই ৷ কেইজনমান সদাশয় লোকে এইটো বছেৰেকীয়া মহোৎসৱ হিচাবে প্ৰতিবছৰে উলহ-মালহেৰে পালন কৰি আহিছে ৷ ঘৰৰ ভিতৰত থকা নিমাখিত ম’হবোৰ মাৰিবলৈ বজাৰৰ পৰা মেক্স’, অল আউট আৰু বেডমিন্টনৰ দৰে মাৰনাস্ত্ৰ কিনি অনা মানুহবোৰ এইবিধ বেমাৰত ভোগাৰ তীব্ৰ আশংকা থাকে ৷\nলক্ষণ: এই বেমাৰত ভোগা মানুহবোৰ ৰাতিটোৰ ভিতৰতে দেখিবলৈ মাইকী এনুফিলিছ মহটোৰ দৰে হৈ পৰে ৷ ম’হৰ শুংৰ দৰে বেমাৰীৰ মুখতো শুং গজিবলৈ আৰম্ভ কৰে ৷ মহৰ দৰে গুনগুনাই থাকে ৷ তেওঁলোকে সেইসময়ত ‘লক্ষ্য’ চিনেমাৰ ‘মেই এইচা কিউ হো’গানটো মিঠাসুৰেৰে পৰিৱেশন কৰি ৰাইজক চেনীৰ যোগান ধৰে ৷ খুব তিতা খাব বিচাৰে ৷ ৰাস্তালৈ ওলাই গৈ বাৰে বাৰে ‘মই কামুৰিম মই কামুৰিম’ বুলি চিঞৰি গগণ ফালে ৷\nপ্ৰতিকাৰ : ভেচেলিন বডি লোচন বুলি বজাৰত এটা মলম পায় ৷ ৫টকাত পোৱা তেনে মলম এটা আনি যদি আপুনি বেমাৰীক ভোট জলকীয়াৰ সৈতে চৰবত বনাই খুৱাব পাৰে তেন্তে এই বেমাৰৰ পৰা কিছুমানে হ’লেও সকাহ পাব ৷ হলৌ বান্দৰৰ নেজত ধৰি মাৰাথান দৌৰত অংশগ্ৰহন কৰিলে শৰীৰৰ হেৰোৱা বল-শক্তি ঘুৰাই পাব ৷ গাৰ নোমবোৰ বগাচূনৰ দৰে চিকমিকাই উঠিব ৷ ৰাতিপুৱাই উঠি দাতঁবোৰ ক’লা এঙাৰেৰে ১২০কি.মি. প্ৰতি মিনিট বেগেৰে ঘহিঁবচোন ৷ কিন্তু মন কৰিব এঙাৰৰ ৰং ক’লা হোৱাতো বাধ্যতামূলক ৷ ৰাতি শুৱাৰ সময়ত আঠুৱাত ডাঙৰ ডাঙৰ কেইটামান ফুটা কৰি লব ৷ ম’হবোৰে আহি তেতিয়া আপোনাৰ পৰা নিয়া তেজবোৰ ঘুৰাই দিব ৷\nস্মাৰ্ট প্ৰতিকাৰ : যদি ইমানতো বেমাৰীয়ে ভাল নাপায় তেন্তে নলা-নৰ্দমাৰ পৰা ১০০০টা পেটুৱা ম’হক নিমন্ত্ৰন দি মুক্তমনে আপোনাৰ ৰক্তপান কৰিবলৈ দিলে আপুনি তাৎক্ষনিক সুফল লাভ কৰিব ৷ মন কৰিব : সেইকন সময়ত আপুনি নিজৰ হাত-ভৰিদুখন বান্ধি থ’ব লাগিব ৷ কৃষ্ণ ৷\n৩)বদহজমী : “লোভেই পাপ পাপেই মৃত্যু” কথাষাৰ যিসকলে মানি নচলে, তেওঁলোক এইবিধ বেমাৰত ভোগে ৷ ৪০ কেজিতকৈ বেছি ওজন থকা মানুহৰ সাধাৰনতে এই বেমাৰ হোৱা দেখা যায় ৷\nমন কৰিব : এইবেমাৰী সকল বহুত কৃপন হয় ৷ মানে সহজ ভাষাত কনজুছ ৷\nলক্ষণ : ২৪ ঘন্টাই কেৱল খাঁও-খাঁওকৈ থাকে ৷ এইসকল বিশেষ প্ৰজাতিৰ বেমাৰীক কলিযুগৰ বকাসুৰ বুলি ক’লেও ভুল কোৱা ন’হব ৷ ভাত খাই থাকোতে কেতিয়াবা পকেটত দালি-ভাজি ভৰাই লোৱা দেখা যায় ৷ যাতে পাছত আজৰি সময়ত আকৌ তাকে গৰুৰ দৰে পাগুলিব পাৰে ৷ তামোলগছৰ ওপৰত উঠি আকৌ নামি আহে ৷ যদি আপুনি সোধে কি হ’ল তেন্তে তেওঁ ক’ব যে –“আকাশখনক নীলা কেক বুলি ভাবি খাবলৈ গৈছিলো ৷ কিন্তু জখলা নাপায় নামি আহিলো ৷” এইখিনি সময়ত দৃষ্টিশক্তিৰ বিলোপ হৈ কুকুৰীকণা হৈ পৰে ৷ একেলগে দুটা বেমাৰে দেখা দিয়া বাবে এই বেমাৰক “মাল্টিটেলেন্টেড্ বেমাৰ” বুলিও কোৱা হয় ৷\nপ্ৰতিকাৰ : ইউৰিয়া সাৰ কিনি আনি সৰিয়হৰ চাটনিৰ লগত পিচি খাব ৷ হেৰুৱা দৃষ্টিশক্তি ঘুৰাই পাব ৷ ভীমকল এক আখি কিনি আনি কেঁচাই কেঁচাই খাব চোন ৷ মম এদাল জ্বলাই লৈ তাৰ ৰসবোৰ পানী এগিলাচৰ লগত শুদাপেটত পান কৰিলে বদহজমী অলপ হ’লেও কমিব ৷ মাজে মাজে গৈ পানবজাৰ-ফেন্সীবজাৰ –পল্টনবজাৰৰ সেই লেতেৰা দুৰ্গন্ধময় জাবৰ-জোঁথৰখিনিৰ লগত একাত্ম হ’বলৈ চেষ্টা কৰিলে বেমাৰীৰ খোৱাৰ প্ৰতি থকা লোভটো কমিব ৷\nস্মাৰ্ট প্ৰতিকাৰ : যদি ইমানতো ভাল নাপায় তেন্তে দিনটোত ৫ বাল্টি ফটা গাখীৰ, ১২ টা ক’লা কুহুমৰ কণী, ১৩ টা এঠেঙীয়া মুৰ্গী আৰু ১৪ টা শুকান শিঙি মাছৰ ঠেং পুৰি খাব ৷ শিঙি মাছৰ কাঁইটকেইদাল আপুনি যদি টুথব্ৰাছ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে তেন্তেটো গাখীৰতে মহৰ খুঁটি ৷ ৷৷কৃষ্ণ ৷৷\n← বেজবৰুৱাৰ পত্ৰলেখা (সংগ্ৰহ – অঞ্জনা তামুলী)\nসৰুতে খেলা খেলবোৰ – ১ – (ধীৰাজ কলিতা) →\nবিয়া-গুম বেদনা (-উজ্জ্বল ফুকন)\nMay 14, 2013 March 10, 2021 0\nথুলুক, টেট বাইদেউ আৰু শিশু দিৱস (অচিন্ত্য বৰঠাকুৰ)\nউলু উলু গঙ্গে (উজ্জ্বল ফুকন)\nDecember 15, 2015 March 10, 2021 0


অন্ধবিশ্বাস ! ডাইনী সজাই লাঠীৰে কোবাই কোবাই হত্যা কৰিলে এজন লোকক।– News18 assam\nঅন্ধবিশ্বাস ! ডাইনী সজাই লাঠীৰে কোবাই কোবাই হত্যা কৰিলে এজন লোকক। উদ্ধাৰ কৰিবলৈ যোৱা আৰক্ষীকো আক্ৰমণ একাংশৰ।\nতামুলপুৰৰ কুমাৰীকাটাত ভয়ংকৰ ঘটনা। ডাইনী সন্দেহত এজনক মৰিয়াই মৰিয়াই হত্যা স্থানীয় একাংশ লোকৰ। আৰক্ষীৰ বাহনতো আক্ৰমণ।\nLast Updated : May 25, 2021, 09:10 IST\nবিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিৰ দ্ৰুত অগ্ৰসৰৰ যুগটো বাক্সা জিলাৰ তামুলপুৰ মহকুমাৰ কুমাৰীকাটাৰ বৈগুৰীবাৰী গাঁৱত সংঘটিত হৈছে এক ভয়ংকৰ ঘটনা। কুমাৰীকাটা আৰক্ষী চকীৰ অন্তৰ্গত আঙাৰকাটাৰ বৈগুৰীবাৰীত এজন লোকক ডাইনী সজাই একাংশ লোকে হত্যা কৰে।\nসোমবাৰে দিনৰ ভাগত একাংশ লোকে সভা পাতি ডাইনী সজাই লাঠীৰে কোবাই কোবাই হত্যাৰ চেষ্টা চলাই এজন লোকক। খবৰ পায়ে কুমাৰীকাটা আৰক্ষী চকীৰ আৰক্ষীৰ দল উপস্থিত হয় ঘটনাস্থলীত আৰু আৰক্ষীৰ উপস্থিত হোৱাৰ পিছত অধিক উত্তেজিত হৈ পৰে গাঁওখনৰ একাংশ লোক।\nআৰক্ষীয়ে বীৰেণ বড়ো নামৰ লোকজনক উদ্ধাৰ কৰি লৈ অহাৰ সময়তে স্থানীয় লোকে আৰক্ষী বিষয়া নিলভজ্যোতি নাথক আক্ৰমণ কৰাৰ লগতে আৰক্ষী বিষয়াগৰাকীৰ গাড়ীতো শিলগুটি আৰু লাঠীৰে আক্ৰমণ কৰি গাড়ীখনৰ বিস্তৰ ক্ষতি সাধন কৰে।\nলোকজনক আৰক্ষীয়ে উদ্ধাৰ কৰি কুমাৰীকাটা ৰাজ্যিক চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি কৰায় যদিও চিকিৎসাধীন অৱস্থাত বীৰেন বড়ো নামৰ লোকজনৰ মৃত্যু হয়। আনপিনে\nএকাংশ উদণ্ড লোকে বীৰেন বড়োৰ ঘৰ-দুৱাৰ ভাঙি পেলায়। বীৰেন বড়োৰ পৰিয়ালৰ আন সদস্যসকলে কথমপি প্ৰাণ ৰক্ষা কৰি পলায়ন কৰিবলৈ সক্ষম হয়।\nখবৰ পাই তামুলপুৰ মহকুমা আৰক্ষী বিষয়া অসীমা কলিতা, তামুলপুৰ আৰক্ষী থানাৰ ভাৰপ্ৰাপ্ত বিষয়া দ্বীপেন কলিতা, দণ্ডাধীশ ৰূপকমল ৰাভা পুনৰ উপস্থিত হয় ঘটনাস্থলীত।\nতাৰ পিছতে একাংশ লোকে দণ্ডাধীশৰ উপস্থিতিতে পুনৰ আৰক্ষীক আক্ৰমণ কৰে আৰু তাৰ পিছতে অধিক উত্তেজনাই বিৰাজ কৰে সমগ্ৰ গাঁওখনত। ফলত আৰক্ষীয়ে উন্মত্ত লোকসকলক ছত্ৰভংগ দিয়াবলৈ লাঠীচালনা কৰে।ইতিমধ্যে আৰক্ষীয়ে ঘটনা সন্দৰ্ভত ৫জনক আটক কৰি সোধা-পোছা অব্যাহত ৰাখিছে।\nFirst published: May 25, 2021, 09:10 IST


মন কী বাত! কৰ্মহীন নিৰ্মাণ শ্ৰমিকৰ পৰা ইউটিউবাৰ হিচাপে চাঞ্চল্য সৃষ্টি কৰা কোন এই মুণ্ডা?\nগোটেই দেশতে যোৱা বছৰ কোভিড-১৯ৰ সংক্ৰমণৰ বাবে লকডাউন ঘোষণা কৰাৰ পাছতে উৰিষ্যাৰ চম্বলপুৰৰ এখন আওহতীয়া গাঁওৰ ৩৫ বছৰীয়া ইছাক মুণ্ডাই হেৰুৱালে কাম।\nঘৰত খাদ্যৰ বাবে অপেক্ষা কৰি থকা পত্নী আৰু চাৰিটা সন্তানৰ বাবে হাতত ধন নথকা মুণ্ডাই কাম কৰাৰ বাবে বদ্ধ পৰিকৰ হৈ পৰিল।\nসপ্তম শ্ৰেণী উত্তীৰ্ণ মুণ্ডাই ইউটিউবত ভিডিঅ’ আপলোড কৰি ধন উপাৰ্জনৰ কথা চিন্তা কৰিলে। তেওঁ ইয়াৰ বাবে এটা মাইক্ৰ’ফাইনেন্স কোম্পানীৰ পৰা ৩০০০টকা ঋণ ল’লে আৰু তেওঁৰ ঘৰৰে চম্বৰ আৰু ভাতৰ এটা ভিডিঅ’ আপলোড কৰিলে।\nভিডিঅ’টো ভাইৰেল হোৱাৰ পাছত তেওঁ এনেধৰণৰ অধিক ভিডিঅ’ ইউটিউবত আপলোড কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে আৰু ইন্টাৰনেটৰ চাঞ্চল্যকাৰী হিচাপে পৰিচিত হৈ পৰিল। এই ভাইৰেল ভিডিঅ’বোৰে ছচিয়েল মিডিয়াৰ পৰা তেওঁক লক্ষাধিক টকা আনি দিলে।\nদেওবাৰে প্ৰধানমন্ত্ৰী মোদীৰ মন কী বাতত তেওঁ হঠাতে ইউটিউবত খ্যাতি অৰ্জন কৰাৰ বাবে প্ৰশংসা লাভ কৰিলে। মোদীয়ে ক’লে যে উৰিয়া জনজাতীয় যুৱকজনে সংস্কৃতিৰ উদযাপনেৰে তথা ৰন্ধন প্ৰণালীৰে সকলোকে অনুপ্ৰাণিত কৰিছে।\nআনন্দিত হৈ পৰা মুণ্ডাই কেতিয়াও ভৱা নাছিল যে প্ৰধানমন্ত্ৰী মোদীয়ে তেওঁৰ ভিডিঅ’ সম্পৰ্কত মন্তব্য কৰিব। বাবুপলিৰ ইঠাক মুণ্ডাই এতিয়া অধিক ভিডিঅ’ আপলোড কৰিব বুলি জানিবলৈ দিছে।\nযোৱা বছৰৰ ২৬ মাৰ্চত মুণ্ডাই তেওঁৰ প্ৰথমটো ভিডিঅ’ ইউটিউবত আপলোড কৰিছিল।\nকাম হেৰুওৱাৰ পাছত তেওঁ মোবাইলত ভিডিঅ’ চাই থকাৰ মাজতে এটা ভিডিঅ’ত চকু পৰিল। ভিডিঅ’টোত এজন ব্যক্তিয়ে ভিডিঅ’ বনাই ইউটিউবত আপলোড কৰি ধন উপাৰ্জনৰ পৰামৰ্শ দিছিল। তেওঁ মনোযোগেৰে ভিডিঅ’টো চাইছিল আৰু এটা প্ৰচেষ্টা চলোৱাৰ কথা চিন্তা কৰিছিল।\nতাৰ পাছতে তেওঁ ‘ইছাক মুণ্ডা ইটিং’ বুলি এটা ইউটিউব চেনেল খুলি ৩ৰ পৰা ৭ মিনিটৰ দৈৰ্ঘৰ ভিডিঅ’ ক্লিপ প’ষ্ট কৰা আৰম্ভ কৰিলে য’ত তেওঁক কেঁচা জলকীয়াৰে পন্তা ভাত খোৱা বা কেতিয়াবা মাটন তথা চিকেন কাৰী খোৱা দেখা গৈছে।\nতেওঁৰ প্ৰথমটো চম্বৰ-ভাত খোৱা ভিডিঅ’ই ৭.৭লাখ ভিউ পাইছে যিটো এতিয়ালৈকে তেওঁৰ আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় ভিডিঅ’। তেওঁৰ ভিডিঅ’সমূহ ৬০হাজাৰৰ পৰা ৭লাখলৈ ভিউ পোৱা দেখা গৈছে।\nবেছিভাগ ভিডিঅ’তে তেওঁ পত্নী, এগৰাকী ৮বছৰীয়া কন্যা, এজন ৬বছৰীয়া পুত্ৰ, এগৰাকী ৫বছৰীয়া কন্যা আৰু এজন ৩বছৰীয়া কন্যাৰ সৈতে মাছৰুমৰ তৰকাৰী, কণীৰ তৰকাৰী, মাছৰ আঞ্জা, বিলাহীৰ আঞ্জাৰে ভাত খোৱা দেখা গৈছে।\nযোৱা বছৰ জুলাই মাহত মুণ্ডাৰ দৰিদ্ৰতাৰ অন্ত পৰে যেতিয়া ইউটিউবৰ পৰা তেওঁৰ একাউন্টত ৩৭,০০০টকা জমা হয়। এমাহ পাছতে মানুহে তেওঁৰ ভিডিঅ’বোৰ ভাল পাবলৈ আৰম্ভ কৰাত তেওঁ ৫লাখ টকা লাভ কৰে।\nইউটিউবৰ পৰা লাভ কৰা টকাৰে মুণ্ডাৰ জীৱনলৈ পৰিৱৰ্তন আহিল। পৰিয়ালৰ বাবে এটা পকী ঘৰ সজালে আৰু তাত নতুন আচবাব পত্ৰ ৰাখিলে।\nবৰ্তমান মুণ্ডাৰ চেনেলৰ ছাবস্ক্ৰাইবাৰ ৭.৭লাখতকৈয়ো অধিক যিটো কেইটামান উৰিয়া নিউজ চেনেলতকৈয়ো বেছি। বৰ্তমান তেওঁ মাহে প্ৰায় ২লাখ টকা উপাৰ্জন কৰে আৰু তাৰ পৰাই মাজে সময়ে আত্মীয়-স্বজনকো হায় কৰে।


Biography of Jadav Payeng in Assamese | Jadav Payeng:The Forest Man Of India Life History\nHomeGK AssamBiography of Jadav Payeng in Assamese | Jadav Payeng:The Forest Man Of India Life History\n0 Mohsin_Dewan June 18, 2022\nJadav Payeng's Life And Contributions : An Overall Evaluation | Contribution of Jadav Payeng in Social Reformation in Assam\nঅৰণ্য মানৱ যাদৱ পায়েংৰ জীৱন পৰিক্ৰমা\nHello, aspirants are you preparing for APSC, Assam TET, Assam Grade III and Grade IV Exam or any other Assam Govt Exams 2022? If yes, then you must be aware of the most important topic of Assamese Culture and Literature the Biography of Jadav Payeng (যাদৱ পায়েং) in Assamese for Competitive Exam preparation. Therefore every aspirants need to know the Life History of Jadav Payeng in Assamese for APSC, Assam TET, Assam Grade III and Grade IV Exam or any other Assam Govt Exams. In this regard "Assam GK Gyan" decides to provide you the Madhab Kandali's Life And Contributions : An Overall Evaluation for Assam Tet exam. Infact the Contribution of Jadav Payeng in Social Reformation in Assam will beakey topic in the Assamese Literature and Assam GK section for the upcoming Assam Govt Exams. So the Biography of Jadav Payeng in Assamese Language for APSC/Assam TET 2022 will beapedestrian to crack your exam.\nLife History of Jadav Payeng\nJadav Payeng's Life And Contributions\nIn this article we have provided you most important Assam GK on Assamese Culture and Literature topic Jadav Payeng's Life And Contributions for the upcoming Assam TET exam. So, read this important article on Contribution of Jadav Payeng in Social Reformation in Assam for Assam govt exams. These General Knowledge Quiz on Jadav Payeng are extremely important and should beapart of your preparation.\nGK Quiz on Jadav Payeng : Assam APSC GK Questions\nIn order to succeed in the prestigious Assam TET, Assam Direct Recruitment Grade III and Grade IV Exam 2022, it is important that the aspirant has access to the all the Assam GK questions & Answers. Specially the toppers of APSC/Assam TET exams recommend that aspirant start their preparation with the most important topics of syllabus such as Assamese Culture and Literature of Assam for the upcoming exams.\nA Brief note on Jadav Payeng\nHere we are discussing about the Biography of Jadav Payeng in Assamese. Read this most important article on Life History of Forest Man Of India Jadav Payeng in Assamese in order to answer the questions :\nBiography of Jadav Payeng in Assamese | Life History of Jadav Payeng in Assamese\nজন্ম : ১৯৬৩ অসম, ভাৰত\nঅন্য নাম : মুলাই\nপেচা :অৰণ্য নিৰ্মাতা\nসক্ৰিয় হৈ থকা সময় : ১৯৮০ চনৰ পৰা বৰ্তমানলৈ\nদাম্পত্যসঙ্গী : বিনীতা পায়েং\nবঁটা, সন্মান, পুৰস্কাৰ আদি: পদ্মশ্ৰী বঁটা (২০১৫)\nঅৰণ্য মানৱ যাদৱ পায়েং এগৰাকী পৰিৱেশ কৰ্মী। মুলাই তেখেতৰ উপনাম। তেখেতে অসমৰ যোৰহাট জিলাৰ ককিলামুখৰ ওচৰৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ ঔনামুখ চাপৰিৰ এক বৃহৎ এলেকাত গছপুলি ৰোপণ কৰি এখন অৰণ্যলৈ ৰূপান্তৰ কৰিছিল। এই ৫৫০ হেক্টৰ অঞ্চল জুৰি থকা এই অৰণ্যখন যাদৱ পায়েঙৰ সন্মানাৰ্থে 'মুলাই কাঠনি' নামেৰে নামকৰণ কৰাহৈছে । ঔনামুখ চাপৰিটো ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ এটা বৃহৎ চৰ ৷ ইয়াৰ দৈৰ্ঘ্য প্ৰায় ২৭ কিলোমিটাৰ আৰু বহলে প্ৰায়১৫ কিলোমিটাৰ ৷\n১৯৮০ চনত তেখেতে অৰণ্য সৃষ্টিৰ অভিযান আৰম্ভ কৰে। আজি সেই অৰণ্যত বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ উদ্ভিদ আৰু প্ৰাণী দেখা যায়। কেইবিধমান মূল্যবান উদ্ভিদ হ'ল- অৰ্জুন,এজাৰ, গোলমোহৰ, কৰৈ, মজ,শিমলু আদি।\nপ্ৰাণীৰ ভিতৰত গঁড়, ঢেকিয়া পতীয়া বাঘ,হৰিণা, বিভিন্ন ধৰণৰ পৰিভ্ৰমী চৰাই, শগুন আদিয়েই প্ৰধান।শেহতীয়াকৈ নতুন দিল্লীত অৱস্থিত জৱাহৰলাল নেহৰু বিশ্ববিদ্যালয়ে তেওঁক 'ভাৰতৰ অৰণ্যমানৱ’ (ফৰেষ্ট মেন অৱইণ্ডিয়া) উপাধি প্ৰদান কৰিছে ৷ তেওঁক ২০১৫ চনৰ২৬ জানুৱাৰীৰ দিনা পদ্মশ্ৰী বঁটাৰে সন্মানিত কৰা হয়।\nঅৰণ্য মানৱ যাদৱ পায়েংৰ কৰ্ম জীৱন -\n১৯৭৯ চনত ষোল্ল বছৰ বয়সত যাদৱ পায়েঙে বানপানীয়ে উটুৱাই অনা বহু সাপ মৃত্যুমুখত পৰা প্ৰত্যক্ষ কৰে আৰু অন্তৰত দুখ পায়। ১৯৮০চনত গোলাঘাট জিলাৰ বনবিভাগে ককিলামুখৰ পৰা ৫ কিলোমিটাৰ দূৰত ঔনামুখ চাপৰিৰ ২০০ হেক্টৰ অঞ্চলত বৃক্ষৰোপণৰ আঁচনিগ্ৰহণ কৰে। পাঁচ বছৰত সম্পূৰ্ণ হোৱা এই প্ৰকল্পত মুলাই ডাঙৰীয়াও আছিল এজন কৰ্মী। প্ৰকল্প শেষ হোৱাৰ পিছত আনবোৰ কৰ্মী গুছি গ'লেও মুলাই ডাঙৰীয়াই অধিক গছ ৰোৱা আৰু সেইবোৰৰ চোৱা-চিতা কৰা কাম আৰম্ভ কৰে। এতিয়া 'মুলাই কাঠনিবাৰী 'নামৰে জনা যোৱা হাবিখনত ঢেঁকীয়াপতীয়া বাঘ,এশিঙীয়া গঁড়, এশৰো অধিক হৰিণা, শহাপহু, বান্দৰ আৰু অনেক প্ৰজাতিৰ চৰাই আছে। তাত থকা কেইবাহাজাৰো গছৰ ভিতৰত শিমলু, বাঁহ,শিশু, ডিমৰু, ভেলকৰ, অৰ্জুন,এজাৰ, বগৰী, গমাৰি,সোণাৰু, কৃষ্ণচূড়া, চেগুন আদি প্ৰধান। ৫৫০ হেক্টৰ জুৰি কেৱল বাঁহ গছেই আছে। ১০০টা হাতীৰ এটা জাক প্ৰতিবছৰে হাবিখনলৈ আহে আৰু প্ৰায় ছমাহমান সময় থাকে। যোৱা কেইটা মানবছৰত হাবিখনত জাকটোৰ ১০টা পোৱালিও জন্ম হৈছে।\n২০০৮ চনত হাতীৰ এটা জাকে হাবি খনৰ পৰা প্ৰায় ১.৫ কিলোমিটাৰ দূৰৰ ঔনাচাপৰি গাঁৱত সম্পত্তিৰ হানি কৰিছিল আৰু সেই হাতী জাকৰ সন্ধান কৰোঁতেই বন বিভাগে এই হাবিখনৰ কথা জানিবলৈ পায়।কেইবছৰমান আগতে চোৰাং চিকাৰীয়ে হাবিখনত থকা গঁড় হত্যা কৰিবলৈ চেষ্টা চলায় যদিও মুলাইয়ে বনবিষয়াক এই কথা জনায়। বনবিষয়া আহি চোৰাং চিকাৰীয়ে পাতি থোৱা বিভিন্ন বস্তু জব্দ কৰে। যাদৱ পায়েঙ দেৱে হাবি খনৰ চোৱা-চিতা আৰু ভালকৈ কৰিবলৈ আৰু অসমৰ আন ঠাইত এনে কাম আৰম্ভ কৰিবলৈ ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰে। ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ আন এটা চাপৰিতো গছ ৰোৱা তেওঁৰ আন এটা লক্ষ্য।\nঅৰণ্য মানৱ যাদৱ পায়েংৰ ব্যক্তিগত জীৱন -\n'মুলাই অৰণ্য'তে পঁজাঘৰ সাজি পত্নী বিনীতা পায়েং, দুজন পুত্ৰ আৰুএগৰাকী কন্যাৰ সৈতে মিচিং জনগোষ্ঠীয় যাদৱ পায়েঙে বাস কৰে। গৰু আৰু ম'হৰ গাখীৰ বিক্ৰী কৰাই তেখেতৰ একমাত্ৰ জীৱিকা। শেহতীয়া সাক্ষাৎকাৰ এটাত তেওঁ কয় যে তেওঁৰ প্ৰায় ১০০ টা মান গৰু আৰু ম'হ বাঘে বধ কৰিছে। কিন্তু ইয়াৰ বাবে তেওঁ হাবি-বন ধ্বংস কৰা মানুহকহে দোষাৰোপ কৰে।\nঅৰণ্য মানৱ যাদৱ পায়েংৰ সন্মান আৰু স্বীকৃতি -\n২০১২ চনৰ ২২ এপ্ৰিলৰ দিনা ধৰিত্ৰী দিৱসৰ(Earth Day) লগত সংগতি ৰাখি জৱাহৰলাল নেহৰু বিশ্ববিদ্যালৰ পৰিবেশ বিজ্ঞান বিভাগে যাদৱ পায়েঙক সন্মান জনাবলৈ এখন জনসভাৰ আয়োজন কৰে। সেইদিনা তেখেতে বিশ্ববিদ্যালয় চৌহদত প্ৰতীকী ৰূপত পাঁচজোপা বৃক্ষৰোপণ কৰে। মেগচেচে বঁটা বিজয়ী, জলমানৱ ৰূপেখ্যাত ৰাজেন্দ্ৰ সিং আৰু জৱাহৰলাল নেহৰু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উপাচাৰ্য সুধীৰ কুমাৰ সোপোৰিয়ে অংশ লোৱা এটা প্ৰশ্নোত্তৰ অনুষ্ঠানত পায়েঙে তেখেতৰ অভিজ্ঞতাৰ বৰ্ণনা কৰে। এই অনুষ্ঠানতে উপাচাৰ্য সোপোৰিয়ে তেখেতক "ভাৰতৰ অৰণ্য মানৱ" (Forest Man of India) আখ্যা দিয়ে। তেওঁক ২০১৫ চনৰ ২৬ জানুৱাৰীৰ দিনা ভাৰত চৰকাৰৰ তৰফৰ পৰা পদ্মশ্ৰী বঁটাৰে সন্মানিত কৰা হয়।\n২০২০ চনত যাদৱ পায়েঙক ১২৮ সংখ্যক "কমনৱেলথ পইণ্টছ্ অৱ লাইট এৱাৰ্ড" বঁটাৰ বাবে নিৰ্বাচিত কৰা হয়। পৰিৱেশ সুৰক্ষালৈ আগবঢ়োৱা স্বেচ্ছামূলক অৱদানৰ বাবে ৰাণী দ্বিতীয় এলিজাবেথে তেওঁক এই স্বীকৃতি দিয়ে।\nমেক্সিকোত বৃক্ষৰোপণ :\n২০২০ চনৰ ডিচেম্বৰত যাদৱ পায়েঙে মেক্সিকোৰ 'আজটেকা নামৰ বেচৰকাৰী সংস্থা এটাৰ সৈতে এখন বিশেষ চুক্তিত স্বাক্ষৰ কৰে। এই চুক্তি অনুসৰি পায়েঙৰ সহযোগিতাত উত্তৰ আমেৰিকাৰ মেক্সিকো দেশৰ আঠ লাখ হেক্টৰ ভূমিত সত্তৰ লাখ গছপুলি ৰোৱাৰ সিদ্ধান্ত লোৱা হয়। ২০২১ চনত যাদৱ পায়েঙক মেক্সিকো চৰকাৰে দহবছৰৰ বাবে ভিছা প্ৰদান কৰে। বিশেষ কৰ্মটো সম্পাদন কৰাৰ উদ্দেশ্যেৰে পায়েঙে ২০২১ চনত মেক্সিকোলৈ তিনিমাহৰ বাবে গমন কৰিব। এই বিদেশ-যাত্ৰা বছৰেকীয়া হ'ব। মেক্সিকোৰ পৰিৱেশ আৰু জলবায়ু ছেপ্টেম্বৰ, অক্টোবৰ আৰু নৱেম্বৰ মাহতহে গছ ৰোৱাৰ বাবে অনুকূল। পায়েংৰ এই কৰ্মত দেশখনৰ এক লাখ শিক্ষাৰ্থীয়ে প্ৰতি দিনাই অংশগ্ৰহণ কৰিব।\nএই সন্দৰ্ভত পায়েঙে কয় যে, “The Mexico government has provided me visa for 10 years. I shall be in Mexico for three months every year -- September, October and November -- That time is suitable to plant trees in Mexico. I will have to involve myself with one lakh students per day for the massive plantation drive.” পায়েঙে অসমৰ পৰা মেক্সিকোত ৰুবৰ বাবে তামোল আৰু নাৰিকলৰ পুলি লৈ যাব।\nযাদৱ পায়েঙৰ জীৱন আৰু কৰ্ম-আধাৰিত এখনি সচিত্ৰ ইংৰাজী ভাষাৰ গ্ৰন্থ ২০১৯ চনৰ ১৫ মাৰ্চত প্ৰকাশ হৈ ওলায়। গ্ৰন্থখনৰ নাম হৈছে 'The Boy who grewaforest: The True Story of Jadav Payeng' (অৰণ্য গঢ়া ল'ৰাজন: যাদৱ পায়েঙৰ সঁচা কাহিনী)। শিশু-কিশোৰৰ বাবে যুগুতোৱা এই বিশেষ গ্ৰন্থখনৰ লেখিকা হৈছে ছ'ফিয়া গোলজ্ (Sophia Gholz)। ৩২ পৃষ্ঠাৰ এই গ্ৰন্থখনৰ ভিতৰৰ ছবিসমূহ আঁকিছে কায়লা হাৰেনে। গ্ৰন্থখনে কেইবাটাও পুৰস্কাৰ অৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম হয়। তাৰে ভিতৰত ফ্লৰিডা ষ্টেট বুক বঁটা (সোণৰ পদক), গ্ৰীণ আৰ্থ বুক বঁটা, ইউৰেকা অকাহিনীমূলক শিশু গ্ৰন্থৰ সন্মান আদি প্ৰধান। গ্ৰন্থখনে পাঠক-সমালোচকৰ পৰাও ইতিবাচক মন্তব্য লাভ কৰে। আমেৰিকান আলোচনী "বুকলিষ্ট"-এ কয় যে, “পায়েঙৰ কাহিনীটো স্বতঃস্ফূৰ্ততাৰে কোৱা হৈছে আৰু সুন্দৰকৈ চিত্ৰিত কৰা হৈছে। পাঠকসকলে কিতাপখনৰ জৰিয়তে নিজস্ব দৃঢ়তাৰ শক্তিৰ উমান পাব।” (“Payeng’s story is eloquently told and beautifully illustrated. It will inspire readers to recognize the power of individual determination…”)\nMust Read : Life History of Madhabdev in Assamese\nMust Read : Life History of Ananta Kandali in Assamese\nMust Read : Life History of Madhab Kandali in Assamese\nMust Read : Biography of Ram Saraswati in Assamese\nMust Read : Biography of Chandra Kumar Agarwal in Assamese\nMust Read : Biography of Lokpriya Gopinath Bordoloi in Assamese\nMust Read : Biography of Bishnu Prasad Rabha in Assamese\n• অসম দিৱস বা ছ্যুকাফা দিৱসৰ বিষয়ে\n• Renowned Writers of Assamese Literature and Culture\n• Bir Chilarai-The Great Warrior of Koch Kingdom\nWell if you like the Biography of Jadav Payeng in Assamese | Life History of Jadav Payeng in Assamese for Competitive Exam do comment & show your support by sharing it to the other aspirants and if there is any query you are welcome to ask.\nBiography GK Assam


বাঙালি- অসমীয়া সম্পর্ক আর রবীন্দ্র নাথ - Naya Thahor\nHome / Unlabelled / বাঙালি- অসমীয়া সম্পর্ক আর রবীন্দ্র নাথ\nবাঙালি- অসমীয়া সম্পর্ক আর রবীন্দ্র নাথ\nডঃ প্ৰশান্ত চক্ৰৱৰ্তী, বাংলা বিভাগ\nইয়াণ্ডাবু সন্ধিৰ পিছত অসমত প্ৰথমখন চৰকাৰী স্কুল স্থাপিত হয় ১৮৩৪ চনত। এই স্কুলখনেই হৈছে বৰ্তমানৰ কটন কলেজিয়েট স্কুল। প্ৰাতঃস্মৰণীয় ভাৰতৰ পঞ্চমজন চিভিলিয়ান সংস্কৃত পণ্ডিত আনন্দৰাম বৰুৱাকে কৰি ভাৰতৰত্ন ডঃ ভূপেন হাজৰিকা এই স্কুলৰ ছাত্ৰ। ১৯ শতিকাত এইখন স্কুলত বঙ্গদেশৰ পৰা এজন বঙালী ভদ্ৰলোকে প্ৰধান শিক্ষকৰূপে যোগদান কৰে। তেওঁৰ নাম আছিল জন্মেজয় দাস। তেওঁৰেই অনুপ্ৰেৰণাত আনন্দৰাম বৰুৱা, বলিনাৰায়ণ বৰা, জানলুৰ আলি আহমেদ আৰু শিৱৰাম বৰা বিলাতলৈ গৈছিল। গিলখ্ৰাইস্ট বৃত্তি লাভ কৰা বলিনাৰায়ণ হ’ল অসমৰ প্ৰথমজন ইঞ্জিনিয়াৰ। তেওঁ বিখ্যাত “মৌ” পত্ৰিকাৰ সম্পাদক আছিল আৰু বিয়া কৰাইছিল বঙ্গৰ স্বনামধন্য চিভিলিয়ান আৰু ঔপন্যাসিক ৰমেশচন্দ্ৰ দত্তৰ মাজু জীয়ৰী বিমলাক। অসমীয়া ভাষা বাংলাৰ উপভাষা নে স্বতন্ত্ৰ ভাষা বৃটিছ প্ৰশাসনে ৰমেশবাবুৰ পৰা জানিব বিচাৰিছিল। তেখেতে এখন দীঘল শব্দৰ তালিকা প্ৰস্তুত কৰি অসমীয়া ভাষাক প্ৰতিষ্ঠা কৰা ক্ষেত্ৰত অগ্ৰণী ভূমিকা গ্ৰহণ কৰে। মজাৰ কথা যে তেওঁ বঙালী হৈয়ো অসমীয়াক সমৰ্থন কৰিছিল আৰু তেওঁৰ জোঁৱায়েক বলিনাৰায়ণ অসমীয়া হৈয়ো অসমত বাংলা ভাষা প্ৰচলন হোৱা বিচাৰিছিল।\nবিশিষ্ট অসমীয়া পণ্ডিত ডঃ সূৰ্যকুমাৰ ভূঞাই জন্মেজয় দাসক অসমৰ টমাচ আৰ্ন’ল্ড বুলি অভিহিত কৰিছে। ডঃ ভূঞাই উল্লেখ কৰা মতে অসমত ইংৰাজী শিক্ষাৰ আৰম্ভণি আৰু বিস্তাৰ জন্মেজয় দাস নামৰ বঙালী শিক্ষকজনৰ পৰাই আৰম্ভ হৈছিল। জন্মেজয় দাসৰ প্ৰথমা পত্নী আছিল বঙ্গদেশীয় আৰু তেওঁৰ অকালতে মৃত্যু হয়। জন্মেজয় বাবুৱে পৰৱৰ্তী সময়ত এগৰাকী সুন্দৰী অসমীয়া তৰুণীক বিবাহ কৰাই নিগাজীকৈ অসমত থাকি যায়। ভাৱি চাওকচোন, অসমীয়া-বঙালীৰ মাজত বিবাহ সম্পৰ্ক সেই তাহানিৰ দিনৰে পৰা চলি আহিছে। সেই সময়ত অসম আছিল এখন দুৰ্গম ৰাজ্য। পথ-ঘাট নাই, একমাত্ৰ নদীপথেই ভৰসা। বঙ্গীয় পুৰুষসকলে কামাখ্যা দৰ্শন কৰিবলৈ আহিছিল কিন্তু ইয়ালৈ আহি দুৰ্গম যাতায়ত ইত্যাদিবোৰৰ কথা ভাৱি অনেকেই থাকি গ’ল। স্থানীয় ছোৱালীক বিয়া-বাৰু কৰাই ঘৰ-সংসাৰ পাতি বহিল। সেই সময়ত সমাজ আছিল মাতৃতান্ত্ৰিক আৰু খাচীসকলৰ মাজত এতিয়াও সেই নিয়ম আছে। এই যে পুৰুষসকল কামৰূপলৈ আহি ভেড়া হৈ যায় সেই লোকশ্ৰুতি এইবোৰ কাৰণতে সৃষ্ট বুলি কটন কলেজৰ বিখ্যাত বঙালী পণ্ডিত পদ্মনাথ বিদ্যাবিনোদে জনাইছে। এই পদ্মনাথেই হ’ল অসম সাহিত্য সভাৰ মূল প্ৰস্তাৱক। দৰাচলতে ঢৌ খেলা সেউজীয়া পাহাৰ, প্ৰাণ প্ৰবাহৰ দৰে নদী আৰু বিস্তীৰ্ণ উপত্যাকা, অসমৰ উদাৰ প্ৰকৃতি আৰু সৰল জীৱনৰ টানত মানুহ ইয়াতেই থাকি যায়। কোনো এক অদৃশ্য মায়াৰ বশ হৈ পৰে। বোধকৰো মায়াবিনীৰ দেশলৈ আহি ভেড়ালৈ পৰিৱৰ্তিত হোৱা এই লোকগল্পসমূহৰ মূল কথা এইবোৰেই....\nঅসমীয়া-বঙালীৰ বিয়া নতুন কথা নহয়। ৰবীন্দ্ৰনাথৰ সৈতেও এগৰাকী বিদুষী আৰু অতীব সুন্দৰী কন্যাৰ বিয়াৰ কথা চলিছিল। তেওঁ আছিল আসামবন্ধু পত্ৰিকাৰ সম্পাদক গুণাভিৰাম বৰুৱাৰ সুপুত্ৰী স্বৰ্ণলতা। স্বৰ্ণলতা কলকাতাৰ বেথুন কলেজত পঢ়িছিল আৰু সম্ভৱতঃ অসমৰ প্ৰথম মহিলা স্নাতক। কলকাতাৰ ডাঃ নন্দকুমাৰ ৰায়ৰ সৈতে স্বৰ্ণলতাৰ প্ৰথম বিবাহ হয় আৰু নন্দকুমাৰৰ অকাল প্ৰয়াণৰ পিছত ক্ষীৰোদ চন্দ্ৰ ৰায়চৌধুৰীৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। ব্ৰাহ্ম সমাজৰ আছিল বাবে বিধৱা বিবাহ হৈছিল। মহৰ্ষি দেবেন্দ্ৰনাথৰ আপত্তি থকা বাবে ৰবীন্দ্ৰনাথৰ সৈতে স্বৰ্ণলতাৰ বিয়াখন নহ’ল। বিয়াখন হোৱাহেঁতেন ৰবীন্দ্ৰনাথ অসমৰ জোঁৱাই বুলি অসমৰ মানুহখিনিয়ে গৰ্ব কৰিব পাৰিলেহেঁতেন। কবিগুৰুৰ সৈতে নহলেও অসমীয়া পৰিয়ালৰ সৈতে ঠাকুৰবাড়ীৰ বৈবাহিক সম্বন্ধ ঘটিছে। দুখন বিয়া অতি প্ৰসিদ্ধ। ১৮৯১ চনৰ ১১ মাৰ্চত আধুনিক অসমৰ সকলোতকৈ উল্লেখযোগ্য সাহিত্যিক সাহিত্যৰথী লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ সৈতে ৰবীন্দ্ৰনাথৰ ভতিজী (ককায়েক হেমেন্দ্ৰনাথৰ জীয়ৰী) প্ৰজ্ঞাসুন্দৰী দেৱীৰ বিবাহ অনুষ্ঠিত হয়। বিয়াত নতুন অসমীয়া জোঁৱায়েকক ককাশহুৰ দেবেন্দ্ৰনাথে এটি সোণৰ কলম উপহাৰ দিয়ে। ১৯০৬ চনত ৰবীন্দ্ৰনাথৰ ডাঙৰ ককায়েক দ্বিজেন্দ্ৰনাথৰ নাতিনী (পুত্ৰ অৰুণেন্দ্ৰনাথৰ কন্যা) লতিকাৰ সৈতে গুণাভিৰামৰ পুত্ৰ আৰু স্বৰ্ণলতাৰ ভায়েক জ্ঞানদাভিৰাম বৰুৱাৰ বিয়া হয়। জ্ঞানদাভিৰাম আৰ্ল ল কলেজৰ প্ৰিন্সিপাল আছিল আৰু এটা চৰকাৰী বাসভৱনত আছিল। গুৱাহাটীৰ এই বাংলোটোত ১৯১৯ চনত ৰবীন্দ্ৰনাথ তিনিদিন আলহী হিচাবে থাকি গৈছে। বৰ্তমান এই ঘৰটো কটন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পদ্মশ্ৰী নলিনী বালা দেৱী হোষ্টেলৰ চুপাৰৰ চৰকাৰী বাসগৃহ।\nজ্ঞানদাভিৰাম আৰু লতিকাৰ জীয়ৰী ইৰা আৰু ইৰাৰ ছোৱালী হ’ল অভিনেত্ৰী শৰ্মিলা ঠাকুৰ। কিছু বছৰৰ আগতে শৰ্মিলাক উইলিয়ামচন মেগৰৰ অনুষ্ঠানত পুৰস্কাৰ দিবলৈ আহিছিল প্ৰাক্তন মহামহিম ৰাষ্ট্ৰপতি প্ৰণৱ মুখোপাধ্যায় ডাঙৰীয়া। অনুষ্ঠানৰ শেষত অলপ সময়ৰ বাবে শৰ্মিলাক লগ পাই জনাইছিলোঁ – ৰবীন্দ্ৰ স্মৃতিধন্য তেওঁৰ ককাকৰ বাংলোটো এতিয়াও আছে। শুনি আশ্চৰ্যচকিত হৈছিল শৰ্মিলা, কৈছিল ঘৰটো চাবলৈ এদিন আহিব।\nকিছুদিন হ’ল, জাতীয়তাবাদৰ নামত অসমত দিনে-ৰাতি উগ্ৰ জাতীয়তাবাদৰ প্ৰচাৰৰ চেষ্টা চলিছে। বিদ্বেষ, সন্দেহ আৰু এটা চেপা আক্ৰোশ। কেতিয়াবা এনে ভাৱো আহিছিল যে অসমৰ হিন্দু বঙালী মানেই বাংলাদেশী আৰু অসমীয়া বিদ্বেষী। কিন্তু প্ৰকৃততে সি কেতিয়াও নহয়। অসমৰ জাতীয় জীৱনত, অসমীয়া ভাষা-সংস্কৃতিত অসংখ্য হিন্দু বঙালীৰ অৱদান আছে আৰু আছে সমন্বয়ৰ নানা ধাৰা। অসমীয়া-বঙালীৰ মাজত সম্পন্ন অজস্ৰ বিবাহসমূহেই ইয়াৰ প্ৰমাণ। এনেবোৰ বিয়া চলি আহিছে আৰু আগলৈকো চলিব। ২১ ফেৱ্ৰুৱাৰী তাৰিখে অসমৰ বিশিষ্ট সাহিত্যিক সম্পাদক অনুৰাধা শৰ্মা পূজাৰীৰ পুত্ৰ দিহাঙে বিয়া কৰায় কলকাতাৰ বঙালী কন্যা শ্ৰীলেখাক। অনুৰাধাবাই জনাইছে শ্ৰীলেখাই এইকেইদিনতে বৰ ধুনীয়াকৈ অসমীয়া ক’বলৈ শিকিছে। কিমান ভাল লগা কথা ভাবকচোন! মই শ্ৰীলেখাক ক’লোঁ আমাৰ অসমীয়া-বঙালীৰ মাজত বিয়া হোৱা পৰিয়ালসমূহে বছৰৰ অন্ততঃ এটা দিন পৰিয়াল-পৰিজন সহ একেলগ হ’ম। অসমীয়া-বঙালী সকলোবোৰ একেলগে মিলি খোৱা-বোৱা, গান-বাজনা কৰিম। তোমালোক নতুন মেম্বাৰ, তোমালোকক স্বাগতম জনাইছোঁ। এফালে যিসকলে হাই-কাজিয়া কৰিব খোজে কৰি থাকক, আমি মিলনৰ পথ সদায় বচাই ৰাখিম। মোৰ কথা শুনি শ্ৰীলেখাৰ বৰ আনন্দ! তেওঁ সুন্দৰ ৰবীন্দ্ৰ সঙ্গীত গাব জানে।\nসেইদিনা তেওঁলোকৰ বিয়াৰ চতুৰ্থমঙ্গল অনুষ্ঠানলৈ গৈছিলোঁ। এক ইলাহী কাৰবাৰ! হয়তো পাঁচহাজাৰমান লোকৰ সমাৱেশ হৈছিল। লগ পালোঁ মোৰ শিক্ষাগুৰু ডঃ উষাৰঞ্জন ভট্টাচাৰ্য আৰু তেওঁৰ সুপত্নী ৰুবী বৌক। দেখা হ’ল অসম বাণীৰ সম্পাদক দিলীপ চন্দন দা আৰু আন বহুতৰ সৈতে। অসমৰ সকলো ধাৰাৰ বিশিষ্ট লোকসকল আছিল। উভতি অহাৰ পথত মনত পৰিছিল ৰবীন্দ্ৰনাথৰ সেই বিখ্যাত চিঠিখনৰ বাক্যশাৰী –\n“আমাৰ বংশৰ কন্যা এদিন যেতিয়া অসমীয়া যুৱকৰ সৈতে বিবাহ বন্ধনযুক্ত হৈছিল মই বিশেষভাৱে আনন্দিত হৈছিলোঁ। এনে ধৰণৰ বিবাহসূত্ৰৰ দ্বাৰা মিলন যদি সম্ভৱপৰ নহয় তেনেহলে ক’ব লাগিব যে ৰাষ্ট্ৰীয় ঐক্য সম্বন্ধে ৰাষ্ট্ৰীয় সভামঞ্চত আমি যি বাগ্মিতা বিস্তাৰ কৰোঁ সি এটা শোকাবহ প্ৰহসন।” - ৫ মে’,১৯৩৫। স্নেহাসক্ত ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ।\n(অনুবাদ কৰা হৈছে) ( অধ্যাপক প্রশান্ত চক্রবর্তী র মূল্যবান লেখা, প্রাণ তোষ রায়ের সৌজন্যে )\nআর্কাইভ মে (78) এপ্রিল (181) মার্চ (117) ফেব্রুয়ারী (93) জানুয়ারী (259) ডিসেম্বর (193) নভেম্বর (161) অক্টোবর (163) সেপ্টেম্বর (168) আগস্ট (265) জুলাই (254) জুন (244) মে (203) এপ্রিল (198) মার্চ (208) ফেব্রুয়ারী (226) জানুয়ারী (204) ডিসেম্বর (188) নভেম্বর (131) অক্টোবর (196) সেপ্টেম্বর (209) আগস্ট (315) জুলাই (456) জুন (390) মে (366) এপ্রিল (322) মার্চ (368) ফেব্রুয়ারী (342) জানুয়ারী (362) ডিসেম্বর (333) নভেম্বর (422) অক্টোবর (500) সেপ্টেম্বর (454) আগস্ট (660) জুলাই (610) জুন (323) মে (248) এপ্রিল (259) মার্চ (256) ফেব্রুয়ারী (179) জানুয়ারী (208) ডিসেম্বর (236) নভেম্বর (213) অক্টোবর (165) সেপ্টেম্বর (173) আগস্ট (100) জুলাই (86) জুন (47)


বিশেষ শিক্ষা - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nনিদানমূলক চিকিৎসা আৰু কাৰ্যকৰী বিকাশত, বিশেষ শিক্ষা (বা অতিৰিক্ত প্ৰয়োজনীয়তা) শব্দটোৱে বিকলাঙ্গতাৰ বাবে চিকিৎসা, মানসিক অথবা মনস্তাত্বিক সহায়ৰ প্ৰয়োজন হোৱা ব্যক্তিসকলক বুজায়। নিদানমূলক চিকিৎসাৰ বাবে ডায়েগনেষ্টিক আৰু ষ্টেটিষ্টিকেল মেনুৱেল অফ মেণ্টেল ডিছঅৰ্ডাৰছ আৰু ইণ্টাৰনেশ্যনেল ক্লাছিফিকেচন অব ডিজিজছৰ নৱম সংখ্যাত পৰামৰ্শ দিয়া আছে। বিশেষ শিক্ষা অথবা বিশেষ প্ৰয়োজনে অটিজিম, এছপাৰজাৰ চিনড্ৰম, চেৰিব্ৰেল পালছি, ডাউন চিনড্ৰম, ডিছলেক্সিয়া, ডিছপ্ৰাক্সিয়া, ব্লাইণ্ডনেছ, ডিফনেছ, এডিএইচডি আৰু চিছটিক ফিব্ৰছিছ এই সকলোবোৰ সামৰি লয়। লগতে ফটা ওঁঠ আৰু ভৰি নাইকিয়াকো অন্তৰ্ভুক্ত কৰে। বিশেষ শিক্ষাৰ গুৰুতৰ অনুসৰি বিভিন্ন ভাগ আছে আৰু ২০ ৰ পৰা ৩৫ ৰ ভিতৰত আই কিউ থকা ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক গুৰুতৰ হিচাপে চিহ্নিত কৰা হয়।এইসকল ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক সাধাৰণতেই বিদ্যালয়ত সহকাৰীৰ প্ৰয়োজন হৈ পৰে আৰু তেওঁলোকক পৃথক ক্ষেত্ৰত সফল হোৱাত বিভিন্ন ধৰণৰ সুবিধা প্ৰদান কৰা হয়।\nযুক্তৰাজ্যত, বিশেষ প্ৰয়োজনীয়তাই সাধাৰণতে এক শৈক্ষিক প্ৰসঙ্গৰ বিশেষ প্ৰয়োজনীয়তাক বুজায়। ইয়াক বিশেষ প্ৰয়োজনীয় শিক্ষা(special educational needs(SEN)) অথবা বিশেষ প্ৰয়োজনীয় শিক্ষা আৰু অসমৰ্থতা (special educational needs and disabilities(SEND)) বুলিও কোৱা হয়। ২০০৫ চনলৈকে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত ১৮ বছৰ অনুৰ্ধ সকলো শিশু(১৩.৫ নিযুতৰো অধিক)ৰ ১৮.৫ শতাংশকে বিশেষ স্বাস্থ্যসেৱাৰ প্ৰয়োজনীয়তা আছিল।\nচমুতে ক'বলৈ গ'লে, ই হৈছে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত লালন-পালন কৰাৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰয়োগ হোৱা এক আইনী শব্দ, যি ১৯৯৭ চনৰ দত্তক আৰু সুৰক্ষিত পৰিয়াল আইনৰ ভাষাৰ পৰা আহৰণ কৰা হৈছে। এইটো হৈছে লালিত-পালিত হৈ থকা শিশুসকলক, বিশেষ প্ৰয়োজনীয়তা নোহোৱা শিশুসকলৰ তুলনাত "অধিক" সেৱাৰ প্ৰয়োজন বুলি শ্ৰেণীবদ্ধ কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা এক নিৰ্ণায়ক ব্যৱস্থা । এই নিৰ্ণয় আচৰণ, শৈশৱ আৰু পাৰিবাৰিক ইতিহাসৰ ওপৰত আধাৰিত আৰু সাধাৰণতে পেছাদাৰী স্বাস্থ্য সেৱা বিষয়াৰ দ্বাৰা কৰা হয় ।\n1 যুক্তৰাষ্ট্ৰীয় বিশেষ প্ৰয়োজনীয়তা গ্ৰহণৰ পৰিসংখ্যা\n2.1 সংহত শিকন পৰিৱেশ\nযুক্তৰাষ্ট্ৰীয় বিশেষ প্ৰয়োজনীয়তা গ্ৰহণৰ পৰিসংখ্যাসম্পাদনা কৰক\nআমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ তোলনিয়া শিশুৰ পৰিসংখ্যা অনুসৰি ১,৫০,০০০ তকৈও অধিক বিশেষ প্ৰয়োজন থকা শিশু, একোটা স্থায়ী আশ্ৰয়ৰ বাবে অপেক্ষাৰত । পৰম্পৰাগতভাৱে, বিশেষ প্ৰয়োজন থকা শিশুক অন্যান্য সাধাৰণ শিশুতকৈ প্ৰতিপালনৰ বাবে অভিভাৱক প্ৰদান কৰা সহজ নহয়। কিন্তু এই ক্ষেত্ৰত হোৱা অভিজ্ঞতাৰ পৰা দেখা যায় যে বিশেষ প্ৰয়োজন থকা শিশুকো কোনো পৰিয়ালে বিচাৰিলে ভালদৰে যত্ন ল'বৰ বাবে গতাব পাৰি। ১৯৯৭ চনৰ এডপচন এণ্ড চেফ ফেমিলিছ এক্ট(P.L. 105-89) এ বিশেষ প্ৰয়োজন থকা শিশুৰ বাবে এটি স্থায়ী ঠিকনা বিচৰাটোত অধিক গুৰুত্ব দিয়ে আৰু তাৰ পিছত তেনে শিশুৱে প্ৰাপ্য সুবিধাৰ প্ৰতিও খবৰ ৰাখে।সন্তান এটি তুলি লোৱাৰ পূৰ্ব প্ৰস্তুতিৰ প্ৰক্ৰিয়া সমূহৰ দ্বাৰা এইটো পৰীক্ষণ কৰা হয় যে, শিশু এটিৰ ভৱিষ্যতৰ অভিভাৱক সকল শিশুটিৰ দ্বায়িত্ব গ্ৰহণৰ বাবে যোগ্য হয়নে নহয় বা শিশুটিক প্ৰয়োজনীয় পৰিৱেশ এটি প্ৰদান কৰিব পৰাকৈ কিমানদূৰ সক্ষম! 'আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ কংগ্ৰেছ'ৰ দ্বাৰা এই আইন প্ৰণয়ন কৰা হয় যাতে যি সকল শিশুৰ তেওঁলোকৰ জন্মদাতা অভিভাৱকৰ সৈতে পুনৰ মিলন সম্ভৱ নহয়, তেনে শিশু সকলক যিমান সম্ভৱ সোনকালে এটি স্থায়ী পৰিয়াল প্ৰদান কৰিব পৰা যায়।\nবিশেষ ভাবে সক্ষম সকলক গ্ৰহণৰ ভাঙনমুখী প্ৰসাৰ প্ৰায় দহৰ পৰা ষোল্ল শতাংশৰ ভিতৰত পোৱা গৈছিল। ৰিছাৰ্থ বাৰ্থ আৰু মেৰিন বাৰ্থৰ দ্বাৰা সম্পাদিত ১৯৮৯ চনৰ অধ্যয়নৰ পৰা পোৱা গৈছিল যে ভাঙনমুখী দত্তক পিতা মাতাৰ ৮৬ শতাংশই পুনৰায় সন্তান তুলি লোৱাৰ নিশ্চিতি অথবা সম্ভাবনা দেখুৱাই। বিশেষভাবে সক্ষম শিশুৰ প্ৰতিপালনৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় সজাগতামূলক তথ্য পালে, অৱিভাৱক সকলৰ ৫০ শতাংশই কয় যে তেওঁলোকে প্ৰথমে তুলি লবলৈ অস্বীকাৰ কৰা শিশুটিৰেই প্ৰতিপালনৰ দ্বায়িত পুনৰ গ্ৰহণ কৰিব।  লগতে, বিশেষ প্ৰয়োজনীয়তা দত্তক লোৱাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যাহত হোৱাৰ ভিতৰত, অভিভাৱকসকলে প্ৰায়ে কৈছিল যে তেওঁলোকে দত্তক লোৱাৰ আগতে শিশুটোৰ ইতিহাস বা শিশুৰ সমস্যাৰ তীব্ৰতাৰ বিষয়ে অৱগত নাছিল।বিশেষভাবে সক্ষম শিশুসকলক তুলিলোৱা প্ৰক্ৰিয়াত আৰম্ভণিৰে পৰা যত্ন আৰু সজাগতা অবলম্বন কৰা হয়। দত্তক গ্ৰহণ সহকাৰী আৰু শিশু কল্যাণকামী আইন,১৯৮০ অনুসৰি,এক পৰিয়ালে এটি বিশেষভাবে সক্ষম শিশুক তুলি লোৱাৰ অনুমতি পোৱাৰ পূৰ্বে ঘৰখনত শিশুটিৰ অন্যান্য প্ৰয়োজন পূৰণৰ ব্যৱস্থাৰ লগতে আৰ্থিকভাৱে শিশুটিক সকাহ দিব পাৰিব লাগিব।\nবিশেষ প্ৰয়োজনীয়তা শব্দটোৰে বিশেষ শিক্ষাৰ প্ৰয়োজনীয়তাক চমুকৈ লিখা হয়আৰু বিশেষভাৱে সক্ষম ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ শিক্ষাৰ বাবে বিকল্প শিক্ষা পদ্ধতিক বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। যেতিয়া এজন শিশুক সাধাৰণভাৱে প্ৰদান কৰা শিক্ষাৰ বাহিৰে ব্যক্তিগত শিক্ষা আঁচনিৰ যোগেদি সুকীয়া শিক্ষাদানৰ প্ৰয়োজন হয় তেতিয়াই শিক্ষাত বিশেষ প্ৰয়োজন আহি পৰে।বিশেষ শিক্ষাই সকলো ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ কাৰণে এক সমান ব্যৱস্থা গঢ়ি তোলাত ছাত্ৰ-শিক্ষাৰ পৰিৱেশত অৰিহণা যোগায়।বিশেষ শিক্ষাৰ প্ৰয়োজনীয়তাকেই সংক্ষেপে বিশেষ প্ৰয়োজনীয়তা বুলি কোৱা হয়, আৰু এই পদে বিশেষ ভাবে সক্ষম শিশু সকলৰ শিক্ষাক নিৰ্দেশিত কৰে যত তেওঁলোকৰ শিকন প্ৰক্ৰিয়া সাধাৰণ শিক্ষাৰ্থীৰ তুলনাত অলপ ভিন্ন অথবা লেহেমীয়া হব পাৰে। শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত বিশেষ প্ৰয়োজনীয়তা শব্দটো কাৰ্যকৰী হয় যেতিয়া শিক্ষা কাৰ্যসূচী আনুষ্ঠানিকভাৱে এক ব্যক্তিগত শিক্ষা আঁচনিৰ জৰিয়তে এনে শিক্ষাৰ্থীসকলক সাধাৰণ শিশুতকৈ পৃথকে প্ৰদান কৰা হয়। ইয়াকে কেতিয়াবা ব্যক্তিগত কাৰ্যসূচী আঁচনি বুলি কোৱা হয়। সকলো শিশুৰ বাবে এক অভিন্ন প্ৰণালী সৃষ্টি কৰিবলৈ বিশেষ শিক্ষাই শিক্ষাৰ্থীৰ শিকন পৰিৱেশত সহায় কৰে। ।\nআগতে বিশেষভাৱে সক্ষম লোকসকলক প্ৰায়ে মানসিক চিকিৎসালয় অথবা প্ৰতিষ্ঠানলৈ লৈ যোৱা হৈছিল আৰু আইছলেচনত ৰখা হৈছিল। বহু ৰাষ্ট্ৰত বিশেষভাৱে সক্ষম লোকসকলক সমাজত প্ৰায়ে শাস্তিৰ সন্মুখীন কৰি হীন চকুৰে চোৱা হয়, আনকি প্ৰাণদণ্ড পৰ্যন্ত দিয়া হয়।  যুক্তৰাজ্যত বিশেষভাৱে সক্ষম লোকৰ শিক্ষা আইন আৰু অন্যান্য নীতি নিয়মৰ সৃষ্টিৰ পিছৰে পৰা শিক্ষা ব্যৱস্থাত এনে শিশু বা শিক্ষাৰ্থীক বহিৰ্ভূত নাইবা বৈষম্যমূলক আচৰণ কৰিব নোৱাৰিব। \nসংহত শিকন পৰিৱেশসম্পাদনা কৰক\nবহুক্ষেত্ৰত, বিশেষ প্ৰয়োজনীয়তা থকা শিক্ষাৰ্থীসকলক সাধাৰণ-শিকন শ্ৰেণীকোঠাত একত্ৰিত কৰাৰ বহুতো লাভালাভ হৈছে। ডগলাছ মাৰ্ষ্টনৰ দ্বাৰা বিশেষ প্ৰয়োজনীয়তা থকা শিক্ষাৰ্থীসকলৰ শৈক্ষিক সফলতাৰ ওপৰত সংহত শিকন পৰিৱেশৰ প্ৰভাৱৰ বিষয়ে এক অধ্যয়ন কৰা হৈছিল। তেওঁ প্ৰথমে শিক্ষাৰ্থীসকলক তিনিটা পৃথক শ্ৰেণীত একগোট কৰিছিল: বিচ্ছিন্ন শিকন পৰিৱেশত থকা, সংহত শিকন পৰিৱেশত থকা, আৰু এই দুই অৰ্থাৎ বিচ্ছিন্ন আৰু সংহত শিকন পৰিৱেশৰ সংমিশ্ৰণত থকা। তেওঁ প্ৰতিটো গোটে পঢ়া শব্দৰ গড় সংখ্যা গণনা কৰিছিল পতনৰ সময়ত আৰু পুনৰ বসন্তকালত, আৰু ফলাফলৰ তুলনা কৰিছিল। তেওঁৰ ফলাফলে দেখুৱাইছিল যে সংহত শিকন পৰিৱেশত থকা অথবা বিচ্ছিন্ন আৰু সংহত শিকন পৰিৱেশৰ সংমিশ্ৰণত থকা ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ পৰা লাভ কৰা অভিজ্ঞতা কঠোৰভাবে বিচ্ছিন্ন পৰিৱেশৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীতকৈ সন্তোষজনক আছিল।\nসংহত পৰিৱেশৰ শ্ৰেণীকোঠাই বিশেষ প্ৰয়োজনীয় শিক্ষাৰ্থীৰ সামাজিক উৎকৰ্ষও সাধন কৰে। বিশেষ প্ৰয়োজনীয়তা থকা শিক্ষাৰ্থীসকলক তেওঁলোকৰ সাধাৰণ সহপাঠীসকলৰ সৈতে মিলিবলৈ দিলে, তেওঁলোক বৈচিত্ৰ্যৰ সন্মুখীন হয়। আন শিক্ষাৰ্থীৰ সৈতে তেওঁলোকৰ ঘনিষ্ঠতাই তেওঁলোকক বন্ধুত্ব গঢ়ি তোলাত আৰু আন্তঃব্যক্তিগত দক্ষতাৰ বিকাশ সাধনত সহায় কৰে।\n↑ "Severe/Profound General Learning Disability". https://www.sess.ie/categories/general-learning-disabilities/severeprofound-general-learning-disability.\n↑ "Severe Disabilities: Definition & Examples". https://study.com/academy/lesson/severe-disabilities-definition-examples.html.\n↑ Tu, HT; Cunningham, PJ (2005). "Public coverage provides vital safety net for children with special health care needs". Issue brief (Center for Studying Health System Change) (98): 1–7. PMID 17290559.\n↑ 4.0 4.1 Barth, Richard P.; Miller, Julie M. (2000). "Building Effective Post-Adoption Services: What is the Empirical Foundation?". Family Relations খণ্ড 49 (4): 447. doi:10.1111/j.1741-3729.2000.00447.x.\n↑ "Finding Families for Waiting Kids: The Challenge of Special Needs Adoption in the 90's and Beyond". https://www.purdue.edu/hhs/hdfs/fii/wp-content/uploads/2015/06/pf_fis42report.pdf.\n↑ "UNESCO - Education - Special Needs Education". wayback.archive-it.org. http://portal.unesco.org/education/en/ev.php-URL_ID=11895&URL_DO=DO_TOPIC&URL_SECTION=201.html.\n↑ "What It Means WhenaChild Has "Special Needs"". http://specialchildren.about.com/od/gettingadiagnosis/p/whatare.htm.\n↑ "What are special educational needs?". https://www.nidirect.gov.uk/articles/what-are-special-educational-needs.\n↑ "Archived copy". http://www.bced.gov.bc.ca/specialed/iepssn/whyiep.htm। আহৰণ কৰা হৈছে: 2009-03-28.\n↑ "Special Education in the Schools". https://www.cec.sped.org/Policy-and-Advocacy/CEC-Professional-Policies/Special-Education-in-the-Schools.\n↑ A., Winzer, Margret (2014). The History of Special Education : From Isolation to Integration.. Gallaudet University Press. ISBN 9781563682520. OCLC 1032708777.\n↑ Vaughn, Sharon. Teaching students who are exceptional, diverse, and at risk in the general education classroom. ISBN 9780134447896. OCLC 966436530.\n↑ Marston, Douglas (July 1996). "A Comparison of Inclusion Only, Pull-Out Only, and Combined Service Models for Students with Mild Disabilities". The Journal of Special Education খণ্ড 30 (2): 121–132. doi:10.1177/002246699603000201. ISSN 0022-4669.\n↑ "Peer relations | Peer-related Social Competence for Young Children with Disabilities". Encyclopedia on Early Childhood Development. http://www.child-encyclopedia.com/peer-relations/according-experts/peer-related-social-competence-young-children-disabilities। আহৰণ কৰা হৈছে: 2018-12-12.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=বিশেষ_শিক্ষা&oldid=277109"ৰ পৰা অনা হৈছে\nশেষ সম্পাদনা কৰা হৈছে 15 মে' 2021 তাৰিখে 10:07 বজাত\nএই পৃষ্ঠাখন 15 মে' 2021 তাৰিখে ১৫:৩৭ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।\nআন একো উল্লেখ নাথাকিলে এই বিষয়বস্তু CC BY-SA 3.0 ৰ আওতাত উপলব্ধ। এই পৃষ্ঠাটোৰ সংক্ষিপ্ত ইউ.আৰ.এল. : https://as.wikipedia.org/?curid=65356।


Download and installaunicode font (Click here to download), if your system does not support Assamese text. কৃপাবৰ বৰুৱাৰ কাকতৰ টোপোলা অসমীয়া জাতি ডাঙৰ জাতিবাতৰি কাকতৰ জাননীবিষয় আৰু বিষয়াবৰবৰুৱাৰ 'ফটোগ্ৰাফ'চুমা বিজ্ঞানকাপ আৰু কাকতৰ কথোপকথনঢেকী-কবিঈশ্বৰচন্দ্ৰ বিদ্যাসাগৰকবিতামোৰ জন্ম-ৰহস্যপ্ৰত্নতত্ত্বৰাজেন্দ্ৰ লাল মিত্ৰসমাজিককৃপাবৰ বৰুৱাকৃপাবৰ বৰুৱাৰ ওভতনি উদ্বোধন অৱতাৰভাৰত-উদ্ধাৰআনন্দৰাম বৰুৱাৰ চমু জীৱন চৰিতবন্দে মাতৰমপাৰ্লেমেণ্টজগন্নাথ বৰুৱাএখন মুকলি চিঠিপুৱাৰ বৰগীতভুলটোপনি ভাঙনিবৰবৰুৱাৰ বৰ বক্তৃতাভাৰতবৰ্ষীয় জাতীয় সঙ্গীতঅশ্বাৰোহণ পৰ্ব্বঅসমীয়া ডেকাৰ প্ৰতি উপদেশটকৰুৰ দৌৰাত্ম্যবসন্তবাৰজন বিখ্যাত লোকৰ চমু জীৱন-চৰিত্ৰকবিতা দেৱীবৰবৰুৱাৰ সাহিত্যিক ৰহস্য কৃপাবৰ বৰুৱাৰ নতুন টোপোলা বন্দে মাতৰম\nগাৱাল মানুহ বৰবৰুৱাৰে সৈতে যেতিয়া ঘামকালিৰ খুন্দাখুন্দে পোহাৰীৰ দন্দ লাগিবলৈ ধৰিলে, তেতিয়া তেওঁ নিজৰ ঘৰত তিষ্ঠিব নোৱাৰি পাৰ্ব্বতীয়ে পৰ্ব্বতীয়া বাপেকৰ ঘৰলৈ যোৱাদি হিমালয় পৰ্ব্বতৰ ওচৰলৈ ঘাম চকুলো টুকি গুচি গল। কিন্তু দিনচেৰেক বাপেকৰ ঘৰত থাকিলেই জীৱাৰী ছোৱালীৰ ৰোহ, ঠেহ, দন্দ খৰিয়াল সোপাই নৈৰ টান সোঁতত উটি যোৱাদি বিৰহৰ পিছত ওপজা মিলনৰ হেঁপাহৰ কোবাল সোঁতত উটি গুচি যায়। গতিকে বৰবৰুৱায়ো ছিম্‌লা পৰ্ব্বতৰ টিঙত কিছু দিন থাকিয়েই তেওঁৰ ঘামেৰে সৈতে খনে-খন লগা দন্দ-খৰিয়ালবোৰ উটি গল; আৰু চেৰেং-চেৰেংকৈ ভৈয়ামলৈ তেওঁৰ মনত পৰিবলৈ ধৰিলে। শেহলৈ তেওঁ দিনৌ ভাবিছিল, তেওঁক কোনোবাই মাতি পঠিয়ালে হয়। এনে মানসিক অৱস্থাত অৱস্থিতি কৰি, নিহালিৰে নিজৰ সৰ্ব্বহ লম্‌লমীয়া লম্বোদৰটি মেৰাই থম্‌থম্ কৰে বহি থকা গৈছিল, অথবা নিৰ্ভুলকৈ কবলৈ গলে, অজগৰ পৰাদি পৰি শুই থকা গৈছিল। দিন নেযায় ৰাতি নুপুৱায়। এনেতে এদিন মোৰ বুকুখন ঢপঢপাই উঠিল দেই। মই বুজিলোঁ, কোনোবাই মোক স্মৰণ কৰিছে। প্ৰশ্ন হল,--কোনেনো মোক সুঁৱৰিলে ঐ? উত্তৰ পালোঁ, যি মোৰ আৰু মই যাৰ, তেঁৱেই। কথাষাৰ লিখাৰ ভঙ্গিমাটো দেখি হয়তো পাঠকসকলে ভাবিছে যে বৰবৰুৱাই বৰবৰুৱাণীৰ কথাহে উনুকিয়াইছে। কোনোৱে এনে ভাব ভাবিছে যদি বৰবৰুৱাই তেওঁৰ গাত দায় নিদিয়ে। কাৰণ এতিয়া ক্ষন্তেকৰ নিমিত্তে খেলোৱাৰ বৰবৰুৱাৰ মনতো তেনে ভাবেই খেলাইছে। হাঁহি উঠা কথা এইটো হে যে উপজিবৰে পৰা তেওঁৰ সৈতে কোনো বৰবৰুৱানীৰ আজিলৈকে দেখা শুনা হোৱা নাই বুলি তেওঁ জানে কিন্তু যদিহে কিবা স্বৰূপে “অমৰা মৰে নিঝৰা ঝৰে আৰু নিৰ্ধনীৰ ধনঞ্জয় নম” অৰ্থাত্ যদিহে বৰবৰুৱা লুভুনী কোনোবা বৰুৱানী যমুনাৰ পাৰৰ কোনোবা গোপিনীৰ ঘৰত অন্যায়কৈ উপজি গোকুলত বাঢ়িব লাগিছেও, সেই মাজ-সৰু লাজ-ডাঙৰ লুভুনী গোপনন্দিনী বৰবৰুৱানী-পদ-প্ৰাৰ্থিনীৰে সৈতে, গোসাঁইৰ শাওপাতত পৰি থকা বৰবৰুৱাৰ ইহজনমত দেখা হোৱাটোৰ আগন্তুক নাই বুলি তেওঁ চাৰি-সত্ৰত শপত খাই কবলৈ সাজু আছে। সি যি হওক, অনন্ত শয্যা এৰি লাহেকৈ উঠি টোপোলা-টাপলি বান্ধি ছিম্‌লা-কাল্‌কা-ৰেল গৰুণ্ডৰ কান্ধত উঠি মৰ্ত্ত্যলোকলৈ গতি কৰা গ’ল। তিনি দিন তিনি ৰাতি অবিৰাম আহি কলিকতা ওলাই গৰুণ্ডক ছুটী আৰু বক্‌চিছ দি বিশ্ৰামৰ আয়োজন কৰিলোঁ। দুনিয়াৰ নাড়ী নক্ষত্ৰৰে সৈতে টিপাটিপি কৰাত পাকৈত বৰবৰুৱাই তত্ক্ষমণাত্ বুজিব পাৰিলে যে পূব ফালৰ দেশত কাণ্ড বিষম, ব্যাপাৰ গুৰুতৰ।মই অলপমান বেলি জিৰাই-শতাই, ৰেলৰ কুলিৰ হেঁচা-ঠেলা-গতাৰ পৰা সাৰিবলৈ পিন্ধা মোটটোৰ মায়া জৰিডাল ফচ্‌কৰে নেকাটি তাৰে কলিকতা চহৰৰ ইফালে-সিফালে অলপ অচৰপ ফুৰি আহিবলৈ ওলালোঁ। সকলোপিনে সাজিকালি ট্ৰেমগাড়ীয়েই প্ৰশস্ত যান জানি এখন বিজুলীৰ ট্ৰেমত উঠি পৰিলোঁ। উঠিয়েই দেখিলোঁ যে, মোৰ আগৰ বেঞ্চখনত দুজন আদহীয়া বঙালী বাবু আৰু এজন মটীয়া ফিৰিঙী চাহাবে খুব তৰ্কযুদ্ধ লগাই দিছে। চাহাবজনে বাবু দুজনক কৈছে-“বাঙলা মলুকঠু দো আদমি বিগাৰ দিয়া। পহিলাঠু বেনাৰ্জী, দোচোৰাঠু বন্দ-মাতৰং। বেনাৰ্জী পাজী হ্যাঁয়, লেকিন বন্দেমাৰংঠু উন্‌চেভি পাজী। হামলোক্‌কা আভিতলক গোচা নাহি উঠা; লেকিন আউৰ জিয়াদা গৰ্‌বৰ্ কৰেগাতো ও দোনো দুষমনকো কালাপানী ভেজেগা তব ছোড়েগা।”এনেতে হঠাত্ ঘণ্টাই টিলিং কৰিলে, ট্ৰেমগাড়ীখন থমকি ৰল আৰু মহাপাজী বন্দেমাতৰঙক কলিয়াপানীলৈ পঠিয়াব খোজা ফিৰিঙীজন সেইখিনিতে সিমানতে নামি গুচি গল। চাহাব নামি গল। চাহাব নামি গলত বাবু দুজন গৰম হৈ উঠিল একা দেই। এজনে ফক্‌ফকাই উঠি মোৰ ফালে অলপ কতীয়াকৈ চাই কলে, “শুনেছ সাহেব, ফিৰিঙী কথাটাৰ হিষ্টৰিটা জান?” মই নেজানো বুলি কলত, তলত বৰ্ণনা কৰা ইতিহাসটো তেওঁ কথিলে—“ তাহানি জন কুম্পানীৰ দিনত কুম্পানীৰ ঘৰত চাকৰি কৰিবলৈ যিবোৰ ইংৰাজ ভাৰতলৈ আহিছিল, তেওঁলোকৰ ভিতৰত অনেকৰ লগত বিলাতী মেম-চাহাবৰ সম্পৰ্ক নাছিল, কাৰণ, বিলাতৰ পৰা ভাৰতলৈ তেতিয়া ছমাহৰ বাট আছিল আৰু পৰদেশত বিলাতী ঘৈণী লগত লৈ থকাটো বৰ নিৰাপদো নাছিল। সেইদেখি সেই এজনীয়া ডঙুৱা ইংৰাজসকলে অনেকে ভাৰতবৰ্ষীয় কলী সুন্দৰীসকলক ঘুৰী পিন্ধাই লৈ তেওঁলোকৰ সৈতে ঘৰ কৰি থাকি নানা বৰণীয়া চাহাববিলাক চৰ্জ্জন কৰিলে। আমাৰ স্বদেশী উৰুকি ভূৰুকি আদি নানা বৰণীয়া যত যি আছিল এটাইবিলাকে গাৰ শাৰী আৰু মেখেলা দলিয়াই পেলাই লৰি আহি কাটা-চামুচ হাতত লৈ ঘুৰী পিন্ধি মেমচাহাব হল, আৰু এই নতুন জাতিৰ স্ৰজন কাৰ্য্যত মন-প্ৰাণ দি প্ৰজাপতি ব্ৰহ্মাৰ সহায়তা কৰিলে। বান্ধৈহঁতে ভাবিছিল যে সিহঁতৰ সৰ্ব্বতিকাল তেনেকুৱা সুখতে যাব। কিন্তু সিহঁতৰ ’আইৰ ঘৰলৈ যাম, দুই হাতে খাম, বিধতাই বোলে মই পাছে পাছে যাম’ হল। যেতিয়া সেই প্ৰবাসীসকলে চাকৰিৰ অন্তত, কলী মেমচাহাব আৰু নানা বৰণীয়া ’বাবাবোৰক’ এৰি আপোন দেশ বিলাতলৈ যাবলৈ বুলি ওলাই গঙ্গাৰ ঘাটত বান্ধি থোৱা জাহাজত উঠিলগৈ, তেতিয়া কৃষ্ণাবিবীহঁতে কোচত আৰু কাষত ’বাবালোক’ আৰু ’মিছিবাবালোকক’ লৈ চকুৰ পানী টুকি টুকি জাহাজৰ ওচৰত থিয় হৈ সুধিলে—’চাহাব! তহঁতে আমাৰ দশা কি কৰি থৈ গলিহঁত?” তেতিয়া বিলাতমুৱা বৰচাহাব ছোটচাহাবসকল নিৰুপায় হৈ ইজনে সিজনৰ মুখলৈ চোৱা-চুই কৈ বিবীহঁতক প্ৰবোধ দি কলে—’মোৰ জান ডাৰ্লিং। তোমালোক ডৰ মত কৰ। হামলোক থোৰা ৰোজ বাদ ফেৰ আৱেঙ্গে, ফিৰোঙ্গে। ফিৰোঙ্গেৰ পৰা ফিৰেঙ্গে, ফিৰেঙ্গেৰ পৰা ফিৰেঙ্গী, তাৰপৰা ফিৰিঙ্গী হ’ল। তেতিয়াৰ পৰা বিধাতাৰ বিপৰীত বিধানত তেওঁলোকৰ এই কলা সতি-সন্তানবোৰৰ নাম ফিৰিঙ্গী হল।”বাবুজনৰ ফিৰিঙ্গী শব্দটোৰ ব্যাখ্যাটো শুনি মই প্ৰথমতে তবধ মানিলো। কিন্তু ক্ষন্তেকৰ পিছতে হো-হো কৰে হাঁহিবলৈ ধৰিলোঁ। কি চতুৰ ব্যাখ্যা। বন্দেমাতৰঙক গালি-শপনি পৰা আগৰ ফিৰিঙ্গীজনক একো কৰিবলৈ নেপাই বা নোৱাৰি মোকে তেওঁৰ শাৰীৰ কোনোবা ভাবি ভালকৈ মুখৰ কথাৰেই এপোটোকা দি থলে। কিন্তু বেচেৰা বাবুহঁতে নেজানে যে তেওঁলোকৰ চকুত ধুলি মাৰি ভুৱাও-ভুৱা আওভুৱা দি সেইজন বিপ্ৰবৰ বৰবৰুৱাহে বহি আছে। কোনো ফিৰিঙ্গী পুঙ্গৰ নহয় আৰু তেওঁলোকৰ গালি বা ঠাট্টা তেওঁৰ গাত সমূলি নেলাগি তেলৰ ওপৰত পানী পিছলি যোৱাদি পিছলি গৈছে।এনেতে ট্ৰেম আহি গোলদিঘাৰ ওচৰ পালেহি। চাৰিওফালে মানুহেৰে ভৰি পৰিছে দেখি, কি হৈছে চাবলৈ ট্ৰেমৰ পৰা নামি পৰিলো। বাবুহঁতৰ স্বদেশী সভা আৰু বক্তৃতা হৈছে; আৰু থাকি থাকি বন্দেমাতৰং বুলি এটাইখনে টেটুফটা চিয়ঁৰ মাৰিছে। হৰি হৰি। এৱেঁই বন্দেমাতৰং নে? যাৰ প্ৰতাপত দেশত সকলোৱে থৰযুগুতি এৰিব লাগিছে, এৱেঁই নে তেওঁ? এওঁৰ বেবনিতে তেওঁলোকে ইমানকৈ মনত অশান্তি অনুভৱ কৰিছে নে? এইজন বন্দ্ৰ্মাতৰং কংসকে বুন্দামান কৰিবলৈ মথুৰাত বসুদেৱৰ ঘৰত কৃষ্ণই জন্ম ধৰিছিল নে? ৱেঁই ডিঙি মেলি কাণখোৱা পদৰ নিচিনা পদ বা বৰগীতৰ গীতৰ নিচিনা গীট এফাঁকি ৰাগত দিলে কাৰবাৰ কাণৰ কণামাকৰি সৰে নে? ওহু। বিশ্বাস নহয়। মুঠেই পতিয়াব নোৱাৰি।অলপমান পৰ এইদৰে গুণি-গান্থি থাকি মোৰ যে হাঁহিটো উঠিল; কি কম? কিন্তু অথল বুজি, ওঠ দুখন টিপা মাৰি ধৰি মোৰ লয়না লগুৱাই পাৰ চৰাইৰ ডিঙিটো টিপা মাৰি ধৰি তাক মৰাদি উঠি অহা হাঁহিটো মাৰি সেই ঠাইৰ পৰা আঁতৰ হৈ আহি পুখুৰীৰ এচুকৰ এখন বেঞ্চত বহি পৰিলোঁ। সেই বেঞ্চত থকা সময় ফেৰাত মোৰ মনত সেই কেইটা ডাঙৰ ভাৱৰ ’পয়দা’ হৈছিল।একঃ বন্দেমাতৰংটো ওলাব নোৱাৰা কৰিবলৈ ইহঁতৰ মুখত সঁচাই-মিছাই হকতে অনাহকতে সোপাটো যিমান আটি দিব খোজা হৈছে, ইহঁতৰ ডিঙিৰ পৰা সি সোপাটো বা ঠিলাটো ঠেলি সিমান বলেৰে ওলাব খুজিছে। অৰ্থাত্ জানিবা ইহঁতৰ ঢোলটোৰ বৰটিবোৰ টানি ঢোলৰ মুখৰ ছালখন যিমান ফিন্দাই দিয়া হৈছে, বাদ্যটোৰ মাত সিমান চৰি উঠিছে। বৰটিবিলাক ঢিলাই দিলেই সেই ঢোলৰ মাত ঢেপঢেপীয়া হৈ যাব মোৰ বিশ্বাস। মই কওঁ, ইহঁতৰ চিয়ঁৰলৈ আওকাণ কৰি বহি থাকিলে বন্দেমাতৰং নামো ওলকচুৰ গুটিটো তাহানি বেঁকা চন্দ্ৰই যতে পুতি থৈছিল সেই কটুৰ মাটিতে থিহিৰা লাগি পোত খাই থাকিল।দুইঃ বঙালীবিলাক গান-বাজনাত পাকৈত আৰু তেওঁবিলাকৰ সুৰ, ৰাগ-গাৰিণী বোধ আছে বুলি সদায় বৰবৰুৱাই শুনি আহিছে। কিন্তু কি আচৰিত কথা, উপস্থিত ক্ষেত্ৰত সেই পুৰণি বিশ্বাসটোৱে ওভতগোৰে নাচিবলৈ বৰবৰুৱাৰ ওচৰত অনুমতি প্ৰাৰ্থনা কৰিছে। পোনবাটেদি কথাটো কবলৈ গলে, দেখোন “বন্দেমাতৰং” গাওঁতে এটাই ডেডাউৰিয়াইছে, এটাই বেবাইছে, এটাই কিৰীলিয়াইছে, এটাই গুজৰিছে, এটাই সেহাইছে, এটাই ফোঁপাইছে, আৰু এটাই পঞ্চমত, এটাই সপ্তমত, এটাই খাদত, এটাই নিখাদত টানিব লাগিছে। এইটো বাৰু অদ্ভুত কথা নহয় নে? বন্দেমাতৰংটো তাহানি আমাৰ মোমাইৰ পদূলিত বন্ধা পখৰা ঘোঁৰাটো নে কি যে বাহতুৱা লৰাই “ইৰিকিতি মিৰিকিতি বাঁহৰ-শলা” গাই হৈ মাৰি তাক মুকলি কৰি এৰি দিবা আৰু সি ইফালে সিফালে দুপ্‌দুপাই ডেও দি বলিয়া-বতিয়া হৈ চেকুৰি ফুৰিব? আমাৰ দেখোন গীত-মাত ৰাগ-ৰাগিণীৰ ধাৰ নোখোৱা অসমীয়া গাঁৱলীয়া মানুহেও হৰিধ্বানিটো শুনিবলৈ সুৱলাকৈ এটাই একেটা সুৰতে দীঘলীয়াকৈ সুৰ মিলাই দিয়ে একা? বন্দেমাতৰংটো আজি কালি এওঁলোকৰ ইমান তিনি প্ৰসঙ্গীয়া ব্যৱহাৰলৈ আহিছে যে, তাৰ ৰথৰ ঘিলাবোৰত কেৰকেৰণিয়ে লোকৰ কাণৰ কণামাকৰি আৰু মূৰৰ খং উলিৱা একো আচৰিত নহয়। মুঠতে বৰবৰুৱাই কয় যে তেওঁলোকে তাক জাত জাত লগাই সুৰীয়াকৈ গাওক নাইবা তেওঁ বাধ্য হৈ যাতে বঙালী গুৰিপৰুৱাই লাৰু বন্ধা দেখে তাতে তেওঁৰ পেটটোৰে সৈতে ঘটোত্ককচ পৰাদি ধুপুচ্ কৰে পৰিব।এইবোৰ কথা বিমৰিষ কৰি থাকোঁতেই এটা বস্তু বেচোঁতাই “বন্দেমাতৰং পাণ চাই” বুলি মোৰ আগেদি ৰিঙিয়াই গ’ল। বস্তুটো কি চাওঁৱেই বুলি তাক মাতিলোঁ। দেখোন, কলাপাতৰ সৰু সৰু টোপোলাত বঙালী “খিলিপাণ” বান্ধো বেচিবলৈ লৈ ফুৰাইছে। বঙালী বীজমন্ত্ৰ বন্দেমাতৰং শেহত সেই পাণ-অৱতাৰ হোৱা দেখি আচৰি হৈ আৰু কিজানি সি আন কিবা অৱতাৰ হৈছে গৈ বুলি ভাবি তামোল বেচোঁতাৰ চটি জোতালৈ চকু দিলোঁ। সুখৰ বিষয় সেই অৱতাৰৰ কাল এতিয়াও অহা নাই।তিনিঃ বন্দেমাতৰং মানে হেনো আইক অৰ্থাত্ জন্মভূমিক বন্দনা অৰ্থাত্ সেৱা কৰে। এইটো বঙালীয়ে বীজমন্ত্ৰ কৰিছে; কিন্তু তেওঁলোকে তাৰ সন্মান ৰাখিবলৈ সততে যত্ন নকৰে কিয়? থলে-অথলে কালে-অকালে তেওঁলোকৰ বীজমন্ত্ৰটো বলকি বা মাতি তাৰ ব্যৱহাৰ বা অপব্যৱহাৰ কৰি থকাৰ মানে কি?চাৰিঃ বৰবৰুৱাই কয়, অসমীয়াৰো বন্দেমাতৰঙৰ নিচিনা কিবা এটা মাত উলিয়াই লোৱা উচিত। বন্দেমাতৰং সংস্কৃত। আমাৰ দেশৰ গাঁৱলীয়া হোজা মানুহে তাৰ মানে বা মৰ্ম্ম ভূ নেপায় আৰু সিহঁতে তাক সিহঁতৰ মনৰ তপত ভাপ দি সিজাব পৰাটোৰো আগন্তুক নাই। যি দেশত যি মন্ত্ৰ বা মাত খাটে, সেই দেশৰ মন্ত্ৰ বা মাত তেনে হোৱা উচিত। কাৱৈমাৰী সত্ৰৰ গোসাঁয়ে তেওঁৰ শিষ্যক শৰণ দিওঁতে “গড-দি-ফাদাৰ ছন এণ্ড হলি গষ্ট” বুলিলে বা পাদুৰী লং চাহাবে খ্ৰীষ্টধৰ্ম্ম দিওঁতে “আতা পৰম গুৰু” বুলিলে, গুৰু-শিষ্যৰ মাজত বেবেৰিবাংখন লাগি দুয়ো সম্ভৱতঃ আজোৰা-পিজোৰা কৰি স্বৰ্গলৈ নগৈ খাৱৈত পৰিব।কোনোৱে বন্দে মাতৰঙক যুদ্ধৰ চিয়ঁৰ, কোনোৱে আনন্দৰ চিয়ঁৰ, কোনোৱে বা জাতীয় একতাৰ চিয়ঁৰ বোলে। বোলক তাত বৰবৰুৱাৰ “আপত্ত্য্নাপত্তি” একো নাই, বৰং আৰু কাৰবাৰ মন যায় যদি তাক বাৰিষাৰ ম’ৰাৰ চিয়ঁৰ, খৰালিৰ উকহৰ চিয়ঁৰ, ৰাতি বাধৰ গোজৰ , দিনত “পানী-মুৱাৰ খবৰ’ও নিৰ্ব্বিবাদে বুলিব পাৰে।পাঁচঃ দুজন-চাৰিজন জনাবুজা লোকে তাৰ মানে বুজিলেই যে সি অসমৰ নতুন বন্দৱস্তী মাটিৰ বস্তী বা ফৰিঙতিৰ ডাগত পৰি গ’লে এনে নহয়, তাকগোটেই অসমীয়া জাতিৰ ঘৰুৱা ৰাৱ কৰিবলৈ হলে সি সকলোৱে বুজিব পৰা হ’ব লাগে। সিদিনা বন্দাই গাঁওবুষাই আমুকা উকিল ডাঙৰীয়াৰ ঘৰত এখন সভা হৈ থাকোঁতেই তাৰ কিবা গোচৰ এটাৰ কথা সুধিবলৈ আহি ওলাল। ডাঙৰীয়াৰ ঘৰৰ সভাত হৈধ্বনি দিয়াৰ সলনি বন্দেমাতৰং চিয়ঁৰা শুনি বপুৰা গাঁওবুঢ়াই তাৰ মানে একোটো বুজিব নোৱাৰি, সভা ভগাৰ পিছত ডাঙৰীয়াৰ ওচৰত আঁঠু লৈ লাহেকৈ সুধিলে—“দেউতা! বন্দীৰ দায় মৰষিব। সবাহত কৌটিকালৰ পৰা চলি অহা হৈধ্বনি নিদি তাৰ বদলি বোন্ধা মাতৰং বোলা শুনি বুঢ়া বন্দীয়ে বৰ দুখ পালোঁ।” কত হৰিধ্বনি আৰু কত বোন্দাৰ মাত।ইত্যাদি কাৰণৰ নিমিত্তে আমাৰ অসমীয়া মানুহক বন্দেমাতৰঙে নুশুজে। তেন্তে তাৰ ঠাইত আমাৰ আন কিবা এটা উলিয়াই লব লগা হল; নহলে গা নৰয়। হৈধ্বনিটো আমাৰ যেনে আছে তেনে থাওক। তাক জোকোৱাটো ঠিক নহয়। বৰসবাহ থিথি ভাৱনা আদি উত্সবৱত তাৰ বৰ প্ৰতাপ আৰু সি লাগতিয়াল। তাৰ কাম সি কৰক। কিন্তু আজিকালিৰ আন্দোলন-আস্ফালন আদিত, লগাবলৈ আমাক বৰমাত এষাৰ লাগে। ইংৰাজৰ ’হিপ হিপ হুৰে’ৰ আৰ্হিৰে আমাৰ কিবা এফাঁকি বৰকৈ লগা হৈছে। সেই মাতফাঁকি বৰবৰুৱাই নুলিয়ালে নোলায় দেখিছোঁ। আনৰ পৰা সি নহয়। বৰবৰুৱাৰ আজ্ঞাৰ পানীগামোছাখন মূৰত মাৰি সেই মাত যেনিয়াই যায় তেনিয়েই সি জয় কৰি যাব। সেই দেখি তলত লিখা জাতীয় মাতফাঁকি তলত লিখা জাতীয় জানঈৰে বৰবৰুৱাই আজি ৰাইজৰ মাজত প্ৰচাৰ কৰিলেঃ-জাননীযিহেতু অসমত আমাৰ ৰাইজৰ গা নুঠা, দহক একেলগে নলগোৱা, তিতা খেৰত ধম্‌ধম‌কৰে জি নজ্বলোৱা, নৰনাৰীক অলিয়া বলিয়া নকৰা এটা ৰাজহুৱা মাত বৰকৈ লৰালৰিকৈ নলগা হৈছে।অভাৱ বুজি বৰবৰুৱাই দয়াপৰবশ হৈ নিজৰ বৰপেটৰ পৰা স্বয়ং এটা মাত উলিয়াই ৰাইজৰ মাজলৈ আহি পঠিয়াই দিলে। তাৰ নামঃ- ফ্ৰাইট-ফ্ৰোট্ ফ্ৰৌ‌ট্। ফ্ৰাইট্-ফ্ৰোট্-ফ্ৰৌট্ আজিৰ পৰা অসমীয়াৰ জাতীয় চিয়ঁৰ হল। সি অসমীয়াৰ চণ্ডীপাঠৰ পৰা জোতা সিয়ালৈকে সকলো সময়তে সকলো কাম কৰি দিব পাৰিব। সৰহ নকওঁ, অসমীয়াৰ গৰু হেৰালেও সি সেই গৰু বিচাৰি আনি গোহালিত বান্ধি দি যাব সম্ভৱ। বৰবৰুৱাৰ হুকুম যে আজিৰ পৰাই সকলো অসমীয়াই এই জাতীয় চিয়ঁৰ মাৰি আৰু মানি চলিব লাগিব; নতুবা তেওঁ বৰ অসন্তুষ্ট কব। ইতি—


ড° নবীনচন্দ্র শর্মা দেৱৰ সৈতে আছুতীয়া সাক্ষাৎকাৰ - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nড° নবীনচন্দ্র শর্মা দেৱৰ সৈতে আছুতীয়া সাক্ষাৎকাৰ\n(অসমৰ লোক-সংস্কৃতিৰ ক্ষেত্রখনৰ পুৰোধা ব্যক্তিসকলৰ ভিতৰত ড° নবীনচন্দ্র শর্মাৰ নাম লেখত ল’বলগীয়া। ১৯৩৮ চনত মঙলদৈ জিলাত জন্ম গ্রহণ কৰা ড° শর্মাই গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ফ’কল’ৰ (Folklore) ৰিছার্চ বিভাগৰ বিভাগীয় মূৰব্বী হিচাপে অৱসৰ গ্রহণ কৰে। তেখেতৰ তত্বাৱধানত অর্দ্ধশতকতকৈয়ো অধিক গৱেষকে ডক্টৰেট ডিগ্রী লাভ কৰিছে। লোক-সংস্কৃতিৰ পথ সুচল কৰাত ড° শর্মাৰ “অসমীয়া লোক-সংস্কৃতিৰ আভাস”, “আইৰ মুখৰ সাধু”, “ডাক-প্রবচন”, “ভাৰতৰ উত্তৰ-পূর্বাঞ্চলৰ লোক-সংস্কৃতি”, অসমৰ পৰিৱেশ্য কলা ওজাপালি” আদি গ্রন্থৰ ভূমিকা অপৰিহার্য।)\nসাহিত্য ডট অর্গ: নমস্কাৰ ছাৰ, আপুনি অসমৰ লোক-সংস্কৃতিৰ গৱেষণাৰ ক্ষেত্ৰখনত এগৰাকী পুৰোধা ব্যক্তি ৷ আপুনি গৱেষণাৰ মূল বিষয়বস্তু হিচাপে “লোক-সংস্কৃতি”কে কিয় বাচনি কৰি ল’লে অথবা “লোক-সংস্কৃতি”ক মূল বিষয় হিচাপে বাচনি কৰি ল’বলৈ কিহে আপোনাক অনুপ্ৰেৰণা দিছিল?\nড° নবীনচন্দ্র শর্মা: এটা প্রসংগৰে কথাখিনি আৰম্ভ কৰিব বিচাৰিম। তোমালোক শিৱসাগৰৰ নাজিৰালৈ যোৱা বা যোৰহাটৰ এখন গাঁৱলৈ যোৱা বা টীয়কলৈ যোৱা অসমৰ মানুহবিলাক বেছিভাগ কৃষিজীৱী আছিল। তাত ৰজা-মহাৰজা ইত্যাদি থাকিলেও তেওঁলোকৰ যিটো সম্ভ্রান্ত জীৱন-নির্বাহ প্রণালী তাৰ প্রভাৱ আমাৰ গাঁৱৰ সমাজত পৰা নাছিল। ৰজা-মহাৰজাসকলো লোক-সংস্কৃতিৰে পৃষ্ঠপোষক আছিল। তেতিয়াৰ যিবিলাক প্রধানমন্ত্রী আছিল যেনে বৰগোহাঁই আছিল, বুঢ়াগোহাঁই আছিল, এইসকলে চিধা-চিধিকৈ কৈছিল যে আমি আৰু নিজৰটো এৰি বিদেশীধৰণৰ কাপোৰ পিন্ধিম কিয় (বুৰঞ্জীত লিখা আছে)! তেনেকুৱা এটা মনোবৃত্তিৰ এখন সমাজতে আমাৰ জন্ম! সৰুৰে পৰা আমাৰ আইহঁতৰ বা আমাৰ খুড়ীহঁতৰ, বাইদেউহঁতৰ ওচৰ-চুবুৰীয়াৰ কিছুমান কথা দেখিয়ে থাকোঁ। এই ধৰা ৰাতিপুৱা চোতাল সৰাৰ পৰা জুই ধৰালৈকে , গা ধোৱাৰ পৰা গোসাঁই সেৱা কৰালৈকে, তুলসীৰ গুৰি মচালৈকে বা মহিলাই মহিলাৰ লগত কাজিয়া কৰা, কাজিয়া লাগোতে কেনেকৈ হাতৰ মুদ্রা দিয়ে বা সেইসময়ত তেওঁলোকৰ চাল-চলন কেনেকুৱা হয় বা গাঁৱৰ ছোৱালীবিলাকে কেনেকৈ মাছ মাৰিবলৈ যায় বা ঢেঁকী কেনেকৈ দিয়ে, ঢেঁকী দিওঁতে কেনেকৈ সাধু কথা কয় বা মৰণা কেনেকৈ মাৰে বা পিঠা-পনা কেনেকৈ সাজে এইবিলাক কথা সদায় দেখি আছিলোঁ। কিন্তু এইবিলাক কথা যে লিখবলগীয়া সেই কথাটোৰ ধাৰণাটো ভালকৈ মনলৈ অহা নাছিল; “এ, লিখিবলগীয়া কথা নেকি”— এনেকুৱা এটা ভাৱ আৰু! দেখিয়ে আছোঁ সেইবাবে ইমান গুৰুত্বও নাই। ওজাপালিও দেখি আছোঁ। বিভিন্ন ওজা আছে, দেখি আছোঁ। কিন্তু মই যেতিয়া আছুতীয়া ধৰণৰ কিতাপ পঢ়িবলৈ লৈছিলোঁ ক্লাচ নাইনৰ পৰা তেতিয়া দেখিলোঁ যে বিৰিঞ্চি কুমাৰ বৰুৱা ছাৰৰ “অসমৰ লোক-সংস্কৃতি” নামেৰে কিতাপ এখন ওলাইছে। কিতাপ কিছুমান কিনিও পঢ়িছিলোঁ। পিচে আমাৰ আর্থিক অৱস্থাটো সিমান ভাল নাছিল। পাঠ্য কিতাপখিনি কিনি পঢ়াটো অলপ অসুবিধা আছিল। তথাপি আমাৰ লাইব্রেৰী আছিল, কমিউনিটি চেণ্টাৰ আছিল। তাৰ পৰা বিৰিঞ্চি কুমাৰ বৰুৱা ছাৰৰ কিতাপখন নি মই পঢ়িলোঁ। পঢ়ি দেখিলোঁ এইবিলাকতো মই জনা কথা। এইবিলাক ছাৰে লিখিছে ময়ো লিখিব পাৰোঁ দেখোন! তেতিয়াৰ পৰা লেখাৰ কামটো আৰম্ভ কৰিলোঁ। মানে সৰুৰ পৰাই। আমি সাধুকথাৰ পুথি পঢ়িছোঁ, “বুঢ়ী আইৰ সাধু”ও পঢ়িছোঁ। কিন্তু এইবিলাক সাধুকথাৰ বিষয়ে লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাই কৈছিল যে এইবোৰ বিভিন্ন ঠাইৰ পৰা গোট খুৱাই সংকলন কৰা হৈছে। আমাৰ আইহঁতে কোৱা সাধুবোৰো কপি কৰিছিলোঁ দুই চাৰিটা। কৈ থাকোঁতে মই লিখিছিলোঁ বা বিয়াৰ গীতো ক’ৰবাত ক’ৰবাত লিখিছিলোঁ। তাৰপাচত মই যেতিয়া স্কুলত চাকৰি কৰি আর্যবিদ্যাপীঠত পঢ়োঁ আৰ তেনেকৈয়ে এম.এ. পাচ কৰোঁ তেতিয়া মই আৰু এজন মানুহ লগ পাইছিলোঁ আমাৰ মঙলদৈৰ ছিপাঝাৰৰে, অতুল বৰুৱা। তেওঁ মোক ক’লে যে তুমি ওজাপালিৰ ওপৰত গৱেষণা কৰা। তেতিয়া ভাবিছোঁ যে ওজাপালি কেৱল দৰঙতহে আছে আৰু বেলেগ ক’তো নাই। কিন্তু মই দেখিলোঁ যে ই গোটেই অসমতে আছে। তেতিয়া এই বিষয়টোত গৱেষণা কৰাৰ কথা মোৰ শিক্ষাগুৰুসকলোকো সুধিছিলোঁ। তেতিয়া দুই-এজন ছাৰে ক’লে যে ওজাপালি এটা chapterহে হ’ব, থেছিছ এখন নহ’ব। নহ’ব বুলি কোৱাত, মানে মোৰ শিক্ষাগুৰু এজনে যেতিয়া তেনেকৈ কৈছে তেতিয়া তেখেতৰ মন্তব্যটো হেয় কৰি মোৰ মন্তব্য এটা প্রতিষ্ঠা কৰাটো বৰ টান হৈ পৰে। তেওঁলোক ইতিমধ্যে সুপ্রতিষ্ঠিত শিক্ষক। তেওঁলোকৰ তলত বহুতে ডক্টৰেট পাইছে তেনেকুৱা এজন মানুহৰ কথাটো বিৰুদ্ধে কোৱাটো অলপ অসুবিধা। গতিকে মই মনে মনে থাকিলোঁ আৰু! সেইটো বিষয়ত কাম কৰিবলৈ আগ নাবাঢ়িলোঁ। নাবাঢ়ি মই কৰিলোঁ এজন কবিৰ ওপৰত; অনন্ত কন্দলিৰ ওপৰত। প্রাগজ্যোতিষ মহাবিদ্যালয়ত থাকোঁতে মই “অসমীয়া লোক-সংস্কৃতিৰ আভাস” বুলি এখন কিতাপ লিখিছিলোঁ। সেইখনত অ’ত-ত’ত প্রকাশিত বাৰ-তেৰটামান লেখা ছপা হৈছিল। আমাৰ প্রফুল্ল দত্তগোস্বামী ছাৰৰ লগত সিমান চিনাকি হোৱা নাছিল তেতিয়ালৈকে। তেওঁক কিতাপখনত মন্তব্য এটা লিখি দিয়ক বুলি ক’বলৈ অলপ টান পালোঁ। কিতাপখনত অতুল হাজৰিকা ছাৰে এটা পাতনি লিখিছে। হাজৰিকা ছাৰ খোলা মনৰ মানুহ; তেওঁক মেলে-মিটিঙে পাই থাকোঁ আৰু মোৰ প্রবন্ধও তেওঁ পঢ়িছে। সেইসময়ত দেবেন্দ্রনাথ শর্মাৰ সম্পাদনাত ‘শান্তিদূত’ নামৰ এখন সাদিনীয়া বাতৰি কাকত প্রকাশ হৈছিল। তাত কেতিয়াবা কিবা-কিবি বিশেষ সংখ্যাবিলাক আহে। যেনেকৈ ধৰা বিহু আহিল, দুর্গাপূজা আহিল বা সাহিত্য সভা আহিল— তেতিয়া তাত একোটা একোটা প্রবন্ধ লিখিবলৈ দিয়ে। অতুল হাজৰিকা ছাৰে মোৰ প্রবন্ধবিলাক পঢ়ে। পঢ়ি পঢ়ি তেওঁ মোৰ বিষয়ে অলপ জানিছিল। সেই কিতাপখন মই অতুল হাজৰিকা ছাৰক দেখুৱালোঁ। তেওঁ লিখিলে যে নল মৰে গঁজালি ওলায়। নবীন চন্দ্র এটা নলৰ গঁজালি। ভবিষ্যত তেওঁৰ উজ্জ্বল যদি তেওঁ লেখা-পঢ়া কৰি থাকে। মাজে মাজে তেওঁৰ ওচৰলৈ যাওঁ। গ’লে মুড়িৰ লাড়ু এটা চাহকাপৰে সৈতে খাবলৈ দিয়ে। আন্তৰিকতাৰে কথা-বার্তা পাতে। এনেকৈ মই আগবাঢ়ি গ’লোঁ, যথেষ্ট উৎসাহ পালোঁ। এনেকৈ এদিন মই ইউনিভাৰচিটিত চাকৰি পালোঁ, ফ’কল’ৰ ৰিচার্ছ ডিপার্টমেণ্টত। চাকৰিটো পালোঁহে, কিন্তু মইতো ফ’কল’ৰ সম্পর্কে ক্রিটিকেল কথাবিলাকটো নাজানো। গতিকে মই লাইব্রেৰীৰ পৰা এই সংক্রান্তীয় কিতাপবোৰ টানি আনিলোঁ, আনি পঢ়িলোঁ। পঢ়ি কিতাপো লিখিলোঁ। আগতে লিখা লোক-সংস্কৃতিৰ কিতাপখনৰ বেচ আছিল মাত্র ১০টকা, আসাম বুক ডিপোই ছপা কৰিছিল। সেইখনে মই ৰিভাইচ কৰি কৰি প্রায় চাৰিটামান সংস্কৰণ উলিয়ালোঁ। সেইখন এতিয়া পাঠ্যপুথি হিচাপে চলে। তাৰ পাচত আৰু পঢ়া-শুনা কৰি কৰি মই গৱেষণা তত্বাবধায়কো হ’লোঁ। তেতিয়া এজনে গৱেষকে ওজাপালিৰ ওপৰত কাম কৰিবলৈ আহিলে। তেওঁ বেলেগ বেলেগ ঠাইলৈ গ’ল। পোনপ্রথমতে গ’ল মহেশ্বৰ নেওগ ছাৰৰ ওচৰলৈ “এ সৰু বস্তু এটা নহ’ব।” কিন্তু ওজাপালি অকল দৰঙতে নহয় গোটেই অসমতে আছে লগতে ট্রাইবেল মানুহবিলাকৰ মাজতো ওজাপালি আছে। বড়োৰ মাজত আছে, হাজংবিলাকৰ মাজত আছে। এনেকৈ ওজাপালি বহুত ঠাইতে, উজনিৰ ফালেও আছে। গাৰো, যিবিলাক হিন্দু গাৰো আছে তেওঁলোকৰ মাজতো আছে। সত্রতো ওজাপালি আছে। নগাঁৱত নগঞা ওজাপালি আছে। আমাৰ তাতো বিভিন্নধৰণৰ ওজাপালি আছে। গতিকে চাই দেখিলোঁ যে এইটো এটা ভালকৈ অধ্যয়ন কৰিবলগীয়া বিষয়। কামটো গৱেষকগৰাকীক দি ক’লোঁ যে আপুনি আৰম্ভ কৰক। লগতে ময়ো অধ্যয়ন কৰি থাকিলোঁ। গৱেষকগৰাকীক ইংৰাজীত লিখিবলৈ দিলোঁ। গৈ গৈ বিৰাট ডাঙৰ থেছিছ এখন হৈ গ’ল। সময়ত ড° ভৃগুমোহন গোস্বামীৰ থেচিছখন ছপা হ’ল আৰু মোৰ অসমীয়া কিতাপখনো ছপা হৈছে “অসমৰ পৰিবেশ্য কলা ওজাপালি” নামেৰে। এই কিতাপখনৰ বাবে সাহিত্য সভা আৰু অন্যান্য প্রতিষ্ঠানৰ পৰাও তিনিটামান পুৰস্কাৰ পাইছোঁ। সেইখনৰ পাচতে ওজাপালি সম্পর্কীয় ধ্যান-ধাৰণাটো আহিল। তাৰপাচত বিভিন্ন বিষয়ৰ ওপৰত গৱেষণা চলাই চলাই মোৰ অধীনত ৫৬ জনে ডক্টৰেট ডিগ্রী পালে আৰু দুজনৰ অনতিপলমে মৌখিক সাক্ষাৎকাৰ হ’ব।\nসাহিত্য ডট অর্গ: ছাৰ, এইবাৰ যিহেতু “লোক-গাথা”ক আমাৰ ই-আলোচনী “সাহিত্য ডট অৰ্গ”ৰ মূল বিষয় হিচাপে লোৱা হৈছে, লোক-গাথাৰ বিষয়ে আপোনাৰ পৰা জানিব পাৰিলে আমি নথৈ সুখী হ’ম ৷\nড° নবীনচন্দ্র শর্মা: শুনা শুনা, মই লোক-গাথাৰ বিষয়ে কওঁ শুনা। লোক-সংস্কৃতিক চাৰিটা ভাগত ভাগ কৰা যায়। মৌখিক সাহিত্য, লোকাচাৰ বা সামাজিক লোক প্রথা, ভৌতিক সংস্কৃতি আৰু লোক পৰিবেশ্য কলা। মৌখিক সাহিত্যৰ ভিতৰত লোক কাহিনী, বর্ণনাত্মক লোক কবিতা, লোক মহাকাব্য, সাঁথৰ, যোজনা-পটন্তৰ, প্রবচন, লোকোক্তি, লোক ভাষা আদি পৰে। ভৌতিক সংস্কৃতিৰ ভিতৰত পৰে লোক শিল্প, লোক কলা, লোক স্থপতিবিদ্যা, লোক আভৰণ আৰু লোক ৰন্ধন প্রণালী। সামাজিক লোক প্রথা বা লোকাচাৰৰ ভিতৰত উৎসৱ-অনুষ্ঠান, অৱসৰ-বিনোদন আৰু খেল-ধেমালি, লোক ঔষধ(জৰা-ফুঁকা, বেজালি), লোক বিশ্বাস, লোক ধর্মক পৰে। আকৌ লোক পৰিৱেশ্য কলাৰ ভিতৰত লোক নাট্য, লোক সংগীত, লোক নৃত্য, অভিনয়ক অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে।\nএতিয়া তুমি যে কৈছা গাথাৰ কথা, গাথা মৌখিক সাহিত্যৰ এটা ভাগ। মৌখিক সাহিত্যক কেইবাটাও ভাগৰ কথা ইতিমধ্যে মই ক’লোঁ; লোক কাহিনী, বর্ণনাত্মক লোক কবিতা, লোক মহাকাব্য, সাঁথৰ, যোজনা-পটন্তৰ, প্রবচন, লোকোক্তি, লোক ভাষা। মৌখিক সাহিত্য গদ্য আৰু পদ্য দুয়োটা ৰূপতে আমাৰ মাজত প্রচলিত। পদ্যৰূপত থকা মৌখিক সাহিত্যৰ কথা ক’লে আমি পূজা-পাতল বা অন্য ধর্মীয় অনুষ্ঠান বা বিয়া আদিত গোৱা অনুষ্ঠানমূলক গীত, ল’ৰা-ছোৱালী টোপনি নিওৱা গীত, গৰখীয়াৰ গীত, নাও খেলৰ গীত আদিৰ দৰে বিবিধ বিষয়ক গীত আদিৰ কথা ক’ব পাৰোঁ। গদ্যত বর্ণনা কৰা লোক-সাহিত্যৰ ভিতৰত আমি সাধুকথা, পৌৰাণিক কাহিনী বা আখ্যানবিলাকক বুজোঁ। এতিয়া তুমি যে ক’লা গাথা, গাথা শব্দটো সংস্কৃততো আছে। এটা মণিৰ লগত আন এটা মণি লগ লগাই আমি মালা গুঠোঁ। ঠিক তেনেকৈ এটা কাহিনী স্তৰে স্তৰে পদ্যত বর্ণনা কৰে কাৰণে তাক গাথা বোলে আৰু ই মুখে মুখে চলি অহা বাবে ইয়াক লোক-গাথা বুলি কয়। সেই একে কাৰণতে লোক-গাথাৰ আন নাম মালিতা (কবিতাৰ মালা) বা কাহিনী গীত। আৰু লোক-গাথা হ’বলৈ পদ্যত এটা কাহিনী থকাটো অপৰিহার্য। অন্তর্নিহিত কাহিনী নাথাকিলে মুখে মুখে চলি অহা গীত এটা লোক-গাথাত নপৰে। সেই কাৰণে আইনাম জাতীয় গীতবোৰ লোক-গাথাত নপৰে। কিন্তু তেজীমলাৰ গীত, জনাগাভৰুৰ গীত, বদন বৰফুকনৰ গীত, বেউলা-লখিন্দাৰৰ গীত, তাৰা পটেশ্বৰীৰ গীত আদিত এটা কাহিনী আছে বাবে এইবোৰ লোক-গাথাত পৰে। গতিকে আমি ক’ব পাৰোঁ যে কবিতাৰ জড়িয়তে বর্ণনা কৰা মুখে মুখে চলি অহা কাহিনী এটাকে লোক-গাথা বুলি কোৱা হয়। আৰু সেই একেটা কাহিনীকে যদি গদ্যত কোৱা হয় তেতিয়া সি সাধুকথাৰ ৰূপ লয়। গতিকে সাধুকথা আৰু লোক-গাথাৰ পার্থক্য বুজাবলৈ মই কওঁ যে A Tale is told butaBallad is sung. সাধুকথা কোৱা হয় কিন্তু লোক-গাথা গোৱা হয়। লোক-গাথা গাবলৈ সংগীত, বাদ্যযন্ত্র আৰু নৃত্যৰো সহায় লোৱা হয়। আমাৰ ওজাপালিৰ যিসকল ওজা তেওঁলোক হ’ল Ballad Singer (লোক-গাথা শিল্পী)। তেওঁলোকে বিভিন্ন লোক কাহিনীসমূহ নৃত্য আৰু সংগীতৰ সহায়ত সুৰ লগাই গায়। Ballad Singerসকলৰ গাথা পৰিৱেশন কৰিবলৈ পিন্ধিবলৈ নির্দিষ্ট সাজ-পোচাকো থাকে। লোক-গাথা দীঘলো হ’ব পাৰে নাইবা চুটিও হ’ব পাৰে। আৰু এই লোক-গাথাৰ পৰাই কাব্য-মহাকাব্যৰ সৃষ্টি হয়। উদাহৰস্বৰূপে, আমাৰ ৰামায়ণ, মহাভাৰতৰ কাহিনীসমূহো লোক-গাথাত পৰে আৰু এইবোৰক দীঘল মালিতা (long ballad) বুলি কোৱা হয়। আনহাতে চিকণ সৰিয়হৰ গীত, তেজীমলাৰ গীত, বেউলা-লখিন্দাৰৰ গীত, বদন বৰফুকনৰ গীত আদি চমু মালিতা।\nসাহিত্য ডট অর্গ: ছাৰ, এইখিনিতে এটা প্রশ্ন সুধিব বিচাৰিছোঁ। কমলা কুঁৱৰীৰ কাহিনীটো আমি সাধু আৰু গাথা দুয়োটা ৰূপতে পাইছোঁ। এই বিষয়ে আপুনি অলপ বহলাই ক’ব নেকি?\nড° নবীনচন্দ্র শর্মা: হয় হয়, এইটো হয়। এনেকুৱা বহুতো উদাহৰণ আছে য’ত একেটা কাহিনীকে গদ্য আৰু পদ্য দুয়োটা ৰূপতে পোৱা যায়। কেতিয়াবা সাধু হিচাপে কোৱা হয় আৰু কেতিয়াবা গাথা হিচাপে গোৱা হয়।\nসাহিত্য ডট অর্গ: অসমৰ লোক-সংস্কৃতিৰ যথেষ্টখিনি আলোচনা ইতিমধ্যে পণ্ডিত-গৱেষকসকলে কৰিছে ৷ কিন্তু লোক-সংস্কৃতিৰ বিভিন্ন দিশৰ আলোচনা কৰাৰ পাচতো “লোক-গাথা”ৰ বিষয়ে এতিয়াও বহুখিনি আলোচনা কৰিবলগীয়া আছে ৷ এই বিষয়ে আপুনি কি কয়?\nড° নবীনচন্দ্র শর্মা: অসমত লোক-গাথাৰ গৱেষণাৰ বাটকটীয়া বুলি ক’লে আমি ড° প্রফুল্ল দত্তগোস্বামী ছাৰৰ নাম ল’ব লাগিব। তেখেতৰ গৱেষণা পত্র Ballads and Tales of Assam-এ এই ক্ষেত্রত প্রথম, তাৰ আগতে একো গৱেষণা হোৱা দেখা নাই। তেওঁ অনুপ্রেৰণা আৰু আদর্শ লাভ কৰিছিল আমেৰিকাৰ মহান গৱেষক-পণ্ডিত Stith Thompson। তেখেতে The Folktale নামেৰে এখন কিতাপ লিখিছিল। তাত তেখেতে Motif Index-ৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰে। এই মত অনুসৰি প্রতিটো বেলাড আৰু সাধুকথাৰ কাহিনীৰ এটা Motif Index বা উদ্দেশ্যধর্মিতা থাকে। একোটা মালিতা, সাধুকথা এটা বিশেষ উদ্দেশ্যতে ৰচিত হয় আৰু আটাইতকৈ আকর্ষণীয় কথাটো হ’ল এই উদ্দেশ্যধর্মী চৰিত্রৰ বাবে পৃথিৱীৰ বিভিন্ন অঞ্চলৰ লোক-গাথা, সাধুকথাৰ মাজত মিল দেখা যায়। একেটা পৰিস্থিতি বা উদ্দেশ্যক লৈ সৃষ্টি হোৱা বিভিন্ন অঞ্চল, ৰাজ্য বা দেশৰ সাধুকথাবোৰ বা মালিতাবোৰ একেধৰণৰ হোৱা দেখা যায়। যেনে; খৰাং মানে বৰষুণৰ অভাৱত সাধাৰণ মানুহে জল দেৱতাক পানীৰ বাবে পূজা কৰা প্রথাটো বহু অঞ্চলতে আছে আৰু জল দেৱতাক পূজাত সন্তুষ্ট কৰিবলৈ বলিদান বা sacrifice-ৰ প্রয়োজন হয়। গতিকে ৰজাই কমলা কুঁৱৰীক জনহিতৰ কাৰণে জলত বিসর্জন দিয়ে অর্থাৎ sacrifice কৰে, অর্থাৎ অতি মৰমৰ কাৰোবাক জনহিতৰ বাবে ত্যাগ কৰিব লাগে।। এই কাহিনীটো বিভিন্ন অঞ্চলত বিভিন্ন ৰূপত পোৱা যায়। কিন্তু ইয়াৰ মূল উদ্দেশ্য বা motif একেটাই। ভাৰতবর্ষৰ বিভিন্ন অঞ্চলত এই কাহিনীটো বেলেগ বেলেগ ৰূপত পোৱা যায়। আনকি আফ্রিকাৰ ফালেও এইদৰে জল দেৱতাৰ নামত বলিদান দিয়াৰ কাহিনী পোৱা যায়। ঠিক তেনেকৈ মাহী মাকৰ অত্যাচাৰৰ বিষয়টো পৃথিৱীৰ সকলোতে কম-বেছি পৰিমাণে আছে। সেইকাৰণে আমাৰ তেজীমলাৰ কাহিনী আৰু জার্মানীৰ Cenerentola (Cinderella) কাহিনীত মাহীমাকৰ অনাদৰ-অত্যাচাৰৰ বিৱৰণ পোৱা যায়। এনেকুৱা মিল থকা বাবে বহুতে আকৌ সাধুকথা আৰু মালিতাবোৰে এখন দেশৰ পৰা আন এখন দেশলৈ প্রবজন কৰা বুলিও মত পোষণ কৰে। এই প্রবজন তত্বটোক পৌৰাণৈতিহাসিক তত্ব (Historical & Mythological Theory) বুলিও কোৱা হয়। এই তত্ব অনুসৰি এটা বিশেষ সময়ত এখন ঠাইৰ পৌৰাণিক আৰু ঐতিহাসিক কাহিনীবোৰ এক বিশেষ ভৌগোলিক পথেৰে আন ঠাইলৈ মানুহৰ লগত একেলগে প্রবজন কৰে। পণ্ডিত-গৱেষকসকলে ভাৰতবর্ষত জীৱ-জন্তুক লৈ সৃষ্টি হোৱা কাহিনীবোৰ আৰৱৰ মাজেৰে গৈ ইউৰোপৰ মৌখিক সাহিত্যত স্থান পাইছে বুলি ক’ব খোজে। সেইকাৰনে ইউৰোপৰ বহুতো জীৱ-জন্তুমূলক কাহিনীৰ ভাৰতীয় কাহিনীৰ লগত মিল থকা দেখা যায়। এই মতটো অৱশ্যে পৌৰবাদী নৃতত্ববিদসকলেহে পোষণ কৰে। কিন্তু আধুনিক নৃতত্ববিদসকলে পৃথিৱীৰ বিভিন্ন দেশ-মহাদেশ, অঞ্চল আদি ভ্রমণ কৰি, বিভিন্ন ঠাইৰ মানুহৰ লগত পৰিচিত হৈ তেওঁলোকৰ লগত অধ্যয়ন কৰি অইন এটা মতহে পোষণ কৰে। তেওঁলোকৰ মতে যিকোনো অঞ্চলৰ মানুহে প্রায় একেধৰণে চিন্তা কৰে। Human thoughts are similar। আৰু এই চিন্তা-ধাৰাৰ মিলৰ কাৰণে বিভিন্ন অঞ্চলৰ সাধুকথা বা মালিতাৰ মাজত মিল থকা দেখা যায়। মানুহৰ জীৱন যুদ্ধ আৰু অস্তিত্বৰ সংগ্রামৰ মাজে মাজে হৃদয় আৰু মগজুত কর্ষণ কৰি সৃষ্টি হোৱা কাহিনীবোৰে কালক্রমত সাধুকথা আৰু মালিতাৰ ৰূপ লয়। উদাহৰণস্বৰূপে, শিয়াল আৰু শহাৰ সাধুটো এটা প্রতীকধর্মী সাধু। ইয়াত শহাটো বগা মানুহৰ প্রতিনিধি। সাধুকথা আৰু মালিতাত এনেধৰণৰ আওপকীয়া প্রতীক বহুতো দেখা যায়।\nআকৌ গাথাৰ কথালৈ আহোঁ। গাথাবোৰকো বিভিন্ন ভাগত ভগাব পাৰি। যেনে: ১/ অলৌকিক গাথা: তেজীমলাৰ গীত, জনা গাভৰুৰ গীত— এনেবোৰ গাথাত কিছুমান অবাস্তৱ আৰু আশ্চর্যজনক ঘটনাৰ বর্ণনা পোৱা যায়। ২/ বাস্তৱধর্মী/ঐতিহাসিক গাথা: বানপানী বা চীনৰ আক্রমণক লৈ সৃষ্টি হোৱা মালিতাবোৰ বাস্তৱধর্মী গাথা। মোৰ মতে ড° ভূপেন হাজৰিকাৰ “কত জোৱানৰ মৃত্যু হ’ল” গীতটো বাস্তৱধর্মী মালিতা বুলি ক’ব পাৰি। কাৰণ, সেই গীতটো গালে চীনা আক্রমণৰ কথা মনলৈ আহে। ভূপেন হাজৰিকাৰ কিছুমান অমৰ সৃষ্টি অদূৰ ভবিষ্যতত মৌখিক লোক-সাহিত্যৰ অন্তর্গত হৈ পৰিব।\nসাহিত্য ডট অর্গ: ছাৰ, লোক-সংস্কৃতিৰ গৱেষক হিচাপে আপুনি বহু সময়ত ক্ষেত্ৰ অধ্যয়নৰ বাবে বহু ঠাইলৈ যাবলগীয়া হৈছে ৷ বিভিন্ন জাতি-জনজাতি, বিভিন্ন মানুহৰ স’তে আপোনাৰ ভাবৰ আদান-প্ৰদান হৈছে ৷ আপোনাৰ ক্ষেত্ৰ অধ্যয়নৰ অভিজ্ঞতাৰ বিষয়ে আমাক অলপ জনাওকচোন!\nড° নবীনচন্দ্র শর্মা: অ’ অ’… এনেকুৱা অভিজ্ঞতা আছে দুই-এটা। এবাৰ গৱেষণাৰ কামত মই আমেৰিকালৈ গৈছিলোঁ, মোৰ সহধর্মিনীক লগত লৈ। তাত মই সদায় পিন্ধাৰ দৰে ধুতি-চোলা পিন্ধিছিলোঁ আৰু মোৰ সহধর্মিনীয়েও মেখেলা-চাদৰ পিন্ধিছিল। আমাক এই সাজ-পোচাকত দেখি দুই-এগৰাকী স্থানীয় পুৰুষ-মহিলাই সুধিছিল, “What is this dress called?” তেতিয়া মই কওঁ, “এয়া পাঞ্জাবী চোলা আৰু এয়া ধুতি। এয়া চাদৰ, এয়া মেখেলা।” বহুতে আচৰিত হৈ আমাক কয়, “How fine your dress is! Sometimes we will definitely buy these dresses from India/ Assam.” ঠিক তেনেকৈ মই লাছ্ ভেগাচৰ এটা কেচিনোত এগৰাকী ইটালীয়ান গায়িকাৰ গান ভাল পাই তেওঁৰ লগত কথা পাতিছিলোঁ। তেওঁ লতা মংগেশকাৰৰ গীত শুনে, তেওঁৰ বিষয়ে জানে আনকি ভাৰতীয় ৰাগ-ৰাগিনীৰ বিষয়েও জানে। ইয়াৰ পৰা সংগীতৰ বিশ্বজনীনতাৰ উমান পাব পাৰি। সংগীতৰ এক নিজা লয় থাকে; যিয়ে ভাষাক অতিক্রমি আমাৰ হৃদয় স্পর্শ কৰে। ধৰা, নিচুকনি গীত— এই গীতত কোমল শব্দৰ সমাহাৰ ঘটে আৰু সদায় দীঘলীয়া সুৰত কোমলকৈ গোৱা হয়। গতিকে অসমীয়া নিচুকনি গীত শুনাই আমেৰিকাৰ কেঁচুৱা এটাকো শুৱাই থ’ব পাৰি। ঠিক তেনেকৈ দেশ-বিদেশে লোক-গাথাবোৰো একেধৰণৰে হয়। এইবিলাক হৃদয়ৰ সাহিত্য।\nগৱেষণাৰ কামতে হওক বা আন ক্ষেত্রতে হওক বেয়া লগা অভিজ্ঞতা তেনেকৈ বিশেষ নাই। মই কেতিয়াও বিপদতো পৰা নাই। সমল সংগ্রহৰ বাবে গাঁৱে-ভূঁইয়ে ঘূৰি ফুৰোঁতে কিছুমান মানুহে মোক প্রশ্ন কৰে যে আপোনাৰ উদ্দেশ্য কি? তেতিয়া মই কওঁ যে মই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা আহিছোঁ, মোৰ লগত গৱেষকসকলো আহিছে। আপোনালোকৰ মাজত যিবোৰ কথা পৰি আছে সেইবোৰ হয়তো এসময়ত এটা প্রজন্মৰ লগতে বিলোপ হৈ যাব। যদি আপোনালোকে জনা কথাবোৰ আমি আপোনালোকৰ নামসহ লিপিবদ্ধ কৰোঁ তেতিয়া আপোনালোকৰ কথাবোৰ সকলোৱে পঢ়িবলৈ পাব, আলোচনা কৰিব, গৱেষকসকলে আপোনালোকৰ সহায়-সহযোগৰ স্বীকৃতি দিব, আপোনালোকক পোহৰলৈ আনিব। আৰু কেতিয়াবা কিছুমানে কয়, “এহ এনেকৈ দিব নোৱাৰি, কিবা এটা খাব লাগিব।” তেতিয়া তেওঁলোকক কিবা এটা মাননি দিও সমলখিনি সংগ্রহ কৰা হয়।\nসাহিত্য ডট অর্গ: ছাৰ, লোক-সংস্কৃতিখিনিয়ে সমাজখনত সকলোকে একেটা বান্ধেৰে বান্ধি ৰাখিছে। কিন্তু দেখা যায় নৱ-প্ৰজন্মৰ বহুতে আমাৰ কৃষ্টিৰ লগত জড়িত আচাৰ-অনুষ্ঠান, গীত-মাতবোৰ নাজানে? তাৰ কাৰণ কি হ’ব পাৰে।\nড° নবীনচন্দ্র শর্মা: নজনা হৈ আহিছে, বেছিভাগে ইংৰাজী পঢ়িবলৈ ল’লে। মানুহবিলাকে লাহে লাহে আমাৰ অসমীয়া সংস্কৃতিৰ প্রতি বীতশ্রদ্ধ হৈ পৰিছে। ইংৰাজী পঢ়াৰ প্রতি প্রৱণতা বঢ়াৰ বাবে অসমীয়া পঢ়াৰ প্রতি আগ্রহ কমি যাবলৈ ধৰিলে। বহুতো ইংৰাজী মাধ্যমৰ পাঠ্যক্রমত অসমীয়াৰ আৰু অসমৰ ইতিহাসেই নাই। আমি এল.পি স্কুলত নৰনাৰায়ণৰ সাধু, ৰুদ্রসিংহৰ সাধু, চিলাৰায়ৰ সাধু পঢ়িছিলোঁ। কথাবোৰ শৈশৱতে আমি সাধুৰূপে পঢ়িছিলোঁ। পৰৱর্তী সময়ত আমি উচ্চশিক্ষা লাভ কৰাৰ বেলিকা কথাবোৰ বিতংকৈ জানিছিলোঁ। আজি সাধুকথা পোৱা নে ক’ৰবাত? নাই। সাধুকথাৰ কিতাপ নাই, অসমৰ বুৰঞ্জীৰ কথা নাই। সাধুকথাটোও যে শিক্ষা লাভৰ এটা মূল অংগ সেই কথাটো এতিয়া বহুতে অনুধাৱন কৰিব নোৱাৰে। এটা বিহুগীত বহুতে নাচায়, আজি ছোৱালীয়ে বিহুগীত, বিয়ানাম নাজানে, যোজনা-পটন্তৰ নাজানে, সাধুকথা নাজানে, ইংৰাজীতহে কথা কয়। গতিকে আমাৰ অসমীয়া মানুহ আৰু ক’ত থাকিব? আমি খেতি-বাতি কৰোঁতে পথাৰবোৰত বিহুগীত গাইছিলোঁ কিন্তু এতিয়া বাণিজ্যিকৰণৰ বাবে বিহুগীতো বিহুগীত হৈ থকা নাই। পাশ্চাত্যৰ অনুকৰণত বিহুগীততো বাজানা ব্যৱহাৰ কৰি থলুৱা বাদ্য ঢোল, তাল, পেঁপা, গগণা আদি নবজালে বিহুগীতৰ প্রকৃত মাধুৰী কেনেকৈ বুজা যাব? কোনোৱে যদি এখন ঠাইৰ ইতিহাস নাজানে, ভূগোল নাজানে সংস্কৃতি ক’ৰ পৰা জানিব? বিভিন্ন ৰীতি-নীতিয়ে সংস্কৃতিৰ লগত আমাৰ জীৱনটোক একীভূত কৰি তুলিছে।\nসাহিত্য ডট অর্গ: ছাৰ, সাধুকথাবোৰ এতিয়াও আমাৰ মাজত প্রচলিত হৈ আছে। কিন্তু মালিতাবোৰ নাইকিয়া হৈছে। এতিয়া ওজাপালি বা ঢুলীয়াই হওক সেইবোৰো লাহে লাহে কমি আহিছে। এইবোৰো আমাৰ মাজৰ পৰা হেৰাই যাব নেকি?\nড° নবীনচন্দ্র শর্মা: আগতে বৈৰাগীসকলে টোকাৰী বজাই গীত গোৱা দেখা গৈছিল। আমাৰ সমাজৰ পৰা বৈৰাগীবোৰ নোহোৱা হ’ল আৰু লগে লগে টোকাৰী বজোৱা মানুহো নোহোৱা হ’ল। আমাৰ সমাজৰ পৰা মনসা পূজাও লাহে লাহে নাইকিয়া হৈ গৈ আছে। বাসুদেৱ পূজাত ব্যাস গোৱা ওজাপালিয়ে বিয়াহৰ গীত গাব লাগে। আগতে নিয়ম আছিল যে লগুণদিয়নীত বাসুদেৱ পূজা পাতিব লাগে। এই বাসুদেৱ পূজাৰ ৰাতি হয় ব্যাস ওজাপালি উঠিব নহয় খুলীয়া ভাৱৰীয়া উঠিব। এইবোৰৰ পৃষ্ঠপোষকতা সেই সময়ৰ সমাজত আছিল। পৃষ্ঠপোষকতা থাকিলে এতিয়াৰ সমাজতো হ’ব, কিন্তু পৃষ্ঠপোষকতাই নাই। সেইবিলাক গীত শাস্ত্রীয় ৰাগযুক্ত হয়। সেইবোৰ পৰিৱেশন কৰোঁতে যথেষ্ট কষ্ট হয়। ফলত শৰীৰ ৰুগীয়া হৈ পৰে।\nসাহিত্য ডট অর্গ: ছাৰ, সম্প্ৰতি দেখা যায় অসমৰ থলুৱা সংগীতক প্ৰতিষ্ঠিত শিল্পীয়ে থলুৱা বাদ্য আৰু আধুনিক বাদ্যৰ সংগমেৰে অসমৰ বাহিৰৰ অৰ্থাৎ অনা-অসমীয়া ৰাইজৰ ওচৰলৈ নিবলৈ প্ৰয়াস কৰিছে ৷ ইয়াক অসমৰ থলুৱা সংগীতৰ বাবে শুভ লক্ষণ বুলি ক’ব পাৰি নে? নে অসমীয়া থলুৱা সংগীতে থলুৱা আৰু আধুনিক বাদ্যৰ সংগমত নিজস্বতা হেৰুৱাইছে? আপুনি কি ভাবে ছাৰ?\nড° নবীনচন্দ্র শর্মা: নাই নাই বাহিৰলৈ যোৱাত একো বেয়া কথা নাই। তাৰ যিটো পৰম্পৰাগত ব্যৱহাৰ সেইটো যদি অক্ষুণ্ণ ৰাখি কৰে তেন্তে তাত একো অসুবিধা নাই। কিন্তু যদি আধা আধাকৈ খণ্ড-বিখণ্ড কৰি দিয়ে সেইটো বেয়া কথা হ’ব। বিহুগীতত ঢোল, পেঁপা, গগণা আদিৰ উপৰি আধুনিক বাদ্য ব্যৱহাৰ কৰাৰ বাবে বিহুগীতে তাৰ সৌন্দর্য আৰু মাদকতা হেৰুবাইছে।\nসাহিত্য ডট অর্গ: অসম “লোক-পৰিবেশ্য কলা”ৰ দিশত ইমান চহকী হোৱা সত্বেও ওজাপালি, ঢুলীয়া, খুলীয়াৰ দৰে লোক-পৰিবেশ্য কলাই পাবলগীয়া মান এতিয়াও পোৱা নাই ৷ এনে হোৱাৰ কাৰণ কি বুলি ভাবে আৰু এইবোৰ আমাৰ কৃষ্টিত জীয়াই ৰাখিবৰ বাবে আমাৰ কৰণীয় কি হোৱা উচিত?\nড° নবীনচন্দ্র শর্মা: মানুহৰ ৰসাস্বাদনবোধৰ বাবে শ্রোতা-দর্শক লাগে। পছৰীয়াৰ মনসা পূজাৰ আবেলি দেউধাই নাচে, ঢুলীয়াই ঢোল বজায় আৰু তাত চার্কাচৰ দৰে বলিকটা দাখনৰ ওপৰত দেওধায়ে জপিয়াই যিবোৰ অদ্ভূত ক্রিয়াকলাপ প্রদর্শন কৰে সেইবোৰ তাৰ স্থানীয় ল’ৰা-ছোৱালীবোৰে নাচায়। তাৰ পৰিৱর্তে তেওঁলোকে দোকানৰ পৰা চি. ডি. লৈ গৈ ওচৰৰ মানুহঘৰত হিন্দী চিনেমা চায়। এইবোৰ কথাই বহুত প্রভাব পেলায়। আন নহ’লেও বছৰেকত পাঁচদিনৰ বাবে টকা-পইচাৰ যা-যোগাৰ কৰি তোমালোকে মনসা পূজা পাতিছা; গতিকে সেই পাঁচদিন অন্ততঃ সেই ঠাইখনৰে হৈ থাকাচোন! খৃষ্টানধর্মী মানুহবোৰ যিমানে অত্যাধুনিক নহওক কিয় তেওঁলোকে কিন্তু বৰদিনটো খুব সুন্দৰভাবে উদ্‌যাপন কৰে।\nএই লোক-পৰিৱেশ্য কলা পৰিৱেশন কৰা শিল্পীসকলক চৰকাৰে সহায়-সহযোগ কৰিব লাগে। নায্য অনুদান দিব লাগে।\nসাহিত্য ডট অর্গ: ছাৰ, লোক-সংস্কৃতিৰ শিক্ষক হিচাপে আপুনি এতিয়ালৈ বহুতো ছাত্ৰ-ছাত্ৰী, গৱেষক পাইছে ৷ বহুতো ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে আপোনাৰ পৰা লোক-সংস্কৃতিৰ পাঠ লাভ কৰি উত্তীৰ্ণ হৈ গৈছে, বহুতো গৱেষকে ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰিছে ৷ গুৰু-শিষ্যৰ মাজত হোৱা কিবা অভিজ্ঞতাৰ ভাগ আমাক দিব নেকি? কাৰণ আমি জানো, আপুনি শিক্ষাৰ্থী সমাজত যথেষ্ট জনপ্ৰিয় ৷\nড° নবীনচন্দ্র শর্মা: মোৰ সকলোৰে লগত ভাল সম্পর্কয়ে। বিশেষ মনত পৰা নাই একো। আগতে উল্লেখ কৰিছোঁ যে ৫৬জন গৱেষকে মোৰ তত্বাৱধানত গৱেষণা কৰি ওলাইছে।\nসাহিত্য ডট অর্গ: ছাৰ, আপোনাৰ জীৱন যাত্রাৰ বিষয়ে অলপ জনাওকচোন!\nড° নবীনচন্দ্র শর্মা : আর্থিকভাবে আমাৰ পৰিয়ালটো ইমান টনকিয়াল নাছিল; অৱশ্যে লোঘোণ পৰিবলগীয়া অৱস্থাও হোৱা নাছিল। মই মোৰ মা-দেউতাৰ ৫ম সন্তান। মোৰ জন্ম ১৯৩৮ চনত। আমাৰ ঘৰ মঙলদৈত। সৰুতে মই দুষ্টয়ে আছিলোঁ। তাতে সেইসময়ত আমাৰ গাঁওবিলাকত পঢ়া-শুনা কৰা ল’ৰা-ছোৱালীৰ সংখ্যা অলপ কম। খেতি-বাতি, গৰু-ম’হৰ লগত লাগি থাকোঁতে সময় যায়। পঢ়া-শুনাত বৰকৈ মন যোৱা নাছিল, ঠিক বেজবৰুৱাৰ “মুক্তি” গল্পটোত কোৱাৰ দৰে। অৱশ্যে সেইসময়ত সকলোৰে প্রায় তেনেকুৱাই হৈছিল। ক-শ্রেণী উত্তীর্ণ হোৱাৰ পাচত পঢ়াত মন বহিবলৈ আৰম্ভ কৰে। আইয়েও প্রায়ে বুজাইছিল যে আমি দুখীয়া মানুহ, পঢ়া-শুনা কৰি কিবা এটা কৰিব পাৰিলেহে অৱস্থা ভাললৈ আহিব। তাৰমাজতে আমি গাঁৱৰ বিয়া-সবাহতো লাগি-ভাগি সহায় কৰি দি ভাল পাইছিলোঁ। তেনেকৈয়ে এল.পি. পাছ কৰিলোঁ, বৃত্তিও পালোঁ। পিতাই মোক সংস্কৃত টোলতো পঢ়িবলৈ উপদেশ দিছিল, কিন্তু মই হাইস্কুলত নাম লগালোঁ। মই নাইনত থাকোঁতে ছাৰ এজনে মোক “নর্মাল” পৰীক্ষা দিবলৈ ক’লে। নর্মাল পাছ কৰি গ’লে গুৱাহাটীত চাকৰি পায়। গতিকে মেট্রিক নিদি মই নর্মাল দি ভালকৈ পাছ কৰিলোঁ আৰু পোনেপোনে মই ডেৰ মাহমান এল.পি. স্কুলত শিক্ষকতা কৰোঁ। ১৯৫৯ চনৰ ২৫ অক্টোবৰত জালুকবাৰী হাইস্কুলত চাকৰিত জইন কৰোঁ আৰু নতুনকৈ হোৱা আর্য বিদ্যাপীঠ নাইট কলেজতো নাম লগাওঁ। আর্য বিদ্যাপীঠৰ ওচৰতে হোষ্টেলৰ ৰুম এটাত থাকিবলৈ লওঁ। দিনত পঢ়াওঁ আৰু ৰাতি পঢ়োঁ। তেনেকৈয়ে অসমীয়াত অনার্চসহ ১ম শ্রেণীৰ ১ম স্থান লাভ কৰি বি. এ. পাছ কৰোঁ। দীন শর্মা ছাৰে মোক বৰ সহায় কৰিছিল। তেখেতে মোক শ্বিলঙলৈ নি শিক্ষামন্ত্রী দেৱপ্রসাদ বৰুৱা ছাৰক লগ কৰাই দিয়ে। শিক্ষামন্ত্রীয়ে মোক এটা জলপানিৰ ব্যৱস্থাও কৰি দিয়ে। সেই জলপানিৰ সহায়তে মই এম. এ. পাছ কৰোঁ। মাজতে কেইবছৰমান প্রাগজ্যোতিষ মহাবিদ্যালয়ত কাম কৰোঁ আৰু ১৯৮১চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ফ’কল’ৰ ৰিচার্ছ ডিপার্টমেণ্টত জইন কৰোঁ। সেইসময়ত প্রফুল্ল দত্তগোস্বামী ছাৰে অৱসৰ লৈছে মাত্র। মই আহি লগ পাওঁ বীৰেন দত্ত ছাৰক। তাৰ পাচত মই সেই বিভাগত ৰীডাৰ হওঁ, তাৰ পাচত মই অধ্যাপক পদ লাভ কৰোঁ আৰু বিভাগীয় প্রধান হিচাপে অৱসৰ গ্রহণ কৰোঁ। অৱসৰৰ পাচতো চাৰি বছৰ মই গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগত অতিথি অধ্যাপক হিচাপে থাকোঁ। অৱসৰৰ পাচতো সর্বমুঠ ১০বছৰ মই গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সৈতে জড়িত হৈ থাকোঁ।\nসাহিত্য ডট অর্গ: বাল্য বন্ধু বা সহপাঠী কাৰোবাৰ লগত এতিয়াও যোগাযোগ আছেনে?\nড° নবীনচন্দ্র শর্মা: আছে আছে, বহুতৰ লগতে আছে। এই ধৰা গুণেন শর্মা, শশী দাস… বহুতৰ লগত আছে। আমাৰ লগৰ কিছুমান প্রফেচাৰ হৈছিল। কিছুমান অৱশ্যে ইতিমধ্যে ঢুকাল।\nসাহিত্য ডট অর্গ: অৱসৰৰ পাচত আজৰি সময়খিনি আপুনি কেনেকৈ কটায়?\nড° নবীনচন্দ্র শর্মা: আজৰি সময় মোৰ নায়েই। ৰাতিপুৱা শুই উঠিয়ে মই নিজৰ কামত ব্যস্ত হৈ যাওঁ। প্রাগজ্যোতিষত দুই-এটা এম.এ-ৰ ক্লাচ কৰি দিওঁ। ছাত্র-ছাত্রীবিলাকে বিচাৰে। বিশেষকৈ সংস্কৃত বা পুৰণি অসমীয়া পঢ়াবলৈ মোক বিচাৰে। তাৰ বাহিৰেও অসম তীর্থ, অখিল ভাৰতীয় সাহিত্য পৰিষদ আদিৰ লগতো মই জড়িত। দৰং জনকৃষ্টি সমাজ, ডিব্রুগড় বিশ্ববিদ্যালয়, অৰুণাচল বিশ্ববিদ্যালয় আদিৰ লগত বিভিন্নধৰণে জড়িত। গতিকে মোৰ আজৰি সময় তেনেকৈ নাই।\nসাহিত্য ডট অর্গ: ছাৰ, আপোনাক যদি পাঁচখন কিতাপ আপোনাৰ লগত ৰাখিবলৈ কোৱা হয়, তেন্তে সেইকেইখন কি কি হ’ব পাৰে?\nড° নবীনচন্দ্র শর্মা: অ… ১/ “ৰাছিয়ান ফ’কল’ৰ”—তাত ৰাছিয়াৰ বিপ্লৱৰ কথাবিলাক কেনেকৈ লিখা আছে আৰু ৰাছিয়াৰ বিপ্লবী নেতাসকলে লোক-সংস্কৃতিক কেনেদৰে গ্রহণ কৰিছিল বা বিপ্লৱত কেনেধৰণে ব্যৱহাৰ কৰিছিল সেই বিষয়ে জানিবলৈ।\n২/ আমেৰিকান ফ’কল’ৰ\n৩/ হিষ্ট্রী অফ ৰেড ইণ্ডিয়ানচ অৱ ইণ্ডিয়া/ ফ’কল’ৰ অৱ ৰেড ইণ্ডিয়ানচ\n৪/ ৰবীন্দ্রনাথ ঠাকুৰৰ “সঞ্চয়িতা”\nঅসমীয়া কিতাপৰ ভিতৰত চৈয়দ আব্দুল মালিকৰ উপন্যাস, হোমেন বৰগোহাঞিৰ গল্পৰ কিতাপ,নীলিম কুমাৰৰ কবিতা\nসাহিত্য ডট অর্গ: ছাৰ, দিনটোৰ ভিতৰত আপোনাৰ প্ৰিয় সময় কোনখিনি?\nড° নবীনচন্দ্র শর্মা: ৰাতিপুৱাৰ সময়খিনি ভাল লাগে। মানুহ নাহিলে মই ৬টাৰ পৰা ৬:৩০লট শুই থাকোঁ। কাম কৰা ছোৱালীজনী আহে। মই তিনি কাপ চাহ কৰোঁ। একাপ মোৰ, একাপ ছোৱালীজনীক দিওঁ আৰু একাপ আমাৰ এওঁৰ। আৰু মই দুই-এখন কিতাপো লিখি থাকোঁ, প্রবন্ধ প্রায়ে লিখিব লাগে আৰু এতিয়া গল্পও লিখোঁ।\nসাহিত্য ডট অর্গ: ছাৰ আপোনাৰ প্রিয় ৰং?\nড° নবীনচন্দ্র শর্মা: প্রিয় ৰং… বগা।\nসাহিত্য ডট অর্গ: প্রিয় শব্দ?\nড° নবীনচন্দ্র শর্মা: কোমল শব্দবোৰ যেনে মলয়, মাধৱী ইত্যাদি।\nসাহিত্য ডট অর্গ: আপোনাৰ প্রিয় ব্যঞ্জন?\nড° নবীনচন্দ্র শর্মা: খুতুৰা শাক, চকলা গুচোৱা মগুৰ গোটাকৈ ৰন্ধা দাইল, মাছৰ ভিতৰত শোল মাছ, টেঙাৰ ভিতৰত থেকেৰা টেঙা মোৰ প্রিয়, ঢেঁকীয়া শাক আৰু সেই ধৰণৰ পৰম্পৰাগত থলুৱা খাদ্যবোৰ খাই মই ভাল পাওঁ। মাংসৰ ভিতৰত পাৰৰ মাংস খাই ভাল পাইছিলোঁ, কিন্তু এতিয়া স্বাস্থ্যজনিত কাৰণত নাখাওঁ।\nসাহিত্য ডট অর্গ: ছাৰ, আকাশ আৰু সাগৰ দুয়োটা শব্দই আমাৰ মনলৈ বিশালতাৰ অনুভূতি আনি দিয়ে। এই দুয়োটাৰে ভিতৰত আপোনাৰ কোনটো প্রিয়?\nড° নবীনচন্দ্র শর্মা: মই সাগৰ ভাল পাওঁ। আকাশখনতো দেখিয়ে থাকোঁ। সাগৰৰ গভীৰতা উপলব্ধি কৰিবলৈ আৰু ভিতৰলৈ সাগৰখন চাবলৈ মন যায়, যিটো সম্ভৱ নহয়। সাগৰৰ ঢৌত মই মিলনৰ বিভিন্ন চিত্র দেখোঁ। আৰু সাগৰে গোটেই মহাদেশকেইখনক আৱৰি আছে।\nসাহিত্য ডট অর্গ: আপোনাৰ বর্তমান পৰিয়ালৰ কথা কওক।\nড° নবীনচন্দ্র শর্মা: মই, শ্রীমতী, ডাঙৰ ল’ৰা কন্দর্প কুমাৰ শর্মা (গু.বি.ৰ ইলেকট্রনিকচ বিভাগৰ সহযোগী অধ্যাপক), সৰু ল’ৰা উদয়ন শর্মা (কেলিফ’র্নিয়াৰ ব্যক্তিগত খণ্ডৰ ইঞ্জিনীয়াৰ)।\nসাহিত্য ডট অর্গ: ছাৰ, আমাৰ শেষ প্রশ্ন প্ৰতিগৰাকী সফল ব্যক্তিৰ আঁৰত এগৰাকী নাৰী থাকে বুলি কোৱা হয়৷ এই কথাষাৰ আপোনাৰ ক্ষেত্ৰতো প্ৰযোজ্য নে?\nড° নবীনচন্দ্র শর্মা: অ.. মোৰ ক্ষেত্রত মোৰ আই। এতিয়াও মই সপোনত তেখেতক লগ পাওঁ। তেখেতৰ মুখত শুনা সাধুকধা, বিয়াগীত আদিয়ে মোক লোক-সংস্কৃতিৰ দিশত আগবাঢ়িবলৈ অনুপ্রেৰণা দিছিল। তেখেতৰ কাৰণে মই জীৱ-জন্তু, চৰাই-চিৰিকতি ভাল পাবলৈ শিকিলোঁ।\nসাহিত্য ডট অর্গ: আপোনাৰ পৰা আজি আমি ভালেমান কথা শুনিলোঁ আৰু উপকৃতও হ’লোঁ। আপোনাৰ ব্যস্ত জীৱনৰ অকণমান সময় আমাৰ লগত অতিবাহিত কৰাৰ বাবে আপোনালৈ অশেষ ধন্যবাদ যাচিলোঁ ছাৰ। আপোনাৰ সুস্থ-সবল, নিৰোগী দীর\n← অসমীয়া সাহিত্যত মালিতা বা কাহিনী প্ৰধান গীত -(অঞ্জল বৰা)\nঅসমীয়া বেলাড বা মালিতাঃ এটি চমু অৱলোকন -(অনন্ত মোহন শৰ্মা ) →\nড° নন্দিতা দত্ত (বৰপেটা জিলা দুৰ্যোগ ব্যৱস্থাপনা প্ৰাধিকৰণৰ জিলা প্ৰকল্প বিষয়া)\nসাক্ষাৎকাৰ: মানসিক ৰোগৰ চিকিৎসক ডা: হেমেন্দ্ৰ ৰাম ফুকনৰ সৈতে সাহিত্য ডট অৰ্গৰ প্ৰতিনিধি\nউত্তৰণ যাদুঘৰত সভ্যতা-সংস্কৃতিৰ চানেকি- সংগ্ৰাহক দুৰ্লভ বড়াৰ মনৰ কথাৰে (ভাস্কৰজ্যোতি দাস আৰু জামালুদ্দিন আহমেদ)


অহল্যাবাই হলকাৰ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nমহাৰাণী অহল্যাবাই হলকাৰ\nহাৰ হাইনেছ মহাৰাণী শ্ৰীমন্ত অখণ্ড সৌভাগ্যৱতী অহল্যাবাই চাহিবা\n১৯৯৬ চনৰ ডাকটিকিটত অহল্যাবাই হলকাৰ\nমালৱা ৰাজ্যৰ ৰাণী\n১ ডিচেম্বৰ ১৭৬৭ – ১৩ আগষ্ট ১৭৯৫\n১১ ডিচেম্বৰ ১৭৬৭\nতুকোজিৰাও হলকাৰ ১\nঅহল্যাবাই চাহিবা হলকাৰ\nহিন্দু ধৰ্ম, ধংগৰ\nমহাৰাণী অহল্যাবাই হলকাৰ (৩১ মে ১৭২৫ – ১৩ আগষ্ট ১৭৯৫) ভাৰতৰ মাৰাঠা সংঘৰ মালৱা ৰাজ্যৰ হলকাৰ ৰাণী আছিল। ৰাজমাতা অহল্যাবাই মহাৰাষ্ট্ৰৰ আহমেদনগৰৰ জামখেদ অঞ্চলৰ গ্ৰাম চৌণ্ডিত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ তেওঁৰ ৰাজধানী ইন্দোৰৰ দক্ষিণে নৰ্মদা নদীৰ পাৰৰ মহেশ্বৰত স্থাপন কৰিছিল।\n১৭৫৪ চনত কুমহেৰৰ যুদ্ধত অহল্যাবাইয়ৰ স্বামী খান্দেৰাও হলকাৰ নিহত হয়। ১২ বছৰ পিছত তেওঁৰ শহুৰ মল্লাৰ ৰাও হলকাৰৰো মৃত্যু হয়। তাৰ এবছৰ পিছত তেওঁ মালৱা ৰাজ্যৰ ৰাণী হিচাপে দায়িত্বভাৰ গ্ৰহণ কৰে। তেওঁ আক্ৰমণকাৰীৰ আগ্ৰাসন আৰু লুটপাটৰ পৰা ৰাজ্য ৰক্ষাৰ চেষ্টা কৰিছিল। তেওঁ ব্যক্তিগতভাবে যুদ্ধত সেনাবাহিনীক নেতৃত্ব দিছিল। তেওঁ তুকোজিৰাও হলকাৰক সেনাপ্ৰধান হিচাপে নিযুক্তি দিছিল।\nৰাণী অহল্যাবাই এগৰাকী মহান আৰু অগ্ৰণী মন্দিৰ নিৰ্মাতা আছিল। তেওঁ গোটেই ভাৰতত শত শত মন্দিৰ আৰু ধৰ্মশালা নিৰ্মান কৰাইছিল।\n১৭২৫ চনৰ ২৫ মে তাৰিখে অহল্যাবাই মহাৰাষ্ট্ৰৰ আহমেদনগৰৰ জামখেদ অঞ্চলৰ গ্ৰাম চৌণ্ডিত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁৰ পিতৃ মানকোজিৰাও শিন্দে গাঁৱৰ পাটিল আছিল। সেই সময়ত ছোৱালী সকলে বিদ্যালয়লৈ নগৈছিল, কিন্তু অহল্যাবাইৰ দেউতাকে তেওঁক পঢ়িবলৈ আৰু লিখিবলৈ শিকাইছিল।\nমল্লাৰ ৰাও হলকাৰ মাৰাঠা পেশৱা বালাজী বাজি ৰাওৰ সেৱাত নিয়োজিত এজন সেনাপতি আৰু মালৱা অঞ্চলৰ শাসক আছিল। তেওঁ এবাৰ পুনেলৈ যোৱাৰ পথত গ্ৰাম চৌণ্ডিত ৰৈছিল। ইয়াত তেওঁ আঠ বছৰ বয়সীয়া অহল্যাবাইক গাঁৱৰ মন্দিৰৰ সেৱাত নিযুক্ত হোৱা দেখা পাইছিল। তেওঁৰ ভক্তি আৰু চৰিত্ৰৰ মহিমা অনুধাৱন কৰি তেওঁ অহল্যাক তেওঁৰ পুত্ৰ খান্দেৰাও (১৭২৩–১৭৫৪)ৰ পুত্ৰবধু হিচাপে হলকাৰলৈ লৈ এনে। ১৭৩৩ চনত তেওঁৰ খান্দেৰাও হলকৰাৰ লগত বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। তেওঁ ১৭৪৫ চনত তেওঁলোকৰ পুত্ৰ পুত্ৰ মালেৰাও আৰু ১৭৪৮ চনত কন্যা মুক্তাবাঈৰ জন্ম হয়। মালেৰাও মানসিকভাবে অসুস্থ আছিলে আৰু ১৭৬৭ চনত অসুস্থতাৰ কাৰণে তেওঁ মৃত্যুবৰণ কৰিছিল। অহল্যাবাইয়ে তেওঁৰ কন্যাৰ বিবাহ এগৰাকী সাহসী কিন্তু দৰিদ্ৰ পৰিয়ালৰ যশবন্তৰাও লগত অনুষ্ঠিত কৰি সমাজৰ আৰু এটি ঐতিহ্য ভংগ কৰিছিল। যশবন্তৰাওয়ে ডকাইত সকলক পৰাস্ত কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।\nমহেশ্বৰৰ ৰাজকীয় প্ৰসাদ\nঅহল্যাবাইৰ ৰাজৱাৰা, মহেশ্বৰ\nমহেশ্বৰ ৰাজপ্ৰসাদত অহল্যাবাইৰ মূৰ্তি\n১৭৫৪ চনত কুমহেৰ অৱৰোধৰ সময়ত তেওঁৰ স্বামীৰ মৃত্যু হয়। ১৭৫৪ চনত ইমাদ-উল-মুল্ক মুগোল সম্ৰাট আহমদ শাহ বাহাদুৰৰ মীৰ বক্সিৰ অনুৰোধত অহল্যাবাইৰ স্বামী খান্দেৰাও হলকাৰ, তেওঁৰ পিতৃ মল্লাৰ ৰাও হলকাৰৰ সৈন্যবাহিনীক লৈ কুমহেৰ দুৰ্গ অৱৰোধ কৰিছিল। এই দুৰ্গ ভৰতপুৰ ৰাজ্যৰ জাট মহাৰাজা সূৰজমলৰ আছিল। তেওঁ মুগোল সম্ৰাট বিদ্ৰোহী ৱাজীৰ সফদৰ জংৰ লগত মিলি গৈছিল। খান্দেৰাও কুমহেৰৰ যুদ্ধত এক খোলা পাল্কিত বহি তাৰ সৈন্য সকলৰ পৰিদৰ্শন কৰি থাকোতে জাট সেনাবাহিনীয়ে এৰি দিয়া বৰটোপৰ আঘাত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। ১৭৫৪ চনত তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁৰ পিতা মল্লাৰ ৰাও অহল্যাবাইক সতী হোৱাৰ পৰা বিৰত কৰে।১৭৬৬ চনত মল্লাৰ ৰাও হলকাৰৰ তেওঁৰ পুত্ৰ খান্দেৰাওৰ মৃত্যুৰ ১২ বছৰ পিছত মৃত্যু হয়। ১৭৬৬ চনত মল্লাৰ ৰাওৰ নাতি আৰু খান্দেৰাওৰ একমাত্ৰ পুত্ৰ মালেৰাও হলকাৰ, মাতৃ অহল্যাবাইৰ তত্বাৱধানতইন্দোৰৰ শাসক হয়। কিন্তু কেইমাহমানৰ পিছত ১৭৬৭ চনৰ ৫ এপ্ৰিল তাৰিখে তেওঁৰো মৃত্যু হয়। তেওঁৰ পুত্ৰৰ মৃত্যুৰ পিছত অহল্যাবাই ইন্দোৰৰ শাসক হয়।\n↑ Pradesh (India), Madhya (1827) (en ভাষাত). Madhya Pradesh District Gazetteers: Hoshangabad. Government Central Press. পৃষ্ঠা. 64. https://books.google.com/books?id=hqE8AAAAIAAJ&pg=PA63&dq=Ahilyabai+Holkar+Ahilya&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwji68vCgNDgAhXEGDQIHd64AoIQ6AEIZjAN#v=onepage&q=Ahilyabai%20Holkar%20Ahilya&f=false.\n↑ Jaswant Lal Mehta (1 January 2005). Advanced Study in the History of Modern India 1707–1813. Sterling Publishers Pvt. Ltd. পৃষ্ঠা. 606–. ISBN 978-1-932705-54-6. https://books.google.com/books?id=d1wUgKKzawoC&pg=PA606.\n↑ Anne Feldhaus (21 March 1996). Images of Women in Maharashtrian Literature and Religion. SUNY Press. পৃষ্ঠা. 184–. ISBN 978-0-7914-2838-2. https://books.google.com/books?id=1YSU9Qp9w0MC&pg=PA184.\n↑ Omkareshwar and Maheshwar: Travel Guide. Goodearth Publications. 2011. পৃষ্ঠা. 60–. ISBN 978-93-80262-24-6. https://books.google.com/books?id=_0RpUoGiou4C&pg=PA60.\n↑ R. V. Solomon; J. W. Bond (2006). Indian States: A Biographical, Historical, and Administrative Survey. Asian Educational Services. পৃষ্ঠা. 70–. ISBN 978-81-206-1965-4. https://books.google.com/books?id=47sfj8DUwNgC&pg=PA70.\nৱিকিমিডিয়া কমন্সত অহল্যাবাই হলকাৰ সম্পৰ্কীয় মিডিয়া ফাইল।\nঅহল্যাবাই হলকাৰৰ জীৱনী\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=অহল্যাবাই_হলকাৰ&oldid=193810"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ০৪ এপ্ৰিল, ২০১৯ তাৰিখে ১৬:৫২ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


Home » Assamese » অভ্ৰ কীব’ৰ্ডৰ সহায়ত ইন্টাৰনেট, কম্পিউটাৰত অসমীয়া কেনেকৈ লিখিব\nAssamese Article How to\nঅভ্ৰ কীব’ৰ্ডৰ সহায়ত ইন্টাৰনেট, কম্পিউটাৰত অসমীয়া কেনেকৈ লিখিব\n1 অভ্ৰ কীব’ৰ্ড ছফ্‌টৱেৰ ব্যৱহাৰ কৰি ইন্টাৰনেট বা কম্পিউটাৰত অসমীয়া কেনেকৈ লিখিব:\n2 অভ্ৰ কী ব’ৰ্ডৰ সহায়ত অসমীয়া আখৰ কেনেকৈ লিখিব:\n3 অভ্ৰ কী-বৰ্ড খনৰ কোনটো কী (Key) টিপিলে কি আখৰ আহিব:\n4 অভ্ৰ কীবৰ্ডৰ দ্বাৰা অসমীয়া যুক্তাক্ষৰ কেনেকৈ লিখিব – how to write Assamese juktakkhor ?\n4.1 অভ্ৰ চফটৱেৰ কেনেকৈ ডাউনল’ড (Download) কৰিবঃ\nঅভ্ৰ কীব’ৰ্ড ছফ্‌টৱেৰ ব্যৱহাৰ কৰি ইন্টাৰনেট বা কম্পিউটাৰত অসমীয়া কেনেকৈ লিখিব:\nমোৰ আগৰ লেখাটোত “অভ্ৰ কী ব’ৰ্ড” সম্পৰ্কে এটা চমু আভাস দি তাৰ ডাউনলোড লিংক্ টো দিয়া হৈছিল। এই লেখাটোত অভ্ৰ কী ব’ৰ্ড ব্যৱহাৰ কৰি কম্পিউটাৰত অসমীয়া কেনেকৈ লিখিব পাৰি তাৰ এটা আভাস দিয়াৰ চেষ্টা কৰা হৈছে। আগৰ লেখাটোতে লিখা হৈছে যে যদিও এই চফ্‌টৱেৰটো কম্পিউটাত প্ৰধানকৈ বাংলা ভাষা লিখিবৰ বাবে তৈয়াৰ কৰা হৈছিল, তথাপিও ইয়াত অসমীয়া আখৰ লিখিব পৰাকৈ “Bornona” আৰু “Avro Easy” নামৰ দুখন কী ব’ৰ্ড সংযোগ কৰা হয়। যাৰ সহায়ত অসমীয়া “ৱ” আৰু “ৰ” আখৰ দুটাও লিখিব পাৰি (যিহেটো বাকী অসমীয়া আৰু বাংলা আখৰ সমূহ একেই)।\nঅভ্ৰৰ সহায়ত কম্পিউটাৰত অসমীয়া কেনেকৈ লিখিব\nযিহেতু এই অভ্ৰ কী ব’ৰ্ড খন ব্যৱহাৰ কৰি Unicode Letter লিখিব পাৰে, সেয়ে এই খনৰ সহায়ত আমি ইন্টাৰনেটৰ সেৱা সমূহ যেনে ফেচবুক, টুইটাৰ, ই-মেইল, ব্লগ (Facebook, Twitter, E-mail services, Blog) আদিটো সহজে অসমীয়া শব্দ লিখিব পাৰোঁ।\nন-শিকাৰু সকলৰ বাবে প্ৰথমে প্ৰথমে কম্পিউটাত অসমীয়া আখৰ লিখিবলৈ অলপ জতিল হয় । বহুতে আকৌ দুবাৰ মান চেষ্টা কৰিয়ে অসমীয়া আখৰ লিখাটো বৰ জতিল কাম বুলি হতাশ হৈ পৰে। আচলতে কম্পিউটাত অসমীয়া আখৰ লিখাটো প্ৰথমে অলপ জতিল যেন লাগিলেও অলপ চেষ্টা কৰিলেই অতি সহজ হৈ পৰে।\nযিহেতু ইংৰাজী বৰ্ণমালাতকৈ অসমীয়া বৰ্ণমালাত বৰ্ণ (আখৰ) আৰু চিহ্ণৰ সংখ্যা অধিক সেয়ে কম্পিউটাৰৰ Keyboard অত প্ৰতিটো Key ৰ বিপৰীতে দুটাকৈ অসমীয়া আখৰ থাকে। যেনে ধৰক- কী বৰ্ডৰ ‘K’ আখৰটোৰ বিপৰীতে অসমীয়া ‘ক’ আৰু ‘খ’ দুটা আখৰ থাকে। যদি আমি অসমীয়া ‘ক’ আখৰ টো লিখিব লগীয়া হয় তেন্তে সাধাৰণ ভাবে Keyboard অত ‘K’ key টো টিপিলেই হব কিন্তু অসমীয়া ‘খ’ আখৰ টো লিখিব লগীয়া হয় তেন্তে Keyboard অত ‘Shift’ কীটো টিপি থাকি ‘K’ key টো টিপিব লাগিব।\nখ = Shift k\nএই নিয়মটো আন আন Assamese Writing Software অৰ ক্ষেত্ৰতো প্ৰযোজ্য হয়।\nঅভ্ৰ কী ব’ৰ্ড ব্যৱহাৰ কৰি নতুনকৈ যি সকলে অসমীয়া আখৰ লিখিবলৈ শিকিছে তেওঁ লোকে সাধাৰণতে “Bornona” কী ব’ৰ্ড খন ব্যৱহাৰ কৰি প্ৰথমে অসমীয়া আখৰ লিখিব পাৰে । এই কী-বৰ্ড খন হ’ল Phonetic Keyboard. এই কী-বৰ্ড খন Select কৰি লৈ কম্পিউটাৰৰ Key সমূহৰ উচ্চাৰণ অনুসৰি আখৰ সমূহ লিখিব পাৰি। যেনে কী-বৰ্ডত ‘k’ টিপিলে কম্পিউটাৰৰ স্ক্ৰীনত ‘ক’ আখৰ টো ওলাব, ‘p’ টিপিলে ‘প’ বা ‘c’ টিপিলে ‘চ’ আখৰ টো ওলাব।\nএই “Bornona” কী ব’ৰ্ড বা এনে ধৰণৰ Phonetic Keyboard প্ৰফেচনেল টাইপিষ্ট (Professional Typist/পেশাদাৰী মুদ্ৰালেখক) সকলে সচৰাচৰ ব্যৱহাৰ নকৰে। প্ৰফেচনেল টাইপিষ্ট সকলে সাধাৰণতে “InScript” (Indian Script : standard keyboard layout for Indian script) keyboard ব্যৱহাৰ কৰে আৰু এই “InScript keyboard” খন অভ্ৰ প্ৰ’গ্ৰামত পোৱা নাযায় যদিও অভ্ৰ প্ৰ’গ্ৰামত পোৱা “Keyboard Layout Editor” নামৰ Option টোৰ সহায়ত ব্যৱহাৰকাৰীয়ে নিজেই এই “InScript keyboard” খন গঠন কৰিব পাৰে।\nঅভ্ৰ কী ব’ৰ্ডৰ সহায়ত অসমীয়া আখৰ কেনেকৈ লিখিব:\nএতিয়া চাওঁ আহক অভ্ৰ ছফ্‌টৱেৰৰ সহায়ত কম্পিউটাৰত অসমীয়া কেনেকৈ লিখিব । অভ্ৰ কী ব’ৰ্ড ব্যৱহাৰ কৰি অসমীয়াত আখৰ লিখিবলৈ প্ৰথমে কম্পিউটাৰটোত “Microsoft Word” বা তেনে ধৰণৰ প্ৰ’গ্ৰাম এটা খুলি লব লাগে। তাৰপাছত অভ্ৰ প্ৰ’গ্ৰাম টো খুলি লৈ Typing mode টো সলনি কৰি লব লাগে। Typing mode টো সলনি কৰিবলৈ অভ্ৰ প্ৰ’গ্ৰামত ‘English’ বুলি লিখি থোৱা Option টোত ক্লিক কৰিব লাগে তেতিয়া ‘English’ বুলি লিখি থোৱা Option টো ‘বাংলা’ লৈ সলনি হব । মাউচেৰে ক্লিক কৰাৰ সলনি কীবৰ্ডৰ ‘F12’ key টো এবাৰ টিপিলেই কীব’ৰ্ড খন ইংৰাজীৰ পৰা বাংলালৈ নাইবা বাংলাৰ পৰা ইংৰাজীলৈ সলনি কৰিব পাৰি। তলৰ চিত্ৰত দেখুৱাৰ দৰেঃ\nএতিয়া অভ্ৰৰ “Keyboard Layout” option টোত ক্লিক কৰি “Bornona” কী ব’ৰ্ড খন Select কৰি লৈ (তলৰ চিত্ৰত দেখুৱওৱা হৈছে) Microsoft Word প্ৰ’গ্ৰামটোৰ “Home” Menu ত “Font” option টোত “Kalpurush” Font টো Select কৰি লৈ অসমীয়াত আখৰ লিখিব পাৰিব (অৱশ্যে আন যিকোনো Font Select হৈ থাকিলেও অসমীয়াত আখৰ লিখিব পাৰি কিন্তু দুটামান আখৰ শুদ্ধ ৰূপত পোৱা নাযায়) ।\nঅভ্ৰ কী-বৰ্ড খনৰ কোনটো কী (Key) টিপিলে কি আখৰ আহিব:\nকী-বৰ্ডৰ কোনটো কী (Key) টিপিলে কি অসমীয়া আখৰ লিখা যাব সেয়া আমি মনত ৰাখি লব লাগিব। ইয়াকে কৰিব হলে প্ৰথমে অভ্ৰ প্ৰ’গ্ৰাম টো খুলি লৈ Typing mode টো সলনি কৰি লব লাগে (ওপৰৰ চিত্ৰত দেখুৱাৰ দৰে) নাইবা ‘F12’ key টো টিপিব লাগে), তাৰপাছত “Bornona” কী ব’ৰ্ড খন Select কৰি লব লাগে আৰু লগতে Microsoft Word প্ৰ’গ্ৰাম টো খুলি লৈ কী ব’ৰ্ড খনত থকা প্ৰতিটো Key টিপিব লাগে (এবাৰ ‘Shift’ কীটো নিটিপাকৈ আৰু আনবাৰ ‘Shift’ কীটো টিপি) আৰু কোনটো কোনটো কী (Key) টিপিলে কি অসমীয়া আখৰ আহে সেয়া বহী এখনত লিখি যাব লাগে (তলৰ চিত্ৰত দেখুৱাৰ দৰে)। এনেদৰে আখৰ বোৰ মনত ৰাখিবলৈ সহজ হয়।\n(ব’ৰ্ড খনত থকা প্ৰতিটো Key যেনে A ৰ পৰা Z অলৈ, 1 অৰ পৰা0লৈ আৰু (,) (.) (?) আদি Key সমূহো টিপিব লাগে। মাত্ৰ “F1” অৰ পৰা “F12” অলৈ ‘Function’ key সমূহ টিপিব নালাগে।\nঅভ্ৰ কীবৰ্ডৰ দ্বাৰা অসমীয়া যুক্তাক্ষৰ কেনেকৈ লিখিব – how to write Assamese juktakkhor ?\n“Bornona” কী ব’ৰ্ড খন ব্যৱহাৰ কৰি অসমীয়া লিখোঁতে ইংৰাজী “h” আখৰটোৰ সহায়ত আখৰ যুক্ত কৰা হয়। যুক্তাক্ষৰ লিখোঁতে কি কি অসমীয়া আখৰ লগলাগি যুক্তাক্ষৰটো সৃষ্টি হৈছে তাক ভালদৰে জানি লব লাগিব। যেনে ধৰাহ’ল আমাৰ লিখিব লগীয়া আখৰটো ‘ক্ষত্ৰিয়’। এই ক্ষত্ৰিয় শব্দটোত যুক্ত হৈ থকা আখৰ সমূহ হ’লঃ\nক্ষ = ক + ষ (k + x)\nত্ৰি = ত + ৰ + ই (t + Shift \_ + i)\nয় = য় (Shift b)\nআৰু এই আখৰ সমূহ যুক্ত কৰিবলৈ হলে এনেদৰে লিখিব লাগিব – khxth|iB (k + h + x + t + h + shift ধৰি \_ + i + B) (যোগ চিন ডাল টিপিব নালাগে)\nব = ব (b)\nস্তু = স + ত + উ (shtu) (s + t + u)\nক = ক (k)\nৰ্ণ = ৰ + ণ (|hN) [shift ধৰি \_ + shift ধৰি n]\nঅভ্ৰ চফটৱেৰ কেনেকৈ ডাউনল’ড (Download) কৰিবঃ\nঅভ্ৰ কীবৰ্ড চফটৱেৰটো সহজে ডাউনল’ড কৰিবৰ বাবে তলৰ ডাউনল’ড অপচনটোত ক্লিক কৰিব ।\nলাচিত কী ব’ৰ্ডৰে Smartphone অত অসমীয়া কেনেকৈ লিখিব\nকম্পিউটাৰত থাকিবলগীয়া কেইটামান অতি প্ৰয়োজনীয় ছফ্‌টৱেৰ\nকম্পিউটাৰত অসমীয়া লিখিবৰ বাবে অভ্ৰ কীবৰ্ডৰ বাহিৰেও আন কেইবাটাও চফটৱেৰ আছে আৰু প্ৰত্যেকৰে নিজ নিজ বৈশিষ্ট আৰু কম বেছি পৰিমানে দোষ বা গুণ আছে । কিন্তু অভ্ৰ চফটৱেৰটোৰ কিছুমান বৈশিষ্ট বাকী চফটৱেৰ সমূহতকৈ উন্নত । এই চফটৱেৰটো নিৰ্মান কৰিছে OmicronLab নামৰ এটা প্ৰতিস্থানে । যদিওবা ই এটা বাংলা ভাষা লিখা Software, তথাপি ইয়াৰ যোগেদি অসমীয়াও সুন্দৰকৈ লিখিব পাৰি । পিছলৈ বাকী অসমীয়া আখৰ লেখা চফটৱেৰ সমূহৰ ব্যৱহাৰ সম্পৰ্কেও লিখাৰ চেষ্টা কৰিম ।\nযুগৰ পৰিবৰ্ত্তনৰ লগে লগে মানুহৰ কৰ্মৰাজি আৰু কৰ্মৰ সাধনৰো সলনি ঘটিছে । সকলো কাম-কাজ কম্পিউটাৰৰ সহায়ত অনলাইন যোগে ডিজিটেল ৰূপত হ’বলৈ ধৰিছে । কিন্তু এই কম্পিউটাৰৰ জগতত অসমীয়া ভাষাৰ ব্যৱহাৰ অতি নগন্য । সেয়ে এই ইণ্টাৰনেটৰ পৃথিৱীত অসমীয়া ভাষাৰ চিন ৰাখিবলৈ হ’লে আমি অসমীয়া ভাষাৰ ডিজিটেল ৰূপত ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ শিকিব লাগিব । সেয়ে, কম্পিউটাৰত অসমীয়া কেনেকৈ লিখিব পাৰি তাৰ ওপৰত সংক্ষেপে এটা লেখা আগবঢ়ালোঁ । যদিও লেখাটোত যিমানদূৰ সম্ভৱ অসমীয়া শব্দ ব্যৱহাৰ কৰাৰ চেষ্টা কৰিছোঁ, তথাপি পাঠকৰ সুবিধাৰ বাবে কিছুমান ইংৰাজী শব্দৰো প্ৰয়োগ কৰা হৈছে ।\nPrevious post Download Avro Keyboard to Write Assamese অভ্ৰ অসমীয়া কীব’ৰ্ড\nNext post Essential Software for PC কম্পিউটাৰৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় ছফ্‌টৱেৰ


অন্ত পৰিবনে সীমা বিবাদ ? অৱশেষত মিজোৰাম-অসমৰ নমনীয় স্থিতি !– News18 assam\nAssam-Mizoram Border: নমনীয় স্থিতিত ২ৰাজ্য, অন্ত পৰিবনে বিবাদ ? উঠাই ল'লে অসমৰ মুখ্য়মন্ত্ৰী-বিষয়াৰ বিৰুদ্ধে থকা FIR ! মিজোৰামৰ বিষয়াৰ ওপৰত থকা কেছসমূহো আৰক্ষীক উঠাই লোৱাৰ আহ্বান হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ...\nমিজোৰাম আৰক্ষীয়ে উঠাই ল'লে অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী আৰু বিষয়াসকলৰ ওপৰত থকা অভিযোগ। আজি এক টুইটযোগে FIR উঠাই ল'বলৈ আহ্বান জনাইছিল মিজোৰামৰ মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে। ইয়াৰ পিছতে অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰীয়েও অসম আৰক্ষীক মিজোৰামৰ বিষয়াসকলৰ ওপৰত থকা Case সমূহ উঠাই ল'বলৈ আহ্বান জনায়।\nঅৱশেষত এসপ্তাহ ধৰি চলি থকা বাক-বিতণ্ডাৰ মাজত নমনীয় স্থিতি লৈছে মিজোৰামে। মিজোৰাম আৰক্ষীয়ে উঠাই ল'লে অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী আৰু বিষয়াসকলৰ ওপৰত থকা অভিযোগ। আজি এক টুইটযোগে FIR উঠাই ল'বলৈ আহ্বান জনাইছিল মিজোৰামৰ মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে।\nইয়াৰ পিছতে অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰীয়েও অসম আৰক্ষীক মিজোৰামৰ বিষয়াসকলৰ ওপৰত থকা Case সমূহ উঠাই ল'বলৈ আহ্বান জনায়। Twitter যোগে এই আহ্বান মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ।\nযোৱা সোমবাৰে ৰাজ্যসমূহৰ আৰক্ষী বাহিনীৰ মাজত হোৱা সংঘৰ্ষত অসম আৰক্ষীৰ কেইবাজনো জোৱান নিহত হৈছিল। অসম আৰক্ষীয়ে যদিও ভানলালভেনাৰ বিৰুদ্ধে গোচৰ প্ৰত্যাহাৰ কৰিছে, কয় যে আৰক্ষীৰ হত্যাকাৰীসকলৰ বিৰুদ্ধে গোচৰ ৰুজু কৰি তদন্ত অব্যাহত থাকিব।\nআজি কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালসহ কেইবাগৰাকীও মন্ত্ৰীয়ে সীমা সমস্যা সন্দৰ্ভত স্মাৰকপত্ৰ দাখিল কৰে প্ৰধানমন্ত্ৰীক। কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী কিৰেণ ৰিজিজুৱে এই সন্দৰ্ভত বাহিৰা শক্তিৰ হাত থকাৰ আশংকা প্ৰকাশ কৰে।


মিতালীৰ ৰাজত্বঃ শীৰ্ষস্থানত ভাৰতীয় মহিলা দলৰ অধিনায়ক -\nHomeক্ৰীড়ামিতালীৰ ৰাজত্বঃ শীৰ্ষস্থানত ভাৰতীয় মহিলা দলৰ অধিনায়ক\nমিতালীৰ ৰাজত্বঃ শীৰ্ষস্থানত ভাৰতীয় মহিলা দলৰ অধিনায়ক\nনতুন দিল্লীঃ ভাৰতীয় মহিলা ক্ৰিকেট দলৰ অধিনায়ক মিতালী ৰাজে আইচিচি এদিনীয়াৰ ক্ৰমঃতালিকাৰ শীৰ্ষ স্থানলৈ উন্নীত হৈছে। মঙলবাৰে আইচিচি-এ মহিলা এদিনীয়া ক্ৰিকেটৰ ক্ৰমঃতালিকা প্ৰকাশ কৰিছে। এই তালিকাৰ শীৰ্ষস্থানত আছে মিতালী ৰাজ। পূৰ্বেও তেওঁ তালিকাৰ শীৰ্ষস্থানতে আছিল। কিন্তু বিগত বৰ্ষত ক্ৰমঃতালিকাৰ শীৰ্ষৰ পৰা অৱনমিত হৈছিল মিতালীৰ ৰেংক।\nসম্প্ৰতি ৭৬২ পইন্টেৰে পুনৰ হেৰুৱা শীৰ্ষস্থান দখল কৰিছে মিতালীয়ে। এদিনীয়া কেৰিয়াৰত ভাৰতীয় মহিলা দলৰ অধিনায়ক মিতালীয়ে ক্ৰমাগত নৱম বাৰ শীৰ্ষস্থানলৈ উন্নীত হৈছে। উল্লেখ্য যে, মহিলা ক্ৰিকেটৰ তিনিওটা ফৰ্মেটতে তেওঁ সৰ্বাধিক ৰান সংগ্ৰহ কৰিছে। ইংলেণ্ডৰ বিৰূদ্ধে চলিত ৩খন খেলত মিতালীৰ বেটৰ পৰা আহিছে ২০৬ৰান। ২০০৫ চনত আইচিচি মহিলা বিশ্বকাপত নিউজিলেণ্ডৰ বিৰূদ্ধে ৯১ৰানৰ স্মৰণীয় ইনিংছ খেলি প্ৰথমবাৰলৈ মিতালীয়ে ক্ৰমঃতালিকাৰ শীৰ্ষলৈ উন্নীত হৈছিল।\nৱেষ্ট ইণ্ডিছৰ বেটছমেন ষ্টেফানি টেলৰ, দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ লিজেলী লী, অষ্ট্ৰেলিয়াৰ এলিছা হেলী আৰু ইংলেণ্ডৰ টেমী বিউমন্টক চেৰ পেলাই মিতালীয়ে অন্য এক কৃতত্বৰ অধিকাৰী হৈ পৰিছে। প্ৰণিধানযোগ্য, ভাৰতীয় মহিলা ক্ৰিকেটক মিতালীয়ে অন্য এক দৃষ্টিকোণ দিবলৈ সক্ষম হৈছে। ভাৰত কন্যাৰ এই গৌৰৱত উথলি উঠিছে দেশবাসীৰ মন।\nPrevious articleচাহাৰৰ চমক, নাটকীয় দ্বিতীয় এদিনীয়াত ভাৰতৰ জয়\nNext articleট’কিঅ’ কৰনাৰ তাণ্ডৱঃ অলিম্পিক আৰম্ভণিৰ পূৰ্বেই আক্ৰান্ত ৬৭\nহৰিষতে বিষাদ, ভাৰতৰ পৰাজয়ত আত্মহাৰা ক্ৰিকেটাৰৰ অৱস্থা তথৈবচ!\n‘ৰঙা গোলাপৰ থোপা নাই, কেক নাই…’ ছানিয়াৰ কেকে মান বচালে কোন ক্ৰিকেটাৰৰ?\nপাকিস্তানৰ বিজয়ত আনন্দ প্ৰকাশ! অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়ৰ তিনি ছাত্ৰক বহিষ্কাৰ


(ৱিকিপিডিয়া:FAQৰ পৰা পুনঃনিৰ্দেশিত)\nৱিকিপিডিয়া কি?[সম্পাদনা কৰক]\nৱিকি মানে কি?[সম্পাদনা কৰক]\nৱিকি আৰু ৱিকিপিডিয়া একে নেকি?[সম্পাদনা কৰক]\nৱিকিপিডিয়াৰ ইতিহাস[সম্পাদনা কৰক]\nভাৰত চৰকাৰ বা অসম চৰকাৰে এই প্ৰকল্পক মান্যতা দিছে নেকি?[সম্পাদনা কৰক]\nৱিকিপিডিয়াত কোনে প্ৰবন্ধ লিখে?[সম্পাদনা কৰক]\nৱিকিপিডিয়ালৈ কোনে বৰঙণি আগবঢ়াব পাৰে?[সম্পাদনা কৰক]\nমই লিখিব খোজা বিষয়টোৰ ওপৰত মোৰ সবিশেষ জ্ঞান থকাটো প্ৰয়োজনীয় নেকি?[সম্পাদনা কৰক]\nৱিকিপিডিয়াত কি লিখিব লাগে বা নালাগে তাৰ কোনো নিৰ্দেশনা আছে নেকি?[সম্পাদনা কৰক]\nৱিকিপিডিয়াত মই সৃষ্টি কৰা প্ৰবন্ধটো অনেকে সম্পাদনা কৰিলে। কিয় এনে হ'ল?[সম্পাদনা কৰক]\nইংৰাজীৰ বাহিৰে আন ভাষাত ৱিকিপিডিয়া আছেনে? অসমীয়া বা আন ভাৰতীয় ভাষাত ৱিকিপিডিয়া আছেনে?[সম্পাদনা কৰক]\nমই ইংৰাজীত পাৰ্গত। অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াত মই কিয় লিখিব লাগে?[সম্পাদনা কৰক]\nমই অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াত লিখিবলৈ বিচাৰিছোঁ। কিন্তু মই অসমীয়া টাইপ কৰিব নাজানো। কি কৰিম?[সম্পাদনা কৰক]\nমই ৱিকিপিডিয়াত কিয় প্ৰবন্ধ লিখিব লাগে? মোৰ কি লাভ হ'ব?[সম্পাদনা কৰক]\nৱিকিপিডিয়াত লিখাৰ বাবে মই কিবা মাননি পাম নেকি?[সম্পাদনা কৰক]\nঅসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ ইতিহাসৰ বিষয়ে অলপ ক'ব পাৰিবনে?[সম্পাদনা কৰক]\nৱিকিপিডিয়াৰ বাহিৰে আন কি কি ৱিকি প্ৰকল্প আছে?[সম্পাদনা কৰক]\nইংৰাজী ৱিকি প্ৰকল্প থকাৰ পিছত অসমীয়া ৱিকি প্ৰকল্পৰ গুৰুত্ব কি?[সম্পাদনা কৰক]\nমই ৱিকিপিডিয়াত থকা ভুল তথ্যৰ ওপৰত প্ৰবন্ধ এটা লিখিব খুজিছোঁ। ৱিকিপিডিয়াৰ সম্পাদকসকলে সেই বিষয়ে বা কি কয়?[সম্পাদনা কৰক]\nৱিকিপিডিয়াৰ সুবিধা আৰু অসুবিধাসমূহ কি?[সম্পাদনা কৰক]\nচিকিৎসা, আইন, বিত্তীয়, সুৰক্ষা আদি ক্ষেত্ৰত ৱিকিপিডিয়া নিৰ্ভৰযোগ্য নে?[সম্পাদনা কৰক]\nঅসমীয়াত কি কি ৱিকি প্ৰকল্প সক্ৰিয় হৈ আছে ?[সম্পাদনা কৰক]\nৱিকিপিডিয়াত লিখা বা সম্পাদনাৰ ক্ষেত্ৰত মোৰ খোকোজা লাগিলে কাৰ লগত যোগাযোগ কৰিম?[সম্পাদনা কৰক]\nমই ইংৰাজী ৱিকিপিডিয়াত এটা লগ্‌ইন আই.ডি. সৃষ্টি কৰিছিলোঁ। অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াতো একেটা আই.ডি. ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰিমনে?[সম্পাদনা কৰক]\nৱিকি প্ৰকল্পৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিবলৈ ৱিকিপিডিয়াৰ বাহিৰত কোনো গোট আছে নেকি?[সম্পাদনা কৰক]


আপদীয়া পদ্য – Page 16 – ফটাঢোল\nDecember 1, 2017 আপদীয়া পদ্য\tLeaveacomment\nৰাসৰ সঁচা অনুভৱ – প্ৰাঞ্জল আৰ এম শইকীয়া\nআঘোণৰ পূৰ্ণিমাত মাজুলীৰ ৰাস পিলিঙা ডেকাই নিমাতী ঘাট কৰিলেহি গ্ৰাস ৰাস চোৱাৰ লৈ গইনা আনিবলৈ মন কইনা ফেৰীৰ পৰা নামিয়েই বাইক চালনৰ ত্ৰাস ! শৰতৰ পূৰ্ণিমাৰ নিশা শুভ্ৰ জ্যোতি ক্ৰমান্বয়ে বাঢ়ি যায় মটৰ চাইকেলৰ গতি কে টি এম নাইবা পালছাৰ লগত থাকেই দি এচ এল আৰ ৰাসথলীতে প্ৰেম হয় সাক্ষী জগতৰ পতি । মাজুলীৰ ৰাসত এতিয়া আধুনিকতা বাঢ়িল ব্যৱসায়ৰ জাকজমকতাৰে বহু পৰিৱৰ্তন আহিল সত্ৰবোৰ অৱশ্যে ব্যতিক্ৰম বহুত বাধাকো কৰি অতিক্ৰম সাতামপুৰুষীয়া কৃষ্টি ধৰি ৰাখিছে হ’বলৈ নিদি কাহিল ! ☆★☆★☆