মণিকুন্তল (দ্বিতীয় খণ্ড)– গীতাশ্রী কলিতা – ফটাঢোল\nSeptember 1, 2017 ধাৰাবাহিক\nপদুমনি গাঁৱৰ বৰা পোষ্টমাষ্টৰৰ বৰ জীয়ৰী মণি। সহজ সৰল মনৰ দীপলিপ গাভৰু মণি। গাঁৱৰে ল’ৰা কুন্তলৰ তাইলৈ মন। তাৰ গভীৰ দুচকুৰ চাৱনিত মণিয়ে প্ৰত্যক্ষ কৰিছে তাইৰ প্ৰতি অলেখ ভালপোৱা। লাহে লাহে মণিৰো মন গলিছে। আজিকালি দিনটোত এবাৰ হ’লেও তাক নেদেখিলে থাকিব নোৱাৰা হৈছে তাই। তাতে বহাগৰ বতৰ, কুন্তলক দিবলৈ বুলি মৰমৰ বিহুৱানখনো মনে মনে বৈ থৈছে মণিয়ে।\nআগৰ খণ্ডটো বিতংভাৱে তলৰ লিংকটোত পঢ়িব পাৰিব:\nএইকেইদিন ৰাতি বিহু মাৰাৰ চলেৰে দিনটোত এবাৰ হ’লেও তাক দেখাৰ সৌভাগ্য ঘটিল মণিৰ৷ চকুৱে চকুৱে যেন বহু কথাই হ’ল দুয়োৰে। চাওঁতে চাওঁতে বিহুৰ দিনকেইটা পাৰেই হ’ল, বহাগৰ আধাখিনি যাবৰে হ’ল।\nআজি মণিয়ে জোনৰ মুখে গম পালে দুই এদিনতে হেনো কুন্তল চাপৰিলৈ উভতি যাব লাগিব। জোনৰ মাকে মহাজনৰ ঘৰতে কাম-কাজ কৰে। গতিকে প্ৰতিদিন জোনৰ মুখত মহাজনৰ ঘৰৰ খা-খবৰ পাই থাকে। সি চাপৰিলৈ যোৱাৰ কথা শুনি মণিৰ মনটো সেমেকি উঠিল। কেতিয়া বা আকৌ আহিবলৈ সুবিধা মিলে…এদিন নেদেখিলে থাকিব নোৱাৰা মনটোক কিদৰে বুজাব তাই! তাৰ যোৱাৰ দিনটো যিমানে ওচৰ চাপি আহিল সিমানে তাইৰ মনটো উদ্বাউল হৈ পৰিল। মনটোৱে যেন একো বাধা নামানে, কেৱল তাৰ আশে পাশে থকাৰ হেঁপাহ। হ’লেও উপায় নাই মনে মনে ভাবিছে সিও বাৰু তাইৰ দৰে অনুভৱ কৰিছেনে? তাৰো হৃদয় কপি উঠিছেনে তাইৰ পৰা আঁতৰি থকাৰ বেদনাত। উঠিছে কিজানি, নুঠিবও পাৰে।\nউঠাৰ পৰাই ইচাত-বিচাট কৰি ফুৰিছে তাই৷ আজি কুন্তল যাবগৈ৷ যোৱাৰ আগতে মণিয়ে আশা কৰিছে তাক এবাৰ চাবলৈ৷ তাই জানে সি পুৱা বেলাতে যোৱাৰ কথা৷ কালিয়েই জোনৰ মুখত গম পাইছিল৷ গতিকে আগফালে কাম কৰি আছে তাই৷ কোনো কাৰণতে হেৰুৱাব নোখোজে তাই তাক চোৱাৰ সেই সুযোগকণ৷ লাগিলে আজি যিয়েই নহওক৷ ভবা মতেই দেখিলে তাক৷ দুই চকু ভৰি আহিল তাইৰ৷ যদিও এই বিচ্ছেদ ক্ষন্তেকীয়া তথাপিও কলিজাখনে মানি ল’ব পৰা নাই সহজে৷ তাৰ সেই বিষণ্ণ চাৱনিটোত আছিল আকৌ লগ পোৱাৰ হেঁপাহ৷ আকৌ হিয়া উজাৰি মৰম যচাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি৷\nসি গুচি গ’ল৷ এৰি গ’ল বহুত স্মৃতি৷ যদিও সুখৰ, সেই স্মৃতিয়ে এতিয়া বুকুত জুয়ে পোৰাদি পুৰিছে তাইক৷ এতিয়া অনুভৱ কৰিছে ক্ষণে ক্ষণে, কিয় লগ পাওঁতে তাক যচা নহ’ল মনৰ ভিতৰৰ তোলপাৰ লগোৱা মৰমবোৰ৷ সি ক’ব ক’ব বুলি বাট চাই চাই জনোৱা নহ’ল তাক মণিৰ মনৰ কথাবোৰ৷ তাইৰ কোনো সময়ত ধৈৰ্য্যৰ বান্ধ ছিগি যাব খোজে। নাজানে এই বিচ্ছেদ কিমান দিনৰ৷ কিন্তু মনে প্ৰাণে তাই কামনা কৰিছে, ই যেন সোনকালে শেষ হওক৷ সি আকৌ উভতি আহক৷ এতিয়া এটা এটা দিন বছৰ যেন লগা হৈছে৷ এইবাৰ আৰু তাই কুন্তললৈ বাট নাচাই৷ তাই ক’ব৷ নিজ হাতে বোৱা গামোচাখন তাক উপহাৰ দি জনাব তাইৰ মনৰ কথা৷ চিৰদিন তাৰ হৈ জীয়াই থকাৰ হেঁপাহৰ কথা৷ ক’তোৱেই মন নবহা হৈছে মণিৰ৷ এতিয়া যেন কুন্তল অবিহনে এই জীৱন অসাৰ৷\nমাকৰ পৰা কথাটো শুনাৰ পিছৰে পৰা মণিৰ পেটতে হাত ভৰি লুকাইছে৷ যদি সঁচাকৈ কথাবোৰ মাকে কোৱাৰ দৰে হয়! যোৱা বহাগৰ ন তাৰিখে গাঁৱৰে দুদুমনিৰ বিয়া আছিল৷ সম্পৰ্কত তাইৰ বায়েক হয়৷ মোমায়েকৰ বংশৰে ছোৱালী৷ বিয়াৰ দুই তিনিদিনৰ আগৰে পৰা অহা-যোৱা নিতৌ সিহঁতৰ ঘৰলৈ৷ বিয়াখনত লাগি ভাগি দিছেগৈ ঘৰৰ সৱেই৷ তাইৰ দায়িত্ব আৰু বেছি৷ জোৰণীয়া গামোচাখন মণিয়েই বৈ দিছে৷ বিয়াঘৰলৈ নিতৌ যোৱাৰ আন কাৰণো আছে৷ ওলাওতে সোমাওতে ৰভাখোলাত লাগি থকা কুন্তলক এবাৰ চোৱাটো৷ বিয়াঘৰৰ হাই-উৰুমিৰ মাজতে দুযুৰি চুকৰ মিলনে বহু কথাই কৈ যায়৷ বিয়াৰ পৰিবেশটোৱে যেন দুয়োৰে মনটো আৰু সলনি কৰি দিছে৷ আনৰ বিয়া চাই দুয়োৱে নিজৰ সপোন ৰচিছে৷ সমনীয়াই জোকালেও ভালেই লাগে তাইৰ৷ বিয়াৰ দিনা বেছ সাজি-কাচি কইনাৰ কাষে কাষে তামোল-পাণ দি ফুৰিছে মণিয়ে৷ হাজাৰ কামত ব্যস্ত থাকিলেও কিন্তু দুচকুৱে কেৱল কুন্তলক বিচাৰি ফুৰে৷\nবিয়া হৈ গ’ল ভালে ভালে৷ গ’ল কথা গুছিল৷ কেইদিনমান আগতে খবৰ পালে দুদুকণৰ নবৌয়েকৰ ঘৰৰ মানুহো আহিছিল বিয়ালৈ৷ বিয়াঘৰতে তাইক দেখি সৱৰে পছন্দ হ’ল৷ নবৌয়েকৰ ককায়েকলৈ বিচাৰিছে তাইক৷ ল’ৰা চহৰত থাকি চাকৰি কৰে৷ যদিহে মণিৰ ঘৰৰ মানুহে সন্মতি জনাই দুদিনমান পিছতে গাঁৱৰ বছেৰেকীয়া সবাহ ভাওনাত ঘৰলৈ আহোঁতে ল’ৰাই মণিক চাবলৈ আহিব বুলি খবৰ দিছে৷ মণিৰ ঘৰৰ পৰা আপত্তিৰ কোনো কাৰণেই নাই৷ চিনা-জনা মানুহ, বংশ পৰিয়ালো ভাল৷ লগতে ল’ৰাৰ চহৰত চাকৰি৷ আৰুনো কি লাগিছে! বাকী মাক দেউতাকৰ মতেই মত, মাক দেউতাকৰ সিদ্ধান্তই তাইৰো সিদ্ধান্ত, মণিৰনো কি! তাতে বৰা পোষ্টমাষ্টৰ চৰুক সুধি চাউল বঢ়োৱা বিধৰ মানুহ নহয়৷ গতিকে খবৰ দিয়া হ’ল, ল’ৰা আহক৷ মণিক মাকে কামৰ মাজতে কথাটো কাণচোৱাই থ’লে৷ মণিৰ ঘৰৰ পৰা সঁহাৰি পাই ছোৱালী চাবলৈ অহাৰ সিদ্ধান্ত হ’ল৷\nকথাবোৰ শুনি মণিৰ পেটলৈ ভাত নোযোৱা হ’ল৷ কুন্তলক ক’বলগা মনৰ কথাবোৰ তেন্তে মনতেই থাকি যাব নেকি? তাই একোকে ভাবিব পৰা নাই আজি৷ ফুলিবলৈ লোৱা ফুলপাহ যেন কলিতেই মৰহি যাবলৈ লৈছে৷ কি সতেৰে তাই কুন্তললৈ সাঁচি ৰখা মৰমবোৰ আনক দিব৷ নাই, তাই নোৱাৰে৷ তাই মানা কৰিব এই সম্পৰ্কৰ বাবে৷ পাৰিলে তাৰ আগতেই কুন্তলক খবৰ দিব, লাগিলে তাইক পলুৱাই লৈ যাওক এতিয়াই৷ সকলো এৰি গুচি যাব তাৰ লগত৷ চহৰৰ চাকৰি নালাগে তাইক৷ কুন্তলৰ লগত নিমখ ভাতকে খাবলৈ সাজু তাই৷ মুঠতে এতিয়া কুন্তলক এৰি থাকিব নোৱাৰে৷ কিন্তু খবৰ দিব কেনেকৈ? বিয়াৰ পাছতেই সি আকৌ চাপৰিলৈ গ’লগৈ৷ মণিয়ে এতিয়াও নাজানে সি কেতিয়া আহিব৷ এতিয়া ধৈৰ্য্য ধৰি থাকে কেনেকৈ৷ কি কৰিব তাই৷ সি অহালৈ বাট চোৱাৰ বাদে আৰু যে উপায় নাই৷ নাযায় নুপুৱাই যেন লাগিছে এইকেইদিন৷\nকালিলৈ ল’ৰা অহাৰ কথা৷ ইপিনে কুন্তল অহাৰ কোনো উমঘামেই নাই৷ জোনৰ মুখত গম পাইছিল তাই, নৈত পানী বঢ়াৰ বাবে খুটিত বহুত দিগদাৰ হৈছে৷ কুন্তল অহাটো দূৰৰে কথা, ঘৰৰ পৰা আৰু মানুহ গৈছেহে তালৈ৷ এইফালে ঘৰত ধুমধামেৰে যা-যোগাৰ চলিছে কালিলৈৰ বাবে৷ মাকে আজিয়ে পিঠা-পনা বনাবলৈ ল’লেই৷ লগতে মণিক সমানে ঘৰৰ কামত লগাইছে৷ দেউতাকে আৰু এজনক লগত লৈ বাৰী-ঘৰ চাফ-চিকুণ কৰোৱাইছে৷ দেউতাকে বিচাৰি বিচাৰি ভালৰো ভাল ম’হৰ আঠা দৈ গোটাইছে৷ বাৰীৰ মালভোগ কলথোক কাহানিবায়ে কাটি পকাইছে৷ ল’ৰা যাতে কোনো কাৰণত অসন্তুষ্ট হ’ব লগা নহয় তাৰবাবে পুৰামাত্ৰাত আয়োজন চলিছে৷ মাকে মণিক ওলাওতে সোমাওতে শিকাই বুজাই আছে কিদৰে খোজ কাঢ়িব লাগিব, কথা কি দৰে ক’ব লাগিব৷ বাৰে বাৰে কৈছে দাঁত উলিয়াই নাহাঁহিবি৷ ল’ৰা ঘৰৰ মানুহৰ আগত ডং ডংকৈ নাযাবি৷ পিছে মণিৰহে মূৰত কোনো কথাই সোমোৱা নাই৷\n-“মণি সিদিনাৰ গামোচা জাপৰ ডাঙৰ ফুলৰ গামোচাখন উলিয়াই ৰাখ৷ ল’ৰাক দিব লাগিব৷ লগতে হেনো দদায়েকৰ পুতেক আহিব তালৈও এখন ভাল চাই গামোচা উলিয়াই থ৷ এটা কাম কৰচোন, অলপ ৰ’দত দি দে৷ চাবি আকৌ কৰবাত পইটাচুৰুণীয়ে মূতা দাগ চাগ থাকিব, নাক-কাণ কাটিব তেতিয়া৷”\nমণিৰ বুকুখন চিৰিং কৈ গ’ল৷ কি কৈছে মাকে৷ কত হেঁপাহেৰে তাই বৈ উলিয়াইছে কুন্তলৰ বাবে সেইখন গামোচা৷ কি সতেৰে দিব আনক৷ কেতিয়াও নিদিয়ে৷\n-“সেইখননো কেলেই দিব লাগে? আৰু বহুত আছে দেখোন৷ বেলেগ এখনকে চাই দে৷ কিমান কষ্টকে বৈছো মই৷ নিদিও সেইখন৷”\n-“আও এইজনী, কোনদিনালৈকেনো সাঁচিছ সেইখন? ডাঙৰ ফুলৰ গামোচা এখন নিদিলে নাকটো ৰ’বনে আমাৰ? সেইখনেই দিব লাগিব৷ নহ’লে কথাটো বেয়া হ’ব৷”\nমাকে পোন্দোৱাকৈ চালে মণিক৷\n-“মই যি কৈছো শুনিবি৷ তোৰ ভালৰ বাবেই কৈছো বুজিছ৷ ল’ৰাৰ চহৰত চাকৰি৷ বিয়া হ’লে তোৰ সুখেই সুখ বুজিছ৷”\nমাকক আৰু উত্তৰ দিবলৈ ভয় লাগিল মণিৰ৷ মনতে গুজৰি গুমৰি থাকিল৷\nল’ৰাই বেয়া পাওক৷ তাকেইটো বিচাৰে তাই৷ বেয়া পোৱা সৱ কৰিব তাই৷ মুঠতে তাই বিয়া নহয় কাৰোৰে লগত কুন্তলৰ বাদে৷ কিবা এটা ভাবি লৰা-লৰিকৈ পাখিলীৰ ওচৰ পালেগৈ৷\n-“কিবা এটা উপায় দে মোক৷ কি হ’ব এতিয়া৷ মই মৰি যাম কিন্তু কৈ দিলো৷ কুন্তলৰ বাদে আন কাৰো নহও মই৷ কি কৰোঁ ক৷ মা-দেউতা যিহে মই ক’লেও একো নুশুনিব৷ তই কিবা কৰি কুন্তলক জনাচোন কথাবোৰ৷”\n-“ৰ চোন ইমান পাগল নহ’বি৷ ধৈৰ্য্য ধৰ৷ ল’ৰাই চাবলৈহে আহিব৷ পছন্দ নহবও পাৰে কি ঠিক৷”\n-“যদি পছন্দ হয় কি কৰিম মই৷ মা-দেউতাই বিয়া দিবই৷ তাতকৈ মই মৰাই ভাল৷”\n-“হ’লে কিবা এটা কৰিম ৰ৷ তই এতিয়া ঘৰলৈ যা৷ কালিলৈ দিনটো যাওক৷ ল’ৰাৰ ঘৰৰ পৰা কি খবৰ আহে চাই লচোন৷”\nমণি লৰালৰিকৈ ঘৰ পালেগৈ৷ মাকে সন্ধিয়াৰ বাবে লেম চাকি কেইটা ঠিক ঠাক কৰিবলৈ লৈছে৷ তাইক দেখি ক’লে,\n-“সন্ধিয়াখন ক’তনো যাৱ অ’? চাও চাকি কেইটা ঠিক কৰহি৷ মই বাপেৰক কিবা এমুঠি খাবলৈ দিওঁ৷ গোসাঁইঘৰত চাকি দিবৰো হ’ল৷ এই ল’ৰা ছোৱালী দুটানো ক’ত গ’ল জানো! ঐ বকুল, চাওঁ হাত ভৰি ধুলিনে?”\nমণিয়ে এটা এটাকৈ টিপচাকি কেইটাৰ শলাকানি কেইডাল অলপ টানি উলিয়াই দি চুপিটোৰে কেৰাচিন তেল অকণ অকণকৈ ভৰাই দিলে৷ লেমৰ চিমনিটো খুলি ফুটচাই অকণেৰে ঘঁহি ধুই আনিলে৷ ফটা কানি এটুকুৰাৰে মোহাৰি চিমনিটো লেমটোত লগাই দি জ্বলাই দিলে৷ লেমটো নি চ’ৰাঘৰতে থলেগৈ৷ বাকী চাকি কেইটা নি ঠায়ে ঠায়ে থৈ আহিল৷ মাকে চ’ৰাঘৰৰ মেজখনৰ ওপৰত পাৰিবলৈ পেৰাটোৰ পৰা ধুনীয়া মৌৰা চৰাই চিলাই কৰা কাপোৰ এখন উলিয়াই ৰাখিলে৷ লগতে অলপ বহল পকীয়া ৰুমাল দুখন মণিক দি কলে,\n-“কালিলৈ গামোচাৰ লগত এখন এখন দি দিবি৷ তাতে তোৰ চেণ্ট অকণ লগাই দিবি৷ বহুতদিন জাপত থকা নহয়, গোন্ধ পাব নহ’লে৷”\nহে হৰি মাকহঁতে কিমান কি চিন্তা কৰি আছে৷ আৰু তাই! বুকুত যিকুৰা জুই জ্বলি আছে কোনেও উমানকে নাপায়৷ মাকক এইটো চেগতে কৈ চাব নেকি তাই৷ ক’বলৈ লৈ বুকুখনচোন ধান বনাদি বানিছে৷ মুখৰ মাত নোলোৱা হৈছে তাইৰ৷ নাই নালাগে৷ কালিলৈ দিনটো চোৱা যাওক কি হয়৷\nপুৱাৰে পৰা ঘৰত উথপথপ লাগিছে৷ ল’ৰা দুই মান বজাত পোৱাৰ কথা৷ আজি মাকে ওচৰৰে খুৰীয়েকক মাতি আনিছে কামে বনে লাগি দিবলৈ৷ ভাগে ভাগে খোৱা বস্তু সজাইছে৷ ভোলাৰ হোটেলৰ পৰা গজা আৰু খুৰ্মাও আনিছে৷\nযথা সময়ত ল’ৰা পালেহি৷ খুৰীয়েকে মণিক গছাফুল বচা ভাটৌ ৰঙৰ কাপোৰ জোৰ পিন্ধাই দিছে৷ কাপযোৰে তাইক বেছ তুলি ধৰিছে৷ ধুনীয়াকৈ কলডিলীয়া খোপাটো বান্ধি দিছে আৰু লগতে বুজাই গৈছে কিবা সুধিলে কি দৰে উত্তৰ দিব লাগিব৷ মুঠতে আজি ল’ৰাই পছন্দ নকৰাকৈ যেন যাব নোৱাৰে তাৰ পুৰা যত্ন কৰিছে সকলোৱে৷\nমণিৰ বুকুখন কোনোবাখিনিত খোচ মাৰি ধৰিছে৷ এইটো দিন কুন্তলৰ বাবে হোৱা উচিত আছিল৷ কি হৈ আছে৷ হে ভগৱান মোক বচোৱা৷ কেনেবাকৈ কুন্তলক লৈ আহা ইয়ালৈ৷ ঘৰৰ মানুহে ল’ৰাক আনি চ’ৰাঘৰতে বহালে৷ দেউতাক আৰু খুৰাকহঁতে কথা-বতৰা পাতি আছে৷ তাই ভিতৰৰ পৰা শুনি থাকিল বিছনাত বহি বহি৷ কথাৰ পৰা গম পাইছে ল’ৰাজনৰ নাম প্ৰভাত।\nসময় আহিল ছোৱালী বাহিৰলৈ অনাৰ৷ মাক আৰু খুৰীয়েকে মিলি বনোৱা চাহ লৈ তাই ওলাই আহিল৷ লগে লগে ছাঁটোৰ দৰে খুৰীয়েকে আহিল হাতত পিঠা-পনা আৰু মিঠাই লৈ৷ ওপৰলৈ মূৰ কৰাৰ সাহস নাই আজি তাইৰ৷ উজুটি খাই পৰিব যেন লাগিল৷ লাহে লাহে গৈ মাজৰ টেবুলখনতে চাহ ৰাখি অলপ একাশৰীয়াকৈ থিয় হৈ ৰ’ল মণি৷ খুৰীয়েকে চিনাকি কৰাৰ দৰে ক’লে,\n-“এইজনী আকৌ আমাৰ বৰ মৰমৰ৷ আমাৰ আটাইকেইঘৰৰে তাই আলাসৰ৷ কাম-বন সকলো শিকিছে৷ কোনো কামে কাজে পেলাব নোৱাৰি দেই৷”\n‘মণি পানী দুগিলাছ আনি দে আকৌ’ বুলি কৈ খুৰীয়েকে ভিতৰলৈ গ’ল৷ তাইও পাছে পাছে ভিতৰলৈ গ’ল আৰু হাতত পানী দুগিলাছ লৈ উলটি আহিল৷\nএইবাৰ ল’ৰাৰ লগৰ জনে সুধিলে তাইক,\n-“পঢ়া শুনা কিমান কৰিলা?”\n-“মেট্ৰিক পাছ কৰিলো৷ কলেজ যোৱা নহ’ল৷”\n-“হ’ব হ’ব৷ কিনো পঢ়া শুনা, ঘৰৰ কাম কাজ কেইখন কৰিব পাৰিলেই হ’ল৷ তাতে প্ৰভাতে যদি চহৰলৈ নিয়ে তেতিয়াটো কামেই নাই৷”\nমণি নিমাত৷ কিনো উত্তৰ দিব ভাবি পোৱা নাই৷ কেৱল ঈশ্বৰক মাথো প্ৰাৰ্থনা কৰিছে যেন তাইক আজি অপছন্দ কৰে৷\nখুৰীয়েকে আহি এইবাৰ সকলোকে বৰঘৰলৈ লৈ গ’ল জলপান খুৱাবলৈ৷ খাই বৈ উঠি ল’ৰা যাবলৈ ল’লে৷ যাবৰ সময়ত মাকে মণিৰ হতুৱাই দুয়োকে গামোচা দিয়ালে৷ তাই কুন্তললৈ বুলি নিজ হাতে হেঁপাহেৰে বোৱা গামোচাখন তুলি দিলে প্ৰভাতৰ হাতত৷ মণিৰ কুন্তলক লৈ ৰচা সপোনবোৰ তাত ফুল হৈ উঠিছিল৷ দিবলৈ লৈ কঁপি উঠিল কলিজাখন৷ প্ৰভাতেও হাত পাতি ল’লে৷\nঘৰৰ সকলোৰে মনত সন্তুষ্টি৷ ল’ৰাই গামোচাখন ল’লে যেতিয়া উত্তৰটো হাঁ হোৱাৰ সম্ভাৱনাই অধিক৷ সকলো বাট চাই ৰ’ল ল’ৰাৰ ঘৰৰপৰা আহিব লগা বাতৰিলৈ৷ কোনোবাই ‘হাঁ’ৰ বাবে, কোনোবাই ‘না’ৰ বাবে৷\nপ্ৰতিদিন অনিশ্চয়তাৰ মাজেৰে পাৰ হৈছে৷ মণিয়ে উমানকে পোৱা নাই কি হৈছে৷ কুন্তলৰ খবৰ পোৱা নাই কেইবাদিনো৷ ভৰ বাৰিষাৰ সময়৷ নৈত বলিয়া বান আহিছে৷ পদুমনি গাঁৱতো তাৰ প্ৰভাৱ নপৰাকৈ নাথাকিল৷ ম’হবন্ধা মাথাউৰী ছিগিল৷ গোটেই পথাৰখন পানীৰে উপচি পৰিল৷ গৰুগাই চৰাবলৈ জেগা এডোখৰো নাই৷ পদূলিয়ে পদূলিয়ে মানুহবোৰে গৰু বান্ধিব লগাত পৰিছ৷ গৰুৱে পেট ভৰাই খাবলৈ নাপাই হেম্বেলিয়াই আছে৷ আগবেলা পাছবেলা ঘৰৰ সাঁচতীয়া খেৰ কেইডালেনো আৰু কিমান দিন টানিব৷ গতিকে দুই তিনিঘৰৰ মতা মানুহবোৰ মিলি নৈৰ চাপৰিত ঘাঁহ কাটিবলৈ যায়৷ ৰাতিপুৱাই ওলাই গৈ সন্ধিয়া ঘৰ সোমাইহি৷ ঘৰত থকাবোৰৰ চিন্তাত তত নাথাকে গিৰিহঁত ঘূৰি নোপোৱালৈকে৷\nযোৱা সপ্তাহত দুবাৰকৈ মণিৰ দেউতাক ঘাঁহ আনিবলৈ গৈছে চাপৰিলৈ৷ লগত কণটিলা আৰু ভদ্ৰেশ্বৰ৷ বহুত দিন ব্যৱহাৰ নোহোৱা আজাৰ কাঠৰ নাওখনত প্ৰথমে দুঠাইমানত পানী সোমাইছিল৷ দেউতাকে খিলি দুটামান মাৰি নতুনকৈ আল্-কতৰা দি ঠিক-ঠাক কৰাই লৈছে৷ ভাগে ভাগে ডাৰবঠা, গুৰিবঠা আৰু লগী গোটাই লৈছে৷ ৰাতিপুৱাই গৰম ভাত আৰু ভাজি খাই ওলাই যায়৷ মাকে সান্দহৰ লাড়ু, মুড়ি, অথিয়া কল দি পঠিয়াই টোপোলা বান্ধি৷ সন্ধিয়ালৈ ওলাইহি ঘাঁহ ভৰ্তি নাওলৈ৷ তেনেদৰে তিনি চাৰিদিনমান যায়৷ সকলোৰে মনত উৎকণ্ঠাৰ অন্ত নাই৷ কি দৰে এই কষ্টৰ দিন কেইটা পাৰ হয়৷ সকলোৱে বাট চাইছে নৈত পানী কম হোৱালৈ৷ মণিয়েও! তেহে যদি কুন্তলে এপাক মাৰিব পাৰে৷ গাঁৱতে যদি এই অৱস্থা তেন্তে নৈ মাজৰ চাপৰিত কি হৈছে তাই বুজিছে বাৰুকৈয়ে৷\nদিনচেৰেক গ’ল৷ নৈৰ পানী অলপ কমিছে৷ গাঁৱৰ অৱস্থা অলপ ভাললৈ আহিছে৷ তেনেতে মণিহঁতৰ ঘৰলৈ আহিল সকলোৱে আগ্ৰহেৰে বাট চাই থকা খবৰটো৷ প্ৰভাতৰ ছোৱালী পছন্দ হৈছে৷ গতিকে কথা আগবঢ়াব লাগে৷ পাৰিলে আঘোণলৈ বিয়া পাতিব৷\nআজি মণিৰ বুকুত যেন মাথাউৰী ছিগিছে৷ পাৰ ভাগি আহিছে দুখৰ বান৷ হঠাৎ বা-মাৰলীৰ দৰে অহা খবৰটোৱে যেন মণিৰ কুন্তলকলৈ সজা সপোনৰ ঘৰটো থানবান কৰি পেলোৱাৰ উপক্ৰম কৰিছে৷ কি কৰিব এতিয়া তাই!\nএইপিনে মণিৰ মাকৰ গাত তত নাই৷ এনে এটা ল’ৰাক ছোৱালী গতাব পাৰিলে কথাই নাই৷ দেউতাকে এদিন ভাত খোৱাৰ চলেৰে বংশৰ দুই এজনক মাতি কথাটো উলিয়ালে৷ সকলোৱে হয়ভৰ দিলে৷ ল’ৰাৰ ঘৰে যদি বিচাৰে সোনকালে বিয়া হ’ব লাগে৷ শুভকামত দেৰি কিহৰ৷ সকলো আলোচনা-বিলোচনাৰ মূল মানুহজনী মণিৰ কথা কিন্তু কাৰোৰে মনলৈ নাহিল৷ কোনোৱে এবাৰো প্ৰয়োজনবোধ নকৰিলে তাইক সোধাৰ৷ অৱশ্যে তেওঁলোকৰ মতে চাবলৈ গ’লে মণিয়ে না কোৱাৰ কোনো যুক্তিও নাই৷ বিয়াৰ উপযুক্ত বয়স, লগৰ কোনোজনী মাক হ’লগৈ, তাতে আজিৰ দিনলৈকে কোনো ল’ৰাৰ লগত তাইৰ নাম শুনা নাই, গতিকে মানা কৰিবলৈ কিটো আছে৷ ভাতৰ পাতত বহি বহুত গুণা-গঁথা চলিল৷ মণি মাথো পুতলা হৈ সকলো চাই ৰ’ল ৷\nহঠাৎ যেন হুঁচ আহিল তাইৰ গাত৷ এইয়াইটো সময় মাক-দেউতাকক কথাবোৰ কোৱাৰ৷ এই সময় পাৰহৈ গ’লে আকৌ সুবিধা নাপাব তাই৷ এইবাৰ ল’ৰাৰ ঘৰৰ লগত কথা হোৱাৰ আগতেই তাই নাকচ কৰিব লাগিব৷\nতাই সুবিধা বুজি মাকৰ আগত কথাটো উলিয়াবলৈ চেষ্টা কৰিলে। মাকে পাছফালে বাৰাণ্ডাতে চাউলত ধান বাচি আছে, তাইও জাৰা চাউলখিনিত ধান বাচিবলৈ লাগিল৷ এইয়াই সুৱৰ্ণ সুযোগ৷ দেউতাকো নাই ঘৰত৷\n-“মা, ল’ৰাৰ ঘৰলৈ খবৰ দিলি নেকি?”\n-“মই বিয়া নহওঁ তাৰ লগত৷”\nমাকে চাউল জাৰিবলৈ এৰি তাইৰ মুখলৈ চালে৷\n-“ক’লো নহয় মই তালৈ বিয়া নহওঁ বুলি৷”\n-“কি কথা ক’বলৈ আহিছ? তাৰ লগত বিয়া নহৱ মানে?”\n-“মানে চানে নাই৷ মই তাৰ লগত বিয়া নহওঁ মুঠতে৷”\n-“তোৰ কি হৈছে ঔ? তাৰ লগত বিয়া নহৱ! কি কাৰণে?”\n-“মই ….মই কুন্তলৰ লগত বিয়া হ’ম৷”\n-“কি কলি তই? বলিয়া হ’লি নেকি অলপ৷”\n-“বাপেৰে মাৰি পেলাব এতিয়া এইবোৰ শুনিলে৷ মোক হে যি ক’লি৷ ইয়াতে সামৰ এইবোৰ ৷”\n-“আৰু কোনে কোনে জানে তোৰ এইবোৰ কথা?”\n-“নাজানে যদি থাকক৷ আৰু মুখতো নানিবি৷”\n-“মই প্ৰভাতৰ লগত বিয়া নহওঁ মুঠতে৷”\n-“তই আৰু ল’ৰা বিচাৰি নাপালিগৈ? সেই ম’হ ৰখীয়াটোৰ বাবে প্ৰভাতৰ নিচিনা ল’ৰা নাকচ কৰ! আজিয়ে ক’লি আজিয়েই শেষ৷ দেউতাৰে একপ্ৰকাৰ কথা দিলেই৷ এতিয়া যা-তা নবকিবি৷ দেউতাৰক চিনি পোৱা নাই? লেঠা মাৰিব৷”\n-“কুন্তলনো কি বেয়া?”\n-“সেইবোৰ কথা দৰকাৰ নাই৷ মই যি ক’লো শুনিলি নহয়৷ ইমানতে শেষ কৰ৷ ল’ৰাৰ ঘৰত কেনেবাকৈ গম পালে সৰ্বনাশ হ’ব৷ ইমান ভাল ল’ৰা, তাকো চহৰত চাকৰি কৰে, গাঁৱৰ কেইজনীৰ কপালত মিলিছে৷ মোৰ দাদাইদেউহঁতে লাগি ভাগি ঠিক কৰিছে ইমান কষ্টেৰে৷ তোৰ আকৌ কি মইমতালি এইবোৰ!”\n-“মই বিয়া নহওঁ, লাগিলে মৰি থাকিম৷”\n-“ইচ্ এইজনীৰ কথা শুনা৷ যাহ্ ভিতৰলৈ৷ মাৰ বাপেৰতকৈ তইহে বেছি জনা হ’লি৷”\nমণিয়ে ডলাখন ঠেকেচা মাৰি ভিতৰলৈ গ’লগৈ৷ তাই জানিছিল মাকৰ পৰা এনে এটা উত্তৰ পাব বুলি৷ যোৱা কিছুদিন ধৰি মাকৰ ব্যৱহাৰ মন কৰিছে, অলপ যেন বেলেগ বেলেগ হৈছে কথাবোৰ৷ তাই অলপ ইফাল সিফাল কৰিবলৈ ল’লেই হকা-বাধা কৰে৷ দেউতাক একেবাৰে একাচেকা মানুহ৷ যিটো এবাৰ ধৰি ল’লে এৰাত নাই সহজে৷ মাককেই যদি বুজাব নোৱাৰে তেন্তে দেউতাকক কি দৰে বুজাব৷ হ’লেও মণিয়ে হাৰ নামানে৷ আকৌ ক’ব মাকক৷ উপায় নাপালে পলাই যাব৷ কিন্তু আনৰ লগত কোনো কাৰণত বিয়া নহয়৷\nদিন যিমানে গৈছে মণিৰ চিন্তাত তত নাইকিয়া হৈছে৷ জোনক সুধিও একো খা-খবৰ পোৱা নাই কুন্তলৰ৷ কি হৈছে বাৰু? কেনে আছে সি? কোনে দিব কুন্তলৰ খবৰ? তাই বাৰু কুন্তলৰ ভনীয়েক ৰূপালীকে লগ কৰিবলৈ যাব নেকি? নাই নাই বৰ বেয়া দেখাব কথাটো৷ নিজকে ইমান উদঙাই দেখুৱাব নোৱাৰি৷ তেন্তে কি কৰিব এতিয়া তাই? ঘৰত বিয়াৰ কথা কিবা কিবি আলোচনা হৈয়ে আছে৷ তাই একো ভূ-ভাই নাপাই৷ কুন্তলৰতো একো খবৰ নায়েই৷ আনকি তাই গমেই নাপায় কুন্তলে বা কি ভাবি আছে৷ গতিকে মাকক আকৌ এবাৰ কৈ চোৱা যাওক৷\nমাকে চল্লিছৰ সূতা অলপ আনি সিজাইছে৷ মনত কি ভাব কৰি আকৌ তাঁত লগাইছে মণিয়ে বাৰুকৈয়ে বুজিছে৷ নিশ্চয় চেলেং চাদৰ লগাব এই জুতিত৷ তাই ধোৱা কাপোৰ জপাৰ চলেৰে মাকৰ ওচৰ চাপিল৷\n-“মা, দেতাক ক’লিনে তই?”\n-“বিয়াৰ কথা আকৌ কি ক’ব লাগে?”\nমাকে এনেদৰে ক’লে যেন একো গমকে পোৱা নাই৷\n-“কেলেই মইযে সিদিনা তোক কৈছিলো কুন্তলৰ কথা?”\n-“কি বাৰে বাৰে একেটা কথাকে পেঘেনিয়াই আছ? এবাৰ কোৱা নাই জানো মই তোক এইবোৰ বাদ দে বুলি৷”\n-“মা নুবুজ কেলেই, মই কুন্তলক এৰি থাকিব নোৱাৰোঁ৷ আৰু বেলেগৰ লগত বিয়া নহওঁ বুলি ক’লো নহয়, জানি ল৷ লাগিলে মৰি যাম৷”\n-“আও এইৰ মুখ চোৱা৷ কি কুন্তল কুন্তল কৈ আছ৷ বাপেৰে দুচেও কৰিব গম পোৱা নাই তই৷ ইপিনে ল’ৰাৰ ঘৰত খবৰ দি আজৰি৷ বিয়া প্ৰভাতৰ লগতেই হ’ব৷ নহৱ যদি ক’ত মৰ মৰগৈ৷ তাইৰ নিজৰটোহে চিন্তা অকল৷ ঘৰৰ বাকীবোৰৰ বাবেটো চিন্তা নাই তোৰ৷ আমাৰ নাক-কাণ কটা যাওক সমাজত তাকে বিচাৰিছ তই৷”\nমণিৰ কোনো কথাই নৰজিল ঘৰত৷ বহুত ওজৰ-আপত্তিৰ পাছতো মাক দেউতাকক তাই মান্তি কৰাব নোৱাৰিলে৷ অহা ৰবিবাৰে ল’ৰাৰ ঘৰৰ মানুহ অহাৰ কথা৷ কি কৰিব মণিয়ে? আকৌ পাখিলীৰ ওচৰ পালেগৈ৷\nদুইজনী মিলি শেষ আশা মনজিতক লগ ধৰিলেগৈ৷ সকলো কথা বিতংকৈ কোৱাৰ পাছত মনজিত মান্তি হ’ল কুন্তলৰ ওচৰলৈ যাবলৈ৷ গাঁৱত পানীৰ প্ৰকোপ কমিল যদিও নদীত তেতিয়াও পানীৰ কোবাল সোঁত কমা নাই৷ চাপৰিত দুদিন থাকি মনজিত ঘূৰি আহিল৷ খবৰ দিলেহি নৈৰ ৰেহৰূপ অলপ ভালৰ ফালে আহিলেই কুন্তল আহিব মণিক নিবলৈ৷ মণিৰ মনতো যেন আশাৰ সঞ্চাৰ হ’ল৷\nমাজতে খবৰ আহিল অহা ৰবি বাৰে প্ৰভাতৰ ঘৰৰ পৰা মানুহ আহিব৷ ওচৰৰ দুই এজনক মাতি কাপোৰ এযোৰ পিন্ধাই যোৱাৰ কথা৷ এইবাৰ মণিয়ে একো নক’লে৷ মনত আছে এটাই, যি হৈছে হৈ থাকক৷ এতিয়া বেছি হুলস্থূল কৰিলে মাক বাপেক বেছি সতৰ্ক হৈ পৰিব পাৰে৷ তাতকৈ তাই এতিয়া মাক দেউতাকৰ কথামতেই কৰি যাব৷ শেষ মুহূৰ্তত হ’লেও কুন্তল আহিলেই হ’ল৷ বাহিৰত মান্তি হোৱাৰ অভিনয় কৰি গ’ল মণিয়ে৷ মাক দেউতাকেও সন্তোষ পালে ভগৱানে জীয়েকক ইমানতে সুমতি দিলে বুলি৷ হাঁহি ফূৰ্তিৰে সকলোৰে আয়োজন চলিল৷ ল’ৰাঘৰৰ মানুহ অহাৰ দিনা পৰিয়ালৰ দুজনমান খুৰাক খুৰীয়েক আৰু মোমায়েকৰ ঘৰৰ মানুহ মাতিলে৷ একেবাৰে ন’হলে নোহোৱা কেইজন৷\nনিৰ্দিষ্ট দিন পালেহি৷ ভিতৰি ভিতৰি মণি পেঁপুৱা লাগিছে৷ আজি কি কৰিবলৈ ওলাইছে তাই৷ মাক দেউতাকক কিমান এটা আঘাত দিবলৈ ওলাইছে৷ কিন্তু কোনেও নুবুজিলে কি কৰিব তাই৷ তাইয়োতো কম কষ্ট কৰা নাছিল মান্তি কৰাবৰ বাবে৷ কোনেও তাইৰ কথাত গুৰুত্ত্বই নিদিলে৷ তাইৰ উপায় নাই৷ ঘৰৰ এই জৰী ছিঙি আজি কুন্তলৰ লগত যাবলৈ ওলাইছে৷ দুদিন আগত মনজিতে খবৰ দিলেহি আজি কুন্তল আহিব তাইক নিবলৈ৷ ভায়েক ভনীয়েক দুটাক দেখি দুখ লাগিল৷ আকৌ কিমান দিনৰ মূৰত বা দেখে সিহঁতক৷ দুপৰীয়া মাকৰ হাতৰ চৰ্চৰিকণ আজি তাই অলপো নেৰাকৈ খালে৷ দিনটো দেউতাকৰ কাষে কাষে থাকিল কামৰ অজুহাত লৈ৷ কিন্তু ভিতৰি ভিতৰি তাই ৰাতিৰ বাবে যোগাৰ কৰি থাকিল৷\nযোগাৰ নো কি, ন’হলে নোহোৱা বস্তু কেইপদমান৷ বিহুত দেউতাকে আনি দিয়া নতুন চাদৰখন, কাপোৰ দুযোৰ৷ লগতে দেউতাকৰ কামিজ এটা আৰু মাকৰ চাদৰ এখন চিন স্বৰূপে তাই লৈছে৷ মাকৰ মুখখন দেখি দুচকু উপচি আহিল৷ মনে মনে ভাবিলে, মোক ক্ষমা কৰি দে মা৷ তহঁতক বৰ দুখ দিবলৈ ওলাইছো৷ কিন্তু ন’হলে যে মই জীয়াই থাকিব নোৱাৰিম৷ অলপ স্বাৰ্থপৰ হৈছো৷ মোক শাওঁ নিদিবি৷ আকৌ উভতি আহিম৷ ভৰিত পৰি ক্ষমা খুজিম৷ এইবাৰলৈ যাবলৈ দে৷ সময়ত যেতিয়া মোক সুখী দেখিবি তেতিয়া সকলোবোৰ পাহৰি যাবি৷ দেউতা ঐ ভুল নুবুজিবি৷ মই সোনকালেই আহিমগৈ তহঁতৰ ওচৰলৈ৷ বকুল আৰু বৃন্দাই কৰবাৰ পৰা অকণমানি ভাটৌ চৰাইৰ পোৱালি এটা আনি টোপ খুৱাই আছে৷ তাই এটা এটাকৈ ঘৰৰ সৱ নিৰীক্ষণ কৰি গ’ল৷ আকৌ কিমান দিনৰ মূৰত বা দেখেহি৷ আয়ৈ দেহি অকণমানি ভাই ভনী দুটা৷ কালিলৈ চাগে মাকক তাই ক’ত গ’ল বুলি সুধি ব্যতিব্যস্ত কৰিব৷ কি উত্তৰ দিব মাকে, সমাজকেই বা কি উত্তৰ দিব৷ ইমান দুখ দিবলৈ ওলাইছে তাই সৱকে৷ নাই নাই এতিয়া আৰু এইবোৰ ভবাৰ সময় নহয়৷ আজি যাব নোৱাৰিলে তাই আৰু কাহানিও নোৱাৰিব৷ এটি মাত্ৰ সুযোগ তাইৰ হাতত৷ “হে ভগবান মোক শক্তি দিয়া৷” মনতে আওৰালে মণিয়ে৷\nসময় কেনেকৈ গৈছে আজি গমকে পোৱা নাই৷ সন্ধিয়া গোঁসাইঘৰত শেষবাৰৰ বাবে ভায়েক ভনীয়েক দুটাৰ লগত প্ৰাৰ্থনা কৰিলে, “মই দুৰাচাৰ, কেৱল তোমাৰ…”\nগোঁসাইঘৰৰ পৰা আহি মাকক পাকঘৰৰ কামত অলপ লাগি ভাগি দিলে৷ পাকতে তাই কাপোৰৰ টোপোলাটো মেৰচাঙত লুকুৱাবলৈ নাপাহৰিলে৷ ভাত খাই উঠি মণিয়ে দমকলৰ কাষতে বাচন-বৰ্তনবোৰ মাজি আছে ফুটচাই দি৷ কাষতে মাকে চৰুকেইটা থৈ গৈছে৷ আবিয়ৈ ছোৱালী বুলি মণিক ধুবলৈ নিদিয়ে৷ সেইখিনি মাকে নিজে ধুব মজিয়াখন মচি আহি৷ মাছ খাই মজিয়াখন ভালকৈ মোহাৰি নানিলে পাছদিনা বৰ বেয়া গোন্ধাই৷\nমাকে বাগৰ সলাইছে৷ চোঁচা বাঁহৰ বিছনাখনত কেৰেককৈ শব্দ হ’ল৷ মণি অলপ পৰ টলকা মাৰি থাকিল৷ কিছু সময়ৰ পাছতে মাকৰ আকৌ নাকৰ ঘৰ্ঘৰণি আৰম্ভ হ’ল৷ কাষতে শুই থকা বৃন্দাক চালে৷ টোপনিত লাককাল৷ আয়ৈ দেহি কালিলৈ চাগে মাকক সুধি থাকিব মণি ক’ত গ’ল বুলি৷ মাকে বাৰু কি উত্তৰ দিব৷ কপালত পৰি থকা চুলি কেইডাল আঁতৰাই আলফুলে চুমা এটা খাই মণি বিছনাৰ পৰা নামি আহিল৷ হাতত সাৰে ভৰিত সাৰে তাই পাছফালৰ দুৱাৰ মুখলৈ আগবাঢ়িল৷ দেউতাকৰ শোৱা কোঠাটো ঘৰৰ সিটো মূৰত৷ গতিকে দেউতাকে একো উমঘামকে নাপাই বুলি মণিৰ বিশ্বাস৷ পাছফালে ওলাই দুৱাৰখন বাহিৰৰ পৰা আকৌ জপাই থ’লে৷ মেৰঘৰৰ পৰা কাপোৰৰ টোপোলাটো বুকুত সাৱটি ঘৰৰ মুধৰ বাটটোৱেদি চোতাললৈ আগবাঢ়িল৷\nশুক্লপক্ষৰ ফৰিংফুটা জোনাক৷ তাই কেনেবাকৈ কাৰোবাৰ চকুত পৰে বুলি ভঁৰালঘৰৰ কাষে কাষে পদূলিলৈ আগবাঢ়িল৷ গৈ গৈ নিৰ্দিষ্ট পাতাবাহাৰ গছজোপাৰ কাষতে তাই জুপুকা মাৰি থাকিল৷ কুন্তলৰ কথামতেই সকলোবোৰ ঠিক হৈছে৷ মনজিতে সকলোবোৰ তাইক আগতীয়াকৈ বুজাই দিছে৷ ভাত-ঘুমটিৰ পাছতে সিহঁত অহাৰ কথা৷ মানে কুন্তল আৰু মনজিত৷ আহি মণিহঁতৰ পদূলি পোৱাৰ আগে আগে দুবাৰ কাহ মাৰিব৷ তেতিয়াই মণি ওলাই যাব৷ মনজিতে দুয়োকে আলিমুৰলৈকে আগবঢ়াই উভতি আহিব৷ তাৰেপৰাই মণি-কুন্তলে নিজৰ বাট বুলিব৷\nমণি ৰৈ আছে বুকুত এগাল সপোন বান্ধি৷ আজি যেন গোটেই পৃথিৱীখনত জোনাকে পোহাৰ মেলিছে৷ নাৰিকল আৰু তামোল গছৰ পাতবোৰৰ নাচোনৰ লগত ছন্দ মিলাই জোনাকেও নাচিছে৷ মণিৰ নিজকে আজি তাহানিৰ আইতাকে কোৱা সাধুকথাৰ কোনোবা ৰাজকুমাৰী যেন লাগিছে৷ এই যেন শুকুলা ঘোঁৰাত উঠি কোঁৱৰ আহিব আৰু তাইক লৈ যাব এখন নতুন পৃথিৱীলৈ৷\nএপল দুপল কৈ সময় গৈ আছে৷ ইমানপৰে পাবহিয়ে লাগিছিল চোন কুন্তল৷ মণিয়ে পদূলিৰ সেই নিৰ্দিষ্ট মাতটোৰ বাবে অপেক্ষা কৰিছে৷ হয়তো কিবা কাৰণত ওলাব পৰা নাই সিহঁত৷ তাই বুকুত টোপোলাটো সাৱটি অপেক্ষা কৰিলে কুন্তললৈ বুলি৷\nকি হৈ গ’ল মণিয়ে এতিয়াও বুজা নাই৷ গোটেই ৰাতি অপেক্ষা কৰিলে মণিয়ে৷ কিন্তু কুন্তল নাহিল৷ শেষ ৰাতি দেউতাক বাহিৰলৈ যাওঁতে তাইক দেখা পাই চোঁচৰাই ঘৰ সুমুৱাইছেহি৷ এতিয়া মাকে মূৰে কপালে হাতদি বহি আছে৷ মুখেৰে কি বকি আছে নিজে গম পোৱা নাই৷\n-“মাৰ বাপেৰৰ মূৰ খাবলৈ লৈছিলি মৰতী৷ তোক তাৰ বাবেই ইমান ডাঙৰ কৰিলো৷ এটা টোপ পৰিবলৈ নিদিয়াকৈ ডাঙৰ কৰিলো আজি এইদিন দেখিবলৈকে৷ আয়ৈ সেই মৰাটোৰ বাবে আমাৰ নাক-কাণ সৱ শেষ কৰিবলৈ লৈছিলি৷ মৰিবলৈ নগ’লি কেলৈ ঐ?”\nউঠি গৈ মাজতে ভুকু দুটামান সোধাই আহেগৈ মণিক, আকৌ আৰম্ভ কৰে,\n-“ভগৱানৰ কৃপাত কোনেও গম নাপালে বুলিহে৷ নহ’লে আজি কিমান বদনাম হ’লহেতেন৷ হেৰি শুনিছেনে, প্ৰভাতৰ ঘৰলৈ আজিয়েই খবৰ দিয়ক৷ এইমাহতে বিয়া দিম আমি৷ এইজনীয়ে কেতিয়া কি কৰে ঠিক নাই৷ বিয়াৰ দিনলৈকে তোৰ বাহিৰ ওলোৱা বন্ধ৷ আৰু এইযে লগৰকেইজনীৰ লগত অনবৰতে টিঘিল ঘিলাই ফুৰ, সেইকেইজনীয়ে তোৰ মূৰটো খালে৷ আহক ইয়ালৈ৷ আটাইকেইজনীৰ ঠেং ভাঙিম ৰহ।”\n-“ৰ’বাহে, আগত নিজৰ জনীক ঠিক কৰি লোৱা৷ আনক দোষ দি কি লাভ?” দেউতাকে কৈ উঠিল৷\nমাক দেউতাকে যা-তা গাই আছে৷ আজি তাইৰ একো বেয়া লগা নাই, আচলতে কেনেকুৱা লাগিছে নিজে বুজি পোৱা নাই৷ মাথো ভাবি আছে কুন্তল কিয় নাহিলে? কিয় কথা দি কথা নাৰাখিলে সি? ইমান বিশ্বাস কৰিছিল তাক! কিয় ঠগিলে সি! তাৰমানে সকলোবোৰ মিছা আছিল! তাই জানিব লাগিবই৷ কোনে ক’ব, কোনে ক’ব তাইক?\nহয় মনজিতে ক’ব কিয় এনে কৰিলে কুন্তলে৷ কিন্তু মনজিতক লগ পাব কেনেকৈ? আজি পোন্ধৰ দিনেই হ’ল মণি বাহিৰলৈ নোলোৱা৷ মাকে আগফালে চোতাল সাৰিবলৈও নিদিয়া হ’ল তাইক৷ খুৰাক আৰু মোমায়েকৰ ঘৰৰ মানুহকেইটা বাদ দি কোনো অহাও নাই৷ মণিয়ে কাৰোৰে লগত বিশেষ কথা পতা নাই৷ মনত যেন জোৱাৰ উঠিছে৷ মাক দেউতাকৰ চকুৰ আগত ৰাখে গোটেই দিন৷ কোনো মুহূৰ্তত মৰি যাব যেন লাগে মণিৰ৷ যি নকৰিলেও তাৰ আগতে জানিবই লাগিব কিয় কুন্তলে এনে কৰিলে৷\nএইকেইদিন বিয়াৰ কিবা কথা-বতৰা আগ বাঢ়িছে বোধকৰো৷ মানুহবোৰে কিবা বৰকৈ আলোচনা বিলোচনা কৰি আছে৷ আজিকালি মণিয়ে একো নামাতে৷ মনতে এটা জেদে বাঁহ লৈছেহি৷ গুচি যাব তাই বিয়া হৈ৷ কুন্তলৰ জেদত আৰু ঘৰৰ জেদত৷ সৱেই যিদৰে তাইক বাধ্য কৰাইছে বিয়াৰ বাবে তাইও সৱকে এদিন কন্দুৱাব৷ লাহে লাহে শেষ কৰি দিব নিজকে৷ কিয় কোনেও এবাৰো তাইৰ কথা চিন্তা নকৰিলে৷ কি ভুল কৰিছিলনো তাই! মাথো মৰম কৰিছিল৷ সেইয়াই তাইৰ ভুলনেকি? তাই শেষ হৈ যাব, আৰু নাকান্দে তাই৷ কুন্তল তয়ো চাই ল, তই নহ’লেও জীয়াই থাকিম মই! কিয় কথা দি কথা নাৰাখিলি? তেন্তে তোৰ সেই মৰমসনা চাৱনি, কথা বতৰা সকলোবোৰ মিছা আছিল৷\nতাই গুচি যাব আনৰ হৈ৷ আৰু কাহানিও ঘূৰি নাহে এইখন ঘৰলৈ, এইখন গাঁৱলৈ, য’ত খোজে খোজে কুন্তলৰ স্মৃতি আছে৷\nমাজতে এদিন আকৌ ল’ৰাঘৰৰ মানুহ আহিল৷ এইবাৰ কথা আৰু আগবাঢ়িল৷ তামোল পাণ চেলাই যথা নিয়মত আহিনতে বিয়াৰ তাৰিখ লোৱা হ’ল৷ দৰা ঘৰৰ পৰা যদিও আঘোণত বিয়া পতাৰ কথা আছিল মণিৰ ঘৰৰ পৰা অলপ জোৰ পাই আহিনতে বিয়া ঠিক হ’ল৷ সকলোৰে মনত ফূৰ্তি যদিও মণিৰ মাক দেউতাকৰ অলপ পেটে পেটে ভয়ো লাগি থাকিল৷ সকলোবোৰ ঠিকে ঠিকে হৈ গ’লেই হয় আৰু৷ মণিক আৰু ভালকৈ ৰাখিব লাগিব৷ এবাৰ সাপে খুটিলে কেচুলৈকেও ভয়৷ যি শিক্ষা পালে জীয়েকৰ পৰা আৰু বিশ্বাস নাইকিয়া হৈ গৈছে৷ বিয়ালৈ দুমাহো নায়েই, আহিনৰ শেষলৈ বিয়া৷ এইয়া ভাদ সোমালেই৷ মাকে জুতিৰ পিছত জুতি তাঁত লগাইছে৷ এবাৰ সম্পৰ্কীয় ককায়েক এজনক লৈ দেউতাকে ল’ৰাৰ ঘৰ-দুৱাৰ চাই আহিলগৈ৷ আহি কৈ আছে মাকক,\n-“কপাল বুজিছ কপাল৷ এনে এঘৰ মানুহ মিতিৰ কৰি পোৱাটো ভাগ্যহে৷”\n-“তাকেহে, এইজনীয়ে বুজিলেই হ’ল৷”\nদিন গ’ল পাৰ হৈ৷ ঘৰত এখন দুখন কাম কাজ আগবাঢ়িছে৷ মণি যেন এক মূৰ্তি৷ চকুৰ আগত কি ঘটি গৈছে দেখি আছে কিন্তু যেন বুজাৰ শক্তিও নাই৷ বুকুত প্ৰচণ্ড বিষ৷ কিয় কুন্তলে এনেকৈ ঠগিলে৷ জীৱনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে প্ৰেমত পৰিছিল৷ তাইৰ কপাল ইমান বেয়া নে, কুন্তলৰ নিচিনা ল’ৰা এটাক হৃদয় দিলে৷ নে তাইহে মূৰ্খ আছিল?\nমাকে আজি কোমল ধান বঢ়াইছে৷ বিয়াৰ বাবে৷ আৰু কেইবাবাৰো বঢ়ালেহে হ’বগে বিয়ালৈ৷ মণিয়ে পাকঘৰৰ কামত লাগিছে৷ ৰাতিপুৱা পথাৰত জালত লগা মাছখিনি কাটি বাছি ভিতৰলৈ আনিলে৷ কেৰাহীখন জুইত দি গৰম হ’বলৈ দিলে৷ তেলখিনি গৰম হ’বলৈ দি মাছখিনিত নিমখ হালধি সানিলে৷ কেঁচাখৰিৰ জুই জ্বলাওঁতে বৰ দিগদাৰ হৈছে৷ বাঁহখৰি এডাল ভৰাই ফুঁৱাই থাকোতে তাইৰ মাঘ বিহুৰ কথাটো মনত পৰি গ’ল৷ কি দৰে কুন্তলে জুই জ্বলাই দিছিল, সেইযে চাৱনিটো, সেই মৰমসনা মাতষাৰ, কি যাদু আছিল, নে কোনো চলনা? কিয় বুজি নাপালে তাই৷ উস্…আৰু ভাবিবও পৰা নাই একো৷\nহঠাৎ চিঞৰি উঠিল তাই৷ কি হ’ল এইখন…কেৰাহীৰ তেল গৰম হৈ ওপৰত জুই লাগিল গৈ৷ কুন্তলৰ কথা ভাবি ভাবি কোন টলকত বাঁহখৰিডাল ক’ত ভৰালে তাই গমকে নাপালে৷ কি কৰোঁ কি নকৰোকৈ বাকি দিলে কেৰাহীত ওচৰৰ পানী ঘটি, মুহূৰ্ততে কিবা এটা প্ৰচণ্ড শব্দ আৰু মণি ঢলি পৰিল৷\nআজি যেন মণি অকলশৰীয়া৷ মাতবোল কৰিবলৈ কোনো নাই৷ অন্ততঃ এষাৰ সান্তনাৰ বাণী শুনাবলৈকেও কোনো নাই কাষত৷ যি মাত বোল কৰে তাৰো চাৱনিটো পুতৌ ভৰা৷ নাই তাই হাৰি গৈছে যেন অনুভৱ হৈছে জীৱনত৷ এনে এটা জীৱনটো তাই বিচৰা নাছিল৷ কি আছিল তাই, আজি কি হ’লগৈ! দিনে দিনে অনুভৱ হৈছে যেন তাই মাক-দেউতাকৰো বোজা হৈ পৰিছে৷ যিখন ঘৰ তাইৰ বিয়াক কেন্দ্ৰ কৰি উথপ-থপ লাগি আছিল আজি যেন কাঁহ পৰি জীন যোৱা অৱস্থা৷ বকুল-বৃন্দাৰ চিঞৰ বাখৰৰ বাহিৰে কাৰো মুখত মাত নাইকিয়া হ’ল৷ কি হৈ গ’ল! যত সৱৰে মূলতে তাইৰ এই চেহেৰাটো৷ এই জুয়ে পোৰা দেহাটো৷ একেবাৰে মৰি যোৱাই ভাল আছিল৷ কিয় বাচি থাকিল তাই৷ আজি এলাগী হৈ পৰিল সৱৰে বাবে৷ জীৱনটো যেন এক অভিশাপ তাইৰ বাবে৷\nএটা সময় আছিল, সাগৰৰ দৰে গভীৰ চকুহালিত এগাল সপোন আছিল৷ খোজ কাঢ়োতে ককাললৈ বৈ পৰা চুলিকোছা খোজে প্ৰতি নাচি উঠিছিল৷ মনটো আছিল মুক্ত বিহংগ, চঞ্চলা চপলা মণিজনী আজি চুকত পৰি ৰ’ল৷ কেনেকৈ কি হৈ গ’ল, ভাবিলে আজিও আচৰিত লাগে মণিৰ৷\nসেইদিনা মাছখিনি ভাজিবলৈ লৈ মণিয়ে কুন্তলৰ কথাকে ভাবি আছিল৷ কোন টলকত বাহখৰিৰ জুই উঠি কেৰাহীৰ তেলত ধৰিলগৈ তাই গমকে নাপালে৷ জুই নুমাবলৈ কি কৰোঁ কি নকৰোকৈ পানী এঘটি ঢালি দিছিল কেৰাহীত৷ তাৰ পাছত আৰু তাইৰ মনত নাই৷ যেতিয়ালৈ হুঁচ আহিল তাই দেখিলে পাছচোতালত কলপাতত তাইক শুৱাই থৈছে৷ সোঁহাতত আৰু বুকুত চেকচেকনি আৰু পোৰনি৷ হাতখন লৰচৰ কৰিবলৈ লৈ দেখে কলপাতত লাগি থকা হাতৰ ছাল পাততে লাগি ধৰিছে৷ পিন্ধি থকা চোলাটো খোলোতে কাপোৰতে লাগি গৈছে গাৰ ছাল৷ অসহ্য বিষ৷\n“মা ঐ, মা ঐ” কৈ চটফটাই চিঞৰি থাকিল তাই৷ দেউতাকে ঠগিৰাম দাইটিৰ ওচৰলৈ ঢাপলি মেলিছে সমাধান বিচাৰি৷ দাইটিয়ে কিবা দৰব দিলে৷ এটা খাই এটা পোৰা ঘাঁত লগাই৷\nদিন গ’ল, বিয়াৰ দিন ওচৰ চাপি আহিল৷ লাহে লাহে মণিও সুস্থ হৈ আহিল ভিতৰৰ পৰা৷ কিন্তু জুয়ে পোৰা দাগ থাকি গ’ল দেহত৷ বুকুৰ পৰা আৰম্ভ কৰি গোটেই সোঁহাতখন চকলা-চকল দাগ৷ সোঁফালে কাষলতিৰ তলৰপৰা পেটলৈকে৷\nএদিন প্ৰভাত আহিল খবৰ কৰিবলৈ৷ খবৰ কৰি যি উভতি গ’ল আৰু কোনো খবৰ নাহিল৷ অলপ দিন পাছত দুদুকণৰ নবৌয়েকে কৈ গ’লহি বোলে ল’ৰাৰ ঘৰত এতিয়াই বিয়া পাতিবলৈ অলপ দিগদাৰ হৈছে৷ সম্বন্ধীয় খুৰাক এজনৰ টান নৰীয়া৷ গতিকে বিয়াৰ দিন অলপ পিছুৱাব লাগে৷ মণিৰ দেউতাকৰ মূৰত যেন সৰগ ভাগি পৰিল৷ ইফালে মানুহ মাতিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে৷ গাখীৰ লগাবলৈ দিলেই৷ প্ৰায়বোৰ যা-যোগাৰ হ’ল, এতিয়া আকৌ বিয়া পিছুৱালে কেনেকৈ হ’ব৷ অগত্যা মণিৰ দেউতাক গৈ প্ৰভাতৰ ঘৰ ওলালগৈ৷ কথাৰ বুজ লৈ মণিৰ দেউতাকে বিয়া নিপিছুৱাবলৈ বেছি জোৰ কৰাত ক’লে বোলে, ল’ৰাৰ ঘৰৰ পৰা কোনোপধ্যে এতিয়া বিয়া পাতিব নোৱাৰে, সময় লাগিব৷ যদি ছোৱালী দিবলৈ লৰালৰি হৈছে তেন্তে আন ল’ৰা পালে দি দিয়ক৷\nবৰা পোষ্টমাষ্টৰৰ বুজিবলৈ বাকী নাথাকিল দৰাঘৰৰ মতলব কি৷ তাত বেছি অপদস্থ হোৱাতকৈ ঘৰলৈ ঘূৰি আহিল৷\nপদূলিলৈ বাৰে বাৰে চাই আছে মণিৰ মাকে৷ আজি কি বা বতৰা আনে দেউতাকে৷ দূৰতেই দেউতাকৰ মুখখন দেখিয়ে বুজিলে মাকে, কিবা এটা অঘটন ঘটিছে৷ সুধিবলৈও ভয় খাইছে কি বা উত্তৰ পায়।\n-“চাহ অকণ কৰোনে?”\n-“কি ক’লে প্ৰভাতৰ ঘৰত?”\n-“কি ক’ব আৰু৷ মুঠতে বিয়া পতাৰ ইচ্ছা নাই এতিয়া৷ মোক আৰু নুসুধিবি একো৷”\nহে হৰি, মাকে যি ভয় খাই আছিল তাকেই হ’ল মানে৷\n-“এইজনীৰ পোৰা কপাল বুজিছে৷”\nমাক জেকজেকাই উঠিল,\n-“ইমান আগবাঢ়ি তেওঁলোকে এতিয়া এনেকৈ ক’লে কেনেকৈ হ’ব! নক’লে কেলেই আপুনি? মানুহৰ আগত কেনেকৈ মুখ উলিয়াম আমি? বিয়ালৈ আছে কেইদিন বাকী, উত্তৰ দিব লাগিব সিহঁতে৷”\n-“যা তয়ে সোধগৈ৷ মই আৰু নাযাওঁ অপমান পাবলৈ৷ বেলেগ ল’ৰা পালে দি দিবলৈহে ক’লে মোক৷ তালৈ বোলে বাট চাব নালাগে৷”\nকৈয়ে দেউতাক ভিতৰলৈ গুচি গ’ল৷\nমাক একে ঠাইতে শিল পৰা কপৌৰ দৰে ৰৈ থাকিল৷ মাক দেউতাকৰ কথাৰ পৰা মণিয়ে ঠিকেই অনুমান কৰিলে ল’ৰাৰ ঘৰে বিয়া নপতাৰ কাৰণ৷ সিদিনা প্ৰভাতৰ চাৱনিতেই বুজিছিল মণিয়ে কিবা এটা৷ চকুত ধৰা পৰিছিল অসন্তুষ্টিৰ ভাব৷ পেটৰ ঘাঁ ডোখৰ কাপোৰে ঢাকিলেও গোটেই সোঁহাতখন দেখিছিল সি৷ লগতে ডিঙিৰ ওপৰৰ খিনিও৷ এই বিকৃত ৰূপটো তাৰ হয়তো ভাল নালাগিল৷ নালাগে ভাল লাগিব৷ মণিৰ মনটোতকৈ তাৰ কিজানি তাইৰ বাহ্যিক সৌন্দৰ্য্যটোহে ভাল লাগিছিল৷ যেতিয়া সৌন্দৰ্য্যই কুৎচিত ৰূপ ল’লে তেতিয়া আৰু তাৰ কি প্ৰয়োজন৷ সেইবাবেই এতিয়া মানা কৰিছে তাইক গ্ৰহণ কৰিবলৈ৷ যি হ’ল ভালেই হ’ল৷ তাকেইটো বিচাৰিছিল মণিয়ে৷ এনেকৈয়ে থাকি যাব তাই, বাহী বস্তুৰ দৰে৷\nএদিন মনজিতক লগ পাইছিল৷ তাইৰ খবৰ কৰিবলৈ আহিছিল৷ মণিয়ে তাৰ চকুত দেখা পাইছিল কিবা এটা৷ ঠিক যেন মণিৰ প্ৰতি অলপ সমবেদনা, অলপ দুখ দুখ ভাব৷ নে কিবা এটা গ্লানি কঢ়িয়াই লৈ ফুৰিছিল তাৰ দুচকুৱে৷ সি কিবা ক’ব খুজিছিল নেকি বাৰু! ইমান দিনে তাক সুধিম সুধিম কৈ ভাবি থকা কথাটো সোধা নহ’ল মণিৰ৷ তাই বুজি উঠিছে এইবোৰ খুচৰি একো লাভ নাই আৰু এতিয়া৷ তাইৰ ওচৰত সকলো মূল্যহীন৷ কোনেও উত্তৰ দিব নালাগে তাইক৷ নিজে যি বুজিছে সেয়াই যথেষ্ট৷ মনজিতৰ মুখৰ পৰা শুনি আৰু দুখ বঢ়াই নলয় তাই৷ যাওক, সৱ আঁতৰি যাওক তাইৰ ওচৰৰ পৰা৷ আজিকালি মণিয়ে মন কৰে, ওলাওঁতে সোমাওতে কোনোবাই তাইক দেখিলে পুতৌৰ দৃষ্টিৰে চাই৷ সৱৰে চকু যায় জুয়ে পৰা হাতখনলৈহে৷ তাই যেন সকলোৰে বাবে এটা মুখৰোচক কাহিনী হৈ পৰিছে৷ তাইৰ দুখ-শোক বোৰ যেন শেষ হৈ আহিছে৷ সুখেতো কাহানিবাই লগ এৰা দিলে৷ এতিয়া অনুভূতিহীন এটা জীৱলৈ ৰূপান্তৰিত হৈছে ক্ৰমান্বয়ে৷ দিন যায় ৰাতি পুৱাই৷ কিহৰ বাবে জীয়াই আছে তাইও নাজানে৷ থাকিব লাগে আছে মাথো, এখন দুখন ঘৰৰ কাম বন কৰি৷ ওলাই মেলি যোৱাটো দূৰৰে কথা, ঘৰলৈ কোনোবা আহিলেও আঁতৰি ফুৰে তাই৷ আজি চেগা-চোৰোকৈ দেখিলে কুন্তলক৷ তাই বাহী-বন কৰি আছিল৷ কিন্তু সি এবাৰো নাচালে মণিহঁতৰ ঘৰৰ ফালে৷ ইতিমধ্যে কুন্তলেও কিজানি গম পাইছে কথাবোৰ৷ আজিকালি তাঁহাতৰ ঘৰৰ মানুহেও মণিহঁতৰ ঘৰৰ মানুহৰ পৰা আঁতৰি চলে৷ তাই মন নকৰা নহয়৷ তাইৰ খবৰ ল’বলৈ ওচৰ পাজৰৰ সৱ মানুহ আহিছিল, কিন্তু তাঁহাতৰ ঘৰৰ কোনো নাহিল৷ আনকি ৰূপালীও৷ ৰূপালীটো তাইৰ একালৰ বান্ধৱী আছিল৷ কথাটো তাই বুজি নাপালে৷ মণি-কুন্তলৰ কথাটো কোনেও নাজানিছিল৷ তেন্তে কুন্তলৰ ঘৰৰ মানুহে তাইক উলাই কৰি চলাৰ কাৰণ কি হ’ব পাৰে! হয়তো কুন্তলে মানা কৰিছে৷ হ’বও পাৰে৷ সিও চাগে তাইৰ পৰা পলাব খুজিছে৷ ভাল হ’ল যি হ’ল৷ সময়ত সকলোৰে মুখা খোল খাইছে৷ এনেকুৱাই মানুহবোৰ, সৱ মানুহ৷ সকলোৰে ওপৰত বিশ্বাস হেৰাই গৈছে৷\nসন্ধিয়া লাগিবৰ হৈছে৷ লেম-চাকি কেইটা যোগাৰ কৰি উঠিছে মাথো৷ তেনেতে কোনোবাই মাত লগালেহি,\n-“ন-ছোৱালী আছনে ঘৰত?”\nতাই ঠিকে শুনিছেনে? এইটো চোন হৰেন মহাজনৰ মাত৷ কি কাৰণত বা আহিল৷ হৰেন মহাজন কাৰো ঘৰলৈ নাযায় বিশেষ দৰকাৰ নহ’লে৷ মণি তেতিয়া পাকঘৰত৷ দিনতে বুটলি অনা খুতুৰা শাক কেইডাল চাফা কৰি আছিল৷ মাকে চাদৰৰ আচলতে হাতটো মোহাৰি ওৰণিখন টানি দৌৰি যোৱাদি গ’ল দুৱাৰ মুখলৈ৷\n-“অ’ ককাইদেউ, আহক আহক৷ বহকচোন৷ কুন্তলো দেখোন৷ আহ, বহহ ৷”\n-“বোলো শুনিছেনে, হৰেন ককাইদেউ আহিছে৷ আহকচোন৷”\nমণিয়ে নিজৰ কাণকে বিশ্বাস কৰিবলৈ টান পালে৷ কি শুনিছে তাই৷ কুন্তল আহিছে মণিহঁতৰ ঘৰলৈ৷ কিয়? তাকো দেউতাকৰ লগত৷ কি বা অঘটন ঘটিল আকৌ৷ হে হৰি, কেনেবাকৈ তাঁহাতৰ আগৰ কথাবোৰ গম পোৱা নাইতো! আৰু কি কি ঘটিবলৈ বাকী আছে জীৱনত৷ বচোৱা আৰু ভগৱান৷ আৰু কষ্ট, অপমান পাবলৈ সাহস নাই তাইৰ৷\n-“ক’ৰ পৰা আহিলা ককাইদেউ?”\nবুলি দেউতাকে মাত লগালেহি৷\nতাৰ পাছত বাহিৰত যি কথোপকথন হ’ল শুনি মণি অবাক৷ কথাবোৰ প্ৰথমে কুন্তলৰ দেউতাকে আৰম্ভ কৰিলে৷ তাৰ পাছত কুন্তলে অনৰ্গল কৈ গ’ল৷ মাজত মণিৰ মাক দেউতাকে দুই এফাকি মাত দিয়ে৷ মণিয়ে পাকঘৰৰ পৰা কাণ থিয় কৰি শুনি থাকিল৷ যি শুনিলে নিজৰে বিশ্বাস হোৱা নাই এতিয়াও৷ গাটো থক্-থক্ কঁপিছে মণিৰ৷ ভাবি তত পোৱা নাই৷ কুন্তলে কোৱা কথাবোৰ বাৰু সচাঁনে?\nকাৰ্টুন–ইফটিকাৰ হুছেইন »\nসুন্দৰ বৰ্ণনাশৈলী, গাঁৱৰ ছবি এখন ভাহি উঠে চকুৰ আগত।


কোণাৰ্ক সূৰ্য মন্দিৰ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n১৯৮৪ (অষ্টম অধিবেশন)\nIndiaত কোণাৰ্ক সূৰ্য মন্দিৰৰ অৱস্থিতি\nকোণাৰ্ক সূৰ্য মন্দিৰ (ইংৰাজী: Sun Temple, Konârak) ভাৰতৰ উৰিষ্যা ৰাজ্যৰ কোণাৰ্কত অৱস্থিত ত্ৰয়োদশ শতাব্দীত নিৰ্মিত এটি সূৰ্য মন্দিৰ। ই "ব্লেক পেগ'ডা" নামেও পৰিচিত। মন্দিৰটো বংগোপসাগৰ তীৰত ভাৰতৰ পূৱ উপকূলত মহানদী ব-দ্বীপত অৱস্থিত। পূৱ গঙ্গ ৰাজবংশৰ ৰজা প্ৰথম নৰসিংহদেৱে প্ৰায় ১২৫০ খ্ৰীষ্টাব্দত পাথৰেৰে নিৰ্মিত এই মন্দিৰটো নিৰ্মাণ কৰে। ই সূৰ্য (দেৱতা)ৰ চব্বিশ চক্ৰবিশিষ্ট ৰথৰ আকাৰত নিৰ্মিত। অত্যধিক কাৰুকাৰ্যখচিত এই প্ৰস্তৰখোদিত স্থাপত্যটোৰ বিশেষ প্ৰতীকী ব্যঞ্জনা আছে। আধুনিক কালত মন্দিৰটিৰ পুনৰ সংস্কাৰ কৰা হয়। ১৯৮৪ চনত (i), (iii) আৰু (iv) বিভাগত সাংস্কৃতিক সম্পত্তি হিচাবে এই মন্দিৰ ইউনেস্কো বিশ্ব ঐতিহ্য তালিকাৰ অন্তৰ্ভুক্ত হয়।\n2.1 পৌৰাণিক চিত্ৰ আৰু আলোকচিত্ৰ\n2.2 বৰ্তমানৰ আলোকচিত্ৰ\nকোনাৰ্ক নামটো দুটা সংস্কৃত শব্দৰ সমষ্টি -কোণা (চুক) আৰু আৰ্ক (সূৰ্য)। এই মন্দিৰটো সূৰ্য দেৱতাৰ নামত উৎসৰ্গা কৰা হৈছে। ইউৰোপীয় নাৱিকসকলে এই মন্দিৰটোক ব্লেক পেগ'ডা (Black Pagoda) বুলিছিল। আনহাতে পুৰীৰ জগন্নাথ মন্দিৰক শুভ্ৰ পেগ'ডা (White Pagoda) তেওঁলোকে বুলিছিল।\nকোণাৰ্ক সূৰ্য মন্দিৰৰ পেনোৰামিক দৃশ্য\nপৌৰাণিক চিত্ৰ আৰু আলোকচিত্ৰ[সম্পাদনা কৰক]\nWatercolour drawing of the north view of Konark (1820).\nবৰ্তমানৰ আলোকচিত্ৰ[সম্পাদনা কৰক]\nৰাতিৰ ভাগত কোণাৰ্ক সূৰ্য মন্দিৰ\n↑ 2.0 2.1 "Official website". Tourism Department, Government of Orissa. http://konark.nic.in/intro.htm। আহৰণ কৰা হৈছে:3May 2013.\n↑ Indian History. Tata McGraw-Hill Education. পৃষ্ঠা. 2. ISBN 978-0-07-132923-1. http://books.google.com/books?id=X4j7Nf_MU24C&pg=SL2-PA3। আহৰণ কৰা হৈছে:3May 2013.\n↑ "Sun Temple, Konârak". UNESCO. http://whc.unesco.org/en/list/246/। আহৰণ কৰা হৈছে:3May 2013.\n↑ Lewis Sydney Steward O'Malley (1 January 2007). Bengal District Gazetteer : Puri. Concept Publishing Company. পৃষ্ঠা. 283. ISBN 978-81-7268-138-8. http://books.google.com/books?id=pwD0-YV2LCYC&pg=PA283। আহৰণ কৰা হৈছে:3May 2013.\nৱিকিমিডিয়া কমন্সত কোণাৰ্ক সূৰ্য মন্দিৰ সম্পৰ্কীয় মিডিয়া ফাইল আছে।\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=কোণাৰ্ক_সূৰ্য_মন্দিৰ&oldid=183794"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ০৭ অক্টোবৰ, ২০১৮ তাৰিখে ১৮:১৬ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


বীৰেণৰ বিৰহ – অভিজিত মেধি – ফটাঢোল\nএকালৰ বিখ্যাত নিবনুৱা বীৰেণৰ একে গাঁৱৰে প্ৰমিলা ওৰফে ফাপেৰীৰ লগত ‘ব্ৰেক-আপ’ হোৱাৰ আজি দুবছৰ হ’ল। প্ৰথম অৱস্থাত অলপ দুখ হৈছিল, বুকুখন তাৰ বিষাইছিল কোনোবাখিনিত। কিন্তু লাহে লাহে সি ফাপেৰীক স্মৃতিৰ এন্ধাৰ চুকলৈ ঠেলি পঠিয়ালে। সুখী এতিয়া সি, মুম্বাইৰ দৰে চহৰত সৰুকৈ হ’লেও চাকৰি এটা পালে। নতুন জীৱনৰ পাতনি মেলিছে সি। আজিকালি ফ্লাইটত অহা-যোৱা কৰে বীৰেণে। বহুদিনৰ মূৰত বিহু বুলি অসম আহিবলৈ ওলাইছে সি। মুম্বাই এয়াৰপোৰ্টত বহি ব’ৰ্ডিং আৰম্ভ হোৱালৈ ৰৈ আছে। ঠিক তেনেতে\n: এক্সকিউজ মি!\nপ্ৰায় ছয় ফুট ওখ, লাহী দেহৰ যুৱতী এগৰাকী, তাৰ সিফালৰ ছিটটোলৈ বুলি সি বাট মুকলি কৰি দিয়াটো বিচাৰিছে। উফ, কি সুন্দৰ যুৱতীৰ চেহেৰা! যুৱতী ইমানেই সুদৰ্শনা যে থিয় হৈ বাট এৰি দিয়াৰ পৰত বীৰেণে ভালকৈ এবাৰ তেওঁৰ পিনে চকু নিদিয়াকৈ নোৱাৰিলে।\n: হাও…ইউ আৰ কেটৰিনা কাইফ নেকি হা বাই?\nআপোনা-আপুনি প্ৰশ্নটো সৰি পৰিল তাৰ মুখৰ পৰা।\n: ইয়েছ, ডেটছ মি৷\nসুন্দৰীয়ে ইমানেই নিম্ন স্বৰত উত্তৰটো দিলে যে বীৰেণৰ বুজিবলৈ বাকী নাথাকিল, সুন্দৰীয়ে মানে কেটৰিনাই বিচৰা নাই যে একেলগে এখন ছেল্ফি খুজি আমনি কৰাটো অথবা এটা অটোগ্ৰাফ খোজাটো। জনপ্ৰিয় অভিনেত্রী এগৰাকীৰ জীৱনত কিছু একান্ত পৰৰ মূল্য চাগে বহুত। বীৰেণ গাঁৱৰ ল’ৰা হ’লেও বুজে সি, সি ছেল্ফি খুজিলে অন্য যাত্ৰীবোৰেও এজন এজনকৈ আহি কেটৰিনাক আমনি দিবহি। সি তাৰ উত্তেজনাক মনে মনে দমন কৰি অপেশ্বৰীহেন কেটৰিনাৰ কাষত বহি থাকিল।\nবিশ মিনিটমান সময় হাতৰ আলোচনীখন লিৰিকি-বিদাৰি উঠি কেটৰিনাই বীৰেণলৈ কেৰাহীকৈ মন কৰিলে, উদাস মনে বহি আছে সি। তাৰ চকুহাল সেমেকা।\n: হেই মেন, হোৱাট হেপেণ্ড টু ইউ, হোৱাই আৰ ইউ ক্ৰায়িং?\nপকা বিলাহীৰ দৰে ওন্দলি পৰা বীৰেণৰ মুখলৈ চাই কৰা কেটৰিনাৰ প্ৰশ্নটোৱে যেন বান্ধ এটাহে খুলি দিলে। মলুৱা বান্দৰে গছৰ ডালত দোলা দিয়াৰ দৰে দুধাৰি লোটক লগে লগে তাৰ চকুত ওলমি পৰিল। বেজাৰত সি পাহৰি গ’ল যে কেটৰিনাই অসমীয়া নুবুজে।\n: একো নহয় এ বাই…যাৱাকালি আমাৰ গাঁৱৰ ফাপেৰীয়ে ফেচবুকুত আপডেট দিছি, অপু ছেল্ফিফোন কিনিছি বোলে, লগোত ছেল্ফি ফটো এখানো দিছি হা, …একদম তুহনাৰ নিচনে দেখছিল হা ফাপেৰীক! আজি তুহনাক দেখি সেইখুনটি ফাপেৰীক লেগি বৰকে মনোত পৰি গেল এ বাই….(হুক হুক হুক)!!!\nনিউটনৰ আপেলটোৰ দৰে চকুলোৰ টোপালবোৰ মাটিত সৰি পৰিল। ইপিনে কি উত্তৰ দিব বুজি নাপায় কেটৰিনা মনে মনে বহি ৰ’ল৷\n« হেৰুৱা শব্দৰ ৰিং – অসমী গগৈ বৰুৱা\nদেউতাৰ লগৰ দেউতা — প্ৰদীপ বৰা »


Home অজয় লাল দত্ত প্ৰৱন্ধ চিন্তন\nxukhdukh.com December 18, 2014 অজয় লাল দত্ত, প্ৰৱন্ধ,\nধৰ্মৰ নামত সন্ত্ৰাসবাদঃ এক জলন্ত প্ৰত্যাহ্বান\nইছলামৰ অৰ্থ হেনো শান্তি।\nকিন্তু সেই শব্দৰে নামাকৰণ হোৱা ধৰ্মটোৰ 'নাম' ব্যৱহাৰ কৰি ধৰ্মযুদ্ধ ঘোষণা কৰা এচাম বিৰ্ধমীয়ে কৰা কু-কৰ্মই সকলোকে সচকিত কৰিছে। পৰহি পাকিস্তানত প্ৰায় ডেৰশ অবোধ শিশুক "চিৰশান্তি" দিয়াৰ পাছত একে ধৰণৰ বিধৰ্মীয়ে ছিৰিয়াত প্ৰায় ডেৰশ নাৰীকো "চিৰশান্তি" প্ৰদান কৰাৰ খবৰে সকলোৰে মনোজগতত এক অৱসাদৰ সৃষ্টি কৰিছে।\n"শান্তি"ৰ নামত "চিৰশান্তি" প্ৰদান কৰা বিৰ্ধমী সকল নিপাত যাওক।\nঅফিচৰ পৰা টিভিত সমগ্ৰ ঘটনাৱলী প্ৰত্যক্ষ কৰি ঘূৰি আহোতে আমাৰ ড্ৰাইভাৰজনক সমগ্ৰ খবৰখিনি অৱগত কৰিছো। দিনটো ৰাস্তাত গাড়ী চলাই থকাৰ বাবে সাম্প্ৰতিক ব্ৰেকিং নিউজবোৰ নাপাই যদিও মন কৰো, এই ড্ৰাইভাৰ প্ৰজাতিটোৰ লোকসকল সঁচাই বহু বেছি সচেতন। ঘটনাটোৰ বৰ্ণনাৰ পাছতে নিজৰ সমুখতে আমি কিছু প্ৰশ্ন তুলি ধৰিলো। "ধৰ্মৰ নামত যুদ্ধ সৃষ্টি কৰা এই সকলে নিজা ধৰ্মৰ বাবে সঁচাই কিবা ভাল কৰিছেনে? বা ধৰ্মালম্বীসকলৰ প্ৰতি? ইয়াৰ দ্বাৰা তেওঁলোকে নিজৰ ধৰ্মৰ মানুহখিনিৰ প্ৰতি ঘৃণাৰ ভাৱ এটা গোটেই বিশ্বজুৰি বৃদ্ধিহে কৰা নাইনে? শিশু-নাৰীক চিৰশান্তি প্ৰদান কৰি তেওঁলোকে নিজৰ ধৰ্মৰ নামটোত আঁচোৰহে পেলাই যোৱা নাইনে?"\nপ্ৰশ্ন কেইটা শুনি ড্ৰাইভাৰজনে কবলৈ ধৰিলে, সিদিনা তেওঁ কৰবাত পঢ়া এটা ঘটনাৰ কথা। "চিৰিয়াৰ ফালে কোনোবা যুদ্ধ বিধ্বস্ত ঠাইত এগৰাকী খ্ৰীষ্টান লোকে নিজৰ পত্নী আৰু পুত্ৰক নিৰাপদ স্থানলৈ বুলি গাড়ীত লৈ গৈ আছে। মাজতে সন্ত্ৰাসবাদী বন্দুকধাৰীয়ে গাড়ী ৰখালে আৰু তেওঁৰ পৰিচয় সুধিলে। তেতিয়া তেওঁ সৱল আত্ম-বিশ্বাসী কণ্ঠৰে নিজকে ইছলামধৰ্মী বুলি পৰিচয় দিলে। সন্ত্ৰাসবাদী কেইজনে তেওঁৰ পৰীক্ষা লব বিচাৰিলে। তেওঁ ফৰফৰকৈ কিছুমান বাণী উদ্ধৃত কৰিবলৈ ধৰিলে। বহুকাল দেশে বিদেশে পেশাগত কামত ঘূৰি ফুৰা মানুহজনে আৰবী ভাষাতে ফৰফৰাই ধৰ্মৰ বাণী কবলৈ আৰম্ভ কৰাত তেওঁক সন্ত্ৰাসবাদী সকলে অপকাৰ নকৰি যাবলৈ দিলে।\nঅলপ দূৰ যোৱাৰ পাছত, তেওঁৰ পত্নীয়ে থৰ লাগি থকাৰ পৰা স্বাভাৱিক হবলৈ চেষ্টা কৰি মানুজনক সুধিলে, 'আপুনি ইমান ৰিক্স কিয় ল'লে? আপুনি কোৱা কথাবোৰ দেখুন বাইবেলৰ বাণীহে আছিল, যিবোৰ আপুনি আৰৱী ভাষাত অনুবাদ কৰি কৈছিল।' তেতিয়া আত্ম-বিশ্বাসী মানুহজনে কি ক'লে জানেনে, 'কোনো ধৰ্মতেই কাকো হত্যা-হিংসা কৰিবৰ বাবে কোৱা হোৱা নাই। নিজৰ সত কৰ্মৰে ওপৰৱালাৰ দয়াৰ পাত্ৰ বা কৰুণা অৰ্জন কৰিবলৈহে কৈছে। আৰু মই ভালকৈ জানো যে, ধৰ্মৰ নামত বন্দুক ধৰি এইদৰে সন্ত্ৰাস কৰি ফুৰা এই সাধাৰণ যোদ্ধা কেইজনে কেতিয়াও কোৰান পঢ়া নাই বা তাৰ বাণীবোৰ হৃদয়ংগম কৰা নাই, হৃদয়ত ধৰি ৰখা নাই। কাৰণ, যদি সেয়া কৰিলেহেতেনে, তেন্তে তেওঁলোকে ধৰ্ম-যুদ্ধৰ নামত এনে বিধ্বংসী বিৰ্ধমী কাম কৰিবলৈ কেতিয়াও নাহে'! "\nতেওঁৰ কথাখিনি শুনি আওৰাবলৈ ধৰিলো, "ধৰ্মই পূণ্য নানে, কৰ্মইহে আনে"। আৰু সেই কথা আমি সকলো ধৰ্মৰ লোকেই অনুধাৱন কৰিব লাগিব। আপোনাৰ কৰ্মই, আপোনাৰ প্ৰকৃত প্ৰাৰ্থনা, মানৱ ধৰ্মৰ এই কথাষাৰো আমি সকলোৱেই হৃদয়ংগম কৰিব লাগিব।\nআমি মানি লও বা নলও, কিন্তু এটা কথা সঠিক যে ভাৰতত মৌলবাদী শক্তিৰ উত্থানৰ মূল কাৰণ আমাৰ ৰাজনেতা সকলৰ ভোট-বেংকৰ খেল, লোভ আৰু ধৰ্মীয় সংখ্যালঘুক তুষ্টিকৰণৰ ৰাজনীতি। এনে ৰাজনীতি কৰা সকলে কেতিয়াও সংখ্যাগতভাৱে গুৰুত্বপূৰ্ণ এজাক ৰাইজক বা সমাজৰ একাংশক প্ৰগতিশীল সমাজৰূপে গঢ়ি উঠিবলৈ দিব নোৱাৰে। তেওঁলোকৰ সৰহ ভাগকে একে অৱস্থাতে শিক্ষা, স্বাস্থ্য, আধুনিকতা আদিৰ পৰা দূৰতে ৰাখিবলৈ চেষ্টা কৰে। ভাৰতৰ বাবে এয়া এক নিৰ্মম সত্য আৰু লজ্বাজনক কথা। আৰু অৰ্ধশিক্ষিত, পিছপৰা সমাজ এখনৰ নিবনুৱা যুৱ শক্তিক বিপথগামী হবলৈ প্ৰলোভিত কৰা যে সহজ আৰু ই এনে সন্ত্ৰাসবাদৰ সাৰুৱা ভূমি ৰূপে পৰিগণিত হয়, সেই কথাও আমি মানি লব লাগিব।\nআৰু এনে স্থিতাৱস্থাৰ পৃষ্ঠপোষক হয় জাতি, ধৰ্মৰ নামত সেৱা কৰিবলৈ আহি নেতা হোৱা আৰু ক্ৰমাত দালালত পৰিণত হোৱা এজাক স্ব-গোষ্ঠীৰ প্ৰতিনিধিয়েই। তেওঁলোকে নিজৰ স্ব-জাতি, গোষ্ঠীৰ উন্নতিৰ কল্পে কাম কৰি জীৱনৰ মান উন্নীতকৰণ কৰিলে নিজৰে সান্দহ খোৱা বালি পোত যোৱাৰ শংকাত ভূগিবলৈ লয়। একালত সেই জাতি-জনগোষ্ঠীৰ সেৱাতে জীৱন পাত কৰিবলৈ একালৰ অসীম পৰিবৰ্তনকামী ইচ্ছাশক্তি ক্ৰমে নিঃচিহ্ন হৈ পৰে। সমাজত স্থিতাৱস্থা বাহাল থাকিলেই নিজে নেতা হৈ থকাৰ সা-সুবিধা চলি থাকিব বুলি ভাবিবলৈ লোৱাৰ পৰাই জাতি-ধৰ্ম বা গোষ্ঠীৰ নেতা সকল স্ব-জাতি-গোষ্ঠীৰ সামূহিক স্বাৰ্থৰ পৰিপন্থী হৈ পৰে, উন্নতিৰ পথৰ হেঙাৰ হৈ পৰে। সেয়া সকলো জাতি-ধৰ্ম-জাতি-জনজাতিৰ নেতাৰ ক্ষেত্ৰতেই সমানে প্ৰযোজ্য। হৰিণাই মাংসই বৈৰী হোৱাৰ দৰেই, এই নেতা হোৱা কুটুমেই সামূহিক উন্নতি, প্ৰগতিৰ বৈৰী হৈ পৰে। সেয়ে এনে নেতাৰ চৰিত্ৰক ৰাইজে চিনাক্ত কৰি এই সকলক নিপাত নকৰিলে নিজৰ পিছপৰা সমাজখনৰ সামূহিক উন্নতি যে কেতিয়াও নহব সেই কথা ৰাইজে উপলদ্ধি কৰিব লাগিব।\nতালিবানে কেৱল এজনী মালালাৰ হাতত কিতাপ দেখিয়েই ভয় খাইছিল, গুলী চলাইছিল। নোবেল বঁটা প্ৰাপ্ত কৰি প্ৰেৰণা যোগোৱা মালালা দেশলৈ উভতি হাজাৰ মালালাৰ সৃষ্টি কৰিব বুলি আতংকত ভূগিছিল নেকি সেই তালিবানী। সেয়েই সেই বাট বন্ধ কৰাৰ বাবে পেছোৱাৰত শিশু হত্যাৰে তেজৰ ঢল বোৱাইছে। শান্তি আৰু প্ৰগতিৰ দিশে গতি কৰিব পৰা বা বিচৰা নিজৰ স্ব-ধৰ্মৰ বা স্ব-দেশৰ মানুহকে এই পথত যোৱাৰ পৰা বাধা প্ৰদান কৰিবলৈ বিচাৰিছে।\nএতিয়াও বিশ্বত "ইছলামলৈ বিপদ আহিছে" শীৰ্ষক এক আহ্বানৰ দ্বাৰাই, আনকি হাজাৰ হাজাৰ শিক্ষিত লোককো মৌলবাদী চিন্তাৰ বাবে নিজৰ সচেতন মগজুৰ খিৰিকি খুলি দিয়াৰ তাড়ণা অনুভৱ কৰাৰ পৰিবেশ গঢ় লোৱাটো সঁচাকৈয়ে উদ্বেগজনক। পাকিস্তানৰ পৰা নিৰ্মিত আৰু ফাৱাদ খান অভিনীত "খোদা কে লিয়ে" ছবিখনে সুন্দৰকৈ এই সত্যক তুলি ধৰিছে (ইউ টিউবতো চিনেমাখন সম্পূৰ্ণকৈ উপলদ্ধ)। এই ছবিত মৌলবাদীৰ সৰল যুৱকৰ ব্ৰেইন-ৱাছৰ বিপৰীতে আমেৰিকাৰ দৰে শক্তিয়ে ইছলামধৰ্মী বুলিয়ে চলোৱা অনাহক সন্দেহ বা অত্যাচাৰৰ ফলত অৱশেষত সুন্দৰ-সৰল-সংগীতময়-আধুনিক জীৱন কটোৱা যুৱকেও অৱেশষত মৌলবাদী চিন্তাক মগজুত স্থান দিবলৈ বাধ্য হোৱাৰ আগ্ৰাসী হেঁচাক সুন্দৰকৈ চিত্ৰায়ণ কৰিছে। এনে সমস্যাক লৈ নিৰ্মাণ হোৱা আন বহুতো ছবিয়েই সমাজৰ এই সমস্যাবোৰৰ ভিন্ন দিশ বিশ্লেষণ কৰি দেখুৱাইছে। ৰাইজে কথাবোৰক বহল দৃষ্টিৰে অনুধাৱন কৰাৰ বাবে এই ছবিবোৰে নিশ্চয়কৈ প্ৰেৰণা যোগাব।\nমৌলবাদী শক্তিৰ উত্থানৰ বাবে যেনেকৈ ধৰ্মীয় মৌলবাদী চিন্তাৰ পৃষ্ঠপোষক তথা ঘৃণাৰ খেতিয়ক সকল জগৰীয়া, তেনেদৰেই এনে শক্তিক পুলি-পোখাৰে শক্তিৰে সময়মতে উভালি নেপেলোৱাৰ বাবে শাসক বা ৰাষ্ট্ৰযন্ত্ৰও জগৰীয়া। ধৰ্মৰ নিচাগ্ৰস্ত এচাম ধনী কুৱেৰৰ ক্ষমতা লোভ আৰু আনক ধৰ্মৰ নামত প্ৰতিষ্ঠিত একপক্ষীয় শাসনেৰে দমন কৰাৰ অলীক সপোনো এইক্ষেত্ৰত অতিকৈ জগৰীয়া। বহুতো বে-চৰকাৰী সংগঠনৰ নামত জনকল্যাণৰ নামত, সেৱাৰ নামত অহা ধনো ছদ্মবেশী সংগঠনৰ জৰিয়তে এনে কামত ব্যৱহাৰ হোৱাৰ কথাও এতিয়া জল-জল পটপট হৈ পৰিছে। এইখিনিতে অসমীয়া সকলে এটা কথালৈ চকু দিয়ক, অসমত উগ্ৰপন্থী দমনৰ নামত যিমান অসমীয়া তেজাল যুৱকক মুক্ত, গুপ্ত বা অভিযান চলাই হত্যা কৰা হ'ল। তাৰ তুলনাত ধৰ্মীয় মৌলবাদীৰ এনে চাফাই অভিযান বিগত তিনিটা দশকত চকুত পৰিছেনে? নে শাসকীয় শক্তিয়ে এনে বীজ ৰোপনত প্ৰয়োজনীয় মনোযোগ যোৱা সময়চোৱাত দিয়া নাই, সেই কথাই ই প্ৰতিফলিত কৰিছে। এজন প্ৰাক্তন মন্ত্ৰীয়ে চলিত চৰকাৰৰ তেৰ বছৰীয়া শাসনকালত ধৰ্মীয় মৌলবাদৰ প্ৰত্যাহ্বানক লৈ এবাৰো কেবিনেটত আলোচনা নোহোৱা বুলি ৰাজহুৱাকৈ প্ৰকাশ কৰা কথাটোৱে শাসকৰ মনোভাৱ আৰু স্থিতিকলৈয়ে প্ৰশ্নবোধকৰ সৃষ্টি নকৰেনে?\nহিন্দু মৌলবাদী শক্তিয়ে যেনেকৈ বোমা-বিস্ফোৰণৰ ঘটনা সংঘটিত কৰাৰ ইতিহাস আছে আৰু এতিয়া আগ্ৰাসী হেঁচা প্ৰয়োগৰ পৰিবেশেেৰ সকলোকে প্ৰৰোচিত কৰিবলৈ, ৰাজনৈতিক মেৰু বিভাজনৰ বাবে কুটিল প্ৰচেষ্টা হাতত লৈছে। তাক সচেতন হিন্দু সকলেই বিফল কৰিব লাগিব। একেদৰে ইছলামিক মৌলবাদৰ কোলাত গঢ় লোৱা সন্ত্ৰাসবাদক নিৰ্মূল কৰাৰ বাবেই নিজৰ ধৰ্মৰ নামত আঁছোৰ অনা বিৰ্ধমী সকলক নিপাত কৰাত সচেতন ইছলাম ধৰ্মী লোক সকলেই বিভীষণৰ চৰিত্ৰত অৱতীৰ্ণ হব লাগিব।\nসন্ত্ৰাসবাদৰ শ্ৰেণী বিভাজন কৰি বেলেগ বেলেগ সন্ত্ৰাসবাদীৰ বাবে বেলেগ বেলেগ নীতি অৱলম্বন কৰাটো ৰাষ্ট্ৰই পৰিহাৰ কৰিব লাগিব। নিজৰ সাময়িক স্বাৰ্থৰ বাবে কোনো সন্ত্ৰাসবাদীক পোহপাল দিয়াৰ ফল দীৰ্ঘদিনত কিমান বেছি ঘাতক, সেয়া দেশে দেশে বিশ্বত প্ৰমাণিত হৈছে, সেয়া কোনেও অস্বীকাৰ কৰিব নোৱাৰে। সেয়ে এনে নীতিৰ পৰা সকলো ৰাষ্ট্ৰকে ৰাষ্ট্ৰসংঘই বা মানৱ জাতিয়ে হেঁচা প্ৰয়োগ কৰি বাৰণ কৰাব লাগিব। কঠোৰতাৰে এনে হঠকাৰী শক্তিক নাশ কৰিবলৈ সকলো ঐক্যবদ্ধ হবই লাগিব। নহ'লে ধৰ্মৰ নামত সংগঠিত কৰি নিজস্ব স্বাৰ্থ পূৰণৰ নিকৃষ্ট খেলত হাতৰ পুতলা হোৱা এনে কুটিল যুদ্ধৰ বিভীষিকাৰ পৰা আমি কেতিয়াও মুক্তি নাপাম। এটাই আনটোৰ সৈতে "ওপৰৱালাৰ পৰা কৰুণা আদায়ৰ নিজস্ব পন্থাৰ" ভিত্তিত অনৰ্থক যুঁজ দি থাকিলে ধৰ্মৰ নামত সৃষ্টি হোৱা, বৃদ্ধি হোৱা এই কেঞ্চাৰৰ পৰা সমগ্ৰ মানৱ ধৰ্মকেই ৰক্ষা কৰাটো কঠিন হৈ পৰিব, সেয়াহে নিশ্চিত!\nBy xukhdukh.com on December 18, 2014


এটা মেডিকেল কবিতা (ইন্দ্ৰনীল গায়ন) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nএটা মেডিকেল কবিতা (ইন্দ্ৰনীল গায়ন)\nআজি অলপ দিনৰ আগতে লেখিকা ৰঞ্জিতা শৰ্মাৰ চি জে দি আৰু এখন অসম্পূৰ্ণ দিনলিপি কিতাপখন পঢ়াৰ সৌভাগ্য হ’ল। কিতাপখনৰ আৰম্ভণিতে লেখিকায়ে উল্লেখ কৰিছে “ জীৱন প্ৰহেলিকাময়” । গল্প সংকলন এখন উলিওৱাৰ সংকল্প বহুদিনৰে। নামটো অৱশ্যে ঠাৱৰ কৰিব পৰা নাছিলো। সময়ত উপযুক্ত নাম এটাৰ আশ্বাস দিয়া মানুহজন আঁতৰি গ’ল আৰু সঁচাকৈয়ে দি গ’ল এটা গল্পৰ লগতে সংকলনখনৰ নাম। তেওঁক আশ্বাস দিয়া মানুহজন ৫৮ বছৰ বয়সত আঁতৰি যোৱাৰ বাবেই কিতাপখনো ৫৮ নং পৃষ্ঠাতে সমাপ্ত কৰিছে।\nএয়া মোৰ এটি ক্ষুদ্ৰ প্ৰয়াস কিতাপখন পঢ়ি মনলৈ অহা ভাববোৰ এই কবিতাটোৰ মাজেৰে প্ৰকাশ কৰাৰ:-\n: চি জে দি:\nদস্তাবেজৰ আঠাৱন্নতম পৃষ্ঠাত\nআপুনি দেশী-বিদেশী ফুলৰ\nবিষয়ে জানি খুউব ভাল পাইছিল\nছটিয়াই থৈ গৈছিল সেই পৃষ্ঠাত\nএমুঠি তেজৰঙা সান্নিধ্যৰ সুবাস !!\nআপোনাৰ মগজুত এটা দুৰাৰোগ্য ব্যধিৰ জন্ম হৈছিল\nসকলো পাহৰি পেলাইছিল\nআঃ কি মৰ্মান্তিক দৃশ্য !!\nএই ৰোগৰ কোনো চিকিৎসা নাছিল\nআপুনি গুচি গৈছিল\nকাহানিও ঘূৰি নহাৰ প্ৰতিশ্ৰুতিৰে\nতেওঁৰ হাতত গুঁজি থৈ গৈছিল\nচি জে দি\nনামৰ এখন অসম্পূৰ্ণ দিনলিপি !!\nটোকা:- মেডিকেল ভাষাত চি জে দি(C J D) সম্পূৰ্ণকৈ Creutzfeldt Jakob Disease) এই ৰোগ অতিকৈ আচহুৱা, আৰু মাৰাত্মক সমগ্ৰ বিশ্বতে অতি বিৰল হিচাপে পৰিগণিত হৈছে|\nInaMediacal Terms CJD isahuman prion disease. It isaneurodegenerative disorder with characteristic clinical and diagnostic features. This disease is rapidly progressive and always fatal. Infection with this disease leads to death usually within 1 year of onset of illness.\n← মানুহ(- ধ্ৰুৱজ্যোতি শইকীয়া)\nঅনন্য এক কাহিনী, ফুটবলৰ… ( দ্বিতীয় খণ্ড) →


সম্পাদকীয়: হত্যাকাৰী গোমধান আৰু পুঁজিবাদী শুকৰ বনাম ঘাতক দুগ্ধ আৰু অসংগঠিত কৃষি - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nহত্যাকাৰী গোমধান আৰু পুঁজিবাদী শুকৰ বনাম ঘাতক দুগ্ধ আৰু অসংগঠিত কৃষি\nভাৰতৰ দূৰদৰ্শনৰ ইতিহাসত আটাইতকৈ দীৰ্ঘদিন ধৰি সম্প্ৰচাৰিত হৈ থকা অপৰাধ-তদন্ত আধাৰিত ধাৰাবাহিক ‘চি আই ডি’ৰ ‘ফৰেনচিক লেব’ৰ মুখ্য বিজ্ঞানী জনক জানে কিজানি। ড. চালুংখে। এগালমান নীলা, সেউজীয়া তৰল থকা বটলৰ আলমিৰা এটা, ধোঁৱা ওলাই থকা পাতন যন্ত্ৰ এটা, মাজে সময়ে ৰঞ্জন ৰশ্মি অংকিত আলোক চিত্ৰ দুখন মান, এটা সকলো কাম কৰিব পৰা কম্পিউটাৰ প্ৰণালী। তাৰে মাজত ড. চালুংখে আৰু ড. চাৰিকাই পৰীক্ষা নলী একোটাত কিবা ৰঙীন পানীয় অকণ ঢালি দি জোকাৰি জোকাৰি চায়েই এ চি পি প্ৰদ্যুম্ন আৰু তেওঁৰ চি আই ডিৰ দলৰ বাবে অপৰাধ তদন্তৰ গাঁঠি খুলি দিয়ে।\nএইটো সেইখন দেশৰ দৃশ্য য’ত দেশৰ সংসদত মন্ত্ৰীয়ে তথ্য দিব লগা হয়, “আমাৰ দেশত উৎপাদিত গাখীৰৰ ৬০ শতাংশই ভেজাল আৰু খাদ্যৰ অনুপযোগী”। ইফালে সেইখন দেশেই বিশ্বৰ দুগ্ধ উৎপাদনত শীৰ্ষৰ ফালে স্থান অধিকাৰ কৰি আছে। মুঠ দুগ্ধ উৎপাদনত ভাৰতবৰ্ষই অন্যতম শীৰ্ষস্থানত থাকিলেও গবাদিৰ জনমূৰি দুগ্ধ উৎপাদন (প্ৰতিজনী গাইয়ে গড়ে দিয়া গাখীৰৰ পৰিমাণ)ৰ লেখ হতাশজনক। গবাদিৰ উৎপাদন সক্ষমতাৰ জোখ তেনেই কম। ইয়াত দুগ্ধ উৎপাদনক এটা উদাহৰণ হিচাপেহে লোৱা হৈছে। অন্যান্য খাদ্যোৎপাদনৰ ক্ষেত্ৰটো (উৎপাদন সক্ষমতাৰ) ছবিখন বৰ এটা বেলেগ নহয়। এনেবোৰ ক্ষেত্ৰত দুটা দিশত প্ৰশ্ন উত্থাপিত হব পাৰে: (১) পৰম্পৰা, সততা আৰু সংস্কৃতিৰ দোহাই দি থকা দেশ এখনৰ (এচামৰ) সামগ্ৰিক নৈতিক চৰিত্ৰ আৰু (২) উৎপাদন অক্ষমতা। অখাদ্য দুগ্ধ আৰু শিশু খাদ্যৰ ভেজালকাৰী সকলৰ নৈতিক চৰিত্ৰৰ বিষয়ে আলোচনা কৰাটো হয়তো শিয়ালৰ শিঙৰ ওপৰত গৱেষণা পত্ৰ লিখাতকৈ কম নহ’ব। কিন্তু উৎপাদন সক্ষমতা ? (কৃষিৰ ক্ষেত্ৰত বিশ্বৰ অন্যান্য দেশৰ তুলনাত ভাৰতৰ অৱস্থাৰ বিষয়ে এই সংখ্যাৰ সাহিত্য.অৰ্গত প্ৰকাশিত “খাদ্য সুৰক্ষা আইন” বিষয়ক পৰ্যালোচনাটোত কিছু তথ্যসহ আলোচনা কৰা হৈছে।)\nউৎপাদন সক্ষমতা বঢ়াবলৈ বহু দেশত কৃষি ক্ষেত্ৰৰ পূৰ্ণ-ঔদ্যোগিকৰণ হৈছে। ঔদ্যোগিকৃত সংগঠিত কৃষি ঘনীভূত কৃষি ব্যৱস্থাৰ ৰূপ লবলৈ যাওঁতে আধুনিক কৃষি প্ৰযুক্তিৰ নামত বিজ্ঞান-প্ৰযুক্তিৰ প্ৰয়োগ আৰু অপ-প্ৰয়োগ দুয়োটাই হৈছে। কৃষি ক্ষেত্ৰও মূলতঃ কেইটা মান বৃহৎ বাণিজ্যিক বিজ্ঞান-প্ৰযুক্তিবিদ্যা গৱেষণা বিপণন সংস্থাৰ একচেতিয়া নিয়ন্ত্ৰণৰ ফালে গৈ আছে। উন্নত সঁচৰ বীজৰ পেটেন্ট ব্যৱস্থাৰ আধাৰত সঁচৰ স্বত্ব কৃষকৰ যে নাথাকেই (সাধাৰণতেই উৎপাদিত সামগ্ৰীৰ সঁচ গুণ নাথাকে) আনকি উৎপাদিত সামগ্ৰীৰ ওপৰতো বহুক্ষেত্ৰত ওপৰৰ হাত অইনৰ হে হয়গৈ। কৃষক হৈ পৰে অন্য এক প্ৰকাৰৰ কৃষি দাস। সমগ্ৰ ভাৰতত ব্ৰয়লাৰ কুকুৰাৰ ‘এদিনীয়া পোৱালি’ আহে মাত্ৰ চাৰিটা মান সংস্থাৰ পৰা। উন্নত সঁচৰ শস্যৰ বীজৰো সিংহভাগেই নিয়ন্ত্ৰণ হয় মাত্ৰ এটা সংস্থাৰ দ্বাৰা। এই ছবিখন কেৱল ভাৰতবৰ্ষৰে নহয়। সমগ্ৰ বিশ্বতে ছবিখন একেই। এইখিনি হ’ল উৎপাদনৰ বিষয়ে। বিপণন? বিপণনৰ ক্ষেত্ৰতো কেইটামান বিপণন সংস্থাইয়েই লাহে লাহে ঔদ্যোগিক খাদ্যৰ জগতখন নিজৰ একচেতিয়া দখললৈ নি গৈ আছে। একচেতিয়া ঔদ্যোগিক খাদ্য উৎপাদন তথা বিপণনৰ আঁৰৰ ছবিখনৰ একাংশ ৰবাৰ্ট কেনাৰ নামৰ মাৰ্কিন তথ্যচিত্ৰ নিৰ্মাতা এজনৰ “Food, Inc” নামৰ তথ্যচিত্ৰখনত ডাঙি ধৰা হৈছে। বিপণনৰ ক্ষেত্ৰত বিশ্বজনীন বা তথাকথিত প্ৰথম বিশ্বৰ দেশৰ তুলনাত ভাৰতৰ ভিতৰুৱা ছবিখন কেনেকুৱা সেই বিষয়ে কৰা অধ্যয়ন আৰু জনসাধাৰণে হাততে পাব পৰাকৈ তথ্যৰ বিষয়ে জনা নগ’ল। (কিন্তু উৎপাদকৰ হাতৰ পৰা আহি গ্ৰাহকৰ হাতত পৰেহি মানে কেইবাটাও স্তৰৰ মধ্যভোগী আৰু লাভখোৰৰ ভেজালীকৰণৰ স্তৰকেইটাৰ কথা অৱশ্যে পাহৰি যাব নোৱাৰি।) সংগঠিত ক্ষেত্ৰৰ ঔদ্যোগিক খাদ্যৰ সকলোবোৰেই খোৱাৰ উপযোগী নে? “খোৱাৰ উপযোগী” শব্দ দুটাৰ ওপৰত বিতৰ্ক কৰিব পাৰি। ঔদ্যোগিক ভাৱে উৎপাদিত খাদ্যৰ ক্ষেত্ৰত সংসদত “ইমান শতাংশ খাদ্যৰ অনুপযোগী” জাতীয় তথ্যৰে দলিল দাখিল কৰিবলগীয়া হোৱা নাই যদিও “খোৱাৰ উপযোগী” বুলি লেবেল মৰা ঔদ্যোগিক ভাৱে উৎপাদিত/বিপণনকৃত খাদ্যৰ সম্ভাৱ্য আৰু স্বীকৃত বিভিন্ন স্বাস্থ্যজনিত আশংকাৰ বিষয়ে হোৱা অধ্যয়ণবোৰৰ বেছিভাগৰে ফলাফলবোৰ সুবিধাজনক নহয়। (সংগঠিত ঔদ্যোগিক খাদ্যৰ শক্তিশালী লবীৰ ওপৰত সংসদত আলোচনা হোৱাটো ইমান সহজো নহয় অৱশ্যে।)\nসময়ৰ লগে লগে পৰিবৰ্তনশীল মানৱ সমাজৰ জীৱনশৈলী। জীৱনশৈলী পৰিবৰ্তনৰ লগে লগে এসময়ৰ পৰম্পৰাগত ৰুচিকৰ খাদ্য সামগ্ৰীৰ কিছু কিছু অংশও আশংকাজনক খাদ্যৰ অন্তৰ্ভুক্ত হ’বলৈ ধৰিছে। খাদ্য বিপণন উদ্যোগে গৱেষণাৰ দ্বাৰা মানুহৰ স্বাদগ্ৰন্থীয়ে ‘ভালপোৱা’ বিভিন্ন উপাদান-প্ৰকৰণ চিনাক্ত আৰু সংশ্লেষণ কৰি সেইবোৰ মিশ্ৰিত বিভিন্ন খাদ্য সামগ্ৰী বজাৰত মেলি দিছে। এই স্বাদগ্ৰন্থীয়ে ‘ভালপোৱা’ ধৰণৰ উপাদানবোৰৰ স্বাস্থ্যজনিত আশংকাৰ দিশটো সততে লুকুৱাই ৰখা হয় বুলি অভিযোগ উঠিছে। দ্ৰুত জীৱনশৈলীৰ লগত খাপ খুৱাবলৈ গৈ দ্ৰুত-আহাৰ, এঙাৰ গেছ ভৰা পানীয়ৰ পাশত বন্দী হ’ব লগা হোৱাটো চিন্তাজনক যদিও ইয়াৰ পাশৰ পৰা বাহিৰ হোৱাটো সহজ নহয়। কিছুলোকৰ বাবে তেনে খাদ্য খোৱাটো ফেচন, আধুনিকতাৰ ঢং, কাৰোবাৰ বাবে বাধ্যবাধকতা আৰু কোনোবা হয়তো সংশ্লেষিত স্বাদগ্ৰন্থী মোহকৰ নিচাত আসক্ত। স্বাদগ্ৰন্থী মোহকৰ নিচাৰ বাবেই অনেক থলুৱা সুষম খাদ্যও লাহে লাহে এলাগী হ’বলৈ ধৰিছে। থলুৱা খাদ্যই বিশ্বায়নৰ বজাৰৰ লগত ফেৰ মাৰিবলৈ হ’লে সময়ৰ লগত খাপ খুৱাই খাদ্যবোৰৰ উপযোগিতাৰ প্ৰচাৰৰ উপৰিও সেইবোৰৰ প্ৰস্তুতি আৰু পৰিবেশনশৈলীৰ কিছু পৰিবৰ্তন আনিব লাগিব। কেৱল জাতীয়তাবাদ, দেশপ্ৰেম, মাটিৰ গোন্ধৰ মোহ আদি আৱেগৰ বলেৰে স্বাদ-ঘ্ৰাণ-দৃষ্টি ইন্দ্ৰিয়ক নিয়ন্ত্ৰণ কৰাটো সম্ভৱ হ’ব বুলি পতিয়াব নোৱাৰি।\nএতিয়া আকৌ ঘুৰি আহোঁ, ড. চালুংখেৰ কাষলৈ। অপৰাধ-তদন্ত বিষয়ক ধাৰাবাহিক এখনৰ প্ৰসংগটো খাদ্য সম্ভাৰৰ প্ৰসংগতনো কিয় আনিব লগা হ’ল? বিশ্বৰ বিভিন্ন অংশত সম্প্ৰচাৰিত হৈ থকা অপৰাধ-তদন্ত আধাৰিত ‘চি আই ডি’-ৰ লেখীয়া অনুষ্ঠানবোৰৰ বহুততে আমি ওপৰত উল্লেখ কৰা ঔদ্যোগিক খাদ্যৰ প্ৰস্তুত প্ৰণালী, সেই খাদ্যৰ পুষ্টি, স্বাস্থ্যৰ ওপৰত হব পৰা আশংকা, খাদ্য উদ্যোগৰ কৰ্মক্ষেত্ৰত কৰ্মপৰিবেশ, কৰ্মী সকলৰ প্ৰতি ব্যৱস্থাপক সকলৰ আচৰণ আদি অপৰাধমূলক তদন্তৰ বিষয়বস্তু হৈ পৰা দেখুৱাইছে। সেইটোক লৈ বিশ্বব্যাপী থকা ঔদ্যোগিক খাদ্য প্ৰস্তুত আৰু বিপণনৰ শক্তিশালী লবীটোৱে সেইবোৰৰ বিষয়ে কিছু বৌদ্ধিক প্ৰতিপ্ৰচাৰৰ যোগাৰ কৰিছে। এই লেখাৰ শিৰোনামটোৰ প্ৰথম অংশ মাৰ্কিন নৃতাত্বিক সংগঠনৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত সংস্কৃতি আৰু কৃষি বিষয়ক গৱেষণা বাৰ্তা Culture, Agriculture, Food and Enviroment ত প্ৰকাশিত Killer Corn and Capitalist Pigs: Forensic Noir and Television Portrayals of Modern Agriculture Technology শীৰ্ষক এটা প্ৰবন্ধৰ পৰা লোৱা হৈছে। প্ৰবন্ধটোত এই জনপ্ৰিয় মাধ্যমত সম্প্ৰচাৰিত অপৰাধ-তদন্ত আধাৰিত বহুবোৰ অনুষ্ঠানে আধুনিক কৃষি প্ৰযুক্তি আৰু ঔদ্যোগিক কৃষি “মানৱ স্বাস্থ্যৰ বাবে হানিকাৰক” বুলি দেখুওৱাৰ কথা উল্লেখ কৰিছে। প্ৰবন্ধটোৰ মতে এনেদৰে দেখুৱাই আধুনিক কৃষি পদ্ধতিৰ বিষয়ে মানুহৰ মাজত ভুল ধাৰণাৰ প্ৰচাৰ কৰা হৈছে।\nভাৰতৰ পৰা সম্প্ৰচাৰিত ‘চি আই ডি’ৰ নিচিনাই জনপ্ৰিয় আমেৰিকান এটা অনুষ্ঠান হৈছে “চি এচ আই : মায়ামি” (CSI: Miami)। ইয়াৰে এটা খণ্ডত (শীৰ্ষ- Bad Seed)ত মায়ামিৰ এক ৰেষ্টুৰেন্টত (শাকাহাৰী) ভোজনৰ পাছত এক যুৱ দম্পতি মৃত্যু মুখত পৰাৰ কাহিনী সম্প্ৰচাৰিত হৈছিল। এই খণ্ডৰ তদন্তত খাদ্য উৎপাদন-বিপণন কৰা বৃহৎ সংস্থা এটাক অভিযুক্ত হিচাপে দেখুওৱা হৈছিল। অনুষ্ঠানটোত দেখুওৱা মতে, সংস্থাটোৰ জলসিঞ্চন প্ৰণালীত খাদ্যজনিত বিষক্ৰিয়া ঘটাব পৰা বেক্টেৰিয়াৰ উপস্থিত আছিল। জলসিঞ্চন প্ৰণালীলৈ সেই বেক্টেৰিয়া আহিছিল সেই সংস্থাৰে ঘনীভূত কৃষি ব্যৱস্থাৰ অংশ গো-পামৰ পৰা। প্ৰাণহানি হোৱা এজনৰ মৃত্যুৰ কাৰণ বেক্টেৰিয়া সংক্ৰমণজনিত বিষক্ৰিয়া আৰু আনজনৰ মৃত্যুৰ কাৰণ আছিল জিনীয় অভিযান্ত্ৰিকীৰে সংশ্লেষিত কৰা পাচলিত সংশ্লেষিত হোৱা এবিধ বিহ জাতীয় পদাৰ্থ। একেটা অনুষ্ঠানতে সংস্থাটোৰ অধীনৰ কৃষি কাৰ্যত অবৈধ অনুপ্ৰবেশকাৰী সস্তীয়া শ্ৰমিকৰ ব্যৱহাৰৰ নিচিনা বেআইনী কাৰ্যও দেখুওৱা হৈছিল। পেটেন্ট থকা শস্যৰ ৰেণু ওচৰৰ অইন গাইগুটীয়া (অসংগঠিত) খেতিয়কৰ পথাৰলৈ প্ৰাকৃতিক ভাৱে বিস্তাৰিত হোৱাৰ পিছত সেই খেতিয়ক জনক বেআইনীভাৱে তেওঁলোকৰ পেটেন্ট থকা শস্যৰ খেতি কৰা, বীজ ব্যৱহাৰ কৰা বুলি আইনী পাকত পেলাই তেওঁৰ সা-সম্পত্তি বাজেয়াপ্ত কৰা, কৃষিভূমি সংস্থাৰ কব্জালৈ অনাৰ কথাও পোহৰলৈ আহে।\nওপৰত উল্লেখ কৰা কথাখিনি এক অপৰাধ-তদন্ত অনুষ্ঠানৰ কাহিনী হ’লেও ‘ৰিলৰ বাহিৰৰ ৰিয়েল’ জগততো ঔদ্যোগিকভাৱে উৎপাদিত খাদ্যত বিষক্ৰিয়া হোৱাৰ বাতৰি তেনেই সুলভ। কিছুদিনৰ আগতে পশ্চিমীয়া দেশবোৰৰ বহুলোকৰ তিয়ঁহৰ লগত লাগি অহা বেক্টেৰিয়াৰ বিষক্ৰিয়াত হাহাকাৰ লাগি গৈছিল। ঔদ্যোগিক ভাৱে উৎপাদিত ছচেজ আৰু বাৰ্গাৰতো একেধৰণৰ বিষক্ৰিয়া হোৱাৰ খবৰ আছে। বাৰ্গাৰত লাগি অহা বীজানুৰ বিষক্ৰিয়া হৈ প্ৰাণহানি হোৱা এটা শিশুৰ পৰিয়ালে ন্যায় বিচাৰি শক্তিশালী খাদ্য প্ৰস্তুত – বিপণন লবীৰ হাতত কি দুৰৱস্থা হৈছিল সেয়া ইন্টাৰনেটত অলপ বিচাৰ খোচাৰ কৰিলেই পাব পাৰি। সেই বিষয়ে ওপৰত উল্লেখ কৰা তথ্যচিত্ৰখনতো কিছু কথা উপলব্ধ। কিন্তু এইবোৰত কৃষি প্ৰযুক্তি বোলা বিষয়টোক দোষ দিব নোৱাৰি। প্ৰযুক্তিৰ ফলাফল নিৰ্ভৰ কৰে ব্যৱস্থাপনাৰ ওপৰত, প্ৰয়োগ, অপ-প্ৰয়োগ নে কু-প্ৰয়োগ হৈছে সেইটো দিশ ব্যৱস্থাপনাৰ অন্তৰ্গত।\nখাদ্যৰ চাহিদা যি হাৰত বাঢ়ি গৈ আছে সেই হাৰৰ লগত তাল মিলাই সকলোৰে খাদ্য সুনিশ্চিত হ’বলৈ হ’লে খাদ্য উৎপাদন আৰু প্ৰস্তুতিৰ ঔদ্যোগিকৰণ অবিহনে অন্য কোনো পথো খোলা নাই। সময়ৰ লগত তাল মিলাই কৃষি ক্ষেত্ৰত প্ৰযুক্তিৰ প্ৰয়োগত আপত্তি কৰাৰ কোনো থল নাই। কৃষি বিজ্ঞানৰ অপপ্ৰচাৰ হব নালাগে। কেৱল এইটো নিশ্চিত হ’ব লাগে যে বানিজ্যিক মুনাফাৰ বাবে প্ৰযুক্তিৰ অপপ্ৰয়োগ হব নালাগে, কৰ্মক্ষেত্ৰ অনৈতিক বেআইনী কামৰ থলী হব নালাগে। স্বাস্থ্যৰ আশংকাৰ বিষয়ে নিশ্চিত নোহোৱালৈকে আভিযান্ত্ৰিকৃত বা সংশ্লেষিত খাদ্য উপভোক্তাৰ হাতলৈ আহিব নালাগে। এইবোৰ দিশ নিশ্চিত কৰিব পৰা আইন-কানুন প্ৰণয়ন আৰু সেইবোৰৰ যথাযথ ৰূপায়ন নহ’লে, ঔদ্যোগিক খাদ্য উৎপাদন আৰু বিপণন ব্যৱস্থা অন্য এক ভস্মাসুৰ হ’বলৈ বেছি পৰ নালাগিব হয়তো।\nখাদ্য প্ৰস্তুত উদ্যোগৰ বাবে স্বাস্থ্য সন্মত ইমানবোৰ বিধান থকা স্বত্বেও ‘সৰ্বশক্তিমান’ মাৰ্কিন মুলুকতে সংগঠিত ঔদ্যোগিক খাদ্যৰ লবীয়ে আইন প্ৰণয়ণ কৰা সকলক হাতৰ মুঠিত আৰু মানুহক আন্ধাৰত ৰাখি অজ্ঞাতে বিহু দেখুৱাই আছে, সেইবোৰে অসংগঠিত ভেজালকাৰীৰ বিৰুদ্ধেই বিশেষ কাৰ্যক্ষম পদক্ষেপ লব নোৱাৰা আমাৰ দেশত সংগঠিত লবীৰ বিৰুদ্ধে কিমান সফল হ’ব সেইটোত সন্দেহ ৰৈ যায়। কিন্তু কিবা এটা পদক্ষেপৰ সময় থাকোতেই চিন্তা নকৰিলে পিছত সকলো পুঁজিপতি গঁড়ালৰ বুলি আস্ফালন কৰাৰ কোনো মূল্য নাথাকিব।\n: ভগৎ লাল দত্ত\n← আমাৰ খাদ্যাভ্যাস কিমান স্বাস্থ্যসন্মত? স্বনিৰ্ভৰশীল খাদ্য-সংস্কৃতি গঢ়ি তুলিব নোৱাৰিনে? (মনোৰম গগৈ)\nশ্ৰব্য নাট: টেটোন তামুলী →\nতথ্য সমৃদ্ধ সম্পাদকীয় ।\nএটা গুৰুত্বপুৰ্ণ বিষয়।সঁচাকৈ, ..” কিবা এটা পদক্ষেপৰ সময় থাকোতেই চিন্তা নকৰিলে পিছত সকলো পুঁজিপতি গঁড়ালৰ বুলি আস্ফালন কৰাৰ কোনো মূল্য নাথাকিব।”\nঅতি সুন্দৰভাবে বৰ্ণনা কৰিছে৷ আমি সকলোৱে এই বিষয়ে কম বেছি পৰিমাণে জানিও যেন নজনাৰ ভাও ধৰি আছো৷ এইবোৰ পঢ়িও যেন আমি অসহায়, কেনেকৈ ইয়াক ৰোধ কৰিব পাৰি সেই বিষয়ে আমাৰ হাতত বিশেষ উপায় নাই৷ যিবোৰ উপায় আছে সেইবোৰ বাস্তৱত পৰিণত কৰিবলৈ আমাৰ সময় বা সজাগতাৰ অভাব৷\nNitu kumar Das\nভাল লাগিল ।অতি নিখুঁত,আদৰণিয় সম্পাদকীয়।\nঅতি গুৰুত্বপূৰ্ণ গধুৰ বিষয় পঢ়ি ্ৰামনি নলগাকৈ উপস্থাপন কৰা কথাটোৱে মন চুই গ’ল। সাধাৰণ ৰাইজক উপযুক্ত পথ এটাৰ সন্ধান দিলে ভাল আছিল … আকৌ কৈছো … ভাল লাগিল\nগুৰুত্বপূৰ্ণ, বিষয়বস্তুৰে এটি তথ্য সমৃদ্ধ বলিষ্ঠ সম্পাদকীয়| ভগৎ দাৰ পৰ্যবেক্ষণমূলক লেখনিসমূহে\nনিঃ সন্দেহে পাঠকসকলক যথেষ্ট পৰিমানে উপকৃত কৰি আহিছে বুলি মই ভাবো|\nদৰাচলতে, জনসংখ‌্যা বৃদ্ধি আৰু মুদ্ৰাস্ফীতিৰ জৰিয়তে কৃষিভূমি আৰু কৃষক অথবা খাদ‌্যোপযোগী প্ৰাণী আৰু পশুপালকৰ ওপৰত পৰা চাপ ক্ৰমান্বয়ে বাঢ়ি গৈ আছে বাবেই খাদ‌্যত কৃত্ৰিমতাও বাঢ়ি গৈ আছে। এই কৃত্ৰিমতাই জনস্বাস্থ‌্যৰ ক্ষতি কৰাই নহয়, পৃথি‌ৱীৰ পৰা জী‌ৱৰ প্ৰকৃতিসৃষ্ট সঁচবিলাককেই অ‌ৱলুপ্তিৰ পথলৈ লৈ গৈ আছে। আপোনাৰ ভা‌ৱগধুৰ সম্পাদকীয় চিন্তাই খাদ‌্যৰ সৰ্বসাধাৰণ গ্ৰাহক আৰু নিয়ন্ত্ৰক, অৰ্থাৎ চৰকাৰ নামৰ যন্ত্ৰটোৰ চিন্তা উদ্ৰেক কৰাত সফল হ’ব বুলি আশা আৰু কামনা কৰিলো।\nলেখাটো পঢ়ি বহু নজনা ক’থা জানিলো | কিবা জেমচ বন্ডৰ কাহিনী পঢ়া যেন লাগিল | একেষাৰে কবলৈ হ’লে মোৰ দৰে খাদ্য ৰসিক মানুহে এই ক’থা বোৰ জনা উচিত | ধন্যবাদ\nবহু চিন্তা উদৃগকাৰী এটা মানসম্পন্ন সম্পাদকীয় লেখা।\nমোৰ সহকৰ্মী পাণ্জাৱী বন্ধু এজনে কৈছিল – আধুনিক কৃষি প্ৰযুক্তিৰ নামত বিজ্ঞান-প্ৰযুক্তিৰ অদূৰদৰ্শী প্ৰয়োগে (বা অপ-প্ৰয়োগে) ৰাজ্যখনৰ কৃষিভূমিৰ সৰ্বানাশ মাতি আনিছে। পৰিসংখ্যাৰ পৰা ভাৰতৰ অন্নদাতা হ’লেও – কেৱল উৎপাদনৰ বাবেহে কেবাদশকো প্ৰযুক্তিৰ এনে প্ৰয়োগৰ বাবে ৰাজ্যখনৰ ভবিষ্যত হয়টো অন্ধকাৰ হৈ পৰিছে। এ‍ই ক্ষেত্ৰত হয়টো ঐতিহাসিকভবে‍ই ভাৰতীয় গৱেষণা বা সম্পাদকীয়ত উল্লেখিত লবীয়ে মাৰ্কিন লবী (প্ৰযুক্তিৰ প্ৰয়োগৰ)ৰ ওচৰত পৰোক্ষভাৱে সেও মানি আহিছে – ইয়াতে‍ই আহিছে কৃষিক্ষেত্ৰত ভাৰতীয় ব্যৱস্থাপনা বা ৰাজনৈতিক প্ৰভাৱ, সুবিধাবাদী চক্ৰান্ত আদি।\nঅন্য কথাটো হ’ল এঙাৰ গেছেৰে পূৰ্ণ পানীয় অৰ্ৰু দ্ৰুত খাদ্য – আস গোটে‍ই পৃথিৱীয়ে‍ই এ‍ই জ্বৰত অক্ৰান্ত আৰু আমিটো বাহিৰক অনুকৰণ কৰি ভালে‍ই পাওঁ; গতিকে নোকোৱা‍ই ভাল। তথাপি তেনে খাদ্যৰ বিষয়ে ভালদৰে বুজি উঠাটো দৰকাৰ; তথা আপোনজন বা বন্ধুবৰ্গক দুই এটা উপদেশ পৰামৰ্শ দিব পাৰি।\nপ্ৰতি ৰাতিপুৱা‍ই Nextbigfuture ৰ Newsletter খন এবাৰ চামে‍ই – ভাৰতীয় মহাকাশযান বা উপগ্ৰহৰ সাফল্যৰ বাতৰিয়ে যেনেদৰে মনটো সজীৱ কৰি টোলে; খাদ্য উৎপাদনকে ধৰি আন বহু ভাৰতীয় খবৰে নিৰাশ কৰে। তেনে এটি খবৰ এতিয়াও মনত আছে – লিংকটো বিছাৰি উলিয়া‍ইছো: http://nextbigfuture.com/2013/04/india-is-overproducing-and-wasting.html\nতথ্যপ্ৰযুক্তি, ছেমিক’ণ্ডাক্টৰ বা ফাৰ্মাচিউটিকেল ক্ষেত্ৰত ভাৰতবৰ্ষই দেখুওৱা বিপ্লৱ খাদ্য প্ৰস্তুত বা উৎপাদনত যে দেখুৱাব পৰা না‍ই সেয়া সকলোৱে দেখি আহিছে… তথাপিও যুক্তৰাষ্ট্ৰই ভাৰতবৰ্ষক কেৱল বজাৰ হিচাপে‍ই গ্ৰহণ কৰি দেখুওৱা মাৰ্কিন বিহু আমি বুজাখিনিয়ে অন্তঃত বুজি উঠা দৰকাৰ।\nঅত্যন্ত সু-চিন্তিত লেখা। পিছে দুখৰ কথা হ’ল এনেবোৰ কথা অৰণ্যৰোদনহে হয়।\nসম্পাদকীয় লেখাটোত অতিশয় গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয় এটা তুলি ধৰা হৈছে। বহুতো নজনা কথা জানিবলৈ পালোঁ।\nঅত্যাৱশকীয় লেখা৷ মুনাফাখোৰসকলৰ হাতোৰাত বন্দী আমাৰ আয়ু৷ “সত্যমেৱ জয়তে” নামৰ ধাৰাবাহিকৰ এটা খণ্ডত মাৰাত্মক কীটনাশক ব্যৱহাৰ কৰি কেনেকৈ আমাক তিলে তিলে মৃত্যুমুখলৈ ঠেলি দিয়া হৈছে সেয়া দেখুৱাৰ পিছত সংশ্লিষ্ট কীটনাশক কম্পেনিটোৱে কৰা কেছত ধাৰাবাহিকখনৰ সম্প্ৰচাৰ বন্ধ হৈ গৈছে৷ এয়াই আমাৰ দেশ আৰু আইন৷ আমি চৰকাৰক বাধ্য কৰাব লাগিব যাতে কোনেও মানুহক খাদ্যৰ নামত বিহ খুৱাই মাৰিব নোৱাৰে৷\nএটা অতি চিন্তনীয় বিষয়ৰ ওপৰত সুন্দৰ আলোকপাত । পুনৰ প্ৰমাণ হল আমি কব নোৱাৰাকৈয়ে এনে এখন বৃহৎ বজাৰত সুমাই পৰিছোঁ যাৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পোৱা বৰ সহজ নহয় । নিতৌ আমি বলি হৈছোঁ । এই ভেল্কিবাজি আৰু ছলনাৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পাবলৈ হলে সজাগ আৰু সচেতন মহলে পদক্ষেপ লোৱা উচিত ।\nখাদ্য সুৰক্ষাৰ নতুন আৰু কঠোৰ আইনে কৃষকৰ অধিকাৰ ব্যক্তিগত বহুজাতিক ব্যবসায়ীৰ হাতলে নিব বুলি ভয় হয়। লগতে নতুন লাইচেঞ্চ ৰাজ জাতীয় ব্যবস্থা সৃষ্টি হৈ বৃদ্ধিৰ হাৰ কমি যাব যেন লাগে। গতিকে দুয়োটাৰ মাজত এটা স্থানত থকা মানে মধ্যভোগীক নিয়ন্ত্ৰন আৰু বৃহৎ কম্পেনীৰ মুক্ত হস্তক্ষেপ নিয়ন্ত্ৰন কৰিব পাৰি। খুচুৰাত প্ৰত্যক্ষ বিদেশী বিনিয়োগেও সুদুৰ ভবিষ্যতে কৃষকক মাধমাৰ দিব যেন লাগে।\nsob porha nai. porha khiniu kisu kisu muror uporadi goi mudhos fati jau jau lagise.tamam likhise dei.


জ্ঞান-মালা/মাক আরু জিয়েক - ৱিকিউৎস\nজ্ঞান-মালা/মাক আরু জিয়েক\n< জ্ঞান-মালা(জ্ঞান-মালা/মাক আৰু জীয়েকৰ পৰা পুনঃনিৰ্দেশিত)\nমাক আরু জিয়েক।\nকমলা। আই তাঁত বই বই মোৰ হাত বিষাল ইয়াতে থওঁ দেই?\nমাক। চাওঁ নিচেই কম বইচা দেখোন মুঠেই তিনি আঙ্গুল হইছে তোমাক ময় মহুৰা গোটায় খিনি শেষ কৰিবলৈ কইছিলোঁ নহয়। [ ৫৬ ] কমলা। আই ময় যে লেখিব আৰু কিতাপৰ পঢ়া শিকিব লাগিব যাওঁ তাকে কৰোঁ গৈ।\nমাক। তুমি যে কিমান পঢ়িবা লেখিবা ময় ভালকৈয়ে জানো; লগাই দিয়া কামত মন নবহে খালি ইটো কৰো সিটো কৰোঁ।\nকমলা। নহয় আই, তাঁত বোৱাৰ বাহিৰেও ময় আন আন কাম শিকিব লাগে নহয়, তুমি দেখোন দেখিছাই ময় কেনে সুন্দৰকৈ তাত বব পাৰোঁ। মোৰ সমনীয়া মালতীয়ে মাকুকে ধৰিব নেজানে কিন্তু সুন্দৰকৈ কাপোৰত গুণাৰে ফুল বাচিবলৈ উলৰ কাজ কৰিবলৈ শিকিছে, মালতীয়ে মোতকৈ বহুত বেশী পঢ়িবও পাৰে।\nমাক। কথকি, তুমি কথাৰহে চহকি ভালকৈ তাঁত বব জনা হলে ইমান পৰত তোমাৰ তিনি আঙ্গুল কাপোৰ নহয় আৰু ইমান বিলাক সূতাও নিছিগে, তুমি তোমাৰ কামৰ সৈতে মালতীৰ কাম ৰিজাইছা কিন্তু তোমাৰ মাৰে কোনটো বিদ্যা তোমাৰ বেচি লাগতীয়াল আৰু কোনটো বিদ্যা আগলৈ তোমাৰ বেচি উপকাৰত লাগিব তাক তোমাতকৈ জানে। [ ৫৭ ] কমলা। কিন্তু, আই তুমিয়ে দেখোন সদায় কৈ থাকা সংসাৰত সকলো ৰকমৰ বিদ্যাকে শিকিব লাগে।\nমাক। সময় আৰু সুবিধা পালে সকলো ৰকমৰ বিদ্যাকে শিকিব লাগে সচাঁ কিন্তু আমাৰ নিচিনা মানুহৰ অৱস্থাত যিটো বিদ্যা বেচি লাগতীয়াল সেইটো বিদ্যাহে তোমাৰ আগেয়ে শিকা উচিত।\nকমলা। তাঁত বোৱা বিদ্যাটো নো কিয় আমাৰ বেচি লাগতীয়াল আৰু তাক নো কিয় সকলে বিদ্যাতকৈ আগেয়ে শিকা উচিত?\nমাক। উলৰ গুণাৰ কাম কৰা বিদ্যাতে যদি তোমাৰ ধাউতি বেচি হয়, এই বিলাক কামত যদি তোমাৰ সময়ৰ সৰহ ভাগ দিয়া পিন্ধা কাপোৰ কেতিয়া ব’বা? উলৰ গুণাৰ কাপোৰ আমাৰ বেশী লাগতীয়াল নে পিন্ধা কাপোৰ বেচি লাগতীয়াল? আমাৰ নিচিনা অবস্থাৰ মানুহে প্ৰথমতে পেটৰ ভাত, গাৰ কাপোৰ আৰু ভবিষ্যতৰ বিপদৰ কাৰণে কিছু টকা সঞ্চয় কৰি লোৱা এই তিনিটা ভাব মনত লৈহে সংসাৰত চলা উচিত। উলৰ কাপোৰ গুণাৰ কাপোৰ অলঙ্কাৰ আদিৰ নিচিনা সৌখিন বস্তুলৈ হেপাহ হোৱা একেবাৰে অনুচিত\nকমলা। কিয় আই? [ ৫৮ ] মাক। এতিয়া দেউতাৰে ঘটি টকা আনি দিছেহি দেখি খাবলৈ পাইছা যদি অকস্মাৎ দেউতাৰ নৰিয়া বা কিবা দুৰ্ঘটনা হয় তেতিয়া সাচঁতিয়াৰ টকা নেথাকিলে কৰ পৰা খাবা? টকা নহলে বেজ ঔষধ আনি ৰোগীৰে বা নৰিয়া ভাল কৰিবা কেনেকৈ? সেই সময়ত ৰোগীৰ চিন্তাতে মন অস্থিৰ থাকিব তাৰ উপৰি টকাৰ চিন্তা খোৱাৰ চিন্তা সহা বৰ টান। সেই সময়ত ধুণীয়া কাপোৰ আৰু অলঙ্কাৰে তোমাৰ ভোক নুগুচায় তোমাৰ মনত সন্তোষ ও লগাব নোৱাৰে।\nকমলা। কিন্তু আই ময় যে ভাল বস্তু ভাল পাও।\nমাক। ভাল বস্তু কোনেনো ভাল নেপায? সকলো মানুহে ভাল পায়, কিন্তু সেই বুলি যিহকে ভাল পোবা আগ পিচ নেভাবি তাকে কৰা আমাৰ উচিত নহয। পৰা খিনিলৈহে হাত মেলিব লাগে ভাল বস্তুলৈ হেপাহ হল বুলি আমাৰ ঘৰুৱা অবস্থা পাহৰি যাব নেলাগে। যদি ময় নিজৰ গাৰ সুখৰ কাৰণে মালতীৰ মাকৰ দৰে এজন ৰান্ধনি তিনি চাৰিটাকৈ চাকৰ ৰাখোঁ, তোমাক ঘৰৰ বন নিশিকাই চাকৰৰ হতুয়াই আল ধৰাই মালতীৰ দৰে খালি কিতাপ পঢ়ুয়াই ফুল পাহিৰ দৰে আল ফুল কৰি থও মানুহে মোক বলিয়া বুলিব। [ ৫৯ ] কমলা। কিয় আই?\nমাক। এতিয়াৰ পৰা যদি তুমি ঘৰৰ কাম কৰিবলৈ অভ্যাস নকৰা আগলৈ গৃহস্থালী ভালকৈ চাব নোৱাৰিবা। মানুহৰ অভ্যাসেই কথা। সৰুতে যি অজ্ঞাস কৰে সেই অজ্ঞাস এৰা বৰ টান; এতিয়া তোমাক ধিতিঙ্গালি কৰি ফুৰিবলৈ এৰি দিলে আগলৈ ইয়াৰ বাবে সেকা পাই তুমিৱে মোক দোষ দিবা। তেতিয়া কাম বা অভ্যাস নেৰাখি খালি ধিতিঙ্গালি কৰি ফুৰাৰ পৰা কিমান অনিষ্ট হয় তাক বুজিব পাৰিবা। কিন্তু সেই বেয়া অভ্যাসে লোহাৰ শিকলিৰ দৰে তোমাক মেৰাই ধৰি নিতে কষ্ট দিব, ইচ্ছা কৰিলেও সেই শিকলি জোকাৰি পেলাই দিব নোৱাৰিবা, ৰাতিয়ে দিনে তোমাৰ ইচ্ছাৰ বিৰুদ্ধে সেই শিকলিৰ অসহনীয় ভাৰ সব লাগিব, ইয়াতকৈ টান শাস্তি তোমাৰ আৰু কি হব পাৰে? যেতিয়া এখন ঘৰৰ গৃহিণী হবা তোমাৰ তলত তিনি চাৰিটা চাকৰ থাকিব ঘৰৰ কামত অভিজ্ঞতা নেথাকিলে গৃহস্থালি কেনেকৈ চলাবা, চাকৰবিলাকৰ দোষ নো কেনেকৈ বুজিবা? সুগৃহিণীৰ হাতত গৃহস্থালীৰ যেনে উন্নতি হয় কুগৃহিণীৰ হাতত গৃহস্থালীৰ তেনে সৰ্ব্বনাশ হয়। [ ৬০ ] ঘৰৰ গৃহিণীৰ ওপৰতে গোটেই পৰিয়ালৰ সুখ দুখ নিৰ্ভৰ কৰে। তেওঁৰ স্বভাবৰ চাব লৰা-ছোৱালী লগুৱা-লিগিৰী গৃহস্থ সকলোৰ ওপৰতে অলপ পৰে। যি গৃহিণীৰ ওপৰত ইমান বিলাক মানুহৰ সুখ দুখ নিৰ্ভৰ কৰে, যি জনৰ দায়িত্ব ইমান গুৰুতৰ তেওঁৰ স্বভাব অতি সাৱধানেৰে গঠিত কৰা উচিত। যদি তোমাৰ স্বভাব গঠন কৰা সম্পৰ্কে ময় উদাসীন হওঁ প্ৰথমতে তোমাৰ, তাৰ পাচত সমাজৰ আৰু তাৰ পাচত দেশৰ প্ৰতি কৰ্তব্য অবহেলা কৰা পাপে মোক চুব।\n"https://as.wikisource.org/w/index.php?title=জ্ঞান-মালা/মাক_আরু_জিয়েক&oldid=27368"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাটো শেষবাৰৰ কাৰণে ২৫ May ২০১৯ তাৰিখে ০০:০১ বজাত সলনি কৰা হৈছিল।


আৰক্ষীৰ বাহনত উঠি নৃত্য উদণ্ড যুৱকৰ, দৃশ্য ভাইৰেল সামাজিক মাধ্যমত - NEWS8 NE\nআৰক্ষীৰ বাহনত উঠি নৃত্য উদণ্ড যুৱকৰ, দৃশ্য ভাইৰেল সামাজিক মাধ্যমত\nOctober 31, 2021\t0\tBy NEWS DESK\nনিউজ ডেস্ক। আৰক্ষীক দেখিলেই ভয় কৰে সাধাৰণ জনতাই। কিন্তু এইবাৰ এনে এক দৃশ্য ভাইৰেল হৈ পৰিছে, য’ত আৰক্ষীৰ বাহনৰ ওপৰত উঠি নৃত্য কৰিলে উদণ্ড যুৱকে।\nএই ঘটনা শনিবাৰে সংঘটিত হৈছে তামিলনাডুৰ ৰামনাথপুৰমত। দৃশ্যটোত দেখা অনুসৰি, কিছুমান যুৱকক কৰ্তব্যৰত আৰক্ষী কৰ্মীৰ গাড়ীৰ ওপৰত থিয় হৈ নৃত্য কৰা দেখা যায়।\nঅৱশ্যে বৰ্তমান এই যুৱকসকলে তেওঁলোকৰ কামৰ ফল ভুগিব লগা হ’ব পাৰে। কিয়নো ভিডিঅ’টো ভাইৰেল হোৱাৰ পিছত আৰক্ষীয়ে তেওঁলোকৰ বিৰুদ্ধে ৰুজু কৰিছে গোচৰ।\nজানিব পৰা মতে, শনিবাৰে স্বাধীনতা সংগ্ৰামী পাচাম্পন মুত্তুৰামলিং থেভাৰৰ জন্ম জয়ন্তী আছিল। সেই উদ্দেশ্যে তামিলনাডুৰ ৰামনাথপুৰম জিলাৰ কামুধিত এই অনুষ্ঠান উপলক্ষে এক অনুষ্ঠানৰ আয়োজন কৰা হৈছিল।\nঅনুষ্ঠানৰ সময়ছোৱাত আৰক্ষী আৰু ৰাজহ বিভাগৰ কৰ্মচাৰীক কৰ্তব্যত আৰোপ কৰা হৈছিল। অনুষ্ঠানটোৰ সময়ত কিছুমান উৎসাহী যুৱকে পথত নাচি আছিল। যেতিয়া আৰক্ষী কৰ্মীসকল তেওঁলোকৰ বাহনত সেই ঠাই পাৰ হৈ গৈছিল, তেতিয়া যুৱকৰ এটা দল আৰক্ষীৰ বাহনৰ সন্মুখলৈ আহিছিল আৰু তেওঁলোকক ৰখাই নাচিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল।\nযুৱকসকলে তাত ৰৈ নাচিছিল। কেৱল সিমানেই নহয়, তেওঁলোকে আৰক্ষীৰ বাহনৰ ওপৰত উঠিও নাচিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। সেই ঠাইত উপস্থিত কোনোৱে সেই ঘটনাটোৰ এটা ভিডিঅ’ প্ৰস্তুত কৰিছিল আৰু ইয়াক সামাজিক মাধ্যমত আপলোড কৰিছিল। যিটো পৰৱৰ্তী সময়ত ভাইৰেল হৈ পৰিছিল।\nYoungsters dance on top ofapolice van near Kamuthi in Ramanathapuram. They were on their way to participate in Thevar Jayanthi. Ramanathapuram SP says they will initiate action against those involved in the act. pic.twitter.com/hn1LkrDSSe\n— Janardhan Koushik (@koushiktweets) October 30, 2021\nজিলা আৰক্ষী অধীক্ষকে ঘটনাটো নিশ্চিত কৰি কয় যে, ঘটনাটো লক্ষ্য কৰা হৈছে। ঘটনা সন্দৰ্ভত এখন এজাহাৰ পঞ্জীয়ন কৰা হ’ব।\nগুৱাহাটী অভিমুখী নৈশ বাছৰ পৰা আটক ৪ মহিলাসহ ১੦ বাংলাদেশী অনুপ্ৰৱেশকাৰী, দালাল পলাতক\nসীমান্তত টহলৰ সময়ত হোৱা ৰহস্যজনক লেণ্ডমাইন বিস্ফোৰণত সেনাৰ বিষয়া -জোৱান শ্বহীদ


চিদাম্বৰমৰ প্ৰত্যুত্তৰ, “মমতা বেনাৰ্জীয়ে কেৱল ‘বংগ লেঞ্চেৰে’ দেশখন চাইছে”!\nNovember 1, 2021 8:08 pm\nকংগ্ৰেছৰ বাবেই প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোডী অধিক শক্তিশালী হ’ব বুলি মমতা বেনাৰ্জীয়ে কৰা মন্তব্যৰ প্ৰত্যুত্তৰ দিছে কংগ্ৰেছৰ জেষ্ঠ নেতা পি চিদাম্বৰমে।\nউল্লেখ্য যে মমতা বেনাৰ্জীয়ে দেশৰ ৰাজনীতিৰ ক্ষেত্ৰতপুৰণি দলটো গুৰুত্বপূৰ্ণ নহয় বুলিও কংগ্ৰেছক কটাক্ষ কৰিছিল।\nজ্যেষ্ঠ কংগ্ৰেছ নেতা পি চিদাম্বৰমে ইয়াৰ প্ৰত্যুত্তৰত কয় যে পশ্চিম বংগৰ মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে “বেংগল লেন্স”ৰ জৰিয়তে দেশখনলৈ চাই আছে।\n“কংগ্ৰেছ হৈছে একমাত্ৰ দল যি সমগ্ৰ ভাৰততে শ্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোডী আৰু তেওঁৰ চৰকাৰৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দি আছে। মই সমগ্ৰ ভাৰতকে ৰেখাঙ্কিত কৰিছো। মই অস্বীকাৰ নকৰোঁ যে শ্ৰীমতী মমতা বেনাৰ্জীয়ে বংগত কঠিন যুঁজত যুঁজি জয়ী হৈছিল। কিন্তু পঞ্জাৱ, হাৰিয়ানা, মহাৰাষ্ট্ৰ, গুজৰাট, তামিলনাডু, কেৰালা, কৰ্ণাটক, অসমত শ্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীৰ সৈতে কোনে যুঁজ দি আছে? এইয়া কেৱল কংগ্ৰেছ দলে কৰি আছে। তেওঁ দেশৰ ৰাজনীতিক ‘বেংগল লেন্সৰ’ দ্বৰা চাই আছে।”- গোৱা বিধানসভা নিৰ্বাচনৰ কংগ্ৰেছৰ বিশেষ পৰ্যবেক্ষকৰ দায়িত্বত থকা চিদাম্বৰমে কয়।\nতেওঁ লগতে কয়, “কিন্তু যদি বংগতকৈ সৰ্বভাৰতীয় পৰ্যায়লৈ চাই, ৩০ খন ৰাজ্য আৰু কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চলত প্ৰতিদিনে শ্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দি থকা দলটোলৈ লক্ষ্য কৰে এয়া কেৱল কংগ্ৰেছ দল।”\nতৃণমূল কংগ্ৰেছৰ আগমনে গোৱাত কংগ্ৰেছৰ সম্ভাৱনাক ক্ষতি কৰিব নেকি বুলি কৰা প্ৰশ্নৰ উত্তৰত তেওঁ কয়, “মই নাজানো তেওঁলোকৰ উদ্দেশ্য কি কিন্তু মই নিশ্চিত যে গোৱাৰ ৰাইজে জানে যে কংগ্ৰেছে অকলে গোৱাত পৰিৱৰ্তন আনিব পাৰে।”\nতেওঁ লগতে কয় যে কংগ্ৰেছ দলে ৩ নৱেম্বৰত উত্তৰ গোৱাৰ মাপুচাত মূল্যবৃদ্ধিৰ বিৰুদ্ধে আন্দোলন আৰম্ভ কৰিব।\nবিজেপি চৰকাৰে দেওবাৰে অভূতপূৰ্ব স্তৰত উপনীত হোৱা ইন্ধনৰ মূল্য আৰু অধিক বৃদ্ধি কৰি দেশৰ জনসাধাৰণক এক অসাধাৰণ দেৱালী উপহাৰ প্ৰদান কৰিছে বুলি মন্তব্য কৰে কংগ্ৰেছৰ শীৰ্ষ নেতাজনে।


কৰ'না সংক্ৰমণ তীব্ৰতৰ : দেশত নতুন স্বাস্থ্য সংকট! Prag News : Best Assamese News Channel, Latest Assam News Live Today , North East Breaking News\nকৰ'না সংক্ৰমণ তীব্ৰতৰ : দেশত নতুন স্বাস্থ্য সংকট!\nগুৱাহাটী : দেশজুৰি কৰ’নাৰ সংক্ৰমণে পুনৰ তীব্ৰতা লাভৰ পাছত দেশত আন এক স্বাস্থ্য সংকটৰ সৃষ্টি হোৱাৰ উপক্ৰম ঘটিছে। দেশৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত এতিয়া ক’ভিডজনিত বাধা-নিষেধ তথা নীতি নিয়ম অধিক কঠোৰ কৰি তোলা হৈছে। দেশজুৰি কৰ’নাৰ দ্বিতীয় ঢৌ আৰম্ভ হোৱাৰো আশংকা কৰা হৈছে৷ বিগত কেইবাদিনৰ ধাৰাবাহিক দ্ৰুত বৃদ্ধিৰ পাছত কালিৰ দিনটোত দেশত প্ৰায় ৪১ হাজাৰ আক্ৰান্ত চিনাক্ত হয়৷\nআৰু পঢ়িব পাৰিব :কামৰূপ আৰক্ষীৰ অভিযানত পিস্তলসহ ৬০জাই সক্ৰিয় গুলী জব্দ! গ্ৰেপ্তাৰ ১\nবিগত প্ৰায় চাৰি মাহৰ ভিতৰত কালিৰ দিনটোতে আটাইতকৈ বেছিসংখ্যক আক্ৰান্ত চিনাক্ত হৈছে৷ শুকুৰবাৰৰ দিনটোত চিনাক্ত হয় ৪০,৯৫৩জন লোক। কেইবাখনো ৰাজ্যত আংশিক লকডাউন চলি থকাৰ মাজতে পুনৰ সৰ্বাত্মক লকডাউনৰ সম্ভাৱনা ইতিমধ্যে প্ৰকট হৈ পৰিছে৷ ইয়াৰ বিপৰীতে কিন্তু নিৰ্বাচনমুখী ৫খন ৰাজ্যত অতি বিপজ্জনক পৰিস্থিতি দেখিবলৈ পোৱা গৈছে৷ হাজাৰ হাজাৰ লোক সমৱেত হৈছে নিৰ্বাচনী ৰেলীত৷\nআৰু পঢ়িব পাৰিব :মোদী, শ্বাহক দুৰ্যোধন-দুঃশাসন আখ্যা মমতা বেনাৰ্জীৰ\nঅসমতো নিৰ্বাচনী ৰাজনীতিয়ে ক’ভিড নীতিক ধোঁৱাচাঙত তোলা দেখা গৈছে৷ কামৰূপ মহানগৰ প্ৰশাসনে মাস্ক পৰিধান কৰাটো বাধ্যতামূলক বুলি শুকুৰবাৰে নিশা এক নিৰ্দেশনা জাৰি কৰিছে যদিও নিৰ্বাচনী ৰেলীত এই নীতি কিমানদূৰ প্ৰযোজ্য হ’ব সেয়া সময়েহে ক’ব৷ ‘আৰোগ্য সেতু’ৰ এপৰ তথ্য অনুসৰি, অসমত এতিয়ালৈ মুঠ ২,১৬,০৩৬জন ক'ভিড আক্ৰান্ত চিনাক্ত হৈছে আৰু ২৬৯জন লোক এতিয়া চিকিৎসাধীন হৈ আছে।\nআনহাতে ২,১৪,৬৭৬জনে আৰোগ্য লাভ কৰিছে৷ ইফালে দেশৰ ভিতৰতে আটাইতকৈ বেছি ক্ষতিগ্ৰস্ত ৰাজ্য মহাৰাষ্ট্ৰত শুকুৰবাৰৰ দিনটোত ২৫,৬৮১জন লোকৰ দেহত ধৰা পৰিছে ক'ৰনাৰ সংক্ৰমণ৷ আৰু ২৪ ঘণ্টাত ৭০জন লোকৰ মৃত্যু হৈছে। কেন্দ্ৰীয় স্বাস্থ্য মন্ত্ৰালয়ৰ অনুসৰি বিগত ২৪ ঘণ্টাত ভাৰতত ৪০,৯৫৩জন নতুনকৈ ক'ভিডত আক্ৰান্ত হৈছে৷ ১৮৮ জনৰ মৃত্যু হৈছে৷ দেশৰ সৰ্বমুঠ সংক্ৰমণৰ ঘটনাৰ ভিতৰত ৮০.৬৩শতাংশ ঘটনা চিনাক্ত হৈছে কেৱল মহাৰাষ্ট্ৰ, পঞ্জাব, কৰ্ণাটক, গুজৰাট আৰু চত্তিছগড়ত।


অসামৰিক সন্মানেৰে বিভূষিত কৰিব অসমৰ কেবাগৰাকী ব্যক্তিক - NE FOCUS\nঅসামৰিক সন্মানেৰে বিভূষিত কৰিব অসমৰ কেবাগৰাকী ব্যক্তিক\nঅসমৰ জাতীয় জীৱনলৈ নিঃস্বাৰ্থভাৱে সেৱা আগবঢ়াই অহা মহানুভৱ সকলক অসামৰিক সন্মানেৰে বিভূষিত কৰাৰ বাবে মুখ্যমন্ত্ৰী ড° হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা নেতৃত্বাধীন কেবিনেটে এক সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰিছিল। এই সিদ্ধান্ত অনুসৰি ৰাজ্য খনৰ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান অসম বৈভৱ এজন ব্যক্তিক, দ্বিতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান অসম সৌৰভ তিনি জন ব্যক্তিক আৰু তৃতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান অসম গৌৰৱ ১৫ জন ব্যক্তিক, সৰ্বমুঠ ১৯ জন ব্যক্তিক প্ৰতি বছৰে ২ ডিচেম্বৰৰ অসম দিৱসৰ দিনা প্ৰদান কৰাৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰা হয়। এই বছৰ প্ৰথম বাৰৰ বাবে এই বঁটা কিছু ব্যতিক্ৰম হিচাপে ২৪ জানুৱাৰী তাৰিখে প্ৰদান কৰা হব। আগন্তুক বৰ্ষৰ পৰা এই বঁটাৰ বাবে পৰ্টেল যোগে অসমৰ হকে অক্লান্ত সেৱা আগবঢ়োৱা ব্যক্তিক সৰ্বসাধাৰণ ৰাইজে মনোনীত কৰিব পাৰিব।\n“অসম বৈভৱ বঁটা প্ৰাপকে ৫ লাখ টকাকৈ, অসম সৌৰভ” বঁটা প্ৰাপকে ৪ লাখ টকাকৈ আৰু অসম গৌৰৱ বঁটা প্ৰাপকে ৩ লাখ টকাকৈ আৰ্থিক পুৰস্কাৰ লাভ কৰিব। ইয়াৰ উপৰিও প্ৰতিজন বঁটা প্ৰাপকে বছৰি ৩ লাখ টকালৈকে (প্ৰয়োজনত আৰু অধিক) চিকিৎসা ব্যয় লাভ কৰিব। বঁটা প্ৰাপক সকলে অসম ভৱন আদিৰ সুবিধা আৰু স্বাধীনতা দিৱস, গণৰাজ্য দিৱস ইত্যাদি চৰকাৰী অনুষ্ঠানত তেওঁলোকক বিশেষ অতিথি হিচাপে নিমন্ত্ৰণ কৰা হব।\nআজি ঘোষণা হোৱা বঁটা আৰু বঁটা প্ৰাপক ব্যক্তি সকল:-\nক) অসম বৈভৱ\n১/ ৰতন নৱাল টাটা\nখ) অসম সৌৰভ\n১/প্ৰফেছৰ কমলেন্দু দেৱ ক্ৰ’ৰি\n২/ ড° লক্ষ্মণ এছ. আই.এ.এছ.\n৩/ প্ৰফেছৰ দীপক চন্দ্ৰ জৈন\n৪/ লভলীনা বৰগোঁহাই\n৫/ নীল পৱন বৰুৱা\nগ) অসম গৌৰৱ\n১/ মুনীন্দ্ৰ নাথ ন’গটে, এ.চি.এছ.\n২/ ডাঃ বসন্ত হাজৰিকা\n৩/ আকাশ জ্যোতি গগৈ\n৪/ মনোজ কুমাৰ বসুমতাৰী\n৫/ খৰছিং টেৰং\n৬/ ববি হাজৰিকা\n৭/ হেমপ্ৰভা চুতীয়া\n৮/ নমিতা কলিতা\n৯/ বৰ্ণিতা মমিন\n১০/ ধৰণীধৰ বড়ো\n১১/ কৌশিক বৰুৱা\n১২/ কল্পনা বড়ো\n১৩/ ডাঃ আছিফ ইকবাল\nPrevPreviousগোলাঘাটত এপাৰ্টৰ অধীনত কৃষিক্ষেত্ৰত ব্যৱহৃত যন্ত্ৰ-পাতি আৰু সা-সামগ্ৰী বিতৰণ\nNextঅসম ৰাজ্যিক আন্তঃগাঁথনি উন্নয়ন নিগম লিমিটেডক পুনৰুজ্জীৱিত কৰাৰ বাবে মুখ্যমন্ত্ৰী নিৰ্দেশNext\nগুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয় এন এছ এছ কোষৰ ৰাষ্ট্ৰীয় কন্যা শিশু দিবস উদযাপন\nadmin January 24, 2022 7:51 PM\nআজাদী কা অমৃত মহোৎসবৰ অংশ হিচাপে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সেৱা আঁচনি কোষে ২৪ জানুৱাৰীত এক বেবিনাৰৰ মাধ্যমত ৰাষ্ট্ৰীয় কন্যা শিশু দিবস উদযাপন কৰে। মুখ্য অতিথি হিচাপে উপস্থিত থাকি বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ উপাচাৰ্য প্ৰফেছৰ প্রতাপ জ্যোতি সন্দিকৈয়ে ৰাষ্ট্ৰীয় কন্যা শিশু দিবস উদযাপনৰ গুৰুত্ব সম্পৰ্কে বিস্তৃত আলোচনা কৰি কয় যে কন্যা শিশুৰ প্রতি শ্রদ্ধা প্রথমে ঘৰৰ পৰাই আৰম্ভ কৰা উচিত আৰু এনএছ এছ স্বেচ্ছাসেবকে মানুহৰ মাজলৈ এই বাৰ্তা প্ৰেৰণ কৰিবলৈ আহ্বান জনায় । উত্তৰ পূব এন এছ এছৰ আঞ্চলিক সঞ্চালক দীপক কুমাৰে কাৰ্য্যসূচী বিষয়া আৰু স্বেচ্ছাসেবক সকলক কন্যা শিশুৰ উন্নতি আৰু নিৰাপত্তাৰ বাবে উদ্যোগ লবলৈ আহ্বান জনায় । তেওঁ চৰকাৰী বিভিন্ন আঁচনি , গার্ল চাইল্ড আঁচনিসমূহ এন এছ এছ কাৰ্য্যসূচী বিষয়া আৰু স্বেচ্ছাসেবকসকলে আগুৱাই নিয়াত অৰিহণা যোগাব লাগিব বুলি উল্লেখ কৰে। অতিথি অৰু অংশগ্রহণকাৰীক আদৰণি জনায় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰকল্যাণ সঞ্চালক তথা এন এছ এছৰ কাৰ্য্যসূচী সমন্বয়ক ডঃ ৰঞ্জন কুমাৰ কাকতিয়ে । তেওঁ কয় যে : কন্যা শিশুৰ অধিকাৰ ,শিক্ষাৰ গুৰুত্ব, স্বাস্থ্য আৰু লিংগ বৈষম্য আৰু শাৰীৰিক নিৰ্যাতনৰ দৰে সমস্যা সম্পৰ্কে সচেতনতাৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় কন্যা শিশু দিবস পালন কৰা হয় । স্বাধীনতাৰ ৭৫ বছৰ উদযাপনৰ বাবে ২০ বছৰৰ কম বয়সী ৭৫ জনী কন্যা শিশুক গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয় এন এছ এছ কোষৰ অধীনৰ বিভিন্ন কলেজ এন এছ এছ গোটৰ দ্বাৰা সমাজত অসামান্য অৱদানৰ বাবে স্মাৰক,গামোচা আৰু মানপত্ৰৰে সম্বৰ্ধনা জনায় । কলেজৰ অধ্যক্ষ, এনএছএছ প্রোগ্রাম অফিছাৰ আৰুস্বেচ্ছাসেবক সমন্বিতে প্রায় ৩০০ জন অংশগ্রহণকাৰী এই বেবিনাৰত অংশগ্ৰহণ কৰে।\nকাহিলীপাৰাত কবি-লেখক ডা: শৰৎ চন্দ্র ৰাভাক সম্বৰ্দ্ধনা\nadmin January 24, 2022 6:16 PM\nৰাভা লেখক মঞ্চ, অসমৰ সভাপতি, বিশিষ্ট কবি-লেখক, সংগঠক গুৱাহাটীৰ কাহিলীপাৰাৰ বাসিন্দা ডা: শৰৎ চন্দ্র ৰাভাক গণৰাজ্য দিৱসৰ প্ৰাকক্ষণত ৰাজ্যৰ অন্যতম প্ৰকাশন “পৰাগজ্যোতি প্ৰকাশন”ৰ পৰা সম্বৰ্দ্ধনা জ্ঞাপন কৰে। প্ৰকাশনৰ সচিব, সাংবাদিক, কবি দীপক শৰ্মাই আঁত ধৰা সভাত সংবাদকৰ্মী প্ৰাঞ্জল মহন্ত, প্ৰাণজিত বেজবৰুৱা, স্বপ্না শৰ্মাই অনুষ্ঠানত অংশ লয়। সম্বৰ্দ্ধনা গ্রহণ কৰি ৰাভা জনগোষ্ঠীটোৰ অন্যতম লেখক ডা: ৰাভাই কয়- আজি আৰু মই সাহস পালোঁ। কিবা এটা লেখাৰ, কিবা এটা কৰাৰ। স্বীকৃতিয়ে মানুহক মনোবল দিয়ে।\nৰাষ্ট্ৰীয় বাল পুৰস্কাৰে সন্মানিত হৈছে অসমৰ এইগৰাকী শিশু শিল্পী\nadmin January 24, 2022 2:42 PM\nৰাষ্ট্ৰীয় বাল পুৰস্কাৰে সন্মানিত হৈছে নাজিৰাৰ এগৰাকী কণমানি শিল্পী।ধিতিস্মান চক্ৰৱৰ্তী নামৰ নাজিৰাৰ শিশুশিল্পীগৰাকীয়ে ব্লকচেইন পদ্ধতিৰে আজি ভাৰত চৰকাৰৰ পৰা মানপত্ৰ আৰু নগদ ধন লাভ কৰিছে।ধিতিস্মানে বৰ্তমানলৈকে ৮টা ভাষাত ৭০টাকৈ অধিক গীত বাণীবদ্ধ কৰিছে।মাত্ৰ ডেৰবছৰ বয়সৰ পৰা সংগীতৰ জগতত খোজ পেলোৱা ধিতিস্মানে অসমীয়া,হিন্দী,ইংৰাজীৰ উপৰিও বাংলা ভাষাতো গীত পৰিবেশন কৰিব পাৰে।কিছুদিন পূৰ্বে ধিতিস্মানে মাকৰ সৈতে পৰিবেশন কৰা ´তোমাৰ মৰমে মোৰ,দেহত তুলিলে ঢৌ `শীৰ্ষক গীতটোৱে চ`চিয়েল মেডিয়াত বেচ জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিছিল।ধিতিস্মান শিৱসাগৰৰ অ এন জি চিৰ আৱাসিক এলেকাৰ বাসিন্দা দেৱজিত চক্ৰৱৰ্তী আৰু সোনম চক্ৰৱৰ্তী পুত্ৰ।\nঢকুৱাখনা মহাবিদ্যালয়ৰ এন এছ এছ গোটৰ ১০ টা দৰিদ্ৰ পৰিয়ালক স্নানাগাৰ নিৰ্মাণ\nadmin January 24, 2022 9:50 AM\nঢকুৱাখনাৰ উপাৰ্জনহীন গ্ৰাম্য দৰিদ্ৰ পৰিয়ালৰ নিত্য ব্যবহার্য সা সুবিধা উপলব্ধ নোহোৱা ১০তাৰো অধিক পৰিয়ালৰ প্ৰতি দুখৰ সমভাগী হৈ দেওবাৰে থিয় দিলে ঢকুৱাখনা মহাবিদ্যালয় এন এছ এছ গোট। ঢকুৱাখনা মহাবিদ্যালয়ৰ “ৰাষ্ট্ৰীয় সেৱা আঁচনি”(এন এছ এছ) গোটৰ উদ্যোগত আঁচনি বিষয়া প্ৰবক্তা তবেন্দ্ৰ নাথ দাসৰ নেতৃত্বত অহা ২৮ জানুৱাৰী পৰ্যন্ত সপ্তাহজোৰা এলানি বিশেষ জনহিতকৰ কৰ্মসূচী গ্ৰহণ কৰিছে। তাৰেই অংশ হিচাপে মহাবিদ্যালয়ৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সেৱা আঁচনিৰ আঁচনি বিষয়া দাসৰ নেতৃত্বত দেওবাৰে ঢকুৱাখনা মহকুমাৰ ১নং পিঠিয়াল গাঁওৰ দৰিদ্ৰ পৰিয়াল সমূহৰ মাজত উপস্থিত হৈ গোটৰ ভলণ্টিয়াৰ সকলৰ জৰিয়তে জৰীপ চলাই স্নানাগাৰ , শৌচাগাৰ আদিৰ অস্থায়ী ভাবে নিৰ্মান কৰি দুৰ্ভগীয়া পৰিয়াল সমূহক উপকৃত কৰে । দেওবাৰে আঁচনি বিষয়া গৰাকীৰ নেতৃত্বত মুঠ ৫০ গৰাকী ভলণ্টিয়াৰে গাঁওখনৰ অতি দৰিদ্ৰ মুঠ ১০ টা পৰিয়ালৰ মাজত তামোলৰ ঢকুৱা, বাঁহ , বস্তা, কল মাৰলীৰে অস্থায়ী স্নানাগাৰৰ বেৰা , শৌচাগাৰৰ বেৰা আদি নিৰ্মান কৰি গঞাৰ চৌহদ নিকাকৰণ কৰি এক সুস্থ আৰু স্বাস্থ্য সন্মত পৰিবেশ সৃষ্টি কৰি দিয়ে । ইয়াৰোপৰি গাঁওৰ শিক্ষাৰ্থী সকলৰ মাজত সাহিত্য ,সংস্কৃতি প্ৰতিযোগিতাৰ লগতে স্বাস্থ্য বিভাগৰ নিৰ্দেশনা অনুসৰি স্বাস্থ্য পৰীক্ষা, ভেকচিন প্ৰদান আদি কাৰ্যসূচী হাতত লোৱা বুলি আঁচনি বিষয়া দাসে জানিবলৈ দিছে । শনিবাৰৰ পৰা অহা ২৮ জানুৱাৰীলৈ চলিব লগা এই সপ্তাহ জোৰা বিশেষ কাৰ্যসূচীৰ জৰিয়তে গাঁওখনৰ গৰিষ্ঠ সংখ্যক দৰিদ্ৰ পৰিয়ালক উপকৃত কৰণৰ জনমুখী কৰ্মসূচী হাতত লব বুলি জানিবলৈ দিছে এন এছ এছ গোটৰ আঁচনি বিষয়া দাসে।\nবাতৰি যুগুতালে অমৃত পৱন বৰাই।\nপলাশবাৰীত ৰাষ্ট্ৰীয় স্বয়ং সংঘৰ পথ সঞ্চালন\nadmin January 23, 2022 7:16 PM\nৰাষ্ট্ৰীয় স্বয়ংসেৱক সংঘৰ ‘পথ সঞ্চালন’ দক্ষিণ কামৰূপ জিলাৰ উদ্যোগত আজি পলাশবাৰী সমষ্টিৰ মিৰ্জাস্থিত নিজেশ্বৰী মন্দিৰ প্ৰাঙ্গণত এক গাম্ভীৰ্যপূৰ্ণ পৰিবেশত অনুষ্ঠিত হয়। উক্ত পথ সঞ্চালনত ৰাষ্ট্ৰীয় স্বয়ংসেৱক সংঘৰ প্ৰায় ডেৰ শতাধিক কৰ্মীয়ে অংশ গ্ৰহণ কৰে। এই পথ সঞ্চালন মিৰ্জাস্থিত নিজেশ্বৰী মন্দিৰ প্ৰাঙ্গনৰ পৰা উপৰহালী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়লৈ প্ৰায় ৫ কি:মি: পথ যাত্ৰা কৰে। অনুষ্ঠানত পলাশবাৰী সমষ্টিৰ বিধায়ক হেমাংগ ঠাকুৰীয়া, ৰাজ্যিক বিজেপি যুৱ মৰ্চাৰ সাধাৰণ সম্পাদক হিমাংশু শেখৰ বৈশ্য অংশগ্ৰহণ কৰাৰ উপৰিও ৰাষ্ট্ৰীয় স্বয়ংসেৱক সংঘ দক্ষিণ কামৰূপ জিলাৰ কাৰ্যবাহ বিৰাজ মেধি, মুখ্য বক্তা হিচাপে সংঘ চালক বিশ্বনাথ গয়াৰী, কিষান সংঘৰ ৰাজ্যিক সাংগঠনিক সম্পাদক কৃষ্ণ কান্ত বৰা আৰু দক্ষিণ কামৰূপ জিলা বিজেপি সভাপতি ধনেশ্বৰ তালুকদাৰ উপস্থিত থাকে।\nখানাজানৰ ওপৰত ফুকনৰপাৰ আৰু কেহেৰুবাৰীৰ মাজত বিধায়ক ৰমেন্দ্ৰ নাৰায়ণ কলিতাৰ দলং নিৰ্মাণৰ সিদ্ধান্তক ৰাইজৰ আদৰণি\nadmin January 23, 2022 4:53 PM\nগুৱাহাটীৰ পশ্চিম প্ৰান্তৰ দীপৰ বিল আৰু ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদী সংযোগী খানাজানৰ ওপৰত পশ্চিম জালুকবাৰীৰ খানামুখৰ ফুকনৰপাৰ আৰু ধাৰাপুৰ গাঁও পঞ্চায়তৰ খানামুখৰ কেহেৰুবাৰীৰ মাজত স্থানীয় বিধায়ক ৰমেন্দ্ৰ নাৰায়ণ কলিতাই শেহতীয়াকৈ এখন লঘু বাহন চলাচল কৰিব পৰা কংক্ৰিটৰ দলং নিৰ্মাণৰ বাবে গ্ৰহণ কৰা সিদ্ধান্তক আদৰণি জনাইছে বৃহত্তৰ খানামুখ অঞ্চলৰ ৰাইজে। আনকি যোৱা ২১ জানুৱাৰীত অসম চৰকাৰৰ লোক নিৰ্মাণ পথ বিভাগৰ গুৱাহাটী চক্ৰৰ অধীক্ষক অভিযন্তা ৰাতুল কুমাৰ বেজ আৰু পশ্চিম গুৱাহাটী ক্ষেত্ৰীয় পথ উপ সংমণ্ডলৰ সহকাৰী কাৰ্যবাহী অভিযন্তা কুশল কলিতাই খানামুখ অঞ্চল ভ্ৰমণ কৰি কেহেৰুবাৰী আৰু ফুকনৰ মাজত দলং নিৰ্মাণ লবলগীয়া প্ৰস্তাৱিত স্থান পৰিদৰ্শন কৰি কোনফালে দলং নিৰ্মাণ কৰিলে ৰাইজৰ সুবিধা হ’ব তাৰ এক ক্ষেত্ৰ অধ্যয়ন কৰে। আনকি দুয়োজন অভিযন্তাই পৰিদৰ্শনৰ সময়ত অঞ্চলটোৰ উপস্থিত একাংশ ৰাইজৰ সৈতেও এই সন্দৰ্ভত মত বিনিময় কৰে। আনহাতে অঞ্চলটোৰ অগ্ৰণী সামাজিক – সাংস্কৃতিক আৰু ক্ৰীড়া সংগঠন খানামুখ মিলন সংঘৰ কৰ্মকর্তা সকলে স্থানীয় বিধায়ক ৰমেন্দ্ৰ নাৰায়ণ কলিতাক যিফালে দলং নিৰ্মাণ কৰিলে অঞ্চলটোৰ একমাত্ৰ শিক্ষানুষ্ঠান খানামুখ প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত অধ্যয়নৰত কণ কণ ছাত্ৰ – ছাত্ৰী সকল অহা যোৱাৰ পথ চমু হয় তেনে সুবিধাজনক স্থানত দলং নিৰ্মাণৰ পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিবলৈ আহ্বান জনাইছে। সংঘৰ কৰ্মকর্তা সকলে সদৰি কৰা খানাজানৰ পূব দিশত থকা ফুকনৰ পাৰত অৱস্থিত খানামুখ প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত কেহেৰুবাৰীকে ধৰি গাতে লগা নোৱাপাৰাসহ অঞ্চলটোৰ বেছিভাগ শিশুৱে অধ্যয়ন কৰে। তেনেদৰে বিদ্যালয়ৰ খেলপথাৰ খনেই হৈছে বৃহত্তৰ অঞ্চলটোৰ একমাত্ৰ খেলপথাৰ। তেনেদৰে খেলপথাৰৰ লগতে আছে শ্ৰী শ্ৰীলক্ষ্মী মন্দিৰ আৰু সভা-সমিতি অনুষ্ঠিত হোৱা এটা সামূহিক গৃহ । কিন্ত দলঙৰ অভাৱত কেহেৰুবাৰী, নোৱাপাৰা অঞ্চলৰ কণ কণ ছাত্ৰ ছাত্ৰী সকলে একৰ পৰা ডেৰ কিঃমিঃ ঘূৰি ৩৭ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰে অতি বিপদ সংকুলভাবে অহা যোৱা কৰিব লগা হয়। আনকি বিগত সময়চোৱাত তেনেকৈ অহা যোৱা কৰা কেবাজনো ছাত্ৰ ছাত্ৰী দুৰ্ঘটনাত পতিত হৈ মৃত্যুক আঁকোৱালি লব লগীয়া হৈছে। তেনেদৰে একমাত্ৰ খেলপথাৰখন ফুকনৰপাৰত থকা বাবে কেহেৰুবাৰী, নোৱাপাৰা চুবুৰীৰ কণ কণ শিশুকে ধৰি চেমনীয়া সকলৰো খেলা ধূলাত ব্যাঘাট জন্মাৰ লগতে তেওঁলোকৰ অনুশীলনো ব্যাহত হৈছে। কিয়নো অভিভাৱক সকলে ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰে স্বাভাৱিক কাৰণতেই নিজৰ সন্তানক পঠিয়াবলৈ ভয় কৰে। যাৰ বাবে অঞ্চলটোৰ ৰাইজেও কেহেৰুবাৰী আৰু ফুকনৰপাৰৰ মধ্যবৰ্তী স্থান হিচাপে পৰিচিত কেহেৰুবাৰীৰ ২ বা ৩ নং উপপথৰ সন্মুখত বা সমীপত সৰু দলং নিৰ্মাণ কৰিবলৈ স্থানীয় বিধায়ক ৰমেন্দ্ৰ নাৰায়ণ কলিতাক আহ্বান জনাইছিল। বিধায়ক কলিতাই বিগত ২০২১ চনৰ বিধানসভা নিৰ্বাচনৰ সময়ত ৰাইজক পুনৰ বিধায়ক নিৰ্বাচিত হলে ফুকনৰপাৰ আৰু কেহেৰুবাৰীৰ মাজত দলং নিৰ্মাণৰ ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰা হব বুলি প্ৰতিশ্ৰুতি দিছিল। অৱশেষত প্ৰায় ৮ মাহ পূৰ্বে নিৰ্বাচনৰ সময়ত দিয়া প্ৰতিশ্ৰুতি অনুসৰি বিধায়ক কলিতাই দলং নিৰ্মাণৰ পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰি এইক্ষেত্ৰত চৰজমিন ক্ষেত্ৰ অধ্যয়ন কৰিবলৈ লোকনির্মাণ পথ বিভাগৰ দায়িত্ববাহী অভিযন্তাক কিছুদিন পূৰ্বে নিৰ্দেশ দিছিল। অৱশ্যে বৃহত্তৰ অঞ্চলটোৰ সকলো শ্ৰেণীৰ ৰাইজে কেহেৰুবাৰীৰ দিশৰ পৰা আহিলে যিফালে খানামুখ প্ৰাথমিক বিদ্যালয় , খেলপথাৰ আৰু শ্ৰী শ্ৰীলক্ষ্মী মন্দিৰসহ সামূহিক গৃহ সহজতে অহা যোৱা কৰিব পাৰিব তেনে প্ৰস্তাৱিত স্থানত দলংখন নিৰ্মাণ কৰিবলৈ অনুৰোধ জনাইছে। এইক্ষেত্ৰত কেহেৰুবাৰীৰ ২ নং বা ৩ নং উপপথৰ সমীপত তথা সন্মুখৰ স্থানখিনী সকলো ফালৰ পৰা সুবিধাজনক হব বুলি খানামুখ মিলন সংঘৰ একাংশ কৰ্মকর্তাই সদৰি কৰিছে। উল্লেখযোগ্য যে দলংখন নিৰ্মাণ হলে অঞ্চলটোৰ ৰাইজৰ যাতায়তৰ এটা বহুদিনীয়া সমস্যাৰ সমাধান হোৱাটো নিশ্চিত। আনহাতে আগন্তক বাৰিষাৰ আগতেই যাতে দলং নিৰ্মাণৰ কাম আৰম্ভ কৰিবলৈ লোকনির্মাণ পথ বিভাগ আৰু স্থানীয় বিধায়কক আহ্বান জনাইছে অঞ্চলটোৰ সকলো শ্ৰেণীৰ ৰাইজে।\nWebsite designed by Lumenoid Studios


কাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান: প্ৰস্তাৱিত নটা কৰিডৰ হ'বনে হস্তীকূল সংৰক্ষণৰ অমোঘ অস্ত্ৰ?\nকাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান: প্ৰস্তাৱিত নটা কৰিডৰ হ’বনে হস্তীকূল সংৰক্ষণৰ অমোঘ অস্ত্ৰ?\nবিজয়ানন্দ (দুদুল) চৌধুৰী\nগুৱাহাটী , June 28, 2021 10:00 pm\n‘কাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানত হাতীয়ে অহা-যোৱা কৰা নটা কৰিডৰ স্থাপন কৰা হ’ব’,অসমৰ নতুনকৈ নিৰ্বাচিত চৰকাৰ খনে কৰা ঘোষণা এয়া।\nচৰকাৰৰ এনে ঘোষণাৰ পিছতে কাজিৰঙাত হস্তী সংৰক্ষণৰ আশা ব্যঞ্জক ৰেঙণিৰ আভাসেৰে বৰ বৰ হৰফত সংবাদমাধ্যমত শিৰোনামো প্ৰকাশ পাইছে।\nবনবিভাগ আৰু বন সংৰক্ষণৰ সৈতে জৰিতসকলেও বৃহদাকাৰ প্ৰাণী বিধৰ সংৰক্ষণৰ সু-ব্যৱস্থা কৰা হ’ল বুলি সন্তুষ্টিৰে মূৰ দুপিয়াই আছে।তেওঁলোকৰ মতে অৰণ্যৰ এই বৃহৎ আকৃতিৰ জীৱ বিধে কৰিডৰ স্থাপনৰ পিছত অহা-যোৱা কৰিবৰ বাবে এক নিৰাপদ পথ বিচাৰি পাব।\nতেওঁলোকৰ এনে আশাব্যঞ্জক ধাৰণাকে সাৰোগত কৰি সাধাৰণ লোকসকলেও অতিমাৰীৰ এই ভয়াৱহ সময়তো সন্তুষ্টি লভাৰ কিছু খোৰাক বিচাৰি পাইছে।কিন্তু এই প্ৰসংগতে উত্তৰ বিহীনভাবে ৰৈ যোৱা প্ৰশ্নটো হৈছে—’হস্তী সংৰক্ষণৰ ক্ষেত্ৰত কেৱল কৰিডৰ সৃষ্টিয়েই সমস্যা সমাধানৰ নৱতম উপায় হ’ব পাৰে নে?’\nএই প্ৰসংগতে কাজিৰঙাত বহু দিনৰে পৰা কৰ্মৰত হৈ থাকি ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান খনৰ সকলো কথা ভালদৰে অনুধাৱন কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা বন বিভাগৰ এগৰাকী বিষয়াই এই বুলি মত প্ৰকাশ কৰিছে যে কাজিৰঙা সন্দৰ্ভত যি সাফল্যৰ কাহিনী প্ৰচাৰ কৰা হৈছে সেয়া দৰাচলতে সাৰশূন্য প্ৰচাৰহে।\nতেওঁৰ মতে ‘কাজিৰঙা প্ৰকৃতিয়েই বেলেগ ধৰণৰ,য’ত যেনে ধৰণৰ সাফল্যৰ কথা কৈ থকা হৈছে সেই সাফল্যৰ ধাৰণাই পৰিস্থিতি অধিক বেয়াৰ দিশেহে লৈ যাব পাৰে!’\nবন্যপ্ৰাণীৰ কৰিডৰ কি?\nবন্যপ্ৰাণীৰ কৰিডৰ হৈছে এয়া সংযোগ পথ, যি পথে বন্যপ্ৰাণীয়ে বাস কৰা এটা অঞ্চলক দুই বা ততোধিক একে প্ৰকৃতিৰ অঞ্চলৰ সৈতে সংযোগ কৰে।\nকিয় এনে কৰিডৰ প্ৰয়োজনীয়?\nসম্প্ৰতিক সময়ত সমগ্ৰ বিশ্বতে বন্যপ্ৰাণীৰ বসতিস্থলৰ সংকুচিতকৰণ আৰু সেইবোৰৰ ধ্বংসৰ পৰিণতিতে বন্যপ্ৰাণী সংৰক্ষণৰ বিষয়টোৱে গভীৰ প্ৰত্যাহ্বানৰ মুখামুখি হ’বলগীয়া হৈছে।ইয়াৰ ফলত জৈৱ-বৈচিত্ৰ্যৰো দ্ৰুত অৱনমন ঘটিছে।বন্যপ্ৰাণীয়ে খাদ্যৰ সন্ধানত অৰণ্যৰ দিহিঙে-দিপাঙে ঘূৰি ফুৰে।\nবিশেষকৈ হাতীয়ে অৰণ্যৰ বিশাল অঞ্চলত খাদ্যৰ লগতে আশ্ৰয়স্থল আদিৰ সন্ধানত বিচৰণ কৰে।হাতীৰ প্ৰাকৃতিক বসতিস্থলৰ ধ্বংসৰ লগে লগে হাতীয়ে এনেবোৰ বিষয়ত জটিল সমস্যাৰ সন্মুখীন হৈছে। কৰিডৰে বন্যপ্ৰাণীক মুক্ত ভাবে বিচৰণৰ সুবিধা দি প্ৰাকৃতিক চাহিদাসমূহ পূৰণ কৰাত সহায়ক হৈ আহিছে।\nকাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানত কিয় কৰিডৰৰ প্ৰয়োজন?\nএক বিশাল পৰিসৰত বিস্তৃত হৈ আছে কাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান। মহাবাহু ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পাৰৰ পৰা আৰম্ভ কৰি কাৰ্বি আংলঙৰ পাহাৰলৈকে বিস্তৃত হৈ আছে এই বিশ্ব বিখ্যাত ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান খন।বহু বছৰ আগতে কাজিৰঙা ‘কাজিৰঙা-কাৰ্বি আংলং-ইনটানকি (অসম-নাগালেণ্ড) হস্তী সংৰক্ষিত অঞ্চল’ হিচাবেই পৰিচিত হৈ আছিল। কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে ১৯৯৬ চনত ‘হস্তী প্ৰকল্প’ আঁচনিৰ অধীনত কাজিৰঙাক ৩২ সংখ্যক হস্তী সংৰক্ষিত অঞ্চল হিচাবে ঘোষণা কৰে।\nপৰৱৰ্তী সময়ত নুমলীগড় শোধানাগাৰৰ দেৱাল নিৰ্মাণে কাজিৰঙাক নাগালেণ্ডৰ ইনটাকিৰ পৰা বিচ্ছিন্ন কৰি পেলালে। এতিয়া কাজিৰঙাৰ হস্তী সংৰক্ষিত অঞ্চল কেৱল কাজিৰঙা-কাৰ্বি আংলং অংশটোকলৈয়েই সীমাবদ্ধ হৈ পৰিছে, যি অঞ্চলক কাজিৰঙা-কাৰ্বি আংলং লেণ্ডস্কেপ(কেকেএল) বুলি কোৱা হয়।হস্তী প্ৰকল্পৰ জৰিয়তে নাগালেণ্ডৰ পৰা অসমলৈ বিস্তৃত হৈ থকা অৰণ্যত বাস কৰা হস্তীকূলৰ নিৰাপদ চলাচলৰ বাবে যি প্ৰচেষ্টা হাতত লোৱা হৈছিল।\nকিন্তু কাজিৰঙাত আজিও হাতীক সম্পূৰ্ণ সুৰক্ষিত কৰিব পৰা নগ’ল।১৯৯৭ চনত বিশ্ষ্ট হস্তী বিশেষজ্ঞ প্ৰফেছৰ ডি কে লাহিড়ী চৌধুৰীয়ে চলোৱা অদ্য.নত প্ৰকাশিত তথ্য অনুসৰি অসম-নাগালেণ্ড সীমান্তৰ নুমলীগড় হৈ কাৰ্বি আংলং (উজনি দৈগ্ৰং/নামনি দৈগ্ৰং সংৰক্ষিত বনাঞ্চল)ৰ মাজেৰে কাজিৰঙাৰ(পাণবাৰী সংৰক্ষিত বনাঞ্চল) এটা হাতীৰ অহা-যোৱা কৰা কৰিডৰ আছিল।\nএই কৰিডৰ সম্ভৱতঃ নাগালেণ্ডলৈ( ইনটাকি বনাঞ্চল) সম্প্ৰসাৰিত হৈ আছিল। হস্তী বিশেষজ্ঞ গৰাকীৰ এই প্ৰতিবেদন অসম চৰকাৰৰ ওচৰত দাখিল কৰা হৈছিল । কিন্তু ইয়াৰ পিছতে নুমলীগড় শোধানাগাৰে কাজিৰঙাত দেৱাল নিৰ্মাণ কৰিছিল। উচ্চতম ন্যায়ালয়ে হাতীৰ কৰিডৰত দেৱাল নিৰ্মাণ কৰাকলৈ নুমলীগড় শোধানাগাৰক জবাবদিহি কৰাৰ পিছতহে নিৰ্মাণৰ প্ৰায় দুটা দশকৰ অন্তত দেৱাল খনৰ এটা অংশ ভাঙি পেলাইছিল।কাজিৰঙাৰ হাতীয়ে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পাৰৰ পৰা আৰম্ভ কৰি কাৰ্বি আংলঙৰ পাহাৰলৈ জখলাবন্ধাৰ পৰা বোকাখাতলৈ বিচৰণ কৰি ফুৰে।আমি এই অঞ্চলকেই কাজিৰঙাৰ হাতীৰ প্ৰকৃত কৰিডৰ বুলি ক’ব পাৰো!\nকাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানত থকা কৰিডৰ সমূহ কি কি?\nৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান খনৰ কৰ্তৃপক্ষইবিগত বছৰ সমূহত তিনিটা পথক কৰিডৰ হিচাবে ঘোষণা কৰি আহিছে। সেই কেইটা হ’ল ক্ৰমে কাঞ্চনজুৰি,হালধিবাৰী আৰু পাণবাৰী।\nবানপানীৰ সময়ত এই তিনিটা কৰিডৰ ব্যৱহাৰ কৰিয়েই বন্যপ্ৰাণীসমূহে, বিশেষকৈ হাতীয়ে কাৰ্বি আংলঙৰ পাহাৰলৈ গতি কৰে।যদিও এই কৰিডৰ কেইটাৰ কথা বন বিভাগে কৈ আহিছে তথাপি কৰিডৰ কেইটাৰে যাতায়াত কৰা বন্য জীৱৰ সঠিক পৰিসংখ্যা বন বিভাগৰ হাতত নাই।এক কথাত কব’লৈ গ’লে এই তিনিটা হৈছে কাজিৰঙাৰ গাঁঠনিগত কৰিডৰ আৰু এই কৰিডৰ কেইটাই কাজিৰঙাৰ বহু অৰণ্য অঞ্চলক সংযুক্ত কৰিছে।কাঞ্চনজুৰি কৰিডৰটো বিশেষ গুৰুত্বপূৰ্ণ কৰিডৰ হিচাবে বিবেচিত হৈছে , কাৰণ বানপানীৰ সময়ত এই কৰিডৰেই বেছিকৈ ব্যৱহাৰ কৰে বন্যপ্ৰাণীয়ে।\nসক্ৰিয় হৈ থকা কৰিডৰ\nআন সক্ৰিয় হৈ থকা কৰিডৰ বন্যপ্ৰাণীয়ে প্ৰায়েই ইঠাইৰ পৰা সিঠাইলৈ যাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰে।এনেবোৰ অঞ্চলত বন্যপ্ৰাণীৰ সঘন বিচৰণৰ তথ্য পোৱা গৈছে। অসম চৰকাৰে শেহতীয়াকৈ যি নটা কৰিডৰৰ কথা ঘোষণা কৰিছে সেই আটাইকেইটাই পূৰ্বৰে পৰা বহু বছৰ ধৰি সক্ৰিয় হৈ থকা কৰিডৰ।চৰকাৰে সেই কেইটাকেই কৰিডৰ হিচাবে ঘোষণা কৰি এইবুলি কৈছে যে ঘোষিত কৰিডৰ কেইটাত মানুহে যাতে বাধাৰ সৃষ্টি কৰিব নোৱাৰে তাৰ ব্যৱস্থা কৰা হ’ব।\nকাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান আৰু প্ৰস্তাৱিত নটা হস্তী কৰিডৰ\nকাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানত শোহতীয়াকৈ ঘোষণা কৰা নটাকৈ হস্তী কৰিডৰে সঁচাকৈয়ে হস্তীকূলৰ সংৰক্ষণৰ সমস্যা (হস্তী-মানৱৰ সংঘাত) দূৰ কৰিব পাৰিবনে? এই কৰিডৰ কেইটাই প্ৰকৃতাৰ্থত হাতীৰ কৰিডৰ হিচাবে ব্যৱহাৰ হ’বনে?\nএক খৰ্গযুক্ত গঁড়ৰ বিচৰণভূমি কাজিৰঙাক ইউনেস্কই ঐতিহ্যক্ষেত্ৰ হিচাবে ঘোষণা কৰিছে।উদ্যান খনৰ ব্যাঘ্ৰ প্ৰকল্পৰো বিশ্বজনীন পৰিচয় আছে।অসম চৰকাৰেও উদ্যাম খনৰ শ্ৰীবৃদ্ধিৰ বাবে চেষ্টা চলাই আহিছে। কিন্তু ৰাজনৈতিক আৰু অৰ্থনৈতিক কাৰকৰ বাবে বহু কথাই আজিও সম্ভৱ হৈ উঠা নাই।\nব্ৰিটিছে অসমত হাবি ভাঙি চাহ বাগিচা স্থাপন কৰাৰ ফলত বন্য জীৱৰ বসতিস্থল নোহোৱা হৈ পৰিছিল আৰু মানুহৰ বসতিস্থলত জন্তুৱে প্ৰৱেশ কৰিছিল।তেতিয়াৰে পৰাই এক কথাত কব’লৈ গ’লে বন্যপ্ৰাণীয়ে বসতিস্থলৰ সংকটত ভুগিবলৈ ধৰিছিল।কাজিৰঙাক ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান হিচাবে ঘোষণা কৰাৰ পিছৰে পৰা পৰ্যটন উদ্যোগৰ লগতে আনুসংগিক ক্ষেত্ৰ সমূহে উৎকৰ্ষৰ বাটত খোজ পেলাবলৈ সক্ষম হৈছিল। হোটেল, ৰিজ’ৰ্টৰ লগতে আন বহু ক্ষেত্ৰলৈ ইতিবাচক পৰিৱৰ্তন আহিছিল।পৰ্যটকৰ সমাগম বাঢ়িছিল।\nএয়া সঁচা কথা।কাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ চৌপাশে থকা মাটিৰ দাম বৃদ্ধি পাইছিল,কৰ্মসংস্থাপনৰ ক্ষেত্ৰ খন প্ৰসাৰিত হৈছিল। ধনৱন্তসকলে জখলাবন্ধাৰ পৰা বোকাখাতৰ ভিতৰত মাটি-বাৰী কিনিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল।এনে কৰোতে বহু সময়ত হাতীৰ পূৰ্বৰ যাতায়াতৰ পথো বন্ধ হৈ পৰিছিল।\nঅসম চৰকাৰে পূৰ্বৰে পৰাসক্ৰিয় হৈ থকা নটা কৰিডৰৰ ইতিমধ্যে বন্যপ্ৰাণীয়ে ব্যৱহাৰ কৰি আছেই। এই ক্ষেত্ৰত বনবিভাগে কৰিডৰ কেইটাৰ আশে পাশে বাণিজ্যিক সম্প্ৰসাৰণৰ প্ৰভাৱ আদিৰ বিষয়ে ভালদৰে অধ্যয়ন চলোৱা উচিৎ হ’ব।\nতাৎক্ষণিক ভাবে সক্ৰিয় হৈ থকা কৰিডৰ কেইটাক গাঁঠনিগত কৰিডৰলৈ ৰূপান্তৰিত কৰিলেই কাজিৰঙাৰ হাতীৰ সংৰক্ষণৰ সমস্যাটোৰ সমাধান হৈ যাব বুলি আমি নাভাবো।\nতাৎপৰ্যপূৰ্ণ কথাটো হ’ল চৰকাৰৰ এনে সিদ্ধান্তই উক্ত কৰিডৰৰ অন্তৰ্গত কৃষিভূমি সমূহক বাণিজ্যিক স্বাৰ্থত ব্যৱহাৰ কৰা ভূমিলৈ পৰিৱৰ্তন কৰিবলৈ সংশ্লিষ্ট জিলা প্ৰশাসনক বাধ্য কৰোৱাব।\nএনে পদক্ষেপে বন্যপ্ৰাণীৰ সমস্যা দূৰ কৰাত কোনো ধৰণে সহায় নকৰে।তাৰ বিপৰীতে সেই অঞ্চলত কংক্ৰিটৰ একো একোখন ‘জংগল’ৰহে সৃষ্টি কৰিব।\n২০১০ চনত চলোৱা এক অধ্যয়নৰ পৰা এই কথা স্পষ্ট হৈছে যে কাজিৰঙাৰ পূৰ্বৰ তিনিটা কৰিডৰ ক্ৰমে কাঞ্চনজুৰি,হালদিবাৰী আৰু পাণবাৰীৰ উপৰি কাজিৰঙাৰ বন্য জন্তুৱে বুঢ়াপাহাৰ আৰু বোকাখাতৰ কৃষিভূমিলৈও গমণ কৰে।\n১৯৮৮ আৰু ১৯৯৮ ৰ সংহাৰী বানৰ সময়ত কাজিৰঙাৰ বন্যপ্ৰাণীয়ে এই কৃষিভূমিৰ মাজেৰেই কাৰ্বিআংলঙৰ পাহাৰলৈ যোৱাৰ তথ্য পোৱা গৈছে।\nকিন্তু হাতীৰ এই যাতায়াতৰ পথত সুসভ্য মানুহে গঢ়ি তোলা বাধাৰ বাবেই হাতীবোৰ এতিয়া বিভ্ৰান্ত হৈছে।\nশেহতীয়াকৈ নগাঁও বন সংমণ্ডলক অধীনষ্ঠ কুকুৰকাটা সংৰক্ষিত বনাঞ্চল কাজিৰঙাত অন্তৰ্ভূক্ত হোৱাত বন্যপ্ৰাণীৰ বাবে যাতায়াতৰ সূচল পথ এটা নিৰ্ধাৰিত হৈছে।\nআজিৰ তাৰিখত কাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ প্ৰধান প্ৰয়োজনীয়তা কি?\nআজিৰ তাৰিখত কাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ বাবে নতুনকৈ নটা হাতীৰ কৰিডৰ ঘোষণা কৰাটো একো ডাঙৰ আৰু নতুন কথা নহয়। কাৰণ সেই কেইটা কৰিডৰ পূৰ্বৰে পৰা আছিলেই।ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে চৰকাৰে এই বিষয়টোৰ ওপৰতহে অধিক গুৰুত্ব দিব লাগে যাতে ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান খনৰ চৌদিশে থকা ভূমি কৃষি ভূমি সলনি কৰি অনা-কৃষিভূমি বা নগৰীয়া অঞ্চললৈ সলনি কৰা নহয়। কাৰণ এই পথবোৰেই হাতী আৰু অন্য জন্তুৱে চলাচল কৰি আহিছে।\nচৰকাৰে লগতে এই কথাটোৰ প্ৰতিও নজৰ ৰাখিব লাগিব যাতে নটাকৈ হস্তী কৰিডৰ ঘোষণা কৰাৰ অচিলালৈ কোনেও যাতে কৃষি ভূমিক অনা-কৃষিভূমিলৈ ৰূপান্তৰিত কৰিব নোৱাৰে।\nএনেবোৰ বিষয়ৰ উপৰিও কাজিৰঙাৰ উত্তৰ প্ৰান্তত ব্ৰহ্মপুত্ৰই সৃষ্টি কৰা খহনীয়া ৰোধৰ বাবেও চৰকাৰ সচেষ্ট হ’ব লাগিব।খহনীয়াই ইতিমধ্যে আৰিমৰা পৰিদৰ্শন বাংলোটোৰ চিন-মোকাম নোহোৱা কৰি পেলাইছে।\nকাৰ্বি আংলঙ প্ৰশাসনৰ সৈতে সুসম্পৰ্ক বজাই ৰাখি ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান খনৰ কৰ্তৃপক্ষই উদ্যান খনৰ বন্যজীৱৰ সঠিক আৰু নিৰাপদ চলাচলৰ বিষয়টো নিশ্চিত কৰি লাগিব। এই ক্ষেত্ৰত কাৰ্বি আংলঙৰ খনন আদিৰ কথাবোৰো মনত ৰাখিব লাগিব। কেৱল নটা কৰিডৰ ঘোষণা কৰিয়েই চৰকাৰে আত্মসন্তুষ্টি লভি বহি থাকিলে হিতে বিপৰীত হোৱাৰহে আশংকা বেছি।\n( লেখক বিজয়ানন্দ (দুদুল) চৌধুৰী এগৰাকী শিক্ষাবিদ তথা বন্যপ্ৰাণীপ্ৰেমী ব্যক্তি)


britain muslim dating muzmatch app mohammad malik viral campaign search for wife– News18 assam\nMuhammad Malik Muslim Dating App: ২৯ বছৰীয়া মহম্মদ মালিকক বিয়া কৰাবলৈ ৫,০০০ তকৈও অধিক ছোৱালীয়ে তেওঁৰ কাষ চাপিছিল। লগে লগে এই বাতৰি ভাইৰেল হৈ পৰিল।\nLast Updated : January 28, 2022, 23:56 IST\nবৃটেইনত বাস কৰা মহম্মদ মালিক (Muhammad Malik) নামৰ যুৱক এজনে কইনা বিচাৰি দেশৰ ৰাজপথত বিল বোৰ্ড স্থাপন কৰিছিল য'ত লিখা আছিল যে তেওঁ বিবাহৰ বাবে ছোৱালী বিচাৰি আছে।\nমহম্মদ মালিকে কইনা বিচাৰি ব্ৰিটেইনৰ ৰাজপথত লগোৱা বিল বোৰ্ডত তেওঁৰ ফটোও আছিল। কেৱল সেয়াই নহয়, তেওঁ মাইক্ৰ'ব্লগিং ছাইটত #FindMalikAWife হেছটেগ লগাই প্ৰচাৰ কৰিছিল। মালিকে ইয়াতে ৰৈ থকা নাছিল তেওঁ findMALIKswife.com নামেৰে এটা ৱেবছাইট খুলিছিল। ডেইলী ষ্টাৰত প্ৰকাশিত এক বাতৰি অনুসৰি লণ্ডনত বাস কৰা মহম্মদ মালিকে কইনা বিচাৰি লণ্ডনৰ বাৰ্মিংহামকে ধৰি কেইবাটাও ঠাইত বিবাহৰ অনন্য বোৰ্ড স্থাপন কৰিছিল। এই বোৰ্ডত লিখা হৈছিল যে 'মোক এৰেঞ্জড বিবাহৰ পৰা বচাওক'।\nতাৰ পিছত হ'বলৈ কি আছিল! ২৯ বছৰীয়া মহম্মদ মালিকক বিয়া কৰাবলৈ ৫,০০০ তকৈও অধিক ছোৱালীয়ে তেওঁৰ কাষ চাপিছিল। লগে লগে এই বাতৰি ভাইৰেল হৈ পৰিল।\nকিন্তু বাতৰিটো ভাইৰেল হোৱাৰ লগে লগে আন এটা কথাও পোহৰলৈ আহিছে যে মালিকে এটা ডেটিং এপৰ প্ৰচাৰৰ বাবে এই সকলোবোৰ কৰিছিল নেকি? তেওঁ এতিয়া টুইটাৰত লিখিছে যে মানুহে তেওঁক মুছলিম ডেটিং এপ মুজমেচ (Muzmatch)ত বিচাৰি পাব। বহু লোকে ছচিয়েল মিডিয়াত দাবী কৰিছে যে কেৱল Muzmatch এপটো সকলোৰে সন্মুখত অনাৰ বাবেই মহম্মদ মালিকে বিয়াৰ বাবে ৰাজপথত বিল বোৰ্ড লগোৱাৰ ধাৰণাটো আনিছিল।\nপিছত টুইটাৰত কিছুমান লোকে সুধিছিল যে মহম্মদ মালিক প্ৰকৃততে অবিবাহিত নেকি। কিয়নো প্ৰচাৰ কৰা ভিডিঅ'টোত য'ত তেওঁক দেখুওৱা হৈছে তাত এগৰাকী মহিলাক তেওঁৰ কাষত বহি থকা দেখা গৈছে। আনহাতে, কিছুমান ব্যৱহাৰকাৰীয়ে লিখিছিল যে মালিকক কেৱল ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে আৰু তেওঁৰ ৰাজকীয় কাম ইতিমধ্যে কৰা হৈছে।\nইফালে Muzmatchৰ প্ৰতিষ্ঠাপক শ্বাহজাদ ইউনুছে এই ঘটনাক সত্য বুলি অভিহিত কৰি কয় যে মহম্মদ মালিকে সঁচাকৈয়ে জীৱন সংগী বিচাৰি আছে। একে সময়তে ইউনুছে লগতে কয় যে মালিক আনকি Muzmatchৰ কৰ্মচাৰীও নহয়।\nFirst published: January 28, 2022, 23:53 IST\nArranged MarriageBritainDating AppMuslim Youth


ভূগোল - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nভূগোল (ইংৰাজী :- Geography গ্ৰীক ভাষাৰ γεωγραφία - geographiaৰ পৰা, যাৰ অৰ্থ "পৃথিৱীৰ পৃষ্ঠভাগৰ বৰ্ণনা") হৈছে ভূমি, ইয়াৰ বৈশিষ্ট, বাসিন্দাসকল, আৰু পৃথিৱীৰ পৰিঘটনাসমূহৰ অধ্যয়ন কৰা বিজ্ঞানৰ ভাগ। ইংৰাজী শব্দটোৰ পোনপটীয়া অৰ্থ হ'ব "পৃথিৱীৰ বিষয়ে লিখা বা বৰ্ণনা কৰা"। "geography" শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰা প্ৰথম ব্যক্তিজন আছিল ইৰেট'স্থেনিছ (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২৭৬-১৯৪)। ভূগোলৰ গৱেষণাৰ চাৰিটা পৰম্পৰাগত ভাগ হৈছে প্ৰকৃতি আৰু মানৱ পৰিঘটনাৰ বিশ্লেষণ, ভূমি অধ্যয়ন (স্থান), মানুহ-ভূমিৰ সম্পৰ্কৰ অধ্যয়ন, আৰু ভূ বিজ্ঞানৰ গৱেষণা। আধুনিক ভূগোলে বিভিন্ন বিষয় সামৰি লৈ পৃথিৱী আৰু ইয়াৰ বাসিন্দা বা প্ৰকৃতিৰ জটিলতাক বুজিবলৈ চেষ্টা কৰে- কেৱল বস্তুটো কি সেয়াই নহয় কিন্তু সালসলনিৰ মাজেৰে কিদৰে আজিৰ ৰূপ পালে সেই সকলো। ভূগোলক "বিশ্বৰ বিষয়" আৰু "মানুহ আৰু ভৌতিক বিজ্ঞানৰ মাজৰ সেতু" বুলিও অভিহিত কৰা হৈছে। ভূগোলক মানৱ ভূগোল আৰু ভৌতিক ভূগোল এই দুটা বহল ভাগত ভগোৱা হৈছে।\n1 ভাগ সমূহ\n1.1 প্ৰাকৃতিক ভূগোল বা ভৌতিক ভূগোল\n1.2 মানৱ ভূূগোল\n1.3 মানৱ ভূগোলৰ ভাগসমূহ\n1.4 জনসংখ্যা ভূগোল\n1.5 পৌৰ ভূগোল\n1.6 অৰ্থনৈতিক ভূগোল\n1.6.1 কৃষি ভূগোল\n1.6.2 উদ্যোগ ভূগোল\n1.6.3 বাণিজ্য ভূগোল\n1.6.4 পৰ্যটন ভূগোল\n1.6.5 আচৰণ ভূগোল\n1.6.6 কল্যাণ ভূগোল\n1.7 সমাজ ভূগোল\n1.7.1 সাংস্কৃতিক ভূগোল\n1.7.2 ঐতিহাসিক ভূগোল\n1.7.3 চিকিৎসা ভূগোল\n1.7.5 লিংগৰ ভূগোল\n1.8 ৰাজনৈতিক ভূগোল\n1.8.1 নিৰ্বাচন ভূগোল\n1.8.2 প্ৰতিৰক্ষা ভূগোল\n1.8.3 প্ৰশাসন ভূগোল\nভাগ সমূহ[সম্পাদনা কৰক]\nভূগোলক দুটা প্ৰধান ভাগত ভগোৱা হৈছে।\nপ্ৰাকৃতিক ভূগোল বা ভৌতিক ভূগোল আৰু\nপ্ৰাকৃতিক ভূগোল বা ভৌতিক ভূগোল[সম্পাদনা কৰক]\nপ্ৰাকৃতিক ভূগোল বা ভৌতিক ভূগোলৰ মূল বিষয়বস্তু হ'ল - পৃথিবীৰ বিভিন্ন অংশ আৰু সেইবোৰৰ গঠন, উপাদান আদিৰ বিষয়ে আৰু প্ৰাকৃতিক সমস্যা সমূহৰ ব্যাখ্যা, আলোচনা আদি কৰা হয়। ই প্ৰধানকৈ ভূ-মণ্ডল বা লিথ'স্ফিয়েৰ বা ছিয়াল বা ওপৰৰ স্তৰ, জলমণ্ডল, বায়ুমণ্ডল, ভূপৃষ্ঠ, আৰু গোলকীয় উদ্ভিদ জগত আৰু প্ৰাণী জগতৰ (জীৱমণ্ডল) গঠন, আৰ্হি, আৰু এইবোৰৰ সমস্যা আৰু সমাধানৰ বিষয়ে আলোচনা কৰে।\nপ্ৰাকৃতিক ভূগোল বা ভৌতিক ভূগোলক অসংখ্য বিশাল উপভাগত ভগাব পাৰি, এইবোৰৰ কিছুমান হ'ল:\nজীৱভূগোল জলবায়ু বিজ্ঞান আৰু বতৰবিজ্ঞান উপকূলীয় ভূগোল পৰিৱেশ ব্যৱস্থাপনা\nভূ-মিতি বা গাণিতিক ভূগোল ভূ-আকৃতি বিজ্ঞান হিমবাহবিদ্যা জল-বিজ্ঞান আৰু হাইড্ৰগ্ৰেফি\nভূ-দৃশ্য বাস্তুব্য বিজ্ঞান সমুদ্ৰ বিজ্ঞান মৃত্তিকা বিজ্ঞান প্ৰত্নভূগোল\nমানৱ ভূূগোল[সম্পাদনা কৰক]\nমানৱ ভূগোলৰ ভাগসমূহ[সম্পাদনা কৰক]\n↑ "Online Etymology Dictionary". Etymonline.com. http://www.etymonline.com/index.php?term=geography। আহৰণ কৰা হৈছে: 2009-04-17.\n↑ "Geography". The American Heritage Dictionary/ of the English Language, Fourth Edition. Houghton Mifflin Company. http://dictionary.reference.com/browse/geography। আহৰণ কৰা হৈছে: October 9, 2006.\n↑ Pattison, W.D. (1990). "The Four Traditions of Geography". Journal of Geography খণ্ড 89 (5): 202–6. doi:10.1080/00221349008979196. ISSN 0022-1341. http://www.geog.ucsb.edu/~kclarke/G200B/four_20traditions_20of_20geography.pdf. Reprint ofa1964 article.\n↑ "1(b). Elements of Geography". Physicalgeography.net. http://www.physicalgeography.net/fundamentals/1b.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 2009-04-17.\nএই ভূগোল সম্পৰ্কীয় চমু প্ৰবন্ধটো বহলাই লিখা প্ৰয়োজন। আপুনিও ইচ্ছা কৰিলে প্ৰবন্ধটো বিস্তাৰ কৰি ইয়াৰ মান উন্নত কৰিব পাৰে। সহায় কৰিবৰ বাবে ইয়াত ক্লিক কৰক। আপুনি যদি নবাগত তেন্তে ৱিকিপিডিয়াত সম্পাদনা কৰাৰ অনুগ্ৰহ কৰি আগেয়ে সহায়িকাখন এবাৰ চকু ফুৰাব।\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=ভূগোল&oldid=303198"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ০৬ অক্টোবৰ, ২০২১ তাৰিখে ২১:২৩ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চল পৰিষদ (এন.ই.চি.) | ভূমি সংৰক্ষ সঞ্চালকালয় | অসম চৰকাৰ, ভাৰত\nHome ❯ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চল পৰিষদ (এন.ই.চি.)\nসকলো প্ৰকাৰৰ ভূমিস্খলন হ্ৰাস কৰা।\nভূমিৰ স্বাস্থ্য তথা উত্পাদনশীলতা হ্ৰাস নকৰাকৈ বহনক্ষম ভিত্তিত কৃষি উত্পাদন ক্ষমতা বৃদ্ধি কৰা।\nকৃষি ভিত্তিক পূখুৰী, ক্ষুদ্ৰ বান্ধ, ভেটা দিয়া জান, ফিল্টাৰ টেংক আদিৰ দৰে জলসঞ্চয় আৰু জল সংৰক্ষন সংৰচনাৰ উন্নয়ন ঘটোৱা আৰু বৰষুণৰ পানীৰ কাৰ্য্যক্ষম ব্যৱহাৰ কৰা।\nপ্ৰাকৃতিক সম্পদৰ উন্নয়ন, সংৰক্ষণ আৰু সক্ৰিয়কৰণৰ জৰিয়তে জীৱ বৈচিত্ৰতাৰ ভাৰসাম্যতা পুনৰ স্থাপন কৰা।\nনদীৰ তলৰ ভূ-ভাগত পলশ জমা হোৱা কাৰ্য্যক প্ৰতিৰোধ কৰি উপত্যকাৰ নিম্নস্তৰৰ অঞ্চল আৰু কৃষি ভূমিসমূহত বানৰ প্ৰভাৱ হ্ৰাস কৰা।\nবানৰ সময়ত ধাননি পথাৰ সমূহত বালি পৰাৰ পৰা কিছু পৰিমাণে হলেও ৰক্ষা কৰা\nশস্য ভূমিত বহনক্ষম ভিত্তত ভূমি আৰু জল ব্যৱস্থাপনাৰ বিভিন্ন কাৰ্য্যাৱলী ৰূপায়নৰ জৰিয়তে তিনিটা মূল পৰস্পৰ-নিৰ্ভৰশীল প্ৰাকৃতিক সম্পদ যেনে ভূমি, জল আৰু বণাঞ্চলৰ অতি ফলপ্ৰসু আৰু লাভদায়ক পৰিচালনত ভূমি সংৰক্ষণ বিভাগ জড়িত। ভূমি আৰু জল সংৰক্ষণৰ বিভিন্ন আঁচনি ৰূপায়ন কৰি গ্ৰাম্যাঞ্চলৰ লোকসকলক বাবে উপাৰ্জনৰ উপায় কৰাৰ বাবেও ভূমি সংৰক্ষণ বিভাগ দায়বদ্ধ। ভূমি সংৰক্ষণ বিভাগে উদ্যান কৃষি বা আন আন শীঘ্ৰে লাভদায়ক শস্যৰ খেতি কৰাৰ বিকল্প প্ৰদানেৰে ৰাজ্যখনৰ পাহাৰুৱা অঞ্চলসমূহত স্থানান্তৰিত কৃষি নিয়ন্ত্ৰনৰ বিভিন্ন আঁচনিও ৰূপায়ন কৰিছে।\nভূমি সংৰক্ষণ বিভাগৰ অধীনষ্ঠ নিগম/পৰিষদসমূহঃ\nঅসম শস্য ৰোপন উন্নয়ন নিগম পৰিসীমিত (এ.পি.চি.ডি.চি. লিমিটেড) প্ৰতিষ্ঠা হৈছিল অসম ভূমি সংৰক্ষণ বিভাগৰ প্ৰশাসনিক নিয়ন্ত্ৰনৰ অধীনত ১৯৪৭ চনত। অসম শস্য ৰোপন উন্নয়ন নিগম পৰিসীমিতৰ প্ৰধান লক্ষ্য আছিল কৃষি উত্পাদনৰ বাবে অনুপযোগী পাহাৰৰ এঢলীয়া ক্ষেত্ৰসমূহৰ যথোচিত ব্যৱহাৰৰ বাবে এইবোৰত শীঘ্ৰেই লাভ প্ৰদানকাৰী বহনক্ষম শস্য যেনে কফি, ৰবৰ আদিবোৰ ৰোপন কৰা আৰু এই ৰোপন কাৰ্যত গ্ৰাম্যাঞ্চলৰ লোকসকলক জড়িত কৰি তেওঁলোকক আয়ৰ উত্স প্ৰদান কৰা।\nৰাজ্যখনে সন্মুখীন হোৱা ডাঙৰ সমস্যাটো হৈছে ভূমি স্খলন সমস্যা, যি বিলাক ঠাইত পৰিবৰ্তনশীল খেতি কৰা হয়, সেই ঠাইত এই সমস্যাৰ প্ৰকোপ বেছি। জনজাতি বসতি প্ৰধান ষষ্ঠ অনুসূচীৰ অন্তৰ্ভুক্ত জিলা সমূহত প্ৰাচীন পদ্ধিতত বা পৰিবৰ্তনশীল প্ৰক্ৰিয়াৰে খেতি কৰা হয়, তাতে এই বাঢ়ি আহি থকা সমস্যাটো অধ্যয়নৰ বাবে বহুদিনৰ বাব অনুভৱ কৰি থকা হৈছে। ১৯৫৩ চনত ৰাজ্যিক চৰকাৰ আৰু কিছুমান জনজাতীয় নেতাৰ অনুৰোধত ভাৰত চৰকাৰৰ বন বিভাগৰ মহাপৰিদৰ্শক আৰু কৃষি আয়ুক্তই এটা প্ৰাৰম্ভিক অধ্যয়ন চলাইছিল। বিশেষজ্ঞসকলৰ পৰামৰ্শৰ ভিত্তিত ১৯৫৪ চনত পৰিবৰ্তনশীল কৃষি কৰ্মৰ বাবে হোৱা ভূমিৰ নিম্নগামী উৰ্বৰতাৰ ওপৰত অধ্যয়ন কৰি ব্যৱস্থা লবলৈ গাৰো পাহাৰত বাটকটীয়া হিচাপে এটা প্ৰকল্প হাতত লয়। বিশেষজ্ঞসকলে এটা কথালৈ আঙুলিয়াই দেখুৱালে যে সেই ঠাইত ভূমিৰ নিম্নগামী উৰ্বৰতাৰ তুলনাত ভূমি স্খলনৰ কথাটো বৰ এটা ধৰিবলগীয়া নহয়। তদুপৰি আন এটা কথাও দেখুৱালে যে সংহত কৃষি কৰ্মই ভূমিৰ অনুৰ্বৰতা কমাব পাৰে। সংহত কৃষিৰ বাবে ভূমিৰ ব্যৱহাৰটো এনেকৈ দেখুওৱা হল যে, ওপৰৰ এঢলীয়া খিনিৰ মাটি ধুই নিয়াৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ আৰু নিজৰা বৈ থাকিবলৈ বুলি তাতে বৃক্ষ ৰোপন কৰিব লাগে, মাজৰ এঢলীয়া খিনিত উদ্যান শস্য ৰুব লাগে আৰু নামনিৰ এঢলীয়া আৰু উপত্যকাৰ তলি ভাগ প্ৰধান খাদ্য শস্যৰ বাবে আকৃতিটো দিব লাগে। লগেত এই পৰামৰ্শও দিয়া হৈছে যে একলগে ঝুম খেতি পুনৰ সংস্থাপনৰ উদ্দেশ্য তাত ছেঁই ধৰা শস্য যেনে, ৱাট্ল (Acacia Mollesimav ardurrans) নতুনকৈ এৰি থৈ অহা ঝুম খেতিত ৰুব পাৰি। Acacia Mollesivardurrans ৰ পৰিপক্কতাৰ সময় ৮-৯ বছৰ হলেও আগতেও গোটাব পাৰি। শস্য খিনি ছেঁই ধৰণৰ বাবে ই ভূমি ভাগত নাইট্ৰজেন বৃদ্ধি কৰে আৰু ভূমি ভাগ সেমেকা কৰি ৰাখে। ধাৰণাটো এনেকুৱা আছিল যেতিয়া ঝুম খেতিৰ চক্ৰত আকৌ ঝুম খেতিৰ আৰম্ভ কৰা হয়, তেতিয়া এই ৱাটল গছ বিলাক কাটি দিয়া হয়, গছৰ ছাল বিলাক ৰংবনাবৈল আৰু গছবিলাক খৰি হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। কিন্তু গাৰো পাহাৰৰ তিনি ঠাইত পৰীক্ষামূলকভাৱে কৰা ৱাটল খেতিয়ে এটা কথা উদঙাই দিছে যে ইমান কথা কম উচ্চতাৰ ঠাইত এই বিধৰ খেতি নহয়। গতিকে অনুমোদনৰ এই খণ্ডটো ফলপ্ৰসূ হৈ নুঠিল আৰু তাতে সামৰণি মৰা হল। এই অনুমোদনৰ আন এটা ভাগত থকা উদ্যান শস্যৰ বিষয়ে কবলৈ গলে, এই গাৰো পাহাৰতে কাজু বাদাম, জালুক, পেৰা-ৰবৰ, কফি আদিৰ বাটকটীয়া হিচাপে তিনিটা কেন্দ্ৰত খেতি আৰম্ভ কৰা হৈছিল। যিহেতুকে সেই জনজাতীয় অঞ্চলটোৰ যাতায়ত ব্যৱস্থাৰ সিমান ভাল নহয়, গতিকে আনাৰস, কল আদিৰ দৰে সোনকালে নষ্ট হব পৰা বস্তু সমূহৰ বিপনন কৰাটো টান আৰু সেই বাবে তেনে বস্তুৰ খেতিসমূহ কৰা হোৱা নাই। তিনিটা কেন্দ্ৰত বাটকটীয়া হিচাপে আৰম্ভ কৰা খেতি কেইডৰাই ভাল ফল দেখুওৱা বাবে উত্সাহিত হোৱা গল আৰু ষষ্ঠ অনুসূচীত থকা আন আন জিলাসমূহৰ বাবে বন বিভাগৰ অধীনতে আন এটা বিভাগে খোলা হল। সংযুক্ত উত্তৰ কাছাৰ আৰু মিকিৰ পাহাৰ জিলা, খাচীয়া-জয়ন্তীয়া পাহাৰ জিলা আৰু মিজো পাহাৰ জিলাত বিস্তৃত উচ্চতা, মাটি আৰু তাপমাত্ৰা, আদ্ৰতা আৰু বৰষুণৰ বাবে তেনেবোৰ ঠাইত কেন্দ্ৰ খোলা হল। ক্ৰমান্বয়ে ভূমি সংৰক্ষণৰ বাবে ১৯৫৮ চন পৰ্যন্ত ভালে কেইখনো বন বিভাগ খোলা হল, আৰু ষষ্ঠ অনুসূচীৰ জিলাসমূহত এনেকুৱা ধৰণৰ কাম কৰিবলৈ এখন বেলেগকৈ বন বিভাগ খোলা হল ১৯৫৯ চনলৈ কামটোৱে ব্যাপক প্ৰসাৰতা লাভ কৰিলে আৰু ভূমি সংৰক্ষণৰ কাম কৰিবলৈ এটা বেলেগ বিভাগ খুলিবলৈ থিৰাং কৰা হল। মুখ্য বন সংৰক্ষক ডাঙৰীয়াক ভূমি সংৰক্ষণ বিভাগৰ সঞ্চালকৰ দায়িত্বও অৰ্পন কৰা হল। ১৯৬০ চনত ভূমি সংৰক্ষণৰ বিভাগৰ কাম কাজখিনি ষষ্ঠ অনুসূচীৰ বাহিৰৰ ঠাই সমূহলৈও লৈ যোৱা হল আৰু এটা মাননি অসম ভূমি সংৰক্ষণ বিভাগ খোলা হল। তাৰ পিছত নষ্ট নোহোৱা শস্যৰ খেতিৰ খোলা হল। তাৰ পিছত নষ্ট নোহোৱা শস্যৰ খেতৰ দ্বাৰা উত্সাহিত হৈ কাজু-বাদাম, কফি আৰু জালুকৰ খেতি কৰিবলৈ ঋণ তথা ৰাজ সাহায্যৰ আঁচনি এখন প্ৰস্তুত কৰিলে। এই আঁচনিখনৰ মতে জনজাতি সমূহে কৰা ক্ষুদ্ৰ পৰিসৰৰ আঁচনিখনৰ আধা খৰচ ৰাজসাহায্য হিচাপে আৰু বাকী থকা আধা অংশ খেতি চপোৱাৰ পিছত সহজ কিস্তিত আদায় দিয়াৰ ব্যৱস্থা থাকিব। নতুনকৈ এৰি অহা ঝুম খেতিৰ মাটিত কাজু বাদামৰ খেতিখন প্ৰাথমিক অৱস্থাত কৰা হব যাতে এই বিধ শস্যৰ খেতিয়ে স্থায়ীভাৱে খেতি মাটি ডৰা আগুৰি ধৰে আৰু লগে লগে আয়ৰ উত্সও হৈ পৰে। যিহেতুকে নিম্ন স্তৰত কাৰিকৰী কৌশল জনা মানুহৰ সংখ্যা কম, গতিকে এনেকুৱা মালভূমি খণ্ডত জনজাতীয় মানুহে স্থায়ীভাৱে শস্য উত্পাদনৰ ব্যৱস্থা কৰিব পাৰিব বুলি প্ৰাথমিক অৱস্থাত আশা কৰিব নোৱাৰি। তথাপিও ভূমি সংৰক্ষণ বিভাগৰ প্ৰশিক্ষিত বিষয়াসকলৰ নিৰীক্ষণত যত এঢলীয়া বিলাক মধ্যমীয়া আৰু বান্ধ দি আৰু জলসিঞ্চনৰ যোগে খেতি কৰি লাহে লাহে এই আঁচনিখনত অগ্ৰগিত লাভ কৰা হৈছিল। মালভূমি অঞ্চলত ধানৰ খেতি কৰিবলৈ বুলি কিছুমান ওখ বান্ধ আৰু লঘু ধৰণৰ পাম্পেদি জলসিঞ্চনৰ ব্যৱস্থা কৰি পৰীক্ষামূলকভাৱে খেতি কৰা হৈছিল। ১৯৫৮-৫৯ চনত খহনীয়া হোৱা ঠাইত সংযুক্ত খাচীয়া আৰু জয়ন্তীয়া পাহাৰ জিলাৰ জিলা পৰিষদে দুটা কেন্দ্ৰত বৃক্ষ ৰোপন কায্যসূচী হাতত লৈছিল আৰু তাৰ পিছতে অৰ্থবহভাৱে মিজো পাহাৰ জিলাত আৰু এতিয়াও সংযুক্ত মিকিৰ পাহাৰ আৰু উত্তৰ কাছাৰ জিলাত হৈ আছে। ১৯৬৩ চনৰ জুলাই মাহত শ্ৰী এম চি জেকব ডাঙৰীয়াই অসমৰ ভূমি সংৰক্ষণৰ বিভাগৰ সঞ্চালকৰ পূৰ্ণকালিন দায়িত্বভাৰ গ্ৰহণ কৰে। এটা বাটকটীয়া প্ৰকল্প হিচাপে প্ৰথম আৰম্ভণিৰপৰা ৰাজ্যৰ ভূমি সংৰক্ষণ বিভাগৰ লগত ইয়াৰ বিভিন্ন উন্নয়নৰ মাজত তেখেত সংপৃক্ত হৈ আছিল, তেখেত প্ৰথমে বান সংৰক্ষক আৰু পিছত মুখ্য বন সংৰক্ষক আৰু বন বিভাগৰ পদবীৰ পৰা আঁতৰি অহাৰ পিছৰ পৰা ভূমি সংৰক্ষণৰ বিভাগৰ সঞ্চালক পদত অধিষ্ঠিত হৈ আছিল। তেতিয়াৰ পৰা বিভাগটোৱে স্বাধীনভাৱে কাম কৰি আছে আৰু ইয়াৰ অধীনত বিভিন্ন বিভাগৰ সৃষ্টি হৈছে।\nবন্দৱস্ত/কৰ্ম বিতৰণ(Arrangement/ Distribution of Work)\nঅসম চৰকাৰৰ এই বিভাগটোত সঞ্চালকেই হৈছে সৰ্বেসৰ্বা। মুখ্য কায্যালয়ত তেওঁক ভূমি সংৰক্ষণ বিভাগৰ এজন জ্যেষ্ঠতম যুটীয়া সঞ্চালক আৰু এজন জ্যেষ্ঠতম বিভাগীয় বিষয়াই পৰিকল্পনা বিষয়া হিচাপে সহায় কৰে। এওঁবিলাকৰ উপৰি সঞ্চালকালয়ত ভূমি সংৰক্ষণ বিভাগৰ সঞ্চালকক পৰিসংখ্যা বিষয়ত সহায় কৰিবলৈ এজন সহকাৰী ভূমি সংৰক্ষণ বিষয়াও আছে। তদুপৰি বিত্ত আৰু হিচাপ বিভাগত এজন বিষয়াই সেৱা আগবঢ়াই আছে, তেওঁক সাধাৰণতে বিত্ত বিভাগৰ পৰা ডেপুটেচনত অনা হয়। ক্ষেত্ৰীয় বিভাগত ক্ষেত্ৰীয় বিষয়া সকলক ভূমি সংৰক্ষণৰ যুটীয়া সঞ্চালক হিচাপে মৰ্যাদা দিয়া হয় আৰু ক্ষেত্ৰীয় স্তৰত কাম-কাজৰ বিষয়ে তেওঁলোকেই দায়বদ্ধ। ভূমি সংৰক্ষণ বিভাগৰ সকলো বিলাক যুটীয়া সঞ্চালকে বিভাগৰ কৌশল নিৰ্ণয়, আঁচনি কৰা আৰু সেই বিলাক কাৰ্যকৰী কৰা কামত ভূমি সংৰক্ষণ বিভাগৰ সঞ্চালকক সহায় কৰে। বিভাগীয় স্তৰত ভূমি সংৰক্ষণ বিভাগৰ বিভাগীয় বিষয়া সকল সেই সেই বিভাগসমূহৰ প্ৰচলিত আঁচনি সমূহ কাৰ্যকৰী কৰাৰ বাবে দায়ী। এই ক্ষেত্ৰত বিভাগীয় বিষয়া সতলক তেওঁলোকৰ অধীনস্থ সহকাৰী ভূমি সংৰক্ষণ বিষয়া সকলে সহায় কৰে। ভূমি সংৰক্ষণ বিভাগটো কেইবাটাও ৰেঞ্জত ভাগ কৰা হৈছে যিবিলাকে মূলতঃ ভূমি সংৰক্ষণ ৰেঞ্জাৰসকলৰ প্ৰত্যক্ষ আয়ত্ত্বাধীন উপ-বিভাগীয় গোট হিচাপে কাম কৰি আছে। ক্ষেত্ৰীয় স্তৰত আঁচনি সমূহ কাৰ্যকৰী কৰাৰ বাবে এই বিষয়াবৰ্গ শতকৰা এশভাগেই দায়বদ্ধ। অৱশ্যে তেওঁলোকক বহুকেইজন অধীনস্থ কৰ্মচাৰীয়ে, যেনে, ভূমি সংৰক্ষণ অভাৰচীয়া, ভূমি সংৰক্ষণ ডেমষ্ট্ৰেটৰ (জ্যেষ্ঠ আৰু কনিষ্ঠ), ভূমি সংৰক্ষণ ক্ষেত্ৰ কৰ্মী আৰু ভূমি সংৰক্ষণৰ ক্ষেত্ৰীয় মালি আদিয়ে সহায় কৰে।\nদৰ্শনকাৰীৰ গণনা: 13881