অষ্টাংগিক আৰ্য মাৰ্গ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nঅষ্টাংগিক আৰ্য মাৰ্গ\nআঠডাল মাৰি থকা ধৰ্মচক্ৰই অষ্টাংগিক আৰ্য মাৰ্গ চিহ্নিত কৰে।\nঅষ্টাংগিক আৰ্য মাৰ্গ (পালি: ariya aṭṭhaṅgika magga, সংস্কৃত: āryāṣṭāṅgamārga) সংসাৰৰ পৰা মোক্ষলাভ (জীৱন আৰু মৃত্যুৰ চক্ৰৰ অন্ত) আৰু নিৰ্বাণ প্ৰাপ্তিৰ বাবে বৌদ্ধ কাৰ্যপন্থাৰ এক পুৰণি সাৰাংশ। বৌদ্ধ প্ৰতীকসমূহৰ মাজত ধৰ্মচক্ৰই অষ্টাংগিক আৰ্য মাৰ্গ দৰ্শায়।\nএই মাৰ্গত আঠটা কাৰ্য আছে: সম্যক দৃষ্টি, সম্যক সংকল্প, সম্যক বাক্য, সম্যক কৰ্ম, সম্যক জীৱিকা, সম্যক প্ৰযত্ন, সম্যক স্মৃতি আৰু সম্যক সমাধি। ইয়াৰে প্ৰথম দুটা সম্যক প্ৰজ্ঞা, তাৰ পাছৰ তিনিটা সম্যক শীল আৰু শেষৰ তিনিটা সম্যক সমাধি।\nপ্ৰথমে বৌদ্ধ ধৰ্মত এই কাৰ্যসমূহ আৰম্ভ হৈছিল এই ধাৰণাৰে যে শৰীৰ-মনে ভ্ৰষ্ট ধৰণেৰে কাম কৰে (সম্যক দৃষ্টি); যাৰ পাছত বৌদ্ধ মাৰ্গত প্ৰৱেশ কৰা হয়: সম্যক পালন, সম্যক সংযম, দয়া আৰু কৰুণা বৃদ্ধি কৰা। অৱশেষত ধ্যান বা সমাধি লাভ কৰা হয়। ই শৰীৰ আৰু মনৰ বিকাশৰ কাৰ্যক সুদৃঢ় কৰে। পাছলৈ প্ৰজ্ঞা বৌদ্ধ ধৰ্মত গুৰুত্বপূৰ্ণ হৈ পৰিল, আৰু এই মাৰ্গৰ এক অন্য ধাৰণা বিকশিত হ'ল। ইয়াৰ উদ্দেশ্য অজ্ঞান আৰু পুনৰ্জন্মৰ অন্ত।\nঅষ্টাংগিক আৰ্য মাৰ্গ বৌদ্ধ শিক্ষাৰ এক প্ৰধান সাৰাংশ, যিয়ে অৰ্হতলৈ লৈ যায়। থেৰবাদত এই মাৰ্গক শীল, সমাধি আৰু প্ৰজ্ঞা বোলা হয়। মহাযানত এই মাৰ্গৰ তুলনা কৰা হয় বোধিসত্ত্ব মাৰ্গৰ সৈতে। মহাযানৰ মতে বোধিসত্ত্ব মাৰ্গে অৰ্হতৰ আগলৈ যাত্ৰীক লৈ যায়: পূৰ্ণ বুদ্ধত্বলৈ।\n↑ Brekke, Torkel. "The Religious Motivation of the Early Buddhists". Journal of the American Academy of Religion, Vol. 67, No.4(Dec. 1999), p. 860\n↑ 3.0 3.1 3.2 Anderson 2013, পৃষ্ঠা. 64–65.\n↑ 4.0 4.1 Lopez 2009, পৃষ্ঠা. 136-137.\n↑ Vetter 1988, পৃষ্ঠা. 11–14.\n↑ Raju 1985, পৃষ্ঠা. 147–51.\n↑ Eliot 2014, পৃষ্ঠা. 39–41.\n↑ Harvey 2016, পৃষ্ঠা. 253–55.\n↑ Harvey, Peter (2000). An introduction to Buddhist ethics : foundations, values and issues. প্ৰকাশক Cambridge: Cambridge Univ. Press. পৃষ্ঠা. 123–24. ISBN 0-521-55394-6.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=অষ্টাংগিক_আৰ্য_মাৰ্গ&oldid=320967"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন 15 মে' 2022 তাৰিখে ২২:৩০ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


শ্বিলং-চহৰা, মাউলিননং-ডাউকি-তামাবিল... মেঘালয়ৰ পাহাৰে-পানীয়ে তিনিটা সুখময় দিন (আব্দুছ চাজিদ) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nশ্বিলং-চহৰা, মাউলিননং-ডাউকি-তামাবিল… মেঘালয়ৰ পাহাৰে-পানীয়ে তিনিটা সুখময় দিন (আব্দুছ চাজিদ)\n৷৷ এক ৷৷\n‘বিশ্ব পৰ্যটন দিৱস’টো আহিলেই মোৰো যেন কিবা পাখিহে গজি উঠে! জীৱন-জীৱিকাৰ পিঞ্জৰাবদ্ধতাৰ পৰা মুক্তি বিচাৰি চঞ্চল হৈ পৰা মনটোৱে ক’লৈ যাওঁ কি চাওঁ কৰি থাকে৷ এইবাৰ উক্ত দিনটোত সেয়ে ঠিক কৰিলোঁ মেঘৰ মাজলৈ যোৱা হওঁক বুলি৷ লক্ষ্য বান্ধি ল’লোঁ আমাৰ চুবুৰীয়া ‘মেঘৰ দেশ’ মেঘালয়৷ ৰাজধানী শ্বিলঙলৈ আগতে বিভিন্ন সংক্রান্তত কেইবাবাৰো যোৱা হৈছে, ফুৰা হৈছে৷ কিন্তু তাৰ পৰা কিয় নাজানো, আৰু আগ বাঢ়িব পৰা নাই৷ গতিকে এইবাৰ দৰ্শনস্থলী হিচাপে নিৰ্দিষ্ট কৰি ল’লোঁ মাউলিননং, ডাউকি, তামাবিল ভাৰত-বাংলাদেশ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সীমান্ত৷ তদুপৰি চহৰা৷\nসেই উদ্দেশ্য আগত ৰাখি ১অক্টোবৰ ২০১৪, বুধবাৰৰ পুৱাই ঘৰ এৰিলোঁ৷ লগত পত্নী আৰু আমাৰ ওচৰৰে দৈমাৰী৷ ভ্ৰমণ-সংগী বিচাৰি উত্ৰাৱল হৈ থকা দহেশ্বৰ দৈমাৰী আৰু সেই ইচ্ছাত সাৰ-পানী যোগোৱা মই, দৰাচলতে আমি দুজনেহে পৰিকল্পনাটো এদিন গোপনে যুগুতাইছিলোঁ৷ শেষ মুহূৰ্তত আমাৰ এওঁ গম পাই গ’ল আৰু ‘বমি নকৰোঁ’ বুলি তিনি সইত খালত দলত স্থান দিলোঁ৷ ইয়াৰোপৰি উল্লেখ কৰিলে বোলে সৰু থাকোঁতে তেওঁ হেনো শ্বিলঙতেই খোজ কাঢ়িবলৈ শিকিছিল!\nপ্ৰথমে নাগালেণ্ড এক্সপ্ৰেছ ৰেলেৰে জাগীৰোডলৈ৷ তাৰ পৰা বাছেৰে যোৰাবাট৷ যোৰাবাটত দুপৰীয়াৰ সাজ খাই টাটা চুম’ৰে অৱশিষ্ট ৮০কিল’মিটাৰ৷ নংপোত অলপ সময় জিৰাই ইষ্ট খাচী হিলচৰ বক্ষত অৱস্থিত শৈল চহৰ শ্বিলং সোমালোঁ৷ পুলিচ বজাৰ এলেকাৰ জি.এছ. ৰ’ডত থকা হোটেল ল’টাচত উঠাৰ আগতেই, টেক্সিৰে গৈ থকা অৱস্থাতে এজাক দবা-পিটা বৰষুণে স্বাগতম জনালে ‘প্ৰাচ্যৰ স্কটলেণ্ড’লৈ৷ প্ৰচণ্ড ট্ৰেফিক জামে জগোৱা বিড়ম্বনা আৰু বৰষুণজাকে হঠাতে নমাই অনা ঠাণ্ডা৷ হ’লেও তেনে এক অভাবনীয় আদৰণিত আৰম্ভণিতেই মনটো ভৰি পৰিল৷ যাত্ৰা সফল হোৱাৰ ইংগিত পাই গ’লোঁ৷\nমেঘালয়ত চলি থকা কয়লাখনিসমূহ বন্ধ কৰিবলৈ অলপতে NGT (National Green Tribunal)এ জাৰি কৰা জাননী প্ৰত্যাহাৰৰ দাবীত MIPRL (Meghalaya Indigenous People’s Rights and Livelihood)এ চলাই থকা অৰ্থনৈতিক অৱৰোধ হিংসাত্মক হৈ উঠাৰ ফলত ২৪ছেম্বেৰত পূব জয়ন্তীয়া পাহাৰ জিলাৰ মুখহেপ গাঁৱত পুলিচৰ গুলীত দুজন নিৰীহ লোকে প্ৰাণ হেৰুৱাইছিল৷ তাৰ লগতে জোৱাইৰ শিল্লিয়াংৰাজিৰ বেংকাৰ পাছা নামৰ ছাত্ৰ এজনক অচিনাক্ত দুৰ্বৃত্তই কৰ্ণাটকৰ ধাৰৱুডত নৃশংসভাৱে কৰা হত্যাৰ প্ৰতিবাদত HNLC (Hynniewtrep National Liberation Council) নামৰ উগ্ৰপন্থী সংগঠন এটাই ১অক্টোবৰৰ সন্ধিয়া ৬বজাৰ পৰা ২অক্টোবৰৰ সন্ধিয়া ৬বজালৈ ২৪ঘণ্টীয়া বন্ধৰ আহ্বান জনাইছে৷ খবৰটো হঠাতে শুনিবলৈ পোৱাত মনটো সেমেকি উঠিল৷ পিছে ‘বন্ধ প্ৰদেশ’ৰ স্থায়ী বাসিন্দা হোৱাৰ সুবাদত(!) পুঞ্জীভূত দীৰ্ঘদিনীয়া অভিজ্ঞতাৰে নিজকে নিজে প্ৰবোধ দিলোঁ… যি হয় দেখা যাব বুলি৷ তাকে লৈ অযথা কালক্ষয় কৰাৰ বিপৰীতে টেক্সিচালক বীৰেন্দ্ৰ সিঙৰ লগত কথা খাটাং কৰিলোঁ যে কাইলৈ আমি ৰাওনা হ’ম পোনতে মাউলিননঙলৈ, আৰু তাৰ পৰা ওলাই ডাউকি হৈ তামাবিল ভাৰত-বাংলাদেশ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সীমান্ত চাম৷\nবন্ধৰ প্ৰসংগটো আৰু এখোপ পিছলৈ দলিয়াই সপোন-চহৰ শ্বিলঙৰ গধূলিবেলাটোৰ মজা লওঁ বুলি ওলালোঁ৷ ইফালে-সিফালে তহল দিয়াৰ উপৰি ‘এৱেৰনেছ কনচাৰ্ট’ উপভোগ কৰিবলৈ পালোঁ৷ সদাব্যস্ত পুলিচ বজাৰৰ চ’ক তেতিয়া লোকে-লোকাৰণ্য৷ প্ৰধান মন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোডিজীৰ ‘স্বচ্ছ ভাৰত অভিযান’ৰ সৈতে সংগতি ৰাখি ষ্টেজত চলি আছে সংগীতৰ এক সুদীৰ্ঘ অনুষ্ঠান৷ সমৱেত শ্ৰোতাক গীত-বাদ্যৰে মন্ত্ৰমুগ্ধ কৰি ৰাখিছে অপৰিচিত অনেকজন শিল্পীয়ে৷ বহু সময় ধৰি আমি তাৰ সোৱাদ ল’লোঁ৷ তল-ওপৰকৈ ঘূৰি-ফুৰি মানুহৰ মাজত কটালোঁ৷ ১০টা বছৰৰ বিৰতিত চকুৰ আগলৈ অহা পাহাৰৰ ৰাণীৰ ৰেহ-ৰূপ চালোঁ৷ লগতে খাচী কংহঁতক৷ অকল্পনীয় পৰিৱৰ্তন লক্ষ্য কৰিলোঁ৷\n১৯৬৪চনৰ আগলৈ শ্বিলং এখন সৰু গাঁও আছিল৷ কিম্বদন্তিৰ মতে বিচি এলেকাৰ গাঁও এখনত কুমাৰী মাতৃৰ গৰ্ভত জন্মা চাইলং নামৰ সুদৰ্শন পুত্ৰ সন্তানটি, যাক পিছলৈ স্থানীয় দেৱতা হিচাপে মানি অহা হৈছে, তেওঁৰ পৰাই শ্বিলং নামটোৰ উৎপত্তি৷ আমি এল.পি. স্কুলৰ প্ৰথম মানত থাকোঁতে ভূগোল-সাধাৰণজ্ঞান শ্ৰেণীত ভাৰতৰ ৰাজ্য আৰু ৰাজধানীৰ নাম মুখস্থ কৰোঁতে অসম-শ্বিলং বুলি মৰা চিঞৰ আজিও কাণত বাজে৷ সেই সময়তে ই ইষ্ট খাচী হিলচৰ জিলা সদৰ আৰু মেঘালয়ৰ ৰাজধানী হৈ পৰে৷ ব্ৰিটিছৰ অধীনৰ পৰা দেশে স্বাধীনতা লাভ কৰাৰ সময়ত খাচী-জয়ন্তীয়া পাহাৰ জিলা আৰু গাৰো পাহাৰ জিলা হিচাপে অসম প্ৰদেশৰ অন্তৰ্ভুক্ত আছিল মেঘালয় অঞ্চলটো৷ ১৯৭০চনত এই দুই অঞ্চল একত্ৰিত হৈ কেন্দ্ৰীয়শাসিত অঞ্চলৰ মৰ্যাদা লাভ কৰে৷ ১৯৭২চনৰ ২১জানুৱাৰীত মেঘালয়ক পূৰ্ণাংগ ৰাজ্য ঘোষণা কৰা হয়৷ মাতৃতান্ত্ৰিক ব্যৱস্থা প্ৰচলনৰ হেতু ইয়াৰ অধিবাসীসকলে মাতৃ পৰিচয় সূত্ৰে সামাজিক, পাৰিবাৰিক স্বীকৃতি অৰ্জন কৰি আহিছে৷ মাকৰ মৃত্যুৰ পিছত সম্পত্তিৰ গৰাকী হয় কনিষ্ঠা কন্যা৷ এয়া মেঘালয়ৰ পৰম্পৰা, মেঘালয়ৰ বিশেষত্ব৷\nখুব কম ভূমিহে কৃষিৰ উপযোগী যদিও ৰাজ্যখনৰ অৰ্থনীতি মূলতঃ কৃষি নিৰ্ভৰশীল৷ লগতে পৰ্যটন৷ পৰ্যটনৰ ক্ষেত্ৰত ৰাজ্যখনে চকুত লগাকৈ বিকাশ সাধিছে৷ সময়ৰ লগে লগে গঢ়ি উঠিছে অনেক পৰ্যটক আকৰ্ষক কেন্দ্ৰ৷ খৰস্ৰোতা নদী, জলপ্ৰপাত আৰু পৰ্বতময় ৰাজ্যখনৰ দক্ষিণ আৰু পশ্চিম দিশত আছে চুবুৰীয়া ৰাষ্ট্ৰ বাংলাদেশ৷ ৪৪নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথে দেশখনৰ ভূখণ্ডৰসৈতে সংযোগ ঘটাইছে৷ ঘৰত গুগুল আৰ্থৰ চেটেলাইট ভিউত আগতীয়াকৈ সেয়া চাই নিজকে প্ৰস্তুত কৰি লৈছোঁ৷ সেই পথেৰেই আমি ধাৱমান হ’ম কাইলৈ পুৱাতে৷\n৷৷ দুই ৷৷\nপৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্নতাই ঈশ্বৰপৰায়ণতা৷ পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্নতাই জীৱ-জগতৰ লগতে সকলোৰে মংগল সাধে আৰু দেখুৱাই দিয়ে শান্তিৰ বাট৷ ভাৰতীয় দৰ্শনৰ অন্যতম মহামূল্যৱান কথা এইষাৰ৷ জাতিৰ পিতা মহাত্মা গান্ধীয়ে বিয়াল্লিশৰ আন্দোলনৰ সময়ত উপলব্ধি কৰিছিল যে পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্নতা-অনাময় ব্যৱস্থা স্বাধীনতাতকৈ কম গুৰুত্বপূৰ্ণ নহয়৷ গান্ধীজীৰ ডেৰশ বছৰীয়া জন্ম-জয়ন্তীত যাতে দেশক পৰিষ্কাৰ কৰি বিশ্বৰ আগত এক আদৰ্শ দাঙি ধৰিব পাৰি এতিয়া তাৰে আন্তৰিকতাপূৰ্ণ প্ৰয়াস আৰম্ভ কৰিছে ভাৰতবৰ্ষৰ প্ৰধান মন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে৷ আগন্তুক পাঁচ বছৰত, অৰ্থাৎ, ২০১৯চনৰ অক্টোবৰ মাহৰ ভিতৰত ভাৰতক পৰিষ্কাৰ কৰাৰ লক্ষ্য আৰু আশাৰে দেশজুৰি হাতত লোৱা হৈছে ‘পৰিষ্কাৰ ভাৰত অভিযান’৷ গান্ধীজীৰ জন্মদিন ২অক্টোবৰৰ দিনাই শুভাৰম্ভ ২লাখ কোটি টকা ব্যয়সাপেক্ষ দেশৰ সৰ্ববৃহৎ পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্নতা আৰু অনাময় অভিযানৰ৷ এনেহেন অভিলাষী, বিশাল আৰু নিতান্তই প্ৰয়োজনীয় কৰ্মযজ্ঞত হাত উজান দিয়াটো আমাৰো কৰ্তব্য৷\nআজি ২অক্টোবৰ ২০১৪৷ ‘স্বচ্ছ ভাৰত অভিযান’ৰ সেই বিশেষ দিনটো আজিয়েই৷ আৰু এই বিশেষ দিনটোতে আমি ওলাইছোঁ এচিয়াৰ ভিতৰতে পৰিষ্কাৰ বুলি স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত এখন সৰু অথচ আকৰ্ষণীয় খাচী গাঁৱলৈ, শ্বিলঙৰ পৰা ৯০কিল’মিটাৰ যাৰ দূৰত্ব৷ সঁচাই, কি আচৰিত এক সংযোগ! ভাবিয়ে মনটো উৎফুল্লিত হৈ পৰিল৷ এই সংযোগ পিছে সম্পূৰ্ণ কাকতালীয়৷ পূৰ্ব-পৰিকল্পিত মুঠেই নহয়৷\nআগসন্ধ্যা কথা পাতি থোৱা মতে ড্ৰাইভাৰ বীৰেন্দ্ৰসিং সময়মতে হাজিৰ হ’লহি জি.এছ. ৰ’ডত অৱস্থিত হোটেল ল’টাচৰ সন্মুখত৷ তেওঁৰ গাড়ীখনৰ কণ্ডিছন ভাল নহয় বুলি আন এখন গাড়ী ড্ৰাইভাৰসহ আনিছে৷ ভ্ৰাতৃসম চালকজনলৈ আমাক হস্তান্তৰ কৰাৰ লগতে আশ্বাস বাক্য দুআষাৰ শুনাই তেওঁ গ’লগৈ৷ সময় নষ্ট নকৰি আমিও যাত্ৰাৰম্ভ কৰি দিলোঁ৷ মন কৰিলোঁ, সদাশব্দময় চহৰখন আজি কিন্তু তেনেই নিস্তব্ধ৷ ২৪ঘণ্টীয়া বন্ধৰ প্ৰভাৱত গাড়ী-মটৰ ওলোৱা নাই, দোকান-পোহাৰৰ জাপ বন্ধ৷ আনকি তেল ভৰাবলৈ ৰিফিলিং ষ্টেছন এটাও খোলা নাই৷ পুৱা আয়োজিত সমূহীয়া দৌৰত ভাগ লোৱাসকলৰ বাদে মানুহ-দুনুহ আনদিনাৰ দৰে নাই৷ তেনে পৰিৱেশকে সন্মুখৰ আইনাৰে চাই চাই আগুৱাই গৈ আছে অজয় কুমাৰৰ ক’লা-হালধীয়া মেঘালয় টেক্সি ML05H1331৷ চিন্তা-দুশ্চিন্তা নথকাকৈ নাছিল যদিও ততোধিক আছিল সাহস৷ পৰ্যটক হ’বলৈ হ’লে সাহস যেনেকৈ অপৰিহাৰ্য ঠিক তেনেকৈ পৰ্যটকক কঢ়িয়াবলৈ হ’লেও সাহসৰে দৰকাৰ৷ আমাৰ মাজত তাল-মিল খাই পৰা তেনে সংমিশ্ৰিত সাহসক সাৰথি কৰিয়েই আমি আগ বাঢ়ি যাব ধৰিলোঁ, সন্মুখত কি আছে সেই অনুসন্ধিৎসা লৈ৷\nশ্বিলং পাৰ হৈ প্ৰায় ২০কিল’মিটাৰ যোৱাত হাইৱেৰ দাঁতিত এটা তেল ডিপো আধা খোলাৰ দৰে দেখা গ’ল৷ গাড়ীৰ খাদ্য ফুল টেংকি পেট্ৰ’ল হৈ গ’ল যেনিবা৷ এইবাৰ যাত্ৰীৰ খাদ্যৰ সন্ধান৷ কাৰণ ৰাতিপুৱা একো খাই অহা নাই আমি৷ খোলা হোটেললৈ দৃষ্টি ৰাখি অকাই-পকাই মাৰুতি ৮০০ দৌৰি থাকিল৷\nUmtyngarত ৰাস্তাটো দুভাগ হ’ল৷ সোঁফালে চহৰা অৰ্থাৎ চেৰাপুঞ্জীলৈ৷ দলং পাৰ হৈ বাওঁহাতে উঠি কিছু বাট অতিক্রম কৰাৰ পিছত এঠাইত খাচীয়া হোটেল খোলা পোৱা গ’ল৷ তেতিয়ালৈ ৩০কিল’মিটাৰ মানেই আহিলোঁ৷ তাতে ৰঙা চাহ, ৰুটি, বিস্কুতেৰে পেট ভৰাই ল’লোঁ৷ ‘কৱাই’ চোবালোঁ৷ তাৰ পিছত আকৌ সোমাই পৰিলোঁ সেউজ পাহাৰ আৰু উপত্যকাই অকৃপণভাৱে বিলাই থকা অবৰ্ণনীয় সৌন্দৰ্যৰ মাজত৷ মাজে মাজে শুভ্ৰ জলপ্ৰপাত একোটা৷ ভিউ পইণ্ট একোটা৷ ৰৈ ৰৈ প্ৰাকৃতিক দৃশ্য চালোঁ৷ সমুদ্ৰপৃষ্ঠৰ পৰা গড় হিচাপে উচ্চতা প্ৰায় ৫,০০০ফুট যদিও ৰাস্তা কিন্তু ভাল৷\nPongtungৰ পৰা এন.এইচ.৪০ৰ সোঁহাতে ঠেক, হাবিতলীয়া পকা ৰাস্তা এটা সোমাই গৈছে৷ এই বাটেৰে প্ৰায় ১৮কিল’মিটাৰ নিলগত আছে আমাৰ গন্তব্যস্থল৷ দেশজুৰি আজি পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্নতা আৰু অনাময় অভিযান চলাই থকাৰ সময়তে আমি উপস্থিত হ’ম ডিচক’ভাৰ ইণ্ডিয়া মেগাজিনে এতিয়াৰ পৰা ১১বছৰ পূৰ্বেই ‘Cleanest Village in Asia’ বুলি ঘোষণা কৰা মাউলিননং নামৰ গাঁওখনত আৰু পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্নতা তথা অনাময়ৰ শিক্ষা ল’ম ইয়াত বসতি কৰি থকা সহজ-সৰল খাচী মানুহখিনিৰ পৰা৷ তেওঁলোকে হাতে-কামে যি কৰি দেখুৱাইছে সহৃদয়ে তাকো চেলুট এটা দিম৷\n৷৷ তিনি ৷৷\nKhasis are traditionally clean. পৰম্পৰাগতভাৱেই চাফা তেওঁলোক৷ লক্ষ্য কৰিছোঁ, ধকধকীয়াকৈ কাপোৰ ধোৱা আৰু চিকচিকীয়াকৈ বাচন-বৰ্তন ধোৱা… অন্ততঃ এই দুটা বিষয়ত খাচীয়াক চেৰ পেলোৱাটো নিঃসন্দেহে সহজসাধ্য নহ’ব৷ ঘৰ চাফা কৰাতো তেওঁলোক ওস্তাদ৷ গৈ থকা অৱস্থাত গাড়ীৰ পৰাই নিজ চকুৰে সেয়া কতবাৰ দেখি আছোঁ৷ পানীৰ অভাৱ নোহোৱাটোকেই ইয়াৰ কাৰণ বুলি মনে মনে ভাবিছোঁ৷\nতেনে চাফ-চিকুণতাৰে অন্য নাম মাউলিননং৷ মেঘালয়ৰ পূব খাচী পাৰ্বত্য জিলাৰ Pynurslaব্লকৰ অন্তৰ্গত এখন সৰু গাঁও৷ ৰাজধানী চহৰ শ্বিলঙৰ পৰা ৪০ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথেৰে কিল’মিটাৰ হিচাপত দূৰত্ব প্ৰায় ৯০৷ Pongtungত ডাউকিলৈ যোৱা মূল পথটো এৰি সোঁহাতে সোমাই আহিলেই এই বিতোপন ঠাই, স্থানীয় অধিবাসীসকলে যাৰ নাম দিছে ‘God’s own garden’৷\nমাউলিননঙত পদাৰ্পণ কৰাৰ আগতে আমি পোনে পোনে ইয়াৰ পৰা ২কিল’মিটাৰ সিফালৰ ৰিৱাই গাঁওখনত সোমাই গ’লোঁ৷ উদ্দেশ্য… বহুতৰে মুখত শুনা, বহুতৰে লেখাত পঢ়া আৰু আলোক-চিত্ৰই মনত অপাৰ কৌতূহল জন্মোৱা প্ৰায় ৩০০বছৰৰো অধিক পুৰণি জীৱন্ত শিপাৰ সেঁতুখন নিজ চকুৰে চোৱাৰ উপৰি নিজ হাতেৰে চুই তাৰ ওপৰেৰে খোজ কাঢ়ি পাৰ হোৱাৰ অভিজ্ঞতা আহৰণ কৰা৷ তাকে সাৰোগত কৰি চালক অজয় কুমাৰে মাৰুতিখন যথাস্থানত ৰখাই দিলে৷\nকাঁড় চিন অনুসৰণ কৰি পকী পদপথেৰে আমি আগ বাঢ়িলোঁ৷ পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্ন, নিৰিবিলি এক পৰিৱেশ৷ মনটো ভাল লাগি গ’ল৷ যাওঁতেই দেখা পালোঁ, পেলনীয়া বস্তু থ’বলৈ ডাষ্টবিন হিচাপে নিৰ্দিষ্ট দূৰত্বৰ মূৰে মূৰে স্থাপন কৰা হৈছে বাঁহ-বেতেৰে হস্তনিৰ্মিত একোটাহঁত খাং৷ শিল পাৰি তৈয়াৰ কৰা খটখটিৰে ক্রমান্বয়ে তললৈ নামিবলৈ ধৰিলোঁ৷ মুঠতে প্ৰায় ১০ কি ১২মিনিট৷ তেনেকুৱাতে বাঁওদিশে ঝৰ্ণাৰ ওপৰত দৃশ্যমান হ’ল প্ৰখ্যাত ৰুট ব্ৰীজখন৷ দুপাৰৰ দুজোপা ওখ-ডাঙৰ ৰবৰ গছৰ প্ৰাকৃতিক অস্থানিক মূলেৰেই সৃষ্টি হৈছে ওলোমা দলংখন৷ তলেৰে কলকলাই বৈ আছে ৰিৱাই৷ মেঘালয়ৰ পাহাৰীয়া জান-জুৰিবিলাকৰ ওপৰত অঞ্চলবিশেষে এনেকুৱা সেঁতু আৰু নথকা নহয়৷ দুখলপীয়াও আনকি আছে৷ তৎসত্ত্বেও এইখনে ভ্ৰমণকাৰীৰ দীৰ্ঘদিনীয়া ইচ্ছা-আকাংক্ষা নিৰসন কৰি আহিছে৷\nDorbar Shnong Nohwetৰ ফলকখন পঢ়ি অঁতাই সেঁতুৰ ওপৰেৰে ধীৰে ধীৰে খোজ বঢ়ালোঁ৷ খৰস্ৰোতা নৈত নামি বেছ কিছুপৰ পানী খেলিলোঁ৷ ডাউন ষ্ট্ৰিমত স্থানীয় ল’ৰা-ছোৱালী কেইটামানে মাছ ধৰি আছিল৷ দৰবাৰৰ নিয়ম অনুসৰি গছৰ শিপা বা গা-গছৰ ক্ষতিসাধন, জুই ধৰা, মাদক দ্ৰব্যৰ ব্যৱহাৰ আৰু যি কোনো লাভজনক কাৰবাৰ ইয়াত কৰাটো অন্যায়৷ গাঁৱৰ আইনমতে তেনে কাৰ্য দণ্ডযোগ্য৷\nফুটপাথৰ দাঁতিত কিছু দূৰে দূৰে মিনাৰেল ৱাটাৰ, ক’ল্ড ড্ৰিংকচ, চিপচ, আনাৰস, কলকে ধৰি আন আন সামগ্ৰীৰ দোকান কিছুমান৷ চাহ-ভাতৰ হোটেলো আছে৷ দৰ্শনকাৰীৰ সুবিধাৰ্থে যথেষ্টসংখ্যক প্ৰস্ৰাৱগাৰ, শৌচাগাৰ স্থাপন কৰা হৈছে৷ সেইসমূহ অতি চাফা৷ পানীৰ ব্যৱস্থাও সুন্দৰ৷ ন্যূনতম মূল্য পাঁচ টকাৰ বিনিময়ত যিকোনো মানুহেই প্ৰয়োজনত সেইবোৰ ব্যৱহাৰ কৰাত কোনো বাধা নাই৷ খাচী যুৱতী ফিচ্ছিৰ লগত কথা পাতি গম পালোঁ যে তেওঁলোকেই সেইবোৰ চোৱা-চিতা কৰে, নিতৌ পৰিষ্কাৰ কৰি ৰাখে৷\nগছ-গছনিৰে পৰিৱেষ্টিত ঠাইখিনিয়ে স্বাভাৱিকতে মন মুহিলে৷ ১৯৬৪চনতে প্ৰতিষ্ঠা লভা এখন চৰকাৰী প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ো চকুত পৰিল৷ এঘৰত এজন ডেকাই খাচী গান বজাই আছিল৷ সেয়াও অলপপৰ শুনি হৃদয় ফুলাই ল’লোঁ৷ ৰুট ব্ৰীজে বিখ্যাত কৰা ৰিৱাই ভিলেজত ভালেমান সময় কটাই আমি নাতিদূৰৰ মাউলিননঙলৈ পোনালোঁ৷\nসঁচাই ‘ঈশ্বৰৰ আপোন বাগিচা’ এইখন৷ ‘পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্নতাই ঈশ্বৰ পৰায়ণতা’ কথাষাৰৰ যথাৰ্থতা ইয়াত উপলব্ধি কৰিব পাৰি৷ খালী চকুৰে যিমান দূৰলৈ দেখা পাইছোঁ ক’তো অপৰিষ্কাৰ, অলাগতিয়াল বুলিবলৈ কুটা এগছ পৰি থকা নাই৷ গাঁওবাসী পৰম্পৰাগতভাৱে নিকা আৰু চিজিল৷ তাকে মূলমন্ত্ৰ হিচাপেলৈ ৯৫ঘৰ সহজ-সৰল খাচী জনজাতীয় মানুহে এটা শান্ত-সমাহিত আৰু সুশৃংখল পৰিৱেশত নিজৰ গাঁওখনক অনন্য ৰূপত গঢ়ি তুলিছে৷ লগতেই ক’-টুৰিজমৰ বাবে লায়ক আৰু সুবিখ্যাত কৰি পেলাইছে প্ৰকৃতিৰ আপডাল কৰি৷ দূৰৰ পৰাই মনটো কিবা সতেজ লাগি গ’ল৷\n২০০৩চনত ডিচক’ভাৰ ইণ্ডিয়া মেগাজিনৰ দ্বাৰা ‘Cleanest Village in Asia’ হিচাপে স্বীকৃতি লভাৰ পিছত ২০০৫চনত ‘Cleanest Village in India’ বুলিও পৰিগণিত হৈছিল মাউলিননং৷ বি.বি.চি.ৰ জৰিয়তে বহল প্ৰচাৰ লাভ কৰাৰ ফলত গাঁওখন বিশ্ববাসীৰ কাৰণে উৎসুকতাৰ থলী হৈ পৰিল৷ আৰু তেনেই চুবুৰীয়া হৈও ইয়াত পদাৰ্পণ কৰাৰ মাহেন্দ্ৰ-ক্ষণটি আমাৰ ভাগ্যত উপস্থিত হ’লহি মাত্ৰ সৌ-সিদিনাহে, গান্ধী জয়ন্তীৰ দিনা৷ তৎসত্ত্বেও নিজকে নিজে এই বুলি প্ৰবোধ দিব পাৰিলোঁ যে মোদীজীৰ ‘পৰিষ্কাৰ ভাৰত অভিযান’ৰ শুভাৰম্ভ ঘটিবৰ দিনাই এইপৰিষ্কাৰ ভূ-ভাগৰ দৰ্শন তথা স্পৰ্শ আমি লভিছোঁ৷ সেউজীয়া গছ-গছনি, ফুলি থকা ফুল, অৰ্কিড, বোৱঁতী পানীৰ ধাৰ, পৰিষ্কাৰ অনাময়, সৰু-বৰ নৈ-নিজৰা, জলপ্ৰপাতে পাহাৰীয়া গাঁওখনক পৰিণত কৰিছে এক ‘যাদুকৰী সৰগ’ত৷\nপাৰ্কিং এৰিয়াৰ দিশে গাড়ীখন আগুৱাই যোৱাৰ বহু আগতেই চকুৰ সন্মুখলৈ অহা দৃশ্যসমূহে বাকৰুদ্ধ কৰি পেলালে৷ ইমান চাফা! কেনিও ক’তো আৱৰ্জনা অকণমান নাই৷ আমাৰ হ’লে চিপচৰ পেকেটেই চাবা নে শিখৰ-ৰজনীগন্ধাৰ পেকেটেই নাচাবা! গাঁওখনত সোমাই গৈ থাকোঁতে এনে লাগিল, আমি যাম বুলি খবৰ পাই কোনোবাই যেন ৰাস্তা, পদপথ, ফুলনি, চোতাল, গীৰ্জা, আবাস আদি চিকুণ কৰি থৈছে নেকি! আকৌ ভাবিলোঁ, আজি ‘স্বচ্ছ ভাৰত অভিযান’ৰ আৰম্ভণি, সেইগতিকে ৰাতিপুৱাই পৰিষ্কাৰ কৰা হ’ল চাগৈ! পিছে নহয়, মাউলিননংবাসীৰ এই প্ৰক্ৰিয়া আজি নহয়, কোনকাহানিবাতে সূচনা হোৱা৷ পৰিষ্কৰণৰ অভ্যাস তেওঁলোকৰ সিৰা-উপসিৰাত প্ৰৱাহিত৷ কোনোবাই ইয়াক ধেমালিতে ‘মাউলিননংবেমাৰ’ (!) বুলিবও পাৰে৷ গতিকে গাঁওখনৰ এনেৰূপ-মাধুৰী এদিনীয়া বা মুহূৰ্তৰ কথা নহয়৷ বছৰ বছৰ ধৰি ধাৰাবাহিকভাৱে তেওঁলোকে চাফ-চিকুণতা বৰ্তাই আহিছে আৰু ভাৰতবাসীলৈ, বিশ্ববাসীলৈ এই বাৰ্তাকে বিলাই আহিছে যে Cleanliness is Godliness৷ ‘ভাৰত লেতেৰা’ বুলি বিশ্বসভাত থকা আমাৰ দেশখনৰ বদনামটো আঁতৰ কৰিবলৈ এই গাঁওখনৰ পৰা শিক্ষা ল’লেই যথেষ্ট হ’ব৷ আনকথাত ক’বলৈ হ’লে… সময়ৰ পাকচক্রত সমগ্ৰ ভাৰতবৰ্ষই আজি ‘Mawlynnong disease’টোকে স্বেচ্ছাই আদৰণি জনোৱা নাই জানো?\nপ্ৰৱেশ পথত খাচী যুৱক দুজন ৰৈ আছিল৷ গাড়ীৰ বাবদ প্ৰৱেশ মাচুল হিচাপে টকা পঞ্চাশটা ল’লে৷ পাৰ্কিং এৰিয়াত গাড়ীখন ৰখোৱা হ’ল৷ নামিয়ে পোনতে চাইনব’ৰ্ড পঢ়াত ধৰিলোঁ৷ অচিনাকি ঠাইত পৰ্যটকৰ বাবে এইটো এটা প্ৰধান কৰ্তব্য৷ মন কৰিবলগীয়া কথাবিলাকৰ বিষয়ে আগ ধৰি অৱগত হৈ লোৱাটো ভাল৷ তেতিয়া বিপদৰ অকণো ভয় নাথাকে৷ সেইকণ সতৰ্কতা অৱলম্বন নকৰা হেতুকে বহুতৰে বহু সময়ত লটিঘটি হয়৷ ল’কেচন মেপ দেখিলে তাকো অধ্যয়ন কৰি কোনফালে কি আছে নিজেই সহজে বুজি ল’ব পাৰি৷\nফলক পঢ়ি গম পালোঁ যে পাৰ্কিং এলেকাকে ধৰি ক’তো কেনিও লেতেৰা বস্তু পেলোৱা নিষেধ৷ ভ্ৰমণকাৰী দৰ্শনাৰ্থীয়ে নিজৰ লগত অনা প্লাষ্টিকৰ বটল, চিপচৰপেকেট, পে’পাৰ প্লেট-কাপ ইত্যাদি বহা ঠাইত এৰি নথৈ বা ডাষ্টবিনলৈ নিক্ষেপন কৰি সেইবোৰ নিজৰ লগতে ৰাখি নিজৰ ঠাইলৈ ওভোতাই নিব আৰু পথৰ দাঁতিতো য’তে-ত’তে দলিয়াই নেপেলাব ৷ফলৰ বাকলি, বিস্কুতৰ পেকেট বা চকলেট-মৰ্টনৰ সৰু বাকলি, চিউৱিংগাম আদি সমূহপেলনীয়া থ’বৰ বাবে দিয়া বাস্কেটত পেলাব পাৰিব৷ মদ্যপান কৰা বা অন্যধৰণে নিচাসক্তলোকক অঞ্চলটোত ভ্ৰমিবলৈ দিয়া নহ’ব৷ অবাইচ শব্দ আৰু ৰুক্ষ ব্যৱহাৰো সহ্য কৰা নহ’ব৷ ফুল ছিঙা আৰু গছ-গছনি ধ্বংস কৰাটো নিষেধ৷ বিচাৰত দোষী ব্যক্তিক গাঁও কৰ্তৃপক্ষই উচিত শাস্তি বা জৰিমনা বিহিব আৰু প্ৰয়োজন হ’লে পুলিচলৈ হস্তান্তৰিত কৰিব৷ দলবান্ধি অহা একোটা দলৰ সদস্যসকলৰ চাল-চলনৰ ক্ষেত্ৰত দলনেতাজন দায়বদ্ধ থাকিব৷ ফলকখনে যেন মাউলিননংবাসীৰ স্বাভিমানৰ কথাকে উজলাই তুলিছে৷ ভাল লাগিল শৃংখলাবদ্ধতাৰ এই দৰকাৰী কথাখিনি৷\nওলাই আহি এজন ডেকাৰ লগত কথা পাতিলোঁ৷ সম্ভাষণ জনাই সুধিলোঁ, ‘আপোনালোকৰ গাঁওখন চোৱা কামটো এতিয়া কোন ফালেৰে আৰম্ভ কৰিম, ক’ত শেষ কৰিম?’ হাঁহি মাৰি আঙুলি টোঁৱাই তেওঁ বতাই দিলে৷ আৰু সেইমতেই অগ্ৰসৰ হ’লোঁ৷\nমাউলননঙৰ পকী ফুটপাথেৰে ধীৰ খোজেৰে ইফালে-সিফালে চাই চাই আগুৱাইছোঁ আমি তিনিও৷ তিনিও অৰ্থাৎ পত্নী, দৈমাৰী আৰু মই৷ ঘৰ দেখিছোঁ, ফুলনি দেখিছোঁ, কাম কৰি থকা গঞা দেখিছোঁ৷ গেলা-পঁচা জাবৰ-জোঁথৰৰ দ’ম হ’লে সমূলি দেখা নাই৷ দুৰ্গন্ধও নাই৷ ফু মাৰি ভাত খাব পৰা এলেকা বুলি যাক ক’ব পাৰি৷ ক’তো কোনো হাই-উৰুমিও শুনা নাই৷ শৃংখলাবদ্ধতা মন কৰিলোঁ৷ যি বস্তু য’ত থাকিব লাগে ত’ত আছে৷ খেলি-মেলি, সিঁচৰতি নাই৷ একাংশ লোকৰ এনে অভ্যাস বা স্বভাৱ আনৰ বাবেও নিশ্চয়কৈ অনুকৰণীয়৷ মানুহ সৰুৰে পৰাই পৰিপাটি বা চিজিল হোৱা কথাটো ময়ো পচন্দ কৰোঁ৷ গতিকে খুব একাত্মতা অনুভৱ কৰিলোঁ৷\nপথৰ দাঁতিত ঠায়ে ঠায়ে বহাৰ সুব্যৱস্থা আছে৷ গছৰ ফেৰেঙনি বা পুতি থোৱা তিনিটা খুঁটিৰ ওপৰত একোটা থলুৱা বাস্কেট ডাষ্টবিন৷ চাহ-ভাতৰ হোটেল, হ’মষ্টে’ৰ লগতে তামোল আৰু ফল-মূলৰ গছ কিছুমান চকুত পৰিল৷ তামোল আৰু ঝাড়ু এই অঞ্চলৰ প্ৰধান কৃষিজাত উৎপাদন বুলি ইতিমধ্যে পঢ়িবলৈ পাইছিলোঁ৷ আনহাতে শিক্ষাৰ ফালৰ পৰা মানুহবোৰ এশ শতাংশই সাক্ষৰ বুলিও শুনিছিলোঁ৷ পুৰুষ-মহিলা, ল’ৰা-ছোৱালী সকলোৱে কম-বেছি পৰিমাণে ইংৰাজী ভাষা ক’ব পাৰে৷ কথা পাতি সত্যতাৰ উমান পালোঁ৷ এঠাইত দেখা জল-বিতৰণৰ স্থানীয় টেকনিকটোৱেও মনোযোগ আকৰ্ষণ কৰিলে৷ ভিতৰুৱা ঠাই, বিশেষকৈ জনজাতি অধ্যুষিত অঞ্চললৈ গ’লে এনেকুৱা কিছুমান বিশেষত্বপূৰ্ণ কথা-কাণ্ড মই সদায় লক্ষ্য কৰোঁ৷ তেওঁলোকৰ সৃষ্টিশীলতা, উদ্ভাৱন কাৰ্য লুটিয়াই-বগৰাই চাওঁ৷ তেওঁলোকৰ সৈতে তেওঁলোকৰ শব্দ যি জানো দুই-এটা প্ৰয়োগ কৰি বাক্য-বিনিময়ৰ চেষ্টা কৰোঁ৷ দিয়া-লোৱাৰ উদাৰ-নৈতিক মানসিকতাই পৰস্পৰক ওচৰ চপাই নিয়ে৷\nপ্ৰৱেশ পথত গীৰ্জাৰ কাষত গছ এজোপাৰ ওপৰত বাঁহ-বেতেৰে সজা এটা ভৱন৷ নাম দিয়া হৈছে ‘ট্ৰিহাউচ’৷ উচ্চতা ৫৭ফুট৷ তলৰ পৰা ক্রমান্বয়ে উঠি গৈ থাকিলোঁ ওপৰলৈ৷ আগে আগে যোৱা ডেকাকেইজনমান অলপমান বগায়ে ঈশ্বৰৰ নাম উচ্চাৰণ কৰি কৰি ফিৰি আহিল৷ তেওঁলোকৰ অহেতুক ভয়টো দেখি মনে মনে হাঁহি উঠি গ’ল৷ জানিব বিচাৰিলোঁ, ক’ৰ পৰানো আহিছে? প্ৰাণৰ মমতাত মুখৰ পৰা কথাই নোলাল৷ ‘আমি কিচ্ছু বলতে পাৰচ্ছিনা’হে বুলিলে৷ বেচেৰাহঁতৰ অৱস্থা দেখি ততালিকে চাইড দি দিলোঁ৷ নিজে কিন্তু বগাবলৈ নেৰিলোঁ৷ বৃক্ষভৱনটো তলা মৰা অৱস্থাত পালোঁগৈ৷ ভিতৰত চাং আছে, পোহৰৰ ব্যৱস্থাও আছে৷ ফৰিংফুটা জোনাকী নিশা ইয়াত কটাবলৈ কি যে ভাল লাগিব চাগৈ! তাৰো ওপৰলৈ উঠি দূৰৈত বাংলাদেশৰ চিলেট অঞ্চলৰ সমতল ভূমি খালী চকুৱে মণিব পৰালৈকে পৰ্যবেক্ষণ কৰিলোঁ৷ নামি আহোঁতে কাষৰ ঘৰৰ পৰা অকণমানি এটা লৱৰি আগুৱাই আহিল৷ ক’লে, ‘ছাৰ, টুৱেণ্টি ৰুপীজ প্লিজ…’ তাৰ লগত সমনীয়াৰ দৰেই অলপ পৰ লেকচাৰ মাৰিলোঁ৷ ওচৰৰে স্কুলখনত ক্লাছ টুত পঢ়ে সি৷ ট্ৰিহাউচত উঠাৰ মূল্য বিচাৰিছে৷ দেউতাকে ওচৰতে কাম কৰি আছিল৷ আমাৰ ধেমালি দেখি তেৱোঁ হাঁহিলে৷ সময়কণ মজা লাগিল৷ নামটো সি কৈছিল যদিও মোৰহে ভালকৈ মনত নৰ’ল৷ প্ৰিন্সষ্ট’ন আছিল চাগৈ৷ নামটো শুনি প্ৰায় দুই দশকৰ আগৰ আমাৰ লগৰ ৱাইজলি, হিষ্টাৰবেল, গেব্ৰিয়েলহঁতলৈ মনত পৰি গ’ল৷ জীৱনৰ স্বপ্ন খেদি এতিয়াবা ক’ত আছেগৈ নেৰিষ্টত একেখন হোষ্টেলতে থাকি বিজ্ঞান-প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ ৰস লোৱা মেঘালয়ৰ এই খাচীয়া-জয়ন্তীয়া-গাৰো ডেকাকেইটা!\nঅলপ আগলৈ পকা ৰাস্তাৰ দাঁতিতে বাঁহনিৰ মাজত প্ৰকাণ্ড শিল এটা বেৰি থোৱা অৱস্থাত দেখিলোঁ৷ নাম দিয়া হৈছে ‘বেলেন্সিংৰক’৷ চেপেটা ডাঙৰ শিল এটাই আকাৰত তুলনামূলকভাৱে বহুত সৰু আন এটা শিলৰ ওপৰত সন্তুলন ৰক্ষা কৰি আছে৷ এয়া প্ৰাকৃতিকভাৱে সংঘটিত ভাৰসাম্যতা বুলি জানিবলৈ পাইছিলোঁ যদিও এতিয়া নিজ চকুৰে দেখি আচৰিত যেনেই লাগিল৷\nতাৰো অলপ আগলৈ বাংলাদেশ ভিউপইণ্ট, ভ্ৰমণকাৰীক যি স্কাইৱাকৰ সোৱাদ দিয়ে৷ ৮৫ফুট উচ্চতাৰ এই দৰ্শনথলী দৰাচলতে ৰিৱাই গাঁৱৰ সীমাৰ ভিতৰত৷ ইয়াত উঠিও চুবুৰীয়া ৰাষ্ট্ৰ বাংলাদেশৰ সমভূমি অঞ্চলৰ খেতি পথাৰ, নদী, গছ-গছনি আদি চাব পাৰি৷ বাংলাদেশ দৰ্শনৰ বাবদ এইবাৰ বিশ টকা দিবলগীয়া হ’ল খাচী ছোৱালী লাফিৰনাই মাই লিয়েংগাপক৷ তাইৰ লগতো কথা-বতৰা বেচ জমি উঠিল৷ ক্লাছ নাইনত পঢ়ি থকা লাফিৰনাইকসুধিলোঁ… তই আজি স্কুললৈ নগ’লি কেলেই? চকুলৈ চাই তাই মিচিকিয়াই উত্তৰ দিলে… মহাত্মা গান্ধী৷ লাফিৰনাই, ফিচ্ছিহঁতৰ সৰল-নিৰ্মল মনবোৰে, সহজ কথা-বতৰাবোৰে আমাক দি গ’ল নিৰ্ভেজাল আনন্দ কিছুমান৷ সিহঁতৰে অঙহী-বঙহীবোৰে বাঁহ-বেতেৰে সজা এই ‘মাচান’ৰ লগতে ‘ট্ৰিহাউচ’ৰপদ্ধতিগত নিৰ্মাণ কুশলতা মন কৰিবলগীয়া৷ বিশ টকাৰে কোনোপধ্যে তাক জোখা নাযায়৷\nঅলপ দূৰত এগৰাকী মহিলাক জাবৰ-জোঁথৰবোৰ জ্বলাই থকা দেখা পালোঁ৷ আৱৰ্জনা নিষ্কাষণৰ অন্য পদ্ধতি নথকাত প্লাষ্টিকবোৰ পুৰি পেলোৱা হৈছে৷ বাকী অংশ পচন সাৰ৷ মাউলিননং এৰি ওলাই আহোঁতে এজন যুৱকক দেখিলোঁ পিঠিত হোৰালৈ পাহাৰৰ গাত গজা অলাগতিয়াল উদ্ভিদবোৰ চিকুটি চিকুটি গুচাই আছে৷ ঠাই খণ্ড দেখাত অধিক পৰিষ্কাৰ, অধিক মনোগ্ৰাহী হৈ উঠিছে৷ পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্নতাৰ কামত এই মানুহবোৰৰ যেন কেতিয়াও অকণোৱেই হেমাহি নাই! সৌন্দৰ্যবোধো প্ৰশংসনীয়৷ বিপৰীতে, চিপচ-কুৰকুৰি বা গুটখাৰ পেকেটটো ফেৰেককৈ ফালি, মৰক-মৰক খাই বেপৰোৱা ভাৱে যেনি-তেনি দলিয়াই দিয়া আমাৰ ফুল-বাবুহঁতলৈহে পুতৌ উপজিল৷\nপ্ৰকৃতিয়ে ঢালি-বাকি দিয়া সৌন্দৰ্যই যাৰ সম্পদ, সেই সম্পদৰ সংৰক্ষণৰ জৰিয়তে পৰ্যটন উদ্যোগৰ বিকাশ আৰু তাৰ মাধ্যমেৰেই আহৰণকৰা জীৱন-জীৱিকা, ঈশ্বৰৰ ফুলনিৰ বাসিন্দাসকলৰ বাবে সেয়া ঈশ্বৰৰ দান বুলি ক’লে নিশ্চয় ভুল নহ’ব৷\nপ্ৰত্যাৱৰ্তনৰ বাটত এটা প্ৰশ্নই মগজুত তোলপাৰ লগালেহি৷ সেয়া হ’ল… বাংলাদেশ সীমান্তৰ ইমান নিকটৱৰ্তী ঠাই হৈও মাউলিননঙত এজনো তথাকথিত ‘বাংলাদেশী’ নেদেখিলোঁ কিয়? কোনে দিব পাৰে ইয়াৰ সদুত্তৰ?\nদিন যায়, কথা থাকে৷ অনেক বিষয়ে অৱগত হ’লোঁ, অনেক বিষয় ৰৈ গ’ল৷ আশা থাকিল, আকৌ যাম মিডফিল্ডাৰ, স্কিলফুলহঁতৰ মৰমৰ খাচী গাঁওখনলৈ, নিৰ্জনতাৰ বুকুলৈ, দুদিন থকাকৈ৷ হ’মষ্টে’ কৰিম খাচীয়াৰ ঘৰত, সিবাৰ যেনেকৈ ম্যানমাৰত সোমাবলৈ সীমান্তৱৰ্তী অৰুণাচলৰ নংকিতাংচা বস্তিত জাংখংমংৰেৰ চাঙত থাকি লৈছিলোঁ৷ মুঠতে সীমান্ত বুলিলেই মনত যেন গভীৰ উৎসুকতা, অনন্ত কৌতূহল!\nসঁচা-মিছা নাজানো, প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত বোলে মাউলিননঙৰ গঞাই ব্ৰিটিছ আৰ্মীৰ হৈ ইউৰোপত যুঁজ কৰিছিলগৈ৷ ইফালে, বাংলাদেশৰ অভ্যন্তৰত শিৱিৰ স্থাপন কৰা খাচী বিদ্ৰোহী সংগঠন HNLCৰ কেডাৰৰো বোলে মাউলিননং সৌ সিদিনালৈকে আহ-যাহৰ কৰিড’ৰৰ ৰূপত সক্রিয় আছিল৷ যোদ্ধাৰ বংশধৰ এই স্থানীয় বাসিন্দাসকল পিছলৈ খ্ৰীষ্টধৰ্মত দীক্ষিত হয় আৰু দুটা গীৰ্জাৰ অধীনস্থ হৈ পৰে৷ তামোল-পাণৰ উপৰি আনাৰস, কঁঠাল, কল আদি ফল-মূল আৰু জংঘলৰ তেজপাত, ঝাড়ুৰ উপৰি মৌপালন আদিৰ জৰিয়তে এওঁলোকে এতিয়া জীৱিকা নিৰ্বাহ কৰি গৈছে৷ সমূহীয়া ভাবনাৰে গাঁওখনৰ কাম-কাজ আগুৱাই নিয়াৰ বৈশিষ্ট্য অন্য জনজাতিৰ দৰে তেওঁলোকৰ ক্ষেত্ৰতো সহজে পৰিলক্ষিত হয়৷ মাছধৰাটো এই মানুহখিনিৰ প্ৰিয়তম কৰ্ম৷ সেই তাড়নাৰ বশৱৰ্তী হৈ তেওঁলোক বোলে বাংলাদেশ পৰ্যন্তও পায়গৈ৷\nমাউলিননঙৰ পৰা সৰু ৰাস্তাটোৰে ওলায়ে খৰস্ৰোতা পাহাৰীয়া নৈ আৰু লোৰ দলং এখন৷ দৃষ্টি নন্দন ঠাইখিনিৰ শোভা উপভোগ কৰি এটা সময়ত Pongtung পালোঁগৈ আৰু ৰাইট টাৰ্ণলৈ সীমান্তমুখী নেছনেল হাইৱেত উঠিলোঁ৷ তিনি আলিটোৰ পৰা ইণ্টাৰনেশ্যনেল ব’ৰ্ডাৰলৈ দূৰত্ব ১৯কিল’মিটাৰ মাত্ৰ৷ মসৃণ পথেৰে আমাৰ মাৰুতিখন আকৌ দৌৰি থাকিল৷ আগলৈ অৱশ্যে ৰাস্তাৰ অৱস্থাটো বৰ ভাল নহয়, মানে, ছাল-বাকলি উঠা৷ তামোল গছৰ সংখ্যা এই অঞ্চলটোত সৰহ যেন লাগিল৷ পথৰ দাঁতিত তামোল দ’ম কৰি খাচীয়ানীয়ে সেইবোৰ গত লগাই আছে৷ বোধহয় শ্বিলং পোৱাবগৈ৷ খাচী ভাষাৰ ‘কুৱা’ শব্দৰ পৰাই অসমীয়া ‘গুৱা’ শব্দটোৰ উৎপত্তি বুলি পঢ়িবলৈ পাইছোঁ৷ তামোল মুহুদি হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা, থুতকুৰিয়াই পেলোৱা কামফেৰিও অষ্ট্ৰিক গোষ্ঠীৰ পৰাই আমদানি হোৱা হেনো৷ মেঘালয়ত সোমোৱাৰ পিছত আমিও কুৱাইৰ পিছত কুৱাই চোবাইছোঁ, খাচী কঙৰ অনুৰূপ সেলেঙি বোৱাইছোঁ৷ তাকেলৈ অনেক ৰগৰ-ৰসালাপো কৰিছোঁ৷ তেনেকৈয়ে এই প্ৰমোদ-ভ্ৰমণে আমাক কৰি তুলিছে প্ৰাণ শক্তিৰে উজ্জীৱিত৷\nগৰাটোৰ পৰা ক্রমাৎ তললৈ নামি যোৱাত বালিচৰৰ সৈতে বৃহৎ নৈ এখন সন্মুখলৈ আহিল৷ সুন্দৰ এক লেণ্ডস্কেপ৷ নৈখনৰ নামটো Umngot৷ ১৯৩১চনত ব্ৰিটিছৰ পৃষ্ঠপোষকতাত নিৰ্মিত দীঘল চাচপেনচন ব্ৰীজখনেৰে লাহে লাহে পাৰ হ’লোঁ৷ তাৰ লগে লগে সোমাই পৰিলোঁ জয়ন্তীয়া হিলচ্ডিষ্ট্ৰিক্টত৷ দলঙৰ পাৰ্শ্বৱৰ্তী অঞ্চলটোৰ চকুৱে দেখালৈকে জলৰাশিৰ বৰণ সেউজীয়া আৰু সুগভীৰ৷ শিলাময় পৰ্বতৰ মাজত প্ৰকৃতিৰ এক ব্যতিক্রমী ৰূপসজ্জা৷ গন্তি কৰি পালোঁ, চল্লিশখনৰো ওপৰ মাছমৰীয়া নাও এজন-দুজন মাছুৱৈৰে অ’ত-ত’ত সিঁচৰতি অৱস্থাত আছে৷ পাৰতো বৰশী টুপাই অনেকজন পুৰুষ-মহিলা৷ ৰাস্তাৰ দাঁতিত গাড়ীৰ লানি৷ সেইবোৰ নিশ্চয়কৈ মাছ ধৰিবলৈ অহাসকলৰে৷ শুনিবলৈ পাইছিলোঁ, মাৰ্চ-এপ্ৰিলত ইয়াত বাৰ্ষিক নৌকা চালনা প্ৰতিযোগিতা এখনো অনুষ্ঠিত হয় বুলি৷\nসিপাৰ হৈ অকাই-পকাই আগুৱালত ডাউকি নামৰ ঠাইখিনি পালোঁগৈ৷ অলপমান আগলৈ কাষ্টমচ অফিচ৷ তাৰো আগলৈ বৰ্ডাৰ চিকিউৰিটি ফ’ৰ্চৰ চে’কপ’ষ্ট৷ ডাউকিৰ পৰা সীমান্তৰ তামাবিললৈ মাত্ৰ ২কিল’মিটাৰ৷ এই ডাউকি-তামাবিলেদিয়েই বাংলাদেশলৈ ভাৰতৰ পৰা ট্ৰাকযোগে কয়লা আৰু চূণশিল সৰবৰাহ হয়৷ শুনামতে দিনৌ ডেৰশমান গাড়ী চলে৷ ইয়াৰ পৰা শ্বিলঙলৈ দূৰত্ব ৯৫কিল’মিটাৰ৷ আনহাতে চিলেটলৈ৫৪, ৰাজধানী ঢাকালৈ ৩০০৷ অসমৰ ইতিহাসৰ সৈতে সম্পৰ্ক থকা ডাউকি সীমান্ত এয়া৷ এই বাটেৰে গোপনে অহা-যোৱা কতজনৰ৷ কতজন ধৰা পৰে, কতজন পাৰ হৈ যায় কোনেও নজনাকৈ! সেয়ে চাবলৈ মন গৈ আছিল, কিনো আছে ইয়াত৷ সেই আশাটোৱে এতিয়া পূৰ্ণ হ’বলৈ আগবাঢ়িছে৷ গছৰ ছাঁ পৰা ঠাই চাই অজয়ে গাড়ীখন পাৰ্ক কৰিলত কাল বিলম্ব নকৰি খপজপাই নামি গ’লোঁ৷ উত্তেজনা এটা ভিতৰি ভিতৰি আগৰে পৰাই আছিলেই৷\nবাৰাণ্ডাত টেবুল-চকীলৈ কৰ্তব্যৰত সীমান্তৰক্ষী দুজন বহি আছিল৷ সামৰিক কায়দাত ‘জয়হিন্দ চাহাব’ বুলি চেলুটৰ ভংগীত সোঁহাতখনেৰে কপাল স্পৰ্শ কৰি অভিবাদন জনালোঁ৷ জনাই দিলোঁ যে মই ভাৰতীয়৷ ক’লোঁ যে ভাৰত-বাংলাদেশ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সীমান্ত চাবলৈ আহিছোঁ৷ প্ৰথম প্ৰশ্ন ‘কাহাচে আয়া’ৰ উত্তৰ ‘আছামচে’ বুলি দিয়াৰ লগে লগে উপৰ্যুপৰি আকৌ প্ৰশ্ন৷ ‘ডিফু, কাৰবি আংলং ডিষ্ট্ৰিক্ট, আছাম’ বুলি দ্বিতীয়বাৰ কোৱাৰ সময়তে সিফালেই উনিফৰ্মৰ বুকুত জিলিকি থকা এল. চি. নাথ নামটোত চকু পৰিল৷ তাৰ পিছত আৰু জেৰা ক’ত, ঘৰুৱা কথাহে চৰিল! হৈ পৰিল সম্পূৰ্ণ বিপৰীত ধৰণৰ এক পৰিৱেশ৷ সহকৰ্মী অনা-অসমীয়াজনৰ চাগৈ হিংসাই লাগিল আমাৰ অসমীয়াত কথা-বতৰাৰ কোব দেখি৷ সীমান্তৰ প্ৰহৰী হিচাপে দায়িত্ব পালনত ব্ৰতী হৈ থকা নগাঁৱৰ পানীগাঁও চাৰিআলি নিবাসী শ্ৰী নাথে বুজাই দিলে… ‘সৌ যে দেখিছে তামাবিল ০কিল’মিটাৰ আৰু India লিখা বগা পিলাৰটো, সেই পৰ্যন্ত যাব পাৰিব৷ তাৰ পৰা সিফালে নাযাব৷ ফটো তুলিব পাৰিব৷ কোনো বাধা নাই৷ যাওক, চাই আহকগৈ৷\n← ইজেলৰ আধৰুৱা ছবিখন (দীপাঙ্ক বৰা)\nবৃন্দাবনলৈ যাওঁতে (মল্লিকা কলিতা) →\nডাক্তৰ ধনীৰাম বৰুৱা দোষী নে নিৰ্দোষী\nমিতালী বৰ্মনৰ অণুগল্প সম্পৰ্কীয় পোষ্ট


গছত গৰু উঠাৰ কাহিনী (ঈশান জ্যোতি বৰা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\n“নমস্কাৰ! সন্ধিয়া সাতত এইয়া মই বৃন্দাবন আৰু এইয়া মই মেনকা ৷ প্ৰথমেই চাওঁ আহক আজিৰ সংবাদ শীৰ্ষ৷\n‘গছত উঠিল গৰু ৷ সবিশেষ দেখুৱাম আপোনালোকক লাইভ!! ’\n‘পঞ্চায়ত খেলিবলৈ অনুমতি নাপায় পত্নীয়ে কৰিলে সাত-দিন,সাত-ৰাতি অনশন৷ আমি দেখুৱাম লাইভ!!’\n‘ৰহাৰ ফুলগুৰিত নিৰ্বাচনকেন্দ্ৰিক মাৰ-পিট ৷ ঘুচিয়াই ভাঙিলে দাঁত৷ আমি দেখুৱাম লাইভ!!’\n‘ট্ৰেফিক পুলিচে লুটিলে ডকাইতক ৷ আমাৰ লাইভ সম্প্ৰচাৰ !!’\n‘ঐ সোনকালে আহ ৷ ‘গছত গৰু উঠা’ ফটো দেখুৱাব ৷ সোনকালে আহ ঔ গোপাল ৷’-গিলাচত থকা হৰলিক্স গোটেইখিনি গিলি পোনাই ঘৰৰ বন-কৰা ল’ৰা তথা তাৰ কাণ-সমনীয়া গোপালক বিচাৰি টেঁটু ফালিলে ৷ য’ৰ বাচন ত’তে এৰি গোপালো একোকোবে টিভিৰ সমুখ পালেহি ৷ তাৰ হাতত বাচন-ধোৱা চাবোনৰ পানী লাগিয়েই আছে ৷\n‘ক’তা ক’তা !’-পৰম উৎসুকতাৰে গোপালে চকুহাল মেলি মেলি টিভিলৈ চালে ৷\n‘ৰ’হ ৰ’হ, সংবাদ শীৰ্ষ দি পেলাই এতিয়া এডভাটাইজ দেখাই আছে ৷ এদভাটাইজ শেষ হ’লেই দেখুৱাবই আৰু ৷ তামাম মজা লাগিব দেই..’-জিভাখনত লাগি থকা হৰলিক্সৰ আঠাকণ শেষবাৰৰ কাৰণে চেলেকি পোনাই ক’লে ৷ চকুহাল তাৰ টিভিৰ পৰ্দাত ৷\nগৰু সাধাৰণতে গছত নুঠে ৷ আজিলৈকে হয়তো উঠাই নাই চাগৈ ৷ এইখন অসমত নো কেনেকৈ গছৰ ওপৰত গৰু উঠিল আৰু আমাৰ অসমৰ চমৎকাৰী সাংবাদিকসকলে কেনেকৈনো তাক কেমেৰাত উঠালে,তাকে চাবলৈ দহবছৰীয়া পোনা আৰু বাৰ বছৰীয়া গোপালৰ তীব্ৰ আগ্ৰহ জন্মিছে৷ বিজ্ঞাপন দি থকা সময়খিনি দুয়োটাৰ বাবে নাযায়-নুপুৱাই ৷\n‘জোনবাইৰ পৰা গায়ত্ৰী বোলাজনী আহি এতিয়া ডাক্তৰ হ’ল৷ হ’ল,হ’ল আৰু! তাকে ইমান বাৰে বাৰে দেখুৱাই থাকিবলৈ কিহে পাইছে! উস্তাদীজনী ক’ৰবাৰ ৷ ’-চতুৰ্থ শ্ৰেণীলৈকে পঢ়ি বিদ্যালয় এৰা গোপালে মুখৰ ভিতৰতে ভোৰভোৰালে ৷\n“নমস্কাৰ!”মিচিকীয়া হাঁহি এটা মাৰি টিভিৰ পৰ্দাত তেনেতে মেনকাৰ আৰ্বিভাৱ হ’ল ৷\n‘দিলে দিলে ৷ ’-লগে লগে গোপালৰ মুখত হাঁহি৷ ‘সন্ধ্যা সাত’ৰ সাংঘাতিক বস্তুটো চাবলৈ দুয়োটা পুৰা সাজু ৷ পোনাই ভৰিহাল উঠাই চকীখনত বহি ল’লে ৷ সি একেবাৰে টিভিটোৰ সমুখত বহি আছে ৷ টিভিত ইমান ডাঙৰ বস্তু এটা দেখুৱাব ! গতিকে ভালকৈ ওচৰৰ পৰা চাব নোৱাৰিলে দুখ থাকি যাব ৷\n‘এইমুহূৰ্তততে আমাৰ মাজলৈ আহিছে এটা ব্ৰেকিং নিউজ ৷ ’ মেনকাই কৈ গ’ল ৷ ‘শান্তিপুৰৰ বজাৰৰ সমীপত অলপ আগত ঘটা এটা শোকাৱহ দুৰ্ঘটনাত এহাল দম্পতী থিতাতে নিহত হয় ৷ কেৱল আমাৰ ওচৰত আছে সেই দুৰ্ঘটনাৰ এক্সক্লুছিভ ফুটেজ্ ৷ আমি এতিয়া পোনে পোনে যাম আমাৰ সাংবাদিক চতুৰবন গোহাঁইৰ কাষলৈ ৷ হেল্ল’ চতুৰবন, আমাক ঘটনাৰ সবিশেষ জনোৱা ’\n‘ঐ এইবোৰ কি দেখাই আছে ! গৰু ক’ত ! গছ নাইয়েই দেখোন’\n‘ৰান্ধি থোৱা মুৰ্গীৰ ঠেং চোবাম চোবাম’ বুলি মুখ মেলি থকা এজন ভোকাতুৰ মানুহে যেতিয়া গম পাই যে সেইয়া মুৰ্গীৰ মাংস নহয়,কেঁচা চয়াবিনৰ টুকুৰাহে ,তেতিয়া তেওঁৰ কেনে অনুভৱ হ’ব ! ঠিক তেনেকুৱাই অনুভৱ হৈছে এতিয়া গোপালৰ ৷\n‘দিব ৰ’হ ৷ ব্ৰেকিং নিউজকেইটা আগতে দেখুৱাই লৈছে’-পোনা হতাশ হোৱা নাই ৷ সি এতিয়া পঞ্চম শ্ৰেণীত ৷ অলপ বুজি পায় কথাবোৰ ৷ সদায় দেউতাকহঁতৰ লগত বাতৰি চাওঁতে চাওঁতে অসমীয়া বাতৰিৰ আও-ভাওবোৰ বুজি পোৱা হৈছে ৷ আজি আকৌ মাক-দেউতাক নাই ৷ খুৰাকৰ ঘৰলৈ ফুৰিবলৈ গৈছে ৷ আহি পাবহি অৱশ্যে অলপ পিছত ৷\nশান্তিপুৰৰ ‘ব্ৰেকিং নিউজ’টোলৈ বিশেষ গুৰুত্ব নিদি পোনাই গোপালক বুজাইছে যে কিদৰে ব্ৰেকিং নিউজ এটাৰ গুৰুত্ব অইন বিলাক বাতৰিতকৈ বেছি ৷ সেইখিনি কথা তাক দেউতাকেই এদিন শিকাইছিল বাতৰি দি থকা পৰত৷\nগোপালেও লাহে লাহে ব্ৰেকিং নিউজৰ আঁৰৰ কথাবোৰ বুজি পালে ৷ আৰু লগতে বুজি পালে যে সি আশা কৰি থকা বস্তুটো আজি নিশ্চয় দেখা পাব ৷ গোপালৰ মনলৈ নামি অহা দুশ্চিন্তাৰ ক’লীয়া ডাৱৰবোৰ ক্ষণিকতে নাইকিয়া হ’ল৷ বিচনাৰ তলৰ পৰা প্লাষ্টিকৰ টুল এখন আনি গোপালো পোনাৰ কাষতে বহি ল’লে এইবাৰ ৷ থিয় হৈ থাকোঁতে তাৰ ভৰিহাল বিষাই গৈছে ৷\nসিফালে টিভিত অসমীয়া বাতৰিৰ পৰিৱেশক বৃন্দাবন আৰু মেনকাই একেৰাহে পাঁচটামান ব্ৰেকিং নিউজ দেখুৱাই পুনৰ বিৰতি ল’লে ৷ ‘ভাগৰ লাগিছে চাগৈ সিহঁতৰো’-পোনাই যেন বৃন্দাবন আৰু মেনকাৰ দুখবোৰ বুজি পাইছে ৷টিভিৰ পৰ্দাৰ তলত অৱশ্যে তেতিয়াও ‘Coming Up ‘গছত গৰু উঠা দৃশ্য LIVE’ শব্দকেইটা জিলিকি থাকিল ৷\nটিভিৰ পৰ্দাত আকৌ গায়ত্ৰী ,আকৌ লিভচেভ কেপচুল !\n‘অ’ই এইটো খালে শকত হৈ যাম নেকি পোনা!’-লিভচেভে যেন লাহে লাহে গোপালক আকৰ্ষিত কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে ৷ কাষতে বহি থকা পোনাক সি কথাটো সুধিলে ৷\n‘ধেৎ বেঙা ৷ সেইডাল ঔষধ পেটৰ বেমাৰ হ’লেহে খায় ৷ এনেই নাখায় নহয়’-বিশেষজ্ঞৰ দৰে পোনাই ক’লে ৷ তাৰ কথাত এশ শতাংশ আত্মবিশ্বাস বিৰাজমান ৷\nদুটা বিজ্ঞাপনকে দহবাৰমান দেখুৱাই পুনৰ হাজিৰ হ’লহি ‘সন্ধ্যা সাত’ৰ পৰিৱেশক বৃন্দাবন আৰু মেনকা ৷কিন্তু মেনকাই এইবাৰো পোনা আৰু গোপালৰ আশাত চেঁচা পানী ঢালিলে ৷ পৰ্দাত হাজিৰ হৈয়েই পোনছাটেই দৰ্শকক লৈ গ’ল ক’ৰবাৰ মাৰ-পিটৰ দৃশ্য এটালৈ ৷ বগা পোছাক পিন্ধা মানুহ এজনৰ চোলা খুলি স্থানীয় ৰাইজে উত্তম-মাধ্যম শোধাইছে ৷ মাইকী মানুহ দুগৰাকীয়ে বৃদ্ধ মানুহজনৰ পিঠি-পেটত চেণ্ডেলৰ কোব দিছে ৷ পোনা আৰু গোপাল আচৰিত হ’ল ৷ পোনাই কিবা এটা ক’বলৈ মুখ মেলোঁতেই টিভিৰ বৃন্দাবনে নিজৰ মাতটো আগতকৈ অলপ ডাঙৰ কৰি চিঞৰি চিঞৰি ক’লে\n‘চাওঁক ৰাইজ,এইয়া আপোনালোকে দেখিবলৈ পাইছে- এগৰাকী মুকবধিৰ নাবালিকাক ধৰ্ষণ কৰাৰ অপৰাধত কিদৰে এজন গণ নেতাক ৰাইজে গুৰুলা-গুৰুলকৈ পিটিবলৈ ধৰিছে ৷ এইয়াই আমাৰ গণ-নেতাৰ প্ৰকৃত ৰূপ ৷ চাওঁক ৰাইজ, কেৱল আমাৰ হাতত আছে এই দৃশ্যৰ এক্সক্লুছিভ ক’ভাৰেজ ৷ ’\n‘গোপাল,তই ধৰ্ষণ মানে কি জাননে ?’-গহীন মাতেৰে পোনাই সুধিলে গোপালক ৷\nগোপালে একো নক’লে ৷ মূৰটো বাওঁফালৰ পৰা সোঁফাললৈ দুবাৰমান ল’ৰাই দিলে ৷ তাৰ অৰ্থ-সি একো নাজানে এই বিষয়ে৷\n‘ৰ’হ,দেউতা আহিলে সুধিব লাগিব ৷ সদায় দেখুৱাই থাকে এই বাতৰিটো ৷ কিন্তু মইহে বুজি নাপাওঁ ৷ মাক সুধিলেও দেখোন একো নকয় ৷ দেউতাই গম পাব বুজিছ৷ আজি আহিলেই সুধিম ৷ তই মোক মনত পেলাই দিবিচোন ’-পোনাই আকৌ টিভিৰ পৰ্দাত চকু থ’লে৷ গোপালেই ‘অ’’ বুলি মূৰ জোঁকাৰি থ’লে ৷\n“এতিয়া দেখুৱাম আপোনালোকক এনেকুৱা এটা দৃশ্য যিটো আপোনালোকে চাগৈ আগতে দেখা নাছিল ৷ আজৱ দেশৰ আজৱ কাণ্ড ! গছত উঠিল গৰু ৷ চাওক লাইভ কিন্তু…..এটা বাণিজ্যিক বিৰতিৰ পাছত..”\n‘ধেইৎৎৎ!!’-কোনোবাই যেন মাংসৰ টুকুৰা এটা পোনাৰ মুখৰ ওচৰলৈ নি আকৌ আঁতৰাইহে নিলে ৷ ঠেং-ঠুং জোঁকাৰি পোনাই পৰম উৎসুকতাৰে বিশেষ বাতৰিটো চাবলৈ সাজু হৈছিলহে ৷ আকৌ দিলেই নহয় এই বিজ্ঞাপনবোৰ !\n“মোৰ বৰকৈ পেচাব কৰিব লাগিছে ৷ ”-গোপালে পিন্ধি থকা হাফ-পেন্টটো ওপৰলৈ টানি টানি পোনালৈ বিৰক্তিৰে চালে ৷\n“একেবাৰে চাই যা ৰহ! আৰু পাঁচ মিনিটহে আছে বাতৰি শেষ হ’বলৈ ৷ বেছিপৰ এদভাতাইজ নিদিয়ে ৷ তই বাহিৰত থাকোঁতেই যদি গুচি যায় বস্তুটো !! চাই যা, চাই যা ”-পোনাই গোপালক যাবলৈ নিদিলে ৷ গোপালেও ধৈৰ্য্যশীল ব্যক্তিৰ দৰে ওঁঠ-মুখ চেপি চেপি ‘গছত উঠা গৰু’ চাবলৈ অপেক্ষা কৰি থাকিল ৷\n“আহিল আহিল ৷ ”-পোনাৰ তাৎক্ষণিক চিঞৰটোত গোপাল সচকিত হ’ল ৷\nসেইয়া হাঁহি হাঁহি বৃন্দাবন আৰু মেনকা পুনৰ সিহঁতৰ সমুখত৷ গোপাল আৰু পোনায়েও চকুহাল থৰ কৰি যিমান পাৰে টিভিটোৰ কাষ চাপি গ’ল ৷ পোনা আৰু টেলিভিছনৰ পৰ্দাখনৰ মাজত ত্ৰিশ ছেন্টিমিটাৰৰহে দুৰত্ব হ’ব চাগে ৷\n“ এতিয়া আহিছো আজিৰ অন্তিমটো বাতৰিলৈ – ” বৃন্দাবনে শক্তিশালী স্পষ্ট মাতেৰে কৈ গ’ল “শদিয়াত অনুষ্ঠিত আন্ত:জিলা বিজ্ঞান সমাৰোহত তিনিচুকীয়াৰ এহাল কিশোৰ-কিশোৰীয়ে প্লাষ্টিকেৰে তৈয়াৰ কৰা পঞ্চাছ ছেন্টিমিটাৰ উচ্চতা,চল্লিছ ছেন্টিমিটাৰ দৈৰ্ঘ্য আৰু ত্ৰিশ ছেন্টিমিটাৰ প্ৰস্থৰ বলধ গৰুটো সম্প্ৰতি চৰ্চাৰ বিষয় হৈ পৰিছে ৷ আমালৈ অহা বাতৰি মতে,প্ৰায় এশ গ্ৰাম ওজনৰ এই প্লাষ্টিকৰ বলধটো কিশোৰ-কিশোৰীহালে সম্পূৰ্ণ এক ঘণ্টা সময়ত নিৰ্মাণ কৰি উলিয়াই আৰু অতীজৰে পৰা আমাৰ অসমত চলি অহা ফঁকৰা-যোজনা ‘গছত গৰু উঠা’ক ভুল প্ৰমাণিত কৰে ৷ আহক ,আমি পোনে পোনে যাঁও শদিয়াৰ আন্ত:জিলা বিজ্ঞান সমাৰোহলৈ ৷\n//টিভিৰ পৰ্দাত এজোপা তিনি ফুটমান ওখ তামোল গছ ৷ তাৰ ওপৰত এটা প্লাষ্টিকেৰে তৈয়াৰী গৰুৰ আকৃতিৰ দৰে কিবা এটা বস্তু ৷ কাগজেৰে শিং দুডাল বনাই দিছে ৷ সেইদুডাল দেখিহে গৰু বুলি অনুমান কৰিব পাৰি ৷ কিশোৰ-কিশোৰীহালে এডাল ৰছীৰে ‘বলধ’টোক ওলোমাই গছডালৰ ওপৰত থৈ দিছে আৰু সাংবাদিকৰ কেমেৰালৈ চাই মিচিকীয়া হাঁহি এটা মাৰি পুনৰ ৰছীডালেৰে গৰুটো নমাই আনিছে ৷ টিভিৰ পৰ্দাত তেতিয়া ‘গছত গৰু উঠা দৃশ্য LIVE’ বাক্যাংশটি সোঁফালৰ পৰা বাঁওফাললৈ অৰ্হনিশে অহা-যোৱা কৰি আছে ৷ আখৰ নহয়,ৰকেটহে যেন!//\n‘দৰ্শকে দেখিল যে কিদৰে আধুনিক বিজ্ঞানে অসম্ভৱকো সম্ভৱ কৰি দিছে ,কিদৰে অসমৰ ল’ৰা-ছোৱালীয়ে নিজৰ আৱিষ্কাৰেৰে সমগ্ৰ জগততে আলোড়নৰ সৃষ্টি কৰিছে ৷ আৰু ই প্ৰমাণ কৰে – আমি অসমীয়া নহয় দুখীয়া ৷ নহয় জানো? সন্ধিয়া সাতত আজিলৈ ইমানেই ৷ ষ্টুডিঅ’ৰ পৰা মই মেনকা আৰু মই বৃন্দাবনে আজিলৈ বিদায় লৈছোঁ ৷ ধন্যবাদ আৰু শুভৰাত্ৰি ৷’”\nসম্পূৰ্ণ পাঁচ মিনিটৰ শ্বাসৰুদ্ধকাৰী ‘গছত-গৰু উঠা’ দৃশ্য প্ৰত্যক্ষ কৰাৰ পাছত পোনা ঘপহ্ কৈ বহি থকা ঠাইৰ পৰা উঠিল৷ আৰু অলপো সময় অপব্যয় নকৰি ৰিম’টটোৰ চুইছ টিপি টিভিটো অফ্ কৰি দিলে ৷\nআগ্ৰহেৰে খাবলৈ অহা মাংসৰ টুকুৰাটো ভাতৰ লগত অজানিতে যোৱা শিলগুটি বুলি জনাৰ পিছত হতাশ আৰু নিৰাশ হৈ টুলখনৰ পৰা গোপাল উঠিল আৰু দুখ-খং মিহলি স্বৰেৰে পোনাক সুধিলে “ইহঁতৰ মাথাবোৰ বেয়া হ’ল নেকি অ’ পোনা ?”গোপালে এই ‘মাথা বেয়া’ সংলাপটো কোনোবা এখন অসমীয়া ধাৰাবাহিকত শুনিছিল আৰু কেতিয়াবা দৰকাৰী মুহূৰ্তত ক’বলৈ সংলাপটো মনত ৰখাই থৈছিল ৷ আৰু আজি প্ৰথমবাৰলৈ সি সেই সংলাপটো ব্যৱহাৰ কৰিলে ৷ অসমীয়া বাতৰিৰ ‘গছত গৰু উঠা’ কাণ্ডটো দেখি পোনাৰ খঙেও ইতিমধ্যে চুলিৰ আগ পাইছিলগৈ ৷\nপোনাই গোপাললৈ এইবাৰ পূৰ্ণ সহযোগিতা আগবঢ়ালে ৷\nআৰু দৃঢ় কণ্ঠেৰে ক’লে—“অ’ গোপাল! সিহঁতৰ মাথাবোৰ বেয়া হ’ল৷ ”\n← বিক্ষিপ্ত ভাৱৰ বুৰবুৰণি….. (অনামিকা বৰুৱা)


Home » Biography » Sankardev Essay in Assamese\nSankardev Essay in Assamese, যেতিয়াই ধৰাত ধৰ্মৰ গ্লানি হয়, অধৰ্মৰ প্রাদুর্ভাৱ বাঢ়ে তেতিয়া সাধুসকলৰ পৰিত্ৰাণ আৰু দুষ্কৃতিকাৰী সকলৰ বিনাশ সাধন কৰি ধৰ্ম সংস্থাপন কৰিবলৈ যুগে যুগে অৱতাৰ ধৰোঁ।— এই বাণী যিদৰে ধৰ্ম-জগতৰ চিৰন্তন সত্য বুলি মানি লােৱা হৈছে, সেইদৰে ই ইতিহাসতাে সত্য। ইতিহাসৰাে পুনৰাভিনয় হয়।\nজন্ম বংশ পৰিচয়\nশৈশৱত পাণ্ডিত্যৰ পৰিচয়\nমতবাদ আৰু ধর্মপ্রচাৰ\nSankardev Essay in Assamese,\nচতুর্দশ আৰু পঞ্চদশ শতাব্দীৰ মাজভাগত অসমত ধৰ্মৰ বিপর্যয় ঘটিছিল। অধৰ্মৰ প্রভাৱে মানুহবিলাকক অন্ধ কৰি তুলিছিল। দেৱ-দেৱতাৰ সন্তুষ্টি লাভ কৰি বাঞ্ছিত ফল লাভৰ বাবে জীব-জন্তু বলি দিয়াটো নীতিত পৰিণত হৈছিল। মানুহে শদিয়াৰ কেঁচাইখাতী আৰু অন্যান্য থান আদিত উদ্দেশ্য সিদ্ধিতৰ বাবে মানুহাে বলি দিছিল। আহােমসকলে প্রতি বছৰে একো একোটাকৈ মানুহ বলি দিছিল ৰজাঘৰীয়া অপায়-অমংগলৰপৰা পৰিত্ৰাণ পােৱাৰ উদ্দেশ্যে। বলিবােৰক “ভােগী” আখ্যা দিয়া হৈছিল।\nধৰ্মৰ নামত মানুহৰ ওপৰত নানা অত্যাচাৰ-অনাচাৰ চলিছিল। ইতিহাসৰ এইছোৱা কলংকিত সময়তে পঞ্চদশ শতাব্দীৰ মাজভাগত শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ আৱিৰ্ভাৱ হৈছিল। জনজীনলৈ ধর্ম-চেতনা ফিৰি আহিছিল। তেওঁ ধর্ম, শিক্ষা, সাহিত্য, সংস্কৃতিৰ বহুমুখী প্রতিভাৰ ছত্ৰছায়াত অসমীয়া জাতিয়ে ভেদাভেদ পৰিহৰি একতাৰ ডােলেৰে বান্ধ খাই অসমৰ বুকুত এক মহান সাম্যৰ ৰাজ প্রতিষ্ঠা কৰিছিল। ধর্মীয় জীৱন, সামাজিক জীৱন, ভাষা-সাহিত্য-সংস্কৃতি আদি সকলাে ক্ষেত্ৰতে নৱেন্মেষৰ সৃষ্টি কৰি অসমত নৱ-জাগৰণৰ সূচনা কৰিছিল। মহাপুৰুষ জনাৰ জ্ঞানজ্যোতিৰ পৰশে সমগ্ৰ অসম উদ্ভাসিত কৰি তুলিছিল।\n১৪৪৯ খৃষ্টাব্দত আহিন মাহৰ শুক্লা দশমী তিথিত বৰদোৱাৰ আলিপুখুৰী গাঁৱত এইজনা মহাপুৰুৰ আবিৰ্ভাৱ হয়। তেওঁৰ পিতৃ কুসুম্বৰ আৰু মাতৃ মহাপুণ্যৱতী সত্যসন্ধ্যা। অসমৰ বিখ্যাত বাৰভূঞাৰ পৰিয়ালত আৱিৰ্ভাৱ হৈ শংকৰদেৱে বংশ-গৌৰৱ যাউতিযুগীয়া কৰি থৈ গৈছে। দেৱাদিদেৱৰ শংকৰৰ বৰত কুসুম্বৰে এই সর্ব সুলক্ষণযুক্ত পুত্রটি লাভ কৰিছিল বাবে তেওঁৰ নাম থােৱা হৈছিল শংকৰ। শাৰদীয় চন্দ্ৰমাৰ মধুস্মিত, স্নিগ্ধ জ্যোতিৰ জ্যোতিষ্মান, শুভ লগ্নৰ যিটো মাহেন্দ্রক্ষণত তেওঁৰ আৱিৰ্ভাৱ হৈছিল, সেই ক্ষণত নানা মংগলসূচক অলৌকিক ঘটনা সংঘটিত হৈছিল। সেয়ে সূচনা কৰিছিল তেওঁ বিষ্ণুৰ অংশ বুলি।\nChildhood of Srimanta Sankardev শৈশৱতে তেওঁ পিতৃ মাতৃক হেৰুওৱাত বুঢ়ী মাক খেৰসূতী আইৰ আদৰ-যত্নেৰে লালিত-পালিত হৈ ধূলি-ধেমালিৰ আনন্দ-মধুৰ দিনবােৰ লগৰীয়াৰ লগত অতিবাহিত কৰিছিল আনন্দ-বিভােৰ হৈয়ে। অনুপম সৌন্দর্য প্রতিমূর্তি শংকৰ শাৰীৰিক বলতাে আছিল অতুলনীয় আৰু সেইবাবে শৌর্যৰ পৰিচয় দি খ্যাতিও অর্জন কৰিছিল শৈশৱতেই। বিদ্যা-শিক্ষাৰ প্রতি প্রতিশয় অমনােযােগী দুর্দান্ত শংকৰক লৈ খেসূতী মহা সংকটত পৰিবলগা হৈছিল। বহুতাে বুজনি দিহে তেওঁক মহেন্দ্ৰ কন্দলীৰ বিদ্যালয়ত ভৰ্তি কৰি দিব পাৰিছিল। কিন্তু কেইদিনমান বিদ্যালয়লৈ গৈ ক-ফলাখন শিকিয়ে তেওঁ যি অফুৰন্ত মেধা, প্রজ্ঞা আৰু প্ৰতিভাৰ পৰিচয় দিলে, সিয়েই তেওঁক গুৰুৰ অতি প্রিয়ভাজন কৰি তুলিলে আৰু তাৰ ফলতে গুৰুৱে তেওঁক “দেৱ” উপাধিৰে বিভূষিত কৰি ওজা ছাত্র পাতিলে।\nSankardev Essay in Assamese.\nশিশু শংকৰদেৱৰ মনীষাৰ চূড়ান্ত নিদর্শন নিহিত আছে এই স্তোত্রটিৰ প্রতি শব্দৰ মর্মে মর্মে। অতি কম সময়ৰ ভিতৰতে তেওঁ চাৰিবেদ, চৈধ্য শাস্ত্র, ওঠৰ পুৰাণত ব্যুৎপত্তি লাভ কৰি বিদগ্ধ পাণ্ডিত্যৰ পৰিচয় দিছিল। শিক্ষা সাং কৰাৰ পাছত কিছুদিন ভূঞা ৰাজ্যৰ দায়িত্বও বহন কৰিবলগা হৈছিল। কিন্তু ধর্ম সংস্থাপনৰ বাবেই যাৰ অৱতাৰ, তেওঁক ৰাজকার্য, ভােগ-বিলাসে বন্দী কৰি ৰাখিব নােৱাৰে। সকলাে জলাঞ্জলি দি তেওঁ একনিষ্ঠভাৱে শাস্ত্রচর্চা আৰু আধ্যাত্মিক সাধনাত নিমগ্ন হৈ সাধন পৰে।\nসাধনাত তেওঁ সিদ্ধি লাভ কৰে। ভগৱন্তৰ মহিমাৰ অনির্বাচনীয় জ্যোতিয়ে তেওঁৰ হৃদয় ৰাজ্য উদ্ভাসিত কৰি তােলে। সেই জ্যোতিৰ আলােকত তেওঁ দেখা পায় সর্বব্যাপী, সৰ্বশক্তিমান, নিৰাকাৰ, অব্যক্ত ঈশ্বৰৰ দীপ্ত মূর্তি। তেওঁ উপলব্ধি কৰে— ‘কৃষ্ণস্তু ভগৱান স্বয়ং”। তেওঁৰ দৃষ্টিত ধৰা দিয়ে।\nSankardev Essay in Assamese, ভগৱানেই সর্বময় কর্তা; “একমেবাদ্বিতীয়ম্।” তেৱেঁই স্রষ্টা, তেৱেঁই দ্রষ্টা, তেৱেঁই ধাতা, তেৱেঁই ত্রাতা আৰু তেৱেঁই সংহাৰােতা। সৃষ্টি, স্থিতি, প্রলয়ৰ তেৱেঁই অধিকাৰী। এই মতবাদৰ ভিত্তিতে তেওঁ এক শৰণ ভাগৱতী ধর্ম প্রৱর্তন কৰে আৰু সেয়ে পাছত মহাপুৰুষীয়া ধর্ম বা বৈষ্ণৱ ধর্ম নামে অভিহিত হয়। একান্ত ভক্তিভাৱে হৰিত শৰণ লৈ তেওঁৰ নাম শ্ৰৱণ, কীর্তন কৰি সংসাৰৰ পাপ-তাপ, জৰা ব্যাধিৰপৰা মুক্ত হৈ পৰমপদ লাভ কৰিব পাৰি। গীতাত ভগৱানে কৈছে : “সৰ্ব্ব ধর্মান্ পৰিত্যজ্য মামেকং শৰণং ব্রজ।” বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰাে এয়ে মত ? “এক দেৱ, এক সেৱ, একত বিনে নাই কেও।”\nতেওঁৰ ধৰ্মত অস্পৃশ্যতা, জাতি ভেদ, জীৱ-হিংসাৰ স্থান নাই। তেওঁৰ ধৰ্মত সাম্য আদর্শ নিহিত আছে। মিৰি, খাচী, গাৰাে, যৱন—সকলােৱে তেওঁৰ মহান ধৰ্মৰ প্রতি আকৃষ্ট হৈ তেওঁৰ শিষ্যত্ব গ্রহণ কৰিছিল শ্ৰীমন্ত শংকৰে হৰিনাম-অমৃতেৰে অসম ভূমি প্লাৱিত কৰি মানুহৰ অন্তৰে অন্তৰে, হৃদয়ৰ ৰন্ধ্রে ৰন্ধ্রে হৰিনামৰ মহিমাৰ সোঁত বােৱাই দিছিল। মহাপুৰুষজনাৰ পৰম ভক্ত মাধৱদেৱৰ ভাষাত:\n“হৰিনাম ৰসে বৈকুণ্ঠ প্রকাশে\nপ্রেম অমৃতৰ নদী।\nবহে ব্রহ্মাণ্ডক ভেদি।”\nএইজনা মহাপুৰুষ অলৌকিক শক্তিৰে মহিমামণ্ডিত আছিল । চান্দসাই দর্জীয়ে স্বচক্ষে তেওঁৰ চতুর্ভুজ ৰূপ দেখি চোলা তৈয়াৰ কৰােতে চাৰি হাত লগাই দিছিল। অন্যান্য শিষ্যসকলেও তেওঁৰ অপাৰ মহিমাৰ প্ৰমাণ পাইছিল। সেয়েহে অসমীয়া জাতিৰ বাবে\n“শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰ হৰি ভকতৰ\nতাহান্ত বিনা ই নাহি নাহি আৰ\nআমাৰ পৰম গুৰু।”\nতেওঁ দুবাৰকৈ তীর্থ ভ্ৰমণ কৰি নানা সাধু, সন্ত, মহন্তৰ লগত ধর্মালােচনা কৰি ধর্মমতৰ শ্ৰেষ্ঠতা প্রতিপন্ন কৰিছিল। তেওঁ গৃহী আছিল। দুবাৰকৈ বিবাহ-বন্ধনত আবদ্ধ হৈছিল। কিন্তু তেওঁ অনাসক্ত গৃহী আছিল। তেওঁৰ ধৰ্মত গৃহী আৰু গৃহত্যাগীৰ সমান স্থান। গার্হস্থ্য ধর্ম পালন কৰিও মানুহে ভগৱানৰ কৰুণা লাভ কৰিব পাৰে ।\nSankardev Essay in Assamese, শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱে গীত আৰু নাট এই দুটি অতি হৃদয়গ্রাহী আৰু মনােৰঞ্জনৰ আটাইতকৈ শক্তিশালী সমলক ধর্ম প্রচাৰৰ মাধ্যম হিচাপে বাছি লৈছিল। বৰগীত আৰু অংকীয়া নাট গুৰুজনাৰ আপুৰুগীয়া অৱদান। তেওঁ ছকুৰি বৰগীত আৰু চিহ্ন-যাত্রা, কালীয় দমন, কেলি গােপাল, ৰাম বিজয়, ৰুক্মিণী হৰণ, পাৰিজাত হৰণ, পত্নী প্রসাদ আদি নাট ৰচনা কৰি ইয়াৰ প্রভাৱেৰে অসমীয়াৰ ধর্মীয় জীৱন মহীয়ান কৰি থৈ গৈছে।\nগীত, নাট পৰিবেশনৰ অংগস্বৰূপে খােল, তাল, ডবা, কহ, শংখ, মৃদংগ আদিৰ সৃষ্টি কৰি সংস্কৃতিৰ ভঁৰালাে চহকী কৰি থৈছে। ধর্ম প্রচাৰৰ প্রেৰণাতে কীর্তন ৰচিত হৈছে। কীর্তন অসমীয়া জাতিৰ বেদ। সৃষ্টিতত্ত্ব, ভক্তি তত্ত্ব, মূক্তিৰ বাণী— সামাজিক জীৱনধাৰাৰ মূর্তিমান ছবি কীর্তনৰ বুকুতে নিহিত আছে। ভাগৱতৰ ১ম, ২য়, ৩য় স্কন্ধৰ ৬ষ্ঠ স্কন্ধৰ প্ৰথমছােৱা, ৮মৰ ২ৰপৰা ২৩ অধ্যায়লৈ, দশমৰ আদিছােৱা, ১১শ আৰু দ্বাদশ স্কন্ধ গুৰুজনাই ৰচনা কৰে।\nতদুপৰি ভাগৱতৰ কাহিনীক লৈ সুকীয়াকৈ হৰিশ্চন্দ্ৰ উপাখ্যান, অজামিল উপাখ্যান, বলিছলন ইত্যাদি আৰু অন্যান্য গ্রন্থৰ ভিতৰত ভক্তিপ্রদীপ, অনাদি পাতন, ভক্তি ৰত্নাকৰ, গুণমালা, নিমিনৱসিদ্ধ, ৰামায়ণৰ উত্তৰাকাণ্ড আদি সংস্কৃতিক অৱদান বহুতাে গ্রন্থ প্রণয়ন কৰি ধৰ্মৰ জগতখনকে যে বিনন্দীয়া ৰূপেৰে সজাই থৈ গৈছে এনে নহয়, অসমীয়া ভাষা আৰু সাহিত্যকো উভৈদনী সম্ভাৰেৰে চহকী কৰি অসমভূমিত গজগজীয়া কৰি থৈ গৈছে।\nতদুপৰি এই গ্রন্থবােৰৰ মাজত অসমীয়া জাতিৰ ৰীতি-নীতি, আচাৰ ব্যৱহাৰ, অসমীয়া সংস্কৃতি, অসমৰ মনােমােহা প্ৰকৃতিৰ মনােৰম বর্ণনা আদি সন্নিৱিষ্ট কৰি সমগ্ৰ অসমীয়া জাতিটোকে গ্রন্থায়িত কৰি গৈছে। এই ক্ষেত্ৰত কোচৰাজ নৰনাৰায়ণ আৰু চিলাৰায়ে গুৰুজনালৈ আগবঢ়োৱা অসীম সহায়-সহানুভূতিও চিৰস্মৰণীয়।\nSankardev Essay in Assamese. জনসমাৱেশ ঘটাই, সামূহিকভাৱে হৰিনাম কীর্তন কৰা, গীত-মাত, ভাওনা আদি পৰিৱেশন কৰা, মিলি-জুলি একতাৰে কাম সম্পাদন কৰা আদিৰ ক্ষেত্ৰত নামঘৰৰ উদ্ভাৱন গুৰুজনাৰ আন এটা বিশিষ্ট অৱদান। মুঠতে গুৰুজনাই ছকুৰি বছৰীয়া মানৱী-লীলাৰ কালছােৱাত অসমীয়া সমাজখন আটকধুনীয়াকৈ সজাই-পৰাই, বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ মহিমাৰে পৱিত্ৰ কৰি, ভাষা-সাহিত্য, সংস্কৃতিৰ বৰঘৰ শুৱনি কৰি, অসমীয়াৰ কণ্ঠত গৌৰৱৰ, গৰিমাৰ, মহিমাৰ জয়মাল্য পিন্ধাই থৈ গ’ল।\nএকেজন পুৰুষেই ধর্ম, ভাষা, সাহিত্য-সংস্কৃতি আৰু সমাজবাদ প্রতিষ্ঠাত ইমানবােৰ অৱদান, অৰিহণা দি যাবলৈ সক্ষম হােৱা মহাপুৰুষ ভাৰত কিয়, পৃথিৱীৰ বুৰঞ্জীতে শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ বাদে দ্বিতীয় এজন অৱতাৰ হােৱা নাই। তেওঁ মানৱলীলা সম্বৰণ কৰােতেও এপাহ পদুম ফুলৰ ৰূপতহে অৱশিষ্ট ৰাখি থৈ গৈছিল।\nতেওঁ “একমেবাদ্বিতীয়” ৰূপে আৱির্ভূত হৈ সেই ৰূপতে পৰম ব্রহ্মত লীন হ’ল।\nKnow more about Sankardev Essay in Assamese, Click Here\nMahatma Gandhi Essay In Assamese


বঙাইগাঁৱৰ নাম উজলালে অনন্যা সূত্ৰধৰে\nউচ্চতৰ মাধ্যামিক চূড়ান্ত পৰীক্ষাৰ ফলাফলত ডিব্ৰুগড়ত চাৰিটা "A"ৰ সাফল্য\nফলাফল লাভৰ পিছতে মাতৃৰ বুকুত মূৰ থৈ কান্দি উঠিল ধৃতিৰাজ\nপ্ৰতিশোধ, অসমৰ গাঁৱত সোমাই নগাই কাটিলে চাহগছ-তামোল\nবৰপেটাৰোডৰ ছাত্ৰ সুপ্ৰজিৎ সাহাৰ ইচ্ছা মেকানিকেল ইঞ্জিনীয়াৰ হোৱাৰ\nনৈত পৰি নিখোজ উচ্চতৰ মাধ্যমিকৰ পৰীক্ষাৰ্থী\nবাইহাটা চাৰিআলিলৈ গৌৰৱ কঢ়িয়ালে তিনি শিক্ষাৰ্থীয়ে\nবিজ্ঞান শাখাত দশম স্থানেৰে উজলিল কটনৰ বেদান্ত শৰ্মা !\nউচ্চতৰ মাধ্যমিকৰ শিক্ষাৰ্থীসকলক অভিনন্দন মুখ্যমন্ত্ৰীৰ\nবস্ত্ৰনগৰী শুৱালকুছিলৈ গৌৰৱ কঢ়িয়াই আনিলে মধুস্মিতা বেজবৰুৱাই !\nবিজ্ঞান শাখাত সপ্তম স্থানেৰে তীৰ্থনগৰী হাজোলৈ সুনাম কঢ়িয়ালে দেবব্ৰত কলিতাই\nনগাঁও জিলাৰ পৰা ১৪গৰাকী শিক্ষাৰ্থীৰ স্থান লাভ\nহাতীগাঁৱত জাৱৰ কঢ়িওৱা গাড়ীৰ খুন্দাত নিহত বাইক আৰোহী\nশিৱসাগৰত বাণিজ্য শাখাত দুগৰাকীৰ স্থান লাভ, কলা শাখাত উজলিল দেৱীস্তুতি ...\nবিজ্ঞান শাখাত চতুৰ্থ স্থান লাভ কৰি ৰহালৈ গৌৰৱ কঢ়িয়াই আনিলে ঋত্বিকে ...\nকলা শাখাত প্ৰথম স্থান অধিকাৰ কৰা সাধনা দেৱীৰ মনৰ অনুভৱ\n২০২০ত মেট্ৰিকত ৰাজ্যৰ ভিতৰত প্ৰথম হোৱা ধৃতিৰাজ উজলিল বিজ্ঞান শাখাৰ শীৰ্ষত\nকলাত উত্তীৰ্ণৰ শীৰ্ষত ধেমাজি,বাণিজ্যৰ শীৰ্ষত মাজুলী,বিজ্ঞানৰ শীৰ্ষত বাক্সা\nউচ্চতৰ মাধ্যমিক চূড়ান্ত পৰীক্ষাত ৯২.১৯ শতাংশ উত্তীৰ্ণৰে বিজ্ঞান শাখাৰ চমক\nঘোষণা হ’ল উচ্চতৰ মাধ্যমিক চূড়ান্ত পৰীক্ষাৰ ফলাফল\nকলাৰ শীৰ্ষত সাধনা–চেৰী, বিজ্ঞানৰ শীৰ্ষত ধৃতিৰাজ...\nডেন্স ইণ্ডিয়া ডেন্স লিটিল মাষ্টাৰ্ছ ছিজন-৫ৰ খিতাপ জয় অসমৰ নৱোজিত নাৰ্জাৰীৰ\nবিধায়কৰ আম চুৰ কৰি থানাৰ আলহী হ'ল এজন ব্যক্তি


एक साल में बाइबल - ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন - अप्रैल 1\nদ্বিতীয় বিবরণ 25:1-19\n1. যদি লোকসকলৰ মাজত বিবাদ হয় আৰু সেই বিবাদ আদালতলৈ নিয়া হয়, তেন্তে বিচাৰকসকলে বিচাৰ কৰি তেওঁলোকৰ নিৰ্দোষীক নিৰ্দোষ আৰু দোষীক দোষী কৰিব;\n2. সেই বিচাৰত যদি দোষী প্ৰহাৰৰ যোগ্য হয়, তেন্তে বিচাৰকে তেওঁক মাটিত শুৱাই লৈ তাৰ দোষ অনুসাৰে হিচাপ কৰি নিজৰ সন্মুখতে তেওঁক কোবোৱাব।\n3. বিচাৰকে তেওঁক চল্লিশ কোবৰ অধিক মৰাব নোৱাৰিব; তাৰ অধিক মাৰিলে এজন ইস্রায়েলীয়া ভাইক অাপোনালোকৰ আগত নীহ কৰা হ’ব।\n4. শস্য মৰণা মাৰোঁতে গৰুৰ মুখত মোখোৰা নাবান্ধিব।\n5. যদি ককাই-ভাইসকল একেলগে থাকে আৰু তেওঁলোকৰ মাজৰ এজন ভাই পুত্রহীন হৈ মৰে, তেন্তে সেই মৃতকৰ ভাৰ্য্যাই বাহিৰৰ আন পুৰুষক বিয়া কৰিব নোৱাৰিব; দেওৰেক বা বৰ-জনাই তাইক বিয়া কৰি কৰিব আৰু তাইৰ প্রতি দেওৰেক বা বৰ-জনাৰ কৰিবলগীয়া কর্তব্য পালন কৰিব।\n6. পাছত সেই মহিলাৰ ঔৰসত যি প্ৰথম সন্তান জন্ম হ’ব, তেওঁ সেই মৃত ভাইৰ নাম ৰক্ষা হ’ব আৰু সেই মৃত ভাইৰ নাম ইস্ৰায়েলৰ মাজৰ পৰা লুপ্ত হৈ নাযাব।\n7. কিন্তু সেই পুৰুষে যদি নিজ ভায়েক বা ককায়েকৰ তিৰোতাক গ্ৰহণ কৰিব নোখোজে, তেন্তে তাৰ ককায়েক বা ভায়েকৰ সেই তিৰোতাই নগৰৰ দুৱাৰ মুখলৈ বৃদ্ধ লোকসকলৰ ওচৰলৈ গৈ ক’ব, “মোৰ দেওৰ বা বৰজনাই ইস্ৰায়েলৰ মাজত নিজ ককায়েক বা ভায়েকৰ নাম ৰাখিবলৈ অসন্মত হৈছে; মোৰ প্রতি মোৰ দেওৰ বা বৰজনাই কৰিবলগীয়া কর্তব্য পালন কৰিবলৈ ইচ্ছুক নহয়।”\n8. তেতিয়া সেই নগৰৰ বৃদ্ধ লোকসকলে সেই পুৰুষক মাতি আনি বুজাব; ইয়াৰ পাছতো যদি তেওঁ দৃঢ়তাৰে কয় যে, “তাইক লবলৈ মোৰ ইচ্ছা নাই,”\n9. তেতিয়া তেওঁৰ ককায়েক বা ভায়েকৰ ভাৰ্য্যাই বৃদ্ধ লোকসকলৰ সাক্ষাতে দেওৰেক বা বৰজনাৰ গুৰিলৈ গৈ তেওঁৰ ভৰিৰ পৰা জোতা খুলি ল’ব আৰু তেওঁৰ মুখত থু পেলাই ক’ব, “নিজ ককাই বা ভাইৰ বংশ যি জনে ৰক্ষা কৰিবলৈ নিবিচাৰে, তেওঁৰ প্রতি এনে ব্যৱহাৰকে কৰা হয়।”\n10. ইস্ৰায়েলৰ মাজত সেই লোকৰ বংশ ‘জোতা-খোলা পুৰুষৰ বংশ’ বুলি প্ৰখ্যাত হ’ব।\n11. দুজন লোকৰ মাজত কাজিয়া কৰাৰ সময়ত যদি এজনৰ ভাৰ্য্যাই তেওঁৰ স্বামীক আঘাত কৰা আন জনৰ হাতৰ পৰা ৰক্ষা কৰাৰ উদ্দেশ্যেৰে ওচৰলৈ আহে আৰু হাত মেলি আন লোকজনৰ গুপুত অঙ্গ ধৰে,\n12. তেতিয়া অাপোনালোকে তাইৰ হাত কাটি পেলাব; তাইলৈ আপোনালোকে কোনো দয়া নেদেখুৱাব।\n13. আপোনালোকৰ মোনাত যেন সৰু আৰু ডাঙৰ দুই ৰকমৰ দগা নাথাকে।\n14. আপোনালোকৰ ঘৰত সৰু আৰু ডাঙৰ দুই ধৰণৰ জোখৰ পাত্র যেন নাথাকে।\n15. আপোনালোকৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাই আপোনালোকক যি দেশ দিব, সেই দেশত আপোনালোকৰ আয়ুস দীঘল হ’বৰ কাৰণে আপোনালোকে সঠিক আৰু ন্যায় দগা, সঠিক আৰু ন্যায় জোখৰ পাত্র ৰাখিব লাগিব।\n16. কাৰণ, যেয়ে এই সকলো কাৰ্য কৰে অর্থাৎ সকলো ধৰণৰ অধার্মিক কার্য কৰে, আপোনালোকৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাই তেওঁক ঘৃণা কৰে।\n17. আপোনালোক মিচৰ দেশৰ পৰা ওলাই আহোঁতে বাটত অমালেকীয়াসকলে আপোনালোকৰ সৈতে যি কৰিছিল, তাক সোঁৱৰণ কৰক।\n18. আপোনালোক শ্রান্ত আৰু ক্লান্ত হৈ থকা অৱস্থাত যি দুর্বল লোকসকল পাছত গৈ আছিল, কেনেকৈ তেওঁলোকে বাটত লগ পাই আক্রমণ কৰিছিল, তাক সোঁৱৰণ কৰক। তেওঁলোকে ঈশ্বৰক ভয় কৰা নকৰিছিল।\n19. এই হেতুকে, আপোনালোকৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাই যি দেশ উত্তৰাধিকাৰ স্বৰূপে অধিকাৰ কৰিবলৈ আপোনালোকক দিবলৈ গৈছে, সেই দেশত আপোনালোকৰ চাৰিওফালে থকা সকলো শত্রুবোৰৰ পৰা তেওঁ যেতিয়া আপোনালোকক বিশ্ৰাম দিব, তেতিয়া আকাশৰ তলৰ পৰা অমালেকীয়াসকলৰ চিন আপোনালোকে একেবাৰে মছি পেলাব লাগিব। এই কথা আপোনালোকে নাপাহৰিবা।\nদ্বিতীয় বিবরণ 26:1-19\n1. আপোনালোকৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাই যি দেশ উত্তৰাধিকাৰ হিচাবে আপোনালোকক দিব, আপোনালোকে সেই দেশ অধিকাৰ কৰি যেতিয়া তাত বাস কৰিব,\n2. তেতিয়া আপোনালোকৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাই দিয়া সেই দেশৰ ভূমিত আপোনালোকে যি শস্য উৎপন্ন কৰিব, তাৰ প্ৰথম আগভাগৰ কিছু কিছু লৈ পাচিত ভৰাই ৰাখিব। আপোনালোকৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাই নিজকে প্রকাশ কৰিবৰ কাৰণে যি ঠাই তেওঁৰ বাসস্থান হিচাবে মনোনীত কৰিব, সেই শস্য আপোনালোকে সেই ঠাইলৈ লৈ যাব।\n3. তেতিয়া যি জন পুৰোহিত থাকিব আপোনালোকে গৈ তেওঁক ক’ব, “যিহোৱাই আমাক যি দেশ দিম বুলি আমাৰ পূৰ্ব-পুৰুষসকলৰ আগত শপত খাইছিল, সেই দেশত মই সোমালো ইয়াক আজি আপোনালোকৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ আগত স্বীকাৰ কৰিছোঁ।”\n4. তাতে পুৰোহিত জনে আপোনালোকৰ হাতৰ পৰা পাচিটো লৈ, আপোনালোকৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ যজ্ঞবেদীৰ আগত থব।\n5. তাৰ পাছত আপোনালোকে আপোনালোকৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ আগত ক’ব, “মোৰ পূর্বপুৰুষ এজন অৰামীয়া যাযাবৰ আছিল; তেওঁ মাত্র কেইজনমান লোকক লগত লৈ মিচৰলৈ নামি গৈছিল আৰু তাতে বাস কৰিছিল। সেই ঠাইত তেওঁ এক মহান, পৰাক্ৰমী লোক হৈছিল আৰু জনসংখ্যাত বৃদ্ধি হৈ এক জাতি হৈ উঠিল।\n6. মিচৰীয়াসকলে আমাৰ লগত ভাল ব্যৱহাৰ নকৰিলে আৰু আমাক কষ্ট দিছিল। আমাৰ ওপৰত শ্রমৰ কঠিন বোজা দি দাসৰ কাম কৰালে;\n7. তেতিয়া আমি আমাৰ পূর্বপুৰুষসকলৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ আগত কাতৰোক্তি কৰিলোঁ, তাতে যিহোৱাই আমাৰ কাতৰোক্তি কৰিলোঁ। তেওঁ আমাৰ ক্রন্দন শুনিলে; আমাৰ কষ্ট আৰু পৰিশ্ৰম দেখিলে আৰু আমাৰ ওপৰত হোৱা উপদ্ৰৱলৈ দৃষ্টি কৰিলে।\n8. যিহোৱাই এক বলৱান হাতেৰে, নিজৰ ক্ষমতা দেখুৱাই, মহা ভয়ানক কাৰ্যৰে, নানা চিন আৰু অদ্ভুত লক্ষণেৰে মিচৰৰ পৰা আমাক উলিয়াই আনিলে।\n9. তেওঁ আমাক এই ঠাইলৈ আনিলে আৰু গাখীৰ মৌ বোৱা এই দেশ আমাক দিলে।\n10. সেয়ে, হে যিহোৱা, এইয়া চাওঁক, আপুনি দিয়া ভূমিৰ প্রথম শস্যৰ আগভাগ মই আপোনাৰ ওচৰলৈ আনিছোঁ।’ এইবুলি কৈ আপোনালোকৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ আগত আপোনালোকে আপোনালোকৰ পাচি থৈ তেওঁক প্রণিপাত কৰিব।\n11. আপোনালোকৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাই আপোনালোকক আৰু আপোনালোকৰ পৰিয়ালক যি সকলো মঙ্গল কৰিছে, তাৰ বাবে আপোনালোকৰ মাজত থকা লেবীয়া আৰু বিদেশী লোকেৰে সৈতে আনন্দ কৰিব।\n12. প্রত্যেক তৃতীয় বছৰত অর্থাৎ দশমাংশৰ বছৰত, আপোনালোকৰ শস্যৰ দহ ভাগৰ এভাগ আদায় দিয়া শেষ হোৱাৰ পাছত আপোনালোকে সেইবোৰ লেবীয়া, বিদেশী, পিতৃহীন আৰু বিধৱাসকলক দিব। তাতে সেই সকলোৱে আপোনালোকৰ নগৰৰ দুৱাৰৰ ভিতৰতে খোৱা-বোৱা কৰি তৃপ্ত হ’ব।\n13. তাৰ পাছত আপোনালোকৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ আগত আপুনি এই কথা ক’ব, ‘মই আপোনাৰ সকলো আজ্ঞা অনুসাৰে মোৰ আয়ৰ পৰা পবিত্র অংশটো ঘৰৰ পৰা উলিয়াই আনি লেবীয়া, বিদেশী, পিতৃহীন আৰু বিধৱাসকলক দিলোঁ; আপোনাৰ আজ্ঞাসমূহৰ এটাও মই অমান্য কৰা নাই আৰু সেইবোৰ মই পাহৰা নাই।\n14. মৃতলোকৰ কাৰণে শোক প্রকাশৰ কালত মই পবিত্র অংশৰ অলপো খোৱা নাই বা অশুচি হোৱা কালত তাৰ একোকে উলিওৱা নাই বা তাৰ পৰা কোনো অংশ মৃত লোকৰ সন্মানর্থে দান কৰা নাই। মই মোৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ কথা শুনিলো; আপুনি মোক দিয়া সকলো আজ্ঞাৰ দৰে মই কাৰ্য কৰিলোঁ।\n15. হে যিহোৱা, আপুনি নিজ পবিত্ৰ নিবাস স্বৰ্গৰ পৰা তললৈ দৃষ্টি কৰক আৰু আপোনাৰ প্ৰজা ইস্ৰায়েলীয়াসকলক আশীর্বাদ কৰক। আমাৰ পুৰ্ব্ব-পুৰুষসকলৰ আগত তুমি কৰা শপত অনুসাৰে যি গাখীৰ মৌ বোৱা ভুমি আমাক দিছা, সেই দেশক আশীৰ্ব্বাদ কৰা’।”\n16. আজি আপোনালোকৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাই এই বিধি আৰু শাসন-প্ৰণালীবোৰ পালন কৰিবলৈ আপোনালোকক আজ্ঞা দিছে; এই হেতুকে আপোনালোকে সকলো মন আৰু সকলো প্ৰাণেৰে সেইবোৰ পালন কৰি সেই মতে কাৰ্য কৰিব।\n17. আজিয়েই আপোনালোকে স্বীকাৰ কৰিছে যে, যিহোৱাই অাপোনালোকৰ ঈশ্বৰ আৰু তেওঁৰ পথতে আপোনালোক চলিব। আপোনালোকে স্বীকাৰ কৰিছে যে, তেওঁৰ বিধিবোৰ, তেওঁৰ আজ্ঞাবোৰ আৰু তেওঁৰ শাসন-প্ৰণালীবোৰ আপোনালোকে পালন কৰিব আৰু তেওঁৰ বাক্যলৈ কাণ দিব।\n18. যিহোৱাইও আজি এই কথা স্বীকাৰ কৰিছে যে, তেওঁ যেনেকৈ প্রতিজ্ঞা কৰিছিল, সেইদৰে আপোনালোক তেওঁৰ নিজস্ব অধিকাৰত থকা তেওঁৰ প্রজা হৈছে আৰু আপোনালোকে তেওঁৰ সকলো আজ্ঞা পালন কৰা উচিত।\n19. যিহোৱাই আজি ঘোষণা কৰিছে যে, প্রশংসা, যশস্যা আৰু সন্মানৰ ক্ষেত্রত তেওঁ সৃষ্টি কৰা সকলো জাতিবোৰৰ ওপৰত আপোনালোকক স্থান দিব। আপোনালোকৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাই যি দৰে কৈছিল, সেইদৰেই আপোনালোক তেওঁৰ উদ্দেশ্যে এক পবিত্ৰ জাতি হ’ব।\n7. “হে প্ৰভু, তেনেহলে মই কিহলৈ অপেক্ষা কৰিম? মোৰ আশা তোমাৰ ওপৰতে।\n8. মোৰ সকলো অপৰাধৰ পৰা তুমি মোক উদ্ধাৰ কৰা; বিবেকহীন লোকৰ ওচৰত তুমি মোক ঘৃণাৰ পাত্র নকৰিবা।\n9. মই মনে মনে আছোঁ; মুখ নেমেলিম; কিয়নো তুমিয়েই এই সকলো কষ্ট হ’বলৈ দিছা।\n10. মোৰ ওপৰৰ পৰা তোমাৰ শাস্তি তুমি দূৰ কৰা; তোমাৰ হাতৰ আঘাতত মই প্রায় শেষ হৈ গৈছোঁ।\n11. তুমি যেতিয়া অপৰাধৰ কাৰণে মানুহক ধমকি দি শাসন কৰা, তেতিয়া পোকে নষ্ট কৰাৰ দৰে তুমি তেওঁলোকৰ সৌন্দৰ্য্য নষ্ট কৰি দিয়া। বাস্তৱিক সকলো মানুহ এক নিশ্বাস মাথোন। (চেলা)\n4. এলেহুৱাই ইচ্ছা কৰিলেও একো নাপায়; কিন্তু পৰিশ্ৰমীজনে ইচ্ছা কৰিলে সম্পূৰ্ণভাৱে সন্তুষ্ট হয়।\n5. সত্যতাত চলাজনে মিছা কথা ঘিণ কৰে; কিন্তু দুষ্টলোকে নিজকে বিৰক্ত কৰে আৰু তেওঁ লজ্জাজনক কাৰ্য কৰে।\n6. যেতিয়া এজন লোকে সত্যতাত চলে, তেওঁ ন্যায়ৰ পথ সুৰক্ষিত কৰে। কিন্তু দুষ্ট লোকসকল তেওঁলোকৰ পাপৰ কাৰণে বিনষ্ট হয়।\n1. এদিন বিশ্ৰামবাৰে যীচু শস্যক্ষেত্রৰ মাজেৰে গৈ আছিল। তাতে তেওঁৰ শিষ্য সকলে শস্যৰ থোক ছিঙি, হাতেৰে মোহাৰি মোহাৰি খাই গৈছিল।\n2. ইয়াকে দেখি কেইজনমান ফৰীচীয়ে ক’লে, “বিধানৰ মতে বিশ্ৰামবাৰে যি কাম আচলতে কৰিব নাপায়, সেই কাম তোমালোকে কিয় কৰিছা?”\n3. তাৰ উত্তৰত যীচুৱে তেওঁলোকক ক’লে, “দায়ুদ আৰু তেওঁৰ লগৰবোৰৰ যেতিয়া ভোক লাগিছিল, তেতিয়া তেওঁলোকে কি কৰিছিল সেই কথা আপোনালোকে জানো পঢ়া নাই?\n4. তেওঁতো ঈশ্বৰৰ গৃহত সোমাই ঈশ্বৰৰ দর্শন পিঠা লৈ খাইছিল আৰু তেওঁৰ সঙ্গী সকলকো খাবলৈ দিছিল, কিন্তু সেই পিঠা পুৰোহিত সকলৰ বাহিৰে আনে খোৱা বিধান সন্মত নাছিল।”\n5. যীচুৱে তেওঁলোকক পুনৰ ক’লে, “মানুহৰ পুত্ৰই বিশ্ৰামবাৰৰ প্রভু।”\n6. আন এদিন বিশ্ৰামবাৰত যীচুৱে নাম-ঘৰত সোমাই শিক্ষা দি আছিল; তাত এনে এজন লোক আছিল যি জনৰ সোঁ হাত খন শুকাই গৈছিল।\n7. বিধানৰ অধ্যাপক আৰু ফৰীচী সকলে যীচুক দোষ দিবৰ বাবে এক অজুহাত বিচাৰি আছিল। সেয়ে বিশ্রামবাৰে তেওঁ কাৰোবাক সুস্থ কৰে নে নকৰে তাকে চাবলৈ যীচুক ওচৰৰ পৰা লক্ষ্য কৰি থাকিল।\n8. যীচুৱে তেওঁলোকৰ মনৰ ভাব জানিছিল আৰু সেয়ে শুকানহতীয়া মানুহ জনক তেওঁ ক’লে, “তুমি উঠি সকলোৰে মাজত থিয় হোৱা।” তেতিয়া মানুহ জনে সকলোৰে আগত থিয় হ’ল।\n9. তেতিয়া যীচুৱে অধ্যাপক আৰু ফৰীচী সকলক ক’লে, “মই আপোনালোকক এটা প্রশ্ন সুধো, ‘বিধান অনুসাৰে বিশ্ৰামবাৰে কেনে ধৰণৰ কর্ম কৰা উচিত, ভাল কর্ম কৰা নে বেয়া কৰা? এজনৰ প্ৰাণ বচোঁৱা নে ধ্বংস কৰা উচিত’?”\n10. তাৰ পাছত চাৰিওফালে বহি থকা লোক সকলক চাই যীচুৱে মানুহ জনক ক’লে, “তোমাৰ হাত খন মেলি দিয়া।” তেওঁ সেই কথা শুনি হাত খন মেলি দিওঁতে, তেওঁৰ হাত খন একেবাৰে ভাল হৈ গ’ল।\n11. তাতে ফৰীচী আৰু অধ্যাপক সকলৰ ভীষণ খং উঠিল আৰু যীচুক লৈ কি কৰিব পৰা যায় সেই বিষয়ে পৰস্পৰে আলোচনা কৰিবলৈ ধৰিলে।\n12. সেই সময়তে যীচুৱে এবাৰ প্ৰাৰ্থনা কৰিবৰ কাৰণে পৰ্বতৰ ওপৰলৈ গ’ল। ওৰে ৰাতি তেওঁ ঈশ্বৰৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা কৰি থাকিল।\n13. পাছত পোহৰ হোৱাৰ সময়ত, তেওঁ তেওঁৰ শিষ্য সকলক নিজৰ ওচৰলৈ মাতিলে আৰু তেওঁলোকৰ মাজৰ পৰা বাৰ জনক মনোনীত কৰি তেওঁলোকক ‘পাঁচনি’ পদ দিলে।\n14. সেই পাঁচনি সকলৰ নাম হ’ল- চিমোন, এই জনক তেওঁ পিতৰ নাম দিছিল, আৰু তেওঁৰ ভায়েক আন্দ্ৰিয়; যাকোব, যোহন, ফিলিপ, বাৰ্থলময়,\n15. মথি, থোমা, আলফয়ৰ পুতেক যাকোব, চিমোন, এই জন উদ্যোগী দলৰ লোক আছিল,\n16. যাকোবৰ পুতেক যিহুদা আৰু যিহূদা ঈষ্কৰিয়োতীয়া, এই জনে শেষত বিশ্বাসঘাতক হ’ল।\n17. তাৰ পাছত যীচুৱে তেওঁৰ পাঁচনি সকলৰ লগত পর্বতৰ পৰা নামি আহি এডোখৰ সমতল ভুমিত থিয় হ’ল। তাত তেওঁৰ শিষ্য সকলৰ এক বিশাল দল আছিল। সমগ্র যিহূদা, যিৰূচালেম, তুৰ আৰু চীদোনৰ সমুদ্রৰ উপকুলবর্তী অঞ্চলৰ পৰা অনেক লোক আহি তাত উপস্থিত হৈছিল।\n18. তেওঁলোকে যীচুৰ কথা শুনিবলৈ আৰু নৰিয়াৰ পৰা সুস্থ হবৰ বাবে তেওঁৰ ওচৰলৈ আহিছিল। যি সকলে অশুচি আত্মাৰ দ্বাৰা কষ্ট পাই আছিল তেওঁলোকো সুস্থ হ’ল।\n19. তেতিয়া সকলোৱে তেওঁক স্পর্শ কৰাৰ চেষ্টা কৰিবলৈ ধৰিলে, কাৰণ তেওঁৰ পৰা ওলাই অহা শক্তিয়ে সকলোকে আৰোগ্য কৰিছিল।\n20. পাছত তেওঁ শিষ্য সকলৰ ফালে চাই ক’লে, “ধন্য তোমালোক দৰিদ্ৰ সকল, কিয়নো ঈশ্বৰৰ ৰাজ্য তোমালোকৰ।\n21. ধন্য তোমালোক, যি জন এতিয়া ভোকাতুৰ, কিয়নো তোমালোক তৃপ্ত হ’বা। ধন্য তোমালোক, যি সকলে এতিয়া কান্দি আছা, কিয়নো তোমালোকে হাঁহিবা।\n22. ধন্য তোমালোক, যেতিয়া লোক সকলে মানুহৰ পুত্ৰৰ কাৰণে তোমালোকক ঘিণ কৰে, সমাজচ্যুত কৰে, নিন্দা কৰে, আৰু তোমালোকৰ নাম শুনিলে পাপিষ্ঠ বুলি বাহিৰ কৰে।\n23. সেই সময়ত তোমালোকে আনন্দ কৰিবা, আনন্দত নাচি উঠিবা; কিয়নো চোৱা, স্বৰ্গত তোমালোকৰ বাবে পুৰস্কাৰ সঞ্চিত আছে; কাৰণ তেওঁলোকৰ পূৰ্ব-পুৰুষ সকলেও ভাৱবাদী সকলক এনে ধৰণৰ ব্যৱহাৰে কৰিছিল।\n24. কিন্তু হায় ধনৱন্ত লোক, তোমালোক সন্তাপৰ পাত্ৰ! কিয়নো তোমালোকে নিজৰ সুখ পাইছা।\n25. হায় হায় যি সকল এতিয়া তৃপ্ত, তোমালোক সন্তাপৰ পাত্ৰ! কিয়নো তোমালোকে পাছত ক্ষুধার্ত হবা। হায় হায় যি সকলে এতিয়া হাঁহিছা, তোমালোক সন্তাপৰ পাত্র! কিয়নো তোমালোকে শোক আৰু ক্ৰন্দন কৰিবা।\n26. যেতিয়া সকলো মানুহে তোমালোকক শলাগিব, তোমালোক সন্তাপৰ পাত্ৰ! কিয়নো তেওঁলোকৰ পূৰ্বপুৰুষ সকলে ভাঁৰিকোৱা ভাববাদী সকললৈও এনে ধৰণৰ ব্যৱহাৰ কৰিছিল।


Updated: 17-Sep-19 @ 12:03\nঅসমৰ পটভূমিত যিসকল সাংস্কৃতিক কৰ্মীয়ে নিজৰ প্ৰতিভা বিকাশ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে সেই সকলৰ অধিকাংশই চলচ্চিত্ৰ মাধ্যম টোকে প্ৰথমতে আগস্থান দিয়া পৰিলক্ষিত হয়। মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱেও অংকীয়া নাটৰ জৰিয়তে অসমীয়া সমাজত নিজৰ স্বক্ৰিয় প্ৰতিভাৰ বিকাশ সাধন কৰিছিল। অংকীয়া নাটৰ জৰিয়তে অসমীয়া ভাষা সাহিত্যৰ লগতে অসমৰ জাতীয় জীৱনৰ উৎকৰ্ষ সাধনৰ বাবে অহোপুৰুষাৰ্থ চেষ্টা কৰিছিল। মহাপুৰুষ জনাৰ পদানাংক অনুসৰণ কৰিয়েই মহাপুৰুষ মাধৱদেৱেও গীত-নাটেৰে অসমৰ সাংস্কৃতিক ভঁৰাল চহকী কৰিছিল। ক্ৰম বিবৰ্তনৰ ধাৰাৰে কলাগুৰু বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভাইও নাট ৰচনা, গীত ৰচনা কৰাৰ লগতে নিজৰ সাহিত্য চৰ্চা আৰম্ভ কৰি নিজৰ প্ৰতিভা প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। সমান্তৰাল ভাৱে ৰূপকোঁৱৰ জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাইও অতি কম সময়ৰ ভিতৰতে গীত, নাট ৰচনা কৰি অসমীয়া সমাজলৈ অভূতপূৰ্ব বৰঙণি আগবঢ়ালে । চলচ্চিত্ৰ মাধ্যম নো কি সেয়া খাৰখোৱা অসমীয়াই ৰূপকোঁৱৰৰ সাধনাৰ ফচলৰ জৰিয়তেই পৰিচিত হল। প্ৰশ্ন আহিব পাৰে.. মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ চলচিত্ৰ মাধ্যমৰ লগত কি সম্পৰ্ক ? মহাপুৰুষ জনাই যদি সেই অংকীয়া নাট ৰচনা নকৰিলে হয় তেন্তে ৰূপকোঁৱৰ জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাইও হয়তো অসমীয়া ছবি নিৰ্মাণ কৰাৰ মৰসাহস নকৰিলে হয়। জ্যোতি বিষ্ণুৰ উত্তৰসুৰী ৰূপে ড. ভূপেন হাজৰিকাইও নিজে গীত, কথা সুৰ ৰচনা কৰাৰ লগতে চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণৰ জৰিয়তে চিনেমা উদ্যোগটোৰ বিকাশ সাধন কৰাৰ লগতে নিজকে অসমীয়া সমাজৰ অবিশ্চেদ্য অংগ ৰূপে নিজকে প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। কলাগুৰু গৰাকীয়েও চলচিত্ৰয়েই হ‌ওঁক অথবা নাটকত অভিনয়ৰ জৰিয়তে এগৰাকী মহান শিল্পী ৰূপে স্বীকৃতি লাভ কৰিছিল। জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা, বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভা, শেহতীয়ায়াকৈ ড. ভূপেন হাজৰিকাৰ মৃত্যুৰ পাছত প্ৰশ্ন উত্থাপন হৈছিল – সুধাকণ্ঠৰ উত্তৰাধিকাৰী কোন হ’ব ? বহুতেই জুবিন গাৰ্গক সেই আসনত বহুৱাব বিছাৰিছিল যদিও জুবিন গাৰ্গৰ নিজৰ খেয়ালি মনৰ বাবে ৰাইজৰ পৰা বহু আঁতৰি পৰিছিল। সুধাকণ্ঠৰ মৃত্যুৰ পাছত ক্ৰমশঃ জুবিন কিছু সলনি হোৱা পৰিলক্ষিত হৈছে। নিজকে হেৰুৱাওৱাৰ বিপৰীতে জুবিনে বহু বিতৰ্কৰ মাজেদিও আজি প্ৰতিষ্ঠিত গায়কৰ বিপৰীতে শিল্পীৰ শাৰীলৈ উন্নীত কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে।\nকেতিয়াও ভূপেন হাজৰিকা, জ্যোতি, বিষ্ণু হ’বলৈ যোৱা নাই। নিজৰ খেয়ালি মনৰ লগতে অসমৰ জলন্ত সমস্যাৰ সৈতে নিজকে জৰিত কৰি অসমীয়া সমাজৰ মাজত নিজকে বিলীন কৰি দিছে। বলিউডত নিজকে, সমৰ্পন কৰি ঐশ্বৰ্য বিভূতিৰ লগতে নামজ্বলা গায়ক হ’ব পাৰিলে হয়। কিন্তু অসম অসমীয়াৰ প্ৰতি থকা দায়বদ্ধতাৰ বাবে নিজকে অসমত নিয়োজিত কৰিলে। নিজকে আজি এক উদ্যোগত পৰিগণিত কৰিছে। সমালোচনা কৰিব পাৰে তথাপিও জুবিনে অহৰ্নিশে গীত ৰচনা, সুৰ, সংগীত, কম্পজিং – সেই সাধনা এৰি দিয়া নাই।\nশেহতীয়াকৈ জুবিনৰ ‘ কাঞ্চনজংঘা ‘ই বহুতো কথা কৈ গল । হাৰি যাব নিবিচাৰে। Try try again must be success. জুবিনৰ ‘তুমি মোৰ মাথো মোৰ’, ‘মিছন চাইনা’ ৰ পাছতে ‘কাঞ্চনজংঘা’ । বহু কেইখন ছবিত জুবিনে ইতিমধ্যে অভিনয় কৰিলে । এগৰাকী অভিনেতা ৰূপে ‘দীনবন্ধু’ , ‘মন যায়’ আৰু ‘প্ৰিয়াৰ প্ৰিয়’ ত নিজৰ অভিনয় প্ৰতিভাৰ সুন্দৰ নিদৰ্শন ডাঙি ধৰিছিল। শেহতীয়া কৈ কাঞ্চনজংঘাই জুবিনক এক নতুন মাত্ৰা প্ৰদান কৰিব সেয়া ধুৰূপ।\nঅত্যন্ত জেদী ।\nএতিয়া জুবিন পৰিপক্ক। মৰিবলৈ ধৰা অসমীয়া চিনেমা উদ্যোগলৈ বহু নিদৰ্শন দি যাব । ‘তুমি মোৰ মাথো মোৰ’ ৰ পৰা শেহতীয়া ‘কাঞ্চনজংঘা’ লৈকে নিৰবচ্ছিন্ন প্ৰচেষ্টা। ভাল চিনেমা বনালে দৰ্শকে চাব‌ই। অৱশ্যে প্ৰচাৰ, উপস্থাপন সকলো আঁচনি মতেই হ’ব লাগিব। প্ৰচাৰ কেনেকৈ কৰে সেয়া ছবি নিৰ্মাতা সকলে জুবিনৰ পৰা শিকক। লাজ পাবলগীয়া\nপ্ৰকাশিত প্ৰবন্ধত উল্লেখ কৰা মতামত লিখকৰ নিজস্ব আৰু সেই মতামতে TIME8ৰ বক্তব্য প্ৰতিফলিত নকৰিবও পাৰে। [email protected] এই ই-মেইলেৰে যোগাযোগ কৰিব পাৰিব লিখকক।


কিয় চৰ্চাত বৰুণ-বৰষাৰ বিয়া ? -\nHomeআঞ্চলিককিয় চৰ্চাত বৰুণ-বৰষাৰ বিয়া ?\nকিয় চৰ্চাত বৰুণ-বৰষাৰ বিয়া ?\nশিৱসাগৰ : শিৱসাগৰৰ আমগুৰিত চৰ্চিত হৈছে এখন বিশেষ বিয়া। বিয়া খাবলৈ হেতা-ওপৰা বহু লোকৰ। ৰং-ৰহইচত মচগুল গাঁওবাসী। আমগুৰিৰ বেলিমুখীয়া চাংমাই গাঁওত সম্পন্ন হৈছে বিয়াখন। দৰা বৰুণ আৰু কইনা বৰষা বিয়াখনে লাভ কৰিছে বিশেষ চৰ্চা। প্ৰকৃততে বিয়াখন ভেকুলীৰ বিয়া। খৰাং বতৰৰ বাবে আমগুৰিৰ কৃষকে মুৰে-কপালে হাত দিবলগা অৱস্থাৰ সৃষ্টি হৈছে। এনে পৰিৱেশত লোকবিশ্বাস অনুসৰি ৰাইজে পাতিলে ভেকুলীৰ বিয়া।\nইপিনে পানীৰ অভাৱত চিৰালফাট দিছে পথাৰ। পানীৰ অভাৱে কৃষকৰ জীয়াই থকাৰ সম্বল খেতি উছন কৰাৰ দৰে পৰিণতি হৈছে। এনে ভয়ংকৰ পৰিস্থিতিৰ পৰা ৰক্ষা পাবৰ বাবে শিৱসাগৰৰ বেলিমুখীয়া চাংমাইত সম্পন্ন হৈছে ভেকুলী বিয়া। সম্পূৰ্ণ অসমীয়া নীতি-পৰম্পৰা পালন কৰি বৰুণ দেৱতাক সন্তুষ্ট কৰিবলৈ এই বিয়া।\nএনেকুৱা অনাবৃষ্টিৰ সময়তে মানুহে প্ৰকৃতিক সন্তুষ্ট কৰিবলৈ কিছুমান লোকাচাৰ পালন কৰে। তেনে বিভিন্ন অনুষ্ঠানসমূহৰ ভিতৰত ভেকুলী বিয়া অন্যতম। শালিধানৰ খেতি আৰম্ভ কৰাৰ সময়ত বৰষুণ নহ’লে অসমৰ বিভিন্ন অঞ্চলৰ কৃষক সকলে ‘ভেকুলী বিয়া’ অনুষ্ঠানৰ আয়োজন কৰে। নোৱাই-ধুৱাই বিয়াৰ বাবে ৰাইজে সাজু কৰে দৰা-কইনা। পানী তুলি বিয়ানাম গাই গাঁৱৰ ৰাইজে ভোজ-ভাত খাই সম্পন্ন কৰে অসমীয়া লোকাচাৰত চলি অহা এনে বিয়া।\nৰাইজৰ বিশ্বাস ভেকুলী বিয়া সম্পন্ন হলে বৰষুণ দিব। বৰুণ দেৱতা সন্তুষ্ট হ’লে বৰষুণৰ আশীৰ্বাদ আহিব। আকৌ জীপাল হ’ব ধৰিত্ৰী। পথাৰে চন্দ পাব। খেতি সেউজীয়া হব।\nPrevious articleবাংলাদেশত হিন্দুৰ ওপৰত মুছলমানৰ আক্ৰমণ, গৰজি উঠিল বাংলাদেশী সুন্দৰী অভিনেত্ৰী\nNext articleউৎসৱৰ আনন্দত বিহ! চিকিৎসালয়ৰ বিছনাত ছটফটাইছে ১২জন লোকে


how-to-get-vaccine-and-not-virus-mumbai-doctors-video-on-steps-to-follow-during-jab-is-viral-gh-skd– News18 assam\nভেকচিন ল'বলৈ গৈ লগত নানিব ভাইৰাছ! টিকাকৰণ কেন্দ্ৰত মানিব লাগে এইসমূহ নিয়ম\nভাইৰেল ভিডিঅ'টোত ডাঃ তুষাৰ শ্বাহে ভেকচিন কেন্দ্ৰলৈ যোৱাৰ সময়ত কি সাৱধানতা অৱলম্বন কৰিব লাগিব সেই বিষয়ে অৱগত কৰিছে।\nLast Updated : April 27, 2021, 16:28 IST\nদেশত কোভিড আক্ৰান্তৰ সংখ্যা আৰু মৃত্যু হোৱা লোকৰ সংখ্যাই অভিলেখ গঢ়াৰ মাজতে ভাৰতত এতিয়ালৈকে মাত্ৰ ১৪০.৯ নিযুত ভেকচিনৰ ড'জহে প্ৰদান কৰা হৈছে। কিন্তু কোভিডৰ দ্বিতীয় ঢৌৰ ফলত সম্প্ৰতি ভাৰতে চলিতে মাহতে দৈনিক মৃত্যুৰ দ্বিতীয় সৰ্বাধিক সংখ্যা (২১৬৫) অতিক্ৰম কৰাৰ পিছতে গা লৰিছে সাধাৰণ জনতাৰ। ভেকচিন বিচাৰি এতিয়া সাধাৰণ ৰাইজে কেন্দ্ৰ আৰু চিকিৎসালয়ত ভিৰ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে। যিহেতু চৰকাৰৰ নতুন নিৰ্দেশনাৱলীয়ে ১৮ বছৰ বয়সৰ সকলো লোককে টিকাকৰণৰ বাবে যোগ্য হিচাপে বিবেচনা কৰা হৈছে। তেনেস্থলত চিকিৎসালয়ত বৰ্ধিত শাৰীবোৰো এতিয়া চিন্তাৰ আন এক বিষয় হৈ পৰিছে। অত্যধিক ভিৰৰ ফলত ভাইৰাছ বিয়পাৰো আশংকা কৰা হৈছে। এই সম্পৰ্কতে শেহতীয়াকৈ মুম্বাইৰ চিকিৎসক ডাঃ তুষাৰ শ্বাহে প্ৰস্তুত কৰা এটা ভিডিঅ' সম্প্ৰতি ভাইৰেল হৈ পৰিছে ইণ্টাৰনেটত।\nটুইটাৰত শ্বেয়াৰ কৰা এই ভিডিঅ'টোত টিকা গ্ৰহণৰ বাবে টিকাকৰণ কেন্দ্ৰত উপস্থিত হোৱাৰ সময়ত ল'বলগীয়া সাৱধানতাৰ দিশটো দেখুওৱা হৈছে। হাতত প্লে' কাৰ্ড লৈ চিকিৎসক ডাঃ তুষাৰ শ্বাহে অৱগত কৰে এই কথা।\nপ্ৰথমে মাস্ক পিন্ধাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰি তেওঁ টিকাকৰণ কেন্দ্ৰত উপস্থিত হোৱাৰ সময়ত সকলোকে ডাবল মাস্ক পিন্ধি নিজৰ সুৰক্ষা নিশ্চিত কৰিবলৈ আহ্বান জনায় । তাৰ পিছতে তেওঁ হাতমোজা পিন্ধিবলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে লগতে মুখ, চকু, নাক স্পৰ্শ নকৰিবলৈও কয়। লগতে তেওঁ সকলোকে আনৰ সৈতে কৰমৰ্দন কৰাৰ পৰা বিৰত থকাৰ লগতে ছেনিটাইজাৰ ব্যৱহাৰ কৰাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে। আনকি হাতমোজাৰ পৰিধানৰ সময়তো ছেনিটাইজাৰ ব্যৱহাৰ কৰাৰ পৰামৰ্শ দিয়ে চিকিৎসক তুষাৰে। শেষত তেওঁ সকলোকে শাৰী পাতি থিয় হৈ থকাৰ সময়ত আনৰ সৈতে কথা নক'বলৈও পৰামৰ্শ দিয়ে।\nঅৱশ্যে হাতমোজা পিন্ধাটো আৱশ্যক নহয়, যদিও যিসকলৰ সঘনাই নিজৰ মুখখন নিৰন্তৰ স্পৰ্শ কৰাৰ অভ্যাস আছে, তেওঁলোকে হাতমোজা পিন্ধাটো ভাল। তেওঁ লগতে লিখিছিল, "মই প্ৰায় সকলোৱে তেওঁলোকৰ মাস্কবোৰৰ বাহিৰৰ পৃষ্ঠ স্পৰ্শ কৰা দেখিছো, যি কাৰ্য কেতিয়াও কৰিব নালাগে।"\nআনফালে টিকাকৰণ কেন্দ্ৰলৈ যোৱাৰ পূৰ্বে নিজকে হাইড্ৰেট কৰিবলৈ একাপ চাহ, কফি খাবলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে। শাৰীত বা টীকাকৰণ কেন্দ্ৰত থিয় হৈ থকা সময়ত খাদ্য/পানী গ্ৰহণ নকৰাৰ লগতে ফটো তোলাৰ মুহূৰ্ততো মাস্ক আঁতৰ নকৰিবলৈ আহ্বান জনায় চিকিৎসকগৰাকীয়ে।\n'How to get the vaccine and not the virus when you visit the vaccination centre', by Dr.Tushar Shah (Physician, Mumbai). pic.twitter.com/p1aw8RCFZH\nকম সময়ৰ এই ভাইৰেল ভিডিঅ'টোৰ বাবে শ্বাহৰ প্ৰচেষ্টাক সকলোৱে প্ৰশংসা কৰাৰ লগতে ই বিশেষভাৱে সহায়ক হ'ব বুলিও গণ্য কৰা হৈছে।\nFirst published: April 27, 2021, 16:27 IST


Assam Current Affairs | GK - Assam Study Centre\nAssam Current Affairs | GK\nDecember 15, 2021 by Assam Study Centre\nAssam Current Affairs | GK আজিৰ কাৰেণ্ট এফেয়ার্চ শিতানত চৰ্দাৰ বল্লভভাই পেটেলৰ মৃত্যু বাৰ্ষিকী, আন্তৰ্জাতিক চাহ দিৱস ২০২১ আৰু ইডি সঞ্চালকৰ কাৰ্যকালৰ দৰে বিষয়বোৰ সামৰি লোৱা হৈছে। Assam Current Affairs | GK\nSARDAR BALLAV BHAI PATEL DEATH ANNIVERSARY\nGANGA EXPRESS PROJECT\nCOVID-19 BOOSTER PACK SHOT\n১) চৰ্দাৰ বল্লভভাই পেটেলৰ মৃত্যু বাৰ্ষিকী কেতিয়া?\nক) ১৪ ডিচেম্বৰ\nখ) ১৫ ডিচেম্বৰ\nগ) ১৬ ডিচেম্বৰ\nঘ) ১৭ ডিচেম্বৰ\n২) চৰ্দাৰ বল্লভভাই পেটেলে ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ পিছত নিম্নলিখিত কোনটো পদত অধিষ্ঠিত হৈছিল?\nক) প্ৰথম উপ প্ৰধানমন্ত্ৰী\nখ) প্ৰথম প্ৰধানমন্ত্ৰী\nগ) প্ৰথম ৰাষ্ট্ৰপতি\nঘ) প্ৰথম উপ-ৰাষ্ট্ৰপতি\n৩) আন্তৰ্জাতিক চাহ aদিৱস ২০২১ কেতিয়া পালন কৰা হয়?\nক) ১২ ডিচেম্বৰ\nখ) ১৩ ডিচেম্বৰ\nগ) ১৪ ডিচেম্বৰ\nঘ) ডিচেম্বৰ ১৫\n৪) French luxury fashion house চেনেলৰ নতুন গ্লোবেল চিইঅ’ হিচাপে কাক নিযুক্তি দিয়া হৈছে?\nক) লীনা নায়াৰ\nখ) ইন্দ্ৰ নুয়ি\nগ) ৰেশ্মা চেট্টী\nঘ) জয়শ্ৰী উল্লাল\n৫) ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে কোনখন ৰাষ্ট্ৰলৈ তিনিদিনীয়া ৰাজ্যিক ভ্ৰমণ আৰম্ভ কৰিছে?\n৬) প্ৰধানমন্ত্ৰী শ্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে কেতিয়া গংগা এক্সপ্ৰেছৱে প্ৰকল্পৰ আধাৰশিলা স্থাপন কৰিব?\nক) ১৮ ডিচেম্বৰ\nখ) ১৭ ডিচেম্বৰ\nঘ) ডিচেম্বৰ ১৯\n৭) নিম্নলিখিত কোনটো ভাৰতীয় ঔষধ নিৰ্মাতাই এটা কোভিড ভেকছিন বুষ্টাৰ শ্বট বিকশিত কৰি আছে যি ওমাইক্ৰনৰ বিৰুদ্ধে অধিক কাৰ্যকৰী হ’ব?\nঘ) ডঃ ৰেড্ডীৰ গৱেষণাগাৰ\n৮) ইডি সঞ্চালকৰ কাৰ্যকাল কিমান বছৰলৈ বৃদ্ধি কৰা হৈছে?\nক) ৬ বছৰ\nখ) ৫ বছৰ\nগ) ৪ বছৰ\nঘ) ৭ বছৰ\n১) ডিচেম্বৰ ১৫\nপ্ৰধানমন্ত্ৰী শ্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে ২০২১ চনৰ ১৫ ডিচেম্বৰত চৰ্দাৰ বল্লভভাই পেটেলৰ ৭১ তম মৃত্যু বাৰ্ষিকীত স্মৃতি তর্পণ কৰে। চৰ্দাৰ বল্লভভাই পেটেলৰ ১৯৫০ চনৰ ১৫ ডিচেম্বৰত বোম্বাইত হৃদৰোগত আক্ৰান্ত হৈ মৃত্যু হৈছিল। তেওঁ স্বাধীনতাৰ পাছত সকলো দেশীয় ৰাজ্যক ভাৰতীয় সংঘত একত্ৰিত কৰাত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল।\n২) প্ৰথম উপ-প্ৰধানমন্ত্ৰী\nচৰ্দাৰ বল্লভভাই পেটেল ভাৰতৰ প্ৰথম উপ-প্ৰধানমন্ত্ৰী আছিল আৰু তেওঁক ‘ভাৰতীয় লৌহ পুৰুষ’ বুলি জনা গৈছিল। তেওঁ ভাৰতীয় স্বাধীনতা আন্দোলনত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল, বিশেষকৈ স্বাধীনতাৰ পিছত ভাৰতক একত্ৰিত কৰাত।\n৩) ডিচেম্বৰ ১৫\nভাৰত আৰু অন্যান্য চাহ খেতি কৰা ৰাষ্ট্ৰসমূহ- বাংলাদেশ, শ্ৰীলংকা, নেপাল, ভিয়েটনাম, ইণ্ডোনেছিয়া, কেনিয়া, মালাৱী, মালয়েছিয়া, উগাণ্ডা আৰু তাঞ্জানিয়াত ১৫ ডিচেম্বৰত আন্তৰ্জাতিক চাহ দিৱস পালন কৰা হয়। ২০০৫ চনত ভাৰতত প্ৰথম আন্তৰ্জাতিক চাহ দিৱস উদযাপন কৰা হৈছিল। দহ বছৰ পিছত ২০১৫ চনত ভাৰতে বিশ্ব চাহ অৰ্থনীতিক সমৰ্থন কৰাৰ বাবে চাহৰ ওপৰত এফ.এ.ও. আন্তঃচৰকাৰী গোটৰ জৰিয়তে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চাহ দিৱস পালন সম্প্ৰসাৰিত কৰাৰ প্ৰস্তাৱ আগবঢ়ায়।\n৪) লীনা নায়াৰ\nফ্ৰান্সৰ বিলাসী ফেশ্বন হাউচ চেনেলে ১৪ ডিচেম্বৰ, ২০২১ তাৰিখে ইউনিলিভাৰৰ মুখ্য মানৱ সম্পদ বিষয়া লীনা নায়াৰক ইয়াৰ নতুন গোলকীয় মুখ্য কাৰ্যবাহী বিষয়া হিচাপে মনোনীত কৰে। লীনা নায়াৰৰ নাম এতিয়া ভাৰতীয় মূলৰ নেতাসকলৰ তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে যিয়ে শীৰ্ষ গোলকীয় প্ৰতিষ্ঠানসমূহত গুৰুত্বপূৰ্ণ স্থান লাভ কৰিছে।\nৰাষ্ট্ৰপতি ৰামনাথ কোবিন্দে ২০২১ চনৰ ১৫ ডিচেম্বৰত তিনিদিনীয়া বাংলাদেশ ভ্ৰমণ আৰম্ভ কৰে। ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে ঢাকাত বাংলাদেশৰ ৫০ তম বিজয় দিৱস উদযাপনত অংশগ্ৰহণ কৰিব। বাংলাদেশৰ ৰাষ্ট্ৰপতি আব্দুল হামিদে ৰাষ্ট্ৰপতি কোবিন্দক বাংলাদেশ বিজয় দিৱসৰ কুচকাৱাজত সন্মানীয় অতিথি হিচাপে ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিবলৈ আমন্ত্ৰণ জনায়।\n৬) ১৮ ডিচেম্বৰ\nপ্ৰধানমন্ত্ৰী শ্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে ১৮ ডিচেম্বৰত উত্তৰ প্ৰদেশৰ শ্বাহজাহানপুৰ জিলাত গংগা এক্সপ্ৰেছৱে প্ৰকল্পৰ আধাৰশিলা স্থাপন কৰিব। এক্সপ্ৰেছৱেই পশ্চিম উত্তৰপ্ৰদেশক পূৱ উত্তৰ প্ৰদেশৰ সৈতে সংযোগ কৰিব। ই ৰাষ্ট্ৰীয় ৰাজধানী অঞ্চলৰ সৈতে পোনপটীয়াকৈ সংযোগ স্থাপন কৰিব।\nচিৰাম ইনষ্টিটিউট অৱ ইণ্ডিয়াৰ মুখ্য কাৰ্যবাহী বিষয়া আদাৰ পুনাৱালাই ১৪ ডিচেম্বৰ, ২০২১ তাৰিখে কৈছিল যে তেওঁলোকে এটা ভেকছিন বুষ্টাৰ শ্বট বিকশিত কৰাৰ দিশত কাম কৰি আছে যি নতুন ওমাইক্ৰন কোভিড প্ৰকাৰৰ বিৰুদ্ধে অধিক কাৰ্যকৰী হ’ব। তেওঁ কয় যে বুষ্টাৰ শ্বট হৈছে কভিড -১৯ৰ বিৰুদ্ধে এণ্টিবডী বৃদ্ধি কৰাৰ এক প্ৰমাণিত ৰণনীতি। তেওঁ লগতে জনায় যে অহা ৬ মাহত ৩ বছৰৰ অধিক বয়সৰ শিশুৰ ভেকছিন মুকলি কৰা হ’ব।\n৮) ৫ বছৰ\nসংসদে ১৪ ডিচেম্বৰ, ২০২১ তাৰিখে প্ৰৱৰ্তন সঞ্চালকালয়ৰ (ইডি) সঞ্চালকৰ ম্যাদ সৰ্বাধিক ৫ বছৰলৈ বৃদ্ধি কৰিবলৈ কেন্দ্ৰীয় সতৰ্কতা আয়োগ (সংশোধনী) বিধেয়ক ২০২১ গৃহীত কৰে। বিধেয়কখনে কেন্দ্ৰীয় সতৰ্কতা আয়োগ আইন ২০০৩ সংশোধন কৰিব বিচাৰিছে। ইডি সঞ্চালকক বৰ্তমান দুবছৰৰ ম্যাদৰ বাবে নিযুক্তি দিয়া হৈছে।\nCategories Current Affairs, Daily G.K. Post navigation\nBipin Rawat | Current affairs


শ্বিলং লাজং ফুটবল ক্লাব - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nশ্বিলং লাজং ফুটবল ক্লাব\nজৱাহৰলাল নেহৰু ষ্টেডিয়াম, শ্বিলং\nশ্বিলং লাজং প্ৰাইভেট\nএংলিয়ান হল্ডিংছ (Anglian Holdings)\nশ্বিলং লাজং ফুটবল ক্লাব (ইংৰাজী: Shillong Lajong Football Club) ভাৰতৰ মেঘালয় ৰাজ্যৰ ৰাজধানী চহৰ শ্বিলঙৰ ঘৰুৱা ফুটবল ক্লাব। ১৯৮৩ চনত জন্ম লাভ কৰা এই ফুটবল ক্লাবটোৰ মূল লক্ষ্য হৈছে স্থানীয় প্ৰতিভাৱান খেলুৱৈ সকলক চিনাক্ত কৰি আৰু তেওঁলোকক উপযুক্ত প্ৰশিক্ষণ দি ৰাজ্যখনত ফুটবল খেলৰ সামগ্ৰিক মানদণ্ড উন্নত কৰা। মেঘালয়ৰ খাচী ভাষাত 'লাজং' শব্দৰ অৰ্থ হৈছে 'আমাৰ নিজৰ'। এই ক্লাবটো ভাৰতৰ প্ৰথমশাৰীৰ ফুটবল লীগ, আই-লীগৰ অন্তৰ্ভুক্ত।\nভাৰতৰ উত্তৰ পুৰ্বাঞ্চলত শ্বিলং লাজং ফুটবল ক্লাবৰ জনপ্ৰিয়তা বহুত বেছি। এই ক্লাবটোৱে পেছাদাৰী ফুটবল খেলে আৰু ইয়াৰ পৰিচালনাও আন যিকোনো পেছাদাৰী ফুটবল ক্লাবৰ দৰেই অনুশাসনমূলক ভাৱে কৰা হয়। এই ক্লাবটোৰ খেলসমূহত গড় হিচাপত ১৯০০০ দৰ্শকৰ উপস্থিতি থাকে।\n2 ক্লাবৰ প্ৰতিকী ৰঙ আৰু অন্যান্য তথ্য\n4 ক্লাবে লাভ কৰা সন্মান\n১৯৮২ চনৰ মেঘালয় নিমন্ত্ৰণীমূলক ফুটবল প্ৰতিযোগিতাত শ্বিলঙৰ স্থানীয় ফুটবল ক্লাববোৰৰ বিফলতা আৰু স্থানীয় ফুটবলৰ ক্ৰমান্বয়ে নিম্নগামী মানদণ্ড দেখি দুগৰাকী ফুটবলপ্ৰেমী, শ্ৰী কিটদৰ চিয়াম আৰু শ্ৰী পি. ডি. চাৱয়নে লগ হৈ এই পৰিস্থিতিৰ পৰিৱৰ্তন ঘটাবলৈ এটা নতুন ফুটবল ক্লাব গঠন কৰে। কেইজনমান বন্ধু আৰু সমৰ্থকক লগত লৈ গঠন কৰা এই অৰ্ধ-পেছাদাৰী ফুটবল ক্লাবটোৰ নামাকৰন কৰে লাজং ফুটবল ক্লাব, অৰ্থাৎ - 'আমাৰ নিজৰ ফুটবল ক্লাব' বা 'ৰাইজৰ ফুটবল ক্লাব'।\n১৯৮৩ চনত এই ক্লাবটোৱে শ্বিলং ক্ৰীড়া সন্থাৰ ফুটবল লীগত তৃতীয় ডিভিজনৰ প্ৰতিযোগিতাত অংশ লয় আৰু বিজয়ী হৈ একে লীগৰ দ্বিতীয় ডিভিজনৰ প্ৰতিযোগিতাত খেলাৰ সুযোগ লাভ কৰে। ১৯৮৪ চনত লাজং ক্লাব সেই লীগৰ প্ৰথম ডিভিজনৰ প্ৰতিযোগিতালৈ উন্নীত হয়। সেইবাৰৰ প্ৰতিযোগিতাৰ ফাইনেল খেলত লাজং মুখামুখি হয় তেতিয়াৰ আন এক পেছাদাৰী ফুটবল ক্লাব ব্লু-মেক্স ফুটবল ক্লাবৰ। এই ব্লু-মেক্স ফুটবল ক্লাব এতিয়া লাংচ্-নিঙ স্প'ৰ্টচ ক্লাব নামেৰে জনাজাত। লাজং ফুটবল ক্লাবে শ্বিলং ক্ৰীড়া সন্থাৰ ফুটবল লীগ ১৯৮৯ চনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে জয় কৰে।\nপ্ৰতিষ্ঠাৰ সাত বছৰৰ পিছত, ১৯৯০ চনত লাজং ফুটবল ক্লাবে মেঘালয় নিমন্ত্ৰণীমূলক ফুটবল কাপ জয় কৰে। ফাইনেলত তেওঁলোকে গুৱাহাটীৰ নৱজ্যোতি ফুটবল ক্লাবক হৰুৱাই।\n২০০৯ চনত শ্বিলং লাজং ফুটবল ক্লাবে প্ৰথমবাৰৰ বাবে দ্বিতীয় ডিভিজনৰ আই-লীগ প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰে। এই লীগ হৈছে ভাৰতৰ ফুটবল লীগ সমূহৰ দ্বিতীয় শাৰীৰ লীগ। ইয়াৰ পৰৱৰ্তী ক্ৰীড়াবৰ্ষত (২০০৯-১০) লাজং ক্লাবে ভাৰতৰ সৰ্বোচ্চ ফুটবল লীগ আই-লীগত খেলাৰ যোগ্যতা লাভ কৰে। এই ক্ৰীড়াবৰ্ষতেই লাজং ক্লাবে প্ৰশিক্ষক হিচাপে নিযুক্তি দিয়ে প্ৰাক্তন ছালগাওঁকাৰ আৰু ইষ্ট বেংগল ফুটবল ক্লাবৰ প্ৰশিক্ষক ষ্টেনলী ৰ'জাৰিঅ'ক।\nলাজং ক্লাবে খেলা আই-লীগৰ প্ৰথমখন খেলত তেওঁলোক পঞ্জাবৰ জে. ছি. টি. ফুটবল ক্লাবৰ হাতত পৰাজিত হয়। আই-লীগৰ প্ৰথমখন ঘৰুৱা খেলত লাজঙে ৩০০০০ হেজাৰ দৰ্শকৰ উপস্থিতিত ৩-০ গ'লত পৰাজিত কৰে এয়াৰ-ইণ্ডিয়াক। দ্বিতীয়খন ঘৰুৱা খেলত মোহন বাগান ফুটবল ক্লাবৰ হাতত লাজং পৰাজিত হয়।\nআই-লীগৰ সেই ক্ৰীড়াবৰ্ষৰ শেষত লাজং ক্লাব আকৌ আই-লীগ দ্বিতীয় ডিভিজনলৈ অৱনমিত হয়। লাজং ফুটবল ক্লাবে ২০১০-১১ ক্ৰীড়াবৰ্ষত আই-লীগ দ্বিতীয় ডিভিজনৰ আয়োজক হোৱা স্বত্বে প্ৰাৰম্ভিক খেলসমূহ নেখেলাকৈয়ে মুখ্য প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ যোগ্যতা লাভ কৰে। ১৩ মে', ২০১১ তাৰিখত লাজঙে আই-লীগৰ দ্বিতীয় ডিভিজনৰ প্ৰতিযোগিতাত মহামেদান ফুটবল ক্লাবক ১-০ গ'লত হৰুৱাই আৰু আকৌ আই-লীগ প্ৰথম ডিভিজনত খেলাৰ বাবে উন্নীত হয়। ২০১১-১২ ক্ৰীড়াবৰ্ষত লাজং ফুটবল ক্লাবে আই-লীগ প্ৰথম ডিভিজনত খেলিছে।\nক্লাবৰ প্ৰতিকী ৰঙ আৰু অন্যান্য তথ্য[সম্পাদনা কৰক]\nলাজং ফুটবল ক্লাবৰ প্ৰতিকী ৰঙ হৈছে ৰঙা আৰু বগা। ঘৰুৱা খেলসমূহত ক্লাবৰ খেলুৱৈ সকলে ৰঙা ৰঙৰ পোচাক পৰিধান কৰে। বিপক্ষৰ খেলপথাৰত খেলা খেলসমূহত লাজঙৰ খেলুৱৈয়ে বগা ৰঙৰ পোচাক পৰিধান কৰে।\nশ্বিলং লাজং ফুটবল ক্লাবৰ চোলা বিলাক স্প'নছ'ৰ কৰে এয়াৰচে'ল কোম্পেনীয়ে আৰু খেলৰ সামগ্ৰী যোগান ধৰে এ'ডিডাচ কোম্পেনীয়ে।\n২০১১-১২ ক্ৰীড়াবৰ্ষৰ বাবে শ্বিলং লাজং ফুটবল ক্লাবৰ ঘৰুৱা খেলপথাৰ হৈছে শ্বিলঙৰ নেহেৰু ষ্টেডিয়াম।\nক্লাবে লাভ কৰা সন্মান[সম্পাদনা কৰক]\n২০১১ চনৰ আই-লীগ দ্বিতীয় ডিভিজনৰ বিজয়ী\n২০০৯-১০ বৰ্ষৰ ফেডাৰেচন কাপ ৰানাৰ্চ-আপ\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=শ্বিলং_লাজং_ফুটবল_ক্লাব&oldid=248670"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ০৯ অক্টোবৰ, ২০২০ তাৰিখে ১৪:৫৪ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


এটা নতুন চিন্তা (হিতেন্দ্ৰ কুমাৰ শৰ্মা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nএটা নতুন চিন্তা\nবৰ্তমান মুক্ত অৰ্থনীতিৰ যুগ। তীব্ৰ প্ৰতিযোগিতাৰ যুগ। ধন গোটোৱাৰ প্ৰতিযোগিতা আৰু তাৰেই আলমত বিশ্ব তথা দেশৰ অৰ্থনীতিত যোগদান দিয়া আৰু বিনিময়ত তাৰ লাভ উঠোৱাৰ প্ৰতিযোগিতা। আজিকালি বজাৰত নিত্য নতুন বিনিয়োগ বা ইনভেষ্টমেন্ট পলিচিৰ বাহাৰ।বহুতে শ্বেয়াৰ বজাৰত টকা খটুৱায়, বেছি ধনী সকলে সম্পত্তিত টকা বিনিয়োগ কৰে, মধ্যবিত্ত ভাগটোৱে বীমা,মিউচুৱেল ফান্দ,ফিক্সড্ ডি‍পোজিট আদিত টকা খটুৱাই নিজৰ সম্পদ বৃদ্ধিৰ চেষ্টা কৰে।এইবোৰ একো একোটা যান্ত্ৰিক পদ্ধতি ধন বৃদ্ধি কৰাৰ। এইবোৰক বেয়া বা অদৰকাৰী মুঠেও বুলিব নোৱাৰি, বৰং নিজৰ ভৱি‍ষ্যৎ সুৰক্ষিত কৰিবৰ বাবে আৰু আৰ্থিক স্ব্চ্ছলতাৰ বাবে সঠি‍ক বিনিয়োগ কৰা নিত্যান্তই প্ৰয়োজনীয়। কিন্তু যদি বিনিয়োগৰ লগতে আমি আমাৰ প্ৰকৃতি, পাৰিপাৰ্শ্বিকতাৰ উন্নতি সাধন কৰিব পাৰো তেন্তে ই সমাজৰ বাবে কিমান মংগলময় হ’ব ভাবি চাওকচোন।\nমই ব্যৱসায়ভি‍ত্তিক বনানীকৰণৰ কথা কৈছো। যাৰ ঘৰৰ ওচৰত অলপ হ’লেও নিজা মাটি আছে তেওঁলোকে এই কামটো অতি সহজে কৰিব পাৰে। অৱশ্যে সকলো নগৰাঞ্চলৰ বাসিন্দাৰ বাবে ই সম্ভৱ নহ’বও পাৰে। খালি থকা মাটিখিনিত গছপুলি ৰোপণ কৰিলে কেইবছৰমান পিছত যথেষ্ট ভাল মূল্য পাব পাৰি। বিশেষকৈ গমাৰী,চেগুণ,মেহগণী,বনচোম,তিতাচপা,চিচু আদি বৃক্ষৰ পুলি ৰোপণ কৰিলে যথেষ্ট লাভবান হʼব পাৰি। ইয়াৰ ভিতৰত গমাৰী আৰু চেগুণ অতি সোনকালে ডাঙৰ হয় আৰু ইহঁতক কোনো বিশেষ যত্ন লোৱাৰো দৰকাৰ নপৰে। যিকোনো ধৰণৰ মাটিতে এই দুবিধ গছ বাঢ়ে। কিন্তু বনচোম,তিতাচপা আৰু চিচু গছ্ক বিশেষ মনোযোগ আৰু যত্নৰ দৰকাৰ।ইহঁতৰ বৃদ্ধিৰ হাৰ ধীৰ।মই কোনো উদ্ভিদবিদ বা বিজ্ঞানী নহওঁ আৰু এইখিনি কথা মই নিজা অভিজ্ঞতাৰ পৰাহে কৈছো।\nএটা পুলিৰ দাম ১৫-২০টকা মান হয়। আৰু আঠ-দহ বছৰ পিছত সেই পুলিটোৰ পৰা হোৱা গছডালৰ দাম আঠৰ পৰা দহ হেজাৰ বা ততোধিক হ’ব পাৰে।যিমানেই বেছি ডাঙৰ আৰু পুৰঠ গছ হ’ব তাৰ মানো সিমানেই উৎকৃষ্ট হ’ব আৰু তাৰ দামো সিমানেই বেছি হ’ব।এতিয়া ফিক্সড ডি‍পোজিটৰ কথা ভাবি চাওক, কোনটো বেছি লাভজনক। ১৫-২০ টকাৰ পৰা দহ বছৰত ইয়াতকৈ আৰু কি বেছি আশা কৰিব পাৰি ! সেই আঠ-দহ বছৰ সেই বৃক্ষৰাজিয়ে আমাক শীতল ছাঁ, বিশুদ্ধ বায়ু আৰু সুষ্ঠ পৰিৱে‍শ এটা দিলে। আৰু শেষত আৰ্থিক লাভো দিলে। কিন্তু এই প্ৰক্ৰিয়াটো নিৰৱচ্ছিন্ন(continuous) হ’ব লাগিব, অৰ্থাৎ এডাল গছ কটাৰ আগতে তাৰ ঠাই পূৰাবলৈ পৰিকল্পিত ভাবে এটা বা ততোধিক বৃক্ষৰোপণ হ’ব লাগিব। তেতিয়াহে এই মংগলময় প্ৰচেষ্টা সফল হ’ব।\nগছপুলি এটা ৰুলেই যে তাক কাটিবই লাগিব তেনে কথাও নাই। আজি সামান্য ধন খৰচ কৰক। হয়তো আজিৰ পৰা দহ বছৰ পাছত আপোনাক সেই গছ বেছি টকা উলিয়াবৰ বাবে দৰকাৰ নহয়েই। তেতিয়া সেই গছবোৰকেই নিজৰ আপোন কোনোবা যেন লাগিব আৰু মনটো এক সন্তুষ্টিৰে ভৰাই তুলিব, সমাজৰ বাবে আৰু প্ৰকৃতিৰ বাবে যৎকিঞ্চিত কৰাৰ সন্তুষ্টি।\n(বি.দ্ৰ. মোৰ পিতৃদেৱে আজি বহুবছৰ ধৰি আমাৰ বৰপেটাৰ ঘৰৰ ওচৰে পাজৰে বৃক্ষৰোপণ কৰি আহিছে। বহু গছপুলি আৰম্ভণিতে নষ্টও হৈছিল, কিন্তু এতিয়া তেওঁ কমেও ২২-২৫ জোপা বৃক্ষৰ গৰ্বিত পিতৃ।)\n← বগৰীৰ গুৰিৰে সৰু মাছৰ চৰ্চৰি (মনীষা বড়া হালৈ)\nপত্ৰবান্ধৱীৰ অনুভৱ-(দেৱাশ্ৰী বৰগোঁহাই) →\nভুৱা বাতৰি আৰু সংবাদ মাধ্যমৰ কৰণীয় (হিমজ্যোতি তালুকদাৰ)


एक साल में बाइबल - ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন - जुलाई 22\n1. তাৰ পাছত হগ্গয় ভাবাদী আৰু ইদ্দোৰ পুত্ৰ জখৰিয়া ভাববাদীয়ে, যিহূদা আৰু যিৰূচালেমত থকা যিহূদী লোকসকলৰ আগত ইস্ৰায়েলৰ ঈশ্বৰৰ নামত ভাববাণী প্ৰচাৰ কৰিলে।\n2. চল্টীয়েলৰ পুত্ৰ জৰুব্বাবিল, আৰু যোচাদকৰ পুত্ৰ যেচুৱাৰ লগতে যিসকলে তেওঁলোকক উদগণি দিছিল, সেই ভাববাদীসকলৰ সৈতে তেওঁলোকে যিৰূচালেমত ঈশ্বৰৰ গৃহ নিৰ্ম্মাণ কাৰ্য আৰম্ভ কৰিলে।\n3. নদীৰ সিপাৰে থকা শাসনকৰ্ত্তা তত্তনয়, চথৰ-বোজনয়, আৰু তেওঁলোকৰ সহকাৰীসকলে তেওঁলোকৰ ওচৰলৈ আহি ক’লে, “এই গৃহ সাজিবলৈ আৰু এই দেৱালবোৰ নিৰ্ম্মাণ কৰিবলৈ তোমালোকক কোনে আজ্ঞা দিলে?”\n4. তেওঁলোকে পুনৰ ক’লে, “যি লোকসকলে এই গৃহ নিৰ্ম্মাণ কৰি আছে, তেওঁলোকৰ নাম কি?”\n5. কিন্তু ঈশ্বৰৰ দৃষ্টি যিহূদীৰ বৃদ্ধ লোকসকলৰ ওপৰত আছিল, আৰু তেওঁলোকে কাৰ্য বন্ধ নকৰিলে। ৰজা দাৰিয়াবচৰ পৰা অহা আজ্ঞালৈ তেওঁলোকে অপেক্ষা কৰিলে।\n6. এইখন দাৰিয়াবচ ৰজালৈ তত্তনয়, চথৰ-বোজনয়, আৰু তেওঁলোকৰ সহকাৰী কৰ্মচাৰীসকলে লিখা পত্ৰ।\n7. তেওঁলোকে দাৰিয়াবচ ৰজালৈ এখন প্রতিবেদন লিখি পঠালে, “আপোনাৰ চাৰিওদিশে মঙ্গল হওঁক।\n8. মহাৰাজে জ্ঞাত হওঁক, যে, আমি যিহূদাত মহান ঈশ্বৰৰ গৃহলৈ গৈছিলোঁ। তাক বৰ বৰ শিলেৰে নিৰ্ম্মাণ কৰা হৈছে, আৰু দেৱালত কাঠ লগোৱা হৈছে। এই কাৰ্য পুঙ্খানুপুঙ্খ ভাৱে কৰা হৈছে, আৰু তেওঁলোকৰ হাতৰ দ্বাৰাই এই কাৰ্য সুন্দৰভাৱে আগবাঢ়ি গৈছে।\n9. আমি বৃদ্ধসকলক সুধিলোঁ, ‘এই গৃহ আৰু এই দেৱালবোৰ নিৰ্ম্মাণ কৰিবলৈ আপোনালোকক কোনে আজ্ঞা দিলে’।\n10. লগতে যি সকলে তেওঁলোকক নেতৃত্ব দি আছে সেই লোকসকলৰ নাম জানিবৰ বাবে আমি তেওঁলোকৰ নামো সুধিলোঁ।\n11. তেতিয়া তেওঁলোকে উত্তৰ দি ক’লে, “স্বৰ্গ আৰু পৃথিৱীৰ যি ঈশ্ৱৰ তেওঁৰ আমি দাস, আমি এই গৃহ পুনৰ নিৰ্ম্মাণ কৰি আছোঁ। যি গৃহ বহু বছৰৰ আগতেই ইস্ৰায়েলৰ এজন মহান ৰজাই নিৰ্ম্মাণ কৰি সম্পূৰ্ণ কৰিছিল।\n12. সেয়ে, যেতিয়া আমাৰ পূৰ্বপুৰুষসকলে, স্বৰ্গৰ ঈশ্বৰৰ ক্ৰোধ প্রজ্বলিত কৰিছিল তেতিয়া বাবিলৰ ৰজা নবূখদনেচৰৰ হাতত ঈশ্ৱৰে তেওঁলোকক শোধাই দিছিল আৰু ৰজা নবূখদনেচৰে এই গৃহ নষ্ট কৰিছিল আৰু লোকসকলক বাবিললৈ বন্দী কৰি লৈ গৈছিল।\n13. তথাপি, বাবিলৰ কোৰচ ৰজাৰ ৰাজত্বৰ প্ৰথম বছৰত, কোৰচ ৰজাই ঈশ্বৰৰ এই গৃহ পুনৰ নিৰ্ম্মাণ কৰিবলৈ আজ্ঞা জাৰি কৰিলে।\n14. ঈশ্বৰৰ গৃহৰ যিবোৰ সোণ আৰু ৰূপৰ বস্তু আছিল, সেইবোৰ নবূখদনেচৰে যিৰূচালেমৰ মন্দিৰৰ পৰা বাবিলৰ মন্দিৰলৈ লৈ গৈছিল। সেইবোৰো কোৰচ ৰজাই ঘূৰাই দিছিল। তেওঁ নিযুক্ত কৰা অধ্যক্ষ চেচবচৰক সেইবোৰ পুনৰ গতাই দিয়ে।\n15. ৰজাই তেওঁক কৈছিল, ‘এইবোৰ বস্তু লৈ যোৱা আৰু যিৰূচালেমৰ মন্দিৰত ৰাখা। ঈশ্বৰৰ গৃহ সেই ঠাইত পুনৰ নিৰ্ম্মাণ কৰা হওঁক’।\n16. তাৰ পাছত চেচবচৰে আহি যিৰূচালেমত ঈশ্বৰৰ গৃহৰ ভিত্তিমূল স্থাপন কৰিলে; আৰু এই নিৰ্মাণ কাৰ্য আমি কৰি আছোঁ, কিন্তু এতিয়াও সম্পূৰ্ণ হোৱা নাই।\n17. এতিয়া যদি মহাৰাজৰ দৃষ্টিত ভাল দেখে, তেনেহলে কোৰচ ৰজাই যিৰূচালেমত ঈশ্বৰৰ গৃহ পুনৰ নিৰ্ম্মাণ কৰিবলৈ আজ্ঞা দিয়াৰ কথা বিচাৰ কৰিবলৈ মহাৰাজে বাবিলত থকা ৰাজভঁৰালৰ নথি-পত্রৰ বুজ-বিচাৰ কৰি চাওঁক। তাৰ পাছত মহাৰাজে তেওঁৰ সিদ্ধান্ত আমালৈ লিখি পঠাওঁক।”\n1. সেয়ে দাৰিয়াবচ ৰজাই বাবিলৰ ৰাজভঁৰালত থকা নথি-পত্ৰবোৰ বিচাৰ কৰিবলৈ আজ্ঞা দিলে।\n2. মাদীয়াৰ অকমথাত নগৰৰ গড়ত এখন নুৰিওৱা পুথি পোৱা গ’ল; সেই পুথিত এই বিৱৰণ লিখা আছিল:\n3. “কোৰচ ৰজাৰ প্ৰথম বছৰত, কোৰচ ৰজাই যিৰূচালেমত থকা ঈশ্বৰৰ গৃহৰ বিষয়ে এটা আজ্ঞা জাৰি কৰিছিল: ‘বলিদানৰ বাবে গৃহটো নিৰ্ম্মাণ কৰা হওঁক। তাৰ দেৱালবোৰৰ ওখ আৰু বহল ষাঠি হাত,\n4. তিনি শাৰী ডাঙৰ শিল আৰু এশাৰী নতুন কাঠৰ সৈতে নিৰ্ম্মাণ কৰা হওক। এই নিৰ্ম্মাণ কাৰ্যত ৰজাৰ গৃহৰ পৰা ব্যয় কৰা হওক।\n5. ঈশ্বৰৰ গৃহৰ যিবোৰ সোণ আৰু ৰূপৰ বস্তু নবূখদনেচৰে যিৰূচালেমৰ মন্দিৰৰ পৰা উলিয়াই বাবিলৰ মন্দিৰলৈ আনিছিল, সেইবোৰো ঘূৰাই পঠোৱা হওক। সেইবোৰ যিৰূচালেমৰ মন্দিৰলৈ পঠোৱা আৰু সেইবোৰ ঈশ্বৰৰ গৃহত জমা কৰা হওক।’\n6. চথৰ-বোজনয় তত্তনয় আৰু নদীৰ সিপাৰে থকা তোমালোকৰ সহকাৰী কৰ্মচাৰীসকলৰ পৰা আঁতৰি থাকা।\n7. ঈশ্বৰৰ সেই গৃহৰ কাৰ্য তোমালোকে এৰি দিয়া। ঈশ্বৰৰ গৃহ অধ্যক্ষ আৰু যিহূদীৰ বৃদ্ধসকলে সেই ঠাইতে নিৰ্ম্মাণ কৰক।\n8. যিসকল যিহূদী বৃদ্ধলোকে ঈশ্বৰৰ সেই গৃহ নিৰ্ম্মাণ কৰি আছে তেওঁলোকৰ বাবে এই সকলো কৰিবলৈ মই তোমালোকক আজ্ঞা দিছোঁ: সেই লোকসকলৰ কাৰ্য বন্ধ নহবৰ বাবে নদীৰ সিপাৰৰ ৰাজকৰৰ পৰা ৰজাৰ ধনেৰে তেওঁলোকক হাজিৰা দিয়া হওক।\n9. স্বৰ্গৰ ঈশ্বৰৰ উদ্দেশ্যে হোম-বলি দিবলৈ যিৰূচালেমৰ পুৰোহিতসকলে আদেশ দিয়া অনুসাৰে প্রতিদিনে ক্ষতি নকৰাকৈ যি যি প্রয়োজনীয় বস্তু যেনে, দমৰা, মতা মেৰ বা মেৰ-ছাগ পোৱালি, ঘেঁহু, লোণ, দ্রাসাৰস, বা তেল, এইসকলো বস্তু তেওঁলোকক দিয়া হওক।\n10. স্ৱৰ্গৰ ঈশ্ৱৰলৈ দান দিবলৈ আৰু ৰজা আৰু তেওঁৰ পুত্রসকলৰ কাৰণে তেওঁলোকে প্রাৰ্থনা কৰিবলৈ তোমালোকে এই দৰে কৰা।\n11. মই আজ্ঞা কৰিছোঁ, যে, যি কোনোৱে এই আজ্ঞা লঙ্ঘন কৰিব, তাৰ ঘৰৰ চালৰ এডাল কাঠ উলিয়াই আনি তেওঁক তাত আৰি থোৱা হ’ব আৰু সেই দোষৰ বাবে তেওঁৰ ঘৰ জাবৰৰ দ’ম কৰা হ’ব।\n12. যিকোনো ৰজা আৰু প্ৰজাই যিৰূচালেমত থকা ঈশ্বৰৰ গৃহৰ এই আজ্ঞা-লঙ্ঘন কৰিব, তেওঁক ঈশ্ৱৰে উচ্ছন্ন কৰিব। মই দাৰিয়াবচে, এই আজ্ঞা কৰিছোঁ। ইয়াক সম্পূৰ্ণভাৱে পালন কৰা।”\n13. তাৰ পাছত ৰজা দাৰিয়াবচে দিয়া আদেশ অনুসাৰে তত্তনয়, চথৰ-বোজনয়, আৰু তেওঁলোকৰ সহকাৰীসকলে সকলো কাৰ্য কৰিলে।\n14. সেয়ে হগ্গয় আৰু জখৰিয়া ভাববাদীৰ ভাববাণীৰ নিৰ্দেশ অনুযায়ী যিহূদাৰ বৃদ্ধসকলে নিৰ্ম্মাণ কাৰ্য কৰিলে। তেওঁলোকে ইস্ৰায়েলৰ ঈশ্বৰ আৰু কোৰচ, দাৰিয়াবচ, আৰু পাৰস্যৰ ৰজা অৰ্তক্ষত্ৰৰ আজ্ঞা অনুসাৰে তেওঁলোকে গৃহ নিৰ্ম্মাণ কৰিলে।\n15. ৰজা দাৰিয়াবচৰ ৰাজত্বৰ ষষ্ঠ বছৰৰ, অদৰ মাহৰ (মাৰ্চ মাহৰ পূৰ্ণিমাৰ পৰা এপ্রিল মাহৰ পূৰ্ণিমালৈকে) তৃতীয় দিনা এই গৃহ সম্পূৰ্ণ হ’ল।\n16. ঈশ্ৱৰৰ এই গৃহ আনন্দেৰে ইস্ৰায়েলৰ লোক, পুৰোহিত, লেবীয়া আৰু বন্দীত্বৰ পৰা অহা লোকসকলে ঈশ্ৱৰৰ এই গৃহ আনন্দেৰে ঈশ্ৱৰলৈ উৎসৰ্গা কৰিলে।\n17. ঈশ্বৰৰ গৃহ উৎসৰ্গ কৰোঁতে এশ দমৰা, এশ মতা মেৰ-ছাগ, আৰু চাৰিশ মেৰ-ছাগ পোৱালি, তেওঁলোকে দান দিলে। ইস্রায়েলত থকা প্রতিটো জাতিৰ বাবে এটা আৰু সকলো ইস্রায়েল লোকসকলৰ বাবে পাপাৰ্থক বলিস্বৰূপে বাৰটা মতা ছাগলীও দান কৰিলে।\n18. মোচিৰ পুস্তকখনত লিখা অনুসাৰে তেওঁলোকে যিৰূচালেমত ঈশ্বৰৰ পৰিচৰ্যাৰ অৰ্থে পুৰোহিতসকলক আৰু লেবীয়াসকলক কাৰ্যৰ বিভাগ অনুসাৰে নিযুক্ত কৰিলে।\n19. সেয়ে প্ৰথম মাহৰ চৌদ্ধ দিনৰ দিনা বন্দীত্বৰ পৰা অহা লোকসকলে নিস্তাৰ-পৰ্ব্ব পালন কৰিলে।\n20. পুৰোহিত আৰু লেবীয়াসকলে নিজকে শুচি কৰিলে আৰু যি সকল বন্দীত্বৰ পৰা আহিছিল, তেওঁলোক সকলোৰে বাবে নিস্তাৰ-পৰ্ব্বৰ বলি উৎসৰ্গ কৰিলে।\n21. বন্দীত্বৰ পৰা অহা ইস্ৰায়েলৰ লোকসকল, যিসকলে দেশৰ অশুচি লোকসকলৰ পৰা নিজকে পৃথক কৰি ৰাখিলে আৰু ইস্রায়েলৰ ঈশ্ৱৰ যিহোৱাৰ উদ্দেশ্যে হৰ্ষধ্ৱনি কৰিলে, তেওঁলোকে নিস্তাৰ-পৰ্ব্বৰ মাংসৰ কিছু অংশ ভোজন কৰিলে।\n22. তেওঁলোকে সাত দিনলৈকে খমীৰ নিদিয়া পিঠাৰ পৰ্ব্ব আনন্দেৰে পালন কৰিলে। কিয়নো যিহোৱাই তেওঁলোকলৈ আনন্দ কঢ়িয়াই আনিলে, আৰু ইস্ৰায়েলৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ গৃহ নিৰ্ম্মাণ কাৰ্যত তেওঁলোকৰ হাত সবল কৰিবৰ অৰ্থে ৰজা অচুৰৰ মন তেওঁলোকলৈ ঘূৰালে।\n1. যিহোৱাই পবিত্ৰ পৰ্ব্বত শ্রেনীৰ ওপৰত তেওঁৰ নগৰ স্থাপন কৰিলে।\n2. যাকোবৰ বংশৰ সকলো নিবাসতকৈ যিহোৱাই চিয়োনৰ দুৱাৰবোৰ ভাল পায়।\n3. হে ঈশ্বৰৰ নগৰ, তোমাৰ বিষয়ে অনেক গৌৰৱৰ কথা কোৱা হৈছে। (চেলা)।\n4. “মই মোৰ চিনাকিবোৰৰ মাজত ৰাহব আৰু বাবিলৰো চর্চা কৰিম; পলেষ্টিয়া, তূৰ আৰু ইথিওপিয়াৰ কথাও চর্চা কৰিম, তেওঁলোকে কয়, ‘এইসকল প্রত্যেকৰে জন্ম তাত হৈছে’।”\n5. এনে কি, চিয়োনৰ বিষয়েও এই বুলি কোৱা হ’ব, “অমুক বা তমুক মানুহৰ তাত জন্ম হৈছিল; সৰ্ব্বোপৰি জনাই নিজেই চিয়োনক স্থাপন কৰিব।”\n6. যিহোৱাই জাতি সমূহৰ নাম লিখি তালিকা কৰাৰ সময়ত এই কথা ক’ব, “এইজনৰ চিয়োনত জন্ম হৈছিল।” (চেলা)।\n7. গায়ক আৰু নাচনীবোৰে একেভাৱে ক’ব, “মোৰ সকলো ভুমুক তোমাৰ মাজতেই আছে।”\n19. দ্বন্দুৰী আৰু সকলো সময়তে অভিযোগ কৰি থকা মহিলাৰ সৈতে বাস কৰাতকৈ, মৰুভূমিত বাস কৰাই ভাল।\n20. জ্ঞানী লোকৰ ঘৰত বহুমূল্য বস্তু আৰু তেল থাকে; কিন্তু অজ্ঞানী লোকে সেইবোৰ অপব্যৱহাৰ কৰে।\n1. পৌলে মহাসভালৈ পোনপটীয়াকৈ চাই ক’লে, “হে ভাইসকল, মই সকলো বিষয়তে উত্তম বিবেকেৰে ঈশ্বৰৰ প্ৰজাৰ দৰে আজিলৈকে আচৰণ কৰি আছোঁ৷”\n2. এনেতে অননিয় নামেৰে মহা-পুৰোহিতে, ওচৰত থিয় হৈ থকা সকলক তেওঁৰ মুখত মাৰিবলৈ আজ্ঞা দিলে৷\n3. তেতিয়া পৌলে তেওঁক ক’লে, “হে বগাকৈ লিপা গড়, ঈশ্বৰে আপোনাকহে অাঘাত কৰিবলৈ উদ্যত হৈ আছে৷ আপুনি বিধানৰ মতে মোৰ সোধ-বিচাৰ কৰিবলৈ বহি আছে, নে সেই বিধান উলঙ্ঘন কৰি মোক মাৰিবলৈ আজ্ঞা দিছে?”\n4. তাতে ওচৰত থিয় হৈ থকা সকলে ক’লে, “তই ঈশ্বৰৰ মহা-পুৰোহিতক অপমান কৰ নে?”\n5. পৌলে ক’লে, “হে ভাইসকল, এওঁ যে মহা-পুৰোহিত, সেই বিষয়ে মই জনা নাছিলো৷ কিয়নো লিখা আছে, ‘তুমি স্বজাতীয় লোকৰ শাসনকৰ্তাক কু-বাক্য নুবুলিবা৷’”\n6. পাছত পৌলে তেওঁলোকৰ এভাগ ফৰীচী, এভাগ চদ্দূকী বুলি জানি, মহাসভাত ৰিঙিয়াই ক’লে, “হে ভাইসকল, মই ফৰীচী, আৰু এজন ফৰীচীৰ পুতেক৷ কাৰণ মৃতসকলৰ পুনৰুত্থানৰ আশাৰ বিষয়ে মোৰ সোধ-বিচাৰ হৈছে৷”\n7. তেওঁ এই কথা কওঁতে, ফৰীচী আৰু চদ্দূকী সকলৰ মাজত বিবাদ হ’ল, আৰু লোকসকল দুভাগত ভাগ হ’ল৷\n8. কিয়নো চদ্দূকীসকলে পুনৰুত্থান, স্বৰ্গৰ দূত আৰু আত্মা, এইবোৰ নাই বুলি কয়, কিন্তু ফৰীচী সকলে সেইবোৰ স্বীকাৰ কৰে৷\n9. তাতে বৰকৈ হুলস্থুল হ’ল আৰু ফৰীচীসকলৰ ফলীয়া বিধানৰ অধ্যাপক সকলৰ কেইজনমানে উঠি বাগ্‌যুদ্ধ কৰি ক’লে, “আমি এই মানুহ জনৰ ওচৰত একো দোষ নাপাও৷ যদি কোনো আত্মা নাইবা দূতে দম্মেচকৰ পথত সঁচাকৈ তেওঁৰ সৈতে কথা ক’লে;”\n10. তেতিয়া অতিশয় বিবাদ হ’ল, তেওঁলোকে পৌলক ডোখৰ ডোখৰ কৰিব বুলি হাজাৰৰ সেনাপতিয়ে ভয় কৰি, সেনাবোৰক নামি গৈ তেওঁলোকৰ মাজৰ পৰা তেওঁক বলেৰে কাঢ়ি দুর্গৰ ভিতৰলৈ নিবলৈ আজ্ঞা দিলে৷\n11. তাতে সেই ৰাতি প্ৰভুৱে তেওঁৰ ওচৰত থিয় হৈ ক’লে, “নিৰ্ভয় হোৱা, কিয়নো যিৰূচালেমত যেনেকৈ মোৰ বিষয়ে সাক্ষ্য দিলা, ৰোম নগৰতো তেনেকৈ সাক্ষ্য দিব লাগিব৷”\n12. পাছ দিন ৰাতিপুৱা হোৱাত ইহুদী সকলে এক পৰামৰ্শ হৈ, পৌলক বধ নকৰালৈকে আমি ভোজন-পান নকৰোঁ বুলি, শপতেৰে নিজকে বান্ধিলে৷\n13. সেই চক্ৰান্ত কৰা লোক চল্লিশ জনতকৈ অধিক আছিল৷\n14. তেওঁলোকে প্ৰধান পুৰোহিত আৰু পৰিচাৰক সকলৰ ওচৰলৈ গৈ ক’লে, “পৌলক বধ নকৰালৈকে আমি একো নাখাওঁ, এই শপত খাই নিজকে বান্ধিলোঁ৷\n15. এই কাৰণে আপোনালোকৰ মহাসভাৰ সৈতে এই বিষয়ে অধিক নিশ্চিত ভাবে জানিবৰ ছলেৰে, আপোনালোকৰ ওচৰলৈ তেওঁক আনিবৰ বাবে হাজাৰৰ সেনাপতিৰ আগত আবেদন কৰিব, তেতিয়া সি আপোনালোকৰ ওচৰ আহি নাপাওঁতেই আমি তাক বধ কৰিবলৈ সাজু হৈ থাকিম৷”


Jobs: মহাবিদ্যালয়ৰ স্নাতকসকলৰ বাবে ভাল খবৰ ! চলিত বিত্তীয় বৰ্ষত Infosysএ ৩৫ হাজাৰ স্নাতক , TCSএ ৪০ হাজাৰ স্নাতকক চাকৰি প্ৰদান কৰিব...– News18 Assam\nJobs: মহাবিদ্যালয়ৰ স্নাতকসকলৰ বাবে ভাল খবৰ ! চলিত বিত্তীয় বৰ্ষত Infosysএ ৩৫ হাজাৰ স্নাতক , TCSএ ৪০ হাজাৰ স্নাতকক চাকৰি প্ৰদান কৰিব...\n»Jobs: মহাবিদ্যালয়ৰ স্নাতকসকলৰ বাবে ভাল খবৰ ! চলিত বিত্তীয় বৰ্ষত Infosysএ ৩৫ হাজাৰ স্নাতক , TCSএ ৪০ হাজাৰ স্নাতকক চাকৰি প্ৰদান কৰিব...\nUpdated:July 14, 2021, 6:46 PM IST\nক'ৰোনা সংকটৰ মাজত, মহাবিদ্যালয়ৰ স্নাতকসকলৰ বাবে নিযুক্তিৰ (Job for College Graduates) ভাল খবৰ আহি আছে। দৰাচলতে, দেশৰ আগশাৰীৰ আইটি কোম্পানী ইনফোচিছ (Infosys)ৰ মুখ্য সঞ্চালন বিষয়া প্ৰবীণ ৰাৱে (COO Pravin Rao) কৈছে যে প্ৰযুক্তি প্ৰতিষ্ঠানটোৱে ২০২১-২২ বিত্তীয় বৰ্ষত (FY22) ৩৫,০০০ মহাবিদ্যালয় স্নাতকক (Hiring) নিযুক্তি দিব।\nLast Updated: July 14, 2021, 6:46 PM IST\nক'ৰোনা সংকটৰ মাজত, মহাবিদ্যালয়ৰ স্নাতকসকলৰ বাবে নিযুক্তিৰ (Job for College Graduates) ভাল খবৰ আহি আছে। দৰাচলতে, দেশৰ আগশাৰীৰ আইটি কোম্পানী ইনফোচিছ (Infosys)ৰ মুখ্য সঞ্চালন বিষয়া প্ৰবীণ ৰাৱে (COO Pravin Rao) কৈছে যে প্ৰযুক্তি প্ৰতিষ্ঠানটোৱে ২০২১-২২ বিত্তীয় বৰ্ষত (FY22) ৩৫,০০০ মহাবিদ্যালয় স্নাতকক (Hiring) নিযুক্তি দিব। ইনফোচিছে বুধবাৰে জুন তিনি মাহৰ ফলাফল প্ৰকাশ কৰিছিল। চলিত বিত্তীয় বৰ্ষৰ প্ৰথম তিনিমাহত কোম্পানীটোৰ মুঠ লাভ বাৰ্ষিক ভিত্তিত ২২.৭ শতাংশ বৃদ্ধি হৈ ৫,১৯৫ কোটি টকা হৈছে। যোৱা বছৰ একেটা ত্ৰিমাহত কোম্পানীটোৰ মুঠ লাভ আছিল ৪,২৩৩ কোটি টকা।\nজুন তিনিমাহত ইনফোচিছ ড্ৰপআউটৰ হাৰ ১৩ শতাংশ\nইনফোচিছৰ চিঅঅ' ৰাৱে কৈছিল যে শেহতীয়াকৈ ডিজিটেল প্ৰতিভাৰ চাহিদা যথেষ্ট বৃদ্ধি পাইছে। তেওঁ লগতে কয় যে তথ্য প্ৰযুক্তি খণ্ডত নতুন প্ৰতিভাৰ চাহিদা বৃদ্ধি হোৱাৰ লগে লগে কিছু সময়ৰ পিছত ই উদ্যোগটোত এক প্ৰত্যাহ্বান হৈ পৰে। সেয়েহে, আমি বিশ্ব স্তৰত বৰ্ধিত চাহিদা পূৰণ কৰাৰ বাবে ২০২২ বিত্তীয় বৰ্ষৰ বাবে ৩৫ হাজাৰ মহাবিদ্যালয়স্নাতক নিয়োগ কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰিছো। জুন তিনি মাহত ইনফোচিছত চাকৰি এৰি যোৱা লোকৰ হাৰ ১৩.৯ শতাংশলৈ বৃদ্ধি পাইছে। মাৰ্চ ২০২১ তিনিমাহত এইটো ১০.৯ শতাংশ আছিল। অৱশ্যে, যোৱা বছৰৰ জুন তিনিমাহৰ তুলনাত এই এট্ৰিচন হাৰ ১৫.৬ শতাংশতকৈ কম।\nআমি কৰ্মচাৰীসকলৰ বাবে কেৰিয়াৰৰ সুযোগ, দৰমহা সমীক্ষা আৰু ইনচেণ্টিভৰ দৰে বহুতো দিশ প্ৰৱৰ্তন কৰিছো, চিঅ'অ' ৰাৱে কয়। দেশৰ দ্বিতীয় সৰ্ববৃহৎ তথ্য প্ৰযুক্তি কোম্পানী ইনফোচিছে বুধবাৰে, ১৪ জুলাইত ইয়াৰ জুন তিনিমাহৰ ফলাফল প্ৰকাশ কৰে। ত্ৰৈমাসিক ভিত্তিত, মাৰ্চ ২০২১ তিনিমাহত ইনফোচিছৰ মুঠ লাভ আছিল ৫,০৭৮ কোটি টকা। কোম্পানীটোৰ একত্ৰিত উপাৰ্জন বছৰি আধাৰত ১৮ শতাংশ বৃদ্ধি হৈ ২৮,৯৮৬ কোটি টকা হৈছে। এবছৰ আগতে, ই আছিল ২৩,৬৬৫ কোটি টকা। ত্ৰৈমাসিক ভিত্তিত, ই ২৬,৩১১ কোটি টকাৰ পৰা ৬ শতাংশ বৃদ্ধি হৈ ২৭,৮৯৬ কোটি টকালৈ বৃদ্ধি হৈছে।\nটিচিএছে চৌহদত ৪০ হাজাৰ শিক্ষাৰ্থী নিয়োগ কৰিব\nক্লাউড কম্পিউটিং, ডিজিটেল পেমেণ্ট আন্তঃগাঁথনি আৰু ক্ৰিপ্ট প্লেটফৰ্মত বিনিয়োগ বৃদ্ধি কৰা বিশ্বব্যাপী কোম্পানীবোৰৰ পৰা ভাৰতীয় তথ্য প্ৰযুক্তি সেৱা কোম্পানীবোৰ লাভান্বিত হৈছে। ইয়াৰ উপৰিও, বিশ্বব্যাপী কোম্পানীবোৰে চাইবাৰ নিৰাপত্তাৰ ক্ষেত্ৰতো বিনিয়োগ বৃদ্ধি কৰিছে। ইনফোচিছৰ প্ৰতিদ্বন্দী টিচিএছে শেহতীয়াকৈ কৈছিল যে ই চৌহদৰ পৰা ৪০ হাজাৰ নতুন লোকক চাকৰি প্ৰদান কৰিব। ব্যক্তিগত খণ্ডৰ আইটি কোম্পানীবোৰত টিচিএছৰ সৰ্বাধিক ৫ লাখ কৰ্মচাৰী আছে। কোম্পানীটোৱে যোৱা বছৰো ৪০ হাজাৰ স্নাতক নিয়োগ কৰিছিল। টিচিএছে ও ইয়াৰ ত্ৰৈমাসিক ফলাফল প্ৰকাশ কৰিছে। কোম্পানীটোৰ মতে, ইয়াৰ ত্ৰৈমাসিক লাভ ২৯ শতাংশ বৃদ্ধি হৈছে।\nFirst published: July 14, 2021, 6:42 PM IST


aasu-protest-in-guwahati-against-price-hike-tv-balen-skd– News18 assam\nমূল্য নিয়ন্ত্ৰণত ব্যৰ্থ বিজেপি চৰকাৰ! পিঁয়াজ, আলু, পটলৰ মালা পিন্ধি অভিনৱ প্ৰতিবাদ!\nআলু–পিঁয়াজকে আৰম্ভ কৰি কেঁচা শাক–পাচলিৰ মূল্যবৃদ্ধিৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদ সংগঠনটোৰ৷\nLast Updated : November 03, 2020, 21:24 IST\nৰাজ্যত অত্যধিক হাৰত বৃদ্ধি পাইছে খাদ্য সামগ্ৰীৰ মূল্য৷ মূল্য নিয়ন্ত্ৰণত নীৰৱ ৰাজ্য চৰকাৰৰ৷ মূল্য নিয়ন্ত্ৰণৰ শ্লোগান দি শাসনৰ গাদীলৈ অহা চৰকাৰখন বিগত চাৰি বছৰে নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব নোৱাৰিলে কোনো এবিধ সামগ্ৰীৰ দাম৷ যাৰ বিৰুদ্ধে অতিষ্ঠ সৰ্বসাধাৰণ লোক৷ তথাপি চৰকাৰখনৰ কোনো ভ্ৰুক্ষেপ নাই৷ তাৰ মাজতে মঙলবাৰে সদৌ গুৱাহাটী ছাত্ৰ সন্থাৰ অভিনৱ প্ৰতিবাদ৷ জজ খেলপথাৰৰ সন্মুখত সংগঠনটোৰ প্ৰায় শতাধিক সদস্যই সাব্যস্ত কৰিলে প্ৰতিবাদ৷\nআলু–পিঁয়াজকে আৰম্ভ কৰি কেঁচা শাক–পাচলিৰ মূল্যবৃদ্ধিৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদ সংগঠনটোৰ৷ হাতত থাল, গিলাচ, বাতি লৈ প্ৰতিবাদত অংশগ্ৰহণ প্ৰতিবাদকাৰীৰ৷ লগতে পিঁয়াজ, আলু, পটল, বেঙেনাৰ মালা পিন্ধিলে প্ৰতিবাদকাৰীয়ে৷ ইমানে নহয়, ৰাজ্যৰ মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱাল, মন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা তথা যোগান মন্ত্ৰী ফণীভূষণ চৌধুৰীৰ মুখা পিন্ধি প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত প্ৰতিবাদকাৰীৰ৷\nFirst published: November 03, 2020, 21:24 IST