মৰ্য্যদা(৪তুৰ্থ খণ্ড)-বীণা বৰুৱা\nপ্ৰণয়---তুমি বলিয়া হ'লা নেকি?\nমানসী----বলিয়া হ'বলৈ বাকী নাই।মোক লৈ ব'লা ইয়াৰ পৰা।তুমি য'ত থকা মই তাতেই থাকিম,যেনেকৈয়ে ৰাখা মই তেনেকৈয়ে থাকিম,তুমি যি আনি দিয়া তাকেই খাম যি কাপোৰ আনি দিয়া তাকেই পিন্ধিম। মাথো লৈ ব'লা না মোক! তোমাৰ নামৰ সেন্দুৰকণ মই শিৰত ল'ব বিচাৰো! মই তোমাৰ হ'ব খোজা বুলি হুকহুকাই কান্দি উঠিল।\nপ্ৰণয়----(তাইক জোৰকৈ সাৱটি ধৰি ক'লে)মানু চোৱা!মোৰ বেয়া লগা নাই?\nবলিয়ালি নকৰিবা।অকল মৰমেৰে পেট নভৰে।জীয়াই থাকিবলৈ উশাহৰ লগত জীৱনত পেটৰ তাড়নাও পুৰাব লাগিব।মোৰ ৰুক্ষ জীৱনত তুমি চলিব নোৱাৰিবা। মই যে এতিয়া বেকাৰ!কি খুৱাম তোমাক? তোমাক লঘোণে ৰাখি কি শন্তি পাম মই? তদুপৰি ঘৰখনৰ সন্মান খুৰাৰ নাম তুমি এনেদৰে নষ্ট কৰিব নোৱাৰা! খুৰাৰ মান সন্মান এনেদৰে লাঘৱ কৰিব নোৱাৰা।যদি আৰু এটা বছৰ পালো হৈ হাতত! চাওঁ বহাচোন!মানসীৰ চকুৰ পানীখিনি ৰুমালেৰে মচি দিলে।বহা চকীত।\nচকীত বহুৱাই দিলে।মোৰ কলিং লেটাৰ আহিছে। মই জইন কৰিব যাব লাগে।আজিৰ পৰা এসপ্তাহ পিছত।ভাবিছিলো জইন কৰি গুচি আহিম। কিন্তু এতিয়া ভাবিছো নাই নাহো।একেবাৰে তাত থাকি যাম।দুদিনমান হোটেলত থাকি তাতেই ৰুম বিচাৰি ল'ম এটা।\nমানসী----চাকৰিত যদি জইন কৰাই মোক\nলৈ যোৱাত নো আপত্তি কি?\nপ্ৰণয়-----মানু কৈছো ন? তোমাৰ ঘৰখনৰ দেউতাৰ সন্মান এনেদৰে হানি কৰিব নোৱৰা?খুৰাক মই ভগৱানৰ দৰে ভাবো আৰু চাকৰিত জইন কৰিয়েই লৈ যাব নোৱাৰো।মোৰ ঘৰ দুৱাৰ ঠিক কৰিব আছে,ভনীজনীক বিয়া নিদিওঁতেই নো নিজৰ কথা ভাবো কি দৰে?? এটা বছৰ আৰু পোৱা হ'লে?\nমানসী---আৰু কি ক'লা?তাত হোটেলতে থাকিবা? মানে প্ৰণয় দা !তুমি বিয়ালৈ নেথাকা?\nপ্ৰণয়---নাই,নেথাকো। কেনেকৈ সহ্য কৰিম কোৱাচোন? তোমাক আনৰ হ'বলৈ এৰি দি মই চাই থাকিব পাৰোনে? সহ্য নহ'ব মোৰ!সেয়ে আগতিয়াকৈ যাম।মোক বাধা নিদিবা প্লিজ। চকু চলচলিয়া হৈ মাতটো কঁপি উঠিল সামান্য।\nহৃদয় ভঙা যন্ত্ৰনা কিমান হৃদয় ভগাজনেহে উপলব্ধি কৰিব পাৰে।হৃদয়খন ভাঙিলে তাৰ শব্দ শুনা নাযায় কিন্তু বহুদিনলৈ হৃদয়খনত যেন একুৰা জুই জ্বলি থাকে।হৃদয়ত হৈ থকা ৰক্তক্ষৰণ আনৰ চকুত নপৰে। নিজৰেহে বুজি পায় সেই জুইৰ জ্বালা কিমান!শৰ বিদ্ধ এহাল পক্ষী যেন যন্ত্ৰনাত চটফটাই আছে।\nমেজখনৰ ওপৰত হাত দুখন থৈ মূৰটো হাতৰ ওপৰত থৈ মানসী উচুপি উঠিল।উচুপি উচুপিয়ে মানসীয়ে ক'লে---\nমানসী--- তুমি মোক পলুৱাই নিব ও নোখোজা আৰু..... মই মৰিয়েই থাকিম গম পাবা কিন্তু কৈ দিছো।\nপ্ৰণয়----- নাকান্দিবা মানু! কপালত যি লিখা আছে সেয়া হ'বলৈ দিয়া। ষ্ট্ৰং হোৱা! মোক আৰু দুৰ্বল নকৰিবা মানসী! মানসীয়ে ফেকুৰিয়েই আছিল।দুয়ো কিছু সময় মৌন হৈ ৰ'ল।মৌনতায়ো হৃদয়ৰ কিছু কথা কয়।\nসেই সময়ত ৰেষ্টুৰেন্টৰ হোম থিয়েটাৰত জুবিনৰ গান এটা বাজি আছিল।\nসমীৰে দিবগৈ ফাগুনৰ দিনতেই\nমই নোহোৱাৰ বাতৰি।\nস্মৃতিয়ে ক'বগৈ পাহৰাৰ ক্ষণতেই\nমই নথকাৰ কাহিনী।\nপাৰিবানে তুমি সিদিনা হাঁহিব\nঅতীতৰ ছবিবোৰ এলাগি কৰিব\nমই নোহোৱাৰ বাতৰি শুনি\nমই নথকাৰ কাহিনী শুনি।\nগানটোত যেন দুয়োৰো মনৰ কথাখিনি আছে।\nদুয়ো কিছু সময় মৌন হৈ থকাৰ পিছত প্ৰণয়ে ক'লে...\nপ্ৰণয়----- মানু শুনা!প্ৰেম মানেই প্ৰাপ্তি নহয়। আমাৰ ভালপোৱা সদায় থাকিব।প্ৰেমক ধংস নহয় সৃষ্টিৰ উৎস হিচাবে লোৱা।তোমাক নাপালো যেতিয়া জীৱনত কেতিয়াও বিয়া নকৰাওঁ মই !আজি এই মুহুৰ্তত তোমাক কথা দিলো! মই যেতিয়া তোমাৰ নহ'লো,আন কাৰোৱেই নহওঁ।\nচিৰ কুমাৰ হৈ মই যে তোমাক প্ৰমাণ দিম্।\nটেবুলত সোঁ হাতৰ কিলাকুটিৰে ভৰ দি মানসীয়ে হাতত গালখন থৈ একথিৰে প্ৰণয়ৰ ফালে চাই থাকিল আৰু তাইৰ চকুৰে পানী নিগৰি থাকিল।প্ৰণয়ৰ যেন বুকুখনত এক অসহ্য বিষ অনুভৱ কৰিলে।\nমানসীৰ তীব্ৰ চাৱনি যেন সহ্য কৰিব নোৱাৰি চকু তললৈ নমাই তাইক ক'লে...\nপ্ৰণয়----ব'লা বহুত পলম হ'ল।ঘৰত চিন্তা কৰি থাকিব।আৰু শুনা কান্দি নেথাকিবা।চকুৰ পানীৰে আমাৰ প্ৰেমক, পবিত্ৰ ভালপোৱাক অপমান নকৰিবা।সুখী হ'বলৈ\nচেষ্টা কৰিবা।আজিৰ পৰা আৰু আমি লগালগিতো নহওঁৱেই দেখা দেখিওঁ নহওঁ।\nমনত অশান্তি আৰু দুখৰ বোজা লৈ সেইদিনা দুয়ো দুয়োৰে পৰা বিদায় মাগিছিল চিৰদিনলৈ।\nমানসীৰ বিয়াখন সুকলমে হৈ গ'ল।তায়ো যান্ত্ৰিক পুতলাৰ দৰে যিয়ে যি কৰিব দিছে তাকেই কৰি গৈছে মনে মনে।আজিৰ পৰা তাইৰ ছোৱালী জীৱন সমাপ্তি হ'ল।এটা নতুন জীৱনৰ পাতনি মেলিব।গাভৰু জীৱনৰ আটাইতকৈ আকাঙ্ক্ষিত অপেক্ষাৰ অন্তৰ দিন।আজি তাইৰ জীৱনৰ আটাইতকৈ ভাল লগা সপোনবোৰ ফুলাৰ দিন। কিন্তু তাই অলপো সুখী নহয়।কিবা এক অনামী অশান্তিয়ে খাই মাৰিছে তাইক।\nবুকুত একুৰা জুয়ে পুৰি মাৰিছে।বাহিৰত শান্ত আৱৰণ।তাইক যে কিহবাই খুলি খাইছে কোনেও ধৰিব নোৱাৰে।তাইৰ এনে লাগিছে যেন আজি ৰাতিটো নাহক,দিনেই হৈ থাকক।সূৰ্য্যটো ধৰি ৰাখিব পৰা হ'লে? কিন্তু চাওঁতে চাওঁতে সময়বোৰ যেন আঙুলিৰ ফাঁকেৰে সৰকি কৈ সন্ধিয়া কেনেকৈ লাগিল তাই গমেই নেপালে।মনটো তাইৰ আনন্দৰ সলনি বিষাদেৰৰে ভৰি আছে।তাই মনতে ভাবিলে--প্ৰণয় বা এতিয়া ক'ত আছে কেনেদৰে?কি কৰি আছে বাৰু সি? প্ৰাচুৰ্য্যৰ সলনি আজি যদি প্ৰণয় হ'লহেঁতেন\nতাইৰ সমান সুখী কিজানি কোনো নহ'লহেঁতেন।\nপুৰণি কথাবোৰ সুঁৱৰি বিচনাখনৰ সোঁমাজত তাই বহি আছে। ওৰণিখন দীঘল কৈ দি বহুৱাই থৈ গৈছে তাইক। খং আৰু বিতৃষ্ণাত তাইৰ মন ভৰি আছে।সুধাকন্ঠৰ গীত এটা তাইৰ মনলৈ বাৰে বাৰে আহি আছে....\nতুমি বিয়াৰ নিশাৰ শয়ন পাটিৰ\nসহজ হ'ব চেষ্টা কৰিও পাৰা নাই তাই।উফঃ নোৱাৰি আৰু দেই এনেদৰে অভিনয় কৰি যাব। কথাবোৰ ভাবি থাকোতেই দৰজাখন খোলাৰ শব্দত তাই সচকিত হৈ উঠিল।হয়!প্ৰাচুৰ্য্য সোমাই আহিছে।টিঙিচ কৈ খংটো উঠি গ'ল তাইৰ।চকু কাণ চিপি প্ৰাচুৰ্য্যৰ ৰেহৰূপ চাই থাকিল তাই।\nTags: প্ৰবন্ধ বীণা বৰুৱা মৰ্য্যদা


গল্পঃ কোকলোঙা / এণ্টন চেকভ\nHomeঅনূদিত গল্পগল্পঃ কোকলোঙা / এণ্টন চেকভ\ntranslatorsassam October 11, 2020\nমূল: এণ্টন চেকভ\nঅসমীয়া ভাষান্তৰ: ডা° বিপুল কুমাৰ বৰুৱা\nডাৰোগা বাবু অচুমেলভে এটা নতুন ওভাৰকোট পিন্ধি বজাৰৰ চাৰিআলিৰ ফালেদি কাষলতিৰ কেঁপেনাত এটা পাৰ্চেলৰ টোপোলা লৈ গৈ আছিল ৷পিচে পিচ এটা ৰঙাচুলীয়া কনিষ্টবলে এচালনী বাজেয়াপ্ত আমলখীও কঢ়িয়াই নিছে ৷ চাৰিওপিনে নিস্তব্ধতা ৷ চাৰিআলিত দেও-মনিচৰ সঁচ নাই ৷ দোকান-পোহাৰবোৰৰ দুৱাৰে আশাহতভাৱে ভোকাতুৰৰ মুখৰ দৰে মুখ মেলি চাই আছে ৷ নাই যি নাই দুৱাৰডলিত মগনিয়াৰ এটিও নাই ৷\n" তাৰ মানে তই কামুৰিলি, ন নাৰকী পশু ?” -অচুমেলেভৰ হঠাতে কাণত পৰিল ৷ “ল’ৰাহঁত তাক সুদাই নেৰিবিহঁক! আজিকালি কামোৰাই নিষেধ ! ধৰ তাক চাল্লা ! আঃ ...আঃ !”\nকুকুৰৰ বিননি শুনা গ’ল ৷ অচুমেলভে ঘূৰি চাই দেখিবলৈ পালে তিনি ঠেঙীয়া দোপ মাৰি মাৰি লেঙেৰাই লেঙেৰাই কুকুৰ এজনী, ব্যৱসায়ী পিচুগিনৰ কাঠ গোদামৰ চোতালৰ পৰা চেঁকুৰি ওলাই আহিছে ৷ এটা মাড় দিয়া কপাহী চোলাৰ ওপৰত বুতাম নমৰাকৈ হলৌচোলা পিন্ধা মানুহ এটাই তাইৰ পিচে পিচে চোঁচা লৈছে ৷ মানুহটো এনেকৈ আহিছে যেন হুমখুৰি খাই তাইৰ ওপৰতে পৰিবই এতিয়া ৷ সি তাইৰ পিচঠেঙ এটাত ধৰিলেই নহয়! তাৰ পাচত আকৌ এবাৰ সেই বিননি আৰু এটা চিঞৰ - “এৰন নাই আজি, নেৰিবি !” কলাঘুমটীয়া মানুহবোৰে এতিয়া দোকানৰ পৰা ডিঙি মেলি মেলি বাহিৰলৈ চাব ধৰিলে আৰু চাওঁতে চাওঁতে সেই চোতালত মানুহৰ ভিৰ লাগিল- যেন মাটি ফুটিহে মানুহমখা বাহিৰ হ’ল ৷\n“ অ’ চাৰ, এনেকুৱা লাগিছে কিবা ঘমঘণ্ট এখন লাগিল ৷”\nঅচুমেলভে বাওঁপিনে ঘূৰি ভিৰটোৰ পিনে আগবাঢ়ি গ’ল ৷ তেওঁ গৈ পাই দেখে যে চোতালৰ জপনাখনৰ ওচৰতে খুলা বুতামেৰে হলৌচোলা পিন্ধি মানুহ এটা থিয় হৈ আছে ৷ সি তাৰ সোঁহাতখন দাঙি মানুহবোৰক তাৰ তেজেৰে তুমুৰলি আঙুলিটো দেখুৱাই আছে ৷ তাৰ মদালস মুখমণ্ডলত পৰিষ্কাৰকৈ এই কথাই লিখা আছে -“ তোক সুদাই এৰা নাযাব নাৰকী!” তাৰ আঙুলিটো যেন কেৱল আঙুলি নহয় এখন বিজয় নিচানহে ৷ অচুমেলভে মানুহটোক চিনি পালে ৷ হ্ৰিউকিন সোণাৰি ৷ ভিৰৰ মাজত এঠেং দাঙি সৌজনী অপৰাধী বগী গ্ৰে হাউণ্ড ৷ আমনজিমনকৈ আছে ৷ ভয়তে থৰহৰি কঁপি আছে একেবাৰে ওপৰৰ পৰা তললৈকে ৷ তাইৰ মুখখনি জোঙা আৰু পিঠিত হালধীয়া চেঁকা ৷ তাৰ জলজলীয়া চকুহালত বিপদৰ আশংকা আৰু ভয়ৰ ৰেশ ৷\n“ ইয়াত কিহৰ হুলস্থূল? ” - কান্ধ জোকাৰি ভিৰ ফালি সোমাই আহিয়েই অচুমেলভ প্ৰশ্নমুখৰ ৷ “ আৰু তুমি আক’ ওপৰলৈ আঙুলি তুলি কি কৰিছা? আৰু কোনে আটাহ পাৰিছিল ?”\n“হুজুৰ, মইতো আঁতেধীৰে বাটেৰে গৈ আছিলোঁ ৷” হ্ৰিউকিনে মুখত হাত দি কাহ এটা মাৰি আকৌ ক’লে ৷ “ মিট্ৰি মিট্ৰিচেৰে কাঠৰে কিছু কাম আছিল ৷ কথা নাই বতৰা নাই হঠাতে এই মৰকেলেপজনীয়ে দিলে নহয় মোৰ এই আঙুলিটোতে মৰ-কামোৰ মাৰি ! হুজুৰ মোক কৃপা কৰিব - কামকাজ কৰি পেট প্ৰৱৰ্তন কৰা মানুহ ৷ তাতে আকৌ আমাৰ কামবোৰো বৰ পিটিকি মোহাৰি আলেফুলে কৰিব লাগে ৷ এসপ্তাহলৈ হয়তো মোৰ এই আঙুলিটো কাম কৰিবৰ লায়কৰ হৈ নুঠে ৷ মোক তাৰ ক্ষতিপূৰণ দিয়াই দিয়া যাওক ৷ আৰু এইটো আইনতো লিখা নাই যে এইদৰে জন্তু-জানোৱাৰে মানুহক জখম কৰক আৰু মানুহে হাত সাৱটি বহি থাকক ৷ এইদৰে সকলোকে কামুৰিব ধৰিলে দেখোন জীয়াই থকাই টান হ’ব ৷”\n“হুঁ ! ঠিক " - গলহেকাৰি মাৰি একাষে পাচিটো থৈ ক’লে -“ ঠিকেই কৈছা ৷ ভাল বাৰু ৷ এই কুকুৰৰ গৰাকী কোন? ইয়াতেই কথাৰ মুদা মাৰিব নোৱাৰোঁ ৷ এতিয়াই কুকুৰ মেলি দি মানুহক কামোৰাই ফুৰাই আনন্দ লোৱাহঁতক মজা দেখুৱাম ৷ মানুহবোৰেতো আইন-কানুন নমনাই হৈ আহিছে ৷ এনেকুৱা দণ্ড ভৰাম যে বদমাছটোৰ মগজু নিজৰ ঠিকনালৈ আহি যাব ৷ টিলিকতে সি এই শিক্ষা পাব যে এইদৰে কুকুৰ বা গৰু-ম’হ আদি উদং মেলি দিয়াৰ চুড়ান্ত পৰিণতি কি হয়গৈ ৷ মই তাৰ দিহা লগাম ৷ য়েল্ডেৰিন !” দাৰোগাই কনিষ্টবলক চিঞৰি মাতিলে ৷ ক’লে- “ তুমি খবৰ কৰাগৈচোন - এই কুকুৰজনী কাৰ আৰু এখন ৰিপ’ৰ্ট তৈয়াৰ কৰা ৷ কুকুৰজনীক তৎক্ষণাত মৰোৱাই পেলোৱাঁ ৷ এইজনী নিশ্চয় বলিয়াই হ’ব ৷ বোলোঁ মই সুধিছোঁ - এইজনী কাৰ ঘৰৰ কুকুৰ? ”\n“ মোৰ লাগিছে এইজনী জেনেৰেল ঝিগাল’ভ চাহাবৰে হ’ব ৷” - ভিৰৰ মাজৰপৰা কোনোবাই মাত লগালে ৷\n“ জেনেৰেল ঝিগাল’ভ চাহাবৰ? হুঁ ! য়েল্ডেৰিন , মোৰ কোটচোলাটো খুলি থোৱাত অলপ সহায় কৰা হে ৷ উঃ কেনে অসহ্যকৰ গুপগুপীয়া গৰম ৷ বৰষুণ এজাক আহেহে লাগে ! কথাটো হ’লগৈ এনেকুৱা যে এইনো আজলীয়ে তোমাৰ আঙুলিটো কামুৰিবলৈকে পালে কেনেকৈ? ”\nঅচুমেলভে হ্ৰিউকিনৰ পিনে মূৰ কৰিলে ৷ এইটো খাটাং যে এই তোৰ আঙুলিটো ঢুকিয়ে নাপায়গৈ ৷ এধানিমান কুকুৰ এজনী ৷ আৰু তই হ’লি এটা হোলোংগোঁজ বিয়াগোম মানুহ এডাল ৷ মোৰতো ধাৰণা হৈছে তই তোৰ আঙুলিটো গজাল এটাৰে নিজেই আঁকুহি ল’লিহঁক ৷ তাৰ পিচত মূৰত বুদ্ধি খেলালে যে কিয়নো ইয়াকে দেখুৱাই মেলি ক্ষতিপূৰণ সৰকোৱা যাওক ৷ আমি সকলো তলানলা গম পাওঁ অ’ বোপাই ৷ তহঁতৰ নিচিনা পাষণ্ডবোৰৰ নোমলৈকে চিনো দে ৷ ”\n-“ সি তাইৰ মুখতে জ্বলা চিগাৰেট লগাই দিছে মহোদয় ৷ এই মানে ধৰক ৰহইছ কৰিবলৈকে ৷ আৰু তাইৰ কাণ্ডজ্ঞান আছে দিয়কচোন - ল’লে পোতক তাৰ আঙুলিতে একামোৰ মাৰি ৷ ই এটা কাণ্ডজ্ঞানশূন্য মূৰ্খ , মহোদয় ! ”\n“ গোকাট মিছা মাতিছ স্কুইণ্টিয়ে ! তইতো দেখাই নাছিলি ইয়াত কি ঘটিলে ৷ হেৰৌ নেদেখা বিষয়ত আসৈ মাতিছনো কিয়? মহাশয় এজন ভদ্ৰলোক ৷ তেখেতে নিজেই ছালিজাৰি চাবই নহয় - কোনে মিছা মাতিছে, কোন সত্যত আছে - যিদৰে ঈশ্বৰে সকলো দেখিয়েই আছে ৷ যদি মই মিছা মাতিছোঁ\nতাৰ বিচাৰ কাছাৰীত হ’ব ৷ এইবোৰ আইনত লিখাই গৈছে যে আজিকালি আমি সকলো সমান ৷ মোৰ সহোদৰ ভাই এটাই ৰাজকীয় সেনাবাহিনীত আছে ৷ তোমাৰ কথা তাৰ আগত মোক উলিয়াবলৈ দিয়াঁ ৷ ”\n“ কোনো ধৰণৰ তৰ্কাতৰ্কি নকৰিবি ৷”\n“ নহয়, নহয় -এইটো জেনেৰেল চাহাবৰ কুকুৰ কোনোপধ্যেই নহয় ৷ ” -কনিষ্টবলে ন-দি ক’লে ৷ “ জেনেৰেল চাহাবে এনে চেৰেলি কুকুৰ ৰাখিবইবা কি সকামত? তেখেতৰ কুকুৰবোৰ কিন্তু বে’ছ ভাল দেই ৷”\n“ তুমি কথাকেইষাৰ ডাঠি কৈছাই নহয় জানো? প্ৰমাণো আছে নহয়? ”\n“ হয় ছাৰ ৷”\n“ ময়ো কথাটো তৰ্কি চাইছোঁ ৷ জেনেৰেল চাহাবৰ তাত দামী দামী কুকুৰ আছে ৷ ভাল সঁচৰ ৷ এইবোৰে কিডাল জানে? একেবাৰে ইতৰ জানোৱাৰ ৷ হেৰৌ এনেকুৱা কুকুৰো বাৰু কোনোবাই পোঁহেনে? এইবোৰ খা-খবৰ এইমখাই ৰাখিলেহে! এনেকুৱা কুকুৰে যদি কেনেবাকৈ পিটাৰ্চবাৰ্গ নাইবা মস্কোত ভূমুকি মাৰেগৈ তহঁতবোৰে জাননে কি গতি হ’ব? তেওঁলোকে আৰু কোনো আইন-মোকৰ্দমালৈ বাট নাচায় ৷ টিলিকতে ফাঁচ লগাই সিফলীয়া কৰিব ৷ তুমি বৰকৈ দুখ পালা নহয়নে হ্ৰিউকিন? আমি তোমাৰ এই কথাটো কিন্তু এনেকৈ মাৰ যাবলৈ দিব নোৱাৰোঁ ৷ আমি ইহঁতক এপালি শিক্ষা দিবই লাগিল ৷ এইটোৱেইতো তাৰ সময় ৷ ”\n“ তথাপি এইজনী জেনেৰেল চাহাবৰ হ’বও পাৰে দেই ৷” কনিষ্টবলে ভাবি থকা কথা একেবাৰে স্পষ্ট মাতেৰে ফুটিল ৷ “এইজনীৰ মুখখনলৈ চালে বাৰু তেনেকুৱা নালাগে ৷ কিন্তু সিদিনা তেখেতসকলৰ চোতালত মই এইজনীকে লগ পাইছিলোঁ যেন পাওঁ ৷”\n“ এইজনী যে জেনেৰেল চাহাবৰ কুকুৰ সেই কথাত মোৰ হ’লে তিলমানো সন্দেহ নাই ৷” ভিৰৰ মাজৰ পৰা আকৌ এক উক্তি উৰি আহিল ৷\n“ হুঁ ! য়েল্ডেৰিন মোৰ সোণাই , চাওঁ মোৰ ওভাৰকোটটো দিয়াঁচোন ৷ বতাহজাকে বৰকৈ ধৰিছে ৷ চেঁচা পৰি গৈছোঁ মই মানুহটো ৷ তুমি এইক জেনেৰেল চাহাবৰ তালৈকে লৈ যোৱাঁ আৰু তাতে সোধপোছ কৰাঁ ৷ ক’বা যে মই মানে তোমাৰ এই ছাৰে বিচাৰি বিচাৰি তাইক পালেগৈ আৰু তোমাৰ হাততে দি পঠাইছে ৷ আৰু ক’বা যে এনেকৈ অদহুৱে বদহুৱে মেলি নিদিব ৷ এইজনী বৰ মূল্যবান কুকুৰেই হ’ব ৷ আৰু যদি প্ৰতিটো ছোঁৱৰৰ পুতেকে এইদৰে তাইৰ মুখত জ্বলা চুৰট লগাবলৈ লাগি যায় -তাই নষ্ট নাপাবনে? এই কুকুৰ বোলা বস্তুটিয়েই নিচেই আলফুলীয়া, আলসুৱা ৷ এই এই তোৰ হাত নমা ৷ নমা বুলিছোঁ নাই? অপগণ্ড ক’ৰবাৰ! এইদৰে হেৰৌ গজমূৰ্খ তোৰ সেই আঙুলিডাল তৰঙাই তৰঙাই ইয়াত একোডাল নাপাৱ ৷ এইটো তোৰ নিজৰেই ভুলৰ ফল ৷”\n“ আৰে, এয়া আমাৰ মাজত দেখোন জেনেৰেল চাহাবৰ ৰান্ধনিজনেই ওলালহি ৷ তেওঁকেই সোধকচোন ৷ বোলোঁ হৌৰা প্ৰ’হ’ৰ - বোলোঁ আমাৰ আদৰৰ মানুহজন - এইপিনে আগুৱাই আহকচোন ৷ এই কুকুৰটিলৈ মন কৰা ৷ এইটি তোমালোকৰে নেকি বাৰু?”\n“ তোমালোকৰ মনত কি কি কথাবোৰ যে নেখেলায়! এই জাতৰ কুকুৰ আমাৰতো কোনো কালেই নাই ৷”\n“ হয়তোন, এইবোৰ সোধপোছেৰে সময় অপচয় কৰাৰ সকাম নাই ৷ " অচুমেলভে ক’লে ৷ “এইজনী বাটৰ কুকুৰ ৷ এইজনীৰ লগত সময় সাং কৰাৰ গৰজ পৰা নাই ৷ এইজনীক নিষ্পত্তি কৰি লেঠা ছিঙিব লাগে ৷ কথা ইমানকণেই ৷”\n“ এইজনী আমাৰ কুকুৰ নহয় ৷ " প্ৰ’হ’ৰে কৈ গৈ আছে ৷ “ এইজনীৰ মালিক হ’লগৈ আমাৰ জেনেৰেল চাহাবৰ ভাতৃ ৷ তেখেত সৌ সিদিনাখন আহি পালেহি ৷ আমাৰ মালিকে হাউণ্ডছ পলা নাই সঁচা,কিন্তু তেওঁ এইজাতৰ কুকুৰো বৰ ভাল পায় ৷”\n“ তুমি মান্যবৰেষুৰ ভাতৃ ইয়াত আহি আছেহি সেই কথাকে কোৱা নাই জানো ভ্লাডিমিৰ ইভানিট্ছ ? ”\nঅচুমেলভে প্ৰশ্ন কৰিলে আৰু তেওঁৰ মুখমণ্ডল এক লাখটকীয়া হাঁহিৰে পোহৰ হৈ উঠিল ৷ “ ভাল কথা ক’লোঁ, মই এনে কাম কদাপি নকৰোঁ ৷ আৰু মই গমকে নাপাওঁ নহয় ৷ তেখেত নিশ্চয় ফুৰিবলৈ বুলিয়েই আহিল নহয়নে বাৰু? ”\n“ হয় ৷”\n“ ভাল, মই এনে কদাচিতো নকৰোঁ ৷ তেখেতে তাৰ মানে নিজৰ ককায়েকক এৰি আঁতৰত বৰকৈ থাকিবই নোৱাৰে ৷ ইফালে আকৌ অমুকাই তাৰ ভুকে নাপাওঁ ৷ তাৰমানে এই আজলী কণমানিজনী মহানুভৱৰে ন ? মই জানি কৃতাৰ্থ হ’লোঁ ৷ লৈ যোৱাঁ আইজনীক ৷ এইনো বাৰু বেয়া কুকুৰ হ’ব পাৰেনে? কেনে সতেজ সজীৱ প্ৰাণী এটি ৷ সৌডালৰ আঙুলি এটাত দিলে একামোৰ মাৰি ৷ চাব্বাছ , কেনে মজা! হাঃ হাঃ ৷ আহাঁচোন এইপিনে! তুমিনো নল কঁপাদি কঁপিছা কিয় ? ৰ ৰ্ ৰ ৰ্ এই গোঁৱাৰটোৰ খংটো চোৱাঁ ৷ ইমান ধুনীয়া কণমানিজনী আয়ৈ দেহি! ”\nপ্ৰ’হ’ৰে কুকুৰজনীক কাষলৈ মাতি আনিলে আৰু কাঠ-গোদামৰ চোতালৰ পৰা তাইক লৈ গ’ল ৷ হ্ৰিউকিন এতিয়া মানুহৰ জুমটোৰ হাঁহিয়াতৰ পাত্ৰ ৷\n“ ময়ো তোৰো তেল কাঢ়িম ৰ, চাই থাক ৷” অচুমেলভে ধমক এটি দিলে আৰু জলহু ওভাৰকোটটোত নিজকে মেৰিয়াই লৈ চাৰিআলি পাৰ হৈ নিজৰ বাট বুলিলে ৷


ভাৰতীয় মহাকাশ গৱেষণা সংস্থা - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nভাৰতীয় মহাকাশ গৱেষণা সংস্থা\n(ISROৰ পৰা পুনঃনিৰ্দেশিত)\nস্থানাংক: 12°57′56″N 77°41′53″E / 12.96556°N 77.69806°E / 12.96556; 77.69806\nISRO logo (adopted in 2002)\n(মানৱ জাতিৰ সেৱাত মহাকাশ প্ৰযুক্তি)\n15 আগষ্ট 1969; 51 years ago (1969-08-15)\n(১৯৬২ চনত INCOSPAR)\nবাংগালোৰ, কৰ্ণাটক, ভাৰত\nড॰ কে. শিৱান, সঞ্চালক\nসতীশ ধৱন মহাকাশ কেন্দ্ৰ, শ্ৰীহৰিকোটা, অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ, ভাৰত\n১০,৭৮৩.৪২ কোটি (১.৬৮ বিলিয়ন ডলাৰ)(২০১৮–১৯ est.)\nভাৰতীয় মহাকাশ গৱেষণা সংস্থা (ইংৰাজী: Indian Space Research Organisation), চমুকৈ ইছৰো ভাৰতৰ প্ৰধান মহাকাশ গৱেষণা সংস্থা। ভাৰত চৰকাৰৰ নিয়ন্ত্ৰণাধীন এই সংস্থাটি বিশ্বৰ অগ্ৰণী মহাকাশ গৱেষণা সংস্থাসমূহৰ অন্যতম। অতীতৰ বহুতো সুসংহত প্ৰচেষ্টাৰ ফলস্ৰুতিত ১৯৬৯ চনত ইছৰোৱে বৰ্তমানৰ ৰূপত প্ৰতিষ্ঠিত হয়। ইছৰোৰ প্ৰধান উৎক্ষেপন কেন্দ্ৰ হৈছে অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ শ্ৰীহৰিকোটাৰ সতীশ ধৱন মহাকাশ কেন্দ্ৰ।\nএকাধিক বৈজ্ঞানিকৰ তত্ত্বাবধানত ইছৰোৱে ভাৰতীয় আৰু বিদেশী উভয় পক্ষৰ হৈ বিভিন্ন গৱেষণা কৰি থাকে। ইছৰো উপগ্ৰহ উৎক্ষেপণৰ বাবে বিভিন্ন উৎক্ষেপন যান আৰু উৎক্ষেপণ স্থল আছে। ২০০৮ চনত ইছৰোৱে সফলভাৱে চন্দ্ৰযান ১ নামে মহাকাশযান চন্দ্ৰলৈ প্ৰেৰণ কৰে। ২০১৩ চনৰ ৫ নৱেম্বৰত ইছৰোৰ দ্বাৰা পৃথিৱীৰ পৰা মঙ্গল গ্ৰহলৈ মঙ্গলযান সফলতাৰে প্ৰেৰণ কৰি পৃথিৱীৰ কক্ষপথত স্থাপন কৰা হয়। ভৱিষ্যতে এই সংস্থাই মানৱচালিত মহাকাশ অভিযান, পুনৰ চন্দ্ৰাভিযান আৰু অন্যান্য গ্ৰহৰ অভিযানৰ পৰিকল্পনা গ্ৰহণ কৰিছে।\n1.1 মহাকাশযানৰ অভিযানসমূহ\n1.2 প্ৰক্ষেপণ অভিযানসমূহ\n1.3 পুনৰ প্ৰৱেশ অভিযানসমূহ\n2 বিশ্ববিদ্যালয় আৰু শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠানৰ উপগ্ৰহসমূহ\n3 বৈদেশিক উপগ্ৰহসমূহ\nমহাকাশযানৰ অভিযানসমূহ[সম্পাদনা কৰক]\nইছৰো মহাকাশযানৰ অভিযানসমূহ হ'ল:\nপ্ৰক্ষেপণৰ সময় অনুসৰি ক্ৰমিক নং\n105 RISAT-2B May 22, 2019 PSLV-C46 Mission LEO Disaster Management System, Earth Observation\n104 EMISAT Apr 01, 2019 PSLV-C45/EMISAT MISSION SSPO\n103 GSAT-31 Feb 06, 2019 Ariane-5 VA-247 GTO Communication\n102 Microsat-R Jan 24, 2019 PSLV-C44 SSPO\n101 GSAT-7A Dec 19, 2018 GSLV-F11 / GSAT-7A Mission Communication\n100 GSAT-11 Mission Dec 05, 2018 Ariane-5 VA-246 GTO Communication\n99 HysIS Nov 29, 2018 PSLV-C43 / HysIS Mission SSPO Earth Observation\n98 GSAT-29 Nov 14, 2018 GSLV Mk III-D2 / GSAT-29 Mission GTO Communication\n97 IRNSS-1I Apr 12, 2018 PSLV-C41/IRNSS-1I GSO Navigation\n96 GSAT-6A Mar 29, 2018 GSLV-F08/GSAT-6A Mission GSO Communication\n95 Microsat Jan 12, 2018 PSLV-C40/Cartosat-2 Series Satellite Mission SSPO Experimental\n94 Cartosat-2Series Satellite Jan 12, 2018 PSLV-C40/Cartosat-2 Series Satellite Mission SSPO Earth Observation\n93 INS-1C Jan 12, 2018 PSLV-C40/Cartosat-2 Series Satellite Mission SSPO Experimental\n92 IRNSS-1H Aug 31, 2017 PSLV-C39/IRNSS-1H Mission Navigation Launch Unsuccessful\n91 GSAT-17 Jun 29, 2017 Ariane-5 VA-238 GTO Communication\n90 Cartosat-2 Series Satellite Jun 23, 2017 PSLV-C38 / Cartosat-2 Series Satellite SSPO Earth Observation\n89 GSAT-19 Jun 05, 2017 GSLV Mk III-D1/GSAT-19 Mission GSO Communication\n88 GSAT-9 May 05, 2017 GSLV-F09 / GSAT-9 GSO Communication\n87 Cartosat -2 Series Satellite Feb 15, 2017 PSLV-C37 / Cartosat -2 Series Satellite SSPO Earth Observation\n86 INS-1A Feb 15, 2017 PSLV-C37 / Cartosat -2 Series Satellite SSPO Experimental\n85 INS-1B Feb 15, 2017 PSLV-C37 / Cartosat -2 Series Satellite SSPO Experimental\n84 RESOURCESAT-2A Dec 07, 2016 PSLV-C36 / RESOURCESAT-2A SSPO Earth Observation\n83 GSAT-18 Oct 06, 2016 Ariane-5 VA-231 GSO Communication\n82 SCATSAT-1 Sep 26, 2016 PSLV-C35 / SCATSAT-1 SSPO Climate & Environment\n81 INSAT-3DR Sep 08, 2016 GSLV-F05 / INSAT-3DR GSO Climate & Environment, Disaster Management System\n80 CARTOSAT-2 Series Satellite Jun 22, 2016 PSLV-C34 / CARTOSAT-2 Series Satellite SSPO Earth Observation\n79 IRNSS-1G Apr 28, 2016 PSLV-C33/IRNSS-1G GEO Navigation\n78 IRNSS-1F Mar 10, 2016 PSLV-C32/IRNSS-1F GEO Navigation\n77 IRNSS-1E Jan 20, 2016 PSLV-C31/IRNSS-1E GSO Navigation\n76 GSAT-15 Nov 11, 2015 Ariane-5 VA-227 GEO Communication, Navigation\n75 Astrosat Sep 28, 2015 PSLV-C30/AstroSat MISSION Space Science\n74 GSAT-6 Aug 27, 2015 GSLV-D6 GTO Communication\n73 IRNSS-1D Mar 28, 2015 PSLV-C27/IRNSS-1D GSO Navigation\n72 Crew module Atmospheric Re-entry Experiment (CARE) Dec 18, 2014 LVM-3/CARE Mission Experimental\n71 GSAT-16 Dec 07, 2014 Ariane-5 VA-221 GSO Communication\n70 IRNSS-1C Oct 16, 2014 PSLV-C26/IRNSS-1C GEO Navigation\n69 IRNSS-1B Apr 04, 2014 PSLV-C24/IRNSS-1B GSO Navigation\n68 GSAT-14 Jan 05, 2014 GSLV-D5/GSAT-14 GSO Communication\n67 Mars Orbiter Mission Spacecraft Nov 05, 2013 PSLV-C25 Martian\tPlanetary Observation\n66 GSAT-7 Aug 30, 2013 Ariane-5 VA-215 GSO Communication\n65 INSAT-3D Jul 26, 2013 Ariane-5 VA-214 GSO Climate & Environment, Disaster Management System\n64 IRNSS-1A Jul 01, 2013 PSLV-C22/IRNSS-1A GSO Navigation\n63 SARAL Feb 25, 2013 PSLV-C20/SARAL SSPO Climate & Environment, Earth Observation\n62 GSAT-10 Sep 29, 2012 Ariane-5 VA-209 GEO Communication, Navigation\n61 RISAT-1 Apr 26, 2012 PSLV-C19/RISAT-1 SSPO Earth Observation\n60 Megha-Tropiques Oct 12, 2011 PSLV-C18/Megha-Tropiques SSPO Climate & Environment, Earth Observation\n59 GSAT-12 Jul 15, 2011 PSLV-C17/GSAT-12 GSO Communication\n58 GSAT-8 May 21, 2011 Ariane-5 VA-202 GEO Communication, Navigation\n57 YOUTHSAT Apr 20, 2011 PSLV-C16/RESOURCESAT-2 SSPO Student Satellite\n56 RESOURCESAT-2 Apr 20, 2011 PSLV-C16/RESOURCESAT-2 SSPO Earth Observation\n55 GSAT-5P Dec 25, 2010 GSLV-F06 / GSAT-5P GSO Communication Launch Unsuccessful\n54 CARTOSAT-2B Jul 12, 2010 PSLV-C15/CARTOSAT-2B SSPO Earth Observation\n53 GSAT-4 Apr 15, 2010 GSLV-D3 / GSAT-4 GSO Communication Launch Unsuccessful\n52 Oceansat-2 Sep 23, 2009 PSLV-C14 / OCEANSAT-2 SSPO Climate & Environment, Earth Observation\n51 RISAT-2 Apr 20, 2009 PSLV-C12 / RISAT-2 SSPO Earth Observation\n50 Chandrayaan-1 Oct 22, 2008 PSLV-C11 Lunar Planetary Observation\n49 IMS-1 Apr 28, 2008 PSLV-C9 / CARTOSAT – 2A\tSSPO Earth Observation\n48 CARTOSAT – 2A Apr 28, 2008 PSLV-C9 / CARTOSAT – 2A SSPO Earth Observation\n47 INSAT-4CR Sep 02, 2007 GSLV-F04 / INSAT-4CR GSO Communication\n46 INSAT-4B Mar 12, 2007 Ariane5 GSO Communication\n45 CARTOSAT-2 Jan 10, 2007 PSLV-C7 / CARTOSAT-2 / SRE-1 SSPO Earth Observation\n44 SRE-1 Jan 10, 2007 PSLV-C7 / CARTOSAT-2 / SRE-1 SSPO Experimental\n43 INSAT-4C Jul 10, 2006 GSLV-F02 / INSAT-4C GSO Communication Launch Unsuccessful\n42 INSAT-4A Dec 22, 2005 Ariane5-V169 GSO Communication\n41 CARTOSAT-1 May 05, 2005 PSLV-C6/CARTOSAT-1/HAMSAT SSPO Earth Observation\n40 HAMSAT May 05, 2005 PSLV-C6/CARTOSAT-1/HAMSAT SSPO Communication\n39 EDUSAT Sep 20, 2004 GSLV-F01 / EDUSAT(GSAT-3) GSO Communication\n38 IRS-P6 / RESOURCESAT-1 Oct 17, 2003 PSLV-C5 /RESOURCESAT-1 SSPO Earth Observation\n37 INSAT-3E Sep 28, 2003 Ariane5-V162 GSO Communication\n36 GSAT-2 May 08, 2003 GSLV-D2 / GSAT-2 GSO Communication\n35 INSAT-3A Apr 10, 2003 Ariane5-V160 GSO Climate & Environment, Communication\n34 KALPANA-1 Sep 12, 2002 PSLV-C4 /KALPANA-1 GSO Climate & Environment, Communication\n33 INSAT-3C Jan 24, 2002 Ariane5-V147 GSO Climate & Environment, Communication\n32 The Technology Experiment Satellite (TES) Oct 22, 2001 PSLV-C3 / TES SSPO Earth Observation\n31 GSAT-1 Apr 18, 2001 GSLV-D1 / GSAT-1 GSO Communication\n30 INSAT-3B Mar 22, 2000 Ariane-5G GSO Communication\n29 Oceansat(IRS-P4) May 26, 1999 PSLV-C2/IRS-P4 SSPO Earth Observation\n28 INSAT-2E Apr 03, 1999 Ariane-42P H10-3 GSO Communication\n27 IRS-1D Sep 29, 1997 PSLV-C1 / IRS-1D SSPO Earth Observation\n26 INSAT-2D Jun 04, 1997 Ariane-44L H10-3 GSO Communication Failed in Orbit\n25 IRS-P3 Mar 21, 1996 PSLV-D3 / IRS-P3 SSPO Earth Observation\n24 IRS-1C Dec 28, 1995 Molniya SSPO Earth Observation\n23 INSAT-2C Dec 07, 1995 Ariane-44L H10-3 GSO Communication\n22 IRS-P2 Oct 15, 1994\tPSLV-D2 SSPO Earth Observation\n21 SROSS-C2 May 04, 1994 ASLV-D4 Experimental\n20 IRS-1E Sep 20, 1993 PSLV-D1 LEO Earth Observation Launch Unsuccessful\n19 INSAT-2B Jul 23, 1993 Ariane-44L H10+ GSO Communication\n18 INSAT-2A Jul 10, 1992 Ariane-44L H10 GSO Communication\n17 SROSS-C May 20, 1992 ASLV-D3 Experimental\n16 IRS-1B Aug 29, 1991 Vostok SSPO Earth Observation\n15 INSAT-1D Jun 12, 1990 Delta 4925 GSO Communication\n14 INSAT-1C Jul 22, 1988 Ariane-3 GSO Communication Partial Failure in Orbit\n13 SROSS-2 Jul 13, 1988 ASLV-D2 Earth Observation, Experimental Launch Unsuccessful\n12 IRS-1A Mar 17, 1988 Vostok SSPO Earth Observation\n11 SROSS-1 Mar 24, 1987 ASLV-D1 Experimental Launch Unsuccessful\n10 INSAT-1B Aug 30, 1983 Shuttle [PAM-D] GSO Communication\n9 Rohini Satellite RS-D2 Apr 17, 1983 SLV-3 LEO Earth Observation\n8 INSAT-1A Apr 10, 1982 Delta GSO Communication Failed in Orbit\n7 Bhaskara-II Nov 20, 1981 C-1 Intercosmos LEO Earth Observation, Experimental\n6 APPLE Jun 19, 1981 Ariane -1(V-3) GSO Communication, Experimental\n5 Rohini Satellite RS-D1 May 31, 1981 SLV-3D1 LEO Earth Observation\n4 Rohini Satellite RS-1 Jul 18, 1980 SLV-3E2\n3 Rohini Technology Payload (RTP) Aug 10, 1979 SLV-3E1 Launch Unsuccessful\n2 Bhaskara-I Jun 07, 1979 C-1Intercosmos LEO Earth Observation, Experimental\n1 Aryabhata Apr 19, 1975 C-1 Intercosmos Experimental\nপ্ৰক্ষেপণ অভিযানসমূহ[সম্পাদনা কৰক]\nপুনৰ প্ৰৱেশ অভিযানসমূহ[সম্পাদনা কৰক]\nইছৰোৱে এতিয়ালৈকে দুটা অভিযান এনে কৰিছে য'ত উপগ্ৰহসমূহক কক্ষপথৰ পৰা পুনৰ ভূমিলৈ লৈ আহিছিল।\n২ কেয়াৰ ১৮ ডিচেম্বৰ ২০১৪ এল ভি এম-৩/কেয়াৰ অভিযান\n১ এছ আৰ ই-১ ১০ জানুৱাৰী ২০০৭ পি এছ এল ভি-চি ছেভেন/ কাৰ্টছেট-২ / এছ আৰ ই-১ এছ এছ পি অ'\nবিশ্ববিদ্যালয় আৰু শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠানৰ উপগ্ৰহসমূহ[সম্পাদনা কৰক]\nইছৰোৱে বহুতো বিশ্ববিদ্যালয় আৰু শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠানৰ উপগ্ৰহসমূহ প্ৰক্ষেপ কৰিছে:।\n১০ Kalamsat-V2 ২৪ জানুৱাৰী ২০১৯9 ১.২৬কেজি PSLV-C44\n৯ NIUSAT ২৩ জুন ২০১৭ ১৫ কেজি PSLV-C38 / Cartosat-2 Series Satellite\n৮ PRATHAM ২৬ ছেপ্টেম্বৰ ২০১৬ ১০ কেজি PSLV-C35 / SCATSAT-1\n৭ PISAT ২৬ ছেপ্টেম্বৰ ২০১৬ ৫.২৫ কেজি PSLV-C35 / SCATSAT-1\n৬ SATHYABAMASAT ২২ জুন ২০১৬ ১.৫ কেজি PSLV-C34 / CARTOSAT-2 Series Satellite\n৫ SWAYAM ২২ জুন ২০১৬ ১কেজি PSLV-C34 / CARTOSAT-2 Series Satellite\n৪ SRMSat ১২ অক্টোবৰ ২০১১ ১০.৯ কেজি PSLV-C18/Megha-Tropiques\n৩ Jugnu ১২ অক্টোবৰ ২০১১ ৩ কেজি PSLV-C18/Megha-Tropiques\n২ STUDSAT ১২ জুলাই ২০১০ ১ কেজিতকৈও কম PSLV-C15/CARTOSAT-2B\n১ ANUSAT ২০ এপ্ৰিল ২০০৯ ৪০ কেজি PSLV-C12 / RISAT-2\nবৈদেশিক উপগ্ৰহসমূহ[সম্পাদনা কৰক]\n২০১৯ চনৰ ১ এপ্ৰিললৈকে ইছৰোৱে পি এছ এল ভিৰ সহায়ত মুঠ ২৯৭টা বৈদেশিক উপগ্ৰহসমূহ উৎক্ষেপন কৰিছে।\nভাৰতীয় মহাকাশ গৱেষণা সংস্থাৰ অধ্যক্ষসকল\n↑ "ISRO gets new identity". Indian Space Research Organisation. https://www.isro.gov.in/sites/default/files/flipping_book/47-SI-Apr-Jun-2002/files/assets/basic-html/page-15.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 19 August 2018.\n↑ "A 'vibrant' new logo for ISRO". Times of India. 19 August 2002. https://timesofindia.indiatimes.com/india/A-vibrant-new-logo-for-Isro/articleshow/19567123.cms। আহৰণ কৰা হৈছে: 19 August 2018.\n↑ "Chairman ISRO, Secretary DOS". https://www.dos.gov.in/about-isro/chairman-isro-secretary-dos.\n↑ "List of Spacecrafts". Indian Space Research Organisation. https://www.isro.gov.in/list-of-spacecrafts। আহৰণ কৰা হৈছে: 13 july 2019.\n↑ "List of Re-entry Missions". Indian Space Research Organisation. https://www.isro.gov.in/list-of-re-entry-missions। আহৰণ কৰা হৈছে: 13 july 2019.\n↑ "List of University / Academic Institute Satellites". Indian Space Research Organisation. https://www.isro.gov.in/spacecraft/list-of-university-academic-institute-satellites। আহৰণ কৰা হৈছে: 13 july 2019.\n↑ "List of International Customer Satellites Launched by PSLV". https://https://www.isro.gov.in/sites/default/files/article-files/missions/list_of_international_customer_satellites.pdf। আহৰণ কৰা হৈছে: 13 july 2019.\nISRO Image Galleries: Pictures | Spacecraft, Component and Ground Segment | First Results\nOfficial Homepage of Chandrayaan-1\nDetails of Chandrayan from ISRO publications\nভাৰতীয় মহাকাশ কাৰ্যসূচী\nভাৰতীয় মহাকাশ গৱেষণা সংস্থা (ইছৰো)\nমহাকাশ বিভাগ (DoS)\nভাৰতীয় মহাকাশ বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠান (IIST)\nভাৰতীয় সুদূৰ সংবেদী প্ৰতিষ্ঠান (IIRS)\nবিদ্যুৎ-আলোকীয় পদ্ধতিৰ পৰীক্ষাগাৰ (LEOS)\nৰাষ্ট্ৰীয় বায়ুমণ্ডলীয় গৱেষণাগাৰ (NARL)\nভৌতিক গৱেষণাগাৰ (PRL)\nবিকাশ আৰু শৈক্ষিক যোগাযোগ গোট (DECU)\nভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় উপগ্ৰহ প্ৰণালী (INSAT)\nভাৰতীয় আঞ্চলিক নেভিগেশ্বন উপগ্ৰহ প্ৰণালী (IRNSS)\nভাৰতীয় সুদূৰ সংবেদী কাৰ্যসূচী (IRS)\nৰাডাৰ ইমেজিং উপগ্ৰহ (RISAT)\nসম্প্ৰসাৰিত ৰোহিণী উপগ্ৰহ শৃংখলা (SROSS)\nমানৱ মহাকাশযাত্ৰা কাৰ্যসূচী\nআৰিয়ান যাত্ৰী পে লোড পৰীক্ষা (APPLE)\nআই এম এছ-১\nদক্ষিণ এছিয়া উপগ্ৰহ\nমহাকাশ কেপছুল উদ্ধাৰ পৰীক্ষা (SRE)\nমহাকাশ কেপছুল উদ্ধাৰ পৰীক্ষা ২ (SRE II)\nকৰ্মচাৰী খোঁটালী বায়ুমণ্ডলীয় পুনঃ প্ৰৱেশ পৰীক্ষা (CARE)\nমুন ইম্পেক্ট প্ৰ'ব\nবিকাশ (ৰকেট ইঞ্জিন)\nউপগ্ৰহ উৎক্ষেপণ যান (SLV)\nবৰ্ধিত উপগ্ৰহ উৎক্ষেপণ যান (ASLV)\nধ্ৰুৱীয় উপগ্ৰহ উৎক্ষেপণ যান (PSLV)\nভূ-সকালীকৃত উপগ্ৰহ উৎক্ষেপণ যান (GSLV)\nভূ-সকালীকৃত উপগ্ৰহ উৎক্ষেপণ যান মাৰ্ক ৩ (GSLV Mark III)\nঅগ্ৰগামী প্ৰযুক্তি যান (ATV)\nএকীকৃত উৎক্ষেপণ যান (ULV)\nপুনঃ ব্যৱহাৰোপযোগী উৎক্ষেপণ যান - প্ৰযুক্তি প্ৰদৰ্শন কাৰ্যসূচী\nআৰ এল ভি-টি ডি\nঅতিশাব্দিক উৰণ পৰীক্ষা (HEX)\nসৰু উপগ্ৰহ উৎক্ষেপণ যান\nভাৰতীয় গভীৰ মহাকাশ নে'টৱৰ্ক (IDSN)\nইছৰো উপগ্ৰহ কেন্দ্ৰ (ISAC)\nইছৰো টেলিমেট্ৰি, ট্ৰেকিং আৰু কমাণ্ড নে'টৱৰ্ক (ISTRAC)\nনিপুণ নিয়ন্ত্ৰণ সুবিধা (MCF)\nসতীশ ধৱন মহাকাশ কেন্দ্ৰ (SDSC)\nথুম্বা বিষুৱীয় ৰকেট উৎক্ষেপণ কেন্দ্ৰ (TERLS)\nইছৰো উপগ্ৰহ একীকৰণ আৰু পৰীক্ষা প্ৰতিষ্ঠান (ISITE)\nবিক্ৰম সাৰাভাই মহাকাশ কেন্দ্ৰ (VSSC)\nতৰল প্ৰণোদন প্ৰণালী কেন্দ্ৰ (LPSC)\nইছৰো প্ৰণোদন প্ৰকল্প\nছাগা-২২০ (ছুপাৰ কম্পিউটাৰ)\nভাৰতীয় উপগ্ৰহৰ তালিকা\nসতীশ ধৱন মহাকাশ কেন্দ্ৰৰ উৎক্ষেপণৰ তালিকা\nইছৰো অভিযানৰ তালিকা\nঅতিবৰ্ণালী ইমেজিং উপগ্ৰহ\nভাৰতীয় মহাকাশ গৱেষণা সংস্থা (ইছৰো)ৰ সুবিধাসমূহ\nবিক্ৰম সাৰাভাই মহাকাশ কেন্দ্ৰ\nবিকাশ আৰু শৈক্ষিক যোগাযোগ গোট\nইছৰো উপগ্ৰহ কেন্দ্ৰ\nতৰল প্ৰণোদন প্ৰণালী কেন্দ্ৰ\nমহাকাশ প্ৰয়োগ কেন্দ্ৰ\nইছৰো নিষ্ক্ৰিয় প্ৰণালী গোট\nউত্তৰ-পূব মহাকাশ প্ৰয়োগ কেন্দ্ৰ\nবিদ্যুৎ-আলোকীয় প্ৰণালীৰ পৰীক্ষাগাৰ\nভাৰতীয় গভীৰ মহাকাশ নে'টৱৰ্ক\nইছৰো টেলিমেট্ৰি, ট্ৰেকিং আৰু কমাণ্ড নে'টৱৰ্ক\nভাৰতীয় মহাকাশ বিজ্ঞান তথ্য কেন্দ্ৰ\nনিপুণ নিয়ন্ত্ৰণ সুবিধা\nৰাষ্ট্ৰীয় সুদূৰ সংবেদী কেন্দ্ৰ\nসতীশ ধৱন মহাকাশ কেন্দ্ৰ\nপ্ৰথম নিক্ষেপণ মঞ্চ\nদ্বিতীয় নিক্ষেপণ মঞ্চ\nথুম্বা বিষুৱীয় ৰকেট উৎক্ষেপণ কেন্দ্ৰ\nৰাষ্ট্ৰীয় বায়ুমণ্ডলীয় গৱেষণাগাৰ\nভাৰতীয় জ্যোতি-পদাৰ্থবিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠান\nআন্তঃবিশ্ববিদ্যালয় জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান আৰু জ্যোতি-পদাৰ্থবিজ্ঞান কেন্দ্ৰ\nভাৰতীয় মহাকাশ বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠান\nটাটা ইনষ্টিটিউট অৱ ফাণ্ডামেন্টেল ৰিচাৰ্ছ\nৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰাকৃতিক সম্পদ ব্যৱস্থাপনা প্ৰণালী\nৰমণ গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান\nপ্ৰতিৰক্ষা গৱেষণা আৰু বিকাশ সংগঠন\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=ভাৰতীয়_মহাকাশ_গৱেষণা_সংস্থা&oldid=229626"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন 21 মে' 2020 তাৰিখে ২১:৩৬ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


Gold Price Today: আজি হ্ৰাস পাইছে ২২ কেৰেট আৰু ২৪ কেৰেট সোণৰ দাম, ৮,৪৪৯ টকা কমিল সোণৰ দাম!– News18 assam\nGold Price Today: আজি হ্ৰাস পাইছে ২২ কেৰেট আৰু ২৪ কেৰেট সোণৰ দাম, ৮,৪৪৯ টকা কমিল সোণৰ দাম!\nআজি MCX ফেব্ৰুৱাৰী ডেলিভাৰীৰ সোণৰ দাম ০.১৮ শতাংশ হ্ৰাসৰ সৈতে ৪৭,৭৫১ টকা প্ৰতি ১০ গ্ৰামৰ স্তৰত আছে।\nLast Updated : December 30, 2021, 10:45 IST\nGold Price Today: যদি আপোনাৰ সোণৰ কিনাৰ পৰিকল্পনা আছে তেন্তে আপোনাৰ ওচৰত সুন্দৰ সুযোগ। কিয়নো সোণৰ লগতে ৰূপৰ দামো বৰ্তমান বহু পৰিমাণে হ্ৰাস পাইছে। আজি পুনৰ মাল্টী কমডিটী এক্সচেঞ্জত (MCX) সোণ ০.১৮ শতাংশ হ্ৰাসৰ সৈতে ব্যৱসায় কৰি আছে। আনহাতে, ৰূপৰ দামো (Silver price today) হ্ৰাস পোৱা পৰিলক্ষিত হৈছে।\nকিমান হৈছে সোণ–ৰূপৰ দাম\nআজি MCX ফেব্ৰুৱাৰী ডেলিভাৰীৰ সোণৰ দাম ০.১৮ শতাংশ হ্ৰাসৰ সৈতে ৪৭,৭৫১ টকা প্ৰতি ১০ গ্ৰামৰ স্তৰত আছে। আনহাতে, আজিৰ ব্যৱসায়ত ৰূপ ০.৪১ শতাংশ হ্ৰাসৰ সৈতে ৬১,৫৮১ টকা প্ৰতি কিলোগ্ৰামত ব্যৱসায় কৰি আছে।\n৮,৪৪৯ টকা সস্তা সোণ\nযদি ২০২০ৰ কথা ক’বলৈ যাওঁ তেন্তে বিগত বৰ্ষত ১০ গ্ৰাম সোণৰ দাম MCXত ৫৬,২০০ টকাৰে উচ্চতম স্তৰত উপনীত হৈছিল। আজি সোণৰ দাম ৪৭,৭৫১ টকা প্ৰতি ১০ গ্ৰাম স্তৰত আছে, অৰ্থাৎ এতিয়া প্ৰায় ৮,৪৪৯ টকা হ্ৰাস পাইছে সোণৰ দাম।\nমিছ কল দিলেই জানিব পাৰিব সোণৰ দাম\nআপুনি ঘৰত বহি সোণৰ দাম সহজে জানিব পাৰে। আপুনি কেৱল এই নম্বৰটোত 8955664433 এটা মিছকল দিব লাগিব আৰু আপোনাৰ ফোনত এটা বাৰ্তা ওলাব য'ত আপুনি শেহতীয়া হাৰবোৰ পৰীক্ষা কৰিব পাৰে।\nএনেদৰে আপুনি সোণৰ বিশুদ্ধতা পৰীক্ষা কৰিব পাৰে\nআপুনি এতিয়া সোণৰ বিশুদ্ধতা পৰীক্ষা কৰিবলৈ চৰকাৰে এটা এপ সৃষ্টি কৰিছে। 'বি.আই.এছ. কেয়াৰ এপ'ৰ পৰা গ্ৰাহকসকলে (Customer) সোণৰ বিশুদ্ধতা (Purity) পৰীক্ষা কৰিব পাৰে। BIS Care এপটোৱে কেৱল সোণৰ বিশুদ্ধতা পৰীক্ষা কৰাই নহয় কিন্তু ইয়াৰ সৈতে সম্পৰ্কিত যিকোনো অভিযোগো কৰিব পাৰে।\nFirst published: December 30, 2021, 10:45 IST\ngold and silver priceGold price todaysilver price today


এই চাৰিবিধ বীজৰ ব্যৱহাৰ কৰি হৰমন সন্তুোলন কৰি ৰাখক-how to use seed cycling to balance hormones in assamese - fitassam\nকিছু মহিলাই এই লক্ষণসমূহ নিয়ন্ত্ৰণ কৰাত হৰমনেল জন্ম নিয়ন্ত্ৰণ (hormonal birth control) গ্ৰহন কৰে৷ কিন্ত্ত আপুনি যদি গৰ্ভবতী হোৱাৰ চেষ্টা কৰি আছে বা হৰমনজনিত জন্ম নিয়ন্ত্ৰণ গ্ৰহণ কৰাৰ পৰা বাচি থাকিব বিচাৰিছে তেন্তে আপুনাৰ বিকল্প উপায় হিচাপে চিড চাইক্লিং(seed cycling in Assamese) গ্ৰহন কৰিব পাৰে৷\nএই বীজসমূহত phytonutrients, zinc, selenium,Vitamin E, fatty acid পোৱা যায় যাৰফলত ইষ্ট্ৰজেন (hormone estrogen) আৰু প্ৰজেষ্টৰেন(progesterone) হৰমন সন্তুোলিত (hormone balance) হৈ থাকে৷ যিহেতু এই বীজসমূহৰপৰা উদ্ভিদজাত ফাইবাৰ (plant based fiber) আৰু প্ৰটিন পোৱা যায় গতিকে এই চিড চাইক্লিং প্ৰক্ৰিয়া প্ৰাকৃতিক আৰু নিৰাপদ৷\nমাত্ৰ মন কৰিব যাতে বীজসমূহ কেঁচা (raw) হব লাগে আৰু জৈৱিক (organic) হোৱা বাঞ্ছনীয়৷\nচিড চাইক্লিং(seed cycling) ত প্ৰয়োজন হোৱা বীজসমূহ:\nএই বীজসমূহক প্ৰতিদিনে কেঁচাকৈ আৰু গুড়ি কৰি খোৱা হয়৷ সম্পূৰ্ণ বীজসমূহ গোটাকৈ আপোনাৰ অন্ত্ৰত সম্পূৰ্ণৰূপে পাচন হোৱাত অসুবিধা হয়, সেয়ে এই বীজসমূহক গুড়ি কৰি খালে আপোনাৰ শৰীৰে বীজসমূহৰপৰা পুষ্টিকৰ তত্ব উলিয়াই লোৱাত সহজ হয়। এইসমূহক শুদাকৈয়ো খাব পাৰি নতুবা smoothi বা চালাদত দিও খাব পৰা যায়৷\nএই বীজসমূহ কেনেদৰে খোৱা হয়?\nএই বীজসমূহক দুটা পৰ্যায়ত খোৱা হয়-\nচিড চাইক্লিং(seed cycling in Assamese)ৰ প্ৰথম পৰ্যায়ত\n✳ এক টেবুল চামুচ কেঁচা, গুড়ি কৰি লোৱা ৰঙালাও গুটিৰ গুড়ি আৰু\n✳ এক টেবুল চামুচ কেঁচা, গুড়ি কৰি লোৱা ফ্লেকচিড বা তিচি\nমাহেকীয়াৰ প্ৰথমদিনাৰ পৰা অভেলিউচনৰ (ovulate) হোৱাৰ আগৰ দিনলৈকে অৰ্থাৎ মাহেকীয়াৰ 1 দিনৰপৰা 14 দিনলৈ এক এক চামুচকৈ খাব লাগে৷ বেছিভাগ মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰথম দুই সপ্তাহ খোৱা উচিত৷\nমাহেকীয়া প্ৰথম দিনাৰপৰা 14 দিনলৈ follicular phase বুলি কোৱা হয়৷ এইখিনি সময়ত ইষ্ট্ৰজেন লেভেল (estrogen level) বৃদ্ধি হয় আৰু9নম্বৰ দিনৰ পৰা 14/15 দিনলৈ fertility phase বুলি কোৱা হয় আৰু এইখিনি সময়ত ডিম্ব(egg) গঠন হয় ৷ গতিকে এইখিনি সময়ত ৰঙালাও গুটিৰ গুড়ি আৰু তিচি বীজৰ গুড়ি গ্ৰহন কৰিলে ইষ্ট্ৰজেন লেভেল (estrogen level) সন্তুোলিত হৈ থাকে৷ এই বীজসমূহত চিলেনিয়াম, জিংক, ফেটি এচিড পোৱা যায় যাৰদ্বাৰা হৰমনসমূহ সন্তুোলিত (hormone balance) হৈ থাকে৷\n👉 দ্বিতীয় পৰ্যায়\nচিড চাইক্লিং(seed cycling in Assamese)ৰ দ্বিতীয় পৰ্যায়ত\n✳ এক টেবুল চামুচ কেঁচা, গুড়ি কৰি লোৱা সূৰ্যমূখী বীজৰ গুড়ি আৰু\n✳ এক টেবুল চামুচ কেঁচা, গুড়ি কৰি লোৱা তিলৰ গুড়ি\nঅভেলিউচনৰ(ovalution) দিনৰপৰা মাহেকীয়াৰ প্ৰথম দিনলৈ খাব লাগে৷ দ্বিতীয় পৰ্যায়ত বেছিভাগ মহিলাৰ বাবে প্ৰায়ে দুই সপ্তাহ স্থায়ী হোৱা উচিত।\nমাহেকীয়া 15 দিনৰপৰা 28 দিনৰ সময়ছোৱাক কোৱা হয় Luteal phase ৷ এইখিনি সময়ত শৰীৰ গৰ্ভধাৰনৰ বাবে তৈয়াৰ হয় আৰু এইখিনি সময়ত যদি ডিম্ব(egg) যদি ফাৰ্টিলাইজ(fertility) নহয় তেন্তে আপুনাৰ পুনৰ মাহেকীয়া হয়৷ গতিকে এইখিনি সময়ত সূৰ্যমূখী গুড়ি আৰু তিলৰ গুড়ি গ্ৰহন কৰিলে প্ৰজেষ্টৰেন লেভেল (progesterone level) সন্তুোলিত হৈ থাকে৷ এই হৰমনে বমি বমি ভাৱ, মুড বা মেজাজ, টোপনি ইত্যাদি নিয়ন্ত্ৰন কৰে৷\nযিসকলৰ মেন’পজ আৰম্ভ হৈছে বা কোনোধৰনৰ মাহেকীয়া চক্ৰৰ অবিহনে তেওঁলোকে মাহেকীয়া চক্ৰৰ তাৰিখৰ বাবে এক গাইড হিচাবে চন্দ্ৰৰ পৰ্য্যায় সমূহক (phases of the moon) অনুসৰন কৰিব পাৰে ৷ তেওঁলোকৰ বাবে চক্ৰৰ প্ৰথম দিন অমাবস্যা হয়৷\n👉চিড চাইক্লিং(seed cycling in Assamese) ত এইসমূহ বীজে কিদৰে কাম কৰে?\nৰঙালাওৰ বীজ প্ৰতিগৰাকী নাৰীয়ে খোৱা উচিত৷ ৰঙালাওৰ গুটি মেগনেচিয়াম প্ৰচুৰ পৰিমাণে সমৃদ্ধ৷ ৰঙালাও বীজত লিগনেনচ(lignans) ৰ উপৰিও, ৰঙালাওৰ বীজত জিংক উচ্চ মাত্ৰাত পোৱা থাকে, যি প্ৰতি আউন্স(per ounce) ত Recommended Dietary Allowance (RDA) মতে 15% হয়। কিছু প্ৰতিবেদনৰ মতে মাহেকীয়া বিষ, পেট কামুৰনি (menstrual cramps) হ্ৰাসত জিংকে সহায় কৰে৷ কিছুক্ষেত্ৰত মনা হয় যে মাহেকীয়াক ঋতুস্ৰাৱ অতিৰিক্ত হোৱাতো প্ৰোস্টাগ্ল্যান্ডিন(prostaglandins) কাৰণে ঘটে আৰু জিংকে প্ৰোস্টাগ্ল্যান্ডিন (prostaglandins) ৰ মেটাবলিজম হ্ৰাস কৰিবলৈ সক্ষম৷ ৰঙালাওৰ বীজক PCOD ৰ বিৰুদ্ধে যুজাৰু এজেন্ট অৰ্থাৎ “PCOD fighting agent”হিচাপে জনা যায় কাৰণ, ইয়াত এটা এনজাইম আছে- ‘বিটা-চিটোস্টেৰল (beta-sitiosterol)’ যি চুলি সৰা হ্ৰাস কৰাত সহায়তা কৰে, যি প্ৰায়ে PCOD ৰ কাৰনে হয়৷ লগতে এই বীজে আমাৰ দেহত প্ৰয়োজনীয় ফেটি এচিড (fatty acids) সৰবৰাহ কৰে।\nওমেগা -3 আৰু ডায়েটৰি ফাইবাৰৰে ভৰপূৰ তিচি বীজে PCOD আৰু PCOS লগত সম্পৰ্কিত পাৰ্শ্ব প্ৰতিক্ৰিয়াসমূহ নিয়ন্ত্ৰণ কৰাত সহায়তা কৰে। ই শৰীৰত এন্টিঅক্সিডেন্টৰ সৰবৰাহ কৰে, যাৰ কাৰনে দেহত ইস্ট্ৰোজেন উৎপাদন নিয়ন্ত্ৰণ কৰাত, ভাল প্ৰজনন ক্ষমতা(fertility) আৰু মাহেকীয়া নিয়ন্ত্ৰণ কৰাৰ বাবে পৰিচিত। গবেষণাত দেখা গৈছে যে নিয়মিত তিচি বীজ গ্ৰহণৰ ফলত ফলিক্যালস(follicles), মাহেকীয়া সমস্যাসমূহ ধীৰে ধীৰে হ্ৰাস হয়।\nআৰু পঢ়কঃ তিচিৰ উপকাৰিতা আৰু ইয়াৰ পাৰ্শ্বক্ৰিয়া (FLEXSEED)\nসূৰ্যমুখী বীজ হৈছে 100 টি বিভিন্ন ধৰণৰ এনজাইমেৰে (enzymes) সমৃদ্ধ যি দেহত হৰমনৰ ভাৰসাম্য (hormonal balance) নিয়ন্ত্ৰণ কৰে। বীজৰ মাজত থকা এনজাইমসমূহে ইস্ট্ৰোজেন আৰু প্ৰজেস্টেৰন উৎপাদনৰ ভাৰসাম্য বৰ্তায় ৰাখিব পাৰে আৰু প্ৰিমেনস্ট্ৰুৱেল চিনড্ৰোম (premenstrual syndrome), থাইৰয়ডৰ (thyroid) লক্ষণসমূহ পৰিচালনা কৰাত সহায়ক হব পাৰে আৰু ৰাতিপুৱাৰ অসুস্থতাও (morning sickness) ৰোধ কৰিব পাৰে যি প্ৰায়ে গৰ্ভাৱস্থাৰ প্ৰথম ত্ৰৈমাসিকৰ সময়ত হয়। বীজত উপস্থিত ভিটামিন বি6(Vitamin B6) য়ে প্ৰটিন আৰু মেটিবলিজম ৰ বাবে উপকাৰী আৰু শৰীৰৰ ভাৰসাম্যক ৰক্ষা কৰে৷\nসূৰ্যমুখীৰ বীজ ভিটামিন ই (vitamin E) বহু পৰিমাণে থাকে। এটি সমীক্ষাৰ মতে, ভিটামিন ই পৰিপূৰকে প্ৰজেস্টেৰন (progesterone) বৃদ্ধি কৰিব পাৰে,এই হৰমন যি গৰ্ভাৱস্থাৰ(pregnancy) স্হিতি বৰ্তায় ৰখাত সহায়তা কৰে৷ ভিটামিন ই প্ৰজনন বৃদ্ধিৰ (fertility) বাবে এটি কাৰ্যকৰ এন্টিঅক্সিড্যান্ট৷ তদুপৰি, সূৰ্যমুখীৰ বীজত কেৱল ভিটামিন ই ৰ উপৰিও অন্য উপাদানো পোৱা যায়৷\nতিলৰ বীজৰ গুঁড়ি সেৱনকাৰী পোস্টমেনপজ (postmenopausal) মহিলাৰ ওপৰত কৰা এটি গবেষণাত দেখা গৈছে যে বীজ খোৱাৰ ফলত গোটেই শৰীৰত এক ধৰণৰ ভিটামিন ই ৰ মাত্ৰা বাঢ়ি যায়। বীজ গ্ৰহণৰ ফলত ইস্ট্ৰোজেন (estrogen) নাবাঢ়ে যদিও এক ধৰণৰ এন্ড্ৰোজেন(androgen) হ্ৰাস পাইছিল আৰু sex hormone binding globulin (SHBG)বৃদ্ধি কৰিছিল।\nতিল, বগা হওক ক’লা ইয়াত পটাচিয়াম, হৰমন-নিয়ন্ত্রণকাৰী মেগনেচিয়াম, জিংক পোৱা যায়। ইয়াৰ কেলৰি যথেষ্ট কম, যি আপোনাৰ ওজন নিয়ন্ত্ৰণ কৰাৰ বাবে এটি ভাল বিকল্প। তিলৰ বীজ আয়ুর্বেদত তাপ-উৎপাদনকাৰী (heat-generating) সুবিধাৰ বাবেও বহুলভাৱে আলোচিত।\n👉বীজসমূহৰ অন্যান্য উপকাৰিতা- Other benefits of seeds in Assamese\nচিড চাইক্লিং(seed cycling in Assamese) ত হৰমন নিয়ন্ত্ৰণ কৰাৰ বিষয়টো সমর্থন কৰাৰ প্রমাণসমূহ অপর্যাপ্ত যদিও, আপোনাৰ ডায়েটৰ তিচি, ৰঙালাও গুটি, তিল আৰু সূর্যমুখী বীজসমূহ সুস্বাস্থ্যৰ বাবে অত্যন্ত কাৰ্যকৰ৷\n🔺 চাৰিওবিধ বীজ ফাইবাৰ, ম্যাঙ্গানিজ, মেগনেচিয়াম, তাম, থায়ামিন, ভিটামিন ই আৰু স্বাস্থ্যকৰ ফ্যাট সমৃদ্ধ। এই পুষ্টিসমূহ প্রজনন স্বাস্থ্য (reproductive health) সহ সুস্বাস্থ্যৰ বাবে অতি গুৰুত্বপূর্ণ৷\n🔺 তদুপৰি, তিচি, তিল আৰু সূর্যমুখীৰ বীজ গ্রহণ কৰাৰ ফলত হৃদয় ৰোগৰ (heart desease) জটিলতাত সহায় কৰে আৰু উন্নত কলেস্টৰেল আৰু ৰক্তচাপৰ স্তৰৰ উন্নতি সাধন কৰে৷\n🔺 ইযাৰউপৰি, তিচি, ৰঙালাও আৰু সূর্যমুখী বীজে স্তন কেন্সাৰৰপৰা (breast cancer) ৰক্ষা কৰিব পাৰে৷\n🔺 তিচিৰ বীজসমূহ উন্নত ৰক্ত শর্কৰাৰ নিয়ন্ত্রণ কৰে৷ অন্যহাতেদি ৰঙালাওৰ বীজে প্রোস্টেট (prostrate) আৰু মূত্রৰোগতো সহায়তা (UTI) কৰি পাৰে৷\n>> যিকোনো ৰঙৰ তিল লব পাৰে৷ অৱশ্যে কলা তিল খালে বগা তিলৰ তুলনাত অধিক কেলচিয়াম পোৱা যায়\n>> হয়,খাব পাৰি৷ কিন্তু বীজসমূহ হজম হোৱাত সমস্যা হব পাৰে৷ গতিকে গুড়ি কৰি খালে অতি সোনকালে শৰীৰ গ্ৰহন কৰিব পাৰে৷\n>> আপুনাৰ যিদৰে ইচ্ছা সেইদৰে খাব পাৰে৷ অৰ্থাৎ ৰঙালাউৰ বীজ আৰু তিচি বীজ মিহলাই খাব পাৰে৷ নতুবা দুইটা বেলেগ বেলগকৈ৷ ইয়াৰ ফলত কোনো ধৰনৰ সমস্যা নহয়৷\nশেষত: দুই সপ্তাহৰ বাবে ৰঙালাউৰ বীজ আৰু তিচি বীজ পিচি লৈ টেমা এটাত ভৰাই ফ্ৰীজত ৰাখক৷ ইয়াৰে দুই চামুচ প্ৰতিদিনে ( প্ৰথম দিনাৰপৰা 14 দিনলৈ) খাওক৷ সেইদৰে দুই সপ্তাহ শেষ হোৱাৰ পিছত অন্য বীজৰ ক্ষেত্ৰতো তেনেদৰে কৰি লওক৷\nচিড চাইক্লিং(seed cycling in Assamese) ৰ এই প্ৰক্ৰিয়া কিছুমাহলৈ কৰিলেহে আপুনি ইয়াৰ প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰিব৷ কেইদিনমান কৰিলে ইয়াৰ উপযুক্ত ফলাফল দেখা নাপাব৷\n← এজমা বা হাঁপানীৰ লক্ষণ, কাৰন আৰু প্ৰতিকাৰ- Ashtma symptoms, ashthma prevention, asthma causes\nডায়েবেটিক বৃক্কৰ ৰোগ মানে কি? ডায়েবেটিচ ৰোগীৰ বৃক্ক বিকল হোৱাৰ সম্ভাৱনা কিমান? what is diabetic kidney disease? Diabetic Nephropathy- in Assamese →\n13/09/2020 12/02/2021 Admin 0


আনন্দৰাম বৰুৱা - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n২১ মে', ১৮৫০\n১৯ জানুৱাৰী, ১৮৮৯ (৩৮ বছৰ)\nপ্ৰথম অসমীয়া প্ৰশাসনিক বিষয়া (আই. চি. এছ.),\nঅসমৰ প্ৰথম গ্ৰেজুৱেট\nআনন্দৰাম বৰুৱা (ইংৰাজী: Ananda Ram Baruah; ১৮৫০-১৮৮৯) সংস্কৃত ভাষাৰ এজন বিদগ্ধ পণ্ডিত আছিল। এৱেঁই প্ৰথম অসমীয়া প্ৰশাসনিক বিষয়া (আই. চি. এছ.), প্ৰথম গ্ৰেজুৱেট আৰু অধিবক্তা আছিল। তেখেতে সংস্কৃত ভাষাত ৰচনা কৰি থোৱা গ্ৰন্থকেইখন বিশ্বৰ পণ্ডিতমণ্ডলীৰ দ্বাৰা সমাদৃত। কৰ্মজীৱনত দেখুওৱা দক্ষতা আৰু সাধাৰণ মানুহৰ প্ৰতি তেখেতৰ দয়ালুতাৰ বাহিৰেও আনন্দৰাম বৰুৱা সংস্কৃতৰ বিদগ্ধ পণ্ডিত আছিল। তেখেত পাশ্চাত্য সংস্কৃতিৰদ্বাৰা প্ৰভাৱান্বিত আছিল যদিও, ভাৰতীয় ইতিহাসৰ প্ৰতিও শ্ৰদ্ধাশীল আছিল। সংস্কৃত ভাষাত তেখেতৰ কৰ্মৰাজী পাশ্চাত্য বস্তুনিষ্ঠতাৰে সংস্কৃত ভাষাৰ ওপৰত প্ৰথম আলোকপাত আছিল। তেখেতে অসমীয়া ভাষাত কোনো গ্ৰন্থ লিখা নাছিল।\n3 সাহিত্য কৃতি\nআনন্দৰাম বৰুৱা জন্ম উত্তৰ গুৱাহাটীত হৈছিল। তেখেত মজিন্দাৰ বৰুৱাৰ পৰিয়ালৰ গৰ্গৰাম বৰুৱাৰ সন্তান আছিল। মাতৃৰ নাম দুৰ্লভেশ্বৰী বৰুৱা আছিল তেওঁৰ ডাঙৰ দুজন ভাতৃৰ নাম হ'ল পৰশুৰাম আৰু জানকীৰাম বৰুৱা সদৰামিন ৰূপে কেইবছৰ কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰা গৰ্গৰাম বৰুৱাৰ চাৰি গৰাকী সন্তানৰ তৃতীয়জন আনন্দৰাম বৰুৱা আছিল।\nআনন্দৰাম বৰুৱাই প্ৰথমে সংস্কৃত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। তেখেত মেধাবী ছাত্ৰ আছিল। ১৪ বছৰ বয়সত তেওঁ কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বাছনি পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়, আৰু কলিকতাৰ 'প্ৰছিডেন্সী কলেজ'ত এফ. এ. (FA) পঢ়িবলৈ লয়। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ বিষয়ে প্ৰছিডেন্সী কলেজৰ শিক্ষাগুৰু ছাৰ গুৰুদাস বেনাৰ্জীয়ে কৈছিল, “১৮৬৫ চনৰ প্ৰেছিডেন্সী কলেজত কেইবাগৰাকীও চোকা ছাত্ৰ আছিল, তাৰে ভিতৰত আনন্দৰাম বৰুৱা আছিল সবাতোকৈ মেধাবী।” ১৮৬৬ চনত তেওঁ এফ.এ. পৰীক্ষাত প্ৰথম বিভাগৰ ষষ্ঠ স্থান অধিকাৰ কৰে, আৰু গণিত বিভাগত 'ডাফ' বৃত্তি (Duff Scholarship) লাভ কৰে। কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বি. এ. পৰীক্ষাত তেখেতে তৃতীয় স্থান লাভ কৰে। ইয়াৰ পাছত তেখেতে উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে বৃত্তি লৈ ইংলেণ্ডলৈ যায়।\n১৮৬৯ চনত আনন্দৰাম বৰুৱাই ইংলেণ্ডত ভৰি দিয়ে। তেওঁ লণ্ডন বিশ্ববিদ্যালয়ত বিজ্ঞান আৰু 'মধ্য টেম্পল'ত (Middle Temple) আইনৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। একলগে তেওঁ প্ৰশাসনীয় সেৱাৰ সহায়িকা বিষয়তো যোগদান কৰে। ১৮৭০ চনত তেওঁ 'ভাৰতীয় প্ৰশাসনীয় সেৱা'ৰ (I.C.S. Examination) পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। ১৮৭১ চনত তেখেতে আইনৰ পৰীক্ষাতো উত্তীৰ্ণ হয়; একেটা বছৰতে তেখেতে বি. এছ.চি ডিগ্ৰীও লাভ কৰে।\nআনন্দৰাম বৰুৱা অসমৰ প্ৰথম গ্ৰেজুৱেট, অধিবক্তা আৰু প্ৰশাসনীয় বিষয়া। ভাৰতীয় প্ৰশাসনীয় সেৱাৰ তেখেতে পঞ্চম গৰাকী বিষয়া।\n১৮৭২ চনত আনন্দৰাম বৰুৱা ভাৰতলৈ উভতি আহে, আৰু শিৱসাগৰ জিলাৰ সহকাৰী কমিছনাৰ পদত যোগদান কৰে। এবছৰ অসমত কাম কৰাৰ পাছত তেখেতক বংগলৈ বদলি কৰা হয় আৰু চাকৰি জীৱনৰ বাকি কালচোৱা তেখেতে তাতেই কটায়। শিৱসাগৰত কাৰ্যৰত অৱস্থাত তেখেতে চাপকন (Chaugachapkan) পৰিধান কৰিছিল।\nচাকৰি কালতো আনন্দৰাম বৰুৱাই পঢ়া-শুনা এৰা নাছিল। তেখেতে হেনো হাকিমৰ কামৰ ফাঁকে ফাঁকে কাৰ্যালয়তো কিতাপ পঢ়িছিল। চৰকাৰী চাকৰিৰ লগতে তেখেতে পঢ়া-শুনাৰ কামো চলাই ৰাখিছিল। ১৮৮১ চনত তেখেতে সংস্কৃত ভাষাৰ এখন বৃহৎ ব্যাকৰণ ৰচনাৰ পৰিকল্পনা লয়। প্ৰতিটো খণ্ডত এহেজাৰ পৃষ্ঠা সম্বলিত ১২-টা খণ্ডৰ এই ব্যাকৰণৰ বাবে তথ্য সংগ্ৰহ কৰিবলৈ তেখেতে লণ্ডনলৈ যায়। ব্ৰিটিছ মিউজিয়ামত সংৰক্ষিত বিভিন্ন কিতাপ-পত্ৰ আৰু সাঁচিপাতৰ অধ্যয়ন কৰি পুঠিখনৰ বাবে সমল গোটাই দুটা বছৰৰ পাছত ১৮৮৩ চনৰ অক্টোবৰ মাহত তেখেত ভাৰতলৈ উভতি আহে।\n১৮৮৫ চনত আনন্দৰাম বৰুৱাই কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ফেলো (Fellow of Calcutta University) নিৰ্বাচিত হয়, আৰু কলা শাখাত সংশ্লিষ্ট (Faculty of Arts) হৈ থাকে।\n১৮৮৭ চনত তেখেতক দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে বংগৰ নোৱাখালি জিলালৈ বদলি কৰা হয়।\nআনন্দৰাম বৰুৱা অতি দয়ালু অন্তৰৰ মানুহ আছিল বুলি জনা যায়। তেখেতে হেনো মফছললৈ যাওঁতে, লগত গাড়ী এখনত কিছু খোৱা বস্তু লৈ গৈছিল। সেই সময়ত বংগৰ অতি দুখীয়া কৃষকৰ মাজত তেখেতে সেইবোৰ বিতৰণ কৰিছিল। তেখেতৰ নামতো বংগৰ কেবাঠাইতো স্কুল-কলেজ আৰু পুখুৰী আদিৰ নাম ৰখা হৈছিল। কৰ্মক্ষেত্ৰত দেখুওৱা কুশলতাৰ বাবে তেখেতে চৰকাৰৰো আস্থাভাজন হ'বলৈ সক্ষম হৈছিল।\n১৮৭৭-১৮৮০ চনৰ ভিতৰত আনন্দৰাম বৰুৱাই তিনিটা খণ্ডত 'English-Sanskrit Dictionary' প্ৰণয়ন কৰে। প্ৰথম খণ্ড প্ৰকাশ হয় ১৮৭৭ চনত তেওঁ বৰ্ধমানত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি থকাৰ সময়ত। দ্বিতীয় খণ্ড 'Higher Sanskrit Grammar' প্ৰকাশ হয় ১৮৭৮ চনত গোৱালপাৰাত কৰ্মৰত সময়্ত। আনহাতে তৃতীয় খণ্ড 'Ancient Geography of India' প্ৰকাশ পায় ১৮৮০ চনত। ১৮৮৭ চনত তেওঁৰ আন এখন মূল্যবান গ্ৰন্থ 'Companion to Sanskrit-reading undergraduates of the Calcutta University' প্ৰকাশ হয়। সেই বছৰতে 'মহাবীৰ চৰিতম্' প্ৰকাশ হয়। ইয়াৰোপৰি 'সৰস্বতী কথাভৰণম্', 'নামলিংগানুশসন', 'Compilations ofacomprehensive dictionary of all Dialects of Bengal' আদি গ্ৰন্থ ৰচনা কৰে।\n১৮৮৮ চনত আনন্দৰাম বৰুৱা অসুস্থ হৈ পৰে আৰু একাংগী ৰোগত ভুগিবলগীয়া হয়। তেওঁ তিনিমাহৰ ছুটী লৈ কলিকতালৈ আহে আৰু চিকিৎসা কৰোৱায়। কিন্তু সেই চিকিৎসাই ফল নধৰিলে। ১৮৮৯ চনৰ জানুৱাৰী মাহৰ ১৯ তাৰিখে তেখেতৰ মৃত্যু হয়।\nঅসম চৰকাৰে এখেতৰ সন্মানৰ্থে উচ্চ মাধ্যমিক শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত ভাল ফল দেখুওৱাসকলৰ বাবে আনন্দৰাম বৰুৱা বঁটা প্ৰৱৰ্তন কৰিছে। এই বঁটা প্ৰথম বিভাগত উত্তীৰ্ণ হোৱা পৰীক্ষাৰ্থীসকলৰ মাজত বিতৰণ কৰা হয়। শিক্ষাৰ্থীসকলে নগদ ধন নাইবা লেপটপ (পূৰ্বে কম্পিউটাৰ) লাভ কৰে।\nগুৱাহাটীৰ চানমাৰীত অৱস্থিত এখন উৰনীয়া সেতু "আনন্দৰাম বৰুৱা সেতু"ৰ নাম দিয়াৰ উপৰিও অসমৰ অনেক বাট পথ, শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠান, ছাত্ৰ-ছাত্ৰী নিবাস, উদ্যান আদি তেখেতৰ নামত নামেৰে নামকৰণ কৰা হৈছে।\n↑ "Anundoram Borooah Award Scheme". Assam Government. http://arbas.assam.gov.in/arb.html। আহৰণ কৰা হৈছে: ২১ মে'২০১৯.\n↑ Phani Deka (2007). The Great Indian Corridor In The East. Mittal Publications. পৃষ্ঠা. 101–. ISBN 978-81-8324-179-3. http://books.google.com/books?id=DPWGpVvBvx8C&pg=PA101। আহৰণ কৰা হৈছে: 27 November 2012.\n↑ Dipankar Banerjee. "A tale of the first torchbearer of higher education in Northeast". The Telegraph. http://www.telegraphindia.com/1040306/asp/guwahati/story_2967105.asp। আহৰণ কৰা হৈছে: November 27, 2012.\n↑ "For the first time in Assam". http://www.mail-archive.com/assam@assamnet.org/msg08542.html। আহৰণ কৰা হৈছে: November 27, 2012.\n↑ উপেন্দ্ৰচন্দ্ৰ লেখাৰু. "আনন্দৰাম বৰুৱা, জীৱন আৰু কৃতি". অসমীয়া অনলাইন ডট কম. http://assameseonline.com/Content.php?recordID=39। আহৰণ কৰা হৈছে: নৱেম্বৰ ২৭, ২০১২.\n↑ Kanakasena Ḍekā (1991). Youths in turmoil: Assam. Gurupada Chaudhury. পৃষ্ঠা. 92. http://books.google.com/books?id=x9fkAAAAMAAJ। আহৰণ কৰা হৈছে: 27 November 2012.\n↑ Willis's Current notes (1869). Willis's Current notes. পৃষ্ঠা. 54–. http://books.google.com/books?id=JYUIAAAAQAAJ&pg=PA54। আহৰণ কৰা হৈছে: 27 November 2012.\n↑ http://amarasom.glpublications.in/Details.aspx?id=12131&boxid=13554234, আমাৰ অসম, লেখক দিলীপ কুমাৰ গংগোপাধ্যায়, আহৰণ কৰা হৈছে: ২১ জানুৱাৰী ২০১৩\nআনন্দৰাম বৰুৱা সেতুৰ আলোকচিত্ৰ\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=আনন্দৰাম_বৰুৱা&oldid=312959"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ০৬ ফেব্ৰুৱাৰী, ২০২২ তাৰিখে ০৯:৩৪ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


নৰমুণ্ড চিকাৰ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nনৰমুণ্ড চিকাৰ অভিযান হৈছে লোককৃষ্টিৰ অন্তৰ্ভুক্ত এটি তাৎপৰ্যপূৰ্ণ পৰম্পৰা, য'ত মানুহৰ সৈতে যুদ্ধ কৰি পৰাজিতসকলৰ মূৰ কাটি সন্মান বা ট্ৰফীৰ নিচিনাকৈ গৌৰৱত লৈ যোৱা হয়। উত্তৰ-পূব ভাৰততো বিংশ শতিকালৈকে এই প্ৰথা প্ৰচলন আছিল।\nনৰমুণ্ড চিকাৰ সংস্কৃতি\n— প্ৰাচীন পৰম্পৰা —\n1 বিভিন্ন জনগোষ্ঠী\n3 বিভিন্ন পৰম্পৰা\nবিভিন্ন জনগোষ্ঠীসম্পাদনা কৰক\nঅসমৰ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলত বাস কৰা ৱাংচুসকলে অতীজত নৰমুণ্ড চিকাৰৰ পাতনি মেলিছিল আৰু নমুণ্ডবোৰ মুৰাঙত (ডেকাচাং) সজাই যাদুঘৰৰ সৃষ্টি কৰিছিল। মূৰ চিকাৰ অভিযানৰ মাধ্যমেদি প্ৰকাশ পাইছিল পুৰুষৰ পুৰুষত্ব, ৰণকৌশলৰ পৰিপক্বতা আৰু বীৰত্বৰ চূড়ান্ত নিদৰ্শন; যাৰ অবিহনে বীৰসকলে সমাজৰ পৰা পুৰস্কাৰ স্বৰূপে পাইছিল ঘৃণা আৰু তেনে ব্যক্তিক কাপুৰুষ বুলি গণ্য কৰা হৈছিল। ৱাংচুসকলৰ মূৰ চিকাৰৰ বহুতো কাৰণ আছিল। শত্ৰুৰ প্ৰবল আক্ৰমণৰপৰা গাঁও ৰক্ষা কৰিবলৈ, শস্যতলি সাৰুৱা কৰিবলৈ আৰু সবল গাঁওবোৰ দুৰ্বল গাঁওবোৰৰ ওপৰত কৰা উৎপীড়নৰপৰা ৰক্ষা পাবলৈ ভাংচুৱে এনে ধৰণৰ দুৰ্ধৰ্ষ অভিযান কৰিবলৈ বাধ্য হৈছিল।\nৱাংচু সমাজত এই অভিযান কেতিয়াৰপৰা আৰম্ভ হ'ল এতিয়ালৈকে জানিব পৰা নাই। ভাৰত আৰু ব্ৰহ্মদেশৰ মাজত থকা আন্তৰ্জাতিক সীমা বেখাৰ ওচৰত খাচা আৰু নাইচিচা, কামকা আৰু জাংগন নামে গাঁওকেইখনৰ মাজত ১৯৫২ চনত সংঘৰ্ষিত হোৱা অভিযানেই শেষ নৰমুণ্ড চিকাৰ অভিযান, যাৰ ফলত মাত্ৰ তিনিটা নৰমুণ্ডহে আনিব পাৰিছিল। অতীতত টিপ আৰু টুৱেনচাং জিলাৰ মাজত ৰাজনৈতিক আৰু ভৌগোলিক সীমা নিৰ্ধাৰণ নোহোৱাত দুয়ো অঞ্চলৰ অধিবাসীসকলৰ মাজত প্ৰায়েই অন্তৰ্দ্বন্দ্ব হৈ ৰণত পৰিণত হৈছিল। সবল গাঁওবোৰ দুৰ্বল গাঁওবোৰত আক্ৰমণ চলাই শান্তি ভংগ কৰিছিল। দুৰ্বলীলোকৰ কৃষিকৰ্মৰ পথাৰখনেই আছিল নৰমুণ্ড চিকাৰৰ অন্যতম ক্ষেত্ৰ। অৱশ্যে মাছ মৰা ঠাই, জান-জুৰি, নৈ, গাঁও,আবাদি ভূমিখণ্ডও আছিল মূৰ চিকাৰৰ কেন্দ্ৰস্থল। তেওঁলোকে শত্ৰুৰ বাবে প্ৰতি পলে পলে নিজৰ মূৰ আগ কৰি থ'ব লাগিছিল। সাধাৰণতে ৱাংচুসকলে ইচ্ছা কৰি গাঁও আক্ৰমণ কৰিবলৈ মন মেলা নাছিল। কাৰণ ইয়াৰ ফলত অসংখ্য নৰমুণ্ড হেৰুৱাব লগা হৈছিল। এখন গাঁৱে কেতিয়াবা এটা বা একাধিক মূৰ হেৰুৱাব লগা হ'লে,শত্ৰুৰ গাঁৱৰপৰা সেই পৰিমাণে মূৰ ফিৰাই আনিবলৈ বদ্ধপৰিকৰ হৈ পৰিছিল। দুয়োেপক্ষই মানসিক ভাৰসাম্য হেৰুৱাই যুদ্ধত নামিবলগীয়া হৈছিল। যুদ্ধত জয়ী হৈ নৰমুণ্ড আৰু বন্যজন্তু চিকাৰ কৰি মূৰ আনিব পৰাটো ৱাংচু সমাজৰ বৰ গৌৰৱৰ কথা। মূৰ চিকাৰ অভিযানৰ শেষত দুয়োপক্ষই নিজ নিজ গাঁৱৰ মূৰবোৰ পাবলৈ দাবী কৰে। এনে ক্ষেত্ৰত যেতিয়া দুয়োপক্ষই সিদ্ধান্তলৈ আহিব নোৱাৰে; তেতিয়া মধ্যস্থতাকাৰী গাঁৱৰ আশ্ৰয় ল’বলগীয়া হৈছিল। মধ্যস্থতাকাৰী গাঁৱে আইনগত বিচাৰ কৰি সু-মীমাংসা কৰিব নেৱাৰিলে যুদ্ধ কৰিবলগীয়া হৈছিল। এইটো প্ৰণিধানযোগ্য যে দুখন বিবাদী গাঁৱৰ সীমা নিৰ্ধাৰণ কৰিছিল গাঁও দুখনৰ দুখন দাৰে। দুৰ্বলতা আৰু সুবিধা লৈ এটা পক্ষই আন এটা পক্ষক আক্ৰমণ কৰি নৰহত্যা কৰি নৰমুণ্ড হাতত লৈ ৰণনৃত্য কৰিলেও; আনহাতেদি নৰমুণ্ড হেৰুৱাই শোকাক্লিষ্টও হৈছিল। \nতিৰোতা মানুহ কাদচিৎহে মূৰ চিকাৰৰ কাৰণ হৈ পৰিছিল। গাঁৱৰ মুখিয়াল বা গাঁও প্ৰধানৰ বাদে আন গাঁৱৰপৰা বিবাহিতা নাৰী হৰণ কৰিলে, দুয়োখন গাঁৱৰ মাজত অহা-যোৱা আৰু বিনিময় পথ যুদ্ধ হৈছিল। ইয়াৰ ফলত দুখন গাঁৱৰ মাজত মহাৰণ সংঘটিত হৈছিল। তিৰোতাকো এই ক্ষেত্ৰত ৰেহাই দিয়া নহৈছিল। কোনো তিৰোতাই বিবাদী গাঁৱৰ সীমা পাৰ হ'লেই, তেওঁক বিনাদ্বিধাই শিৰশ্ছেদ কৰিছিল। ৱাংচুসকলৰ আন্তঃগাঁৱৰ মাজত ঐক্যৰ শিকলিডাল বৰ সুদৃঢ় আছিল। সেয়েহে শত্ৰুৰদ্বাৰা আক্ৰান্ত গাক ওচৰ-চুবুৰীয়াই শস্য, গৰু, মেঠোন আৰু অন্যান্য প্ৰয়োজনীয় বস্তুৰে সাহায্য আগবঢ়াইছিল। মূৰ হেৰুৱাই শোকাকুল হোৱা পৰিয়ালক সমবেদনা জনাইছিল। ৱাংচুৰ এনে আৰ্হি আদৰ্শনীয়। ৰণক্ষেত্ৰত সহায় কৰিবলৈ অহা আন্তঃগাঁৱেও একাধিক নৰমুণ্ড পোৱাৰ সুযোগ আছিল। অৱশ্যে সাহায্য দিয়া গাঁৱখনে যুদ্ধত অনা নৰমুণ্ডবোৰৰ ওপৰত কোনো দাবী কৰিব নোৱাৰিছিল। ৱাংচু সমাজত গাঁও-প্ৰধানৰ স্থান তথা ক্ষমতা গাঁৱৰ ভিতৰত সৰ্বোচ্চ। অৱশ্যে কোনোৱে ক্ষমতাৰ অপব্যৱহাৰ কৰি অত্যাচাৰীও হৈছিল। গাঁও-প্ৰধানে নতুনকৈ খাজনা লগাব, জৰিমনা কৰিব, গুৰুতৰ অপৰাধত কঠোৰ শাস্তি বিহিব, বহু কন্যা বিবাহ কৰাব আৰু দোষীক গাঁৱৰপৰা বহিষ্কাৰ কৰিব পাৰিছিল। তেওঁৰ অবিহনে গাঁও সুৰক্ষিত তথা সুশৃংখলিত নহৈছিল। সেয়েহে তেওঁ এনে ৰণ অভিযানত প্ৰায়েই অংশগ্ৰহণ নকৰিছিল। কাৰণ গাঁও-প্ৰধানৰ মূৰ হেৰুৱাটো তেওঁলোকৰ বাবে লজ্জাজনক আৰ দুৰ্ভাগ্যজনক। কেতিয়াবা তেওঁৰ মূৰ শত্ৰুৱে নিয়াৰ লগে লগে তেওঁৰ দলে ভয়ত নেতৃত্বহীন হৈ পিয়াপি দি পলাইছিল। গাঁও-প্ৰধানজন গাঁও শাসনত যিদৰে পৰিপক্ব,সেইদৰে ৰণকৌশলতো পৈণত। গাঁওপ্ৰধানজন অবিবেচক হলে বা অন্য গাঁও আক্ৰমণ কৰাত হস্তক্ষেপ কৰিলে; গাঁওবাসী আৰু গাঁও-প্ৰধানৰ মাজত মতদ্বৈত হৈ ৰণ-বিগ্ৰহলৈ ৰূপান্তৰিত হৈছিল; যাৰ ফলত সবল বা দুৰ্বল গৱে অশেষ নিকাৰ ভুঞ্জিব লগা হৈছিল। এবাৰ আক্ৰমণত প্ৰবৃত্ত হোৱা গাঁৱৰ লোকসকল ৰণকৌশলত বিভজ্ঞ হৈছিল আৰু হঠাৎ হোৱা আক্ৰমণ কম সময়ৰ ভিতৰতে বাধাগ্ৰস্ত কৰিব পাৰিছিল। ভাংচুৰ বয়োজ্যেষ্ঠসকলেৰে গঠিত মন্ত্ৰণা সভাৰআলোচনাক্ৰমে গাঁও-প্ৰধানে নমুণ্ড চিকাৰৰ পাতনি মেলিছিল। কালক্ৰমত এনে ধৰণৰ গধুৰ দায়িত্ব মুৰাং বা ডেকাচাংবোৰলৈ হস্তান্তৰিত হৈছিল। ৱাংচুসকলৰ মৰাং আছিল আবিয়ৈসকলৰ ৰাতিৰ আৱাসস্থল, কলা-কৃষ্টিৰ প্ৰশিক্ষণ কেন্দ্ৰ, য’ত যুদ্ধ বিদ্যাৰ আখৰা কৰা হৈছিল, সু-গৃহস্থী হোৱাৰ অভিজ্ঞতা পাইছিল, ৰাতি গাঁৱৰক্ষী বাহিনী কৰ্তব্য পালন কৰি গাঁও শান্তিত ৰাখিছিল, কৃষিকৰ্মৰ প্ৰশিক্ষণ পাইছিল, লোক সাহিত্যৰ চৰ্চা কৰিছিল আৰু আন্তঃগাঁৱৰ মাজত সংহতি স্থাপন কৰিছিল।\nবিভিন্ন পৰম্পৰাসম্পাদনা কৰক\nৱাংচুৱে যুদ্ধযাত্ৰা কৰাৰ আগতে পুৰোহিতৰদ্বাৰা মঙ্গল চাই শুভাশুভ নিৰ্ণয় কৰিছিল। পুৰোহিতে কলপাত এখন, কেইবাডোখৰ কৰি গাঁঠি দিছিল আৰু ইয়াৰদ্বাৰা ৰণযাত্ৰাৰ পৰিণতিৰ শুভাশুভ ইঙ্গিত দিছিল। এনে ধৰণৰ চিয়াৰত ক্ৰিয়াকাণ্ডকাৰীজন নিশ্চিত হলেই আক্ৰমণত জয়ী হ'ব বুলি দৃঢ় বিশ্বাস কৰিছিল। মঙ্গলে অশুভ বুলি ঠাৰ দিলেই মূৰ কটা অভিযান বন্ধ ৰাখিছিল। যুঁজাৰুসকলৰ সাজ-পাৰবোৰৰৰ বৈশিষ্ট্য আছিল। যুঁজাৰুৰ হাতত দা, যাঠী, বন্দুক আৰু বৰ্ম অপৰিহাৰ্য। শিৰত গাহৰিৰ নোম আৰু দাঁতেৰে তৈয়াৰী জাখৰ আৰু কাণৰ লতিত ছাগলীৰ দাঁত ওলোমাই শোভাবৰ্ধন কৰিছিল। গাৰ বিশেষ অংগত উল্কি দিয়াৰো প্ৰথা আছিল। গাঁৱৰ সকলো মানুহ যুদ্ধলৈ যোৱাটো নিষিদ্ধ। ‘নিউমাই’ নামৰ এটি বিশেষ দলে প্ৰথমে মূৰ কটা অভিযানৰ ভূমিকা ল'ব লাগিছিল। অভিজ্ঞ নিউমাই দলৰ সহযোগী দলক ফানু’ বোলা হৈছিল, যি দলে নিউমাই দলৰপৰা ৰণ-কৌশল শিকি ল’ব লাগিছিল। বন্দুকটো কান্ধত দুয়োফালে সমানে ৰাখি, দাৰ নালত খামুচি ধৰি নিঃশব্দে কেইবাটাও শাৰী হৈ যুঁজলৈ আগবঢ়াৰ প্ৰথা আছিল। শত্ৰু আক্ৰমণৰ বেলা তেওঁলোেক আঘাতপ্ৰাপ্ত বাঘিনীজনীৰ দৰে ক্ৰোধান্বিত হৈ পৰিছিল। তেওঁলোকেজোপোহাৰ আঁৰ লৈ শত্ৰুৰ আলেখ-লেখ চাই আছিল আৰু সময় উপস্থিত হলেই, প্ৰথমজনে দ্বিতীয়জনলৈ এখিলা গছপাত ছিঙি দিয়াৰ ৰীতি আছিল। পাতখিলা হাত বাগৰি শাৰীটোৰ শেষৰ যুঁজাৰুজনৰ হাতত পৰিছিলগৈ। শত্ৰুৱে গম পাব নোৱাৰাকৈ নিস্তব্ধ হৈ থাকিবলৈ কোৱাই গছপাতখিলা পঠোৱাৰ অৰ্থ। হঠাৎ ইঙ্গিত পালেই যুঁজাৰুহঁতে বন্দুক খাঁজে আৰু শত্ৰুৰ ওপৰত বাঘৰ লেখীয়াকৈ জঁপিয়াই পৰে। ইয়াৰ লগে লগে ৰণ আহ্বান ধ্বনি দি শত্ৰুলৈ গুলী নিক্ষেপ কৰে, দাৰে নৰমুণ্ড কাটে,আৰু যাঠিৰে খোঁচে। ছিঙা মূৰবোৰ একাষত গোটাই শত্ৰুৰ গাঁৱলৈ তীব্ৰবেগে গৈ গাঁওখন জুই লগাই পুৰি পেলাইছিল। ভঁৰালবোৰ ভাঙি পেলাইছিল আৰু পোহনীয়া জীৱ- জন্তুবোৰ খেদাই নিজ গাঁৱলৈ লৈ আহিছিল। আক্ৰমণৰ শেষত খাঙত ভৰাই শত্ৰুৰ মূৰ, হাত, ভৰি আদি হৰ্ষোক্কাসে নৃত্য-গীতেৰে দশোদিশ কঁপাই তুলিছিল। নৰমুণ্ডবোৰ যি কোনোৱে অনা নিষিদ্ধ। গাঁও-প্ৰধানজনৰ মূৰ সাধাৰণ মানুহে অনাত বাধা আছিল। অজ্ঞাতে কোনো বীৰে এনে ভুল কৰিলে গালি-শপনি পাৰিছিল আৰু জীৱিত কালত ৰাহ,কুকুৰা, ছাগলী আদি খোৱাৰপৰা বঞ্চিত হৈছিল। এনে নীতি মানি নচলিলে কুষ্ঠ ৰোগ হয় বুলি তেওঁলোকে দৃঢ় বিশ্বাস কৰিছিল।\nউল্লেখযোগ্য যে শত্ৰুৰ মূৰ কাটি যুঁজাৰুৱে পিতল বা কাঠৰ খোদিত কৃত্ৰিম মূৰ ডিঙিত ওলোমাই পিন্ধিব লাগিছিল। শত্ৰুৰ হাত কাটি অনা বীৰে কাঠৰ তৈয়াৰী কৃত্ৰিম হাত এখন ডিঙিত ওলোমাই লৈ ফুৰিছিল আৰু ভৰি কটা বীৰে অবিকল কাঠৰ ভৰি এখন খাওত ভৰাই লোৱাৰ প্ৰথা আছিল। শত্ৰুৰ মূৰবোৰ গাঁৱলৈ আনি গাঁও-প্ৰধানজনৰ গৃহৰ সন্মুখত দীঘল বাঁহ এডাল পুতি মুণ্ডবোৰ থিয় কৰি ৰাখিছিল। নৰমুণ্ডবোৰ চিনাক্ত কৰিবৰ বাবে লাওখোলাই প্ৰতি এটা বা ততোধিক ফুটা কৰিছিল। ইয়েই প্ৰমাণ কৰিছিল যে কোনটো মূৰ গাঁও-প্ৰধানৰ তথা গাঁও-প্ৰধানৰ পৰিয়ালৰ। অন্যান্য ফৈদৰ ব্যক্তিৰ মুকুটতহে বিন্ধা দিয়াৰ ব্যৱস্থা আছিল। চিকাৰ অভিযন সমাপ্তিৰ পাঁচদিনৰ পাছত সৰ্বসাধাৰণ লোকৰপৰা পৃথক কৰি ৰাখিবৰ বাবে যুঁজাৰুসকলক গাৰ বিশিষ্ট অংশত উল্কি দি শশাভাবৰ্ধন কৰিছিল। এনে ধৰণৰ প্ৰথাৰ মাজত আদিম মানৱ মনৰ আত্মৰক্ষা তথা আত্মৰক্ষাৰ ভাব নিহিত আছিল। উল্কি দিয়া উৎসৱ আড়ম্বৰেৰে অনুষ্ঠিত হোৱাৰ পাছদিনাখন যুঁজাৰুসকলক আনন্দেৰে থাকিবলৈ দিছিল। সেই দিনাখন যুঁজাৰুৰ গৃহলৈ কাকো যাবলৈ দিয়া নহৈছিল। আনকি কথা-বতৰা পতাও নিষিদ্ধ আছিল। হৰ্ষোল্লাসে নিজ গাঁৱলৈ ঘূৰি অহা দলটোক গাঁৱৰ আবাল-বৃদ্ধ বনিতাই আদৰণি জনোৱাৰ প্ৰথা আছিল। বীৰসকলৰ নিজ নিজ পৰিয়ালৰ মানুহে ভাত, মাংস আৰু চুঙাত মদ লৈ গাঁৱৰ সীমাত অপেক্ষা কৰিছিল। তাতেই বীৰসকলে চুঙাত মদ খাইছিল আৰু ভাত-পানী খাই জননী জন্মভূমিলৈ শ্ৰদ্ধা নিবেদন কৰিছিল। গাঁৱত বিজয়ী বীৰৰ সন্মান বাঢ়ে। গাঁৱত অনুষ্ঠিত উৎসৱ-অনুষ্ঠানত তেওঁলোকক নৃত্য-গীতেৰে আমোদ যোগান ধৰিছিল। আওপকীয়াভাৱে ইয়ো বীৰসকলক অভ্যৰ্থনা জনোৱাৰ প্ৰথা আছিল। যুদ্ধত জয় হোৱাৰ বাতৰি প্ৰথমে গাঁও-প্ৰধান জনাই শত্ৰুৰ, মূৰ, হাত আদি চমজাই দিয়াৰ ৰীতি আছিল। গাঁও-প্ৰধানে বিজয়ৰ বাৰ্তা পাই পুৰোহিত ‘গামপা’ক মতাই আনি বিজয়ৰ মুকুটখিনিৰ দায়িত্ব অৰ্পণ কৰিছিল, যি মুকুটখিনি চাফা কৰি ৰ'দত শুকুৱাই ‘পানু সংৰক্ষিত কৰিছিল। গাঁও-প্ৰধানে গাৰ অংগ-প্ৰত্যংগবোৰক লৈয়ে নিতৌ কৰ্তব্যত ৰত আছিল। উল্লিখিত বাঁহডালৰ আগলিটো কাটি ঠোলা বনাই সুসজ্জিত কৰি মূৰ, ভৰি আদি ওলোমাই থোৱাৰ ব্যৱস্থা আছিল। ইয়াৰ অন্তত বাঁহডাল গাঁৱৰ এমুৰত পুতি থোৱাৰ ৰীতি আছিল। বাঁহল তেওঁলোকে অতি পৱিত্ৰ বুলি ভাবি কাকো স্পৰ্শ কৰিবলৈ নিদিছিল। অৱশ্যে গামপা আৰু 'ৱাংচামপা'ৰ ক্ষেত্ৰত ইয়াৰ ব্যতিক্ৰম আছিল। অভিযানত অনা নমুণ্ডবোৰৰ লগত জড়িত ক্ৰিয়াকাণ্ডবোৰ গামপাইসমাধান কৰিব পাৰিছি। মূৰ, হাত, ভৰি আদিৰ মঙহ কিছুদিনৰ পাছত পচি উৱলি গলে, পুৰোহিত গামপাই মলিয়ন বস্তুবোৰ এৰুৱাই গাহৰিক খুৱাইছিল। এইলেখীয়া মাংস খাবলৈ বৰ তৃপ্তি লাগে বুলি তওঁলোকে ধাৰণা কৰিছিল। ইয়াৰ পাছত লাওখোলা আৰু হাত-ভৰিৰ কংকালবোৰ শাৰী শাৰীকৈ বান্ধি মুৰাঙৰ বেৰত আঁৰি থৈছিল। নৰমুণ্ড চুলিবোৰ কাটি গাঁও-প্ৰধান আৰু ৰণুৱাৰ\nমাজত ভগাই দিছিল। চুলিবোৰ এহাতে মস্তকাভৰণ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিছিল আৰু আনহাতেদি কাণৰ লতিত পিন্ধা ভূষণৰ লগত নানা ধৰণেৰে খাঁজি সৌন্দৰ্য বৃদ্ধি কৰিছিল। ৱাংচুৱে নৰমুণ্ডৰ চুলিযুক্ত অলংকাৰ আপুৰুগীয়া আৰু ভৌতিক গুণ নিহিত আছে বুলি বিশ্বাস কৰিছিল। অৱশ্যে গাঁও-প্ৰধান আৰু ৰণুৱাৰ বাদে আনে এনে অলংকাৰ পৰিধান কৰা নিষেধ। ফাকি দি কোনেও এনে অলংকাৰ পৰিধান কৰিব নোৱাৰিছিল। যি মৃত্যুক আগ কৰি যুদ্ধত জয়ী হৈ গাঁৱৰ যশস্যা বঢ়াব পাৰিছিল, তেওঁহে এনে মুকুট পিন্ধিব পাৰিছিল। ৱাংচুৱে লাওখোলা আৰু অন্যান্য নৰ কংকালবোৰত ভৌতিক শক্তি নিহিত আছে বুলি অদ্যাপিও বিশ্বাস কৰে।\nৱাংচুসকলে ধান দোৱাৰ পাছত ধুমধামেৰে ‘গেনটাং উৎসৱ পালন কৰে। গমপাই এই উৎসৱৰ ক্ৰিয়াকাণ্ডবোৰ পালন কৰে আৰু মুৰাঙত সংৰক্ষিত লাওখোলাসমূহলৈ মদ আৰু আদা যাচে। এক প্ৰকাৰে ই মৃত ব্যক্তিসকললৈ শ্ৰদ্ধা নিৱেদন জনোৱা, যি প্ৰথা মংগলদয় ওৰফে তিত-কৰ্মীসকলৰ মাজত প্ৰচলিত। এনে প্ৰথা আজিও ৱাংচু সমাজত প্ৰচলন আছে। ইয়াৰ তাৎপৰ্য হৈছে –শস্যতলি সাৰুৱা হোৱা আৰু অত্যধিক শস্যোৎপাদনৰ জনবিশ্বাস। ৱাংচুৰ দৰে নক্তে নগাসকলেও ধান দাই ভঁৰালত সংগ্ৰহ কৰি খুটাং’ উৎসৱ মহাপয়োভৰেৰে পালন কৰে, ভোজ ভাত লাওখোলাসমূহলৈ আগ কৰি আহিছে। নক্তেসকলে দৃঢ়বিশ্বাস কৰে যে শত্ৰৰ মূৰৰ আত্মাই সেইদিনাখন ভোজ ভাত খাবলৈ আহে। অৰুণাচলৰ অন্যান্য নগা জনজাতিসকলৰ সমাজততা এনে ৰীতি অদ্যাপিও প্ৰচলিত আছে। প্ৰতিবছৰে নৰমুণ্ড চিকাৰ কৰি সংগ্ৰহ কৰা ইয়ো এটি কাৰণ ৱাংচুসকলৰ গৱে প্ৰতি একাধিক ‘মুৰাং থকাৰ উপৰিও, এখন মুখ্য মুৰাং আছিল, যাক ‘পানু’ বোলা হৈছিল, য'ত নৰমুণ্ডসমূহ থাক্ থাক্‌কৈ সজাই থোৱাৰ ব্যৱস্থা আছিল। ই একপ্ৰকাৰে নৰমুণ্ডবোৰৰ সংগ্ৰহালয়, যাক তেওঁলোকে মৃতাত্মাক ভক্তি জনোৱাৰ পৱিত্ৰালয় বুলি মানিছিল। পানু'ত থকা মূৰবোৰ বাঁহৰ ৰছীৰে শাৰী শাৰীকৈ বেৰত আটোমটোকাৰিকৈ সজায় ৰাখিছিল। পানুৱেই মূৰ চিকাৰৰ হেতু পালন কৰা ক্ৰিয়া-কাণ্ডবোৰৰ আৱাসস্থলী। পানুত থকা নৰষুণ্ডবোৰ আন গাঁৱৰ দৰ্শকে চোৱা নিষেধ। ৱাংচু দোৱানত ‘পা’ আৰু নু’ মানে ক্ৰমে মুৰাং আৰু ডাঙৰ, অৰ্থাৎ ডাঙৰ মুৰাং। ৱাংচু সমাজত পানু তথা মুৰবোৰৰ এখন বিশেষ আসন আছে, যাক বৈষ্ণৱসকলৰ নামঘৰৰ লগত ৰিজনি দিব পাৰি, যি কৃষ্টিৰ প্ৰশিক্ষণ কেন্দ্ৰ, শিল্পানুষ্ঠান, আধুনিক ক্লাবঘৰ, গৃহৰক্ষী বাহিনীৰ কেন্দ্ৰস্থল আৰু জাতীয় সংহতি স্থাপনৰ আলয়। এনে ধৰণৰ পানু আৰু মুৰাং অনুষ্ঠান ১৯৬০ চনৰ আগতে ৱাংচু সমাজত দেখিবলৈ পোৱা গৈছিল। ৱাংচুৱে মুৰাং তথা পানুৰ অধিপতিজনক বৰ শ্ৰদ্ধা আৰু ভক্তি কৰিছিল। অৱশ্যে এনে পৰ্যায়ৰ অধিপতিসকলৰ ওপৰত গাঁও-প্ৰধানজনেই শ্ৰেষ্ঠতম ব্যক্তি, যাৰ ক্ষমতা গাঁওখনৰ ভিতৰত সৰ্বোচ্চ। মুৰাঙৰ সভ্যভৰ্তি, মুৰাং ঘৰ নিৰ্মাণ কৰা আৰু সামাজিক ৰীতি-নীতিপালন কৰাৰ এটি বিশেষত্ব আছে। বিশেষকৈ মুৰাং বা পানুত থকা কাঠৰ ঢোলৰ আকৃতি বিয়াগোম নাৱৰ আকৃতিৰ। যিজন বীৰে কেইবাজনো নিহত কৰি শত্ৰুৰ মূৰ কাটিব পাৰিছিল, তেওঁক এটা বা ততোধিক নমুণ্ড দিয়াৰ প্ৰথা আছিল। যিজনে মৰ সাহসেৰে মানৱ জীৱন মৃত্যুৰ পথলৈ ঠেলি ক্ষিপ্ৰ গতিৰে শত্ৰুৰ চক্ৰবেহুত সোমাব পাৰে, তেওঁকো এটি মূৰ দিয়াৰ ৰীতি আছিল আৰু তেওঁক পৰম বীৰ স্বৰূপে স্বীকৃতি দিছিল আৰু যি নিজৰ জীৱন হৰণ-ভগনৰ দায়িত্ব ল'ব পাৰিছিল, তেওঁকো এটি মূৰ দিয়াৰ নীতি আছিল। অতীতত নমুণ্ড লাভ কৰিব পৰাটো বাচ্চু সমাজত বৰ গৌৰৱৰ বিষয় আছিল। অৱশ্যে নৰমুণ্ড আনিব নোৱাৰা আন ৰীৰসকলক এনে সন্মান নজনালেও বিজয়ৰ চিন হিচাপে মুখত উল্কি দিয়াৰ ব্যৱস্থা আছিল। অধুনা ৱাংচু সমাজত মূৰ চিকাৰ অভিযান প্ৰথা লুপ্ত হ’ল যদিও ইয়াৰ স্মৃতি চিন জগতত জিলিকাই ৰাখিবৰ বাবে কৃত্ৰিম নৰমুণ্ড চিকাৰ অভিযান প্ৰথা পালি আহিছে, এইক্ষেত্ৰত যুঁজাৰুসকলে নৰমুণ্ডৰ সলনি বান্দৰৰ মূৰ খাত ভৰাই লয়। তেওঁলোকেও কাঠ বা পিতলৰ নিৰ্মিত নৰমুণ্ড মালা গাঁথি ডিঙিত আঁৰি লৈ শোভা বৃদ্ধি কৰাৰ প্ৰথা আছে। মূৰ চিকাৰত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ যোৱা ছোৱালীহঁতেও পুৰুষৰ লেখীয়াকৈ উল্কি লয়, যি নিজৰ জীৱন বিপন্ন কৰি যুঁজাৰুহঁতক চুঙাৰ মদ যাচি ফুৰে। নৰমুণ্ড চিকাৰ অভিযানৰ স্মৃতিচিন স্বৰূপে ৱাংচুৰ ‘গালেংপু' উৎসৱৰ প্ৰচলন। গাঁৱৰ প্ৰৱেশদ্বাৰত থকা চেপেটা পথাৰৰ ওপৰত শত্ৰুৰ মুৰ, হাত, ভৰিবোৰ ৰাখে, যত পুৰোহিতে ধৰ্মকাৰ্য সমাপন কৰে। ইয়াৰ অন্তত পানুৰ সন্মুখত সুউচ্চ বাঁহ এডাল পুতি অতীজত নিধন কৰি অনা নমুণ্ডবোৰ স্থিৰাকৃতি কৰে। ইয়াতো পুৰোহিত গামপা নহলেই নহয়, য'ত মুণ্ড তথা হাত, ভৰিবোৰৰ লগত জড়িত থকা ধৰ্মকাৰ্যবোৰ পালন কৰা হয়। যুঁজাৰুহঁতে বন্দুক আৰু দাঠীৰে সুসজ্জিত হৈ বাঁহডালৰ চাৰিওফালে নৃত্য কৰে আৰু চইপাইতে এক প্ৰকাৰৰ গীত গায়। খাছিসকলৰ নংক্ৰেম উৎসৱৰ লগত জড়িত থকা কেতবোৰ নৃত্য বেদীৰ চাৰিওফালে আৰু ৰিশ্চত মেই অথবা পৱিত্ৰ স্তম্ভৰ সন্মুখত নৃত্য কৰা হয়। নৃত্যৰ মাজে মাজে ৰৈ ৰৈ কেতিয়াবা তীব্ৰ গতিৰে খোজ আগবঢ়াই তাণ্ডৱ নৃত্য কৰে। নমনীয়তাৰে আঁঠু লোৱাৰ পাছত জঁপিয়াই যাঠীপাট মূৰৰ চাৰিওফালে ঘূৰায় আৰু শত্ৰুপক্ষক ৰণুৱাবোৰে চিকাৰ কৰি প্ৰত্যাহ্বান জনায়। সমস্বৰে ‘হো হো’ বুলি আটাহ পাৰে। ৱাংচুসকলে বিশ্বাস কৰে যে নৃত্যত যোগ দিয়া ৰণুৱাৰ কোনো ৰোগ-ব্যাধি নহয়। আনকি মৃত্যুসম পথৰপৰাও হাত সাৰি থাকিব পাৰে। অৱশ্যে অধুনা বন্য চিকাৰত বাঘ মৰাৰ পাছতহে গালেংপু উৎসৱ পালন কৰিব পাৰে।\nৱাংচু সমাজত লুপ্ত হ'বলৈ ধৰা গালেংপু উৎসৱৰ নৃতত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ আগ্ৰহী ডেকাসকলে অৰণ্যৰ গছ। কাটি গাৱলৈ অনাৰ ৰীতি আছে। অতীজৰ ৰণুৱাৰ লেখীয়াকৈ তেওঁলোককো গা এৰি মুখত উল্কি দিয়া হয়। নৰমুণ্ড চিকাৰৰ লগত ঘনিষ্ঠ সম্বন্ধ থকা বিৰাট আকাৰৰ কাঠৰ তৈয়াৰী নাৱৰ আকৃতিৰ এবিধ ঢোল আছে, যি মুৰং ঘৰত এখনি আছুতীয়া আসন অধিকাৰ কৰি আছে। বাংচুৱে এনে ঢোল য’তে-ত’তে বজোৱা নিষেধ। ইয়াক এঠাইৰপৰা আন ঠাইলৈ কঢ়িয়াই নিবৰ বাবে দুফালে দুডাল হাতনি মাৰি আছে। ঢোলৰ গা আৰু নালত মানুহ, মানুহৰ মূৰ, সাপ, বাঘ আদিৰ প্ৰতিকৃতি সুন্দৰকৈ খোদিত কৰা হয়। ঢোলৰ দুকাষে প্ৰায় দহোটা মানুহে একেলগে বাদ্য পৰিৱেশন কৰিব পাৰে। ব্ৰিাটাকাৰৰ কাঠৰ খুন্দনাৰে ঢোলৰ খোলনিত খুন্দা দি বিভিন্ন ছেও বজায়। এজন নায়কৰ আদেশত সকলোৱে একেলগে ঢোলত ছেও মাৰে আৰু ছেৱে ছেৱে গীত পৰিৱেশন কৰে। ঢোলৰ প্ৰতি ছেৱত একো একোটা সংকেত নিহিত আছে। মূৰ কটা অভিযানৰ পৰা ঘূৰি আহোঁতে ৰাতি অনুষ্ঠিত হোৱা উৎসৱ আৰু বন্য জন্তু চিকাৰ কৰি ঘূৰি আহোঁতে হোৱা মুৰাঙৰ ঢোলবোৰ এটি নিৰ্দিষ্ট সংকেত বাজি উঠে। কোনো শত্ৰু অহাৰ উমান পালেই মুৰাঙত ঢোলৰ হঠাৎ প্ৰতিধ্বনি শুনা যায়। এনেধৰণৰ ছেও শুনিলেই গাই অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ লৈ ৰণৰ বাবে সাজু হয়। এনে ধৰণৰ বিপদ সংকেত বৈষ্ণৱসকলৰ দবা বাদ্যযন্ত্ৰদ্বাৰাও দিয়া দেখা যায়। এনে ধৰণৰ উত্তেজনা সৃষ্টি কৰিব পৰা আদৰণীয় ঢোলবাদ্য মৰাঙৰ বাহিৰেও গাঁও-প্ৰধানজনৰ ঘৰত ৰখাৰ প্ৰথা আছে। ইয়েই গাঁও প্ৰধানজনক মহান ব্যক্তিৰ কথাৰেই ইঙ্গিত দিয়ে। বুৰঞ্জীয়ে গৰাক এই লেখীয়া দুঃসাহিক নৰমুণ্ড চিকাৰ অভিযানক ৰণনৃত্য আখ্যা দিলেও অত্যুক্তি কৰা নহয়।\n↑ Hutton, JH. "HEAD-HUNTERS OF THE NORTH-EAST FRONTIER". https://www.jstor.org/stable/41360902। আহৰণ কৰা হৈছে: 12 মে' 2021.\n↑ গগৈ, চাও লোকেশ্বৰ. অসমৰ লোক সংস্কৃতি. পৃষ্ঠা. 547-551.\n↑ "The Last Headhunters of Nagaland". https://thediplomat.com/2018/04/the-last-headhunters-of-nagaland/। আহৰণ কৰা হৈছে: 12 মে' 2021.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=নৰমুণ্ড_চিকাৰ&oldid=316907"ৰ পৰা অনা হৈছে\nশেষ সম্পাদনা কৰা হৈছে 18 March 2022 তাৰিখে 16:39 বজাত\nএই পৃষ্ঠাখন ১৮ মাৰ্চ, ২০২২ তাৰিখে ২২:০৯ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।\nআন একো উল্লেখ নাথাকিলে এই বিষয়বস্তু CC BY-SA 3.0 ৰ আওতাত উপলব্ধ। এই পৃষ্ঠাটোৰ সংক্ষিপ্ত ইউ.আৰ.এল. : https://as.wikipedia.org/?curid=70782।


দীপিকা বৰগোহাঁই - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nগুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ।\nপ্ৰবন্ধ সাহিত্য, শিশু সাহিত্য\nদীপিকা বৰগোহাঁই (ইংৰাজী: Dipika Borgohain; জন্ম: ১৯৩২) এগৰাকী প্ৰবন্ধকাৰ, সমালোচক, অধ্যাপক। তেওঁ দেৱীচৰণ বৰুৱা বালিকা বিদ্যালয়ত শিক্ষকতাৰে কৰ্মজীৱনৰ আৰম্ভ কৰি ১৯৬২ চনত নৰ্থ লখিমপুৰ মহাবিদ্যালয়ত দৰ্শন বিভাগৰ অধ্যাপক হিচাপে যোগদান কৰে। তেওঁৰ লেখাত যুক্তিনিষ্ঠ বিশ্লেষণ আৰু ধৰ্মনিৰপেক্ষতা অন্যতম বৈশিষ্ট্য।[উদ্ধৃতিৰ প্ৰয়োজন] 'বিশ্বাস অবিশ্বাস অন্ধবিশ্বাস' তেওঁৰ বহুল সমাদৃত গ্ৰন্থ।[উদ্ধৃতিৰ প্ৰয়োজন]\n3.1 প্ৰকাশিত গ্ৰন্থকেইখনৰ চমু পৰিচয়\n3.2 জীৱনৰ স্বৰূপ\n3.3 বিশ্বাস অবিশ্বাস অন্ধবিশ্বাস\n3.4 ভাৰতীয় ধৰ্ম নিৰপেক্ষতাৰ আঁৰৰ তিনিগৰাকী ব্যক্তি\nদীপিকা বৰগোহাঁইৰ জন্ম ১৯৩২ চনৰ ৩০ জুলাইত যোৰহাটত। পিতৃ যোগেশ গগৈ আৰু মাতৃ ঘণকান্তি বুঢ়াগোহাঁই। ১৯৫৮ চনত নৰ্থ লখিমপুৰ মহাবিদ্যালয়ৰ অধ্যক্ষ যোগানন্দ বৰগোহাঁইৰ লগত বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হয়।\nযোৰহাটতে শিক্ষা জীৱন আৰম্ভ কৰি ১৯৫১ চনত তেখেতে জে বি কলেজৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী আৰু ১৯৫৪ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। দেৱীচৰণ বৰুৱা বালিকা বিদ্যালয়ত শিক্ষকতাৰে কৰ্মজীৱনৰ আৰম্ভ কৰি তেখেতে ১৯৬২ চনত নৰ্থ লখিমপুৰ মহাবিদ্যালয়ত দৰ্শন বিভাগৰ অধ্যাপক হিচাপে যোগদান কৰে। ৩০ বছৰ অধ্যাপনা কৰি অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে ১৯৯২ চনত। বিবাহসূত্ৰে লখিমপুৰৰ বোৱাৰী,সুলেখিকা আৰু এগৰাকী যুক্তিবাদী নাৰীৰূপে দীপিকা বৰগোহাঁই সমাজত প্ৰসিদ্ধ আৰু সমাদৃত।[উদ্ধৃতিৰ প্ৰয়োজন] অসম বাণী, আমাৰ অসম, প্ৰান্তিক, সাতসৰী আদি কাকত-আলোচনীত তেখেতৰ মূল্যৱান প্ৰবন্ধ প্ৰকাশিত হৈছে। ১৯৬৬ চনত তেখেতৰ প্ৰথমখন গ্ৰন্থ ‘আজৰি পৰৰ সাধু (লয়াৰ্চ বুক ষ্টল) প্ৰকাশ পায়। একে বছৰতে নিৰ্মলা বৰাৰ সৈতে যুতীয়াভাৱে সমাজ বিজ্ঞান’ (অসম বুক ডিপো) প্ৰকাশ হয়।\nআজৰি পৰৰ সাধু (লয়াৰ্চ বুক ষ্টল, ১৯৬৬)\nসমাজ বিজ্ঞান’ (অসম বুক ডিপো, ১৯৬৬)\nপৃথিৱীৰ সমান্তৰাল সাধুকথা (চন্দ্ৰ প্ৰকাশ, ২০০০)\nজীৱনৰ স্বৰূপ’, (ষ্টুডেণ্ট গুচ, ২০০৮)\nবিশ্বাস অবিশ্বাস অন্ধবিশ্বাস (নৰ্থ লখিমপুৰ মহাবিদ্যালয় প্ৰকাশন, ২০১৫)\nভাৰতীয় ধৰ্মনিৰপেক্ষতাৰ আঁৰৰ তিনিগৰাকী ব্যক্তি (নৰ্থ লখিমপুৰ মহাবিদ্যালয় প্ৰকাশন, ২০১৭)।\nপ্ৰকাশিত গ্ৰন্থকেইখনৰ চমু পৰিচয়[সম্পাদনা কৰক]\nজীৱনৰ স্বৰূপ[সম্পাদনা কৰক]\nদীপিকা বৰগোহাঁইৰ চিন্তামূলক প্ৰবন্ধৰ প্ৰথমখন গ্ৰন্থ হল “জীৱনৰ স্বৰূপ। গ্ৰন্থখনক হোমেন বৰগোহাঞিয়ে অসমীয়া চিন্তামূলক সাহিত্যৰ এটা 'মূল্যৱান সম্পদ' বুলি উল্লেখ কৰি গৈছে। লগতে এইবুলিও উল্লেখ কৰিছে যে-“এটা বিশেষ উদ্দেশ্য চকুৰ আগত ৰাখি লেখিকাই এই প্ৰবন্ধবোৰ লিখিছে। সেইটো হৈছে এই যে তেওঁ জীৱনটোক-মানৱিক সম্পৰ্ক আৰু সমস্যাক সূক্ষ্মভাৱে পৰীক্ষা কৰি চাব খুজিছে, আৰু সেই পৰীক্ষালব্ধ জ্ঞানৰ ভাগ তেওঁ আনকো দিব খুজিছে। অসমীয়া ভাষাত এনে চিন্তামূলক প্ৰবন্ধ লিখা লেখকৰ সংখ্যা অতি তাকৰ। তেনে লেখকৰ চুটি তালিকাখনত বিশেষভাৱে চিহ্নিত হোৱাৰ যোগ্য এগৰাকী লেখক হ’ল দীপিকা বৰগোহাঁই। তাৰ প্ৰমাণ এই গ্ৰন্থখন।”(মুখবন্ধ, জীৱনৰ স্বৰূপ) গ্ৰন্থখনত ২২টা প্ৰবন্ধ সন্নিবিষ্ট কৰা হৈছে। আটাইবোৰ প্ৰবন্ধই অভিজ্ঞতাসম্বলিত। কাকতত প্ৰকাশিত প্ৰবন্ধই সময় বাগৰাৰ লগে লগে প্ৰাসংগিকতা হেৰুওৱা যি চৰিত্ৰ,সেয়া আলোচ্য গ্ৰন্থখনৰ লগত নাই। জীৱন বিষয়ক বিভিন্ন দিশ কিছুমানক প্ৰবন্ধবোৰৰ মাজেৰে বিশ্লেষণাত্মকভাৱে চোৱা হৈছে। ‘আধুনিক জীৱনধাৰা’, ‘জীৱনৰ স্বৰূপ’, ‘সক্ৰিয় পৰিয়াল’, ‘সামাজিক শৃংখলা আৰু পাৰিবাৰিক শান্তি’, ‘সৌজন্যবোধ শালিনতা আৰু অনুকম্পা’, ‘চাৰিত্ৰিক অখণ্ডতা ইনটিগ্ৰিটী অভ কেৰেটাৰ আদি বিশেষভাৱে উল্লেখযোগ্য প্ৰবন্ধ।[উদ্ধৃতিৰ প্ৰয়োজন] অৰ্থনৈতিক, পাৰিবাৰিক জীৱনকে ধৰি সামাজিক জীৱনক প্ৰভাৱিত কৰি ৰখা তিনিটা বিশেষ ধাৰণাৰ বিষয়ে আধুনিক জীৱনধাৰা’ প্ৰবন্ধত আলোচনা কৰা হৈছে। কল্যাণবাদৰ সলনি ভোগ আৰু প্ৰতিষ্ঠাৰ লালসাক প্ৰশ্ৰয়। দিয়াৰ মানসিকতা, বিলাসিতা আৰু পাৰিবাৰিক সম্পৰ্কত আহি পৰা অদ্ভুত নতুনত্বৰ প্ৰসংগ প্ৰবন্ধটোৰ আধাৰ বিষয়। এটা সমৃদ্ধ আৰু সুখী পৰিয়ালৰ ক্ষেত্ৰত ধৰণৰ কাৰবোৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ, সেয়া সক্ৰিয় বয়াল’ প্ৰবন্ধ লিখা হৈছে। সময় আৰু সমাজৰ পৰিবৰ্তনৰ লগে লগে সংস্কাৰ আৰু পৰম্পৰাবোৰ সলনি হৈছে ঠিকেই। কিন্তু এইবোৰে আনি দিয়া কোনো যুক্তিসংগত পৰিবৰ্তনকে সামাজিক শৃংখলা বজাই ৰখাত মানি লোৱা হোৱা নাই। সামাজিক শৃংখলা আৰু পাৰিবাৰিক শান্তি’ প্ৰবন্ধত এনে বিষয় সম্পৰ্কত আলোচনা কৰা হৈছে। নিজস্ব দৃষ্টিভঙ্গীৰে নাৰীৰ শালিনতা সম্পৰ্কে অভিজ্ঞতাৰ আধাৰাত ‘সৌজন্যবোধ, শালীনতা আৰু অনুকম্পা’ প্ৰবন্ধটো ৰচনা কৰা হৈছে। চাৰিত্ৰ বিষয়ক প্ৰবন্ধটোত কোৱা। হৈছে যে—চাৰিত্ৰিক অখণ্ডতাৰ প্ৰথম পাঠ আৰম্ভ হয় ঘৰখনত। বিশ্বাস বা প্ৰত্যয়, আনৰ গুণৰ স্বীকৃতি আৰু সততাই হৈছে চাৰিত্ৰিক অখণ্ডতাৰ মূল তিনিটা লক্ষণ। দীপিকা বৰগোহাই দৰ্শন বিষয়ৰ অধ্যাপক। সেয়ে অৱধাৰিতভাৱেই তেখেতৰ জীৱনৰ স্বৰূপ। গ্ৰন্থখনৰ প্ৰবন্ধবোৰত দাৰ্শিনিক দৃষ্টিভঙ্গীযুক্ত হৈ পৰিছে। ব্যক্তিগত পৰ্যবেক্ষণ আৰু অভিজ্ঞতাৰ আধাৰত সমসাময়িক অনেক প্ৰসংগ প্ৰবন্ধবোৰৰ মাজেৰে বিচাৰ কৰা হৈছে।\nবিশ্বাস অবিশ্বাস অন্ধবিশ্বাস[সম্পাদনা কৰক]\n'বিশ্বাস অবিশ্বাস অন্ধবিশ্বাস’ যুক্তিপূৰ্ণ প্ৰবন্ধৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ সংকলন। গ্ৰন্থখনত বৰগোহাঁইৰ - ৫০টা প্ৰবন্ধ সংকলিত হৈছে। গ্ৰন্থখনৰ কেইবাটাও প্ৰবন্ধত অৱধাৰিতভাৱে আহি পৰা বিষয় হ’ল ধৰ্ম। ধৰ্ম নৈতিকতা নহয়’ গ্ৰন্থখনৰ এটা প্ৰবন্ধ। ধৰ্ম আৰু নৈতিকতাক বহু সময়ত একাকাৰ কৰাৰ চেষ্টা কৰা হয়। ধৰ্ম বিষয়ক অনেক বদ্ধমূল ধাৰণাই সমাজৰ উত্তৰণত বাধা দি আহিছে। ধৰ্মীয় আবেষ্টনীয়ে নীতিভিত্তিক সমাজক আঁতৰাই ৰখাৰ চেষ্টা কৰে। আক্টোৰগোজ, কতৃত্বশীল মনোভাৱক ধৰ্মই দি আহিছে। জাতি, সম্প্ৰদায়, বৰ্ণৰ বিভাজন ধৰ্মীয় চেতনাৰেই পাৰ্শ্বক্ৰীয়া। ধৰ্মই বাস্তৱ পৃথিৱীৰ কথা নকয়, কয় পৰজনমৰ কথা। মানৱীয় সম্পৰ্কবোৰ সাৰহীন বুলি ভাবিবলৈ সদায় শিকাই আহিছে। ধৰ্মৰ প্ৰৰোচনাত মানুহ অন্ধবিশ্বাসী হয়। হিন্দু ধৰ্মৰো অনেক ৰীতি-পৰম্পৰা মানৱীয় নহয়। বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ আশীৰ্বাদত দেশ ইতিমধ্যে বহুদূৰ আগুৱাই গৈছে। নিজক যুগোপযোগী কৰি ৰাখিবলৈ বৈজ্ঞানিক দৃষ্টিভঙ্গীৰ প্ৰয়োজন আছে। দেশ বিভাজন আৰু জাতিৰ পিতাৰ মৃত্যুৰ কাৰণো আছিল ধৰ্ম। ধৰ্ম বা ঈশ্বৰৰ ভয়ত সৎ হৈ থকাটোৱে নৈতিকতাক নুবুজায়। ধৰ্ম নৈতিকতা নহয়’ প্ৰবন্ধত তাকেই কোৱা হৈছে। বিশ্বাস অবিশ্বাস অন্ধবিশ্বাস’আন এটা শক্তিশালী প্ৰবন্ধ। বিশ্বাস কৰি অহা হৈছে কাৰণেই যিবোৰ বিশ্বাস কৰা হয়, যি বিশ্বাসে কাৰো মঙ্গল সাধন নকৰে, সেয়াই হল অন্ধবিশ্বাস। কৰ্মফল বিষয়ক পৰম্পৰাগত ধাৰণাই মানুহক। অন্ধবিশ্বাসী কৰি ৰখাৰ প্ৰসংগ আলোচনা কৰা হৈছে ‘ধৰ্ম বা ঈশ্বৰে মানুহকৰক্ষা কৰেনে’প্ৰবন্ধত। ধৰ্মীয় ৰীতি-নীতি মানুহৰ কাৰণে কেনেকৈ অমানৱীয় হ'ব পাৰে, সেয়া উদাহৰণেৰে সৈতে প্ৰবন্ধটোত দেখুওৱা হৈছে। ধৰ্মৰ আধ্যাত্মিকীকৰণ’ প্ৰবন্ধত আধ্যাত্মিকতা আৰু ধৰ্ম বিষয়ক স্পষ্ট ধাৰণা দিয়াৰ চেষ্টা আছে। সময়ৰ ওচৰত যিহেতু সদায় মানৱতাৰেই জয় হৈ আহিছে, সেই প্ৰসংগত লেখকৰ বক্তব্য মন কৰিবলগীয়া- “পৃথিৱীৰ ধৰ্মসমূহ আৰম্ভ হোৱাৰ পৰাই যিমান মঠ-মন্দিৰ মছজিদ, গীৰ্জা বনোৱা হ'ল, যিমান ধৰ্মবাণী শুনোৱা হ'ল, অতদিনে পৃথিৱীখন স্বৰ্গই হৈ পৰিব লাগিছিল। কিন্তু হোৱা নাই, কিয়? ইয়াৰ উত্তৰ বিচাৰি চাব লাগিব আমাৰ স্বভাৱত, আমি বনোৱা ব্যৱস্থাৱলীত। ধৰ্মও আমাৰেই সৃষ্টি। ইমানদিনৰ ব্যৱস্থাৱলীয়ে যদি আমাক ধাৰ্মিক বনাব পৰা নাই, আমাৰ আদিম হিংস্ৰ প্ৰবৃত্তিটোক যদি এটা ভাল মোৰ দিব পৰা নাই, তেন্তে এইবাৰ বিজ্ঞানসন্মত বিশ্বজনীন মানৱতাবাদেৰে চেষ্টা এটা চলোৱাত আপত্তি কি?”(পৃষ্ঠা-১০১)। লেখকে উল্লেখ কৰা “বিশ্বজনীন মানৱতাবাদ’ৰতাৎপৰ্য অনুধাৱন কৰাৰ প্ৰয়োজন আছে। ধৰ্মৰ অনেক নেতিবাচক দিশ আলোচনা কৰিলেও লেখকে ধমক সমাজৰ পৰা সমুলি উভালি পেলাব লাগে, সেয়াও কোৱা নাই। ধৰ্মৰ ক্ষেত্ৰত সংস্কাৰৰ কথাহে কৈছে। এই সংস্কাৰ হ'ব লাগিব মানৱতাৰ পক্ষে। সমাজৰ উত্তৰণৰ পক্ষে। আচলতে প্ৰতিটো চিন্তা আৰু কামৰে সমাজ উপযোগী ব্যাখ্যাইহে সকলোপ্ৰকাৰৰ উত্তৰণ সম্ভৱ কৰি তোলে। ধৰ্মীয় গোড়ামি আৰু সন্ত্ৰাসবাদ’ প্ৰবন্ধত তেনে আলোচনা আছে। ‘ধৰ্মীয় অসহিষ্ণুতা আৰু নাৰী সমাজ’ আন এটা এই বিষয়ক গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰবন্ধ। ঈশ্বৰক আলোচ্য বিষয় কৰি লোৱা দুটা প্ৰবন্ধ হ’ল ‘আমাৰ ঈশ্বৰ' আৰু 'ঈশ্বৰৰ ভৱিষ্যৎ'। গ্ৰন্থখনৰ প্ৰথমৰ কেইবাটাও প্ৰবন্ধ জীৱন বিষয়ক। অভিজ্ঞতা আৰু নিজা দৃষ্টিভঙ্গীক অৱলম্বন কৰি লিখা প্ৰবন্ধকেইটাৰ মাজেৰে লেখক জীৱনবোধকো অনুভৱ কৰিব পৰা গৈছে।\nভাৰতীয় ধৰ্ম নিৰপেক্ষতাৰ আঁৰৰ তিনিগৰাকী ব্যক্তি[সম্পাদনা কৰক]\nদীপিকা বৰগোহাঁইৰ আন এখন উল্লেখযোগ্য গ্ৰন্থ হল- ‘ভাৰতীয় ধৰ্মনিৰপেক্ষতাৰ আঁৰৰ তিনিগৰাকী ব্যক্তি’। গ্ৰন্থখনৰ আলোচ্য বিষয় আধাৰিত ব্যক্তি তিনিগৰাকী হ’ল সম্ৰাট অশোক, মহামতী আকবৰ আৰু মহাত্মা গান্ধী। তিনিওগৰাকী ব্যক্তিৰ চিন্তা আৰু কৰ্মৰ দৃষ্টিৰে ধৰ্ম নিৰপেক্ষতা বিষয়টোক চোৱা হৈছে। তিনিওগৰাকী ব্যক্তিৰ চিন্তাত ধৰ্ম নিৰপেক্ষতাৰ শক্তিশালী প্ৰতিফলন আছে। ভাৰত এখন গণতান্ত্ৰিক ৰাষ্ট্ৰ। গণতন্ত্ৰৰ লগত গণ আলোচনাৰ বিষয়টো জড়িত হৈ আছে। ভাৰতত গণ আলোচনাৰ প্ৰয়োগ বৌদ্ধসকলে বিশেষভাৱে কৰিছিল। তাৰ প্ৰতি তেওঁলোক দায়বদ্ধও আছিল। সম্ৰাট অশোক। আছিল এনেগণ আন্দোলনক গুৰুত্ব দিয়া ভাৰতীয় উপমহাদেশ। এক বৃহৎ অংশৰ নৃপতি। পৰবৰ্তী সময়ত গণ আলোচনাক যোগ্য সম্মান দিছিল সম্ৰাট আকবৰে। এই ক্ষেত্ৰত কুৰি শতিকাৰ। মহাত্মা গান্ধী হৈ ৰৈছিল অদ্বিতীয়। ভাৰতীয় ধৰ্ম নিৰপেক্ষতা পশ্চিমীয়া ধৰ্মনিৰপেক্ষতাতকৈ পৃথক। ইয়াত আন ধৰ্মৰ ওপৰত নিষেধাজ্ঞা আৰোপ কৰাতকৈ আন ধৰ্মৰ প্ৰতি নিৰপেক্ষ হোৱাটোতহে বেছি জোৰ দিয়া যায়। অশোক, আকবৰ আৰু মহাত্মা গান্ধীৰ মাজত তেনে ধৰ্ম নিৰপেক্ষতা আৰু গণতান্ত্ৰিক চিন্তাধাৰাৰ ছবিয়েই ফুটি উঠা দেখা যায়। নতুন প্ৰজন্মক উদ্দেশ্য কৰিয়েই গ্ৰন্থখনৰ আয়োজন। যিকোনো ইতিহাসপ্ৰিয় পাঠকৰ কাৰণেও গ্ৰন্থখন গুৰুত্বপূৰ্ণ।\nদীপিকা বৰগোহাঁইৰ বিশেষভাৱে আলোচিত তিনিওখন গ্ৰন্থৰে চিন্তাখিনি পাঠকক আলোড়িত কৰিব পৰাকৈ শক্তিশালী। জীৱনৰ স্বৰূপ আৰু ভাৰতীয় ধৰ্ম নিৰপেক্ষতাৰ আঁৰৰ তিনিগৰাকী ব্যক্তি গ্ৰন্থতকৈ ‘বিশ্বাস অবিশ্বাস আৰু অন্ধবিশ্বাস’ গ্ৰন্থখনৰ মাজেৰে লেখকৰ মৌলিক চিন্তাৰ খতিয়ান ল’বলৈ বেছি উপযোগী। জীৱন আৰুসমাজ সম্পৰ্কত লেখকৰ দৃষ্টিভঙ্গী মৌলিক। এই মৌলিকতা কোনো যুক্তিহীন ধৰ্মীয় বিশ্বাস বা পৰম্পৰাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত নহয়। পৰম্পৰাগত কিছু বিশ্বাসত এচামৰ সুবিধা আদায়ৰ চেষ্টা থাকে। তাৰ বাবে বলি হয় সাধাৰণ মানুহ। তেখেতৰ প্ৰবন্ধৰ অন্যতম বৈশিষ্ট্য হল সামাজিক দায়বদ্ধতা। সমাজৰ উন্নতিত বাধা হিচাপে থিয় দিয়া যিকোনো বিশ্বাস-পৰম্পৰাকে লেখকে মানি লোৱা নাই। নাৰীসকলেই বেছিকৈ অন্ধবিশ্বাসী বুলি অভিযোগ উঠাৰ সময়। এচোৱাত ইয়াৰ বিৰুদ্ধে মাত মাতিছেনাৰীয়েই। এনে উদাহৰণ বৰ সুলভ নহয়। বিশ্বাস-পৰম্পৰাক লৈ কেৱল যে নেতিবাচকভাৱেই কথাবোৰ কোৱা হৈছে, তেনে নহয়। সমাজ জীৱনৰ অনেক দিশক লৈ সম্ভাৱনাও পোষণ কৰা হৈছে। লগতে আলোচিত হৈছে সেই সম্ভাৱনাক প্ৰতিপালন কৰাৰ ক্ষেত্ৰত পালনীয় দায়িত্ব সম্পৰ্কেও। আলোচ্য তিনিওখন গ্ৰন্থই দীপিকা বৰগোহাঁইৰ প্ৰগতিবাদী চিন্তাৰ সৈতে পৰিচিত হোৱাৰ সুযোগ দিয়ে। আধুনিকতাৰ বাৰ্তাবাহী তেখেতৰ চিন্তাধাৰা সমাজ জীৱনৰ বাবে নিতান্তই প্ৰয়োজনীয়।\n↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 সম্পাদনা-অৰবিন্দ ৰাজখোৱা (২০১৭). গ্ৰন্থ সৌৰভ. পৃষ্ঠা. ৯৫, ৯৬.\n↑ ৰিন্তু শইকীয়া (২০১৭). "দিপীকা বৰগোহাঁইৰ চিন্তামূলক প্ৰবন্ধ". ৰিন্তু শইকীয়া. প্ৰকাশক লখিমপুৰ: লখিমপুৰ গ্ৰন্থ উৎসৱ সমিতি. পৃষ্ঠা. ৯৫.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=দীপিকা_বৰগোহাঁই&oldid=266337"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ০৫ মাৰ্চ, ২০২১ তাৰিখে ১৯:৪৭ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


Hemchandra Barua Biography in Assamese | স্বাধীনতা সংগ্ৰামী ত্যাগবীৰ হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা - assamintro.com\nHemchandra Barua Biography in Assamese | স্বাধীনতা সংগ্ৰামী ত্যাগবীৰ হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা\nত্যাগবীৰ হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ জীৱনী Freedom Fighter Hemchandra Barua Biography in Assamese\nঅসমীয়াই ত্যাগবীৰ সন্মানেৰে বিভূষিত কৰা অসীম ত্যাগৰ প্রতীক হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা প্রকৃত স্বাধীনতা যুঁজাৰুৱেই নাছিল তেওঁ কিতাপৰ পােক আছিল, সাহিত্য-চর্চাও কৰিছিল। তেওঁৰ কেবাখনাে কিতাপ প্রকাশ পাইছিল। সেই সময়ৰ কাকত-আলােচনীত বিশেষকৈ অসমৰ খিলঞ্জীয়াসকলৰ বিপর্যস্ত অর্থনৈতিক অৱস্থাৰ বিষয়ে বিশদভাৱে অধ্যয়ন কৰি বহু প্রবন্ধ লিখিছিল আৰু এই বিষয়ত সকলােকে সচেতন কৰিছিল।\n১৮৯৩ৰ ২৫ এপ্রিলত তেজপুৰৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পাৰত হেমচন্দ্ৰৰ জন্ম। শৈশৱতে পিতৃ পােৱালচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ মৃত্যু হােৱাত ককায়েক প্রিয়লাল বৰুৱাৰ তত্বাবধানত থাকি হেমচন্দ্ৰই ১৯১৫ত এন্ট্রেন্স, পৰীক্ষা পাছ কৰিলে। কটন কলেজৰ পৰা ১৯১৯ত ইংৰাজীত অনাছসহ বি.এ. পৰীক্ষাত উত্তীর্ণ হ’ল। ১৯১৮ত বৰুৱা কটন কলেজ ছাত্র ইউনিয়নৰ সম্পাদক আৰু ১৯২০ৰ গােলাঘাট অধিৱেশনত অসম ছাত্ৰ সন্মিলনীৰ সম্পাদক নির্বাচিত হয়। তেৱেই ভাষাৰ ওজা হেমচন্দ্র বৰুৱাৰ স্মৃতিক শ্রদ্ধা জনাই ‘হেমচন্দ্র সোঁৱৰণী গ্রন্থাৱলী’ নামে এটা ছিৰিজ প্রকাশ কৰে।\nগুৱাহাটীৰ আর্ল ল’ কলেজত ওকালতিৰ প্রথম বার্ষিক পৰীক্ষাত উত্তীর্ণ হােৱাৰ পাছতে ১৯২১ৰ শেষভাগত কলেজ এৰি কংগ্ৰেছৰ নেতৃত্বত পূর্ণোদ্যমে চলি থকা অসহযােগ আন্দোলনত তেওঁ যােগ দিয়ে। বৰুৱাৰ পাঁচ মাহৰ সশ্রম কাৰাদণ্ড হয়। সেই সময়তে বৰুৱাৰ সুন্দৰ স্বাস্থ্য ভাঙি পৰে। জে’লৰ পৰা ওলাই অহাৰ পাছতেই বৰুৱা প্রদেশ কংগ্ৰেছ কমিটীৰ সম্পাদক নিযুক্ত হয়। তাৰ পাছত তেওঁ অসীম দক্ষতাৰে মহাত্মাৰ আন্দোলনৰ কাৰ্যসূচী অসমত চলাই নিয়ে।\nহেমচন্দ্ৰ বৰুৱাই অসমত অসহযােগ আন্দোলনৰ পৰিচালনা আৰু সফলতা সম্পর্কে লিখিছে এনেদৰে— “অসমীয়া ছাত্ৰসকলে দলে বলে স্কুল-কলেজ এৰি আহি কংগ্ৰেছ চলাবৰ বাট মুকলি কৰি দিলে যদিও এই ছাত্ৰসকলৰ বেছিভাগেই কিছুদিনৰ পাছতে স্কুল-কলেজত পুনৰ যােগ দিলে। বাকী এমুঠি ছাত্রই আৰু তেওঁলােকৰ লগ লগা আন গাঁৱলীয়া ৰাইজে অসাধ্য সাধিলে। তেওঁলােকৰ সেই সময়ৰ কাৰ্য দেখি আন প্ৰদেশৰ মানুহে শলাগিছিল। কংগ্ৰেছে দাঙি ধৰা কাৰ্য তালিকা মতে তেওঁলােকে গাঁৱে-ভূঞে সােমাই কানিৰ গীত অচেতন হৈ পৰি থকা অসমীয়াক কানি, মদ, ভাং, চিগাৰেট এৰি স্বদেশী গ্রহণ কৰি, অস্পৃশ্যতা বর্জন কৰি মানুহ হ’বলৈ বুজনি দি ফুৰিছিল। মহাত্মা গান্ধী অসমলৈ আহি তেওঁৰ বাণী প্রচাৰ কৰাত কংগ্ৰেছৰ এই তৰুণ কর্মীসকল স্বদেশ ভক্তিৰ সাধনাত আত্মহাৰা হৈ উঠিল। তেওঁলােকৰ এই প্ৰচাৰৰ ফলত ১৯২১-২২ চনত আগৰ বছৰৰ হিচাপ মতে ১৬৯৪ মােন কানিৰ ঠাইত ১০১৩ মােন এক সেৰ কানি বিক্ৰী হৈছিল। আন্দোলনৰ ১২ মাহৰ ভিতৰত ৬০১ মােন কানিৰ, ১৮০ মােন ১০ সেৰ ভাঙৰ আৰু আগৰ বছৰতকৈ শতকৰা ৫০ ভাগ মদৰ প্ৰচলন কমিল। এই প্রচাৰ কার্য চলাওঁতে সেৱকসকলে জোৰ-জুলুমৰ আশ্রয় লােৱা নাছিল। তথাপিও অসমৰ সেৱক সংঘবিলাক বে-আইনী বুলি ঘােষিত হােৱাত দলে দলে সেৱক গ্রেপ্তাৰ হ’বলৈ ধৰিলে।…. ডিচেম্বৰ মাহৰ প্রথম সপ্তাহৰ পৰা ভাৰতজুৰি গ্ৰেপ্তাৰৰ বান উঠিল।, অসহযােগ আন্দোলনত ৩৩ কোটি ভাৰতবাসীৰ ভিতৰত ২৫ হেজাৰে জেল খাটিছিল। ১৯২১ চন শেষ হােৱাৰ আগতেই প্রত্যেক প্ৰদেশৰ কৰ্মীসকল জেললৈ গ’ল। গােটেই দেশ কর্মীশূন্য হ’ল।”\nদেশ-জাতি আৰু ৰাইজৰ বাহিৰে তেওঁৰ আন কোনাে ধৰণৰ বৈষয়িক চিন্তা নাছিল। জীৱন কালতেই এক অনুষ্ঠানত পৰিণত হােৱা এইজনা ব্যক্তি কিন্তু দেশ বা ৰাইজৰ স্বাৰ্থত ‘অন্ধ’ নাছিল। নৈতিকতাৰ পূজাৰী এইজনা ব্যক্তিয়ে প্ৰতিটো কথাই যুক্তি আৰু বিবেকেৰে চালিজাৰি চাইছিল। সেই বাবেই বহুতেই তেওঁক নাস্তিক আখ্যাও দিছিল। এইখিনিতে এটা কথা প্রকাশ কৰাটো উচিত হ’ব যে ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ বাবে তেওঁ যিমানখিনি চিন্তা-ভাৱনা কৰিছিল, তাতকৈ অধিক চিন্তা আছিল অসমৰ পৰা কানি, ভাং; আদি মাদকদ্রব্য নিঃশেষ কৰা বিষয়টোতহে। কাৰণ তেওঁ এই\nকথা স্পষ্টকৈ বুজিছিল যে মাদকদ্রব্যৰ গ্ৰাসৰ পৰা জনসাধাৰণ মুক্ত হ’ব নােৱাৰিলে, ইংৰাজৰ অধীনৰ পৰা মুক্তি পােৱাৰাে বিশেষ অর্থ নাথাকে। ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ ভিতৰত ‘৪২ৰ ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনেই ত্যাগবীৰক আটাইতকৈ বেছি আকৃষ্ট কৰিছিল। এই বৃহৎ গণ আন্দোলনৰ স্বতঃস্ফূর্ত ৰূপ দেখি তেওঁৰ বিশ্বাস জন্মিছিল যে ৰাইজে ইচ্ছা কৰিলে সকলাে কাম কৰিব পাৰে। এই সম্পর্কত হেমচন্দ্ৰই কৈছিল— “আন্দোলনেই আন্দোলনৰ সাফল্য। ই জাতিক স্বাধীনতাৰ চৰম যুদ্ধৰ কাৰণে শিক্ষা, শক্তি আৰু একাগ্রতা দিছে, তৈয়াৰ কৰিছে।”\nত্যাগবীৰ আছিল চিৰকুমাৰ। তেওঁৰ বিশ্বাস আছিল— “যি বাট লৈছাে সমাজ সেৱাৰ, দেশৰ মুক্তিৰ, এনে এটা বাটলৈ সাংসাৰিক জীৱনৰ বান্ধোনত সােমােৱাটো মহাপাপ।” অবশ্যে তেওঁ অহৰহ ককায়েক প্রিয়লাল বৰুৱাৰ ঘৰখনৰ বিষয়ে চিন্তাভাৱনা কৰিছিল, কেনেবাকৈ ঘৰখনক সহায় কৰিব পাৰে নেকি তাৰেই চেষ্টাত আছিল।\n১৯২৩ চনত কংগ্ৰেছেও নির্বাচন খেলি কাউন্সিললৈ সদস্য পঠিয়াই স্বাধীনতাৰ দাবী তীব্ৰ কৰিবলৈ মনস্থ কৰিলে। সেই সময়ত বৰুৱাক বহুতেই কংগ্ৰেছৰ প্রার্থী কৰিব খুজিছিল, কিন্তু অহৰহ ত্যাগৰ মনােভাবত বিশ্বাসী বৰুৱাই আনৰ বাবে খাটিহে তৃপ্তি পাইছিল। সেই সময়ছােৱাতে কংগ্ৰেছৰ পুঁজি প্রায় শূন্য হৈ পৰিল। কংগ্ৰেছৰ পুঁজি টনকিয়াল কৰাৰ বাবে চান্দা বিচাৰি ঘূৰাতকৈ নিজেই আয়ৰ পথ মুকলি কৰাৰ কথা চিন্তা কৰি হেমচন্দ্ৰ আৰু অমিয় কুমাৰ দাসে মিলি গুৱাহাটীত গেলামালৰ দোকান দিলে। এই দোকান কেইমাহমান চলাৰ পাছত কংগ্ৰেছৰ পুঁজি কিছু টনকিয়াল হলেও মহাজনে হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ পৰিয়ালৰ গুৱাহাটীত থকা মাটি এটুকুৰাকে নিজৰ নামত লিখাই ল’লে। গেলামালৰ দোকান উছন হােৱাৰ পাছত দাস আৰু বৰুৱাই বাতৰি কাকত আৰু সৰু সৰু পুস্তিকা বিক্ৰীৰ কাম কৰাৰ লগতে হাবিত সােমাই কাঠৰ ব্যৱসায় কৰি কংগ্ৰেছৰ পুঁজি কিছু টনকিয়াল কৰিলে। কংগ্ৰেছৰ অধিৱেশনৰবাৰলৈ যাওঁতে তেওঁলােকে লগত চাহপাত, এড়ি-মুগাৰ কাপােৰ আনকি কোমল চাউল লৈ গৈ বিক্ৰী কৰি ভ্ৰমণৰ খৰচ উলিয়াইছিল।\n১৯২৪ত হেমচন্দ্ৰই স্বাধীনভাৱে ওকালতিৰে কিছু ধন উপার্জন কৰাৰ পাছত আইন পঢ়িবলৈ বুলি কলিকতালৈ গুচি গ’ল। বহুদিন একাডেমীক পঢ়া-শুনাৰ পৰা আঁতৰি থাকি, আন্দোলনত সর্বস্ব ত্যাগ কৰাৰ পাছত এইদৰে পুনৰ কলিকতালৈ পঢ়িবলৈ যােৱাটো কম ধৈর্য আৰু নিষ্ঠাৰ কথা নহয়। তাৰ আগতেই অৱশ্যে তেওঁ প্রথম বার্ষিকৰ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈছিল। ১৯২৫ চনত বৰুৱাই বি.এল, পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ গুৱাহাটীত ওকালতি ব্যৱসায় আৰম্ভ কৰে। ওকালতি কৰা কেইদিনত তেওঁ যিদৰে অকাট্য যুক্তিৰে নিজৰ মক্কেলক বিজয়ী কৰিছিল, সেই কথা তেতিয়াৰ প্রায় সকলে উকীলেই শলাগিছিল। কিন্তু ওকালতি ব্যৱসায়ত লাগি থাকিলে আন্দোলনত মন-প্রাণ সঁপিব নােৱাৰি বুলি বৰুৱাই ওকালতি বাদ দিলে।\n১৯৩০ৰ আইন অমান্য আন্দোলনত অসমৰ ছাত্ৰশক্তিৰ অৰিহণা লেখত ল’ব লগীয়া। এই ছাত্রশক্তিক নেতৃত্ব দিয়া গুৱাহাটী জিলা কংগ্ৰেছৰ সভাপতি হেমচন্দ্ৰৰ এমাহৰ জে’ল হয়। জে’লৰ পৰা মুক্তি পায়েই তেওঁ কংগ্ৰেছ সংগঠনক শক্তিশালী কৰাৰ কামত লাগে। ১৯৩১ত তেওঁক আকৌ যেতিয়া অসম প্রদেশ কংগ্ৰেছৰ। সম্পাদকৰ দায়িত্ব দিয়া হ’ল, তেতিয়া সমগ্র অসমেই তেওঁৰ ঘৰ হৈ পৰিল। সংগঠনক পূৰ্ণৰূপত শক্তিশালী কৰাৰ কামত তেওঁ অসমৰ ইমূৰৰ পৰা সিমূৰলৈ ভ্ৰমি ফুৰিবলৈ ধৰিলে। সেই বছৰৰে জুন মাহত শিৱসাগৰৰ বলীয়াঘাটত হােৱা বিশাল ৰায়তৰ সভাত সভাপতিত্ব কৰি দিখৌ নৈৰ পাৰে পাৰে উভতি আহি থাকোতে হঠাৎ গৰা খহি যােৱাত তেওঁ ৩০ ফুট তলত পৰিল, ফলত ৰাজহাড় আৰু কঁকালত বিষম আঘাত পালে আৰু কাললৈ ঘূণীয়া হ’ল। তাৰ পাছত বিভিন্ন বেমাৰে উক দিবলৈ ধৰাত তেওঁৰ স্বাস্থ্যও লাহে লাহে পৰি আহিবলৈ ধৰিলে।\nতাৰ পাছততা ভগ্ন স্বাস্থ্য লৈয়েই দৃঢ়ভাৱে দেশৰ কামত লাগি থাকিল হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা। এই সম্পর্কত পুষ্পলতা দাসে লিখিছে – “বৰুৱাদেৱে হেৰুওৱা স্বাস্থ্য পুনৰ ঘূৰাই পােৱাৰ আগতেই ১৯৩২ চনৰ আন্দোলনে আকৌ দেশ কঁপাই তুলিলে। বীৰ সৈনিকৰ আগত নিজৰ প্ৰাণতকৈও দেশৰ স্বাৰ্থ ডাঙৰ। তেওঁ আগপাছ, নগনি আকৌ জঁপিয়াই পৰিল। তেওঁৰ ভগ্ন স্বাস্থ্যৰ কাৰণে বহুতে তেওঁক বাধা দিলেও জাতীয় সন্মানৰ আগত সকললা তুচ্ছ হৈ ৰ’ল।… বৰুৱাই এই কালছােৱাত ভগ্ন স্বাস্থ্য লৈয়েই কংগ্ৰেছ অনুষ্ঠানটোক ভৱিষ্যৎ সংগ্ৰামৰ কাৰণে প্রস্তুত কৰি তােলে। যি সময়ত তেওঁৰ শৰীৰে অলপ জিৰণি বিচাৰিছিল, অলপ আশ্রয় বিচাৰিছিল, সেই সময়তে ভাগ্যই তেওঁক বিৰামহীন, আশ্রয়হীন কৰিলে। তথাপি অজস্র অসুবিধাক বাধা নুবুলি তেওঁ পূর্ণ উদ্যমেৰে নিজৰ কৰ্তব্য কৰি গৈছিল।”\n১৯৩৩ৰ পাঁচ ছেপ্টেম্বৰত কানিৰ দোকান বন্ধ কৰা আৰু স্বাধীনতা আন্দোলন তীব্ৰ কৰাৰ বাবে কৰা তেওঁৰ আপ্রাণ চেষ্টা দেখি ইংৰাজে গ্রেপ্তাৰ কৰিলে আৰু ডেৰ বছৰৰ কাৰাদণ্ড ঘােষণা কৰিলে। জে’লত দেহৰ অন্যান্য ৰােগৰ উপৰি বহুমূত্র ৰােগে তেওঁক অতি দুর্বল কৰিলে। অৱশ্যে কাৰাবাসৰ ম্যাদ ডেৰ বছৰ নৌহওঁতেই ‘৩৪ৰ মে’ মাহত পাটনাৰ কংগ্ৰেছ অধিৱেশনৰ পাছত ইংৰাজকংগ্ৰেছৰ চুক্তি অনুসৰি অন্যান্য কর্মীৰ লগতে জুলাইত তেৱোঁ মুক্তি পায়।\nজে’লৰ পৰা ওলায়েই তেওঁ জেনেৰেল এছেম্বলিৰ নিৰ্বাচনৰ কামত দেহেকেহে খাটি নবীনচন্দ্ৰ বৰদলৈক বিজয়ী কৰে। ১৯৩৫ৰ দুই জুলাইত নতুন ‘ভাৰত চৰকাৰ আইন’ গ্ৰহণ কৰা হ’ল। যুক্তৰাষ্ট্ৰীয় বিভাগ আৰু প্রাদেশিক স্বায়ত্তশাসন বিভাগ নামেৰে আইনখনক দুটা ভাগত বিভক্ত কৰা হ’ল। এই নতুন আইন অনুসৰি ১৯৩৭ত প্রাদেশিক কাউন্সিল নির্বাচনৰ কাম আৰম্ভ হােৱাত কংগ্ৰেছেও এই নির্বাচনত যােগ দিলে। এই নির্বাচনত কংগ্ৰেছে বহুকেইখন আসন পালেও অসমত ছাদুল্লা মন্ত্রীসভা গঠন হ’ল। এই মন্ত্রীসভাক ওফৰাবলৈ ত্যাগবীৰ প্ৰমুখ্যে সকলাে কংগ্ৰেছ নেতাই ৰণকৌশল তৈয়াৰ কৰিলে। তাৰ ফলশ্রুতিতেই ১৯৩৮ চনৰ ছেপ্টেম্বৰত অসমত গােপীনাথ বৰদলৈৰ নেতৃত্বত কংগ্ৰেছৰ মিলিত মন্ত্রীসভা গঠিত হ’ল। ১৯৩৯ৰ ২৯ জানুৱাৰীত হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাক প্রদেশ কংগ্ৰেছৰ সভাপতিৰ দায়িত্ব দিয়া হয়। অসমৰ কংগ্ৰেছী মন্ত্রীসভাই যাতে অহৰহ ৰাইজৰ স্বাৰ্থত কাম কৰে আৰু গঠনমূলক দৃষ্টিভংগীৰে আঁচনিবােৰ ৰূপায়িত কৰি যায়, তাৰ বাবে বৰুৱাই অহৰহ সকীয়াই থাকিল। নিজৰ বক্তৃতা আৰু লেখাত তেওঁ কৈছিল— “কংগ্ৰেছে মন্ত্রিত্বৰ ভাৰ লৈছে কাৰণে স্বাধীনতাৰ যুঁজ শেষ হ’ল বুলি নেভাবিব। যুদ্ধৰ ই কেৱল এটা কৌশল। কংগ্ৰেছে আদেশ কৰিলেই মন্ত্রীসকলে কাম এৰিব লাগিব। সমুখত এখন ডাঙৰ যুদ্ধ দেখা গৈছে। আজি দেখাত ভাৰতৰ ৰাজনৈতিক আকাশ পৰিষ্কাৰ। কিন্তু ধুমুহা হােৱাৰ লক্ষণ আছে।”\nপৰি অহা স্বাস্থ্য, আনকি লঘােনীয়া শৰীৰেৰে তেওঁ মাইলৰ পাছত মাইল খােজ কাঢ়ি, কেতিয়াবা নাৱত অথবা গৰু গাড়ীৰে গৈ সংগঠনৰ কাম কৰাৰ লগতে অনর্গল বক্তৃতা দিছিল। নিজৰ শৰীৰৰ প্ৰতি তেওঁৰ নাছিল অকণাে ভ্রক্ষেপ। অর্জুনে মার্থে চৰাইৰ চকুটো দেখাৰ দৰে হেমচন্দ্ৰই অর্থনৈতিকভাৱে আৰু শিক্ষাৰে সমৃদ্ধ ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ লক্ষবিন্দুহে প্রত্যক্ষ কৰিছিল।\n১৯৪২ৰ পৰা বৰুৱাৰ স্বাস্থ্য সাংঘাতিকভাৱে পৰিল। ইয়াৰ আগতে তেওঁ স্বাস্থ্যজনিত কাৰণতে কংগ্ৰেছৰ সভাপতি পদ ত্যাগ কৰি ধর্মীয় সংখ্যালঘু সম্প্রদায়ৰ নেতা মৌলানা মহম্মদ তৈয়বুল্লা চাহাবক অপ্রতিদ্বন্দ্বীভাৱে প্রদেশ কংগ্ৰেছৰ সভাপতি পাতিবলৈ অপ্রাণ চেষ্টা কৰি সফল হৈছিল। ‘৪২ৰ আন্দোলনত ‘মৃত্যু নহ’লে মুক্তি’ মনােভাৱেৰে আন্দোলন কৰি হাড়ে-ছালে লগা বৰুৱা ‘৪৩ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰীত চিৰিৰ পৰা বাগৰি পৰি বহুদিন কলিকতাত থাকি চিকিৎসাধীন হ’বলগা হয়। সেই সময়ত তেওঁৰ লগত লাগি আছিল ডাঃ ভুবনেশ্বৰ বৰুৱা। কলিকতাৰ পৰা উভতি আহি আকৌ নতুন উদ্যমেৰে আন্দোলনত ত্যাগবীৰ নামি পৰিছিল। বনুৱা, কৃষক, ছাত্র, নাৰীশক্তি সকলােৱে যাতে নিজে স্বাৱলম্বী হােৱাৰ এই মুক্তি আন্দোলনত নামি পৰে, তাৰ সকলােবােৰ ৰণকৌশল ৰচনা কৰিছিল হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাই।\n১৯৪৫ চনৰ ১১ আগষ্টৰ আবেলি পৰলৈকে বৰুৱাই উফুল্লিত ভাবেৰেই কংগ্ৰেহী নেতাসকলৰ স’তে দেশৰ কথা আলােচনা কৰি আছিল। ত্যাগবীৰৰ মুখাবয়ৱত ক্লান্তি দেখা গৈছিল যদিও আন্দোলন সম্পর্কে তেওঁৰ আগ্ৰহৰ অন্ত নাছিল। এই ক্লান্তিৰ কথা বুজিব পাৰি বৰুৱাৰ স’তে কথা পাতি থকা অমিয় কুমাৰ দাস, সিদ্ধিনাথ শর্মা, দেৱেশ্বৰ শৰ্মা আদিয়ে ত্যাগবীৰক অলপ বিশ্রাম ল’বলৈ কৈ তাৰ পৰা গুচি গ’ল। তাৰ কিছু সময়ৰ পাছতেই তেওঁ চিৰনিদ্ৰাত ঢলি পৰিল।\nএইদৰে মাথোঁ ৫২ বছৰ বয়সতে অহৰহ সংগ্রামী, ত্যাগী, জিতেন্দ্রিয় হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ মৃত্যু ঘটিল। গােটেই জীৱন ধৰি মাথোঁ ৰাইজৰ দুখ-দুর্দশা নিবাৰণৰ বাবে চেষ্টা কৰা বৰুৱাই স্বাধীনতা আন্দোলন আৰু সমাজ সংস্কাৰৰ ক্ষেত্ৰত যি কৰ্ম কৰি গৈছে, সেয়া উত্তৰ পুৰুষৰ বাবে প্রেৰণাদায়ক। কংগ্রেছৰ বুৰঞ্জী, দেশৰ আয়-ব্যয়ত ভুমুকি, ভাৰতৰ ৰাজকীয় ঋণ, বিলাতত মহাত্মা, মেজমেলত মহাত্মা আদি বহুতাে পুস্তিকা আৰু মুছােলিনীৰ ওপৰত ডাণ্টেৰ প্ৰভাৱ, ৰাছিয়াৰ বিশ্বকর্মা, ভাৰত চৰকাৰৰ চাকৰিয়াল, নতুন শাসন-সংস্কাৰত মন্ত্রী, নতুন শাসনতন্ত্রত অসমৰ বাজেট, চৰকাৰী ৰাজহ, ইউৰােপ আৰু ভাৰতত কানিৰ নিৰিখ, ৰুছ সাহিত্যত বলছেভিজিম, ধর্ম আৰু শাসনযন্ত্র, বনুৱাৰ দুর্দশা, কমৰেড গাের্কি উপন্যাসৰ আভাস আদি অলেখ প্রবন্ধৰ স্ৰষ্টাবৰুৱাৰ সাহিত্য পঢ়িলেই বুজিব পাৰি কিমান প্রখৰ আছিল তেওঁৰ জ্ঞানৰ দীপ্তি।


ইতিহাস | ৰাষ্ট্ৰীয় উচ্চতৰ শিক্ষা অভিযান | অসম চৰকাৰ, ভাৰত\nৰাষ্ট্ৰীয় শিক্ষা নীতি ১৯৪৬ৰ দ্বাৰা ভাৰতৰ উচ্চ শিক্ষাৰ নীতি পৰিচালনা হয়। (১৯৯২ চনত সংশোধিত)। ৰাধাকৃষ্ণন কমিছন ৰিপোৰ্ট (১৯৪৮-৪৯) আৰু কঠাৰী কমিছন ৰিপোৰ্ট (১৯৫৪-৬৬)ৰ ওপৰত ১৯৮৬ নীতি আৰু ১৯৯০ত ইয়াৰ কাৰ্যকাৰিতা ভিত্তি কৰিছে। ১৯৪৬ৰ নীতিয়ে পাঁচটা মূল লক্ষ্যক উচ্চ শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুত্ব দিছিল।\n৩. গুণগত মান আৰু উত্কৃষ্টতা/শ্ৰেষ্ঠত্বৰ প্ৰাসংগিকতা\n৪. মূল্য আধাৰিত শিক্ষা\nIX আৰু XII পৰিকল্পনাই গুৰুত্ব দিছিল, উচ্চ শিক্ষাত মূল্যায়ন অপক্ষপাতিত্বক উন্নীত কৰা আৰু উত্কৃষ্টতাক প্ৰাধান্য দিয়াত। (ক) বিশেষভাৱে, XII পৰিকল্পনাই ৰাজ্যিক উচ্চ শিক্ষা ব্যৱস্থাত এক ব্যাপক পৰিকল্পনাৰ প্ৰস্তাৱ দিয়ে। (খ) যাতে ওপৰত উল্লিখিত লক্ষ্যসমূহ সুনিশ্চিত হয়। ইয়ে কেন্দ্ৰীয়ভাৱে অনুদিত (ইউ) ৰাষ্ট্ৰীয় উচ্চতৰ শিক্ষা অভিযান (আৰ ইউ এছ এ) গঠন কৰাত অৰিহণা যোগায়। অসম চৰকাৰে আৰ ইউ.এছ.এত যোগদান/অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ সহমত প্ৰকাশ কৰে।\nঅসম চৰকাৰে অসম ৰাজ্যিক উচ্চ শিক্ষা পৰিষদ গঠন কৰে ২০১৪ চনৰ ৭ জানুৱাৰীত, (কাৰ্যনিৰ্বাহকৰ আদেশ নং AHE 534/2013/13, dated 7thJanuary,2014\nঅসম চৰকাৰে অসম ৰাজ্যিক উচ্চ শিক্ষা পৰিষদ গঠন কৰে ২০১৪ চনৰ ৭ জানুৱাৰীত, (কাৰ্যনিৰ্বাহকৰ আদেশ নং AHE 534/2013/13, dated 7th January,2014ৰ মতে)\nএই পৃষ্ঠা অন্তিমবাৰ আপডেট কৰা হৈছিল: 29 Jun 2020\nদৰ্শনকাৰীৰ গণনা: 76991


অসমীয়া মদ্ভাগৱত পুৰাণ Archives - Growhills Publishing\nTag Archives: অসমীয়া মদ্ভাগৱত পুৰাণ\nনবীন চন্দ্ৰ শৰ্মা । Nabin Chandra Sharma\nড০ নবীন চন্দ্ৰ শৰ্মা–চমু পৰিচয় ড০ নবীন চন্দ্ৰ শৰ্মা (১৯৩৮- ) অসমৰ এজন লোক-সাহিত্য আৰু সংস্কৃতিৰ গৱেষক আৰু বলিষ্ঠ গদ্য লেখক। তেওঁৰ জন্ম হয় দৰং জিলাৰ ছিপাঝাৰ অঞ্চলৰ হাজৰিকাপাৰা গাওঁত। নিজ গাওঁত প্ৰাথমিক শিক্ষা লাভ কৰি চিপাঝাৰ হাইস্কুলৰ পৰা প্ৰৱেশিক্ষা পৰীক্ষা পাছ কৰে। তাৰ পিছত আৰ্য বিদ্যাপীঠ মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা বি. এ. পাছ কৰি গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা লোক-সংস্কৃতি বিভাগত অধ্যাপনা কৰি এই পদৰ […]


সমাজতন্ত্ৰৰ শেহতীয়া ৰূপ আৰু পথ (টুনুজ্যোতি গগৈ) - মুক্ত চিন্তা\nসমাজতন্ত্ৰৰ শেহতীয়া ৰূপ আৰু পথ (টুনুজ্যোতি গগৈ)\nছোভিয়েট ৰাছিয়াৰ পতনৰ পাছত পুঁজিবাদী প্ৰবক্তাসকলে উৎসাহেৰে প্ৰচাৰ চলাইছিল যে আজিৰ তাৰিখত সমাজতন্ত্ৰৰ কোনো ব্যৱহাৰিক প্ৰাসংগিকতা নাই৷ তেওঁলোকৰ মতে, সমাজতন্ত্ৰ কেতিয়াও পূৰণ কৰিব নোৱৰা এক কাল্পনিক ধাৰণা আৰু বাঁওপন্থীসকল ৰোমান্টিক বাস্তৱবাদী৷ কথা হ'ল, সমাজতন্ত্ৰ বা মাৰ্ক্সীয় দৰ্শনৰ যদি কোনো ব্যৱহাৰিক প্ৰাসংগিকতাই নাই, বাঁওপন্থীসকল যদি ৰোমান্টিক বাস্তৱবাদীয়েই হয়; তেন্তে পুঁজিবাদী মদতপুষ্ট শাসকপক্ষই মাৰ্ক্সবাদ আৰু সমাজতন্ত্ৰৰ বিপক্ষে ইমান জোৰদাৰ প্ৰচাৰ চলাবলগা হৈছে কিয়? তেওঁলোক বাঁওপন্থীৰ কাম-কাজক লৈ ইমান শংকিত কিয়? এই সময়ছোৱাত শাসক পক্ষ আৰু সোঁপন্থীসকলে বাঁওপন্থীসকলক ধাৰাবাহিক আক্ৰমণৰ লক্ষ্য কৰি লৈছে কিয়? এই প্ৰশ্নবোৰৰ সহজ উত্তৰ এয়াই যে মাৰ্ক্সবাদে পুঁজিবাদৰ সকলো কুটিল অভিসন্ধি আৰু শোষণ পদ্ধতি বিজ্ঞানসন্মতভাৱে বিশ্লেষণ কৰি¸ সমাজক পুঁজিবাদৰপৰা সমাজতন্ত্ৰলৈ ৰূপান্তৰৰ প্ৰামাণ্য তত্ত্বৰ যোগান ধৰে৷ সেয়ে পুঁজিবাদী শাসক-শোষক শ্ৰেণীটোৱে মাৰ্ক্সবাদক খণ্ডন কৰিবলৈ বিভিন্ন কূটকৌশল ৰচনা কৰি অহাৰ লগতে প্ৰতিবিপ্লৱী শক্তি গঢ়ি তুলিছে৷ কেভেনাৰ্ভৰপৰা থিয়েৰ্ছলৈ, বিছমাৰ্কৰপৰা কোলচাকলৈ আৰু হিটলাৰপৰা ডালেচলৈ প্ৰতিবিপ্লৱীসকলে বাৰম্বাৰ মাৰ্ক্সবাদৰ মৃত্যু হোৱা বুলি ঘোষণা কৰিছে৷ পেৰি কমিউনৰ ব্যৰ্থতাৰ পাছত, অৰ্থনৈতিক উদাৰীকৰণৰ পাছত, ইউৰোপীয় সমাজবাদী দেশবোৰৰ ভাঙোনৰ পাছত অথবা চীনৰ সমাজবাদী আন্দোলনৰ স্থবিৰতাৰ পাছত মাৰ্ক্সবাদৰ মৃত্যু হোৱা বুলি বা সমাজতন্ত্ৰৰ ভৱিষ্যত অন্ধকাৰাচ্ছন্ন বুলি প্ৰতিবিপ্লৱী শক্তিয়ে বাৰে বাৰে উপলুঙা কৰিছে৷ কিন্তু, এনে উপলুঙা-আক্ৰমণক নেওচি প্ৰতিটো বিপৰ্যয়ৰ মাজৰপৰা মাৰ্ক্সবাদে নিত্য নতুন জ্ঞান আৰু শক্তি আহৰণেৰে নিজকে সমৃদ্ধিশালী কৰাই নহয়, সমাজতন্ত্ৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ প্ৰায়োগিক ক্ষেত্ৰতো নতুন সিদ্ধান্তৰ সূচনা কৰি আগুৱাই গৈছে৷\nইতিহাসে সোঁৱৰায় যে ঊনবিংশ শতিকাৰ অন্তিম দশক আছিল সমাজতন্ত্ৰৰ বাবে শ্ৰমিক শ্ৰেণীৰ অভ্যুত্থানৰ গৰিমাময় দশক আৰু বিংশ শতিকাৰ শেষৰ দশকটো আছিল শ্ৰমিক আন্দোলন আৰু সমাজতন্ত্ৰৰ বিপৰ্যয়ৰ দশক৷ বিংশ শতিকাৰ শেষৰ ফালে নব্য উদাৰনৈতিক মতাদৰ্শ আৰু বিশ্বায়নৰ প্ৰসাৰে বিশ্বৰ সাধাৰণ শ্ৰেণীৰ সন্মুখত এখন নতুন ৰংচঙীয়া পৃথিৱীৰ আৰ্হি দাঙি ধৰিছিল আৰু বহুতেই সেই আৰ্হি সঠিক, বিকল্পহীন আৰু স্থায়ী বুলি ভাবিছিল৷ কিন্তু, কিছু বছৰ অতিবাহিত হোৱাৰ পাছতেই দেখা গ'ল যে মাৰ্কিন যুক্তৰাষ্ট্ৰ নিয়ন্ত্ৰণাধীন চলমান পুঁজিবাদী ব্যৱস্থা গভীৰ সংকটত পতিত হ'ল৷ সেইদৰে, পুঁজিবাদী ব্যৱস্থাৰ ওপৰত আধিপত্যৰ বাবে বিশ্বৰ বিভিন্ন বৃহৎ শক্তিয়ে প্ৰতিযোগিতা চলোৱাৰ ফলত বিশ্ব অৰ্থনীতি গভীৰ সংকটৰ সন্মুখীন হৈছে৷ ইয়াৰ পৰিপ্ৰেক্ষিততে পুঁজিবাদী প্ৰবক্তাসকলে অচল টকা বুলি অভিহিত কৰা মাৰ্ক্সবাদ এক শক্তিশালী দৰ্শন হিচাপে আৰু সমাজতন্ত্ৰ এক সঠিক তথা বিকল্পহীন শক্তি হিচাপে পুনৰ মূৰ দাঙি উঠিছে৷ বৰ্তমান বিশ্বৰ বহু দেশেই পুঁজিবাদৰ চূড়ান্ত আগ্ৰাসী আৰু ভয়ংকৰ ৰূপটোক পৰাজিত কৰি সমাজতন্ত্ৰক পুনৰ্জীৱিত কৰি তুলিবলৈ চেষ্টা চলাইছে৷ এই পিনৰপৰা চাবলৈ গ'লে এই সময়ছোৱা সমাজতন্ত্ৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ বাবে শ্ৰমিক শ্ৰেণীৰ সংগ্ৰাম ব্যাপক আৰু শক্তিশালী কৰি তোলাৰ উপযুক্ত সময়৷\nকোনো সংগ্ৰামৰ পথেই মসৃণ আৰু চমু নহয়৷ সমাজতন্ত্ৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ বাবে চলোৱা সংগ্ৰামৰ পথ অধিক কণ্টকাকীৰ্ণ আৰু প্ৰত্যাহ্বানপূৰ্ণ হোৱাটো নিশ্চিত৷ তাতে প্ৰতিপক্ষ ধনে-জনে, বলে-ছলে শক্তিশালী হ'লে শ্ৰমিক শ্ৰেণীৰ সংগ্ৰাম ব্যাপক আৰু শক্তিশালী হোৱাৰ পাছতো ব্যৰ্থ হ'ব পাৰে৷ অতীতৰ প্ৰতিটো ভুলেই একোটা প্ৰয়োজনীয় শিকনি বাবে সমাজতন্ত্ৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ সংগ্ৰাম সফল কৰি তুলিবলৈ যাওঁতে ছোভিয়েট ৰাছিয়াৰ পতনৰ আঁৰৰ কাৰণ বা চীন প্ৰজাতন্ত্ৰৰ সমাজবাদী চৰিত্ৰ সলনি হোৱাৰ মূল কাৰণ বা ত্ৰিশ বছৰ ধৰি ক্ষমতাসীন হৈ থকাৰ পাছতো কঁকাল ভাঙি পৰা ওচৰ চুবুৰীয়া পশ্চিমবংগৰ বাঁওশক্তিৰ বিপৰ্যয়ৰ কাৰণসমূহো পুংখানুপুংখভাবে ফঁহিয়াই চোৱা উচিত৷ নক'লেও হয় যে বিশ্বৰ সকলো মাৰ্ক্সবাদী বা বাঁওপন্থীসকলে গৌৰৱোজ্জ্বল অক্টোবৰ বিপ্লৱৰ পাছত সমাজতন্ত্ৰৰ আৰ্হি হিচাপে প্ৰথমে ছোভিয়েট ৰাছিয়া আৰু পাছত চীনৰ ফালে চাই আছিল৷ বহুতেই হয় পুঁজিবাদ নিয়ন্ত্ৰিত, নহয় সামন্তবাদী লক্ষণযুক্ত নিজৰ দেশৰ ভৱিষ্যত ৰাছিয়া বা চীনৰ আৰ্হিত গঢ়াৰ সপোন দেখিছিল৷ কিন্তু বহুতেই মন নকৰিলে যে ছোভিয়েট ইউনিয়নত এক নতুন পুঁজিবাদী শক্তিয়ে ক্ষমতা কুক্ষিগত কৰিছে আৰু সমাজতান্ত্ৰিক আদৰ্শক সাম্ৰাজ্যবাদী আদৰ্শলৈ ৰূপান্তৰিত কৰিছে৷ মাও জে দঙৰ মৃত্যুৰ পাছত ‘মেকুৰীৰ ৰংটো প্ৰধান কথা নহয়, সি নিগনি ধৰিব পাৰিছে নে নাই, সেইটোহে প্ৰধান কথা' বুলি ভবা চীনৰ সমাজতান্ত্ৰিক শিবিৰৰ সমাজতন্ত্ৰ সম্পৰ্কীয় অস্পষ্ট নীতিকো বহুতেই সমৰ্থন জনালে৷ কিন্তু, চীনত নব্য উত্থিত বুৰ্জোৱা শক্তিয়ে বিশ্বজুৰি পূৰ্ণ পুঁজিবাদ প্ৰতিষ্ঠাৰ বাবে চলোৱা প্ৰয়াসক তেওঁলোকে মন নকৰিলে৷\nছোভিয়েট ৰাছিয়া আৰু চীন প্ৰজাতন্ত্ৰৰ কৃষক-শ্ৰমিকবিৰোধী চৰিত্ৰ আৰু অগণতান্ত্ৰিক দমন নীতি প্ৰত্যক্ষ কৰি বহুতেই সৰ্বহাৰাৰ একনায়কত্ববাদ ধাৰণাটো বিসৰ্জন দিব বিচাৰে৷ কিন্তু, সৰ্বহাৰাৰ একনায়কত্ববাদ ধাৰণাটো কেতিয়াও বৰ্জনীয় ধাৰণা নহয়৷ এখন সমাজতান্ত্ৰিক দেশক কোনবোৰ কৰ্মসূচীয়ে পুঁজিবাদী দেশলৈ ৰূপান্তৰিত কৰে সেইবোৰ চিনাক্ত কৰি সঠিক কৰ্মসূচীৰ খচৰা প্ৰস্তুত কৰিলে কৃষক-শ্ৰমিকেৰে গঠিত বিশাল জনসাধাৰণ সমাজতন্ত্ৰৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হ'ব আৰু সুদীৰ্ঘ সংগ্ৰামৰ মূৰকত মাৰ্ক্স-এংগেলছৰ সৰ্বহাৰাৰ একনায়কত্ববাদৰ ধাৰণাটোও প্ৰতিষ্ঠা হ'ব৷ অন্য অৰ্থত ক'বলৈ গ'লে, শ্ৰমিক শ্ৰেণীয়ে সমাজতন্ত্ৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ সংগ্ৰাম চলাই নিয়াৰ পূৰ্বে সমাজতন্ত্ৰৰ তাত্ত্বিক দিশসমূহ পৰ্যালোচনা কৰাটোও প্ৰয়োজন হৈ পৰে৷\nভাৰতবৰ্ষত সমাজতন্ত্ৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ সংগ্ৰামখন কেনেদৰে সফল কৰি তুলিব পৰা যাব, সেই বিষয়ে আলোচনা কৰাৰ পূৰ্বে এইটো স্পষ্ট হৈ ল'ব লাগিব যে ভাৰতত ব্ৰিটিছ সাম্ৰাজ্যবাদে ক্ষুদ্ৰ ক্ষুদ্ৰ সামন্তবাদী ৰাজ্যবোৰৰ পতন ঘটাই পুঁজিবাদৰ পথ প্ৰশস্ত কৰিছিল৷ ভাৰতবাসীয়ে কংগ্ৰেছ দলৰ নেতৃত্বত ব্ৰিটিছ সাম্ৰাজ্যবাদৰ শোষণ-শাসনৰপৰা মুক্তি বিচাৰিছিল ঠিকেই, কিন্তু মুক্তিৰ পাছত কোন পথেৰে দেশক আগুৱাই নিব, সেই লৈ বিশেষ চিন্তা-চৰ্চা কৰা নাছিল৷ কংগ্ৰেছ নেতৃত্বই নিঃসন্দেহে স্বাধীন দেশখনক ব্ৰিটিছ প্ৰৱৰ্তিত শাসন পদ্ধতিৰেই পৰিচালনা কৰাৰ বিষয়ে ভাবিছিল৷ স্বাধীনতা লাভৰ পাছত ভাৰতবৰ্ষৰ প্ৰতি আমেৰিকাকে ধৰি কোনো পুঁজিবাদী, সাম্ৰাজ্যবাদী দেশে সহায়ৰ হাত আগ বঢ়োৱা নাছিল৷ সহায়ৰ হাত আগ বঢ়াইছিল কেৱল সমাজতান্ত্ৰিক দেশ ছোভিয়েট ৰাছিয়াই৷ স্বাধীন ভাৰতৰ প্ৰথমগৰাকী প্ৰধানমন্ত্ৰী জৱাহৰলাল নেহৰুৱে ছোভিয়েট ৰাছিয়া ভ্ৰমণ কৰিবলৈ গৈ কম সময়তে উন্নয়ন আৰু সমৃদ্ধিৰ দিশে দোপত দোপে আগুৱাই যোৱা দেশখন দেখি মুগ্ধ হৈছিল৷ নেহৰুৱে ভাৰতকো ছোভিয়েট ৰাছিয়াৰ দৰেই আগুৱাই নিয়াৰ চিন্তা কৰিছিল৷ তেওঁ ভাৰতত প্ৰথম পঞ্চবাৰ্ষিক পৰিকল্পনাৰ জৰিয়তে ৰাছিয়াৰ সাহায্য লৈ চৰকাৰী পৃষ্ঠপোষকতাত বৃহৎ উদ্যোগ কিছুমান গঢ়ি তুলিবলৈ পদক্ষেপ লৈছিল৷ কিন্তু, নেহৰু আছিল ভাৰতবৰ্ষৰ জমিদাৰ আৰু নব্য উত্থিত পুঁজিপতি শ্ৰেণীয়ে অহৰহ লেকাম টানি থকা কংগ্ৰেছ দলৰ প্ৰতিনিধি৷ এই বুৰ্জোৱা শ্ৰেণীটোৱে ভাৰতত সমাজতন্ত্ৰ প্ৰতিষ্ঠা হোৱাটো কোনো কাৰণতে বিচৰা নাছিল৷ কাৰণ, সমাজতন্ত্ৰ হ'ল পুঁজিপতি আৰু জমিদাৰসকলৰ শ্ৰেণীস্বাৰ্থৰ সম্পূৰ্ণ বিপৰীত শাসন ব্যৱস্থা৷ এই বুৰ্জোৱা শ্ৰেণীটোৰ হেঁচাত পৰিয়েই ছোভিয়েট ৰাছিয়াৰ সমাজতান্ত্ৰিক শাসন ব্যৱস্থাত মুগ্ধ হোৱা নেহৰুৱে নিজৰ দেশতে গণতান্ত্ৰিক নিৰ্বাচনী প্ৰক্ৰিয়াৰে গঢ়ি উঠা কেৰালাৰ কমিডিনিষ্ট চৰকাৰক ১৯৫৭ চনত বৰ্খাস্ত কৰিছিল৷ দুই কুল ৰক্ষা কৰি নেহৰুৱে সমাজতান্ত্ৰিকো নহয়, পুঁজিবাদীও নহয়; মিশ্ৰ অৰ্থনীতিৰে দেশক আগুৱাই নিয়াৰ কথা ঘোষণা কৰিছিল৷ নেহৰুৱে ‘সমাজতান্ত্ৰিক ঠাঁচ'ত ‘মিশ্ৰ অৰ্থনীতি'ৰ পথেৰে আগুৱাই নিব খোজা দেশখনত পুঁজিবাদেহে প্ৰাধান্য লাভ কৰিলে অৰ্থাৎ ধনিক শ্ৰেণীহে পূৰ্বতকৈ বেছি লাভান্বিত হ'ল, শ্ৰমিক-কৃষক শ্ৰেণীৰ অৱস্থাৰ কোনো পৰিৱৰ্তন নহ'ল৷ বিংশ শতিকাৰ শেষৰ ফালে ভাৰতবৰ্ষই নব্য উদাৰতাবাদী নীতি গ্ৰহণ কৰাৰ ফলত ১৯৯৩-৯৪ চনৰপৰা বৰ্তমানলৈকে দেশত প্ৰায় ১,৮৫,০০জন কৃষকে আত্মহত্যা কৰিব লগা হৈছে৷ নব্য উদাৰতাবাদী অৰ্থনীতিত ক্ষুদ্ৰ উৎপাদনকাৰীসকলো নিঃকৰুণভাৱে নিষ্পেষিত হৈ আহিছে৷\nসি যি নহওক, ১৯২০ চনতেই ভাৰতৰ কমিউনিষ্ট পাৰ্টি প্ৰতিষ্ঠা হ'লেও বা অক্টোবৰ বিপ্লৱৰ সফলতাই সমগ্ৰ বিশ্বৰ লগতে ভাৰতৰ একাংশ মানুহক এক নতুন পথৰ সন্ধান দিলেও সামন্তবাদী সমাজৰ অৱশেষ ৰৈ যোৱা ভাৰতবৰ্ষৰ শ্ৰমিক-কৃষকসকলক সংগঠিত কৰি সমাজতান্ত্ৰিক সংগ্ৰামক ব্যাপক ৰূপ দিয়াটো কমিউনিষ্টসকলৰ বাবে সহজ কথা নাছিল৷ নিৰক্ষৰ বা অৰ্ধশিক্ষিত কৃষক-শ্ৰমিকসকলে ভাবিছিল যে দেশৰ শাসন ক্ষমতা স্বদেশী লোকসকলে লাভ কৰিলেই তেওঁলোকৰ সকলো অভাৱ-অভিযোগ দূৰ হ'ব৷ কেৱল তেওঁলোকেই নহয়, নব্য উত্থিত মধ্যবিত্ত শ্ৰেণীয়েও ভাবিছিল যে দেশৰ সমৃদ্ধিৰ স্বাৰ্থত শাসন ব্যৱস্থাৰ ব্যাপক পৰিৱৰ্তন নহয়, শাসক পক্ষৰ পৰিৱৰ্তনহে প্ৰয়োজন৷ ভাৰতবৰ্ষই স্বাধীনতা লাভ কৰাৰ পাছত চালুকীয়া বুৰ্জোৱা শ্ৰেণীয়ে মূলতঃ কৃষকসকলৰ সমৰ্থন লৈ আৰু তেওঁলোকৰ প্ৰতিও সহায়-সহযোগিতা আগ বঢ়াই নিজৰ ভেটি নিকপকপীয়া কৰিবলৈ ‘নিয়ন্ত্ৰিত ব্যৱস্থা'টো প্ৰৱৰ্তন কৰা পৰিলক্ষিত হ'ল৷ ভাৰতৰ শ্ৰমিক শ্ৰেণীয়ে পুঁজিবাদী ব্যৱস্থাৰ বিৰোধিতা কৰি আহিলেও শোষিত কৃষক শ্ৰেণীৰ সহযোগিতা আৰু সমৰ্থনৰ বাবেই দেশখনত পুঁজিবাদী ৰাজনৈতিক ব্যৱস্থা দীৰ্ঘস্থায়ী হৈ পৰিছে৷ ‘সমাজবাদী ব্যৱস্থাত উৎপাদনৰ আহিলাসমূহৰ ওপৰত মালিকানাৰ অধিকাৰ নাথাকে বাবে কৃষিভূমিৰ ওপৰতো কৃষকসকলৰ মালিকীস্বত্ব নাথাকিব' – এনে যুক্তিৰে বুৰ্জোৱা শ্ৰেণীয়ে তেওঁলোকৰ বহতীয়া প্ৰচাৰ মাধ্যমৰ সহায়ত ব্যাপক প্ৰচাৰ চলাই অহাৰ কাৰণেই ভাৰতৰ বিশাল কৃষক শ্ৰেণীয়ে পুঁজিবাদী ব্যৱস্থাৰ প্ৰতি সমৰ্থন আগ বঢ়াই আহিছে৷ নক'লেও হয় যে কৃষকসকলে শ্ৰমজীৱী বিপ্লৱী শ্ৰেণীৰ পৰিৱৰ্তে মালিক শ্ৰেণীলৈ সমৰ্থন আগ বঢ়োৱাৰ ফলতে ‘পেৰি কমিউন'ৰ পতন হৈছিল৷ ইপিনে, ছোভিয়েট ৰাছিয়াত শ্ৰমিক শ্ৰেণীয়ে কৃষকসকলৰ পূৰ্ণ সমৰ্থন লাভ কৰিছিল বাবেই বলছেভিক বিপ্লৱৰ লগতে পৰৱৰ্তী অন্যান্য সমাজতান্ত্ৰিক বিপ্লৱবোৰো সফল হৈছিল৷\nভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনক কংগ্ৰেছৰ সলনি কমিউনিষ্ট দলে নেতৃত্ব দিয়াৰ সুযোগ পোৱা হ'লে স্বাধীন ভাৰতবৰ্ষ নিশ্চিতভাৱেই সমাজতান্ত্ৰিক পথেৰে আগুৱাই গ'লহেঁতেন৷ তথাপি, স্বাধীন ভাৰতত বাঁওপন্থীসকলে সমাজতান্ত্ৰিক সংগ্ৰামৰ শলিতাডাল বিভিন্ন প্ৰতিকূলতা নেওচি হ'লেও জ্বলাই ৰাখিছে৷ পশ্চিমবংগত বাঁওপন্থী দলে অনেক ত্ৰুটি-বিচ্যুতি থকা সত্ত্বেও ধাৰাবাহিকভাবে ত্ৰিশ বছৰ ধৰি শাসন চলাই এক নজিৰেই সৃষ্টি কৰিছিল৷ দেশৰ চৌপাশে বৃহৎ পুঁজিপতি নিয়ন্ত্ৰিত সোঁপন্থী সাম্প্ৰদায়িক ৰাজনীতিৰ প্ৰচণ্ড বতাহ বলি থকাৰ মাজতো কেৰালাত সগৰ্বে ৰঙা পতাকা উৰি আছে আৰু কালি-পৰহিলৈকে ত্ৰিপুৰাতো উৰি আছিল৷ কেৰালা আৰু ত্ৰিপুৰাত বাঁওপন্থী দল ক্ষমতাসীন হৈ থকাৰ মূল কাৰণ হ'ল, তেওঁলোকে পুঁজিবাদৰ সহজাত প্ৰৱণতাবোৰৰ স্বাধীনতাক প্ৰতিহত কৰিবলৈ দীৰ্ঘদিন ধৰি চলোৱা সংগ্ৰামত সফলতা অৰ্জন কৰিছে৷\nনব্য উদাৰতাবাদ আৰু আন্তৰ্জাতিক বিত্তপুঁজিয়ে বৰ্তমান ভাৰতবৰ্ষত শক্তিশালী ৰূপ ধাৰণ কৰিছে৷ ইমানদিনে দেশীয় বুৰ্জোৱা শ্ৰেণীয়ে কৃষিখণ্ডৰ সৈতে জড়িত বৃহৎ অংশৰ সহযোগত শাসনৰ বাঘজৰী ধৰি থাকিলেও বৰ্তমান সেই নিৰ্ভৰশীলতা নিঃশেষ হৈ পৰিছে৷ বৃহৎ পুঁজি নিয়ন্ত্ৰিত শাসক গোষ্ঠীয়ে কৃষিখণ্ডৰ ওপৰত প্ৰবলভাৱে আক্ৰমণ কৰাৰ ফলত কৃষকসকলৰ মাজত হাহাকাৰ অৱস্থাৰ সৃষ্টি হৈছে৷ ইপিনে, আগ্ৰাসী ৰূপ ধাৰণ কৰিছে সাম্প্ৰদায়িক ৰাজনীতিয়ে৷ দেশৰ শ্ৰমিক-কৃষকক মৌলিক সমস্যাবোৰৰ প্ৰতি পিঠি দি অযথা ধৰ্মীয় বিতৰ্কত লিপ্ত হৈ থাকিবলৈ প্ৰৰোচিত কৰিছে৷ এই সময়ছোৱাতে বৃদ্ধি পাইছে সমাজতান্ত্ৰিক সংগ্ৰামৰ প্ৰাসংগিকতা৷ ক'বলৈ গ'লে, পুঁজিবাদৰ সহজাত প্ৰৱণতাবোৰৰ স্বাধীনতাক প্ৰতিহত কৰি সমাজতান্ত্ৰিক সংগ্ৰামক জোৰদাৰ কৰি তোলাৰ সুৱৰ্ণ সুযোগ বাঁওশক্তিবোৰৰ সন্মুখত উপস্থিত হৈছে৷ ইমানদিনে আওৰাই অহা তাত্ত্বিক কথাবোৰ কাৰ্যক্ষেত্ৰত ৰূপায়ণ কৰাৰ সুযোগ নল'লে ঐতিহাসিকভাৱেই এক ডাঙৰ ভুল কৰা হ'ব৷\nভাৰতবৰ্ষত সমাজতান্ত্ৰিক সংগ্ৰামখন সফলভাৱে আগুৱাই নিবলৈ হ'লে দেশৰ সকলো শোষিত-তোষিত-নিপীড়িত লোকক সংগ্ৰামখনৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত কৰি তুলিবই লাগিব৷ ইমানদিনে দেশীয় বুৰ্জোৱাৰ ছত্ৰছায়াত থকা কৃষিখণ্ডৰ সৈতে জড়িতসকলৰ ব্যাপক সমৰ্থনে এই সংগ্ৰামক এক নতুন মাত্ৰা দিব৷ ইয়াৰ লগে লগে শক্তিশালী কৰি তুলিব লাগিব বিকল্প গণ মাধ্যমক৷ উল্লেখ নিষ্প্ৰয়োজন, বুৰ্জোৱা শ্ৰেণী আৰু পুঁজিপতি নিয়ন্ত্ৰিত মূলসুঁতিৰ গণমাধ্যমে সমাজতান্ত্ৰিক সংগ্ৰামক বা বাঁওশক্তিক দুৰ্বল কৰিবলৈ অহৰহ অপচেষ্টা চলাই থাকে৷ তেওঁলোকে নন্দীগ্ৰাম আৰু চিংগুৰৰ শিল্পায়ন প্ৰসংগত পশ্চিমবংগৰ বাঁওপন্থী দলে কৰা ভুলৰ সুযোগ লৈ ৰাজ্যখনত বাঁওপন্থী চৰকাৰৰে পতন মাতি অনা নাই, সামগ্ৰিকভাৱে ভাৰতৰ বাঁওপন্থী আন্দোলনৰে বিস্তৰ ক্ষতি কৰিলে৷ তেওঁলোকেই পুঁজিবাদী সমাজৰ ৰংচঙীয়া ছবি এখন দাঙি ধৰি নগৰীয়া মধ্যবিত্ত শ্ৰেণীৰ বাঁওশক্তিৰ প্ৰতি থকা সমৰ্থনো দ্ৰুত গতিত কমাই আনিলে৷\nবিকল্প গণমাধ্যমৰ সহায়ত দেশৰ জনগণক, বিশেষকৈ মধ্যবিত্ত পৰিয়ালৰ যুৱ প্ৰজন্মক বুজাই দিয়া ভাল হ'ব যে অৰ্থনৈতিক উদাৰীকৰণৰ ফলতে লেটিন আমেৰিকাৰ থলুৱা অৰ্থনীতি গভীৰ সংকটত পতিত হৈছিল আৰু সেই সংকটে কৃষক-শ্ৰমিকৰ লগতে নগৰীয়া মধ্যবিত্ত শ্ৰেণীটোকো জোলোকা-জোলোকে পানী খুৱাইছিল৷ উপায়ান্তৰ নাপাই লেটিন আমেৰিকাবাসীয়ে পুঁজিবাদৰ সহজাত প্ৰৱণতাবোৰক প্ৰতিহত কৰিবৰ বাবে শক্তিশালী সংগ্ৰাম গঢ়ি তুলিছিল আৰু সেই সংগ্ৰামৰ ফলতে দেশখনত সাম্ৰাজ্যবাদবিৰোধী বাঁওপন্থী দলবোৰ ক্ষমতাসীন হৈ পৰে৷ ভাৰততো অৰ্থনৈতিক উদাৰীকৰণক প্ৰতিহত কৰাত আৰু মূল বিত্তীয় প্ৰতিষ্ঠানসমূহক ৰাজহুৱা খণ্ডত বাহাল ৰখাত দেশৰ বাঁও-গণতান্ত্ৰিক সংগ্ৰামবোৰ বহু পৰিমাণে সফল হৈছিল৷ ইয়াৰ ফলস্বৰূপে ২০০৮ চনত চীনক বাদ দি বিশ্বজুৰি আৰম্ভ হোৱা বিত্তীয় সংকটে ভাৰতক ক্ষতিগ্ৰস্ত কৰিব নোৱৰিলে৷ ভাৰতৰ বাঁও-গণতান্ত্ৰিক শক্তিৰ সময়োচিত পদক্ষেপৰ বাবেই তদানীন্তন কংগ্ৰেছ চৰকাৰে বা ইদানীন্তন বিজেপি চৰকাৰে নগৰীয়া মধ্যবিত্ত শ্ৰেণীৰ সমৰ্থন লাভ কৰি থাকিল বা আছে৷ আমোদজনকভাৱে, সেই সময়ত পুঁজিপতি নিয়ন্ত্ৰিত গণমাধ্যমে ব্যাপক হাৰত প্ৰচাৰ চলালে যে ডঃ মনমোহন সিঙৰ দৰে এগৰাকী প্ৰখ্যাত আৰু সুদক্ষ অৰ্থনীতিবিদৰ নেতৃত্বৰ বাবেই ভাৰতক বিত্তীয় সংকটে স্পৰ্শ কৰিব নোৱাৰিলে৷ বৰ্তমান মূলসুঁতিৰ গণমাধ্যমে ব্যাপক হাৰত প্ৰচাৰ চলায় যে নৰেন্দ্ৰ মোদীৰ দৰে দক্ষ প্ৰধানমন্ত্ৰী এজনে দেশ তথা জনগণৰ মংগলৰ কথা ভাবিয়েই বিমুদ্ৰাকৰণ, জিএছটিৰ দৰে অৰ্থনৈতিক নীতি গ্ৰহণ কৰিছে৷ মোদীৰ দৰে এগৰাকী নেতা নেতৃত্বত থাকিলে জনসাধাৰণ নিৰাপত্তাহীনতাত ভুগিব নালাগে৷ এনেধৰণৰ প্ৰপাগেণ্ডাক প্ৰতিহত কৰি বিকল্প গণমাধ্যমৰ জৰিয়তে জনগণক বুজাই দিব লাগিব যে অৰ্থনীতিৰ বৃদ্ধি-বিকাশৰ সুফল সাধাৰণ শ্ৰমিক-কৃষক, ক্ষুদ্ৰ উৎপাদনকাৰী আদিয়ে লাভ নকৰে, ভিন্ন শ্ৰেণীৰ পুঁজিপতি, ধনী খেতিয়ক, উচ্চ মধ্যবিত্ত শ্ৰেণীয়েহে লাভ কৰে৷\nযিকোনো এখন গণসংগ্ৰাম সফল কৰাৰ ক্ষেত্ৰত মধ্যবিত্ত শ্ৰেণীৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা থাকে৷ মধ্যবিত্ত শ্ৰেণীৰ মাজৰপৰাই সাহিত্যিক, সাংবাদিক, সমাজসেৱী, ৰাজনীতিক, বিজ্ঞানী আদি সমাজৰ অগ্ৰণী ব্যক্তিসকলৰ সৃষ্টি হৈ আহিছে৷ এই ব্যক্তিসকলে জনমত গঠনৰ ক্ষেত্ৰত এক উল্লেখযোগ্য ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিব পাৰে বাবে তেওঁলোকক পুঁজিবাদী শাসক-শোষক পক্ষই বিভিন্ন বঁটা-বাহন, বিত্তীয় প্ৰলোভন, পদবী আদি দি সন্তুষ্ট কৰি ৰাখিব বিচাৰে৷ পুঁজিবাদী পক্ষৰ ওচৰত সহজে বিক্ৰী যোৱা আদৰ্শচ্যুত সুবিধাবাদী মধ্যবিত্ত শ্ৰেণীয়েই একোখন গণসংগ্ৰামক বিফল কৰি তোলাৰ বহু উদাহৰণেই ইতিহাসত পোৱা যায়৷ সেয়ে ৰগৰ কৰি কোৱা হয় – একোখন গুৰুত্বপূৰ্ণ সংগ্ৰামৰ সমদলত মধ্যবিত্ত পৰিয়ালৰ নেতাসকলক সদায় মাজত ৰাখিব লাগে; তেওঁলোকক সমদলৰ আগত যাবলৈ দিলে সামান্য প্ৰতিৰোধ পালেই আত্মসমৰ্পণ কৰিব আৰু পিছত যাবলৈ দিলে দৌৰি পলাব৷ এয়া আশাব্যঞ্জক কথা যে সংখ্যাত তাকৰ হ'লেও সকলো সময়তে মধ্যবিত্ত শ্ৰেণীৰ মাজৰপৰাই সঁচা পৰিৱৰ্তনকামী আৰু যিকোনো কঠিন পৰিস্থিতিতে নিজৰ নীতি-আদৰ্শত অচল-অটল হৈ থকা এচাম ব্যক্তি ওলাই আহে আৰু তেওঁলোকেই সমাজতান্ত্ৰিক সংগ্ৰামখন আগুৱাই নিব বিচাৰে৷\nআজিৰপৰা ত্ৰিশ-পঁইত্ৰিশ বছৰৰ পূৰ্বে নগৰীয়া মধ্যবিত্ত পৰিয়ালৰ বহু যুৱকেই সমাজবাদী আদৰ্শৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হৈছিল আৰু তেওঁলোকে উদ্ভাৱনীমূলক চিন্তা-চৰ্চা আৰু উৎসৰ্গিত মনোভবেৰে বাঁওপন্থী সংগ্ৰামক শক্তিশালী কৰি তুলিছিল৷ কিন্তু, চলিত শতিকাৰ প্ৰাৰম্ভৰপৰা বুৰ্জোৱা শ্ৰেণীয়ে মধ্যবিত্ত পৰিয়ালৰ যুৱক-যুৱতীসকলক পুঁজিবাদৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত কৰি তোলাত সমগ্ৰ ভাৰততে বাঁওশক্তি দুৰ্বল হৈ পৰিছিল৷ কথাষাৰ এনেদৰেও ক'ব পাৰি – পুঁজিবাদৰ স্বাভাৱিক প্ৰৱণতাসমূহক প্ৰতিৰোধ কৰিবলৈ বিচৰা মূল শক্তিটোক নিশকতীয়া কৰি তোলাত পুঁজিবাদী প্ৰবক্তাসকল আদৰ্শগতভাৱে আৰু তত্ত্বগতভাৱে বহু পৰিমাণে সফল হৈছিল৷ কিন্তু, ২০১৪ চনত সাম্প্ৰদায়িক বিজেপি চৰকাৰে দেশৰ ক্ষমতা দখল কৰাৰ লগে লগে এপিনে সাম্প্ৰদায়িকতাবাদ, ফেছিবাদ আদি অশুভ শক্তিবোৰ মূৰ দাঙি উঠিল আৰু আনপিনে প্ৰগতিবাদী, যুক্তিবাদী, মুক্তচিন্তক, গণতন্ত্ৰপ্ৰেমী আদি ব্যক্তিসকলো সমানেই সক্ৰিয় হৈ পৰিল৷ এনে কাৰণতে এই সময়ছোৱাই যে পুঁজিবাদবিৰোধী সমাজতান্ত্ৰিক সংগ্ৰামখন আগুৱাই নিয়াৰ সবাতোকৈ উপযুক্ত সময়, সেই কথা আমি বাৰে বাৰে কৈ আহিছো৷ এতিয়াও এচাম লোক ‘ডিজিটেল ইণ্ডিয়া'ৰ স্বপ্নত বিভোৰ হৈ থাকিলেও তিনি বছৰ পূৰ্বে ‘আচ্ছে দিন'ৰ সপোন দেখা বেছিভাগেই স্বপ্নভংগৰ যন্ত্ৰণা সাবটিব লগা হ'ল৷ এই স্বপ্নহাৰা-বিভ্ৰান্ত জনগণক সঠিক পথ দেখুৱাব লাগিব বাঁওশক্তিবোৰেই৷\nসমাজতন্ত্ৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ বাবে গণ সংগ্ৰাম গঢ়ি তোলা আৰু এখন সমাজতান্ত্ৰিক ৰাষ্ট্ৰ বা বাঁওশক্তিৰে গঠিত এখন ৰাজ্য চৰকাৰ সুচাৰুভাৱে পৰিচালনা কৰা – একেই কথা নহয়৷ ভাৰতৰ দৰে অতিকেন্দ্ৰিক বুৰ্জোৱা ৰাষ্ট্ৰ ব্যৱস্থাত প্ৰাদেশিক বাঁওপন্থী চৰকাৰকেইখনে বিভিন্ন সমস্যাৰ সন্মুখীন হৈ অহা দেখি আহিছো৷ সবাতোকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ সমস্যাটো হ'ল, ৰাজ্য চৰকাৰক নব্য উদাৰতাবাদী নীতি গ্ৰহণ কৰিবলৈ কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে প্ৰয়োগ কৰা প্ৰবল হেঁচা৷ বহু সময়ত দেখা যায় যে কোনো ৰাজ্য চৰকাৰে নব্য উদাৰতাবাদী নীতি গ্ৰহণ কৰিব নিবিচাৰিলে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে বিত্তীয় অনুদান, ঋণ আদি বন্ধ কৰি দিয়াৰ ভাবুকি দিয়ে৷ ইপিনে, কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ শ্ৰুতলিপিমতে বিশ্বায়নমুখী হৈ পৰা ৰাজ্য চৰকাৰসমূহৰ অৰ্থনৈতিক বিকাশ-উন্নয়নৰ ছবি এখন হোৱাই-নোহোৱাই প্ৰচাৰ চলাই থাকিবলৈ পুঁজিপতি নিয়ন্ত্ৰিত মূলসুঁতিৰ প্ৰচাৰ মাধ্যম আছেই৷ এই সমস্যাসমূহ মোকাবিলা কৰিবলৈ যাওঁতে অথবা ৰাজ্যৰ অৰ্থনৈতিক বিকাশৰ বাবে সংশ্লিষ্ট চৰকাৰসমূহে কোনো কৰ্মসূচী-পৰিকল্পনা গ্ৰহণ কৰোতে তেওঁলোকে যাতে কোনো পৰিস্থিতিতে পুঁজিবাদৰ স্বাভাৱিক প্ৰৱণতাবোৰৰ স্বাধীনতাৰ প্ৰতি আনুগত্যক স্বীকাৰ কৰি ল'ব লগা নহয়, তাৰ প্ৰতি সদাসতৰ্ক হৈ থকা উচিত৷ পদে পদে সন্মুখীন হোৱা সমস্যাবোৰ প্ৰত্যক্ষ বা পৰোক্ষভাৱে স্বীকাৰ কৰি লোৱাৰ অৰ্থই হ'ল – প্ৰকৃত বাঁওপন্থী চৰিত্ৰ ত্যাগ কৰি পুঁজিবাদৰ সহজাত প্ৰৱণতাসমূহৰ স্বাধীনতাৰ প্ৰতি আনুগত্যক স্বীকাৰ কৰি লোৱা৷ বাঁওপন্থী ৰাজ্য চৰকাৰসমূহে বুৰ্জোৱা ৰাষ্ট্ৰ ব্যৱস্থাৰ বিৰুদ্ধে ক'ত, কেতিয়া আৰু কেনেদৰে সংগ্ৰাম কৰিব লাগিব, সেয়া পৰিৱেশ-পৰিস্থিতি চাই নিৰ্ণয় কৰিব লাগিব৷ বিভিন্ন বাধ্যবাধকতা আৰু সীমাবদ্ধতাৰ বাবে চৰকাৰে কিছুমান অভিলাষী কাৰ্যসূচী ৰূপায়ণ কৰিব নোৱাৰিব পাৰে, কিন্তু প্ৰচেষ্টা অব্যাহত ৰাখিব লাগিব আৰু সকলো সময়তে সৰ্বসাধাৰণৰ প্ৰতি সহমৰ্মিতা প্ৰদৰ্শন কৰিব লাগিব৷ অৱশ্যে, বাঁওশক্তিৰ ৰাজ্য চৰকাৰসমূহে কেন্দ্ৰই বিভিন্ন জনকল্যাণকামী আঁচনি ৰূপায়ণৰ বাবে আবন্টন কৰা পুঁজিৰ সদ্ব্যৱহাৰ কৰি বা নিজৰ ক্ষমতাৰ ভিতৰত থকা সকলো আঁচনিৰ ৰূপায়ণ ঘটাই সকলো সময়তে সৰ্বসাধাৰণৰ কাষত থকাৰ চেষ্টা নচলোৱা নহয়৷ সেই প্ৰচেষ্টাসমূহেই কৃষক আৰু শ্ৰমিকেৰে গঠিত সৰ্বসাধাৰণক শ্ৰেণীসংগ্ৰামৰ বাবে উদ্বুদ্ধ কৰি ৰাখে৷\nপ্ৰশ্ন হয় – সমাজতান্ত্ৰিক সংগ্ৰামখন আগুৱাই নিবলৈ যাওঁতে পুঁজিবাদৰ স্বাভাৱিক প্ৰৱণতাবোৰক প্ৰতিহত কৰিব লাগে ঠিকেই, কিন্তু আৰ্থ-সামাজিক বিকাশৰ বাবে ঔদ্যোগীকৰণ কেনে পদ্ধতিৰে হ'ব? এই প্ৰশ্নৰ উত্তৰ এসময়ত জ্যোতি বসু নেতৃত্বাধীন পশ্চিমবংগৰ বাঁও চৰকাৰে নিৰ্মাণ কৰা ‘বক্ৰেশ্বৰ তাপ বিদ্যুৎ প্ৰকল্প'ৰ উদাহৰণ দাঙি ধৰিয়েই দিব পাৰি৷ উক্ত প্ৰকল্প প্ৰতিষ্ঠাৰ বাবে প্ৰয়াত ইন্দিৰা গান্ধী নেতৃত্বাধীন কংগ্ৰেছ চৰকাৰে বিত্তীয় সাহায্য প্ৰদান কৰাটো দূৰৈৰ কথা, লাইচেঞ্চ পৰ্যন্ত দিবলৈ ৰাজি হোৱা নাছিল৷ তেনে পৰিস্থিতিত জ্যোতি বসুৱে ‘আমি নিজাববীয়াকৈ তাপবিদ্যুৎ প্ৰকল্প গঢ়ি তুলিম' বুলি ঘোষণা কৰিছিল৷ প্ৰয়োজনীয় পুঁজিৰ বাবে তেওঁ মুষ্টি ভিক্ষাৰ আহ্বান জনোৱাত যিয়ে যেনেকৈ পাৰে, তেনেকৈ প্ৰকল্পৰ পুঁজিলৈ দান-বৰঙণি আগ বঢ়াইছিল৷ কৰ্মচাৰীসকলে দান কৰিছিল এদিনৰ দৰমহা৷ বাঁওপন্থী আদৰ্শ তথা সমাজতান্ত্ৰিক সংগ্ৰামৰ প্ৰতি আনুগত্য প্ৰকাশ কৰি পশ্চিমবংগৰ জনসাধাৰণে দাঙি ধৰা দৃষ্টান্ত কোনো কাৰণতে পাহৰি যাব নোৱাৰি৷\nএই দৃষ্টান্তই এনে সত্যও প্ৰতিষ্ঠা কৰিলে যে বেংক আদি বিভিন্ন বিত্তীয় অনুষ্ঠানৰপৰা ধন সংগ্ৰহ বা ৰাষ্ট্ৰৰ আৰ্থিক অনুদানেই কেৱল পুঁজি নহয়, সমাজ ব্যৱস্থা পৰিৱৰ্তনৰ বাবে আন্তৰিক সদিচ্ছা আৰু জনগণৰপৰা লাভ কৰা ব্যাপক সহযোগিতাই হ'ল এখন চৰকাৰৰ বাবে সবাতোকৈ ডাঙৰ পুঁজি৷ নন্দীগ্ৰাম আৰু চিংগুৰৰ শিল্পায়নৰ প্ৰসংগত ভুল সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰা ইদানীন্তন পশ্চিমবংগৰ বাঁওশক্তিসমূহেও তেওঁলোকৰ প্ৰতি এসময়ত সৰ্বসাধাৰণে পোষণ কৰা প্ৰগাঢ় বিশ্বাস আৰু আস্থাক ঘূৰাই অনাৰ চেষ্টা চলোৱা উচিত৷ সি যি নহওক, এতিয়াও ক্ষমতাসীন বাঁওপন্থী চৰকাৰখনে বৃহৎ উদ্যোগ গঢ়ি তুলিবলৈ ৰাজহুৱা আৰু সমবায় খণ্ডৰ আশ্ৰয় ল'ব পাৰে৷ কিন্তু, তেওঁলোকে বৃহৎ উদ্যোগ প্ৰতিষ্ঠাৰ বাবে যিকোনো পথ গ্ৰহণ কৰিলে অতি সোনকালেই সংশোধনবাদী শক্তিলৈ ৰূপান্তৰিত হোৱাৰ লগতে শ্ৰমিক-কৃষকৰপৰা ক্ৰমাৎ বিচ্ছিন্ন হৈ পৰিব৷\nসি যি নহওক, অসমৰ দৰে জাতীয়তাবাদী, ৰাষ্ট্ৰীয়তাবাদী, ক্ষুদ্ৰ আঞ্চলিকতাবাদী আদি বিভিন্ন ৰাজনৈতিক শিবিৰ সক্ৰিয় হৈ থকা আৰু ভিন্ন সৰু-বৰ জনগোষ্ঠীৰে ভৰা ৰাজ্য এখনত সমাজতান্ত্ৰিক সংগ্ৰাম সফল কৰি তুলিব পৰা যাবনে? জনগোষ্ঠীসমূহৰ গাইগুটীয়া আশা-আকাংক্ষাবোৰক যথোচিত সন্মান জনাই তেওঁলোকৰ মাজৰ বৃহত্তৰ শ্ৰমজীৱী অংশটোক একেখন পতাকাৰ তলত সমবেত কৰাটো সম্ভৱনে? এই প্ৰশ্নবোৰৰ উত্তৰ বিচাৰি নিৰ্মোহ আৰু বিস্তৃত আলোচনা কৰাৰ স্থল আছে৷ পৰৱৰ্তী সময়ত এই বিষয়ে আলোচনা আগ বঢ়োৱাৰ প্ৰসাস কৰিম৷\nNo Comments : "সমাজতন্ত্ৰৰ শেহতীয়া ৰূপ আৰু পথ (টুনুজ্যোতি গগৈ)"