Folistar in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Folistar ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nFerivit (1 प्रकार उपलब्ध) Fermus Xt (1 प्रकार उपलब्ध) Feronia Xt (3 प्रकार उपलब्ध) Ferox Xt (1 प्रकार उपलब्ध) Ferozorb (2 प्रकार उपलब्ध) Ferrochelate XT (1 प्रकार उपलब्ध) Fol5(2 प्रकार उपलब्ध) Folera (1 प्रकार उपलब्ध) Folgel (1 प्रकार उपलब्ध)\nFolistar के सारे विकल्प देखें\nFolistar की जानकारी\nFolistar ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Folistar Benefits & Uses in Assamese\nFolistar ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Folistar Dosage & How to Take in Assamese\nFolistar-ৰ উপাদানসমূহ- Folistar Active Ingredients in Assamese\nFolistar ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Folistar Side Effects in Assamese\nFolistar সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Folistar Related Warnings in Assamese\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Folistarৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Folistar with Other Drugs in Assamese\nFolistar মতভেদসমূহ- Folistar Contraindications in Assamese\nFolistar ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Folistar in Assamese\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Folistar ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Folistar Interactions with Food and Alcohol in Assamese\nFolistar ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Folistar Benefits & Uses in Assamese\nFolistar তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nFolistar ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Folistar Dosage & How to Take in Assamese\nFolistar-ৰ উপাদানসমূহ - Folistar Active Ingredients in Assamese\nFolistar ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Folistar Side Effects in Assamese\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Folistar ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nFolistar সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Folistar Related Warnings in Assamese\nFolistar-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nFolistar গৰ্ভৱতী মহিলাৰ বাবে সুৰক্ষিত।\nFolistar-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nস্তন্যপায়ী মহিলাই পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ কখা চিন্তা নকৰাকৈ Folistar ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে।\nবৃক্কত Folistar কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nFolistar গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত বৃক্ক ত প্ৰতিকূল প্ৰভাৱ পৰিব পাৰে। আপুনি আপোনাৰ দেহত যদি কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া দেখা পায় তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক। কেৱল আপোনাৰ চিকিতসকে পৰামৰ্শ দিলেহে পুনৰ আৰম্ভ কৰিব।\nযকৃতত Folistar কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nকলিজা ৰ বাবে Folistar কেতিয়াবাহে ক্ষতিকাৰক।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Folistar ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nFolistarএ হৃদয়ত ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। আপুনি যদি তেনেকুৱা প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰে তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক আৰু চিকিতসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহে পুনৰ আৰম্ভ কৰক।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Folistarৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Folistar with Other Drugs in Assamese\nFolistar তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nFolistar মতভেদসমূহ - Folistar Contraindications in Assamese\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Folistar লোৱা অনুচিত যাতে -\nFolistar ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Folistar in Assamese\nএই Folistar-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Folistar লোৱাটোৱে কোনো আসক্তিৰ সৃষ্টি নকৰে।\nহয়, আপুনি Folistar লোৱাৰ পিছত বাহন অথবা গধুৰ মেচিন অপাৰেট কৰিব পাৰে যিহেতু ই কোনোধৰণৰ তন্দ্ৰাভাৱৰ সৃষ্টি নকৰে।\nহয়, কিন্তু ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ মতেহে Folistar লওক।\nমানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ বাবে Folistar লৈ কোনো লাভ নাই।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Folistar ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Folistar Interactions with Food and Alcohol in Assamese\nখাদ্য আৰু Folistarৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nআপুনি Folistar সেৱনৰ সময়ত কেতবোৰ খাদ্য সেৱনৰ ফলত দৰৱে কাম কৰাৰ ক্ষেত্ৰত বেছি সময় ল'ব পাৰে। আপুনি ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অনুসৰণ কৰক।\nমদ আৰু Folistarৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nFolistarৰ সৈতে মদ্যপানৰ প্ৰভাৱৰ বিষয়ে একো কোৱাটো এতিয়া কঠিন। কিয়নো এইবিষয়ে এতিয়ালৈ একো গৱেষণা হোৱা নাই।\nFolistar से जुड़े सवाल और जवाब\nक्‍या ज्‍यादा Folistar खाने के हानिकारक प्रभाव हो सकते हैं?\nलंबे समय तक Folistar की 800 से 1200 माइक्रोग्राम की खुराक लेने की वजह से ह्रदय रोग, फेफड़ों और प्रोस्‍टेट कैंसर होने का खतरा रहता है।\nक्‍या स्पाइना बिफिडा से बचने के लिए Folistar ले सकते हैं?\nस्पाइना बिफिडा एक जन्‍मदोष है जिसमें रीढ़ की हड्डी और मेरुदंड ठीक तरह से नहीं बन पाते हैं। इसे न्‍यूरल ट्यूब दोष की श्रेणी में रखा गया है। इस दोष के कारण भ्रूण की न्‍यूरल ट्यूब ठीक तरह से बंद नहीं हो पाती है और इस वजह से भ्रूण की रीढ़ की हड्डी पूरी तरह से नहीं बन पाती है। रिसर्च के मुताबिक Folistar भ्रूण को स्पाइना बिफिडा से बचाती है।\nक्या Folistar का इस्तेमाल सुरक्षित है?\nटैबलेट के अलावा फोलिक एसिड इंजेक्‍शन द्वारा लेना सुरक्षित है। Folistar की दिन में 1000 माइक्रोग्राम से कम खुराक लेनी चाहिए।\nFolistar ৰ অনুকল্প - Substitutes for Folistar in Assamese\nFolistar के लिए सारे विकल्प देखें\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Folistar লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Folistar ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Folistar সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Folistar ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Folistar সেৱন কৰে?


ক’লা চুলি আৰু বগা দাঁত-প্ৰদীপ বৰা – ফটাঢোল\nOctober 1, 2021 গল্প\tOne comment\nক’লা চুলি আৰু বগা দাঁত-প্ৰদীপ বৰা\nবৰুৱা মানে ভদ্ৰকান্ত বৰুৱাৰ কথা ক’বলৈ লৈছোঁ৷ একুৰি বছৰৰ আগৰ বৰুৱাৰপৰা বৰ্তমানৰ বৰুৱালৈ পৰিৱৰ্তনৰ মহাগাঁথা ৷পৰিৱৰ্তন মানে আকাশৰপৰা পাতাললৈ পৰিৱৰ্তন,পোহৰৰপৰা আন্ধাৰলৈ পৰিবৰ্তন ৷ পৰিৱৰ্তন তেওঁৰ শাৰীৰিক সৌন্দৰ্যৰ।তেওঁ দুৱাৰ খিৰিকী বন্ধ কৰি কুৰি বছৰৰ আগৰ একপি ফটো লৈ তিনিফুটীয়া দাপোণখনৰ সন্মুখত থিয় হৈ নিজৰ শাৰিৰীক সৌন্দৰ্য,আকৃতি,প্ৰকৃতি দাপোণৰ প্ৰতিবিম্বৰ লগত তুলনা কৰি নিজৰে হাঁহিমেই নে কান্দিমেই অৱস্থা হৈছে ৷\nএকুৰি বছৰৰ আগতে তেওঁ কুৰি বছৰীয়া চফল ডেকা ‘ভদ্ৰকান্ত চেনিৰাম’ আছিল কিন্তু এতিয়া দেখোন পৰিবৰ্তন হৈ সেই চেণিৰামৰ চিন মোকামেই নোহোৱা হ’ল ! হ’ল বুলিয়েই বাৰু ইমান পৰিৱৰ্তন হ’ব লাগেনে ? কুৰি বছৰৰ আগতে তেওঁৰ যি বত্ৰিশটা বগা ঢকঢকীয়া ডালিমগুটীয়া দাঁত আৰু মূৰত একোছা ডাঠ কিচকিচিয়া ক’লা চুলি আছিল , এতিয়া দেখোন তাৰ এক ষষ্ঠাংশ নাই!থকাকেইডালো যেন বানপানীৰ উপদ্ৰৱত সংগ্ৰাম কৰি জীয়াই থকা বাওধানকেইডালহে!\nদাপোনত তেওঁৰ এই শাৰিৰীক দুৰ্গতি দেখি অশ্ৰুৰ নিজৰা প্ৰবাহিত হয় গোপন কোঠাত নিৰৱে।\nকুৰি বছৰৰ আগতে বৰুৱাৰ সৌন্দৰ্যৰ প্ৰতাপতে প্ৰায় আধা ডজন প্ৰেমিকাই তেওঁৰ হৃদয় পদ্মত কলীয়া ভোমোৰাৰদৰে বিচৰণ কৰিছিল।ইয়াৰ সমানুপাতিক ভাৱে ভদ্ৰকান্তই নিজৰ আই. কিউ.ৰ জহত সুখ্যাতিৰে স্নাতক হৈছিল ৷একৈশ বছৰ বয়সত ‘টেট’ পাছ কৰি বাইশ বছৰ বয়সত মাষ্টৰী চাকৰিত নিজকে মকৰল কৰিছিল ৷ তেইশ বছৰ বয়সতে তেওঁৰ মস্তকৰ শোভাবৰ্ধন কৰা চুলিবিলাকে বিদায় মাগিছিল আৰু তেওঁ এক প্ৰকাৰে ‘টাকলু’ হৈ পৰিছিল ৷ চুলিবিলাকে বিদায় মগাৰ সমানুপতিকভাৱে ভ্ৰমৰৰূপী প্ৰেয়সী সকলেও তেওঁৰ জীৱনৰপৰা বিদায় মাগিছিল।তেওঁৰ কিন্তু এই বিষয়ত কোনো দুখ নাছিল ৷ কাৰণ দস্তুৰমত তেওঁৰ চৰকাৰী চাকৰি আছে।হেন জানি ইনাই-বিনাই কন্দা-কটাখন কৰাৰ কোনো দৰকাৰ নাই।তেওঁৰ যেতিয়া বয়স পঁচিশ বছৰ হ’ল,তেতিয়া জানিব পাৰিলে যে তেওঁৰ প্ৰাক্তন প্ৰেয়সীসকলে ইতিমধ্যে আইমাতৃ হোৱাৰ গৌৰৱ লভিছে। তেঁৱোতো বহি থকা ভকত নহয় ! সৰ্বপ্ৰথমে তেওঁ একোছা কৃত্ৰিম চুলি সংগ্ৰহ কৰি পিন্ধিবলৈ অভ্যাস কৰিলে ৷ তাৰ পিছত ফেচবুক,মেছেঞ্জাৰ আৰু হোৱাটচ এপত খনন কাৰ্য আৰম্ভ কৰিলে ৷ নিজৰ জিলাৰপৰা দুখন জিলাৰ সিপাৰৰ সুন্দৰী যুৱতী মৰমীৰ লগত ফেছবুকৰ জৰিয়তেই চলিল নেৰানেপেৰা প্ৰেম প্ৰীতি।ছোৱালীয়েও চাকৰি কৰা দৰা পাইছে….এৰি দিবনে!! অৱশেষত ভদ্ৰকান্তই যথাৰীতি অনুসৰি সামাজিক নিয়মেৰে মৰমীক অৰ্দ্ধাঙ্গিনী স্বৰূপে স্বীকৃতি দিলে আৰু নিজৰো হেৰাবলৈ ধৰা সন্মানকণ ৰক্ষা কৰিলে৷নহ’লে কেইদিমানৰ পিছত গাঁৱৰ যমদূতৰূপী এমখাই তেওঁক ‘বৰলা’ আসনখনত আথে বেথে নি বহুৱালেহেঁতেন।যো জা চলিছিলেই,কাৰণ দুই এজনে ‘বৰলা’ সম্বোধন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিলেই।\nকিন্তু ফুলশয্যাৰ নিশাৰ শেষত, মানে দোকমোকালি সময়ত ঘটিল অঘটনতো ৷ ভদ্ৰকান্তৰ টোপনি শেষ হোৱা নাই ৷ মৰমী সাৰ পাই উঠি উচুপিবলৈ লাগিল ৷ ভদ্ৰই সাৰ পাই কথা বিষম দেখি মৰমীক মৰমেৰে সুধিলে কিয়নো এনেখন কৰিছে ৷ মৰমীয়ে কান্দি কান্দিয়েই ক’লে—-\n:আপুনিতো মোক আগতেই ক’ব লাগিছিল আপোনাৰ মূৰত চুলি নাই বুলি ! ভদ্ৰই সানুনয় বিনয়েৰে বহুত তাইক বুজালে আৰু ক’লে—-\n: মই কচম খাই কৈছো, মই এই কথাটো ক’ম ক’ম বুলি পাহৰিয়েই থাকিলো ৷\nশেষত ভদ্ৰই বহু উপঢৌকনৰ প্ৰতিশ্ৰুতি আগবঢ়োৱাত যেনিবা মৰমী শান্ত হ’ল ৷\nইয়াৰ পিছত ভদ্ৰ অন্য এটা দুৰ্যোগৰ সন্মুখীন হ’ল ৷ তেওঁৰ বছেৰেকত গড়ে এটাকৈ দাঁত সৰিবলৈ ধৰিলে ৷ উপায়ন্তৰ হৈ ভদ্ৰই কৃত্ৰিম দাঁত লগাবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। তেওঁৰ পঁয়ত্ৰিশ বছৰ বয়সত সৰ্বমুঠ সাতটা দাঁতেই মেলানি মাগিলে ৷ হৃষ্টপুষ্ট ভদ্ৰই গাঁৱৰ ভাওনাত সদায় ‘ভীম’ বা ‘কংস’ জাতীয় ভাও লয় ৷ ‘দুঃশাসনৰ ৰক্তপান’ ভাওনাত তেওঁ ভীমৰ ভাও ল’লে ৷ভাওঁনাৰ দিনা যথাসময়ত যুদ্ধ কৰি ভীমে দুঃশাসনক বধ কৰিব লাগে ৷ যুদ্ধৰ বাবে প্ৰস্তুতি আৰম্ভ হৈছেহে। বায়েনে যুদ্ধৰ বাজানা নবজাওঁতেই ভীমে বকাসুৰক তৰ্জন গৰ্জন নকৰি মুখ মেলিয়েই ঢাপলি মেলিলে ৷ কথা বিপৰীত দেখি বায়েনে খা-খবৰ লৈ গম পালে যে তেওঁৰ লগোৱা দাঁত পাঁচটাৰ ফ্ৰেমটো খোল খাই মুখমণ্ডলত ভৰ্ত্তি হৈ গ’ল ৷কথা কয় কেনেকৈ!!\nভদ্ৰই কিন্তু দাঁত বিলাক সৰাৰ পিছত ভালকৈ ধুই পখালি আছুতীয়াকৈ সংৰক্ষণ কৰি থৈ দিয়ে ৷ এবাৰ থৈ দিয়া ঠাইতে দাঁতবিলাক অন্তৰ্ধ্যান হ’ল।একালৰ গৌৰৱ সেই ডালিমগুটীয়া দাঁতকেইটাৰ কথা মনত পৰিলে আজিও বুকুখন কোনোবাখিনিত বিষায়।\n« হৰে কৃষ্ণ হৰে ৰাম-সমীৰ\nবিদায় সভাৰ ভাষণ-ববিতা শৰ্মা »\nProdip ch Borah\nএই মাহৰ চম্পালৈ বহুতো আন্তৰিক মৰম থাকিল ৷


এক মিনিটৰ গল্প - “সত্য“ (-সুব্ৰতা গোস্বামী) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nনিৰ্দিষ্ট ঠাইডোখৰত গাড়ীখন আহি ৰ’লহি৷ আগৰ ছিটত মোৰ ওচৰত বহি থকা তমসাৰ স’তে ময়ো গাড়ীখনৰপৰা নামিলোঁ৷ পিছফালে বহি অহা বাকী দুজনে আমালৈ বিশেষ মন নিদি বস্তুবোৰ গাড়ীৰপৰা নমাবলৈ ধৰিলে৷ ঘড়ীটোলৈ লক্ষ্য কৰিলোঁ৷ ৯ বাজিবৰ হৈছে৷ ৰাস্তাৰপৰা ফালৰি কাটি তললৈ ছিৰিৰে নামি যাবলৈ আমাক কোনোবাই কোৱা শুনিছিলো৷ তাইৰ দুভৰি উদং৷ মই মাথো এবাৰ ক’লো, “সাৱধানে আহ্৷ ” ছিৰিবোৰ পাৰ হৈ খালি ঠাই এডোখৰত দুয়োজনীকে আমাৰ লগত অহা এজনে বহিবলৈ কৈ গুছি গ’ল৷ নিৰ্জন, অচিনাকি ঠাইডোখৰত আমি বহি থাকিলো৷\nসন্মুখৰ কিছু অংশ পোহৰ৷ বাকী সমগ্ৰ অঞ্চলটোয়ে অন্ধকাৰ৷ বহু দূৰলৈ কেৱল নিস্তব্ধতাই বিৰাজ কৰিছে৷ আমাৰপৰা কিছু নিলগত থকা ছিৰিকেইটাৰ ফালে বাৰে বাৰে চকু গৈছে৷ ৰাস্তাটোৰপৰা যিখিনিত ফালৰি কাটি ছিৰিকেইটা আছে, কিছুপৰ আগতে য’ৰপৰা নামি আহি আমি এইখিনি পাইছিলো, সেইখিনিলৈ ঘনাই দৃষ্টি গৈছিল মোৰ৷ আমাৰ লগত অহা মানুহ দুজনে মাজে মাজে আহ্ যোৱা কৰি আছে৷ তাৰপিছত বহুপৰ কাৰো এটি খোজৰ শব্দও শুনিবলৈ পোৱা নাছিলো! মনৰপৰা যেন ভয়, শংকা, মায়া সকলোবোৰ নহোৱা হৈ পৰিছিল পলকতে৷ মোৰ ওচৰতে থৰ লাগি বহি আছে তমসা৷ দুয়োজনীৰ মুখেৰে এটা শব্দও ওলোৱা নাই অ’তপৰে৷ নাজানিলো কিমানটা পল আমি তেনেদৰে পাৰ কৰিছিলো৷ হয়তো এটা যুগ! হয়তো ধৰি ৰাখিব খুজিছিলো সময়বোৰ! পৰা হ’লে…! বাৰে বাৰে ভাবিছোঁ…পৰাহ’লে কিজানি আজি আমি ইয়াত বহি থাকিব নালাগিলহেঁতেন! আকৌ চাইছোঁ ছিৰিকেইটালৈ৷ ছিৰিকেইটাৰে ওপৰলৈ উঠি যোৱা ৰাস্তাটোলৈ৷ চিনাকি মুখবোৰ দেখাৰ অপেক্ষাত আমি ৰৈ আছোঁ৷ আকৌ আমাৰ সৈতে অহা মানুহ দুজনে আমাৰ সন্মুখেৰে অহা যোৱা কৰিব ধৰিছে৷ কাম কৰাত ব্যস্ত তেওঁলোক৷ লাহে লাহে দূৰৈত মানুহৰ শব্দ শুনিছিলো৷ মই তাইৰ বাউসীত লাহেকৈ হাতখন থৈ ক’লো, “উঠ্৷ মানুহবোৰ আহি পালে৷ “তাই যেন টোপনিৰপৰা সাৰ পোৱা মানুহৰ দৰে সজাগ হৈ পৰিল তৎক্ষণাত৷ পুনৰ ছিৰিকেইটালৈ চালোঁ৷ য’ৰপৰা ৰাস্তাটো দেখি৷ লাহে লাহে মানুহবোৰ নামি আহিছিল৷ এজন দুজন কৈ বহুজন আগবাঢ়ি আহিছিল আমাৰপিনে৷ চিনাকি মুখবোৰে এখন দীঘল চাঙীত তাইৰ দেউতাকৰ মৃত শৰীৰটো কান্ধত আলফুলে তুলি অনা দৃশ্যটো চাই ৰৈছিল তমসাই৷ তাইৰ সৈতে মোৰ চকুযুৰিও সেইপিনে গৈছিল৷ নিৰ্বাক হৈ মনতে ভাবিছিলো, “কিজানিবা পৃথিৱীৰ সবাতোকৈ নিৰাপদ স্থানেই হ’ল শ্মশান৷ “\n← সম্পাদকীয় – নয়নমণি হালৈ\nভয় ( the fear) — মানস গগৈ →


যাদৱ পায়েঙৰ লগত এক অন্তৰংগ আলাপ – ফটাঢোল\nJune 1, 2021 সাক্ষাৎকাৰ\t9 Comments\nযাদৱ পায়েঙৰ লগত এক অন্তৰংগ আলাপ\nআমাৰ এই মাহৰ অতিথিগৰাকীৰ চিনাকি দিবলৈ আহক প্ৰথমে আমি অলপ পিছলৈ ঘূৰি যাওঁ৷ তাৰিখটো আছিল ২০১২ চনৰ ২২ এপ্ৰিল ধৰিত্ৰী দিৱস। সেইবৰ্ষৰ ধৰিত্ৰী দিৱসৰ লগত সংগতি ৰাখি দিল্লীৰ জৱাহৰলাল নেহৰু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰিবেশ বিজ্ঞান বিভাগে আমাৰ অতিথিগৰাকীক সন্মান জনাবলৈ এখন জনসভাৰ আয়োজন কৰিছিল।সেইদিনা তেখেতে বিশ্ববিদ্যালয়ত প্ৰতীকি ৰূপত পাঁচজোপা গছ ৰোপণ কৰে। বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সন্মানীয় উপাচাৰ্যগৰাকী উপস্থিত থকা সেই অনুষ্ঠানতে নৈপৰীয়া এখন উদং ঠাইক কালক্ৰমত এখন হাবিলৈ ৰূপান্তৰ কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা অসাধাৰণ ব্যক্তিত্বৰ এই অসম সন্তানজনে বিভন্নজনৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰত সাৱলীলভাৱে বৰ্ণনা কৰি গৈছিল তেওঁৰ জীৱনৰ সংগ্ৰামৰ কথা, তেওঁৰ অভিজ্ঞতাৰ কথা। সেই দিনটোতে জৱাহৰলাল নেহৰু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সন্মানীয় উপাচাৰ্য সুধীৰ কুমাৰ সোপাৰিয়ে আমাৰ অতিথিগৰাকীক আখ্যা দিয়ে ভাৰতৰ অৰণ্য মানৱ (ফৰেষ্ট মেন অফ ইণ্ডিয়া) হিচাপে। ইয়াৰ প্ৰায় তিনিবছৰৰ পাছত ২০১৫ চনৰ ২৬ জানুৱাৰী তাৰিখে ভাৰত চৰকাৰে তেখেতক সন্মানিত কৰে পদ্মশ্ৰী বঁটাৰে।\nএইখিনি পাতনিৰ পাছত আমাৰ পাঠকসকলকক হয়তো আমাৰ এই মাহৰ অতিথিগৰাকীৰ নাম উল্লেখ কৰি চিনাকি কৰাই দিয়াৰ প্ৰয়োজন নাই। সুকৃতীৰ জ্যোতিৰে যি ইতিমধ্যে দেশৰ পৰিধি নেওচি বিদেশৰ মাটিতো জ্যোতিষ্মান হৈ উঠিছে, সেইগৰাকী ক্ষণজন্মা পুৰুষ যাদৱ ‘মূলাই’ পায়েংৰ জীৱন পৰিক্ৰমা বিশ্বৰ পৰিবেশ সংৰক্ষণ আন্দোলনৰ এক জীয়া দলিল।\nসাম্প্ৰতিক ক’ভিড পৰিস্থিতিৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি শ্ৰীযুত পায়েঙৰ সৈতে ফটাঢোল ই-আলোচনীৰ হৈ সম্পাদনা সমিতিৰ সদস্য শ্ৰীসঞ্জীৱ ভট্টাচাৰ্যই হোৱাটচএপ যোগে বাৰ্তালাপ কৰিছিল। এই বাৰ্তালাপখিনিৰ সম্পাদিত ৰূপকে কথোপকথনৰ আকাৰত পাঠকলৈ আগবঢ়াই দিয়া হ’ল। আশাকৰোঁ সকলোৱে আঁকোৱালি ল’ব।\nফটাঢোল : আপোনাৰ জন্ম ঠাই আৰু শৈশৱৰ কথা আমাক অলপ জনাওকচোন।\nযাদৱ পায়েং : ১৯৬৩ চনত মোৰ জন্ম যোৰহাট জিলাৰ ককিলামুখত।\nফটাঢোল : মাত্ৰ ১৭বছৰ বয়সতে আপুনি এখন বননি সৃষ্টিৰ অভিযান আৰম্ভ কৰে। প্ৰথম অৱস্থাত আপোনাৰ ঘাত-প্ৰতিঘাত অনেক আছিল। সেই সম্বন্ধে জনাব নেকি?\nযাদৱ পায়েং : ঘাত-প্ৰতিঘাত বহুত আছিল আৰম্ভণিত।প্ৰধানকৈ মই বহুত মানসিক অসন্তুষ্টিত আছিলোঁ। এটা ঘটনাৰ পিছৰ পৰা, যিটোৱে মোক এই কামটো কৰিবলৈ দৃঢ় কৰি তুলিছিল। ১৯৭৯ চনত এবাৰ ডাঙৰ বান হৈছিল, ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ বানে সেইবাৰ আমাৰ অঞ্চলটোত বিস্তৰ ক্ষতিসাধন কৰিছিল। বান শুকোৱাৰ পিছত ভীষণ ৰ’দ আৰম্ভ হৈছিল আৰু চাপৰিৰ বালিবোৰ শুকাই গৈছিল আৰু শুকান বালিৰ তাপত নদীত থকা সাপবোৰৰ মৃত্যু হৈছিল। সাপবোৰৰ মৃত্যু দেখি মোৰ মনত বৰ দুখ লাগিছিল আৰু তেতিয়া মই আমাৰ ঘৰৰ পৰা অলপ আগত থকা দেউৰী সম্প্ৰদায়ৰ বিজ্ঞ মানুহকেইজনমানক এইবিষয়ে সোধাত ক’লে যে ওখ ঘাঁহ থাকিলেহে ছাঁ থাকিব আৰু ছাঁ থাকিলেহে জীৱ-জন্তুৱে গৰমৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পোৱাটো সম্ভৱ। প্ৰথমতে মই ওখ ঘাঁহ কি ধৰণৰ হয় বুজি পোৱা নাছিলোঁ৷ তেতিয়া দেউৰী মানুহজনে মোক পঞ্চাশটা বাঁহৰ মূঢ়া দিলে আৰু মই তেখেতৰ পৰামৰ্শমতেই বাঁহৰ মূঢ়াবোৰ চাপৰিত ৰুবলৈ ধৰিলোঁ আৰু তেনেদৰেই মোৰ এই হাবিখনৰ আৰম্ভণি।\nফটাঢোল : জীৱনত এতিয়ালৈ আপুনি ভালেমান সন্মান পালে। সন্মান আৰু স্বীকৃতিয়ে আপোনাৰ জীৱনত কেনেকুৱা প্ৰভাৱ পেলাইছে?\nযাদৱ পায়েং : সন্মান বা স্বীকৃতিৰ বাবে কোনোদিনেই মই কাম কৰা নাছিলোঁ। প্ৰকৃতিৰ ভাৰসাম্যতাৰ বাবেহে গছ পুলি ৰুই গৈছিলোঁ এটাৰ পিছত আনটো। আনকি ভাৰত চৰকাৰেও লাজত পৰিহে মোক স্বীকৃতি দিয়াৰ দৰে হৈছে। বিশ্বৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত বহুধৰণে সন্মান পোৱাৰ পিছতহে ভাৰত চৰকাৰৰ গা লৰিছিল, ভাৰত চৰকাৰৰ তৰফৰ পৰা পদ্মশ্ৰী সন্মান পোৱাৰ আগতেই বিভিন্ন দেশে মোক সন্মান জনাইছিল। সন্মান বা বঁটা-বাহনৰ চিন্তাত মই হাবি এখনৰ সৃষ্টি কৰা নাছিলোঁ। মোৰ সকলোবোৰ কাম প্ৰকৃতিৰ প্ৰতি দায়বদ্ধতা বুলি ভাবোঁ। গছ-গছনি, নদ-নদী, জীৱ-জন্তু এইবোৰৰ দায়িত্বও আমাৰেই।\nফটাঢোল : আপোনাৰ পৰিয়ালৰ বিষয়ে জনাব নেকি?\nযাদৱ পায়েং : মোৰ পত্নী, আমাৰ ছোৱালী এজনী আৰু ল’ৰা দুজন।\nফটাঢোল : আপোনাৰ এই অগতানুগতিক জীৱন পৰিক্ৰমাত আপোনাৰ পৰিয়ালৰ সহযোগিতা কেনেকুৱা?\nযাদৱ পায়েং : সকলো সময়তে পৰিয়ালৰ সহযোগ পাইছোঁ মই। পুৱা তিনি চাৰিবজাত উঠিয়েই মই হাবিলৈ যাওঁ, মোৰ বাবে প্ৰতিজোপা গছেই মোৰ ল’ৰা-ছোৱালীৰ দৰে আৰু মোৰ পৰিয়ালৰ সদস্যসকলৰ বাবেও কথাটো তেনেকুৱাই। গছ-গছনিৰ, জীৱ-জন্তুৰ ক্ষতি হ’লে মোৰ পৰিয়ালৰ মানুহবোৰৰো চকুপানী ওলায়।\nফটাঢোল : প্ৰকৃতি সংৰক্ষণৰ ক্ষেত্ৰত সমগ্ৰ বিশ্বজুৰি বিগত দুটামান দশকজুৰি যি সচেতনতা শেহতীয়াকৈ গঢ়ি উঠিছে, সেয়া পৰ্যাপ্ত বুলি আপুনি ভাবেনে?\nযাদৱ পায়েং : বিশ্বৰ বহুত দেশলৈ আমন্ত্ৰণক্ৰমে যোৱাৰ সৌভাগ্য হৈছে। পৰিবেশ সচেতনতাৰ বহুবোৰ কৰ্মশালাতো অংশগ্ৰহণ কৰিছোঁ। ভাৰতৰ তুলনাত অন্য দেশবোৰ পৰিবেশ সংৰক্ষণৰ ক্ষেত্ৰত আগবঢ়া। গছ কাটি ৰাস্তা ঘাট নিৰ্মাণ নকৰে উন্নত দেশবোৰত। গছ গছৰ ঠাইতে থাকে। ৰাস্তা, মেট্ৰ’ লাইন এইবোৰ ওপৰেৰে বনাই, মানে ফ্লাইঅ’ভাৰৰ দৰে। ৰাস্তা ঘাটো উন্নত, লগতে পৰিবেশো উন্নত সেইবোৰ দেশৰ।\nআমাৰ দেশত কথাবোৰ ওলোটা। ইয়াত প্ৰকৃতিয়ে প্ৰকৃতিক সহায় কৰি আছে। নদীয়ে চাপৰি দিছে গছ ৰুবলৈ, গছে ছাঁ দিছে জীৱ-জন্তুক আশ্ৰয় ল’বলৈ, কিন্তু মানুহে গছ কাটি শেষ কৰি আছে। মোৰ এই কাঠনিখন পাঁচশ পঞ্চাশ হেক্টৰ মাটি জুৰি বিস্তৃত হৈ আছে, মহাবাহুৱে ইয়াতকৈ চাৰিগুণ ডাঙৰ প্ৰায় দুহেজাৰ হেক্টৰ ভূমিৰ চাপৰি এটা সৃষ্টি কৰিছে নতুনকৈ। ২০১১ চনৰ পৰা সেইটো চাপৰিত গছপুলি ৰুবলৈ আৰম্ভ কৰিছোঁ। স্থানীয় ঔষধি তথা ফলমূলৰ গছ ৰুইছোঁ এইটো চাপৰিত যাতে হাতী, বান্দৰৰ বাবে পৰ্যাপ্ত খাদ্যবস্তু সদায় থাকে। এইটো চাপৰিত গছ-গছনি ডাঙৰ হ’লে হাতী বা বান্দৰৰ লগত মানুহৰ যি সংঘাত হয়, সেইটোৰো উপশম হ’ব। মই নিজে চাপৰিৰ সৃষ্টি কৰা নাই, প্ৰকৃতিয়ে দিছে মোক। বিশ্বৰ সকলো দেশেই এইদিশত সমানে আগবাঢ়ি আহিলে ভৱিষ্যতে এখন প্ৰদূষণমুক্ত সমাজ দেখা পাম।\nফটাঢোল : পৰিবেশ সচেতনতাৰ ক্ষেত্ৰত আমাৰ দেশৰ চৰকাৰী নীতিসমূহক লৈ আপুনি সন্তুষ্ট নে?\nযাদৱ পায়েং : অসমত থকা অভয়াৰণ্যবোৰ এফালৰ পৰা ধ্বংস হ’ব ধৰিছে। চৰকাৰী বিভাগৰ হাতত বস্তুবোৰ থাকিলে বিভিন্ন লিংক সোমাই যায় সেইবোৰত যাৰ ফলত ভালতকৈ বেয়া হোৱাৰ সম্ভাৱনাই অধিক। অসমৰ গৌৰৱ এশিঙীয়া গঁড়ৰ চোৰাং চিকাৰৰ কথাটোৱেই ধৰক, কিছুমান মানুহে মাত্ৰ পাঁচহেজাৰ টকাৰ বিনিময়ত হাবিৰ কোনখিনি ঠাইত গঁড়টো আছে সেইটো চোৰাং চিকাৰীক দেখুৱাই দিয়ে। প্ৰকৃতি বা পৰিবেশৰ ভাৰসাম্যতাৰ বাবে মানুহৰ লগতে বাকীবোৰ জীৱ-জন্তুৱেও জীয়াই থাকিব পাৰিব লাগিব আৰু জীৱ-জন্তুৰ জীৱনৰ দায়িত্বও আমাৰেই। অকল গছ পুলি এডাল ৰুই দায়িত্ব সামৰিলেই পৰিবেশ সচেতনতা নুবুজাই, নিজৰ সন্তানৰ দৰে লালন-পালন কৰি তাক ডাঙৰ কৰিব লাগিব। গছ-গছনি যেতিয়া বৃদ্ধি হ’ব তেতিয়াই প্ৰদূষণ কমিব আৰু পৰিবেশৰ ভাৰসাম্যতা ৰক্ষা হ’ব।\nফটাঢোল : এনেকুৱা আৰু কি সপোন আছে যিটো আপুনি আপোনাৰ জীৱনকালত সাকাৰ হোৱাটো দেখা পাব খোজে?\nযাদৱ পায়েং : অসমৰ প্ৰতিখন হাবিয়েই সম্পূৰ্ণ সুৰক্ষিত হৈ থকাটো বিচাৰোঁ, যাতে মানুহ আৰু জন্তুৰ সংঘাত নহয়। লগতে প্ৰদূষণমুক্ত পৰিবেশ এটা সমগ্ৰ অসমতে গঢ়ি উঠক যাতে ভৱিষ্যত প্ৰজন্মই এখন সেউজীয়া পৃথিৱীত সুস্থভাৱে জীয়াই থাকিব পাৰে।\nফটাঢোল : জীৱনৰ স্মৰণীয় মুহূৰ্ত?\nযাদৱ পায়েং : এ.পি.জে আব্দুল কালাম ছাৰক লগ পাইছিলোঁ এবাৰ। তেখেতে মোৰ পিঠিত থপৰিয়াই কৈছিল যে ভাল কামবোৰ নীৰৱে কৰি যাব লাগে। বঁটা-বাহন, চেমিনাৰ এইবোৰত বেছি সময় খৰচ কৰি নিজৰ কামটোত অমনোযোগী হ’ব নালাগে। মই সেইবাবে সকলোকে অনুৰোধ জনাওঁ মোক কোনেও এপ্ৰিল, মে’ আৰু জুন মাহত মাতি নিনিব, বছৰটোৰ সেইখিনি সময় গছ পুলি ৰোৱাৰ বাবে উৎকৃষ্ট সময় আৰু মই সেই সময়খিনি মই ভালপোৱা কামটোৰ পৰা আঁতৰি থাকিলে মোৰ উদ্দেশ্যত বাধা দিয়াৰ দৰে হ’ব।\nফটাঢোল : এই সময়ত আমাৰ আলোচনীৰ পাঠকসকলক কি বাৰ্তা দিব খুজিব?\nযাদৱ পায়েং : বৰ্তমান সময়টো বেয়া। সমগ্ৰ বিশ্বজুৰি ক’ভিড বিশ্বমাৰীয়ে যি ত্ৰাসৰ সৃষ্টি কৰিছে, মই সকলোকে অনুৰোধ জনাম যাতে প্ৰয়োজনীয় সাৱধানতা অৱলম্বন কৰি চৰকাৰী নীতি-নিৰ্দেশনা মানি সকলোৱে সুস্থ হৈ থাকক। মানসিকভাবে শক্তিশালী হৈ থাকিবৰ বাবে আপোনালোকৰ হাস্য-ব্যংগ লেখাবোৰৰ চৰ্চা কৰি থাকক, পঢ়ক, পঢ়ুৱাওক। প্ৰকৃতি তথা পৰিবেশৰ প্ৰতি সদ্ভাৱ ৰাখি ভাল কামবোৰ কৰি আগুৱাই যাওক।\nফটাঢোল : ছাৰ, বহু সময় কথা পাতিলোঁ। ইমানখিনি সময় আমাক দিয়াৰ বাবে কৃতজ্ঞতা জনোৱাৰ ভাষা নাই। ধন্যবাদ ছাৰ। আশা ৰাখিছোঁ নেদেখাজনে আপোনাক দান কৰক সুস্বাস্থ্য আৰু সু-দিন।\nযাদৱ পায়েং : ধন্যবাদ ভালে থাকক সকলো। হাঁহক আৰু হঁহুওৱাক।\n(সঞ্জীৱ ভট্টাচাৰ্যৰ সামগ্ৰিক পৰিকল্পনা আৰু ব্যৱস্থাপনাত এনেহেন দুৰ্দিনৰ সময়ত সম্ভৱ হোৱা এই সাক্ষাৎকাৰটোৰ বাবে তেখেতলৈ ফটাঢোল গোটৰ হৈ আন্তৰিক ধন্যবাদ আৰু কৃতজ্ঞতা জ্ঞাপন কৰিলোঁ – সম্পাদক, ফটাঢোল ই-আলোচনী, জুন সংখ্যা)\n« কেশৱ কলিতাৰ কেশলুন – উজ্জ্বল দীপ্লু গগৈ\nকিডনেপ- হৃষীকেশ ডেকা »\nপ্ৰণৱ কুমাৰ বৰা\nযাদৱ পায়েঙৰ বিষয়ে আগতেও বহুত লিখা পঢ়িছিলোঁ। তথাপিও এই অন্তৰংগ আলাপ পঢ়ি উপকৃত হ’লো। সঞ্জীৱ ভট্টাচাৰ্য্য ক ধন্যবাদ।\nভাল লাগিল sanjib দা\nভাল লাগিল চাৰৰ বিষয়ে জানিবলৈ সুবিধা পায়\nধন্যবাদ সঞ্জীব, এই সুবিধাটো আমাক দিয়াৰ বাবে।\nচাৰলৈও আন্তৰিক ধন্যবাদ\nবৰ ভাল লগা\nফটাঢোলৰ বাবে এক সম্পদ হৈ ৰ’ল এই সাক্ষাৎকাৰ ।\nসঞ্জীৱ ভট্টাচাৰ্য আৰু হিমাংশু ৰাজখোৱা দাৰ কৃতিত্ব এইয়া ।\nআশা কৰোঁ, তেখেতৰ আদৰ্শ আৰু উপদেশ সঠিক দিশত কাৰ্যকৰীকৰণ হ’ব। আমি গৌৰৱ কৰোঁ তেখেতক লৈ।\nফটাঢোলত এটা বৰ ভাল কাম এটা হ’ল। ধন্যবাদ সম্পাদকমণ্ডলীলৈ।\nপ্ৰণাম জনালো তেখেতলৈ। ভালে থাকক তেওঁ\nভাল লগা সাক্ষাৎকাৰ।


বিলাহীৰ লেৰেলি যোৱা বেমাৰ আৰু নিয়ন্ত্ৰণ\nMonday, 29 April 2019 02:31 PM\nসাধাৰণতে খেতিকৰা শাক-পাচলিৰ ভিতৰত বিলাহী অতি জনপ্ৰিয়৷ আনকি ব্যৱসায়িক ভিত্তিত ইয়াৰ প্ৰাধান্যও অনেক ৷ কিন্তু ৰোগ বা কীট-পতংগজনিত সমস্যাসমূহে বিলাহী খেতিত এক অভাৱনীয় ক্ষতি কৰা দেখা যায় ৷ সকলোবোৰ বিলাহীৰ ৰোগৰ ভিতৰত লেৰেলি যোৱা বেমাৰ অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ, বিশেষকৈ অসমৰ খেতিয়কৰ বাবে এক প্ৰধান সমস্যা ৷ এই বেমাৰ ৰালচটোনিয়া চলানেচিয়াৰাম (Ralstonia solanacearum) নামৰ এক বেক্টেৰীয়াৰ আক্ৰমণৰ বাবে হয়৷ উষ্ণ আৰু নাতিশীতোষ্ণ অঞ্চলত এই বেমাৰ অতি ধংসাত্মক আৰু বিস্তৃত ৰূপত হোৱা দেখা যায় ৷ যদিও ই অন্য শস্যত বেমাৰৰ সৃষ্টি কৰে, তথাপিও ইয়াক আলুজাতীয় শস্যতেই প্ৰধান সমস্যা বুলি গণ্য কৰা হয়৷ এই বেক্টেৰীয়াটোৱে আক্ৰমণ কৰিব পৰা প্ৰধান শস্যসমূহ হ’ল আলু, বিলাহী, বেঙেনা আৰু জলকীয়া আদি৷ বৰ্ত্তমান অসমতো আদা আৰু কলগছত এই বেক্টেৰীয়াৰ আক্ৰমণ দেখা পোৱা গৈছে৷\nএই বেমাৰৰ প্ৰধান লক্ষণসমূহ হ’ল\n১)পাত ক্ৰমে হালধীয়া পৰা ঠিহিৰা লগা আৰু অকালতে লেৰেলি পৰা দেখা যায় ৷\n২)বেমাৰত আক্ৰান্ত বিলাহী গছ আৰু ৰসাল আগবোৰ লেহুকা হৈ হালি পৰা দেখা যায় ৷ প্ৰাথমিক অৱস্থাত এই বেমাৰৰ লক্ষণসমূহ উষ্ণ আৰু ৰদোজ্জল দিনতহে পৰিলক্ষিত হয় আৰু সন্ধিয়া সময়ত বেমাৰী গছবোৰ কিছু পৰিমাণে আৰোগ্য হোৱা দেখা যায় ৷ পৰৱৰ্তী অৱস্থাত লেৰেলি যোৱা লক্ষণ স্থায়ী হয় আৰু পাতবোৰ ক্ৰমান্বয়ে মৰহি যায় ৷\n৩)বয়সীয়াল গছবোৰ (ফুলফুলা অৱস্থাত) এই বেমাৰত আক্ৰান্ত হ’লে পাত বিধন হোৱা আৰু ঠাল হালি পৰা দেখা যায় ৷ কেতিয়াবা গছৰ মাত্ৰ এটা ডালহে লেৰেলি যায় ৷\n৪)বেমাৰত আক্ৰান্ত হোৱা গছৰ গুৰি অংশত অতিমাত্ৰাত অস্থাস্নিক মূলৰ পোখা (Adventitious root) মেলা পৰিলক্ষিত হয় ৷\n৫)বেমাৰী গা-গছ আৰু শিপাৰ (Vascular) শোষণ কোষবোৰ মুগা বৰণৰ হয় আৰু অৱশেষত বেমাৰী গছৰ শিপাবোৰ পচি যায় আৰু গছবোৰ স্থায়ীভাৱে লেৰেলি যায় ৷\n৬)এই বেমাৰত আক্ৰান্ত গছৰ ফলবোৰ অকালতে হালধীয়া পৰি ঠায়ে ঠায়ে ফাটি যায় আৰু অৱশেষত ক’লা বৰণৰ হৈ সৰি পৰে ৷\nনি:শ্চিতভাৱে বেমাৰৰ চিনাক্তকৰণ\nলেৰেলি যোৱা গছৰ ডাল এটা কাটি এগিলাচ পৰিস্কাৰ পানীত কটা অংশ ডুবাই ৰাখিলে সেই অংশৰ পৰা বগা বৰণৰ বেক্টেৰীয়াৰ সোঁত ফিতা সদৃশ বৈ অহা দেখা যায় ৷\nবেমাৰ সৃষ্টিকাৰী বীজাণুৰ উৎস:\nসম্ভাৱ্য উৎসসমূহ হ’ল –\n১)বীজাণুৰ দ্বাৰা দূষিত মাটি\n২)আক্ৰান্ত উদ্ভিদৰ ধংশাৱেষ\n৩)আক্ৰান্ত বীজ আলু\nবেমাৰ বিয়পা কাৰক\nলেৰেলি যোৱা বেমাৰ আক্ৰান্ত বিলাহী, বেঙেনা বা আলুতলীত নতুনকৈ বিলাহীৰ খেতি কৰিলে এই ৰোগ হোৱাটো নিশ্চিত, কাৰণ এইবিধ বেক্টেৰীয়া মাটিত থাকে ৷ গতিকে এনেধৰণৰ মাটিত বিলাহীজাতীয় খেতি কৰিব নালাগে ৷\nবৰষুণৰ ৰৈ যোৱা পানী বা জলসিঞ্চনৰ পানীৰ দ্বাৰা এই ৰোগ ইজোপা গছৰ পৰা সিজোপা গছলৈ বিয়পে ৷\nআলুজাতীয় উদ্ভিদ বা আক্ৰমণ কৰিব পৰা উদ্ভিদৰ অনুপস্থিতিত এই বীজাণু মাটিত দুবছৰলৈকে জীয়াই থাকিব পাৰে ৷ ই কৃষিকৰ্ষণৰ (Cultural practice)সময়ত শিপাৰ আঘাত প্ৰাপ্ত অংশৰে গা-গছৰ ভিতৰলৈ প্ৰৱেশ কৰে ৷ কেতিয়াবা কীট-পতঙ্গ, শস্য কৃমিয়ে সৃষ্টি কৰা ক্ষতৰ মাজেদিও ই প্ৰৱেশ কৰিব পাৰে ৷ বেমাৰত আক্ৰান্ত অথবা বীজাণুৰ দ্বাৰা দূষিত আলুৱে বেমাৰৰ প্ৰাথমিক সশ্চৰণত সহায় কৰে ৷ আক্ৰান্ত আলুৰোপণ কৰিলে বীজ আলুৰ পৰা ওলোৱা গজালিৰ বেমাৰৰ দ্বাৰা আক্ৰান্ত হয় ৷\nউদ্ভিদত প্ৰৱেশ কৰাৰ পিচত এই বীজাণু প্ৰথমতে নলীকালৈ প্ৰব্ৰজন কৰে আৰু অৱশেষত আক্ৰমণ কৰিব পাৰে ৷ বেক্টেৰীয়াটোৱে শৰ্কৰা জাতীয় পদাৰ্থ(Polycaccharide) নিৰ্গত কৰি সোঁতৰ বীজলুৱা গুণ বৃদ্ধি কৰাৰ ফলত গছৰ পানী শোষণত বাধ্য প্ৰদান হয় আৰু লেৰেলি পৰা লক্ষণৰ সৃষ্টি হয়৷\nবেমাৰত আক্ৰান্ত হোৱা উদ্ভিদৰ শিপাই মাটিত বেক্টেৰীয়া নিৰ্গত কৰি ইয়াৰ বিস্তাৰত সহায় কৰে আৰু এই দূষিত মাটিত জলসিঞ্চনে বীজাণু দ্ৰুত বিস্তাৰত সহায় কৰে ৷\nলেৰেলি যোৱা বেমাৰ আৰু উৎপাদনশীলতা\nঅনুকুল পৰিবেশত এই বেমাৰ বিলাহীৰ ৯০ৰ পৰা ১০০ শতাংশ লৈকে উৎপাদন ক্ষমতা হ্ৰাস কৰিব পাৰে ৷ এই বেমাৰে আলুৰ উৎপাদন ক্ষমতা ৯৫ শতাংশ হ্ৰাস কৰিব পাৰে ৷\nবেমাৰ বৃদ্ধিৰ অনুকূল পৰিবেশ:\nসচৰাচৰ অধিক উষ্ণতা (২৮-৩০0চে) বৰষুণ (২০০-৬০০ মি.মি. প্ৰতিমাহ) আৰু মাটিৰ আদ্ৰতা (৬০-১০০ শতাংশ, পানীৰ ধাৰণ ক্ষমতা) ই বেমাৰৰ দ্ৰুত বৃদ্ধিত সহায় কৰে ৷ উষ্ণতা ২১0 চে.ৰ কম হ’লে লেৰেলি যোৱা লক্ষণ দেখা নাযায় যদিও উদ্ভিদত ৰোগ সংক্ৰমন হ’ব পাৰে ৷ ভাৰতত পোৱা প্ৰায় সকলো ধৰণৰ মাটিতেই এই বেমাৰ হোৱা দেখা যায় যদিও ই বালিচহীয়া আৰু নিৰপেক্ষ বা খাৰুৱা (alkaline) মাটিত কৈ বোকোচা আৰু আম্লিক (acidic) মাটিত অধিক হোৱা দেখা যায় ৷\nলেৰেলি যোৱা ৰোগৰ নিয়ন্ত্ৰণৰ উপায়/কৌশল\nৰোগ নিয়ন্ত্ৰণৰ কাৰণে এক সামূহিক আৰু সংকল্পবদ্ধ প্ৰচেষ্টা অৱলম্বন কৰাটো অতি আৱশ্যকীয় ৷ ইয়াৰ কাৰণে দুই ধৰণে ব্যৱস্থা ল’ব পাৰি যেনে প্ৰথমতে সাৱধানতা আৱলম্বন কৰিব পাৰি আৰু দ্বিতীয়তে প্ৰত্যক্ষ প্ৰতিৰোধ ব্যৱস্থা ল’ব পাৰি ৷\nসাৱধানতা আৱলম্বনৰ কৌশলসমূহ হ’ল:\n১)ৰোগ মুক্ত বীজৰোপন কৰিব লাগে ৷\n২)বেমাৰ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা সম্পন্ন বিলাহী জাত যেনে ভি.চি ৪৮-১, বি, টি-১, আৰ্কা আভা, আৰ্কা আলোক আৰু হাইব্ৰীড জাত আৰ্কা শৃষ্টা, আৰ্কা অভিজিত ৷ হাইব্ৰীড ৰুপালী আৰু অবিনাশত এই ৰোগ অতি বেচিকৈ হোৱা দেখা যায় ৷\n৩)অন্যান্য বিলাহী জাতীয় উদ্ভিদ আৰু অপতৃণ গুচাই পেলাব লাগে ৷\n৪)ধান আৰু গোমধান জাতীয় শস্যৰ সৈতে শস্যাবৰ্ত্তন কৰিব লাগে ৷\nপ্ৰত্যক্ষ প্ৰতিৰোধৰ ব্যৱস্থাসমূহ হ’ল\n১)বেমাৰত আক্ৰান্ত গছবোৰ পুৰি পেলাব লাগে ৷\n২)মাটিত জৈৱিক পদাৰ্থ যেনে – পচন সাৰ, খলিহৈ, মাছৰ গুড়ি, হাড়ৰ গুড়ি ইত্যাদিৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি কৰিলে বীজাণুৰ সংখ্যা মাটিত হ্ৰাস হোৱা দেখা যায় ৷\n৩)সেউজ সাৰ বিশেষকৈ ধনচ্যা (Sesbania sp.) খেতি কৰি মাটিত মিহলাই দিলে ই বীজাণুৰ সংখ্যা আৰু বংশ বৃদ্ধি ৰোধ কৰে৷ ইয়াৰ কাৰণে বিলাহী খেতি কৰাৰ তিনিমাহ মান আগতে ধনচ্যা গুটি ১০-১২ কেজি প্ৰতি বিঘা হিচাপত বিলাহী খেতি কৰা মাটিডৰাত সিঁচি দিব লাগে৷ ইয়াৰ পিচত ধনচ্যা গছবোৰ যেতিয়া দুমাহ মানৰ হ’ব, তেতিয়া মাটিডৰাত কাটি মিহলাই দিব লাগে বা হাল বাই দিব লাগে ৷ ধনচ্যা গছবোৰ মাটিৰ লগত পঁচি মিহলি হৈ যোৱাৰ পিচত, যেনে এমাহ মানৰ পিচত বিলাহী পুলি সেই মাটিডৰাত ৰোপন কৰিব লাগে৷\n৪)বেমাৰ আৰম্ভ হোৱাৰ প্ৰথম অৱস্থাত ষ্ট্টেপ্তমাইক্লিন (Streptocyclin) ১ গ্ৰাম প্ৰতি লিটাৰ পানীত সুকীয়াকৈ অথবা কোপাৰ ফাংগিচাইড (Copper fungicide) ব্লাইটোক্স ৫০ (Blitox-50) (২.৫ গ্ৰাম প্ৰতি লি:)ৰ সৈতে মিহলাই প্ৰয়োগ কৰিলে সুফল পোৱা যায় ৷\n৫)আলুৰ বীজ ১০০০ পি.পি.এম (1000 ppm) ষ্ট্টেপ্তমাইক্লিন দ্ৰৱণত শোধন কৰিলে ভাল ফল পোৱা যায় ৷\n৬)ষ্ট্টেপ্তমাইক্লিন এচামুচ ৫০ লিটাৰ পানীত মিহলাই প্ৰতি ১৫ দিনৰ ব্যৱধানত পুলি ৰোৱাৰ পৰা ফুল ফুলাৰ সময়লৈকে গছৰ গুৰি তিতি যোৱাকৈ প্ৰয়োগ কৰিলে ভাল ফল পোৱা যায়৷\n৭)১০ লিটাৰ পানীত ১ গ্ৰাম হিং ৫ গ্ৰাম হালধি গুৰিৰ মিশ্ৰণ প্ৰস্তুত কৰি (প্ৰতি জোপা গছত ৩ লিটাৰ হাৰত) গছ ৰোৱাৰ ১০, ২০, ৩০ আৰু ৪০ দিনৰ মূৰে মূৰে প্ৰয়োগ কৰিলে বেমাৰৰ প্ৰকোপ কম হোৱা দেখা যায় ৷ এই মিশ্ৰণ ব্যৱহাৰ কৰোতে সাৱধান হ’ব লাগে কাৰণ হিংৰ পৰিমাণ বেচি হ’লে গছৰ পাতবোৰ হালধীয়া পৰিব পাৰে ৷\n৮)শস্যকৃমি আৰু বেক্টেৰিয়াই একেলগে আক্ৰমণ কৰি বেমাৰৰ প্ৰকোপ বৃদ্ধি কৰিলে উন্নত মানদণ্ডৰ শস্যকৃমিনাশক যেনে ফুৰাডন প্ৰয়োগ কৰি লেৰেলি যোৱা ৰোগৰ প্ৰাৱল্য হ্ৰাস কৰিব পাৰি৷\ndisease of tomato, caused by the fungus Phytophthora infestans and its prevention


কণপাই পাৰ্টীৰ নিৰ্বাচনী ৰণসজ্জা – অভিজিত কলিতা – ফটাঢোল\nFebruary 1, 2020 ভিন্নস্বাদ\t5 Comments\nকণপাই পাৰ্টীৰ নিৰ্বাচনী ৰণসজ্জা – অভিজিত কলিতা\nকণপাইসকলে সকলো বেয়া কাম কৰিব পাৰে কিন্তু যি কৰে অপেনলি কৰিব, তাত কোনো লুকঢাক নাই। (এইটোৱেই প্ৰমাণ যে কণপাইৰ হিডেন এজেণ্ডা থাকেই, এনেকে কথা কোৱা সকলোৰে থাকে) সেয়ে কণপাইসকলে মুকলিকৈ স্বীকাৰ কৰে যে ধৰ্ম চৰ্ম, সমাজ সেৱা, মানৱ কল্যাণ, মৌলিক অধিকাৰৰ যুঁ‌জ, এই সকলোবোৰৰ পিছত সকলোৰে এটাই ধাণ্ডা, সেইটো হ’ল ক্ষমতা। মানে চলে বলে কৌশলে কোনো এখন ঠাইৰ ৰাজনৈতিক অধিকাৰ হস্তগত কৰি সেই ঠাইখনত সম্পদবিলাকৰ ওপৰত অধিকাৰ সাৱ্যস্ত কৰাই কণপাইধৰ্মীসকলৰ মূল লক্ষ্য।\nবহুতে কামটো পোনে পোনে নকৰে, মুখলজ্জাৰ ভয়ত তাক ওপৰত কোৱা কোনো এটা পোছাক পিন্ধাই লয়। তাৰ বাবে তেওঁলোকৰ বহুত অসুবিধা হয়, অনবৰত ডিপ্লমেটিক মুখা এখন পিন্ধি থাকিব লাগে, কিবা কিবি বাদ আঁ‌জুৰি ফুৰিব লাগে। কণপাইসকলে এইবিলাক অসুবিধাৰপৰা নিজকে আঁ‌তৰাই ৰাখিব খুজিছে, সেয়ে আজি সকলো কণপাই ভক্তৰ হৈ অমুকাই মুকলিকৈ ঘোষণা কৰিব খোজো যে,\n“আমি ধৰ্ম, মানৱ কল্যাণ, উন্নতি, সমতা আদি কথাবিলাক ৰাইজক দেখুৱাবলেহে কৈ থাকো, আমাৰ আচল ধাণ্ডা অসম তথা ভাৰতৰ আৰু পাৰিলে সমগ্ৰ বিশ্ব আৰু মংগল গ্ৰহৰ ৰাজনৈতিক ক্ষমতা দখল কৰা। আৰু তাৰ বাবে সকলো কণপায়ে নিজৰ মগজুৰে ঢুকি পোৱা যিকোনো দুস্কৰ্ম, সুকৰ্ম কৰিব লাগে। আচলতে কৰাতো বাধ্যতামূলক। সাম, দাম, দন্দ্ব, ভেদ ব্যৱহাৰ কৰি কণপাই ধৰ্মৰ লোকসকলক ক্ষমতালৈ আনিব লাগে, এয়ে কণপাইসকলৰ জীৱনৰ একমাত্ৰ উদ্দেশ্য। জয় মহাপ্ৰভূ কণপাই কী।”\nবাৰু, এতিয়া কথা হ’ল, এখন ঠাই নিজৰ দখললৈ অনাৰ নানান ধৰণৰ উপায় আছে, যেনে যুদ্ধ কৰি জয় কৰা, ৰজাক সিংহাসনচ্যূত কৰা, ধেৰ কিবা কিবি। এইবিলাক কামত অলপ ৰিস্ক বেছি। আমি কোনো কণপায়ে নিজৰ জীৱনৰ ৰিক্স লোৱা উচিত বুলি নেভাবো। কাৰণ সহজ উপায় থাকোতে আওমৰণে মৰা কণপাইসকলৰ নীতিবিৰুদ্ধ কথা।\nএতিয়া আলোচনা কৰা যাওক উপায়বোৰ কেনে হ’ব? ক’ৰপৰা কেনেকৈ আৰম্ভ কৰিম? এইবিলাক দিকদৰ্শণ দিবলৈকে এই বকলা লিখিব লগা হ’ল।\nপ্ৰথমতে কওঁ যে আমি আমাৰ কাৰ্য ভাৰতবৰ্ষৰ অসম নামৰ ঠাইটুকুৰাৰপৰা আৰম্ভ কৰিব খুজিছোঁ। অসমক নিৰ্বাচন কৰাৰ কাৰণকেইটা তলত দিয়া হ’ল,\n১) অসমীয়াসোপা তামাম বুৰ্বক (আচলতে সৰল) আৰু ওপৰচকুৱা। লগতে এওঁলোকৰ যথেষ্ট সংখ্যক লোক অতি লুভীয়া, ধন টকা পইচা খ্যাতি এইবোৰ দেখুৱাই প্ৰায়বিলাক অসমীয়া মানুহকে আঙুলিৰ ঠাঁ‌ৰত নচুৱাব পাৰি।\n২) ইহঁতসোপাই আজিলৈকে ঠিকেই কৰিব পৰা নাই অসমীয়া কোন? এইটো আমাৰ কণপাইসকলৰ বাবে বৰ সুবিধাৰ কথা। আমি তেওঁলোকৰ মাজত সোমাই নিজকে অসমীয়া বুলি দাবী কৰি দিলেই হ’ল, কোনেও গেৰাণ্টী দি ক’ব নোৱাৰে যে আমি কিবা আচহুৱা প্ৰাণীহে, অসমীয়া নহয়।\n৩) আগতে কথাটো বেলেগ আছিল, কিন্তু আজিকালি অসমীয়াবোৰৰ জাত্যাভিমান নাইকিয়া হ’ল, নিজৰ ভাষা, নিজৰ সংস্কৃতিক লৈ তেওঁলোকে আজিকালি হীনমান্যতাত ভোগে। এই হীনমান্যতাৰ সুবিধা লৈ এওঁলোকৰ কঁ‌কাল ভাঙিবলৈ সহজ হ’ব।\n৪) অসম বোলা ঠাইখনত ৰাজনৈতিক ক্ষমতা অসমীয়াৰ ভোটেৰে চূড়ান্ত নহয়, ইয়াত ইলেকচন জিকিবলৈ আমদানিকৃত ভোটাৰ লাগে।\nএইবিলাক সাতে সোতৰই মিলাই, কণপাই প্ৰভূৱে অসমকে তেওঁৰ বিশ্বজয় অভিযানৰ প্ৰথম যুদ্ধক্ষেত্ৰ হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰিছে। মানে অসমত লোহা গৰম হৈয়েই আছে, হাতুৰি মাৰিলেই হ’ল।\nসেয়ে প্ৰভূৰ হৈ অমুকাই সমূহ কণপাইধৰ্মীক অবগত কৰাব খুজিছে যে,\nক) আপোনালোকে সদম্ভে দাবী কৰক যে অসমভূমিত কণপাইসকলহে খিলঞ্জীয়া, বাকীবোৰ সকলো বিদেশী। কেইবা মিলিয়ন বছৰৰ আগতে কণপাই ধৰ্মী সকলে বান্দৰৰ ৰূপত অসমৰ গছে বনে বগাই ফুৰিছিল। কিন্তু কিছু লাখ বছৰৰ পাছত কিছুমান বহিৰাগত বান্দৰে আহি আমাক স্বভূমিৰপৰা অপসাৰণ কৰি নিজে ইয়াত নিগাজীকৈ বহি লয়। সেই বহিৰাগত বান্দৰবিলাকেই পিছত মানুহলৈ ৰূপান্তৰ হৈ আজি অসমভূমিত গজগজীয়াকৈ বহি আছে। আজি আমি কণপাইধৰ্মী সকলো মানুহলৈ পৰিৱৰ্তিত হোৱাৰ পাছত আজি ইয়ালৈ নিজৰ অধিকাৰ পুনৰ কাঢ়ি ল’ব লাগিব। সকলো বহিৰাগত অসমৰপৰা ওলাই নোযোৱালৈকে আমাৰ সংগ্ৰাম অব্যাহত থাকিব।\nকোনে জানে হে কোন বান্দৰ ক’ত আছিল? গতিকে আপোনাৰ দাবী কোনেও নুই কৰিব নোৱাৰে, তাৰ সুবিধা লওক। আন্তৰ্জাতিক লেভেলত প্ৰচাৰ চলাওক।\nখ) ওপৰৰ মতবাদটো যিসকলে বিশ্বাস নকৰে বা উপলুঙা কৰে, তেওঁলোক কণপাইৰ শত্ৰু, তেওঁলোকৰ জীয়াই থকাৰ কোনো অধিকাৰ নাই। তেওঁলোকক চ’চিয়েল মেডিয়াত ট্ৰ’ল কৰি কৰি আত্মহত্যা কৰাবলৈ বাধ্য কৰিবৰ বাবে কণপাই ঈশ্বৰে আপোনালোকক পোনপটীয়া নিৰ্দেশ দিছে। তাৰ বাবে আপোনালোকক অলপ পইচা পাতিও দিয়া হ’ব।\nগ) কণপাইপাৰ্টীত উত্তৰ কোৰিয়াৰ দৰে আভ্যন্তৰীণ গণতন্ত্ৰ বিৰাজমান, মানে আমাৰ গণতন্ত্ৰৰ সংজ্ঞাটো অলপ বেলেগ ধৰণৰ। আমাৰ পাৰ্টীত কণপাই ভগৱানে যি কয় তাকে ‘গণ’ অৰ্থাৎ কণপাই কৰ্মীসকলে নিৰ্বিবাদে, নিৰ্বিচাৰে, নিজৰ মগজুটো বন্ধকত ৰাখি মানি ল’ব লাগিব, তাকে আমাৰ ভাষাত গণতন্ত্ৰ বুলি কোৱা হয়। বাকী আনসকলে দিয়া গণতন্ত্ৰৰ ব্যাখ্যা ভুল, আৰু ভুল ব্যাখ্যা দিয়াসকলক চলে বলে কৌশলে নিপাত কৰিবলৈ কণপাই ঈশ্বৰে আপোনালোকক আজ্ঞা দিছে।\nঘ) অসমীয়া জাতিটো নানান জাতি উপজাতিৰে ভৰপূৰ। আমাৰ প্ৰভূৱে ধ্যানৰ বলত গম পাইছে যে, এখিনি ঠাইৰ ৰাজনৈতিক ক্ষমতা দখল কৰিবৰ বাবে সেই ঠাইত থকা মানুহখিনিৰ মাজত বিভাজন অনা অতিকৈ প্ৰয়োজন। গতিকে প্ৰভূৱে সকলো নিষ্ঠাবান কণপাই কৰ্মীক আদেশ কৰিছে, যাতে তেওঁলোকে অসমৰ মানুহখিনি মাজত যিমান পাৰে, ধৰ্ম, বৰ্ণ, জাতি, প্ৰজাতি, গাৰ ৰং, উচ্চতা আদি বিভাজন প্ৰচাৰ কৰি দিয়ে। উদাহৰণ স্বৰূপে কোনো এজন বগা ৰঙৰ মানুহকপতাই লৈ, তেওঁৰ ফেচবুক টুইটাৰ আদিৰ যোগে ক’লা বা মাগুৰ বৰণৰ লোকসকলক ইতৰ প্ৰাণী, মাক বাপেকৰ পাপৰ ফলত ৰঙ কলীয়া এনেধৰণৰ উত্তেজক মন্তব্য কৰাওক আৰু সেইবোৰ ভাইৰেল কৰক। তেতিয়া মাগুৰ বৰণীয়াসকল চেণ্টি হৈ জপিয়াই পৰিব। আপোনালোকে দুইফালে পিঙাই পিঙাই যুঁজখন বঢ়াই থাকক। শেষত গৈ মাগুৰ বৰণীয়া মুক্তি সংগ্ৰাম সমিতি নামৰ সংগঠন খুলিবলৈয়ো উৎসাহ দিয়ক, কিন্তু চাব যাতে কোনেও আপোনাৰ প্ৰকৃত পৰিচয় বুজি নেপায়। ইফালে আপুনি বগাজনকো জেক মাৰক যে কলীয়াই সংগঠন খুলিলে, আপোনাৰ সৰ্বস্ব লুটি খাব এতিয়া। তেওঁকো নিজৰ সংগঠন খুলিবলৈ যি পাৰে সহায় কৰক। আপোনাৰ কাম হৈ গ’ল। মনত ৰাখিব, সংগঠনৰ সংখ্যা যিমানে বাঢ়িব, একতা সিমানেই কমিব।\nঙ) অসমীয়াসকলক বাৰম্বাৰ কৈ থাকক যে তহঁত অকৰ্মণ্য, কোনো কামৰ যোগ্য নহয়, অলপ ধতুৱা, ভয়াতুৰ, এলেহুৱা, অশিক্ষিত, ঐতিহ্যহীন, বৰ্বৰ আৰু কিবা কিবি। কৈ কৈ কৈ তেওঁলোকৰ আত্মবিশ্বাস চূৰ্ণ বিচূৰ্ণ কৰি দিয়ক। এইটো কাম কৰোঁতে আপোনালোকে অসমৰ বুদ্ধিজীৱি সকলৰো সম্পূৰ্ণ সহযোগ পাব। তেওঁলোকে আচলতে এইটো কাম বহুবছৰৰ আগৰপৰাই কৰি আহিছে। হিটলাৰে শিকাইছিল, মিছা কথা এটা বাৰে বাৰে কৈ থাকিলে মানুহে তাকে সঁচা বুলি ভাবিবলৈ আৰম্ভ কৰে। আপোনালোকেও সেইটো টেকনিক ব্যৱহাৰ কৰক। আত্মবিশ্বাস নথকা লোকক ভাঙিবলৈ সহজ।\nচ) অসমত কিছুমান পঢ়া শুনা জধামূৰ্খ আছে, তেওঁলোকৰ পঢ়াতে গন্দগোল, কিবা কিবি আদৰ্শৰে তেওঁলোকৰ মগজ ভৰি আছে আৰু সেইবিলাক আদৰ্শৰ বাবে তেওঁলোকে নিজৰ জাতি, মাটি, ভেঁটি জলাঞ্জলি দিবলৈ প্ৰস্তুত। সেইসকল লোকক মালা পিন্ধাই, গামোচা দি, নিজৰ ফলীয়া কৰক, দৰকাৰ হ’লে পইচা পাতিও দিব, কাকনো পইচা নেলাগে। বা ডেকা চানেকীয়াসকলক, অলপ ভিতৰপকীয়া সুবিধা কৰি দিয়ক। পৃথিৱীৰ সকলো কামেই বোলে পেট আৰু পেটৰ অলপ তলৰ কিবা অংগৰ বাবে কৰা হয়। বুজিছে নহয়? গতিকে সঠিক ঠাইত সঠিক উপাচাৰ প্ৰয়োগ কৰি তেওঁলোকক হাত কৰক। এওঁলোক সদায় প্ৰতি‍ষ্ঠান বিৰোধী। যিয়েই ৰজা হয়, এওলোকে তাৰে বিপ‍ক্ষে থাকে, বাকী এওঁলোকৰ আন একো কাম নাই। পিছে এওঁলোকৰ কথা ৰাইজে শুনে। গতিকে অসমীয়া ৰাইজক বিভ্ৰান্ত কৰিবলৈ এওঁলোকক হাত কৰা প্ৰয়োজন।\nআৰু বহু কাম আছে, কণপাই ঈশ্বৰৰ আদেশ হ’লে অমুকাই আপোনালোকক নীতি নিৰ্দেশনা দি যাব, আপোনালোকেও এইবিলাক আখৰে আখৰে পালন কৰি যাব। নকৰিলে আপোনালোক কণপাই ঈশ্বৰৰ কোপত পৰিব, আৰু মৃত্যুৰ পাছত ওপৰ বৰচাপৰি গাঁৱত স্থান পোৱাৰ পৰা বঞ্ছিত হ’ব। গতিকে সকলোৱে সমস্বৰে কওক,\n“জয় কণপাই ঈশ্বৰৰ জয়। কণপাই যো বলতা হেঁ, ৱ হোতা হেঁ। যো কণপাই কো নেহী মানতা ৱ দেশদ্ৰোহী হেঁ।”\n« জেলেপীৰ পাক (মূল: বাংলা, লেখিকা: মাধৱী ভট্টাচাৰ্য) – ভাবানুবাদ: নীলাক্ষি দেৱী ডেকা\nগেজেং – বৈদুৰ্য্য বৰুৱা »\nজয় কনপাই মহাৰাজৰ জয়! কনপাই হেই তো মুমকিন হেই!\nজয় কণপাই ঈশ্বৰৰ জয়। কৃষ্ণহে বুলিলো, তামাম\nকণপাই হে ট’ মুমকিন হে!\nজয় কণপাই মাই পৰভু কি জয়!\nখুব ভাল লাগিল!\nমংগল গ্ৰহত যাবলৈ পালে মইও জইন কৰিম দেই কণপাই পাৰ্টি ত। সুন্দৰ বিশ্লেষণ।


ঐশ্বৰিক – সঞ্জীৱ কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য – ফটাঢোল\n: আপুনি ঈশ্বৰ বিশ্বাস কৰে, নহয় জানো?\n: হয় কৰোঁ, কিয় সুধিলে?\n: নহয় মানে, পাৰ হৈ অহা বাছ আস্থানটোত থকা ডাঙৰ আঁহত গছডাল দেখি আপুনি মূৰ দোঁৱাওঁতেই মোৰ সন্দেহ হৈছিল, এইমাত্ৰ মন্দিৰটো পাৰ হওঁতে আপুনি পুনৰবাৰ মূৰ দোঁৱালে গতিকে মই নিশ্চিত হ’লোঁ যে আপুনি এজন ঈশ্বৰ বিশ্বাসী লোক।\n: এইবোৰ কি বকিব ধৰিছেহে ডাঙৰীয়া, মই নিজেই ক’লোঁ যে মই এজন ঈশ্বৰ বিশ্বাসী লোক, তাৰপিছত আপুনি নিশ্চিত হোৱা নোহোৱাৰ প্ৰমাণ দিয়াৰ কোনো প্ৰয়োজন নাই। আপুনি এশ শতাংশ নিশ্চিত থাকক যে মই এজন ঈশ্বৰ বিশ্বাসী ধাৰ্মিক লোক।\nবাছখনত ৰাতুলৰ সন্মুখৰ দুজনীয়া ছিটটোত বহি যোৱা মানুহ দুজনৰ কথোপকথন শুনি গৈ আছে সি, তাৰ কৰ্মস্থলীলৈ। সদায় ৰাতিপুৱা মাছখোৱাৰ অসম ৰাজ্যিক পৰিবহন নিগমৰ অধীনত চলাচল কৰা বাছখনৰ সি এজন নিয়মীয়া যাত্ৰী। অকল সি বুলিয়েই নহয় বেছিভাগ যাত্ৰীয়েই তাৰ দৰে নিয়মীয়া। সন্মুখৰ আসনখনত ঈশ্বৰবিশ্বাস সম্পৰ্কে কথা পাতি যোৱা মানুহ দুজনৰ এজন সদায় তাৰদৰে সেইখন বাছতেই অহা যোৱা কৰা ব্যক্তি। খিৰিকীখনৰ কাষৰ ছিটটোত বহা সেইজন ভদ্ৰলোকৰ নাম মিষ্টাৰ পাটোৱাৰী, তেখেত এজন প্ৰশাসনিক বিষয়া, অতিশয় সৎ বিষয়া বুলি সুনাম আছে। মিষ্টাৰ পাটোৱাৰীয়েও ৰাতুলে চাকৰি কৰা চহৰখনতে চাকৰি কৰে।\nঅন্যজন মানুহক ৰাতুলে আজি প্ৰথমবাৰ দেখিছে, মানুহজনৰ অনুমানিক বয়স পঞ্চাশ বছৰৰ ওচৰা ওচৰি। যথেষ্ট সপ্ৰতিভ মানুহজন, কথা বতৰাবোৰো মাৰ্জিত যেন অনুমান হৈছে ৰাতুলৰ।\n: নাই নাই ডাঙৰীয়া, আপুনি ভুল বুজিছে। আপোনাৰ ঈশ্বৰ বিশ্বাসৰ কোনো প্ৰমাণ মই বিচৰা নাই। আপোনাক দেখিলেই যিকোনো মানুহে সহজতে অনুমান কৰিব পাৰিব যে আপুনি এজন ধাৰ্মিক আৰু সৎ লোক, মই আচলতে আপোনাৰ সৈতে কথাৰ পাতনি মেলিবলৈকেহে ঈশ্বৰ বিশ্বাসৰ কথাটো উলিয়াইছিলোঁ। বাছত ডেৰ ঘণ্টা মনে মনে বহি যোৱাটো মোৰ কাৰণে বৰ বিৰক্তিকৰ কাম, তাতে আজি বহুদিনৰ পিছত বাছত উঠিলোঁ মই। বাৰু, চিনাকিটো দিওঁ মোৰ। মই দিপুল কাশ্যপ, এডভান্স চি এম এচ কোম্পানীৰ গুৱাহাটীৰ ব্ৰান্স মেনেজাৰ। আজি বহুদিন ধৰি ৰঙিয়াৰ এ.টি.এম.বোৰত আমাৰ কোম্পানীয়েই নগদ ধন ভৰাই আহিছোঁ, দুদিনমানৰ পৰা এটা বিশেষ এ.টি.এম দৈনিক দুই তিনিবাৰ মানকৈ বেয়া হৈ থকাৰ অভিযোগ আহি আছে, তাকেই নিজে গৈ এবাৰ চাই অহাৰ উদ্দেশ্যে মোৰ আজি এই বাছ যাত্ৰা।\n: ভাল ভাল, বৰ ভাল কাম কৰিছে আপুনি, সদায় তলতীয়া কৰ্মচাৰীবোৰক বিশ্বাস কৰি থকাতকৈ এইবোৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ কাম নিজে এবাৰ চাই অহাটো দৰকাৰী। ৱাই দ্যা ৱে, মই মিষ্টাৰ পাটোৱাৰী, আপুনি যাবলৈ ওলোৱা চহৰখনৰে মহকুমা প্ৰশাসনৰ অফিচত মোৰ চাকৰি। যদিহে মোৰ ভুল হোৱা নাই তেনেহ’লে আমাৰ অফিচৰ সন্মুখতে থকা এ.টি.এম.টোৰ কথাই চাগে আপুনি কৈছে, সেইটোও দিনটোৰ অধিক সময়েই আউট অফ চাৰ্ভিছ হৈ থাকে।\n: জানো, ঠিকনাটো চাওকচোন বাৰু, ময়ো আজি জীৱনত প্ৰথমবাৰ ৰঙিয়া গৈ আছোঁ, তাতে মোৰ কেচ ভানখনো আজি আহিব নোৱাৰিলে হঠাৎ ড্ৰাইভাৰজন অসুস্থ হোৱা বাবে৷\nকথাখিনি কৈ দিপুল কাশ্যপ বোলা মানুহজনে কাগজৰ টুকুৰা এটা আগবঢ়াই দিলে মিষ্টাৰ পাটোৱাৰীৰ ফালে।\n: মোৰ অনুমান নিৰ্ভূল মিষ্টাৰ কাশ্যপ, এইটো ঠিকনা আমাৰ অফিচৰ সন্মুখৰ এ.টি.এম.টোৰে হয়। আমাৰ বহুদিনীয়া অসুবিধা এটা দূৰ হ’বলৈ গৈ আছে তাৰমানে আজি, নহয় জানো?\n: চেষ্টা কৰি চাম মিষ্টাৰ পাটোৱাৰী নিজৰ সাধ্যৰ ভিতৰত, বাকী সকলো ঈশ্বৰৰ ওপৰত।\n: আপুনিও ঈশ্বৰ বিশ্বাস কৰে তাৰমানে?\nমিষ্টাৰ কাশ্যপৰ ফালে চাই মিষ্টাৰ পাটোৱাৰীয়ে সুধিলে।\n: নিশ্চয় ডাঙৰীয়া, বিশ্বাস নকৰাৰ প্ৰশ্নই নাই। অপাৰ মহিমা, পাৰাপাৰহীন শক্তি, মনৰ প্ৰশান্তি, আত্মবিশ্বাস সকলোবোৰৰ যুগলবন্দীৰ একমাত্ৰ অনুভৱ ঈশ্বৰতেই পাওঁ। আজিৰ কথাকেই ভাৱকচোন, মোৰ কেচ ভানখনৰ ড্ৰাইভাৰ হঠাৎ অসুস্থ হ’ল, বেলেগ এখন গাড়ী ভাড়া কৰিলোঁ সেইখনো ১১ বজাতহে আহিব পাৰিব, এইফালে ৰঙিয়াৰ একো চিনি জানি নাপাওঁ, ইমানবোৰ প্ৰতিকূল পৰিস্থিতি একেসময়তে মোৰ লগত অথচ এই সকলোবোৰৰ সমাধানস্বৰূপেই যেন যাত্ৰাপথত আপোনাক এজন দেৱদূতৰ ৰূপত লগ পালোঁ। ঈশ্বৰৰ মহিমা সদায় অপাৰ। মানুহৰ অন্তৰ পবিত্ৰ হ’লে ঈশ্বৰ সদায় লগত থাকে। জীৱনত কেতিয়াও কাৰো অন্যায় কৰি পোৱা নাই গতিকে ভগৱানেও মোৰ লগত অন্যায় নকৰিব বুলিয়েই সদায় বিশ্বাস কৰোঁ।\n: হয় দিয়ক ডাঙৰীয়া, সজ সজ। মই আছোঁ যেতিয়া ৰঙিয়াত আপোনাৰ একো অসুবিধা নহয়। হাইৱেত নামি আপুনি মোৰ লগতে একেলগে যাব পাৰিব, কাম শেষ কৰি আপোনাৰ গাড়ী নহালৈকে মোৰ অফিচতে থাকিব পাৰিব।\n“চেপ্তি চেপ্তি চেপ্তি, গেটলৈ ওলাই আহিব চেপ্তিত নমাসকল।”\nহেণ্ডিমেনৰ মাতত খৰধৰকৈ ওলাই আহিল ৰাতুল, ৰঙিয়া পোৱাৰ আগৰ ষ্টপেজটোতেই তাৰ অফিচ।হাইৱেৰ পৰা দহমিনিট খোজ কাঢ়িব লাগে। খোজ কাঢ়ি গৈ থাকোঁতেও সি ভাবি গৈ থাকিল মিষ্টাৰ পাটোৱাৰী আৰু মিষ্টাৰ কাশ্যপৰ কথাবোৰ। দুয়োজন ভদ্ৰলোকৰ কথাবতৰাবোৰে যেন তাক পুনৰবাৰ বুজাই দিলে যে ঈশ্বৰৰ প্ৰাসঙ্গিকতা এতিয়াও এই পৃথিৱীত আছে। বিপদত পৰা এজন মানুহৰ সহায়ৰ বাবে অন্য এজন অচিনাকি মানুহ যেতিয়া স্বইচ্ছাই আগবাঢ়ি আহে তেতিয়াই মনত অনুভৱ হয় যে ভগৱানৰ মহিমা অকল অসীমেই নহয় কেতিয়াবা কেতিয়াবা বুজাটোও কঠিন৷\nঅৱশ্যে দুজন মানুহৰ বাবে সমানেই দৰকাৰী কাম এটাত ইজনে সিজনক সহায় কৰিছে বুলি ভাৱিব পাৰিলে এইবোৰ ক্ষেত্ৰত একো ঐশ্বৰিক প্ৰভাৱ নাই বুলি একে আষাৰেই মানিব পাৰি। বৰ বেছি ঈশ্বৰৰ পৰা একো আশা নকৰে যদিও একেবাৰে নাস্তিকো নহয় ৰাতুল। “তোমাৰ মন গ’লে দিবা বাৰু ভগৱান যেতিয়াই সময় সুবিধা পোৱা, মই নিজে বিচাৰি বিচাৰি সদায় আমনি নকৰোঁ তোমাক”, ৰাতুলৰ চিন্তাধাৰা এনেকুৱা।\nসেইদিনা সোনকালে অফিচ ছুটী হোৱাত আবেলি চাৰিমান বজাতে ৰাতুল আহি ঘৰ সোমাল। কেতিয়াবা আবেলি অলপমান শোৱাৰ সময় পালে সি সেই সময়খিনিৰ সদব্যৱহাৰ কৰে। চিলমিলকৈ টোপনি আহিছিল তাৰ।\n“ৰঙিয়াত এ.টি.এম. লুট, পাটোৱাৰী উপাধিৰ মহকুমা প্ৰশাসনৰ বিষয়া এজনলৈ সন্দেহৰ আঙুলি”, একেজাপে বিচনাত উঠি বহিল ৰাতুল। সপোনে দেখিলে নে কি হ’ল একো উৱাদিহ নাপায় চকুদুটাত অলপ পানী ছটিয়াই কাষৰ কোঠাটোত টি.ভি.ত সন্ধিয়াৰ বাতৰি চাই থকা মাকৰ ওচৰত বহিলগৈ।\nএতিয়া আহিছোঁ বিতং বাতৰিলৈ। ৰঙিয়া চহৰৰ মাজ মজিয়াৰ পৰা আজি দিন দুপৰতে দুৰ্বিত্বই উঠাই লৈ যায় এটা এ.টি.এম. মেচিন। স্থানীয় ৰাইজ আৰু ওচৰৰ দোকানীসকলৰ সহযোগত মেচিনটো খুলি এখন মাৰুতি ভানত ভৰাই লৈ উধাও হয় দুজনীয়া ডকাইতৰ দলটো। নিজকে বেঙ্ক বিষয়া দিপুল কাশ্যপ বুলি পৰিচয় দিয়া ডকাইতজনে বৰ্তমান চলি থকা মেচিনটো বেয়া হোৱা বুলি কৈ নতুন মেচিন এটা অচিৰেই সেই স্থানত লগোৱা হ’ব আৰু বৰ্তমান চলি থকা মেচিনটো মেৰামতিৰ বাবে খুলি লৈ যাবলগীয়া হ’ব বুলি কোৱাত ওচৰৰ ব্যৱসায়ীসকলে তীব্ৰ আপত্তি কৰিছিল যদিও মহকুমা প্ৰশাসনৰ বিষয়া জনৈক পাটোৱাৰীৰ হস্তক্ষেপত আৰু স্থানীয় ৰাইজৰ সহযোগত মেচিনটো খুলি নিবলৈ সক্ষম হৈছিল। দুঘণ্টাৰ পিছত সাপ্তাহিক ৰুটিন মতে নগদ ধন ভৰাবলৈ অহা কেচভানৰ কৰ্মকতাইহে এ.টি.এম. মেচিন দেখা নাপায় স্থানীয় আৰক্ষীক অৱগত কৰে।\nঘটনা সন্দৰ্ভত ইতিমধ্যেই সোধপোচৰ বাবে পাটোৱাৰী উপাধীৰ বিষয়াজনৰ সৈতে নিজহাতে এ.টি.এম. মেচিন খুলি ডকাইতৰ গাড়ীত উঠাই দিয়া অন্য দুজন দোকানীকো আটক কৰিছে মহকুমা আৰক্ষীয়ে।ঘটনাটোৱে সচেতন মহলৰ মাজত তীব্ৰ চাঞ্চল্যৰ সৃষ্টি কৰিছে। বাতৰি যুগুত কৰাৰ পৰলৈকে দিপুল কাশ্যপ নামৰ ভুৱা বেঙ্ক বিষয়াজনৰ কোনো শুংসূত্ৰ লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা নাই ৰঙিয়া আৰক্ষীয়ে। বিশেষ সূত্ৰৰ পম খেদি পোৱা তথ্যমতে এ.টি.এম.টোত প্ৰায় চল্লিশ লাখ টকা আছিল।\nশিল পৰা কপৌৰ দৰে একেঠাইতে বহি থাকিল ৰাতুল, বেচেৰা পাটোৱাৰী। আসুৰিক মন মগজুৰ মিষ্টাৰ কাশ্যপৰ সন্মুখত মিষ্টাৰ পাটোৱাৰীৰ অত্যাধিক ঈশ্বৰ বিশ্বাসেই কাল হ’ল নে সততাই কাল হ’ল সি ভাবি নাপালে কিন্তু সি নিশ্চিত হ’ল যে সমাজত ঈশ্বৰৰ কথা কোৱা চোৰ ডকাইতৰ সংখ্যা আশাতীতভাৱে বৃদ্ধি হৈছে।\n« ঘটিৰামৰ বৰতাল বাদন – খগেশ সেন ডেকা\nছবিয়ে কি কয়-৪ –মনজিৎ »\nহা হা ! ঈশ্বৰৰ সহায় নহ’লে ইমান সহজতে ডকাইতি হব জানো ?\nখুব সুন্দৰ হৈছে , গল্পটিত এট সুন্দৰ বাৰ্ত্তা আছে ।\nসুন্দৰ মেচেজ এটা কঢ়িয়াইছে গল্পটোৱে।\nভাল লাগিল পঢ়ি সঞ্জীব\nসুন্দৰ বাৰ্তা। অতি ভক্তি চোৰৰ…….\nআকৌ পঢ়িলো৷মজা লাগিল৷8


গুণ্ডামি! প্ৰবক্তাক আক্ৰমণ বিজেপিকৰ্মীৰ -\nHomeআঞ্চলিকগুণ্ডামি! প্ৰবক্তাক আক্ৰমণ বিজেপিকৰ্মীৰ\nগুণ্ডামি! প্ৰবক্তাক আক্ৰমণ বিজেপিকৰ্মীৰ\nনগাঁওঃ নগাঁৱৰ ‘এডিপি কলেজ’ৰ প্ৰবক্তাক আক্ৰমণ কৰা ঘটনাই চাঞ্চল্যৰ সৃষ্টি কৰিছে সমগ্ৰ নগাঁৱতে। বিজেপিকৰ্মীৰ বিৰুদ্ধে আক্ৰমণৰ অভিযোগ উত্থাপন হৈছে। অধ্যাপক তথা বিশিষ্ট কবি ড° অজিত ভৰালীক আক্ৰমণ কৰাৰ অভিযোগ বিজেপিৰ ৱাৰ্ড মেম্বাৰ মৃদুল দাসৰ বিৰুদ্ধে।\nভৰালীৰ কন্যাকো শাৰীৰিকভাৱে অপদস্থ কৰাৰ অভিযোগ উত্থাপিত হৈছে। শেণছোৱা ৰে’লৱে ক্ৰছিঙত গাড়ী পাৰ্কিঙক লৈ আক্ৰমণৰ সৃষ্টি হৈছিল বাকযুদ্ধৰ। ইতিমধ্যে অভিযুক্ত মৃদুল দাসৰ বিৰুদ্ধে হয়বৰগাঁও আৰক্ষী চকীত এজাহাৰ দাখিল কৰিছে ভৰালীয়ে। হেলমেটেৰে আক্ৰমণ কৰা বুলি অধ্যাপকগৰাকীয়ে সাংবাদিকক জানিবলৈ দিছে। আক্ৰমণৰ ফলত মূৰত গুৰুত্বৰভাৱে আঘাতপ্ৰাপ্ত হৈছে অজিত ভড়ালী।\nPrevious articleৰূপালী পৰ্দাত ৰানু মণ্ডল, বলীউডত উগুল-থুগুল পৰিৱেশ-জানক সৱিশেষ\nNext articleঅমানৱীয়! সুৰাৰ ৰাগীত পিতৃক হত্যাৰ অপ-চেষ্টা


Zin Tablet in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী\nZin 10 Tablet\nZin Tablet के सारे विकल्प देखें\nZin Tablet ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Zin Tablet Benefits & Uses in Assamese- Zin Tablet ar laabh aaru byavaharsamuh\nZin Tablet ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Zin Tablet Dosage & How to Take in Assamese - Zin Tablet ar paali aaru xeya kenedore lobo\nZin Tablet ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Zin Tablet Side Effects in Assamese- Zin Tablet ar parshwakriyasamuh\nZin Tablet সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Zin Tablet Related Warnings in Assamese- Zin Tablet xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Zin Tabletৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Zin Tablet with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Zin Tablet ar gurutor kriya-pratikriya\nZin Tablet মতভেদসমূহ- Zin Tablet Contraindications in Assamese- Zin Tablet nishedhsamuh\nZin Tablet ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Zin Tablet in Assamese- Zin Tablet ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Zin Tablet ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Zin Tablet Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Zin Tablet kriya-pratikriya\nZin Tablet ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Zin Tablet Benefits & Uses in Assamese - Zin Tablet ar laabh aaru byavaharsamuh\nZin Tablet তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nZin Tablet ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Zin Tablet Dosage & How to Take in Assamese - Zin Tablet ar paali aaru xeya kenedore lobo\nZin Tablet-ৰ উপাদানসমূহ - Zin Tablet Active Ingredients in Assamese - Zin Tablet-ar upadaansamuh\nZin Tablet ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Zin Tablet Side Effects in Assamese - Zin Tablet ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Zin Tablet ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nZin Tablet সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Zin Tablet Related Warnings in Assamese - Zin Tablet xonkranta xatarkatabanisamuh\nZin Tablet-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nZin Tablet গৰ্ভাবস্থাৰ সময়ত গ্ৰহণ কৰা সুৰক্ষিত।\nZin Tablet-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nস্তন্যপায়ী মহিলাই Zin Tablet সেৱন কৰিব পাৰে। ইয়াৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া প্ৰায় নাই বুলিলেই হয়।\nবৃক্কত Zin Tablet কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nZin Tabletৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াই কেতিয়াবাহে বৃক্ক ক প্ৰভাবিত কৰে।\nযকৃতত Zin Tablet কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nZin Tabletৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াই কেতিয়াবাহে কলিজা ক প্ৰভাবিত কৰে।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Zin Tablet ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nZin Tabletৰ হৃদয় ৰ ওপৰত কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া নাই।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Zin Tabletৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Zin Tablet with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Zin Tablet ar gurutor kriya-pratikriya\nZin Tablet তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nZin Tablet মতভেদসমূহ - Zin Tablet Contraindications in Assamese - Zin Tablet nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Zin Tablet লোৱা অনুচিত যাতে -\nZin Tablet ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Zin Tablet in Assamese - Zin Tablet ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Zin Tablet-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Zin Tablet লোৱাটোৱে কোনো আসক্তিৰ সৃষ্টি নকৰে।\nনহয়, মগজু খটাবলগা কোনো কাম আপুনি কৰাটো অনুচিত, আপুনি Zin Tablet লোৱাৰ পিছত সেয়া সক্ৰিয় কিয়নো আৰু সতৰ্ক থকাটো প্ৰয়োজনীয়।\nহয়, কিন্তু ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ মতেহে Zin Tablet লওক।\nমানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ বাবে Zin Tablet লৈ কোনো লাভ নাই।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Zin Tablet ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Zin Tablet Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Zin Tablet kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Zin Tabletৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nখাদ্যৰ সৈতে Zin Tablet লোৱাৰ পৰা আপোনাৰ স্বাস্থ্যৰ কোনো ক্ষতি নহয়।\nমদ আৰু Zin Tabletৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nZin Tablet আৰু মদ একেলগে পান কৰাৰ ফলত আপোনাৰ দেহত গুৰুতৰ প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে।


মেকুৰী-ভাৰতী গগৈ বৰুৱা\n( আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মেকুৰী দিৱস উপলক্ষে - ৮ আগষ্ট )\nসৰুতে প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত পঢ়ি থাকোঁতে আমাক কেইবিধমান ঘৰচীয়া (পোহনীয়া) আৰু কেইবিধমান বনৰীয়া জন্তুৰ নাম লিখিবলৈ দিছিল । তেতিয়া আমি গৰু , কুকুৰ , মেকুৰী , ঘোঁৰা , গাহৰি , ম'হ , ছাগলী , ভেৰা , গাধ , হাতী আদি পোহনীয়া আৰু বাঘ , সিংহ , ভালুক , ৰাং কুকুৰ , জেব্ৰা , জিৰাফ , গঁড় , পহু , শিয়াল , বান্দৰ , হাতী আদি বনৰীয়া জন্তুৰ নাম লিখিছিলোঁ । এই কথাটো আপোনাৰ এতিয়া মনত পৰিছেনে বাৰু ?\nসৰুতে "বৰঘৰৰ মেকুৰী সৰুঘৰলৈ যায় , ঢাকোন পেলাই পঁইতা ভাত , পোৰা মাছ চুৰ কৰি খায়..." বুলি কাষলতিৰ তলত সুৰসুৰাই দি সৰু ল'ৰা - ছোৱালীক খিলখিলাই হঁহুৱাবলৈ যে চেষ্টা কৰা হয় । কবি , গীতিকাৰ কেশৱ মহন্তই ৰচনা কৰা আৰু বিহু সম্ৰাট খগেন মহন্তই গোৱা গীতটোলৈ এবাৰ মনত পেলাই চাওঁচোন আহক।\n"বৰঘৰৰ মেকুৰী সৰু ঘৰলৈ যায়\nসৰু ঘৰৰ মানুহে চুকত চিনি পায়\nসৰু ঘৰৰ মানুহে খোজত চিনি পায় ।"\nমেকুৰী বুলি ক'লে সাধাৰণতে আমাৰ আশে-পাশে মেওমেওকৈ বা মিউমিউকৈ ঘূৰি ফুৰা চাৰিঠেঙ্গীয়া নোমাল শান্ত মৰমিয়াল ঘৰচীয়া জন্তুবিধৰ কথাই বুজোঁ । মেকুৰী ক'লা , বগা , পখৰা , মুগা , ধোঁৱা বা ছাই বৰণীয়া আদি বিভিন্ন ৰঙৰ আছে । ইহঁতৰ ঘ্ৰাণ শক্তি খুব বেছি হোৱাৰ দৰে শ্ৰৱণ শক্তি , দৃষ্টি শক্তিও প্ৰখৰ । চকুৰ মণিৰ ভিতৰত পেটাম নামৰ এবিধ উজ্জ্বল পদাৰ্থ থকা বাবেই মেকুৰীয়ে আন্ধাৰতো দেখে । এই পদাৰ্থবিধৰ পৰা ৰাতি উজ্জ্বল পোহৰ ওলায় আৰু ই চকুৰ মণিত প্ৰতিফলিত হোৱাত চকু দুটা জিলিকি উঠে বাবেই মেকুৰীয়ে ৰাতি দেখে । সেয়ে কোনোবাই আন্ধাৰত কিবা খোৱা দেখিলে মেকুৰীৰ নিচিনাকৈ খোৱা বুলি কোৱা হয় । মেকুৰী স্তন্যপায়ী আৰু মাংসাহাৰী জন্তু । ইহঁতে এবাৰত চাৰি / পাঁচটা পোৱালি দিয়ে । ফুট ছাই , জুইশাল বা পাকঘৰৰ চৌকা মেকুৰীৰ প্ৰিয় ঠাই । অৱশ্যে আজিকালি এই দৃশ্যৰ সলনি হৈছে । মেকুৰীয়ে সুবিধা পালেই গৃহস্থৰ ঘৰৰ মাছ , মাংস , গাখীৰ আদি চুৰ কৰি খায় । আনহাতে মেকুৰীয়ে এন্দুৰ , নিগনি , সাপ , পঁইতাচোৰা আদি খাই গৃহস্থৰ উপকাৰ সাধন কৰে । মেকুৰীৰ গাটো কোমল নোমেৰে ঢকা যদিও পানী লাগিলে সহজে নোমবোৰ ছাললৈকে তিতি যায় । সেই কাৰণে মেকুৰীয়ে পানীলৈ বৰ ভয় কৰে । সেয়ে হয়তো কেতিয়াবা কোনোবাই কাৰোবাক "ভিজা মেকুৰী" বুলি কোৱা শুনিবলৈ পোৱা যায় । "মেকুৰীৰ ডিঙিত টিলিঙা আঁৰিব কোনে ?" বোলা কথাষাৰৰ আকৌ তাৎপৰ্য আছে ।\nমেকুৰীৰ সমাৰ্থক শব্দ - মাৰ্জাৰ ( সংস্কৃত ), বিৰাল , নাকাৰ , বিল্লী আদি । মতা মেকুৰীক বোন্দা আৰু মাইকী মেকুৰীক জাঁই বোলা হয় । মেকুৰীৰ আভিধানিক অৰ্থ বিৰাল ; বিৰালী । ই বাঘ জাতিৰ এবিধ পোহনীয়া জন্তু । সেয়ে কোৱা হয় - "বাঘ চাব খুজিলে বিৰালীকে চাবা । বৰ মানুহ চাবলৈ আলিবাটলৈ যাবা ।" আনহাতে আকৌ মেকুৰীক 'বাঘৰ মাহী' বুলিও আগতে কোৱা শুনিছিলোঁ । বাঘৰ সৈতে মেকুৰীৰ চেহেৰাৰ সাদৃশ্য আছে ।\n"বিৰালী গমনে শুচিঃ" বুলি কথা এষাৰ আছে । অৰ্থাৎ মেকুৰীয়ে বাহিৰ - ভিতৰ ঘূৰি গোটেইখন চলাথ কৰিলেও অপৱিত্ৰ নহয় । মেকুৰী- খুজীয়া বুলিলে আকৌ পুষ্ট আৰু মঙহাল মানুহৰ গাত ওলোৱা মেকুৰী - খোজৰ নিচিনা সৰু সৰু সাঁচ । জোলোঙাৰ মেকুৰী ওলোৱা বুলিও কোনো কোনো ক্ষেত্ৰত কোৱা হয় । অৰ্থাৎ আগৰ পৰা গোপন হৈ থকা কথা ওলাই পৰা । বিৰাল তপস্বী মানে হ'ল দেখাত সাধু , সজ ; কিন্তু ভিতৰি ভণ্ড । সেইদৰে বিৰালৰ ব্ৰহ্মচৰ্য হ'ল ধৰ্মৰ ভণ্ডামি । ভিতৰত লোভ ; বাহিৰত ব্ৰহ্মচৰ্যৰ ভাও ধৰাবোৰক কোৱা হয় বিৰালৰ ব্ৰহ্মচৰ্য ।\nগুগলত পোৱা মতে খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৮০০০ বছৰৰ আগলৈকে মেকুৰী বনৰীয়া আছিল । তাৰ পাছৰ পৰাহে পশ্চিম এছিয়াৰ মেকুৰীবোৰ আফ্ৰিকীয় বনমেকুৰীৰ পৰা ক্ৰমান্বয়ে জনপ্ৰিয় পোহনীয়া জন্তুত পৰিণত হৈছিল । এই প্ৰাণীবিধৰ সুৰক্ষাৰ কাৰণে সমগ্র বিশ্বই চিন্তা কৰে । সেয়ে আন আন দিৱস পালন কৰাৰ দৰে ২০০২ চনত বন্যপ্ৰাণী কল্যাণ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পুঁজিয়ে ৮ আগষ্টৰ দিনটো মেকুৰী দিৱস হিচাপে পালন কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয় । অৱশ্যে কিছুমান ৰাষ্ট্ৰই এই দিৱস ৰাষ্ট্ৰীয় মেকুৰী দিৱস হিচাপে পালন কৰে । আমাৰ সমাজত বহুত মানুহে যাত্ৰা পথত গাড়ী - মটৰৰ আগেদি মেকুৰীয়ে বিশেষকৈ ক'লা মেকুৰীয়ে পাৰ হৈ গ'লে বিশ্বাস কৰে যে এয়া শুভ লক্ষণ নহয় । সৰু হৈ থাকোঁতে কোৱা শুনিছিলোঁ যে মেকুৰী মাৰিলে বা হত্যা কৰিলে সোণৰ মেকুৰী দান দিব লাগিব । সোণৰ মেকুৰীৰ কথা কওঁতে চুতীয়া ৰাজ্যৰ ৰাজসম্পদ কুবেৰৰ পৰা লাভ কৰা ঢাল , তৰোৱাল আৰু সোণৰ মেকুৰীৰ লগতে চুতীয়া ৰাণী সতী সাধনীৰ কথাও জড়িত হৈ আছে । এইখিনিতে শদিয়াৰ কছাৰী ৰজাই শিৱৰ পৰা লাভ কৰা সোণৰ মেকুৰীৰ কথাও আহি পৰে ।\nআপুনি বাৰু মেকুৰী ভাল পায়নে ? মোৰ পিছে বৰ প্ৰিয় নহয় । মেকুৰীৰ কাণখনলৈ চাই থাকিলে মোৰ বৰ কিবা লাগি যায় । তাতকৈ এটা বহুত পুৰণি কথা মনত পৰিলে বেছি বেয়া লাগে । সেয়া ১৯৬৫ / ৬৬ চনৰ কথা । মই তেতিয়া পঞ্চম নে ষষ্ঠ শ্ৰেণীত পঢ়িছিলোঁ পাহৰিলোঁ । আমাৰ আপাদেউ মানে দেউতাৰ বায়েকৰ ঘৰলৈ গৈছিলোঁ । চেৰেকাপাৰত ঘৰ । তাতে ৰাতি থাকিলোঁ । পিছে ৰাতি পুৱাবৰ সময়ত মোৰ ভৰিত কিবা পিছল পিছল লগাত কাষতে শুই থকা আপাদেউক জগাই কথাটো ক'লোঁ । তেখেতে কিবা এটা অনুমান কৰিব পাৰিলে । লৰালৰিকৈ উঠি আঁঠুৱাখন দাঙি মোৰ গাত থকা লেপখন আঁতৰাই দিয়াতহে উৰহী গছৰ ওৰ ওলাল । ৰাতি আঁঠুৱাখন ঠেলি মেকুৰীজনী ( জাঁই ) সোমাই পোৱালি বিছনাতে জগালে । ইফালে টোপনিৰ কোবত মোৰ খবৰেই নাই । মোৰ যে সেই কথাটো মনত পৰিলে এতিয়াও কিবা নিজৰে ঘিণ ঘিণ লাগে । সেয়ে মেকুৰীৰ প্ৰতি মোৰ বৰ আদৰ নাই । মেকুৰী পোহাৰ চখো মোৰ নাই ।\nআন এটা কথা হ'ল মোৰ ল'ৰা দুটা জন্ম হোৱাৰ পাছত মই ঘৰত অকলে থাকিলে পাকঘৰত কাম কৰিবলৈ গ'লে কেঁচুৱা শুই থকা কোঠাৰ দুৱাৰখন বন্ধ কৰি থৈ যাওঁ নাইবা আঁঠুৱাখন তৰি শুৱাই থৈ যাওঁ। কাৰণ মই গাঁৱত কাৰোবাৰ মুখত কথা এটা শুনিছিলোঁ যে মেকুৰীৰ হিংসা লাগিলে কেঁচুৱা ল'ৰা-ছোৱালীক কামুৰিব পাৰে নাইবা নখেৰে আঁচুৰিব পাৰে । আনহাতে মেকুৰীয়ে কামুৰিলে কুকুৰে কামোৰাৰ নিচিনাকৈ বেজী ল'ব লাগে । মেকুৰীয়ে শুঙা বস্তু কেতিয়াও খাব নালাগে । মেকুৰীৰ পৰা বেমাৰৰ জীৱাণু আহে । সেয়ে মই ভয়তে এই ব্যৱস্থা লৈছিলোঁ ।\nমেকুৰীৰ লগত মোৰ আন এটা ভাল লগা কাহিনীৰে মোৰ এই লেখাটোৰ সামৰণি মাৰিম । মই তেতিয়া সপ্তম শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰী । পথাৰৰ ধান দাই শেষ হোৱাৰ দিনা ঘৰলৈ লখিমী আনিব লাগে । সেইদিনা লখিমী অনাৰ দায়িত্ব মোৰ ওপৰত দেউতাই ন্যস্ত কৰিলে । সেয়ে মই নতুন ফ্ৰক পিন্ধি গামোচা এখনেৰে লখিমী মেৰিয়াই মূৰত লৈ ঘৰলৈ প্ৰায় এক কিঃমিঃ খোজকাঢ়ি আহি আছোঁ । পথাৰৰ পৰা কান্ধত বিৰিয়া লৈ জিৰিক জিৰিক কৈ ডাঙৰি অনা ডেকাই বা ধান দাই অহা দাৱনীয়ে মোক কিবাকিবি কথা সুধি আমনি কৰিলে যদিও মই ধৈৰ্য ধৰি মাত এষাৰো নামাতিলোঁ । আচল কাৰণটো কি জানেনে লখিমী আনোতে হেনো মাত মাতিলে লখিমীয়ে দোষ ধৰে । পিছে ঘৰলৈ আহি নিৰ্দিষ্ট ঠাইত লখিমী থৈ ভৰি-হাত ধুবলৈ যাওঁতে মই এটা বেলেগ দৃশ্য দেখিহে অবাক ।\nসন্ধিয়া সময় । আমাৰ ঘৰৰ মেকুৰীজনীয়ে ডাঙৰ কুঢ়ি মাছ এটা মুখৰ আগত লৈ আমাৰ নতুনকৈ সাজি থকা ঘৰটোৰ চোতালত আৰামত বহি আছে । মই মাক মাতি আনি দেখুৱালোঁ । দেউতাকে ধৰি ভাই-ভনীবোৰো চাপি আহিল । তথাপি তাই লৰচৰ কৰা নাই । আমাৰ কাষৰ ঘৰৰ আপাদেউগৰাকীক চিঞৰি চিঞৰি মাতি সুধিলোঁ যে মাছটো তেওঁলোকৰ নেকি ? কাৰণ সেই সময়ত গাঁৱৰ মানুহে ওচৰৰ বিলবোৰৰ পৰা ডাঙৰ ডাঙৰ মাছ ধৰি খাবলৈ আনে । আমাকো দিয়ে । ইয়াত বেলেগ কথা ভাবিবলৈ একো নাই । মোৰ পিছে মাছ লৈ বহি থকা সেই মেকুৰীজনীৰ কথা এতিয়াও বাৰুকৈয়ে মনত পৰে ।\n✍ভাৰতী গগৈ বৰুৱা ,


গৰমৰ দিনৰ এটি সমস্যা ঘাম আৰু ঘামচি তথা পৰিত্ৰাণৰ উপায় : — Vikaspedia\nঘাম আৰু ঘামচি -\nআমাৰ মাজতেই কেতবোৰ ব্যক্তিয়ে গৰমকালি মাজে-সময়ে প্ৰিকলি হিট পাউডাৰ সৰ্বশৰীৰতে মালিচ কৰে। বহুতেই বাতৰি কাকতৰ বিজ্ঞাপন পঢ়িয়েই এই কাম কৰিবলৈ উদ্বুদ্ধ হয়। বিশেষতঃ ঘাম আৰু ঘামচি দূৰ কৰাৰ বাবে পাউডাৰ ব্যৱহাৰ কৰিলে অন্যন্ত সুফল পোৱা যায়। তদুপৰি সেয়া যদিহে মেডিকেটেড প্ৰিকলি হিট পাউডাৰ হয়, তেনেহ’লেতো কথাই নাই। অৱশ্যে এই ক্ষেত্ৰত সন্দেহৰ অৱকাশ ৰৈ যায়। ঘাম আৰু ঘামচি দূৰ কৰাৰ একমাত্ৰ অব্যৰ্থ দৰব তেনেহ’লে পাউডাৰৰ প্ৰলেপহে নেকি? দেখা যাওকচোন। ঘাম কি?\nআমাৰ ছালৰ ত্বকখনৰ দুটি প্ৰধান স্তৰ আছে- এপিডাৰ্মিছ আৰু ডাৰ্মিছ। ইয়াৰ বাহিৰেও ডাৰ্মিছৰ তলত হাইপোডাৰ্মিছ আছে। এইবোৰত গ্লেণ্ড বা গ্ৰন্থি থাকে। ঘৰ্মগ্ৰন্থি হ’ল ইয়াৰ ভিতৰত অন্যতম। এই ঘৰ্মগ্ৰন্থিৰ পৰা নিঃসৰিত ঘামৰ জৰিয়তে দেহৰ নান অপ্ৰয়োজনীয় পদাৰ্থ দেহৰ বাহিৰ ওলাই আহে। ঘৰ্মগ্ৰন্থিৰ কুণ্ডলীকৃত অংশটি ডাৰ্মিছ আৰু হাইপোডাৰ্মিছৰ মাজত থাকে আৰু নলীকাডাল এপিডাৰ্মিছ ভেদ কৰি দেহত্বকৰ ওপৰত অৱস্থিত ঘৰ্মছিদ্ৰ নামৰ সৰু ছিদ্ৰৰ জৰিয়তে আমাৰ দেহত ঘাইকৈ দুই ধৰণৰ ঘৰ্মগ্ৰন্থি দেখা যায়।\n(১)এক্ৰাইন গ্ৰন্থিঃ এই ধৰণৰ গ্ৰন্থি সমগ্ৰ দেহতেই পোৱা যায়। হাত আৰু ভৰি তলুৱাত সৰহকৈ থাকে।\n(২)এপোক্ৰাইন গ্ৰন্থিঃ কাষলতি আৰু উৰু সন্ধি অঞ্চলত এইবিধ ক্ষুদ্ৰাকৃতিৰ গ্ৰন্থি সৰহকৈ পোৱা যায়। বয়ঃসন্ধিক্ষণত এই গ্ৰন্থিৰ ক্ষৰণ বৃদ্ধি হয়।\nঘামৰ দেহৰ ভিতৰত কি কি কাম আছে?\n(১) ঘামে দেহৰ ভিতৰত তাপমাত্ৰা নিয়ন্ত্ৰণ কৰে।\n(২) দেহৰ পানী অংশৰ সমতা বজাই ৰাখে।\n(৩) ত্বক আৰু ছালখনক আৰ্দ্ৰ কৰি ৰাখে।\n(৪) ৰোগৰ বীজাণু প্ৰতিৰোধ কৰে।\n(৫) এচিড আৰু খাৰৰ সমতা নিয়ন্ত্ৰণ কৰে।\nদেহৰ পৰা নিৰ্গত ঘামৰ পৰিমাণ বতৰৰ ওপৰত বহুখিনি নিৰ্ভৰ কৰে। বতৰ গোমা হ’লে ঘামৰ পৰিমাণ কমি যায় আৰু শৰীৰত যথেষ্ট কষ্ট হয়। ভয় খালে বা আৱেগজনিত পৰিৱেশত ঘামৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি হয়।\nঘাম কিহৰ দ্বাৰা গঠিত হয়?\nঘামৰ শতকৰা ৯৯ ভাগ হ’ল পানী। বাকী এভাগৰ ভিতৰত থাকে নানা ধৰণৰ লৱণ, এচিড, ইউৰিয়া, প্ৰ’টিন, এমোনিয়া ইত্যাদি। এপক্ৰাইন গ্ৰন্থিৰ পৰা নিৰ্গত ঘামত ইয়াৰ বাহিৰেও থাকে ইণ্ডোক্সিল, উদ্বায়ী ফেটি এচিড, হাইড্ৰোক্সি এচিড, এমোনিয়া ইত্যাদিৰ সংমিশ্ৰণ। ইয়াৰ ফলত এনে ধৰণৰ ঘামৰ গোন্ধ বেছি। তদুপৰি এই ঘামৰ ঘনত্ব বেছি, সেই হেতুকে ইয়াৰ সংস্পৰ্শত আহিলে বেক্টেৰিয়া আৰু ভেঁকুৰজাতীয় জীৱাণুৰ বংশবৃদ্ধি সহজ হয়।\nঘামচি কেনেদৰে হয়?\nকোনো কাৰণত যদিহে ছালৰ উপৰিভাগত থকা ঘৰ্ম ছিদ্ৰ বা ছোৱেট পোৰসমূহ বন্ধ হৈ যায় তেনেহ’লে দেহৰ পৰা নিৰ্গত ঘাম ঘৰ্মনলীৰ জৰিয়তে ছালৰ ওপৰলৈ আহিবলৈ বাধা পায়। ছালখনৰ উপৰিভাগৰ ঠিক তলতে এনেদৰে ঘাম জমা হৈ ঘামচিৰ সৃষ্টি হয়। বহু সময়ত এইবোৰ খুব খজুৱায়। নখৰ তলিত জমা হৈ থকা ময়লা ঘামচিৰ সৈতে মিহলি হৈ গৌণ পৰ্যায়ৰ বীজাণুজনিত ৰোগ হ’ব পাৰে।\nএতিয়া চোৱা যাওক কি কি কাৰণবশতঃ ঘৰ্মছিদ্ৰ বা ঘৰ্মনলী বন্ধ হৈ যাব পাৰে।\n(১) প্ৰধানতঃ ছালখন অপৰিষ্কাৰ হৈ থাকিলে।\n(২) ঘাম বেছি সময়ৰ বাবে ছালত থাকিলে বিশেষকৈ গোমা বতৰত।\n(৩) বেছিকৈ তেল ঘঁহিলে বা লেতেৰা ধৰণৰ তেল জমা হৈ ঘৰ্মছিদ্ৰ বন্ধ কৰি দিলে। সেইবাবে দেহত বেছিকৈ তেল ঘঁহিব নালাগে।\nপাউডাৰ ব্যৱহাৰ কৰিলে ঘামচি বাঢ়ে নেকি?\nহয় বাঢ়ে। কাৰণ পাউডাৰ সাধাৰণতে ষ্টাৰ্ছ বা শ্বেতসাৰজাতীয় পদাৰ্থৰ পৰা নিৰ্মিত হয়। আৰু এইবোৰ গৰমত গলি গৈ সহজেই ঘৰ্মছিদ্ৰ বন্ধ কৰি দিয়ে। সেয়ে প্ৰিকলি হিট পাউডাৰ ব্যৱহাৰ কৰিলে ঘাম আৰু ঘামচি কমে বুলি যি ধাৰণা প্ৰচলিত, সেয়া প্ৰকৃততে নিম্নস্তৰৰ সস্তীয়া বিজ্ঞাপনৰ বাদে আন একো নহয়। প্ৰশ্ন উঠিব পাৰে তেনেহ’লে আমি পাউডাৰ ব্যৱহাৰ কৰা উচিত নহয় নেকি? উত্তৰ দিব পাৰি যে পাউডাৰ ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে। কিন্তু সেয়া ঘাম বা ঘামচি দূৰ কৰাৰ বাবে নহয়। পাউডাৰ ব্যৱহাৰ কৰাৰ উদ্দেশ্য হ’ল দেহত সুগন্ধ বিয়পাই দিয়া আৰু ছালৰ অতিৰিক্ত তেলেতীয়া ভাব কমাই মসৃণ কৰি ৰখা। কিন্তু পাউডাৰ ব্যৱহাৰ নকৰিলেও কোনো মহাভাৰত অশুদ্ধ নহয়।\nডাঃ মিহিৰ কুমাৰ গোস্বামী


‘মিখলাট’, আৰু ‘কার্টুজা’ৰ সতে ইজৰাইলত যুদ্ধৰ চৌত্রিছটা দিনৰ চাক্ষুস অভিজ্ঞতা- মিখলাট ( ৰঞ্জু শৰ্মা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nআৰবীয়ান দেশসমূহৰ সৈতে ইজৰাইলৰ নিয়মিত যুদ্ধ কোনো নতুন কথা নহয়। আমি ইজৰাইলত থকা সময়ছোৱাত তাৰ স্থানীয় লোকসমূহৰ মুখত প্রায়েই শুনিছিলো তেওঁলোকৰ পুর্বৰ যুদ্ধৰ ইতিহাস। পিছে কাহানিও সপোনতো ভৱা নাছিলো সেই ভয়ংকৰ যুদ্ধৰ সতে কেতিয়াবা আমিও সহবাস কৰিব লগীয়া হব, নতুবা মাটিৰ তলৰ বাংকাৰত কটাব লগীয়া হব বহু নিদ্রাহীন বিভিষীকাময় নিশা। যিয়েই নহওক সেই দেশসমুহৰ মাজত থকা অসিনঞ্চুতা ১৯৪৮ৰ পৰা আজিপর্যন্ত একেদৰেই চলি আছে। তাৰ মাজতে বহুবাৰ শান্তি আলোচনা কৰা হৈছে আৰু বহুবাৰ তাক ভংগ ও কৰা হৈছে। ইজৰাইলী মিলিটেৰী ফোর্চ সমগ্র বিশ্বৰ ভিতৰতে শক্তিশালী বুলি কলেও চাগে ভুল কৰা নহব। এক কথাত কবলৈ গলে মিলিটেৰী বিভাগটো তেওলোকৰ প্রধান সম্পদ। সেয়েহে হাইস্কুলৰ পিছতেই ল’ৰা ছোৱালী নির্বিশেষে সকলোৱে তিনি বছৰ কাল মিলিটেৰী সেৱা আগবঢ়োৱাটো বাধ্যতামুলক। তদুপৰি এই দেশৰ অস্ত্রভৰালো আমেৰিকান অনুদানেৰে পুষ্ট। অৱশ্যে ইজৰাইলৰ সতে শত্রুতা অব্যহত ৰাখিবলৈ লেবানন, পেলেস্টাইন আদি দেশসমূহক ইৰান, ইৰাক আদি অইন আৰবীয়ান দেশসমূহে ও যথেষ্ট অৰিহনা যোগাই আহিছে।\n২০০৬ চনৰ জুলাই মাহত ইজৰাইল আৰু লেবাননৰ হিজবুল্লা পেৰামিলিটেৰী ফোর্চৰ মাজত আকৌ এখন যুদ্ধৰ সুত্রপাত হয় যাক বিখ্যাত ২০০৬ইজৰাইল-হিজবুল্লা যুদ্ধ বুলিও কোৱা হয়। ২০০৬ চনৰ ১২ জুলাইৰ দিনা হিজবুল্লা বাহিনীয়ে ইজৰাইলৰ সীমান্তবর্তী এলেকাত ৰকেট নিক্ষেপ কৰি প্রায় তিনিজন সৈনিকৰ প্রাণ লয় আৰু কেইবাজনকো অপহৰণ কৰি লৈ যায় । বিনিময়ত ইজৰাইলত বন্দী হৈ থকা তেওলোকৰ যুদ্ধবন্দী কিছুমানৰ মুক্তি দাবী কৰে। এনেকৈয়ে এখন ৩৪ দিনীয়া যুদ্ধৰ সুত্রপাত হয় প্রথমে হিজবুল্লা বাহিনীৰ তৰফৰ পৰা আৰু ইজৰাইলী মিলিটেৰী ফোর্চে ও তাৰ উচিত প্রত্যুত্তৰ দিয়ে।\nএই সমগ্র ঘটনাসমূ্হ যদিও আজিৰপৰা প্রায় দহবছৰ আগৰ, ২০০৬ চনৰ ১২ জুলাইৰ পৰা ১৪ আগষ্টলৈ নেৰানেপেৰাকৈ চলা এই যুদ্ধৰ প্রটিতো ক্ষণ, প্রটিতো মুহুর্ত্তৰ চাক্ষুস অভিজ্ঞতা আৰু সেই যুদ্ধৰ বিভিষীকাত জীয়াই অহা প্রটিতো পল আমাৰ মন মস্তিস্কত আজিও সেউজীয়া হৈ আছে।\n২০০৬ চনৰ জুলাই মাহৰ বাৰ তাৰিখৰ হাইফা চহৰৰ এটি তেনেই সাধাৰণ সুন্দৰ ৰাতিপুৱা। আনদিনাৰ নিছিনাকৈ ৮ মান বজাত মানস ইউনিভাৰর্ছিটিলে ওলাই যোৱাৰ পিছত ঘৰৰ সন্মুখতে থকা পাইন গছৰ তলতে বহি মই ৰ’দ লৈ আছো।..হঠাৎ গুৰুম গুৰুমকৈ অহা কানতাল মৰা শব্দ দুটিয়ে মই বহি থকা থাইডোখৰ যেন কপাই থৈ গ’ল। তীব্র গতিত অহা তৰংগ এটাই যেন কানদুখনৰ মাজেৰে বগাই গৈ মোৰ মস্তিস্কত সজোৰে আঘাট কৰি গল…… পিছ মুহুর্ততে আমাৰ ঘৰৰটোৰ ঠিক তলৰ স্ট্রিটটোৰ পৰা মানুহৰ খেলি মেলি কোলাহল কিছুমান ভাহি আহিল…। লগে লগে সমগ্র ঠাইডোখৰ পোৰা বাৰুদৰ গোন্ধেৰে ছানি ধৰিলে। ঘটনাৰ আকস্মিক পৰিবর্তনত মই যেন নিজৰ হিতাহিত জ্ঞান হেৰুৱাই পেলালো।..চাৰিওফালৰ কোলাহলবোৰ লাহে লাহে ডাঙৰ হৈ আহিল….দৌৰাদৌৰিৰ দুপ দুপ শব্দৰ লগে লগে দীঘল দীঘল চাইৰেনৰ শব্দই চাৰিওফালৰ পৰিবেশবেষটো ভয়ার্ত কৰি তুলিলে… ৰাস্তা পদূলীবোৰ মুহুর্তৰ ভিতৰতে মিলিটেৰীৰ গাড়ীৰে ভৰি পৰিল.. মাত্র কেইটিমান মুহুর্ত আৰু তাৰ পিছতেই ভিতৰত হাইফাৰ সেই মনোৰম ৰাতিপুৱাটো যেন এটা বিভীষিকালৈ পৰিবর্তন হৈ পৰিল।… মই মাথো এটি শিলাপ্রস্ত সদৃশ হৈ থকা থাইতে থিয় হৈ থাকিলো….আমাৰ চুবুৰীয়া চিনাকী মানুহবোৰ ও ইতিমধ্যে দৌৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। মোলে চাই কিছুমানে এফাললৈ দেখুৱাইছে আৰু হিব্রু ভাষাত কিবা কিবি কৈ যেন বহুত বুজাবলৈ চেষ্টা কৰিছে। সকলোৰে মুখত সেই এটাই শব্দ.. ‘মিখলাট’… ‘মিখলাট’…আৰু ‘মিখলাট’।..কি এই মিখলাট ?কি তাৰ অর্থ , সেই মুহুর্তত মই একো বুজা নাই….. এজনে মোক প্রায় টানি নিয়াদিয়ে মিখলাটলৈ লৈ যাব ধৰিলে। মই মানসৰ মোবাইলত, লেবৰ নাম্বাৰত চাৰিওফালে ফোন লগাই ও কাৰো সতে সংযোগ কৰিব পৰা নাই। ইতিমধ্যে হাইফা চহৰৰ ভিতৰত যোগাযোগৰ সকলো ব্যৱস্থা বন্ধ কৰি দিয়া হৈছিল।…..\nদুচকুলোৰে ধাৰাসাৰ চকুলো বোওৱাৰ বাহিৰে মোৰ অইন একো উপায় নাছিল…হঠাৎ যেন মোৰ চেতনাই কাম কৰা আৰম্ভ কৰি দিলে,….ভাবিলো ইয়াত এনেকৈ ঠিয় হৈ থকাতো মুঠেই নিৰাপদ নহয়। কথাবোৰ চিন্তা কৰি মই আমাৰ ৰুমলৈ দৌৰ মাৰিলো….তিনি মিনিটমানৰ ভিতৰতে এটা সৰু বেকপেকত আমাৰ পাছপোর্ট, ভিছা পেপাৰ, চার্টিফিকেটৰ ফাইল আৰু লগত থকা আমেৰিকান ড’লাৰ আৰু ইজৰাইলী চেকেল কেইটা ভৰাই লৈ মানসৰ লেবৰ ফাললৈ দৌৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলো।… এনেতে আগফালৰ পৰা মানস আৰু তেওৰ লগৰ আন দুজন ভাৰতীয় বন্ধু উধাতু খাই দৌৰি আহি ওলালহি । আমি থকা স্ট্রীটটোৰ নাম আছিল ‘হা টেকনিয়ন’ স্ট্রীট। আৰু আমাৰ ঘৰটোৰ ঠিক তলতে থকা স্ট্রীটটোৰ এটা দুমহলীয়া ঘৰত হিজবুল্লা বাহিনীৰ আক্রমনৰ মিশাইল আহি পৰিছিল। সৌভাগ্যক্রমে কোনো মানুহৰ প্রাণ হানি হোৱা নাছিল যদিও মানসে লেবতে কথাবোৰ শুনি যথেষ্ট ভয় খাই আহিছিল। ইতিমধ্যে হাইফা ৰেলৱে স্টেচন, ব্রেড ফেক্টৰী, আৰু ৰিফেইনাৰীৰ ওচৰে পাজৰে প্রচন্ড মিশাইল বর্শন আৰম্ভ হৈ গৈছিল। হাইফা ৰেলৱে ষ্টেচনত ন জন মানুহৰ প্রাণ হানি হোৱাৰ লগতে আন বহুত থাইত যথেষ্ট হানি বিঘিনি হোৱা খবৰবোৰ মিশাইলবোৰতকৈও বেগেৰে যেন চাৰিওফালে বিয়পি পৰিছিল। অৱশেষত দৌৰা দৌৰি কৰি ফুৰা মানুহবোৰৰ পিছে পিছে আমি ও দৌৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলো ‘মিখলাট, অভিমুখে।\nমানুহবোৰক অনুসৰন কৰি কৰি আমি যেতিয়া ‘মিখলাট’ নামৰ সেই ৰহস্যময়ী থাইডোখৰ পালো তেতিয়াহে আমাৰ চকু কপালত উঠিল। সৰু ল’ৰা ছোৱালীৰ পার্কখনৰ চুক এটাৰফালে এটা আকনমাণি গাত আৰু সেই গাতটোৰ ভিতৰলৈ সোমাই যাবলৈ পকাৰ খটখটী ,মানে সেইবোৰ মাটিৰ তলত লুকাই থকা একো একোটা বাংকাৰ যাক হীব্রু ভাষাত ‘মিখলাট’ বুলি কোৱা হয়। মিখলাটবোৰ মাটিৰ তলত থকা সুসজ্জিত একোটা প্রকান্ড কোঠা যি বাহিৰৰ যিকোনো আক্রমনৰ পৰা সম্পূর্ণ সুৰক্ষিত আনকি কিছুমান মিখলাট এনেকুৱা টেকন’ল’জীৰে নির্মিত যে তাত কোনো ‘কেমিকেল ৱেপন’ ও আঘাট হানিব নোৱাৰে। ইজৰাইলৰ প্রটিতো বাট পথতেই আধা কিলোমিটাৰ মানৰ ব্যৱধানত তেনেকুৱা বাংকাৰৰ ব্যৱস্থা আছে। লাহে লাহে আমি গম পাইছিলো যে কেৱল পথসমূহতেই নহয় চৰকাৰী কার্য্যালয়, চিকিৎসালয়, বেংক, বিদ্যালয়, মহাবিদ্যালয়, প্রটিতো বেচৰকাৰী প্রতিস্থান আনকি মানুহৰ ব্যক্তিগত ঘৰ কিছুমানতো জৰুৰীকালীন পৰিস্থিতিত ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ এনেকুৱা গোপনীয় মিখলাটৰ ব্যৱস্থা আছে। অইন সময়ত এই সমুহ বন্ধ কৰি থোৱা হয় আৰু এনেকৈ থোৱা হয় যাতে কোনেও বুজি পাব নোৱাৰে যে সদায় অহা যোৱা কৰি থকা সেই ৰাস্তা সমূহৰ নাইবা ওপৰৰ পৰা দেখাত ধুনীয়া ফুলনী যেন লগা ঠাইডোখৰৰ আনকি আমি সদায় দেখি থকা বিশাল ডাম্পিঙ গ্রাউন্ডখনৰ তলিখন দৰাচলতে একো একোটা প্রকান্ড বাংকাৰ । বেছিভাগ বাংকাৰতেই মানুহৰ নিত্য ব্যৱহাৰৰ বাবে প্রায় সকলোবোৰ সুবিধাই ৰখা হয় যাতে প্রয়োজনত মানুহ এজন বাহিৰলৈ ওলাই নহাকৈ ও কেইবাদিনো থাকিব পাৰে। আমি গৈ সোমোৱা মিখলাটটো ও আছিল অত্যাধুনিক প্রযুক্তিৰে নির্মিত। মানুহ আশ্রয় ল’ব পৰা কোঠাটো মাটিৰ পৰা দুটা মহল তলত আছিল আৰু কোঠাটোৰ প্রটিখন দেৱালো আছিল তিনিতৰপীয়া যাতে ঠিক সেই বাংকাৰটোৰ ওপৰত মিসাইল পৰিলেও তাৰ শ্বক তৰংগই তলৰ মিখলাটত কোনো অপকাৰ কৰিব নোৱাৰে। সেই বাংকাৰটোত প্রায় পঞ্চাছজন মান মানুহ অতি সহজে আশ্রয় ল’ব পৰাৰ ব্যৱস্থা আছিল।\nইতিমধ্যে ইজৰাইলী নিউজ চেনেল সমুহ যুদ্ধৰ প্রটিতো মুহুর্ত্তৰ খবৰ দিবলৈ তৎপৰ হৈ উঠিল। প্রায় আধাঘন্টামান সময় ধৰি এক ৰুদ্ধস্বাস অৱস্থাত আমি সেই বাংকাৰটোত আৱদ্ধ হৈ থাকিলো। প্রটি আধাঘন্টাৰ মুৰে মুৰে সেনাবাহিনীৰ বিষয়া আহি মিখলাটসমুহ পৰীক্ষা কৰে আৰু সকলোকে নির্ভয় দিবলৈ পার্য্যমানে চেষ্টা কৰে । বিশেষকৈ আমাৰ নিচিনা বিদেশী মানুহখিনিয়ে যাতে কোনো অসুবিধা নাপায় তেওলোকে তাৰ বিশেষভাৱে ধ্যান ৰাখি্ছিল। একমাত্র সেনাবাহিনীৰ বিষয়াখিনিয়েই নহয় যুদ্ধৰ প্রথমদিনাখনৰ পৰা অন্তিম দিনাখনলৈ প্রটিতো মুহুর্ত্তত তেওলোকৰ স্থানীয় লোক সকলে যিটো সহ্রদয়তাৰে আমাৰ যত্ন লৈছিল সেইটো আমাৰ বাবে আজীৱণ স্মৰণীয় এক মিঠা আভিজ্ঞতা।\nইজৰাইলী নিউজ চেনেলসমূহত খবৰবোৰ যিমানেই শুনিছো, মিসাইল পৰি ধংস হোৱা চিনাকী ঠাইবোৰ দেখিছো, সিমানেই মনবোৰ গধুৰ হৈ গৈ আছে। তাৰ লগে লগে বাঢ়ি আহিছে মুত্যুভয়। মনত হাজাৰটা প্রশ্ন..কিমানদিন?..কিমান সময়?..কেনেকৈ ..ইত্যাদি ইত্যাদি। ঘনে ঘনে ভাহি অহা মিশাইলৰ শব্দ আৰু তাৰ লগে লগে মিখলাটৰ টিভিত তাৰ আপদেট দেখি দেখি গা মন শিয়ৰি উঠিবলৈ ধৰিলে। তেনেতে এজন সেনাবাহিনীৰ বিষয়া আহি আমাক এটা নতুন খবৰ দিলেহি। নাগৰিকৰ প্রতিৰক্ষাৰ ক্ষেত্রত তেওলোকৰ দেশে কোনো আপোচ নকৰে। সেয়েহে তেওলোকৰ প্রতিৰক্ষা বিভাগৰ এটা বিশেষ ‘ৰেডাৰ’ ব্যৱস্থা লগে লগে সক্রিয় কৰি দিয়া হল। এই ব্যৱস্থাই ইমান সক্রিয়তাৰে কাম কৰিব যে হিজবুল্লা বাহিনীৰ মিসাইল ইজৰাইলৰ ৰেডাৰ চিষ্টেমৰ ভিতৰত প্রবেশ কৰা মাত্রকে ই অট’মেটিক চিগনেলৰ সৃষ্টি কৰিব আৰু সমগ্র চহৰখনত দিঘলীয়া চাইৰেন বাজি উঠিব। তাৰ ফলত নাগৰিক সকলে ২০ চেকেন্ড আগতীয়াকৈ মিসাইল পৰাৰ আগজাননী পাই যাব আৰু সেই ২০ চেকেন্ডৰ ভিতৰত নিকটবর্ত্তী মিখলাটলৈ দৌৰি যাবলৈ সময় পাব। লগতে তেও এইটোও খবৰ দিলে যে এই ৰেডাৰ চিষ্টেমৰ লগতে আন এটা ব্যৱস্থাও সক্রিয় কৰা হৈছে যিয়ে লেবাননৰ পৰা অহা মিসাইলৰ বেছিভাগেই হাইফাৰ মেডিটেৰিনিয়ান সাগৰলৈ ডাইভার্ট কৰি দিব পাৰিব আৰু তাৰ ফলস্বৰুপে ক্ষয় ক্ষতিৰ পৰিমান ও যথেষ্ট পৰিমাণত নিয়ত্রণ কৰিব পৰা হব।\nনিষ্পলক নেত্রে আমি সেনাবিষয়াজনৰ কথাবোৰ শুণি থাকিলো। মনলৈ শিপাই অহা ভয়বোৰ অলপ হলেও শাম কাটি আহিল। মানুহজনৰ নির্ভয় হোৱাতকৈও বেছি আমি অভিভুত হলো। অভিভুত হলো তেওলোকৰ তৎপৰতা দেখি, তেওলোকৰ প্রযুক্তি আৰু তাৰ সময়োপযোগী ব্যৱহাৰ দেখি, অভিভুত হলো নাগৰিকৰ সুৰক্ষাৰ প্রতি দেশখনে লোৱা নিৰন্ধ্র সুৰক্ষা ব্যৱস্থালৈ লক্ষ্য কৰি। প্রতিজন নাগৰিকৰ প্রাণ তেওলোকৰ বাবে কিমান মুল্যৱান তাক মর্মে মর্মে উপলব্ধি কৰিলো। লগতে সেই বিপদৰ মাজতো কিছুমান খেলিমেলি প্রশ্ন ই মনটোৰ ভিতৰত অগাদেৱা কৰি থাকিল। আমাৰ ভাৰতবর্ষৰ যিকোনো এখন চহৰত যদি তেনেকুৱা এটা জৰুৰীকালীন পৰিস্থিতিৰ সৃষ্টি হয় তেন্তে ভাৰত চৰকাৰৰ তৎপৰতা কেনেকুৱা ধৰণৰ হব বাৰু? সাধাৰণ নাগৰিকে পাৰিবনে নিজকে সুৰক্ষিত অনুভৱ কৰিব? আধুনিক প্রযুক্তিবোৰৰ কিমানখিনি সাধাৰণ নাগৰিকৰ সুৰক্ষাৰ কামত ব্যৱহাৰ হব বাৰু?….ভাবিলো উত্তৰ বিচাৰিবলৈ গৈ নিৰাশ হোৱাতকৈ চিন্তাবোৰ বাদ দিয়াই ভাল।\nমিসাইলৰ শব্দতকৈয়ো এইবাৰ ৰেডাৰ চিষ্টেমৰ দীঘল দীঘল উকিবোৰ বেছি ভয়লগা হৈ আহিল।…প্রায় দহ পোন্ধৰ মিনিটমানৰ অন্তৰে অন্তৰে গা মন সিৰ সিৰাই তোলা উকিবোৰ ভাহি আহিবলৈ ধৰিলে..যেন সংকেটধ্বনি বজাই আহি আছে মৃত্যু। চাইৰেণৰ সেই শব্দবোৰ আমাৰ মন মগজুত এনেকৈ সোমাই গৈছিল যে আজি পর্য্যন্ত তেনেকুৱা শব্দবোৰে মনত শিহৰণ তুলি যায়গৈ। লগে লগে সেই সমস্ত ঘটনাৰাজি যেন চকুৰ আগলৈ টানি লৈ আহে।\nযুদ্ধ আৰম্ভ হোৱাৰ দিনাখন প্রায় গোটেই দিনটো আমি মিখলাটতেই থাকিলো।… লগতে আন এটি ভাৰতীয় পৰিয়াল আৰু কিছুমান স্থানীয় নাগৰিক। বিশেষকৈ শিশু আৰু বয়সস্থ লোকসকলক বাহিৰলৈ যাবলৈ দিয়া নহল। সন্ধিয়ালৈ পৰিস্থিতিটো আমাৰ বাবেও অলপ অচৰপ সহজ হৈ অহিবলৈ ধৰিলে। অৱশ্যে তাৰ লগে লগে চাইৰেণৰ শব্দ অনুসৰণ কৰি ২০ ছেকেন্ডৰ ভিতৰত ওচৰৰ মিখলাটলৈ দৌৰা কুছ-কাৱাজো চলি থাকিল। মিখলাটৰ ভিতৰত যথেষ্ট নিৰাপদ অনুভৱ হৈছিল যদিও প্রতিবাৰেই ২০ ছেকেন্ডৰ ভিতৰত আমি মিখলাট গৈ পাব পৰা নাছিলো। ইতিমধ্যে ওচৰৰে কোনোবাখিনিত মিছাইল পৰাৰ ধুম ধাৰাম শব্দ আহি কাণত লাগিছিলহি। তেনেকুৱা পৰিস্থিতিত আমাক মাটিত দীঘল দি শুই দিবলৈ নির্দেশ দি থোৱা আছিল। এনেকৈ সম্পূর্ণ তিনিটা দিন আমি মিখলাটত সোমাই থাকিলো। দিনটো এবাৰ দুবাৰ ঘৰলৈ আহি কিছুমান খোৱাবস্তু গোটাই নিও আৰু ৰাতিবোৰ সকলোৱে মিলি মিখলাটত কটাও।..লাহে লাহে সেই ভয়ৰ বাতাবৰণৰ লগত আমিবোৰ যেন অভ্যস্ত হৈ আহিলো।…ৰেডাৰৰ চাইৰেণ আৰু মিসাইলৰ শব্দবোৰ ও লাহে লাহে কম ভয়লগা হৈ আহিছিল। ইতিমধ্যে নিউজ চেনেলবোৰৰ যোগেদি খবৰ পাইছিলো ইজৰাইল সেনাবাহিনীয়ে কেনেকৈ লেবাননৰ ওপৰত ভয়ংকৰ প্রত্যাক্রমন আৰম্ভ কৰি দিছে। আমাৰ তুলনাত লেবানন বাসীৰ অৱস্থা আছিল বহূগুণে ভয়লগা তথা কৰুণ।…তাত থকা বহুখিনি বিদেশী নাগৰিকক জাহাজেৰৈ নিজৰ নিজৰ দেশলৈ পঠিয়াই দিয়াৰো ব্যৱস্থা লোৱা হৈছিল…।\nহাইফা ইজৰাইলৰ প্রধান চহৰ হোৱা হেতুকে হিজবুল্লা বাহিনীয়ে ইয়াকেই আক্রমনৰ মুল লক্ষ্য হিচাপে লয়। তাৰ লগতে হাইফাৰ উত্তৰ দিশৰ ইজৰাইল আৰু লেবাননৰ বর্ডাৰৰ চহৰসমুহ যেনে লাহাৰিয়া, কিৰায়ত আদি সমুহতো আক্রমন আৰম্ভ হৈ গৈছিল।\n‘মিখলাট’, আৰু ‘কার্টুজা’ৰ সতে ইজৰাইলত যুদ্ধৰ চৌত্রিছটা দিনৰ চাক্ষুস অভিজ্ঞতা…..\nচৌত্রিছদিন ধৰি নেৰানেপেৰাকৈ চলিবলগীয়া যুদ্ধখনে তেতিয়াললৈ মাথো পাঁচটা দিন অতিক্রম কৰিছিল। সেই পাঁচটা দিনৰ প্রটিতো মুহুর্ত্তই আমাৰ বাবে কঢ়িয়াই আনিছিল নতুন ৰহস্য, নতুন নতুন খবৰ, আৰু লগতে বহুত শংকা। তাৰ মাজতে দীঘল দীঘল চাইৰেণৰ সংকেটত মিখলাটলৈ অহৰহ দৌৰাদৌৰি চলি আছিল। ইজৰাইলী নিউজ চেনেল ফ’ক্স আৰু স্কাই নিউজে যুদ্ধৰ প্রটিতো মুহুর্তৰ বাতৰি অকনো হীনদেঢ়ী নোহোৱাকৈ, অকনো অতিৰঞ্জিত নকৰাকৈ, জনসাধাৰণৰ মাজলৈ লৈ আহিছিল। আচৰিত কথা সেই সময়ছোৱাত পৰিবেশন কৰা নিউজবোৰত কেতিয়াও কোনো ৰাজনৈতিক দলৰ যুদ্ধখনক লৈ কৰা তর্ক-বিতর্ক বা মত-অভিমতক লৈ হোৱা বাক-বিতন্দা দেখুওৱা হোৱা নাছিল। নতুবা পৰিস্থিতিৰ আৰ লৈ কোনো সুবিধাভোগীয়েও সুবিধা আদায় কৰা নাছিল। দুয়োপক্ষতে হোৱা ক্ষয়-ক্ষতিৰ পৰিমাণ, জনহানিৰ হিচাপ, আনকি লেবাননৰ অংশত ইজৰাইলী সেনাই কিমান নির্মমতাৰে প্রত্যাক্রমন চলাইছিল আদিকৈ প্রতিটো বাতৰি অকনো লুকধাক নকৰাকৈ সাধাৰণ নাগৰিকক দেখুওৱা হৈছিল। তাতোকৈ আচৰিত কথা আছিল যে যুদ্ধৰ সমস্ত সময়ছোৱাত ইজৰাইলত কোনো এবিধ বস্তুৰে মুল্য এক চেকেলৰো(সেই সময়ত ইজৰাইলী এক চেকেল আমাৰ ১০ টকাৰ সমান আছিল) বঢ়া-টুটা হোৱা নাছিল। যদিও যুদ্ধৰ বাবদ ইজৰাইল আৰু লেবানন দুয়োখন ঠাইৰেই যথেষ্ট পৰিমাণত অর্থনৈতিক ক্ষয়-ক্ষতি হৈছিল তথাপি তাৰ প্রভাৱ সাধাৰণ নাগৰিকে ভোগ কৰিব লগা হোৱা নাছিল। সেইফালৰ পৰা চাবলৈ গলে এবাৰ ভাৱকচোন আমাৰ ইয়াত হোলী- দিপাৱলী বুলিয়েই মাছ-মাংসৰ দাম বছৰে কিমান শতাংশকৈ বাঢ়ে?..প্রাকৃতিক বিপদাপন্ন পৰিস্থিতিৰ সময়ৰ কথা নকলোৱেই যেনিবা।..\nলাহে লাহে আমি খবৰ পাইছিলো হিজবুল্লা বাহিনীয়ে ব্যৱহাৰ কৰা মিছাইলবিধৰ নাম আছিল ‘কার্টুজা’(Katyushas)যাৰ ৰেঞ্জ আছিল ২০ কিলোমিটাৰৰ পৰা ৭২ কিলোমিটাৰৰ ভিতৰত আৰু শক্তি আছিল এনেকুৱা যে পাঁচ-ছয় মহলীয়া ঘৰ এটা নিমিষতে ধংস কৰি দিব পাৰে। লেবানন বোর্ডাৰৰ পৰা হাইফা চহৰৰ দুৰত্ব মাত্র ৩০ কিলোমিটাৰ আৰু সেয়েহে হিজবুল্লা বাহিনীৰ কার্টুজাৰ বাবে ই আছিল অনাসায়ে ঢুকি পাব পৰা সহজ টার্গেট।\nইতিমধ্যে হাইফাৰ সকলো অনুস্থান প্রতিস্থান অনির্দিষ্ট কাললৈ বন্ধ কৰি দিয়া হৈছিল। মানসে গৱেষনা কৰি থকা হাইফাৰ ‘টেকনিয়ন ইন্সটিটিউট অ’ৱ টেকন’ল’জী’ ও তেতিয়ালৈ বন্ধ হৈ গৈছিল। সেয়েহে নালাগে আনকি সৰু ডাঙৰ সকলো ধৰণৰ বজাৰ সামৰো গোটেই দিনজুৰি বন্ধ কৰি থোৱা হৈছিল। সন্ধিয়া হোৱাৰ লগে লগে ৰাতিটোৰ বাবে হিজবুল্লা বাহিনীৰ কার্টুজাৰ আক্রমন বন্ধ হৈ গৈছিল আৰু সেইখিনি সময়তে তিনিঘন্টা মান সময়ৰ বাবে দোকান বজাৰসমূহ খুলি দিয়া হৈছিল।\nইজৰাইলী প্রতিৰক্ষা বাহিনীয়ে সেই সময়ত শত্রুপক্ষৰ স্থিতি আৰু গতিবিধিৰ বুজ লবলৈ এনে একপ্রকাৰৰ ডিটেকচন ব্যৱস্থা ব্যৱহাৰ কৰিছিল যিয়ে ৰাতিৰ অন্ধকাৰত লেবাননৰ পৰা অহা ৰকেটসমুহৰ পোহৰ অনুকৰন কৰি তাৰ উৎপত্তিস্থলৰ ঠিকণা উলিয়াই দিব পাৰিছিল। এই ব্যৱস্থাই ইজৰাইলী সেনাক হিজবুল্লাৰ ঘাটিসমুহ চিনাক্ত কৰি তাক ধংস কৰিবলৈ যথেষ্ট সহায় কৰিছিল।…প্রথম অৱস্থাত হিজবুল্লাৰ সেনাই কথাতো বুজি পোৱা নাছিল আৰু সেয়েহে দিন ৰাতি একেৰাহে ৰকেট বর্ষন কৰি আছিল। পিছলৈ যেতিয়া তেওলোকে ইজৰাইলী সেনাৰ সেই তৎপৰতা বুজি উঠিল, হিজবুল্লা বাহিনীয়ে হাইফাৰ ওপৰত ৰাতি ৰাতি আক্রমণ কৰাটো বন্ধ কৰি দিলে। ৰাতিপুৱা প্রায় সাত মান বজাৰ পৰা লেবাননৰ পৰা ৰকেট বর্ষণৰ অহৰহ ধুম-ধাম শব্দ আৰম্ভ হৈ গৈছিল আৰু সন্ধিয়া ঠিক সাতমান বজাত হাইফা চহৰ ক্রমান্বয়ে শান্ত হৈ আহিছিল। পিছলৈ এনেকুৱা হ’ল যে প্রায় গোটেই দিনটো মিখলাটত সোমাই থকা চহৰখন যেন সন্ধিয়াৰ লগে লগে প্রাণ পাই উঠে, ভয়ে ভয়ে হলেও বাহিৰৰ মুকলি বতাহত অকণমান উশাহ লয়। মানুহবোৰ অন্তত: ৰাতিটোৰ বাবে মিখলাটলৈ নগৈ নিজৰ ঘৰটোত মুৰ গুজি থাকিব পৰা হল । এতিয়া মনত পৰে সেই তিনি ঘন্টামানৰ ভিতৰত দৌৰি দৌৰি লাগতীয়াল বস্তুখিনি পাৰেমানে যোগাৰ কৰি আকৌ যে কেনেকৈ দৌৰি দৌৰি ঘৰ সোমাইছিলো। মিছা কলে কি হব প্রথম অৱস্থাত ভয় লগা কথাবোৰ পিছলৈ অলপ অলপ মজাও লগা হৈছিল।\nদিনবোৰ এটা এটাকৈ গৈ আছিল তেনেদৰে….। হাইফা চহৰ ইতিমধ্যে প্রায় খালী হৈ আহিছিল..বহুখিনি মানুহ নিৰাপদ দুৰত্বলৈ গুছি গৈছিল। বাকী আমাৰ নিছিনাকৈ যিখিনি মানুহ ৰৈ গৈছিলো সকলোৱে যেন কর্মবিহীন দিন আৰু নিদ্রাবিহীন ৰাতি বোৰ পাৰ কৰি ভাগৰি পৰিছিলো। তেনতে ভাৰতীয় দুতবাসৰ পৰা এটি অকনমান সকাহপুর্ণ খবৰ আহিল। মানসৰ লগত একে ইনস্টিটিউটত কাম কৰা এজন ভাৰতীয় বন্ধুৱে হাইফাত থকা ভাৰতীয় সকলৰ এখন তালিকা ভাৰতীয় দুতবাসলৈ পঠিয়ালে আৰু সেইখনৰ ভিত্তিত তেওলোকে আমাক হাইফাৰ পৰা নিৰাপদ দুৰত্বলৈ আতৰাই নি ৰেহ’ব’ট নামৰ অইন এখন ইজৰাইলী চহৰত ৰখোৱাৰ ব্যৱস্থা কৰি দিব বুলি কলে। ৰেহ’ব’ট হিজবুল্লাৰ কার্টুজা ৰেঞ্জৰ বাহিৰত পৰা এখন অতি মনোৰম চহৰ। এই চহৰতেই ‘ৱাইজমেন ইন্সষ্টিটিউট অৱ টেকল’ল’জী’ নামৰ এখন নামী গৱেষনাস্থল আছে আৰু সেইসময়ত ইয়াৰ লগত গৱেষনা সংক্রান্তত বহুকেইজন ভাৰতীয় লোকো ও জড়িত হৈ আছিল। ভাৰতীয় দুতবাসৰ তৰফৰ পৰা যুদ্ধ সমাপ্ত নোহোৱা পর্যন্ত এই অনুস্থানটোত আমাৰ থকাৰ ব্যৱস্থা কৰা হল। অৱশেষত এদিন সন্ধিয়া হিজবুল্লাই ৰকেটবর্ষন বিৰতি দিয়াৰ ঠিক পিছতেই আমি আটাইকেইজন ভাৰতীয় লোক মিলি হাইফাৰ পৰা ৰাতিৰ ভিতৰতেই ৰেহ’ব’টলৈ গুছি আহিলো। সেই সময়ত তাত থকা ভাৰতীয় বন্ধুসকল আৰু তাৰ লগতে ৱাইজমেনৰ কর্তৃপক্ষৰ পৰা তাৎক্ষণিক ভাৱে আমি যিমানখিনি সহায় পাইছিলো সি আমাৰ বাবে সদায় অৱিস্মৰণীয় অভিজ্ঞতা হৈ ৰব।\nহাইফাৰ পৰিস্থিতিত তেতিয়ালৈকে কোনো শুধৰণি অহা নাছিল। দুয়োপক্ষই পূর্ণগতিত নিজৰ নিজৰ আক্রমণ- প্রত্যাক্রমণ চলাই গৈছিল। দুয়োপক্ষৰে বৃহৎ পৰিমাণৰ ধন-জনৰ হানি হৈছিল। আনকি তিনিবছৰীয়া সামৰিক প্রশিক্ষণ সমাপ্ত কৰা টেকনিয়নৰ কেইবাজনও ছাত্র-ছাত্রীকো ও যুদ্ধত সহায় কৰিবলৈ মাতি নিয়া হৈছিল। পৰিস্থিতিৰ গতিশীলতালৈ চাই প্রায় দহদিনমান সময় ৰেহ’ব’টত থকাৰ পিছত আমি কেইজনমানে পুণৰ হাইফালৈ ঘুৰি অহাটোকে ঠিক কৰিলো আৰু এদিন সন্ধিয়া ৰকেট বিৰতিৰ সুযোগ লৈ ৰেহ’ব’টৰ পৰা আহি আমি পুণৰ হাইফা চহৰত ভৰি দিলো। আমাৰ লগত যোৱা সৰু সৰু ল’ৰা–ছোৱালী থকা আন কেইটিমান ভাৰতীয় পৰিয়ালক যুদ্ধ সমাপ্তি ঘোষনা নোহোৱালৈকে ৰেহ’ব’ট’তে এৰি থৈ অহা হল।\nএইবাৰ টেকনিয়ন ইউনিভাৰছিটিয়ে(য’ত মানসে গৱেষণা কৰিছিল) আমাৰ সুৰক্ষাৰ ব্যৱস্থা ললে। আমি অহাৰ পিছদিনাই তেওলোকে আমাক ইউনিভাৰছিটিৰ কেম্পাছত থকা বিশেষ কোৱার্টাৰলৈ স্থানান্তৰ কৰিলে য’ত প্রটিতো ঘৰতে প্রাইভেট বাংকাৰৰ ব্যৱস্থা আছিল। মনটো অলপ হলেও ভয়মুক্ত হ’ল অন্তত: চাইৰেনৰ শব্দত দুৰৈৰ মিখলাটলৈ নগৈ মাথো ঢাকোন এখন খুলি নিজৰ ঘৰটোৰ মজিয়াত সোমায় গলেই নিৰাপদ হব পৰা হল।… ইতিমধ্যে লাহে লাহে মানুহবোৰে ৰাতি ৰাতি ইউনিভাৰচিটিৰ কাম কৰাও আৰম্ভ কৰি দিলে। মানসেও মোক ঘৰতে এৰি নির্ভয়ে লেবলৈ গৈ কাম কৰিব পৰা হ’ল।…. এনেকৈ এমাহদিন ধৰি যুদ্ধৰ বিভিষীকাৰ মাজেৰে পাৰ হৈ আহি আহি লাহে লাহে মানুহবোৰ ও যেন সেইমতেই অভ্যস্ত্ হৈ উঠিল।… মনৰ আতংক ,ভয়, উত্তেজনাবোৰ ও লাহে লাহে তিস্মিত হৈ আহিবলৈ ধৰিলে…চাইৰেনৰ শব্দত গৈ মিখলাট সোমোৱা,..ৰাতি দৌৰি দৌৰি বজাৰলৈ যোৱা, ৰাতিৰ ভিতৰতে ডাক্তৰ ওচৰলৈ, ফার্মাচীলৈ যোৱা, কাপোৰ ধোৱা, আদি কামবোৰ যেন আমাৰ বাবে অতি সহজ হৈ আহিল। আমিবোৰ একপ্রকাৰ যেন পৰিস্থিতিৰ লগত সহবাহ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰি দিলো।…\nঅৱশেষত শিহৰণকাৰী ৩৪টা দিনৰ পিছত, চৰকাৰী হিচাপ অনুসুৰি প্রায় ৩,৯৭০ টা কার্টুজা হিজবুল্লা বাহিনীৰ ঘাটিৰ পৰা হাইফাত আহি পৰাৰ পিছত , ৪৪ জন সাধাৰণ নাগৰিক আৰু প্রায় ১১৮জন ইজৰাইলী সৈনিকৰ প্রাণহানি হোৱাৰ পিছত আগষ্ট মাহৰ ১৪ তাৰিখে দুয়োপক্ষৰ মাজত শান্তি আলোচনাৰ ফলস্বৰুপে যুদ্ধবিৰতি ঘোষণা কৰা হ’ল। এনে লাগিল এটা যেন বিভিষীকাময় সপোনৰ অন্ত পৰিল। মুক্ত আকাশৰ তলত মুক্ত বতাহে হাইফাবাসীক আকৌ এবাৰ সকাহ দিলে ….।\nইজৰাইলী জনসাধাৰণৰ বাবে এনেকুৱা যুদ্ধ তেওলোকৰ প্রায় নিয়মিত অভ্যাস। তেওলোকৰ প্রত্যেকজন নাগৰিকে হয়তো তেওলোকৰ জীৱণকালত দুবাৰ তিনিবাৰ পর্য্যন্ত তেনেকুৱা যুদ্ধ দেখিছে নাইবা কিছুমান নাগৰিকে সেই যুদ্ধত অংশ লব লগা ও হৈছে, কিন্তু আমাৰ বাবে ই আছিল এক নতুন অভিজ্ঞতা, এক নতুন অনুভৱ আৰু লগতে বহুখিনি নতুন শিক্ষা যি হয়তো বহু কম মানুহৰ জীৱণত ঘটিবলৈ পায়। এইহেন অভিজ্ঞতা লাভ কৰাটো আমাৰ বাবে একপ্রকাৰ সৌভাগ্যই বুলি কব খোজো। নাজানো ভাৰতবর্ষৰ সীমান্তবর্ত্তী এলেকাসমুহত এই অহৰহ যুদ্ধৰ কুছ-কাৱাজৰ মাজেৰে জীৱণ কটাই থাকিবলগীয়া লোকসকলৰ অনুভুতি কেনেকুৱা , তথাপি সেই সময়ত ইজৰাইলী নাগৰিক সকলৰ পৰা নতুবা তেওলোকৰ সেনাবাহিনীৰ তৰফৰ পৰা আমি যেনেধৰণৰ সহায় –সুবিধা পাইছিলো তাৰ ঋণ হয়তো আমি কোনোদিনে পৰিশোধ কৰিব নোৱাৰিম…। কেৱল আমি বিদেশী নাগৰিক বুলিয়েই নহয় তেওলোকৰ চৰকাৰে তেওলোকৰ প্রত্যেকজন নাগৰিকৰ প্রতি ষি দায়বদ্ধতা তথা তৎপৰতা দেখুৱালে সি সচাকৈয়ে অনুকৰণীয় ।….\nফটোসমূহত হাইফা চহৰৰ মনোৰম দৃশ্য….\nOctober 15, 2012 March 10, 2021 4


লাইলা ট্ৰেটিক'ভ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n২০১৪ চনৰ এপ্ৰিলত ট্ৰেটিক'ভ\n২৫ জানুৱাৰী, ১৯৭৮ (৪৪ বছৰ)\nমস্কো, ছ'ভিয়েট সংঘ\nৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ কাৰ্যবাহী সঞ্চালক\n২০১৪ চনৰ ছেপ্টেম্বৰত বাণীবদ্ধ\nলাইলা ট্ৰেটিক'ভ (Lila Tretikov), (ৰুছ: Ляля Третьяко́ва; ২৫ জানুৱাৰী, ১৯৭৮) ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ কাৰ্যবাহী সঞ্চালক। তেখেতৰ জন্মৰ নাম Lyalya Tretyakova। মস্কোত জন্মগ্ৰহণ কৰা ট্ৰেটিক'ভ সৰুকালতেই আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰলৈ আহে আৰু ১৯৯৯ চনত কেলিফ'ৰ্নিয়াত ছফ্ট্‌ৱেৰ অভিযন্তা হিচাপে কাম কৰিবলৈ লয়। ইয়াত তেখেতে এটা প্ৰযুক্তি বিপণন প্ৰতিষ্ঠান আৰম্ভ কৰে আৰু কেইবাটাও ছফ্ট্‌ৱেৰ পেটেণ্টত সহযোগীৰূপে কাম কৰে। এণ্টাৰপ্ৰাইজ ছফ্ট্‌ৱেৰৰৰ বিশেষজ্ঞ ট্ৰেটিক'ভে SugarCRM, Inc.-ৰ মুখ্য তথ্য বিষয়া আৰু উপ-সভাপতি হিচাপেও কাম কৰিছিল। ২০১৪ চনত তেখেতে চ্যু গাৰ্ডনাৰৰ পৰা ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ কাৰ্যবাহী সঞ্চালকৰ দায়িত্বভাৰ চম্ভালি লয়।\n১৯৭৮ চনৰ ২৫ জানুৱাৰীত মস্কোত ট্ৰেটিক'ভে জন্মলাভ কৰে। তেখেতৰ দেউতাক আছিল এজন গণিতজ্ঞ আৰু মাক এগৰাকী চলচ্চিত্ৰ-নিৰ্মাতা। তেখেত ১৬ বছৰ বয়সত নিউ য়ৰ্কলৈ আহে। তেখেতে পৰিচাৰিকা ৰূপে কাম কৰাৰ লগতে ইংৰাজীও শিকে আৰু কেলিফৰ্নিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ত নাম ভৰ্তি কৰে য'ৰ পৰা ডিগ্ৰী সমাপ্ত নকৰাকৈয়ে তেখেতে বিদায় লয়। তেখেতৰ মূল বিষয় আছিল কম্পিউটাৰ বিজ্ঞান আৰু কলা, আৰু লগতে যন্ত্ৰ শিক্ষণৰ (machine learning) বিষয়ে গৱেষণা কৰিছিল।\nট্ৰেটিক'ভক WMF কৰ্মচাৰীসকলৰ আগত চিনাকি কৰি দিয়া হৈছে: চ্যু গাৰ্ডনাৰৰে দিয়া পৰিচয় 0:00–6:40, ট্ৰেটিক'ভৰ একাষাৰ 6:40–18:45, প্ৰশ্নোত্তৰ 18:45–36:00\n১৯৯৯ চনত ট্ৰেটিক'ভে "চান্ মাইক্ৰ'ছীষ্টেম"ত নিজৰ কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰে। Sun-Netscape Alliance-ত অভিযন্তা হিচাপে তেখেতে জাভা চাৰ্ভাৰত কাম কৰিছিল। তাৰ পাছত তেখেতে GrokDigital নামৰ এটা প্ৰযুক্তি বিপণন প্ৰতিষ্ঠান আৰম্ভ কৰে আৰু পাছলৈ SugarCRM, Inc-ৰ মুখ্য তথ্য বিষয়া আৰু উপ-সভাপতি হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে।\n২০১২ চনত তেখেতে "বছৰটোৰ মহিলা কৰ্যনিৰ্বাহক – ব্যৱসায়িক সেৱা – ১১-২,৫০০ কৰ্মচাৰী – কম্পিউটাৰ হাৰ্ডৱেৰ আৰু ছফ্ট্‌ৱেৰ" শাখাত ষ্টিভি বঁটাৰ ব্ৰ'ঞ্জৰ পদক লাভ কৰে।\n২০১৪ চনৰ মে' মাহত তেখেতক চ্যু গাৰ্ডনাৰৰ ঠাইত ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ কাৰ্যবাহী সঞ্চালক হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয়, আৰু ২০১৪ চনৰ ১ জুনত এই পদত যোগদান কৰে। ট্ৰেটিক'ভৰ নিযুক্তি আছিল বিতৰ্কিত কাৰণ নিযুক্তিৰ পূৰ্বে তেখেতে ৱিকিপিডিয়াত কেৱল এবাৰহে সম্পাদনা কৰিছিল। [lower-alpha 1][lower-alpha 2][lower-alpha 3] ইণ্টেলিজেণ্ট ডেটা মেপিং আৰু ডায়নামিক লেংগুৱেজ এপ্লিকেছনৰ কেইবাটাও পেটেণ্ট তেখেতে সহ-উদ্ভাৱন কৰে।\n↑ Kiss and Gibbs (2014) "She has taken flak from the online encyclopedia’s hardcore users for being an ‘amateur’ [...]"\n↑ Seligman (2014) "No, the new Wikipedian-in-chief does not write or edit entries on the world’s biggest collaborative encyclopedia."\n↑ Seligman (2014) “I am not an editor,” said UC Berkeley grad Lila Tretikov [...] She did try to edit something seven years ago, she says, and like most of us she reads Wikipedia."\n↑ "CrunchBase". CrunchBase. http://www.crunchbase.com/person/lila-tretikov। আহৰণ কৰা হৈছে: 2014-05-10.\n↑ 5.0 5.1 Seligman, Katherine (May 9, 2014). "The Woman To Run Wikipedia: Russian-born Former Cal Student Seen as "White Unicorn"". California Magazine. http://alumni.berkeley.edu/california-magazine/just-in/2014-05-13/woman-run-wikipedia-russian-born-former-cal-student-seen। আহৰণ কৰা হৈছে: August 21, 2014.\n↑ "Stevie Awards For Women in Business: 2012 Stevie Award Winners". stevieawards.com. প্ৰকাশক Fairfax, VA: Stevie Awards, Inc. https://www.stevieawards.com/pubs/women/awards/414_2252_21756.cfm। আহৰণ কৰা হৈছে: 2014-05-01.\n↑ Vreede, Jan-Bart de. "Announcing our new Executive Director: Lila Tretikov". Wikimedia blog. https://blog.wikimedia.org/2014/05/01/wmf_announces_new_ed_lila_tretikov/। আহৰণ কৰা হৈছে: 1 May 2014.\n↑ Elder, Jeff. "Wikipedia's New Chief: From Soviet Union to World's Sixth-Largest Site". Wall Street Journal. http://blogs.wsj.com/digits/2014/05/01/wikipedia-names-software-executive-tretikov-as-new-chief/। আহৰণ কৰা হৈছে:2May 2014.\n↑ Cohen, Noam. "Open-Source Software Specialist Selected as Executive Director of Wikipedia". New York Times. http://www.nytimes.com/2014/05/02/business/media/open-source-software-specialist-selected-as-executive-director-of-wikipedia.html। আহৰণ কৰা হৈছে:2May 2014.\n↑ 12.0 12.1 Kiss, Jemima; Gibbs, Samuel. "Wikipedia boss Lila Tretikov: 'Glasnost taught me much about freedom of information'". The Guardian. http://www.theguardian.com/technology/2014/aug/06/wikipedia-lila-tretikov-glasnost-freedom-of-information। আহৰণ কৰা হৈছে: 24 August 2014.\n↑ 13.0 13.1 Seligman, Katherine (2014-05-13). "The Woman To Run Wikipedia: Russian-born Former Cal Student Seen as "White Unicorn"". California Magazine (UC Berkeley). http://alumni.berkeley.edu/california-magazine/just-in/2014-05-13/woman-run-wikipedia-russian-born-former-cal-student-seen। আহৰণ কৰা হৈছে: 2014-10-12.\n↑ "Patent Search". United States Patent and Trademark Office. http://search.uspto.gov/search?utf8=✓&affiliate=web-sdmg-uspto.gov&query=Lila+Tretikov%E2%80%8E&go=Go। আহৰণ কৰা হৈছে: 1 May 2014.\nৱিকিমিডিয়া কমন্সত Lila Tretikov সম্পৰ্কীয় মিডিয়া ফাইল আছে।\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=লাইলা_ট্ৰেটিক%27ভ&oldid=236400"ৰ পৰা অনা হৈছে


ডকাইতি কৰিবলৈ আহি গৃহস্থৰ জীয়ৰীৰ বিচনাতে শুই পৰিল ডকাইত! তাৰ পিছত ঘটিল আমোদজনক ঘটনা...thai-man-who-tries-to-rob-falls-asleep-at-that-house-what-happened-next-is-hilarious– News18 Assam\nডকাইতি কৰিবলৈ আহি গৃহস্থৰ জীয়ৰীৰ বিচনাতে শুই পৰিল ডকাইত! তাৰ পিছত ঘটিল আমোদজনক ঘটনা...\nUpdated:March 28, 2021, 9:16 AM IST\nযাৰ ঘৰলৈ ডকাইত কৰিবলৈ আহিছিল, বিচনা দেখি সেইঘৰতে শুই থাকিল ডকাইত!\nLast Updated: March 28, 2021, 9:16 AM IST\nকি যে নঘটে! আচৰিত ঘটনা! যাৰ ঘৰলৈ ডকাইত কৰিবলৈ আহিছিল, বিচনা দেখি সেইঘৰতে শুই থাকিল ডকাইত! এই ঘটনাটো সংঘটিত হৈছে থাইলেণ্ডত।\nথাইলেণ্ডৰ এটা স্থানীয় নিউজ প্ৰকাশন গোষ্ঠীৰ খবৰ অনুসৰি, এই অদ্ভুত ঘটনাটো সংঘটিত হৈছে যোৱা মাৰ্চ মাহৰ ২২ তাৰিখে। Phetchabun চেণ্ট্ৰেল প্ৰভিন্স এলেকাৰ এখন ঘৰৰ মালিক শুৱাৰ পৰা উঠাৰ পিছত ঘৰৰ বেডৰুমত অচিনাক্ত এজন ব্যক্তি শুই থকা দেখি আচৰিত হৈ পৰে। লগে লগে Wichian Buri Districtৰ আৰক্ষী থানাত খবৰ দিয়ে ঘৰৰ মালিকে।\nআৰু শুৱাৰ পৰা আৰক্ষীয়ে ডকাইতজনক উঠাই থানালৈ লৈ যায়। পিছত আৰক্ষীৰ জেৰাত স্বীকাৰ কৰে ডকাইতি কৰিবলৈ যোৱাৰ কথা। আৰক্ষীয়ে জনোৱা মতে, ডকাইতটোৰ নাম আতিথ কিন। নিশা ২ বজাত সেই ঘৰটোত প্ৰৱেশ কৰিছিল আতিথে। কিন্তু অত্যন্ত ভাগৰুৱা হৈ থকাৰ বাবে কিছুপৰ বিশ্ৰাম কৰিবলৈ বিচনাত বাগৰ মাৰোতেই আহে টোপনী।\nপিছদিনা পুৱা ঘৰৰ মালিকে জীয়ৰীৰ ৰুমত এ চি চলি থকাৰ উমান পায়। জীয়ৰী ঘৰত নথকাৰ অৱস্থাত এ চি চলি থকা দেখি মনত সন্দেহ ওপজে ঘৰৰ মালিকৰ। আৰু ৰুমত প্ৰৱেশ কৰি এজন অচিনাক্ত লোকে জীয়ৰীৰ বিচনাত কম্বল মেৰিয়াই শুই থকা দেথি হতবাক হৈ পৰে লোকজন।\nকিন্তু উপস্থিত বুদ্ধি খটোৱাই গৃহস্থই আতিথক জগোৱাৰ পৰিৱৰ্তে খবৰ দিয়ে আৰক্ষীক। লগে লগে ঘৰটোত আৰক্ষী উপস্থিত হৈ শুৱাৰ পৰা উঠাই লৈ যায় থানালৈ। আৰু এতিয়া আৰক্ষীৰ জেৰাত ওলাই পৰে উৰহি গছৰ ওৰ!\nFirst published: March 28, 2021, 9:16 AM IST


হোলোং দ্যা থিয়েটাৰ ফেষ্টিভেল..... অসমীয়া নাট্যক্ষেত্ৰৰ অন্য এক নতুন প্ৰৱাহ!\nহোলোং দ্যা থিয়েটাৰ ফেষ্টিভেল….. অসমীয়া নাট্যক্ষেত্ৰৰ অন্য এক নতুন প্ৰৱাহ!\nগুৱাহাটী , February 9, 2021 12:56 pm\n১৬ আৰু ১৭ ফেব্ৰুৱাৰী ২০১৯ বৰ্ষ। শংকৰী সংস্কৃতি আদৰ্শৰে অনুপ্ৰাণিত এখনি সৰু চহৰ মৰিগাঁও। চহৰখনৰ পৰা প্ৰায় ১৫ কিলোমিটাৰ দূৰত চৰাইবাহী গাঁৱৰ দাঁতিৰে বৈ যোৱা সোণই নৈৰ তীৰত, জুইফুলীয়া শিমলুৰ আভাত অনুষ্ঠিত হ’ল প্ৰথমবাৰৰ বাবে এখনি নাট সমাৰোহ হোলোং দ্যা থিয়েটাৰ ফেষ্টিভেল প্ৰথম প্ৰয়াসত উদ্যোগ ল’লে সেই অঞ্চলৰে নাটবলীয়া এচাম যুৱশক্তিয়ে। তত্বান্বেষীৰ জৰিয়তে মূলতে প্ৰীতম যোগী, পাৰ্থ বৰদলৈ, লক্ষ্য নাথ, বলেন নাথ, বিদ্যুৎ বৰদলৈ, মৃণাল, অৰূপ, আদিৰ এক সাহসী পদক্ষেপ।\nবহু অৰ্থনৈতিক প্ৰত্যাহ্বানৰ অন্তত নিৰ্দিষ্ট দিনৰ দূপৰত আৰম্ভ হ’ল সম্পূৰ্ণ প্ৰাকৃতিক ভাৱে সজাই তোলা অস্থায়ী মঞ্চত প্ৰথম বাৰ্ষিক নাটসমাৰোহ হোলোং দ্যা থিয়েটাৰ ফেষ্টিভেল। মুঠ ৫ খনকৈ নাটৰ সমাহাৰ ঘটা চৰাইবাহী লৈ ঢপলিয়াই গ’ল অসমৰ বিভিন্ন ঠাইৰ নাট্যকৰ্মীসকল।\nউদ্দেশ্যে কেৱল অনুপ্ৰেৰণা দিয়া। চৰণদাস চোৰ, ভাইৰাছ, নোপোৱা কৰিলেও পাত, অস্ত্ৰোপচাৰ আৰু বন্ধ্যা এই পাঁচখনকৈ নাটৰ সফল মঞ্চায়নত সমগ্ৰ চৰাইবাহী ৰাইজৰো উৎসাহ লক্ষণীয় আছিল। প্ৰথমবাৰলৈ যেন এই চৰাইবাহীবাসীয়ে নাটকক কিছু বেলেগ ধৰণে উদযাপন কৰিলে।\nনাটকীয় এই সংযোগৰ যোগেদি আমাৰো প্ৰীতমবাহিনীৰ স’তে এক আবেগ জড়িত হ’ল। এই যে আৰম্ভ…. ক্ৰমে আকৌ প্ৰত্যাহ্বান সামৰি দ্বিতীয় বাৰৰ বাবেও অনুষ্ঠিত কৰিলে দ্বিতীয় বাৰ্ষিক হোলোং দ্যা থিয়েটাৰ ফেষ্টিভেল। এইবাৰ শিমলুৰ ৰঙচুৱা আভাত নহ’য় এইবেলি চৰাইবাহীৰ সোণাই নৈৰ হালধীয়া তীৰত জিলিকিল তত্বান্বেষীৰ হোলোং দ্যা থিয়েটাৰ ফেষ্টিভেল। মুঠ সাতখনকৈ নাটকৰ মঞ্চায়নত পূৰ্বতকৈও দুগুণ উৎসাহ দেখা গ’ল চৰাইবাহী ৰাইজৰ। এঢাপ এঢাপকৈ ৰাজ্যিক পৰ্যায়ৰ পৰা দ্বিতীয় বাৰ্ষিকীত ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত অনুষ্ঠিত কৰাৰ হেপাঁহ পূৰ হ’ল প্ৰীতম বাহিনীৰ।\nবৰষুণ, স্বাতিৰ মাক হাৱাই চেণ্ডেলৰ ফিটা, সংগ্ৰাম, অম্বিকা গাঁথা, ছুইচাইড আদিৰ নাটকৰ লগতে সুদূৰ পশ্চিমবঙ্গৰ পৰাও আমন্ত্ৰণ কৰিলে দুখনকৈ নাট এক্স ৱাই জেড আৰু ইলা দিদি।\nউৎসাহ বোৰ বাঢ়িল পুনৰ এইবৰ্ষতো অনুষ্ঠিত হ’বলৈ আগবাঢ়িছে হোলোং দ্যা থিয়েটাৰ ফেষ্টিভেল। সোণাই নৈৰ তীৰত সেই একেই নৈসৰ্গিক পৰিৱেশত। ফাগুনৰ আগমণী বতাহৰ বা লাগি নাচি উঠিব তত্বান্বেষীৰ সেউজীয়া মঞ্চ। ১৩ আৰু ১৪ ফেব্ৰুৱাৰি ২০২১ৰ এই নাটসমাৰোহখনি ক’ভিড১৯ এই বিধ্বস্ত পৰিৱেশৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত অনুষ্ঠিত কৰাৰ অনুমতি নাপালে। তথাপি ৰাজ্যৰ ৭ টাকৈ নাট্যদলে অংশ ল’ব এইবাৰৰ সমাৰোহত।\nপ্ৰথম দিনা নগাঁও শিল্পকাণন নিবেদনত বুঢ়ী আইতাৰ সাধু, পথভ্ৰষ্ট সোণাপুৰৰ অন্তহীন, নগাঁও নিবেদনৰ এজন ডাক্তৰ আৰু এজাক কুকুৰ। একেদৰে দ্বিতীয় দিনা প্ৰথম নিবেদন হ’ব ছন্দ মৰিগাঁৱৰ সভ্যতা সংকট, পথাৰ দুলীয়াজানৰ ছন্দিত গদ্যত এপিয়লা মদ্য অথবা এটি পদ্য অথবা নৈবদ্য, জিৰচং থিয়েটাৰ গুৱাহাটীৰ বান্টি আৰু বাবলী। সমাৰোহখনিৰ শেষ প্ৰযোজনা হ’ব চৰাইবাহী তত্বান্বেষীৰ নামঘৰ।\nনাট্য আন্দোলনৰ ধাৰাক আগবঢ়াই নিয়াৰ বাবে নাটকক জনমুখী কৰিবলৈ তত্বান্বেষীৰ কৰ্মকৰ্তা সকলৰ এই যি শাৰীৰিক, মানসিক কষ্ট, সেয়া স্বীকাৰ কৰিব লাগিব। আৰু যেতিয়াই অনুষ্ঠানটি সফল হ’য়, তেতিয়াই কষ্টবোৰ হৈ পৰে অনুপ্ৰেৰণা। এইবৰ্ষটো তত্বান্বেষীৰ হোলোং দ্যা থিয়েটাৰ ফেষ্টিভেল সফল হওঁক।


তোমালোক জগতৰ পোহৰ। পৰ্বতৰ ওপৰত থকা নগৰ গুপ্ত হ’ব নোৱাৰে। মানু্হে চাকি লগাই পাত্রৰে ঢাকি নথয়, কিন্তু গছাৰ ওপৰত থয় আৰু ই ঘৰৰ সকলোকে পোহৰ দিয়ে। এইদৰে তোমালোকৰ পোহৰ মানুহৰ আগত প্ৰকাশিত হওক; তাতে তেওঁলোকে তোমালোকৰ ভাল কৰ্ম দেখি, স্বৰ্গত থকা তোমালোকৰ পিতৃৰ স্তুতি কৰিব।\n তোমালোকে অন্য লোকৰ সোধ-বিচাৰ নকৰিবা, তেতিয়াহে তোমালোকৰো বিচাৰ কৰা নহ’ব। কিয়নো যেনেকুৱা বিচাৰেৰে তোমালোকে সোধ-বিচাৰ কৰা, তেনেকুৱা বিচাৰেৰে তোমালোকৰো বিচাৰ কৰা হ’ব, আৰু যি জোখেৰে তোমালোকে জোখা, সেই জোখেৰে তোমালোককো জোখা হ’ব। তুমি নিজৰ চকুত থকা চতি ডাললৈ মন নকৰি, ভায়েৰাৰ চকুত থকা সৰু কুটা ডাললৈ কিয় চাইছা? তোমাৰ নিজৰ চকুত এডাল চতি লাগি থাকোতেই, তোমাৰ ভাইক “আহা, তোমাৰ চকুৰ পৰা কুটা ডাল উলিয়াবলৈ দিয়া” এই কথা কেনেকৈ কব পাৰা? হে কপটীয়া, প্ৰথমতে নিজৰ চকুৰ পৰা সেই চতি ডাল উলিয়াই পেলোৱা, তেতিয়াহে তোমাৰ ভাইৰ চকুৰ পৰা কুটা ডাল উলিয়াবলৈ ভালকৈ দেখিবা।\n “কোনেও পুৰণি বস্ত্ৰত নতুন কাপোৰৰ টাপলি নামাৰে; কিয়নো টাপলি মাৰা নতুন কাপোৰ ডোখৰে সেই বস্ত্ৰক ফালি নিয়ে; তাতে ফটা ডোখৰ বেচিকৈহে ফাটে।” এনেদৰে কোনো মানুহে নতুন দ্ৰাক্ষাৰস চামৰাৰ পুৰণি মোটত নথয়; যদি থয়, মোটবোৰ ফাটি গৈ সেই দ্রাক্ষাৰস পৰি যায় আৰু মোটবোৰো নষ্ট হয়। বৰং মানুহে নতুন দ্ৰাক্ষাৰস নতুন মোটতহে থয়, আৰু তেতিয়াহে দুয়ো সুৰক্ষিত থাকে।”\n ফৰীচী সকলে যীচুৰ এই আচৰিত কার্যৰ কথা শুনি ক’লে, “এই মানুহে ভূতবোৰৰ ৰজা বেলচবূবৰ সহায় অবিহনে ভূতক নেখেদায়।” কিন্তু যীচুৱে ফৰীচী সকলৰ মনৰ ভাব বুজিব পাৰি তেওঁলোকক ক’লে, “যি ৰাজ্য নিজৰ মাজতে বিবাদ কৰি ভাগ ভাগ হয়, সেই ৰাজ্য ধ্বংস হয় আৰু যি নগৰ বা পৰিয়াল নিজৰ মাজতে বিবাদত লিপ্ত হৈ বিভক্ত হয়, সেই নগৰ বা পৰিয়াল বর্তি নাথাকিব। চয়তানে যদি চয়তানকে খেদায়, তেনেহলে সি নিজৰ মাজতে ভাগ ভাগ হয়; তেতিয়া তাৰ ৰাজ্য কেনেকৈ বর্তি থাকিব? মই যদি বেলচবূবৰ শক্তিৰ সহায়ত ভূতৰ আত্মা খেদাও, তেনেহলে আপোনালোকৰ অনুগামী সকলে কি শক্তিৰ সহায়ত সিহঁতক খেদায়? গতিকে আপোনালোকৰ অনুগামী সকলে আপোনালোকক সঠিক কথা কৈছে নে নাই বিচাৰ কৰিব। কিন্তু মই যদি ঈশ্বৰৰ আত্মাৰ দ্বাৰাই ভূতৰ আত্মাবোৰক খেদাও, তেনেহলে জানিব যে, ঈশ্বৰৰ ৰাজ্য অৱশ্যেই আপোনালোকৰ ওচৰ আহি পালে। বলৱান জনক প্ৰথমে নাবান্ধিলে কোনোবাই জানো তেওঁৰ ঘৰত সোমাই বস্তু লুট কৰিব পাৰে? বলৱান জনক বন্দী কৰাৰ পাছতহে তেওঁৰ ঘৰৰ সকলো বস্তু তেওঁ লুট কৰিব পাৰিব। যি জন মোৰ পক্ষত নহয়, তেওঁ মোৰ বিপক্ষ; আৰু যি জনে মোৰ সৈতে নচপায়, তেওঁ সিচিঁ পেলায়।\n সেইদিনা যীচুৱে ঘৰৰ পৰা ওলাই সাগৰৰ তীৰত গৈ বহিছিল। তাতে তেওঁৰ চাৰিওফালে বহুতো লোক আহি গোট খোৱাত, তেওঁ এখন নাৱত উঠি বহিল আৰু সেই গোট খোৱা সকলো মানুহ বামতে থিয় হৈ থাকিল। তেতিয়া যীচুৱে তেওঁলোকক দৃষ্টান্তৰ মাধ্যমেদি বহুত বিষয়ৰ ওপৰত কথা কবলৈ ধৰিলে। তেওঁ ক’লে, “এজন খেতিয়কে কঠিয়া সিচিঁবলৈ গ’ল। তেওঁ সিচোঁতে সিচোঁতে, কিছুমান কঠিয়া বাটৰ কাষত পৰিল; তাতে চৰাইবোৰে আহি সেইবোৰ খুটি খালে। কিছুমান কঠিয়া শিলাময় মাটিত পৰিল। তাত মাটি বেছি নথকাত আৰু মাটিও গভীৰ নোহোৱা কাৰণে যদিও সোনকালে গজালি ওলাল, তথাপি সূৰ্য উদয় হোৱাৰ পাছত, শিপা গভীৰ নোহোৱা কাৰণে তাপ লাগি সেইবোৰ লেৰেলি শুকাই গ’ল। আন কিছুমান কাঁইটনিত পৰিল; তাতে কাঁইটীয়া বনবোৰ বাঢ়ি উঠাত, সেইবোৰ হেচি ধৰি মাৰিলে। আনবোৰ কঠিয়া ভাল মাটিত পৰিল আৰু শস্য উৎপন্ন কৰিলে। তাতে কিছুমানত এশ গুণ, কিছুমানত ষাঠি গুণ আৰু কিছুমানত ত্রিশ গুণকৈ শস্য উৎপন্ন হ’ল। যাৰ কাণ আছে, তেওঁ শুনক।” যীচুৰ শিষ্য সকলে আহি তেওঁক সুধিলে, “আপুনি কিয় দৃষ্টান্তৰ মাধ্যমেৰে লোক সকলৰ আগত কথা কয়?” উত্তৰত তেওঁ শিষ্য সকলক ক’লে, “স্বৰ্গৰাজ্যৰ বিষয়বোৰৰ নিগূঢ়-তত্ত্ববোৰ তোমালোকক জানিবলৈ সুযোগ দিয়া হৈছে; কিন্তু তেওঁলোকক দিয়া হোৱা নাই। কিয়নো যাৰ আছে, তেওঁক অধিক দিয়া হ’ব, তাতে তেওঁৰ প্রচুৰ হব। কিন্তু যাৰ নাই, তেওঁৰ যি আছে সেইখিনিও তেওঁৰ পৰা নিয়া হ’ব। সেই বাবেই মই তেওঁলোকৰ আগত দৃষ্টান্ত দি কওঁ। কিয়নো, তেওঁলোকে দেখিও নেদেখে, শুনিও নুশুনে আৰু নুবুজেও। এইদৰে যিচয়া ভাৱবাদীয়ে কোৱা এই ভাৱবাণী তেওঁলোকলৈ পূর্ণ হৈছে, ‘তোমালোকে শুনোতে শুনিবা, কিন্তু কোনোমতে নুবুজিবা; দেখোতে দেখিবা, কিন্তু কোনোমতে নাজানিবা; কিয়নো এই লোক সকলৰ হৃদয় অসাৰ হৈছে, আৰু কাণ গধুৰ হৈ গৈছে, তেওঁলোকে চকুও বন্ধ কৰি ৰাখিছে তাতে তেওঁলোকে চকুৰে নেদেখে, কাণেৰে নুশুনে, হৃদয়েৰে নুবুজে, আৰু তেওঁলোক যেন পুণৰ ঘূৰি নাহে, আৰু মই তেওঁলোকক যেন সুস্থ নকৰোঁ’। কিন্তু তোমালোকৰ চকু ধন্য, কিয়নো সেইবোৰে দেখে; তোমালোকৰ কাণো ধন্য, কিয়নো সেইবোৰে শুনে। তোমালোকক মই সঁচাকৈ কওঁ, তোমালোকে যিবোৰ দেখিছা, সেইবোৰ অনেক ভাৱবাদী আৰু ধাৰ্মিক লোকে চাবলৈ ইচ্ছা কৰিও দেখা নাপালে, আৰু তোমালোকে যিবোৰ শুনিছা, এইবোৰ শুনিবলৈ নাপালে।” “এতিয়া তোমালোকে সেই কঠিয়া সিঁচা খেতিয়কৰ দৃষ্টান্তৰ অর্থ শুনা। যেতিয়া কোনোৱে ঈশ্বৰৰ ৰাজ্যৰ কথা শুনিও নুবুজে, তেতিয়া দুষ্ট-আত্মাই অৰ্থাৎ চয়তানে আহি, তেওঁৰ হৃদয়ত যিবোৰ সিঁচা হ’ল, সেইবোৰ কাঢ়ি নিয়ে; এই জন লোক বাটৰ কাষত পৰা কঠিয়া স্বৰূপ। শিলাময় মাটিত যি কঠিয়া পৰিছিল, তেওঁ এনে এজন লোক যি জনে বাক্য শুনে আৰু লগে লগে আনন্দেৰে সেই বাক্য গ্ৰহণো কৰে। কিন্তু তেওঁৰ ভিতৰত সেই বাক্যৰ শিপা গভীৰ নোহোৱাত, তেওঁ অলপ দিনৰ বাবে মাথোন স্থিৰ হৈ থাকে। যেতিয়া সেই বাক্যৰ কাৰণে দুখ-কষ্ট বা তাড়না আহে, তেতিয়াই তেওঁ বাক্য ত্যাগ কৰে। কাঁইটনিত পৰা কঠিয়াবোৰ এনে ধৰণৰ লোক, তেওঁলোকে বাক্য শুনে কিন্তু সংসাৰৰ চিন্তা-ভাৱনা আৰু ধন-সম্পত্তিৰ মায়াই সেই বাক্যক হেচি ধৰে; তাতে তেওঁ বিফল হয়। ভাল মাটিত যি কঠিয়া পৰিছিল, তেওঁ এনে লোক যি জনে বাক্য শুনে, বাক্য বুজে আৰু প্রকৃতার্থত উন্নত কৰি ফল উৎপন্ন কৰে। তাতে কোনোৱে এশ গুণ, কোনোৱে ষাঠি গুণ, কোনোৱে ত্রিশ গুণ ফল দিয়ে।”\n এবাৰ যীচুৱে লোক সকলৰ আগত আৰু এটা দৃষ্টান্ত দিলে। “স্বর্গৰাজ্য এজন খেতিয়কৰ নিচিনা, যি জনে নিজৰ পথাৰত ভাল কঠিয়া সিঁচিলে। পাছত যেতিয়া সকলো মানুহ টোপনি গ’ল, তেতিয়া সেই মানুহ জনৰ শত্রুৱে আহি ধানৰ মাজত বিনৈ বনৰ গুটি সিঁচি গুচি গ’ল। শেষত যেতিয়া সেই ধান গছ বাঢ়ি থোক ওলাল, তেতিয়া তাৰ মাজত বিনৈ বনো গজালি মেলি দেখা দিলে। পাছত সেইবোৰ দেখি গৃহস্থৰ দাস সকলে আহি তেওঁক ক’লে, ‘মহাশয়, আপুনি জানো পথাৰত ভাল কঠিয়া সিঁচা নাছিল? তেনেহলে এতিয়া বিনৈ বন ক’ৰ পৰা হ’ল?’ তেওঁ সিহঁতক ক’লে, ‘কোনোবা শত্ৰুৱে এইটো কৰিছে।’ দাস সকলে তেওঁক ক’লে, ‘তেনেহলে আপুনি বিচাৰে যদি আমি গৈ সেইবোৰ তুলি পেলাম?’ গৃহস্থই ক’লে, ‘নহয়, বনবোৰ উভালিবলৈ যাওঁতে তোমালোকে কিজানি ধানকো তাৰ লগতে উভালি পেলাবা! গতিকে শস্য দোৱাৰ সময়লৈকে সেইবোৰক একেলগে বাঢ়িবলৈ দিয়া। শস্য চপোৱাৰ সময়ত মই দাৱনী সকলক ক’ম, প্ৰথমতে বিনৈ বনবোৰ উভালিবা আৰু পুৰিবৰ বাবে মুঠি মুঠিকৈ বান্ধিবা। তাৰ পাছত মোৰ ভঁৰালত ধান চপাই থবা।’”\n যীচুৱে তেওঁলোকক আন এটা দৃষ্টান্ত দিলে। তেওঁ ক’লে, “স্বৰ্গৰাজ্য এটি সৰিয়হ গুটিৰ নিচিনা; সেই গুটি কোনো এজন মানুহে লৈ নিজৰ পথাৰত সিঁচিলে। সকলো বীজৰ মাজত ই অৱশ্যে আটাইতকৈ সৰু; কিন্তু বৃদ্ধি পোৱাৰ পাছত ই শাক-পাচলিৰ গছবোৰৰ মাজত সকলোতকৈ ডাঙৰ হৈ এজোপা গছ হয় আৰু আকাশৰ চৰায়ে আহি তাৰ ডালত বাস কৰে।”\n যীচুৱে তেওঁলোকক পুনৰ এটা দৃষ্টান্ত দি ক’লে, “স্বর্গৰাজ্য খমিৰৰ নিচিনা। এগৰাকী মহিলাই তাকে লৈ প্রায় তিনি দোণ পিঠাগুড়িৰ লগত মিহলালে। তাৰ ফলত আটাইখিনি পিঠা গুড়ি ফুলি উঠিল।” যীচুৱে দৃষ্টান্তৰ দ্বাৰাই লোক সকলৰ আগত এইবোৰ কথা ক’লে। তেওঁ দৃষ্টান্ত নিদিয়াকৈ তেওঁলোকক একো কথা নক’লে।\n “পুণৰ স্বৰ্গৰাজ্য এনে এজন সদাগৰৰ নিচিনা, যি জনে উত্তম মুকুতা বিচাৰিছিল। যেতিয়া তেওঁ এটা বহুমূলীয়া মুকুতা বিচাৰি পালে, তেওঁ গৈ নিজৰ যি যি আছিল, সৰ্ব্বস্ব বেচি সেই মুকুতাটো কিনি ল’লে।”\n “আকৌ স্বৰ্গৰাজ্য এখন জালৰ নিচিনা। সেই জাল সাগৰত পেলোৱা হ’ল আৰু সকলো বিধৰ মাছ সেই জালত উঠিল জাল পৰিপূর্ণ হোৱাত মাছমৰীয়া সকলে তাক টানি বামলৈ তুলিলে। তাৰ পাছত তেওঁলোকে বহি ভাল মাছবোৰ বাছি খালৈত ৰাখিলে আৰু বেয়াবোৰ পেলাই দিলে। জগতৰ শেষ কালতো এইদৰেই হ’ব। স্বৰ্গৰ দূত সকলে আহি ধাৰ্মিক সকলৰ মাজৰ পৰা দুষ্টবোৰক পৃথক কৰিব আৰু জ্বলন্ত অগ্নিত সিহঁতক পেলাব; তাত ক্ৰন্দন আৰু দাঁত কৰচনি হ’ব।”\n তাৰ পাছত যীচুৱে লোক সকলক ওচৰলৈ মাতি ক’লে, “মোৰ কথা শুনক আৰু বুজক। মুখত যি সোমায়, সেয়ে মানুহক অশুচি নকৰে, কিন্তু মুখৰ পৰা যি ওলায়, সেয়েহে মানুহক অশুচি কৰে।” তেতিয়া শিষ্য সকলে আহি যীচুক ক’লে, “ফৰীচী সকলে যে আপোনাৰ এই কথা শুনি অপমান বোধ কৰিছে, ইয়াক আপুনি জানে নে?” যীচুৱে উত্তৰ দি ক’লে, “যিবোৰ গছপুলি মোৰ স্বৰ্গীয় পিতৃয়ে ৰোৱা নাই, তাক উভালি পেলোৱা যাব। তেওঁলোকৰ কথা এৰি দিয়া; তেওঁলোক অন্ধ পথ প্ৰদৰ্শক। অন্ধই অন্ধক বাট দেখুৱালে, দুয়ো খাৱৈত পৰিব।” তেতিয়া পিতৰে যীচুক ক’লে, “এই দৃষ্টান্তটিৰ অৰ্থ আমাক বুজাই দিয়ক।” তেওঁ ক’লে, “তোমালোকে এতিয়াও বুজি পোৱা নাই নে? তোমালোকে এই কথাও নুবুজা নে- মুখত যি সোমায়, সেয়ে পেটৰ ভিতৰলৈ যায় আৰু শৌচৰ দ্বাৰেদি বাহিৰলৈ ওলায়। কিন্তু মুখৰ পৰা যিবোৰ ওলায়, সেইবোৰ মানুহৰ হৃদয়ৰ পৰা বাহিৰলৈ ওলায় আৰু সেইবোৰেই মানুহক অশুচি কৰে। কিয়নো মানুহৰ মনৰ পৰাই সকলো কুচিন্তা, নৰ-বধ, ব্যভিচাৰ, যৌনপাপ, চুৰি, মিছা সাক্ষ্য আৰু নিন্দা এইবোৰ ওলায়। এইবোৰেহে মানুহক অশুচি কৰে; কিন্তু নোধোৱা হাতেৰে ভোজন কৰিলে মানুহ অশুচি নহয়।”\n সেয়ে সাৱধানে চলিবা; তোমালোকে এই সৰু সকলৰ মাজৰ এজনকো হেয়জ্ঞান নকৰিবা; কিয়নো মই তোমালোকক কওঁ, স্ৱৰ্গত তেওঁলোকৰ দূত সকলে মোৰ স্বৰ্গীয় পিতৃৰ মুখ সদায় যেন দেখা পায়। কাৰণ যি হেৰাল, তাক বিচাৰি ৰক্ষা কৰিবলৈ মানুহৰ পুত্ৰ আহিল। তোমালোকে কি ভাবা? যদি কোনো এজন মানুহৰ এশটা মেৰ আছে অাৰু তাৰ মাজৰ পৰা যদি এটা ভুল পথে গৈ হেৰাই যায়, তেতিয়া তেওঁ জানো নিৰানব্বৈটা মেষক পাহাৰৰ দাঁতিত এৰি থৈ হেৰোৱা মেষটোক বিচাৰি নাযাব? আৰু যদি হেৰোৱাটোক কেনেবাকৈ পায়, তেনেহলে মই তোমালোকক সঁচাকৈ কওঁ যে, ভুল পথে নোযোৱা সেই নিৰানব্বৈটা মেষতকৈ, যিটো হেৰাই গৈছিল সেই মেষটোক ঘূৰাই পোৱাত তেওঁ অধিক আনন্দ কৰিব। এইদৰে এই সৰু সকলৰ মাজৰ এটিও নষ্ট হোৱাটো স্বৰ্গত থকা তোমালোকৰ পিতৃয়ে ইচ্ছা নকৰে।\n স্বর্গৰাজ্যক এনেদৰে তুলনা দিয়া হয়; যেনেকৈ, এজন ৰজাই নিজৰ দাস সকলৰ ওচৰত হিচাব বিচাৰিলে৷ যেতিয়া তেওঁ হিচাব লবলৈ আৰম্ভ কৰিলে, তেতিয়া তেওঁৰ আগলৈ এনে এজন দাসক অনা হ’ল যি জনৰ ৰজাৰ ওচৰত দহ হাজাৰ ৰূপৰ ঋণ আছিল। কিন্তু পৰিশোধ কৰিবলৈও তেওঁৰ ক্ষমতা নাছিল৷ তেতিয়া ৰজা জনে এই আদেশ দিলে যে, সেই লোক জনৰ সৈতে তেওঁৰ স্ত্ৰী, ল’ৰা-ছোৱালী আৰু তেওঁৰ সৰ্ব্বস্ব বিক্ৰী কৰি যেন ঋণ পৰিশোধ কৰা হয়। তেতিয়া সেই দাসে মাটিত পৰি ৰজাৰ ভৰিত ধৰি ক’লে, ‘হে প্ৰভু, ধৈর্য ধৰক, মই আপোনাৰ আটাইখিনি ঋণ পৰিশোধ কৰিম।’ তেতিয়া সেই ৰজা জনে মৰম কৰি সেই দাসক এৰি দিলে আৰু তাৰ ঋণও ক্ষমা কৰি দিলে। পাছত সেই দাসে বাহিৰলৈ গৈ তেওঁৰ এজন সহকর্মীক দেখা পালে৷ তাৰ ওচৰত সেই সহকর্মী জনৰ প্ৰায় এশ মুদ্ৰা ঋণ আছিল৷ দাস জনে সেই সহকৰ্মী জনৰ ডিঙি চেপি ক’লে, ‘তই যি মুদ্ৰা ধাৰে লৈছিলি, সেই মুদ্ৰা এতিয়া পৰিশোধ কৰ’। তেতিয়া তাৰ সহকৰ্মী জনে মাটিত পৰি কাকুতি-মিনতি কৰি ক’লে, ‘ধৈর্য ধৰছোন, মই তোৰ সকলো ধাৰ পৰিশোধ কৰিম’। কিন্তু তেওঁ সন্মত নহ’ল৷ বৰং পৰিশোধ নকৰা পর্যন্ত তেওঁক বন্দীশালত বন্দী কৰি থলে। তেতিয়া তেওঁৰ সহদাসবোৰে এই ঘটনা দেখি অতিশয় দুঃখিত হ’ল৷ সিহঁতে ৰজাৰ ওচৰলৈ গৈ যি যি ঘটিল, সেই সকলো বিষয় তেওঁক জনালে। তেতিয়া ৰজাই সেই দাসক মাতি কলে, ‘দুষ্ট দাস! তই মোক কাকুতি-মিনতি কৰাত মই তোৰ সকলো ধাৰ ক্ষমা কৰিলোঁ তেনেহলে মই যেনেকৈ তোক দয়া কৰিছিলোঁ, তয়ো তেনেকৈ তোৰ সহদাসক দয়া কৰা উচিত নাছিল নে’? তেতিয়া ৰজাৰ খং উঠিল আৰু দিবলগীয়া আটাইখিনি ঋণ পৰিশোধ নকৰা পর্যন্ত দাস জনক যাতনাকাৰীৰ হাতত শোধাই দিলে। ঠিক সেইদৰে তোমালোক প্ৰতিজনে যদি তোমালোকৰ ভাইক অন্তৰেৰে সৈতে ক্ষমা নকৰা, তেনেহলে মোৰ স্বৰ্গীয় পিতৃয়েও তোমালোকক এইদৰে কৰিব।”\n “স্বৰ্গৰাজ্য এজন গৰাকীৰ নিচিনা৷ তেওঁ এদিন নিজৰ দ্ৰাক্ষাবাৰীৰ কামৰ বাবে অতি ৰাতিপুৱাতে বনুৱা সকলক বিচাৰি ওলাই গ’ল। তেওঁ এক এক দীনাৰ দিবলৈ বনুৱা সকলৰ সৈতে বন্দবস্ত কৰি সিহঁতক দ্ৰাক্ষাবাৰীলৈ পঠাই দিলে। প্রায় নটা বজাত তেওঁ আকৌ ওলাই গ’ল আৰু আন কিছুমান বনুৱাক বজাৰত তেতিয়াও থিয় হৈ থকা দেখি তেওঁ সিহঁতক ক’লে, ‘তোমালোকেও মোৰ দ্ৰাক্ষাবাৰীলৈ কাম কৰিবলৈ যোৱা। তোমালোককো মই উচিত মজুৰী দিম।’ তেতিয়া সিহঁতেও কাম কৰিবলৈ গ’ল। আকৌ প্রায় বাৰটা আৰু তাৰ পাছত তিনিটা বজাত তেওঁ ওলাই গৈ, সেই একেদৰেই কৰিলে। পুণৰ প্রায় পাঁচ মান বজাত তেওঁ ওলাই গৈ আন কেইজনমান বনুৱাক থিয় হৈ থকা দেখি সিহঁতক সুধিলে, ‘তোমালোকে একো কাম নকৰাকৈ গোটেই দিনতো ইয়াত কিয় থিয় হৈ আছা? সিহঁতে তেওঁক ক’লে, ‘কোনেও আমাক কামত লগোৱা নাই।’ তেতিয়া তেওঁ সিহঁতক ক’লে, ‘তোমালোকো মোৰ দ্ৰাক্ষাবাৰীৰ কামলৈ যোৱা।’ পাছত গধূলি সময়ত, সেই দ্ৰাক্ষাবাৰীৰ গৰাকীয়ে নিজৰ কর্মচাৰীক ক’লে, ‘বনুৱা সকলক মাতি শেষৰ জনৰ পৰা আৰম্ভ কৰি, প্ৰথম জনলৈকে প্রত্যেককে মজুৰী দিয়া।’ পাঁচ মান বজাত যি সকলক বনুৱাক কামত লগোৱা হৈছিল, সিহঁতে আহি এক দীনাৰকৈ পালে। তাতে যি সকল বনুৱাক প্ৰথমে কামত লগোৱা হৈছিল, সিহঁতে বেচিকৈ মজুৰী পাব বুলি মনে মনে ভাবিলে; কিন্তু সিহঁতেও এক এক দীনাৰহে পালে। সিহঁতে নিজৰ মজুৰী পোৱাৰ পাছত গৰাকীৰ বিৰুদ্ধে অভিযোগ কৰি ক’লে, “আমি গোটেই দিনটো ৰ’দৰ তাপত কাম কৰিলোঁ; কিন্তু এই শেষত অহা বনুৱা সকলে মাত্ৰ এঘন্টা কাম কৰিছে, তথাপি আপুনি সিহঁতক আমাৰ সমানেই দিলে।” তেতিয়া গৰাকীয়ে সিহঁতৰ মাজৰ এজনক উত্তৰ দিলে, “বন্ধু, মই তোমালোকৰ ওপৰত একো অন্যায় কৰা নাই; তোমালোকে জানো মোৰ লগত এক দীনাৰত কাম কৰিবলৈ বন্দবস্ত কৰা নাছিলা? তোমালোকক যিমান দিছোঁ, এই শেষৰ কেইজনকো সিমান দিবলৈ মোৰ ইচ্ছা; নিজৰ পাবলগীয়াখিনি লৈ তোমালোক গুচি যোৱা৷ যিবোৰ মোৰ নিজৰ বস্তু, সেইবোৰ মই নিজৰ ইচ্ছামতে ব্যৱহাৰ কৰাৰ অধিকাৰ জানো মোৰ নাই? নে মই উত্তম কৰ্ম কৰা বাবে তোমালোকৰ চকু পুৰিছে? এইদৰে পাছ হোৱা সকল আগ হ’ব আৰু আগ হোৱা সকল পাছ হ’ব।”\n “কিন্তু আপোনালোকে কি ভাবে? এজন মানুহৰ দুজন পুতেক আছিল; তেওঁ প্ৰথম জনৰ ওচৰলৈ গৈ ক’লে, ‘বোপা তুমি আজি দ্ৰাক্ষাবাৰীত কাম কৰাগৈ’। তাতে সি পিতাকক উত্তৰ দিলে, ‘মই নাযাওঁ’; কিন্তু পাছত মনত অনুশোচনা কৰি গ’ল। দ্বিতীয় জনৰ ওচৰলৈকো গৈ, সেই একে কথাকে ক’লে। তাতে তেওঁ উত্তৰ দিলে, ‘মই যাম পিতা’; কিন্তু তেওঁ নগ’ল। এই দুয়োজনৰ মাজত পিতাকৰ ইচ্ছা কোন জনে পালন কৰিলে?” তেওঁলোকে ক’লে, “প্ৰথম জনে”। যীচুৱে তেওঁলোকক ক’লে, “মই আপোনালোকক সঁচাকৈ কওঁ, কৰ সংগ্রহকৰী আৰু বেশ্যাবোৰে আপোনালোকৰ আগেয়ে ঈশ্বৰৰ ৰাজ্যত সোমাব। কিয়নো যোহন আপোনালোকৰ ওচৰলৈ ধাৰ্মিকতাৰ পথেৰে আহিল, তথাপি আপোনালোকে তেওঁত বিশ্বাস নকৰিলে; কিন্তু কৰ সংগ্রহকাৰী আৰু বেশ্যাবোৰে তেওঁত বিশ্বাস কৰিলে; আপোনালোকে এইবোৰ দেখিও, পাছত বিশ্বাস কৰিবলৈকো অনুতাপ নকৰিলে।”\n “আৰু এটা দৃষ্টান্ত শুনক। এজন মানুহ আছিল; তেওঁ এখন দ্ৰাক্ষাবাৰী পাতিলে, আৰু তাৰ চাৰিওফালে বেৰা দি, তাৰ মাজত পেৰাশাল পাতিলে৷ তাৰ পাছত টঙি সাজিলে, আৰু খেতিয়ক সকলৰ হাতত গতাই দি, তেওঁ আন দেশলৈ গ’ল। যেতিয়া দ্ৰাক্ষাগুটি চপোৱাৰ বতৰ ওচৰ হ’ল, তেওঁ নিজৰ গুটি পাবলৈ, খেতিয়ক সকলৰ ওচৰলৈ তেওঁৰ দাসবোৰক পঠাই দিলে। কিন্তু দ্ৰাক্ষাবাৰীৰ খেতিয়ক সকলে তেওঁৰ দাসবোৰক ধৰিলে; এজনক কোবালে, এজনক বধ কৰিলে, এজনক শিল দলিয়াই মাৰিলে। পুনৰায় তেওঁ আগতকৈ অধিক দাস পঠালে; তাতে সিহঁতকো সেই একেদৰে ব্যৱহাৰ কৰিলে। পাছত দ্ৰাক্ষাবাৰীৰ গৰাকীয়ে ‘পুত্ৰক আদৰ কৰিব বুলি’, সিহঁতৰ ওচৰলৈ পঠালে। কিন্তু খেতিয়ক সকলে পুত্ৰক দেখি, পৰস্পৰে ক’লে, ‘এওঁৱেই উত্তৰাধিকাৰী; আহা, আমি এওঁক বধ কৰোঁহক, তাতে তেওঁৰ উত্তৰাধিকাৰ আমাৰ হ’ব’। এই বুলি সিহঁতে তেওঁক ধৰি, দ্ৰাক্ষাবাৰীৰ বাহিৰলৈ নি বধ কৰিলে। এনে স্থলত সেই দ্ৰাক্ষাবাৰীৰ গৰাকী জন আহিলে, সেই খেতিয়ক সকলক কি কৰিব?” লোক সকলে তেওঁক ক’লে, “তেওঁ সেই দূৰ্জনবোৰক নিষ্ঠুৰভাবে সংহাৰ কৰিব, আৰু যি সকলে বতৰত ফলবোৰ শোধাই দিব, এনে আন খেতিয়ক সকলৰ হাতত সেই দ্ৰাক্ষাবাৰী গতাই দিব।” যীচুৱে তেওঁলোকক ক’লে, “এই শাস্ত্ৰীয় বচন আপোনালোকে পঢ়া নাই নে, ‘ঘৰ-সজা সকলে যি শিল অগ্ৰাহ্য কৰিলে, সেয়ে চুকৰ প্ৰধান শিল হ’ল; এয়ে প্ৰভুৰ পৰা হ’ল, আৰু আমাৰ দেখাত আচৰিত’? এই হেতুকে মই আপোনালোকক কওঁ, আপোনালোকৰ পৰা ঈশ্বৰৰ ৰাজ্য নিয়া হ’ব, আৰু তাৰ ফল উৎপন্ন কৰা জাতিক দিয়া হ’ব। এই শিলৰ ওপৰত যি কোনো পৰিব, তেওঁ ডোখৰ-ডোখৰকৈ ভাগি যাব; কিন্তু যাৰ ওপৰত এই শিল পৰিব, তেওঁক ধূলিৰ দৰে উৰুৱাই পেলাব।” তেতিয়া প্ৰধান পুৰোহিত আৰু ফৰীচী সকলে তেওঁৰ এই দৃষ্টান্তবোৰ শুনি, তেওঁ যে তেওঁলোকৰ বিষয়ে কৈছে এই কথা বুজি পালে।\n যীচুৱে উত্তৰ দিলে, আৰু দৃষ্টান্তৰে তেওঁলোকৰ লগত কথা পাতি ক’লে যে, “স্বৰ্গৰাজ্যৰ তুলনা এনে এজন ৰজাৰ লগত দিয়া যায়, যি জনে তেওঁৰ পুতেকৰ বিয়াৰ ভোজ পাতি, এই ভোজলৈ নিমন্ত্ৰণ কৰিবলৈ তেওঁৰ দাসবোৰক পঠাই দিলে, কিন্তু নিমন্ত্ৰিত সকল আহিবলৈ মন নকৰিলে। পুনৰায় তেওঁ আন দাসবোৰক এই আদেশ দি পঠালে, ‘যি সকলক নিমন্ত্ৰণ কৰা হৈছে তেওঁলোকক কোৱাগৈ; চোৱা, মই ভোজ যুগুত কৰিলোঁ। মোৰ বলধ আদি হৃষ্টপুষ্ট পশু মৰা হৈছে, আৰু সকলো সম্পূর্ণ হ’ল; তোমালোকে বিয়াৰ ভোজলৈ আহা’। কিন্তু তেওঁলোকে অৱহেলা কৰি কোনোৱে নিজৰ খেতিলৈ আৰু কোনোৱে নিজৰ বেহা-বেপাৰলৈ ওলাই গ’ল। আৰু অৱশিষ্টবোৰে তেওঁৰ সেই দাসবোৰক ধৰি, অপমান কৰি বধ কৰিলে। তাতে ৰজাৰ খং উঠি, তেওঁৰ সৈন্য সকলক পঠিয়াই, সেই নৰবধীবোৰক সংহাৰ কৰি, সিহঁতৰ নগৰ খন পুৰি পেলালে। তেতিয়া তেওঁৰ দাসবোৰক ক’লে, ‘বিয়াৰ ভোজ যুগুত হৈ আছে, কিন্তু নিমন্ত্ৰিত সকল যোগ্য নাছিল; এই কাৰণে তোমালোকে ৰাজপথৰ চাৰিআলিলৈ গৈ যিমান মানুহ পোৱা, সেই আটাই লোককে বিয়াৰ উৎসৱলৈ নিমন্ত্ৰণ কৰাগৈ’। তেতিয়া তেওঁৰ দাসবোৰে বাটলৈ ওলাই গৈ, ভাল-বেয়া যিমান মানুহ পালে, সেই সকলোকে গোটাই আনিলে; তাতে আলহী সকলৰ বিয়া-ঘৰ ভৰি পৰিল। কিন্তু ৰজাই আলহী সকলক চাবলৈ ভিতৰলৈ আহোতে বিয়াৰ কাপোৰ নিপিন্ধা এজন মানুহ দেখি সুধিলে, ‘হে মিত্ৰ, বিয়াৰ কাপোৰ নোহোৱাকৈ তুমি আহি ইয়াত কেনেকৈ সোমালা’? তেতিয়া তেওঁ অবাক হ’ল; তাতে ৰজাই তেওঁৰ দাস সকলক মাতি ক’লে, ‘ইয়াক হাত-ভৰি বান্ধি, বাহিৰৰ আন্ধাৰত পেলাই দিয়া; তাতে ক্ৰন্দন আৰু দাঁত কৰচনি হ’ব’। কিয়নো নিমন্ত্ৰিত লোক অনেক, কিন্তু মনোনীত লোক তাকৰ।”\n ডিমৰু গছৰ পৰা এটা দৃষ্টান্ত শিকা৷ যেতিয়া তাৰ ঠাল কোমল হৈ কুঁহিপাত মেলে, তেতিয়া জহকাল ওচৰ হৈছে বুলি তোমালোকে জানা। সেইদৰে যেতিয়া এই সকলোকে দেখিবা, তেতিয়া তেওঁ ওচৰ চাপি দুৱাৰমুখ পালেহি বুলি তোমালোকে জানিবা। মই তোমালোকক সঁচাকৈ কওঁ, এই সকলো নঘটে মানে এই কালৰ মানুহবোৰ লুপ্ত নহ’ব। আকাশ আৰু পৃথিৱী লুপ্ত হ’ব, কিন্তু মোৰ বাক্য হলে কেতিয়াও লুপ্ত নহ’ব।\n এই কাৰণে বুদ্ধিমান আৰু বিশ্বাসী দাস কোন জন হয়, উচিত সময়ত আহাৰ দিবলৈ যি জন দাসক প্ৰভুৱে সিহঁতৰ ওপৰত গৰাকী পাতিলে সেই জন নহয় নে? প্ৰভু অহা কালত, যি দাসক এইদৰে কৰা দেখে, সেই দাস ধন্য। মই তোমালোকক সঁচাকৈ কওঁ, তেওঁ নিজৰ সৰ্ব্বস্বৰ ওপৰত সেই জনক ঘৰগিৰী পাতিব। কিন্তু মোৰ প্ৰভুৱে পলম কৰিছে, এই বুলি সেই দুষ্ট দাসে মনতে কৈ, যদি তাৰ সহদাস সকলক কোবাবলৈ ধৰে আৰু মতলীয়াবোৰৰ লগত ভোজন-পান কৰে, তেনেহলে যিদিনা সেই দাসে অপেক্ষা নকৰে আৰু যি সময়ৰ বিষয়ে সি নাজানে, সেই সময়তে তাৰ প্ৰভু আহি, তাক দুডোখৰ কৰি কপটীয়া সকলৰ লগত তাৰ পাবলগীয়া ভাগ নিৰূপণ কৰিব; তাতে ক্ৰন্দন আৰু দাঁত কৰচনি হ’ব।\n তেতিয়া চাকি লৈ, দৰাক আগবঢ়াবলৈ ওলাই যোৱা দহ জনী কন্যাৰ লগত স্বৰ্গৰাজ্যৰ তুলনা দিয়া হ’ব। তেওঁলোকৰ মাজত পাঁচ জনী নিৰ্ব্বুদ্ধি আৰু পাঁচ জনী সুবুদ্ধি আছিল। কিয়নো নিৰ্ব্বুদ্ধি কেইজনীয়ে নিজৰ নিজৰ চাকি লওঁতে লগত তেল নল’লে; কিন্তু সুবুদ্ধি কেইজনীয়ে তেওঁলোকৰ চাকিৰ লগত নিজৰ নিজৰ পাত্ৰত তেলো ল’লে। পাছত দৰা আহোতে পলম হোৱাত, সকলোৱে কলমটীয়াই টোপনি গ’ল। কিন্তু মাজনিশা যেতিয়া; ‘চোৱা, সৌৱা দৰা! তেওঁক আগবঢ়াই আনিবলৈ ওলোৱাহঁক’, এই বুলি চিঞৰিলে। তেতিয়া সেই আটাই কেইজনী কন্যাই উঠি, তেওঁলোকৰ জ্বলোৱা চাকি সাজু কৰি ললে। এনেতে নিৰ্ব্বুদ্ধি কেইজনীয়ে সুবুদ্ধি কেইজনীক ক’লে, তোমালোকৰ পৰা অলপ মান তেল আমাক দিয়া; কিয়নো আমাৰ চাকি নুমাওঁ নুমাওঁ হৈছে। কিন্তু সুবুদ্ধি কেইজনীয়ে উত্তৰ দি ক’লে, ‘কিজানি তোমালোকক দিলে আমালৈ নুজুৰিব; তাতকৈ তেল-বেচোঁতাৰ ওচৰলৈ গৈ, তোমালোকৰ কাৰণে কিনি আনাগৈ’। কিন্তু তেওঁলোকে কিনিবলৈ যাওঁতেই, দৰা আহিল আৰু সাজু হৈ থকা কেইগৰাকীয়ে তেওঁৰ লগত বিয়াৰ ভোজলৈ গ’ল আৰু দুৱাৰ বন্ধ কৰা হ’ল৷ পাছত আন কেইজনী কন্যাই আহি ক’লে, ‘হে প্ৰভু, হে প্ৰভু, আমালৈ দুৱাৰ মেলি দিয়ক’। কিন্তু তেওঁ উত্তৰ দি ক’লে, ‘মই সঁচাকৈ কওঁ তোমালোকক মই চিনি নাপাও’। এতেকে পৰ দি থাকা; কিয়নো সেইদিন বা সময় তোমালোকে নাজানা।