ধোদৰ বাকৰিত বিহুঃ এক বক্ৰৰৈখিক গতিধাৰা-(ৰক্তিম শৰ্মা) - মুক্ত চিন্তা\nধোদৰ বাকৰিত বিহুঃ এক বক্ৰৰৈখিক গতিধাৰা-(ৰক্তিম শৰ্মা)\nধোদৰ বাকৰিত বিহু বুলি কোনোবাই যদি কয় আমি আৱেগিক অসমীয়াই কিজানি জকজকাই উঠিম। তাৰ অৰ্থ হ’ল অসমীয়াই নিজকে ধোদ বুলিব নোখোজে৷ আচলতে কোনো আত্মসন্মানবোধ থকা জাতিয়েই তেনে এক অভিধা সহজভাবে ল’ব নোৱাৰাটো স্বাভাৱিক। কিন্তু ইতিহাসক জানো উলাই কৰিব পাৰি! আমি জাতিটো দৈহিক আৰু মানসিকভাবে ধোদৰ শাৰীলৈ কিয় অধঃনমিত হ’ব লগা হ’ল তাৰ কাৰণ ইতিহাসৰ পাততেই আছে। অসমীয়া এটি এলেহুৱা জাতি বুলি ইতিমধ্যে প্ৰতীয়মান হৈছে বিগত ডেৰশটা বছৰৰো অধিক কালৰ ইতিহাসত৷ অথচ অসমীয়াই কাৰণবোৰ পৰ্যালোচনা নকৰিলে। আত্মসমালোচনাও নকৰিলে। মাথো আৱেগসৃষ্ট এক ৰঙচঙীয়া চাদৰেৰে জাতিটোৰ ধ্বংসস্তুপবোৰক ঢাকি ৰখাৰ বৃথা প্ৰয়াস চলিল। এইবোৰৰ বাবেই এদিন অম্বিকাগিৰি ৰায়চৌধুৰীয়ে জাতিটো গ’ল গ’ল বুলি গুৱাহাটীৰ ৰাজপথত বুকু ঢাকুৰি ফুৰিছিল৷ তেতিয়াও কেলেহুৱা অসমীয়াই অম্বিকাগিৰিৰ মূৰৰ বিকৃতি হোৱা বুলিয়েই ধৰিছিল৷ আজিও এইবোৰ কথা কোনোবাই ক’লে মূৰৰ বিকৃতি হোৱা বুলিয়েই কয় বহুতে। পিছে আজি প্ৰমাণিত হৈছে যে অম্বিকাগিৰিৰ মূৰৰ বিকৃতি হোৱা নাছিল৷ হৈছিল অসমীয়াৰহে৷ অম্বিকাগিৰিয়ে সোঁৱৰাই যোৱা সেই কথাবোৰ অসমীয়াই কেতিয়াও নুবুজিলে৷ কেলেহুৱা অসমীয়াই নিজৰ ইতিহাসক ভেঙুচালি কৰি বহিৰাগতৰ সৈতে হাত উজান দিলে৷ অসমৰ প্ৰতিটো স্বাভিমান গছকি যোৱাৰ পিছতো, হেজাৰ হেজাৰ পাহুৱাল ডেকাই জাতিৰ বাবে নিজকে অকালতে শেষ কৰি দিয়াৰ পিছতো আজি অসমীয়াই একো মনত নাৰাখিলে৷ আনকি তেওঁলোকৰ স্মৃতি জীয়াই ৰাখিবলৈকো আজিৰ অসমীয়া নাৰাজ। বৃটিছৰ গোলামী কৰি কৰি অসমীয়া হৈ পৰিল মধ্যভোগী দালাল৷ স্তৰে স্তৰে দালালি চৰিত্ৰ অৰ্জন কৰি গৈ থাকিল অসমীয়াই। কি আন্দোলন, কি সংগ্ৰাম সকলোতে ৰাইজক ৰাম-ঠগন দি নিজৰ ক্ষমতা আৰু পকেট গৰম কৰিবলৈ শিকিলে অসমীয়াই৷ শিকি ল’লে ভাষণ, আয়ত্ব কৰিলে সময়ত মূৰ পোলোকা মৰা স্বভাৱ৷ ধৰ্মক লৈ ৰাজনীতি, জাতিক লৈ বিভেদৰ ৰাজনীতিৰ ঠিকা ল’লে অসমীয়াই৷\nস্বাধীনতা আন্দোলনৰ সময়ত অসমীয়া সমাজত ভাৰতীয় উদাৰ হিন্দুত্ববাদী চেতনাৰ প্ৰবেশ ঘটিছিল। অৱশ্যে উগ্ৰ হিন্দুত্ববাদ তেতিয়াও অসমীয়া সমাজত এক আচহুৱা বিষয় আছিল। তথাপি যি আহোম প্ৰশাসনে এক বিশেষ গণতান্ত্ৰিকধৰণৰ উপৰিসৌধৰ মাজেৰে এক ধৰ্মনিৰপেক্ষ সমাজ গঠন কৰিছিল, সেই সমাজত পিছলৈ ঘূণে ধৰিলে। ছশবছৰীয়া আহোম ৰাজত্বত প্ৰতিজন অসমীয়া পাইক আছিল একো একোজন শক্তিশালী ৰণুৱা আৰু উত্পাদন ক্ষেত্ৰৰ সৰ্বক্ষণ কৰ্মী। আনকি কোঁচ ৰাজত্বতো তেনে এক প্ৰশাসন চলিছিল। যাৰ বাবেই অসমীয়াই বাৰম্বাৰ বিদেশী আক্ৰমণ প্ৰতিহত কৰি নিজকে ৰক্ষা কৰিব পাৰিছিল। এক শক্তিশালী সমাজ-সংগঠন আৰু উত্পাদন ক্ষেত্ৰত প্ৰজাৰ শক্তিশালী প্ৰত্যক্ষ সংযোগে অসমক এক শক্তিশালী স্বাধীন দেশ হিচাপে জীয়াই ৰাখিছিল। আছিল এক শক্তিশালী শাসন। দেশৰ দায়িত্বক অৱহেলা কৰি দিনটো হাত চাপৰি বজাই সময় কটোৱা ভকতৰূপী এলেহুৱা পাইকসকলক আহোম স্বৰ্গদেউ গদাধৰ সিংহই ধৰি নি ধোদৰ আলি বন্ধাইছিল৷ পিছে আজি আহোম প্ৰশাসনো নাই, গদাধৰ সিংহও নাই! আজি দেশৰ কোণে কোণে ধোদৰ উপদ্ৰপ। চাওঁতা নাই। ৰক্ষকেই ভক্ষকহৈ অসমীয়াক যেন শেষ কৰিবলৈ অঘোষিত যুদ্ধ আৰম্ভ কৰিছে। যিদিনাই ৰাজধৰ্ম এৰি আহোম স্বৰ্গদেৱে হিন্দু শাক্ত ধৰ্মত শৰণ লৈ সেই ধৰ্মীয় পন্থা সৰ্বসাধাৰণৰ ওপৰত জাপি দিবলৈ ওলাইছিল, তেতিয়াৰ পৰাই অসমীয়াৰ সামাজিক জীৱনত কেণা লাগিল। ৰাজধৰ্মক প্ৰজাৰ ওপৰত জাপি দিয়াৰ বাবেই অসমৰ স্বাধীনতাৰ বেলি মাৰ গৈছিল ৷\nঅসমীয়াৰ স্বাধীনতা কূট কৌশলেৰে কাঢ়ি নি বৃটিছে নিজৰ শাসন-শোষণৰ স্বাৰ্থত সলাই পেলোৱা অসমৰ সামাজিক গাঁথনিৰ ফলশ্ৰুতিত দেশত ধোদৰ উত্থান হ’বলৈ ধৰিলে৷ বৃটিছকালীন কলিকতাৰ পৰা শিক্ষা লাভ কৰি অহা অসমীয়া মধ্যবিত্ত শিক্ষিতই উচ্চবৰ্ণৰ এক হিন্দুত্ববাদী জাতীয়তাবোধ সৃষ্টি কৰিলে। স্বাধীনতা আন্দোলনৰ সময়ত ভাৰতীয় ভাবধাৰাৰ উত্থানে এচাম প্ৰগতিশীল জাতীয়তাবাদীৰ সৃষ্টি কৰাৰ সমান্তৰালকৈ এচাম সংকীৰ্ণ ভাৰতীয় হিন্দুবাদী সংকীৰ্ণ জাতীয়তাবাদী শ্ৰেণীৰো উত্থান কৰিলে। এই পিছৰ শ্ৰেণীটো হয়তো বৃটিছৰ অনুগত বা সৰ্বভাৰতীয় জাতীয়তাবোধত নিমজ্জিত আছিল। ভাৰতৰ স্বাধীনতা হস্তান্তৰৰ পিছত এই শ্ৰেণীটোৱে প্ৰাধান্য বিস্তাৰ কৰিলে। এই শ্ৰেণীটোৱে উচ্চবৰ্ণৰ ভাবধাৰাৰে আনকি নিজৰ নিকট সম্পৰ্কীয় জনজাতিসকলক উপলুঙা কৰিবলৈ ল’লে৷ অসমীয়া জাতীয়-সমাজৰ পৰা এচপৰা এচপৰাকৈ স্বকীয়তা খহি পৰিবলৈ ধৰিলে। বিহুগীততো এইবোৰৰ প্ৰবেশ ঘটিল৷ প্ৰগতিশীল জাতীয়তাবাদী শ্ৰেণীটোৱে যিমানেই অসমীয়াৰ ৰাজহাড় পোনাই ৰাখিবলৈ চেষ্টা কৰিলে সিমানেই আঘাত কৰি গ’ল পিছৰ বৃটিছ প্ৰভুভক্ত শ্ৰেণীটোৱে।\nকেলেহুৱা, নিজক নিচিনা, মেৰুদণ্ডহীন অসমীয়াই যেতিয়া নগাক উপলুঙা কৰি বিহুগীত গায়, সেইবোৰ শুনিলে নিজৰেই লাজ লাগে৷ অঁকৰা বুলি উপলুঙা কৰা নগাই আজি জাতীয় প্ৰশ্নত দল-মত নিৰ্বিশেষে এক হ’ব চেষ্টা কৰিছে৷ আনহাতে তথাকথিত ‘চালাক’ অসমীয়াই নিজৰ জাতীয় সত্তা, নিজৰ পৰিচয় বহিৰাগতৰ হাতত তুলি দিছে৷ সাতবিহুত থলুৱা কৃষ্টি-সংস্কৃতিৰে একগোট হ’ব নোৱাৰা, ‘বিহুত হিন্দী ৰাষ্ট্ৰভাষা কিয় নাগাম’ বুলি ফেপেৰি পতা অসমীয়াৰ বৰ্তমানৰ চৰিত্ৰ অতি হাস্যকৰ আৰু পুতৌজনক! আচলতে এক হীনমন্যতা আৰু হতাশাই খুলি খুলি খাব ধৰিছে অসমীয়াক৷ অসমীয়াত্ব পাহৰা অসমীয়াই বিহুকো বহিৰাগত কৰ্পোৰেটৰ হাতত গটালে৷ বিহুৰ মঞ্চ বিজতৰীয়া কৰিলে৷ সাতামপুৰুষীয়া ঐতিহ্য আৰু চেতনাক ত্যাগ কৰি উত্তৰভাৰতীয় হ’লগৈ৷ চৌদিশে মন্দিৰ-মছজিদ পতাৰ ধুম উঠিল। নামঘৰৰ লাইখুটাত ঘূণে ধৰিল, শৰাগুৰি চাপৰিত আজান পীৰ অতীত হ’ল। ইমানেই হতাশাই ক্ৰিয়া কৰিলে যে এতিয়া যেন একমাত্ৰ ধৰ্মইহে অসমীয়াৰ সমাজ-সংস্কৃতি ৰক্ষা কৰিব পাৰিব বোলা চক্ৰান্তকাৰী চিন্তাৰ মায়াজালত বান্ধ খাই পৰিল ৷ অসমীয়া গুচি মানুহবোৰ হিন্দু-মুছলমান হ’ল৷ অপশক্তিবোৰে এই চেগতে হাত উজান দিলে৷ অম্বিকাগিৰিয়ে কোৱা সেই উক্তি অসমীয়াই মনত নাৰাখিলে। অম্বিকাগিৰিয়ে কৈছিল-\n"বাহিৰৰ হিন্দুৱানী বা মুছলমানী উন্মাদনা অসমত সুমুৱাই অসমলৈ বেছি সংখ্যক হিন্দু বাহিৰৰ পৰা নানিলে অসম পাকিস্থানলৈ যাবলৈ বুলি অসমীয়া হিন্দুকেইটাক ভয় দেখুৱাই আৰু বাহিৰ পৰা অসমলৈ বেছি সংখ্যক মুছলমান আমদানি নকৰিলে অসমীয়া মুছলমানকেইটাৰ ওপৰত অসমীয়া হিন্দুই উপদ্ৰপ কৰিব বুলি ফুচুলাই, অসমীয়াৰ ভিতৰত বিভেদ, অশান্তিৰ সৃষ্টি কৰি, বাহিৰৰ হিন্দুৱানী আৰু মুছলমানী ষড়যন্ত্রই অসমীয়াৰ ওপৰত আধিপত্য কৰাৰ পথ মুকলি কৰিব ; আৰ্থিক, সামাজিক, ভাষিক, সাংস্কৃতিক জীৱন লুন্ঠন কৰি অসমীয়াক দাসত্বত বান্ধি ল’ব, তেনে অৱস্থা, অসমীয়াই এজন জী থকালৈকে কেতিয়াও ঘটিব নিদিব। এই অভিসন্ধি লৈ…যিয়েই অসমত সোমাব তাকেই অসমীয়াই অসমৰ বাহিৰ কৰি দিব। সি মুছলমান হওঁক, হিন্দু হওঁক, বৌদ্ধ, খ্ৰীষ্টান যিয়েই নহওঁক” (অম্বিকাগিৰি ৰায়চৌধুৰী, সভাপতিৰ অভিভাষণ, অসম সাহিত্য সভা, ১৯৫০) ।\nঅসমীয়াইনো কাৰ কথা শুনিল? জ্যোতিপ্ৰসাদ, বিষ্ণুৰাভা নে ভূপেন হাজৰিকাৰ কথাই শুনিলে? অসমীয়াই কাৰো কথা নুশুনে৷ জাতীয় পুঁজিহীন জাতি এটাৰ প্ৰজন্মই সহজে পোৱা, কম আয়াসতে ঢুকি পোৱা, সহজতে ধনী হোৱা আদি চৰিত্ৰ গাত লম্ভিবলৈ লয়। অসমীয়াৰো সেই একেই অৱস্থা হ’ল। অসমীয়াই ইতিহাস নপঢ়ে, ভূগোল নাজানে, নিজৰ চোতালখনকেই পৃথিৱী বুলি ভবা নাদৰ ভেকুলীসদৃশ উভচৰলৈ উৎপৰিৱৰ্তন ঘটিছে অসমীয়াৰ। এসময়ত শক্তিশালী পাইকৰ উত্তৰসুৰী এতিয়া একো একোটি শুকান কলাফুল, শুকান বাহু, বুকু-তপিনা ভিতৰ সোমাই যোৱা পিটমৰা জীৱলৈ পৰিৱৰ্তন হৈছে৷ অসমীয়াৰ বৰ্তমানৰ অৱস্থানৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিবলৈ গ’লে হতাশাৰ বাহিৰে আন একো নেদেখি। অসমীয়াই না যুক্তিৰে চিন্তা কৰিব জানে না সাহসেৰে পৰিস্থিতি মোকাবিলা কৰিব পাৰে৷ গছৰ গুৰিত পানী নিদি ডাল-পাতত পানী দিয়া বৰ্তমান অসমীয়াৰ অন্যতম চৰিত্ৰৰ অংশ৷ অসমৰ ৰাজনৈতিক-অৰ্থনৈতিক ক্ষেত্ৰখনৰ পৰা যিমানেই সৰ্বসাধাৰণৰ স্বাৰ্থক নিলগাই ৰাখি দালাল-মধ্যভোগী আৰু বহিৰাগক অগ্ৰাধিকাৰ দিছে, সিমানেই অসমীয়া সমাজখনে তিলতিলকৈ শুকাই আহিছে৷ সৰ্বসাধাৰণক টুপী আৰু ৰঙীন বিতচকু পিন্ধাই বহিৰাগতক শুহিবলৈ দিছে অসমৰ সম্পদ৷ স্বাভাৱিকতে ৰাজনীতিও এইবোৰৰ দ্বাৰাই নিয়ন্ত্ৰিত৷ সমাজত ৰাজনৈতিক ভিন্নতা থকা স্বাভাৱিক৷ কিন্তু উমৈহতীয়া জাতীয় বিষয়ত মত নিৰ্বিশেষে একগোট হ’ব নোৱাৰাটো জাতিটোৰ সোপাঢিলা চৰিত্ৰকেই সূচায়৷ জাতিটোৱে আজি সাংঘাতিকভাবে নেতৃত্বহীনতাত ভুগিছে৷ মানৰ আক্ৰমণৰ পিছত মান সেনাপতিয়ে কৈ গৈছিল, "তোমালোকৰ শক্তিশালী পাইক থকাৰ পিছতো হাৰিলা কাৰণ তোমালোকৰ উপযুক্ত সেনাপতি নাই"। অসমত সেনাপতিৰ অভাৱ আজিও৷ বৌদ্ধিক-সাংস্কৃতিক-সামাজিক আনকি ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰতো নেতৃত্বহীনতাই বিৰাজ কৰিছে৷ কেলেহুৱা অসমীয়াই সেয়ে ভাবিছে বহিৰাগতই ৰক্ষা কৰিব অসমীয়াক৷\nকিন্তু অসমীয়াৰ এই অবস্থা হ’ল কেনেকৈ? কেনেকৈ ঘূণে ধৰিল ৰাজহাড়ত? বৃটিছ শাসনে অসমৰ তাহানিৰ সেই সমাজবিন্যাস ধ্বংস কৰি গ’ল৷ অসমৰ জাতীয় শিল্পক ধ্বংস কৰি সামাজিক অৰ্থনৈতিকভাবে পৰমুখাপেক্ষি কৰি থৈ গ’ল অসমীয়াক৷ অসমীয়াৰ হাতৰ পৰা শিল্প-কৃষি-ভূমি-অৰ্থনীতি সকলো গ’ল। সৃষ্টি হ’ল এচাম মধ্যবিত্ত, যাৰ সাধাৰণ জনতাৰ শ্ৰম-চেতনা আৰু কৃষ্টিৰ সৈতে কোনো সম্পৰ্কই নাই৷ অসমৰ সমাজখন স্বাধীনোত্তৰ কালতো বৃটিছৰ কায়দাতে চলি থাকিল৷ জাতীয় পুঁজিহীন জাতি এটাৰ সৰহসংখ্যক জনতা পৰমুখাপেক্ষি, চাকৰিসন্ধানী আৰু সহজ ধনৰ লালায়িত হৈ পৰিল৷ বৃটিছ কালতেই বহিৰাগতই দখল কৰা বৃহৎ ব্যৱসায়িকক্ষেত্ৰ আদিত অসমীয়াই প্ৰবেশৰ সুযোগো নাপালে৷ চালত কোমোৰা-লাও-জিকা-ভোল, ভড়ালত জহাধান দেখি দেখি অসমীয়াই ক্ষুদ্ৰ ব্যৱসায়তো মন নিদিলে ৷ পিছে পুঁজিবাদী অৰ্থনৈতিক ব্যৱস্থাত গাঁওৰ বহল চোতাল, পান-তামোলৰ বাৰীখন লৈ দীৰ্ঘদিন থাকিব নোৱাৰিলে অসমীয়াই ৷ অসমীয়াই জীৱিকাৰ সন্ধানত নগৰমুখী হোৱাৰ আগতেই পূৰ্ববংগীয় শৰণাৰ্থীপ্ৰেমী মুখ্যমন্ত্ৰী বিমলা প্ৰসাদ চলিহাৰ সময়ৰে পৰাই ক্ষুদ্ৰ ব্যৱসায়িক ক্ষেত্ৰখনৰ সুযোগ ল’লে উদ্বাস্তু বাঙালীসকলে৷ সেয়ে আজিও সৰু সুৰা নগৰ-চহৰবোৰত বাঙালীসকলেই ক্ষুদ্ৰ ব্যবসায়ত সংখ্যাধিক৷ এওঁলোকৰ কিছুসংখ্যক অসমীয়া জাতীয়-জীৱনত জীন গ’ল যদিও বেছিভাগেই বঙালী জাত্যাভিমানী চেতনা লৈ থাকিল। কেলেহুৱা ধোদ অসমীয়াই সহজ ধনৰ হাবিয়াসত পৰি থকা মাটি দখল কৰি পূৰ্ববংগীয় মুছলমানক সৰহ দামত বিক্ৰী কৰিলে। বৃটিছে দি যোৱা কানিৰ নিচাত নিজকে পাহৰিলে অসমীয়াই৷ অনা অসমীয়া মহাজন কানিৰ মহলদাৰৰ হাতত নিজৰ কৃষিভূমি তুলি দিলে অসমীয়াই। তাৰ মাজতে ২য় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত এচাম দালাল-ঠিকাদাৰ শ্ৰেণীৰ আৱিৰ্ভাবো হ’ল৷ এইচামে আকৌ ৰাজভক্তহৈ স্বাধীনতা আন্দোলনত জড়িত হোৱাসকলৰ চোৰাংচোৱাগিৰি কৰিবলৈ লৈ নতুন এক অসমীয়া চৰিত্ৰৰো জন্ম দিলে৷ সেইসময়ত শিক্ষিত অসমীয়াৰ মাজত সততা, নিষ্ঠা, জাতীয় চেতনা আৰু প্ৰগতিশীল মতাদৰ্শ আছিল৷ অসমীয়া ভাষা-সংস্কৃতিক প্ৰতিষ্ঠা কৰাত আহোপুৰুষাৰ্থ কৰিছিল সেইসকলে৷ পিছে অতি সদ্যহতে বেছিভাগ অসমীয়া শিক্ষিতই অতীজৰ সেই চেতনা ত্যাগ কৰি ঠিকাদাৰ-দালাল শ্ৰেণীলৈ নিজকে অধঃনমিত কৰিলে৷ চাকৰি-বাকৰি নোহোৱা কৃষি-পথাৰ এৰি অহা অসমীয়াৰ সৰহ সংখ্যকে আয়ত্ব কৰিলে দালালি চৰিত্ৰ৷ দালালিকেই জীৱিকা হিচাপে ল’বলৈ ধৰিলে৷ এইসকলে সহজ ধনৰ উৎসৰ সন্ধানত উঠিপৰি লাগিল৷ নিজৰ স্বাৰ্থৰ বাবে এই শ্ৰেণীটোৱে কেতিয়াবা জাতীয়তাবাদী, কেতিয়াবা ৰাষ্ট্ৰবাদী বা কেতিয়াবা প্ৰগতিবাদীৰ মুখা পিন্ধি থাকিল৷ অতি শেহতীয়াকৈ এই শ্ৰেণীটোৰ সাংঘাতিক উত্থান হৈছে৷ যিকোনো ক্ষেত্ৰতেই নিঃস্বাৰ্থভাবে জাতিটোৰ বাবে যিকোনো ভাল কাম কৰিবলৈ গ’লেই এই শ্ৰেণীটোৱে বিধি পথালি দিয়ে৷ এই শ্ৰেণীটোৱেই এতিয়া অসমীয়া জাতীয় সংস্কৃতিক বেপাৰ বনাই দিলে৷ বহুজাতিক কোম্পানী আৰু বণিকৰ হাতত তুলি দিলে অসমীয়াৰ স্বাভিমানক৷ যাৰ কাৰণেই চ’তৰ পৰা আহাৰ মাহলৈকে বিহুৰ নামত মিউজিকেল নাইট চলোৱা হয়৷ বিহু হৈ পৰে কমিছন-সংস্কৃতি৷\nকেলেহুৱা অসমীয়াই গোটেই বছৰটো নিজৰ ভাষা-সংস্কৃতিৰ শৰাধ পাতি, নিজৰ সমস্ত জাতীয় সত্তাক বিসৰ্জন দি বছৰটোৰ শেষত অসমৰ জাতীয় উত্সৱ বিহু পাতিবলৈ সাৰ পায়। অসমত যিমানবোৰ বিহু কমিটি আছে প্ৰত্যেকেই যদি নিজৰ সংস্কৃতি আৰু স্বকীয়তাৰ প্ৰতি সচেষ্ট হ’লহেতেন, যদি নিজস্ব দীৰ্ঘম্যাদী আৰু হ্ৰস্বম্যাদী কৰ্মসূচী আগত ৰাখি এক সাংস্কৃতিক কৰ্মীদল প্ৰস্তুত কৰিব পাৰিলহেতেন, আজি কিছু পৰিমাণে হলেও অসমীয়া জাতিৰ এনে এক সাংস্কৃতিক সংকট আহি নপৰিলহেতেন। বছৰটোৰ শেষত জাতীয় উত্সৱ মানে মিউজিকেল নাইট নহয়। দুই-এক বিহু কমিটিৰ বাহিৰে অসমৰ সৰহভাগ বিহু সন্মিলনীৰ অৱস্থা আজি পুতৌজনক। ভাবিলে নিজৰ ওপৰতেই ধিক্কাৰ জন্মে যে, হেপাহ কৰি বিহু চাবলৈ গৈ হয়তো আপুনি সস্তীয়া বলীউডী গীত-নৃত্য শুনিব লগা-দেখিব লগা হ’ব পাৰে। হয়তো বিহু মঞ্চৰ পৰা ভাঁহি আহিব পাৰে, লুংগী ডাঞ্চ....লুংগী ডাঞ্চ জাতীয় হাস্যকৰ সুৰ।\nপৰ্বতসমান হতাশাৰ পিছতো কিছু অসমীয়াই এতিয়াও অসমীয়া জাতীয় সংস্কৃতিৰ সংৰক্ষণ আৰু প্ৰচাৰৰ বাবে আত্মোত্সৰ্গ কৰিছে। প্ৰত্যেক গাঁৱে গাঁৱে আমাক তেনে সাংস্কৃতিক কৰ্মীদল লাগে। অকল গান-বাজানাই নহয়, অসমীয়া ধৰণেৰে চিন্তা কৰা, অসমীয়া ধৰণেৰে জীয়াই থকাৰ হেঁপাহ জন্ম দিয়াৰ বাবেও, যি আজি তিলতিলকৈ শুকাই আহিছে। বিহু যিহেতু কৃষি-সংস্কৃতি, কৃষি আৰু খেতিয়কক বাদ দি বিহু ৰক্ষা এক হাস্যকৰ চিন্তা। অসমীয়াই থলুৱা শিল্প-কৃষি আদিৰ সৈতে জড়িতসকলৰ সমস্যা, তেওঁলোকৰ জীৱনবোধৰ সৈতে সংপৃক্ত হ’ব নোৱাৰিলে, কেবল মধ্যবিত্ত চহৰীয়া ঢঙেৰে সংস্কৃতি-কমিছনৰাজ আৰু ৰাজনৈতিক তৈলমৰ্দন একাকাৰ কৰি জাতীয় সংস্কৃতি ৰক্ষা কৰিব নোৱাৰে। যিসকলে কৰিব খুজিছে জানি থোৱা ভাল যে, অসমত কেবল মধ্যভোগী ধোদেই নাই, পথৰুঘাটৰ ৰণত কৃষক-সমাজে জাতি-ধৰ্ম নিৰ্বিশেষে “এফালে ঈশ্বৰৰ সেৱা, সিফালে আল্লাৰ দোৱা...প্ৰজা জৰৌৰৌৱা” বুলি একত্ৰিত হৈ সাহসেৰে গণবিৰোধী ইংৰাজ শাসনৰ বিৰূদ্ধে ৰণ কৰি ছহিদ হৈছিল। বিহু হিন্দুৰো নহয়, মুছলমানৰো নহয়, খ্ৰীষ্টান-বৌদ্ধৰো নহয়। বিহু অসমৰ কেঁচা মাটিৰ পৰা সৃষ্ট। যিসকলে বিহুক ধৰ্মীয় পোছাক পিন্ধাব খোজে মনত ৰখা ভাল যে, যেতিয়া এচাম শিক্ষিত হিন্দু-অসমীয়াই বিহুক যৌনগন্ধী বুলি নিষিদ্ধ কৰিবলৈ বৃটিছক আপত্তি কৰিছিল, তেতিয়া নগাঁও পুৰণিগুডামৰ মুছলমান ভাই-ভনী মৈমত আৰু চেনীয়ে বৃটিছ চৰকাৰৰ আগত বিহু নাচি বিহু অসমীয়াৰ উচ্চস্তৰৰ সংস্কৃতি বুলি প্ৰতীয়মান কৰি বিহুক ৰক্ষা কৰিছিল। বিহু ৰক্ষা হৈছিল খাটি খোৱা অসমীয়াৰ ঘৰে ঘৰে কৃষ্টি-সংস্কৃতি বুটলিবলৈ যোৱা মঘাই ওজাৰ বাবে, হেমাংগ বিশ্বাস-জ্যোতি-বিষ্ণু-ভূপেন হাজৰিকাৰ বাবে। অসমীয়াৰ ঐতিহ্য ৰক্ষাৰ বাবে বিহুৰ লগতে থলুৱা সকলো লোকসংস্কৃতিক সমমৰ্যাদা আৰু সমগুৰুত্বৰে অসমীয়াই আঁকোৱালী ল’ব লাগিব। থলুৱা অসমীয়াৰ হাতলৈ শিল্প-উত্পাদন আৰু সম্পদৰ ওপৰত অধিকাৰ নিশ্চিত হ’ব লাগিব। অসমৰ ঐতিহাসিক স্বকীয়তা ৰক্ষাৰ বাবে প্ৰতিজন সচেতন অসমীয়া ওলাই আহিব নোৱাৰিলে বিহু মাত্ৰ ‘ধোদৰ বাকৰিত ৰোৱা পচলা খেতি’হে হ’বগৈ ।\nহোৱা যদি থলগিৰি, ওলাই আহা হাতে ধৰি ।\nNo Comments : "ধোদৰ বাকৰিত বিহুঃ এক বক্ৰৰৈখিক গতিধাৰা-(ৰক্তিম শৰ্মা)"


অসম HSLC , HS পৰীক্ষা 2022 15 মাৰ্চৰ পৰা আৰম্ভ হ'ব - News in Assam- Career News in India\nঅসম HSLC , HS পৰীক্ষা 2022 15 মাৰ্চৰ পৰা আৰম্ভ হ’ব: শিক্ষা মন্ত্ৰী ৰানোজ পেগু:শিক্ষা মন্ত্ৰী ৰানোজ পেগুৱে কৈছিল যে এইচএছএলচি, এইচএছ পৰীক্ষা ১৫ মাৰ্চৰ পৰা অনুষ্ঠিত হ’ব। বিৱৰণ পৰীক্ষাৰ সময়সূচী অহা মাহত মুকলি কৰা হ’ব।\nEducation Minister Ranoj Pegu said that the HSLC, HS exams will be held from March 15. The detail exam schedule will be released next month.\nঅসম ব’ৰ্ড হাই স্কুল লিভিং চাৰ্টিফিকেট (এইচএছএলচি), বা দশম শ্ৰেণীৰ পৰীক্ষা আৰু উচ্চতৰ মাধ্যমিক (এইচএছ) পৰীক্ষা, বা দ্বাদশ শ্ৰেণীৰ পৰীক্ষা 15 মাৰ্চৰ পৰা অনুষ্ঠিত হ’ব। শিক্ষা মন্ত্ৰী ৰানোজ পেগুৱে সৰবা শিক্ষা অভিযানৰ বিষয়াসকলৰ সৈতে বিতং আলোচনাৰ পিছত দুয়োটা পৰীক্ষাৰ তাৰিখ ঘোষণা কৰিছে।\nসচিব সুৰঞ্জনা সেনাপতিৰ ঘনিষ্ঠ এজন ছেবা বিষয়াই কৈছিল যে সমগ্ৰ সময়সূচী অহা মাহত, জানুৱাৰী 2022 তাৰিখে মুকলি কৰা হ’ব। দুয়োটা পৰীক্ষা এপ্ৰিলৰ প্ৰথম সপ্তাহৰ ভিতৰত সমাপ্ত হ’ব, বিষয়াজনে লগতে কয়।\nইফালে, বহুতো ৰাজ্যিক আৰু কেন্দ্ৰীয় শিক্ষা পৰিষদে ২০২২ চনত দশম আৰু দ্বাদশ শ্ৰেণীৰ ব’ৰ্ড পৰীক্ষা অনুষ্ঠিত কৰি আছে। কেন্দ্ৰীয় মাধ্যমিক শিক্ষা পৰিষদ আৰু ভাৰতীয় বিদ্যালয় প্ৰমাণপত্ৰ পৰীক্ষা পৰিষদে (চিআইএছচিই) ২০২১ চনত প্ৰথম ম্যাদৰ পৰীক্ষা অনুষ্ঠিত কৰিছিল আৰু ২০২২ চনৰ বাবে ম্যাদ ২ পৰীক্ষা অনুষ্ঠিত হ’ব। মহাৰাষ্ট্ৰ, বিহাৰ আৰু আন বহুতো ৰাজ্যই ২০২২ চনত অনুষ্ঠিত হ’বলগীয়া ব’ৰ্ড পৰীক্ষাৰ তাৰিখ ঘোষণা কৰিছে।\nচি.বি.এছ.ই. আৰু চি.আই.এছ.চি.ই. ম্যাদ2ব’ৰ্ড পৰীক্ষা দুয়োটা মাৰ্চ-এপ্ৰিল, 2022-ত অনুসূচীত কৰা হৈছে আৰু বিতং তাৰিখ পত্ৰিকা শীঘ্ৰে মুকলি কৰা হ’ব।\nRead More: SEBA HSLC Exam Routine 2022 – Class 10 Exam Time Table\nDTE Assam Result 2022 – 126 Grade III Vacancy Written Test Result


গাণিতিক জীৱন - সুব্ৰতা গোস্বামী - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nগাণিতিক জীৱন – সুব্ৰতা গোস্বামী\nহয়তো সি তেনেকুৱাই আছিল৷ অলপ বেলেগ৷ আনতকৈ অলপ বেলেগ অথবা একেই৷ কিজানি নিজকে বেলেগ কৰি ৰখাৰ চেষ্টা কৰিছিল সি অথবা বেলেগ হৈ থকাটোয়ে আছিল তাৰ স্বভাৱ৷ হয়, সি অলপ বেলেগ আছিল৷ কিন্তু সেই যে, আনৰ লগত থকা কিছু পাৰ্থক্য…তাৰ আঁৰতো জানো কিবা কাৰণ নাথাকে? থাকে৷ থাকিবই! অভয়ৰ সেই স্বভাৱেই তাক সকলোৰে প্ৰিয়পাত্ৰ কৰি ৰাখিছিল৷ কাৰো সৈতে বিশেষভাৱে ঘনিষ্ঠতা গঢ় দিব নোৱাৰাটোয়ে আছিল মূল কাৰণ৷ সি যেন বেলেগ হৈ থাকিয়ে সুখী৷ অথবা সুখী হোৱাৰ আঁৰতো আছিল এবোজা দুখৰ ৰাতি৷ ৰাতিবোৰ পাৰ হৈ যে এটা পুৱাৰ সূৰুযে তাৰ বাবে অপেক্ষা কৰি আছে, ঠিক কৰি আছে নহয় কৰিব পাৰে (!), সেই কথা তাৰ বাবে অজানা৷ কিজানি আপেক্ষিকো! এটা বৃত্তৰ যিকোনো দুটা বিন্দুয়ে নিজ নিজ কক্ষপথেৰে গৈও একলগ হয়৷ দৰাচলতে সেইটো একেটাই পথ৷ যিহেতু বৃত্তবোৰ বেকা৷ চিধা পথেৰে গতি নকৰে বৃত্তই৷ যিহেতুকে বৃত্তই বান্ধি দিয়ে নিজ নিজ পৰিসীমা৷ বৃত্তৰ বিন্দুবোৰ সেয়ে হয়তো স্বাধীন নহয়৷ সিহঁত সদায়েই নিয়মৰ অধীন৷ সেই নিয়মেই কিজানি বৃত্তক কৰি ৰাখিছে সুকীয়া৷ বৃত্তৰ যেনেকৈ আৰম্ভণি আছে, শেষো আছে৷ ভীতিৰ জীৱনৰো সীমা আছে৷ তাইও জীৱন বৃত্তৰ অধীন৷ কিন্তুু তাই পৰাধীনো নহয়৷\nনিয়মে জীৱন শৃংখল কৰে৷ নিয়মে পথ দিয়ে৷ নিয়মবোৰ মানি চলে বাবেই বৃত্তৰ নিজা সৌন্দৰ্য আছে৷ সেই নিয়মে ভীতিক পৰাধীনতাৰ পাঠ কেতিয়াও দিয়া নাই৷ কিন্তু অভয় বেলেগ৷ মোৰ ধাৰণা হয়, সি গতি কৰি থকা বিন্দুটো কোনো বৃত্তৰ অংশ কাহানীও হ’ব নোৱাৰে৷ কাৰণ\nতাৰ জীৱনবোধে কোনো ব্যক্তিকে সাঙুৰি ল’ব নোৱাৰে৷ সীমাহীন গতি, পৰিধিবিহীন আকৃতিত সি এডাল সৰলৰেখা৷ সৰলৰেখা কেতিয়াও ক’তো লগ নালাগে৷ যাৰ গতিয়েই অবাধ৷ যাৰ কোনো অংশ বাকী নৰয় কাহানীও৷ হয়, হয়, অভয়ৰ জীৱনটো এডাল সৰলৰেখা৷ অপেক্ষাহীন, বন্ধনহীন জীৱন৷ ঠিকেই ধাৰণা হৈছিল মোৰ,\nজীৱনৰ জ্যামিতিত ভীতি বক্ৰ ৰেখাই আছিল৷ আছিল বুলি ক’লেও ভুল হ’ব৷ তাইৰ দৰে স্বাভাৱিক প্ৰত্যেকজন লোকেই জীৱন বৃত্তৰ অংশ৷ তেন্তে অভয় কি আছিল? অস্বাভাৱিক?!\nঅভয়ে ভুল কৰিছিল৷ সি বাৰে বাৰে ৰূপান্তৰ কৰিব বিচাৰিছিল ভীতিক এডাল সৰলৰেখালৈ৷ ঠিক দুডাল সমান্তৰালভাৱে গৈ থকা সৰলৰেখা৷ যিদুডাল কেতিয়াও ক’তো লগ নালাগিব৷ তাইও ভুলটো তাতেই কৰিছিল৷ লোকৰ দৃষ্টিত দুডাল পৰস্পৰৰ মিল থকা সমান্তৰাল সৰলৰেখা৷ কিন্তুু লোকে যে নুবুজে, চিধা হৈ গতি কৰাৰ বেথাঁ!\nমোৰ কি ভাৱ হয় জানেনে, জীৱনটো গণিত নহয়৷ আনেও কৈ গৈছে একেটা কথাই৷ ওহো! জীৱনটোৰ গাণিতিক বিশ্লেষণ নকৰিবা, কেতিয়াও৷ জীৱনৰ কোনোদিনে সঠিক উত্তৰ নোলায়৷ কেতিয়াবা দশমিকৰ পিছত বাঢ়ি যায় সংখ্যাবোৰ৷ ভীতি সংকিত হয়৷ কিন্তুু ক্লান্ত নহয়৷ লোকে কয়, দেখাত সহজ সকলোবোৰ গণিত সহজ নহ’বও পাৰে৷ এনেও তাই আজিকালি গণিতত কেঁচা হৈ পৰিছে৷ বিপৰীতে অভয়ে সলসলাই কৰি যায়, তাই ভুল কৰা সকলোবোৰ গণিত৷ ইতিকিংসূচক চকুযোৰ তাই চাব নোৱাৰা হৈ পৰিছে আজিকালি৷\nনিমিলা গণিতবোৰ মিলাব গৈ আমি একো নাপাওঁ আচলতে৷ কিন্তুু চেষ্টাটো কৰিবই লাগিব৷ মগজুৰ কছৰৎ, কলমৰ অগ্ৰগতি৷ জ্যামিতিত চিত্ৰবোৰ সঠিক হ’বলৈ পেঞ্চিলডাল সদায় জোঙা হোৱাটো প্ৰয়োজনীয়৷ কিন্তুু বাঞ্ছনীয় নহয়৷ ভোটা পেঞ্চিলৰ আগেৰে জ্যামিতি আঁকিব নোৱাৰি৷ অভয়ৰ সৰলৰেখাৰ বিন্দুবোৰ মাজে মাজে কক্ষচ্যুত হ’ব খোজে৷ কি ঠিক, জানোচা তাৰো মন যায় বক্ৰৰেখা হ’বলৈ! সময়ত সি হৈ পৰে বক্ৰ৷ ভোটা পেঞ্চিলেৰেই সি আঁকে বিন্দু৷ যি বিন্দুই সৃষ্টি কৰে এটি বৃত্ত৷ যি বৃত্তত থাকে ভীতিয়ে অঁকা বিন্দুটিও৷ ভোটা আৰু জোঙা পেঞ্চিলেৰে অঁকা এই বৃত্তটো পিছে দূৰৰপৰাই ধুনীয়া দেখি৷ বক্ৰৰেখাৰ পথ ক্ৰমাৎ সলনি হৈ পুনৰাই হৈ পৰে চিধা, সমান, সৰল৷ যি সৰলতাই জীৱনৰ গাণিতিক চিত্ৰ কৰি তোলে কুৎচিত৷ কিন্তুু…কিন্তুু এটা ৰৈ যায় সদায়৷ বৃত্তৰ মাজত ৰৈ যোৱা বিন্দুটোৰ সম ভীতিৰ ৰেখা হোৱাৰ যি চেষ্টা, সময়ত সেই চেষ্টা হয় বিফল৷ অথবা মোৰ ধাৰণা, সৰলৰেখাৰ আকৃতিৰে গতি কৰা অভয়ৰ জীৱনৰ যি বিন্দু সেয়া বক্ৰ কৰিবলৈ কৰা যত্নত ভীতি অসমৰ্থ৷ লোকৰ কথা থাকক৷ মই ভাবো, অভয় বেলেগ আছিল৷ কিজানি অস্বাভাৱিকো৷ সি অভয় হ’ব নোৱাৰিলে৷ দৰাচলতে বৃত্তৰ গতিত ঘূৰি ফুৰা ভীতি গাণিতিক জীৱনত হৈ পৰিল অভয়া৷■■\n← বিজ্ঞান চিন্তা: – ইফটিখাৰ হুছেইন\nময়ো এখন কিতাপ লিখিছিলো – লক্ষ্য জ্যোতি নাথ →\n“কাব্য সাহিত্য বিশেষ” ইলেকট্ৰনিক মাধ্যমৰ কাব্য-সাহিত্য সন্দৰ্ভত এজন অকবিৰ ধ্যান-ধাৰণা (প্ৰতিম প্ৰতাপ বৰুৱা)\nমোৰ সেইডায়েৰীখন আৰু বৃদ্ধজন–লুতফা আখতাৰা\nপাঠকৰ সঁহাৰি -( অজয় লাল দত্ত)


Class9Assamese Chapter4প্ৰচণ্ড ধুমুহাই প্রশ্ন কৰিলে মোক | অসমীয়া Class9প্ৰচণ্ড ধুমুহাই প্রশ্ন কৰিলে মোক » Dev Library\nClass9Assamese Chapter4প্ৰচণ্ড ধুমুহাই প্রশ্ন কৰিলে মোক | অসমীয়া Class9প্ৰচণ্ড ধুমুহাই প্রশ্ন কৰিলে মোক, নৱম শ্ৰেণীৰ অসমীয়া প্ৰশ্নৰ উত্তৰ, SEBA Class9Assamese Question Answer to each chapter is provided in the list of SEBA অসমীয়া Class9Question Answer so that you can easily browse through different chapters and select needs one. Class9Assamese Chapter4প্ৰচণ্ড ধুমুহাই প্রশ্ন কৰিলে মোক can be of great value to excel in the examination.\nClass9Assamese Chapter4প্ৰচণ্ড ধুমুহাই প্রশ্ন কৰিলে মোক – সমাধান\nAlso, you can read SCERT book online in these sections Solutions by Expert Teachers as per SCERT (CBSE) Book guidelines. These solutions are part of SCERT All Subject Solutions. Here we have given Class9Assamese Chapter4প্ৰচণ্ড ধুমুহাই প্রশ্ন কৰিলে মোক – সমাধান for All Subject, You can practice these here…\nপ্ৰচণ্ড ধুমুহাই প্রশ্ন কৰিলে মোক\n– ড° ভূপেন হাজৰিকা\n১/ অতি চমু প্ৰশ্নৰ উত্তৰ:\n(ক) ‘প্রচণ্ড ধুমুহাই প্ৰশ্ন কৰিলে মোক‘ শীৰ্ষক কবিতাটো কোনে ৰচনা কৰিছিল?\nউত্তৰঃ উক্ত কবিতাটো ড° ভূপেন হাজৰিকাই ৰচনা কৰিছিল ।\n(খ) ‘প্রচণ্ড ধুমুহাই প্ৰশ্ন কৰিলে মোক‘ শীৰ্ষক কবিতাটো কিমান চনত ৰচনা কৰা হৈছিল?\nউত্তৰঃ প্রচণ্ড ধুমুহাই প্ৰশ্ন কৰিলে মোক’ শীৰ্ষক কবিতাটো ১৯৬৩ চনত ৰচনা কৰা হৈছিল ।\n(গ) ড° ভূপেন হাজৰিকাই সম্পাদনা কৰা যিকোনো দুখন আলোচনীৰ নাম লিখা ।\nউত্তৰঃ ড° ভূপেন হাজৰিকাই সম্পাদনা কৰা যিকোনো দুখন আলোচনীৰ নাম হ’ল- ‘আমাৰ প্ৰতিনিধি’, আৰু ‘ গতি’ ।\n(ঘ) ড° ভূপেন হাজৰিকাই পৰিচালনা কৰা যিকোনো দুখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ নাম লিখা ।\nউত্তৰঃ ড° ভূপেন হাজৰিকাই পৰিচালনা কৰা যিকোনো দুখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ হ’ল- ‘এৰাবাটৰ সুৰ’, আৰু ‘প্ৰতিধ্বনি’ l\n(ঙ) ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ জগতৰ সৰ্বোচ্চ সন্মান তথা বঁটাটোৰ নাম কি ?\nউত্তৰঃ ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ জগতৰ সৰ্বোচ্চ সন্মান তথা বঁটাটোৰ নাম হ’ল- দাদা চাহেব ফাঙ্কে বঁটা ।\n(চ) “জনৈক গীতিকাৰে অকণি\nআকাশ দেখোঁ মাগে ।“\n–ইয়াত কোনজন গীতিকাৰৰ কোনটো গীতলৈ ইঙ্গিত কৰা হৈছে?\nউত্তৰঃ নৱকান্ত বৰুৱা ৰচিত আৰু ড° বীৰেন্দ্ৰনাথ দত্তই কন্ঠ দান কৰা ‘আকাশ আমাক অকনি আকাশ দিয়া’ শীৰ্ষক গীতটোলৈ ইয়াত ইঙ্গিত কৰা হৈছে ।\n২/ তাৎপর্য ব্যাখ্যা কৰা :\n(ক) বজ্ৰৰ গর্জনে বক্ষ উজাৰি ক‘লে,\nতোমাৰ কাম্য কি কুঁৱা?\nমই ক‘লো, ‘বজ্ৰ তোমাৰ\nশক্তিশালী উদাত্ত কণ্ঠটি দিয়া‘ ।\nউত্তৰঃ জীৱন আৰু সমাজৰ পৰা অশুভ শক্তিবোৰক আঁতৰাই তাৰ ঠাইত মনুষ্যত্বক প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ কবিয়ে পণ কৰিছে । তাৰ বাবে কবিয়ে তেওঁৰ গীতিকে অশ্ৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিব বিচাৰিছে । কিন্তু জীৱন তথা সমাজ ৰূপান্তৰৰ উপযুক্তও মাধ্যম হ’বলৈ হ’লে তেওঁৰ গীত বলিষ্ঠ কণ্ঠ আৰু সাহসী যুক্তিৰে সমৃদ্ধ হ’ব লাগিব ।\nকবিৰ দৃষ্টিত এই দুই গুণৰ আকাৰ হ’ল বজ্ৰ । বজ্ৰৰ গুৰু- গম্ভীৰ কণ্ঠত সমগ্ৰ পৃথিৱী থৰথৰকৈ কঁপি উঠে । সেয়ে কবিয়ে বজ্রক আহবান জনাইছে যাতে তেওঁক উদাত্ত কণ্ঠৰ অধিকাৰী কৰে । কবিতাফাকিৰ তাৎপৰ্য এয়ে যে এজন সমাজ দায়বদ্ধ সামৰ্থ গীতিকাৰে সমাজৰ অন্যায়- অবিচাৰবোৰ নিৰ্ভীকভাৱে উদঙাই দিব পাৰিব লাগিব ।\n(খ) সেয়েহে আকাশ তুমি\nদিব যদি খুজিছাই\nঅৱদানৰূপে তোমাৰ পূৰ্ণ বিশালতা\nদিয়া যদি আজিয়েই দিয়া ।‘\nউত্তৰঃ কবি সমাজৰ প্ৰতি দায়বদ্ধ । গীতৰ মাধ্যমেৰে বৈষম্যধৰ্মী সমাজ ব্যৱস্থা ভাঙি তাৰ ঠাইত মানৱীয় সাম্য আৰু ন্যায়ৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠিত এখন সমাজ তেওঁ গঢ়িব বিচাৰে । কবিয়ে অনুভৱ কৰে যে তেওঁৰ গীতত বিশালতা তথা উদাৰতা ফুটি উঠিলেহে সেই গীতে বাঞ্ছিত উদেশ্য সাধন কৰিব পাৰি ।\nসীমাহীন নীলিম আকাশখন কৰিবৰ মনত উদাৰতাৰ প্ৰতীক । এই আকাশেই কবিক শিকাইছে যে মানুহে নিজকে যিমানেই আনৰ মঙ্গলৰ বাবে বিলাই দিয়ে, সিমানেই মানুহ মহান হয় । সেয়ে কবিয়ে আকাশক অনুৰোধ জনাইছে যাতে আকাশে তেওঁক অকৃপনভাৱে উদাৰতা দান কৰে ।\nবজ্রই দিলে মোক উদাৰ কণ্ঠ\nআৰু দিলে সাহসৰ যুক্তি ।\nউত্তৰঃ কবিয়ে তেওঁৰ মাধ্যমেৰে সমাজৰ ৰূপান্তৰ সাধন কৰিব বিচাৰে । প্ৰচলিত শোষনধৰ্মী সমাজ ব্যৱস্থাৰ পৰিৱৰ্তে মানৱীয় সাম্য আৰু ন্যায়ভিক্তিক এখন সমাজ প্ৰতিষ্ঠা কৰাটো কবিৰ জীৱনৰ ব্ৰত । কবিয়ে গীতকেই সমাজ পৰিৱৰ্তনৰ প্ৰধান অশ্ৰ হিচাপে গ্ৰহণ কৰিছে । কবিৰ বিশ্বাস যে তেওঁৰ গীত প্ৰচণ্ড শক্তি, বলিষ্ঠ কণ্ঠ, সাণিত যুক্তি আৰু উদাৰ দৃষ্টিভংগীৰে সমৃদ্ধ হ’লেহে সেই গীত ফলপ্ৰসু হ’ব ।\nসেয়ে কবিক এই ইতিবাচক গুণবোৰৰ অধিকাৰী কৰিবলৈ তেওঁ ধুমুহা, বজ্ৰ আৰু আকাশৰ প্ৰতি আহবান জনাইছে । অবশেষত কবিৰ বিশ্বাস জন্মিছে যে উক্ত প্ৰাকৃতিক শক্তিবোৰে তেওঁক তেওঁ বিচৰা গুণবোৰ প্ৰদান কৰিছে । গতিকে তেওঁ গীতৰ মাধ্যমেৰে সমাজত আলোড়ন সৃষ্টি কৰিবলৈ সক্ষম হ’ব বুলি আশ্বস্ত হৈছে ।\n(ঘ) হুমূৰ্খ মানৱক\nকিঞ্চিটো যদি দিব পাৰোঁ\nআকাশ ধুমুহা আৰু বজ্রক\nতাৰ বাবে শতবাৰ প্ৰণিপাত কৰোঁ ।\nউত্তৰঃ কবিয়ে শোষিত-নিষ্পেশীতষিত জনগণৰ মুক্তি কামনা কৰে । হুমূৰ্খ জনতাৰ জীৱন আশা-প্ৰেৰণাৰ বিদ্যুতেৰে কিঞ্চিৎ পৰিমানে হ’লেও আলোকিত কৰিব পাৰিলে তেওঁ নিজকে ধন্য মানিব । কিন্তু সমাজৰ বৈপ্লৱিক ৰূপান্তৰ অবিহনে জনগণৰ মুক্তি সম্ভৱ নহয় । কবিয়ে তেওঁৰ গীতিকে সমাজ পৰিৱৰ্তনৰ মাধ্যম হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিব বিচাৰে ।\nকবিয়ে জানে যে তেওঁৰ গীতৰ প্ৰচণ্ড শক্তি,উদাত্ত কণ্ঠ,শানিত যুক্তি আৰু উদাৰতাৰে সমৃদ্ধ হ’লেহে সি সমাজ ৰূপান্তৰৰ উপযুক্ত মাধ্যম হ’ব পাৰিব । সেইবাবে তেওঁ ধুমুহা,বজ্ৰ আৰু আকাশৰ প্ৰতি উক্ত গুণবোৰ বিচাৰি প্ৰাৰ্থনা জনাইছে । কবিয়ে কৈছে যে তেওঁ যদি তেওঁৰ মহান উদ্দেশ্য সাধনত সামান্যভাৱে হ’লেও সফল হ’ব পাৰে, তাৰ বাবে তেওঁ উক্ত প্ৰাকৃতিক শক্তিবোৰৰ ওচৰত কৃতজ্ঞ হৈ থাকিব ।\n৩/ অতি চমু প্ৰশ্নোত্তৰ:\n(ক) কবিয়ে কাক সংকীৰ্ণতা এৰি দি পূৰ্ণ বিশালতা দিবলৈ আহবান জনাইছে?\nউত্তৰঃ কবিয়ে আকাশক সংকীৰ্ণতা এৰি দি পূৰ্ণ বিশালতা দিবলৈ আহবান জনাইছে ।\n(খ) কবিৰ প্ৰাপ্য কি তাক সুধি কোনে প্ৰশ্ন কৰিলে ?\nউত্তৰঃ কবিৰ প্ৰাপ্য কি তাক সুধি প্ৰচণ্ড ধুমুহাই প্ৰশ্ন কৰিলে ।\nউত্তৰঃ কবিক বিশাল দৃষ্টি মহাকাশে দিলে ।\n(ঘ) “হুমূৰ্খ মানৱক জীৱনৰ বিদ্যুৎ কিঞ্চিতো দিব পৰোঁ“- ইয়াত ‘বিদ্যুৎ‘ শব্দই কি বুজাইছে?\nউত্তৰঃ হুমূৰ্খ মানৱক জীৱনৰ বিদ্যুৎ কিঞ্চিতো দিব পৰোঁ”- ইয়াত ‘বিদ্যুৎ’ শব্দই জীয়াই থাকিবলৈ প্ৰয়োজনীয় আশা, উদ্দীপনা,প্ৰেৰণা আদিক বুজাইছে ।\n(ঙ) প্রচণ্ড ধুমুহাই কবিক কি প্ৰশ্ন কৰিছিল?\nউত্তৰঃ প্রচণ্ড ধুমুহাই কবিক “তোমাৰ প্ৰাপ্য কি কোৱা” বুলি প্ৰশ্ন কৰিছিল ।\n৪/ চমু প্ৰশ্নৱলী:\n(ক) বজ্রই কবিক কি কি দিলে?\nউত্তৰঃ কবিয়ে বজ্ৰৰ পৰা শক্তিশালী উদাত্ত কণ্ঠ প্ৰাৰ্থনা কৰিছিল । সেই মতে বজ্রই কবিক উদাত্ত কণ্ঠ আৰু সাহসৰ যুক্তি প্ৰদান কৰিছিল ।\n(খ) কবিয়ে “সঁচা উদাৰতাৰ” –কথাষাৰেৰে কি বুজাব খুজিছে?\nউত্তৰঃ কোনো মানুহে নিজকে যিমানে আনৰ মঙ্গলৰ বাবে বিলাই দিয়ে, সিমানেই তেওঁ মহান হয় । সেয়ে মানুহে সংকীৰ্ণ ব্যক্তি স্বাৰ্থ পৰিহাৰ কৰি সমূহৰ মঙ্গলৰ বাবে নিজৰ কথা, চিন্তা আৰু কৰ্ম নিয়োজিত কৰিব লাগে । এয়াই সঁচা উদাৰতা ।\n(গ) কবিয়ে কলিজাৰ সঁচা সুৰেৰে সিক্ত কৰি কাৰ সমাজত কি গীত গাবলৈ সাজু হৈছে ?\nউত্তৰঃ কবিয়ে কলিজাৰ সঁচা সুৰেৰে সিক্ত কৰি দানৱতাৰ সমাজত মানৱৰ গীত গাবলৈ সাজু হৈছে । অৰ্থাৎ শোষণ, নিৰ্যাতন,যুদ্ধ,হিংসা,জাত-পাতৰ দৰে দানৱীয় প্ৰৱণতাবোৰৰ বিৰুদ্ধে কবিয়ে সাম্য, মৈত্ৰী, ভাতৃত্ব, শান্তি আদি মানৱীয় প্ৰমূল্যবোৰ গীতৰ জৰিয়তে প্ৰচাৰ কৰিব বিচাৰিছে ।\n(ঘ) আকাশ,ধুমুহা আৰু বজ্ৰক কবিয়ে কি কাৰণে প্ৰণিপাত কৰিছে?\nউত্তৰঃ কবিয়ে মানুহৰ জীৱন আৰু সমাজৰ পৰা দানৱিয়তাক দূৰ কৰি তাৰ ঠাইত মানৱীয়তাক প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ আৰু মৃতপ্ৰায় মানুহক আশা- প্ৰেৰণাৰে উজ্জীৱিত কৰিবলৈ সংকল্প গ্রহণ কৰিছে ।\nএই মহান কাৰ্য্যত সফল হ’বলৈ কবিক আশাৰে বিশাল দৃষ্টি,ধুমুহাই প্ৰচণ্ড শক্তি আৰু বজ্ৰই উদাত্ত কণ্ঠ তথা সাহসৰ যুক্তি প্ৰদান কৰিছে । সেয়েহে কবিয়ে এই তিনিটা প্ৰাকৃতিক পৰিঘটনাৰ প্ৰতি কৃতজ্ঞতাৰ চিনস্বৰূপে প্ৰণিপাত জনাইছে ।\n৫/ সমাৰ্থক শব্দ লিখা:\nউত্তৰঃ ধুমুহা – বাঞ্ছা,বৰদৈচিলা, চক্ৰবাট\nবুকু – বক্ষ,বক্ষ:স্থল\nকাম্য – বাঞ্ছিত,আকাংক্ষিত,প্ৰত্যাশিত\nসংকীৰ্ণতা – ক্ষুদ্ৰতা,অনুদাৰতা\nবিশাল – বহল,প্ৰশস্ত,বৃহৎ\nদানৱ – অসুৰ,দৈত্য\nপ্ৰণিপাত – প্ৰণাম,সেৱা\nসিক্ত – তিতা,ভিজা\n৬/ তলত দিয়া শব্দকেইটা কি কাৰণে ‘ণ‘ হৈছে লিখা ।\nকণ্ঠ,পূৰ্ণ, প্ৰচণ্ড, সংকীৰ্ণতা, প্ৰণিপাত\nউত্তৰঃ কণ্ঠ : ট-বৰ্গৰ আখৰৰ সৈতে যুক্ত হ’লে ‘ন’ সদায় ‘ণ’ হয় ।\nপূৰ্ণ : ঋ,ৰ, ষ-ৰ পাছত থকা ‘ন’ সাধাৰণতে ‘ণ’ হয় ।\nপ্ৰচণ্ড : ট-বৰ্গৰ আখৰৰ সৈতে যুক্ত ‘ন’ সদায় ‘ণ‘ হয় ।\nপ্ৰণিপাত : প্ৰ, পৰি আদি উপসৰ্গৰ পিছত থকা নি-ৰ ‘ন’ ‘ণ’ হয় ।\n৭/ তলত দিয়া শব্দকেইটাত কি কাৰণে ‘ষ‘ হৈছে লিখা ।\nউত্তৰঃ হুমূৰ্খ : অ আ ভিন্ন অন্য স্বৰবৰ্ণ বা ক বা ৰ-ৰ পাছত থকা প্ৰত্যয়ৰ ‘স’ ‘ষ’ হয় ।\nদৃষ্টি : ট-বৰ্গৰ বৰ্ণৰ লগত যুক্ত ‘স’ সদায় ‘ষ’ হয় ।\n৮/ সন্ধি ভঙা :\nউত্তৰঃ দিগন্ত : দিক্ + অন্ত\nসৰ্বাকাশ : সৰ্ব + আকাশ\nসংকীৰ্ণ : সম্ + কীৰ্ণ


assam-assembly-election-2021-angoorlata-deka-casts-her-vote-tv-bhaskar-skd– News18 assam\nHome » photogallery » assam »Assam-Assembly : ভগৱানৰ আশিস লৈ স্বামী আকাশদ্বীপৰ সৈতে পুৱাই ভোটদান কৰিলে আঙুৰলতা ডেকাই, ভোটদান কৰি কি ক’লে বিধায়িকাগৰাকীয়ে?\nAssam-Assembly : ভগৱানৰ আশিস লৈ স্বামী আকাশদ্বীপৰ সৈতে পুৱাই ভোটদান কৰিলে আঙুৰলতা ডেকাই, ভোটদান কৰি কি ক’লে বিধায়িকাগৰাকীয়ে?\nইপিনে ৮৪ নং বটদ্ৰৱা বিধানসভা সমষ্টিৰ কংগ্ৰেছ মহাজোঁটৰ প্ৰাৰ্থী শিৱামনি বৰাই শাৰী পাতি ভোটদান কৰিলে মাজগাঁও উচ্চ বুনিয়াদী বিদ্যালয়ত।\n| March 27, 2021, 13:39 IST\nআজি বিধানসভা নিৰ্বাচনৰ প্ৰথম পৰ্যায়ৰ ভোটগ্ৰহ। ভোটকেন্দ্ৰত ভোটাৰৰ দীঘলীয়া শাৰী। সকলো ভোটাৰ ওলাই আহিছে ভোটাধিকাৰ সাব্যস্ত কৰিবলৈ। নিজৰ মনপচন্দৰ প্ৰাৰ্থী গৰাকীক জয়ী কৰাবলৈ। কপাহেৰা উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয় ভোটগ্ৰহণ কেন্দ্ৰত উপস্থিত হৈ বটদ্ৰৱা সমষ্টিৰ মিত্ৰজোঁটৰ প্ৰাৰ্থী আঙুৰলতা ডেকাই সাব্যস্ত কৰিলে নিজৰ ভোটদান।\n৮৪নং বটদ্ৰৱা বিধানসভা সমষ্টিৰ ১৪৯নং কপাহেৰা উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয় ভোটগ্ৰহণ কেন্দ্ৰত পুৱাই শাৰী পাতি কোভিড প্ৰটকলৰ মাজেৰে বটদ্ৰৱা সমষ্টিৰ মিত্ৰজোটৰ প্ৰাৰ্থী আঙুৰলতা ডেকাই ভোটদান কৰে।\nভোটদান কৰি প্ৰবল আত্মবিশ্বাসী আঙুৰলতা ডেকাই ২০১৬তকৈ অধিক ভাল ফলাফল হ’ব বুলি মন্তব্য প্ৰকাশ কৰে।\nপুৱাই নামঘৰত ঈশ্বৰৰ আশিস লৈ স্বামী আকাশদ্বীপ লগত কপাহেৰা উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত নিজৰ ভোটাধিকাৰ সাব্যস্ত কৰি বটদ্ৰৱা সমষ্টিৰ বিজেপি দলৰ প্ৰাৰ্থী আঙুৰলতা ডেকা উৎফুল্লিত হৈ পৰে। প্ৰথম পৰ্যায়ৰ নিৰ্বাচনত বিজেপিৰ ফলাফল যথেষ্ট ভাল হব বুলিও উল্লেখ কৰে।\nইপিনে ৮৪ নং বটদ্ৰৱা বিধানসভা সমষ্টিৰ কংগ্ৰেছ মহাজোঁটৰ প্ৰাৰ্থী শিৱামণি বৰাই শাৰী পাতি ভোটদান কৰিলে মাজগাঁও উচ্চ বুনিয়াদী বিদ্যালয়ত।


AJPৰ নেতাই দুদিন পিছত বিজেপিতে যোগদান কৰিব : হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা – Guwahati Times\nAJPৰ নেতাই দুদিন পিছত বিজেপিতে যোগদান কৰিব : হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা\nভাৰতীয় জনতা পার্টীৰ নেতা হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই আজি অসমৰ নতুন আঞ্চলিক দল অসম জাতীয় পৰিষদ সম্পৰ্কে বহু বিদ্ৰূপ ভৰা মন্তব্য কৰে ৷ হিমন্ত বিশ্ব শর্মাই কয় – ‘এওঁলোক ইমান দিনে গুৱাহাটীত বহি আছিল৷ সাংবাদিক মেল কৰি থকা কামটো আটাইতকৈ সহজ কাম, এতিয়া ৰাইজৰ মাজত যাওক, শিকক বুজক৷ তেওঁলোকক ৰাজনীতি কৰিব দিয়ক, বুথ কমিটি গঠন কৰিবলৈ দিয়ক । কাৰণ এই মানুহবোৰ এটা সময়ত আকৌ ঘূৰিপকি বিজেপিতে যোগদান কৰিব ৷\nমানুহবোৰ বেয়া নহয়, অসমক ভাল পাই কিবা এটা কৰিছে কিন্তু বুজি পাব যে সমালোচনা কৰিলে সব নহয় আৰু দুদিন পিছত দেখিব এজন এজনকৈ আকৌ বিজেপিত যোগদান কৰি থাকিব লাহে লাহে।’\nঅসম জাতীয় পৰিষদ নাম সম্পৰ্কে হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই সকলোকে নামৰ ওপৰত বিতর্ক নকৰিবলৈ আহ্বান জনাই মন্তব্য কৰে – ‘ বিনয় কুমাৰ তামুলীয়ে দল এটা খুলিছিল। সৰু ল’ৰা, দল এটা খুলিছে। এইবোৰ বাদ দিয়ক, ধৰি থাকিব নালাগে। এতিয়া যিহেতু প্ৰতিযোগিতাত আহিলে যেতিয়া ধাম ধুম প্ৰতিযোগিতা কৰিব লাগে ।’\nনিৰ্বাচনত অসম জাতীয় পৰিষদে কিমানখন আসন পাব এই সম্পৰ্কে মন্ত্ৰীজনে কয়- ‘শূন্য নহয় , শূন্য স্কুৱাৰ পাব ৷ মোৰ কথা হ’ল নিৰ্বাচন খেলক, আমিও খেলোঁ, ৭০০ৰ পৰা ১৫০০ ভোট পাব তেতিয়া আপোনালোকে কেৱল মোক নক’ব ই ভি এম’ত যাদু কৰিছোঁ বুলি ।’\nসাংবাদিকে এই নতুন দলক কিমান গ’ল দিব এই প্ৰশ্নৰ উত্তৰত মন্ত্ৰীজনে কয় – ‘এইটো দলক গ’ল দিবৰ প্ৰয়োজন নাই । এইটো দলত বসন্ত ডেকা ডাঙৰীয়া আছে। তেওঁ আগতেও নতুন অসম গণ পৰিষদ কৰিছে । জগদীশ ভূঞা ডাঙৰীয়া আছিল ,তেওঁ কিমান কি কৰিছে, কিমান ভোট পাইছে এই কথা আপুনি জানে । এতিয়া যি দুজন নতুন ল’ৰা আহিছে তেওঁলোকে ইমান দিনে আন্দোলন – ৰাজনীতি একে বুলি ভাবি আছিলে, এতিয়া বুজি পাব ৰাজনীতি সাধনাৰ ফল । মানুহৰ সংজ্ঞা এপ্ৰিলত সকলোৱে বুজি উঠিব । ৰাইজক যেতিয়া কোনোবাই ক’ব নাজানোঁ, নুবুজোঁ, নুশুনোঁ তেতিয়া মানুহে ক’ব ভোট নিদিওঁ ।’\nআৰোগ্য নিধিৰ সম্পৰ্কে হোৱা বিতৰ্কৰ ওপৰত মন্তব্য দি মন্ত্ৰীজনে কয় –’চান্দা আৰু ৰাজনৈতিক চান্দাৰ মাজত পাৰ্থক্য নুবুজা মানুহৰ লগত তৰ্ক কৰি লাভ নাই । আজি ৰচিদ বহীৰ হিচাপবোৰ ওলাবনে নাই? কিমান ৰচিদ বহী ছপা হ’ল । এইবোৰৰ হিচাপ আছেনে নাই ? আগতে আমি উত্তৰ দিয়া নাছিলোঁ । কিন্তু এতিয়া আমি একেখন পথাৰত আহিছোঁ যেতিয়া উত্তৰ দিম । বিধান সভাত হিচাপ লৈছে। ১০০টকা মই তুলিছোঁ, এতিয়া সুত লাভ কৰি ১০১ টকা হ’ল তেতিয়া তেওঁলোকে লাজ হে পাব ।’\nকংগ্ৰেছ আৰু এ আই ইউ ডি এফ সম্পৰ্কে মন্তব্য কৰি হিমন্ত বিশ্ব শর্মাই নিজকে ডেঞ্জাৰাছ মানুহ বুলি মন্তব্য কৰি কয়- আমি থকালৈ কংগ্ৰেছ আৰু এ আই ইউ ডি এফৰ চৰকাৰ নহয় ৷ আমি থকালৈকে তাক সম্ভৱ হব নিদিওঁ । মোক আউট কৰাবলৈ চেষ্টা বহুতে কৰিলে । মই নিজে আউট নোহোৱালৈ মোক কোনো আউট কৰিব নোৱাৰে । মই বহুত ডেঞ্জাৰ মানুহ।’\nPrevious অসম প্ৰদেশ কংগ্ৰেছৰ সভাপতি হোৱাৰ পথত দেবব্ৰত শইকীয়া\nNext BREAKING: দৰং জিলাত ১৪৪ ধাৰা জাৰি


Amazonৰ Secret Website এটা আছে, য'ত সামগ্ৰীবোৰ আধাতকৈও কম মূল্যত উপলব্ধ !– News18 assam\nAmazon Secret Website: আমাজনৰ 'চিক্ৰেট' ৱেবছাইট আছে, য'ত সামগ্ৰীবোৰ আধাতকৈও কম মূল্যত উপলব্ধ ! অবিশ্বাস্য দামত ক্ৰয় কৰিব পাৰিব সামগ্ৰী, পছন্দ নহ'লে ৩০ দিনত ঘূৰাই পাব টকা...\nAmazon secret website\nআমাজনৰ এটা 'গোপন' ৱেবছাইট (Amazon secret website) আছে। য'ত সামগ্ৰীবোৰ আধাতকৈও কম মূল্যত উপলব্ধ। ইয়াত ৭ হাজাৰ টকাৰ সামগ্ৰীৰ মূল্য মাত্ৰ ২ হাজাৰ টকা।\nআপুনি জনপ্ৰিয় ই-কমাৰ্চ কোম্পানী আমাজন (Amazon)ৰ নামৰ বিষয়ে ভালদৰে অৱগত হ'ব। দিনে দিনে আমি অনলাইন শ্বপিং (Online shopping)ৰ বাবে আমাজনৰ ৱেবছাইট দৰ্শন কৰোঁ। যদিও ৱেবছাইটটোৱে যুক্তিসঙ্গত মূল্য প্ৰদান কৰে বুলি জনা যায়, আপুনি নাজানিব পাৰে যে আপুনি সেইবোৰ আৰু সস্তাত পাব পাৰে। ইয়াৰ কাৰণ হৈছে আমাজনৰ এটা 'গোপন' ৱেবছাইট (Amazon secret website) আছে। য'ত সামগ্ৰীবোৰ আধাতকৈও কম মূল্যত উপলব্ধ। ইয়াত ৭ হাজাৰ টকাৰ সামগ্ৰীৰ মূল্য মাত্ৰ ২ হাজাৰ টকা।\nএই গোপন ৱেবছাইটটো কি?\nযেতিয়া লকডাউনৰ সময়ত বহুতো দোকান বন্ধ কৰা হৈছিল, বেছিভাগ লোকে বজাৰৰ বাবে আমাজনলৈ ঘূৰি গৈছিল। ইয়াত সামগ্ৰীবোৰৰ ওপৰত অফাৰ দিয়া হৈছে আমাজনৰ 'চিক্ৰেট' ৱেবছাইটত, আপুনি কম দামত ঘূৰাই দিয়া সামগ্ৰী বা পাতলকৈ ক্ষতিগ্ৰস্ত সামগ্ৰী ক্ৰয় কৰিব পাৰে। আমাজন ব্যৱহৃত বা খোলা বাকচৰ সামগ্ৰীৰে পৰিপূৰ্ণ যিবোৰ ৰেহাই মূল্যত বিক্ৰী কৰা হৈছে।\n৭ হাজাৰ-৮ হাজাৰ টকা পোনপটীয়াকৈ সঞ্চয় হ'ব\nমাৰ্টিন লুইছৰ ৱেবছাইট, moneysavirngexpert.com অনুসৰি, এজন ব্যৱহাৰকাৰীয়ে কৈছিল, "এবাৰ মই এটা প্ৰেচাৰ ৱাছাৰ (pressure washer) কিনিবলৈ আমাজন ৱেৰহাউচলৈ গৈছিলো। এটা বিশেষ মডেল য'ত মই আগ্ৰহী আছিলোঁ, বেছিভাগ মুখ্য ৱেবছাইটত ইয়াৰ মূল্য ২০ হাজাৰ টকাতকৈ অধিক আছিল। কিন্তু মই আমাজন ৱেৰহাউচত পোৱা একেটা সামগ্ৰী মাত্ৰ ১৩ হাজাৰ টকাত পাইছিলো। মই চুক্তিটো ভাল পাইছিলো যাৰ পিছত মই ইয়াৰ পৰা বজাৰ কৰা আৰম্ভ কৰিছিলো। চিক্ৰেট ৱেবছাইটত, আমাজনে কয় যে ইয়াত "প্ৰতিটো সামগ্ৰীৰ কাৰ্যক্ষমতা আৰু ভৌগোলিক অৱস্থান পুংখানুপুংখভাৱে পৰীক্ষা কৰাৰ পিছত সামগ্ৰীটোক এটা গ্ৰেড দিয়া হয়।"\nআপুনি কেনেকৈ বজাৰ কৰিব পাৰে?\nযিসকলে চিক্ৰেট ৱেবছাইট ব্যৱহাৰ কৰে তেওঁলোকে আমাজনৰ দৰেই গ্ৰাহক সেৱা লাভ কৰে আৰু সামগ্ৰীটোও আমাজনৰ ৰিটাৰ্ণ নীতিৰ অধীনত থাকিব। ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে যে যদি আপুনি আপোনাৰ ক্ৰয়ত অসন্তুষ্ট হয়, আপুনি ৩০ দিনৰ ভিতৰত সম্পূৰ্ণ পৰিমাণটো ঘূৰাই পাব পাৰে\nইয়াত ৪০ হাজাৰৰো অধিক সামগ্ৰী আছে\nপ্ৰতিবেদন অনুসৰি, আমাজন ৱেৰহাউচত ৪০ হাজাৰতকৈও অধিক সামগ্ৰী মজুত আছে যাক আপুনি আধাতকৈও কম মূল্যত ক্ৰয় কৰিব পাৰে। ইয়াত গ্ৰাহকসকলৰ ওচৰত বহুতো বিকল্প আছে। ৱেবছাইটৰ পৰা ক্ৰেতাসকলে প্ৰায় ৩৪ টা শাখা পাব। ইয়াৰ ভিতৰত আছে 'কম্পিউটাৰ আৰু সহায়ক আনুষঙ্গিক সামগ্ৰী', 'ঘৰ আৰু পাকঘৰ', 'পুতলা', 'ভিডিঅ' গেম', 'ইলেক্ট্ৰনিক্স আৰু ফটো'। আমাজনৰ দ্বাৰা জনপ্ৰিয় নেচকেফে একক-সেৱা কফি মেচিনৰ (DeLonghi Nescafé Dolce Gusto Piccolo XS Pod Capsule Coffee Machine) মূল্য ইয়াত কেৱল ২ টকা। আন ৱেবছাইটত ইয়াৰ মূল্য প্ৰায় ৫,০০০ ৰ পৰা ৭,০০০ টকা।\nAmazonAmazon parcelbusiness newsonline shopping


Chhavi Mittal এতিয়া কৰ্কট ৰোগমুক্ত! অভিনেত্ৰীগৰাকীয়ে দীঘলীয়া অস্ত্ৰোপচাৰৰ পিছত কি লিখিছিল চাওক - eNewsDesk\nCovid-19Chhavi Mittal এতিয়া কৰ্কট ৰোগমুক্ত! অভিনেত্ৰীগৰাকীয়ে দীঘলীয়া অস্ত্ৰোপচাৰৰ পিছত কি লিখিছিল চাওক\nছভি মিত্তালে (Chhavi Mittal) অলপতে তেওঁৰ অনুৰাগী আৰু অনুৰাগীসকলক হতবাক কৰিছিল যেতিয়া তেওঁ জনাই কৰিছিল যে তেওঁ স্তনৰ কৰ্কট ৰোগত আক্ৰান্ত হৈছে। তেতিয়াৰ পৰাই, অনুৰাগী আৰু বন্ধুবৰ্গই তাইৰ দ্ৰুত আৰোগ্যৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰি আহিছে। আজি, 26 এপ্ৰিলত, ছৱীয়ে তাইৰ অনুৰাগীসকলক ভাল খবৰ দিছিল।\nছয় ঘণ্টা দীঘলীয়া অস্ত্ৰোপচাৰৰ পিছত তাই এতিয়া কৰ্কট ৰোগমুক্ত। SIT অভিনেত্ৰীগৰাকীয়ে সামাজিক মাধ্যমত তাইৰ পুনৰুদ্ধাৰৰ পথবৰ্ণনা কৰি এটা আৱেগিক টোকা লিখিছিল। তাই চিকিৎসালয়ৰ পৰা নিজৰ এখন ফটোও শ্বেয়াৰ কৰিছিল।\nছভি মিত্তালে ১৬ এপ্ৰিলত তাইৰ স্তন কৰ্কট ৰোগ নিৰ্ণয়ৰ বিষয়ে মুকলি কৰিছিল। তেতিয়াৰ পৰাই, অনুৰাগী আৰু চেলিব্ৰেটীসকলে তাইৰ আশু আৰোগ্য কামনা কৰি আহিছে। এনেকুৱা লাগিছে যেন তেওঁলোকৰ প্ৰাৰ্থনাৰ উত্তৰ দিয়া হৈছে কিয়নো ছৱী এতিয়া কৰ্কট ৰোগমুক্ত। তাই তাইৰ অফিচিয়েল ইনষ্টাগ্ৰাম একাউণ্টত তাইৰ চিকিৎসালয়ৰ বিচনাত পৰি থকা এখন ফটো পোষ্ট কৰিবলৈ লৈছিল। ইয়াৰ সৈতে তাই লিখিছিল, “যেতিয়া এনাস্থেচিঅ’লজিষ্টে মোক চকু বন্ধ কৰিবলৈ আৰু কিবা ভাল কথা ভাবিবলৈ কৈছিল, মই মোৰ ধুনীয়া স্তনবোৰ সম্পূৰ্ণস্বাস্থ্যকৰ বুলি কল্পনা কৰিছিলো আৰু তাৰ পিছত মই তললৈ গৈছিলো। পৰৱৰ্তী কথাটো মই জানো, মই কৰ্কট ৰোগমুক্ত হৈ সাৰ পাইছিলো!”\nছৱীয়ে আগলৈ কৈছিল, “অস্ত্ৰোপচাৰটো6ঘণ্টা ধৰি চলিছিল, একাধিক প্ৰক্ৰিয়া সম্পন্ন হৈছিল, আৰু ই আৰোগ্য হোৱাৰ এক দীঘলীয়া পথ, কিন্তু ডাঙৰ কথাটো হ’ল।” এইটো এতিয়া কেৱল উন্নত হ’বলৈ গৈ আছে। আটাইতকৈ বেয়া টো শেষ হৈছে। আপোনাৰ প্ৰাৰ্থনা মোৰ মুৰত আছিল আৰু মোক এতিয়া সেইবোৰৰ আৰু অধিক প্ৰয়োজন, মই যথেষ্ট বিষত আছোঁ। বেদনা, যিটোৱে মোক মোৰ মুখত হাঁহি এটা মাৰি জিকা বিশাল যুঁজৰ কথা মনত পেলাই দিয়ে। মই আপোনাক ৰক্তক্ষয়ী বিৱৰণবোৰ এৰি দিম, কিন্তু ইয়াৰ জৰিয়তে মোৰ সৈতে লাগি থকাৰ বাবে আপোনালোকক ধন্যবাদ। আপোনাৰ বাৰ্তাবোৰে মোৰ চকুত চকুপানী কঢ়িয়াই আনিছিল। এতিয়াও প্ৰাৰ্থনা বন্ধ নকৰিব।”\nতাই তাইৰ পোষ্টটো শেষ কৰি কৈছিল, “আৰু শেষত কিন্তু আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ। মই মোৰ সঙ্গীৰ উন্মাদ, সমানে শক্তিশালী, সমানে উন্মাদ, স্থিতিস্থাপক, সাহসী, ধৈৰ্য্যশীল, যত্নশীল, মৰমীয়াল @mohithussein আপোনাৰ চকুত আকৌ কেতিয়াও চকুপানী চাব নিবিচাৰো! #cancerfree (sic)।\nছভি মিত্তালে বহুতো টিভি অনুষ্ঠানত কাম কৰিছে য’ত আছে টিন বহুৰানিয়ান, নাগিন, তুমহাৰী দিশা, বিৰাসাত, কৃষ্ণদাসী আৰু এক চুতকী আছমান, অন্যান্য। তেওঁ আৰু তেওঁৰ স্বামী মোহিত হুছেইন হৈছে ডিজিটেল প্ৰযোজনা প্ৰতিষ্ঠান ছিটি আইডিয়াছ ট্ৰেণ্ডিং (এছআইটি)ৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক।


গৃহীত হ’ল কৃষি আইন বাতিল বিধেয়ক, তথাপি প্ৰতিবাদস্থলী নেৰে কৃষকে! কিয় এই সিদ্ধান্ত প্ৰতিবাদী কৃষকৰ?\nবহুচৰ্চিত কৃষি আইন বাতিল বিধেয়ক আজি দুই সদনত গৃহীত হ’ল। কিন্তু কৃষি আইন বাতিলৰ পিছতো প্ৰতিবাদস্থলী ত্যাগ নকৰে প্ৰতিবাদী কৃষকে। এই কথা সদৰী কৰিছে কৃষক আন্দোলনৰ অন্যতম নেতা ৰাকেশ টিকাইটে।\nভাৰতীয় কিষাণ ইউনিয়নৰ নতাগৰাকীয়ে আজি কয় যে নূন্যতম সমৰ্থন মূল্য (MSP) আৰু অন্যান্য বিষয়ত আলোচনা নহ’লে কৃষকসকলে প্ৰতিবাদস্থলী এৰি নাযায়।\n“চৰকাৰে বিচাৰে যে দেশত কোনো প্ৰতিবাদ হোৱা উচিত নহয় কিন্তু আমি আমাৰ অন্যান্য দাবীকে ধৰি MSP ৰ ওপৰত কোনো আলোচনাৰ আগতে প্ৰতিবাদস্থলী এৰি নাযাম।” সংবাদ মাধ্যমৰ আগত আজি এই মন্তব্য কৰে টিকাইটে।\nলোকসভাত কৃষি আইন বাতিল বিধেয়ক, ২০২১ গৃহীত হোৱাৰ সন্দৰ্ভত সোধা প্ৰশ্নৰ উত্তৰত বিকেইউ- ৰ নেতাজনে কয়, “আন্দোলনৰ সময়ত প্ৰাণ হেৰুওৱা ৭৫০ জন কৃষকৰ প্ৰতি এয়া এক শ্ৰদ্ধাঞ্জলি। প্ৰতিবাদ অব্যাহত থাকিব কিয়নো এমএছপিকে ধৰি অন্যান্য বিষয়সমূহ এতিয়াও অমীমাংসিত হৈ আছে।”\nউল্লেখ্য যে যোৱা ১৯ নৱেম্বৰত প্ৰধানমন্ত্ৰী মোদীয়ে কৃষি আইন বাতিল কৰা হ’ব বুলি ঘোষণা কৰিছিল। কৃষক নেতা টিকাইটে তেতিয়াই স্পষ্ট কৰি দিছিল যে সংসদত আইন বাতিল নোহোৱা পৰ্যন্ত আৰু MSP সন্দৰ্ভত আলোচনা নহ’লে প্ৰতিবাদ অব্যাহত থাকিব।\nআজি সংসদৰ শীতকালীন অধিৱেশন আৰম্ভ হোৱাৰ পিছতে বিৰোধী সদস্যসকলে চৰকাৰ বিৰোধী শ্ল’গান দিয়াৰ পিছত লোকসভা দুপৰীয়া ১২ বজালৈ স্থগিত ৰখা হয়। নিম্ন সদন পুনৰ আৰম্ভ হোৱাৰ পিছত কেন্দ্ৰীয় কৃষি মন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ সিং তোমৰে ”কৃষি আইন বাতিল বিধেয়ক, ২০২১ উত্থাপন কৰে। কোনো আলোচনা অবিহনেই আজি চৰকাৰে কৃষি আইন বাতিল বিধেয়ক সংসদত গৃহীত কৰে।


এপ'ল' ১১ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nএপ'ল ১১ আছিল প্ৰথম মহাকাশ অভিযান যাৰ সহায়ত প্ৰথম বাৰৰ বাবে মানুহে চন্দ্ৰত ভৰি দিছিল। নীল আৰ্মষ্ট্ৰং আৰু বুজ এলড্ৰিনে ২০ জুলাই ১৯৬৯ চনত এপ'ল' লুনাৰ মডুল ঈগলক চন্দ্ৰপৃষ্ঠত নমাইছিল। ইয়াৰ প্ৰায় ৬ঘণ্টাৰ পাছত নীল আৰ্মষ্ট্ৰঙে প্ৰথম বাৰৰ বাবে চন্দ্ৰপৃষ্ঠত ভৰি ৰাখিছিল ২১ জুলাইৰ দিনা। তাৰে ১৯মিনিটৰ পাছত বুজ এলড্ৰিনেও নীল আৰ্মষ্ট্ৰঙৰ লগত যোগ দিয়ে। তেওঁলোকে চন্দ্ৰপৃষ্ঠত ৩ঘণ্টা ১৫মিনিট সময় ঈগলৰ বাহিৰত কটাই আৰু চন্দ্ৰপৃষ্ঠৰ পৰা নমুনা সংগ্ৰহ কৰে। মাইকেল ক'লিনছে কমাণ্ড মডুল কলম্বিয়া চন্দ্ৰৰ কক্ষপথত উৰাই ৰাখিছিল। নীল আৰ্মষ্ট্ৰং আৰু বুজ এলড্ৰিনে ২১ ঘণ্টা ৩১ মিনিট চন্দ্ৰপৃষ্ঠত থাকি পুনৰ মহাকাশত কলম্বিয়াৰ লগ লাগিছিল।\nনীল আমষ্ট্ৰঙে চন্দ্ৰত তোলা বুজ এল্ড্ৰিনৰ আৰু নিজৰ আলোকচিত্ৰ।\n1,00,756 pound (45,702 কেজি)\n10,873 pound (4,932 কেজি)\n54.5 নেন মাইল (100.9 km)\n66.1 নেন মাইল (122.4 km)\nসাঁচ:Lunar coords and quad cat\n47.51 pound (21.55 কেজি)\nবাওঁফালৰ পৰা সোঁ ফাললৈ: নীল আৰ্মষ্ট্ৰং, মাইকেল ক'লিনছ্, বুজ এলড্ৰিন\nঅভিযানৰ উদ্দেশ্যসম্পাদনা কৰক\nঅভিযানৰ মূল উদ্দেশ্য আছিলে আমেৰিকাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্দেশ্য পূৰণ কৰা যিটো আছিলে চন্দ্ৰলৈ মানুহ যোৱা আৰু তাৰ পৰা পুনৰ পৃথিৱীলৈ ঘূৰাই অনাৰ। এই ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্দেশ্যটো আমেৰিকাৰ ৰাষ্ট্ৰপতি জন এফ কেনেডিয়ে ২৫ মে' ১৯৬১ চনত ঘোষণা কৰিছিলে। ইয়াৰ উপৰিও অভিযানটোৰ আন বহুতো উদ্দেশ্য আছিলে; চন্দ্ৰপৃষ্ঠৰ পৰা নমুনা সংগ্ৰহ কৰা, পৃথিৱীলৈ সংকেত পঠিয়াবলৈ এটা টেলিভিচন কেমেৰা মোতায়েন কৰা, সৌৰ বতাহ সংযুক্ত পৰীক্ষাৰ বাবে সঁজুলি, ভূকাম্পিক পৰীক্ষাৰ সঁজুলি, লেজাৰ ৰেনজিং ৰেত্ৰ ৰিফ্লেক্টৰ মোতায়েন কৰা।\n↑ 1.0 1.1 https://www.nasa.gov/mission_pages/apollo/missions/apollo11.html\n↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 "Apollo 11 Mission Summary". The Apollo Program. National Air and Space Museum. Archived from the original on August 29, 2013. https://web.archive.org/web/20130829082429/http://airandspace.si.edu/explore-and-learn/topics/apollo/as11/a11sum.htm। আহৰণ কৰা হৈছে: September 7, 2013.\n↑ 3.0 3.1 Orloff 2000, পৃষ্ঠা. 106.\n↑ 4.0 4.1 4.2 Orloff 2000, পৃষ্ঠা. 109.\n↑ Williams, David R. (December 11, 2003). "Apollo Landing Site Coordinates". NASA Space Science Data Coordinated Archive. NASA. http://nssdc.gsfc.nasa.gov/planetary/lunar/lunar_sites.html। আহৰণ কৰা হৈছে: September 7, 2013.\n↑ Orloff 2000, পৃষ্ঠা. 107.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=এপ%27ল%27_১১&oldid=238950"ৰ পৰা অনা হৈছে\nশেষ সম্পাদনা কৰা হৈছে 18 June 2020 তাৰিখে 12:46 বজাত\nএই পৃষ্ঠাখন ১৮ জুন, ২০২০ তাৰিখে ১৮:১৬ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।\nআন একো উল্লেখ নাথাকিলে এই বিষয়বস্তু CC BY-SA 3.0 ৰ আওতাত উপলব্ধ। এই পৃষ্ঠাটোৰ সংক্ষিপ্ত ইউ.আৰ.এল. : https://as.wikipedia.org/?curid=52357।


অনুভৱৰ বৰষুণ: শালে শিঙীক হাঁহে\nশালে শিঙীক হাঁহে\nভাদ মহীয়া ৰ’দ জাক খাওঁ খাওঁ মূৰ্তি ধৰি ওলাইছে । টকলা বাটচোৱা খোজ কাঢ়ি যাওঁতে গাৰ ঘামে মিনতিৰ শৰীৰটো বুৰাই পেলালে । কপালৰ পৰা টোপাল টোপাল ঘাম আহি মাজে মাজে ওঁঠতো পৰিছে । নিমখীয়া সোৱাদ এটাই লাগি থকা পিয়াহৰ ভাৱটো যেন দুগুণ কৰি দিছে । এনেই হোৱা হ’লে তাই কেতিয়াও ইমান দূৰ খোজ কাঢ়িব লগা নহ’লহেঁতেন ,পোনে পোনে ঘৰৰ আগৰ চাৰিআলিটোতে গৈ নামিলহেঁতেন । আজি পিছে সিহঁতৰ গাঁৱৰ ফালে অহা গ্ৰাম্য টেক্সিবোৰ নচলাতহে তাই খোজ কাঢ়ি আহিব লগা হ’ল ।\nদত্ত ঠিকাদাৰৰ পদূলিৰ মুখত থকা আমজোপাৰ তলত ৰৈ তাই ফোঁপাই উঠিল । ঘৰলৈ এতিয়াও এচোৱা বাট আছে । গাঁৱৰ একেবাৰে মূৰৰ ফালেহে সিহঁতৰ ঘৰটো । নাই নোৱাৰি আৰু ,এনেকৈ আৰু দহ মিনিট মান খোজ কাঢ়িলে তাইৰ অৱস্থা কাঢ়িল হৈ পৰিব । পানী অকণ খাবই লাগিব । কিন্তু পানী ক’ত পোৱা যাব ? কেৰাহিকৈ তাই দত্ত ঠিকাদাৰৰ ঘৰৰ ফালে চালে । অলপ সময় । তাৰপাছত মনটোৰ সৈতে যুঁজ বাগৰ কৰি তাই ঠিকাদাৰৰ ঘৰৰ নঙলা ডালত হাত দিলে ।\nকালি গাঁৱৰ পৰা চহৰলৈকে গ্ৰাম্য টেক্সি চলোৱা ৰামে তাইক লগ পাই খবৰ দিছিল সিহঁতৰ মাকৰ বোলে গাটো বোলে বৰ ভাল নহয় । যোৱা তিনিদিন মান জ্বৰতে পৰি আছে । তাইক পাৰিলে এপাক যাবলৈ কৈছে । কথাটো গম পাই মিনতিয়ে পলম নকৰিলে । চিনাকী ফাৰ্মাচি এখনৰ পৰা ঔষধ কেইটামান লৈ পুৱাই ঘৰলৈ ওলাল । মাকজনী এনেও বৰ দুৰ্বল । তাহানি বাপেক জীয়াই থাকোঁতে বাপেকে মদ খাই কৰা অত্যাচাৰবোৰেই মানুহজনীক পাছলৈ বেমাৰী তুলিছিল । ক’বলৈ গ’লে মাক এতিয়া তাইৰ ভায়েক আৰু ভনীয়েকজনীৰ ৰখীয়াহে মাথো । ঘৰখন সিহঁত দুটাইহে চম্ভালে ।\nখটং ! দত্ত ঠিকাদাৰৰ ঘৰৰ নঙলাডাল আলফুলে খুলি মিনতিয়ে চোতালত ভৰি থৈ ইফালে সিফালে চালে । ঘৰখন তেনেই আমন-জিমন হৈ আছে । সৰুকৈ কাঁহ এটা মাৰি কাৰোবাক মাতিম বুলি ভাবোঁতেই কোনোবা এটা ভুটুংকৈ ওলালহি । ওলাই অহা মানুহটোক দেখি মিনতি চক খাই উঠিল । জিতু !! এইটো মানে ঘৰত আছেহি ! এইটো ঘৰত থকা বুলি জনা হ’লে তাই কেতিয়াও এইখন ঘৰত নোসোমায় । এতিয়া উভতি গ’লেও বেয়া দেখি । ছেহঃ ।\nজিতুৱেও মিনতিক দেখি থতমত খাইছিল হ’বলা । মা,মা কোনোবা আহিছে বুলি চিঞৰ এটা মাৰি তৎক্ষণাত্ ভিতৰলৈ সোমাই গ’ল । মিনতি থৰ হৈ থাকোঁতেই লচপচকৈ দত্তনী ওলাই আহিল ।\n-অ’ তই হে !\nমিনতিক দেখি দত্তজনীয়ে মুখখন বেঁকা কৰি ক’লে ।\n-খুৰীদেউ, বৰ পিয়াহ লাগিছে পানী এগিলাচ খুৱাব নে ?\nঘামে ধোৱা মুখখনত কষ্টৰে হাঁহি এটা বিৰিঙাই মিনতিয়ে চোতালত পৰি থকা ৰ’দখিনিৰ পৰা বাচিবলৈ বাৰাণ্ডাত উঠিবলৈ ভৰিটো আগবঢালে ।\n-ৰহ ,ৰহ । তাতে ৰহ । বাৰাণ্ডাত নুঠিবি । মই পানী আনি আনিছোঁ ।\nকি কি মানুহ যে ঘৰলৈ আহে । এই কুকুৰ কেইটা এনেই ৰাখিছোঁ, ভুকি খেদাবও নাজানে ।\nভোৰভোৰাই দত্তনী ভিতৰলৈ সোমাই গ’ল । আৰু মিনতি ,তাইৰ দঙা ভৰি দাং খায়েই থাকিল । ব্ৰজ পৰাৰ দৰেই পুনৰ থৰ হৈ পৰিল । আশে-পাশে থকা বস্তুবোৰ অস্পষ্ট হৈ পৰা যেন লাগিল ।\nদত্তজনীয়ে তাইক ঘৰৰ বাৰাণ্ডাত উঠিবলৈও বাধা দিছে ! মানে তাইৰ ভায়েক-ভনীয়েকে মিছা কোৱা নাছিল ! গাঁৱৰ মানুহে তাইক সন্দেহ কৰিছে । গাঁৱৰ মানুহে তাইৰ বৃত্তিটোক সন্দেহ কৰিছে !\nদুমাহমানৰ আগত ঘৰলৈ আহোঁতে ভায়েকে কৈছিল সিহঁতক হেনো আজিকালি গাঁৱৰ মানুহে এঘৰীয়া কৰি দিছে । স্কুলতো লগৰ ল’ৰা ছোৱালীবোৰে সিহঁতক মিনতিৰ কথা কৈ জোকাই বোলে । মিনতিয়ে কথাটো সিমান গুৰুত্ব দিয়া নাছিল । গাঁৱৰ মানুহৰো কি কাম । মাক বেমাৰত পৰাৰ পাছত যেতিয়া উপাৰ্জনৰ পথ বন্ধ হৈ সিহঁতি প্ৰায়েই লঘোণে থাকিব লগীয়া হৈছিল,ভায়েক ভনীয়েকে স্কুল এৰি দিব লগা হৈছিল তেতিয়াতো গাঁৱৰ মানুহে সিহঁতক সহায় কৰা নাছিল । মাকৰ বেমাৰৰ বাবে খেতিৰ মাটি কেইডৰা বিক্ৰী কৰিবলৈ লওঁতে কোনেওতো কোৱা নাছিল ,মাটিখিনি বিক্ৰী কৰিব নালাগে ,বন্ধকতে ৰাখ । পাছত টকা হ’লে খুলি ল’বি । কোনেওতো সেইষাৰ নক’লে । বিপৰীতে গৰাকীবিহীন যেন হৈ পৰা মাটি কেইডৰা কিনিবলৈ হেতা-পৰাহে লগালে । এতিয়া সেইখন গাঁৱৰ মানুহে যেতিয়া কিবা কয় তেতিয়া সেই কথা সিহঁতি কিয় শুনিব । মিনতিয়ে ভায়েকক কথাবোৰ বুজাইছিল । হাইস্কুলত পঢ়া ভায়েকে বহু কথাই বুজিব পৰা হৈছিল । তাতে সময়ে সিহঁতক জোখতকৈ বেছি ডাঙৰ কৰি তুলিছিল । সি কথাবোৰ বুজিছিল । বায়েকৰ দৰেই সিও গাঁৱৰ কথাবোৰ আওকাণ কৰিবলৈ ধৰিলে । ভনীয়েককো শিকালে ।\nবাপেকৰ মৃত্যুৰ দুবছৰমানৰ পাছতেই মাক বেমাৰত পৰিছিল । মিনতি তেতিয়া গাঁৱৰ স্কুলখনৰ দশম মানৰ ছাত্ৰী । প্ৰথমে তাই স্কুল এৰিলে, তাৰ পাছত ভায়েক আৰু ভনীয়েক দুয়োটাই এৰিলে ।মাটি বিকি পোৱা টকা কেইটা থকা লৈকে সিমান চিন্তা কৰিব লগীয়া হোৱা নাছিল । কিন্তু টকা কেইটা শেষ হোৱাৰ পাছত ঘৰখনৰ চাৰিওফালে অনাটনে দেখা দিবলৈ ধৰিলে । মিনতিয়ে দহো বন আজুৰিও ঘৰখন সকলোলৈ দুবেলা দুসাঁজ খাবলৈ যোগাৰ কৰিব নোৱাৰাত ওচৰৰ গাঁৱৰ চহৰত থকা সীমাৰ সহায়ত চহৰ পালেগৈ । মিনতিয়ে তেতিয়ালৈকে সীমাই কি কৰে জনা নাছিল ,মাথো সীমাক লৈ অঞ্চলটোত ঢেৰ বু-বা চলিছিল সেয়া তাই জানিছিল । সীমাই সিহঁতৰ ঘৰলৈ আহি কৈছিল-মানুহে কি ক’ব সেইটোলৈ যদি ভাবি থাক ঘৰৰ সোপাই নাখায় মৰিবি । তাতোতকৈ মোৰ লগত ব’ল । চিন্তা নকৰিবি মই তোক একো বিপদত পৰিবলৈ নিদিওঁ ।\nসীমাই তাইৰ কথা ৰাখিছিল । নিজৰ শৰীৰৰ চাহিদাৰে টকা উপাৰ্জন কৰা সীমাই তাইৰ কোনোবা এলেকৰ-পেলেকৰ চিনাকী জৰিয়তে কেইবাঘৰো মানুহৰ ঘৰত মিনতি বন-বাৰী কৰিবলৈ সুবিধা কৰি দিছিল । পুৱা ভাৰাঘৰৰ পৰা মিনতি ওলাই গৈছিল কাৰোবাৰ ঘৰৰ বাচন ধুবলৈ, কাপোৰ ধুবলৈ ,ঘৰ মচিবলৈ আৰু পলমকৈ সাজি-কাচি সীমা গৈছিল কাৰোবাৰ কামনাত জাহ যাবলৈ । তেনেকুৱা দিন এটাতে সীমাই কৈছিল-আমাৰ সেইফালৰ যে দত্ত ঠিকাদাৰৰ সেই চহৰত কিবা চাকৰি কৰি থকা ল’ৰাটো,জিতু নে কি আছিল জানো নামটো...\n-অ’ জিতু । সি আজিকালি আমাৰ বোৰৰ পাছত বৰকৈ ঘুৰা হৈছ জাননে ! মোৰ পাছতো কেইবাদিনো লাগিছিল ।\nচকু কেইটা ডাঙৰ কৰি সীমাই সুধিছিল-তই তাৰ লগতো ...\n-নাই,নগ’লো । সৰুৰে পৰা দেখি অহা ল’ৰাটোৰ লগত নো কেনেকৈ যাওঁ ! পিছে বপুৰা কম নহয়,মই নগ’লে কি হ’ব ,বেলেগ নাই জানো । আজিকালি ঘনাই বিচাৰে বোলে !\n-এই পৃথিৱীখনেই আচৰিত মিনতি । তই এনেকৈ আছ যে এনেকৈয়ে থাকিব বুজিছ । এইবোৰত কোনোবাই সোমোৱাব খুজিলেও নোসোমাবি । ইয়াত সোমালে এন্ধাৰৰ বাহিৰে একো নেদেখ । অৱশ্যে নাখাই মৰাতকৈ অলপ ভাল !\nসীমাই গহীন কৈ কথাষাৰ আৰম্ভ কৰি শেষত খুক-খুকাই হাঁহি উঠিছিল । মিনতিয়ে মাথো তাইলৈ চাবহে পাৰিলে । সেইদিনা গোটেই ৰাতিটো তাই শুব নোৱাৰিলে । বাৰে বাৰে সীমাৰ কথাবোৰে মনত অহা-যোৱা কৰি থাকিল ।\nজিতু,এতিয়াও সলনি হোৱা নাই ! সিও এতিয়াও আগৰ দৰেই আছে ! সেইদিনাৰ দৰেই !! তাই সেইদিনটোৰ কথা কেনেকৈ পাহৰিব পাৰিব ! মিনতি গাভৰু হোৱা এবছৰ মানৰ পাছৰ কথা আছিল সেইয়া । বাপেক তেতিয়াও জীয়াই আছিল । হোলাত মাছ মাৰি ঘৰমুৱা হোৱা মিনতিক বাঁহনি এখনৰ ওচৰত অকলশৰে পাই জিতুৱে চোঁচৰাই বাঁহনিৰ ভিতৰলৈ লৈ গৈছিল । সিদিনা কোনোমতেহে তাই নিজকে ৰক্ষা কৰিছিল । লাজতে কথাটো কাকোৱে নক’লে । আনকি মাককো । আজিও মিনতিয়ে সীমাক সেই ঘটনাটো তাইৰ দৰেই খুলা-খুলিকৈ ক’ব নোৱাৰিলে । ক’ব নোৱাৰিলে চহৰলৈ অহাৰ পাছতো যে কেইবাৰো জিতুৱে তাইক অশ্লীল ইংগিত দিছিল । কওঁ বুলি ভাবিলেই কোনোবা খিনিত কিবা এক ভয় আৰু লাজে তাইক আগুৰি ধৰেহি ।\n-হো ল ।\nদত্তনীৰ মাতত মিনতিৰ জঠৰতা ভাগিল । তাই দত্তনীৰ হাতলৈ চালে । শেলুৱৈ ধৰা জগ এটা । জগটো হয়তো বহুদিন ধৰি বাহিৰত পৰি আছিল । মিনতিৰ উকালি এটা ওলাই আহিব খুজিলে ।\n-ল’ আকৌ । তোৰ দৰে এজনীৰ বাবে ইয়াত ৰৈ থাকিবলৈ মোৰ সময় ৰৈ বৈ যোৱা নাই নহয় ।\nএনেও জগটো দেখি খঙ উঠিছিলেই তাতে আকৌ দত্তনীৰ কথাষাৰ শুনি মিনতিৰ মূৰতো ভমককৈ গৰম হৈ উঠিল । তাই কঠোৰ ভাবেই দত্তনীৰ চকুলৈ চাই সুধিলে\n-মোৰ দৰে এজনী মানে আপুনি কি ক’ব খুজিছে খুৰীদেউ ?\n-আও এইৰ দেখোন বৰ মাত ! বেশ্যা এজনীক পানী খুৱাইছোঁ বুলি জানিলে সমাজে মোক এঘৰীয়া নকৰিলেহে ৰক্ষা !\nদত্তজনীয়ে পানীখিনি চোতাললৈ ছটিয়াই উষ্মাৰেই উত্তৰ দিলে । মিনতিয়ে এবাৰ পানীখিনিলৈ চালে তাৰ পাছত সৰু অথচ তীক্ষ্ণ মাতেৰে ক’লে\n-মোৰ বৃত্তিটো বাৰু থাকক । মই কি সেয়া মই আৰু মোৰ ঘৰখনেই ভালদৰেই জানে । এইবোৰৰ বাবে আপোনালোকৰ দৰে মানুহক কৈফিয়ৎ দিবলৈ মোৰ কোনো দৰকাৰ নাই । পিছে আন এটা কথাহে কওঁ বেশ্যা হ’বলৈ কোনেও উপযাচি নাযায় । বেশ্যা হৈ কোনেও সুখ নাপায় । বেশ্যা হ’বলৈ জীৱনে বাধ্য কৰায় । জীৱনটোতকৈ শৰীৰটোতো ডাঙৰ হ’ব নোৱাৰে । অৱশ্যে এইবিলাক কথা আপোনাৰ দৰে লোকে বুজি নাপাব । কিন্তু এই বেশ্যাই ভৰি দিলে আপোনাৰ বাৰাণ্ডাখনো অশুচি হ’ব বুলি ভাবে যে ,এইবোৰ ভাও এৰক খুৰীদেউ । অশুচি হোৱা হ’লে নিজৰ ঘৰতে এটা বেশ্যা পুহি নাৰাখে । গতিয়াই উলিয়াই দিলেহেঁতেন ।\n-কি কৈছ তই !!\nদত্তনীৰ প্ৰশ্নত যাবলৈ লৈও মিনতিয়ে ৰৈ গ’ল । মুখত কৌতুকৰ হাঁহি এটা ফুটাই দত্তজনীলৈ চাই পুনৰ ক’লে\n-অহ! গাঁৱৰ গাভৰুৰ পৰা আৰম্ভ কৰি চহৰৰ গলিত থকা বেশ্যাৰ শৰীৰলৈকে চকু দিয়া ব্যক্তিক আচলতে বেশ্যা বুলি কয় নে আন বুলি কয় মই ভালদৰে নাজানো,পিছে তেওঁ টকাৰ বাবে দেহৰ খেলা নেখেলে কামনাৰ বাবেহে খেলে । সঁচা কথা ক’বলৈ গ’লে তেওঁহে প্ৰকৃত অৰ্থত বেশ্যা । মই আপোনাৰ চেনেহৰ পুতেকৰ কথা কৈছোঁ । ঘৰখন যদি ইমানেই পবিত্ৰ কৰি ৰাখিব খুজিছে প্ৰথমে সেইজনক উলিয়াই দিয়ক ।\nএইবাৰ প্ৰস্থৰ মূৰ্তি হোৱাৰ পাল যেন দত্তনীৰ আছিল । মানুহজনী যেনেকৈ আছিল তেনেকৈ ঠৰঙা লাগি ৰ’ল । তেওঁক তেনেকৈয়ে এৰি সবল আৰু দৃঢ় খোজেৰ মিনতি ওলাই আহিল । ওলাই আহোঁতে গচকি থৈ আহিল দত্তজনীয়ে তাইক দিবলৈ আনি ছটিয়াই দিয়া পানীখিনিৰে চোতালত কৰা সৃষ্টিখিনি ।\n(লেখাটো ২২.০৯.২০১৩ সংখ্যাৰ জনসাধাৰণ কাকতত প্ৰকাশিত)\nPosted by মাধুৰীমা at 02:53


প্ৰাক্তন সেনা বিষয়াজনক গ্ৰেপ্তাৰত সোণোৱালৰ এতিয়ালৈকে প্ৰতিক্ৰিয়া নাই কিয়, গগৈৰ প্ৰশ্ন\n“ঘোষিত বিদেশী”, অৱসৰপ্ৰাপ্ত সেনা বিষয়া ছানাউল্লাৰ বিৰুদ্ধে গোচৰ দিয়াজনক গ্ৰেপ্তাৰ কৰিব লাগে : তৰুণ গগৈ\nপ্ৰাক্তন সেনা বিষয়াজনক গ্ৰেপ্তাৰত মুখ্যমন্ত্ৰী সোণোৱালৰ এতিয়ালৈকে প্ৰতিক্ৰিয়া নাই কিয়, গগৈৰ প্ৰশ্ন\n“ঘোষিত বিদেশী” তথা বৰ্তমান গোৱালপাৰা ডিটেনশ্যন কেম্পত ৰখা তথা প্ৰাক্তন সেনা বিষয়া ছানাউল্লাহৰ বিৰুদ্ধে গোচৰ দিয়াজনক গ্ৰেপ্তাৰ কৰাৰ দাবী তুলিছে প্ৰাক্তন মুখ্য মন্ত্ৰী তৰুণ গগৈয়ে।\nশুকুৰবাৰে দিচপুৰস্থিত চৰকাৰী আৱাসত এখন সংবাদমেল সম্বোধন কৰাৰ সময়ত গগৈয়ে প্ৰসংগক্ৰমে এই দাবী কৰে।\nউল্লেখযোগ্য যে বিদেশী ন্যায়াধিকৰণে “বিদেশী” ঘোষণা কৰাৰ পিছত যোৱা ২৯ মে’ত আৰক্ষীয়ে গ্ৰেপ্তাৰ কৰিছিল কাৰ্গিল যুদ্ধৰ সময়ত সেনা বিষয়া হিচাপে কৰ্মৰত মহম্মদ ছানাউল্লাহক।\nগগৈৰ প্ৰশ্ন “কাৰ্গিল যুদ্ধ কৰা এজন সৈনিক, ৰাষ্ট্ৰপতিৰ সন্মান পাইছিল আৰু সীমা শাখাৰ উপ পৰিদৰ্শক। তেনে এজন প্ৰকৃত ভাৰতীয় লোকক যদি ডিটেনশ্যন কেম্পত থ’ব লগীয়া অৱস্থা হয়, তাতকৈ আৰু দুৰ্ভাগ্যজনক কি হ’ব পাৰে?”\n“যিজনে গোচৰ দি অৱসৰপ্ৰাপ্ত সেনা বিষয়াজনক ডিটেনশ্যন কেম্পলৈ পঠালে, তেওঁকহে গ্ৰেপ্তাৰ কৰিব লাগে। বিষয়াজনে যদি কাৰ্গিল যুদ্ধ কৰাৰ এই চৰকাৰখনে জানে, তেন্তে কিয় তেওঁক লগে লগে মুকলি কৰি নিদিলে?”, গগৈৰ মন্তব্য।\nইপিনে, এই সমগ্ৰ ঘটনাৰ পাছতো মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালে বৰ্তমানলৈকে কোনো প্ৰতিক্ৰিয়া প্ৰকাশ নকৰাত আশ্চৰ্য্য প্ৰকাশ কৰে প্ৰাক্তন মুখ্য মন্ত্ৰীজনে।\n“কিয় সৰ্বানন্দ সোণোৱাল নিমাত? সৈনিকজনৰ ক্ষেত্ৰত চৰকাৰে যিধৰণে তদন্ত কৰিব লাগিছিল কৰা নাই, ডাইৰেক্ট সুমুৱাই থৈ দিলে। তেওঁক মুকলি কৰি দিয়াটোৱে মই বিচাৰো”, গগৈৰ ভাষ্য।\nপ্ৰকৃত ভাৰতীয়কো বিদেশী সজাই হাৰাশাস্তি কৰিছে বুলি কৈ গগৈয়ে কয়,\n“সৰভোগ সমষ্টিৰ অমৃত দাস নামৰ বেঙ্গলী হিন্দু লোকজনে ডিটেনশ্যন কেম্পত চুইচাইড কৰিছে। চামগুৰিৰো এজনে চুইচাইড কৰিছে। এনে ধৰণে যদি ভাৰতীয় নাগৰিকে চুইচাইড কৰিব লগীয়া হয়, এইখন কি ভাৰতবৰ্ষ হৈ আছে? পৃথিৱীত এনে উদাহৰণ নাই, য’ত নিজৰ দেশৰে নাগৰিকজনক জেইলত ভৰাই থৈ দিয়ে”, গগৈৰ মন্তব্য।\nইপিনে, এন আৰ চি উন্নীতকৰণৰ ক্ষেত্ৰত সৰ্বানন্দ সোণোৱালে প্ৰথম অৱস্থাত বিষয়টো গুৰুত্ব সহকাৰে লৈছিল যদিও বৰ্তমান তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিকপঞ্জী উন্নীতকৰণত একেবাৰে গুৰুত্ব নিদিয়া বুলিও গগৈয়ে কয়।\n“এন আৰ চি উন্নীতকৰণৰ ক্ষেত্ৰত সৰ্বানন্দ সোণোৱালৰ প্ৰথমতে যি চিৰিয়াছনেছ আছিল, বৰ্তমান নাই। যাৰ ফলত প্ৰকৃত ভাৰতীয়ৰ নাম বাদ পৰিছে আৰু কিছুমান বিদেশীৰ নাম সোমাইছে। আগৰ পৰাই কৈ আহিছো এন আৰ চিখন ৱেইষ্ট পেপাৰ হ’বগৈ। উচ্চতম ন্যায়ালয়ে নিৰ্দেশনা দি থকাৰ পাছতো এওঁলোকে উচ্চতম ন্যায়ালয়কো কেয়াৰ কৰা নাই”, গগৈৰ মন্তব্য।\nআনহাতে ‘অসমত কংগ্ৰেছ দুৰ্দশাত ভুগিছে নেকি’ বুলি সাংবাদিকে সোধা প্ৰশ্নৰ উত্তৰত গগৈয়ে কয়, “সভাপতি ৰিপুণ বৰা নাথাকিলে কংগ্ৰেছ নাইকিয়া হ’ব নেকি? আগতে শৰৎ সিংহ নাইকিয়া হ’ল, ডি কে বৰুৱা নাইকিয়া হ’ল, কংগ্ৰেছ নাইকিয়া হৈ গ’ল নেকি? নেতা আহিব আৰু যাব।”\nতাৎপৰ্য্যপূৰ্ণভাৱে গগৈয়ে আজি “কংগ্ৰেছত নতুন মুখ আনিব নোৱৰাৰ বাবে বিজেপি জয়ী হ’ল” বুলি অকপটে স্বীকাৰ কৰে।\n“নতুন নেতা আনিব লাগিব। আমাৰ দিনত যিবোৰ নেতা আনিছিলো, সেইবোৰ এতিয়া বয়সীয়া হ’ল। এতিয়া ডেকা নেতা নায়েই, গতিকে নতুন ডেকা নেতা আনিব লাগিব”, গগৈয়ে কয়।


খবৰ নিদিয়াকৈ অহা আলহীবোৰ - সংগীতা কাকতি - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nApril 6, 2018 March 10, 20210Comments\nযোৱা দেওবাৰে জাপানীজ বান্ধবী এজনীৰ ঘৰলৈ গৈছিলোঁ, এসাজ লগে-ভাগে খোৱাৰ নিমন্ত্ৰণ আছিল৷ খোৱাৰ পৰ্ব সোনকালেই শেষ হ’ল৷ পিছে খাই-বৈ উঠি বান্ধবীৰ ৯৪ বছৰীয়া আইতাকৰ সৈতে ভঙা ভঙা জাপানীজত কথা পাতি থাকোঁতে গধূলিয়েই হ’ল৷ আহিবৰ পৰত পদূলিমুখলৈকে আগবঢ়াই দি বান্ধবীয়ে ক’লে, “আকৌ আহিবা এনেকৈয়ে, যেতিয়াই মন যায় গুচি আহিবা৷ আগতীয়াকৈ খবৰ নিদিয়াকৈ আহিলেতো আৰু বেছি ভাল লাগিব।”\nপ্ৰথমে আচৰিত হ’লোঁ, তাৰপিছত ভাবি বেয়া লাগিল; ইমান ব্যস্ততাৰে ভৰা সিহঁতৰ জীৱনত খবৰ নিদিয়াকৈ আহি আমনি দিয়াটো জানো ভাল হ’ব!\nমোৰ পৰা উত্তৰ নাপাই বান্ধবীয়ে ক’লে, “আমি আচলতে ক্ল’জ বন্ধু-বান্ধবৰ ঘৰলৈ খবৰ নিদিয়াকৈ অহা-যোৱা কৰোঁ৷ সেয়েহে খবৰ নিদিয়াকৈ মাতিলোঁ তোমাক।”\nবিদেশৰ মাটিত ইমান আত্মীয়তা কেনেকৈ উপেক্ষা কৰিব পাৰি! আৱেগসনা সন্মতিৰে তাইৰ পৰা বিদায় ল’লোঁ৷ তাইতো মাজে মাজে আহেই মোৰ ঘৰলৈ, এইবাৰ আইতাককো লগত লৈ আহিবলৈ কৈ আহিলোঁ৷ তেওঁৰ কথাবোৰ ভালকৈ নুবুজিলেও ক্ষন্তেক সময়তে নিজৰ আইতাৰ দৰেই লাগি গৈছিল তেওঁক৷ সঁচাকৈয়ে মনৰ ভাববোৰ বুজাবলৈ-বুজিবলৈ কেতিয়াবা ভাষা প্ৰয়োজনহীন হৈ পৰে!\nঘৰলৈ উভতি আহি থকা গোটেই বাটচোৱা একেটা কথাই মনটোত হেন্দোলনি তুলি থাকিল; কিমান বছৰ হ’ল কাৰোবাৰ ঘৰলৈ মই খবৰ নিদিয়াকৈ যোৱাৰ! কিমান বছৰ হ’ল বাৰু মোৰ ঘৰৰ দুৱাৰত খবৰ নিদিয়াকৈ আপোন কাৰোবাৰ টোকৰ পৰাৰ! মোবাইল ফোনৰ প্ৰচলন নোহোৱা, চ’চিয়েল মিডিয়াৰ যোগাযোগে ভূমুকি নমৰা সৰুকালৰ সেই কথাবোৰ মনত পৰিল৷ শিৱসাগৰৰ ভিতৰুৱা গাঁও এখনত মোৰ জন্ম৷ তাৰ পৰা যাতায়াতৰ অৱস্থা একেবাৰেই সুচল নাছিল৷ আধাঘণ্টা খোজ কাঢ়ি গৈ আলিমূৰটো, তাত এক-দুইঘণ্টা ৰোৱাৰ পিছত মানুহেৰে পাণ-জপা দি অহা আমগুৰি-বালিঘাট লাইনৰ ফ’ৰ জিৰ’ চেভেন কেইখন; সেয়াই আছিল অহা-যোৱাৰ নিয়মিত মাধ্যম৷ অৱশ্যে গাঁৱৰে ধনী মানুহ এঘৰৰ দুখন বাছ আছিল৷ তাৰে এখন বাছ আমাৰ পদূলিটো পাৰ হৈ গৰাকীৰ ঘৰৰপৰা অহা-যোৱা কৰে৷ সেইখনতে ক’ৰবালৈ যাওঁ বুলিলে পদূলিতে উঠিব পাৰি, সময়ো ৰাহি হয়, কষ্টও কমে৷ সেই একেটা কাৰণতে আমাৰ ঘৰলৈ অহা দূৰণিবটীয়া আলহীবোৰো প্ৰায়েই বাছখনতেই আহে৷\nকাষৰ নামঘৰটোত সন্ধিয়া ডবা বজাৰ পিছত, প্ৰত্যেকৰে গোঁসাইঘৰৰ পৰা ভাঁহি অহা প্ৰাৰ্থনাৰ সুৰৰ বাহিৰে গোটেই অঞ্চলটো নিজম পৰি থাকে৷ লাহে লাহে এঘৰ-দুঘৰত আৰম্ভ হয় চিঞৰি চিঞৰি নেওঁতা নতুবা কুঁহিপাঠ মতাৰ কলৰব৷ ‘একে একে দুই’, ‘হলৌ উঠিল টকৌ গছত’ ইত্যাদিত প্ৰাণ পাই উঠে চুবুৰীটো৷ লাহে লাহে ঘৰবোৰৰ আখলত জুই দিয়াৰ যো-জা চলে৷ জুহালৰ কাষৰ মজিয়াত বহি আমি কথা আৰু হাঁহিত বুৰ গৈ থাকোঁ৷ এসময়ত সন্ধিয়াৰ নিৰ্জনতা ফালি বাছখন আহে৷ দূৰৈত মৰা হৰ্ণ শুনা পালেই আমি কাণ উনাই থাকোঁ, আমাৰ পদূলিত ঘেৰেককৈ শব্দ কৰি ৰৈ গৈছে নেকি বাৰু বাছখন! বাছৰ পৰা নামি আহিছে নেকি দূৰণিবটীয়া আপোন কোনোবা৷ প্ৰায়েই কোনো নাহে, মায়ে তাৰ পিছত আনকালৰ হিচাপতে চৰুত চাউল বহায়৷ আৰু কেতিয়াবা সঁচাকৈয়ে বাছখন ৰৈ যায় আমাৰ পদূলিত৷ চাকিটো লৈ আমি আগবাঢ়ি যাওঁ পদূলিলৈ৷ আদৰি আনো খবৰ নিদিয়াকৈ তেনেকৈয়ে অহা বুকুৰ আপোন আলহীবোৰক৷\nকিছুমান আলহী অৱশ্যে লাইনবাছ-খোজ কাঢ়ি বাটকুৰি বাই দিনৰ পোহৰতো আহে৷ যেনেকৈয়ে নাহক কিয়, আলহীবোৰ হঠাৎ আহি ওলালত আমি আপোনপাহৰা হৈ পৰিছিলোঁ৷ আলহীৰে ঘৰ ভৰি থকা দিনকেইটা কিমান আনন্দৰ দিন আছিল! আলহীক খুৱাবলৈ হৰেক ৰকমৰ খাদ্য নাথাকে৷ বজাৰলৈ বহু দূৰ, ওচৰৰ বজাৰখন অকল শনিবাৰেহে বহে৷ সেয়ে বাৰীৰ পুখুৰীটোত দেউতাই জাল মাৰি ৰৌ-কুঢ়ি দুটামান ধৰে৷ ঘৰতে কুকুৰা পোহোঁ, দুখ লাগিলেও তাৰো এটামান মৰা যায়৷ কেতিয়াবা কাঁহীৰ কাষত আলুগুটি পিটিকাৰেও চলে৷ তাকে ভাবি কোনোদিন বেয়াও লগা নাছিল, মৰম-আত্মীয়তাৰে মন ভৰি থাকিলে খোৱাৰ তালিকাখন যে গৌণ হৈ পৰে৷ বেছি আলহী আহিলে বিছনাৰ অভাবত প্ৰায়েই তলত ঢালাই পৰা হৈছিল৷ জাৰৰ দিনত গৰম কাপোৰেও কেতিয়াবা নাটে৷ পথালিকৈয়ে কঁথা-ব্লেংকেট লৈ দন্ত্য-দ হৈ ওৰে ৰাতি পৰি থাকিছিলোঁ৷ পিছে জাৰৰ অনুভৱোচোন ক’ৰবাত নোহোৱা হৈ গৈছিল৷ আত্মীয়তাৰ উত্তাপত কোঠাটো ইমান গৰম হৈ পৰে! ৰাতি এপৰলৈকে হাঁহি-খিকিন্দালিত ভৰি পৰে চৌদিশ৷ ওচৰ-চুবুৰীয়ায়ো ৰিং এটা মাৰি সোধে, “আলহী শুৱাই নাই নেকি অ’ তহঁতৰ? ’ উত্তৰত আকৌ খিল্‌খিল্ এজাক হাঁহি৷\nআলহীৰ উলটি যোৱাৰ সময় কাষ চাপি আহিলেই মনবোৰ সেমেকিবলৈ ধৰে৷ কোনোবা এদিন যাবলৈ ওলায়, শেষ সময়ত চেন্দেলযোৰ নতুবা লগত অনা বেগটো বিচাৰি তেওঁলোক হায়ৰাণ হয়৷ নাই, ক’তোয়েই নোলায়! এনেকৈ পাহৰিব লাগেনে ক’ত থৈছিল বস্তুপদ! কাপোৰ কানি সলাই, আলহীয়ে যোৱাৰ পৰিকল্পনা বাদ দিয়ে৷ বস্তু হেৰোৱা-বিচৰাৰ সেই প্ৰক্ৰিয়া কেইবাদিনো চলে৷ অৱশেষত উপায়বিহীন হৈ আলহী যেতিয়া বস্তুৰ অবিহনেই কাহানিও আকৌ নহাৰ ভাবুকি দি যাবলৈ ওলায়, তেতিয়া ধান থোৱা ডুলিৰ ভিতৰৰপৰা অথবা বাকচৰ কাপোৰৰ জাপৰপৰা ওলাই পৰে আলহীৰ আপুৰুগীয়া সম্পদ৷ তেনেকৈ বস্তু লুকুৱাই থৈ কিমানবাৰ কিমান আলহীৰ যে যোৱা পিচুৱাইছিলোঁ তাৰ কোনো হিচাপ নাই৷ আলহীয়েও বুজিছিল সেই বস্তু হেৰোৱাৰ লগত যে নিবিড় সম্পৰ্ক মৰম আৰু আত্মীয়তাৰ৷\nকেতিয়াবা আমি কিবা কামত ঘৰত নাথাকোতে ক্ষন্তেকৰ বাবে আহি ওলোৱা আলহীক লগেই নাপাইছিলোঁ৷ আগতীয়াকৈ খবৰ দিব-ল’ব পৰা সুবিধাজনক ব্যৱস্থা এটা নথকাৰ বাবে খং উঠিছিল তেতিয়া৷ সময়ৰ সোঁতত কিছু বছৰৰ পিছত ঘৰলৈ ফোন আহিল৷ মানুহৰ হাতে হাতে মোবাইল ফোন হ’ল৷ আলহীবোৰ ঘৰলৈ আগতীয়াকৈ খবৰ দি অহা হ’ল৷ অন্ত পৰিল কেতিয়াবা লগ নোপোৱাকৈ আলহী ঘূৰি যাব লগা হোৱাৰ সেই কষ্টকৰ অনুভৱ৷ পিছে অন্ত পৰিল এখিনি ভাল লগা উৎকণ্ঠাৰো! আলহী আহিব আহিব বুলি বাট চাই থকা দিনবোৰ নজনাকৈয়ে অতীত হৈ পৰিল৷ ঘৰৰ কাষৰ বাছখন কেতিয়ানো আহে আৰু যায় তাৰ খবৰ ৰখাৰো লাহে লাহে প্ৰয়োজন নোহোৱা হৈ পৰিল; কাৰণ আলহীবোৰ যে খবৰ দি অহা হ’ল!\nসেয়ে মোৰ বান্ধবীজনীয়ে যেতিয়া খবৰ নিদিয়াকৈ সিহঁতৰ ঘৰলৈ মাতিলে, চকামকাকৈ মোৰ চকুৰ আগত ভাঁহি আহিল সেই এৰি অহা দিনবোৰ৷ সঁচাকৈয়ে পৃথিৱীখনৰ কোনোবা এচুকত এতিয়াও একেই আছে সেই পুৰণি ভাল লগা কথাবোৰ…অনুভৱ অথবা আকুলতাবোৰ৷ জাপানত আহি শৈশৱৰ বহুতো হেৰোৱা বস্তুৱেই ঘূৰাই পাইছোঁ৷ গধূলি-গোপালৰ সুবাসে পোহৰাই তোলা আবেলিবোৰ, নতুন বছৰত জাপানীজ বন্ধু-বান্ধবীৰপৰা নিজহাতে তেয়াৰ কৰা গ্ৰীটিংচ্ কাৰ্ডকেইখন আৰু সেইদিনা সেই আৱেগভৰা নিমন্ত্ৰণ৷ মৰহিবলৈ ধৰা জীৱনৰ ৰংবোৰে পুনৰ হয়তো এনেকৈয়ে পোখা মেলে।\n← গাখীৰৰ পৰা ঘিঁ আৰু লাড়ু – বৰ্ণালী শইকীয়া\nআফটাৰ অল, মই এটা ধদুৱা ল’ৰাহে – নাজিৰ হাজৰিকা →\nএটা ভূতৰ সাধু – কোনবোৰ কথাক ব্যংগ বুলি কয়? ( সৌমিত্ৰ যোগী )


Gynazol in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Gynazol ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nGynazol ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Gynazol Benefits & Uses in Assamese- Gynazol ar laabh aaru byavaharsamuh\nGynazol ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Gynazol Dosage & How to Take in Assamese - Gynazol ar paali aaru xeya kenedore lobo\nGynazol ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Gynazol Side Effects in Assamese- Gynazol ar parshwakriyasamuh\nGynazol সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Gynazol Related Warnings in Assamese- Gynazol xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Gynazolৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Gynazol with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Gynazol ar gurutor kriya-pratikriya\nGynazol মতভেদসমূহ- Gynazol Contraindications in Assamese- Gynazol nishedhsamuh\nGynazol ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Gynazol in Assamese- Gynazol ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Gynazol ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Gynazol Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Gynazol kriya-pratikriya\nGynazol ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Gynazol Benefits & Uses in Assamese - Gynazol ar laabh aaru byavaharsamuh\nGynazol তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nGynazol ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Gynazol Dosage & How to Take in Assamese - Gynazol ar paali aaru xeya kenedore lobo\nGynazol-ৰ উপাদানসমূহ - Gynazol Active Ingredients in Assamese - Gynazol-ar upadaansamuh\nGynazol ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Gynazol Side Effects in Assamese - Gynazol ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Gynazol ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nGynazol সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Gynazol Related Warnings in Assamese - Gynazol xonkranta xatarkatabanisamuh\nGynazol-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nগৰ্ভৱতী মহিলাসকলে Gynazol লোৱাৰ পূৰ্বে চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ লোৱা উচিত। আপুনিও যদি সেয়া নকৰে তেন্তে আপোনাৰ দেহত ইয়াৰ গম্ভীৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া হব।\nGynazol-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nGynazol এ স্তন্যপায়ী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত মধ্যমীয়া পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া কৰিব পাৰে। আপুনি যদি ইয়াৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰে, তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক, আৰু আপোনাৰ চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ গ্ৰহণ কৰক। কেৱল আপোনাৰ চিকিতসকে পৰামৰ্শ দিলেহে পুনৰ আৰম্ভ কৰিব।\nবৃক্কত Gynazol কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nবৃক্ক ৰ বাবে Gynazol কেতিয়াবাহে ক্ষতিকাৰক।\nযকৃতত Gynazol কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nGynazol গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত আপোনাৰ কলিজা ত পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰিব পাৰে। যদি এয়া হয় তেন্তে ইয়াৰ ব্যৱহাৰ বন্ধ কৰিব। আপোনাৰ চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ লওক আৰু তেখেতে কোৱা অনুসৰি কৰক।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Gynazol ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nহৃদয় ৰ বাবে Gynazol কেতিয়াবাহে ক্ষতিকাৰক।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Gynazolৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Gynazol with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Gynazol ar gurutor kriya-pratikriya\nGynazol তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nGynazol মতভেদসমূহ - Gynazol Contraindications in Assamese - Gynazol nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Gynazol লোৱা অনুচিত যাতে -\nGynazol ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Gynazol in Assamese - Gynazol ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Gynazol-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Gynazolয়ে অভ্যাসৰ সৃষ্টি নকৰে।\nGynazol লোৱাৰ পিছত আপুনি গা়ড়ী চলাব নালাগে অথবা গধুৰ মেচিন চলাব নালাগে। এয়া বিপজ্জনক হ'ব পাৰে, যিহেতু Gynazolয়ে আপোনাক তন্দ্ৰাচ্চন্ন কৰিব পাৰে।\nহয়, কিন্তু ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ মতেহে Gynazol লওক।\nনহয়, Gynazolয়ে কোনোধৰণৰ মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সা কৰিব নোৱাৰে।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Gynazol ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Gynazol Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Gynazol kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Gynazolৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nখাদ্যৰ সৈতে Gynazolৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ কোনো তথ্য নাই, এইবিষয়ত গৱেষণাৰ অভাৱৰ হেতু।\nমদ আৰু Gynazolৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nগৱেষণাৰ অভাৱ হেতুকে, মদৰ সৈতে Gynazol লোৱাৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ বিষয়ে তথ্য নাই।\nGynazol ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Gynazol Price and Pack Size in Assamese - Gynazol ar mulya aaru pakor size


ভিলেইজ ৰকষ্টাৰ্ছৰ জনপ্ৰিয়তাৰ পৰা সুবিধাহে ল'লে নেকি চৰকাৰে!!\nৰেহাই দিবলৈ আমোদ কৰ নায়েই; ভিলেইজ ৰকষ্টাৰ্ছক কৰ ৰেহাইৰ বাবে কেবিনেটত সিদ্ধান্ত হৈছিল নে?\nগুৱাহাটী , October 5, 2018 5:14 pm\nভিলেইজ ৰকষ্টাৰ্ছ নামৰ শেহতীয়াকৈ ব্যাপক চৰ্চিত আৰু সমাদৃত অসমীয়া বোলছবিখনক লৈও চৰকাৰে সুবিধাবাদৰ ৰাজনীতি কৰিলে নেকি? চিনেমাখনে ব্যাপক চৰ্চা আৰু জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰাৰ পিছতে চৰকাৰে কেবিনেটত সিদ্ধান্ত লৈ কিছুমান ঘোষণা কৰা দেখা হৈছিল। তাৰ ভিতৰত আছিল ৰীমা দাসলৈ ৫০ লাখ টকাৰ সাহায্য ঘোষণা (পিছত এই পৰিমাণ বৃদ্ধি কৰি ১ কোটি টকা কৰা হ’ল)।\nইয়াৰ উপৰি মন্ত্ৰী চন্দ্ৰমোহন পাটোৱাৰীয়ে সংবাদ মাধ্যমৰ আগত ঘোষণা কৰিছিল যে কেবিনেটে চিনেমাখনৰ বাবে কৰ ৰেহাইৰ সিদ্ধান্ত লৈছে। কিন্তু সেয়া সঁচা আছিল নে?\nমন কৰিব লগীয়া যে চিনেমাখন ৰাজ্যৰ ছবিঘৰবোৰত সফলতাৰে চলি আছে আৰু অসমীয়া চিনেমাৰ বাবে এইটো এটা অত্যন্ত শুভলক্ষণ। কিন্তু প্ৰায়বোৰ ছবিগৃহত ইয়াৰ মেনেজমেণ্টে স্পষ্টীকৰণসহ জাননী আঁৰি থোৱা দেখা গৈছে যে চৰকাৰৰ পৰা কোনো কৰ ৰেহাইৰ বিষয়ে তেওঁলোক অৱগত নহয়। গতিকে কৰ ৰেহাই দিয়া নহয়।\nআনহাতে জাননীবোৰত এইটোও উল্লেখ কৰা হৈছে যে জি এছ টিৰ পিছত এতিয়া কোনো আমোদ কৰ বুলি কৰ নাই। জি এছ টি-হে আছে। সেয়া ৰেহাই দিয়া সন্দৰ্ভত চৰকাৰৰ পৰা তেওঁলোকে একো জাননী পোৱা নাই আৰু তেওঁলোকৰ ফালৰ পৰা বিত্ত বিভাগৰ সৈতে যোগাযোগ কৰাত বিত্ত বিভাগেও চৰকাৰৰ পৰা তেনেকুৱা নিৰ্দেশনা পোৱা নাই বুলি কয়।\nএতিয়া প্ৰশ্ন হৈছে ভিলেইজ ৰকষ্টাৰ্ছৰ জনপ্ৰিয়তা দেখি তাৰ পৰা ৰাজনৈতিক মুনাফা আদায়ৰ বাবেই চৰকাৰে এনেকুৱা এটা গোকাট মিছা কথা প্ৰচাৰ কৰিলে নেকি? চৰকাৰৰ এজন দায়িত্বশীল মন্ত্ৰী হৈ চন্দ্ৰমোহন পাটোৱাৰীয়ে কেনেকৈ কেবিনেটত সিদ্ধান্ত হোৱা বুলি ইমান ভিত্তিহীন প্ৰচাৰ চলাব পাৰে?


সন্দেহযুক্ত নাগৰিক - প্ৰতিধ্বনি pratidhwani\nHome / গল্প / সন্দেহযুক্ত নাগৰিক\nপুৱাৰ ঠাণ্ডাৰ মাজতে লোহা কটা কৰতখনেৰে সৰ্বশক্তি প্ৰয়োগ কৰি লোৰ ৰ’ডবোৰ টুকুৰা টুকুৰ কৰি ল’লে নজৰুলে৷ লোৰ টুকুৰাবোৰ প্ৰয়োজনমতে ভাজ কৰিবলৈ হাতুৰিৰে সঘনাই কোব পেলাব ধৰিলে সি৷ হাতুৰীৰ কোববোৰ লোৰ ৰ’ডৰ ওপৰত যিমান যোৰকৈ আঘাত পৰিছে তাতকৈ যে বেছি তাৰ কলিজাত আঘাত পৰি আছে সেয়া তাৰ লক্ষণীয় নহয়৷ কংক্রিটৰ চহৰখনৰ চৌদিশে পুৱাৰ নিয়ৰযুক্ত বতাহে পৰিৱেশ ঠাণ্ডা কৰি ৰাখিছে৷ নহ’লে চহৰখন সাৰ পাই চহৰৰ যান্ত্ৰিকতা আৰম্ভ হ’লেই হিয়া জুৰ পেলোৱা বতাহজাক নোহোৱা হ’ব৷ গ্ৰীষ্মৰ দিনবোৰতো আৰু অসহ্যকৰ৷ গৰমৰ বাবে গ্ৰীলত থকা যেন লাগে৷ ধনী শ্ৰেণীৰ বাবে কোনো অসুবিধা নাই৷ সিহঁতৰ সকলো ঠাইতে এচি লগোৱা থাকে৷ মধ্যবিত্ত আৰু দুখীয়া শ্ৰেণীৰ বাবেহে যন্ত্ৰণাদায়ক৷ তদুপৰি দুৰগোন্ধযুক্ত লেতেৰা বানপানী৷ সেয়েহ এই জাৰকালিটোৱে হয়তো চহৰৰ বাবে বৰদান, যদিও হাড় কঁপোৱা ঠাণ্ডাই দুখীয়াৰ ঘৰ কঁপাই যায় তথাপি সিহঁতে যন্ত্ৰণাময় দিনবোৰৰ কথা ভাবি এই ঠাণ্ডাতেই সুখ অনুভৱ কৰে৷ কৰ্মব্যস্ততাৰ বাবে ঠাণ্ডা অনুভৱ কৰিবলৈও কিছুমানৰ সময়ৰ অভাৱ৷ জীৱনৰ বাটত নজৰুলো তেনে এজন জীৱন যোদ্ধা৷ কুঁৱলী ভৰা বতাহতো নজৰুলে ঘামি গৈছে৷ নিজৰ সৰ্বোচ্চ শক্তি প্ৰয়োগ কৰি ঘাম নিগৰাই আবেগবোৰ ধুৱলৈ যত্ন কৰিছে সি৷ এয়া যে ব্যৰ্থ চেষ্টা মাথোঁঁ সিয়ো জানে শৰীৰৰ ঘাম নিগৰাই নিজৰ ওপৰত লগা কলংঙ্কৰ দাগ কেতিয়াও ধুৱ নোৱাৰে, যেনেকৈ পূৰ্বপুৰুষেও নিজৰ ঘাম মাটিত পেলাই, হাড়বোৰ মাটি কৰিও কলঙ্কৰ দাগ ধুবলৈ ব্যৰ্থ হৈছে৷ এদিন সিও ব্যৰ্থ হ’ব৷ এনেকৈয়ে চলি থাকিব যুগ-যুগান্তৰ৷ অকল সিয়ে নে তাৰ দৰে হেজাৰ হেজাৰ মানুহ এই যন্ত্ৰণাৰ স’তে জীয়াই আছে৷ বিদেশি চিনাক্তকৰণৰ নামত চৰকাৰে ৩-৪ বছৰ ধৰি ‘এন আৰ চি’ৰ কামতো কৰি আছে ৰাজনীতি, কাম আৰম্ভ হোৱাৰ পৰাই নিৰ্দিষ্ট এটা জনগোষ্ঠীৰ ওপৰত চলি আছে মানসিক, শাৰীৰিক, আৰ্থিক যাতনা৷ কিমানে যে ‘ডি’ ভোটাৰৰ নামত মাটি-বাৰী বিক্রি কৰি দিনৰ পিছত দিন আদালতৰ দুৱাৰে দুৱাৰে ঘূৰি স্বদেশী বুলি প্ৰমাণ হ’ল৷ কিন্তু হেৰুৱা মান-সন্মান, সম্পত্তি কোনে দিব? এইবোৰ ভাবিয়ে বহুতে আত্মহত্যাৰ পথ বাচি ল’লে৷ বহুতে আকৌ স্ফদেশীৰ তথ্য পাতি থাকিও অৰ্থৰ অভাৱত ডিটেনশ্বন কেম্পত বন্দী হৈ ৰ’ল, এনেকি ৯০ বছৰৰ ডেউনা পাৰ কৰা বৃদ্ধ-বৃদ্ধাও কেম্প বোলা জে’ললৈ যাব লগা হ’ল৷ ‘ডি’ ভোটাৰৰ তালিকাৰ পৰা দেশৰ প্ৰতি সেৱা আগবঢ়োৱা আৰ্মী যোৱানৰ নামো বাদ নপৰিল, তেন্তে নিৰক্ষৰ মানুহৰ কি গতি যিসকলে নিজৰ জন্মৰ চাৰ্টিফিকেট বা আন লাগতীয়াল তথ্য পাতিৰ গুৰুত্ব কোনো কালেই উপলব্ধি কৰিব পৰা নাছিল, যাৰ বাবে সেইবোৰ সংৰক্ষণ কৰা নাই বা কৰিলেও কিছুমানৰ বানপানীত উটি গৈছে, আন কিছুমানৰ আকৌ উঁয়ে খালে৷ কি যে হ’ব এই মানুহবোৰৰ তথাপি আমি ধৈৰ্য্য ধৰিব লাগিব, নিজৰ কৰ্ম নিজে কৰি থাকিব, দি থাকক কোনে কিমান বুকুত শেল হানি দিব পাৰে৷ দেশৰ আইন ব্যৱস্থাৰ ওপৰত আজিও আস্থা আছে৷ মাকৰ কথা এটা তাৰ আজিও মনত পৰে৷ সৰুতে মাকে কৈছিল— ‘যি জাতিয়ে শ্ৰমিকক সন্মান নিদিয়ে, উপকাৰীৰ উপকাৰ পাহৰি যায় সেই জাতি কালৰ গতিত ধ্বংস হৈ গৈ থাকে৷’\nনিজৰ মনক শানা দি আকৌ হাতুৰীৰে কোবাব ধৰিলে৷ বেলিয়ে পাতল উৰণীৰৰ আঁৰৰ পৰা মিচিকিয়াই হাঁহিলে৷ নৱ নিৰ্মিত ফ্লেটৰ গৰাকীজনে মাজতে আহি কিছুসময় কামৰ নিৰীক্ষণ কৰি কৰি দুই এটা কথা পাতিলে শ্ৰমিকসকলক উৎসাহ দিয়াৰ বাবে৷ ইহঁতৰ চালাকি নজৰুলে ভালদৰে বুজি পায়৷ আনদিনৰ দৰে নজৰুলে বিশেষ একো নোকোৱা দেখি তেওঁ তাক উদ্দেশ্যি ক’লে— ‘নজৰুলে আজি বেচ মনোযোগ দিছে কামত, চা ঠাণ্ডাতো ঘামি গৈছে’\nলগে লগে আন এজনে ঠাট্টা কৰি ক’লে— ‘ছাৰ, তাৰ শৰীৰত চৰ্বি বেছি হৈছে৷’\nফ্লেটৰ গৰাকী প্ৰতীক ডেকা কিছুসময় কাম চাই গুচি গ’ল দামি গাড়ীখনত উঠি, তাক কোনে বুজাব শৰীৰৰ ঘাম নিগৰাওতে কিমান কষ্ট হয়? কিমান তেজ পানী হয়? অলপ আগতে মিঠা মিঠা মাত মাতি যোৱা প্ৰতীক ডেকাহঁতে বুজিবনে? কেতিয়াও নুবুজে, মাথোঁ প্ৰয়োজনত ব্যৱহাৰ কৰে আমাৰ দৰে শ্ৰমিকসকলক৷ নহ’লে আমাৰ সপক্ষে থিয় হৈ মাত নামাতে কিয়? আজি প্ৰয়োজন আছে সহায় কৰিছে, কাইলৈ প্ৰোয়োজন শেষত অপবাদ দিয়া সকলৰ লগতেই সুৰ মিলাব৷ এবাৰো ইহঁতে নাভাৱে এই অট্টালিকাবোৰৰ প্ৰতিটো ইটাৰ লগত আমাৰ ঘাম মিহলি হৈ আছে৷ আমাৰ তেজেৰে নিৰ্মিত চহৰৰ প্ৰতিটো অট্টালিকা, তথাপি আমাৰ তেজৰ গোন্ধ ইহঁতে কেতিয়াও নাপাব, কাৰণ ইহঁত একো একোজন স্বাৰ্থপৰ যন্ত্ৰ৷\n: ‘আপোনাৰ কি হৈছেনো, এনেকৈ ঘামি গৈছে কিয়? অথনিৰ পৰা গেদাই কান্দি আছে, মই মাতি আছোঁ, একোতে কানসাৰ নাই দেখোন৷’ —ঘৈণীয়েকে গাত হেচুকি দিয়াতহে তাৰ ভাৱনাৰ আঁত চিঙিল৷\nনজৰুলৰ ঘৈণীয়েক চকিনা খাতুনে অথনিৰ পৰা কেইবাবাৰো মাত দি সঁহাৰি নোপোৱাত চিমেণ্ট কঢ়িওৱা কাঢ়াইৰ চিমেণ্ট মিক্সাৰ মেচিনত ঢালি দি কাঢ়াই হাতত লৈ আগবাঢ়ি আহি গাত হেচুকি দিলে৷ তাৰ ঘৈণীয়েকেও এই বাউণ্ডাৰীতে বালি-চিমেণ্ট, ইটা কঢ়িওৱা কাম কৰে৷ নজৰুলে ৰ’ড কটা-লগোৱা আদিৰ লগতে গাঁথনিৰো কাম কৰে অৰ্থাৎ ৰাজমিস্ত্ৰীৰ কাম৷ সিহঁতৰ লৰা-ছোৱালী নাতিদূৰৈত থৈছে৷ ৪ বছৰীয়া কেচুৱাটি ২ বছৰীয়া কেচুৱাটিৰ কাষত থাকি ৰক্ষণা-বেক্ষণ কৰি আছে৷ মাকে আকৌ তিনি মহীয়া গৰ্ভৱতী৷ তথাপি ভোকৰ তাড়ণাত, সপোনবোৰ বাস্তৱ কৰাৰ বাবে স্বামীৰ লগত ওলাই আহিছে চহৰত কৰ্ম কৰিৱলৈ৷ দুয়োজনে এল.পি. স্কুলৰ ডেউনা পাৰ কৰিছে৷ নজৰুলৰ পঢ়াৰ ইচ্ছা আছিল যদিও বানে সিহঁতৰ সৰ্বস্ব উটুৱাই লৈ যোৱাৰ পিছত দেউতাকৰ প্ৰায়ে বেমাৰ হৈ থকা হ’ল৷ এনে অৱস্থাত সংসাৰৰ সমস্ত ভাৰ তাৰ ওপৰতে পঢ়িল৷ ফলত পঢ়া বাদ দি ককাই-ভাই কেইজনে মিলি আনৰ মাটি আধিয়াৰ লৈ খেতি আৰম্ভ কৰিলে৷ ঘৰৰ পৰা বিয়া পাতি দিলে, ল’ৰা ছোৱালীও হ’ল৷ ল’ৰা-ছোৱালীক পঢ়ুৱলৈ হ’লে আনৰ মাটিত খেতি কৰি থাকিলে নহ’ব বুলি ভাবি চহৰলৈ ওলাই আহিছে৷ সিহঁতৰ দৰে আৰু বহুতে আহিছে এই যুদ্ধক্ষেত্ৰত৷ নাহিনো কি কৰিব, চৰৰ প্ৰায় প্ৰত্যেকৰে ভেটি মাটি নৈয়ে উটুৱাই লৈ গৈছে৷ দৰিদ্ৰতাৰ মোচৰ সহিব নোৱাৰি বহু সপোন লৈ ওলাই আহে চহৰলৈ৷ এৰা সিহঁতে নাজানে যান্ত্ৰিক চহৰত মানুহৰ অভাৱ সিহঁতক মানুহ বুলি ভাবিবলৈ৷ তেল পেৰা মেচিন সিহঁত আঢ্যবন্ত সমাজৰ৷\n: ‘ক’ত মোৰ কি হোৱা দেখিলি? গেদাই কান্দি আছে তাক ধৰগৈ অলপ যা৷’ —অলপ খঙত কথাষাৰ ক’লে বাবে চকিনাই একো নকৈ কেচুৱাটিৰ কাষ পালে৷ স্বামীৰ প্ৰতি চিন্তা বাবেইহে তাক সুধিছে, তাতে ইমান খং কৰিব লাগেনে? তাইৰো ওলপ বেয়া লাগিল যদিও তাই বুজি পালে কালিৰ ঘটনাই তাক খুলি খুলি খাই আছে৷ সি এতিয়াও কালিৰ ঘটনা পাহৰিব পৰা নাই৷ শৰীৰতো জখমবোৰ কলা হৈ আছে৷ শৰীৰৰ জখমতকৈ মনৰ জখম বৰ কষ্টদায়ক৷ বিশেষকৈ যেতিয়া আত্মসন্মানত আঘাত লাগে৷ দুখীয়াৰ অৰ্থ নাথাকিব পাৰে আত্মসন্মান আছে৷\nভাবি ভাবি চাকিনাই কেচুৱাটিক কোলাত লৈ পিয়াহ দিলে৷ ভোকত কান্দি থকা কেছুৱাটি মাকৰ পিয়াহ পাই শান্ত হ’ল৷ এই সৰু কেচুৱা লৈ কালি মুখামুখি হোৱা বিপদৰ কথা ভাবি তাইৰ গা শিঁয়ৰি উঠিল৷\nৰাতি প্ৰায় আঠমান বাজিছে৷ কামৰ সঁজুলি-পাতি গোটাই থৈ মুখ হাত ধুই ১০-১২ জনীয়া গ্ৰুপটো যাত্ৰা কৰিলে হাতীগাঁৱলৈ৷ সকলোৰে ঘৰ ধুবুৰী জিলাৰ ভিতৰুৱা চ’ৰ এটাত৷ কেইমাহ আগতে আহিছে গুৱাহাটীলৈ কামৰ সন্ধানত৷ ইয়াৰে কেইজনমান আগতেই আহিছে, সিহঁতৰ সাহসতে বাকীকেইজনে আহিছে৷ আগৰ কেইজনৰ চিনাকি থকা বাবে কাম বিচাৰি হাবাথুৰি খাব লগা হোৱা নাই, কাম পাইছে৷ প্ৰত্যেকে মিলি একেলগে কাম কৰে এজন ঠিকাদাৰৰ তলত৷ একেলগে হাতীগাঁৱৰ বস্তি এটাত ভাৰাও থাকে৷ ৰাতিপুৱা শুই উঠি চকু মোহাৰি ৰাতিৰ বাহী ভাত খাইয়েই সিহঁতৰ যাত্ৰা কৰ্মস্থলীলৈ জনশূন্য পথেৰে, আকৌ ৰহস্যময় ৰাতি জনসমুদ্ৰৰ মাজেৰে সিহঁতে ওভতে কৰ্মস্থলীৰ পৰা৷ হাড় কপোৱা ঠাণ্ডাত সৰু সৰু ল’ৰা-ছোৱালীক লগত লৈ ঘূৰি ফুৰে সিহঁতৰ ভৱিষ্যতক অনিশ্চয়তাৰ মাজত থৈ৷ কালিও লৰী এখনেৰে উভতিছিল৷ হঠাৎ লৰীখনৰ সন্মুখত থিয় হ’ল এটা সংগঠনৰ উগ্ৰ যুৱক কেইজন৷ ধৰ্মৰ নামত সংগঠন চলোৱা ইহঁত আচলতে ধৰ্মৰ নামত কলঙ্ক৷ লৰীখন যোৰকৈ ব্ৰেক মাৰি থিয় হ’ল৷ পিছফালে থিয় হৈ থকা পুৰুষ-মহিলা, কেচুৱাসহিত হাউলি এজনে আনজনৰ লগত খুন্দা লগাত মহিলা কেইজনীয়ে গাড়ী চালকৰ ওপৰত খং কৰিলে৷ চিঞৰি গালিও দিলে দুই-এজনে৷ সৰু ল’ৰা-ছোৱালী কেইজন মাকৰ ভৰি বা কোমৰ সাৱটি ধৰিলে৷ চকুৰ পলকতে যুৱককেইজন হাতে হাতে লাঠি লৈ পিছফালে গৈ সিহঁতক উদ্দেশি চিঞৰিলে— ‘ঐ মিঞা বাংলাদেশী কুকুৰহঁত নাম গাড়ীৰ পৰা, তহঁতক আজি শিক্ষা দিহে এৰিম, চাল্লা বাংলাদেশী৷’\nঃ ‘চাওঁক আমি বাঁলাদেশী নহয়, আমি অসমৰে৷ আমাৰ ঘৰ ধুবুৰীত৷’ —প্ৰথমে নজৰুল গাড়ীৰ পৰা নামিল৷ লগে লগে আৰু দুই তিনিজন যুৱক নামিল৷\n: ‘চাল্লা তহঁতৰ বাপেকৰ অসম পাইছ?’ —যুৱক কেইজনে সকলোকে প্ৰহাৰ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে৷ সিহঁতক প্ৰহাৰ কৰি একপ্ৰকাৰ চোঁচৰাইয়ে ৰাস্তাৰ দাঁতিত গছ এটাৰ তলত লৈ গৈ গছৰ লগত বান্ধিলে৷ শিশু-মহিলাসহ সকলোকে লৈ গ’ল দুৰ্ব্যৱহাৰ কৰি৷ লগে লগে পুলিচ আহি হাজিৰ৷ এয়া আগৰ পৰাই পৰিকপ্লিত আছিল৷ নজৰুলে নিজৰ পৰিচয় দি সিহঁতক বিনাদোষত অত্যচাৰ কৰিলে বুলি পুলিচক কৈ এৰি দিবলৈ অনুৰোধ কৰিলে যদিও পুলিচে একো নুশুনি গাড়ীত তুলি লৈ গ’ল৷ দিনটো প্ৰায় অনাহাৰে থকা শিশুবোৰ ভোকত কান্দি থকা দেখিও পুলিচে নিৰ্দয়ভাৱে সিহঁতক থানাত ভৰাই থলে৷ নজৰুলে পুলিচক অনুৰোধ কৰি ঘৰৰ আত্মীয়ক প্ৰমাণ-পত্ৰ আনিবলৈ ক’লে আৰু প্ৰতীক ডেকাক ফোন কৰিলে৷ লগে লগে জুইৰ দৰে বিয়পি পৰিল৷ বৰ্তমান চ’ছিয়েল মিডিয়াৰ যুগ৷ সিহঁতৰ চৰৰ সচেতন যুৱক এজনে সিহঁতৰ ভোটাৰ আই ডি কাৰ্ড, ভাৰতীয় নাগৰিকত্বৰ নথি পত্ৰ চ’ছিয়েল মিডিয়াত ভাইৰেল কৰি দিলে৷ প্ৰায় ১১ মান বজাত প্ৰতীক ডেকা থানাত গৈ সিহঁতৰ হৈ সকলো বিৱৰি কোৱাত আৰু মিডিয়াত প্ৰমাণ-পত্ৰ দেখুৱাত ১১.৩০ বজাত সিহঁতক এৰি দিলে৷ কেচুৱাকেইটা ভোকত কান্দি কান্দি মাকৰ কোলাতে টোপনি গ’ল৷ ভোকৰ লগতে শৰীৰত আঘাত আৰু এবুকু লাঞ্চনা লৈ ভাৰা ঘৰলৈ উভতিল৷\n: ‘ঐ চকিনা কিমান পৰ বহি থাকিবি, এতিয়া অলপ কাম কৰ৷’ —সিহঁতৰ ঠিকাদাৰ ৰৌচন আলীৰ মাতত চকিনাৰ সন্মুখত চলি থকা কালিৰ চিত্ৰবোৰ আঁৰ হ’ল৷ কেচুৱাটিক ভনীয়েকৰ কাষত বহুৱাই দি আকৌ কৰ্মত ব্যস্ত হ’বলৈ সাজু হ’ল৷ চকিনাই নজৰুলৰ কাষেৰে যাওঁতে তালৈ চালে৷ তাৰ চকুৰ সাগৰ ৰঙা-নীলাৰে মিশ্ৰণ হৈ আছে৷ ঘৈণীয়েকৰ প্ৰতি অসহায় চাওঁনি৷ সেই চাওঁনিত চকিনাৰ বুকু ধপধপাই উঠিল৷ কলিজাৰ এচুকত বিষ অনুভৱ কৰিলে, তথাপি ম্লান হাঁহি এটা মাৰিলে৷ সেই হাঁহি হয়তো তাৰ প্ৰেৰণা জীয়াই থকাৰ, এবকু সপোন লৈ আগবঢ়াৰ, কিন্তু সপোনবোৰ যে কিমান দিঠক হ’ব সেয়া অনুমেয়, তথাপি সপোনবোৰেই যে জীৱনৰ শক্তি৷\nসন্দেহযুক্ত নাগৰিক Reviewed by Begum Asma on October 03, 2018 Rating: 5


ৰক্তিম- গীতেৰে কথাৰে: ভূপেন হাজৰিকাক বছৰ জুৰি উদ্‍যাপন কৰক, কেৱল ৫ নবেম্বৰত নহয়\nভূপেন হাজৰিকাক বছৰ জুৰি উদ্‍যাপন কৰক, কেৱল ৫ নবেম্বৰত নহয়\nডঃ ভূপেন হাজৰিকা | একে আষাৰে ক’ব পাৰি সৰ্বকালৰ এজন শ্রেষ্ঠ অসমীয়া বুলি । যোৱা বছৰ ৫ নবেম্বৰ দিনটোত হঠাতে পোৱা খবৰটোৱে আন প্রতিজন অসমীয়াৰ দৰে মোকো ম্রিয়মান কৰি তুলিছিল। এক মূহুৰ্ততে যেন উৰা মাৰিম অসমলৈ বাংগালোৰৰ কাম-কাজ এৰি । তেখেতক শেষ শয়ণত এপলক চোৱাৰ হেঁপাহে মনটোক বাৰে বাৰে খুন্দিয়াই আছিল। তেখেতৰ মৃত্যুৰ বাতৰিয়ে যেন পৃথিৱীৰ প্রতিটো কোণৰ প্রতিজন অসমীয়াক আবেগৰ একেডাল এনাজৰীৰে পলকতে বান্ধি পেলাইছিল । তেওঁৰ মৃত্যুৱেও যেন অসমীয়াক পুনৰবাৰ শিকাই গ'ল একতাৰ সংজ্ঞা, একতাৰ বান্ধোন শকতিৰ এক নিৰল অনুভৱ।\nঅসমীয়া এটা আবেগিক জাতি। ডঃ ভূপেন হাজৰিকাক শত-সহস্র জনতাই বিদায় দিলে চকুলোৰে, গীতেৰে, কবিতাৰে। তেখেতৰ অন্ত্যেষ্টি ক্রিয়াৰ জনসমাগমে বিশ্ব-অভিলেখ ৰচিলে। তেখেত হেৰাই যোৱাৰ দুখ মাৰ নৌ-যাওঁতেই পলকতে পাৰ হ'ল এটা বছৰ। চাৰিওফালে উঠিছে এজন অনন্য অসমীয়াক স্মৰণ কৰাৰ আয়োজনৰ ধুম। পুনৰ আন এটা বছৰ পাৰ হ'ব। এটা গতানুগতিক পৰ্ব্বত হয়তো লাহে লাহে পৰিণত হ'ব ৫ নবেম্বৰ তাৰিখটো, অসমীয়াৰ বাবে ! শিল্পী দিৱস, ৰাভা দিৱস আৰু আন আন দিৱস বোৰৰ দৰেই । আমি গম নোপোৱাকৈয়ে হয়তো লাহে লাহে পাতলিব তেখেতৰ বিয়োগৰ দুখৰ লগতে তেখেতৰ সাংস্কৃতিক, সামাজিক আৰু মানৱ দৰ্শনক বুজাৰ হেপাঁহ।\nআজিৰ নতুন চামৰ বিদেশ যোৱা হেপাঁহৰ কথা ভাবিলে ১৯৫২ চনতে গণ-সংযোগৰ দৰে বিষয়ত ডক্টৰেট ডিগ্রী লোৱা দাদা চাহেব ফাল্কে বঁটা বিজয়ী এই বিশ্ব বৰেণ্য শিল্পীজনৰ কথা বাৰে বাৰে মনলৈ আহে। উঠি অহা প্রত্যেক নতুন চাম অসমীয়াৰ লগত এই গৰাকী ব্যক্তিৰ কৰ্মৰাজীৰ বাস্তৱিক সংযোগে, তেখেতক 'সঁচা অৰ্থত' অসমৰ বুকুত চিৰকাল সজীৱ কৰি ৰখাৰ লগতে, নিশ্চিত ভাৱেই আন দহজন নতুন অসমৰ সপোনদেখা 'অগ্নিযুগৰ ফিৰিঙতি'ৰ জন্ম দিব। পদ্মবিভূষণ, অসম ৰত্ন এইজন ব্যক্তি যদি সময়ৰ সোঁতত কেৱল এক বাৰ্ষিক উদযাপনৰ বিষয়বস্তু হৈ ৰয় তেনেহ'লে এইটো আমাৰ এক ডাঙৰ ভুল ৰূপে পৰিগণিত হ'ব। জ্যোতি আগৰৱালা, বিষ্ণু ৰাভা, ফণী শৰ্মাৰ লগতে অসমীয়া সাহিত্য-সংস্কৃতিৰ লগত জড়িত বহু দ্বিগজ অসমীয়াক দুই এক বিশেষ দিনৰ বাদে আমি যেন তেখেতসকলক মনত পেলোৱাত চূড়ান্ত কৃপণালি কৰিছো । কথাটো কিমান সত্য আৰু ইয়াৰ কাৰণ কি -অলপ সচেতন ভাবে চিন্তা কৰিলে ইয়াৰ উত্তৰ প্রত্যেকে হয়তো নিজেই বিচাৰি পাব।\nনতুন আৰু পৰিবৰ্তন প্রকৃতিৰ কেতিয়াও সলনি নোহোৱা নিয়ম। নতুনৰ ধুমুহাক এহাতে সাৱটি বৰ্তমানে আনখন হাতেৰে অতীজৰ সম্পদসমূহ শৃংখলিতভাৱে ভবিষ্যতলৈ পৰ্য্যবেশিত নকৰিলে এক বিশৃংখল শূণ্যতাৰ সৃষ্টি হয় য'ত সহজে বাহ লয় কিছুমাণ অপ্রাসংগিক উপাদানে, পুনৰ এক অবাঞ্চনীয় বেমেজালিৰ সৃষ্টি কৰি । আমিবোৰ ‘বৰ্তমান’ ! আৰু আমাৰ দায়িত্ব সেয়ে সৰ্বাধিক। আমাৰ অতিকৈ চহকী জাতীয় সম্পদস্বৰূপ, সৰ্বাধিক ভাষাত সংগীত পৰিচালনা কৰা একমাত্র অসমীয়া ভূপেন হাজৰিকা দেৱক আমি যেনেকৈ চিনি পাঁও, আমাৰ জাতীয় দায়িত্ব হিছাবে তেনেকৈয়ে যেন আমি চিনাকি কৰাই দিওঁ আমাৰ উত্তৰপুৰুষ সকলক সকলো অজুহাত আওঁকাণ কৰি । ভূপেন হাজৰিকাৰ লগতে আন প্রতিজন মহান অসমীয়া চৰ্চাৰ বিষয় হওঁক আমাৰ দৈনন্দিন কথোপকথনৰ ! আৰু এই প্রচেষ্টাৰ আৰম্ভণী হওঁক নিজৰ পৰা । সৃষ্টিক স্বীকৃতি নালাগে কাৰণ ইয়াৰ ফলপ্রসূতাই সময়ত ইয়াৰ পৰিচয় হয় গৈ। অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যক সমৃদ্ধ কৰি তোলা অসমীয়া সকলো শ্রদ্ধেয় ব্যক্তিৰ ক্ষেত্রতো এই কথা প্রযোজ্য । তেখেতসকলৰ অৱদান সমূহ যথোচিত ভাৱে চৰ্চা নকৰিলে আমিবোৰ কালৰ সোঁতত ব্যক্তিগত আৰু জাতীয় দৈন্যতাৰ পকনীয়াত জাহ যাম।\nদিৱস এটা উদযাপন কৰাটো বহু ক্ষেত্রত প্রয়োজনীয় লগতে সহজো | কিন্তু তাৰ প্রাসংগিকতাক নিজ জীৱনত উপলব্ধি কৰি তাৰ উচিত মূল্যাংকণ কৰাৰ লগতে তাৰ লগত সন্নিহিত বৌদ্ধিক দায়িত্বসমূহক সুচাৰুৰূপে পালন কৰাতহে লুকাই আছে কোনো দিৱস উদ্‍যাপনৰ সফলতাৰ মাপঁকাঠি। অসমীয়া ভাষাৰ বাবে সৰ্বাধিক গীত ৰচনা কৰা এইজন ব্যক্তিৰ মৃত্যুৰ পিছতে 'ভূপেন হাজৰিকা অমৰ হওঁক', 'বৰলুইত থকালৈকে ভূপেন হাজৰিকা আমাৰ মাজত থাকিব" বা অন্যান্য বহু বাক্য চকুত পৰিল, বহু ঠাইত! কিন্তু মই বিচাৰি ফুৰা বাক্যশাৰীবোৰ আছিল "ভূপেন হাজৰিকা প্রতিদিন, প্রতিক্ষণতে আমাৰ লগত থাকিব" “ভূপেন হাজৰিকাক আমি আমাৰ মাজত জীয়াই ৰাখিম” কাৰণ তেনে ন'হলে ভূপেন হাজৰিকাৰ সত্ত্বাক অমৰ কৰিবলৈ কৰা বা বুঢ়া লুইতৰ আয়ুস পাবলৈ কৰা প্রাৰ্থনাবোৰ কেৱল প্রাৰ্থনা হৈয়ে ৰ'ব ।\nআহক আজিৰ এই বিশেষ দিনটোত আমি সকলো অসমীয়াই পণ লওঁ যে, আমি ভূপেন হাজৰিকাৰ লগতে আন প্রতিজন বৰেণ্য অসমীয়াক জীয়াই ৰাখিম আমাৰ কামৰ মাজেৰে, আমাৰ জীৱনৰ প্রতিটো দিনত আৰু আমাৰ উত্তৰপুৰুষক সফলভাবে দি যাম ইয়াৰ উত্তৰ দায়িত্ব, অসমীয়াক এটি জাকত জিলিকা জাতি কৰাৰ স্বাৰ্থত, নিজৰ স্বাৰ্থত !\nPosted by Ractim Goswami at 3:22 PM\nLabels: Assam, Assamese, bhupen hazarika, Death Anniversary, Ractim, ৰক্তিম, সাহিত্য.অৰ্গ\nImu November 5, 2012 at 2:39 PM\nA good writing... Thanks to Raktim Goswami.\nImu November 5, 2012 at 2:40 PM\nGood raktim... really appraising ....


প্ৰতিজন অসমীয়াকে সুৰক্ষাৰ প্ৰয়োজন। কাৰ্বি আংলঙত বৰ্বৰতা - Hourly Times\nপ্ৰতিজন অসমীয়াকে সুৰক্ষাৰ প্ৰয়োজন। কাৰ্বি আংলঙত বৰ্বৰতা\nJune 9, 2018000 1 min4yrs 49\nপ্ৰতিজন অসমীয়াকে সুৰক্ষাৰ প্ৰয়োজন। প্ৰতিজনকে লাগে এটিকৈ পিষ্টল নতুবা দেহৰক্ষী। নহ’লে কোনে কি বুলি ভাবি মাৰ-পিট কৰিব ঠিকনা নাই।\nঅনুগ্ৰহ কৰি কালিৰ ভিডিঅ’টো আৰু শ্বেয়াৰ নকৰিব। কিমান সহিম আৰু আমি।\nঅসমীয়া বুলি কোৱাৰ পাছতো যিদৰে মাৰ-পিট কৰা হৈছিল সেইটো শুনিয়েই আচৰিত হৈছো।\nআৰু সোপাধৰা বুলি!!!??? বাৰে বাৰে সন্দেহ উপজিছে কিয় কিবা যেন ৰহস্য সোমায় আছে । সোপাধৰা সন্দেহতে ইমান মাৰ-পিট কৰিব নে কোনোবাই???\nবড়ো, কাৰ্বি, আহোম, কোচ, চুটীয়া, মিচিং আদি সকলো মিলিয়েইতো আমি অসমীয়া। এইয়াই নেকি অসম??? এইয়াই নেকি অসমীয়া জাতি???\nআহোম স্বৰ্গদেউৰ বৰ অসমখন কাহানিবাই হেৰালেই এতিয়া জীৰ্ণকায়, নিশকতীয়া অসমখনো হেৰাই নোহোৱা হ’ব। ইমান বৰ্বৰ হৈ পৰিছো আমি অসমীয়া জাতি??\nনে কাৰ্বি অসমীয়া নহয়েই????\nজাতি-জাতি কৰি জাততে হেৰাবি অ অসমীয়া। নাথাকিব অসম, নাথাকিব অসমীয়া।\nৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত সম্প্ৰচাৰ হ’ব অসমৰ কাৰ্বিআংলংত এক লোমহৰ্ষক হত্যাকাণ্ড সংঘটিত হ’ল। এনেকৈ সম্প্ৰচাৰ নহয় যে কৈৱৰ্ত বা নাথ-যোগী সম্প্ৰদায়ৰ ল’ৰা এটাক কাৰ্বি-আংলং ৰ কাৰ্বি মানুহে মাৰিলে।\nজাতিগত বৈশিষ্ট্য সকলোৰে নিশ্চয় থাকে। ধৰণ-কৰণ, চাল-চলন সেইখিনিতো ভিন্নতা থাকে। কিন্তু মৰম-চেনেহ, মানবীয়তা, ধৈৰ্য, শান্তিকামিতা এইখিনিতো জাতিগতভাৱে নাথাকে। তেনে ভুল কাৰ????\nভুল মানুহৰ অ, মাথো মানুহৰ… মানৱীয়তাৰ পতন ঘটিছে, হেৰাইছে মৰম, আৱেগ, ভালপোৱা। চাৰিওফালে মাথো আক্ৰোশ, খোৱা-কামোৰা।\nকেৱল অসমীয়াই নহয় হেৰাই যাব সকলো মানুহ, থাকি যাব বৰ্বৰ কিছুমান দুঠেঙীয়া জন্তু……


সপোনৰ শেষত- উৎপলা শইকীয়া – ফটাঢোল\nসপোনৰ শেষত- উৎপলা শইকীয়া\nপলাশীয়ে আহি তাইক খবৰটো দিয়াৰ পৰা তাইৰ মনটো বৰ ভাল লাগি আছে। হওক তেওঁ এতিয়াৰ পৰা শান্তিত তাইৰ প্ৰিয় জুতিটো ল’ব পাৰিব।\nচহৰৰ পৰা পাঁচ কিলোমিটাৰমান দূৰত সিহঁতৰ গাঁওখন। সৰুৰে পৰা একেলগে খেলি-ধূলি ডাঙৰ হোৱা তাই পলাশী আৰু জবা, তিনিওজনীয়ে এইবাৰ নতুনকৈ চহৰৰ কলেজত নাম লগাইছে। সিহঁতৰ এই ঠাইকণ গাঁওৱেই যদিও উজনি নামনি সংযোগী ঘাঁইপথটোৰ দ্বাৰা সৃষ্ট চাৰিআলিটোৰ বাবেই আন গাঁৱতকৈ অলপমান আগবঢ়া। চাৰিআলিৰ লগতে থকা হায়াৰ চেকেণ্ডেৰীখনতে তিনিও পঞ্চম শ্ৰেণীৰ পৰা একেলগে পঢ়িছিল।\nগাঁৱৰ পৰা চহৰলৈ যোৱা মানেই চহৰৰ বাকীবোৰ সা-সুবিধাৰ লগতে ফাষ্টফুডবোৰৰো সোৱাদ নিচিন্তমনে লোৱা। সিহঁত আটাইকেইজনী পঢ়াশুনাত মূধাফুটা নাছিল যদিও একেবাৰে গাধাৰ শাৰীত পৰা বিধৰো নহয়। কলেজৰ চাৰিমাহ পাৰ হোৱাৰ পিছত তাইৰ জীৱনত ৰাইজে এক বিশেষ ক’ড লেংগুৱেজত কোৱাৰ দৰে “উনাপঞ্চাশ বায়ু”ৰ প্ৰভাৱো কম পৰিমানে পৰিছে। সেই সুবাদতে তাইৰ জীৱনলৈ অহা ফুকলীয়া যুৱৰাজে তাইক সন্তুষ্ট ৰাখিবলৈ কি কি যে কৰা নাই। ডেটিংৰ অন্তত পকেট খৰচৰ পৰা বচাই কলেজৰ দাঁতিতে থকা ফুচকাৱালাৰ পৰা ফুচকা খুওৱাটো তাৰ এক দৈনন্দিন ৰুটিনত পৰিণত হ’ল। ইফালে তাই ডেটিংত যোৱা দেখিলে বাকী দুজনীৰহে জীউ উৰি থাকে। কাৰণ হ’ল তাইৰ ভাষাত “লেডী হিটলাৰ” তাইৰ মাক আৰু সিহঁত দুয়োৰে বৰমাক। কিবা জেং হ’ব লাগিলে বৰমাকে কেৱল তাইকে নহয়, তাইৰ লগতে সিহঁত দুজনীকো নিজেতো দিবই তাৰ লগতে মাকহঁতৰ হতোৱাইয়ো ভালকৈয়ে পিঠিৰ বৰতি টানিবযে সেয়া খাটাং।\nইফালে তাইৰ বিৰক্তি ফুচকা খোৱাৰ সময়কণ। ফুচকাৱালাৰ সন্মুখৰ দোকানখনৰ ন-পুৰণি কলেজীয়া পিলিঙাসোপাৰ কাৰণেই তাই তাইৰ অতি প্ৰিয় ফুচকাকেইটাও শান্তিত খাব নোৱাৰে। ৰাজকুমাৰৰ দেউতাকে যুগৰ যুগতি বুলি কিনি দিয়া পাশ্চদেশ উত্থিত দুচকীয়া বাগীৰ পৰা নামি ফুচকা উদৰীকৰণ কৰিবলৈ তাই মুখ মেলাৰ লগে লগেই ফ’ৰগ্ৰাউণ্ড, বেকগ্ৰাউণ্ড দুইফালৰ পৰা তিনিটামান চিঞৰ অগা পিচাকৈ আহি তাইক কল্পনাৰ অময়াপুৰীৰ পৰা একেকোবে নমাই ধুপুচকৈ পেলাইহে ৰক্ষা পাই।\n“ভন্টি মুখ খন জোৰকৈ নেমেলিবাচোন, কোৱাৰি ফাটি যাব”\n“চুইটি তোমাৰ লিপষ্টিকৰ কালাৰটো কিন্তু চালিয়া লাগিছে। পিচে হ’লেনো কি হ’ব……. ”\nআদি ইত্যাদি। অৱশ্যে বাকী দুজনীৰ তুলনাত তাই অলপ বিন্দাচ টাইপৰ। সেইবাবে সেইবোৰ বৰকৈ কাণ নিদি ভাগৰ ভাগটো শেষ কৰিহে তাইলৈ বোন্দাপৰ দি ৰৈ থকা লগৰীহঁতৰ লগত ঘৰমুৱা হয়।\nএতিয়া আৰু তাই ফুচকাটো খোৱাৰ সময়ত সেই অস্বস্তিত পৰিব নালাগে। পলাশীয়ে আহি ৰাতিপুৱাই কৈ গৈছে শনিবাৰৰ পৰা সিহঁতৰ চাৰিআলিত বিহাৰী মুচিটোৰ ভায়েকে ফুচকাৰ দোকান লগাব।গতিকে তিনিও আবেলি আবেলি তাত ফুচকা খাবগৈ। এতিয়া সিহঁতক কোনে পায়। তিনিও বিন্দাচ যিমান মন যায় ফুচকা খাব। লাগিলে মাকে নজনাকৈ বাকীত হ’লেও খাবই। দেউতাকক বাকীৰ পইচাৰ বাবে পতোৱাটোতো তাইৰ ভাষাত “বায়ী হাথ কা খেল”\nশনিবাৰে এখন শোকসভা অনুষ্ঠিত হোৱা বাবে কলেজ সোনকালে চুটি হ’ল। কথামতেই তিনিও বজাৰগৃহ বনাবলৈ পেলাই থোৱা শিলৰ দ’মটোৰ কাষতে বহা নতুন ফুচকা দোকানীৰ ওচৰত হাজিৰ হ’লগৈ।\nতাই ক’লে দাদা মই দহটকাৰ খাম। বাকী দুজনীও তাইৰ পিছতে আঠা লগাদি লাগি ফুচকাৱালাৰ চলন্ত দোকানলৈ সৰুকৈ এটা ভঁইকপেই নমালে। দোকানীয়ে বোলে\n“ভন্টিহঁত চাবা, পিছফালে খাল আছে। গাড়ীটো পৰিব গ’লে আমাৰ দিকদাৰ হ’য় যাব”\nফুচকাৱালাৰ কথাত সিহঁতে অলপ লাজো পালে। হয়েইতো, তিনিও যিখনহে উৎপাত কৰিছে ফুচকা নাখাওঁতেই ফুচকাৱালা লুটিখাই পিচফালে থকা খালতে পৰিবগৈ। এইবাৰ এজনী এজনীকৈ খাবলৈ তিনিজনীয়ে ফুচকাৱালাৰ পৰা কাগজৰ জোঙাকৈ বনাই দিয়া বাতি লৈ ফুচকা লবলৈ ৰেডি হ’ল। চহৰৰ ফুচকাৱালাৰ সমান খৰকৈ হাত নচলিলেও এক বিশেষ ভংগীমাত ফুচকাৱালাই এফালৰ পৰা আলুৰ পুৰটো ভৰাই টেঙা পানীত ডুবাই এজনী এজনীকৈ ফুচকা দিলে। তিনিও ফুচকা খাবলৈ মুখ মেলোতেই শিলৰ দ’মটোৰ পৰা যেন আগ্নেয়গিৰিৰহে উদগীৰণ হ’ল।\nউদ্গীৰণত বাহিৰ হৈ কেমেৰামেন এজনৰ লগত হাতত স্পীকাৰ এটা লোৱা ছোৱালীজনীয়ে বিজুলীবেগে তাইৰ মুখৰ আগত স্পীকাৰটো ধৰি সুধিবলৈ উদ্যত “আপোনাৰ টুথপেষ্টত নিমখ………….\nএই ভয়ানক উদগীৰণত একো উৱাদিহ নাপাই ভয়াতুৰ পলাশীয়ে ” ঐ মাই খালেঔ!!!!!!!!!! ” বুলি কৰ্ফাল খাই ওচৰৰ খালটোত চিটিকি পৰিলগৈ। ফুচকাৱালাইয়ো পলোৱাৰ ভাঁজতে দোকানৰ টেমা গোটেইসোপা লুটি খুৱাই পেলাই মানুহ অন্তৰ্ধান হ’ল।\nইফালে ঘটনাৰ আকস্মিকতাত “লাহতিঔ মই কেনি যাওঁ” বুলি তাইক গবা মাৰি ধৰা জবাক তাই প্ৰাণটাকি চিঞৰ লগালে-” জবা ঐ এইজনী কি ওলাল ঔ, মোক এৰ আৰু পলা” বুলি জবাক টপটোৰ বাহুটোতে ধৰি যিমান জোৰেৰে পাৰে সিমান জোৰেৰে টান মাৰি ঘৰৰ ফাললৈ ল’ৰ ধৰিলে!\n“ঐ মৰতী, ৰাতি এপৰলৈকে মোবাইলত লাগি থাকিবি আৰু এতিয়া অতপৰে তোৰ উঠিবৰটো হোৱাই নাই, তোৰ অত্যাচাৰত ল’ৰাটোৰো পঢ়াৰ শান্তি নোহোৱা কৰিছ” তাই খপজপকৈ উঠি দেখিলে তাইৰ বিচনা সংলগ্ন টেবুলত পঢ়ি থকা ভায়েকে খঙ আৰু ভয় মিশ্ৰিত ফেকুঁৰনি এটাৰে তাইলৈ চাই কিবা কিবা বকি পেন পেনাই আছে। তাই ভৰিখন চেকচেকোৱাখিনি হাতেৰে চুই গম পালে মাকৰ লেচেকনীৰ কোবত তাইৰ ভৰিত চিন উঠি গৈছে। ভায়েকে এটা সন্তুষ্টিৰ হাঁহিৰে তাইলৈ চাই ক’লে-\n“পালি মচলাটো, মোৰ চোলাত ধৰি কেলেই ঘটালি আছিলি? ”\n« ৰৌমাছৰ ফিচা শ্ৰীমতীৰ আশা – প্ৰান্তৰ ভাগবতী\nৰুক্মিণী হৰণ – গায়ত্ৰী প্ৰান্তিক শৰ্মা »


হেপাহৰ বহাগ | প্ৰথম খবৰ\nHome/ সাহিত্য/ নিবন্ধ/হেপাহৰ বহাগ\nসৌৰভ জ্যোতি গোস্বামী:\nব’হাগ, অসমীয়া বৰ্ষপঞ্জীৰ প্ৰথম মাহ। এক ব’হাগ হ’ল এই মাহৰ প্ৰথম দিন। এই বিশেষ দিনটোতে অসমীয়া নৱবৰ্ষ উপলক্ষে মানুহ বিহু পতা হয়। অসমীয়া পঞ্জিকাত ব’হাগ মাহ চলি থাকোতে গ্ৰেগৰিয়ান পঞ্জিকাত এপ্ৰিল আৰু মে’ হয়। ব’হাগ মাহ চলি থকাৰ সময়ত অন্য কিছু ভাৰতীয় হিন্দু পঞ্জিকাত চ’ত মাহ চলি থাকে।\nবিহু অসমৰ প্ৰধান জাতীয় উৎসৱ। অসমৰ লগতে অসমৰ কোনো কোনো দাঁতি-কাষৰীয়া ৰাজ্যতো কোনো জাতি- জনজাতিৰ লোকে বিহু তথা ইয়াৰ সমাৰ্থক উৎসৱ পালন কৰা দেখা যায়। বিহুৰ আন এক প্ৰধান বৈশিষ্ট হ’ল ই জাতি, ধৰ্ম, বৰ্ণ নিৰ্বিশেষে সকলো লোকে একেলগে উদযাপন কৰিব পৰা এক উৎসৱ। বিহু মূলতঃ এক কৃষিভিত্তিক উৎসৱ। কৃষি উৎসৱ ঘাইকৈ তিনিটা। খেতিৰ আৰম্ভণিৰ বেলিকা, খেতিৰ বাঢ়নী বতৰত আৰু খেতি চপোৱাৰ শেষত।\n‘বিহু’ শব্দৰ উৎপত্তি সম্বন্ধে নানা মতবাদ আছে যদিও কোনো এটা মতেই সৰ্বসন্মত নহয়। কোনো পণ্ডিতৰ মতে সংস্কৃত ‘বিষুবত’ শব্দৰ পৰা বিহু শব্দৰ উৎপত্তি। বৈদিক ‘বিষুবন’ পদৰ অৰ্থৰ পৰিসৰে এবছৰ ব্যাপি অনুষ্ঠিত হোৱা ‘সত্ৰ’ অথবা ‘যজ্ঞ’ৰ মাজৰ দিনটোক বুজায়। দিন আৰু ৰাতি সমান হোৱা বাবে এই দিনটোৱেই ‘বিষুবত’ ৰূপে পৰিচিত। অসমৰ সামাজিক গাঁঠনিৰ দৰেই বিহু উৎসৱত আৰ্য, অষ্ট্ৰিক, আলপাইন আৰু মংগোলীয় সংস্কৃতিৰ সংমিশ্ৰণ ঘটিছে আৰু প্ৰত্যেক সভ্যতাৰে অৱদান বিহুৰ মাজত এনেদৰে মিহলি হৈ পৰিছে যে এতিয়া সেই বৈশিষ্টসমূহক পৃথক কৰা অসম্ভৱ। বিহুৰ বিৱৰ্তনৰ মাজৰেই অসমীয়া সংস্কৃতিৰ উৎপত্তি আৰু গঠন প্ৰক্ৰিয়া সোমাই আছে। মানুহে কৃষিক মূল জীৱিকা কৰি ল’বলৈ শিকাৰপৰা খেতি চপোৱাৰ সময়ত আনন্দ কৰিছিল, সিয়েই সমূহীয়া ৰূপ পাই এক ৰীতিলৈ পৰিৱৰ্তন হ’ল আৰু কালক্ৰমত বিহু উৎসৱত পৰিণত হ’লগৈ। অসমত কৃষিৰ প্ৰক্ৰিয়া পোনতে অষ্ট্ৰিক আৰু মংগোলীয়সকলে আৰম্ভ কৰিছিল, গতিকে বিহু পোনতে এই নৃতাত্বিক গোষ্ঠী কেইটাৰে সৃষ্টি। পিছলৈ বিহুত আৰ্য্য সভ্যতাৰ প্ৰভাৱ পৰে। এই সময়ত ডেকা-গাভৰু মিলি চ’ত মাহৰ ৰাতি নাচ-গান গাই আনন্দ কৰিছিল। এই কালছোৱাত ব্যক্তিগত উছাহ আৰু প্ৰেমৰ প্ৰকাশেই বিহুত প্ৰাধান্য পাইছিল। শংকৰদেৱে প্ৰচাৰ কৰা এক‍শৰণ নামধৰ্মৰ সৰ্বব্যাপী প্ৰভাৱ অসমৰ জনসাধাৰণৰ মাজত পৰাৰ লগে লগে, বিহুলৈকো আমূল পৰিবৰ্তন আহিল। বিহুত প্ৰেম-পিৰীতিৰ উপৰিও ধৰ্মীয় আদৰ্শৰ চাপ এই কালছোৱাতে পৰিল। আনহাতে বিহুৰ নৃত্যগীতৰ প্ৰভাৱো গুৰুজনা কৃত বৈষ্ণৱ সংস্কৃতিতো নপৰাকৈ নাথাকিল। এই সময়তে বিহুৱে এক পূৰ্ণাংগ সামাজিক উৎসৱৰ ৰূপ পাইছি়ল। পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত আহোম স্বৰ্গদেউ ৰুদ্ৰসিংহই চহা ৰাইজৰ বিহুলৈ পোনপতীয়া ৰজাঘৰীয়া পৃষ্ঠপোষকতা আগবঢ়াই গছৰ তলৰ বিহুক ৰংঘৰৰ বাকৰিলৈ আনে, লগতে অংশগ্ৰহণকাৰী বিহুৱাসকলক পুৰষ্কাৰ দিয়াৰো ব্যৱস্থা কৰে। তাৰোপৰি এইজনা স্বৰ্গদেৱেই হুঁচৰি দলৰ আগত মূৰ দোৱাই আশীৰ্বাদ লোৱাৰো পৰম্পৰা আৰম্ভ কৰে। ইয়াৰ পূৰ্বে বিহুৱা হুঁচৰি দল কাৰো ঘৰলৈ গৈ হুঁচৰি গোৱাৰ পৰম্পৰা নাছিল। কিন্তু স্বৰ্গদেৱৰ ইচ্ছামতে প্ৰথমে ৰজা ঘৰলৈ আৰু ক্ৰমে ডা-ডাঙৰীয়াৰ ঘৰলৈ গৈ হুঁচৰি গাই আশীৰ্বাদ দিয়া প্ৰথা প্ৰচলন হয়। পিচলৈ গৈ এয়া চোতালে চোতালে হুঁচৰি গোৱাৰ ৰীতিত পৰিণত হয়গৈ।\n১৮২৬ চনৰ ইয়াণ্ডাবু সন্ধি অনুসৰি অসম বৃটিছৰ অধীনলৈ যোৱাৰ লগে লগে অসমৰ সামাজিক, অৰ্থনৈতিক, সাংস্কৃতিক সকলো দিশতে যুগান্তকাৰী পৰিৱৰ্তন হয়। পশ্চিমীয়া শিক্ষা আৰু ভিক্টোৰিয়ান-ইংৰাজ সভ্যতাৰ প্ৰভাৱে অসমৰ ৰাইজক নিজৰ থলুৱা কৃষ্টিৰ প্ৰতি উদাসীন কৰি তোলে। সেইসময়ৰ ভালেসংখ্যক উচ্চশিক্ষিত সমাজ সংস্কাৰক লোকে বিহুক ‘ইতৰ প্ৰাণীৰ নাচ গান’ বুলি আখ্যা দিয়ে। উক্ত সময়ত লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা, ৰজনীকান্ত বৰদলৈ প্ৰমূখ্যে অসমীয়া ভাষা সাহিত্যৰ পুৰোধা ব্যক্তিসকলে বিহুৰ সপক্ষে মাত মাতি বিহু বিলুপ্তিৰ গৰাহৰপৰা ৰক্ষা কৰিলে যদিও বিহুৰ ওপৰত ক্ষতিকৰ প্ৰভাৱ নপৰাকৈ নাথাকিল। গৰিষ্ঠ সংখ্যক শিক্ষিত অসমীয়াই বিহুত হেপাঁহ পলুৱাই আনন্দ কৰাৰ পৰিবৰ্তে এক সামাজিকভাৱে পালন কৰিবলগা ৰীতি বুলিহে মানিবলৈ ল’লে। এনে সময়তে বিহুত এক নতুন অধ্যায়ৰ সূচনা কৰি আৰম্ভ হ’ল মঞ্চ বিহু। অসমৰ বিভিন্ন ঠাইত পশ্চিমীয়া আৰ্হিৰ মঞ্চ তৈয়াৰ হোৱাৰ লগতে আন আন সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান ৰাইজৰ আগত প্ৰদৰ্শন কৰাৰ ধাৰাও প্ৰচলিত হ’ল। ১৯৪১ চনৰ এই সময়খিনিত পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে মহেশ্বৰ নেওগ আদি বিশিষ্ট ব্যক্তিৰ প্ৰচেষ্টাত শিৱসাগৰত মঞ্চ বিহু প্ৰদৰ্শন কৰা হয়। ১৯৫১ চনত ৰাধাগোবিন্দ বৰুৱাৰ পৃষ্ঠপোষকতাত গুৱাহাটীত বিহু সন্মিলনৰ আয়োজন কৰা হয়। মঞ্চ বিহুত বিহু প্ৰদৰ্শনতকৈয়ো বিভিন্ন প্ৰতিযোগীতাৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়া যায় আৰু এই বিহু মূলতঃ দৰ্শকক আমোদ দিবলৈ কৰা হয়। মঞ্চ বিহুৰ জনপ্ৰিয়তাৰ বাবে কালক্ৰমত প্ৰায় স্বতঃস্ফুৰ্তভাৱে গছৰ তলৰ বিহু বিলুপ্তপ্ৰায় হৈ পৰে। বৰ্তমান মঞ্চ বিহু তথা হুঁচৰি গাই ঘৰে ঘৰে আশীৰ্বাদ দিয়া, এই দুই ধৰণৰ বিহুৱেই অসমৰ সকলো প্ৰান্ততে উদযাপন কৰা দেখা যায়।\n“অতিকৈ চেনেহৰ মুগাৰে মহুৰা, তাতোকৈ চেনেহৰ মাকো\nতাতোকৈ চেনেহৰ বহাগৰ বিহুটি নাপাতি কেনেকৈ থাকো……”\nইয়াক যোজনা বুলি কোৱা হয়। বিহুনাচ আৰম্ভ হোৱাৰ আগতে যোজনা গোৱা হয়। যোজনাবোৰে ভিন্নক্ষেত্ৰত সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক তথ্যবোৰক প্ৰতীয়মান কৰে। বসন্তৰ আগমনত উদযাপন কৰা বহাগ বিহু অথবা ৰঙালী বিহু, অসমৰ প্ৰধান বিহু উৎসৱ। বসন্তৰ আগমনত প্ৰকৃতি নতুন ৰূপৰে জিলিকি উঠাৰ সময়ত চহা ৰাইজে জীৱন উপভোগ কৰিবলে আগবাঢ়ি আহে। ৰঙালী বিহু যৌৱনৰ উৎসৱ। ডেকা গাভৰুৱে ৰাতি বিহু পাতে, বিহুৰ মাজতে নিজৰ জীৱন সংগী বিচাৰি উলিয়ায়। কৃষি-সংস্কৃতিৰ আৰম্ভণিৰপৰাই এনেধৰণৰ উৎসৱ চলি আহিছে। যৌৱনৰ লগত খেতি মাটিৰ উৰ্বৰতাৰ সম্বন্ধ আছে বুলিও মানুহৰ এটা বিশ্বাস আছে। সেইবাবে হয়তো খেতি আৰম্ভ কৰাৰ আগে আগে পালন কৰা ৰঙালী বিহু কৃষিৰ লগত ওতঃপ্ৰোতভাৱে জড়িত। ৰঙালী বিহু একেৰাহে সাতদিন ধৰি উদযাপন কৰা হয়। চ’তৰ সংক্ৰান্তীৰ দিনাৰপৰা আৰম্ভ কৰি বহাগৰ ছয় তাৰিখলৈ সাত দিন ধৰি থাকে। প্ৰত্যেক দিনাৰ বিহুৰে এক সুকীয়া নাম আছে। ইয়াক সাত বিহু বুলি জনা যায়। চ’তৰ দোমাহীৰ দিনা গৰু বিহুৰপৰা আৰম্ভ হৈ ক্ৰমে মানুহ বিহু, হাত বিহু, চেনেহী বিহু, মাইকী বিহু, ৰঙালী বিহু আৰু শেষৰ দিনা চেৰা বিহুৰে বহাগ বিহু সামৰা হয়। ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উত্তৰ পাৰত তাৰে এটা দিন ‘গোঁসাই বিহু’ বুলিও পালন কৰা হয়।\nজাতীয় উৎসৱ বিহুৱে অসমীয়া সমাজৰ ঐক্য আৰু মিলা-প্ৰীতিৰ বান্ধোন অটুট ৰাখিছে৷ বিহুৰ সকলো কামেই সমূহীয়াভাৱে হোৱাৰ লগতে ই মানুহৰ মাজত ঐক্যভাৱ বৃদ্ধি কৰে। বিহুৰ জৰিয়তে মানুহৰ মাজত বয়ন শিল্প, খেল-ধেমালি আদিৰো উন্নতি সাধন হয়। বিহুৰ জৰিয়তে অসমীয়া জাতিয়ে এক নিজস্ব স্বকীয়তা বহন কৰি আহিছে। প্ৰতিজন অসমীয়াৰ বাপতিসাহোন উৎসৱ বিহুৰ সময়ত গোৱা পৰম্পৰাগতভাৱে চলি অহা গীতসমূহকে বিহুগীত বুলি কোৱা হয়। বৰ্তমান সময়ত বিহুগীত আৰু বিহুনাম দুয়োটাকে সমাৰ্থক শব্দ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। অসমীয়া জনজীৱনৰ লগত জড়িত সকলো বিষয়েই বিহুগীতত স্থান লাভ কৰিছে৷ মূলত পৰম্পৰাগত বিহু অনুষ্ঠানকেইটাৰ আধাৰতে বিহুনামবোৰ ৰচিত আৰু পৰিবেশীত হয়। এনে কিছু পৰম্পৰাগত বিহু অনুষ্ঠান হৈছে ৰাতিবিহু, দিনৰ ভাগত বৰ গছৰ তল, পথাৰ আৰু জুপজুপীয়া হাবিয়নিত মৰা গছতলৰ বিহু ওৰফে গাভৰু বিহু ওৰফে চেনেহী বিহু ওৰফে মাইকী বিহু ওৰফে জেং বিহু আৰু গৃহস্থৰ চোতালত মৰা হুঁচৰি।\nৰাতিবিহু আৰু গছতলৰ বিহুত বিহুনামৰ একো একোটা ফাকি ইফাকিৰ পিছত সিফাকিকৈ সকলোৱে গাইছিল। লগত বজোৱা হৈছিল টকা আৰু হাত চাপৰি। ৰাতিবিহুৰ প্ৰচলিত বিহুনাম গোৱা অন্য এটা ধৰণ আছিল যোৰানাম। একোফাকি বিহুনামৰ উত্তৰ হিচাপে তাৰ পিছৰ ফাকি বিহুনাম গোৱা হৈছিল। ৰাতিবিহু আৰু গছতলৰ বিহুৰ বিহুনামবিলাক ৰচিত হৈছিল দুলড়ী ছন্দৰ দুটা পংক্তিত৷ প্ৰায়বোৰ বিহুনামৰ ফাকিতে ব্যৱহৃত হৈছিল উপমাৰ, অৰ্থাৎ অতি পোনপটীয়াকৈ অথবা প্ৰত্যক্ষভাৱে নকৈ একোটা উপমাৰ আলমত একোটা ভাৱ একোফাকি নাম, গীতৰদ্বাৰা প্ৰকাশ কৰা হৈছিল৷\nবিহু পুৰুষ, মহিলা উভয়ে মিলিত হৈ কৰা এক সামুহিক লোকনৃত্য। পাৰম্পৰিক বিহুগীত আৰু বিভিন্ন লোকবাদ্যৰ সমাহাৰ হোৱা এই নৃত্য প্ৰদৰ্শনত ঢুলীয়াৰ ঢোলৰ চেওত মুগাৰ মেখেলা চাদৰ পিন্ধি টাকুৰি ঘূৰাদি ঘূৰি ঘূৰি নচা নাচনীসকলকে প্ৰধান আকৰ্ষণৰ কেন্দ্ৰ বুলিব পাৰি। বৃহত্তৰ অসমৰ জনগোষ্ঠীৰ বিবিধতা অনুযায়ী বিহু নৃত্য বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ বুলি কব পাৰি। যেনে দেউৰী বিহু, মৰান বিহু, মিচিং বিহু ইত্যাদি। নৃত্যমুদ্ৰাৰ কিছু বৈষম্যক বাদ দি সাধাৰণতে প্ৰচলিত প্ৰথা অনুযায়ী বসন্তৰ আগমনত ৰঙালী বিহুৰ সময়ত কৰা এই বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ বিহু নৃত্যসমূহৰ এটাই উদ্দেশ্য, উলহ মালহেৰে নৱবৰ্ষক আগমন জনোৱা। আহোমৰ দিনৰে পৰা অবিবাহিত যুৱতীসকলৰ মাজত প্ৰচলিত বিহুক জেং বিহু বুলি জনা যায়। উজনি অসমৰ কিছুমান ঠাইত এতিয়াও এই বিহু প্ৰচলিত। এই প্ৰথা মতে, অবিবাহিত যুৱতী সকলে বসন্ত ঋতুত তথা ৰঙালী বিহুত জাক পাতি গছৰ তলত ধৰিত্ৰীৰ উৰ্বৰতা কামনা কৰি আবেলি সময়ত নৃত্য গীতৰ অনুষ্ঠান কৰে। এই কথাই প্ৰমাণ কৰে এই গোষ্ঠীৰ মহিলা সকলৰ সেই সময়ত মহিলা হিচাবে স্বাধীনতা কিমান আছিল, যি সময়ত হিন্দু মহিলাৰ ঘৰৰ বাহিৰত নৃত্য গীত কৰাত কঠোৰ বাধা নিষেধ আছিল। গছৰ তলত মুকলি মনেৰে আনন্দ কৰি পতা বিহু বৰ্তমান পেচাদাৰী শিল্পীৰ মঞ্চৰ বিহু হৈছে।\nঅসমীয়া সমাজৰ বৈচিত্ৰময় পৰম্পৰা সমূহৰ ভিতৰত গৰু বিহুৰ দিনা ১০১ বিধ শাক একেলগে খোৱাও এক পৰম্পৰা আছে। সেইদিনা ১০১ বিধ শাক-পাচলি মিহলাই খালে গোটেই বছৰটোৰ বাবে বেমাৰ-আজাৰৰ পৰা ৰক্ষা পাব পাৰি বুলি এক বিশ্বাস আছে।\nআজিকালি সকলো প্ৰকাৰৰ শাক-পাচলি বিচাৰি পোৱা নাযায় যদিও কিছুমান এতিয়াও পোৱা যায়। সেইবোৰ হৈছে অমিতা ফুল,অমৰা ফুল, অশোক ফুল, আৰ ফুল, আমৰ মল, আনাৰসৰ কোঁহ, আলুগুটিৰ পাত, আদা পাত, আগেজলা, ওলকচু পাত, ওলকবি পাত, কঁঠালৰ মুচি, কেঁহেৰাজ শাক, কচু শাক, কুঁহিয়াৰ পাতৰ আগ, কুকুৰাঠেঙীয়া, কোৱাভাতুৰি, কেঞাবন, কাচিপকা, কাঁছকল পাত, কাঠআলু পাত, কৰ্দৈ পাত, কলমৌশাক, কুহিলা পাত, কলপচলা, কোমোৰা পাত, কেৰেলা পাত, খুতৰা শাক, গাখীৰতী, গাজৰ পাত, গৰুখিচ, চুকা শাক, চজিনা পাত, চালকুঁৱৰী আগ, চিৰতা পাত, চয়াবিন পাত, জিলমিল শাক, জেতুলীপকা পাত, জালুকপাত, জলকীয়া পাত, জবাফুল, জ্যেষ্ঠমধু পাত, জৱেত্ৰী, জাতিলাউ পাত, জিকা পাত, টিকনি বৰুৱা, টুপুৰী লতা, টেঙামৰা, টেঙেচি টেঙা, তিতাফুল, তিল পাত, তুলসী, তিঁয়হ পাত, থেকেৰা পাত, থেৰেজু পাত, দাংবদি, দোৰোণ শাক, সোণবৰীয়াল, দুপৰটেঙা, ধুন্দুলি পাত, ধতুৰা, ধনিয়া, ঢেকীয়াশাক, নৰসিংহ, নহৰু পাত, নেফাফু, নুনি পাত, নিলাজী বন, পিৰালি পালেং, পিঁয়াজ পাত, পদিনা, পিৰালি কুঁৱৰী, পটল পাত, পালেং, পুৰৈশাক, পনৌনৌৱা, পচতীয়া, পিপলী, ব্ৰাহ্মীশাক, বিলাহী পাত, বন্ধাকবি, বনজালুক, বেতগাজ পাত, বেঙেনা পাত, বৰথেকেৰা পাত, বিহলঙনি, বকফুল, বৰমানিমুনি, বৰবৰীয়াল, বৃন্দাবন, বৰ্হমথুৰি, বিশল্যকৰণি, ভেদাইলতা, ভাঙৰ আগ, ভৃঙ্গৰাজ, ভেকুৰি তিতা, ভেতফুল, মাটিকাঁদুৰি, সৰু মানিমুনি, মহানিম, মছন্দৰী, মানধনিয়া, মৰলীয়া পাত, মৰিচা, মেথিশাক, মেটেকা, মৰাপাট, মধুৰী আম পাত, মধুসোলেং, মূলাশাক, ৰঙালাউ আগ, লফাশাক, লাইজাবৰী, লাইশাক, শেৱালি ফুল, সৰিয়হ শাক, শুকলতি, হাতীখুতৰা আৰু হেলচী শাক। এই শাকবোৰৰ সকলোবোৰ পোৱা সম্ভৱ নহ’লেও বহুতে ইয়াৰে সাতবিধ শাক আনি ব্যঞ্জন কৰি খায়। সেইবাবেই ইয়াক বহুতে সাতশাকী বুলিও কয়। কিছুমানৰ মতে ব‘হাগ বিহুৰ সাতদিনৰ দিনাহে এইবোৰ শাক খাব লাগে বাবে ইয়াক সাতশাকী বুলি কোৱা হয়।\nবিহুৰ ক্ষেত্ৰত সাজ পোচাকৰ গুৰুত্ব অপৰিসীম। বিহুৰ সাজ পোচাকবোৰে পৰিপূৰ্ণ অসমীয়া কৃষ্টি আৰু আত্মনিৰ্ভৰশীলতাৰ পৰিচয় দিয়ে। অসমত থলুৱাভাৱে উৎপাদন হোৱা ৰেচম বিশেষকৈ মুগা সুতা বিহুৰ এক অপৰিহাৰ্য অংগ ৷ বিহুত নাচনীয়ে মুগাৰ সাজ পৰিধান কৰে আৰু ঢুলীয়াসকলে কপাহী চুৰীয়া পৰিধান কৰে। অলংকাৰৰ ক্ষেত্ৰত নাচনীসকলে ডিঙিত জোনবিৰি, ঢ়োলবিৰি, জাপিপতীয়া অলংকাৰ পিন্ধে। হাতত গামখাৰু আৰু কাণত কেৰুমণি থুৰীয়া পিন্ধে। আজিকালি মহিলাসকলে মুগাৰ সলনি টচৰ মেখেলা-চাদৰ পিন্ধাও দেখা যায়। নাচনীয়ে খোপাত কপৌ ফুল আৰু হাতত জেতুকাৰ প্ৰলেপ লগায়। ওঠত বৰ্হমথুৰিৰ পাতেৰে ৰঙীন বোল দিয়ে।\nএয়াই বহাগ! আমাৰ আশাৰ, আমাৰ হেপাহৰ।\nষাঠি হাজাৰ থলুৱা গামোচা বিক্ৰীৰ লক্ষ্যৰে টিহুত প্ৰাক বোহাগী বস্ত্ৰ মেলা আৰম্ভ\n৫৮ কোটি টকাৰ টেণ্ডাৰ মুকলি মন্ত্ৰী কেশৱ মহন্তৰ\nঅস্তিত্বৰ সংকটত অসম গৌৰৱ এশিঙীয়া গঁড়, কাজিৰঙাত পুনৰ গড়ঁ হত্যা\nশীতত সুস্থ হৈ থাকিবলৈ কি কৰিব?\nচাঞ্চল্যকৰ! সীমান্তৰে কেনেকৈ পাৰ হয় গৰু আৰু মানুহ