আহলে ছুন্নাত ওৱাল জামাআতৰ আক্বিদা - IslamHouse.com\nআহলে ছুন্নাত ওৱাল জামাআতৰ আক্বিদা ()\nআল্লাহ তা‘আলা তেওঁৰ ৰাছুল মুহাম্মদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামক হিদায়ত আৰু প্ৰকৃত দ্বীনৰ সৈতে গোটেই বিশ্ববাসীৰ বাবে ৰহমত আৰু আমলকাৰী সকলৰ বাবে মহান আদৰ্শ হিচাপে আৰু সকলো বান্দাহৰ প্ৰতি প্রমাণ স্থাপনকাৰী হিচাপে প্ৰেৰণ কৰিছে।\nআল্লাহ তা‘আলা, ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লাম আৰু তেওঁৰ ওপৰত যি কিতাব আৰু হিকমত অৱতীৰ্ণ কৰিছে তাৰ দ্বাৰা এনে ধৰণৰ সকলো বিষয় বৰ্ণনা কৰি দিছে য’ত নিহিত আছে বান্দাহৰ অপৰিসীম কল্যাণ। আৰু তাত আছে দ্বীন আৰু দুনিয়াৰ সৰ্বাৱস্থাতে ছহীহ আকীদাৰ ওপৰত দৃঢ়তা আৰু স্হিতিশীলতা, নিৰ্ভেজাল কৰ্ম, উন্নত চৰিত্র আৰু মহৎ শিষ্টাচাৰ লাভৰ অমূল্য উৎস। সেয়ে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লাম তেওঁৰ উম্মতক এনে এক সুস্পষ্ট আদৰ্শৰ ওপৰত এৰি থৈ গৈছে যাৰ ৰাতিও দিনৰ দৰে উজ্জল। এই আদৰ্শৰ পৰা কেৱল সেই ব্যক্তিই বিভ্ৰান্ত হ’ব যিয়ে নিজেই ধ্বংস হ’ব বিছাৰে।\nআল্লাহ তা‘আলাৰ অপৰিসীম প্রশংসা এই বাবে যে, আমি তেওঁলোকৰে খোজ অনুসৰণ কৰি আগবাঢ়িছোঁ। তেওঁলোকৰ কোৰআন আৰু ছুন্নত সমৰ্থিত পোন পথৰ জৰিয়তে আমি সঠিক পথ-নিৰ্দেশনা লাভ কৰিছোঁ। আল্লাহৰ আপৰিসীম নিয়ামতৰ কৃতজ্ঞতা জ্ঞাপনৰ উদ্দেশ্যে আৰু প্রতিজন মুমিনৰ বাবে যি পথ অৱলম্বন কৰা অপৰিহাৰ্য বৰ্ণনা কৰাৰ বাবে আমাৰ এই নিবেদন।\nআৰু আমি আল্লাহ তা‘আলাৰ ওচৰত প্রাৰ্থনা কৰিছোঁ, তেওঁ যেন আমাক আৰু আমাৰ মুছলিম ভাতৃসকলক প্রতিষ্ঠিত কৰাৰ লগতে দুনিয়া আৰু আখিৰাতৰ জীৱনত দৃঢ়তা আৰু স্থিতিশীলতা দান কৰে। আৰু আমাক যেন তেওঁৰ অনুগ্ৰহ প্ৰদান কৰে। প্ৰকৃততে তেওঁৱেই হৈছে প্ৰদানকাৰী।\nবিষয়টোৰ গুৰুত্ব আৰু মানুহৰ মাজত এই বিষয়ে বিভিন্ন মত-পাৰ্থক্যৰ কাৰণে অতি সংক্ষেপে আমাৰ আক্বীদা বা আহলে ছুন্নত ওৱাল জামা‘আতৰ আক্বীদাৰ ওপৰত এষাৰ লিখিবলৈ প্ৰয়াস কৰিছোঁ। আৰু সেয়া হৈছে: আল্লাহ তা‘আলাৰ প্ৰতি তেওঁৰ ফিৰিস্তা সকলৰ প্ৰতি, ঐশী পুথিসমূহৰ প্ৰতি, তেওঁৰ ৰাছুল সকলৰ প্ৰতি, আৰু ভাগ্যৰ মঙ্গল-অমঙ্গলৰ প্ৰতি বিশ্বাস স্হাপন কৰা।\nআমাৰ আক্বীদা হৈছে: আল্লাহ তা‘আলা, তেওঁৰ সকলো ফিৰিস্তা, ঐশী পুথি সমূহ, ৰাছুল সকল, পৰকাল, আৰু ভাগ্যৰ মঙ্গল-অমঙ্গলৰ প্রতি দৃঢ় বিশ্বাস পোষণ কৰা।\nআমি আল্লাহ তা‘আলাৰ ৰুবুবিয়্যাতত বা প্ৰভূত্বত বিশ্বাস পোষণ কৰোঁ। অৰ্থাৎ, তেওঁৱেই ৰব; খালিক [সৃষ্টিকৰ্তা] বাদশ্বাহ, সকলো কামৰ মহানিয়ন্ত্রক।\nআমি আল্লাহ তা‘আলাৰ উলুহিয়্যাতত ঈমান পোষণ কৰোঁ। ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে, তেৱেঁই সত্য ইলাহ। তেওঁ ব্যতীত সকলো উপাস্য বাতিল আৰু অসত্য।\nআমি আল্লাহ তা‘আলাৰ সকলো পৱিত্র নাম আৰু ছিফাতৰ ওপৰত বিশ্বাস পোষণ কৰোঁ। অৰ্থাৎ তেওঁৰ বহুতো পৱিত্র নাম আৰু উন্নত ও পৰিপূৰ্ণ ছিফাত বা গুণাৱলী আছে।\nআৰু আমি বিশ্বাস পোষন কৰোঁ আল্লাহ তা‘আলাৰ ওৱাহদানিয়্যাতত বা একত্ববাদত। ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে তেওঁৰ ৰুবুবিয়্যাত, উলুহিয়্যাত আৰু তেওঁৰ যিমান পৱিত্র নাম আৰু ছিফাত আছে তাত কোনো অংশীদাৰ নাই।\nআল্লাহ তা‘আলা কৈছে:\n[আল্লাহ] “আকাশ আৰু পৃথিৱী আৰু এই দু’টাৰ মাজত যি আছে সেই সকলোৰে তেওঁ ৰব (প্ৰভূ)। এতেকে তুমি তেওঁৰেই ইবাদত কৰা আৰু ইবাদতৰ ক্ষেত্ৰত ধৈৰ্যৰ মাধ্যমত অবিচল থকা। তেওঁৰ সমতুল্য কোনো সত্তা আছে বুলি তুমি জানানে?” [ছুৰা মাৰিয়ম: ৬৫]।\n﴿ٱللَّهُ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ٱلۡحَيُّ ٱلۡقَيُّومُۚ لَا تَأۡخُذُهُۥ سِنَةٞ وَلَا نَوۡمٞۚ لَّهُۥ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِۗ مَن ذَا ٱلَّذِي يَشۡفَعُ عِندَهُۥٓ إِلَّا بِإِذۡنِهِۦۚ يَعۡلَمُ مَا بَيۡنَ أَيۡدِيهِمۡ وَمَا خَلۡفَهُمۡۖ وَلَا يُحِيطُونَ بِشَيۡءٖ مِّنۡ عِلۡمِهِۦٓ إِلَّا بِمَا شَآءَۚ وَسِعَ كُرۡسِيُّهُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَۖ وَلَا يَ‍ُٔودُهُۥ حِفۡظُهُمَاۚ وَهُوَ ٱلۡعَلِيُّ ٱلۡعَظِيمُ ٢٥٥﴾ [البقرة:255]\n“আল্লাহ সেইজনেই, যিজনৰ বাহিৰে আন কোনো সত্য উপাস্য নাই। তেওঁ চিৰজীৱী আৰু চিৰ বিৰাজমান শাশ্বত সত্তা, তেওঁক টোপনি আৰু কলাঘূমটি একোৱে নধৰে। আকাশ আৰু পৃথিৱীত যি আছে সকলো তেওঁৰেই। আল্লাহৰ দৰবাৰত বিনানুমতিত ওকালতি কৰিব পৰা কোন আছে?মানুহৰ সন্মুখত যিবোৰ আছে আৰু যিবোৰ সিহঁতৰ অগোচৰ, সেই সকলোবোৰ আল্লাহে জানে। তেওঁৰ জ্ঞান ভাণ্ডাৰৰ কোনো কথাই সিহঁতে আয়ত্তাধীন কৰিব নোৱাৰে। অৱশ্যে কোনো বিষয়ে তেওঁ নিজেই কাৰোবাক জনাব বিচাৰে (সেয়া সুকিয়া কথা)। তেওঁৰ কুৰছী সমগ্র আকাশ আৰু পৃথিৱীক আৱৰী আছে। (আকাশ আৰু পৃথিৱী) উভয়ৰ ৰক্ষণাবেক্ষণে তেওঁক কেতিয়াও ক্লান্ত কৰিব নোৱাৰে। তেওঁ সৰ্বোচ্চ অতি মহান”। [ছুৰা আল-বাকাৰাহ: ২৫৫]\n“ আল্লাহ সেইজন, যাৰ বাহিৰে আন কোনো সত্য উপাস্য নাই। গোপন আৰু প্রকাশ্য সকলো তেওঁ জানে। তেওঁ ৰহমান (পৰম কৰুণাময়) আৰু ৰহীম (পৰম দয়ালু)। তেৱেঁই আল্লাহ, যাৰ বাহিৰে আন কোনো সত্য উপাস্য নাই। বাদশ্বাহ (গৰাকী)। অতি পৱিত্র। শান্তিৰ ধাৰক। নিৰাপত্তাৰ আঁধাৰ। ৰক্ষণাবেক্ষণকাৰী। তেওঁ পৰাক্রমশালী, সর্বজয়ী, মহাশক্তিধৰ আৰু নিজ মহত্ব গ্রহণকাৰী। মুশ্বৰিক সকলৰ শ্বিৰ্কৰ পৰা আল্লাহ সম্পূৰ্ণ পৱিত্র। তেৱেঁই আল্লাহ যিজন সৃষ্টিকৰ্তা, পৰিকল্পনাকাৰী, আকাৰ আকৃতি ৰচনাকাৰী। তেওঁৰ বহুতো সুন্দৰ আৰু ধুনিয়া নাম আছে। আকাশ আৰু পৃথিৱীত যি আছে সকলোৱে তেওঁৰ প্ৰশংসা কৰে। তেওঁ অতি পৰাক্রমশালী, প্রজ্ঞাময়।” [হাছৰ : ২২-২৪]\n“তেওঁ যি ইচ্ছা সেইটোৱে সৃষ্টি কৰে। যাক ইচ্ছা কৰে কন্যা-সন্তান প্ৰদান কৰে, যাক ইচ্ছা কৰে পুত্র-সন্তান প্ৰদান কৰে। আকৌ যাক ইচ্ছা কৰে পুত্র-কন্যা উভয় সন্তানেই দান কৰে। আৰু যাক ইচ্ছা বন্ধ্যা কৰি দিয়ে। তেওঁ সৰ্বজ্ঞানী আৰু সকলো বিষয়ে ক্ষমতাবান।” [শুৰা : ৪৯-৫০]\n“একোৱে তেওঁৰ লগত ৰিজনি নাখাটে। তেওঁ সৰ্বশ্ৰোতা সৰ্বদ্ৰষ্টা। আকাশমণ্ডল আৰু পৃথিৱীৰ (সকলো ধনভাণ্ডাৰৰ) চাবি তেওঁৰ ওচৰতেই। তেওঁ যাক ইচ্ছা কৰে প্রচুৰ জীৱিকা দান কৰে, আৰু যাক ইচ্ছা কৰে সীমিত প্ৰদান কৰে। তেওঁ সকলো বিষয়ে শ্ৰেষ্ট জ্ঞানী।” [শুৰা : ১১-১২]\n“পৃথিৱীত বিচৰণকাৰী এনে কোনো জীৱ নাই, যাৰ জীৱিকা ব্যৱস্থা আল্লাহৰ ওপৰত নহয় আৰু তেওঁ সিহঁতৰ স্থায়ী অস্থায়ী ঠিকনা সম্পৰ্কে অৱহিত। এইবোৰ এক সুস্পষ্ট কিতাপত লিপিবদ্ধ আছে।” [হুদ : ৬]\n“অদৃশ্যৰ সকলো চাবিকাঠি তেওঁৰ ওচৰতেই। তেওঁৰ বাহিৰে আন কোনোৱে সেয়া নাজানে। স্থল আৰু জল ভাগত যি আছে সেই সকলো তেওঁ জানে। গছৰ এনে কোনো পাত নাই যিটো সৰি পৰে আৰু তেওঁ নাজানে। আৰু নাই কোনো শস্য-কণাও মাটিৰ অন্ধকাৰত আৰু নাই কোনো সতেজ বস্তু অথবা শুকান বস্তু (যিটো তেওঁ নাজানে। এই সকলোবোৰ) কিন্তু (লিপিবদ্ধ) আছে সুস্পষ্ট কিতাবত।” [আন‘আম : ৫৯]\n“কিয়ামতৰ সঠিক জ্ঞান আল্লাহৰ ওচৰতেই। তেৱেঁই বৰষূণ বৰ্ষায়। তেৱেঁই জানে গৰ্ভত কি আছে। কোনোৱে নাজানে অহা কালি তেওঁ কি উপাৰ্জন কৰিব। আৰু কোনোৱে নাজানে কোন ঠাইত তাৰ মৃত্যু হব। নিশ্চয় আল্লাহ সকলো বিষয়ে জানে আৰু সৰ্ব বিষয়ে অৱগত।” [লোকমান : ৩৪]\nআমি আৰু বিশ্বাস কৰোঁ যে, আল্লাহ তা‘আলা নিজ ইচ্ছানুযায়ী কথা কয়, যেতিয়া বিচাৰে আৰু যেনেকৈ বিচাৰে।\n“আৰু আল্লাহে মূছাৰ লগত পাতিছিল কথা-বতৰা।” [নিছা : ১৬৪]\n“আৰু যেতিয়া মূছা আমাৰ নিৰ্দিষ্ট সময়ত আহি পালে আৰু তেওঁৰ প্ৰভূৱে তেওঁৰ লগত কথা পাতিলে”। [আ‘ৰাফ : ১৪৩]\n“আমি মূছাক তুৰ [পৰ্বত]ৰ সোঁ ফালৰ পৰা মাত দিলোঁ আৰু গোপন কথা বাৰ্তাৰ দ্বাৰা তেওঁক নৈকট্য প্ৰদান কৰিলোঁ।” [মৰিয়ম: ৫২]\n“কোৱা-সাগৰ সমূহ যদি মোৰ প্ৰভূৰ কথাসমূহ লিখাৰ বাবে চিঁয়াহী হলেহেঁতেন তেনেহলে মোৰ প্ৰভূৰ কথা শেষ হোৱাৰ আগতেই চিঁয়াহী শেষ হলেহেঁতেন।” [কাহ্‌ফ : ১০৯]\n“পৃথিৱীত যিমান গছ আছে, সেই সকলো যদি কলম হলেহেঁতেন, আৰু সাগৰ লগতে আৰু সাতখন সাগৰে ইয়াক চিঁয়াহী সৰবৰাহ কৰিলেহেঁতেন, তথাপিও আল্লাহৰ কথাবোৰ শেষ নহব। নিশ্চয় আল্লাহ পৰাক্রমশালী, প্রজ্ঞাময়।” [লোকমান: ২৭]\nআমি বিশ্বাস কৰোঁ যে, সিদ্ধান্ত বা কোনো খবৰ প্ৰদানৰ ক্ষেত্ৰত আল্লাহৰ কথাই হৈছে আটাইতকৈ বেছি সত্য ও সঠিক আৰু পূৰ্ণতাৰ দাবিদাৰ। হুকুম আহকাম (আদেশ নিৰ্দেশ)ৰ ক্ষেত্রত আটাইতকৈ বেছি ন্যায়ভিত্তিক আৰু ইনছাফপূৰ্ণ। বৰ্ণনাৰ ফালেৰে আটাইতকৈ বেছি সুন্দৰ। আল্লাহ তা‘আলা কৈছে:\n“তোমাৰ প্ৰভূৰ কথা সত্যতা আৰু ন্যায়ৰ ফালেৰে পূৰ্ণতা লাভ কৰিছে।” [আন‘আম : ১১৫]\n“প্ৰকৃততে আল্লাহৰ কথাতকৈ অধিক সত্য কথা আৰু কাৰ হ’ব পাৰে?” [নিছা : ৮৭]\nআমি আৰু বিশ্বাস কৰোঁ যে, কোৰআনে কাৰীম হৈছে আল্লাহ তা‘আলাৰ পৱিত্র বাণী(কালাম)। ইয়াত তেওঁ সত্য কথা কৈছে আৰু জিব্ৰীল [আলাইহিছ ছালাম]ক সেইটো অৰ্পণ কৰিছে। আৰু জিব্ৰীল [আলাইহিছ ছালাম] সেই অৰ্পিত কথাসমূহ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ অন্তৰত অৱতীৰ্ণ কৰিছে।\n“(হে মুহাম্মাদ! ইহঁতক) কোৱা, ইয়াক (কোৰআনক) ‘ৰুহুল কুদুছ’ [জিব্ৰীল] যথাযথভাৱে তোমাৰ প্ৰভূৰ পৰা ক্রমাগতভাৱে নাযিল কৰিছে।” [নাহল : ১০২]\n“এই [কোৰআন] আল্লাহ ৰাব্বুল আলামীনৰ তৰফৰ পৰা অৱতীৰ্ণ হৈছে। ইয়াকলৈ আমানতদাৰ ‘ৰুহ’ তোমাৰ অন্তৰত অৱতৰণ কৰিছে। যাতে তুমি সতৰ্ককাৰীসকলৰ অন্তৰ্ভূক্ত হ’ব পাৰা। স্পষ্ট আৰবী ভাষাত” [শু‘আৰা : ১৯২-১৯৫]\nআমি আৰু বিশ্বাস কৰোঁ যে, আল্লাহ তা‘আলা নিজ “জাত আৰু ছিফাত” [সত্তা আৰু গুণাৱলী]ৰ সৈতে সমগ্র সৃষ্টিৰ ওপৰত আছে।\nএই বিষয়ে আল্লাহ তা‘আলা কৈছে:\n“আৰু তেওঁ সৰ্বোচ্চ ও মহান সত্তা।” [বাকাৰা ; ২৫৫]\n“তেওঁ তেওঁৰ বান্দাহসকলৰ ওপৰত পৰম ক্ষমতাশীল।আৰু তেওঁ চিৰজ্ঞানী সৰ্ব বিষয়ে অৱগত।” [আন‘আম: ১৮]\n“তেওঁ আকাশ আৰু পৃথিৱী ছয় দিনত সৃষ্টি কৰিছে। তাৰ পিছত মহা সিংহাসনত বিৰাজমান হৈছে। তেওঁ যাৱতীয় বিষয়াদি নিয়ন্ত্রণ কৰে।” [ইউনুছ: ৩]\nআল্লাহ তা‘আলা মহাসিংহাসনত বিৰাজমান হোৱাৰ অৰ্থ হৈছে তেওঁ তাৰ ওপৰত স্ব-সত্তায় বিশেষভাৱে বিৰাজমান। যেনেকৈ তেওঁৰ মহত্ব আৰু মহিমাৰ বাবে শোভনীয় ঠিক তেনেকৈ তেওঁ বিৰাজমান। ইয়াৰ অৱস্থা, ধৰণ, গঠন, ৰূপৰেখা আল্লাহ বাহিৰে আন কোনোৱে নাজানে।\nআমি বিশ্বাস কৰোঁ যে, আল্লাহ তা‘আলা তেওঁৰ সৃষ্টিৰ লগত, যদিও প্ৰকৃততে তেওঁ নিজ সিংহাসনৰ ওপৰত। ( লগত থকাৰ অৰ্থ এইটো নহয় যে, তেওঁ সিহঁতৰ লগত লাগি আছে বা মিহলি আছে বৰং তেওঁ আৰছত বিৰাজমান।) তেওঁ সৃষ্টিৰ সকলো অৱস্থা সম্পৰ্কে জ্ঞাত। তেওঁ সিহঁতৰ কথা শুনে। সিহঁতৰ কাৰ্যকলাপ দেখে। সিহঁতৰ কাৰ্যক্রম পৰিচালনা কৰে। দুখিয়াক জীৱিকা দান কৰে। নি:স্ব আৰু অভাৱী ব্যক্তিৰ অভাৱ পূৰণ কৰে। যাক ইচ্ছা ৰাজত্ব প্ৰদান কৰে। আৰু যাক ইচ্ছা ৰাজত্বৰ পৰা বহিস্কাৰ কৰে। আৰু যাক ইচ্ছা সম্মানিত কৰে। আৰু যাক ইচ্ছা অপমাণিত কৰে। তেওঁৰ হাততেই সকলো কল্যাণ নিহিত। সকলো বস্তুৰ ওপৰতেই তেওঁ ক্ষমতাবান। যাৰ ইমান মৰ্যাদা, তেওঁ নিশ্চয় তেওঁৰ সৃষ্টিৰ লগত আছে। যদিও তেওঁ প্রকৃতপক্ষত সৃষ্টিৰ ওপৰত আৰছৰ ওপৰত বিৰাজমান।\n“কোনো বস্তু তেওঁৰ লগত ৰিজনি নাখাটে। তেওঁ সৰ্বশ্ৰোতা সৰ্বদ্ৰষ্টা।” [শুৰা : ১১]\nজাহমীয়্যা সম্প্ৰদায়ৰ হুলুলিয়া আৰু আন আন সম্প্রদায়ৰ দৰে আমি এই কথা নকওঁ যে, আল্লাহ তা‘আলা তেওঁৰ সৃষ্টিৰ লগত এই পৃথিৱীত বিৰাজ কৰি আছে।\nআমি আৰু বিশ্বাস কৰোঁ, যিটো ৰাছুলুল্লাহ ছাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লাম আল্লাহ তা‘আলা সম্পৰ্কে আমাক খবৰ বা তথ্য জনাইছে যে, আল্লাহ তা‘আলা প্রত্যেক ৰাতিৰ এক তৃতীয়াংশ বাকী থাকোঁতে পৃথিৱীৰ আকাশত অৱতৰণ কৰে।আৰু [পৃথিৱী বাসীক উদ্দেশ্য কৰি] কয়:\nআমি বিশ্বাস কৰোঁ যে, আল্লাহ তা‘আলা নিৰ্ধাৰিত দিনত অৰ্থাৎ শেষ বিচাৰৰ দিনা বান্দাহসকলৰ মাজত বিচাৰ-ফয়চালা কৰাৰ বাবে আগমন কৰিব।\n“কেতিয়াও নহয়, পৃথিৱীক যেতিয়া চুৰ্ণ-বিচুৰ্ণ কৰি দিয়া হ’ব আৰু তোমাৰ ৰব আগমন কৰিব, আৰু ফিৰিস্তাসকল শাৰীবদ্ধ অৱস্থাত থাকিব, জাহান্নামক সেইদিনা হাজিৰ কৰা হ’ব। সেইদিনা মানুহে স্মৰণ কৰিব। কিন্তু এই স্মৰণ তাৰ কোন কামত সহায় কৰিব?।” [ফজৰ : ২১ -২৩]\nআমি আৰু বিশ্বাস কৰোঁ যে, আল্লাহ তা‘আলা\n“[আল্লাহ] যিটো ইচ্ছা কৰে সেইটো সম্পন্ন কৰে।” [বুৰুজ: ১৬]\nআমি আৰু বিশ্বাস কৰোঁ যে, আল্লাহ তা‘আলাৰ ইচ্ছা দুই প্ৰকাৰ: ১। কাউনিয়্যাহ ২। শ্বাৰইয়্যাহ\n১। কাউনিয়্যাহ : এই ধৰণৰ ইচ্ছাৰ দ্বাৰা আল্লাহ তা‘আলাৰ ইচ্ছাকৃত বস্তুটো সম্পন্ন হয়। কিন্তু বস্তুটো আল্লাহৰ ওচৰত পছন্দনীয় হোৱাটো জৰুৰী নহয়। আৰু ইয়াৰ দ্বাৰাই আল্লাহৰ ‘মাশ্বিয়াত’ বা ইচ্ছা বুজোৱা হয়। যেনে আল্লাহ তা‘আলা কৈছে:\n“আল্লাহে ইচ্ছা কৰিলে সিহঁত পৰস্পৰে কাজিয়া কৰিব নোৱাৰিলেহেঁতেন -কিন্তু আল্লাহে যিটো ইচ্ছা কৰে সেইটোৱেই কৰে।” [বাকাৰা : ২৫৩]\n২। শ্বাৰইয়্যাহ : এই ধৰণৰ ইচ্ছাৰ দ্বাৰা আল্লাহৰ ইচ্ছাকৃত বস্তুটো সম্পন্ন হোৱা অপৰিহাৰ্য নহয়। কিন্তু এই ক্ষেত্রত ইচ্ছাকৃত বস্তুটো বা বিষয়টো তেওঁৰ পছন্দনীয় হ’ব লাগিব। যেনে আল্লাহ তা‘আলা কৈছে:\n“আল্লাহে তোমালোকক ক্ষমা কৰিব বিচাৰে।” [নিছা : ২৭]\nআমি আৰু বিশ্বাস কৰোঁ যে, আল্লাহ তা‘আলাৰ কাউনী আৰু শ্বৰঈ উভয় ইচ্ছা তেওঁৰ হিকমতৰ অধীন। আল্লাহ তা‘আলা নিজ কাউনী ইচ্ছানুযায়ী যি ফয়চালা কৰে অথবা শ্বৰঈ ইচ্ছানুযায়ী বান্দাহ [মাখলুকে] যি ইবাদত কৰে উভয় ক্ষেত্রতেই তেওঁৰ হিকমত নিহিত আছে। যদিও এই ক্ষেত্ৰত আল্লাহৰ হিকমতৰ কিবা আমি বুজিবলৈ সক্ষম হওঁ বা নহওঁ অথবা আমাৰ বিবেক-বুদ্ধি এই ক্ষেত্রত অক্ষম হলেও বিশ্বাস স্থাপন কৰা অপৰিহাৰ্য।\n“আল্লাহ আটাইতকৈ ডাঙৰ হাকীম নহয়নে?” [তীন: ৮]\n“যিহঁত আল্লাহৰ প্রতি দৃঢ় বিশ্বাসী সিহঁতৰ ওচৰত আল্লাহতকৈ উত্তম আদেশৰ অধীকাৰী আৰু কোন হ’ব পাৰে?” [মায়েদা: ৫০]\nআমি আৰু বিশ্বাস কৰোঁ যে, আল্লাহ তা‘আলা তেওঁৰ অলিসকলক ভালপায়। সিহঁতেও আল্লাহক ভালপায়।\n“(হে নবী!) কোৱা, যদি তোমালোকে আল্লাহক ভালপোৱা, তেন্তে তোমালোকে মোৰ অনুসৰণ কৰা। তেনেহলে আল্লাহে তোমালোকক ভাল পাব।” [আল ইমৰান : ৩১]\n“আল্লাহে ধৈৰ্যশীল লোকক ভাল পায়।” [আল ইমৰান: ১৪৬]\n“তোমালোকে ইনছাফ(ন্যায়) কৰা। আল্লাহে ন্যায়পৰায়নকাৰী লোকসকলক (ইনছাফকাৰী সকলক) ভাল পায়” [হুজুৰাত : ৯]\n“তোমালোক ভাল কাম কৰা। নিশ্চয় আল্লাহে মুহছিন বান্দা সকলক (মঙ্গলকাৰীক) ভাল পায়।” [বাকাৰা : ১৯৫]\nআমি আৰু বিশ্বাস কৰোঁ যে, আল্লাহ তা‘আলা যিবোৰ আমল আৰু কথাৰ নিৰ্দেশ দিছে তেওঁ সেইবোৰ পছন্দ কৰে; আৰু সেই সমূহ বস্তু তেওঁ নিষেধ কৰিছে যিবোৰক তেওঁ অপছন্দ কৰে ।\n“তোমালোকে যদি কুফৰী কৰা তেনেহলে [জানি থোৱা] আল্লাহ তোমালোকৰ মুখাপেক্ষী নহয়। তেওঁ তাৰ বান্দাহ সকলৰ বাবে কুফৰী পছন্দ নকৰে। আৰু যদি তোমালোক কৃতজ্ঞতা প্ৰকাশ কৰা তেওঁ তোমালোকৰ বাবে এইটো (কৃতজ্ঞতা) পছন্দ কৰে।” [যুমাৰ : ৭]\n“ কিন্তু সিহঁতৰ সংকল্পবদ্ধ হোৱাটোৱে আল্লাহৰ পছন্দ নাছিল। সেই কাৰণে সিহঁতক তেওঁ আঁতৰাই ৰাখিছে আৰু সিহঁতক কোৱা হ’ল, ‘বহি থকা লোকসকলৰ লগত বহি থকা।” [তাওবা: ৪৬]\n“সিহঁতৰ প্রতি আল্লাহ তা‘আলা সন্তুষ্ট আৰু সিহঁতেও আল্লাহৰ প্রতি সন্তুষ্ট। এই সন্তুষ্টি কেৱল তাৰ বাবেই যিয়ে নিজ ৰবক (প্ৰভূক) ভয় কৰে।” [বাইয়্যিনাহ : ৮]\nআমি আৰু বিশ্বাস কৰোঁ যে, আল্লাহ তা‘আলা কাফিৰ আৰু আন আন এনে লোকসকলৰ ওপৰত গযব (ক্ৰোধ) নাযিল কৰে যিহঁত গযবৰ উপযুক্ত।\n“যিহঁত আল্লাহ সম্পৰ্কে বেয়া ধাৰণা পোষণ কৰে, সিহঁত নিজেই বেয়া সীমাত পৰি আছে। সিহঁতৰ প্ৰতি আল্লাহে ক্ৰুদ্ধ হৈছে।” [ফাতহ: ৬]\n“কিন্তু যিহঁতে মনৰ সন্তোষ সহকাৰে কুফৰী কৰে সিহঁতৰ ওপৰতেই আল্লাহৰ গযব। এনেলোকৰ বাবে আছে বেদনাদায়ক শাস্তি” [নাহল : ১০৬]\nআমি আৰু বিশ্বাস কৰোঁ যে, আল্লাহ তা‘আলাৰ চেহাৰা আছে যিটো “জালাল আৰু ইকৰাম” অৰ্থাৎ মহিমাময় আৰু মহানুভৱ গুণ বিশিষ্ট।\n“আৰু কেৱলমাত্র তোমাৰ প্ৰভূৰ মহিমাময় আৰু মহানুভৱ চেহাৰাটোৱে অৱশিষ্ট থাকিব।” [ৰহমান : ২৭]\nআমি আৰু বিশ্বাস কৰোঁ যে, আল্লাহ তা‘আলাৰ সন্মানিত আৰু উম্মুক্ত দুটা হাত আছে।\n“আল্লাহৰ হাত পূৰ্ণ প্ৰসাৰিত আৰু উন্মুক্ত। তেওঁ যেনে ইচ্ছা তেনেই খৰচ কৰে।” [মায়িদা : ৬৪]\n“এওঁলোকে আল্লাহৰ সন্মান যেনেকৈ কৰিব লাগে তেনেকৈ নকৰিলে, অথচ কিয়ামতৰ দিনা গোটেই পৃথিৱী তেওঁৰ মুঠৰ মাজত থাকিব। আৰু আকাশ সমূহ তেওঁৰ সোঁ হাতত মেৰিয়াই থাকিব। মু্শ্বৰিক সকলৰ শ্বিৰ্কৰপৰা তেওঁ সম্পূৰ্ণ পৱিত্ৰ।” [যুমাৰ: ৬৭]\nআমি আৰু বিশ্বাস কৰোঁ যে, আল্লাহ তা‘আলাৰ দুটা প্রকৃত চকু আছে। প্রমাণঃ আল্লাহ তা‘আলা কৈছে:\n“আমাৰ চকুৰ আগত আমাৰ নিৰ্দেশ মোতাবিক তুমি জাহাজ তৈয়াৰ কৰা।” [হূদ : ৩৭]\nনূৰ হ’ল আল্লাহৰ পৰ্দা। যদি তেওঁ সেইটো উন্মুক্ত কৰে তেন্তে তেওঁৰ নুৰৰ তাজাল্লীয়ে সৃষ্টি জগতৰ যিমান দূৰলৈ দৃষ্টি যাব, জ্বলি-পুৰি ছাই হৈ যাব। [মুছলিম, ইবন মাজা]\nআহলে ছুন্নাত ওৱাল জামাআত এই বিষয়ে একমত যে আল্লাহ তা‘আলাৰ দুটা চকু আছে। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ দাজ্জাল সম্পৰ্কিত হাদীছটো ইয়াৰ সমৰ্থন কৰে। তেখেতে কৈছে:\n“আল্লাহ তা‘আলাক পৃথিৱীৰ কোনো চকুৱে প্রত্যক্ষ কৰিব নোৱাৰে বৰং তেওঁ সকলো চকু প্রত্যক্ষ কৰে। তেওঁ অতিশয় সুক্ষ্মদৰ্শী আৰু সকলো বিষয়ে অৱগত।” [আন‘আম: ১০৩]\n“সেই দিনা [কিয়ামতৰ দিনা] কিছুমান মূখমণ্ডল উজ্জল হ’ব। নিজ প্ৰভূৰ (ৰব) ফালে দৃষ্টিপাত কৰিব।” [কিয়ামাহ : ২২-২৩]\nআমি আৰু বিশ্বাস কৰোঁ যে, আল্লাহ তা‘আলাৰ ছিফাতে কামাল বা পূৰ্ণাঙ্গ গুণাৱলীৰ কাৰণে তেওঁৰ লগত কোনো বস্তুৰ ৰিজনি (উপমা,উদাহৰণ)নাখাটে।\n“তেওঁক টোপনি আৰু কলাঘূমটি একোৱে নধৰে।” [বাকাৰা : ২৫৫]\nআমি আৰু বিশ্বাস কৰোঁ যে, আল্লাহ তা‘আলা “কামালে আদল” [পূৰ্ণ ইনছাফ বা ন্যায়]ৰ গুণেৰে গুণান্বিত হোৱাৰ বাবে কাৰো প্রতি অন্যায় নকৰে।\nআমি বিশ্বাস কৰোঁ যে, আল্লাহ তা‘আলাৰ অসীম জ্ঞান আৰু ক্ষমতাৰ কাৰণে আকাশ আৰু পৃথিৱীৰ কোনো বস্তুৱে তেওঁক অক্ষম অপাৰগ কৰিব নোৱাৰে।\n﴿إِنَّمَآ أَمۡرُهُۥٓ إِذَآ أَرَادَ شَيۡ‍ًٔا أَن يَقُولَ لَهُۥ كُن فَيَكُونُ ٨٢﴾ [يس: 82]\n“অৰ্থাৎ আল্লাহে যেতিয়া কোনো কামৰ ইচ্ছা পোষণ কৰে তেতিয়া তেওঁ [ইচ্ছাকৃত] বস্তুটোক কেৱল কয়: “হৈ যোৱা”। তৎক্ষণাত হৈ যায়।” [ইয়াছীন: ৮২]\n“নিশ্চয় আমি আকাশ আৰু পৃথিৱী আৰু এই দুয়োৰ মাজত অৱস্থিত সকলো বস্তুকে ছয়দিনত সৃষ্টি কৰিছোঁ। আৰু আমাক কোনো ক্লান্তি স্পৰ্শ কৰা নাই।” [ক্বাফ: ৩৮]\nযি সমূহ নাম আৰু গুণাৱলী আল্লাহ তা‘আলাই স্বয়ং নিজৰ বাবে ঘোষণা কৰিছে অথবা তেওঁৰ বাবে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে সাব্যস্ত কৰিছে বা স্বীকৃতি দিছে, সেই সমূহ নাম আৰু গুণাৱলীৰ প্রতি আমি বিশ্বাস স্থাপন কৰোঁ। কিন্তু আমি কঠিনভাৱে দু’টা বস্তুক অস্বীকাৰ কৰোঁ। আৰু সেয়া হৈছে: ১. তামছীল (সাদৃশ্য দিয়া); ২. তাকয়ীফ (ধৰণ-গঠন বৰ্ণনা কৰা)।\nএইদৰে, যি সমূহ বিষয় আল্লাহ তা‘আলা তেওঁৰ নিজৰ ক্ষেত্ৰত অথবা ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে আল্লাহৰ বাবে নেতিবাচক ঘোষণা কৰিছে সেই সমূহ বিষয় নেতিবাচক হিচাপেই আমি বিশ্বাস কৰোঁ। এই সমূহ নফী বা নেতিবাচক বিষয় সমূহে, ইয়াৰ বিপৰীতে আল্লাহ তা‘আলাৰ বাবে কামালিয়াত বা পূৰ্ণতাসম্পন্ন গুণ সাব্যস্ত কৰে। আৰু যি সমূহ বিষয়ে আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছুল চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে একোৱে কোৱা নাই, সেই সমূহ বিষয়ত আমি মৌনতা অবলম্বন কৰোঁ।\nআমি আক্বীদা আৰু তাওহীদৰ এই পথত চলাটো ফৰজ ও অপৰিহাৰ্য বুলি ভাবোঁ। কাৰণ যি সমূহ বিষয়ে আল্লাহ তা‘আলা তেওঁৰ নিজৰ বিষয়ে ইতিবাচক বা নেতিবাচক বুলি ঘোষণা কৰিছে সেই সমূহ বিষয় এনে সংবাদ বা তথ্য যিটো তেওঁ নিজ সত্তা সম্পৰ্কে পৰিবেশন কৰিছে। আৰু আল্লাহ তা‘আলা তেওঁৰ নিজৰ বিষয়ে আটাইতকৈ বেছি অৱগত। তেওঁ সবাতোকৈ সত্যবাদী আৰু আটাইতকৈ উত্তম বচনৰ অধিকাৰী। বান্দা সকলে নিজৰ জ্ঞানেৰে তেওঁক আয়ত্ত কৰিব নোৱাৰে।\nআৰু ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে আল্লাহ তা‘আলাৰ ক্ষেত্ৰত যি সমূহ বিষয় ইতিবাচক বা নেতিবাচক বুলি ঘোষণা কৰিছে সেই সমূহ হৈছে নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লাম পৰিবেশিত খবৰ বা তথ্য। তেওঁ নিজ প্ৰভূ সম্পৰ্কে মানুহৰ মাজত আটাইতকৈ বেছি জ্ঞানী। সবাতোকৈ উত্তম শুভাকাংক্ষী। আটাইতকৈ বেছি সত্যবাদী আৰু উত্তম ভাষাৰ অধিকাৰী। এতেকে আল্লাহ তা‘আলা আৰু ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ বাণী হৈছে জ্ঞান, সত্যবাদিতা আৰু পৰিপূৰ্ণ বৰ্ণনাৰে সমৃদ্ধ। সেয়ে সেইটো গ্রহণ কৰাৰ ক্ষেত্রত কোনো প্রকাৰ সংশয় অথবা প্রত্যাখ্যান কৰাৰ বিষয়ে কোনো ওজৰ আপত্তি গ্ৰহণযোগ্য নহয়।\nআমি আল্লাহ তা‘আলাৰ বিষয়ে যি সমূহ ইতিবাচক বা নেতিবাচক ছিফাত বা গুণাৱলীৰ কথা বিস্তাৰিতভাৱে অথবা সংক্ষিপ্তভাৱে উল্লেখ কৰিছোঁ সেইবোৰৰ ক্ষেত্ৰত আমি আটাইতকৈ বেছি নিৰ্ভৰ কৰিছোঁ কোৰআন আৰু ছুন্নাহৰ ওপৰত। আৰু আমি সবাতোকৈ বেছি আস্থাশীল সেই পথ বা নীতিৰ ওপৰত যিটো অবলম্বন কৰিছে এই উম্মাতৰ ছালাফে ছলেহীন আৰু হিদায়তৰ পথিকৃত ইমামসকল।\nআমাৰ ধাৰণা আল্লাহৰ নাম আৰু ছিফাতৰ ক্ষেত্রত কোৰআন আৰু ছুন্নাহৰ উক্তিসমূহৰ প্রকাশ্য অৰ্থ গ্রহণ কৰা অপৰিহাৰ্য। এইদৰে আল্লাহ তা‘আলাৰ মৰ্য্যাদাৰ লগত সামঞ্জস্যশীল ও শোভনীয় “হকীকত”ৰ ওপৰত এইবোৰ বাস্তৱায়ন অত্যাৱশ্যক।\nআমি সিহঁতক প্ৰত্যাখ্যান কৰোঁ যিহঁতে কোৰআন আৰু ছুন্নাহৰ এই উক্তি সমূহক পৰিবৰ্তন কৰে আৰু আল্লাহ তা‘আলা আৰু ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে এইবোৰক যি উদ্দেশ্যে ব্যৱহাৰ কৰিছে, সেই উদ্দেশ্যৰ বাহিৰে আন কোনো উদ্দেশ্যে যিহঁতেই পৰিবৰ্তন কৰে আমি সিহঁতৰ পথকো প্রত্যাখ্যান কৰোঁ।\nএইদৰে, আমি সিহঁতৰ পথকো পৰিত্যাগ কৰোঁ, যিহঁতে আল্লাহৰ ছিফাত সংক্রান্ত এই বাণী সমূহক আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছুলৰ উদ্দেশ্যকৃত অৰ্থ নিষিদ্ধ কৰি সেইবোৰক তা‘তীল বা অৰ্থহীন কৰি লয়।\nএনেকৈ, আমি সেই পথকো পৰিত্যাগ কৰোঁ, যিহঁত “মুগালীন” অৰ্থাৎ আল্লাহ তা‘আলাৰ ছিফাতৰ ক্ষেত্রত সীমা অতিক্রম কৰে আৰু যিহঁতে এই ছিফাত সমূহৰ সাদৃশ্যতা বৰ্ণনা কৰে অথবা এইবোৰৰ উদ্দেশ্যক বুজোৱাৰ বাবে ধৰণ-গঠন বৰ্ণনা কৰে।\nআমি নিশ্চিতভাৱে জানো যে কোৰআন আৰু ছুন্নাহত যি বৰ্ণনা হৈছে সেই সকলোবোৰ সত্য। পৰস্পৰৰ মাজত কোনো মতানৈক্য নাই। কাৰণ, আল্লাহ তা‘আলা কৈছে:\n“এওঁলোকে কোৰআন সম্পৰ্কে গভীৰ মনোযোগৰ সৈতে চিন্তা নকৰেনে? এইটো যদি আল্লাহৰ বাহিৰে আন কাৰোবাৰ পৰা হলেহেঁতেন তেন্তে সিহঁতে নিশ্চয় বহুতো স্ববিৰোধিতা পালেহেঁতেন।” [নিছা : ৮২]\nযি ব্যক্তি এই দাবী কৰে যে, আল্লাহ তআলাৰ কিতাব(কোৰআন)ত অথবা ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ ছুন্নাতত নাইবা উভয়টোতে পৰস্পৰ বিৰোধিতা আছে, তেন্তে এই দাবী হ’ব তাৰ অসৎ উদ্দেশ্য বা তাৰ অন্তৰত বিদ্যমান থকা বক্রতাৰ কাৰণে। গতিকে আল্লাহ তা‘আলাৰ ওচৰত তাৰ তাওবা কৰা আৰু লগে লগে তাৰ এই ভ্রান্তি আৰু ভ্ৰষ্টতা পৰিত্যাগ কৰা উচিৎ।\n“ইয়াৰ প্রতি আমি ঈমান আনিছোঁ। ইয়াৰ সকলো (আয়াত) আমাৰ ৰব (প্ৰভু)ৰ পৰা আহিছে”। [আল ইমৰান : ৭]\nআমি আল্লাহ তা‘আলাৰ ফিৰিস্তাসকলৰ প্রতি বিশ্বাস পোষণ কৰোঁ। আৰু ঈমান ৰাখোঁ যে,\n“সিহঁত আল্লাহৰ সম্মানিত বান্দাহ (দাস)। সিহঁতে তেওঁৰ আগ ধৰি নামাতে। সিহঁত কেৱল সেইটোৱে কৰে যিটো তেওঁ আদেশ কৰে।” [আম্বিয়া: ২৬, ২৭]\nআল্লাহ তা‘আলা সিহঁতক সৃষ্টি কৰিছে। সিহঁত তেওঁৰ ইবাদততেই মগ্ন আৰু তেওঁৰেই আনুগত্যত নিয়োজিত।\n“সিহঁত আল্লাহৰ ইবাদত কৰিবলৈ অহংকাৰ নকৰে। ক্লান্তও নহয়। দিনে ৰাতি তেওঁৰেই তাছবীহ পাঠ কৰাত ব্যস্ত থাকে, অলপো অলসতা নকৰে।” [আম্বিয়া: ১৯-২০]\nআল্লাহ তা‘আলা সিহঁতক আমাৰ চকুৰ আঁতৰ কৰি ৰাখিছে, ফলত আমি সিহঁতক দেখা নাপাওঁ। আকৌ কোনো কোনো সময়ে আল্লাহ তা‘আলা তেওঁৰ কিছুমান বান্দাহৰ বাবে সিহঁতৰ পৰ্দা উন্মুক্ত কৰি দিয়ে। যেনে ৰাছুলুল্লাহ্ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে জিব্ৰীল আলাইহিছ ছালামক তেওঁৰ প্ৰকৃত ৰূপত দেখিছিল, তেওঁৰ ছশ পাখী আছে যিবোৰে আকাশমণ্ডল ঢাকি পেলাইছিল [বুখাৰী]। এইদৰে জিব্ৰীল আলাইহিচ ছালাম মৰিয়ম আলাইহাছ ছালামৰ ওচৰত পূৰ্ণাঙ্গ মানুহৰ আকৃতিত আত্মপ্রকাশ কৰিছিল। তেতিয়া মৰিয়ম আলাইহাছ ছালামে তেওঁৰ লগত কথা পাতিছিল আৰু তেওঁৱো মাৰিয়ম আলাইহাছ ছালামৰ লগত কথা কৈছিল। আৰু এবাৰ এজন অপৰিচিত মানুহৰ ৰূপত নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ ওচৰত আহিছিল। ছাহাবা সকল তেতিয়া তেওঁৰ ওচৰতেই অৱস্থান কৰিছিল। কোনেও চিনি পোৱা নাছিল, তেওঁৰ লগত ভ্ৰমনৰ কোনো চিহ্নও নাছিল। তেওঁৰ কাপোৰ আছিল অতি বগা।আৰু চুলিবোৰ আছিল কিচকিচীয়া কলা। জিব্ৰীল আলাইহিছ ছালাম তেওঁৰ নিজ আঠু নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ আঠুৰ লগত মিলাই বহিলে। তেওঁৰ হাত দুখন দুই উৰুৰ ওপৰত ৰাখি ৰাছুলুল্লা চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ মুখামুখি বহিলে। তাৰ পিছত এজনে আনজনক লক্ষ্য কৰি কথাপোকথন আৰম্ভ কৰিলে। নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লাম ছাহাবায়ে কেৰামক জনালে যে, তেওঁ আছিল জিব্ৰীল [আলাইহিচ ছালাম] [বুখাৰী]।\nআমি বিশ্বাস কৰোঁ যে, ফিৰিস্তাসকলক বিভিন্ন কামৰ দায়িত্ব দিয়া হৈছে। যেনে জিব্ৰীল [আলাইহিচ ছালাম]ৰ দায়িত্ব হৈছে, আল্লাহ তা‘আলাৰ তৰফৰ পৰা তেওঁৰ ইচ্ছা অনুযায়ী নবী আৰু ৰাছুলসকলৰ প্রতি অহী লৈ অৱতীৰ্ণ হোৱা।\nমালাকুল মাওত [আলাইহিচ ছালাম]ৰ দায়িত্ব হৈছে, মৃত্যূৰ সময়ত “ৰুহ” কবয কৰা। এনেকৈ পাহাড়-পৰ্বতত আন আন ফিৰিস্তা সকল নিয়োজিত আছে। আকৌ জাহান্নামৰ ৰক্ষক হিচাপে নিয়োজিত আছে এজন ফিৰিস্তা।\nকিছুমান ফিৰিস্তা মাতৃগৰ্ভত থকা সন্তানৰ দায়িত্বত নিয়োজিত। আৰু কিছু সংখ্যক ফিৰিস্তা এনেকুৱা আছে যিহঁতে আদম সন্তানৰ ৰক্ষণাবেক্ষণ কৰে। ফিৰিস্তা সকলৰ মাজত কিছুমান এনেকুৱাও আছে যিহঁত মানুহৰ আমলনামা লিখাত নিয়োজিত। প্রতিজন মানুহৰ লগত দু’জনকৈ ফিৰিস্তা নিয়োজিত আছে।\n“সোঁ ফালে আৰু বাওঁ ফালে বহি সিহঁতে প্রতিটো কাম লিপিবদ্ধ কৰে। এনে কোনো শব্দ বান্দাৰ মুখেৰে উচ্চাৰিত নহয় যিটো সংৰক্ষণৰ বাবে স্থায়ী পৰ্যবেক্ষণকাৰী নাই।” [ক্বাফ : ১৭-১৮]\nআৰু এনে কিছু সংখ্যক ফিৰিস্তা আছে যিহঁতে মৃত ব্যক্তিক কবৰত ৰখাৰ পিছত প্ৰশ্ন কৰে। তাৰ ওচৰত দু’জন ফিৰিস্তা আহে। সিহঁতে মৃত ব্যক্তিক তেওঁৰ ৰব (প্ৰভু), দ্বীন আৰু নবী সম্পৰ্কে প্রশ্ন কৰে।\n“তেতিয়া ঈমানদাৰ সকলক আল্লাহ তাআলা এক প্রতিষ্ঠিত আৰু প্রমাণিত কথাৰ ভিত্তিত পৃথিৱী আৰু পৰকালৰ উভয় স্থানত প্রতিষ্ঠা দান কৰে। আৰু অন্যায়কাৰী লোকসকলক আল্লাহ বিভ্রান্ত কৰি দিয়ে। আল্লাহ যি ইচ্ছা সেইটোৱে কৰে।” [ইব্ৰাহীম: ২৭]\n“সিহঁত জান্নাতী সকলৰ অভিবাদনৰ বাবে চাৰিওফালৰ পৰা আহিব (আৰু ক’ব) তোমালোকৰ প্রতি শান্তি বৰ্ষিত হওক। (তোমালোকে পৃথিৱীত) ধৈৰ্য ধাৰণ কৰাৰ ফলত আজি তোমালোকে এই পুৰস্কাৰৰ অধিকাৰী হৈছা।” [ৰা‘দ: ২৩-২৪]\nনবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে জনাই দিছে যে, “আল-বাইতুল মামুৰ” আকাশত অৱস্থিত য’ত প্রতিদিনে সত্তোৰ হাজাৰ ফিৰিস্তা প্রৱেশ কৰে আন এটা বৰ্ণনাত আছে “নামাজ পঢ়ে”। (সিহঁতৰ সংখ্যা ইমান অধিক যে), এবাৰ যিয়ে প্ৰৱেশ কৰে সি দ্বিতীয়বাৰ তাত প্রৱেশ কৰাৰ সুযোগ নাপায়। [বুখাৰী- মুছলিম]\nআমি আৰু বিশ্বাস কৰোঁ যে, আল্লাহ তা‘আলা তেওঁৰ ৰাছুল সকলৰ ওপৰত কিতাব অৱতীৰ্ণ কৰিছে। এই সমূহ কিতাব অৱতীৰ্ণ কৰিছে সমগ্র সৃষ্টিকুলৰ বিপক্ষে প্রমাণ প্রতিষ্ঠা কৰাৰ বাবে আৰু পূণ্যবান সকলৰ সপক্ষে দলীল প্রমাণ হিচাপে। তেওঁলোকে এইবোৰ কিতাবৰ দ্বাৰা মানুহক হিকমত শিক্ষা দিয়ে আৰু সিহঁতৰ আত্মশুদ্ধি কৰে।\nআমি আৰু বিশ্বাস কৰোঁ যে, আল্লাহ তা‘আলা প্রত্যেক ৰাছুলৰ ওপৰতে কিতাব অৱতীৰ্ণ কৰিছে। এই বিষয়ে আল্লাহ তা‘আলা কৈছে:\n“আমি আমাৰ ৰাছুল সকলক সুস্পষ্ট নিদৰ্শনসহ পঠাইছোঁ। তেওঁলোকৰ লগত অৱতীৰ্ণ কৰিছো কিতাব আৰু মীযান। যাতে মানুহে ইনছাফ আৰু সুবিচাৰৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠিত থাকিব পাৰে।” [হাদীদ : ২৫]\n১. তাওৰাত: এই কিতাব আল্লাহ তা‘আলা মুছা [আলাইহিচ চালাম]ৰ ওপৰত অৱতীৰ্ণ কৰিছে। বনী ইছৰাইলৰ বাবে এইটো সৰ্বশ্র্রেষ্ঠ কিতাব।\n“ইয়াত আছে হিদায়ত আৰু নূৰ। ইয়াৰ দ্বাৰা নিবেদিত প্রাণ নবী সকলে ইয়াহুদী সকলৰ যাৱতীয় বিচাৰ-ফয়চালা কৰিছিল, আৰু ৰেব্বী সকলেও আৰু পুৰোহিত বিলাকেও। কাৰণ তেওঁলোকক আল্লাহৰ কিতাবৰ হিফাযত আৰু ৰক্ষণাবেক্ষণৰ দায়িত্ব দিয়া হৈছিল। আৰু তেওঁলোক আছিল এই কিতাবৰ সাক্ষী।” [মায়িদা:৪৪]\n২. ইঞ্জীল: ঈছা [আলাইহিচ ছালাম]ৰ ওপৰত আল্লাহ তা‘আলা ইঞ্জীল কিতাব অৱতীৰ্ণ কৰিছে। এই কিতাবটো তাওৰাতৰ সমৰ্থক আৰু পৰিপূৰক।\n“আমি ঈছাক ইঞ্জীল প্ৰদান কৰিছোঁ। ইয়াত আছে হিদায়ত আৰু আলো। আৰু তাৰ আগৰ কিতাব তাওৰাতৰ সমৰ্থক আৰু সত্যতা প্রমাণকাৰী।আৰু ইয়াত আছে মুত্তাকী সকলৰ বাবে হিদায়ত আৰু নছিহত।” [মায়িদা : ৪৬]\n“তোমালোকৰ ওপৰত যি হাৰাম আছিল এনে কিছুমান বস্তু মই তোমালোকৰ বাবে হালাল কৰি দিম।” [আল-ইমৰান :৫০]\n৩. যাবূৰ: আল্লাহ তা‘আলা যাবূৰ অৱতীৰ্ণ কৰিছিল দাউদ [আলাইহিচ ছালাম]ৰ ওপৰত।\n৫. সৰ্বশেষ নবী মুহাম্মাদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ ওপৰত আল্লাহ তা‘আলা কোৰআন কাৰীম অৱতীৰ্ণ কৰিছে।\n“গোটেই মানৱ জাতিৰ বাবে হিদায়ত স্বৰূপ এই কিতাব এনে সুস্পষ্ট নিদৰ্শনাৱলীৰ দ্বাৰা পৰিপূৰ্ণ যিটো সঠিক আৰু সত্য পথ প্রদৰ্শন কৰে। হক আৰু বাতিলৰ মাজত পাৰ্থক্যকাৰী।” [বাকাৰা : ১৮৫]\n“পূৰ্বৱৰ্তী ধৰ্মগ্ৰন্থত যি আছে তাৰ সত্যসমৰ্থনৰূপে, আৰু তাৰ ওপৰত প্ৰহৰীৰূপে (অৱতীৰ্ণ কৰিছোঁ)।” [মায়িদা : ৪৮]\nএই কিতাব অৱতীৰ্ণ কৰি আল্লাহ তা‘আলাই পূৰ্বৰ যাৱতীয় কিতাবৰ আদেশ সমূহ ৰহিত কৰি দিছে। তেওঁ এই কিতাবক সকলো ধৰনৰ সংশয়কাৰী আৰু পৰিবৰ্তন সাধনকাৰীৰ দুষ্কৰ্মৰ পৰা ৰক্ষা কৰাৰ দায়িত্ব গ্রহণ কৰিছে।\n“ এই কোৰআন আমি অৱতীৰ্ণ কৰিছোঁ আৰু ইয়াৰ সংৰক্ষণৰ দায়িত্বও আমাৰ।” [হিজৰ : ৯]\n“ইয়াহুদী সকলৰ মাজৰ কোনো কোনোৱে (আল্লাহৰ) বাণীবিলাকৰ যথাৰ্থ স্থানৰ পৰা আঁতৰাই দিয়ে।” (অৰ্থাৎ বিকৃতি ঘটায়) [নিছা : ৪৬]\n“সেই সকল লোকৰ বাবে ধ্বংস অনিবাৰ্য যিহঁতে নিজ হাতেৰে চৰিয়তৰ বিধান ৰচনা কৰে। তাৰ পিছত মানূহক কয় যে, এইবোৰ আল্লাহৰ তৰফৰ পৰা অৱতীৰ্ণ হৈছে। যাতে ইয়াৰ দ্বাৰা সিহঁতে স্বল্পমূল্য অৰ্জন কৰিব পাৰে। সেয়ে সিহঁতে নিজ হাতে যি ৰচনা কৰিছে আৰু অন্যায়ভাৱে যি কামাই কৰিছে তাৰ বাবে আছে ধ্বংস আৰু শাস্তি।” [বাকাৰা: ৭৯]\n“হে মুহাম্মাদ! কোৱা, কোনে অৱতীৰ্ণ কৰিছিল সেই কিতাব যিটো মূছা লৈ আহিছিল (যিটো আছিল মানুহৰ বাবে) আলোক আৰু পথনিৰ্দেশনাৰূপে। সেই কিতাপখনক তোমালোকে টুকুৰা-টুকুৰ কৰি ৰাখি দিছা, যাৰ কিছু অংশ প্ৰকাশ কৰা আৰু বেছি অংশই গোপন ৰখা” [আন‘আম: ৯১]\n“আৰু সিহঁতৰ মাজত কিছুমান এনে লোক আছে যিহঁতে কিতাব পাঠ কৰাৰ সময়ত জিভাক (বিশেষ পাৰদৰ্শিতাৰে) পকাই তোলে যাতে তোমালোকে ভাবিব পাৰা যে সেইটো ধৰ্মগ্ৰন্থ পৰাই (পাঠ কৰি আছে) অথচ সেইটো গ্ৰন্থৰ পৰা নহয়। আৰু সিহঁতে কয়, এইটো আল্লাহৰ তৰফৰ পৰা, যদিও সেইটো আল্লাহৰ তৰফৰ পৰা নহয়। আৰু সিহঁতে জানি বুজি আল্লাহ সম্পৰ্কে মিছা কথা কয়। কোনো মানুহৰ পক্ষেই এইটো শোভনীয় নহয় যে, আল্লাহ তেওঁক কিতাব, হিকমত আৰু নবুৱাত প্ৰদান কৰিব আৰু সি মানুহক ক’ব, তোমালোকে আল্লাহক মোৰ উপাসনাকাৰী হোৱা।” [আল ইমৰান : ৭৮-৭৯]\n“হে ঐশীপুথিপ্ৰাপ্ত সকল! তোমালোকৰ ওচৰত আমাৰ ৰাছুল আহিছে। তেওঁ তোমালোকক এনে বহু কথা কিতাপৰ কৈ দিয়ে যিটো তোমালোকে গোপন কৰি ৰাখিছিলা।”[মায়িদা : ১৫]\nআমি আৰু বিশ্বাস কৰোঁ যে, আল্লাহ তা‘আলা তেওঁৰ সৃষ্টিৰ প্রতি ৰাছুল পঠাইছে—\n“সুসংবাদ দাতা আৰু ভয় প্রদৰ্শনকাৰী হিচাপে। যাতে ৰাছুল পাঠিওৱাৰ পিছত আল্লাহৰ বিপক্ষে মানুহৰ কোনো যুক্তি নাথাকে। আৰু আল্লাহ পৰাক্রমশালী প্রজ্ঞাময়।” [নিছা: ১৬৫]\n﴿إِنَّآ أَوۡحَيۡنَآ إِلَيۡكَ كَمَآ أَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰ نُوحٖ وَٱلنَّبِيِّ‍ۧنَ مِنۢ بَعۡدِهِۦۚ﴾ [النساء: 163]\n“আমি তোমাৰ প্রতি অহী (প্ৰত্যাদেশ) পাঠিয়াইছো, যেনেকৈ আমি নূহ আৰু তেওঁৰ পৰৱৰ্তী নবী সকলৰ প্রতি অহী পঠিয়াইছো।” [নিছা : ১৬৩]\n﴿مَّا كَانَ مُحَمَّدٌ أَبَآ أَحَدٖ مِّن رِّجَالِكُمۡ وَلَٰكِن رَّسُولَ ٱللَّهِ وَخَاتَمَ ٱلنَّبِيِّ‍ۧنَۗ﴾ [الأحزاب: 40]\n“মুহাম্মদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লাম তোমালোকৰ মাজৰ কোনো পুৰুষৰেই পিতা নহয়। বৰং তেওঁ আল্লাহৰ ৰাছুল আৰু সৰ্বশেষ নবী।” [আহযাব : ৪০]\nনবীসকলৰ মাজত সৰ্বোচ্চ মৰ্যাদাৰ অধিকাৰী হৈছে মুহাম্মাদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লাম। তাৰ পিচত ক্রমে ইব্ৰাহীম, মূছা, নূহ আৰু ঈছা ইবন মাৰিয়ম। এওঁলোকৰ কথা আল্লাহ তাআলা বিশেষকৈ বৰ্ণনা কৰিছে তেওঁৰ বাণীত। আল্লাহ তা‘আলা কৈছে:\n﴿وَإِذۡ أَخَذۡنَا مِنَ ٱلنَّبِيِّ‍ۧنَ مِيثَٰقَهُمۡ وَمِنكَ وَمِن نُّوحٖ وَإِبۡرَٰهِيمَ وَمُوسَىٰ وَعِيسَى ٱبۡنِ مَرۡيَمَۖ وَأَخَذۡنَا مِنۡهُم مِّيثَٰقًا غَلِيظٗا ٧﴾ [الأحزاب: 7]\n“হে নবী স্মৰণ কৰা, সেই প্রতিশ্রুতিৰ কথা যিটো আমি সকলো নবীৰ পৰা লৈছো আৰু তোমাৰ পৰাও এই প্রতিশ্রুতি লৈছো লগতে নূহ, ইব্ৰাহীম, মূছা আৰু ইছা ইবনে মৰিয়মৰ পৰাও। তেওঁলোকৰ সকলোৰে পৰা আমি কঠোৰ প্ৰতিশ্ৰুতি লৈছো।” [আহযাব : ৭]\n“তেওঁ তোমালোকৰ বাবে দ্বীনৰ সেই নিয়ম-বিধান নিৰ্দিষ্ট কৰি দিছে যাৰ উপদেশ তেওঁ নূহ [আলাইহিচ ছালাম]ক দিছিল। আৰু আমি তোমালোকৰ প্রতি অহীৰ দ্বাৰা যি পঠিয়াইছো, যাৰ নিৰ্দেশ আমি ইব্ৰাহীম, মূছা আৰু ঈছাকো দিছিলো। (সেইটো হৈছে), তোমালোক দ্বীন প্ৰতিষ্ঠা কৰা আৰু তাৰ পৰা বিচ্ছিন্ন নহবা।” [শ্বুৰা: ১৩]\nআমি আৰু বিশ্বাস কৰোঁ যে, সকলো ৰাছুল মানুহ আছিল। মাখলুক আছিল। ৰুবুবিয়াত (প্ৰভূত্ব)ৰ কোনো গুণ বা বৈশিষ্ট্য তেওঁলোকৰ মাজত নাছিল। সৰ্বপ্রথম ৰাছুল নূহ [আলাইহিচ ছালাম] সম্পৰ্কে আল্লাহ তা‘আলা কৈছে :\n“মই তোমালোকক নকওঁ যে, মোৰ ওচৰত আল্লাহৰ ধনভাণ্ডাৰ আছে। আৰু মই অদৃশ্য সম্পৰ্কেও নাজানো। আৰু মই ফিৰিস্তাও নহয়।” [হূদ: ৩১]\nশেষ ৰাছুল মুহাম্মদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামক আল্লাহ তা‘আলা এই কথা কবলৈ নিৰ্দেশ দিছে:\n“মই তোমালোকক নকওঁ যে, মোৰ ওচৰত আল্লাহৰ ধনভাণ্ডাৰ আছে। আৰু মই অদৃশ্য সম্পৰ্কেও নাজানো। আৰু মই ফিৰিস্তাও নহয়।” [আন‘আম : ৫০]\n“মই মোৰ নিমিত্তে কোনো লাভ আৰু কোনো ক্ষতি কৰাৰো ক্ষমতা নাৰাখো। আল্লাহে যিটো বিচাৰে তাৰ বাহিৰে।” [আ‘ৰাফ : ১৮৮]\n“কোৱা, মই তোমালোকৰ কোনো ক্ষতি কৰাৰো ক্ষমতা নাৰাখো, আৰু কোনো কল্যাণ কৰাৰো ক্ষমতা নাৰাখো। কোৱা: কোনেও মোক আল্লাহৰ গ্ৰেপ্তাৰীৰ পৰা ৰক্ষা কৰিব নোৱাৰে।আৰু তেওঁৰ আশ্রয়ৰ বাহিৰে মই আন কোনো আশ্রয়স্থল নাপাম।” [জিন : ২১-২২]\nআমি বিশ্বাস কৰোঁ, সকলো নবীয়েই আল্লাহৰ বান্দাহ। আল্লাহ তা‘আলা তেওঁলোকক ৰিছালত প্ৰদান কৰি সম্মানিত কৰিছে। তেওঁলোকৰ সৰ্বোচ্চ মৰ্যাদা আৰু প্রশংসা বৰ্ণনাৰ ক্ষেত্রত আল্লাহ তা‘আলা তেওঁলোকক দাসত্বৰ গুণেৰে গুণান্বিত কৰিছে। প্রথম ৰাছুল নূহ [আলাইহিচ ছালাম] সম্পৰ্কে আল্লাহ তা‘আলা কৈছে:\n“তোমালোক তেওঁলোকৰেই সন্তান যিহঁতক আমি নূহ [আলাইহিচ ছালাম]ৰ লগত [নাওত] বহন কৰিছিলোঁ। আৰু নূহ [আলাইহিচ ছালাম] আছিল আল্লাহৰ এজন কৃতজ্ঞ বান্দাহ।” [ইছৰা : ৩]\nসৰ্বশেষ ৰাছুল মুহাম্মদ ছাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লাম সম্পৰ্কে আল্লাহ তা‘আলা কৈছে:\n“অতি বৰকতময় সেই সত্তা যিয়ে এই ফুৰকান (কোৰআন) নিজ বান্দাহৰ ওপৰত অৱতীৰ্ণ কৰিছে; যাতে তেওঁ সমগ্র সৃষ্টিৰ বাবে ভয় প্রদৰ্শনকাৰী হ’ব পাৰে।” [ফুৰকান: ১]\nআন আন নবী সকলৰ ক্ষেত্রত আল্লাহ তা‘আলা কৈছে:\n“আমাৰ বান্দাহ ইব্ৰাহীম, ইছহাক আৰু ইয়াকুবৰ কথা স্মৰণ কৰা। তেওঁলোক বৰ কৰ্মক্ষমতা সম্পন্ন আৰু দৃষ্টিমান লোক আছিল।” [ছোৱাদ : ৪৫]\n“আমাৰ বান্দাহ দাউদৰ কথা বৰ্ণনা কৰা, তেওঁ বৰ শক্তিৰ অধিকাৰী আছিল। নিশ্চয় তেওঁ (আল্লাহৰ ফালে) প্রত্যাৱৰ্তনকাৰী আছিল।” [ছোৱাদ :১৭]\n“আৰু দাঊদক আমি ছুলাইমান [ৰ দৰে বিচক্ষণ পুত্র] দান কৰিছোঁ। তেওঁ বৰ উত্তম বান্দাহ আছিল। নিশ্চয় তেওঁ (আল্লাহৰ ফালে) প্রত্যাৱৰ্তনকাৰী আছিল।” [ছোৱাদ: ৩০]\nঈছা আলাইহিচ ছালাম সম্পৰ্কে আল্লাহ তা‘আলা কৈছে:\n“তেওঁ [ঈছা] আল্লাহৰ বান্দাহৰ বাহিৰে আন একো নহয়। তেওঁৰ প্রতি আমি নিয়ামত দান কৰিছোঁ আৰু তেওঁক বনী ইছৰাইলৰ বাবে এক বিশেষ দৃষ্টান্ত বনাইছো।” [যুখৰুফ :৫৯]\nআমি আৰু বিশ্বাস কৰোঁ যে, আল্লাহ তা‘আলা মুহাম্মদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ দ্বাৰা “ৰিছালত” সমাপ্ত কৰিছে। তেওঁক গোটেই মানৱ জাতিৰ বাবে ৰাছুল হিচাপে পঠাইছে।\n﴿قُلۡ يَٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ إِنِّي رَسُولُ ٱللَّهِ إِلَيۡكُمۡ جَمِيعًا ٱلَّذِي لَهُۥ مُلۡكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۖ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ يُحۡيِۦ وَيُمِيتُۖ فَ‍َٔامِنُواْ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِ ٱلنَّبِيِّ ٱلۡأُمِّيِّ ٱلَّذِي يُؤۡمِنُ بِٱللَّهِ وَكَلِمَٰتِهِۦ وَٱتَّبِعُوهُ لَعَلَّكُمۡ تَهۡتَدُونَ ١٥٨﴾ [الأعراف: 158]\n“হে মুহাম্মদ! কোৱা, হে মানৱ সম্প্ৰদায়, মই তোমালোক সকলোৰে প্রতি নবী হিচাপে সেই মহান আল্লাহৰ তৰফৰ পৰা প্রেৰিত হৈছো, যিজন আকাশ আৰু পৃথিৱীৰ গৰাকী। তেওঁৰ বাহিৰে আন কোনো সত্য উপাস্য নাই। তেওঁ জীৱন দান কৰে। তেৱেঁই মৃত্যু প্ৰদান কৰে। এতেকে তোমালোক আল্লাহৰ প্রতি আৰু তেওঁৰ (প্ৰেৰিত) উম্মী নবীৰ প্রতি ঈমান আনা, যিয়ে আল্লাহ আৰু তেওঁৰ কলিমাত বিশ্বাস পোষন কৰে। তোমালোক তেওঁৰ আনুগত্য কৰা; যাতে তোমালোক হিদায়ত লাভ কৰিব পাৰা।” [আ‘ৰাফ : ১৫৮]\nআমি আৰু বিশ্বাস পোষন কৰোঁ যে, ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ চৰিয়ত হৈছে “দ্বীন ইছলাম”, যি দ্বীনক আল্লাহ তা‘আলায় তেওঁৰ বান্দাহ সকলৰ বাবে পছন্দ কৰিছে। আৰু আল্লাহ তাআলা ইছলামৰ বাহিৰে আন কোনো ধৰ্ম কাৰো পৰাই গ্ৰহণ নকৰিব। যেনে আল্লাহ তা‘আলা কৈছে:\n“আল্লাহৰ ওচৰত পছন্দনীয় ধৰ্ম হৈছে ইছলাম।” [আলে-ইমৰান :১৯]\n“আজি মই তোমালোকৰ বাবে তোমালোকৰ দ্বীনক সম্পূৰ্ণ কৰি দিলো। আৰু মোৰ অনুগ্ৰহ তোমোলোকৰ প্রতি পৰিপূৰ্ণ কৰি দিলো। আৰু ইছলামক তোমালোকৰ বাবে দ্বীন হিচাপে মনোনীত কৰিলো।” [মায়িদা : ৩]\n“যি ব্যক্তি ইছলামৰ বাহিৰে আন কোনো ধৰ্ম আকোঁৱালী লব বিচাৰে; তাৰ পৰা কেতিয়াও সেইটো গ্ৰহণ কৰা নহব। আৰু পৰকালত সি ক্ষতিগ্ৰস্থ সকলৰ অন্তৰ্ভূক্ত হ’ব।” [আলে-ইমৰান: ৮৫]\nআমাৰ বিশ্বাস এয়াও যে, যি ব্যক্তি দ্বীন ইছলামৰ বাহিৰে আন কোনো মতাদৰ্শ যেনে ইয়াহুদীবাদ, খৃষ্টবাদ (হিন্দুত্ববাদ, বৌদ্ধ,) ইত্যাদিক দ্বীন হিচাপে আল্লাহৰ ওচৰত গ্রহণযোগ্য বুলি ভাবিব সি কাফিৰ। যদি সি তাওবা কৰে তেন্তে তাৰ তাওবা গ্রহণ কৰা হ’ব। অন্যথা মুৰতাদ হিচাপে তাক হত্যা কৰা হ’ব। কাৰণ সি কোৰআন অস্বীকাৰকাৰী।\n“নূহ (আলাইহিচ ছালাম)ৰ সম্প্ৰদায়ৰ লোকসকলে ৰাছুল সকলক অস্বীকাৰ কৰিছে”। [শু‘আৰা : ১০৫]\n“নিশ্চয় যিহঁতে আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছুল সকলক অস্বীকাৰ কৰে আৰু তেওঁলোকৰ মাজত পাৰ্থক্য কৰিব বিচাৰে, আৰু কয়, আমি কিছুমানক বিশ্বাস কৰো আৰু কিছুমানক অস্বীকাৰ কৰো আৰু ঈমান আৰু কুফৰিৰ মাজত আন এটা পথ উলিৱাবলৈ চেষ্টা কৰে সিহঁত নিঃসন্দেহে কাফিৰ। আৰু আমি কাফিৰ সকলৰ বাবে অপমানকৰ শাস্তিৰ ব্যৱস্থা কৰি ৰাখিছো।” [নিছা: ১৫০-১৫১]\nআমি আৰু বিশ্বাস কৰোঁ যে, মুহাম্মাদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ পিছত আন কোনো নবী নাহিব। তেওঁৰ পিছত যি ব্যক্তি নবুৱতৰ দাবী কৰিব অথবা নবুৱতৰ মিছা দাবীদাৰক সত্য বুলি ভাবিব সিও কাফিৰ। কাৰণ সি আল্লাহ তা‘আলা, ৰাছুলুল্লাহ ছাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লাম আৰু মুছলিম সকলৰ ‘ইজমা’ অৰ্থাৎ মুছলিম উম্মাৰ সৰ্বসম্মত সিদ্ধান্তক মিছা প্রতিপন্ন কৰিছে।\n“তোমালোক সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ উম্মত। মানুহৰ বাবে তোমালোকক বাহিৰ কৰা হৈছে। তোমালোক সৎ কামৰ আদেশ আৰু অসৎ কামৰ নিষেধ কৰা আৰু আল্লাহৰ প্ৰতি বিশ্বাস কৰা।” [আলে ইমৰান : ১১০]\nআমি আৰু বিশ্বাস কৰোঁ যে, ছাহাবায়ে কেৰামৰ মাজত যি সমূহ ফিতনা অৰ্থাৎ ভুল ধাৰণাৰ কাৰণে মতানৈক্য, সংঘাত আৰু সংগ্রাম সংঘটিত হৈছে, সেইবোৰ তেওঁলোকৰ ব্যাখ্যা আৰু ইজতিহাদৰ কাৰণে হৈছে। এই ক্ষেত্রত যিহঁতে সঠিক সিদ্ধান্তত উপনীত হৈছে তেওঁলোকৰ বাবে দুটা পুৰস্কাৰ। আৰু যিহঁতে ভুল কৰিছে তেওঁলোকৰ বাবে আছে এটা পুৰষ্কাৰ। আৰু ভুল-ত্রুটি সমূহ আল্লাহ তা‘আলা মাফ কৰি দিছে।\nআমাৰ মতে তেওঁলোকৰ প্রতি কোনো ধৰণৰ অন্যায় আচৰণৰ পৰা আমি বিৰত থকা উচিৎ। এইদৰে তেওঁলোক যি মৰ্যাদাৰ আৰু প্রশংসাৰ অধিকাৰী, তাৰ বাহিৰে আন কিবা আলোচনা কৰা আমাৰ বাবে অনুচিৎ। তেওঁলোকৰ কাৰোবাৰ প্রতি হিংসা-বিদ্বেষ আৰু ঈৰ্ষা পোষণ কৰাৰ পৰা আমি আমাৰ অন্তৰক পৱিত্র ৰখা উচিৎ। আল্লাহ তা‘আলা কৈছে:\n“তোমালোকৰ মাজত যিহঁত (মক্কা) বিজয়ৰ পিছত দান কৰিছে আৰু জিহাদ কৰিছে সিহঁত কেতিয়াও তেওঁলোকৰ সমান হ’ব নোৱাৰে যিহঁত (মক্কা) বিজয়ৰ আগত দান কৰিছে আৰু জিহাদ কৰিছে। প্ৰকৃততে তেওঁলোকৰ মৰ্যাদা পিছত দানকাৰী আৰু জিহাদকাৰী সকলৰ তুলনাত বহুগুণে বেছি। আল্লাহ উভয়ৰ বাবেই উত্তম প্ৰতিশ্ৰুতি দিছে।” [আল হাদীদ : ১০]\nআল্লাহ তা‘আলা আমাৰ বিষয়ে কৈছে:\n“ আৰু যিহঁত তেওঁলোকৰ পিছত আহিছে সিহঁতে কয়: হে আমাৰ প্ৰভূ, আমাক আৰু আমাৰ সেই ভাইসকলক ক্ষমা কৰি দিয়া যিহঁতে আমাৰ আগতে ঈমান আনিছে আৰু ঈমানদাৰ সকলৰ প্রতি কোনো হিংসা আৰু শত্রুতা আমাৰ অন্তৰত নাৰাখিবা। হে আমাৰ প্ৰভূ, তুমি বৰ অনুগ্রহকাৰী কৰুণাময়।”[হাছৰ: ১০]\nযেতিয়া মানুহক অনন্তকাল থকাৰ বাবে পুন:জীৱিত কৰা হ’ব। সেই জীৱন দাৰুন্নাইম (নিয়ামাতপূৰ্ণ বা শান্তিময় গৃহ)হ’ব, অথবা কঠিন শাস্তিৰ গৃহ হ’ব।\nআমি বিশ্বাস কৰোঁ যে, ইছৰাফীল (আলাইহিচ ছালামে) দ্বিতীয়বাৰ শিঙাত ফুঁ দিয়াৰ পিছত মৃত সকল জীৱিত হোৱাৰ দ্বাৰা পুনৰুত্থান সংঘটিত হ’ব।\n“সেইদিনা শিঙাত ফুঁ দিয়া হ’ব। তেতিয়া আকাশ আৰু পৃথিৱীৰ সকলো প্রাণী মৰি পৰি থাকিব। অৱশ্য আল্লাহ যাক ইচ্ছা (জীৱন্ত ৰাখিব) তাৰ বাহিৰে। তাৰ পিছত শিঙাত আকৌ এবাৰ ফুঁ দিয়া হ’ব। তেতিয়া সকলোৱে থিয় হৈ দৃষ্টিপাত কৰিব।” [যুমাৰ: ৬৮]\n“যেনেকৈ সৰ্বপ্রথম আমি সৃষ্টিৰ সূচনা কৰিছিলো ঠিক তেনেকৈ আকৌ আমি তাৰ পুনৰাবৃত্তি কৰিম। এইটো এটা প্ৰতিশ্ৰুতি, যিটো পুৰণ কৰাৰ দায়িত্ব আমাৰ। এইকাম অৱশ্যই আমি কৰিম।” [আম্বিয়া : ১০৪]\nআমি আমল নামাৰ প্ৰতিও বিশ্বাস কৰোঁ। এই আমল নামা সোঁ হাতত দিয়া হ’ব অথবা পিছ ফালৰ পৰা বাওঁ হাতত দিয়া হ’ব।\n“এতেকে যাৰ আমল নামা তাৰ সোঁ হাতত দিয়া হ’ব, নিশ্চয় তাৰ হিচাপ সহজভাৱে লোৱা হ’ব। আৰ সি আত্মিয় সকলৰ ওচৰত আনন্দচিত্তে উভতি যাব। আৰু যি ব্যক্তিৰ আমল নামা পিছ ফলেৰে দিয়া হ’ব, সি ভয়তে মৃত্যুক মাতিব। আৰু সি জলন্ত জুইত নিক্ষিপ্ত হ’ব।” [ইনশ্বিকাক : ৭-১২]\n“আৰু প্রত্যেক ব্যক্তিৰ ভাগ্য আমি তাৰ ডিঙিত উলমাই ৰাখিছোঁ। আৰু কিয়ামতৰ দিনা আমি তাৰ বাবে কিতাপ এখন প্রকাশ কৰিম। সি কিতাপ খনক উন্মুক্ত গ্রন্থ হিচাপে দেখিব। পঢ়া তোমাৰ কিতাপ খন। আজি তোমাৰ নিজৰ হিচাপ চোৱাৰ বাবে তুমি নিজেই যথেষ্ট।” [ইছৰা : ১৩-১৪]\nআমি আৰু বিশ্বাস কৰোঁ, কিয়ামতৰ দিনা “মিজান” বা ভাল-বেয়া ওজন কৰাৰ ব্যৱস্থা থাকিব। কোনো ব্যক্তিৰ প্রতি কোনো ধৰণৰ অন্যায় কৰা নহব।\n“যি ব্যক্তি অনু পৰিমাণ নেক আমল কৰিব, সি সেইটো দেখিবলৈ পাব আৰু যি ব্যক্তি অনু পৰিমান বেয়া-আমল কৰিব, সিও সেইটো দেখিবলৈ পাব।” [যিল-যাল: ৭-৮]\n“যিহঁতৰ (নেক আমলৰ) তৰ্জু ভাৰী হ’ব তেওঁলোকেই সফল। আৰু যিহঁতৰ তৰ্জু পাতল হ’ব সিহঁত হ’ব ক্ষতিগ্রস্ত। সিহঁত চিৰকাল জাহান্নামত থাকিব। জুইয়ে সিহঁতৰ মুখমণ্ডল জ্বলাব আৰু সিহঁত তাত কুৎসিত আৰু বেয়া আকাৰ ধাৰণ কৰিব।” [মুমিনুন : ১০২-১০৪]\n“ যি ব্যক্তি আল্লাহৰ ওচৰত নেক আমল লৈ উপস্থিত হ’ব তাৰ বাবে দহ গুন বেছি পুৰষ্কাৰ আছে। আৰু যি ব্যক্তি পাপ কৰ্ম লৈ উপস্থিত হ’ব, তাক তাৰ পাপ কৰ্মৰ সমপৰিমাণ প্রতিফল দিয়া হ’ব। কাৰো প্রতি কোনো ধৰণৰ অন্যায় কৰা নহব।” [আন‘আম : ১৬০]\nআমি আৰু বিশ্বাস কৰোঁ যে, ৰাছুলুল্লাহ্ [চাল্লাল্লাহ আলাইহি অছাল্লাম]ৰ বাবে ‘শ্বাফাআতে উযমা’ (বা মহান শ্বাফাআত) বিশেষভাৱে নিৰ্দিষ্ট আছে। বান্দাহ সকলৰ মাজত বিচাৰ ফায়চালা কৰাৰ বাবে আল্লাহ তা‘আলাৰ ওচৰত তেওঁৰেই অনুমতিক্রমে এই শ্বাফা‘আত এনে এক সময়ত কৰিব যেতিয়া মানুহে হাছৰৰ ময়দানত সীমাহীন দুশ্চিন্তা আৰু সংকটৰ মাজত থাকিব। প্রথমতে মানুহে আদম [আলাইহিচ ছালাম]ৰ ওচৰত যাব। তাৰ পিছত নূহ [আলাইহিচ ছালাম] তাৰ পিছত ইব্ৰাহীম, মূছা, ঈছা [আলাইহিচ ছালাম] আৰু অৱশেষত ৰাছুলুল্লাহ্ [চাল্লাল্লাহ আলাইহি অছাল্লাম]ৰ ওচৰত যাব।\nআমি আৰু বিশ্বাস কৰোঁ যে, মুমিন সকলৰ মাজত যিহঁতে জাহান্নামত যাব সিহঁতক তাৰ পৰা উলিৱাৰ বাবে শ্বাফাআত কৰা হ’ব। এই শ্বাফা‘আত ৰাছুলুল্লাহ্ [চাল্লাল্লাহ আলাইহি অছাল্লাম] সহ আন আন নবী, পূন্যবান লোক সকল আৰু ফিৰিস্তা সকলৰ বাবে নিৰ্দিষ্ট।\nআল্লাহ তা‘আলা নিজ ৰহমত আৰু অনুগ্ৰহত শ্বাফা‘আত বিহীন জাহান্নামী সকলৰ এদল লোকক মুক্তি দিব।\nআমি বিশ্বাস কৰোঁ যে, জাহান্নামৰ ওপৰত পুলচিৰাত স্থাপিত আছে। মানুহে সিহঁতৰ আমলৰ ভিত্তিত এই পুলচিৰাত অতিক্রম কৰিব। প্রথম ব্যক্তি বিদ্যুতৰ গতিত এই পুলচিৰাত অতিক্রম কৰিব। ইয়াৰ পিছৰ ব্যক্তি অতিক্রম কৰিব বতাহৰ বেগেৰে। তাৰ পিছৰ ব্যক্তি চৰাইৰ গতিত আৰু তাৰ পিছৰ ব্যক্তি পুৰুষৰ দৰে দ্ৰুত গতিত পাৰ হ’ব। আৰু ৰাছুলুল্লাহ্ [চাল্লাল্লাহ আলাইহি অছাল্লাম] পুলচিৰাতৰ ওচৰত থিয় হৈ ক’ব, হে আমাৰ ৰব [বিপদৰ পৰা] ৰক্ষা কৰা, ৰক্ষা কৰা। অৱশেষত বান্দাসকলৰ আমল ইমান কম হৈ যাব যে ফলত আঠু কাঢ়ি পাৰ হবলৈ চেষ্টা কৰিব। আৰু পুলচিৰাতৰ দুয়ো পাশে কাইটৰ নিচিনা লোৰে গঠিত কালালীব উলোমা থাকিব। আল্লাহ তা‘আলাৰ নিৰ্দেশানুযায়ী সেই কাইটে আঘাত কৰিব, যি ব্যক্তি পাৰ হ’ব পাৰিব সি নাজাত পাব আৰু যি ব্যক্তি সহ্য কৰিব নোৱাৰি পৰি যাব সি জাহান্নামত যাব।\nআমি জান্নাত আৰু জাহান্নামৰ ওপৰত বিশ্বাস পোষণ কৰোঁ। জান্নাত পৰম সুখ আৰু শান্তিৰ স্থান। আল্লাহ তা‘আলা মুমিন মুত্তাকী সকলৰ বাবে জান্নাত তৈয়াৰ কৰিছে। জান্নাতত এনে সুখ-শান্তিৰ উপকৰণ আছে যিটো কোনো চকুৱে দেখা নাই। কোনো কানেও শুনা নাই। কোনো অন্তৰত তাৰ কল্পনা কৰাও সম্ভৱ নহয়।\n“সিহঁতৰ কৰ্মৰ প্রতিফল হিচাপে চকু শীতলকাৰী যিবোৰ সুখ-সামগ্রী সিহঁতৰ বাবে গোপন ৰখা হৈছে কোনো জীৱই সেয়া নাজানে।” [ছাজদাহ : ১৭]\nআৰু জাহান্নাম হৈছে শাস্তিৰ স্থান। অন্যায়কাৰী, কাফিৰ সকলৰ বাবে আল্লাহ তা‘আলা জাহান্নাম তৈয়াৰ কৰিছে। তাত এনে দুঃখ-কষ্ট আৰু শাস্তিৰ ব্যৱস্থা আছে যিটো কোনো হৃদয় কল্পনা কৰিব নোৱাৰে।\n“আমি অন্যায়কাৰী ,সকলৰ বাবে নৰক [জাহান্নাম]ৰ ব্যৱস্থা কৰি ৰাখিছোঁ। এই জুইৰ শিখা সিহঁতক আৱৰি ৰাখিব। তাত সিহঁতে পানী বিচাৰিলে এনে পানী সৰবৰাহ কৰা হ’ব যিটো জুলিয় পদাৰ্থৰ নিচিনা। ফলত সিহঁতৰ মুখমণ্ডল বিদগ্ধ হৈ যাব। এইটো কিমান যে নিকৃষ্ট পানী।আৰু কিমান যে বেয়া আশ্রয়স্থল।” [কাহাফ : ২৯]\n“আৰু যি ব্যক্তি আল্লাহৰ প্রতি ঈমান আনিব আৰু নেক আমল কৰিব, আল্লাহ তাক এনে জান্নাতত প্ৰৱেশ কৰাব যাৰ তলত নিজৰা বৈ যায়। তেওঁলোকে তাত চিৰকাল বসবাস কৰিব। পূন্যবান লোকসকলৰ বাবে আল্লাহে তাত উত্তম জীৱিকাৰ ব্যৱস্থা কৰিছে।” [তালাক: ১১]\n“আল্লাহ তাআলা কাফিৰ সকলৰ প্ৰতি অভিশাপ কৰিছে আৰু সিহঁতৰ বাবে জ্বলন্ত জুই তৈয়াৰ কৰি ৰাখিছে। তাত সিহঁতে চিৰকাল থাকিব। তাত সিহঁতে কোনো বন্ধু আৰু সাহায্যকাৰীও নাপাব। যিদিনা সিহঁতৰ মুখমণ্ডল জুইৰ ওপৰত উলট-পালট কৰা হ’ব সেইদিনা সিহঁতে ক’ব: হায়! যদি আমি আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছুলৰ আনুগত্য কৰিলোহেঁতেন।” [আহযাব : ৬৪-৬৬]\nআমি আৰু সাক্ষী দিওঁ, প্ৰত্যেক সেই ব্যক্তিৰ জাহান্নামী হোৱাত, যাৰ ক্ষেত্ৰত কোৰআন আৰু হাদিছে নিৰ্দিষ্ট বা মানগত দিশ বৰ্ণনা কৰি ঘোষণা দিছে। যিহঁতৰ বিষয়ে নিৰ্দিষ্ট ঘোষণা দিছে সিহঁত হৈছে আবু লাহাব, আমৰ বিন লোহাই আল খুযা‘য়ীসহ আৰু কিছুমান ব্যক্তি সম্পৰ্কে। আৰু যিহঁতৰ বিষয়ে গুণগত আৰু মানগত দিশেৰে ঘোষণা আছে সিহঁত হৈছে প্রত্যেক কাফিৰ আৰু ডাঙৰ শিৰ্ককাৰী মুশ্বৰিক আৰু মুনাফিক।\n“ আল্লাহ তাআলা ঈমান্দাৰ সকলক পৃথিৱী আৰু পৰকালত শাশ্বত বাণীৰ ওপৰত সুপ্রতিষ্ঠিত ৰাখিব।” [ইব্ৰাহীম : ২৭]\nমুমিন ব্যক্তি ইয়াৰ উত্তৰত ক’ব, ‘আল্লাহ তাআলা মোৰ প্ৰভূ’ ‘ইছলাম মোৰ দ্বীন’ মুহাম্মদ মোৰ নবী’ ।\nআনহাতে কাফিৰ আৰু মুনাফিক ব্যক্তিয়ে ক’ব, মই একো নাজানো। পৃথিৱীৰ লোকসকলক যি কওঁতে শুনিছো ময়ো তাকেই কৈছো।\n“পৱিত্র থকা অৱস্থাত ফিৰিস্তাসকলে যিহঁতৰ ৰূহ কবজ কৰে, সিহঁতক তেওঁলোকে কয়, তোমালোকৰ প্ৰতি শান্তি বৰ্ষিত হওক। তোমালোক তোমালোকৰ আমলৰ বিনিময়ত জান্নাতত প্রৱেশ কৰা।” [নাহল : ৩২]\n“হায়! যদি তুমি অন্যায়কাৰীসকলক সেই অৱস্থাত দেখা পালেহেঁতেন যেতিয়া সিহঁত মৃত্যু যন্ত্রণাত থাকে। ফিৰিস্তাসকলে নিজৰ হাত আগবঢ়ায় (আৰু কয়)উলিয়াই আনা তোমালোকৰ অন্তৰাত্মা। আজি তোমালোকক লাঞ্ছনাদায়ক শাস্তি দিয়া হ’ব। কাৰণ তোমালোকে আল্লাহৰ বিৰোদ্ধে অসত্য কথা আৰু তোমালোকে তেওঁৰ আয়াতসমূহত অহংকাৰ পোষণ কৰিছিলা।” [আন‘আম: ৯৩]\nআমি ‘তাকদীৰ’(ভাগ্য)ৰ প্ৰতি আৰু তাৰ মঙ্গল-অমঙ্গলৰ প্ৰতি বিশ্বাস কৰোঁ। তাকদীৰ হৈছে, আল্লাহ তা‘আলাৰ পূৰ্ব জ্ঞান আৰু হিকমতৰ দাবী অনুযায়ী সমগ্র সৃষ্টিজগতৰ বাবে সকলো বস্তুৰ নিৰ্ধাৰণ।\nআমি বিশ্বাস কৰোঁ যে, আল্লাহ তা‘আলা সকলো বিষয়ে সৰ্বজ্ঞানী। যি আছিল, আৰু যি হ’ব, কেনেকৈ হ’ব এই সকলোবোৰ তেওঁ তেওঁৰ ‘ইলমে আযালী বা আবাদী’ অৰ্থাৎ স্থায়ী আৰু চিৰন্তন অপৰিসীম জ্ঞান শক্তিৰ দ্বাৰা জানে। গতিকে নজনাৰ পিছত নতুনকৈ কিবা জনা আৰু জনাৰ পিছত পাহৰি যোৱা বিষয়টো আল্লাহ তা‘আলাৰ ক্ষেত্রত প্রযোজ্য নহয়।\nআমি বিশ্বাস কৰোঁ যে, আল্লাহ তাআলা কিয়ামত পৰ্যন্ত যি সংঘটিত হ’ব সেই সকলবোৰ লৌহে মাহফুযত লিপিবদ্ধ কৰি ৰাখিছে।\n“তুমি নজনা নে যে, আকাশ আৰু পৃথিৱীত যি আছে, সেই সকলো কথাই আল্লাহ তা‘আলা জানে। এইবোৰ এখন কিতাপত লিপিবদ্ধ আছে। আল্লাহৰ বাবে এয়া অতি সহজ।” [হজ্ব: ৭০]\nআমি আৰু বিশ্বাস কৰোঁ যে, আকাশ আৰু পৃথিৱীত যি আছে সকলো আল্লাহ তা‘আলাৰ ইচ্ছাত সৃষ্টি হৈছে। তেওঁৰ ইচ্ছাৰ বাহিৰে একোৱে নহয়। আল্লাহে যিটো ইচ্ছা কৰে সেইটোৱে হয়। যিটো ইচ্ছা নকৰে সেইটো নহয়।\n“আল্লাহ তা‘আলাই সকলো বস্তুৰ সৃষ্টিকৰ্তা। তেৱেঁই সকলো বস্তুৰ অভিভাৱক। আকাশ আৰু পৃথিৱীৰ ধন-ভাণ্ডাৰৰ চাবি সমূহ তেওঁৰ ওচৰতেই সংৰক্ষিত”। [যুমাৰ : ৬২-৬৩]\nআল্লাহ তা‘আলাৰ তৰফৰ পৰা আৰু তেওঁৰ বান্দাহ সকলৰ তৰফৰ পৰা যি সংঘটিত হ’ব, কথা হওক, বা কৰ্ম হওক অথবা অমান্য কৰাই হওক এই সকলোবোৰ উক্ত চাৰিটা স্তৰৰ অন্তৰ্ভূক্ত। এই সকলোবোৰ তেওঁৰ জনা আৰু তেওঁৰ ওচৰত লিখা আছে। এই সকলোবোৰেই তেওঁৰ ইচ্ছা আৰু সৃষ্টিৰ অন্তৰ্ভূক্ত।\n“তোমালোকৰ মাজত যি ব্যক্তি সৰল পথত চলিব বিচাৰে [তাৰ বাবে এই কিতাব উপদেশস্বৰূপ] আৰু তোমালোকে বিচাৰিলে একো নহয় যেতিয়া লৈকে বিশ্ব জগতৰ প্ৰভূ আল্লাহ তা‘আলা নিবিচাৰে।” [তাকৱীৰ : ২৮-২৯]\n“আল্লাহে বিচাৰিলে সিহঁত কেতিয়াও বিবাদ নকৰিলেহেঁতেন। কিন্তু আল্লাহে যিটো ইচ্ছা সেইটোৱে কৰে”। [বাকাৰাহ : ২৫৩]\n“আল্লাহে বিচাৰিলে এওঁলোক এয়া নকৰিলেহঁতেন। গতিকে তুমি সিহঁতক আৰু সিহঁতে যি মিছা ৰচনা কৰি আছে তাক এনেই এৰি দিয়া।” [আন‘আম: ১৩৭]\n“আল্লাহে তোমালোকক আৰু তোমালোকে যি কৰা তাকো সৃষ্টি কৰিছে”। [ছাফ্ফাত: ৯৬]\nলগতে আমি এইটোও বিশ্বাস কৰোঁ যে, যি কোনো কাম সংঘটিত হোৱাৰ ক্ষেত্ৰত আল্লাহ তা‘আলা তেওঁৰ বান্দাহক ইখতিয়াৰ আৰু কিছু ক্ষমতা প্ৰদান কৰিছে।\n১. আল্লাহ তা‘আলাৰ বাণী :\n“গতিকে তোমালোকে যেতিয়া যেনেকৈ ইচ্ছা কৰা তোমালোকৰ কৃষিপাম [স্ত্রীৰ ওচৰ]ত গমন কৰা”। [বাকাৰাহ : ২২৩]\n“সচাকৈয়ে যদি সিহঁতে বাহিৰ হোৱাৰ ইচ্ছা কৰিলেহেঁতেন। তেন্তে নিশ্চয় তাৰ বাবে কিছু প্রস্তুতি গ্রহণ কৰিলেহেঁতেন”। [তাওবা : ৪৬]\n২. বান্দাহক বিধি-নিষেধ পালনৰ নিৰ্দেশ দিয়া হৈছে। যদি বান্দাহৰ কাম কৰাৰ কোনো ইখতিয়াৰ আৰু ক্ষমতা নাথাকিলেহেঁতেন তেন্তে বিধি-নিষেধ পালনৰ ক্ষেত্রত যি নিৰ্দেশ ও উপদেশ বান্দাহক দিয়া হৈছে তাৰ অৰ্থ এইটো হ’ব যে, বান্দাহক এনে কামৰ প্রতি নিৰ্দেশ দিয়া হৈছে যিটো কৰাৰ ক্ষমতা তাৰ নাই। অথচ এনে হোৱাটো সম্পূৰ্ণভাৱে আল্লাহৰ কৰুণা, হিকমত ও কৌশলৰ পৰিপন্থী। লগতে আল্লাহৰ এই ঘোষণাৰো সম্পূৰ্ণ বিপৰীত:\n“আল্লাহে কেতিয়াও কোনো নফছৰ ওপৰত তাৰ ক্ষমতাৰ অধিক দায়িত্ব চপাই নিদিয়ে”। [বাকাৰা : ২৮৬]\nযদি বান্দাহৰ কৰ্ম, তাৰ ইচ্ছা আৰু ইখতিয়াৰ অনুযায়ী সংঘটিত নহলেহেঁতেন তেন্তে মুহছিন ব্যক্তিৰ ইহছানৰ প্রশংসা কৰাৰ কোনো অৰ্থই নহয়। আৰু অন্যায়কাৰীৰ অন্যায়ৰ বাবে শাস্তি প্রদান কৰাও এটা অন্যায় হ’ব। অথচ আল্লাহ তা‘আলা কোনো অৰ্থহীন কামৰ পৰা আৰু অন্যায়ৰ পৰা সম্পূৰ্ণ পৱিত্র।\n৪. আল্লাহ তা‘আলা ৰাছুলসকলক পঠিয়াইছে\n“সু-সংবাদ দাতা আৰু ভয় প্রদৰ্শণকাৰী হিচাপে। যাতে আল্লাহৰ বিৰোদ্ধে মানুহৰ কোনো অজুহাত থাকিব নোৱাৰে ৰাছুল সকলৰ (আগমনৰ) পিছত। আৰু আল্লাহ হৈছে মহা শক্তিশালী পৰম জ্ঞানী।”। [নিছা : ১৬৫]\nআমি ভাবোঁ পাপী ব্যক্তিৰ বাবে তাৰ পাপ কৰ্মৰ সপক্ষে ‘তাকদীৰ’ৰ দ্বাৰা যুক্তি প্ৰয়োগ কৰাৰ কোনো সুযোগ নাই। কাৰণ পাপী ব্যক্তি তাৰ নিজ ইখতিয়াৰ আৰু শক্তিৰে পাপ কৰ্ম কৰে অথচ সি নাজানে যে পাপ কৰ্মটো তাৰ ‘তাকদীৰ’ত আল্লাহ তা‘আলা লিখিছে নে নাই। যিকোনো কাম নিজ ইখতিয়াৰ আৰু ক্ষমতাৰে সমাপ্ত কৰাৰ আগ মূহুৰ্ত পৰ্যন্ত কোনোৱে নাজানে যে সংশ্লিষ্ট কাৰ্মটো আল্লাহ তা‘আলা তাৰ ‘তাকদীৰ’ত লিপিবদ্ধ কৰি ৰাখিছে নে নাই।\n“কোনেও নাজানে অহা কালি তেওঁ কি উপাৰ্জন কৰিব।” [লোকমান : ৩৪]\nতেনেহলে কোনো কাম কৰা বা নকৰাৰ ক্ষেত্রত অপাৰগতা অথবা অক্ষমতাৰ যুক্তি [অৰ্থাৎ আল্লাহে ইচ্ছা কৰিলে কৰিলোহেঁতেন, ইচ্ছা নকৰিলে নকৰিলোহেঁতেন] দেখুৱাটো কেনেকৈ সঠিক হ’ব পাৰে? সেয়ে আল্লাহ তা‘আলা এই ধৰণৰ যুক্তি দেখুৱা বিষয়টো বাতিল ঘোষণা কৰিছে:\n“মুশ্বৰিক সকলে অনতিপলমে এই কথা ক’ব, যদি আল্লাহে ইচ্ছা কৰিলেহেঁতেন তেন্তে আমি শ্বিৰ্ক নকৰিলোহেঁতেন। আমাৰ পিতৃ পুৰুষ সকলেও শ্বিৰ্ক নকৰিলেহেঁতেন। আৰু আমি কোনো বস্তুক হাৰাম নকৰিলোহেঁতেন। প্ৰকৃততে এই ধৰণৰ কথা কৈ সিহঁতৰ পূৰ্বৱৰ্তী লোক সকলে সত্যক মিছা প্ৰতিপন্ন কৰিছিল। ইহঁতক কোৱা, আমাৰ সন্মুখত দাঙি ধৰিব পৰা তোমালোকৰ ওচৰত এনে কোনো জ্ঞান আছে নেকি? তোমালোক কেৱল ধাৰণা আৰু অনুমানৰ ওপৰত চলা। আৰু ভিত্তিহীন ধাৰণাৰ জন্ম দি ফুৰিছা।” [আন‘আম : ১৪৮]\nযি পাপী ব্যক্তি তাকদীৰৰ দোহাই দিয়ে, তাক আমি ক’ব বিচাৰো, আনুগত্য বা নেক কাম কৰাক তুমি তোমাৰ তাকদীৰৰ লিখনি নোকোৱা কিয়। আল্লাহ তা‘আলাইতো নেক কামকো তোমাৰ ভাগ্যত লিখি ৰাখিছে। তোমাৰ দ্বাৰা কোনো কাম সম্পন্ন হোৱাৰ আগত পাপ-পূণ্যৰ মাজত কোনো পাৰ্থক্য নাই। কাৰণ তাকদীৰৰ লিখনি সম্পৰ্কে তুমি একোৱেই নাজানা। এই বাবেই ছাহাবায়ে কেৰামক যেতিয়া নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লাম ক’লে যে, প্রত্যেক ব্যক্তিৰ বাবেই জান্নাত বা জাহান্নামত নিজ নিজ স্থান লিপিবদ্ধ আছে তেতিয়া তেওঁলোকে ক’লে, তেন্তে আমি তাকদীৰৰ ওপৰত ভৰসা কৰি আমল বাদ দিওঁ? তেখেতে উত্তৰত ক’লে, নহয়, বৰং তোমালোক আমল কৰা। যাৰ বাবে যাক সৃষ্টি কৰা হৈছে তাৰ বাবে সেই কাম সহজ কৰা হ’ব।\nআমি তাক আৰু কওঁ যে, যদি তোমাক এনে দু’টা চাকুৰীৰ প্রস্তাৱ দিয়া হয় যাৰ ভিতৰত এটাৰ দৰমহা আনটোতকৈ বেছি তেন্তে নিশ্চয় তুমি বেছি দৰমহা থকা চাকুৰিটোৱে গ্রহণ কৰিবা। তেনেহলে পৰকালৰ আমলৰ ক্ষেত্রত তুমি কেনেকৈ নিম্ন মানৰ কামটোক অগ্ৰাধিকাৰ দিবা? আৰু পিছত কবা যে এটোৱে ভাগ্যৰ লিখনি?\n“বেয়া কামৰ সম্পৰ্ক তোমালৈ কেতিয়াও নহয়”\nআল্লাহৰ ফায়চালা কেতিয়াও বেয়া হ’ব নোৱাৰে। কিয়নো ফায়চালাটোৰ আঁৰত যিকোনো কল্যাণ আৰু হিকমত নিহিত আছে। অনিষ্টতা বা ত্রুটি (প্ৰকৃততে আল্লাহৰ ফায়চালাৰ লগত নহয় বৰং) ফায়চালাকৃত বস্তু বা বিষয়টোৰ লগত সম্পৃক্ত। ইয়াৰ প্রমাণ হৈছে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ বাণী :\n“(হে আল্লাহ!) তোমাৰ ফায়ছালাকৃত বস্তুৰ অনিষ্টতাৰ পৰা মোক ৰক্ষা কৰা”। [আবু দাউদ]।\nএই বাক্যটো ৰাছুলুল্লাহ ছাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে হাছান [ৰাদ্বিয়াল্লাহু আনহু]ক দু‘আয়ে কুনুতৰ অংশ হিচাপে শিকাইছে।\n(ইয়াত ৰাছুলুল্লাহ্ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছআল্লামে) অনিষ্ট কথাটো আল্লাহ তা‘আলাৰ ফায়চালাকৃত বস্তুৰ লগত সম্পৃক্ত কৰিছে। এতেকে অনিষ্টতা বা দোষ আচলতে ফায়চালাকৃত বিষয়ৰ। কিন্তু মনত ৰাখিব, অনিষ্টতাই ইয়াৰ মুল নহয়। এফালৰ পৰা বেয়া হলেও আকৌ আন ফালৰ পৰা ইয়াৰ মাজত যিকোনো কল্যাণ নিহিত আছে। অথবা কোনো ঠাইৰ বাবে বেয়া আকৌ কোনো ঠাইৰ বাবে ভাল।\nপৃথিৱীৰ বিপৰ্যয় যেনে: দুৰ্ভিক্ষ, বেমাৰ-আজাৰ, অভাৱ-অনাটন, ভয়-ভীতি আৰু আতংক ইত্যাদি বেয়া কিন্তু আন ফালৰ পৰা বিচাৰ কৰিলে এইবোৰৰ মাজতো কল্যাণ বিচাৰি পোৱা যায়। আল্লাহ তা‘আলা কৈছে:\n“মানুহৰ নিজ কৃতকৰ্মৰ ফলত স্থলত আৰু জলভাগত বিপৰ্যয়ৰ সৃষ্টি হৈছে। যাতে সিহঁতক সিহঁতৰ কিছুমানৰ কৃতকৰ্মৰ স্বাদ ভোগ কৰাব পাৰে। যাতে সিহঁতে [আল্লাহৰ পথত] উভতি আহিব পাৰে।” [ৰূম : ৪১]\nচোৰৰ হাত কটা, ব্যাভিচাৰীক ৰজম কৰা অৰ্থাৎ শিল গুটি দলিয়াই মৃত্যুদণ্ড দিয়া, চোৰ আৰু ব্যভিচাৰীৰ বাবে অনিষ্টকৰ হ’ব পাৰে। কিয়নো চোৰ তাৰ হাত হেৰাব আৰু ব্যভিচাৰীয়ে তাৰ জীৱন হেৰাব। কিন্তু আন দৃষ্টিকোনৰ পৰা চিন্তা কৰিলে দেখিব ইয়াৰ মাজতো কল্যাণ নিহিত আছে। আৰু সেয়া হৈছে, সিহঁতৰ উভয়ৰ পাপৰ কাফফাৰা হৈ আছে। ইয়াৰ ফলত সিহঁতৰ বাবে পৃথিৱী আৰু পৰকালৰ শাস্তি একত্রিত কৰা নহব। আন দৃষ্টিকোণৰ পৰা ইয়াৰ আৰু এটা কল্যাণময় দিশ আছে। সেইটো হৈছে, এই বিধান প্রয়োগৰ ফলত মানুহৰ ধন-সম্পদ, মান-সম্মান, আৰু বংশ ৰক্ষা কৰা সম্ভৱ হ’ব।\nআল্লাহ তা‘আলাৰ প্রতি আৰু তেওঁৰ পৱিত্র নাম আৰু গুণাৱলীৰ প্রতি ঈমান পোষণ কৰাৰ ফল হৈছে এই যে, ইয়াৰ দ্বাৰা আল্লাহৰ প্রতি বান্দাহৰ যথাৰ্থ ভালপোৱা, ভক্তি, শ্রদ্ধা সৃষ্টি হয়। ইয়াৰ ফলত বান্দাহ আল্লাহ তা‘আলাৰ আদেশ পালন কৰাত মনোনিবেশ কৰে। আৰু তেওঁৰ নিষিদ্ধ কাম সমূহৰ পৰা বিৰত থাকে।\nআল্লাহ তা‘আলাৰ বিধি-নিষেধৰ প্রতি বান্দাহৰ এই আনুগত্য, ব্যক্তি আৰু সমাজৰ বাবে পৃথিৱী আৰু পৰকালৰ পৰম শান্তি কঢ়িয়াই আনে।\n“যি ব্যক্তি নেক আমল কৰিব, তেওঁ পুৰুষ হওক অথবা নাৰী যদি তেওঁ মুমিন হয়, তেওঁক পৃথিৱীত পৱিত্র জীৱন দান কৰিম, আৰু পৰকালত এনে লোকসকলক তেওঁলোকৰ উত্তম আমল অনুযায়ী পুৰস্কাৰ দান কৰিম”। [নাহল : ৯৭]\nপ্রথম : ফিৰিস্তা সকলৰ নিজ মহান স্রষ্টা অৰ্থাৎ আল্লাহ তা‘আলাৰ মহানুভৱতা, মহত্ব, শক্তি আৰু ক্ষমতা সম্পৰ্কে জ্ঞানাৰ্জন।\nদ্বিতীয়: বান্দাহৰ হিফাজত বা ৰক্ষণাবেক্ষনৰ বাবে আল্লাহ তা‘আলাৰ কৃতজ্ঞতা জ্ঞাপন। কিয়নো তেওঁ এইবোৰ ফিৰিস্তা সকলৰ মাজৰ পৰা কাৰোবাক বান্দাহ সকলৰ হিফাজতৰ বাবে, কোনোবাক তেওঁলোকৰ আমল নামা লিখাৰ বাবে আৰু আন আন স্বাৰ্থ ৰক্ষাৰ বাবে দায়িত্ব দিছে।\nতৃতীয় : পূৰ্ণ ৰূপে আল্লাহ তা‘আলাৰ ইবাদত কৰাৰ বাবে আৰু মুমিন সকলৰ বাবে আল্লাহৰ ওচৰত মাগফিৰাত কৰাৰ কাৰণে ফিৰিস্তা সকলৰ প্রতি মুহাব্বত আৰু ভালপোৱা সৃষ্টি হয়।\nপ্রথম: সৃষ্টিৰ প্রতি আল্লাহ তা‘আলাৰ অপৰিসীম ৰহমত বা দয়া সম্পৰ্কে জ্ঞানাৰ্জন। কিয়নো তেওঁ পৃথিৱীৰ প্রতিটো জাতিৰ হিদায়তৰ বাবেই এখনকৈ কিতাব অৱতীৰ্ণ কৰিছে।\nদ্বিতীয়: আল্লাহৰ হিকমতৰ বহিঃপ্রকাশ। কিয়নো আল্লাহ তা‘আলাই এই সমূহ আকাশী কিতাবৰ মাধ্যমত প্রতিটো জাতিৰ উপযোগী আৰু প্রয়োজনীয় বিধান পাঠিয়াইছে। এই ক্ষেত্রত সৰ্বশেষ কিতাব হৈছে মহাগ্রন্থ আল-কোৰআন। কিয়ামত পৰ্যন্ত এই কিতাব স্থান-কাল-পাত্র ভেদে গোটেই সৃষ্টি জগতৰ হিদায়তৰ বাবে উপযোগী আৰু কাৰ্যকৰ।\nতৃতীয়: উক্ত অনুগ্ৰহ সমূহৰ বাবে আল্লাহ তা‘আলাৰ কৃতজ্ঞতা জ্ঞাপন, ইত্যাদি।\nএক: আল্লাহ তা‘আলাৰ অপৰিসীম ৰহমত সম্পৰ্কে জ্ঞান লাভ কৰা আৰু সৃষ্টি জগতৰ হিদায়তৰ উদ্দেশ্যে এই ৰাছুল সকল প্ৰেৰণৰ মাধ্যমত সৃষ্টিৰ প্রতি তেওঁৰ যি কৰুণা আছে সেইটো জনা।\nদুই: আল্লাহ তা‘আলাৰ উপৰোক্ত মহান অনুগ্ৰহ সমূহৰ কৃতজ্ঞতা জ্ঞাপন।\nতিনি: ৰাছুল সকলৰ প্রতি মুহাব্বত বা ভালপোৱা, তেওঁলোকৰ প্রতি সম্মান প্রদৰ্শন, তেওঁলোকৰ যথাযোগ্য প্রশংসা জ্ঞাপন কৰা। কিয়নো তেওঁলোক হৈছে আল্লাহৰ প্রেৰিত ৰাছুল, আৰু তেওঁৰ একনিষ্ঠ বান্দাহ। তেওঁলোকে আল্লাহ তা‘আলাৰ ৰিছালত আৰু উপদেশ সমূহ মানুহৰ ওচৰত পৌঁছাই দিছে। মানুহৰ তৰফৰ পৰা সকলো অত্যাচাৰ আৰু নিৰ্যাতন তেওঁলোকে সহ্য কৰিছে।\nএক: আল্লাহ তা‘আলাৰ আনুগত্য, শেষ দিৱসৰ ছোৱাব আৰু পুৰষ্কাৰ লাভৰ ক্ষেত্রত আৰু পৰকালৰ আজাবৰ ভয়ত পাপ আৰু অন্যায়ৰ পৰা বিৰত থকাৰ ক্ষেত্রত অনুপ্রেৰণা লাভ কৰা।\nএক: কোনো কাম কৰাৰ সময়ত আল্লাহ তা‘আলাৰ ওপৰত ভৰসা কৰা। কিয়নো কাম আৰু কামৰ কাৰণ উভয় আল্লাহৰ ফয়চালা আৰু তাকদীৰৰ লিখনি।\nদুই: মনৰ সুখ আৰু অন্তৰৰ প্রশান্তি লাভ। কিয়নো নিজ দায়িত্ব হিচাপে কাৰ্যকাৰণ সম্পন্ন কৰাৰ পিছত মনে যেতিয়া এই কথা জানিব পাৰিব যে, আটায়ে আল্লাহৰ ফয়চালা সেয়ে অনাকাংখিত যি ঘটিবলগীয়া সেয়া ঘটিবই তেতিয়া মন নিশ্চিত থাকিব। আৰু অন্তৰে প্রশান্তি লাভ কৰিব। আৰু আল্লাহৰ ফয়চালাত সন্তুষ্টি থাকিব। এনে মূহুৰ্তত তাকদীৰত বিশ্বাসী এজন লোকৰ বাহিৰে আন কোনোৱে ইমান সুন্দৰ জীৱন, শক্তিশালী মন আৰু প্রশান্ত হৃদয়ৰ অধিকাৰী হ’ব নোৱাৰে।\nতিনি: উদ্দেশ্য অৰ্জন হলে আত্মগৌৰৱ আৰু অহংকাৰ পৰিত্যাগ কৰা। কিয়নো উদ্দেশ্য অৰ্জন হোৱাটো আল্লাহৰেই অনুগ্ৰহ ও কল্যাণ আৰু মুক্তি লাভৰ কাৰণ। সেয়ে নেক বান্দাহ আল্লাহ তা‘আলাৰ কৃতজ্ঞতা আদায়ৰ মাধ্যমত আত্মগৌৰৱ আৰু অহংকাৰ পৰিত্যাগ কৰে।\nচাৰি: উদ্দেশ্য অৰ্জন নহলে অথবা অপ্রত্যাশিত কিবা ঘটিলে অন্তৰৰ পৰা অশান্তি আৰু অস্থিৰতা দূৰ কৰা। কিয়নো বান্দাহৰ ভাগ্যত যি ঘটে সেইটো আল্লাহ তা‘আলাৰেই ফয়চালা। যিজন পৃথিৱী আৰু আকাশৰ সাৰ্বভৌমত্বৰ অধিকাৰী। তেওঁৰ যিটো ফয়চালা, সিটো হবই। এই ক্ষেত্ৰত কেৱল পুণ্যবান লোক সকলেহে ধৈৰ্য ধাৰণ কৰে আৰু পৰকালৰ পুৰষ্কাৰ কামনা কৰে। আল্লাহ তা‘আলা কৈছে\n“পৃথিৱীত অথবা তোমালোকৰ ওপৰত অহা প্রত্যেক বিপদেই সৃষ্টি কৰাৰ আগত সেইটো এখন কিতাবত লিপিবদ্ধ কৰা হৈছে। এইটো কৰা আল্লাহৰ বাবে তেনেই উজু। এইটো এই বাবে যে, যাতে তোমালোকে কোনো বস্তুৰ পৰা বঞ্চিত হলে, তাৰ বাবে কোনো দুঃখ নকৰা। আৰু কিবা অৰ্জন হলে তাৰ বাবে আত্মগৌৰৱ নকৰা। আল্লাহ তা‘আলা কোনো গৌৰৱকাৰী আৰু অহংকাৰীক কেতিয়াও ভাল নাপায়”। [হাদীদ: ২২-২৩]\nআল্লাহ তা‘আলাৰ ওচৰত এই কামনাৰে সামৰনি মাৰিছোঁ, তেওঁ যেন আমাক এই পৱিত্র আক্বীদাৰ ওপৰত দৃঢ়তা আৰু স্থিতিশীলতা প্ৰদান কৰে, আমাক ইয়াৰ সুফল প্ৰদান কৰে, আমাৰ বাবে তেওঁৰ কৰুণা বৃদ্ধি কৰে, হিদায়ত লাভ কৰাৰ পিছত অন্তৰত যাতে বক্রতা সৃষ্টি নহয়, আৰু আমাৰ ওপৰত যাতে তেওঁৰ অপৰিসীম ৰহমত বৰ্ষণ কৰে। প্ৰকৃততে তেৱেঁই হৈছে মহা অনুগ্রহ প্ৰদানকাৰী।\n হুলুলিয়া: জাহমিয়া সম্প্রদায়ৰ এটা অংশ যিহঁতে আল্লাহক সকলো ঠাইতে স্ব-শৰীৰে উপস্থিত বা বিৰাজমান বুলি ধাৰণা কৰে। বৰ্তমানতো যিহঁতে ধাৰণা কৰে যে আল্লাহ্ তা‘আলা সৰ্বত্র বিৰাজমান সিহঁত পথভ্রষ্ট।\nবীৰ্যপাত নকৰাকৈ কেৱল হস্তমৈথুনৰ কাৰণে ছওম ভঙ্গ হ’বনে?\nPDF - আহলে ছুন্নাত ওৱাল জামাআতৰ আক্বিদা - 1.3 MB\nDOCX - আহলে ছুন্নাত ওৱাল জামাআতৰ আক্বিদা - 17.1 MB\nEPUB - আহলে ছুন্নাত ওৱাল জামাআতৰ আক্বিদা\nPDF - Mobile - আহলে ছুন্নাত ওৱাল জামাআতৰ আক্বিদা


তুমি ধুনীয়া গাভৰুৰ ফটো লোৱা...\n> Byline > তুমি ধুনীয়া গাভৰুৰ ফটো লোৱা...\nDate of Publish: 2018-06-18\n...তীক্ষ্ণধী গল্পকাৰ, জেষ্ঠ সাংবাদিক মনোজ'দাই (মনোজ কুমাৰ গোস্বামী) তেখেতৰ সন্তানৰ জন্মদিনৰ আয়োজন কৰিছিল । বিভিন্নজন গৈছে । খাইছে । হাঁহিছে । কথা পাতিছে । খবৰ লৈছে । বিদায় লৈছে । হঠাৎ মনোজ'দাই মোক কলে, সৌ মানুহজন যে দেখিছ - কেইখনমান ফটো তুলি থ । পিছত কামত আহিব । ...\nমই উভতি চালো, ৰঙচুৱা ধৰণৰ ফ্ৰেমত দুখন পাৱাৰফুল গ্লাছ । সেই গ্লাছৰ তলত দুটি বুদ্ধিদীপ্ত চকু । ক্ষীণকাই শৰীৰ । সাধাৰণ পোছাক । চিগাৰেট খাইছে একোনত বহি, দুহাতেৰে ঢাকি । কেওফালে সকলো ব্যস্ত । কোনেও বিশেষভাবে লক্ষ্য কৰা নাই মানুহজনক । সাধাৰণ মানুহ !\n... হঠাৎ মোলৈ সেই সুবৰ্ণ সুযোগ আহিছিল । মোৰ বাবে সেয়া আছিল জীৱনৰ অতি সোণালী অধ্যায়ৰ দুটি পৃষ্ঠাত দুশাৰী লিখাৰ বাবে সমল গটোৱাৰ সুযোগ । যি আনে খুব কমেই পাইছে । মানোজ'দাই মানুহজনৰ নামটো মোক কৈছিল । তেখেতৰ নাম অসমীয়া সাহিত্যৰ ক্ষেত্ৰখনত অতি সভ্ৰমেৰে লোৱা হয় ।\nনাম তেওঁৰ সৌৰভ কুমাৰ চলিহা । ওৰফে, সুৰেন মেধি । অসমীয়া আধুনিক গল্প সাহিত্যৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ খনিকৰ ।\n...মই তেখেতৰ ফটো লবলৈ চেষ্টা কৰিলোঁ । কিন্তু এই বিষয়ত অতি স্পৰ্শকাতৰ লেখক গৰাকীয়ে মোক মুঠেই সুবিধা নিদিলে । তেখেতে এটুকুৰা সুবিধাজনক ঠাইত বহি ঘূৰি দিলে । মোৰ মুখ আৰু তেখেতৰ মুখৰ মাজত তেখেতৰ পিঠিখন থিয় হৈ থাকিল । মই নোৱাৰিলোঁ সিদিনা ।...\nকিন্ত্ত তাৰ পিছত কিয় জানো, মোৰ জেদ বাঢ়িছিল । মই তেখেতৰ জ্ঞানৰ পৃথিৱীৰ পৰিধি নজনা নুশুনাকৈ তেখেতৰ স্বনিৰ্বাসনৰ প্ৰতিজ্ঞা ভাঙিবলৈ চেষ্টা আৰম্ভ কৰিলোঁ । বহুতৰ বাবে হাস্যকৰ । তেখেতৰ বাবে অসহনীয় । মই বাবে সফলতা ; তেখেতৰ এখন ফটো তোলাতো । কাৰণ মই এগৰাকী ফটো সাংবাদিক । নিষিদ্ধ বা নিষিদ্ধ অঞ্চল উন্মোচন মই কৰিব লাগে । মই তেনে কৰিব বিচাৰো । কৰি ভাল পাওঁ । মই যেন প্ৰতিজ্ঞা কৰিছিলোঁ, অসমীয়া সাহিত্যৰ এইজনা কাণ্ডাৰীৰ একাধিক মুহূৰ্ত মই ধৰি থম হেজাৰ জনৰ বাবে ।\nতেতিয়াৰ পৰা মই সৌৰভ কুমাৰ চলিহা'ৰ পিছত লাগি গলো । এজনে নিদিয়ে । আনজনক লাগে । মনত অযুত শ্ৰদ্ধা লৈ বিজ্ঞ লেখকজনক খুব দিগদাৰ দিয়া অসমৰ একমাত্ৰ ফটো সাংবাদিক গৰাকী আছিলো মই ।\n...কেতিয়াবা দিছ্পুৰ লাস্ত গেটৰ পৰা চুপাৰ মাৰ্কেটৰ ফালে বাইক ঘুৰাও, দেখো বছৰ পিছৰ ছিটত সৌৱা সৌৰভ চলিহা । বাইক ঘুৰাও, বাছৰ পিচে পিচে দৌৰ দিও । বাছ ৰলেই ৰও । চাওঁ । নামিছে নেকি । নমা নেদেখিলে আকৌ পিছ লওঁ । দূৰৈৰ পৰা লক্ষ্য কাৰো । ট্ৰাকৰ পিছত জোপ লওঁ । ফটো তোলো । কেতিয়াবা দেখো তেখেতে পানবজাৰৰ শ্বেইখ ব্ৰাদার্শ'ৰ সন্মুখত কমলা কিনিছে...মই গৈ প্ৰাগ কেণ্টিনেণ্টেল হোটেলৰ টপ ফ্ল'ৰ পাওঁ । তাৰপৰা ফটো লওঁ । ডাঠ কফি ৰঙৰ কোট, ৰঙচুৱা হাইনেক ওলাই থাকে । মোৰ কেমেৰাত ৰৈ যায় স্থিৰ আলোকচিত্ৰ হৈ ।\nদিন আগবাঢ়ে । মই আগবাঢ়ো তেওঁক বিচাৰি । মেলে মিটিঙে চাওঁ । কিজানি পাওঁ ।\n.................এদিন হীৰুদাই মাতিলে । কলে আহিবা । ফটো লব লাগে । কপৌ ফুলৰ। যাওঁ ।\n...ফটো ললো । চাহ দিলে । খালো । উভতিব ওলালোঁ । হিৰুদাই কলে, ময়ো যাওঁ ।\n"কলৈ যায় ?"\n"মেঘদূত ভৱন ।"\n"ব'লক। মোৰ লগতেই যাব পাৰিব। "\n...হিৰুদা ওলাল । বহিল মোৰ স্কুটাৰত । স্কুটাৰ আগবাঢ়িল জানজট ফালি ।\nশিলপুখুৰী পোৱাৰ সময়ত হিৰুদাই তেখেতৰ স্বাভাৱিক তীক্ষ্ণতাৰে কলে," মই স্কুটাৰত উঠি ভাল পাওঁ।"\n"এহ, বাওঁহাত-সোঁ হাতৰ সকলোকে মাতি যাব পাৰো ।"\n...কি কম কওক ! মোৰ কবলৈ কিবা থাকেনে ...। অবাক হৈ শুনি যাওঁ । ভগৱানক ধন্যবাদ দিওঁ । মোক ইমান সুন্দৰ সময়কণ দিয়া বাবে ।\n...ভাবি ভাবি আগবাঢ়ো । কছাৰী পাইছোঁহে !! চি জে এম কোৰ্ট'ৰ সন্মুখত হিৰুদাই উছপিছ লগাই দিলে । ৰাখিব নেপাওঁতে হিৰুদাই প্ৰায় জঁপিয়াই নামি গ'ল । বোলো হল কি !!!!\nঘূৰি চাই মোৰ অৱস্থা নোহোৱা হল । হে হৰি । কাৰো কি । স্কুটাৰো এৰিব নোৱাৰো । ষ্টেণ্ড কৰিবলৈ স্কুটাৰৰ ভৰি মই উত্তেজনাত বিচাৰি পোৱা নাই । ইফালে কথা পাতিছে পদপথত অসমীয়া সাহিত্যৰ দুগৰাকী মহান কাণ্ডাৰীয়ে । শুকাই কিছমিছ হোৱা মিঠা আঙুৰ দুটি । ক্ষীণমীন দুয়ো । হেজাৰজনে নিচিনাকৈ মনত সাঁচি লালন পালন কৰা আত্মা দুটিযে কথা পাতিছে । হিৰুদাৰ হাতত দুখিলা কাগজ । সৌৰভ চলিহাৰ হাতত এটি প্লাষ্টিকৰ মোনা । হালধীয়া,নীলা, ৰঙা নীলা আঁচ টনা । আগেয়ে তেনে মোনাত জনতা চাবোন আহিছিল গেলামালৰ দোকানলৈ । তেনে ম'নাখন ।\nমই কেনেবাকৈ স্কুটাৰ থলোঁ । বেগৰ চেইণ্ বিচাৰি নাপাওঁ । কেনেবাকৈ খুলি কেমেৰা উলিয়াই দৌৰ দিওঁ মানে দুয়ো শেষ কৰিলে । ...কথা শেষ ।\nহিৰুদা মোৰ ওচৰলৈ উভটিল । মই বোলো,"দাদা, আৰু অলপ সময় কথা পাতিলে মই ভাল ফটো এখন পালোঁহেঁতেন ।"\n"ও, তুমি ফটো লোবা নেকি !"\nএইবাৰ হিৰুদাই ঘূৰি চিঞৰিলে ,"হেৰী হেৰী...অলপ ৰ'ৱ । ফটো লব ।" এনেয়ে নাচনী, তাতে পুতেকৰ বিয়া । ফটো বুলিলে যিয়ে সাত জাপ মাৰে, তেওঁক চিঞৰি কৈছে- হেৰী ৰব । ফটো উঠাব !...যিগৰাকী ব্যক্তিয়ে আজিলৈ ৰাজহুৱা মঞ্চত নিজৰ পৰিচয় নিদিলে, বঁটা নিজে গ্ৰহণ নকৰি নিজক সামৰি থলে তেওঁৰ ফটো...!\nএইবাৰ মই দৌৰি গৈ এখন ক্লিক কৰিলোঁ । দুখন ক্লিক কৰাৰ সময়ত নিজৰ নিজস্বতা, স্বকীয়তা কেতিয়াও কোনোকালে বিসৰ্জন দিব ৰাজী নোহোৱা ঋষিয়ে হাত দাঙি মুখ ঢাকি ধৰিলে । ৰৈ গল তেওঁ তেনেকৈ । এখন স্থিৰ চিত্ৰ হৈ, মোৰ কেমেৰাত । মই তেনেকৈ হাত দাঙি বাধা দিয়াত অকণ বিব্ৰত হলো । অসহজ হলো । তেখেতে মোক ইংগিতেৰে মাতিলে । ওচৰলৈ । এইবাৰ মোৰ ভয় লাগিল । মই বুজিছিলো, মই কাৰোবাৰ ইচ্ছাক অসন্মান কৰিছো । ভাবিলো, মনোজ...আজি তোমাৰ শেষ বাপু !\n...মই নিজকে বচাবলৈ একপ্ৰকাৰৰ বৃথা চেষ্টা কৰিলোঁ । মোৰ কথা আছিল প্রায় অসংলগ্ন । ...হে হে...মই মানে হীৰুদালৈ ওচৰলৈ গৈছিলোঁ । হীৰুদালৈ ওচৰলৈ...মানে মানে ফটো লৈ আহিলো...কপৌ ফুলৰ ফটো ছাৰ । ...আহি আপোনাক দেখি ফটো এখন ললো । ..মানে...\nক্ষীণকাই তীক্ষ্ণধীয়ে মোলৈ অকণ চাই ৰ'ল । মোক ভিতৰলৈ চাইছে । মই মোক লুকুৱাব পৰা নাই । তেওঁ যেন ৰং চাইছে ...। হীৰুদালৈ এবাৰ চাই দেখো, হিৰুদাই যেন একোৱেই দেখা নাই...তেনেকৈ থিয় হৈ আছে । ভগাবান ! কেনেকুৱা মানুহ ভাই ...\n" কি নাম তোমাৰ ?" এক প্ৰাচীন গোন্ধ থকা গভীৰ মাত আহি মোৰ কাণত পৰিল । সুধিছে মোক । সৌৰভ চালিহাই ।...\n"মনোজ কুমাৰ ডেকা।"\n"মনোজ, তুমি কপৌ ফুলৰ ফটো লোৱা । ধুনীয়া গাভৰুৰ ফটো লোৱা । আমাৰ ফটো ন'লবা । ন'লবা ...। আমি দেখিবলৈ আপচু ।" ...কৈ আঁতৰি গ'ল । মই স্থৱিৰ হৈ ৰলো হেজাৰজনৰ মাজত । হেজাৰ জনৰ মাজত মলিয়ন প্রায় চামৰাৰ চেন্ডেল এযোৰ পিন্ধা, এযোৰ মোজাৰে ভৰি ধাকি ৰখা মানুহজন হেৰাই গল । খন্তেকতে ।\nসাধাৰণ হৈ সাধাৰণৰ মাজত থকা অসাধাৰণ ৰূপ মই দেখিলো ।\nউভতি আহি অফিচত জনালোঁ । সমালোচক, লেখক দিগন্ত ওঝাই গোটেই ঘটনাটো কলে মানোজদাক । মানোজদাই কলে , লিখিব দে ।\nলিখিলোঁ । ওলাল । পেজ ওৱান ।"পদপথত কবি, গল্পকাৰ সাংবাদিকৰ সংঘাত"\n...পিছদিনা পুৱা দিগন্ত ওঝাই ফোন কৰি চলিহা ছাৰ'ক জনালে -"ছাৰ, মনোজে আপোনাৰ বিষয়ে লিখিছে ।"\n"তাক ফটো তুলিব মানা কৰিলোঁ, সি লিখিয়েই থলে !"...খেৰেক । সিটো মূৰৰ পৰা ফোন থোৱা শব্দ ইতো মুৰলৈ চিটিকি আহিল ।\n.............. মোৰ জীৱনক সমৃদ্ধ কৰা এটি পৃষ্ঠা আপোনালোকৰ সন্মুখত ।\nTotal visits : 1750953


শেষৰক্ষা নহ’ল; পুনৰ গ্ৰেপ্তাৰ হ’ল বিতৰ্কিত মডেল ৰাজকন্যা -\nHomeআঞ্চলিকশেষৰক্ষা নহ’ল; পুনৰ গ্ৰেপ্তাৰ হ’ল বিতৰ্কিত মডেল ৰাজকন্যা\nশেষৰক্ষা নহ’ল; পুনৰ গ্ৰেপ্তাৰ হ’ল বিতৰ্কিত মডেল ৰাজকন্যা\nডিজিটেল ডেস্ক : নানা প্ৰভাৱ, প্ৰতিপত্তি খটুৱাই, আনকি অসুস্থতাৰ নাটক কৰিও সাৰি যাবলৈ সক্ষম নহ’ল ৰাজকন্যা বৰুৱা। ৰাজপথত তাণ্ডৱ সৃষ্টি কৰি নগৰাকীকৈ শ্ৰমিকৰ জীৱনলৈ অমানিশা নমাই অনা ৰাজকন্যা বৰুৱাক গ্ৰেপ্তাৰ কৰিলে আৰক্ষীয়ে। জিএনআৰচি হাস্পতালৰ পৰা গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হ’ল বিতৰ্কিত মডেল ৰাজকন্যাক। অসুস্থতাৰ অজুহাতেৰে তেওঁ চিকিৎসাধীন হৈ আছিল জিএনআৰচিত।\nদিছপুৰ থানাই জাৰি কৰা চমনকো অগ্ৰাহ্য কৰিছিল ৰাজকন্যাই। কিন্তু মেডিকেল ব’ৰ্ড-এ ৰাজকন্যাক পৰীক্ষা কৰি তেওঁ অসুস্থ নহয় বুলি প্ৰতিবেদন দিয়াৰ পাছতে তেওঁক পুনৰ গ্ৰেপ্তাৰ কৰিলে আৰক্ষীয়ে। বিগত শুকুৰবাৰে মাজনিশা সুৰাসক্ত অৱস্থাত গাড়ী চলাই আঠজন শ্ৰমিকসহ নজন লোকক আহত কৰিছিল ৰাজকন্যা বৰুৱাই। তাৰে এজনৰ ছিগি গৈছিল দুয়োখন ভৰি। তাৰ পাছতো নিজৰ প্ৰভাৱ প্ৰতিপত্তি খটুৱাই তেওঁ মেনেজ কৰিছিল আৰক্ষীক। আৰক্ষীৰ সহযোগত এদিনতে জামিন পাইছিল বিতৰ্কিত মডেলগৰাকীয়ে। তাৰ পাছত এই ঘটনাক লৈ সৃষ্টি হয় তীব্ৰ প্ৰতিক্ৰিয়াৰ। অৱশেষত মুখ্যমন্ত্ৰী ডঃ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ হস্তক্ষেপত পুনৰ আৰক্ষীৰ জালত পৰিল মডেল ৰাজকন্যা।\nৰাজকন্যাক সহায় কৰা দিছপুৰ থানাৰ দুই আৰক্ষী বিষয়াৰ বিৰুদ্ধেও গ্ৰহণ কৰা হৈছে শাস্তিমূলক ব্যৱস্থা। আজি মেডিকেল ব’ৰ্ডৰ ছজনীয়া দলে চিকিৎসাধীন ৰাজকন্যাক পৰীক্ষা কৰাৰ পাছত ‘তেওঁ কোনোধৰণৰ গুৰুতৰ অসুস্থতাত ভুগি থকা নাই…’- বুলি প্ৰতিবেদন দিয়ে। তেওঁৰ শাৰীৰিক, মানসিক স্বাস্থ্যৰ ভালেমান পৰীক্ষাৰ পাছত তেওঁক চিকিৎসালয়ত ৰাখিবলগীয়া কোনো কাৰণ নাই আৰু তেওঁ তদন্তকাৰী আৰক্ষী বিষয়াৰ সন্মুখত হাজিৰ হ’ব পাৰিব বুলি প্ৰতিবেদন দিয়ে মেডিকেল ব’ৰ্ড-এ। তাৰ পাছতে তৎপৰতাৰে ৰাজকন্যাক গ্ৰেপ্তাৰ কৰে মহানগৰ আৰক্ষীয়ে।\nPrevious articleজেচিবিত উঠি বিবাহথলীত গ্ৰেণ্ড এণ্ট্ৰী দৰা-কইনাৰ, ক’ত সংঘটিত হ’ল এই কাণ্ড?\nNext articleনেইমাৰ নষ্ট ল’ৰা! বিতৰ্কিত মন্তব্য কৰি শ’লঠেকত প্ৰাক্তন তাৰকা?


হাজং ভাষা - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nঅসম, মেঘালয়, অৰুণাচল প্ৰদেশ আৰু পশ্চিম বংগ\nঅসমীয়া লিপি, লেটিন লিপি\nহাজং ভাষা এটা ভাৰত-আৰ্য ভাষা, যাৰ তিব্বত-বৰ্মী ভাষাৰ সৈতেও সম্পৰ্ক আছে। হাজং ১৯৫,০০০ থলুৱা হাজং জনগোষ্ঠীৰ মানুহে কয়, ভাৰতৰ অসম, মেঘালয়, অৰুণাচল প্ৰদেশ, পশ্চিম বংগত আৰু বাংলাদেশৰ ময়মনচিং জিলাত। হাজং ভাষাক অসমীয়া লিপিত লিখা হয়। যদিও হাজং পূৰ্বতে তিব্বত-বৰ্মী পৰিয়ালৰ আছিল, ই ভাষিকভাৱে অসমীয়া আৰু বাংলাৰ সৈতে সান-মিহলি হ'ল।\n1 হাজং ভাষাৰ ফৈদ\n2 হাজং ভাষাৰ উপফৈদ\n3 লিখন পদ্ধতি\n4 ধ্বনি তত্ত্ব\n6 হাজং ভাষাত খণ্ডবাক্যৰ উদাহৰণ\n7 আৰু পঢ়ক\nহাজং ভাষাৰ ফৈদ[সম্পাদনা কৰক]\nহাজং ভাষাৰ উপফৈদ[সম্পাদনা কৰক]\nহাজং ভাষাৰ ১০টা উপফৈদ বা নিনকি আছে, তাৰেই কেইটামান তলত দিয়া আছে,\nলিখন পদ্ধতি[সম্পাদনা কৰক]\nহাজং ভাষা অসমীয়া তথা লেটিন লিপি ব্যৱহাৰ কৰি লিখা হয়। কিন্তু যদিও এই লিপি ভাৰতত ব্যৱহাৰ হয়, বাংলাদেশত অনেকে হাজং ভাষাৰ বাবে বাংলা লিপি ব্যৱহাৰ কৰে, বাংলাদেশত বাংলা ভাষাতেই ঘাইকৈ শিক্ষাৰ প্ৰচলন হোৱাৰ বাবে। প্ৰতি লিপিতেই এটি অনন্য চিন যোগ কৰা হয়, বন্ধ, পিছৰ, ঘূৰণীয়া নোহোৱা স্বৰ বৰ্ণ /ɯ/, যাক লেটিন লিপিত "â" আৰু পূৰ্বী নাগৰী লিপিত "অৗ" (ব্যঞ্জন বৰ্ণৰ পিছত থাকিলে "কৗ" আদি) লিখা হয়।\nধ্বনি তত্ত্ব[সম্পাদনা কৰক]\nহাজং ভাষাত ২২টা ব্যঞ্জন ধ্বনি, ২টা ব্যঞ্জন ধ্বনিৰ কিছু গুণ থকা ধ্বনি /w/ আৰু /j/, আৰু ৬টা স্বৰধ্বনি আছে। স্বৰধ্বনিকেইটা হ'ল /a/, /i/, /u/, /e/, /o/, আৰু /ɯ/। এয়া অলপ দ্ব্যৰ্থক যে শেষৰ স্বৰটো এটি ধ্বনি নে [a]ৰ সহস্বানিকীহে মাথোঁ। অতিৰিক্ত স্বৰ /ɯ/ অন্য ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষাত পোৱা নাযায়। ই তিব্বত-বৰ্মী ভাষাগোষ্ঠীৰ পৰা অহা। হাজং ধ্বনিতত্ত্বত কিছু স্বৰসহযোগ আৰু শেষৰ ব্যঞ্জন ধ্বনি শব্দহীন কৰা দেখা যায়।\nহাজং ভাষা এটি প্ৰাচ্য ভাৰতীয় ভাষা বাবে ইয়াৰ ব্যাকৰণৰ অন্য তেনে ভাষাসমূহ, বিশেষকৈ বাংলা ভাষাৰ সৈতে সাদৃশ্য আছে, বাক্য গাঁথনি আদি দিশত। এটি পাৰ্থক্য হ'ল, হাজং ভাষাত বাংলা বা অসমীয়াৰ দৰে ক্ৰিয়াৰ ৰূপ সলনি কৰা নহয়, ইয়াক গ্ৰিয়াৰ্চনে বিংশ শতাব্দীৰ পৰা লক্ষ কৰিছে।\nউল্লেখযোগ্য যে ১৯০০ৰ পৰা হাজং ভাষাত লক্ষ্য কৰা সকলো বৈশিষ্ট্য এতিয়া নাখাটে।\nহাজং ভাষাত প্ৰকৰণৰ সামৰণিও অন্য ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষাৰ লগত নিমিলে, তাৰ সলনি তিব্বত-বৰ্মী ভাষাসমূহৰ লগতহে মিলে। তলৰ তালিকাখন ফিলিপ্সৰ পৰা লোৱা:\nburi-rɯ বুঢ়ী মানুহজনী\nburi-rɯ ge বুঢ়ী মানুহজনীক\nburi la বুঢ়ী মানুহজনীৰ\nburi ni বুঢ়ী মানুহজনীক/ত\nburi bʰaʲ বুঢ়ী মানুহজনীক\nburi t̪ʰiki বুঢ়ী মানুহজনীৰ পৰা\nburi diɯ বুঢ়ী মানুহজনীৰ দ্বাৰা\nহাজং ভাষাত খণ্ডবাক্যৰ উদাহৰণ[সম্পাদনা কৰক]\nলেটিন লিপিত হাজং\nকুমায় জায়? kumay jay? ক'লৈ গৈছা?\nকেংকা আছে? Kengka ase? কেনে আছা?\nতই আহিলে? ভিতুৰ ভায় আয়। Toy ahile? Bhiturbhay ai. তুমি আহিলা? ভিতৰলৈ আহা।\nতলা আহাৰা ভালা হুছে। Tola ahara bhala huse. তুমি অহা ভাল হৈছে।\nভাত খাছে? Bhat khase? ভাত খালা?\nচা খাবো? Ca khabo? চাহ খাবা?\nতই কুন গাওলা? Toy kun gawla? তুমি কোনখন গাঁৱৰ পৰা?\nমই তাঙাবাৰিলা। Moy Tangabarila. মই তাংগাবাৰিৰ পৰা।\nএলা তই কুমায় থাকে? Ela toy kumay thake? এতিয়া তুমি ক'ত থাকা?\nতলা ঘৰৰা কুমায়? Tola ghorra kumay? তুমাৰ ঘৰ ক'ত?\nমলা ঘৰৰা হাৱাখানানি। Mola ghorra Hawakhanani. মোৰ ঘৰ হাৱাখানাত আছে।\nইদৗ অগে বুজিয়ৗ দি। Idâ oge bujiyâ di. মোক এইটো বুজায় দিয়া।\nইদৗনি লিখিক। Idâni likhik. ইয়াত লিখা।\nময় জাং। Moy jang. মই গৈছো।\nআবাৰ লাক পাবো। Abar lak pabo. পুনৰ লগ পাম।\nHaldar, Gopal. 1986. A comparative grammar of East Bengali dialects. Calcutta: Puthipatra.\n↑ Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, eds (2017). "Hajong". Glottolog 3.0. প্ৰকাশক Jena, Germany: Max Planck Institute for the Science of Human History. http://glottolog.org/resource/languoid/id/hajo1238.\n↑ Sustainable Development Networking Programme\n↑ Script Source\n↑ Ahmad, S., A. Kim, S. Kim, and M. Sangma. (2005). The Hajong of Bangladesh: A sociolinguistic survey. http://www.sil.org/resources/publications/entry/42943, p. 13.\n↑ 5.0 5.1 5.2 Guts, Y. (2007). Phonological description of the Hajong language. Masters Thesis. Amsterdam, Vrije Universiteit.\n↑ Guts, Y. (2007). Phonological description of the Hajong language. Masters Thesis. Amsterdam, Vrije Universiteit; p 59.\n↑ 7.0 7.1 Grierson, G. A. (1903-28). Linguistic survey of India. Repr. Delhi 1967. Calcutta, Motilal Banarsidass, p 215.\n↑ 8.0 8.1 Phillips, V. C. (2011). "Case Marking in Hajong." In G. Hyslop, S. Morey and M. Post, Eds. North East Indian Linguistics: Volume 3. Delhi, Cambridge.\n↑ Hajong, Abonis; D. Phillips; V. Phillips. (2008). "Hajong–Ingreji Sobdojor Bôy হাজং–ইংৰেজি শব্দজড় বই Hajong–English Phrase Book" Tura, Meghalaya.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=হাজং_ভাষা&oldid=245324"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ০৫ ছেপ্টেম্বৰ, ২০২০ তাৰিখে ১১:৫৩ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


প্ৰসংগঃ ভাৰতীয় ভাবাদৰ্শ (জিতেন বেজবৰুৱা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nপ্ৰসিদ্ধ মাৰ্ক্সবাদী পণ্ডিত পেৰি এণ্ডাৰ্ছনৰ The Indian Ideology নামৰ এখন আমোদজনক কিতাপ প্ৰকাশ পাইছে৷ Three Essays Collective নামৰ প্ৰকাশনটোৱে ২০১২ চনৰ অক্টোবৰত প্ৰকাশ কৰা কিতাপখন ভাৰতবৰ্ষ সম্পৰ্কে তিনিখন দীঘল ৰচনাৰ সংকলন৷ পিছে ভাৰতীয় ভাবাদৰ্শনো কি? ভাৰতৰ এচাম বুদ্ধিজীৱীয়ে প্ৰচাৰ আৰু ব্যাখ্যা কৰা ভাৰত সম্পৰ্কে কিছুমান অতিৰঞ্জিত আৰু অবাস্তৱ কিন্তু বহুলব্যাপ্ত তথা আধিপত্যশীল ধাৰণা, যিসমূহ ভাৰতীয় জাতি-ৰাষ্ট্ৰৰ অফিচিয়েল মতাদৰ্শৰ সম্প্ৰসাৰণ মাত্ৰ৷ ৰামচন্দ্ৰ গুহ (India after Gandhi, Makers of Modern India), সুনীল খিলনানি (The Idea of India), মেঘনাদ দেশাই (The Rediscovery of India), অমৰ্ত্য সেন (The Argumentative Indian), প্ৰতাপ ভানু মেহতা (The Burden of Democracy) আদি বুদ্ধিজীৱীক এণ্ডাৰ্ছনে উক্ত ধাৰণাসমূহৰ ঘাই আৰু জনপ্ৰিয় প্ৰচাৰক হিচাপে আলোচনা কৰিছে৷ কিন্তু এইসকল ভাৰতীয় ভাবাদৰ্শৰ সাম্প্ৰতিক সমৰ্থকহে; স্বাধীনতা আন্দোলনৰ সময়তে কংগ্ৰেছে জন্ম দিয়া আৰু নেহৰুৰ শাসনত প্ৰাতিষ্ঠানিকীকৃত ৰূপ লাভ কৰা এই ভাবাদৰ্শই পৰৱৰ্তী সময়ছোৱাতো অবিচ্ছিন্নভাৱে ভাৰতৰ বৌদ্ধিক জগতখনৰ ওপৰতো নিজৰ সুদীৰ্ঘ প্ৰচ্ছায়া বিস্তাৰিত কৰি ৰাখিছে৷ ভাৰতীয় জাতি আৰু ভাৰতীয় গণতন্ত্ৰৰ ‘অলৌকিক’ মাহাত্ম্য, দুৰতিক্ৰম্য প্ৰতিবন্ধক স্বত্ত্বেও ইয়াৰ অবিশ্বাস্য সফলতা, মানৱ ইতিহাসত ইয়াৰ একক আৰু গৌৰৱমণ্ডিত স্থান সম্পৰ্কে যিসমূহ ধ্যান-ধাৰণা অবিৰতভাৱে প্ৰচাৰিত হৈ আহিছে সিবোৰৰ সমূহীয়া ৰূপটোৱেই হ’ল ভাৰতীয় ভাবাদৰ্শ৷ ভাৰত সম্পৰ্কীয় এই কল্পমূৰ্তিক চমুকৈ নিম্নোক্ত চাৰিটা শব্দযুগলেৰে বৰ্ণাব পাৰি: প্ৰাচীনত্ব-ধাৰাবাহিকতা, বৈচিত্ৰ্য-ঐক্য, বিশালত্ব-গণতন্ত্ৰ আৰু বহু-সহিষ্ণুতা-ধৰ্মনিৰপেক্ষতা (antiquity-continuity, diversity-unity, massivity-democracy, multi-confessionality-secularity)৷ এই কল্পমূৰ্তিৰ বৌদ্ধিক ধাৰক-বাহক হ’ল মূলতঃ উদাৰনৈতিক ভাৱধাৰাৰ বৌদ্ধিক সমাজখন; কিন্তু তাতে ই সীমাবদ্ধ নহয়, “It extends much further, into wide reaches of the area self-defined as to the left of this mainstream.” (পৃ. ৩-৪) কিন্তু এই আত্মতুষ্টিপূৰ্ণ আৰু আত্মশ্লাঘাপূৰ্ণ কল্পমূৰ্তি কিমানখিনি বাস্তৱসন্মত আৰু কিমান দূৰলৈ ইতিহাসসন্মত? এই প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিয়াটোৱেই এণ্ডাৰ্ছনৰ উদ্দেশ্য৷\nএণ্ডাৰ্ছনে কিতাপখনৰ তিনিখন ৰচনাত (‘Independence’, ‘Partition’ আৰু ‘Republic’) সময়ানুক্ৰমিকভাৱে ভাৰতীয় ভাবাদৰ্শৰ জন্মৰ ঐতিহাসিক প্ৰেক্ষাপট দাঙি ধৰিছে আৰু এই কল্পমূৰ্তিৰ ‘ফোঁপোলা স্বৰূপ’ ‘উন্মোচন’ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছে৷ তেওঁৰ মতে, প্ৰাগৈতিহাসিক কালৰপৰা বিৰাজমান ভাৰতীয় জাতিৰ ধাৰণাটো এটা অতিকথা মাত্ৰ; ‘ভাৰতৰ ধাৰণা’টো (The Idea of India) সম্পূৰ্ণৰূপে ব্ৰিটিছৰহে অৱদান৷ ৰাজনৈতিক আৰু সামাজিকভাৱে বহুধাবিভক্ত আৰু অতিশয় বিশৃংখল ভাৰতবৰ্ষ নামৰ নৈৰাজ্যৰ ওপৰত এক উমৈহতীয়া আন্তঃগাঁথনিগত, আইনগত আৰু সাংস্কৃতিক সজ্জা আৰোপ কৰি ইয়াৰ ইতিহাসত প্ৰথমবাৰৰ বাবে ব্ৰিটিছে এক প্ৰশাসনিক আৰু মতাদৰ্শগত ঐক্যৰ জন্ম দিলে যাৰপৰা ভাৰতৰ ধাৰণাটোৰ বিকাশ ঘটিল৷ (পৃ. ১৫) আনহাতে, সাম্ৰাজ্যবাদবিৰোধী সংগ্ৰামৰ নেতৃত্বদায়ী কংগ্ৰেছ দলটোৱে ভাৰতীয় জাতিক সামগ্ৰিকভাৱে প্ৰতিনিধিত্ব কৰা বুলি থকা কল্পকথাৰ বিপৰীতে তেওঁ দেখুৱাইছে যে এই দলটো আছিল মুষ্টিমেয় হিন্দু উচ্চবৰ্ণৰ প্ৰতিনিধি; গান্ধী-নেহৰুকে ধৰি দলটোৰ সকলো নেতাই আছিল কম-বেছি পৰিমাণে হিন্দু মনোবৃত্তিৰ সংকীৰ্ণ গণ্ডীত আৱদ্ধ৷ ভাৰত বিভাজন আৰু তৎজনিত ব্যাপক ট্ৰেজেডিও হ’ল নেতৃবৃন্দৰ এই হিন্দু মনোবৃত্তিৰে স্বাভাৱিক পৰিণাম৷ স্বাধীনতাৰ পাছত যিধৰণে কাশ্মীৰ আৰু অন্যান্য ভূখণ্ডসমূহক ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰৰ সৈতে চামিল কৰা হ’ল, সেয়া কোনো ঐক্যবদ্ধ ভাৰতীয় জাতিৰ লক্ষণ নহয়; সেয়া হ’ল দমন-নিপীড়নৰ ওপৰত টিকি থকা এটা ফোঁপোলা ব্যৱস্থাৰ অন্যায়মূলক জোৰ-জবৰদস্তি মাত্ৰ৷ আৰু ধৰ্মনিৰপেক্ষতা? ভাৰতৰ ধৰ্মীয় সংখ্যালঘুসকলৰ জীৱন নিৰ্বাহৰ হাহাকাৰ অৱস্থাক ঢাকোন দিবলৈ কৰা ই এটা সাৰহীন প্ৰচাৰ মাত্ৰ৷ গতিকে তেওঁৰ মতে “the fusion of nation with religion in the struggle for independence” – ইয়েই হ’ল ভাৰতীয় জাতীয়তাবাদৰ জন্ম আৰু বিকাশত লগা আটাইতকৈ ডাঙৰ কেণা আৰু ইয়েই বিভিন্ন ৰূপ পৰিগ্ৰহ কৰি আজিপৰ্যন্ত ভাৰতক পীড়ি আহিছে৷ আনহাতে, ভাৰতত বাঁও শক্তিৰ দুৰ্বলতাৰ মূল কাৰণটোও ইয়াতেই লুকাই আছে৷ (পৃ. ৪) বাঁও শক্তিয়ে ভাৰতীয় সমাজত গজগজীয়া খোপনি ল’ব নোৱাৰাৰ এটা প্ৰধান পৰিণাম হ’ল “a passive accommodation to the myths of the Indian Ideology, and the crimes of the state committed in their name. The hegemony of edulcorated versions of the national past is perhaps the most striking aspect of an internalisation of the ruling ideas of the time.” গতিকে “If the Left is to gainastronger place in the intellectual scene,abreak with these, in an altogether more confident and critical spirit, is needed.” (পৃ. ৫) সেই প্ৰয়োজনটোকে পূৰণ কৰিবলৈ আগবাঢ়ি আহিছে এণ্ডাৰ্ছন৷\nবিদ্বানসকলৰ কথা নকওৱেই, ভাৰতৰ ইতিহাস চৰ্চা তথা বৌদ্ধিক জগতখনৰ সৈতে মোটামুটি চিনাকি থকা ব্যক্তিৰ বাবেও উপৰোক্ত উক্তিসমূহ একেবাৰে অচিনাকি নহয়৷ একে আষাৰে ক’বলৈ গ’লে, এণ্ডাৰ্ছনৰ কিতাপখনত অভিনৱ বা আচৰিত বুলিবলৈ একো নাই৷ কিন্তু প্ৰকাশৰ দিন ধৰি (কিতাপ আকাৰে প্ৰকাশ পোৱাৰ পূৰ্বে ৰচনাকেইখন The London Review of Books অত প্ৰকাশ পাইছিল; আচলতে তেতিয়াই অনন্যা বাজপেয়ী, কৰুণা মানতেনা আদি অনেকে তেওঁৰ সমালোচনা আগ বঢ়াইছিল) ইয়াক লৈ অনেক সমালোচনা আৰু বিতৰ্ক অব্যাহত আছে৷ বিজয় প্ৰসাদ, দিলীপ ছিমিঅ’ন, প্ৰীতম সিং, নমিত অৰোৰা, য়াহিয়া চৌধুৰী, নাগেশ ৰাও, অচিন ৱানাইক, অজয় গুদাৱৰ্দী, পংকজ মিশ্ৰ, ৰবি পালাট, কবিতা ফিলিপ, প্ৰভাত পাটনায়ক, আদিত্য মুখাৰ্জী আদি অনেক পণ্ডিতে কিতাপখনৰ সমালোচনা আগবঢ়াইছে, প্ৰফুল বিদৱায়ে লোৱা এণ্ডাৰ্ছনৰ এক মূল্যৱান ইমেইল সাক্ষাৎকাৰো Outlook আলোচনীত প্ৰকাশ পাইছে (১২ নৱেম্বৰ, ২০১২)৷ কিছুসংখ্যক সমালোচকে এণ্ডাৰ্ছনৰ ভালেমান ধাৰণা ভ্ৰান্ত বুলি দেখুৱাই দিও কিতাপখনৰ মূল প্ৰজেক্টটোক সমৰ্থন জনাইছে; আনকি শক্তিশালী, মৌলিক আৰু দুঃসাহসিক বৌদ্ধিক সাফল্য বুলিও অভিহিত কৰিছে (যেনে: প্ৰীতম সিং, Socialist Resistance, 16 June 2014), কিতাপখনৰ জেকেটৰ ভিতৰফালে অৰুন্ধতী ৰয়ৰো দ্বিধাহীন মুকলি প্ৰশংসা পঢ়িবলৈ পাওঁ৷ আনহাতে, বাকীসকলৰ সমালোচনাই এণ্ডাৰ্ছনৰ গুৰুতৰ সীমাবদ্ধতা আৰু আসোঁৱাহসমূহ আঙুলিয়াই দেখুৱাইছে (যেনে: Economic and Political Weeklyত প্ৰভাত পাটনায়ক আৰু আদিত্য মুখাৰ্জীৰ লেখা, ক্ৰমে ’Modern India sans the Impact of Capitalism’,7September 2013, ’Challenges to the Social Sciences in the 21st Century: Some Perspectives from the South’Ê; উল্লেখ্য যে মুখাৰ্জীৰ লেখাটো সমাজবিজ্ঞান চৰ্চা-সম্পৰ্কীয় আলোচনাহে, তাত প্ৰসংগক্ৰমেহে কিতাপখনৰ কথা আহি পৰিছে)৷ কিন্তু কিতাপখনৰ সবাতোকৈ বিস্তাৰিত আৰু প্ৰণালীবদ্ধ সমালোচনা আগ বঢ়াইছে নিবেদিতা মেনন, পাৰ্থ চেটাৰ্জী আৰু সুদীপ্ত কবিৰাজে The Indian Ideology: Three Responses to Perry Anderson (Sanjay Ruparelia edi., Permanent Black) শীৰ্ষক সংকলনত; তেওঁলোকৰ ৰচনাসমূহ হ’ল যথাক্ৰমে ’Perry Anderson and the British Ideology’, ’There is an Indian Ideology, But It’s not This’, ’The Curious Persistence of Colonial Ideology’.\nকিন্তু ইমানবোৰ সমালোচনা-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ আঁৰৰ ৰহস্য কি? ইয়াৰ মূল কাৰণটো হয়তো এণ্ডাৰ্ছনৰ দাম্ভিকতাপূৰ্ণ দাবীটো আৰু তাৰ সুৰটো৷ তেওঁ দাবী কৰিছে যে পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে তেওঁ ভাৰতীয় ভাবাদৰ্শৰ ফোঁপোলা স্বৰূপ জলজল-পটপটকৈ উদঙাই দেখুৱাইছে, যিটো কৰিবৰ বাবে ভাৰতৰ বুদ্ধিজীৱীসকলৰ অতদিনে সামৰ্থ্য হোৱা নাই আৰু ভৱিষ্যতেও হোৱাৰ আশা নাই৷ প্ৰকৃতাৰ্থত ক’বলৈ গ’লে, তেনেই অনুষ্টুপীয়া তথ্যৰ আধাৰত কৰা বহুতো বৃহৎ বৃহৎ সাধাৰণীকৰণৰ সমষ্টিস্বৰূপ এণ্ডাৰ্ছনৰ কিতাপখন, যাৰ পাতে পাতে লুকাই আছে অহমিকাপূৰ্ণ আৰু পুতৌ-মিশ্ৰিত ঔপনিবেশিক মনোবৃত্তি৷ ভাৰতবৰ্ষৰ ইতিহাস আৰু সমাজ সম্পৰ্কে সততে পাব পৰা বিস্তৃত আৰু বৈচিত্ৰ্যপূৰ্ণ সমাজবৈজ্ঞানিক গৱেষণা-কৰ্মক উলাই কৰি এণ্ডাৰ্ছনে The Oxford Companion to Indian Politics-জাতীয় কেইখনমান গ্ৰন্থৰহে আশ্ৰয় লৈছে; বাকীখিনি আধাৰগ্ৰন্থ হৈছে মূলতঃ ভাৰতীয় জাতীয় আন্দোলনৰ নেতাসকলৰ নিজা ৰচনাৱলী তথা ব্ৰিটিছ প্ৰশাসক-পণ্ডিতসকলৰ ৰচনাৱলী৷ ইয়াৰ আঁৰত অৱশ্যে এনে এক ধাৰণা দাঙি ধৰাৰ উদ্দেশ্যও লুকাই আছে যে তেওঁ পোনে পোনে প্ৰকৃত ৰচনাৰাজিৰ ভিত্তিত তেওঁৰ সাংঘাতিক সিদ্ধান্তসমূহত উপনীত হৈছে! নিবেদিতা মেননে তেওঁৰ তথ্যৰ শোচনীয় অৱস্থা তথা ৰেফাৰেন্সৰ ক্ষেত্ৰত আশ্ৰয় লোৱাৰ চতুৰালিৰ ‘স্বৰূপ’ তন্ন তন্নকৈ উদঙাই দেখুৱাইছে৷ আচলতে এণ্ডাৰ্ছনে ভাৰতৰ সমাজবিজ্ঞানীসকলৰ ৰচনাৰাজিক গুৰুত্ব দিয়াৰ কথাই নাহে: তেওঁলোকৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰোতে তেওঁ একাধিক ঠাইত ‘এজন নেটিভ ইতিহাসবিদ’ আদি শব্দৰাজি প্ৰয়োগ কৰিছে, বেঞ্জামিন জাকাৰিয়াক বুলিছে ডেকা স্কলাৰ, সুগতা বোসৰ বিষয়ে লিখিছে যে বংশগত আত্মীয়তা থকা সত্ত্বেও (খুব সম্ভৱ সুগতা বোস সুভাস বসুৰ আজোনাতিনী) তেওঁৰ বৌদ্ধিক ভাৰসাম্য আৰু গাম্ভীৰ্যত বিৰূপ প্ৰভাৱ পৰা নাই৷ স্বাভাৱিকতেই, ব্ৰিটিছ পণ্ডিতসকলৰ কাৰোৱে সম্পৰ্কত এণ্ডাৰ্ছনৰ এনে অপমানসূচক মনোভাব চকুত নপৰে৷\nকিতাপখনৰপৰা ব্ৰিটিছ ঔপনিবেশিক মতাদৰ্শৰ নিভাঁজ প্ৰতিনিধি হিচাপে এণ্ডাৰ্ছনৰ পৰিচয় স্পষ্ট ৰূপত পাঠকৰ সন্মুখত ভাহি আহে৷ তেওঁৰ ধাৰণাত, ব্ৰিটেইনে কেনেবাকৈ ভুলবশতঃ উপনিবেশবিলাকৰ শাসনৰ দায়িত্বভাৰ লাভ কৰিছিল হয়, কিন্তু সি উপনিবেশসমূহৰ সৰ্বাত্মক কল্যাণৰ হকে কোনো চেষ্টাৰ ত্ৰুটি কৰা নাছিল৷ প্ৰাচ্যদেশীয় স্বৈৰতন্ত্ৰৰ বিপৰীতে সেই দেশত আইনৰ শাসনৰ প্ৰচলন কৰিছিল; সামন্তীয় শাসকসকলৰ বেহিচাপী অপচয়ৰ বিপৰীতে সি সম্পদৰ সুপৰিকল্পিত আৰু লাভজনক পৰিচালনাৰ ব্যৱস্থা কৰিছিল৷ কিন্তু পৰৱৰ্তী সময়ত সেই মহান শ্বেতবৰ্ণ শাসকসকলেই কূটবুধীয়া নেটিভ এলিটসমূহৰ চক্ৰান্ত আৰু আক্ৰমণৰ মোকাবিলা কৰিবলগা হৈছিল৷ এটা কথা ঠিক যে ব্ৰিটিছে ভাৰতবাসীক খৰধৰকৈ আৰু নিৰ্মমভাৱে অসহায় অৱস্থাত দুৰ্দশাৰ মাজত এৰি থৈ গুচি গৈছিল৷ কিন্তু ভাৰতবাসীৰ কাম্য স্বাধীনতাৰ বাটটোওতো ব্ৰিটিছেই মুকলি কৰি দিছিল৷ এণ্ডাৰ্ছনৰ মতে, ভাৰতৰ স্বাধীনতাপ্ৰাপ্তিত সাম্ৰাজ্যবাদ-বিৰোধী আন্দোলনৰ মুঠেই ভূমিকা নাই৷ স্বাধীনতা আনি দিছিল আন দুটা কাৰকেহে: প্ৰথমটো হ’ল ব্ৰিটিছে ১৯০৯ চনত প্ৰৱৰ্তন কৰা নিৰ্বাচনী ব্যৱস্থাৰ সম্প্ৰসাৰণ, দ্বিতীয়টো জাপানী সেনাৰ আক্ৰমণ৷ নিৰ্বাচনী ব্যৱস্থাৰ সম্প্ৰসাৰণৰ ফলস্বৰূপে ১৯৩৭ চনৰ নিৰ্বাচনত দেশজুৰি কংগ্ৰেছে জয়লাভ কৰিছিল আৰু কংগ্ৰেছৰ সদস্য সংখ্যাও বহুগুণে বৃদ্ধি পাইছিল; অহিংসা নীতিৰ পানীয়ে কৰিব নোৱাৰা কামটো নিৰ্বাচনী সাফল্যৰ মদে সহজে সাধন কৰিছিল৷ (পৃ. ৪৬) ইয়াৰ পাছত স্বাধীনতা একপ্ৰকাৰ অৱধাৰিত হৈ পৰিছিল; অৱশ্যে ব্ৰিটিছে যিমান পাৰে সেইটো পিছুৱাই ৰাখিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল, আনকি নেহৰুৱেও ভাবিছিল যে হয়তো ১৯৭০ৰ দশকতহে স্বাধীনতা লাভ সম্ভৱ হ’বগৈ৷ কিন্তু ব্ৰিটিছ সাম্ৰাজ্যবাদৰ দুৱাৰত জাপানী সেনাৰ আক্ৰমণে ৰাতিটোৰ ভিতৰতে ছবিখন সলাই পেলাইছিল৷ গতিকে ক’বলৈ গ’লে, নিৰ্বাচনী ব্যৱস্থা প্ৰৱৰ্তন কৰি ব্ৰিটিছে দেখুওৱা মহানুভৱতা আৰু প্ৰতিদ্বন্দ্বী আন এক সাম্ৰাজ্যৰ প্ৰত্যাহ্বানেহে ভাৰতৰ স্বাধীনতা সম্ভৱ কৰি তুলিছিল৷ পাৰ্থ চেটাৰ্জীয়ে সঠিকভাৱেই মন্তব্য দিছে যে এণ্ডাৰ্ছনে The Indian Ideologyৰ সলনি The British Colonial Ideology বুলি এখন লিখা হ’লেহে অধিক উপযুক্ত হ’লহেঁতেন; নিজৰ বৌদ্ধিক জীৱনত লালন কৰা অপৰীক্ষিত কিছু ধাৰণাৰ মুখামুখি হ’বলৈ সুযোগ পালেহেঁতেন৷\nএণ্ডাৰ্ছনে আধুনিক ভাৰতৰ ইতিহাস লিখিবলৈ গৈছে কামোত্তেজনাপূৰ্ণ গল্প-উপন্যাসৰ ধঙত, গছিপৰ ষ্টাইলত৷ তেওঁৰ মহান নেতা-কেন্দ্ৰিক ইতিহাসবীক্ষাত স্বাভাৱিকতেই জাতীয় আন্দোলনৰ ঘাই নেতা গান্ধী-নেহৰুৰ ব্যক্তিগত জীৱনে বিস্তৰ ঠাই দখল কৰিছে৷ উদাহৰণস্বৰূপে, প্ৰথমখন ৰচনাত ১৮৫৭ৰ আন্দোলন (এণ্ডাৰ্ছনৰ ভাষাত চিপাহী বিদ্ৰোহ) আৰু তাৰ পৰৱৰ্তী বিকাশসমূহ থূলমূলকৈ দাঙি ধৰি তাৰ পাছত সৰুকৈ কংগ্ৰেছৰ প্ৰথম পৰ্যায়টোৰ কথা উল্লেখ কৰিছে (কাৰ্জনৰ বংগ বিভাজনৰ বিৰুদ্ধে উথলি উঠা ‘হিন্দু ক্ৰোধ’ৰদ্বাৰা প্ৰণোদিত আন্দোলনটোহে আছিল প্ৰথম কিছু-জংগী জাতীয়তাবাদী প্ৰকাশ) – তাৰ পিছতে প্ৰৱেশ ঘটিছে গান্ধীৰ৷ গান্ধীৰ প্ৰৱেশৰ পিছত আৰু বেলেগলৈ চকু দিবলৈ প্ৰয়োজন নাই – গান্ধীৰ ধৰ্মীয় চিন্তা, যৌন জীৱন আদি এফালৰপৰা বখলিয়াই নি এণ্ডাৰ্ছনে গান্ধীৰ ‘ভণ্ডামি’ ‘উন্মোচন’ কৰিছে, আৰু বুজাই দিব বিচাৰিছে যে ভাৰতীয় জাতীয়তাবাদৰ ‘ফোঁপোলা স্বৰূপ’ উদঙাই দেখুৱাবলৈ সিমানেই যথেষ্ট৷ একেদৰে দ্বিতীয়খন ৰচনাতো ইতিহাসৰ গতি নিৰ্ণয়ত যৌন সম্পৰ্কই প্ৰভূত গুৰুত্ব লাভ কৰিছে; নেহৰু আৰু এডৱিনা মাউণ্টবেটেনৰ অবৈধ সম্পৰ্কই ভাৰতীয় উপমহাদেশত ব্ৰিটিছ শাসনৰ সমাপ্তিৰ প্ৰক্ৰিয়াত এক প্ৰধান ঘটনা হিচাপে স্থান লাভ কৰিছে৷\nএণ্ডাৰ্ছনৰ কিতাপখনে ইউৰোপীয় ইতিহাসচিন্তাত প্ৰবাহিত হৈ থকা ইউৰোপকেন্দ্ৰিকতাকে স্পষ্ট ৰূপত প্ৰতিফলিত কৰিছে৷ হেগেল, জেমছ মিল, জে. এছ. মিল আদিয়ে প্ৰতিনিধিত্ব কৰা সেই দীঘলীয়া ইতিহাসচিন্তাৰ পৰম্পৰাৰপৰা উৎসাহিত এই কিতাপখনে আমাৰ সন্মুখত দাঙি ধৰা প্ৰশ্নটো নতুন নহয়, সি বহুত পুৰণি৷ ‘সভ্যতা’ৰ পদানুক্ৰমবদ্ধ বিন্যাসৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠিত ‘সৰ্বজনীন ইতিহাস’ৰ ধাৰাটোৱে প্ৰথম ধাৰণাগত পূৰ্ণতা লাভ কৰে হেগেলৰ হাতত৷ ইউৰোপ আৰু ইউৰোপৰ বাহিৰৰ দেশসমূহক এই চিন্তাধাৰাত বেলেগ বেলেগ সামাজিক চালিকাশক্তিৰদ্বাৰা পৰিচালিত পৃথক পৃথক সভ্যতা হিচাপে বিচাৰ কৰাৰ সলনি এক সৰলৰৈখিক বিন্যাসত ৰাখিহে বিচাৰ কৰা হৈছিল: এইমতে ‘সভ্যতা’ৰ চূড়ান্ত শীৰ্ষত থকা ইউৰোপে স্থান পাইছিল পদানুক্ৰমৰ ওপৰভাগত আৰু বাকী সমাজসমূহে স্থান পাইছিল তলৰভাগত৷ দেখাত তুলনামূলক যেন লাগিলেও এই ইতিহাসচিন্তাক প্ৰকৃতাৰ্থত ‘বৈপৰীত্যমূলক’ বুলিহে অভিহিত কৰিব পাৰি [not comparative but contrastive history – Sudipta Kaviraj in Ruparelia, p. 108]৷ কিয়নো ইয়াত দুইধৰণৰ সমাজৰ বিচাৰ-নীতি সামঞ্জস্যহীন৷ ইয়াৰ জৰিয়তে ইউৰোপীয় ইতিহাসবিদসকলে এছীয় সমাজসমূহৰ বিমূৰ্ত আৰু সাৰমৰ্মসূচক বৈশিষ্ট্যৰ বিপৰীতে ৰাখি ইউৰোপীয় সমাজসমূহৰ পৰিৱবৰ্তনমুখৰ আৰু দ্বন্দ্বপূৰ্ণ ইতিহাসৰ বিস্তাৰিত আৰু কংক্ৰিট চৰ্চা আগ বঢ়াই নিছিল৷ ইউৰোপীয় সমাজসমূহ হ’ল উত্তপ্ত, ঐতিহাসিক সমাজ; ইয়াৰ বিপৰীতে ভাৰতীয় আৰু অন্যান্য সমাজসমূহ হ’ল শীতল, পৰিৱৰ্তনহীন৷ (পূৰ্বোক্ত গ্ৰন্থ, পৃ. ১০৯) গতিকে ইউৰোপীয় সমাজৰ ব্যাখ্যাৰ বাবে জটিল আৰু বহু-শৃংখলাগত পথ বাছি ল’বলগা হয় আৰু অহৰ্নিশ সামাজিক পৰিৱৰ্তনৰ প্ৰতি তীক্ষ্ণ দৃষ্টি দিবলগা হয়৷ কিন্তু ভাৰতীয় বা আন সমাজসমূহৰ ব্যাখ্যাৰ বাবে সিবোৰৰ মূল ‘স্পিৰিট’টো উদঘাটন কৰিলেই হ’ল, সিবোৰৰ সাৰমৰ্মটো অৰ্থাৎ মূল চালিকাশক্তিটো বিচাৰি উলিয়ালেই হ’ল – সকলো ৰহস্যৰ ওৰ পৰিব৷ সেয়ে অনুষ্টুপীয়া তথ্য আৰু বৃহৎ সাধাৰণীকৰণ, আন কথাত essentializationএৰেই এইসমূহ সমাজৰ ইতিহাস লিখিব পাৰি৷\nএণ্ডাৰ্ছনৰ কিতাপখন ইয়াৰ এক উৎকৃষ্ট প্ৰমাণ৷ তেওঁৰ মতে, ভাৰতীয় সমাজৰ স্পিৰিটটো হ’ল ধৰ্ম, হিন্দু ধৰ্ম৷ ভাৰতীয় সমাজখন হ’ল অন্তৰ্নিহিতভাৱে হিন্দু, ভাৰতীয় জাতীয় আন্দোলনটো আৰু ইয়াৰ নেতৃবৃন্দও হ’ল অন্তৰ্নিহিতভাৱে হিন্দু৷ গতিকে কংগ্ৰেছৰ নেতৃত্বত প্ৰতিষ্ঠা হ’বলগা জাতি-ৰাষ্ট্ৰখনো মূলগতভাৱে হিন্দু; গতিকে জিন্নাৰ নেতৃত্বত মুছলমানসকলে পাকিস্তান গঠন কৰাটোও আছিল অৱশ্যম্ভাৱী, কিয়নো তাৰ বাদে অন্য উপায় নাই৷ একে কাৰণতে ভাৰতত ধৰ্মনিৰপেক্ষতাই খোপনি পুতিব নোৱাৰে৷ এণ্ডাৰ্ছনৰদ্বাৰা ব্যৱহৃত আন দুটা বিশ্লেষণাত্মক কেটেগৰি হ’ল সাম্প্ৰদায়িকতা আৰু বৰ্ণবাদ৷ স্বাভাৱিক কাৰণতে তেওঁ সাম্প্ৰদায়িকতাক ক’তো communalism বুলি কোৱা নাই, কৈছে ইউৰোপীয় উদাহৰণ অনুসৰি confessional politics বুলি৷ তেওঁৰ মতে, ভাৰতত অতীতৰপৰা হিন্দু আৰু মুছলমানৰ মাজত অমীমাংসনীয় বৈৰিতাৰ সম্পৰ্ক বিৰাজ কৰি আহিছে৷ আনহাতে, ভাৰতীয় গণতন্ত্ৰৰ মূল ৰহস্যৰ কাঠিটো হ’ল বৰ্ণবাদ৷ বৰ্ণবাদে ভাৰতীয় গণতন্ত্ৰক পৰিচালিতও কৰি আছে আৰু একে সময়তে গণতন্ত্ৰৰ প্ৰাণশক্তিও শুহি নাশ কৰিছে৷ কিন্তু বৰ্ণবাদ বিষয়টোৰ গভীৰত প্ৰৱেশ কৰিবলৈ এণ্ডাৰ্ছন নাৰাজ৷ প্ৰকৃততে বিশ্লেষণাত্মক কেটেগৰি এটাই তেতিয়ালৈকেহে আমাক সঠিক ব্যাখ্যা দিব পাৰিব যেতিয়ালৈকে সি অহৰহ পৰীক্ষিত আৰু নতুন-অস্বস্তিকৰ প্ৰশ্নৰে দ্বন্দ্বমুখৰ হৈ থাকিব; সম্পূৰ্ণ আৰু মৃত, আন অৰ্থত ৰেডিমেড, কেটেগৰি এটাই বিশ্লেষণক প্ৰতিহত কৰি পূৰ্বধাৰণাক সুদৃঢ় কৰি তোলে৷ নক’লেও হ’ব যে এণ্ডাৰ্ছনৰ আলোচনাত ধৰ্ম, সাম্প্ৰদায়িকতা, বৰ্ণবাদ আদি প্ৰতিটো বিশ্লেষণাত্মক কেটেগৰিয়েই মৃত – যাৰ ভিত্তিত তেওঁৰ ঔপনিবেশিক-অ’ৰিয়েণ্টেলিষ্ট পূৰ্বধাৰণাহে অধিক সুদৃঢ় হৈছে, নতুন বিশ্লেষণৰ বাট মুকলি হোৱাৰ কোনো সম্ভাৱনা নাই৷\nএতিয়া প্ৰশ্নটো হ’ল, ইয়াত এণ্ডাৰ্ছনৰ মাৰ্ক্সবাদটো ক’ত গ’ল? বাঁও ৰাজনীতিৰ প্ৰভাৱহীনতাৰ কথা কৈছে যদিও কিতাপখনত বিশ্লেষণৰ কেটেগৰি হিচাপে শ্ৰেণী অনুপস্থিত – ধৰ্মই সকলো ঢাকি থৈ দিছে৷ প্ৰভাত পাটনায়কে তেওঁৰ সমালোচনাত দেখুৱাইছে যে হিন্দু ধৰ্মক ব্যাখ্যাত্মক কাৰকলৈ উত্তোলিত কৰা এক ধাৰণাগত কাঠামোত নিজক আৱদ্ধ ৰাখি এণ্ডাৰ্ছনে পুঁজিবাদক আওকাণ কৰিছে; পুঁজিবাদী ব্যৱস্থাৰ অন্তৰ্নিহিত যুক্তি আৰু তাৰ সৈতে ভাৰতৰ ওতঃপ্ৰোত সম্পৰ্ক অনুধাৱন কৰি নোৱৰাৰ বাবেই তেওঁ ভাৰতীয় সমাজখনৰ বিবৰ্তনত কোনো গতিশীলতা দেখিবলৈ পোৱা নাই৷ কিন্তু সমস্যাটোৰ শিপা অধিক গভীৰলৈকে প্ৰোথিত৷ আদিত্য মুখাৰ্জীয়ে পূৰ্বোল্লিখিত ৰচনাত সমাজবিজ্ঞানসমূহৰ চৰ্চাত ইউৰোপকেন্দ্ৰিকতাৰ প্ৰসংগত লিখিছে যে ঔপনিবেশিক-ইউৰোপকেন্দ্ৰিক দৃষ্টিৰপৰা মুক্তিৰ গেৰাণ্টি মাৰ্ক্সবাদেও দিব নোৱাৰে৷ পিছে সেয়া আন এক পৃথক বিষয়; সেই বিষয়ত বহল আলোচনালৈ নগৈ চমুকৈ ক’ব পাৰি যে এণ্ডাৰ্ছনৰ কিতাপখনত মাৰ্ক্সবাদৰ কিছু উপাদানৰ সৈতে অ’ৰিয়েণ্টেলিজিমৰ কিছু উপাদানৰ মিশ্ৰণ ঘটিছে – প্ৰকৃততে দ্বিতীয়টোৱে প্ৰথমটোক আত্মসাৎ কৰি পেলাইছে৷\nএণ্ডাৰ্ছনৰ মতে ভাৰতৰ ভৱিষ্যৎ কেনেকুৱা? অন্ধকাৰ৷ বৰ্ণবাদৰ ব্যৱস্থাই দৰিদ্ৰ জনসাধাৰণক বহুধাবিভক্ত কৰি ৰাখিছে; শ্ৰমিকসকল বিক্ষিপ্ত আৰু অসংগঠিত; আৰু বৌদ্ধিক সমাজখন ভাৰতীয় জাতি আৰু গণতন্ত্ৰৰ মাহাত্ম্য উদযাপনত আত্মহাৰা৷ গতিকে ভাৰতৰ বৰ্তমান দুৰৱস্থাৰপৰা মুক্তিৰ কোনো বাট তেওঁ দেখা পোৱা নাই৷ আন ভাষাত ক’বলৈ গ’লে, ভৱিষ্যৎ ভাৰতৰ কোনো ইতিহাস নাথাকিব, থাকিব কেৱল সংসদীয় গণতন্ত্ৰৰ খোলাৰ ভিতৰতে চৰকাৰৰ সালসলনি৷ অচিন ৱানাইকৰ দৰে (এণ্ডাৰ্ছনৰ মতে ভাৰতীয় ভাবাদৰ্শৰ নিচাগ্ৰস্ততাৰপৰা মুক্ত হয়তো একমাত্ৰ মাৰ্ক্সবাদী পণ্ডিত) মোহমুক্ত দুই-এক বুদ্ধিজীৱীহে একমাত্ৰ আশাৰ ৰেঙণি৷ সেইকেইজনৰ লগ লাগি এণ্ডাৰ্ছনে নিজে ভাৰতৰ বুদ্ধিজীৱীবৃন্দৰ মূৰৰপৰা ভাৰতীয় ভাবাদৰ্শৰ নিচা আঁতৰাই পঠোৱাৰ ব্যৱস্থা কৰিলেহে হয়তো আমি নতুন পথৰ সন্ধান পাম৷ সেইটোৱেই একেবাৰে পুৰণি অথচ খাঁটি প্ৰশ্ন: আলোকপ্ৰাপ্ত ইউৰোপীয় পণ্ডিতে আমাৰ মূঢ় সমাজখনক আমাৰ নিজৰ বিষয়েই জ্ঞান দিব খুজিছে, আমি প্ৰস্তাৱটো গ্ৰহণ কৰিমনে?\n← হ’চিকাম (নয়ন জ্যোতি বৰা)\nসপোনৰ অসম! (ৰক্তিম শৰ্মা) →\nব্ৰয়লাৰ মাংসৰ ওপৰত ভ্ৰান্ত ধাৰণা(-ডঃ যোগদেৱ মহন্ত)


দক্ষিণ আমেৰিকাৰ এখন দেশ\nব্ৰাজিল, যাৰ আধিকাৰিক নাম ফেডাৰেটীভ ৰিপাব্লিক অৱ ব্ৰাজিল, দক্ষিণ আমেৰিকাৰ সৰ্ববৃহৎ দেশ। ভৌগোলিক আকাৰ আৰু জনসংখ্যা দুয়ো দিশৰ পৰাই ই পৃথীৱীৰ পঞ্চম সৰ্ববৃহৎ দেশ। ইয়াৰ জনসংখ্যা ১৯২ মিলিয়ন। তদুপৰি ব্ৰাজিল আমেৰিকা মহাদেশৰ একমাত্ৰ আৰু পৃথিৱীৰ সৰ্ববৃহৎ পৰ্তুগীজভা‍ষী দেশ।\nফেডাৰেটীভ ৰিপাব্লিক অৱ ব্ৰাজিল\nপূব দিশত আটলাণ্টিক মহাসাগৰেৰে আৱৰা ব্ৰাজিলৰ তটৰেখা ৭৪৯১ কি.মি. দীঘল। উত্তৰে ভেনিজুৱেলা, গায়ানা, ছুৰিনাম আৰু ফ্ৰেন্স গায়ানাৰ ফৰাচী উপনিবেশ, উত্তৰ-পশ্চিমে কলম্বিয়া, পশ্চিমে ব'লিভিয়া আৰু পেৰু, দক্ষিণ-পশ্চিমে আৰ্জেণ্টিনা আৰু পাৰাগুৱে আৰু দক্ষিণে উৰুগুৱে অৱস্থিত। ইয়াৰ উপৰিও ফাৰ্ণাণ্ড’ডে ন’ৰ’ন্‌হা (ইংৰাজী: Fernando de Noronha), ৰ’কাছ এটল (ইংৰাজী: Rocas Atoll), ছেইণ্ট পিটাৰ আৰু প’ল ৰক্স (ইংৰাজী: Saint Peter and Paul Rocks), আৰু ট্ৰিণ্ডাডে আৰু মাৰ্টিম ভাজ (ইংৰাজী: Trindade and Martim Vaz) আদি বহুতো দ্বীপপুঞ্জ ব্ৰাজিলৰ অন্তৰ্ভুক্ত। ইকুৱেডৰ আৰু চিলিৰ বাদে সকলো দক্ষিণ আমেৰিকীয় দেশৰে সীমা ব্ৰাজিলৰ লগত লাগি আছে।\n১৫০০ খ্ৰীষ্টাব্দত পেড্ৰ’ এলভাৰেছ কাব্ৰালে (ইংৰাজী: Pedro Álvares Cabral) এই ভূখণ্ডত পদাৰ্পণ কৰাৰ পাছত ১৮১৫ চনলৈকে ব্ৰাজিল পৰ্তুগালৰ উপনিবেশ আছিল, তাৰ পাছত ইয়াক এখন ৰাজতন্ত্ৰলৈ উন্নীত কৰা হয় আৰু “পৰ্তুগাল, ব্ৰাজিল আৰু এল্‌গাৰ্ভ্‌ছ সংযুক্ত ৰাজতন্ত্ৰ (ইংৰাজী: United Kingdom of Portugal, Brazil and the Algarves) প্ৰতিষ্ঠা হয়। ১৮০৮ চনত নাপ’লেয়ই পৰ্তুগাল অধিকাৰ কৰাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত “পৰ্তুগীজ ঔপনিবেশিক সাম্ৰাজ্যৰ” ৰাজধানী লিছ্‌বনৰ পৰা ৰিঅ’ ডে জেনিৰ’লৈ স্থানান্তিৰত কৰাত এই ঔপনিবেশীয় জোঁটবন্ধন ভাগি যায়। ১৮২২ চনত ব্ৰাজিল স্বাধীন হয় আৰু সাংবিধানিক ৰাজতন্ত্ৰ আৰু সংসদ ব্যৱস্থাৰে পৰিচালিত একক দেশ "ব্ৰাজিল সাম্ৰাজ্য" প্ৰতিষ্ঠা হয়। ১৮৮৯ চনত হোৱা এক সামৰিক অভ্যুত্থানৰ যোগে ৰাষ্ট্ৰখনত "ৰাষ্ট্ৰপতীয় গণতন্ত্ৰ" প্ৰতিষ্ঠা হয়, যদিও ইয়াৰ দুতৰপীয়া সংসদ ব্যৱস্থা (আজিকালিৰ কংগ্ৰেছ) ১৮২৪ চনৰ প্ৰথম সংবিধানৰ দিনৰ পৰা চলি আহিছিল। ১৯৮৮ চনত প্ৰবৰ্তন কৰা বৰ্তমানৰ সংবিধানে ব্ৰাজিলক এক যুক্তৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰজাতন্ত্ৰ আখ্যা দিয়ে।২৬খন প্ৰদেশ আৰু ৫৫৬৪টা পৌৰ নিগমেৰে এই যুক্তৰাষ্ট্ৰ গঠিত কৰে।\nনমিনেল জি.ডি.পি.-ৰ হিচাপত ব্ৰাজিলৰ অৰ্থনীতি বিশ্বৰ ভিতৰত ৬ষ্ঠ আৰু ক্ৰয় ক্ষমতা সাম্যৰ (ইংৰাজী: Purchasing Power Parity) আধাৰত ৭ম(২০১১ চনত)। ব্ৰাজিল পৃথিৱীৰ সকলোতকৈ ক্ষিপ্ৰ গতিৰে উন্নতি কৰা বৃহৎ অৰ্থনীতিবিলাকৰ অন্যতম। অৰ্থনৈতিক সংস্কাৰে ব্ৰাজিলক বিশ্বত এক উল্লেযোগ্য স্থানত অধীস্থিত কৰিছে। ব্ৰাজিল ৰাষ্ট্ৰসংঘ, জি ২০ (ইংৰাজী: G20), চি.পি.এল.পি. (ইংৰাজী: CPLP), লেটিন সংঘ (ইংৰাজী: Latin Union), Organization of Ibero-American States, ‘আমেৰিকীয় দেশসমূহৰ সংগঠন’ (ইংৰাজী: Organization of American States), মাৰ্ক’ছুল (ইংৰাজী: Mercosul) আৰু দক্ষিণ আমেৰিকীয় জাতিসংঘ (ইংৰাজী: Union of South American Nations) আদিৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্য হোৱাৰ লগতে, (ইংৰাজী: BRIC) দেশসমূহৰো এখন। ইয়াৰ বাদেও ব্ৰাজিল পৃথিৱীৰ ১৭খন জৈৱ-বিচিত্ৰ দেশৰ এখন, ইয়াত বন্যজীৱ, প্ৰাকৃতিক পৰিৱেশৰ লগতে ব্ৰাজিলৰ বিভিন্ন সংৰক্ষিত বনাঞ্চল বিলাকত অফুৰন্ত প্ৰাকৃতিক সম্পদ পোৱা যায়। নিশ্চিতভাৱে পৰিচিত ৬৭টা বিচ্ছিন্ন উপজাতিৰে (isolated tribes) ব্ৰাজিল পৃথিৱীৰ ভিতৰত সৰ্বাধিক অসংস্পৰ্শিত লোকৰ (uncontacted peoples) বাসস্থান।\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=ব্ৰাজিল&oldid=319731"ৰ পৰা অনা হৈছে\nশেষ সম্পাদনা কৰা হৈছে 28 April 2022 তাৰিখে 17:34 বজাত\nএই পৃষ্ঠাখন ২৮ এপ্ৰিল, ২০২২ তাৰিখে ২৩:০৪ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


যথা কন্যা তথা বিবাহ – ধ্ৰুৱজ্যোতি অৰ্জুন – ফটাঢোল\nJune 1, 2018 ভিন্নস্বাদ\tOne comment\nযথা কন্যা তথা বিবাহ – ধ্ৰুৱজ্যোতি অৰ্জুন\nতেতিয়া তাইৰ আৰু মোৰ দুৰ্ঘোৰ প্ৰেম । ভোডাফোনৰ ওৰে নিশা ফ্ৰী টকটাইমৰ মই দামী গ্ৰাহক । বাৰিষাৰ বাঢ়নী পানীৰ দৰে কথা উলাই । সাধাৰণতে বাহিৰত ৰাজনীতি , কুটনীতি, সমাজ সংস্কাৰৰ দৰে কথাহে পতা মইটোৰ বুকুত ৰাতি বাহ লয় কোনো প্ৰেমিক চৰাই ।\nবিয়াৰ দিনা মোৰ টেনচন । এনেয়ে প্ৰত্যেকটো ডেকালৰাৰ বিয়া বুলিলে মনটো ৰোমাঞ্চিত হৈ থাকে যদিও সেই বিশেষ দিনটোত কিন্তু ক’ৰপৰা অনামী ভয় এসোপাই বুকুত ভিৰ কৰেহি । “মই”বোৰ যে” আমি” হৈ যায় সিদিনাৰে পৰা । উৰুলিপুঙা হৈ থকা দিনবোৰ টুটি দায়িত্বশীল স্বামীলৈ ৰূপান্তৰ হয় । নিজাকৈ এটা পৰিয়াল হয় । গছ এজোপাৰ নতুন পোখা মেলাৰ দৰে ।\nকিছুদিনৰ আগতে ভণ্টীক বিয়া দিয়া হেতু বিয়াৰ আয়োজন অনুষ্টুপীয়া কৰিছিলো । কিন্তু আবেলিলৈ ৰন্ধা বঢ়াৰ দায়িত্বত থকা সম্বন্ধীয় ককাইদেৱে মাতি নি গালি দিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে । বোলে মানুহৰ হিচাপ দিছিলি দুশৰ । এতিয়া এইগাল মানুহক কি খুৱাওঁ । উমনি কুকুৰাৰ দৰে জুপুকা মাৰি থকা মই বাহিৰলৈ আহি দেখো সৰ্বনাশ । চেঙেলীয়া , ডেকা, আদহীয়া মিলাই দেখুন চাৰে তিনিশমান মানুহ । কি কৰা যায় । ৰাইজখন আহিছে এনে দিনত । সাউতকৈ পান তামোলৰ বটাটো লৈ তেওলোকৰ আগত গলাবস্ত্ৰ লৈ পৰিলো ” ৰাইজ সকল অপৰাধ , বিনাশন । অনুষ্টুপীয়াকৈ আয়োজন কৰিৱলৈ লোৱা বিয়াখনত আপোনাসৱ দামোদৰ হৈ পদধুলা দিলেহি । খোৱা লোৱাত ক্ৰুতি হলে নিজগুণে মাৰ্জনা কৰিব । ৰাইজেও বুলে হব । চিনাকী গেলামালৰ দোকানীলৈ ফোন লগালো । দোকানীয়েও পৰিস্থিতিৰ গুৰুত্ব বুজি চাউল , তেল , দাইল সকলো আনি নিজেই ঘৰত জমা দি গ’লহি । সৰু ভনীজোঁৱাইটোৰ নেতৃত্বত মাছ , মঙহ আৰু বহুত দৰকাৰী ফূৰ্তিপানী বিধৰ যোগাৰ হ’ল । ৰাইজেও নিজে ৰান্ধি বাঢ়ি খাই উঠিল ।\nএইবাৰ লাগিল নতুন লেঠা । আগতে যোগাৰ কৰা দৰাধৰা ফূৰ্তিপানীৰ দয়াত উঠিৱ নোৱাৰা হ’ল । লগৰ বন্ধু বিষ্ণুক সুধিলো দৰা ধৰা হ’ব পাৰিবিনে । সিও একে আষাৰে মান্তি হ’ল ।\nকইনা ঘৰ পাই মোৰ পুনৰ অৱাক হোৱাৰ পাল । গাড়ীৰ পৰা নামি দেখো লগত বৰযাত্ৰীৰ ৰূপত এইমখা দেখোন সোপাকে দৰাঘৰত বিয়াখাৱলৈ অহা সোপা । কইনাৰ ঘৰৰ পৰা মোৰ ঘৰলৈ এক কিলোমিটাৰৰ বাট । গতিকে যেয়ে যি পাৰে তাতে উঠি বৰযাত্ৰী হৈ ওলালেহি । দুজনমানেটো চাইকেল লৈও ওলালহি । আচলতে এইখন মৰান টাউনত প্ৰথম বাৰৰ বাৱে অসমীয়া ল’ৰাই সামাজিক ভাৱে এগৰাকী বিহাৰী ছোৱালীৰ পাণিগ্ৰহন কৰিছিল ।\nকইনা ঘৰৰ গে’টৰ মুখত ফোনটো ৰিঙ হোৱা দেখি চাই দেখো এওঁৰ ফোন ।বেহিচাপত বৰযাত্ৰী যোৱা দেখি এওঁৰ মোক মৃদু ধমক । বিয়াৰ দিনা ভাৱীপত্নীৰ ঘৰৰ গে’টৰ মুখত থিয় হৈ ভাৱীপত্নীৰ পৰা গালি খোৱাটো এতিয়ালৈকে বিশ্ব ইতিহাসত এইটোৱেই সৰ্বপ্ৰথম ঘটনা । “ধুৰৰ ,ভগৱানে এইটো পিচ মোলৈহে জুটিব লাগেনে ” নিজকে সান্ত্বনা দিলো । তাতে চকুৰ সন্মুখত ৰঙীন সাজেৰে অলেখ প্ৰজাপতি । ” ভিনদেউ” “ভিনদেউ” সম্বোধনেৰে তেওলোকে মোৰ বুকুৰ মাজত শোক সাগৰখন আহ্বান কৰিছিল যেন । ইমানদিনে ইমান ধুনীয়া পখিলা কেইজনী ক’ত লুকুৱাই থৈছিল । প্ৰথম বাৰৰ বাৱে ভগৱানৰ ছলনাময় ৰূপটো ধৰা দিছিল । সিফালে বুকুৰ মাজত এসোপা ঘোঁৰাৰ অগাদেৱা । কইনাৰ গে’টৰ মুখত এজন দৰাই বৰন সলাই । দায়িত্বহীনতাৰ পৰা দায়িত্বপুৰ্ণতালৈ । সুখৰ দুখৰ নাড়ী দাল সলনি কৰিৱলৈ জীৱনলৈ আগমনি ঘটাই লগৰীৰ । সকলোতকৈ ডাঙৰ কথা, জীৱনৰ সকলোবোৰ কথা হস্তান্তৰ হয় পত্নী নামৰ আমোঘ শক্তিটোলৈ । অসমীয়া নিয়মেৰে দৰা আদৰাৰ সময়ত দৰা ভৰি ধুউৱা পৰম্পৰাটোত পইছা দিয়াৰ সময়ত অনুভৱ কৰিলো মোৰ হাতত দেখোম তীৰকঁপে জ্বৰ । মোৰ বাৰু ভয় লাগিছে নেকি ? ধেত ! নিজকে বুজালো মই সাহসী ল’ৰা ।\nৰভাতলত বহি পিলাই চমকি গ’ল । আৰে কেইবাশ চকুৱে মোকেই চাই আছে । কি বিপদ । তাত উপস্থিত বিবাহিত পুৰুষ সকলৰ মোৰ প্ৰতি সমবেদনা স্পষ্ট ভাৱেই চকুত জিলিকিছিল ।কেমেৰা আৰু ম’বাইলৰ ফ্লাছৰ উৎপাতত মোৰ মেকুৰীৰ আগত নিগনিৰ দৰে অৱস্থা । কাষতে থকা এজনক ক’লো টেঁটু শুকাইছে ।পানী এঢোক মান পোৱা হ’লে । সিও আথেবেথে লগতে থকা মিনাৰেল ৱাটাৰৰ বটলটো আগবঢ়াই দিলে । বহুদিন তৃষ্ণাত থকা মানুহৰ দৰে বটলটো লৈ কোঁট কোঁটকৈ পানী গিলি ৰৈ গ’লো । পানী নহয় , নেলুৱেদি একুৰা জুইহে যেন নামি গ’ল । মিনাৰেল ৱাটাৰৰ বটল ভেজাল হৈ ফূৰ্তিপানী যুক্ত মিনাৰাম হ’ল । ভালেই পালো । আধা খালি কৰি দিলো বটলৰ ।\nএইবেলি নিগনিয়ে বৰণ সলাই সিংহ হ’ল । আজি মোৰ শ্বহীদ দিৱস । শ্বহীদ হোৱাৰ আগমুহুৰ্ত কেইটাত সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ উজাৰি শেষ সমৰ খন দি যাম । “ভিনী” “ভিনী” বুলি আব্দাৰ দিয়া ৰঙীন পখিলা কেইজনীক কাষলৈ মাতিলো । লাহে লাহে দৰাৰ পাটিত আৰু পখিলা বহিবলৈ ঠায়ে নোজোৰা হ’ল । দৰাধৰাক চকুৰে পাছলৈ যাবলৈ ইংগিত দিলো । প্ৰচণ্ড জিংঘাষো চাৱনি এটা দি সি পিছফালে বহিলেগৈ । মই সেই সময়ৰ বাৱে সেইখন ৰাজ্যৰ একছত্ৰী সম্ৰাট ।\nমিনাৰামে লাহে লাহে ভমক দেখুৱাব ধৰিলে । চাৰিওকাষে উৰি ফুৰা পখিলাবোৰ দেখোন লাহে লাহে ধুনীয়া হৈ গৈ থাকিল । তেনেকুৱাতে ভাইটি মোৰ ওচৰলৈ আহিল । লগত ভনীজোঁৱাই । মোৰ ওচৰত বহি কথা দুটামান পাতি তাঁহাত গ’লগৈ । দুয়োটাৰে মুখত জান নাজান হাঁহিৰ আভাস । জীৱটো ঢপংকৈ মাৰিলে । কাৰণ এই হাঁহিৰ পাছত আহিব লগীয়া বিপদ কি হ’ব সেয়া মোৰ জনা আছে ।\nঅলপ দেৰিৰ পাছতে হাতত থকা ম’বাইলটোত তেওঁৰ ফটো লগা নম্বৰটোৱে কলকলাৱ লাগিল । গম পালো মোৰ বিভীষণ দুটাই নিজৰ কাম সুচাৰুভাৱে কৰিলে ।\n: কি চলি আছে ৰভাতলীত ? এওঁৰ চেপা খঙাল মাত । হে ভগৱান কি জিনিচ এটা স্ৰজন কৰিলা মোৰ ভাগত । কইনাৰ সাজত থাকিও গালি দিব এৰা নাই । যোৱা জনমত চাগৈ কপালখন গাখীৰেৰে ধুইছিলো ।\nতেওঁৰ ভয়ত মোৰ পুনৰ টেটুঁ শুকালে । লগৰটোক কৈ পুনৰ “মিনাৰাম” এবটল যোগাৰ কৰিলো ।\nবুকুত অহা ভয়খিনি আকৌ উঠি লৰ দিলে কোনোবা এফালে ।\nৰভাতলিত কইনা আহিবৰ সময় হ’ল । তাই কইনাবুলীয়া খোজেৰে আহি ৰভাতলত প্ৰৱেশ কৰিলে । ট্ৰেডিচনেল বিহাৰী কইনাৰ সাজেৰে তাই । ৰঙা ঘুংঘটেৰে মুখ ঢাকি তাই নেপুৰৰ লহৰ তুলি আহিছিল । আস্ , বুকুৰ কোনোবা কোণত কোনোবাই যেন ভৈৰৱ ৰাগ জুৰিলে । তেতিয়াৰ পৰাই মই পায়েলৰ প্ৰেমিক হলো । মেহেন্দীৰে ৰঙেৰে ৰঙীণ তাইৰ লনী দুহাতত মোলৈ লৈ আহিছে তৰা দেশৰ সাধুকথা ।\nধেত চাল্লা , মিনাৰামে সেই সময়তে খেল দেখুৱাব লাগেনে ? দিল আৰু দিমাগ দুটা শিবিৰত বিভক্ত হৈ পৰিল । দিলটো সুখী নিজৰ প্ৰেমৰ প্ৰথমটো চুড়ান্ত সফলতাত । দিমাগ আকৌ মিনাৰামৰ কব্জাত । সি হিন্দী চিনেমাৰ ভয় লগা কথাবোৰ হে মোক সোঁৱৰাৱলৈ লাগিল । সেই যে হিৰ’ইনক কোনো আন্ধাৰ কোঠালি এটাত বান্ধি পেলাই থয় । আৰু হিৰ’ইনৰ ঠাইত অন্য কোনো আহি ঘুংঘটেৰে মুখ ঢাকি ঠাই লই । হ’বওটো পাৰে । কাকো বিশ্বাস কৰিব নোৱাৰি । সেয়ে নিজৰজনী হয় নাই ভালকৈ চকুকেইটা মেলি তাইক খুটিয়াই খুটিয়াই চাব ধৰিলো । পাছত তাই এইদৰে চাই থকাৰ কৈফিয়ৎ লৈছিল ।\nযথাৰীতি তেওলোকৰ নিয়মত “জয়মালা” হৈ গ’ল । ৰজনীগন্ধাৰে সজ্জিত জয়মালাৰ গোন্ধ চিৰদিনৰ বাৱে বুকুৰ মাজত সজীৱ হৈ ৰ’ল । “সেন্দুৰ ” হ’ব আমাৰ নিয়মত । “দিমাগ” আকৌ সক্ৰিয় হৈ পৰিল । অসমীয়া কইনাৰ সাজেৰে সজাবলৈ ভণ্টীয়ে তাইক লৈ পুনৰ সোমাই গ’ল । তাইক অসমীয়া কইনাৰ সাজেৰে আনি মোৰ কাষত ঠিয় কৰাওঁতে ভণ্টীক মনে মনে শুধিলো ” মোৰজনী হয়তো । চিওৰ নে ? “\nমোৰজনী হয় নাই বুলি কওঁতে যিটোহে বাঘৰ দৰে চাৱনি দিলে, আইজ্জৌ! সেইফালেই তাপ মাৰিলো ।ইফালে ভৰিত প্ৰচণ্ড বিষ এটা অনুভৱ কৰিলো । হ’বলগীয়া মানুহজনীৰ চেণ্ডেলৰ হিলৰ গছকত ভৰিৰ আঙুলিয়ে জুইফুল দেখি আছে। দৰাৰ ৰুমালখন মুখলৈ ক’ব নোৱাৰাকৈ উঠি আহিল । মানুহকতো আৰু বিষত বেঁকা হোৱা মুখখন দেখাব নোৱাৰি । বুজিলো এয়া প্ৰশ্ন সোধাৰ পোতক । ভৰিৰ আঙুলিৰ বিষত মিনাৰামৰ ভমক উলাই দৌৰ মাৰিলে ।\nতাইৰ শিৰৰ বঙিয়াত ৰঙা সপোন সানিবলৈ গৈহে মনটো ভাল লাগিল । যিয়ে নহওক পাঁচ বছৰীয়া প্ৰেমৰ অন্তত আমি অৱশেষত সফল হলো । তাকো সমাজখনক আগত লৈ । সকলোতকৈ ডাঙৰ কথা ওৰনিৰ আঁৰত থকা গৰাকী মোৰ গৰাকীয়ে হয় । লগতে সৰুকৈ বেজাৰ অকণো লাগিছিল । চাৰিওপিনে পখিলা অথচ মোৰ নাকী লাগিল আজিৰে পৰা ।\nযথাৰীতি কইনাঘৰৰ নিয়মসমূহ কৰি বিদায় ল’বৰ হ’ল । কইনাৰ উচুপনিত মোৰো চকু চলচলীয়া । দেহি ঔ , আজিৰে পৰা এক দেৱ এক সেৱ হলো । পুৰণিকেইজনীৰ মুখকেইখন চকুৰ আগত অগাডেৱা কৰিব ধৰিলে । ইফালে দিনটো অন্ন এটাও পেটলৈ যোৱা নাই । পেটৰ কেঁচু কুমটিয়েও মাত দিব ধৰিলে ।\nঘৰলৈ ছোৱালী আনি পোৱাত আই পিতায়ে যথাবিহীত নিয়মেৰে কইনা আদৰিলে । তেতিয়াও দৰাঘৰীয়া মোৰ ঘৰত মানুহৰ দলদোপ হেন্দোলদোপ । নকইনাক তাতে এৰি উলাই আহিলো বাহিৰলৈ । ঘৰৰ গাড়ীখনত লগৰ কেইটাই আগতীয়াকৈ ইঙ্গিত দিয়াৰ ধৰণেৰে সকলো যোগাৰ কৰি থোৱা আছিল । বিয়া পাতিলো ভাই, কম ডাঙৰ কথা নেকি । কোনোদিনে নকৰা কাম এটা সুকলমে সামাধা কৰিলো । সংসাৰৰ ভাগৰে আৱৰি ধৰিলে । প্ৰিয় বন্ধু মিনাৰামক আঁকোৱালি ল’লো ।\n“ঐ জহনীত যোৱা , নছোৱালীজনী আনি সেইসোপা গিলি ৰাতিটো ইয়াত পৰি আছহি”, মাৰ কুকুৰে কাঁইট নোখোৱা গালিত সাৰ পালো । বহ্মপুৱা তেতিয়া । চকুকেইটা কোনোমতে মেলি চিন্তা কৰিব ধৰিলো মায়ে কিয় গালি দিছে । হাৰে মই দেখোন গাড়ীতে শুই গ’লো । ভগৱান , কালি মই বিয়া পাতিলো নহয় । তাৰ মানে এতিয়া নছোৱালীয়ে চোতাল সৰা পৰ্ব । মাৰ হাতত উদ্যত অস্ত্ৰ ৰূপত ফলাখৰি । গাড়ীৰ পৰা নামিব লওতে আকৌ মাৰ গালি “নানামিবি বুলি কৈছো নহয় । ”\nতেওঁ বাহি চোতাল সাৰি শেষ হোৱাতহে চুচুক চামাককৈ নামি আহিলো । কইনা বুলীয়া খোজ মোৰ । মনত শংকা , কাৰণ মাৰ ভৰষা নাই কেতিয়া ধাই ধুই দি দিয়ে ঠিক নাই । তেওঁলৈ চালো বহুত ধুনীয়া লাগিছিল তাইক ।\n“তোমাক সদায়ে মই উৎপতীয়া ৰূপতে চাব বিছাৰো”, পত্নী হিছাবে তেওঁ ৰূমত আহি কোৱা প্ৰথম কথা সেইদিনা পুৱা । মৰমী পত্নীৰ আদৰুৱা দাবী । সেয়ে আজিও একেই আছো ।\nভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰ আৰু কিছু অনুভৱ – কুল শইকীয়া »\nধুনীয়া লাগিল… মিনাৰেল ওৱাটাৰক মিনাৰাম কৰাজন মইয়ে আছিলো….


পেট্রল, ডিজেলৰ দাম বৃদ্ধি\nকংগ্রেছৰ সমুখত তীব্র প্রত্যাহবান\nLegendary filmmaker Mrinal Sen passes away\nJasprit Bumrah stars as India win by5runs, level series 1-1\nপি এফ আইক নিষিদ্ধ কৰিবলৈ কেন্দ্রীয় চৰকাৰলৈ নিয়াৰ পত্র\nAPSC refutes favouritism in recruitment charges\nদ্বিতীয় অৰুণাচল হোৱাৰ দিশে মণিপুৰ?\nম’বাইলত অসমীয়াত লিখা সকললৈ মৃদুল কুমাৰ শৰ্মাৰ ‘লাচিত পেড’\nআশাৰ বাঁহীত ভাষাৰ সুৰ কি যে মধুৰ !\nAll Rights Reserved 2019 © The Janambhumi | Total visits : 9831959


Paytm Share Price: Paytmৰ শ্বেয়াৰ ইমান নিম্ন, মঙলবাৰেও নহ'ল মংগল ! বিনিয়োগকাৰীসকলে সপোনতো ভবা নাছিল এনে হ'ব বুলি ...– News18 assam\nPaytmৰ শ্বেয়াৰ ইমান নিম্ন, মঙলবাৰেও নহ'ল মংগল ! বিনিয়োগকাৰীসকলে সপোনতো ভবা নাছিল এনে হ'ব বুলি ...\nPaytm Share Price :মঙলবাৰে পেটিএমৰ ষ্টকৰ বাবে এটা অশুভ দিন হিচাপে প্ৰমাণিত হৈছিল। আজি, ষ্টকটো প্ৰথমবাৰৰ বাবে ৬০০ টকাৰ তললৈ হ্ৰাস পাইছে আৰু নেচনেল ষ্টক এক্সচেঞ্জত ৫৯২.৪৫ টকাত বন্ধ হৈছে।\nLast Updated : March 15, 2022, 23:55 IST\nমঙলবাৰে পেটিএমৰ ষ্টকৰ বাবে এটা অশুভ দিন হিচাপে প্ৰমাণিত হৈছিল। আজি, ষ্টকটো প্ৰথমবাৰৰ বাবে ৬০০ টকাৰ তললৈ হ্ৰাস পাইছে আৰু নেচনেল ষ্টক এক্সচেঞ্জত ৫৯২.৪৫ টকাত বন্ধ হৈছে। কোনো বিনিয়োগকাৰীয়ে ভাবিব নোৱাৰিলে যে পেটিএমৰ ষ্টক ইমান হ্ৰাস পাব।\nডিজিটেল পেমেণ্ট ফাৰ্ম পেটিএমৰ মূল কোম্পানী ৱান৯৭ কমিউনিকেশ্বনছৰ শ্বেয়াৰ মঙলবাৰে ১২ শতাংশতকৈও অধিক হ্ৰাস পাইছে। যদি আমি এতিয়ালৈকে ইয়াৰ তালিকাভুক্তিৰ পৰা হ্ৰাস হোৱাৰ কথা কওঁ, তেনেহ'লে ই বিনিয়োগকাৰীসকলক এক ভয়ংকৰ ধৰণে অসুবিধাত পেলাইছে। নেচনেল ষ্টক এক্সচেঞ্জত ১৯৫৫ টকাত তালিকাভুক্ত ষ্টকবৰ্তমান ৫৯২ টকাত আছে। প্ৰতিদিনে ই ইয়াৰ নতুন নিম্নতা সৃষ্টি কৰি আছে।\nPaytm কৈছে যে ই ব্যৱসায়ক প্ৰভাৱিত নকৰিব\nপেটিএমৰ শ্বেয়াৰত নিৰন্তৰ বিক্ৰীৰ চাপ এনে এটা সময়ত আহিছে যেতিয়া আৰবিআইয়ে পেটিএম পেমেণ্ট বেংকক নতুন গ্ৰাহক লোৱাৰ পৰা বাধা দিছে। বেংকিং নিয়ন্ত্ৰকে ইয়াৰ আইটি প্ৰণালীৰ এক ব্যাপক অডিটৰ নিৰ্দেশ দিছে। আৰবিআইয়ে ৱান৯৭ কমিউনিকেশ্বনৰ পেমেণ্ট বেংকত লক্ষ্য কৰা "ভৌতিক" পৰ্যৱেক্ষক উদ্বেগৰ বিষয়ে (Supervisory Concerns) বিৱৰণ নিদিয়াকৈ উল্লেখ কৰিছে।\nপেটিএমে কৈছে যে কোম্পানীটোৱে আৰ.বি.আই.-ৰ নিৰ্দেশনা পালন কৰিবলৈ তাৎক্ষণিক পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰি আছে, যাৰ ভিতৰত আছে এজন আই.টি. অডিটৰ নিযুক্ত কৰা। ডিজিটেল পৰিশোধ কোম্পানীটোৱে বিশ্বাস কৰে যে নিষেধাজ্ঞাটোৱে ইয়াৰ সামগ্ৰিক ব্যৱসায়ত কোনো গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰভাৱ পেলাব নোৱাৰে।\nFirst published: March 15, 2022, 23:55 IST\nbusiness newsPaytmShare marketStock Marketব্যৱসায়


Maharashtra Political Crisis | গুৱাহাটীত মহাৰাষ্ট্ৰৰ বিসম্বাদী বিধায়কৰ দল, মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই ক’লে – লক্ষ্মী আহিছে...– News18 assam\nগুৱাহাটীত মহাৰাষ্ট্ৰৰ বিসম্বাদী বিধায়কৰ দল, মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই ক’লে – লক্ষ্মী আহিছে...\nমুখ্যমন্ত্ৰীগৰাকীয়ে ক’লে, আজি ৪০জন মানুহ আহিছে, এই সময়ত কোনো হোটেলৰ ৰুম বুক নাই, সবতে খালী আছে। এতিয়া বানপানীৰ সময়তো যে অসমত মানুহ আহিব পাৰে, থাকিব পাৰে, ইয়াত ব্যৱসায় চলি থাকিব পাৰে, এইটো এটা পজিটিভ কথা।\nমহাৰাষ্ট্ৰৰ ৰাজনীতিৰ অভিকেন্দ্ৰ হৈ পৰিছে গুৱাহাটী। গুৱাহাটীত বাহৰ পাতিছে মহাৰাষ্ট্ৰৰ ৪০জনকৈ বিসম্বাদী বিধায়কে। শিৱসেনাৰ ৪০ বিধায়কে বাহৰ পাতিছে হোটেল ৰেডিচন ব্লুত। মন্ত্ৰী একনাথ সিন্দেৰ নেতৃত্বত গুৱাহাটীলৈ আহিছে বিসম্বাদী বিধায়কৰ এই দলটো। যাক লৈ এতিয়া থৰক–বৰক হৈ পৰিছে থাকৰে চৰকাৰ।\nইফালে, বিসম্বাদৰ নেতৃত্ব দিয়া একনাথ সিন্দেই দাবী কৰিছে, তেওঁৰ সৈতে শিৱসেনাৰ ৪০ জন বিধায়কৰ লগতে ৬জন নিৰ্দলীয় বিধায়কৰো সমৰ্থন আছে। পৰোক্ষভাৱে তেওঁ বুজাই দিছে যে মহাৰাষ্ট্ৰৰ চৰকাৰ ধৰি ৰখাৰ চাবিকাঠি তেওঁৰ হাতত আছে। অৱশ্যে শিৱসেনাৰ নেতাগৰাকীয়ে দাবী কৰিছে যে তেওঁ শিৱসেনা ত্যাগ নকৰে।\nএই সন্দৰ্ভত অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী ড০ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ পৰা প্ৰতিক্ৰিয়া জানিব বিচৰাত প্ৰকাৰন্তৰে বিষয়টোৰ পৰা আঁতৰি থাকিল মুখ্যমন্ত্ৰীগৰাকী। সাংবাদিকৰ প্ৰশ্নত মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে ক’লে, ‘‘আমাৰ গুৱাহাটীত ভাল ভাল হোটেল আছে। গতিকে গুৱাহাটীত সকলো আহিব লাগে যাতে গুৱাহাটীত ব্যৱসায় বাঢ়ে। এজন মানুহ হোটেলত থকা মানে আমি জিএছটি পাম, আমাৰ উপাৰ্জন হ’ব। গতিকে দেশৰ লগতি বিদেশৰো পলিটিকেল এপিচেণ্টাৰ যদি গুৱাহাটীত হয়, মই ভাল পাওঁ। এই সময়তে পইচা লাগে ৰাজ্য চৰকাৰক। এই সময়তে যদি হোটেলৰ ৰুমবোৰ ফুল হয়, আমি টেক্স পাম। গতিকে এই সময়ত যদি অসমখন খালী হৈ থাকে, আমি কেনেকে বানপানীৰ লগত জোৰা–টাপলি মাৰিব পাৰিম।’’\n‘‘এই সময়ত ৰাজ্য বানপানীত ডুবি আছে। আমি আৰ্থিকভাৱে কষ্টত আছো। এই সময়ত গোটেই ভাৰতৰ পৰ্যটকবোৰ আহি যদি অসমৰ হোটেলত থাকে, তাৰ পৰা আমাৰ উপাৰ্জন হ’ব। গতিকে লক্ষী যদি আহে, লক্ষীক খেদি দিব নেকি? যি ৰাজ্যই লক্ষীক না বুলি কয়, সেই ৰাজ্যই উন্নতি কৰিব নোৱাৰে।’’ – মন্তব্য মুখ্যমন্ত্ৰী ড০ শৰ্মাৰ।\nমুখ্যমন্ত্ৰীগৰাকীয়ে ক’লে, আজি ৪০জন মানুহ আহিছে, এই সময়ত কোনো হোটেলৰ ৰুম বুক নাই, সবতে খালী আছে। বানপানী বুলি নাহে। এতিয়া বানপানীৰ সময়তো যে অসমত মানুহ আহিব পাৰে, থাকিব পাৰে, ইয়াত ব্যৱসায় চলি থাকিব পাৰে, এইটো এটা পজিটিভ কথা। ইয়াত বেয়া পাবলগীয়া কি আছে? এই মুহূৰ্তলৈকে মই সেইটো বিষয়ে কোনো খবৰ লোৱা নাই।\nHimanta Biswa SarmaMaharashtra Government


thecroscurrent - The Cross Current\nইছলামধৰ্মী ৰাষ্ট্ৰৰ হেঁচাত কিয় বিজেপিয়ে নিজকে নিজে দিব লগা হল ধৰ্ম নিৰপেক্ষতাৰ প্ৰমাণপত্ৰ?\nThe CrossCurrent\t Jun 7, 2022\nইছলামধৰ্মী ৰাষ্ট্ৰৰ হেঁচাত কিয় বিজেপিয়ে নিজকে নিজে দিব লগা হল ধৰ্ম নিৰপেক্ষতাৰ প্ৰমাণপত্ৰ? স্বতন্ত্ৰতাৰ বাবে সহযোগিতাৰ প্ৰয়োজন ৷ আমাক আৰ্থিকভাৱে সহযোগ কৰিব পাৰে তলৰ লিংকত ক্লিক কৰি – https://rzp.io/l/ZrpLsROos Visit:…\nপঢ়ি-শুনি আমি কি কৰিম ? এটা গানে দিছে উত্তৰ\nদিল্লী চৰকাৰে আজি মুকলি কৰা শিক্ষা সংগীত এতিয়া ছোচিয়েল মেডিয়াত ব্যাপক চৰ্চিত হৈছে ৷ কি আছে দিল্লী শিক্ষা সংগীতত ? চাওক এই প্ৰতিবেদনত- স্বতন্ত্ৰতাৰ বাবে সহযোগিতাৰ প্ৰয়োজন ৷ আমাক আৰ্থিকভাৱে সহযোগ কৰিব পাৰে তলৰ লিংকত ক্লিক কৰি –…\nহিন্দী দেশৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ভাষা নহয়, কি কয় সংবিধানে?\nহিন্দী ৰাষ্ট্ৰীয় ভাষা নহয়, তেন্তে কিয় উত্তৰ-পূবে বাধ্যতামূলকভাবে শিকিব লাগিব হিন্দী? স্বতন্ত্ৰতাৰ বাবে সহযোগিতাৰ প্ৰয়োজন ৷ আমাক আৰ্থিকভাৱে সহযোগ কৰিব পাৰে তলৰ লিংকত ক্লিক কৰি – https://rzp.io/l/ZrpLsROos Visit:…\nThe CrossCurrent\t Sep 18, 2021\nবিজেপিৰ পাছত এইবাৰ কংগ্ৰেছত আৰম্ভ হৈছে মুখ্যমন্ত্ৰী সলনিৰ কুচকাৱাজ ৷ শণিবাৰে পঞ্জাৱৰ মুখ্যমন্ত্ৰী পদৰ পৰা পদত্যাগ কৰিলে অমৰিন্দৰ সিঙে ৷ আজি পুৱা কংগ্ৰেছ সভানেত্ৰী ছোনিয়া গান্ধীয়ে তেওক মুখ্যমন্ত্ৰী পদৰ পৰা পদত্যাগ কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিছিল ৷…\nবিৰোধী জোট : কংগ্ৰেছে নাপাব নেকি বিগব্ৰাডাৰৰ আসন ?\nThe CrossCurrent\t Aug 21, 2021\nকংগ্ৰেছ দলৰ একক নেতৃত্ব আন বিৰোধী দলসমুহে মানি নলয় ৷ অন্যান্য দলসমূহৰ দৰেই কংগ্ৰেছেও বিৰোধী ঐক্যজোটত অংশ গ্ৰহণ কৰিব লাগিব ৷ শুকুৰবাৰে ছোনিয়া গান্ধীয়ে আহ্বান জনোৱা ১৯ বিৰোধী দলৰ বৈঠকৰ পাছত বহু নেতাৰ মুখত এনে সুৰেই শুনা গ’ল ৷ বৈঠকত অংশগ্ৰহণ…\nকিয় চকুলো টুকি বাৰ্ছিলোনা এৰিলে মেছিয়ে ?\nThe CrossCurrent\t Aug 9, 2021\nবিশ্ববিশ্ৰুত ফুটবলাৰ মেছিৰ চকুৰ চকুলোৱে দেওবাৰে তেওৰ অগণিত অনুৰাগীকো কন্দুৱাই গ’ল ৷আৰ্জেন্টিনাৰ ফুটবলাৰ গৰাকীয়ে স্পেনিছ ফুটবল ক্লাব বাৰ্ছিলোনাৰ পৰা বিদায় লোৱাৰ মুহূৰ্তত উচুপি উঠে ৷ দেওবাৰৰ দিনটোত এই দৃশ্য আছিল ফুটবলপ্ৰেমীসকলৰ বাবে হৃদয়…\nবিজেপি বিৰোধী এক ঐক্যবদ্ধ মঞ্চ গঠনৰ বাবে বিৰোধী শিবিৰত তৎপৰতা আৰম্ভ হৈছে ৷শিবিৰে শিবিৰে অব্যাহত আছে আলোচনা – পৰ্যালোচনা -পৰিকল্পনা। ২০২৪ ত বিৰোধী ঐক্যবদ্ধ শক্তিৰ এক উমৈহতীয়া মঞ্চ গঠনক লৈও চৰ্চা চলিছে ।কিন্তু কোন কোন চামিল হ’ব এই উমৈহতীয়া…\nভাৰতৰ নতুন গৃহ ৰাজ্যমন্ত্ৰী নিশিথ প্ৰামাণিক বাংলাদেশী\nThe CrossCurrent\t Jul 18, 2021\nভাৰতৰ নতুন গৃহৰাজ্য মন্ত্ৰীগৰাকী বাংলাদেশী ৷ নৰেন্দ্ৰ মোদী মন্ত্ৰীসভাত নতুনকৈ স্থান পোৱা পশ্চিমবংগৰ সাংসদ নিশিথ প্ৰামাণিকৰ বিৰুদ্ধে উত্থাপন হৈছে এই গুৰুতৰ অভিযোগ ৷ অভিযোগ তুলিছে ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ তথা অসম প্ৰদেশ কংগ্ৰেছ কমিটীৰ সভাপতি ৰিপুণ…\nThe CrossCurrent\t Dec 14, 2020