সদ্য যৌৱনা মাইনাৰ সৈতে চুদন (দ্বিতীয় খণ্ড) – Xkamini.com\nFebruary 15, 2017 Pranabendu borah\nবন্ধু-বান্ধৱীসকল, আহক কাহিনীৰ পৰৱৰ্তী অংশলৈ আগবাঢ়ো। (যি সকলে আগৰ অংশ পঢ়া নাই পঢ়ি ল’ব)\nমই এখন হাত লাহে লাহে বুকুৰ পৰা তললৈ নমাই আনিলো। বগা পেটটো মোহাৰি মোহাৰি নাভিত জিভাখন লগাই চেলেকি দিলো।তাৰ পাছত হাতখন পেটৰ পৰা তললৈ নমাই পেন্টিটোৰ ভিতৰত ভৰাবলৈ চেষ্টা কৰিলো যদিও তাই হাতখন আঁতৰাই দিলে।মই আকৌ ওপৰলৈ উঠি গৈ ওঠত ওঠ লগাই চুমা খাবলৈ ধৰিলো। মাজে মাজে কান দুখনটো লাহেকৈ কামুৰি দিলো।তাই আকৌ চকু মুদি দিলে।মই এইবাৰ মাইনাৰ হাত এখনত ধৰি মোৰ পেন্টৰ ভিতৰত দৃঢ় হৈ থকা বাৰিডালত লগাই দিলো। তাই মাত্ৰ ধৰি থাকিল।মই লাহেকৈ তাইৰ পেন্টিটো খুলি দিলো। পেন্টিটোৰ মাজৰ অংশ তিতি আছিল।তাই লাজতে দুহাতেৰে নুনখন ঢাকি ধৰিলে যদিও মই জোৰ কৰি হাত দুখন আতৰাই দিলো।নুন খনলৈ চকু যোৱাৰ লগে লগে মোৰ গাৰ মাজেৰে বিজুলিৰ নিচিনা শিহৰণ পাৰ হৈ গ’ল(xkamini.com)।বুচখন সৰু সৰু বালেৰে আৱৰি আছে আৰু বুচখন দেখিলেই গম পোৱা যায় যে তাই কুমাৰী হৈ আছে।নুনৰ কাষৰ ওঠ দুখন সম্পূৰ্নকৈ লগ লাগি আছে ফলত ফাঁটটো অস্পষ্ট হৈ আছে।মই আঙুলি এটাৰে লাহেকৈ ওঠ দুটা দুকাষে মেলি দিলত সৰু ফুটাটো দেখা পালো য’ৰ পৰা ইতিমধ্যে বিজলুৱা ৰস ওলাই নুনৰ ভিতৰভাগ তিয়াই পেলাইছে। লাহে লাহে আঙুলিটো ফুটাটোৰ ওপৰত ঘুৰাই দিলো।ভিতৰলৈ আঙুলিটো ভৰাবলৈ চেষ্টা কৰাত তাই হাতখনত ধৰি বাধা দিলে। মই ক’লো- একো নহয়।\nমাইনা- দুখ পায়।(xkamini.com)\nমই ক’লো- আঙুলি মাৰি পোৱা নাই নেকি?(xkamini.com)\nমাইনাই ক’লে- নাই পোৱা। ভিতৰলৈ ভৰাবলৈ ভয় লাগে। মই মোৰ পেন্ট আৰু জাঙিয়াটো খুলি দিলো।তাই মোৰ ঠিয় হৈ ওপৰলৈ মুৰ কৰি থকা ৮ ইঞ্চিতকৈও দীঘল বাৰিডাল দেখি ক’লে- ইমান ডাঙৰ?\nমই সুধিলো তুমিনো কাৰ দেখিছা?(xkamini.com)\nতাই ক’লে মই সৰু ল’ৰাৰহে দেখিছো।(xkamini.com)\nমই ক’লো যে এতিয়া এইটো তোমাৰ নুনখনৰ ফুটাটোত ভৰাব লাগিব, তেতিয়াহে ভাল লাগিব।\nমাইনাই ক’লে নহ’ব। মোৰ বহুত ভয় লাগে।(xkamini.com)\nমই ক’লো যে হ’ব বাৰু ভিতৰলৈ নভৰাও ওপৰে ওপৰেই অলপ মৰম কৰো।(xkamini.com)\nমই মোৰ বাৰিডাল হাতেৰে ধৰি তাইৰ ওচৰত বহি ল’লো।তাইৰ ভৰি দুখন মেলি দি বাৰিডালৰ আগটো বুচখনৰ ফাঁটটোত ঘঁহাবলৈ ধৰিলো।ভালদৰে ঢুকি নোপোৱাত মই গাৰু এটা আনি মাইনাৰ তপিনাৰ তলত ভৰাই দিলো।পুনৰ বাৰিডাল নুনখনৰ ফুটাটোৰ ওপৰত ঘুৰাবলৈ ধৰিলো।দুয়োটাৰে বাৰি আৰু বুচৰ পৰা বিজলুৱা কামৰস ওলাই বুচখন পিচল হৈ পৰিছিল। মই বাৰিডালৰ মুৰটো বুচৰ ভিতৰলৈ ভৰাবলৈ চেষ্টা কৰিলো।মাইনাই চিঞৰি দিলে-দুখ পাইছো। মৰি যাম মই।(xkamini.com)\nমই তাইৰ চকুলৈ চালো। মৰম লাগি গ’ল। টপ আৰু স্কাৰ্টটো খুলি সম্পূৰ্ন উলংগ কৰি দিলো আৰু চুমা খাবলৈ ধৰিলো।মোৰো মনে মনে ভয় লাগিল তাই দুখ পোৱাকৈ চুদিবলৈ। বাৰিডাল বুচৰ ফুটাটোতে ঘঁহাই থাকি আঙুলি এটাৰে তাইৰ ভগাংকুৰটো মোহাৰি দিলো। তাই দীঘল দীঘলকৈ উশাহ লৈ (xkamini.com)বিচনা চাদৰখনকে খামুচি ধৰিলে।মোৰো অনুভৱ হ’ল যে বাৰিডাল এনেকৈ ঘঁহাই থাকিলেই পানী ওলাই যাব। মই নিজে পৰম সুখ ল’বলৈ ধৰিলো। মাইনায়ো মুখেৰে ওহ আহ আদি শব্দ কৰিবলৈ ধৰিলে। এসময়ত মই ঘনাই ঘনাই বাৰি ঘঁহাই ঘঁহাই মোৰ মাল-পানী এৰি দিলো। মাইনাৰ নুনখন মোৰ পানীৰে উপচি পৰিল।মই মাইনাক জোৰকৈ সাৱতি ধৰি শুই পৰিলো আৰু চুমা খাবলৈ ধৰিলো।তাইও মোক বুকুৰ মাজত সাৱতি ধৰিলে।\n(xkamini.com)বন্ধু-বান্ধৱীসকল, এইটো মোৰ প্ৰথম কাহিনী কেনেকুৱা হৈছে নাজানো,মাথো চেষ্টা কৰিছো।\nপাছলৈ মই চুদা প্ৰতি গৰাকীৰ লগত চিনাকী কৰি দিম কাহিনীৰ মাজেৰেই।(xkamini.com)\n(Visited 38,419 times,3visits today)\nAssamese Sex Stories Assamese Sex Stories 2017, Hot Sex Stories Assam, New Assamese Sex Stories\n68 thoughts on “সদ্য যৌৱনা মাইনাৰ সৈতে চুদন (দ্বিতীয় খণ্ড)”\nval lagil ..aru olop dighol golpo likha, ,,Anguli mari pani ulai dibo pora k digol koriba\nSudabo bisara nki moromi\n9 inch karubar ase nki??\nMidul nakori says:\nASE pampi tmr poko futa fsli jbo cntct koriba muk\nMail me your number at pritamghy98@\nতুমাৰ খুতাতো চুদিবলে দিয়াতে ইমান বহল হল\nKla hijira suwalir name likhi comment kriso\nRANDI MOROMI TOMAK SUDIBOLE MON GOISE…\nমৰমী মোৰ কনিতো চুপিবলে দিম আহ\nAnguli mora baad dia ru mur lgt secret sex kra jst muk mail krba bmoni1020@gmail.com\nmur logt koreba ne !!\nতুমাক চুদিব লাগিব বুচ খনত\nPriyaa Poly says:\nOi renda hot.haha\nKonito kela hijra\nprince bora says:\nTUMAR WEBSITE TU DIA .PHOTO POTHAI DIM.\nMOR E MAIL TU HOL\ndbikashborua @ gmail.com\nBuwari Sudi Valpao says:\nmoza lagise vai , next story pohibole roi asu tumar\nযুটিকা দাস says:\nKar Konit num axe kua na plz … moi class 11 t pohi asu , realt koni dekhiepua nai\nMor konit mom ase jutika. Tmr no2 dia photo potham\nMur2Saba nki\nMor asay sowa jodi 9706777*** whatsapp SMS diba\nকোনোবা ছোৱালীয়ে বা বোৱাৰীয়ে চুদাবলৈ মন গলে 84867***57 কল কৰিব পাৰে\nMobile number2 dya 2mr…\ntomar phone no. dia, mai karim tomak\nSaba nki…mail2dia moi click kri pothai dm\nNhle muk mail kra\nwaw .. 15 mini minutes t (Visited 379 times, 379 visits today) . sex stories upload krne ei2 best website , fb t koiu eyat besi visitor pai\nBhal lgil… Sex uthi goise ohh kunu nai koeibole\nohhh….muru gf ase bt ankwa…sudibo nwru…juni khn horu o…\nলখিমপুৰৰ কোনোবা ছোৱালী বা বোৱাৰী থাকিলে কথা পাতিব বিচাৰো। মোৰ মেইল :pranabendu2657 @ gmail.com\nmur nam lakhya muro mon jai sudibo. Mur ghar lakhimpur lalukt. Mur contect hol~8752983***\nbea hua ni sutmarna holeu……kahini2 mone hoja ru toi hopai haburke vbi hat mari thako hu…..npapa da\nmoja aji loike moi boos dekha nai karu re.plz dekhuwa nai kunubai\nbal j likha mor baridale thio nhy.jutika tor cell nmber pale val asil.\nMoja lahil porhi kela fb t porhat koi yateporha val\nval lagil porhi\nতোৰ নিচিনা জহৰা আৰু এটা চাগে নাই এই পৃথিৱীত ৷ তেজ-মঙহৰ সম্পৰ্ক থকা ভনীয়েৰ জনীকো নেৰিলি যেতিয়া মাৰকো চুদিবি কেলা ৷ গিদাখন লিখিছ চুদুৰভাই ৷\nBAL,MARAKO SUDISA BODHOI MAKSUDAI?BAL BELEGOKTO NERILAEI SAT BHONIERAKO NERILANE BAL. SUDMARANA LORAYE SAT\nsudibo bohut mn going aase\nkunubai bisora jodi rply koriba\nValelixisa bt nijr vontir lgt sex krar ktha lixibo laj lga ni tr renda kela…sudirbhai\nany one intarested mee? giv ur enail or instragam\nYes ….m here\nKarubar itcha ase jdi whtsap no dba ..moi photo sai slct krim nd cl karim….mur ghr pathslat ..plz snd ur no\nPampi moi no disu call ata kora\nI m also from Pathsla.\nKhat tini no no no zeo thri one five fo sai luau photo\nNo. eta diya be kunubae aji ratitu karone.\nSuali karu sex utha nai ni?\nKot thaka tumi\nghy t thaku…. tumi kt thaka? babygoswami3@gmail.com … contact no mail koriba….\nAnkita contact me at amaldeka0@gmail.com, mai lag karim tomak, plssss….\ntumar contact no mail kora plz… mur mail id babygoswami3@gmail.com\nMail me at jaisharma917 at gmail.com\nLog pam. Mail kori aso ha..\nThik ase kora\nbabygoswami3@gmail.com tumar contact no mail kora ankita…. lg Pam tumak\nU didnt contact\nNine. Sixe. Two. Nine. Eight. Three. *** *** ***. Nine. 962983***9 my whatsap number kunuba suwali asa jdi sex chat kra msg krib para bt akol whatsap chat\nAny….one jorhat or golaght girl?


Performing the life...\nA Rockstar from the Village\nI remember watching Village Rockstars in the chock-a-block India Habitat Centre auditorium after waiting two hours inaqueue to get my entry pass. I had beenaregular viewer this festival for last three years and this was first time I saw mainstream Delhi movie-goers cried for an entry pass, that too for an Assamese film. The corwded Habitate centre’s Stein auditorium had limited number of seats but had to accommodate hungry audience even on the floor. Many of them had gone back with an emotional state of mind. Let me tell you the India habitat center standing right in the midst of Delhi andastrong hold of elite affairs. That way it is very interesting as well as contrasting, since the film reflects the extreme marginality of seemingly unknown rural snapshots in the elite locus. Seating in the front row, I was thinking how do Assamese village people connect to the idea of ‘Rockstar’? The simple definition of Rockstar is ‘a famous, successful and celebrated singer of rock music’. But what we see in this movie is entirelyadifferent notion of ‘Rockstar’. Rima’s rockstar isadreamer, fighter, struggler inapatriarchal society and amidst poverty.\n‘Dhunu’ the village rockstar, dreams one day she will becameasuccessful singer and guitar player. Since her single mom can’t afford the expense ofaguitar, she along with her male friends preparesatoy guitar with thermocol, which looks likeaguitar but don't have strings and hence no music. But the music was very much there, the strings were inside their hearts and hence they could enjoy the music of rain, wind and pain. Dhunu always likes to be with her male friends, she even climbs the tree and her mother encourage her to do so. Withavery seamless and controlled touch of feminism Rima built the character of Dhunu playing in the watery paddy fields, witnessing the flood and remembering her father’s death in the last years’ flood. These are so relatable to the people of Assam, grown up inavillage. The presentation of Dhunu’s ‘Tuloni Biya’ is so authentic and unique, specially when her male friends come and talk to her inabit hesitation. Besides the scene when they come back from the school inarainy day shouting slogans against flood covering their heads byaleaf, is just resonates what can bearural life in lower Assam. Dhunu’s bonding with her pet goat is an emotional one and one day, when the goat didn't come back to home, she couldn't get over it easily. Dhunu’s mother as I said is supportive of her and defends her child when she is doing right. Her mother once even bargained foranew guitar in the nearby market, although couldn't mange to buy. The thermocol guitar is likeacharacter to the film, representing the entire ethos of the ‘village rockstar’. In the building of the story, nature of the village playsapertinent role in the narrative. The rain, wind and sudden rise to the flood are not simplyagraphics or production gimmick. These were always around us and Rima able to composeasublime narrative through her natural visualization. I realized, this is after so long, I have seenaauthentic village in an Assamese movie. I remember seeing villages in Hagoroloi Bohu Dur, Halodhiya Choraiye bau dhan khay, Haladhar and now in amongst the rockstars of the Chaygaon village. The entire music of the film has been weaved in guitar sound, which was entirely grotesque. The non-grammatical sound of the guitar strings every time make you realize that the rockstars are waiting for their dream guitar.\nThe location, where the film based on is the Lower Assam. I often see, in Assamese popular culture Lower Assam’s language tone has always been used arouse comedy and humor. That has becomeaform of generalizations. But Village Rockstar is an exception. Keeping the authenticity of the language, it expresses dialogues in their local tone the way they want to say, without any overripe layers. From language and cultural locus aspect, I see this film isaresistance in front of Upper-Assam dominated Assamese film industry. I don't really recallagood number of films based on Lower Assam. Although this is not only in cinema but the whole cultural scenario is being dominated by Upper-Assam sensibilities and there isalonger history behind it. Let’s not get into cultural politics the debate. But the point, I want raise here is that this is so important to discuss cultural expressions in terms of ‘region’ and ‘cultural locus’. We need to question the one directional representation of culture. If every regions in Assam can be explored inasystematic way, thousand stories will come up to the screen. The way Gautam Bora’s ‘Woshobippo’ incorporated the Karbi regionabit many years ago. But Rima showed usapath in an age when film making believed to be technology driven and less of authentic thinking. By this, I don't mean to be critical about popular entertainment films. But this corporate industry should equally accommodative to the independent films as well.\nRima Das, the director teamed up with her relatives to makeafilm with her Canon 5D camera andaboom on it. And it is forafull length film. All of them were not trained actors, there was no production crew to offer tea and delicious food. How challenging it would be? This will definitely inspire thousands who are ready with their original ideas but don't haveaproper budget ready. Rima add something fresh to the Assamese film which has seemingly longer history of rise and fall as an industry. Awards apart, Rima just broke the patriarchal barriers of film making, and yes, villagers would say she isa‘Rockstar’.\nPosted by DEBOJEET BORA at 7:09 AM No comments:\nঅথঃ ওজাপালি বিতর্ক আৰু সাংস্কৃতিক প্রশ্ন\nসংস্কৃতিক সচেতনাৰ দিশৰ পৰা অসমীয়া জাতি কোনোগুণেই কম নহয়। অৱশ্যে আমাৰ অধিকাংশৰেই সাংস্কৃতিক চেতনা মধ্যবিত্ত জাতীয়তাবাদী ৰোমান্টিক ধাৰণাৰ মাজত থাকি জেওৰা জপনা আঁৰি এক কমফর্টেবল স্থানৰ পৰাই প্ৰক্ষেপ কৰা হয়। তাতে ছচিয়েল মিডিয়াৰ সুদূৰপ্ৰসাৰী বৃস্তিতিৰ পিছত এতিয়া এনেধৰণৰ সাংস্কৃতিক সচেতনা বেছিকৈয়ে দেখা পোৱা যায়। কথাখিনি মনলৈ আহিছে অলপতে ছচিয়েল মিডিয়াত ভাইৰেল হৈ বিতৰ্কৰ সৃষ্টি কৰা এটা ওজাপালি পৰিবেশনৰ ভিডিওক লৈ। দক্ষিণ কামৰূপৰ কোনোবা এক অঞ্চলত পৰিবেশন কৰা এই ওজাপালি পৰিবেশনত এটা জনপ্রিয় আধুনিক অসমীয়া গীতৰ কথাংশ ওজাপালি ভংগীমাৰে পৰিবেশন কৰিলে। তাতে জগৰ লাগিল। কথা মাত্র চচিয়েল মিডিয়াতেই ৰৈ নাথাকিল। কেইবাটাও জনপ্রিয় বৈদ্যুতিন মাধ্যমৰ বাতৰি চেনেল! তথা তেওঁলোকৰ অনলাইন প্লেটফৰ্মত এই শিৰোনামেৰে প্ৰচাৰ কৰা হ'ল যে, এইয়া ওজাপালি পৰিবেশনৰ নামত বিকৃতি, এইয়া ওজাপালিৰ প্রকৃত ৰূপ নহয়। কিন্তু কথা হ'ল ওজাপালিৰ প্রকৃত ৰূপটোনো কি? এই বিতৰ্কৰ নামত চচিয়েল মিডিয়াত যি ধৰণৰ কথা বতৰা চলি আছে, তাত এটা কথাই স্বতঃস্ফূত ভাৱে প্রতিফলিত হয় যে আমি এই লোকশিল্প বিধৰ বিষয়ে বিশেষ কথা নাজানো। সেয়েহে এই সুযোগক দুইহাতে গ্রহণ কৰি আমিও এই আপাহতে আৰু অলপ প্রশ্ন ৰাইজলৈ এৰি দিও বুলি এই লেখা প্রস্তুত কৰিলো।\nআৰম্ভণিৰে পৰা চাবলৈ গ'লে ওজাপালি নামৰ এই পৰিবেশ্য কলা বিধৰ জন্মই হৈছিল ধর্মীয় অনুষ্ঠানত আনন্দ প্ৰদানৰ বাবে। ভৰতমুনিৰ নাট্যশাস্ত্রত উল্লেখিত অতি পুৰণি অভিনয় ধাৰাৰ যি উদ্র মাগধী ধাৰা তাৰেই অর্ধনাটকীয় পৰিবেশ্য কলা ওজাপালি এই ওজাপালি। সেইকথাৰ পৰা চাবলৈ গলে ওজাপালিয়েই অসমৰ প্রথম নাট্যকলা। জনপ্রিয় লোককথা সমূহক বাদ দি যদি আমি এক বিঞ্জানসম্মত ইতিহাসেৰে চাবলৈ যাওঁ তেন্তে মূলত: মহাকাব্য, পুৰাণ আদিক আকর্ষণীয় কৰি গীত-নৃত্যৰ মাজেৰে পৰিবেশন কৰিবৰ বাবে এক পৰিবেশ্য কলা যুগুত কৰা হ'ল, পিছৰ পৰ্যায়ত ই ওজাপালি ৰূপে পৰিচিত হ'ল। মূলতঃ দুই ভাগত ভাগ কৰা ওজাপালি পৰিবেশ্য কলা সুকনানী আৰু ব্যাসগোৱা, ভিতৰত অতি জনপ্রিয় সুকনানী ওজাপালি মূলতঃ মনসা পূজাত পৰিবেশন কৰা হয়। দৰং-ছিপাঝাৰৰ বিভিন্ন লোকৰ মাজত এতিয়াও অতিকে প্রচলিত এই কলা মূলতঃ কোঁচ ৰজাসকলৰ তত্বাবধানতহে অধিক জনপ্রিয় হৈ পৰিছিল। কিন্তু ১৪-১৫ শতিকাৰ শঙ্কৰদেৱৰ নেতৃত্বত আৰম্ভ হোৱা ভক্তি আন্দোলনৰ সময়ত যেতিয়া কোঁচৰজা নৰনাৰায়ণে বৈষ্ণৱ ধর্ম গ্রহণ কৰাৰ সিদ্ধান্ত ল'লে তেতিয়া কোঁচৰজাৰ ভাতৃ শিৱ আৰু মনসা ভক্ত ধর্মনাৰায়ণে সেই কথাৰ ঘোৰ বিৰোধীতা কৰি দৰং ৰাজ্যলৈ পলাই আহি দৰং ৰাজ্য স্থাপন কৰে। সেই সুবাদতে শিৱ আৰু মনসা পূজাৰ প্ৰসাৰ অধিক কৰিবৰ বাবে ধর্মনাৰায়নে সুকবি নাৰায়ণদেৱৰ দ্বাৰা তেওঁ মনসা কাব্য পদ্মপূৰাণ লিপিবদ্ধ কৰোৱালে। তেতিয়াৰে পৰাই সুকনানী ওজাপালিয়ে পদ্মপুৰাণৰ গীত-মাত কাব্য আদি মুদ্রা, ভঙ্গিমা, শাৰীৰিক অভিব্যক্তি আদিৰ সহায়ত প্রকাশ কৰি আহিছে।\nবাকী নামনি অসমত থাকি অহা ওজাপালি ভাৱৰীয়া আৰু ওজাপালিৰ মিশ্রণত ভাইৰা ওজাপালি ৰূপে আত্মপ্রকাশ কৰিলে। ই আছিল সুকনানি ওজাপালিৰ এক উপশাখা (subversion). এই ধাৰাৰে এজন জনপ্রিয় শিল্পী আছিল মোহন ভাইৰা। যি দৰিদ্ৰতাৰ মাজত ওৰেটো জীবন পাৰ কৰাৰ কেন্দ্রীয় চৰকাৰৰ কোনো বঁটা বাহন সুবিধাৰ গৰাকী নহল। অৱশ্যে প্ৰায়ভাগ ওজাপালি শিল্পীৰেই আজি অর্থনৈতিক ভাৱে একেবাৰে জুৰুলা অবস্থা। আজিৰ দিনটো দৰঙৰ ভূপেন ডেকা, ফুলাৰাম নাথ আদিৰ দৰে ওজাপালি শিল্পীয়ে দিন হাজিৰা কৰি চলে। ইফালে গুৱাহাটি হেন চহৰত কোনো লক্ষীপূজা নাইবা মনসাপূজাত ওৰেৰাতি ওজাপালি প্রদর্শন কৰাৰ নামত এতিয়াও তেওঁলোকে মাত্র ৩০০ টকাৰ মাননি পায়। আমি নাজানো সঙ্গীত নাটক অকাডেমীৰ দৰে অনুষ্ঠানৰ অসমীয়া সদস্য, প্রতিনিধি সকলে এনেবোৰ কথাত গুৰুত্ব দিয়েনে নিদিয়ে।\nএতিয়া যি ওজাপালি ভিডিওক লৈ বিতৰ্কৰ সৃষ্টি হৈছে তাক চাই চিতি ভাইৰা ওজাপালি যেনেই বোধ হয়। এই ওজাপালি অন্য ওজাপালিৰ ধাৰাতকৈ কিছুগুনে সৰল আৰু মুক্ত। কিন্তু সামগ্রিক ভাৱে ওজাপালি পৰিবেশনৰ মুখ্য উদ্দেশ্যই আছিল তিনি চাৰিদিন ধৰি চলি থকা মনসা পূজাত ধর্মীয় আখ্যান পৰিবেশন কৰি থাকোতে অন্য সামাজিক কথা বতৰা, গীত মাত আনি তাত সংলগ্ন কৰি এক মনোৰঞ্জনৰ পৰিবেশ গঢ়ি তোলা। সেইবাবেই ওজাপালিৰ মাজত সততে প্রচলিত এক কথা হ'ল: ওজা পোন পালি হালা/ তাৰ মাজে ৰসৰ নিজৰা। অর্থ হ'ল: ওজাজন গুৰু গম্ভীৰ হ'লেও ডাইনা পালিজনে মনোৰঞ্জনৰ সৃষ্টি কৰি আমোদ দিব পাৰিব লাগিব। বোধকৰো সেই আমোদৰ বাবেই বিতর্কিত ভিডিওটোত অপূর্ব বেজবৰুৱাৰ এটা জনপ্রিয় গীত ওজাপালি শৈলীৰে পৰিবেশন কৰা দেখা গৈছে। মোৰ মতে এইয়া ওজাপালিৰ কোনো অপ্ৰভংশ বা চৰিত্ৰ হনন নহয় বৰঞ্চ এক মনোৰঞ্জনৰ ধাৰাহে। ওজাপালি পৰিবেশনৰ শৈলী কেৱল মাত্র যে এতিয়াহে সলনি হৈছে এনে নহয়। ইয়াৰ পূর্বেও দেশৰ স্বাধীনতা সংগ্রাম, ভাষা আন্দোলন তথা অসম আন্দোলনৰ সময়ত ললিত চন্দ্র নাথ, কিনাৰাম নাথৰ নেতৃত্বত ওজাপালি দ'লে গাঁৱে গাঁৱে ৰাইজক আন্দোলনত ভাগ লবৰ বাবে উদ্দেশ্যি নিজে গীত-পদ সাজি ওজাপালিৰ শৈলীত পৰিবেশন কৰিছিল। অসম আন্দোলনৰ সময়ত পৰিবেশন কৰা তেনে এটা গীতৰ কথাংশ আছিল এনেধৰণৰ : দিহা: ছাত্র সন্থা জাগিছে/ গন সংগ্রাম চলিছে/ অসমত বিদেশীয়ে ভৰি পৰিছে। পদ: জাগা জাগা বুলি আই অসমীয়ে ডাক দিলা/ অসমৰ ছাত্র ছাত্রী জাগি উঠিলা/ কই বোলে কৰিম আমি অসমীক উদ্ধাৰ/ খই বোলে খেদিম আমি বিদেশীক এইবাৰ। গবেষক-অধ্যাপক নবীন চন্দ্র শর্মাৰ 'অসমৰ পৰিবেশ্য কলা ওজাপালি' নামৰ গ্রন্থত এইবোৰ কথা অতি সুন্দৰকৈ বিশ্লেষণ কৰা আছে। এই লোকশিল্পক ভালদৰে জানিবলৈ উক্ত গ্রন্থখন পঠনযোগ্য। আমাৰ সৰহ সংখ্যকৰেই ওজাপালিকে আদি কৰি বিশেষকৈ নামনি অসম তথা বিভিন্ন জনগোষ্ঠীয় সংস্কৃতিৰ ওপৰত সম্পূর্ণ জ্ঞান নথকাৰ বাবেহে এনে বিতৰ্কৰ সূচনা হৈছে। এইয়া অবশ্যেই ভাল কথা কিয়নো এনে বিতর্কই ইয়াৰ লগত জৰিত থকা অন্য বহু কথাই উনুকিয়াই দিয়াত সহায় কৰিব।\n১৯৫৮ চনত দিল্লীৰ বিজ্ঞান ভৱনত অনুষ্ঠিত হৈছিল স্বাধীন ভাৰতৰ প্রথমখন নৃত্য বিষয়ক আলোচনা চক্র। এই আলোচনা চক্ৰতে লোকসংস্কৃতিৰ গৱেষক মহেশ্বৰ নেওগে তেওঁ পাঠ কৰা গবেষণা পত্রত কৈছিল, অসমত যদি ধ্রুপদী নৃত্য আখ্যা পাব লাগে তেনেহলে ইয়াৰ ভিতৰত দেবদাসী, ওজাপালি আৰু সত্রীয়া নৃত্যইহে পাব লাগে। তেওঁৰ গবেষণা পত্রত এই কথাও জোৰ দি কোৱা হৈছিল যে ওজাপালি এক অতি প্রাচীন কলা আৰু তাৰ বহু ভঙ্গিমা, মুদ্রা সত্রীয়া নৃত্যত দেখা যায়। কিন্তু অতি দুখৰ কথা যি সময়ত সত্রীয়া নৃত্যই দেশৰ অষ্টম ধ্রুপদী নৃত্য হিচাপে স্থান পাইছিল সেই একেসময়তে ওজাপালিৰ দৰে লোকশিল্পৰ চর্চালৈকে নাহিল। ইফালে কি কি মাপকাঠি চাই চিতি এক নৃত্যক ধ্রুপদী আখ্যা দিয়া হয়, সেইবিষয়ে সংগীত নাটক একাডেমীৰ কোনো সংবিধান নাইবা ৰোলবুক মই জনাত নাই। সেয়েহে সদ্য প্রয়াত গিৰীশ কার্নাডৰ দৰে ব্যক্তি যেতিয়া সঙ্গীত নাটক একাডেমীৰ সভাপতি আছিল তেওঁ সংস্কৃতিৰ এনে শ্রেণীবিভাজনৰ বিৰোধীতা কৰিছিল। তেওঁ কৈছিল যে, যি ধৰণে সঙ্গীত নাটক অকাডেমীৰ দৰে অনুষ্ঠানে ধ্রুপদী নৃত্যৰ যি মাপকাঠি নির্নয় কৰিছে, ইয়াত কেৱল উচ্চবৰ্ণৰ লোকসকলৰ মাজত সচৰাচৰ প্রচলিত কেইটামান নৃত্যহে প্রতিনিধিত্ব কৰিছে। এখন গণতান্ত্রিক দেশৰ বাবে এয়া লজ্জাজনক কথা। কার্নাডৰ এই কথাই অসমৰ সত্রীয়াৰ নৃত্যৰ স্থিতিৰ ওপৰতো প্রশ্ন তোলে। কিয় এই নৃত্য আজিও কেৱল মাত্র সামাজিক ভাৱে স্বচ্ছল আৰু উচ্চবৰ্ণৰ গণ্ডীৰ মাজতে সোমাই আছে?\nএইখিনিতেই এটা কথা উনুকিয়াই থব বিচাৰো যে ধ্রুপদী নৃত্যৰ স্বীকৃতি মানেই সেই নৃত্যই শ্রেষ্ট তেনে নহয়। কিন্তু যি ধৰণৰ সা সুবিধা, অর্থ সাহায্য, বঁটা বাহন আদিৰ সুবিধা পায়। তেনেস্থলত শিল্পী কথা তেনে সাংস্কৃতিক কৰ্মৰ লগত জৰিত লোকসকলৰ কষ্টই স্বীকৃতি পায়। সেয়েহে ওজাপালিৰ দৰে এক কলাৰ প্ৰসাৰ আৰু প্ৰচাৰৰ বাবে এনে সুবিধা প্রয়োজনীয় আছিল। এনে মুকলি মূৰীয়া সুবিধা নোপোৱা বাবেই চাগে নতুন নতুন পৰীক্ষা নিৰীক্ষাৰ অভাৱত এক নির্দিষ্ট ধর্মীয় গন্ডীৰ মাজত আজিও ওজাপালি সোমাই আছে, যি বোৰৰ টানি আজুৰি ভিতৰত কি আছে তাক চাব খুজিলে জগৰ লাগে। অৱশ্যে ওজাপালিক গোড়া ধর্মীয় সংকীর্নতাৰ পৰা সমসাময়িক সমাজৰ বাবে যুগুত কৰি উলিওৱা পুৰোধা ললিত চন্দ্র নাথ আৰু কিনাৰাম নাথ, শেহতীয়াকৈ মেদিনী মোহন নাথ, ধ্রুৱজ্যোতি বৰুৱা, নয়নজ্যোতি নাথ, ৰূপজ্যোতি চৌধাৰী, নিৰঞ্জন নাথ আদিৰ দৰে শিল্পীৰ চেষ্টাৰ কথা শলাগিব লগীয়া। কিন্তু এতিয়াও কৰণীয় বহুত আছে। কিন্তু এই শিল্পক প্ৰকৃতাৰ্থত মানুহ আৰু সমাজৰ মাত কথা কৰি ৰাখিবৰ বাবে অধিক সুবিধা প্রদান কৰিব লাগিব। এই সুবিধা মাথোঁ চৰকাৰী অনুষ্ঠানৰ বাবে শিল্পী সকলক ফ্লাইটত অহা যোৱাৰ সুবিধা দি পঞ্চতাৰকা যুক্ত হোটেলত ৰাখিলেই নহব। বৰঞ্চ ওজাপালিৰ দৰে শিল্পক বিদ্যায়তনিক দিশত সাঙুৰি চিলেবাছ প্রস্তুত তথা ইয়াৰ পদ্ধতিগত শিক্ষা মহাবিদ্যালয়, বিশ্বদ্যালয়ৰ পৰিবেশ্য কলা বিভাগ সমূহত সন্নিবিষ্ঠ কৰাওক। অসমৰ বিভিন্ন চৰকাৰী বেচৰকাৰী অভিনয় প্রতিষ্ঠান সমূহেও স্তানিছলাভস্কি, গ্রটস্কিৰ অভিনয় সূত্র শিকোৱাৰ আগত আমাৰ লোকশিল্প সমূহত অভিনয় সূত্রৰ কি কি সমল আছে. তাক লৈ চিন্তা কৰক। প্রডাকচন গ্রান্ট, জুনিয়ৰ, চিনিয়ৰ ফেল'স্বীপ এইবোৰ মাথো ব্যক্তিগত বায়'দাতাৰ অৰ্হতা কৰি নথব।\nসকলোবোৰ চাই চিতি এনে লাগে, কিছুমান কথা আচলতে জানি বুজি কৰা ৰাজনীতিয়েই। এইযে মাত্র বিহু -সত্রীয়া-ভাওনা আদিক মাত্র অসমীয়া মধ্যবিত্তৰ আমোদৰ আহিলা কৰি থোৱা। মাঘৰ বিহুক প্ৰচাৰ মাধ্যমৰ জৰিয়তে আর্বান উইন্টাৰ ফেস্টিভেললৈ পৰিণত কৰা। এইবোৰ একো একোটা সাংস্কৃতিক ৰাজনীতি। বিভিন্নতাবাদক বৈষম্যতাৰ ৰাজনীতীৰে বশ কৰি, ক্ষুদ্র, ক্ষুদ্র জাতি জনগোষ্ঠীৰ সংস্কৃতিক বহিঃপ্রকাশক মষিমূৰ কৰি একক জাতীয় চেতনাৰ প্রতি আকর্ষিত কৰি তোলাটোৱেই এজেণ্ডা। আমি প্রাথমিক বিদ্যালয়ৰ পাঠ্যক্ৰমত বাথৌ পূজাৰ বিষয়ে পঢ়িছিলো, পঢ়িছিলো নামনি অসমৰ ভঠেলি উৎসৱ, মহহ' আৰু ওজাপালিৰ বেউলা লক্ষীন্দাৰৰ কাহিনী। এইবোৰ পঢ়ি আমি যে কেৱল ৰস পাইছিলো তেনে নহয়। আমি শিশু অবস্থাতেই জানিব পাৰিছিলো যে অসম নামৰ এই ধাৰনাটোৱে মাত্র এটা ভাষা, এটা সংস্কৃতিক প্রতিনিধিত্ব নকৰে। ই প্রতিনিধিত্ব কৰে বহু সৰু বৰ সংস্কৃতি আৰু ভাব-ভাষাক। কিন্তু এই পাঠ্যক্ৰম সমূহ লাহে লাহে গায়েব কৰা হ'ল। ৰাষ্ট্ৰ নামৰ একক ধাৰণা, ভাষা, সংস্কৃতি প্রজেক্ট কৰা হ'ল। সেয়েহে আজি যেতিয়া ওজাপালি নামৰ কিবা এটা বিতর্ক হোৱা দেখিছে ৰাইজে চিন্তা চর্চা নকৰি শ্বেয়াৰ কৰিছে। টিভিৰ ধাৰাবাহিকত নামনি অসমৰ ভাষাত কথা কোৱা শুনি উজনি অসমৰ ৰাইজে হাঁহিছে। এইবোৰ কথাই কি প্রকাশ কৰে যে আমি সাংস্কৃতিক চেতনা বুলি যি চিন্তা প্রকাশ কৰিছো তাত এক দেশ এক ভাষা নীতিৰেই বহিঃপ্রকাশ ঘটিছে। এইয়া অন্তত: অসমীয়া মানুহৰ বাবে এতিয়াৰ স্পর্শকাতৰ সময়ত অতি ভয়লগা কথা।\nPosted by DEBOJEET BORA at 7:05 AM No comments:


ৰুবিকছ কিউবেৰে ব্ৰাজিলত পৰাস্ত কৰিছিলো গুৰুক: কাব্যনীল | প্ৰথম খবৰ\nHome/ যুৱ/ৰুবিকছ কিউবেৰে ব্ৰাজিলত পৰাস্ত কৰিছিলো গুৰুক: কাব্যনীল\nৰুবিকছ কিউবেৰে ব্ৰাজিলত পৰাস্ত কৰিছিলো গুৰুক: কাব্যনীল\nৰুবিকছ কিউবেৰে অসমক বিশ্বৰ সন্মুখত উন্মোচিত কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে কাব্যনীল তালুকদাৰে। বয়সৰ জোখেৰে এতিয়াও ২০ পাৰ হোৱা নাই তেওঁ।জন্ম ১৯৯৯ চনৰ ২৬ নবেম্বৰত। বৰ্তমান কটনৰ দ্বাদশ শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰ তেওঁ। ইয়াৰ পূৰ্বে নুনমাটিত থকা অসম জাতীয় বিদ্যালয়ত পঢ়ি থকাৰ সময়তে তেওঁ সকলোৰে দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। ৰুবিকছ কিউবৰ মাধ্যমেৰে। এইজন প্ৰতিভাধৰ কিশোৰৰ সাক্ষাৎ গ্ৰহণ কৰিছিল বৰ্ষাজ্যোতি দাস আৰু জোনমণি জোনাক দাসে। প্ৰথম খবৰৰ পাঠকলৈ আগবঢ়াইছোঁ তেওঁৰ সাক্ষাৎকাৰৰ কিয়দাংশ।\nৰুবিক কিউবৰ প্ৰতি কেনেকৈ আকৰ্ষিত হ’ল?\nআগতে মই এগৰাকী দবা খেলুৱৈ আছিলো। মোৰ জ্যেষ্ঠ ভাতৃ ইন্দ্ৰনীল তালুকদাৰ। মই দাদাৰ সৈতে দবা খেলি ভাৰতৰ বিভিন্ন ঠাইত ইতিমধ্যে ফুৰিছোঁ। ঘটনাক্ৰমে মই ২০১৩ চনত দিল্লীৰপৰা চেন্নাইলৈ দেউতাৰ লগত আহি আছিলো। তাত এখন দবা প্ৰতিযোগিতা আছিল ‘এছিয়ান স্কুল দবা প্ৰতিযোগিতা’, মই তাত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিলো। ট্ৰেইনেৰে আহি থাকোতে মই এজন ফেৰিৱালা লগ পালোঁ। তেওঁৰ লগত বিভিন্ন ধৰণৰ বস্তু আছিল আৰু তেওঁৰ লগত এটা বেগ আছিল য’ত বহুত ৰঙীন খেলনা বস্তু আছিল। সেই সময়ত নাজানিছিলো এইবিধ সামগ্ৰীক ‘ৰুবিক কিউব’ বোলে। তাত যিবোৰ ৰং আছিল সেই ৰংবোৰৰ প্ৰতি বহুত আকৰ্ষিত হৈছিলো। তেতিয়া মই মোৰ দেউতাক কৈ মাত্ৰ ২০ টকাৰে এটা কিউব কিনিছিলো। গোটেই ট্ৰেইন যাত্ৰাটোত মই কিউবটো মিলাব পৰা নাছিলো। তেতিয়াই মোৰ মনত প্ৰশ্ন হৈছিল যে খেলি-মেলি কৰিব পৰাৰ উপাই আছে, নিশ্চয় একে কৰিব পৰাৰো উপায় থাকিব। সেইটোৰ উত্তৰ বিচাৰি মোৰ যাত্ৰা আৰম্ভ হৈছিল। ঘৰলৈ আহি পোৱাৰ পিছত দাদাৰ লগত ইন্টাৰনেটত কেনেকৈ সমাধান কৰিব পাৰি সেই বিষয়ে অধ্যয়ন কৰিবলৈ ধৰিলোঁ। পিছত গম পালো যে দেখিবলৈ যিমান সাধাৰণ বা সৰু সামগ্ৰী আচলতে সিমান সহজ নহয়। বিশাল জগত এখন সোমাই আছে ইয়াৰ ভিতৰত আৰু বহু কথাই শিকিবলগীয়া আছে। তেনেদৰেই মই আকৰ্ষিত হৈ পৰো এই খেলবিধৰ প্ৰতি।\nদবা খেলৰ পিছত ৰুবিক কিউবৰ প্ৰতি বেছি আকৰ্ষিত হ’ল। বৰ্তমান দবা খেল সম্পূৰ্ণ বাদ পৰিল নেকি?\nদবা খেলটো এতিয়াও ঠিক বাদ পৰা নাই। মই এতিয়াও দবা খেলো ঘৰত বা অনলাইন খেলিব পৰা ব্যৱস্থা আছে। মই এতিয়াও প্ৰতিয়োগিতাবোৰত অংশগ্ৰহণ কৰো অনলাইনত আৰু কিছুমান ছফ্টৱেৰ বা ইনজেক্ট থাকে তাৰ বিপক্ষত আপুনি খেলিব পাৰে। মই এতিয়াও দবা অনুশীলন কৰোঁ। এইটো মোৰ এটা হবি। দাদাৰ সৈতেও মই দবা খেলোঁ ঘৰতে। কিন্তু প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰা হোৱা নাই কাৰণ দুটা খেল একেলগে কেতিয়াও খেলিব পৰা নাযায়। সেয়েহে এটাত সময় দিয়াটো প্ৰয়োজন।\nকাৰ অনুপ্ৰেৰণা লাভ কৰিছে বা কাক ফ’ল’ কৰে এই খেলবিধ খেলাৰ ক্ষেত্ৰত?\nআচলতে কাক ফ’ল’ কৰোঁ বুলি এগৰাকী ব্যক্তিক মই ক’ব নোৱাৰো। কিয়নো এই খেলবিধ শিকাৰ সময়ত মোৰ কোনো গুৰু নাছিল। কাৰণ মই কোনো প্ৰশিক্ষণ বা কোনো ইনষ্টিটিউটত শিকা নাই এই খেলবিধ। দবা একাডেমীলৈ গৈছিলো। তাত মই শিক্ষক লগ পাইছিলো কিন্তু এইবিধ খেলত মোৰ কোনো শিক্ষক নাই। সেইবাবে মই প্ৰধানকৈ ক’ব নোৱাৰো কোন মোৰ শিক্ষক হয়। কিন্তু মই ইন্টাৰনেটত বহুত বেলেগ-বেলেগ মানুহৰ ভিডিঅ’ বা টিউট’ৰিয়েল চাই মই শিকিছিলো।\nবিশেষকৈ মই যিটো ইভেন্টত পাৰদৰ্শী সেইটো হৈছে থ্ৰী বাই থ্ৰী ব্লাইণ্ড ফ’ল্ডাৰ দিভাইন অৰ্থাত মই কিউবটো চকুৰে নোচোৱাকৈ চ’ল্ভ কৰো। সেই ইভেন্টটো বা সেই ব্লাইণ্ড ফল্ডাৰ ইভেণ্টক লৈ জড়িত যিখিনি কথা সেইকথাখিনি মই এগৰাকী বিশেষ ব্যক্তিৰ পৰা শিকিছিলো তেওঁ অনলাইন ভিডিঅ’ ছাবমিট কৰিছিল ইউটিউবত আৰু মই তাৰপৰা শিকিছিলো।\nলগতে বহুত মানুহ আছে। প’লেণ্ডৰ এগৰাকী ব্যক্তি আছে যাৰ ভিডিঅ’ চাই মই শিকিছিলো আৰু অনলাইন যোগে মই বহুতো খেলুৱৈক মেছেজ দি বা ভিডিঅ’ কল কৰি মই শিকিছিলো।\nখেলবিধৰ ক্ষেত্ৰত আগবাঢ়ি যোৱাত ঘৰৰ সহযোগিতা কেনেধৰণৰ?\nআচলতে ঘৰৰ ছাপ’ৰ্টৰ বাবেহে আজি মই এইটো অৱস্থা পাবলৈ সক্ষম হৈছোঁ। কিয়নো মই যিটো খেল খেলোঁ সেই খেলবিধ খুব এটা নতুন খেল। ১৯৮২ চনত এই খেলবিধ পৃথিৱীত প্ৰথম বাৰৰ বাবে প্ৰতিযোগিতা অনুষ্ঠিত হৈছিল হাংগেৰীৰ বুডাপেষ্ট চহৰত আৰু ২০০৩ চনত এই খেলবিধক সমগ্ৰ পৃথিৱীত জনপ্ৰিয় কৰি তুলিবৰ কাৰণে এখন ব’ৰ্ড, ‘ৱৰ্ল্ড কিউব এচ’ছিয়েশ্যন’ বুলি আমেৰিকাত গঠন কৰা হৈছিল। ভাৰতবৰ্ষলৈ এই খেলবিধ ২০০৮ চনত আহিছিল প্ৰথমবাৰৰ বাবে। আমাৰ কাৰণে খুব ভাল কথা যে এই খেলবিধ ভাৰতত আইআইটিবোৰে প্ৰচাৰ কৰি আছে। গতিকে খুব এটা নতুন খেল আৰু এটা কথা খুব ভাল যে এই সামগ্ৰীবিধৰ যিগৰাকী উদ্ভাৱক ‘আৰ্ণৰ ৰুবিক’ তেওঁ বৰ্তমানেও জীৱিত অৱস্থাত আছে। তেখেতৰ জীৱন কালতে যে এই খেলবিধে ইমান জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিব পাৰিছে তেওঁৰ বাবে বা আমাৰ বাবে খুব এটা ভাল খবৰ। মই ক’ব খোজোঁ যে খুব এটা নতুন খেল আছিলে মই যেতিয়া এই খেলবিধৰ অনুশীলন আৰম্ভ কৰিছিলো। সেই সময়ত মোৰ ওপৰত কোনেও বিশ্বাস কৰা নাছিলে যে এই খেলবিধৰ ভবিষ্যতনো কি বা মই কিমান দূৰলৈ যাব পাৰিম। কিন্তু মোৰ মা-দেউতা বা মোৰ দাদাই দেখিবলৈ হয়তো সক্ষম হৈছিল। কাৰণ মই সকলোবোৰ কথা আলোচনা কৰি আগবাঢ়িছিলো। তেওঁলোকে হয়তো দেখিছিল যে এই খেলবিধ বহুত ডাঙৰ আৰু ভৱিষ্যত আছে। গতিকে তেনেকৈয়ে মই আগবাঢ়িছিলো। মোৰ পৰিয়ালৰ বহুত সহযোগিতা আছে।\nঅসমৰ ৰাইজৰ মাজত বৰ্তমানলৈকে ‘ৰুবিক কিউব’ খেলবিধৰ ধাৰণা অস্পষ্ট। এই ক্ষেত্ৰত কিবা বিশেষ ভূমিকা ল’ব বিচাৰে নেকি?\nনিশ্চয়কৈ। মই ইতিমধ্যে বহুখিনি কাম কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছোঁ। মই এই খেলবিধ খেলা প্ৰায় তিনিবছৰ হ’ল। মই যেতিয়া ‘ৱৰ্ল্ড চেম্পিয়ন’ হ’লোঁ তাত বহু ব্যক্তি বা মোৰ সমান বয়সৰ ল’ৰা-ছোৱালী মোৰ ওচৰলৈ আহি কয় যে আমিও খেলিব ইচ্ছা কৰোঁ। গতিকে তেনেকুৱা কথাবোৰৰ উত্তৰ দি মই বহু কৰ্মশালা কৰিবলৈ ইতিমধ্যে আগবাঢ়ি আহিছোঁ। মই এতিয়ালৈকে বিশেষকৈ গৰম বন্ধ আৰু ঠাণ্ডাৰ বন্ধৰ সময়খিনিত কৰ্মশালা অনুষ্ঠিত কৰোঁ। বিভিন্ন ইনষ্টিটিউটে মোক মাতে আৰু মই প্ৰায় দুদিনীয়া-তিনিদিনীয়া সময় লৈ মই কৰ্মশালা অনুষ্ঠিত কৰোঁ। তাত প্ৰায় ৬০-৭০ ল’ৰা-ছোৱালীয়ে অংশগ্ৰহণ কৰে আৰু তেনেকুৱা কৰ্মশালাৰ পৰা তেওঁলোকে কিউব কেনেকৈ ছ’ল্ভ কৰে বা ইভেণ্টবোৰত কেনেকৈ অংশগ্ৰহণ কৰিব পাৰি সেই আটাইবোৰ কথা জানিবলৈ সক্ষম হয়। এতিয়ালৈ মই যোৱা দুটা বছৰে এখনকৈ প্ৰতিযোগিতা পাতিছিলো ‘গুৱাহাটী অ’পেন’ বুলি। প্ৰথমবাৰ ২০১৫ চনত প্ৰতিযোগিতা অনুষ্ঠিত হৈছিল। ‘ফাৰ্ষ্ট গুৱাহাটী অ’পেন’ অনুষ্ঠিত হৈছিল ‘ইণ্ডিয়া ক্লাব’ত। মোৰ কাৰণে সৌভাগ্যৰ কথা যে মোৰ দেউতা ক্ৰীড়াৰ সৈতে জড়িত। যিহেতু মই দবা খেলৰ লগত জড়িত আছিলো, তেখেতে দবা খেলৰ প্ৰতিযোগিতা অনুষ্ঠিত কৰিছিল। বৰ্তমানে ‘ৰুবিক কিউব’ খেলো অনুষ্ঠিত কৰে। ২০১৫ চনত আমি প্ৰথম অনুষ্ঠিত কৰিছিলো ‘ইণ্ডিয়া ক্লাবত’,‘ফাৰ্ষ্ট গুৱাহাটী অ’পেন’। তাৰ পিছত আমি যোৱা বছৰ অনুষ্ঠিত কৰিলো ‘ছেকেণ্ড গুৱাহাটী অ’পেন’। সেইখন ‘ফুড-ভিলা’ত অনুষ্ঠিত হৈছিল। এইবাৰ আমি অনুষ্ঠিত কৰিলোঁ ‘থাৰ্ড গুৱাহাটী অ’পেন’। এইখন প্ৰতিযোগিতা মই যিহেতু কটনত পঢ়ি আছোঁ, সেয়েহে কটনৰ বাকৰিত অনুষ্ঠিত কৰিলোঁ।\nআপুনি ‘ৰুবিক কিউব’ৰ প্ৰথম খেলখন ক’ত খেলিছিল?\n‘ৰুবিক কিউব’ৰ প্ৰথম খেলখন খেলিছিলো গুৱাহাটীৰ ‘আই আই টি’ত ২০১৩ চনৰ ৮ ছেপ্তেম্বৰত। আচলতে আই আই টি গুৱাহাটীত খেলাৰ মোৰ এটা কাৰণ হৈছে মোৰ দাদাই ছ’ফ্টৱেৰৰ কাম কৰি আই আই টি গুৱাহাটীত প্ৰায় এবছৰ এটা কোম্পানীৰ সৈতে জড়িত হৈ আছিল। তেতিয়া মোক জানিবলৈ দিছিল যে তাত ‘টেকনিছ’ বুলি এখন এনুৱেল ইভেণ্ট ‘আই আই টি’ত অনুষ্ঠিত কৰে। তাৰ লগত ৰুবিক কিউব প্ৰতিযোগিতা এখনো অনুষ্ঠিত কৰিছিল। তেনেকৈয়ে মই গম পালো দাদাৰ সূত্ৰে। তাত মই বিজয়ী হ’ম বুলি ভবা নাছিলো। মই আচলতে কি হয়, কেনেকৈ খেলে কথাবোৰ চাবলৈ গৈছিলো। কিন্তু সৌভাগ্যক্ৰমে মই তাত প্ৰথম পুৰস্কাৰ পাইছিলো। মই দহ ছেকেণ্ডত কিউবটো ছ’ল্ভ কৰিছিলো। মানুহৰ পৰা মই উৎসাহ পাওঁ। তালৈ বাহিৰৰপৰা খেলুৱৈ আহিছিল। তেওঁলোক ইতিমধ্যে ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত খেলি অহা আৰু ভাল ৰেংকৰ। তেওঁলোকে মোক দেখি আমন্ত্ৰণ কৰিলে বেলেগ বেলেগ আইআইটিবোৰলৈ। মই এতিয়ালৈকে মাদ্ৰাছ আইআইটি, খড়গপুৰ আইআইটি, ভেল্লৰ ইনষ্টিটিউট অব্ টেকন’ল’জিলৈ গৈ অংশগ্ৰহণ কৰিছোঁ। মই মোৰ জীৱনৰ প্ৰথম প্ৰতিযোগিতাখনত সফল হৈছিলো।\nআপুনি অসমৰ বাহিৰত খেলিছে, ভাৰতৰ বাহিৰতো খেলিছে সেই অভিজ্ঞতাৰ বিষয়ে জনাওঁকচোন?\nপ্ৰথম মোৰ বিদেশ যাত্ৰা আছিল জাপানৰ টকিঅ’ চহৰলৈ। ২০১৪ চনৰ ১ নবেম্বৰৰপৰা ৩ নবেম্বৰলৈ। তাত এছিয়ান চেম্পিয়নছিপ অনুষ্ঠিত হৈছিলে তাত মই ভাৰতৰ ৫জনীয়া সদস্য দলটোৰ এগৰাকী আছিলো। তালৈ মই দেউতাৰ সৈতে গৈছিলো। খুব সুন্দৰ আভিজ্ঞতা আছিল। জাপান এখন সুন্দৰ ঠাই। মই সৰুৰ পৰাই ভাবিছিলো যে তালৈ মই জীৱনত এবাৰ হলেও যাম। ২০১৪ চনতে মোৰ সেয়া সপোন পূৰণ হৈছিল। সেয়া মোৰ খুব এটা ভাল অভি়জ্ঞতা আছিল। অকল মই খেলৰ দৃষ্টিভংগীৰে কোৱা নাই মোৰ জীৱনৰ এটা বিৰল অভিজ্ঞতা বুলি ক’ব বিচাৰোঁ। তাত মই ‘থ্ৰী বাই থ্ৰী ব্লাইণ্ড ফ’ল্ডাৰ’ শাখাত ২৫ ছেকেণ্ডত কিউবটো ছ’ল্ভ কৰিছিলো আৰু প্ৰথম পুৰষ্কাৰ পাই এছিয়াৰ প্ৰথম স্থানলৈ গৈছিলো।\nতাৰ পিছত মই ‘ৱৰ্ল্ড চেম্পিয়নছিপ’ খেলো যিখন ব্ৰাজিলত ২০১৫ চনৰ জুলাইত অনুষ্ঠিত হৈছিল। সেইখনত খুব এটা আমোদজনক কথা হ’ল তাত মই গুৰুৰ বিপক্ষে খেলিবলগীয়া হৈছিল য’ত তেওঁক মই জীৱনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে লগ পাওঁ। শব্দৰে বুজাব নোৱাৰা অভিজ্ঞতা যে তেওঁৰ পৰা শিকি তেওঁকে হৰুৱাবলৈ সক্ষম হৈছিলো। মই ২৪ ছেকেণ্ডত কিউবটো ছ’ল্ভ কৰিছিলো আৰু তেওঁ ৩০ ছেকেণ্ডত ছ’ল্ভ কৰিছিল। তেওঁ দ্বিতীয় পুৰস্কাৰ পাবলৈ সক্ষম হৈছিল আৰু মই প্ৰথম।\nতাৰ পিছতে মই থাইলেণ্ডৰ বেংককত ‘থাইলেণ্ড চেম্পিয়নছিপ’ত অংশগ্ৰহণ কৰিছিলো। শেহতীয়াভাৱে মই যোৱা বছৰ অক্টোবৰ মাহত চীনৰ বেইজিঙলৈ গৈছিলো। তাত মই ‘এছিয়ান চেম্পিয়নছিপ’ত অংশগ্ৰহণ কৰি ,‘এছিয়ান ব্লাইণ্ড ফ’ল্ডাৰ কেটেগ’ৰী’ত তৃতীয় পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছিলো।\nৰুবিক কিউবৰ বাহিৰেও আৰু খেলৰ প্ৰতি আগ্ৰহ আছে?\nৰুবিক কিউবৰ পিছতে মোৰ প্ৰিয় খেল ফুটবল। কাৰণ সৰুৰপৰাই খেলি আহিছোঁ। বৰ্তমানেও মই কলেজত জিৰণি সময়ত বন্ধুৰ সৈতে খেলো আৰু দবা খেলটো আছেই। আটাইকেইটা খেলৰ এটা বিশেষ-বিশেষ বৈশিষ্ট্য আছে। ফুটবল খেলটোৱে আমাক শাৰীৰিকভাৱে সুস্থ কৰি ৰাখে আৰু দবা খেলটো এটা মানসিক খেল। ইয়াৰ বাবে বহুত ধৈৰ্যশক্তি লাগে। মই দবা খেলটো প্ৰায় ৬ বছৰ বয়সৰপৰা খেলিছোঁ। তাৰপৰা যিখিনি ধৈৰ্যশক্তি মোৰ ভিতৰত গঠন কৰিবলৈ সক্ষম হ’লোঁ তাৰ বাবে হয়তো ৰুবিক কিউব খেলবিধ দুবছৰৰ ভিতৰত আয়ত্ব কৰিবলৈ সক্ষম হ’লোঁ। মোৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত দবা খেলত ৰেটিং আছিল। গতিকে সেই খেলটোৱে মোক আগবাঢ়ি যোৱাত সহায় কৰিছে।\nঅসম চৰকাৰৰ ফালৰপৰা কিবা সহায় পাইছেনে?\nমই যেতিয়া প্ৰথমবাৰ বিদেশলৈ গৈছিলো তেতিয়া বিশেষ সঁহাৰি পোৱা নাছিলো। কাৰণ খেলটো প্ৰতিস্থিত নাছিল আমাৰ ইয়াত। গতিকে মানুহে আচলতে বুজি নাপায় ইয়াৰ ভৱিষ্যৎ কি হ’ব পাৰে। এটা নতুন খেলত যদি মই জয়ী হৈ আহোঁ তাৰ পিছত তাৰ প্ৰভাৱটো কেনেকুৱা ধৰণৰ হ’ব পাৰে সেই কথাটো অনুধাৱণ নকৰে। মোৰ ক্ষেত্ৰটো একেই হৈছিল। মোৰ দেউতাই গাঁঠিৰ ধন ভাঙি মোক খেলিবলৈ লৈ গৈছে কাৰণ তেওঁ বুজিছিল যে ভবিষ্যতটো কি হ’ব পাৰে। গতিকে খুব ৰিক্সত সিদ্ধান্তটো ল’বলগীয়া হৈছিল। সেইটোৱে সঁচাকৈ মোক সহায় কৰিছে। কাৰণ ৰিক্স ন’ললে হয়তো মই ইমান দূৰ আগবাঢ়িব নোৱাৰিলোঁহেঁতেন। প্ৰথমবাৰ বাহিৰলৈ যাওঁতে ‘ষ্টেট বেংক অব্ ইণ্ডিয়া’ই আৰু চৰকাৰে অলপ সহায় কৰিছিল। তাৰ পিছত যেতিয়া মই কিছু পৰিছিত হ’লোঁ তেতিয়া মোক চৰকাৰে অলপ ভালকৈ সহায় কৰিলে। মই ‘ৱৰ্ল্ড চেম্পিয়নছিপ’ খেলিবলৈ যাওঁতে মোক মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱাল ডাঙৰীয়াই তিনি লাখ টকা দি সহায় কৰিছিল। তাৰ বাবে মই চৰকাৰৰ ওচৰত কৃতজ্ঞ।\nঅসমৰ খেলজগতখনক লৈ চৰকাৰৰ ভূমিকা কেনে হোৱাটো বিচাৰে?\nএইটো ক্ষেত্ৰত আচলতে মোৰ ক’বলগীয়া একো নাই। কাৰণ মই কৈ একো সলনি কৰিব নোৱাৰোঁ। মই এইটোৱে বিচাৰো যে আগন্তুক দিনত চৰকাৰে সহায় কৰক এই ক্ষেত্ৰত। সঁচাকৈ কেতিয়াবা বিপদৰ সন্মূখীন হ’বলগীয়া হয় যেতিয়াই দূৰলৈ বা ডাঙৰ প্ৰতিযোগিতালৈ যাবলগীয়া হয়। আৰু বিশেষকৈ কেৱল নিজে খেলিবলৈ যোৱাৰ সময়তেই নহয় কেতিয়াবা নিজে আয়োজন কৰাৰ ক্ষেত্ৰতো যদি চৰকাৰে সহায় কৰে তেতিয়াও সহায়ক হ’ব বুলি ভাবোঁ। আশাকৰোঁ তেওঁলোকে সহায় কৰিব আগন্তুক দিনত। কিন্তু সহায় কৰিলেও বা নকৰিলেও মই মোৰ কাম কৰি যাম।\nআপুনি ‘ৰুবিক কিউব’ খেলি অসমলৈ ‘গীনিজ বুক অফ ৱৰ্ল্ড ৰেকৰ্ড’, ‘লিমকা ৰেকৰ্ড’ গঢ়িবলৈ সক্ষম হৈছে। লগতে বিভিন্ন বঁটা লাভ কৰিছে। এই ক্ষেত্ৰত আপোনাৰ অনুভৱ কেনেকুৱা?\nহয় মই দুয়োটা ৰেকৰ্ড গঢ়িবলৈ সক্ষম হৈছোঁ। গ্ৰীনিজ বুকত ৰেকৰ্ড গঢ়াৰ লগত এটা কাহিনী জড়িত হৈ আছে। ২০১৬ চনৰ জানুৱাৰী মাহৰ কথা। মই সেই সময়ত এগৰাকী মেট্ৰিক পৰীক্ষাৰ্থী আছিলো। মোৰ পৰীক্ষাৰ আগত তিনিমহীয়া বন্ধৰ সময়ত মই পঢ়াৰ লগতে এই কামটো কৰিবলগীয়া হৈছিল। কিয়নো মই এটা গ্ৰীনিজ ৱ’ৰ্ল্ড ৰেকৰ্ড গঢ়িবলৈ সুযোগ পাইছিলো। গতিকে সেইটো কৰিবলৈ মই জানুৱাৰী মাহৰ ২৩ তাৰিখে গুৱাহাটীৰপৰা মাদ্ৰাজ আইআইটিলৈ গৈছিলো। তাত এখন কিউব প্ৰতিযোগিতা হৈছিল। আমি ভাৰতীয় খেলুৱৈসকলে ৯ জনীয়া সদস্যৰ দলে পূৰ্বৰ ইটালীৰ নামত থকা ৰেকৰ্ড ভংগ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিলো। তেওঁলোকে এঘণ্টাত ১৮২৬টা কিউব চ’ল্ভ কৰিছিল আৰু আমি এঘণ্টাত ২৪৫৪টা কিউব চ’ল্ভ কৰিছিলো। অৰ্থাত দুয়োটা দলৰ মাজত ব্যৱধান ৫৯৪ টা কিউবৰ। ‘গীনিজ বুক অব্ ৱৰ্ল্ড ৰেকৰ্ড’ এইটো মোৰ প্ৰথম দলীয় গীনিজ ৰেকৰ্ড। মোৰ জীৱনৰ এটা আশা আছে এককভাৱে এটা ৰেকৰ্ড গঢ়াৰ। ঠিক তেনেকৈ ‘লিমকা ৰেকৰ্ড’কে ধৰি আৰু বহুত বঁটা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছোঁ।\nআপুনি ‘ৰুবিক কিউব’ৰ ওপৰত এখন কিতাপ লিখিছে। তাৰ বিষয়ে সবিশেষ জনাওঁক?\nহয়, মই ৰুবিক কিউব সম্পৰ্কে এখন কিতাপ লিখিছোঁ। এইখনেই প্ৰথম তথা একমাত্ৰ কিতাপ। মই যেতিয়া শিকিছিলো তেতিয়া মই বহুতো সমস্যাৰ সন্মুখীন হৈছিলো। কাৰণ তেতিয়া যিবোৰ তথ্য আছিল সেইবোৰ বিভক্ত হৈ আছিল। এটা তথ্য ইয়াত আনটো তাত। এনেদৰে বেলেগ বেলেগ ৱেবছাইটলৈ মই যাবলগীয়া হৈছিল কথাবোৰ শিকিবৰ বাবে।\nসেই সমস্যাবোৰৰ সন্মুখীন যাতে অন্যই হ’বলগীয়া নহয় সেই কথাটোৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি মই এখন কিতাপ লিখাৰ কথা ভাবিছিলো। যিখন কিতাপত ৰুবিক কিউব সমাধান কৰিবলৈ যিটো পদ্ধতিৰ প্ৰাথমিক জ্ঞান লাগে সেই সকলো তথ্য কিতাপখনত আছে। যাৰ বাবে মানুহে যদি শিকিবলৈ ইচ্ছা কৰে তেন্তে এই কিতাপখনৰ জৰিয়তে তেওঁলোকে শিকিব পাৰিব।\nএই কিতাপখন মই যেতিয়া ৱৰ্ল্ড ৰেকৰ্ড কৰিবলৈ গৈছিলো তাৰ থিক আগে-আগে মেট্ৰিকৰ বন্ধৰ সময়ত লিখা আৰম্ভ কৰিছিলো। মোৰ দেউতা আৰু দাদাই এই ক্ষেত্ৰত বহুত সহায় কৰিছিল। কিতাপখন ‘অ’লিম্পিয়া’ প্ৰকাশনে প্ৰকাশ কৰি উলিয়ায়। আশাকৰোঁ আমি পুনৰ এইখন নতুন সংস্কৰণ উলিয়াবলৈ সক্ষম হ’ম। কিতাপখন গ্ৰন্থমেলাত ‘অ’লিম্পিয়া গ্ৰন্থ প্ৰকাশন’ৰ ষ্ট’লত উপলব্ধ আছিল। এইটো মোৰ নিজাববীয়াকৈ এটা ভাল লগা খবৰ বা সাফল্য বুলি ক’ব পাৰোঁ। কিয়নো বিশেষ এটা কথাৰ প্ৰতি গুৰুত্ব ৰাখি এই কিতাপখন ৰচনা কৰা হৈছিল।\nআগলৈ আৰু ক’ত প্ৰতিযোগিতাত ভাগ লোৱাৰ বাবে সাজু হৈছে?\nমই এতিয়াই একো ভবা নাই। যিহেতু মই নিজেই আয়োজন কৰি আছোঁ। গতিকে বিচাৰো যে কেৱল অসমত বা উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলত কেৱল ময়েই নহয়, আনেও আগবাঢ়ি আহক। কিয়নো মোৰ খেলৰ প্ৰতি যিটো আগ্ৰহ সেই আগ্ৰহ ধৰি ল’লোঁ কোনো এটা পৰিস্থিতিত বা সময়ৰ চক্ৰত পৰি নোহোৱা হৈ গ’ল। তেতিয়া খেলটো কেৱল মোৰ মাজতে সীমাবদ্ধ হৈ ৰৈ যাব। গতিকে সেইটো যাতে নহয় সেইবাবে প্ৰচাৰ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰি আছো।\nউঠি অহা প্ৰজন্মৰ প্ৰতি আপোনাৰ ক’বলগীয়া?\nতেওঁলোকক ক’ব পৰাকৈ মই অভিজ্ঞ নহয়। কিন্তু এটা কথা ক’ব বিচাৰো যে যিটো কামেই কৰা যায় কোনো কামেই সৰু নহয় সকলোতে শ্ৰেষ্ঠত্ব অৰ্জন কৰিব পাৰি। গতিকে সময়ৰ অপব্যৱহাৰ নকৰাকৈ যিকোনো কাম একাগ্ৰতাৰে নিয়াৰিকৈ কৰি গ’লে সফলতা অনিবাৰ্য।\nআপোনাৰ ভবিষ্যত পৰিকল্পনা কি?\nমোৰ দাদা এগৰাকী প্ৰগ্ৰেমাৰ। তেওঁ নিজৰ কোম্পানীৰ ফাউণ্ডাৰ হয়। তেওঁ ছফ্টওৱেৰ ডিজাইন কৰে। ম’বাইলৰ এণ্ড্ৰয়ইড এপছ ডিজাইন কৰে। ময়ো মোৰ কেৰিয়াৰটোৰ কথা ক’বলৈ গ’লে দাদাৰ নিচিনা হ’ব বিচাৰোঁ। মোৰ দাদা যিটো ফিল্ডত কাম কৰি আছে সেই ফিল্ডটো এনেকুৱা এটা ফিল্ড যিটোত অকলে লাগি থাকিলে দক্ষ হোৱাটো খুব কঠিন। মোৰো বহুত আগ্ৰহ আছে এই বিষয়টোৰ প্ৰতি। সেয়ে মই ভাবো যে দাদাক সহায় কৰিবৰ কাৰণে কম্পিউটাৰ ছায়েন্স পঢ়িম। ইতিমধ্যে মোৰ কলা-শাখাত কম্পিউটাৰ ছায়েন্স বিষয় আছে। চাকৰি কৰাটো খুব এটা সাধাৰণ কথা, ইয়াত আনৰ বাবে চাকৰি বা নিজৰ বাবে চাকৰি ক্ৰিয়েট কৰি লোৱাটো বেছি প্ৰয়োজনীয় বুলি ভাবোঁ। গতিকে সেইটো মোৰ ‘আল্টিমেট গ’ল’ আৰু দাদাক সহায় কৰাটো মোৰ আন এক লক্ষ্য।\nঅৱশেষত নিয়তিৰ ওচৰত হাৰ মানিলে ৰাজধনে\nসাপটগ্ৰামত ড্ৰাগচ বিৰোধী সজাগতা সভা\nঅতীতৰ নিৰ্জু আৰু সহজ-সৰল কাৰ্বি এতিয়া হিংস্ৰ হৈছে, বিদ্যাছিং ইংলেঙ\nমহানগৰীৰ টকৌবাৰীত ভয়ানক অগ্নিকাণ্ড\nগুৱাহাটী উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ মুখ্য ন্যায়াধীশৰ বাসগৃহত PSOৰ আত্মহত্যা


एक साल में बाइबल - ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন - जून 10\n২ রাজাবলি 7:1-20\n1. ইলীচাই ক’লে, “যিহোৱাই যি কৈছে, তাক শুনক। যিহোৱাই কৈছে, ‘অহাকালি, প্রায় এনে সময়ত চমৰিয়া নগৰৰ দুৱাৰ মুখত এক চেয়া পৰিমাণৰ ময়দা আৰু দুই চেয়া পৰিমাণৰ যৱ কেৱল এক চেকলকৈ বিক্রী হ’ব।\n2. তেতিয়া যিজন সেনাপতিৰ সাহার্যৰ ওপৰত ৰজা নির্ভৰ কৰিছিল, তেওঁ সেই ঈশ্বৰৰ লোকক উত্তৰ দিলে, “চাওঁক, যিহোৱাই যদি আকাশৰ খিড়িকিবোৰো খুলি দিয়ে, তথাপিও জানো এনেকুৱা হ’ব পাৰে?” উত্তৰত ইলীচাই ক’লে, “চাই থাকক, আপুনি নিজৰ চকুৰে তাক দেখিব, কিন্তু আপুনি তাৰ অলপো খাবলৈ নাপাব।”\n3. সেই সময়ত নগৰৰ প্রৱেশদ্বাৰৰ বাহিৰত চাৰিজন কুষ্ঠৰোগত আক্রান্ত লোক আছিল; তেওঁলোকে ইজনে সিজনক ক’লে, “আমি নমৰালৈকে ইয়াতে কিয় বহি থাকিব লাগে?\n4. আমি যদি কওঁ যে, নগৰলৈকে সোমাই যাওঁ, তেন্তে তাতো আকাল হৈছে আৰু আমি সেই ঠাইতো মৰিম। এতিয়া ইয়াতো যদি বহি থাকোঁ, তেন্তে ইয়াতো মৰিম। এই হেতুকে আহাঁ, আমি অৰামীয়াসকলৰ ছাউনিলৈকে যাওঁ; তেওঁলোকে যদি আমাক জীয়াই ৰাখে, তেন্তে জী থাকিম আৰু যদি মাৰে, তেন্তে মৰিম।”\n5. কথামতে সেইদিনা সন্ধিয়াৰ সময়ত কুষ্ঠৰোগী কেইজন অৰামীয়াসকলৰ ছাউনিত গৈ উপস্থিত হ’ল। তেওঁলোকে ছাউনিৰ কাষলৈ গৈ তাত কাকো দেখা নাপালে।\n6. কিয়নো তেতিয়া অৰামীয়া সৈন্যসকলক যিহোৱাই অনেক ৰথ, ঘোঁৰা আৰু আন বিশাল সৈন্যদলৰ শব্দ শুনাইছিল আৰু সেয়ে, অৰামীয়া সৈন্যসকলৰ এজনে আন জনক ক’বলৈ ধৰিলে, “চোৱা, আমাৰ বিৰুদ্ধে আক্ৰমণ কৰিবৰ কাৰণে ইস্ৰায়েলৰ ৰজাই হিত্তীয়া আৰু মিচৰীয় ৰজাসকলক পইচা দি আনিছে।”\n7. সেইবাবে তেওঁলোকে সন্ধিয়া হওঁতেই নিজৰ তম্বু, ঘোঁৰা আৰু গাধ সকলোবোৰ এৰি থৈ পলাই গৈছিল আৰু ছাউনি যেনে আছিল, তেনেকৈয়েই এৰি থৈ তেওঁলোক প্রাণৰ ভয়ত পলাই গৈছিল।\n8. তাৰবাবে কুষ্ঠৰোগী কেইজনে ছাউনিৰ ওচৰলৈ গৈ এটা তম্বুৰ ভিতৰত সোমাই খোৱা-বোৱা কৰিলে আৰু তাৰ পৰা সোণ, ৰূপ আৰু কাপোৰ-কানিবোৰ লৈ গৈ লুকুৱাই ৰাখিলে। তাৰ পাছত তেওঁলোকে পুনৰ ঘূৰি আহি আন এটা তম্বুত সোমাই তাৰ পৰাও বহুত বস্তু লৈ গৈ লুকুৱাই ৰাখিলে।\n9. পাছত তেওঁলোকে ইজনে সিজনে কোৱাকুই কৰিলে, “আমি হ’লে ভাল কাম কৰা নাই। আজিৰ এই দিনটো হৈছে এটা সুখবৰৰ দিন আৰু আমি এই বিষয়ে কাকো একো নকৈ মনে মনে আছোঁ। যদি আমি ৰাতিপুৱালৈকে পলম কৰি থাকোঁ, তেন্তে শাস্তি আমাৰ ওপৰতে আহিব; সেয়ে, ব’লা আমি এতিয়াই ৰাজগৃহত কথাটো জনাওঁগৈ।”\n10. তাতে তেওঁলোকে গৈ প্রৱেশদ্বাৰৰ প্রহৰীসকলক মাতি ক’লে, “আমি অৰামীয়াসকলৰ ছাউনিলৈ গৈছিলোঁ; তাত কোনো মানুহ নাই আৰু কাৰো সাৰ-শব্দও নাই; কেৱল ঘোঁৰা আৰু গাধবোৰ বন্ধা আছে, আৰু তম্বুবোৰো যেনে আছিল তেনেভাৱেই আছে।”\n11. প্রৱেশদ্বাৰৰ প্রহৰীসকলে এই সম্বাদ চিঞঁৰি চিঞঁৰি জনাই দিলে আৰু পাছত ৰাজগৃহৰ ভিতৰতো জনোৱা হ’ল।\n12. তেতিয়া ৰজাই ৰাতি উঠি তেওঁৰ দাসবোৰক ক’লে, “মই এতিয়া তোমালোকক ক’ম যে, অৰামীয়াসকলে আমালৈ কি কৰিছে। আমি যে ভোকত আছোঁ অৰামীয়াসকলে জানে আৰু সেইবাবে তেওঁলোকে ছাউনি এৰি পথাৰৰ মাজত গৈ লুকাই আছে। তেওঁলোকে ভাৱিছে, ‘ইস্রায়েলীয়াসকল যেতিয়া নগৰৰ পৰা ওলাই আহিব, তেতিয়া আমি তেওঁলোকক জীৱিত অৱস্থাতে ধৰিম আৰু তেওঁলোকৰ নগৰৰ ভিতৰত সোমাম’।”\n13. তেতিয়া ৰজাৰ এজন দাসে উত্তৰ দি ক’লে, “মই আপোনাক মিনতি কৰোঁ, কেইজনমান লোকক নগৰত যি কেইটা ঘোঁৰা অৱশিষ্ট আছে, তাৰ মাজৰ পৰা পাচঁটা ঘোঁৰা লৈ যাবলৈ দিয়ক। যিহেতু ইস্রায়েলৰ অধিক লোকেই মৰিল। ইয়াত অৱশিষ্ট থকা সকলো ইস্রায়েলবাসীৰ দৰে তেওঁলোকৰো মৃত্যু হ’ব। সেয়ে কি ঘটিছে, তাক চাবলৈ আমি তেওঁলোকক পঠিয়াই দিওঁ।”\n14. তেতিয়া তেওঁলোকে ঘোঁৰাবোৰেৰে সৈতে দুখন ৰথ ল’লে, আৰু ৰজাই অৰামীয়া সৈন্যবোৰৰ সন্ধানত তেওঁলোকক পঠিয়াই দি ক’লে, “তোমালোকে গৈ চাই আঁহাগৈ।”\n15. তাতে তেওঁলোকে যৰ্দ্দন নদী পর্যন্ত অৰামীয়াসকলক বিচাৰি গৈ দেখিলে যে অৰামীয়াসকলে লৰালৰিকৈ পলাই যোৱাৰ কাৰণে গোটেই পথটোতে কাপোৰ-কানি আৰু বস্তু-বাহানিবোৰ পৰি ভৰি আছিল। যিসকলক পঠোৱা হৈছিল, তেওঁলোকে উভটি আহি ৰজাৰ আগত এই সকলো সম্বাদ দিলে।\n16. তেতিয়া লোকসকলে বাহিৰলৈ গৈ অৰামীয়াসকলৰ ছাউনি লুট কৰিলে; তাতে যিহোৱাৰ বাক্যৰ দৰে, এক চেয়া পৰিমাণৰ ময়দা এক চেকল ৰূপত আৰু দুই চেয়া পৰিমান যৱ ধান এক চেকল ৰূপত বিক্রী হ’ল।\n17. যিজন সেনাপতিৰ সাহার্যৰ হাতত ৰজা নির্ভৰশীল আছিল, সেই সেনাপতিজনক ৰজাই নগৰৰ দুৱাৰ পৰিদর্শনৰ ভাৰ দিলে; কিন্তু লোক সকলে হুৰমূৰকৈ নগৰৰ বাহিৰলৈ ওলাই যাওঁতে প্রৱেশদ্বাৰৰ পথতে লোক সকলৰ ভৰিৰ গচকত তেওঁৰ মৃত্যু হ’ল। ঈশ্বৰৰ লোক ইলীচাৰ ওচৰলৈ ৰজা যেতিয়া নামি অহিছিল, তেতিয়া ইলীচাই ৰজাক যি কথা কৈছিল, সেনাপতিজন সেইদৰেই মৰিল।\n18. ঈশ্বৰৰ লোকে ৰজাক যি কৈছিলে সেইভাৱেই এই ঘটনাটো ঘটিল। তেওঁ কৈছিল, “অহাকালি এনে সময়ত চমৰিয়াৰ দুৱাৰ মুখত দুই চেয়া যৱ ধান এক চেকলত, আৰু এক চেয়া ময়দা এক চেকলত বেচা যাব।”\n19. সেই সেনাপতিয়ে উত্তৰত ঈশ্বৰৰ লোকক কৈছিল, “চাওঁক, যিহোৱাই যদি আকাশৰ খিড়িকিবোৰো খুলি দিয়ে, তথাপিও জানো এনেকুৱা হ’ব পাৰে?” ইলীচাই কৈছিল, “চাই থাকক, আপুনি নিজৰ চকুৰে তাক দেখিব, কিন্তু আপুনি তাৰ অলপো খাবলৈ নাপাব।”\n20. তেওঁলৈ ঠিক তেনেদৰেই ঘটিল। কিয়নো দুৱাৰৰ পথত লোকসকলৰ ভৰিৰ গচকত তেওঁৰ মৃত্যু হ’ল।\n২ রাজাবলি 8:1-29\n1. যি গৰাকী মহিলাৰ পুতেকক ইলীচাই জীয়াই তুলিছিল, এদিন তেওঁ সেই মহিলাক ক’লে, “তুমি তোমাৰ পৰিয়ালেৰে সৈতে আন যি ঠাইতে পাৰা সেই ঠাইলৈকে গৈ কিছুকাল থাকা, কিয়নো যিহোৱাই এই দেশত আকাল পঠাই দিব আৰু সেয়ে সাত বছৰ ধৰি থাকিব।”\n2. মহিলাগৰাকীয়ে ঈশ্বৰৰ লোকৰ কথা অনুসাৰেই কার্য কৰিলে। তাই নিজৰ পৰিয়ালেৰে সৈতে গৈ সাত বছৰ পলেষ্টীয়াসকলৰ দেশত বাস কৰিলে।\n3. সাত বছৰৰ শেষত মহিলাগৰাকী পলেষ্টীয়াসকলৰ দেশৰ পৰা উভটি আহি নিজৰ ঘৰ আৰু মাটি ঘূৰাই পোৱাৰ কাৰণে ৰজাৰ ওচৰত নিবেদন কৰিবলৈ গ’ল।\n4. ৰজাই সেই সময়ত ঈশ্বৰৰ লোকৰ দাস গেহজীৰ লগত কথা পাতি আছিল। তেওঁ গেহজীক সুধি আছিল, “ইলীচাই যি যি মহৎ কামবোৰ কৰিছে, সেই সকলোকে মোক কোৱাছোন।”\n5. গেহজীয়ে যেতিয়া ৰজাক ইলীচাই কেনেকৈ মৃত শিশুটিক জীয়াই তুলিছিল, এই কথা কৈ আছিল, ঠিক সেই সময়তেই যি মহিলাৰ পুতেকক ইলীচাই জীয়াই তুলিছিল, সেই মহিলাগৰাকী ৰজাৰ ওচৰত নিজৰ ঘৰ আৰু মাটি ঘূৰাই পাবৰ কাৰণে নিবেদন কৰিবলৈ আহিল। গেহজীয়ে তেতিয়া ক’লে, “হে মোৰ প্ৰভু মহাৰাজ, এৱেঁই সেই মহিলা আৰু এই জনেই তাইৰ ল’ৰা যাক ইলীচাই পুনৰ জীৱন দিলে।”\n6. ৰজাই তেতিয়া মহিলাগৰাকীক তাইৰ ল’ৰাটিৰ বিষয়ে সুধিলত, তাই তেওঁৰ আগত সকলো কথা ক’লে। তাতে ৰজাই মহিলাগৰাকীৰ কাৰণে এজন কৰ্মচাৰীক আদেশ দি ক’লে, “তাইৰ যি যি আছিল সকলোবোৰ ঘূৰাই দিয়া আৰু তাই দেশ এৰি যোৱাৰে পৰা এতিয়ালৈকে তাইৰ মাটিত যি যি শস্য উৎপন্ন হৈছিল, সেইবোৰো উভটাই দিয়া।”\n7. তাৰ পাছত ইলীচা দম্মেচকলৈ আহিল; সেই সময়ত অৰামৰ ৰজা বিন-হদদ অসুস্থ আছিল। কোনোৱে ৰজাক ক’লে, “ঈশ্বৰৰ লোক এই ঠাইলৈ আহিছে।”\n8. ৰজাই তেতিয়া হজায়েলক ক’লে, “তুমি হাতত এটি উপহাৰ লৈ ঈশ্বৰৰ লোকৰ সাক্ষাৎ হ’বলৈ যোৱা আৰু তেওঁৰ যোগেদি যিহোৱাৰ পৰা জানি লোৱা যে, ‘মই এই অসুখৰ পৰা সুস্থ হৈ উঠিম নে নাই’?”\n9. হজায়েলে তেতিয়া উপহাৰ হিচাবে দম্মেচকৰ সকলো উত্তম উত্তম বস্তুৰে চল্লিশটা উটৰ পিঠিত বোজাই কৰি ইলীচাৰ সৈতে সাক্ষাৎ হ’বলৈ গ’ল; তেওঁ আহি ইলীচাৰ সন্মুখত থিয় হৈ ক’লে, “আপোনাৰ পুত্র অৰামৰ ৰজা বিন-হদদে এই কথা সুধিবলৈ মোক আপোনাৰ ওচৰলৈ পঠাইছে, ‘মই এই অসুখৰ পৰা সুস্থ হ’ম নে’?”\n10. তেতিয়া ইলীচাই তেওঁক ক’লে, “তুমি গৈ ৰজা বিন-হদদক কোৱা যে ‘আপুনি অৱশ্যেই সুস্থ হৈ যাব;’ কিন্তু যিহোৱাই মোৰ ওচৰত প্রকাশ কৰিলে যে, তেওঁ নিশ্চয় মৰিব।”\n11. ইয়াকে কৈ হজায়েলে লাজ নোপোৱা পর্যন্ত ইলীচাই তেওঁৰ ফালে একে-থৰে চাই থাকিল আৰু পাছত ঈশ্বৰৰ লোকে কান্দিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে।\n12. হজায়েলে সুধিলে, “হে মোৰ প্ৰভু, আপুনি কিয় কান্দিছে?” তেওঁ উত্তৰ দিলে, “কাৰণ, তুমি ইস্ৰায়েলৰ লোকসকললৈ কি ক্ষতি কৰিবা, তাক মই জানো। তুমি তেওঁলোকৰ দুৰ্গবোৰ জুই দি পুৰিবা, তৰোৱালেৰে তেওঁলোকৰ যুবকসকলক বধ কৰিবা, তেওঁলোকৰ শিশুসকলক মাটিত আচাৰি মাৰিবা আৰু তেওঁলোকৰ গৰ্ভৱতী মহিলাবোৰৰ পেট ফালিবা।”\n13. তেতিয়া হজায়েলে ক’লে, “কেৱল এটা কুকুৰৰ তুল্য আপোনাৰ এই দাসনো কোন যে, এই ভয়ানক কৰ্ম কৰিব?” ইলীচাই ক’লে, “তুমি যে অৰামৰ ৰজা হ’বা, এই কথা যিহোৱাই মোক প্রকাশ কৰিলে।”\n14. তাৰ পাছত হজায়েল ইলীচাৰ ওচৰৰ পৰা নিজৰ প্ৰভুৰ ওচৰলৈ ঘূৰি গ’ল। তেতিয়া ৰজা বিন-হদদে তেওঁক সুধিলে, “ইলীচাই তোমাক কি ক’লে?” তেওঁ উত্তৰ দিলে, “তেওঁ মোক ক’লে যে আপুনি অৱশ্যেই সুস্থ হ’ব।”\n15. কিন্তু ঠিক পাছ দিনাই হজায়েলে এখন কম্বল পানীত জুবুৰিয়াই লৈ শ্বাসৰুদ্ধ হোৱাকৈ ৰজা বিন-হদদৰ মুখৰ ওপৰত মেলি ধৰিলে আৰু তাতে ৰজাৰ মৃত্যু হ’ল। তাৰ পাছত হজায়েল বিন-হদদৰ পদত ৰজা হ’ল।\n16. যিহোচাফটৰ পুত্র যিহোৰাম যিহূদাৰ ৰজা আছিল। ইস্রায়েলৰ ৰজা আহাবৰ পুত্ৰ যোৰামৰ ৰাজত্ব কালৰ পঞ্চম বছৰত যিহোৰামে যিহূদাত ৰাজত্ব কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।\n17. তেওঁ যেতিয়া ৰাজত্ব আৰম্ভ কৰিছিল, তেতিয়া তেওঁৰ বয়স আছিল বত্ৰিশ বছৰ আৰু তেওঁ আঠ বছৰ ধৰি যিৰূচালেমত ৰাজত্ব কৰিছিল।\n18. যিহোৰাম ইস্রায়েলৰ ৰজাসকলৰ পথত চলিছিল আৰু তেওঁ আহাবৰ জীয়েকক বিবাহ কৰাৰ কাৰণে আহাবৰ বংশৰ লোকসকলে কৰাৰ দৰেই তেওঁ কু-আচৰণ কৰিছিল। যিহোৱাৰ দৃষ্টিত যি বেয়া তেওঁ তাকে কৰিছিল।\n19. তথাপিও যিহোৱাই নিজৰ দাস দায়ুদৰ কথা মনত ৰাখি যিহূদা বিনষ্ট কৰিবলৈ ইচ্ছা নকৰিলে; কাৰণ তেওঁ দায়ুদক তেওঁৰ বংশধৰ দিব বুলি প্রতিজ্ঞা কৰিছিল।\n20. যিহোৰামৰ ৰাজত্বৰ সময়ত ইদোমীয়াসকলে যিহূদাৰ বশ্যতা অস্বীকাৰ কৰি বিদ্রোহ কৰিলে আৰু তেওঁলোকৰ নিজৰ কাৰণে এজন ৰজা পাতি ল’লে।\n21. তেতিয়া যিহোৰামে তেওঁৰ সকলো সেনাপতিৰ সৈতে ৰথবোৰ লৈ চায়ীৰলৈ গ’ল। ইদোমীয়াসকলে তেওঁক আৰু ৰথবোৰৰ সেনাপতিসকলক ঘেৰাও কৰিলে; কিন্তু তেওঁ ৰাতিয়েই উঠি তেওঁক আৰু ৰথবোৰৰ সেনাপতিসকলক বেৰি ৰখা ঘেৰাও ভাঙি ইদোমীয়াসকলক আক্রমণ কৰি ওলাই আহিল আৰু তেওঁৰ সৈন্যসকল পলাই গৈ নিজৰ ঘৰলৈ ঘূৰি গ’ল।\n22. ইদোম আজিও যিহূদাৰ বিৰুদ্ধে বিদ্রোহী হৈ আছে। সেই একে সময়তে লিব্‌নায়ো বিদ্ৰোহ কৰিছিল।\n23. যিহোৰামৰ অন্যান্য সকলো কার্যৰ বিৱৰণ জানো ‘যিহূদাৰ ৰজাসকলৰ ইতিহাস’ নামৰ পুস্তকখনত লিখা নাই?\n24. পাছত যিহোৰামৰ মৃত্যু হোৱাত তেওঁ পূর্বপুৰুষসকলৰ ওচৰলৈ গ’ল আৰু তেওঁক দায়ুদৰ নগৰত পূর্বপুৰুষসকলৰ লগত মৈদাম দিয়া হ’ল। তাৰ পাছত তেওঁৰ পুত্ৰ অহজিয়া তেওঁৰ পদত ৰজা হ’ল।\n25. ইস্ৰায়েলৰ ৰজা আহাবৰ পুত্ৰ যোৰামৰ ৰাজত্ব কালৰ দ্বাদশ বছৰত যিহোৰামৰ পুত্ৰ অহজিয়াই যিহূদাত ৰাজত্ব কৰিবলৈ ধৰিলে।\n26. অহজিয়াই যেতিয়া ৰাজত্ব আৰম্ভ কৰিছিল, তেতিয়া তেওঁৰ বয়স আছিল বাইশ বছৰ আৰু তেওঁ এবছৰ কাল যিৰূচালেমত ৰাজত্ব কৰিছিল। তেওঁৰ মাকৰ নাম আছিল অথলিয়া; তেওঁ ইস্ৰায়েলৰ ৰজা অম্ৰীৰ নাতিনীয়েক।\n27. অহজিয়াই আহাবৰ বংশৰ লোকসকলৰ পথত চলিলে আৰু তেওঁলোকৰ দৰেই কার্য কৰি যিহোৱাৰ দৃষ্টিত কু-আচৰণ কৰিলে; কিয়নো অহজিয়া আহাবৰ বংশৰ জোঁৱায়েক আছিল।\n28. পাছত অৰামৰ ৰজা হজায়েলৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ কৰিবৰ কাৰণে ৰজা অহজিয়াই আহাবৰ পুত্ৰ ৰজা যোৰামৰ সৈতে ৰামোৎ-গিলিয়দলৈ গ’ল; তেতিয়া অৰামীয়াসকলে যোৰামক আঘাত কৰিলে।\n29. অৰামৰ ৰজা হজায়েলৰ সৈতে ৰামাত যুদ্ধ কৰাৰ সময়ত অৰামীয়াসকলে কৰা সেই আঘাতৰ পৰা সুস্থ হ’বৰ কাৰণে ৰজা যোৰাম যিজ্ৰিয়েললৈ ঘূৰি গ’ল। যিহোৰামৰ পুত্র যিহূদাৰ ৰজা অহজিয়াই আহাবৰ পুত্ৰ যোৰামে আঘাত পাই অসুস্থ হোৱা বাবে তেওঁক চাবলৈ যিজ্রিয়েললৈ নামি গ’ল।\n8. তেওঁলোকে এখন সমুদ্ৰৰ পৰা আন এখন সমুদ্ৰলৈকে ৰাজ্য শাসন কৰিব, আৰু নদীৰ পৰা পৃথিবীৰ শেষলৈকে ৰাজত্ব কৰিব।\n9. মৰুভূমিৰ নিবাসীসকলে তেওঁৰ আগত আঁঠু ল’ব; আৰু তেওঁৰ শত্ৰুবোৰে ধূলি চেলেকিব।\n10. তৰ্চীচ আৰু দ্বীপবোৰৰ ৰজাসকলে পাৰিশ্রমিক শ্রদ্ধাঞ্জলি আনিব; চিবা আৰু চবাৰ ৰজাসকলে উপহাৰ আনিব।\n11. এনে কি, সকলো ৰজাই তেওঁৰ আগত প্ৰণিপাত কৰিব; আৰু সকলো জাতিৰ লোকে তেওঁৰ সেৱা কৰিব।\n12. কিয়নো, অভাৱগ্রস্তসকলে কাতৰোক্তি কৰিলে তেওঁ উদ্ধাৰ কৰিব; আৰু সহায়হীন দুখিত জনক তেওঁ ত্ৰাণ কৰিব।\n13. তেওঁ দুখী অভাবগ্রস্তক কৃপা কৰিব; দৰিদ্ৰসকলৰ প্ৰাণ ৰক্ষা কৰিব।\n14. অত্যাচাৰ আৰু উপদ্ৰৱৰ পৰা তেওঁ তেওঁলোকৰ প্ৰাণ মুক্ত কৰিব; তেওঁৰ দৃষ্টিত সেইসকলৰ তেজ বহুমূল্য হ’ব।\n15. ৰজাসকল জীয়াই থাকিব আৰু তেওঁলোকক চিবাৰ সোণ দান কৰা যাব; লোকসকলে নিতৌ তেওঁৰ গুৰিত প্ৰাৰ্থনা কৰিব, ওৰে দিনটো ঈশ্বৰে তেওঁলোকক আশীৰ্ব্বাদ কৰিব।\n16. পৃথিবীত পৰ্ব্বতবোৰৰ টিঙত প্ৰচুৰ শস্য হ’ব; সেই শস্যৰ ফল লিবানোনৰ জাৰণিৰ নিচিনাকৈ লৰিব; আৰু নগৰ নিবাসীসকল পৃথিবীৰ তৃণৰ দৰে জকমকাব।\n12. পতনৰ পূৰ্বে মানুহৰ হৃদয় অহংকাৰী হয়, কিন্তু নম্ৰতা সন্মানৰ আগে আহে।\n13. যি জনে নুশুনাৰ পূৰ্বেই উত্তৰ দিয়ে, সেয়ে তেওঁৰ অজ্ঞানতা আৰু অপমান।\n19. তেতিয়া মহা-পুৰোহিতে যীচুক, তেওঁৰ শিষ্য সকলৰ বিষয়ে আৰু শিক্ষাৰ বিষয়ে সুধিলে।\n20. যীচুৱে তেওঁক উত্তৰ দি ক’লে, “মই জগতৰ আগত মুকলিকৈ ক’লোঁ; মই নাম-ঘৰত আৰু মন্দিৰত, ইহুদী সকলৰ গোট খোৱা ঠাইত সদায় শিক্ষা দিলোঁ আৰু কেতিয়াও গুপুতে একো কোৱা নাই।\n21. আপোনালোকে মোক কিয় সুধি আছে? তেওঁলোকক সোধক যি সকলে মোৰ কথা শুনিলে; তেওঁলোকক মই কি ক’লো, সেই বিষয়ে তেওঁলোকে জানে।”\n22. যীচুৱে এইবোৰ কথা কোৱাত, ওচৰত থিয় হৈ থকা টেকেলাবোৰৰ মাজৰ এজনে যীচুক চৰ মাৰিলে আৰু ক’লে, “এনে ধৰণৰ উত্তৰ মহা-পুৰোহিতক কিয় দিছা?”\n23. যীচুৱে তেওঁক উত্তৰ দিলে, “যদি মই কিবা অন্যায় কথা কৈছোঁ, তেতিয়াহলে অন্যায় কথাৰ প্ৰমাণ দিয়া; কিন্তু যদি মই সঠিক কথা কৈছোঁ, তেনেহলে মোক কিয় মাৰিছা?”\n24. তাৰ পাছত হাননে যীচুক, মহা-পুৰোহিত কায়াফাৰ ওচৰলৈ পঠাই দিলে, যীচুক তেতিয়া বান্ধি থোৱা আছিল।\n25. তাতে চিমোন পিতৰে থিয় হৈ জুই পুৱাই আছিল। তাত থকা মানুহবোৰে তেওঁক সুধিলে, “তুমিও তেওঁৰ শিষ্য সকলৰ মাজৰ এজন নহয় নে?” তেওঁ অস্বীকাৰ কৰি ক’লে, “মই নহয়।”\n26. মহা-পুৰোহিতৰ এজন দাসে, যি জনৰ কাণ পিতৰে কাটি পেলাইছিল, তেওঁৰ সমন্ধীয় এজনে ক’লে, “মই তোমাক তেওঁৰ লগত বাগিছাত দেখা নাছিলো নে?”\n27. তেতিয়া পিতৰে আকৌ অস্বীকাৰ কৰিলে; আৰু সেই সময়তে তৎক্ষণাত কুকুৰাই ডাক দিলে।\n28. ইয়াৰ পাছত তেওঁলোকে যীচুক কায়াফাৰ ঘৰৰ পৰা প্ৰিটৰিয়মলৈ লৈ গ’ল; তেতিয়া সময় ৰাতিপুৱা আছিল; তেওঁলোকে নিজেই প্ৰিটৰিয়ামৰ ভিতৰত সোমাবলৈ মন নকৰিলে, জানোছা তেওঁলোক অশুচি হৈ পৰে, কিয়নো তেওঁলোকে নিস্তাৰ-পৰ্বৰ ভোজ খাবলৈ আশা কৰি আছিল৷\n29. এতেকে পীলাতে বাহিৰলৈ গৈ তেওঁলোকক সুধিলে, “তোমালোকে এই মানুহ জনৰ বিপক্ষে কি গোচৰ আনিছা?”\n30. তেওঁলোকে উত্তৰ দি পীলাতক ক’লে, “এই লোক জন দুষ্কৰ্ম্মী নোহোৱা হ’লে, আপোনাৰ হাতত এওঁক শোধাই নিদিলোহেঁতেন।”\n31. তেতিয়া পীলাতে তেওঁলোকক ক’লে, “এওঁক লৈ যোৱা তোমালোকৰ বিধানৰ মতে তেওঁৰ সোধ-বিচাৰ কৰা।” ইহুদী সকলে তেওঁক ক’লে, “কাকো প্ৰাণদণ্ড দিবলৈ বিধান অনুসৰি আমাৰ ক্ষমতা নাই।”\n32. কিদৰে তেওঁৰ মৃত্যু হব এই বিষয়ে যীচুৱে যি কথা ইঙ্গিত দিছিল, সেই ধৰণৰে মৰিবলৈ এই ইঙ্গিত সিদ্ধ হ’বলৈ এনে হ’ল।\n33. এতেকে পীলাতে আকৌ প্ৰিটৰিয়মৰ ভিতৰলৈ সোমাই গৈ, যীচুক সুধিলে “তুমি ইহুদী সকলৰ ৰজা নে?”\n34. যীচুৱে উত্তৰ দিলে, “তুমি নিজেই এই কথা সুধিছা নে নাইবা অন্য লোকে মোৰ বিষয়ে তোমাক এই কথা সুধিবলৈ ক’লে?”\n35. পীলাতে উত্তৰ দিলে, “মই জানো ইহুদী মানুহ? তোমাৰ নিজৰ জাতিৰ লোক আৰু প্ৰধান পুৰোহিত সকলে মোৰ হাতত তোমাক শোধাই দিলে; তুমি কি কর্ম কৰিলা?”\n36. যীচুৱে উত্তৰ দিলে, “মোৰ ৰাজ্য এই জগতৰ নহয়; মোৰ ৰাজ্য এই জগতৰ হোৱা হ’লে ইহুদী সকলৰ হাতত যাতে মোক শোধাই দিব নোৱাৰে তাৰ কাৰণে মোৰ সেৱক সকলে মোক ৰক্ষা কৰিবলৈ প্ৰাণপণে যুদ্ধ কৰিলেহেঁতেন; কিন্তু এতিয়া মোৰ ৰাজ্য ইয়াত নহয়।”\n37. তেতিয়া পীলাতে তেওঁক ক’লে, “তেনেহলে তুমি ৰজা নে?” যীচুৱে উত্তৰ দিলে, “মই যে ৰজা হওঁ, ইয়াক তুমিয়েই কৈছা। সত্যতাৰ পক্ষে সাক্ষ্য দিবলৈ মই জন্ম ধৰি এই জগতলৈ আহিলোঁ। যি কোনোৱে এই সত্যৰ পক্ষত আছে, তেওঁলোকে মোৰ কথা শুনে৷”\n38. পীলাতে তেওঁক ক’লে, “সত্য নো কি?” এই কথা সুধি তেওঁ পুনৰ বাহিৰত থকা ইহুদী সকলৰ ওচৰলৈ গৈ তেওঁলোকক ক’লে, “মই এই মানুহ জনৰ একো দোষ দেখা পোৱা নাই৷\n39. তোমালোকৰ এটা নিয়ম আছে, সেই নিয়ম অনুসাৰে নিস্তাৰ-পৰ্বৰ সময়ত মই তোমালোকলৈ এজনক এৰি দিব লাগে, তোমালোকৰ যদি ইচ্ছা হয়, তেনেহলে মই তোমালোকলৈ ইহুদী সকলৰ ৰজাক এৰি দিম নে?”\n40. তেতিয়া তেওঁলোকে আকৌ আটাহ পাৰি ক’লে, “এই মানুহ জনক নহয় কিন্তু বাৰাব্বাক এৰি দিয়ক।” সেই ‘বাৰাব্বা’ এজন ডকাইত আছিল।


আপুনি যদি জন্মাষ্টমীত পালন কৰিব বিচাৰে; তেন্তে পালন কৰক এইসমূহ নিয়ম! Prag News : Best Assamese News Channel, Latest Assam News Live Today , North East Breaking News\nআপুনি যদি জন্মাষ্টমীত পালন কৰিব বিচাৰে; তেন্তে পালন কৰক এইসমূহ নিয়ম!\nগুৱাহাটী: আজি ৰাজ্যজুৰি পালন কৰা হৈছে জন্মাষ্টমী৷ জন্মাষ্টমী উপলক্ষে দেশজুৰি বিশেষ আয়োজন কৰা হৈছে৷ জন্মাষ্টমী হৈছে হিন্দু ধৰ্মৰ ভগৱান বিষ্ণুৰ অষ্টম অৱতাৰ শ্ৰীকৃষ্ণৰ বাৰ্ষিক জন্মোৎসৱ। ইয়াক কৃষ্ণ জন্মাষ্টমী, কৃষ্ণাষ্টমী, গকুলাষ্টমী, অষ্টমী ৰোহিণী, শ্ৰীকৃষ্ণ জয়ন্তী আদি নামেৰেও জনা যায়। এই উৎসৱ হিন্দু বৰ্ষপঞ্জীমতে ভাদ মাহৰ কৃষ্ণপক্ষৰ অষ্টমী তিথিত পালন কৰা হয়। কৃষ্ণৰ জীৱনৰ নাটকীয় উপস্থাপন ৰাসলীলা মথুৰা, বৃন্দাবন, মণিপুৰ আদি ঠাইত এই উৎসৱৰ লগতে কৰা হয়। ৰাসলীলাত কৃষ্ণৰ ডেকা বয়সৰ কৰ্ম-কাণ্ড দেখুওৱা হয়৷ আনহাতে দহিহাণ্ডী প্ৰথাত কৃষ্ণৰ দুষ্ট স্বভাৱ প্ৰতিফলিত কৰা হয় য’ত কেইবাজনো ল’ৰা মিলি ওখ ঠাইত বান্ধি থোৱা মাখনৰ টেকেলী ভাঙিবলৈ চেষ্টা কৰে। এই পৰম্পৰাক তামিলনাডুত উৰিয়াদি নামৰে পালন কৰা হয়। কৃষ্ণৰ জন্ম হওঁতে নন্দই সকলোকে উপহাৰ বিলোৱাৰ কাহিনী উদ্‌যাপন কৰিবলৈ কৃষ্ণ জন্মাষ্টমীৰ পাছত বহু ঠাইত নন্দোৎসৱ পালন কৰা হয়।\nএইবছৰৰ আজিৰ দিনটোত উদযাপন কৰা হয়। ভক্তসকলে এই দিনটোত উপবাস পালন কৰে আৰু শ্ৰী কৃষ্ণৰ উপাসনা কৰি তেওঁলোকৰ দিনটো অতিবাহিত কৰে। কৃষ্ণক ‘ভোগ’ আগবঢ়োৱাৰ পাছত তেওঁলোকে ‘পৰণ মহুৰাট’ অনুসৰি তেওঁলোকৰ উপবাস সমাপ্ত কৰিব। হিন্দু শাস্ত্ৰত, জন্মাষ্টমী উপবাসক ‘বৃত্তৰাজ’ বুলি গণ্য কৰা হয়, যাৰ অৰ্থ হৈছে এই দিনটোত উপবাস ৰখাটোৱে গোটেই বছৰটো ৰখা উপবাসতকৈ ভাল ফলাফল দিয়ে। সেয়েহে, যদি আপুনিও এই বছৰ উপবাস ৰখাৰ পৰিকল্পনা কৰিছে, আপোনাৰ পূজাৰ সময়ত আপোনাৰ এই বস্তুবোৰ থাকিব লাগে। ইয়াৰ উপৰি, ‘পূজা বিধি’ আৰু ‘শুভ মহুৰাট’ চাবলৈ নাপাহৰিব। ‘নিশীথ পূজা মহুৰট নিশা ২৩:৫৯:২৭ৰ পৰা ২৪:৪৪:১৮ বজালৈ। ম্যাদ হৈছে ৪৪ মিনিট।\nজন্মাষ্টমী পৰাণ মহুৰট পুৱা 0৫:৫৭:৪৭ বজাত ৩১ আগষ্ট। পূজা সমাগৰী তালিকাত বলগোপাল, বলগোপালৰ লো বা তামৰ 'মূৰ্তি'ৰ বাবে দোলনা অন্তৰ্ভুক্ত আছে, বাঁহী, বলগোপালৰ কাপোৰ, তেওঁৰ গহনা, দোলনাৰ সজ্জাৰ বাবে ফুল, তুলসী পাত, চন্দনকাঠ, 'কুমকুম', 'অক্ষত', 'মখন', 'মখঞ্জল', 'গঙ্গাজল', ধূপ কাঠি, কামপুৰ, কেশৰ, সেন্দুৰ, আৰেকা পাত, ফুলৰ মালা, 'কমলগাট্টা', তুলসী মালা, ধনিয়া, ৰঙা গাখীৰ, কল পাত। জন্মাষ্টমীত সোনকালে উঠি গা ধোৱাৰ পাছত পৰিষ্কাৰ কাপোৰ পিন্ধিব লাগে। আপোনাৰ মুখখন পূব বা উত্তৰ দিশত দ্ৰুতগতিত ৰাখি শপত লওক। মাক দেৱকী আৰু ভগৱান কৃষ্ণৰ মূৰ্তি বা ছবি এখন দোলনাত ৰাখিব। পূজাত দেৱকী, বাসুদেৱ, বলৰাম, নন্দ আৰু যশোদা নাম লওক। মাজনিশাৰ পাছত ভগৱান কৃষ্ণৰ জন্মদিন উদযাপন কৰক। কৃষ্ণক পঞ্চমৰতৰ সৈতে গা ধোৱাৰ পাছত নতুন কাপোৰ পিন্ধাব আৰু লাদু গোপালক দোলনাত দোলাব।


পাঁচ শতিকাজোৰা বিতর্কৰ পৰা বহু প্রতীক্ষিত ভূমি পূজনলৈ – নিয়মীয়া বাৰ্তা\nপাঁচ শতিকাজোৰা বিতর্কৰ পৰা বহু প্রতীক্ষিত ভূমি পূজনলৈ\nনিয়মীয়া বাৰ্তা ৬ আগষ্টঃ পাঁচ শতিকাজোৰা প্রতীক্ষাৰ অৱসান ঘটিল৷ অযোধ্যাত ৰাম জনমভূমি নে বাবৰি মছজিদ? এই প্রশ্ণটোক কেন্দ্র কৰি বিতর্কৰ সমান্তৰালভাৱে ভাৰতৰ ইতিহাসত সূচনা হৈছিল এক ৰক্তৰঞ্জিত অধ্যায়ৰ৷ ১৩৫ বছৰ পূর্বে আদালতৰ মজিয়া পোৱা অযোধ্যাৰ বিবদমান ভূমিখণ্ডৰ গোচৰটো বিগত বর্ষৰ ৯ নৱেম্বৰত উচ্চতম ন্যায়ালয়ত নিষ্পত্তি হয়৷ কিন্তু ইয়াৰ পাছত উৎকণ্ঠাৰ সৃষ্টি হৈছিল– কেতিয়া অযোধ্যাত বহু প্রতীক্ষিত ৰাম মন্দিৰৰ নির্মাণ সম্ভৱ হৈ উঠিব? অৱশেষত বুধবাৰৰ দিনটোতে ৰাম মন্দিৰৰ ভূমি পূজন কার্য সম্পন্ন হ’ল৷ প্রধানমন্ত্রী নৰেন্দ্র মোদীয়ে ৰাম মন্দিৰৰ ভূমি পূজন সম্পন্ন কৰে৷ ৰাম জনমভূমি–বাবৰি মছজিদকেন্দ্রিক দেশৰ ইতিহাসৰ ৰাজনৈতিকভাৱে অতি স্পর্শকাতৰ ৪৯২ বছৰীয়া অযোধ্যাকেন্দ্রিক বিতর্কৰ চমু পৰিক্রমা–\n১৫২৮ চনঃ অযোধ্যাত বাবৰি মছজিদ নির্মাণ কৰে সম্রাট বাবৰৰ সেনাপতি মিৰ বাকীয়ে৷ ইয়াৰ দুবছৰ পূর্বে ভাৰতত মোগল সাম্রাজ্য প্রতিষ্ঠা কৰিছিল জহিৰুদ্দিন মহম্মদ বাবৰে৷\n১৮৮৫ চনঃ ২৮ বছৰ পূর্বে মোগল যুগৰ অন্ত পৰিছিল৷ তেতিয়া ভাৰতত ব্রিটিছৰাজ সু–প্রতিষ্ঠিত৷ ফৈজাবাদ জিলা আদালতৰ দ্বাৰস্থ হৈ ৰাম জনমভূমি–বাবৰি মছজিদৰ বিতর্কিত ভূ–খণ্ডৰ বাহিৰত ভগৱান ৰামৰ মূর্তি স্থাপনৰ অনুমতি বিচাৰে মহন্ত ৰঘুবীৰ দাসে৷ অৱশ্যে আদালতে এই আর্জি খাৰিজ কৰে৷\n১৯৪৯ চনঃ প্রায় ডেৰ বছৰ পূর্বে দেশ স্বাধীন হৈছিল৷ ডিচেম্বৰ মাহৰ শেষ সপ্তাহ, শীতৰ নিশা৷ বিতর্কিত কাঠামোৰ মূল গম্বুজৰ তলত স্থাপন কৰা হয় ভগৱান ৰামৰ মূর্তি৷ মন্দিৰপন্থীসকলে দাবী কৰে– ‘ভগৱান ৰাম প্রকট হৈছে৷’\n১৯৫০ চনঃ গোপাল চিমলা আৰু মহন্ত ৰামচন্দ্র দাসে ফৈজাবাদ আদালতত পৃথকে পৃথকে আবেদন দাখিল কৰি বিতর্কিত স্থানত ভগৱান ৰামচন্দ্রৰ পূজাৰ অনুমতি বিচাৰে৷\n১৯৫৯ চনঃ বিতর্কিত ভূমিখণ্ডৰ মালিকানা দাবী কৰি গোচৰ ৰুজু কৰে নির্মোহী আখড়াই৷\n১৯৮১ চনঃ তেতিয়া বিশ্বনাথ প্রতাপ সিং উত্তৰ প্রদেশৰ মুখ্যমন্ত্রী৷ বিতর্কিত ভূমিখণ্ডৰ মালিকী স্বত্ব দাবী কৰি এইবাৰ আদালতৰ দ্বাৰস্থ হয় চেণ্ড্রেল চুন্নী ৱাকফ ব’ড৷\n১ ফেব্রুৱাৰী, ১৯৮৬ চনঃ বিতর্কিত কাঠামোৰ দুৱাৰ হিন্দুসকলৰ উপাসনাৰ বাবে খুলি দিবলৈ নির্দেশ দিয়ে ফৈজাবাদৰ আদালতে৷\n১৪ আগষ্ট, ১৯৮৯ চনঃ বিতর্কিত ভূমিত স্থিতাৱস্থা বাহাল ৰখাৰ নির্দেশ এলাহাবাদ হাইক’টৰ৷\n৬ ডিচেম্বৰ, ১৯৯২ চনঃ স্বাধীন ভাৰতৰ ইতিহাসৰ আটাইতকৈ বিতর্কিত তাৰিখবোৰৰ ভিতৰত অন্যতম৷ কৰ সেৱকসকলৰ দ্বাৰা বাবৰি মছজিদত আক্রমণ৷\n৩ এপ্রিল, ১৯৯৩ চনঃ সংসদত বিধেয়ক গৃহীত কৰি অযোধ্যাৰ বিতর্কিত ভূমিৰ দখলী স্বত্ব লয় কেন্দ্রীয় চৰকাৰে৷\n২৪ অক্টোবৰ, ১৯৯৪ চনঃ ঐতিহাসিক ইছমাইল ফাৰুকি গোচৰত দেশৰ সর্বোচ্চ আদালতৰ মত– কোনো মছজিদকে ইছলামৰ অবিচ্ছেদ্য অংগ হিচাপে ধৰা নহ’ব৷\n৩০ ছেপ্টেম্বৰ ২০১০ চনঃ অযোধ্যা গোচৰৰ ৰায়দান কৰে এলাহাবাদ উচ্চ ন্যায়ালয়ে৷ তিনি ন্যায়াধীশৰ দ্বাৰা গঠিত বিচাৰপীঠে সংখ্যাগৰিষ্ঠ মতামতৰ ওপৰত ৰায় দি কয় যে বিতর্কিত ভূমিখণ্ড তিনি ভাগত ক্রমে চুন্নী ৱাকফ ব’ৰ্ড, নির্মোহী আখড়া আৰু ভগৱান ৰাম বিৰাজমানৰ মাজত ভাগ কৰি দিয়া হৈছে৷\n৯ মে’, ২০১১ চনঃ এলাহাবাদ উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ ৰায়ত উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ স্থগিতাদেশ৷\n২১ মার্চ, ২০১৭ চনঃ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ তেতিয়াৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ জে এছ খেহৰে কয় যে অযোধ্যা বিবাদৰ মীমাংসা আদালতৰ বাহিৰত কৰা হওক৷\n৭ আগষ্ট, ২০১৭ চনঃ অযোধ্যা গোচৰৰ শুনানিৰ বাবে তিনিজনীয়া বিচাৰপীঠ গঠন উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ৷\n২০ নৱেম্বৰ, ২০১৭ চনঃ উত্তৰ প্রদেশ চিয়া চেণ্ড্রেল ৱাকফ ব’র্ডে অযোধ্যাত মন্দিৰ স্থাপন কৰিলেও আপত্তি নথকাৰ কথা স্পষ্ট কৰে৷ ইয়াৰ বিনিময়ত লক্ষ্ণৌত মছজিদ নির্মাণৰ চর্ত দিয়ে৷\n৫ ডিচেম্বৰ, ২০১৭ চনঃ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ তেতিয়াৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ দীপক মিশ্র, ন্যায়াধীশ অশোক ভূষণ আৰু ন্যায়াধীশ এছ আব্দুল নাজিৰৰ বিচাৰপীঠে নতুনকৈ অযোধ্যা গোচৰৰ শুনানি গ্রহণ প্রক্রিয়া আৰম্ভ কৰে৷\n২৯ অক্টোবৰ, ২০১৮ চনঃ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ সেই সময়ৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ ৰঞ্জন গগৈৰ নেতৃত্বত নতুনকৈ তিনিজনীয়া বিচাৰপীঠ গঠন৷\n৮ জানুৱাৰী, ২০১৯ চনঃ দেশৰ তদানীন্তন মুখ্য ন্যায়াধীশ ৰঞ্জন গগৈৰ নেতৃত্বত এইবাৰ গঠন কৰা হ’ল পাঁচজনীয়া বিচাৰপীঠ৷\n৮ মার্চ, ২০১৯ চনঃ ন্যায়াধীশ এফ এম কলিফুল্লা, আধ্যাত্মিক গুৰু শ্রীশ্রীৰবিশংকৰ আৰু অধিবক্তা শ্রীৰাম পঞ্চুক লৈ মধ্যস্থতাকাৰী পেনেল গঠন কৰি দিয়ে উচ্চতম ন্যায়ালয়ে৷\n২ আগষ্ট, ২০১৯ চনঃ মধ্যস্থতাৰ চেষ্টা ব্যর্থ৷ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ তদানীন্তন মুখ্য ন্যায়াধীশ ৰঞ্জন গগৈৰ ঘোষণা– ৬ আগষ্টৰ পৰা প্রতিদিনে অযোধ্যা গোচৰৰ শুনানি গ্রহণ কৰা হ’ব৷\n১৮ ছেপ্টেম্বৰ, ২০১৯ চনঃ মধ্যস্থতাকাৰী পেনেলক পুনৰ আলোচনা আৰম্ভ কৰাৰ বাবে উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ নির্দেশ৷ আলোচনা এক মাহৰ ভিতৰত সম্পন্ন কৰাৰ সময়সীমা বান্ধি দিয়া হয়৷\n১৬ অক্টোবৰ, ২০১৯ চনঃ একেৰাহে ৩৯ দিন ধৰি শুনানি গ্রহণ কৰা হয়৷ অন্তিম শুনানি গ্রহণৰ সময়তে উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ সেই সময়ৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ ৰঞ্জন গগৈৰ মন্তব্য আছিল এনেধৰণৰ– ‘বহুত হৈ গ’ল, আজিয়েই অযোধ্যা গোচৰৰ শুনানি শেষ কৰিব লাগিব৷’ অন্তিম শুনানিৰ সময়ত উচ্চতম ন্যায়ালয়ত নাটকীয় পৰিৱেশৰো সূত্রপাত ঘটে৷ কুনাল কিশোৰে লিখা এখন গ্রন্থত সন্নিৱিষ্ট ৰাম জনমভূমি চিত্রিত এখন মানচিত্র ৱাকফ ব’ৰ্ডৰ দ্বাৰা নিয়োজিত অধিবক্তা ৰাজীৱ ধাৱনে শুনানি চলি থকাৰ মাজতে ফালি পেলোৱাক কেন্দ্র কৰি উত্তেজনাময় পৰিস্থিতিৰ সূত্রপাত ঘটে৷ এনেধৰণৰ পৰিস্থিতিৰ মাজতে বিয়লি প্রায় ৪ বজাত শুনানিৰ অন্ত পৰে৷ অৱশ্যে সেই দিনা মুখ্য ন্যায়াধীশ ৰঞ্জন গগৈ নেতৃত্বাধীন সাংবিধানিক বিচাৰপীঠে ৰায় সংৰক্ষিত ৰাখিছিল৷\n৮ নৱেম্বৰ, ২০১৯ চনঃ যিকোনো মুর্হূততে উচ্চতম ন্যায়ালয়ে প্রদান কৰিব অযোধ্যা বিবাদৰ ৰায়৷ ইয়াক কেন্দ্র কৰি বিগত দিনকেইটাত ব্যাপক চর্চা, জল্পনা–কল্পনা৷ অযোধ্যাকে ধৰি উত্তৰ প্রদেশত গঢ়ি তোলা হৈছিল কটকটীয়া নিৰাপত্তা বেষ্টনী৷ দেশজুৰি জাৰি কৰা হয় সতর্কতা৷ ইয়াৰ মাজতে নিশাৰ ভাগত ঘোষণা কৰা হয় যে ৯ নৱেম্বৰৰ পুৱা ১০.৩০ বজাত তদানীন্তন মুখ্য ন্যায়াধীশ ৰঞ্জন গগৈ নেতৃত্বাধীন সাংবিধানিক বিচাৰপীঠে অযোধ্যা বিবাদ গোচৰৰ ৰায়দান কৰিব৷ ইয়াৰ পূর্বে বিয়লি উত্তৰ প্রদেশৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ আৰু আৰক্ষী সঞ্চালকপ্রধানৰ সৈতে বৈঠকত মিলিত হৈ নিৰাপত্তা ব্যৱস্থাৰ বুজ লৈছিল উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ তেতিয়াৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ ৰঞ্জন গগৈয়ে৷\n৯ নৱেম্বৰ, ২০১৯ চনঃ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ তদানীন্তন মুখ্য ন্যায়াধীশ ৰঞ্জন গগৈয়ে অযোধ্যা বিতর্ক সন্দর্ভত ১,০৪৫ পৃষ্ঠাজোৰা ঐতিহাসিক ৰায় প্রদান কৰে৷ এই ৰায়ত কেইবাটাও গুৰুত্বপূর্ণ নির্দেশ সন্নিৱিষ্ট হৈছে৷ পাঁচ শতিকাজোৰা বিতর্ক তথা ১৩৫ বছৰীয়া আইনী যুঁজ নিষ্পত্তি কৰি উচ্চতম ন্যায়ালয়ে প্রদান কৰা ৰায়ৰ মূল দিশটো আছিল– যি ২.৭৭ একৰ ভূমিক লৈ বিবাদৰ উদ্ভৱ হৈছিল, সেই আটাইখিনিয়ে দিয়া হৈছে ৰাম মন্দিৰ নির্মাণৰ বাবে৷ ব’ৰ্ড অৱ ট্রাষ্ট গঠন কৰি কেন্দ্রীয় চৰকাৰক ৰাম মন্দিৰ নির্মাণৰ দায়িত্ব অর্পণ কৰে উচ্চতম ন্যায়ালয়ে৷ ইয়াৰ বিপৰীতে অযোধ্যাৰে কোনো ভাল ঠাইত ৫ একৰ বিকল্প ভূমি চুন্নী ৱাকফ ব’ৰ্ডক দিয়াৰ বাবে চৰকাৰক নির্দেশ দিয়া হয়৷ য’ত চুন্নী ৱাকফ ব’র্ডে মছজিদ নির্মাণ কৰিব৷ মন কৰিবলগীয়া যে উক্ত ৰায় প্রদান কৰাৰ লগতে উচ্চতম ন্যায়ালয়ে চিয়া ৱাকফ ব’ড, চুন্নী ৱাকফ ব’ৰ্ড আৰু নির্মোহী আখড়াৰ দাবী খাৰিজ কৰিছিল৷ ৫জনীয়া সাংবিধানিক বিচাৰপীঠে সর্বসন্মতিক্রমে প্রদান কৰা ৰায়ত এই সন্দর্ভত দেশৰ তদানীন্তন মুখ্য ন্যায়াধীশ ৰঞ্জন গগৈৰ ভাষ্য আছিল এনেধৰণৰ– ‘কেৱল বিশ্বাসৰ ভিত্তিত কোনো অধিকাৰ দাবী কৰিব পৰা নাযায়৷ মাটিৰ মালিকানা আইনী ভিত্তিত স্থিৰ কৰা উচিত৷’\n১২ ডিচেম্বৰ, ২০১৯ চনঃ অযোধ্যাৰ ভূমি বিবাদ গোচৰৰ ৰায়ৰ বিপৰীতে দাখিল কৰা একাধিক আবেদন উচ্চতম ন্যায়ালয়ে খাৰিজ কৰে৷\n৫ ফেব্রুৱাৰী, ২০২০ চনঃ ‘শ্রীৰাম জনমভূমি তীর্থক্ষেত্র ন্যাস’ গঠনত কেন্দ্রীয় কেবিনেটৰ অনুমোদন৷ এই ন্যাসে ৰাম মন্দিৰ নির্মাণৰ সকলো দিশ তদাৰক কৰিব৷\n২৪ ফেব্রুৱাৰী, ২০২০ চনঃ অযোধ্যাৰ ছোহাৱাল তহচিলত মছজিদ নির্মাণৰ বাবে উত্তৰ প্রদেশ চৰকাৰে দিয়া ৫ একৰ মাটি গ্রহণ কৰে ‘উত্তৰ প্রদেশ চুন্নী চেণ্ড্রল ৱ’কাফ ব’ড’–এ৷\n৫ আগষ্ট, ২০২০ চনঃ ব্যাপক আয়োজনৰ মাজতে অযোধ্যাত ৰাম মন্দিৰ নির্মাণৰ বাবে ভূমি পূজন সম্পন্ন কৰে প্রধানমন্ত্রী নৰেন্দ্র মোদীয়ে৷\nমন্দিৰলৈ পূজা দিবলৈ যোৱা ভক্তক ধর্মীয় সংখ্যালঘুৰ আক্রমণ\nযুদ্ধজাহাজত নিযুক্তি দিব ২ মহিলা বিষয়াক


আমাজ’ন বৰ্ষাৰণ্যত অগ্নিকাণ্ড, জৰুৰী অৱস্থা ঘোষণা|brazil-reports-record-wildfires-in-amazon-rainforest– News18 Assam\nআমাজ’ন বৰ্ষাৰণ্যত অগ্নিকাণ্ড, জৰুৰী অৱস্থা ঘোষণা\nExplained: এতিয়াৰে পৰা অতি প্ৰয়োজনীয় নথি হিচাপে চিনাক্ত হ’ব পাৰে কোভিদ ভেকছিন পাছপোৰ্ট ! Covid-19 vaccine passport কি?\nCovid-19: পূৰ্বে সংক্ৰমিত হোৱা যুৱক-যুৱতী পুনৰ ক’ৰোণাত আক্ৰান্ত হোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকে! গৱেষণাত প্ৰকাশ ন ন তথ্য।\nঅমিত শ্বাহৰ ‘নিজ দেশত খাবলৈ নাপায় ভাৰতলৈ আহে’ মন্তব্যত ক্ষুদ্ধ বাংলাদেশৰ বিদেশ মন্ত্ৰী\nঅফিচৰ পৰা ছুটি ল’বৰ বাবে এগৰাকী পত্নীকে চাৰিবাৰ বিয়া আৰু ডিভোৰ্চ দিলে স্বামীয়ে!\nUpdated:August 22, 2019, 5:58 PM IST\nদুসপ্তাহ ধৰি জ্বলি আছে সমগ্ৰ বিশ্বক ২০ শতাংশ অক্সিজেন যোগান ধৰা আমাজ’ন বৰ্ষাৰণ্য\nLast Updated: August 22, 2019, 5:58 PM IST\nদুসপ্তাহ ধৰি জ্বলি আছে সমগ্ৰ বিশ্বক ২০ শতাংশ অক্সিজেন যোগান ধৰা আমাজ’ন বৰ্ষাৰণ্য। এতিয়ালৈকে জুই নিৰ্বাপন কৰিব পৰা নাই দক্ষিণ আমেৰিকাৰ ব্ৰাজিলত অৱস্থিত বিশ্বৰ সৰ্ববৃহৎ বৰ্ষাৰণ্যখনত। চলিত বৰ্ষত বহুবাৰ জুই লাগিছিল আমাজ’ন বৰ্ষাৰণ্যত। কিন্তু এইবাৰৰ সংঘটিত হোৱা অগ্নিকাণ্ডই সৰ্বাধিক ক্ষতি কৰিছে বৰ্ষাৰণ্যখনক।অগ্নিকাণ্ডৰ ফলত আমাজ’ন, ৰোণ্ডানিয়া আদি অঞ্চলত এতিয়া ক’লা ধুৱাই আৱৰি ধৰিছে।\nক্ৰমাৎ বৃদ্ধি পোৱা পৰিবেশ প্ৰদূষণো এই অগ্নিকাণ্ডৰ অন্যতম কাৰণ হিচাপে অভিহিত কৰিছে একাংশ বনাঞ্চল কৰ্মীয়ে। বৰ্ষাৰণ্য খনত এনেদৰে অগ্নিকাণ্ড সংঘটিত হোৱাৰ ফলত বহু সংখ্যক জীৱ জন্তুও মৃত্যু মুখত পৰিছে বুলি বিভিন্ন সংবাদ মাধ্যমে প্ৰকাশ কৰিছে।\nFirst published: August 22, 2019, 5:58 PM IST


চেলিব্ৰিটি – অমিতাভ মহন্ত – ফটাঢোল\nDecember 1, 2019 গল্প\t6 Comments\nচেলিব্ৰিটি – অমিতাভ মহন্ত\nকালি৷ হয় কালিয়েই মোৰ পঞ্চাশ হাজাৰ ফলোৱাৰ হৈ গৈছে৷ সেই উপলক্ষ্যে চাৰিওফালৰ পৰা শুভেচ্ছাৰ ধল বৈছে৷ গোটেই ৰাতি সকলোকে ফেচবুকত ৰিপ্লাই দি দি ভাগৰুৱা হৈ পৰিছো৷\nতথাপি! পঞ্চাশ হাজাৰ ফলোৱাৰ৷ এতিয়া আৰু আগৰ দৰে থাকিলে নহ’ব৷ ৰাতিপুৱা শুই উঠিয়েই নতুন চাৰ্ট-পেণ্ট পিন্ধি টাইগাৰ শ্ৰফ টাইপ লুক এটা দি বিছনাত বহি আছো৷ আস্, যদি হাতত এটা গীটাৰ থাকিলেহেতেন৷ ঠিক সেই সময়তে মা মোৰ বেডৰুমলৈ সোমাই আহিল,\n– অই, জাবৰৰ বাল্টিটোৰ জাবৰখিনি বাহিৰত পেলাই আহ এতিয়াই৷\nমানে? জাবৰ? হাৰে ভাই মই এতিয়া চেলেব্ৰিটী মানুহ৷ মই আকৌ এতিয়া কিয় জাবৰ পেলাবলৈ যাম? টেমা চুটি গ’ল৷ মোৰ আকৌ টেমা চুটিলে বৈদ্য ভোক লাগে৷ ডাইনিং টেবুললৈ গ’লোঁ৷ মোৰ ভাগৰখিনি ঢাকি থোৱা আছে৷ শুকান ৰুটী আৰু পটলভাজি৷ হোৱাট্ দ্যা হেল্! মই ফেচবুক চেলেব্৷ পঞ্চাশ হাজাৰ ফলোৱাৰ৷ মই এই খাদ্য খাম? মোক কি বুলি ভাবে বাৰু? প্ৰতি মিনিটত এজনীকৈ সুন্দৰীয়ে মোক ইনবক্স কৰে৷ মই ৰিকুৱেষ্ট এক্চেপ্ট কৰিলে মানুহে স্ক্ৰীণশ্বট দি পোষ্ট দিয়ে৷ ভাইৰেল হৈ যাব বুলি মই কাকো “হাই কি ক্ৰিছা” বুলি মেছেজ দিব নোৱাৰো৷ আৰু মোক দিছে শুকান ৰুটী আৰু পটল ভাজি? আজি চাল্লা পৰঠা আৰু মাটন নহ’লে নাখাৱেই যা৷\nএইফালে হোটেলত গৈ খোৱাৰ বাবে টকাও নাই৷ পকেট খালী৷ আজি একো নাখাৱেই যা৷ অকল লাভ ৰিয়েক্ট খাম আজি বাপ্পেকে৷ হঠাৎ দেখিলোঁ, এখন দুহাজাৰ টকীয়া নোট ডাইনিঙত থৈ দিয়া আছে৷ যা হওঁক, পলমকৈ হ’লেও যে মোৰ মূল্য বুজিছে৷ পঞ্চাশ হাজাৰ ফলোৱাৰ আফটাৰ অল৷ মনটো ভাল লাগি গ’ল৷\n-মাম্মী, ব্লেক কফী প্লীজ্৷ নো চ্যুগাৰ৷\nচেলিব্ৰিটিয়ে মা নকয়, মাম্মী কয়৷ চুগাৰ নকয়, চ্যুগাৰ কয়!\nবহি আছো৷ বহিয়েই আছো৷ পঞ্চল্লিশ মিনিট হৈ গ’ল৷ কফী বাদেই লালচাহ একাপো অহা নাই৷ পাকঘৰলৈ গৈ দেখো মাম্মীয়ে আলুৰ বাকলি গুচাই আছে৷ ছিহঃ! কিমান নীচ মানসিকতাৰ হ’লে এজন চেলেব্ৰিটীৰ মাকে আলুৰ বাকলি গুচোৱাৰ দৰে নীচ কাম কৰিব পাৰে৷\n– মাম্মী!! মোৰ ব্লেক কফী ক’ত?\n– মুখেৰে তোৰ কফীৰ ফেন বাহিৰ কৰিম৷ দিনটো কাম বন নাই, কেৱল সেই মবাইলদাল৷ ইসস্, তাক আকৌ কফী লাগে৷ ৰুটী থৈ দিছো৷ খাই চিধাই লাইটৰ বিল দি আহ৷ বাপেৰে টেবুলত টকা থৈ গৈছে৷\nআপোনালোকৰ বিশ্বাস হৈছে? মোৰ মা, চৰী মাম্মীয়ে মোক এনেকৈ ক’লে৷ হয় মোক! যাৰ ফলোৱাৰ পঞ্চাশ হাজাৰ, যাৰ পোষ্টত চাৰি হাজাৰ ” হা হা” পৰে৷ আৰু থাকিব নোৱাৰি এই ঘৰত৷ কাৰেণ্ট বিলৰ টকা লৈ চিধাই ফুডেক্স পালোঁ৷ কিহৰ আকৌ কাৰেণ্টৰ বিল? কৰবাত দেখিছে শ্বাহৰুখ, বিৰাটে লাইনত থিয় দি কাৰেণ্টৰ বিল দি থকা? দুশ টকাৰ বিৰিয়ানী খালোঁ, টিপচ্ দিলোঁ পাচশ টকা৷ ৱেইটাৰে মুখ মেলি দিছে৷ এপাকত গৈ মেনেজাৰক মাতি লৈ আহিল৷ মেনেজাৰে আথেবেথে নি তেওঁক কেবিনত বহুৱালে৷ তামাম আড্ডা এটা বহিল৷ কোনোবাইটো মোল বুজিলে চেলেব্ৰিটীৰ!\nঅলপ পিছত পুলিছ আহিল, মেনেজাৰৰ মিচিকা মিচিকি হাঁহি৷ Et tu, Brute? আহিয়েই পুলিচৰ উৎপাত৷\n– সমস্যা কি আপোনাৰ? ড্ৰাগ এডিক্ট? পাচশ টকা টিপচ্ ধেমালি নেকি? অই তালুকদাৰ, চাচোন ইয়াৰ মুখখন ভালকৈ৷\n– চাৰ পৰা নাই! ব্ৰাছ কৰা নাই যেন পাইছো৷\nবহুত বুজালোঁ৷ বিশেষ নাজানে৷ লাইক, ৰিয়েক্ট, টেগ, পেইজ এই সকলো বুজোৱাৰ পিছত পকেটত থকা বাকী টকাখিনি পুলিচক দি ওলাই আহিলোঁ৷\nঘৰলৈ আহি দেখো দেউতা বাৰাণ্ডাত বহি আছে৷ হাতত কাৰেণ্টৰ বিলখন৷ অহ, এইখন চাগে নিবলৈ পাহৰিছিলোঁ৷ শীতল কণ্ঠৰে মোক সুধিলে,\n– দুহাজাৰ টকীয়াখন ক’ত৷\nকেই চেকেণ্ডমানৰ নীৰৱতা৷ দেউতাতকৈয়ো বেছি শীতল কণ্ঠত মই আৰম্ভ কৰিলোঁ৷\n– ফেচবুক কি জানে? ফেচবুকত মই কোন জানে? মোৰ ফলোৱাৰ কেইজন জানে? মোৰ ইনবক্সত কিমান ছোৱালীৰ মেছেজ আহে জানে?\nআগতেই আপোনালোকক কৈছো, মই চেলিব্ৰিটী মানুহ! এনেও এচি নথকা ৰূমত শুবলৈ অসুবিধা পাওঁ৷ ভাবিয়েই আছিলোঁ সোনকালেই ঘৰ এৰিম বুলি৷ মোৰ ফলোৱাৰ পঞ্চাশ হাজাৰ৷ মন্দিৰেই ভাল শুবলৈ, বতাহ মাৰি থাকে৷ নতুন অভিজ্ঞতা এটা হ’ব৷ তাকে লৈ আকৌ এটা নতুন পোষ্ট, হাজাৰ হাজাৰ লাইক৷\nভোক? ধুই ফেচবুক চলাই থাকিলে কিহৰ আকৌ ভোক?\n« আপদীয়া পদ্য – চিদানন্দ বৰা\nতামাম চেলিব্ৰিটী চোন 🙂\nঅকলে অকলে হাঁহি আছো, কি তামাম চেলিব্ৰেটি, মন্দিৰত থাকিব 😁😁😁


যি কথা নহয় সঁচা (ৰস ৰচনা) - অসমীয়াৰ সুখ-দুখ\nHome Unlabelled যি কথা নহয় সঁচা (ৰস ৰচনা)\nবনৰজাৰ ৰাজকুমাৰে পিতৃৰ মুখলৈ চাই সুধিলে, বিশ্ব পৰিবেশ দিৱচ টা কি আচ্ছেন বাবা?\nবনৰজাই তাক বুজাবলৈ ধৰিলে, ওটা আমি তোমাকে ভালকৈৰা বলব৷ এইটো আচলতে যেনেকৈ খ্ৰীষ্টধৰ্মী মানুহৰ বাবে গুড ফ্ৰাইডে, তেনেকুৱা আমাৰ "বন ধ্বংসৰ ব্ৰত লোৱা চোৰাংধৰ্মী সকলৰ" এটা ইণ্টাৰনেচনেল হলিডে! এইটো দিৱচত আমাৰ বনৰ মাল বিজনেজ কৰাবোৰে এক দিনৰ বাবে ৰেষ্ট লয়, ফুৰ্তি কৰে, পিকনিক কৰে ৷ আৰু এইটো সুযোগতে বিজনেচ প্ৰমোচন কৰে !\nবিজনেজ প্ৰমোচন কৰে মানে বাবা?\nনা ওটাই! আচলতে সিদিনা সকলোকে কোৱা হয়, সকলোৱে গছপুলি ধ্বংস নকৰিবা, সকলোৱে অন্ততঃ একোটাকৈ গছ পুলি ৰোৱা ৷ তাৰ অৰ্থ হ’ল গছ পুলি সকলোৱে ৰোৱা, আমিতো কাটি বেচিবলৈ আছোৱেই ৷ আগতে আল্লাই যিমান ৰুইছিল ৰুইছিল৷ সেইবোৰটো প্ৰায় আমাৰ বেপাৰী মশায় সকলে কাটি শেষ কৰি পেলালেই৷ সেয়ে আমি শংকৰদেৱৰ দেচত প্ৰতিটো মানুচেই ভগৱানৰ ৰূপ ফৰ্মূলাটো ব্যৱহাৰ কৰিছো ৷ সেয়ে গণ দেৱতাক কৈছো, এতিয়া আপোনালোকে প্ৰতিজনেই গছ পুলি ৰোৱক৷ বাকী খিনি যেনে, আমি ভৱিষ্যতে কাটি বেচিবলৈ, আমাৰ ব্যৱচায়টো বচাই ৰাখিবলৈ, আমাৰ নতুন নতুন বংশবোৰক যুগে যুগে নোদোকা হোৱাকৈ খাব পৰাকৈ ব্যৱস্থা কৰিবলৈ, সুনিশ্চিত কৰিবলৈ...ইত্যাদি৷ এইখিনি কথাকে চামাৰাইজ কৰি "আপোনাৰ ভবিষ্যত প্ৰজন্মৰ বাবে" বুলি টেগলাইন বানাইচি৷ ওটাই ব্যৱহাৰ কৰি ৷ হল’ না ওটা আমাৰেই বিজনেচ প্ৰমোচন!!!!\nআৰু বাবা দেখ, তাৰ খা-খৰছ সবাইতো পাৱা যায়, চৰকাৰৰ মানে ৰাজহুৱা ধনৰ কোষৰ পৰা ৷ ৱৰ্ল্ড বেংক থেকেই আচ্ছসে কিছু কিছু৷ সজাগতা সভা কৰাৰ জন্যি !\nসজাগতা সভা গুলো কি বাবা?\nআৰে ওটা নিৰ্বাচনী চভাৰ মতই পাশাপাশি৷ তাতেও উই সজা সজা কথা গুলো, মানে সজাই সজাই কোৱা কথা বোৰ সভাত মানুহৰ আগত কলেই হ’ল আৰু ৷ সেইটোৱেই সজাগতা চভা আছে৷ এইবোৰ গছপুলি বিতৰণ কৰা একচুৱেলি বিজনেট প্ৰমোচন চভাহে ৷ টাকাটা খালী পাৱাৰ জন্যেই বুলি চজাগতা চভা!\nএই চভাৰ উদ্দেশ্যে বন, কিম্বা গঁড়ৰ ধ্বংসৰ বিৰুদ্ধে লোকক জাগ্ৰুত কৰাটো নহয়৷ সোজা সোজা কথা বলা আৰু গছ পুলি ৰোপনতে শেষ ৷ পাৰিলে লগতে চৰকাৰী বিভাগৰ সফলতাৰ টেপ ৰেকৰ্ডাৰ, ভাৰত নিৰ্মাণৰ বিজ্ঞাপন আদিৰে ৰঙীণ সপোন কিছুমান ফ্ৰী বিলাই দিয়াহে৷ এইটো কৰিব যাওঁতে ভোটৰ কাৰণে চংগঠনটো অলপ ঠিক কৰা যায়৷ আৰু আমাৰ নিজৰ নতুন মানুহ, ক’ত ক’ত বহিছে, আৰু ক’ত ক’ত বহাবৰ স্কোপ আচে তাৰ ফিল্ড ষ্টাডিউ কৰা যায়.... বুঝচেনটো!\nআৰ একটু কথা বাবা, এইযে কালকেৰ আমাৰ কাকতে বিজ্ঞাপন এল, চিন্তা কৰ, খান আৰ বাচান! তাৰ অৰ্থটা কি, তাকো বিশ্ব পৰিবেশ দিৱচে?\nএকদম ৰাইট কথা সুধিচা বেটা, আচলতে তাত যদিও খাদ্য খোৱাৰ আগতে চিন্তা কৰা, তাৰ পাছত খোৱা আৰু পাৰিলে তাক বচোৱা বুলি কোৱা হৈছে ৷ তাৰ আচল অৰ্থতো বেলেগহে৷ আমি ক’লেই কিবা ভাতৰ কাঁহীখন লৈ চিন্তা কৰা অচমীয়া মানুহ ওলাব নেকি? যিমান পাব, সিমান খাব ৷ আৰু এৰেহা ভাত দি কি বিশ্বৰ অনাহাৰী মানুহৰ ভোক মিটাব পৰা যায়! ই একদমেই প্ৰতীকি বিজ্ঞাপন!\nআজিকালি বেছিভাগ মানুহেই যে খাবলৈ পোৱা নাই বুলি কোৱা হৈছে, সেয়া হৈছে আচলতে পইছা৷ সেয়ে বেছিভাগ মানুহৰে আমাৰ নিচিনা চাকৰি কৰা, ব্যৱচায় কৰা, ৰাজনীতি কৰা মানুচ বোৰৰ ওপৰত বৰ চকু, বৰ খঙ৷ সেয়ে কৈছো, খাবলৈ যদি পাইছা, খোৱাৰ আগতে তেন্তে অলপ চিন্তা কৰা, যাতে ধৰা নপৰা ৷ আজি কালি অখিল, আৰটিআই, হিডেন কেমেৰা, চাংবাদিক আদিৰ নজৰ কম নেকি? সেয়ে বোলো ধন খোৱাৰ আগতে ভালকৈ চিন্তা কৰা, সোপাসোপে খাই নাযাবা ৷ খালে খোৱা, সাক্ষী নাৰাখিবা, চিন নাৰাখিবা বাচা!\nবেলেগ বস্তু খালে ভোক গুচে৷ পইচা, ধুৰ এইটো যিমান খোৱা যিমানেই কম! ভোক বাঢ়িবহে ৷ সেয়ে খাওঁতে সাৱধান হবা ৷ খালেই নহব, সাঁচিবও লাগিব ৷ ক’ত থবা, কেনেকৈ থবা, কেনেকৈ উলিয়াবা, কেনেকৈ ক’লা টকা বগা কৰিবা, এইবোৰ বহুত ঝামেলা ৷ সেয়ে বোলো খোৱাৰ আগতে দ’কৈ চিন্তা কৰা ৷ থবলৈ গাঁত খানিলেও দ’কৈ গাঁত খানা৷ আৰ এইচ খানৰ ঘৰৰ দৰে কুকুৰে গোন্ধ পোৱাকৈ নহয়৷ তুলিৰ তলত, বাথৰুমৰ পাচফালে সেইবোৰ ফৰ্মূলা পুৰণা হ’ল৷ চুইছ বেংকৰ ফুৰ্মূলাও ৰাজহুৱা হ’ল৷ সেয়ে এই বিষয়টোত প্ৰফেচনেলিজমৰ প্ৰয়োজন আছে৷ বেলেঞ্চ চীটত লুকুৱাবলৈ যেনেকৈ চিএ, তেনেকৈ টি.টি.এ সকলৰ সহায় ল’ব লাগিব ৷ টি.টি.এ মানে হ’ল টকাৰ টেংকী এক্সপাৰ্ট৷ আমাৰ নিজৰ খাচ মানুচ আছে, তাৰ বাবে, কৈ থলো বাচা!\nএইটো কাম ভালকে কৰিব নোৱাৰিলে অপচয় হয়৷ যেনেকে গুৱাহাটীত বিলত টাকা ওলাল৷ মানুহে সাতুঁৰি সাতুঁৰি টকা পালে, তেনেকুৱা অপচয়৷ সেয়ে ৰোধ কৰা অপচয়, ভালকৈ কৰিবা সঞ্চয় ৷ বুজিলা!\nৰাজকুমাৰে মূৰ দুপিয়ালে৷\nপিছে বাবা, এই পইচা খোৱা বোৱাৰ চিন্তা কৰাৰ লগত পৰিবেশ দিৱসৰ কি সম্বন্ধ?\nবনৰজাই মিচিকিয়াই হাঁহিলে, তুমি চাগৈ আমাৰ মনমন সিং চাৰৰ "পেইচা পেৰ পে নহী ওগতা" বাক্য শাৰীতে লাগি আছে ৷ তেওঁ বুঢ়া মানুহ যি তি কয়, তুমি আমাৰ যুৱ মন্ত্ৰী সকলৰ পৰা আইডিয়া ল’বা. এতিয়া সেই ককাহঁতৰ আইডিয়াবোৰ আউটডেটেড হ’ল ৷ চোৱা পইচা গছত নালাগিলে কি হ’ব? বাঁহ আদি দিয়াৰ পৰাইটো পইচা ওলায়৷\nবাবা, পুলিচে যে বাঁহ দিয়ে ৰাস্তাত বাইকৱালাক, ৰিক্সাৱালাক, সেইটো বাঁহ? আপোনালোকে যে ট্ৰেন্সফাৰ অৰ্ডাৰ এখন উলিয়াই বিষয়াবোৰক এনেয়ে বাঁহ দিয়ে সেইটোনে?\nনহয় অ’ বেটা, আচল বাঁহ, বাঁহ গছৰ পৰা কাগজ বনায়৷ সেই কাগজতেটো টাকা ছপা হয় কি নহয়? সেয়ে বোলো টকাৰ লগত পৰিবেশৰ বঢ়িয়া সম্বন্ধ আছে ৷ যদি টাকা খাওৱা কম হয়, বাঁহ বাচিব, বাঁহ বাচিলে পৰিবেশ বাচিব, হয় কি নহয়? আৰু পৰিবেশ বাচিলে, সেউজী ধৰণী ধুনীয়া... হয় নে নহয়?\nবনৰজাৰ ৰাজকুমাৰে গোটেই কেইটা কথা ফটফটীয়াকৈ বুজি উঠিল, বৰ ফুৰ্তি পালে, সি ৰুমৰ পৰা ওলাই চোতাল পালেগৈ, নিজৰ ঘৰৰ জনচাধাৰণ পেপাৰখনত থকা বিজ্ঞাপনটোকে লৈ চিঞৰি চিঞৰি পঢ়িবলৈ ধৰিলে, চিন্তা কৰা, খোৱা আৰু বচোৱা, চিন্তা কৰা, খোৱা আৰু বচোৱা, চিন্তা কৰা, খোৱা আৰু বচোৱা.... আৰু আপোনমনে গাবলৈ লাগিল... সেউজী ধৰণী ধুনীয়া, সেউজী ধৰণী ধুনীয়া ৷


xukhdukh.com September 01, 2015 LOCAL-GUJAB,\n১. ইন্দ্ৰানী বাইদেউৰ কেইবাজনো অনাৱিস্কৃত পতি বানাক্ৰান্ত হোৱা বুলি জানিব পৰা গৈছে। ৰাষ্ট্ৰীয় সংবাদ সংস্থাৰ প্ৰতিনিধিয়ে বানত ককবকাই থকা ৰাইজৰ দুখ-দুৰ্দশাতকৈ সেই সন্দেহজনক স্বামী কেইজন বানৰ বাবে লাইভ এণ্ড এক্সক্লুচিভ দেখুৱাব নোৱাৰাৰ দুখটোহে ৰাষ্ট্ৰৰ বেছি গভীৰ শোকৰ কথা বুলি মন্তব্য কৰিছে।\n২. ডিব্ৰুগড়ত ক্ষুৰ্দ্ধ বন্যাৰ্তই জলসম্পদৰ অভিযন্তাক চোঁচৰালে বুলি বাতৰি প্ৰকাশ পাইছে। এইদৰে চোঁচৰালে পানী অতিসোনকালে কমিব বুলি কোনো জ্যোতিষীয়ে কোৱাতহে এনে বৈপ্লৱিক পদক্ষেপ বন্যাৰ্তই লোৱা বুলিও গোপন সূত্ৰত প্ৰকাশ।\n৩. বানত উটি যোৱা মানুহৰ সংখ্যাক লৈ গণনাত ব্যস্ত হৈ আছে নহৰুল ইছলাম চাহেব। বানত মৰা মানুহৰ সংখ্যাই স্বাস্থ্য বিভাগৰ অভিলেখ ভংগ কৰিবই নেকি তাত উদ্বিগ্ন হৈ তেওঁ ব্যস্ত হৈ থকাৰ বাবেহে পিয়াঁজ কন্দোৱা স্বত্বেও তেওঁ দৃষ্টি দিবলৈ সময় পোৱা নাই বুলি সদৌ অসম কমিচন দিয়া বেপাৰী সংঘৰ সূত্ৰত প্ৰকাশ পাইছে।\n৪. পদুম পাৰ্টিত যোগদান কৰি মানুহৰ ভিৰ প্ৰযোজনাৰ ক্ষেত্ৰত অভিলেখ গঢ়িলে জালুকগুটি শৰ্মাই। সিদিনা মানুহ গোটোৱা বিল দেখি এতিয়া শৰ্মাদা আৰু বৌৰ দুয়োৰেই ব্লাড প্ৰেছাৰেও সৰু সুৰা লিমকা ৰেকৰ্ড ভংগ কৰা বুলি তেওঁলোকৰ সেৱাৰত ব্যক্তিগত নাৰ্ছে হোৱাটছ-এপত প্ৰকাশ কৰিছে!\n৫. জালুকগুটি শৰ্মাৰ সৈতে যৌতুকত অহা বয়-বস্তুক লৈ গণনা আৰম্ভ হৈছে পটল-বিহাৰী ভৱনত। জানিব পৰা মতে এটা কামৰ চেনেল, কেইটামান নেচেল বিধায়কৰ লগতে প্ৰকৃততে কেইখন জিলা-মহকুমা তথা স্বায়ত্ত শাসিত পৰিষদ এই যৌতুকৰ অংশ হৈছে তাৰ হিচাবত গণ্ডগোল লাগিছে। অহাৰ সময়ত দিয়া হিচাবতকৈ এতিয়া আহি পোৱা মালৰ মাজত ভীষণ বিসংগতিও বেপাৰী পাৰ্টিৰ গণনাকাৰী সকলে প্ৰত্যক্ষ কৰা বুলিও খবৰ আমালৈ আহিয়েই আছে!\n৬. দিল্লীত ৰসাল গগৈ আৰু গুঞ্জন দত্তই বাহৰ পাতি থকা বুলি জানিব পৰা গৈছে। কোনোবাই কোৱা মতে বানাক্ৰান্তৰ দুৰ্দশা সহ্য কৰিব নোৱাৰিহে দুয়ো এনেকৈ মুখ লুকাই আছেগৈ। কোনোৰ মতে ভগা দল মেৰামতিৰ বাবেহে, আন কোনোবাই জনোৱা মতে দিল্লীৰ পৰা বানপানী উপলক্ষে বিশেষ লাড্ডু সৰকাব পাৰে নেকি তাৰহে গুণাগঁথা চলাবলৈ দুয়ো তাত থকাৰ কথাও প্ৰকাশ কৰিছে।\n৭. অসমত মডেলৰ অবৈধ অভিসাৰ তথা প্ৰেম কাহিনীক লৈ এতিয়া তোলপাৰ লগাৰ সময়তে সদৌ অসমত ভাষা-সচেতন পৰিষদেও নতুন দাবীৰ উত্থাপন কৰিছে। মডেল মানেই ‘আদৰ্শ’ নহয়, সেই কথাও অসমীয়া অভিধানবোৰত সৰ্বত্ৰে শুধৰণি কৰি ইয়াৰ পৰিবৰ্তিত সংজ্ঞা লিপিবদ্ধ কৰি নৱ-প্ৰজন্মক বুজাই দিবলৈ আহ্বান জনোৱা বুলিও জানিব পৰা গৈছে।\n৮. এতিয়াৰ পৰা বিবাহ পঞ্জীয়নৰ ক্ষেত্ৰত লিগেচী ডাটাৰ লগতে ডিএনএ পৰীক্ষাৰ দৰকাৰ হব বুলি গোপন খবৰ প্ৰকাশ পাইছে। অতি আধুনিক মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত বিবাহ পঞ্জীয়কে ‘বিশেষ তদন্তকাৰী গোট’ আৰু স্থানীয় চেনেলৰ সাংবাদিকৰ তথ্যৰ ভিত্তিত পঞ্জীয়ন পূৰ্বৰ সকলো বৈধ-অবৈধ সম্পৰ্ক নিশ্চিত কৰিহে নৱ-বিবাহৰ পঞ্জীয়ন কৰিব বুলিও জানিব পৰা গৈছে। পৰিস্থিতিয়ে এই পদক্ষেপ লবলৈ বাধ্য কৰা বুলিও সূত্ৰত প্ৰকাশ।\n৯. অহা শিক্ষক দিৱস উপলক্ষতো এক লাখমান নতুন চাকৰি দিয়াৰ প্ৰতিশ্ৰুতি ঘোষণা কৰিবলৈ ঘোষণামন্ত্ৰী বৰকটকীয়ে টঙালি বান্ধিছে বুলি জানিব পৰা গৈছে। বিসংগতি পূৰ্ণ প্ৰাৰ্থী তালিকাত নামভৰ্তিৰ বাবেও আগতীয়াকৈ দালালৰ হাতত বুকিং কৰাৰ ব্যৱস্থাও অতি সোনকালেই ৰাইজৰ সহায় হোৱাকৈ খুলি দিয়া হব বুলিও বৰকটকী কোম্পানীৰ গোপন সূত্ৰত প্ৰকাশ পাইছে।\n১০. অচিৰেই ৰাজগাদী থিয়েটাৰত মঞ্চস্থ হব অবিজিত ভট্টাচাৰ্যৰ নতুন নাট ‘দল-বদলোৱা নায়ক’! মূল নাটৰ ঠিক আগে আগে এখনি গীতি-নৃত্যনাটিকা ‘বিসম্বাদী নৃত্য’ৰে পৰিবেশন কৰা হব বুলি জানিব পৰা গৈছে। নাটকখনি প্ৰযোজনাত সদৌ অসম কণী ছিণ্ডিকেট, পাণ ছিণ্ডিকেট আৰু শুকান মাছ ছিণ্ডিকেট সংস্থায়ো বৰঙণি যোগাৱা বুলি থিয়েটাৰ কৰ্তৃপক্ষই প্ৰকাশ কৰিছে।\nBy xukhdukh.com on September 01, 2015


গল্পঃ ঘড়ী / সুনীল গঙ্গোপাধ্যায়\nHomeঅনূদিত গল্পগল্পঃ ঘড়ী / সুনীল গঙ্গোপাধ্যায়\ntranslatorsassam May 30, 2020\nমূল : বাংলা\nলেখক : শ্ৰীযুত সুনীল গঙ্গোপাধ্যায়\nমোৰ হাতঘড়ীটো কোনে চুৰ কৰিছে মই নাজানো। ৰাতি ঘৰলৈ ঘূৰি অহা অলপ দেৰি হৈছিল, টোপনিৰ জাল ভগা নাছিল, দুখলপীয়া বাছৰ খিৰিকীৰ কাষত বহিবলৈ পোৱাটো বৰ সৌভাগ্যজনক, তাতে আকৌ ঠাণ্ডা বতাহ, টোপনি নহাকৈ পাৰেনে? আহিবই, ইয়াত আচৰিত হ’বলগীয়া কি আছে? তদুপৰি বাছত ঘড়ী পিন্ধি শোৱাত আপত্তি কৰিবলগীয়া একো নাই।\nটোপনি ভাগিলত দেখিলোঁ গাড়ী পেট্ৰ’ল পাম্পত আহি ৰৈছে, বেয়া লগা নাই, এটা চিগাৰেট জ্বলালোঁ। বাছত বহি চিগাৰেট হুপিবলৈ পোৱাটোও বৰ মজাৰ। সময়টো চাবলৈ লওঁতেই গম পালোঁ ঘড়ীটো কোনোবাই খুলি লৈ গ’ল।\nনামি আহিলোঁ, কেইজনমান কণ্ডাক্টৰ, পেট্ৰোল পাম্পৰ ৱাচ এণ্ড ৱাৰ্ড বিভাগৰ মানুহ কিছুমান আছিল। অলপ চিঞৰ বাখৰ কৰিলোঁ, পৃথিৱীৰ সকলোকে চোৰ বুলি ক’লোঁ। এজনে ক’লে মোৰ হাতত হেনো কোনো ঘড়ীয়েই নাছিল, সেইটো হেনো মোৰ ভুল ধাৰণা। কিন্তু মোৰ নোমাল হাতত ঘড়ী পিন্ধি থকাৰ ফলত এটা দাগ বহি গৈছিল, সেই হাতখন তেওঁলোকৰ মুখৰ আগত দাঙি ধৰিলোঁ।\n" আপোনাৰ ঘড়ীৰ নাম কি?"\n"ঘড়ীৰ আকৌ নাম থাকে নেকি?"\n"নাথাকে? কোন কোম্পানীৰ ঘড়ী?"\nকি আচৰিত! কোনো ঘড়ীৰ কোম্পানীৰ নাম সেই মুহূৰ্তত মোৰ মনত নপৰিল। নাইজেৰিয়াৰ প্ৰেছিডেণ্টৰ নামো মোৰ মনত আছে, কিন্তু ঘড়ীৰ নাম মনত নাই। মূৰ তল কৰি ঘূৰি আহিলোঁ। ঘড়ীটো হেৰুৱাই মই আনন্দিত হৈছিলোঁ ক’বলৈ গ’লে। মই একপ্ৰকাৰৰ সময়ৰ বিড়ম্বনাৰ পৰা মুক্তি পাইছোঁ।\nশৰীৰ, মন পাতল পাতল লাগে, কিন্তু বাটে-ঘাটে বেলেগৰ হাতত ঘড়ী দেখিলে মই বেঁকাকৈ চাওঁ। ইহঁতৰ মাজৰ কোনোবা এজনে মোৰ ঘড়ীটো পিন্ধিছে হয়তো। হয়তো সবেই চোৰ নহয় কিন্তু চুৰিৰ বস্তু ছেকণ্ডহেণ্ড কিনোতেনো কিহৰ আপত্তি? মই মনে মনে কওঁ,\n: পাবি মজা। মোৰ ঘড়ী পিন্ধাৰ ফলত সময়ে তহঁ‌তক চকৰিৰ দৰে ঘুৰাব।\nতাৰ পিছত, এদিন এখন ৰেষ্টুৰেণ্টত এঘন্টামান বহাৰ পিছত বাথৰুমলৈ গ’লোঁ, সোমায়েই দেখিলোঁ তাত এটা ঘড়ী পৰি আছে। কি সাংঘাতিক সেয়া। সেউজীয়া ডায়েল, আখৰকেইটা জিলিকি আছে, ব্যণ্ডটো সোণৰ যেন লাগিল। এটা দুৰ্লভ মূল্যৱান টোপ। ঘড়ীটোৱে যেন সাপৰ দৰে মোৰ পিনে চাই আছে। বুকুখন ধপধপাই আছে মোৰ, বন্ধ বাথৰুমৰ ভিতৰত মোক কোনেও নেদেখে, সাক্ষী নাই। কিন্তু ইমান সৰু কোঠাটোৰ ভিতৰত নিজকেই বহু বিষম যেন দেখিলোঁ, মোৰ খুব ভয় হ’ল। পেচাব নকৰাকৈয়ে দৌৰি পলাই আহিলোঁ।\nমোৰ সংগিনীয়ে সুধিলে,\n" কি হ’ল কি?"\n" বুকু কঁপিছে?"\n" বুকুৰ বিষ?"\nমই ৱেটাৰক বিল আনিবলৈ ক’লোঁ, ট্ৰেখনত সজাই সি লৈ আহিলে সেই হাতঘড়ীটো।\n"চাৰ, এইটো আপোনাৰ নে? বাথৰুমত…"\nসেউজীয়া সাপ এডালৰ নিচিনাকৈ ঘড়ীটোৱে মোলৈ চাই আছে। ইয়াত বহু মানুহে মোক দেখিছে, মই নিজকে নিজে দেখা নাই।\nগহীন হৈ উত্তৰ দিলোঁ,\n" হয়, এইটো মোৰ।" লগে লগে ঘড়ীটো তুলি লৈ ৱেটাৰক বহুত টকা বকছিছ দি ওলাই আহিলোঁ তাৰ পৰা।\nসংগিনীয়ে খঙত সুধিলে,\n" ইয়াৰ অৰ্থ কি, মই জানিব বিচাৰোঁ। যিটো বস্তু তোমাৰ নহয় –\n" হয়, মোৰেই।"\n"তোমাৰ হাতত ঘড়ী নাছিল।"\n" এই ঘড়ীটো মোৰ নহয়! কিন্তু ঘড়ীটোৱে মোৰ কাৰণে দুঃসময় লৈ আহিছে। সেই দুঃসময়ক মই …"\nঘড়ীটো মই গাৰ সমস্ত শক্তিৰে ফুটপাথত থেকেছা মাৰি পেলালোঁ। টুকুৰা টুকুৰ হৈ ছিটিকি পৰি গ’ল। এতিয়াৰ পৰা সময় মোৰ বাবে স্থিৰমুহূৰ্ত!


মে'ৰ মধ্যভাগলৈ ভাৰতত ক'ৰ'না আক্ৰান্তৰ সংখ্যা ১৩ লাখলৈকে বৃদ্ধি পাব পাৰে !\nমে’ৰ মধ্যভাগলৈ ভাৰতত ক’ৰ’না আক্ৰান্তৰ সংখ্যা ১৩ লাখলৈকে বৃদ্ধি পাব পাৰে !\nবৰ্তমানৰ হাৰত যদি ভাৰতত ক’ৰ’না ভাইৰাছত আক্ৰান্ত হোৱা লোকৰ সংখ্যা বাঢ়ি গৈ থাকে তেন্তে অহা মে’ মাহৰ মধ্যভাগলৈ আক্ৰান্তৰ সংখ্যা ১৩ লাখ লৈকে বৃদ্ধি পোৱাৰ আশংকা কৰিছে চিকিৎসা বিজ্ঞানীসকলে।\n‘ভাৰতে বৰ্তমানলৈকে আন দেশৰ তুলনাত আক্ৰান্ত লোকৰ সংখ্যা নিয়ন্ত্ৰণ কৰাত সফল হৈছে যদিও এই ক্ষেত্ৰত এক গুৰুতপূৰ্ণ দিশ এতিয়াও বিশেষভাৱে বাদ পৰি আছে, সেয়া হ’ল আক্ৰান্ত হোৱা লোকৰ সঠিক সংখ্যা।‘ COV-IND-19 Study Group-ৰ এক প্ৰতিবেদনত এই কথা প্ৰকাশ।\nএইটো নিৰ্ভৰ কৰে পৰীক্ষাৰ পৰিমাণ, পৰীক্ষাৰ ফলাফলৰ সঠিকতা আৰু ভাইৰাছবিধৰ সংস্পৰ্শলৈ অহাৰ সম্ভাৱনা থকা কিন্তু লক্ষণ দেখা নিদিয়া লোকৰ ওপৰত কিমান হাৰত আৰু কিমান পৰিসৰত পৰীক্ষা কৰা হৈছে তাৰ ওপৰত, প্ৰতিবেদনত লগতে কোৱা হয়।\nপ্ৰতিবেদনটোত লগতে কয়, ‘ভাৰতত এই পৰ্যন্ত পৰীক্ষা কৰা লোকৰ সংখ্যা তুলনামূলকভাৱে কম।‘\n‘ব্যাপকভাৱে পৰীক্ষা নকৰিলে সমূহীয়া সংক্ৰমণৰ পৰিমাণ নিৰ্ণয় কৰাতো অসম্ভৱ।‘ প্ৰতিবেদনটোত কোৱা হয়।


ন'ষ্টাল'জি হোৱাৰ দিশে আইতাৰ চোতালৰ উমাল শৈশৱৰ স্মৃতি গাঁথা: সাধুকথা\nন’ষ্টাল’জি হোৱাৰ দিশে আইতাৰ চোতালৰ উমাল শৈশৱৰ স্মৃতি গাঁথা: সাধুকথা\nগুৱাহাটী , April 9, 2021 4:39 pm\nবিখ্যাত পদাৰ্থ বিজ্ঞানী Albert Einstein এ”পৰীৰ সাধু আৰু শিশুৰ বুদ্ধিমত্তা” সম্পৰ্কে কৈছিল :–“If you want your children to be intelligent, read them fairy tales, If you want them to be more intelligent, read them more fairy tales “….\nশিক্ষাৰ আদিপাঠ হিচাবে সাধু কোৱা আৰু শুনা, শিশুৰ বাবে বৰ উপকাৰী…. আমাৰ সাতাম পুৰুষীয়া সভ্যতাৰ বাহক এই সাধুকথাবোৰেৰে সদায় জীপাল আমাৰ শৈশৱ। জনা- নজনা , বুজা – নুবুজাৰ সন্ধিক্ষণত মাতৃ আৰু ককা -আইতাৰ মৰমৰ আবেশত সংপৃক্ত হৈ ব্যক্ত হোৱা সাধুকথাই শিশুৰ মনত এখনি কল্পজগতৰ সৃষ্টি কৰে । এক মায়াময় জগতৰ সৈতে একান্তভাবে অনুভৱ কৰায় এই সাধুকথা সমূহে। শিশুৰ কোমল মনত শৈশৱতে শুনা এই সাধু সমূহে এনে এক সাঁচ বহুৱাই যি পৰিপক্ক বয়সতো চকুৰ আগত ভাস্বত হৈ ফুৰে।\nসাধুকথা আমাৰ লোকসাহিত্যৰ এক বিশিষ্ট অঙ্গ। মানৱ সভ্যতাৰ জন্মৰ সমান্তৰালকৈ লোকসাহিত্যৰো জন্ম হয়। মানৱ সভ্যতাৰ ইতিহাস যিমান পুৰণি ,লোকসাহিত্যৰ ইতিহাসো সিমানেই প্ৰাচীন।\nঅন্যান্য সাহিত্যৰ দৰে অন্তৰ্ভুক্ত লোকসাহিত্যও নিজস্ব বৈশিষ্টৰে সমৃদ্ধ। উদাহৰণস্বৰূপে ইয়াৰ মৌখিকতা, ই লোকবিশ্বাসৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠিত,ইয়াত লোক জীৱনৰ মনঃস্বত্ব বিশেষৰূপত প্ৰকাশিত হয়, প্ৰকাশৰীতিৰ সৰলতা আৰু গ্ৰাম্য কথনৰীতি পৰিপূৰ্ণ লোকসাহিত্যৰ উপলব্ধি আৰু আবেদন। সাধাৰণতে বিশ্বজনীন লোক সাহিত্যৰ এই বৈশিষ্ট্য বোৰ সাধুকথাৰ মাজতো স্পষ্ট হৈ আছে বাবেই সাধুকথাও লোক সাহিত্যৰ এক বিশিষ্ট অঙ্গ।\nসাধুকথাৰ আভিধানিক অৰ্থ হ’ল সন্ত কথা , উপাখ্যান। সন্তসকলে কয় — কোনো জ্ঞান বা উপদেশ দিবৰ কাৰণে মনে সজা কথা বা উপকথা, সচাঁ বা মিছা পুৰণি উপাখ্যান ইত্যাদি। অসমীয়া সাধুকথা শব্দটোৱে ইংৰাজী ভাষাৰ Tales, Lexends , Fables, Myth আদিকো সামৰি লয়। ৰসৰাজ লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ ভাষাত সাধুকথা মানে ” সজ কথ‍া সন্ত সাধুৰ উপদেশ বাক্য”। ডঃ মহেশ্বৰ নেওগৰ ভাষাৰে আকৌ “লোককথা বা সাধুকথাৰ কোনো নিদিষ্ট ৰূপ নাথাকে যদিহে গীতৰ ছন্দত বদ্ধ নহয়। ভাল একোটা কাহিনীৰে একোটা সজ নীতি শিক্ষা কথাক অসমীয়াত সাধুকথা বোলে”।\nসন্ধিয়া সময়ত জোনাকী চোতালত অসহনীয় গৰমৰ পৰা ৰক্ষা পাবলৈ ঢাৰি- পাটিত বহি ককা – আইতাৰ মুখত শুনা কল্পজগতৰ কাহিনীবোৰকেই সাধু বা সাধুকথা শব্দটোৱে সামৰি লয়। লোকমনে লোকসমাজৰ মনোৰঞ্জন আৰু নীতিশিক্ষাৰ বাবে স্বতঃস্ফুৰ্তভাবে প্ৰকাশ কৰা কল্প বা বাস্তৱ জগতৰ মনেসজা অলৌকিক কাহিনীয়েই সাধুকথা।\nসাধুকথাৰ উৎপত্তিস্থল আদিম সমাজ । হাবি-জঙ্গলত মানুহে চিকাৰ কৰি ঘূৰি ফুৰোঁতে ঘটা বিভিন্ন ঘটনা , বিপদ- বিঘিনী অতিক্ৰম কৰাৰ অভিজ্ঞতা আৰু কেতিয়াবা আমোদ-প্ৰমোদৰ কাহিনীক নানা অঙ্গীভঙ্গীৰে এটা দলৰ আগত দেখুৱাই দিয়াৰ সময়ৰ পৰাই সাধুকথাৰ জন্ম বুলি ভাবি ল’ব পাৰি।\nঅসমীয়া সাধুকথাৰ উৎপত্তি সাধাৰণতে সাউদৰ পৰা হোৱা বুলি কোৱা হয়।অৰ্থাৎ সাধুকথা সাউদৰ মুখৰ পৰা শুনা কথা। প্ৰাচীন কালত এখন দেশৰ পৰা আন এখন দেশলৈ গৈ ব্যৱসায় বাণিজ্য কৰা সাউদ সকলে বিভিন্ন অভিজ্ঞতা, ঠাইৰ বৰ্ণনা আদি কথা সমূহ খুব ৰসাল ভাবে কাহিনীৰ নিচিনাকৈ বৰ্ণনা কৰিছিল। অসমত পুৰণি কালত সাউদক সাধু বুলিহে কোৱা হৈছিল।১৫শ শতিকাৰ ‘মনসা কাব্য’ লৈ লক্ষ্য কৰিলে দেখা যায় যে তাত বণিক সাউদ ‘ছান্দো’ ক সাধু বুলিহে আক্ষায়িত কৰিছে।\nমানুহৰ অস্তিত্বক আকাৰ দিয়াৰ এক মাধ্যম হৈছে সাধুকথা। সাধু কোৱাৰ প্ৰক্ৰিয়াই আমাক মানৱীয়তাৰ সৈতে যুক্ত কৰে।ই আমাক অতীতৰ সৈতে সংযোগ কৰি ভৱিষ্যতত তাৰ প্ৰতিফলন ঘটায়। মানুহে সাধুকথা সমূহক আমাৰ অস্তিত্বক গঢ় দিয়াৰ মাধ্যম হিচাপেই বিচাৰ কৰি আহিছে। মানুহৰ ওচৰত এক অদ্বিতীয় দৃষ্টিকোণ আছে যি আমাৰ কাহিনী সমূহক ৰীলৰ দৰে গাঁথিবলৈ শিকায় ।কাহিনীকাৰে এই কথা তেতিয়াই বুজি পাইছিল যে এটি কাহিনীৰ আৰম্ভনি ,মধ্য আৰু অন্ত অনুসৰিহে মানুহে শুনিবলৈ ভাল পায়।\nসাধুকথা নিভাঁজ মনৰ মুকলি প্ৰকাশ।\nমুঠৰ ওপৰত সাধুকথা সমূহে আমাৰ শৈশৱটোক সুন্দৰ আৰু আলোকিত কৰি তোলে আৰু এই সাধু শুনাৰ প্ৰবণতাই শিশু সকলক সাধু পঢ়াৰ প্ৰতিও আসক্ত কৰে। কিতাপ পঢ়াৰ প্ৰৱণতা ইয়াৰ পৰাই এটি শিশুৰ মাজত গঢ় লৈ উঠে। কল্পনা প্ৰৱণ শিশুৰ বাবে ৰজা-ৰাণী, ৰাজকুমাৰ- ৰাজকুমাৰী , পৰী, বাঘ,শিয়াল, বান্দৰ ,চিলনী ,যখিনী, ভুতুনী আদিৰ সাধু সমূহ একো একোখন ছবিৰ দৰে ভাঁহি উঠে। এক মায়াময় জগতৰ সৈতে শিশুটিক একান্তভাৱে অনুভৱ কৰািই মাক অথবা ঘৰৰ জেষ্ঠজনৰ মুখেৰে নিৰ্গত এই সাধুকথাবোৰে।\nশিশুৰ কোমল মনটোত সেই কম বয়সতে শুনা সাধুবোৰে এনে এক সাঁচ বহায় যি পৰিপক্ক বয়সতো চকুৰ আগত ভাস্বত হৈ ফুৰে। শিশুৰ জিজ্ঞাসু মনটোৱে সদায় কল্পনাৰ জগতত উৰিব বিচাৰে । বিচাৰে এখন বিশাল নীলা আকাশ । আকলুৱা মনটোত সপোনে বাহ সাজে আৰু সপোনৰ বোকোচাত উঠি সিহঁত উৰি যায় কল্পনাৰ সোনোৱালী দিগন্ত বিচাৰি। শিশুৰ সৰল মনটোক সাধুকথা সমূহে সহজতে আকৰ্ষিত কৰে, এক শিহৰণৰ সৃষ্টি কৰে।ইয়াৰ অন্যতম লক্ষ্যই হৈছে শিশুসকলক এখন কাল্পনিক পৃথিৱীৰ সৈতে পৰিচয় কৰোৱা। বাস্তৱ- অবাস্তৱ আদি শব্দবোৰ শিশু মনে বিচাৰি নাপায়।শিশুৰ মনৰ সৰলতা , কৌতুহল আৰু জিজ্ঞাসা স্বাভাৱিকভাবে নিজৰ মনত ধাৰণ কৰি শিশুৰ ভাষাত তাক ৰচনা কৰিব পৰাটোতেই সাধুকথাৰ সাৰ্থকতা।\nমনোবিজ্ঞানীসকলৰ দৃষ্টিৰেও সাধুকথা সমূহে শিশুৰ মনস্তাত্বিক বিশ্লেষণত অৰিহনা যোগায়। ই শিশুৰ চিন্তাৰ পৰিসৰতা বৃদ্ধি কৰাৰ লগতে ইয়াৰ ঘটনা ,সংঘাত আদিৰ সহায়ত শিশুৱে নিজা অভ্যন্তৰীণ সংঘাত সমূহ বুজিবলৈ চেষ্টা কৰে আৰু ইয়াক দূৰ কৰিবৰ বাবে বুদ্ধি কৌশল আদিৰ প্ৰয়োগ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। আন্না ফ্ৰয়ডে উল্লেখ কৰিছিল যে “কণ কণ শিশুসকলৰ অহমিকাৰ ভাব বাহ্যিক পৃথিৱীখনক বিৰোধ বা প্ৰত্যাহ্বান জনাব পৰাকৈ শক্তিশালী নহয়, সেয়ে সিহঁতে অলৌকিক কল্পনাৰ সহায়ত বাহ্যিক পৃথিৱীৰ লগত মোকাবিলা কৰিবলৈ সক্ষম হয় আৰু এই ক্ষেত্ৰত অৰিহনা যোগায় এই সাধুকথা -ৰূপকথা বোৰে। সাধুসমূহৰ সফল আৰু সুখকৰ পৰিসমাপ্তিয়ে শিশুক সমস্যাৰ সৈতে যুঁজাৰ কৌশল প্ৰদান কৰে।\nসাধুকথাৰ কাল্পনিক চৰিত্ৰ সমূহে শিশুমনৰ বিকাশ ঘটোৱাৰ লগতে চিন্তাৰ পৰিসৰো বঢ়ায়। এই সাধু সমূহত একো একোটা নৈতিক শিক্ষা সোমাই থাকে আৰু এই শিক্ষা মানুহৰ জীৱনৰ পাথেয়। পৰোক্ষভাবে ইয়াত নৈতিক জীৱনৰ আদৰ্শ আৰু শিক্ষাদান জড়িত হৈ থাকে।\nকোনো অখ্যাত চহা সাহিত্যিকৰ কল্পনা প্ৰৱণ মনৰ সাৰ্থক প্ৰতিচ্ছবি এই সাধুকথা বোৰ জনজীৱনৰ প্ৰতিচ্ছবি, নিভাঁজ মনৰ মুকলি প্ৰকাশ। লোকমনৰ প্ৰতিচ্ছবি। মানুহৰ বিশ্বাস আৰু অনুভূতিৰ মধুৰ সমন্বয় সাধুকথাত পৰিস্ফুত হয়।\nমানৱ জীৱনৰ আটাইতকৈ মধুৰ সময়খিনিয়েই হৈছে শিশুকাল। জীৱনৰ প্ৰিয় সময়।এই সময়ছোৱাই হৈছে কৈশোৰৰ দুৱাৰডলি। সাম্প্ৰতিক যান্ত্ৰিক যুগৰ হেচাঁত শিশুকালৰ ৰসাল জীৱন ম্লান পৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে। সময় আৰু চৌপাশৰ পৰিবেশে বৰ্তমানৰ শিশুসকলৰ ৰুচি- অভিৰুচি , অৱসৰ -বিনোদন আদি সকলো দিশতে পৰিবৰ্তন আনিছে । আমি ভালকৈ লক্ষ্য কৰিলে দেখিম যে বিংশ শতিকাৰ আশী-নব্বৈ দশকৰ এটি শিশুৰ আৰু বৰ্তমান এটি শিশুৰ শিশুকালৰ মাজত বৃহৎ তফাৎ। ইয়াৰ মূল কাৰণো সকলোৰে জ্ঞাত।\nজোনাকে দলিছা পৰা চোতালত বহি আকাশৰ জিলিকা তৰা চাই আইতাৰ মুখেৰে সাধু শুনাৰ কথাবোৰ লাহে লাহে অতীত হৈছে। জোনাকী চোতালত আজি আৰু ৰৈ নাথাকে হেঁপাহেৰে কোনো আইতাৰ হাঁচতিত বান্ধি ৰখা সাধুকথাৰ পৰীজনীৰ লগত আকাশলৈ উৰিবলৈ, জোনাকী পৰুৱা পিছে পিছে ঘূৰি নেজাল তৰা বিচাৰিবলৈ কাৰো আহৰি নাই,নিচুকণি গীতৰ শিয়ালীৰ ভয়ত কোনেও ফুটগধূলিতেই ঘুমতি নাযায়।সময়ৰ লগে লগে সকলো সলনি হ’ল। আগৰ সাধুকথা কোৱা আইতা গৰাকীও এতিয়া পাবলৈ নাই ,নাইবা নাতিৰো আহৰি নাই সাধু শুনিবলৈ। ঢাৰি পাতি বহিবলৈ চোতালখনো চোন ঠেক হৈ আহিল। নাৰিকল গছৰ পাতৰ ফাঁকেৰে জোনবাই চাবলৈ নাৰিকল গছো কমি আহিল।\nপ্ৰতিযোগিতামূলক আচৰণ ,যান্ত্ৰিক আচৰণ,প্ৰযুক্তি বিদ্যাৰ মাত্ৰাধিক পয়োভৰে শিশুৰ চিন্তাধাৰাক এটা আবেষ্টনিৰ মাজত বান্ধি পেলাইছে,বৈদ্যুতিক মাধ্যমে শিশুসকলক যিমানে আধুনিক হবলৈ শিকাইছে সিমানেই অন্তৰ্মূখী কৰিছে। শিশুৰ মনৰ সহজ সৰল চিন্তাধাৰাই জটিল ৰূপ লবলৈ লৈছে । বহিঃ জগতৰ সৈত্যে নিজক বিচ্ছেদ কৰি এটি শিশুৱে বন্ধ কোঠাৰ ভিতৰত যন্ত্ৰৰ সৈতে সময় অতিবাহিত কৰি ভাল পোৱা হ’ল। যুগৰ পৰিবৰ্তনেই পিছে ইয়াৰ এটা মূল কাৰক।\nব্যস্তসময় আৰু যান্ত্ৰিকতাৰ কৰাল গ্ৰাসত ক্ৰমাগতভাবে হ্ৰাসমান হৈ পৰা এই সাধুকোৱা বা শুনা কলাবিধৰ পুনৰোদ্ধাৰৰ লগতে মূলৰ পৰিবৰ্ত্তন নোহোৱাকৈয়ে কিছু আধুনিকতাৰ পৰশ দি ,কিছু অন্য পন্থাৰে বৰ্তমানৰ শিশুসকলৰ মনোগ্ৰাহী হোৱাকৈ, তেওঁলোকক আকৃষ্ট কৰিব পৰাকৈ পৰিবেশন কৰিব পাৰিলে নিশ্চয় সফল হ’ব পাৰিম।কিয়নো টেলিভিচনৰ অতিবাস্তৱ চৰিত্ৰৰ সমাহাৰ কাৰ্টুন সমূহতকৈ এটি শিশুৱে সপোনৰ পাখিলগা ঘোঁৰাত উঠি কল্পলোকত বিচৰণ কৰিবলৈ নিশ্চয়কৈ বেছি ভাল পাব এই সাধুকথাসমূহৰ যোগেদি।\nএই পৌৰাণিক কাহিনী সমূহে শিশুৰ সৰল মনটোক অধিক প্ৰভাব পেলাৱাৰ লগতে পূৰ্বৰ দৰেই আকৰ্ষণ কৰিব। কিয়নো সময়ৰ দ্ৰুত পৰিবৰ্তনৰ ধাম- খুমীয়াত আমি সকলো পাহৰি গ’লেও শৈশৱৰ সেই সাধুকথা- ৰূপকথাবোৰ পাহৰি যাব নোৱাৰো।


বিজেপিৰ মন্ত্ৰী বিধায়ক মুম্বাইত, প্ৰথমদিনা কি পাঠ পঢ়িলে অসমৰ মন্ত্ৰী,বিধায়ক,সাংসদে? bjp-mla-minister-day-one-trainning-camp-in-mumbai-tvraju– News18 assam\nবিজেপিৰ মন্ত্ৰী বিধায়ক মুম্বাইত, প্ৰথমদিনা কি পাঠ পঢ়িলে অসমৰ মন্ত্ৰী,বিধায়ক,সাংসদে?\nশনিবাৰ আৰু ৰবিবাৰে কি হ'ব সবিশেষ ?\nতিনিদিনৰ প্ৰশিক্ষণ শিবিৰত ভাগ ল'বৰ বাবে অসমৰ সকলো মন্ত্ৰী বিধায়ক বৃহস্পতিবাৰে ৰাওনা হৈছিল মুম্বাইলৈ ৷ মুম্বাইৰ ৰামভাও মহাল্গী প্ৰবোধিনীত শুকুৰবাৰে পুৱা ৯.৩০বজাত বিজেপিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সভাপতি জয়প্ৰকাশ নাড্ডা আৰু মুখ্যমন্ত্ৰী ড৹ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই উদ্ঘাটন কৰিলে প্ৰথমটো দিনৰ প্ৰশিক্ষণ সত্ৰ ৷\nমহাৰাষ্ট্ৰ বিজেপিৰ অন্যতম সাধাৰণ সম্পাদক তথা বিজেপি বিধায়ক অতুল ভাটখলকাৰে প্ৰথম দিনটোত জনসংঘৰ পৰা বিজেপিৰ ইতিহাস আৰু বিকাশক লৈ মাৰ্গ দৰ্শন কৰোৱাৰ বিপৰীতে অসম বিজেপিৰ ইতিহাস আৰু বিকাশক লৈ মাৰ্গ দৰ্শন কৰে মঙলদৈৰ সাংসদ তথা বিজেপিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সাধাৰণ সম্পাদক দিলীপ শইকীয়াই ৷\nবিজেপিৰ সিদ্ধান্তৰ অধিষ্ঠানক লৈ বিজেপিৰ যুটীয়া ৰাষ্ট্ৰীয় সাংগঠনিক সাধাৰণ সম্পাদক বি সতীশে আৰু বিজেপিৰ বিচাৰধাৰা পৰিয়াল সম্পৰ্কে মাৰ্গ দৰ্শন কৰে উত্তৰ পূবৰ সাংগঠনিক সাধাৰণ সম্পাদক অজয় জামোৱালে ৷\nবিয়লি ৪বজাৰ পৰা ৫.৩০বজালৈ মহাৰাষ্ট্ৰৰ প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী দেৱেন্দ্ৰ ফডণৱীছে সংসদীয় সাধনৰ প্ৰভাৱী প্ৰয়োগৰ ওপৰত মাৰ্গ দৰ্শন কৰাই প্ৰশিক্ষণত উপস্থিত সকলক ৷ অসমৰ প্ৰভাৰী তথা বিজেপিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উপ-সভাপতি বৈজয়ন্ত জয় পাণ্ডাৰ মাৰ্গ দৰ্শনেৰে সমাপ্ত হোৱাৰ বিপৰীতে অসমৰ পৰা যোৱা মন্ত্ৰী বিধায়কে শনিবাৰে পুৱা যোগ, প্ৰণায়াম কৰি ৯.৩০বজাৰ পৰা ভাগ ল'ব প্ৰশিক্ষণ পৰ্বত ৷\nডা৹ বিনয় সহস্ৰবুদ্ধেৰ 'টীমৰ বিকাশ আৰু সংবাদ কৌশল' শীৰ্ষক ভাষণেৰে আৰম্ভ হ'ব দ্বিতীয় দিনৰ প্ৰশিক্ষণ পৰ্ব ৷ ইয়াৰ পিছতে দলীয় বিধায়কৰ ভূমিকা,কৰ্তব্য,কাৰ্যালয় আৰু জন-সম্পৰ্কৰ ওপৰত হ'ব মাৰ্গ দৰ্শন ৷ শনিবাৰৰ দিনটোৰ ২.৩০বজাত বিজেপিৰ যুটীয়া ৰাষ্ট্ৰীয় সাংগঠনিক সাধাৰণ সম্পাদক শিৱ প্ৰকাশ আৰু অসম বিজেপিৰ সাংগঠনিক সাধাৰণ সম্পাদক ফণীন্দ্ৰ নাথ শৰ্মাই বিজেপিৰ কাৰ্যপদ্ধতি,দিনচৰ্যা আৰু আহি থকা দিনৰ ৰূপৰেখাৰ ওপৰত ৰাখিব ভাষণ ৷\nশনিবাৰে বিয়লি ৪.৩০বজাত অসমৰ সকলো বিধায়ক,সাংসদ,মন্ত্ৰীৰ সন্মুখত ভাষণ ৰাখি ৬বজাত ভাষণ সামৰাৰ কথা আছিল যদিও হয়তো দেওবাৰেহে মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে ৰাখিব ভাষণ ৷ শনিবাৰে উপস্থিত থকাৰ সম্ভাৱনা ক্ষীণ মুখ্যমন্ত্ৰী শৰ্মা ৷ দ্বিতীয় দিনৰ প্ৰশিক্ষণ পৰ্বৰ সামৰণিৰ আগে আগে 'ষ্ট্ৰেছ মেনেজমেণ্ট'ৰ ওপৰত ভাষণ ৰাখিব মনোবিজ্ঞানী ডা৹ হৰীশ চেট্টিয়ে ৷\nশেষৰ দিনটোত প্ৰশিক্ষাৰ্থী মন্ত্ৰী বিধায়ক সাংসদকক বিজেপি যুৱ মৰ্চাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সভাপতি তেজস্বী সূৰ্যই যুৱ চামৰ সৈতে সম্পৰ্ক, সামাজিক মাধ্যমৰ প্ৰত্যাহ্বান আৰু ইয়াৰ সমাধান বিষয়টোৰ ওপৰত ৰাখিব ভাষণ ৷ দেওবাৰে কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ আঁচনি সমূহ আৰু অসমৰ লাভালাভৰ ওপৰত ৰাখিব ভাষণ ৷ বিজেপিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সাংগঠনিক সাধাৰণ সম্পাদক বি এল সন্তোষ,মুখ্যমন্ত্ৰী ড৹ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা আৰু বিজেপিৰ ৰাজ্যিক সভাপতি ভৱেশ কলিতাই সকলো বিধায়ক মন্ত্ৰীৰ খোকোজা আঁতৰাবলৈ প্ৰশ্নোত্তৰ শিঁতানত ভাগ লৈ সমাপন কৰিব তিনিদিনীয়া প্ৰশিক্ষণৰ ৷\nFirst published: November 12, 2021, 21:57 IST\nbjpBJP MLA Trainning ProgrammeCM Himanta Biswa sarma


সাংখ্য দৰ্শন - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n(সাংখ্যৰ পৰা পুনঃনিৰ্দেশিত)\nসাংখ্য দৰ্শন হিন্দু দৰ্শনৰ ৬ আস্তিক ধাৰাৰ অন্যতম। ই যোগ ধাৰাৰ নিকটৱৰ্তী আৰু আন আন হিন্দু দাৰ্শনিক ধাৰাতো প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিছে। সাংখ্য দৰ্শনত জ্ঞানতত্ত্বগতভাৱে ৬ প্ৰমাণক মান্যতা প্ৰদান কৰা হয়। এই ৬ প্ৰমাণ অবিহনে কোনো বাক্যকে সত্য গণ্য কৰা নহয়। এই ৬ প্ৰমাণৰ অন্যতম প্ৰত্যক্ষ, অনুমান আৰু শব্দ। এই দৰ্শন কেতিয়াবা যুক্তিবাদী দৰ্শনো আখ্যা দিয়া হয় যিহেতু যুক্তি-তৰ্ক এই দাৰ্শনিক ধাৰাত অতিকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ।\n1 পুৰুষ আৰু প্ৰকৃতি\n2 ঈশ্বৰৰ অস্তিত্ব\nপুৰুষ আৰু প্ৰকৃতি[সম্পাদনা কৰক]\nসাংখ্য দৰ্শন দ্বৈতবাদী। এই দৰ্শনত ব্ৰহ্মাণ্ড দুই পৃথক বাস্তৱতাৰে গঠিত, পুৰুষ (চেতনা) আৰু প্ৰকৃতি। জীৱ সেই অৱস্থা য'ত পুৰুষ কোনো ৰূপত প্ৰকৃতিৰে বান্ধ খাই থাকে। এই মিশ্ৰণেই বুদ্ধি আৰু অহংকাৰক জন্ম দিয়ে। ব্ৰহ্মাণ্ড পুৰুষ আৰু প্ৰকৃতিৰ ভিন ভিন ধৰণৰ সংলগ্নকৰণৰ গোট। ভাৰসাম্য নথকা অৱস্থাত কোনো এক তত্ত্ব আনতকৈ অধিক প্ৰভাৱশালী হয়, যিয়ে বান্ধোনৰ সৃষ্টি কৰে,বিশেষকৈ মনৰ। এই বান্ধোনৰ অন্তই কৈৱল্য।\nঈশ্বৰৰ অস্তিত্ব[সম্পাদনা কৰক]\nঈশ্বৰৰ অস্তিত্বক সাংখ্য দৰ্শনত প্ৰত্যক্ষ বা পৰোক্ষ ৰূপত দাবী কৰা নহয়, সাংখ্য দাৰ্শনিকসকলে তেনে কৰাৰ প্ৰয়োজনীয়তা বোধ নকৰে। সাংখ্য দৰ্শনত ঈশ্বৰৰ অন্তিম কাৰণক মান্যতা প্ৰদান কৰা নহয়। যদিও সাংখ্য দৰ্শনত বেদক প্ৰমাণৰ বাবে গ্ৰহণ কৰা হয়, পল ডিউচেনৰ মতে এই দৰ্শনত ঈশ্বৰৰ অস্তিত্বত বিশ্বাস কৰা নহয়। গৱেষকসকলৰ মতে, সাংখ্য আৰু যোগ দৰ্শনৰ এক মূল পাৰ্থক্য ই যে, যোগত এক "ব্যক্তিগত, পিচে নিষ্ক্ৰিয়, আৰাধ্য" বা "ব্যক্তিগত ঈশ্বৰ"ক মান্যতা প্ৰদান কৰা হয়। পিচে, ৰাধানাথ ফুকনে নিজৰ 'চাংখ্যা কাৰিকা অৱ ঈশ্বৰকৃষ্ণা'ৰ অনুবাদত তৰ্ক আগবঢ়াইছে যে যিয়ে অপ্ৰকটক অচেতন গণ্য কৰে, তেখেতসকলে সাংখ্য দৰ্শনক ঈশ্বৰত অবিশ্বাসী বুলি ভুলকৈ ভাবে। সাংখ্য দৰ্শন, ফুকনৰ মতে যোগৰ দৰেই ঈশ্বৰত বিশ্বাসী।\nসাংখ্য দৰ্শন নিজৰ 'গুণ'ৰ ধাৰণাৰ বাবে জনাজাত। এই দৰ্শনত গুণ তিনি প্ৰকাৰৰ, সত্ত্ব- ভাল, প্ৰেম, ঊজ্বলতা আৰু ধনাত্মক্ ৰজস- কাৰ্য, বিশৃংখলতা, ৰাগ আৰু আৱেগ; তমস- আন্ধাৰ, অজ্ঞানতা, ধ্বংস, আলস্য আৰু ঋণাত্মক। এই তিনি গুণেই কোনো বস্তুৰ চৰিত্ৰ আৰু জীৱনত অগ্ৰগতি নিৰ্ণয় কৰে। এই ধাৰণাক ভাৰতীয় দৰ্শনৰ বিভিন্ন ধাৰাত আলোচনা কৰা হৈছে, বিকশিত কৰা হৈছে আৰু সলোৱা হৈছে। সাংখ্য দাৰ্শনিক লেখসমূহে হিন্দু নীতিশাস্ত্ৰৰ কেইবাটাও সূত্ৰৰ বিকাশত প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিছে।\n↑ Knut Jacobsen, Theory and Practice of Yoga, Motilal Banarsidass,\n↑ "Samkhya", Webster’s College Dictionary (2010), Random House, আই.এচ.বি.এন. 978-0375407413, Quote: "Samkhya isasystem of Hindu philosophy stressing the reality and duality of spirit and matter."\n↑ 4.0 4.1 Roy Perrett, Indian Ethics: Classical traditions and contemporary challenges, Volume 1 (Editor: P Bilimoria et al), Ashgate, আই.এচ.বি.এন. 978-0754633013, pages 149-158\n↑ Larson 1998, পৃষ্ঠা 9\nEliott Deutsche (2000), in Philosophy of Religion : Indian Philosophy Vol4(Editor: Roy Perrett), Routledge, আই.এচ.বি.এন. 978-0815336112, pages 245-248;\nJohn A. Grimes, A Concise Dictionary of Indian Philosophy: Sanskrit Terms Defined in English, State University of New York Press, আই.এচ.বি.এন. 978-0791430675, page 238\n↑ John A. Grimes, A Concise Dictionary of Indian Philosophy: Sanskrit Terms Defined in English, State University of New York Press, আই.এচ.বি.এন. 978-0791430675, page 238\n↑ Mike Burley (2012), Classical Samkhya and Yoga - An Indian Metaphysics of Experience, Routledge, আই.এচ.বি.এন. 978-0415648875, pages 43-46\n↑ David Kalupahana (1995), Ethics in Early Buddhism, University of Hawaii Press, আই.এচ.বি.এন. 978-0824817022, page 8, Quote: The rational argument is identified with the method of Samkhya,arationalist school, upholding the view that "nothing comes out of nothing" or that "being cannot be non-being".\n↑ Michaels 2004, পৃষ্ঠা 264\n↑ Sen Gupta 1986, পৃষ্ঠা 6\n↑ Radhakrishnan & Moore 1957, পৃষ্ঠা 89\n↑ 13.0 13.1 Samkhya - Hinduism Encyclopædia Britannica (2014)\n↑ Gerald James Larson (2011), Classical Sāṃkhya: An Interpretation of Its History and Meaning, Motilal Banarsidass, আই.এচ.বি.এন. 978-8120805033, pages 36-47\n↑ Dasgupta 1922.\n↑ Mike Burley (2012), Classical Samkhya and Yoga - An Indian Metaphysics of Experience, Routledge, আই.এচ.বি.এন. 978-0415648875, page 39\n↑ 17.0 17.1 Lloyd Pflueger, Person Purity and Power in Yogasutra, in Theory and Practice of Yoga (Editor: Knut Jacobsen), Motilal Banarsidass, আই.এচ.বি.এন. 978-8120832329, pages 38-39\n↑ Mike Burley (2012), Classical Samkhya and Yoga - An Indian Metaphysics of Experience, Routledge, আই.এচ.বি.এন. 978-0415648875, page 39, 41\n↑ Kovoor T. Behanan (2002), Yoga: Its Scientific Basis, Dover, আই.এচ.বি.এন. 978-0486417929, pages 56-58\n↑ Gerald James Larson (2011), Classical Sāṃkhya: An Interpretation of Its History and Meaning, Motilal Banarsidass, আই.এচ.বি.এন. 978-8120805033, pages 154-206\n↑ James G. Lochtefeld, Guna, in The Illustrated Encyclopedia of Hinduism: A-M, Vol. 1, Rosen Publishing, আই.এচ.বি.এন. 9780823931798, page 265\n↑ T Bernard (1999), Hindu Philosophy, Motilal Banarsidass, আই.এচ.বি.এন. 978-81-208-1373-1, pages 74–76\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=সাংখ্য_দৰ্শন&oldid=193681"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ০৩ এপ্ৰিল, ২০১৯ তাৰিখে ১২:৪৯ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


Mar5| AsmULB | STEP | তাৰ পাছত তেওঁলোক সাগৰৰ সিটো পাৰে থকা, গেৰাচেনীয়া সকলৰ অঞ্চল পালে।\n▼5:1 মথি ৮:২৮-৩৪ ; লূক ৮২৬-৩৯৷\nতেওঁলোক সাগৰৰ সিটো পাৰে থকা, গেৰাচেনীয়া সকলৰ অঞ্চল পালে। 2যীচুৱে নাৱৰ পৰা নমাৰ সময়তে অশুচি আত্মাই ধৰা এজন মানুহে তেওঁক লগ ধৰিব আহিল৷ সি মৈদামৰ পৰা ওলাই আহিছিল৷\n3সেই মানুহ জনে মৈদামনিত নিবাস কৰিছিল৷ কোনেও তেওঁক বান্ধি ৰাখিব পৰা নাছিল, শিকলিৰেও বান্ধি ৰাখিব পৰা নাছিল৷ 4তেওঁক বাৰে বাৰে বেৰী আৰু শিকলিৰে বান্ধা হৈছিল কিন্তু তেওঁ শিকলি ছিঙি পেলাই, বেৰীও ডোখৰ ডোখৰ কৰিছিল৷ তেওঁক দমন কৰিবলৈ কাৰো শক্তি নাছিল।\n5প্ৰতিটো ৰাতি আৰু দিনেতে তেওঁ মৈদামলৈ যায় আৰু পৰ্বতত গৈ চিঞৰে; আৰু শিলেৰে নিজকে নিজে আঘাত কৰে। 6যেতিয়া তেওঁ দূৰৈৰ পৰা যীচুক দেখা পালে, তেতিয়া তেওঁ দৌৰি আহিল আৰু যীচুক প্ৰণিপাত কৰিলে৷\n7তাৰ পাছত তেওঁ কান্দি কান্দি বৰ মাতেৰে কলে, “হে সৰ্ব্বোপৰি ঈশ্বৰৰ পুত্ৰ যীচু, আপোনাৰ লগত মোৰ কি কাম? মই আপোনাক ঈশ্বৰৰ শপত দিছোঁ, মোক যাতনা নিদিব।” 8কিয়নো যীচুৱে তেওঁক কৈছিল, “হেৰ অশুচি আত্মা, এই মানুহ জনৰ পৰা বাহিৰ ওলা।”\n9পাছত যীচুৱে তেওঁক সুধিলে “তোৰ নাম কি?” তাতে সেই মানুহ জনে তেওঁক কলে, “মোৰ নাম বাহিনী কিয়নো আমি অনেক আছো।” 10পাছত যীচুৱে যেন সেই ঠাইৰ পৰা সিহঁতক নেখেদে, এই কাৰণে অনেক বিনয় কৰি ক’লে।\n11সেই সময়ত ওচৰৰ পৰ্ব্বতত এজাক গাহৰি চৰি আছিল। 12তাতে সিহঁতে যীচুক বিনয় কৰি কলে, “আমাক সেই গাহৰিবোৰৰ ভিতৰত পঠাই দিয়ক; আমাক সিহতৰ ভিতৰত প্ৰৱেশ কৰিবলৈ অনুমতি দিয়ক৷” 13তাতে তেওঁ অনুমতি দিয়াৰ পাছত সেই অশুচি আত্মাবোৰ বাহিৰ ওলাই গাহৰিবোৰত সোমাল; তেতিয়া সেই জাকত থকা প্ৰায় দুই হাজাৰ গাহৰি বৰ জোৰেৰে দৌৰি গৈ গৰাৰ পৰা সাগৰত পানীত পৰি ডুবি মৰিল।\n14তেতিয়া যি সকলে সেই গাহৰিৰ জাকবোৰ তত্বাৱধান কৰি আছিল, তেওঁলোক পলাই গৈ নগৰ আৰু গাঁৱবোৰত গৈ সম্বাদ দিলে। তেতিয়া ঘটি যোৱাৰ ঘটনাতোৰ কথা শুনিবলৈ পোৱাত লোক সকলে সেই অশুচি আত্মাই ধৰা লোক জনক চাবলৈ আহিল; 15আৰু যীচুৰ ওচৰলৈ আহি, সেই ভূতে পোৱা মানুহ জনক, অৰ্থাৎ বাহিনীয়ে পোৱা জনক কাপোৰ পিন্ধি, শুদ্ধ মনেৰে বহি থকা দেখা পাই লোক সকলে ভয় কৰিলে৷\n16সেই ঘটনা যি সকল লোকে দেখিছিল তেওঁলোকে লোকসমূহক, কেনেকৈ কি ঘটিল আৰু ভুতে পোৱা মানুহ জনৰ আৰু গাহৰিবোৰৰ বিষয়ে বুজাই দিলে৷ 17তেতিয়া সেই ঠাইলৈ অহা লোক সকলে যীচুক তেওঁলোকৰ অঞ্চলৰ পৰা আতৰি যাবলৈ বিনয় কৰিলে৷\n18পাছত যীচুৱে যেতিয়া সেই ঠাই এৰি যাবৰ বাবে নাৱত উঠিবলৈ লৈছিল, তেতিয়া ভুতৰ নিয়ন্ত্ৰণত যি জন আছিল, সেই ব্যক্তি জন ওচৰলৈ আহি তেওঁৰ সৈতে তেওঁক ৰাখিবলৈ বিনয় কৰিলে৷ 19কিন্তু তেওঁ সেই ব্যক্তিক অনুমতি নিদি কলে, “তুমি ঘৰলৈ গৈ আত্মীয় সকলৰ ওচৰলৈ যোৱা আৰু প্ৰভুৱে তোমাৰ জীৱনলৈ কি কৰিলে আৰু কেনে দয়া পালা, সেই বিষয়ে তেওঁলোকক কোৱা গৈ।” ▼\n▼5:19 গীত ৬৬:১৬ ; যিচ ৩৮:১৯\n20তেতিয়া মানুহ জনে সেই ঠাই এৰি, যীচুৱে তেওঁলৈ যি মহৎ কৰ্ম কৰিলে সেই কথা দিকাপলি দেশত ঘোষণা কৰিবলৈ ধৰিলে; তাতে সকলোৱে বিস্ময় মানিলে।\n▼5:21 মথি ৯:১৮-২৬ ; লূক ৮:৪০-৫৬৷\nযীচুৱে যেতিয়া নাৱেৰে আকৌ সিপাৰলৈ গ’ল, তেতিয়া মানুহৰ বৃহৎ দল এটা তেওঁৰ ওচৰত গোট খালে; সেই সময়ত তেওঁ সাগৰৰ তীৰত আছিল। 22এনেতে যায়ীৰ নামেৰে নাম-ঘৰৰ অধিকাৰী এজনে আহি তেওঁক দেখি তেওঁৰ চৰণত পৰিল৷ 23তেওঁ বাৰে বাৰে বিনয় কৰি যীচুক কলে, “মোৰ ছোৱালী জনীৰ মৃত্যু ওচৰ চাপিছে; তাই যেন সুস্থ হৈ জীৱ, এই কাৰণে আপুনি আহি, তাইৰ গাত হাত দিয়কহি।” 24তেতিয়া যীচু তেওঁৰ লগত গ’ল আৰু বহু লোক তেওঁৰ পাছে পাছে গৈ তেওঁক হেঁচি-মেলি ধৰিলে।\n25আৰু সেই সময়ত তাতে বাৰ বছৰ ধৰি ৰক্তস্ৰাব ৰোগ ভোগ কৰি থকা তিৰোতা এজনী আছিল৷ 26অনেক বেজৰ ওচৰত চিকিৎসা কৰি আৰু সৰ্ব্বস্ব খৰচ কৰিও তেওঁ সুস্থ হোৱা নাছিল কিন্তু বেচি কষ্টহে পাইছিল৷ 27তেওঁ যীচুৰ বিষয়ে শুনি, লোক সমূহৰ মাজত সোমাল আৰু তেওঁৰ পাছফালেদি আহি, তেওঁৰ কাপোৰ চুলে৷\n28কিয়নো তেওঁ কৈছিল, “মই যদি তেওঁৰ কাপোৰ মাথোন চুবলৈ পাওঁ, তেতিয়াও মই ৰক্ষা পাম।” 29তেতিয়া তেওঁ যীচুক চুবলৈ পাই, তেওঁৰ তেজ বোৱা শুকাই গ’ল আৰু তেওঁ শৰীৰত সেই ব্যাধিৰ পৰা মুক্ত হোৱা গম পালে।\n30সেই সময়ত যীচুৱে নিজৰ পৰা শক্তি ওলাই যোৱা গম পাই, লোক সকলৰ মাজত মুখ ঘূৰাই সুধিলে, “মোৰ কাপোৰ কোনে চুলে?” 31তাতে তেওঁৰ শিষ্য সকলে তেওঁক কলে, “লোক সকলে আপোনাক হেঁচি-মেলি ধৰা দেখিও, কোনে মোক চুলে বুলি কয় নে?” 32কিন্তু সেই কৰ্ম কৰা জনীক দেখিবলৈ তেওঁ চাৰিওফালে চালে।\n33তেতিয়া সেই তিৰোতাই নিজলৈ যি ঘটিল, সেই বিষয়ে জানিব পোৱাত, ভয়েৰে কঁপি কঁপি আহি তেওঁৰ আগত পৰিল আৰু সকলো সত্য কথা কলে৷ 34তাতে যীচুৱে তেওঁক কলে, “আইটি, তোমাৰ বিশ্বাসেই তোমাক সুস্থ কৰিলে; ▼\n▼5:34 মার্ক ১০:৫২ ; লূক ৭:৫০ ; ১৭:১৯৷\nশান্তিৰে যোৱা আৰু সুস্থ থাকি তোমাৰ সেই ব্যাধিৰ পৰা মুক্তি হোৱা।”\n35তেওঁ এই কথা কয় থাকোতে, নাম-ঘৰৰ অধিকাৰীৰ ঘৰৰ পৰা মানুহবোৰে আহি ক’লে, “তোমাৰ ছোৱালী মৰিল৷ গুৰুক পুনৰ কিয় কষ্ট দিয়া?”\n36কিন্তু যেতিয়া সেই বাক্য যীচুৰ কাণত পৰিল, তেওঁ নাম-ঘৰৰ অধিকাৰী জনক কলে, “ভয় নকৰিবা; বিশ্বাস মাথোন ৰাখা।” 37পাছত পিতৰ, যাকোব আৰু যাকোবৰ ভায়েক যোহন কিন্তু তেওঁলোকৰ বাহিৰে আন কাকো তেওঁৰ লগত থাকিব নিদিলে। 38তেওঁলোকে নাম-ঘৰৰ অধিকাৰী জনৰ ঘৰলৈ আহি তাতে ক্ৰন্দন আৰু বৰ বিলাপ কৰাবোৰক দেখিলে।\n39পাছত যীচুৱে ভিতৰলৈ সোমাই, তেওঁলোকক কলে, “তোমালোকে কিয় বিলাপ আৰু ক্ৰন্দন কৰিছা? 40ছোৱালী জনী মৰা নাই, টোপনিতহে আছে।” তাতে তেওঁলোকে তেওঁক হাঁহিলে। কিন্তু তেওঁ সকলোকে বাহিৰ কৰি, ছোৱালী জনীৰ মাক-দেউতাক আৰু তেওঁৰ সঙ্গী সকলক লগত লৈ, যি ঠাইত ছোৱালী জনী আছিল, সেই ঠাইলৈ গ’ল।\n41পাছত তেওঁ ছোৱালী জনীৰ হাতত ধৰি তাইক কলে, “টালিথা কুমী”; অৰ্থাৎ, “আইটি, মই তোমাক কওঁ, উঠা।” 42সেই মুহুর্ওতে ছোৱালী জনীয়ে উঠি খোজ কাঢ়িলে (কিয়নো তাইৰ বয়স বাৰ বছৰ হৈছিল)৷ তেতিয়া তেওঁলোকে অতিশয় বিস্ময় মানিলে। পাছত এই কথা যেন কোনেও নাজানে, তাৰ বাবে তেওঁ তেওঁলোকক এনে দৃঢ় আজ্ঞা দিলে আৰু তাইক কোনো খোৱা বস্তু দিবলৈ কলে।


xukhdukh.com July 03, 2013\n(হাস্য ব্যংগৰে সপোনৰ বাতৰিৰ সন্ধান)\n১. মাজনিশা গীতানগৰ থানাত জুবিন, বাতি ভৰাই চিৰা খুৱালে আৰক্ষী বিষয়াই, গম পাই গৰম হ’ল অধিবক্তা৷ কনিষ্টবলে ল’লে লাঠিত অট’গ্ৰাফ ৷\n২. বজাৰত শাক-পাচলিৰ দাম অতিপাত বঢ়াত যোগান মন্ত্ৰীয়ে ৰাইজক জনালে আহ্বান, ঘৰত বনাই খোৱাতকৈ কেএফচিতে খাওক কুকুৰাৰ সৈতে ভাত, তাত বঢ়া নাই দাম !\n৩. ৰাজ্যত সকলো খণ্ডতে আয়োজিত হৈছে গ্ৰীষ্মকালীন কৰ্মশালাঃ ছাত্ৰ সংগঠনৰ ফালৰ পৰা ফাঁচী বজাৰত, শান্তিপূৰ্ণভাৱে চান্দা কেনেকৈ তুলিব শীৰ্ষক এক বিশেষ কৰ্মশালাৰ আয়োজনৰ বাতৰি ৷\n৪. বুঢ়া পাহাৰত পুনৰ গঁড়ে হত্যা কৰিলে চোৰাং চিকাৰীকঃ ক্ষতিপূৰণ দাবী কৰি চোৰাং চিকাৰীৰ পৰিয়ালৰ প্ৰতিবাদী কাৰ্যসূচী, দিছপুৰ লাষ্টগেটত ৷\n৫. অগপৰ দলত্যাগী সকলৰ বাবে কংগ্ৰেচৰ দুৱাৰ খোলা বুলি ক’লে গগৈয়েঃ লেতেৰা ৰাজনীতিতনো কি বাচ বিচাৰ কৰি দলত লব বুলি কৰিলে মন্তব্য ৷\n৬. হাইকামাণ্ডক লগ কৰিলে বিদ্যুত বৰদলৈয়েঃ লাভ কৰিলে মিলাপ্ৰীতিৰে ভগাই বতাই খাই বৈ চলি থকাৰ নিৰ্দেশ৷\n৭. ছেবাত চলিছে "ভুল শুধৰণি মহোৎসৱ", ভাগ লবলৈ আহিছে ৰাজ্যৰ কেইবাহাজাৰ শিক্ষাৰ্থী আৰু অভিভাৱকঃ উখলমাখল চৌহদত গৰম হৈছে কেৰেণী, বিষয়াৰ পকেট৷\n৮. বিদ্যুত মাচুল বঢ়াবলৈ লওতে বাৰে বাৰে থিয় দিয়ে কৃষক মুক্তিঃ সেয়েহে কৃষকৰ ঘৰত বিদ্যুত যোগান দিবই নালাগে বুলি মন্তব্য কৰিলে নিয়ামক আয়োগৰ বিষয়াই৷\n৯. দুৰ্বল মাথাউৰিৰ বাতৰিয়ে শংকিত কৰিলে ৰাজ্যবাসীকঃ মাথাউৰিতে অখণ্ড নাম-কীৰ্তন কৰি বানৰ পৰা বচাবলৈ প্ৰাৰ্থনা কৰিবলৈ ক’লে বান-বিভাগৰ মন্ত্ৰীয়ে ৷\n১০. ১১০০০হাজাৰ কোটি টকা ৯৯খন আঁচনিত কেন্দ্ৰত পৰি থকাৰ বাতৰিত দুখ প্ৰকাশ কৰিলে আমোলা বিষয়া সন্থাইঃ সোনকালে আনি ভগাই বিতাই খাব লাগে বুলি কৰিলে মন্তব্য ৷\nশেহতীয়া আন আন লোকেল গুজৱৰ বাবে ইয়াতে ক্লিক কৰক\nBy xukhdukh.com on July 03, 2013


জ্ঞান-মালা/সিংহ - ৱিকিউৎস\nতোমালোক সকলোৱে মেকুৰি দেখিছা নহয়। পণ্ডিত বিলাকে সিংহক মেকুৰিৰ জাতৰ এবিধ প্ৰাণী বুলি ঠিক কৰিছে। আকাৰত সিংহ মেকুৰিতকৈ বহুত ডাঙ্গৰ। সিহঁতৰ মূৰ আৰু ডিঙ্গি দীঘল দীঘল লোমেৰে ঢকা থাকে। এই লোমবিলাকৰ নাম ‘কেশৰ’ এই কেশৰৰ পৰা সিংহৰ আকৃতি বৰ সুন্দৰ আৰু গহীন দেখায়। খঙ্গ উঠলে সিংহই লোমবিলাক ফুলাই দিয়ে। বহুতে ভাবে বিশেষ একোগুণ নোহোৱাকৈ খালি এই কেশৰৰ কাৰণেই সি হই ‘পশুৰাজ’ এই নামটি পাইছে। তিৰুতা বিলাকৰ যেনে কৈ দাড়ি গোফ নগজে সেই দৰে সিংহীৰো কেশৰ নেথাকে। গৰুৰ দৰে সিংহৰ নেজৰ আগত এখোপ লোম হয়। সিহঁতৰ মাত দূৰৰ পৰা মেঘৰ গজনি যেন শুনায়।\nসিংহৰ প্ৰধান আহাৰ মঙ্গহ। আন আন জন্তুৰ তেজ মঙ্গহ খাই সিহঁতে প্ৰাণ ধাৰণ কৰে। সিংহৰ গাত বৰ বল। মেকুৰিয়ে নিগনি নিয়াৰ দৰে গৰু ম’হ মাৰি মুখত লৈ সিহঁতে অতি সহজে হাবিত সোমায়। ভোক নেলাগিলে সিংহই প্ৰাণীবধ কৰিব নোখোজে, কিন্তু ভোকত হলে সিহঁত বৰ ভয় লগা হৈ উঠে।\n[ ৪৭ ] নৈ, ঝৰণা বা অইন পানী থকা ঠাইৰ দাতিৰ বনত সিংহই শিকাবৰ কাৰণে লুকাই থাকে। যেতিয়া জন্তুবিলাকে পিয়াহত পানী খাবলৈ আহে জাপ মাৰি সিহঁতৰ ওপৰত পৰি প্ৰাণবধ কৰে। মানুহৰ দৰে সিহঁতৰ স্বভাবো সাঁচতিয়াৰ। ভোক গুচাৰ পিচত মঙ্গহ বাকী থাকিলে তাতে পেলাই নগৈ পাচত খাবৰ কাৰণে কোনো ঠাইত লুকাই থয়।\nকেতিয়াবা কেতিয়াবা সিংহই গাওঁত বৰ অত্যাচাৰ কৰে। এবাৰ পোহনীয়া গৰু ছাগলী বা মানুহ খাই সোবাদ পালে সিহঁতে সোনকালে সেই গাওঁ এৰি যাব নোখোজ। কিয় জানানে? গাওঁত শিকাৰ ধৰা যিমান সহজ বনত সিমান সহজ নহয়। বনত বহুত পৰিশ্ৰম লৰা ধপৰাৰ পাচত হে দুই দিনে তিন দিনে এটা শিকাৰ ধৰিবলৈ সমৰ্থ হয়। কেতিয়াবা বহুত দিন একেবাৰে অনাহৰত যায়। কেতিয়াবা ম’হ আদি জন্তুৰ শিঙৰ খোচত প্ৰাণও হেৰুৱাব লগাত পৰে। কিন্তু ৰাতিৰ এন্ধাৰক সহায় কৰি গাওঁত নিৰ্জ্জু গৰুটো বা ছাগলীটো লৈ যোৱা বৰ সহজ।\nসিংহৰ ভীষণ মূৰ্ত্তি দেখিলে সকলোৰে প্ৰাণ কঁপি উঠে। কিন্তু বহুত সময়ত সিহঁতৰ দয়া উদাৰতা দেখি [ ৪৮ ] আমি আচৰিত হব লগিয়াত পৰোঁ। মানুহৰ প্ৰেম উদাৰতাও সময়ত এই হিংস্ৰজন্তু বিলাকৰ প্ৰেম উদাৰতাৰ ওচৰত হাৰ মানে।\nবিলাতত বাঘ ভালুক সিংহ বন্দী কৰি থোৱা পশুশালা আছে। সেই পশুশালাত বন্ধ থকা জন্তুবিলাকক চাবলৈ বহুত সময়ত বহুত মানুহ যায়। এদিন এটা মানুহে সেই জন্তুবিলাক চাবলৈ যাওঁতে লগত এটা কুকুৰ লৈ গৈছিল। ৰঙ্গ চাবৰ মনেৰে লগত লৈ যোৱা কুকুৰটোক সি এটা সিংহৰ গৰালত পেলাই দিলে। ভীষণ মূৰ্তি সিংহৰ মুখত পৰি কুকুৰটো প্ৰাণৰ ভয়ত কঁপিবলৈ ধৰিলে। কিন্তু কি আচৰিত! যাৰ তেজ মঙ্গহ খাবলৈ সিংহ সততে ব্যস্ত, বনত যি শিকাৰ কৰি [ ৪৯ ] বলৈ দিনে ৰাতিয়ে খাপ দি হাৰাশাস্তি হয় এনে এটা শিকাৰ আগত পাইও এটা আছোৰ নলগালে। এবাৰমান নাকেৰে কুকুৰটোৰ গোন্ধ লৈ ভৰি মেলি সিংহটো তাৰ ওচৰতে শুই পৰিলে। কুকুৰটোৰ অসহায় অৱস্থায় ও ব্যাকুল ভাবে তাৰ মনলৈ যেন পুতৌহে আনিলে। তেতিয়া সেই মানুহ জনে নিজৰ অভীষ্ট পূৰণ কৰিবলৈ সিংহৰ আগত এডোখৰ মঙ্গহ পেলাই দিলে। কিন্তু সিংহই সেই মাংস ডোখৰলৈ উলটি নেচালে ইফালে সিংহৰ পৰা একো নিষ্ঠুৰ ব্যৱহাৰ নোপোৱা দেখি অলপ সাহ পাই কুকুৰটোৱে এখোজ দোখোজ কৈ মঙ্গহৰ ওচৰলৈ আহি খাবলৈ ধৰিলে। তেতিযা সিংহটোৱেও উঠি আহিল আৰু কুকুৰটোৰে সৈতে একেলগে সেই একে ডোখৰ মঙ্গহকে খাব ধৰিলে সেই দিনাৰ পৰা দুইৰো ভিতৰত বৰ প্ৰণয় হোৱা দেখা গল। ইটোক সিটোৱে এৰি থাকিবকে নোৱাৰে। সিংহই আদৰ কৰি কুকুৰটোৰ গা চেলেকি দিয়ে; কুকুৰটোৱে ও সিংহৰ নাক মুখ চেলেকি তাৰ মৰম দেখুৱায়। সিংহই শুলে সিংহৰ বুকৰ ওচৰতে সিও শুই থাকে। এই দৰে কুকুৰটোৱে সিংহৰ সৈতে একে লগে একে গৰালতে এবছৰ কটালে । দিনে দিনে সিহঁতৰ বন্ধুত্বৰ বান্ধোন [ ৫০ ] টান হৈ গল। কিন্তু হায়! সিহঁতে এই দৰে বন্ধুভাৱে আৰু বেচি দিন থাকিবলৈ নেপালে। কুকুৰটোৰ টান নৰিয়া হল। সেই নৰিয়াতে লাহে লাহে খিণায় শুকায় সি এদিন প্ৰাণ এৰিলে। তাৰ প্ৰিয় বন্ধুৱে যে চিৰ- কাললৈ তাক গৰালত অকলে এৰি গল সিংহই প্ৰথমে তাক বুজ নেপালে। কিন্তু বহুত পৰতো নুঠা দেখি ওচৰলৈ গৈ গা চেলেকি, আদৰ কৰি, নানা উপায়েৰে জগাবলৈ চেষ্টা কৰাতো যেতিয়া নুঠিল সিংহই তেতিয়া শোকত স্থিৰ হৈ গৰালত ইফাল সিফাল কৰি ঘনে ঘনে গৰজি ব্যাকুল ভাবে শোক কৰিবলৈ ধৰিলে। গৰালৰ গৰাকী জনে মৰা কুকুৰটোক বাহিৰ উলিয়াবলৈ চেষ্টা কৰাত সিংহই খঙ্গত উত্ৰাবল হৈ তেওঁক কামুৰিবলৈ খেদি আহি লোহাৰ গৰাল ডাঙ্গি পেলাবলৈ চেষ্টা কৰিলে। সিংহই তাৰ গৰ্জ্জনিৰে চাৰিওফাল কঁপায় অবশেষত অবশভাবে সেই মৰা কুকুৰটোৰ কাষতে শুই পৰিল। সেই দিনাৰ পৰা সি কোনো খোৱা বস্তু মুখলৈ নিনিয়ে, একেবাৰে অনাহাৰত দিন কটায়। জানোবা তেনে আৰু এটা কুকুৰ পালে সিংহৰ শোক পাতল পৰে এই ভাবি গৰাকী জনে সিংহৰ গৰালৰ ভিতৰত আৰু এটা কুকুৰ পেলাই দিলে। কিন্তু সিংহই [ ৫১ ] তাক ওচৰত পোৱা মাত্ৰে খণ্ড খণ্ড কৰি পেলালে তাৰ শোক একোৱে কমাব নোৱাৰিলে। তাৰ গৰাকী জনৰ হাজাৰ চেষ্টাতো তাৰ প্ৰিয় বন্ধুৰ শোক মনৰ পৰা নুগুচিল। এই দৰে অনাহৰ ও শোকত সি লাহে লাহে দুব্বল হৈ যাব ধৰিলে। অৱশেষত সেই মৰা কুকুৰটোৰ শবৰ কাষতে শুই সিংহটোৱেও প্ৰাণ এৰিলে।\nকেনে প্ৰবল ভাল-পোৱা! মানুহৰ মাজতো এনে বন্ধুত্ব বিচাৰি পোৱা টান। সিংহৰ গৰাকীজনৰ ইচ্ছামতে বন্ধুত্বৰ চিন স্বৰূপ দুইৰো একেলগে সমাধি হল।\n—— ০ ——\n"https://as.wikisource.org/w/index.php?title=জ্ঞান-মালা/সিংহ&oldid=27366"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাটো শেষবাৰৰ কাৰণে ২৪ মে' ২০১৯ তাৰিখে ২৩:৫৯ বজাত সলনি কৰা হৈছিল।