ঈশ্বৰ বিশ্বাস সম্পৰ্কে দুআষাৰ - (মানস প্ৰতীম কলিতা) - মুক্ত চিন্তা\nঈশ্বৰ বিশ্বাস সম্পৰ্কে দুআষাৰ - (মানস প্ৰতীম কলিতা)\nবিশ্বাস বৰ সাধাৰণ, নিমাখিত _ কিন্তু বহু ক্ষেত্ৰত গণ্ডগোল লগাব পৰা উপাদানেৰে সংপৃক্ত এটা অনুভূতি। পিতৃ-মাতৃৰ প্ৰতি সন্তানৰ বিশ্বাস, পিতৃ-মাতৃৰ সন্তানৰ প্ৰতি বিশ্বাস, আৰু বহুতো বিশ্বাসৰ আধাৰতেই এই পৃথিৱীত মানুহে মানুহৰ প্ৰতি ভাতৃ-ভাব পোষণ কৰি সমাজ পাতি বাস কৰি আছে। পিছে এইসমূহ বিশ্বাসে মানুহক বিপথগামী কৰি নোতোলে, মানুহৰ উত্তৰণত বাধা নজন্মায়। কিন্তু অজানা শক্তি (?) বা মানুহৰ চিন্তা-চেতনাই ঢুকি নোপোৱা কেতবোৰ ঘটনা-পৰিঘটনাৰ কাৰক (?)ৰ প্ৰতি বিশ্বাস অতীজৰেপৰা মানুহৰ উত্তৰণৰ বাটত হেঙাৰ হোৱা আমাৰ দৃষ্টিত ধৰা পৰিছে।\nসাধাৰণতে দেখা যায় যে যিকোনো “ধৰ্ম বনাম বিজ্ঞান”ৰ আলোচনাত ধৰ্মৰ পক্ষত ধৰ্ম (আচলতে ঈশ্বৰ) বিশ্বাসীসকলৰ শেষ অস্ত্ৰ এপাটেই - “বিশ্বাসে মিলয় হৰি তৰ্কে বহু দূৰ“- বছ, খেল খতম। তাৰ মানে বিনা প্ৰমাণে দীৰ্ঘদিন ধৰি চলি অহা এটা “বিশ্বাস”ক বিশ্বাসেৰে আঁকোৱালি লোৱাটোৱেই ঈশ্বৰ বিশ্বাসীসকলৰ মূল কৰ্তব্য। কথা হ'ল, এই বিশ্বাসৰ আধাৰটোনো কি ? আন এটা বিশ্বাস ? অ', কাৰণ চেতনাৰ বিকাশৰ লগে লগে এটি শিশুৱে মাক-দেউতাক, ওচৰ-চুবুৰীয়া আটাইৰেপৰা ভগৱান, ঈশ্বৰ, তেৰাৰ কৰুণা-কৃপাৰ কথা শুনি থাকে, আৰু যিহেতু মাক-দেউতাকৰ ওপৰত এটি শিশুৰ অগাধ বিশ্বাস জন্মৰপৰাই থাকে, তেনেস্থলত তেওঁলোকৰ বিশ্বাসকো শিশুৱে নিজৰ বিশ্বাসৰ চাৰিসীমাত লালন-পালন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। (এই কথা সদম্ভে ক'ব পৰা যায় যে যদিহে মাক-দেউতাক বা ওচৰ-চুবুৰীয়াৰপৰা এটি শিশুৱে ঈশ্বৰৰ কথা নুশুনে তেন্তে নিজে নিজেই শিশুটোৱে ঈশ্বৰক ভকতি কৰিবলৈ আৰম্ভ নকৰে। এইখিনিতে এটা কথা মন কৰা যাওক, অসমত জন্ম হোৱা শিশু এটিয়ে জন্মৰ পিছত চাইনিজ ভাষা ক'বলৈ আৰম্ভ নকৰে, কিছুদিন পিছত সি অসমীয়া ক'বলৈহে আৰম্ভ কৰে। কিয় ? কাৰণ সি দেখে, শুনে আৰু শিকে। নে জন্মৰ লগে লগেই সি মহেশ্বৰ নেওগৰ প্ৰবন্ধ পঢ়ি অসমীয়া শিকে ?) এই বিশ্বাসৰ যুক্তিযুক্ততাৰ কথা ক'বলৈ যোৱাটো বাহুল্য মাথোন। সামাজিক জীৱনৰ অন্যতম এটি ভেটি হৈছে আইন-শৃংখলা। সকলোৱে এই কথা স্বীকাৰ কৰিবই যে আইন শৃংখলাৰ সুস্থ প্ৰয়োগ অবিহনে সমাজৰ অস্থিৰতাই নিয়ন্ত্ৰণৰ সীমাৰেখা পাৰ কৰিব। আইন যিহেতু ঈশ্বৰ বিশ্বাসী-অবিশ্বাসী নিৰ্বিশেষে সকলোৰে মংগলকামী এক আহিলা, আহকচোন, বিশ্বাস নামৰ অনুভূতিৰ লগত তাৰ দ্বন্দ্ব কোনখিনিত, তাক অলপ যুকিয়াই চাওঁ।\nআইননো কি ? শৃংখলাবদ্ধ সমাজ এখন গঠনৰ উদ্দেশ্যে মানুহে পৰিৱেশ-পৰিস্থিতিৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি সকলোৰে বাবে প্ৰযোজ্য হোৱাকৈ বান্ধি লোৱা কেতবোৰ নীতি-নিয়ম। এতিয়া, এই যে “নিয়ম-নীতি”, তাৰ আধাৰটোনো কি ? সকলোৱেই এই কথাত ঐক্যমত পোষণ কৰিব যে এই নিয়ম-নীতিসমূহ বাস্তৱ আৰু বিজ্ঞানসন্মত যুক্তিৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠিত। আকৌ, ই অকল যুক্তিৰ ওপৰতেই নিৰ্ভৰ নকৰি প্ৰমাণৰ ওপৰতো নজৰ ৰাখে। আইনৰ নীতি-নিয়মৰ ভিত্তিটো এনেকুৱা যে ধৰা হ'ল, “ক”ই যদি অকাৰণে নিজৰ স্বাৰ্থৰ বাবে “খ”ক অশান্তি দি জে'ল খাইছে, তেন্তে “গ”ই ঠিক একে কাৰণতে জে'ল খাব যদিহে “ক”ৰ ঘটনা পৰিস্থিতিৰ লগত “গ”ৰ পৰিস্থিতিও একে। এইটো কেৱল যুক্তিৰে প্ৰতিষ্ঠিত হয় _ যদি a=b আৰু b= c, তেন্তে a= c। এতিয়া ধৰা হ'ল, কোনো ৭/ ৮ বছৰীয়া ল'ৰাই ভোকত থাকিব নোৱাৰি ফুটপাথৰ বাসিন্দা নিজৰ অক্ষম পিতৃ-মাতৃ বা ভাই-ভনীৰ বাবে ৰুটীৰ টুকুৰা চুৰ কৰি পুলিচৰ হাতত ধৰা পৰিলে তাক নিশ্চয়কৈ গুৰুতৰ অপৰাধ বুলি বিবেচনা নকৰে। এইক্ষেত্ৰত আইনে কথাটো মানৱীয় দৃষ্টিকোণেৰে চালি-জাৰি চায় ( মানে ওপৰত উল্লেখ কৰা ধৰণে “পৰিৱেশ-পৰিস্থিতিৰ” প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি)। যিহেতু ঈশ্বৰ অবিশ্বাসীসকলেও আইনকেই ভৰসা কৰে তেতিয়াহ'লে আমি ক'ম যে আইনৰ মূল উপাদান “যুক্তিনিৰ্ভৰতা”ৰ ওপৰত ঈশ্বৰবিশ্বাসীসকলৰ “বিশ্বাস” অটুট। কথাটো অলপ টং কৰি চাবলগীয়া, কাৰণ কোনোবা বিষয়ত যুক্তিৰ ওপৰত সম্পূৰ্ণ বিশ্বাস, আকৌ ক'ৰবাত “তৰ্কে (যুক্তি) বহু দূৰ” বুলি উলাই কৰাতো সম্পূৰ্ণ স্ববিৰোধী। কথাখিনিৰ এইবাবেই অৱতাৰণা কৰা হ'ল যে বিশ্বাস কেৱল আৰু কেৱল ব্যক্তিগত পৰ্যায়ৰ কেতবোৰ ক্ষেত্ৰৰ অবিহনে অন্য প্ৰায় ক'তোৱেই ব্যৱহাৰ নহয়। ঠিক যেনেকৈ অফিচ-কাছাৰিৰ হিচাপ-নিকাচৰ বিভিন্ন নথি-পত্ৰ কেৱল প্ৰমাণ হিচাপে দাখিল কৰিবলৈকে ৰাখি থোৱা হয়, য'ত বিশ্বাসৰ ভিত্তিত বিত্তীয় লেনদেন কেৱল উপহাস মাত্ৰ। পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত “অজানা শক্তিয়েই এই বিশ্বৰ খনিকৰ”ধৰণৰ বিশ্বাসতো যে বিজ্ঞানভিত্তিক প্ৰত্যক্ষ প্ৰমাণৰ প্ৰয়োজন তাকেই কেৱল দোহৰা হৈছে।\nধৰ্মীয় অনুভূতি :\nআটাইতকৈ শক্তিশালী আৰু প্ৰতিক্ৰিয়াশীল অস্ত্ৰ এইপাট। ব্ৰুনোক জীয়াই জীয়াই পুৰি মৰা হৈছিল কেৱল এই ধৰ্মীয় অনুভূতিত আঘাত দিয়াৰ বাবেই (অজুহাত আছিল এইটো, শাসক শ্ৰেণীৰ স্বাৰ্থত আঘাত হনা বাবেহে তেওঁক এই অজুহাতত হত্যা কৰা হৈছিল)। গেলিলিও গেলিলিৰ ক্ষেত্ৰতো একেই কথা প্ৰযোজ্য। ইংৰাজীত ক'বৰ লেখীয়া এইটো crystal clear যে ধৰ্মীয় অনুভূতিয়ে মানুহক কেতিয়াও আগুৱাবলৈ দিয়া নাই। য'তেই বাধা পাইছে ত'তেই মানুহক পুৰিছে, গুলীয়াইছে। প্ৰত্যেক ক্ষেত্ৰতেই যদি আমি ধৰ্মীয় অনুভূতিক প্ৰশ্ৰয় দিওঁ, আমাৰ উত্তৰণৰ পথ বন্ধ হ'ব, হৈছেই। যেনে ক'ৰবাত ধৰ্মৰ নামত আফিং, ভাং আদিৰ প্ৰচলনৰ আইনে বিৰুদ্ধাচৰণ কৰিছে, তেতিয়াই তথাকথিত ধৰ্মীয় অনুভূতিক আইনৰ বিৰুদ্ধেই প্ৰয়োগ কৰা হৈছে। এই ক্ষেত্ৰত এটা দ্বন্দ্বই দেখা দিয়ে। মানৱীয় দৃষ্টিকোণেৰে মানৱীয় অনুভূতিৰ ব্যাখ্যা সহজ যদিও একেই মানুহৰ উত্তৰণৰ বাটৰুদ্ধকাৰী “অনুভূতি”ৰ প্ৰতি সন্মান প্ৰদৰ্শন বা মূল্য প্ৰদান কিমান গ্ৰহণীয় ? বা কথাটো অন্য দৃষ্টিৰে ল'লে এনে হ'ব যে আইনৰ গইনা লৈ মানুহে নিজে নিজৰ উত্তৰণৰ পথ বন্ধ কৰি আহিছে।\nঈশ্বৰ বিশ্বাসী, জ্যোতিষী, বাবা, সমাজৰ বিভিন্ন উচ্চ পদবী ধাৰণকাৰী শিক্ষিত (?) মানুহবোৰে জানি-শুনি বা অজানিতে সমাজৰ প্ৰচুৰ পৰিমাণে ক্ষতি কৰে। যুক্তিবাদীসকলৰ প্ৰতি কৰা অন্যায় দেখিও হাত সাবটি বহি থকাটো নৈতিক সমৰ্থন (moral support)ৰ আওতাত পৰে। অথচ আজিৰ সমাজখন এই পৰ্যায়লৈ আগ বঢ়াই নিয়াত সকলোতকৈ বেছি অৱদান আছে যদি সেয়া যুক্তিবাদী বিজ্ঞানমনস্ক ব্যক্তিসকলৰ, যিয়ে বিশ্বাসতকৈ প্ৰত্যক্ষ অথবা পৰোক্ষ প্ৰমাণভিত্তিক বিজ্ঞানক সমাজ উত্তৰণৰ আহিলা হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰাৰ পক্ষে সদায় মাত মাতি আহিছে।\nঅলপ দিন আগতে ঈশ্বৰ বিশ্বাসী এজন লোকে ভগৱানৰ প্ৰমাণ আৰু বিজ্ঞানৰ বিফলতাৰ উদাহৰণ দিছিল এইবুলি যে যদি পাৰে বিজ্ঞানে কেতবোৰ সূত্ৰ প্ৰমাণ কৰি দেখুৱাওক (সূত্ৰ হিচাপে তেওঁ যিবোৰ উল্লেখ কৰিছিল সেইবোৰ এতিয়ালৈ বিজ্ঞানৰদ্বাৰা অনাৱিষ্কৃত)। এই কথাৰ উত্তৰ হিচাপে এটা কথা উনুকিয়াব খোজোঁ যে বিজ্ঞানৰ কিছুমান কথা আজি প্ৰমাণ কৰিব নোৱাৰিলেই বিজ্ঞান বিফল নহয়। বিজ্ঞান এটা কষ্টকৰ যাত্ৰা। শিলে শিলে জুই লগা দিনৰপৰা আজিপৰ্যন্ত বিজ্ঞানে নিজকে শুধৰাই অহাৰ লগতে নিজৰ উত্তৰণ ঘটাইছে, যাৰ সুফল আমি সকলোৱে আজি ভোগ কৰিবলৈ পাইছোঁ। যেনে কিছু দশক আগলৈ যক্ষ্মা ৰোগৰ চিকিৎসা সম্ভৱ নহৈছিল। তেতিয়া ঈশ্বৰ বিশ্বাসীসকলে এইবুলি তালফাল লগাইছিল যে যদি বিজ্ঞানৰ ইমানেই শকতি তেন্তে পাপৰ শাস্তিস্বৰূপে ঈশ্বৰৰদ্বাৰা আৰোপিত যক্ষ্মা ৰোগ নিৰ্মূল কৰি দেখুৱাওক। সেই সময়ত ততালিকে নোৱাৰিলেও আজি কিন্তু আমি সকলোৱে দেখিছোঁ যে যক্ষ্মা ৰোগ সম্পূৰ্ণৰূপে নিৰ্মূল কৰিব পাৰি। ইয়াত হাৰি ঈশ্বৰ বিশ্বাসীসকলে এইডছত ধৰিছে। বিজ্ঞানে যিমানে আগুৱাই গৈ থাকে, ধৰ্ম বা ঈশ্বৰ বিশ্বাসে তাতকৈ দুখোজ আগুৱাই গৈ “তেতিয়ালৈ অনাৱিষ্কৃত” বস্তুৰ হাতত ধৰি বিজ্ঞানক বিফল আৰু ঈশ্বৰক সফল বা প্ৰামাণ্য বুলি ক'ব খোজে।\nবিজ্ঞানে পৰ্যায়ক্ৰমে পৰীক্ষা-নিৰীক্ষা কৰি যি কথা universally applicable (এই ক্ষেত্ৰত universe বোলোতে কেতিয়াবা কেৱল পৃথিৱীখনকে ধৰা হয় ) তাক গ্ৰহণ কৰি ঢাপে ঢাপে আগ বাঢ়ে। বিজ্ঞানে পুৰাতন ধাৰণাকে খামুচি ধৰি নাথাকি যুক্তিৰ আলম লৈ নতুন ধাৰণাক আঁকোৱালি লয় (যিটো ধৰ্মৰ ক্ষেত্ৰত দেখিবলৈ পোৱা নাযায়)। ধৰ্মই কিন্তু একে স্থানতেই ৰৈ থাকিল। (ইয়াতে ইশ্বৰ বিশ্বাসীসকলে এটা বহুপঠিত কৌতুকৰ উদাহৰণ দিব পাৰে। এজন মানুহক সোধা হ'ল - আপোনাৰ বয়স কিমান ? তেওঁ ক'লে ৪০, প্ৰশ্নকৰ্তা - ৫ বছৰ আগতেও একেটা বয়সেই কৈছিল যে, মানুহজন - মই ভদ্ৰলোক, মোৰ কথাৰ লৰচৰ নহয়!!) এতিয়া বহুতেই ক'ব যে ধৰ্মৰ ক্ষেত্ৰতো নতুনত্ব আঁকোৱালি লোৱা হৈছে, নতুন সংস্কাৰধৰ্মী তাঙৰণ ওলাইছে। কিন্তু ঈশ্বৰ বিশ্বাসৰ যি অযৌক্তিক আৰু ভ্ৰান্ত ধাৰণা বা মূল বিষয়বস্তু একেই থাকিল। কাল্পনিক ঈশ্বৰৰ স্তুতিয়েই ব্যক্তিগত জীৱনৰ সুখ-দুখ নিৰ্ধাৰণৰ কাৰক বোলা ধাৰণা বৰ্তি থাকিল।\nএইখিনিতে ঈশ্বৰ বিশ্বাসীসকলৰ হাস্যকৰ প্ৰত্যাহ্বান যে পাৰে যদি বিজ্ঞানে এটা ক্ষুদ্ৰ পোক সৃষ্টি কৰি দেখুৱাওক। হাস্যকৰ এইবাবেই যে তেওঁলোকে অকল “বিশ্বাসে”ই নহয়, বিনা বিচাৰে প্ৰমাণো কৰিলে যে ঈশ্বৰেই স্বৰ্গৰ বাৰাণ্ডাত বহি আজৰি পৰত লিষ্ট চাই চাই পোক-পৰুৱা সৃষ্টি কৰিছে। ইফালে বিজ্ঞানে ক'ব খোজে যে আমি পোক-পৰুৱা সৃষ্টি নাই কৰা সঁচা কথা, কিন্তু ঈশ্বৰ নামধাৰী কোনো শক্তিয়েই যে সিবোৰ স্ৰজিছে তাৰো কোনো গ্ৰহণযোগ্য প্ৰমাণ নাই। আকৌ বোলে ঈশ্বৰ নিৰাকাৰ, এই যুক্তিৰে তেওঁলোকে বিজ্ঞানৰ বল, শক্তি প্ৰভৃতিৰ সংজ্ঞাৰ কাষ চাপিব খোজে। তেওঁলোকে কয় বল অনুভূত হয়, তাৰ আকাৰ নাই। কিন্তু বলক যেতিয়াই মন যায়, যেনেকৈ মন যায়, তেনেকৈ অনুভৱ কৰোৱাব পাৰি বা দিন-ৰাতি নিৰ্বিশেষে তাৰ প্ৰমাণ দিয়াব পাৰি (যদিহে প্ৰমাণ লওঁতা বিশেষভাৱে সক্ষম বা স্নায়ুৰোগী নহয় )। এতিয়া আকৌ প্ৰশ্ন হয় যে বলৰ দৰে ঈশ্বৰো ঈশ্বৰ বিশ্বাসীসকলৰদ্বাৰা অনুভূত হয়। কিন্তু বল ঈশ্বৰ বিশ্বাসী বা অবিশ্বাসী নিৰ্বিশেষে সকলোকে অনুভৱ কৰোৱাব পাৰি, কিন্তু ঈশ্বৰ বিশ্বাসীসকলক বাদে অবিশ্বাসীসকলক “ঈশ্বৰ” অনুভৱ কৰোৱাব নোৱাৰি। কথাটো ওলোটাহে হ'ব লাগিছিল কাৰণ ঈশ্বৰ অদ্বিতীয় (?), সৰ্বশক্তিমান (?)। আকৌ ঈশ্বৰৰ অনুভৱ ইমানেই মূল্যহীন বা অৰ্থহীন যে তাক নিচাৰ সামগ্ৰী হিচাপে নধৰিলে আন কোনো লাগতিয়াল কামৰ উপযোগী নহয়। কিন্তু বল ৰকেট টেকন'ল'জিৰপৰা আদি কৰি জলবিদ্যুত প্ৰকল্প পৰ্যন্ত সমাজ উত্তৰণৰ আহিলাসমূহৰ এক অভিন্ন উপাদান। হাঁহি উঠা কথা এয়ে যে ঈশ্বৰ বিশ্বাসৰ উপকাৰিতা আমি অবিশ্বাসীসকলে অনুভৱ নকৰিলেও অপকাৰিতা যেনে ধৰ্মীয় সংঘৰ্ষৰ কুফল আজিকোপতি ভোগ কৰি আহিছোঁ।\nআকৌ এটা প্ৰশ্নৰ প্ৰায়ে সন্মুখীন হোৱা দেখা যায়, যদি ঈশ্বৰ নায়েই তেন্তে ইমান মানুহে (৯০%) তাক অনুভৱ কৰে কেনেকৈ ? কথাটোৰ উত্তৰ হিচাপে জন্মৰপৰা ডাঙৰ হোৱা পৰিৱেশৰ প্ৰভাৱ বুলি কৈ থ'ব পাৰি যদিও ইয়াৰ কিছু ব্যাখ্যাৰ প্ৰয়োজন আছে। ধৰা হ'ল, 'ক'ই ৮০ বছৰীয়া জীৱনত মদ খাই পোৱা নাই, তেন্তে 'ক'ই মদাহী মানুহৰ নিচিনা মদ নহ'লে চলিব নোৱাৰো বুলি ভাবিবনে ? ভবাটো যুক্তিকৰ হ'বনে ? এনেকৈ ক'বলৈ হ'লে 'ক'ই নিয়মিত মদ খাব লাগিব যাতে নিচা নহ'লে চলিব নোৱৰা হয়। ঈশ্বৰ অনুভূতিও ঠিক তেনেকুৱা, যিটো নিজে আৰ্জি নল'লে স্বতঃস্ফূৰ্তভাৱে উদ্ভৱ নহয়। স্বতঃস্ফূৰ্ত বুলি যুক্তিৰ খাতিৰত ধৰি ল'লেও আমি তাক 'চিগুৱেটেৰা' বা 'স্কিজোফ্ৰেনিয়া'ৰ লগত তুলনা কৰিব পাৰো। গতিকে অনুভৱ কৰিলেই নহ'ব, অনুভূতিৰো বিজ্ঞানসন্মত বিশ্লেষণ দৰকাৰী।\nআকৌ আহো কিছুমান উপাখ্যান/আখ্যানলৈ (নে গাজাখুৰি গল্প ?)। ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ সৃষ্টি, গংগা আহি শিৱৰ জঁটাত আবদ্ধ হোৱা ইত্যাদি। যদি এইবোৰেই সত্য তেন্তে পৰীক্ষাত গংগা, ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উত্পত্তিৰ কাৰণ হিচাপে এইবোৰ লিখিলে শুদ্ধ হ'বনে নহয় ? নম্বৰ দিবনে নাই ? যদি নিদিয়ে সেই তথাকথিত শিক্ষিত ডক্টৰেট, এম ফিল প্ৰভৃতিৰে নিজৰ নামৰ নেগুৰ দীঘলীয়া কৰা পৰীক্ষকে (য'ত প্ৰফেছৰ, হাইস্কুলৰ শিক্ষকো সোমাই আছে ) মাক-দেউতাকৰ শ্ৰাদ্ধ, বছৰেকীয়া তিথি বা অন্যান্য সকামত সেইবোৰ পাঠ কৰোৱাই কি শান্তি পায় ? যিটো বিদ্যায়তনিক ক্ষেত্ৰত অশুদ্ধ বুলি নম্বৰ দিব নোখোজে সেইটো আকৌ ব্যক্তিগত পৰ্যায়ত “কায়-বাক্য-মনে“ পৰম সত্য বুলি মানি লয় , ই কেনে কথা ? স্ববিৰোধিতাৰ ইয়াতকৈ নিকৃষ্ট উদাহৰণ আৰু নাই বুলিয়েই মই ভাবো। সাধাৰণতে গাজাখুৰি গল্প আমোদ বা ৰস দিবলৈ কোৱা বা পঢ়া হয় বুলিয়েই জানো, তেনেস্থলত মৃতকৰ মৃত্যুদিৱসত সেইবোৰ পাঠ কৰি মৃতকক তাচ্ছিল্য কৰা হয় নেকি ? নে এনেবোৰ কথা বাস্তৱবৰ্জিত ? নে কাণ্ডজ্ঞানহীন, কান্ধৰ ওপৰত কেৱল লাওখোলা ধাৰণকাৰী তথাকথিত উচ্চ শিক্ষিতসকলে ভাবিয়েই নাচায় ? সমাজৰদ্বাৰা স্বীকৃত এই শিক্ষিত ব্যক্তিসকলৰপৰা অতি সাধাৰণ মানুহবোৰে কেনে শিক্ষা ল'ব ? কি পথ অনুসৰণ কৰিব ? এনে কাৰণতেই আমি আৰম্ভণিতে “ঈশ্বৰবিশ্বাসীসকলে জানি নাজানি সমাজৰ প্ৰচুৰ পৰিমাণে ক্ষতি কৰি আছে” বুলি কৈছিলো। কম্পিউটাৰত হাত চোৱা জ্যোতিষীয়ে ভাবে, বিজ্ঞানৰ উপকৰণৰ সহায়ত ভৱিষ্যত বাণী শুনালেই মানুহে কথাটোত বিজ্ঞানৰ গোন্ধ পাই দৌৰি আহিব, য'ত হস্তৰেখাসহিতে হাতখনৰ ফটো স্কেন কৰি তাক কেৱল কম্পিউটাৰ স্ক্ৰিনত চোৱাহে হয়। নোমটেঙৰ বেপাৰীৰ ফান্দত ভৰি দি কাললৈ অন্ধ হয় হোজা জনতা। বঢ়িয়া, চমত্কাৰ।\nআমি সচৰাচৰ দেখি থকা কাৰৰ ইন্টাৰ্নেল কম্বাচন ইঞ্জিন উদ্ভাৱন কৰিছিল কাৰ্ল বেঞ্জ নামৰ জাৰ্মানিৰ ব্যক্তি এগৰাকীয়ে। নাম আৰু ঠাইৰপৰাই এইটো অনুমান কৰিব পাৰি যে তেওঁ বিশ্বকৰ্মাৰ ভক্ত বা অনুৰাগী নাছিল। কিন্তু পুণ্যভূমি “ভাৰতবৰিষ”ত এনেকুৱা এটা পৰম্পৰা যে কাৰিকৰী কাম য'ত বিশ্বকৰ্মাৰ উপাসনা ত'ত। তেওঁৰ আশীৰ্বাদতহে এই সকলোবোৰ সম্ভৱ। (অতি হোজা জনতাই কৰে যদি তাত বৰ দুখ নালাগিলহেঁতেন, কিন্তু অতিকায় অভিযান্ত্ৰিক ক্ষেত্ৰবিশেষত যেনে কাৰখানা, ইঞ্জিনিয়াৰ উত্পাদন কেন্দ্ৰ, অন্য ভাষাত অভিযান্ত্ৰিক কলেজ আদিত বিৰাট বিৰাট কাণ্ডাৰী বাবাৰ মূৰ্তিৰ আগত কৰা সাষ্টাংগ প্ৰণিপাত দেখিহে দুখ লাগে )। কিন্তু বিশ্বকৰ্মাৰ আশীষ মূৰত সানি নোলোৱাকৈ পশ্চিমীয়া দেশবোৰৰ অন্য ধৰ্মৰ উদ্ভাৱকবোৰ কিহৰ বলত প্ৰযুক্তি বিদ্যাত আগবঢ়া ? তাৰ মানে বিশ্বকৰ্মাৰ অবিহনেও এইবোৰত আগ বাঢ়িব পাৰি ? যদি পাৰি বিশ্বকৰ্মাৰ কাম কি ? ইয়াক show piece হিচাপে ৰখাৰ অৰ্থ কি ? মূল কথাটো হ'ল, বিশ্বকৰ্মা নাথাকিলে বিশ্বকৰ্মা পূজাৰ পুৰোহিতে (মানে ঈশ্বৰ আৰু সাধাৰণ মানুহৰ মাজৰ যোগসূত্ৰকাৰী এক শ্ৰেণীৰ মধ্যভোগী, যিয়ে অন্য কায়িক শ্ৰমৰ প্ৰতি বিৰাগ অনুভৱ কৰে) কি কৰিব ? পুৰোহিত, পূজা নাথাকিলে গেৰুৱা বসন ধাৰণকাৰী কিছু প্ৰতিক্ৰিয়াশীল গোটে কেনেকৈ হিন্দু সন্ত্ৰাসবাদ চলাব ? সন্ত্ৰাসবাদ, ধৰ্ম নাথাকিলে সমাজত স্থিতাৱস্থা কেনেকৈ বাহাল থাকিব ? স্থিতাৱস্থা বাহাল নাথাকি সমাজ আগ বাঢ়ি গ'লে (ইয়াত সমাজ বোলোতে গৰিষ্ঠসংখ্যক সৰ্বহাৰা শ্ৰেণীটোৰ কথায়ে প্ৰধানকৈ কোৱা হৈছে) সাম্ৰাজ্যবাদী শোষণ কেনেকৈ চলিব ? সৰস্বতী পূজাৰ ক্ষেত্ৰতো একে কথাই প্ৰযোজ্য। বিদ্যাদেৱীৰ আশীষ নোলোৱা অন্য ধৰ্মৰ মানুহবোৰ অশিক্ষিত হৈ থাকিব লাগিছিল। নাক টানিলে কাণ অহাৰ দৰে আৰু এটা নিমাখিত অথচ সাংঘাতিক কথা হৈছে _ স্কুল-কলেজ ইউনিভাৰ্ছিটিত ধৰ্মীয় অনুষ্ঠান পালন য'ত সৰস্বতী আৰু বিশ্বকৰ্মাৰ প্ৰাধান্যই দৃশ্যমান। ই দেখদেখকৈ এটা অসাংবিধানিক আৰু আইনবিৰুদ্ধ কথা। আইনৰ মতে ভাৰত এখন ধৰ্মনিৰপেক্ষ দেশ। যদি ধৰ্মনিৰপেক্ষই হয়, তেন্তে সংখ্যাগুৰু হিন্দুৰ পূজা স্কুল-কলেজ-ইউনিভাৰ্ছিটিত (যিবোৰ সমূহীয়া শিক্ষাৰ স্থল) পালন হয় কেনেকৈ ? ই সংখ্যাগুৰুৰ আধিপত্য নুবুজায়নে ? এই পূজাবোৰ ধৰ্মীয় সংখ্যালঘুসকলৰ ওপৰত বলপূৰ্বক আৰোপ (impose) কৰা নুবুজায়নে ? অৱশ্যে গ্লোবেলাইজেচনৰদ্বাৰা আমদানিকৃত ভোগবাদৰ কৃপাত পূজা বা অন্য যিকোনো অনুষ্ঠানসমূহ কেৱল বিনোদনৰ সামগ্ৰীলৈ পৰ্যবসিত হোৱাত অন্য ধৰ্মাৱলম্বীসকলেও বিনা বাক্য ব্যয়ে, বিনা প্ৰতিবাদে মৌলিক চিন্তা পৰিহৰি “ENJOY” কৰা পৰিলক্ষিত হৈছে। এইক্ষেত্ৰত সততে সৰৱ হৈ থকা ফটোৱাজীৱী মুছলমান সংগঠন বা খ্ৰীষ্টানসকলে সজোৰে প্ৰতিবাদ নকৰে কিয় ? নে ইয়াৰ অন্তৰালত হিন্দু সন্ত্ৰাসবাদে নেলী বা গুজৰাটৰ অনুৰূপ গণহত্যাৰ লেখীয়া অদৃশ্য ভাবুকি নিহিত হৈ থাকে?\nঅলপ ৰস :\n১. কিমাননো বিৰক্তিকৰ কথাবোৰকে কৈ থাকিম ? অলপ বেলেগ ফালে যাওঁ আহকচোন। এটা আমোদজনক কথা লক্ষ্য কৰিছেনে ? আমাৰ বিশ্বকৰ্মা, কৃষ্ণ বা যিকোনো পুৰুষ ভগৱানৰ ফটোবোৰত মুখাৱয়ব, হাত (মণিবন্ধৰপৰা আঙুলিলৈকে) আদিৰ অদ্ভুত সাদৃশ্য আছে। কেৱল ক'ৰবাত দাঢ়ি আছে, ক'ৰবাত নাই বা মোচৰ ক্ষেত্ৰতো কেৱল প্ৰান্তীয় গঠনৰ ভিন্নতা।\n২. গল্প কাহিনীৰ “হস্তী কলেবৰ” মানে শাস্ত্ৰসমূহত থকা কিছুমান কাহিনীয়েও চিন্তাৰ উদ্ৰেক ঘটায়। যেনে, কাৰোবাৰ গলধনলৈকে বৈ পৰা কেশ, কিন্তু দাঢ়িহীন (চুলি আৰু দাঢ়ি যে জৈৱিক ক্ৰিয়া-প্ৰক্ৰিয়াৰ ফল তালৈ নাযাৱেঁই যেনিবা)। ক'তো লিখা নাই যে এদিন ইন্দ্ৰই দাঢ়ি খুৰাই থাকোতে নাৰদ আহি ওলাল। প্ৰায়ে তেওঁলোকে সোমৰস পান কৰে। পিয়াহ লাগিলে জীৱকূলে পানীয় খায়, তাৰে অৱশিষ্টখিনি ওলায়ো যায়। দেৱতাসকলৰ ওলাই যায়নে ? এইবোৰৰ বিৱৰণ নাই হ'লে। দাঢ়ি যিহেতু নাই, নিশ্চয় কোনোবাই কাটে। এইবোৰ কোন ? অলপ তলখাপৰ দেৱতা নে কি ? কোনে জনাব ?\n৩. এই যে তেত্ৰিছ কৌটি দেৱতা তেওঁলোকৰতো সৰু সৰু পোৱালি দেৱতা আছে বুলি পাইছো। এইবোৰ আছে বুলি বহু হাজাৰ বছৰৰ আগতে শাস্ত্ৰত লিখা আছে। এই হাজাৰ হাজাৰ বছৰত তেওঁলোক ডাঙৰ হ'লনে ? ডাঙৰ হৈ বৰলা ভাত খাই থাকিলনে ? যিমান দূৰ জনা যায়, তেওঁলোক ইমান ইন্দ্ৰীয় সংযমকাৰী নহয়। হোৱা হ'লে চিত্তাকৰ্ষক, মনভুলোৱা অপ্সৰাৰ নৃত্য চাই ইন্দ্ৰৰ সভাসদ আপোনপাহৰা হৈ নাথাকিলহেঁতেন। এতিয়া তেৰাসৱৰ বিবাহৰ পিছত নিশ্চয় কেঁচুৱা হৈছে। তাৰামানে তেত্ৰিছ কৌটিৰ পিছৰ সংযোজন ? (আগৰবোৰতো নিশ্চয় জীয়াই আছে, কাৰণ তেওঁসকল অমৰ) এতিয়া এই লেটেষ্ট আপডেটবোৰ কোনে দিব? কেতিয়া দিব ? কিহৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি দিব ? কাৰণ মই কোৱা মতে হ'বও পাৰে, নহ'বও পাৰে। (দেৱতাসকলৰ কেঁচুৱা বা কেনেকৈ জন্ম হৈছিল !)\n৪. কুকুৰ, ঘোঁৰা, বা শিয়ালৰ ভগৱান আছেনে ? থাকিলহেঁতেন যদিহে, সিহঁতে মানুহৰ দৰে চিন্তা কৰিব পাৰিলেহেঁতেননে? আমাৰ শ্যাম কলেবৰ, আজানুলম্বিত হাতৰ, পীত বস্ত্ৰ পৰিহিত যি ভগৱানৰ আকাৰ আৰু ৰূপসজ্জা সি সম্ভৱ হৈছে কেৱল মানুহৰ কল্পনা শক্তিৰ বাবে। গতিকে ভগৱানৰ আকাৰ (নিৰাকাৰ বুলি ক'লেও কিন্তু শংখ-চক্ৰ-গদা-পদ্মেৰে সুশোভিত এক কায়া মনলৈ আহে) মানুহৰ দৰেই। এককোষী জীৱৰপৰা ক্ৰমবিকাশৰ পৰ্যায়েৰে সৃষ্টি হোৱা আজিৰ মানুহে কল্পনাৰ বলত 'নিৰাকাৰ' ভগৱানক সাকাৰ ৰূপত, নিজৰ ভৌগোলিক অৱস্থান আৰু সংস্কৃতি অনুযায়ী বিভিন্ন সাজ-পাৰেৰে সজাই তুলিছে। যেনে, আমাৰ দেৱতাৰ ধুতি-খৰম, পশ্চিমীয়া দেৱতাৰ ঠেঙা-জোতা ইত্যাদি। এনেও এনেকৈয়ে ভবা হয় যে ভগৱানে আমাৰ দুৰ্গা পূজাত কলিকতীয়া খনিকৰে সাঁচত বহুৱাই দেৱী প্ৰতিমা সজাৰ লেখীয়া ভগৱানৰ নিজা সাঁচত বহুৱাই মনুক স্ৰজিছিল, আমি কিতাপত পঢ়াৰ দৰে এককোষী জীৱৰ ক্ৰমবিকাশৰ ফলত নহয়।\n৫. “বুইছা বোপা, এটা কিবা আছেহে যিটোৱে আমাক ধৰি ৰাখিছে, এই পূজা-পাতল, বলি-বিধান ময়ো নামানো, কিন্তু এটা শক্তি আছে বুইছা, সেই শক্তিটোকহে মানো মই“ _ এই বাক্যশাৰী শুনাৰ সৌভাগ্য হৈছেনে? অলপমান বুধিয়ক মানুহে এনেদৰেই কয় আজিকালি। জানে যে মান্ধাতা যুগৰ বাৰেভচহু কথাবোৰ আজিকালি চূড়ান্ত হাস্যকৰ আৰু নিৰ্বুদ্ধিতাৰ পৰিচায়ক, গতিকে অলপ সাৱধানে উপৰোক্ত বাক্যশাৰী আওৰায়। কিন্তু খুড়া, এই যে কিবা এটা, সেইটোৱেইতো মূল সমস্যা। এই কিবাটো কেনেকুৱা ? আৰু তাক মানা নামানা কি কথা আছে ? ধৰি ল'লো যে সেই কিবাটোৰ ফলতেই এই বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ সৃষ্টি-স্থিতি-প্ৰলয়, সেই কিবাটোৰ লীলা-খেলাৰ বাবেই মানুহ-দুনুহ, পৰ্ন ইন্ডাষ্ট্ৰি, বন্দুক-বাৰুদ, বিমুদ্ৰাকৰণ, নমামিৰ অস্তিত্ব। এতিয়া কথা হ'ল, মিঃ কিবাই বিভিন্ন শাস্ত্ৰত এনেকৈ কিয় কয় যে “মোকেই পূজা, মোকেই ভজা, মোতেই বিলীন হোৱা, মোতহে মুক্তি পাবা“ ? মিঃ কিবাক পৰি নমস্কাৰ কৰি, মুখেৰে নাম লৈ নাথাকিলে তেওঁ বেয়া পাই যাব নেকি ? নে কৃতঘ্নৰ পৰিচয় নিদিবলৈকে মানুহে দিন-ৰাতি একাকাৰ কৰি মিঃ কিবাক বন্দনা কৰি থকাৰ নিয়ম কৰি লৈছে ? এজন নিঃস্বাৰ্থ মানুহ কোনজন ? যিয়ে সহায়ৰ বিনিময়ত একো নোখোজে, যিয়ে তেওঁ কৰা সহায়ৰ বাবে মানুহে তেওঁৰ নাম লৈ নাথাকিলেও বেয়া নাপায়। কিন্তু এই যে মিঃ কিবা, তেওঁ মহা স্বাৰ্থপৰ যেন ভাব হয়। কাৰণ বিভিন্ন শাস্ত্ৰত লিখা আছে, যি দুৰ্জনে তেওঁৰ নাম নোলোৱাকৈ জীৱন পাত কৰিলে তাক ৰৌ ৰৌ নৰকলৈ নিক্ষেপ কৰা হ'ব। হৰিক নভজাৰ দৰে জানো পাপ আছে ! সূৰ্যই আমাক পোহৰ দিয়ে, খাদ্য দিয়ে, সূৰ্যৰ বাবে উদ্ভিদ আছে যিয়ে অক্সিজেন যোগান ধৰে। তাৰ মানে ? সূৰ্যৰ নামটো আমি দিনটো লৈ থাকো নেকি ? সূৰ্যটো য'ত যেনেকৈ আছে, থাকিব লাগে, তেনেকৈয়ে আছে। সূৰ্যৰ নামটো নোলোৱাৰ বাবে সূৰ্যই ঠেহ পাতি ৰ'দ নিদিয়াকৈ আছে নেকি ? ভাবকচোন। যদি ভাবিছে যে সূৰ্যৰ সৃষ্টিকৰ্তা সেই মিঃ কিবা, তেন্তে ৰ'ব, অলপ আৰু ভাবক কাৰণ সূৰ্য বুলি স্বতন্ত্ৰ দেৱতা এজন আছে। স্বতন্ত্ৰ বুলি এইবাবেই ক'লো যে সূৰ্য কাৰোবাৰ অধীনস্থ নহয় যেন লাগে, হোৱা হ'লে হায়াৰ্কি অৰ্ডাৰ শাস্ত্ৰত থাকিলেহেঁতেন আৰু সূৰ্যক কোনে জন্ম দিলে তাৰো বিশেষ উল্লেখ নাই।\nঅতবোৰ বলকনিৰ অৰ্থ এটাই যে বিজ্ঞানৰ অনাৱিষ্কৃত কথাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি বিজ্ঞানৰ বিফলতা বুলি তালফাল লগাই বিজ্ঞানৰ যুঁজাৰু ঘোঁৰাৰ গতি স্তব্ধ কৰি দিব খোজা হয় একমাত্ৰ মানুহক অন্ধকাৰত ৰখাৰ স্বাৰ্থত। ধৰ্মৰ বেপাৰীয়ে বিভিন্ন চাতুকাৰিতাৰে মানুহক মোহাচ্ছন্ন কৰি ৰাখে। দৈনন্দিন জীৱনৰ দুখ-কষ্টৰ আচল কাৰণ বিচৰাৰ দিনাই প্ৰকৃত যুঁজখন আৰম্ভ হ'ব। বৰ কৰুণ এই দৃশ্য যেতিয়া ন জোন দেখি মাকে কেঁচুৱাক শিকায় _ মাইনা নমো দিয়া, নমো। সিদিনাৰপৰাই সকলোৰে অলক্ষিতে এটি শিশুৰ সহজাত যুক্তি-বুদ্ধিক হত্যা কৰি কফিনত শে__ষ গজালটো মৰা হয়। নিউজ পেপাৰতো বিস্তৃতভাৱে জ্যোতিষীৰ মতামত পৰিবেশন কৰা হয়। নৱবৰ্ষৰ প্ৰথম দিনটোত “লালপুৰুষে কি কয় ?”-জাতীয় শিতান প্ৰথম পৃষ্ঠাৰ বাতৰি হয়। বাৰম্বাৰ বিফল ভবিষ্যতবাণী (?)ৰ পিছতো কেইজনমান ভণ্ডৰ উদ্দেশ্যপ্ৰণোদিত বাগাড়ম্বৰ গধূলিৰ টক শ্বোত হট কেকৰ দৰে পৰিবেশন কৰা হয়।\nশেষত কওঁ, যদি এই লিখনিয়ে কাৰোবাৰ ধৰ্মীয় অনুভূতিত আঘাত দিছে তেন্তে মই নিৰুপায়, কাৰণ আপোনালোকৰ ধৰ্মীয় অনুভূতি বৰ ঠুনুকা বা ভংগুৰ (fragile)। আপোনালোকৰ অখণ্ড পালনামৰ গগণবিদীৰ্ণ হোৱা চাপৰিত, অখণ্ড ভাগৱত পাঠৰ কাণফলা চিঞৰত (তাকো স্পিকাৰটো ১৯৪৭ চনৰ আগৰ এটা অসহ্যকৰ এলুমিনিয়ামৰ পেঁপা), মছজিদৰপৰা নিৰ্গত আল্লাভিমুখী আত্ৰাহি চিঞৰে আমাৰ বৈজ্ঞানিক অনুভূতি (= অধৰ্মীয় অনুভূতি, নাজানো এনে শব্দ আছে নে নাই)ত প্ৰচণ্ড আঘাত হানে।\nবিঃদ্ৰঃ অভিজিত ৰায়, নৰেন্দ্ৰ ডাভোলকাৰ, কালবুৰ্গীক কায়িকভাৱে হত্যা কৰিলেও একো বিশেষ লাভ নহ'ব, কাৰণ তেওঁলোকৰ মানৱহিতৈষী চিন্তাই আমাৰ নিচিনা আৰু বহুতো ৰক্তবীজৰ জন্ম দিছে আৰু আগলৈও দি থাকিব।\nNo Comments : "ঈশ্বৰ বিশ্বাস সম্পৰ্কে দুআষাৰ - (মানস প্ৰতীম কলিতা)"


JNUলৈ যোৱাৰ পিছতে ধাৰাসাৰ ট্ৰ’ল দীপিকা পাডুকনক, এচামে খুচৰি উলিয়ালে ৰাহুল গান্ধীক প্ৰশংসা কৰা পুৰণি ভিডিও– News18 assam\nJNUলৈ যোৱাৰ পিছতে ধাৰাসাৰ ট্ৰ’ল দীপিকা পাডুকনক, এচামে খুচৰি উলিয়ালে ৰাহুল গান্ধীক প্ৰশংসা কৰা পুৰণি ভিডিও\nজেএনইউৰ ছাত্ৰ–ছাত্ৰীৰ প্ৰতিবাদৰ সময়ত কাষত থিয় হোৱাৰ পিছতে ছচিয়েল মিডিয়াত বেয়াকৈ ট্ৰ’ল হৈছে দীপিকা পাডুকন।\nLast Updated : January 08, 2020, 12:47 IST\nবলিউড অভিনেত্ৰী দীপিকা পাডুকনে এই কেইদিন নিজৰ আহিবলগীয়া ছবি ‘ছপাক’ৰ প্ৰম’শ্যনত ব্যস্ত হৈ আছে। ইয়াৰ মাজতে মঙলবাৰে ৰাতি জেএনইউৰ প্ৰতিবাদত অভিনেত্ৰীগৰাকী উপস্থিত হোৱাৰ পিছতে টুইটাৰত বহুতৰ ক্ষোভৰ সন্মুখীন হৈছে দীপিকা। বহুতেই অভিনেত্ৰীগৰাকীৰ ছবি ‘ছপাক’ বৰ্জন কৰাৰ কাৰণে ‘Boycott Chhapaak' ট্ৰেণ্ড কৰোৱা আৰম্ভ কৰি দিছে। ছবিখন বৰ্জন কৰাটো টুইটাৰত ১নম্বৰত ট্ৰেণ্ড কৰা আৰম্ভ কৰিছে। বহুতেই ছবিখনৰ এডভান্স বুকিং বাতিল কৰি স্ক্ৰীণশ্বট ছচিয়েল মিডিয়াত শ্বেয়াৰ কৰিছে। এই বিষয়টো ইমান আগ বাঢ়িছে যে এচামে তেওঁৰ এটি পুৰণি সাক্ষাৎকাৰৰ ভিডিও উলিয়াই ট্ৰ’ল কৰা আৰম্ভ কৰিছে।\nDeepika Padukone in JNU , standing with the leftists ? What do you think ??\n— Karuna Gopal (@KarunaGopal1) January 7, 2020\nএই ভিডিওটোত তেওঁ ৰাহুল গান্ধীক প্ৰশংসা কৰা দেখা গৈছে।\nযথেষ্ট পুৰণি এই ভিডিওটোত দীপিকাই দুৰদৰ্শনৰ এজন এংকৰৰ সৈতে কথা বাৰ্তাত লিপ্ত হৈ আছে। দীপিকাক এংকৰে এটা প্ৰশ্ন কৰিছিল যে এনে এজন ৰাজনীতিবিদৰ কথা কওক যিজনে আপোনাক প্ৰভাৱিত কৰিছে। দীপিকাই ইয়াৰ উত্তৰত কয়, মই ৰাজনীতিৰ বিষয়ে বিশেষ নাজানো। কিন্তু যি অলপ অচৰপ টিভিত দেখিছো তাৰ পৰা এটা কথাই ক’ব পাৰো যে ৰাহুল গান্ধীয়ে যি কৰিছে সেয়া আমাৰ দেশৰ যুৱ প্ৰজন্মৰ কাৰণে এটা ক্লাছিক উদাহৰণ হয় আৰু তেওঁ সোনকালেই দেশৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী হ’ব। এংকৰে তেতিয়া সোধে যে, আপুনি বিচাৰে নে কি ৰাহুল গান্ধী দেশৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী হওক, দীপিকাই তেতিয়া কয় নিশ্চয় তেওঁ যুৱ প্ৰজন্মৰ সৈতে সংযুক্ত আৰু তেওঁৰ চিন্তাধাৰা পৰম্পৰাগত হোৱাৰ লগতে ভৱিষ্যতমুখীও।এয়া আমাৰ দেশৰ কাৰণে যথেষ্ট প্ৰয়োজনীয়।\nFirst published: January 08, 2020, 12:47 IST\nAttackCAA Protestdeepika padukoneJNURahul Gandhi


Consern in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Consern ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nConsern के प्रकार चुनें\nConsern5Mg Tablet\nConsern 2.5 Mg Tablet\nConsern 10 Mg Tablet\nConsern ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Consern Price and Pack Size in Assamese\nConsern5Mg Tablet ₹22.5 खरीदें\nConsern की जानकारी\nConsern ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Consern Benefits & Uses in Assamese\nConsern ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Consern Dosage & How to Take in Assamese\nConsern-ৰ উপাদানসমূহ- Consern Active Ingredients in Assamese\nConsern ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Consern Side Effects in Assamese\nConsern সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Consern Related Warnings in Assamese\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Consernৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Consern with Other Drugs in Assamese\nConsern মতভেদসমূহ- Consern Contraindications in Assamese\nConsern ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Consern in Assamese\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Consern ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Consern Interactions with Food and Alcohol in Assamese\nConsern ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Consern Benefits & Uses in Assamese\nConsern তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nConsern ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Consern Dosage & How to Take in Assamese\nConsern-ৰ উপাদানসমূহ - Consern Active Ingredients in Assamese\nConsern ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Consern Side Effects in Assamese\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Consern ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nConsern সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Consern Related Warnings in Assamese\nConsern-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nConsernৰ গৰ্ভাবস্থাৰ সময়ত কিছু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকিব পাৰে। যদি গৰ্ভাবস্থাৰ সময়ত Consern ৰ কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকে, ইয়াক লগে লগে বন্ধ কৰক। ইয়াক পুনৰাই ব্যৱহাৰ কৰাৰ পূৰ্বে চিকতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nConsern-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nConsern গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত স্তন্যপায়ী মহিলাসকলে গম্ভীৰ সমস্যাত ভূগিব পাৰে। গতিকে প্ৰথমে আপোনাৰ চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ নোলোৱাকৈ এই ঔষধটো গ্ৰহণ নকৰিব, নহলে এইটো আপোনাৰ বাবে বিপদজনক হব পাৰে।\nবৃক্কত Consern কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nআপুনি বৃক্ক ৰ ক্ষতিৰ কোনো আশংকা নকৰাকৈ Consern গ্ৰহণ কৰিব পাৰে।\nযকৃতত Consern কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nConsernৰ কলিজা ৰ ওপৰত মৃদু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া আছে।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Consern ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nহৃদয় ৰ বাবে Consern কেতিয়াবাহে ক্ষতিকাৰক।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Consernৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Consern with Other Drugs in Assamese\nConsern তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nConsern মতভেদসমূহ - Consern Contraindications in Assamese\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Consern লোৱা অনুচিত যাতে -\nConsern ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Consern in Assamese\nএই Consern-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Consern আসক্তি সৃষ্টি কাৰক বুলি কোনো সাক্ষ্য নাই।\nConsern লোৱাৰ পিছত আপোনাৰ টোপনিভাৱ আহিব পাৰে। সেয়ে এনে কাম কৰাটো নিৰাপদ নহয়।\nহয়, কিন্তু Consern লোৱাৰ পূৰ্বে ডাক্তৰৰ সৈতে পৰামৰ্শ লোৱাটো গুৰুত্বপূৰ্ণ।\nমানসিক ৰোগ থকা ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত Consern ৰ যোগাত্মক প্ৰভাৱ থকা দেখা গৈছে।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Consern ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Consern Interactions with Food and Alcohol in Assamese\nখাদ্য আৰু Consernৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nConsern সৈতে লোৱা কেতবোৰ খাদ্যই প্ৰতিক্ৰিয়াত সালসলনি ঘটাব পাৰে। এয়া ডাক্তৰৰ সৈতে আলোচনা কৰি লওক।\nমদ আৰু Consernৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nConsernৰ সৈতে মদ্যপান কৰাটোৱে আপোনাৰ দেহত হানিকাৰক প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে।\nConsern ৰ অনুকল্প - Substitutes for Consern in Assamese\nConsern के लिए सारे विकल्प देखें\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Consern লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Consern ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Consern সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Consern ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Consern সেৱন কৰে?


মুখ্য মন্ত্ৰীৰ সংবাদমেলত কাগজ কলৰ প্ৰসংগ উত্থাপন; কি ক’লে সোণোৱালে?\nকেন্দ্ৰ আৰু ৰাজ্য চৰকাৰে নগাঁও আৰু কাছাৰ কাগজ কল দুটা পুনৰ সক্ৰিয় কৰি তুলিব বুলি বিভিন্ন সময়ত ঘোষণা কৰি আহিলেও বৰ্তমানলৈ এই ক্ষেত্ৰত গ্ৰহণ কৰা নাই কোনো পদক্ষেপ।\nশেহতীয়াকৈ প্ৰধান মন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে ঘোষণা কৰা আৰ্থিক পেকেজেও স্পৰ্শ কৰা নাই এই কাগজ কল দুটাক।\nৰাজ্যবাসীৰ এক আশা আছিল যে MSME খণ্ডৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰি হ’লেও কেন্দ্ৰীয় বা ৰাজ্য চৰকাৰে মৃতপ্ৰায় কাগজকল দুটা উজ্জীৱিত কৰাৰ ক্ষেত্ৰত পদক্ষেপ হাতত ল’ব। কিয়নো বৰ্তমান কাগজ-কল দুটাৰ ওপৰত ভৰসা কৰি থকা শ-শ পৰিয়ালে এতিয়াও অতি আশাৰে কাগজ কলৰ কাম আৰম্ভ হ’ব বুলি বাট চাই আছে।\nএনে সময়তে মুখ্য মন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালে আজি সম্বোধন কৰা সংবাদমেলত এগৰাকী সাংবাদিকে এক প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰিছিল।\nসাংবাদিকৰ প্ৰশ্ন ‘MSME চেক্টৰৰ উদ্যোগৰ বিকাশৰ বাবে চৰকাৰে ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰিছে কিন্তু ইয়াৰ পৰা অসমৰ মৃতপ্ৰায় কাগজকল দুটা কেনেকৈ উপকৃত হ’ব?’\nপ্ৰশ্নটোৰ উত্তৰ কেৱল এটা বাক্যত দি কয় ‘সেইটো MSME চেক্টৰত নপৰে।‘\nতাৰ বিপৰীতে একেখন সংবাদমেলতে সৰ্বানন্দ সোণোৱালে মোদীৰ এই পেকেজে ৰাজ্যৰ উদ্যোগসমূহৰ শ্ৰমিক-মালিকসকলক উপকৃত কৰিব বুলি দাবী কৰে।\nমুখ্য মন্ত্ৰীগৰাকীৰ এনে উত্তৰৰ পাছতে নৰ্থ-ইষ্ট নাওৰ জৰিয়তে প্ৰতিক্ৰিয়া প্ৰকাশ কৰিছে বিৰোধী দলপতি দেবব্ৰত শইকীয়াই।\nআমাৰ সাংবাদিকৰে সৈ হোৱা টেলিফোনিক বাৰ্তালাপত শইকীয়াই কয় ‘মুখ্য মন্ত্ৰীৰ এনে উত্তৰ অতিকৈ দুৰ্ভাগ্যজনক। ৰাজ্য চৰকাৰৰ বলিষ্ঠ নেতৃত্বৰ অভাৱ, এই সময়ত অসমে এটা সুযোগ পাইছিল। আমাৰ চৰকাৰী খণ্ডৰ উদ্যোগ দুটা অতি কম মুলধনৰ বাবেই নিলামৰ পৰ্য্যায়লৈ গুচি গৈছে।‘\nতেওঁ আৰু কয় ‘সেইকেইটা পুনৰ উজ্জীৱিত কৰি নিজৰ স্থানীয় উদ্যোগ কেইটাৰ বিকাশ কৰিব পাৰিলে হেঁতেন। দ্বিতীয়তে যিসকলে দৰমহাৰ পৰা দীৰ্ঘদিন বঞ্চিত হৈ আছে, সেইসকলৰ সংস্থাপন দিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰিব পাৰিলেহেঁতেন। কিন্তু ৰাজ্য চৰকাৰে এইক্ষেত্ৰত বলিষ্ঠ পদক্ষেপ দেখুৱাব নোৱাৰাটো দুৰ্ভাগ্যজনক।‘\nআনহাতে, এই সন্দৰ্ভত প্ৰতিক্ৰিয়া প্ৰকাশ কৰি জ্যেষ্ঠ সাংবাদিক মনজিৎ মহন্তই আমাৰ সাংবাদিকৰ আগত কয় ‘কাগজ কল দুটা পুনৰজ্জীৱিত কৰি তোলাটো সকলোৰে দাবী। সেইটো কি কাৰণে চৰকাৰে উজ্জীৱিত কৰা নাই। ঠিক আছে MSME চেক্টৰৰ ভিতৰত নপৰে সেইটো চৰকাৰে জানে। কিন্তু আমি কৈছো কেৱল কাগজ কল দুটা নহয়, তাত শ-শ থলুৱা লোকৰ ভৱিষ্যত জৰিত হৈ আছে।‘\n‘ইমান এটা লাভজনক প্ৰতিষ্ঠান ধ্বংস কৰি পেলোৱা হৈছে। ক’ত কি গণ্ডগোল আছে সেইবোৰ চাফা কৰি বিত্তীয় সাহায্য প্ৰদান কৰি সেইকেইটা পুনৰুজ্জীৱিত কৰিব লাগে। এনেই উদ্যোগৰ সংখ্যা কম অসমত। মুখ্য মন্ত্ৰীয়ে যদি সেইদৰে কৈছে এইটো অতি দুৰ্ভাগ্যজনক কথা।‘ মহন্তই লগতে কয়।\nমহন্তৰ মতে ‘বিজেপি চৰকাৰ ৰাইজৰ চৰকাৰ নহয়। তেওঁলোকে এফালৰ পৰা জাতি-মাটি-ভেটি ধ্বংস কৰি পেলালে। ৰাজ্যৰ বিজেপি চৰকাৰ নাগপুৰ আৰু দিল্লীৰ কথামতে চলে। অসমীয়া জাতিৰ কাৰণে নিজস্ব পৰিকল্পনা নাই, মোদীয়ে যি কয় সেয়া ভাটৌৰ নিচিনা আওৰাই।‘\n‘জাগীৰোড আৰু কাছাৰ কাগজ কলৰ দৰে মৃতপ্ৰায় উদ্যোগ আৰু লকডাউনৰ ফলত মৃত্যুৰ মুখলৈ গতি কৰা সকলো উদ্যোগৰ দায়িত্ব চৰকাৰে ল’ব লাগে।‘\nআনহাতে, মুখ্য মন্ত্ৰীৰ এই মন্তব্য সন্দৰ্ভত প্ৰতিক্ৰিয়া প্ৰকাশ কৰিছে অসম সংগ্ৰামী মঞ্চৰ কাৰ্য্যকৰী সভাপতি অদীপ ফুকনে।\nফুকনে কয় ‘মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰক MSMEৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰিবলৈ বাধ্য কৰাব লাগিব। নহ’লে ২০ লাখ কোটি টকা পেকেজৰ পৰা অসমে কি পাম? এই দুটা পেপাৰ মিল আৰু নামৰূপ সাৰ কাৰখানাৰ বাবদ ৩ হাজাৰ কোটি টকা ৰাজ্য চৰকাৰে কিয় আনিব নোৱাৰে?’\n‘মুখ্য মন্ত্ৰীয়ে যদি দিল্লীক বাধ্য কৰাব নোৱাৰে তেন্তে ৰাইজৰ আগত মুকলিকৈ কওঁক। অসমৰ বন্ধ উদ্যোগসমূহ তেওঁ যদি চলাব নোৱাৰে তেন্তে মুকলিকৈ কওঁক।‘ ফুকনে লগতে কয়।\nমুখ্য মন্ত্ৰীলৈ আহ্বান জনাই ফুকনে কয় ‘এই সংকটকালত মুখ্য মন্ত্ৰীয়ে ৰাজহাড় পোন কৰি কাম কৰক।‘\nমুখ্য মন্ত্ৰীগৰাকীৰ এই মন্তব্যৰ পাছতে এনেদৰেই সৰব হৈ পৰিছে বিভিন্নজন।


তেওঁ, মই আৰু আমি (মাধুৰীমা ঘৰফলীয়া) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nএজাক বতাহ বলিছে৷ ঘৰৰ ভিতৰৰ পৰাই অনুমান কৰিব পাৰি যে বতাহজাক বেচ ডাঙৰ৷ বাৰাণ্ডাত মেলি থোৱা কাপোৰবোৰ উৰি উৰি শব্দ হৈছে৷ কিছুমান শব্দ মনৰ মাজতো অগা-দেৱা কৰি আছে৷ শব্দ মানে কেৱল মোৰ নিজা শব্দ নহয়, তেওঁ, মোৰ আৰু আমাৰ শব্দ৷ এই সকলোবোৰ শব্দ লগ লাগি মনৰ মাজত বেলেগ এটা অনুভৱৰ সৃষ্টি হৈছে৷\nঅলপ দুখ, অলপ সুখ আৰু তাৰ মাজে মাজে অকণমান গৌৰৱৰ আৱেশ৷ কথাবোৰ আচলতে এনেকুৱা…\nআগতে কোনোবা স্কুলৰ সমুখেৰে গলে তাত বহি থকা বা অপেক্ষা কৰি থকা মাকবোৰলৈ চাই হাঁহি মাৰি লগৰবোৰক কৈছিলোঁ-এইকণ সময় আড্ডা মাৰিবলৈ বৰ ভাল চাগৈ৷\nসময় পাৰ হ’ল৷\nএতিয়া নিজৰ সন্তান মেঘমন্যুৰ বাবে স্কুলৰ ৱেটিং ৰুমত বহি থাকো৷ লগত আন মাকবোৰো থাকে৷ সেই কোঠাটোত আমাৰ কথাৰ প্ৰকোপত বতাহ সোমাবলৈ ঠাই নোহোৱাৰ দৰে অৱস্থা হয়৷ কথাবোৰত সাধাৰণতেই ছোৱালী সন্তানৰ মাকহঁতৰ দুখবোৰ বেছিকৈ ওলায়৷ উত্তৰ ভাৰতৰ এই বোৱাৰীসকলে সন্মুখীন হোৱা শহুৰ-শাহু, ননদৰ অত্যাচাৰ, গৰ্ভৱতী অৱস্থাত ল’ৰা হ’বলৈ খাবলৈ দিয়া বন দৰৱবোৰ কথা আৰু ভয়ংকৰ উপায়বোৰৰ শুনি চকু ডাঙৰ হৈ যায়৷\nএয়া কেৱল অশিক্ষিতসকলৰ মাজত নঘটে, উচ্চ শিক্ষিতৰ ঘৰতো গৰ্ভধাৰণ কৰাৰ পাছত লিংগ পৰিৱৰ্তন কৰিবলৈ বন ঔষধ খুৱায়! তাৰ পাছত এই ঔষধৰ পাৰ্শ্বক্ৰিয়া হিচাপে বহুতৰে গৰ্ভপাতো হয়৷ যিমানবোৰ দেখিছো, পঢ়িছো তাতোকৈও বহু ভয়ংকৰ অভিজ্ঞতাৰ বিষয়ে শুনিবলৈ পাওঁ!\nতাৰ মাজতে মই বুকু ফুলাই বহি থাকো৷ তেওঁলোকে যেতিয়া যৌতুকৰ কথা কয়, সেইসময়ত যৌতুক বুলিবলৈ মই কিতাপ এখনহে অনাৰ কথা কওঁ৷ তেওঁলোকৰ গৃহস্থই পানী এগিলাচো নিজে লৈ নোখোৱাৰ কথা কলে মোৰজন যে কিমান ভাল ৰান্ধনী তাকো কওঁ৷ লগতে মোৰ দেউতায়ো যে ভাল ৰান্ধে তাকো কওঁ৷ মোৰ ল’ৰাটোৱেও এতিয়াৰ পৰাই ৰান্ধনী ঘৰলৈ অহা-যোৱা কৰিলেই৷ তাকো মই ৰান্ধিবলৈ শিকাম!\nসিহঁতে কয় –তহঁতৰ ফালৰ মানুহবোৰ বৰ ভাল অ’!\nবুকুখন দুহাত ডাঠ হৈ যায়৷\nসিদিনা এগৰাকীয়ে ক’লে-তহঁতৰ তাত আইন বনাইছে নহয় দুটাতকৈ বেছি ল’ৰা-ছোৱালী জন্ম দিলে চৰকাৰী চাকৰি, সা-সুবিধা একো নাপায়৷\nলগে-লগে দুগৰাকীমানে মাত লগালে, হয় হয় আমিও পঢ়িছো, ইমান যে ভাল কাম কৰিছে!\nআৰু মই…..গংগাটোপ হৈ গলো৷ পিছে মনলৈ এইটো কথাও আহিল যে বাহিৰৰ মহিলাই হিংসা কৰিব পৰাকৈ বনোৱা এইখন আইনকো আমাৰ কিছুসংখ্যক ৰাইজে সমালোচনা কৰিছিল! ! সমালোচনাকাৰীসকলে আচলতে কি বিচাৰে আমি নাজানো৷ কিন্তু এই যে ওপৰত লিখা অশুভ চিন্তাধাৰাবোৰ, সেইবোৰ লাহে লাহে লাজ লগাকৈ আমাৰ সমাজতো বিয়পিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে আৰু চৰকাৰৰ তেনেধৰণৰ আইনে যদি সেই অশুভ চিন্তাধাৰাবোৰক অলপো ভয় খুৱাব পাৰে, তেনেহলে সেয়েই আমাৰ নাৰীসকলৰ লগতে আমাৰ সমাজৰ বাবেই এটা শুভ সংকেত হ’ব৷\n← অণু গল্পৰ কুঁকি\nহেম বৰুৱাৰ “The Red River and the Blue Hill”: এটি চমু আলোচনা (ভাস্কৰজ্যোতি দাস) →


ভৌতিক – সমুজ্জল কাশ্যপ – ফটাঢোল\nভৌতিক – সমুজ্জল কাশ্যপ\nসীমা বাইদেউ। ক্লাছত সকলোৱে ভয় কৰা আমাৰ স্কুলৰ ইংৰাজীৰ শিক্ষয়িত্ৰীগৰাকী। অসীমা তালুকদাৰ তেওঁৰ নাম। আমাৰ সৰু চহৰখনত সীমা বাইদেউ বুলিয়েই সকলোৱে জানে তেওঁক। তেওঁৰ মুখত হাঁহি খুব কম দেখা যায়। সকলোৱে তেওঁক সমীহ কৰি চলে। খুবেই খঙাল বুলি তেওঁৰ নাম আছে। চিঞৰ-বাখৰ, হাহি-খিকিণ্ডালি কৰি থকা ক্লাছটো তেওঁ সোমোৱাৰ লগে লগে নিমাত নিস্তব্ধ হৈ পৰে। অৱসৰ ল’বলৈ হয়তো আৰু বেছি সময় নাই বাইদেউৰ, তেওঁৰ বহুকেইগৰাকী ছাত্ৰীয়ে ইতিমধ্যে একেখন স্কুলতেই শিক্ষকতা কৰি আছে।\nক্লাছতো তেওঁ বেছি কথা নকয়। তেওঁ পঢ়াবলগীয়াখিনি সামৰি নিজৰ ৰুমলৈ গুচি যাই, কাৰো লগত বেছি কথা পাতি থকা নেদেখোঁ। এটা কথা লক্ষ্য কৰিছিলোঁ, ক্লাছত তেওঁ মোৰ ফালে চাই কেতিয়াবা কিবা ভাবি থাকে। তেওঁৰ সেই চাৱনিটোত আনৰ তুলনাত যেন অলপ কোমলতা আছে মোৰ প্ৰতি। সকলোকে আচৰিত কৰি বাইদেউৱে এদিন লেইজাৰ টাইমত মোৰ পিঠিত হাতখন ফুৰাই ‘ভালদৰে পঢ়িবা’ বুলি কৈছিল। মোৰ লগৰ ছোৱালীবোৰো যথেষ্ট আচৰিত হৈছিল তেওঁৰ এই কাৰ্য্যত। কেইজনীমানৰ অলপ হিংসাও হৈছিল মোৰ প্ৰতি।\nনিজৰ বুলিবলৈ বাইদেউৰ কোনো নাই, অকলেই থাকে। কোনেও সুধিবলৈ সাহসো কৰা নাছিল বাইদেউৰ পৰিয়ালৰ বিষয়ে। কিন্তু মাহঁতৰপৰা গম পাইছিলোঁ যে বাইদেউৰো এখন সংসাৰ আছিল। স্বামী আৰু কন্যা সন্তান এজনীৰে সৈতে সুখেৰেই আছিল তেওঁ। লুইতৰ বানে এদিন তেওঁৰ সৰ্বস্ব কাঢ়ি নিছিল, আৰু তেতিয়াৰপৰাই হয়তো তেওঁ কঠোৰ হৈ পৰিছিল।\nলাহে লাহে শিক্ষকসকলৰ কমন ৰুমত কেতিয়াবা তেওঁক মাত দিয়া কৰিলোঁ মই। মোৰ ফালে চাই থাকিছিল তেওঁ। মোৰ লগৰ আন কোনো এজনীও ছোৱালী তেওঁৰ ওচৰ চাপিবলৈ সাহস কৰা নাছিল, কেতিয়াও। মাৰপৰা শুনিছিলোঁ, তেওঁ হেনো নিজৰ দৰমহাৰ বেছিখিনি টকা চহৰখনৰ মাজত থকা অনাথ শিশুগৃহ এটালৈ দান দিছিল, নিজৰ বাবে অতি সামান্য কিবা এটা ৰাখিছিল মাত্ৰ।\nকিছু বছৰ পাৰ হ’ল, আমিও স্কুল সামৰি কলেজ পালোগৈ। নতুন বহুতো শিক্ষক শিক্ষয়িত্ৰীৰ সান্নিধ্যলৈ আহিলোঁ। সীমা বাইদেউৰ কথা কিন্তু কোনোদিনে পাহৰিব নোৱাৰিলোঁ। লাহে লাহে ফাইনেল শেষ হ’বৰ সময় হ’ল। ডিগ্ৰী থাৰ্ড ইয়েৰৰ ফাইনেল পৰীক্ষা শেষ হোৱাৰ পিছদিনাই হোষ্টেল এৰি ঘৰলৈ আহিম, কিমান যে আনন্দ মনত। পৰীক্ষা শেষ হোৱাৰ পিছত দুজনীমান লগ হৈ চিনেমা চাবলৈ গ’লোঁ, অনুৰাধাত। চিনেমা শেষ হোৱাৰ পিছত আমিকেইজনী বজাৰত সোমালোঁ। কিমান যে সৰু সৰু বস্তু কিনিছোঁ, নিজৰ কাৰণে, মাৰ কাৰণে, দেউতাৰ কাৰণে, দাদাৰ কাৰণে। মুঠতে আনন্দৰ সীমা নাই। হোষ্টেল আহি পাই ভাগৰে জুৰুলা কৰা দেহাটো বিছনাত এৰি দিলোঁ।\nচান্দমাৰী বাছষ্টেণ্ডত ৰৈ আছোঁ। বাছ অহা নাই, যিকেইখন আহিছে তলে ওপৰে মানুহ পাণ জপাৰ দৰে জাপি আহিছে। খালি বাছ আহিব বুলি বহু দেৰিৰপৰা ৰৈ আছোঁ। এনেতে ৰিক্সা এখন আহি থকা দেখিলোঁ। ৰিক্সাত এখন চিনাকি মুখ দেখি সেইফালে থৰ লাগিলো কিছু দেৰি। হয়, সেয়া সীমা বাইদেউৱেই হয়। আমাৰ স্কুলৰ অসীমা তালুকদাৰ। কেইবছৰমান তেওঁক দেখা নাই যদিও ঠিকেই চিনি পাইছোঁ। মুখত এতিয়া বয়সৰ চাপ পৰিছে। চুলিবোৰো পকিছে। ৰিক্সাৰপৰা তেওঁ মোৰ পিনেই চাই থকা যেন লাগিল। মই ফুট-পাথৰপৰা নামি আগুৱাই গ’লোঁ তেওঁক মাত লগাম বুলি। ৰিক্সাখনৰ ওচৰ পাওঁতে মই ‘বাইদেউ’ বুলি মাত লগাবলৈ চেষ্টা কৰিলোঁ কিন্তু আচৰিত ধৰণে মোৰ মাতটো ওলাই নাহিল। বহু চেষ্টা কৰিও মাতটো উলিয়াব নোৱাৰিলোঁ। ৰিক্সাৰ ওপৰৰপৰা বাইদেউৱে সোঁহাতৰ তৰ্জনী আঙুলিটোৰে নিজৰ ওঁঠ দুটা স্পৰ্শ কৰি মোক মনে মনে থাকিবলৈ কোৱাৰ দৰে কৰিলে। ৰিক্সাখন লাহে লাহে আগুৱাই আহি মোৰ কাষেৰে পাৰ হৈ গুচি গ’ল। মই আকৌ এবাৰ ‘বাইদেউ’ বুলি মাতিবলৈ চেষ্টা কৰিলোঁ, কিন্তু এইবাৰো সফল নহ’লোঁ। মোৰ মাতটো যেন ডিঙিৰ মাজতেই চেপা খাই ৰৈ গ’ল। তেনেতে কোনোবা এজনীয়ে গাত ধৰি জোকাৰি জোকাৰি মাতি থকা গম পালোঁ। চকু দুটা দুহাতেৰে মোহাৰি মোহাৰি সম্মুখত দেখিলোঁ সেইজনী ঝিলি।\n: বা, নুঠে নেকি? ভাত দিছে ডাইনিং ৰুমত। সকলো আপোনাৰ কাৰণে ৰৈ আছে, সোনকালে আহক।\nহোষ্টেলৰ কাম কৰা ছোৱালীজনীয়ে মুখৰ ফালে চাই মোক টোপনিৰপৰা জগাই আছে। সৰু ছোৱালীজনীক সকলোৱে বৰ মৰম কৰে, তাইৰ আচল নামটো কি নাজানো, কিন্তু সকলোৱে ঝিলি বুলিয়েই মাতে। লাহে লাহে বিছনাৰপৰা উঠি আহিলোঁ।\nভাগৰুৱা দেহাত কেতিয়া টোপনিটোৱে হেঁচি ধৰিছিল গম নাপালোঁ। বাইদেউক সপোনত দেখা কথাটো বহু সময় ভাবি থাকিলোঁ। ভাত খাই থাকোঁতে বিভিন্ন জনীৰ বিভিন্ন গল্প ওলাল টেবুলত, আন দিনাৰ দৰে। হোষ্টেলৰ শেষ সাজ ভাত খাই আমি ফাইনেল দিয়া আটাইকেইজনী নিজৰ নিজৰ ৰুম পালোঁ। তেনেতে ঝিলিয়ে আহি মাৰ ফোন অহা বুলি কোৱাত দৌৰ মাৰি হোষ্টেলৰ ফোনটোৰ ওচৰ পালোঁ। সদায় ৰাতি দেৰিকৈ ফোন কৰে মায়ে, হোষ্টেলৰ নম্বৰটোত। মাক গোটেইখিনি কথা ক’লোঁ। পৰীক্ষা, বজাৰ, চিনেমা, আৰু সপোনটোৰ কথাও ক’লো।\n: তোক কথা এটা কওঁ মাজনী। তই সপোনত দেখা তহঁতৰ স্কুলৰ সীমা বাইদেউ, তেওঁ ১৫ দিনমানৰ আগতেই ঢুকাল। তোৰ পৰীক্ষা চলি থকা বাবে আমি কোৱা নাছিলোঁ। তোক বহুত মৰম কৰিছিল তেওঁ, নিজৰ ছোৱালীজনীৰ দৰে দেখিছিল। হয়তো সেই কাৰণেই তেওঁক তই সপোনত দেখিলি!\nকি যে কয় মায়ে, মই যেন বিশ্বাস কৰিব পৰা নাই কথাটো। মাৰ কথা শুনি মনটো বৰ বেয়া লাগিল। অলপ আগতে মই তেওঁক দেখিছোঁ, তেওঁৰ সেই উজ্জ্বল মুখখন চকুৰ আগত ভাহি আছে। সপোন বুলি মানি ল’লোঁ যদিও তেওঁৰ মৃত্যুৰ কথাটো মানিবলৈ যথেষ্ট টান হ’ল।\n: সপোনত মৰা মানুহে কথা নকয়। সেইবাবে তই তেওঁক চেষ্টা কৰিও মাতিব পৰা নাছিলি বা তেওঁ তোক মাতিব মানা কৰিছিল ওঁঠত আঙুলিটো লগায়।\nবহু দেৰিলৈ মাৰ কথাকেইটা মনৰ মাজত পাকঘূৰণি খাই থাকিল। ৰুমৰ বস্তুবোৰ, মোৰ কাপোৰবোৰ সামৰিবলৈ এতিয়া যেন দেহটোত একেবাৰে শক্তি নাই, সকলো পুৱাই ঠিক ঠাক কৰিম বুলি আকৌ বিছনাখনত বাগৰ দিলোঁ। ৰাতি পুৱাবলৈ বহু দেৰি আছে এতিয়াও।\n« গুৱাহাটীৰ পৰঠা – সুকুমাৰ গোস্বামী\nচিত্ৰহাৰ – নিলাক্ষী কাকতি »


প্ৰথম নিশাৰ মালিতা-প্ৰকৃতি নাজিৰ – ফটাঢোল\nNovember 1, 2020 লটিঘটি\t11 Comments\nপ্ৰথম নিশাৰ মালিতা-প্ৰকৃতি নাজিৰ\n“আয়ৌ মৰিলোঁ ঔ!”\nচিঞৰটো ইমান তীব্ৰ আছিল যে তাক চিঞৰ নুবুলি আৰ্তনাদ বোলাই সঠিক হ’ব। নতুন কইনাৰ কোঠাৰপৰাই চিঞৰটো আহিছে৷\nসকলো সচকিত হৈ উঠিল। তিনিদিন বিয়াঘৰীয়া ব্যস্ততাৰ বাবে শুবলৈ নোপোৱা মানুহবোৰ খোবাখুবীৰ জঞ্জাল সামৰি বিছনাত পৰিছিলহে। বিছনানো ক’ত পাব! আলহী, অতিথি এতিয়াও ভালেমান আছেই ঘৰখনত। মাটিয়ে বালিয়ে বিছনা তৰি আটাইখন শুবলৈ লৈছিল। প্ৰচণ্ড চিঞৰটোৱে মুদ খাবলৈ ধৰা ভাগৰুৱা চকুবোৰ বহলকৈ মেল খুৱাই দিলে। ই-পেটাৰ্ণৰ ঘৰটোৰ পূৱদিশৰ আচুতীয়া আহল-বহল কোঠাটোকে দৰা-কইনাক দিয়া হৈছিল। দুপৰীয়াৰেপৰা কইনাঘৰীয়াই অনা নতুন আচবাববোৰ কোঠাটোত থানথিত লগোৱা হৈছিল। সন্ধিয়া ভকতে খোবাখুবীৰ নাম লৈ থাকোঁতেই দৰাৰ উলিয়াই দিয়া ভনীয়েক দুজনী, গাভৰু ভাগিনীয়েক এজনীয়ে নতুন দৰা-কইনা শুবলগীয়া বিছনাখন সজাইছিল। দৰা অৰবিন্দই লাজতে সেইমুৱা হোৱাই নাছিল। নাম ভাগিল; কইনাই লাজ লাজকৈ ভাতকেইটামান খোৱাৰ পিছত জাক, নন্দেকহঁতে ধৰাধৰিকৈ নতুন বিছনাত বহুৱাই থৈ আহিছিল। দৰা অৱশ্যে কেতিয়া কোঠাত সোমাল সেই খবৰ কোনেও লোৱা নাছিল। ভাত-পানী খোৱাৰ পিছত ভালেমান সময় পিছফালৰ কোঠা এটাত অৰবিন্দই তাৰ বন্ধু-বান্ধৱ দুটামানৰ লগত আড্ডা দি আছিল। তাৰপিছত সকলো নিজম পৰিল। দৰাৰ বন্ধুহঁতো শুই পৰিল। আৰু এতিয়া ৰাসৰ ঘৰৰপৰা কইনাৰ প্ৰাণকাতৰ আৰ্তনাদ!\n” অ’ মা মৰিলোঁ ঔ!”\nদ্বিতীয়টো আৰ্তনাদৰ পিছত সাৰ পাই থকা মানুহবোৰ উঠি বহিল। দৰা-কইনাৰ কোঠাত হ’বলগীয়া অস্ফুট মাত কথা, দীঘল ঘন ঘন উশাহ-নিশাহ শুনিব নোৱাৰাকৈ সকলোৰেপৰা আঁতৰত, দূৰণিত আছিল কোঠাটো। কিন্তু গোটেই ঘৰখনে শুনাকৈ ত্ৰাসত ভীষণ চিঞৰ মাৰিবপৰাকৈ কোঠাৰ ভিতৰত কি ঘটিব পাৰে ভাবি ভাবি মানুহবোৰ প্ৰথমে বিব্ৰত আৰু ক্ৰমান্বয়ে লজ্জিত হৈ পৰিল। দৰাৰ বৌৱেক, ভনীয়েকহঁতৰ কাণমূৰ গৰম হৈ আহিল। কইনালৈ পুতৌ লাগক চাৰি জান নাজান হাঁহি এটা সিহঁতৰ মুখত বিৰিঙি উঠিল।\n: ইস, টাউনীয়া ছোৱালীয়ে এনেকৈ চিঞৰেনে! চম্ভালি ল’ব পাৰিব লাগে!\nবৌৱেকে মুখৰ ভিতৰতে ভোৰভোৰাই উঠিল। হওঁতে দেওৰেক তেনেই নিমাখিত শান্ত শিষ্ট ল’ৰা। বিয়াৰ আগলৈকে কোনো ছোৱালীৰ লগত মিলামিছা কৰা কোনেও দেখা নাছিল। আনহে নালাগে নিজৰ বৌৱেকৰে মুখলৈ চাই কথা নকয়। এইহেন শান্ত ল’ৰাটোৰ কাষত নৱপৰিণীতাই টেঁটুফালি চিঞৰিব লগা হ’লনে! ইস মানুহৰ বাহ্যিক ৰূপ চাই মনৰ ভিতৰ পঢ়িব নোৱাৰি দেই। হওঁতে কইনা টাউনীয়া স্মাৰ্ট ছোৱালী। বেংকৰ চাকৰিয়াল বাবেহে গাঁৱলীয়া দেওৰেকে চহৰীয়া ধুনীয়া ছোৱালীজনী পালে৷ প্ৰথম নিশাই অঁকৰা মৈত উঠিল। বন্ধু-বান্ধৱ সোপাইনো কি কৰি আছিল! দৰাক অলপ শিকাই বুজাই পঠিয়াব নোৱাৰিলেনে!\n“আয়ৌ খালে ঔ!”\nতৃতীয়টো চিঞৰত পিছফালৰ কোঠাত শুবলৈ লোৱা দৰাৰ বন্ধুকেইটা উঠি বহিল। তিনিপেগকৈ সুৰা গলাধকৰণ কৰি শুবলৈ লোৱা আটাইকেইটাৰ দ্বিতীয়টো চিঞৰতে নিচা ফাটিছিল। বন্ধুমহলৰ আটাইতকৈ নিমাখিত অৰবিন্দৰ কইনাৰ প্ৰথম নিশাৰ চিঞৰে সিহঁতক আমোদ দিছিল। কিঞ্চিত উত্তেজিত কৰিছিল। কিন্তু তৃতীয়টো আৰ্তনাদে সিহঁতক কিছু শংকিত কৰি তুলিলে।\n: য়ে তো কুছ জ্যাদা হি হো গয়া।\nগগণ থিয় হ’ল।\n: ঐ তই তাক কেইপেগ খুৱালি?\nবিছনাত বহি থকা বিক্ৰমলৈ চাই সি জকজকাই উঠিল।\n: কি কেইপেগ! তোৰ চকুৰ আগতে সি এঢোক খাই মুখ বিকটাই গিলাচটো দলিয়াই দিয়া নাছিল? এঢোকতকৈ বেছি খোৱা নাই সি৷\n: এঢোকো খুৱাব নালাগিছিল তই। কোনোদিনে মদ মুখত নিদিয়া মানুহ!\nগগণৰ খং নকমা হ’ল৷\n: আৰু তই কি কৈ আছিলি অৰবিন্দক! পুৰণি হিন্দী চিনেমাৰ ডাইলগ মৰা নাছিলি, “চাদী কি ৰাত হি তেয় কৰতা হেই কি তু বিবি কা গুলাম বনেগা য়া বিবি তেৰি গুলাম ৰহেগী।” কিয় গাইছিলি সেইসোপা সেই অভংটোক উচতাবলৈ!\nবিক্ৰমৰো খং উঠিল।\n“আপুনি নাহিব মোৰ ওচৰলৈ!”\nচতুৰ্থ চিঞৰটোৰ শেষৰফালৰ অংশ মোকমোকনি এটা হৈ ওলাল। কোনোবাই যেন চিঞৰাজনীৰ মুখত সোপা মাৰি ধৰিছে! তাই যেন মাতিব পৰা নাই। পিছমুহূৰ্ততে পুৰুষকণ্ঠৰ আৰ্তনাদ এটা ভাঁহি আহিল। আক্ৰমণটো বোধহয় উমৈহতীয়া পৰ্যায় পাইছেগৈ। নাই নাই! আৰু ৰৈ থকাৰ কথা নাই। খটখটকৈ বন্ধ কোঠাৰ দুৱাৰবোৰ খোল খালে। চুচুকচামাক খোজবোৰ পূৱদিশৰ আচুতীয়া কোঠাটোৰ দুৱাৰমুখত ৰ’লগৈ। চেটেপ-চেটেপকৈ ব্ৰাজিলিয়ান চপ্পলৰ শব্দ তুলি আগবাঢ়ি আহিল অৰবিন্দৰ গাভৰু ভাগিনীয়েক মন্দাকিনী৷ নাৰীবাদী লেখিকা হিচাপে কমবয়সতে সুনাম আৰ্জিছে তাই। এটা নাম থকা মহিলা সুৰক্ষা সংগঠনৰ সক্ৰিয় কৰ্মকৰ্তাও মন্দাকিনী। চিল্কৰ গাউনৰ ওপৰত পৰি থকা দীঘল ষ্ট্ৰেইট চুলিখিনি এখন হাতেৰে পিছফালে চটিয়াই দি তাই আঙুলি টোঁৱাই কৈ উঠিল,\n: হুহ! বিয়াৰ আগতে দৰা কইনাক ভালকৈ লগ হ’বলৈ, ইজনে সিজনক বুজিবলৈ সুবিধা নিদি চিধাই বন্ধ কোঠাত সুমুৱাই দিলে এনেকুৱা নহৈ কি হ’ব!\nকোনেও একো নামাতিলে। হয়ো কথাটো। অৰবিন্দ মাথোঁ দুদিনহে গৈছিল বিয়াৰ আগত কইনাৰ ঘৰলৈ। তাকো বন্ধু-বান্ধৱ, ঘৰৰ মানুহৰ লগত। কইনাক অকলে লগ পোৱা নহ’লেই তাৰ। আচলতে সি নিজেই বিচৰা নাছিল। কি যে ঠাণ্ডামুণ্ডা দেখুৱাই থাকে! বিড়াল তপস্বী!\nমন্দাকিনীয়ে লাহেকৈ দুৱাৰত টুকুৰিয়ালে। কোঠাৰ ভিতৰখন এক লহমাৰ বাবে কাঁহ পৰি জীণ গ’ল। পিছমুহূৰ্ততে দুৱাৰ খুলি ন-কইনা হুৰমূৰকৈ ওলাই আহিল। সকলোৱে থৰ লাগি তাইলৈ চাই ৰ’ল। তাইৰ খোপা খোল খাই আউল লগা চুলিবোৰ মুখৰ দুয়োফালে ওলমি আছিল। কঁপালৰ সেন্দুৰ বিয়পি পৰিছিল৷ তাইৰ কান্ধৰ ওপৰেৰে চকু তুলি আটায়ে কটমটকৈ অৰবিন্দলৈ চালে। পৃথিৱীৰ জঘন্যতম অপৰাধীটোৰ দৰে তলমূৰকৈ ৰৈ থাকিল অৰবিন্দ। তাৰপিছত কিবা বুজোৱাৰ ভংগীৰে দুহাত মেলি সি আগবাঢ়ি আহিল। তাক ওচৰ চাপি অহা দেখিয়ে কইনাই আকৌ চিঞৰি উঠিল,\nতাইৰ কঁপি থকা শৰীৰটো সাৱটি লৈ মন্দাকিনীয়ে জলন্ত দৃষ্টিৰে মোমায়েকলৈ চালে। কইনাই কঁপা কঁপা হাতেৰে অৰবিন্দৰ বুকুৰ ফালে আঙুলিয়াই দেখুৱালে। মন্দাকিনীয়ে একমুহূৰ্ত স্থিৰ দৃষ্টিৰে সেইফালে চাই ৰ’ল। হঠাতে তাইৰ মুখৰ ৰং সলনি হৈ কেঁহেৰাজ বতা যেন হ’ল।\nএইবাৰ চিঞৰটো মন্দাকিনীৰ মুখেৰে ওলাল। দুঃসাহসী নাৰীবাদী লেখিকা গৰাকীয়ে চিকচিকিয়া চিল্কৰ গাউনটো দুহাতেৰে ডাঙি ভিৰাই লৰ ধৰিলে। পিছে পিছে পাটৰ মেখেলা কোঁচাই ন-কইনা৷ কৰিডৰটো পিছল আছিল হ’বলা। কেইখোজমান গৈয়ে মন্দাকিনী মুখ থেকেচা খাই পৰিল। তাইৰ পিছে পিছে দৌৰি থকা কইনায়ো হামখুৰি খাই তাইৰ গাৰ ওপৰতে বাগৰি পৰিল।\n: উস্ মই পাগল হ’ম এতিয়া!\nদুহাতেৰে মূৰটো হেঁচা মাৰি অৰবিন্দই কৈ উঠিল। গগণ আৰু বিক্ৰম তাৰ কাষ চাপি গ’ল। কইনাই আঙুলি টোঁৱাই দেখুৱা অৰবিন্দৰ বুকুৰ সোঁফালটো সিহঁতে জুপি জুপি চালে। বন্ধুহঁতৰ কথামতে সাহস গোটাবলৈ মদৰ গিলাচত মুখ দি ভয় খাই আছিল অৰবিন্দই৷\n“কইনাই যদি মুখত মদৰ গোন্ধ পায়! ছেঃ কি যে কৰিলোঁ!”\nমুখৰ গোন্ধ মাৰিবলৈ সি পিছচোতালৰ নেমুটেঙাজোপাৰ পাতকেইখিলামান মুচৰি মুখত ভৰাইছিল। বস্তুটো চাগে তেতিয়াই তাৰ গাত লাগিল। লাগিলো একেবাৰে বুকুৰ বাওঁফালৰ পাতৰ পাঞ্জাৱীৰ ওপৰত! অথনিৰেপৰা হৈ থকা খেলিমেলি হুলস্থূলখনত নাৰ্ভাচ হৈ বস্তুটো থৰ হৈ আছিল। এতিয়া কাষ চাপি যোৱা মানুহৰ গোন্ধ পাই সি লিকলিকাই উঠিল। নিজৰ পিছফালটো দৃঢ়তাৰে অৰবিন্দৰ বুকুত গুজি সমগ্ৰ শৰীৰটো আগলৈ আনি আক্ৰমণৰ ভংগীত সাজু হৈ ৰ’ল সম্পূৰ্ণ এক ইঞ্চি দৈৰ্ঘ্যৰ এটা চীনাজোক\n« গ্ৰন্থ, গ্ৰন্থ অধ্যয়ন, গ্ৰন্থমেলা ইত্যাদি- অদিতি গোস্বামী\nহাই প্রফাইল ফে’চ-সোণটো ৰঞ্জন বৰুৱা »\nহাঃ হাঃ। কি সাংঘাতিক চাচপেঞ্চ\nতামাম দেই, চুপাৰ চে ভী উপৰ! চাচপেঞ্চটো তামাম!\nতামাম৷ বৈদ্য চাচপেন্স৷


পেঞ্চনৰ বিষয়ে | পেঞ্চন আৰু ৰাজহুৱা অভিযোগ | অসম চৰকাৰ, ভাৰত\nHome ❯ পেঞ্চনৰ বিষয়ে\n১. কেৱল চৰকাৰী কৰ্মচাৰী সকলেহে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰাৰ লগে লগে প্ৰকৃত পেঞ্চন চুড়ান্ত নোহোৱালৈ অস্থায়ী পেঞ্চন আৰু অন্যান্য আনুসংগিক সা-সুবিধা লাভ কৰে (অনুগ্ৰহ কৰি ০১/০৬/২০১২ তাৰিখৰ পি.পি.জি.(পি.) ৭/২০১২/৮ নং ও.এম.অনুসৰণ কৰক)।\n২. সকলো চৰকাৰী কৰ্মচাৰীয়ে তেঁওলোকৰ অৱসৰৰ দুবছৰ পূৰ্বেই যাবতীয় নথি-পত্ৰৰ কাম সম্পুৰ্ণ কৰিব লাগিব আৰু এই নথি সমূহ সঠিক কৰ্তৃপক্ষক অৱসৰৰ ছয় মাহ পূৰ্বে জমা দিব লাগিব (অনুগ্ৰহ কৰি ২৬/০৯/২০১১ তাৰিখৰ পি.পি.জি.(পি.) ৩১৭/২০১১/১০ নং ও.এম. অনুসৰণ কৰক)।\n৩. এ.এছ.(পি) অধিনিয়ম ১৯৬৯তঅনুসৰি বাহাল থকা সুবিধা সমূহৰ উপৰিও অতিৰিক্তভাৱে বৰ্তমান মৃত চৰকাৰী কৰ্মচাৰীৰ বিপৰীতে বিশেষ পৰিয়াল ভাট্টা বৰ্তমান নিৰ্ভৰশীল পৰিয়াল/ভাই(১৮বছৰ বয়সলৈকে)/ভনীলৈকে সম্প্ৰসাৰিত কৰা হৈছে(২১বছৰ বয়সলৈ বা বিয়াৰ আগলৈ, যোনটো আগত সংঘটিত হব)।\n৪. ডি.এ., এম.এ.ৰ দৰে সুবিধাসমূহো বিশেষ পৰিয়াল ভাট্টা প্ৰাপক সকলৰ বাবেবৰ্তমান উপলব্ধ যি সকলে বাৰ্ধক্যজনিত পেঞ্চনো লাভ কৰে (অনুগ্ৰহ কৰি ১২/১২/২০১৬ তাৰিখৰ পি.পি.জি.(পি.) ১৫১/২০০৪/৫১ নং ও.এম. অনুসৰণ কৰক)।\n৫. অসম সেৱা(আৰ.ও.পি.)২০১০ৰ সুবিধা সমূহ বৰ্তমান বিশেষ পৰিয়াল ভাট্টা প্ৰাপক সকলৰ বাবেও উপলব্ধ কৰি তোলা হৈছে।উপৰোক্ত অধিনিয়ম অনুসৰিএই প্ৰাপক সকলে সংশোধিত বিশেষ পৰিয়াল ভাট্টাও লাভ কৰিব।\n৬. ১.১.২০০৬তাৰিখৰ পূৰ্বৰ সকলো পেঞ্চনাৰেইসংশোধিত হাৰৰ পেঞ্চন বিনিয়োগৰ বাবে যোগ্য যিসকলে পূৰ্বৰ হাৰত এই সুবিধা লাভ কৰি আছিল (অনুগ্ৰহ কৰি ২৭/০২/২০১৭ তাৰিখৰ পি.পি.জি.(পি.) ১৫৪/২০১৪/দ্বিতীয় খণ্ড/৩৪ নং ও.এম. অনুসৰণ কৰক)।\n৭. প্ৰশাসনীয় বিভাগৰ জৰিয়তেপেঞ্চনাৰ সকলক বকেয়া পেঞ্চন আদায় কৰাৰ ক্ষেত্ৰত সুবিধা হোৱাকৈ চৰকাৰে পি. এণ্ড পি.জি. বিভাগত এছ.পি.(পি.) অধিনিয়ম ১৯৬৯ৰ ২২৬অধিনিয়মৰ সংশোধনি ঘটাইছে। এতিয়াৰ পৰা পেঞ্চন অনুমোদন কৰ্তৃপক্ষৰ অনুমতি অবিহনে প্ৰশাসনীয় বিভাগে এক লাখ টকালৈকে বকেয়া পেঞ্চন আদায় দিব পাৰিব।\n৮.ৰাজ্য চৰকাৰৰ কৰ্মচাৰী দলীয় বীমা আঁচনি ১৯৮৩ৰ সংশোধনিৰ জৰিয়তে এগৰাকী চৰকাৰীকৰ্মচাৰীৰ অৱসৰ বা মৃত্যুৰ পাছতজি.আই.এছ. জমা ধন দাবী কৰাৰ প্ৰক্ৰিয়া সৰল কৰি তোলা হৈছে (অনুগ্ৰহ কৰি ২৪/০৪/২০১৩ তাৰিখৰ পি.পি.জি.(পি.) ৯১/২০১২/৮ নং ও.এম. অনুসৰণ কৰক)।\n৯. ৰাজ্য চৰকাৰৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত বিষয়া-কৰ্মচাৰী সকলক পেঞ্চন প্ৰদান কৰাৰ বাবে মুঠ নটা ৰাষ্ট্ৰীয়কৃত বেংকক কৰ্তৃত্ব প্ৰদান কৰা হৈছে (অনুগ্ৰহ কৰি ২২/০৪/২০১৩ তাৰিখৰ পি.পি.জি.(পি.) ২০২/২০১০/২৭ নং ও.এম. অনুসৰণ কৰক)।\n১০. জনতা ভৱনৰ লগতে চৰকাৰী কাৰ্য্যালয় চৌহদত প্ৰবেশ কৰাৰ সুবিধা হোৱাকৈ চৰকাৰী পেঞ্চনাৰ সকলক পৰিচয় পত্ৰ প্ৰদান কৰিবৰ বাবে সকলে প্ৰশাসনীয় বিভাগ/বিভাগীয় প্ৰমূখ আৰু এইবোৰৰঅধীনষ্ঠকাৰ্য্যালয় সমূহক অধিসূচনাৰ জৰিয়তে পি. এণ্ড পি.জি. বিভাগে নিৰ্দ্দেশ জাৰী কৰিছে(অনুগ্ৰহ কৰি ২৬/০৬/২০১৩ তাৰিখৰ পি.পি.জি.(পি.) ১১/২০১২/৮৩ নং ও.এম. অনুসৰণ কৰক)।\n১১. অস্থায়ী পৰিয়াল ভাট্টা/ প্ৰতিবন্ধী ভাট্টা/ অকাৰ্য্যকৰ ভাট্টা/ ডি.চি.আৰ.জি. আদি সকলোবোৰো মৃত চৰকাৰী কৰ্মচাৰী/প্ৰতিবন্ধী চৰকাৰী কৰ্মচাৰী সকলৰ পৰিয়াললৈও সম্প্ৰসাৰিত কৰা হৈছে যি সকলক নতুন পেঞ্চন আঁচনিৰ অধীনত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে (অনুগ্ৰহ কৰি ১৪/০১/২০১৬ তাৰিখৰ পি.পি.জি.(পি.) ১৬৫/২০১৪/১৭ নং অ.এম. অনুসৰণ কৰক)।\n১২. ২০১৩চনৰ এক জানুৱাৰী তাৰিখে বা তাৰ পাছত অৱসৰ গ্ৰহণ কৰা পেঞ্চনাৰ সকলৰ বাবে ২০১৩চনৰ ১ জানুৱাৰীৰ পৰা কাৰ্য্যকৰী হোৱাকৈ সংশোধিত পেঞ্চন বিনিময়ৰ সূদৰ হাৰ পূৰ্বৰ ৪.৭৫শতাংশৰ পৰিৱৰ্তে ৮শতাংশলৈ বৃদ্ধি কৰা হৈছে (অনুগ্ৰহ কৰি ১২/০২/২০১৩ তাৰিখৰ পি.পি.জি.(পি.) ৩৬৬/২০১১/৩২ নং ও.এম. অনুসৰণ কৰক)।\n১৩. চৰকাৰী বিষয়া-কৰ্মচাৰীসন্ধানহীন হোৱাৰ ক্ষেত্ৰত আৰক্ষী কৰ্তৃপক্ষক এই বিষয়ে এফ.আই.আৰ. প্ৰদান কৰাৰ এবছৰৰ পাছতহে পৰিয়াল ভাট্টা প্ৰদান কৰাৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছে।\n১৪. সাধাৰণ পৰিয়াল ভাট্টা বৰ্তমান শেহতীয়াকৈ লাভ কৰা পৰিমাণৰ ৩০শতাংশ হাৰত লাভ কৰাকৈ এক সমতা স্থাপন কৰা হৈছে যি নিম্নতম ১৮০০টকা হব পাৰে (১.৪.২০০৯তাৰিখৰ পৰা কাৰ্য্যকৰী হোৱাকৈ)।\n১৫. কোনো পৰিয়াল পেঞ্চন প্ৰাপকৰ মৃত্যু হলে, পৰিয়াল ভাট্টাৰ বকেয়া ধন তেঁওৰ পৰিয়ালটোৰ পৰৱৰ্তীযোগ্য ব্যক্তিজনে স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে লাভ কৰিব। যি পৰিয়ালত পৰিয়াল ভাট্টা প্ৰাপকৰ মৃত্যুৰ পাছত এই ভাট্টা লাভ কৰাৰ বাবে পৰিয়ালটোত দ্বিতীয় যোগ্য ব্যক্তি নাথাকে তেনে ক্ষেত্ৰতহে বকেয়া ধন লাভ কৰিবৰ বাবে উত্তৰাধিকাৰীৰ প্ৰমাণ পত্ৰৰ প্ৰয়োজন হয়।\n১৬. স্থায়ী কৰ্মচাৰীৰ ক্ষেত্ৰত এক আনুপাতিক হাৰত পেঞ্চন আৰু অৱসৰ গ্ৰহণৰ অন্যান্য সা-সুবিধা লাভৰ বাবে কৰ্মচাৰীজনে কমেও ১০বছৰ নিৰন্তৰ আৰু নিশ্চিত সেৱা প্ৰদান কৰাটো বাধ্যতামূলক। কৰ্মচাৰী সকলে ২৫বছৰৰ সেৱা প্ৰদানৰ জৰিয়তেহে বাৰ্ধ্ক্যজনিত সম্পূৰ্ণ পেঞ্চন লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হব।অস্থায়ী চৰকাৰী কৰ্মচাৰী, সেইয়া হল স্থায়ী এম.আৰ./ডব্লিও.চি. কৰ্মীৰ ক্ষেত্ৰত পেঞ্চন লাভৰ যোগ্যতা হিচাপে কমেও ২০বছৰ সেৱা আগবঢ়োৱাটো বাধ্যতামূলক কৰা হৈছে।\n১. ১/৪/২০০৯ তাৰিখৰ পৰা প্ৰযোজ্য হোৱাকৈ সকলো প্ৰকাৰৰ আনুতোষিকৰ হাৰ সৰ্বোচ্চ ৭লাখ টকালৈ বৃদ্ধি কৰা হৈছে।\n২. ডি.চি.আৰ.জি. ধন প্ৰদান কৰাৰ ক্ষেত্ৰত যদিহে প্ৰশাসনৰ তৰফৰ পৰা বহু পলম কৰা হয় তেনেহলে এই ধনৰ বিপৰীতে সুদ(বজাৰ সুদৰ হাৰত প্ৰযোজ্য হব) প্ৰদান কৰাৰ ব্যৱস্থা উপলব্ধ।\n১. পেঞ্চন আৰু ডি.চি.আৰ.জি. দুয়োৰে গাণনাৰ ক্ষেত্ৰত ছয় মাহতকৈ বেছি বা ১২মাহতকৈ কম সময়ৰ সেৱা অৰ্হতাকছমাহ হিচাপেইগণ্য কৰা হব। সেই মৰ্মে ন মাহ সময়ক আধা বছৰ হিচাপে গণ্য কৰা হব।\n২. নিজ সেৱা বা পদৰ পৰা কোনো কৰ্মচাৰী অপসাৰিত হলে বা নিজ ইচ্ছা অনুসৰি পদ ত্যাগ কৰিলে তেঁও অতীতত প্ৰদান কৰা সেৱা, পেঞ্চন বা পৰিয়াল ভাট্টা আদি সকলোৰ পৰা বঞ্চিত হৈ ৰব।\n১. সঠিক সময়ত অৱসৰ গ্ৰহণ কৰাৰ বাবে কোনো বিশেষ আদেশৰ প্ৰয়োজন নাই কিন্তু সংশ্লিষ্ট চৰকাৰী বিষয়া- কৰ্মচাৰীক অৱসৰৰ ছমাহ পূৰ্বে অৱগত কৰোৱাটো বাঞ্চনীয়।\n২. ছুটীৰ নগদীকৰণ হৈছে এ.এছ.(ছুটী) অধিনিয়ম ১৯৩৪ৰ(সংশোধিত) অধীনত প্ৰদান কৰা এক সুবিধা যি পেঞ্চনাৰ হিচাপে লাভ কৰা সুবিধাৰ অন্তৰ্গত নহয়। বৰ্তমানৰ ব্যৱস্থা অনুযায়ী, চুটি নগদীকৰণৰ ধন পলমকৈ প্ৰদান কৰাৰ ক্ষেত্ৰত কোনো সুদ প্ৰদান কৰাৰ সুবিধা নাই।\n৩. ৰাজ্য চৰকাৰৰ কৰ্মচাৰী দলীয় বীমা আঁচনিৰ অধীনত প্ৰদান কৰা ধন প্ৰান্তিক সুবিধা নহয় আৰু ইয়াক ৰখাই থব নোৱাৰি। চৰকাৰী পাওনা আদায় কৰাৰ ক্ষেত্ৰত নহয়, গৃহ নিৰ্মাণৰ বাবে লোৱা লোণৰ বিপৰীতেহেবিত্তীয় প্ৰতিষ্ঠান একোটাইএজন কৰ্মচাৰীৰ সঞ্চয়ৰ পৰাউদ্ধাৰ কৰিব পাৰিব। এই আঁচনিৰ অধীনত ধন প্ৰদান কৰাত পলম হলে কোনো সুদ প্ৰদান কৰাৰ ব্যৱস্থা নাই।\n৪. পৌৰ নিগম/পৰিষদ/ন্যাস আদিৰ দৰে স্বায়ত্ব শাসিত সংস্থা সমূহৰ অধীনত প্ৰদান কৰা সেৱা সমূহ অসম সেৱা(পেঞ্চন) অধিনিয়ম ১৯৬৯ৰ আঁওতাত নপৰাৰ বাবেই সেৱা প্ৰদানকাৰী সকলে কোনো পেঞ্চন বা অন্যান্য আনুসাংগিক সা-সুবিধা সমূহ দাবী কৰিব নোৱাৰিব।\nদৰ্শনকাৰীৰ গণনা: 45138


বিতৰণ (অৰ্থনীতি) - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nএই প্ৰবন্ধটো বিষয় অনুসৰি খণ্ড খণ্ডকৈ বিভক্ত কৰা উচিত, যাতে এইটো পঢ়িবৰ বাবে অধিক সুবিধা হয়। অনুগ্ৰহ কৰি ৱিকিপিডিয়াৰ ৰচনাশৈলীৰ নিৰ্দেশিকা অনুসৰি পৃষ্ঠাখন সজাই তোলক।\n3 সুকিয়া তত্ত্বৰ প্ৰয়োজনীয়তা\n4 বিতৰণৰ প্ৰান্তিক উৎপাদনশীলতাৰ তত্ত্ব\nঅৰ্থনীতিৰ ক্ষেত্ৰত বিতৰণ (Distribution) বুলি ক’লে সেই পদ্ধতিটোক বুজাই য’ত ভূমি. শ্ৰম. মূলধন আৰু সংগঠনৰ সংঘবদ্ধ বৰঙণিত অৰ্থনীতিত উপযোগী দ্ৰৱ্য সৃষ্টি হয় আৰু সেই দ্ৰৱ্যটোৰ পৰা আহৰণ কৰা উপাৰ্জন পুনৰ সিহঁতৰ মাজত বিতৰণ (Distribution) কৰা হয় । জাতীয় আয়ৰ বিতৰণ ব্যৱস্থাক প্ৰধানকৈ দুটা ভাগত ভাগ কৰা হয়। এই ভাগ দুটা হৈছে - ১. ব্যক্তিগত বিতৰণ আৰু ২. কাৰ্য্যভিত্তিক বিতৰণ। ব্যক্তিগত বিতৰণ ব্যৱস্থাই উৎপাদন মাজত জাতীয় আয়ৰ বিতৰণৰ বিষয়ে ইংগিত দিয়ে ; কিন্তু,উপাৰ্জনৰ উৎসৰ বিষয়ে ইয়াত আলোচনা কৰা নহয়। কাৰ্য্যভিত্তিক বিতৰণ পদ্ধতিত উপাৰ্জনৰ উৎসৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হয়। এনে কাৰ্য্যভিত্তিক বিতৰণ ব্যৱস্থাত জাতীয় উপাৰ্জন উৎপাদনৰ উৎপাদনৰ চাৰিটা উপাদানৰ মাজত বিতৰণৰ বিষয়টোক লৈ জড়িত থাকে। কাৰ্য্যভিত্তিক বা ক্ৰিয়ামূলক বন্টন ব্যৱস্থাহে বিতৰণ তত্ত্বৰ বিষয় বস্তু।\nকাৰ্য্যভিত্তিক বা ক্ৰিয়ামূলক তত্ত্ব সমুহক প্ৰধানকৈ সমষ্টিগত বিতৰণ তত্ত্ব (Macro Theories of Distribution) আৰু ব্যষ্টিগত বিতৰণ তত্ত্ব (Micro Theories of Distribution) এই দুটা ভাগত ভাগ কৰা হয়।\nউৎপাদনৰ উপাদনসমূহৰ দৰ নিৰ্ধাৰণৰ বিষয়টোক লৈ বিতৰণৰ তত্ত্ব জড়িত হৈ আছে । উৎপাদন কাৰ্যত নিয়োজিত হৈ থকা উপাদানসমূহৰ দৰ নিৰ্ধাৰণৰ অৰ্থে পৃথক তত্ত্বৰ প্ৰয়োজনৰ প্ৰধান কাৰণ হৈছে ,উৎপাদিত দ্ৰব্যৰ চাহিদা আৰু যোগানৰ লগত উপাদানসমূহৰ চাহিদা আৰু যোগানৰ প্ৰকৃতিৰ পাৰ্থক্য । এটা দ্ৰব্যৰ প্ৰতি চাহিদা প্ৰতক্ষ্য চাহিদা; কিন্তু উপাদানসমুহৰ প্ৰতি থকা চাহিদা এক পৰোক্ষ চাহিদা । এটা দ্ৰব্য উৎপাদনৰ অৰ্থেহে উৎপাদানসমুহৰ চাহিদাৰ সৃষ্টি হয় । প্ৰত্যেক উপভোগৰ অৰ্থে উপাদানসমুহৰ প্ৰতি চাহিদাৰ সৃষ্টি নহয় । তদুপৰি কোনো দ্ৰব্যৰ চাহিদা স্বতন্ত্ৰ হব পাৰে ; কিন্তু উপাদানসমুহৰ প্ৰতি চাহিদাৰ সদায় সংযুক্ত চাহিদা । কাৰণ এটা দ্ৰব্য উৎপাদনৰ অৰ্থে একে সময়তে ভূমি ,শ্ৰম,মূলধন আৰু সংগঠন -এই চাৰিটা উপাদানৰ প্ৰয়োজন হয় ।\nসুকিয়া তত্ত্বৰ প্ৰয়োজনীয়তা[সম্পাদনা কৰক]\nচাহিদাৰ দৰে উৎপাদনৰ উপাদনসমূহৰ যোগানৰ ক্ষেত্ৰটো সুকীয়া বৈশিষ্ট পৰিলক্ষিত হয় । এটা দ্ৰব্যৰ উৎপাদনৰ ব্যয় নিৰ্ধাৰণ কৰিব পৰা যায় ;কিন্তু উৎপাদনসমূহৰ যোগানৰ ব্যয় নিৰ্ধাৰণ কৰিব পৰা নাযায় । ইয়াৰোপৰি , এটা দ্ৰব্যৰ দৰ বৃদ্ধি হলে ,ইয়াৰ যোগান বৃদ্ধি হয় ; কিন্তু এটা উপাদানৰ দৰ বৃদ্ধি হলে ইয়াৰ যোগান সংকোচন ঘটা পৰিলক্ষিত হয় ।\nউৎপাদনৰ উপাদনৰ চাহিদা আৰু যোগানৰ এনে পৃথক বৈশিষ্ট থকা কাৰণে এটা দ্ৰব্যৰ 'দৰ নিৰ্ধাৰণ নীতি'ৰ সহায়ত উপাদান সমুহৰ দৰ নিৰ্ধাৰণ কৰিব পৰা নায়ায় । উৎপাদনৰ উপাদনৰ দৰ নিৰ্ধাৰণৰ অৰ্থে পৃথক তত্ত্বৰ প্ৰয়োজন । উৎপাদনৰ উপাদনৰ দৰ নিৰ্ধাৰণৰ তত্ত্ব দুটা হৈছে -\nপ্ৰান্তিক উৎপাদনশীলতাৰ তত্ত্ব আৰু\nবিতৰণৰ প্ৰান্তিক উৎপাদনশীলতাৰ তত্ত্ব[সম্পাদনা কৰক]\nবিতৰণৰ প্ৰান্তিক উৎপাদনশীলতাৰ তত্ত্ব : উৎপাদনৰ উপাদান সমূহৰ দৰ নিৰ্ধাৰণৰ অৰ্থে আগবঢ়োৱা প্ৰাচীন আৰু গ্ৰহণযোগ্য তত্ত্বটো হৈছে প্ৰান্তিক উৎপাদনশীলতাৰ তত্ত্ব। অৰ্থনীতিবিদ ডেভিদ ৰিকাৰ্ডই (Devid Ricardo) ভূমিৰ খাজনা নিৰ্ধাৰণৰ অৰ্থে প্ৰথমে এই তত্ত্বটো ব্যৱহাৰ কৰিছিল । পৰবৰ্তী অৰ্থনীতিবিদসকলে উৎপাদনৰ আন উপাদান সমূহৰ মূল্য নিৰ্ধাৰণৰ অৰ্থেও এই তত্ত্বটো ব্যৱহাৰ কৰে । অৰ্থনীতিবিদ জেভনচ্( Jevons) ,উইকষ্টিড( Wicksteed ), ৱালৰাচ (Walras ) আৰু বিশেষকৈ জে বি ক্লাৰ্কৰ ( J B Clerk ) প্ৰচেষ্টাত প্ৰান্তিক উৎপাদনশীলতাৰ তত্ত্বটোৱে ১৯ শতিকাৰ শেষত উৎপাদনৰ উপাদানৰ দৰ নিৰ্ধাৰনৰ এক পূৰণাংগ তত্ত্ব হিচাবে প্ৰতিষ্টা লাভ কৰে । অৰ্থনীতিবিদ জে বি ক্লাৰ্কৰ মতে স্থিতিশীল অৱস্থাত সংগঠককে ধৰি প্ৰতিটো উপাদানে নিজৰ প্ৰান্তিক উৎপাদন ক্ষমতাৰ সমান পাৰিশ্ৰামিক লাভ কৰিব।\nউৎপাদনৰ উপাদান সমূহৰ দৰ নিৰ্ধাৰণৰ অৰ্থে আগবঢ়োৱা প্ৰাচীন আৰু গ্ৰহণযোগ্য তত্ত্বটো হৈছে প্ৰান্তিক উৎপাদনশীলতাৰ তত্ত্ব । অৰ্থনীতিবিদ ডেভিদ ৰিকাৰ্ডই (Devid Ricardo) ভূমিৰ খাজনা নিৰ্ধাৰণৰ অৰ্থে প্ৰথমে এই তত্ত্বটো ব্যৱহাৰ কৰিছিল । পৰৱৰ্তী অৰ্থনীতিবিদসকলে উৎপাদনৰ আন উপাদান সমূহৰ মূল্য নিৰ্ধাৰণৰ অৰ্থেও এই তত্ত্বটো ব্যৱহাৰ কৰে । অৰ্থনীতিবিদ জেভনচ্( Jevons) ,উইকষ্টিড( Wicksteed ), ৱালৰাচ (Walras ) আৰু বিশেষকৈ জে বি ক্লাৰ্কৰ ( J B Clerk ) প্ৰচেষ্টাত প্ৰান্তিক উৎপাদনশীলতাৰ তত্ত্বটোৱে ১৯ শতিকাৰ শেষত উৎপাদনৰ উপাদানৰ দৰ নিৰ্ধাৰনৰ এক পূৰণাংগ তত্ত্ব হিচাবে প্ৰতিষ্টা লাভ কৰে । অৰ্থনীতিবিদ জে বি ক্লাৰ্কৰ মতে স্থিতিশীল অৱস্থাত সংগঠককে ধৰি প্ৰতিটো উপাদানে নিজৰ প্ৰান্তিক উৎপাদন ক্ষমতাৰ সমান পাৰিশ্ৰামিক লাভ কৰিব ।\n↑ William D. Nordhaus (2004). Economics, 18th ed., [end] Glossary of Terms, "Distribution."\n↑ ব্যষ্টিবাদী অৰ্থবিজ্ঞান তত্ত্ব, লিখক: ড: ননীগোপাল গোস্বামী, পৃষ্ঠা নং- ? , আহৰণ কৰা তাৰিখ: ০৪-০২-২০১৩\n↑ ব্যষ্টিবাদী অৰ্থবিজ্ঞান তত্ত্ব, ড: ননীগোপাল গোস্বামী, পৃষ্ঠা - ৩৫০, আহৰণ কৰা তাৰিখ: ০৪-০২-২০১৩\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=বিতৰণ_(অৰ্থনীতি)&oldid=163434"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ০২ নৱেম্বৰ, ২০১৬ তাৰিখে ০৬:৪৪ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


অসমীয়াৰ বিড়ম্বনা! ধৰ্মৰক্ষকৰ ৰোষত পৰিল ব্ৰয়লাৰ পালন কৰা উদ্যোগী যুৱক\nখোৱাটো নহয়! ব্ৰয়লাৰ ফার্ম খোলাটোহে অপৰাধ নেকি?\nব্ৰইলাৰ ফাৰ্ম খুলি শংকৰ সংঘৰ ৰোষত পৰা যুৱক সুনীল বৰা। ফটো উৎস: ফেইচবুক\nধৰ্ম ৰক্ষকৰ ৰোষত পৰিল যোৱা বৰ্ষৰ নৱেম্বৰ মাহত মুম্বাইৰ পৰা স্বগৃহলৈ উভতি আহি ব্ৰয়লাৰ ফার্ম খুলি জীৱিকা নিৰ্বাহ কৰা এজন উদ্যোগী যুৱক।\nশ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ সংঘৰ দ্বাৰা ‘নিষিদ্ধ’ ঘোষিত পক্ষী ব্ৰয়লাৰ পালন কৰাৰ বাবেই লখিমপুৰ নাৰায়ণপুৰৰ কমলপুৰ শাখাৰ পৰা সহযোগ বিচ্ছিন্ন কৰা হ’ল সৰুল’ৰা বৰা আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালটোক। অৰ্থ্যাৎ পুত্ৰ সুনীল বৰাই ব্ৰয়লাৰ ফার্ম খুলি উপাৰ্জনৰ পথ মোকলাই লোৱাটোৱেই অপৰাধ হ’ল সৰুল’ৰা বৰাৰ।\nবিগত ১৫-১৬ বছৰে শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ সংঘৰ লগত ওতঃপোতঃভাৱে জৰিত হৈ থকা সৰুল’ৰা বৰাক কমলপুৰ প্ৰাথমিকৰ সভাপতি অমূল্য বৰা আৰু সম্পাদক দিলীপ বৰা স্বাক্ষৰ সম্বলিত এখন পত্ৰৰ জৰিয়তে সাময়িকভাৱে শাখাৰ পৰা বহিস্কাৰ কৰাৰ কথা উল্লেখ কৰে।\nতাৰ পাছতে মূৰত সৰগ খহি পৰা যেন অৱস্থাৰ সৃষ্টি হয় অসহায় সৰুল’ৰা বৰাৰ।\nফেইচবুকত ইতিমধ্যে ভাইৰেল হৈ পৰা এটা ভিডিঅ’ত সৰুল’ৰা বৰাই কয়, ‘আমাৰ খেতি-বাতি কৰিবলৈ মাটি-পথাৰ তেনেকৈ নাই। আমাৰ ল’ৰাটোৰ অকলেও নহয়, লগত আৰু তিনিটা ল’ৰাই মিলি খুলিছে। ইহঁতৰ নিজৰো নহয়, কোম্পানীয়ে ব্ৰয়লাৰ বিলাক লৈ যায়হি, ৩০-৩৫ দিন পাছত। সেই কথাটোত মই সন্মতি দিছো কিয়নো মোৰ বাৰীৰ ভিতৰত নহয়।‘\nতেওঁ লগতে কয়, ‘মোক এঘৰীয়া কৰা হৈছে। প্ৰাথমিকৰ ভকতে কৈছে তেওঁলোকে আঞ্চলিকক জনাইছিল, আঞ্চলিকে এইটো মানি নল’লে আইনৰ বাহিৰত বুলি ক’লে।‘\nশংকৰ সংঘৰ ৰোষত পৰা পৰিয়ালটোৰ মুৰব্বী সৰুলৰা বৰা। ফটো উৎস: ফেইচবুক\nইপিনে, অন্য এটা ভিডিঅ’ত সৰুল’ৰা বৰাৰ কনিষ্ঠ পুত্ৰ সুনীল বৰাই কয়, ‘আমাক এঘৰীয়া কৰাৰ পাছত আমি একপ্ৰকাৰে মানসিকভাৱে ভাগি পৰছিলো। গাঁৱলৈ ওলাই গ’লে প্ৰত্যেকৰে এটাই প্ৰশ্ন আমাক কিয় এঘৰীয়া কৰা হ’ল? মোৰ দেউতা ১৫-১৬ বছৰে শ্ৰী মন্ত শংকৰদেৱ সংঘৰ লগত জৰিত। তেওঁ মানসিকভাৱে ভাঙি পৰিছিল আৰু চুইচাইড কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। সৌভাগক্ৰমে আমি তেওঁক বচালো।‘\nউল্লেখযোগ্য যে, যোৱা ৪ জুনৰ দিনা কমলপুৰ প্ৰাথমিকে সাধাৰণ সভা অনুষ্ঠিত কৰি বৰাৰ ঘৰখন এঘৰীয়া কৰাৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল আৰু যোৱা ২৬ জুনৰ দিনা লিখিতভাৱে তেওঁলোকক প্ৰাথমিকে বহিস্কাৰ কৰা বুলি জনাইছিল।\nইপিনে, এই কথা ছ’চিয়েল মিডিয়াত ভাইৰেল হৈ পৰাত এতিয়া সকলোৱে সমালোচনাৰ লক্ষ্য কৰি লৈছে শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ সংঘক। সকলোৰে এটা প্ৰশ্ন ‘ব্ৰয়লাৰ খাব পাৰি, পুহিব নোৱাৰি বা পোহাটো অপৰাধ নেকি? বা শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ সংঘই পৰিয়ালটোক অন্য উপাৰ্জনৰ পথ দিলে নে?’\nপৰিয়ালটোলৈ শংকৰ সংঘৰ কমলপুৰ শাখাই প্ৰেৰণ কৰা পত্ৰখন।\nআন এজনে ফেইচবুকত লিখিছে এইদৰে ‘বহিঃৰাগতই আহি পথাৰ বজাৰ দখল কৰিলে আৰু আমাৰ এচামে এঘৰীয়া দুঘৰীয়া কৰি মৰি আছে, কিয় মানে, কিয় এচামৰ এই মানসিকতা এতিয়াও সলনি হোৱা নাই।‘\nইপিনে, এই বিষয়টোৰ সৰৱ চৰ্চা চলাৰ পাছতে ইয়াক লৈ আমাৰ সাংবাদিকৰ আগত প্ৰতিক্ৰিয়া প্ৰকাশ কৰিছে সংঘৰ পদাধিকাৰ কমলাকান্ত গগৈয়ে।\nগগৈয়ে কয়, ‘মই ছ’চিয়েল মিডিয়াৰ জৰিয়তে কথাটো গম পাইছো। তদন্ত কৰিব লাগিব। ইতিমধ্যে প্ৰধান সম্পাদকক আচল ঘটনাটোৰ বুজ ল’বলৈ কোৱা হৈছে। তেওঁ খবৰ লৈ মোক জনাব।\nতাৎপয্যপূৰ্ণভাৱে অনিৰ্বাণ পাঠক নামৰ সোণাপুৰৰ এগৰাকী শংকৰ সংঘৰ বাপে জনোৱা অনুসৰি ‘শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ সংঘৰ সংবিধানত ক’তো গাহৰি বা ব্ৰইলাৰ পুহিব নোৱাৰিব বুলি উল্লেখ নাই। আমাৰ তাত প্ৰায়সংখ্যক সংঘৰ সংগী ভকতৰ ব্ৰইলাৰ ফার্ম আছে।’


সংগী ঈশ্বৰ - ধৰিত্ৰী লাহন - সাহিত্য ডট অৰ্গ\n’হে ভগবান! ’ মানুহজনে অস্ফুট স্বৰে হুমুনিয়াহ কাঢ়িলে৷ পিঠিত তেওঁৰ চাৰিটা গধুৰ বেগৰ বোজা৷ জিৰণি চ’ৰাটোৰ পকাৰ বেন্সখনত পিঠিৰ ভৰটো আউজাই তেওঁ পাহাৰটোৰ ওপৰলৈ চালে৷ তেওঁৰ পিছে পিছে কোনোমতে ভৰি চোঁচৰাই গৈ থকা নিমিয়ে স্পষ্টকৈ শুনিলে সেই ভাগৰুৱা নিশাহ৷ ইতিমধ্যে অপৰাধবোধেৰে ভৰি উঠা মনটো আৰু দোষী দোষী লাগিল৷ তেওঁৰ দৃষ্টি অনুসৰণ কৰি তায়ো ওপৰলৈ চোৱাৰ লগে লগে গুৰগুৰীয়া বৰফৰ কণাবোৰ চকুৱে মুখে পৰিল৷ এটা অসহজ অনুভৱ, চকুত বালি সোমোৱাৰ দৰে৷ অৱশ আঙুলিৰে মুখখন মচি একেটাই প্ৰশ্ন আকৌ কৰিলে তাই, ’আৰু কিমান দূৰ?’ যোৱা পোন্ধৰ মিনিটত কমেও দহবাৰ সোধা প্ৰশ্নটোৰ ধৰাবন্ধা উত্তৰটো দিলে মানুহজনে, “বচ পালোহিয়েই৷ আৰু অকণমান৷“ তাইৰ ভাগৰুৱা মুখখন এপলক চাই তাইক উৎসাহ দিবলৈ আকৌ কৈ উঠিল, “সৌ যে পাহাৰৰ একেবাৰে ওপৰত লাইট জ্বলি আছে, সেইখনেই হোটেল ড্ৰিমলেণ্ড৷ পাঁচমিনিটত পাই যাম৷“\nইমান সময়ে সিহঁতে পাহাৰৰ এঢলীয়াৰেই খোজ কাঢ়ি আহি আছিল৷ এতিয়া এই ফুটবল ফিল্ড এখনৰ সমান সমতল ঠাই টুকুৰা পাওঁতে তাই ভাবিছিল অৱশেষত আহি পালেহি চাগৈ৷ কিন্তু নহয়৷ এতিয়া\nএই বৰফৰ পথাৰখন পাৰ হৈ পাহাৰটোও বগাব লাগিব? নিমিয়ে হতাশভাৱে আকৌ পাহাৰটোলৈ চালে৷ “আহি থাকক’’ বুলি কৈ মানুহজনে ইতিমধ্যে খোজ লৈছিল পুনৰ৷ মানুহজনৰ পেচাই টুৰিষ্টৰ বেগ কঢ়িয়াই দিয়া, তথাপি নিমিৰ আদবয়সীয়া মানুহজনৰ কষ্ট দেখি মন ভাৰাক্ৰান্ত হ’ল৷ কি কি যে কৰিব লাগে মানুহে পেটৰ দায়ত৷\nকোটৰ পকেটত আঙুলিবোৰ মুঠি মৰা আৰু খুলি দিয়া কৰি আছে তাই, নহ’লে আঙুলিৰ সাৰসুৰ নোহোৱা হৈ গৈছে৷ জোতা তিতি মোজাও সেমেকা, টুপী আৰু কোটটোও সেমেকিছে৷ পাছলৈ ঘূৰি চালে তাই৷ অনিমেষহঁত অলপ পাছ পৰিছিল৷ অনিমেষ আৰু নিয়ৰৰ লগতে সেই অচিনাকি মানুহ দুজন৷ এজনৰ কোলাত নিয়ৰ, আনজনৰ হাতত ছাটি এটা, বৰফৰ বৰষুণৰ পৰা দুয়োকো বচাই আহি আছে৷\nওচৰ পোৱাৰ লগে লগে এজনে ক’লে “আপোনালোকক সেই পাহাৰৰ দাঁতিলৈকে আমি আগবঢ়াই দিম৷ বেচি দূৰ নাই, পাৰিব আপোনালোকে৷’’\nমূৰ তল কৰি আকৌ খোজ আগবঢ়ালে সিহঁতে৷ সন্মুখলৈ চাই যাবলৈও বৰফৰ কণাবোৰে চকুত বিন্ধি যায়৷ এজনে ক’লে, “এইসময়ত সৰা বৰফত পানীৰ পৰিমাণ বেছি, সেয়ে ইমান পিচল হৈছে৷ সাবধানে পাহাৰটো উঠিব আপোনালোকে৷ বাচ্ছাটো হোটেল পালেই হিটাৰৰ ওচৰত সেক দিব৷’’\nহয়, আহি থাকোঁতে কেবাজনো নামি আহি থকা মানুহক পিচলি ধুম ধাম থেকেচ খাই পৰা দেখি আহিছে৷ টিপি টিপি খোজ দিছে নিমিয়ে৷\nকল্কা ষ্টেচনতে ঠাণ্ডা লাগিছিল অলপ অলপ৷ টয় ট্ৰেইনখনে চাৰিটামান ষ্টেচন এৰাৰ পাছতেই ডেকা সহযাত্ৰী দুজনমানে আনন্দতে উকিয়াই কৈছিল, “শ্বিমলাত আজি বৰফ পৰিছে৷ বছৰৰ প্ৰথম বৰফ৷“ ফোনযোগে খবৰ পাইছিল সিহঁতে৷ ডবাটোৰ প্ৰায়ভাগ বিদেশী ভ্ৰমণকাৰী, তেওঁলোকক খবৰটোৱে প্ৰভাবিত নকৰিলে৷ নিমিহঁত কিন্তু উৎফুল্ল হৈছিল, জীৱনৰ প্ৰথম বৰফ পৰা দেখা পাব৷ ৰেল তাৰাদেৱী ষ্টেচনত সোমাওঁতেই বৰফৰ বৰষুণ দেখা গৈছিল৷ নিমিয়ে কোলাত শুই থকা নিয়ৰক জগাই কৈছিল, “সৌৱা চোৱা, বাহিৰত বৰফ পৰিছে৷ স্ন’ ফ্লেক্স৷“ শ্বিমলা ষ্টেচন পাবৰ হৈছিল, বেগ খুলি গৰম কাপোৰ উলিয়াই তিনিও দুতৰপীয়াকৈ পিন্ধি ললে৷ অন্ধকাৰপ্ৰায় ষ্টেচনটোত নামোতে বিয়লি পাঁচ বাজিছিল৷ কেইবাজনো কুলি আগবাঢ়ি আহিল কিন্তু হোটেলৰ নাম শুনিয়েই চিয়ৰি উঠিল, “হোটেল ড্ৰিমলেণ্ডটো পাহাৰৰ একদম ওপৰত৷ কমেও বিছ মিনিট লাগিব খোজ কাঢ়ি গ’লে৷ এই বতৰত গাড়ী বন্ধ কৰি দিছে, বৰফত স্কিদ কৰে কাৰণে৷’’ কি কৰো নকৰো গুণাগঁঠা কৰি থাকোঁতেই গোটেই যাত্ৰীবোৰ গৈ নোহোৱা হ’ল৷ ডিমলেণ্ডত দুৰাতিৰ অগ্ৰিম টকা দি থোৱা আছিল, এতিয়া বেলেগ হোটেলত ৰুম পোৱা যাব নে নাই তাৰো নিশ্চয়তা নাই৷ লাহে লাহে গৈ থকাটো ঠিক কৰি তেতিয়াও তাঁহাতৰ কাষত ৰৈ থকা একমাত্ৰ কুলীজনকেই বন্দবস্ত কৰি পেলালে৷ সমস্যাটো যে অলপ গুৰুতৰ সিহঁতৰ অনুমান নাছিল৷ ষ্টেচনৰ বাহিৰত ভৰি দিয়েই দেখিলে বৰফৰ এখন সাগৰ, বৰফো পৰি আছে অবিৰাম৷ ৰাস্তা ঘাটৰ একো চিন নাই৷ সকলোফালে বগা বৰফৰ চাদৰ৷ ঘৰ, গছ বন বৰফেৰে ঢকা৷ ৰাস্তাৰ দাঁতিত ৰখাই থোৱা গাড়ীবোৰ বৰফাবৃত৷ নিয়ৰ অনিমেষৰ কোলাত, নিমিয়ে শ্বলখনেৰে তাক মেৰিয়াই ঢাকি দিলে৷ হাড় কপোঁৱা ঠাণ্ডা কাক কয় আজিহে অনুভৱ হ’ল৷ এখোজ আগবঢ়ালে নিমিয়ে৷ জোতা সোমাই গ’ল বৰফত ভৰককৈ৷ এটা এটা খোজ দিবলৈ যেন চিন্তা কৰিব লগা হৈছে৷ ছাতি এটাৰ অতি দৰকাৰ হৈছিল, বৰফৰ গুৰিৰ বাবে চকু ভালকৈ মেলিব নোৱাৰা অৱস্থা৷ দোকান পোহাৰ বন্ধ, মানুহজনে ক’লে৷ অলপ পাছতেই থিয় বাট আৰম্ভ হ’ল, অনিমেষে নিমিয়ে সলনা সলনিকৈ নিয়ৰক লৈ গৈ থাকিল৷ ৰাস্তাত ছাতি লোৱা মানুহ দেখিলেই অনিমেষে ছাতিটো বিক্ৰী কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰে৷ কোনোৱে দিবলৈ ৰাজী নহয় বা আচৰিত দাম এটা বিচাৰে৷ গতিকে তিতি বুৰিয়ে গৈ থাকিব লগা হৈছে৷ ফোফাই গৈছেগৈ দুয়ো৷ অৱস্থাটো দেখি কুলীজনেই উৎসাহ দি দি আহি আছিল৷ তাই লাজো পাইছিল অলপ৷ ল’ৰাটো লৈ খোজ দিবলৈও তাই ফেফাই গৈছে আৰু এই বুঢ়াজনে চাৰিটা বেগ লৈ বেগেৰে গৈছে৷ পাহাৰত আৰু ভৈয়ামত জীৱন-যাপনৰ এয়াই পাৰ্থক্য৷ সিহঁতৰ এনেকুৱা লাগিবলৈ ধৰিলে আজি যেন সিহঁত গৈ নাপাবগৈ৷ ইমান দূৰ, ইমান থিয় বাট বৰফ পিচল৷ ভাগৰত খোজ অচল হ’ব লওঁতেই সেই দেৱদূতৰ দৰে মানুহ দুজন ওলালহি৷ এটা ডাঙৰ ছাটিৰ তলত সোমাই দুয়ো কথাত মচগুল হৈ আহি আছে৷ অনিমেষে কাষলৈ গৈ ছাতিটো বিক্ৰী কৰিব নেকি বুলি সোধোতেই তেওঁলোকে কলে ’’ছাতিটো দিব নোৱাৰিম, কিন্তু বলক, আমি আপোনালোকক আগবঢ়াই দিম৷’’ এজনে উপযাচি নিয়ৰক কোলাত ল’লে৷ উশাহ ঘূৰাই পোৱাৰ দৰে অনুভৱ হ’ল, এই যাত্ৰালৈ ঈশ্বৰে দুহাত আগবঢ়াই দিলে৷ অনেক ধন্যবাদ জনালে অন্তৰেৰে, দুয়োটাই৷\nকিন্তু এতিয়া এই শেষৰকণ ৰাস্তাত তেওঁলোক নাথাকিব৷ বৰফ পৰা বন্ধ হৈছে ইতিমধ্যে, অকণমান স্বস্তি৷\nতেওঁলোকে লগ এৰাৰ পাছৰখিনিও কম কষ্টসাধ্য পথ নাছিল৷ সমতলখিনিৰ পাছত একেবাৰে থিয় ৰাস্তাটো তাতেই আৰম্ভ হৈছে৷ বৰফ পিছল ৰাস্তাটোত খুপি খুপি দুয়ো আগবাঢ়িল৷ পৰিব লাগিলে হাড় মূৰ ভগাটো নিশ্চিত৷ স্থানীয় মহিলা এগৰাকীও নিমিহঁতৰ লগে লগে আহি আছিল৷ তেওঁ সাৱধানে খোজ দিবলৈ বাৰে বাৰে কৈ আছিল৷ প্ৰায় এশ মিটাৰমানৰ একাঁ বেকা বাটটোত কেইবাৰ যে ৰৈ ৰৈ জিৰণি ল’লে৷ অৱশেষত হোটেলৰ চিৰিত ভৰি থৈয়েই দীঘল নিশাহ এটা এৰিলে৷ মহিলাগৰাকী আৰু ওপৰলৈ যাব৷ হাত জোকাৰি বিদায় লৈ তেওঁ গলগৈ৷ কৈ গ’ল, ’’you all are safe now’’.\nৰিচেপচনৰ চোফাতে সিহঁতকেইটা বহি পৰিল৷ এনেকুৱা বতৰত কোনোৱা আহি ওলাব বুলি হোটেলৰ মানুহবোৰে ভবাই নাছিল৷ ব্যস্ত হৈ পৰিল তেওঁলোক৷ তাৰ পাছত হিটাৰ অন হ’ল, টাৱেল আহিল, গৰম পানী, চুপ, বইল কণী, গৰম খাদ্য সব হ’ল৷ তাৰ আগতে ঠাণ্ডাত ঠেৰেঙা লগা নিয়ৰৰ দহ মিনিটীয়া কান্দোনৰ পৰ্ব এটাও গ’ল৷\nবেগ কঢ়িওৱা মানুহজন বেগবোৰ ৰুমত চিজিল লগাই ওলাই আহিল৷ নিমিয়ে তেওঁ বিচৰাতকৈও অলপ টকা বেছিকৈয়ে তেওঁৰ হাতত দিলে৷ সন্তোষৰ হাঁহি এটা মাৰি তেওঁ নমস্কাৰ জনাই তেওঁ গলগৈ৷\nহিটাৰৰ তাপেৰে উমাল কোঠাত গৰম নিহালিৰ তলত সোমোৱাৰ আগতে নিমিয়ে খিৰিকীৰ পৰ্দা মেলি চালে৷ বাহিৰৰ দৃশ্যৰাজিয়ে ক’ব নোৱাৰাকৈয়ে তাইক বেলকনিলৈ লৈ গ’ল৷ অদূৰত এটা ষ্ট্ৰিট লাইট অকলশৰে জ্বলি আছিল৷ তাৰ পোহৰত বৰফ সৰাৰ দৃশ্যই অপৰূপ সৌন্দৰ্য্যৰ পোহাৰ মেলিছে৷ নিজান ৰাতিটোত চহৰখন শুই পৰিছে৷ বৰফৰ দলিছা এখনে আলফুলে সকলোবোৰ সামৰি লৈছে৷ নিমিৰ মনটো অবুজ আবেগত উঠলি উঠিল, তাইৰ কান্দি পেলাবলৈ মন গ’ল৷ এই মায়াময় ৰাতিটো আৰু আজিৰ দু্ৰ্যোগপূৰ্ণ আবেলিৰ সেই সময়খিনি সৃষ্টি কৰা উপাদান এটাই৷ বৰফ৷\nসেই কুলী মানুহজন বা বাটৰ সাৰথি দুজন, তিনিও আচলতে ভগবান প্ৰেৰিত দূতেই৷ তেওঁলোক নহ’লে কি হলহেতেন সেয়া ভাবিবলৈও তাইৰ ভয় লাগিল৷ ঈশ্বৰৰ অস্তিত্ব এইবোৰতেই দেখা যায়৷ এই মানুহৰ সহায়, প্ৰকৃতিৰ সৌন্দৰ্য এইয়াই ভগবানৰ স্বাক্ষৰ৷ পৃথিৱীৰ সকলো লোক কুশলে থাকক, সকলো শিশুৱে মৰম পাওঁক, ঈশ্বৰ, তুমি আছা, নিমিৰ মনৰ নিভৃত কোণৰ পৰা আকুতি এটা ওলাই আহিল৷\n← এমুঠি গভীৰ জীৱনবোধৰ চহা কবিতা – কলচুম বিবি\nএকুঁকি অণুগল্প – ৰূপম ৰিদিপ →\nনেওতা — পৰী পাৰবীন\nটোপ – ঊষামণি কাকতি


দ্য ডেথ এণ্ড আফটাৰ লাইফ অৱ মহাত্মা গান্ধী - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nদ্য ডেথ এণ্ড আফটাৰ লাইফ অৱ মহাত্মা গান্ধী (ইংৰাজী: The Death and Afterlife of Mahatma Gandhi) হ'ল ভাৰতীয় লেখক মকৰণ্ড পাৰাঞ্জপেই লিখা আৰু পেঙ্গুইন ৰেণ্ডম হাউচে প্ৰকাশ কৰা এখন বাস্তৱভিত্তিক কিতাপ। গান্ধীৰ হত্যাকাণ্ডক লৈ হোৱা বিশ্লেষণ আৰু হত্যাকাণ্ডৰ পিছৰ পৰিস্থিতিৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি কিতাপখন লিখা হৈছে।\nকিতাপখন লিখক তথা অধ্যাপক মকৰণ্ড পাৰাঞ্জপেই লিখিছে আৰু এইখন প্ৰকাশ কৰিছে পেঙ্গুইন ৰেণ্ডম হাউচ, ভাৰতে। কিতাপখনত ৩৩১টা পৃষ্ঠা আছে।\nগান্ধীবাদী পণ্ডিত ত্ৰিদিপ চুৰুদে ইণ্ডিয়া টুডে আলোচনীত কিতাপখনৰ প্ৰশংসা কৰিছে। চুৰুদৰ মতে, মহাত্মাৰ নিধনৰ লগত জড়িত সকলো স্মৃতি আৰু মহাত্মাৰ হৈ আমাৰ প্ৰতিনিধিত্ব পাৰাঞ্জপেই তন্নতন্নকৈ পৰীক্ষা কৰাৰ ইচ্ছা ৰাখিছে।\nসুকুমাৰ মুৰুলীধৰণ নামৰ ইণ্ডিয়ান ইনষ্টিটিউট অৱ এডভাঞ্চ ষ্টাডিজৰ এগৰাকী ফেল'ই বিজনেচ লাইনত কিতাপখনৰ পৰ্যালোচনা লিখিছে।\nশিৰশ্ৰী বসুৱে টেলিগ্ৰাফ ইণ্ডিয়াত লিখিছে যে পাৰাঞ্জপেই এই অধ্যয়ন দুঃসাহসিক।\nফ্ৰী প্ৰেছ জাৰ্নালৰ সাংবাদিকে লিখিছে, নিধনক পুনৰ নিৰ্মাণ কৰিবলৈ লিখকে আগতে নেদেখা ঐতিহাসিক তথ্যৰ ব্যৱহাৰ কৰিছে।\n↑ 1.0 1.1 "Book review: Mahatma Gandhi’s killing was an act of Love Jihad" (en-US ভাষাত). The Indian Express. 2016-05-06. https://indianexpress.com/article/lifestyle/books/book-review-mahatma-gandhis-killing-was-an-act-of-love-jihad-2787318/। আহৰণ কৰা হৈছে: 2020-03-04.\n↑ "8 Books on Mahatma Gandhi every Indian should read" (en ভাষাত). The Times of India. 2019-10-01. https://timesofindia.indiatimes.com/life-style/books/features/8-books-on-mahatma-gandhi-every-indian-should-read/photostory/71393566.cms। আহৰণ কৰা হৈছে: 2020-03-04.\n↑ "In the Name of the Father" (en-US ভাষাত). The Indian Express. 2015-04-04. https://indianexpress.com/article/lifestyle/books/in-the-name-of-the-father-9/। আহৰণ কৰা হৈছে: 2020-03-04.\n↑ 4.0 4.1 Muralidharan, Sukumar. "Mahatma lives on" (en ভাষাত). @businessline. https://www.thehindubusinessline.com/blink/read/mahatma-lives-on/article7259244.ece। আহৰণ কৰা হৈছে: 2020-03-04.\n↑ 5.0 5.1 February 13, Tridip Suhrud; February 23, 2015 ISSUE DATE:; February 13, 2015UPDATED:; Ist, 2015 14:42. "Makarand Paranjape makes an inquiry into why we have turned Gandhi's assassination into martyrdo" (en ভাষাত). India Today. https://www.indiatoday.in/magazine/books/story/20150223-death-and-afterlife-mahatma-gandhi-r-paranjape-book-review-817547-2015-02-13। আহৰণ কৰা হৈছে: 2020-03-04.\n↑ "The ghost who still walks" (en ভাষাত). www.telegraphindia.com. https://www.telegraphindia.com/opinion/the-ghost-who-still-walks/cid/1439344। আহৰণ কৰা হৈছে: 2020-03-04.\n↑ "The Death and Afterlife of Mahatma Gandhi" (en ভাষাত). Free Press Journal. https://www.freepressjournal.in/book-reviews/the-death-and-afterlife-of-mahatma-gandhi। আহৰণ কৰা হৈছে: 2020-03-04.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=দ্য_ডেথ_এণ্ড_আফটাৰ_লাইফ_অৱ_মহাত্মা_গান্ধী&oldid=247856"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ০৩ অক্টোবৰ, ২০২০ তাৰিখে ২২:৩৭ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


দেশৰ অৰ্থনীতি ৫ ত্ৰিলিয়নৰ লক্ষ্যক সমালোচনা কৰা সকলক কটাক্ষ্য প্ৰধানমন্ত্ৰী মোদীৰ\nদেশৰ অৰ্থনীতি ৫...\n|6July 2019 1:20 PM GMT\nশনিবাৰে প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে দেশৰ অৰ্থনীতি ৫ ত্ৰিলিয়নলৈ নিয়াৰ লক্ষ্যক সমালোচনা কৰা সকলক পেচাদাৰী নিৰাশাবাদী বুলি সমালোচনা কৰে ।\n" বহুতো লোকে বিজেপি চৰকাৰক ৫ ত্ৰিলিয়ন লক্ষ্যক সমালোচনা কৰিছে। তেওঁলোকে কি বিচাৰিছে? কিয় এই সকলোবোৰ কৰা হৈছে? এই লোক সকলৰ পেচাদাৰী নিৰাশাবাদী বুলি কব লাগে " বুলি প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে প্ৰকাশ কৰে । উত্তৰ প্ৰদেশৰ বিজেপি সদস্যৰ শাখা উদ্বোধন কৰি মোদীয়ে তীব্ৰ সমালোচনা কৰে সমালোচনা কাৰী সকলক ।\nশুকুৰবাৰে কেন্দ্ৰীয় বিত্ত মন্ত্ৰী নিৰ্মলা সীতাৰমনে কেন্দ্ৰীয় বাজেট দাখিল কৰে । এই বাজেটত ২০২৪- ২৫ লৈ দেশে ৫ ত্ৰিলিয়ন অৰ্থনীতিলৈ অগ্ৰসৰ হৈছে বুলি উল্লেখ আছে।\nচলিত বিত্তীয় বৰ্ষত ভাৰতীয় অৰ্থনীতিক পাঁচ হেজাৰ কোটি ডলাৰ কৰাৰ ৰূপৰেখাও ইয়াত ডাঙি ধৰা হৈছে ৷ অৰ্থনৈতিক সমীক্ষাই সামাজিক দিশত উন্নতি,তথা উদ্যোগিক আৰু সুৰক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত সহায় কৰিব। ইফালে বিত্ত মন্ত্ৰ্যালয়ৰ এক মন্তব্যত প্ৰকাশ পায় যে ২০২৪-২৫ বৰ্ষলৈকে পাঁচ লাখ কোটি ডলাৰ লক্ষ্যত উপনীত হোৱাৰ বাবে দেশৰ উন্নয়ন ৮ শতাংশ কৰি ৰখা আৰু ইয়াৰ লগতে বিনিয়োগ বৃদ্ধিত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে বুলি প্ৰ্কাশ কৰিছিল।\nমোদীয়ে প্ৰকাশ কৰে যে, পেচাদাৰী নিৰাশাবাদী , সাধাৰণ লোকতকৈ বেলেগ হয় । যদি এজন সাধাৰণ লোকৰ ওচৰলৈ সমস্যা লৈ যোৱা হয়, সাধাৰণ লোক জনে সমস্যাটো সমাধান কৰিবলৈ পথ উলিয়াব কিন্তু নিৰাশাবাদী লোকৰ ওচৰলৈ নিয়া হয় , তেওঁ সমস্যাটোৰ পৰা ভাবুকিৰ হে সৃষ্টি কৰিব বুলি প্ৰকাশ কৰে।\nউত্তৰ প্ৰদেশত ৩৬ লাখ নতুন সদস্য যোগদানেৰে এক বৃহৎ শাখা স্থাপন কৰিছে। এই শাখা উদ্বোধন কৰি মোদীয়ে বিভিন্ন প্ৰান্তৰ ১১ স্থানীয় সদস্যক ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিলৈ আদৰণি জনায় ।\nঅন্য খবৰৰ বাবে পঢ়ক: অৰ্থনৈতিক সমীক্ষাত দেশৰ অৰ্থনীতি পাঁচ ত্ৰিলিয়নলৈ অগ্ৰসৰ হৈছে : প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোডী


মিষ্ট্ৰিয়াচ নাইট -নং ৩-Assamese horror story\nHomeমিষ্ট্ৰিয়াচ নাইটমিষ্ট্ৰিয়াচ নাইট -নং ৩-Assamese horror story\nজোনাক অসম - September 17, 2018\n(আজি মই মোৰ জীৱনৰ এনে কিছুমান অভিজ্ঞতাৰ কথা আপোনালোকৰ লগত শ্বেয়াৰ কৰিব খুজিছো যাৰ অস্তিত্বৰ কথা বিচাৰ কৰিব গ'লে এটা প্ৰশ্নবোধকৰ বাহিৰে একো বিচাৰি নাপাব.....!)\nসিদিনা ৰাতি হোষ্টেলৰ ৰূমত বা আৰু মই আছিলো। দিনটো কিছু ব্যস্ততা আৰু হাই উৰুমিৰ মাজেৰে গৈছিল; বিশেষ পঢ়াও হোৱা নাছিল। সেয়ে ঠাণ্ডা বতাহৰ আমেজ ল'বৰ বাবে খিৰীকিৰ সমুখত বহিছিলো হাতত কিতাপ লৈ। যিহেতু হোষ্টেলখন কলেজ কেম্পাছৰ ভিতৰতেই হয় সেয়ে খিৰিকিৰে কলেজৰ লাইব্ৰেৰী বিল্ডিংটো দেখা যায়। তেতিয়া ৰাতি প্ৰায় ডেৰ বাজিছিল। শান্ত চৌপাশে এবাৰ চকু ফুৰাই মই পঢ়িব লৈছিলো। পঢ়াৰ মাজে মাজে একোবাৰ বাহিৰলৈ চাও। এনেদৰে কিছুসময় যোৱাৰ পিছত কিহবাৰ শব্দত মই ৰূমলৈ চাই পঠিয়ালো, একো নেদেখি ৰূমৰ পৰা চকু ঘুৰাই বাহিৰলৈ চোৱাৰ লগে লগেই মোৰ চকু গ'ল লাইব্ৰেৰীৰ সেই বিশেষ ঠাইটুকুৰালৈ য'ত মই বহি কিতাপ পঢ়ো আৰু লগে লগেই বিকট শব্দ এটি হৈ এটি অৱয়ৱ তললৈ পৰি গ'ল ; তাৰ জ্বলি থকা চকুযুৰিয়ে মোৰ ফালেই চাই আছিল যেন এইমুহুৰ্ততেই মোক মাৰি পেলাব !!!ভয়ত চিঞৰ মৰি দৌৰি গৈ বাইদেউৰ গাত সাৱটি ধৰিছিলো । সেই সময়ত মোৰ অৱস্থা কেনেকুৱা হৈছিল ৰূমমেট বাজনীৰ বাহিৰে হয়টো কোনেও কাহানিও অনুভৱ কৰিব নোৱাৰিব । ভয় আৰু ৰহস্যৰ মায়াজালত আবদ্ধ মোৰ সৰ্বশৰীৰ কঁপি আছিল গোটেই নিশা।\nসিদিনা ৰাতিৰ ঘটনাটো সকলোৱে মানি ল'ব টান পাইছিল, মোক বুজাইছিল সেয়া মোৰ দুৰ্বল মনৰ ধাৰনা বুলি। মইও লাহে লাহে সহজ হৈছিলো। কিন্তু তাৰ দুদিন পিচত যিটো ঘটনা হৈছিল সেইটো মোৰ চিৰদিন মনত থাকিব। সেইদিনা শুকুৰবাৰ আছিল। বাহিৰত অলপ আন্ধাৰ অলপ পোহৰ হৈ আছিল তেতিয়া । পানীৰ বটলত পানী নোহোৱা বাবে মই ওপৰলৈ মানে পাকঘৰলৈ পানী আনিব গৈছিলো। হোষ্টেলৰ পাকঘৰটো চাদৰ ওপৰতেই হয়। ৰন্ধা বঢ়া ৰূমটোৰ বাহিৰেও তাত ডাইনিংহ'ল, বাচন ধোৱা আৰু ফিল্টাৰবোৰ থোৱাকৈ ৰূম কৰি থোৱা আছিল। চাদৰ বাকী উন্মুক্ত অংশত আবাসীসকলে কাপোৰ মেলি দিছিল। মই বটলত পানী ভৰিবলৈ দি চাই আছিলো। এনেতে কোনোবাই মোক "তৃষ্ণা এইফালে" বুলি কোৱা শুনিলো, মাতটো অনুমান কৰি মোৰ বান্ধৱী ৰিমজিমৰ যেন পাই ওলাই আহি যিফালৰ পৰা মাত আহিছিল সেইফালে চালো। তাই থিয় হৈ আছিল কিছুদুৰত। মোক ৰছীৰ ওপৰত থকা তাইৰ আৰু মোৰ কাপোৰখিনিৰ ফালে দেখুৱাই দি সেইখিনি লৈ আহিব দিলে। তাইনো কিয় তেনেকে আছে সুধি সুধি মই তাইৰ কাষলৈ গৈ থাকোতে উজুতি খাই তলফালে চাই দিলো আৰু পিছমুহুৰ্ততেই ঘুৰি চাই দেখো তাই আগৰ থিয় হৈ থকা ঠাইৰ পৰা দুৰত আছে। আচৰিত হৈ তাইক দুবাৰমান মাতিলো কিন্তু তাইৰ পৰা মাত নাপায় ভাবিলো কিবা চিন্তাত থাকা বুলি। তাৰ পিছত আৰু সময় নষ্ট নকৰি কাপোৰ খিনি আৰু পানীবটল লৈ গুচি আহিলো। ৰূমত সোমাই পঢ়িব বহোতেই ৰিমজিমৰ ফোন আহিল। কিছু আচৰিত হৈয়েই ফোনটো ৰিচিভ কৰিলো আৰু সেইফালৰ পৰা তাই কৈ উঠিল - "তৃষু , দৌৰা দৌৰিৰ বাবে তোক ক'ব পাহৰিলো, মই আবেলি ঘৰত আহিছো, অলপ আগতে আহি পালো।"…….! বহুত ভয় খালো যদিও এই ঘটনাটি আৰু কাকো নক'লো কাৰণ মই জানো এনেকুৱা ঘটনা যাৰ লগত হয় তাৰ বাহিৰে কোনেও তাক অনুভৱ কৰিব নোৱাৰে। কাৰোবাক বুজাব গ'লে হয়টো মোকেই পাগলী বুলি ক'ব। আজিকালি প্ৰায়েই ৰাতি মই শুব নোৱাৰো, টোপনি আহিলেই অস্ফুট অসংলগ্ন কিছু ফুচফুচনিত মই ভয় খাই সাৰ পাওঁ। আজিৰ যুগৰ শিক্ষিতা ছোৱালী হিচাপে ভুত প্ৰেত মইও বিশ্বাস নকৰো যদিও নিজৰ লগত ঘটি থকাবোৰ বিশ্লেষণ কৰিব গ'লে এডাল প্ৰশ্নবোধকৰ মুখামুখি হওঁ!!!!….. এনেকুৱা আৰু বহু ঘটনা ঘটি গৈছে মোৰ জীৱনত। আকৌ শুনাম কেতিয়াবা মোৰ এই *অবাস্তৱ বাস্তৱ* কাহিনী…………..\n✍🏻 তৃষ্ণা বৰ্মন\n[... প্ৰিয় বন্ধু, তলৰ হোৱাটচএপ, ফেচবুক , যিকোনো বুটামত ক্লিক কৰি লেখাটো শ্বেয়াৰ কৰকচোন ।কিয়নো আপুনি যিমানক শ্বেয়াৰ কৰিব সিমানেই আমি নতুন গল্প লাভ কৰিম।


অগতানুগতিক (মল্লিকা শৰ্মা ) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nতাইৰ মন নাছিল যাবলৈ৷ লগৰকেইজনীৰ দৰে ধুনীয়া কাপোৰ তাইৰ নাই৷ গাৰ ৰংটোও যে সিহঁতৰ দৰে ন’হল৷ ধুনীয়া বুলিবলৈ একোছা দীঘল চুলি আছে যদিও, সিহঁতৰ সৌন্দৰ্য্যৰ সন্মুখত সেইখিনিও তল পৰে৷ প্ৰিয় বান্ধৱী কেইজনীৰ কথা পেলাবও নোৱাৰে৷ অনিচ্ছা স্বত্বেও মাকে হাতে বোৱা কাপোৰসাঁজকেই পিন্ধি তাই যাবলৈ ওলাল৷\nৰাস্তাত ঠায়ে ঠায়ে তাই ভবাৰ দৰেই কেমেৰাৰ সৈতে মানুহবোৰ ৰৈ আছে৷ অ’ত ত’ত প্ৰেমিকাক বিচাৰি থকা চকুবোৰ পাৰ হৈ গৈছে৷ তাই খৰধৰকৈ ঠাইখিনি পাৰ হ’বলৈ চেষ্টা কৰিলে কিন্তু নোৱাৰিলে, লগৰকেইজনীৰ খোজবোৰ ক্ৰমাৎ লেহেমীয়া হৈ আহিল….\n—-কি সাজ পিন্ধিছে? আপোনাৰ নিজৰেই নে? মেকআপ কৰোঁতে কিমান সময় লাগিছে? অলংকাৰ বোৰৰ নাম কি? কি ৰঙৰ নেইলপলিচ ইত্যাদি ইত্যাদি প্ৰশ্নবোৰ উফৰি পৰিছে চাৰিওফালে৷ লগে লগে সুন্দৰী ছোৱালীবোৰৰ মনবোৰো চঞ্চল হৈ উঠিছে …\nকাষৰীয়া হৈ ৰৈ গৈছে তাই৷ তাইৰ ধুনীয়া মনটো, মন কৰিবলৈ কাৰো সময় নাই৷ সময়বোৰ গৈ আছে, তাই অধৈৰ্য্য হৈ পৰিছে লাহে লাহে৷\nকেমেৰাটোৰ সৈতে মানুহ দুজন আগুৱাই আহি আছে তাইৰফালে৷ অশান্তি লাগিছে, কিয় আহিছে বাৰু? ক’ত লুকুৱাব এতিয়া নিজকে? উপায়হীন হৈ তাই নিজৰ মুখখনেই বিপৰীত দিশত ঘূৰাই দিলে৷\nভণ্টি—–! আমি সৰস্বতী পূজা উপলক্ষে এক ব্যতিক্ৰমী প্ৰতিযোগিতাৰ আয়োজন কৰিছো৷ প্ৰত্যককেই সাধাৰণ জ্ঞানৰ ওপৰত কিছুমান প্ৰশ্ন সোধা হৈছে, উত্তৰ দিব পৰা সকলক বিশেষ অনুষ্ঠানলৈ আমন্ত্ৰণ জনোৱা হ’ব৷ তোমাক প্ৰশ্ন সুধিব পাৰোনে—-?\nপৰীক্ষাত সদায়ে ভাল ফল দেখুওৱাৰ পিছতো, কোনো কেমেৰাই ঢুকি নোপোৱা, সৌন্দৰ্য্য প্ৰতিযোগিতাৰ কাষ চাপিব নোৱাৰা ধুনীয়া মনৰ ছোৱালীজনীৰ লুকুৱাই ৰখা মুখখন নিমিষতে জিলিকি উঠিল৷ প্ৰসাধনবিহীন মুখৰ অকৃত্ৰিম হাঁহিটো সৌন্দৰ্য্য প্ৰতিযোগিতাত ভাগ লৈ থকাসকলতকৈ অধিক সুন্দৰ হৈ গালে-মুখে বিয়পি পৰিল…৷ মনত পৰিল, আহিব নোখোজোতে মাকে কৈছিল; “বিদ্যাদেৱীৰ পূজা, সকলোৰে বাবেই সমান আচলতে”……৷\n← ভগৱান (ডাঃ_কুমাৰ_পাৰ্থ_প্ৰতিম)\nঅসমীয়া লোকসাহিত্যৰ অনন্য সম্পদ দৰঙৰ ‘নাঙেলী গীত’ (কন্দৰ্প কুমাৰ নাথ) →\nজোনাকী -কৌশিক দাস\nকথা কোৱা পুতলা


ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন (IRV) আচামিচ - 2019 উপদেশক2অধ্যায়\nনিজ বাসনা পূৰণত অসাৰতা\n1 মই মোৰ হৃদয়ক ক’লোঁ, “আহাঁ, মই আমোদ-প্রমোদেৰে তোমাক পৰীক্ষা কৰি চাম; সেয়ে, এতিয়া সুখ উপভোগ কৰা।” কিন্তু দেখিলোঁ, ইও কেৱল এক অস্থায়ী বতাহৰ দৰে অসাৰ আছিল।2মই হাঁহিৰ বিষয়ে ক’লো, “ই বলিয়ালি,” আনন্দৰ বিষয়ত “ই কি কৰিব পাৰে?3আকাশৰ তলত, মানুহৰ কিছুদিনৰ জীৱনকালত তেওঁলোকৰ কাৰণে কি ভাল, তাক মই দেখা নোপোৱালৈকে কেনেকৈ দ্রাক্ষাৰসেৰে মোৰ শৰীৰক আনন্দিত কৰিম; কেনেকৈ মোৰ মনক অবিৰামে পৰিচালিত কৰা প্রজ্ঞাৰে সৈতে অজ্ঞানতাক ধৰি ৰাখি উল্লাসিত হ’ম, মই মনতে অন্বেষণ কৰি চালোঁ।4মই কিছুমান মহৎ কাৰ্য কৰিলোঁ; মই নিজৰ কাৰণে অনেক ঘৰ সাজিলোঁ আৰু দ্ৰাক্ষাবাৰী পাতিলো;5মই ঠায়ে ঠায়ে অনেক বাগিছা আৰু উদ্যান তৈয়াৰ কৰি তাত সকলো ধৰণৰ ফল ধৰা গছ ৰুলোঁ;6গছ উৎপন্ন হোৱা বাৰীত পানী দিবলৈ মই ঠায়ে ঠায়ে পুখুৰী খান্দিলোঁ;7মই অনেক দাস আৰু দাসীক কিনি ল’লো; মোৰ ৰাজপ্রাসাদতো অনেক দাস-দাসীৰ জন্ম হৈছিল; মোৰ আগেয়ে যিসকল যিৰূচালেমত আছিল, তেওঁলোক সকলোতকৈ মোৰ অনেক বেছি গৰু-ছাগলী আৰু মেৰ-ছাগ আদি পশুধনৰ জাক আছিল; 8 মই অনেক ৰূপ আৰু সোণ, অন্যান্য ৰজাসকলৰ আৰু বিভিন্ন প্ৰদেশৰ ধন-সম্পদ আনি নিজৰ কাৰণে জমা কৰিলোঁ; মোৰ কাৰণে অনেক গায়ক-গায়িকা আৰু মাংসক সন্তোষ দিওঁতা অনেক উপপত্নী আছিল।\n9 মোৰ আগেয়ে যিৰূচালেমত যিসকল আছিল, তেওঁলোকতকৈ মই অনেক বেচি মহান আৰু ঐশ্বর্যশালী হ’লো। তেতিয়াও প্রজ্ঞা মোৰ লগত আছিল।\n10 মোৰ চকুত যি ভাল লাগে, মই সেইবোৰৰ পৰা আতৰাই নাৰাখিলোঁ;\nমই মোৰ মনক কোনো আমোদ-প্রমোদৰ পৰা আটক নকৰিলোঁ,\nকিয়নো মোৰ সকলো কার্যত মোৰ মনে আনন্দ কৰে;\nআৰু আনন্দই মোৰ সকলো পৰিশ্ৰমৰ পুৰস্কাৰ আছিল।\n11 তাৰ পাছত মই মোৰ হাতে যি যি কাৰ্য কৰিলে,\nআৰু তাক কৰিবলৈ মই যি পৰিশ্ৰম কৰিলোঁ,\nতাক চাই দেখিলোঁ যে, সেই সকলো অসাৰ;\nকেৱল বতাহক ধৰিবলৈ চেষ্টা কৰাৰ বাহিৰে একো নহয়;\nসূৰ্যৰ তলত একোতেই লাভ নাই।\n12 পাছত মই প্রজ্ঞা, বলিয়ালি আৰু অজ্ঞানতাৰ কথা চিন্তা কৰিলোঁ;\nৰজাৰ পাছত যিজন পৰৱর্তী ৰজা আহিব, তেওঁ কি কৰিব পাৰে?\nকেৱল ইতিমধ্যে যি যি কৰা হৈছে, তাকেই কৰিব।\n13 মই দেখিলোঁ, অন্ধকাৰতকৈ পোহৰ যেনেকৈ উত্তম, তেনেকৈ অজ্ঞানতকৈ প্রজ্ঞা উত্তম।\n14 জ্ঞানী মানুহৰ মূৰত চকু থাকে;\nকিন্তু অজ্ঞান লোকে হ’লে অন্ধকাৰত ভ্ৰমণ কৰে;\nতথাপি মই এটাই বুজিলো যে, সকলোৰে শেষ দশা একে হয়।\n15 তেতিয়া মই মনতে ক’লোঁ, অজ্ঞানলৈ যেনে দশা হয়, মোলৈকোতো তেনে দশাই হ’ব;\nতেনেহ’লে অধিক জ্ঞানী হৈ মোৰ কি লাভ হ’ল?\nমই মনতে ক’লোঁ, “ইও অসাৰ।”\n16 মানুহে অজ্ঞানীক যেনেদৰে মনত নাৰাখে,\nতেনেদৰে জ্ঞানীকো বেছি দিন মনত নাৰাখে;\nভবিষ্যতে তেওঁলোক দুয়োকে মানুহে পাহৰি যাব।\nঅজ্ঞানীজন মৰাৰ দৰে জ্ঞানীও মৰে।\n17 এই হেতুকে জীৱনলৈ মোৰ ঘৃণা উপজিল। কাৰণ সূৰ্যৰ তলত যি কৰা হয়, সেই সকলো কাৰ্য মোৰ পক্ষে দুখজনক; কিয়নো সকলোৱেই অসাৰ আৰু বতাহক ধৰিবলৈ চেষ্টা কৰা মাত্ৰ।\n18 সূৰ্যৰ তলত মই যি যি পৰিশ্ৰম কৰিলোঁ, সেই সকলো পৰিশ্ৰমত মোৰ এতিয়া ঘিণ লাগিছে; কিয়নো মোৰ পাছত যিজন আহিব, তেওঁৰ বাবেইতো তাৰ ফল থৈ যাব লাগিব। 19 সেই লোক জ্ঞানী নে অজ্ঞানী হ’ব, তাক কোনে জানে? তথাপি তেৱেঁই মোৰ সকলো কার্যৰ ফল ভোগ কৰিব, কিয়নো তেওঁৰ বাবেই মই সূৰ্যৰ তলত পৰিশ্ৰম কৰিছোঁ আৰু জ্ঞানৰ পৰিচয় দিলোঁ। ইও অসাৰ। 20 এই হেতুকে সূৰ্যৰ তলত মই যি যি পৰিশ্ৰম কৰিলোঁ, তাৰ বাবে মোৰ মন নিৰাশ হবলৈ ধৰিলে। 21 কিয়নো কোনো মানুহে প্ৰজ্ঞা, জ্ঞান, আৰু দক্ষতাৰে পৰিশ্ৰম কৰিব পাৰে; কিন্তু পাছত তেওঁৰ সকলোখিনি এনে এজনৰ কাৰণে ৰাখি যাব লগা হয়, যি মানুহে তাৰ বাবে কোনো পৰিশ্ৰমেই কৰা নাই। ইও অসাৰ আৰু এক অতি দুখৰ কথা। 22 সূৰ্যৰ তলত মানুহে যি যি কঠোৰ পৰিশ্ৰম কৰে আৰু মনৰ চাপ লয়, তাৰ ফলত তেওঁৰ কি লাভ হয়? 23 প্রত্যেক দিনা তেওঁৰ কামত দুখ আৰু বিৰক্তি থকে; এনেকি ৰাতিও তেওঁৰ মনে বিশ্রাম নাপায়। ইও অসাৰ।\n24 তেন্তে মানুহৰ পক্ষে ভোজন-পান কৰা আৰু নিজ পৰিশ্ৰমত সন্তুষ্ট হৈ থকাৰ বাহিৰে উত্তম একোকে নাই। মই দেখিলোঁ যে এই সকলো ঈশ্বৰৰ হাতৰ পৰাহে আহে। 25 কাৰণ ঈশ্বৰে* সহায় নিদিলে নিদিলে কোনে মোক বাদ দি খাব পাৰে অথবা কোনে যি কোনো ধৰণৰ আনন্দ ভোগ কৰিব পাৰে? 26 যি মানুহে ঈশ্বৰক সন্তুষ্ট কৰে, তেওঁক তেওঁ প্ৰজ্ঞা, জ্ঞান, আৰু আনন্দ দান কৰে; কিন্তু তেওঁ পাপীক হ’লে, ধন-সম্পদ গোটোৱা আৰু জমা কৰাৰ কার্য দিয়ে, যাতে তেওঁ ঈশ্বৰক সন্তুষ্ট কৰা লোকক দিব পাৰে। ইও অসাৰ আৰু বতাহক ধৰিবলৈ চেষ্টা কৰা মাত্ৰ।\n*2 অধ্যায়:25 সহায় নিদিলে


বিচারকচরিত9- पवित्र बाइबिल [ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন] - (বিচা 9)\nযিৰুব্বালৰ পুত্র অবীমেলকে চিখিমলৈ নিজৰ মোমায়েকহঁতৰ ওচৰলৈ গ’ল আৰু তেওঁলোকৰ সৈতে মাকৰ পৰিয়ালৰ আনবোৰ ফৈদকে ক’লে,\n“দয়া কৰি চিখিমৰ সকলো নেতাকে আপোনালোকে এই কথা সোধক: ‘আপোনালোকৰ কাৰণে কোনটো ভাল? যিৰুব্বালৰ সত্তৰজন পুত্র আপোনালোকৰ শাসনকর্তা হ’ব নে এজনে শাসন কৰা ভাল?’ পাহৰি নাযাব, মই আপোনালোকৰে হাড় আৰু মঙহ।”\nতেতিয়া অবীমেলকৰ মাকৰ পৰিয়ালবোৰে তেওঁৰ হৈ চিখিমৰ নেতাসকলৰ আগত কথা কোৱাত তেওঁলোকে অবীমেলকৰ পক্ষত থাকিবলৈ একমত হ’ল। তেওঁলোকে ক’লে “অবীমেলক আমাৰে ভাই।”\nতেওঁলোকে বাল-বৰীৎৰ মন্দিৰৰ পৰা তেওঁক সত্তৰ চেকল ৰূপৰ মুদ্ৰা দিলে; অবীমেলকে তাৰে কেইজনমান বেপেৰুৱা দু:সাহসী লোকক ভাড়া কৰিলে অাৰু এওঁলোক তেওঁৰ সঙ্গী হ’ল।\nঅবীমেলকে অফ্রাত নিজৰ বাপেকৰ ঘৰলৈ গৈ তেওঁৰ সত্তৰজন ভাইক অর্থাৎ যিৰুব্বালৰ পুতেকসকলক একেটা শিলৰ ওপৰত হত্যা কৰিলে। কেৱল, যিৰুব্বালৰ সৰু পুতেক যোথম লুকাই থকা বাবে সি বাচি গ’ল।\nতাৰ পাছত চিখিমৰ আৰু বৈৎ-মিল্লোৰ নেতাসকলে একেলগে আহি চিখিমৰ স্তম্ভৰ ওচৰত থকা ওক গছজোপাৰ কাষলৈ গৈ অবীমেলকক ৰজা পাতিলে।\nযোথমক এই কথা জনোৱাত তেওঁ গৰিজ্জীম পৰ্ব্বতৰ টিঙলৈ উঠি গৈ চিঞঁৰি চিঞঁৰি ক’বলৈ ধৰিলে, “হে চিখিমৰ নেতাসকল, মোৰ কথা শুনা, তাতে ঈশ্বৰেও আপোনালোকৰ কথা শুনিব।\nএবাৰ গছবোৰে নিজৰ কাৰণে এজন ৰজাক অভিষেক কৰিবৰ অৰ্থে বাহিৰ ওলাই গ’ল। সিহঁতে জিত গছক ক’লে, ‘তুমি আমাৰ ৰজা হোৱা।’\nকিন্তু জিত গছে সিহঁতক ক’লে, ‘মোৰ যি তেল ঈশ্বৰ আৰু মানুহক সন্মান কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ হয়, তাক এৰি মই কি আন গছবোৰৰ ওপৰত কেৱল দুলি থাকিবলৈকে যামনে?’\nগছবোৰে ডিমৰু গছক ক’লে, ‘আহাঁ তুমিয়েই আমাৰ ৰজা হোৱা।’\nকিন্তু ডিমৰু গছে সিহঁতক ক’লে, ‘মই জানো মোৰ মিঠা সোৱাদ আৰু উত্তম ফল ত্যাগ কৰি আন গছবোৰৰ ওপৰত দুলি থাকিবলৈ যাম?’\nপাছে গছবোৰে দ্ৰাক্ষালতাক ক’লে, ‘তুমিয়েই আহি আমাৰ ৰজা হোৱা।’\nকিন্তু দ্ৰাক্ষালতাই সিহঁতক ক’লে, ‘মোৰ যি ন-ৰসে ঈশ্বৰ আৰু মানুহক সন্তোষ দিয়ে, তাক এৰি মই আন গছবোৰৰ ওপৰত দুলি থাকিবলৈ যামনে?\nতেতিয়া আটাই গছবোৰে কাঁইট গছক ক’লে, ‘তুমিয়েই আহি আমাৰ ৰজা হোৱা।’\nকাঁইট গছে গছবোৰক ক’লে, ‘তোমালোকে তোমালোকৰ ৰজা হ’বলৈ মোক যদি সঁচাকৈ অভিষেক কৰিব বিচাৰা, তেন্তে আহাঁ আৰু মোৰ ছাঁত আশ্রয় লোৱা। তাকে যদি নকৰা, তেন্তে কাঁইট গছৰ পৰা জুই ওলাব আৰু লিবানোনৰ এৰচ গছবোৰকো পুৰি পেলাব।’\nএতিয়া সেয়ে শুনক, অবীমেলকক ৰজা পাতি আপোনালোকে জানো সত্যতা আৰু বিশ্বস্ততাৰ কার্য কৰিছে? আপোনালোকে জানো যিৰুব্বাল আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালৰ প্রতি সুবিচাৰ কৰিছে?\nমোৰ পিতৃয়ে আপোনালোকৰ কাৰণে যুদ্ধ কৰিলে, তেওঁ নিজৰ প্ৰাণকো তুচ্ছ জ্ঞান কৰি মিদিয়নীয়াসকলৰ হাতৰ পৰা আপোনালোকক উদ্ধাৰ কৰিলে;\nকিন্তু আজি আপোনালোকে মোৰ পিতৃ-বংশৰ বিৰুদ্ধে বিদ্রোহ কৰিছে; একেটা শিলৰ ওপৰতে তেওঁৰ সত্তৰজন পুত্রক বধ কৰিলে আৰু তেওঁৰ দাসীৰ পুত্র অবীমেলকক চিখিমৰ লোক সকলৰ ওপৰত ৰজা পাতিলে, কাৰণ তেওঁ আপোনালোকৰ আত্মীয়।\nআজি যদি আপোনালোকে যিৰুব্বাল আৰু তেওঁৰ বংশলৈ ন্যায়পৰায়ণতা আৰু সততাৰে কার্য কৰি থাকে, তেন্তে অবীমেলকত যেন আপোনালোকে আনন্দ কৰে আৰু তেৱোঁ আপোনালোকত আনন্দ কৰক।\nকিন্তু আপোনালোকে যদি ইয়াকে নকৰে, তেনেহ’লে অবীমেলকৰ পৰা যেন জুই ওলাই আহি আপোনালোকৰ অর্থাৎ চিখিম আৰু বৈৎ-মিল্লোৰ লোকসকলক পুৰি পেলাওক; আৰু আপোনালোকৰ অর্থাৎ চিখিম আৰু বৈৎ-মিল্লোৰ লোকসকলৰ মাজৰ পৰাও যেন জুই বাহিৰ হৈ অবীমেলকক পুৰি পেলাওক।”\nইয়াকে কৈ যোথমে ল’ৰ মাৰি বেৰ নামৰ এখন ঠাইলৈ পলাই গ’ল। তেওঁ নিজৰ ভায়েক অবীমেলকৰ ভয়ত সেই ঠাইতে বাস কৰিলে।\nঅবীমেলকে ইস্ৰায়েলৰ ওপৰত তিনিবছৰ শাসন কৰিলে।\nতাৰ পাছত ঈশ্বৰে অবিমেলক আৰু চিখিমৰ নেতাসকলৰ মাজত এক দুষ্ট আত্মা পঠাই দিলে। তাতে চিখিমৰ নেতাসকলে অবীমেলকলৈ থকা ভাৰসাক বিশ্বাসঘাটকতা কৰিলে।\nঈশ্বৰে এই কার্য কৰিলে যাতে যিৰুব্বালৰ সত্তৰজন পুত্রলৈ ৰক্তপাতৰ যি অন্যায় কৰা হ’ল, তাৰ দ্বাৰা তেওঁলোকৰ ভায়েক অবীমেলকৰ ওপৰত আৰু তেওঁলোকক বধ কৰা কার্যত তেওঁৰ আৰু তেওঁৰ সহায়কাৰী চিখিমৰ লোকসকলৰ ওপৰত প্রতিশোধ লোৱা হয়।\nসেই সময়ত এবদৰ পুত্ৰ গালে নিজৰ জ্ঞাতি-কুতুম্বসকলৰ সৈতে চিখিমলৈ আহিল আৰু চিখিমৰ নেতাসকলে তেওঁৰ ওপৰত বিশ্বাস স্থাপন কৰিলে।\nতেওঁলোকে খেতিলৈ গৈ দ্ৰাক্ষাবাৰীৰ পৰা আঙুৰ চপাই গছকিলে আৰু তাৰ ৰসেৰে উৎসৱ কৰিলে। তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ দেৱতাৰ মন্দিৰলৈ গৈ ভোজন-পান কৰি অবীমেলকক শাও দিলে।\nএবদৰ পুতেক গালে ক’লে, “অবীমেলক কোন যে আমি চিখিমৰ লোকসকল তেওঁৰ অধীনত থাকিম? তেওঁ জানো যিৰুব্বালৰ পুতেক নহয়? জবুল জানো তেওঁৰ শাসনাধিপতি নহয়? আপোনালোকে বৰং চিখিমৰ বাপেক হমোৰৰ বংশধৰসকলৰ অধীন হৈ থাকক; কিয় আমি অবীমেলকৰ অধীনত থাকিম?\nএই লোকসকল মোৰ বশত থকাহেতেঁন কেনে ভাল হ’লহেতেন! তেতিয়াতো মই অবীমেলকক দুৰ কৰি দিলোঁহেঁতেন। তেওঁ অবীমেলকক সকলো সৈন্য লৈ আহিবলৈ ক’লে ।”\nএবদৰ পুতেক গালৰ সেই কথা নগৰৰ শাসনাধিপতি জবুলৰ কাণত পৰিল আৰু তেওঁ ক্ৰোধত জ্বলি উঠিল।\nতেতিয়া তেওঁ অবীমেলকৰ গুৰিলৈ বার্তাবাহকৰ দ্বাৰাই কৈ পঠালে, “এবদৰ পুতেক গাল আৰু তেওঁৰ জ্ঞাতি-কুতুম্বসকলে চিখিমলৈ আহি আপোনাৰ বিৰুদ্ধে নগৰৰ লোকসকলক উত্তেজিত কৰি তুলিছে।\nসেয়ে, আপুনি আৰু আপোনাৰ সৈন্যসকলে ৰাতিতে উঠি আহি খেতিৰ মাজত লুকাই থাকিব।\nপাছদিনা ৰাতিপুৱা সুৰ্য্য উদয় হোৱা মাত্ৰেই আপোনালোকে উঠি আহি নগৰ আক্ৰমণ কৰিব; যেতিয়া গাল আৰু তেওঁৰ লোকসকল আপোনাৰ বিৰুদ্ধে ওলাই আহিব, তেতিয়া আপোনালোকে যিহকে কৰিব পাৰে তাকে তেওঁলোকলৈ কৰিব।”\nযেতিয়া, অবীমেলক আৰু তেওঁৰ সকলো সৈন্যদলে ৰাতিতে উঠিল আৰু চাৰিটা দলত ভাগ হৈ চিখিমৰ ওচৰত লুকাই থকিল।\nনগৰৰ পৰা ওলাই আহি এবদৰ পুতেক গাল প্রৱেশদ্বাৰৰ ওচৰত থিয় হৈ আছিল। তেনেতে অবীমেলক আৰু তেওঁৰ সৈন্যসকল লুকাই থকা ঠাইৰ পৰা ওলাই আহিল।\nগালে তেওঁলোকক দেখি জবুলক ক’লে, “চাওঁক, পাহাৰৰ ওপৰৰ পৰা লোক সমূহ নামি আহিছে!” জবুলে উত্তৰত ক’লে, “আপুনি পাহাৰৰ ছাঁবোৰকে মানুহ যেন দেখিছে।”\nকিন্তু গালে পুনৰায় ক’লে, “চাওঁক, লোকসকল দেশৰ মধ্যস্থানলৈ নামি আহিছে; আৰু এটা দল মোনইনীম ৰ বাটেদি আহিছে।”\nতেতিয়া জবুলে তেওঁক ক’লে, “এতিয়া আপোনাৰ সেই ডাঙৰ ডাঙৰ কথাবোৰ কলৈ গ’ল? আপুনিয়ে কৈছিলে, ‘অবীমেলক কোন যে আমি তেওঁৰ অধীনত থাকিম?’ এই লোকসকলকেই আপুনি তুচ্ছ জ্ঞান কৰা নাছিল নে? এতিয়া ওলাই গৈ তেওঁলোকৰে সৈতে যুদ্ধ কৰক।”\nতেতিয়া চিখিমৰ নেতা গালে লোকসকলক পৰিচালনা কৰি বাহিৰলৈ ওলাই গ’ল, আৰু অবীমেলকেৰে সৈতে যুদ্ধ কৰিলে।\nঅবীমেলকে গালৰ পাছে পাছে খেদি যোৱাত তেওঁ পলাই গ’ল; আৰু তেওঁৰ দলৰ অনেকেই নগৰৰ প্ৰৱেশ দুৱাৰত সোমোৱাৰ আগতেই আঘাত পাই ঢলি পৰিল।\nঅবীমেলক অৰূমা ত থাকিল আৰু জবুলে চিখিমৰ পৰা গাল আৰু তেওঁৰ জ্ঞাতি-কুটুম্বসকলক খেদি বাহিৰ কৰি দিলে।\nপাছদিনাখন চিখিমৰ লোকসকলে নগৰৰ বাহিৰ ওলাই খেতিলৈ গ’ল আৰু এই বাতৰি অবীমেলকক জনোৱা হ’ল।\nঅবীমেলকে তেওঁৰ লোকসকলক লৈ তিনিটা দলত ভাগ কৰি খেতিৰ মাজত লুকাই থাকিল; যেতিয়া নগৰৰ পৰা লোক সমূহক বাহিৰ হৈ অহা দেখিলে, তেতিয়া তেওঁ তেওঁলোকক আক্রমণ কৰি বধ কৰিলে।\nঅবীমেলকে তেওঁৰ দলটোৰে সৈতে গৈ নগৰৰ প্রৱেশ-দুৱাৰৰ ওচৰত থিয় হৈ থাকিল; আন দুটা দলে খেতিত থকা সকলো লোকক আক্ৰমণ কৰি বধ কৰিলে।\nসেইদিনা ওৰে দিনটো অবীমেলকে নগৰৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ কৰিলে আৰু সেই ঠাইৰ লোক সমূহক বধ কৰি নগৰ অধিকাৰ কৰিলে। তাৰ পাছত নগৰৰ দেৱাল ধ্বংস কৰি তাৰ ওপৰত নিমখ চতিয়াই দিলে।\nএই খবৰ শুনি চিখিমৰ দুৰ্গৰ নেতাসকলে এল-বৰীৎ দেৱতাৰ মন্দিৰৰ ভিতৰত সোমালগৈ।\nঅবীমেলকে যেতিয়া শুনিলে যে লোকসকলে চিখিমৰ দুৰ্গলৈ গৈ একেলগ হৈছে,\nতেতিয়া তেওঁ নিজৰ লোকসকলক লগত লৈ চলমোন পৰ্ব্বতলৈ উঠি গ’ল। তেওঁ কুঠাৰ ললে আৰু গছৰ পৰা এটা ডাল কাটি নিজৰ কান্ধত তুলি ল’লে। তাৰ পাছত তেওঁৰ লগত থকা লোকসকলক আদেশ দিলে, “তোমালোকে মোক যি যি কৰা দেখিলা, তোমালোকেও শীঘ্রে তেনেকুৱা কৰিবা।”\nসেয়ে সকলোৱে এটা এটা ডাল কাটি লৈ অবীমেলকৰ পাছে পাছে গ’ল। তাৰ পাছত তেওঁলোকে সেই ডালবোৰ আনি মন্দিৰৰ মাটিৰ তলত থকা সেই ঘৰটোৰ ওপৰত জাপি দি জুই লগাই দিলে; এইদৰে চিখিমৰ দুৰ্গত থকা সকলো লোক মৰিল; তাত প্রায় এক হাজাৰ পুৰুষ আৰু মহিলা আছিল।\nতাৰ পাছত অবীমেলক তেবেচলৈ গৈ তাৰ বিৰুদ্ধে ছাউনি পাতি তাক অধিকাৰ কৰি ল’লে।\nসেই নগৰৰ ভিতৰত এটা দৃঢ় দুৰ্গ আছিল; সকলো পুৰুষ, মহিলা আৰু নগৰৰ নেতাসকল তালৈ পলাই গৈ দুৱাৰ বন্ধ কৰি নিজকে ভিতৰত আবদ্ধ কৰিলে। তাৰ পাছত তেওঁলোক দুর্গৰ চালৰ ওপৰত উঠিলগৈ।\nঅবীমেলকে সেই দুর্গৰ ওচৰলৈ আহি তাৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ কৰিলে; তেওঁ দুৰ্গত জুই লগাবৰ বাবে দুৰ্গৰ দুৱাৰৰ ওচৰলৈকে আহিল।\nকিন্তু তাত এগৰাকী মহিলাই জাঁতৰ ওপৰৰ শিলচটা লৈ অবীমেলকৰ মূৰৰ ওপৰত পেলাই দি তেওঁৰ মূৰৰ খোলা ভাঙিলে।\nতেতিয়া অবীমেলকে ততাতৈয়াকৈ নিজৰ অস্ত্রবহনকাৰী যুবকক মাতি ক’লে, “তোমাৰ তৰোৱাল উলিয়াই মোক বধ কৰা যাতে কোনেও মোৰ বিষয়ে এইদৰে ক’ব নোৱাৰে যে ‘এগৰাকী মহিলাই মোক বধ কৰিলে’।” তেতিয়া সেই যুবকে তেওঁক তৰোৱালেৰে খুচিলে আৰু তেওঁৰ মৃত্যু হ’ল।\nঅবীমেলকৰ মৃত্যু হোৱা দেখি ইস্ৰায়েলীয়াসকলে নিজৰ ঘৰলৈ উলটি গ’ল।\nএই দৰে সত্তৰজন ভায়েকক বধ কৰি অবীমেলকে নিজৰ বাপেকৰ বিৰুদ্ধে যি কুকৰ্ম কৰিলে, ঈশ্বৰে তাৰ সমুচিত দণ্ড তেওঁক দিলে।\nচিখিমৰ লোকসকলে যি সকলো অন্যায় কৰিছিল, তেওঁলোকৰ নিজৰ মূৰৰ ওপৰত ঈশ্বৰে দণ্ড আনিলে; যিৰুব্বালৰ পুতেক যোথমৰ শাও তেওঁলোকৰ ওপৰত পৰিল।


Google Analytics,What Is Google Analytics,Google Analytics ~ Assam Best\nadmin September 28, 2017 September 30, 2018 No Comments on Google Analytics,What Is Google Analytics,Google Analytics\nGoogle Analytics,What Is Google Analytics,Google Analytics কি হয় l নমস্কাৰ বিচিটৰ কি আপোনাৰ মনত এনেকুৱা প্ৰশ্ন আহি আছে l যে Google Analytics কি হয় Google Analytisce ৰে আমি কি কৰিব পাৰোঁ l Google Analytics আৰু Google Webmaster tools ৰ মাজত কি Defrencse হয় l আজি আমি সেই ছবৰ কথা ডিচকাচ কৰিম l\nবনদু সকল মোৰ নাম ছাইবোল হয় আৰু আপোনালোকে জানিবলৈ বিচাৰে Google Analytics কি হয় তেনেহলে সেষলৈ পঢ়িবলৈ আনোৰোধ কৰিলোঁ আহক আৰম্ভ কৰো ====\nWhat Is Google Analyticse\nGoogle Analytics জিটো Google এ বনাইছে . আমাৰ Blogge বা Website ৰ কাৰণে Google Analytisce ৰে আমি আমাৰ Website ৰ এনালাইটিছ দেখিব পাৰোঁ l Google Analytisc ত একাউনট বনাবলৈ একদম ফিৰি হয় . একো পইচা নালাগে মাতৃ এটা Gmail Id হলেও Google Analytise Account Start কৰিব পাৰে . Google Analyticse ত এতিয়া ৰিজেচটাৰ কৰিবলৈ Linkত Click কৰক\nGoogle Analytics ৰে আমি কি কি কৰিব পাৰীম ?\nGoogle Analyticse ৰে আমি আমাৰ Website বা Blogge ৰ পোৰা জানকাৰি লব পাৰিম .\nউধাহৰণ = Google Analytics ৰে আমি আমাৰ ৱেবচাইট বা বলঘত ডেইলি কিমান বিচিটৰ বিচিট কৰে দেখিব পাৰোঁ . আৰো কৰ পৰা আমাৰ ৱেবচাইটত আহিছে . ফেচবুকৰ পৰা বা ৰংকিগ হোৱা কোনো Keyboard ৰ পৰা . বা ডাৰেকট আহিছে সেই চব দেখিব পাৰো*Google Analytics ত আমি এইটো অ দেখিব পাৰোঁ . বত্মাণ অৱস্থাত কিমান বিচিটৰ আমাৰ ৱেবচাইটত আছে . কোন জগাৰ পৰা আৰ আমাৰ ৱেবচাইটৰ কোনটো পেইজত আছে . আৰো আমি দেখিব পাৰো কোণটো দিন বা সপতাহ বা কোনটো মাহত কিমান বিচিটৰ বিচিট হৈছে . এই চব আমি দেখিব পাৰোঁ …. Friend Google Anlyticse ত আপুনি জি দেখিবলৈ ইচ্ছা হয় দেখিব পাৰে .\nGoogle Webmaster আৰু Google Analysis ৰ মাজত ডিফৰেণচ\nডিফৰেণচ = এইটো Google Webmaster ৰে অকল Google ৰ Information দিয়ে . কিন্তু Google Analysis চে Google yahooo bing চবৰ Information আমাক দেখোৱায়\nকি লাভ হয়\nআমি জানিব পাৰোঁ কি আমাৰ বেবছাইটত Trafik আহিছে নে নাই . আৰু যদি অহা নাই তেতিয়া আমি আমাৰ ৱেবচাইট দেখিম কিহৰ কাৰণে অহা নাই . আমি সেই চব টিক কৰিব পাৰো .\nবন্ধু সকল আপোনালোকে বোজি পাই গলা দোয়োটো কি হয় .আৰু কি দেখিব পাৰোঁ আজি ইমানেই ……………


উঃ কোৰিয়াৰ শাসক কিম জং উন ক’মাত! : ভগ্নীক নিযুক্তি দিলে দেশখনৰ ছেকেণ্ড ইন কমাণ্ডৰ পদত!\nগুৱাহাটী , August 23, 2020 6:17 pm\nউত্তৰ কোৰিয়াৰ একনায়কত্ববাদী শাসক কিম জং উনৰ স্বাস্থ্য অতি সংকটজনক। এই দাবী উত্তৰ কোৰিয়াৰ চিৰবৈৰী ৰাষ্ট্ৰ দক্ষিণ কোৰিয়াৰ।\nবিশ্বৰ অতি দৃঢ়মনা, নিৰ্ভীক আৰু ৰহস্যৰে আৱৰা একনায়ক গৰাকী সংকটজনক অৱস্থাত চিকিৎসাধীন হৈ আছে বুলি দাবী কৰিছে শত্ৰু ৰাষ্ট্ৰ দক্ষিণ কোৰিয়াই।\nচীনৰ পৰা লাভ কৰা তথ্যৰ উদ্ধৃতি দি দ্য কোৰিয়া হেৰাল্ড নামৰ সংবাদ পত্ৰখনে কয় যে, উত্তৰ কোৰিয়াৰ শাসকজন এতিয়া ক’মাত আছে।\nদক্ষিণ কোৰিয়াৰ প্ৰাক্তন ৰাষ্ট্ৰপতিৰ ঘনিষ্ঠ চাং ছং-মিনে দাবী কৰি কৈছে যে কিম জং উনে নিজ ভগ্নী কিম ইয়ো-জঙক দেশখনৰ ছেকেণ্ড ইন কমাণ্ডৰ পদ নিযুক্তি প্ৰদান কৰি আমেৰিকা আৰু দক্ষিণ কোৰিয়াৰ সম্পৰ্ক পৰিচালনা কৰাৰ দায়িত্বও অৰ্পণ কৰিছে।\nদক্ষিণ কোৰিয়াৰ প্ৰাক্তন ৰাষ্ট্ৰপতি প্ৰয়াত কিম ডায়ে-জঙৰ অতি ঘনিষ্ঠ সহযোগী ৰাজনৈতিক বিভাগৰ সচিব চাং ছং-মিনে চ’ছিয়েল মিডিয়াৰ যোগে দাবী কৰিছে যে উত্তৰ কোৰিয়াৰ শাসকে এইদৰে অন্য কোনো ব্যক্তিৰ হাততে দেশৰ কতৃৰ্ত্ব নিদিয়ে, যদিহে শাসকজন অসুস্থ নহয় অথবা ক্ষমতাচ্যুত নহয়।\nতেওঁ লগেত কয় যে, কিম জং উনে ভগ্নীৰ কিম ইয়ো-জঙৰ হাতত এনে গুৰুত্বপূৰ্ণ দায়িত্ব দিয়াটোৱে উন শয্যাশায়ী অথবা শাসন কৰিবলৈ অক্ষম হৈ থকাটোকে বুজাইছে।\nদক্ষিণ কোৰিয়াৰ সংবাদ মাধ্যমত চাং ছং-মিনে আৰু কয়, “মই ধাৰণা কৰোঁ তেওঁ এতিয়াও জীয়াই আছে, কিন্তু তেওঁ ক’মাত আছে।”


Cefadur Ca in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Cefadur Ca ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nCefadur Ca ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Cefadur CA Benefits & Uses in Assamese- Cefadur Ca ar laabh aaru byavaharsamuh\nCefadur Ca ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Cefadur CA Dosage & How to Take in Assamese - Cefadur Ca ar paali aaru xeya kenedore lobo\nCefadur Ca ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Cefadur CA Side Effects in Assamese- Cefadur Ca ar parshwakriyasamuh\nCefadur Ca সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Cefadur CA Related Warnings in Assamese- Cefadur Ca xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Cefadur Caৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Cefadur CA with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Cefadur Ca ar gurutor kriya-pratikriya\nCefadur Ca মতভেদসমূহ- Cefadur CA Contraindications in Assamese- Cefadur Ca nishedhsamuh\nCefadur Ca ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Cefadur CA in Assamese- Cefadur Ca ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Cefadur Ca ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Cefadur CA Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Cefadur Ca kriya-pratikriya\nCefadur Ca ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Cefadur CA Benefits & Uses in Assamese - Cefadur Ca ar laabh aaru byavaharsamuh\nCefadur Ca তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nCefadur Ca ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Cefadur CA Dosage & How to Take in Assamese - Cefadur Ca ar paali aaru xeya kenedore lobo\nCefadur Ca-ৰ উপাদানসমূহ - Cefadur CA Active Ingredients in Assamese - Cefadur Ca-ar upadaansamuh\nCefadur Ca ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Cefadur CA Side Effects in Assamese - Cefadur Ca ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Cefadur Ca ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nCefadur Ca সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Cefadur CA Related Warnings in Assamese - Cefadur Ca xonkranta xatarkatabanisamuh\nCefadur Ca-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nগৰ্ভৱতী মহিলাই Cefadur CA সুৰক্ষিত ভাবে গ্ৰহণ কৰিব পাৰে।\nCefadur Ca-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nস্তন্যপায়ী মহিলাই পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ কখা চিন্তা নকৰাকৈ Cefadur CA ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে।\nবৃক্কত Cefadur Ca কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nCefadur CAৰ বৃক্ক ৰ ওপৰত পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ কেইটামান ঘটনাহে ৰিপৰ্ট কৰা হৈছে।\nযকৃতত Cefadur Ca কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nআপুনি কলিজা ৰ ক্ষতিৰ কোনো আশংকা নকৰাকৈ Cefadur CA গ্ৰহণ কৰিব পাৰে।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Cefadur Ca ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nCefadur CAৰ ব্যৱহাৰে হৃদয় ৰ ওপৰত কোনো ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱ নেপেলায়।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Cefadur Caৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Cefadur CA with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Cefadur Ca ar gurutor kriya-pratikriya\nCefadur Ca তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nCefadur Ca মতভেদসমূহ - Cefadur CA Contraindications in Assamese - Cefadur Ca nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Cefadur Ca লোৱা অনুচিত যাতে -\nCefadur Ca ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Cefadur CA in Assamese - Cefadur Ca ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Cefadur Ca-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Cefadur CA লোৱাটোৱে কোনো আসক্তিৰ সৃষ্টি নকৰে।\nনহয়, Cefadur CA লোৱাৰ পিছত, আপুনি গাড়ী চলাব নালাগে বা গধুৰ মেচিনপাতি চলাব নালাগে, কিয়নো আপোনাৰ টোপনি ভাৱ আহিব পাৰে।\nহয়, কিন্তু ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ মতেহে Cefadur CA লওক।\nমানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ বাবে Cefadur CA লৈ কোনো লাভ নাই।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Cefadur Ca ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Cefadur CA Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Cefadur Ca kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Cefadur Caৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nখাদ্যৰ সৈতে Cefadur CA লোৱাট নিৰাপদ।\nমদ আৰু Cefadur Caৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nগৱেষণাৰ অভাৱ হেতুকে, মদৰ সৈতে Cefadur CA লোৱাৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ বিষয়ে তথ্য নাই।


কিম্বদন্তি পুৰী বিশ্বনাথ ধাম – Tultul Kutum\nকিম্বদন্তি পুৰী বিশ্বনাথ ধাম\nJuly 29, 2018 Tultul KutumLeaveaComment on কিম্বদন্তি পুৰী বিশ্বনাথ ধাম\nবুঢ়া লুইতে দক্ষিণে নিতে পৰশে যাক\nউত্তৰৰ নীলা পাহাৰে ৰিংঙীয়াই মাতেনো কাক\nসাধাৰু প্ৰতাপগড়ে বিলাই পশ্চিমৰ প্ৰভাত\nলুইতৰ সংগমেৰে পূৱৰ বুঢ়ীগাঙে\nপ্ৰতিষ্ঠা কৰিলে যি লিংগ শিলাক\nএয়াই আমাৰ বিশ্বনাথ\nঅনুপম নিৰুপম ৰমনীয় বিশ্বনাথ\n(বিশ্বনাথ উৎসৱৰ শীৰ্ষগীত, গীতিকাৰ – শ্ৰী ধ্ৰুৱজ্যোতি ৰাজখোৱা)\nপ্ৰবাহমান মহাবাহু ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উত্তৰ পাৰে অৱস্থিত গুপ্তকাশী হিচাপে খ্যাত বিশ্বনাথ ধাম। অনাদি কালৰ পৰা অগনন ভক্তৰ পদৰেণুৰে মহিমা মণ্ডিত হৈছে বিশ্বনাথ ধাম। বিশাল ভাৰতবৰ্ষত অনান্য তীৰ্থস্থানৰ দৰে বিশ্বনাথ ধামেয়ো শত সহস্ৰ জনক আকৰ্ষন কৰি আহিছে। এই বিশ্বনাথ নামটিৰ গুৰি ধৰিয়েই শোণিতপুৰ জিলাৰ বিশ্বনাথ চাৰিআলিক কেন্দ্ৰ কৰি এটি মহকুমা গঢ়ি উঠিছে আৰু বৰ্তমান বিশ্বনাথক জিলাৰ মৰ্যদা প্ৰদান কৰিবলৈ ৰাইজে আৰু জাতীয় সংগঠন সমূহে দাবী জনাইছে। বিশ্বনাথ চাৰিআলি চহৰৰ পৰা প্ৰায় ১০ কিলোমিটাৰ দক্ষিনে বৃদ্ধগংগাৰ পাৰত পুৰণি বিশ্বনাথ ঘাট আৰু বিশ্বনাথ দেৱালয় অৱস্থিত। বিশ্বনাথ বিশ্বৰ গৰাকী। বিশ্বৰ গৰাকীৰ এই অধিষ্ঠান ক্ষেত্ৰ এই বিশ্বনাথ। বিশ্বনাথ কাশী ক্ষেত্ৰ। কিন্তু ই গুপ্ত কাশী। গুপ্ত কাশীৰ অৰ্থ এই যে ই কাশী বুলি জনাজাত নহয়। কিংবদন্তি মতে কুমুদ আৰু কৌস্তভ নামৰ দুজন মুনিৰ শাপত বিশ্বনাথ গুপ্ত কাশী হ’ল। অতীতত শোণিতপুৰ বালিপুত্ৰ সহস্ৰ বাহু বানৰ ৰাজ্য আছিল। ভক্ত প্ৰহল্লাদৰ বংশধৰ, বান, অতি পৰাক্ৰমী ৰজা আছিল আৰু ভগৱান মহাদেৱ শিৱৰ পৰম ভক্ত আছিল। বান ৰজাৰ আৰাধ্য দেৱ হিচাবে শিৱৰ এটা নাম ‘বানেশ্বৰ’। শিৱক তপস্যা কৰি বানে পিতৃ ৰাজ্য পুনৰ লাভ কৰিছিল। বানে প্ৰতিদিনে একোজনকৈ শিৱ সাজি পূজা কৰিছিল। পূজাত সন্তুষ্ট হৈ মহাদেৱে এদিন ৰাতি ৰজাক স্পপ্নত ক’লে – “মই তোমাৰ ৰাজ্যত স্বয়ম্ভু কাশী ৰূপে বিৰাজমান হৈ আছো। ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পাৰত তপস্যা কৰি থকা কুমুদ আৰু কৌস্তভ নামৰ মুনি দুজনক সুধি মোৰ অৱস্থান নিৰ্ণয় কৰা আৰু মোক পূজা কৰা”। পিছদিনা বান ৰজাই ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পাৰত তপস্যা কৰি থকা মুনি দুজনৰ কাষত উপস্থিত হ’ল আৰু বিশ্বনাথৰ অৱস্থিতি সম্পৰ্কে প্ৰশ্ন কৰিলে – “কুত্ৰ কাশী”? ধ্যান মগ্ন হেতু মুনিয়ে ৰজাৰ কথা নুশুনিলে। ৰজাই পুনৰ প্ৰশ্ন কৰিলে – “কুত্ৰ কাশী”? ধ্যানত ৰ’ত মুনি নিমাত হৈয়ে ৰ’ল। দুপৰৰ তপ্ত বালিত খোজ কাঢ়ি কাঢ়ি ৰজা লাল কাল হৈ পৰিছিল। ৰজাৰ ভীষণ খং উঠিল আৰু খঙতে “কুত্ৰ কাশী” বুলি চিঞৰি উঠিল। সেই চিঞৰত দুই মুনিৰ ধ্যান ভংগ হ’ল আৰু ধ্যান ভংগ হোৱা হেতু ক্ৰোধাম্বিত মুনিদ্বয়ে লগে লগে গুপ্ত কাশী বুলি চিঞৰি উঠিল। মুনিৰ মুখৰ পৰা উলোৱা সেই শব্দ প্ৰকাৰন্তে বিশ্বনাথৰ ওপৰত অবগিশাপ হ’ল। আকস্মিক ভাবে এই দৰে অভিশাপ হৈ ঠাইতে শিৱ সাক্ষাত হ’ল আৰু মুনিদ্বয়ক উদ্দেশি ক’লে, ব্ৰাহ্মণ হৈও তোমালোকে ব্ৰাহ্মণৰ স্বাভাবিক গুণ, শম, দম, দয়া, ক্ষমা পাহৰি অকাৰণতে মোক অভিশাপ দিলা। তোমালোকৰ হিয়া দয়া মায়াহীন শেলৰ নিচিনা। মহাদেৱৰ মুখৰ পৰা ওলোৱা বাক্ও পৰোক্ষে মুনিদ্বয়ৰ প্ৰতি অভিশাপ হ’ল আৰু লগে লগে তেওলোক শিলা হৈ গ’ল।\nশিৱশাপে কুমুদ – কৌস্তভ শিলা হৈ গ’ল\nবানৰ মানস কাশী গুপ্ত হৈয়ে ৰ’ল\nতথাপি পূজিত আমাৰ বিশ্বনাথ\nআমি নহও অনাথ।\n– ধ্ৰুৱজ্যোতি ৰাজখোৱা\nমহাদেৱৰ শাপত কুমুদ আৰু কৌস্তভ শিল ঘাটৰ ওচৰত ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পাৰত এতিয়াও শিল হৈ আছে আৰু সেই ডাঙৰ শিল দুটা “দুই মুনি শিলা” নামে জনাজাত।\nআন এক কিংবদন্তি মতে, এক কৌটি শিৱ লিংগৰ অধিষ্ঠান ক্ষেত্ৰ বিশ্বনাথ পুৰ্ণ কাশী। পিছে পৃথিৱীত দুখন কাশী হ’লে, ক্ষভ লাভ কৰা জীৱৰ সংখ্যা বৃদ্ধি হৈ সষ্টিৰ অস্তিত্বকে বিপন্ন কৰি তুলিব বুলি আশংকা কৰি দেৱতা সকলে বিশ্বনাথ ক্ষেত্ৰৰ পৰা এটি শিৱ লিংগ চুৰ কৰি নি ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দক্ষিণ পাৰে হাতীমূৰা পৰ্বতৰ কাষত এক পৰ্বতত থাপিলে। সেই জনা শিৱ লিংগ এতিয়া বানেশ্বৰ শিৱ নামে জনাজাত। ওচৰৰ বহু দক্ষিণপৰীয়া ৰাইজে বিশ্বনাথলৈ বুলি আগবঢ়োৱা পূজা সেই শিৱস্থানত দিয়ে। বিশ্বনাথত শিৱ লিংগ প্ৰাকৃতিক ভাবে সৃষ্টি হৈছে। বৃদ্ধ গংগা (বুঢ়ীগাং) আৰু ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ সংগমস্থলীত এটি শিলৰ গহ্বৰত মহাপ্ৰভূ বিশ্বনাথ শিৱ লিংগ বিদ্যমান। একোটি শিলতে গহ্বৰ আৰু শিৱলিংগৰ সৃষ্টি হৈছে। প্ৰকৃতিৰ কি অপূৰ্ব সৃষ্টি। ই নিজে নিজে হৈছে।\nবিশ্বনাথ প্ৰাক ঐতিহাসিক যুগত আদিম মানৱৰ আৱাসিক অঞ্চল আছিল। এই কথা ইয়াত আৱিষ্কৃত প্ৰস্তৰ যুগৰ বিভিন্ন আহিলা পাতিয়ে প্ৰমাণ কৰিছে। আহিলা সমূহ নৱ-প্ৰস্তৰ যুগৰ বুলি পণ্ডিত সকলে ঠাৱৰ কৰাবলৈ চাই বিশ্বনাথ অঞ্চলত বহু হাজাৰ বছৰৰ আগতে মানুহৰ বসতি যে আছিল বুজিব পাৰি। ঐতিহাসিক যুগত সৰ্বপ্ৰথমে কালিকা পুৰাণতে বিশ্বনাথৰ উল্লেখ আছে। উক্ত পুৰাণৰ মতে বিশ্বনাথতে জগত পতি হয়গ্ৰীব অসূৰৰ লগত যুদ্ধ কৰি তেওঁক বধ কৰাৰ পিছত মনিকুটত (হাজো) গৈ অৱস্থান কৰে শালস্থম্ভ বংশৰ ৰজা সকলে আজিৰ তেজপুৰ আৰু তেতিয়াৰ হাৰূপেশ্বৰ বা হাটপেশ্বৰ নগৰ পাতি শাসন কৰা কালত (৬৫০-৯৯০) বিশ্বনাথ এখন প্ৰসিদ্ধ স্থানত পৰিণত হয়। সেই সময়ত ইয়াত অন্তত তিনিটা মান শৈল মন্দিৰ নিৰ্মিত হৈছিল। শালস্তম্ভ বংশৰ ৰজা বৰ্ণমালা দেৱে সম্ভৱ কেইবাটাও দেৱ – দেৱীৰ মন্দিৰ তৈয়াৰ কৰি বিশ্বনাথক এখন দ্বিতীয় কাশী ক্ষেত্ৰ স্থাপনৰ চেষ্টা চলাইছিল। ভাৰতবিখ্যাত তীৰ্থক্ষেত্ৰ কাশীৰ সমপৰ্য্যায়লৈ উন্নিত কৰিব বিচৰা ঐতিহাসিক স্মৃতিটোৱেই আমাৰ অনুমানত স্থানীয় লোকৰ মাজত পুৰুষানুক্ৰমে মুখ বাগৰি পৰিবৰ্তিত হৈ বৰ্ণমালা ৰজাৰ ঠাইত বান ৰজা হৈছে বুলি বুৰঞ্জীবিদ ড৹ নিত্যানন্দ গগৈ দেৱে ধাৰণা কৰিছে।\nকালিকা পুৰাণত বিশ্বনাথৰ উল্লেখ থকাৰ পৰা বুজিব পাৰি যে দশম শতিকাৰো কেইশমান বছৰৰ আগতেই গংগা তীৰতী ভাৰতবিখ্যাত হিন্দু তীৰ্থ ক্ষেত্ৰ কাশীৰ পৰা কোনো সন্যাসীয়ে কাশী ক্ষেত্ৰৰ প্ৰধান মন্দিৰ বিশ্বনাথ (বিশ্বেশ্বৰ) মন্দিৰৰ আৰ্হিৰে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পাৰৰ এই ঠাইৰ প্ৰতি আকৃষ্ট হৈ ইয়াত বিশ্বনাথ শিৱ দেৱতাৰ অৰ্থে আন এখন পীঠ স্থান স্থাপন কৰে। বিশ্বনাথত থকা প্ৰাচীন শৈল মন্দিৰৰ ভগ্নাৱশেষ সিচৰিত হৈ থকা কেইটামান শিলৰ মূৰ্ত্তিৰ শিল্প ৰীতি ভাস্কৰ্য্য – মণ্ডিত কেই টুকুৰামান শিল আৰু কালিকা পুৰাণৰ পৰা কব পাৰি যে খ্ৰীষ্টীয় অষ্টম দশম শতিকাৰ ভিতৰত বিশ্বনাথত বিশ্বনাথ শংকৰ বিশ্বদেৱী – মহাদেৱী আৰু জগত – পতি গৰুড় – ধ্বজকে ধৰি তিনিটা মান মন্দিৰ আছিল।\nআহোম – ৰাজত্বত ইয়াত কেইবাটাও দ’ল – দেৱালয় নিৰ্মিত হৈছিল। ১৮৪২ চনত অসমৰ বৃটিছ কমিচনাৰ জেন কিন্সে লিখা এক ফয়চল পত্ৰত বিশ্বনাথত ২৭ খন দেৱালয়ৰ কথা উল্লেখ কৰিছে। পবিত্ৰ অসম পুথিত সৰ্বানন্দ ৰাজকুমাৰ দেৱে এই ক্ষেত্ৰত ৩০ খন দেৱালয়ৰ নাম এনেদৰে লিখিছে, ক্ৰমে – উমা, চক্ৰেশ্বৰ, হৰিহৰ, কৰ্দমেশ্বৰ, শিৱনাথ, মুক্তিনাথ, বাসুদেৱ, নাঙ্গলেশ্বৰ, ভৈৰবেশ্বৰ, বাঘেশ্বৰী, সিদ্ধেশ্বৰ, বিশ্বনাথ, চণ্ডী – কমলেশ্বৰ, বানেশ্বৰ বৰ দ’ল, জাগ্ৰা, বুঢ়া – মাধব, বীৰভদ্ৰ (বৰলা শিল), জোঙা শিল, পূবশঙ্কৰ, সূৰ্য – মাধব, অন্নপূৰ্ণা, গনেশ, বৃষধ্বজ, কাশীনাথ, উদ্ৰেশ্বৰ, গৌৰী – বল্লভ, বিষ্ণু, দূৰ্গা শক্তি আৰু মঙ্গল – চণ্ডিকা। বিশ্বনাথৰ পুৰুহিত আৰু আন লোকেও ইয়াত ২৭ খন দেৱালয় আছে বুলিয়েই কয়। সাম্প্ৰতিক বিশ্বনাথ ক্ষেত্ৰস্থ অৱশেষ দেৱালয় বিজড়িত তাম্ৰপত্ৰ তথা অন্যান্য স্মৃতিচিহ্ন বিলাকৰ পৰা ইয়াত সৰ্বমুঠ এঘাৰটা মন্দিৰ আহোম – যুগত নিৰ্মিত হৈছিল বুলি নিসন্দেহে ক’ব পাৰি। অসমৰ স্বৰ্গদেউ সকলো হিন্দু ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰাৰ পিছৰে পৰা তেওঁলোকৰ ৰাজত্বৰ বেলিমাৰ পৰ্য্যন্ত বিশ্বনাথক আহোম ৰাজ্যৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ তীৰ্থ ক্ষত্ৰ জ্ঞান কৰি ইয়াত বিবিধ ধৰ্মীয় কাৰ্য্য সম্পাদনা কৰাৰ উপৰিও নিজাববীয়াকৈ একো – একোটা কীৰ্তিস্তম্ভ ৰাখি থৈ যোৱাৰ চেষ্টা কৰিছিল আৌ বিভিন্ন দ’ল – দেৱালয়ৰ নামত নৃপতি সকলে পূৱে বুৰৈৰ পৰা পশ্চিমে ভৰলী পয্যন্ত অনেক সাৰুৱা শস্যক্ষেত্ৰত মুক্তহস্তে ভূমিদান কৰিছিল। বিশ্বনাথৰ প্ৰতি স্বৰ্গদেউ গদাধৰ সিংহৰ এক বিশেষ আস্থা আছিল। তেওঁ এই মন্দিৰত নৈমিত্তিক পূজা সেৱা নিয়াৰিকৈ চলি থাকিবলৈ ১৬৮৩ চনত দুখন তাম্ৰপত্ৰ প্ৰদান কৰিছিল। স্বৰ্গদেউ প্ৰতাপ সিংহৰ দিনত বিশ্বনাথ মন্দিৰটো সম্ভৱ ভাগি পৰাত প্ৰমত্তসিংহ স্বৰ্গদেৱে ১৭৫০ চনত বিশ্বনাথত দুমাহ থাকি লৈ থাপনা দ’ল নামেৰে বুৰঞ্জীত পৰিচিত বিশ্বনাথ মন্দিৰটো পুনৰ সজাই দিয়ে। অসমত মানৰ আক্ৰমন কালচোৱাত লক্ষীসিংহ স্বৰ্গদেৱে সজাই দিয়া মন্দিৰটোৰ সেনাৰ কলচী ভাঙি নিয়াৰ উপৰি অপবিত্ৰ কৰাত ই পৰিত্যক্ত হৈ পৰে আৰু সেয়েহে ইংৰাজৰ দিনত আধুনিক বিশ্বনাথ দেৱালয় স্থাপিত হয়। তথাপি প্ৰাচীন তথা পুৰণি পীঠ স্থানৰ ঐতিহ্য সুঁৱৰি সদ্যপি বিশ্বনাথৰ দেৱালয় লোক সকলে খৰালি হ’লেই সেই ঠাইত পূজা – সেৱা চলোৱাৰ নিয়ম প্ৰচলিত আছে।\nবিশ্বনাথৰ অনুপম প্ৰাকৃতিক এক বিশেষ মাত্ৰা প্ৰদান কৰিছে উমাটুমণিয়ে। উমাটুমণি বিশ্বনাথৰ পূবে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ মাজত এটি সৰু মাজুলি। ই এটি ওখ টিলা। তাতে উমাদেৱীৰ মন্দিৰ আছে। সেইবাবে ইয়াক উমাটুমনি বোলে। তেজপুৰৰ পুৰণি কথা নামৰ প্ৰবন্ধত আনন্দচন্দ্ৰ আগৰৱালা দেৱে লিখিছে – বৃদ্ধ গংগাৰ মুখত উমাবনত উমাই শিৱক স্বামী ৰূপে পাবৰ কাৰণে তপস্যা কৰিছিল আৰু শিৱই উমাক দৰ্শন কৰিছিল। শিৱ সাক্ষাত পোৱাৰ পিছত উমাই (পাৰ্বতী) গৌৰী নাম পাইছিল। বিশ্বনাথৰ ৰমণীয় প্ৰাকৃতিক সৌন্দৰ্য্যই পৃথিৱীৰ মানুহক যুগে যুগে আকৰ্ষণ কৰি থাকিব\nআগৰ কালতে বিশ্বনাথ দেৱালয় অসমৰ কেৱল অন্যতম প্ৰধান মহাপীঠেই নাছিল, ই অসমীয়াৰ এখনি বিচিত্ৰ ক’লা সংস্কৃতিৰ বহুকলীয়া পাটঘৰ হিচাপেও প্ৰসিদ্ধি লাভ কৰিছিল। ইয়াৰ নট – নৰ্তকী আৰু ওজাপালি দেৱদাসী নৃত্য আজি বিলুপ্ত। শিৱৰাত্ৰি আৰু গোঁসাই ফুৰোৱা উৎসৱে মাথোন ইযাৰ কিছু পৰম্পৰাগত কৃষ্টি জীয়াই ৰাখিছে। তাহানিৰ গোবিন্দ চক্ৰবৰ্তীৰ বংশধৰ সকলোৱে আজিও বিশ্বনাথ দেৱালয়ত পূজা সেৱা চলাই আছে।\nবিঃ দ্ৰঃ – যুগুতাওতে ড৹ নিত্যানন্দ গগৈ দেৱৰ গৱেষণা লব্ধ লেখাৰ সহায় লোৱাৰ লগতে স্বৰ্গীয় শিৱ বৰঠাকুৰ দেৱৰ প্ৰৱন্ধৰো সহায় লোৱা হৈছে।\nPrevious অসমীয়াৰ পৰিচয় আৰু ৰাজনৈতিক অধিকাৰ কাঢ়ি নিয়াৰ কচৰৎ\nNext ঘৰুৱা হিংসাৰ বলি মহিলাৰ অধিকাৰসমূহ