দেউতা অ দেউতা - Hourly Times\nMarch 19, 2020000 1 min2yrs 73\nকুঁশলে আছানে তুমি?\nআজি বহুদিনেই হ’ল\nতোমাৰ লগত কথা নপতা\nকি কৰিবা সময়েইচোন নোহোৱা হ’ল\nকৰ্তব্যৰ খাতিৰত মন থাকিলেওঁ\nআজি কালি বহু কামেই এৰিব লগা হ’ল |\nকথা পাতিব নোৱাৰিলেওঁ\nতোমাৰ অনুভৱেৰে মন সদায় ভৰি থাকে\nকেতিয়াওঁ পাহৰিব নোৱাৰো তোমাক\nদেউতা বৰকৈ মনত পৰে ও তোমালৈ..|\nআঘোণৰ সোণোৱালী ধাননিৰ মাজে মাজে\nতোমাৰ হাতত ধৰিয়েই শিকিছিলো\nখোজ দিবলৈ প্রকৃতিৰ বিনন্দীয়া ৰূপ চাবলৈ |\nদেউতা তুমি আমাক এৰি যাবৰ\nআজি বাৰ বছৰ পাৰ হৈ\nতেৰ বছৰত ভৰি দিলে\nঘটনা বোৰ যেন যোৱাকালিহে ঘটি গৈছে\nতেনে লাগে জানা !\nতুমি থাকোতে মাঘৰ উৰুকাৰ ৰাতিটো\nকিমান যে ভাল লগা আছিল\nতোমাৰ গীতেৰে মুখৰিত হৈ পৰিছিল\nকি যে এক মায়াময় পৰিবেশ..\nস্বপ্নাতুৰ হৈ পৰিছিল সকলো..\nকিমান যে মধুৰ স্মৃতিহৈ ধৰা দিয়ে দুচকুত আজিও সেই কথা বোৰে |\nআজি আৰু উৰুকাৰ\nসেই আমেজ নাই দেউতা\nতুমি নোহোৱা ভেলা ঘৰটো কিবা দেখোন\nউকা উকা লগা হ’ল ,\nলাৰু পিঠাবোৰৰো আগৰ সোৱাদ\nনোহোৱা হ’ল |\nদেউতা আজি আৰু কথা নাপাতো দিয়া\nমোৰ গা ভাল নহয় ও\nসময় পালে কথা নিশ্চয় পাতিম দেউতা\nসময় বৰ নিষ্ঠুৰ ও দেউতা |\nতোমাক আমাৰ মাজৰ পৰা কাঢ়ি নি\nএক অপূৰণীয় ক্ষতি কৰিলে জানা !\nআজি তোমাৰ মৃত্যু তিথিত\nএগছি চাকি জ্বলাই অশ্রু অঞ্জলী যাচিলো\nতুমি যতেই আছা সুখেৰে থাকা


শ্রীকৃষ্ণৰ অৱতাৰত ৰাষ্ট্র–সমাজ গঠনৰ লক্ষ্য প্রকাশ পাইছিল | নিয়মীয়া বাৰ্তা\nশিৱসাগৰত বক্ততৃানুষ্ঠানত দিগন্ত বিশ্ব শর্মা\nনিয়মীয়া বাৰ্তা ১৯ এপ্ৰিলঃ শিৱসাগৰ নগৰৰ কালীবাৰীত আজি এক আধ্যাত্মিক বত্তৃণতানুষ্ঠান অনুষ্ঠিত হয়৷ নিউলুক একাডেমীত অনুষ্ঠিত উক্ত বত্তৃণতানুষ্ঠানত শ্রীৰামকৃষ্ণ, বিবেকানন্দ আৰু স্বামী অৰবিন্দৰ অনুৰাগী দিগন্ত বিশ্ব শর্মাই ‘অৱতাৰ শ্রীকৃষ্ণ’ বিষয়ত গভীৰ আধ্যাত্মিক জ্ঞানসম্পন্ন বত্তৃণতা প্রদান কৰে৷ মেঘালী হাজৰিকাই আঁত ধৰা আৰু শ্রীমন্ত বৰঠাকুৰে ব্যাখ্যা আগবঢ়োৱা উক্ত বত্তৃণতানুষ্ঠানত শ্রীশ্রী কৃষ্ণৰ একান্ত অনুৰাগীজনে শ্রীকৃষ্ণৰ অৱতাৰ গ্রহণ কৰা লক্ষ্য আৰু উদ্দেশ্য সন্দর্ভত গভীৰ ব্যাখ্যা আগবঢ়ায়৷ তেওঁ কয়– ৰূপকোঁৱৰ জ্যোতিপ্রসাদ আগৰৱালাৰ ‘তোৰে মোৰে আলোকৰে যাত্রাৰ, জীৱনৰ অর্থ অভিনৱ’ৰ প্রতি সমাজৰ সুধীবৃন্দই ভ্রক্ষেপ নকৰিলে৷ যাৰ বাবে সমাজত এক আধ্যাত্মিক জ্ঞানৰ উদ্রেক নহ’ল৷ শ্রীকৃষ্ণ মানে বিশ্বব্রহ্মাণ্ডৰ প্রভু৷ এই জগত মানে বাসুদেৱ৷ সমগ্র প্রকৃতি শ্রীকৃষ্ণৰ এক অভিব্যক্তি৷\nভগৱানৰ লীলাত দুটা দিশ আছে– এক মধুৰ আনটো ভয়াৱহ৷ ৰাসলীলাৰ মধুৰ ৰসৰ বিপৰীতে কুৰুক্ষেত্রত নির্মম ভয়াৱহ ৰূপ দেখা গৈছে৷ শ্রীকৃষ্ণ কিয় ধৰালৈ আহিছিল? গীতাত এই সন্দর্ভত উল্লেখ আছে৷ গীতাৰ দুটা শ্লোক জনপ্রিয়, কিন্তু এই দুটা শ্লোকেই স্বয়ংসম্পূর্ণ নহয়৷ গীতাত কৈছে– ধর্মৰ গ্লানিৰ সময়ত শ্রীকৃষ্ণ পৃথিৱীলৈ আহিছিল৷ কিন্তু দুষ্টক দমন আৰু সন্তক পালনৰ বাবেই শ্রীকৃষ্ণ ধৰালৈ আহিছিলনে? গীতাৰ চতুর্থ অধ্যায়ৰ ৭ আৰু ৮নং শ্লোক সকলোৰে জ্ঞাত, কিন্তু উক্ত অধ্যায়ৰ ৯ আৰু ১০নং শ্লোকৰ কথা নাজানিলে আমি শ্রীকৃষ্ণক সম্পূর্ণ জানিব নোৱাৰিম৷ ৯নং শ্লোকত কৈছে– মই দৈৱ, মই কোনো মানৱীয় লক্ষ্য লৈ অহা নাই৷ ১০নং শ্লোকত কৈছে– তেওঁৰ পৰমানন্দ ভাবত স্থিতি ল’ব লাগিব মানুহে৷\nযাৰবাবে শ্রীকৃষ্ণই অর্জুনক জ্ঞান দিওঁতে তিনিটা গোপনীয় কথাৰ শিক্ষা দিছিল৷ কিন্তু তেওঁ অর্জুনৰ হৈ একো কৰা নাছিল৷ শিক্ষাৰ অন্তত কৈছিল– এতিয়া তোমাৰ ইচ্ছা অনুসাৰে কৰা, তোমাক দিব লগা শিক্ষা মই দিলোঁ৷ এই গোপন শিক্ষা অর্জুনক প্রদান কৰি শ্রীকৃষ্ণই গীতাৰ ওঠৰ অধ্যায়ৰ ৬১নং শ্লোকত কৈছে– মই সকলো লোকৰ হূদয়ত বাস কৰোঁ৷ ৬২নংত কৈছে– তেওঁৰ অনুগ্রহেই সর্বস্ব৷ সেইদৰে ৬৩নংত কৈছে– তুমি মোতেই মন স্থিৰ কৰা আৰু তুমি মোকেই পাবা৷ পৰিশেষত ৬৪নং শ্লোকত কৈছে– তুমি সকলো ধর্ম ত্যাগ কৰি মোত আশ্রয় লোৱা৷ ইয়াৰ বাবেই ভগৱান বিষ্ণুৱে দিব্যজন্ম গ্রহণ কৰিছিল৷ এই দিব্যজন্মৰ দুটা দিশ, অৱতৰণ আৰু আৰোহণ৷ এনে অৱতৰণ মানুহৰ মাজত ভগৱানৰ আবির্ভাৱ আৰু আনটো মানুহৰ মাজত ভগৱানৰ শ্বাসত প্রকাশ৷ অৱতৰণ মানে এই আধ্যাত্মিক প্রকাশক মানুহৰ মাজত প্রকট কৰা৷ মানুহৰ মাজত ভগৱতৰ প্রতিষ্ঠাই হৈছে ধর্ম৷ কিন্তু ধর্মৰ ব্যাখ্যা ভাৰতত অতি ঠেক নহয়, মানুহৰ মাজত আধ্যাত্মিক বিকাশ আৰু বিৱর্তন ধর্মৰ উপযুক্ত ব্যাখ্যা৷ কেৱল ন্যায়, অনুশাসন, ভাল, শুভ আদিয়ে ধর্ম নহয়৷ মানুহৰ মাজত থকা ভাগৱত প্রকৃতিক উত্তৰণ কৰাও ধর্মৰ আন এক ব্যাখ্যা৷\nসেইদৰে কেৱল মানুহৰ মাজত থকা ধর্মই সর্বস্ব নহয়৷ মানুহৰ লগত প্রকৃতিৰ সংপৃক্ত হোৱাও এক ধর্ম৷ আধ্যাত্মিক উত্তৰণৰ বাবে যি বেয়াবোৰ এৰি আহিব লাগে সেইবোৰ অধর্ম৷ আনহাতে, যিবোৰক লৈ আগুৱাই যাব লাগে সেয়া ধর্ম৷ মানৱক দেৱত্ত প্রদানৰ পথ প্রদান কৰাই অৱতাৰৰ মূল লক্ষ্য৷ এক আধ্যাত্মিক জীৱন প্রণালী প্রদান কৰি দেৱত্ত লাভৰ পথ প্রদর্শন কৰাই শ্রীকৃষ্ণৰ অৱতাৰৰ মূল লক্ষ্য৷ শ্রীকৃষ্ণৰ অৱতাৰৰ লক্ষ্য আৰু উদ্দেশ্য ব্যাখ্যা কৰি শর্মাই কয় যে মানুহৰ প্রকৃতিত ভগৱতক স্থাপন কৰি এক আধ্যাত্মিক পথ প্রর্দশন কৰিয়ে শ্রীকৃষ্ণই অৱতাৰৰ সামৰণি মৰা নাছিল৷ ৰাষ্ট্র আৰু সমাজ গঠনৰো লক্ষ্য শ্রীকৃষ্ণৰ অৱতাৰত প্রকাশ পাইছিল৷ ভাৰতীয় জাতীয় চৈতন্য প্রতিষ্ঠাও আছিল শ্রীকৃষ্ণৰ লক্ষ্য৷ যাৰ বাবে দৈৱপ্রদত্ত শ্রীকৃষ্ণই কৌৰৱ কুলৰ বিনাশ কৰি পাণ্ডৱক ভাৰতত প্রতিষ্ঠা কৰিছিল৷ এইদৰে ধর্ম, আধ্যাত্মিকতাৰ লগতে দেশ, সমাজ আৰু ৰাজনীতি প্রতিষ্ঠা কৰি গৈছিল৷ আজিৰ গম্ভীৰ এই বত্তৃণতানুষ্ঠানত সাহিত্যিক দিপালী ভট্টাচার্য, কবি প্রেম গগৈকে আদি কৰি বহু গণ্যমান্য লোক উপস্থিত থাকি কৃষ্ণৰসৰ আনন্দ উপভোগ কৰে৷\nমাওবাদী হিদমাৰ মূৰৰ মূল্য ৭ লাখ ঘোষণা নিয়াৰ


শ্বাহৰুখ আৰু গৌৰীৰ পুত্ৰ আৰিয়ানৰ প্ৰশংসাত গদগদ বিগ বছ খ্যাত ৰাহুল বৈদ্যৰ, কিন্তু কিয়? ভাইৰেল ভিডিও|শ্বাহৰুখ আৰু গৌৰীৰ পুত্ৰ আৰিয়ানৰ প্ৰশংসাত গদগদ বিগ বছ খ্যাত ৰাহুল বৈদ্যৰ, কিন্তু কিয়? ভাইৰেল ভিডিওrahul-vaidya-all-praise-for-aryan-khans-humility-when-club-security-didnt-grant-him-entry-3488789.html– News18 assam\nএক ভিডিওত ৰাহুল বৈদ্যই শ্বাহৰুখ খান আৰু গৌৰী খানক আৰিয়ানৰ দৰে এটি সন্তান জন্ম দিয়াৰ বাবে প্ৰশংসাৰে ওপচাই তোলে। ৰাহুলে এটা ক্লাবৰ এক ঘটনা মনত পেলাইছিল, য'ত তেওঁ শ্বাহৰুখ পুত্ৰ আৰিয়ানক লগ পাইছিল।\nবিগ বচ ১৪–ৰ ৰানাৰ্ছ আপ ৰাহুল বৈদ্যৰ এটা বিশেষ ভিডিও এতিয়া ভাইৰেল হৈ পৰিছে ছ'চিয়েল মিডিয়াত। য'ত তেওঁ শ্বাহৰুখ খান আৰু গৌৰী খানৰ পুত্ৰ প্ৰশংসাত পঞ্চমুখ হৈ পৰা পৰিলক্ষিত হৈছে। দৰাচলতে যেতিয়া আৰিয়ানক নিৰাপত্তাৰক্ষীৰ দ্বাৰা এটা ক্লাৱত প্ৰৱেশ কৰিবলৈ অনুমতি দিয়া হোৱা নাছিল সেইসময়ত আৰিয়ানৰ নম্ৰতা আৰু ধৈৰ্য্য দেখি আচম্বিত হৈ পৰিছিল ৰাহুল বৈদ্য আৰু আৰিয়ানৰ প্ৰশংসাত গদগদ হৈ পৰিছিল তেওঁ।\nভিডিও ক্লিপটোত ৰাহুলে আৰিয়ানক এটা ক্লাবত লগ পোৱাৰ কথা মনত পেলাইছিল, য'ত আৰিয়ানে তেওঁৰ এগৰাকী বন্ধুক জন্মদিনত শুভেচ্ছা জনাবলৈ আহিছিল । কিন্তু কোনো অজ্ঞাত কাৰণত নিৰাপত্তাৰক্ষীসকলে আৰিয়ানক ক্লাবৰ ভিতৰলৈ প্ৰৱেশ কৰিবলৈ অনুমতি দিয়া নাছিল । ৰাহুলে ভিডিওটোত কৈছে যে, আৰিয়ানে সেইসময়ত ধৈৰ্য্যসহকাৰে অপেক্ষা কৰিছিল আৰু ক্লাৱৰ ভিতৰত প্ৰৱেশ কৰিবলৈ শ্বাহৰুখৰ পুত্ৰ হোৱাক লৈ নিজকে মদগৰ্বী হিচাপে তুলি ধৰা নাছিল। ৰাহুলে লগতে কৈছিল, সেই সময়ত আৰিয়ানৰ মনোভাৱ দেখি তেওঁ আচৰিত হোৱাৰ লগতে মন চুই গৈছিল হৈছিল । ইয়াৰ পাচতে ৰাহুলে আনকি আৰিয়ানৰ দৰে এটা সন্তান প্ৰতিপালন কৰাৰ বাবে শ্বাহৰুখ খান আৰু গৌৰী খানক অভিনন্দনো জনাইছিল ।\nইফালে যিহেতু প্ৰেমিকা দিশা পাৰমাৰৰ সৈতে ৰাহুলৰ বিবাহক লৈ অনুৰাগীসকলে যথেষ্ট অপেক্ষা কৰি আছে । কিয়নো বিগ বচ ১৪ৰ সময়তেই ৰাহুলে দিশাক তেওঁৰ জন্মদিনত বিবাহৰ প্ৰস্তাৱ আগবঢ়াইছিল আৰু তাৰ পাচৰ দিনটোতেই দিশাই অনুষ্ঠানটোত প্ৰৱেশ কৰিছিল আৰু ৰাহুলৰ সৈতে বিবাহত সন্মতি জনাইছিল। সেইদিনাও আকৌ এবাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় টেলিভিচন আঁঠু কাঢ়ি দিশাক বিবাহৰ প্ৰস্তাৱ দিছিল ৰাহুলে।\nতেওঁলোকৰ বিবাহ বিষয়ে ৰাহুলে কয় যে, "মই ভাবিছো, মই ইয়াৰ পৰিকল্পনা কৰি পৰা নাই । কিন্তু মই সময়ো নষ্ট কৰিব বিচৰা নাই । দিশা হৈছে মোৰ জীৱনৰ সৈতে হোৱা আটাইতকৈ ধুনীয়া বস্তু, সেয়া কৈ শেষ কৰিব নোৱাৰো । দিশাৰ সৈতে জীৱনটো আৰম্ভ কৰিবলৈ মই অতি আগ্ৰহেৰে বাট চাই আছো, মই ৰ'ব পৰা নাই।"\nFirst published: March 03, 2021, 23:12 IST\nAryan KhanBiggBoss14Disha ParmarGauri KhanRahul VaidyaShah Rukh Khanআৰিয়ান খানগৌৰী খানদিশা পাৰমাৰবিগ বচ১৪ৰাহুল বৈদ্যশ্বাহৰুখ খান


Viral News: হানিমুনলৈ নিজৰ মাতৃকো লগত লৈ যাব বিচাৰিছিল স্বামীয়ে! জানিব পাৰি যি কৰিলে পত্নীয়ে...viral-news-man-invited-his-mother-in-their-honeymoon-know-what-wife-did-then-hb– News18 assam\nViral News: হানিমুনলৈ নিজৰ মাতৃকো লগত লৈ যাব বিচাৰিছিল স্বামীয়ে! জানিব পাৰি যি কৰিলে পত্নীয়ে...\nবিবাহৰ পিছত স্বামী আৰু স্ত্ৰীৰ বাবে তেওঁলোকৰ জীৱনৰ অন্যতম আৱেগিক মুহূৰ্ত হৈছে হানিমুন যাপন।\nLast Updated : March 16, 2022, 19:58 IST\nবিবাহৰ পিছত স্বামী আৰু স্ত্ৰীৰ বাবে তেওঁলোকৰ জীৱনৰ অন্যতম আৱেগিক মুহূৰ্ত হৈছে হানিমুন যাপন। এই সময়ত, নৱ দম্পত্তিয়ে ইজনে সিজনক গভীৰভাৱে বুজিবলৈ চেষ্টা কৰে। তেওঁলোকে ইজনে সিজনৰ সৈতে সময় অতিবাহিত কৰে। গতিকে সাধাৰণতে দুয়ো পৰিয়াল এৰি একেলগে হানিমুনলৈ যায়। কিন্তু শেহতীয়াকৈ ছচিয়েল মিডিয়াত ভাইৰেল হোৱা এক বিশেষ খবৰে চকু কঁপালত তুলিছে সকলোৰে।\nদ্য চান ৱেবছাইটৰ মতে, এগৰাকী মহিলাই অলপতে ছ'চিয়েল মিডিয়া ছাইট ৰেডিটত তেওঁৰ কাহিনী শ্বেয়াৰ কৰিছে। মহিলাগৰাকীয়ে এটা গ্ৰুপক কৈছিল যে, কেনেকৈ তেওঁৰ বাগদত্তাই তেওঁক নজনোৱাকৈয়ে বিয়াৰ পূৰ্বেই হানিমুনলৈ যোৱাৰ পৰিলকল্পনা কৰিছিল।\nমাতৃকো হানিমুনলৈ নিয়াৰ কথা কৈছিল স্বামীয়েঃ\nদুয়োজনে বিয়াৰ পূৰ্বেই পৰিকল্পনা কৰিছিল যে, তেওঁলোকে পৰিয়ালৰ সৈতে হানিমুনলৈ যাব। অৰ্থাৎ যুৱকজনৰ মাক-দেউতাক আৰু জীয়েকৰ মাকো একেলগে হানিমুনলৈ যাব, যাতে তেওঁলোকে ইজনে সিজনক ভালদৰে জানিবলৈ সুযোগ পায়। পত্নীয়ে কৈছিল যে, তেওঁ পৰিকল্পনাটোও ভাল পাইছিল, সেয়েহে তেওঁ প্ৰথমে ইয়াত সন্মত হৈছিল। কিন্তু মানুহজনে পিছত পুনৰ পৰিকল্পনাটো সলনি কৰি কৈছিল যে, তেওঁলোক দুয়োহে যাব। কিন্তু এদিন যেতিয়া মহিলাগৰাকীয়ে তেওঁৰ ভৱিষ্যতৰ শাহু আৰু স্বামীৰ সৈতে কাপোৰ ক্ৰয় কৰি আছিল, তেতিয়া তেওঁৰ মানুহজনক কোৱা শুনিছিল যে, তেওঁ মাককো হানিমুনলৈ লৈ যাব।\nপিছত এনেদৰে তেওঁৰ সৈতে কোনো কথা নপতাকৈ স্বামীয়ে নিজ ইচ্ছাত সিদ্ধান্ত সলনি কৰি থকাত অসন্তুষ্ট হৈ পৰে পত্নীগৰাকী। আৰু অৱশেষত হানিমুনলৈ নোযোৱাৰ সিদ্ধান্ত লয়। ছচিয়েল মিডিয়াত এই কথা শ্বেয়াৰ কৰিছে মহিলাগৰাকীয়ে।


Biplab Deb Resigns: Why BJP's First CM in Tripura Stepped Down Year Before Polls and What Comes Next– News18 assam\nBiplab Deb Resigns: নিৰ্বাচনৰ এবছৰ আগতে কিয় পদত্যাগ কৰিলে ত্ৰিপুৰাত বিজেপিৰ প্ৰথমজন মুখ্যমন্ত্ৰী বিপ্লৱ দেৱে? ইয়াৰ পিছত কি আছে কাৰণ?\nবিপ্লব দেৱে ত্ৰিপুৰাত বিজেপিৰ প্ৰথম মুখ্যমন্ত্ৰী হিচাপে শপত গ্ৰহণ কৰিছিল। দলটো ২০১৮ চনত ত্ৰিপুৰাত প্ৰথমবাৰলৈ ক্ষমতালৈ আহিছিল।\nLast Updated : May 14, 2022, 21:12 IST\nত্ৰিপুৰাৰ মুখ্যমন্ত্ৰী বিপ্লব দেৱ (Biplab Deb)ৰ পদত্যাগৰ লগে লগে ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টী (BJP)য়ে বিধানসভা নিৰ্বাচনৰ পূৰ্বে আন এজন মুখ্যমন্ত্ৰী সলনি কৰাৰ সিদ্ধান্ত লৈছে। উত্তৰাখণ্ড, কৰ্ণাটক আৰু গুজৰাটত দলৰ মুখ্যমন্ত্ৰীসকলে একেধৰণে মুখ্যমন্ত্ৰী পদ ত্যাগ কৰাৰ পিছত বিপ্লব দেৱৰ পদত্যাগে একেই ইংগিত বহন কৰিছে।\nবিপ্লব কুমাৰ দেৱে শনিবাৰে সন্ধিয়া ঘোষণা কৰে যে তেওঁ ৰাজ্যপাল এছ এন আৰ্যৰ ওচৰত পদত্যাগ পত্ৰ Biplab Deb resign)দাখিল কৰিছে। দেবে বৃহস্পতিবাৰে ৰাজধানী দিল্লীত কেন্দ্ৰীয় গৃহ মন্ত্ৰী অমিত শ্বাহ (Amit Shah) আৰু বিজেপি সভাপতি জে পি নাড্ডা (JP Nadda)ক সাক্ষাৎ কৰিছিল। বিজেপিৰ ত্ৰিপুৰা গোটটো অন্তৰ্দ্বন্দ্বত জৰ্জৰিত হৈ আছে বুলি উৰাবাতৰিৰে ভৰি আছে। ৬০খন আসনৰ ত্ৰিপুৰা বিধানসভা (Tripura Assembly)ৰ অহা বছৰ নিৰ্বাচন হ'ব।\nএক সূত্ৰই নিউজ১৮ক কোৱা মতে বিপ্লব দেৱক সাংগঠনিক কামকাজত স্থান দিয়াৰ সম্ভাৱনা জ্যেষ্ঠ নেতা ভূপেন্দ্ৰ যাদৱ আৰু বিনোদ তাৱড়েক কেন্দ্ৰীয় পৰ্যবেক্ষক হিচাপে ত্ৰিপুৰালৈ প্ৰেৰণ কৰা হৈছে।\nসূত্ৰটোৱে কোৱা মতে ত্ৰিপুৰাৰ প্ৰশাসন আৰু পদবীত অসন্তুষ্টিৰ বিষয়ে বিজেপিৰ শীৰ্ষ নেতৃত্বই প্ৰাপ্ত কৰা প্ৰতিকূল প্ৰতিবেদনৰ পিছত দেৱৰ প্ৰস্থান নিশ্চিত হৈছিল।\nত্ৰিপুৰাত দলটোৰ সহযোগী, ইণ্ডিজেনাছ পিপলছ ফ্ৰণ্ট অফ ত্ৰিপুৰা (IPFT)য়েও দেৱৰ বিষয়ে দলটোৰ অভিযোগ কেন্দ্ৰীয় নেতৃত্বক জনাইছিল। ৰাজ্যিক সমিতি পুনৰ গঠনক লৈ আইপিএফটিৰ অন্তৰ্দ্বন্দ্বই নিৰ্বাচনৰ এবছৰ আগতে ত্ৰিপুৰাৰ ৰাজনীতিক জোকাৰি গৈছে। TIPRA মথৰ প্ৰদ্যুত কিশোৰ দেৱ বৰ্মনেও জনজাতীয় আসনৰ ওপৰত চকু ৰাখিছে বুলি জানিব পৰা গৈছে।


পুনৰ্জন্ম - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nলেখক- আব্দুল ৰাকিব\nমূল ইংৰাজী লেখক – ডাঃ মন প্ৰতিভ বৰুৱা\nঅনুবাদ– আব্দুল ৰাকিব\nএটি অতিপ্ৰাকৃতিক জয়াল নিস্তব্ধতা সেই সময়ত দুই নং পুৰুষ ৱাৰ্ডটোত বিৰাজ কৰিছিল।\nপ্ৰায় সকলো বিছনাই ৰোগীৰে পৰিপূৰ্ণ কোঠাটোৰ কেইখনমান বিছনাত সংলগ্ন মনিটৰবোৰেহে চন্দোময় শব্দেৰে সোপা মাৰি ধৰা নিৰ্জনতাক ভেদিবলৈ ক্ষুদ্ৰ প্ৰয়াস কৰিছিল। সেইয়া ডিচেম্বৰ মাহৰ এটা শীতৰ নিশাৰ কথা, য’ত কুকুৰ কেইটায়ো ৰাওচি জুৰিবলৈ এৰি হস্পিতালৰ কৰিড’ৰৰ চুক একোটাত উম বিচাৰিছিল। ডিউটিত থকা নাৰ্ছ কেইগৰাকীয়ে তেওঁলোকৰ কোঠাতে শ্ব’ল, কম্বল আদি মেৰিয়াই ৰুম হিটাৰেৰে জাৰ পলুৱাইছিল। ৱাৰ্ড বয় আৰু জামাদাৰ লৰাহঁতেও খালি পৰি থকা বেঞ্চ আৰু ৰোগী কঢ়িওৱা ট্ৰলীকেইখনতে গায়ে–মুৰে কম্বল টানি শীতক প্ৰত্যাহবান জনাবলৈ বৰ কষ্টেৰে যুঁজিছিল। ক’তো যেন পাত এটিও ইঞ্চি মাত্ৰও হিলা নাছিল। নিশাটো বৰ দীঘল আৰু নুপুৱাবই যেন!\nএটা হতাশ অনুভৱ।\nতেনে এক পৰিবেশৰ মাজত মই বহিৰ্বিভাগৰ জৰুৰীকালীন কক্ষৰ পৰা চেঁচা বতাহে কোবাই থকা দীঘল কৰিড’ৰটোৰে মোৰ জিৰণি কক্ষলৈ বাট বুলিছিলোঁ। তেতিয়া নিশা ২: ৩০। প্ৰায় পাঁচ ঘণ্টাৰ বিৰামহীন ৰোগীৰ লগত দৌৰা–দৌৰিৰ ভাগৰ আৰু শেষ নিশাৰ টোপনিত মই জিৰণি কক্ষৰ চোফাখনতে ঢলি পৰিছিলোঁ। মোৰ চিফ্ট শেষ হ’বলৈ তেতিয়াও আৰু চাৰিঘণ্টা বাকী।\nদ্বায়িত্বৰ বিপৰীতে এটি আশা,\nহে ভগৱান, নিশা যেন আকৌ জৰুৰীকালীন কোনো পৰিস্থিতি নহয়!\nভালকৈ নিতাল মাৰিবলৈ নৌ পাওঁতেই অতি কৰ্কশ মাতেৰে লেণ্ড ফ’নটো বাজি উঠিল।\nফ’নটোৰ সিপাৰে চিষ্টাৰ এঞ্জেলা।\n“চাৰ সোনকালে আহক!”\n২নং কোঠাৰ বাৰ নম্বৰ বিছনাৰ ৰোগীৰ বুকুৰ বিষ হৈছে আৰু ৰক্তচাপ জুখিব নোৱাৰাকৈ নামি গৈছে।”\nদেহাৰ অৱশিষ্ট শক্তিখিনিক জাৰি–জোকাৰি মই ৰোগীৰ ওচৰলৈ প্ৰায় দৌৰ দিলোঁ।\nপ্ৰায় এমাহ ধৰি সেই বিছনাখনতে অতিবাহিত কৰা কৰ্কট ৰোগী গৰাকীক আজি পুৱা ষষ্ঠতম কেম’ঠেৰাপি দিয়া হৈছে। প্ৰতি দিনেই পুৱা সন্ধিয়াই মই তেওঁক নিয়মিত চিকিৎসা সেৱা আগবঢ়াই আছোঁ।\nডেকা কালৰ এগৰাকী সুদক্ষ ফুটবল খেলুৱৈ শ্ৰীদাসৰ কেতিয়াও হাৰি যাব নোখোজা মানসিকতা এগৰাকী চিকিৎসক হিচাপে মোৰ বাবেও অনুপ্ৰেৰণাৰ আকৰ। তেখেত আত্মবিশ্বাসী, সোনকালেই এই ৰোগক পৰাভূত কৰি পৰিয়ালৰ মাজলৈ উলটি যাব।\n“ঘৰলৈ উলতি গৈ আপুনি প্ৰথমতে কি কৰিব?”\nএদিন তেওঁক মই সুধিছিলোঁ।\n“মোৰ ফুলৰ বাগিচাখন সম্পূৰ্ণ কৰিম।”\nতেওঁৰ মুখখন হঠাতে বহুত পোহৰ হৈ জিলিকিছিল। ।\n“বাগিচাখন পোনতে সম্পূৰ্ণ কৰিম। যাতে ঘৰলৈ আহিব লগীয়া কণমানিটিয়ে চকুমেলিয়েই ধৰণীখন ধুনীয়া দেখে, চৌদিশে।”\nএকমাত্ৰ বোৱাৰীয়ে সোনকালেই ভাল খবৰ দিয়াৰ কথা।\nতেওঁ আকৌ কৈ যায়,\n“মই ইয়ালৈ আহোঁতে গোলাপ কেইজোপা ফুলিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিলেই। এতিয়া উলতি গৈ হালধীয়া কেলেন্দুলা কেইজোপাৰ গুৰি চপাম। আৰু সেই যে বহু ৰঙী! “\nমাজতে তেওঁ ফুলজোপাৰ নামটো পাহৰে।\nঅকণমান ভাবি পুনৰ আৰম্ভ কৰে।\nকল্পনাৰ উচ্ছাসে তেওঁৰ উলাহৰ পাৰ ভাঙে।\n“কাৰ্পেট গ্ৰাছখিনিও প্ৰায় সাজু। কণমানিটিয়ে যেতিয়া তাত থুপুক থাপাককৈ খোজ পেলাব, আমি দুয়োৱে একেলগে কিৰিলিয়াম। “\nবিগত এমাহৰ সংস্পৰ্শই আমাক চিকিৎসক ৰোগীৰ যান্ত্ৰিক সম্পৰ্কৰ পৰা উত্তৰণ ঘটাইছিল। ক’ব নোৱাৰাকৈয়ে মোৰ পুৱাৰ ৰাউণ্ডটো পলম হ’বলৈ ধৰিছিল। তেওঁৰ লগত কটোৱা অতিৰিক্ত সময়খিনিয়ে, সৰু সৰু খুহুটীয়া কথাত তেখেতৰ প্ৰাণখোলা অট্টহাস্যই সঁচাকৈয়ে নিস্তেজ ৱাৰ্ডটোত সকলো ৰোগীৰে মনত জীৱনী শক্তিৰ নতুন ঢল বোৱাইছিল।\nসোনকালেই উলতি গৈ ঘৰলৈ আগমন হ’বলগীয়া নতুন প্ৰাণটিক কোলাৰ উমেৰে সাৱটি ধৰিব। জীৱনৰ পৰৱৰ্তী দিনবোৰ বাগিছাখনতে দুয়ো উমলি–জামলি পৃথিৱীতে সৰগ ৰচিব।\nএই আশা অমূলকো নাছিল। অন্তিম কেমথেৰাপীৰ পিচত তেখেতৰ স্বাস্থ্য ভাললৈ আহিছিল।\nমই তেখেতৰ বিছনাৰ ওচৰ পালোঁগৈ। তেতিয়ালৈ দেহাটো চেঁচা পৰি আহিছিল আৰু নাড়ীস্পন্দন নাছিল। ৰক্তচাপো অনিৰ্ণীত হৈ ৰৈছিল।\nযুগ দাস গুচি গ’ল নেকি!\nজীৱনৰ দুৰন্ত প্ৰেমিকজন এনেকৈয়ে হাৰি যাব নে!\nতেখেতৰ হৃত হৃদস্পন্দন ঘূৰাই আনিবলৈ মই চি পি আৰ (কাৰ্ডিঅ পালম’নাৰী ৰিচাচিটেছন) আৰম্ভ কৰিলোঁ। এই প্ৰক্ৰিয়াত বুকুত হাতেৰে চাপ দি হৃদস্পন্দন পুনৰ স্বতঃস্ফূৰ্ত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰা হয়।\nগভীৰ নিৰাশাৰ মাজতো মই আশা কৰি আছোঁ তেখেত ঘূৰি আহক। ইমান সহজে আমি তেওঁক যাবলৈ দিব নোৱাৰো। তেওঁৰ সপোনবোৰক ইমান আলাসতে যহি যাবলৈ দিওঁ কেনেকৈ!\nমৃত্যুৰ স‘তে আমিও এঘড়ী যুঁজিম।\nমই আগন্তুক ২০ মিনিটৰ বাবে চি পি আৰ কৰি থাকিবলৈ সিদ্ধান্ত লৈ জৰুৰীকালীন কক্ষৰ পৰা পেৰামেডিকেলৰ কৰ্মচাৰীজনকো মাতি পঠিয়ালোঁ।\nতেনেতে ২নং ৱাৰ্ডত থকা লেণ্ড ফ’নটো একেই কৰ্কশ শব্দ কৰি বাজি উঠিল। চিষ্টাৰ এঞ্জেলাই ফ’নটো ধৰি মোলৈ চাই চিঁঞৰিলে,\n“জৰুৰীকালীন কক্ষত এগৰাকী গৰ্ভৱতী মহিলা আসন্ন প্ৰসৱ মুহূৰ্তসহ উপস্থিত হৈছে। চাৰ এতিয়াই যাব লাগিব। যিকোনো মুহূৰ্ততে প্ৰসৱ হ’ব পাৰে।”\nচিকিৎসকৰ জীৱনৰ এইবিলাক আটাইতকৈ কঠিন মুহূৰ্ত্ত। কাক ধৰিম কাক এৰিম। জৰুৰীকালীন কক্ষলৈ দৌৰিলোঁ। মহিলাগৰাকী প্ৰসৱ বেদনাৰ তৃতীয় স্তৰত।\nতেওঁৰ সুদীৰ্ঘ মৰণকাতৰ চিৎকাৰত শীতৰ ঠেৰেঙা লগা নিশাটোও যেন ঘামি উঠিব।\nপ্ৰায় দহ মিনিটমানৰ পিচত নৱজীৱনৰ প্ৰথম কান্দোনে স্বস্তিৰ এজাক মলয়া বোৱাই সকলোকে কিছু সকাহ দিলে। এটি স্বাস্থ্যবান পুত্ৰ সন্তান। প্ৰায় ২০ মিনিটমান প্ৰসুতিৰ লগত প্ৰসৱোত্তৰ যাৱতীয় নিৰীক্ষণৰ বাবে থাকি মই আকৌ ল’ৰি আহিলোঁ যুগ দাসৰ ওচৰলৈ!\nআধাতে এৰি আহিবলগীয়া যুঁজখন অসম্পূৰ্ণ হৈয়ে ৰ’ল।\nযুগ দাস গ’লগৈ।\nতেতিয়া নিশা ৩ বাজি ৩০ মিনিট। দ্বায়িত্বই আমাক বহু সময়ত মানবীয় আবেগ অনুভূতিবোৰক ঠাইতে সমাধিস্থ কৰিবলৈ বাধ্য কৰে। যুগ দাসৰ ডেথ চাৰ্টিফিকেটখন লিখি উঠি মই পুনৰ প্ৰসুতি গৰাকীৰ ওচৰলৈ উভতি আহিলোঁ।\nনৱজীৱনৰ আলোকেৰে আলোকিত এহাল উদ্বীপ্ত দম্পতী। মই তেওঁলোকক অভিনন্দন জনালোঁ।\nনৱজাতকৰ দেউতাকে কৃতজ্ঞতা যাঁচি নিজৰ পৰিচয়ৰে মোক আকৌ জোকাৰি গ’ল।\n“নমস্কাৰ， মই বৰুণ দাস। মোৰ পিতৃও ইয়াতে ভৰ্তি হৈ আছে। কাইলৈ তেওঁৰ চুটিৰ দিন।”\nআনন্দাশ্ৰুখিনি মচি মচি বৰুণ দাসে কৈ গ’ল।\n“দেউতাই যে নাতিটোক পাই কিমান আনন্দ পাব।“\nতেওঁৰ হেঁপাহৰ বাগিচাখন আৰু নাতিটোৰ আগমনে দেউতাৰ জীৱনটোলৈ সুখৰ বৰষুণ নমাব।”\nমই জৰুৰীকালীন কক্ষৰ পৰা ওলাই আহিলোঁ। ইতিমধ্যে পূবত ফেহুজালি দিছিল। পক্ষীৰ কলৰৱো আৰম্ভ হৈছিল। ক্লান্ত দেহা আৰু ভাগৰুৱা মন এটাৰে মই মোৰ জিৰণি কক্ষলৈ ঘূৰি আহিলোঁ। এটি নতুন পুৱাৰ আগমনে নিশাটোক ইতিমধ্যে বিদায় দিছিল।\nকিন্ত মোৰ ক্লান্ত চকুহালত তেতিয়াও নিশাটোৱেই ভাঁহি আছিল। যুগ দাসলৈ বৰকৈ মনত পৰিছিল।\nএটি গভীৰ বিশ্বাসে হৃদয়ত খোপনি পুতিছিল।\nযুগ দাসে আমাক এৰি যোৱা নাই। সেই মুহূৰ্ত্ততেই তেওঁৰ পুনৰ্জন্ম হৈছিল।\nআৰু সেই বছৰটোতে,\nডিচেম্বৰৰ শীতল পুৱাটোতে।


Published on January 10, 2018 | News Source: Janambhumi Editorial Desk\nঅসমত খিলঞ্জীয়া কোন? অসমত অসমীয়া কোন? এই দুটা প্রশ্নই দীর্ঘদিন ধৰি ৰাজ্যৰ সমাজ জীৱন জোকাৰি আছে৷ প্রধানতঃ অসম চুত্তিুৰ ৬নং দফা ৰূপায়ণৰ বাবে অসমীয়াৰ সংজ্ঞা নিৰূপণৰ প্রয়োজন আহিছে৷ কাৰণ চুত্তিুৰ ৬নং দফাত অসমীয়াসকলক সাংবিধানিক ৰক্ষাকৱচ দিয়াৰ কথা কোৱা হৈছে৷ ১৯৮৫ চনত অসম চুত্তিু স্বাক্ষৰৰ পাছত যেতিয়াই ৬নং দফাৰ প্রসংগ আহে, তেতিয়াই ৰাজ্যজুৰি তীব্র বিতর্কৰ সৃষ্টি হয়৷ অৱশ্যে এই বিতর্কত অসমৰ একাংশ জনগোষ্ঠীও সোমাই পৰে৷ কাৰণ তেওঁলোকে নিজকে অসমীয়া বুলি চিনাকি দিব নিবিচাৰে৷ তেনে জনগোষ্ঠীৰ লোকসকলে নিজ নিজ জনগোষ্ঠীৰ মাজেৰেহে নিজৰ চিনাকি দিব বিচাৰে৷ অৱশ্যে অসমীয়াৰ সংজ্ঞা সম্পর্কীয় বিতর্কত জনগোষ্ঠীসমূহৰ আপত্তি এক সুকীয়া কথা৷ অসমীয়া শব্দটোক লৈ তেওঁলোকৰ আপত্তি থাকিলেও চুত্তিু অনুসৰি সাংবিধানিক ৰক্ষাকৱচৰ সন্দর্ভত তেওঁলোকৰ কোনো আপত্তি নাই৷ এই সম্পর্কতো অসম বিধানসভাৰ প্রাত্তুন অধ্যক্ষ প্রণৱ গগৈ ডাঙৰীয়াই এক সর্বজনসন্মত সংজ্ঞা নিৰূপণ কৰিছিল৷ যিটো সংজ্ঞাক বড়ো সাহিত্য সভাকে ধৰি ২৮টা জনগোষ্ঠীয় সংগঠনে আদৰি লৈছিল৷\nপ্রকৃতার্থত খিলঞ্জীয়া অথবা অসমীয়া সংজ্ঞাক লৈ মূল বিতর্কৰ সৃষ্টি কৰি আহিছে একাংশ প্রব্রজিত লোকে৷ আমি সকলোৱে জানো যে দেশ বিভাজনৰ আগৰে পৰা অসমলৈ প্রব্রজন ঘটিছিল৷ বিশেষকৈ 1905 চনত ব্রিটিছে পূর্ব বংগক অসমৰ লগত সাঙুৰি অসম প্রদেশ গঠন কৰাৰ পাছৰে পৰা অসমলৈ অনুপ্রৱেশ আৰম্ভ হয়৷ সেই তেতিয়াৰে পৰা অসমলৈ অনুপ্রৱেশ অব্যাহত আছে৷ 1985 চনত অসম চুত্তিু স্বাক্ষৰ হোৱাৰ পাছত 1971 চনৰ 24 মার্চৰ মাজনিশালৈকে অহা লোকসকলক ভাৰতীয় বুলি স্বীকৃতি দিয়া হয়৷ তাৰ পাছৰে পৰা অসমীয়া অথবা খিলঞ্জীয়াক লৈ তীব্র বিতর্কৰ সূত্রপাত হয়৷ পূর্ব বংগকে ধৰি অসমলৈ অন্যান্য ঠাইৰ পৰা প্রব্রজিত একাংশ লোকে ভাৰতীয় আৰু খিলঞ্জীয়াক একাকাৰ কৰিব বিচাৰে৷ আনকি সেই প্রব্রজিত শ্রেণীটোৱে নিজকে খিলঞ্জীয়া বুলিও চিনাকি দিব বিচাৰে৷ অথবা খিলঞ্জীয়াৰ প্রসংগ ওলালেই তেওঁলোক জাঙুৰ খাই উঠে৷\nএটা কথা একেবাৰে স্পষ্ট যে ভাৰতীয় আৰু খিলঞ্জীয়াৰ মাজত বহু পার্থক্য আছে৷ অর্ৎ অসমত বসবাস কৰা প্রতিজন ভাৰতীয় লোক খিলঞ্জীয়া নহয়৷ সেই অর্থত অসম চুত্তিু অনুসৰি ১৯৭১ চনৰ ২৪ মার্চৰ মাজনিশালৈকে অহা লোকসকল ভাৰতীয়হে৷ তেওঁলোক কোনো কাৰণতে খিলঞ্জীয়া হ’ব নোৱাৰে৷ একেদৰে ১৯০৫ চনৰ পৰা অথবা দেশ বিভাজনৰ সময়ত অসমত প্রৱেশ কৰা লোকসকলো খিলঞ্জীয়া নহয়৷ একে অর্থত বংগীয় মূলৰ লোকসকলে খিলঞ্জীয়া বুলি কৰা দাবীৰো কোনো কাৰণতে যুত্তিু নাই৷ অৱশ্যে এনেদৰে প্রব্রজন কৰা একাংশ লোকে অসমীয়া কৃষ্টি-সংস্কৃতি গ্রহণ কৰিছে৷ তেনে লোকসকলক ন-অসমীয়া বুলি কোৱাত নিশ্চয় কাৰো আপত্তি নাথাকিব৷\nশেহতীয়াকৈ ৰাষ্ট্রীয় নাগৰিকপঞ্জী উন্নীতকৰণক কেন্দ্র কৰি অসমীয়া অথবা খিলঞ্জীয়া প্রসংগই পুনৰ স্হান পাইছে৷ একাংশ প্রব্রজিত ভাৰতীয়ই ক’ব বিচাৰে যে নাগৰিকপঞ্জীত নাম অন্তর্ভুত্তু হোৱা সকলো লোক খিলঞ্জীয়া৷ সেই কথা কেতিয়াও নহয়৷ এন আৰ চিত অসমত বসবাস কৰা প্রকৃত ভাৰতীয়সকলৰ নাম অন্তর্ভুত্তু হ’ব৷ গতিকে এন আৰ চিত নাম অন্তর্ভুত্তু হোৱাসকল ভাৰতীয়হে৷ অর্ৎ এন আৰ চিত নাম অন্তর্ভুত্তু হোৱা প্রতিজনেই খিলঞ্জীয়া নহয়৷ কাৰণ চুত্তিু অনুসৰি ১৯৭১ চনৰ ২৪ মার্চৰ মাজনিশালৈকে অসমলৈ অহা লোকসকলৰো নাম এন আৰ চিত অন্তর্ভুত্তু হ’ব৷\nঅসমীয়া অথবা খিলঞ্জীয়া প্রংসগত চুত্তিুৰ ৬নং দফাৰ কথা আহে৷ এতিয়া প্রশ্ন উঠিব– অসম চুত্তিুত ৬নং দফাটো অন্তর্ভুত্তু কৰা হৈছিল কিয়? ১৯৭১ চনৰ ২৪ মার্চলৈকে অহা বিদেশীৰ বোজা অসমে গ্রহণ কৰাৰ বাবেই চুত্তিুত ৬নং দফাটোৰ জৰিয়তে অসমত বসবাস কৰা খিলঞ্জীয়া লোকসকলক ৰাজনৈতিক, সামাজিকভাৱে ৰক্ষাকৱচ দিয়াৰ কথা কোৱা হৈছে৷ অর্ৎ প্রব্রজিত লোকসকলে যাতে অসমৰ খিলঞ্জীয়া লোকসকলক গ্রাস কৰিব নোৱাৰে তাৰ বাবে চুত্তিুত ৬নং দফাটো ৰখা হৈছিল৷ তেনেস্হলত অসম চুত্তিুয়ে ভাৰতীয় কৰা লোকসকলে নিজকে খিলঞ্জীয়া বুলি কোৱাৰ নৈতিক অধিকাৰ আছেনে?\nপ্রকৃতার্থত অসমত খিলঞ্জীয়া কোন, অথবা অসমত প্রকৃত অসমীয়া কোন তাক বিচাৰি উলিওৱা অতিকৈ সহজ কাম৷ যিসকল লোকে এইখন অসমত যুগ যুগ ধৰি বাস কৰিছে অথবা অসমত বসবাস কৰা যিসকল লোক মূলসুঁতিৰ ভাৰতীয় সেই সকলো লোকেই খিলঞ্জীয়া৷ এই সৰল কথাটোকে ৰাজনৈতিক পাকচক্রত জটিল কৰিব বিচৰা হৈছে৷ অলপতে বৰাকৰ কংগ্রেছ বিধায়ক কমলাক্ষ দে’ পুৰকায়স্হই কৈছে যে অসমত ৬-৭ শতাংশ লোকহে খিলঞ্জীয়া৷ অর্ৎ কমলাক্ষ নামৰ বিধায়কজনৰ মতে অসমখন প্রব্রজিত লোকেৰে ভৰি পৰিল৷ এটা কথা একেবাৰে স্পষ্ট যে প্রব্রজিত লোকে খিলঞ্জীয়াক গ্রাস কৰাৰ এক পৰিৱেশ হৈছে যদিও এতিয়াও খিলঞ্জীয়া লোকৰ অস্তিত্ব অসমত শেষ হৈ যোৱা নাই৷ অৱশ্যে প্রব্রজিত লোকসকলে যে খিলঞ্জীয়াক নিঃশেষ কৰিবলৈ অহর্নিশে চেষ্টা কৰি আছে, সেই কথা সত্য৷\nChina, India must be sensitive to each other's interests: Bambawale\nআছু কোন প্রাক্তন মন্ত্রীজনে অসমৰ ৰাইজক সুধিলে গম পাব\nকার্যালয়তে কৃষি সঞ্চালক জুৰি ফুকনক চি আই ডিৰ জেৰা\nTrump to sign executive order on H-1B visa system\nচৰাইবোৰে দিয়া কিছু ব্যক্তিগত সুখ আৰু দুখ\nসাগৰৰ পানীয়ে অনা নোবেল\nMinisters, Army chief review Manipur situation\nPakistan cinemas resume screening of Indian movies after2months\nচকু কপালত তুলিছে সাহিত্য সভাৰ বাজেটে\nNewly sworn-in union ministers assume charge of offices\nAll Rights Reserved 2018 © The Janambhumi | Total visits : 6060638


ঝীওমি Redmi73GB Price in India, Full Specs - November 2019 | Digit\nঝীওমি Redmi73GB\n12 +2 | 8 MP\nঝীওমি Redmi73GB Brief Description\nঝীওমি Redmi73GB Smartphone প্ৰতি ইঞ্চি 269 -ৰ এটা পিক্সেল ঘনত্বত 720 X 1520 পিক্সেল ৰিজ’লিউশ্বনৰ সৈতে 6.26 -ইঞ্চি IPS -ৰ সৈতে আহে৷ ফোনটো 1.8 GHz Octa ক’ৰ প্ৰচেশ্বৰৰ দ্বাৰা সক্ষমিত আৰু ইয়াত 3GB ৰেম আছে৷ ঝীওমি Redmi73GB Android 9.0 OS-ত চলে৷\nঝীওমি Redmi73GB Smartphone April 2019 -ত মুকলি কৰা হৈছে৷\nফোনটো Qualcomm SDM632 Snapdragon 632 (14 nm) প্ৰচেশ্বৰৰ দ্বাৰা সক্ষমিত৷\nঝীওমি Redmi73GB -ৰ সংযোগ ক্ষমতা বিকল্পসমূহৰ লগত অন্তৰ্ভুক্ত হৈ থাকে: ,GPS,Wifi,HotSpot,Bluetooth,\nপ্ৰধান কেমেৰাটো 12 +2 MP শ্বুটাৰৰ৷\nঝীওমি Redmi73GB -ৰ কেমেৰাটোত এইবিলাক অন্তৰ্ভুক্ত হৈ থাকে: Auto Focus,,HDR,Panorama Mode,Touch Focus,Video Recording\nস্মাৰ্টফোনটোত 8 MP চেলফিৰ শ্বুটিং ক্ষমতাৰ ফ্ৰ’ণ্ট ফেচিং কেমেৰাও আছে৷\nবিশেষ বিৱৰণ ব্যৱহাৰকাৰীৰ সমীক্ষাসমূহ\nঝীওমি Redmi73GB বিশেষ বিৱৰণ\nম'ডেল : Xiaomi Redmi73GB\nলান্সৰ তাৰিখ (গ্ল'বেল) : 24-04-2019\nOs সংস্কৰণ : 9.0\nৰঙসমূহ : Black, red, blue\nপ্ৰডাক্টৰ নাম : Xiaomi Redmi73GB\nস্ক্ৰীণৰ আকাৰ (ইন্সিত) : 6.26\nকেমেৰাৰ বৈশিষ্টসমূহ : Dual\nপিছফালৰ কেমেৰা মেগাপিক্সেল : 12 +2\nসন্মুখ কেমেৰাৰ মেগাপিক্সেল : 8\nচেনশ্বৰ আৰু ফিচাৰ্চ\nপৰিসৰ (mm-ত lxbxh) : 158.7 x 75.6 x 8.5\nওজন (গ্ৰামত) : 180\nFor ঝীওমি Redmi73GB\nঝীওমি Redmi73GB Price in India\nঝীওমি Redmi73GB Price In India Starts From Rs. 8499 The best price of ঝীওমি Redmi73GB is Rs. 8499 in Amazon, which is 3% less than the cost of ঝীওমি Redmi73GB in Flipkart Rs.8731.This Mobile Phones is available in 32GB variant(s).ঝীওমি Redmi73GB is available in Black, red, blue colour(s) across various online stores in India.\nAmazon Redmi7(Lunar Red, 3GB RAM, IPS LCD Display, 32GB Storage, 4000mAH Battery) ₹ 8499\nFlipkart Redmi7(Comet Blue, 32 GB)(3 GB RAM) ₹ 8731\nTatacliq Xiaomi Redmi732 GB (Comet Blue)3GB RAM, Dual SIM 4G ₹ 9171\nঝীওমি Redmi K20 256GB\nহুৱাই nova 5i Pro 256GB\nহুৱাই Honor 9X\nএপ'ল iPhone 11 Pro 256GB\nহুৱাই Y5 2019 32GB\nভিভ' NEX35G\nচেমচাং গেলেক্সী M40\nপেনাচ'নিক Eluga i7\nঅ'প' Reno 2\nঝীওমি জনপ্ৰিয় ম'বাইল-ফোনসমূহ\nঝীওমি Redmi Note 4G\nঝীওমি Redmi Note Prime\nঝীওমি Mi532 GB\nঝীওমি Redmi 3S 16 GB\nঝীওমি Redmi 3s 32 GB\nঝীওমি Mi Max 16 GB\nঝীওমি Redmi Note332GB\nঝীওমি Mi 4i\nঝীওমি Mi 4i 32GB\nআডাৰ ম'বাইল-ফোনসমূহ in this price range(assamie)\nWe are about leadership-the 9.9 kind! Buildingaleading media company out of India.And,grooming new leaders for this promising industry.(assamie)


Coryl Tablet in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Coryl Tablet ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nCoryl Tablet in Assamese\nCoryl Tablet ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Coryl Tablet Price and Pack Size in Assamese - Coryl Tablet ar mulya aaru pakor size\nCoryl Tablet ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Coryl Tablet Benefits & Uses in Assamese- Coryl Tablet ar laabh aaru byavaharsamuh\nCoryl Tablet ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Coryl Tablet Dosage & How to Take in Assamese - Coryl Tablet ar paali aaru xeya kenedore lobo\nCoryl Tablet ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Coryl Tablet Side Effects in Assamese- Coryl Tablet ar parshwakriyasamuh\nCoryl Tablet সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Coryl Tablet Related Warnings in Assamese- Coryl Tablet xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Coryl Tabletৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Coryl Tablet with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Coryl Tablet ar gurutor kriya-pratikriya\nCoryl Tablet মতভেদসমূহ- Coryl Tablet Contraindications in Assamese- Coryl Tablet nishedhsamuh\nCoryl Tablet ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Coryl Tablet in Assamese- Coryl Tablet ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Coryl Tablet ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Coryl Tablet Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Coryl Tablet kriya-pratikriya\nCoryl Tablet ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Coryl Tablet Benefits & Uses in Assamese - Coryl Tablet ar laabh aaru byavaharsamuh\nCoryl Tablet তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nCoryl Tablet ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Coryl Tablet Dosage & How to Take in Assamese - Coryl Tablet ar paali aaru xeya kenedore lobo\nCoryl Tablet-ৰ উপাদানসমূহ - Coryl Tablet Active Ingredients in Assamese - Coryl Tablet-ar upadaansamuh\nCoryl Tablet ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Coryl Tablet Side Effects in Assamese - Coryl Tablet ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Coryl Tablet ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nCoryl Tablet সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Coryl Tablet Related Warnings in Assamese - Coryl Tablet xonkranta xatarkatabanisamuh\nCoryl Tablet-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nগৰ্ভাবস্থাৰ সময়ত Coryl Tabletএ মধ্যমীয়া পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া কৰিব পাৰে। আপুনি যদি ইয়াৰ ক্ষতিকৰ প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰে, তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা লগে লগে বন্ধ কৰক, আৰু চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Coryl Tablet পুনৰাই গ্ৰহণ নকৰিব।\nCoryl Tablet-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nস্তন্যপায়ী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত Coryl Tablet এ গম্ভীৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া কৰিব পাৰে, গতিকে এই ঔষধটো চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ নোহোৱাকৈ ব্যৱহাৰ নকৰিব।\nবৃক্কত Coryl Tablet কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nCoryl Tabletৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াই কেতিয়াবাহে বৃক্ক ক প্ৰভাবিত কৰে।\nযকৃতত Coryl Tablet কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nCoryl Tabletৰ দ্বাৰা কলিজা প্ৰভাবিত হব পাৰে। আপুনি যদি এইবিধ ঔষধৰ ক্ষতিকৰ প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰে, তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক। চিকিতসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহে আপুনি ইয়াক পুনৰাই গ্ৰহণ কৰা উচিত।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Coryl Tablet ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nহৃদয় ৰ বাবে Coryl Tablet কেতিয়াবাহে ক্ষতিকাৰক।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Coryl Tabletৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Coryl Tablet with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Coryl Tablet ar gurutor kriya-pratikriya\nCoryl Tablet তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nCoryl Tablet মতভেদসমূহ - Coryl Tablet Contraindications in Assamese - Coryl Tablet nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Coryl Tablet লোৱা অনুচিত যাতে -\nCoryl Tablet ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Coryl Tablet in Assamese - Coryl Tablet ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Coryl Tablet-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Coryl Tablet আসক্তি সৃষ্টি কাৰক বুলি কোনো সাক্ষ্য নাই।\nআপুনি Coryl Tablet লোৱাৰ পিছত টোপনি ভাৱ অথবা অৱসাদগ্ৰস্ত যেন অনুভৱ কৰিব পাৰে। সেয়ে এয়া এৰাই চলাটো ভাল।\nহয়, চিকিত্সা পৰামৰ্শ অনুসাৰেহে Coryl Tablet লওক।\nনহয়, মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত Coryl Tabletৰ ব্যৱহাৰ প্ৰভাৱশালী নহয়।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Coryl Tablet ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Coryl Tablet Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Coryl Tablet kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Coryl Tabletৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nখাদ্যৰ সৈতে Coryl Tabletৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ কোনো তথ্য নাই, এইবিষয়ত গৱেষণাৰ অভাৱৰ হেতু।\nমদ আৰু Coryl Tabletৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nCoryl Tablet লোৱাৰ সময়ত মদ্যাপন কৰাৰ আগতে আপোনাৰ ডাক্তৰৰ সৈতে পৰামৰ্শ কৰি লওক যিহেতু ইয়ে পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে।\nCoryl Tablet ৰ অনুকল্প - Substitutes for Coryl Tablet in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Coryl Tablet লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Coryl Tablet ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Coryl Tablet সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Coryl Tablet ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Coryl Tablet সেৱন কৰে?


নাথ-যোগী সম্প্ৰদায় - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nনাথসকলৰ আদি গুৰু সদাশিৱৰ এটা মূৰ্তি\n১৭ শতিকাৰ চিত্ৰত নাথ যোগিনী\nনাথ-যোগী ভাৰতবৰ্ষৰ এক ধৰ্মীয় সম্প্ৰদায়। সাধনাৰ জৰিয়তে শিৱক লাভ কৰাত এই সম্প্ৰদায়ৰ লোকে বিশ্বাস ৰাখে। শিৱ এই সম্প্ৰদায়ৰ আদি গুৰু। ইয়াৰোপৰি নাথসকলৰ বহুজন গুৰু আছে। এইসকলৰ ভিতৰত ৯-১০ শতাব্দীৰ মৎসেন্দ্ৰনাথ আৰু গোৰক্ষনাথৰ দ্বাৰা বিকশিত বিচাৰ আৰু সংগঠনসমূহ মহত্ত্বপূৰ্ণ। গোৰক্ষনাথক নাথ পন্থাৰ প্ৰৱৰ্তক বুলি কোৱা হয়৷ নাথ ৰক্ষকসকলক যোগী বুলি কোৱা হৈছিল। পিছলৈ এই দুয়োটা শব্দৰ সংযোগ ঘটাই নাথ-যোগী বুলি ব্যৱহাৰ কৰা হয়। 'নাথ' শব্দৰ আভিধানিক অৰ্থ প্ৰভু, অধিকাৰী, গৰাকী, ৰক্ষক, স্বামী ইত্যাদি। ৰাজগুহ্যৰ মতে 'না' শব্দৰ অৰ্থ 'অনাদি ৰূপ' আৰু 'থ' শব্দৰ অৰ্থ 'স্থাপন কৰা'। সংস্কৃত ব্যাকৰণ বিদ পাণিনিয়ে আগবঢ়োৱা নাথ শব্দৰ অৰ্থ হৈছে- “নাধৃ - নাথৃয়াআপতাহৈশ্বৰ্যাশীঃ ইতি পাণিনিঃ।” অৰ্থাৎ য'ৰ পৰা ঐশ্বৰ্য, আৰ্শীবাদ, কল্যাণ আদি প্ৰাপ্তি হয় সেয়ে 'নাথ'।\nনাথ ঐতিহ্যৰ নিজস্ব শৈৱধৰ্ম সম্পৰ্কিত তাত্ত্বিক সাহিত্য আছে, যাৰ বেছিভাগেই খ্ৰীষ্টীয় একাদশ শতাব্দী বা পৰৱৰ্তী সময়ৰ৷ ইয়াৰ মূল বুলিলে অতি প্ৰাচীন সিদ্ধ ঐতিহ্যক বুজা যায়। নাথ ধৰ্ম অনুশীলনৰ এক উল্লেখযোগ্য দিশ হ'ল প্ৰত্যক্ষতা তথা যোগৰ ব্যৱহাৰ, বিশেষভাৱে হঠ যোগ, নিজৰ দেহক পৰম বাস্তৱতাৰ সৈতে জাগ্ৰত কৰি স্ব-পৰিচয়ৰ এক সহজ সিদ্ধ অৱস্থালৈ ৰূপান্তৰিত কৰা।\n3 ধৰ্মীয় বিশ্বাস\n6 নাথ-যোগী সকলৰ উপাধি\nগোৰক্ষ-বিজয় পুথিৰ মতে আদ্যা শক্তিৰ (মহামায়া) শৰীৰৰ বিভিন্ন অঙ্গৰপৰা। আদি নাথ (প্ৰথম নাথ বা শিৱ), মীননাথ, গোৰক্ষনাথ, কানুপা নাথ, হাড়িপ নাথৰ জন্ম হয় আৰু তেওঁলোকৰ পৰাই নাথ সম্প্ৰদায় জন্ম হয়। গোপীচাদ সন্যাস পুথিত (পৃ-৬) সদাশিৱৰ বিভিন্ন অঙ্গৰ পৰা নাথসকলৰ জন্ম বৃতান্তৰ উল্লেখ আছে।\nব্ৰহ্মবৈৱৰ্ত্ত পুৰাণৰ মতে বিধাতা পুৰুষে বিশ্ব সৃষ্টি কৰি গৈ থাকোঁতে ক্ৰোধবশতঃ ললাটৰপৰা একাদশ ৰুদ্ৰৰ জন্ম হয়।\nজাতি কৌমুদী বা জাতিবিবেক গ্ৰন্থমতে ব্ৰাহ্মণীৰ গৰ্ভত শিৱৰ ঔৰষত 'নাথ’ উৎপন্ন হয়। বৃদ্ধ শতাতপ সংহিতাত উল্লেখ আছে যে সাক্ষাৎ মহাদেৱৰ সন্তান যোগীৰ শিৱৰগোত্ৰ। এওঁলোকেই ‘যোগী-নাথ’ নামে যোগীজাতি হৈছে।\nমহাবিৰাট তন্ত্ৰমতে -\nঅৱধুতো হহং সাক্ষাৎ সত্যং বৰাননে।\nতদজাতে যোগীবংশশ্চ সৰ্ব্বেষাং পৰমোত্তমম্॥\nঅৰ্থাৎ মহাদেৱে পাৰ্বতীক কৈছে যে, তেওঁৱেই সাক্ষাৎ অৱধূত। তেওঁৰপৰা উৎপত্তি হোৱা যোগীবংশ আন সকলো বংশতকৈ শ্ৰেষ্ঠ।\nচন্দ্ৰাদিত্য পৰমাগম নামৰ এখন পুৰণি সংস্কৃত গ্ৰন্থৰ এটি কাহিনীমতে সত্যযুগত 'সুধন্না' নামে এজন ধাৰ্মিক ৰজাৰ কন্যা সূৰ্যৱতীৰ প্ৰবল ইচ্ছা জন্মিল মহাদেৱক স্বামীৰূপে পাবলৈ। পিতৃৰ কথামতে সূৰ্যৱতী ধ্যানস্থ হ’ল। মহাদেৱে এই কথা জানি পদুমৰ পাতত বীৰ্য স্থাপন কৰিলে। মহাদেৱৰ বীৰ্য স্থাপিত পদুমৰ পাতৰ পানী খাই সূৰ্যৱৰ্তী গৰ্ভৱতী হয় আৰু যোগীনাথ নামে এটি পুত্ৰ সন্তান জন্ম দিয়ে। এই যোগীনাথৰ পৰাই নাথ-যোগীজাতিৰ উৎপত্তি হয়। পাৰ্বতীয়ে উক্ত জাতিৰ উৎপত্তিৰ বিষয়ে জানিব বিচৰাত মহাদেৱে এই কাহিনী শুনায়।\nগোপাল ভট্টৰ বল্লাল চৰিত পুথিত ব্ৰহ্মাৰ কপালৰ পৰা নাথ সিদ্ধসকলৰ জন্মৰ কথা উল্লেখ আছে।\nইয়াৰোপৰি কৌলজ্ঞান নিৰ্ণয়, হাড়মালা আগম সংহিতা, পদ্ম পুৰাণ, নাৰদ পুৰাণ, স্কন্দপুৰাণ, মৎস্যেন্দ্ৰ নাথ চৰিত ইত্যাদি নানা গ্ৰন্থত নাথ বা যোগী জাতিৰ উৎপত্তি বিষয়ক কাহিনীৰ উল্লেখ পোৱা যায়।\nসকলো সম্প্ৰদায়ৰ লোকেই নাথ ধৰ্মত দীক্ষিত হৈ নাথ হ'ব পাৰে। এনেদৰে হোৱা যোগীক শিষ্যত্ব লাভ কৰি হোৱা যোগী বুলি কোৱা হয়। আনবিধ যোগী হৈছে কুলজাত যোগী বা বংশানুক্ৰমে বা জন্ম সূত্ৰে যোগী। ইয়াৰ উপৰি আন দুবিধ যোগী হৈছে গৃহস্থী যোগী আৰু সংসাৰ ত্যাগী সন্ন্যাসী বা তপস্বী যোগী।\nনাথ সম্প্ৰদায় এটা সৰ্বভাৰতীয় হিন্দু ধৰ্মীয় সম্প্ৰদায়। অসমৰ নাথ-যোগী সকল এই সৰ্বভাৰতীয় সম্প্ৰদায়টোৰ অঙ্গীভূত। নাথ সকলে সামবেদীয় নিয়মেৰে সকলো ক্ৰিয়াকাণ্ড সমাপন কৰে। নাথ -যোগীসকল জন্মসূত্ৰে শৈৱ। তেওঁলোকৰ মাজত নাথ’(গৰাকী) উপাধিৰ জৰিয়তে মহাদেৱৰ অস্তিত্ব আৰু দেৱী’ উপাধিৰ জৰিয়তে দেৱী পাৰ্বতীৰ অস্তিত্ব স্বীকাৰ কৰে আৰু সেই অনুসৰি নাথ (পুৰুষসকলে) আৰু দেৱী (মহিলা সকলে) উপাধি গ্ৰহণ কৰি আহিছে। বৰ্তমান অসমত প্ৰচলিত অন্য উপাধিও নাথ-সম্প্ৰদায়টোৰ মানুহে গ্ৰহণ কৰা দেখা যায়। তাৰে ভিতৰত মজুমদাৰ, ৰায়, দেৱনাথ, মহাজন, বৰা, চহৰীয়া, শইকীয়া, শৰ্মা, ভূঞা, চৌধুৰী, গোস্বামী, হাজৰিকা, চক্ৰৱৰ্তী আদি প্ৰধান। সামবেদীয় নিয়ম অনুসাৰে নাথসকলে দশকৰ্ম কৰাৰ নিয়ম। সেই দশ কৰ্ম হ’লঃ\nপৰম্পৰাগত নিয়ম অনুসাৰে নাথ-যোগীসকলে মৃতকৰ সমাধি দিয়াৰ নিয়ম। অৱশ্যে এই নিয়ম সন্ন্যাসী যোগীৰ বাহিৰে বাকী যোগীৰ মাজত বৰ্তমান শিথিল। যোগীসকলৰ অশৌচ দহ দিনীয়া হয়। জন্ম বা মৃত্যু দুয়োটাৰে অশৌচ দহদিনীয়াকৈ পালন কৰে।\nগোৰক্ষনাথ পন্থীৰ মতে নৱনাথ হৈছে একনাথ, আদিনাথ, মৎসেন্দ্ৰনাথ,উদৰনাথ, দত্তনাথ, সত্যনাথ, কুৰ্মনাথ, জলন্ধৰণাথ, সন্তোষনাথ। কোনো কোনোৰমতে এই নৱনাথ হৈছে: মৎসেন্দ্ৰনাথ, গোৰক্ষনাথ, জলন্ধৰণাথ,কানুসানাথ, ভৰ্তিহৰিনাথ, বেৰণনাথ, নাগনাথ (নাগাৰ্জুন), চপটনাথ, গহিণীনাথ। বিভিন্ন গ্ৰন্থত নৱনাথ নামৰ পাৰ্থক্য দেখা যায়। গোৰক্ষ সিদ্ধান্ত সংগ্ৰহত’ আছে-আদিনাথ, উদয়নাথ, সত্যনাথ, সন্তোষনাথ, গজকৰ্ণনাথ, অওঘোৰনাথ, মচ্ছেন্দ্ৰনাথ, চেৰংগনাথ তথা গোৰক্ষনাথ। এই নৱনাথসকল দেৱতাৰূপে পূজিত। মানস সৰোবৰৰ ওচৰত নয়নাথ বা নৱনাথৰ ডেবিব’ পূৰ্ণ তীৰ্থভূমি।\nভাৰতবৰ্ষৰ সকলো ৰাজ্য, প্ৰদেশ, সকলো জিলাতেই নাথ যোগী সম্প্ৰদায়ৰ বসবাস। পূৰ্বতে বাংলাদেশৰ সকলো জিলাতে নাথসকলৰ ব্যাপক সংখ্যাত বসতি আছিল; বৰ্তমানেও কম-বেছি পৰিমাণে আছে। পাকিস্তানতো নাথসকলৰ অৱস্থান আছে। নেপাল, ভুটান,ছিকিম আদি ৰাজ্যত নাথসকলৰ বসবাস আছে। ভাৰতৰ ভিতৰত সকলোতকৈ বেছিসংখ্যক আছে পশ্চিমবংগত। ইয়াৰ ভিতৰত সৰ্বাধিক ২৪ পৰগণাত, তাৰ পাছত ক্ৰমান্বয়ে নদীয়া, মেদিনীপুৰ, কোচবিহাৰ, হাওৰা, কলকাতা, হুগলী, মুছিদাবাদ, বৰ্ধমান। পশ্চিমবংগৰ পিছত বেছিসংখ্যক নাথ বসবাস কৰে অসম, ত্ৰিপুৰা, পঞ্জাৱ ৰাজপুতনা, বিহাৰ, উৰিষ্যা, মহাৰাষ্ট্ৰ, মধ্যপ্ৰদেশ, অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ, তামিলনাডু আদিত।\nনাথ-যোগী সকলৰ উপাধি[সম্পাদনা কৰক]\nনাথ বা দেৱনাথ পদবীৰ বাহিৰেও ৰুদ্ৰজ ব্ৰাহ্মণসকলৰ মাজত ভাৰতবৰ্ষত শতাধিক পদবী দেখা যায়। এই পদবীবিলাক মুছলমান তথা ইংৰাজৰ ৰাজত্বকালত পোৱা। বহু পদবী পেছা বা কৰ্মভিত্তিক। এই সমূহ হ'ল— চৌধুৰী, অধিকাৰী, কাকতি, উপধ্যায়, দেৱশৰ্মা, গোস্বামী, ৰায়,কাতনি, নিৰঞ্জন, শাস্ত্ৰী, পণ্ডিত, শিৱ, হাজৰিকা, ভৌমিক, সৰকাৰ, মাল্লিক, দালাল, মহন্ত, কবিৰাজ, সুী, পাণ্ডে, মহাজন, মজুমদাৰ, পুৰী, গিৰি, মিশ্ৰ, নাথশৰ্মা, ভট্টাচাৰ্য, চক্ৰৱৰ্তী, বিশ্বাস, তালুকদাৰ, শৰ্মা, হালদাৰ, ভাৰতী, সমাদাৰ, ৰায়চৌধুৰী, ঘোষাল, সৰস্বতী, সান্যাল ইত্যাদি।\nশিৱক নাথ সম্প্ৰদায়ৰ আদি গুৰু বুলি কোৱা হয়। তেওঁৰ পৰাই নাথ সম্প্ৰদায়ৰ সৃষ্টি হোৱা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। শিৱক একাধাৰে যোগী আৰু গৃহস্থী ৰূপত কল্পনা কৰা হয়। যোগশাস্ত্ৰৰ লগত তেখেতৰ সম্পৰ্কৰ পৰিপ্ৰেক্ষিততে তেওঁক মহাযোগী নামেৰে অভিহিত কৰা হয়। বৈদিক ধৰ্মত যজ্ঞৰ ওপৰত অধিক গুৰুত্ব আৰোপ কৰা হ’লেও, মহাকাব্যিক যুগত তপস্যা, যোগ আৰু কৃচ্ছ্ৰসাধনাই অধিকতৰ গুৰুত্ব পাবলৈ আৰম্ভ কৰে। যোগীবেশত শিৱৰ কল্পনাৰ আবিৰ্ভাৱ সেইবাবে অপেক্ষাকৃতভাবে পৰৱৰ্তীকালতহে ঘটিছিল।\nগৃহস্থী ৰূপত তেওঁ পাৰ্বতীৰ স্বামী আৰু গণেশ আৰু কাৰ্তিক নামৰ দুই পুত্ৰৰ জনক। পাৰ্বতী বা উমা তেখেতৰ স্ত্ৰী বুলিয়েই তেওঁক উমাপতি, উমাকান্ত বা উমাধব নামেৰেও অভিহিত কৰা হয়। শিৱৰ স্ত্ৰী পাৰ্বতী বিশ্বজননী বা মহাশক্তি। গৃহস্থী ৰূপত শিৱই নিজ পত্নীক ভালপায় আৰু শ্ৰদ্ধা কৰে। শিৱ এজন হিন্দু দেৱতা। তিনি ত্ৰিমূৰ্তিৰ (হিন্দুসকলৰ মতে তিনিটা বিশেষ প্ৰাথমিক দৈৱসত্তা) অন্যতম। ত্ৰিমূৰ্তিৰ শিৱ হৈছে ধ্বংসৰ প্ৰতীক। হিন্দুধৰ্মৰ শৈৱ শাখা সম্প্ৰদায়ৰ মতে, শিৱই হ’ল সৰ্বোচ্চ ঈশ্বৰ।\nমৎস্যেন্দ্ৰনাথ,(পূৰ্ব দহ শতিকা) হিন্দু আৰু বৌদ্ধ ধৰ্মৰ এগৰাকী সাধু আৰু যোগী আছিল। ঐতিহাসিক ভাৱে তেওঁক হঠ যোগ আৰু বহু সংখ্যক পুৰণি গ্ৰন্থৰ লেখক হিচাপেও জনা যায়। তেওঁক নাথ সম্প্ৰদায়ৰ প্ৰতিষ্ঠাতা সকলৰ মাজৰে এজন বুলিও কোৱা হয়। তেওঁ বিশেষকৈ কৌল শৈৱ ধৰ্মৰ সৈতে সংযুক্ত। তেওঁক ৮৪ মহাসিদ্ধৰ মাজৰ এজন বুলি ধৰা হয় আৰু গোৰক্ষনাথৰ গুৰু বুলি জনা যায়। মীননাথক হিন্দু আৰু বৌদ্ধ উভয় ধৰ্মৰে সাধু বুলি কোৱা হয়। কোনো কোনোৱে তেওঁক অবলোকিতেশ্বৰৰ অৱতাৰ বুলি বিশ্বাস কৰে।\nগোৰক্ষনাথ বা গোৰখনাথ, এগৰাকী হিন্দু যোগী, সন্ন্যাসী আছিল। তেওঁ ভাৰতত নাথ পন্থৰ প্ৰৱৰ্তন কৰিছিল। গোৰক্ষনাথক মৎস্যেন্দ্ৰনাথৰ দুগৰাকী প্ৰধান শিষ্যৰ মাজৰ এগৰাকী বুলি ধৰা হয়। তেওঁৰ অনুৰাগী সকল ভাৰতৰ মহাৰাষ্ট্ৰৰ গৰ্ভগিৰী নামৰ অঞ্চলত বসবাস কৰি আহিছে। এই সকলক যোগী বা গোৰখনাথী, দৰ্শনি বা কাণফটা, সিদ্ধযোগী বুলি জনা যায়। নগৰাকী যোগগুৰু বা নৱনাথৰ মাজৰ এগৰাকী হিচাপে গোৰক্ষনাথৰ নাম লোৱা হয়।\n↑ Nesbitt 2014, পৃষ্ঠা 360–361\n↑ 2.0 2.1 Jones & Ryan 2006, পৃষ্ঠা 308\n↑ 3.0 3.1 Mallinson, James (2011) 'Nāth Saṃpradāya.' In: Brill Encyclopedia of Hinduism Vol. 3. Brill, pp. 407-428.\n↑ পাণিনি. ধাতুপাঠ.\n↑ Mallinson 2012, পৃষ্ঠা. 407-421.\n↑ Muller-Ortega 2010, পৃষ্ঠা. 36-37.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=নাথ-যোগী_সম্প্ৰদায়&oldid=308699"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ০৪ ডিচেম্বৰ, ২০২১ তাৰিখে ১০:৪০ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


তুকাৰাম - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nসন্ত তুকাৰাম ১৭শ শতিকাৰ ভাৰতৰ মহাৰাষ্ট্ৰৰ ভক্তি আন্দোলনৰ সময়ৰ হিন্দু কবি আৰু সন্ত আছিল। তেওঁ সমতাবাদ, ব্যক্তিগতকৃত ভাৰ্কাৰী ভক্তবাদ ঐতিহ্যৰ অংশ আছিল। তেওঁ ‘অভঙ্গ’ নামৰ ভক্তিমূলক কবিতা আৰু ‘কীৰ্তন’ নামৰ পূজাৰ ভক্তিমূলক গীতবোৰৰ বাবে জনাযায়।\nৰাজা ৰবি বৰ্মাৰ তুলিকাত সন্ত তুকাৰাম\n১৫৯৮ বা ১৬০৮\nদেহু, মহাৰাষ্ট্ৰ, ভাৰত\n১৬৪৯ বা ১৬৫০\nঅভঙ্গ ভক্তিমূলক কবিতা,\nভক্তি আন্দোলনৰ কবি-সন্ত\nতুকাৰামৰ পৰিয়ালটো ব্যৱসায়ৰ লগত জড়িত আছিল। সেয়ে দোকান আৰু ব্যৱসায়ীহঁতৰ হিচাপ পত্ৰ ৰখাৰ কামত নিযুক্ত হল। তুকাৰামৰ দুগৰাকী পত্নী। প্ৰথম গৰাকী পত্নীৰ নাম ৰুখমই আৰু দ্বিতীয় গৰাকীৰ নাম জিজাই। ১৬২৫ চনত বাপেকৰ মৃত্যু হোৱাত ঘৰখনৰ সকলো দায়িত্ব তুকাৰামৰ ওপৰত পৰিল। এনেদৰে কিছুদিন ভালেৰেই পাৰ হল যদিও তুকাৰামৰ উদাসীনতা আৰু অদক্ষতাৰ বাবে ঘৰখনত অভাৱে জুমুৰি দি ধৰে। তদুপৰি সেইসময়তে দেশত দুৰ্ভিক্ষই দেখা দিলে। এই আকালতে তেওঁৰ প্ৰথমা পত্নী, ডাঙৰ পুতেক আৰু মাকৰ মৃত্যু হয়। এনেবোৰ কাৰণতে তুকাৰমৰ সাংসাৰিক জীৱনো দুখময় হৈ উঠে। তেওঁৰ দ্বিতীয় পত্নীৰপৰা সদায় কটু কথা শুনিবলগীয়া হোৱাত তেওঁৰ মন তিতা কেঁহা লাগিল।\nতুকাৰামে ঘৰুৱা উন্নতিৰ বাবে কেইবাবাৰো চেষ্টা কৰি চালে যদিও সফল হব নোৱাৰিলে। তেওঁ সামগ্ৰী যোগান, জলকীয়া আৰু লোণৰ ব্যৱসায় কৰাৰ বাবে চেষ্টা কৰিলেও সফল নহল। কেতিয়াবা যদি অলপ লাভো হয় সেয়া কোনো লোকৰ দুখৰ কাহিনী শুনি দান কৰি দিয়ে। এনেবোৰ কাৰণতে পত্নীৰ পৰা কটু কথা শুনি তেওঁৰ মন বিৰক্তিৰে ভৰি পৰে। সেয়ে এবাৰ মনত বেজাৰত তুকাৰাম ঘৰৰ পৰা ওলাই গ'ল আৰু ইন্দ্ৰায়নী নৈৰ উত্তৰ পিনে মামনাথ পাহাৰত ঈশ্বৰ চিন্তাত নিমগ্ন হয়। পিছত তেওঁৰ ভায়েকে গৈ বঢ়াই বুজাই-বঢ়াই ককায়েকক ওভোতাই আনে। তেতিয়াৰ পৰা তোকাৰাম ঘৰতে থাকিবলৈ লয়, কিন্তু ঘৰৰ সকলো কাম-কাজৰ প্ৰতি উদাসীন হৈ পৰে। ঘৰৰ কামত তেওঁক লগাই ৰখাৰ উদ্দেশ্যে তেওঁলোকৰ ঘৰুৱা ব্যৱসায়ত যিসমূহ বাকী মানুহৰ পৰা আদায় কৰিবলগীয়া আছিল সেইবোৰ তুলি অনাৰ ভাৰ তেওঁৰ ওপৰত দিয়া হয়। তুকাৰমৰ সোনকালে এই কামতো তেওঁৰ বিৰাগ জন্মি এদিনাখন তেওঁ ধাৰৰ আধাখিনি কাকত পত্ৰ ভায়েকক দিলে আৰু নিজৰ পাপ্যৰ ভাগৰ কাকতখিনি পানীত উটাই দিলে।\nসন্ত হিচাপে তুকাৰামসম্পাদনা কৰক\nসংসাৰ বিৰাগী তুকাৰামে সদায় হৰি কীৰ্ত্তন, হৰি গুণ আৰু ভক্ত সকলৰ মাজতে ব্যস্ত থকা হল। নিজে বহুতো অভঙ্গ (ভক্তি গীত) ৰচনা কৰি ভক্তসকলক শুনাইছিল। ইয়াৰ ফলত তেওঁ যশস্যা দূৰ দূৰণিলৈ বিয়পি পৰিল। তাকে শুনি ৰামেশ্বৰ ভট্ট নামৰ এজন কন্নড় ব্ৰাহ্মণে এই বুলি অভিযোগ তুলিলে যে তুকাৰামে শূদ্ৰ হৈ শ্ৰুতিৰ ব্যাখ্যা কৰি অপৰাধ কৰিছে। তদুপৰি ঈশ্বৰ দৰ্শনৰ অপব্যাখ্যা কৰি মানুহক বিপথে পৰিচালিত কৰিছে। তেওঁ গাঁৱৰ মুখীয়াক হতুৱাই তুকাৰামক গাঁৱৰ পৰা আঁতৰি যোৱাৰ হুকুম দিয়ালে। হুকুম শুনি তুকাৰামৰ বৰ দুখ লাগিল আৰু ঢাপলি মেলি ৰামেশ্বৰ ভট্টৰ ঘৰলৈ গল আৰু ক্ষমা প্ৰাৰ্থনা মাগিলে। তেতিয়া তেতিয়া ৰামেশ্বৰ ভট্টই উত্তৰ দিলে—যদিহে ইতিমধ্যে ৰচা অভঙ্গবোৰ নৈত উটাই দিয়া আৰু ভৱিষ্যতলৈ অভঙ্গৰ ৰচনা নকৰা তেন্তে মই মোৰ পূৰ্বৰ হুকুম তুলি লম। তুকাৰাম ঘৰলৈ উভতি আহিয়ে অভঙ্গৰ টোপোলা নি ততালিকে নৈত পেলাই দিলে। তাকে দেখি তেওঁৰ পত্নীয়ে তিৰস্কাৰ কৰি কলে ধাৰৰ কাকতপত্ৰবোৰ উটাই দি তুমি স্বাৰ্থক ডুবালা, এতিয়া আকৌ অভঙ্গবোৰ পেলাই দি পৰমাৰ্থকো ডুবালা অৰ্থাৎ তোমাৰ ইহকাল আৰু পৰকাল দুয়োটাই নষ্ট হল। কথাষাৰে তুকাৰামৰ অন্তৰ চুই গল। তেওঁ নৈৰ পাৰত এটা শিলৰ ওপৰত বহিল আৰু অনাহাৰে থাকি প্ৰাণ ত্যাগ কৰিবলৈ স্থিৰ কৰিলে। তেৰ দিন ধৰি ভগৱন্তৰ ধ্যান কৰি এটোপা পানীও মুখত নিদিয়াকৈ বহি ৰল। প্ৰবাদ মতে তেৰ দিনৰ পিচত ভগৱন্তই তেওঁক দৰ্শন দিলে আৰু দেখিবলৈ পালে যে নৈত তেওঁৰ অভঙ্গৰ টোপোলাটো ওপঙি আছে। ততালিকে ভক্তসকলে নৈত জঁপিয়াই পৰি টোপোলাটো উদ্ধাৰ কৰি আনি তেওঁৰ আগত হাজিৰ কৰিলেহি। তুকাৰামৰ আনন্দ সীমা নোহোৱা হল। ইয়াৰ পিচত তেওঁ আকৌ কীৰ্তন আৰু অভঙ্গ ৰচিবলৈ ধৰিলে। এই ঘটনাৰ কথা শুনি ৰামেশ্বৰ ভট্টও তুকাৰামৰ ভক্ত হল। তুকাৰামৰ বিষয়ে ভালেমান অলৌকিক কাহিনী প্ৰচলিত হৈ আহিছে। বৰ্তমানো মহাৰাষ্ট্ৰত অতিশয় আন্তৰিকতাৰে তেওঁৰ এই গীতবোৰ গোৱা হয়।\n↑ RD Ranade (1994), Tukaram, State University of New York Press, আই.এচ.বি.এন. 978-0791420928, pages 3-7\n↑ 2.0 2.1 2.2 SG Tulpule (1992), Devotional Literature in South Asia (Editor: RS McGregor), Cambridge University Press, আই.এচ.বি.এন. 978-0521413114, page 148\n↑ 3.0 3.1 Mohan Lal (1993), Encyclopedia of Indian Literature: Sasay to Zorgot, Sahitya Akademi, South Asia Books, আই.এচ.বি.এন. 978-9993154228, pages 4403-4404\n↑ 4.0 4.1 Anna Schultz (2012), SingingaHindu Nation: Marathi Devotional Performance and Nationalism, Oxford University Press, আই.এচ.বি.এন. 978-0199730834, page 26\n↑ হংসৰাজ ৰহবৰ প্ৰবন্ধ সন্ত তুকাৰাম, ভাৰতৰ গৌৰৱ, (তৃতীয় ভাগ) পাব্লিকেশ্যন ডিভিজন, তথ্য আৰু সম্প্ৰচাৰ মন্ত্ৰালয়, ভাৰত চৰকাৰ, নতুন দিল্লী, প্ৰথম প্ৰকাশ, ১৯৮৫\n↑ The Life and Teaching of Tukaram by J. N. Fraser & J. F. Edwards, Oriental Booksellers and publishers, London. 1922\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=তুকাৰাম&oldid=248767"ৰ পৰা অনা হৈছে\nশেষ সম্পাদনা কৰা হৈছে 10 October 2020 তাৰিখে 03:40 বজাত\nআন একো উল্লেখ নাথাকিলে এই বিষয়বস্তু CC BY-SA 3.0 ৰ আওতাত উপলব্ধ। এই পৃষ্ঠাটোৰ সংক্ষিপ্ত ইউ.আৰ.এল. : https://as.wikipedia.org/?curid=61902।\nএই পৃষ্ঠাখন ১০ অক্টোবৰ, ২০২০ তাৰিখে ০৯:১০ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


সুখী – Jeevan Britta (জীৱন বৃত্ত)\n“Whether one believes in religion or not, whether one believes in this religion or that religion, the very purpose of our life is happiness, the very motion of our life is towards happiness.” H.H. the Dalai Lama, from The Art of Happiness সকলো মানুহৰে জীৱনৰ প্ৰকৃত উদ্দেশ্য হ’ল সুখ। এই উদ্দেশ্য লাভ কৰিবলৈ বিভিন্নজনে বিভিন্ন […]\nPosted in: সুখ আৰু আনন্দTagged: আনন্দ, আপোনাক সুখী কৰিব, আপোনাৰ জীৱনটো, কাম আপোনাক সুখী কৰিব, কাম যিয়ে আপোনাক সুখী কৰিব, কেনেকৈ সুখী হ'ব, কেনেদৰে সুখী, জীৱন অতিবাহিত কৰিব, জীৱনবৃত্ত, বিকাশ কলিতা, সুখ, সুখী, সুখী কৰিব, সুখী হ'ব পাৰোঁ, সুখী হওঁক2 Comments\nআপুনি যিটো কাম কৰি আছে, সেই কামটো লৈ আপুনি সুখীনে? এইটো এটা সাধাৰণ প্ৰশ্ন কিন্তু ইয়াৰ উত্তৰটো সাধাৰণ নহয়, বৰ টান। আপুনি এতিয়া কি কৰে? আপুনি কি কৰি আছে? আপুনি নিজে ভাল নোপোৱা এটা ৯-৫ চাকৰি কৰি আছে নেকি? আপুনি কিবা এটা অদৰকাৰী বা অযথা কাম কৰি আাছে নেকি? আন কোনোবাই বেয়া কৰা কাম এটা […]\nPosted in: সুখ আৰু আনন্দTagged: আনন্দ, আপোনাক সুখী কৰিব, কাম আপোনাক সুখী কৰিব, কাম যিয়ে আপোনাক সুখী কৰিব, কেনেকৈ সুখী হ'ব, কেনেদৰে সুখী, জীৱন, জীৱনবৃত্ত, বিকাশ কলিতা, সুখ, সুখী, সুখী কৰিব, সুখী হ'ব পাৰোঁ, সুখী হওঁক2 Comments\nআনন্দৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি কৰাটো সম্ভৱনে? আপুনি নিজে পাৰেনে নিজৰ আনন্দ বৃদ্ধি কৰিব? নিশ্চয়, আপুনি পাৰে। চাইক’লজিষ্টসকলে অতীজৰে পৰা কেনেকৈ মানুহক সুখী হোৱাৰ মাত্ৰা বঢ়াব পাৰি তাৰ ওপৰত গৱেষণা কৰি আহিছে। এনে গৱেষণাৰ পৰা পোৱা তথ্য অনুসৰি কিছুমান কাম কৰি আপোনাৰ আনন্দ বৃদ্ধি কৰিব পাৰি। কিবোৰ কাম কৰিলে এনেদৰে আনন্দ বৃদ্ধি কৰিব পাৰি চাওঁকচোন আহক- ৯ […]\nPosted in: সুখ আৰু আনন্দTagged: আনন্দ, আপোনাক সুখী কৰিব, কাম আপোনাক সুখী কৰিব, কাম যিয়ে আপোনাক সুখী কৰিব, কেনেকৈ সুখী হ'ব, জীৱন, জীৱন অতিবাহিত কৰিব, জীৱনবৃত্ত, বিকাশ কলিতা, সুখ, সুখী, সুখী কৰিব, সুখী হ'ব পাৰোঁ, সুখী হওঁকLeaveacomment\nআপুনি যেতিয়া আন কাৰোবাক সুখী কৰে, তেতিয়া আপুনিও সুখী হয়। যিমানে আন মানুহক আপুনি সুখী কৰিব, সিমানে আপুনি নিজেও সুখী হ’ব। সেইবাবে যেতিয়া আপুনি নিজে সুখী হ’বলৈ মন কৰে, তেতিয়া আন কোনোবা এজনক আপুনি সুখী কৰি নোতোলে নো কিয়? অন্য কাৰোবাক সুখী কৰিবলৈ আপোনাক বহুত সময়ৰ প্ৰয়োজন নহয়। সৰু সৰু কামৰ দ্বাৰা, কম চেষ্টাতে আন […]\nPosted in: সুখ আৰু আনন্দTagged: আনন্দ, আপোনাক সুখী কৰিব, কাম আপোনাক সুখী কৰিব, কাম যিয়ে আপোনাক সুখী কৰিব, কেনেকৈ সুখী হ'ব, কেনেদৰে সুখী, জীৱন, জীৱন অতিবাহিত কৰিব, জীৱনবৃত্ত, বিকাশ কলিতা, সুখ, সুখী, সুখী কৰিব, সুখী হ'ব পাৰোঁ, সুখী হওঁক3 Comments\nআমি ইচ্ছা কৰিলে আমি যিকোনো ঠাইতে আৰু সময়তে সুখী হ’ব পাৰোঁ। আপোনাক তাৰ বাবে লাগে মাত্ৰ সুখী হোৱাৰ ইচ্ছা। ই ইমান সহজনে? হয়, ই তেনেই সহজ। তলত উল্লেখ কৰা কাম কেইটা আপুনি কৰি চাব পাৰে, এইবোৰে আপোনাক কেনেদৰে সুখী কৰিব পাৰে, তাক চাবলৈ। তলৰ কামকেইটাই আপোনাক যিকোনো ঠাইতে আৰু যিকোনো সময়তে সুখী কৰি তুলিব পাৰে- […]\nPosted in: সুখ আৰু আনন্দTagged: ৩০ টা কাম যিয়ে আপোনাক যিকোনো ঠাইতে সুখী কৰিব, ৩০ টা কাম যিয়ে আপোনাক সুখী কৰিব, আপোনাক সুখী কৰিব, আমি ইচ্ছা কৰিলে, কাম আপোনাক সুখী কৰিব, কাম যিয়ে, কাম যিয়ে আপোনাক সুখী কৰিব, কেনেকৈ সুখী হ'ব, কেনেদৰে সুখী, বিকাশ কলিতা, সুখ, সুখী, সুখী কৰিব, সুখী হ'ব পাৰোঁ, সুখী হওঁক2 Comments


এয়া ভাল কথাই যে মানৱজাতিয়ে কেৱল ব্যৱহাৰিক প্ৰয়োগৰ কথা ভাবিযেই সময় কটোৱা নাই - Gonit Sora\n24 Jan এয়া ভাল কথাই যে মানৱজাতিয়ে কেৱল ব্যৱহাৰিক প্ৰয়োগৰ কথা ভাবিয়েই সময় কটোৱা নাই\nPosted at 17:37h in নিবন্ধ, সাক্ষাৎকাৰ by গণিত চ'ৰা2Comments\nবৰ্তমান ভাৰতীয় প্ৰযুক্তি-বিদ্যা প্ৰতিষ্ঠান, গুৱাহাটীত (iitg) অধ্যাপনা কৰি থকা ড° অনুপম শইকীয়া প্ৰথমজন আৰু এতিয়ালৈকে একমাত্ৰ অসমীয়া ৰেংলাৰ। ছাত্ৰাৱস্থাৰ পৰাই তেখেত অনন্য কৃতিত্বৰ অধিকাৰী আৰু বৰ্তমান শিক্ষক হিচাপেও অতিকে জনপ্ৰিয়। তেখেতৰ ৱেবচাইট http://www.iitg.ernet.in/a.saikia/ । গণিত চ’ৰাৰ লগত হোৱা এটা সাক্ষাৎকাৰত তেখেতে তেখেতৰ শিক্ষাজীৱন, গৱেষণা আৰু বিভিন্ন বিষয়ত তেখেতৰ চিন্তাধাৰাৰ সম্পৰ্কে প্ৰকাশ কৰে।\nএই সাক্ষাৎকাৰটো লওঁতে বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত আমাক সহায় কৰা বাবে প্লাৱন দাস, ধ্ৰুৱ জ্যোতি ওজা আৰু মানসপ্ৰতীম ৰাজকোঁৱৰক কৃতজ্ঞতা জনালো।\nআপুনি সকলো ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বাবে এক প্ৰেৰণাৰ উৎস আৰু গণিতৰ অতি গ্লেমাৰাছ অধ্যাপকসকলৰ ভিতৰত আপুনিও অন্যতম। আপোনাৰ কৰ্মশালা বা চেমিনাৰত উপস্থিত থাকিবলৈ পোৱাটো ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে সৌভাগ্যৰ কথা বুলি ভাৱে। আপুনি কৈশোৰত, ডাঙৰ হৈ কি হোৱাৰ কথা ভাবিছিল আৰু তেতিয়া কি কামত অধিক ব্যস্ত হৈছিল?\n► সৰুৰে পৰাই মই গণিত বিষয়টোৰ প্ৰতি গভীৰভাৱে আকৃষ্ট হৈছিলো। গণিতৰ লগত সময় অতিবাহিত কৰি খুবেই ভাল লাগিছিল। ভৱিষ্যতলৈয়ো এই বিষয়টোৱেই অধ্যয়ন কৰি যাম বুলিয়েই মনস্থ কৰিছিলো। সেই সময়ত অৱশ্যে গৱেষণা শব্দটোৰ আধাৰ লৈ ভবা নাছিলো।\nঅসম গণিত শিক্ষায়তনৰ দ্বাৰা আয়োজিত গণিত অলিম্পিয়াদৰ ড° সুব্ৰতানন্দ দুৱৰা স্বৰ্ণ-পদক এটা অতি সন্মানীয় আৰু ছাত্ৰ-ছাত্ৰী, শিক্ষক আৰু অভিভাৱক সকলোৰে বাবে আগ্ৰহৰ পদক। আপুনি সেই পদক দুবাৰ লাভ কৰিছিল। সেই সময়ত আপুনি কেনেকুৱা ধৰণৰ গণিত শিকিছিল আৰু এই পদকে পিছৰ কালত আগবাঢ়ি যোৱাত উৎসাহ যোগাইছিলনে?\n► নৱম-দশমমানত মোৰ হাতত পৰা যিকোনো গণিতৰ কিতাপেই পঢ়িবলৈ লৈছিলো আৰু সেইবিলাকত থকা সমস্যাবোৰ সমাধান কৰি ভাল পাইছিলো। যিহেতু আশীৰ দশকৰ গোলাঘাটত পাঠ্যপুথিৰ বাহিৰে গণিত সম্পৰ্কীয় কিতাপ-পত্ৰ বিশেষ পোৱা নগৈছিল, গতিকে একাদশ-দ্বাদশমানৰ কিতাপবোৰৰ পৰাই হেপাহ পূৰাব লগা হৈছিল। দুই-একে মোৰ আগ্ৰহৰ কথা জানি কেতিয়াবা কেতিয়াবা গণিতৰ ব্যতিক্ৰমী দুই-এখন কিতাপো দিছিল। মথেমেটিকচ টুডে নামৰ আলোচনীখন পঢ়িছিলো আৰু অসম গণিত শিক্ষায়তনে সেই সময়তে উলিয়াবলৈ আৰম্ভ কৰা গণিত বিকাশ নামৰ ষাণ্মাসিকখনলৈয়ো অতি আগ্ৰহেৰে বাট চাইছিলো।\nগণিতৰ উচ্চশিক্ষা লোৱাৰ প্ৰতি আপোনাৰ আগ্ৰহ কেনেকৈ বঢ়িল আৰু এই দিশত আপুনি কেনেকৈ আগবাঢ়ি গৈছিল?\n► মই যেতিয়া প্ৰাথমিক শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰ আছিলো, দেউতাই ধেমালিৰ চলৰে বিভিন্ন মৌখিক বা গাণিতিক সমস্যা আদি কৰিবলৈ দিছিল। তেতিয়াৰ পৰাই মোৰ মনটো গণিতৰ প্ৰতি ঢাল খাইছিল। অষ্টমমানৰ পৰা দশমমানলৈকে সময়চোৱাত জেহিৰুল হুচেইন চাৰে পাঠ্যপুথিৰ বাহিৰেও হাততে পোৱা যিকোনো কিতাপৰে পৰা গাণিতিক সমস্যাবোৰ সমাধান কৰিবলৈ দিয়া উদগনিৰ বাবেও মই বিশেষভাৱে উপকৃত হৈছিলো।\nআপোনাৰ শিক্ষাজীৱনৰ সফলতাসমূহত কাৰ অৰিহণা সকলোতকৈ বেছি?\n► স্কুলীয়া অৱস্থাত যিসকল শিক্ষাগুৰুৱে মোৰ মনত বিশেষভৱে প্ৰভাৱ পেলাইছিল তাৰ ভিতৰত জেহিৰুল হুচেইন চাৰ, দেবেন গগৈ চাৰ, ভাৰত নাথ চাৰ, নিৰুপমা ৰাজখোৱা বাইদেউ আদিৰ কথা উল্লেখ কৰিবই লাগিব। কেম্ব্ৰিজৰ প্ৰথম সময়চোৱাত ড° পেলহাম উইলচনে দেখুওৱা আস্থাই মোক বিশেষভাৱে উদগনি যোগাইছিল। পৰৱৰ্তী সময়চোৱাত জন কটচে মোক বাট দেখুৱাইছিল। তদুপৰি যোৱা দহ বছৰ ধৰি মোৰ গৱেষণাৰ কামত অহৰ্নিশে উৎসাহ দি অহা মোৰ সহধৰ্মিণী পাঞ্চালীৰ(পাহি) ভূমিকাও মোৰ বাবে অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ।\nআপুনি কেম্ব্ৰিজলৈ যোৱাৰ সিদ্ধান্ত কিয় লৈছিল? তাত কটোৱা সাত বছৰৰ অভিজ্ঞতাৰে আপুনি ভাৰতীয় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পাঠ্যক্ৰম আৰু শিক্ষাব্যৱস্থাৰ লগত কেম্ব্ৰিজৰ কি কি পাৰ্থক্য লক্ষ্য কৰিছিল?\n► সৰুৰেপৰাই কেম্ব্ৰিজৰ কথা শুনি আহিছিলো। নিউটন, ৰামানুজন আদি কিংবদন্তিৰ কথা পঢ়িবলৈ পাইছিলো। গতিকে কেম্ব্ৰিজত পঢ়িবলৈ পালে যে অতি সৌভাগ্যৰ কথা হ’ব সেয়া সৰুৰেপৰাই উপলব্ধি কৰিছিলো। কেম্ব্ৰিজত দেখিছিলো যে সকলোৱে নিজৰ আগ্ৰহৰ মতেহে অগ্ৰসৰ হয়। তাৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে বিষয় একোটা নিজৰ আগ্ৰহ অনুযায়ী সহজেই সলাব পাৰে। তাত তথ্য সংগ্ৰহতকৈয়ো চিন্তাৰ বিকাশৰ ওপৰতহে গুৰুত্ব দিয়া হয়। পৰীক্ষাৰ ফলাফলেই তাত শেষ কথা নহয়। পৰীক্ষাবিলাকতো যান্ত্ৰিকভাৱে কৰিব পৰা প্ৰশ্ন সমূলি নাথাকে। প্ৰতিজন ছাত্ৰ-ছাত্ৰীকে তাত যথেষ্ট সন্মান দিয়া হয়, তেওঁলোকৰ বিচাৰ-বিবেচনা গুৰুত্ব সহকাৰে লোৱা হয়। বৌদ্ধিক বিকাশৰ বাবে কেম্ব্ৰিজৰ পৰিবেশ অতি অনুকূল।\nআপুনি বিশ্ববিশ্ৰুত গণিতজ্ঞ, ৰয়েল চছাইটিৰ ফেল’ জন কটছৰ তত্বাৱধানত গৱেষণা কৰিছিল। তেখেতৰ লগত কটোৱা দিনবোৰৰ সম্পৰ্কে অলপ কওকচোন।\n► কটছ যিদৰে এগৰাকী মহান গণিতজ্ঞ, সেইদৰে এগৰাকী মহান শিক্ষকো। গণিতৰ সুগভীৰ তত্বও তেখেতে অতি সহজভাৱে উপস্থাপন কৰিব পাৰে আৰু তাৰ সাৰমৰ্ম ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ বোধগম্য কৰি তোলে। ব্যক্তি হিচাপে তেখেত মৰমিয়াল, অতি অমায়িক। কোনো কথাই তেখেতে ধৰাবন্ধা কৰি নিদিয়ে, তেখেতে পৰামৰ্শহে দিয়ে। তেখেতৰ সূক্ষ্ম হাস্যৰসাত্মকবোধে তেখেতৰ পৰিচিত সকলোকে মোহিত কৰি ৰাখে। তেখেতে বিশ্বৰ চুকে-কোণে পৰিভ্ৰমণ কৰি ভাল পায়, তেখেতৰ অনুসন্ধিৎসাৰ তুলনা নাই। তেখেতৰ দৰে ব্যক্তি এগৰাকীৰ লগত গৱেষক-ছাত্ৰৰূপে কাম কৰিবলৈ পোৱাটো মই পৰম সৌভাগ্য বুলি গণ্য কৰোঁ।\nআপুনি কেম্ব্ৰিজত থকা সময়তে এন্ড্ৰু ৱাইলছে ফাৰ্মাৰ অন্তিম উপপাদ্যটো প্ৰমাণ কৰিছিল। তেখেত জন কটছৰে ছাত্ৰ আছিল। সেই সময়ৰ কেম্ব্ৰিজৰ পৰিৱেশে আপোনাৰ মনত কি প্ৰভাৱ পেলাইছিল?\n► কেম্ব্ৰিজৰ পৰিবেশে মোক বিশেষভাৱে অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল। মনলৈ ঋণাত্মক চিন্তা আহিলে মই ট্ৰিনিটি কলেজৰ ভিতৰতে এপাক মাৰিবলৈ লৈছিলো, আৰু লগে লগেই বহুত উৎসাহ পাইছিলো। ৱাইলছৰ প্ৰমাণটো কেম্ব্ৰিজত দাঙি ধৰাৰ পিছৰ বছৰহে মই তাত উপস্থিত হৈছিলো।\nসংখ্যা-তত্বৰ লগত জড়িত আপোনাৰ দুটা প্ৰিয় বিষয় হ’ল এলিপ্তিক কাৰ্ভ (Elliptic curve) আৰু ইৱাচাৱা তত্ব (Iwasawa theory)। বিষয় দুটাৰ সম্পৰ্কে আলপ বহলাই ক’বনে? এলিপ্তিক কাৰ্ভ সংখ্যা-তত্বৰ লগত কেনেকৈ জড়িত? গণিতৰ আন কি কি ভাগ আপোনাৰ প্ৰিয়?\n► এলিপ্তিক কাৰ্ভৰ বিশেষত্ব এয়ে যে ইয়াৰ বিন্দুবিলাক যোগ কৰি সেই কাৰ্ভৰে আন এটা বিন্দু পাব পাৰি। ইয়াৰ বাবে এনে কাৰ্ভৰ সুকীয়া কেতবোৰ ধৰ্ম আছে। সংখ্যা-তত্বৰ লগত ইয়াৰ নিবিড় সম্পৰ্ক আছে। এলিপ্তিক কাৰ্ভৰ তত্বৰ প্ৰয়োগেৰেই ফাৰ্মাৰ অন্তিম উপপাদ্য প্ৰমাণিত হৈছিল। ইৱাচাৱা তত্বত বিষয়বস্তুটো সসীমৰ পৰা অসীম পৰ্য্যায়লৈ যোৱা হয়, সেই পৰ্য্যায়ত সমাধান বিচৰা হয় আৰু শেষত পুনৰ অসীম পৰ্য্যায়ৰ পৰা সসীমলৈ অহা হয়। ইৱাচাৱা তত্ব হৈছে এনে এবিধ আহিলা যাৰ যোগেদি এলিপ্তিক কাৰ্ভ সম্বন্ধীয় বহুতো জটিল প্ৰশ্নৰ সমাধানো সুন্দৰকৈ পাব পাৰি।\nকেনকিছি ইৱাচাৱা (Kenkichi Iwasawa)ক আপুনি লগ পাইছিল নেকি? তেখেতক আপুনি কেনেদৰে জানিছিল?\n► ইৱাচাৱাক লগ পোৱাৰ সৌভাগ্য মোৰ নঘটিল। মই ইৱাচাৱা তত্বৰ সন্দৰ্ভত গৱেষণা আৰম্ভ কৰিবলৈ লোৱাৰ এবছৰ পিছতে ১৯৯৮ চনত তেখেতৰ দেহাৱসান ঘটে। অৱশ্যে তেখেতৰ লগত গৱেষক ছাত্ৰ হিচাপে এসময়ত কাম কৰা কেইবাজনো গণিতজ্ঞক লগ পাইছো, তাৰ ভিতৰত গ্ৰীণবাৰ্গ উল্লেখযোগ্য। শুনিছিলো যে ইৱাচাৱাৰ পোহনীয়া কুকুৰটোকো তেওঁ জিটা বুলি মাতিছিল, যিহেতু জিটা ফাংচন তেওঁৰ গৱেষণাৰ এক কেন্দ্ৰবিন্দু আছিল।\nফাৰ্মাৰ অন্তিম উপপাদ্যটো প্ৰমাণ হোৱাৰ পাছত এটা সক্ষাৎকাৰত এন্ড্ৰু ৱাইলছক সোধা হৈছিল যে প্ৰমেয়টোৰ কোনো ব্যৱহাৰিক প্ৰয়োগ নাই, ই এটা কেৱল বিমূৰ্ত প্ৰশ্ন মাথোঁ, অথচ এনে এটা প্ৰমাণৰ বাবে মানুহে কিয় ইমান চেষ্টা কৰে? একেটা প্ৰশ্নৰে উত্তৰ আপুনি কি বুলি দিব বিচাৰে আৰু এই প্ৰমাণটো ব্যৱহাৰ কৰি বৰ্তমান কিবা নতুন দিশ আবিষ্কৃত হৈছে নেকি?\n► মোৰ মতে এয়া ভাল কথাই যে মানৱজাতিয়ে কেৱল ব্যৱহাৰিক প্ৰয়োগৰ কথা ভাবিয়েই সময় কটোৱা নাই। বহুতো মনীষীয়ে কেৱল সত্যৰ সন্ধান কৰে, গণিতৰেই হওক বা দৰ্শনৰে হওক। জ্ঞানৰ তৃষ্ণাই তেওঁলোকক আকুল কৰে, সত্যৰ সম্ভেদ নোপোৱালৈকে তেওঁলোক তৃপ্ত নহয়। জ্ঞানৰ পৰিধি বঢ়াবলৈ বিমূৰ্ত ধাৰণাৰ অতীৱ প্ৰয়োজন আছে। তদুপৰি বিমূৰ্তৰূপেৰে আৰম্ভ হোৱা বহুতো ধাৰণাৰে প্ৰায়োগিক দিশো পিছলৈ আবিষ্কাৰ হোৱাৰ উদাহৰণ বহুতেই আছে। ফাৰ্মাৰ প্ৰমেয়ৰ ব্যৱহাৰিক কোনো প্ৰয়োগ এতিয়ালৈকে ঘটা নাই, কিন্তু গণিত বিষয়টোৰ উত্তৰণত ইয়াৰ ভূমিকা অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ।\nইংলেণ্ডত থকা সময়তে আপুনি সুধাকণ্ঠ ড° ভূপেন হাজৰিকাক অন্তৰংগভাৱে লগ পাইছিল। তেখেতক কেনেকৈ লগ পালে আৰু সেই দিনবোৰৰ কথা অলপ বহলাই ক’বনে? আন কোনো প্ৰখ্যাত অসমীয়া ব্যক্তিৰ সংস্পৰ্শলৈ আপুনি সেই সময়ত আহিছিল নেকি?\n► ইংলেণ্ডৰ প্ৰবাসী অসমীয়া ৰাইজে বহাগ বিহু উপলক্ষে ভূপেনদাক ২০০০ চনত ব্ৰেডফোৰ্ড চহৰলৈ আমন্ত্ৰণ কৰি আনিছিল। তেখেত আছিলহি ডাঃ কৰুণা দাসৰ গৃহত। ডাঃ দাসৰ আমন্ত্ৰণক্ৰমে ময়ো তেখেতৰ ঘৰলৈ দুৰাতি থকাকৈ গৈছিলো। তেতিয়াই ভূপেনদাক অতি ঘনিষ্ঠভাবে লগ পাইছিলো। মই স্কুলীয়া অৱস্থাৰ পৰাই তেখেতৰ গীতবোৰ বৰ ভাল পাইছিলো, আৰু তেখেতৰ কেইখনমান কেচেট সদায়েই লগত ৰাখিছিলো। কেম্ব্ৰিজৰ সময়চোৱাতো তেখেতৰ গীতবোৰ শুনি প্ৰেৰণা লৈছিলো। এইখিনি কথা শুনি তেখেতে সন্তোষ পাইছিল। তেখেতে পোৱা ৰাভা আৰু জ্যোতিপ্ৰসাদৰ সান্নিধ্যৰ কথা কৈছিল। বিশেষভাবে উপদেশ দিয়াৰ লেখীয়াকৈ তেখেতে কোৱা এটা কথা এতিয়াও কাণত বাজি থাকে- জীৱনত কোনো কাম কৰিবলৈয়ে ভয় নকৰিবা। তেখেত ইমান মৰমিয়াল হ’ব বুলি ভবা নাছিলো। অসমীয়া ভাষাৰ ওপৰত তেখেতৰ কেনে দখল আছে তেখেতৰ কথাবোৰ শুনি শুনি বাৰম্বাৰ উপলব্ধি কৰিছিলো। তেখেতে আমাক সকলোকে প্ৰাতঃভোজনত অমলেট বনাই খুৱাইছিল। দাসৰ ঘৰত তেখেতে হাৰম’নিয়াম বজাই গীত জুৰোতে বহুসময়ত একমাত্ৰ শ্ৰোতা ময়েই আছিলো, যিহেতু ঘৰৰ মানুহ সকলো কামে কামে ব্যস্ত আছিল। গীতৰ কলিবোৰ তেখেতে মাজে মাজে পাহৰি গৈছিল আৰু মোৰ মুখলৈ এনেকৈ চাইছিল যেন ময়ো গোৱাটোহে বিচাৰিছে। পিছে তেখেতৰ সাংগীতিক প্ৰতিভাৰ প্ৰতি থকা সীমাহীন শ্ৰদ্ধাৰ বাবেই মোৰ মুখখন মেল খোৱা নাছিল। যদিও কেইবাগৰাকীও নোবেল বঁটা পোৱা বা (গণিতৰ) ফিল্ডচ পদক পোৱা মনীষীক, আনকি এন্ড্ৰু ৱাইলছকো কম-বেছি পৰিমাণে ঘনিষ্ঠভাবে লগ পোৱাৰ সৌভাগ্য হৈছে, ভূপেনদাক ওচৰৰ পৰা পোৱাৰ অভিজ্ঞতা মোৰ বাবে তুলনাহীন।\nআপুনি প্ৰখ্যাত ভাৰতীয় গণিতজ্ঞ সুজাথা ৰামদৰাইৰ লগত কাম কৰিছে। ২০১২ চনতো তেখেতৰ সৈতে দুখন কৰ্মশালা আয়োজন কৰিছে। তেখেতৰ লগত কাম কৰাৰ অভিজ্ঞতাৰ কথা কওকচোন। তেখেতৰ দক্ষতা আৰু ব্যক্তিত্বৰ কোনকেইটা দিশ আপোনাৰ বেছি ভাল লাগে?\n► সুজাথা অতি উদ্যমী, আৰু তেখেতৰ দৃষ্টিভংগী সদায়েই গঠনমূলক। তেখেতৰ অনুসন্ধিৎসাও অতি প্ৰবল। গণিতৰ বিমূৰ্ত ধাৰণাবোৰো তেখেতে অতি স্পষ্টভাৱে ব্যক্ত কৰিব পাৰে। তেখেত এগৰাকী সুবক্তাও। তেখেতৰ ব্যক্তিত্বৰ এই কেইটা দিশৰ কথাই এই মুহূৰ্তত মনলৈ আহিছে।\n২০০৪ চনৰ পৰা আপুনি আই আই টিত অধ্যাপনা কৰি আছে আৰু বিভিন্ন কৰ্মশালা আৰু চেমিনাৰৰ জড়িয়তে আপুনি অসম তথা ভাৰতৰ বহুতো বিশ্ববিদ্যালয় আৰু গণিত প্ৰতিষ্ঠানৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক লগ পাইছে। গণিতৰ উচ্চশিক্ষা প্ৰতিষ্ঠানত অসমীয়া ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ সংখ্যা অতি সীমিত বুলি আপুনি ভাবে নেকি? যদি ভাবে এনেকুৱা হোৱাৰ কাৰণ কি বুলি ক’ব বিচাৰে?\n► দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয় আৰু দুই-এখন শিক্ষা-প্ৰতিষ্ঠানক এৰি অসমৰ বাহিৰৰ প্ৰায়বোৰ উচ্চ শিক্ষাৰ প্ৰতিষ্ঠানতে অসমীয়া ছাত্ৰ-ছাত্ৰী বা গৱেষকৰ সংখ্যা নিসন্দেহে অতি সীমিত। মোৰ মতে ইয়াৰ এটা মূল কাৰণ সঠিক মাৰ্গ প্ৰদৰ্শনৰ অভাৱ। আত্মবিশ্বাসৰো অভাৱ। লগতে এনে প্ৰতিষ্ঠানত অন্তৰ্ভূক্ত হ’লে কিদৰে উপকৃত হ’ব পাৰি সেই সন্দৰ্ভত ছাত্ৰ-ছাত্ৰী, অভিভাৱক, স্কুল-কলেজৰ শিক্ষক-শিক্ষয়িত্ৰীসকলো অৱহিত নহয়। অসমৰ প্ৰচাৰ মাধ্যমবিলাকেও এই ক্ষেত্ৰত সজাগতা আনিবলৈ সচেষ্ট হ’ব পাৰে। আই.আই.টি.ৰ গণিতৰ স্নাতকোত্তৰ পৰ্য্যায়ত অসমৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰী নগণ্যসংখ্যক, কিন্তু তেওঁলোকে ভাল ফলেই দেখুৱাই আহিছে। তেওঁলোকৰ দৰে আই.আই.টি.ত চীট পাব পৰা ছাত্ৰ-ছাত্ৰী অসমৰ চুকে-কোণে বহুতেই আছে বুলি মোৰ বিশ্বাস, কিন্তু কোনটো পৰ্য্যায়ত কিদৰে প্ৰস্তুতি চলাব লাগিব তেওঁলোকে তাৰ উৱাদিহ হয়তো পোৱা নাই।\nঅসমত CMI, IMSC আদিৰ দৰে এটা প্ৰতিষ্ঠান প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ কথা কিয় ভাবিব নোৱাৰি?\n► গণিতৰ আগশাৰীৰ গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান অসমতো নিশ্চয় হ’ব পাৰে। তাৰ আগতে আমি অসমৰ পৰা এক বুজনসংখ্যক গৱেষক ছাত্ৰ ওলাই অহাৰ পৰিৱেশ তৈয়াৰ কৰিব পাৰিলেহে আমি বেছি লাভৱান হ’ব পাৰিম। গতিকে উচ্চপৰ্য্যায়তকৈয়ো সকলোকে সামৰি লোৱাকৈ নিম্নপৰ্য্যায়তহে আমি সদ্যহতে বেছি মনোনিৱেশ কৰাতো প্ৰয়োজনীয় বুলি মই ভাবোঁ।\nগণিত অধ্যয়নত আগবাঢ়ি যাবলৈ আপুনি ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক কি উপদেশ দিব বিচাৰে? ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ কি গুণ আপোনাৰ আটাইতকৈ বেছি ভাল লাগে?\n► খৰচি মাৰি বুজি ল’বলৈ সচেষ্ট হ’ব লাগে। বিষয়বস্তুৰ গভীৰতালৈ ক্ৰমান্বয়ে সোমাই পৰিবলৈ চাব লাগে। উপৰোৱাকৈ শিকা কথাবিলাক ভৱিষ্যতলৈ সহায়ক নহয়েই, বৰং হেঙাৰহে হয়গৈ। বিষয়বস্তু আয়ত্ব কৰাৰ ক্ষেত্ৰতে হওক বা গাণিতিক সমস্যা সমাধান কৰাৰ ক্ষেত্ৰতে হওক, পাৰ্যমানে আত্মনিৰ্ভৰশীল হ’ব লাগে। যিকোনো গাণিতিক প্ৰমাণ প্ৰথমবাৰৰ পৰাই নিজে কৰিবলৈ চাব লাগে, সফলভাবে কৰিব নোৱাৰিলেও এনে প্ৰচেষ্টাতহে বৌদ্ধিক বিকাশৰ থল বেছি থাকে। কাৰণ এবাৰ কিতাপ চাই লোৱাৰ পিছত অনুকৰণহে হয়।\nআজিকালি ছাত্ৰ-ছাত্ৰী মৌলিক অধ্যয়নৰ পৰিবৰ্তে ইঞ্জিনিয়াৰিং, ব্যৱস্থাপনা আদিৰ প্ৰতি অধিক আগ্ৰহী হোৱা দেখা যায়। তীক্ষ্ণধী ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলক মৌলিক অধ্যয়নৰ অগ্ৰহী কৰাৰ উপায় কি?\n► এই প্ৰশ্নটোৰ উত্তৰ কিছুপৰিমাণে পৰৱৰ্তী প্ৰশ্নৰ উত্তৰতো সোমাই আছে। আমাৰ সমাজত অভিযন্তা, চিকিৎসক বা ব্যৱস্থাপকৰ যি আদৰ আজিকালি দেখা গৈছে, তাৰ ফলতো ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে সহজাতভাবেই সেইধৰণৰ বৃত্তিৰ প্ৰতি আকৃষ্ট হয়। তদুপৰি যোৱা কেইবাটাও দশকলৈকে অভিযন্তা বা ব্যৱস্থাপকৰ তুলনাত গৱেষক বা শিক্ষকৰ দৰমহা অতি নগণ্য হোৱাটোও বোধকৰোঁ এটা কাৰণ হৈ পৰিছিল। স্কুলীয়া অৱস্থাৰ পৰাই ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলক মৌলিক অধ্যয়নৰ প্ৰতি অনুৰাগ জন্মাব নোৱাৰিলে এনে হোৱাটোৱেই স্বাভাৱিক।\nস্কুলীয়া ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক গণিতৰ প্ৰতি আগ্ৰহী কৰিবলৈ কি কি ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰা উচিত?\n► স্কুলীয়া ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ বহুতেই গণিত এটা জটিল বিষয় বুলি তথাকথিত ধাৰণাটোৰ গৰাহত পৰে, যাৰ বাবে তেওঁলোকে গণিত বিষয়টো বোজা হিচাপেহে লয়, বিষয়টোৰ আমেজ ল’ব নোৱাৰা হয়। গতিকে তেওঁলোকক বিষয়টোৰ ৰস আস্বাদন কৰাৰ মানসিকতা আৰু সুবিধা সৰুৰেপৰাই দিব লাগিব। তেওঁলোকৰ মনোগ্ৰাহীকৈ গণিতৰ কথাবোৰ পাঠ্যপুথিত আৰু শ্ৰেণীকোঠালীত উপস্থাপন কৰিব লাগিব। খৰচি মাৰি বুজি লোৱাত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিব লাগিব। স্কুলীয়া ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বাবেও কৰ্মশালা আদি নিয়মিতভাৱে অনুষ্ঠিত হ’ব লাগিব।\nসৰহ সংখ্যাক ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে আজিকালি ভবিব নিবিচাৰে; তেওঁলোকে কেৱল মুখস্থ কৰি নিজৰ কেৰিয়াৰটো বনাই ল’ব বিচাৰে। এনে হ’লে আমাৰ দেশৰ বৌদ্ধিক উৎকৰ্ষতা কিমান দূৰ সম্ভৱ হ’ব বুলি আপুনি ভাবে? এই সমস্যা দূৰ কৰা সম্ভৱ হ’বনে?\n► এই প্ৰশ্নটোও আগৰ দুটাৰ লগত জড়িত। মুখস্থ কৰাটো এটা অতি হ্ৰস্বম্যাদী প্ৰক্ৰিয়া। মই মুখস্থ বিদ্যাৰ ঘোৰ বিৰোধিতা কৰোঁ। মুখস্থই যান্ত্ৰিক হোৱাৰ প্ৰশিক্ষণহে দিয়ে। ই জ্ঞান আহৰণত মুঠেই সহায় নকৰে, বৌদ্ধিক উৎকৰ্ষসাধন দূৰৰ কথা। স্কুলীয়া অৱস্থাৰপৰাই আমি এই পদ্ধতিক হেয় চকুৰে চাবলৈ শিকাব লাগিব। স্কুলৰপৰা পৰীক্ষা প্ৰক্ৰিয়াটোৱেই আঁতৰাই লৈ যোৱাৰ যি আঁচনি লোৱা হৈছে, সেয়া আন নহলেও মুখস্থ কৰাৰ এটা উদ্দেশ্য হয়তো কমাব পাৰে।\nআপুনি ছাত্ৰাৱস্থাত খেলাধূলাৰ লগতো জড়িত আছিল। বৰ্তমান আপুনি খেলাধূলাত জড়িত হয়নে? আজৰি সময় আপুনি কেনেদৰে পাৰ কৰে?\n► স্কুলীয়া অৱস্থাৰ পৰাই ক্ৰিকেট, বেডমিণ্টন, কেৰম, ডবা আদি সঘনাই খেলিছিলো আৰু সেই আগ্ৰহ এতিয়াও অটুট আছে বুলিব পাৰি। বিশেষকৈ নিয়মীয়াকৈ বেডমিণ্টন আৰু কিছু পৰিমাণে টেনিচ এতিয়াও খেলি থাকোঁ। আজৰি সময়ত কিতাপ পঢ়ি, গীত শুনি, ভায়লিন বজাই ভাল পাওঁ। পৰিবাৰ আৰু আমাৰ ছোৱালী দুজনীৰ লগত সময় কটায়ো ভাল পাওঁ।\nগণিত চ’ৰাৰ (http://gonitsora.com) সম্পৰ্কে আপোনাৰ মতামত কি? ইয়াৰ উৎকৰ্ষতাৰ বাবে আমি কি কি কৰা উচিত?\n► গণিত চ’ৰা এটা অতি প্ৰশংসনীয় পদক্ষেপ। নৱ-প্ৰজন্মৰ মাজত গণিতৰ প্ৰতি আগ্ৰহ জন্মোৱা আৰু ভৱিষ্যতে সেই আগ্ৰহক দিকদৰ্শোৱাৰ ক্ষেত্ৰত গণিত চ’ৰাই এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা ল’ব পাৰে। গণিত চ’ৰা যিহেতু ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ দ্বাৰাই পৰিচালিত, গতিকে এই চ’ৰাই উঠি অহা চামৰ মনোজগতত সহজে প্ৰৱেশ কৰিব পাৰিব বুলি মই ভাবোঁ। এই চ’ৰাৰ উদ্যোক্তাসকললৈ মোৰ হিয়াভৰা অভিনন্দন তথা শুভেচ্ছা থাকিল।\nঅনুপম শইকীয়া, ইৱাচৱা তত্ত্ব, উপবৃত্তীয় বক্ৰ, জন হেনৰী কটছ, ড° ভূপেন হাজৰিকা\ncan any one explain this in English?\nWe are thinking of doing an English translation of this article very soon.\nআৰ্কাইভ Select Month August 2019 July 2019 June 2019 April 2019 March 2019 August 2018 July 2018 June 2018 May 2018 April 2018 March 2018 February 2018 December 2017 November 2017 August 2017 July 2017 June 2017 April 2017 March 2017 February 2017 January 2017 December 2016 October 2016 August 2016 July 2016 May 2016 March 2016 November 2015 October 2015 September 2015 August 2015 April 2015 March 2015 January 2015 December 2014 November 2014 October 2014 August 2014 July 2014 June 2014 May 2014 April 2014 March 2014 February 2014 December 2013 November 2013 August 2013 July 2013 June 2013 May 2013 April 2013 February 2013 January 2013 December 2012 November 2012 October 2012 September 2012 August 2012 July 2012 June 2012 May 2012 April 2012 March 2012 February 2012 January 2012 October 2011 September 2011 August 2011 July 2011 June 2011 May 2011 April 2011\nMedulla 2019: Round3Questions


19.10.20 Morning Assame Murli Om Shanti BapDada Madhuban\n"মৰমৰ সন্তানসকল – তোমালোক এতিয়া বহুত সাধাৰণ হৈ থাকিব লাগে, চৌখিন দামী কাপোৰ পিন্ধিলেও দেহ-অভিমান আহে”\nভাগ্যত উচ্চ পদ নাথাকিলে তেতিয়া কোনটো কথাত সন্তানসকলে এলাহ কৰে?\nবাবাই কয় - সন্তানসকল নিজক শুধৰাবৰ কাৰণে খতিয়ান ৰাখা। স্মৃতিৰ খতিয়ান ৰাখিলে বহুত লাভ হয়। টোকা বহী (নোটবুক) যাতে সদায় হাতত থাকে। পৰীক্ষা কৰা কিমান সময় পিতাক স্মৰণ কৰিলোঁ? মোৰ খতিয়ান (ৰেজিষ্টাৰ) কেনেকুৱা? চৰিত্ৰ দৈৱী হয়নে? কৰ্ম কৰোঁতেও বাবাৰ স্মৃতি থাকেনে? স্মৃতিৰ দ্বাৰাহে মামৰ আঁতৰিব, ভাগ্য উচ্চ হ'ব।\nভোলেনাথ চে নিৰালা….. (ভোলানাথতকৈ অনন্য.........)\nমৰমৰ সন্তানসকলৰ ওচৰত এই লক্ষ্মী-নাৰায়ণৰ চিত্ৰ ঘৰত নিশ্চয় থাকিব লাগে। এওঁলোক (লক্ষ্মী-নাৰায়ণ)ক দেখি বহুত আনন্দিত হ'ব লাগে কিয়নো তোমালোকৰ এয়া হৈছে পঢ়াৰ লক্ষ্য-উদ্দেশ্য। তোমালোকে জানা আমি বিদ্যাৰ্থী হওঁ আৰু ঈশ্বৰে পঢ়ায়। ঈশ্বৰীয় ষ্টুডেণ্ট বা বিদ্যাৰ্থী হওঁ, আমি এয়া পঢ়োঁ। সকলোৰে কাৰণে এয়া এটাই উদ্দেশ্য। তেওঁলোকক দেখি বহুত আনন্দিত হ'ব লাগে। গীতটিও সন্তানসকলে শুনিলে। বহুত ভোলানাথ আছে। কোনো কোনোৱে শংকৰক ভোলানাথ বুলি ভাবে আকৌ শিৱ আৰু শংকৰক একাকাৰ কৰি দিয়ে। এতিয়া তোমালোকে জানা তেওঁ শিৱ উচ্চতকৈও উচ্চ ভগৱান আৰু শংকৰ হৈছে দেৱতা তেন্তে দুয়ো একে কেনেকৈ হ'ব পাৰে। এইটোও গীতটিত শুনিলা যে ভক্তক ৰক্ষা কৰোঁতা, নিশ্চয় ভক্তসকলৰ ওপৰত কিবা আপদ আছে।5বিকাৰৰ আপদ সকলোৰে ওপৰত আছে। ভক্তও সকলোৱে হয়। জ্ঞানী বুলি কাকোৱেই ক’ব নোৱাৰি। জ্ঞান আৰু ভক্তি একেবাৰে বেলেগ বস্তু। যেনেকৈ শিৱ আৰু শংকৰ বেলেগ হয়। যেতিয়া জ্ঞান পোৱা যায় তেতিয়া আকৌ ভক্তি নাথাকে। তোমালোক সুখধামৰ মালিক হোৱা। আধাকল্পৰ কাৰণে সৎগতি পাই যোৱা। এটি ইংগিততে তোমালোকে আধাকল্পৰ কাৰণে উত্তৰাধিকাৰ লৈ লোৱা। দেখিবলৈ পোৱা ভক্তসকলৰ কিমান দুখ-কষ্ট আছে। জ্ঞানৰ দ্বাৰা তোমালোক দেৱতা হৈ যোৱা পুনৰ যেতিয়া ভক্তসকল কঠিনতাৰ সন্মুখীন হয় অৰ্থাৎ দুখ হয় তেতিয়া পিতা আহে। পিতাই বুজায় নাটক (ড্ৰামা) অনুসৰি যি অতীত হৈ গ'ল সেয়া পুনৰ পুনৰাবৃত্তি হ'ব। পুনৰ ভক্তি আৰম্ভ হয় তেতিয়া বাম (বিকাৰী) মাৰ্গ আৰম্ভ হয় অৰ্থাৎ পতিত হোৱাৰ মাৰ্গ। তাৰ ভিতৰতো এক নম্বৰ হৈছে কাম, যাৰ বাবে কোৱা হয় কামৰ ওপৰত বিজয়ী হ’লে তোমালোক জগতজিৎ হ'বা। তেওঁলোকে জানো বিজয় প্ৰাপ্ত কৰে। ৰাৱণ ৰাজ্যত বিকাৰ অবিহনেতো কাৰো শৰীৰ জন্ম নহয়, সত্যযুগত ৰাৱণ ৰাজ্য নাথাকে। তাতো যদি ৰাৱণ থাকে তেন্তে বাকী ভগৱানে ৰামৰাজ্য স্থাপন কৰি কি কৰিলে? পিতাকৰ কিমান চিন্তা থাকে। মোৰ সন্তানসকল সুখত থাকক। ধন জমা কৰি সন্তানসকলক দি দিয়ে যে সুখত থাকক। কিন্তু ইয়াততো এনেকুৱা হ'ব নোৱাৰে। এয়া হৈছেই দুখৰ সৃষ্টি। এই বেহদৰ পিতাই কয় - তোমালোকে তাত জন্ম-জন্মান্তৰ সুখ ভোগ কৰিবা। প্ৰচুৰ ধন পোৱা যায়, 21 জন্ম তাত কোনো দুখ নাথাকিব। দেউলীয়া হ'বলগীয়া নহ’ব। এই কথাবোৰ বুদ্ধিত ধাৰণ কৰি বহুত আন্তৰিক আনন্দত থাকিব লাগে। তোমালোকৰ জ্ঞান আৰু যোগ সকলোবোৰ গুপ্ত। স্থূল অস্ত্ৰ আদি একো নাই। পিতাই বুজায় - এয়া হৈছে জ্ঞান তৰোৱাল। তেওঁলোকে আকৌ স্থূল অস্ত্ৰৰ চিহ্ন দেৱীসকলক দি দিছে। শাস্ত্ৰ আদি যিসকলে পঢ়ে তেওঁলোকে কেতিয়াও এনেকৈ নকয় যে এয়া জ্ঞান তৰোৱাল হয়, এয়া জ্ঞান খড়গ (তৰোৱাল সদৃশ এবিধ অস্ত্ৰ) হয়। এওঁ বেহদৰ পিতাইহে বহি বুজায়। তেওঁলোকে ভাবে শক্তি সেনাই বিজয় প্ৰাপ্ত কৰিলে তেন্তে নিশ্চয় কিবা অস্ত্ৰ থাকিব। পিতা আহি এই সকলোবোৰ ভুল দেখুৱাই দিয়ে। এয়া তোমালোকৰ কথা বহুত মনুষ্যই শুনিব। বিদ্ধান আদিও এদিন আহিব। বেহদৰ পিতা হয় নহয় জানো। তোমালোক সন্তানসকল শ্ৰীমতত চলিলেই কল্যাণ হয় তেতিয়াহে দেহ-অভিমান আঁতৰিব, সেয়েহে চহকী লোকসকল নাহে। পিতাই কয় - দেহ-অহংকাৰ ত্যাগ কৰা। ভাল কাপোৰ আদিৰো নিচা থাকে। তোমালোক এতিয়া বনবাসত আছা নহয়। এতিয়া যাবা শহুৰৰ ঘৰলৈ। তাত তোমালোকক বহুত অলংকাৰ পিন্ধাব। ইয়াত উচ্চ (দামী) কাপোৰ পিন্ধিব নালাগে। পিতাই কয় - একেবাৰে সাধাৰণ হৈ থাকিব লাগে। যেনেকুৱা কৰ্ম মই কৰোঁ, সন্তানসকলেও সাধাৰণ হৈ থাকিব লাগে। নহ'লে দেহৰ অভিমান আহি যায়। সেইবোৰে বহুত লোকচান কৰি দিয়ে। তোমালোকে জানা আমি শহুৰৰ ঘৰলৈ যাওঁ। তাত আমি বহুত অলংকাৰ পাম। ইয়াত তোমালোকে অলংকাৰ আদি পৰিধান কৰিব নালাগে। আজিকালি চুৰি আদি কিমান হয়। ৰাস্তাতেই ডকাইতে লুটি লয়। দিনে-প্ৰতিদিনে এই হুলস্থুল আদি বহুত বৃদ্ধি হৈ গৈ থাকিব সেয়েহে পিতাই কয় - নিজক আত্মা বুলি বুজি মোক স্মৰণ কৰা। দেহ-অভিমানত আহিলে পিতাক পাহৰি যাবা। এই পৰিশ্ৰম এতিয়াই কৰিবলগীয়া হয়। পুনৰ কেতিয়াও ভক্তি মাৰ্গত এই পৰিশ্ৰম কৰিবলগীয়া নহয়।\nএতিয়া তোমালোক সংগমত আছা। তোমালোকে জানা পিতা আহেই পুৰুষোত্তম সংগমযুগত। যুদ্ধও নিশ্চয় হ'ব। আনৱিক বোমা (এট'মিক ব'ম) আদি বহুত বনাই থাকে। যিমানেই মগজ নখটুওৱা যে এয়া বন্ধ হৈ যাওঁক কিন্তু এনেকুৱা হ’ব নোৱাৰে। নাটকত নিৰ্ধাৰিত হৈ আছে। বুজালেও নুবুজিব। মৃত্যু হ’বই তেন্তে বন্ধ কেনেকৈ হ’ব। বুজি পালেও বন্ধ নকৰিব। নাটকত নিৰ্ধাৰিত হৈ আছে। যাদব আৰু কৌৰৱৰ নাশ হ’বই। যাদৱ হৈছে ইউৰোপবাসী। তেওঁলোকৰ হৈছে বিজ্ঞানৰ অহংকাৰ, যাৰ দ্বাৰা বিনাশ হয়। আকৌ জয় হয় শান্তিৰ অহংকাৰৰ। তোমালোকক শান্তিৰ অহংকাৰত (শান্ত স্বৰূপ হৈ) থাকিবলৈ শিকোৱা হয়। পিতাক স্মৰণ কৰা – গভীৰ শান্ত অৱস্থা (ডেড্ চাইলেন্স)। মই আত্মা শৰীৰৰ পৰা পৃথক। যেন শৰীৰ ত্যাগ কৰিবলৈ আমি পুৰুষাৰ্থ কৰোঁ, এনেকৈ কেতিয়াবা কোনোবাই শৰীৰ ত্যাগ কৰিবলৈ পুৰুষাৰ্থ কৰে জানো? গোটেই সৃষ্টিত বিচাৰি আহা - কোনোবা আছেনে যিয়ে ক’ব – হে আত্মাসকল তোমালোকে এতিয়া শৰীৰ ত্যাগ কৰি যাব লাগিব। পবিত্ৰ হোৱা। নহ’লে আকৌ শাস্তি ভুগিবলগীয়া হ’ব। শাস্তি কোনে ভোগে? আত্মাই। সেই সময়ত সাক্ষাৎকাৰ হয়। তুমি এইটো এইটো পাপ কৰিছা, শাস্তি ভোগা। সেই সময়ত অনুভৱ হয়। জন্ম-জন্মান্তৰ শাস্তি পোৱা যায়। যদি ইমান দুখ ভুগিব লাগে, তেন্তে সুখৰ কি সমতা থাকিল। পিতাই কয় - এতিয়া কোনো পাপ নকৰিবা। নিজৰ খতিয়ান (ৰেজিষ্টাৰ) ৰাখিবা। প্ৰত্যেক স্কুলত চাল-চলনৰ খতিয়ান ৰাখে নহয় জানো। শিক্ষা মন্ত্ৰীয়েও ক’ব ভাৰতৰ চৰিত্ৰ ঠিক নহয়। কোৱা, আমি এওঁলোকৰ (লক্ষ্মী-নাৰায়ণৰ) দৰে চৰিত্ৰ গঢ়ি তোলোঁ। এই লক্ষ্মী-নাৰায়ণৰ চিত্ৰতো সদায় লগত ৰখা উচিত। এয়া হৈছে লক্ষ্য-উদ্দেশ্য। আমি এনেকুৱা হ’মগৈ। এই আদি সনাতন দেৱী-দেৱতা ধৰ্মৰ আমি প্ৰতিষ্ঠা কৰি আছোঁ শ্ৰীমত অনুসৰি। ইয়াত চাল-চলন শুধৰোৱা হয়। তোমালোকৰ ইয়াত আদালতো বহে। সকলো সেৱাকেন্দ্ৰত সন্তানসকলে আদালত বহুৱাব লাগে। নিতৌ কোৱা খতিয়ান ৰাখা তেতিয়া শুধৰণি হ’ব। কাৰোবাৰ যদি ভাগ্যত নাই তেন্তে এলাহ কৰে। খতিয়ান ৰখাতো বহুত ভাল।\nতোমালোকে জানা যে আমি এই 84ৰ চক্ৰক জানিলেই চক্ৰৱৰ্তী ৰজা হৈ যাওঁ। কিমান সহজ আকৌ পবিত্ৰও হ’ব লাগে। স্মৃতিৰ যাত্ৰাৰ খতিয়ান ৰাখা, ইয়াৰ পৰা তোমালোকৰ বহুত লাভ হ’ব। টোকা বহী নুলিয়ালে তেতিয়া বুজিবা - বাবাক স্মৰণ কৰা নাই। টোকা বহি সদায় লগত ৰাখিবা। নিজৰ খতিয়ান চোৱা - কিমান সময় পিতাক স্মৰণ কৰিলোঁ। স্মৃতি অবিহনে মামৰ আঁতৰ হ’ব নোৱাৰে। মামৰ আঁতৰাবলৈ যি কোনো বস্তুক কেৰাচিনত দিয়া হয় নহয় জানো। কৰ্ম কৰি থাকিও পিতাক স্মৰণ কৰিব লাগে তেতিয়া পুৰুষাৰ্থৰ ফল পাই যাবা। পৰিশ্ৰম হয় নহয় জানো। এনেয়ে জানো শিৰত মুকুট ৰাখি দিব। বাবাই ইমান উচ্চ পদ দিয়ে, কিবাতো পৰিশ্ৰম কৰিব লাগিব। ইয়াত হাত-ভৰি আদি একোৱেই চলাব নালাগে। পঢ়াতো একেবাৰেই সহজ। বুদ্ধিত আছে যে শিৱবাবাৰ পৰা ব্ৰহ্মাৰ দ্বাৰা আমি এয়া হৈ আছোঁ। ক’ৰবালৈ গ’লে বেজ পৰিধান কৰিব লাগে। কোৱা, বাস্তৱত কুলৰ প্ৰতীক চিহ্ন (কোট অফ্ আৰ্মচ) এইটো হয়। বুজাওঁতে বহুত মাৰ্জিত হ’ব লাগে। বহুত মধুৰতাৰে বুজাব লাগে। কুলৰ প্ৰতীক চিহ্নৰ ওপৰতো বুজাব লাগে। প্ৰীত বুদ্ধি আৰু অপ্ৰীতিকৰ বুদ্ধি কাক কোৱা হয়? তোমালোকে পিতাক জানানে? লৌকিক পিতাকতো ভগৱান বুলি কোৱা নহয়। সেই বেহদৰ পিতাই পতিত-পাৱন, সুখৰ সাগৰ হয়। তেওঁৰ পৰাই অপাৰ সুখ পোৱা যায়। অজ্ঞান কালত ভাবে মাতা-পিতাই সুখ দিয়ে। শহুৰৰ ঘৰলৈ পঠিয়াই দিয়ে। এতিয়া তোমালোকৰ হৈছে বেহদৰ শহুৰৰ ঘৰ। সেয়া হৈছে হদৰ। সেই মাতা-পিতাই অতি বেছি 5-7 লাখ, কোটি দিব। তোমালোকৰতো পিতাই নাম ৰাখিছে পদমা পদমপতি হওঁতা সন্তান। তাততো পইচাৰ কথাই নাই। সকলোবোৰ প্ৰাপ্ত হৈ যায়। বহুত ভাল ভাল মহল থাকে। জন্ম-জন্মান্তৰৰ বাবে তোমালোকে মহল পোৱা। সুদামাৰ দৃষ্টান্ত আছে নহয় জানো। চাউল মুঠি বুলি শুনিছা গতিকে ইয়াত সেয়াও লৈ আহে। এতিয়া চাউল শুকানে খাব জানো। সেয়েহে তাৰ লগত কিবা মচলা আদিও লৈ আহে। কিমান প্ৰেমেৰে লৈ আহে। বাবাইতো আমাক জন্ম-জন্মান্তৰৰ কাৰণে দিব সেই কাৰণে কোৱা হয় দাতা। ভক্তি মাৰ্গত তোমালোকে ঈশ্বৰৰ অৰ্থে দিয়া তেতিয়া অল্পকালৰ কাৰণে পৰৱৰ্তী জন্মত পাই যায়। কোনোবাই গৰিবক দিয়ে, কলেজ প্ৰতিষ্ঠা কৰে তেতিয়া পৰৱৰ্তী জন্মত পঢ়াৰ দান পায়। ধৰ্মশালা নিৰ্মাণ কৰিলে ভৱন পায় কিয়নো ধৰ্মশালাত বহুতে আহি সুখ পায়। এয়াতো জন্ম-জন্মান্তৰৰ কথা। তোমালোকে জানা শিৱবাবাক যি দিয়া হয় সেই সকলোবোৰ আমাৰেই কামত খটুৱায়। শিৱবাবাইতো নিজৰ লগত নাৰাখে। এওঁকো (ব্ৰহ্মাক) ক’লে সকলোবোৰ দি দিয়া তেতিয়া বিশ্বৰ মালিক হৈ যাবা। বিনাশৰ সাক্ষাৎকাৰো কৰালে, ৰাজত্বৰ সাক্ষাৎকাৰো কৰালে। বচ্ নিচা বাঢ়ি গ’ল। বাবাই মোক বিশ্বৰ মালিক কৰি তোলে। গীতাতো আছে নহয় অৰ্জুনক সাক্ষাৎকাৰ কৰালে। মোক স্মৰণ কৰা তেতিয়া তুমি এয়া হৈ যাবা। বিনাশ আৰু স্থাপনাৰ সাক্ষাৎকাৰ কৰালে। গতিকে এওঁৰো আৰম্ভণিতে আনন্দৰ পাৰা (সীমা) বাঢ়ি গৈছিল। নাটকত এয়া ভূমিকা আছিল। ভাগীৰথকো জানো কোনোবাই জানে। সেয়েহে তোমালোক সন্তানসকলে এই লক্ষ্য-উদ্দেশ্য বুদ্ধিত ৰাখিব লাগে। মই এয়া হ’মগৈ। যিমানে পুৰুষাৰ্থ কৰিবা সিমানে উচ্চ পদ পাবা। গায়ন কৰা হয় – পিতাক অনুসৰণ কৰা (ফল’ ফাদাৰ)। এই সময়ৰে কথা। বেহদৰ পিতাই কয় - মই যি ৰায় দিওঁ সেয়া অনুসৰণ কৰা। এওঁ কি কৰিলে সেয়াও কয়। তেওঁক সদাগৰ, ৰত্নাগৰ, যাদুকৰ বুলি কয় নহয় জানো। বাবাই হঠাতে সকলোবোৰ এৰি দিলে। প্ৰথমতে সেই ৰত্ন বেপাৰী আছিল, এতিয়া অবিনাশী জ্ঞান ৰত্নৰ বেপাৰী হ’ল। নৰকক স্বৰ্গ কৰি তোলাতো কিমান ডাঙৰ যাদু হয়। আকৌ সদাগৰো হয়। সন্তানসকলৰ সৈতে কিমান ভাল চুক্তি কৰে। তুচ্ছ চাউল মুঠি লৈ মহল দি দিয়ে। কিমান ভাল উপাৰ্জন কৰাওঁতা হয়। ৰত্নৰ বেপাৰতো এনেকুৱা হয়। কোনোবা আমেৰিকাৰ গ্ৰাহক আহিলে তেতিয়া 100 টকাৰ বস্তু 500, হাজাৰো লৈ ল’ব। তেওঁলোকৰ পৰাতো বহুত পইচা লৈ লয়। তোমালোকৰ ওচৰততো সকলোতকৈ পুৰণা বস্তু হৈছে প্ৰাচীন যোগ।\nতোমালোকে এতিয়া ভোলানাথ পিতাক পাইছা। কিমান ভোলা হয়। তোমালোকক কি কৰি তোলে। তুচ্ছ বস্তুৰ সলনি তোমালোকক 21 জন্মৰ বাবে কি কৰি তোলে। মনুষ্যই একোৱেই গম নাপায়। কেতিয়াবা ক’ব ভোলানাথে এয়া দিলে, কেতিয়াবা ক’ব অম্বাই দিলে, গুৰুৱে দিলে। ইয়াততো হৈছে পঢ়াৰ কথা। তোমালোক ঈশ্বৰীয় পাঠশালাত বহি আছা। ঈশ্বৰীয় পাঠশালা বুলি কোৱা হ’ব গীতাক। গীতাত আছে ভগৱানুবাচ। কিন্তু এইটোও কোনেও নাজানে যে ভগৱান কাক কোৱা হয়। যিকোনো লোককে সোধা - পৰমপিতা পৰমাত্মাক জানেনে? পিতা হৈছে বাগিচাৰ গৰাকী। তোমালোকক কাঁইটৰ পৰা ফুল কৰি আছে। তেওঁক আল্লাৰ বাগিচা (গাৰ্ডেন অফ্ আল্লাহ) বুলি কোৱা হয়। ইউৰোপৰ লোকসকলেও কয় পেৰাডাইজ। যথাযথ ভাৰত পৰিস্তান আছিল, এতিয়া কবৰস্থান। এতিয়া পুনৰ তোমালোক পৰিস্তানৰ মালিক হোৱা। পিতা আহি শুই থকাসকলক জগায়। এইটোও তোমালোকে পুৰুষাৰ্থৰ ক্ৰম অনুসৰি জানা। যি নিজে জাগি উঠে তেওঁ আনকো জগায়। যদি নজগায় তাৰমানে নিজেই জাগি উঠা নাই। গতিকে পিতাই বুজায় - এই গীত আদিও নাটকত নিৰ্ধাৰিত হৈ আছে। কিছুমান গীত বহুত ভাল। যেতিয়া তোমালোক দুখী হৈ যোৱা তেতিয়া এই গীত বজালে আনন্দিত হৈ যাবা। নিশাৰ পথিক ভাগৰি নাযাবা - এইটোও ভাল হয়। এতিয়া ৰাতি পুৰা হ’ব। মনুষ্যই ভাবে যিমান ভক্তি কৰিম সিমান সোনকালে ভগৱানক পাম। হনুমান আদিৰ সাক্ষাৎকাৰ হ’লে ভাবে ভগৱানক পালোঁ। পিতাই কয় - এই সাক্ষাৎকাৰ আদি সকলো নাটকত নিৰ্ধাৰিত হৈ আছে। যি ভাৱনা ৰাখে তাৰ সাক্ষাৎকাৰ হৈ যায়। বাকী এনেকুৱা কোনো হৈ নাযায়। পিতাই কৈছে - এই বেজতো সদায় লগাই ৰাখিব লাগে। ভিন্ন ভিন্ন প্ৰকাৰৰ তৈয়াৰ কৰি থকা হয়। এয়া বুজাবৰ কাৰণে বহুত ভাল।\nতোমালোক আত্মিক সেনা হোৱা নহয় জানো। সেনাৰ সদায় প্ৰতীক চিহ্ন লগোৱা থাকে। তোমালোক সন্তানসকলৰো এইটো থাকিলে নিচা থাকিব - আমি এয়া হৈ আছোঁ। আমি বিদ্যাৰ্থী হওঁ। বাবাই আমাক মনুষ্যৰ পৰা দেৱতা কৰি গঢ়ি আছে। মনুষ্যই দেৱতাসকলৰ পূজা কৰে। দেৱতাসকলেতো দেৱতাৰ পূজা নকৰিব। ইয়াত মনুষ্যই দেৱতাসকলৰ পূজা কৰে কিয়নো তেওঁলোক শ্ৰেষ্ঠ হয়। ভাল বাৰু!\n(1) বুদ্ধিত সদায় নিজৰ লক্ষ্য-উদ্দেশ্যৰ স্মৃতি ৰাখিব লাগে। লক্ষ্মী-নাৰায়ণৰ চিত্ৰ সদায় লগত ৰাখিব লাগে, এইটো আনন্দত থাকা যে আমি এনেকুৱা হ’বৰ কাৰণে পঢ়ি আছোঁ, এতিয়া আমি ঈশ্বৰীয় বিদ্যাৰ্থী হওঁ।\n(2) নিজৰ পুৰণা তুচ্ছ চাউল মুঠি দি মহল ল’ব লাগে। পিতা ব্ৰহ্মাক অনুসৰণ কৰি অবিনাশী জ্ঞান ৰত্নৰ বেপাৰী হ’ব লাগে।\nঅশৰীৰী বোধৰ ইঞ্জেকচনৰ দ্বাৰা মনক নিয়ন্ত্ৰণ (কন্ট্ৰ’ল) কৰোঁতা একাগ্রচিত হোৱা\nযেনেকৈ আজিকালি কোনোবা যদি নিয়ন্ত্ৰণত নাহে, বহুত অশান্তিৰ সৃষ্টি কৰে, জঁপিয়াই থাকে বা পগলা হৈ যায় তেন্তে তেওঁক এনেকুৱা ইঞ্জেকচন দিয়ে যাৰ দ্বাৰা তেওঁ শান্ত হৈ যায়। এনেদৰে যদি সংকল্প শক্তি তোমালোকৰ নিয়ন্ত্ৰণত নাহে তেন্তে অশৰীৰী বোধৰ ইঞ্জেকচন লগাই দিয়া। তেতিয়া সংকল্প শক্তি ব্যৰ্থত জপিয়াই নুঠিব। সহজে একাগ্রচিত হৈ যাব। কিন্তু যদি বুদ্ধিৰ লেকাম পিতাক দি পুনৰ লৈ লোৱা তেন্তে মনে ব্যৰ্থৰ পৰিশ্ৰমত আনি দিয়ে। এতিয়া ব্যৰ্থৰ পৰিশ্ৰমৰ পৰা মুক্ত হৈ যোৱা।\nনিজৰ পূৰ্বজ স্বৰূপক স্মৃতিত ৰাখি সকলো আত্মাৰ ওপৰত ৰহম (দয়া) কৰা।


অসমৰ ৰাজনীতিত বদৰুদ্দিন আজমল হঠাতে ইমান প্ৰাসংগিক হৈ পৰিল কিয়?\nগুৱাহাটী , November 20, 2020 2:52 pm\nঅসমৰ ৰাজনীতিৰ শেহতীয়া ঘটনাবোৰ লক্ষ্য কৰিলে দেখা যায় যে হঠাতে কিছুমান বিষয়ে অভাৱনীয়ভাৱে গুৰুত্ব লাভ কৰিবলৈ লৈছে। লাগিলে সেয়া সাধাৰণ মুখ চুপতিৰ নামান্তৰেই নহওক কিয়।\nঅসমৰ সংখ্যালঘু ৰাজনীতিৰ গতি-প্ৰকৃতি লক্ষ্য কৰিলেই দেখা যাব যে ইয়াৰ গুৰি বঠা ধৰিবলৈ আগবঢ়া নেতাসকলৰ অধিক সংখ্যকেই ক্ষমতা আৰু ব্যৱসায়কেন্দ্ৰিক সম্প্ৰসাৰণৰ পথেৰে বাট বুলা চৰিত্ৰ। সেয়েহে, সংখ্যালঘুৰ উন্নতি পৰিহৰি মেৰুকৰণৰ ৰাজনীতিয়েহে অগ্ৰাধিকাৰো লাভ কৰে।\nশেহতীয়াকৈ ৰাজ্যখনৰ ৰাজনীতিত এআইয়ুডিএফৰ মুৰব্বী বদৰুদ্দিন আজমলৰ প্ৰসংগই বিশেষ চৰ্চা লাভ কৰিবলৈ লৈছে। প্ৰকৃততে,বদৰুদ্দিন আজমলক লৈ ইমান চৰ্চা হোৱাৰ আঁৰত আন শক্তিৰহে উমান পোৱা যায়।\nশাসকীয় দলৰ এগৰাকী প্ৰভাৱশালী মন্ত্ৰীয়ে আজমলক অধিক গুৰুত্ব প্ৰদান কৰি আৰম্ভ কৰা ‘প্ৰদৰ্শনীমূলক’ আক্ৰমণৰ পাছত ‘প্ৰতিৰক্ষামূলক’ বাহিনী থিয় কৰাইছে সংখ্যালঘুৰ ত্ৰাণকৰ্তা নেতাগৰাকীয়ে।\nপানী জাৰি দি বেমাৰ ভাল কৰাৰ নিদান দিয়া আজমলৰ কাষত হঠাতে সমবেত হৈছেহি একাংশ প্ৰগতিশীল নেতা-বুদ্ধিজীৱী। ইয়াৰ কাৰণো আছে। কিয়নো আজমলৰ বিশাল ব্যৱসায়িক সাম্ৰাজ্যৰ মাজত সম্ভাৱনাৰ দুৱাৰ মুকলি হ’বও পাৰে। নহ’লে যিসময়ত আজমলৰ দৰে নেতাৰ বাবেই অসমত মেৰু বিভাজনৰ ৰাজনীতিৰ বিস্তাৰ ঘটিছে, তেনে সময়ত বিয়াগোম বুদ্ধিজীৱী-নেতাই আজমল প্ৰশংসাত গদগদ হৈ পৰাৰ আঁৰত ৰহস্য কি?\nসময়ে সময়ে আমাৰ বুদ্ধিজীৱী একাংশই এনেদৰেই অসমীয়া জনসাধাৰণক ভুৱা মায়াজালেৰে মোহাচ্ছন্ন কৰি ৰখা দেখা যায়। পূর্বেও এগৰাকী মাৰোৱাৰী ব্যৱসায়িক জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা সজোৱাৰো অনৰ্থক প্ৰয়াস চলাইছিল।\nপ্ৰকৃততে, যিজন যি স্থানৰ মানুহ তেওঁক তেওঁৰ স্থানত ৰখাই উচিত। সেয়া হ’লে তেওঁৰ মৰ্যাদাও ৰক্ষা পৰে আৰু প্ৰশস্তিৰ জয়গান গোৱাসকলেও স্তাৱকৰ ৰূপটো উদঙাই দিবলগীয়াত নপৰে।\nকথা হ’ল আজমল এগৰাকী বিখ্যাত ব্যৱসায়ী। তাৰ মাজতে ৰাজনীতিৰ আশ্ৰয় লৈ নেতাৰ শাৰীত অৱস্থান কৰিছে। কিন্তু তেওঁৰ ৰাজনীতি এটা নিৰ্দিষ্ট ধৰ্মীয় গোষ্ঠীক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি থিয়দঙা দিছে। তেওঁ সেই গোষ্ঠীটোক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে যি সংগ্ৰাম, সংঘাত আৰু অস্তিত্বৰ প্ৰশ্নত সদায় কাঠগঢ়াত থিয় দিবলগীয়া হয়।\nএনে এটা অৱহেলিত গোষ্ঠীৰ বাবে আজমল দেবদূত হ’ব পাৰে। কিয়নো সুদীৰ্ঘ দিন ধৰি ৰাজনীতিৰ খেলখনত তেওঁলোক ব্যৱহাৰ হৈ আহিছে কাৰোবাৰ অভিপ্ৰেত লক্ষ্যৰ। সেই গোষ্ঠীৰ মুষ্টিমেয় ‘ক্ৰিমি লেয়াৰ’ৰ বাসনাও ৰাজনীতিৰ মায়াজালত বন্দী। স্বাভাৱিকতেই এনে পৰিস্থিতিত তেওঁলোকৰ উত্তৰণৰ পথ কেতিয়াও মসৃন হ’ব নোৱাৰে।\nকিন্তু শেহতীয়াকৈ আজমলৰ আমন্ত্ৰণত তেওঁক প্ৰশংসাৰে উপচাই দিয়া একাংশ নেতা-বুদ্ধিজীৱীয়ে আজমলৰ ‘সুগন্ধি আৱদাৰত’ পাহৰি পেলালে বাস্তৱ প্ৰেক্ষাপট। আজমলক মহান অসমীয়া সজোৱাৰ বাবে যেন উঠিপৰি লাগিল। যুক্তিৰ খাতিৰতে জাতীয়তাবাদৰ বৰফ গলাই আজমলক ‘জাতত উঠোৱাৰ’ চেষ্টা চলিল।\nৰাজনীতিত শত্ৰুৰ শত্ৰু মিত্ৰ হোৱাৰ দৰে অসমতো কোনে কাৰ পক্ষ লৈ কাৰ স্বাৰ্থ সিদ্ধি পূৰণ কৰিব বিচাৰিছে সেয়া যেন ধূসৰ হৈ পৰিছে।\nসমাজক বাট দেখুৱাৰ দায়িত্ব পালন কৰাসকলে কথাবোৰ বিশ্লেষণ কৰি চোৱা উচিত। কিয়নো কাৰোবাৰ কিছুমান ভুল পদক্ষেপে এটা বিয়াগোম সামাজিক সংশ্লেষণৰ পথো মুকলি কৰিব পাৰে। সেয়া অত্যন্ত বিপদজনক হ’ব বুলিয়েই ধাৰণা কৰিব পাৰি।


উপায়ুক্তৰ পোহনীয়া গৰুৰ যত্ন ল'বলৈ দায়িত্ব অৰ্পণ ৭ পশু চিকিৎসকক! ভাইৰেল নিৰ্দেশনা পত্ৰ - NEWS8 NorthEast\nHome/ৰাষ্ট্ৰীয়/উপায়ুক্তৰ পোহনীয়া গৰুৰ যত্ন ল’বলৈ দায়িত্ব অৰ্পণ ৭ পশু চিকিৎসকক! ভাইৰেল নিৰ্দেশনা পত্ৰ\nউপায়ুক্তৰ পোহনীয়া গৰুৰ যত্ন ল’বলৈ দায়িত্ব অৰ্পণ ৭ পশু চিকিৎসকক! ভাইৰেল নিৰ্দেশনা পত্ৰ\nনিউজ ডেস্ক। সামাজিক মাধ্যমত হঠাতে ভাইৰেল হ’ল এটা চৰকাৰী নিৰ্দেশনা পত্ৰ।\nএগৰাকী জিলা উপায়ুক্তৰ গৰুৰ যত্ন ল’লৈ জিলা পশু চিকিৎসা বিষয়াই জাৰি কৰিলে এই নিৰ্দেশনা পত্ৰ।\nনিৰ্দেশনা পত্ৰটােত ৭ গৰাকীকৈ পশু চিকিৎসকক গাইজনীৰ দায়িত্ব ল’বলৈ বিভাগীয়ভাৱে দায়িত্ব অৰ্পণ কৰা হৈছে।\nএই নিৰ্দেশনা পত্ৰ ভাইৰেল হোৱাৰ পিছতেই উত্তৰ প্ৰদেশৰ ফতেহপুৰত চৰকাৰী সা-সুবিধাৰ অপব্যৱহাৰৰ এটা ঘটনা পোহৰলৈ আহিছে।\nলক্ষণীয়ভাৱে, ফতেহপুৰৰ মুখ্য পশু চিকিৎসা বিষয়া ডাঃ এছ কে তিৱাৰীয়ে সপ্তাহৰ প্ৰতিটো দিনৰ বাবে এজনকৈ, সাতজন চিকিৎসকক বিষয়া অপূৰ্বা দুবেৰ গৰুৰ চোৱাচিতা কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিছে।\nসপ্তাহটোৰ প্ৰতিটো দিনৰ বাবে সাতজন পশু চিকিৎসকৰ তালিকা প্ৰস্তুত কৰি বিজ্ঞপ্তিটোৰ যোগেৰে তেওঁ কয় যে , “জিলা দণ্ডাধীশ মহাশয়াৰ গৰুৰ চিকিৎসাৰ বাবে, নিম্নলিখিত পশু চিকিৎসা বিষয়াসকলৰ কৰ্তব্য প্ৰতি ৰাতিপুৱা আৰু সন্ধিয়া জাৰি কৰা হয়।”\nচিকিৎসকসকলে কেৱল উপায়ুক্তৰ গৰুৰ চোৱাচিতাই নহয়, তেওঁলোকে প্ৰত্যেকে কিদৰে চােৱাচিতা কৰিছিল তাৰ প্ৰতিবেদনো দাখিল কৰিব লাগিব।\nবিজ্ঞপ্তিটোৰ জৰিয়তে জিলা চিকিৎসা বিষয়া গৰাকীয়ে ডাঃ দিনেশ কুমাৰক সংশ্লিষ্ট চিকিৎসকসকলৰ সৈতে সম্পৰ্ক স্থাপন কৰিবলৈ আৰু তেওঁলোকে কৰা কামৰ অনুসৰণ কৰি প্ৰতিদিনে সন্ধিয়া ৬ বজাত চিভিঅ’ৰ কাৰ্যালয়ত প্ৰতিবেদন দাখিল কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিছিল।\n#WATCH: DM अपूर्वा दुबे ने लेटर के आरोपों को किया खारिज।\n➡DM ने बताया- छवि खराब करने की हो रही साजिश, "मैंने कोई गाय नहीं पाली,फर्जी लेटर हो रहा वायरल।''\n➡वायरल लेटर को लेकर विभागीय कार्रवाई का दिया आदेश।@dmfatehpur @UPGovt @BJP4UP @MediaCellSP #Fatehpur pic.twitter.com/ywoxunB0oV\n— India Voice (@indiavoicenews) June 12, 2022\nবিজ্ঞপ্তিখনৰ শেষত, “উক্ত কামত শিথিলতা অক্ষমণীয়” বুলিও উল্লেখ কৰা আছে।\n৯ জুনত দাখিল কৰা বিজ্ঞপ্তিখন ইণ্টাৰনেটত ভাইৰেল হৈ পৰাৰ পিছতে সৰ্বত্ৰ বিপৰীত প্ৰতিক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিছে।\nইপিনে, সৰ্বত্ৰে প্ৰতিক্ৰিয়া হােৱাৰ পিছতে জিলা উপায়ুক্তৰাকীয়ে স্পষ্টীকৰণ দি সংবাদ মাধ্যমৰ আগত কয় যে এই ঘটনা তেওঁৰ ভাৱমূৰ্তি ম্লান কৰিবলৈ চলােৱা এক অপচেষ্টা মাত্ৰ। তেওঁ লগতে কয় যে মােৰ বাসগৃহত গৰু বা অন্য কােনাে পােহনীয়া জন্তু নাই।\nভয়ংকৰ ঘটনা! দুষ্কৃতিকাৰীয়ে জ্বলাই দিয়ে মটৰচাইকেল আৰু স্কুটী…


প্ৰাক শংকৰী যুগৰ সাহিত্যৰ বৈশিষ্ট্য\nপ্ৰাক শংকৰী যুগৰ সাহিত্যিক সকল\n১) হেম সৰস্বতী\n২) কবিৰত্ন সৰস্বতী\n৩) ৰুদ্ৰ কন্দলী\n৪) হৰিবৰ বিপ্ৰ\n৫) মাধৱ কন্দলী\nপ্ৰাক শংকৰী যুগৰ সাহিত্যিক সকলৰ সাহিত্যৰাজি\n১) হেম সৰস্বতীৰ সাহিত্য\n২) কবিৰত্ন সৰস্বতীৰ সাহিত্য\n৩) ৰুদ্ৰ কন্দলীৰ সাহিত্য\n৪) হৰিবৰ বিপ্ৰৰ সাহিত্য\n৫) মাধৱ কন্দলীৰ সাহিত্য\nপ্ৰাক শংকৰী যুগৰ সাহিত্যৰ বৈশিষ্ট্য সমূহ\n১) ৰজা ঘৰীয়া পৃষ্ঠপোষকতা\n২) কাব্য সাহিত্য\n৩) অনুবাদ মূলক\n৪) মৌলিক পৰিবেশ\n৫) ছন্দৰ প্ৰয়োগ\n৬) ভাষাৰ বিশেষত্ব\n৭) যুদ্ধৰ বৰ্ণনা\n৮) অলংকাৰ প্ৰয়োগ\nFAQ on প্ৰাক শংকৰী যুগৰ সাহিত্যৰ বৈশিষ্ট্য\nঅসমীয়া সাহিত্যৰ যুগ বিভাজন সম্পৰ্কে আমি ‘অসমীয়া সাহিত্যৰ যুগ বিভাজন‘ নামৰ প্ৰবন্ধত বিস্তৃতকৈ আলোচনা কৰিছো।\nপ্ৰায় ১৩০০ শতিকাৰ পৰা ১৫০০ শতিকালৈ সৃষ্টি হোৱা অসমীয়া সাহিত্য ৰাজিক বুৰঞ্জী বিদ সকলে প্ৰাক শংকৰী যুগৰ ভিতৰত ৰাখিছে।\nএই সময় ছোৱাৰ ভিতৰত প্ৰধানকৈ পাঁচ জন কবি সাহিত্যিকৰ সাহিত্য ৰচনাই অসমীয়া সাহিত্যক উজ্জলাই ৰাখিছে।\nকমতাপুৰৰ ৰজা দুৰ্ল্লভ নাৰায়ণৰ পৃষ্ঠপোষকতাত হেম সৰস্বতীয়ে দুখন গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছিল।\nসেই দুখন হ’ল –\nক) প্ৰহ্লাদ চৰিত\nখ) হৰ গৌৰি সংবাদ\nকমতাপুৰৰ ৰজা দুৰ্ল্লভ নাৰায়ণৰ পৃষ্ঠপোষকতাত সাহিত্য ৰচনা কৰা আন এজন সাহিত্যিক হ’ল কবিৰত্ন সৰস্বতী।\nকবিৰত্ন সৰস্বতীয়ে জয়দ্ৰথ বধ নামৰ গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছিল।\nতামধ্বজ ৰজাৰ পৃষ্ঠপোষকতাত সাহিত্য ৰচনা কৰা প্ৰাক শংকৰী যুগৰ অন্য এজন উল্লেখ যোগ্য সাহিত্যিক হ’ল ৰুদ্ৰ কন্দলী।\nৰুদ্ৰ কন্দলীয়ে সাত্যকি প্ৰবেশ নামৰ গ্ৰন্থ খন মহাভাৰতৰ এটি উপ কাহিনীৰ আধাৰত ৰচনা কৰিছিল।\nকমতাধিপতি দুৰ্ল্লভ নাৰায়ণৰ পৃষ্ঠপোষকতাত হৰিবৰ বিপ্ৰই তিনি খন গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছিল।\nহৰিবৰ বিপ্ৰই ৰচনা কৰা গ্ৰন্থ কেইখন হ’ল –\nক) বব্ৰুবাহনৰ যুদ্ধ\nখ) লৱ – কুশৰ যুদ্ধ\nগ) তাম্ৰ ধ্বজৰ যুদ্ধ\nমাধক্ট কন্দলীকপ্ৰাক শংকৰী যুগৰ শ্ৰেষ্ঠ কবি বুলি অভিহিত কৰা হয়।\nবৰাহী ৰজা মহামানিক্যৰ পৃষ্ঠপোষকতাত মাধৱ কন্দলীয়ে সংস্কৃত ভাষাৰ বাল্মীকিৰ ৰামায়ণ অসমীয়ালৈ অনুবাদ কৰিছিল।\nইয়াৰোপৰি মাধৱ কন্দলীৰ নামত ভণিতা থকা দেবজিৎ কাব্য নামৰ অন্য এখন গ্ৰন্থ আছে।\nঅৱশ্যে এই গ্ৰন্থখন মাধৱ কন্দলীৰ হয়নে নহয় সেই সম্পৰ্কে সাহিত্যিক পণ্ডিত সকলৰ মাজত মতভেদ থকা দেখা যায়।\nপ্ৰাক শংকৰী যুগৰ সাহিত্য সমূহলৈ লক্ষ্য কৰিলে দেখা যায় যে, আটাই কেইগৰাকী সাহিত্যিকেই ৰজা ঘৰীয়া পৃষ্ঠপোষকতাত হে সাহিত্য ৰচনা কৰিছিল।\nপ্ৰাক শংকৰী যুগৰ সকলো সাহিত্যই ৰচনা কৰা হৈছিল পদ্যত।\nগতিকে এই সাহিত্য সমূহক পদ্য সাহিত্য বা কাব্য সাহিত্য বুলি অভিহিত কৰিব পাৰি।\nএই সময়ত ৰচিত সকলো সাহিত্যই অনুবাদ মূলক সাহিত্য আছিল।\nমহাভাৰত আৰু ৰামায়ণৰ কাহিনীৰ আধাৰত প্ৰাক শংকৰী যুগৰ সাহিত্য সমূহ ৰচনা কৰা হৈছিল।\nযদিও এই সময়ত সকলো সাহিত্যই অনুবাদ মূলক আছিল, তথাপিও অসমীয়া ভাষাৰ ৰূপ দিওতে সমকালীন অসমীয়া পৰিবেশৰ লগত খাপ খুৱাই সাহিত্য সমূহ ৰচনা কৰা হৈছিল।\nমূল সংস্কৃত গ্ৰন্থৰ ছন্দৰ আৰ্হিতে এই সময়ত সাহিত্যত ছন্দৰ প্ৰয়োগ ঘটিছিল।\nঅন্ত্যানুপ্ৰাস ছন্দৰ প্ৰয়োগেৰে পদ, দুলড়ী, ছবি আদি ৰচনা কৰা হৈছিল।\nঝুমুৰী ছন্দৰ ব্যৱহাৰ অতি আকৰ্ষণীয় ভাৱে মাধৱ কন্দলীয়ে তেওঁৰ কাব্যত ব্যৱহাৰ কৰা দেখা গৈছিল।\nপ্ৰাক শংকৰী যুগৰ সাহিত্যত ভাষা তাত্বিক, ৰূপ তাত্বিক আৰু শব্দ তাত্বিক বিশেষত্ব বিশেষ ভাৱে চকুত পৰে।\nধ্বনি তাত্বিক বিশেষত্বৰ উদাহৰণ স্বৰূপে – যুক্তাক্ষৰৰ সৰলীকৰণ, উ – ৰ প্ৰয়োগ, জ – ৰ প্ৰয়োগ, ৰ – ৰ পৰিবৰ্তে ল – ৰ প্ৰয়োগ আদি।\nৰূপ তাত্বিক বিশেষত্বৰ উদাহৰণ স্বৰূপে – সৰ্বনামৰ বিভিন্ন ৰূপ, ক্ৰিয়াৰ বিভিন্ন কাল, শব্দ বিভক্তিৰ প্ৰয়োগ আদি।\nশব্দ তাত্বিক বিশেষত্বৰ উদাহৰণ স্বৰূপে – তৎসম আৰু তদ্ভৱ শব্দৰ প্ৰয়োগ, দেশী শব্দৰ লগতে বিদেশী শব্দ যেনে বাজাৰ, হাজাৰ আদিৰ প্ৰয়োগ, প্ৰত্যয়ৰ ব্যৱহাৰ আদি।\nপ্ৰাক শংকৰী যুগৰ আটাই কেউ জন কবিৰ সাহিত্যত যুদ্ধই এক বিশেষ স্থান লাভ কৰিছে।\nযুদ্ধৰ বৰ্ণনাও অতি সুনিপুন ভাৱে কবি সকলে বৰ্ণনা কৰাত সফল হৈছে।\nকবি সকলে ৰচনা কৰা কাব্য সমূহো যুদ্ধৰ নামেৰে দিয়া দেখা গৈছে – যেনে – তাম্ৰ ধ্বজৰ যুদ্ধ, জয় দ্ৰথ বধ আদি।\nযদিও অনুবাদ মূলক সাহিত্যই প্ৰাধান্যতা পাইছিল, তথাপিও সেই সময়ৰ কবি সকলে তেওঁলোকৰ সাহিত্যত ৰস সৃষ্টি বা স্বকীয়তা প্ৰকাশ কৰিবৰ বাবে থলুৱা অলংকাৰ, জতুৱা ঠাঁচ, খণ্ড বাক্য আদিৰ প্ৰয়োগেৰে প্ৰতিভাৰ পৰিচয় দাঙি ধৰিছিল।\nপ্ৰাক শংকৰী যুগৰ সাহিত্যিক সকল কোন কোন?\nহেম সৰস্বতী, কবিৰত্ন সৰস্বতী, ৰুদ্ৰ কন্দলী, হৰিবৰ বিপ্ৰ, মাধৱ কন্দলী\nপ্ৰাক শংকৰী যুগৰ সাহিত্যৰ বৈশিষ্ট্য সমূহ কি কি?\nৰজা ঘৰীয়া পৃষ্ঠপোষকতা, কাব্য সাহিত্য, অনুবাদ মূলক, মৌলিক পৰিবেশ, ছন্দৰ প্ৰয়োগ, ভাষাৰ বিশেষত্ব, যুদ্ধৰ বৰ্ণনা, অলংকাৰ প্ৰয়োগ\nCategories প্ৰবন্ধ Tags কবিৰত্ন সৰস্বতী, প্ৰাক শংকৰী যুগৰ সাহিত্যৰ বৈশিষ্ট্য সমূহ, মাধৱ কন্দলী, ৰুদ্ৰ কন্দলী, হৰিবৰ বিপ্ৰ, হেম সৰস্বতী Post navigation\n2 thoughts on “প্ৰাক শংকৰী যুগ”\nবনমালী কাকতি ।আমগুৰী বাক্সা ।\nলিখনিখিনি পঢ়ি বহুত উপকৃত হৈছোঁ ।


Himanta biswa Sarma: 'DC,SPৰ কাৰ্যালয়লৈ গ'লে কৰ্মচাৰীক নিদিব উৎকোচ, কৰ্মচাৰীয়ে উৎকোচ বিচাৰিলে ক'ব- CM চাৰে চাহ খোৱাবলৈ কৈছে'- কাক এই পৰামৰ্শ দিলে মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে? donot-give-any-bribe-to-government-employees-says-cm-himanta-biswa-sarma-hb– News18 assam\nHimanta biswa Sarma: 'DC,SPৰ কাৰ্যালয়লৈ গ'লে কৰ্মচাৰীক নিদিব উৎকোচ, কৰ্মচাৰীয়ে উৎকোচ বিচাৰিলে ক'ব- CM চাৰে চাহ খোৱাবলৈ কৈছে'- কাক এই পৰামৰ্শ দিলে মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে?\n৫ দিনীয়া কাৰ্যসূচীৰে উত্তৰ আৰু উজনি অসমলৈ ৰাওনা হৈছে মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা।\nLast Updated : January 02, 2022, 19:57 IST\n'অসমত এতিয়া নতুন নিয়ম চলিছে। মহিলাসকলে চেকসমূহ লওতে চৰকাৰী বিষয়াক উৎকোচ নিদিব ৷ চৰকাৰী কাৰ্যালয়লৈ গ'লে কোনোবাই ধন বিচাৰিলে ভিডিঅ' কৰি ফেচবুকত দিব। উপায়ুক্তৰ কাৰ্যালয় বা আৰক্ষী অধীক্ষকৰ কাৰ্যালয়লৈ গ'লে বিষয়া-কৰ্মচাৰীয়ে যদি উৎকোচ বিচাৰে, তেতিয়া কব- CM চাৰে আপোনাক চাহ খুৱাবলৈ কৈছে।'- সোমবাৰে আত্মসহায়ক গোটৰ মহিলাক চেক প্ৰদান কৰিবলৈ গৈ বিশ্বনাথ চাৰিআলিত এই মন্তব্য কৰে মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই।\n৫ দিনীয়া কাৰ্যসূচীৰে উত্তৰ আৰু উজনি অসমলৈ ৰাওনা হৈছে মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা। সোমবাৰে গুৱাহাটীৰ পৰা মুখ্যমন্ত্ৰী ডঃ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা পুৱাই উপস্থিত হয় বিশ্বনাথত । বিশ্বনাথ চাৰিআলিত উপস্থিত হৈ চৰকাৰ গঠনৰ পিছতে অসমৰ ভিতৰতে প্ৰথম নতুনকৈ নিৰ্মাণ কৰা মডেল অংগনবাদী কেন্দ্ৰ মুখ্যমন্ত্ৰীগৰাকীয়ে শুভাৰম্ভণি কৰে বামগাঁৱত ৷\nকণ কণ ছাত্ৰ ছাত্ৰীৰ লগত ঢোল বজাই আনন্দ কৰে মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে ৷ মুখ্যমন্ত্ৰী শৰ্মাই মডেল অংগণবাড়ী কেন্দ্ৰতো উদ্বোধন কৰি আগন্তুক ৩ বছৰৰ ভিতৰত নতুনকৈ দহ হাজাৰ নতুন অংগনবাড়ী কেন্দ্ৰ স্থাপনৰ কথা জানিবলৈ দিয়ে ৷ লগতে অহা ১ ফেব্ৰুৱাৰীত মাইক্ৰফাইনেঞ্চৰ ঋণৰ সাহায্য লাভ কৰিবৰ বাবে মহিলাসকলে আবেদন কৰিব পৰাকৈ নতুন পৰ্টেল মুকলি কৰা হ'ব বুলি জানিবলৈ দিয়ে ৷\nFirst published: January 02, 2022, 19:57 IST\nGovernment EmployeesHimanta Biswa SarmaSelf Help Group


ফেব্ৰুৱাৰী ৯ , ১৯৪০\n১৯৬২ চনৰ পৰা ১৯৬৫ চনলৈ কয়েৎজে লণ্ডনত থাকি আই.বি.এম. ত কম্পিউটাৰ প্ৰগ্ৰেমাৰ হিচাপে কাম কৰিছিল। পি.এইচ.ডি. ডিগ্ৰী লৈ টেক্সাচৰ পৰা ওভটাৰ পাছত ১৯৭১লৈকে ষ্টেট ইউনিভাৰ্চিটি অব্ নিউয়ৰ্কত ইংৰাজী আৰু সাহিত্যৰ শিক্ষক ৰূপে কাম কৰে। তেতিয়া তেওঁ যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ নাগৰিকত্ব বিচাৰিছিল যদিও ভিয়টনাম-বিৰোধী যুদ্ধৰ প্ৰতিবাদত অন্তৰ্ভূক্ত হোৱাৰ বাবে সেইয়া লাভ নকৰিলে। ফলত তেওঁ দক্ষিণ আফ্ৰিকালৈ উভতি গৈ কেইপটাউন ইউনিভৰ্চিটিত ইংৰাজী সাহিত্যৰ অধ্যাপক হিচাপে কৰ্মৰত হয়। কয়েৎজেই চিকাগো বিশ্ববিদ্যালয়তো অধ্যাপনা কৰে। ২০০৬ চনৰ ৬ মাৰ্চত কয়েৎজেই অষ্ট্ৰেলিয়াৰ নাগৰিকত্ব গ্ৰহণ কৰে।\n–ডঃ অৰ্পণা মহন্ত।\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=জে._এম._কয়েৎজে&oldid=188426"ৰ পৰা সংকলিত\nএই পৃষ্ঠাখন ১৮ জানুৱাৰী, ২০১৯ তাৰিখে ১২:২১ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


গ্ৰন্থ Archives - Page3of3- Gonit Sora: Assamese\nE-1 ৰামানুজনৰ বাবে ইণ্ডিয়ান মেথেমেটিকেল ছ’চাইটিৰ গৱেষণা-বৃত্তি পোৱাৰ প্ৰচেষ্টা হাতত লৈছিল : অধ্যায় D-ত উল্লেখ কৰা ইণ্ডিয়ান মেথেমেটিকেল ছ’চাইটিয়ে ৰামানুজনৰ কাৰণে এটা গৱেষণা বৃত্তি বিচাৰিছিল। সেই অনুসৰি আৰ. ৰামচন্দ্ৰ ৰাওৱে মাদ্ৰাজ ইঞ্জিনিয়াৰিং কলেজৰ চি. এল. টি. গ্ৰিফিথক কৈছিল, ৰামানুজন সম্পৰ্কত তেওঁ যিখিনি কৰিব পাৰে যাতে কৰে।...\nৰামানুজন - গণিতজ্ঞ আৰু মানুহজন : অধ্যায় D : অৰ্থনৈতিক পৰ্যাপ্ততা\nD-0 ঐহিক কাৰকসমূহৰ দাবী বা চাহিদা : কিন্তু এনে আত্মমগনকাৰী অৱস্থা বেছিভাগৰ ক্ষেত্ৰতেই দীৰ্ঘদিনীয়া নহয়। অৰ্থনৈতিক হেঁচাটো আছিল অলংঘণীয়। পৰিয়ালৰ প্ৰতি থকা দায়িত্বয়ো ইয়াৰ নিজা হেঁচা দি আছিল। এটা ক্ষণ আহিল, য’ত এটা বিশেষ বিষয়ৰ অন্তটানৰ কেৰেপহীন অধ্যৱসায় আৰু ঐহিক জীৱনৰ দাবীৰ টনা-টনিত ভাঙি পৰা মুহূৰ্ত্ত...\nৰামানুজন - গণিতজ্ঞ আৰু মানুহজন : অধ্যায় C : অতি সক্ৰিয় কাল-১\nC-0 সূচনা গ্ৰন্থ : ৰামনুজনৰ গাণিতিক সাহসোদ্যমলৈ বুলি উদগোৱা কিতাপখন কোনো সু-বিখ্যাত বা প্ৰেৰণাদায়ক কিতাপ নাছিল। এইখন আছিল লণ্ডন আৰু কেম্ব্ৰিজৰ জৰ্জ-শ্বুব্ৰিজকাৰৰ ‘কোচ্চিং-নোটচ’ৰ এখন ‘বালিৰ দৰে শুকান’ সংস্কৰণ। শিৰোনাম আছিল ‘চিনোপচিচ্ অব্ এলিমেণ্টেৰী ৰিজাল্টচ ইন্ পিওৰ এণ্ড এপ্লাইড্-মেথেমেটিক্স’। এইখন আছিল দুটা খণ্ডৰ ক্ৰমে ১৮৮০ আৰু ১৮৮৬...\nB-1 মনস্তত্বত এটা প্ৰপঞ্চ : ১৯১৩ চনৰ আগষ্ট মাহৰ কথা। এখন কলেজত এটা আড্ডা বহিছে কেইজনমান অধ্যাপকৰ।লগত আছে কেইজনমান ছাত্ৰও। বিষয়বস্তু হৈছে এজন প্ৰতিভাধৰ। প্ৰতিভাধৰৰ প্ৰতিভা ৰৈ-বৈ গৈছে সেইসময়ৰ শিক্ষিতচামৰ মাজত। এয়া এজন গণিতৰ ছাত্ৰ কথা। ছাত্ৰজনৰ গণিতৰ চিন্তা-চৰ্চা বা তেওঁৰ চিন্তা-চৰ্চাৰ ধৰণ-প্ৰক্ৰিয়াই জনমানসত এক আমোদ...\nৰামানুজন - গণিতজ্ঞ আৰু মানুহজন : অধ্যায় A : পাতনি\nপাতনি A-1 উল্কাসদৃশ অত্যুজ্জ্বল কেৰিয়াৰ : ঠিক এক উল্কাৰ দৰেই হঠাতেই ৰামানুজনৰ আৱিৰ্ভাৱ হৈছিল গণিতৰ আকাশমণ্ডলত, ঢাপলি মেলিছিল তেওঁৰ চুটি জীৱনটোৰে, নিজকে পূৰাই লৈছিল আৰু আঁতৰি গৈছিল সম-তাৎক্ষণিকতাৰে। তেওঁৰ গণিতৰ অকালপক্কতা বহুত আগতেই দৃষ্টিগোচৰ হৈছিল স্কুলত তেওঁৰ শিক্ষকসকলৰ দ্বাৰা আৰু তেওঁৰ ঘৰ-চহৰ কুম্বাকোনমৰ সমবয়সৰ ল’ৰাহঁতৰ যোগে। তেওঁৰ...\nৰামানুজন - গণিতজ্ঞ আৰু মানুহজন\nমূল : এছ. ৰংগনাথন মুকলি অনুবাদ : খনীন চৌধুৰী প্ৰকাশক : অসম গণিত শিক্ষায়তন। প্ৰথম প্ৰকাশ : ১৭ জুলাই, ২০১১ সূচীপত্ৰ অধ্যায় A - ৰামানুজন- গণিতজ্ঞ আৰু মানুহজন অধ্যায় B - ৰামানুজন এটা সাঁথৰ অধ্যায় C - অতি সক্ৰিয় কাল-১ অধ্যায় D - অৰ্থনৈতিক পৰ্যাপ্ততা অধ্যায় E - বিশ্ববিদ্যালয় পটভূমি অধ্যায় F - ৰামানুজনৰ প্ৰবাসী...\nগণিতক বিজ্ঞানৰ ৰাণী বুলিয়েই কওঁ। সেয়ে বিজ্ঞানৰ অইন শাখাসমূহৰ স’তে ইয়াক সম্পৰ্কত আভিজাত্য বজাই ৰখাই শ্ৰেয়। গণিতৰ মৰ্যাদা ক্ষুণ্ণ হ’ব পৰা কোনো ধৰণৰ সুযোগ অগাণিতিক চিন্তাৰ বিষয়ক দিব নালাগে। পিছে তথাপিও লুকুৱাব নোৱাৰাকৈ অন্তৰ্কন্দল প্ৰায়োগিক আৰু মৌলিক গণিতৰ মাজত বিদ্যমান। দুয়োটা শাখাৰেই এটাই আমটোক বিশ্বাসত...\n“গণিত : এটি বিৰক্তিকৰ বিষয়” - ড° খনীন চৌধুৰী\nবিজ্ঞান-প্ৰযুক্তিৰ সম্পৰ্কীয় প্ৰায় আটাইকেইটা বিষয়তে এনে বহুতো ছাত্ৰ-ছাত্ৰী থাকে যিসকলে স্নাতকোত্তৰ শ্ৰেণীত অন্তৰ্ভূক্ত নোহোৱালৈকে তেওঁলোকৰ ‘নিজৰ’ বিষয়টোৰ সম্পৰ্কত পাঠ্যপুথিৰ লেখাসমূহৰ বাহিৰে আন কোনো লেখা দেখা নোপোৱাকৈ থাকে। আগৰ সময়বোৰতেই যদি তেওঁলোকে পাঠ্যপুথিৰ বাহিৰেও আন আন মনোগ্ৰাহী লেখা কিছুমান পঢ়িবলৈ পালেহেঁতেন তেন্তে বিষয়টোৰ প্ৰতি তেওঁলোকৰ কৌতূহল...\nবিজ্ঞান-প্ৰযুক্তি আৰু বিজ্ঞানী বিষয়ক ১০খন প্ৰিয় চিনেমা - ঈশান জ্যোতি বৰা : (৬) দা থিয়ৰি অৱ এভ‌্ৰিথিং\nবিজ্ঞান কুইজ - ১\nসঁচা কথা কয় কোনটোৱে?\nগণিত অলিম্পিয়াড পৰীক্ষাৰ্থীৰ বাবে সংখ্যাতত্ত্বৰ ১০টা প্ৰশ্নোত্তৰ


সতৰ্ক হোৱাৰ সময়! পানীৰ সংকটৰ আগতীয়া লক্ষণবোৰৰ সৈতে পৰিচিত হওক|mission-paani-time-to-wake-up-flagging-early-signs-of-a-water-crisis– News18 assam\nMission Paani: সতৰ্ক হোৱাৰ সময়! পানীৰ সংকটৰ আগতীয়া লক্ষণবোৰৰ সৈতে পৰিচিত হওক\nবছৰ বছৰ ধৰি আমি এইসমূহ ঘটনা লাহে লাহে হৈ থকা দেখিবলৈ পাও। ইয়াৰে একাংশ প্ৰাকৃতিক বিপৰ্যয়ৰ ৰূপত অথবা ঋতুকালীন উত্থান–পতনৰ মাজেৰে আগবাঢ়ে।\nLast Updated : January 20, 2021, 11:45 IST\nপানীৰ সংকটৰ বিষয়ে জানিবলৈ বিভিন্ন উপায় আছে। ইয়াৰ আঁৰত আছে পাৰিপাৰ্শ্বিক আৰু সভত্যাজনিত দীঘলীয়া কাহিনী। বছৰ বছৰ ধৰি আমি এইসমূহ ঘটনা লাহে লাহে হৈ থকা দেখিবলৈ পাও। ইয়াৰে একাংশ প্ৰাকৃতিক বিপৰ্যয়ৰ ৰূপত অথবা ঋতুকালীন উত্থান–পতনৰ মাজেৰে আগবাঢ়ে। কিন্তু এই কথা অস্বীকাৰ কৰিব নোৱাৰি যে এইসকলোবোৰ হৈছে এক বৃহৎ সংকট য’ত পানীক লৈ হাহাকাৰ অৱস্থাৰ সৃষ্টি হয় কাৰ পূৰ্ব লক্ষণ মাত্ৰ।\nসংৰচনাত্মক অপৰ্যাপ্ততাৰ কাৰণেও পানীৰ সংকটৰ উদ্ভৱ হয়। ইয়াৰ কাৰণেই পানী প্ৰচুৰ পৰিমাণে উপলব্ধ হোৱাৰ পিছতো বাসিন্দাসকলে পানীৰ কাৰণে সমস্যাত ভোগে। পানীৰ প্ৰকৃত সঞ্চালন আৰু সংৰক্ষণৰ অভাৱত কঢ়া–আজোৰা আৰু বিবাদৰ সূত্ৰপাত হয়। এনে পৰিস্থিতিত ইজনে আনজনৰ প্ৰতি সমমৰ্মিতা হেৰুৱাই পেলায়।\nপৰিৱেশজনিত উগ্ৰতাৰ কাৰণ হিচাপে হয়তো উগ্ৰ বতৰক জগৰীয়া কৰা হয় কিন্তু ইয়াৰ জৰিয়তে এক গভীৰ পাৰিপাৰ্শ্বিক সামঞ্জস্যহীনতাক উনুকিয়াই দিয়া হয়। খৰাং আৰু বানৰ বিভীষিকাৰ কাৰণে পৰিস্থিতি ভয়াৱহ হৈ পৰে।\nপৰিৱেশজনিত সংকট আৰু পানীৰ অভাৱৰ কাৰণে দেশৰ এক বৃহৎ জনসংখ্যা দাৰিদ্যৰ কৱলত আছে। দিনটোৰ বেছিভাগ সময় এওঁলোকে পানীৰ সন্ধানত কটাবলগীয়া হয় কাৰণে অৰ্থনৈতিক কাম কামবোৰ বিঘ্নিত হয়। পানী কেনেবাকৈ বিচাৰি পালেও ই লেতেৰা হোৱাৰ কাৰণে বিভিন্ন বেমাৰ–আজাৰ হয়। ফলত দাৰিদ্ৰ্য আৰু পানীৰ সংকট এক শৃংখলৰ দৰে চলি থাকে।\nএই সময় হৈছে দেশৰ নীতি–নিৰ্ধাৰক আৰু দেশবাসীয়ে এইসমূহ চিহ্নৰ সৈতে পৰিচিত হৈ পানীৰ সংৰক্ষণ প্ৰক্ৰিয়াক অধিক ত্বৰান্বিত কৰা। ইয়াৰ ব্যতিৰেকে সমস্যাসমূহৰ সমাধান নোলাব।


ভণ্ড গুৱাহাটী বিশ্ব-বিদ্যালয়, নতুন উপাচাৰ্য আৰু ৰজনীকান্ত -(আশিক জামান) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nভণ্ড গুৱাহাটী বিশ্ব-বিদ্যালয়, নতুন উপাচাৰ্য আৰু ৰজনীকান্ত\n– আশিক জামান\nপ্ৰখ্যাত শিক্ষাবিদ মৄদুল হাজৰিকাক গুৱাহাটী বিশ্ব-বিদ্যালয়ৰ উপাচাৰ্য হিচাপে নিয়োগ কৰাৰ পিছত, বহুতৰে মনত নতুন আশাৰ সঞ্চাৰ হোৱা পৰিলক্ষিত হৈছে| ভাল কথা, আশা কৰিব লাগে| কিন্তু গুৱাহাটী বিশ্ব- বিদ্যালয়ৰ প্ৰাক্তন ছাত্ৰ হিচাপে মই দাঠি কব পাৰো যে, যদি অমৰ্ত্য সেনৰ দৰে ন’বেল বঁটা বিজয়ী ব্যক্তিত্বকো গুৱাহাটী বিশ্ব-বিদ্যালয়ৰ উপাচাৰ্য নিয়োগ কৰা যায়, একো উন্নতি নহয়| অৰ্ধ-শতিকা যোৰা দুৰ্নীতি, স্ব্জনতোষণ আৰু জাত-পাতৰ দৰে নিকৃষ্ট কৰ্ম আৰু চিন্তাই, নতুনত্বৰ সকলো পথ বন্ধ কৰি পেলাইছে, গুৱাহাটী বিশ্ব-বিদ্যালয় হৈ পৰিছে কেৱলমাত্ৰ প্ৰমান-পত্ৰ প্ৰদানকাৰী এখন অনুষ্ঠান|\nযি কোনো শিক্ষানুষ্ঠানৰ উন্নয়নৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰধান নেতৃত্ব লয় সেই অনুষ্ঠানৰ শিক্ষক সমাজ, যি অনুষ্ঠানৰ সৰহভাগ শিক্ষক নিজেই আহিছে দুৰ্নীতি আৰু স্ব্জনতোষণৰ জখলা বগাই, তেওঁলোকৰ পৰা উন্নয়ন আশা কৰাটো এক মৰীচিকা| কেৱল শৈক্ষিক নহয় এনে ভণ্ড, দুৰ্নীতিপৰায়ণ তথাকথিত শিক্ষকৰ দ্বাৰা বিশ্ব-বিদ্যালয়খনৰ সামগ্ৰিক চৰিত্ৰৰো স্খলন ঘটিছে| উদাহৰণ স্বৰূপ, দুবছৰমান পূৰ্বে এটা বিভাগৰ মূৰব্বী অধ্যাপকজনে নিজৰে ছাত্ৰীৰ লগত নিজৰে কাৰ্য্যলয়ত অবৈধ যৌণ সম্পৰ্কত লিপ্ত হৈ থকা অৱস্থাত হাতে-লোটে ধৰা পৰিছিল| প্ৰ্তিটো বিভাগতে এনেকুৱা লম্পট চৰিত্ৰৰ ভণ্ড শিক্ষক যে এতিয়াও আছে সেয়া যি কোনো ভূ-ৰখা ব্যক্তিয়ে কব পাৰিব| বিভিন্ন সময়ত বিভিন্ন ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বিৰুদ্ধে এনেকুৱা অবৈধ সম্পৰ্কৰ দ্বাৰা যোগ্য ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক বঞ্চিত ফাৰ্ষ্ট ক্লাছ/ন’ৰ্মচ আদি পোৱাৰ অভিযোগ উঠিছে |\nগুৱাহাটী বিশ্ব-বিদ্যালয়ত এবাৰ যদি কিবা উপায়ে শিক্ষকতাৰ ’চাকৰী’ত ’সোমাব’ পৰা যায়, তেনেহলে মৃত্যুলৈকে ’অৱসৰ’ৰ কোনো ধাৰণা নাই| ইউ.জি.চি য়ে কোনো শিক্ষক অৱ্সৰ গ্ৰহন কৰাৰ পিছত নতুন শিক্ষক তেওঁৰ স্থানত নিয়োগ কৰাৰ ক্ষেত্ৰত যদি কোনো ’প্ৰ্ছিডিউৰেল ডিলে’ হয় তেন্তে অৱসৰ গ্ৰহন কৰা শিক্ষকজনক সাময়িক ভাবে এক্সটেনশ্বন দিয়ে| কিন্তু গুৱাহাটী বিশ্ব-বিদ্যালয়ত এই সাময়িক ব্যৱস্থাটোক এক অধিকাৰত পৰিণত কৰিছে| অৱসৰ গ্ৰহন কৰাৰ পিছত যেতিয়ালৈকে তেওঁৰ ল’ৰা/ছোৱালী/বোৱাৰী প্ৰ্য়োজনীয় চাৰ্টিফিকেট সংগ্ৰহ কৰি দুৰ্নীতি আৰু স্ব্জনতোষণৰ পিছ্দুৱাৰেদি উক্ত পদত মকৰল নহয় চলি থাকে এই অনন্ত এক্সটেনশ্বন| কিছুমান সদাশয় ব্যক্তিয়ে আকৌ গুৱাহাটী বিশ্ব-বিদ্যালয়খনক নিজৰ পৈতৃক সম্পত্তি বুলি ভাবে, ককাদেউতাৰ দিনৰ পৰা কোনো এক বিভাগত তেনেকুৱা ব্যক্তিৰ বংশৰ কাৰণে চাকৰিৰ স্বত্ব আছে। এই দুৰ্নীতি আৰু স্বজনতোষণৰ কাৰণে একেখিনি বস্তাপচা চিন্তা আৰু শিক্ষণ পদ্ধতি, একে ধৰণৰ মূল্যায়ন আৰু মানদণ্ড বিৰাজ কৰিছে, যাৰ কাৰণে নতুন চিন্তা, নতুন পদ্ধতি, নতুন শিক্ষণ শৈলীৰে প্ৰশিক্ষিত, পৃথিৱীৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত থকা মেধাৱী অসমীয়া যুৱ শিক্ষক সকলক গুৱাহাটী বিশ্ব-বিদ্যালয়ে আকৰ্ষণ কৰিবলৈ ব্যৰ্থ হৈছে| এনেকুৱাও হৈছে বুলি অভিযোগ আছে যে, ভাৰতৰ শ্ৰেষ্ঠ শিক্ষানুষ্ঠানৰ পৰা সুখ্যাতিৰে উত্তীৰ্ণ হোৱা তথা শিক্ষকতা কৰা, আৰু ইউৰোপৰ বিশ্ব-বিদ্যালয়ত শিক্ষকতাৰ বাবে আমন্ত্ৰণ পোৱা প্ৰাৰ্থীক বঞ্চিত কৰি, বিভাগীয় মূৰব্বীৰ ভাতিজা ছোৱালীক ’মকৰল’ কৰা হৈছে|\nশিক্ষকৰ স্থানত এনেকুৱা দুৰ্নীতি পৰায়ণ তথা ভণ্ড ’চাকৰিয়াল’ সকলৰ বাবে আজি লৈকে গুৱাহাটী বিশ্ব-বিদ্যালয়ত কোনো মানসম্পন্ন গৱেষণা নহ’ল অথচ এখন বিশ্ব-বিদ্যালয়ৰ প্ৰধান কামেই হ’ল গৱেষণা, পাছ ছাৰ্টিফিকেট দিয়া নহয়| হাইপ’থেটিকেল ছায়েন্স বা আন ব্যৱহাৰিক বিষয়সমূহ বাদেই দিলো, কিন্তু অসমৰ আৰ্থ-সামাজিক দিশত আজিলৈ লেখত ল’বলগা কোনো এক গৱেষণা হৈছে নে ? অসমৰ বানপানী, অসমৰ গোষ্ঠি সংঘাত, আত্ম্নিয়ন্ত্ৰণ আন্দোলন, বৃহত নদী-বান্ধ অথবা আটাইত্কৈ জলন্ত অবৈধ প্ৰবজন লৈ আজি লৈকে কিবা মানসম্পন্ন গৱেষণা হৈছে? গৱেষণা এই বিশ্ব-বিদ্যালয়ত এটা চাৰ্টিফিকেটৰ বাহিৰে আন একো নহয়, যি চাৰ্টিফিকেট দেখুৱালে NET পৰীক্ষা দিব নালাগে|\nকিছুদিন আগত গুৱাহাটী বিশ্ব-বিদ্যালয়ত আজিলৈকে কাক আৰু কি বিষয়বস্তুৰ ওপৰত গৱেষণা কৰাৰ কাৰণে ডক্টৰেট উপাধি দিয়া হৈছে তাৰ এখন বিশ্ব-বিদ্যালয়ে নিজেই যুগুত কৰা তালিকাত চকু ফুৰাই আচৰিত হৈছিলো, এজন ব্যক্তিক ডক্টৰেট উপাধি দিয়া হৈছে যাৰ গৱেষণাৰ বিষয়বস্তু হ’ল – Adjustment Problems in the Boys Hostels of Guwahati University !!! আচৰিত নহ’ব, এতিয়াও বাকী আছে| এই নতুন দিগন্ত উন্মোচন কৰা গৱেষণাৰ ১০-১২ বছৰ মান পিছত আন এজনক আকৌ ডক্টৰেট উপাধি দিয়া হৈছে আৰু এই জন মহান গৱেষকৰ গৱেষণাৰ বিষয়বস্তুহ’ল -Adjustment Problems in the Girls Hostels of Guwahati University !!!\nমৃদুল হাজৰিকা কিয়, স্বয়ং ৰজনীকান্ত ডাঙৰীয়া দেৱও গুৱাহাটী বিশ্ব-বিদ্যালয়ক ৰক্ষা কৰিব নোৱাৰিব|\nস্কুলীয়া দিনৰ ৰাখী বন্ধন – (প্ৰতীম কুমাৰ বাঢ়ৈ) →\nদিনলিপিত ল’ৰালিৰ ক্ষণ খুচৰি ব্যস্ততা.. (অংকুৰ শইকীয়া)\nAdjustment Problems in the Boys Hostels of Guwahati University এইখন সঁচাকৈ আছেনেকি? কোনে কাৰ তত্ত্বাৱধানত কৰিছিল ?\nসচাঁ‌কৈ এনেকুৱা নেকি ???? যদি সচাঁ‌কৈ এনেকুৱা হয় মই কি আশা কৰি তাত পঢ়িবলৈ যাম???


সুবাস : ৰাধাই জানে প্ৰেম মানে কি\nমাজনীও যে নহয়। কি কি যে কৰি থাকে। ৰাতি দেৰিকৈ শোৱা অভ্যাস টো মোৰ কলেজীয়া দিনৰে। এতিয়া কলেজ এৰা ইমান কেইবছৰ হ'ল যদিও বাৰটা বজাৰ আগত নিদ্ৰাদেৱীৰ আগমন নহয় আৰু।\nতাতে কালি নীলাভ বৰুৱাৰ নতুন উপন্যাস "যাত্ৰিক "খন পঢ়ি থাকোতে সময় বোৰ কেনেকে পাৰ হৈ গ'ল পাত্তাই নাপালো। কিবা যেন যাদু আছে নীলাভৰ লেখনিত। তেওঁ লিখা প্ৰতিখন উপন্যাসৰ পাততে মই নিজকে যেন বিছাৰি পাঁও।\nকিতাপ খন টেবুলত থৈ টাৱেল খন লৈ ল'ৰালৰিকৈ বাথৰুমত সোমালো। মুৰত টাৱেলখন মেৰিয়াই মিউজিক প্লেয়াৰ টো অন কৰিলো। পংকজ উধাছৰ গজল সুৰতো বুকুতে লৈ লাইফ চাইজ আইনাখনৰ সন্মুখত ৰৈ মুৰটো ফনিয়াবলৈ লৈছোহে তেনেতে আকৌ মাৰ চিঞৰ। মামন চাহি চোন । খবৰত কি ওলাইছে।\nকেইদিন মানৰ পৰা তেঁওৰ নতুন অভ্যাস এটা হৈছে। খবৰ কাগজখন মেলি লৈ চিঞৰি চিঞৰি দেশ দুনীয়াৰ কথা মোক কৈ যায়। মামন শুনিছনে ট্ৰাম্পৰ বোলে....\nঅ মা ক'\nএইটো আমাৰ তাৰ চলিহা চাৰৰ ল'ৰা অম্লান নহয় নে।\nঅম্লান। তাৰ ফটো আকৌ কাগজত কিয় ওলাব। কিবা দুৰ্নীতিৰ কেছত সোমোৱা নাইতো।যোৱা বাৰটো সি ইউ পি এছ ছি পাইছিল।\nএহ্। এইজনী কি গাই থাক' অ'। সি কিবা বঁটা পাইছে। এইয়া চা।\nসি আকৌ কি বটাঁ পালেনো? তুমি বেলেগ কিবা দেখিলা চাগৈ।\nনহয় অ' চা এইটৌ অম্লানেই হয়।\nমাৰ বকবকনি শুনিয়েই পেপাৰখন চালো। হঠাতে সেই বাতৰিটো দেখি ঠৰ লাগিলো।\nজনপ্ৰিয় ঔপন্যাসিক নীলাভ বৰুৱালৈ সাহিত্য অকাডেমী বটাঁ। তলৰ ফটোখন চাইহে মই হতভম্ব হ'লো। এইমূহুৰ্তত যদি ভগবানেও হঠাতে দেখা দি মোক শুধিলেহেতেঁন " হেৰা বাসবী । খবৰ কেনে?" তেতিয়াও ইমান আচৰিত নহলো হেতেন।\nকিন্তু নীলাভ বৰুৱাই অম্লান । ই কেনেকৈ সম্ভব। মই বহুবাৰ তেখেতৰ লেখনিৰ প্ৰশংসা কৰি ফোনকৰিছো তেঁওলৈ। হোৱাটএপটো প্ৰায়ে কথা পাতো প্ৰিয় লিখকজনৰ লগত।কিন্তু ইমান এটা ডাঙৰ কথা মোৰ পৰা সি লুকাই ৰাখিলে!\nঅম্লান। হাঁহি এটা অনবৰত পিন্ধি থকা প্ৰচুৰ জীৱনীশক্তিৰে ভৰা ল'ৰাটো। কলেজৰ অন্যতম জনপ্ৰিয় ব্যক্তিত্ব আছিল।\nসৰুৰে পৰাই তাৰ নাম শুনি ডাঙৰ হৈছো। একেখন স্কুলত নপঢ়িলেও চোকা ল'ৰাটোৰ কথা আমাৰ অঞ্চলত সকলোৰে মুখে মুখে আছিল।\nমেট্ৰিক পাছ কৰাৰ পাছৰে পৰা আমি একেখন কলেজত পঢ়িছিলো।\nসপোন দেখিব জনা এটা জীৱন মুখী কিশোৰ। ফৰফৰাই অনৰ্গল কথা গাই থকা ল'ৰা টোৰ প্ৰতি মোৰ প্ৰথম দিনা দেখা দিনাই এক অজানা মোহ জাগিছিল। বুকুত লৈ ফুৰা নদীখনৰ বাবে যেন ইমান দিনে বিছাৰি থকা সাগৰখন।\nএকেখন বাছতে আমি কলেজলৈ অহা যোৱা কৰা হ'লো। ক্ৰমশঃ সি যেন মোৰ ওচৰ চাপিবলৈ ধৰিলে। খুলি দিব ধৰিলে হৃদয়ৰ জপনা খন।\nএটা সাংঘাটিক ভাল ৰিজাল্টেৰে সি কলেজৰ দেউনা পাৰ হৈছিল।সপোন দেখি ভাল পোৱা ল'ৰাটোৱে সপোনবোৰো দেখিছিল ডাঙৰ কৈ। সপোননৰ লগত খেলি অহা ল'ৰাটোৱে যে সপোনবোৰৰ বাবেই মোকো বাদ দিব পাৰিব এই কথা মোৰ সপোনৰো অগোচৰ আছিল।\nৰিজাল্ট ওলোৱাৰ দুদিন ভানৰ পাছতে সি আমাৰ ঘৰ ওলাইছিলহি। একো কথা অবতাৰণা নকৰাকৈয়ে সি চিধা চিধি মোক কৈছিল" ব'লা দিল্লীলৈ যাও । তাতে একেলগে পঢ়িম আমি। তুমিও দেখা সপোন। নিজকে মই বান্ধি ৰাখিব নিবিচাৰো এই মচফচল চহৰ খনৰ ভিতৰতে। মই বিছাৰো বিশ্বখন চাবলৈ। তুমিও ওলোৱা মোৰ লগত।"\nকিন্তু মোৰ মনটোৱে মনা নাছিল একমাত্ৰ মাক অকলশৰে এৰি দিল্লীলৈ যাবলৈ।\nতাৰ হাজাৰ বুজনিৰ পাছতো মই অবুজন হৈ ৰৈ গৈছিলো নিজৰ মতত অটল হৈ। লগৰ খিনিয়ে বুজাইছিল। কিন্তু মই যেন অবুজন হৈ পৰিছিলো সেই দিনবোৰত।\nতাৰ পিছৰে পৰা আমাৰ মাজত সম্পৰ্কবোৰ ভাগিছিল। বহুবাৰ মন গৈছিল তাক এবাৰ চাবলৈ। কিন্তু জেদী মনটোৱে বিছৰা নাছিল তাৰ ওচৰত সৰু হ'ৱলৈ।\nসি ঘৰলৈ আহিলে বাকী সবৰে ঘৰলৈ গৈছিল যদিও মোৰ এটাও খৱৰ কৰা নাছিল।লাহে লাহে অতীত হ'ব ধৰিছিল সি। কিন্তু হৃদয়খনৰ কোনোবা এটা চুকত বিষ এটা কঢ়িয়াই লৈ ফুৰিছিলো কোনোৱেই নজনাকৈ।\nহয় । এইটো অম্লানেই হয়। বাৰ বছৰ নেদেখাকৈ থাকিলেও পাহৰিব নোৱাৰো তাৰ ডাঠ চেলাউৰিযোৰৰ তলৰ উজ্বল চকুহালি। তাৰমানে অতদিনে মোক মহা মূৰ্খ বনাই থলে সি ।লগাও নলগাকৈ ফোনটো লগালো।\nহেল্ল' মই নীলাভ বৰুৱাই কৈছো।\nমই বাসবী। চিনি পাইছানে?\nঅ' বান্দৰী ক ।\nজাঁপ মাৰি উঠিলো তাৰ মুখত এই শব্দটো শুনি।আপোনা আপুনি ওলাই গ'ল মুখৰ পৰা\n:তোৰ চুলি চিঙিম ৰ'।\nনাই অ'। সময়ে পোৱা নাই\nমোলৈ বিয়া হ'বি?\nওঁঠটো দাঁতেৰে কামুৰি কাষতে ৰৈ থকা মালৈ চালো। ফেলেকৈ মুখদি অকৰা হাঁহি এটা ওলাই আহিল।\nতেতিয়া মিউজিক চিষ্টেমত বাজি আছিল ৰাধাই জানে , ৰাধাই জানে প্ৰেম মানে কি?...