Niketan Class 8 Social Chapter 10 মধ্যযুগৰ অসম » Dev Library\nNiketan Class 8 Social Chapter 10 মধ্যযুগৰ অসম\nNiketan Class 8 Social Chapter 10 মধ্যযুগৰ অসম is the answer to each chapter is provided in the list so that you can easily browse throughout different chapters Shankardev Shishu Niketan Class 8 Social Chapter 10 মধ্যযুগৰ অসম and select need one.\nAlso, you can read the Assam Board book online in these sections Solutions by Expert Teachers as per SCERT (CBSE) Book guidelines. These solutions are part of Shankardev Sishu Niketan All Subject Solutions. Here we have given Assam Board Shankardev Vidya Niketan Class 8 Social Chapter 10 মধ্যযুগৰ অসম Solutions for All Subjects, You can practice these here…\nপ্রশ্ন ১: উত্তৰ দিয়াঃ\n( ক ) কিমান শতিকাত আহােমসকল অসমলৈ আহিছিল ?\nউত্তৰঃ ত্রয়ােদশ শতিকাত ।\n( খ ) আহােমসকল কোন জাতিৰ লােক ?\nউত্তৰঃ টাই জাতিৰ ।\n( গ ) চৰাইদেউত কোনে আহােম ৰাজ্যৰ ৰাজধানী পাতিছিল ?\nউত্তৰঃ চুকাফাই ।\n( ঘ ) বামুণী কোৱৰৰ প্রকৃত নাম কি আছিল ?\nউত্তৰঃ চুডাংফা ।\n( ঙ ) তুর্বকে কোন খ্রীষ্টাব্দত অসম আক্ৰমণ কৰিছিল ?\nউত্তৰঃ ১৫৩২ খ্রীষ্টাব্দত ।\n( চ ) কোনখিনি সময়ক আহােম বুৰঞ্জীৰ সংকট কাল বুলি ধৰা হয় ?\nউত্তৰঃ ১৬০৩ খ্রীষ্টাব্দৰ পৰা ১৬৭০ খ্রীষ্টাব্দলৈ ।\n( ছ ) কোন চনত ইয়াণ্ডাবু সন্ধি স্বাক্ষৰিত হৈছিল ?\nউত্তৰঃ ১৮২৬ চনত ।\n( জ ) কোচসকলৰ শ্ৰেষ্ঠা ৰজা কোন আছিল ?\nউত্তৰঃ নৰনাৰায়ণ ।\n( ঝ ) ভূঞা শব্দৰ অর্থ কি ?\nউত্তৰঃ মাটিৰ মালিক ।\n( ঞ ) কছাৰীসকলে নিজকে কি বুলি পৰিচয় দিছিল ?\nউত্তৰঃ ‘ বড়ােফিছা ’ বা ‘ বড়ােৰ সন্তান ’ বুলি ।\nপ্রশ্ন ২: ক্রম অনুযায়ী সজোৱা –\n( ক ) তুৰ্বকৰ অসম আক্ৰমণ ___( গ )\nউত্তৰঃ চৰাইদেউত ৰাজধানী স্থাপন।\n( খ ) শৰাইঘাটৰ ৰণ __ ( ঘ )\nউত্তৰঃ ইখতিয়াৰ উদ্দিন মালিক উজবেগ তুঘিলখা ।\n( গ ) ইয়াণ্ডাবু – সন্ধি ___( ঙ )\nউত্তৰঃ তুর্বকৰ অসম আক্রমণ ।\n( ঘ ) চৰাইদেউ ৰাজধানী স্থাপন __( ক )\nউত্তৰঃ শৰাইঘাটৰ ৰণ ।\n( ঙ ) ইখতিয়াৰ উদ্দিন মালিক উজবেগ তুঘিলখা ___ ( খ )\nউত্তৰঃ ইয়াণ্ডাবু সন্ধি ।\nপ্রশ্ন ৩: খালী ঠাই পূৰণ কৰা —\n( ক ) আহােমসকলে অসমত ____ বছৰ সুখ্যাতিৰে ৰাজত্ব কৰিছিল ।\nউত্তৰঃ ৬০০ বছৰ ।\n( খ ) ___ ৰজাৰ দিনত ___ নামৰ তৃতীয়জনা মন্ত্রী পদৰ সৃষ্টি হৈছিল।\nউত্তৰঃ দিহিঙ্গীয়া , বৰপাত্র গোঁহাই ।\n( গ ) বঙ্গৰ নবাব হুছেইন শ্বাহে ১৪৮৯ খ্রীষ্টাব্দত ____ দখল কৰিছিল।\nউত্তৰঃ কমতা ।\n( ঘ ) চুতীয়াসকলৰ শক্তিশালী ৰজা আছিল ____।\nউত্তৰঃ ৰত্নধ্বজ পাল ।\n( ঙ ) ____ কছাৰী সকলৰ ৰাজধানী আছিল।\nউত্তৰঃ ডিমাপুৰ ।\nপ্রশ্ন ৪: চমুটোকা লিখা – ( ৫০ টা মান শব্দৰ ভিতৰত লিখা )\n( ক ) স্বৰ্গদেউ ৰুদ্ৰসিংহ ।\nউত্তৰঃ স্বৰ্গদেউ ৰুদ্ৰসিংহ গদাপাণি বা গদাধৰ সিংহৰ পুতেক আছিল । অসম বুৰঞ্জীত ৰুদ্ৰ সিংহক আহােমৰ শ্ৰেষ্ঠ ৰজা বুলি স্বীকৃতি দিয়া হৈছে । ৰজা হৈয়ে তেওঁ শাসনৰ সুবিধাৰ অৰ্থে ৰাজধানী ৰংপুৰলৈ তুলি নিয়ে ।\nৰুদ্ৰসিংহ অতি বুদ্ধিমান আৰু দূৰদৰ্শী ৰজা আছিল । ৰাজ্যত হব পৰা আভ্যন্তৰীণ বিদ্ৰোহৰ প্রতি তেওঁ সততে নজৰ ৰাখিছিল আৰু বহিঃ শত্ৰুৰ আক্ৰমণৰ পৰা প্ৰজাক ৰক্ষা কৰাৰ বাবে সৰু বৰ সকলাে চুবুৰীয়া ৰাজ্যৰ মাজত যােগাযােগ ৰখাৰ চেষ্টা কৰিছিল । তেও চুবুৰীয়া ৰাজ্যৰ পৰা সহায় লৈ মােগলৰ বিৰুদ্ধে এটা উমৈহতীয়া সৈন্য দল গঠন কৰিছিল। শাসন কার্যৰ সু পৰিচালনাৰ বাবে তেওঁ কেইটামান নতুন খেল তৈয়াৰ কৰিছিল । কেৱল যুদ্ধ বিগ্রহতে ব্যস্ত নাথাকি তেওঁ ৰাজ্যত কেইবাটাও দৌল – দেৱালয় নির্মাণ কৰােৱাইছিল । ১৭১৪ খৃঃত ৰুদ্ৰসিংহ স্বর্গগামী হয় ।\n( খ ) আহােম ৰাজ্যৰ পতন ।\nউত্তৰঃ স্বৰ্গদেউ চুকাফাই স্থাপন কৰা আহােম ৰাজ্য অসমত প্রায় ৬০০ বছৰ ধৰি উজলি আছিল । কিন্তু কালৰ সোঁতত আহােমৰ বেলি ডুব যােৱাৰ উপক্রম হয় স্বৰ্গদেউ লক্ষ্মী সিংহৰ দিনৰ পৰা । পৰবৰ্ত্তী আহােম স্বৰ্গদেউ সকলৰ শাসন দুর্বল হােৱাত ঘৰুৱাকল , আভ্যন্তৰীণ বিদ্রোহ আৰু সর্বশেষত মানৰ আক্ৰমণৰ ফলস্বৰূপে বৃটিছৰ আগমন হােৱাত ১৮২৬ খ্রীষ্টাব্দৰ ইয়াণ্ডাবু সন্ধিৰ ফলশ্ৰুতিত আহােমৰ ৰাজ্যৰ পতন হয় আৰু অসম ইংৰাজৰ অধীনলৈ যায় ।\n( গ ) চুতীয়া ৰাজ্য ।\nউত্তৰঃ চুতীয়া সকলৰ আতিগুৰি সম্পর্কে বিশেষ জনা নাযায় যদিও কোনাে কোনাে অসম বুৰঞ্জীত উল্লেখ আছে যে দ্বাদশ শতিকাৰ আদি ভাগৰ পৰা ষষ্ঠদশ শতিকাৰ আদি ভাগলৈ মুঠ দহজন চুতীয়া ৰজাই ৰাজত্ব কৰিছিল । চুকাফাই আহােম ৰাজ্য অসমত স্থাপন কৰাৰ সময়ত ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উত্তৰ পাৰে সােৱণশিৰি আৰু দক্ষিণ পাৰে দিচাং নৈৰ পুবে চুতীয়া ৰাজ্যখন আছিল । প্রথম চুতীয়া ৰজাজনৰ নাম আছিল বীৰপাল।চুতীয়া সকলৰ শক্তিশালী ৰজা আছিল ৰত্নধ্বজ পাল । চুতীয়াসকলৰ নিজা ভাষা আৰু ধৰ্ম আছিল । এওঁলােক শদিয়াৰ কেচাইখাতী গােসানীৰ উপাসক আছিল । ১৫২৩ খ্রীষ্টাব্দত আহােম চুতীয়া ৰাজ্য নিজ ৰাজ্যৰ অন্তর্ভুক্ত কৰিছিল ।\n( ঘ ) অসমৰ কোচ সকল ।\nউত্তৰঃ কামৰূপ ৰাজ্যৰ পশ্চিম দিশত কমতা ৰাজ্যৰ বুকুতে কোচ নামৰ এটা জাতিয়ে ষোল্ল শতিকাৰ আগভাগত এখন নতুন ৰাজ্য প্রতিষ্ঠা কৰে।কোচ ৰাজবংশৰ প্রতিষ্ঠাতা আছিল হাড়িয়া মণ্ডলৰ বৰপুত্র বিশ্ব সিংহ । বিশ্ব সিংহই কোচ বিহাৰত ৰাজধানী পাতিছিল । এওঁৰ দিনত আহােমৰ লগত সংঘর্ষ হৈছিল ।\nকোচ ৰাজবংশৰ শ্রেষ্ঠ ৰজা আছিল নৰনাৰায়ণ । নৰনাৰায়ণে তেওঁৰ ভাতৃ সুদক্ষ সেনাপতি চিলাৰায়ৰ সহযােগত শত্রু সৈন্য নাশ কৰি বিভিন্ন ৰাজ্য দখল কৰিছিল । ১৫৬২ খ্রীষ্টাব্দত নৰনাৰায়ণে আহােম ৰাজ্য আক্রমণ কৰি কোচৰ তলতীয়া কৰে । দুয়ােভায়ে মহাবিক্ৰমেৰে বিভিন্ন ৰাজ্য নিজৰ তলতীয়া কৰাৰ উপৰি আলি-বাট , মঠ-মন্দিৰ আদি নির্মাণ কৰি গঠনমূলক কামাে কৰিছিল ।\n( ঙ ) ভূঞাসকল ।\nউত্তৰঃ ভূঞা শব্দৰ অৰ্থ হৈছে মাটিৰ মালিক বা জমিদাৰ । এওঁলােকৰ অধীনত একোটা বৃহৎ এলেকা আছিল আৰু সেই এলেকাত তেওঁলােকে স্বাধীনভাৱে ৰাজত্ব কৰিছিল । সুবিধা পালেই তেওঁলােকে সমসাময়িক দুর্বল ৰজাৰ সৈতে যুদ্ধত লিপ্ত হৈছিল । আহােম বুৰঞ্জীৰ মতে ত্রয়ােদশ শতিকাৰ আদিতে আহােমৰ চুকাফাই যেতিয়া চৰাইদেউত ৰাজ্য পাতিছিল , সেই সময়ত চুতীয়া আৰু কছাৰী ৰাজ্যৰ পশ্চিমে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উত্তৰ আৰু দক্ষিণপাৰে ভূঞা সকলৰ সৰু সৰু ৰাজ্য আছিল ৷ অসমৰ ভূঞা সকলক বাৰভূঞা বুলি বুৰঞ্জী সমূহত উল্লেখ কৰা দেখা যায় ৷\nপ্রশ্ন ৫: শুদ্ধ / অশুদ্ধ লিখাঃ\n( ক ) আহােমসকল কেঁচাইখাতী গােসানীৰ ভক্ত আছিল ৷\n( খ ) ৰুদ্ৰসিংহই যােৰহাটত ৰাজধানী পাতিছিল ।\n( গ ) দিহিঙ্গীয়া ৰজাই পােন প্রথমে মধ্য যুগত অসমত লােক পিয়ল ব্যৱস্থা কৰিছিল ।\n( ঘ ) বৰ ৰজা ফুলেশ্বৰী শাক্তধর্মী আছিল ।\n( ঙ ) চিহাবুদ্ধিন তালিচ বঙ্গৰ নবাব আছিল ।\nপ্রশ্ন ১: কোচ ৰাজ্য সম্পর্কে চমু বর্ণনা দিয়া ।\nউত্তৰঃ পুৰণি কামৰূপ ৰাজ্যৰ পশ্চিম দিশত থকা কমতা নামৰ ৰাজ্যৰ বুকুতে কোচু নামৰ এটা জাতিয়ে ষোল্ল শতিকাৰ আগ ভাগত এখন নতুন ৰাজ্য প্রতিষ্ঠা কৰিছিল । অবিভক্ত গােৱাল পাৰা জিলা আৰু কোচবিহাৰৰ কিছু অংশক লৈ এই ৰাজ্য স্থাপন কৰা হৈছিল । পশ্চিমে কৰতােৱা নদীৰ পৰা পুবে বৰনদী পর্যন্ত এই বিস্তৃত অঞ্চল জুৰি কোচসকলৰ ৰাজ্য আছিল ।\nকোচ ৰাজবংশৰ প্ৰতিষ্ঠাতা আছিল হাড়িয়া মণ্ডলৰ বৰপুত্র বিশ্বসিংহ । বিশ্বসিংহই কোচ বিহাৰত ৰাজধানী পাতিছিল । কোচ ৰাজবংশৰ শ্ৰেষ্ঠ ৰজা আছিল নৰনাৰায়ণ । নৰনাৰায়ণে তেওঁৰ ভাতৃ সুদক্ষ সেনাপতি চিলাৰায়ৰ সহযােগত শত্রু – সৈন্য নাশ কৰি বিভিন্ন ৰাজ্য জয় কৰিছিল। চিলাৰায় এজন শিক্ষিত , জ্ঞানী , দূৰদৰ্শী সেনাপতি আছিল । চিলাৰায়ৰ বীৰত্বক লৈ সমগ্র কোচ ৰাজ্যবাসীয়ে গৌৰৱ বােধ কৰে ।\n১৫৬২ খ্রীষ্টাব্দত নৰনাৰায়ণে আহােম ৰাজ্য আক্রমণ কৰি কোচৰ তলতীয়া কৰে । ইয়াৰ পিছত কছাৰী ৰাজ্যও কোচ ৰাজ্যৰ লগত চামিল কৰিছিল । চিলাৰায়ৰ নেতৃত্বত কোচ সৈন্য বাহিনীয়ে যথাক্রমে মণিপুৰ, জয়ন্তীয়া , ত্ৰিপুৰা , খৈৰাম , ডিমৰুৱা , শ্রীহট্ট , আদি ৰাজ্যসমূহ জয় কৰি কোচ ৰাজ্যৰ তলতীয়া কৰিছিল ।\nপ্রশ্ন ২: চমু উত্তৰ দিয়াঃ\n( ক ) অসমত বুৰঞ্জী লিখাৰ প্ৰথা কোনে আৰম্ভ কৰিছিল ?\nউত্তৰ চুকাফাই ।\n( খ ) আহােম ৰজা সকলে হিন্দু নাম লােৱা ব্যৱস্থাটো কোন ৰজাৰ দিনৰ পৰা আৰম্ভ হৈছিল ?\nউত্তৰঃ চুহুংমুঙৰ দিনৰ পৰা ।\n( গ ) শৰাইঘাটৰ যুদ্ধত আহােম সেনাপতি আছিল লাচিত বৰফুকন । মােগলৰ সেনাপতি কোন আছিল ?\nউত্তৰঃ ৰাম সিংহ ।\n( ঘ ) আহােম সকলৰ শ্ৰেষ্ঠ ৰজা কোন আছিল ?\nউত্তৰঃ ৰুদ্ৰ সিংহ ।\n( ঙ ) বর্তমানৰ উত্তৰ গুৱাহাটীত এসময়ত কামৰূপৰ এজন ৰজাৰ ৰাজধানী আছিল তেওঁৰ নাম কি আছিল ।\nউত্তৰঃ সন্ধ্যা ।


ঢেঁকীয়াৰ চহৰ আৰু আকাশৰ আধা অঁ‌কা ছবিখন- (জয়ন্ত আকাশ বৰ্মন) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nঢেঁকীয়াৰ চহৰ আৰু আকাশৰ আধা অঁ‌কা ছবিখন- (জয়ন্ত আকাশ বৰ্মন)\nমৰা গছৰ শিপাত বহি সদায় মই এই নদীৰ এই ঘাটৰ সান্ধ্য বিভাসত হেৰাই যাওঁ! চকুৰ আগৰ নৈখনে কিছুদূৰলৈ মোৰ দৃষ্টিক উটুৱাই লৈ গৈ কৃষ্ণবৰ্ণা হৈ অহা সেউজীয়া পাহাৰখনিত এৰি আঁ‌তৰি যায়৷ স্তিমিত সূৰুযেৰে আকাশখন নামি আহে৷ মাটিৰ কজলাখিনিয়ে সেই সূৰুয শুহি লয়৷\nমূৰৰ ওপৰত ডাল ভৰি চৰাইৰ কিচিৰ মিচিৰ গান; – মা আহিলি? দেউতা আহিলি? মোক দে মোক দে মোক দে, ফৰিংটো মোৰ ঠোঁটত সোমাই দে৷ মোৰ ভোক লাগিছে৷ দিছো ৰ’হ, দিছোঁ ৰ’হ৷ অকমান ধৈৰ্য ধৰ৷ পাখিখন জপাই লব দে৷ নাই নাই৷ টোপনি ধৰিছে৷ টোপনি ধৰিছে৷ আজি এডাল বদমাছ সাপ আহিছিল, মই খোৰোঙৰ ভিতৰত সোমায়েই থাকিলোঁ! মা মা, কাইলৈ ময়ো তোৰ লগত উৰিব যাম৷ এয়া চা, এয়া চা৷ মোৰ পাখি গজিছে৷ কালি মই আকাশত উৰি যাম৷ দেউতা দেউতা, মোলৈ কি আনিলি কি আনিলি? মাছ এটা পালি নে? মাছ এটা পালি নে? দাদাই আজি মোক ঠোঁটেৰে খুটিলে, ঠোঁটেৰে খুটিলে …\nএটা সময়ত সন্ধিয়াটো আগবাঢ়ি ৰাতিৰ গৰ্ভাশয়ত চৰাইৰ মাতবোৰো সামৰি-সুতৰি থয়৷ নৈৰ সিপাৰৰ বননিৰ মাজে-মাজে এটি-দুটি জোনাকী পৰুৱাৰ ভাস্বৰ উৰন্ত কায়াবোৰ লাহে-লাহে উজ্জ্বলতৰ হৈ আহে৷ নৈৰ সিটো পাৰৰ ৰাষ্টাটোৰে চাইকেল এখন পাৰ হৈ যায়৷ চাইকেলৰ জুনুক টিলিঙাৰ শব্দটোৱে অন্তিম পোহৰখিনিক এন্ধাৰৰ গিলিপ পিন্ধাই যায়৷\nনৈ পাৰৰ এই ঠাইখিনি মোৰ প্ৰিয় পৃথিৱী৷ কিছুদিন আগৰ দুপৰীয়াৰ ক্ষণ৷ এই নৈৰ পাৰৰ সেই জাৰণিটোত এজনী তিৰোতাই ঢেঁকীয়া বুটলি আছিল৷ ক্ষীণ, ওখ সুগঢ়ী তিৰোতা জনীৰ কাষত চাৰি-পাঁচবচৰীয়া তাইৰ সন্তানটোৱে বনফুল এজোপাৰ বেগুনীয়া ফুলবোৰ চুই আছিল৷ শিশুটো ৰূগীয়া যেন লাগিছিল৷ ৰঙা মেখেলা এখনেৰে সেউজীয়া ঢেঁকীয়াতলীত তাইক কোনো ইম্প্ৰেচনিষ্ট শিল্পী এজনৰ এক অপূৰ্ব চিত্ৰ যেন দেখাইছিল৷ মুখখন আছিল তাইৰ শেঁতা৷ ক্ষীণ হাতৰ আঙুলিৰে তাই কুণ্ডলী পকোৱা কুমলীয়া ঢেঁকীয়াৰ আগবোৰ চিঙিছিল৷ দুই আঙুলিৰ মাজেৰে ওলাই থকা ঢেকীয়াৰ আগৰ সেউজীয়া সৰ্পিল ঘোৰটো এক অপাৰ্থিব বিমূৰ্ত চিত্ৰ যেন লাগিছিল৷ ঢেঁকীয়াৰ আগটো নখেৰে চিঙোতে হোৱা থুনুককৈ শব্দটো বতাহৰ স’তে মিলি উটি আহি মোৰ বুকুতেই লাগিছিল৷ শিশুটোৱে ওচৰত আপোনমনে বনফুল চিগিছিল৷ এনেতে নদীত এটা শব্দ হৈছিল৷ নৈৰ পানীত শিহু এটা জপিয়াই উঠি আকৌ পানীত ডুব মাৰিছিল৷ তেতিয়াই তাই মোক দেখা পালে৷ ল’ৰাটোক কোলাত তুলি ভীত সন্ত্ৰস্ত হৰিণীজনীৰ দৰে তাই খৰ খোজেৰে গুচি গ’ল …\nসময়খিনি মোৰ মনে শোষণ কৰি লৈছিল৷ আৰু, মই গুচি আহিছিলোঁ এখন ছবি আঁ‌কিম বুলি৷ কিমানদিন যে এখন ছবি অঁ‌কা হোৱা নাই! , কিমান দিন যে হৃদয়ত সৃষ্টিৰ তাড়না এটা জগা নাই! ! ! মাথোঁ আনৰ নিৰ্দেশত আঁ‌কি গৈছোঁ একোখনি প’ৰ্ট্ৰে’ট! তাৰ বিনিময়ত টকা দুটামান পাইছোঁ, আৰু তাৰেই জীৱনটোৰ জোৰা-টাপলি মাৰি চলি আছে৷ নিজৰ অন্তৰৰ প’ৰ্ট্ৰে’ট ক্ৰমশঃ নিৰাকাৰ হৈ গৈ আছে …\nজীৱন বৰুৱা৷ নিসংগ, ৰিটায়াৰ্ড পুলিচ অফিচাৰ জীৱন বৰুৱা আৰু মই এই নদীৰ পাৰতেই এদিন বন্ধু হৈ পৰিলোঁ৷ মৰা গছজোপাৰ শিপাত বহি মই আকাশলে’ চাই আছিলোঁ, দুচপৰা মেঘ পশ্চিমলৈ উৰি গৈ আছিল আকাশেৰে৷ অলপ গৈয়েই দুয়ো এক হৈ পৰিল৷ এখন সাগৰৰ ৰূপ ল’লে সমবেত মেঘখিনিয়ে, উত্তাল-ফেনিল ঢৌৰে এখন শুকুলা সাগৰ! আকাশৰ পৰা দৃষ্টি ফিৰাই আনি ওচৰত চাওঁ‌তে দেখিলোঁ, মোৰ পিছফালে এজন মানুহ; ওখ, কিছু শকত, কেঁচা-পকা দাঢ়িৰে৷ হাতখন আগবঢ়াই মানুহজনে ক’লে-’মই জীৱন বৰুৱা৷ সিমূৰৰ সৌ ঘৰটোত থাকোঁ‌৷ ইয়াত প্ৰায়ে আপোনাক দেখোঁ‌৷ ’ ময়ো হাতখন আগবঢ়াই দিলোঁ-মই আকাশ৷ এই চহৰতেই থাকোঁ‌৷\nজীৱন বৰুৱা নদীখনৰ পৰা কিছু আতঁ‌ৰত এটা প্ৰকাণ্ড ঘৰত অকলে থাকে৷ আচল ঘৰ ইয়াত নহয়, অসমৰ সীমামুৰীয়া জিলা এখনত তেখেতৰ ঘৰ৷ চাকৰি কালৰ শেষৰ ফালে কেটামান বছৰ ইয়াতো কৰ্মনিবাহ কৰিছিল৷ তেতিয়াই এই ঘৰটো কিনি থৈছিল৷ অৱসৰ গ্ৰহণ কৰা দুবছৰ হৈছে৷ তেতিয়াৰ পৰাই তেখেত ইয়াতেই আছে৷ ঘৈনীয়েক ঢুকাইছে কিছুবছৰ আগতে৷ একমাত্ৰ ল’ৰা আমৰিকাত থাকে, তাতেই পৰিয়াল, তাতেই চেটেলদ্৷ বছৰ বা দুবছৰত এবাৰ দেউতাকক লগ কৰিবলৈ অসমলৈ আহে৷\nজীৱন বৰুৱাৰ বিশাল ঘৰটো লাহে-লাহে আমাৰ আড্ডা থলীলৈ ৰূপান্তৰ হৈছিল৷ ফেঁচা এটা বাস কৰিছিল তেখেতৰ ঘৰৰ চিলিঙত৷ এদিন ৰাতি আমি যেতিয়া তেখেতৰ ঘৰত দবা খেলি আছিলোঁ, তেতিয়া আমাৰ পিচফালৰ খোলা খিৰিকিখনেৰে এডাল বিষাক্ত সাপ সোমাই আহিছিল৷ মই ভয়ত চিঞৰি উঠিছিলোঁ! হাঁহি-হাঁহি জীৱন বৰুৱাই কৈছিল, ভয় নকৰিবা আকাশ, ই তোমাক একো নকৰে৷ ই মোৰ লগতেই ঘৰ পাতি লৈছে আজিকালি৷ খুঁটিব লাগিলে ই মোকহে এদিন খুঁটিব৷ তুমি চিন্তা নকৰিবা! ! ! সাপটো সোমাই আহি বৰুৱাৰ দ্ৰয়িং ৰূমৰ দেৱালত আঁ‌ৰি থোৱা বিশাল পেইণ্টিং খনৰ পিছফালে কুণ্ডলী পকাই সোমাই থাকিল৷ পেইণ্টিং খন জীৱন বৰুৱাৰ পৰ্ট্ৰে’ট৷ উদ্ধত মোঁচকোচাৰে পুলিচী পোচাকত তেখেতৰ এখন তৈলচিত্ৰ৷\nমোৰ কিবা এটা ভাল লগা নাছিল৷ কিন্তু তাৰ আগতেই জীৱন বৰুৱাই হো-হোৱাই হাঁহি দিছিল৷ আমি পুনৰ দবা খেলাত লাগিছিলোঁ৷ কেতিয়াবা কেতিয়াবা আমি গানৰ মজলিচত বঅহিছিলোঁ৷ ঘৰুৱা সহায়কাৰী ল’ৰা গিৰিধৰে চাহ-পানী যতনাই দি নিজেও আমাৰ লগত বহে৷ মাজে-মাজে ’জীৱন ৰে জীৱন ৰে, জীৱন চাৰিয়া নাযাইস ৰে …’ বুলি সি অন্তৰৰ গহীন কোণৰ পৰাই গায়; আমাৰ মন প্ৰাণ ভৰি যায়৷ গানৰ মাজে-মাজে জীৱনদা(তেখেতে দাদা বুলিয়েই মাতিব কৈছে) চাকৰি কালৰ ৰসাল, ৰোমাঞ্চকৰ অভিজ্ঞতাৰ বন্যা৷ মদৰ ঘাটি উচ্ছেদ কৰাৰ কাহিনী, সন্ত্ৰাসবাদীৰ পিচে-পিচে খালি এ .কে . ৪৭ লৈ দৌৰাৰ মাৰাত্মক কাহিনী, ড্ৰাগছ্ সৰবৰাহ চক্ৰ উৎখাতৰ কাহিনী আৰু …\nএদিন গিৰিধৰ আৰু মই ৰাষ্টাৰে আহি থাকোঁতে বাটত এজন মানুহ পৰি থকা দেখিলোঁ৷ আলিৰ দাঁতিত মানুহজন বেহুচ হৈ পৰি আছিল৷ আমি ওচৰলৈ গৈ দেখিলোঁ মদৰ নিচাই মানুহজনক গ্ৰাস কৰি ধৰিছে৷ গিৰিধৰে ক’লে- “আউ! এয়াচোন ঘানা আলি৷ ! !”\nতাক উঠাই আমি জীৱন বৰুৱাৰ ঘৰলৈ লৈ আহিলোঁ৷\nঘানা আলি আমাৰ অঞ্চলৰ থানাখনৰ এজন কনিষ্টবল৷ মূৰত পানী ঢালি-ঢালি গিৰিধৰে ক’লে- ই জাব্ৰা মদাহী৷ এতিয়ালৈ কিমানবাৰ যে ইয়াৰ চাচপেঞ্চন হ’ল! ! ! তথাপি ভাল নহ’ল ই৷ মদ খাই, জুৱা খেলি ঘূৰি ফুৰিব৷ ’\nচকুত পানী পাই ঘানা আলিৰ সামান্য তত আহিল৷ আৰু আমাক ‘থেংক ইউ’ বুলি নমস্কাৰ এটা কৰি উঠি গুচি গ’ল৷ মই কৈছিলোঁ-\n‘থৈ অহিমগে’ নেকি ঘৰত? ’\n‘এই ঘানাই বাৎসাৰ পৰাই মদ খাইছে৷ মানুহে সিমান পানীও খোৱা নাই৷ কেতিয়াও আউট নহয়৷ ন’ নিড৷ মই যাব পাৰিম৷ ’- থৰক- বৰক কৈ সি ঘৰলৈ খোজ ল’লে৷\nগিৰিধৰে হাঁহিলে, ময়ো৷ গিৰিধৰে ক’লে-লাভ না কৈ৷ সি তেনেকুৱাই৷ ঘৰত ঘৈনীয়েকে তাক এতিয়া আচলি ৰঙা ঘোঁৰা দেখুৱাব৷\nজীৱন বৰুৱা আজি কালি কিছুমান সামাজিক কামৰ লগত জড়িত হৈ পৰিছে৷ এটা ফুটবল দল খুলিছে৷ নিজে মেনেজাৰৰ দায়িত্ব লৈছে৷ ঘৰ আহি পাওঁ‌তে ৰাতি দেৰি হয়৷ তদুপৰি চহৰখনত তেখেতে এটা পৰিবেশ সজাগতামূলক সংঘও খুলিছিল৷\nটিউছন কেইটা কৰি আজৰি হৈ মই তেখেতৰ ঘৰলৈ যাওঁ‌৷ গিৰিধৰৰ গান শুনো৷ আগতে অলপ-অচৰপ গীটাৰ বজাইছিলোঁ৷ গিৰিধৰৰ লগত সংগত কৰোঁ৷ নিশা আহি ঘৰত আধা অঁ‌কা ছবিখন আঁ‌কো, ৰুগীয়া শিশু সন্তানটিৰ স’তে নৈৰ পাৰত ঢেঁকীয়া বুটলি থকা ধুনীয়া তিৰোতাগৰাকীৰ ছবিখন৷ সম্পূৰ্ণ নহয়, শেঁতা মুখত দুচকুৰ সেই বিষাদ-কাতৰ অভিব্যক্তি তাইৰ চকুত সানিব নোৱৰোঁ, আধা অঁ‌কা ছবিখনৰ স’তেই মই শুই যাওঁ‌৷ নিস্ফল প্ৰয়াসৰ যন্ত্ৰনাই মোক মাৰি থৈ যায়৷\nজীৱন বৰুৱাৰ ঘৰলৈ পিছদিনা ৰাতি ঘানা আলি আহিল৷ মোক থেংক ইউ দিলে৷ মূৰত আঘাতৰ চিন৷ মই সুধিলোঁ- মূৰত কি হ’ল? সি ক’লে-নাই পৰিছিলোঁ৷ গিৰিধৰে জোকালে-ঘৈনীয়েৰাই পিতিলে ন? লাজ কিয় কৰিছ ক’বলে?\nআমি তিনিওটাই আজি কালি আড্ডা দিব ল’লো, জীৱন বৰুৱা চাৰে ঘৰৰ চাবি এপাত মোক দি দিছিল৷ বেছিভাগ সময় ঘানা আলিয়ে নিচাত টং হৈয়েই আহে৷ মাজে-মাজে সিও আমাৰ লগত বেসুৰাকৈ গীয় গায়৷ কেতিয়াবা ঘৰত টান পৰিছে বুলি জীৱন বৰুৱা চাৰৰ পৰা এশ-দুশ টকা খুজি নিয়ে৷ ঘৰ পোৱাৰ আগতেই সি সেইখিনি মদৰ ঘাটি এটাত শেষ কৰে৷\nদুদিন পিছত আকৌ আহে-মানুহজনীৰ গা বহুত বেয়া৷ চাৰ, টকা দুশ দিয়কচোন৷ ঔষধ নিব লাগিছিল৷ দৰমহাৰ টকা কাহনিবাই ঢুকাল৷ টকাখিনি লৈ সি বাহিৰে-বাহিৰে নাথৰ গুমটিৰ কাষেৰে পিচফালে সোমায় আৰু ধাণ্ডি-মুণ্ডা খেলি উৰাই ঠোঁট-মুখ চেলেকি গুচি যায়৷ গিৰিধৰে দেখা পাই আহি জীৱন বৰুৱাক জনায়৷\nদুদিন পিচত সি আকৌ আহি ওলায়৷ টকা চাৰিশ লাগে, ল’ৰাৰ স্কুলত দিব লগা হৈছে৷ নহ’লে ৰিজাল্ট দিয়া নাই৷ টকা খিনি লৈ সি ৰাতি ৰেল লাইনৰ কাষৰ জুপুৰিত সোমায়৷ গিৰিধৰে এদিন দেখা পায়৷ গিৰিধৰে মোক জনায়৷ মদ খাই আহি এদিন ঘানা আলি আমাৰ ওচৰত ঢপকৈ বহে৷\nমই সোধো- ঘানা দা, আপোনাৰ ঘৰত ঘৈনী আছে৷ তথাপিয়ো আপুনি কিয় ৰেল লাইনৰ মাইকীৰ ঘৰত ৰাতি কটায়? আপুনি আপোনাৰ ঘৈনীক মৰম নকৰেনে?\nঘানা আলিয়ে মোৰ চকুলৈ চায়৷ আৰু নিচাগ্ৰস্ত কণ্ঠেৰেই মোক কয়- ভালপোৱা আৰু সেইটো একে নহয়৷ বুজিলা? নাই বুজা যদি এদিন বুজিবা৷ ভালপোৱা সদায়েই ভালপোৱা৷ আৰু সেইবোৰ ক্ষন্তেকীয়া৷ -দাৰ্শনিক মাতেৰেই ঘানা আলিয়ে কয়৷\n’যি কৰ কৰি থাক৷ কিন্তু প্ৰ’টেক্‌ছন লৈহে কৰিবি, বুজিলি? নহ’লে তয়ো মৰিবি, তোৰ ঘৈনীয়েৰাকো মাৰিবি৷ ’-গিৰিধৰে ভোৰভোৰায়৷\nএমাহমান হ’ল ঘানা আলি আড্ডালৈ অহা নাছিল৷ চহৰখনত দুৰ্গা পূজাৰ আয়োজন চলিছিল৷ জীৱন বৰুৱা এখন দুৰ্গা পূজা আয়োজক সমিতিৰ সাধাৰণ সম্পাদকৰ দায়িত্বত আছিল৷ সেইখন পূজাতেই এখনি সাংস্কৃতিক সন্ধিয়াৰো আয়োজন কৰা হৈছিল৷ গিৰিধৰে তাত এটা নিজে লিখা, গান গাব৷ মোক সুৰ কৰিবলৈ খাটনি ধৰিছিল৷ জীৱন বৰুৱাৰ স’তে লগ লাগি আমি গানটোৰ সুৰ কৰি আছিলোঁ৷ ’সেউজীয়া সুৰ গাব লওঁতেই, ৰাঙলী বেলিটি কিয়নো লুকালে, পূৱ আকাশলৈ নাও মেলোতেই, আশাৰ নদীখন কিয়নো শুকালে- ’\nএনেতে ঢলং-পলং খোজেৰে ঘানা আলি সোমাই আহিল৷ আজি সি পুলিচৰ ইউনিফ’ৰ্মত আহিছে৷ আহিয়েই সি আমাৰ ওচৰত মাটিতেই বহি দিলে৷ হাতৰ লাঠীডাল জোকাৰি জোকাৰি সি ক’বলৈ ধৰিলে- ভাঙি দিছোঁ বাপ্পেকে তাৰ হেৰিয়া৷ হিজৰা বনাই দিছো কুকুৰক৷ চাল্লা কুত্তা, পিশাচ, নৰাধম৷ তাক মাৰিয়েই পেলালোঁহেতেঁন৷ নৰবধ মহাপাপ বুলিহে তাৰ জীউটো নল’লো\nআমি আচৰিত হ’লো৷ গিৰিধৰে সুধিলে,\nচাল্লা চুৱৰৰ বাৎসা, গেলা জাবৰ! ষোল্ল বছৰেই হোৱা নাই ছোৱালীজনীৰ৷ সন্ধিয়া স্কুলৰ মিটিঙৰ পৰা আহি আছিল৷ বাটত পাই কুত্তাই গাড়ীত উঠাই লৈ …! ! ! বেচেৰীজনীৰ কাপোৰ কানি ফালি সি …! ! ! মই দেখিলোঁ বুলিহে বাচিল ছোৱালীজনী৷ কোবাই গচকি তাক মই নপুংসক কৰি দিছোঁ চাল্লা৷\nজীৱন বৰুৱা গহীন হৈ পৰিল৷ আমি উৎসুক৷ ভাগৰ আৰু নিচাত ঘানা আলি তেনেকৈয়েই টোপনি গ’ল৷ জীৱন বৰুৱাই নিজহাতে তাক তুলি বিছনাত শুৱাই দিলে৷ আৰু ‘মোৰ গাটো ভাল নহয়, ঘানাক চাবা’ বুলি আমাক কৈ নিজে শুবলৈ গ’ল৷\nৰাতি সিদিনা মই ঘানা আলিৰ লগতেই শুলো৷ মোৰ ৰূমলৈ নগ’লো৷ নিশা তিনিবজাত ঘানা আলিৰ নিচা ভাগিল৷ সি কান্দিব ধৰিলে৷ মই বিছনাত উঠি বহিলোঁ৷ ভেণ্টিলেটৰৰ মাজেৰে শেষ নিশাৰ জোনাক সোমাই আহিছে৷ জোনাকবোৰ ঘানাৰ মুখত আচাৰ খাই পৰিছে৷ মই তাক একো নুসুধিলোঁ৷ সিয়ো বিছনাত উঠি বহিল৷\nসি মোক ক’লে, -আকাশ৷\n‘কওঁক’-যথাসম্ভৱ আন্তৰিকতাৰেই মই ক’লো৷\nচকুত তাৰ চকুপানী৷\n‘মই জানো আকাশ, তুমি বুজি পাবা৷ তুমি অনুভৱী৷ ’\nমই একো নকলোঁ৷ ঘানাৰ মুখলৈ চাই থাকিলোঁ৷\n‘মই প্ৰেমত পৰিছোঁ আকাশ৷ মোৰ ঘৈনী আছে, ল’ৰা সন্তানো আছে৷ তথাপি মই আন এগৰাকীৰ প্ৰেমত পৰিছোঁ আকাশ৷ ’ এয়া ঘানা আলিৰ নতুন মুখ৷ ভিজা চকুৰে, অধোনমিত মুখেৰে৷\nমই একো নক’লো৷ চাই থাকিলোঁ তেওঁৰ মুখলে’৷\nস্বগতোক্তি কৰাৰ দৰেই ঘানা আলিয়ে কৈ গ’ল-“পাঁচবছৰমান আগতে তাইক কোনোবা পিশাচ এজনে ধৰ্ষণ কৰিছিল৷ তাইৰ কোনো নাছিল৷ বুঢ়ীমাক এজনীহে মাথোঁ আছিল৷ ভয়তে তাই কোৱা নাছিল৷ এদিন তাইৰ এটা ল’ৰা সন্তান জন্ম পাইছিল৷ আৰু সমাজৰ ইতিকিঙে তাইক কোঙা কৰি পেলাইছিল৷ সেয়েহে এদিন তাই ল’ৰাটো সাৱটি চহৰৰ এই মূৰৰ নিৰ্জন ঠাইখিনিলৈ গুচি আহিছিল৷ তাই নদীৰ পাৰৰ ঘৰ এটাত থাকে, মানুহৰ পৰা আতঁ‌ৰত৷ ঢেঁকীয়া, কলডিল আদি বিক্ৰী কৰি খায়৷ প্ৰথম এদিন নৈৰ পাৰত দেখিছিলোঁ তাইক৷ চিনাকি হৈছিলোঁ, তাইক সাহস দিলোঁ জীয়াই থকাৰ৷ মই দিয়া টকাখিনি তাই মোৰ মুখলৈ মাৰি পঠিয়াইছিল প্ৰথমদিনা৷ পিছতো কেতিয়াও মোৰ পৰা একো লোৱা নাই৷ মই তাইক ভাল পাই পেলালোঁ আকাশ৷ মই তাইক শ্ৰদ্ধা কৰোঁ, মই তাইক চুবলে’ সাহস কৰিব নোৱাৰোঁ!\nতাই অলপ বেলেগ আকাশ৷ তাই অলপ বেলেগ৷ মই কি কৰোঁ আকাশ? ”\nমই একো নক’লো৷\nঘানা আলিয়ে উশাহ ল’লে, উশাহ নহয়, এক হুমুনিয়াহ৷\n“আজি এজন ধৰ্ষণকাৰীক লগ পাই সেয়েহে তাক ফালি পেলালোঁ৷ নাজানো, কাইলৈ কি হয়! আজি সন্ধিয়া এজনী স্কুলীয়া ছাত্ৰীক ৰাস্তাত অকলে পাই বদমাছ কুকুৰনেচীয়াটোৱে গাড়ীত টানি উঠাই লৈ গৈছিল, আৰু নৈৰ পাৰত তাইৰ মুখত সোপা দি …\nতেতিয়া মই তাইৰ ঘৰৰ পৰা উভতি আহি আছিলোঁ৷ মই ড্ৰেচত আছিলোঁ‌৷ তাক মই ফালি চিৰি পেলালোঁ‌৷ ছোৱালীজনীক ঘৰত থৈ আহিলোঁ‌৷ ঘানা ৰ’ল৷ মুখখন কৰুণ আৰু উত্তেজিত, একেসময়তেই৷\n“আজি এমাহ মই মদ খোৱা নাই আকাশ৷ এতিয়া তায়েই মোৰ নিচা৷ আজি এমাহ মই জুৱা খেলা নাই, তায়েই মোৰ ভাগ্য এতিয়া৷ মই তাইক নোচোওঁ, কিন্তু মই জীম তাইৰ বাবেই এতিয়া৷ কোৱাচোন আকাশ, এনেকুৱা কিয় হয় মানুহৰ?”\nঘানা আলিৰ কথাবোৰ পুনৰ আবেগ-অসংলগ্ন হৈ পৰিছিল৷\nএনেতে আমাৰ কোঠাৰ দুৱাৰত টোকৰ পৰিল৷ মই কাণ উনালো৷\n‘আকাশ, সাৰে আছা নেকি? ’- দুৱাৰৰ সিটো পাৰৰ পৰা জীৱন বৰুৱাৰ মাত৷\nমই উঠি গৈ দুৱাৰখন খুলি দিলোঁ৷ জীৱন বৰুৱাই মোক তেখেতৰ দ্ৰয়িং ৰূমলৈ লৈ গ’ল৷ কোঠাত জিৰ’ পাৱাৰৰ নীলাভ বাল্ব এটা জ্বলি আছিল৷ তাৰ অনুজ্জ্বল পোহৰত কোঠাৰ বিশাল পেইণ্টিংখন জীৱন্ত যেন লাগিছিল৷ পেইণ্টিংখনৰ বেকগ্ৰাউণ্ডটো মনিব নোৱাৰাকৈ অদৃশ্য হৈ আছিল৷ আমি চ’ফাখনত বহিলোঁ৷ জীৱন বৰুৱাই সামান্য ইতস্ততঃ কৰিলে৷ আৰু নিজৰ পেইণ্টিং খনলৈ একেথৰে চাই থাকিল৷\n‘তুমি বুজি পাবা আকাশ, তুমি অনুভৱী ল’ৰা৷ আজিৰ পৰা পাঁচবছৰ আগতে মই এটা মাৰাত্মক ভুল কৰিছিলোঁ৷ এজনী ছোৱালীক মই, ক্ষমা কৰিবা আকাশ, কথাখিনি নক’লে মই শান্তিত মৰিবও নোৱাৰিম … এজনী অকলশৰীয়া ছোৱালীক মই ৰেপ কৰিছিলোঁ এদিন৷ এই চহৰতেই৷ আৰু লগালগ মই ট্ৰান্স ফাৰ লৈ বেলেগ এখন চহৰলৈ গুচি গৈছিলোঁ৷\nগ্লানিত জীৱন বৰুৱা অধোমুখ হৈ পৰিল৷ দুহাতেৰে মুখ ঢাকি ধৰিলে৷ সেই ছোৱালীজনীক মই সিদিনা নদীৰ ঘাটটোত দেখা পাইছিলোঁ৷ ল’ৰা সন্তান এটাৰ হাতত ধৰি তাই ঢেঁকীয়া বুটলি আছিল৷ আকাশ, তুমিও দেখিছিলা নেকি তাইক?’\nএইখিনিতেই গল্পৰ বক্তা আকাশক আমি কাহিনীৰ পৰা বিদায় দিলোঁ৷ বেচেৰা আকাশ! ! ! সিটো এজন অনুভৱী পেইণ্টাৰ৷ আধা অঁ‌কা ছবিখন সি আঁ‌কিবলৈ আছে৷ তাক তাৰ পৃথিৱীতেই মুক্ত কৰি দিয়া উচিত, নহয় জানো? আচলতে তাক আজি ৰাতিটোৰ আগতেই মই কাহিনীৰ পৰা মুক্ত কৰি দিব লাগিছিল৷ এতিয়া সি বাৰু তাৰ আধা অঁ‌কা ছবিখন আঁ‌কি শেষ কৰিব পাৰিবনে? ? ?\n← প্ৰেমৰ চিঠি – বিভা বৈশ্য\nএক জটিল চৰ্মৰোগ চ’ৰিয়াচিচ- (ডা০ ভূপেন শইকীয়া) →\nক’লা গোলাপ -( গৌৰীশংকৰ ভূঞা)


এয়া সকলোৱে জনা কথা যে যিসকল লোক উদ্যমিতাৰ ক্ষেত্ৰখনত আগবাঢ়ে, তেওঁলোকৰ বেছিভাগেই অলপ দূৰ গৈ হাৰ মানিবলগীয়া হয়, সফলতাৰ মুখ দেখে কেইজনমানেহে। আনহাতে, উদ্যোগী সকলৰ সফলতাৰ বিষয় যিদৰে চৰ্চা হয়, সেইদৰে তেওঁলোকে এই ক্ষেত্ৰখনত কৰিবলগীয়া কষ্ট, সংগ্ৰামৰ তল পৰি ৰয়।\nসংবাদ মাধ্যম তথা অনলাইন ছ'ছিয়েল নেটৱৰ্কসমূহত সফল উদ্যোগীসমূহে যথেষ্ট প্ৰচাৰ লাভ কৰে। তেওঁলোক লাইম লাইটলৈ আহে। কিন্তু যিসকলে বিনিয়োগকাৰীয়ে পুঁজি বিনিয়োগ কৰে, তেওঁলোক বঞ্চিত হৈ ৰয়। তেওঁলোকৰ সফলতাক এনেকৈ ডাঙি ধৰা হয় যে, তেওঁলোকৰ বাবে জীৱনটো যেন একেবাৰে সহজ। পুঁজি বিনিয়োগ কৰাটো যেন একেবাৰে সহজ কাম। এই বিশ্বাস মানুহৰ মাজত আৰু দৃঢ় হয় কিয়নো বহু বিনিয়োগকাৰীয়ে পুঁজি বিনিয়োগ কৰা বহু প্ৰতিষ্ঠান দহ বছৰৰ ভিতৰত সফল প্ৰতিষ্ঠান হিচাপে মানুহৰ মাজত পৰিচিত হয়।\nএটা পৰ্যায়লৈকে সংবাদ মাধ্যমে বিনিয়োগকাৰীৰ সফলতাৰ বিষয়ে প্ৰচাৰ কৰিলেও তেওঁলোকৰ সংগ্ৰামৰ কথা আঁৰত থাকি যায়। কিন্তু সংগ্ৰামৰ বিষয়ে আলোচনা কৰাটোহে বেছি গুৰুত্বপূৰ্ণ, কিয়নো সংগ্ৰামেহে একোজন ব্যক্তিক সফল উদ্যোগী হিচাপে গঢ়ি তুলে।\nTED ২০১৬ ত জো জেবিয়াই কৰা এষাৰ মন্তব্য মই শুনিছিলোঁ। এয়াৰ মেট্ৰেছ আৰু পুৱাৰ আহাৰৰ প্ৰতিশ্ৰুতিৰে তেওঁলোকে অতিৰিক্ত ধন উপাৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। এই ধাৰণা প্ৰসাৰ কৰিবলৈ প্ৰথম তিনিজন গ্ৰাহকেই যথেষ্ট আছিল। আৰু এনেকৈয়ে জন্ম হৈছিল Airbnb।\nতেওঁলোকৰ প্ৰথম পৰ্যায়ৰ সংগ্ৰাম আৰু আন স্বাধীনচিতীয়া প্ৰতিষ্ঠান সমূহৰ বিষয়ে সুন্দৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছিল। কিন্তু ভাৰতীয় কম্পেনী সমূহৰ বিষয়ে এনে তথ্য খুব কম লাভ কৰা যায়।\nKstart ৰ আৰম্ভণিয়ে বিনিয়োগকাৰী সকলক একেখন মঞ্চলৈ অনাৰ লগতে তেওঁলোকৰ অভিজ্ঞতাৰ পৰা নতুন প্ৰজন্মৰ উদ্যোগী সকলে শিক্ষা লাভ কৰাৰ সুবিধা দিছে।\n'Bangalore Boys' শীৰ্ষক এক আলোচনা চক্ৰত ম্যান্ত্ৰাৰ মুকেশ আম্বানি, ফ্ৰী চাৰ্জৰ কুনাল বনচল, অলাৰ ভাবিশ অগৰৱাল, ইনমবিৰ নবীন টীৱাৰীয়ে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। এই আলোচনাৰ আঁত ধৰিছিল ৱায়াৰ্ড মেগাজিনৰ ডেভিড ৰৱানে।\nআলোচনাচক্ৰত আলোচিত কেইটামান গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয় আগবঢ়াব খুজিছোঁ-\nবিসংগতিপূৰ্ণ ধাৰণা, ইয়াৰ পিছত আৰু কি?\nAirbnb ৰ দৰে যদি এজন বিনিয়োগকাৰীয়ে বিসংগতিপূৰ্ণ ধাৰণাৰে কাম কৰে তেন্তে সংগ্ৰামে যোগাত্মক মাত্ৰা লোৱাটো স্বাভাৱিক। তেওঁলোকে কিছুমান তৰল মনৰ মানুহক তেওঁলোকৰ লগত কাম কৰিবলৈ বিচাৰে। প্ৰথম পৰ্যায়ৰ মানুহ খিনি অন্তত: প্ৰত্যাহ্বান গ্ৰহণ কৰা বিনিয়োগকাৰী জনৰ দৰে বিশ্বাসযোগ্য হোৱা উচিত। তেওঁলোকক ধাৰণাটো সম্পূৰ্ণৰূপে পতিয়ন নিয়াব লাগিব। তেওঁলোকে বিশ্বাস কৰিব পাৰিব লাগিব যে এটা বিসংগতিপূৰ্ণ সমস্যাৰ সমাধান উলিওৱাৰ প্ৰত্যাহ্বানৰো অৰ্থ আছে।\nএটা গোটক একেলগ কৰি কাম কৰাৰ সমস্যাৰ বিষয়ে কুনাল শ্বাহে আকৰ্ষণীয় মন্তব্য কৰে। এজন দৰ্শনৰ স্নাতকে যদি এটা কাৰিকৰী ক্ষেত্ৰৰ ষ্টাৰ্ট আপত বিনিয়োগ কৰে তেন্তে সেই ষ্টাৰ্ট আপত যোগদান কৰিবলৈ মানুহৰ শংকা হ'ব। সম্ভাৱনাময় কৰ্মী সকলে বিনিয়োগকাৰীৰ ধাৰণাটোতকৈ তেওঁৰ চাৰ্টিফিকেটৰ ওপৰত বেছি গুৰুত্ব দিয়ে জানো?\nমুকেশ বনচলে তেওঁৰ অভিজ্ঞতা সন্দৰ্ভত কয় যে এটা সময়ত কিছুমান কৰ্মচাৰীক লৈ তেৱোঁ প্ৰত্যাহ্বান ল'ব লগীয়া হৈছিল। কিয়নো কৰ্মচাৰী সকলে তেওঁলোকৰ আৰামৰ চাকৰি এৰি ষ্টাৰ্ট আপত যোগদান কৰিবলৈ ইচ্ছুক নাছিল।\nয'ত প্ৰতিভাৰ পৰিমাণ বেছি থাকে সমস্যাৰ সমাধানো তাতে থাকে। বহু ক্ষেত্ৰত এয়া বাস্তব নহ'ব পাৰে। ভাবিশ অগৰৱালৰ মতে যদি এজন বিনিয়োগকাৰী বহু বছৰ বিনিয়োগ কৰাৰ পিছত মুম্বাইৰ পৰা বাংগালুৰুলৈ স্থানান্তৰিত হয়, তেন্তে এই সিদ্ধান্তই কাম দিব পাৰে। তেওঁ কয় যে এজন উদ্যোগীয়ে প্ৰতিভাৰ সন্ধান কৰা উচিত আৰু এয়া নিশ্চিত হোৱা উচিত যে প্ৰতিভাই প্ৰতিভাৰ জন্ম দিয়ে। প্ৰথম পৰ্যায়ৰ মানুহখিনি ব্যতিক্ৰমী হোৱা প্ৰয়োজন। কিয়নো উদ্যোগীয় এজনেও তেওঁৰ প্ৰতিষ্ঠানটো ব্যতিক্ৰম হোৱাটো বিচাৰে।\nপ্ৰতিভা, প্ৰযুক্তি আৰু পুঁজি-এই তিনিটাক কিহে একেলগ কৰে\nষ্টাৰ্ট আপ এটাৰ আৰম্ভণিতে পুঁজি, প্ৰযুক্তি আৰু প্ৰতিভাক লৈ সমস্যাৰ সৃষ্টি হয়। এটা প্ৰতিষ্ঠানে এই সমস্যা সমূহক প্ৰত্যাহ্বান হিচাপে লৈ এক বৃহত্তৰ লক্ষৰ দিশে আগবাঢ়িব খোজিলে এনে কিবা এটা লাগিব যি প্ৰতিষ্ঠানটোক একত্ৰিত কৰি ৰাখিব।\nআনহাতে, নবীন তিৱাৰীয়ে গঠনমূলক সংস্কৃতিৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে যি প্ৰত্যাহ্বানৰ মুখামুখি হব পৰাকৈ মানৱ সম্পদ একত্ৰিত কৰিব পাৰে। নিজৰ সংগ্ৰামৰ বিষয়ে কবলৈ গৈ তেওঁ সৰ্বপ্ৰথমে নিজৰ অভিজ্ঞতাৰ বিষয়ে মন্তব্য কৰে -'মানুহক সদায় প্ৰথম গুৰুত্ব দিব লাগে। কিয়নো মানুহেই এনে সংস্কৃতিৰ সৃষ্টি কৰে যাৰ ফল সুফলদায়ক হয়।'\nডেভিডৰ বিকল্প গোলিয়াথ\nবহু সময়ত যেতিয়া এটা ষ্টাৰ্ট আপ সফলতাৰ পথত আগবাঢ়ি যায়, একে ক্ষেত্ৰতে তেওঁলোক বহু শক্তিশালী প্ৰতিদ্বন্দীৰো সন্মুখীন হয়। ভাবিশে বৰ্ণনা কৰে কেনেকৈ ওলা কেবছে একে ক্ষেত্ৰত উবেৰৰ প্ৰতিদ্বন্দিতাৰ মুখামুখি হৈছিল। তেওঁ স্বীকাৰ কৰে যে এয়া শংকাজনক আছিল। প্ৰতিষ্ঠানটো আগবাঢ়ি যোৱাৰ ক্ষেত্ৰত বিনিয়োগকাৰীৰ প্ৰতিযোগিতাক গুৰুত্ব দিয়াৰ সলনি তেওঁ অদ্বিতীয় আঁচনি আৰু ব্যতিক্ৰমিতাক গুৰুত্ব দিছিল।\nনবীনে তেওঁৰ মন্তব্যত কয় যে অতি কম সময়ৰ ভিতৰত তেওঁলোকে নতুন আঁচনি বিচাৰি উলিয়াইছি যিটোৰ প্ৰয়োজন আন ব্যৱসায়ৰ ক্ষেত্ৰতো হ'ব পাৰে। ভাৰতবৰ্ষৰ বাহিৰৰ প্ৰযুক্তিৰ বজাৰ খনত ইনমবিৰ প্ৰসাৰৰ বিষয়ে তেওঁ বৰ্ণনা কৰে।\nকুনাল শ্বাহে ভাৰতীয় বজাৰখনৰ কথা আলোচনা কৰাৰ লগতে বিকশিত নোহোৱা সম্ভাৱনা সমূহৰ বিষয়ে আলোচনা কৰে। তেওঁ প্ৰতিযোগিতাক সামগ্ৰীৰ উন্নত মানেৰে জোখে। তেওঁ আৰু কয় যে, এজন উদ্যোগী একে সময়তে আশাবাদী হোৱাৰ লগতে নিৰাশাবাদীও হ'ব লাগিব।\nষ্টাৰ্ট আপৰ সফলতাৰ বিষয়ে আলোচনা কৰাটো যিদৰে প্ৰয়োজনীয়, তেওঁলোকৰ সংগ্ৰামৰ ইতিহাসো গুৰুত্বপূৰ্ণ। কিয়নো তেওঁলোকৰ মাজত ব্যৱসায়িক পাঠৰ বৃহৎ ভাণ্ডাৰ থাকে।\nআহক কেৱল ৰঙীন পৰিসমাপ্তিৰ কথা আলোচনা কৰাৰ সলনি যাত্ৰা পথৰ কাঁইটৰ কথাও আমি আলোচনা কৰোঁ।\nমূল: বাণী কলা\nএসময়ত বালি, ইটা আৰু চিমেণ্টৰ কাম কৰা শ্ৰমিক এতিয়া ২০টাকৈ কোম্পানীৰ স্বত্ত্বাধিকাৰী


অদমনীয় লাভলীনাৰ অকথিত কাহিনী; স্কুলতে কিতাপ-চাইকেল এৰি যোগ দিছিলগৈ ছাইৰ নিৰ্বাচনী শিৱিৰত - Olympia Sports\nHomeNewsঅদমনীয় লাভলীনাৰ অকথিত কাহিনী; স্কুলতে কিতাপ-চাইকেল এৰি যোগ দিছিলগৈ ছাইৰ নিৰ্বাচনী শিৱিৰত\nঅলিম্পিকলৈ যোগ্যতা অৰ্জন কৰাৰ পাছত লাভলীনাই মহাৰাষ্ট্ৰৰ পুনেৰ আৰ্মি হেড কোৱাৰ্টাৰত কিছুদিন প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰে ৷ যোৱা জুন মাহৰ ২১ তাৰিখৰ পৰা ইটালীত কঠোৰ প্ৰশিক্ষণত ব্যস্ত হৈ আছে ৷ ইটালিয়ান প্ৰশিক্ষক ৰাফেল গাৰ্মাবাষ্কই লাভলীনৰ লগতে অলিম্পিকত যোগদান কৰিবলগীয়া ভাৰতীয় বক্সিং দলটোক প্ৰশিক্ষণ দি আছিল ৷ দলটোত মুঠ ছয় গৰাকী মহিলা সহ মুঠ ৯ গৰাকী প্ৰতিযোগী ৷ তদুপৰি ছিকিমৰ প্ৰশিক্ষক সন্ধ্যা গুৰুঙো অন্যতম প্ৰশিক্ষক হিছাপে লাভলীনাৰ লগত আছে যদিও তেওঁ টকিঅ’লৈ নাযায় ৷ আজি লাভলীনাই ইটালীৰ পৰা টকিঅ’ অভিমূখে ইতিমধ্যে যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিছে ৷ লাভলীনাৰ কেৰিয়াৰৰ এই সূদীৰ্ঘ যাত্ৰাত বৰপথাৰৰ মুৱাই-থাই আৰু কিক্ বক্সিঙৰ প্ৰশিক্ষক প্ৰশান্ত দাসৰ বিশেষ অবদান আছে ৷ পেছা সূত্ৰে ধনশিৰি আইটিআইৰ শিক্ষক প্ৰশান্ত কুমাৰ দাসে আবেলি সময়ত বৰপথাৰ হিন্দী হাইস্কুলৰ প্ৰাংগনত মুৱাই-থাই প্ৰশিক্ষণ দিয়ে ৷\nসেয়া আছিল ২০১০ চনৰ কথা ৷ ধনশিৰি আইটিআইৰ ছাত্ৰী সোণমণি গগৈয়ে এদিন বৰপথাৰ ছোৱালী হাইস্কুলৰ সপ্তম শ্ৰেণীত পঢ়ি থকা মোমায়েকৰ জীয়েক লাভলীনাক প্ৰশিক্ষক তথা তাইৰ শিক্ষক প্ৰশান্ত কুমাৰ দাসৰ ওচৰলৈ লৈ আহিছিল ৷ সেইয়াই আৰম্ভণি ৷ প্ৰশান্ত কুুমাৰ দাসৰ ওচৰত লাভলীনাই মুৱাই-থাই নামৰ শাৰীৰিক কলাৰ প্ৰশিক্ষণ আৰম্ভ কৰিলে ৷ লগতে কিক্ বক্সিং আৰু ঠাং’টা নামৰ মণিপুৰী সমৰ কলাৰো প্ৰশিক্ষণ লৈ বিভিন্ন প্ৰতিযোগিতাত পুৰস্কাৰ বুটলিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে ৷ এনেদৰেই ২০১২ চনৰ মে মাহত গুৱাহটীৰ ছাই কেন্দ্ৰৰ পৰা এটা দল আহে সৰুপথাৰলৈ। উদেশ্য বক্সিঙৰ খেলুৱৈ সন্ধান কৰা ৷ সৰুপথাৰৰ গোলাঘাট উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ চৌহদত আয়োজন কৰিছিল প্ৰতিভা সন্ধানী এক শিৱিৰ ৷ আচলতে চাহ জনজাতি সম্প্ৰদায়ৰ প্ৰতিভাৰ সন্ধানত দলটো আহিছিল যদিও বৰপথাৰ ছোৱালী হাইস্কুলৰ শাৰীৰিক নিৰ্দেশক ভৱানন্দ লাহনৰ বিশেষ তৎপৰতাত শেষ মূহূৰ্তত ছাইৰ দলটোৱে লাভলীনাক প্ৰশিক্ষক সকলৰ সন্মুখীন হবলৈ সুযোগ দিবলৈ ৰাজি হয় ৷ এইক্ষেত্ৰত ৰাজ্য চৰকাৰৰ ক্ৰীয়া বিভাগৰ উপ সঞ্চালক উদয় কমল চেতিয়াই যোগাযোগ কৰি সহায় কৰি দিয়ে আৰু ছাইৰ বক্সিং প্ৰশিক্ষক পদুম চন্দ্ৰ বড়োৰ সন্মুখত নিজা পাৰদৰ্শিতা প্ৰদৰ্শনৰ বাবে লাভলীনাই সুযোগ লাভ কৰে ৷সেই মুহূৰ্তত লাভলীনা আছিল শ্ৰেণীকোঠাত আৰু তাৰ পৰাই বৰপথাৰ ছোৱালী হাইস্কুলৰ সহকাৰী শিক্ষক হেমন্ত বৰাই সৰুপথাৰৰ শিৱিৰলৈ লৈ যায় ৷ লাভলীনাৰ কিতাপ ছাইকেল সেইদিনা বিদ্যালয়তে থাকি গল ৷ লাভলীনাৰ প্ৰদৰ্শনত ছাইৰ নিৰ্বাচক সকল সন্ত্তষ্ট হল আৰু লাভলীনৰ শিক্ষক সকলৰ কষ্টৰো সুফল আহিল তিনিমাহৰ পাছত ৷ বৰপথাৰ ছোৱালী হাইস্কুলৰ শাৰীৰিক নিৰ্দেশক ভৱানন্দ লাহনলৈ ছাইৰ কৰা খৱৰ আহিল লাভলীনা ছাইলৈ নিৰ্বাচিত হোৱাৰ ৷ সৰুপথাৰ উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ চৌহদত আয়োজন কৰা নিৰ্বাচনী শিৱিৰৰ পৰা আৰম্ভ কৰা বক্সিঙৰ যাত্ৰাতআৰু কোনোদিনেই লাভলীনা থমকি ৰোৱা নাই ৷ আজি লাভলীনাই বিশ্বৰ সৰ্ববৃহৎ প্ৰতিযোগিতাখনত যোগদানৰ কাৰণে টকিঅ’লৈ ৰাওনা হৈছে ইটালীৰ পৰা ৷ ২৪ জুলাইত প্ৰথম অলিম্পিকৰ বক্সিং ৰিঙত নামিব ৷ জয়লাভ কৰিলে পৰবৰ্তী খেল হব ২৭ জুলাইত ৷ এই দীঘলীয়া যাত্ৰাৰ অধিক কাহিনী পাঠকসমাজলৈ আগবঢ়াই যাম ধাৰাবাহিক ভাবে ৷\nPrevious articleউগাণ্ডাৰ অলিম্পিক দলৰ খেলুৱৈ নিখোজ!\nNext articleঅলিম্পিকত যৌনতা বিৰোধী বিচনা!!\nটেনিছ জগতৰ পৰা অৱসৰ ঘোষণা ছানিয়া মিৰ্জাৰ\nকিৰণ বৰা আৰু মেচাৰ্চ টি.আৰ.এণ্টাৰপ্ৰাইজ চলন্ত ট্ৰফী ফুটবল সমাপ্ত, জে.এছ.ক্লাৱ চেম্পিয়ন


ফেচবুকৰ পেজত প্ৰকাশ পাইছিল, Bulls of Assam Motor Cycle Clubৰ ষষ্ঠবাৰ্ষিক টাৱাং এক্সপেডিচনৰ বিষয়ে৷ সহাঁৰিও আহিছিল বহুত লোকৰ৷ মটৰচাইকেল এডভেঞ্চাৰ বহুলোকৰে হেপাঁহৰ বস্তু৷ অসমৰ পঞ্জীয়নকৃত মটৰচাইকেল ক্লাবসমূহৰ ভিতৰৰ অন্যতম ক্লাব Bulls of Assam Motor Cycle Clubয়ে প্ৰতিষ্ঠাকালৰেপৰা প্ৰতিটো বছৰতে নিয়মিতভাৱে টাৱাং আৰু খাৰডুংলা, লাডাখলৈ এডভেঞ্চাৰ বাইকিং কৰি আহিছে৷ স্বাভাৱিকভাৱে আকৰ্ষিত হৈ ক্লাবত যোগদান কৰিছিলোঁ আৰু তাৰ কেইমাহমান পাছতেই টাৱাংলৈ যাবলৈ এই সুযোগটি আহিছিল৷ যাত্ৰাটোত ক্লাবক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিবলৈ আমি তিনিজন সদস্য ওলাইছিলোঁ; দিশান ভাগৱতী, আইচেং থাওমুং আৰু লেখক নিজে৷ ইতিমধ্যে ক্লাবৰ টাৱাং বাইকিংৰ বিষয়ে জানিব পাৰি তেজপুৰ, গুৱাহাটী আৰু দুধনৈৰ বহুকেইজনে নিজৰ ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰিছিল৷ ক্লাবৰ সভাপতি অবিনাশ টায়ে, সম্পাদক ভাস্কৰ গগৈ আৰু টাৱাং ৰাইডৰ গ্ৰুপ লীডাৰ দিশান ভাগৱতীৰ লগত কৰা যোগাযোগমৰ্মে অতিথি ৰাইডাৰ সকলৰ নাম চুড়ান্ত হৈছিল; তেওঁলোক আছিল তেজপুৰৰ দলজিত বৰা, দুধনৈৰ ৰাজীৱ ৰাভা, পুলক ৰাভা, ৰাকেশ মণ্ডল, হিমদীপ্ত কাকতি আৰু জ্যোতিৰ্ময় শৰ্মা আৰু গুৱাহাটীৰ মানস প্ৰতিম শৰ্মা, ধ্ৰুৱজ্যোতি বৈশ্য, মনীষ বৰুৱা, মনোৰঞ্জন কলিতা, ৰণিত চক্ৰৱৰ্তী, ৰাজু দাস, বৰ্ণালী ডেকা, কুমাৰ প্ৰেম আৰু শশাংক ডেকা৷ যাবলগীয়া আটাইকেইজনৰে নামবিলাক চুড়ান্ত হোৱাৰ পাছতেই জা-যোগাৰৰ কামবিলাক আহি পৰিছিল৷ আগতীয়াকৈ বহুতো বস্তু সাজু কৰিবলগা হৈছিল; বাইকবিলাক চাৰ্ভিচিং কৰাৰেপৰা, দৰৱ-পাতি, বাইকৰ টুুলকিট, টিউব, ইঞ্জিন অইল, গৰম কাপোৰ, ৰেইনকোট, কেমেৰা ইত্যাদি সকলোবিলাক৷ ক্লাবৰ আমি যাবলগীয়া সদস্য তিনিওজনেই যাৱতীয় কামবিলাক কৰাত লাগিলোঁ; আমাৰ মনলৈ অহা প্ৰথম কথাখিনিয়েই আছিল যাতে অতিথি ৰাইডাৰসকলে ক’তো অলপো অসুবিধা অনুভৱ নকৰে৷\nঅৰুণাচললৈ যাবলৈ ইনাৰ লাইন পাৰ্মিট উলিয়াব লাগে৷ আইচেং আৰু দলজিতে তেজপুৰত উলিয়াই ৰাখিছিল৷ বাকী সকলোৰে ILP উলিয়াবলৈ আমি গুৱাহাটীৰ ৰুক্মিনীগাওঁস্থিত অৰুণাচল চৰকাৰৰ অফিচ পাইছিলোঁগৈ৷ একেলগে ইমানকেইজন মানুহৰ ILP দিবলৈ তেওঁলোকে অস্বীকাৰ কৰিছিল কিন্তুু বাৰম্বাৰ কৰা অনুৰোধৰ ওচৰত তেওঁলোকে হাৰ মানি আমাৰ ILPবিলাক বনাই দিছিল৷ সেইদিনা ৰাতিলৈ ক্লাবত যাবলগীয়া প্ৰায় সকলো ৰাইডাৰ লগ হৈছিলোঁ৷ আগৰ অভিজ্ঞতাপুষ্ট ৰাইডাৰসকলে টিপচ কিছুমান শিকাইছিল; বোকাত সোমালে কিদৰে চলাব লাগে, বৰফৰ ওপৰত কিদৰে চলালে সহজ হয়, পৰিম বুলি গম পালে কিদৰে জপিয়াই দিব লাগে, ব্ৰেক নধৰাকৈ পাহাৰৰ ৰাস্তাত চলালে কেনেধৰণৰ সুবিধা হয় ইত্যাদি ইত্যাদি৷ ক্লাবৰপৰা প্ৰতিবছৰে নিয়মিত ৰাইড হয় বাবে সমগ্ৰ ৰাস্তাটোৰ বিষয়ে ছিনিয়ৰসকলৰ যথেষ্ট অভিজ্ঞতা আছিল; তদুপৰি গ্ৰুপ কেপ্তেইন দিশান ভাগৱতীৰ বাবে এইয়া তৃতীয় টাৱাং এক্সপেডিচন আছিল৷ সেয়েহে আমাৰ যথেষ্টখিনি সুবিধা হৈছিল, বিশেষকৈ আমাৰ ৰাতিৰ থকাৰ ব্যৱস্থা আগতীয়াকৈ ক্লাবৰপৰাই কৰি দিছিল আৰু টাৱাংত আমাৰ বাবে তাৰেই স্থানীয় যুৱক ল’বচাংৰ সৈতে যোগাযোগ কৰাই দিছিল৷ উগুল-থুগুল মনেৰে ঘৰলৈ ঘূৰি আহি সকলো বস্তু ভালদৰে পেকিং কৰা হ’লনে চকু ফুৰাই গ’লো; জেকেট, গৰম কাপোৰ, স্লীপিং বেগ, কেমেৰা, ম’বাইল চাৰ্জাৰ, জোতা, অতিৰিক্ত মোজা ৬যোৰ, হাত মোজা, প্ৰটেকটিভচ্, গাৰ্ডচবিলাক, বাইকৰ সা-সৰঞ্জামবিলাক৷ মনৰ সন্তুষ্টিৰ জোখাৰে সকলো চোৱাৰ পাছত শুবলৈ গ’লো৷ টোপনি অহাৰ আশা কৰা নাছিলোঁ আৰু শেষত গৈ বিছনাতে বহুত দেৰি বাগৰ সলাই আহি থকা সপ্তাহটোৰ বিষয়ে ভাবি থাকিলোঁ৷ কালাকটাং, ব’মডিলা, চেলা পাচ, টাৱাং, ব’মলা পাছ এখন এখনকৈ ঠাইৰ কথা মনলৈ ভাহি আহি থাকিল৷\nপুৱা ৫মান বাজিছিল; হঠাৎ সাৰ পাই খপজপকৈ উঠি ঘড়ীটোলৈ চালোঁ৷ এলাৰ্ম বাজিবলৈ তেতিয়াও ১০মিনিটমান বাকী আছিল৷ উঠি গৈ খিৰিকীখন খুলি চালোঁ, বতৰ ডাৱৰীয়া কৰিছিল৷ মনতে জুকিয়ালোঁ, ক্লাবৰ ছিনিয়ৰসকলে আগদিনা কোৱা কথাখিনি ’যিকোনো পৰিস্থিতিৰ কাৰণে সাৱধান থাকিবি, ৰ’দ-বৰষুণ, বোকা-বৰফ, ধূলি, পানী, পাত্থৰ চবৰে মাজেৰে বাইক চলাব লাগিব’৷ সদায়ে ক’ৰবালৈ যোৱাৰ আগত সৰুতেই মায়ে শিকোৱা নিয়মমতে গাটো তিয়াই লৈ থাপনাত মূৰটো দোৱাই ল’লো৷ বাইকখন গেৰেজৰ বাহিৰলৈ উলিয়াই লৈ লাডাখী কেৰিয়াৰখনত পেকিং কৰি থোৱা চেডল বেগটো বাঞ্জী ৰছীকেইডালেৰে বান্ধি সাজু কৰিলোঁ আৰু তাৰ লগে লগে Bulls of Assam মটৰচাইকেল ক্লাবৰ পতাকাখন বাইকৰ পাছফালে থকা ফ্লেগষ্টিকডালত ওলোমাই দিলোঁ৷ পাতল বতাহ বলি আছিল, পতাকাখন উৰিবলৈ ধৰিলে; মনৰ সাহটো আৰু ডাঠ হ’ল৷\nৰাইডিং গিয়েৰচ, ৰাইডাৰ জেকেট আৰু জোতা পিন্ধাৰ পাছত হেলমেটৰ ওপৰত GoPro কেমেৰাটো লগাই সাজু কৰি ল’লো৷ ঘৰৰপৰা বিদায় লৈ মোৰ ৰয়েল এনফিল্ড থাণ্ডাৰবাৰ্ড 350খনত কিক্ কৰিলোঁ; ৰাজকীয় শব্দেৰে গৰগৰাই উঠিল বাইকখন৷ ক্লাবত সকলো গোট হৈ তাৰপৰা যাত্ৰা আৰম্ভ কৰা আমাৰ নিয়ম সেয়েহে গুৱাহাটী গীতানগৰত থকা ক্লাবৰ অফিচ লিলিজ ৰেষ্টুৰেণ্টলৈ ধাপলি মেলিলোঁ৷ এজন-দুজনকৈ সকলো ৰাইডাৰ আহি পাইছিলহি লগতে আমাক শুভেচ্ছা জনাবলৈ ক্লাবৰ আন বহু সদস্য গোট খাইছিল৷ তেতিয়াও ল’বলৈ বাকী থকা বস্তু কিছুমান ক্লাবৰপৰা লৈ বাইকত বান্ধি ল’লো৷ চিপচিপীয়া বৰষুণ আকৌ আৰম্ভ হৈছিল৷ বেগবিলাক ৰেইন কভাৰেৰে ঢাকি ল’লো৷ ক্লাবৰ সভাপতি আৰু সম্পাদকে আমাক একগোট কৰি অতিথি ৰাইডাৰকেইজনক ক্লাবৰ নিয়মবিলাক বুজাই দি সেইয়া সঠিকভাৱে মানি চলিবলৈ নিৰ্দেশ দিলে; গ্ৰুপ কেপ্তেইন সকলোৰে আগত যাব, থাৰ্ডমেন আৰু লাষ্টমেনৰ লগত কিদৰে সকলোৱে সংযোগ ৰাখিব, মাৰ্শ্বালৰ মাৰ্শ্বেলিংক কিয় সকলোৱে মানি চলিব লাগিব, হেডলাইট কিয় জ্বলাই যাব লাগিব, কাৰোবাৰ কিবা দিগদাৰ হ’লে চিগনেল লাইটেৰে কিদৰে গোটেই গ্ৰুপটোক ৰখাব লাগিব, কিধৰণৰ হৰ্ণে কি কথা বুজাব ইত্যাদিবোৰ৷ সকলোতকৈ দৰ্কাৰী উপদেশটো আছিল No to Speed & Overtake৷\n১৭খন এনফিল্ডৰ শব্দই গীতানগৰৰ ৰাতিপুৱাটো গৰগৰাই তুলিলে; তেতিয়া পুৱা ৮: ৩০ বাজিছিল৷ ভাস্কৰ গগৈ দাই ফেচবুক লাইভ ষ্টাৰ্ট কৰিলে; কেপ্তেইন দিশান ভাগৱতী দাদা আছিল সকলোৰে আগত আৰু আইচেং আৰু এই লেখকৰ স্থান আছিল সকলোৰে শেষত৷ মাজত বাকীসকলক লৈ আমি যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিছিলোঁ৷ কুমাৰ প্ৰেমক মাৰ্শ্বালৰ দায়িত্ব দিয়া হৈছিল৷ এখন এখনকৈ শাৰী পাতি আটাইকেইখন বাইক ওলাই গ’ল৷ ১৭খন এনফিল্ডেৰে শাৰীটো প্ৰায় ৫০০মিটাৰমান দীঘল হৈছিল৷ চানমাৰী হৈ আমি আগবাঢ়িলোঁ৷ শিলপুখুৰী, পাণবজাৰ, ভৰলু, কামাখ্যাগেট পাৰ হৈ জালুকবাৰীলৈকে গোটেই বাটচোৱাত বিভিন্নজনে হাতবাউল দিছিল আৰু বহুতে ম’বাইলেৰে ফটো তুলিছিল৷ মাৰ্শ্বাল কুমাৰ প্ৰেমে অগা-পিচা কৰি গাড়ীবোৰ ঠায়ে ঠায়ে ৰখাই আমি আৰামেৰে আগুৱাই যোৱাত সুবিধা কৰি দিছিল৷ গুৱাহাটীৰ ৰাতিপুৱাৰ যান-যটঁ পাৰ হোৱাৰ পাছতহে বাইকত স্পীড দিব পাৰিছিলোঁ৷ শৰাইঘাট দলং পোৱাৰ আগে আগে মই শেষৰপৰা একেবাৰে আগলৈ আগুৱাই গ’লো৷ GoPro ভিডিঅ’ কেমেৰাটো অন্ কৰি গোটেই ৰেলীটোৰ ভিডিঅ’ ল’লো৷ গুমগুমনিৰে সৈতে বাইকবিলাক গৈ থাকিল৷ ৰ’বলগীয়া আমাৰ প্ৰথম গন্তব্যস্থান আছিল ৰৌতা৷ এইখিনিতে সকলোৰে জ্ঞাতাৰ্থে জনাও যে অসমৰপৰা ব’মডিলালৈকে যাবলৈ দুটা মুখ্য পথ আছে; এটা তেজপুৰ, ভালুকপুং, টেঙ্গা হৈ আৰু আনটো হৈছে ভৈৰৱকুণ্ড, কালাকটাং, ৰূপা হৈ৷ আমাৰ যাত্ৰাটোৰ লক্ষ্য আছিল আটাইকেইটা পথ সম্পূৰ্ণ কৰা, সেয়েহে আমি প্ৰথমে ভৈৰৱকুণ্ড হৈ যাবলৈকে ঠিক কৰিছিলোঁ৷ মংগলদৈ, খাৰুপেটীয়া পাৰ হৈ ৰৌতা পোৱাৰ পাছত আমি টাউনৰ হোটেলত কিবা এটা খাবলৈ ৰ’লো কাৰণ আমাক কোৱা আছিল যে কালাকটাংৰ আগত ক’তো খাবলৈ পোৱা নাযাব৷ ইতিমধ্যে ১২বাজি পাৰ হৈছিল, ৰৌতাৰপৰা কালাকটাংৰ দূৰত্ব প্ৰায় ৮৫কি মি আকৌ কালাকটাংৰপৰা ব’মডিলালৈ প্ৰায় ৯০কি মি৷ পাহাৰীয়া ৰাস্তা তাতে বৰষুণৰ বতৰ; সময়ৰ হিচাব কৰিলোঁ, ব’মডিলা গৈ পোৱালৈকে আমাৰ ৰাতি ৮মান বাজিবগৈ৷ বহুত ধৰণৰ ৰিস্কৰ কথা আহি যায় ৰাতি পাহাৰীয়া ৰাস্তাত বাইক চলাবলৈ কিন্তুু যিহেতু এডভেঞ্চাৰ ৰাইড কৰিবলৈ গৈছোঁ তেন্তে পৰিস্থিতি যিমানেই গভীৰ নহওক কিয় সেইয়া চম্ভালিব পাৰিবই লাগিব৷ ৰেইনকোটবিলাক পিন্ধি লৈ ভৈৰৱকুণ্ড অভিমুখে বাইক ষ্টাৰ্ট দিলোঁ৷\nশাৰী-পাতি গৈ থকা বাইককেইখনলৈ সকলোৱে বৰ কৌতূহলেৰে চাইছিল৷ মনতে ভাবিলোঁ আমিওটো নিজৰ বাইক নাথাকোঁতে একেই কৌতূহলেৰে বাইক ৰেলীবিলাক চাইছিলোঁ; তেতিয়াটো আমাৰো জানিবলৈ মন গৈছিল কোনবা তেওঁলোক, ক’ৰপৰানো আহিছে ইত্যাদিবোৰ৷ অজানিতে মুখেৰে সুহুৰি এটা ওলাই আহিছিল৷ ভৈৰৱকুণ্ড পোৱাৰ আগে আগে পাহাৰবিলাক দূৰৈৰপৰা দৃশ্যমান হ’বলৈ ধৰিছিল৷ অসম, অৰুণাচল আৰু ভূটানৰ সীমান্তত থকা ভৈৰৱকুণ্ডখন সচাঁকৈয়ে প্ৰকৃতিৰ উপহাৰ৷ অৰুণাচলত সোমোৱাৰ আগে আগে চেকপষ্টত আমাক ৰখাইছিল আৰু ILPবিলাক পৰীক্ষা কৰিছিল৷ আকাশখনলৈ চাইছিলোঁ, ক’লা কৰি আনিছিল ডাৱৰে৷ গম পালোঁ কলহৰ কাণে ঢালিব৷ বেগৰ চাইড পকেটত থকা পেকেট দুটা উলিয়াই ল’লো৷ আন দুই-এজন ৰাইডাৰক সুধিলোঁ কনদম আৰু হুইচপাৰ নেপকিন লাগিব নেকি? তেওঁলোকেও হয়তো পেকেট দুটা দেখি শ্বকড হৈছিল সেয়েহে নালাগে বুলিয়েই ক’লে৷ ময়ো পেকেটৰপৰা কনদম উলিয়াই লৈ ম’বাইল ফোনটো আৰু ৱালেটতো তাৰ ভিতৰত সুমুৱাই গাঁঠি লগালোঁ; সম্পূৰ্ণভাৱে ৱাটাৰপ্ৰুফ হৈছিল৷ তাৰপাছত আৰু দুটা কনদম বেলুনৰ দৰে ফুলাই লৈ মোজাৰ ওপৰত পিন্ধি ল’লো৷ এইবাৰৰ হুইচপাৰ নেপকিনৰপৰা দুটা পেড উলিয়াই লৈ জোতাৰ তলত সুমুৱাই ল’লো বৰষুণৰ পানী শুহিব পৰাকৈ৷\nইতিমধ্যে চেকপষ্টৰপৰা আমাক যাবলৈ দিছিল৷ মাজে মাজে থকা বোকা আৰু পানীৰ বাহিৰে ৰাস্তাটো প্ৰায় ভালেই আছিল৷ মাজে মাজে প্ৰকৃতিৰ আহ্বানক নেওঁচা দিব নোৱাৰি অথবা ভাগৰ মাৰিবলৈকে অথবা ফটো মাৰিবলৈকে এক দুইঠাইত ৰৈছিলোঁ; তাৰ মাজতেই কোনোবাই পানী খাইছিল, কোনোবাই চিগাৰেট আন কোনোবাই চকলেট, ৰজনীগন্ধা৷ সকলো ঠিকেই গৈ আছিল কিন্তুু হঠাৎ এঠাইত ৰ’বলগা হ’ল৷ গ্ৰুপলীডাৰ দিশান দাৰ বাইকৰ চেইনে প্ৰব্লেম দিছিল৷ অলপসময় ঠিক কৰাৰ পাছত আকৌ যাবলৈ আৰম্ভ কৰিছিলোঁ৷ আমি আটাইকেইজনৰ চিনাকিবিলাক নতুন আছিল যদিও ৰাইডাৰৰ চেণ্টিমেণ্টে খুব সোণকালে এজনক আনজনৰ আপোন কৰি পেলাইছিল আৰু তাৰ প্ৰমাণ বাইকখন বেয়া হওঁতেই গম পোৱা গৈছিল৷\nবৰষুণ কমাৰ কোনো লক্ষণ নাছিল, ক্ৰমাৎ ডাঙৰহে হৈ আহিছিল৷ পানীৰ বাবে চকুৰে ৰাস্তা মনাত অসুবিধা হৈছিল আনকি বৰষুণ ইমানেই ঘন আছিল যে আমি আগৰ বাইকখন দেখিবলৈকো অসুবিধা পাইছিলোঁ৷ সেয়েহে গ্ৰুপ কেপ্তেইনে সোঁহাতৰ ইণ্ডিকেটৰ লাইট জ্বলাই দিছিল আৰু আমি প্ৰত্যেকেই চিগনেলটো অনুসৰণ কৰি ইণ্ডিকেটৰ লাইট জ্বলাই ৩০-৪০কি মি/ঘণ্টা স্পীডত গৈ থাকিলোঁ৷ অৰুণাচলৰ হাড়ঁ কপোৱা ঠাণ্ডাই জেকেট পিন্ধাৰ পাছতো বাৰুকৈয়ে কপাঁই তুলিছিল৷ তেতিয়া ৫মান বাজিছিল আৰু আমিও প্ৰায় কালাকটাং পাবৰ হৈছিলগৈ৷ জনপ্ৰাণীহীন ৰাস্তাটো সম্পূৰ্ণৰূপে আন্ধাৰত পোত গৈছিল৷ ঠাণ্ডাৰ প্ৰকোপত বাইক চলাব নোৱাৰি আমি ৰ’ব লগা হৈছিল৷ দিশান দাই আগৰপৰা চিঞৰি উঠিল ’ঐ চবেই হেণ্ড গ্লভচৰ সৈতে হাতবিলাক ইঞ্জিনত লগা জলদি জলদিকৈ’৷ সকলোৱে ইঞ্জিন আৰু চাইলেঞ্চাৰচ হাতবিলাক হেঁচি ধৰিলোঁ৷ ৰেইন বাইট হৈ জথৰ হোৱা হাতবিলাক লাহে লাহে গৰম হৈ আহিল৷\nঅলপ সতেজ হোৱাৰ পাছত যাত্ৰা পুনৰ আৰম্ভ হ’ল৷ কালাকটাংৰপৰা শ্বেৰগাঁৱলৈকে ৰাস্তা আগতকৈ বেয়া আৰু যথেষ্ট ঠেক আছিল, সেয়েহে আমাৰ বাইকবোৰ লাহে লাহে আগবাঢ়িল৷ দুই-এবাৰ ক্ষন্তেক ৰোৱাৰ বাহিৰে এইবাৰ আমি বেছি ৰোৱা নাছিলোঁ৷ এছিয়াৰ সকলোতকৈ ডাঙৰ আপেলৰ বাগিচাৰ ঠাই শ্বেৰগাওঁ প্ৰায় সোমাবৰ হৈছিল; কিবা এটা কাৰণত আইচেং আৰু মই অলপ পাছ পৰিছিলোঁ৷ থিয় পাহাৰ এটাৰপৰা তললৈ নামি গৈ আছিলোঁ; হঠাৎ মোৰ বাইকখনত খাটাককৈ শব্দ এটা হ’ল, ব্ৰেক মাৰিলোঁ কিন্তুু পাছব্ৰেকডাল একেবাৰেই নধৰা হ’ল৷ বোকামাটিৰ পিছল সেই থিয় পাহাৰটোৰপৰা কিবা কৰি নপৰাকৈ তলত ৰ’লোহি৷ দুয়ো বাইকৰপৰা নামি ব্ৰেকলৈ চালোঁ, মোৰ পাছব্ৰেকৰ ব্ৰেকচো দুটা ভাঙি টুকুৰা হৈ পৰিছিল৷ গ্ৰুপটো বহুত দূৰ আগবাঢ়ি গৈছিল, ম’বাইলত নেটৱৰ্ক নাছিল; ইফালে সিফালে চাই ওচৰত এটা সৰু ঘৰৰ বাহিৰে একো নেদেখিলোঁ৷ শ্বেৰগাঁৱৰ ওচৰৰ কোনোবা এটুকুৰা ঠাইত আন্ধাৰত আমি ৰৈ গ’লো গোমা কৰি ৰখা আকাশখনলৈ চাই৷\nটাৱাং, এনফিল্ড ইত্যাদি…(৩য় খণ্ড)\nঘোপ মৰা আন্ধাৰৰ মাজত কাষলৈ চাওঁতেহে গম পালোঁ সেইখিনিতে এটা ঘৰ আছে কিন্তুু কোনোধৰণৰ শব্দ নুশুনিলোঁ ঘৰটোৰপৰা৷ আইচেঙে ক’লে ইয়াত কোনো মানুহৰ সহায় পাম বুলি ৰৈ থকাটো মূৰ্খামীহে হ’ব তাতকৈ নিজে হাতে কামে ধৰাটোহে ভাল হ’ব৷ বৰষুণৰ মাজতে বেগ খুলি টুল কিটতো উলিয়ালোঁ৷ ব্ৰেকপেড কেইটুকুৰালৈ চালোঁ, এটুকুৰা ভাঙি ওলমি আছে আনটুকুৰা চকা আৰু ড্ৰামৰ মাজত ফচি ধৰি আছে আৰু সেইবাবে বাইকখন পাছৰ চকাটো লৰচৰ কৰিব নোৱাৰাকৈ ৰৈ গৈছিল৷ ৰেঞ্চ, স্ক্ৰু-ডাইভাৰ ইত্যাদি সকলো বস্তুৰে সৈতে চেষ্টা কৰিলোঁ ব্ৰেকটো খুলি পেলাবলৈ৷ কিন্তুু একো লাভ নহ’ল৷ তাৰপাছত দুয়ো লগ-লাগি চকাটো খোলাৰ কথা ভাবি কামত লাগিলোঁ কিন্তুু সেইয়াও লাভ নহ’ল৷ ম’বাইলটো উলিয়াই বাৰেপতি চাওঁ নেটৱৰ্ক আছে নেকি…নেটৱৰ্ক নীল৷ দুই-এখন সৰু গাড়ী পাৰ হৈ গৈছিল, হাতবাউল দি ৰখাই তেওঁলোকক কৈছিলোঁ আগত বাইকৰ গ্ৰুপ এটা গৈ আছে যদি লগপাই তেন্তে বাইক বেয়া হোৱাৰ খবৰটো জনাব৷ তেনেতে সৰু পোহৰ এটা আমাৰফালে আহি থকা যেন পালোঁ, ওচৰলৈ অহাত দেখা পালোঁ বুঢ়া মানুহ এজন৷ কৰ্কশ মাতেৰে গলখেকাৰি মাৰি আমাক সুধিলে ’ক্যা হুৱা আপলোগোকা? ঘৰ কা আগে বাইক ক্যো ৰোকায়া হ্যেই? ’ খুব সম্ভৱত তেখেতে আমাক ডকাইতজাতীয় কিবা বুলি ভাবিছিল চাগৈ৷ কথাখিনি বুজাই কোৱাত তেখেতে আমাক কামত লাগিবলৈ কৈ ঘৰটোৰ ভিতৰলৈ সোমাই গ’ল৷ দুয়ো আকৌ কামত লাগিলোঁ আৰু শেষত ভাগৰত ঘৰটোৰ বাৰাণ্ডাতে বহি পৰিলোঁ৷ আইচেঙে ক’লে আমি এতিয়া কৰিবপৰা অকল দুটা কামেই আছে হয় আমি স্লিপিং বেগ উলিয়াই লৈ ঘৰটোৰ বাৰাণ্ডাতে ৰাতিটো পৰি থাকিব লাগিব নহ’লে গ্ৰুপৰ মানুহকেইটা ঘূৰি অহালৈ ৰ’ব লাগিব৷ আইচেংলৈ চালোঁ, সৰু সৰু শিলৰ ওপৰত বহি কাম কৰি থকাৰ বাবে তাৰ ৰেইনকোট ফাটিছিল, মনটো বেয়া লাগিল মোৰ বাবেই তাৰো কষ্ট হ’ল৷ প্ৰেচাৰ কুকাৰৰ মাত শুনিলোঁ ঘৰটোৰপৰা, দুয়ো এজনে আনজনলৈ চাই হাঁহিলো ’ভাতৰ যোগাৰটো যেনিবা হৈ যাব এনেকৈয়ে আজি’৷ ঠিক তেনেতে আইচেঙে জাঁপ মাৰি উঠি লৈ ক’লে ’এক মিনিট ৰখ, ট্ৰাইবেল মাথাত লোকেল বুদ্ধি এটা আহিছে’৷ সেইবুলি সি কৈ বাইকখন পাছলৈ টানিবলৈ ধৰিলে৷ খটককৈ হ’ব এটা হ’ল, দেখা পালোঁ ব্ৰেকৰ জামটো খোল খাই ভগা ব্ৰেকপেড কেইটা ওলমি পৰিল৷ ফূৰ্তিত চিঞৰি দিলো দুয়ো; আইচেঙে ক’লে তাৰ ট্ৰাইবেল মাথাত হেনো পাছলৈ টানি দিয়াৰ আইডিয়াটো চাইকেলৰ পাছফালে চেইন পৰিলে উঠোৱাৰ কামটোৰপৰা খেলাইছিল৷ বেগত মৰাপাটৰ ৰছী লৈ গৈছিলোঁ, ব্ৰেকপেড দুটা যাতে আকৌ চকাত ফচি নাযায় তেনেধৰণৰে বান্ধি লৈ আমি লৰালৰিকৈ আমাৰ বস্তুবোৰ সামৰি ল’লো৷ ঘড়ীলৈ চালোঁ প্ৰায় ৮বাজিছিল৷\nভয়ংকৰ অভিজ্ঞতা এটা লৈ শ্বেৰগাওঁ এৰিলোঁ৷ অলপ আগলৈ গৈ ভাল ৰাস্তা পালোঁ, নিমজ আৰু আগতকৈ বহল৷ আইচেঙে মোক তাৰ আগে আগে যাবলৈ দি বাইকৰ স্পীড ২০কিমি/ঘণ্টাতকৈ নিদিবলৈ ক’লে৷ দুয়ো লাহে লাহে আগবাঢ়িলো৷ অলপ দূৰ যোৱাৰ পাছতেই আমি ৰণিত আৰু প্ৰেমক লগ পালোঁ ৷ তেওঁলোকে জনালে যে আমাৰ গ্ৰুপটো বহুত আগবাঢ়ি গ’ল আৰু আমাক বিচাৰি গ্ৰুপলীডাৰ দিশান দা আন এটা ৰাস্তাত গ’ল আৰু তেওঁলোকক আমি আহি থকা ৰাস্তাটোত বিচাৰিবলৈ পঠাই দিলে৷ ৰাইডিং ক্লাব বিলাকত এটা শব্দৰ বাৰুকৈয়ে ব্যৱহৃত হয় ’Brotherhood ভ্ৰাতৃত্ববোধ’৷ পুনৰবাৰ ভ্ৰাতৃত্ববোধৰ অৰিহণা বুজি পালোঁ৷ আকাশখন অলপ মুকলি যেন কৰিছিল৷ ডাৱৰৰ ফাঁকে ফাঁকে মাজে মাজে জোনে ভূমুকি মাৰিছিল৷ ৰাস্তাৰ কাষৰ হাবিত জিলিৰ চে চেঁকৈ মতা মাত শুনা পালোঁ৷ মনতে ভাবিলোঁ ৰ’দটো ওলাব চাগৈ কাইলৈ৷\nপাহাৰীয়া ৰাস্তাবোৰত বৰষুণ এৰাৰ পাছত সদায়েই ভূমিস্খলনৰ ভয় থাকে৷ আমাৰ বেলিকাও সেয়াই হ’ল৷ চাৰিওজন শাৰী পাতি একেবাৰে লাহে লাহে গৈ আছিলোঁ, হঠাৎ পাহাৰৰপৰা এটা শিল বাগৰি আহিল৷ প্ৰেমৰ বাইকখনত নলগাকৈ অলপ আগেৰে পাৰ হৈ গ’ল৷ আইচেঙে পাছৰপৰা চিঞৰিলে ’জলদি পাৰ হ’ চব জলদি জলদি…আৰু বাগৰিব শিল৷ ’ আমি সেইসময়ত পাহাৰটোৰ এনেকুৱা এটা অংশত গৈ পাইছিলোঁ যে আমি ৰৈ দিবলৈও নোৱাৰোঁ আনকি পাছলৈ ঘূৰিবলৈও নোৱাৰোঁ, আইচেঙে সেয়েহে উপস্থিত বুদ্ধি খটুৱাই সোণকালে আমাক পাৰ কৰাই লৈ গ’ল৷ পাৰ হোৱাৰ মুহূৰ্তৰ পাছতেই ধাৰামকৈ শব্দ এটা শুনিলোঁ, পাছলৈ চাই দেখোঁ যে এগালমাল বোকা মাটিৰ সৈতে ঢেৰ শিল ওপৰৰপৰা বাগৰি পৰিছে৷ ’ৰাখে হৰি মাৰে কোনে’; ব্ৰেক নথকাৰ কথা বাদ দিলোঁ, আটাইকেইটাই যিমান পাৰোঁ সিমান বেগেৰে তাৰপৰা ওলাবলৈ চেষ্টা কৰিলোঁ৷ ক্লাবত শিকোৱা ব্ৰেক নাথাকিলেও ক্লাচৰ ওপৰত ভৰসা কৰি চলাব পৰা শিকনিখিনি কামত আহিল৷ বহুদূৰ অহাৰ পাছত আমি পাহাৰৰ তলত টাউন এখনৰ লাইটবিলাক দেখা পালোঁ; ৰূপা টাউন পালোঁগৈ৷ বাকীসকল অধীৰভাৱে ৰৈ আছিল, আমি গৈ পোৱাৰ অলপ পাছতেই দিশান দাও ঘূৰি আহি পাইছিলহি৷ ম’বাইলটো ৰিষ্টাৰ্ট কৰাৰ পাছতেই নেটৱৰ্ক পাইছিলোঁ, ঘৰলৈ ফোন কৰিলোঁ; মাৰপৰা গালি এখিনি শুনিলোঁ লগে লগে সকীয়নি ’আৰু যাবলৈ নোৱাৰ এইবোৰ জেগালৈ’৷\n৯বাজিছিল, ৰূপাৰপৰা ব’মডিলালৈ বেছি দূৰ নহয়, মাত্ৰ ১৭কিমি৷ কিন্তুু আমাৰ ৰাস্তা ভুল হ’ল৷ ৰূপাত থকা টেংগা নদীৰ দলংখন পাৰ হৈ ব’মডিলালৈ আমি যাব লাগিছিল সোঁহাতেৰে কিন্তুু ভুলতে গ’লোগৈ বাওঁহাতেৰে৷ স্বাভাৱিকতে আইচেং, মই আৰু প্ৰেম পাছ পৰি দিছিলোঁ ব্ৰেকৰ প্ৰব্লেম থকাৰ বাবে৷ বাকীবোৰ আকৌ আগবাঢ়িল৷ অলপ দূৰ যোৱাৰ পাছতেই জোৱান দুজনে আমাক ৰখাই সুধিলে ’ক্যাহা য্যা ৰেহ্যে হ্যৌ আপলৌগ? ’ ব’মডিলা বুলি কোৱাৰ লগে লগে তেওঁলোকে হাঁহি দি ক’লে ’গলত ৰাস্ত্যে চে্ আ্ গ্যেয়ে আপলৌগ, ব্ৰিজ কা ডায়নে চাইড ম্যে য্যানা থা ব’মডিলা কে লিয়্যে৷ ’ আইচেঙ আৰু মই লগে লগে প্ৰেমলৈ চালোঁ; পাহাৰীয়া ৰাস্তাত বাইক চলোৱাত প্ৰেমৰ বিশেষ দখল আছে৷ গোটেই টীমটোক ঘূৰাই আনিবলৈ প্ৰেমক পঠাই দিলোঁ৷ ইতিমধ্যে লেঙেৰা ঘোঁৰা হৈ পৰা মোৰ বাইকখন লৈ আমি দুয়ো লাহে লাহে ঘূৰি আহিলোঁ৷ ৰূপাৰ জোৱানৰ চাউনী পাৰ হৈ আহি আমি দুয়ো এঠাইত ৰৈ পুনৰ আনবিলাকলৈ অপেক্ষা কৰিলোঁ৷ তেনেসময়তে এটা ফোন আহিছিল; ফোনটো আছিল মোৰ কৰ্মস্থানৰ বিষয়া লোকেল কুংফু খ্যাত অমৰ সিং দেউৰী ছাৰৰ৷ তেখেতো সেইদিনা ব’মডিলালৈ আহিছিল গাড়ী লৈ৷ তেখেতেই আমাক জনালে যে চেলাপাছত বৰফ পৰাৰ বাবে সাংঘাতিক বেয়াকৈ ৰোড ব্লক হৈছে, বৈশাখীৰ আগলৈ গাড়ীবোৰ যাব পৰা নাই৷ চিন্তাত পৰিছিলোঁ যদিও মন ডাঠ কৰি ৰাখিলোঁ আগদিনালৈ ৰ’দ ওলাব আৰু ৰ’দ ওলালেই বৰফ গলি ৰাস্তা খোল খাব, সেই আশাৰে৷ গ্ৰুপটো আহি পোৱাৰ পাছত গম পালোঁ আমাৰ গ্ৰুপৰে এজন বাইক ঘূৰাওঁতে পাহাৰত পৰিল; ভাগ্য প্ৰসন্ন থকাৰ বাবে কোনো ধৰণৰ অসুবিধা নহ’ল৷ ব’মডিলা, টেংগা আৰ ৰূপাৰ জাংচনটো পোৱাৰ পাছত সেইখিনি ঠাইৰপৰা ব’মডিলালৈ প্ৰায় থিয় ৰাস্তাত উঠিব লাগে৷ ৰাস্তাটো ভাল যদিও মাজে মাজে কিছুমান ঠাইত সাংঘাতিক বেয়াকৈ বোকা আছিল৷ ৰয়েল এনফিল্ড যদি এনেকুৱা ৰাস্তাত চলাবলৈ নহয় তেন্তে সমতলত ঢেৰঢেৰীয়া শব্দ কৰি চলাই ফুৰিবলৈও নহয়; বোকালৈ নাচাই বাইক ওপৰলৈ উঠাব ধৰিলোঁ৷ মাত্ৰ বোকাৰ ঠাইবিলাকত ক্লাচ, ব্ৰেক একো নধৰাকৈ বাইকবোৰ উলিয়াই নিলোঁ৷ তেনেতে এটা হেয়াৰপিন কেকুঁৰিত আমাৰ এজনে বাইকখন কণ্ট্ৰল কৰিব নোৱাৰি পৰিব লৈছিল; কিন্তুু তেওঁ নপৰিল৷ তেওঁক পৰিব লোৱা দেখি বচাম বুলি ভাবি তেওঁলৈ চোৱা আন এজনহে বাইকৰপৰা পৰিল৷ বোকা আছিল বাবে তেওঁ লুতুৰি পুতুৰি হ’ল যদিও দুখ নাপালে৷\n১০বাজিছিল; ব’মডিলা টাউনৰ মাজমজিয়া এনফিল্ডৰ শব্দত কঁপি উঠিছিল৷ কলেজীয়া ল’ৰাই কৰা কামৰ দৰে আমি বাইকৰ এক্সেলবেলেগ পকাই শব্দ অলপ বেছিকৈ উলিয়াইছিলোঁ, ’যেন চবেই চা, আমি আহিছোঁ’৷ হোটেল নামব্ৰ’গত মেনেজাৰ আৰু কৰ্মচাৰীকেইজন কলমটিয়াই বহি আছিল৷ আমি গৈ পোৱাৰ পাছতেই আমাৰ নিৰ্দ্দিষ্ট ৰূমবিলাক আমাক গটাই দিলে, বেগবোৰ বাইকৰপৰা খুলি নি ৰূম পোৱালোগৈ৷ কাপোৰবোৰলৈ চালোঁ, বোকা লাগি লেতেৰা হৈ পৰিছিল৷ ভিতৰৰ গৰম কাপোৰবোৰ নুখুলিলোঁ, বাহিৰৰ কাপোৰবোৰ তেনেকৈয়ে চকী এখনত থোৱাৰ পাছতে ক্লাব আৰু ঘৰলৈ ব’মডিলা আহি পোৱাৰ খবৰ দিলোঁ৷ ভাত খাবলৈ মাতিছিল হোটেলৰ ডাইনিংত; চেচাঁ ভাত-চবজিকে অমৃত যেন লাগিছিল৷ ৰূমলৈ ঘূৰি আহিলোঁ, স্লিপিং বেগটো খোলোঁতেই ৰূমমেট এজনে বেগৰপৰা XXXৰামৰ বটল এটা উলিয়াই আনিলে৷ ঠাণ্ডা বহুত আছিল, কিন্তুু লাহে লাহে গাবোৰ গৰম হৈ আহিল৷\nস্কুলৰ বেল বজা যেন শুনিলোঁ, ততভত্ হেৰুৱাই সাৰ পাই বহিলোঁ৷ কাষলৈ চালোঁ, দিশান দা আৰু আইচেং শুই আছে; ঘড়ীটোলৈ চকু গ’ল ৮বাজি গৈছে৷ ভাগৰ সম্পূৰ্ণৰূপে মাৰ গৈছিল৷ কৰিডৰলৈ ওলাই আহি তললৈ চালোঁ, স্কুল এখন আছে হোটেলখনৰ তলতে আৰু তাৰেই শব্দ শুনি সাৰ পাইছিলোঁ৷ কেইবাদিনৰো বৰষুণৰ অন্তত ৰ’দ ওলাইছিল; হোটেলৰ সন্মুখৰ পাহাৰটোৰ তলৰছোৱাত ৰ’দ নপৰি ভালকৈ পোহৰ দেখা নগৈছিল কিন্তুু পাহাৰৰ ওপৰৰ অংশটো ৰ’দ পৰি সুন্দৰকৈ জিলিকি আছিল৷ পাহাৰটোৰ জিলিকি থকা অংশটো চাই চাই এটা জেগাত চকু থৰ হৈ ৰ’ল, ’বৌদ্ধ মঠ এটা সেই পোহৰত জিকমিকাই আছিল’৷ সকলোবোৰ সাৰ পাই উঠি আহিছিল তেতিয়ালৈকে৷ দিশান দাই সকলোকে সোণকালে সাজু হৈ বাইকবোৰত পেট্ৰল ভৰাই ল’বলৈ ক’লে৷ কাৰণ আমি সেইদিনাই ব’মডিলাৰ পৰা চে-লা পাৰ হৈ টাৱাং যোৱাৰ কথা৷ ক্লাবৰ চেক্ৰেটেৰী ভাস্কৰ গগৈ দাদাই ফোন কৰিলে সেই সময়তে; ডাঁৰৰ বাতৰি ডাঁৰে লৈ থকা তেওঁ ফোনটো ৰিচিভ কৰাৰ লগে লগেই বিশেষ কথাৰ অৱতাৰণা নকৰি চিধা ক’লে দেৰি কৰি নাথাকিবি, তহঁতৰ বেয়া হোৱা বাইককেইখন সোণকালে মেকানিকৰ ওচৰত দেখাই ল’ আৰু ব’মডিলাৰ পৰা চে-লা পাৰ হগৈ জলদি৷ তেখেতে কোৱাৰ কথাও সঠিক, কাৰণ চে-লা পাৰ হোৱাটো টাৱাং ৰাস্তাৰ সকলোতকৈ ডাঙৰ চেলেঞ্জ আৰু ৰ’দ দিয়াৰ লগে লগে বৰফ গলিবলৈ আৰম্ভ হয়, গতিকে সেই সময়তে চে-লা পাৰ হোৱাৰ সুবিধাকণ ল’ব পৰাটো আমাৰ যোগাত্মক দিশ আছিল৷\nবাকীবোৰ বাইকৰ সৰু-সুৰা অসুবিধাবিলাক নধৰিলে ডাঙৰ অসুবিধা হৈছিল দিশান দা আৰু মোৰ বাইকৰ৷ দিশান দাৰ চেইন স্পকেট আৰু মোৰ ব্ৰেক ফেইলৰ ইচ্চু৷ দেওবাৰ আছিল বাবে ব’মডিলাৰ দোকানবোৰ বন্ধ আছিল৷ বিচাৰি বিচাৰি অৱশেষত এজন মেকানিকক পালোঁগৈ৷ আমি কথাখিনি কোৱাৰ পাছতেই তেখেতে আজি কাম নকৰোঁ বুলি গহীন হৈ ৰৈ দিলে৷ বুজি পালোঁ, তেখেতক ডাবল ৰেট দিলেহে সেই গহীনতা ভাঙিব৷ খোচামুদি কৰিলে মহান মহান পুৰুষ সকলো গলি যায়, পইচা অলপ বেছিকৈ দিম বুলি কোৱাৰ লগে লগে মেকানিকৰ গহীনতা খন্তেকৰ ভিতৰতে তৰল হৈ পৰিল৷ আমাক অলপ ৰ’বলৈ কৈ তেখেতে নিজ হাতেৰে চাহ বনাই খোৱালে আৰু তাৰপাছত নিজৰ মেকানিকগিৰিৰ বুৰঞ্জী আৰু তেখেতৰ বংশাৱলী গাবলৈ ল’লে; ’ব’মডিলাত মেকানিক কাকু বুলি ক’লেই যে সকলোৱে তেখেতক চিনি পাই সেইয়া আমাক বুজোৱাৰ পাছত তেখেতে কাম কৰা বাইকবোৰৰ বিষয়েও ক’বলৈ আৰম্ভ কৰিলে’৷ সময়ৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি আমি অশান্তি পাইছিলোঁ, দিশান দাই তেওঁক এইবাৰ অলপ ডাঙৰ মাতেৰেই কাম আৰম্ভ কৰিবলৈ কোৱাৰ পাছতেই তেওঁ কামত ধৰিলে৷ কিন্তুু প্ৰথম অসুবিধা হ’ল কামটো আৰম্ভ হওঁতেই, তেখেতৰ ওচৰত এনফিল্ডৰ কোনোধৰণৰ পাৰ্টচ নাছিল৷ তেওঁ আমাক জনালে যে পাৰ্টচ তেজপুৰৰপৰা অনাব লাগিব নহ’লে কাম নহ’ব৷ চিন্তাত পৰিলোঁ, কিন্তুু হঠাৎ মনত পৰিল পুৰণি ব্ৰেক শ্বো এযোৰ লাগি যাব পাৰে বুলি মই লৈ আনিছিলোঁ; বেগৰপৰা ওলিয়াই সেইযোৰকে লগাবলৈ দিলোঁ৷ তেখেতে লগোৱাৰ পাছত বাইকখন চলাই চালোঁ কিন্তুু সেইয়া অলপো লাভজনক নাছিল৷ পাছ ব্ৰেকে কাম নকৰিলে৷ সেই সময়খিনিতে গেৰেজটোত দুজন স্থানীয় ল’ৰা আহি ৰৈছিল৷ মোৰ বাইকৰ অসুবিধাখিনি দেখি তেওঁলোকে ঠাট্টাৰ সুৰত মোক ক’লে ’য়হা পে তহ্ হামলোগ ব্ৰেক ইউজ কৰতা হি ন্যেহী, আপ তহ্ ডৰ গয়ে হ্যৌ ’৷ কথাখিনিৰপৰা কিবা এটা সাহস পালোঁ, মনতে ভাবিলোঁ এনেকেই চলাম বাপ্পেকে৷ আইচেঙেও ক’লে ’চিন্তা নকৰিবি, আমি দুয়ো লাহে লাহে যাম’৷ এইবাৰ মেকানিক কাকু দিশান দাৰ বাইকলৈ আগবাঢ়িল৷ পৰীক্ষা কৰাৰ পাছত দেখা গ’ল আগৰ চেইন স্পকেটতো বেয়া হৈছিল আৰু সেইয়া তেজপুৰৰপৰা আনি সলনি কৰাৰ বাহিৰে আমাৰ হাতত বেলেগ উপায় নাছিল৷ মেকানিক কাকুৱেই উপায় দিলে, বাইকখন তেওঁৰ ওচৰত ৰাখি যাবলৈ, কথা দিলে আমি টাৱাংৰপৰা ঘূৰি আহোঁ মানে বাইকখন তেওঁ ভাল কৰি ৰাখিব৷ সিদ্ধান্ত লোৱা হ’ল, দিশান দাই কোনোবা এখন বাইক চলাব আৰু সেইখন বাইকৰ আৰোহীজন পিলিয়ন হৈ বহিব৷\nআমি হোটেললৈ ঘূৰি আহিলোঁ৷ আহিয়েই আমি দুটা কথাৰ মুখা-মুখি হ’লো; প্ৰথমটো ৰাইডাৰ পুলক ৰাভাই হাতত দুখ পাই বাইক চলাব পৰা অৱস্থাত নাছিল আৰু দ্বিতীয়টো ৰাজু দাস আৰু বৰ্ণালী ডেকাই কিবা বিশেষ কাৰণত টাৱাং ৰাইড আধাতে সামৰি গুৱাহাটীলৈ ঘূৰি আহিব বিচাৰিছিল৷ পুলক ৰাভাৰ অসুবিধাৰ সমাধান আছিলেই আমাৰ হাতত; দিশান দাৰ পাছফালে বহি যাবলৈ তেওঁ সাজু হৈছিল৷ ৰাজু আৰু বৰ্ণালীক আমি তেনেকৈ ঘূৰি যাবলৈ দিবলৈ শলঠেকত পৰিছিলোঁ কাৰণ সেইয়া আছিল ক্লাবৰ নিয়মৰ পৰিপন্থী আৰু ইমান দূৰৰ ৰাস্তাত অকলে ল’ৰা-ছোৱালীহালক এৰি দিবলৈ আমাৰ মনে নকৈছিল৷ বহুত বুজোৱাৰ পাছতো শেষলৈকে যেতিয়া ৰাজু টাৱাংলৈ যাবলৈ মান্তি নহ’ল তেতিয়া উপায়হীন হৈ আমি তেওঁলোকক গুৱাহাটী ঘূৰি যাবলৈ বাট এৰি দিলোঁ৷ তেতিয়া প্ৰায় ১১: ৩০ বাজিছিল৷ চে-লা পাৰ হৈ টাৱাংলৈ যোৱাৰ সময় প্ৰায় উকলি গৈছিল৷ দিশান দাই সকলোকে ক’লে এইটো পৰিস্থিতিত বৰফৰ মাজেৰে চে-লা পাৰ হ’বলৈ কমেও ৩-৪ ঘণ্টা লাগিব আৰু যদিহে কিবা বিপদত পৰোঁ আমি ৰাতিটো চে-লাৰ বৰফৰ মাজত ফচিব লাগিব যিটো মাৰাত্মক কথা হ’ব৷ সকলোৱে কিবাকৈ পাৰ হৈ যাম বুলিয়েই মত-পোষণ কৰিলে৷ আলোচনা কৰাৰ পাছতেই ব’মডিলাৰ হোটেল এৰিলোঁ৷\nব’মডিলাৰপৰা চে-লা লৈকে যোৱা ৰাস্তাত সৰু সৰু গাওঁ কিছুমানৰ বাহিৰে জনবসতিপূৰ্ণ চহৰ বুলি ক’বলৈ ডিৰাংখনহে আছে৷ তাৰ বাদে ডিৰমে, চেংগেই, বৈশাখী ইত্যাদি সৰু সৰু ঠাই কিছুমান আছে৷ আমাৰ টীমটোৱে ক’তো নোৰোৱাৰ লক্ষ্য লৈ আগবাঢ়িলোঁ চে-লা অভিমুখে৷ ব’মডিলাৰ টাউনৰপৰা ওলোৱাৰ পাছত ১০কিমি মান ৰাস্তা অতিপাত বেয়া, ঠাইয়ে ঠাইয়ে ডাঙৰ শিল, পানীৰ ডোঙা ইত্যাদিবিলাক আছে৷ চলাই থাকোঁতে ঘপহকৰে কোনোবা ঠাইত বাইকখন গাঁতত সোমাই, মনটো বেয়া লাগি আহে বাইকখনে দুখ পালে বুলি৷ আইচেং আৰু মই শেষত লাহে লাহে গৈ থকাৰ বাবে এটা কথাত ভাল হৈছিল৷ মাজে মাজে কাৰোবাৰ বাইকৰ অসুবিধা ওলালে ৰৈ গৈছিল আৰু আমাক দুজনক লগ পাইছিল৷ ৰাইডাৰ শশাংকৰ বাইকখনে দিগদাৰ দিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল, কেইবাবাৰো আমি লগ পাইছিলোঁ; বাইকৰ ওপৰত থকা সামান্য জ্ঞানেৰে আমি ঠিকঠাক কৰি আগুৱাইছিলোঁ৷ ডিৰাং পোৱাৰ ২০কিমি মান আগৰপৰা ভাল ৰাস্তা পাইছিলোঁ৷ মিটাৰৰ কাটাঁ ওপৰলৈ তুলিছিলোঁ, সৰু সৰু গাওঁবিলাক পাওঁতে স্পীড কম কৰিছিলোঁ৷ ৰাস্তাৰ কাষত ৰৈ থকা সৰু সৰু ল’ৰা-ছোৱালী কিছুমানে হাতখন মেলি আমাৰ হাতখন চুব বিচাৰিছিল আৰু আন কিছুমানে বাই বাই বাই বাই বুলি চিঞৰি বাইকৰ পাছে পাছে অলপ দূৰলৈকে দৌৰি আহিছিল৷ তেনে এটি সৰু ল’ৰাই হাতখন মেলি ৰাখিছিল, ময়ো তাৰ হাতখনত চুই যাবলৈ মোৰ বাওঁহাতখন আগুৱাই দিছিলোঁ কিন্তুু বদমাছে লগে লগে ঘোচা এটা মোৰ হাতখনত মাৰি আঁতৰলৈ দৌৰ দিলে৷ খঙ উঠিছিল আৰু লগতে হাঁহিও তাৰ বদমাচিৰ সীমা দেখি৷ বসন্তৰ প্ৰথম পৰশ অৰুণাচলত পৰিছিল৷ ৰাস্তাৰ কাষবিলাক আৰু পাহাৰবিলাকলৈ চাই পঠাওঁ বাইক চলোৱাৰ মাজে মাজে৷ ৰাস্তাবিলাক গুলপীয়া আৰু হালধীয়া ফুলবোৰেৰে ৰঙীন হৈ আছিল৷ তেনেধৰণৰ গছবিলাকৰ তলতে সৰু সৰু ঘৰ কিছুমান, খুব কম সংখ্যক ঘৰৰ বাহিৰে বেছিভাগ ঘৰৰে চৌপাশবোৰ বহুত চাফ-চিকুণ আছিল৷ ঘৰবিলাকৰ আগফালে কেইবাগৰাকী মহিলা লগ হৈ কথা পাতি থকা দেখিছিলোঁ, অলপ আঁতৰত থকা কাঠৰ কুণ্ডাবিলাকত বহি পুৰুষসকলে কথা পাতি পাতি বিড়ি শুপিছিল৷ পাহাৰবিলাক সৰলজাতীয় গছেৰে ভৰ্তি আছিল৷ সেউজীয়া হৈ থকা পাহাৰবিলাকৰ মাজে মাজে আমাৰ বাইক আগবাঢ়িল৷ হঠাৎ দেখিলোঁ, ৰাইডাৰ শশাংক বাইকখন লৈ ৰৈ আছে; আকৌ বেয়া হৈছিল বাইকখন৷ আইচেঙ আৰু শশাংক বাইক ভাল কৰাত লাগিল৷ মই হেলমেটৰ ওপৰত লাগি থকা GOPRO কেমেৰাটো অন্ কৰি ওচৰতে হেতালি খেলি থকা ল’ৰা-ছোৱালীকেইটাৰ ওচৰলৈ গ’লো৷ ডাঙৰ ছোৱালী দুজনী ৰৈ আছিল, মোক আগবাঢ়ি যোৱা দেখি নিজৰ মাজতে ফিচফিচাঁই হাঁহি ভিতৰলৈ দৌৰ মাৰিল৷ অকমাণিকেইটাক ভিডিঅ’ত বন্দী কৰিলোঁ; তাৰে এটাই ভঙা ভঙা হিন্দীৰে মোক সুধিলে ’এই ৰে মাথা ম্যে কিয়া হ্যে! ’ কেমেৰা বুলি কওঁতে চাগৈ তাহাঁতি আশ্বস্ত নহ’ল৷ আটাইকেইটা থিয় হৈ মুখ ভেঙুচাই দেখুৱালে মোক আৰু লগে লগে আঁতৰলৈ দৌৰ মাৰি মোক নিৰীক্ষণ কৰি থাকিলে৷\nইতিমধ্যে বাইক ভাল হৈছিল৷ ৰাইডাৰ প্ৰেমে আমাক বিচাৰি ঘূৰি পাইছিলহি৷ আমি আকৌ ধাপলি মেলিলোঁ৷ ডিৰাং পাৰ হ’লো, চীনা যুদ্ধৰ সাক্ষী ডিৰাং৷ আমি তাত বাইক নৰখালোঁ৷ যথেষ্টখিনি যোৱাৰ পাছত পদ্মাজ নামৰ ঠাইত থকা ভাতৰ হোটেলত আমি ৰ’লোগৈ৷ ভোকৰ ভাত আৰু অমাতৰ মাত একেই কথা; গাহৰি আৰু মুৰ্গীৰ মঙহেৰে ডবনি পিটি আমি আটাইকেইজনে ভাত খালোঁ৷ সম্পূৰ্ণ ঘৰৰ ভাত সাঁজৰ জুতি জিভাত লাগিছিল আৰু তাৰ প্ৰমাণস্বৰূপে খাই উঠাৰ পাছত অহা উগাৰকেইটা আছিল৷ সেইসময়তে দিশান দাই চবকে কাষলৈ মাতি সেই ঠাইৰপৰা দেখিবলৈ পোৱা দূৰৈৰ বৰফৰ পৰ্বত এটা দেখুৱাই ক’লে ’সৌৱা চে-লা, এতিয়া টাইম চা, ২ বাজি গৈছে, পাৰ হ’ব পাৰিবি নাই ক’, নহ’লে কিন্তুু আমি ক’ৰবাত থাকাৰ যোগাৰ কৰিবই লাগিব৷ ’ সকলোতকৈ আগতে ৰাইডাৰ দলজিত আৰু ৰাইডাৰ মানসে মাত দিলে ’যাম পাৰিমেই বুলি৷ ’ গম পাইছিলোঁ, তেওঁলোকৰ মাতত সাহস আছিল আৰু বাকীসকলেও লগে লগে তেওঁলোকৰ কথাক সহমত দিলে৷ দেৰি নকৰি বাইকবোৰ ষ্টাৰ্ট কৰি আগবাঢ়িলোঁ৷ সেইখিনি ঠাইৰপৰা ৰাস্তাটো ঠেক আৰু উলম্ব আছিল৷ সন্তপৰ্ণে আগবাঢ়িলোঁ৷ অস্তগামী সূৰ্য্যৰ কিৰণবিলাক দূৰৈৰ বৰফৰ পৰ্বতত পৰি জিলিকি উঠিছিল৷ পৰ্বতৰ কেকুঁৰিবোৰ পাৰ কৰাৰ পাছত কোনোবাটোত আন্ধাৰ পাইছিলোঁ, কোনোবাটোত পোহৰ আকৌ আন কোনোবা এটুকুৰাত জোৰেৰে বতাহ বলি আছিল৷ চেংগে পাৰ হোৱাৰ পাছতেই হঠাৎ মন কৰিলোঁ হেলমেটৰ গ্লাচখন লাহে লাহে বগা হৈ পৰিছে; সেইয়া আছিল বতাহত উৰি অহা বৰফৰ চিটিকণি৷ চেংগেৰ পাছতেই বৈশাখীৰ মিলিটাৰী কেম্পকেইটা আহে৷ সুৰক্ষাজনিত কাৰণত তাত ৰ’বলৈ নিদিয়ে, বৈশাখীৰ ওপৰলৈ গৈ থাকোঁতে এটুকুৰা ঠাইৰপৰা মন কৰিলোঁ তলত থাকি অহা পৰ্বতকেইটা এডাল দীঘলীয়া লাইনত এক হৈ পৰা দেখা গৈছিল৷\nচে-লা পাৰ হৈ ব’মডিলাৰ দিশলৈ অহা গাড়ী আমি ৰাস্তাত বহুত কম পাইছিলোঁ৷ বৈশাখীৰ ওপৰলৈ উঠি যোৱাৰ পাছতেই আমাক কেইজনমান ল’ৰাই হাতবাউল দি ৰখালে৷ মন কৰিলোঁ, অসমীয়া ল’ৰা৷ দিশান দাক তেওঁলোকে ক’লে তাহাঁতে চে-লা পাৰ হ’বলৈ দুপৰীয়াৰ পৰা ৰৈ আছে কিন্তুু জোৱানবিলাকে বৰফ পৰি থকাৰ বাবে যাবলৈ দিয়া নাই৷ তেনেতে চে-লা পাৰ হৈ অহা দুই-এখন গাড়ী লগ পালোঁ৷ গাড়ীবিলাক বৰফ লাগি পোত খাই আহিছিল৷ গাড়ীৰ মানুহবোৰে আমাক পোনপটীয়াকৈ যাবলৈ মানা কৰিলে আৰু জনালে যে চে-লাত বহুত গাড়ী আৰু বাইক চিৰিয়াচ ধৰণে ফঁচি আছে গতিকে তেনে অৱস্থাত আমি চে-লা পাৰ হোৱাৰ মূৰ্খামী নকৰাই ভাল৷ ইতিমধ্যে গাড়ীবোৰত লাগি অহা বৰফবোৰ হাতত লৈ আমাৰ প্ৰায়কেইজনে এটাই আনটোৰ গালৈ দলিয়াবলৈ ধৰিলে ৷ ফূৰ্তি কৰাৰ ধৰণ দেখি কোনো এজনকে ভাগৰুৱা যেন নালাগিল৷ দিশান দা, মই আৰু আইচেঙে আলোচনা কৰিলোঁ কি কৰিলে ভাল হয়৷ শেষত, ঠিক কৰিলোঁ পাৰ হ’বতো নোৱাৰিম গতিকে ঘূৰি গৈ ৰাস্তাত য’তে হোটেল পাওঁ তাতেই ৰাতিটো কটোৱা ভাল হ’ব আৰু যদিহে ক’তো নাপাওঁ তেন্তে ’বেক টু ডিৰাং’৷ বেক টু ডিৰাং বুলি শুনি চবৰে মুখত এটা কথাই ওলাইছিল ’আকৌ ইমান দূৰ বেক কৰিম? ’ কিন্তুু আমাৰ বাবে ভাগ্য সুপ্ৰসন্ন আছিল, বৈশাখীৰ পৰা ঘূৰি আহি চেংগে পাওঁতেই ৰাস্তাৰ কাষতে থকা PWD IB এটা দেখা পালোঁ৷ মনতে আমি ঠিক কৰিলোঁ যি হ’লেও আজি আমি ইয়াতেই\n← বিয়া (হেমন্ত কাকতি)\nইংলিছমেন (পূৰ্ণাক্ষী ভট্টাচাৰ্য) →\nআইজলৰ পৰা মই প্ৰাঞ্জলে কৈছোঁ (১১): (– প্ৰাঞ্জল কলিতা)


পবা সংৰক্ষিত বনাঞ্চল – Mahabahoo\nহত্যাকাৰী কোন? (প্ৰথম অধ্যায়)\nNever TrustaPerson’s Face\nবসন্ত ঋতু আৰু আমোদ-প্ৰমোদ!\nBritain’s race to contain the coronavirus\nথলুৱা জনগোষ্ঠীবিৰোধী মনোভাৱ কিহৰ ইংগিত?\nআয়ুৰ্বেদিক চিকিৎসা পদ্ধতিৰ চমু ইতিহাস\n‘কা’ আৰু অসম চুক্তিৰ ৬ নং দফাৰ বিলৈ॥ (দ্বিতীয় খণ্ড)\nHome/Assam News & Articles/পবা সংৰক্ষিত বনাঞ্চল\nউজনি অসমৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাত অৱস্থিত জৈৱ বৈচিত্ৰ্যতাৰ অনুপম নিদৰ্শন পবা হৈছে ধেমাজি জিলাৰ একমাত্র জীৱিত অৰণ্য। ২০,২২১ হেক্টৰ বনভূমিৰে আবৃত্ত পবা অৰণ্যখনৰ উত্তৰে অৰুণাচল প্ৰদেশ, পূব আৰু দক্ষিণ দিশত চিয়াং, দিবং, লোহিত নদীকে আদি কৰি কবুচাপৰি আৰু ডিব্ৰু ছৈখোৱা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানখনি আৰু পশ্চিমে ধেমাজি জিলাৰ জোনাই মহকুমা অৱস্থিত। অৰুণাচলৰ দি ইৰিং, লক্ষী ৰিজাৰ্ভ আৰু ৰুকচিন মহকুমাৰ অন্তৰ্গত সংৰক্ষিত বনাঞ্চলসমূহে পবাক সদায় সুন্দৰ আৰু সু-সংগঠিত কৰি ৰাখিছে। অৰণ্যখনিৰ ইতিহাসলৈ মন কৰিলে আমি পাওঁ যে ব্ৰিটিছ ঔপনিবেশিক কালতেই ১৯২৪ চনত এই অৰণ্যখনক এখন সংৰক্ষিত বনাঞ্চল হিচাপে ঘোষণা কৰা হৈছিল।\nপ্ৰকৃতিগত দিশৰ পৰা পবা হৈছে এখনি উৎকৃষ্ট বৰ্ষাৰণ্য। পবাৰ কাষেদিয়েই বৈ যোৱা খৰস্ৰোতা চিয়াং নদীখনে অৰণ্যখনক অনন্য ৰূপ প্ৰদান কৰি ইয়াৰ নৈসৰ্গিকতাক যথেষ্ট চহকী কৰি গঢ়ি তুলিছে। পবাৰ নিচেই কাষতে পূবদিশত থকা কবুচাপৰিটো হৈছে ব্ৰহ্মপুত্ৰই সৃষ্টি কৰা ইয়াৰ দ্বিতীয় বৃহৎ নদীদ্বীপ। একালত এই দ্বীপটো বনৰীয়া মহৰ আবাসস্থল আছিল। বৰ্তমানেও এই কবুচাপৰিটো জৈৱ বৈচিত্ৰ্যতা সংৰক্ষণৰ এক অনুপম নিদৰ্শন হিচাপে চিহ্নিত হৈ আছে। কবুচাপৰিৰ পূবলৈ থকা ডিব্ৰু ছৈখোৱা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানেখনেও যেন পবাক মোৰেই মানসপুত্ৰ বুলি তাহানিৰে পৰা কৈ আহিছে। পবাৰ উত্তৰ পাৰত থকা প্ৰকৃতি ৰাণী অৰুণাচল প্ৰদেশৰ অখণ্ড বনভূমিসমূহে, কবুচাপৰিয়ে, ডিব্ৰু ছৈখোৱা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানে আৰু পবাই মিলি যেন এই বৃহত্তৰ অঞ্চলটোক এখন অন্তহীন প্ৰকৃতি ৰাজ্য ৰূপে গঢ়িছে। প্ৰকৃতিপ্ৰেমীসকলৰ দৃষ্টিৰে পবাক কেন্দ্ৰ কৰি এই অৰণ্য কেইখনে সমকোণী অৱস্থান গ্ৰহণ কৰিছে। এইখিনিতে আটাইতকৈ উল্লেখযোগ্য কথাটো হ’ল যে বন্যপ্ৰাণীসমূহে পবা আৰু কবুচাপৰিক সদায় কৰিড’ৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰি আহিছে। বিশেষকৈ কবুচাপৰিক প্ৰধান কৰিড’ৰ হিচাপে লৈ অৰুণাচলৰ বনভূমি সমূহৰ পৰা পবালৈকে এই অখণ্ড বনভূমিত সিহঁতে মুক্তমনে সদায় বিচৰণ কৰি আহিছে।\nজৈৱ বৈচিত্ৰ্যতাৰ দিশৰপৰা পবাখন অত্যন্ত চহকী। বিশেষকৈ নল গাহৰিৰ বাবে জনাজাত এই অৰণ্যখনি অন্যান্য বহু বন্য জীৱ-জন্তুৰ আদৰ্শ বাসস্থান। পবাত পোৱা কেতবোৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ বন্যপ্ৰাণী হৈছে- লাজুকী বান্দৰ, মলুৱা বান্দৰ, অসমীয়া বান্দৰ, বনৰৌ, শিয়াল, গেন্দেৰা, নেউল, জহামাল, বনবোন্দা, নাহৰফুটুকী বাঘ, হাতী, লতামেকুৰী, বনগৰু, কেটেলা পহু, ডাঙৰ কেৰ্কেটুৱা, শৰ পহু, হৰিণা, শহা পহু আদি। অন্যহাতেদি, উত্তৰ-পূবৰ প্ৰকৃতিপ্ৰেমী সংগঠন নেচাৰ্চ বেকন’ৰ লগতে অন্যান্য প্ৰকৃতিপ্ৰেমী সংগঠন আৰু ব্যক্তিসকলৰ সমীক্ষা আৰু চিনাক্তকৰণে উল্লেখ কৰা তথ্য মতে পবাত উপলব্ধ হোৱা কেতবোৰ বৃক্ষ প্ৰজাতি হৈছে- গহৰা, গমাৰি, ঘোঁৰানিম, চোম, চেৱা, চতিয়না, চেগুণ, ৰঙা চন্দন, জৰি, জামু, ডিমৰু, তিতাচপা, থেকেৰা, নাহৰ, পমা, পুৰুজা, বগৰী, বহঁত, বট, বকুল, বোৱাল, বনচোম, বেল, ভেলৌ, ভোমোৰা, মেকাই, মহুৱা, মজ, মদাৰ, শিঙৰি, শাল, শিমলু, শিলিখা, চিচু , সোঁৱালু, সাঁচি, সোণাৰু, হেলচ, হলখ, হোলোং আদি। অন্যহাতেদি, লতাজাতীয় উদ্ভিদসমূহেও পবাক সমৃদ্ধিশালী কৰি ৰাখিছে। যিসমূহৰ ভিতৰত টিকনি বৰুৱা, ভেদাইলতা, জেতুলিপকা, কাঠআলু, কণীবিহ, কাউৰীমণি, মাধৈমালতী, বেলিপকা, বনকেৰেলা, কপৌঢেকীয়া, প্ৰেমলতা, বনজালুক, আঙনি পান, আকাশীলতা, টেঙৰীলতা, নলটেঙা, গুলজলতা, ভীমৰাজ, আমৈলতা, বগুৱাচালি, কপালফুটা লতা, তুবুকীলতা ইত্যাদি। পূৰ্বে উল্লেখ কৰা ধৰণে পবাৰ জলাহভূমিত ঢেকীয়া, কচু, বেত, বনকল, দল আদি উদ্ভিদসমূহো প্ৰচুৰ পৰিমাণে পোৱা যায়।\nপবা পক্ষীকূলৰো আদৰ্শ বাসস্থান হিচাপে জনাজাত হৈ আহিছে। শেহতীয়াকৈ ঢকুৱাখনাৰ মেগামিক্স নেচাৰ ক্লাবে পবা বনাঞ্চলত গ্ৰহণ কৰা চৰাই পৰ্যবেক্ষণ কাৰ্যসূচীত পবাত বহুবোৰ চিনাকি আৰু অচিনাকি চৰাইৰ অস্তিত্বৰ সম্ভেদ পোৱা গৈছে। যিবোৰ হৈছে- ৰাঙীমূৰী শেন, মৌখাপ, হয়কলি, ভুৰুং বটা, ভীমৰাজ, হুদু, কুৰুৱা, কণামুচৰী, ৱাক চৰাই, টেটেৰা বগ, গোবগ, মাজুবগ বা পেটীয়া বগ, ইটাগুৰিয়া, বৰটোকোলা, ক’লা চিলনী, ৰঙা চিলনী, মাছৰোকা, হনুমন্ত, কঁঠালগুটীয়া মাছৰোকা, পখৰা মাছৰোকা, ডাউক, ঢেকৰ, বৰ হেটুলুকা, নীলা হেটুলুকা, মৰ চৰাই, যমডাকিনী, বসন্ত পক্ষী, কোকলোঙা, কঁঠালগুটীয়া বাঢ়ৈটোকা, পখৰা বাঢ়ৈটোকা, বালিঘোঁৰা, বালিমাহী, পথৰুৱা বালিমাহী, কেঁচুখোৱা, ফেঁচু, ৰাজচৰাই, বাওনা ফেঁচু, দিনকণা, কাউচৰাই, পাতিশগুণ, ছেটচেটি, মৌপিয়া, কলডিলৰ মৌপিয়া, পাতমূগী, টিপচি, গোবৰ খোচৰা, কাকৈশিৰা, ৰূপহী চৰাই, বাৰীসুন্দৰী,পঘুৰ্মা, হাইঠা, পাতিকপৌ, ঢিলাকপৌ, মনিকপৌ, চুতীয়া শালিকা, মইনা, কানকুৰীয়া, দহিকতৰা, সাতভনী, বুলবুলি, কুকুহা, উলকুকুৰা, খাটাকুকুৰা, সৰুকুকুহা, নলচিটিকী, কুৰুলী ফেঁচা, ভৰত পক্ষী, বৰভাটৌ, টিয়া ভাটৌ, মদনা ভাটৌ, আলাসী চিলনী, মকৰাখাটী, নাচনী, কলাখাটী, চেকচেকী, পাহাৰী চেকচেকী, পাতমাদৈ, সখিয়তী, কলীয়া চেকচেকী, বাওনা ফেঁচু, টেলটুপী, জংঘলী কেঁচুখোৱা, জীয়াঁখাটী, চন্দনা ভাটৌ, বতাহী (ডাঙৰ আৰু তীব্ৰবেগী), মাছুৱৈ চিলনী, সৰু কেতেকী, বিছাখাটী, গলমণিকা, নদীযোগ, কলীযোগ, টোকোৰা চৰাই, শ্যামা, সেউজ বুলবুলি, ভদৰকলী, ফেঁচুলুকা ইত্যাদি।\nউল্লেখযোগ্য যে, প্ৰায় ১০,২২১ হেক্টৰ বনভূমিয়ে আগুৰি থকা পবা হৈছে জৈৱবৈচিত্ৰ্যতাৰ অনুপম ভঁৰাল। বহু দুষ্পাপ্য প্ৰাণী আৰু উদ্ভিদেৰে সমৃদ্ধ অৰণ্যখনি। এইসমূহৰ উৰ্ধত সমগ্ৰ জোনাইবাসীক ব্ৰহ্মপুত্ৰ আৰু চিয়াঙৰ প্ৰবল বান আৰু প্ৰচণ্ড খহনীয়াৰ পৰা সদায় নিৰাপত্তা দি আহিছে এই অৰণ্যখনে। ইমানবোৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰি অহা এই অৰণ্যখনিক আজি বান-খহনীয়াৰ লগতে চোৰাং চিকাৰৰ দপদপনী আৰু বিভাগীয় কৰ্তৃপক্ষৰ অৱহেলাই গভীৰ অস্তিত্বৰ সংকটত পেলাইছে। সেয়েহে, অৰণ্যখনক ৰক্ষা কৰাৰ বিশেষ প্ৰয়োজন আহি পৰিছে। ইয়াৰ বাবে পবাক তাৎক্ষণিকভাৱে সংৰক্ষিত বনাঞ্চলৰ পৰা অভয়াৰণ্যৰ শাৰীলৈ উন্নীত কৰাটো আজি খুবেই প্ৰয়োজন হৈছে। সেয়েহে, আজি আমি ক’ব খুজিছোঁ, মৃত্যুমুখী এই অৰণ্যখনৰ জীৱনটোক উজ্জীৱিত কৰিবলৈ কেতবোৰ যথোপযুক্ত ব্যৱস্থা জৰুৰীভাৱে গ্ৰহণ নকৰিলে অচিৰেই ধ্বংস হ’ব পবাৰ অস্তিত্ব। নেচাৰ্ছ বেক’নৰ লগতে ধেমাজি আৰু ধেমাজিৰ বাহিৰৰো বিভিন্ন প্রকৃতিপ্ৰেমী সংগঠন আৰু লোকসকলে, সংবাদ মাধ্যম আৰু আকাশবাণী কেন্দ্ৰসমূহেও এইক্ষেত্ৰত গ্ৰহণ কৰি অহা ইতিবাচক ভূমিকাসমূহক আমি বিশেষভাৱে শলাগ লৈছোঁ। বিশেষকৈ নেচাৰ্ছ বেক’নৰ কেন্দ্ৰীয় আৰু স্থানীয় সদস্য সকলেও অৰণ্যখনিৰ সুৰক্ষাৰ স্বাৰ্থত প্ৰবল জনমতসমূহ গঢ়ি তোলাত বহু অৱদান আগবঢ়াই আহিছে।\nএনেবোৰ ভাল খবৰে পবাক সংৰক্ষিত বনাঞ্চলৰ শাৰীৰপৰা অভয়াৰণ্য শাৰীলৈ উন্নীত কৰি ইয়াৰ নিৰাপত্তাক সুনিশ্চিত কৰাত নিশ্চিতকৈ প্ৰভূত বৰঙণি যোগাব বুলি আমি অত্যন্ত আশাবাদী। পবাক কেন্দ্ৰ কৰি আজি ধেমাজি জিলাৰ পৰ্যটন উদ্যোগটোক আগবঢ়াই লৈ যাব পৰাও যথেষ্টখিনি থল আছে। সেয়েহে ইমানবোৰ সম্ভাৱনাৰে ভৰপূৰ পবা সুৰক্ষাৰ স্বাৰ্থত সকলোৱে আজি হাত উজান দিয়ক। প্ৰশাসনেও অস্তিত্বৰ গভীৰ সংকটত ভোগা এই অৰণ্যখনৰ যথোপযুক্ত নিৰাপত্তা ব্যৱস্থাসমূহ গঢ়ি তোলক, অচিৰেই পবাক সংৰক্ষিত বনাঞ্চলৰ পৰা অভয়াৰণ্যৰ শাৰীলৈ উন্নীত কৰক। কিয়নো পবা থাকিলেহে জোনাই থাকিব লগতে জীয়াই থাকিব এখিনি মানুহৰ সপোন আৰু ভৱিষ্যত। পবা সুৰক্ষা আৰু সংৰক্ষণৰ বাবে যুঁজি থকা লোকসকলৰ সংগ্ৰামসমূহ সফল হওক। তেখেতসকললৈ আমাৰ আন্তৰিক শুভকামনা জনাইছোঁ।\n(ঠিকনা: বুৰঞ্জী বিভাগ, ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়।)\nIndian Economy – Glass Half-Full or Half-Empty- By Geetima Das Krishna\nNew AI could stop your bank\nThe caliphate is over, but ISIS will be back in another form\nপঁইতাচোৰা আৰু কুমাৰণীৰ সম্পৰ্কটো\nTHE 50/50 PROPAGANDA– ROOT CAUSE OF IDENTICAL EXTINCTION\nবেৰি হৃদয়ৰ ষ্ট্ৰবেৰি কৃষক জনৰ কথাৰে…\nNo More Business As………\nসৰ্বকালৰ অভিলেখ : কুৱেইটৰ তাপমাত্ৰাই স্পৰ্শ কৰিলে ৬৩ ডিগ্ৰী\nAccord, Discord: Nagaland’s long road to peace


Self-Esteem কৰিব জানোনে ?\nআমি তেতিয়া ব্যক্তিগত চেনেল এটাত কৰ্মৰত আছিলো। এদিন নিউজ ডেস্কলৈ এটা নিউজ আহিলে। ফুটেজ নাছিল। ব্ৰেকিং text লগোৱা হ'ল। 'মহানগৰীত মেধাৱী ছাত্ৰীৰ আত্মহত্যা', 'মাত্ৰাধিক চাপ সহিব নোৱাৰি আত্মহত্যাৰ সন্দেহ'। যথা সময়ত ফুটেজ আহিলে। ইনজেষ্টত ফুটেজখিনি চালো। মৰমলগা ছোৱালী। শেতা পৰি যোৱা মুখখন, ব্লাৰ কৰি নিউজটো চলোৱা হ'ল। কান্দি কান্দি বাউলি হৈ পৰা মাকজনী। 'তাই পৰীক্ষা বেয়া কৰিলে আমি খং কৰিম ,দুখ কৰিম বুলি কেলেই এনেকৈ ভাবিলে অ'। এইটো মাত্ৰ এটা উদাহৰণ। এনেকুৱা কত ঘটনা আমাৰ চৌপাশে ঘটি আছে। মাক-দেউতাক,আন অভিভাৱক বা তেনে কোনো বিশেষজনৰ আকাংক্ষা পুৰণ কৰিব নোৱাৰি কতজনে/ কতগৰাকীয়ে এনেকুৱা কঠিন সিদ্ধান্ত লৈছে। জীৱনলৈ পিঠি দিছে। অথবা জীয়াই থাকিও মৃতকৰ দৰে জীৱন কটাইছে। আচলতে এই সমস্যাটোৰ গুৰি ক'ত বাৰু ? কোনোবাখিনিত এনেকুৱা মানুহবোৰ অভিভাৱক বা তেনে স্থানীয় মানুহৰ অজানিতে হোৱা উচ্চাকাংক্ষাৰ বলী হয় নেকি ? এইখিনিতে এটা কথাত আমাৰ কাৰো দ্বিমত নাই যে কোনো পিতৃ মাতৃ বা অভিভাৱক স্থানীয় ব্যক্তিয়েই নিজৰ সন্তান বা নিজে লালন পালন কৰা জনৰ/গৰাকীৰ অহিত চিন্তা নকৰে। বৰঞ্চ কথাটো এনেকৈ কোৱা উচিত হ'ব, তেওঁলোকে সন্তান বা লালন পালন কৰাগৰাকীৰ সৰ্বোচ্চ উত্তৰণ কামনা কৰিয়েই বিভিন্ন পদক্ষেপ বা প্ৰচেষ্টা লয়। আৰু কেতিয়াবা এনে কৰিবলৈ যাওতেই কোনোবাখিনিত ভুল হৈ যায়।\nএনেবোৰ ক্ষেত্ৰত আমাৰ সততে এটা ভুল হয়। আমি আমাৰ সন্তানৰ প্ৰতি অতিৰিক্ত যত্ন লওতে অথবা আমি আমাৰ সন্তান বা লালন পালন কৰি ডাঙৰ কৰাজনৰ ওপৰত সপোন এটা জাপি দিওঁতে এই ভুলটো হয়। একেবাৰে কুমলীয়া বয়সতে তেওঁলোকৰ ক্ষেত্ৰত এনে কৰোতে তেওঁলোকৰ self-esteem খুব দূৰ্বল হয়। তেওঁলোকে নিজকে ভালকৈ বুজি নাপায়। নিজৰ মূল্য (worth) ধৰিব নোৱাৰে। আত্মবিশ্বাসৰ খুব অভাৱ হয়। জনা কথা এটা ক'বলৈ খোকোজা লাগে। জনা কাম এটা আগবাঢ়ি কৰিবলৈ সাহ নকৰে। তেওঁলোকৰ মগজুত সদায় এনে এটা কথাই ক্ৰিয়া কৰি থাকে- যে তেওঁলোকে মাক-দেউতাক বা অভিভাৱকৰ আকাংক্ষা পুৰণ কৰিব নোৱাৰিলে বা তেওঁলোকক সন্তুষ্টি দিব নোৱাৰিলে তেওঁলোকে বেয়া পাব। দুখ পাব। কোনো কোনো অভিভাৱকে নিজৰ সন্তানে ইপ্সিত লক্ষ্যত উপনিত হ'ব নোৱাৰিলে মাৰ পিট, গালি গালাজ কৰে। আলহী অতিথিৰ আগত অপমানসুচক কথা কয়, আচৰণ কৰে। এনেবোৰ কথাই শিশু এটাৰ সামগ্ৰিক ব্যক্তিত্বক চেপি খুন্দি নি:শেষ কৰি পেলোৱাৰ উপক্ৰম কৰে। এনেবোৰ শিশুৱে পিছলৈ পলায়ণবাদী হ'বলৈ শিকে। হাৰিবলৈ ভয় কৰে। গতিকে পৰিস্থিতিৰ মুখামুখি নোহোৱাকৈ থাকিবলৈকে ভাল পায়।\nশিশুৰ নিৰ্দোষ আচৰণেৰে প্ৰথম অৱস্থাত সচা কথা কয় যদিও ,পিতৃ মাতৃ, অভিভাৱকৰ পৰা খং, মাৰ পিট খোৱাৰ ভয়ত তেওঁলোকে ভয়ে ভয়ে মিছা কথা ক'বলৈ লয়। লাহে লাহে ই অভ্যাসত পৰিণত হয়। আৰু এটা সময়ত যেতিয়া এজন/এগৰাকী পৰিপক্ক মানুহ হয় এটা মিছা ঢাকিবলৈ আন দহটা মিছা কথাৰ আশ্ৰয় লয়।\nএনে মানুহৰ জীৱন সাংঘাতিক অস্থিৰতা আৰু নিজৰ প্ৰতি এক ধৰণৰ অবুজ বেয়াপোৱা অথবা অভিমানৰ মাজেৰে যায়। সকলোতকৈ ডাঙৰ কথা নিজকে estimate কৰিব নোৱাৰে বাবেই এওঁলোকৰ মনোজগতত সকলো বিষয়তে একধৰণৰ অস্পষ্টতা থাকে। ফলস্বৰূপে এনে মানুহ কেতিয়াবা খুব aggressive হয়। তেওঁলোকে মান্যজনক সন্মান কৰিব নাজানে, অথবা স্থান কাল পৰিস্থিতি মানি আচৰণ কৰিব নাজানে। ফলস্বৰূপে হিতে বিপৰীত হয়। নিজৰ আচৰণৰ সপক্ষে এনে মানুহে যুক্তি বিচাৰি উলিয়ায়। সেই যুক্তি সন্মুখৰজনে গ্ৰহণ নকৰিলে কেতিয়াবা অকল্পনীয় কাণ্ডও কৰি পেলায়। কেতিয়াবা আকৌ এনে মানুহ খুব passive ধৰণৰ হয়। সকলোতে পিছ পৰি থাকে। অথচ পিছ পৰি ৰোৱাৰ কাৰণে আনক দোষাৰোপ কৰে। হা হুমুনিয়াহ কাঢ়ি সময় পাৰ কৰে। মিলিবলৈ কষ্ট পায়। এই দুই ধৰণৰ ব্যক্তিত্বৰে সমস্যাৰ উৎস একেই - self esteem ৰ অভাব। নিজকে বুজি নোপোৱাৰ সমস্যা। আত্মবিশ্বাসৰ অভাৱ। এনেকুৱা মানুহে বহু সময়ত জীৱনলৈ পিঠি দিয়ে। মৃত্যুমুখী চেতনাক আদৰি লয়। কাৰণ এনে মানুহৰ বাবে জীৱনত কেৱল জয়ৰ বাবেহে দুৱাৰ খোলা থাকে। পৰাজয় মানেই যেন মৃত্যু সম।\nআহক, আপুনি ,মই আমি সকলোৱেই এনে মানুহৰ কাষত থিয় দিওঁ। জীৱনৰ মুখামুখি হ'বলৈ আমাৰ পৰা অকণ অকণ সাহস দিওঁ। হৰা জিকা জীৱনৰ যে এক স্বাভাৱিক কথা এই কথা গ্ৰহণ কৰিব পৰাকৈ তেওঁলোকক সদৰ্থক পৃথিৱী এখনৰ মুখামুখি কৰাও। এনেকৈয়ে আমি সকলোৱে একেলগে জীৱনক ভালপাব পাৰিম। জীৱনে দিয়া সময়খিনিৰ মূল্য দিব পাৰিম।


মাজুলীত পুনৰ চলিছে এটা ইঞ্জিন যুক্ত ফেৰীঃ নিৰ্বিকাৰ চন্দ্ৰমোহন পাটোৱাৰী - The Cross Current\nমাজুলীত পুনৰ চলিছে এটা ইঞ্জিন যুক্ত ফেৰীঃ নিৰ্বিকাৰ চন্দ্ৰমোহন পাটোৱাৰী\nনিমাতীঘাটৰ শোকাৱহ ফেৰী দুৰ্ঘটনাই ৫০ দিন অতিক্ৰম নকৰোতেই যেন সকলো পাহৰি গ’ল জল পৰিবহণ বিভাগ আৰু পৰিবহন মন্ত্ৰী চন্দ্ৰমোহন পাটোৱাৰীয়ে। মুখ্যমন্ত্ৰীৰ নিৰ্দেশ পুনৰ এবাৰ অমান্য হল মাজুলীত। কাৰণ মাজুলীত আকৌ আৰম্ভ হৈছে বিপদজনক ফেৰী সেৱা। পুনৰ মাজুলীবাসীক বিপৰ্য্যয়ৰ মাজলৈ ঠেলি দিব বিচাৰিছে আভ্যন্তৰীণ জল পৰিবহণ বিভাগে। কিয়নো নিমাতী ঘাটত পুনৰ আৰম্ভ হল একক ইঞ্জিন যুক্ত ফেৰীৰ চলাচল। অভিশপ্ত ৮ ছেপ্টেম্বৰৰ শোকাৱহ নিমাতী ফেৰী দুৰ্ঘটনাৰ এমাহ সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ পিছতেই বিভাগে লৈছে এই চৰম সিদ্ধান্ত। দুখনকৈ গুটীয়া নাওঁ এছ.বি. ৰাজকুমাৰ আৰু পঞ্চাননী আজিৰ পৰা কমলাবাৰী আৰু নিমাতীৰ মাজত চলাচল কৰিছে। ফেৰীৰ ওপৰত উঠোৱা হৈছে কুৰিৰো অধিক দুচকীয়া বাহন আৰু তিনিখনকৈ চাৰিচকীয়া বাহন। ইয়াকে লৈ এতিয়া মাজুলীত সৃষ্টি হৈছে তীব্ৰ প্ৰতিক্ৰিয়াৰ। যিহেতু এনে একক ইঞ্জিন যুক্ত নাৱৰ বাবেই তিনিজনকৈ লোকৰ প্ৰাণ গৈছিল গতিকে তাৰ পিছতো কিয় এই চৰম সিদ্ধান্ত ললে জল পৰিবহণ বিভাগে?\nউপ-নিৰ্বাচন সন্দৰ্ভত কি ক’লে অখিল গগৈয়ে?


xukhdukh.com January 04, 2014 goodnews,\n১. অসমতো বাঢ়িছে আম আদমী পাৰ্টিলৈ আগ্ৰহ, বিগত সাতটা দিনত যোগদান কৰিলে ১০হাজাৰৰো অধিক লোকেঃ গুৱাহাটীত হব লগা বিশেষ অভিবৰ্তনতে বিশিষ্ট ব্যক্তি ৰঞ্জিত শেখৰ মুছাহাৰী, বৃন্দাবন গোস্বামী, প্ৰখ্যাত ফৰেনছিক বিজ্ঞানী ডঃ পদ্মপাণিয়ে যোগদান কৰিব বুলি ৰাজ্যিক সমন্বয়কে সংবাদ মেলত ব্যক্ত কৰিছে।\nবন্ধৰ প্ৰতিবাদত মানস ৰবীনৰ\n"বাৰ মাহে তেৰ আন্দোলনৰ দেশ"\nশীৰ্ষক গীত পৰিবেশন\n২. অসমৰ কৃষি উতপাদনক লৈ বহিঃ দেশত বজাৰ দখলৰ লক্ষ্যৰে গুৱাহাটীত অহা ৮ জানুৱাৰীৰ পৰা আয়োজিত হৈছে প্ৰথম আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান শস্য প্ৰদৰ্শনীঃ ভাগ লব ১৫খনকৈ দেশে, ম্যানমাৰৰ পৰা আহিব ৭৭জনকৈ কৃষকে।\n৩. জাহ্নু বৰুৱাৰ পৰিচালনাত চেলুলয়ডত অৰুণ শৰ্মাৰ কালজয়ী উপন্যাস "আশীৰ্বাদৰ ৰং": ৰাজ্য ও শ্বিলঙকে ধৰি মুঠ ২৮টাকৈ ছবিঘৰত মুক্তি পালে "অজেয়"ইঃ পল্টন বজাৰৰ গল্ড চিনেমাত হোৱা প্ৰীমিয়াৰ শ্ব'ত অংশ ল'লে কাহিনীকাৰ, ছবিৰ পৰিচালক আৰু প্ৰযোজক।\n৪. অচিৰেই মুক্তি লভিব যোৰহাটৰ জীয়ৰী অমৃতা গৌতমৰ ফিল্ম নাৰ্ছাৰীৰ নতুন ছবি "ছুপাৰী-দ্য কুৱেষ্ট বিগিনছ নাও": আমেৰিকাৰ ৱাশ্বিংটন ডিচিত হোৱা বিশেষ প্ৰদৰ্শনীত ছবিখনে সমালোচকৰ সমাদৰ বুটলাৰ খবৰ পোৱা গৈছে। উল্লেখযোগ্য যে ফিল্ম নাৰ্ছাৰীৰ পূৰ্বৰ নিবেদন "উইথ লাভ ফ্ৰম ছাণ্টা" আৰু "এক ৰাত" নামৰ ছবি দুখনে বিভিন্ন স্থানত প্ৰশংসা লাভ কৰিছে।\n৫. নুমলীগড় শোধনাগাৰে ইয়াৰ সামাজিক দায়বদ্ধতা আঁচনি "এন আৰ এল হেল্পিং হেণ্ড"ৰ অধীনত কামৰূপ মহানগৰ আৰু গ্ৰাম্য জিলাত বাস কৰা ৫২০ গৰাকী শাৰীৰিকভাৱে অক্ষম ব্যক্তিলৈ প্ৰদান কৰিলে প্ৰতিবন্ধী চিকিতসা সামগ্ৰীঃ গুৱাহাটী মেডিকেল কলেজৰ প্ৰেক্ষাগৃহত মুখ্যমন্ত্ৰীৰ পৌৰোহিত্যত এই সামগ্ৰী বিতৰণ অনুষ্ঠান অনুষ্ঠিত হয়।\n৬. লোকপ্ৰিয় গোপীনাথ বৰদলৈ ট্ৰফী ফুটবল টুৰ্ণামেণ্টত গ্ৰীণভেলিক হৰুৱাই কলিকতাৰ এৰিয়ান ক্লাৱে প্ৰৱেশ কৰিলে ছেমিফাইনেলতঃ অহা ৬জানুৱাৰীত এৰিয়ানে আইজল ফুটবল দলৰ সৈতে প্ৰতিদ্বন্দিতা কৰিব। আজিৰ কোৱাৰ্টাৰ ফাইনেলত খেলিব শ্বিলংঙৰ লাজং ক্লাৱৰ বিৰুদ্ধে অসম পুলিচ ব্লুজে।\n৭. অসমত শিপাই পৰা বন্ধ অপ-সংস্কৃতিৰ বিৰুদ্ধে সাংগীতিক প্ৰতিবাদী কাৰ্যসূচী গ্ৰহণ কৰিলে জনপ্ৰিয় শিল্পী মানস ৰবীনেঃ গনেশগুৰিৰ উৰণীয়ে সেতুৰ তলত আয়োজিত এই প্ৰতিবাদী সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠানত "বাৰ মাহে তেৰ আন্দোলনৰ দেশ" শীৰ্ষক গীতটি পৰিবেশন কৰে। বিশিষ্ট নিৱন্ধকাৰ দেৱকান্ত সন্দিকৈয়েও বন্ধৰ আহ্বান বন্ধ কৰাৰ বিষয়ে ভাষণ প্ৰদান কৰে।\n৮. উত্তৰ পূৱ গ্ৰন্থমেলাত পাঠকৰ সতে কথোপকথনত অংশ ললে যুৱ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা প্ৰাপক বিক্ৰম সম্পতেঃ অহা বৰ্ষত বাংগালুৰু সাহিত্য উতসৱত উত্তৰ-পূৱ অন্যতম প্ৰধান থীম হব বুলি প্ৰকাশ কৰিলে অন্যতম আয়োজক সম্পতে।\n৯. ৰঙানদী-ডিক্ৰং-দ্ৰোপাঙৰ মথাউৰি সৱলীকৰণৰ বাবে কেন্দ্ৰই দিলে ৪১০কোটি টকাৰ অনুমোদনঃ ১১৬৫ কোটি টকাৰে নিৰ্মাণ হব সোৱণশিৰিৰ মথাউৰি।\n১০. নাৰায়ণপুৰত দেউৰী জাতিৰ শ্বহীদ লীলাকান্ত দেউৰীৰ সোঁৱৰণত পালিত হ'ল ভূমিপুত্ৰ অধিকাৰ দিৱসঃ তেখেতলৈ "সৌমাৰ সূৰ্য" উপাধি প্ৰদান কৰিলে মৰণোত্তৰ ভাৱে, কৃষ্ণ মোহন দেউৰীলৈ প্ৰদান কৰিলে চলিত বৰ্ষৰ ভূমিপুত্ৰ অধিকাৰ বঁটা।\n১১. এইবাৰ একেলগে ২৫খনকৈ অংকীয়া ভাওনা প্ৰদৰ্শনেৰে চলিব অভিলেখ গঢ়াৰ চেষ্টাঃ শীমন্ত শংকৰ সংঘৰ সংস্কৃতি শাখাৰ উদ্যোগত দৰঙ জিলাৰ মহলীয়াপাৰাৰ ৰামগাঁও বোৰাপথাৰত কাইলৈ এই ভাওনাত এহেজাৰৰো অধিক শিল্পীয়ে অংশ গ্ৰহণ কৰিব।\n১২. গুৱাহাটীত উন্মোচিত হ'ল অৱসৰপ্ৰাপ্ত কৰ্নেল মনোৰ্জন গোস্বামীৰ গল্প সংকলন "অক্সফৰ্ড ষ্ট্ৰীটৰ ৰিক্সাৱালাজন": অনুষ্ঠানত অংশ ল'লে অৰুণ শৰ্মাদেৱেও।\n১৩. শিল্পী সাহাৰ্যনিধিৰ সাহাৰ্যৰ্থে অহা ৬জানুৱাৰীৰ পৰা গুৱাহাটীৰ ৰবীন্দ্ৰ ভৱনত অনুষ্ঠিত হব দ্বিতীয় অসম নাট মহোতসৱঃ গুণাকৰ দেৱগোস্বামীৰ "মৃগয়া" আৰু শম্ভু গুপ্তাৰ "বাস্তৱ-অবাস্তৱ" নামৰ নাট দুখনি হব প্ৰদৰ্শিত।\n১৪. আজি অসমতো পালিত হৈছে লুই ব্ৰেইলৰ জন্মদিনঃ ব্ৰেইলী পদ্ধতিৰ উদ্ভাৱক জনৰ এই জন্মদিৱ গুৱাহাটীত "ছাইট ফাৰ্ষ্ট" সংস্থাৰ সৌজন্যত আয়োজিত হৈছে, এই অনুষ্ঠানত অসমৰ বিভিন্ন স্থানৰ পৰা অহা দৃষ্টি বাধাগ্ৰস্ত শিল্পীয়ে অংশ গ্ৰহণ কৰিব।\n১৫. উদযাপিত হ'ল অসম জাতীয় বিদ্যায়ৰ প্ৰতিষ্ঠা দিৱসঃ এই দিৱসতে উন্মোচিত হ'ল বিদ্যালয়খনৰ মেধাৱী ছাত্ৰ প্ৰয়াত বিমান কলিতাৰ ৰচিত গ্ৰন্থ "জাৰজ অভিমন্যু"।\n১৬. দেশত মহিলাৰ সুৰক্ষাৰ সুনিশ্চিত কৰাৰ লক্ষ্যৰে ৰে'ল, চৰকাৰী বাছ, মেট্ৰ' আদিত দেশজুৰি চি চি টিভি, জিপিএছ আদি স্থাপন কৰাৰ সিদ্ধান্তঃ\n১৭. মহানগৰীৰ পাঞ্জাবাৰীৰ শিল্পগ্ৰামত অহা ৭জানুৱাৰীৰ পৰা অনুষ্ঠিত হব "কলা সমন্বয়-২০১৪"।\nইতিমধ্যে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় আৰ্ট ফেষ্টিভেলত অংশগ্ৰহণৰ বাবে দেশ বিদেশৰ কেইবাজনো শিল্পীয়ে দীঘলীপুখুৰীৰ পথপথত চিত্ৰ অংকন কৰি ৰাইজৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছে।\n১৮. উন্মোচিত হ'ল ডাঃ চন্দনা কলিতাৰ শিশু গল্প সংকলন "অকণিৰ পৃথিৱীত"।\nউন্মোচন কৰিলে বিশিষ্টি শিশু সাহিত্যিক গগন চন্দ্ৰ অধিকাৰীয়ে।\n১৯. কাৰ্বি আংলংত চলি থকা চি ই এম গ'ল্ড কাপ ফুটবলত ডিমাপুৰক হকুৱাই চেম্পিয়ন হ'ল মৰ্নিংষ্টাৰ ক্লাৱ।\n২০. অবৈধ বিদেশীৰ নাম ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিক পঞ্জীত অন্তৰ্ভুক্ত কৰাৰ বিৰোধিতা কৰি ৰাজ্যৰ ৮৬টা খিলঞ্জীয়া জনগোষ্ঠীয় সংগঠনে উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ মুখ্য ন্যায়াধীশলৈ প্ৰেৰণ কৰিলে লিখিত আবেদন পত্ৰ।


ফুলশয্যাৰ নিশাৰ প্ৰতিবিম্ব ( পঞ্চম খণ্ড ) মিষ্ট্ৰিয়াচ নাইট 10\nHomeমিষ্ট্ৰিয়াচ নাইটফুলশয্যাৰ নিশাৰ প্ৰতিবিম্ব ( পঞ্চম খণ্ড ) মিষ্ট্ৰিয়াচ নাইট 10\nজোনাক অসম - October 20, 2018\nফুলশয্যাৰ নিশাৰ প্ৰতিবিম্ব\n( পঞ্চম খণ্ড )\nRead ফুলশয্যাৰ নিশাৰ প্ৰতিবিম্ব(4খণ্ড )\nহিমাশ্ৰীয়ে গৈ পুলিচ থানাত সকলো জনালে ৷ বিশ্বাস অবিশ্বাসৰ দোমোজাৰ মাজত এজন পুলিচ বিষয়া আৰু দুজনমান চিপাহী হিমাশ্ৰীৰ সৈতে আহি ঘটনাস্হলী পালে ৷ কিন্তু সকলোকে আচৰিত কৰি ঠাইখন কেৱল মাত্ৰ ইঁকৰা বনেৰে ভৰি আছিল ৷ হিমাশ্ৰীয়ে কোৱাৰ নিচিনাকৈ তাত কোনো ঘৰ বা বা সন্দেহজনক একো নাছিল ৷ মিছাতে পুলিচৰ সময় নষ্ট কৰা বুলি হিমাশ্ৰীক ধমক দি পুলিচকেইজন যাবলৈ ওলাল ৷ হিমাশ্ৰীয়ে যেন নিজ চকুকে বিশ্বাস কৰিব নোৱাৰিলে ৷ সচাঁকৈয়ে ঠাইখনত ইঁকৰাৰ বাহিৰে একোকে নাছিল ৷ তাই বিষয়াজনক তাইৰ সৈতে কি হৈছিল বাৰে বাৰে কৈ ঠাইখন ভালকৈ পৰীক্ষা কৰিবলৈ অনুৰোধ জনালে ৷ কিন্তু বিষয়াজনে তাইক ভেকাহি মাৰি তাৰ পৰা গুছি গ'ল ৷ লাজ অপমান আৰু হতাশাত জৰ্জৰিত হিমাশ্ৰীয়ে ৰাস্তাৰ ওপৰতে বহি হুকহুকাই কান্দিব ধৰিলে ৷\nঘৰলৈ উভতি তাই বান্ধবী পল্লৱীক কথাবোৰ ক'লে ৷ … কিন্তু তাইক আচৰিত কৰি পল্লৱীয়ে ক'লে যে আজি সন্ধিয়া নিৰৱ ফেইচবুকত অনলাইন আছিল ৷ আনকি তেওঁ এটা নতুন গল্পও পোষ্ট কৰিছে ৷ যিটো গল্প ঠিক হিমাশ্ৰীয়ে কোৱা ধৰণৰ ৷ পল্লৱীয়ে গল্পটো পঢ়াৰ পিছত হিমাশ্ৰীৰ ভ্ৰমহোৱা বুলিয়ে কথাটো উৰুৱাই দিলে ৷ কিন্তু হিমাশ্ৰী ! তাই কেনেকৈ পাহৰি যায় মৃত্যৰ দুৱাৰদলিৰ পৰা উভতি অহা সেই অভিজ্ঞতা ? তাই তৎক্ষণাত ফেইচবুক খুলি নিৰৱৰ পোষ্ট বিচৰাত লাগিল ৷ মানুহজনৰ ফেইচবুক ৱালখন অইনৰ টেগেৰে ভৰ্তি ৷ কিছুসময় বিচৰাৰ পিছত তাই নিৰৱৰ ফেইচবুক ৱালত গল্পটো বিচাৰি পালে ৷ গোটেই গল্পটো তাই একে উশাহতে পঢ়ি শেষ কৰিলে ৷ হুবহু আজি সন্ধিয়াৰ ঘটনাটোকে লিখিছে সি ৷ তাই পোষ্টটো লিখাৰ সময় চালে ৷ ছয় বাজি সোতৰ মিনিট৷ হিমাশ্ৰীয়ে মনত পেলালে ৷ ঠিকেইটো মনত আছে তাইৰ সকলোবোৰ কথা ৷ সেই সময়ত নিৰৱে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পাৰে পাৰে গাড়ী চলায় আছিল ৷ তেন্তে ? সেইজন নিৰৱে কেনেদৰে গল্প পোষ্ট কৰিলে ! তাই সন্দেহ বশত গল্পটোত অনুৰাগীয়ে কৰা কমেণ্টবোৰ চাই গ'ল ৷ প্ৰায়বোৰ অনুৰাগীৰ কমেণ্টত সঁহাৰি জনাইছে নীৰৱে ৷ কিন্তু কিদৰে ? তাইৰ লগত থকা মুহুৰ্ততটো এবাৰো মোবাইল ফোন উলিওৱা নাছিল নিৰৱে ৷ তেন্তে ? সঁচাকৈ তাইৰ ভ্ৰম হ'ল নেকি ? নে কোনো মানসিক ৰোগত ভুগিছে তাই?\nহিমাশ্ৰীৰ ফেইচবুক ইনবক্সত এটা মেচেজ আহিল ৷ খুলি চালে ৷ প্ৰেৰকৰ কোনো নাম নাই ৷ কেৱল এটা লিংক আহিছে " দ্যা হিউমেন এক্সপেৰিমেণ্ট এণ্ড দ্যি ফেমাচ ৰাইটাৰ " ৷ এইটো আকৌ ধৰণৰ লিংক ! কোনে পঠালে ? কি এই হিউমেন এক্সপেৰিমেণ্ট ৷ কোন এই ফেমাচ ৰাইটাৰ ? নীৰৱ ! লিংকটো ক্লীক নকৰাকৈ নোৱাৰিলে হিমাশ্ৰীয়ে ৷ লগে লগে লিখা আহিল ' ৱেলকাম টু ডিপ ৱেব ' ৷ কিছুসময় পিছত 'দ্যা অনিয়ন ৰুট ' নামৰ এটা ৱেব পেজ খোল খালে ৷ য'ত প্ৰথমতেই লিংক এটা দিয়া আছিল ' দ্যা কিলাৰ ৰাইটাৰ ' ৷ হিমাশ্ৰীৰ মনৰ উৎসুকতা বাঢ়ি গ'ল ৷ কি এই কীলাৰ ৰাইটাৰ ? মনৰ উৎসুকতা দমাব নোৱাৰি তাই পুনৰ লিংকটো ক্লীক কৰিলে ৷ লগে লগে সামান্য কঁপনি এটা মাৰি তাইৰ কম্পিউটাৰৰ স্ক্ৰীনখন ক'লা হৈ পৰিল ৷ প্ৰায় পাঁচমিনিট সময় তাইৰ স্ক্ৰীনখন ক'লা হৈ থকাৰ অন্তত স্ক্ৰীনৰ সোঁপিনে এটা পপ আপ জিলিকি উঠিল ৷ লগে লগে এটা মেচেজ আহিল তাত ' হাই হিমাশ্ৰী ' ৷ তাই আচৰিত হ'ল ৷ তাইৰ নাম কেনেকৈ জানে এই অচিনাকী ব্যক্তিজনে ? তাই প্ৰতোত্তৰ দিলে " হু ইজ দিজ " ৷ পুনৰ তাইৰ কম্পিউটাৰৰ স্ক্ৰীনখন সম্পুৰ্ণ ক'লা হৈ পৰিল ৷ মাথো মাজে মাজে কম্পিউটাৰটো সামান্য জোঁকাৰনি মাৰি থাকিল ৷ হিমাশ্ৰীৰ চকু মনিটৰত স্হিৰ হ'ল ৷ ক'লা ৰংটো লাহে লাহে তাইৰ ভাল লাগি আহিব ধৰিলে ৷ তাই লক্ষ্য কৰিলে ক'লা স্ক্ৰীনখনৰ সিটোপাৰৰ পৰা যেন কোনোবাই তাইলৈ চায় আছে ৷ যেন বহু দিনৰ চিনাকী কোনোবা ৷ তাই মনিটৰ খনৰ নিচেই ওচৰলৈ গৈ জুমি চালে ৷ হঠাৎ স্ক্ৰীনখনত ক'লা মুখা পিন্ধা চেহেৰা এটা জিলিকি উঠিল ৷ ঘটনাৰ তাৎক্ষণিকতাত ইমান পৰে মনিটৰৰ নিচেই ওচৰৰ পৰা জুমি চাই থকা হিমাশ্ৰী চমক খায় উঠিল ৷ তাইৰ কম্পিউটাৰৰ ৱেব কেম নিজে নিজেই চলিব ধৰিলে ৷ সিপিনৰ পৰা মানুহজনে কলে, " ৱেলকাম টু ডাৰ্ক ৱাৰ্লড হিমাশ্ৰী ৷" মানুহ জনৰ মাতটো একেবাৰেই সামান্য ব্যক্তিৰ দৰে নহয় ৷ সি ভইচ মডিউলেটৰ ব্যৱহাৰ কৰা যেনহে তাইৰ অনুমান হ'ল হিমাশ্ৰীৰ ৷ মাথো কেইটামান মুহুৰ্ত ৷ এক চিনাকী সুগন্ধি আহি হিমাশ্ৰীৰ নাকত লাগিল ৷ তাই মনত পেলাব যত্ন কৰিলে ক'ত পাইছিল এই সুগন্ধি ! নিৰৱ ৷ সন্ধিয়া নিৰৱে ঘঁহিছিল এই সুগন্ধি ৷ কিন্তু … ? তাইৰ বুকু চমকি উঠিল ৷ ভয়াৰ্তভাৱে চাৰিওঁপিনে চালে তাই ৷ তাইৰ বাহিৰে কোনোৱেইটো নাই কোঠাটোত ৷ তেন্তে নীৰৱৰ দেহৰ এই সুগন্ধি … ! তাই পপ আপটো বন্ধ কৰিব খোজিলে ৷ কিন্তু সফল নহ'ল ৷ এইবাৰ তাই পেজটো বন্ধ কৰিব খোজিলে ৷ কিন্তু এয়া কি ! তাই বাৰে বাৰে চেষ্টা কৰিও পেজটো চোন বন্ধ কৰিব পৰা নাই ৷ মাথো পেজটোত এটা বাক্য জিলিকি উঠিছে 'ইউ আৰ ট্ৰেপড ইন দ্যি ডাৰ্ক ৱৰ্লড , ন' গইং বেক প্লীজ ৷' ভয়ত তাইৰ অণ্ঠ কণ্ঠ শুকাই গ'ল ৷ তাই ঘামিব ধৰিলে ৷ তাইৰ হাত ভৰি কঁপিব ধৰিলে ৷ তাই বিভিন্ন ধৰণে পেজটো বন্ধ কৰিবলৈ যত্ন কৰি অপাৰগ হৈছে ৷ মাথো বাৰে বাৰে লিখা আহিছে 'ন গইং বেক প্লীজ ' ৷ এইবাৰ হিমাশ্ৰীয়ে কম্পিউটাৰৰ পাৱাৰ চুইচ্চত আঙুলি দিলে ৷ লগে লগে কোনোবাই তাইৰ হাতখন টানি আনিলে ৷ মনিটৰত লিখা আহিল 'ন এচকেপ প্লীজ '৷ তাই কম্পিউটাৰটো চুইচ্চ অফ কৰিবলৈ পুনৰ চেষ্টা কৰিলে ৷ কিন্তু এইবাৰ কোনো অদৃশ্য শক্তিয়ে তাইক জপতিয়াই ধৰিলে ৷ সুগন্ধিটো নিচেই কাষৰ পৰা তাইৰ নাকত লাগিল ৷ তাইৰ মুখৰ পৰা ওলায় আহিল 'নিৰৱ… ' ৷ হাতখন তাইৰ দেহত বগাব ধৰিলে ৷ তাই প্ৰাণপণে হাতখনৰ পৰা নিজকে বচাবলৈ যুঁজ দিলে ৷ কিন্তু হাতখন ইতিমধ্যে তাইৰ বস্ত্ৰ ভেদ কৰি ভিতৰলৈ সোমায় গৈছে ৷ গাৰ সৰ্ব শক্তিৰে যুঁজিও তাই হাতখনক বাধা দিব পৰা নাই ৷ হঠাৎ তাই কিবা এটা ভাবি নিজকে সম্পুৰ্ণভাৱে হাতখনৰ ওচৰত সমৰ্পণ কৰিলে ৷ এইবাৰ যেন হাতখন কিছু শান্ত হ'ল ৷ সি ধীৰ গতিৰে তাইৰ গাভৰু শৰীৰটো খেপিয়াই ফুৰিলে ৷ হিমাশ্ৰীয়ে স্পষ্টভাৱে অনুভৱ কৰিলে কোনো পুৰুষে তাইক কঠিন বাহুবন্ধনত লবলৈ চেষ্টা কৰিছে ৷ ৷ তাইৰ গাভৰু অংগৰ স্পৰ্শত উত্তেজিত হৈ পৰা তাৰ শৰীৰৰ ঘন ঘন উশাহ তাই গলৰ পিছপিনে অনুভৱ কৰিছে ৷\n: ' নিৰৱ মোক দুবাহুত আঁকোৱালী লোৱা প্লীজ ' হিমাশ্ৰীয়ে ক'লে ৷\nলগে লগে হাত খন ৰৈ গ'ল ৷ কিছুসময়ৰ নিৰৱতা ৷ কেইমুহুৰ্তমানৰ জড়তা ৷ হিমাশ্ৰীয়ে অনুমান কৰিলে কোনোবা এজন তাইৰ সমুখলৈ আহিব ধৰিছে ৷ হঠাৎ হাতখনে তাইক এৰি দিলে ৷ সেই সুযোগতে তাই সমুখৰ কম্পিউটাৰটোত প্ৰচণ্ড গোৰ সোধালে ৷ লগে লগে কম্পিউটাৰটো মজিয়াত বাগৰি ভাঙি বন্ধ হৈ থাকিল ৷ চকুৰ প্ৰচাৰতে সকলো স্বাভাৱিক হৈ উঠিল ৷\nহিমাশ্ৰীয়ে ভালকৈ বুজিলে যে এই বিষয়ে কাকো একো কৈ কোনো লাভ নাই ৷ এইবোৰ কথা কৈ ফুৰিলে মানুহে তাইক মানসিক ৰুগী হিচাপেহে স্বীকৃতি দিব ৷ তাই নীৰৱৰ ফেইচবুকৰ প্ৰ'ফাইল চালে ৷ সি ইতিমধ্যে " দ্যা ডাৰ্ক ৱাৰ্লড " নামেৰে এটা নতুন ষ্টৰী পোষ্ট কৰিছে ৷\nএই ঘটনাৰ সোঁতৰ দিনৰ পিছত তাইৰ নামত তাইৰ ঘৰলৈ এখন চিঠি আহিল ৷ প্ৰেৰকৰ নাম ঠিকনা একো নাই তাত ৷ সাত পৃষ্ঠাৰ চিঠিখনত মাথো লিখা আছে " ৱেলকাম বেক প্লীজ " ৷ (আগলৈ …)\n【 পাঠক সকললৈ অনুৰোধ কৌতুহ'ল বশত বা ধেমালীৰ চলেৰেই হওক 'ডিপ ৱেব ' ব্ৰাউজাৰ Tor কোনেও নোখোলে যেন ৷ ই সম্পুৰ্ণ বেআইনী আৰু আপোনাৰ আৰু আপোনাৰ পৰিয়ালৰ বাবে এশ শতাংশই বিপদজনক ৷ এবাৰ সোমোৱাৰ পিছত কোনোপধ্যেই ওলাব নোৱাৰিব ৷ কথাটো গুৰুত্ব সহকাৰে ল'ব ৷ surfing deep web isaserious crime】\n(আগলৈ … )\n( বিঃদ্ৰঃ - তলৰ 👇🏻 হোৱাটচএপত /ফেচবুক শ্বেয়াৰ বুটামটোত ক্লিক কৰি হোৱাটচএপ/ফেচবুকত শ্বেয়াৰ কৰক ।আৰু আন দহজনকো পঢ়াৰ সুবিধা দিয়ক)\nWhatsapp & Fb status October 20, 2018 at 5:47 PM


1 চমূ 29 - ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন (IRV) আচামিচ - 2019\n- 1 চমূ\n1 চমূ 29\n1পাছত পলেষ্টীয়াসকলে নিজৰ সৈন্যসামন্তক অফেকত একগোট কৰিলে, তেতিয়া ইস্ৰায়েলৰ লোকসকলে যিজ্ৰিয়েলত থকা ভুমুকৰ ওচৰত ছাউনি পাতিলে।\n2যেতিয়া পলেষ্টীয়া অধিপতিসকলে হাজাৰ হাজাৰ সৈন্য লৈ ক্ৰমে আগবাঢ়ি গ’ল, তেতিয়া সকলোৰে শেষত আখীচৰ লগত দায়ুদ আৰু তেওঁৰ লোকসকলো গ’ল।\n3তেতিয়া ফিলিষ্টীয়া অধিপতিসকলে সুধিলে, “এই ইব্ৰীয়া লোকসকলে ইয়াত কি কৰি আছে?” তেতিয়া আখীচে পলেষ্টীয়া অধিপতি সকলক উত্তৰ দি ক’লে, “সেই মানুহ জন ইস্ৰায়েলৰ ৰজা চৌলৰ দাস দায়ুদ নহয় নে? তেওঁ ক’ত দিন আৰু ক’ত বছৰ মোৰ লগত বাস কৰি আছে; আৰু তেওঁ যেতিয়াৰে পৰা মোৰ ফলীয়া হ’ল, তেতিয়াৰে পৰা আজিলৈকে মই তেওঁৰ কোনো দোষ পোৱা নাই।”\n4কিন্তু তেওঁৰ ওপৰত পলেষ্টীয়া অধিপতিসকলৰ খং উঠিল আৰু তেওঁলোকে তেওঁক ক’লে, “তুমি তাক ওলোটাই পঠাই দিয়া। তুমি যি ঠাই তাক নিৰূপণ কৰি দিছিলা, সেই ঠাইলৈ সি উভতি যাওক। সি আমাৰ লগত যুদ্ধলৈ নাহক, সি যুদ্ধলৈ আহিলে কিজানি আমাৰ শত্ৰু হ’ব; নহলেনো সি কিহেৰে নিজ প্ৰভুক সন্তুষ্ট কৰিব পাৰিব? এই লোকসকলৰ মূৰেৰে নহয় নে?\n5দায়ুদক লৈ লোকসকলে পৰস্পৰৰ মাজত গান গাই এইদৰে যে নাচিছিল, ‘চৌলে বধিলে হাজাৰ হাজাৰ লোকক, দায়ূদে বধিলে অযুত অযুত লোকক, ই জানো সেই দায়ুদ নহয়?’”\n6তেতিয়া আখীচে দায়ূদক মাতি আনিলে আৰু তেওঁক ক’লে, “যিহোৱাৰ জীৱনৰ শপত, তুমি সৰল লোক, আৰু সৈন্যসামন্তৰ মাজত তুমি যে মোৰ লগত আহিছা, সেয়া মই ভাল দেখিছোঁ; কিয়নো তুমি মোৰ ওচৰলৈ অহা দিনৰে পৰা আজিলৈকে মই তোমাৰ কোনো দোষ পোৱা নাই; তথাপি অধিপতিসকল তোমাক লৈ সন্তুষ্ট নহয়।\n7এতেকে পলেষ্টীয়া অধিপতিসকলক বেজাৰ নিদিবৰ বাবে, এতিয়া তুমি কুশলে উভটি যোৱা।”\n8তেতিয়া দায়ূদে আখীচক ক’লে, “কিন্তু মই কি কৰিলোঁ? যেতিয়াৰে পৰা আপোনাৰ লগত আছোঁ, তেতিয়াৰে পৰা আজিলৈকে আপুনি এই দাসৰ জীৱনত কি দোষ পালে যে, মই মোৰ প্ৰভু মহাৰাজৰ শত্ৰুবোৰৰ লগত যুদ্ধ কৰিবলৈ যাব নোৱাৰোঁ?”\n9তেতিয়া আখীচে দায়ূদক ক’লে, “মই জানিছোঁ যে, তুমি মোৰ দৃষ্টিত ঈশ্বৰৰ দূতৰ নিচিনা উত্তম; তথাপি পলেষ্টীয়া অধিপতি সকলে কৈছে, ‘সেই মানুহ আমাৰ লগত ৰণলৈ যাব নোৱাৰে।’\n10এই হেতুকে তুমি আৰু তোমাৰ লগত অহা তোমাৰ প্ৰভুৰ দাস সকলে ৰাতিপুৱাই উঠিবা আৰু পোহৰ হ’লেই প্ৰস্থান কৰিবা।”\n11তেতিয়া দায়ুদ আৰু তেওঁৰ লোকসকলে ৰাতিপুৱাই উঠিল আৰু যাত্ৰা কৰি ফিলিষ্টীয়া সকলৰ দেশলৈ উভটি গ’ল। কিন্তু পলেষ্টীয়া সকল যিজ্ৰিয়েললৈ গ’ল।\n< 1 চমূ 28\n1 চমূ 30 >


ৰেলৰ টয়লেটত ৩০ ঘণ্টাৰ ভিতৰত দুই অবলা নাৰীৰ মৃতদেহ উদ্ধাৰ, নাৰীক সুৰক্ষিত কৰিব কোনে? | News Next One\nThursday, February 21, 2019 Last Update: 2:59 AM\nৰেলৰ টয়লেটত ৩০ ঘণ্টাৰ ভিতৰত দুই অবলা নাৰীৰ মৃতদেহ উদ্ধাৰ, নাৰীক সুৰক্ষিত কৰিব কোনে?\nWednesday 11th of July 2018 09:07 pm | by NNO Correspondent | 0\nnewsnextone.com | মৰিয়নীঃ যোৱা ৩০ ঘণ্টাৰ ভিতৰত উজনি অসমত দুখনকৈ যাত্ৰীবাহী ৰেলৰ টয়লেটত দুগৰাকী মহিলাৰ মৃতদেহ উদ্ধাৰ হোৱাৰ ঘটনাই তীব্ৰ চাঞ্চল্যৰ সৃষ্টি কৰিছে৷ এনে ঘটনা সংঘটিত হোৱাত অসমৰ মহিলাৰ সুৰক্ষাক লৈ বৃহৎ প্ৰশ্ন উত্থাপন হৈছে৷ অসমক এতিয়া নাৰীয়ে ঘৰৰ পৰা ওলালেই জীৱনৰ সুৰক্ষাক লৈ প্ৰশ্ন উত্থাপন হৈছে৷ নাৰী যেন এতিয়া কতো সুৰক্ষিত নহয়৷ যোৱা কেইবাটাও দিনৰ ঘটনাৰ লগতে যোৱা ৩০ ঘণ্টাত সংঘটিত ঘটনাই অধিক চিন্তিত কৰি তুলিছে অসমীয়া পৰিয়ালক৷\nনিজ কন্যা, পত্নী, ভগ্নীয়ে ঘৰৰ পৰা ওলাই আহিলে প্ৰতিগৰাকী অসমীয়াৰ বুকু কঁপি উঠে৷ পুনৰ দুগৰাকী অবলা নাৰীয়ে নিজৰ জন্মভূমিত ৰেলত উঠি যাত্ৰা কৰিব ধৰোতেই ৰহস্যজনক ভাৱে মৃত্যুক আকোৱালি লোৱাত নাৰীক নিৰাপত্তা দিয়াত চৰকাৰ বিফল হোৱাৰ অভিযোগ উত্থাপন হোৱাৰ লগতে পুনৰ চিন্তিত হৈছে ৰাজ্যৰ নাগৰিক৷\n১০ জুলাইত চলন্ত ৰে’লগাড়ীৰ টয়লেটৰ ভিতৰত শিৱসাগৰ জিলাৰ মেধাৱী ছাত্ৰী ৰাধা কুমাৰীৰ মৃতদেহ উদ্ধাৰ হোৱা ঘটনাৰ চাঞ্চল্য মাৰনৌযাওঁতেই বুধবাৰে তথা এদিন পিছতেই পুনৰ আন এগৰাকী মহিলাৰ মৃতদেহ উদ্ধাৰ হোৱাৰ ঘটনাই চাঞ্চল্যৰ সৃষ্টি কৰিছে৷\nমৰিয়নী জংচনত অবধ আসাম এক্সপ্ৰেছ নামৰ যাত্ৰীবাহী ৰে’লখনৰ বিকলাংগৰ ডবাত এগৰাকী মহিলাৰ মৃতদেহ উদ্ধাৰ কৰে ৰে’ল আৰক্ষীয়ে৷ ডিঙিত গামোচা মেৰিয়াই থোৱা অৰ্ধ নগ্ন মহিলাগৰাকীৰ মৃতদেহ প্ৰত্যক্ষ কৰি মহিলাগৰাকীক ধৰ্ষণ কৰি হত্যা কৰা বুলি সন্দেহ প্ৰকাশ কৰা হৈছে৷\nএই ঘটনা পোহৰলৈ অহাৰ পিছতে ৰাজ্যত এতিয়া মহিলা কিমান সুৰক্ষিত তাকলৈ এতিয়া চৌদিশে উত্থাপন হৈছে প্ৰশ্ন৷ ৰাজ্যৰ নাৰীক সুৰক্ষিত কৰাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দি চৰকাৰ গঠন কৰা মিত্ৰজোঁটৰ তিনিওটা দল অগপ, বিপিএফ আৰু বিজেপিৰ বিৰুদ্ধে নাৰীক সুৰক্ষা দিব নোৱাৰাৰ অভিযোগ উত্থাপন হৈছে৷\nৰাজ্যৰ গ্ৰাম্য এলেকাৰ দূৰৰ কথা খোদ ৰাজধানী মহানগৰীতে নাৰীৰ সুৰক্ষা নোহোৱা হৈছে৷ নাৰীয়ে এতিয়া ৰাজ্যৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত যৌন নিৰ্যাতনৰ সন্মুখীন হ’ব লগা হৈছে৷ গ্ৰাম্য এলেকা আৰু চহৰত আৰক্ষী-অৰ্ধসামৰিক বাহিনীয়ে গিজগিজাই থকাৰ পৰিতো নাৰী সুৰক্ষিত নহয়৷\nইপিনে মৰিয়নী ৰেল জংচনত অবধ আসাম এক্সপ্ৰেছত বুধবাৰে দিনৰ ২ বাজি ৩০ মিনিটত উদ্ধাৰ হোৱা মহিলাগৰাকীক ডিব্ৰুগড়ৰ লালীমা দেৱী বুলি চিনাক্ত কৰা হৈছে। ডিব্ৰুগড়ৰ বাণীপুৰ ৰে’লষ্টেচনৰ পৰা কোচ বিহাৰলৈ যাবৰ বাবে পুত্ৰই ৰেলত তুলি দিছিল মহিলাগৰাকীক৷ ৰে’লত পুত্ৰই উঠাই দিয়াৰ কিছু সময় পিছতেই মহিলাগৰাকীৰ মৃতদেহ উদ্ধাৰ হৈছিল৷ মহিলাগৰাকীৰ পৰা নগদ ধন আৰু আ-অলংকাৰ আদিও উদ্ধাৰ হয়৷ মৃতদেহ সমীপত পৰি থকা মোবাইল যোগে মহিলাগৰাকীৰ পুত্ৰক যোগাযোগ কৰাত সকলো তথ্য পোহৰলৈ আহে। মহিলাগৰাকীয়ে শাৰিৰীক অসুস্থতা হেতুকে চিকিৎসাৰ বাবে বিহাৰলৈ যোৱাৰ লগতে শাৰিৰীক অসুস্থতা দিব্যাংগৰ ডবাত উঠিছিল৷\nযোৰহাট আৰক্ষীয়ে মৰিয়নী ৰেল ষ্টেচনত অবধ আসামৰ টয়লেটৰ পৰা উদ্ধাৰ হোৱা ডিব্ৰুগড়ৰ লালিমা দেৱী নামৰ মহিলাৰ মৃত্যুৰ তদন্ত অব্যাহত আছে বুলি জানিবলৈ দিয়ে৷ যোৰহাট জিলাৰ আৰক্ষী অধীক্ষক বৈভৱ নিম্বলকাৰে শীঘ্ৰে তদন্তই সফলতা লাভ কৰিব বুলি জানিবলৈ দিয়ে৷\nইপিনে ৰাধা কুমাৰীৰ হত্যাকাণ্ডৰ ২৪ ঘণ্টা পাৰ নৌহওঁতেই লালীমা দেৱীৰ মৃতদেহ ৰে’লৰ ভিতৰত উদ্ধাৰ হোৱা ঘটনাই ৰে’ল সুৰক্ষাৰ সোপা ঢিলা স্বৰূপ উন্মোচন হৈছে বুলি অভিযোগ উত্থাপিত হৈছে৷


Class 10 Assamese Chapter 12 | পাৰস্যত এভুমুকি » Assamese Medium\nClass 10 Assamese Chapter 12 | পাৰস্যত এভুমুকি\nআজি আমি আকৌ এবাৰ স্বাগতম জনাইছোঁ Assamese Medium লৈ যত আমি আলোচনা কৰিম Class 10 Assamese Chapter 12 তথা “পাৰস্যত এভুমুকি” নামৰ অধ্যায়ৰ সম্পূৰ্ণ প্ৰশ্ন উত্তৰ। ইয়াৰ আগতে আমি Class 10 Assamese ৰ বহু কেইটা অধ্যায়ৰ সম্পূৰ্ণ প্ৰশ্ন উত্তৰ আৰু কবিতাৰ মুলভাব সহ অন্যান্য বহু প্ৰশ্নৰ আলোচনা কৰা হৈছে। যদি আপুনি সেইবোৰৰ প্ৰশ্ন উত্তৰ চাব বিচাৰিছে তেন্তে তলৰ লিংকত ক্লিক কৰক।\nClass 10 Assamese Chapter 12 তথা “পাৰস্যত এভুমুকি” নামৰ অধ্যায়টো আচলতে পাৰস্য দেশৰ উপৰত আধাৰিত এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ টোকা। ইয়াত পাৰস্য দেশৰ ইতিহাসৰ কিছু তথ্যৰ অনুসন্ধান বাবে Class 10 Assamese (MIL) ত সংযোজন কৰা হৈছে। আহক তেন্তে মোৰ মৰমৰ ছাত্ৰ ছাত্ৰী তথা পঢ়ুৱৈ বন্ধু বান্ধবী সকল, আমি এতিয়া পাঠ্য ভিত্তিক যি প্ৰশ্ন আছে তাক আলোচনা কৰোঁ।\nClass 10 Assamese Chapter 10\nClass 10 Assamese Chapter 11\nClass 10 Assamese Chapter 12 চমু উত্তৰ\nClass 10 Assamese Chapter 12 প্ৰশ্ন উত্তৰ দিয়া\nশেষ বাক্য Class 10 Assamese Chapter 12\nক) লেখকে উল্লেখ কৰা মতে তেওঁলোকৰ ৰিগটে কত অৱস্থিত?\nউত্তৰঃ – লেখকে উল্লেখ কৰা মতে তেওঁলোকৰ বিগটো পাৰস্য উপসাগৰত অৱস্থিত।\nখ) বুশ্বেৰ কি?\nউত্তৰঃ– ‘বুশ্বেৰ’ এক বন্দৰ নগৰী।\nগ) বুশ্বেৰত হেলিকপ্টাৰৰ পৰানমাৰ সময়ত লেখকৰ লগত কোন কোন আছিল ?\nউত্তৰঃ– বুশ্বেৰত হেলিকপ্টাৰৰ পৰা নমাৰ সময়ত লেখকৰ লগত আছিল মেহদি আৰু ঘাছেম।\nঘ) বুশ্বেৰ বিমান বন্দৰটোক কিয় গুৰত্বপূর্ণ বুলিছে?\nউত্তৰঃ– বুশ্বেৰ বিমান বন্দটো ইৰাণৰ এটা সামৰিক ঘাটি। সেয়ে এই বন্দৰটো গুৰুত্বপূর্ণ।\nঙ) লেখকে বুশ্বেৰত কি আছে বুলি শুনিছে?\nউত্তৰঃ– লেখকে বুশ্বেৰত এটা নিউক্লিয় ৰিয়েক্ট আছে বুলি শুনিছে।\nচ) মেহদি আৰু ঘাছেম কোন?\nউত্তৰঃ– মেহদি আৰু ঘাছেম দুয়োজন ইৰানী যুৱক আৰু জিঅ’লগ নামৰ ইটালিয়ান কোম্পানী এটাৰ মাড়লগাৰ।।\nছ) মেহদি আৰু ঘাছেমে কাম কৰা কোম্পানীটোৰ নাম কি?\nউত্তৰঃ– মেহদি আৰু ঘিছামে কাম কৰা কোম্পানীটোৰ নাম জিঅ’লগ।\nজ) ভেংকি ক’ত থাকে?\nউত্তৰঃ– ভেংকি বুশ্বেৰত থাকে।\nঝ) ভেংকিয়ে কি কৰে?\nউত্তৰঃ– ভেংকিয়ে বুশ্বেৰৰ পৰা ৰিগলৈ যাবলগা হেলিকপ্টাৰ আৰু সামগ্রী যোগানকাৰী জাহাজৰ তদাৰক কৰে।\nঞ) আবুজাৰ কোন?\nউত্তৰঃ– আবুজাৰ এজন লিখক আৰু ভেংকিৰ ট্ৰেভেল এজেন্ট।\nট) ‘আগা’ শব্দৰ অর্থ কি?\nউত্তৰঃ– ‘আগা’অসমীয়া ‘শ্ৰীযুত’ৰ সমার্থক শব্দ।\nঠ) পোনতে ইৰাণৰ পাৰমাণৱিক কাৰ্যসূচীৰ মূল পষ্ঠপোষক কোন আছিল? [H.S.L.C.2018]\nউত্তৰঃ– পোনতে ইৰানৰ পাৰমাণৱিক কার্যসূচীৰ মূল পষ্ঠপোষক আছিল ছোভিয়েট ৰাছিয়া আৰু ইংলেণ্ড ।\nড) ইৰাণে কেতিয়া ইছলামিক গণতন্ত্র হিচাপেস্বীকৃতি লাভ কৰে?\nউত্তৰঃ– ইৰাণে ১৯৭৯ চনত ইছলামিক গণতন্ত্র হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰে ।\nঢ) ইৰাণৰ ইছলামিক গণতন্ত্র প্রতিষ্ঠাতা কোন?\nউত্তৰঃ– ইৰাণৰ ইছলামিক গণতন্ত্র প্রতিষ্ঠাতা আছিল ইমাম আয়াতুল্লা খোমেনি। [H.S.L.C.2019]\nণ) ইৰাণৰ কোনটো বিষয়ে লিখকৰ কৌতুহল বৃদ্ধি কৰিছিল?\nউত্তৰঃ– ইৰাণৰ জাগ্ৰছ পর্বতমালাইলিখকৰ কৌতুহল বৃদ্ধি কৰিছিল।\nত) ইৰাণৰ ৰাজধানীৰ নাম কি? [H.S.L.C. 2016]\nউত্তৰঃ– ইৰাণৰ ৰাজধানীৰ নাম টেহৰাণ ।\nথ) টেহৰাণত বিমান বন্দৰ কেইটা?\nউত্তৰঃ– টেণত বিমান বন্দৰ দুটা —(ক) মেৰোবাদ এয়াৰপৰ্ট আৰু (খ) খোমেনি ইন্টাৰনেচনেল এয়াৰপৰ্ট।\nদ) লেখক থকা টেহৰাণৰ হোটেলখনৰ নাম কি?\nউত্তৰঃ– লেখক থকা টেহণৰ হোটেলখনৰ নাম ‘হোমা নজডিকে বানক স্কোৱাৰ।\nধ) ভাৰতৰ প্ৰায়বোৰ তৈলক্ষেত্র কেনেকুৱা শিলাস্তৰত অৱস্থিত?\nউত্তৰঃ– ভাৰতৰ প্ৰায়বোৰ তৈলক্ষেত্র নৱজীৱি মহাকল্পৰ শিলাস্তৰত অৱস্থিত।\nন) স্লামবাজাৰ কি?\nউত্তৰঃ– ‘স্লামবাজাৰ একবহু ৰাষ্ট্ৰীয় কোম্পানীৰ অফিছ।\nপ) ইৰাণীসকলে নৱবৰ্ষক কি বোলে?\nউত্তৰঃ– ইৰাণীসকলে নৱবৰ্ষক ন ৰোজ’ (নতুন দিন)বুলি কয়।\nফ) বেহেস্ট-ইজাহৰা কি?\nউত্তৰঃ– বেহেস্ট-ই জাহৰাইৰাণৰ মুখ্য সমাধি স্থান ।\nভ) শ্বিৰীন ইবাডি কোন?\nউত্তৰঃ– শ্বিৰীন এজনী ইৰাণীনাৰীবাদী সংগ্রামী নেত্রী। তাই নবেল বঁটা লাভ কৰিছিল।\nব) চেনী কোনে আৱিস্কাৰ কৰিছিল?\nউত্তৰঃ– জামছেদ নামৰ এজন ইৰানী সম্রাটে চেনী আৱিষ্কাৰ কৰিছিল।\nম) লেখক ইনলৈ কি দায়িত্ব লৈ গৈছিল?\nউত্তৰঃ– লেখক ইৰানলৈ তেল অন্বেষণৰ দায়িত্বত গৈছিল।\nয)ইৰাণৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিমান বন্দৰটোৰনাম কি?\nউত্তৰঃ– ইৰাণৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিমান বন্দৰটোৰ নাম ‘খোমেনি ইন্টাৰনেশ্বনেল বিমান বন্দৰ।\nৰ) ‘কে’ ৰ অর্থ কি?\nউত্তৰঃ– ‘কে’ শব্দৰ অৰ্থ হ’ল চেনি।\n২। জাগ্ৰছ পর্বতমালাৰ বিষয়ে তেমাৰ পাঠ্যপুথিৰ সহায়ত লিখা বা ইৰাণৰ ভূতত্বৰ বিষয়ে লিখা।\nউত্তৰঃ– ইৰাণৰ ভূতত্বৰ বিষয়ে ক’বলৈ গলে পোনতেই জাগ্ৰছ পর্বতমালাৰ কথা মনলৈ আহে। এইপর্বতমালা হৈছে। ইৰাণ চহৰৰ মুখ্য আকর্ষণ। আৰব প্লেট আৰু ইউৰেছীয়া প্লেটৰ মাজত সংঘাত হৈসাগৰৰ বুকুৰ পৰা এইপর্বতমালাৰ সৃষ্টি হৈছিল। জাগ্ৰছ আৰু হিমালয় পর্বতমালাৰ জন্ম কাহিনী একেই। জাগ্রছ পর্বতমালা ইৰাণৰ উত্তৰ-পশ্চিমৰ পৰা দক্ষিণ-পূৱলৈকে বিস্তৃত হৈ আছে। ইয়াৰ সৰ্ব্বেচ্চ শৃংগৰ। উচ্চতা প্রায় ৪,৫০০ মিটাৰ।জাগ্ৰছপৰ্বতৰ দক্ষিণ-পশ্চিম দিশত বিৰাট তেল আৰু প্রাকৃতিক গেছৰ ভাণ্ডাৰ সঞ্চিত হৈ আছে। বিশ্বৰ বহুতো দেশ ইৰাণৰ তেল আৰু গেছৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে।\n৩। ইৰাণৰ কেইখনমান ঠাইৰ নাম লিখা।\nউত্তৰঃ– ইৰাণৰ কেইখনমান ঠাইৰ নাম হ’ল —চিৰাজ, কাৰমান, আৰডাবিল, হামাদান, টাবৰিজ,নাটাঞ্জা, ইছফাহান, আহবাজ আদি।\n৪। ইৰাণৰ বিমান বন্দৰ কেইটা কি কি আৰু কোন কোন স্থানত?\nউত্তৰঃ– ইৰাণৰ বিমান বন্দৰ দুটা– মেহেৰাবাদ এয়াৰপৰ্ট আৰু খোমেনি ইন্টাৰনেশ্বনেল এয়াৰপৰ্ট। মেহেৰাবাদ বিমান বন্দৰটো চহৰত আৰুখোমনি বিমান বন্দৰটো চহৰৰ পৰা দূৰত।\n৫। টেহৰাণৰ প্রাকৃতিক অৱস্থা কেনেকুৱা লিখা।\nউত্তৰঃ– টেহৰাণৰ প্রাকৃতিকঅৱস্থা অতি মনোৰম চহৰৰ কাষতে ওখ পাহাৰ। ওখ ওখ পাহৰে আগুৰি থকাৰ বাবে চহৰখন দেখিবলৈঅতি সুন্দৰ। গ্রীষ্ম কালৰ দুটা মাহ ইয়াত বৰ গৰম অনুভৱ হয়। বছৰৰ বাকী সময় বৰ আৰামদায়ক। শীতকালত টেহৰাণত বৰফ পৰে। পৰ্বতৰ ওপৰৰ হিমবাহবোৰ টেহণ মহানগৰীৰ পানীৰ প্রধান উৎস। টেহণ নগৰৰ সৌন্দৰ্যৰ বাবে ইয়াক পেৰিচৰ লগত তুলনা কৰা হয়।।\n৬। স্লামবার্জাৰ কোম্পানীৰ কার্যালয় ক’ত ক’ত আছে?\nউত্তৰঃ– স্লমবার্জাৰ কোম্পানীৰ কার্যালয় নাজিৰাৰ পৰা নাইজেৰিয়ালৈ, দুলীয়াজনৰ পৰা ডুবাইলৈ, টেহৰাণৰ পৰা টেক্সাছলৈ পৃথিৱীৰ সকলো তৈলক্ষেত্ৰৰ ওচৰতে আছে।\n৭। তেলৰ বাবে চলোৱা খনন কার্যত মাডলিং আহিলাসমূহৰ ভূমিকা কি? [H.S.L.C.2019]\nউত্তৰঃ– তেলৰ বাবে চলোৱা খনন কার্যত মাডলিং আহিলাসমূহৰ ভূমিকা গুরুত্বপূর্ণ। এই আহিলাসমূৰ দ্বাৰা সংগ্রহকৰা তথ্যই তৈল ক্ষেত্র আৱিষ্কাৰ কৰাত সহায় কৰে। আৰু কোনো বিপদজনক পৰিস্থিতি নোহোৱাকৈ খনন কার্য চলোৱা হয়। মাডলিং ইউনিটৰ পৰা প্ৰেৰণ কৰা তথ্যইখননত হ’ব পৰা বিপদ সম্পর্কে ভৱিষ্যত বাণী কৰিব পাৰে। এক কথাত মাডলিং আহিলাসমূহৰ দ্বাৰা পোৱা তথ্য অধ্যয়ন কৰি সৰু গৱেষণাগাৰত বহিয়েই তৈল ক্ষেত্ৰৰ বিভিন্ন দিশৰ বিষয়ে জানিব পাৰি।।\n৮। বুশ্বেৰ চহৰৰ এটি বিৱৰণ দিয়া।\nউত্তৰঃ– বুশ্বেৰ সুপৰিকল্পিতভাৱে নির্মিত এখন সৰু চহৰ। চহৰখনত চাৰিলেনৰ ব্যৱস্থা আছে। চহৰখন অতি চাফ-চিকুন চহৰখনৰ প্ৰতিটো ঘৰ দেৱালেৰে আগুৰা। আবাসিক অঞ্চলৰ ঘৰবোৰ দুই-তিনি মহলীয়া। বুশ্বেৰ চহৰত শুক্রবাৰ দিনা বন্ধৰ দিন। দোকান -পোহাৰৰ বেছিভাগ বন্ধ থাকে। বুশ্বেৰ চহৰৰ পদপথত কিছুমান সেউজীয়া ৰঙৰ চৰকাৰী পৃষ্ঠপােষকতাত স্থাপন কৰা দান পাত্ৰৰ বাকচ দেখা যায়। ইয়াৰ চহৰৰ দোকান-পোহাৰৰ চাইনবোর্ডবোৰ ফাচী ভাষাত লিখিত।\n৯। ইৰাণৰ ইতিহাসৰ বিষয়ে চমুকৈ লিখা।\nউত্তৰঃ– ইৰাণৰ ইতিহাস অতিপ্রাচীন। ইয়াৰ প্রাচীন সভ্যতাৰ স্বাক্ষৰ ইয়াৰ প্রত্নতাত্ত্বিক, ঐতিহাসিক, সাংস্কৃতিক আৰু কৃতিস্তম্ভতসজীৱ কৰি ৰাখিছে। প্রায় চাৰি হাজাৰ বছৰ পূর্বে আর্য গোষ্ঠীৰ লোকসকলে ইয়াত বসবাসকৰিছিল। খ্রীষ্টপূর্ব ছয় শতিকাত বিখ্যাতৰজা ছাইছে উত্তৰ ইৰাণৰ মেডেছসকলক পৰাস্ত কৰিইৰানীসকলক একেগোট। কৰিছিল। তেওঁৰ পিছত ৰজা দৰিয়াছেসাম্রাজ্য প্রসাৰৰ ইচ্ছা।কৰিছিল। পিছত আলেকজেণ্ডাৰৰ আগমনত ছাইৰাছৰ। পাছেপলিছসাম্রাজ্যৰ পতন ঘটিছিল।খ্রীষ্টপূর্ব দ্বিতীয় শতিকালৈ চলা গ্রীক শাসনৰ পাছত।পার্থিয়ানসকলে ইৰাণৰশাসনভাৰ লৈছিল। পার্থিয়ানসকলে ৩৫০ বছৰ ইৰাণ শাসন কৰিছিল।পার্থিয়ানসকলৰ পিছত ছাজানিকসকলে চাৰিটা শতিকা ইৰাণ শাসন কৰে। ইয়াৰ পিছত আৰবসকলৰ আগমন ঘটে। আৰবসকলে ইৰাণৰ ইতিহাস সলনি কৰি দিছিল। তেওঁলোকৰ দিনত ইছলাম ধর্ম ইৰাণৰ মুখ্য ধর্ম হিচাপে। স্বীকৃতি পাইছিল। আৰবসকলৰশাসনকালত কেইশতিকা। ধৰি চলা বিদেশী আক্ৰমণৰ ফলত ইৰাণ বিধ্বস্ত হৈছিল। | বাণৰশাসকসকলৰ ভিতৰত নাদিৰ ছাহঅন্যতম সম্রাট আছিল। তেওঁৰ বংশৰ শাসকসকলে প্রথম বিশ্ব যুদ্ধৰ সময়লৈকে ইৰাণ শাসন কৰে। প্রথম বিশ্ব যুদ্ধৰ পিছত ৰেহাশ্বাহ পাহলাভিয়ে ইৰাকৰ শাসনভাৰ হাতত লয়।তেতিয়াৰ পৰা ইৰাণত আধুনিকতাৰ প্রচেষ্টা আৰম্ভ হয়। । ১৯৭৯ চনত ইমাম খোমেনিৰ নেতৃত্বত ইৰাণত ইছলামিক গণতন্ত্র প্রতিষ্ঠা হয়। বর্তমান ইৰাণ শক্তিশালী গণতান্ত্রিক ৰাষ্ট্র।\n১০। ইৰাণীসকলৰ নৱবর্ষ উৎসৱৰ বিৱৰণ দিয়া।[H.S.L.C.2016]\nউত্তৰঃ– ইৰাণীসকলে বসন্ত ঋতুৰ আৰম্ভণিতে নৱবর্ষ | উত্যাপন কৰে। ইৰাণীসকলৰনৱবৰ্ষক ‘ন বোজ’ বুলি কোৱা ত হয়। নৱবর্ষ উপলক্ষে ইৰাণীসকলে নতুন কাপোৰ পিন্ধি পিঠাপনা খায় আৰু পৰিবেশ চাফ-চিকুনকৈ ৰাখে।শত্রুতাভাৱ পাহৰি বন্ধুত্ব গঢ়ে। সিহঁতে বিভিন্ন খাদ্য বস্তু প্রস্তুত কৰে। টেবিল বা কাপেৰ্টৰ ওপৰত সাতবিধ খাদ্য বস্তু সজাই লৈ প্ৰতিটো খাদ্যৰ কাষত পবিত্র কোৰান আৰু হাফেজৰ কবিতা পুথি ৰাখে। ইয়াৰ লগতে সিহঁতে খাদ্য সম্ভাৰত মুদ্রা, কণী, গাখীৰ, গোলাপজল, ভেটফুল আদিৰাখে। নৈবেদ্যৰ কাষত এখন আইৰখা হয়। আইৰ দুয়োকাষেপৰিয়ালৰ প্ৰতিটো শিশুৰ বাবে মমবাতি জ্বলোৱা হয়।এইদৰে ইৰাণীসকলে নৱবৰ্ষ অতি জাকজমকতাৰে পালন কৰে।\n১১। বেহেষ্ট-ই- জাহাৰাৰ লগত টেহৰাণবাসীৰ সম্পর্ক বিষয়ে লিখা। [H.S.L.C.2018]\nউত্তৰঃ– বেহেষ্ট-ই-জাহাৰা টেহৰাণৰ মুখ্য সমাধিস্থল। ইকেইবা কিলোমিটাৰ দীঘল। এই সমাধিস্থল খোৱা-বোৱাৰ। দোকানৰ পৰা আৰম্ভ কৰি খেল পথাৰলৈকে আছে।\n১২। শ্বিৰীণইবাড়ি কোন? তেওঁৰ সংগ্ৰামৰ বিষয়ে পাঠ্যপুথিৰ সহায়ত লিখা।\nউত্তৰঃ– শ্বিৰীণ ইবাডি ইনৰএজনীনাৰীবাদী সংগ্রামী। তেওঁ কঠোৰ পন্থীৰ বিৰুদ্ধে গোটেই জীৱন সংগ্ৰাম কৰিছিল। তাইক চৰকাৰী কামৰ পৰা বঞ্চিত কৰা হৈছিল আৰুমহিলাই মুৰ ঢাকি লোৱা কাপোৰ ‘হিজাব’ পৰিধান কৰিবলৈ জোৰ দিয়া হৈছিল।এনে কঠিন পৰিবেশত তেওঁ মানৱ অধিকাৰ ৰক্ষাৰ বাবে এটা অত্যুৎসাহী পদক্ষেপ লৈছিল । তেওঁ মহিলাক ধর্ষণ কৰা, শাসন বিৰোধী যুৱকক শাস্তি দিয়া, পতীয়ে পত্নীক বেয়া ব্যৱহাৰ কৰা আদি উৎপীড়িত লোকৰ বাবেযুঁজিছিল। মানৱ অধিকাৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ বাবে কৰা সংগ্ৰামৰ স্বীকৃতি হিচাপে তেওঁকনবেল বঁটা দিয়া হয়।\n১৪। তলত দিয়া শব্দ কেইটাৰ প্ৰতীকি অর্থ কি?\nছবজে, ছামানু, ছিব, জেনেজেভ, ছিৰ, চমাক, ছেৰকেই।\nশব্দ প্রতীকি অর্থ\nছবজে (ঘেহু বা দাইল) পুনর্জন্মৰ প্রতীক।\nছামানু (ঘেঁহুৰ পায়স) নতুন জীৱনৰ প্রতীক।\nছিৰ (আপেল) স্বাস্থ্য আৰু সৌন্দর্য প্রতীক।\nছেজেভ (কনৰীয়া শুকান জলফাই) প্রেমৰ প্রতীক।\nছিৰ (নহৰু) ঔষধ।\nছমাক (বগৰী) সূর্যোদয়ৰ প্রতীক।\nছেকেহ (ভিনেগাৰ) বয়স আৰু ধৈৰ্যৰ প্ৰতীক।\nপাৰস্যত এভুমুকি নামৰ Class 10 Assamese Chapter 12 ৰ চমু প্ৰশ্নৰ উত্তৰৰ লগতে পাঠ্য পুথিৰ সম্পূৰ্ণ প্ৰশ্ন উত্তৰ আলোচনা কৰিলোঁ।যদি এতিয়াও কোনো প্ৰশ্ন উত্তৰ বাকী আছে তেন্তে Comment Section ত জনাবলৈ নাপাহৰিব। আপোনাৰ Comment ৰ যথা সময়ত উত্তৰ দিবলৈ আমি সদায় যত্নপৰ। আশা কৰোঁ আপুনি আমাৰ আলোচ্য বিষয়সমূহ নিজে পঢ়াৰ উপৰিও বন্ধু বান্ধৱী সকলৰ সৈতে Share কৰিব। ইয়াৰ লগতে আপুনি Assamase Medium Facebook Page ক Follow কৰি Instant Updates পাব পাৰে ।


টে'ল মী য়'ৰ ড্ৰীম্‌ছ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n(টেল মী য়ৰ ড্রীমছৰ পৰা পুনঃনিৰ্দেশিত)\nটেল মী য়ৰ ড্ৰীমছ\nটেল মী য়ৰ ড্ৰীমছ ১৯৯৮ চনত আমেৰিকান লিখক ছিডনী শ্বেলডন ৰচিত এক মনোবিজ্ঞান ভিত্তিক, থ্ৰিলাৰ উপন্যাস।\nউপন্যাসখনৰ প্ৰধান চৰিত্ৰ কেইটি হ'ল আত্মকেন্দ্ৰিক,কৰ্মানুৰাগী গাভৰু এছলী পেটাৰছন,গান গাই আৰু নাচি ভাল পোৱা তেওঁৰ সহকৰ্মী ট'নী প্ৰেছকট আৰু ছবি আঁকি ভাল পোৱা লাজকুৰীয়া এলেট পীটাৰ্ছ তথা এছলীৰ দেউতাক।\nইয়াৰে তিনিওজনী মহিলাৰ স্বভাৱ চৰিত্ৰ সম্পূৰ্ণ বেলেগ। অৱশ্যে ট'নী আৰু এলেটৰ মাজত কিছু বন্ধুত্বপূৰ্ণ ভাৱ আছে যদিও ট'নীয়ে এছলীক খুব বেয়া পায় আৰু প্ৰায়ে সমালোচনা কৰে। অৱশ্যে তিনিওৰে মাজত এটাই সাদৃশ্য আছে,সেয়া হ'ল তিনিওৰে মাকে সিহঁতে কেতিয়াও একো হৈ দেখুৱাব নোৱাৰে বুলি কোৱা মনত আছে।\nএছলীৰ সমস্যা হ'ল তাইৰ এনেকুৱা লাগে যেন কোনোবাই তাইক অনুসৰণ কৰি আছে। কামৰ পৰা আহি তাই ঘৰৰ লাইটবোৰ জ্বলি থকা দেখা পায়,কেতিয়াবা তাইৰ কাপোৰবোৰ সিঁচৰতি হৈ থাকে আৰু এদিন কোনোবাই তাইৰ আইনা এখনত লিপষ্টিকেৰে "তই মৰিবি" বুলি লিখি থয়। শংকিত হৈ তাই পুলিছৰ সুৰক্ষা বিচাৰে,কিন্তু তাইৰ সুৰক্ষাত নিয়োজিত পুলিছ বিষয়াজনৰ মৃতদেহ পাছদিনা তাইৰ ঘৰৰ পিছফালে উদ্ধাৰ হয়। ইতিমধ্যে এই একেই ধৰণত আৰু দুটা হত্যাকাণ্ড সংঘটিত হয়। তিনিওটা হত্যাণ্ডতেই মৃত ব্যক্তিকেইজনৰ অণ্ডকোষ কাটি পেলোৱা হয় আৰু মৃত্যুৰ আগত সংগমৰত হোৱাৰ প্ৰমাণ পোৱা যায়। প্ৰমাণ সমূহে দাবী কৰে যে এয়া একেজনী মহিলাৰেই কাম। যেতিয়া মৃত ব্যক্তি এজনে ট'নীক দিয়া উপহাৰ এটা এছলীৰ তাত উদ্ধাৰ হয় তাইক হত্যাকাৰী বুলি কৰায়ত্ব কৰা হয়। আৰু এইখিনিতেই আৱিষ্কাৰ হয় যে সেই তিনিওজনী মহিলা দৰাচলতে "মাল্টিপল পাৰ্চনেলিটী ডিজৰ্ডাৰ"ত ভুগি থকা এজনী মানুহৰেই সত্তা।\nশ্বেৰিফ ডলিঙে এটি গভীৰ উশাহ ললে.... "এছলী পেটাৰছন...ট'নী প্ৰেছকট...এলেট পীটাৰ্ছ এই গোটেইবোৰ একেজনীয়েই অসভ্য মহিলা। "\nএছলীৰ দেউতাকে ডেভিদ ছিংগাৰ নামৰ উকীল জনক এছলীৰ কেছৰ দায়িত্ব অৰ্পণ কৰে। এক গভীৰ নিৰাশাৰ অন্তত অৱশেষত ট'নীৰ হিংস্ৰ ৰূপ দেখি বিচাৰসকলো পতিয়ন যায় যে এছলী মানসিক ভাৱে অসুস্থ আৰু তাইক এখন মানসিক চিকিত্‍সালয়ত ভৰ্ত্তি কৰোৱা হয়। বিভিন্ন চিকিত্‍সা প্ৰয়োগৰ অন্তত আৱিষ্কৃত হয় যে শৈশৱতে এছলীক দেউতাকে যৌন আতিশৰ্য্য চলাইছিল আৰু সেই ঘটনাই এছলীৰ দেহতেই ট'নী নামৰ সত্তাক জন্ম দিয়ে যাৰ মনত পুৰুষৰ প্ৰতি তীব্ৰ ঘৃণা লুকাই আছে। এই কাৰণতেই মাকেও তাইক বেয়া পোৱা হয়। আকৌ ইটালীত থাকোঁতে তাইক দেউতাকে ধৰ্ষণ কৰে আৰু এই ঘটনাই এলেট নামৰ লাজকুৰীয়া,ভয়াতুৰ সত্তাক জন্ম দিয়ে। ট'নীয়ে এক সুৰক্ষাদাত্ৰীৰ ভূমিকা লয় আৰু পিছত এছলীয়ে আকৌ তেনেকুৱা পৰিস্থিতিৰ সন্মুখীন হোৱাত হত্যাকাণ্ড সমূহ সংঘটিত কৰে। আনহাতে দুখিত আৰু লাজকুৰীয়া এলেটে এক সান্ত্বনাদাত্ৰীৰ কাম কৰি থাকে।\nএছলীৰ চিকিত্‍সা পূৰ্ণগতিত চলি থাকে আৰু লাহে লাহে এছলী ভাল হ'বলৈ ধৰে। কিন্তু এদিন বাতৰি কাকতত দেউতাকে সৰু ছোৱালী এজনী থকা মহিলা এগৰাকীক বিয়া কৰাব বুলি খবৰ পায় ট'নী বিদ্ৰোহী হৈ উঠে। তাই ভাবে যে সেই সৰু ছোৱালীজনীৰো তাইৰ দৰে অৱস্থা হ'ব। ডাক্তৰ সকলে এই খবৰটো সদায় দেখুৱাই দেখুৱাই ট'নীৰ খংটো ক্ৰমাত্ কমাই আনে। কিন্তু ট'নীয়ে বুদ্ধি কৰিহে শান্ত হোৱা যেন দেখুৱাইছিল যাতে তাই বাহিৰলৈ গৈ খ্ৰীষ্টমাছ উপলক্ষে হেম্পটনছত থকা দেউতাকক হত্যা কৰিব পাৰে। শেষত এছলীক চিকিত্‍সালয়ৰ পৰা ৰেহাই দিয়া হয়। কিন্তু হঠাত্ ট'নীয়ে এছলীক নিয়ন্ত্ৰণলৈ আনি লয় আৰু তাই হেম্পটনছলৈ যাত্ৰা কৰে।\nঅলৰীৰ্ডাছত য়শবীৰ চৌহানে ইয়াক "সুলিখিত আৰু কৌতূহলপূৰ্ণ " বুলি অভিহিত কৰে। ইয়াক "বাস্তৱক কাল্পনিক ৰূপ দিয়াৰ এক চেষ্টা" বুলি অভিহিত কৰি বুকচাম্পছত অপল কুমাৰে কয় যে "ইয়াত এছলীৰ মানসিক সংঘাত অতি সুন্দৰভাৱে বৰ্ণনা কৰা হৈছে যিয়ে পাঠকক ভাবিবলৈ বাধ্য কৰায় যে এতিয়া কোনটো চৰিত্ৰই আধিপত্য চলাব?" গুডৰীডছে ইয়াক ৩.৮টা আৰু গুগলবুকছে ৪টা তৰা দিয়ে। ইনোটছত কোৱা হৈছে যে "মকৰাই যেনেকৈ পতংগ এটিক জালত বন্দী কৰে,শ্বেলডনেও তেনেদৰে পাঠকক কাহিনীৰ মেৰপাকত বন্দী কৰি লয়। অৱশ্যে কষ্টসাধ্য লিখনি সম্বলিত হ'লেও ই শ্বেলডনৰ আটাইতকৈ শ্ৰেষ্ঠ সমূহৰ ভিতৰত নপৰে কাৰণ ইয়াৰ ঘটনাৱলীৰ পূৰ্বানুমান সম্ভৱ। ইয়াৰ সামৰণিৰ চমত্‍কাৰ কিন্তু মানিবলগীয়া। "\n↑ "Tell Me Your Dreams by Sidney Sheldon Detailed Book Review". Allreaders.com. http://www.allreaders.com/Topics/Info_794.asp। আহৰণ কৰা হৈছে: 2013-03-03.\n↑ "Tell Me Your Dreams Book Review, Book by Sidney Sheldon". Bookchums.com. http://www.bookchums.com/book/tell-me-your-dreams/9780446607209/MTA5MA==.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 2013-03-03.\n↑ "Tell Me Your Dreams by Sidney Sheldon - Reviews, Discussion, Bookclubs, Lists". Goodreads.com. http://www.goodreads.com/book/show/43326.Tell_Me_Your_Dreams। আহৰণ কৰা হৈছে: 2013-03-03.\n↑ "Tell Me Your Dreams - Sidney Sheldon - Google Boeken". Books.google.com. http://books.google.com/books/about/Tell_Me_Your_Dreams.html?id=5Ra6GUqx9-gC। আহৰণ কৰা হৈছে: 2013-03-03.\n↑ "Tell Me Your Dreams Summary - Sidney Sheldon - Magill Book Reviews". Enotes.com. http://www.enotes.com/tell-me-your-dreams-salem/tell-me-your-dreams। আহৰণ কৰা হৈছে: 2013-03-03.\nদ্য বেষ্ট লেইড প্লেনছ ছিডনী শ্বেলডন ৰচিত উপন্যাস\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=টে%27ল_মী_য়%27ৰ_ড্ৰীম্‌ছ&oldid=230462"ৰ পৰা অনা হৈছে


১. কালি মহানগৰীত অনুষ্ঠিত "বিসম্বাদীৰ পৃষ্ঠভংগ" নামৰ ভাওনাখনত কৰা প্ৰদৰ্শনৰ বাবে হিমু শৰ্মালৈ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতাৰ পুৰস্কাৰ আগবঢ়োৱা হৈছে। কইনাধৰা প্ৰডাকচনে মিছা সংলাপেৰে সহানুভূতি সৃষ্টিৰ অপৰিসীম ক্ষমতাৰ বাবেই এই পুৰস্কাৰ ঘোষণা কৰা বুলিও জানিব পৰা গৈছে।\n২. মহা-সোমবাৰটো "মহা ব'ৰ" কৰি পেলোৱাৰ বাবে নিউজ ফালি দিয়া টিভি চেনেলক সদৌ অসম দৰ্শক সন্থাই গৰিহণা দিছে। গৰম খবৰ দিব বুলি বিজ্ঞাপন দি দি অৱশেষত ঠাণ্ডা কৰ্কৰা, পইঁতা পালমৰাৰ দৰে চেঁচা খবৰহে যোগান ধৰা বাবেই দৰ্শক সকলে চেনেলটোক সমালোচনা কৰিছে। এনেকৈ থাকিলে টিআৰপিৰ পাহাৰো অতি সোনকালেই খহিব বুলি জানিব পৰা গৈছে।\n৩. গুঞ্জন দত্তই নতুনকৈ পাখি কটা যোৱা হিমু শৰ্মালৈ সহানুভূতি প্ৰকাশ কৰিছে। এতিয়া নিজৰ দলকে ইতিবাচক সমালোচনা কৰি প্ৰশংসা বোটলাৰ বাবে তেওঁৰ বাটকে বুলিবলৈকে জ্যেষ্ঠজন হিচাবে তেখেত আহ্বান জনাইছে।\n৪. বিদ্যুত ৰজা বৰদলৈয়ে কালি টিভিত দেখা দিয়াত সকলোৱে সন্তোষ প্ৰকাশ কৰিছে। অন্ততঃ তেওঁ ওলাব বুলিয়ে কালি বহুদিনৰ মূৰত সন্ধিয়া টিভি চাব পৰাকৈ ৰাইজে বিজুলীকন পালে বুলিও ধন্যবাদ জনাইছে। প্ৰতিদিনেই তেওঁ এনেকৈ নিজে ওলাবৰ বাবেই সন্ধিয়া বিজুলীকন দিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰি দিলে তেওঁক চিএমৰ গাদী উপহাৰ দিব বুলিও সচেতন ৰাইজে প্ৰতিশ্ৰুতি প্ৰকাশ কৰিছে।\n৫. তিতাবৰত নগালেণ্ডে তেল বিচাৰি অভিযান চলোৱাৰ বাতৰিত ৰসাল গগৈ ফেন ক্লাৱে প্ৰতিক্ৰিয়া প্ৰকাশ কৰিছে। এতিয়া সদ্যহতে কইনাধৰা বচাই লব পাৰিলে, পাছত তিতাবৰো বচাই লব পাৰিব, পিছে এতিয়া দুৰ্গ এৰি গাঁও বচাবলৈ গ'লে গগৈ চাৰ বিপদতহে পৰিব বুলিও ক্লাৱে উপদেশ প্ৰকাশ কৰিছে।\n৬. ক্ৰন্দন চৰকাৰ আৰু দুজন মানক মন্ত্ৰী সভাৰ পৰা আজি খেদি দিয়া হৈছে বুলি জানিব পৰা গৈছে। জ্যোতিষ শৰ্মাই সেয়ে আগতীয়াকৈ গণনা কৰি কালি পদত্যাগৰ নাটক ৰচি নিজৰ নাক বচালে বুলিও টুটকীয়া সমাজে মত প্ৰকাশ কৰিছে।\n৭. আটক ধুনীয়াকৈ অসম লালটুপি সংঘৰ মুখ্য কাৰ্যালয়ৰ তোৰণ সজাৰ বিপৰীতে দুটা কোঠাত চলিছে ভঙাগড় থানা. পানবজাৰ থানাৰ খিড়িকীত গছ গজিছে, লক আপ নোহোৱাকৈ চলিছে ফাঁচী বজাৰ আদি মজাৰ খবৰো প্ৰকাশ পোৱাত ৰজাঘৰৰ স্থিতিক লৈ হাস্যৰসৰ সৃষ্টি হৈছে। লালটুপি সন্থাৰ সদস্য সকলে ইয়াৰ প্ৰতিবাদ কৰিব লাগে বুলিও পৰামৰ্শ সচেতন মহলে প্ৰকাশ কৰিছে।\n৮. অসমত ৰাজনৈতিক পৰিস্থিতি গৰম হৈ থকা স্বত্বেও গৰম তাৱাত ৰুটি সেকিবলৈ ভাবুকি গগৈ ওলাই নহাত টিভি চেনেল সমূহে ক্ষোভ প্ৰকাশ কৰিছে। গগৈয়ে গগৈৰ বাবে, নে শৰ্মাৰ বাবে, তাকে লৈও এতিয়া ৰহস্যৰ গোন্ধ পাই সংবাদসেৱী সকল মতলীয়া হৈ পৰাৰো গুজৱ ওলাইছে।\n৯. এতিয়া অসমৰ লিখা-পঢ়া বিভাগটো চাবৰ বাবে প্ৰতিভাবান মানুহৰ প্ৰয়োজন হৈছে। ইয়াৰ বাবে আৰক্ষী অধীক্ষক, পুলিচ সকলোকে শিক্ষা দিবলৈ সক্ষম পুৰুষ গুণজ্যোতি কুৰ্মীৰ নামটো বহুতো অনুৰাগীয়ে আগবঢ়াই দিছে। এইবিষয়ে টুইটাৰত এক আন্দোলন গঢ়ি তোলা বুলিও গুজৱ ওলাইছে।\n১০. অৱশেষত কইনাধৰা কাপত একমাত্ৰ গ'লেৰে বিজয় সাব্যস্ত কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা ৰসাল গগৈ ছাৰলৈ সকলো গুণগ্ৰাহী ৰাইজে অভিনন্দন জনাইছে। তেখেতে লেঙ মৰাৰ পৰা গ'ল দিয়ালৈ সকলোতে শ্ৰেষ্ঠ বুলিও একেমুখে স্বীকাৰ কৰিছে। অসমত ছাৰৰ জনপ্ৰিয়তাৰ গ্ৰাফডাল কালি পিছবেলাৰ পৰা আলু-পিয়াঁজৰ দামৰ দৰেই উৰ্ধগামী হোৱা বুলিও জানিব পৰা গৈছে।