অসমীয়া কৌতুক || Assamese Jokes: ঊদয় দা\nঅসমীয়া কৌতুক || Assamese Jokes\nঅসমীয়া মানুহে হেনো প্রাণ খুলি হাহিঁব নাজানে। অসমীয়াই হহাঁৰ ক্ষেত্ৰত ভাৰতৰ অন্যান্য জাতিৰ তুলনাত অলপ কৃপণ। ইয়াৰ কাৰণ ঐতিহাসিক,সামাজিক,ৰাজনৈতিক নাইবা আত্ম পৰিচয় হেৰুওৱাৰ আশংকা এইবোৰ তত্ত্বগধুৰ বিষয়লৈ আমি নাযাওঁ। আমি কেৱল জানো হহাঁটো স্বাস্থ্যৰ কাৰণে ভাল, স্বাস্থ্য ভাল থাকিলে মনো ভাল থাকে। গতিকে দৈনন্দিন ব্যস্ততাৰ মাজতো দুই এটা খুহুটীয়া কথাৰ মাজেৰে আহক চোন আমিও জীৱনটো উপভোগ কৰোঁ।\nA compilation of Assamese Jokes collected from various other sites and blogs.\nShowing posts with label ঊদয় দা. Show all posts\nৰাতিপুৱা টিভিটো অন কৰিয়েই বৰুৱানীয়ে চিঞৰিলে , " হেৰা, মই আৰু এই ঠাইত নাথাকো, অনিল নগৰৰ ফালে মাটি কিনা।"\nবাথৰূমৰ পৰাই বৰুৱা,"কিয় ? ইয়াত কি অসুবিধা পাইছা?"\nবৰুৱানী : একো অসুবিধা পোৱা নাই কিন্তু মোক অনিল নগৰত ঘৰ লাগে ।\nবৰুৱা : কিন্তু তাত চোন অলপ বৰষুণ দিলেই বানপানী হয়।\nবৰুৱানী : হওঁক।\nবৰুৱা : নতুনকৈ মাটি কিনিবলৈ পইচা ক'ত?\nবৰুৱানী : মই নাজানোঁ পইচা ক'ত? লাগিলে এই ঘৰ মাটি বিক্ৰী কৰা ।\nবৰুৱা : কিন্তু কিনিব কোনে ? নতুন পইচা পুৰণি পইচাক লৈ সকলো ব্যস্ত । বিক্ৰী কৰি পোৱা টকা সলাবলৈ কিমান অসুবিধা হ'ব ভাবি চাইছানে?\nবৰুৱানী : মই সেইবোৰ একো নাজানোঁ । অনিল নগৰত ঘৰ লাগে বচ্।\nবৰুৱা : কিন্তু আজি হঠাতে নবীন নগৰৰ প্ৰেমত পৰিলা যে কিয় ?\nবৰুৱানী : তুমি নিউজ চালেহে বুজিবা, অনিল নগৰত লাখ লাখ টকা ওলাইছে আজি ।\nবৰুৱা : তাৰমানে তোমাক সেই টকা লাগে । তুমি মাটি কিনি তাত ঘৰ বনোৱালৈ তোমাৰ বাবে তাত কোনোবাই টকা পেলাই থব নেকি ?\nবৰুৱানী : তুমিও যে আৰু !! তাত পৰি থকা টকা নালাগে মোক । কিন্তু চোৱাচোন বানপানীয়ে হওঁক বা পেলনীয়া টকাই হওঁক অনিল নগৰ নিউজত আহিয়েই থাকে । ইমান বছৰ ইয়াত থাকি কোনোবাদিনা টিভিত উঠিলা নে? তাত অন্ততঃ ঠাইৰ নামটো টিভিত আহি থাকিলে আমিও অনিল নগৰৰ বাসিন্দা বুলি লেবেল দিব পাৰিম। তোমাৰ গাৱঁৰ সেই বৌৱেৰা হ'তে জ্বলি মৰিব।\nবৰুৱা : ????\nলিখিছে : Asomiya Lora at Saturday, November 19, 2016\nLabels: অসম, অসমীয়া কৌতুক, অসমীয়া গাজা, ঊদয় দা, কৌতুক\nby: Minaram Boruah\nৰজা :-কোৱাচোন সেনাপতি মোৰ ৰাজ্যৰ খবৰ । কৰে নেকি কোনোবাই বিদ্ৰোহ আচৰণ । বাহিৰা শক্তিয়ে দিছে নেকি যুদ্ধৰ আহ্বান ?\nসেনাপতি :-(মুখত সোপা দি) হোঁক\nৰজা:-কোৱা সেনাপতি সবিশেষ ভাঙি ।\nসেনাপতি :-মুখেৰে নেতিবাচক ইংগিত ।\nৰজা :-(খঙেৰে) মূৰ্খ সেনাপতি ,যা বেগতে সমগ্ৰ ৰাজ্যৰ খবৰ লৈ আহগৈ ।\n(মুখত সোপা দি সেনাপতি বাহিৰলৈ ওলাই যায় )\nমন্ত্ৰীবৰ বলা আমিও প্ৰস্থান কৰো । (দুয়োৰে প্ৰস্থান)\nৰজাই সেনাপতিক বাহিৰত বিচাৰি ফুৰিছে দুপাত মান দিওঁ বুলি । পিছে সেনাপতিয়ে নামঘৰৰ পৰা কিছু দূৰত খাল এটাত আঁঠুকাঢ়ি হাউত হাউতকৈ বঁতিয়াই আছেগৈ । ৰজাই গেলাৰ গোন্ধ ত সেনাপতিৰ কাষেই চাপিব নোৱাৰিলে । ।\nলিখিছে : Asomiya Lora at Friday, October 24, 2014\nLabels: অসম, অসমীয়া কৌতুক, আশীস দা, ঊদয় দা, কৌতুক\n$$$ পায়েস $$$\nby: Anuj Kumar Dasসদায়ে ঘৰলৈ মাতি নি পাৰ্টি এটা দিবলৈ নিভা'মেমক কামোৰি থকাত...এদিন বাধ্য হৈ আশীষ'দাক নিমন্ত্ৰণ দিলে ।\nপিঠা পুলি, দৈ চিৰা, চা জলপান এগালমান বৰ পৰিতৃপ্তিৰে খাই উঠাৰ পাছত 'পায়েস'ৰ বাতি হাতত লৈ দু চামোচ মান খাই প্ৰফুল্ল চিত্তে কলেঃ-"নিভা.. পায়েস কণ বৰ সোৱাদ লগা হৈছে ! ..তোমাৰ হাতৰ বাহাদুৰীক মানিব লাগিব\nনিভা'মেমো নিজৰ প্ৰশংসা শুনি আত্মগৰ্বত ফুলি উঠি কৈ দিলেঃ-"নহয়...মানে কি যে\nকয় ! আচলতে সেই চুৰুণী মেকুৰীজনীয়ে গাখীৰ সোপাত মূখ নিদিয়া হলে 'কিচমিছ-নাৰিকেল-কাজু বাদাম-ইলাচি'বোৰ দিলে আৰু testy হলহেঁতেন ! কিন্তু মেকুৰীজনীৰ বাবে একোৱেই নহল...তথাপিও আপুনি ভাল পোৱাৰ বাবে মই সুখী...হিঃ হিঃ হিঃ...আৰু অলপ দিওঁ নে ?"\nনিভা'মেমৰ কথাত আশীষ'দাই কৰিলে-'বমি'\nOWAQE...OWAQE...শব্দৰে কৰিলো সামৰণি ।\nLabels: hindi joke, অসম, অসমীয়া কৌতুক, আশীস দা, ঊদয় দা, চুচচচচমিতা\nby: Hrishi Deka\nধেমালিৰ চলেৰে বহুদিন আগৰ ঘটনা এটা কব ওলাইছো ।\nতেতিয়া হাইস্কুলত পঢ়ি আছিলো । দেৱালীৰ বাবে স্কুল বন্ধ । আমি প্ৰত্যেকে ঘৰত ভালদৰে দেৱালী পালিছো। মানে খুব বম ফুটাইছো, ফুৰ্তি কৰিছো।\nদেৱালী শেষ , আকৌ স্কুল গৈছো। দেখিলো মোৰ এজন ভাল বন্ধু স্কুলত অহা নাই। কথাটো ইমান গভীৰ ভাৱে নললো। ক্লাছ কৰিলো, ঘৰ আহিলো। পিছদিনা যেতিয়া স্কুলত গৈ বন্ধুজনক নেদেখিলো, তেতিয়াহে অলপ চিন্তা লাগিল। কাৰণ সি এনেই স্কুল খতি কৰা লৰা নহয় । তাৰ ঘৰ স্কুলৰ ওপৰতে, সেয়ে মই আৰু মোৰ বন্ধু এজন তাৰ ঘৰত উপস্থিত হলো। সি শুইআছিল। । মুখত সেমেকা হাঁহি ।\nআমি তাক স্কুল নহাৰ কাৰণ সুধিলো ।\nএটি সেমেকা হাঁহি মাৰি উত্তৰ দিলে,' নকবি দোস্ত, আমি সেইদিনা দেৱালীৰ বম ফুটাই ফুৰ্তি কৰি আছিলো। জগমগ বম খুব ফুটাইছিলো। এবাৰ কি হল, এটা জগমগ বম দিয়াচলাই কাঠিৰে জ্বলাই দৌৰা দৌৰিৰ কোবত দিয়াচলাই বাকচটো দলিয়াই ভুলতে জ্বলি থকা বমটো চাৰ্টৰ পকেটত সোমাই ললো, তাৰ পিছত দেখিছই নহয় মোৰ বিলৈ।\nতাৰ কথা শুনি আমাৰ হাঁহিমেই নে কান্দিম, এনেকুৱা অৱস্থা ।\n( বন্ধু সকল আপোনালোকেও খুৱ ভালদৰে দেৱালীৰ আনন্দ উপভোগ কৰক,কিন্তু সাৱধানে। যাতে কোনো অঘটন নঘটে।\nশেষত সকলোলৈ পোহৰৰ উৎসৱ দিপাৱলীৰ হিয়াভৰা ওলগ যাচিলো)।\nLabels: অসমীয়া কৌতুক, অসমীয়া গাজা, আশীস দা, ঊদয় দা, গাজা\nBy: Hemanta Kumar Medhi\nএটা পাগল ৰাস্তাত শুই আছিল\n। ট্রাক ড্রাইভাৰ এজনে তাৰ\nট্ৰাকখন ৰখাই অনবৰত হৰ্ণ\nবজাই আছে, তথাপিও\nপাগলটো উঠা নাই ।\nড্রাইভাৰজনে নামি ক'লে,\n"অই পাগল, ৰাস্তাৰ\nপৰা উঠি নগ'লে তোৰ গাৰ\nউপৰেৰে ট্রাক চলাই নিম ।''\nপাগল (হাঁহি হাঁহি) :-- অলপ\nআগতে মোৰ গাৰ\nউপৰেৰে প্লেন এখন গ'ল, তাতেই\nএকো নহ'ল । আৰু\nট্ৰাকখনেৰে কি হ'ব, নুঠং যা ।\nলিখিছে : Asomiya Lora at Friday, May 30, 2014\nLabels: Asomiya gaja, অসম, অসমীয়া গাজা, ঊদয় দা, কৌতুক, খগেন, ৰগৰ, হাঁহিৰ ৰহঘৰা\nBy: Bitupon Saikia\nট্ৰেইন ত ছোৱালী দুজনী কাজিয়া লাগিল এজনী ইজনীক ডাইনী বুলি গালি পাৰে সিজনীয়ে এই জনীক ডাইনী বুলি গালি পাৰে এনেদৰে চলি আছে আমাৰ উদয় দা আকৌ অকন মান ধৰি লতং পতং কৈ ছোৱালী দুজনী ৰ কাষতে বহি আহিছে ঘটনাটো হল ট্ৰেইন ৰ খিৰিকী এখন খোলা মেলা ক লৈ এগৰাকীৰ জ্বৰ আছে বুলি খিৰিকী ৰ গ্লাছ খন জপাবলৈ লাগে আৰু দ্বিতীয় জনীক গৰম উঠিছে বুলি গ্লাছ খন মেলি লব লাগে । সিহঁতৰ কাজিয়া ইমান দুৰ পালেগৈ এজনীয়ে কয় এই মদকী টো টোৰ পয়েৰে আকৌ ইজনীয়ে কলে সেই মদকী টো টোৰ হে পয়েৰে। অলপ ৰৈ উদয় দাই কলে\nহেৰা ভন্টি মই বাৰু কোন জনীক পত্নী বুলি মানিম আৰু ঘৰত আছেই এগৰাকী । মিছামিছি কাজিয়া কৰি আছা যে এবাৰ ভালকৈ পৰীক্ষা কৰাচোন খিৰিকী খনত গ্লাছ নাইয়ে । তোমালোকে জপাবলৈ মেলিবলৈ ।\nলিখিছে : Asomiya Lora at Tuesday, February 18, 2014\nLabels: Assamese sms, Best Assamese Jokes, Best Jokes Assam, Google Assamese Jokes, Internet Jokes, অসম, অসমীয়া গাজা, ঊদয় দা, কৌতুক\nBy: Udoy Senapoti\nপুৰুষ ড্ৰাইভাৰ: …মই গাড়ীৰ হেড-লাইট জ্বলাই, ইমান ৰ'বলৈ চিগনেল দিলো, আপুনি ৰ'ব লাগিছিল।\nমহিলা ড্ৰাইভাৰ: ইস্…! মই ৰ'বলৈ নোৱাৰিম বুলি চিগনেল দিয়া নাছিলো নিকি…!\nপুৰুষ ড্ৰাইভাৰ: ক'ত চিগনেল দিছিলে হে…! কেনেকৈ দিছিলে…??\nমহিলা ড্ৰাইভাৰ: আৰে…! "নোৱাৰিম নোৱাৰিম" বুলি সন্মুখৰ 'ৱাইপাৰ' ডাল চলাই দিয়া নাছিলো নিকি…!!\nলিখিছে : Asomiya Lora at Friday, February 14, 2014\nLabels: Best Jokes Assam, Internet Jokes, Internet Jokes Assamese, Joke on Women, ঊদয় দা, ৰগৰ\nআধা মিনিটৰ গল্প: ইম্পটেন্ট\n: তাৰ পিছত…?\n: তাৰ পিছত হবলৈ কিটো আছে, দিলো নহয় 'এ… ক' চৰ।\n"…এক চৰ…" বুলি কৈ, তেওঁ হাতেৰে যিটো ভঙ্গি দেখুৱালে, তাৰ পৰাই মোটামুটি অনুমান এটা কৰি লবলৈ মোৰ বিশেষ অসুবিধা নহ'ল যে চৰটো কেনেকুৱা আছিল। …২৬ জানুৱাৰী বুলি গধূলিৰ পৰাই, 'সোমৰস' লৈ দুয়ো বহি আছো, তেওঁৰ ঘৰত।\n: আচলতে ঘটনাটো কি?\n: এস্ নকব আৰু। …আমাৰ অফিচত আগৰে পৰা এটা নিয়ম চলি আহিছে যে, প্ৰতিখন 'বিল' পাচ কৰিলে, মোক ২০% ঘো… ('ঘোচ' বুলি মুখৰ পৰা ওলাই যাবই লৈছিল যদিও, সঠিক সময়ত ডিক্সব্ৰেক মাৰি দিলে) …কমিছন দিব লাগে। এইটো এটা পৰম্পৰা। কিন্তু বদজাত কেৰাণীটোৱে যোৱা মাহৰ পৰা মাত্ৰ ১৫% কৈ দি আছে। মানে বাকীখিনি সি নিজে খায়। …কিন্তু আজি ধৰা পৰি গ'ল। (কাঁহ এটা মাৰি) …মানুহবোৰ বৰ তললৈ নামি গৈছে বুজিছে। চব ধুৰন্ধৰ…! এতিয়া আমাৰ দৰে 'সৎ মানুহ' তিষ্ঠি থকাই মস্কিল হৈ পৰিছে…!!\nগিলাচটোৰ পৰা 'জুলীয়া' অলপ পাণ কৰি তেওঁ আকৌ আৰম্ভ কৰিলে,\n: আমুকাই কাকো কেয়াৰ নকৰে দেই… (দুটুপাল সোমৰস জীভাত পৰিলে, এইজনৰ আকৌ বীৰৰসে ক্ৰিয়া কৰে। 'হেমকোষ' বহিৰ্ভূত বহুতো বিশেষ্য, বিশেষণে তেওঁৰ 'ভাষা'ত লালিত্য আনে, সাহিত্যিক মহিমাণ্ডিত কৰি তোলে, …আৰু শেষত 'বমি'ৰে, নিশাৰ সমস্ত কাৰ্যসূচিৰ শলাগৰ শৰাই আগবঢ়ায়)। …আমুকাই অন্যায় নকৰে আৰু আনে কৰিলেও সহ্য কৰিব নোৱাৰে। মোৰ সাহস আৰু আপুনি দেখা নাই। আগতে… 'ডেকা' দিনত মোৰ সাহস চাব লাগিছিল। অকলেই বাঘৰ লগত যুঁজ কৰিছিলো… আপুনি জানে??\n: নাই-নাই, …মই শুনা নাই এইবিষয়ে। অ' এবাৰ আপোনাক কুকুৰে কামুৰিছে বুলি শুনা মনত আছে…\n: ধুৰ…! (অশ্লীল) …মই, মই আন্দোলনত, …১৯৮৫ চনৰ কথা কৈ আছো দেই, চি আৰ পিৰ লগত মাৰপিট লাগি জেললৈ যোৱা মানুহ… বুইছে নাই…\n: হয় নিকি। আকৌ মানুহে চোন বেলেগ হে কিবা কয়।\n: কি কয়… মোক কওঁক… 'টেল মি'…\n: নহয় মানে… কিবা… ছাগলী চুৰি হোৱা ঘটনা এটাহে…\n: (অশ্লীল)… কি ফাল্টু কথা কয় হে…? মই কি বস্তু আপুনি গমেই পোৱা নাই… মই সিবিধতো আছিলো কিছুদিন… বন্দুক, গুলি ইত্যাদি 'এনিটাইম' এই জেপত (হাতেৰে দুবাৰমান ধাপ্ ধাপ্ কৈ পেন্টত মাৰিও দেখুৱালে) …লৈ ফুৰিছিলো।\n…হয়তো তেওঁ আৰু 'সাহস'ৰ কথা কৈ থাকিল হেতেন… অন্ততঃ 'পৰমবীৰ চক্ৰ' নোপোৱা পৰ্যন্ত। কিন্তু সিমানতে তেওঁৰ ড্ৰাইভাৰ ৰতন সোমাই অহাত…, তেওঁৰ 'সাহস' লেভেলটো, পৰম অনিচ্ছা স্বত্তেও 'মাত্ৰ'(?) "বন্দুক হাতত লোৱা" পৰ্যায়তে ৰৈ যাব লগা হ'ল। ছেহ…!!\n: কি হ'ল?\n: ছাৰ, মোৰ বাচ্চাটোৰ গা বেয়া।\n: মই কি কৰো? ডাক্তৰৰ ওচৰলে নে।\n: নিছিলো। ডাক্তৰে দৰৱ কিনিবলৈ দিছে। সেই কাৰণে অলপ টকা লাগে।\n: হেই এতিয়া মাহৰ শেষত ক'ত টকা পাবি। তই অইন কৰবাত বিচাৰি চাগৈ।\nইয়াৰ পিচত বহু সময়ৰ লৈকে ৰতনৰ অনুনয়-বিনয় চলি থাকিল। কিন্তু একো লাভ নহ'ল। ৰতন যোৱাৰ পিছত, তেওঁৰ মোলে চাই কবলৈ ধৰিলে,\n: …চাল্লা, দুজন 'ইম্পটেন্ট' (মদৰ ৰাগিত 'ইম্পৰ্টেন্ট' শব্দটো তেওঁৰ জীভাই বলেৰে পৰা নাছিল) …মানুহ বহি থাকিলে, সোমাব লাগে নে নালাগে, হাৰামীটোৱে তাকো নাজানে। মদৰ নিচাই ফাটি গ'ল। 'পেগ' ঢালক…॥\nউপসংহাৰ: …মাজনিশা লৈকে আমাৰ ২৬ জানুৱাৰী চেলিব্ৰেচন চলি থাকিল। …আৰু আমি দুজন 'ইম্পটেন্ট' (পুৰুষত্বহীন) মানুহে হাজাৰ টকাৰ মদ খাই উৰুৱাই দিলো।\n…ৰতনে চাগৈ তেতিয়াও 'পইচা' বিচাৰি হাবাথুৰি খাই ফুৰিছিল।\nলিখিছে : Asomiya Lora at Sunday, January 26, 2014\nLabels: Facebook Jokes, Google Assamese Jokes, Joke on Women, অসমীয়া গাজা, ঊদয় দা, ৰগৰ, হাঁহিৰ ৰহঘৰা\nআশীষদা আৰু সেনাপতি দা\nবহুদিনৰ আগৰ কথা…\nতেতিয় আশীষদা আৰু সেনাপতি দাৰ কোনো চা-চিনাকি নাই !\nআশীষদা এটা প্রকাণ্ড বিলডিংৰ মালিক, যিটো বিল্ডিংত সেনাপতি দা আৰু তেওৰ পৰিয়ালে আজি এসপ্তাহৰ পৰাই ৰুম এটা ভাৰা কৰি বসবাস কৰি আছে !\nএদিন সেনাপতি দা ৰাতিপুৱাই বিল্ডিংৰ মালিক আশীষদাৰ ওচৰত গৈ ৰিপর্ট দিলেগৈ-\n: চাৰ, আপুনাৰ ৰেচিডেঞ্চিৰ ৩নং তলাৰ চতুর্থ ৰুমটো দেখিছে…\n: হয়, দেখিছো …\n: তাতে এহাল গিৰিয়েক ঘৈনিয়েক থাকে …\n: এৰা থাকেতু ! সিহতে আপুনাক কিবা দিষ্টার্ব দিচে নেকি…?\n: দিষ্টার্ব মানে…! গোটেই ৰাতি মহিলা গৰাকীয়ে তেওৰ গিৰিয়েকৰ লগত চিঞৰি চিঞৰি কাজিয়া লাগি থাকে !\nযাৰ ফলত ওচৰৰ কোনো মানুহ শান্তিত শোব নোৱাৰে, ওচৰৰ সকলোৰে টোপনি ক্ষতি হয় !\nপাৰে যদি আপুনি মহিলাক গৰাকীক অলপ বুজাই কবচোন, তেও যেন কেতিয়াও এনেদৰে নিজৰ গিৰিয়েকৰ লগত কাজিয়া লাগি নাথাকে , মনে মনে শুই\nথাকে ! মোৰ আপুনালৈ এইটোৱেই অনুৰোধ থাকিল !\nআশীষ দাই কিচু সময় চিন্তা কৰি সেনাপতি দাক কলে -\n: আপুনি নিশ্চয় সেইটো ৰুমৰ কাষৰ ৰুমটোতে থাকে……?\nসেনাপতি দাই তলমুৰ কৰি লাজ লাজ কৈ কলে -\n: নহয় ! আচলতে মই…\nমহিলাগৰাকীৰ গিৰিয়েক হে …!\nBy: Sanjeeb Borkakati\nলিখিছে : Asomiya Lora at Wednesday, January 15, 2014\nLabels: Assamese MEME, Assamese Shayeri, Facebook Jokes, Internet Jokes, Joke on Women, অসমীয়া কৌতুক, আশীস দা, ঊদয় দা\nমাঘ বিহুৰ নিশাঃ\nযোৱা বছৰ মাঘ বিহুৰ নিশাঃ\nসন্ধ্যা ঘৰৰ ওচৰৰ মানুহঘৰলৈ গৈছিলো ।ৰাষ্টাতে সৰু সৰু ল'ৰা দুটায়ে চিগাৰেট টানি আছে ।সৰু মানে নৱম মানত পঢ়ি আছে আৰু ।মোক দেখি ভয়তে তাতে চিগাৰেটটো পেলাই দৌৰ দিলে ।মই অলপ ধমক দিলো ,ৰ ৰ ,বাপেৰক লগাই দিম তঁহতৰ কথা ।\nচিগাৰেটটো জ্বলিয়ে আছে ।মই উঠাই ললো ।ধেত্ তেৰি বেচেৰা কেইটায়ে জ্বলাইছিল হে ।ইফাল সিফালে চাই ময়ো টেষ্ট অলপ কৰো বুলি মুখলৈ নিছোহে মোৰ পিতাই মোৰ মুখৰ আগত ।খা এতিয়া চিগাৰেট ।ভয়তে কঁপি আছো ।কি কৰো এতিয়া ।\nমাৰে কাম কৰিব বিছাৰি আছে ,ইয়াত চিগাৰেট টানিব আহিচ ।দিলে পাতচ পাতচ দুপাত ।\nচিগাৰেটটো তাতে পেলাই ঘৰলৈ ঘুৰি আহিলোং আউ দেই !\nBy: Nang Niva Gogoi\nলিখিছে : Asomiya Lora at Monday, January 13, 2014\nLabels: Asomiya Jokes, Assam Best Jokes, Assam Jokes, Assamese Adult Jokes, Assamese Humor, অসম, অসমীয়া কৌতুক, ঊদয় দা\nনগেন, ঘৈণীয়েক আৰু নিমখ:\nনগেনৰ ঘৈণীয়েকো কম নহয়৷ নগেনক ইটোৰ পিছত সিটোকৈ কাম পাচি থাকে৷\nএদিন নগেনৰ ঘৈণীয়েকে মজিয়াত বহি কিবা কাম কৰি আছিল৷ অলপ পাছত, ওচৰতে বহি বাতৰি কাকত পঢ়ি থকা নগেনক ঘৈণীয়েকে ক’লে,\n:পাকঘৰৰ পৰা অলপ নিমখ লৈ আনাচোন৷\nনগেন উঠি পাকঘৰলৈ গ'ল৷ প্ৰায় দহ মিনিটমান পাছত পাগঘৰৰ পৰা নগেনে চিঞৰি চিঞৰি ক’লে:\n:ইয়াত দেখোন ক’তো নিমখ নাই৷\nঘৈণীয়েকেও চিঞৰি চিঞৰি ক’লে,\n: মই জানোৱেই তুমি একো বস্তু বিচাৰি নোপোৱা৷\nতুমি এটা কামচোৰ৷\nতুমি একো কামৰ মানুহ নহয়৷\nঅন্ধ৷ একো দেখা নোপোৱা৷\nতোমাক একো কাম কৰিবলৈ দি লাভ নাই৷\nমই জানিছিলোৱেই তুমি বিচাৰি নাপাবা বুলি ৷\nসেইকাৰণে মই নিজে আগতেই নিমখৰ বাচনটো লৈ আনি থৈছো৷\nBy: ডঃ মাখন লাল দাস\nলিখিছে : Asomiya Lora at Saturday, December 21, 2013\nLabels: Joke on Women, অসমীয়া কৌতুক, ঊদয় দা, কৌতুক, খগেন, নগেন, ৰগৰ\nইন্দিয়ান ক্ৰিকেটৰ অধিনায়ক\nবহু দিনৰ আগৰ কথা ।\nইন্দিয়ান ক্ৰিকেটৰ অধিনায়ক আমাৰ আশীষদা ।\nআৰু সহ: অধি: সেনাপতি দা ।\nকোছ ইন্দিয়াৰ জন ৰাইট, অষ্টেলীয়াৰ জন বুকানন ।\nফাইনেল খেল ।\nতামাম ৰোমাঞ্চকৰ ।\nঅৱশেষত সকলোৰে আশাত চেঁচা পানী ঢালি অষ্টেলীয়াৰ জয় ।\nআমাৰ 'জন' খঙত তিঙিৰিতুলা ।\nতথাপিও শান্ত মগজেৰে বুকাননক সুধিলে - তোমালোকৰ সাফল্যৰ ৰাজ কি ?\nবুকাননে ৰিকিক মাতি ৰাইটৰ সন্মুখতে সুধিলে কোৱাচোন তোমাৰ দেওতাৰাৰ ভায়েকৰ ভতিজা কোন?\nৰিকি- কিয় চাৰ মই আক'।\nবুকানন- ok তুমি যোৱা ।\nপাছত ৰাইটলৈ চাই গৰ্বেৰে কলে দেখিলা এজন ষ্মাৰ্ট কেপ্টেইন।\nলাজ লাজ কৈ ৰাইট আহি আশীষ দাক সুধিলে কোৱাচোন তোমাৰ দেওতাৰাৰ ভায়েকৰ ভতিজা কোন?\nআশীষদা থতমত খাই কলে চাৰ ওত্তৰটো এতিয়াই লাগিব ?\nৰাইট- হ'ব যোৱা (খঙেৰে)।\nদাদাই লগে লগে সেনাপতি দাক গৈ প্ৰশ্নটো সুধিলে ।\nসেনাপতি দাই ৰিকিৰ ষ্টাইলতে কলে 'মই'\nআশীষ দাই দৌৰি আহি চাৰক কলেহি চাৰ ওত্তৰটো পালো ।\nমোৰ দেওতাৰাৰ ভায়েকৰ ভতিজা সেনাপতি ।\nৰাইট- খঙত অগ্নিশৰ্মা হৈ তাকো নাজানা কেপ্টেইন হব আহিছা ।\nতোমাৰ দেওতাৰাৰ ভায়েকৰ ভতিজা হ'ল ৰিকি পন্টিং। গৰ্বেৰে ৰাইটে কলে ।\nBy: Chau Bidyut Gogoi\nLabels: Facebook Jokes, Google Assamese Jokes, Jokes Indian, অসম, অসমীয়া কৌতুক, আশীস দা, ঊদয় দা, কৌতুক, গাজা\nআকৌ উদয় সংবাদ:\nউদয় দা এদিন দৰ্জীৰ ওচৰলৈ গৈ সুধিলে...\n“পেণ্টৰ চিলনী কিমান..? ”\nদৰ্জী: “২০০ টকা ”\nতেতিয়া উদয় দাই সুধিলে, “আণ্ডাৰপেণ্টৰ চিলনী...? ”\nদৰ্জী: “৪৫ টকা ”\nদাম কেইটা শুনি উদয় দাই কিছু পৰ ইফালে সিফালে চাই কিবা এটা চিন্তা কৰিলে আৰু দৰ্জীক ক’লে...\n“তেতিয়া হ’লে আণ্ডাৰপেণ্ট এটাকে চিলাই দিয়ক, কেৱল দীঘলটো ভৰিত পৰাকৈ চিলাব..... ”\n# কৃষ্ণ #\nby: Hemanta Hazarika\nলিখিছে : Asomiya Lora at Monday, December 16, 2013\nLabels: Assamese MEME, Assamese sms, Best Jokes Assam, Facebook Jokes, অসম, অসমীয়া কৌতুক, অসমীয়া গাজা, ঊদয় দা, কৌতুক, গাজা\nউদয় সংবাদ:ডাক -টিকত এটাও আনি দিয়ক...\nসেই যে ‘অভিজাত ’ বিয়াখন খাইছিল... উদয় দা আৰু আশীস দাই...\nতাৰ পিছদিনা উদয় দা বিছনাত... হস্পিতেলৰ...\nহাত শুকোৱাবই পৰা নাই...\nৰাতিলৈ অলপ অহা -যোৱা কমাত নাৰ্চে কিবা অলপ খাবলৈ দিলেহি...\nখানা দেখি উদয় দা ফিউজ্... নাৰ্চক ক’লে,\n“এইয়া কি হে ..! এচামুচ দালি, এচামুচ ভাজি.. আৰু ৰুটিখন ৰুটি নহয় যেন এটকীয়া কইন্ এটাহে... ”\nনাৰ্চৰ গহীন উত্তৰ, “ডাক্তৰে এনেকৈয়ে দিবলৈ কৈছে...! ”\nদুই মিনিটমান ইফালে- সিফালে চাই উদয় দাই নাৰ্চক ক’লে,\n“তেতিয়া হ’লে ডাক -টিকত এটাও আনি দিয়ক... ”\nনাৰ্চে সুধিলে, “আপুনি আকৌ ডাক -টিকতটোৰে কি কৰিব..! ”\nআমাৰ উদয় দাই কি ক’লে জানে...\n“কিয়, এইখিনি খাই মুখ মচিবলৈ নেপকিন এখনো নিবিচাৰিম নেকি...! ”\nLabels: Best Jokes Assam, Facebook Jokes, Google Assamese Jokes, Internet Jokes Assamese, অসম, অসমীয়া কৌতুক, অসমীয়া গাজা, আশীস দা, ঊদয় দা\nআশিষ দা আৰু ৰামায়ণ\nআমাৰ আশিষ দা অধিবক্তা পঢ়ি থকা সময়ৰ কথা । উদয় দাই কেচ এটা আনিছে সমাধান কৰিব লাগে ।\nৰামায়ণৰ সীতাক ৰাৱনে হৰণ কৰা নাছিল, সীতা নিজে গৈছিল।\nআশিষ দা ৰামায়ণ পঢ়া আৰম্ভ কৰি দিলে । আৰু আইন ৰ কিতাপ আৰু এটা সমাধান দিলে\n-“মায়াবী সোণৰ হৰিণা ধৰিবলৈ ৰামে পহু ৰূপী মায়াবী ৰাক্ষস মাৰীচক খেদি গৈছিল। বহুদুৰ গৈয়ো যেতিয়া ৰামে হৰিণ ধৰিব পৰা নাছিল তেতিয়া উপায়ন্তৰ হৈ ৰামে হৰিণক উদ্দেশ্যি শৰ মাৰিছিল। মৰাৰ আগেয়ে মাৰীচে ৰামৰ মাতেৰে কাতৰ স্বৰেৰে ‘ভাই লক্ষ্ণণ। ৰাক্ষসে মোক মাৰিলে, তুমি তৎক্ষণাৎ আহি মোক ৰক্ষা কৰা বুলি চিঞৰিলে। সীতাৰ ৰখিয়াৰ দায়িত্বত থকা লক্ষ্ণণক সীতাই স্বামীক ৰক্ষা কৰিবলৈ পঠাই দিছিল | তেতিয়াই ৰাৱণে ব্ৰাহ্মণৰ বেশ ধৰি সীতাক হৰণ কৰি লৈ গৈছিল।”\n-“সেই কথা সকলোৱে জানে কিন্তু সীতা দেৱীয়ে জনক ৰজাৰ ঘৰত থকা প্ৰকাণ্ড হৰধণুখন বাওঁহাতেৰে দাঙি সোঁহাতেৰে ঘৰ মচি আনিছিল। আচলতে জানকী মানৱী নহয়, দেৱী লক্ষ্ণী আছিল। তেওঁৰ ক্ষমতাৰ তুলনা নাই, তেওঁ মহাশক্তিশালিনী দেৱী। গতিকে মহাদেৱৰ সেই ধনুখন দাঙি ধনুৰ তলৰ ঠাইখিনি মচি অনা মিছা নহয়।”\nজানকী সীতাই যিখন হৰধনু বাওঁ হাতেৰে দাঙি ধৰি অনায়াসে সদায় ধনুৰ তলৰ ঠাইখিনি মচিছিল সেইখন ধনু সয়ম্বৰ\nসভালৈ আনোতে প্ৰকাণ্ড আঠটি চকাযুক্ত গাড়ীত উঠাই শতাধিক মানুহে ঠেলি ঠেলি আনিছিল। দেৱী সীতাই অনায়াসে বাওঁহাতেৰে দাঙিব পৰা ধনুখন ৰাজসভালৈ আনোতে যিদৰে আনিছিল তাৰপৰা বুজাযায় সেইখন এখন প্ৰকাণ্ড ধনু\nআছিল। দেৱী জানকীৰ সয়ম্বৰ সভালৈ পৃথিৱীৰ বিভিন্ন ঠাইৰ প্ৰতাপী-মহাপ্ৰতাপী বহু ৰজা- ৰাজকুমাৰৰ আগমণ ঘটীছিল। তাৰ মাজত লংকাধিপতি ৰাৱণো আছিল। সেই ৰাৱণে কিন্তু হৰধনুখন ধনু ৰখা ঠাইৰপৰা চাৰি আঙুল ওপৰলৈও তুলিব পৰা নাছিল।\nতাৰ পৰা বুজা যায় যে তেওঁৰ শক্তি দেৱী জানকীতকৈ বহুগুণে কম আছিল।\nতেন্তে আপোনালোকে কওকচোন সেইজনী দেৱী জানকীক ৰাৱণে বনৰ মাজত হাতৰ ধৰি হৰণ কৰাৰ শক্তি আছে বুলি কেনেকৈ বিশ্বাস হয় ? মই ভাবো জানকীয়ে ইচ্ছা কৰিয়ে ৰাৱণৰ লগত গুচি গৈছিল। কাৰণ শক্তিৰে ৰাৱণে জানকীক\nকেতিয়াও বলে নোৱাৰিলেহেঁতে।”\nআদালতৰ ওচৰত আশিষ দাৰ সেই যুক্তি খণ্ডন কৰিবলৈ একো উত্তৰ নাছিল । যুক্তি শুনি আদালতে “হায় মা জানকী” বুলি আশিষ দাৰ হকে ৰাই দিলে।\nসম্পূৰ্ণ ধাৰ কৰা।\nলিখিছে : Asomiya Lora at Saturday, November 30, 2013\nLabels: অসম, অসমীয়া কৌতুক, অসমীয়া গাজা, আশীস দা, ঊদয় দা, কৌতুক, গাজা\nমহাপ্রতাপী ৰজা মহাৰাজ উদয়\nআজিৰ পৰা প্রায় ৮০০ বছৰমান আগৰ ঘটনা । অসমৰ উত্তৰ -পশ্চিম প্রান্তত ৰাজত্ব কৰিছিল এজন মহাপ্রতাপী ৰজা মহাৰাজ উদয় । তেওঁৰ উদাৰ , ধার্মিক , নির্ভীক প্রকৃতিৰ আছিল । তেখেতক সুখে দুখে সংগ দিছিল তেখেতৰ অতি ৰূপৱতী , অতিকে মোহনীয় পত্নী মহাৰানী "দর্শনাই " ।\nহঠাতে এবাৰ ৰাজ্যত বহুতো বিদ্রোহী সংগঠনৰ আবির্ভাব হল আৰু ৰজাৰ বিৰুদ্ধে মহাযুদ্ধ ঘোষনা কৰিলে । প্রজা হিতঁৰ বাবে মহাৰাজেও সিদ্ধান্ত লৈ সৈন্য -সামন্ত ,হাতী -ঘোৰা লৈ যুদ্ধলৈ যাব ওলাল আৰু যোৱাৰ আগত তেওঁৰ অতিকে মৰমৰ পত্নী দর্শনাক সকলো সা সুবিধা প্রদান কৰি অট্টালিকা এটাত ডাঙৰ তলা এটা লগাই আবদ্ধ কৰি থলে আৰু আটাইতকে বিশ্বাসী প্রিয় বন্ধু আশীশক মাতি আনি কলে " হে প্রিয়বন্ধু , তোমাক এই চাবিপাত অর্পন কৰিলো যদি মই তিনিদিনত ঘূৰি নাহো তেন্তে যুদ্ধত মোৰ মৃত্যু হোৱা বুলি ভাবিবা আৰু চতুর্থদিনা তুমি চাবিপাতেৰে অট্টালিকাৰ তলাতো খুলি মহাৰানীক চিৰদিনৰ বাবে তোমাৰ নিজৰ কৰি লবা , এয়াই মোৰ শেষ সিদ্ধান্ত ।। "\nদুখমনে আশীষে চাবিপাট গ্রহণ কৰিলে ।।\nমহাৰাজ উদয়ক তিলক লগাই জয়গান গাই , ঢোল পেপা বজাই সৈন্য সামন্তৰে যুদ্ধলৈ বুলি বিদায় দিলে ।\nৰাজপাতাকা উৰুৱাই , হাতী ঘোৰা দৌৰাই মহাৰাজ উদয় আগবাঢ়িব ধৰিলে ।\nপ্রায় এঘন্টামান আহি আঠ - ন মাইলমান যোৱাৰ পাছত পিছৰ পৰা ধুলি বালি উৰুৱাই এজন তীব্রবেগী অশ্বাৰোহী তেওঁলোকৰ পিনে অহা দেখা পালে ! মহাৰাজে সকলোকে সতর্ক কৰিলে । কিন্তু ওচৰ পোৱাত অশ্বাৰোহীজন দেখি সকলো আচৰিত কাৰন তেওঁ আছিল আশীষ ।\nমহাৰাজে সুধিলে " প্রিয়বন্ধু কি হল তুমি এনেকে আকস্মাত বলিয়াৰ দৰে পর্দাপন কৰিলাযে , একো অমংগল হোৱা নাইতো ? "\nআশীষে ফোফাই জোফাই উত্তৰ দিলে\n" ক্ষমা কৰিব মহাৰাজ , সকলো কুশলেই আছে কিন্তু আপুনি মোক এপাত ভুল চাবি দি আহিছে " !!\nBy: Shyamal K Bhattacharjee\nলিখিছে : Asomiya Lora at Friday, November 29, 2013\nLabels: Best Jokes Assam, Facebook Jokes, Internet Jokes, Joke on Women, Jokes Indian, sms Jokes, আশীস দা, ঊদয় দা\nভাত কিহেৰে খালা?\nপ্ৰেমিক: আজি ভাত কিহেৰে খালা?\nপ্ৰেমিকা: (খং-এৰে) তোমাৰ সদায় এইবোৰেই সাধাৰণ প্ৰশ্ন…!\nপ্ৰেমিক: আচ্ছা ঠিক আছে বাৰু, কোৱাচোন তেন্তে…,\nআন্তৰ্জাতিক বজাৰ অৰ্থনীতিৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত,\nভাৰতীয় ৰিজাৰ্ভ বেংকে ক্ৰমহ্ৰাসমান ভাৰতীয় 'টকা'ৰ মূল্য নিয়ন্ত্ৰণত ৰখাৰ উদ্দেশ্য,\nকেনে ধৰণৰ ব্যৱহাৰিক নীতি আৰু পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰা উচিত…?\n. . . প্ৰেমিকা: … . . . . . . . . . . . . .\n"ভাতৰ লগত, 'কচু শাক' খালো…!" বিলাহী মাছ দি\nණ Udoy Senapoti\nলিখিছে : Asomiya Lora at Sunday, November 03, 2013\nLabels: Couple Jokes, Google Assamese Jokes, Thuluk joke, Women's Day, অসম, অসমীয়া গাজা, ঊদয় দা, কৌতুক, ফুচুৰি\nনলেগলে লগা বন্ধু\nএখন গাঁৱৰ দুজন নলেগলে লগা বন্ধুৰ কাহিনী।\nএজন আনজনতকৈ অলপ বেছি ধূর্ত।\nদুয়োজনে একেলগে এটা কঁঠাল খাই আছিল।\n১ম বন্ধু(নামউদয়):হেৰি নহয় বন্ধু তোৰ দেউতা কেনেকৈ ঢুকাল অলপ বুজাই ক'চোন।\n২য় বন্ধু(নাম আশীষ):কিনো ক'বি আৰু বন্ধু বৰ দীঘলীয়া কাহিনী।\nদেউতাৰ গেষ্ট্রিক আছিল।\nঅলপ দিনৰ পিছতে সিয়ে আলচাৰ হ'ল।\nতাৰপিছত হস্পিটেলত অপাৰেচন হ'ল।তাৰপৰা আকৌ..................................\n(সমূহ ঘটনা বিৱৰি ক'লে)।\nকৈ শেষ হোৱাৰ পিছত দেখিলে যে সিজনে কঁঠাল বেছিখিনি খাই শেষ কৰিলে।\nএইবাৰ তেওঁ সিজনক একেটা প্রশ্ন কৰিলে।\nসিজনে(উদয়) একে উশাহতে ক'লে: . . . . . . .\nবেমাৰ একো নাছিল,এদিন পৰিল আৰু তেতিয়াই লগে লগে মৰিল।\nBy: Ripunjoy Chetia\nLabels: অসম, অসমীয়া কৌতুক, অসমীয়া গাজা, আশীস দা, ঊদয় দা\nউদয়াশীষ ৰগৰ : মোৰ হালধীয়া ৰঙৰ পেন্টটো\nভাৰত-পাকিস্তানৰ যুদ্ধৰ সময়ৰ কথা।\nআমাৰ আশীষদা আৰু উদয়দা তেতিয়া সেনাবাহিনীত।\nদুয়োৰে একেবাৰে দেশৰবাবে প্রাণ দিবপৰা মনোভাৱ। এদিনৰ কথা।\nউদয়দা: 'মজুমদাৰ শত্রুৱে আমাক আক্রমন কৰিবলৈ আহিছে।'\nআশীষদা: 'মোৰ ৰঙা ৰঙৰ চার্টটো আনা, সেইটো পিন্ধি মই যুদ্ধলৈ যাম।'\nশত্রুবোৰ আঁতৰি যোৱাৰ পিছত-উদয়দা: 'মজুমদাৰ, যুদ্ধলৈ যাওঁতে আপুনি ৰঙা চার্টটো কিয় পিন্ধিছিল?'\nআশীষদা: (হাঁহি) 'কাৰণ যুদ্ধত যদি মোৰ শৰীৰত কেনেবাকৈ গুলি লাগে মোৰ তেজ যাতে মোৰ চার্টৰ ৰঙৰ লগত মিলি যায় আৰু বাকী সৈন্যসকল নিৰুত্‍সাহী নহয়।'\nআশীষদাৰ এনে মনোভাৱত উদয়দাৰ বুকু ফুলি উঠিল।\nকেইদিনমানৰ পিছৰ কথা।\nউদয়দা উধাতুখাই আহি- উদয়দা: 'মজুমদাৰ, শত্রুৱে এহেজাৰখন টেঙ্কলৈ আমাক আকৌ আক্রমন কৰিছে।'\nআশীষদা: (আচৰিত হৈ) কি... এহেজাৰখন টেঙ্ক।।\nমোৰ হালধীয়া ৰঙৰ পেন্টটো লৈ আঁহা। মই সেইটো পিন্ধি আজি যুদ্ধলৈ যাম।'\nআশীষদাৰ কথাত এইবাৰ উদয়দা আচৰিত।\nBy: Pankaj Bharali\nলিখিছে : Asomiya Lora at Sunday, October 27, 2013\nএই পৃথিবীত সবাতোকৈ ডাঙৰ কোন ?\nএবাৰ আমাৰ সেনাপতি দা একদম ফিটিং হৈ ঘৰলৈ আহি আছিল ।\nআহি থকা ৰাস্তাতে মন্দিৰ এটা দেখি হাত দুখন পূৰা ওপৰ ফালে কৰি এবাৰ প্রণাম জনালে আৰু দেখিলে যে মন্দিৰৰ বাহিৰত পূজাৰী এজন ৰৈ আছে !\nতেওঁ পূজাৰী জনৰ ওচৰলৈ গ'ল আৰু সুধিলে - "কওঁকচোন প্রভূ এই পৃথিবীত সবাতোকৈ ডাঙৰ কোন ?"\nপূজাৰী - "সবাতোকৈ ডাঙৰ মন্দিৰ বাচা !"\nসেনাপতি দা- "যদি মন্দিৰেই সবাতোকৈ ডাঙৰ তেনে ই পৃথিবীৰ ওপৰত কেনেকৈ থিয় হৈ আছে ?"\nপুজাৰী-"পৃথিবী ডাঙৰ !"\nসেনাপতি দা-"যদি পৃথিবীয়েই সবাতোকৈ ডাঙৰ তেনে ই কালনাগৰ ওপৰত কেনেকৈ ঠিয় হৈ আছে ?"\nপূজাৰী -"কালনাগ ডাঙৰ!"\nসেনাপতি দা -"কালনাগেই যদি সবাতোকৈ ডাঙৰ তেনে ই শিৱৰ গলত কেনেকৈ মেৰ খাই আছে ?"\nপূজাৰী - "শিৱ ডাঙৰ !"\nসেনাপতি দা- "শিৱই যদি সবাতোকৈ ডাঙৰ তেনে তেওঁ পর্বতৰ ওপৰত কেনেকৈ বহি আছে ! "\nপূজাৰী-"পর্বত ডাঙৰ !"\nসেনাপতি দা-"পর্বতেই যদি সবাতোকৈ ডাঙৰ তেনে ই হনুমানৰ আঙুলিৰ ওপৰত কেনেকৈ ঠিয় হৈ আছিল ?"\nপুজাৰী- "হনুমান ডাঙৰ !"\nসেনাপতি দা-"হনুমানেই যদি সবাতোকৈ ডাঙৰ ৰামৰ চৰণত কিয় পৰিছিল ?".......\nপূজাৰী-"হে হৰি, মোৰ দেউতা ঈশ্বৰ তুমিয়েই কোৱাচোন এই পৃথিবীত সবাতোকৈ ডাঙৰ কোন ?" . . .\nসেনাপতি দা- "আব্বে এই পৃথিবীত তেওঁৱেই ডাঙৰ বে, যি পূৰা বটল খাই কতো নিহিলাকে নিজৰ জিভাৰ ওপৰত ঠিয় হৈ থাকিব পাৰে !!!".........\nBy: Nâvâ Kríshñá DéKá\nLabels: Internet Jokes, Internet Jokes Assamese, অসম, অসমীয়া কৌতুক, আশীস দা, ঊদয় দা, কৌতুক, গাজা, সেনাপতি দা\nঐ চবজিখিনি খাওঁতে মুখত ফেনাইছে দেখোন\nকেইবছৰমানৰ আগৰ কথা, গাওঁত দাদা এজনৰ বিয়া আছিল। আজিকালিৰ দৰে তেতিয়া গাওঁবোৰত টেন্ট হাউচৰ মানুহে আহি বিয়াৰ পেণ্ডেল নিদিছিল, কেটাৰিংৰ মানুহে...\nআজি কি খাই আহিলি ?\nআজিৰ পৰা প্ৰায় ১০ বছৰ মান আগৰ কথা এখন স্কুলত এজন শিক্ষক আছিল, তেওঁ সদায় ছাত্ৰ ছাত্ৰী বোৰক বৰ মৰম কৰিছিল আৰু কেতিয়াবা কাৰোবাক সুধিছিল &qu...\nএজনী ছোৱালীয়ে তাইৰ নিজৰ ফটো এখন আপলোড কৰি লিখিছে মোক কেনেকোৱা লাগিছে ফ্ৰেইন্ডচ . . . . . . . . . . মই কলো----> তোমাৰ দেউতা বা মাৰাই ৯হ...\nফলাফল ঘোষণাৰ পিছৰ কথা ! যোৱা কালি দিগ্বিজয় সিংহে আহি ৰাহুল গান্ধীক কলে---- "চল বেটা, এবাৰ ফুৰি আহো " ৰাহুল : এনেয়ে ইমান বেয়াকৈ হা...\nঅসমীয়া কৌতুক ছবি\nবন্ধুসকল, আজি এবিধ আছৰিত প্রাণীৰ বিষয়ে পঢ়ো আহক....! যাৰ নাম হ'ল ---- "র্গালফেণ্ড" ! এই প্রাণীবিধ সহজে চহৰ অঞ্চলত উপলব্ধ । ইহঁ...\nমোৰ ত্ৰিশূল দাল\nদেৱতা সকলৰ কাতৰ অনুৰুধত সিদিনা ভঙুৱা বাবা শিৱই ধ্যানৰ পৰা মূৰ তুলিলে কোনোমতে। অত্যাচাৰী অসুৰ এটাক দমন কৰিবলৈ শিৱ ৰেদি হল। : হেৰা মোৰ ত্ৰিশূ...\nৰূপক বজাৰলৈ বুলি ওলাইছে! তেনেতে তাৰ ভন্টি ৰূপহীয়ে মাত লগালে, ঐ দাদা, ক'লৈ যাও? -- বজাৰ যাম, কিয় সুধিলি? -- উভতি আহোঁতে মোলৈ এখন গল্পৰ...\nAll rights reserved with the original author and www.assamesejokes.com.. Powered by Blogger.


পাকিস্তান ক্ৰিকেট দলক প্ৰচণ্ড কোব শোধাইছে ক'ৰোনাই! আক্ৰান্ত ১০ জন ক্ৰিকেটাৰ\nএতিয়া প্ৰশ্ন উত্থাপন হৈছে যে পাকিস্তান ক্ৰিকেট দলে ইংলেণ্ড ভ্ৰমণলৈ যাব নে নাযায়?\nJune 24,2020 12:05\nপাকিস্তানৰ প্ৰাক্তন ক্ৰিকেটাৰ শ্বাহিদ আফ্ৰিদী ক'ৰোনাত আক্ৰান্ত হোৱাৰ পিছতেই আকৌ পাকিস্তান ক্ৰিকেট দলৰ ১০গৰাকীকৈ সদস্যৰ দেহত ধৰা পৰিছে ক'ৰোনাৰ অৱস্থিতি। সোমবাৰে তিনিগৰাকী খেলুৱৈৰ দেহত কোভিড–১৯ৰ অৱস্থিতি পোৱাৰ পিছত মঙলবাৰে আক্ৰান্ত হয় আন ৭গৰাকী খেলুৱৈ।\nবেটছমেন ফখৰ জামান, ইমৰাণ খান, কাছিফ ভট্টী, মহম্মদ হাফিজ, মহম্মদ হাছনেন, মহম্মদ ৰিজৱান আৰু ৱাহাব ৰিয়াজ আক্ৰান্ত হৈছে ক'ৰোনাত। সোমবাৰে হাৰিছ ৰউফ, ছাদাব খান আৰু হাইদৰ আলীৰ দেহত পোৱা গৈছিল কোভিড–১৯ পজিটিভ। অহা দেওবাৰে ইংলেণ্ড ভ্ৰমণলৈ ৰাওনা হোৱাৰ কথা দলটোৰ।\nএতিয়া প্ৰশ্ন উত্থাপন হৈছে যে পাকিস্তান ক্ৰিকেট দলে ইংলেণ্ড ভ্ৰমণলৈ যাব নে নাযায়? পিচিবিৰ চিইঅ’ ৱাছিম খানে স্পষ্ট কৰি দিছে যে পাকিস্তানৰ যিমানেই খেলুৱৈ ক'ৰোনা পজিটিভ নহওক কিয়, দল ইংলেণ্ড ভ্ৰমণলৈ যাব। এতিয়াও ১৬ জন খেলুৱৈ ক'ৰোনামুক্ত হৈ আছে। ৱাছিম খানে কয়, ‘পাকিস্তান দলৰ ইংলেণ্ড ভ্ৰমণ অব্যাহত থাকিব। ২৮ জুনত দলটো ইংলেণ্ডলৈ ৰাওনা হ’ব আৰু টেষ্ট ছিৰিজ খেলাৰ কথা ঘোষণা কৰিছে।\nNewzNow Pakistan Pakistan cricket Team CoronaVirus covid-19 নিউজ নাও পাকিস্তান ক্ৰিকেট দল ক'ৰোনা ভাইৰাছ কোভিড–১৯


নাই সামাজিক ব্যৱধান, নামানিলে সান্ধ্য আইন! ৰিপুণ বৰাৰ উপস্থিতিত সোণাৰিত কংগ্ৰেছৰ যোগদান কাৰ্যসূচী|no-social-distance-gonari-congress-organised-workers-meeting-at-sonari– News18 assam\nনাই সামাজিক ব্যৱধান, নামানিলে সান্ধ্য আইন! ৰিপুণ বৰাৰ উপস্থিতিত সোণাৰিত কংগ্ৰেছৰ যোগদান কাৰ্যসূচী\n২০২১ৰ বিধানসভা নিৰ্বাচনলৈ মাজত মাত্ৰ কেইমাহ মান বাকী। নিৰ্বাচনৰ দিন যিমানে চমু চাপিছে সিমানে তত্‍পৰ হৈছে শাসক-বিৰোধী।\n২০২১ৰ বিধানসভা নিৰ্বাচনলৈ মাজত মাত্ৰ কেইমাহ মান বাকী। নিৰ্বাচনৰ দিন যিমানে চমু চাপিছে সিমানে তত্‍পৰ হৈছে শাসক-বিৰোধী। বিজেপিৰ সমান্তৰালকৈ কংগ্ৰেছেও এতিয়া ঠায়ে ঠায়ে আয়োজন কৰিছে দলীয় কৰ্মী সভা, যোগদান কাৰ্যসূচী। বৃহস্পতিবাৰে অসম প্ৰদেশ কংগ্ৰেছ কমিটীৰ সভাপতি ৰিপুণ বৰাৰ উপস্থিতি হ’ল সোণাৰি বিধানসভা সমষ্টিত। অনুষ্ঠিত হ'ল কংগ্ৰেছৰ যোগদান কাৰ্যসূচী।\nকৰ্মী সভা অনুষ্ঠিত কৰি আগন্তুক নিৰ্বাচনৰ বাবে কিদৰে কংগ্ৰেছ দল আগবাঢ়িব, সেই লৈ বক্তব্য দাঙি ধৰে প্ৰদেশ কংগ্ৰেছৰ সভাপতিজনে। সোণাৰিৰ ৰাজীৱ ভৱনত অনুষ্ঠিত হোৱা কংগ্ৰেছৰ সভাত । আহোম সেনাৰ প্ৰাক্তন কেন্দ্ৰীয় সাধাৰণ সম্পাদক স্বপ্নজিত বুঢ়াগোহাঁই লগতে টাই আহোম যুৱ পৰিষদৰ আৰু বিভিন্ন দল-সংগঠনৰ দুই শতাধিক কৰ্মীয়ে যোগদান কৰে কংগ্ৰেছত। সভাত উপস্থিত থাকে, কংগ্ৰেছৰ যুৱ নেতা, প্ৰাক্তন বিধায়ক সুশান্ত বৰগোহাঁই।\nউক্ত সভাতে অসমৰ জনপ্ৰিয় শিল্পী জুবিন গাৰ্গক আক্ৰমণ কৰা অভিযুক্ত এন এচ ইউ আইৰ নেতাক বহিষ্কাৰ কৰা কথাও ঘোষণা কৰে ৰিপুণ বৰাই।\nFirst published: August 14, 2020, 09:33 IST\ncongressRipun BoraSonariSushanta Borgohain


১. "জালুকবাৰীত ৰিগিং" নামৰ নাটকখনে এইবাৰ ভ্ৰাম্যমানৰ মঞ্চত খলকনি তুলিবই বুলি জানিব পৰা গৈছে। অবিজিত ভট্টই যোৱাবছৰ "জালুকবাৰীত প্ৰেমৰ ৰেগিং" নাটকৰ বিপুল সফলতা পোৱাৰ পাছত, নিৰ্বাচনী বতৰত এইখন নাটক তেখেতে কালি থিতাতে লিখি উলিয়াইছে বুলি জানিব পৰা গৈছে।\n২. হিমুকন হিৰ' নে ভিলেইন? এইবাৰ বহাগী মেলা প্ৰাংগনত বিয়নি মেল সমূহত সৰ্বাধিক আলোচিত হোৱা প্ৰশ্ন বুলি বিবেচিত হোৱা বুলি জানিব পৰা গৈছে। লাকী চেভেন খেলখনত অসমত কমেও সাতটা চীটত সফলতা নাপালে গগৈ চাৰ জিৰ' আৰু হিমুকন হিৰ' হব বুলি স্থানীয় জ্যোতিষী সংঘই শংকা প্ৰকাশ কৰিছে।\n৩. মানসপুত্ৰ বৰাৰ বিজয়ক লৈ আগতীয়া পাৰ্টি সোনাপুৰত আৰম্ভ হোৱাৰ গোপন খবৰ। দুই ম'হৰ যুঁজত বিৰিণাৰ কল্যাণ হোৱোৰ ঘটনা অসমত এয়ে প্ৰথম হব আৰু ইয়েই পৰিবৰ্তনৰ অনাৰ নামত ফঁকৰা যোজনাৰো পৰিবৰ্তন আনিব বুলি শংকা প্ৰকাশ কৰিছে সোনাপুৰ ৰঙীন সাহিত্য সভায়ো।\n৪. এইবাৰ বৰষুণ অহা দেৰি হবই, গৰমত দহিব সমগ্ৰ দেশ, এই কথা প্ৰকাশ কৰিছে দেশৰ বতৰ বিজ্ঞানী মহলে। মোদীৰ হাৱাত দেশৰ সকলো কংগ্ৰেছী কলীয়া ডাৱৰ আঁতৰি যোৱাৰ ফলতে এনে হবই আৰু তাৰ বিষম ফল এই গেলা গৰমত ভূগিবলৈ ভোট দিয়া ৰাইজ সাজু থকা উচিত বুলিও বতৰ বিজ্ঞানী সকলে সঁকিয়াই দিছে।\n৫. মনে মনে সিঙৰ সতীয়া ভায়েকে মনে মনে নগৈ ঢাক ঢোল বজাই পদুম পাৰ্টিত যোগদান কৰাৰ পাছত এতিয়া দুখত ভাগি পৰিছে মনে মনে সিঙ। ককায়েক পি.এম হোৱো সত্বেও তেওঁৰ একো লাভ নোহোৱা আৰু আনৰ জোঁৱায়েকৰহে ভাগ্য ফুলাত ক্ষুন্ন হৈ এইজন ভাতৃয়ে বেলেগ ভাইৰ সন্ধান কৰিব লগা হয় আৰু অৱশেষত নৰেন্দ্ৰ ভাইৰ ওচৰত আশ্ৰয় পোৱা বুলি খবৰ পোৱা গৈছে।\n৬. চামগুৰিত পুলিচৰ আগতে ধঁপাতৰ ৰমৰমীয়া ব্যৱসায় চলি থকাৰ বাতৰিয়ে পালে সংবাদ শিৰোনামা। এয়া একো প্ৰতিক্ৰিয়া দিব লগা কথা নহয়, এয়া "সুন্দৰ বিজনেজ এনভাইৰনমেণ্টৰহে" অনুপম উদাহৰণ বুলি মতামত দিলে পৰিবেশ মন্ত্ৰী দিলখুচ হুছেইনে।\n৭. নিৰ্বাচনী বতৰত সদৌ অসম খৰ্গ কটা সংঘই কিয় অঘোষিত কৰ্ম-বিৰতি গ্ৰহণ কৰিলে তাকে লৈ উঠিছে ৰসাল প্ৰশ্নাৱলী।ৰাজনৈতিক কৰ্মীয়েই তাত জড়িত নেকি, নিৰ্বাচনী বেপাৰৰ বাবে সিটোলৈ সময় পোৱা নাই নেকি, নে বদনাম নকৰিবৰ বাবে বৰ মানুহৰ সঁকিয়নী মনা লোক এই সকল চোৰাং চিকাৰী বুলিও প্ৰশ্ন উঠিছে। পিছে তাৰ উত্তৰ হে সহজ সৰল অসমীয়া সমাজে সন্ধান কৰি উলিয়াব পৰা নাই। সেয়ে আমেৰিকাৰ এফবিআইক কেচটো দিব লাগে বুলি ছাত্ৰ সন্থাই দাবী জনাইছে।\n৮. বামদেৱ বাবাই ৰাহুল বাবা নামৰ আন এজন বিয়া নপতা মানুহক হনিমুন কৰিবলৈ দলিত আৰু দুখীয়াৰ ঘৰলৈ যোৱা বুলি অভিযোগ তোলাত দেশজুৰি হাঁহাকাৰ সৃষ্টি হৈছে। এতিয়া বামদেৱৰ বিৰোধী সকলে চোৰেহে চোৰৰ ঠেঙ দেখে বুলিও মতামত আগবঢ়াই টুইটাৰত বান আনিছে বুলি খবৰ পোৱা গৈছে।\n৯. টু-জিৰ কেচত ১৯জনৰ বিৰুদ্ধে চাৰ্জশ্বিট দাখিল হৈছে আৰু তাত লুংগী পিন্ধা লোকৰ সংখ্যা দহৰো অধিক হোৱা বুলি তিহাৰ জেল কৰ্তৃপক্ষই সন্তোষ প্ৰকাশ কৰিছে। আৰু অহা প্ৰতিষ্ঠা দিৱসত জেলত লুংগী ডান্সৰ আয়োজন কৰিব পাৰিব বুলিও দৃঢ়তা প্ৰকাশ কৰিছে।\n১০. অসমতো গৰম অহাৰ লগে লগে জ্বৰত ভোগা ৰোগীৰ সংখ্যা বৃদ্ধি পাইছে। পিছে নতুন ৰোগ "মোডী জ্বৰত" আক্ৰান্ত সকলক চৰকাৰী হাতোৰা হস্পাতালত সেৱা দিয়া নহব বুলিও হাতোৰা দলৰ সচেতকে গোপনে প্ৰকাশ কৰিছে। তেনে জ্বৰ হোৱা সকলক গুজৰাটৰ চৰকাৰী হস্পাতাললৈ যাবলৈকো পৰামৰ্শ আগবঢ়াইছে।


(Kaziranga Wild Life Sanctuary, Assam) অসম, ভাৰত 015বিংশ শতাব্দী 0337 !৩৩৭; ১৯৮৫; ix, x কাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান ভাৰতৰ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলীয় ৰাজ্য অসমৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদী/ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদৰ তীৰৰ প্লাবন সমভূমিত অৱস্থিত। ১৯৮৫ চনত ইয়াৰ অদ্বিতীয় প্ৰাকৃতিক পৰিবেশৰ বাবে এই বনাঞ্চল ইউনেস্কোৰ বিশ্ব ঐতিহ্যবাহী স্থানৰ মৰ্যাদা লাভ কৰে। ১৯০৮ চনত গঁড়ৰ বিপন্ন প্ৰজাতিটোক ৰক্ষা কৰাৰ বাবে সংৰক্ষিত বনাঞ্চল হিচাপে এই উদ্যান প্ৰতিষ্ঠিত হয়। পৰবৰ্তী বছৰসমূহত এই বনাঞ্চল বিভিন্ন পৰিবৰ্তনৰ মাজেৰে অগ্ৰসৰ হয়। ১৯১৬ চনত এই অভয়াৰণ্যৰ নাম হয় "কাজিৰঙা গেম চেংচুৱেৰী। " ১৯৫০ চনত এই অভয়াৰণ্যৰ নাম পৰিবৰ্তন কৰি কাজিৰঙা বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য ৰখা হয়। ১৯৭৪ চনত অভয়াৰণ্যখনে ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ মৰ্যাদা পায়। কাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ আয়তন ৪২৯৯৬ হেক্টৰ। এই উদ্যান ভাৰতীয় এশিঙীয়া গঁড়ৰ বৃহত্তম আবাসস্থল। গঁড়ৰ উপৰিও একাধিক প্ৰজাতিৰ স্তন্যপায়ী আৰু পক্ষীয়ে এই উদ্যানত বাস কৰে।\n(Mahabodhi Temple Complex at Bodh Gaya, Bihar) বিহাৰ, ভাৰত 015 খ্ৰীষ্টপূৰ্ব তৃতীয় শতাব্দী, খ্ৰীষ্টীয় পঞ্চম তথা ষষ্ঠ শতাব্দী 1056rev !1056 rev; 2002; i,ii, iii, iv, vi বুদ্ধগয়াৰ মহাবোধি মন্দিৰ চৌহদ ৪.৮৬ হেক্টৰ অঞ্চল জুৰি প্ৰসাৰিত হৈ আছে। ই ইউনেস্কোৰ বিশ্ব ঐতিহ্য তালিকাৰ (i) বিভাগত বিশেষ সাংস্কৃতিক আৰু পুৰাতাত্বিক গুৰুত্বসম্পন্ন স্থান। মহামতি অশোকে খ্ৰীষ্টপূৰ্ব তৃতীয় শতাব্দীত মন্দিৰৰ পশ্চিমত অৱস্থিত বোধিবৃক্ষক (Ficus religiosa) কেন্দ্ৰ কৰি এই মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল যদিও বৰ্তমানৰ মন্দিৰটো খ্ৰীষ্টীয় পঞ্চম আৰু ষষ্ঠ শতাব্দীৰ মধ্যৱৰ্তী সময়ত নিৰ্মিত। কথিত আছে, ৫৩১ খ্ৰীষ্টাব্দত ৩৫ বছৰ বয়সত সিদ্ধাৰ্থ গৌতমে ইয়াতেই বোধি বা বুদ্ধত্ব লাভ কৰিছিল। তাৰপাছত তেখেতে বৌদ্ধধৰ্ম প্ৰচাৰ আৰম্ভ কৰিছিল। সেই বাবে বৌদ্ধধৰ্মৰ এই অঞ্চলটো অত্যন্ত পবিত্ৰ জ্ঞান কৰা হয়। পাছৰ বহু শতাব্দীকাল ধৰি এই মন্দিৰটো বুদ্ধ ধৰ্মৰ সৰ্বোচ্চ মৰ্যাদাসম্পন্ন উপাসনা কেন্দ্ৰ হিচাপে চিহ্নিত হৈ আহিছে। বিশ্বৰ ভিন্ন প্ৰান্তৰৰ পৰা বৌদ্ধধৰ্মৰ লোকসকল ইয়ালৈ তীৰ্থ কৰিবলৈ আহে। ভাৰতীয় স্থাপত্যশৈলীৰে নিৰ্মিত এই মন্দিৰটো ৫০ মিটাৰ ওখ। ই "ভাৰতৰ স্বৰ্ণ যুগ" নামেৰে পৰিচিত গুপ্ত যুগত নিৰ্মিত ভাৰত উপমহাদেশৰ প্ৰাচীনতম মন্দিৰ। সম্ৰাট অশোকৰ সময়ৰ (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব তৃতীয় শতাব্দী) মন্দিৰৰ সূক্ষাগ্ৰ, ক্ষুদ্ৰ স্তম্ভশ্ৰেণী মন্দিৰ চৌহদৰ ভিতৰত থকা পুৰাতত্ত্ব সংগ্ৰহালয়ত সুৰক্ষিত আছে।\n(Group of Monuments at Pattadakal) কৰ্ণাটক , ভাৰত 015 ষষ্ঠ শতাব্দী 239 ! 239; 1984; (i)(iii)(vi) পট্টডাকাল স্মাৰকসমূহ ১৯৮৭ চনত ইউনেস্কো বিশ্ব ঐতিহ্য তালিকাৰ অন্তৰ্ভুক্ত হয়। ইয়াত নটা গুৰুত্বপূৰ্ণ হিন্দু মন্দিৰ আৰু এটা জৈন মঠ বিদ্যমান। ইয়াৰ মাজত বিৰুপাক্ষ মন্দিৰটো ৭৪০ খ্ৰীষ্টাব্দত ৰাণী লোকমহাদেবীয়ে স্বামীৰ দক্ষিণ ভাৰত বিজয় উপলক্ষে নিৰ্মাণ কৰিছিল। ই এটি অনবদ্য স্থাপত্য নিদৰ্শন। এই মন্দিৰৰ উপৰিও ইয়াত আইহোল, বাদামি, পট্টডাকাল, আৰু ষষ্ঠ শতাব্দীৰ চালুক্য ৰাজবংশৰ নিৰ্মিত একাধিক মন্দিৰ বিদ্যমান। সপ্তম শতাব্দীত পল্লবসকলে বাদামী অধিকাৰ কৰি কিছুকালৰ বাবে ইয়াত চালুক্য ৰাজ্যৰ ৰাজধানী পাতিছিল। এই মন্দিৰসমূহ হ'ল উত্তৰ আৰু দক্ষিণ ভাৰতীয় স্থাপত্যৰীতিৰ এক অনবদ্য মিশ্ৰণ। পট্টডাকাল এটি হিন্দু তীৰ্থস্থল। ইয়াত আঠটি শিব মন্দিৰ আৰু এটি শৈব মঠ বিদ্যমান। প্ৰাংগনৰ মাজত পাপনাথ মন্দিৰ আৰু এটি জৈন মন্দিৰ অৱস্থিত।\n(Sun Temple, Konârak) উৰিষ্যা, ভাৰত 015ত্ৰয়োদশ শতাব্দী 246 ! 246; 1984; (i)(iii)(vi) কোণাৰ্ক সূৰ্য মন্দিৰ, উৰিস্যাৰ কোণাৰ্কত ত্ৰয়োদশ শতাব্দীত নিৰ্মিত এটি সূৰ্য মন্দিৰ। ই "ব্ল্যাক প্যাগোডা" নামেও পৰিচিত। মন্দিৰটি বংগোপসাগৰ তীৰত ভাৰতৰ পূৱ উপকূলত মহানদী বদ্বীপত অৱস্থিত। ই সূৰ্য (দেৱতা)ৰ চব্বিশ চক্ৰবিশিষ্ট ৰথৰ আকাৰত নিৰ্মিত। অত্যধিক কাৰুকাৰ্যখচিত এই প্ৰস্তৰখোদিত স্থাপত্যটিৰ বিশেষ প্ৰতীকী ব্যঞ্জনা আছে। পাথৰেৰে নিৰ্মিত এই মন্দিৰটি নিৰ্মাণ কৰে পূৱ গঙ্গ ৰাজবংশৰ ৰজা প্ৰথম নৰসিংহদেৱে। আধুনিক কালত মন্দিৰটিৰ পুনৰ সংস্কাৰ কৰা হয়। ১৯৮৪ চনত (i), (iii) আৰু (iv) বিভাগত সাংস্কৃতিক সম্পত্তি হিচাপে এই মন্দিৰ ইউনেস্কো বিশ্ব ঐতিহ্য তালিকাৰ অন্তৰ্ভুক্ত হয়।\n(Taj Mahal, Uttar Pradesh) উত্তৰপ্ৰদেশ, ভাৰত 015 সপ্তদশ শতাব্দী 251 !252; 1983; i তাজমহল পৃথিৱীৰ সপ্তাশ্চৰ্যৰ অন্যতম। এইটো এটা সমাধিসৌধ। ১৬৩১ চনত সম্ৰাট ছাহজাহানৰ তৃতীয়া পত্নী বেগম মুমতাজ মহলৰ মৃত্যুৰ পাছত তেখেতৰ স্মৃতিত এই সৌধটি নিৰ্মাণ কৰা হয়। শ্বেতপাথৰৰ এই সমাধিসৌধটো মোগল স্থাপত্যকলাৰ শ্ৰেষ্ঠ নিদৰ্শন। ইয়াত পাৰ্ছী, ইছলামী আৰু ভাৰতীয় স্থাপত্যশৈলীৰ সমন্বয় ঘটিছে। ১৬৩১ চনৰ পৰা ১৬৪৮ চনৰ মধ্যৱৰ্তী সময়ত নিৰ্মিত হোৱা এই সৌধটি তৈয়াৰ কৰাত প্ৰায় ১৬ বছৰ সময় লাগিছিল। প্ৰধান স্থপতিবিদ আছিল ওস্তাদ আহমদ লাহৌৰি। এটা ৰাজকীয় সমিতিৰ তত্ত্বাৱধানত সহস্ৰ শিল্পীয়ে তেখেতক সহায় কৰিছিল। ১৯৮৩ চনত সাংস্কৃতিক সম্পত্তি/স্মাৰক হিচাপে (i) শ্ৰেণীত এইটো ইউনেস্কো বিশ্ব ঐতিহ্য তালিকাৰ অন্তৰ্ভুক্ত হয়। যমুনা নদীৰ বাওঁফালে 17 হেক্টৰ (42 একৰs) আয়তনবিশিষ্ট এক মোগল উদ্যানৰ মাজত এই সৌধটি অৱস্থিত। সৌধৰ ভিত্তিটো অষ্টভূজাকাৰ। চাৰিও কোণে চাৰিটা মিনাৰ আছে। কেন্দ্ৰস্থলৰ এটা ভূগৰ্ভস্থ কক্ষত মূল সমাধিটো আছে। সমাধিভৱন আৰু তাৰ শীৰ্ষত এক নয়নাভিৰাম গম্বুজ অৱস্থিত। সৌধৰ দেৱালত অপৰূপ কাৰুকাৰ্য আৰু কেলিগ্ৰাফিক অঙ্কনকলা খোদিত আছে।\n(Nanda Devi and Valley of Flowers National Parks) চামোলি জিলা, উত্তৰাখণ্ড, ভাৰত 015১৯৩৯ ও ১৯৮২ 335bis !335bis; 2005; (i)(iii)(vi) নন্দাদেৱী আৰু ভেলী অৱ ফ্লাৱাৰ্ছ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান সুউচ্চ পশ্চিম হিমালয় অঞ্চলত অৱস্থিত। এইটো মনোৰম পুষ্পভূমি আৰু নয়নাভিৰাম প্ৰাকৃতিক সৌন্দৰ্যৰ বাবে প্ৰসিদ্ধ। উত্তৰাখণ্ড ৰাজ্যৰ চামোলি জিলাৰ গাড়ওয়াল হিমালয়ত অৱস্থিত এই স্থানটি পূৰ্বে উত্তৰপ্ৰদেশ ৰাজ্যৰ অন্তৰ্গত আছিল। ইয়াত অনেক দুৰ্লভ আৰু বিপন্ন প্ৰজাতিৰ প্ৰাণীয়ে বসবাস কৰে। এইসমূহৰ মাজত উল্লেখযোগ্য "এছিয়াৰ কলা ভালুক", "তুষাৰ চিতা", "বাদামী ভালুক" আৰু "নীল ভেড়া। " নন্দাদেৱী ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান দুৰ্গম পাৰ্বত্য অঞ্চলত অৱস্থিত। একত্ৰিতভাৱে দুই ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানে জানস্কৰ আৰু মহাঁহিমালয়ৰ মাজত এটা পৰিৱৰ্তন স্থল সৃষ্টি কৰিছে। উদ্যানখনৰ আয়তন 87.5 বৰ্গ কি.মি. (33.8 বৰ্গ মাইল)। ১৯৮২ চনৰ ৬ নৱেম্বৰত এইখন ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ স্বীকৃতি পায়। ইয়াৰ পূৰ্বে ১৯৩৯ চনৰ ৭ জানুৱাৰীত এইখন ক্ৰীড়া অভয়াৰণ্য হিচাপে স্থাপিত হৈছিল। ১৯৮৮ চনত আৰু ২০০৫ চনৰ সম্প্ৰসাৰিত তালিকাৰ (vii) আৰু (x) শ্ৰেণীত এইখনে ইউনেস্কো বিশ্ব ঐতিহ্যৰ মৰ্যাদা পায়।\n(Sundarbans National Park) উত্তৰ আৰু দক্ষিণ চব্বিশ পৰগনা জিলা, পশ্চিমবংগ, ভাৰত 015 ১৮৭৮ 452 ! 452; 1987; (ix) and (x) সুন্দৰবন ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান পশ্চিমবংগৰ সুন্দৰবন অঞ্চলত অৱস্থিত এখন ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান, ব্যাঘ্ৰপ্ৰকল্প, ইউনেস্কো বিশ্ব ঐতিহ্যবাহী স্থান আৰু এখন "বায়োস্ফিয়াৰ ৰিজাৰ্ভ। " এইখন বঙ্গোপসাগৰৰ পাৰৰ গাঙ্গেয় ব-দ্বীপ অঞ্চলত অৱস্থিত। সুন্দৰবনৰ মুঠ আয়তনৰ জল আৰু স্থলভাগ মিলিয়ে 10,000 বৰ্গ কি.মি. (3,900 বৰ্গ মাইল)। ইয়াৰ মাজত 5,980 বৰ্গ কি.মি. (2,310 বৰ্গ মাইল) ভাৰতত আৰু অৱশিষ্ট অংশ বাংলাদেশত অৱস্থিত। এইখন গঙ্গা-ব্ৰহ্মপুত্ৰ-মেঘনা বদ্বীপ সমভূমিৰ এটা অবিচ্ছেদ্য অংশ। সমগ্ৰ অঞ্চলটো জালৰ আকাৰৰ নদ-নদীৰ দ্বাৰা পৰিবেষ্টিত। বঙ্গোপসাগৰৰ ৭৫ মিটাৰ উচ্চতা পৰ্যন্ত জোৱাৰ ইয়াত সদায়ে দেখা পোৱা যায়। ১৮৭৮ চনত সুন্দৰবনৰ বৰ্তমানৰ ভাৰতীয় অংশটোৰ সংৰক্ষণৰ কাম আৰম্ভ হয়। ১৯৭৩ চনত মূল এলেকাটো সুন্দৰবন ব্যাঘ্ৰ প্ৰকল্প হিচাপে ঘোষিত হয়। ১৯৭৭ চনত 2,58,500 হেক্টৰ (6,39,000 একৰs) আয়তনবিশিষ্ট সুন্দৰবন ব্যাঘ্ৰ প্ৰকল্পৰ ১৩৩,০০০ হেক্টৰ মূল এলেকা বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্যৰ মৰ্যাদা পায়। ১৯৮৪ চনৰ ৪ মে’ত এইখন ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান হিচাপে ঘোষিত হয়। ১৯৮৭ চনত (ix) আৰু (x) শ্ৰেণীত প্ৰাকৃতিক সম্পত্তি হিচাপে এইখন ইউনেস্কো বিশ্ব ঐতিহ্য হিচাপে ঘোষিত হয়। অঞ্চলটি গভীৰ "মেনগ্ৰভ" (ইংৰাজী: Mangrove) উদ্ভিদেৰে আবৃত। সুন্দৰবন বৃহত্তম "বেঙ্গল টাইগাৰ" সংৰক্ষণাগাৰসমূহৰ অন্যতম। ইয়াৰ বাহিৰেও নোনা নদীৰ "কুমিৰ"সহ অনেক প্ৰজাতিৰ পাখি, সৰীসৃপ আৰু মেৰুদণ্ডবিহীন প্ৰাণীৰ বাসস্থান।


আকৌ কা! আন্দোলনত হেনো ভাগ লোৱা নাছিল বিদ্যাসাগৰে, আকৌ কা আন্দোলনৰ নেতৃত্ব ল'বলৈ সাজু লুৰিণজ্যোতি গগৈ caa-movement-lurin-jyoti-gogoi-is-ready-to-lead-the-movement-again-tvraju– News18 assam\nকা আন্দোলনত হেনো ভাগ লোৱা নাছিল বিদ্যাসাগৰে, আকৌ কা আন্দোলনৰ নেতৃত্ব ল'বলৈ সাজু লুৰিণজ্যোতি গগৈ\nদীৰ্ঘদিন ধৰি তিনিখনকৈ কৃষি আইনৰ বিৰুদ্ধে চলি থকা আন্দোলনৰ পিছত প্ৰধানমন্ত্ৰী মোদীয়ে তিনিওখন আইন খাৰিজ কৰিব বুলি কোৱাৰ পিছতে CAAখনো প্ৰত্যাহাৰ হ'ব বুলি বিশ্বাসত লৈছে একাংশ দল সংগঠনে।\nLast Updated : November 24, 2021, 17:44 IST\nCAAক লৈ এতিয়া পুনৰ চলিছে চৰ্চা ৷ কৃষক আন্দোলন সফল হ'ল ৷ তিনিখনকৈ কৃষি আইন বাতিল কৰা হ'ব বুলি আশ্বাস দিলে দেশৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে ৷ কিন্তু কা আন্দোলনে নেদেখিলে সফলতাৰ মুখ ৷ আন্দোলনকাৰী পৰৱৰ্তী সময়ত ৰাজনীতিৰ সৈতে জড়িত হৈ পৰাত আন্দোলন হৈ পৰিল স্থগিত ৷ নিজৰ মতত অটল থাকি ইটোৰ পিছত সিটো নিৰ্বাচনত জয়ী হ'ল শাসকীয় দল ৷ কা আন্দোলনৰ কথা ওলালেই সেয়ে মুখ্যমন্ত্ৰীৰ পৰা অধিকাংশ শাসকীয় দলৰ নেতা নেত্ৰীৰ মুখত শুনা পোৱা যায় গৈছে এনে মন্তব্য—\nমুখ্যমন্ত্ৰীঃ আন্দোলন কৰিবলৈ এতিয়া ৰাজপথলৈ কোনো ওলাই নাহে ৷ আন্দোলনৰ পৰিৱেশ অসমত নাই এতিয়া ৷\nআঙুৰলতা ডেকা: কা আন্দোলন নাটক আছিল ৷ বহুতে নাটকহে কৰিছিল আন্দোলনৰ নামত ৷\nবিদ্যা সাগৰ: আন্দোলনত আমি ভাগ লোৱা নাছিল ৷ কোনে কি কৰিছিল সকলোৱে দেখিছে৷\nএতিয়া মুখ্যমন্ত্ৰী তথা বিজেপিক উভতি ধৰিলে অসম জাতীয় পৰিষদৰ সভাপতি লুৰিণজ্যোতি গগৈয়ে ৷ মুখ্যমন্ত্ৰীক আবোল-তাবোল নবকিবলৈ সকীয়নি দিলে লুৰিণজ্যোতি গগৈয়ে ৷ পুনৰ ৰাইজে বিচাৰিলে কা আন্দোলনৰ নেতৃত্ব ল'বলৈ সাজু লুৰিণজ্যোতি, অখিল গগৈ ৷\nপ্ৰয়োজনত বিধায়ক পদ এৰিবলৈও সাজু শিৱসাগৰৰ বিধায়ক অখিল গগৈ ৷ পিছে অখিল গগৈৰ নেতৃত্ব নিবিচাৰ AIUDFৰ বিধায়ক ড৹ হাফিজ ৰফিকুল ইছলামে ৷ অখিল গগৈৰ নাম শুনিয়েই জাঙুৰ খাই উঠি ক'লে, 'বাদ দিয়কহে অখিল গগৈৰ কথা ৷'\nইফালে বিৰোধী দলপতি দেৱব্ৰত শইকীয়াই আক' মুখ্যমন্ত্ৰী ড৹ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই আন্দোলনকাৰী নেতাই সাংসদ বিধায়ক হ'বলৈহে আন্দোলন কৰে বুলি কোৱাৰ প্ৰত্যুত্তৰত ক'লে,'পুৰণি ঘা খুচৰিব খোজা নাই ৷'এতিয়া কথা হ'ল আন্দোলন বাৰু হ'বই কিন্তু কাৰ নেতৃত্বত? কোনোবাই যদি অখিল গগৈক নিবিচাৰে কোনোবাই নিবিচাৰে লুৰিণজ্যোতি গগৈক ৷\nFirst published: November 24, 2021, 17:44 IST\nCAA ProtestLurin Jyoti GogoiVidyasagar


Healcros in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Healcros ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nHealcros की जानकारी\nHealcros ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Healcros Benefits & Uses in Assamese- Healcros ar laabh aaru byavaharsamuh\nHealcros ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Healcros Dosage & How to Take in Assamese - Healcros ar paali aaru xeya kenedore lobo\nHealcros ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Healcros Side Effects in Assamese- Healcros ar parshwakriyasamuh\nHealcros সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Healcros Related Warnings in Assamese- Healcros xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Healcrosৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Healcros with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Healcros ar gurutor kriya-pratikriya\nHealcros মতভেদসমূহ- Healcros Contraindications in Assamese- Healcros nishedhsamuh\nHealcros ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Healcros in Assamese- Healcros ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Healcros ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Healcros Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Healcros kriya-pratikriya\nHealcros ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Healcros Benefits & Uses in Assamese - Healcros ar laabh aaru byavaharsamuh\nHealcros তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nHealcros ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Healcros Dosage & How to Take in Assamese - Healcros ar paali aaru xeya kenedore lobo\nHealcros-ৰ উপাদানসমূহ - Healcros Active Ingredients in Assamese - Healcros-ar upadaansamuh\nHealcros ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Healcros Side Effects in Assamese - Healcros ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Healcros ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nHealcros সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Healcros Related Warnings in Assamese - Healcros xonkranta xatarkatabanisamuh\nHealcros-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nHealcros এ গৰ্ভৱতী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত অপ্ৰয়োজনীয় প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। আপুনি যদি তেনেকুৱা পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰে, Healcros খোৱা লগে লগে বন্ধ কৰক। ইয়াক পুনৰাই ব্যৱহাৰ কৰাৰ পূৰ্বে আপোনাৰ চিকতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nHealcros-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nস্তন্যপায়ী মহিলাসকলে Healcros ৰ মধ্যমীয়া পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰিব পাৰে। আপুনি যদি কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া লক্ষ্য কৰে লগে লগে Healcros গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰে। আপোনাৰ চিকিতসকৰ সৈতে যোগাযোগ কৰক আৰু আপোনাৰ চিকিতসকে সুৰক্ষিত বুলি কোৱাৰ পিছতহে পিছত ব্যৱহাৰ কৰিব।\nবৃক্কত Healcros কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nHealcrosৰ বৃক্কত মৃদু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকিব পাৰে। বেছিভাগ মানুহেই বৃক্ক ত কেতিয়াও একো প্ৰভাৱ পৰা নেদেখিব।\nযকৃতত Healcros কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nHealcrosৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াই কেতিয়াবাহে কলিজা ক প্ৰভাবিত কৰে।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Healcros ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nHealcrosৰ হৃদয়ত মৃদু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকিব পাৰে। বেছিভাগ মানুহেই [হৃদয় ত কেতিয়াও একো প্ৰভাৱ পৰা নেদেখিব।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Healcrosৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Healcros with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Healcros ar gurutor kriya-pratikriya\nHealcros তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nHealcros মতভেদসমূহ - Healcros Contraindications in Assamese - Healcros nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Healcros লোৱা অনুচিত যাতে -\nHealcros ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Healcros in Assamese - Healcros ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Healcros-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Healcrosয়ে অভ্যাসৰ সৃষ্টি নকৰে।\nHealcros য়ে তন্দ্ৰাভাৱ বা টোপনিৰ উন্মেষ নঘটায়, সেয়ে আপনি বাহন চলাব পাৰে বা মেচিন আদি অপৰেট কৰিব পাৰে।\nহয়, কিন্তু আপুনি ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অনুসাৰেহে Healcros লোৱা উচিত।\nHealcros য়ে মানসিক বিসংগতিৰ চিকিত্সা কৰাত বা নিৰাময় কৰাত অক্ষম।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Healcros ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Healcros Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Healcros kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Healcrosৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nHealcros আৰু খাদ্যৰ প্ৰভাৱৰ ওপৰত কোনো তথ্য নাই কিয়নো এয়া এতিয়ালৈ বৈজ্ঞানিক ভাৱে গৱেষণা কৰা হোৱা নাই।\nমদ আৰু Healcrosৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nএই বিষয়ত এতিয়ালৈ কোনো গৱেষণা হোৱা নাই। সেয়ে Healcrosৰ সৈতে মদ্যাপন কৰাৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰভাৱক লৈ এতিয়ালৈ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ বিষয়ে জনা হোৱা নাই।\nHealcros ৰ অনুকল্প - Substitutes for Healcros in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Healcros লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Healcros ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Healcros সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Healcros ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Healcros সেৱন কৰে?


পাহাৰৰ সাধু - গায়ত্ৰী খাৰঘৰীয়া - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nপাহাৰৰ সাধু – গায়ত্ৰী খাৰঘৰীয়া\nপাহাৰটোৰ গাত শুই আছে বহুকেইটা ঘৰ৷ সেউজ পাহাৰটোৱেও আলফুলে আৱৰি আছে ঘৰকেইটা…৷ ৰঙা ইটাৰ ঘৰকেইটাই বুজাইছে আমাৰ বুকুত ভালপোৱা আছে…৷ পাহাৰৰ তাতে সুখ…৷ টান মাটিত ভালপোৱা…পাহাৰে হাঁহি দিয়ে…তৃপ্তিৰে৷ ঘৰবোৰৰ বুকুত থকা ভালপোৱাই লাহে লাহে খহাবলৈ ধৰিলে পাহাৰৰ সেউজীয়া…৷ পাহাৰ পিছে নিৰুদ্বেগ…৷ সেউজীয়া হেৰুৱায়ো ৰঙাৰে জীপাল হোৱাৰ মন পাহাৰৰ…৷\nপাহাৰে ভাবে কিবা পাবলৈতো কিবা হেৰুৱাবয়ে লাগিব…“মই মোক অলপ হেৰুৱাইছোঁ, ঘৰবোৰৰ বুকুৰ ভালপোৱা যে বাঢ়িছে“৷ লাহে লাহে পাহাৰটোৱে একেবাৰেই নিজক হেৰুৱালে…৷ থেপাথেপি ঘৰবোৰৰ মাজতো পাহাৰে দেখিবলৈ পালে কৃত্ৰিম ভালপোৱা…৷ পাহাৰ হতভম্ব হ’ল৷ ভালপোৱাতো এনে হয়নে! ! !\nপাহাৰে বহু দেৰিকৈ বুজিলে কিবা পাবলৈ কিবা হেৰুৱাব লাগিবতো ভুল, আচলতে যি হেৰুৱাই সি মাথো হেৰুৱায়ে গৈ থাকে…সদায়৷\n“আৰু মই হেৰুৱাব নোখোজোঁ“বুলি পাহাৰে অৱশিষ্ট সেউজীয়াখিনি খামুচি উচুপি উঠিল…৷■■\n← অংক -নীত কাশ্যপ\nশংকৰদেৱৰ বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ ভাৱধাৰাৰ লগত চুফীবাদৰ সামঞ্জস্য: এটি তুলনা – চাহিন জাফ্ৰি →\nমোৰ শৈশৱ মোৰ গৌৰৱ (মনজিৎ)


হাজাৰ প্ৰত্যাহ্বানক নেওচি অসমত মূৰ দাঙিছে কংগ্ৰেছ মহাজোটেঃ সমীক্ষা | easterntimes\nহাজাৰ প্ৰত্যাহ্বানক নেওচি…\nইষ্টাৰ্ন টাইমছৰ প্ৰতিবেদনঃ হাজাৰ প্ৰত্যাহ্বানক নেওচি অসমত কংগ্ৰেছ মহাজোট মূৰ দাঙি উঠিছে। কংগ্ৰেছৰ আভ্যন্তৰীন সমীক্ষাত এনেই এক ইংগিত পোৱা গৈছে। পিছে আসন্ন বিধানসভা নিৰ্বাচনত নতুনকৈ জন্ম লোৱা দুই ৰাজনৈতিক দলে অসমত বিজেপিৰ কোনো ক্ষতি নকৰে। ধৰ্মীয় মেৰুকৰণেৰে বিজেপিয়ে হিন্দু ভোটাৰৰ আস্থা অটুট ৰাখিবলৈ সক্ষম হৈছে।\nবিশেষকৈ উজনি অসমত বিজেপিৰ বৰ্ণ হিন্দুৰ ভোট বেংক এতিয়াও অক্ষুণ্ণ আছে। সম্পূৰ্ণ অক্ষুণ্ণ আছে চাহ জনগোষ্ঠীয় ভোটাৰসকলৰ বিজেপিৰ প্ৰতি আনুগত্য।\nএক বেচৰকাৰী তথা নিৰপেক্ষ সংস্থাৰ জৰিয়তে কংগ্ৰেছে চলোৱা প্ৰাৰম্ভিক সমীক্ষাত অসমত বিশেষকৈ উজনি অসমত কংগ্ৰেছে সন্মুখীন হব লগীয়া বৃহত প্ৰত্যাহ্বানৰ বিষয়টো প্ৰতিফলিত হৈছে।\nলক্ষ্যনীয়ভাৱে কেৱল কংগ্ৰেছ বুলি নহয় কংগ্ৰেছে গঢ়ি তোলা মহাজোটৰ সম্ভাৱনাকলৈ এই সমীক্ষা চলোৱা হৈছে।\nযোৱা ২১ জানুৱাৰীত কংগ্ৰেছ সভানেত্ৰী ছোনিয়া গান্ধীৰ ওচৰত দাখিল কৰা প্ৰতিবেদনখনত মূলত উজনি তথা মধ্য অসমৰ মুঠ ৪৩টা বিধানসভা সমষ্টিৰ ওপৰত আলোকপাত কৰা হৈছে।\nচৰকাৰী ষড়যন্ত্ৰ? হিংসাত্মক ৰূপ ললে কৃষক আন্দোলন >>\nপ্ৰতিবেদনখনত স্পষ্টকৈ কোৱা হৈছে যে উজনি অসমত কংগ্ৰেছৰ এতিয়া কোনো নেতা নাই। এটা সময়ত কংগ্ৰেছৰ গড় হিচাপে পৰিচিত উজনি অসমত থকা কংগ্ৰেছৰ নেতাসকল হয় এতিয়া প্ৰয়াত অন্যথা কাৰ্যক্ষম নহয় বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে।\nকোৱা হৈছে চাহ জনগোষ্ঠীয় ভোটাৰসকলৰ মাজত কংগ্ৰেছৰ প্ৰতি আস্থা এতিয়া সম্পূৰ্ণ নোহোৱা হৈছে।\nআনহাতে ৰাজ্যত নতুনকৈ গঠন হোৱা দুই ৰাজনৈতিক দল ক্ৰমে অসম জাতীয় পৰিষদ আৰু ৰাইজৰ দলে উজনিত বৰ্ণ হিন্দু ভোট লাভ কৰাৰ পূৰ্ণ সম্ভাৱনা আছিল যদিও বিজেপিয়ে শেষ মুহূৰ্তত ধৰ্মীয় মেৰুকৰণৰে বৰ্ণ হিন্দুৰ ভোট পুনৰ দখল কৰিবলৈ সক্ষম হব বুলি প্ৰতিবেদনখনত কংগ্ৰেছৰ হৈ আশংকা ব্যক্ত কৰা হৈছে।\nইয়াৰ বিপৰীতে বিজেপি বিৰোধী হিন্দু ভোট কংগ্ৰেছ আৰু নতুনকৈ গঠন হোৱা দুই ৰাজনৈতিক দলৰ মাজত বিভাজিত হোৱাৰো সম্ভাৱনা আছে। এইক্ষেত্ৰত এজেপিক সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থা আৰু ৰাইজৰ দলক কাৰাবন্দী থকা হেতু কৃষক নেতা অখিল গগৈৰ সহানুভূতিয়ে বিজেপি বিৰোধী ভোট আদায় কৰিবলৈ যথেষ্ট পৰিমাণে সহায় কৰিব পাৰে।\nগণৰাজ্য দিৱসৰ হিংসাৰ আঁৰত কোন? বিভিন্ন তত্ত্বৰ অৱলোকন >>\nসেয়েহে উজনি অসমত কংগ্ৰেছৰ এজন হেভীৱেট নেতাক নিয়োগ কৰিবলৈ প্ৰতিবেদনখনৰ জৰিয়তে কংগ্ৰেছ হাইকমাণ্ডক পৰামৰ্শ প্ৰদান কৰা হৈছে।\nকোৱা হৈছে উজনিত জাতীয়তাবাদী শিবিৰৰ ভোট এইবাৰ বিজেপিৰ মিত্ৰদল হিচাপে অগপৰ পৰিবৰ্তে এজেপি আৰু ৰাইজৰ দলহে লাভ কৰিব। তদুপৰি সমীক্ষাটোয়ে কংগ্ৰেছক মুঠেই হতাশ কৰা নাই।\nলক্ষ্যনীয়ভাৱে কংগ্ৰেছে একক ভাৱে নহয়, কংগ্ৰেছৰ মিত্ৰজোটৰ সম্ভাৱনাকলৈহে ৰাজনৈতিক গৱেষণা তথা পৰামৰ্শদাতা এক কোম্পানীৰ জৰয়িতে এই সমীক্ষা চলাইছিল। সংস্থাৰ প্ৰতিবেদনতো এআইইউডিএফৰ সৈতে মিত্ৰতাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা হৈছে।\nমন কৰিব লগীয়া যে কংগ্ৰেছে উজনি আৰু মধ্য অসম, নিম্ন অসম আৰু বৰাক উপত্য়কাৰ সমষ্টিসমূহৰ বাবে তিনিটা সুকীয়া সুকীয়া সমীক্ষা চলাইছিল। প্ৰথম পৰ্যায়ত উজনি অসমৰ সমীক্ষা আগবঢ়োৱা হৈছে।\nসমীক্ষা অনুসৰি উজনি আৰু মধ্য অসমৰ মুঠ ৪৩ খন আসনৰ ভিতৰত কংগ্ৰেছৰ মহাজোটে ১৯ খন আসনত জয়ী হোৱাৰ সম্ভাৱনা আছে। আন ৭ খন আসনত মিত্ৰদলৰ সৈতে লগ লাগি জীকাৰ সম্ভাৱনা ৫০-৫০ বুলি কোৱা হৈছে।\nইয়াৰ বিপৰীতে ১০ খন আসনত কংগ্ৰেছ মহাজোটৰ পৰাজয় নিশ্চিত বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে। বাকী ৭ খন আসনত কংগ্ৰেছ তথা ইয়াৰ মিত্ৰদলে তীব্ৰ প্ৰত্যাহ্বানৰ সন্মুখীন হব যদিও চেষ্টা কৰিলে শেষ মুহূৰ্তত জয় লাভ কৰিবও পাৰে বুলি প্ৰতিবেদনখনত উল্লেখ কৰা হৈছে।\nঅব্যাহত থাকিব কৃষক আন্দোলন, ‘চৰকাৰ ঘনিষ্ট’ দুই সংগঠনৰ আন্দোলন প্ৰত্যাহাৰ >>\nসমীক্ষা প্ৰতিবেদন অনুসৰি চামাগুৰি, ধিং, নাওবৈচা, লহৰিঘাট আৰু যমুনামুখত কংগ্ৰেছ আৰু মিত্ৰজোটৰ ৭০ শতাংশ জয়ৰ সম্ভাৱা আছে। যোৰহাট সমষ্টিত ৬৫ শতাংশ, ডিগবৈ, তিতাবৰ, আমগুৰি, শিৱসাগৰ, নাজিৰা, থাওৰা, দেৰগাওঁ, সৰুপথাৰ, বোকাঘাট, ডুমডুমা, ৰহা আৰু গহপুৰত ৬০ শতাংশ জয়ৰ সম্ভাৱনা থকা বুলি প্ৰকাশ পাইছে। বঢ়হমপুৰত ৫৫ শতাংশ জয়ৰ সম্ভাৱনাৰ কথা কোৱা হৈছে।\nআনহাতে মাৰ্ঘেৰিটা, দুলিয়াজান, মৰিয়ণি, টিওক, লামডিং, তেজপুৰ আৰু বিহপুৰিয়াত কংগ্ৰেছ মহাজোটৰ ৫০ শতাংশ জয়ৰ সম্ভাৱনা থকা বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে।\nকোৱা হৈছে দিছপুৰ, মহমাৰা আৰু নগাওঁত ৪৫ শতাংশ আৰু ডিব্ৰুগড়, চাবুৱা, হোজাই আৰু জাগীৰোডত ৪০ শতাংশ জয়ৰ সম্ভাৱনা আছে।\nগোলাঘাট, বটদ্ৰবা আৰু মৰিগাওঁত জয়ৰ সম্ভাৱনা আছে মাত্ৰ ৩০ শতাংশ। টিংখং আৰু নাহৰকটিয়াত ২৫ শতাংশ, মৰাণ, লহৱাল, সোনাৰি, কলিয়াবৰ আৰু খুমটাইত জয়ৰ সম্ভাৱনা আছে মাত্ৰ ২০ শতাংশ।\nলক্ষ্যনীয়ভাৱে ৩০ শতাংশ তথা ইয়াৰ তলত থকা আসনসমূহ কংগ্ৰেছ কিম্বা মহাজোটে কোনোপধ্যেই জয়লাভ কৰিব নোৱাৰে। ৪০ আৰু ৪৫ শতাংশ জয়ৰ সম্ভাৱনা থকা আসনসমূহক বৃহত প্ৰত্যাহ্বান স্বৰূপ চিহ্নিত কৰা হৈছে।\n৫০ শতাংশ জয়ৰ সম্ভাৱা থকা আসনসমূহক আধা সম্ভাৱনা থকা আসন আৰু ৫৫ শতাংশ তথা ইয়াৰ ঊৰ্ধ্বত থকা আসনসমূহক জীকিব পৰা আসন হিচাপে চিহ্নিত কৰা হৈছে।\nসমষ্টিগত ভাৱে প্ৰতিবেদনখনত জীকিবলৈ সক্ষম সম্ভাব্য প্ৰাৰ্থীৰ কথাও দাঙি ধৰা হৈছে।\nকোৱা হৈছে চামগুৰি আৰু লহৰিঘাট, নাজিৰা, সৰুপাথাৰ, ডুমডুমা, মৰিয়ণিত বৰ্তমানৰ কংগ্ৰেছ বিধায়ক, ধিং, নাওবৈচা আৰু যমুনামুখত কংগ্ৰেছৰ সমৰ্থনত এআইইউডিএফৰ বৰ্তমান বিধায়কসকল জিকিব পাৰিব।\nযোৰহাটত ৰানা গোস্বামী, ডিগবৈত মনোজ ধানোৱাৰ, তিতাবৰত দীপ গগৈ নিচিনা প্ৰয়াত প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী তৰুণ গগৈৰ পৰিয়ালৰ কোনোবা এজনক, আমগুৰিত যুৱ কংগ্ৰেছৰ উপসভানেত্ৰী অংকিতা দত্ত, শিৱসাগৰত শুভ্ৰা মিত্ৰ গগৈ, থাওৰাত সুশান্ত বৰগোহাই, দেৰগাওঁত আৰতি হাজাৰিকা কছাৰিক প্ৰাৰ্থীত্ব প্ৰদানৰ পৰামৰ্শ আগবঢ়োৱা হৈছে।\nলক্ষ্যনীয়ভাৱে বোকাঘাটত জীতেন গগৈৰ নিছানা নিৰ্দলীয় কোনোবাক সমৰ্থন দিয়াৰ পৰামৰ্শ দিয়া হৈছে কংগ্ৰেছক। গহপুৰত প্ৰদেশ কংগ্ৰেছ সভাপতি ৰিপুণ বৰাক প্ৰাৰ্থীত্ব প্ৰদানৰ কথা উল্লেখ কৰা হৈছে।\nপ্ৰতিবেদনখনত ৰহা আৰু বঢ়হমপুৰ সমষ্টিৰ বাবে কোনো প্ৰাৰ্থীৰ নাম উল্লেখ কৰা হোৱা নাই যদিও বঢ়হমপুৰৰ প্ৰাৰ্থী নিৰ্বাচনৰ ক্ষেত্ৰত জ্যেষ্ঠ কংগ্ৰেছী নেতা ৰকিবুল হুছেইনৰ মতামতক গুৰুত্ব দিবলৈ কোৱা হৈছে।\nদুলীয়াজানত কংগ্ৰেছক নতুন প্ৰাৰ্থী প্ৰক্ষেপ কৰিবলৈ পৰামৰ্শ আগবঢ়োৱা হৈছে। টিওকত কোৱা হৈছে কংগ্ৰেছ বহুধা বিভক্ত। সমষ্টিটোত কংগ্ৰেছ ঐক্যবদ্ধ হলেহে জয়ী হব পাৰিব। এইক্ষেত্ৰত গায়েত্ৰী সন্দিকৈ কিম্বা পল্লৱী বৰাক প্ৰাৰ্থীত্ব প্ৰদান কৰাৰ পৰামৰ্শ আগবঢ়োৱা হৈছে।\nএকেদৰে বিহপুৰীয়াত বূপেন বৰা, দিছপুৰত অকন বৰা, মহমাৰাত সুৰজ দেহেংগীয়া, জাগীৰোডত বিবেকানন্দ দোলেৰ নাম প্ৰস্তাৱ দিয়া দিয়া হৈছে। আন সমষ্টিবোৰত যোগ্য প্ৰাৰ্থী আগবঢ়াবলৈ কিম্বা মিত্ৰজোটৰ প্ৰাৰ্থী প্ৰদানৰ বাবে পৰামৰ্শ আগবঢ়োৱা হৈছে সমীক্ষা প্ৰতিবেদনটোত।\nকৃষি আইনৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদ! সংসদৰ যৌথ অধিবেশন বৰ্জন কৰিব বিৰোধীয়ে >>


শ্ৰদ্ধাঞ্জলিঃ চিৰদিনৰ স্বৰ্ণকণ্ঠ :: ড° প্ৰাণজিৎ বৰা - অসমীয়াৰ সুখ-দুখ\nHome PRANJIT-BORA RECENT tribute ড° প্ৰাণ্জিৎ বৰা শ্ৰদ্ধাঞ্জলি শ্ৰদ্ধাঞ্জলিঃ চিৰদিনৰ স্বৰ্ণকণ্ঠ :: ড° প্ৰাণজিৎ বৰা\nxukhdukh.com February 07, 2022 PRANJIT-BORA, RECENT, tribute, ড° প্ৰাণ্জিৎ বৰা, শ্ৰদ্ধাঞ্জলি,\n(কটনৰ সেই দিনবোৰৰে পৰা আজিলৈকে সাঙুৰি "মোৰ সংগীত অভিজ্ঞতা" নামেৰে এলানি লেখা লেখিবলৈ মন গৈ আছিল। সেইলানি লেখাত আমাক বিভিন্নধৰণে সমৃদ্ধ কৰা গীতবোৰকে ধৰি হিন্দুস্থানী- পাশ্চাত্য-থলুৱা আদি সংগীত সম্বন্ধেও নিজৰ ভাৱ-অনুভৱবোৰ লেখিম বুলি ভাবিছিলো। এটা সময়ত বহুবাৰ শুনা কিছুমান বিখ্যাত হিন্দী গীতৰ অনুবাদো ইয়াতে কৰাৰ কথা আছিল। প্ৰথমটো লেখা আৰম্ভ কৰিও এলাহতে থৈ দিছিলো। হঠাতে আজি খবৰ আহিল যে লতা মংগেশকাৰ আৰু নাই। মুহূৰ্তলৈ স্তব্ধ হৈ ৰ'লো। মোৰ প্ৰস্তাৱিত লেখাৰ বহুলাংশ অধিকাৰ কৰিলেহেঁ‌তেন কেৱল লতা মংগেশকাৰে, তেওঁ গোৱা গীতে। এটা সময়ত ৰাতিৰ ৰাতিটো কেৱল লতা মংগেশকাৰৰ গীতেই শুনি পাৰ হৈছিল!! কিন্তু মোৰ এই লেখায়েই যে তেওঁৰ স্মৰণলেখা হ'ব, মই ভবা নাছিলো।\nএই লেখাটো দুটা অংশত বিভক্ত। প্ৰথম অংশ আগতেই আৰম্ভ কৰা। দ্বিতীয় অংশ আজি মোৰ প্ৰিয় শিল্পীৰ চিৰবিদায়ৰ খবৰ আহিবৰ পিছত লেখা।)\nপুহৰ ঠেঁ‌টুৱৈ নিশা। কটনৰ ছেকেণ্ড মেচৰ ৰঙা টিনপাটবোৰ ৰাতিৰ নিয়ৰত তিতি থাকে। কুঁ‌ৱলীৰ মাজেৰে জোনটো ধূসৰ চিত্ৰকল্প এটাৰ দৰে ওলমি থাকে। সেই চিত্ৰকল্পৰ ধূসৰ পোহৰতে নৱবৰ্ষ আহে। ল'ৰামখাৰ গাত হাউচ উঠে। যোৱা শতিকাৰ নব্বৈৰ সেই আৰম্ভণিৰ সময়ত নতুন বছৰৰ শুভেচ্ছাৰ আদান-প্ৰদানৰ বাবে হোৱাটছ এপ, এছ এম এছ আদি দিবলৈ ম'বাইল ফোন, স্মাৰ্ট ফোন আদি নাছিল । আছিল Archies ৰ বিভিন্ন আকাৰৰ ধুনীয়া ধুনীয়া কাৰ্ড, নতুন বছৰৰ ডায়েৰী, নতুন বছৰটোৰ উপলক্ষত মেচৰ খানা ...\nদয়ানন্দ ৰংপিৰ ফিলিপছৰ কেছেট প্লেয়াৰটো মই আবেলিতে আনি থৈছো। হোষ্টেলৰ ফিল্ডত সেয়া সন্ধিয়া ডাঙৰকৈ ধৰা জুইকুৰাৰ কাষত হাতত বাঁ‌হীটো লৈ শৈলেনদা (শৈলেন গগৈ), ঘৰৰ পৰা আনি থোৱা ঢোলটো লৈ কোনোবা এটা, আন কাৰোবাৰ হাতত তাল এজোৰ ... পুহৰ সন্ধিয়া ল'ৰাহঁ‌তৰ বিহুনামে কুঁৱলীৰ চেঁচা আৰু ধূসৰতা নেফানেফ কৰি পেলাইছে ...\nনিশাৰ খোৱা-বোৱা শেষ কৰি উঠি আটাইবোৰ শুইছে। আচৰিত কথা যে আজিকালিৰ নিচিনাকৈ নিশা বাৰ বজালৈ, বাৰ বজাত নতুন বছৰটোক আদৰিবলৈ, কোনো ৰৈ থকা নাছিল। কোনো ফটকা বা কোনো কেক নাছিল। সুৰাৰ প্ৰাধান্যও প্ৰায় নাছিলেই, কোনোবাই খাইছিল যদিও মনে মনে লগ হৈ খাই তাক ৰাজহুৱা কৰাৰ পৰা বিৰত আছিল। যি নহওক, সন্ধিয়াৰে পৰা ডাঙৰ ডাঙৰকৈ বাজি থকা ডেকবোৰ এঘাৰমান বজালৈ লাহে লাহে প্ৰায় নিতাল মাৰিছে। মই ৰৈ আছিলো ঠিক এইখিনি পৰলৈকে। দয়াদাৰ পৰা আনি থোৱা কেছেট প্লেয়াৰটোত লাহেকৈ মই মোৰ প্ৰিয় গানবোৰ কেছেট সলাই সলাই লগাই গ'লো।\nলতা মংগেশকাৰৰ কণ্ঠৰ গান আটাইবোৰ।\nজঠৰ ৰাতিৰ নীৰৱতা ভাঙি বাজি উঠিল প্ৰথমটো গীত,"চান্দ ফিৰ নিকলা মগৰ তুম না আয়ী ..." (चांद फिर निकला, मगर तुम न आये/जला फिर मेरा दिल, करुँ क्या मैं हाय/चांद फिर निकला ...)\n'পেয়িং গেষ্ট' ছবিত কিম্বদন্তী অভিনেত্ৰী নুতনৰ লিপত এই গান কিমানবাৰ শুনিছো সেই তেতিয়াৰে পৰা?\nহৃদয়ৰ একেবাৰে ভিতৰত খুন্দিওৱা এই সুৰ আৰু এই কণ্ঠ? শচীন দেৱ বৰ্মনৰ সংগীত সেয়া। ত্ৰিপুৰা ৰাজপৰিয়ালৰ সদস্যৰূপে বা ইংৰাজী সাহিত্যৰ স্নাতকোত্তৰৰূপে শচীন দেৱ বৰ্মনক হয়তো কোনেও নাজানে। তেওঁক সকলোৱে জানে মাথোঁ ভাৰতীয় ধ্ৰুপদী সংগীতৰ সৈতে উত্তৰ-পূৱৰ স্বকীয় লোকসংগীত মিলাই কৰা তেওঁৰ অনবদ্য সংগীতৰ বাবে। এইটো গীত বিখ্যাত উৰ্দু কবি-গীতিকাৰ মজৰুখ চুলতানপুৰীৰ ৰচনা। শচীন দেৱ বৰ্মনৰ কি সংগীত! আৰু লতাৰ কণ্ঠ!!\nবহুতৰে গান শুনিছো যদিও লতা জানিবা সদায়েই একক। আবেগ-উদ্বেলিত অন্তৰক এই জগতৰ মায়া-মমতাৰেই অনন্তৰ আভাস দিব লাগে? কোমল কিবা এটাক আৰু কোমল কৰি তুলিব লাগে? মধুময় কিবা এটাক আৰু মধুময় কৰি তুলিব লাগে? কেৱল লতাৰ কণ্ঠত আছে সেই যাদু। চি ৰামচন্দ্ৰৰ সংগীতত প্ৰদীপ কুমাৰ-বীণা ৰায়ৰ বিখ্যাত "আনাৰকলি"ৰ বাবে লতাই গাইছিল "য়ে জীন্দেগী উচি কি হেয় ..." ৰাজেন্দ্ৰ কিষাণৰ ৰচনা আছিল এই গীত, "यह ज़िंदगी उसीकी है जो किसी का हो गया/प्यार ही में खो गया/यह ज़िंदगी उसीकी है जो/किसी का हो गया/प्यार ही में खो गया/यह जिंदगी उसी की हैं" কি সুৰ! কি মায়াসনা!! এখন সুকীয়া জগত যেন সেয়া!\nমীনা কুমাৰীৰ বাবে লতাই গোৱা মোৰ চিৰদিনৰ প্ৰিয় এটা গীত বাজি উঠিল তাৰ পিছত। কামাল আমৰোহিৰ "পাকিজা" ছবিৰ "মৌচম হে আচিয়ানা" (मौसम है आशिकाना/ऐ दिल कहीं से उनको/ऐसे में ढूंढ लाना/मौसम है आशिकाना)। কি গান! আমাৰ লোককবিতাৰ দৰে মিঠা কথাকেইটা,\n"कहना के रुत जवां है और हम तरस रहे है/\nकाली घटा के साये बिरहन को डस रहे है/\nडर है ना मार डाले सावन का क्या ठिकाना/\nसावन का क्या ठिकाना/मौसम है आशिकाना"\nহঠাৎ মনত পৰি গ'ল বাৰমাহী গীতৰ প্ৰিয়তমৰ বাবে অধীৰ সেই বিৰহী নাৰীলৈ। লতাৰ মাতটোত সেই বিৰহ-আকুল হৃদয়ৰ হাহাকাৰ উফৰি উফৰি পৰিছে কেউপিনে। এক মিঠা উদাস-আকুলতা! দোঁ‌কোলটকা হৈ বাগৰিছে যেনেদৰে তাৰ পিছত বাজি উঠা গীতটোত, "লগ যা গলে কে ফিৰ চে হাসী ৰাত হো না হো" (लग जा गले/ के फिर ये हसीं रात हो ना हो/ शायद फिर इस जनम में मुलाक़ात हो ना हो)। ১৯৬৪ চনৰ 'ৱ কৌন থী' ছবিত সাধনাৰ লিপত এই গীত। মদন মোহনৰ সংগীতত এই গান লেখিছিল বিখ্যাত গল্পকাৰ চাদাট হাচান মণ্টোৰ অন্তৰংগ বন্ধু ৰাজা মেহদী আলি খানে।\nমদন মোহন আৰু লতাৰ যুগলবন্দীয়ে সম্ভৱতঃ বলীউডৰ পূৰ্বৰ সকলো ৰেকৰ্ড ভাঙি পেলাইছিল। মদন মোহনৰ সংগীততে লতাই গাইছিল "তু জাহা জাহা চলেগা" (तू जहाँ जहाँ चलेगा,/ मेरा साया, साथ होगा/मेरा साया)। 'মেৰা ছায়া' ছবিৰ বাবে ৰাজা মেহদী আলি খানৰ ৰচনা আৰু সাধনাৰ লিপত লতাৰ সেই অতুলনীয় মাতৰ এই গীত এতিয়াও যেতিয়া গুণগুণাওঁ, মনটো ভৰি পৰেঃ\nनज़र आऊँ या ना आऊँ, तेरे पास हूँगी मैं भी\nतू कहीं भी जा रहेगा, मेरा साया, साथ होगा ...\nকাঈফী আজমীয়ে লেখিছিল আনহাতে "জাৰা চি আহত হোতী হে" (ज़रा सी आहट होती है तो दिल सोचता है /कहीं ये वो तो नहीं, कहीं ये वो तो नहीं/ ज़रा सी आहट होती है ...) ৰ দৰে গীত। তেওঁৰে আন এক নজহা-নপমা ৰচনা ধৰ্মেন্দ্ৰ-শৰ্মিলা অভিনীত হৃষীকেশ মুখাৰ্জীৰ ১৯৬৬ চনৰ "অনুপমা" ছবিৰ এই গীতটো---"কুছ দিল নে কাহা":\nহেমন্ত মুখাৰ্জীৰ সংগীত আছিল এয়া। এই গীতৰ চিত্ৰায়ন আৰু শৰ্মিলা ঠাকুৰৰ লিপত লতাৰ মাতটো এক পাহৰিব নোৱৰা অভিজ্ঞতা। লতাৰ মাতটোৱে গীতৰ কথাখিনিক যেন নতুন কৰি পেলাইছে আৰু আমি নতুনকৈ দেখিছো অপাৰ সংবেদনশীল এগৰাকী নাৰীক। লতা তেনেকুৱাই। "অভিমান"ত জয়া ভাদুৰীৰ বাবে যেতিয়া লতাই গায়, "অৱ তো হে তুমসে হৰ খুচী অপনী" (अब तो है तुमसे हर खुशी अपनी/तुमपे मरना है ज़िंदगी अपनी) বা "পিয়া বিনা পিয়া বিনা" (पिया ऐसे रूठे, के होंठों से मेरे, संगीत रूठा/कभी जब मैं गाऊँ, लगे मेरे मन का, हर गीत झूठा/ऐसे बिछड़े, हो/ ऐसे बिछड़े मोसे रसिया/पिया बिना ... ), সেই কণ্ঠ এগৰাকী প্ৰেমাংগনা পৰিশীলিত নাৰীৰ কণ্ঠ যেন লাগে (শচীন দেৱ বৰ্মনৰে সংগীত), আনহাতে "মিলি"ত যেতিয়া "মেইনে কাহা ফুলো সে" (मैंने कहा फूलों से/ हँसो तो वो खिलखिला कर हँस दिये) গায়, এনে লাগে ফুলৰ মাজে মাজে যেন সঁ‌চাকৈয়ে এজনী খিলখিল তৰুণী লৱৰি ফুৰিছে। একেই অনুভৱ হয় "লাভ ইন টকিঅ'" ৰ "চায়'নাৰা চায়'নাৰা" শুনিলে, বা "দিল অপনা ঔৰ প্ৰীত পৰাই" ছবিৰ "আজীৱ দাস্তান" (अजीब दास्तां है ये/कहाँ शुरू कहाँ खतम/ये मंज़िलें है कौन सी/न वो समझ सके न हम) শুনিলে... আনহাতে 'চম্বল কি কচম'ৰ "চন্দা ৰে" (चंदा रे/मेरे भईया से कहना/ बहना याद करे/चँदा रे मेरे भईया..) শুনিলে ভায়েকৰ বিৰহত কাতৰ ভনীয়েকজনীৰ দুখে হেঁচা মাৰি ধৰেহি। প্ৰখ্যাত উৰ্দু কবি সাহিৰ লুধিয়ানভীৰ ৰচনা আৰু বিখ্যাত সংগীত পৰিচালক খায়ামৰ ৰচনা আছিল লতাৰ এই অসাধাৰণ গীত।\nমুকেশৰ সৈতে লতাই সাহিৰৰ ৰচনাৰে গোৱা "কভী কভী মেৰে দিল মেঁ" বা ৰফীৰ সৈতে গোৱা তাজমহল ছবিৰ "যো ৱাদা কিয়া তো নিভানা পৰেগা" আৰু "ইজ্জত" ছবিৰ "য়ে দিল তুম বিন কহি লগতা নেহী" সম্ভৱতঃ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ দ্বৈত-সংগীতৰ ভিতৰতে পৰিব। "কভী কভী"ৰ সংগীত আছিল খায়ামৰ, আনহাতে হিন্দুস্থানী সংগীতৰ বিখ্যাত যুটী হৰিপ্ৰসাদ চৌৰাচিয়া আৰু শিৱ কুমাৰ শৰ্মাৰ সংগীতেৰে নিৰ্মিত "চিলচিলা"ত কিশোৰ কুমাৰৰ সৈতে গোৱা "দেখা এক খ্যাৱ' (देखा एक ख़्वाब तो ये सिलसिले हुए/दूर तक निगाहों में हैं गुल खिले हुए) অবিস্মৰণীয় এক সংগীত-অভিজ্ঞতা। এই গীতৰ গীতিকাৰ আছিল প্ৰসিদ্ধ উৰ্দু কবি জাভেদ আখটাৰ (জাভেদ আখটাৰৰ পিতাক জান নিচাৰ আখটাৰে আনহাতে লেখিছিল "য়ে দিল এ নাদান", খায়াম চাহাবৰ সংগীত আৰু লতাৰ কণ্ঠত যি প্ৰাণ পাই চিৰদিনৰ গীতত পৰিণত হৈছিল 'ৰেজিয়া চুলতান' ছবিত)।\nকিশোৰ কুমাৰৰ সৈতেই গোৱা "আঁ‌ধী" ছবিৰ গুলজাৰৰ ৰচনাৰ সেই "তেৰে বিনা জীন্দেগী সে", "ইস মৌড় সে", "তুম আগেয়ী তো" এই তিনিটা গীত আৰু "ঘৰ" ছবিৰ কিশোৰৰ সৈতেই গোৱা "আপ কী আঁ‌খো মে কুছ" (সেই আৰ ডি বৰ্মন, যাৰ "কিনাৰা" ছবিৰ সংগীতত লতাই গুলজাৰৰ ভাষাৰে নিজকণ্ঠেৰে নিজেই কৈ গৈছে, "मेरी आवाज़ ही, पहचान है") ৰ তুলনা হ'ব জানো কেতিয়াবা? দ্বৈত-সংগীতৰ কথা ওলাওতেই মনত পৰিছে লতাই হেমন্ত মুখাৰ্জীৰ সৈতে গোৱা "য়াদ কিয়া দিল নে (याद किया दिल ने कहाँ हो तुम/झूमती बहार है कहाँ हो तुम/प्यार से पुकार लो जहाँ हो तुम)। এই বিখ্যাত গীতৰ সংগীত আছিল শংকৰ-জয়কিষাণৰ। শংকৰ-জয়কিষাণৰ সংগীতত মান্না ডেৰ সৈতে লতাই আনহাতে গাইছিল "ৰাত ঔৰ দিন"ৰ সেই বিখ্যাত গীতঃ "দিল কি গিৰাহ খোল দো" (दिल की गिरह खोल दो, चुप न बैठो,/ कोई गीत गाओ आ आ आ आ,/ महफ़िल में अब कौन है अजनबी, तुम मेरे पास आओ)। হেমন্ত মুখাৰ্জীৰ সংগীততে একক কণ্ঠত ১৯৫৪ চনৰ "নাগিন"ৰ বাবে লতাই গাইছিল "মন ডোলে মেৰা তন ডোলে মেৰা"। ১৯৪৯ চনত খেমচান্দ প্ৰকাশৰ "মহল"ৰ মধুবালাৰ লিপত "আয়েগা আনেৱালা" আজিও নতুন। এই গীতৰ কাহানিও লগ এৰা নিদিয়া এটা কলিঃ\nआएगा, आएगा, आएगा, आएगा आनेवाला\nলতাৰ "নেনা বৰচে ৰিমঝিম ৰিমঝিম"ৰ কলি এটাই এতিয়াও খেদি ফুৰে মোক। লতাৰ মাতটোৰ প্ৰতিধ্বনি লৱৰিয়েই ফুৰে অহোৰাত্ৰ আৰু মাজে মাজে গুণগুণাওঃ\nवो दिन मेरी निगाहों में/ वो यादें मेरी आहों में/ ये दिल अब तक भटकता है/ तेरी उल्फ़त की राहों में/ सूनी सूनी राहें /सहमी सहमी बाहें/ आँखों में हैं बरसों की प्यास/ नैना बरसे रिमझिम रिमझिम)\nকেতিয়াবা আকৌ "য়ু হচৰত কে দাঘ" ( यूँ हसरतों के दाग़ मुहब्बत में धो लिये/ खुद दिल से दिल की बात कही और रो लिये), বা আন কেতিয়াবা "হাম প্যাৰ মে জলনেৱালো কো" (हम प्यार में जलनेवालों को\nचैन कहाँ/ हाय, आराम कहाँ)।\nএসময়ত নাচিৰুদ্দিন শ্বাহ অভিনীত "বাজাৰ" চাইছিলোঁ, কাহিনী কেতিয়াবাতে পাহৰিলো, কিন্তু খায়ামৰ সংগীতেৰে বন্ধা লতাৰ এটা গান ৰৈ গৈছে মনত, "দিখায়ে দিয়ো তো" (दिखाई दिए यूँ कि बेखुद किया/हमें आप से भी जुदा कर चले/दिखाई दिए यूँ...)। আন এটা প্ৰায়ে আওৰাই থকা লতাৰ গীত হৈছে "আপকী নজৰো মে চমঝা" (आपकी नज़रों ने समझा/प्यार के काबिल मुझे)।\nধ্ৰুপদী সংগীতৰ অনবদ্য স্পৰ্শৰে লতাই তেওঁৰ ভাতৃ হৃদয়নাথ মংগেশকাৰৰ সংগীত পৰিচালনাৰে ১৯৯০ চনৰ "লেকিন" ছবিত আমাক যি চমকপ্ৰদ গীত দি গৈছে, তাৰ তুলনা পিছে এই মুহূৰ্তত মোৰ মনলৈ অহা নাই। "লেকিন"ৰ "শুনিও জী", "মেঁ এক সদী সে", "কেশৰিয়া বালমা" আদি গীতত লতাৰ মাতটোৰ সেই মেজিক অনন্য, অনন্য, অনন্য। হৃদয়নাথ মংগেশকাৰৰ সংগীতেৰেই ১৯৯৩ চনৰ "মায়া মেমচাব" ছবিৰ আন এক পাহৰিব নোৱৰা গীত, "এক হাচিন নিগাহ' কা" (एक हसीं निगाह का/दिल पे साया है/जादू है जुनून है/कैसी माया है/यह माया है)।গুলজাৰৰ ৰচনা। গুলজাৰৰ ৰচনাৰেই আমাৰ ভূপেন হাজৰিকাৰ সংগীতেৰে আকৌ "ৰুদালি"ৰ "দিল হুম হুম কৰে"!\nহিন্দীত বহুকেইটা এনেকুৱা গীত আছে য'ত পুৰুষ আৰু নাৰীৰ দুটা সংস্কৰণ আছে। ১৯৫৭ চনৰ "ৰাণী ৰূপমতী" ছবিত লতাই গোৱা "আ লোট কে আজা মেৰে মীত", 'সৰস্বতীচন্দ্ৰ' ছবিৰ "চন্দন সা বদন", 'চিৰাগ' ছবিৰ "তেৰে আখো কে চিৱা" বা 'মনজিল' ছবিৰ "ৰিমঝিম গিৰে সাৱন" ৰ পুৰুষ সংস্কৰণৰ বিপৰীতে লতাই গোৱা নাৰী সংস্কৰণকেইটাৰ আবেদনেই সুকীয়া।\nলতাৰ কণ্ঠৰ বঙলা গীত এসময়ত অনেক শুনিছিলো। "হতাম যদি তোতা পাখি", "না মন লাগে না", "নিঝুম সন্ধ্যায় পান্থ পাখিৰা", "ভালো কৰে তুমি চেয়ে দেখো", "আষাঢ় শ্ৰাৱণ মনে না তো মন", "ৰংগিলা বাঁ‌শিতে কে ডাকে", "বাঁ‌শি কেন গায়", "তোমাকে শুনাতে এ গান যে গেয়ে যায়", ইত্যাদি। কটনত পঢ়ি থকাৰ সময়ত লতাৰ বাংলা গীতৰ এইচ এম ভিৰ কিমান যে কেছেট কিনিছিলো! কেৱল "নিঝুম সন্ধ্যায় পান্থ পাখিৰা" গীতটো শুনিবলৈকে তিনিটামান কেছেট কিনিছিলো (প্ৰখ্যাত শিল্পী শোভা ব্ৰহ্মদেৱে আকাশবাণী গুৱাহাটীত "মোৰ প্ৰিয় গীত"ত এই গীতটোও বজাইছিল)। এসময়ত লতাৰ কণ্ঠত বুজি নাপালেও কানাড়া গান শুনি অবাক হৈ গৈছিলো। (লিংকটো দিছো, শুনি চাবচোনঃ https://youtu.be/F0sRnbw8_qY)\nমিৰ্জা গালিৱৰ "হাজাৰো খ্যাহিশে এইচে কে হৰ খ্যাহিশে দম নিকলে" কেৱল লতাৰ কণ্ঠতহে ভাল লাগে এতিয়াও। জগজিত সিঙৰ সৈতে গোৱা "গম কা খাজানা তেৰা ভী হে মেৰা ভী" যেতিয়াই শুনো, সদায় এনে লাগে যেন এই প্ৰথম শুনিলোঁ! প্ৰসিদ্ধ উৰ্দু কবি শ্বাহিদ কবিৰে লেখিছিল এই যুগমীয়া গীতটো।\nচিৰদিনৰ স্বৰ্ণকণ্ঠ লতা মংগেশকাৰৰ সংগীত একাষাৰে চিৰদিনৰ স্বৰ্ণপ্ৰপ্ৰাত। আমাৰ "চামেলি মেমচাব"ৰ স্ৰষ্টা নিৰোদ চৌধুৰীদেৱে "লতা, সুৰীয়া লতা" নামেৰে এখনি স্মৰণীয় জীৱনী কোন কাহানিবাতে লেখি গৈছে। সংগীতৰ শিখৰত আৰোহণ কৰিও লতাৰ যি চিৰনম্ৰ-চিৰপৰিশীলিত জীৱন, সেয়ে তেওঁক কেৱল দেৱীৰ ৰূপতহে প্ৰতিভাত কৰে। কে এল চাইগলৰ পৰা আৰম্ভ কৰি কিশোৰ কুমাৰলৈকে সংগীত জগতৰ মহীৰূহসকলক লৈ তেওঁৰ আন এক অনবদ্য বৰঙনি "শ্ৰদ্ধাঞ্জলি" কিমানবাৰ যে শুনিছো, সেই "শ্ৰদ্ধাঞ্জলি"ত পংকজ মল্লিকৰ প্ৰতি শ্ৰদ্ধাঞ্জলিকল্পে তেওঁ গোৱা মল্লিকৰ গীতেৰেই ক'ব খুজিছো, "তেৰে মন্দিৰ কা হু দীপক জল ৰহা..." (तेरे मंदिर का हूँ दीपक जल रहा/तेरे मंदिर का हूँ दीपक जल रहा/आग जीवन में मैं भर कर चल रहा/जल रहा/तेरे मंदिर का हूँ दीपक जल रहा...)\nআমাৰ অন্তৰ্মন্দিৰৰ দীপক হৈ চিৰদিন জ্বলি থাকিব সেই স্বৰ্ণকণ্ঠ।\nশেষত এটা ঘটনাৰ কথা নক'লে নহ'ব।\nকটনৰ দিনৰে কথা। ভালকৈ মনত আছে, জানুৱাৰীৰ সন্ধিয়া আছিল সেইটো। পাতলকৈ বৰষুণ দিছে। মই হোষ্টেলৰ বাৰাণ্ডাত থিয় দি আছো। ডনবক্সৰ কেঁ‌কুৰিটোৰে ৰিক্সা এখন আহি এচ পি অফিচৰ (তেতিয়া এচ পি অফিচটো তাতে আছিল) সমুখেৰে বাট লৈছে। ৰিক্সাৱালাজন আদহীয়া মানুহ। তিতিবুৰি একাকাৰ। তেওঁ কিন্তু নিজৰ ভাৱত নিজেই মত্ত। কোবাকুবিকৈ ৰিক্সা চলাইছে আৰু জোৰজোৰকৈ গান গাইছে। কি গান আছিল জানেনে? দিলীপ কুমাৰ-বৈজয়ন্তীমালাৰ ১৯৬১ চনৰ বিখ্যাত ছবি "গংগা-যমুনা"ৰ শ্বাকিল বাদাউনিয়ে লেখা আৰু নৌশাদ আলি চাহাবে সংগীত কৰা লতাৰ কণ্ঠৰ সেই গানঃ "দো হংসো কি জোড়া বিচড় গয়ী ৰে"--\nदो हंसों का जोड़ा बिछड़ गयो रे/\nगजब भयो रामा, जुलम भयो रे/\nপাছ মুহূৰ্ততে আকৌ আন এটা গীতৰ কলি, লতাৰে গানঃ "জুলমি সংগ আঁ‌খ লড়ি"--\nज़ुल्मी सैग आँख लड़ी\nसखी मैं का से कहूँ\nजाने कैसे ये बात बढ़ी\nज़ुल्मी सैग आँख लड़ी रे\nউত্তৰ ভাৰতৰ বিয়া নামৰ সুৰত কৰা গীত, সলিল চৌধুৰীৰ সংগীত। দিলীপ কুমাৰ-বৈজয়ন্তীমালাৰে ছবি, ১৯৫৮ চনৰ হ'বলা, বিমল ৰয়ৰ পৰিচালনা, "মধুমতী" (য'ত লতাৰ আৰু এটা অতি বিখ্যাত গীত আছিল, "আজা ৰে পৰদেশী ৰে")।\nৰিক্সাৱালাজনে বৰষুণত তিতিবুৰি এই যে গানবোৰ চিঞৰি চিঞৰি গাইছিল, কি পাইছিল এই গীতবোৰত? আমি সৰু হৈ থাকোতে মাঘৰ বিহুৰ ভেলাঘৰৰ পৰা মাইকত ভাহি আহিছিল লতাৰ "ৰাম তেৰী গংগা মেইলি"ৰ গীত, আটাইতকৈ বেছিকৈ, হয়তো ৰিৱাইণ্ড কৰি কৰি, বাজিছিল, "হুচন' পাহাৰ' কা হো চায়েবান"---\nहुस्न पहाड़ों का ओ साहिबा\nक्या कहना की बारों महिने\nयहाँ मौसम जाड़े का\nপাহাৰীয়া সুৰক লৈ অভিনৱ সংগীত (ঋষি কাপুৰ অভিনীত "হেনা"কে ধৰি) সৃষ্টি কৰা ৰবীন্দ্ৰ জৈনৰ সংগীত আছিল সেয়া, ৰাজকাপুৰৰ ছবি। একেই সুৰক জীৱন্ত কৰি তোলা পূৰ্বে উল্লেখ কৰা হৰিপ্ৰসাদ চৌৰাচিয়া আৰু শিৱকুমাৰ শৰ্মাৰ সংগীতেৰে লতাৰ "তেৰে মেৰে হোঠো পে" শীৰ্ষক "চাঁ‌দনী"ৰ গীতটি হোষ্টেলৰ লোহিতদাই (লোহিত বংজাঙ) বাঁ‌হীত কম বজাইছিলনে?\nসম্ভৱতঃ সেই ৰিক্সাৱালাজনেও আজি উচুপি উঠিছে। স্বাধীন ভাৰতত শ্ৰেণী-জাতি-বৰ্ণ-ধৰ্ম নিৰ্বিশেষে সম্ভৱতঃ আজিয়েই গোটেই ভাৰতবৰ্ষই 'একেলগ হৈ' সেই অনন্য কণ্ঠক সুঁ‌ৱৰিছে।\nচিৰদিনৰ স্বৰ্ণকণ্ঠলৈ মোৰ প্ৰণিপাত।।


মালা (সুজাতা হাতীবৰুৱা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nমালা (সুজাতা হাতীবৰুৱা)\nমালাৰ কথা মনলৈ আহিলেই প্রথমে মনত পৰে তাইৰ হাঁহিটোলৈ ৷ গাৰ ছালখনৰ কৃষ্ণবৰ্ণৰ সম্পূৰ্ণ ওলোটা তাইৰ বগা চকচকীয়া ডালিমগুটিয়া দাঁতেৰে মনৰ ভিতৰৰ পৰা মৰা খিল-খিল হাঁহিটো ৷ পৃথিৱীৰ সমস্ত দুখ-কষ্টক উফৰাই পেলাব পৰা শক্তি আছিল যেন তাত ৷ ভাবিছিলো এই শক্তি তাই ক’ৰ পৰা পাইছিল? হয়তো জনা হোৱাৰে পৰা জীৱনৰ প্রতিটো দিনেই নিজে নিবিচৰাকৈও উপযাচি কঢ়িয়াই অনা দুখৰ অভিজ্ঞতাবোৰকে চেকি লৈ শক্তি হিচাপে জমা কৰিছিল ৷\nস্নাতকোত্তৰৰ দুটা বছৰ এটা পেয়িং গেষ্টত আছিলো ৷ মালা আহিছিল আণ্টি, মানে গৰাকীক পাকঘৰত লাচনি-পাচনি কৰি দিবলৈ কোনোবা এটা মাহত ৷ ঘৰ যে ক’ত আছিল ভালকৈ সোধা নহ’ল ৷ কেৱল কোৱা মনত পৰে কেইবছৰমান আগতে বড়ো উগ্ৰবাদীৰ অত্যাচাৰত নিজৰ ঘৰ এৰি পলোৱাৰ কথা ৷ খুউব সম্ভৱ ওডালগুৰি বা বাক্সাৰ কোনোবা এখিনি ঠাইৰ হ’ব ৷\nপাকঘৰত সহায় কৰিবলৈ আহিছিল যদিও মালাক চতুৰ (আৰু সময়ত ভাবিব নোৱাৰাকৈ নিষ্ঠুৰো ) আণ্টিয়ে আন সকলো কামতে লগাইছিল । চাৰিমান বজাতে উঠি কাম আৰম্ভ কৰা মালাই আমাক ৮.৩০ মান বজাত গৰম গৰম পুৱাৰ আহাৰ যতনাই দিলেও নিজে কিন্তু দুখন বিস্কুট আৰু একাপ ৰঙা চাহেৰেই তিনি মান বজালৈকে থাকিব লাগিছিল ৷ আণ্টিৰ গালি আৰু মাৰ-পিটৰ মাজেৰে বাচন ধোৱা, কাপোৰ ধোৱা (কি কাৰণে যে তাই থকা মাহকেইটাত সপ্তাহৰ অন্তৰে অন্তৰে আণ্টিয়ে সমস্ত পৰিয়ালটোৰ প্রকাণ্ড কম্বলবোৰ তাইৰ হতোৱাই হাতেৰে ধুৱাইছিল বুজি নাপাওঁ ), প্রকাণ্ড ঘৰটো প্রতিদিন সৰা-মচা, পাকঘৰত সহায় কৰা কামবোৰৰ পৰা মালাই আহৰি পাইছিল ৰাতি ১১.৩০ মানত ৷ ৰাতি শুইছিল ঠাণ্ডা দিনতো পাতল কাপোৰ এখন পাৰি মাৰ্বলৰ মজিয়াত ৷\nসেই অপাৰ কষ্ট আৰু ব্যস্ততাৰ মাজতো অকণমান সময় পালেই আণ্টিৰ কাঢ়া চকুৰ পৰা আঁতৰি তাই আমাৰ সৈতে কথা পাতিছিল ৷ কৈছিল তাই মাক-দেউতাকক প্রাণভৰি ভালপোৱাৰ কথা, তাইৰ প্রেমিকজন (নামটো পাহৰিছো) ৰ কথা, যাৰ লগত তাই পূজা চাবলৈ যায়, ঝুমুৰ নাচে, গায় ৷ তাই যেতিয়া ঝুমুৰ গীতবোৰ আত্মহাৰা হৈ গাইছিল সঁচাকৈ বুজি উঠিছিলো গান গাব পৰাটো জন্মগত প্রতিভা ৷ খহটা অথচ মিঠাসুৰীয়া তাইৰ কণ্ঠ সঁচাকৈয়ে ঝুমুৰ গীতৰ বাবেই ৷ ক’লেই তাইৰ কি যে লাজ লাজ ভৰা অথচ খোলা হাঁহি ! মাজে মাজে আমাৰ পৰা কাগজ কলম লৈ স্কুলত শিকি অহা নামটো পাহৰি নাযাবলৈ লিখি থাকিছিল ।\nপঢ়া-শুনাৰ প্রতি মালাৰ আগ্রহ আছিল ৷ তাইৰ ভনীয়েক জোনালীৰ আৰু বেছি আছিল ৷ মালা অহাৰ এমাহমানৰ পাছত তাইৰ ভনীয়েককো মাকে আণ্টিৰ হাতত গতাই থৈ গৈছিল । ন-দহবছৰীয়া জোনালীয়ে কেইবছৰমান ডাঙৰ বায়েকৰ দৰেই এটা জীৱনৰ বাবে নিশ্চয় সাজু নাছিল ৷ চতুৰ্থ শ্রেণীৰ আটাইবোৰ কিতাপ বেগত লৈ আনিছিল তাই, গুৱাহাটিত ভালদৰে পঢ়িবলৈ পাব বুলি ৷ পিছত যেতিয়া গম পালে আণ্টিৰ ভায়েকৰ ঘৰত বায়েকৰ দৰেই কাম কৰিবগৈ লাগিব বুলি, মালাৰ লগত থকা দুটা দিন তাই বুকুত কিতাপখিনি লৈ চকুপানী উলিয়াই কান্দিয়েই থাকিলে ৷ ইমান দিনে গল্প-উপন্যাসত পঢ়িবলৈ পোৱা কামকৰা ল’ৰা-ছোৱালীয়ে পঢ়িবলৈ ইচ্ছা কৰা, দুখ কৰা কাহিনীবোৰ লেখকসকলৰ কৃত্ৰিম বা অতিৰঞ্জিত কল্পনা বুলিয়ে ভাবিছিলো ৷ কিন্তু নিজে তেনে এক দৃশ্য দেখিও একো কৰিব নোৱাৰাত নিজৰ হাত-ভৰি বান্ধি থোৱা যেন লাগিছিল৷\nমাজতে মোৰ কোঠাটোত এমাহমান বাকী দুটা ছীট খালি থকাত আণ্টিক কৈ মেলি তাৰে এখন বিছনাত মালাৰ ৰাতি শুৱাৰ ব্যৱস্থা কৰিছিলোঁ । ৰাতি বাৰ বজাৰ আগে আগে ভাগৰত লেবেজান মালা শুবলৈ আহে ৷ আহিয়েই টোপনি যায় ৷ শোৱাৰ এক ডেৰঘণ্টামানৰ পাছত বিছনাখনত উঠি বহি থাকে জঠৰ হৈ আৰু প্রায় এক ঘণ্টা ৷ তাৰপাছত পুনৰ শুই পৰে ৷ দুদিন মান লক্ষ্য কৰি সুধিলো কথাটো কি বুলি ৷ পিঠিৰ বিষ হেনো ৷ বিষত শুব নোৱাৰে ৷ মালিচ কৰি দিব লাগিব নেকি সোধাত ক’লে নাই নাই পুৰণা হাড়ৰ বিষ ৷ মালিচ কৰিলে ভাল নহয়। দেউতাকে মদ খাই আহি সন্ধ্যা ঘৰত সদায় মাৰপিট কৰেহি ৷ মাককো, ছোৱালীকেইজনীকো ৷ এবাৰ মালাৰ সাত-আঠবছৰমানতে দেউতাকে দা এখন তাইৰ পিঠিৰ মাজতে গেমেহকৈ বহুৱাই দিছিল ৷ কথমপি প্রাণ বাচিছিল তাইৰ সেইবাৰ । হস্পিতেলত পৰি আছিল বোলে এমাহমান ৷ ভালহৈ ঘৰলৈ আহোঁতে দেউতাকে দেখি পুনৰ মাৰ-পিট কৰাত দহদিনমানৰ বাবে আকৌ হস্পিতেল পাব লগা হৈছিল ৷ অথচ সেই দেউতাকজনক সকাহ দিবলৈকে তাই ঘৰে ঘৰে কাম কৰি ফুৰিছিল ৷ নিজৰ টকাৰে তাই কেনেকৈ ঘৰখনৰ উন্নতিৰ নামত অলপতে এটা ডেক্ কিনি দিছে আৰু কিনি দিছে সৰু ভায়েকৰ বাবে ভাল কাপোৰ, বেগ আৰু জোতা-মোজা, আমাৰ আগত বেছ গৌৰৱ কৰিয়েই কৈছিল ৷\nমালা বেছি কেইমাহ থকা নাছিল। আণ্টিৰ দিনে দিনে বাঢ়ি অহা শাৰীৰিক-মানসিক অত্যাচাৰৰ বাবেই তাইৰ মুখখন কঠোৰ হৈ এদিন ঘৰলৈ কাম এৰি যাবলৈ সিদ্ধান্ত ল’লে ৷ নাথাকিলে পাবলগা টকা পূৰাকৈ নিদিয়াৰ আগে-পাছে দি থকা ভাবুকিবোৰ আওকাণ কৰি জোনালীৰ হাতত ধৰি এদিন মালা যাবলৈ ওলাল। যোৱাৰ সময়ত মাত দিবলৈ আহি তাই মোক টুপুককৈ সেৱা এটা কৰিলে ৷ কেনেকুৱা যে লাগিছিল !মোক তেতিয়ালৈকে কোনেও ভৰিত ধৰি পোৱা নাছিল ৷ যোৱাৰ সময়ত নগদ টকা নলয় তাই ৷ প্রচণ্ড আত্মাভিমানী ৷ কিন্তু মইতো তাইক এযোৰ নতুন কাপোৰ দিব পাৰিলোহেঁতেন অথবা জোনালীক ! ভাবিবলৈ সময়ে নাপালোঁ ৷ তাই যিকেইটা মাহ আছিল মোক তাই বৰ ভাল লগা মূহুৰ্ত্ত কিছুমান দি থৈ গৈছিল । অথচ মই তাইক যাবৰ পৰত শুভেচ্ছাৰ বাদে একো দিব নোৱাৰিলোঁ ৷ থকা সময়খিনিতো সুবিধাবাদৰ নামত তাইৰ হৈ আণ্টিক টানকৈ এষাৰ কথা ক’ব নোৱাৰিলোঁ ৷ মনত পৰিলেই খুব বেয়া লাগে । যাওঁতে ঘৰ পাই মোক ফোন কৰিব বুলি তাই কৈ থৈ গ’ল ৷\nকেইমাহমানৰ পাছত এপ্রিল মাহত এদিন তাই ফোন কৰিলেও ৷ মহা উৎসাহেৰে তাই জনালে তাইকে ধৰি লগৰ আৰু কেইজনীমান ছোৱালী লগহৈ পিছদিনা দিল্লীলৈ কাম কৰিবলৈ যোৱাৰ কথা ৷ কাম? কি কাম? কাৰ লগত যাব? নাৰী ব্যৱসায়ী চক্রবোৰৰ কথা মনত পৰিয়েই ভালকৈ সুধিছিলোঁ ৷ তাইৰ পিছে হাতত সময় আৰু ধৈৰ্য কম আছিল ৷ যাব আৰু চিনাকী দাদা এজনৰ লগত আৰু দিল্লী গৈ পায়ে মোক ফোন কৰিব বুলি কৈ পিচিঅ’ৰ পৰা কৰা ফোনটো কাটি দিলে ৷ তাৰ ঠিক দুদিনৰ পিছত মালাৰ ফোন ৷ উধাতু খাই ধৰিলোগৈ ৷ একেবাৰে জহি-খহি যোৱা মালাৰ মাত । তাই ক’ত আছে, কেনে আছে সুধোতে ক’লে, “বাইদেউ, তাত বৰ কষ্ট ৷ ঘৰলৈ ঘূৰি আহিলো” ৷ মাত্র এদিন আগতে দিল্লীলৈ বুলি যাত্রা কৰি, গৈ পাই, কষ্ট দেখি ঘূৰি আহি ২৪ ঘন্টাৰ ভিতৰতে কেনেকৈনো ঘৰ পালেহি ওপৰা-ওপৰিকৈ সুধোতে তাই মাথো, “বাইদেউ, পিছত কথা পাতিম ৷ এতিয়া মোৰ গোটেই গাতে বিষ” বুলি কৈ ফোন থৈ দিলে ৷\nনাজানো, মালা এতিয়া ক’ত আছে, কেনেকৈ আছে ৷ ফোন কৰিম বুলি ক’লে কৰা ছোৱালীজনীৰ ফোন এটাৰ বাবে তাত থকা আৰু এটা বছৰ বাট চালোঁ ৷ কিন্তু তাই আৰু দুনাই ফোন নকৰিলে ৷ আণ্টিহঁতেও নাজানিছিল মালাৰ ঘৰ ক’ত ৷ মোৰো যে এই কথাটোকে সোধা নহ’ল ৷ সাত বছৰ হ’বৰ হ’ল ৷ এতিয়াও ভাবো, আশা কৰোঁ তাই যেন ঘৰতে কুশলে আছে ৷ কিন্তু এই কেইদিনৰ ঘটনাবোৰে আকৌ মনটো অশান্ত কৰি ৰাখিছে ৷ মালা, জোনালীহঁত আছেনে নিৰাপদে? নে সিহঁতে এতিয়াও প্রাণ বচাবৰ বাবে সহিছে কষ্ট ? যোৱা তিনিদিন টেলিভিছনৰ বাতৰি বন্ধ কৰি থৈছো ৷ নিহত-আহতৰ মাজত মালাহঁতৰ বা সিহঁতৰ দৰে আন কাৰোৰে মুখ দেখা পাবলৈ মন আৰু নাই ৷\n← আধালেখা প্ৰেম কাহিনী (ৰূপাঙ্কৰ চৌধুৰী)\nঐতিহ্যৰ পৃথিৱীত ভাৰত (খন্ড-৪) (ভাস্কৰজ্যোতি দাস) →\nইতিবাচক চিন্তা আৰু সমাজত ইয়াৰ প্ৰভাৱ — ইন্দ্ৰনীল গায়ন\nটেকেলা গাঁওত বৈমানিক ৰবীন্দ্ৰন পোঠালাট – বিতোপন বৰা


নৱপ্ৰস্তৰ যুগ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nনৱপ্ৰস্তৰ যুগ বা নব্য প্ৰস্তৰ যুগ (ইংৰাজী: Neolithic) হৈছে প্ৰস্তৰ যুগৰ শেষৰছোৱা কাল। এই কালছোৱা আজিৰ পৰা প্ৰায় ১২,০০০ বছৰ পূৰ্বেই আৰম্ভ হৈছিল। নৱপ্ৰস্তৰ যুগতেই মানুহে সমীপৱৰ্তী প্ৰাচ্যত কৃষিকাৰ্য কৰিবলৈ শিকিছিল আৰু এয়া পিছলৈ ক্ৰমান্বয়ে সমগ্ৰ বিশ্বতে বিয়পি পৰিছিল। প্ৰায় ৪,৫০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বত ধাতুৰ প্ৰচলন ঘটি তাম্ৰ যুগৰ আৰম্ভণি ঘটালৈকে এই কালছোৱা বিস্তৃত। উত্তৰ ইউৰোপত ১৭০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বলৈকে আৰু চীনত ১২০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বলৈকে বাহাল আছিল। আমেৰিকা আৰু ওচেনিয়াকে ধৰি বিশ্বৰ অন্যান্য প্ৰান্তত ইউৰোপীয়ানসকলৰ সংস্পৰ্শলৈ নহালৈকে অৰ্থাৎ আৱিষ্কাৰৰ যুগটোলৈকে নৱ প্ৰস্তৰ যুগৰ জীৱনশৈলী অব্যাহত থাকে।  নৱপ্ৰস্তৰ কালছোৱাত স্বভাৱজাত আৰু সাংস্কৃতিক বৈশিষ্ট্য তথা পৰিৱৰ্তন পৰিলক্ষিত হয়। ইয়াৰে ভিতৰত শস্য আৰু পশুৰ ঘৰচীয়াকৰণো অন্তৰ্ভুক্ত।\nনৱপ্ৰস্তৰ যুগত মানুহৰ স্থায়ী বাসগৃহৰ লগতে কৃষিৰ আৰম্ভণিও ঘটিছিল। তুৰ্কীত পুনৰ্নিৰ্মাণ কৰা নৱপ্ৰস্তৰ যুগৰ বাসগৃহ।\nপ্ৰস্তৰ যুগৰ অন্তিম কাল\nপ্ৰত্ন প্ৰস্তৰ যুগ, মধ্য প্ৰস্তৰ যুগ\n1.1 মৃৎশিল্প অনুযায়ী স্তৰসমূহ\n2 সাংস্কৃতিক বৈশিষ্ট্য\n2.1 সামাজিক গোট\n2.4 শৈল প্ৰযুক্তি\nনৱপ্ৰস্তৰ বিপ্লৱৰ সময়ছোৱাত কৃষিৰ মূল কেন্দ্ৰসমূহ তথা প্ৰাকঐতিহাসিক কালত ইয়াৰ বিস্তৃতি\nঘৰৰ দেৱালত চিত্ৰ অংকন\n১০২০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বতেই লেভাণ্টত ন'টেফিয়ান সংস্কৃতিৰ পৰা উদ্ভূত হৈ নৱপ্ৰস্তৰ যুগৰ আৰম্ভণি ঘটিছিল। উক্ত কালছোৱাত বনৰীয়া খাদ্যশস্যৰ ব্যৱহাৰৰ পদ্ধতিয়ে বিকাশ লাভ কৰি পৃথিৱীৰ আদিমতম কৃষিকাৰ্যৰ ৰূপ লৈছিল। ন'টেফিয়ান কাল বা প্ৰাক-নৱপ্ৰস্তৰ কালছোৱা ১২২০০-ৰ পৰা ৯৫০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বলৈকে বিস্তৃত আছিল। অৱশ্যে ১০২০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বৰ পৰাই প্ৰাক-মৃৎশিল্পৰ নৱপ্ৰস্তৰ যুগে এই প্ৰাক নৱপ্ৰস্তৰ কালছোৱাক আংশিকভাৱে ঢাকি ধৰা দেখিবলৈ পোৱা যায়। বনৰীয়া খাদ্যশস্যৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল হৈ পৰা ন'ফেনিয়ান লোকসকলৰ গতিহীন জীৱনশৈলীৰ ওপৰত আনুমানিক ১০০০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বত পৰিৱৰ্তিত জলবায়ুৰ প্ৰভাৱ পৰে। ইয়াৰ ফলত তেওঁলোকে কৃষিপদ্ধতিৰ বিকাশ ঘটাবলৈ বাধ্য হৈ পৰে।\n১০২০০-৮৮০০ খ্ৰী:পূ:লৈ লেভাণ্টত কৃষিজীৱি গোটসমূহৰ উত্তৰণ ঘটে আৰু তেওঁলোক ক্ৰমান্বয়ে এচিয়া, উত্তৰ আফ্ৰিকা আৰু দক্ষিণ মেচ'পটেমিয়া পৰ্যন্ত বিয়পি পৰে। ১০০০০ খ্ৰী:পূ:ৰ ভিতৰত মেচ'পটেমিয়াত আদিমতম নৱপ্ৰস্তৰ বিপ্লৱৰ সূচনা হয়।\nপ্ৰাক নৱপ্ৰস্তৰ কালৰ কৃষি বনৰীয়া আৰু ঘৰুৱা দুয়োধৰণৰ উদ্ভিদৰে সীমিত পৰিসৰতেই আৱদ্ধ আছিল। এইসমূহৰ ভিতৰত দুটা বিশেষ প্ৰজাতিৰ ঘেঁ‌হু (এইনকৰ্ন আৰু স্পেল্ট) আৰু বাজৰা আছিল প্ৰধান। এই কালছোৱাতে কুকুৰ, ভেড়া আৰু ছাগলীৰ ঘৰচীয়াকৰণ কৰা হৈছিল। ৬৯০০-৬৪০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বলৈ গৰু-ম'হ আৰু গাহৰিকো পোহ মনোৱা হৈছিল। ইয়াৰ লগতে স্থায়ী বা ঋতুকালীন আবাসস্থল আৰু মৃৎশিল্প আছিল সেই সময়ৰ অন্যতম বৈশিষ্ট্য। পিছলৈ কুমাৰৰ চাকৰ আৱিষ্কাৰে মৃৎশিল্পৰ ক্ষেত্ৰত এক যুগান্তকাৰী পৰিৱৰ্তন আনিছিল।\nনৱপ্ৰস্তৰ যুগৰ এই আটাইবোৰ বৈশিষ্ট্য একেসময়তে বা একেই ক্ৰমত সকলো ঠাইত পৰিস্ফুট হোৱা নাছিল। প্ৰাচ্যৰ আদিমতম কৃষিজীৱি গোটসমূহে মাটিৰ পাত্ৰ ব্যৱহাৰ কৰা নাছিল। আফ্ৰিকা, দক্ষিণ এচিয়া, দক্ষিণ-পূব এচিয়া আদি ঠাইত নিজস্ব ঘৰচীয়াকৰণৰ ঘটনাক্ৰমে ইউৰোপ বা দক্ষিণ-পশ্চিম এচিয়াতকৈ ভিন্ন তথা একো একোটা স্বকীয় নৱপ্ৰস্তৰ সংস্কৃতিৰ জন্ম দিছিল। প্ৰাচীন কালৰ জাপানী গোটসমূহ আৰু পূব এচিয়াৰ অন্যান্য সংস্কৃতিসমূহত কৃষিৰ বিকাশৰ আগতেই মৃৎশিল্পৰ ব্যৱহাৰ হৈছিল।\nমৃৎশিল্প অনুযায়ী স্তৰসমূহসম্পাদনা কৰক\nমৃৎশিল্পৰ বিভিন্ন স্তৰৰ ভিত্তিত নৱপ্ৰস্তৰ যুগক চাৰিটা ভাগত ভাগ কৰা হৈছে। \nপ্ৰাক মৃৎশিল্পৰ নৱপ্ৰস্তৰ ক (১০০০০ খ্ৰী:পূ:ৰ আশে-পাশে)\nপ্ৰাক মৃৎশিল্পৰ নৱপ্ৰস্তৰ খ (৮৮০০ খ্ৰী:পূ:ৰ আশে-পাশে)\nপ্ৰাক মৃৎশিল্পৰ নৱপ্ৰস্তৰ গ (৬২০০ খ্ৰী:পূ:ৰ আশে-পাশে)\nমৃৎশিল্পৰ নৱপ্ৰস্তৰ (৪৫০০ খ্ৰী:পূ:ৰ আশে-পাশে)\nসাংস্কৃতিক বৈশিষ্ট্যসম্পাদনা কৰক\nসামাজিক গোটসম্পাদনা কৰক\nনৱপ্ৰস্তৰ যুগৰ মানৱাকৃতিৰ প্ৰতিকৃতি\nইউৰেচিয়াৰ নৱপ্ৰস্তৰ যুগৰ অধিকাংশ কালতে মানুহে একাধিক বংশৰে গঠিত সৰু সৰু গোট বান্ধি ফুৰিছিল। এই গোটসমূহৰ প্ৰায়ভাগতেই উন্নতমানৰ সামাজিক শ্ৰেণীবিভাজন থকাৰ প্ৰমাণ পোৱা হোৱা নাই। পিছলৈ ব্ৰঞ্জ যুগতহে এনে শ্ৰেণীবিভাজন পৰিলক্ষিত হয়। পিছলৈ ইউৰেচিয়াত নৱপ্ৰস্তৰ যুগৰ কোনো কোনো সামাজিক গোটে একো একোটা জটিল সামাজিক স্তৰ আনকি ৰাষ্ট্ৰৰ সূচনা কৰিছিল যদিও ধাতুবিদ্যাৰ প্ৰচলনৰ পিছৰে পৰাহে ইউৰেচিয়াত ৰাষ্ট্ৰৰ বিকাশ ঘটে। অধিকাংশ সামাজিক গোটেই তুলনামূলকভাৱে সৰল আৰু সম অধিকাৰপ্ৰাপ্ত গোট আছিল। অৱশ্যে ইউৰেচিয়াৰ বাহিৰেও পেৰু, মেচ'আমেৰিকা আৰু প্ৰাচীন হাৱাইত ৰাষ্ট্ৰৰ গঠন হৈছিল। অধিকাংশ সামাজিক গোটেই পূৰ্বৰ প্ৰত্ন প্ৰস্তৰ যুগৰ সংস্কৃতিসমূহ তথা সাধাৰণভাৱে চিকাৰী-আহৰণকাৰী সংস্কৃতিৰ তুলনাত চকুতলগাকৈ আনুক্ৰমিক আছিল।\nইৰাণৰ জাতীয় সংগ্ৰহালয়ত সংৰক্ষিত ৭০০০-৬১০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বৰ মাটিৰ মানৱাকৃতিৰ প্ৰতিমা (বা উৰ্বৰতাৰ দেৱী)\nখ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৮০০০ মানত ডাঙৰ জন্তুৰ ঘৰচীয়াকৰণে এক নাটকীয় পৰিৱৰ্তন আনি দিয়ে আৰু সামাজিক বৈষম্য বৃদ্ধি পায়। পাপুৱা নিউগিনিক অৱশ্যে এই বৈষম্যই চুব পৰা নাছিল। জীৱ-জন্তুৰ প্ৰতিপালনে পৰিয়ালসমূহৰ মাজত প্ৰতিযোগিতাৰ সূচনা কৰে আৰু ইয়াৰ ফলস্বৰূপে উত্তৰাধিকাৰসূত্ৰে লাভ কৰা সম্পত্তিৰ বিষম বিতৰণ হ'বলৈ লয়। ইয়াৰ ফলত ক্ৰমান্বয়ে অৰ্থনৈতিক বৈষম্যই স্পষ্ট ৰূপ লাভ কৰে।\nনৱপ্ৰস্তৰ যুগৰ ঘৰৰ আৰ্হি\nপ্ৰত্নপ্ৰস্তৰ আৰু মধ্যপ্ৰস্তৰ যুগৰ মানুহৰ কোনো স্থায়ী বাসগৃহ নাছিল। কিন্তু নৱপ্ৰস্তৰ যুগৰ বাসস্থানসমূহৰ বহুল পৰিৱৰ্তন ঘটা দেখিবলৈ পোৱা যায়। এই সময়ৰে পৰা মানুহে মাটিৰ ইটাৰে সজা লেপনযুক্ত ঘৰ সাজিবলৈ শিকে। কৃষিক্ষেত্ৰৰ উত্তৰণে স্থায়ী বাসগৃহ স্থাপন কৰাতো সম্ভৱপৰ কৰি তোলে। এই গৃহসমূহৰ প্ৰৱেশদ্বাৰ আছিল মূধচত। ভিতৰ আৰু বাহিৰ দুয়োফালে জখলা আছিল। ঘৰৰ মূধচটোৰ ভিতৰফালে বীম আছিল। খহটা মজিয়াখন পীৰা-ঢৰা, পাটী আৰু জন্তুৰ ছাল আদিৰে ঢাকি ৰখা হৈছিল আৰু ইয়াতে ঘৰৰ আবাসীসকল শুইছিল। আল্পছ আদি ঠাইত চাংঘৰৰ বহুল প্ৰচলন আছিল।\nইউৰোপত আৱিষ্কৃত নৱপ্ৰস্তৰ যুগৰ ৰন্ধনৰ সা-সঁ‌জুলি।\nনৱপ্ৰস্তৰ যুগতেই কৃষিকাৰ্যৰ সূচনা হৈছিল আৰু খাদ্য উৎপাদনৰ এই ব্যৱস্থাটোৱে স্থায়ী বাসস্থানৰ ধাৰণাটো বাস্তৱায়িত কৰি তুলিছিল বুলি অনুমান কৰা হয়।\nশৈল প্ৰযুক্তিসম্পাদনা কৰক\nশিলৰ বিভিন্ন সা-সঁ‌জুলি\nপূৰ্বৰ শিলৰ খহটা আহিলাৰ সলনি নিমজ আহিলাৰ ব্যৱহাৰ নৱপ্ৰস্তৰ যুগৰ সা-সঁ‌জুলিসমূহৰ প্ৰধান বৈশিষ্ট্য। কৃষিকাৰ্য আৰু খাদ্যবস্তু উৎপাদন কৰিবলৈ তেওঁলোকে শিলৰ বিভিন্ন সঁ‌জুলি ব্যৱহাৰ কৰাৰ লগতে হাবি-জংঘল মোকলাবলৈ শিলেৰে কুঠাৰ সাজি লৈছিল।\nলেভাণ্ট, এনাটলিয়া, ছিৰিয়া, মেচ'পটেমিয়াৰ উত্তৰাঞ্চল আৰু মধ্য এচিয়াৰ লোকসকলে মাটিৰে তৈয়াৰী ইটাৰে ঘৰ সাজিছিল। ঘৰসমূহত তেওঁলোকে মানুহ আৰু জীৱ-জন্তুৰ বিভিন্ন চিত্ৰও অংকন কৰিছিল। ইউৰোপৰ ঘৰসমূহ কাঠৰ টুকুৰা জোৰা দি সজা হৈছিল। আয়াৰলেণ্ড আৰু ব্ৰিটিছ দ্বীপপুঞ্জকে ধৰি বিভিন্ন ঠাইত সূক্ষ্ম কাৰুকাৰ্যৰে মৃতকৰ সমাধিসমূহ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।\nচামৰা আঁ‌টি বান্ধিবৰ বাবে উপযোগী বহুসংখ্যক হাড় আৰু পহুৰ শিং উদ্ধাৰ হোৱালৈ চাই নৱপ্ৰস্তৰ যুগৰ বস্ত্ৰসমূহৰ অধিকাংশই জন্তুৰ ছালেৰে নিৰ্মিত হৈছিল বুলি ধাৰণা কৰা হৈছে। ওলৰ কাপোৰ আৰু লিনেনৰ ব্যৱহাৰ হয়তো নৱপ্ৰস্তৰ যুগৰ শেষৰফাললৈহে হৈছিল। বিভিন্ন ঠাইত উদ্ধাৰ হোৱা বিন্ধাযুক্ত শিলসমূহক টাকুৰীৰ দৰে ব্যৱহাৰ কৰাৰ বিষয়ে ধাৰণা কৰিয়েই এই কথা অনুমান কৰা হৈছে।\n↑ Morelle, Rebecca (21 June 2019). "old stone tools pre-date earliest human". South African History Online. https://www.sahistory.org.za/article/africa-timeline.\n↑ Diamond, J.; Bellwood, P. (2003). "Farmers and Their Languages: The First Expansions". Science খণ্ড 300 (5619): 597–603. doi:10.1126/science.1078208. PMID 12714734.\n↑ Habu, Junko (2004). Ancient Jomon of Japan. পৃষ্ঠা. 3. ISBN 978-0-521-77670-7.\n↑ Xiaohong Wu. "Early Pottery at 20,000 Years Ago in Xianrendong Cave, China". Sciencemag.org. http://www.sciencemag.org/content/336/6089/1696। আহৰণ কৰা হৈছে: 15 January 2015.\n↑ Bellwood 2004, পৃষ্ঠা. 384.\n↑ 6.0 6.1 Leonard D. Katz Rigby; S. Stephen Henry Rigby (2000). Evolutionary Origins of Morality: Cross-disciplinary Perspectives. প্ৰকাশক United Kingdom: Imprint Academic. পৃষ্ঠা. 158. ISBN 0-7190-5612-8. https://books.google.com/?id=6wFHth05xkoC&pg=PA158.\n↑ Langer, Jonas; Killen, Melanie (1998). Piaget, evolution, and development. Psychology Press. পৃষ্ঠা. 258–. ISBN 978-0-8058-2210-6. https://books.google.com/?id=aF5MHvaju9cC&pg=PA258। আহৰণ কৰা হৈছে:3December 2011.\n↑ "The Oldest Civilization in the Americas Revealed". ScienceCharlesMann. http://charlesmann.org/articles/Norte-chico-Science-01-05.pdf। আহৰণ কৰা হৈছে:9October 2015.\n↑ "First Andes Civilization Explored". BBC News. 22 December 2004. http://news.bbc.co.uk/2/hi/science/nature/4115421.stm। আহৰণ কৰা হৈছে:9October 2015.\n↑ Hommon, Robert J. (2013). The ancient Hawaiian state: origins ofapolitical society (First সম্পাদনা). প্ৰকাশক New York: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-991612-2.\n↑ "Stone Age," Microsoft Encarta Online Encyclopedia 2007 © 1997–2007 Microsoft Corporation. All Rights Reserved. Contributed by Kathy Schick, B.A., M.A., Ph.D. and Nicholas Toth, B.A., M.A., Ph.D. Archived 2009-11-01.\n↑ Russell Dale Guthrie (2005). The nature of Paleolithic art. University of Chicago Press. পৃষ্ঠা. 420–. ISBN 978-0-226-31126-5. https://books.google.com/?id=3u6JNwMyMCEC&pg=PA420। আহৰণ কৰা হৈছে:3December 2011.\n↑ "Farming Pioneered in Ancient New Guinea". New ScientistNew Scientist. https://www.newscientist.com/article/mg17824012.300-farming-pioneered-in-ancient-new-guinea/। আহৰণ কৰা হৈছে:9October 2015.\n↑ Bahn, Paul (1996) "The atlas of world archeology" Copyright 2000 The brown Reference Group plc\n↑ 15.0 15.1 Shane, Orrin C. III, and Mine Küçuk. "The World's First City." Archived 2008-03-15 at the Wayback Machine Archaeology 51.2 (1998): 43–47.\n↑ Barber, E. J. W. (1991). Prehistoric Textiles:The Development of Cloth in the Neolithic and Bronze Ages with Special Reference to the Aegean. Princeton University Press. ISBN 978-0-691-00224-8.\n↑ Alan W. Ertl (15 August 2008). Toward an Understanding of Europe: A Political Economic Précis of Continental Integration. Universal-Publishers. পৃষ্ঠা. 308. ISBN 978-1-59942-983-0. https://books.google.com/?id=X9PGRaZt-zcC&pg=PA308। আহৰণ কৰা হৈছে: 28 March 2011.\n↑ Harris, Susanna (2009). "Smooth and Cool, or Warm and Soft: Investigating the Properties of Cloth in Prehistory". Academia.eduNorth European Symposium for Archaeological Textiles X. https://www.academia.edu/203730। আহৰণ কৰা হৈছে:5September 2013.\n↑ "Aspects of Life During the Neolithic Period". Teachers' Curriculum Institute. Archived from the original on5May 2016. https://web.archive.org/web/20160505105137/http://www.mitchellteachers.org/WorldHistory/MrMEarlyHumansProject/PDFs/PaleolithictoNeolithicDescriptions.pdf। আহৰণ কৰা হৈছে:5September 2013.\n↑ Gibbs, Kevin T. (2006). "Pierced clay disks and Late Neolithic textile production". Academia.orgProceedings of the 5th International Congress on the Archaeology of the Ancient Near East. https://www.academia.edu/1587878। আহৰণ কৰা হৈছে:5September 2013.\n↑ Green, Jean M (1993). "Unraveling the Enigma of the Bi: The Spindle Whorl as the Model of the Ritual Disk". Asian Perspectives (University of Hawai'i Press) খণ্ড 32 (1): 105–24.\n↑ Cook, M (2007). "The clay loom weight, in: Early Neolithic ritual activity, Bronze Age occupation and medieval activity at Pitlethie Road, Leuchars, Fife". Tayside and Fife Archaeological Journal খণ্ড 13: 1–23.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=নৱপ্ৰস্তৰ_যুগ&oldid=239347"ৰ পৰা অনা হৈছে\nশেষ সম্পাদনা কৰা হৈছে 21 June 2020 তাৰিখে 19:48 বজাত\nএই পৃষ্ঠাখন ২১ জুন, ২০২০ তাৰিখে ০১:১৮ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


লালবাহাদুৰ শাস্ত্ৰী কঠোৰ শ্ৰম, কৰ্তব্যনিষ্ঠা, অসীম অধ্যৱসায়\nⓘ লালবাহাদুৰ শাস্ত্ৰী কঠোৰ শ্ৰম, কৰ্তব্যনিষ্ঠা, অসীম অধ্যৱসায়ৰ মাজেৰে নিজক প্ৰতিষ্ঠা কৰি যোৱা এইজন ব্যক্তিয়েই ভাৰতৰ দ্বিতীয় প্ৰধানমন্ত্ৰী হিচাপে শাসন ভাৰ গ্ৰহণ ..\nⓘ লালবাহাদুৰ শাস্ত্ৰী\n1. জন্ম আৰু পৰিায়ল\nলালবাহাদুৰ শাস্ত্ৰীৰ জন্ম ১৯০৪ চনৰ ২ অক্টোবৰ তাৰিখে, উত্তৰ প্ৰদেশৰ বাৰাণাসী জিলাৰ মোগলচৰাই গাঁৱত। তেওঁৰ পিতাকৰ নাম শাৰদা প্ৰসাদ শ্ৰীবাস্তৱ আৰু মাকৰ নাম হৈছে ৰাম দুলাৰী দেৱী। সৰুতে ঘৰত মাতিছিল লাল, কোনোৱে লালাজী বুলি। মাত্ৰ ডেৰবছৰ বয়সতে লালবাহাদুৰৰ পিতাক ঢুকায়। স্বামী বিয়োগত ৰামদুলাৰী অথাই সাগৰত পৰে। ৰাম দুলাৰীৰ তেতিয়া তিনিটা সন্তান। শেষত তেওঁলোকৰ পৰিয়ালটো মোমায়েকৰ ঘৰলৈকে যাবলৈ বাধ্য হয়। মোমায়েকৰ পৰিয়াটোৰো অৱস্থা শোচনীয় আছিল। তাতেই নানা-দুখ-কষ্টৰ মাজেৰে তেওঁ ডাঙৰ দীঘল হয়। লালবাহাদুৰ শাস্ত্ৰীয়ে ১৯২৭ চনত বিয়া কৰাইছিল ললিতা দেৱীক। বৈবাহিক জীৱনৰ চিন হিচাপে তেওঁলোকৰ চাৰিজন লৰা আৰু দুজনী ছোৱালী সন্তান প্ৰাপ্তি হয়।\nমাত্ৰ ডেৰ বছৰ বয়সত মাকৰ সৈতে গঙ্গাত স্নান কৰিবলৈ অহা বিৰাট সমদল এটাত যোগ দিছিল। সমদলৰ হেঁচা-ঠেলাত শিশু লালবাহাদুৰ মাকৰ হাতৰ পৰা ওলাই পৰিছিল আৰু মাকে তেওঁক কোনোপধ্যে বিচাৰি উলিয়াব নোৱাৰিলে। শিশুটি বিচাৰি ৰাম দুলাৰীয়ে গঙ্গাৰ পাৰ চলাথ কৰিলে, কান্দোনেৰে গগন কপালে, কিন্তু কোনো অনুসন্ধান নোলাল, পুলিচক খৱৰ দিয়া হল। পিছত পুলিচৰ সহায়ত এদিন এজন ফল বেপাৰীৰ ঘৰৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰা হয়।\n3. শিক্ষা জীৱন\nমোগলচৰাইৰ পৰা প্ৰাথমিক বিদ্যালয় উত্তীৰ্ণ হোৱাৰ পিছত তেওঁ বাৰাণসীৰ হৰিশচন্দ্ৰ বিদ্যালয়ত ভৰ্তি হয়। পঢ়া-শুনাত তেওঁৰ অত্যন্ত ধাউতি আছিল, ইংৰাজী বিষয় তেওঁৰ অতি প্ৰিয় আছিল আৰু সেই অনুপাতে ফলাফলো ভাল হৈছিল। ১৯২১ চনত অসহযোগ আন্দোলনৰ সময়ত হাইস্কুলীয়া ছাত্ৰ লালবাহাদুৰ শাস্ত্ৰী স্বাধীনতা আন্দোলনত জঁপিয়াই পৰিল। ব্ৰিটিছ কাৰাগাৰত আবদ্ধ হৈ থাকিল আঢ়ৈ বছৰ কাল। জেলৰ পৰা ওলাই তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় শিক্ষানুষ্ঠান কাশী বিদ্যাপীঠত ভৰ্তি হ’ল। ইয়াতে তেওঁ শিক্ষক হিচাপে পাইছিল- দাৰ্শনিক ভগৱান দাস, আচাৰ্য জে.বি. কৃপালানী, পণ্ডিত সম্পূৰ্ণানন্দ আৰু শ্ৰীপ্ৰকাশক। এই কাশী বিদ্যাপীঠৰ পৰাই তেওঁ শাস্ত্ৰী উপাধি লাভ কৰে। বিশ্ববিদ্যালয়ৰ স্নাতক পৰীক্ষাৰ দৰেই কাশী বিদ্যাপীঠৰ শাস্ত্ৰী ডিগ্ৰীও আছিল সমপৰ্যায়ৰ।\n4. সংগ্ৰামী জীৱন\n১৯৩২ চন, এলাহাবাদ কংগ্ৰেছ কৰ্মীয়ে থিৰাং কৰিলে যে, চহৰৰ ব্লক টাৱাৰত তেওঁলোকে জাতীয় পতাকা উত্তোলন কৰিব। কিন্তু সেইসময়তে কৰবাৰ পৰা অহা গৰুগাড়ী এখন ব্লক টাৱাৰৰ ফালে আগবাঢ়িল। গাড়ীখনৰ ভিতৰত মুখৰ পৰা ভৰিলৈ বোৰ্খা পৰিধান কৰা এগৰাকী সম্ভ্ৰান্ত মুছলমান মহিলা আছিল, মহিলা বাবে পুলিচে তেওঁক বাধা আৰোপ নকৰিলে। ব্লক টাৱাৰৰ ওপৰলৈ উঠি গৈ তেওঁ বোৰ্খা খুলিলে আৰু নিজৰ কাম হাচিল কৰি চিঞৰি উঠিল বন্দে মাতৰম বুলি। পুলিচে তেতিয়াহে লক্ষ্য কৰিলে বোৰ্খাৰ তলত যোৱা গৰাকী মহিলা নাছিল, লালবাহাদুৰহে আছিল। লগে লগে পুলিচে তেওঁক গ্ৰেপ্তাৰ কৰিলে। এনেকৈ লালবাহাদুৰে এলাহাবাদ অঞ্চলত নিজৰ সংগঠন প্ৰতিভাৰে জনসাধাৰণৰ মাজত সোমাই পৰিল আৰু নিৰ্বাচিত হ’ল এলাহাবাদ পৌৰসভাৰ সদস্যৰূপে। সাত বছৰ ধৰি কাম কৰাৰ পিছত এইবাৰ তেওঁ এলাহাবাদ নগৰ উন্নয়ন সমিতিৰো সদস্য নিৰ্বাচিত হয়। ১৯৩০ চনৰ পৰা জিলা কংগ্ৰেছৰ সম্পাদক আৰু পিছত উত্তৰ প্ৰদেশ কংগ্ৰেছ কমিটীৰ সাধাৰণ সম্পাদক নিৰ্বাচিত হয়। ১৯৩৭ চনত তেওঁ উত্তৰ প্ৰদেশ বিধান সভাৰ সদস্য নিৰ্বাচিত হয়। ১৯৪৭ চনতো পুনৰ সদস্য নিৰ্বাচিত হৈ ১৯৪৭ চনৰ পৰা পণ্ডিত গোবিন্দ বল্লভ পণ্টৰ নেতৃত্বত প্ৰথমে পাৰ্লিয়ামেণ্টৰী চেক্ৰেটাৰী আৰু পাছলৈ গৃহ-পৰিবহণ দপ্তৰৰ মন্ত্ৰী হিচাপে নিযুক্ত হয়। তাৰ পিছত কংগ্ৰেছৰ নাছিক অধিবেশনৰ সভাপতি জৱাহৰলাল নেহেৰু আৰু সাধাৰণ সম্পাদনক গুৰু দায়িত্বভাৰ দিলে লালবাহাদুৰ শাস্ত্ৰীক। ১৯৫২ চনত তেওঁ নিৰ্বাচিত হ’ল ৰাজ্যসভালৈ। তেওঁ ৰেল আৰু পৰিবহণ দপ্তৰৰ মন্ত্ৰী হিচাপে নিযুক্ত হ’ল। তেওঁ জনতা গাড়ী প্ৰচলন কৰিছিল আৰু শেষত অৰিয়ালুৰ এক ভীষণ ৰেল দুৰ্ঘটনাৰ বাবে তেওঁ লজ্জিত হৈ মন্ত্ৰিত্বৰ পদত্যাগ কৰিছিল। ১৯৫৭ চনত পুনৰ তেওঁ যোগাযোগ আৰু পৰিবহণ মন্ত্ৰী নিযুক্ত হৈছিল। ১৯৬১ চনত নিযুক্ত হৈছিল গৃহমন্ত্ৰী হিচাপে। ১৯৬৪ চনৰ ২৬ জানুৱাৰীৰ পৰা দপ্তৰ বিহীন মন্ত্ৰী ৰূপেও কাৰ্যনিবাহ কৰিছিল। কিন্তু ১৯৬৪ চনৰ ২৭ মেত নেহেৰুৰ মৃত্যুত তেওঁকে ভাৰত ৰাষ্ট্ৰৰ প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ ৰাজমুকুট পিন্ধাই দিছিল। মাত্ৰ ১৮ মহীয়া ৰাজত্ব কালতে তেওঁ এজন দক্ষ আৰু বিচক্ষণ ৰাজনীতিবিদ হিচাপে ভাৰতত খ্যাতি ৰাখিছিল। ১৯৬৫ চনৰ ছেপ্টেম্বৰত পাকিস্থানে কাশ্মীৰ আক্ৰমণ কৰিলে, ভাৰতেও প্ৰত্যুত্তৰ দিলে আৰু ভাৰত বিজয়ী হ’ল।\n5. বিদেশ ভ্ৰমণ\nপ্ৰধানমন্ত্ৰী হৈ থকা কালছোৱাত তেওঁ কয়ৰোত অনুষ্ঠিত গৌষ্ঠী নিৰপেক্ষে ৰাষ্ট্ৰ সন্মিলন, লণ্ডনত আয়োজিত কমনওৱেলথ প্ৰধানমন্ত্ৰী সন্মিলনৰ উপৰিও ৰাছিয়া, যুগোশ্লাভিয়া, কানাডা আদি ৰাষ্ট্ৰবোৰলৈ গৈ সেইবোৰ দেশৰ লগত ভাৰতৰ বন্ধুত্ব গঢ়াত আগভাগ লৈছিল। তদুপৰি ভাৰতৰ সংবিধানে ৰাষ্ট্ৰভাষা ইংৰাজীৰ সলনি হিন্দী আৰু প্ৰত্যেক ৰাজ্যতে সংখ্যা গৰিষ্ঠ মাতৃভাষাক মৰ্যাদা দিলে। কিন্তু অসমত অসমীয়া ভাষা প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ ক্ষেত্ৰত কিছুমানে বিধিপথালি দিলে, কিন্তু গৃহমন্ত্ৰী লালবাহাদুৰ শাস্ত্ৰীয়েএই অসম সমস্যাৰ সমাধান কৰিলে। যাক শাস্ত্ৰী ফৰ্মূলা নামেৰে জনাজাত।\n6. গ্ৰন্থ সংযোগ\nSir C.P. Srivastava, Corruption: Indias enemy within New Delhi: Macmillan India, 2001 chapter3ISBN 0-333-93531-4\nL.P. Singh, Portrait of Lal Bahadur Shastri Delhi: Ravi Dayal Publishers, 1996 ISBN 81-7530-006-X\nSir C.P. Srivastava, Lal Bahadur Shastri:alife of truth in politics New Delhi: Oxford University Press, 1995 ISBN 0-19-563499-3\nLal Bahadur Shastri, Reflections on Indian politics, Indian Journal of Political Science, vol.23, 1962, pp1–7\nক ন ত প ৰক ত ব ক শৰ হ ৰ আছ ল ম ত ৰ হ ৰ ভ ৰত - প ক য দ ধই ল লব হ দ ৰ শ স ত ৰ চৰক ৰৰ জনপ ৰ য ত ব দ ধ কৰ ছ ল ক ন ত ইয ৰ আগৰ ৰ ভ ৰত - চ ন\nভ ৰত প ৰথম মহ ল প ৰধ নমন ত ৰ জৱ হৰল ল ন হৰ ৰ কন য আছ ল ত ও ল লব হ দ ৰ শ স ত ৰ মন ত ৰ সভ ৰ তথ য আৰ অন ত ৰ মন ত ৰ হ চ প ক ৰ য ন ৰ ব হ কৰ ছ ল\nভ ম ক প লন কৰ জৱ হৰল ল ন হৰ গ লজ ৰ ল ল নন দ ভ ৰপ ৰ প ত ল ল ব হ দ ৰ শ স ত ৰ গ লজ ৰ ল ল নন দ ভ ৰপ ৰ প ত ইন দ ৰ গ ন ধ ম ৰ ৰজ দ শ ই চৰণ স ইন দ ৰ\nঐক যমতৰ ধ বন ৰ ব ব ত ও ফলপ ৰস হৱ ন ৱ ৰ ল চনত ত ও ক প ৰধ নমন ত ৰ ল লব হ দ ৰ শ স ত ৰ য প ৰশ সন য স স ক ৰ আয গৰ সভ পত প ত চনত ত ও হয উপ - প ৰধ নমন ত ৰ\nন ৰ ব চন সম ত ৰ সদস যই ন জ ই ব ট গ ৰহণ কৰ অন চ ত মৰণ ত তৰভ ৱ ব ট প ৰদ ন ল লব হ দ ৰ শ স ত ৰ ৰ ম ত য চনৰ জ ন ৱ ৰ ত বছৰ বয সত হয ক ক মৰ জৰ ম ত য\nপ ৰ আ স ভ ৰতৰ প ৰধ নমন ত ৰ প ৰধ নমন ত ৰ জৱ হৰল ল ন হৰ ল লব হ দ ৰ শ স ত ৰ ইন দ ৰ গ ন ধ ম ৰ ৰজ দ শ ই চৰণ স ৰ জ ৱ গ ন ধ ব শ বন থ প ৰত প স\nWikipedia: লালবাহাদুৰ শাস্ত্ৰী


কিন্তু যেতিয়া পৰীক্ষিত হয়, তেতিয়া কোনোৱে যেন এই বুলি নকওঁক “ঈশ্বৰৰ দ্বাৰাই মই পৰীক্ষিত হৈছোঁ”; কিয়নো মন্দ বিষয়ত ঈশ্বৰ নিজেও অপৰীক্ষিত আৰু কোনো লোকৰ পৰীক্ষাও তেওঁ নকৰে। কিন্তু প্ৰত্যেক ব্যক্তি নিজৰ কু-অভিলাষৰ দ্বাৰাই প্ৰলোভিত হয় আৰু ফুচুলনিত পৰি পৰীক্ষিত হয়। তাতে সেই কু-অভিলাষে গৰ্ভধাৰণ কৰি পাপ প্ৰসৱ কৰে; পাছত পাপ পূৰ্ণতাপ্ৰাপ্ত হ’লে, তাৰ ফলাফল হয় মৃত্যু৷ হে মোৰ প্ৰিয় ভাইসকল, আপোনালোক ভ্ৰান্ত নহব। সকলো উত্তম দান আৰু সকলো সিদ্ধ বৰ ওপৰৰ পৰাহে আহে, আৰু আকাশৰ জ্যোতি বোৰ সেই পিতৃৰ পৰাই তললৈ নামি আহে৷ ছাঁ যি দৰে সলনি হয়, তেনেদৰে তেওঁৰ কোনো পৰিৱৰ্তন নহয়৷ ঈশ্বৰে তেওঁৰ নিজ ইচ্ছাৰে সত্য বাক্যৰ দ্বাৰাই আমাক জীৱন দিলে যাতে তেওঁৰ সৃষ্ট বস্তুবোৰৰ মাজত আমি যেন এবিধ প্ৰথম ফল হওঁ।\nসেই ঠাই পাই তেওঁ তেওঁলোকক ক’লে, “পৰীক্ষাত যেন নপৰা, এই কাৰণে প্ৰাৰ্থনা কৰা।”\n১ কৰিন্থীয়া ७:२\n তোমাৰ হৃদয় তাইৰ ফাললৈ ঢাল খাব নিদিবা, আৰু তুমি তাইৰ পথত গৈ বিপথগামী নহবা। তাই অনেকক আনি নষ্ট কৰিছে, তেওঁলোকক গণনা কৰিব নোৱাৰি।\n আপোনালোকৰ মাজত হাই-কাজিয়া আৰু বিৰোধ নো ক’ৰ পৰা হয়? আপোনালোকৰ অঙ্গ-প্ৰত্যঙ্গত যুদ্ধ কৰা যি যি কু-অভিলাষ, সেইবোৰৰ পৰা নহয় নে? আপোনালোকৰ যি নাই, তাকে পাব বিচাৰে কিন্তু নাপায়৷ তেতিয়া আপোনালোকে বধ কৰে আৰু হিংসা কৰে, কিন্তু তেতিয়াও আপোনালোকৰ অভিলাষ পুৰণ নহয়; সেয়েহে আপোনালোকে কাজিয়া কৰে, মাৰ-পিত কৰে৷ আপোনালোকে যি বিচাৰে, সেয়া নাপায়, কাৰণ আপোনালোকে ঈশ্বৰৰ ওচৰত নিবিচাৰে৷ আপোনালোকে বিচাৰে, আৰু বিচাৰিলেও নাপায়, কাৰণ আপোনালোকে অসৎ উদ্দেশ্য ৰাখি বিচাৰে৷ আপোনালোকে কেৱল নিজৰ ভোগ-বিলাস পূৰণ কৰিবৰ কাৰণে বস্তুবোৰ বিচাৰে৷ হে ব্যভিচাৰী সকল, জগতৰ সৈতে ৰখা মিত্ৰতাই ঈশ্বৰৰ শত্ৰুতা, ইয়াক আপোনালোকে নাজানে নে? এতেকে যি জনে জগতৰ প্ৰেমিক হবলৈ ইচ্ছা কৰে, তেওঁ নিজকে নিজে ঈশ্বৰৰ শত্ৰু কৰি লয়।\nমোৰ মাংসত আপোনালোকৰ যি পৰীক্ষা হৈছিল, সেই বিষয়ত আপোনালোকে হেয়জ্ঞান আৰু ঘৃণাবোধ কৰা নাছিল; বৰং ঈশ্বৰৰ এজন দূত, এনে কি খ্ৰীষ্ট যীচুৰ নিচিনাকৈ মোক গ্ৰহন কৰিছিল।\n১ থিচলনীকীয়া 3:5\nসেই বিষয়ে ময়ো পুনৰ সহিব নোৱাৰি, আপোনালোকৰ বিশ্বাসৰ স্হিতি জানিবৰ কাৰণে তেওঁক পঠিয়াইছিলোঁ। আমাৰ ভয় হৈছিল, হয়তো চয়তানে আপোনালোকক পৰীক্ষাত পেলালে আৰু আমাৰ সকলো পৰিশ্ৰম ব্যৰ্থ হ’ল।\n১ তীমথিয় 6:9\nকিন্তু যি সকলে ধনৱন্ত হবলৈ ইচ্ছা কৰে, তেওঁলোকে পৰীক্ষা আৰু ফান্দত পৰে আৰু নানা ধৰণৰ আৰু হানিজনক অভিলাষত পৰি যি যি কৰে সেইবোৰে তেওঁলোকক ধ্বংস আৰু বিনাশলৈ লৈ যায়।


অগল্প -(নীলাক্ষী দেৱী ডেকা৷) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nঅগল্প -(নীলাক্ষী দেৱী ডেকা৷)\nনীলাক্ষী দেৱী ডেকা৷\nদেৱই পঢ়ি থকা কিতাপখনৰ পৰা মূৰ তুলি নন্দিনীলৈ চালে৷ দেৱৰ ফালে পিঠি দি বেলকনিৰ ৰেলিঙত ধৰি ঠিয় হৈ আছে৷ বাহিৰত অলপ শীত শীত ভাৱ৷ ফিৰফিৰীয়া বতাহত তাইৰ চুলিখিনি উৰিছে, লগতে পিন্ধি থকা আকাশী নীলা শাৰীখনৰ আঁচলো৷\nদেৱই জানে, আজি আৰু তাই কথা নাপাতিব তাৰ লগত৷ দেৱৰ ওপৰত খঙ উঠিলে প্ৰতিবাৰেই এনে কৰে তাই৷ প্ৰথমতে দেৱৰ গাত লগাকৈ কথা কৈ খঙ তোলাৰ চেষ্টা আৰু তাৰ কোনো প্ৰতিক্ৰিয়া দেখা নাপালে মুখখন ফুলাই লৈ কথা কোৱা বন্ধ৷ ইয়াৰ সমাপনৰ কোনো নিৰ্দিষ্ট সীমাৰেখা নাই, পাঁচমিনিটো হ’ব পাৰে বা এসপ্তাহ পৰ্যন্ত৷ বিয়া হোৱা ছমাহৰো বেছি হ’ল৷ লাহে লাহে সি বুজি পোৱা হৈছে তাইক৷ নিজে পচন্দ কৰা নহয়, মাক, মোমায়েকহঁতে পচন্দ কৰি বিয়া ঠিক কৰা ছোৱালী৷ এনেয়ে গহীন, শান্ত স্বভাবৰ, কিন্তু দেৱৰ লগত কথা পাতিবলৈ পালে একো নালাগে৷ দেৱই কামৰ পৰা অহাৰ পাছত চাহকাপ দি লৈয়েই যি লেকচাৰ আৰম্ভ হয়, সেয়া চলি থাকে দুপৰ নিশালৈকে৷ তাকো বন্ধ হয় বেছিভাগ দেৱৰ পৰা ভেকাহি শুনাৰ পাছত৷ বহুত দিন কৈছে সি,“কিমাননো বকা আৰু, হ’ব হে শোৱা এতিয়া!”\nকিমান যে কথা ক’বলৈ থাকে তাইৰ! ! ঘৰৰ ফুলনিখনত কি কি ফুলে কলি পেলাইছে তাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি এইবাৰ দৰ্জীক চিলাব দিয়া ব্লাউজটোৰ ফিটিং কিমান বেয়া হ’ল তালৈকে৷\nদেৱই নীৰবে সকলোখিনি শুনি যায়, মাজে মাজে ওঁ আঁ জাতীয় এটি দুটি সঁহাৰিৰ বাহিৰে৷ তাৰ নিজৰো ক’বৰ মন যায় বহুতো কথাই! ! পঢ়ি ভাল লগা কিতাপখনৰ কথা, হোষ্টেলীয়া জীৱনৰ বেপৰোৱা দিনবোৰৰ কথা, জীৱনানন্দৰ কবিতা আৰু গোলাম আলিৰ গজলৰ কথা…. মনত থুপ খাই থকা কিমান যে কথা! !\nকিন্তু কোৱা নহয় কেতিয়াও৷ ক’ব খুজিও ক’ব নোৱাৰে সি৷ আন কোনোবাৰ আগত নিজৰ মনটো তুলি ধৰাৰ প্ৰয়োজনীয়তা কেতিয়াবাই শেষ হৈ গৈছে৷ কিন্তু সদায়েই এনে আছিল জানো? ময়ুৰীকতো সি বুজাব খুজিছিল বহুতো কিবা, হিয়ামন উদঙাই বুজাব বিচৰা বহুতো কথা৷ সাহিত্য আৰু সংগীতৰ যোগেদি গঢ় লৈ উঠিছিল এডাল সাঁকো, হৃদয়ৰ পৰা হৃদয়লৈ৷ কিন্তু ইমানখিনি বুজাবলৈ খোজাৰ পাছতো ময়ুৰীয়ে জানো বুজি পালে?\nবুজাহলেনো আজি এনেকৈ……….!!\nনাই, নহ’ব৷ দেৱই আজিকালি সাৱধান হ’বলৈ শিকিছে৷ বাহিৰৰ ৰুক্ষ আঁচোৰ নলগাকৈ নিজকে খোলাটোৰ ভিতৰত লুকাই ৰাখিবলৈ শিকিছে৷ আৰু তেনে ভুল নকৰে কাহানিও৷ বুজাব নোখোজাখিনি নুবুজা হৈয়ে থাকক৷ কাহানিও শুকাব নোখোজা এডোখৰ গেলা ঘাঁতকৈ সেয়া বহুগুণে ভাল৷ সময়ে তাইকো শিকাব মানি ল’বলৈ বহুতো কথা৷\nনন্দিনীলৈ আকৌ এবাৰ চালে সি৷ একে ঠাইতে ৰৈ আছে৷ মাত্ৰ মেলা চুলিটাৰি খোপা বান্ধি লৈছে৷ তাইৰ চুলিৰ সুবাসৰ কথা মনত পৰিল দেৱৰ৷ সি টোপনি নোযোৱালৈকে তাই ভিতৰলৈ নাহে জানে সি৷ হাতৰ কিতাপখন টেবুলত থৈ চশমাযোৰ খুলি বিছনাত বাগৰ দিলে সি৷ বিছনাত দুটা গাৰু৷ তাৰ আৰু নন্দিনীৰ৷ এটাত মূৰ থৈ আনটো গাৰু বিছনাৰ কাষৰ চকীখনলৈ দলিয়াই দিলে সি৷ তাৰ ঠাই ললে নিজৰ হাতখনে৷\nদেৱই জানে, সি টোপনি যোৱা বুলি ভাবিলে তাই আহিব, তাৰ হাতত মূৰ থৈ কুৰুকি কুৰুকি সোমাই আহিব গাৰ কাষলৈ৷ তাইৰ নিশব্দ উচুপনিয়ে তিয়াব তাৰ চোলাৰ হাত আৰু বিছনাৰ কাপোৰ৷ লাহে লাহে তাই শান্ত হ’ব আৰু তাৰ ফালে মুখ কৰি একেথৰে চাই ৰব তাৰ মুখলৈ৷ লাহি হাতৰ আঙুলিৰে হাত বুলাব তাৰ কপাল আৰু চুলিত৷ আৰু তেনেকৈয়ে অলপ সময়ৰ পাছত টোপনি যাব তাই৷\nদেৱই টোপনিৰ ভাও জুৰি নিটাল মাৰি পৰি থাকিল নন্দিনীৰ আগমনৰ বাট চাই চাই৷ তাই চুলিত হাত বুলাই নিদিয়ালৈকে তাৰো টোপনি আহিব জানো? ?\n← আধুনিক সাধু- (ঊষামণি কাকতি)\nঅপৰাধ -(মল্লিকা শৰ্মা বৰদলৈ) →\nৰেঙনি – মল্লিকা শৰ্মা বৰদলৈ\nতাই (ধ্ৰুৱ কাশ্যপ)\nচন্দ্ৰপ্ৰভা – নিংকু নিশা নেওগ


Zec7| AsmULB | STEP | পাছত ৰজা দাৰিয়াবচৰ ৰাজত্বৰ চতুৰ্থ বছৰৰ কিশ্লেব নামেৰে নৱম মাহৰ চতুৰ্থ দিনা, জখৰিয়াৰ ওচৰলৈ যিহোৱাৰ বাক্য আহিল।\nইস্ৰায়েলে পঠোৱা দূতসকলৰ প্ৰশ্ন আৰু তাৰ উত্তৰ।\n1পাছত ৰজা দাৰিয়াবচৰ ৰাজত্বৰ চতুৰ্থ বছৰৰ কিশ্লেব নামেৰে নৱম মাহৰ চতুৰ্থ দিনা, জখৰিয়াৰ ওচৰলৈ যিহোৱাৰ বাক্য আহিল। 2সেই সময়ত, যিহোৱাৰ অনুগ্ৰহ প্ৰাৰ্থনা কৰিবলৈ বৈৎএলৰ লোকসকলে চৰেচৰ, ৰেগক-মেলক আৰু তেওঁলোকৰ লোকসকলক পঠিয়াই দিলে। 3তেওঁলোকে যিহোৱাৰ গৃহত উপস্থিত থকা বাহিনীসকল আৰু ভাববাদীসকলক ক’লে “মই ইমান বছৰ যি দৰে শোক কৰি আহিছোঁ, সেইদৰে নিজকে পৃথক ৰাখি পঞ্চম মাহত ব্রত ৰাখিম নে”?\n4তেতিয়া বাহিনীসকলৰ যিহোৱাৰ বাক্য মোৰ ওচৰলৈ আহিল, আৰু ক‘লে,\n5“তুমি দেশৰ সকলো লোকসকলক আৰু পুৰোহিতসকলক এই কথা কোৱা,\n‘যেতিয়া তোমালোকে যি পঞ্চম আৰু সপ্তম মাহত ব্ৰত আৰু শোক কৰিছিলা,\nতেতিয়া তোমালোকে সেই সত্তৰ বছৰত, মোৰে উদ্দেশ্যে প্রকৃততে ব্ৰত কৰিছিলা নে?\n6আৰু যেতিয়া তোমালোকে ভোজন-পান কৰিছিলা, তেতিয়া তোমালোকে নিজৰ নিজৰ কাৰণে ভোজন-পান কৰা নাছিলা নে?\n7এই কথাই পূৰ্ব্বকালৰ ভাববাদীসকলৰ দ্বাৰাই যিহোৱাই ঘোষণা কৰি কোৱা সেই বাক্য নহয়নে,\nযি কালত যিৰূচালেম আৰু তাৰ চাৰিওফালে উন্নত অৱস্থাত থকা নগৰবোৰ আৰু তাৰে সৈতে দক্ষিণ অঞ্চল আৰু নিম্নভুমিত তোমালোকে বাস কৰিছিলা’?”\n8পুনৰায় জখৰিয়াৰ ওচৰলৈ যিহোৱাৰ বাক্য আহিল, 9বাহিনীসকলৰ যিহোৱাই এই কথা কৈছে: তোমালোকে সত্যৰে, বিশ্ৱাসেৰে আৰু দয়াৰে বিচাৰ কৰা,\nআৰু প্ৰতিজনে নিজ নিজ ভাইৰে সৈতে দয়া আৰু কৰুণা ব্যৱহাৰ কৰা;\n10আৰু যি সকল বিধৱা, পিতৃহীন, বিদেশী আৰু দৰিদ্ৰ সেই লোকসকলক অত্যাচাৰ নকৰিবা;\nআৰু তোমালোক কোনেও নিজ নিজ ভাইৰ বিৰুদ্ধে নিজ মনত কু-কল্পনা নকৰিবা।’\n11কিন্তু তেওঁলোকে শুনিবলৈ অসন্মত হ’ল; আৰু কান্ধ আঁতৰাবলৈ থিৰ কৰিলে; আৰু শুনাত সন্মত নহ’বলৈ নিজ নিজ কাণত সোপা দিলে। 12এনে কি তেওঁলোকে বাহিনীসকলৰ যিহোৱাই নিজ আত্মাৰ দ্বাৰাই আগৰ কালৰ ভাববাদীসকলৰ যোগেদি পঠোৱা বাক্য নুশুনিবৰ কাৰণে তেওঁলোকে নিজ নিজ হৃদয় হীৰাৰদৰে টান কৰিলে; এই কাৰণে বাহিনীসকলৰ যিহোৱাৰ মহাক্ৰোধ হ’ল।\n13যেতিয়া বাহিনীসকলৰ যিহোৱাই লোকসকলক মাতিছিল, তেতিয়া লোকসকলে নুশুনিলে। ‘সেই একেধৰণে’ বাহিনীসকলৰ যিহোৱাই ক’লে,“তেওঁলোকে চিঞৰি মাতিব, কিন্তু মই নুশুনিম। কিন্তু মই তেওঁলোকে নজনাকৈ আটাই জাতিৰ মাজলৈ বা’মাৰলি বতাহেৰে তেওঁলোকক ছিন্ন-ভিন্ন কৰিম। এইদৰে তেওঁলোকৰ পাছত দেশখন এনেদৰে উচ্ছন্ন হ’ল, যে তাৰ মাজেদি কোনেও অহা-যোৱা নকৰিলে; কিয়নো তেওঁলোকৰ দ্বাৰাই মনোহৰ দেশখন উচ্ছন্ন হ’ল।’”


কাহানিও বুঢ়া হ’ব নোখোজা মানুহজনৰ সান্নিধ্য সুঁৱৰি - পাৰ্থ জ্যোতি বৰুৱা - সাহিত্য ডট অৰ্গ\n১৯৯৭চন৷ যোৰহাট৷ হায়াৰ চেকেণ্ডাৰী পৰীক্ষা দি কোম্পানী এটাৰ অধীনত ঘৰে ঘৰে বিস্কুট,ভূজিয়া, গেছ ষ্ট’ভৰ বাৰ্ণাৰ বিক্ৰী কৰা কাম এটাত সোমাইছোঁ৷ এঘৰত গিৰিহঁতে সুধিছে মোক– ‘এই ৰ’দে ৰ’দে ইমান কষ্টেৰে এই কাম কিয় কৰিবলগীয়া হৈছে তুমি? ’\nমই কলো– ‘মই অভাৱত পৰি কৰিবলগীয়া হোৱা নাই৷ মোৰ দেউতা অসম কৃষি বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ভাল চাকৰিয়াল৷ পৰীক্ষাৰ পাছত এনেয়ে থকাতকৈ কিবা এটা কৰি চাইছোঁ৷\n’মানুহজনে মিচিকিয়া এটাৰে মোক সুধিলে– ‘মোৰ অফিচত কাম কৰিবা? মৌজাদাৰৰ অফিচ এইটো৷ বহি বহি আৰামত খাজনা ল’ব লাগে৷ ’ মানুহজন গহীন যদিও কথা বতৰাতেই গম পালোঁ যে তেওঁ বৰ মৰমীয়াল৷ একো নভবাকৈয়ে সন্মতি জনালোঁ৷ পিছদিনা ৰাতিপুৱা দহ বজাত কামত ধৰিমহি বুলি কথা দি বিদায় ল’লো৷\nপিছদিনা মানুহজনে তেওঁৰ নিজৰ টেবুলখনৰ কাষতে থকা টেবুল এখন মোৰ বুলি আঙুলিয়াই দিলে৷ প্লাষ্টিক টেবুলক্লথ এখনেৰে ঢাকি থোৱা আহল বহল টেবুলখনত জলফাই বৰণীয়া টেলিফোন এটাও আছে৷ টেলিফোন থকা টেবুলখন মোৰ টেবুল বুলি জানি ভাল লাগিল, গপতে দুহাতমান ডাঠ হৈ আহিল বুকুখন৷ সেই সময়ত টেলিফোন এটাৰ সন্মুখত দিনটো বহি থাকিবলৈ পোৱাটো কম সৌভাগ্যৰ কথানে? কিছুসময়ৰ পাছতেই শকত আবত দাদা এজন আহি মোক মোৰ কাম বুজাই দিলেহি৷ বিজয়দা তেওঁ৷ অন্যএখন টেবুলত মিতালীবা বহে৷ মিতালী ফুকন৷ গোলাঘাটৰ৷ দিনটোৰ শেষত গম পালোঁ, মানুহজন, বিজয়দা আৰু মিতালীবা এই তিনিজনেই মানুহ এই ইলি চিনেমা হ’লৰ পিছফালে থকা ১ নং যোৰহাট টাউন মৌজাৰ মৌজাদাৰৰ কাৰ্যালয়টোত৷ মই শেহতীয়া সংযোজন৷ মুঠ চাৰিজন এতিয়া৷\nপ্ৰথম দিনটো পাৰ কৰি দিয়াৰ পাছতো মানুহজনৰ নামটো নাজানিলোঁ৷ একোবত বিজয়দাকে সুধিলোঁ… কি নাম তেওঁৰ?\n—- ৰাজকুমাৰ অজিত নাৰায়ণ সিংহ\n—- কি? ….আচৰিত হৈ সুধিলোঁ বিজয়দাক৷\n—- আচৰিত হ’লা কিয়?\n—- নহয় মানে, ‘দৈনিক জনমভূমি’ত যে ‘বিবিধা’ লিখে, সেই অজিত নাৰায়ণ সিংহ নে?\n—- হয় হয় সেইজনেই…বিজয়দাই হাঁহি হাঁহি উত্তৰ দিলে৷\nতাৰপাছত আৰু মোৰ মনত গোপন অহংকাৰ গদ গদ হৈ পৰিল৷ যিগৰাকী লেখকৰ লেখনি ‘বিবিধা’ৰ বাবে আমি প্ৰতি সপ্তাহে অধীৰ আগ্ৰহেৰে বাট চাওঁ, যিগৰাকী লেখকৰ লেখনিয়ে ল’ৰা-বুঢ়া সকলোৰে মন চুই যায়, সেইগৰাকী লেখকৰ অফিচত কাম কৰাৰ অহংকাৰ নহ’বই বা কিয় মোৰ? মানুহজনৰ হেঁপাহতে বৰ মনপুতি কাম কৰিছিলোঁ৷ অফিচ চুটিৰ পাছত অজিতদাৰ কোঠাত অজিতদা, মই আৰু মিতালীবাই কথাৰ মহলা মাৰিছিলোঁ৷ নিজৰ কোঠাৰ বিছনাত পৰি অজিতদাই চাহৰ লগত তেলত ভজা পাউৰুটি খায়৷ আমাকো খুৱায়৷ টেলিগ্ৰাফ, এছিয়ান এ’জ ইত্যাদি কাকতৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ বাতৰিবোৰ মোক পঢ়িবলৈ দিয়ে৷ পেপাৰ কাট কৰি ফাইলত থ’বলৈ শিকায়৷ বিভিন্ন বিষয়বস্তুৰ ওপৰত জ্ঞান আহৰণ কৰি কাকত-আলোচনীলৈ প্ৰবন্ধ লিখিবলৈ শিকায়৷ শব্দ, বাক্য ইত্যাদি কিদৰে গাঁঠিলে লেখা একোটাহঁত সুখপাঠ্য হয় সেয়াও শিকায়৷ অফিচ চুটিৰ পাছৰ আৰু আজিতদা সান্ধ্য আড্ডালৈ ওলাই যোৱাৰ আগৰ এই এক ডেৰঘণ্টা সময় মোৰ বাবে মহামূল্যবান আছিল৷ মিতালীবাৰ বাবেও হয়তো৷\nপ্ৰথমে অজিত খুড়া বুলি মাতিছিলোঁ৷ সেইবুলি মাতিলে হেনো তেওঁৰ নিজকে বুঢ়া বুঢ়া লাগে৷ বাৰে বাৰে কয়…’তহঁতৰ লগত থাকি ডেকা হৈ থাকিবলৈ দিবি মোক৷ ’ সেয়ে ‘অজিতদা’ বুলি মাতিবলৈ ক’লে৷ তেতিয়াৰ পৰা অজিতদা৷ আজিতদা বৰ চৌখিন আছিল৷ টিপটপ পোছাক, কাঢ়া ইস্ত্ৰি, চামৰাৰ চেণ্ডেলত পলিচৰ চিকমিক, মূৰত প্ৰায়ে আছিল এটা গ’লফ কেপ৷ সাজি-কাচি প্ৰতি সন্ধ্যা ওলাই যায় যোৰহাট গড়আলিৰ এখন নিৰ্দিষ্ট কিতাপৰ দোকানলৈ৷ তেওঁৰ দুজনমান ঘনিষ্ঠ বন্ধুৰ সৈতে নিতৌ আড্ডা দিয়ে তাত৷ দোকানখনৰ নাম পাহৰিলোঁ মই৷ তাতেই বোলে তেওঁ ‘বিবিধা’ৰ বাবে প্লট বিচাৰি পায়৷ কলেজীয়া ল’ৰা ছোৱালীৰ সংগ খুব ভাল পোৱা মানুহজনে আমাৰ লগত আমাৰ বয়সৰ কথাবোৰেই পাতিছিল৷ প্ৰেমৰ কথা পাতিছিল, প্ৰেমত প্ৰতাৰিত হোৱাৰ কথা পাতিছিল, প্ৰেমৰ প্ৰস্তাৱ দিয়াৰ কথা পাতিছিল৷ কেৱল যে পাতিছিল তেনেকুৱা নহয়, এই বিষয়বোৰত পৰামৰ্শ বিচাৰিও ডেকা ডেকেৰীবোৰ প্ৰায়ে আহিছিল তেওঁৰ ওচৰলৈ৷ কোনোবাই চিগাৰেট হুপাৰ অভ্যাস বাদ দিব পৰা উপায় বিচাৰি আহিছিল৷ বহু চেঙেলীয়াক তেওঁ মৰমেৰে নিচামুক্ত কৰিছিল৷ চৰম হতাশাৰ পৰা তুলি আনিছিল বহুতকে৷ মুঠতে ডেকা ডেকেৰিহঁতৰ প্ৰতিটো সমস্যাৰ গঠনমূলক সমাধান আছিল অজিতদাৰ হাতত৷\nশনিবাৰে দুপৰীয়া ‘দৈনিক জনমভূমি’ কাকতৰ পৰা মানুহ এজন আহি আমাৰ অফিচত বহি থাকেহি দেওবাৰে প্ৰকাশ পাবলগীয়া ‘বিবিধা’ নিবলৈ৷ অজিতদাৰ লেখাটো সম্পূৰ্ণ হৈ নাথাকে প্ৰায়েই৷ কাকতৰ মানুহজনক অলপ সময় বহুৱাই থৈ অজিতদাই ‘বিবিধা’ৰ শেষৰ দুটামান পেৰাগ্ৰাফ ল’ৰালৰিকৈ লিখে৷ লিখি উঠি কেতিয়াবা মোক আৰু কেতিয়াবা মিতালীবাক মাতি আনি পঢ়িবলৈ দিয়ে৷ হাতৰ আখৰ বেয়া আছিল অজিতদাৰ৷ সেয়ে প্ৰায়েই ঘেহাঁই ঘেহাঁই পঢ়িছিলোঁ৷ পঢ়ি উঠি ‘ঠিকেই আছে’ বুলি কৈ দিলেই তেওঁ লেখাটো খাম এটাত ভৰাই মানুহজনৰ হাতত দি দিবলৈ কয়৷ কেতিয়াবা মানুহজনক বহুৱাই থবলৈ বেয়া পাই ‘দৈনিক জনমভূমি’ক ফ’ন কৰি কয়— ‘আহিব নালাগে আজি৷ মই ল’ৰা এটাৰ হাতত পঠিয়াই দিছোঁ৷ ’ তেতিয়া চাইকেল মাৰি গৈ মই লেখাটো প্ৰেছত দি আহোঁ৷ কাইলৈ প্ৰকাশ পাবলগীয়া ‘বিবিধা’টো আজি প্ৰেছত দি অহাৰ অহংকাৰত কিমান আত্মসন্তুষ্টি ওলমি থাকে সেয়া মইহে বুজিছিলোঁ৷ ‘কাইলৈ বিবিধাত অমুক বিষয়টো ওলাব, পঢ়িবি’….সন্ধ্যা ঘনিষ্ঠ বন্ধু তমিজুৰ আৰু পদুমৰ আগত বাহাদুৰি মাৰিও যে কিমান ভাল লাগিছিল বুজাব নোৱাৰোঁ৷\nএবাৰ অজিতদাৰ লগত মই আৰু মিতালীবাই যোৰহাটৰ ‘স্মৃতিগোপাল’ত কিবা এখন চিনেমা চাইছিলোঁ৷ পিছৰ দেওবাৰৰ ‘বিবিধা’ত অজিতদাই আমাৰ চিনেমা চোৱাৰ কথাটো লিখিছিল৷ মোৰ আৰু মিতালীবাৰ নামো ওলাইছিল৷ ‘বিবিধা’ৰ দৰে লেখনিত মোৰ নাম ওলাওঁতে মইতো আনন্দত ক’ব নোৱাৰা হৈ পৰিছিলোঁ৷\nমিতালীবাই তেতিয়াৰ পৰাই খুব ভাল লিখিছিল৷ অজিতদাই শিকাইছিল লিখিবলৈ৷ প্ৰবন্ধৰ লগতে সুন্দৰ গল্প লিখিছিল মিতালীবাই৷ আৰু সেই মিতালীবাই শেষত ‘আইদেউ’ আৰু ‘লাইপম’ ৰচনা কৰি অসমৰ সাহিত্য জগতলৈ উল্লেখনীয় বৰঙনি আগবঢ়াইছে৷ মিতালিবাক লৈও মোৰ অহংকাৰৰ অন্ত নাই৷\nডেৰমাহ কাম কৰিলোঁ অজিতদাৰ অফিচত৷ হায়াৰ চেকেণ্ডাৰী পৰীক্ষাৰ ৰিজাল্ট ওলাল৷ গুৱাহাটীৰ বি বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ত পঢ়িবলৈ যাবলৈ ওলালোঁ৷ অফিচৰ পৰা বিদায় ল’বৰ দিনা অজিতদাই মোক দামী কলা চামৰাৰ জোতা এযোৰ উপহাৰ দি কৈছিল….’জোতা দিয়াৰ বাবে বেয়া নাপাবি৷ গুৱাহাটীত পঢ়িবি যেতিয়া টিপটপকৈ থাকিবি, টিপটপকৈ পঢ়িবি৷ ঘৰলৈ আহিলে নাইট চুপাৰৰ পৰা নামি চিধা আমাৰ ঘৰলৈকে আহিবি৷ লেখা-মেলা কৰি থাকিবি৷ ’\nতাৰপাছত গুৱাহাটীৰ পৰা আহি দুবাৰমান গৈছিলোঁ আজিতদা, মিতালীবা, বিজয়দাহঁতক লগ কৰিবলৈ৷ পৰৱৰ্তী সময়ত বিভিন্ন ব্যস্ততা আৰু অসুবিধাৰ বাবে অজিতদাক লগ পোৱা নহ’ল৷ কিন্তু অজিতদাৰ সৈতে কটোৱা সেই ডেৰমাহে মোৰ জীৱনক বহু কিবা কিবি দি গ’ল৷\n২০ আগষ্টৰ পুৱা লেখক, সাংবাদিক মৃদুল কুমাৰ সন্দিকৈৰ জৰিয়তে পালোঁ এটা ডিজিটেল খবৰ……’আহোম স্বৰ্গদেউ পুৰন্দৰ সিংহৰ আজোনাতিৰ দেহাৱসান৷ ’ অজিতদাৰ কথা কৈছে নেকি? বাতৰিটোৰ ভিতৰলৈ সোমাই গ’লো৷ ফ’টখন চালোঁ৷ হয়, এয়া দেখোন আজিতদা৷ আজিতদা নাই৷ খবৰটোকে বিশ্বাস কৰিব পৰা নাই৷ মিতালীবাক মেছেজ কৰিলোঁ…..হয়নে মিতালীবা? ….উম, হয়…..কি হৈছিলনো? ….অসুখ হৈ আছিল এবছৰমান ….অহ, বৰ বেয়া লাগিছে পাই …..কি কৰিবা আৰু……\nঅজিতদাক পাহৰিব নোৱাৰোঁ কেতিয়াও৷ লেখা-মেলা প্ৰায় নকৰাই হ’লো আজিকালি৷ কাইলৈৰ পৰা আৰম্ভ কৰিম বুলি সদায় ভাবোঁ৷ প্ৰতিবাৰতে অজিতদাৰ কথা মনত পৰে৷ এবাৰ যদি লগ পালোঁহেঁতেন আজিতদাক কেনেবাকৈ! মাত্ৰ এবাৰ৷ অজিতদা য’তেই নাথাকক কুশলে থাকক৷ কাহানিও বুঢ়া হ’ব নোখোজা মানুহজন সদায়েই দুৰন্ত তৰুণ হৈ থাকক তেওঁৰ পৃথিৱীত৷\n← শিশু-কবিতা: বৈ যায় ব্ৰহ্মপুত্ৰ জয়ন্ত আকাশ বৰ্মন\nসত্ৰীয়া সমাজ-সংস্কৃতিৰ ক্ৰমবিৱৰ্তনঃ এক চিন্তন- ভাস্কৰজ্যোতি দাস →